stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ملک‌المتکلمین
زندگی

حاجی میرزا نصرالله بهشتی، معروف به ملک‌المتکلّمین، فرزند محسن بهشتی، پس از تحصیلات مقدّماتی به فراگرفتن علم حکمت الهی پرداخت و یک دورهٔ کامل فلسفه را نزد آخوند ملّا صالح فریدنی آموخت. وی در ۲۲ سالگی به مکّه سفر کرد و در هنگام بازگشت، به هندوستان رفت؛ دو سال در آنجا تحصیل نمود و مدرسه‌ای به سبک جدید و به نام خودش در بمبئی تأسیس کرد. او کتابی به نام «مِن الحق الی الحق» برای بیداری مسلمانان نوشت که فرقهٔ اسماعیلیه را علیه خود برانگیخت و منجر به تبعیدش از هندوستان و بازگشت به ایران شد. همچنین، او کتابی به نام رؤیای صادقه نوشت و در اندک زمانی در سراسر ایران و بعضی از کشورهای خارجی منتشر شد. ملک المتکلمین در بوشهر با سید جمال‌الدین اسدآبادی ملاقات کرد. سپس به اصفهان رفت و به موعظه پرداخت. وی بعد از مخالفت‌هایی، به آذربایجان و از آنجا به تهران و سپس بادکوبه (باکو) رفت و با طالبوف دیدار کرد و به کمک تجار، مدرسهٔ ایرانیان بادکوبه را تأسیس کرد. بعد از مدتی، از رفتنش به اروپا ممانعت شد و او از عشق‌آباد به مشهد رفت. وی از مشروطه‌خواهان و خطیبی زبردست بود. سرانجام بعد از به‌توپ‌بسته‌شدن مجلس به فرمان محمدعلی‌شاه، او را در باغ شاه خفه کردند.
زندگی > خانواده

مهدی ملک‌زاده نویسنده کتاب «تاریخ انقلاب مشروطیت ایران»، فرزند اوست.
تکاپوهای مشروطه‌خواهانه

ملک المتکلمین در سخنرانی‌های خود به سختی به محمد علی شاه می‌تاخت. به نوشته شیخ محمدمهدی شریف کاشانی رئیس انجمن باغ میکده او، برجسته‌ترین واعظ در اظهارات قبایح اعمال و افعال سابقه استبداد، و ظلم‌های دولتیان بود و بدون ملاحظه سخن می‌گفت برخی محققان وی را از اصحاب شیخ هادی نجم‌آبادی دانسته و به نقش کسانی چون شیخ، سید جمال الدین اسدآبادی و سید محمد طباطبایی در افزایش تمایلات آزادی‌خواهی او اشاره کرده‌اند.
دین

گفته شده است که ملک‌المتکلمین، مانند جمال‌الدین واعظ اصفهانی، یحیی دولت‌آبادی و احمد روحی...، یکی از بابیان مشروطه‌خواه بود.
ولی به اعتقاد اکبر ثبوت برخی از مدعیان دینداری به سبب اغراض حقیر سیاسی و درگیر یهای پوچ جناحی، سعی در مسخ و تاریک کردن زندگی سیاسی و اجتماعی وی دارند و به ملک المتکلمین و سایر فعالان جنبش مشروطه اتهام بابی بودن زده‌اند، این درحالی است که روش و منش زندگی اجتماعی وی خلاف آنرا اثبات می‌کند.
کشته شدن

در سال ۱۲۸۷ خورشیدی (۱۳۲۶ قمری)، محمدعلیشاه قاجار پس از آن که با مشروطه‌خواهان و مجلس از در مخالفت درآمد، مرکز فرماندهی خود را در باغ‌شاه قرار داد، شاه با این کار می‌خواست از شهر بیرون رفته و در باغشاه لشکر بیاراید و به آسانی با مشروطه نبرد کند.
محمدعلی‌شاه دستخطی بدین شرح داد:
«جناب اشرف مشیرالسلطنه، چون هوای تهران گرم و تحملش بر ما سخت بود از اینرو به باغشاه حرکت فرمودیم، پنجشنبه ۴ جمادی‌الاولی، عمارت باغشاه.»
سپس هشت تن از آزادیخواهان را فراخواند که شش تن آنان بدین شرح نام برده می‌شوند: جهانگیرخان صور اسرافیل، سید محمدرضا مساوات شیرازی، ملک‌المتکلمین، سید جمال‌الدین واعظ اصفهانی، بهاءالواعظین و میرزا داودخان. ولی مجلس با این درخواست مخالفت داشت و سرانجام در اثر ایستادگی و سرپیچی از فرمان شاه، مجلس به توپ بسته شد، وکلا از مجلس پراکنده شدند، سید عبدالله بهبهانی و ملک المتکلمین و میرزا جهانگیرخان و چند تن دیگر را سربازان دستگیر کردند و به باغشاه بردند. ملک‌المتکلمین و میرزا جهانگیرخان و قاضی ارداقی را در باغشاه، پس از شکنجه در برابر محمدعلی شاه کشتند.
آرامگاه

آرامگاه او در تهران در خیابان مخصوص جنب بیمارستان لقمان کوچهٔ شهید ابراهیمی انتهای کوچه در آبی رنگ سمت چپ قرار گرفته‌است. در حیاط خانه‌ای که گفته می‌شود پس از اعدام وی و صور اسرافیل، آن‌ها را شبانه و پنهانی به آنجا آورده‌اند و دفن کرده‌اند. این مقبره‌ها در حیاط یک ملک قدیمی - که مالک آن در دسترس نیست - قرار گرفته و در حال تخریب است. بیمارستان لقمان نیز قصد گسترش فضای بیمارستان را دارد و احتمالاً این مقبره‌ها در طرح بیمارستان قرار می‌گیرد.
نقد

ناظم‌الاسلام کرمانی دربارهٔ او نوشته‌است:
... ملک‌المتکلمین دلش برای مشروطه نسوخته بود؛ دخل می‌خواست و الا وقت‌کشتن نمی‌گفت اگر شاه مرا نگاه دارد از وجودم نفع خواهد برد و اگر مشروطه‌طلب واقعی بود، برای ظل‌السلطان و سالارالدوله جان نمی‌کند؛ و اگر مشروطه‌خواه بود، در عرض دو سال، بیست هزار تومان ملک نمی‌خرید و کذا سیدجمال… بنده هم به این جهت خیلی کله می‌باشم… با این رفقای منافق نمی‌سازد.
مجدالاسلام کرمانی (دوست صمیمی‌اش) دربارهٔ او چنین گفته‌است:
اگر بعضی از عیوب در وجود او نبود، یکی از بزرگان دنیا شمرده می‌شد؛ ولی افسوس که طمع فوق‌العاده و میل به جمع اموال در مزاج او رسوخی تمام داشت. گذشته از آن در عهد خود، پایدار نبود؛ بلکه خیلی ابن‌الوقت و از اهل این دوره بود. هرگز نمی‌توانست از پول چشم بپوشد و هرگز حاضر نمی‌شد دربارهٔ دوستان خود استقامت ورزد؛ بلکه مکرر دیده شد که برای جزیی وجهی [مبلغ ناچیزی]، از دوستان خود اغماض می‌کرد و اینکه با مساوات و صوراسرافیل و چند نفر ناطق زبردست خود تا مدتی راه می‌رفت، جهتش همان بود که املاک سالارالدوله تماماً یعنی آنچه در تهران داشت، در تصرف او بود و مصرف عایدات آن املاک، همین قسم مصارف بود. در چنین حالی، باز گاهی به طرف ظل‌السلطان می‌رفت و گاهی از شعاع‌السلطنه انعامی می‌گرفت و شاید اگر در نقشه‌اش پیشرفتی حاصل می‌شد سالارالدوله را هم فراموش می‌کرد و کار را برحسب اقتضای وقت و زیادی رشوه مقرر می‌نمود…»
یادبود

پیش از انقلاب ۱۳۵۷ تندیسی از او در میدان حسن‌آباد تهران برپا بود که به علتی نامشخص به انبار پارک شهر انتقال یافت. این مجسمه به ارتفاع سه متر و از جنس برنز بود و سازنده آن ابوالحسن صدیقی بود. در سال ۱۳۹۸، احمد مسجدجامعی، رئیس شورای شهر تهران اعلام کرد که این تندیس ناپدید شده یا به سرقت رفته‌است.
کتاب‌شناسی

«رؤیای صادقه» با مشارکت سید جمال‌الدین واعظ اصفهانی و حاج فاتح‌الملک و اسدالله‌خان.
من الخلق الی الحق
مهدی ملک‌زاده فرزند ملک‌المتکلمین (از تاریخ نگاران پیرو آیین بیانی)
تندیس ملک‌المتکلمین در میدان حسن‌آباد
سند دستخطی از عباس افندی عبدالبهاء که در آن به ازلی‌ها (امت یحیای بی وفا) تاخته و ملک‌المتکلمین و میرزا جهانگیرخان شیرازی را (ملک الخرمین) و (صور و ناقور) نام داده‌است.
مصلح‌الدین مهدوی

| سیّد مصلح‌الدّین مهدوی | سیّد مصلح‌الدّین مهدوی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۲۹۴ خورشیدی ۱۵ محرم ۱۳۳۴ قمری محلهٔ بیدآباد، اصفهان، ایران
درگذشت: ۴ تیر ۱۳۷۴ ۲۶ محرم ۱۴۱۶ اصفهان، ایران
آرامگاه: تخت فولاد ۳۲°۳۷′۱۹٫۸۲″ شمالی ۵۱°۴۰′۳۸٫۹۸″ شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۶۲۲۱۷۲۲°شمالی ۵۱٫۶۷۷۴۹۴۴°شرقی﻿ / 32.6221722; 51.6774944
پیشه(ها): اصفهان‌شناس، نویسنده، پژوهشگر، تاریخ‌نگار، مدرس، مؤلف و سرگذشت‌نگار
شناخته‌شده برای: اصفهان‌شناسی، تاریخ‌نویسی، پژوهشگری
والدین: سید شهاب‌الدین (محمدتقی) نحوی
سید محمدحسین مهدوی ملقب به سید مصلح‌الدین مهدوی (زادهٔ ۱۲۹۴ خورشیدی / ۱۵ محرم ۱۳۳۴ قمری - درگذشتهٔ ۴ تیر ۱۳۷۴) اصفهان‌شناس، نویسنده، پژوهشگر، تاریخ‌نگار، مدرس، مؤلف و سرگذشت‌نگار ایرانی بود.
«مصلح الدین مهدوی»، پژوهشگر و اصفهان‌شناس نوشته است: «قرن‌ها قبل از اسلام، زمانی که بُخت‌النصر، قومِ یهود را از فلسطین کوچانیده و به آزار و اذیت آنها پرداخته، کوروش، پادشاه هخامنشی ایران، یهودیان را از اسارت بابِل نجات داد و آنان را در ایران پذیرفت و عده‌ای از آنها را در اصفهان ساکن کرد.
روایت مکتوب در کتاب اعلام اصفهان نوشته مصلح‌الدین مهدوی نیز وجود دارد که در آن آمده: تقی، از خوش‌نویسان خط نستعلیق در زمان شاه سلیمان صفوی بوده، بر روی سنگ نوشته‌ای در یک سقاخانه واقع در مسجد لنبان به خط نستعلیق اشعاری را در سال 1100 ق نوشته و در پایان کتیبه “مشقه تقی” رقم زده است.
زندگی

سید مصلح‌الدین مهدوی فرزند «سید شهاب‌الدین (محمدتقی) نحوی» در بامداد ۱۵ محرم ۱۳۳۴ در محلهٔ بیدآباد اصفهان به دنیا آمد. در سن ۶ سالگی پدر خود را از دست داد و تحت سرپرستی برادران قرار گرفت.
تحصیلات

دوران ابتدایی را در مدرسهٔ اقدسیه و مدرسهٔ گلبهار گذراند و آن‌گاه برای دورهٔ دبیرستان وارد مدرسهٔ سعدی شد. در کنار دبیرستان، علوم اسلامی را در مدرسهٔ صدر اصفهان دنبال کرد و تا مرحلهٔ اجتهاد پیشرفت. در سال ۱۳۱۵ شمسی به تهران مهاجرت کرد و تحصیلات خود را در دانشسرای عالی پی گرفت و از محضر بزرگانی چون سید محمدکاظم عصار، بدیع‌الزمان فروزانفر، احمد آرام، عباس اقبال آشتیانی و صادق رضازاده شفق بهره برد.
تدریس

پس از آن، خدمت نظام وظیفه را در اصفهان گذراند. در سال ۱۳۳۱ به استخدام آموزش و پرورش درآمد و به تدریس در دبیرستان‌های تهران و اصفهان روی آورد. مصلح‌الدین مهدوی از آغاز جوانی به پژوهشی گسترده برای گردآوری و تدوین زندگی‌نامهٔ بزرگان، شاعران، علما و هنرمندان اصفهان دست زد و در سایهٔ مطالعات و تحقیقات خود، در شمار صاحب نظران معتبر تاریخ و رجال درآمد تا آن‌جا که تحسین عالمان بزرگی چون صاحب الذریعه الی تصانیف الشیعه را برانگیخت. آقابزرگ تهرانی در نقباءالبشر تجلیل شایانی از مهدوی نموده و در مدح وی شعری از «سید محمدحسن آل طالقانی» آورده‌است.
در برخی از منابع برای سرگذشت او چنین نقل شده‌است که وی بر اثر فشارهای رضاشاه علیه روحانیت، مجبور به خارج شدن از لباس روحانیت و واردشدن به عرصهٔ تعلیم و تربیت نسل نوجوان و جوان گردید، که البته این موضوع صحت ندارد، ایشان گرچه دارای مدرک اجتهاد و اجازهٔ روایت حدیث بود اما هرگز در لباس روحانیت حاضر نشده و همچنین به‌طور کلی با ارتزاق از طریق دین و روحانی بودن مخالف بود و چون معلمی را شغل انبیا دانسته و همچنین تربیت پیش از ورود به عرصهٔ آموزش عالی را بسیار حائز اهمیت می‌دانست، به دبیری دروس ادبیات و تاریخ در دبیرستان‌ها روی آورد. وی می‌گوید:
استادان

محمدحسین فاضل تونی
سید صدرالدین هاطلی کوهپایه‌ای
محمدعلی معلم حبیب‌آبادی
سید محمدکاظم عصار در تهران
ملا محمد همامی لنجانی
میرزا محمدباقر امامی
میرزا محمدحسن قاضی عسگر معروف به داورپناه
سید علی نوربخش
محمدعلی جبل عاملی سدهی
میرزا علی‌اصغر شریف
آثار

ابطال الصفا در ذکر اسامی شهداء کربلا (ع)، مطبوع.
اخلاقیات، در ذکر احادیث اخلاقی.
احادیث مربوط به اهل البیت (ع) منقول از کتاب ذکراخبار اصفهان.
احادیث مربوط به اهل البیت (ع) منقول از کتاب میزان الاعتدال.
اربعین در فضائل امیرالمؤمنین (ع) منقول از تاریخ الخلفاء، سیوطی.
ارشاد الناس در شرح حال شیخ عباس مصباح دستگردی، اصفهان.
ارمغان اصفهان در شرح حال آیت‌الله حاج میر سیدعلی بهبهانی، مطبوع.
اشعریین قمیین در ذکر اسامی جمعی از اشعری‌های قمی.
اصفهان یا دارالعلم شرق (تاریخ مدارس دینی اصفهان)، مطبوع.
اعراب کلمات مشکله قرآن مجید.
امامزاده‌های اصفهان.
بهترین و بدترین طبق احادیث.
بهشت و جهنم در اخبار.
به یاد کربلا (ترجمه).
بیان المفاخر در شرح حال حاج سید محمد باقر حجت‌الاسلام شفتی، دو جلد مطبوع.
تاریخ تشیع مردم اصفهان.
تاریخ علمی واجتماعی اصفهان در دو قرن اخیر
تاریخ سامرا، مطبوع.
تاریخ کاظمین.
تاریخ مختصر مدارس دینی اصفهان (مقاله).
پنج جلد کتاب فقه جهت دبیرستان‌ها، تألیف شده به اتفاق چند تن از دبیران.
تاریخچه محله خواجوی اصفهان، مطبوع.
تحفةالسفر یا سفرنامه گلپایگان و . . .
تذکره شعرای معاصر اصفهان، مطبوع.
تذکره شعرای اصفهان.
جزوه منطق و فلسفه جهت کلاس‌های ششم دبیرستان.
جغرافیای اصفهان (اسامی محلات و دهات اصفهان در کتاب ذکر اخبار اصفهان).
چهارکتاب در شرح حال و کلمات قصار حضرات چهارده معصوم (ع).
چهل حدیث دربارهٔ علم و علماء.
چهل حدیث نبوی (ص).
حائریون، در ذکر جمعی از علمای مدفون در کربلا.
خاندان حاج محمد ابراهیم کلباسی.
خاندان میر محمد باقر داماد.
خاندان خجندی = خاندان خجندیان یا آل خجند.
خاندان شفرویه یا آل شفروه.
خاندان شیخ الاسلام اصفهان (ملا محمدباقر سبزواری و اعقاب او)، مطبوع.
خاندان میرزا محمد علی حسینی قائنی، اصفهان.
خوانین بختیاری.
دانشمندان و بزرگان اصفهان، مطبوع.
رجال اصفهان (حواشی بر تذکرة القبور تألیف آخوند ملا عبدالکریم گزی).
زندگی‌نامه آقا باقر خوراسگانی (شاه باقر پادشاه سه روزه).
زندگی‌نامه علامه محمد باقر مجلسی، دوجلد مطبوع.
زندگی‌نامه امامین همامین عسکریین، (ع) مختصر و مطبوع.
زندگی‌نامه آیت‌الله حاج آقا حسین بروجردی، مطبوع.
زندگی‌نامه سید هاشم علامه بحرانی، فارسی.
زینبیه اصفهان (زینب دختر گرامی حضرت موسی بن جعفر (ع))، مطبوع.
سادات بهشتی اصفهان.
سیری در تاریخ تخت فولاد اصفهان یا لسان الارض، مطبوع.
شعرای قاجاریه.
صحیفه جوادیه (ادعیه منسوب به حضرت جواد (ع))، مطبوع.
عطیة الجواد (ع)، شرح زندگی و کلمات قصار حضرت جواد الائمه (ع).
نهایةالآمال و الامانی در شرح حال سید هاشم علامه بحرانی، عربی.
علماء و حکماء و فقهاء و . . . اصفهان، قریب ۲۰ هزارنفر. (اعلام اصفهان ۲ جلد آن مطبوع).
فدک و سیر تاریخی اصفهان.
فهرست شعرای کتاب مدایح معتمدیه.
فهرست علماء و حکماء قمشه (شهرضا).
قرآن شریف و احادیث اهلال بیت (ع).
کلمات معصومین.
گنجینه (مجموعه کشکول مانند).
گوهر گرانبها در تاریخ وفات علما.
متفرقات (مجموعه کشکول مانند).
مجموعه‌ای از آیات قرآن و تقسیم‌بندی موضوعی آن.
محدثین شیعه از مردم اصفهان.
مزارات اصفهان ـ مدفونین در داخل شهر و برخی از روستاها غیر تخت فولاد، مطبوع.
مستبصرین (کسانی که مسلمان نبودند یا شیعه نبودند و توفیق مسلمان و شیعه شدن یافتند).
مشاغل و صف الاصناف.
مشایخ و استادان حافظ ابو نعیم اصفهانی.
مصلح الدین، کسانی که نام شان یا لقبشان مصلح الدین است.
نام‌های زیبا (ترکیبات نام‌های: الله، محمد، علی، .).
وفیات الاعلام.
یادنامه سید بحرالعلوم میرداماد، مطبوع.
شرح حال علماء، به صورت رساله مستقل در ۳۰ جزء، تهیه شده‌است.
اجازهٔ روایت

وی از یازده تن از علما و فقیهان عصر خود اجازه نقل حدیث داشت ازجمله:
آقابزرگ تهرانی در سال ۱۳۶۳ قمری
سید شهاب‌الدین مرعشی نجفی
محمدباقر کمره‌ای
سید ضیاءالدین علامه
سید علی علامه فانی
محمدعلی عراقی قمی
سید محمدعلی روضاتی خوانساری
سید محمد شیرازی
سید مصطفی صفایی خوانساری
درگذشت

سید مصلح‌الدین مهدوی در روز دوشنبه ۱۴ تیر ۱۳۷۴ درگذشت. جنازه‌اش در بقعهٔ خانوادگی خاندان مهدوی در تخت فولاد اصفهان، به خاک سپرده شد.
هورتن هو ۹

| هورتن هو ۲۲۹ | هورتن هو ۲۲۹ |
| --- | --- |
طراحی رایانه ای از این هواپیما در حال پرواز: طراحی رایانه ای از این هواپیما در حال پرواز
کاربری: جنگنده-بمب‌افکن
کشور سازنده:  آلمان
تولیدکننده: گوتار واگون‌فابریک(با عنوان گوتا گو ۲۲۹)
طراح: برادران هورتن
نخستین پرواز: ۱ مارس ۱۹۴۴
وضعیت: توقف در مرحله پیش‌نمونه
کاربر اصلی: لوفت‌وافه
تعداد ساخته‌شده: ۳ پیش‌نمونه
توسعه‌یافته به: گوتا گو پی-۶۰
هورتِن هو ۹ (به آلمانی: Horten Ho IX) که بعدا گوتا گو ۲۲۹ (به آلمانی: Gotha Go 229) نامیده شد، پیش‌نمونه‌ای از یک جنگنده-بمب‌افکن دو موتوره تک‌سرنشین بود که اواخر جنگ جهانی دوم توسط برادران هورتن در آلمان طراحی و سه فروند از آن تولید شد. این هواگرد نخستین بال‌دیس مجهز به موتور جت در جهان بود.
طراحی و توسعه

برادران هورتن، والتر و رایمار، بر این عقیده بودند که بالدیس کارآمدترین شکل یک هواگرد سنگین‌تر از هواست. آن‌ها کار خود را اوایل دهه ۱۹۳۰ با بادپرها آغاز کردند. این دو سال ۱۹۳۶ وارد لوفت‌وافه شدند و از سال ۱۹۴۲ به مطالعه بر بال‌دیس‌های مجهز به موتور جت پرداختند. نخستین گام مهم در این جهت با طراحی هورتن‌ها ۷ با دو موتور هل‌دهنده در سال ۱۹۴۳ به عنوان هواگرد آموزشی برای خلبانان لوفت‎وافه، برداشته شد. این اقدامات در همکاری رسمی با وزارت هوانوردی رایش نبود.
با این حال برادران هورتن ارتباطات سیاسی خوبی داشتند. طرح نسخه نهایی از جنگنده جت با عنوان هو ۹ در گوتینگن آماده شد. رایشس‌مارشال هرمان گورینگ، فرمانده کل لوفت‌وافه این طرح را از نظر گذراند و دستور به ساخت فوری آن داد. بدین ترتیب گروه کوچک طراحی دو پیش‌نمونه از آن تکمیل کردند. هو ۹ فاو-۱، نخستین پیش‌نمونه می‌بایست به عنوان بادپر پرواز می‌کرد؛ سپس به‌گونه‌ای اصلاح شد که دو موتور جت ب‌ام‌و ۰۰۳آ بر آن نصب شود. کارآزمایی‌ها به صورت یدک‌کشی ماه اوت سال ۱۹۴۴ در ارانینبرگ آغاز شد که نشان از هدایت‌پذیری بسیار خوب هواگرد داشت. با این حال فاو-۱ مدتی بعد در اثر خطای خلبان در جمع نکردن تیرک کشش هنگام فرود از بین رفت.
هو ۹ متشکل از یک بخش مرکزی و صفحات اطراف بود. بخش مرکزی ضخامت کافی برای جای دادن خلبان، موتورها، تسلیحات، ارابه فرود سه‌چرخه و تقریبا همه سوخت، در خود را داشت. ساخت این بخش با چارچوبی از لوله‌های فولادی خوش‌خورده و پوششی از تخته سه‌لایی بود؛ جز نزدیک موتور که پوشش آلومینیمی داشت. بال‌های پس‌خمیده باریک بیرونی هواگرد تمام‌چوبی و بخش‌هایی از آن‌ها از چوب مرکب قالب‌گیری‌شده بود. سازندگان به سازه تنش ۷جی دادند تا تاب چرخشی تا شعاع کمتر از هر هواگرد دیگری داشته باشد.
وزارت هوانوردی با تایید قابلیت‌های هو ۹ همان ماه مه سال ۱۹۴۴ دستور به سپرده شدن تولید آن به شرکت گوتار واگون‌فابریک داد. عنوان جدید گو ۲۲۹ بر این هواگرد نهاده شد. جز فاو-۱ و فاو-۲، سفارش تولید هفت پیش‌نمونه دیگر و بیست فروند از مدل جنگنده صادر گشت. در این تولیدات طول بال می‌بایست ۱۶.۷۵ متر، موتور یومو ۰۰۴ب و تسلیحات چهار توپ خودکار ۳۰ میلی‌متری ام‌کا ۱۰۳ یا ۱۰۸ می‌بود و خلبان صندلی‌پران ساده می‌داشت.
گو ۲۲۹ فاو-۲ پرواز آزمایشی خود را از ماه ژانویه سال ۱۹۴۵ در ارانینبرگ آغاز کرد. این هواگرد می‌توانست در مسافتی کمتر از ۴۵۰ متر از زمین برخیزد. تا میانه ماه مارس ارابه فرود جمع‌شونده شد تا حداکثر سرعت ۸۰۰ کیلومتر بر ساعت برسد. به هر صورت این هواگرد نیز در اثر از کار افتادن ناگهانی یکی از موتورها سقوط کرد. برنامه توسعه بیش از این پیشرفتی نداشت. شرکت گوتا در فریدریشرودا فاو-۳ را تقریبا تکمیل کرده بود و بخش زیادی از کار چندین فروند دیگر از هواگردهای گو ۲۲۹ انجام گرفته بود که جنگ جهانی دوم به پایان رسید.
مشخصات فنی

گوتا گو ۲۲۹آ-۰:
خدمه: ۱ نفر
طول: ۷.۴۷ متر
طول بال: ۱۶.۷۶ متر
ارتفاع: ۲.۸ متر
مساحت بال: ۵۲.۵ متر مربع
وزن خالی: ۴٬۶۰۰ کیلوگرم
حداکثر وزن بیش‌بارگیری‌شده: ۹٬۰۰۰ کیلوگرم
نیرومحرکه: ۲ × موتور توربوجت یونکرس یومو ۰۰۴ب: هر یک با رانش ۸.۷۳ کیلو نیوتون
حداکثر سرعت: ۹۷۷ کیلومتر بر ساعت در ۱۲٬۰۰۰ متر
برد: ۱٬۹۰۰ کیلومتر با مخزن داخلی
۳٬۱۷۰ کیلومتر با مخازن انداختنی
سقف پرواز: ۱۶٬۰۰۰ متر
سرعت اوج‌گیری اولیه: ۱٬۳۲۰ متر بر دقیقه
۴ × توپ خودکار ۳۰ میلی‌متری ام‌کا ۱۰۳ یا ام‌کا ۱۰۸
۲ × بمب ۱٬۰۰۰ کیلوگرمی
ناو کومانو

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیشینه: پیشینه
مالک: 
آب‌اندازی::  ۱ آوریل ۱۹۳۴
آغاز کار::  ۱۵ اکتبر ۱۹۳۶
تکمیل ساخت::  ۱ اکتبر ۱۹۳۷
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
وزن::  ۱۳٬۴۴۰ تن بزرگ (۱۳٬۶۶۰ تن)
درازا::  ۲۰۱٫۶ متر (۶۶۱ فوت ۵ اینچ)
پهنا::  ۲۲ متر (۷۲ فوت ۲ اینچ)
آبخور::  ۵٫۵ متر (۱۸ فوت ۱ اینچ)
سرعت::  ۳۵ گره (۴۰ مایل بر ساعت؛ ۶۵ کیلومتر بر ساعت)
ناو کومانو (به انگلیسی: Japanese cruiser Kumano) یک کشتی بود که طول آن ۲۰۱٫۶ متر (۶۶۱ فوت ۵ اینچ) بود. این کشتی در سال ۱۹۳۶ ساخته شد.
دیگه چه خبر!؟

| دیگه چه خبر!؟ | دیگه چه خبر!؟ |
| --- | --- |
کارگردان: تهمینه میلانی
تهیه‌کننده: رضا بانکی  تهمینه میلانی  مهدی احمدی گرکانی
نویسنده: تهمینه میلانی
بازیگران: جهانگیر الماسی   ماهایا پطروسیان  دانیال حکیمی  پروین سلیمانی  فرزانه نشاط‌خواه   رشید اصلانی   حمید جبلی   جعفر بزرگی   زهره صفوی   الناز فیروزآذر
موسیقی: ناصر چشم‌آذر
فیلم‌بردار: رضا بانکی
تدوین‌گر: ایرج گل‌افشان
توزیع‌کننده: خانه فیلم ایران
تاریخ‌های انتشار: ۱ مهر ۱۳۷۱
مدت زمان: ۱۱۰ دقیقه
کشور:  ایران
زبان: فارسی
فروش گیشه: ۳۰۵٫۰۰۰٫۰۰۰ تومان (تهران)
دیگه چه خبر!؟ فیلمی به کارگردانی و نویسندگی تهمینه میلانی و تهیه‌کنندگی رضا بانکی، تهمینه میلانی و مهدی احمدی گرکانی ساخته سال ۱۳۷۰ است.
این فیلم در ۱ مهر ۱۳۷۱ در سینماهای ایران اکران شده است.
خلاصه فیلم

رفتار و شوخی‌های فرشته، دانشجوی باهوش رشتهٔ ادبیات، موجب سوء تفاهم برای مسئولان دانشکده می‌شود. آن‌ها او را از تحصیل معلق می‌کنند. برادرش عباس، که به کار با کامپیوتر علاقه دارد، به او توصیه می‌کند که کاری پیدا کند. فرشته در یک شرکت انتشاراتی مشغول به کار می‌شود و عباس یک آدم آهنی به نام مبارک می‌سازد تا در کارهای خانه به او کمک کند.
فیلم "دیگه چه خبر!" داستان عشقی پر از چالش بین دو جوان به نام‌های "عباس" (با بازی دانیال حکیمی) و "فرشته" (با بازی ماهایا پطروسیان) را روایت می‌کند. عباس یک مخترع است که به تازگی یک ماشین به نام "مبارک" اختراع کرده است. این ماشین یک ربات هوش مصنوعی هست.
تأثیرات و ارزیابی

"دیگه چه خبر!" به عنوان یکی از فیلم‌های موفق دهه ۱۳۷۰ ایران شناخته می‌شود و به عنوان یکی از اثرات مهم سینمای این دوره به حساب می‌آید. فیلم با مخاطبان خود ارتباط عمیقی ایجاد کرده و موضوعاتی مانند عشق، هنر، و تکنولوژی را با دقت مورد بررسی قرار داده است. ترکیب عناصر درام، عاشقانه، و کمدی در این فیلم به تأثیرگذاری آن در دهه ۱۳۷۰ کمک کرده و آن را یکی از آثار برجسته این دوره می‌سازد.
بازیگران

جهانگیر الماسی
ماهایا پطروسیان
دانیال حکیمی
حمید جبلی
پروین سلیمانی
فرزانه نشاط‌خواه
رشید اصلانی
جعفر بزرگی
زهره صفوی
فرهاد حمیدی
الناز فیروزآذر
ناصر کاشی
جشنواره‌ها

تقدیر برای بهترین نقش اول زن (ماهایا پطروسیان) در دهمین دوره جشنواره فیلم فجر - ۱۳۷۰
تقدیر برای بهترین نقش دوم زن (پروین سلیمانی) در دهمین دوره جشنواره فیلم فجر - ۱۳۷۰
کاندیدا برای بهترین جلوه‌های ویژه میدانی و تصویری (رضا بانکی) در دهمین دوره جشنواره فیلم فجر - ۱۳۷۰
مناره زین‌الدین

| مناره زین الدین | مناره زین الدین |
| --- | --- |
نام: مناره زین الدین
کشور: ایران
شهرستان: کاشان
بخش: خیابان درب اصفهان
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
سال‌های مرمت: ۱۳۹۰–۹۱
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۱۸
تاریخ ثبت ملی: ۱۵ دی ۱۳۱۰
اطلاعات بازدید: اطلاعات بازدید
امکان بازدید: دارد
مناره زین الدین متعلق به سدهٔ پانزدهم میلادی است و در کاشان، خیابان ملا حبیب‌الله شریف واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۵ دی ۱۳۱۰ با شمارهٔ ثبت ۱۱۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
معادن مس افغانستان

افغانستان کشور غنی از مس بوده حدود بیشتر از ۶۸۵۰۰ میلیون تن این عنصر را در خود جا داده‌است. معادن مس به‌شکل کانی و رسوبی وجود دارد که زیاده معادن مس این کشور رسوبی می‌باشد. تا اکنون تحقیقات اداره جیولوژی افغانستان نشان داده‌است که در افغانستان حدود ۳۰۰ رسوبات مستند مس وجود دارد تا فعلاً در ۱۲ معادن مس تحقیقات صورت گرفته‌است. معادن مس در ولایت‌های لوگر، هرات، فراه، کاپیسا، قندهار، زابل کابل می‌باشد. علاوه بر این معادن مس جنوب افغانستان عبارتند از مس عینک جوهر و دربند و غیره می‌باشد. تا اکنون افغانستان دارای ۶۸۵۰۰ میلیون تن مس می‌باشد. از جمله چهار معادن (عینک، بلخاب، شیدا و زرکشان) از معادن بزرگ به سطح کشور شمرده می‌شود. همچنان یک گروه زمین شناسان وزارت دفاع آمریکا اظهار داشتند که اگر معادن مس افغانستان استخراج شود، پس این کشور جایگزین چیلی یا بزرکترین کشور صادر کنندهٔ مس در جهان است خواهد شد.
همچنان ادارهٔ جیولوجی و سروی ایالات متحدهٔ آمریکا نشان داده‌است که معادن آهن، مس، نیوبیم و سایر منرال‌های قیمتی از منابع گستردهٔ معادن خوانده می‌شود. به اساس سروی مذکور، تنها ارزش مس افغانستان بیشتر از ۲۷۳ میلیارد $۲۷۳٬۹۹۸٬۰۰۰٬۰۰۰ دالر آمریکایی خوانده شده‌است.
معدن مس عینک

معدن مس عینک در ۳۰ کیلومتری جنوب غربی در منطقه «عینک» مربوط ولسوالی محمد آغه ولایت لوگر قرار دارند. این معدن بزرگترین معدن مس در افغانستان و دومین معدن مس در سطح جهان می‌باشد. ذخایر مجموعی این معادن ۱۱٫۳ میلون تن مس دارای فیصدی ۲٫۳ از مس و مقداری محدودی از طلا می‌باشد.
معدن مس بلخاب ولایت سرپل

معدن مس بلخاب در منطقهٔ " پای میر سید مراد ولسوالی بلخاب سرپل که در ۱۵۰ کیلومتری مرکز موقعیت دارد، یک معدن بزرگ مس به سومین معدن مس درسطح جهانی وجود دارد و مساحت آن ۴۵۷کیلومتر مربع می‌باشد.
به اساس معلومات انجنیر محمد ابراهیم عادل وزیر اسبق وزارت معادن و پترولیم، مردم منطقه در حدود ۲۰۰۰ سال قبل از معدن مس بلخاب ولایت سرپل استفاده کرده‌اند. این معدن توسط زمین شناسان آمریکایی نیز تشخیص شده و از آن به حیث معدن بزرگ مس در جهان نام برده‌اند.
این معدن مس که در سال ۱۹۷۲ میلادی کشف گردیده، با داشتن ۱٫۶۶درصد مس خالص، ۴۰۰ متر عرض و در حدود ۵۰۰۰ متر طول دارد.
در کنار معدن مس بلخاب، یک دریای بزرگ و معدن بزرگ زغال سنگ نیز موقعیت دارد که از همینرو اهمیت این معدن مس را به شکل فوق‌العاده بیشتر کرده‌است، اما تا کنون کدام فیصله استخراج و قرار داد معدن مس بلخاب از سوی وزارت معادن صورت نگرفته‌است.
معدن مس شید۱

معدن مس شیدا با داشتن ۱٬۱ درصد مواد خالص، ۴ متر عرض و ۱۵۰ متر طول ٬ضخامت ۲٫۴–۸ متر، ۲۴۰۰ متر مساحت دارد. این معدن در۶۵ کیلومتری ولایت هرات، در منطقهٔ مشترک بین ولسوالی‌های پشتون زرغون و ادرسکن موقعیت دارد. ذخیرهٔ مس این معدن ۵ میلیون تن است و در سال ۱۹۷۳ خورشیدی، طی سروی مشترک انجنیران روسی و افغان تثبیت گردیده‌است.
معدن مس زرکشان

معادن مس زرکشان در منطقهٔ زرکشان ولسوالی قره باغ ولایت غزنی وجود دارد که توسط متخصصین داخلی و خارجی تشخیص شده‌اند. ارزش مجموعی مواد موجود در معادن مس و طلا منطقهٔ زرکشان به ۳۰ میلیارد دالر می‌رسد.
معدن مس و طلا زرکشان ولایت غزنی در ۲۲۵ کیلومتری جنوب ولایت کابل موقعیت دارد که در دو سال اول تولید طلا به سطح یک صوف کوچک از آن آغاز می‌شود و درطی پنج سال با یک معدن بزرگ مس تبدیل می‌شود. این معدن مس غزنی برای باراول در سال ۱۹۷۱ میلادی طی سروی مشترک انجنیران روسی و افغان کشف شده‌است.
همچنان ده‌ها معدن کوچک و بزرگ دیگر نیز در بخش‌های مختلف کشور وجود دارد، که یادآوری تمامی آن امکان ندارد، تنها از معادن مس که تثبیت شده، یادآور می‌شویم، اما معلومات مستند و دقیق در مورد استخراج آن وجود ندارد.
معدن مس نایک

این معدن در ولایت هرات موقعیت دارد، اما معلومات در در مورد ذخیره و اکتشاف آن در دسترس نیست.
معدن مس دوبرادر

این معدن که معلومات دقیق در مورد ذخیرهٔ آن وجود ندارد، در سال ۱۹۷۲ میلادی، در سروی مشترک انجنیران افغان و روسی کشف گردیده‌است.
معدن مس سیم کوه

معدن مس سیم کو در سال ۱۹۷۳ میلادی، از سوی انجنیران روسی و افغان به اساس یک سروی کشف شد، اما مقدار ذخیره مس و امور استخراجی آن هنوز هم مشخص نیست.
معدن مس میرعلی

معدن مس میرعلی که تا هنوز هم سروی دقیق ذخیره و استخراج آن صورت نگرفته، در سال ۱۹۷۰ میلادی کشف گردیده‌است.
معدن مس دهانه

معدن مس دهانه با داشتن ۲۰۰ متر عرض و ۱۲۰۰ متر طول در سال ۱۹۷۱ میلادی، توسط انجنیران روسی و افغان در ولایت هرات کشف گردیده‌است.
معدن مس دوثر

معدن مس دوثر در سال ۱۹۷۳ میلادی، توسط انجنیران افغان و روسی در ولایت هرات با داشتن ۱۵۰ متر عرض و ۲۲۰۰ متر طول کشف گردیده‌است.
معدن مس بایوقره

این معدن که مقدار ذخیره آن هنوز هم معلوم نیست، در سال ۱۹۷۴میلادی توسط انجنیران افغان و روسی در ولایت بدخشان کشف گردیده‌است.
معدن مس فارموره

معدن مس فارموره در ولایت بدخشان تشخیص گردیده، اما کدام سروی دقیق در مورد مقدار ذخیره، اکتشاف و استخراج آن صورت نگرفته‌است.
معدن مس سی کو

این معدن که در حدود یک عشاریه هفت کیلومتر مساحت دارد، در سال ۱۹۷۲ میلادی توسط انجنیران افغان و روسی در ولایت فاریاب کشف گردیده‌است.
معدن مس آهنکشان

این معدن در سال ۱۹۷۴ میلادی در ولایت بادغیس کشف گردیده که شش منطقه مختلف مس در این مشخص شده‌است. در این معدن علاوه بر مس طلا، مولبدینوم، سرب و فلز نیز وجود دارد.
معدن مس کشکک

این معدن در سال ۱۹۷۲ میلادی، طی سروی مشترک انجنیران روسی و افغان کشف گردیده‌است.
معدن مس گبرغی

معدن مس گبرغی در سال ۱۹۷۱ میلادی کشف شده‌است، مقدار ذخیره این معدن از ۱۰ تا ۱۲ هزار تن خواند شده و علاوه بر مس، فلز و سرب نیز در آن وجود دارد.