stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مراد ثقفی

| مراد ثقفی | مراد ثقفی |
| --- | --- |
زادهٔ: آبان ۱۳۳۶ تهران
ملیت: ایرانی
شهروندی: ایران
تحصیلات: دکتری برق کارشناسی ارشد علوم سیاسی
محل تحصیل: اکول پلی تکنیک فدرال لوزان مدرسه عالی مطالعات علوم اجتماعی پاریس
پیشه(ها): نویسنده، روزنامه‌نگار، ناشر، پژوهشگر سیاسی
شناخته‌شده برای: نشریه گفتگو
خویشاوندان: حمیده چگونیان   خدیجه ثقفی (عمه)
مراد ثقفی (زادهٔ آبان ۱۳۳۶) روزنامه‌نگار، پژوهشگر مسائل سیاسی، فعال مدنی و ناشر ایرانی است. او صاحب امتیاز و مدیر مسئول فصلنامه گفتگو است که به انتشار مقالاتی در حوزه علوم اجتماعی، فلسفه و مسائل نظری می‌پردازد. و در دهه هفتاد نقش مهمی در تبیین نظری مفاهیمی چون جامعه مدنی در ایران داشت. مراد ثقفی همچنین مدیر «انجمن دیدبان مدنی یک شهر» است که هدف خود را «اطلاع‌رسانی در مورد عوامل و شاخص‌های سازنده زندگی شهری مطلوب و افزایش آگاهی شهروندان» معرفی کرده‌است.
زندگی

مراد ثقفی در آبان ۱۳۳۶ در تهران به دنیا آمد. پدرش رضا ثقفی برادر خدیجه ثقفی همسر سید روح‌الله خمینی بود. وی دکترای برق - الکترونیک خود را در ۱۹۸۱ از اکول پلی تکنیک فدرال لوزان در سوئیس گرفت و پس از آن برای طی دورهٔ پست دکترا به دانشگاه یو سی ال ای در آمریکا رفت. وی هم چنین دورهٔ کارشناسی ارشد علوم سیاسی را در مدرسه عالی مطالعات علوم اجتماعی فرانسه گذرانده‌است. پس از بازگشت به ایران مجلهٔ گفتگو را به مدیر مسئولی پدرش، رضا ثقفی در دههٔ هفتاد پایه‌گذاری کرد.

وی علاوه بر سردبیری گفتگو مدیر نشر شیرازه (انتشارات شیرازه کتاب ما)نیز هست. وی جز اندیشمندان سکولار در ادبیات سیاسی ایران محسوب می‌شود. حمیده چگونیان نویسنده و مترجم همسر اوست.
زندگی > فعالیت مطبوعاتی

مراد ثقفی در دهه هفتاد اقدام به انتشار نشریه گفتگو با مشی اجتماعی و فرهنگی کرد. اولین شماره این فصلنامه در پاییز ۱۳۷۲ منتشر شد. در فصلنامه گفتگو مطالب و مقاله‌های تألیفی وزن بیشتری نسبت به ترجمه داشت و با نگاهی سکولار به علوم انسانی یکی از نشریات تأثیرگذار دهه هفتاد به‌شمار می‌رفت.
انجمن دیدبان مدنی یک شهر

مراد ثقفی، مدیرعامل انجمن دیدبان مدنی یک شهر است که هدف خود را اطلاع‌رسانی در مورد عوامل و شاخص‌های سازنده زندگی شهری مطلوب و افزایش آگاهی شهروندان معرفی کرده‌است.
بازداشت

مراد ثقفی روز چهارشنبه ۲۵ اسفند ۱۳۹۵ در خانه‌اش در تهران بازداشت شد.
گزارشی رسمی از اتهام او یا نهاد مسئول بازداشت او منتشر نشد. از محل نگهداری این روزنامه‌نگار نیز اطلاعی در دست نیست. اما چند روز پیش او در جلسه‌ای از مدیریت شهر تهران انتقاد کرده و دربارهٔ شهرداری تهران گفته بود: «قدرت در دست یک نفر است آن هم در دست شهردار، بدون کنترل است و می‌تواند منافع ملی را نادیده بگیرد چنانچه امروز هم نادیده می‌گیرند.» او گفته بود شکل اداره تهران به فساد مالی، و به «خصوصی‌سازی و استبداد» منجر شده و «باید افرادی به شورای شهر بروند که نماد مبارزه با فساد گسترده هستند.» وکیل مراد ثقفی، به ایلنا گفته‌است: «باتوجه به این‌که شنبه آخرین روز کاری دادسرا است و کارهای اداری سپردن وثیقه هم حداقل ۴۸ ساعت به طول می‌انجامد، به احتمال زیاد آقای ثقفی پیش از تعطیلات نوروز آزاد نمی‌شوند.» او ۳۱ اردیبهشت از زندان آزاد شد.
کتاب‌شناسی

- نه طبقه، نه متوسط، فاعلیت سیاسی گروه‌های میانی جامعه در اندیشهٔ سیاسی چپ: مراد ثقفی، تهران: انتشارات شیرازه کتاب ما، ۱۳۹۷، ۳۳۶ صفحه. شابک ‎۹۷۸۶۰۰۸۵۱۴۸۴۸.
کتابِ نه طبقه، نه متوسط نقد و ارزیابی روشِ «تحلیل طبقاتی» است در تبیینِ فاعلیت جمعی در سیاست‌های رهایی‌بخش. نقد، از طریقِ مقایسه میان مقام نازلی که پیروان این روش تحلیلی برای گروه‌های میانی جامعه در تبیینِ این فاعلیت جمعی قائل بودند، با نقشی که آنها عملاً در این زمینه ایفاء کردند. به عبارت دیگر، نقدی است از طریق مقایسه میان بی‌نقشی بالقوهٔ آنها در فلسفهٔ تاریخ مارکسیستی و نقشِ بالفعل آنها در تاریخ، به آن صورتی که در واقعیت شکل گرفت.
ثقفی مدیر انتشارات شیرازه کتاب ما و دبیر مجموعه‌های زیر است:
مفاهیم علوم اجتماعی (مباحث نظری در باب سیاست و فلسفه)
قدم اول (مجموعهٔ تصویری در خصوص موضوعات و شخصیت‌های مهم)
جامعه و سیاست (جامعه‌شناسی ایران)
فلسفه و اقتصاد سیاسی (مباحث نظری اقتصادی)
اما تامپسون

| دیماما تامپسونDBE | دیماما تامپسونDBE |
| --- | --- |
تامپسون در ۲۰۲۲: تامپسون در ۲۰۲۲
زادهٔ: ۱۵ آوریل ۱۹۵۹ ‏(۶۵ سال) لندن، انگلستان
محل تحصیل: کالج نیوهام، کمبریج
پیشه‌ها: بازیگر فیلم‌نامه‌نویس کنشگر نویسنده کمدین
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۲–اکنون
همسران: کنت برانا (ا. ۱۹۸۹–۱۹۹۵) گرگ وایز (ا. ۲۰۰۳)
فرزندان: ۲
والدین: اریک تامپسون (پدر) فیلیدا لاو (مادر)
خویشاوندان: سوفی تامپسون (خواهر)
دیم اما تامپسون DBE (انگلیسی: Dame Emma Thompson؛ زادهٔ ۱۵ آوریل ۱۹۵۹) بازیگر و فیلم‌نامه‌نویس بریتانیایی است. او را یکی از بهترین بازیگرانِ زن نسل خود دانسته‌اند و بابت بازی در نقش زنانی محتاط در درام‌های تاریخی و اقتباس‌های ادبی شهرت دارد. او افتخارات گوناگونی از قبیل دو جایزهٔ اسکار، دو جایزهٔ  گلدن گلوب، دو جایزهٔ فیلم بفتا و یک جایزهٔ امی ساعات پربیننده دریافت کرده‌است.
والدین تامپسون، اریک تامپسون و فیلیدا لاو هر دو بازیگر هستند. او در کالج نیوهام، دانشگاه کمبریج تحصیل کرد و در آن‌جا عضو گروه بازیگری فوت‌لایتز شد. سپس در مجموعهٔ کمدی آلفرسکو (۱۹۸۳–۱۹۸۴) ظاهر شد. او در سال ۱۹۸۷ برای بازی در دو مجموعهٔ تلویزیونی بستنی میوه‌دار و سرنوشت جنگ از شبکهٔ بی‌بی‌سی به شهرت گسترده‌ای در میان عموم رسید و برای هر دو مجموعه برندهٔ جایزهٔ بهترین بازیگر زن تلویزیونی بفتا شد. او در اوایل دههٔ ۱۹۹۰ اغلب با همسرش، بازیگر و فیلم‌ساز کنت برانا، در فیلم‌هایی مانند هنری پنجم (۱۹۸۹)، مرگ دوباره (۱۹۹۱) و هیاهوی بسیار برای هیچ (۱۹۹۳) هم‌کاری کرد.
تامپسون برای نقش‌آفرینی در هواردز اند (۱۹۹۲) برندهٔ جایزهٔ اسکار و جایزهٔ بفتای بهترین بازیگر زن شد. او در سال ۱۹۹۳ برای نقش‌آفرینی در بازمانده روز و به نام پدر دوبار نامزد دریافت جایزهٔ اسکار شد و یکی از معدود بازیگرانی بدل شد که در یک سال نامزد دو جایزهٔ اسکار شده‌اند. او فیلم‌نامهٔ عقل و احساس (۱۹۹۵) را نوشت و در آن ایفای نقش کرد که برندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین فیلم‌نامه اقتباسی و یک جایزهٔ بفتای دیگر شد. همچنین برای به تصویر کشیدن نویسنده، پی. ال. تراورس، در نجات آقای بنکس (۲۰۱۳) تحسین شد. دیگر فیلم‌های برجستهٔ او عبارتند از مجموعهٔ هری پاتر (۲۰۰۴–۲۰۱۱)، دیو و دلبر (۲۰۱۷)، آخر شب (۲۰۱۹) و کروئلا (۲۰۲۱).
تامپسون با بازیگر، گرگ وایز ازدواج کرده‌است و با او در لندن زندگی می‌کند. آن‌ها یک پسر و یک دختر به فرزندی قبول کرده‌اند. او از کنشگران حوزه حقوق بشر و دفاع از محیط‌زیست است. او دو کتاب اقتباسی از داستان قصه پیتر خرگوش نوشته‌است.
اوایل زندگی

اما تامپسون در ۱۵ آوریل ۱۹۵۹ در لندن به دنیا آمد. مادرش، بازیگر اسکاتلندی فیلیدا لاو است و پدرش، بازیگر انگلیسی اریک تامپسون در تئاتر مشغول به کار بود و از گویندگان مجموعهٔ تلویزیونی چرخ‌وفلک جادویی به‌شمار می‌رفت. پدرخوانده او، کارگردان و نویسنده، رونالد ایر، بود. او یک خواهر به نام سوفی تامپسون دارد که مشغول به بازیگری است. این خانواده در همپستید غربی واقع در شمال لندن زندگی می‌کردند، و تامپسون در مدرسه دخترانهٔ کمدن به تحصیل پرداخت. او زمان زیادی از دوران کودکی‌اش را در اسکاتلند گذراند و اغلب به آردنتینی، که در آن‌جا پدربزرگ و مادربزرگ و عمویش زندگی می‌کردند، می‌رفت.
جوایز و افتخارات > اسکار

برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن (۱۹۹۲)
نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن (۱۹۹۳)
نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن (۱۹۹۳)
نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن (۱۹۹۵)
برنده جایزه اسکار بهترین فیلم‌نامه اقتباسی برای فیلم عقل و احساس (۱۹۹۵)
جوایز و افتخارات > گلدن گلوب

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| جایزه | برنده | نامزدی |
|  جایزه اسکار | ۲ | ۵ |
|  جایزه گلدن گلوب | ۲ | ۹ |
|  جایزه بفتا | ۳ | ۷ |
|  جایزه امی | ۱ | ۵ |
جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر زن فیلم درام (۱۹۹۲)
نامزد جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر زن فیلم درام (۱۹۹۳)
نامزد جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش مکمل زن (۱۹۹۳)
جایزه گلدن گلوب بهترین فیلم‌نامه (۱۹۹۵)
نامزد جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر زن فیلم موزیکال یا کمدی (۱۹۹۵)
نامزد جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر زن فیلم موزیکال یا کمدی (۲۰۰۸)
نامزد جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر زن فیلم درام (۲۰۱۳)
جوایز و افتخارات > بفتا

جایزه بفتای بهترین بازیگر نقش اول زن (۱۹۹۲)
نامزد جایزه بفتای بهترین بازیگر نقش اول زن (۱۹۹۳) برای فیلم برای فیلم بازمانده روز
جایزه بفتای بهترین بازیگر نقش اول زن (۱۹۹۵) برای فیلم عقل و احساس
نامزد جایزه بفتای بهترین بازیگر فیلم‌نامه اقتباسی (۱۹۹۵) برای فیلم عقل و احساس
نامزد جایزه بفتای بهترین بازیگر نقش مکمل زن (۲۰۰۳) برای فیلم در واقع عشق در نقش Karen
نامزد جایزه بفتای بهترین بازیگر نقش اول زن (۲۰۱۳)
جوایز و افتخارات > سایر جوایز

دومین مراسم جایزه انجمن بازیگران فیلم (۱۹۹۵)
بیستمین مراسم جایزه انجمن بازیگران فیلم (۲۰۱۳)
جایزه امی ساعات پربیننده بازیگر زن برجسته مهمان در یک سری کمدی (۱۹۹۸)
جایزه حلقه منتقدان فیلم نیویورک برای بهترین بازیگر نقش اول زن (۱۹۹۲)
جایزه انجمن منتقدان فیلم لندن برای بازیگر نقش مکمل زن سال بریتانیا (۲۰۰۳)
جایزه امپایر بهترین بازیگر زن (۲۰۱۴)
فیلم‌شناسی > سینمایی

| سال | عنوان | نقش | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۸۹ | هنری پنجم | کاترین والوا |  |
| ۱۹۸۹ | پسر قد بلند | کیت لمون |  |
| ۱۹۹۱ | مرگ دوباره | گریس / مارگارت استراوس |  |
| ۱۹۹۱ | بداهه | کلودت، دوشس دآنتان |  |
| ۱۹۹۲ | هواردز اند | مارگارت شلگل |  |
| ۱۹۹۲ | دوستان پیتر | مگی چستر |  |
| ۱۹۹۳ | هیاهوی بسیار برای هیچ | بئاتریس |  |
| ۱۹۹۳ | بازمانده روز | خانم کنتون |  |
| ۱۹۹۳ | به نام پدر | گرت پیرس |  |
| ۱۹۹۴ | جونیور | دایانا ردین |  |
| ۱۹۹۵ | کرینگتون | دورا کرینگتون |  |
| ۱۹۹۵ | عقل و احساس | الینور داشوود | همچنین نویسنده |
| ۱۹۹۷ | مهمان زمستانی | فرانسیس |  |
| ۱۹۹۸ | رنگ‌های اصلی | سوزان استانتون |  |
| ۱۹۹۸ | بوسه یهودا | سدی هاوکینز |  |
| ۲۰۰۰ | شاید عزیزم | دروسیلا |  |
| ۲۰۰۲ | سیاره گنج | کاپیتان آملیا (صدا) |  |
| ۲۰۰۳ | تصور آرژانتین | سیسیلیا |  |
| ۲۰۰۳ | در واقع عشق | کارن |  |
| ۲۰۰۴ | هری پاتر و زندانی آزکابان | پروفسور سیبل تریلانی |  |
| ۲۰۰۵ | ننی مک‌فی | ننی مک‌فی | همچنین نویسنده |
| ۲۰۰۵ | شنل‌قرمزی | لسا | صداپیشه؛ حضور افتخاری |
| ۲۰۰۶ | عجیب‌تر از داستان | کارن ایفل |  |
| ۲۰۰۷ | هری پاتر و محفل ققنوس | پروفسور سیبل تریلانی |  |
| ۲۰۰۷ | من افسانه هستم | آلیس کریپین | Uncredited |
| ۲۰۰۸ | باری دیگر برایدزهد | لیدی مارچمین |  |
| ۲۰۰۸ | آخرین شانس هاروی | کیت واکر |  |
| ۲۰۰۹ | درس‌آموزی | مدیر مدرسه |  |
| ۲۰۰۹ | قایقی که راک پخش می‌کرد | شارلوت |  |
| ۲۰۱۰ | ننی مک‌فی و بیگ بنگ | ننی مک‌فی | همچنین نویسنده |
| ۲۰۱۱ | هری پاتر و یادگاران مرگ – قسمت دوم | پروفسور سیبل تریلانی |  |
| ۲۰۱۲ | مردان سیاه‌پوش ۳ | مامور او |  |
| ۲۰۱۲ | دلیر | ملکه الینور (صدا) |  |
| ۲۰۱۳ | موجودات زیبا | خانم لینکلن / سارافین |  |
| ۲۰۱۳ | نجات آقای بنکس | پی. ال. تراورس |  |
| ۲۰۱۳ | عشق پانچ | کیت جونز |  |
| ۲۰۱۴ | مردان، زنان و کودکان | راوی (صدا) |  |
| ۲۰۱۴ | افی گری | لیدی ایست‌لیک | همچنین نویسنده |
| ۲۰۱۵ | پیاده‌روی در جنگل | کاترین برایسون |  |
| ۲۰۱۵ | افسانه بارنی تامسون | سمولینا |  |
| ۲۰۱۵ | سوخته | دکتر راشیلد |  |
| ۲۰۱۶ | تنها در برلین | آنا کوینجل |  |
| ۲۰۱۶ | بچه بریجت جونز | دکتر رالینگ | همچنین نویسنده |
| ۲۰۱۶ | ماشین شک: درون برادران کوخ جنگ با علم آب و هوا | راوی (صدا) | مستند |
| ۲۰۱۷ | دیو و دلبر | خانم پاتس |  |
| ۲۰۱۷ | غم دریا | سیلویا پنکهرست |  |
| ۲۰۱۷ | داستان‌های مایروویتز | مورین |  |
| ۲۰۱۷ | قانون کودکان | فیونا مایه |  |
| ۲۰۱۸ | جانی اینگلیش دوباره حمله می‌کند | نخست‌وزیر |  |
| ۲۰۱۹ | آخر شب | کاترین نیوبوری |  |
| ۲۰۱۹ | حلقه گمشده | دورا د یتی الدر |  |
| ۲۰۱۹ | مردان سیاه‌پوش: بین‌المللی | مامور او |  |
| ۲۰۱۹ | چگونه یک دختر درست کنیم | آماندا واتسون |  |
| ۲۰۱۹ | کریسمس پیشین | پترا آندریچ | همچنین نویسنده و تهیه‌کننده |
| ۲۰۲۰ | دولیتل | پلینزی (صدا) |  |
| ۲۰۲۱ | کروئلا | بارونس فون هلمن |  |
| ۲۰۲۲ | موفق باشی، لئو گرانده | نانسی استوکس |  |
| ۲۰۲۲ | ماتیلدای موزیکال | خانم ترانچبول |  |
| ۲۰۲۲ | چه ربطی به عشق دارد؟ | کات |  |
:
تلویزیونی

| سال | عنوان | نقش | یادداشت |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۸۲ | Cambridge Footlights Revue | نقش‌های متنوع | ویژه تلویزیونی، ۱ قسمت |
| ۱۹۸۲ | There's Nothing to Worry About! | Mrs. Wally | مجموعه تلویزیونی، ۳ قسمت |
| ۱۹۸۳–۱۹۸۴ | Alfresco | Various roles | مجموعه تلویزیونی، ۱۳ قسمت |
| 1984 | The Comic Strip Presents | Young woman | مجموعه تلویزیونی، قسمت Slags |
| 1984 | The Young Ones (TV series) | Miss Money-Sterling | مجموعه تلویزیونی، قسمت Bambi |
| ۱۹۸۵ | Emma Thompson: Up for Grabs | متنوع | تله‌فیلم |
| ۱۹۸۷ | Tutti Frutti | Suzi Kettles | مینی‌سریال تلویزیونی |
| ۱۹۸۷ | Fortunes of War | Harriet Pringle | مینی‌سریال تلویزیونی |
| ۱۹۸۸ | Thompson | Various roles | مجموعه تلویزیونی |
| ۱۹۸۹ | Look Back in Anger | Alison Porter | تله‌فیلم |
| ۱۹۹۰ | Knuckle | Jenny Wilbur | تله‌فیلم |
| ۱۹۹۰ | The Winslow Boy | Catherine Winslow | تله‌فیلم |
| ۱۹۹۲ | چیرز | Nanette Guzman | مجموعه تلویزیونی، ۱ قسمت |
| ۱۹۹۴ | The Blue Boy (film) | Marie Bonnar | تله‌فیلم |
| 1997 | Ellen | خودش | مجموعه تلویزیونی، ۱ قسمت |
| 1997 | Hospital! | Elephant Woman | مجموعه تلویزیونی، ۱ قسمت |
| ۲۰۰۱ | Wit | Vivian Bearing | تله‌فیلم |
| ۲۰۰۳ | فرشتگان در آمریکا | Nurse Emily/the Homeless Woman/the Angel America | مینی‌سریال تلویزیونی، ۲ قسمت |
| ۲۰۱۰ | The Song of Lunch | She | تله‌فیلم |
| ۲۰۱۲ | Walking the Dogs | الیزابت دوم | تله‌فیلم |
| ۲۰۱۷ | Upstart Crow | الیزابت یکم انگلستان | مجموعه تلویزیونی، ویژه کریسمس |
| ۲۰۱۸ | شاه لیر | گونریل | تله‌فیلم |
نسترن ملکی

| سوابق مدال> به نمایندگی از   ایران .تکواندو زنان.مسابقات تکواندو جهان | سوابق مدال> به نمایندگی از   ایران .تکواندو زنان.مسابقات تکواندو جهان | سوابق مدال> به نمایندگی از   ایران .تکواندو زنان.مسابقات تکواندو جهان |
| --- | --- | --- |
|  | ترکیه ۲۰۰۸  | پومسه تیمی |
مسابقات تکواندو جهان: مسابقات تکواندو جهان
|  | ازبکستان ۲۰۱۰  | پومسه تیمی |
مسابقات تکواندو آسیا: مسابقات تکواندو آسیا
|  | قزاقستان ۲۰۱۰  | پومسه تیمی |
پومسه دانشجویان جهان: پومسه دانشجویان جهان
|  | اسپانیا ۲۰۱۰  | پومسه تیمی |
مسابقات دانشجویان جهان: مسابقات دانشجویان جهان
|  | چین ۲۰۱۱  | پومسه تیمی |
مسابقات تکواندو آسیا: مسابقات تکواندو آسیا
|  | ویتنام ۲۰۱۲  | پومسه تیمی |
|  | ویتنام ۲۰۱۲  | پومسه انفرادی |
مسابقات تکواندو جهان: مسابقات تکواندو جهان
|  | کلمبیا ۲۰۱۲  | پومسه تیمی |
|  | کلمبیا ۲۰۱۲  | پومسه انفرادی |
پومسه دانشجویان جهان: پومسه دانشجویان جهان
|  | کره جنوبی ۲۰۱۲  | پومسه تیمی |
|  | کره جنوبی ۲۰۱۲  | پومسه انفرادی |
بازی‌های همبستگی کشورهای اسلامی: بازی‌های همبستگی کشورهای اسلامی
|  | اندونزی ۲۰۱۳  | پومسه تیمی |
|  | اندونزی ۲۰۱۳  | پومسه انفرادی |
نسترن ملکی آدرانی (زاده ۲ دی ۱۳۶۷ - تهران) تکواندوکار اهل کشور ایران است.
از افتخارات وی می‌توان به کسب مدال نقره پومسه انفرادی در مسابقات تکواندو جهان ۲۰۰۸، مدال نقره
پومسه تیمی در مسابقات تکواندو جهان ۲۰۱۰، مدال طلا پومسه تیمی در مسابقات تکواندو آسیا ۲۰۱۰، مدال نقره پومسه تیمی در مسابقات پومسه دانشجویان جهان ۲۰۱۰، مدال نقره پومسه تیمی در مسابقات دانشجویان جهان ۲۰۱۱، دو مدال برنز پومسه تیمی و انفرادی در مسابقات تکواندو آسیا ۲۰۱۲، مدال طلا پومسه تیمی و مدال برنز پومسه انفرادی در مسابقات تکواندو جهان ۲۰۱۲، دو مدال نقره پومسه انفرادی و تیمی در مسابقات پومسه دانشجویان جهان ۲۰۱۲ و مدال طلا پومسه تیمی و انفرادی در بازی‌های همبستگی کشورهای اسلامی ۲۰۱۳ اندونزی اشاره کرد.
محمدعلی اینانلو

| محمدعلی اینانلو | محمدعلی اینانلو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲ فروردین ۱۳۲۶ عصمت‌آباد، بوئین‌زهرا، ایران
درگذشت: ۱۲ دی ۱۳۹۴ (۶۸ سال) بیمارستان آتیه، تهران، ایران
مدفن: عصمت‌آباد بوئین‌زهرا
ملیت: ایرانی
تحصیلات: کارشناسی ادبیات فارسی
پیشه(ها): مجری تلویزیون بازیگر مستندساز فعال محیط زیست
فرزندان: آرش البرز
محمدعلی اینانلو (زادهٔ روستای عصمت آّباد بوئین زهرا  ۲ فروردین ۱۳۲۶ – درگذشتهٔ ۱۲ دی ۱۳۹۴) مجری تلویزیون و رادیو، بازیگر، صداپیشه، کارشناس ورزشی، روزنامه‌نگار و کارشناس و مستندساز طبیعت بود. وی به عنوان قدیمی‌ترین گزارشگر و مفسر والیبال در ایران و بنیان‌گذار روزنامه‌نگاری محیط زیست شناخته می‌شد. شیفته طبیعت بود و همین میل بی پایان به زندگی در طییعت و برای طبیعت او را به ساخت مستند و متن‌های بی‌شماری دربارهٔ طبیعت ایران کشاند. کار در مطبوعات را از سال ۱۳۴۲ آغاز کرد و در طول بیش از چهار دهه سردبیری مجله‌های «گردش»، «SILKROAD»، «شکار و طبیعت» و «طبیعت» را نیز راه‌اندازی و مدیریت کرد. غیر از زمینه طبیعت و گردشگری، در زمینهٔ سینما نیز نقدهایی در مجله‌های معتبر سینمایی مانند مجلهٔ «فیلم»، منتشر کرد.
سوابق کاری > محیط زیست

وی دارای سابقهٔ ۴۰ سال طبیعت‌گردی در ایران بود و آموخته‌های خود را به‌صورت نوشته و فیلم درآورد. او در بیست سال اخیر مدعی شده بیش از ۴٬۰۰۰٬۰۰۰ کیلومتر در طبیعت ایران سفر کرده‌است. همچنین، او از مبتکران کلاس‌های آموزش اکوتوریسم در ایران بود. او دارای مدرک کارشناسی در رشتهٔ ادبیات بود و در زمینهٔ کار در رسانه‌های مکتوب و تصویری ایران سوابق متعددی داشت.
اینانلو همواره دغدغهٔ معرفی و حفظ طبیعت ایران را داشت و در برنامه‌های مختلف آن را مورد تأکید قرار می‌داد.
وی دربارهٔ ظرفیت‌های طبیعت ایران اعتقاد داشت: اکوتوریسم ۸ شاخهٔ اصلی دارد و ۸۰۰ شاخهٔ فرعی که همه این‌ها در طبیعت ایران در دسترس است. از طرف دیگر کشور ما جوان‌ترین کشور دنیاست، یعنی با تربیت نیروهای جوان به این سمت به‌راحتی می‌توان این جاذبه‌ها را برای دیگران توضیح و تفسیر کرد.
سوابق کاری > تأسیس موسسه طبیعت

موسسهٔ طبیعت به‌دست محمدعلی اینانلو در سال ۱۳۸۰ تأسیس شد. این موسسه با هدف ترویج و آموزش اصول محیط‌زیستی و حفاظت از منابع طبیعی تأسیس شد و به‌ویژه در زمینهٔ اکوتوریسم فعالیت‌های گسترده‌ای انجام می‌دهد. اینانلو با توجه به تجارب گسترده‌اش در زمینه‌های گردشگری و طبیعت‌گردی، تصمیم گرفت موسسه‌ای راه‌اندازی کند که نه‌تنها به گسترش فرهنگ حفاظت از طبیعت کمک کند، بلکه از طریق برگزاری دوره‌های آموزشی، آگاهی عمومی را در خصوص اهمیت گردشگری مسئولانه افزایش دهد. دوره‌های اکوتوریسم موسسه طبیعت به‌طور ویژه بر اصول سفرهای پایدار و نحوهٔ تعامل با طبیعت در راستای حفاظت از محیط‌زیست تأکید دارند.
سوابق کاری > ورزش

محمدعلی اینانلو به‌عنوان مفسر بازی‌های والیبال از بازی‌های آسیایی تهران در سال ۱۹۷۴ شروع به‌کار کرده بود و از مجریان معروف تلویزیون و رادیوی ایران به‌شمار می‌رفت.
سوابق کاری > مستندسازی و سینما

محمدعلی اینانلو طی دورهٔ فعالیت خود تعداد زیادی مستند در زمینهٔ زیست‌محیطی و گردشگری تهیه و کارگردانی نمود که از شاخص‌ترین آن‌ها می‌توان به با طبیعت و ایران؛ جهانی در یک مرز اشاره کرد.
وی همچنین در دو فیلم سینمایی «ارتفاع پست» و «به رنگ ارغوان» به کارگردانی ابراهیم حاتمی‌کیا به‌عنوان بازیگر حضور داشت و به ایفای نقش پرداخته بود.
فیلم یک‌روز با طبیعت مرد با حضور وی کاری از علی رزاقی، این فیلم یک‌روز از زندگی و نحوه کار محمد اینانلو در طبیعت می‌باشد که در بزرگداشت طبیعت‌گرد ۶۰ ساله اینانلو به نمایش درآمد.
سوابق کاری > مطبوعات

اینانلو از سال ۱۳۴۲ فعالیت مطبوعاتی خود را آغاز نمود و در ۴۲ سال فعالیت مطبوعاتی علاوه‌بر نگارش مقاله‌های متعدد در مجلات و روزنامه‌هاو سردبیری مجلهٔ ایران‌شناسی «گردش»، مجله ایران‌شناسی سیلک‌رود به (زبان انگلیسی)، شکار و طبیعت، مجلهٔ جهانگردان و مجلهٔ طبیعت (هم‌چنین صاحب امتیازی) را به‌عهده داشت، این درحالی است که با برخی نشریات و موسسات از جمله مجلهٔ فیلم همکاری می‌کرد.
درگذشت

محمدعلی اینانلو، در شهریور ۱۳۹۴ بر اثر یک ضایعهٔ مغزی ناشی از فشارهای وارد شده به ایشان بخاطر تهمت شکار در کوه تپال شاهرود که به وی وارد شده بود در بیمارستان بستری شد. وی مدتی تحت درمان بود و با بهبود حالش توانسته بود برنامه‌های تلویزیونی را هم اجرا کند. اینانلو چند ماه بعد، صبح ۱۲ دی ماه ۱۳۹۴ در بیمارستان آتیه تهران بر اثر سکتهٔ قلبی درگذشت و در روز ۱۴ دی در زادگاه خود عصمت‌آباد بوئین زهرا به خاک سپرده شد. سال ۹۶ گروه دیده‌بان طبیعت شاهرود طی اعلامیه رسمی از اعلام این تهمت ناروا به ایشان عذرخواهی و طلب پوزش کرد.
حسین کوهکن

| خالوحسین کوهکنحسین کوهکن | خالوحسین کوهکنحسین کوهکن |
| --- | --- |
خالوحسین بر در غار سنگی خود، ۲۵ مرداد ۱۳۹۳: خالوحسین بر در غار سنگی خود، ۲۵ مرداد ۱۳۹۳
زادهٔ: حسین عثمانی ۶ مهر ۱۳۰۹ دروله، جوانرود، کرمانشاه، ایران
درگذشت: ۵ مرداد ۱۳۹۵ بانه‌وره، پاوه، کرمانشاه، ایران
ملیت: ایرانی
شهروندی: ایران
سال‌های فعالیت: ۱۳۵۷–۱۳۹۵
شناخته‌شده برای: حفر غاری سنگی با یک کلنگ و یک پا (معلول) به مدت بیش از ۲۰ سال
آثار: غار سنگی حسین کوهکن
خالو حسین کوهکن (به کردی: خاڵۆ حوسێن کۆکەن) (زادهٔ ۶ مهر ۱۳۰۹ در دروله سفلی، جوانرود، کرمانشاه — درگذشت ۵ مرداد ۱۳۹۵ در بانه‌وره، پاوه، کرمانشاه) با نام اصلی حسین عثمانی (به کردی: حوسێن عوسمانی)، مردی کردتبار ایرانی است که به مدت بیش از ۲۰ سال با وجود معلولیت (نداشتن یک پا) و تنها یک کلنگ، شروع به حفر صخره‌ای در منطقه میگوره می‌نماید و غار سنگی حسین کوهکن را از آن به وجود می‌آورد.
از دلائل خالوحسین برای کندن و حفر این صخره، می‌توان به عناوینی همچون فقر، آوارگی، از دست دادن خانواده در دوران قبل و بعد از انقلاب ۵۷، فروریختن و نابودی خانه و کاشانه‌اش، تلف‌شدن احشام و دام‌هایش در جنگ ایران و عراق اشاره نمود. به‌دلیل شباهت کار او به بیستون کندن فرهاد کوهکن، به او القابی همچون «فرهاد دوم» یا «فرهاد ثانی»، «فرهاد زمان»، «فرهاد قرن بیستم» و «وارث تیشه فرهاد» داده‌اند.
زندگی > کودکی نوجوانی

خالو حسین کوهکن با نام اصلی حسین عثمانی در ۶ام مهرماه ۱۳۰۹ خورشیدی، در روستای دروله سفلی از مناطق قشلاقی طایفهٔ امامی از توابع شهرستان جوانرود، در خانواده‌ای مذهبی متولد می‌شود. نام پدرش «سلیم» و نام مادرش «زبیده» بود. او همانند دیگر افراد طایفهٔ امامی، به کارهای کشاورزی و دامداری به کمک خانواده می‌پردازد. نبود امکانات لازم، سبب شد او نتواند به مدرسه رفته و سواد یاد بگیرد.
حسین در جوانی علاقهٔ زیادی به موسیقی کردی داشته‌است، همچنین به دلیل علاقهٔ وافری که به شمشال ساز کردی داشته، طرز نواختن آن را یادمی‌گیرد. حسین عثمانی، دربارهٔ تولد خود این‌گونه می‌گوید:
نام پدرم «سلیم» و مادرم «زبیده» بود، پدرم شخصی مذهبی بود … تولد من مصادف با فوت جدِ پدری‌ام، «یوسف‌خان» بود، وقتی خبر تولد مرا به پدرم دادند، او می‌گوید: «من انسان برجسته‌ای را از دست داده‌ام و تولد فرزندم در مقابل این مصیبت بزرگ جای خوشحالی نیست».
زندگی > ازدواج و جوانی

حسین جوان، پس از مدتی قصد ازدواج می‌کند و با دختر عمویش، «رابعه» ازدواج می‌نماید که حاصل آن هفت فرزند می‌باشد. یکی از پسرانش در هنگام تولد می‌میرد و دو پسر دیگرش نیز در ۴–۵ سالگی عمرشان پایان می‌یابد. حسین در مورد ازدواجش این‌گونه می‌گوید:
در ۲۰ سالگی ازدواج کردم که حاصل و ثمرهٔ این ازدواج هفت فرزند بود.
زندگی > قطع‌شدن پا

در ۲۰ سالگی ازدواج کردم. در منطقه دروله شغلی به جز چوپانی، کشاورزی و شکار نبود، برای منی که زمینی نداشتم راحت‌ترین شغل «شکار» بود و از این راه گذران زندگی می‌کردم.
در سال ۱۳۴۳ به قصد شکار کبک به کوه می‌رود، همین‌طور که در کمین‌گاه نشسته‌است ناگهان پایش لیز می‌خورد و تفنگ نیز به پایش شلیک می‌شود و در آن‌جا بی‌هوش می‌افتد. وقتی به‌دنبالش می‌آیند او را بی‌هوش می‌بینند و او را به بیمارستان حلبچه می‌برند. به‌دلیل کم‌توجهی پزشکان، زود از بیمارستان مرخص می‌شود، اما پس از آن ۴۰ روز دیگر به علت درد زیاد به سلیمانیه مراجعه می‌کند، به علت سیاهی استخوان پایش، مجبور به قطع کردن آن می‌شوند.
زندگی > دوران جنگ

در سال ۱۳۵۹ همسرش رابعه‌خانم بر اثر بیماری فوت می‌کند، خانه و حیواناتش نیز در روستای دروله در اثر جنگ ایران و عراق ویران و نابود می‌گردند و با تعداد گوسفندهای باقی‌مانده راهی روستای منصورآقایی می‌گردد. پس مدتی نیز به علت تلف‌شدن بخشی دیگر از حیواناتش، بقیهٔ آن‌ها می‌فروشند و به منطقهٔ میگوره، از مناطق ییلاقی طایفهٔ امامی روی می‌آورد.
زندگی > کندن غار سنگی

مقالهٔ اصلی: غار سنگی حسین کوهکن
خالوحسین به منطقه کوهستانی و خالی از سکنه میگوره از توابع بانه‌وره می‌رود و تصمیم به کندن کوه و صخره‌ها می‌گیرد. در سال ۵۷ با جسمی معلول، یک کلنگ و بیل شروع به تراشیدن صخره می‌کند. وی ۱۹–۲۰ سال از عمر خود را برای ساخت خانه‌اش صرف می‌کند. او کلنگ خود را بسیار دوست می‌داشت و اعتقادش بر آن بود که جنس کلنگش از الماس است.
غار او، دارای ۹ اتاق بوده و از چهار خانه مجزا تشکیل شده که در بعضی نقاط نسبت به سطح زمین ارتفاع کمتری دارد. در بعضی از اتاق‌ها ارتفاع به ۱۷۰ تا ۱۸۰ سانتی‌متر می‌رسد. دو خانه تک‌اتاقی بوده و دو تای دیگر شامل چند اتاق مجزا یا همان دالان است که هر دالان به دالان دیگری ختم می‌شود. خالو حسین در یکی از خانه‌های تک‌اتاقی به‌طور مجزا مقبره خود را نیز با دستان خود کنده‌است تا پس از مرگش او را در آنجا دفن کنند.
به حسین کوهکن به خاطر این کار او لقب فرهاد دوم یا فرهاد ثانی داده‌اند.
درگذشت > شکستگی لگن

در ۱۹ آبان ۱۳۹۴ خالوحسین در اثر افتادن در منزل در شهر بانه‌وره، از ناحیه استخوان لگن دچار شکستگی استخوان می‌شود و به بخش ارتوپدی بیمارستان طالقانی کرمانشاه انتقال می‌یابد و در آن‌جا تحت عمل جراحی لگن قرار می‌گیرد و پس از آن به بخش مراقبت‌های ویژهٔ (ICU) منتقل می‌شود.
خالوحسین که پس از عمل جراحی در بستر بیماری به سر می‌برد، سرانجام به علت روبه‌وخامت گذاشتن سلامتی‌اش، در ۵ مرداد ۱۳۹۵ در بانه‌وره در ۸۶ سالگی درگذشت. در پی درگذشت خالوحسین، کمسیون تشکیلات حزب دموکرات کردستان ایران با انتشار بیانیه‌ای درگذشت او را تسلیت گفتند، و رسانه‌های داخلی و خارجی فارسی و کردی، همچون بخش فارسی صدای آمریکا، ایسنا، مهر، همشهری، جام‌جم و بسیاری دیگر به پوشش خبر درگذشت وی پرداختند.
درگذشت > تدفین و وصیت

خالوحسین قبل از درگذشتش این‌طور وصیت کرده بود که او در قبری که خود در غار سنگی‌اش کنده بوده و حفر کرده‌است به خاک بسپارند. چون طبق گفتهٔ خود خالوحسین؛ بنا بر مشاوره و پیشنهاد یکی از شیوخ بزرگ آن منطقه؛ از او خواسته‌است که قبری در غار سنگی‌اش حفر کند که پس از مرگش، او را در آن‌جا به خاک بسپارند. اما این وصیت از سوی بستگان و خویشاوندان نزدیکش اجرا نمی‌شود و علی‌رغم وصیتی که کرده بود، او را در قبرستان عمومی شهر بانه‌وره به خاک می‌سپارند.
کمک به مدارس و مساجد

حسین کوهکن؛ در سال ۹۳ مبلغ ۶ میلیون تومان را به مدارس بخش باینگان اهداء کرد. به گفتهٔ سازمان آموزش‌وپرورش بخش باینگان؛ ۳ میلیون از این مبلغ صرف هوشمندسازی «دبستان پسرانهٔ شهید مطهری بانه‌وره» شده‌است و ۳ میلیون بقیهٔ آن نیز صرف تجهیز مدارس دهستان شیوه‌سر شده‌است. او قبلاً نیز به چند مسجد بانه‌وره نیز کمک مالی کرده‌بود.
آثار دربارهٔ خالوحسین > فیلم میگوره

«میگوره» نام فیلمی مستند بود به کارگردانی هوشنگ میرزایی، که قرار بر این بود با مشارکت صدواسیمای مرکز استان کرمانشاه، دربارهٔ زندگانی خالو حسین کوهکن و غارش ساخته شود، اما ساخت این فیلم به دلیل ندادن مجوز، لغو می‌شود.