stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پیروز ارجمند تاج‌الدینی
فعالیت در زمینه موسیقی فیلم

پیروز ارجمند ساخت حدود ۱۵۰ موسیقی فیلم و سریال را به عهده داشته‌است که به موارد زیر می‌توان اشاره کرد:
سفر به چزابه (۱۳۷۴)
پسر مریم (۱۳۷۷)
غاز مهاجر (۱۳۷۸)
شور عشق (۱۳۷۹)
سفره ایرانی (۱۳۷۹)
سفر سرخ (۱۳۷۹)
زیستن (۱۳۸۰)
خواب سفید (۱۳۸۰)
خط قرمز (۱۳۸۰)
راز پرواز (۱۳۸۱)
جوجه اردک من (۱۳۸۱)
تب سرد (۱۳۸۲)
نیما یوشیج (۱۳۸۵)
گرگ و میش (فیلم ۱۳۸۵)
زیرزمین (۱۳۸۵)
سفر سرخ (۱۳۸۸)
لطفاً دور نزنیم (۱۳۸۸)
پنجمین خورشید      (۱۳۸۸)
در مراسم یادبود مرحوم گورگن موسسیان ۴ آذر ۱۳۹۳
سفرهای آقای کلکس

| سفرهای آقای کلکس | سفرهای آقای کلکس |
| --- | --- |
پوستر سینمایی: پوستر سینمایی
کارگردان: کشیشتف گرادوفسکی
بازیگران: پیوتر فرونچوسکی
موسیقی: آندژی کوژینسکی
تاریخ‌های انتشار:  ۱۹۸۶ (۱۹۸۶)  
کشور:  لهستان  اتحاد جماهیر شوروی 
زبان: لهستانی 
سفرهای آقای کِـلِـکْسْ (لهستانی: Podróże pana Kleksa) یک فیلم ماجراجویی فانتزی لهستانی است که در سال ۱۹۸۶ منتشر شد. در زمان اکران فیلم، ۸٬۶۷۸٬۷۹۱ بلیط برای آن فروخته شد.
گزیدهٔ بازیگران

پیوتر فرونچوسکی
هنریک بیستا
گئورگی ویتسین
ایرینا گوبانووا
یژی بونچاک
ویسواف میخنیکوفسکی
ووادیسواف کووالسکی
ولادیمیر فیودروف
لئون نیمچیک
یانوش روینسکی
ماریان گلینکا
بوگوش بیلفسکی
یان یانکوفسکی
لخ اُردن
میچیسواف چخوویچ
جری امباکوگو

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Jerry Uche Mbakogu
زادروز:  ۱ اکتبر ۱۹۹۲ ‏(۳۲ سال)
زادگاه:  لاگوس
قد:  1.85 m
پست:  مهاجم، هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال آپولون اسمیرنیس
شمارهٔ پیراهن:  ۶۸
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۳–۲۰۰۶:  Scorzè Peseggia
۲۰۰۶–۲۰۱۰:  باشگاه فوتبال پادوا
۲۰۰۹–۲۰۱۰:  ← باشگاه فوتبال پالرمو (قرضی)
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۴ |  باشگاه فوتبال پادوا |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۳ |  ← باشگاه فوتبال یووه استابیا (قرضی) |  ۷۱ |  (۱۳) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۴ |  ← باشگاه فوتبال کارپی (قرضی) |  ۲۸ |  (۷) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۸ |  باشگاه فوتبال کارپی |  ۹۲ |  (۲۸) |
| ۲۰۱۶ |  ← باشگاه فوتبال کریلیا سووتوف سامارا (قرضی) |  ۷ |  (۰) |
| ۲۰۱۹ |  باشگاه فوتبال پادوا |  ۱۰ |  (۴) |
| ۲۰۱۹–۲۰۲۰ |  باشگاه فوتبال اوسیک |  ۷ |  (۰) |
| ۲۰۲۱ |  باشگاه فوتبال کوزنتسا کالچو |  ۶ |  (۰) |
| ۲۰۲۲– |  باشگاه فوتبال آپولون اسمیرنیس |  ۱ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۰ فوریه ۲۰۲۲. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۰ فوریه ۲۰۲۲. 
جری امباکوگو (انگلیسی: Jerry Mbakogu؛ زادهٔ ۱ اکتبر ۱۹۹۲) بازیکن فوتبال اهل نیجریه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پادوا، باشگاه فوتبال کارپی، باشگاه فوتبال یووه استابیا، و باشگاه فوتبال پالرمو اشاره کرد.
سرخاب (مهاباد)

| سرخاب | سرخاب |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۶°۲۶′۳۰″ شمالی ۴۵°۳۳′۵۶″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۴۴۱۶۷°شمالی ۴۵٫۵۶۵۵۶°شرقی﻿ / 36.44167; 45.56556: مختصات: ۳۶°۲۶′۳۰″ شمالی ۴۵°۳۳′۵۶″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۴۴۱۶۷°شمالی ۴۵٫۵۶۵۵۶°شرقی﻿ / 36.44167; 45.56556
کشور: ایران
استان: آذربایجان غربی
شهرستان: مهاباد
بخش: خلیفان
دهستان: منگور غربی
جمعیت: ۷۸ نفر (سرشماری ۹۵)
سرخاب روستایی از توابع بخش خلیفان در شهرستان مهاباد است که در استان آذربایجان غربی ایران قرار دارد.
جمعیت

این روستا در دهستان دهستان منگور غربی واقع شده و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲۲ نفر (۳۱ خانوار) بوده‌است.
ایستگاه هوایی نیروی دریایی وایتینگ فیلد

| ایستگاه هوایی نیروی دریایی وایتینگ فیلد | ایستگاه هوایی نیروی دریایی وایتینگ فیلد |
| --- | --- |
شهرستان سانتا امرسون، فلوریدا نزدیک میلتون، فلوریدا، فلوریدا : شهرستان سانتا امرسون، فلوریدا نزدیک میلتون، فلوریدا، فلوریدا 
مقر پایگاه در داخل ایستگاه هوایی نیروی دریایی وایتینگ فیلد: مقر پایگاه در داخل ایستگاه هوایی نیروی دریایی وایتینگ فیلد
لوگو ایستگاه هوایی نیروی دریایی وایتینگ فیلد: لوگو ایستگاه هوایی نیروی دریایی وایتینگ فیلد
مختصات: ۳۰°۴۲′۴۵″ شمالی ۸۷°۰۱′۰۶″ غربی﻿ / ﻿۳۰٫۷۱۲۵۰°شمالی ۸۷٫۰۱۸۳۳°غربی﻿ / 30.71250; -87.01833
گونه: ایستگاه هوایی نیروی دریایی
اطلاعات پایگاه: اطلاعات پایگاه
مالک:  نیروی دریایی آمریکا
کنترل‌کننده:  Navy Region Southeast
شرایط: فعال
پیشینه مکان: پیشینه مکان
ساخت: ۱۹۴۳
زمان استفاده: ۱۹۴۳ تا کنون
اطلاعات پادگان: اطلاعات پادگان
فرمانده کنونی: CAPT Paul Bowdich, USN
پادگان:  Training Air Wing Five
استفاده‌کنندگان:  Training Squadron 2  Training Squadron 3  Training Squadron 6  Helicopter Training Squadron 8  Helicopter Training Squadron 18  Helicopter Training Squadron 28
ایستگاه هوایی نیروی دریایی وایتینگ فیلد (به انگلیسی: Naval Air Station Whiting Field) یک حوزه سرشماری در ایالات متحده آمریکا است که در فلوریدا قرار دارد.
ایان نولان

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Ian Robert Nolan
زادروز:  ۹ ژوئیهٔ ۱۹۷۰ ‏(۵۴ سال)
زادگاه:  لیورپول
قد:  ۶ فوت ۰ اینچ (۱٫۸۳ متر)
پست:  مدافع
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۸۶–۱۹۸۸:  باشگاه فوتبال پرستون نورث اند
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۸۸–۱۹۹۰ |  باشگاه فوتبال نورتویچ ویکتوریا |  ۴۹ |  (۲) |
| ۱۹۹۰–۱۹۹۱ |  باشگاه فوتبال مارین |   |   |
| ۱۹۹۱–۱۹۹۴ |  باشگاه فوتبال ترانمره راورز |  ۸۸ |  (۱) |
| ۱۹۹۴–۲۰۰۰ |  باشگاه فوتبال شفیلد ونزدی |  ۱۶۷ |  (۴) |
| ۲۰۰۰–۲۰۰۱ |  باشگاه فوتبال برادفورد سیتی |  ۲۱ |  (۰) |
| ۲۰۰۱–۲۰۰۲ |  باشگاه فوتبال ویگان اتلتیک |  ۸ |  (۰) |
| ۲۰۰۲–۲۰۰۳ |  باشگاه فوتبال ساوتپورت |  ۹ |  (۱) |
| مجموع |   |  ۳۴۲ |  (۸) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۹۶–۲۰۰۲ |  تیم ملی فوتبال ایرلند شمالی |  ۱۷ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
ایان نولان (انگلیسی: Ian Nolan؛ زادهٔ ۹ ژوئیهٔ ۱۹۷۰) بازیکن فوتبال اهل ایرلند شمالی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نورتویچ ویکتوریا، باشگاه فوتبال ساوتپورت، باشگاه فوتبال ترانمره راورز، باشگاه فوتبال ویگان اتلتیک، باشگاه فوتبال برادفورد سیتی، باشگاه فوتبال مارین، و باشگاه فوتبال شفیلد ونزدی اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال ایرلند شمالی بازی کرده‌است.
ایتوکین

| ایتوکین | ایتوکین |
| --- | --- |
نام بومی: いときん
زاده: ۳ مارس ۱۹۷۹ استان هیوگو
درگذشته: ۳۱ ژانویهٔ ۲۰۱۸ (۳۸ سال)
ژانر: جی-پاپ
پیشه(ها): رئیس تشریفات آهنگساز تهیه کننده
ساز(ها): صدای انسان
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۹–۲۰۱۸
همکاری‌های مرتبط: ET-King
ایتوکین (انگلیسی: Itokin; ۳ مارس ۱۹۷۹ – ۳۱ ژانویهٔ ۲۰۱۸) موسیقی‌دان اهل ژاپن بود.
پرویز خائفی

| پرویز خائفی نام خانوادگی خائفی در مازندران و ساری ازدیاد فراوانی داردپرویز خائفی | پرویز خائفی نام خانوادگی خائفی در مازندران و ساری ازدیاد فراوانی داردپرویز خائفی |
| --- | --- |
پرویز خائفی در سال ۱۳۸۷: پرویز خائفی در سال ۱۳۸۷
زادهٔ: ۱۶ آذر ۱۳۱۵ شیراز
درگذشت: ۲۵ شهریور ۱۳۹۸ (۸۲ سال)
پیشه(ها): شاعر، محقق و نویسنده
شناخته‌شده برای: ادبیات فارسی
سبک: فارسی
پرویز خائفی (زاده ۱۶ آذر ۱۳۱۵ – درگذشته ۲۵ شهریور ۱۳۹۸ شیراز) شاعر و حافظ‌پژوه ایرانی بود.
زندگی‌نامه

پرویز خائفی در ۱۶ آذر ۱۳۱۵ در محله دروازه کازرون شیراز به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در زادگاه خود به پایان رسانید و برای ادامه تحصیل وارد دانشکدهٔ ادبیات همان شهر شد.
خائفی پس از دریافت لیسانس در رشته زبان و ادبیات فارسی، به تدریس در دبیرستان‌های شیراز مشغول و سپس عازم تهران شد. وی دورهٔ فوق‌لیسانس را در علوم اجتماعی گذرانید و به سمت مسئول تبلیغات و انتشارات کمیتهٔ پیکار با بی سوادی منصوب شد.
خائفی از آن پس در وزارت فرهنگ و هنر به خدمت پرداخت و یک چند ریاست کتابخانهٔ ملی فارس را عهده‌دار بود و در سال‌های پایان زندگی ضمن تدریس در دانشگاه‌های آزاد و پیام نور شیراز و چند شهر استان فارس، سرپرست مرکز حافظ‌شناسی در آرامگاه حافظ بود.
پرویز خائفی کار شعر و شاعری را از دوران دبیرستان آغاز کرد و از سال ۱۳۲۹ ه‍.ش با مطبوعات نیز همکاری کرده بود.
والدین و انساب

پرویز خائفی نوه میرزا اسماعیل خائف، شاعر معروف و عالم متبحر شیراز، که فلسفه ملاصدرا را تدریس می‌کرد و هم صاحب دیوان شعر بود. وی با شوریده شیرازی معاصر بوده و هر دو از نعمت بینایی محروم بوده‌اند.
تحصیلات رسمی و حرفه‌ای: پرویز خائفی تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در زادگاه خود به پایان رسانید و برای ادامه تحصیل وارد دانشکده ادبیات همان شهر گردید و به‌دریافت لیسانس در رشته زبان و ادبیات فارسی توفیق یافت و به تدریس در دبیرستانها شیراز اشتغال ورزید، آنگاه عازم تهران گردید و دوره فوق‌لیسانس را در علوم اجتماعی گذرانید. پرویز خائفی کار شعر و شاعری را از دوران دبیرستان آغاز کرد.
مشاغل و سمتهای مورد تصدی

پرویز خائفی پس از اخذ مدرک کارشناسی ارشد، مسئول تبلیغات و انتشارات کمیته پیکار با بی‌سوادی گردید. خائفی از آن پس به وزارت فرهنگ و هنر انتقال یافت و یک چند نیز ریاست کتابخانه ملی فارس را عهده‌دار بود.
فعالیتهای آموزشی

پرویز خائفی پس از اخذ لیسانس ادبیات فارسی، به تدریس در دبیرستان‌های شیراز پرداخت. بعدها وی در دانشگاه‌های آزاد، پیام نور شیراز و چند شهرستان استان فارس به تدریس پرداخت.
فعالیتهای سیاسی

پرویز خائفی از سال ۱۳۲۹ ه‍.ش با مطبوعات نیز همکاری نمود و آثار منظوم و مقالاتش در روزنامه و مجله‌های کشور به چاپ رسیده‌است. در سال ۱۳۳۰ و در سیل جریانات سیاسی از طرفداران دکتر مصدق گشت و شعر زیر را هم برای وی سرود که بعد از سقوط مصدق به جرم سرودن آن توسط ساواک دستگیر شد.
هان ای بزرگ‌مرد!
سردار سخت عزم سترگ خلق
سردار سخت‌کوش جوانان خشمگین
سالی دگر گذشت، رستمی اگر چه ماند
ما نیز مانده‌ایم
بر لوح تیره‌گون زمان نیز خوانده‌ایم
شب جاودانه نیست
ره بیکرانه نیست
آثار

از لحظه تا یقین (شعر)
این خاک طربناک (شعر)
باز آسمان آبی است (شعر)
بازگشت یادنامه میرزا ی کاظمی
پند سعدی
حافظ در اوج
حصار (شعر)
مقاله‌ها و مقابله‌ها
نگاهی به غزل حافظ
آوازهای آویزان
کنار لحظه‌های عمر
مجمع پریشانی
نمونه شعر

بس باد… (شیراز بهمن ماه ۱۳۸۹)
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| وای من! من تهی ز من بس باد |  | مرده! این گونه زیستن بس باد |
| نعر از درد می‌کشم خاموش |  | نعره بی روزن دهن بس باد |
| ابر، اشک سیاه می‌بارد |  | یاد باغ و گل و چمن بس باد |
| تن نمانده‌است تازیانه بسی است |  | جان بیدار بار تن بس باد |
| گر به مردی جدال گیرد خصم |  | خنجر کین تهمتن بس باد |
| کاش دشمن یکی و دوست یکی |  | اینچنین، گر چه باختن بس باد! |
| تا جهان در ستیز آویزد |  | عالمی را یک اهرمن بس باد |
| گر هنوزت امید پرواز است |  | بال و پر بستهٔ رسن بس باد |
| زیر این تاق گر تو را خاکی است |  | نامش ار می‌نهی وطن بس باد |
| خاک آزادگی اگر قفس است |  | گر تو آزاده ای سخن بس باد |
پژواک‌ها: بهترین‌های پینک فلوید

| بررسی انتقادی> منبع | بررسی انتقادی> رتبه‌بندی |
| --- | --- |
آل‌میوزیک: 
پژواک‌ها: بهترین‌های پینک فلوید (به انگلیسی: Echoes: The Best of Pink Floyd) آلبومی گردآوری شده از از گروه پراگرسیو راک پینک فلوید است که در ۵ نوامبر ۲۰۰۱ توسط ای‌ام‌آی رکورد در بریتانیا و به‌دنبالش در روز بعد در آمریکا توسط کپیتال رکوردز منتشر شد. آلبوم توانست با فروش ۲۱۴۶۱۵ نسخه تا مکان دوم ۲۰۰ آلبوم برتر بیلبورد بالا آید و تا ۲۶ هفته در نمودارها باقی بماند.
تاریخچه

این آلبوم اولین آلبومی است که به صورت لوح فشرده عرضه می‌شود و آهنگ وقتی ببرها رها شدند در آن قرار می‌گیرد که این آهنگ قبلاً؛ در قالب فیلم دیوار منتشر شده بود، همچنین در انتشار دوبارهٔ آلبوم برش نهایی نیز منتشر شده بود.
این اولین آلبوم گردآوری‌شده از گروه‌است که آهنگ‌هایی را از سه آلبوم آخر گروه برش نهایی، لغزش آنی در عقل و زنگ دسته‌بندی دربرمی‌گیرد و همچنین اولین آلبوم گردآوری‌شده‌ای است که آهنگ پژواک‌ها را شامل می‌شود، (از آلبوم فضولی).
از اولین و آخرین تک‌آهنگ‌های گروه پینک فلوید(آرنولد لاین و امیدهای زیاد) نیز در این آلبوم استفاده شده‌است.
طرح جلد

در طراحی جلد این آلبوم از تصاویری استفاده شده‌است که در طرح جلدهای قبلی مشابه‌اش وجود داشته و از آن الگو گرفته شده‌است. مانند آتش گرفتن یک مرد که نمادی از آلبوم ای کاش اینجا بودی می‌باشد، یا یک تبر و یک دوچرخه که اشاره به آهنگ‌های «مراقب تبر باش، یوجین» و «دوچرخه» دارد.
فهرست آهنگ‌ها > دیسک نخست

| شماره | نام | نویسنده(ها) | خواننده(ها) | مدت |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱. | «خداوند اخترشناسی» (نی‌زن بر دروازه‌های سپیده‌دم) | سید برت | برت، ریک رایت | ۴:۱۰ |
| ۲. | «نواختن امیلی را ببین» (آلبوم نیست، تک‌آهنگ؛ یادگاره‌ها) | برت | برت | nil |
| ۳. | «شادترین روزهای زندگی‌های ما» (دیوار) | راجر واترز | واترز | ۱:۳۸ |
| ۴. | «آجری دیگر در دیوار (بخش دوم)» (دیوار) | واترز | دیوید گیلمور، واترز | ۴:۰۱ |
| ۵. | «پژواک‌ها» (فضولی)، نسخهٔ ویرایش شده) | گیلمور، واترز، رایت، نیک میسن | گیلمور، رایت | ۱۶:۳۰ |
| ۶. | «آهای تو» (دیوار) | واترز | گیلمور، واترز | ۴:۳۹ |
| ۷. | «ماروند» (ناقوس جدایی، نسخهٔ ویرایش شده) | گیلمور، رایت | بی کلام | ۲:۰۲ |
| ۸. | «کنسرتی بزرگ در آسمان» (نیمه تاریک ماه) | رایت، کلر توری | توری | ۴:۴۰ |
| ۹. | «دستگاه‌ها را تنظیم کن به سمت قلب خورشید» (یک نعلبکی رمز و راز) | واترز | واترز | ۵:۲۰ |
| ۱۰. | «پول» (نیمه تاریک ماه) | واترز | گیلمور | ۶:۲۹ |
| ۱۱. | «حرفتو ادامه بده» (ناقوس جدایی) | گیلمور، رایت، پولی سمسون | گیلمور | ۵:۵۷ |
| ۱۲. | «گوسفند» (جانوران) | واترز | واترز | ۹:۴۶ |
| ۱۳. | «اندوه» (لغزش آنی در عقل) | گیلمور | گیلمور | ۸:۴۵ |
فهرست آهنگ‌ها > دیسک دوم

| شماره | نام | نویسنده(ها) | خواننده | مدت |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱. | «بدرخش ای الماس مجنون (۱–۵)» (کاش اینجا بودی، نسخه ویرایش شده) |   | واترز | ۱۷:۳۲ |
| ۲. | «زمان» (نیمه تاریک ماه) | گیلمور، واترز، رایت، میسن | گیلمور، رایت | ۶:۴۸ |
| ۳. | «خانه یادگاری فلچر» (برش نهایی) | واترز | واترز | ۴:۰۷ |
| ۴. | «بی‌حس و راحت» (دیوار، شامل ویرایش‌هایی از آهنگ «بچه‌ها را به خانه بازگردانید») | گیلمور، واترز | گیلمور، واترز | ۶:۵۳ |
| ۵. | «وقتی ببرها رها شدند» (دیوار موسیقی فیلم، همچنین در نسخه‌رمسترشده از برش نهایی) | واترز | واترز | ۳:۴۲ |
| ۶. | «یه روز از این روزها» (فضولی، نسخه ویرایش شده) | گیلمور، رایت، میسن، واترز | میسن | ۵:۱۵ |
| ۷. | «ما و آن‌ها» (نیمه تاریک ماه) | واترز، رایت | گیلمور، رایت | ۷:۵۱ |
| ۸. | «آموختن پرواز» (لغزش آنی در عقل) | گیلمور، آنتونی مور، باب ازرین، جان کرین | گیلمور | ۴:۵۰ |
| ۹. | «آرنولد لاین» (آلبوم نیست، تک‌آهنگ نمایش داده شده در آلبوم یادگاره‌ها) | برت | برت | ۲:۵۲ |
| ۱۰. | «کاش اینجا بودی» (کاش اینجا بودی) | گیلمور، واترز | گیلمور | ۵:۲۱ |
| ۱۱. | «جاگبند بلوز» (یک نعلبکی رمز و راز) | برت | برت | ۲:۵۶ |
| ۱۲. | «امیدهای زیاد» (ناقوس جدایی، نسخه ویرایش شده) | گیلمور، سمسون | گیلمور | ۶:۵۹ |
| ۱۳. | «دوچرخه» (نی‌زن بر دروازه‌های سپیده دم) | برت | برت | ۳:۲۴ |
ترانه‌های رد شده

بنابر گفتهٔ جیمز گاتری، ترانه‌های زیر نیز نامزد قرارگرفتن در آلبوم بودند:
«اوردرایو میان‌ستاره‌ای» (گیلمور، واترز، رایت، میسن) نی‌زن بر دروازه‌های سپیده‌دم, ۱۹۶۷
«فصل ۲۴» (برت) نی‌زن بر دروازه‌های سپیده‌دم, ۱۹۶۷
«مترسک» (برت) نی‌زن بر دروازه‌های سپیده‌دم, ۱۹۶۷
«مراقب تبر باش، یوجین» (گیلمور، واترز، رایت، میسن) ترانه پشت از "تو آسمون منو نشون بده» , ۱۹۶۸; همچنین قرارگرفته در آلبوم یادگاره‌ها, ۱۹۷۱
«علفزارهای گرانچستر» (واترز) اوماگوما, ۱۹۶۹
ویرایشی تغییریافته از آهنگ «مادر قلب اتمی» (گیلمور، واترز، رایت، میسن، گیسین) مادر قلب اتمی, ۱۹۷۰
«اگر» (واترز) مادر قلب اتمی, ۱۹۷۰
«خورشید پیر چاق» (گیلمور) مادر قلب‌اتمی, ۱۹۷۰
«نترس» (گیلمور، واترز) فضولی, ۱۹۷۱
«سن تروپز» (واترز) فضولی, ۱۹۷۱
«نفس بکش» «نفس بکش (بازگشت)» شامل‌شده در زمان (گیلمور، واترز، رایت) نیمه تاریک ماه, ۱۹۷۳
«اختلال ذهنی» (واترز) نیمه تاریک ماه, ۱۹۷۳
«کسوف» (واترز) نیمه تاریک ماه, ۱۹۷۳
«سگ‌ها» (گیلمور، واترز) جانوران, ۱۹۷۷
«مادر» (واترز) دیوار, ۱۹۷۹
«شهوت تازه» (گیلمور، واترز) دیوار, ۱۹۷۹
«کسی خانه نیست» (واترز) دیوار, ۱۹۷۹
«گذشته‌های محتمل تو» (واترز) برش نهایی, ۱۹۸۳
«رؤیای توپچی» (واترز) برش نهایی, ۱۹۸۳
«چشمان خیالاتی» (واترز) برش نهایی, ۱۹۸۳
ایمان العاصی

| ایمان العاصی | ایمان العاصی |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: ایمان العاصی
زادهٔ: ۲۸ اوت ۱۹۸۵ ‏(۳۹ سال) قاهره
ملیت: مصر
پیشه: هنرپیشه
همسر: Nabil Zanusi (۲۰۱۰–۲۰۱۰)
ایمان العاصی (عربی: إيمان العاصي؛ زادهٔ ۲۸ اوت ۱۹۸۵) هنرپیشه، و بازیگر سینما و تلویزیون اهل مصر است.
ایجی ساتو

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Eiji Sato
زادروز:  ۸ آوریل ۱۹۷۱ ‏(۵۳ سال)
قد:  ۱٫۶۵ متر (۵ فوت ۵ اینچ)
پست:  هافبک
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۰–۱۹۹۳ |  باشگاه فوتبال اوراوا رد دیاموندز |  ۲۶ |  (۱) |
| ۱۹۹۵ |  Fukushima FC |  ۲۳ |  (۱) |
| ۱۹۹۶–۲۰۰۲ |  Sony Sendai |  ۹۷ |  (۴) |
| مجموع |   |  ۱۴۶ |  (۶) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۲۰۰۴–۲۰۰۷:  Sony Sendai
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
ایجی ساتو (انگلیسی: Eiji Sato؛ زادهٔ ۸ آوریل ۱۹۷۱) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اوراوا رد دیاموندز اشاره کرد.
پادره پیو

| پیو پیترلچینای قدیس | پیو پیترلچینای قدیس |
| --- | --- |
کشیش: کشیش
زادهٔ: ۲۵ مهٔ ۱۸۸۷ پیترلچینا، بنونتو، ایتالیا
درگذشتۀ: ۲۳ سپتامبر ۱۹۶۸ (۸۱ سال) سان جووانی روتوندو، فوجیا، ایتالیا
تکریم‌شده در: کلیسای کاتولیک
بئاتیفیه: ۲ مه ۱۹۹۹، رم، ایتالیا توسط پاپ ژان پل دوم
قدیس‌شدن: ۱۶ ژوئن ۲۰۰۲، رم، ایتالیا توسط پاپ ژان پل دوم
بارگاه اصلی: سان جووانی روتوندو، ایتالیا (جایی که می‌زیسته و به خاک سپرده شده)
بزرگداشت: ۲۳ سپتامبر
قدیس حامی: نوجوانی (۲۲ ژانویه)
پیو پیترلچینای قدیس (به ایتالیایی: Pio da Pietrelcina)‏ (۲۵ مه ۱۸۸۷–۲۳ سپاتمبر ۱۹۶۸) یک کشیش کاتولیک کاپوچین ایتالیایی بود که توسط کلیسای کاتولیک قدیس اعلام شد. وی با نام فرانچسکو فورجیونه زاده شد اما پسینترها نام پیوس (به ایتالیایی: Pio) را برای خود برگزید و پس از پیوستن به کاپوچینها به پدر پیو شهره شد. عمده شهرتش برای این است که حدود پنجاه سال از مرگش می‌گذرد ولی جسد وی هنوز سالم است. ودلیل دیگر آن برای ظهور استیگماتا در بدنش بود. وی فرزند گرازیو ماریو فورجیونه (۱۸۶۰–۱۹۴۶) و ماریو جوزپا دی نوزیو فورجیونه (۱۸۵۹–۱۹۲۹) بود و در ۲۵ مه ۱۸۸۷ در قصبه پیترلچینا در جنوب ایتالیا به دنیا آمد و والدین وی کشاورز و دهاتی بودند.
جسد سالم مانده پادره پیو در پیترلچینا
زندگی > کودکی

در ۲۵ می ۱۸۸۷، چهارمین فرزند گرازیو فورجیونه و ماریا جوزپا د نونزیو در پیترلچینا، استان و اسقف نشین بنونتو به دنیا آمد. روز بعدی او را با نام فرانچسکو تعمید دادند.
در پنج سالگی، زمانی که خود را متعهد به وقف همیشگی به خداوند می‌سازد، خدمتی مذهبی را حس می‌کند. در همین سنین خود را با توبه تسلیم می‌کند، خود را از حملات شریر حفظ می‌کند و در خلسه و تصوراتی آسمانی تسلی می‌یابد.
برای تحصیل کردن و حمایتش، کار کردن خانواده تنها در پیترچینا کافی نیست و برای همین پدر گرزیو تصمیم می‌گیرد تا به خارج از کشور مهاجرت کند.
زندگی > آغاز خدمت

در همین حال، انتخاب فرانچسکو طرحی واضح است. می‌خواهد تا «برادری با ریش» همچون برادر کامیلو از سن ایلیا آپیانیتزی شود، فقیری که اغلب دیده می‌شد که در سرزمینش صدقه می‌خواهد. اما در نوآموزی کاپوچین‌ها مکان ممکنه‌ای وجود نداشت. اقوام و دوستان سعی می‌کنند تا او را متقاعد کنند که به خانواده مذهبی دیگری بپیوندد. در نهایت مکانی آزاد شده و در ۶ ژانویه ۱۹۰۳ فرانچسکو فورجونه در نوآموزی کاپوچین‌ها در منطقه مذهبی سن آنجلو فوجیا (امروزه سن آنجلو و پادره پیو نامگذاری شده‌است) در مارکونه، استان بنِوِنتو و چند کیلومتری پیترچینا داخل می‌شود.
۲۲ ژانویه پیش رو از شاگردی لباس راهبی به تن کرد و نام برادر پیو را گرفت. درست یک سال بعد در ۲۷ ژانویه ۱۹۰۷ بعد از پیشه موقت با نظرهایی که به‌طور قطعی تثبیت شد به سن ایلیا آپیانیزی در نزدیکی کومپاباسو فرستاده شد.
چندین بار به دلایل سلامتی، این راهب جوان مجبور به ترک صومعه و تحصیل شد. پزشکان به او توصیه کردند که برای تنفس هوای محله بومی‌اش به پیترلچینا بازگردد. در واقع، در آنجا علائم فروکش می‌کرد، اما نه به دلایلی که پزشکان فرض می‌کردند.
در ۱۰ اوت ۱۹۱۰، کاپوچین تنها بیست و سه سال داشت، در ۱۰ آگوست ۱۹۱۰، به لطف اسقف اعظم پائولو شینوسی از بخش اسقفی سریر مقدس، به عنوان کشیش منصوب شد. چهار روز بعد پادره پیو اولین مراسم عشای ربانی خود را در کلیسای محلی پیترلچینا برگزار کرد. او در تصویر یادگاری به عیسی می‌نویسد:
زندگی > آغاز خدمت > برای تو ای کشیش مقدس، ای قربانی کامل

آنها تنها کلمات آن وضعیت نبود. در واقع «بارها» «به خداوند قربانیها را برای فقرای گنهکار و پاکسازی روح‌ها» تقدیم می‌کرد. و دیری نگذشت که پاسخی را دریافت کرد.
زندگی > استیگماتا و اتهام

در طول چند هفته اولین ظواهر استیگماتا قابل دیدن و به نوعی در دستان تأیید شد، اما به خاطر اینکه روح از چنین پدیده‌ای بسیار دچار خودواپرسی شده بود، خدا را برای این‌گونه پدیده قابل دیدن به‌طور مستمر دعا می‌کرد. دعا اجابت شد. سوراخ‌ها ناپدید می‌شوند، اما درد تیر کشیدنی که احساس می‌کرد به نوعی در بعضی موقعیت‌ها و ایام خاصی حسش می‌کرد. در همین دوره خداوند به راهب درد تاج خار و شلاق‌هایش را اهدا کرد.
۶ نوامبر ۱۹۱۵، در طول جنگ جهانی اول تجربه خدمت نظامی او آغاز شد، نشانه‌های سه دوره طولانی بهبود بخاطر تشدید بیماری مرموزش با تب ۵۲ درجه‌ای پدید آمد. کابوس آزمون نهایی ۱۶ مارس ۱۹۱۸، بخاطر خشکی ریه مضاعف تغییر می‌کند.
در طول یکی از این دوره‌های بهبود پادره پیو در دیر فوجیا ساکن می‌شود. پیشوای روحانی منطقه و پدر روحانی او را ناگزیر می‌کنند، در بندیکت سن مارکو از لامیس، متقاعد شدند که بیماریش پدیده‌ای از شریر است تا که او را از صومعه دور نگاه دارند. با این حال راهب جوان در فوجیا از تب شدید بسیار رنج می‌برد. ۲۸ ژوئیه ۱۹۱۶ محافظ صومعه سن جووانی روتوندو، پدر پائولینو دا کازاکالندو، او را با خود به دهکده گارگانیکو برد و در آنجا تسکین یافت. بخاطر اینکه این ترخیص را کسب کرد که «موقتاً» تا به ۴ سپتامبر بماند. در عوض برای همیشه در آنجا باقی می‌ماند.
حدود ۵ تا ۷ آگوست ۱۹۱۸ پدیده روحانی همه‌جانبه‌ای را زیست می‌کند: یک «شخصیت آسمانی» با تمامی خشونت در روح، ورقه آهنی بسیار بلندی با نقطهٔ بشدت تیزی را بسوی او پرتاب کرده و او را می‌سوزاند.
سپس در ۲۰ سپتامبر در کلیسای کوچک صومعه‌ای شخصیت مرموزی همچون آنکه شب ۵ آگوست دیده بود بر او ظاهر شد اما با دستان و پاها و قفسه سینه‌ای که از آن خون می‌چکید. در پایان رویت نیز دستان و پاها و قفسه سینه شکافته شده و خون می‌چکید.
خبر استیگماتا از همان سال متوالی پخش شد و تجمع زائران آغاز شد. از ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۰، به دستور مافوق‌ها، پادره پیو سه شخص برجسته پزشکی عصر خود را دیدار کرد: پرفسور رومانی و بینیامی و دکتر فستا.
همهمه و تهمت باعث تلاش برای انتقال پادره پیو به صومعه دیگری می‌شود. اما واکنش مردمی مانع اجرای آن می‌شود. در ماه می ۱۹۳۱، دفتر مقدس پادره پیو را از تمام دانشکده‌های مربوط به وزارت کشیشان محروم کرد، به استثنای مراسم عشای ربانی که او فقط می‌توانست به‌طور خصوصی در کلیسای داخلی صومعه برگزار کند.
زندگی > تأسیس بیمارستان و ادامه اتهامات و وخامت

ممنوعیت‌ها در ۱۴ جولای ۱۹۳۳ منحط شد. برادر روحانی برای همیشه به زندگی خود بازگشت: قربانی مقدس در صبح، سپس خدمت اعتراف گناه تا ساعت ۱۶ روز برای رهایی برادران راهب از بندهای شیطان. در زمانهای سکوت تا پاسی از شب دعا می‌کرد.
در ۱۹۴۰ ایده تأسیس «خانه تسکین فقرا» در پادره پیو شکل گرفت. اولین سنگ در ۱۶ می ۱۹۴۷ پایه گذارده شد. در همان دوره اولین گروه‌های دعا پدید آمدند.
در ابتدای آپریل ۱۹۴۸ در میان زائرانی که به سن جووانی روتوندو می‌آمدند کشیش لهستانی جوانی بود که به پادره پیو اعتراف گناه کرد. نام او کارل وُیتیوا بود.
در ۱۹۵۲ سراسقف کاپوچین‌ها برآورد کرد که کلیسای صومعه در برابر تعداد بیشمار مومنانی که در مراسم قربانی مقدس شرکت می‌کنند بسیار کوچک است. در ۱۹۵۴ پدر پیو در بیرون، فضای جلوی کلیسا شروع به برگزاری مراسم کرد. از ژانویه ۱۹۵۵ شروع به ساخت کلیسای جدید بزرگتری کردند، سپس در اول جولای ۱۹۵۹ توسط اسقف فوجیا، اسقف پائولو کارتا تقدیس شد. پادره پیو حضور نداشت چراکه در بیمارستان بستری شده بود.
۵ می ۱۹۵۶ خانه تسکین فقرا تأسیس شد. سال بعدی پادره پیو از پاپ خواست که مدیریت بیمارستان به جماعت رهبانیت فرانسیسکن سپرده شود که سهام به بانک واتیکان سپرده شود و همچنین پس از مرگش سریر مقدس اهدای کمک مالی به خانه تسکین فقرا را قبول کند. پدر مقدس تمام آنها را قبول کرد.
در ۱۹۶۰ اتهامات جدید سراسقف کاپوچین‌ها را بر آن داشت که از پاپ جان بیست و سوم بخواهند تا از سن جووانی روتوندو و خانه تسکین فقرا دیداری رسولی کند. این وظیفه به اسقف اعظم کارلو ماکاری سپرده شد. پس از تکمیل آزمایش عملکردها با دیدار رسولی، برخی نظم‌ها به اجرا درآمد، در بین آنها ممنوعیت بر کشیشان و به دلایل دیگر اسقفان در خدمت کردن به مراسم پدر بود و وظیفه‌ای برای کاپوچین‌ها که مراسم قربانی مقدس را در زمان محدودی که در آستانه خدمت کشیشان وفادار می‌باشد یعنی در نیم ساعت یا حداکثر ۴۰ دقیقه بوده و به‌طور تغییرناپذیری هرروزه در ساعتی ثابت باشد. محدودیت‌ها چند ماه بعد توسط پاپ جدید، پل ششم، پس از انتخاب شدن او، لغو شد.
زندگی > وخامت و درگذشت

در ۱۹۶۶ شرایط سلامتی پادره پیو وخیم شد، که تسلط توانایی برگزاری مراسم به‌طور نشسته را بدست آورد. در ماه مارس ۱۹۶۸ ناچار شد که خود را روی صندلی چرخدار جابجا کند.
در ساعت پنج صبح ۲۲ سپتامبر پادره پیو آخرین قربانی‌مقدسش را برگزار کرد، که در طول آن بخاطر افت فشار خون از هوش رفت. به اتاقچه قربانگاه منتقل شد و با نفس تنگی تکرار می‌کرد: «فرزندانم، فرزندانم!» در ساعت نه همان روز مباشر رسولی منطقه مذهبی، پدر کلمنت از سانتا ماریا در پونتا، گورابه‌ای که توسط روحانی کلیسای بزرگ بوجود آمده بود را تقدیس کرد. در ساعت ۱۸ پادره پیو به جمعیتی که در کلیسا جمع شده بودند، برکت می‌دهد. این آخرین حضور عمومی او بود.
در ساعت ۲:۳۰ صبح ۲۳ سپتامبر پادره پیو فوت می‌کند.
نام عیسی و مریم را به‌طور پیوسته تکرار می‌کرد. در طول کنترل معاینه بدن این کاپوچین، به محض اینکه فوت می‌کند، کشف می‌شود که استیگماتا بدون بجای گذاشتن اثری غیب شده‌است. بیش از این حفظ نشده‌است. خدمت کشیش و قربانی تمام شده‌است.