stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
محوطه شکرورک ۳

| محوطه شکرورک ۳ | محوطه شکرورک ۳ |
| --- | --- |
نام: محوطه شکرورک ۳
کشور: ایران
استان: استان قزوین
شهرستان: شهرستان بوئین‌زهرا
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: محوطه
دیرینگی: دوران‌های تاریخی پس از اسلام
دورهٔ ساخت اثر: دوران‌های تاریخی پس از اسلام
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۳۷۴۷
تاریخ ثبت ملی: ۲۸ فروردین ۱۳۸۰
محوطه شکرورک ۳ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای آروچان واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۸ فروردین ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۳۷۴۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
یواس‌اس استتین (۱۸۶۱)

| پیشینه> مالک | پیشینه>  |
| --- | --- |
به دست آورده شده::  ۴ سپتامبر ۱۸۶۲
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
وزن::  600 t
درازا::  ۱۶۴ فوت (۵۰ متر)
پهنا::  ۲۸ فوت (۸٫۵ متر)
آبخور::  ۱۲ فوت (۳٫۷ متر)
سرعت::  not known
یواس‌اس استتین (۱۸۶۱) (به انگلیسی: USS Stettin (1861)) یک کشتی بود که طول آن ۱۶۴ فوت (۵۰ متر) بود.
ایستگاه متروی دادگستری

ایستگاه متروی دادگستری، یکی از ایستگاه‌های خط آبی متروی اسُتکهُلم است.
ایستگاه متروی دادگستری (سوئدی: Rådhuset tunnelbanestation) یک ایستگاه حمل و نقل سریع واقع در کونگزهولمن، استکهلم است. این ایستگاه در خط آبی قرار دارد و در ۳۱ اوت ۱۹۷۵ افتتاح شده است.
در دهه‌های ۶۰ و ۷۰ میلادی، سنگ‌های داخل راه‌روهای چند ایستگاه خط آبی متروی استکهلم با استفاده از افشانه، با لایه‌هایی از بتن پوشانده شدند که حالتی شبیه «غار» به فضای داخلی ایستگاه بخشیده است. همان‌طور که نام ایستگاه نشان می‌دهد ساختمان دادگستری درست بالای ایستگاه در دسترس خواهد بود، همچنین ساختمان شهرداری استکهلم و مقر پلیس نیز توسط این ایستگاه قابل دسترسی هستند.
ایستگاه متروی آکتون تاون

| ایستگاه متروی آکتون تاون  | ایستگاه متروی آکتون تاون  |
| --- | --- |
Station entrance: Station entrance
ایستگاه متروی آکتون تاونموقعیت ایستگاه متروی آکتون تاون در Greater London: ایستگاه متروی آکتون تاونموقعیت ایستگاه متروی آکتون تاون در Greater London
موقعیت: آکتون، لندن
Local authority: منطقه ایلینگ لندن
مدیریت: متروی لندن
تعداد سکو: ۴
در دسترس: Yes 
منطقه: ۳
ورود و خروج سالانه متروی لندن: ورود و خروج سالانه متروی لندن
2011:  5.46 میلیون
2012:  5.58 میلیون
2013:  5.75 میلیون
2014:  6.06 میلیون
اطلاعات تاریخی: اطلاعات تاریخی
۱ ژوئیه ۱۸۷۹: Opened as Mill Hill Park on the line to Ealing Broadway
۱ مارس ۱۹۱۰: Renamed Acton Town
۴ ژوئیه ۱۹۳۲: Piccadilly line services commenced
وضعیت فهرست شدن: وضعیت فهرست شدن
درجه: II
شماره ورودی: ۱۲۶۳۴۷۱
اضافه شده به فهرست: 17 May 1994
اطلاعات دیگر: اطلاعات دیگر
فهرست ایستگاه‌ها:  دی‌ال‌آر  متروی لندن  نشنال ریل  ترام‌لینک 
ایستگاه متروی آکتون تاون (انگلیسی: Acton Town tube station) یکی از ایستگاه‌های خط پیکدیلی و خط ناحیه متروی لندن است.
این ایستگاه که در ناحیه آکتون، لندن قرار دارد در سال ۱۸۷۹ میلادی تأسیس شده‌است.
اینفیکان

| 0 | 1 |
| --- | --- |
ساختمان مرکزی در بالزرس، لیختن‌اشتاین: ساختمان مرکزی در بالزرس، لیختن‌اشتاین
نوع: شرکت سهامی عام
نماد سهام شرکت: SIX: IFCN
ISIN: CH0011029946
صنعت: مهندسی برق
بنا نهاده: ۲۰۰۰
دفتر مرکزی: باد راگاز، سوئیس
محدودهٔ فعالیت: جهانی
تعداد کارکنان: ۱۲۲۰ نفر
وبگاه: inficon.com
اینفیکان (انگلیسی: INFICON) شرکت مهندسی برق سوئیسی است، که در سال ۲۰۰۰ تأسیس شد.
استان توماس بارون

| استان توماس بارون | استان توماس بارون |
| --- | --- |
استان‌های بولیوی: استان‌های بولیوی
موقعیت استان توماس بارون در نقشه: موقعیت استان توماس بارون در نقشه
مختصات: ۱۹°۱۳′ جنوبی ۶۶°۱۳′ غربی﻿ / ﻿۱۹٫۲۱۷°جنوبی ۶۶٫۲۱۷°غربی﻿ / -19.217; -66.217: مختصات: ۱۹°۱۳′ جنوبی ۶۶°۱۳′ غربی﻿ / ﻿۱۹٫۲۱۷°جنوبی ۶۶٫۲۱۷°غربی﻿ / -19.217; -66.217
کشور: بولیوی
بخش‌های بولیوی: شهرستان اورورو
پایتخت: Santiago de Huari
مساحت: مساحت
 • کل: ۹۷۳ کیلومتر مربع (۳۷۶ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۰۱): جمعیت (۲۰۰۱)
 • کل: ۱۰۲۲۱
 • تراکم: ۱۰٫۵/کیلومتر مربع (۲۷/مایل مربع)
 • Ethnicities: مردم آیمارا، مردم کچوا
Languages spoken: Languages spoken
 • زبان اسپانیایی: 84%%
 • زبان آیمارا: 83%%
 • زبان کچوا: 37%
Sectors: Sectors
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۴ (BOT)
کدهای منطقه: فهرست پیش‌شماره تلفنی کشورها 2
کلیسای کاتولیک: 83%
پروتستانتیسم: 14%
استان توماس بارون (انگلیسی: Tomas Barrón Province) یکی از استان‌های بولیوی در بولیوی است که در شهرستان اورورو واقع شده‌است.
چای شگوگ

چای شگوگ (انگلیسی: Chay Shegog؛ زادهٔ ۲۲ فوریهٔ ۱۹۹۰) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
لاورنس کراوس

| لارنس کراوس | لارنس کراوس |
| --- | --- |
کراوس در دانشگاه گِنت سال ۲۰۱۳ میلادی: کراوس در دانشگاه گِنت سال ۲۰۱۳ میلادی
زادهٔ: ۲۷ مهٔ ۱۹۵۴ ‏(۷۰ سال)
ملیت: آمریکایی-کانادایی
شهروندی: ایالات متحده
محل تحصیل: مؤسسه فناوری ماساچوستدانشگاه کارلتون
شناخته‌شده برای: انرژی تاریک
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): فیزیک نظریکیهان‌شناسی
محل کار: دانشگاه ایالتی آریزونادانشگاه ملی استرالیاNew College of the Humanitiesدانشگاه ییلدانشگاه کیس وسترن رزرودانشگاه هاروارد
 :  
یادداشت‌ها: یادداشت‌ها
krauss.faculty.asu.edu: krauss.faculty.asu.edu
لاورنس کراوس با نام اصلی لاورنس ماکسول کراوس (به انگلیسی: Lawrence Maxwell Krauss) (زاده ۲۷ می ۱۹۵۴) فیزیکدان کانادایی-آمریکایی است که در شاخه فیزیک نظری فعالیت می‌کند. او استاد فیزیک در مدرسه تحقیقات زمین و فضا است و در دانشگاه آریزونا نیز مدیر پروژه است. او مؤلف چندین کتاب است که همگی جز پرفروش‌ترین‌ها بوده‌اند. از معروف‌ترین کتاب‌های او «هستی (گیتی) از هیچ چیز» است.
زندگی‌نامه

کراوس در نیویورک متولد شد و تقریباً بلافاصله همراه خانواده‌اش به کانادا مهاجرت کرد. دوران کودکی را در تورنتو گذراند. در ۱۹ ژانویه ۱۹۸۰ با کاترین کلی ازدواج کرد. کاترین از بومیان ایالت نوا اسکوشیا است. در ۲۳ نوامبر ۱۹۸۴ آن‌ها صاحب دختری به نام لیلی شدند. کراوس و کلی در سال ۲۰۱۰ از هم جدا شدند. کراوس تحصیلات خود را ادامه داد و در رشته فیزیک و ریاضی در سال ۱۹۷۷ فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۹۸۲ به درجه دکترای فیزیک از مؤسسه فناوری ماساچوست نائل و در اوت ۲۰۰۸ به دانشگاه آریزونا ملحق شد.

او چندین حضور در شبکه‌های تلویزیونی داشته و همچنین برای نیویورک تایمز مقاله نوشته و مخالفتش با نظریه طراحی هوشمند برایش معروفیت به همراه آورده‌است. او هم‌اکنون با مؤسسه دانشمندان و مهندسان آمریکا در سمت مشاور فعالیت دارد. کراوس در نوامبر ۲۰۰۶ و اکتبر ۲۰۰۸ در سمپوزیوم فراتر از ایمان حضور داشت و جز سخنرانان نیز بود. او همچنین در کمپین انتخاباتی باراک اوباما در سال ۲۰۰۸ فعالیت داشت. در سال ۲۰۱۰ به عضویت هیئت مدیره فدراسیون دانشمندان آمریکا درآمد.
کراوس یکی از منتقدان نظریه ریسمانها است. این موضوع را به تفصیل در کتاب ''پنهان شدن در آینه'' که در سال ۲۰۰۵ انتشار یافت، شرح داده‌است. در سال‌های ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲ نیز کتابهایی از او منتشر شد.
فعالیت علمی

بیشتر فعالیت او به فیزیک نظری معطوف می‌شود و مقالات متعددی در این زمینه منتشر کرده‌است. او یکی از اولین فیزیکدانهایی است که در شاخه کیهان‌شناسی فعالیت کرده و ایده‌ای که هم‌اکنون تحت عنوان انرژی تاریک شناخته می‌شود ماحصل فعالیت‌های اوست. او یکی از بنیانگذاران و مدیر پروژه آرجینز است که به بررسی و طرح سوالات اساسی در مورد جهان هستی می‌پردازد و با افراد آکادمیک و صاحب نظری مانند نوآم چامسکی گفتگو داشته‌است.
کراوس استدلال کرده‌است که بحث‌های سیاست عمومی در ایالات متحده باید تمرکز بیشتری بر علم داشته باشد.  او اظهارات بن کارسون نامزد ریاست جمهوری جمهوریخواه در مورد علم را مورد انتقاد قرار داد و نوشت که اظهارات کارسون نشان می‌دهد که او هرگز یاد نگرفته یا تصمیم نمی‌گیرد مفاهیم علمی اساسی و کاملاً آزمایش شده را نادیده بگیرد.
افتخارات

کراوس یکی از افراد در قید حیاتی است که توسط مجله Scientific American به عنوان نابغه زمان معرفی شده‌اند. او همچنین تنها فیزیکدانی است که از هر سه جامعه فیزیک آمریکا موفق به دریافت جایزه افتخار شده‌است: انجمن فیزیک آمریکا، انجمن مدرسین فیزیک آمریکا و مؤسسه فیزیک آمریکا.
فیلم

مستند
ناباوران - ۲۰۱۳
تلویزیون
جهان چگونه کار می‌کند - (۲۰۱۰-)
لارنس کراوس پیام همبستگی خود را برای مسلمانان سابقی که در ژوئیه سال ۲۰۱۷ در لندن گردهم می‌آیند ارسال می‌کند.
چوی (برزیل)

| چوی (برزیل) | چوی (برزیل) |
| --- | --- |
View of Chuí: View of Chuí
  پرچممهر:   پرچممهر
موقعیت چوی (برزیل) در نقشه: موقعیت چوی (برزیل) در نقشه
مختصات: ۳۳°۴۱′۲۸″ جنوبی ۵۳°۲۷′۲۴″ غربی﻿ / ﻿۳۳٫۶۹۱۱۱°جنوبی ۵۳٫۴۵۶۶۷°غربی﻿ / -33.69111; -53.45667: مختصات: ۳۳°۴۱′۲۸″ جنوبی ۵۳°۲۷′۲۴″ غربی﻿ / ﻿۳۳٫۶۹۱۱۱°جنوبی ۵۳٫۴۵۶۶۷°غربی﻿ / -33.69111; -53.45667
کشور: برزیل
منطقه‌های برزیل: منطقه جنوب برزیل
ایالت: ریو گرانده جنوبی
تأسیس‌شده: ۱۹۹۷
حکومت: حکومت
 • شهردار: Hamilton Silvério Loys (DEM)
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۰۳ کیلومتر مربع (۷۸ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۲ متر (۷۲ فوت)
جمعیت (۲۰۲۰): جمعیت (۲۰۲۰)
 • کل: ۶۷۷۰
 • تراکم: ۳۲٫۵/کیلومتر مربع (۸۴/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۳ (یوتی‌سی ۳:۰۰-)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۲ (یوتی‌سی ۲:۰۰-)
وبگاه: Prefeitura de Chuí
چوی (به پرتغالی: Chuí) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو گرانده جنوبی واقع شده‌است. چوی ۲۰۳ کیلومتر مربع مساحت و ۶٬۷۷۰ نفر جمعیت دارد و ۲۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لوییس فرناندو تنا

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Luis Fernando Tena Garduño
زادروز:  ۲۰ ژانویهٔ ۱۹۵۸ ‏(۶۶ سال)
زادگاه:  مکزیکو سیتی
قد:  ۱٫۸۰ متر (۵ فوت ۱۱ اینچ)
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال گوادالاخارا (head coach)
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۷۶–۱۹۸۲ |  Atlético Español |  ۱۹۰ |  (۲) |
| ۱۹۸۲–۱۹۸۳ |  Oaxtepec |  ۳۲ |  (۰) |
| ۱۹۸۳–۱۹۸۶ |  باشگاه فوتبال گوادالاخارا |  ۴۶ |  (۰) |
| ۱۹۸۷–۱۹۸۸ |  Atlante |  ۴۵ |  (۱) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۱۹۹۴–۱۹۹۶:  باشگاه فوتبال کروز آزول
۱۹۹۶–۱۹۹۷:  Tecos
۱۹۹۷–۲۰۰۰:  باشگاه فوتبال کروز آزول
۲۰۰۰–۲۰۰۱:  Morelia
۲۰۰۲–۲۰۰۳:  Santos Laguna
۲۰۰۴:  باشگاه فوتبال کروز آزول
۲۰۰۵–۲۰۰۶:  Chiapas
۲۰۰۶–۲۰۰۷:  باشگاه فوتبال آمریکا
۲۰۰۸–۲۰۰۹:  Morelia
۲۰۰۹–۲۰۱۰:  Chiapas
۲۰۱۰–۲۰۱۳:  تیم ملی فوتبال مکزیک (دستیار)
۲۰۱۱–۲۰۱۲:  تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال مکزیک
۲۰۱۳:  تیم ملی فوتبال مکزیک (موقت)
۲۰۱۴–۲۰۱۵:  باشگاه فوتبال کروز آزول
۲۰۱۶:  باشگاه فوتبال کلوب لئون
۲۰۱۷–۲۰۱۸:  باشگاه فوتبال کرتارو
۲۰۱۹–:  باشگاه فوتبال گوادالاخارا
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
لوییس فرناندو تنا (اسپانیایی: Luis Fernando Tena‎؛ زادهٔ ۲۰ ژانویهٔ ۱۹۵۸) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل مکزیک است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گوادالاخارا اشاره کرد. وی به‌عنوان سرمربی تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال مکزیک به مقام قهرمانی بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ دست پیدا کرده‌است.
جنبش مقاومت ایتالیا

| جنبش مقاومت ایتالیا | جنبش مقاومت ایتالیا |
| --- | --- |
پرچم کمیته ملی آزادی (National Liberation Committee): پرچم کمیته ملی آزادی (National Liberation Committee)
تاریخ فعالیت: ۱۹۴۳–۱۹۴۵
مناطق فعالیت: جمهوری اجتماعی ایتالیا
ایدئولوژی: مختلف:  به طور کلی علیه فاشیسم  تشکیلات مختلفی از کمونیسم، سوسیالیسم، و آنارشیسم Republicanism و لیبرالیسم  و گروه‌های کوچک تری از: سوسیالیسم لیبرال دموکراسی مسیحی Catholic anti-fascism و Catholic socialism لیبرالیسم اجتماعی سوسیال دموکراسی Monarchism
متحدان: متفقین جنگ جهانی دوم
مخالفان: نیروهای محور، آلمان نازی، جمهوری اجتماعی ایتالیا
جنبش مقاومت ایتالیا (ایتالیایی: Resistenza italiana) واژه‌ای است که به گروه‌های مقاومتی گفته می‌شود که در برابر آلمان‌های اشغالگر و فاشیستهای حاکم بر ایتالیا یعنی حکومت دست نشانده ایتالیا در سالهای جنگ جهانی دوم می‌جنگیدند. این جنبش توسط گروه‌های ائتلافی و ائتلاف علیه تشکل نظامی نازی‌ها با نیروهای ایتالیایی تشکیل شده بود. نیروهای مسلح نازی در شمال ایتالیا مستقر شده این مناطق را به اشغال خود درآورده بودند. این جنبش بعنوان مقاومت ایتالیا یا پارتیزان‌های ایتالیا نیز شناخته می‌شد.
درگیریهای خونینی که این جنبش در آن شرکت داشته هم با عنوان «جنگ آزادیبخش ایتالیا» و هم بعنوان «جنگ داخلی در ایتالیا» شناخته شده‌است. منظور از جنگ داخلی ایتالیا عمدتاً جنگ علیه فاشیست‌هاست.
جمهوری ایتالیا بر پایه جدال علیه فاشیسم و مقاومتی که در این کشور وجود داشته‌است ایجاد شد.
مقاومت نیروهای مسلح ایتالیا

مقاومت مسلحانه علیه اشغالگران نازی بعد از آن شروع شد که ائتلافی میان نظامیان دولتی و پارتیزان‌ها شکل گرفت. نظامیان دولتی یا بخش‌هایی از ارتش این کشور بودند یا نیرویی که در آن زمان پلیس نظامی نام داشت. برجسته‌ترین درگیری که در رم در تاریخ ثبت شده‌است در روزی بود که این ائتلاف اعلام وجود کرد. این نیروها رم و جاده‌های منتهی به آنرا محاصره کردند. در این درگیری نیروهای نازی تلفات سنگینی را متحمل شدند ولی از آنجا که زرهی‌های پانزر را وارد صحنه کردند توانستند تعادل قوای نظامی را به نفع خود تغییر دهند.
نبرد پیومبینو

یکی از مهمترین فصل‌های مقاومت توسط نیروهای مسلح ایتالیا، نبرد پیومبینو، توسکانی است. در دهم سپتامبر سال ۱۹۴۳ یک گروه از آلمان‌ها تلاش کرد تا وارد بندر پیومبینو شود ولی افرادی که در بندر حضور داشتند مانع شدند. این گروه قصد داشت تا بندر را تصرف کند. مردم از نیروهای ایتالیایی همکار نازی‌ها خواستند تا نگذارند این گروه وارد بندر شود ولی فرمانده نیروی ایتالیایی ژنرال فورتوناتو پرنی دستور داد تا تانک‌هایش به مردم شلیک کنند. بعضی از افسران جزء بر خلاف دستور فرماندهان مافوقشان میان مردم سلاح توزیع کردند. داوطلب‌هایی که در میان مردم بودند به سربازان ایتالیایی پیوستند تا از بندر دفاع کنند. تانک‌های ایتالیایی یک قایق جنگی آلمان‌ها را غرق کردند. توپخانه ایتالیا همچنین هفت شناور آلمان‌ها را غرق کرد. تهاجم آلمان‌ها در سپیده دم روز ۱۱ سپتامبر هم شکسته شد. ۱۲۰ آلمانی کشته شدند و ۲۰۰ تا ۳۰۰ نفر دیگر از آن‌ها به اسارت نیروهای ایتالیایی درآمدند. در میان اسرا ۱۲۰ نفر مجروح هم دیده شدند.
مقاومت مخفی

یک پارتیزان ایتالیایی در فلورانس در ۱۴ اوت ۱۹۴۴
پارتیزان آلفردو اسپورزینی
بعد از اشغال ایتالیا توسط آلمان‌ها شهر ناپل قیام کرد و مردم شهر را آزاد کردند. در آخرین روزهای سپتامبر ۱۹۴۳ مردم این شهر شورش کردند. در شهرهای دیگر هم مردم شورش کردند و گروه‌های مقاومت که توسط افسران ارتش پادشاهی یا احزاب سیاسی سازماندهی می‌شدند در قیام شرکت کردند.
کمیته ملی آزادی

کمیته ملی آزادی CLN که توسط حزب کمونیست، سوسیالیست، حزب لیبرال سوسیالیست جمهوریخواه ایتالیا، حزب دمکرات مسیحی و دیگر احزاب خرد تشکیل شده بود در هماهنگی با نخست‌وزیر پادشاه ویکتور امانوئل سوم و هم پیمانان او کنترل جنبش را در دست داشت. نیروهای نظامی این کمیته در مقابل آلمان‌ها صف آرایی کرده بودند و اغلب گروه‌های منطقه از آن حمایت می‌کردند.
مشارکت خارجی‌ها

تمامی اعضای مقاومت ایتالیایی نبودند. بسیاری از خارجی‌هایی که از اردوگاه‌ها فرار کرده بودند به گروه‌های چریکی موسوم به مأموریت نظامی پیوسته بودند. در میان این خارجیان یوگسلاوها، چک‌ها، روس‌ها، اوکراینی‌ها، لهستانی‌ها، اسپانیولی‌ها، یونانی‌ها، آلمانی‌ها و بریتانیایی‌ها و آمریکایی‌ها نیز در میان افراد مقاومت ایتالیا به چشم می‌خوردند. در میان این خارجیان چهره‌های برجسته‌ای نیز مانند بیل تیلمن جهانگرد، پیتر تامکینز تاریخدان و روزنامه‌نگار، خلبان سابق کنت مانفرد و اولیور چرچیل آرشیتکت نیز حضور داشتند. نویسنده‌ای بنام جرج دانینگ ماجراهای جنگیدن این افراد در کنار پارتیزان‌ها را در کتاب «جایی که بسیاران زخمی می‌شوند» به رشته تحریر درآورده است.
قیام ۱۹۴۵

در ۱۹ آوریل سال ۱۹۴۵ کمیته ملی آزادی به قیام فراخوان داد. در ۱۹ آوریل بولونیا توسط پارتیزان‌ها هدف تهاجم قرار گرفت و در ۲۱ آوریل آزاد شد. پارما و رجو نل امیلیا در روز ۲۴ آوریل آزاد شد. تورین و میلان در ۲۵ آوریل بعد از قیامی سراسری آزاد شد. در روزهای ۲۶ و ۲۷ آوریل یک نیروی ۱۴ هزار نفری از آلمان‌ها و فاشیست‌ها در شهر جنوا دستگیر شدند. بسیاری از آلمان‌های شکست خورده تلاش کردند که از ایتالیا فرار کنند. بعضی گروه‌های پارتیزانی با این شرط به ستون‌های آلمانی اجازه دادند عبور کنند که ایتالیایی‌های همراهشان را تحویل دهند.
نیروهای اشغالگر آلمانی در ایتالیا در تاریخ دوم ماه مه سال ۱۹۴۵رسماً شکست خوردند. آن عده از فاشیست‌ها که می‌خواستند جنگ را ادامه دهند نیز توسط پارتیزان‌ها و متفقین بسرعت سرکوب شدند.
روز آزادی

از سال ۱۹۴۹ روز ۲۵ آوریل هر سال بعنوان روز آزادی ایتالیا رسماً جشن گرفته می‌شود. این روز همچنین بنام روز مقاومت نیز شناخته می‌شود. جورجو ناپولیتانو رئیس‌جمهور ایتالیا در سال ۲۰۱۴ در سخنرانی اش گفت ارزش‌های مقاومت از جنبش پارتیزانی و تلاش سربازانی که برای آزادی ایتالیا جنگیدند همواره باقی خواهد ماند و به دور از لفاظی‌های اسطوره‌ای است.
مقاومت، تلاش برای آزادی ایتالیا و استقلال آن یک موتور مردمی ایده‌آل‌ها و فراتر از آن یک خلق مسلح و تحرک شجاعانه جوانانی بود که علیه خارجیان شوریدند.
تصاویری از نیروهای مقاومت ایتالیا که در سپتامبر ۱۹۴۳ توسط آلمانها کشته شده‌اند
نقشه ایتالیا در طول جنگ داخلی، با تمرکز بر جمهوری دموکراتیک ایتالیا
پیلسباخ

| Pilsbach | Pilsbach |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
Pilsbachموقعیت در اتریش: Pilsbachموقعیت در اتریش
مختصات: ۴۸°۰۲′۲۳″ شمالی ۱۳°۴۰′۰۶″ شرقی﻿ / ﻿۴۸٫۰۳۹۷۲°شمالی ۱۳٫۶۶۸۳۳°شرقی﻿ / 48.03972; 13.66833: مختصات: ۴۸°۰۲′۲۳″ شمالی ۱۳°۴۰′۰۶″ شرقی﻿ / ﻿۴۸٫۰۳۹۷۲°شمالی ۱۳٫۶۶۸۳۳°شرقی﻿ / 48.03972; 13.66833
کشور: اتریش
ایالت: اوبراسترایش
ناحیه: ناحیه وکلابروک
حکومت: حکومت
 • شهردار: Alois Gruber (حزب خلق اتریش)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۰ کیلومتر مربع (۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۷۵ متر (۱۵۵۸ فوت)
جمعیت (۲۵ خرداد ۱۳۹۵): جمعیت (۲۵ خرداد ۱۳۹۵)
 • کل: ۶۰۸
 • تراکم: ۶۱/کیلومتر مربع (۱۶۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
کدهای پستی: ۴۸۴۰, ۴۸۴۱, ۴۸۰۰
پیش‌شماره‌ها: ۰۷۶۷۲, ۰۷۶۷۶
پلاک خودرو: VB
وبگاه: www.pilsbach.at
پیلسباخ (به آلمانی: Pilsbach) یک منطقهٔ مسکونی در اتریش است که در ناحیه وکلابروک واقع شده‌است. پیلسباخ ۶۰۸ نفر جمعیت دارد.
چیرالار (آردانوچ)

| چیرالار | چیرالار |
| --- | --- |
روستا: روستا
چیرالارموقعیت در ترکیه: چیرالارموقعیت در ترکیه
مختصات: ۴۱°۰۵′ شمالی ۴۲°۰۴′ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۰۸۳°شمالی ۴۲٫۰۶۷°شرقی﻿ / 41.083; 42.067: مختصات: ۴۱°۰۵′ شمالی ۴۲°۰۴′ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۰۸۳°شمالی ۴۲٫۰۶۷°شرقی﻿ / 41.083; 42.067
کشور:  ترکیه
استان: استان آرتوین
شهرستان: آردانوچ
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۱۲
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (زمان اروپای شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (ساعت تابستانی اروپای شرقی)
چیرالار (به ترکی استانبولی: Çıralar) یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در آردانوچ واقع شده‌است. چیرالار ۱۲ نفر جمعیت دارد.
چیراکالکولام

| چیراکالکولام | چیراکالکولام |
| --- | --- |
town: town
چیراکالکولامLocation in Kerala, India: چیراکالکولامLocation in Kerala, India
مختصات: ۱۱°۵۱′۵۰″شمالی ۷۵°۲۲′۳۶″شرقی﻿ / ﻿۱۱٫۸۶۳۷۷۶°شمالی ۷۵٫۳۷۶۷۹۵°شرقی﻿ / 11.863776; 75.376795: مختصات: ۱۱°۵۱′۵۰″شمالی ۷۵°۲۲′۳۶″شرقی﻿ / ﻿۱۱٫۸۶۳۷۷۶°شمالی ۷۵٫۳۷۶۷۹۵°شرقی﻿ / 11.863776; 75.376795
کشور:  هند
ایالت: کرالا
فهرست بخش‌های هند: بخش کنور
زبان‌ها: زبان‌ها
 • رسمی: زبان مالایالم، زبان انگلیسی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۳۰ (زمان استاندارد هند)
کد ایزو ۳۱۶۶: ISO 3166-2:IN
پلاک خودرو: KL-
چیراکالکولام (به انگلیسی: Chirakkalkulam) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش کنور واقع شده‌است.
ایستگاه متروی آکتون شمالی

| ایستگاه متروی آکتون شمالی  | ایستگاه متروی آکتون شمالی  |
| --- | --- |
ایستگاه متروی آکتون شمالیموقعیت ایستگاه متروی آکتون شمالی در Greater London: ایستگاه متروی آکتون شمالیموقعیت ایستگاه متروی آکتون شمالی در Greater London
موقعیت: آکتون شمالی
Local authority: منطقه ایلینگ لندن
مدیریت: متروی لندن
تعداد سکو: ۳
منطقه: ۲ and ۳
ورود و خروج سالانه متروی لندن: ورود و خروج سالانه متروی لندن
2011:  4.64 میلیون
2012:  5.20 میلیون
2013:  5.47 میلیون
2014:  5.68 میلیون
اطلاعات تاریخی: اطلاعات تاریخی
۱۹۲۳: افتتاح
اطلاعات دیگر: اطلاعات دیگر
فهرست ایستگاه‌ها:  دی‌ال‌آر  متروی لندن  نشنال ریل  ترام‌لینک 
ایستگاه متروی آکتون شمالی (انگلیسی: North Acton tube station) یکی از ایستگاه‌های متروی لندن است.
این ایستگاه که در منطقه ایلینگ لندن قرار دارد در سال ۱۹۲۳ تأسیس شده و جزئی از خط مرکزی متروی لندن است.
نگارخانه

looking west, with westbound (left) and eastbound trains
Looking east, with the island platform on the left
Looking west, with the island platform on the right
Looking west, with the disused GWR station on the extreme right
Roundel on westbound platform
چستنات گروو، کنتاکی

| چستنات گروو، کنتاکی | چستنات گروو، کنتاکی |
| --- | --- |
محدوده ثبت‌نشده: محدوده ثبت‌نشده
چستنات گروو، کنتاکی: چستنات گروو، کنتاکی
چستنات گروو، کنتاکیLocation within the state of Kentuckyنمایش نقشه کنتاکیچستنات گروو، کنتاکیچستنات گروو، کنتاکی (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا: چستنات گروو، کنتاکیLocation within the state of Kentuckyنمایش نقشه کنتاکیچستنات گروو، کنتاکیچستنات گروو، کنتاکی (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا
مختصات: ۳۸°۱۸′۰۰″ شمالی ۸۵°۱۵′۵۰″ غربی﻿ / ﻿۳۸٫۳۰۰۰۰°شمالی ۸۵٫۲۶۳۸۹°غربی﻿ / 38.30000; -85.26389: مختصات: ۳۸°۱۸′۰۰″ شمالی ۸۵°۱۵′۵۰″ غربی﻿ / ﻿۳۸٫۳۰۰۰۰°شمالی ۸۵٫۲۶۳۸۹°غربی﻿ / 38.30000; -85.26389
کشور: United States
ایالت آمریکا: کنتاکی
فهرست شهرستان‌های کنتاکی: شهرستان شلبی، کنتاکی
ارتفاع: ۸۰۴ فوت (۲۴۵ متر)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (منطقه زمانی شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
سامانه اطلاعات نام‌های جغرافیایی feature ID: ۵۰۷۶۹۵
چستنات گروو (به انگلیسی: Chestnut Grove) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان شلبی، کنتاکی واقع شده‌است. چستنات گروو ۲۴۵٫۰۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لایوش دوم

| لایوش دوم | لایوش دوم |
| --- | --- |
لایوش دوم اثر تیسین: لایوش دوم اثر تیسین
پادشاه مجارستان: پادشاه مجارستان
سلطنت: ‎۱۵۱۶–۱۵۲۶
تاج‌گذاری: ۴ ژوئن ۱۵۰۸ سِکِش‌فِهِروار
پیشین: اولاسلوی دوم
جانشین: فردیناند یکم یانوش یکم
پادشاه بوهم: پادشاه بوهم
سلطنت: ‎۱۵۱۶–۱۵۲۶
تاج‌گذاری: ۱۱ مارس ۱۵۰۹، پراگ
پیشین: اولاسلوی دوم
جانشین: فردیناند یکم
زاده: ۱ ژوئیهٔ ۱۵۰۶ بودا (امروزه بوداپست)، پادشاهی مجارستان
درگذشته: ۲۹ اوت ۱۵۲۶ (۲۰ سال) موهاچ
همسر(ان): ماریایِ مجارستان
فرزند(ان): یانوش واش (نامشروع)
خاندان: خاندان یاگیلون
پدر: اولاسلوی دوم
مادر: آن دو فوآ
لایوش دوم (مجاری: II. Lajos؛ زادهٔ ۱ ژوئیهٔ ۱۵۰۶- درگذشته ۲۹ اوت ۱۵۲۶) پادشاه مجارستان و بوهم از ‎۱۵۱۶–۱۵۲۶ بود. با مرگ او در طی نبرد موهاچ با عثمانی‌ها و نداشتن وارث، مجارستان به سه پاره: پادشاهی مجارستان، ترانسیلوانی و عثمانی تقسیم شد.
کودکی

لایوش پسر اولاسلوی دوم، شاه مجارستان از دودمان لهستانی یاگیلون و همسر سومش آن دو فوآ، شاهزادهٔ فرانسوی و ملکهٔ مجارستان بود که به علت زایمان سخت و زودرس پس از چندی درگذشت ولی نوزاد نارسش زنده ماند. در هفته‌های بحرانی پس از تولد، او را در شکمبهٔ خوک به عنوان انکوباتور طبیعی نگه داشتند. اولاسلو پیش از مرگ، لایوش را به عنوان شاه مجارستان و بوهم تاجگذاری کرد و در نه سالگی نیز او را به نامزدی ماریا نوهٔ ماکسیمیلیان یکم، امپراتور مقدس روم از دودمان هابسبورگ درآورد. سرپرستی شاه جوان پس از مرگ ماکسیمیلیان بر عهدهٔ گئورگ، مارگراف براندنبورگ-آنسباخ گذاشته شد. عمویش زیگموند یکم (‎۱۵۰۶–۱۵۴۸) کوشش کرد، لایوش را از نفوذ هابسبورگ بیرون بیاورد ولی از دربار دور بود و موفق نشد. ماریا در سال ۱۵۲۱ به مجارستان آمد و زوج جوان یک سال را در بوهم گذراندند.
تهدید عثمانی

همچنین ببینید: نبرد موهاچ
پس از مرگ اولاسلو، وظیفه سنگین دفاع از مجارستان در برابر حملهٔ عثمانی بر شانه‌های جوان او افتاد. تهدید سال به سال بیش‌تر می‌شد تا در ۱۵۲۱ ارتش سلیمان، بلگراد را محاصره کرد و پس از شصت روز با نرسیدن ارتش مجارستان، قلعه و شهر بدون جنگ به‌دست ترکان افتاد. با جدی شدن تهدیدها لایوش از دول دیگر درخواست کمک کرد که بی‌فایده بود و در نهایت با ارتشی حدوداً ۲۵٬۰۰۰ نیرو در مقابل ارتش ۵۰٬۰۰۰ نفری عثمانی در نبرد موهاچ در ۲۹ اوت ۱۵۲۶ شکستی سخت خورد و خود نیز جانش را از دست داد.
مرگ

تنها منبع اصلی در مورد نبرد موهاچ به غیر از منابع عثمانی و گزارش‌های مختلفی که پس از روز نبرد نوشته شده‌اند کتابی به قلم ایشتوان بْروداریچ، شاهد نبرد است. وی در کتابش قید کرده‌است که: «پادشاه دیگر در دایرهٔ دید ما نبود. یا به یکی از صفوف جلویی ملحق شده‌بود، چون تصمیم بر آن بود که شاه نباید در یک مکان باقی بماند؛ یا کسانی که پشت سر او ایستاده بودند، او را به مکانی دورتر همراهی کرده‌بودند. هر دو مورد ممکن است … اما مطمئن هستم که وقتی صدای تفنگها بلند شد و جناح راست شروع به عقب‌نشینی کرد، او از صفوف ما ناپدید شده‌بود.» خبر موثق درگذشتِ لایوش را تنها شاهد و همراه شاه، اولریک تْسِتریتس، حاجب دربار در ۳۱ اوت به دست ملکه ماریا در روستایی به نام نِسمِی داد؛ که همراه شاه و ایشتوان آتسِل در باران از نبردگاه فرار کرده‌بود: لایوش که زرهی سنگین بر تن داشت در عبور از یکی از نهرهای دانوب، به داخل آب فرورفته و آتسل برای کمک به دنبالش او نیز غرق شده‌است. در کنار نظر مورخان سرشناس مجارستان که تأکید بر گفتهٔ تنها شاهد مرگ لایوش دارند، فرضیه‌های دیگری نیز مبنی بر قتل او مطرح است.
مرگ لایوش اثر ایشتوان دورف‌مایستر
پیدا کردن جسد لایوش اثر برتالان سِکِی
یادبود لایوش دوم در نزدیکی رود چِله، جایی که گفته می‌شود در آن غرق شد
چمپیون، ویسکانسین

| چمپیون، ویسکانسین | چمپیون، ویسکانسین |
| --- | --- |
محدوده ثبت‌نشده: محدوده ثبت‌نشده
Looking east at downtown Champion: Looking east at downtown Champion
Championموقعیت چمپیون، ویسکانسین در نقشهنمایش نقشه ویسکانسینChampionChampion (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا: Championموقعیت چمپیون، ویسکانسین در نقشهنمایش نقشه ویسکانسینChampionChampion (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا
مختصات: ۴۴°۳۵′۲۱″ شمالی ۸۷°۴۷′۳۹″ غربی﻿ / ﻿۴۴٫۵۸۹۱۷°شمالی ۸۷٫۷۹۴۱۷°غربی﻿ / 44.58917; -87.79417: مختصات: ۴۴°۳۵′۲۱″ شمالی ۸۷°۴۷′۳۹″ غربی﻿ / ﻿۴۴٫۵۸۹۱۷°شمالی ۸۷٫۷۹۴۱۷°غربی﻿ / 44.58917; -87.79417
کشور: ایالات متحده آمریکا
ایالت آمریکا: ویسکانسین
شهرستان: شهرستان براون، ویسکانسین
شهر: گرین بی
ارتفاع: ۷۷۱ فوت (۲۳۵ متر)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (منطقه زمانی مرکزی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
کد منطقه: 920
شماره GNIS: ۱۵۶۲۹۳۹
چمپیون (به انگلیسی: Champion) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان براون، ویسکانسین واقع شده‌است. چمپیون ۲۳۵٫۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.