stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
شبکه برون‌سلولی
اجزا

پرکننده‌های اصلی ماده زمینه‌ای گلیکوزآمینوگلیکان‌ها هستند؛ که از آن میان، مهم‌ترین گلیکان موجود در ماتریکس برون‌سلولی هیالورونان‌هایی مانند اسید هیالورونیک است (پلی‌ساکارید غیر پروتئوگلیکان). گلیکوزآمینوگلیکان‌ها در روند مورفوژنز و تمایز طبیعی سلول‌ها و بافت‌ها نقش دارند. پروتئوگلیکانها مانند هپاران سولفات، کندروایتین سولفات، کراتان سولفات هستند.
از چیبرهای پروتئینی این بافت‌مانه، می‌توان کلاژن، الاستین و گلیکو پروتئین فیبرونکتین را نام برد.
از دیگر پروتئین‌های بافت‌مانهٔ برون‌سلولی می‌توان به متالوپروتئیناز‌های بافت‌مانه که به نام آنزیم‌های بافت‌مانهٔ متالوپروتئیناز، (Matrix metalloproteinase ; MMP) شناخته می‌شوند، اشاره کرد. آنزیم‌های بافت‌مانهٔ متالوپروتئیناز، خانواده بزرگی از آنزیم‌های پروتئولیتیک هستند که در تجزیه ترکیبات گوناگون بافت‌مانهٔ برون‌سلولی نقش دارند. بافت‌مانه‌های متالوپروتئیناز، آنزیم‌های وابسته به کلسیم و روی هستند و در پیشرفت و گسترش بیماری‌های التهابی (آرتریت روماتوئید)، بیماری‌های قلبی عروقی و تومورهای سرطانی نقش دارند.
انواع
بر حسب نوع بافت، تفاوتهایی در ترکیب‌های بافت‌مانهٔ برون‌سلولی وجود دارد. برای نمونه بافت‌مانهٔ برون‌سلولی در غضروف در برگیرنده مادهٔ زمینه‌ای و رشته‌ها می‌باشد که از رشته‌های شرکت کننده در ساختمان آن بسته به نوع غضروف، کلاژن نوع I و II و رشته‌های الاستیک را می‌توان نام برد که مسئول استحکام غضروف هستند.
در استخوان، حضور مواد استخوانی معدنی در بافت‌مانهٔ مایه شده‌است که استخوان بافتی سفت و محکم باشد و چگونگی ساختمان آن سبب گردید، که استخوان با کمترین وزن حداکثر استحکام را داشته باشد.
ماکت معماری

مدل معماری زوننهوف در راپرزویل، همراه با ماکت‌های پرسوناژ انسان در مقابل آن
ماکت معماری نوعی ماکت است که برای بررسی جنبه‌های یک طراحی معماری یا انتقال مفهوم طراحی ساخته می‌شود. این مدل‌ها با استفاده از مواد مختلفی از جمله کاغذ، گچ، پلاستیک، رزین، چوب، شیشه و فلز ساخته می‌شوند.
ماکت‌ها یا با استفاده از تکنیک‌های سنتی دست‌ساز ساخته می‌شوند، یا از طریق فناوری‌های چاپ سه‌بعدی مانند استریولیتوگرافی، ساخت فیلامنت جوش‌خورده و زینترینگ لیزری انتخابی تولید می‌شوند.
تاریخچه

استفاده از ماکت‌های معماری به دوران پیش از تاریخ بازمی‌گردد. برخی از قدیمی‌ترین ماکت‌های باقی‌مانده در معابد تارکسیین در مالت کشف شده‌اند. این ماکت‌ها اکنون در موزه ملی باستان‌شناسی مالت نگهداری می‌شوند.
هدف

مدل‌های معماری توسط معماران برای اهداف مختلفی استفاده می‌شوند، از جمله:
مدل‌های «آد هاک» یا «اسکچ» گاهی برای مطالعه تعامل حجم‌ها، دیدگاه‌های مختلف یا مفاهیم در طول فرایند طراحی ساخته می‌شوند. این مدل‌ها در توضیح یک طراحی پیچیده یا غیرمعمول به سازندگان مفید هستند. همچنین به عنوان محلی برای بحث میان معماران، مهندسان و برنامه‌ریزان شهری عمل می‌کنند.
مدل‌های ارائه‌ای می‌توانند برای نمایش، تجسم یا فروش یک طراحی نهایی استفاده شوند.
یک مدل همچنین به عنوان یک قطعه نمایشی عمل می‌کند. زمانی که یک ساختمان تکمیل می‌شود، مدل گاهی در یک منطقه مشترک از ساختمان نمایش داده می‌شود.
انواع مدل‌ها عبارتند از:
مدل‌های خارجی مدل‌هایی از ساختمان‌ها هستند که معمولاً شامل فضای سبز یا فضاهای شهری اطراف ساختمان می‌باشند.
مدل‌های داخلی مدل‌هایی هستند که طراحی فضای داخلی، پوشش‌ها، رنگ‌ها، مبلمان و زیباسازی‌ها را نمایش می‌دهند.
مدل‌های طراحی منظر مدل‌هایی از طراحی و توسعه منظر هستند که ویژگی‌هایی مانند مسیرها، پل‌های کوچک، آلاچیق‌ها، الگوهای گیاهی و زیباسازی‌ها را نمایش می‌دهند. مدل‌های طراحی منظر معمولاً فضاهای عمومی را نشان می‌دهند و در برخی موارد ممکن است شامل ساختمان‌ها نیز باشند.
مدل‌های شهری معمولاً در مقیاس‌های بسیار کوچکتر ساخته می‌شوند (از مقیاس ۱:۵۰۰ و کمتر، مانند ۱:۷۰۰، ۱:۱۰۰۰، ۱:۱۲۰۰، ۱:۲۰۰۰ و ۱:۲۰۰۰۰)، که چند بلوک شهری، حتی یک شهر یا روستا، یک تفریحگاه بزرگ، یک دانشگاه، یک تأسیسات صنعتی، یک پایگاه نظامی و غیره را نشان می‌دهند. مدل‌های شهری ابزاری برای برنامه‌ریزی و توسعه شهر و روستا هستند. مدل‌های شهری از مناطق وسیع شهری در موزه‌هایی مانند مرکز نمایش برنامه‌ریزی شهری شانگهای، موزه کویینز در نیویورک، سالن نمایش برنامه‌ریزی پکن و گالری شهری سنگاپور به نمایش گذاشته می‌شوند.
مدل‌های مهندسی و ساخت و ساز اجزای مجزای یک ساختمان یا ساختار و تعاملات آن‌ها را نشان می‌دهند.
ماکتی از معمار لورنزو وینسلو که او برای بررسی ساختار پله‌های بزرگ در کاخ سفید استفاده کرد، برای طراحی مجدد بخش شرقی (East Wing) آن.
ماکت ساختمان موزه.
ماکت داخلی ساختمان.
ماکت تئاتر کاپیتول که اکنون تخریب شده است در منطقه کازوی بای، هنگ کنگ.
ماکتی که برای برنامه‌ریزی شهری در استان بوئنوس آیرس استفاده می‌شود.
ماکت شهر نیویورک، نمایشگاه جهانی (۱۹۶۴)
مدل‌سازی مجازی

ساختمان‌ها به‌طور فزاینده‌ای با استفاده از نرم‌افزارهای سیستم طراحی با کمک کامپیوتر (CAD) طراحی می‌شوند. مدل‌سازی مجازی اولیه شامل قرار دادن خطوط و نقاط دلخواه در فضای مجازی بود، عمدتاً برای تولید نقشه‌های فنی. بسته‌های مدرن شامل ویژگی‌های پیشرفته‌ای مانند پایگاه‌داده‌های اجزاء، محاسبات مهندسی خودکار، پروازهای تصویری، انعکاس‌های دینامیک، و بافت‌ها و رنگ‌های دقیق هستند.
به عنوان توسعه‌ای برای CAD (طراحی با کمک کامپیوتر) و BIM (مدل‌سازی اطلاعات ساختمان)، جلسات معماری واقعیت مجازی نیز در حال پذیرش هستند. این فناوری به شرکت‌کنندگان این امکان را می‌دهد که در یک مدل مقیاس ۱:۱ غوطه‌ور شوند و به‌طور اساسی پیش از ساخت، تجربه‌ای از ساختمان داشته باشند.
مدل‌سازی مجازی > لیست نرم‌افزارهای CAD و BIM

اتودسک رویت
اتوکد
راینوسروس تری‌دی
اسکچ‌آپ
آرشیکد
وکتور ورک
اتودسک تری‌دی‌اس مکس
مصالح

ماکت‌های اولیه می‌توانند به‌سرعت با استفاده از مقوا، بلوک‌های چوبی، پلی‌استایرن، فوم، تخته‌های فومی و مواد دیگر ساخته شوند. چنین مدل‌هایی ابزاری کارآمد برای درک سه‌بعدی ساختار، فضا یا فرم هستند و توسط معماران، طراحان داخلی و طراحان نمایشگاه‌ها استفاده می‌شوند.
مصالح رایج که برای قرن‌ها در ساخت مدل‌های معماری استفاده می‌شدند شامل کاغذ مقوا، چوب بالسا، چوب باس و چوب‌های دیگر بودند. سازندگان مدل‌های معماری حرفه‌ای مدرن از مواد قرن ۲۱ استفاده می‌کنند، مانند تسک‌بورد (یک تخته چوبی/فیبر فشرده و سبک)، پلاستیک‌ها، ترکیبات چوبی و چوب-پلاستیک، فوم‌ها، تخته فومی و ترکیبات اورتان.
چندین شرکت قطعات آماده برای اجزای ساختاری (مانند تیرها، خرپاها)، روکش‌ها، مبلمان، مجسمه‌ها (افراد)، وسایل نقلیه، درختان، بوته‌ها و ویژگی‌های دیگر که در ماکت یافت می‌شوند، تولید می‌کنند. ویژگی‌هایی مانند وسایل نقلیه، مجسمه‌های افراد، درختان، چراغ‌های خیابانی و دیگر موارد «عناصر مناظری» نامیده می‌شوند و نه تنها برای زیباسازی مدل بلکه برای کمک به مشاهده‌کننده در درک صحیح مقیاس و تناسباتی که مدل نمایش می‌دهد، استفاده می‌شوند.
به‌طور فزاینده‌ای، تکنیک‌های نمونه‌سازی سریع مانند پرینت سه‌بعدی و ماشین‌کاری CNC برای ساخت ماکت به‌طور خودکار و مستقیماً از طرح‌های CAD استفاده می‌شوند.
ماکت سفالی از دو برج مسکونی، ساخته شده در دوران سلسله هان در چین.
ماکت چوبی از محوطه کالج نظامی سلطنتی کانادا.
ماکت چوبی رنگ‌شده از سالن مردم (Volkshalle) در پروژه برنامه‌ریزی‌شده جرمنیا توسط هیتلر.
مصالح > ماکت چوب پنبه

ماکت چوب‌پنبه‌ای یک ماکت معماری است که عمدتاً از چوب پنبه ساخته شده است. هنر مدل‌سازی چوب پنبه همچنین پله‌وپلاستی (از کلمه یونانی φελλός به معنی چوب پنبه) نامیده می‌شود.
در ناپولی در قرن شانزدهم، از چوب پنبه برای ساخت گهواره‌های کریسمس استفاده می‌شد. در قرن ۱۸ و اوایل قرن ۱۹، محبوبیت ساخت گهواره‌ها در آنجا افزایش یافت.
اختراع مدل‌های معماری ساخته شده از چوب پنبه به‌طور خودمختار به آگوستو روزا (۱۷۳۸–۱۷۸۴) نسبت داده شده است، اما جووانی آلتری (مستند ۱۷۶۶–۱۷۹۰) و آنتونیو کیکی (۱۷۴۳–۱۸۱۶) پیش از آن در رم به‌عنوان سازندگان مدل‌های چوب پنبه‌ای فعال بودند.
مدل‌های کیکی توسط کارل مای (۱۷۴۷–۱۸۲۲) و پسرش جورج هاینریش مای (۱۷۹۰–۱۸۵۳) کپی شدند.
هنرمندان دیگری شامل لوئیجی کاروتی (رم)، کارلو لوکانجلی (۱۷۴۷–۱۸۱۲، رم، ناپل)، دومنیکو پادیلیونه و پسرانش آگاستینو و فلیچه (ناپل)، و آگوست پیلت (۱۷۸۵–۱۸۶۵، نیِم) بودند. در مارسی، چندین مدل مقیاس‌دار توسط هیپولیت آژیِه (۱۸۳۰–۱۸۸۹) (موزه تاریخ مارسی) یا استانیسلا کلستریه (۱۸۵۷–۱۹۲۵) ساخته شد که حفاری‌های باستان‌شناسی را نمایش می‌دهند.
دیتر کولن یک نمونه از پله‌وپلاست‌های معاصر است که هنر مدل‌سازی چوب پنبه را ادامه می‌دهد.
مصالح > ماکت چوب پنبه > مجموعه‌ها

بسیاری از ماکت‌های چوب پنبه‌ای از آثار باستانی کلاسیک در ایتالیا ساخته شده و به گردشگران در دوران گرند تور فروخته می‌شدند. چوب پنبه، به‌ویژه زمانی که با دقت رنگ‌آمیزی می‌شد، ایده‌آل برای بازسازی ظاهر فرسوده سطوح دیوارها بود.
به‌طور کلی، این مدل‌ها به مقیاس بزرگ تولید می‌شدند (مدل کولوسئوم در آشافتن‌بورگ سه متر طول و یک متر ارتفاع دارد) و با دقت بالا ساخته می‌شدند.
ماکت‌های چوب پنبه‌ای در دربارهای شاهزاده‌نشین قرن ۱۸ مورد احترام بودند. این مدل‌ها همچنین به‌دلیل ارزش علمی‌شان در اواخر قرن ۱۸ و اوایل قرن ۱۹ توسط مدارس معماری یا مؤسساتی مانند جامعه آنتیک‌شناسان لندن و موزه بریتانیا خریداری می‌شدند، به‌عنوان راهی برای آشنایی عموم مردم با معماری باستانی.
با وجود آسیب‌پذیری‌شان، مدل‌های چوب پنبه‌ای اغلب بهتر از مدل‌های چوبی که در معرض آفات چوب‌خوار بودند، باقی مانده‌اند.
علاوه بر پادشاهان و شاهزاده‌ها، مدل‌های چوب پنبه‌ای توسط افرادی همچون فیلیپو فارستی (۱۷۰۳–۱۷۴۴) در ونیز، پیر گاسپارد ماری گریمود دورسه (۱۷۴۸–۱۸۰۹)، و معمار لوئی-فرانسوا کاسا در فرانسه، چارلز تاونلی، یا سر جان سون در لندن جمع‌آوری شدند، کسی که خانه‌اش را به موزه تبدیل کرد، و موزه سر جان سون که مجموعه‌ای از ۱۴ مدل چوب پنبه‌ای از بناهای رومی و یونانی را در خود جای داده است.
ماکت چوب پنبه‌ای کیکی در آکادمی سلطنتی هنرها در سن پترزبورگ، روسیه (۳۴ مدل ساخته‌شده در حدود ۱۷۷۴)؛ کاخ ویلهلم‌شوه، کاسل (۳۳ مدل ساخته‌شده بین ۱۷۷۷–۱۷۸۲)؛ موزه ایالتی هسه در دارمشتات (۲۶ مدل خریداری‌شده در ۱۷۹۰–۹۱)؛ و موزه دوک گوتا (۱۲ مدل خریداری‌شده پس از ۱۷۷۷–۱۷۷۸) یافت می‌شوند؛ برای اطلاعات بیشتر به ویکی‌پدیای آلمانی مراجعه کنید.
بزرگ‌ترین مجموعه مدل‌های چوب پنبه‌ای کارل مای، با ۵۴ قطعه (پس از آسیب‌های جنگی)، در آشافتن‌بورگ (کاخ یوهانیس‌بورگ) قرار دارد؛ مجموعه بزرگی دیگر از مدل‌های او نیز در موزه دولتی شوِرین نگهداری می‌شود.
در فرانسه، موزه آنتیک‌های ملی در سن-ژرمن-آن-له آثار روزا، لوکانده‌لی و پیلت را در خود دارد. موزه باستان‌شناسی نیِم (موزه باستان‌شناسی نیِم) و موزه تاریخ مارسی نیز مدل‌های چوب پنبه‌ای دارند.
مدل‌های چوب پنبه‌ای مدرن از بناهای باستانی توسط دیتر کولن در پراتوریوم در کلن به نمایش گذاشته شده‌اند.
مقیاس

مدل‌های معماری در مقیاس بسیار کوچکتری نسبت به مدل‌های ۱:۱ خود ساخته می‌شوند.
مقیاس‌ها و کاربردهای معماری آن‌ها به‌طور کلی به شرح زیر هستند:
۱:۱ اندازه کامل (یا واقعی) برای جزئیات
۱:۲ جزئیات
۱:۵ جزئیات
۱:۱۰ فضاهای داخلی و مبلمان
۱:۲۰ فضاهای داخلی و مبلمان
۱:۵۰ فضاهای داخلی، پلان‌های دقیق طبقات، و سطوح مختلف طبقات
۱:۱۰۰ پلان‌های ساختمان و چیدمان‌ها
۱:۲۰۰ پلان‌های ساختمان و چیدمان‌ها
۱:۵۰۰ چیدمان‌های ساختمان یا پلان‌های سایت
۱:۱۰۰۰ مقیاس شهری برای پلان‌های سایت یا مکان
۱:۱۲۵۰ پلان‌های سایت
۱:۲۵۰۰ پلان‌های سایت و نقشه‌های شهری
۱:۵۰۰۰ نقشه‌های شهری/جزیره
گاهی از مقیاس‌های مدل راه‌آهن مانند ۱:۱۶۰ و ۱:۸۷ استفاده می‌شود به دلیل در دسترس بودن قطعات تجاری مانند انسان‌ها، وسایل نقلیه و درختان در این مقیاس‌ها، و مدل‌های ساختمان‌های بزرگ معمولاً در حدود همین مقیاس‌ها ساخته می‌شوند به دلیل ملاحظات اندازه.
مدیران پروژه با استفاده از یک مدل معماری دربارهٔ توسعه مجموعه صنعتی گفتگو می‌کنند.
ماکت چوب پنبه معبد پورتونوس
پیپ (لاشار)

مکان
| پیپ | پیپ |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
پیپ: پیپ
مختصات: ۲۶°۳۷′۴۱″شمالی ۶۰°۰۷′۱۳″شرقی﻿ / ﻿۲۶٫۶۲۸۰۲۳۲°شمالی ۶۰٫۱۲۰۳۵۸۵°شرقی﻿ / 26.6280232; 60.1203585: مختصات: ۲۶°۳۷′۴۱″شمالی ۶۰°۰۷′۱۳″شرقی﻿ / ﻿۲۶٫۶۲۸۰۲۳۲°شمالی ۶۰٫۱۲۰۳۵۸۵°شرقی﻿ / 26.6280232; 60.1203585
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: لاشار
بخش: پیپ
دهستان: لاشار جنوبی
جمعیت: ۱۵۵۰ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۵۴
پیپ، روستایی در دهستان لاشار جنوبی بخش پیپ شهرستان لاشار در استان سیستان و بلوچستان ایران است. این روستا، مرکز بخش پیپ است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱٬۵۵۰ نفر (۴۴۱ خانوار) بوده‌است.
چیت لیک، ویرجینیای غربی

CDP
| Cheat Lake, West Virginia | Cheat Lake, West Virginia |
| --- | --- |
CDP: CDP
ایالت: ویرجینیای غربی
شهرستان: Monongalia
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۵٫۸ مایل مربع (۴۱٫۰ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱۴٫۳ مایل مربع (۳۷٫۱ کیلومتر مربع)
 • آب: ۱٫۵ مایل مربع (۳٫۹ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۹۹۷ فوت (۳۰۴ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۷٬۹۸۸
 • تراکم: ۵۱۰/مایل مربع (۱۹۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کدs: 26507-26508
کد منطقه: 304
FIPS code: 54-14775
GNIS feature ID: 1867648
چیت لیک(به انگلیسی: Cheat Lake) شهری در ایالت ویرجینیای غربی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۷٬۹۸۸ نفر بوده‌است.
موقعیت جغرافیایی

موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
Localidades na vizinhança
مصطفی پورمحمدی

| مصطفی پورمحمدی | مصطفی پورمحمدی |
| --- | --- |
پورمحمدی در سال ۱۴۰۳: پورمحمدی در سال ۱۴۰۳
وزیر دادگستری: وزیر دادگستری
دوره مسئولیت ۲۴ مرداد ۱۳۹۲ – ۲۹ مرداد ۱۳۹۶: دوره مسئولیت ۲۴ مرداد ۱۳۹۲ – ۲۹ مرداد ۱۳۹۶
رئیس‌جمهور: حسن روحانی
پس از: سید مرتضی بختیاری
پیش از: سید علیرضا آوایی
رئیس سازمان بازرسی کل کشور: رئیس سازمان بازرسی کل کشور
دوره مسئولیت ۱۲ تیر ۱۳۸۷ – ۲۴ مرداد ۱۳۹۲: دوره مسئولیت ۱۲ تیر ۱۳۸۷ – ۲۴ مرداد ۱۳۹۲
گمارنده: سید محمود هاشمی شاهرودی
پس از: محمد نیازی
پیش از: ناصر سراج
وزیر کشور: وزیر کشور
دوره مسئولیت ۲ شهریور ۱۳۸۴ – ۲۶ اردیبهشت ۱۳۸۷: دوره مسئولیت ۲ شهریور ۱۳۸۴ – ۲۶ اردیبهشت ۱۳۸۷
رئیس‌جمهور: محمود احمدی‌نژاد
قائم‌مقام: محمدباقر ذوالقدر
پس از: سید عبدالواحد موسوی لاری
پیش از: سید مهدی هاشمی (سرپرست)
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱ دی ۱۳۳۸ (۶۵ سال) قم، ایران
حزب سیاسی: جامعه روحانیت مبارز
دیگر عضویت‌های سیاسی: شورای وحدت نیروهای انقلاب اسلامی (اکنون–۱۳۹۹)
فرزندان: سه دختر (شامل منیره) و یک پسر (سعید) 
خویشاوندان: علی‌اصغر پورمحمدی (پسر عمو)
هیئت دولت: دولت نهم  دولت یازدهم
امضا: 
وبگاه: pourmohammadi.ir
پیشینه فقهی: پیشینه فقهی
دین: اسلام
مذهب: شیعه دوازده‌امامی
فقه: امامیه
محل تحصیل: مدرسه حقانی حوزه علمیه مشهد حوزه علمیه قم
مرتبه حوزوی: حجت الاسلام و المسلمین
استادان:  فهرست  محمد فاضل لنکرانی  ابوالقاسم خزعلی  سید محمود هاشمی شاهرودی  میرزا جواد تبریزی  محمد مؤمن  حسینعلی منتظری  مجتبی تهرانی  
 :  
مصطفی پورمحمدی (زادهٔ ۱ دی ۱۳۳۸) روحانی، مقام سابق امنیتی، سیاستمدار ایرانی و دبیرکل جامعه روحانیت مبارز از سال ۱۳۹۷ است.
پورمحمدی فعالیت سیاسی خود را از سال ۱۳۵۸ به‌عنوان دادستان انقلاب اسلامی آغاز کرد و تا سال ۱۳۶۵ به‌عنوان دادستان خوزستان، هرمزگان، کرمانشاه و خراسان فعالیت نمود. وی از ۱۳۶۹ تا ۱۳۷۶ رئیس اطلاعات خارجی وزارت اطلاعات و از ۱۳۷۶ تا ۱۳۷۸ قائم‌مقام وزیر اطلاعات بود. پورمحمدی به دلیل عضویت در هیئت چهار نفره موسوم به «هیئت مرگ» به عنوان نماینده وزارت اطلاعات در زندان اوین، به جنایت علیه بشریت متهم شده است. اتهام دیگر وی نقش داشتن در قتل روشنفکران و روزنامه‌نگاران منتقد حکومت ایران موسوم به قتل‌های زنجیره‌ای (اواخر دههٔ ۱۳۷۰) در مقام معاون این وزارتخانه بوده است.
او در دولت نهم از ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۷ به‌عنوان وزیر کشور فعالیت می‌کرد و در فاصله سال‌های ۱۳۸۷ تا ۱۳۹۲ ریاست سازمان بازرسی کل کشور را برعهده داشت. وی همچنین در دولت نخست حسن روحانی از ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۶ وزیر دادگستری بود. پورمحمدی نامزد انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۴۰۳ بود که با کسب ۰٫۸۴٪ آرا چهارم شد.
ابتدای زندگی و تحصیلات

مصطفی پورمحمدی در ۱ دی ۱۳۳۸ در قم زاده شد. پدر وی اصالتاً اهل شهر رفسنجان و مادرش نوه دختری عبدالکریم حائری یزدی بود. پدرش در قم خیاط لباس روحانیون بود. عموی او عباس پورمحمدی از روحانیون مشهور رفسنجان و علی‌اصغر پورمحمدی معاون سابق سازمان صداوسیما پسرعموی اوست.
وی مقدمات و سطح عالی (فقه، اصول فقه و فلسفه) را در مدرسهٔ حقانی و دروس خارج فقه و اصول را در دهه ۱۳۶۰ نزد هاشمی شاهرودی و سید علی اصغر علم الهدی، در حوزه علمیه مشهد به پایان رساند. پورمحمدی سپس در سال ۱۳۸۰ سطح چهار فقه و حقوق اسلامی (معادل دکترا) را از حوزه علمیه قم دریافت کرد.
او مؤلف دو جلد کتاب در رابطه با حقوق سیاسی، مبانی نظری اندیشهٔ سیاسی در اسلام و مباحث سیاسی و اجتماعی است. وی مقالاتی علمی پیرامون حق، مبانی نظری حکومت دینی، نظارت، ارتداد و سیاست خارجی نگاشته است. پورمحمدی همچنین بین سال‌های ۱۳۷۹ تا ۱۳۸۴ به تدریس فلسفه سیاست در دانشگاه امام صادق مشغول بود.
پیش از انقلاب

او در نوجوانی از افرادی بود که در اعتراضات علیه حکومت شاه فعالیت می‌کرد و به گفته خودش در چهلم کشته‌های تظاهرات ۱۹ دی قم، مسئول پخش اعلامیه‌های شهر اهواز با کمک موسوی جزایری بود.
او بهمن ۱۴۰۲ در برنامه شب «شعر و خاطره انقلاب» گفت که پس از جدی شدن انقلاب در تابستان ۵۷ و ایجاد حکومت نظامی در قم، همراه گروهی طلبه به پاکستان رفت تا از آنجا به لبنان و سوریه برود و در اردوگاه‌های فلسطینی آموزش نظامی برای مبارزه مسلحانه ببیند، که به دلیل سرعت حوادث انقلاب و مشخصا پس از تظاهرات ۱۷ شهریور، پیش از دیدن آموزش به ایران بازگشت.
مسئولیت‌های آغازین قضایی

او خود در مصاحبه‌ای گفته است بعد از آن که علی قدوسی در سال ۱۳۵۸ دادستان کل انقلاب شد، «از تعدادی از ما [فارغ‌التحصیلان مدرسه حقانی] دعوت کرد و یک تیم ۱۵–۲۰ نفری رفتیم به دادستانی کل. حاکم شرع شدیم، دادستان شدیم و مقامات قضایی را بر عهده گرفتیم.»
وی در ۲۰ سالگی دادستان انقلاب مسجد سلیمان شده است. در دوره جنگ ایران و عراق، تا ۲۷ سالگی به عنوان دادستان انقلاب در استان‌های خوزستان، هرمزگان، کرمانشاه و خراسان فعالیت کرد و بعد از آن در سال ۱۳۶۵ دادستان نظامی دادگاه انقلاب در مناطق غرب ایران شد.
او به عنوان دادستان در بندرعباس در برخورد، دستگیری و محاکمه اعضای سازمان مجاهدین خلق، پس از تظاهرات ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ در این شهر حضور داشت.
وزارت اطلاعات

پورمحمدی در اوایل سال ۱۳۶۶ و با دعوت اولین وزیر اطلاعات، محمد محمدی ری‌شهری به این وزارتخانه رفت.
وزارت اطلاعات > عضویت در هیئت مرگ و اعدام زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷

مقاله‌های اصلی: اعدام دسته‌جمعی زندانیان عقیدتی سیاسی ایران در تابستان ۱۳۶۷ و هیئت مرگ
همچنین ببینید: متهمان نقض حقوق بشر در جمهوری اسلامی ایران
اعدام دسته‌جمعی هزاران زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷، واقعه‌ای بود که طی آن به فرمان سید روح‌الله خمینی، چندین هزار نفر از زندانیان سیاسی و عقیدتی در زندان‌های نظام جمهوری اسلامی ایران در ماه‌های مرداد و شهریور ۱۳۶۷ به شکلی مخفیانه اعدام و در گورهای دسته‌جمعی دفن شدند.
در منابع گوناگونی، از مصطفی پورمحمدی (نمایندهٔ وقت وزارت اطلاعات در زندان اوین) به همراه حسین‌علی نیری (حاکم پیشین شرع)، مرتضی اشراقی (دادستان پیشین تهران) و سید ابراهیم رئیسی (معاون پیشین دادستان تهران)، به عنوان مسئولان هیئت مرگ یاد شده است.
بر اساس گزارش سازمان دیده‌بان حقوق بشر که در سال ۲۰۰۵ منتشر شد، پورمحمدی به دلیل عضویت در هیئت چهار نفرهٔ کشتار سال ۶۷ موسوم به «هیئت مرگ»، به جنایت علیه بشریت متهم شده است. (وی در آن زمان سمت معاونت وزارت اطلاعات را بر عهده داشت).
پورمحمدی در سال ۱۳۹۲، ابتدا مسئولیت مستقیمش در اعدام دسته‌جمعی هزاران زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷ را تکذیب نمود و گفت: «اینکه من در دهه ۶۰ لیستی از اعدامی‌ها را نزد آیت‌الله منتظری برده‌ام و ایشان مخالفت کرده‌اند قطعاً دروغ است، من در وزارت اطلاعات یک روز پست امنیتی نداشتم… بنابراین درگیر اعدام‌ها نبودم.»
اما پس از انتشار نوار جلسه حسینعلی منتظری در ۲۴ مرداد ۶۷ با مسئولان اعدام دسته‌جمعی زندانیان سیاسی شامل حسینعلی نیری، مرتضی اشراقی، مصطفی پورمحمدی و سید ابراهیم رئیسی، علی مطهری، نایب رئیس مجلس شورای اسلامی به پورمحمدی وزیر دادگستری که در آن زمان مسئولیت قضایی داشته است، نامه‌ای نوشت و از وی خواستار توضیح گردید. پورمحمدی از این اعدام‌ها دفاع کرد و در اظهار نظر دیگری گفت: «ما افتخار می‌کنیم که دستور خدا را در رابطه با منافقین اجرا کردیم»
پس از آن و در مرداد ۱۳۹۸، مصطفی پورمحمدی در گفت‌وگویی با مثلث، بار دیگر از اعدام زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷ دفاع کرد و گفت که در پرداختن به این مورد دفاع حقوقی و حقوق شهروندی موضوعیت ندارد. او در این گفت‌وگو، شرایط کشور در سال ۶۷ را «جنگی» توصیف کرد و گفت: «حالا ما به خاطر فضای روانی بدهکاریم و باید پاسخ بدهیم؟». چند روز پس از انتشار این گفت‌وگو، سازمان عفو بین‌الملل اظهارات اخیر مصطفی پورمحمدی را نشانه «مصونیت» او و دیگر مسئولان آن «کشتار جمعی» در برابر محاکمه و مجازات دانست.
وزارت اطلاعات > در دولت‌های هاشمی رفسنجانی

پورمحمدی در دو دولت هاشمی رفسنجانی که علی فلاحیان به عنوان وزیر اطلاعات فعالیت می‌کرد، معاونت اطلاعات خارجی و ضدجاسوسی این وزارتخانه را بر عهده داشت. حوادث برون مرزی ترور میکونوس در آلمان و انفجار آمیا در آرژانتین، در دوران معاونت وی رخ داد و نام وزارت اطلاعات به عنوان یکی از متهمان اصلی مطرح شد.
نام او در این سال‌ها به تعدد در خاطرات هاشمی ذکر شده‌است و او بسیاری از اخبار درباره سیاست خارجی را از پورمحمدی دریافت می‌کرده. یکی از مسئولیت‌های مصطفی پورمحمدی در این دوره مذاکره با صدام حسین، رئیس‌جمهور وقت عراق بود. اکبر هاشمی رفسنجانی در خاطراتش نگاشته که در روز ۱۵ اسفند ۱۳۷۴ «آقای فلاحیان آمد و گزارش مذاکرات آقای پورمحمدی را که به عراق رفته داد. با شخص صدام ملاقات داشته و صحبت‌های صدام را مبنی بر تصمیم جدی و سیاسی عراق برای مصالحه با ایران گزارش نمود.»
وزارت اطلاعات > دولت خاتمی و قتل‌های زنجیره‌ای

بعد از پیروزی محمد خاتمی در انتخابات ۱۳۷۶ و روی کار آمدن دولت اصلاح‌طلب، قربانعلی دری نجف‌آبادی وزیر اطلاعات شد و آن طور که هاشمی رفسنجانی در خاطراتش نوشته، از همان ابتدا برای برکنار کردن تعدادی از مقام‌های بلندپایه وزارتخانه از جمله مصطفی پورمحمدی تحت فشار بود.
اما علی‌رغم این موضوع، او بین سال‌های ۱۳۷۶ تا ۱۳۷۸ قائم مقام وزیر اطلاعات بود. پورمحمدی که تا سال ۱۳۸۱ همچنان در این وزارتخانه مشغول به کار بود، با روی کار آمدن علی یونسی، وزیر اطلاعات جدید، از این وزارتخانه رفت. او خود دربارهٔ برکناری‌اش گفته است «آقای یونسی شرط گذاشته بود که اگر بیاید من در وزارت نباشم.»
پورمحمدی متهم شده در این دوران در قتل روشنفکران و روزنامه‌نگاران منتقد حکومت ایران موسوم به قتل‌های زنجیره‌ای ایفای نقش کرده است. او در در گزارش سازمان دیده‌بان حقوق بشر، تمام این قبیل اقدامات را فراقانونی و با برنامه‌ریزی برشمرده شده است.
مصطفی پورمحمدی در مصاحبه‌ای با مجله مثلث با بیان اینکه قتل‌های زنجیره‌ای خودسرانه نبود و در سیستم اتفاق افتاد، گفت: «معاونت امنیت، جانشین‌اش مدیر این پروژه بود که گرایش چپ داشتند، یعنی جایی نبود که پنج نفر خودسرانه آمده باشند دست به این کار زده باشند. این‌ها برای خودشان تحلیلی داشتند و فکر می‌کردند طبق آن تحلیل باید به نظام خدمت کنند و اصلاح‌طلبان را از ورطه خطرناکی که در آن خواهند افتاد، نجات بدهند.»
وزارت کشور

وی در تاریخ ۲۳ مرداد ۱۳۸۴ از سوی محمود احمدی‌نژاد رئیس‌جمهور وقت ایران برای تصدی وزارت کشور به مجلس شورای اسلامی معرفی و در اردیبهشت ۱۳۸۷ از این مقام برکنار شد. پورمحمدی چندین سال بعد در جریان دفاعیه خود در مجلس نهم برای تصدی وزارت دادگستری، دلیل برکناری خود را اعتراض به اختلاس‌های گسترده در دوره ریاست جمهوری احمدی‌نژاد دانست. وی همچنین در این مورد گفته که احمدی‌نژاد دو بار پیش از عزل نهایی خواستار برکناری او بوده؛ ولی با مخالفت علی خامنه‌ای روبرو شده است.
وزارت دادگستری

وی در تاریخ ۲۴ مرداد ۱۳۹۲ از مجلس شورای اسلامی رأی اعتماد گرفت و وزیر دادگستری دولت یازدهم شد. او خود گفته است که حسن روحانی برای انتخاب او «گرفتار شده بود»، چون انتخاب اصلی رئیس‌جمهور برای وزارت دادگستری نبوده اما روحانی باید با قوه قضاییه کنار می‌آمده است.
پس از درگذشت سکینه ضیایی، مادر سید محمد خاتمی، رئیس‌جمهور اسبق ایران و با وجودی که قوهٔ قضاییه وی را ممنوع‌التصویر و خبر اعلام کرده بود، مصطفی پورمحمدی، وزیر دادگستری نیز در پیامی به سید محمد خاتمی تسلیت گفت. خبر این تسلیت ابتدا در خبرگزاری میزان وابسته به قوه قضاییه منتشر شد، اما چند ساعت بعد از روی این سایت برداشته شد. خبرگزاری میزان بعد از انتشار پیام تسلیت پورمحمدی به محمد خاتمی رئیس‌جمهوری اسبق برای درگذشت مادرش، ضمن حذف این مطلب، دبیر گروه قضایی این خبرگزاری را هم اخراج کرد.
دیدگاه‌های سیاسی

پورمحمدی در طیف محافظه‌کاران سنتی سیاست ایران محسوب می‌شود، طیفی که اکثرا شامل اعضای جامعه روحانیت مبارز می‌باشد و به مرور به حاشیه رانده شده است. او در خرداد ۱۳۹۷ جایگرین محمدعلی موحدی کرمانی به عنوان دبیرکل جامعه روحانیت مبارز شد. پورمحمدی همچنین از مرداد ۱۴۰۲ رئیس شورای وحدت نیروهای انقلاب اسلامی است.
از او همچنین به عنوان یک اصولگرای نزدیک به جریان اعتدال نام برده می‌شود.
سایر فعالیت‌های سیاسی > ریاست سازمان بازرسی کل کشور

بعد از برکناری از وزارت کشور، محمود هاشمی شاهرودی، رئیس وقت قوه قضاییه او را به ریاست سازمان بازرسی کل کشور منصوب کرد. در این جایگاه اختلافات او با محمود احمدی‌نژاد به اوج رسید و به شکایت دولت از او به دلیل «ارائه آمار غیر واقعی» دربارهٔ عملکرد دولت نهم منجر شد.
سایر فعالیت‌های سیاسی > انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۲

پورمحمدی در اسفند سال ۱۳۹۱ کاندیداتوری خود را برای برای انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۱۳۹۲ اعلام نمود ولی نهایتاً در انتخابات ثبت نام نکرد. او به همراه محمدرضا باهنر، حسن ابوترابی‌فرد، منوچهر متکی و یحیی آل‌اسحاق ائتلاف موسوم به «۵ نفره» را تشکیل داده بود که قرار بود یکی از آنان نامزد انتخابات باشد. از این افراد حسن ابوترابی‌فرد و منوچهر متکی در انتخابات نام‌نویسی کردند که ابوترابی‌فرد انصراف داد و صلاحیت متکی رد شد.
سایر فعالیت‌های سیاسی > نامزدی در انتخابات مجلس خبرگان ۱۳۹۴ و ۱۴۰۲

پورمحمدی در سال ۱۳۹۴ برای انتخابات مجلس خبرگان از استان البرز کاندیدا شد که صلاحیت وی مورد تأیید شورای نگهبان قرار نگرفت.
پورمحمدی در سال ۱۴۰۲ در انتخابات مجلس خبرگان رهبری، از استان تهران نامزد شد که صلاحیت وی از سوی شورای نگهبان در ابتدا رد شد و سپس مورد تأیید قرار گرفت. او در فهرست جامعه روحانیت مبارز قرار داشت، اما نتوانست در این انتخابات پیروز شود.
انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۴۰۳

مقالهٔ اصلی: مصطفی پورمحمدی در انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۴۰۳)
وی در روز دوشنبه ۱۴ خرداد ۱۴۰۳ با حضور در وزارت کشور برای انتخابات ریاست‌جمهوری دوره چهاردهم ثبت‌نام کرد و در ۲۰ خرداد صلاحیت وی توسط شورای نگهبان احراز شد. حجت‌الله ایوبی در جریان انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۱۴۰۳ به‌عنوان رئیس ستاد انتخاباتی پورمحمدی منصوب شد. او با کسب ۲۰۶ هزار و ۳۹۷ رای و ۰٫۸٪ آرا چهارم شد.
حواشی او در انتخابات ۱۴۰۳
از حواشی او میتوان به درگیری با سعید جلیلی اشاره کرد. وی همچنین دختر خود منیره را به برنامه میزگرد انتخاباتی به عنوان کارشناس اقتصاد دعوت کرد که این کار او نیز مورد توجه رسانه ها قرار گرفت.