اختصارات دو و میدانی
زمان و علائم

تقریباً تمامی مسابقات زمان را ثبت می‌کنند. از زمان آزمایشات در دهه ۱۹۳۰، تا استفاده رسمی از آنها در المپیک تابستانی ۱۹۶۸ و پذیرش رسمی در ۱۹۷۷، زمانهای کاملاً خودکار متداول شده‌است. از زمانی که این تحول رخ داده‌است، زمانهای کمیاب اولیه به عنوان زمان FAT مشخص شده‌است. زمانهای خودکار همان‌طور که اکنون متداول هستند، با استفاده از صدم ثانیه بیان می‌شوند. زمان‌های دستی (زمان‌هایی که توسط انسان‌ها ثبت شده) دقیق تلقی نمی‌شوند و بنابراین تنها با دقت یک دهم ثانیه پذیرفته می‌شوند حتی زمانی که ساعت، دقت بیشتری را نشان می‌دهد. اگر زمان قبل از سال ۱۹۷۷ ثبت شده بود، زمان برای اهداف رکوردی تبدیل به دهم ثانیه می‌شود، زیرا آنها سیستمی برای مقایسه بین روش‌های زمان‌بندی ندارند. غالباً در این موارد یک زمان تا صدمین مسابقه باقی می‌ماند. در طول این دوره تکامل، برخی گزارش‌ها نشان می‌دهد که زمان دستی نیز با "h" یا "ht" مشخص می‌شود.
با دو روش زمان‌بندی متفاوت، میل اجتناب ناپذیری برای مقایسه زمان‌ها به وجود آمد. Track & Field News افزودن ۰٫۲۴ را به زمان‌های دستی آغاز کرد. بسیاری از کرنومترهای دستی الکترونیکی زمان‌ها را تا صدم ثانیه نشان می‌دهند. اغلب این زمان‌ها ثبت می‌شوند، اما معتبر نیستند (منجر به نتایج مبهم می‌شوند). در برخی از مسابقات سطح پایین حتی دونده‌ها ساعت‌های دستی به همراه دارند و مکان‌ها را مطابق با زمان نمایش داده شده در آن تغییر می‌دهند (در دوهای ۸۰۰ متر و بیشتر از یک مکان مشخص به بعد همه ورزشکاران در خط ۱ به مسابقه ادامه می‌دهند). همه اینها البته اشتباه است. زمان دستی به اندازه کافی دقیق نیست که برای اهداف رکوردی در مسابقات کوتاه پذیرفته شود. زمان واکنش انسان بین انسان‌های مختلف کاملاً یکسان نیست. زمان دستی شامل واکنش انسان‌ها می‌شود، وقتی دود را می‌بینند یا صدای تپانچه استارت را می‌شنوند، دکمه کرنومتر را فشار می‌دهند، سپس با عبور از خط پایان زمان را ثبت می‌کنند. روش مناسب برای تبدیل زمان دستی این است که هر صدم ثانیه را گرد کرده و سپس ۰٫۲۴ را اضافه کنید تا زمانی را فقط برای مقایسه ثبت کنید. اما در بسیاری از دیدارها زمان‌های تبدیل شده را تا صدم نشان دادند و نتایج را شبیه زمان‌بندی تمام اتوماتیک نشان دادند. در این موارد، برخی یک عدد ۴ یا ۰ را در ستون صدم برای همه مسابقات نشان داده‌اند (که نشان می‌دهد زمان گرد شده و ۰٫۲۴ به آن اضافه شده‌است). هنگامی که تشخیص داده می‌شود این زمان‌ها تبدیل شده هستند، گزارش این زمان‌ها با "c" یا " برای نشان دادن زمان‌های تبدیل شده مشخص می‌شوند.
فرستنده زمان متداول تر می‌شود؛ سیستم تشخیص RFID تراشه فرستنده را که معمولاً بر روی کفش دونده قرار می‌گیرد بر خلاف زمان‌بندی رسمی در اولویت قرار می‌دهد، البته زمانی که اختلاف ورزشکاران به یک ثانیه کامل یا بیشتر می‌رسد، این قابل توجه نیست، اما زمانی که اختلاف ورزشکاران کم می‌شود، داده‌ها با قوانین زمان مطابقت ندارند. اکثر مسابقات جاده‌ای نمی‌توانند همه شرکت‌کنندگان را در خط شروع قرار دهند. بسته به وسعت زمین، برخی از ورزشکاران ممکن است با خط شروع فاصله داشته باشند و در جمعیت زیاد، ممکن است دقیقه‌ها طول بکشد تا از خط آغاز عبور کنند. نتایج غالباً دو بار نشان داده می‌شود، زمان رسمی از شلیک اسلحه شروع کننده، شروع می‌شود، اما زمان تشک، زمان را از لحظه‌ای شروع می‌کند که کفش از تشک سنجش در خط آغاز عبور کرده‌است. سپس هر زمان که کفش از خط پایان عبور کند زمان متوقف می‌شود.
گاهی اوقات، هنگام رده‌بندی با استفاده از عکس، زمانها تا هزارم ثانیه نمایش داده می‌شود. این زمانها تا هزارم برای اهداف رکوردی استفاده نمی‌شوند اما زمان‌های هزارم ثانیه می‌توانند برای رده‌بندی بین گروه‌های مختلف استفاده شوند. قوانین مشخص می‌کند که اگر رده‌بندی به این صورت انجام شود، زمان تمام گروه‌های دیگر نیز، با هزارم ثانیه ثبت می‌شوند.