stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کارتالینسکایا زاپان

Village
| Kartalinskaya Zapan Карталинская Запань | Kartalinskaya Zapan Карталинская Запань |
| --- | --- |
Village: Village
Kartalinskaya Zapanموقعیت روی نقشه باشقیرستانKartalinskaya Zapanموقعیت روی نقشه روسیه: Kartalinskaya Zapanموقعیت روی نقشه باشقیرستانKartalinskaya Zapanموقعیت روی نقشه روسیه
مختصات: ۵۳°۵۶′ شمالی ۵۷°۴۸′ شرقی﻿ / ﻿۵۳٫۹۳۳°شمالی ۵۷٫۸۰۰°شرقی﻿ / 53.933; 57.800: مختصات: ۵۳°۵۶′ شمالی ۵۷°۴۸′ شرقی﻿ / ﻿۵۳٫۹۳۳°شمالی ۵۷٫۸۰۰°شرقی﻿ / 53.933; 57.800
ناحیه‌های فدرال روسیه: باشقیرستان
شهر: شهرستان بلورتسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۰۰
کارتالینسکایا زاپان (انگلیسی: Kartalinskaya Zapan) یک شهرک در شهرستان بلورتسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
باشگاه ورزشی ایده‌آل

Football club
| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام کامل: باشگاه ورزشی ایده‌آل
تاریخ بنیان‌گذاری: ۱۵ ژانویه ۱۹۷۵؛ ۵۰ سال پیش (۱۹۷۵-15}})
زمینِ بازی: ورزشگاه بلیکس استیت
گنجایش: ۱۰۰۰
لیگ: مسابقات قهرمانی مونتسرات
باشگاه ورزشی ایده‌آل یک باشگاه ورزشی از مونتسرات است که در بریدز واقع شده است. ایده‌آل بیشتر به خاطر بخش فوتبالش که در مسابقات قهرمانی مونتسرات بازی می‌کند، شناخته شده است. این باشگاه فوتبال در سال ۲۰۰۴ به مقام قهرمانی دست یافت.
ابرامس، ویسکانسین

مکان
| Abrams, Wisconsin | Abrams, Wisconsin |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
Location of Abrams, Wisconsin: Location of Abrams, Wisconsin
مختصات: ۴۴°۴۸′۲۷″ شمالی ۸۸°۴′۲۰″ غربی﻿ / ﻿۴۴٫۸۰۷۵۰°شمالی ۸۸٫۰۷۲۲۲°غربی﻿ / 44.80750; -88.07222: مختصات: ۴۴°۴۸′۲۷″ شمالی ۸۸°۴′۲۰″ غربی﻿ / ﻿۴۴٫۸۰۷۵۰°شمالی ۸۸٫۰۷۲۲۲°غربی﻿ / 44.80750; -88.07222
State: ویسکانسین
County: Oconto
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۷٫۶ مایل مربع (۹۷٫۳ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۳۷٫۵ مایل مربع (۹۷٫۰ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۱ مایل مربع (۰٫۳ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۶۹۶ فوت (۲۱۲ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۱٬۷۵۷
 • تراکم: ۴۶٫۹/مایل مربع (۱۸٫۱/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
کد منطقه: 920
استاندارد پردازش اطلاعات فدرال: 55-00175
GNIS feature ID: 1582651
وبگاه: http://www.townofabrams.com
ابرامس، ویسکانسین (به انگلیسی: Abrams, Wisconsin) یک شهرک در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان اوکونتو، ویسکانسین واقع شده‌است.
خصوصیات

ابرامس ۹۷٫۳ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۷۵۷ نفر جمعیت دارد و ۲۱۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
هالفاس

سیگیل هالفاس در کلید کوچکتر سلیمان
در دیوشناسی هالفاس (به انگلیسی: Halphas؛ هم‌چنین نوشته‌شده مانند Malthas ) یک ارل در دوزخ، سی و هشتمین شیطان نام‌برده شده در کلید کوچکتر سلیمان و چهل و سومین در کتاب جادو Pseudomonarchia Daemonum است.
اکثر نسخه‌های خطی کتاب‌های جادو هالفاس را یک کبوتر کوهپایه با صدایی خشن و دارای دیسفونی توصیف کرده‌اند. اگرچه در کتاب جادو Dictionnaire Infernal او همانند یک لک‌لک توصیف شده‌است، که به رساندن مهمات و اسلحه به برج‌های نظامی و فرستادن مردان به نبرد و جنگ کمک می‌کند. هالفاس فرماندهی بیست و شش لژیون شیاطین را در دوزخ بر عهده دارد.
هالفاس متضاد فرشته شمهمفوراش محسوب می‌شود.
کارور، ماساچوست

مکان
| Town of Carver | Town of Carver |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
Location in Plymouth County in Massachusetts: Location in Plymouth County in Massachusetts
مختصات: ۴۱°۵۳′۰۰″ شمالی ۷۰°۴۵′۴۷″ غربی﻿ / ﻿۴۱٫۸۸۳۳۳°شمالی ۷۰٫۷۶۳۰۶°غربی﻿ / 41.88333; -70.76306: مختصات: ۴۱°۵۳′۰۰″ شمالی ۷۰°۴۵′۴۷″ غربی﻿ / ﻿۴۱٫۸۸۳۳۳°شمالی ۷۰٫۷۶۳۰۶°غربی﻿ / 41.88333; -70.76306
ایالت: ماساچوست
شهرستان: Plymouth
سال بنیان‌گذاری: ۱۶۶۰
سال شهر شدن: ۱۷۹۰
حکومت: حکومت
 • نوع: Open town meeting
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۹٫۷ مایل مربع (۱۰۲٫۹ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۳۷٫۴ مایل مربع (۹۶٫۹ کیلومتر مربع)
 • آب: ۲٫۳ مایل مربع (۶٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۹۲ فوت (۲۸ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۱۱۵۰۹
 • تراکم: ۲۹۰/مایل مربع (۱۱۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
کد پستی: ۰۲۳۳۰
کد منطقه: 508 / ۷۷۴
کد FIPS: ۲۵-۱۱۶۶۵
GNIS feature ID: ۰۶۱۸۳۳۷
وبگاه: www.carverma.org
کارور(به انگلیسی: Carver) شهرکی در شهرستان پلیموت ایالت ماساچوست می‌باشد که در سال ۱۷۹۰ بنیان‌گذاری شده‌است. این شهرک در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۱٬۵۰۹ نفر جمعیت داشته‌است.
دانشگاه شیکاگو

| 0 | 1 |
| --- | --- |
شعار: (لاتین) Crescat scientia; vita excolatur بادا که دانش [هرچه بیشتر] رشد کند، تا زندگانی بشر غنی گردد
نوع: دانشگاه تحقیقاتی خصوصی
بنیانگذاری شده: ۱۸۹۰؛ ۱۳۵ سال پیش (۱۸۹۰-خطا: زمان نامعتبر}})
موقوفه مالی: ۱۰ میلیارد دلار (۲۰۲۳)
اعضای هیئت علمی: ۲۸۵۹ نفر
کارمندان مدیریتی: ۱۵۹۴۹ نفر (شامل بیمارستان دانشگاه)
دانشجویان: ۱۸۴۵۲ نفر
کارشناسی: ۷۵۵۹ نفر
تحصیلات تکمیلی: ۱۰۸۹۳ نفر
موقعیت: شیکاگو، ایلینوی، ایالات متحده
رنگ آموزشگاه:   بلوطی
شگون‌نما: سیمرغ
وبگاه: www.uchicago.edu
نمایی از پردیس دانشگاه شیکاگو
دانشگاه شیکاگو (به انگلیسی: University of Chicago) یک دانشگاه تحقیقاتی خصوصی در شیکاگو واقع در ایالت ایلینوی آمریکا است که در سال ۱۸۹۱ میلادی بنیان‌نهاده شده‌است. این دانشگاه به تنهایی با ۱۰۱ برنده جایزه نوبل در تاریخ عجین بوده‌است.
مشاهیر

این دانشگاه مشاهیر متعددی اعم از دانش آموختگان و استادان مجرب زیادی را در خود جای داده‌است.
مکتب شیکاگو در جامعه‌شناسی قرن بیستم از این دانشگاه پیدا شد و برآمد و در محیط‌های علمی و آکادمیک جهان جاری شد. در آنجا جامعه‌شناسان و انسان‌شناسانی چون هربرت مید بود که سنت بزرگ جامعه‌شناسی و مردم‌شناسی «کنش متقابل نمادین» را بنیان نهاد.
در سال ۲۰۰۸، یک دانش‌آموخته دانشگاه شیکاگو، در یک بخشش بدون سابقه، مبلغ ۳۰۰ میلیون دلار به دانشگاه سابق خود بابت قدردانی اهدا نمود. جان راکفلر، سرمایه‌گذار نامی آمریکایی، از این دانشگاه به عنوان بهترین سرمایه‌گذاری در عمر خویش نام برده‌است. باراک اوباما، رئیس‌جمهور سابق ایالات متحده آمریکا از سال ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۴ به تدریس دروس حقوق اساسی در دانشکده حقوق این دانشگاه، اشتغال داشته‌است.
افرادی هم‌چون ساموئل هانتینگتون، ریچارد رورتی و جیمز واتسون، برخی از دانش‌آموختگان دانشگاه شیکاگو هستند.
روابط با ایران > مؤسسه خاورشناسی دانشگاه شیکاگو

مقالهٔ اصلی: بحران آثار باستانی ایران دانشگاه شیکاگو
دانشگاه شیکاگو یکی از بزرگ‌ترین کلکسیون‌های باستان‌شناختی متعلق به تخت جمشید را داراست. این مؤسسه که مؤسسه خاورشناسی دانشگاه شیکاگو نام دارد به حدی شهرت دارد که دادگاه فدرال آمریکا سعی در استرداد این گنج و تصاحب آن به نفع صدمه دیدگان ناشی از حملات تروریستی انتحاری در اسرائیل را داشته‌است.
دادگاه فدرال بازگشت این اشیای باستانی را که عمدتاً مربوط به دورهٔ هخامنشی و تخت جمشید هستند را متوقف کرد و درصدد فروش آن برای دادن خسارات ۹ آمریکایی آسیب‌دیده از عملیات انتحاری در اسرائیل برآمد. این آثار پیش از انقلاب ایران (۱۳۵۷) در ایران به عنوان امانت به دانشگاه شیکاگو سپرده شدند. اما بعداً این دانشگاه از بازپس دادن این آثار توسط این دادگاه فدرال منع شد. دانشگاه شیکاگو کماکان سعی در جلوگیری از تصرف این اشیا توسط دولت فدرال آمریکا را داشته‌است. در این میان، موضع وزارت امور خارجه آمریکا (بر خلاف دادگاه فدرال)، حمایت از ایران و دانشگاه شیکاگو در جلوگیری از مصادره این اموال بوده‌است. تا اینکه در روزهای آخر ماه مارس سال ۲۰۱۴ شعبه ناحیه‌ای دیوان عالی به نفع دانشگاه شیکاگو و به ضرر مدعیان اسرائیلی رای نهایی خود را صادر نمود و از مصادره این اموال جلوگیری شد. همچنین از آنجایی که جمهوری اسلامی ایران هرگز رسماً به دفاع از اموال باستانی ایرانی دانشگاه شیکاگو وارد عمل نگردید و ادعایی نسبت به تعلق یا تصاحب آن نکرد، دادگاه همچنین حق پس دادن یا ندادن این اموال به ایران را قانوناً در اختیار دانشگاه شیکاگو گذاشت.
روابط با ایران > کمیته اعانه ایران

مقالهٔ اصلی: کمیته اعانه ایران
در جنگ جهانی اول، و به منظور تأمین مخارج و تقویت افرادی که در سازمان کمیته اعانه ایران تلاش می‌کردند، کمیته‌ای به نام کمیسیون اعانه ایران و آمریکا (به انگلیسی: American Persian Relief Commission) در نیویورک تشکیل گردید که ریاست آن بر عهده دکتر هری پرات جادسون (Harry Pratt Judson)، رئیس دانشگاه شیکاگو بود.
در گزارشی از این سازمان، ۲٬۲۷۱٬۵۷۰ دلار و نیز مقداری غله برای کاشت و ماشین‌های باربری برای حمل غذا از هند به ایران ارسال گردید.
پردیس

پردیس اصلی دانشگاه شیکاگو شامل ۸۷٫۸ هکتار در محله هاید پارک و وودلان شیکاگو، در ۱۲کیلومتری جنوب مرکز شهر شیکاگو قرار دارد. اولین ساختمان پردیس دانشگاه شیکاگو آنچه را که اکنون به عنوان صحن اصلی دانشگاه شناخته می‌شود توسط هنری آیوس کوب معمار اهل شیکاگو طراحی شده‌است.
رتبه‌بندی

در رتبه‌بندی QS دانشگاه‌های جهان در سال ۲۰۲۰، دانشگاه شیکاگو در رده ۱۰برترین دانشگاه‌های جهان و پنجم آمریکا قرار گرفته‌است. در رتبه‌بندی برترین دانشگاه‌های جهان در سال ۲۰۲۰ که مؤسسه تایمز آن را ارائه داده‌است این دانشگاه در رتبه نهم دانشگاه‌های دنیا قرار دارد.
نگارخانه

نگهبان دروازه آشوری، واقع در ذخایر مؤسسه خاورشناسی دانشگاه شیکاگو
دانشکده مدیریت دانشگاه شیکاگو اثر معمار مشهور رافائل وینولی
خانه روبی، اثر مشهور فرانک لوید رایت
تار هیل، کارولینای شمالی

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Tar Heel, North Carolina | Tar Heel, North Carolina |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
A pasture on the edge of Tar Heel: A pasture on the edge of Tar Heel
Tar HeelLocation within the state of North Carolina: Tar HeelLocation within the state of North Carolina
مختصات: ۳۴°۴۳′۵۶″ شمالی ۷۸°۴۷′۳۲″ غربی﻿ / ﻿۳۴٫۷۳۲۲۲°شمالی ۷۸٫۷۹۲۲۲°غربی﻿ / 34.73222; -78.79222: مختصات: ۳۴°۴۳′۵۶″ شمالی ۷۸°۴۷′۳۲″ غربی﻿ / ﻿۳۴٫۷۳۲۲۲°شمالی ۷۸٫۷۹۲۲۲°غربی﻿ / 34.73222; -78.79222
ایالت: کارولینای شمالی
شهرستان: شهرستان بلادن، کارولینای شمالی
حکومت: حکومت
 • نوع: Mayor–council government
 • شهردار: Roy Dew
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۲ مایل مربع (۰٫۴ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۲ مایل مربع (۰٫۴ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۲۵ فوت (۳۸ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۱۱۷
 • تراکم: ۶۷۹/مایل مربع (۲۶۲٫۳/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: 28392
کد منطقه: 910
FIPS code: 37-66740
شماره GNIS: 0995863
تار هیل (به انگلیسی: Tar Heel) شهری در ایالت کارولینای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۱۷ نفر بوده‌است.
سید حسن تقی‌زاده

| سیّد حسن تقی‌زاده | سیّد حسن تقی‌زاده |
| --- | --- |
نخستین رئیس مجلس سنای ایران: نخستین رئیس مجلس سنای ایران
دوره مسئولیت ۲۱ فروردین ۱۳۳۴ – ۱۳۳۸: دوره مسئولیت ۲۱ فروردین ۱۳۳۴ – ۱۳۳۸
پادشاه: محمدرضا شاه پهلوی
پس از: ابراهیم حکیم‌الملک
پیش از: محسن صدرالاشراف
دوره مسئولیت ۳۰ بهمن ۱۳۲۸ – ۲۳ مهر ۱۳۳۱: دوره مسئولیت ۳۰ بهمن ۱۳۲۸ – ۲۳ مهر ۱۳۳۱
پیش از: ابراهیم حکیم‌الملک
وزیر مالیه: وزیر مالیه
دوره مسئولیت ۲۶ امرداد ۱۳۰۹ – ۲۶ شهریور ۱۳۱۲: دوره مسئولیت ۲۶ امرداد ۱۳۰۹ – ۲۶ شهریور ۱۳۱۲
پادشاه: رضا شاه پهلوی
نخست‌وزیر: مخبرالسلطنه هدایت
پس از: حسن مشارالملک
پیش از: علی‌اکبر داور
وزیر طرق و شوارع (راه): وزیر طرق و شوارع (راه)
دوره مسئولیت ۲۸ فروردین ۱۳۰۹ – آذر ۱۳۰۹: دوره مسئولیت ۲۸ فروردین ۱۳۰۹ – آذر ۱۳۰۹
نخست‌وزیر: مخبرالسلطنه هدایت
پیش از: مهذب‌الدوله کاظمی
سفیر کبیر ایران در بریتانیا: سفیر کبیر ایران در بریتانیا
دوره مسئولیت ۵ آبان ۱۳۲۰ – ۱۳۲۶: دوره مسئولیت ۵ آبان ۱۳۲۰ – ۱۳۲۶
پادشاه: محمدرضا شاه پهلوی
پس از: محمدعلی مقدم
پیش از: محسن رئیس
دوره مسئولیت ۱۳۰۸ – فروردین ۱۳۰۹: دوره مسئولیت ۱۳۰۸ – فروردین ۱۳۰۹
پادشاه: رضا شاه پهلوی (وزیر مختار)
پس از: هوهانس خان ماسحیان
پیش از: مشاورالممالک انصاری
وزیر مختار ایران در فرانسه: وزیر مختار ایران در فرانسه
دوره مسئولیت ۱۳۱۲ – ۱۳۱۳: دوره مسئولیت ۱۳۱۲ – ۱۳۱۳
پس از: حسین علاء
پیش از: ابوالقاسم نجم‌الملک
سناتور: سناتور
دوره مسئولیت ۱۳۲۸ – ۱۳۴۶: دوره مسئولیت ۱۳۲۸ – ۱۳۴۶
حوزه انتخاباتی: آذربایجان شرقی   (دوره‌های دوم تا چهارم)   تهران (دوره اول)
نماینده مجلس شورای ملی: نماینده مجلس شورای ملی
حوزه انتخاباتی: تبریز   (دوره‌های اول، دوم و پانزدهم)   تهران   (دوره‌های پنجم و ششم)
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۵ مهر ۱۲۵۷ تبریز، ایران
درگذشته: ۸ بهمن ۱۳۴۸ (۹۱ سال) تهران، ایران
ملیت: 
همسر(ان): (عطیه) آلمانی
اقامتگاه: گورستان ظهیرالدوله
پیشه: سیاستمدار، دیپلمات
سیّد حسن تقی‌زاده (۵ مهر ۱۲۵۷ در تبریز – ۸ بهمن ۱۳۴۸ در تهران)، از رهبران انقلاب جنبش مشروطه ایران، از رجال سیاسی بحث‌انگیز معاصر، دیپلمات، از شخصیت‌های علمی و فرهنگی ایران معاصر، و در زمرهٔ کسانی است که جمعی به شدت هوادار و موافق، و مخالفانی از طیف‌های گوناگون دارد. وی مدتی رئیس مجلس سنای ایران بود.
منابع زیادی دربارهٔ او انتشار یافته‌اند اما جنبه‌هایی از زندگی سیاسی او هنوز ناشناخته، کم‌شناخته، و موضوع مجادلات سیاسی هستند.
تقی‌زاده به تاریخ هشتم بهمن ۱۳۴۸ خوشیدی در ۹۱ سالگی درگذشت و در قبرستان ظهیرالدوله به خاک سپرده شد. وی تا آخر عمر تنها با همسر خود زندگی کرد و فرزندی نداشت.
زندگی > تولد و تبار

سیدحسن تقی‌زاده در آخر رمضان ۱۲۹۵ برابر با ۵ مهر ۱۲۵۷ خورشیدی در خانواده‌ای روحانی در تبریز چشم به جهان گشود. پدرش سید تقی اردوبادی، امام جمعه مسجد حاج صفرعلی در محله خیابان تبریز و مکتب‌دار، مردی عالم و زاهد و از شاگردان مرتضی انصاری در حوزه علمیه نجف بود. او بیشتر مدت روز را صرف پرستش و حضور در مسجد برای اقامه نماز جماعت می‌کرد.
زندگی > تحصیلات و اساتید

سیدحسن از چهار سالگی، و به هدایت پدر، خواندن قرآن را آغاز و در پنج سالگی آن را ختم کرد. از هشت سالگی تحصیل مقدمات عربی و از چهارده سالگی تحصیل علوم عقلی، ریاضیات، و ستاره‌شناسی و هیئت را آغاز کرد. در حکمت قدیم، طب جدید، علم تشریح (کالبدشناسی) و هیئت جدید درس خواند. در مدرسه مموریال با علوم جدید آشنا شد. اصول فقه را نزد میرزا محمود اصولی و حاج میرزا حسن فراگرفت. علوم جدید و زبان فرانسوی را دور از چشم پدر همراه با رفیقش میرزا محمدعلی‌خان تربیت نزد میرزا نصرالله خان سیف‌الاطباء (پسر میرزا عبدالعلی سیف‌الاطباء) به مدت پنج سال (از ۱۲۷۳ تا ۱۲۷۸ خورشیدی) آموخت.
زندگی > آشنایی با افکار نو

چند سال بعد، نزدیک بیست سالگی، بر اثر آشنایی با نوشته‌های عبدالرحیم طالبوف و میرزا ملکم‌خان ناظم‌الدوله و نویسندگان تجددخواه روزنامه‌های فارسی خارج از کشور، مانند اختر، پرورش، ثریا، حبل‌المتین و حکمت، و کتاب‌های عربی چاپ مصر و کتاب‌های ترکی چاپ امپراتوری عثمانی، تمایل شدید به علوم جدید غربی، اندیشه‌های سیاسی اروپایی، افکار آزادی‌خواهانه، ضداستبدادی و تجددطلبانه یافت، تا جایی که به همراه تربیت و جمعی دیگر برای ترویج این اندیشه‌ها محفلی روشنفکرانه در تبریز تشکیل داد و در ۱۲۸۰ خورشیدی همراه همان دوستانش قصد تأسیس مدرسه‌ای به نام «تربیت» را با هدف ترویج آموزش به روش غربی و اندیشه‌های غربی داشتند. اما بر اثر مخالفت شماری از روحانیان و حکمی که به تفسیق دادند مدرسه دایر نشد.
سپس با همکاری محمدعلی تربیت، میرزا سید حسین خان عدالت و یوسف اعتصامی ملقب به اعتصام‌الملک (پدر پروین اعتصامی) کتاب‌فروشی تربیت را به قصد ترویج معارف و آشنا ساختن مردم به اصول حکومت ملی و آزادی‌طلبی تأسیس کرد که کتاب‌های فرنگی و عربی جدید می‌فروخت و محل آمد و رفت متجددان و آزادی خواهان آذربایجانی بود. در دوره استبداد صغیر این کتاب‌فروشی را غارت کردند و آتش زدند. در ۹ بهمن ۱۲۸۱ خورشیدی با همکاری همان دوستان، دوهفته‌نامهٔ گنجینه فنون را منتشر کرد که در نخستین شمارهٔ آن، مقاله‌ای را از گوستاو لوبون به فارسی ترجمه کرده بود. گنجینهٔ فنون پس از یک سال و نیم انتشار، و ظاهراً بر اثر سفر تقی‌زاده و تربیت به خارج و شیوع وبا در ایران، تعطیل شد.
سیدحسن تقی‌زاده از ۱۲۸۳ تا آبان ۱۲۸۴ خورشیدی، به سفر و سیاحت، مطالعه و دیدار و گفت‌وگو در قفقاز، عثمانی، لبنان، سوریه و مصر پرداخت و با برخی نویسندگان، روزنامه‌نگاران و فعالان سیاسی، از جمله حمیدبیگ شاه‌تختینسکی، جرجی زیدان، زین‌العابدین مراغه‌ای، جلیل محمدقلی‌زاده، و همکاران اصلی نشریه‌های فارسی‌زبانی که در این شهرها منتشر می‌شد مراوده داشت.
زندگی > دوران جدید

تقی‌زاده در دوران جدید در ایران، از چپ‌گرایی آرمان‌خواهانهٔ سابق فاصله گرفت و به طرفداری از سردار سپه و اقدامات او در مسیر ایجاد امنیت عمومی و احیای وحدت ملی پرداخت.
در نهم آبان ۱۳۰۴ نمایندگان جناح اکثریت پنجمین دوره مجلس شورای ملی، ماده واحده «انقراض دودمان قاجاریان و خلع احمدشاه قاجار» را به بحث و رای‌گیری گذاشتند. از ۸۵ نماینده حاضر، هشتاد نفر رأی مثبت و پنج نفر ممتنع دادند. تقی‌زاده اگرچه جزو مخالفان طرح صحبت کرد، اما با اصل خواسته نمایندگان مخالفت نکرد بلکه خواهان آن شد که این کار «به این تعجیل و با این فوری هیچ نشود که خدای نکرده اسم فشار رویش گذاشته شود» و کمیسیونی تشکیل شود و به موضوع رسیدگی کند
«چون ممکن است راه حل بهتر و قانونی‌تری پیدا شود که هیچ خدشه وسوسه در کار نباشد».
او سخنانش را چنین پایان برد:
«بیشتر از این حرف زدن هم صلاح نیست. همه می‌دانند آنچه که عیان است چه حاجت به بیان است»
و از مجلس خارج شد. غیر از تقی‌زاده تنها سه نماینده (محمد مصدق، حسین علاء و یحیی دولت‌آبادی) در مخالفت علنی با انقراض قاجاریه در مجلس نطق کردند.
رضاشاه پس از استقرار سلطنت خود منصبی به تقی‌زاده نداد.[نیازمند منبع] او در کنار مخالفان پرنفوذ رضاشاه، نامزد وکالت مجلس ششم شد و از حوزهٔ انتخابیهٔ تهران به مجلس رفت اما پیش از افتتاح مجلس، هیئت وزرا او را به آمریکا فرستاد و مسئول غرفهٔ ایران در نمایشگاه فیلادلفیا کرد که به مناسبت یکصد و پنجاهمین سال استقلال آمریکا تشکیل شده بود. در نوروز ۱۳۰۶ به تهران بازگشت و در مجلس فعال شد. از هجدهم مهر تا شانزدهم فروردین سال بعد نایب رئیس مجلس بود. پس از پایان دورهٔ مجلس ششم در مرداد ۱۳۰۷ رضاشاه تصمیم گرفت مجلس را کاملاً مطیع خود کند؛ بنابراین از انتخاب افرادی مانند مدرس، مصدق و تقی‌زاده در دوره‌های بعدی جلوگیری کرد.
تقی‌زاده در عصر حکومت رضاشاه پهلوی به مناصب مهمی چون حکومت (استانداری)، وزیرمختاری، سفارت و وزارت رسید. در برنامه‌های اصلاحات رضاشاه از همکاران نزدیک او بود. او پس از دو سال خانه نشینی و بی‌کاری و تنگدستی، در ۱۳۰۷ به پیشنهاد تیمورتاش والی خراسان شد و در ۱۳۰۸ با سمت وزیرمختاری به لندن رفت و در فروردین ۱۳۰۹ با عنوان وزیر طرق و شوارع به کابینه مخبرالسلطنه هدایت راه یافت. در مرداد همان سال به وزارت مالیه منصوب شد و وزارت طرق و شوارع نیز همچنان بر عهده او ماند تا اینکه سرپرستی این وزارتخانه در آذر ۱۳۰۹ به سید باقر کاظمی سپرده شد.
نماد غربی شدن

تقی‌زاده در جوانی و دردوران مشروطه نظریه پیشرفت مبتنی بر غربی شدن از نوک پا تا بالای سر یعنی تشبه همه‌گونه به غرب را مطرح کرد. با اینکه وی بعداً از این نظریه برگشت و در کتاب اخذ تمدن خارجی به اشتباه بودن آن نظریه‌اش اعتراف کرد ولی کماکان او را نماد غربی شدن می‌دانند.
مبارزه با مصرف تریاک

در ۲۶ تیر ۱۳۰۷ که قانون انحصار تریاک به تصویب مجلس رسید تا خرید و فروش این ماده مخدر را در انحصار دولت دربیاورد به پیشنهاد تقی‌زاده که در آن زمان نماینده تهران در مجلس شورای ملی بود ماده‌ای به این قانون افزوده شد که دولت را مکلف می‌کرد از سال ۱۳۰۸ به مدت ده سال مصرف داخلی را سالیانه ده درصد پایین بیاورد و پس از ده سال مصرف تریاک در غیر موارد طبی در همه کشور متروک و ممنوع و فروش تریاک منحصر به داروخانه‌ها آن هم با نسخه پزشک و برای مصارف طبی موارد شود؛ بنابراین ماده، دولت همچنین موظف می‌شد پزشک و داروی رایگان برای ترک اعتیاد در دسترس معتادان بگذارد.
کتاب‌شناسی

سید حسن تقی‌زاده: اخذ تمدن خارجی (تساهل و تسامح، آزادی وطن، ملت)، مصحح عزیزالله علیزاده، تهران: فردوس، ۱۳۷۹، ۱۳۶ صفحه. شابک ‎۹۶۴۳۲۰۱۰۵۸
سید حسن تقی‌زاده: از پرویز تا چنگیز (استیلای عرب تا ایلغار مغول در ایران)، مصحح عزیزالله علیزاده، تهران: فردوس، ۱۳۷۹، ۱۶۰ صفحه. شابک ‎۹۶۴۳۲۰۰۸۹۲
سید حسن تقی‌زاده: تاریخ انقلاب مشروطیت ایران، مصحح عزیزالله علیزاده، تهران: فردوس، ۱۳۷۹، ۳۵۰ صفحه. شابک ‎۹۶۴۳۲۰۰۸۸۴
سید حسن تقی‌زاده: تاریخ عربستان و قوم عرب در اوان ظهور اسلام و قبل از آن، مصحح عزیزالله علیزاده، تهران: فردوس، ۱۳۷۹، ۲۷۴ صفحه. شابک ‎۹۶۴۳۲۰۰۸۶۸
سید حسن تقی‌زاده: تاریخ علوم در اسلام، مصحح عزیزالله علیزاده، تهران: فردوس، ۱۳۷۹، ۲۶۴ صفحه. شابک ‎۹۶۴۳۲۰۰۹۰۶
سید حسن تقی‌زاده: تاریخ مجلس شورای ملی ایران (وزیران ۳۷ کابینهٔ سال‌های ۳۶–۱۳۲۵)، مصحح عزیزالله علیزاده، تهران: فردوس، ۱۳۷۹، ۲۰۰ صفحه. شابک ‎۹۶۴۳۲۰۱۰۲۳
سید حسن تقی‌زاده: تحقیقی در احوال ناصر خسرو قبادیانی، مصحح عزیزالله علیزاده، تهران: فردوس، ۱۳۷۹، ۲۱۲ صفحه. شابک ‎۹۶۴۳۲۰۱۰۱۵
سید حسن تقی‌زاده: زندگانی طوفانی (خاطرات)، مصحح عزیزالله علیزاده، تهران: فردوس، ۱۳۷۹، ۴۹۲ صفحه. شابک ‎۹۶۴۳۲۰۰۹۱۴
سید حسن تقی‌زاده: مانی و دین او، مصحح عزیزالله علیزاده، تهران: فردوس، ۱۳۷۹، ۱۳۶ صفحه. شابک ‎۹۶۴۳۲۰۰۸۷۶
تقی‌زاده در سال ۱۲۸۵ خورشیدی در جامه روحانی
مجلهٔ کاوه، شمارهٔ ۹

احسان یارشاطر به همراه ایرج افشار و سیدحسن تقی‌زاده
سید حسن تقی‌زاده (چپ)، در کنار صادق رضازاده شفق (راست).
آرامگاه تقی‌زاده در گورستان ظهیرالدوله
یکی از خطابه‌های تقی‌زاده
محمد مقیسه

| محمد مقیسه | محمد مقیسه |
| --- | --- |
مقیسه در سال ۱۳۹۶: مقیسه در سال ۱۳۹۶
رئیس شعبه و دادرس دیوان عالی کشور: رئیس شعبه و دادرس دیوان عالی کشور
دوره مسئولیت ۲۱ آبان ۱۳۹۹ – ۲۹ دی ۱۴۰۳: دوره مسئولیت ۲۱ آبان ۱۳۹۹ – ۲۹ دی ۱۴۰۳
رئیس شعبه و دادرس شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران: رئیس شعبه و دادرس شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران
دوره مسئولیت دهه ۱۳۸۰ – ۲۱ آبان ۱۳۹۹: دوره مسئولیت دهه ۱۳۸۰ – ۲۱ آبان ۱۳۹۹
دادیار دادسرای انقلاب اوین شعبه ۳: دادیار دادسرای انقلاب اوین شعبه ۳
دوره مسئولیت اوایل دهه ۱۳۷۰ – دهه ۱۳۸۰: دوره مسئولیت اوایل دهه ۱۳۷۰ – دهه ۱۳۸۰
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۳۵ سبزوار، ایران
درگذشته: ۲۹ دی ۱۴۰۳ (۶۷–۶۸ سال) تهران، ایران
علت مرگ: ترور
فرزندان: چهار پسر چهار دختر
تحصیلات: حوزوی (حوزه علمیه)
لقب(ها): حاج ناصر، ناصریان
محمد مُقیسه‌ (۱۳۳۵ – ۲۹ دی ۱۴۰۳) با نام مستعار ناصریان، روحانی و قاضی ایرانی بود. او رئیس شعبه و دادرس دیوان عالی کشور بود مقیسه حامی سرکوب و کشتار زندانیان سیاسی از جمله از عوامل امنیتی و قضایی پیگیر اعدام زندانیان دهه ۱۳۶۰ و به خصوص تابستان ۱۳۶۷ بود. وی همچنین مسئولیت محاکمه بسیاری از زندانیان سیاسی که پس از انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۳۸۸) دستگیر شده بودند را بر عهده داشت. وی به اتهام نقض حقوق بشر، از طرف اتحادیه اروپا و ایالات متحده آمریکا تحریم و ممنوع الورود به این کشورها شده بود.
وی در ۲۹ دی ۱۴۰۳ در پی تیراندازی در کاخ دادگستری تهران کشته شد. ضارب پیش از دستگیری، اقدام به خودکشی کرد.
زندگی و سابقه

محمد مقیسه در سال ۱۳۳۵ در سبزوار به دنیا آمد. مقیسه از سال ۱۳۶۰ و با نام مستعار ناصریان در دادسرای انقلاب اسلامی شروع به کار کرد. او ابتدا دادیار شعبه بود و در سال ۶۴ ناظر زندان قزل‌حصار شد. بعد از بسته شدن زندان قزل‌حصار، مقیسه دادیار و ناظر زندان رجایی‌شهر (گوهردشت) شد. ایرج مصداقی معتقد است که او یکی از تصمیم گیرندگان در مورد اعدام دسته‌جمعی زندانیان سیاسی ایران در تابستان ۱۳۶۷ بوده است. مقیسه که سابقهٔ حضور در مناطق عملیاتی طی جنگ ایران و عراق را دارد، ۳۳ سال در دادگاه انقلاب حضور داشته و یکی از قضات با سابقه این دادگاه به حساب می‌آید. پروندهٔ رهبران بهائی، معترضان جنبش سبز و اعضای جبههٔ ملی، از جمله پرونده‌هایی هستند که مقیسه مسئول رسیدگی به آن بوده است.
در پروندهٔ سران بهائی و «محفل ملی بهائیان ایران» معروف به «گروه یاران» بر اساس گزارش‌های منتشر شده، شش تن از رهبران بهائی ایران به اتهام «جاسوسی برای اسرائیل»، «توهین به مقدسات» و «تبلیغ علیه نظام» در اردیبهشت ۱۳۸۷ دستگیر شدند.
موارد نقض حقوق بشر

همچنین ببینید: متهمان نقض حقوق بشر در جمهوری اسلامی ایران
به این نتیجه رسیدیم که بالآخره بعد [از] سه روز مقاومت، ما را می‌کشند؛ پس، بهتر است [که] صبح، بگوییم ما مسلمان نیستیم تا هر چه زودتر خلاص شویم. صبح که ناصریان (محمد مقیسه) آمد، گفتیم ما مسلمان نیستیم. گفت غلط کردید که نیستید؛ اول [به دلیل نماز نخواندن] حسابی [شلاق] بخورید، بعد بمیرید
—خاطرهٔ یکی از بازماندگان قتل‌عام ۱۳۶۷ دربارهٔ شکنجه به دست مقیسه
بر اساس بیانیه اتحادیه اروپا، محمد مقیسه به عنوان رئیس شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران، از مسئولان رسیدگی به پرونده‌های معترضان به نتایج انتخابات سال ۱۳۸۸ بوده و در دادگاه‌های ناعادلانه، احکام حبس بلندمدت و مجازات اعدام برای فعالان اجتماعی، سیاسی و روزنامه‌نگاران صادر کرده است.
طبق بیانیه وزارت خزانه داری ایالات متحده آمریکا، محمد مقیسه به عنوان قاضی شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب اسلامی تهران در صدور احکام بی‌شمار ناعادلانه مسئول است؛ از جمله صدور احکام زندان‌های بلند مدت برای بسیاری از روزنامه‌نگاران، کاربران اینترنت و چندین هنرمند شامل فیلم‌ساز و شاعر. محاکمه چندین شهروندان بهائی بر اساس اتهاماتی چون «تبلیغ علیه نظام» و «اجتماع و تبانی علیه امنیت» از دیگر دلایلی است که برای تحریم مقیسه در این بیانیه به آن اشاره شده است.
تحریم

اتحادیه اروپا طی تصمیم مورخ ۲۳ فروردین ۱۳۹۰ (۱۲ آوریل ۲۰۱۱)، ۳۲ مقام ایرانی از جمله محمد مقیسه را به دلیل نقشی که در نقض حقوق شهروندان ایرانی داشته‌اند، از ورود به کشورهای این اتحادیه محروم کرد. کلیه دارایی‌های این مقامات نیز در اروپا توقیف خواهد شد.
در ۲۸ آذر ۱۳۹۸ وزارت خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا نام محمد مقیسه را به اتهام دست داشتن در مجازات مردم ایران و شهروندان دو تابعیتی در فهرست تحریم‌های خود قرار داد. بر این اساس، علاوه بر ضبط تمام دارایی‌های مقیسه، همهٔ بانک‌های خارجی که در نقل و انتقالات مالی مهم به او کمک کرده‌اند یا افرادی که از او حمایت‌های خاص می‌کنند از دسترسی به نظام مالی آمریکا محروم خواهند شد و اموال آن‌ها ضبط می‌شود.
در ۲۹ خرداد ۱۴۰۲ وزارت خارجه کانادا اعلام کرد نام محمد مقیسه را به اتهام «نقض فاحش و سیستماتیک حقوق و آزادی‌های بنیادین مردم ایران» در فهرست تحریم‌های خود قرار داده است. بر این اساس هر نوع معامله مالی احتمالی با این فرد ممنوع شده و خاطیان ممکن است در کانادا یا دادگاه‌های دیگر دنیا هدف تعقیب قضایی قرار گرفته و محاکمه شوند.
انتقال به دیوان عالی کشور

روز ۲۱ آبان ۱۳۹۹، برخی رسانه‌ها از برکناری محمد مقیسه از ریاست شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب خبر دادند. در صبح ۲۱ آبان طی مراسم تودیع و معارفه رئیس جدید دادگاه‌های انقلاب تهران، محسنی اژه‌ای، معاون اول قوه قضائیه از قاضی مقیسه تقدیر کرد ولی خبری از برکناری قاضی مقیسه منتشر نشد و فقط خبر جانشینی احمد زرگر به جای غضنفرآبادی به عنوان رئیس جدید دادگاه انقلاب تهران منتشر شد. در ساعاتی بعد از این مراسم، مهدی کشت‌دار، مدیرعامل خبرگزاری قوه قضائیه (میزان)، در توییتر نوشت: «قاضی مقیسه به دیوانعالی کشور منتقل شد» ولی بعد توییت خود را پاک کرد.
یک منبع به رادیو فردا گفت «حکم ارتقای مقام قاضی مقیسه دو هفته پیش صادر شده و او قرار است بر مسند مستشاری دیوان عالی کشور بنشیند.» و به گفته این منبع «دیوان عالی کشور بالاترین مرجع قضایی است و انتقال قاضی مقیسه از دادگاه انقلاب به این دیوان، ارتقا مقام به تمام معنا است، ارتقای مقامی که با اصرار خود او صورت گرفته و از زمان ریاست آملی لاریجانی، ریاست پیشین دستگاه قضایی، مقیسه خواستار انتقال به دیوان عالی کشور بود.».