stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دانشکده داروسازی اردبیل
امکانات تحقیقاتی

هدف ما تأمین ابزار آلات و تجهیزات مدرن و با تکنولوژی بالا برای پیشبرد اهداف آموزشی و تحقیقاتی داروسازی می‌باشد.
برخی از امکانات و تجهیزات موجود عبارتست از:
آنالیز گرمایی تفاضلی (DTA (Differential Thermal Analysis
الکتروفورز یکپارچه با ترانسلومیناتور نور آبی
اسپکتروفوتومتر UV-Vis
اتوکلاو
اتوکلاو دیجیتال (High-pressure steam sterilizer)
پمپ پریستالتیک
تانک الکتروفورز عمودی
تانک الکتروفورز افقی
تانک ازت مایع
تصویربردار وسترن بلات
حمام مافوق صوت (Ultrasonic Bath)
دستگاه تولید آب دیونیزه
دستگاه کروماتوگرافی گازی
دستگاه کروماتوگرافی مایع با کارکردعالی (HPLC)
سانتریفیوژ
سانتریفیوژ یخچال دار
سیستم ژل داک
سیستم PCR
سیستم‌های لیوفیلزه سازی و فریزدرایر
سیستم‌های تهیه لیپوزم و نانولیپوزم
فریزر 20- درجه سانتیگراد
فریزر 80- درجه سانتیگراد
فلوسایتومتر
قفس متابولیک
مایکروویو
مدل‌های حیوانی و کشت سلولی برای تحقیقات دارویی ضد سرطان
میکروپلیت ریدر چندکاره کاربرد آزمایشگاهی
میکروسانتریفیوژ
میکروسکوپ Invert
نانودراپ اسپکتروفوتومتر
هات بلوک (خشک کن)
هیتر استیرر
هموژنایزر
یخچال
Dry Block Incubator
pH متر
Shaker Rotator
Laminar flow cabinet class II
کمیته استراتژیک
آزمایشگاه
زنان نقال ایران

نقالی سارا عباسپور در یونسکو
بنیان گذار گروه نقالی پازیریک و نقل تطبیقی او همچنین اجراهای بین المللی مهم دیگری در کشور های هلند آلمان چین ایتالیا اسلوونی صربستان روسیه و... داشته که برخی از آنها به زبان انگلیسی اجراشده.
نقالی مرجان صادقی در آلمان
بیشتر نقالی ایرانی که روایت‌گری داستان‌های ایرانی در ایران باستان و دوره اسلامی بوده‌است بر عهده مردان در قهوه‌خانه‌ها بوده‌است اما در طول تاریخ زنان داستان‌سرایی بوده‌اند که در گردهمایی مردم به داستان‌های ایرانی و به ویژه شاهنامه فردوسی به عنوان پیشه، می‌پرداختند.
نقالی آوازی همراه با موسیقی را در ایران باستان خنیاگری یا رامشگری می‌نامیدند. اصطلاح «نقالی» در دوره صفویه در ایران رایج شده و پیشتر با اصطلاحهای دیگری نیز شناخته می‌شده‌است که از آن جمله می‌توان به واقعه‌خوانی، قصه‌سرایی موزون، نقالی آوازی، خنیاگری، رامشگری، روضه‌خوانی، صورت‌خوانی، مناقب‌خوانی، سخنوَری، ذاکری، پرده‌خوانی، قوالی، معرکه‌گیری و واگویه اشاره داشت.
نخستین زنان نقال که روایتگر داستان‌های ایرانی بودند با همراهی نوازندگان به داستان‌گویی می‌پرداختند. پس از زمان ساسانیان، بانوان نقال بدون ساز هم نقالی می‌کرده‌اند اما هم‌چنان‌که مشخص است نقال، واژه‌ای عربی است که در آن زمان این واژه رایج نبوده‌است.
زنان نقال در شاهنامه فردوسی

نخستین زن نقّال ایران در زمان ساسانیان در شاهنامهٔ فردوسی با نام آزادهٔ رومی یاد می‌شود که خنیاگر بهرام گور بوده و نقّالی موسیقایی انجام می‌داده‌است.
زنان نقالی که در شاهنامه نام آنان برده شده‌است شخصیت‌های مشهوری هم‌چون مشک‌ناز، مشکنک، نازتاب، سوسنک، ماه‌آفرید، فرانک و گُردیه بوده‌اند.
مهم‌ترین بانوی نقّال پس از اسلام، همسر فردوسی بوده که خدای‌نامک یا شاهنامه‌های منثور به زبان پهلوی را برای فردوسی می‌خوانده‌است که در سرآغاز داستان بیژن و منیژه، فردوسی به داستان‌سرا بودن همسر خود اشاره دارد. بدین روی همسر فردوسی را نخستین زن نقال شاهنامهٔ فردوسی و روایتگر تاریخ ایران می‌توان شمرد.
اولین زن نقال ایران

این عنوان دروغین برای اولین بار توسط روزنامه‌های ایران و به اشتباه به هر دو نقال زن: ساقی عقیلی بنیان‌گذار بنیاد نقالی و فاطمه حبیبی زاد داده شد و سپس باعث شد این عنوان توسط دیگر رسانه‌ها با هدف تبلیغات برای خودشان اسنفاده شود.مقاله‌های گوناگونی در اثبات به دروغین بودن این ادعا با تکیه بر اسناد تاریخی نوشته و در رسانه‌های مختلف انتشار یافت.این اشتباه تا جایی پیش رفت که فیلمی با عنوان اولین زن نقال ایران ساخته شد که در آن علی‌رغم اشاره به مرشد بلقیس(زن نقالی که در محله ماشین دودی نقالی می‌کرده) فاطمه حبیبی زاد به عنوان اولین زن نقال ایران معرفی می‌شود. ساقی عقیلی در مصاحبه‌های بسیار با شبکه صدای آمریکا و شبکه خبری الآن و سایت ایران تئاتر این عنوان را رد کرده‌است و آن را تنها یک عنوان تبلیغاتی می‌داند. فاطمه حبیبی زاد هنوز این عنوان را رد نکرده‌است و در وبگاه شخصی خود، خود را به عنوان نخستین زن نقال ایران معرفی می‌کند.
نخستین نقالان ایران

در تاریخ ایران، زنان نقال زیر در داستان‌گویی سرآمد بودند:
زنان خنیاگری که با ساز و گاهی با آواز نقالی عرفانی انجام می‌داده‌اند:
۱- فاطمه لُره (۵ ه‍.ق) نیمی از شهرت باباطاهر را برای تنبورنوازی و آوازخوانی فاطمه لُره همراه با خوانش اشعار او می‌دانستند. (فرخ‌زاد: ۵۶۹) ۲- بی‌بی تبریز اورامی (۴ ه‍.ق) (صفی‌زاده: ۶۲) ۳- ریحان خانم لرستانی (۵ ه‍.ق) (صفی‌زاده: ۶۹) ۴- خاتون دایراک رزبار (۸ ه‍.ق) بخشی از ترجمه فارسی شعری از او عبارت است از: «... زمانی هم‌چون سیمرغ به کمک رستم شتافته‌ام.» (صفی‌زاده: ۱۲۲) ۵- شعوانه (۴ ه‍.ق) (اجتهادی: ۶۵۰) ۶- عفت (۱۳ ه‍.ق)، دختر فتحعلی‌شاه (اجتهادی: ۷۰۹)
زنان خنیاگری‌که با ساز (عود، چنگ، دف، نقاره و…) و آواز نقالی بزمی انجام می‌داده‌اند:
۱- دِنانیز (۲ ه‍.ق) ۲- مهستی‌گنجه‌ای (۶ ه‍.ق) ۳- فاطمه قوال (۱۳ه‍.ق) (فرخ‌زاد: ۵۶۰) ۴- فردوس مطربه (۵ ه‍.ق) حمداله مستوفی نیز در «تاریخ گزیده» از او یاد کرده‌است. (فرخ‌زاد: ۶۰۴) ۵- ملّا فاطمه (۱۲ ه‍.ق) بزرگ‌ترین نقّال زمان کریم‌خان زند که بیست هزار بیت شعر را حفظ بود. (رستم‌الحکما: ۳۴۱) ۶- بانو فلفل (۱۲ ه‍.ق) (فرخ‌زاد: ۶۳۷)
نقالی بر پایهٔ نوشته‌های بهرام بیضایی و سخنان فریدون جنیدی و باستانی پاریزی، واژه‌ای نو برای هنر و پیشه‌ای کهن است که نام‌های گوناگونی را در طول تاریخ، عوض کرده‌است. نخستین مرد نقّال به درستی شناخته شده نیست و نیز نخستین زن نقال نیز از این ناشناختگی مستثنی نیست. چنان‌که اشاره شد یافتن نام و نشان نخستین زن نقال ایران در تاریخ و پیش از تاریخ این سرزمین ناممکن می‌نماید؛ چرا که نام و نشان او در هزارتوی تاریخ و پیش از تاریخ پنهان است. نخستین زن نقالی که نام‌اش ثبت شده آزادهٔ رومی است. (نقّالان)
بانوی نقال ایرانی در دوره پهلوی

در دورهٔ پهلوی دوم، زنی نقال به نام بلقیس می‌زیسته و به گفته هوشنگ جاوید، بلقیس زن معرکه‌گیری بوده که به محله گارت‌ماشین (ایستگاه ماشین‌دودی) در محله شوش شهر تهران می‌آمده‌است. بینایی مرشد بلقیس ضعیف بود و زندگی خود را از راه نقالی می‌گذرانده‌است. (فاطمه حبیبی‌زاد: روزنامهٔ کارگزاران. ش ۵۳۴) مرشد بلقیس پس از انقلاب ایران نیز حضور داشته و مدیحه‌خوانی انجام می‌داده‌است.
زنان نقال در روزگار معاصر

برای نخستین بار پس از انقلاب اسلامی ایران و پس از مرشد بلقیس در جشنوارهٔ دانشجویی سال ۱۳۷۶ بود که بانوانی در نمایش فتحنامهٔ کلات (به کارگردانی: مرضیهٔ طلایی، مهرالسادات میرحسینی) به سبک نقالی به هنرنمایی پرداختند.
در سال ۱۳۷۸ داود فتحعلی‌بیگی در ادارهٔ تئاتر ایران با دعوت از مرشد ولی‌اله ترابی کلاس‌های نقالی دایر کرد که هنرمندانی هم‌چون مینا صارمی، شیرین امامی  و… در آن حضور یافتند.  این‌کلاس نسلی از زنان نقال ایران را آموزش و پرورش داد. بدین روی در سال ۱۳۷۸ مینا صارمی در جشنوارهٔ آیینی سنّتی به اجرای نقالی پرداخت و چهار زن نقّال ایران (ساقی عقیلی، شیرین امامی، شقایق رهبری و زیبا عابدی) در جشنوارهٔ استان تهران با شیوه نقالی در نمایش خاتون به ایفای نقش پرداختند.
در جشنوارهٔ آیینی سنتی سال ۱۳۸۰ ساقی عقیلی و ساسان مهرپویان در نمایش عاشق‌کُشون نقش دو نقال را داشتند که برای یکدیگر و تماشاگران نقالی می‌کردند و هم‌زمان در تالار دیگری فاطمه حبیبی‌زاد، اجرای نقالی داشت که مرشد ولی‌اله ترابی نیز عصای خود را به وی به صورت نمادین، پیشکش نمود. در این جشنواره، ساقی عقیلی به عنوان بهترین بازیگر زن از سوی تماشاگران برگزیده شد. در این جشنواره شیرین امامی نیز به اجرای نقالی پرداخت.
در جشنوارهٔ آیینی سنتی سال ۱۳۸۲ دو زن نقال ایران، فاطمه حبیبی‌زاد و ساقی عقیلی در کنار ساسان مهرپویان و رضا پاپی در یک نقّالی چهار نفره هنرنمایی کردند. در همین سالها سارا عباسپور هم زیر نظر داوود فتحعلی بیگی کار خود را آغاز کرد
زنان نقال هم‌روزگار

شاید بتوان نخستین زنان نقال ایران را که در ایران و جهان در سال‌های اخیر فعالیت نمودند چنین فهرست نمود:
مینا صارمی، نخستین بانوی نقال ایران که در جشنوارهٔ آیینی سنتی به‌اجرای نقالی پرداخت.
ساقی عقیلی، شقایق رهبری، شیرین امامی و زیبا عابدی، نخستین بانوان نقال ایران که به‌طور هم‌زمان در جشنوارهٔ استان تهران، نقالی کردند.
ساقی عقیلی، نخستین بانوی نقال مقیم ایران بوده که به دعوت اروپاییان در می۲۰۰۸ در کشور ایتالیا نقّالی کرد.
آرام قاسمی نخستین نقال ایران که از ویدئو پروجکشن در نقالی خود بهره‌گیری می‌نماید.
زنان نقال عضو بنیاد فردوسی

فهرست نقالان عضو بنیاد فردوسی به سی نفر می‌رسد که از آن میان کسانی که بیشترین اجراهای نقالی را بر عهده داشته‌اند بانوان نقال ایران بوده‌اند. این اجراها در نشستهای تخصصی شاهنامه‌پژوهی در سرای اهل قلم، نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران و پاتوق شاهنامه‌خوانی باشگاه فردوسی فرهنگ‌سرای اندیشه در شهر تهران و کنگره‌های جهانی فردوسی از سال ۱۳۸۶ تا کنون بوده‌است.
شیرین امامی، پریسا سیمین‌مهر، مرجان صادقی‌نایینی، سارا عباسپور، فاطمه حیدری‌فر، فهیمه باروتچی و فاطمه غلامی از جمله اعضای زنان نقال بنیاد فردوسی در ایران هستند.
از برترین اجراهای این بانوان که به دعوت رسمی بنیاد فردوسی در کشورهای اروپایی انجام شده‌است، می‌توان به اجرای سارا عباسپور در جشن هزارهٔ شاهنامه در تالار کنفرانس عمومی یونسکو (۱۱ فروردین ۱۳۸۹) در پاریس فرانسه اشاره نمود. هم‌چنین اجرای دیگری برای مرجان صادقی‌نایینی در پنجمین کنگره جهانی فردوسی (۸ خرداد ۱۳۸۹) در مرکز کنسرت‌هاوس شهر برلین آلمان به کوشش بنیاد فردوسی فراهم آمد.
ثبت نقالی در یونسکو

تدوین پروندهٔ ثبت جهانی نقالی با همکاری سازمان میراث فرهنگی و گردشگری، بنیاد فردوسی، خانهٔ تئاتر و مرکز هنرهای نمایشی کشور ایران انجام پذیرفته‌است. ثبت پروندهٔ «نقالی» در ششمین اجلاس میراث معنوی ناملموس یونسکو در تاریخ ۲۷ نوامبر ۲۰۱۱ به ثبت جهانی رسید.
در سند پشتیبانان پروندهٔ ثبت نقالی در یونسکو افزون بر نهادهای کارگزار رسمی یاد شده ایران، برگی متعلق به نمایندگان نقالان ایران به چشم می‌خورد که نام دو تن از زنان نقال ایران،
ساقی عقیلی و فاطمه حبیبی‌زاد هم وجود دارد.
موزه خانگی طاهر صلاحوف

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نمای بیرونی موزه: نمای بیرونی موزه
بنیان‌گذاری: ۲۰۱۲
مکان: خیابان «الیاس افندی‌اف»، ایچری‌شهر، باکو، جمهوری آذربایجان
موزه خانگی طاهر صلاحوف (ترکی آذربایجانی: Tahir Salahovun ev muzeyi) موزه یادبود پروفسور طاهر صلاحوف، هنرمند آذربایجانی دریافت کننده نشان قهرمان کار سوسیالیستی شوروی، جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی، و نیز جوایز دولتی شوروی و جمهوری آذربایجان است. این موزه در خیابان «الیاس افندی‌اف»، در نزدیکی منطقه حفاظت شده ایچری‌شهر در باکو قرار دارد.
اطلاعات کلی

موزه خانگی طاهر صلاحوف طبق فرمان الهام علی‌اف، رئیس‌جمهور آذربایجان، به مورخ ۱۳ اکتبر سال ۲۰۱۱ تأسیس شد. کارهای عملیاتی ایجاد موزه در سال ۲۰۱۲ تکمیل شد.
نمایشگاه

اشیاء نمایشی موجود در موزه جلوه دهنده زندگی و فعالیت‌های هنری طاهر صلاحوف می‌باشند. خود هنرمند ۷۳۵ اثر نمایشی از جمله نقاشیها، وسایل شخصی، کلکسیون فرش و آرشیو عکسهایش به موزه اهدا کرده‌است.
سه طبقه موزه در اختیار نمایشگاه قرار گرفته‌است. کارگاه طاهر صلاحوف در طبقه ۳ واقع است.
موزه قائم آل محمد

| موزه قائم آل محمد | موزه قائم آل محمد |
| --- | --- |
نام: موزه قائم آل محمد
کشور: ایران
استان: فارس
شهرستان: لامرد
بخش: علامرودشت
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری کنونی: موزه
دورهٔ ساخت اثر: معاصر
بانی اثر: سیدمرتضی بنی‌هاشمی
مالک اثر: خصوصی
موزه قائم آل محمد موزه‌ای است واقع در شهر علامرودشت فارس که در آن اشیایی تاریخی شامل ۲۰ هزار جلد هزار جلد کتاب چاپی و خطی، اشیای عتیقه، قرآن‌های قدیمی و خطی، سکه‌های باستانی، وسایل کشاورزی و آبیاری، ظروف سفالی، لباس‌ها و اسباب‌بازی‌های محلی مردم جنوب فارس نگه‌داری می‌گردد.
مجموعه موزه مردم‌شناسی قائم آل محمد به‌صورت شخصی توسط سیدمرتضی بنی‌هاشمی تأسیس و تجهیز شده‌است. وی با هزینه شخصی و تلاش فراوان در طول سال‌های متمادی اقدام به جمع‌آوری و خرید اشیای موزه نمود و مجموعه‌ای کم‌نظیر را در جنوب فارس جمع‌آوری نمود. علاوه بر آثار تاریخی مربوط به بخش علامرودشت، آثاری از سایر کشورهای مسلمان به‌ویژه کشورهای آفریقا نیز در موزه وجود دارد که بانی موزه آن‌ها را طی مسافرت‌های متعدد به آن کشورها جمع‌آوری نموده‌است.
انتقال موزه به زنجان

به‌دلیل مشکلات و هزینه‌های نگه‌داری موزه و عدم همکاری مسئولان بخش علامرودشت، شهرستان لامرد و استان فارس  در اواخر اردیبهشت ۱۳۹۳ هیئتی شامل معاون مدیر کل میراث فرهنگی استان زنجان، رئیس هیئت مدیره حسینیه اعظم و رئیس حوزه علمیه این استان راهی علامرودشت شدند و بعد از بازدید، خواهان میزبانی از این موزه شدند. واقف و صاحب موزه نیز علی‌رغم میل باطنی خویش، به‌منظور حفظ آثار موزه و نبود سرمایه کافی جهت نگهداری و عدم همراهی رسانه‌ها و مسئولان برای معرفی آن، تصمیم به انتقال موزه به زنجان می‌گیرد.
آتنا فرقدانی

| آتنا فرقدانی | آتنا فرقدانی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۹ بهمن ۱۳۶۵ (۳۷ سال)
ملیت: ایرانی
شهروندی: ایران
تحصیلات: کارشناسی
پیشه(ها): نقاشی و کاریکاتور
شناخته‌شده برای: زندانی سیاسی
مکتب: انسان‌گرایی سکولار
آثار برجسته: فعال حقوق کودکان، فعال حقوق بشر و فعال سیاسی و مدنی
آتنا فرقدانی نقاش، کارتونیست و کنشگر حقوق کودکان اهل ایران است. فرقدانی در سال ۱۳۹۳ به خاطر کشیدن طرحی از نمایندگان مجلس از ادامه تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد منع و به زندان محکوم شد.
زندگی‌نامه

آتنا فرقدانی دانش‌آموخته رشتهٔ نقاشی از دانشگاه الزهرا است. وی که با معدل کل ۱۹٫۷۸ و رتبه برتر کل دانشگاه الزهرا در مقطع کارشناسی در رشتهٔ هنر از دانشجویان نخبه و استعدادهای درخشان این دانشگاه بود، به دلیل کشیدن طرحی از نمایندگان مجلس، از ادامه تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد، منع گردید. آتنا علاوه بر فعالیت‌های هنری در انجمن حمایت از کودکان کار به کودکان نقاشی نیز درس می‌داد.
بازداشت

آتنا فرقدانی در شهریور ۱۳۹۳ به خاطر طراحی‌هایش (از جمله طرحی که از نمایندگان مجلس شورای اسلامی کشیده بود) و همچنین دیدار با خانواده‌های زندانیان سیاسی و خانواده‌های کشته شدگان عاشورای ۸۸ بازداشت شد. مأموران در هنگام بازداشت منزل وی را مورد بازرسی قرار داده و وسایل شخصی او را ضبط کردند. او دو ماه در بند ۲ الف سپاه پاسداران انقلاب اسلامی تحت بازداشت و بازجویی قرار داشته و به صورت بلاتکلیف در این بازداشتگاه نگهداری می‌شد. در طی این مدت تحت فشارهای روحی بسیاری قرار داشت و علی‌رغم اتمام بازجویی‌ها اما از آزادی او (ولو با قرار وثیقه) و نیز ملاقات وی با خانواده ممانعت به عمل می‌آمد؛ به همین دلایل، وی در تاریخ ۹ مهرماه ۱۳۹۳ به همراه غنچه قوامی که با وی هم‌سلولی بود، دست به اعتصاب غذا زده و از روز یازدهم این اعتصاب را به صورت خشک (پرهیز از خوردن آب و مایعات علاوه بر غذا) ادامه داد. اما پس از وخامت وضع جسمی‌اش به دستور قاضی صلواتی با قرار وثیقهٔ بسیار سنگین تا برگزاری دادگاه از زندان آزاد شد.
به گفتهٔ وی تبلیغ علیه نظام، اقدام علیه امنیت کشور، تجمع و تبانی با افراد مخالف جمهوری اسلامی، انتقاد به نمایندگان مجلس از طریق مهارت نقاشی و انتقاد به مقام رهبری و سپاه پاسداران و سه قوه، از جمله اتهامات موجود در پروندهٔ وی هستند.
بازداشت > آزادی از زندان، افشاگری و بازداشت دوباره

فرقدانی پس از آزادی از زندان در مورد وضعیت زندانیان سیاسی و زندان به صورت آشکار سخن گفت که دلیل این تصمیم خود را، در مصاحبه با جرس چنین برشمرد: «برای شرح آنچه در مدت بازداشت بر سرم آمده تردید داشتم اما وقتی با برخی از بزرگان مشورت کردم، گفتند اگر این مسائل گفته شود و اطلاع‌رسانی شود در مورد زندانیان دیگر بیشتر حواسشان را جمع می‌کنند. البته امیدوارم زندانی سیاسی نداشته باشیم اما حالا که داریم حداقل باید با آن‌ها برخورد بد نشود. در واقع می‌خواهم آنچه بر سر من اتفاق افتاد دیگر بر سر هیچ زندانی دیگری نیاید. البته بازجوها می‌گفتند دیدی اینکه می‌گویند شکنجه در زندان است دروغ است، به آنها جواب دادم که درست است، از ضرب‌وشتم و شکنجه جسمی الان برای من خبری نیست اما اینکه الان راحت دارید من را بازجویی می‌کنید و سایه‌ای که من و امثال من امروز در زیر آن نشستیم، به خاطر دستان کسانی مانند «هدی صابر» ها و «ستار بهشتی» هاست که روزی درختی برایمان کاشتند. اگر آن اتفاقات افشا نشده بود من الان راحت اینجا نمی‌نشستم که سران کشور را نقد کنم.»
پس از آزادی از بازداشتگاه بند ۲ الف متعلق به سپاه پاسداران، در آذرماه ۱۳۹۳ فرقدانی با انتشار ویدئویی به افشاگری در مورد وجود دوربینهای مداربسته در دستشویی‌ها و حمام‌های بند زنان در بند ۲ الف سپاه پرداخت و جزئیات ضرب و شتم و هتک حرمت خود از سوی چند زندانبان زن را بازگو نمود. به گفتهٔ فرقدانی وی در این مورد نامه‌های بسیاری به مقامات و مسئولان نظام جمهوری اسلامی ایران نوشت، ولی این نامه‌ها بی‌پاسخ ماند. در نتیجه وی پیامی ویدئویی (ضبط شده در دوم آذرماه ۱۳۹۳) در اینترنت منتشر کرد
پس از انتشار این ویدئو، شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به ریاست ابوالقاسم صلواتی در هفتم دی ماه وی را بار دیگر احضار کرد. آتنا فرقدانی پیش از مراجعه به دادگاه با انتشار یادداشتی در صفحه فیسبوکش متن دفاعیهٔ خود را خطاب به علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، منتشر کرد. وی که شنبه بیستم دی برای محاکمه در دادگاه حاضر شده بود، پس از ضرب و شتم در دادگاه و در پیش چشمان نگران خانواده‌اش بازداشت و به زندان قرچک ورامین منتقل شد.
بازداشت > جشن تولد در کنار کودکان کار

در تاریخ ۹ بهمن ۱۳۹۳ جمعی از فعالان حقوق کودک و دوستان آتنا جشن تولدش را در کنار کودکان کار (خیابانی) جشن گرفتند و هدایای خود را به کودکان تقدیم کردند.
اعتصاب غذا

آتنا فرقدانی در ۲۱ بهمن ۱۳۹۳ در زندان قرچک ورامین اقدام به اعتصاب غذای تَر کرد. وی دلایل این اعتصاب غذا را اعتراض به شرایط غیرانسانی نگهداری همه زندانیان زن اعم از عادی و سیاسی در زندان قرچک ورامین، اعتراض به روند انتقال زندانیان سیاسی از جمله نگار حائری (وکیل دادگستری)، حکیمه شکری (از زندانیان جنبش سبز)، رؤیا صابری نژاد و بسمه الجبوری (زنی عراقی که در سال ۱۳۹۰ در تهران توسط نیروهای اطلاعاتی و امنیتی در فرودگاه بازداشت شد و در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست صلواتی به اتهام جاسوسی برای آمریکا از طریق سفارت این کشور در عراق به تحمل ۵ سال حبس محکوم شد) به زندان قرچک ورامین و همچنین اعتراض به انتقال غیرقانونی خودش به زندان قرچک ورامین و درخواست بازگرداندن هرچه سریعتر به زندان اوین عنوان نمود. در اعتصاب غذای تر معمول این است که به جز آب، زندانی روزی ۹ تا ۱۵ حبه قند می‌خورد و همچنین مقداری نمک. بدون خوردن نمک و قند مغز و کلیه خیلی سریع آسیب می‌بیند. اما در این اعتصاب غذا آتنا از خوردن نمک و قند هم خودداری کرده و هرچقدر هم دوستانش به او اصرار کردند که هر روز کمی نمک و چند تا قند بخورد قبول نکرده بود که این مسئله بسیار وضعیتش را نگران‌کننده کرده بود. به گفتهٔ محمد مقیمی وکیل آتنا، وی در روز چهارشنبه ۶ اسفند ۱۳۹۳ در شانزدهمین روز از اعتصاب غذا دچار حمله قلبی شده و برای چند دقیقه دچار بیهوشی شد. محمد مقیمی در این مورد گفت: «پس از اینکه موکلم به هوش آمده بنا بر اظهارات وی در بهداری زندان پزشک وجود نداشته و اشخاصی قصد تزریق سرم به موکلم را داشته‌اند که با مقاومت وی روبرو شده‌اند». در همین رابطه بیش از ۱۱۶ فعال مدنی، خانواده‌های زندانیان سیاسی و خانواده‌های جانباختگان اعتراضات بعد از انتخابات جنجال‌برانگیز ۱۳۸۸ هم با امضای نامه‌ای هشدار دادند که هر لحظه بیم آن می‌رود که فاجعه‌ای جبران نشدنی روی دهد و آتنا به کما برود.
سرانجام ۶ روز پس از بستری شدن او در بیمارستان، قاضی صلواتی با انتقال او به بند زنان زندان اوین موافقت کرد و آتنا فرقدانی پس از موافقت قضایی با انتقالش به زندان اوین، اعتصاب غذای خود را شکست.
محاکمه

در خرداد ماه ۱۳۹۴ شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب اسلامی، آتنا فرقدانی را با سه اتهام «اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی»، «فعالیت تبلیغی علیه نظام» و «توهین به رهبری، رئیس‌جمهور، نمایندگان مجلس و مأموران بند ۲ الف سپاه در حین بازجویی‌اش» به ۱۲ سال و ۹ ماه حبس محکوم کرد. به گفتهٔ محمد مقیمی وکیل فرقدانی در صورت اعمال ماده ۱۳۴ قانون جدید مجازات اسلامی، امکان کاهش این حکم به هفت سال و نیم حبس وجود داشت.
موارد نقض حقوق بشر در پرونده

سازمان حقوق بشری «عدالت برای ایران» طی گزارشی در دی ماه ۱۳۹۳ به ارائه موارد نقض حقوق بشر در پرونده آتنا فرقدانی پرداخته است که این موارد عبارتند از:
نقض اصل منع بازداشت خودسرانه با دستگیری بدون ارائه حکم
نقض حق دسترسی به مشاوره حقوقی و ملاقات با وکیل
نقض اصل ممنوعیت شکنجه
نقض حقوق شهروندی و ممانعت از تماس و ملاقات با خانواده
نقض حقوق زندانی برای دسترسی به خدمات بهداشتی و درمانی
نقض اصول دادرسی منصفانه
نقض حق رسیدگی به شکایت شهروندان در رابطه با نقض حقوق بشر
نقض حق ادامه تحصیل
تست بکارت اجباری

سازمان «عدالت برای ایران» مهرماه ۱۳۹۴، خبر انجام اجباری تست بکارت روی آتنا فرقدانی در مرداد ۱۳۹۴ را منتشر کرد. انتشار این خبر با تکذیب مادر و محمد مقیمی، وکیل آتنا فرقدانی مواجه شد. پس از آن سازمان عفو بین‌الملل با صدور بیانیه‌ای در تأیید انجام تست بکارت ابراز داشت که آتنا فرقدانی به اتهام «رابطه نامشروع» مجبور به انجام «آزمایش بکارت» شده است. یادداشت آتنا فرقدانی که از زندان به بیرون درز کرده و این سازمان آن را دیده است، دلیل تأیید «آزمایش بکارت» توسط این سازمان عنوان شد. بر اساس بیانیه این سازمان، خانم فرقدانی در این یادداشت نوشته است که مأموران قوه قضاییه او را ۲۱ مرداد ۱۳۹۴ (دوازدهم اوت ۲۰۱۵) به یک مرکز بهداشتی خارج از زندان برده‌اند و او را مجبور کرده‌اند به خاطر انجام تحقیقات در مورد پرونده‌اش این آزمایش را انجام دهد.
تجدید نظر در حکم

به گزارش خبرگزاری هرانا، در اردیبهشت ۱۳۹۵ شعبه ۵۴ دادگاه تجدید نظر استان تهران با نقض حکم دادگاه بدوی آتنا فرقدانی، محکومیت وی را از ۱۲ سال و ۹ ماه حبس تعزیری به ۱۸ ماه حبس کاهش داد.
به گفتهٔ محمد مقیمی وکیل آتنا فرقدانی برابر حکم دادگاه تجدیدنظر، موکل ایشان از اتهام «اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم علیه امنیت کشور» تبرئه و ۳ سال حبس وی نیز به اتهام «توهین به مقام معظم رهبری» به مدت ۴ سال تعلیق شد. همچنین، محکومیت ۹ ماه حبس وی به اتهام‌های «توهین به ریاست جمهور فعلی، توهین به نمایندگان مجلس شورای اسلامی و توهین به مأموران بند ۲ الف زندان اوین» به جزای نقدی تبدیل گردید و در خصوص اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام جمهوری اسلامی ایران» نیز محکومیت ۱۸ ماه حبس وی در دادگاه بدوی عیناً تأیید شد.
آزادی از زندان

آتنا فرقدانی با کاهش زمان حبسش در دادگاه تجدیدنظر، سرانجام در روز سه‌شنبه ۱۴ اردیبهشت‌ماه ۱۳۹۵، از زندان اوین آزاد شد.
بازداشت دوباره ۱۷ خرداد ۱۴۰۲

محمد مقیمی در گفتگو با صدای آمریکا می‌گوید؛ آتنا فرقدانی، پس از آزادی در سال ۹۵ از سوی نهادهای امنیتی مورد اذیت و آزار قرار گرفته و حریم خصوصی وی مورد تعرض قرار می‌گرفت. اعتراض وی به این آزارها، بهانه‌ای برای تشکیل پرونده به اتهام اخلال در نظم عمومی و بازداشتش شد. مقیمی تصریح کرد: «آتنا در زندان قرچک زندانی که محل نگهداری متهمان جرایم خطرناک از جمله پرونده‌های مواد مخدر است، به‌سر می‌برد» و با بیان اینکه آتنا هنگام انتقال به زندان در صحت و سلامت کامل بوده افزود: «مسئولیت جان موکلم با تک تک مقامات جمهوری اسلامی، از ذیل تا صدر آن است». محمد مقیمی در ۳۰ خرداد ۱۴۰۲ اعلام کرد: «موکلم آتنا فرقدانی متوجه مسموم بودن غذایش در زندان قرچک شده و از خوردن آن خودداری کرده است. وقتی به بوفه زندان برای تهیه غذا مراجعه کرده توسط چند مجرم خطرناک که از سوی نظام اجیر شده‌اند، مورد ضرب و جرح قرار می‌گیرد و هچنین، آنان قصد داشتند که با زور به آتنا غذای زندان را بخورانند که با مقاومت وی روبرو شدند؛ بنابراین، ۹ روز است که وی به علت مسموم بودن غذای زندان، از خوردن غذا امتناع کرده و جانش با خطر جدی روبرو است». فرقدانی به ایران اینترنشنال گفت مأموران زندان در تاریخ ۳۰ خرداد او را در حالی که هوشیاری خود را از دست داده بود به بیمارستان منتقل و در بخش مراقبت‌های ویژه، رها می‌کنند.
محمد مقیمی ۲۱ خرداد ۱۴۰۳ در شبکه اجتماعی ایکس نوشت فرقدانی «از سوی شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب به اتهامات توهین به مقدسات به ۵ سال و تبلیغ علیه نظام به ۱ سال حبس محکوم» شده است. محمد مقیمی در ۲۰ آذر ۱۴۰۳ خبر داد که آتنا فرقدانی از زندان اوین آزاد شد. صفحه اینستاگرام فرقدانی نیز از آزادی او خبر داد.
جایزه‌ها و افتخارها

جایزهٔ شجاعت درکشیدن کاریکاتور از سوی شبکهٔ بین‌المللی حقوق کاریکاتوریست‌ها (CRNI) در سال ۲۰۱۵. آتنا فرقدانی اولین زن در جهان است که به صورت انفرادی برندهٔ این جایزه جهانی شده است. این جایزه در تاریخ ۵ سپتامبر ۲۰۱۵ در مراسمی هم‌زمان با نشست سالانهٔ انجمن کاریکاتوریست‌های مطبوعات آمریکا به صورت غیابی از سوی رابرت راسل، بنیان‌گذار و مدیر اجرایی این شبکهٔ بین‌المللی به آتنا فرقدانی اهدا شد.
جایزه حقوق بشر واتسلاو هاول در سال ۲۰۱۶. این جایزه که به نام واتسلاو هاول رئیس‌جمهوری پیشین جمهوری چک نامگذاری شده است، از سال ۲۰۱۳ میلادی هر سال به افراد یا نهادهایی اعطا می‌شود که در زمینه حقوق بشر و رشد جوامع مدنی فعالیت می‌کنند.
رشید حافظویچ

رشید حافظویچ (متولد ۱۹۵۶)اسلام‌شناس اهل بوسنی و استاد دانشگاه سارایوو است. او برای نگارش کتاب انسان در آیینه صوفیه برگزیدهٔ جشنواره فارابی شد.
آثار

اسلام در هویت فرهنگی اروپا
انسان در آیینه صوفیه
شناخت، نخستین ارزش اسلام
آرتوس برتراند

—
| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: SAS
صنعت: سازنده مدال و دکوراسیون
بنا نهاده: ۱۸۰۳؛ ۲۲۲ سال پیش (۱۸۰۳-خطا: زمان نامعتبر}})
بنیانگذاران: کلود آرتوس برتراند
دفتر مرکزی: پاریس، فرانسه
افراد کلیدی: Michel-Ange Marion
محصولات: medals, order's insignias, jewellery, watches
وبگاه: fr.arthusbertrand.com
آرتوس برتراند (به انگلیسی: Arthus-Bertrand) سازنده مدال و دکوراسیون است. این شرکت در سال ۱۸۰۳ در پاریس توسط کلود آرتوس برتراند، افسر ارتش در طول انقلاب فرانسه تأسیس شد. هنرمندانی که برای این شرکت طراحی کرده‌اند عبارتند از: فریدریک آگوست بارتولدی (مجسمه‌ساز مجسمه آزادی) و فرناند لگر. این شرکت حدود ۳۰۰ نفر را در استخدام خود دارد.
آرتوس برتراند تا به حال دارای مشتریان مختلفی از جمله دولت فرانسه و دولت ایران بوده‌است. این شرکت سازنده رسمی لژیون افتخار فرانسه است. این شرکت طراحی برخی نشان‌های دوران قاجار و پهلوی نظیر نشان تاج، نشان رستاخیز، یادبود ازدواج محمدرضا پهلوی و فوزیه و … را بر عهده داشته‌است.
تاریخچه

آرتوس برتری، که در سال ۱۸۴۱ به عنوان "Libraire و Editeur des nouvelles annales des voyages" توصیف شده بود، توسط کلود آرتوس برتریان، افسر سابق ارتش تأسیس شد که کتابفروشی و انتشارات را در پاریس در سال ۱۸۰۳ تأسیس کرد. در سال ۱۸۲۶ پس از تولید هشت حجم آتلانتیک Voyage autour du Monde - رکورد لوئیس ایسیدورو دوپری و جولی دیمونت د اروویل در اقیانوس آرام در طول سال‌های 1822-1825 - Arthus-Bertrand تبدیل به یک نشر رسمی برای وزارت نیروی دریایی فرانسه شد. یکی از آثار عمده این خانه انتشارات ۱۸۴۳–۱۸۴۳ از فرانکوئیس ادمد پاریس «Essai sur la construction navale des peuples extra-européens» یا مقاله در معماری دریایی غیر اروپایی بود که شامل ۱۳۲ لایتوگرافی و حکاکی بود. در دهه ۱۸۶۰، خانواده آرتوس برتریان با پرچم نظامی و دکوراسیون سفالگریهای مارونها ادغام شدند و خانه شروع به تمرکز بر تولید مدالها و دکوراسیون کرد که در کنار جواهرات، این خانه همچنان چندین نسل بعداً در سال ۲۰۱۰ ادامه دارد.