stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
اهل (لامرد)
جغرافیای شهر اَهِل

براساس اطلاعات موجود در مرکز آمار ایران، شهر اَهِل در موقعیت ۵۳درجه و۳۵ دقیقه طول جغرافیایی و ۲۷ درجه و ۱۰ دقیقه عرض جغرافیایی قرار دارد و از شمال به رودخانه مهران، از جنوب به ارتفاعات کوه کلاسالار و بوچیر، از شرق به روستای کدیان و از غرب به روستای مزبهو و مرکز بخش ختم می‌گردد. این شهر در سه کیلومتری شرق اشکنان (مرکز بخش)، ۵۵ کیلومتری لامرد (مرکز شهرستان)، ۱۷۵ کیلومتری جنوب غربی لارستان، ۱۱۵ کیلومتری غرب بستک و۳۷۵ کیلومتری جنوب شیراز واقع است. شهر اَهِل از سمت غرب به بخش جناح استان هرمزگان محدود است. آب و هوای آن گرم و خشک است که حداقل دمای آن در زمستان به ۵/۶ درجه سانتی گراد و حداکثر دمای آن در تابستان به ۵/۴۵ درجه سانتی گراد می‌رسد، میزان بارندگی در این شهر از۱۰۵تا۱۲۹میلی‌متر متغیر است. درصد رطوبت هوا حداقل ۱۷٪ و حداکثر به ۶۰٪ می‌رسد. در تابستان بر اثر وزش بادهای موسومی که در محل به آن باد کوش می‌گویند و از طرف دریای عمان و هند می‌وزد باعث ریزش باران‌های موسومی به نام حـَمِنه می‌گردد. ارتفاع اَهِل از سطح دریا ۸۵۰ تا ۹۰۰متر و دمای متوسط آن ۲۴درجه سانتی گراد می‌باشد. وسعت حوضه استحفاظی شهر ۶۴ کیلومتر و وسعت محدودهٔ خدماتی آن ۱۰ کیلومتر مربع می‌باشد این شهر دارای ۱۶۰۰خانوار و ۵۷۰۱ نفر جمعیت بوده که میزان رشد سالانه جمعیت آن ۹/۳ است.
زبان و لهجه مردم شهر اَهِل

زبان مردم اَهِل همان زبان اچمی می‌باشد. در واقع اَهِلی یکی از لهجه‌های گویش زیرسویی این زبان به‌شمار می‌رود و برای اطلاع از ساختار دستوری، واژگانی، معنی شناختی، آواشناختی، واج شناختی و نحو این گویش باید به مادر این گویش یعنی اچمی مراجعه کنیم. در ذیل نگاهی گذرا داریم به تعاریفی که نویسندگان متفاوت ایرانی و خارجی در مورد این زبان ارائه داده‌اند و سپس نیز به کارهای تحقیقی انجام شده در این مورد اشاره می‌کنیم:
محمد کریمی نژاد (۱۳۸۱) این زبان را "اچمی" نامیده و در این مورد چنین می‌نویسد که "این زبان شاخه‌ای از زبان بازمانده پارسیک و پارسی عهد ساسانی بوده و زبان پهلوی نیز شکل دگرگون شده وتحول یافته زبان دوره هخامنشیان بوده‌است. فارسی دوره ساسانی که به نام‌های فارسی میانه، پارسیک، پارسی و پهلوی ساسانی خوانده می‌شود، حدفاصل بین فارسی عهد باستان و فارسی دری و جدید می‌باشد.
زبان اچمی و چند زبان دیگر مناطق پیرامونی فلات ایران (کردی، بلوچی، لری، مازندرانی، گیلکی و شماری دیگر) ظاهراً شکل بازمانده و متحول شده گویش‌های مختلف پهلوی‌اند. از رهگذر شباهت‌های واژگانی و ساختاری بین آن‌ها می‌توان به قرابت‌های آن‌ها با یکدیگر پی برد (و نیز به قرابت هر یک با پهلوی به واسطه همان گونه شباهت‌ها میان هر یک از آن‌ها با پهلوی). اختصاصاً در مورد اچمی، می‌توان به یک مورد منحصربه‌فرد شباهت بین آن و زبان پهلوی اشاره کرد. این مورد عبارت است از تفاوت بین چگونگی تصریف افعال لازم و متعدی. (خنجی، ۱۳۸۴: ۱۵). وی در مورد قلمرو این زبان ونوع مردم‌شناسی آن چنین می‌نویسد که علاوه بر لارستان فارس، برخی از کرانه هاو جزایر ایرانی خلیج فارس، کشورهای آن سوی خلیج فارس (امارات متحده عربی، قطر، بحرین، و به درجات کمتر کویت و عمان) نیز بدین زبان تکلم می‌کنند.
محقق:سلطان اورنگ - منتشرکننده: حاتم حاتمی - ویراستار:محمد جمالی
آثار باستانی شهر اَهِل

از آنجایی که اَهِل شهری بسیار قدیمی است آثار بازمانده از آن‌ها به عنوان جاهای دیدنی می‌توان نام برد که عبارت اند از: طاق ساروجی روی روخانه مهران که مخروبه آن باقی است و آب کاریز را از سرچشمه اَهِل به روستای پاقلات در ۱۲ کیلومتری اَهِل می‌رسانده‌است، آسیابی که به وسیله آب کاریز کار می‌کرده ور در دهانه تانگ مشهور به اَیلو یا اَهِلان واقع شده‌است – سدهای سه‌گانه ساروجی در دره اَیلوکه اکنون خرابه آن باقی است – ویرانه قلعه باستانی مِهرَک در ۱۵ کیلومتری اَهِل متعلق به قوم رئیس که اکنون عده‌ای از دامداران اَهِلی در آن ساکن می‌باشند – بنگر نامو که جای بسیار جالب و قابل توجهی است به صورت حوضی دایره‌ای شکل درون غاری واقع و قطره قطره آب از سقف کوه سنگی در آن می‌چکد و آب آن بسیار شیرین می‌باشد، این بنگر در بین راه اَهِل به بوچیر در کوهستان واقع است – امام زاده میر احمد که در کوهستان اَهِل و در ۲۵ کیلومتری آن (با پیچ و خم‌های کوهستان) در دشتی سرسبز و پوشیده از در ختان بنفشه و اَخور= اَلوک با بادام کوهی و گل نرگس پوشیده شده‌است و زیارتگاه مشتاقان است. مزار سید جلال الدین قتالی در ۳۰۰ متری اَهِل و کنار جاده شرقی آن – امام زاده عبدالله معروف به پیر حاجی در اراضی کشاورزی موسوم به کنار دو در غرب اَهِل واقع است.
محقق:محمد کریمی نژاد - منتشرکننده: حاتم حاتمی
پوشش گیاهی شهر اَهِل

اَهِل خوش آب و هواترین و سرسبزترین شهر بخش اشکنان و شرق لامرد است که هزاران اصله درخت در آن وجود دارد که از انواع مختلفی از قبیل نخل، کهور، کنار (چنار) گز (ترفا)، کاکتوس، لیمو، انار و نخل تزئینی و خَرزه می‌باشد که بیشترین آن‌ها نخل کهور و گز و کمترین آن‌ها لیمو و انار می‌باشد.
از سال ۷۶ که شهرداری در اَهِل تأسیس شده برفضای سبز اَهِل افزوده شده‌است که تاکنون هزاران اصله درخت از انواع مختلف کاشته شده‌است در حال پیشروی می‌باشد.
محقق محمد کریمی نژاد - منتشرکننده: حاتم حاتمی - ویراستار:محمد جمالی
فرهنگ و آداب و رسوم مردم شهر اَهِل

فرهنگ مجموعه‌ای از آداب و رسوم و سنت‌ها، معاشرت‌ها، زبان، نحوه لباس پوشیدن و نحوه کار و زندگی می‌باشد؛ بنابراین هیچ قومی در جهان - حتی عقب مانده‌ترین آن‌ها – بی فرهنگ نیست، چه بسا اقوامی با فرهنگ ضعیف (ولو بدوی) خود را متمدن و با فرهنگ بداند و گاهی اوقات افرادی متمدن و با فرهنگ، ممکن است ایرادهایی بر فرهنگ خویش بگیرند و آن را کامل ندانند. اما بنده با جرات و اطمینان عرض می‌کنم که غنی‌ترین و کامل‌ترین فرهنگ‌ها فرهنگ اسلامی است؛ که اگر دقیقاً بر طبق سخن خداوند و شیوهٔ پیامبر عمل شود مسلماً کاملترین فرهنگ‌ها خواهد بود.
مردم اَهِل مردمی روشن و با فرهنگ و متمدن و با فرهنگ خوش‌نشین زندگی می‌کنند و اهل علم و دین و علاقه‌مند به آن می‌باشند و در این زمینه فعالیت‌هایی انجام داده‌اند که قابل ذکر است: تأسیس مدارس مقاطع مختلف و تعداد جوانانی که هرساله به دانشگاه‌های کشور راه پیدا می‌کنند دلیل همین مدعاست. از اول فروردین سال ۱۳۷۶ که اهل از رتبهٔ روستا به درجهٔ شهر ارتقا یافته دلیل فکر روشن و بینش و فرهنگ آن هاست. ده باب مسجد نشانه علاقه و اهمیت مردم اَهِل به دین و عبادت خداوند ودالّ بر فرهنگ اسلامی آن‌ها است. وجود آثار باستانی باقی‌مانده از گذشتگان ما از قبیل آسیاب آبی، سدهای سه‌گانه، کاریز طاق رودخانه مهران و غیره دلیل آن است که اجداد ما مردمانی زحمتکش و متمدن و پیشرفته بودند و به جدیدترین امکانات روز مجهز بوده‌اند و از همسایگان مترقی تر و جلوتر بوده‌اند زیرا چنین امکاناتی را در روستاهای اطراف اَهِل دیده نمی‌شود.
محقق: محمد کریمی نژاد - منتشرکننده: حاتم حاتمی - ویراستار:محمد جمالی
قطعه شعری در وصف شهر اَهِل

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ای اَهِل ای واژه زیبای من  |  | ای اَهِل، ای شهر بی‌همتای من |
| ای اَهِل، ای لولو لالای من  |  | ای اَهِل، ای چشم من پالای من |
| ای اَهِل، ای نو عروس شهرها  |  | ای اَهِل، ای نوگل رعنای من |
| ای درو دشتت همه ریحان روح  |  | وی غم هجرت شب یلدای من |
| من زشوقت زنده‌ام و از وجودت سرفراز  |  | ای نسیم رَوحِ روح‌افزای من |
| گشته‌ام مرتاض هندی از فراق  |  | منقلب شد این دل شیدای من |
| من ز جانم دوست‌تر دارم تو را |  | چون تو هستی قوت اعضای من |
| دیو هجران آمد و وقت فراق من و تو  |  | منفعل شد این دل تنهای من |
| منتظر باش ای اَهِل برآمدن  |  | تا ببینی چهچه و آوای من |
سراسرنمای شهر اَهِل
نگارخانه

شهردای شهر اَهِل
بلوار جمهوری اسلامی اَهِل
آسیاب آبی شهر اَهِل
بوستان معلم شهر اَهِل
معجزه الهی در ارتفاعات اَهِل
شهر اهل از نمای درون غار
رود خانه مهران شهر اَهِل
عکس هوایی شهر اَهِل
اَهِل در نقشه استان فارس
آسیاب آبی شهر اَهِل
پل آب بر شهر اَهِل قدمت ۱۳ قرن
غارتگر (فرنچایز)

| غارتگر | غارتگر |
| --- | --- |
ساخته‌شده توسط: جیم توماس جان توماس
اثر اصلی: غارتگر (۱۹۸۷)
خلق‌شده توسط: استودیوهای قرن بیستم
سال‌ها: ۱۹۸۷–اکنون
انتشارات چاپی: انتشارات چاپی
رمان(ها): فهرست رمان‌ها
کمیک‌ها: فهرست
فیلم‌ها و تلویزیون: فیلم‌ها و تلویزیون
فیلم(ها):  سری اصلی غارتگر (۱۹۸۷)  غارتگر ۲ (۱۹۹۰)  غارتگران (۲۰۱۰)  غارتگر (۲۰۱۸)  شکار (۲۰۲۲)  فیلم بدون عنوان غارتگر (۲۰۲۵)  غارتگر: سرزمین‌های بد (۲۰۲۵)  سری کراس اوور بیگانه علیه غارتگر (۲۰۰۴)  بیگانه علیه غارتگر: آمرزش‌خوانی (۲۰۰۷) 
فیلم(های) کوتاه:  غارتگر در برابر تفنگداران دریایی (۲۰۱۶)  ویژه تعطیلات غارتگر (۲۰۱۸) 
بازی‌ها: بازی‌ها
بازی(های) ویدئویی: فهرست بازی‌های ویدیویی
متفرقه: متفرقه
شخصیت‌ها: فهرست شخصیت‌ها
غارتگر (به انگلیسی: Predator) یک فرنچایز رسانه‌ای آنتولوژی اکشن علمی تخیلی آمریکایی است که بر روی یک مجموعه فیلم متمرکز است که رویارویی انسان را با نژادی هوشمند از شکارچیان جویای جایزه فرازمینی معروف به یاهوچا را به تصویر می‌کشد. این مجموعه که توسط استودیوهای قرن بیستم تولید و توزیع می‌شود، با غارتگر (۱۹۸۷) به کارگردانی جان مک‌تیرنان آغاز شد و پس از آن با سه دنباله به نام‌های غارتگر ۲ (۱۹۹۰)، غارتگران (۲۰۱۰) و غارتگر (۲۰۱۸) و یک پیش‌درآمد، شکار (۲۰۲۲) دنبال شده است. این مجموعه منجر به انتشار رمان‌ها، کمیک‌ها و اسپین‌آف‌های بازی‌های ویدیویی متعددی شده است. فرنچایز بیگانه در برابر غارتگر تداوم بیگانه را به این فرنچایز پیوست می‌دهد که دارای دو فیلم می‌باشد. برخلاف فرانچایز بیگانه که دارای یک قوس داستانی پیوسته است، فیلم‌های غارتگر غیرخطی‌تر هستند، و در عوض بر رویارویی‌های فردی با یکی از غارتگران که در بازه‌های زمانی مختلف پخش شده‌اند، تمرکز می‌کنند.
مرور کلی داستان

فرنچایز غارتگر مجموعه‌ای از برخوردهای مرگبار بین بشریت و یک موجود فرازمینی متخاصم و شکارچی غنائم معروف به یاهوچا را به تصویر می‌کشد. این مجموعه که عمدتاً در عصر کنونی قرن بیستم و بیست و یکم اتفاق می‌افتد، شامل فیلم‌هایی است که اگرچه تا حد زیادی مستقل هستند، اما رویارویی انسان با یاهوچا را در مکان‌های مختلف به تصویر می‌کشند. این موجودات که در اثر گرما و درگیری کشیده شده‌اند، قرن هاست که برای شکار انسان به زمین سفر می‌کنند.
در حالی که شکارچیان بر اساس معیارهای انسانی وحشیانه و بی رحمانه هستند، اما جنگجویان منضبطی هستند که با قوانین شرافتی سختگیرانه مقید هستند. آنها در درجه اول افرادی را هدف قرار می‌دهند که از نظر تئوری می‌توانند به مقابله با آنها بپردازند، مانند سربازان، جنایتکاران و مجریان قانون. آنها به غیرنظامیان غیرمسلح، زنان باردار، کودکان یا کسانی که دارای شرایط ناتوان کننده یا بیماری هستند آسیبی نخواهند رساند. برخلاف زنومورف‌های فیلم‌های بیگانه، یاهوچا هم قادر به رحمت و هم هوشمند هستند، اگرچه در طول سریال به ندرت آن را نشان می‌دهند. نژاد یاهوچا، یا حداقل یک جناح درون آن، همچنین به ربودن انسان‌ها، در میان موجودات دیگر، و شکار آنها در سیاراتی که به‌عنوان پناهگاه بازی نگهداری می‌کنند، معروف است.
فیلم‌ها

| گاهشماری داستان غارتگر | گاهشماری داستان غارتگر | گاهشماری داستان غارتگر | گاهشماری داستان غارتگر |
| --- | --- | --- | --- |
شکار (۲۰۲۲) غارتگر (۱۹۸۷) غارتگر ۲ (۱۹۹۰) بیگانه علیه غارتگر (۲۰۰۴) بیگانه علیه غارتگر: آمرزش‌خوانی (۲۰۰۷) غارتگر (۲۰۱۸) غارتگران (۲۰۱۰) بیگانه: شکارگاه (۲۰۲۰) بیگانه جنگل بتنی (۲۰۰۵) غارتگر: سرزمین‌های بد (۲۰۲۵): شکار (۲۰۲۲) غارتگر (۱۹۸۷) غارتگر ۲ (۱۹۹۰) بیگانه علیه غارتگر (۲۰۰۴) بیگانه علیه غارتگر: آمرزش‌خوانی (۲۰۰۷) غارتگر (۲۰۱۸) غارتگران (۲۰۱۰) بیگانه: شکارگاه (۲۰۲۰) بیگانه جنگل بتنی (۲۰۰۵) غارتگر: سرزمین‌های بد (۲۰۲۵)
فیلم‌ها > غارتگر (۱۹۸۷)

مقالهٔ اصلی: غارتگر (فیلم ۱۹۸۷)
یک تیم نجات شبه نظامی نخبه به رهبری سرگرد داچ در یک عملیات مخفی در جنگلی در آمریکای مرکزی هستند که در آنجا وظیفه دارند یک مقام و دستیارش را از دست چریک‌ها نجات دهند. اما آنها با یک فرازمینی بسیار خطرناک با فناوری آینده نگر روبرو می‌شوند که آنها را برای ورزش شکار می‌کند و باید قبل از اینکه تمام کشته شوند، راهی برای شکست دادن آن پیدا کنند.
فیلم‌ها > غارتگر ۲ (۱۹۹۰)

مقالهٔ اصلی: غارتگر ۲
در تابستان داغ سال ۱۹۹۷، یک غارتگر دیگر به لس آنجلس می‌رسد و اعضای یک باند تبه کار را شکار می‌کند و توجه نیروی پلیس محلی، به ویژه ستوان هریگان را به خود جلب می‌کند، که این موجود را در حالی که در سراسر شهر غوغا می‌کند، تعقیب می‌کند. خود این موجود نیز به نوبه خود توسط گروه ویژه دولتی مخفی OWLF به رهبری مأمور سیا پیتر کیز، که مایل است آن را برای مطالعه دستگیر کند، شکار می‌شود.
فیلم‌ها > غارتگران (۲۰۱۰)

مقالهٔ اصلی: غارتگران (فیلم)
گروهی از مزدوران و قاتل‌های بدنام ربوده شده و خود را در یک سیاره جنگلی حفاظت شده در یک بازی فرازمینی می‌یابند، جایی که باید یاد بگیرند که با هم کار کنند تا با گروهی از غارتگرهای سوپر و سایر موجودات که آنها را تعقیب می‌کنند مبارزه کنند و راهی برای فرار از این دنیا پیدا کنند.
فیلم‌ها > غارتگر (۲۰۱۸)

مقالهٔ اصلی: غارتگر (فیلم ۲۰۱۸)
تکاور ارتش ایالات متحده کوئین مک کنا و تیمی از سربازان مبتلا به PTSD پس از مشاهده سقوط یک سفینه فضایی غارتگر بر روی زمین و مخفی کردن برخی از بقایای آن، باید یک جفت غارتگر را از بین ببرند، از جمله یک غارتگر پیشرفته جدید که از نظر ژنتیکی توسط گونه‌هایش تقویت شده است. مفهوم غارتگر با تمایز انواع و اهداف متعدد آن، در این فیلم گسترش می‌یابد.
فیلم‌ها > شکار (۲۰۲۲)

مقالهٔ اصلی: شکار (فیلم ۲۰۲۲)
پس از خرید فاکس قرن بیست و یکم توسط شرکت والت دیزنی، آینده این سری زیر سؤال رفت، اگرچه باب ایگر تأیید کرد که برخی از فیلم‌ها با رتبه R باقی خواهند ماند. در دسامبر ۲۰۱۹، دن تراختنبرگ اعلام کرد که در حال ساخت فیلمی با عنوان کاری جمجمه‌ها با فیلمنامه ای از پاتریک آیسون است که در طول جنگ داخلی آمریکا اتفاق می‌افتد. در نوامبر ۲۰۲۰، فاش شد که این پروژه در واقع پنجمین فیلم در فرانچایز غارتگر است. تراختنبرگ اشاره کرد که از سال ۲۰۱۶ روی این فیلم کار می‌کرده و قصد داشت این پروژه را بدون اشاره به غارتگر به بازار عرضه کند. شرکت والت دیزنی این پروژه را از طریق بنر خود در استودیوهای قرن بیستم تولید کرد. در می ۲۰۲۱، امبر میدتاندر به عنوان بازیگر معرفی شد. در اواخر ژوئیه، این عنوان به جمجمه کوتاه شد و در نوامبر رسماً شکار نام گرفت. این فیلم در هولو در ۵ اوت ۲۰۲۲ منتشر شد.
داستان فیلم به نارو، یک جنگجوی کومانچی می‌پردازد، که در تلاش است تا نقش خود را به عنوان یک شکارچی ثابت کند و متوجه می‌شود که مجبور است از مردمش در برابر غارتگران و همچنین از تاجران خز فرانسوی که در حال از بین بردن بوفالوها هستند که مردمش برای بقا به آنها تکیه می‌کنند محافظت کند.
فیلم‌ها > فیلم بدون عنوان غارتگر (۲۰۲۵)

مقالهٔ اصلی: فیلم بدون عنوان غارتگر
در اکتبر ۲۰۲۴، گزارش شد که یک فیلم مخفی غارتگر توسط دن تراختنبرگ کارگردانی شده است و یکی از دو فیلم غارتگر است که در سال ۲۰۲۵ اکران می‌شود و قرار است قبل از اکران غارتگر: سرزمین‌های بد به صورت استریم اکران شود.
فیلم‌ها > غارتگر: سرزمین‌های بد

مقالهٔ اصلی: غارتگر: سرزمین‌های بد
در ژوئن ۲۰۲۲، دن تراختنبرگ اظهار داشت که بعد از انتشار شکار بحث‌هایی برای قسمت‌های اضافی در حال توسعه است. این فیلمساز عنوان کرد که قصد انجام کارهایی را دارد که قبلاً در فرانچایز انجام نشده است. در ماه اوت، بنت تیلور ابراز علاقه کرد که نقش خود را در نقش رافائل آدولینی در پیش‌درآمدی بالقوه از شکار بازی کند.
در فوریه ۲۰۲۴، گزارش شد که تعدادی از پروژه‌های غارتگر در حال توسعه هستند و دن تراختنبرگ در هر قسمت مشارکت دارد. در حالی که دنباله ای برای شکار یکی از آنهاست، فیلم جدیدی با عنوان کاری سرزمین‌های بد برای تصویربرداری اصلی در ژوئیه همان سال برنامه‌ریزی شده است. تراختنبرگ بار دیگر به عنوان کارگردان، با فیلمنامه ای توسط پاتریک آیسون، از داستان اصلی که آن‌ها با هم نویسندگی کرده‌اند، کار خواهد کرد. طرح داستان حول محور یک زن جدید نقش می‌بندد و در آینده به صورت زمانی مشخص می‌شود. ال فانینگ در حال مذاکره برای بازی در نقش اصلی بود.
غارتگر: سرزمین‌های بد قرار است در ۷ نوامبر ۲۰۲۵ در ایالات متحده اکران شود.
آدیغیه

مکان در 23x15px|border |alt=|link= روسیه
| جمهوری آدیغیه Адыгэ Республикروسی Республика Адыгея | جمهوری آدیغیه Адыгэ Республикروسی Республика Адыгея |
| --- | --- |
جمهوری: جمهوری
  پرچممهر:   پرچممهر
سرود: سرود جمهوری آدیغیه: سرود: سرود جمهوری آدیغیه
جایگاه جمهوری آدیغیه بر روی نقشه فدراسیون روسیه: جایگاه جمهوری آدیغیه بر روی نقشه فدراسیون روسیه
مختصات: ۴۴°۳۹′ شمالی ۴۰°۰۰′ شرقی﻿ / ﻿۴۴٫۶۵۰°شمالی ۴۰٫۰۰۰°شرقی﻿ / 44.650; 40.000: مختصات: ۴۴°۳۹′ شمالی ۴۰°۰۰′ شرقی﻿ / ﻿۴۴٫۶۵۰°شمالی ۴۰٫۰۰۰°شرقی﻿ / 44.650; 40.000
منطقه فدرالی: ناحیه فدرالی جنوبی
منطقه اقتصادی: منطقه اقتصادی قفقاز شمالی
بزرگ‌ترین شهر: مایکوپ
تأسیس: ۲۷ ژوئیه ۱۹۲۲
مرکز: مایکوپ
حکومت: حکومت
 • نوع: جمهوری
 • رئیس‌جمهور نخست‌وزیر: بوریس ابزیف ندارد
مساحت: مساحت
 • جمهوری: ۷۶۰۰ کیلومتر مربع (۲۹۰۰ مایل مربع)
 • رتبه: ۸۰ ام
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • جمهوری: ۴۳۹۹۹۶
 • رتبه: ۷۴ام
 • تراکم: ۵۸/کیلومتر مربع (۱۵۰/مایل مربع)
 • شهری: ۵۲٫۵٪
 • روستایی: ۴۷٫۵٪
نژاد: نژاد
 • آدیغه‌ای روسی ارامنه غیره: ۲۴٪ ۶۵٪ ۳٪ ۸٪
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۳+ (MSK)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۴+ (MSD)
کد ایزو ۳۱۶۶: RU-AD
پلاک خودرو: ۰۱
زبان‌های رسمی: روسی، زبان آدیغه
واحد پول: روبل
وبگاه: www.adygheya.ru
جمهوری آدیغیه (به روسی: Респу́блика Адыге́я) یکی از جمهوری‌های روسیه است که در قفقاز شمالی در شرق اروپا واقع شده است. این جمهوری بخشی از ناحیه فدرالی جنوبی روسیه است و مساحتی حدود ۷۶۰۰ کیلومتر مربع دارد. جمعیت آن تقریباً ۴۹۶٬۹۳۴ نفر برآورد شده است. آدیغیه به‌عنوان یک منطقه محصور درون سرزمین کراسنودار قرار دارد و از نظر مساحت، پنجمین واحد فدرال کوچک روسیه محسوب می‌شود. مایکوپ، پایتخت و بزرگ‌ترین شهر آدیغیه است و حدود یک‌سوم جمعیت این جمهوری در آن زندگی می‌کنند.
جمهوری آدیغیه در نقشهٔ روسیه.

مردم آدیغه از نژاد قفقازی و هم‌تبار با گرجی‌ها هستند. شمار بسیاری از آدیغه‌ها در زمان تصرف منطقه بدست روس‌ها به ترکیه امروزی کوچیدند. مرکز جمهوری آدیغیه شهر مایکوپ است.
آدیغیه یکی از جمهوری‌های قومی روسیه است که عمدتاً نماینده مردم بومی چرکس (آدیغه) محسوب می‌شود. آدیغه‌ها حدود ۲۵٪ از جمعیت این جمهوری را تشکیل می‌دهند، در حالی که روس‌ها با ۶۰٪، اکثریت را دارند. همچنین گروه‌های اقلیتی از ارامنه و اوکراینی‌ها نیز در این منطقه زندگی می‌کنند. زبان‌های رسمی آدیغیه، آدیغی و روسی هستند.
بر پایه سرشماری سال ۲۰۲۱، روس‌ها ۶۴٫۴ درصد از کل جمعیت جمهوری را تشکیل می‌دهند، در حالی که قومیت آدیغه ۲۵٫۷ درصد است. دیگر گروه‌ها شامل ارمنی‌ها (۳٫۳٪)، کردها (۱٫۲٪)، رومان‌ها (۰٫۷٪) و اوکراینی‌ها (۰٫۶٪) هستند.
پایتخت این جمهوری شهر مایکوپ است که می‌توان با مینی‌بوس از کراسنودار به آنجا رسید. قلمرو این منطقه از دو نوع چشم‌انداز تشکیل شده است: شمال آن به دلیل دره‌های عمیق شناخته می‌شود، در حالی که جنوب آن در دامنه‌های کوه‌های قفقاز قرار دارد، که بخشی از میراث جهانی یونسکو در قفقاز غربی محسوب می‌شود. این جمهوری همچنین به دلیل پنیر آدیغی که کمی شور است و در اینجا تولید شده و در سراسر روسیه فروخته می‌شود، شهرت دارد.
تاریخچه

منطقه خودمختار چرکس (آدیغی) در ۲۷ ژوئیه ۱۹۲۲ در چارچوب جمهوری فدراتیو شوروی سوسیالیستی روسیه (RSFSR) در قلمرو استان کوبان-دریای سیاه، که محل سکونت اصلی آدیغه‌ها بود، تأسیس شد. در آن زمان، کراسنودار مرکز اداری این منطقه بود. این منطقه در ۲۴ اوت ۱۹۲۲ به "منطقه خودمختار آدیغی (چرکس)" تغییر نام داد. در دو سال نخست، این منطقه بخشی از RSFSR بود، اما در ۱۷ اکتبر ۱۹۲۴ به ناحیه تازه تأسیس قفقاز شمالی در چارچوب RSFSR منتقل شد.
در ژوئیه ۱۹۲۸، این منطقه مجدداً به «منطقه خودمختار آدیغی» تغییر نام داد. در ۱۰ ژانویه ۱۹۳۴، این منطقه به ناحیه تازه تأسیس «آزوف-دریای سیاه» ملحق شد که از ناحیه قفقاز شمالی جدا شده بود. در سال ۱۹۳۶، مایکوپ به‌عنوان مرکز اداری این منطقه تعیین شد. در ۱۳ سپتامبر ۱۹۳۷، منطقه خودمختار آدیغی بخشی از سرزمین کراسنودار شد.
در ۳ ژوئیه ۱۹۹۱، این منطقه به مقام جمهوری در چارچوب فدراسیون روسیه ارتقا یافت. نخستین رئیس‌جمهور این جمهوری، اصلان جریموف بود که در ۵ ژانویه ۱۹۹۲ انتخاب شد.
روابط میان آدیغه‌ها و روس‌های مقیم این جمهوری در حال حاضر خوب توصیف می‌شود. روس‌ها دوسوم جمعیت آدیغیه را تشکیل می‌دهند. رئیس کنونی جمهوری آدیغیه، مراد کومپیلوف است.
جغرافیا و اقلیم

آدیغیه، جمهوری‌ای در جنوب غربی روسیه است که از رود کوبان تا دامنه‌های کوه‌های قفقاز امتداد دارد. این منطقه در سال ۱۹۲۲ به‌عنوان یک استان (اُبلاست) برای مردم آدیغه، یکی از دو شاخه اصلی چرکس‌ها، تأسیس شد. آدیغه‌ها حدود یک‌پنجم از جمعیت این جمهوری را تشکیل می‌دهند.
بخش جنوبی آدیغیه که در دامنه‌های کوهستانی قرار دارد، پوشیده از جنگل‌های برگ‌ریز است، در حالی که سایر بخش‌ها را دشت‌های موج‌دار با خاک حاصلخیز تشکیل می‌دهند که تقریباً به‌طور کامل برای کشاورزی استفاده می‌شود. محصولات کشاورزی اصلی شامل ذرت، گندم، آفتابگردان، شاهدانه، تنباکو، خربزه، سیب‌زمینی و انواع سبزیجات است. یکی از محصولات ویژه این منطقه، گل‌هایی مانند رز کریمه و اسطوخودوس است که برای تولید اسانس پرورش داده می‌شوند.
مساحت آدیغیه ۷۶۰۰ کیلومتر مربع (۲۹۰۰ مایل مربع) است و جمعیت آن در سال ۲۰۰۸ حدود ۴۴۱٬۱۷۶ نفر برآورد شده است.
جمهوری آدیغیه در شمال غربی قفقاز و در کرانه چپ رودهای کوبان و لابا واقع شده است. بخش شمالی آن دشتی و بخش جنوبی در دامنه‌های کوه‌های قفقاز بزرگ قرار دارد. این جمهوری کاملاً درون سرزمین کراسنودار محصور بوده و با دیگر مناطق روسیه مرزی ندارد.
آب‌وهوای آدیغیه گرم و مرطوب است و تحت تأثیر نزدیکی به دریای سیاه و توزیع کوهستانی قرار دارد. میانگین دمای ژانویه ۱٫۶ درجه سانتی‌گراد و میانگین دمای ژوئیه ۲۳٫۶ درجه است. زمستان‌ها کوتاه و با برف کم همراه است. آدیغیه دارای مناطق طبیعی حفاظت‌شده‌ای از جمله شاخه مایکوپ ذخیره‌گاه طبیعی دولتی قفقاز، دو پناهگاه گیاه‌شناسی، پارک طبیعی کوهستانی آدیغیه و ۱۵ اثر طبیعی منطقه‌ای است. مناطق کوهستانی این جمهوری در فهرست میراث طبیعی جهانی یونسکو در بخش قفقاز غربی ثبت شده‌اند که حدود ۱۴٪ از مساحت جمهوری را شامل می‌شود.
اقتصاد و منابع طبیعی

در دشت‌های سیلابی اطراف رود کوبان، حدود ۸۰۰۰ هکتار زمین باتلاقی به زمین‌های کشاورزی برای کاشت محصولات بازار تبدیل شده است. صنایع آدیغیه عمدتاً به فرآوری محصولات کشاورزی اختصاص دارد، اما در نزدیکی مایکوپ، مرکز اداری جمهوری، منابع نفت و گاز طبیعی نیز استخراج می‌شود. در جنوب جمهوری، جنگل‌داری نیز انجام می‌شود.
آدیغیه دارای اقتصادی ترکیبی با بخش‌های صنعتی و کشاورزی است. صنعت بیش از ۱۵٪ از تولید ناخالص داخلی منطقه را تشکیل می‌دهد و شامل تولید مواد غذایی، ماشین‌سازی، فرآوری فلزات، صنایع نساجی، چوب، کاغذ و خمیر کاغذ است. بیشتر کارخانه‌ها از مواد خام محلی استفاده می‌کنند. تأمین انرژی از طریق نیروگاه‌های حرارتی و آبی انجام می‌شود و بیش از ۸۰٪ منطقه تحت پوشش شبکه گازرسانی قرار دارد.
در بخش استخراج، منابعی مانند گچ، سنگ آهک، گلائوکونیت، باریت، دولومیت و آب‌های معدنی بهره‌برداری می‌شود. کشاورزی حدود ۱۲٪ از تولید ناخالص داخلی را تشکیل داده و شامل تولید غلات، حبوبات، چغندر قند، آفتابگردان، سویا، سبزیجات و صیفی‌جات است. دامپروری، پرورش گوسفند، اسب و ماکیان و همچنین زنبورداری از دیگر بخش‌های مهم اقتصادی هستند. در سال‌های اخیر، باغداری نیز توسعه یافته است.
شرایط طبیعی و اقلیمی منحصربه‌فرد آدیغیه، زمینه‌ساز رشد صنعت گردشگری شده که به یکی از بخش‌های مهم توسعه اقتصادی منطقه تبدیل شده است. در تجارت خارجی، این جمهوری با آبخاز، بلاروس، قزاقستان، اسرائیل و چین همکاری دارد.
فرهنگ و گردشگری

آدیغیه یکی از مراکز فرهنگی و گردشگری قفقاز شمالی است و دارای جاذبه‌های طبیعی، فرهنگی و تاریخی است. بیش از ۴۰۰ اثر فرهنگی در این جمهوری وجود دارد که ۹ مورد آن دارای اهمیت فدرال است. مهم‌ترین موزه منطقه، موزه ملی جمهوری آدیغیه است که مجموعه‌هایی باستان‌شناسی، قوم‌نگاری و طبیعی از دوره‌های تاریخی مختلف را دربردارد. صومعه سنت میخائیل آتوس نیز یکی از مراکز معنوی برجسته برای مسیحیان ارتدکس محسوب می‌شود.
از جمله جاذبه‌های طبیعی این جمهوری می‌توان به فلات لاگو-ناکی در ارتفاع ۱۶۰۰ متری با غارهای معروفی مانند «بلشایا آزیشسکایا» و «داخوسکایا»، میزسنگ خادژوخ در منطقه کوهستانی گوزریپل، دره گوآم، صخره بزرگ «کازاچی کامن»، آبشارهای رودخانه روفابگو، غارهای کارستی «کامنوویه موره»، رشته‌کوه‌های فیشت-اوشتن و پارک طبیعی «بلشوی تخاچ» اشاره کرد.
بوچیناسکو

مکان
| بوچیناسکو | بوچیناسکو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
بوچیناسکو: بوچیناسکو
ناحیه: لمباردی
استان / شهرستان: استان میلان (MI)
دهستان: Buccinasco Castello, Gudo Gambaredo, Romano Banco, Rovido
حکومت: حکومت
 • شهردار: Giambattista Maiorano (حزب دموکراتیک ایتالیا)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۲٫۰ کیلومتر مربع (۴٫۶ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۱۳ متر (۳۷۱ فوت)
جمعیت (۳۰ آوریل ۲۰۱۵): جمعیت (۳۰ آوریل ۲۰۱۵)
 • کل: ۲۷۱۵۸
 • تراکم: ۲۳۰۰/کیلومتر مربع (۵۹۰۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Buccinaschesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: ۲۰۰۹۰
پیش‌شماره تلفن: ۰۲
وبگاه: وبگاه رسمی
بوچیناسکو (به ایتالیایی: Buccinasco) یک کومونه در ایتالیا است که در استان میلان واقع شده‌است.
خصوصیات

بوچیناسکو ۱۲٫۰ کیلومترمربع مساحت و ۲۷٬۱۵۸ نفر جمعیت دارد و ۱۱۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
الهام غفوری

| الهام غفوری | الهام غفوری |
| --- | --- |
غفوری در نشست خبری فیلم قسم: غفوری در نشست خبری فیلم قسم
زادهٔ: ۱۰ دی ۱۳۴۵ ‏(۵۸ سال) تهران، ایران
ملیت: ایرانی
پیشه: تهیه‌کننده سینما و تلویزیون
همسر: سیروس مقدم
فرزندان: سهیل، اناهید، آزاده
الهام غفوری (زادهٔ ۱۰ دی ۱۳۴۵)، تهیه‌کنندهٔ سینما و تلویزیون ایران است. او همسر سیروس مقدم کارگردان ایرانی است و بیشتر سریال‌های وی را تهیه‌کنندگی کرده است. او علاوه بر این به عنوان دستیار کارگردان و برنامه‌ریز در بیشتر سریال‌های سیروس مقدم همکاری نموده است.
سریال «پایتخت» از معروف‌ترین آثار او به‌شمار می‌رود که با کارگردانی همسرش سیروس مقدم و با طراحی و بازی محسن تنابنده در شش فصل ساخته شده است.
آثار > تهیه‌کنندگی > سینما

قسم (کارگردان محسن تنابنده - ۱۳۹۷)
آثار > تهیه‌کنندگی > نمایش خانگی

خواب‌زده (۱۳۹۸)
آثار > تهیه‌کنندگی > تلویزیون

پیامک از دیار باقی (۱۳۸۷–۱۳۸۶) (نوروز ۱۳۸۷ - شبکه یک سیما)
چاردیواری (۱۳۸۸–۱۳۸۹) (پخش نوروز ۱۳۸۹ - شبکه یک سیما)
زیر هشت (۱۳۸۹) (شبکه یک سیما)
پایتخت (۱۳۸۹–۱۳۹۰) (نوروز ۱۳۹۰ - شبکه یک سیما)
تا ثریا (مجموعه تلویزیونی) (پاییز ۱۳۹۰ - شبکه یک سیما)
چک برگشتی (مجموعه تلویزیونی) (نوروز ۱۳۹۱ - شبکه یک سیما)
دیوار (مهر ۱۳۹۱ - شبکه یک سیما)
پایتخت۲ (نوروز ۱۳۹۲ - شبکه یک سیما)
پایتخت۳ (نوروز ۱۳۹۳ - شبکه یک سیما)
میکائیل (بهار ۱۳۹۴ - شبکه یک سیما)
پایتخت ۴ (رمضان ۱۳۹۴ - شبکه یک سیما)
علی‌البدل (نوروز ۱۳۹۶ - شبکه یک سیما)
پایتخت ۵ (نوروز ۱۳۹۷ - شبکه یک سیما)
پایتخت ۶ (نوروز ۱۳۹۹ - شبکه یک سیما)