stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مایکروسافت سرفیس
نقص

در مورد برخی از اجزای همراه این دستگاه مثل تاچ کاور، (کیبردی ۸۰ دلاری) که به همراه این تبلت فروخته می‌شود، در فروم‌های پشتیبانی مایکروسافت گزارش شده‌است که تنها چند روز بعد از استفاده، ترک و شکستگی در تاچ کاور ایجاد شده‌است. محل این ترک در قسمتی است که کاور به صورت مغناطیسی به تبلت متصل می‌شود و از آنجایی که این مشکل توسط کاربران اروپایی و آمریکایی گزارش شده به نظر می‌رسد که این ایراد مربوط به یک کارخانه خاص سازنده نباشد.
کاربران سرفیس در سایت مایکروسافت، خبر از کاهش ناگهانی ولوم صدای تبلت، به صفر در زمان جا به جایی بین برنامه‌ها داده‌اند.
یکی دیگر از نقص‌های این دستگاه قدیمی شدن آن است و شاید توانایی اجرای برنامه‌های جدید ارائه شده از سمت شرکت‌های مختلف را نداشته باشد؛ بنابر این اگر می‌توانید مقداری بودجه خود را بیشتر کنید مدل‌های جدید این تبلت می‌تواند تا چند سال نیازهای شما را رفع کند.
کم بودن حافظه داخلی سرفیس‌ها می‌تواند در حال حاضر آزار دهنده باشد، و با وجود کیفیت عکس و فیلم‌ها و همچنین برنامه‌ها یکی از مشکلات بزرگ شما می‌تواند فضای ذخیره‌سازی این دستگاه باشد.
یکی از بزرگ‌ترین مشکلات این دستگاه که در مدل "Pro 4" به تعداد زیاد دیده شد، پرش تصویر بود و به این حالت بود که مدتی بعد از گرم شدن دستگاه، مانیتور شروع به لرزش می‌کرد و به مرور زیاد تر می‌شد. مایکروسافت راه حل نرم‌افزاری برای ان پیدا نکرد و بعدها اعلام کرد که بدون هزینه این مشکل سخت‌افزاری را برای کاربران حل می‌کند، اما به دلیل نبود نمایندگی مایکروسافت در ایران، برای کاربران ایرانی حل شدن این مشکل غیرممکن بود.
یکی دیگر از مشکلات این دستگاه، خاص بودن و انحصاری بودن قطعات تعمیری و عدم فراوانی قطعات تعمیری این دستگاه‌ها می‌باشد، به طوری که استفاده‌کنندگان از این دستگاه در کشورهایی مثل ایران، دسترسی فوق‌العاده محدودی به قطعات تعمیری مثل تاچ لمسی، ال سی دی، باتری و سایر قطعاتی که بعد از مدتی استفاده از دستگاه، ممکن است به دلایل مختلفی خراب شوند و نیاز به تعویض و جایگزینی داشته باشند، دارند و در بسیاری از مواقع به علت عدم ارائه قطعات از سوی کمپانی سازنده، حتی به علت کوچک‌ترین مشکلات، دستگاه غیرقابل استفاده می‌شود. در واقع در بسیاری از مدل‌های مختلف لپ تاپ و تبلت، قطعات تعمیری مشترک زیادی (مثل ال سی دی یا اسپیکر) بین برندهای مختلف وجود دارد، اما در این مدل از دستگاه‌ها، صرفاً می‌بایست از قطعات یدکی مخصوص خود دستگاه استفاده نمود.
مایکروسافت سرفیس
Surface Pro 9
برازجان

| برازجان | برازجان |
| --- | --- |
 بالا دژ برازجان :  بالا دژ برازجان 
fa (in English: Expected satiety): fa
کشور:  ایران
استان: بوشهر
بخش: مرکزی
نام(های) پیشین: تااوکه، برازگان
سال شهرشدن: ۱۳۰۷
مردم: مردم
جمعیت: ۱۲۵٬۵۶۷ نفر (سال ۱۳۹۵)
تراکم جمعیت: ۷٬۱۸ نفر بر کیلومتر مربع
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
مساحت: ۱۵٬۳۸ کیلومتر مربع
ارتفاع: ۸۰ متر
آب‌وهوا: آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه: ۲۴ درجه سانتی گراد
میانگین بارش سالانه: ۲۸۳/۱ میلیمتر
روزهای یخبندان سالانه: ۱
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
شهردار: مرتضی قدوسی
ره‌آورد: خرما، رطب، خارک، حصیر و سایر محصولات بافته شده با برگ نخل، ارده (شیره کنجد)، انواع حلوا، رنگینک، گرده و مشتک و انواع نان محلی، لورک، ماست و سایر لبنیات محلی،
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۷۷۳۴۲
وبگاه: شهرداری برازجان
  برازجان  روی نقشه ایران ۲۹°۱۵′۴۴″شمالی ۵۱°۱۲′۱۹″شرقی﻿ / ﻿۲۹٫۲۶۲۲°شمالی ۵۱٫۲۰۵۳°شرقی﻿ / 29.2622; 51.2053   :   برازجان  روی نقشه ایران ۲۹°۱۵′۴۴″شمالی ۵۱°۱۲′۱۹″شرقی﻿ / ﻿۲۹٫۲۶۲۲°شمالی ۵۱٫۲۰۵۳°شرقی﻿ / 29.2622; 51.2053   
 :  
برازجان، بهمن ۱۳۰۳
کارخانجات تولیدی و صنایع
بُرازجان، مرکز شهرستان دشتستان واقع در استان بوشهر است. برازجان بزرگ‌ترین شهر بخش مرکزی شهرستان دشتستان، بزرگ‌ترین شهر شهرستان دشتستان، بزرگ‌ترین شهر غیرساحلی استان و دومین شهر پرجمعیت استان می‌باشد که در ۶۵ کیلومتری شمال شرق بندر بوشهر و بر سر راه ارتباطی و بازرگانی شیراز -کازرون - بوشهر و در ارتفاع ۸۰ متری از سطح دریا واقع شده است. دژ برازجان، بزرگ‌ترین بنای تاریخی استان بوشهر به‌شمار می‌رود.
تمدن ایلام باستان

برازجان یکی از مراکز تمدنی در دوران ایلامی به‌شمار می‌آید. ناحیه دشتستان کنونی و استان بوشهر یکی از مهم‌ترین مراکز تمدن کهن ایلام باستان به‌شمار می‌رود. بر مبنای مطابقت و مشابهت جغرافیایی و شواهد باستان‌شناسی، برخی تاریخدانان، دشتستانی‌ها یعنی لرها را بقایای ایلامیان می‌دانند که پس از سلطه آریایی‌ها، دچار تغییرات زبانی شده‌اند. جغرافیا تمدن ایلام باستان با جغرافیا لرنشین مطابقت دارد که شامل خوزستان، ایلام، لرستان، کهگیلویه و بویراحمد، چارمحال و بختیاری، بوشهر و برخی نواحی استان فارس می‌شود. ایلامیان از آغاز دوره پیش ایلامی تا پایان دوره ایلام نو، حدود ۲۶۶۱ سال در جنوب غربی ایران زندگی و حکومت می‌کردند.[نیازمند منبع]
نام‌شناسی

دربارهٔ وجه تسمیه برازجان نظرات گوناگونی وجود دارد:
برازجان متشکل از دو جزء است: «بُراز» به‌معنی شخص بزرگ و ارجمند و «جان» که تغییر یافتهٔ کلمه «گان» است، پسوند مکان می‌باشد. با این تفسیر، برازجان یعنی جایگاه بزرگان می‌باشد. فرصت‌الدوله شیرازی نیز در آثار عجم آورده است: «برازجان را برازگان نیز گویند.»
واژه «براز» در زبان پهلوی به معنای برازندگی و بلند مرتبگی است و در لری به شکل بَرز درآمده است که در دوران ساسانی به صورت پسوند و پیشوند در نامهای اشخاص دیده می‌شود، مانند شهر براز و برازه حکیم. پسوند گان هم به مانند لردگان به معنای مکان است.
همچنین در کتاب "فرهنگ‌نامه بوشهر" تألیف دکتر سید جعفر حمیدی در خصوص وجه تسمیه نام شهر برازجان چنین نقل گردیده: «واژه "براز" و "بُرزه" در زبان پهلوی به‌معنی زبانه آتش، درخشنده، درخشندگی و روشنایی است و منطقه برازجان را به این دلیل که دشت‌های وسیع دشتستان غالباً از آفتاب درخشان و روشنی‌بخش برخوردار است و این روشنایی هم از نظر ایلامیان و هم از دیدگاه هخامنشیان مورد توجه بوده است، با واژه برازجان نامگذاری کرده‌اند که از دو بخش "براز" به‌معنی روشنایی یا آتش، و پسوند مکان، "گان که به "جان" تغییر شکل یافته، تشکیل شده است.»
تاریخ

تاریخ برازجان به سه دوره تقسیم می‌شود:
تاریخ پیش از اسلام
صدر اسلام تا صفویه
صفویه تا کنون
تاریخ > دوران پیش از اسلام

سابقهٔ شهر برازجان به دوران ایلامی بازمی‌گردد. در دهه ۱۳۵۰ شمسی به‌طور تصادفی کاخ زمستانی کوروش بزرگ در چرخاب برازجان کشف گردید. همچنین بقایای کاخ دیگری نیز به‌نام بردک سیاه کشف شده است.
هنگام حمله اعراب به دشتستان، مردم محلی مقاومت کردند تا اینکه در جنگ گناوه شکست خوردند و رهبرشان نیز کشته شد.
تاریخ > دوران پس از اسلام تا صفویه

در دوران اسلامی برازجان رونق یافت. ابوالقاسم بن احمد جیحانی جغرافیدان قرن چهارم هجری در کتاب اشکال‌العالم نام برازجان را در کنار شهرهای فارس قدیم مانند کازرون و کمارج آورده است. برازجان در این دوره چند بار تخریب و بازسازی شده است.
تاریخ > دوران صفویه تاکنون

اولین تفنگچیان ایران در دوران صفویه از مردم جنوب و دشتستان بودند. در دوره افشاریه مردم برازجان علیه نادرشاه شوریدند.[نیازمند منبع]
حدود ۳۰۰ سال پیش شخصی به‌نام حسین‌خان بر دشتستان حکومت می‌کرد. یکی از خادمان وی به‌نام ملاعلی از او تقاضا کرد تا یک آبادی احداث کند که به وی اجازه داده شد. ملاعلی بر روی خرابه‌های شهر قدیمی برازجان، شهر جدیدی بنا کرد. برازجان جدید به‌دلیل موقعیت جغرافیایی‌اش به‌سرعت پیشرفت کرد و بر جمعیت آن افزوده شد. حسین‌خان با عدم پرداخت خراج از سوی برازجان مواجه شد و به آن یورش برد و شهر را تخریب و مردم شهر را کشتار نمود. مردم شهر برازجان را دوباره در محله «چاه آب خطیری» بازسازی کردند اما حسین‌خان دوباره به شهر تاخت و آن را ویران کرد. سپس شاه منصور پسر ملاعلی در محله قلعه شهر را بازسازی نمود و مستحکم ساخت. در سومین حمله حسین‌خان به شهر، منصور خان با یارانش به مقابله او شتافت و در جنگی که در بنداروز درگرفت. برازجانی‌ها پیروز شدند و بدین ترتیب شهر از خطر نجات یافت.
در دوران زندیه، برازجان و دشتستان رو به اعتلا گذاشت. لطفعلی خان زند در هنگام نبرد با قاجاریان به برازجان پناه آورد و ۳۰۰ تفنگچی به کمکش آمدند. در دوران قاجار نیز در کتاب‌های مختلف از جمله فارسنامه ناصری و سفرنامه‌های مختلف از جمله لرد کرزن، محمدعلی سیاح محلاتی و… دربارهٔ قصبه برازجان یا شهر برازجان اشاراتی وجود دارد.
تاریخ > دوران صفویه تاکنون > خوانین برازجان

معروف‌ترین خان‌های برازجان سالم‌خان و میرزا محمدخان غضنفرالسلطنه برازجانی هستند.[نیازمند منبع]
سالم‌خان فردی نیکوکار بود و خدماتی ارزنده در زمان خود به مردم برازجان کرد؛ از جمله حمام سالم‌خانی و قنات سالم‌خانی که سال‌ها مورد استفاده مردم بود.
میرزا محمدخان دارای نبوغ سیاسی بود و ذوق شاعرانه داشت. در جریان جنگ جهانی اول وی رشادت‌ها کرد و با انگلیسی‌ها در تنگه چغادک جنگید. او در جریان خلع سلاح جنوب در زمان پهلوی از خود مقاومت نشان داد و سرانجام در سال ۱۳۰۸ به‌دست عاملان پهلوی و با زبان روزه در منطقه پشت‌کوه کشته شد و در شاه پسر مرد به خاک سپرده شد.
جمعیت

براساس سرشماری رسمی سال ۱۳۹۵ این شهر با جمعیت ۱۱۰۵۶۷ نفر، دومین شهر پرجمعیت استان بوشهر است.
بیشترین رشد جمعیت برازجان بین سال‌های ۵۵ تا ۶۵ بود که از ۳۱۶۱۱ به ۶۷۰۵۲ نفر رسید. افزایش نرخ جمعیت برازجان بیشتر بخاطر مهاجرت روستاییان به شهر بوده است. همچنین در زمان جنگ عده‌ای از خوزستانی‌ها به برازجان آمدند و در شهرک فتح جا داده شدند.
طبیعت

از درختان معروف این سرزمین نخل، گز، کهور، بادام کوهی (به گویش محلی: اهلوک)، خَرگ (استبرق) و کُنار را می‌توان برشمرد.
مردم

بیشتر اهالی برازجان از عشایر آبادی‌نشین حیات داوودی و دشتی‌اند که به گویش دشتستانی تکلم می‌کنند و پیرو مذهب شیعة اثنی‌عشری‌اند.
یوشیدا ماساهارو نخستین سفیر ژاپن در ایران در دوران قاجار که از طریق دریا و بندر بوشهر وارد ایران شد از کمک‌های مردم دشتستان تمجید و اهالی آن را مردمی مهمان‌نواز و با فرهنگ می‌داند.
مردم > دین و مذهب

بیشتر ساکنان برازجان مسلمان و شیعه‌مذهب هستند. تعداد اندکی سنی‌مذهب هم در این شهر زندگی می‌کنند.
تا پیش از سال ۱۳۵۷ چند خانوار یهودی در برازجان سکونت داشتند. آنها بیشتر در اطراف بازار روز برازجان ساکن بودند و به زرگری و بزازی و فروش مشروبات الکلی و دعانویسی اشتغال داشتند. پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران همهٔ یهودیان ساکن برازجان به اسرائیل و شیراز مهاجرت کردند.
مردم > فرهنگ > غذاهای محلی

با توجه به اقلیم گرم و خشک برازجان، ساکنان برازجان از گذشته تا به امروز به غذاهای به‌خصوصی روی آورده‌اند که معمولاً مزهٔ تند و ترش دارند. همچنین نزدیکی به دریا باعث شده فرآورده‌های دریایی به‌وفور در اختیار مردم قرار گیرد. از این دسته غذاها می‌توان به قلیه ماهی، میگو، دال‌عدس، پَهتی چُندُر، اُوداغک (اِشکنه)، لِلَک، رشته تِپَک، مشتک، تیلیت ماست، تیلیت کشک و بادمجان تنوری اشاره کرد.
مردم > فرهنگ > ضرب‌المثل‌های محلی

در گویش لری دشتستانی و به‌خصوص شهر برازجان، ضرب‌المثل‌ها و کنایه‌های زیادی وجود دارد که به برخی از آنها اشاره می‌شود:
هی فلک تا کی کلک سی همه برنجه سی ما/ایما للک (فارسی: سی به معنای برای، ایما به معنای ما و للک نوعی خوراکی است)
اُو شیرین نه ماله خره: (فارسی: آب شیرین برای الاغ نیست) هر کسی لایق خوبی نیست.
سگ دمِ خونِی صاوش زوون داره (فارسی: سگ در خانه صاحبش زبان دارد)
دس بِیل ری کُلَهِت تا باد نیَرِش: (فارسی: دست بگذار روی کلاهت تا باد آن را نبرد) حواست به خودت باشد.
نشریه‌ها

اتحاد جنوب اولین نشریه برازجان است که به مدیر مسئولی اکبر صابری ۲۶ اسفندماه ۱۳۷۷ اولین شماره آن منتشر شد و تاکنون بدون وقفه منتشر شده است. این نشریه که گستره استانی دارد از نشریات منتقد دولت نهم و دهم بود و دارای مخاطبان فراوانی است.[نیازمند منبع]
دریای جنوب از دیگر نشریه‌های برازجان بود که دفتر مرکزی آن اخیراً به شهر بوشهر منتقل شده است.
آوای توج دیگر هفته‌نامه برازجانی است. (اکنون دیگر چاپ نمی‌شود)
سفیر دشتستان هم دیگر نشریه برازجان بود که به‌دلیل توهین به رهبر ایران، توسط اداره ارشاد استان بوشهر توقیف شد.
کتابخانه‌ها

در برازجان سه کتابخانه بزرگ وجود دارد:
کتابخانه مرکزی شهر برازجان (واقع در در خیابان حسینیه اعظم)
کتابخانه شهید بهشتی
کتابخانه شهرداری (دربرگیرنده حدود ۳۰٬۰۰۰ جلد کتاب)
کتابخانه‌ها > مراکز آموزش عالی

دانشگاه آزاد واحد برازجان، دانشگاه پیام نور، دانشکده کشاورزی، دانشگاه جامع علمی و کاربردی، مرکز تربیت معلم شهید رجایی، مرکز آموزش عالی غیردولتی رهجویان دانش، حوزه علمیه ۱۴ معصوم (ع) آقایان، حوزه علمیه سفیران هدایت امام حسن مجتبی (ع) آقایان و حوزه علمیه حضرت رقیه (س) بانوان مراکز آموزش عالی دشتستان هستند که همگی در برازجان دارند.
جاذبه‌های گردشگری

مساجد قدیمی برازجان: مسجد فردوس، مسجد جنت و مسجد قلعه، مسجد دلگشا
از جاذبه‌های گردشگری ورزشی برازجان می‌توان به پیست پاراگلایدر سواری که در کوه بیمرد که در فاصلهٔ ۱۵ کیلومتری برازجان قرار دارد اشاره کرد که در نوع خود یکی از بهترین پیست‌ها برای ورزشکاران این رشته محسوب می‌گردد.
جاذبه‌های گردشگری > جاذبه‌های تاریخی

آثار باستانی برازجان شامل کاخ زمستانی کوروش (چرخاب)، دژ برازجان، و تل مر می‌باشد.
موقعیت و ویژگی آثار تاریخی برازجان:
کاخ زمستانی کوروش هخامنشی: در جنوب غربی برازجان، با قدمتی حدود ۲۵۰۰ سال که تلاش برای یافتن بقایای آن ادامه دارد.
دژ برازجان یا کاروانسرای مشیرالملک: به‌عنوان نماد اصلی شهر برازجان در میانه شهر، مربوط به اوایل قاجاریه، ساخته شده از سنگ با نمای بسیار زیبا و منحصر به‌فرد.
همچنین بازار قدیمی و سرپوشیده برازجان از جمله آثار تاریخی دشتستان است.
مردی در حال چیدن خرما (برازجان)
جاده برازجان به کنارتخته
حسینیه اعظم برازجان
مرغابی مسکوی اهلی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
مرغابی نر با پوشش نارایج: مرغابی نر با پوشش نارایج
وضعیت حفاظت: GEH (2023): Cat. IV: Watch
نام‌های دیگر: Barbary
کاربرد: meat, cross-breeding
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
وزن: مذکر: ۴٫۵–۶٫۳ کیلوگرم (۱۰–۱۴ پوند)
 : مونث: ۲٫۳–۳٫۲ کیلوگرم (۵–۷ پوند).
رده‌بندی: رده‌بندی
EE: yes
Muscovy duck Cairina moschata "domestica": Muscovy duck Cairina moschata "domestica"
مسکووی یا بربری شکل اهلی‌شده مرغابی مسکووی وحشی (نام علمی: Cairina moschata) است. تعدادی از نژادهای محلی یا منطقه‌ای وجود دارد و نرهای آنها معمولاً با مرغابی‌های خانگی برای تولید دورگه‌هایی به نام مولارد تلقیح می‌شوند.
مرغابی مسکووی را می‌توان با مرغابی سرسبز در اسارت تلاقی کرد تا دورگه‌هایی به نام مولارد ("اردک قاطر ") تولید کند زیرا نابارور هستند. نرهای مسکووی به‌طور تجاری با ماده‌های مشتق شده از مرغابی سرسبز به صورت طبیعی یا با لقاح مصنوعی تلاقی می‌شوند. حدود ۴۰ تا ۶۰ درصد تخم‌هایی که بارور هستند، منجر به پرورش پرندگانی می‌شوند که تنها برای گوشت آنها یا برای تولید جگر چرب پرورش می‌یابند: آنها مانند نژادهای مشتق‌شده از مرغابی به سرعت رشد می‌کنند، اما به اندازه بزرگی مانند مرغابی مسکووی رشد می‌کنند. برعکس، اگرچه تلاقی نرهای مشتق‌شده از مرغابی نر با مرغابی مسکوی امکان‌پذیر است، فرزندان نه برای گوشت و نه برای تولید تخم مرغ مطلوب هستند.
مرغابی مسکووی پیش از رسیدن کریستف کلمب در سال ۱۴۹۲ توسط مردمان بومی مختلف قاره آمریکا اهلی شده بود.
مولاردهای ناشی از تلاقی با مرغابی گونه وحشی (Anas platyrhynchos)
چشمه زمزم

مکان
| چشمه زمزم میربگ کالیاو/کافر بسلمون | چشمه زمزم میربگ کالیاو/کافر بسلمون |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
چشمه زمزم میربگ: چشمه زمزم میربگ
مختصات: ۳۳°۳۰′۳۸″ شمالی ۴۷°۵۰′۵۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۵۱۰۵۶°شمالی ۴۷٫۸۴۹۷۲°شرقی﻿ / 33.51056; 47.84972: مختصات: ۳۳°۳۰′۳۸″ شمالی ۴۷°۵۰′۵۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۵۱۰۵۶°شمالی ۴۷٫۸۴۹۷۲°شرقی﻿ / 33.51056; 47.84972
استان: لرستان
شهرستان: چگنی
بخش: شاهیوند
دهستان: کشکان جنوبی
جمعیت: ۳۶۴ نفر (سرشماری ۹۵)
چشمه زمزم میربگ، روستایی از توابع بخش شاهیوند شهرستان چگنی در استان لرستان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان کشکان جنوبی در بخش شاهیوند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۰۳ نفر (۱۰۷خانوار) بوده‌است
نیمی از اهالی این روستا از طایفه زالی ایل میربگ دلفان میباشند و به زبان لکی تکلم و میکنند و نیم دیگر اهالی چگنی و‌ شاهیوند لر و لک زبان هستند
نوک‌بزرگ کینگ کونگ

| نوک‌بزرگ کینگ کونگ محدودهٔ زمانی: هولوسن پیشین | نوک‌بزرگ کینگ کونگ محدودهٔ زمانی: هولوسن پیشین |
| --- | --- |
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: گنجشک‌سانان
تیره:: سهرگان
زیرخانواده:: سهره‌ایان دانه‌خوار
سرده:: †Chloridops
گونه:: †C. regiskongi
نام دوبخشی: نام دوبخشی
†Chloridops regiskongi James & Olson, 1991: †Chloridops regiskongi James & Olson, 1991
نوک‌بزرگ کینگ کنگ یا نوک‌بزرگ غول‌پیکر (نام علمی: Chloridops regiskongi) یک گونه پیشاتاریخ از عسل‌کش هاوایی است که بومی هاوایی بود. این گونه دارای بزرگ‌ترین منقار از سه گونه کلریدوپس بود که تاکنون وجود داشته است. نوک‌بزرگ کینگ کونگ از فسیل‌های یافت‌شده در باربرز پوینت و اولوپاو هد در جزیره اوآهو توصیف شد. حدود ۱۱ اینچ (۲۸ سانتیمتر) طول دارد و آن را به یکی از بزرگ‌ترین عسل‌کش‌های هاوایی تبدیل می‌کند. استخوان‌شناسی فک پایین قویاً نشان می‌دهد که C. regiskongi آرایهٔ خواهر Rhodacanthis بوده است.
التمیمی

Village در 23x15px|border |alt=|link= لیبی
| التمیمی التمیمیAt Timimi | التمیمی التمیمیAt Timimi |
| --- | --- |
Village: Village
التمیمیLocation in Libya: التمیمیLocation in Libya
مختصات: ۳۲°۲۰′ شمالی ۲۳°۰۳′ شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۳۳۳°شمالی ۲۳٫۰۵۰°شرقی﻿ / 32.333; 23.050: مختصات: ۳۲°۲۰′ شمالی ۲۳°۰۳′ شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۳۳۳°شمالی ۲۳٫۰۵۰°شرقی﻿ / 32.333; 23.050
استان‌های لیبی: استان درنه
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۴۶۶۷
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (زمان اروپای شرقی)
التمیمی (به عربی: التمیمی) یک منطقهٔ مسکونی در لیبی است که در استان درنه واقع شده‌است. التمیمی ۴٬۶۶۷ نفر جمعیت دارد.
اسپند

| اسپند | اسپند |
| --- | --- |
گل اسپند: گل اسپند
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: گیاهان
(طبقه‌بندی‌نشده):: آوندداران
(طبقه‌بندی‌نشده):: گیاهان گلدار
(طبقه‌بندی‌نشده):: دولپه‌ای‌های نو
(طبقه‌بندی‌نشده):: رزیدها
راسته:: افراسانان
تیره:: قره‌داغیان
سرده:: اسپند
گونه:: اسپند
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Peganum harmala کارل لینه: Peganum harmala کارل لینه
Peganum harmala
اِسپَند، اسفند، اسپند معمولی (نام علمی: Peganum harmala) گیاهی است علفی و چندساله از تیره قره‌داغیان که معمولاً در خاک نمک‌دار مناطق معتدل بیابانی و مدیترانه‌ای می‌روید.
به آن سپند، سدابِ سوری، سِداب آفریقایی یا هارمِل هم گفته‌اند.
از آنجا که خوردن آن باعث بیمار یا تلف شدن دام می‌شود، در شماری از کشورها علف هرز مضر شناخته می‌شود. استفاده از این گیاه در طب سنتی خاورمیانه و شمال آفریقا رایج است. آلکالوئید موجود در گیاه، ازجمله دانه‌ها، توهم‌زا است. احتمالاً به دلیل وجود یک بازدارنده مونوآمین اکسیداز.
اسپند اصالتاً گیاه بومیِ آسیا است و در خاور میانه و قسمت‌هایی از آسیای جنوبی، به‌خصوص هند و پاکستان رشد می‌کند. این گیاه اولین بار در سال ۱۹۲۸ در ایالات متحده و ایالت نیو مکزیکو، توسط کشاورزی که قصد داشت از این دانه‌ها رنگ «قرمز ایرانی» استخراج کند، کاشته شد.[نیازمند منبع]از آن به بعد این گیاه به‌طور انبوه و گسترش یابنده در آریزونا، کالیفرنیا، مونتانا، نوادا، آرگون، تگزاس و واشینگتن رویش یافت. این گیاه در بسیاری از مناطق ایران وجود دارد.[نیازمند منبع]
مشخصات

اسپند معمولی (P. harmala) گونه‌ای از اسپند(Peganum) است به شکل گیاه علفی چندساله به ارتفاع حداکثر ۶۰ سانتی‌متر بی‌کرک و با برگ‌های نوک‌تیز به طول حداکثر ۶ سانتی‌متر و دارای بریدگی شانه‌مانند و با تقسیمات خطی و گوشوارک‌های کوچک و خطی و اغلب خمیدهٔ برگشته و گل‌آذین انتهایی و دیهیم تُنُک با گل‌های منفرد سفید و میوهٔ کروی به قطر حداکثر ۱۰ میلی‌متر است.
ظاهر آن بوته مانند، دارای برگ‌های سبز با تقسیمات باریک و دراز و نامنظم است. گل‌های آن درشت و دارای کاسبرگ نازک و گلبرگ بزرگ به رنگ سفید مایل به سبز، میوه آن پوشینه و حاوی دانه‌های متعدد به رنگ سیاه است. در صورت خشکی خاک، ریشه‌های این گیاه می‌توانند تا ۶ متر در خاک نفوذ کنند. این گیاه در نیمکرهٔ شمالی از اوایل خرداد تا آخر شهریور گل می‌دهد و گل‌های آن سفید رنگ هستند. کپسول‌های مدوّرِ حاوی دانه، سه حفره‌ای بوده و حدود پنجاه دانه را در خود نگهداری می‌کنند.
گل‌ها و مخصوصاً دانه‌های اسپند سرشار از آلکالوئیدهای گروه بتا-کربولین است که همگی بازدارنده‌های مونوآمین اکسیداز هستند؛ به همین دلیل خوردن جوشاندهٔ اسپند در اندازه‌های کم (۱ الی ۳ گرم) خواص ضدافسردگی و آرام بخش و در اندازه‌های زیاد (۳ الی ۱۵ گرم) خواص روان گردان دارد. اما به دلیل از کار افتادن آنزیم مونوآمین اکسیداز درون کبد توسط آلکالوئیدهای اسپند، تیرامین موجود در بسیاری از مواد غذایی (الکل، پنیر، سوسیس و کالباس و اکثر محصولات پروتئینی و لبنی، میوه جات و غذاهای مانده و …) که در حالت معمول توسط این آنزیم شکسته می‌شود، می‌تواند باعث ایجاد فشار خون و ضربان قلب بسیار شدید، سردردهای شدید، شوک، تشنج و در صورت عدم درمان سریع، حتی مرگ شود؛ لذا حداقل از ۴۸ ساعت قبل تا ۴۸ ساعت بعد، باید از مصرف هرگونه خوراکی حاوی تیرامین به شدت خودداری کرد. برخی از دیگر تداخلات به شدت خطرناک و مرگ‌آور که مصرفشان باید حداقل از ۲ هفته قبل قطع شود:
بازدارنده‌های بازجذب سروتونین
بازدارنده‌های مونوآمین اکسیداز
محرک‌ها نظیر آمفتامین‌ها از جمله اکستازی و مت‌آمفتامین
در کشورها

در کشورهای جهان سوم مانند ایران، عراق، افغانستان و مراکش، حتی در بخش‌هایی از ترکیه نیز کاربردهایی داشته‌است. در خراسان دشت‌های وسیع اسپند وجود دارد که این گیاه معمولاً توسط هیچ حیوانی خورده نمی‌شود و صرفاً استفاده دود کردن دارد.
خواص دارویی

آنزیم مونوآمین اکسیداز در بدن وظیفه شکستن بسیاری از مولکول‌های طبیعی مصرفی انسان را دارد؛ یک دستهٔ مهم از این مولکول‌های طبیعی، ایندول آلکالوئیدها هستند. آلکالوییدهای بتاکاربولین درون اسفند با مهار کردن آنزیم مونوآمین اکسیداز باعث می‌شوند تا دی‌ام‌تی در مصرف خوراکی نیز اثر خود را نمایان کند.
اسپند همچنین باعث طولانی‌تر شدن و شدیدتر شدن تأثیرات باقی آلکالوییدهای فعال مانند سیلوسایبین و ال‌اس‌دی نیز می‌شود.
در طب سنتی از عصاره‌های گیاهی اسپند جهت افزایش ترشح شیر، ارام بخش دفع ترشح شیر، دفع کرم‌های روده، درمان روماتیسم، افزایش قدرت جنسی و نیز به عنوان یک مسکن جهت رفع درد معده بکار می‌رفت.[نیازمند منبع]
در تحقیقات آزمایشگاهی که از عصاره اسپند جهت از بین بردن میکروب‌ها استفاده شده‌است. عصاره‌های حاصل از کالوس خواص ضد میکروبی در برابر میکروب‌هایی نظیر استافیلوکوکوس اورئوس، اشریشیا کولی و کاندیداآلبیکانس را نشان داده‌است.
به تازگی آلکالوییدهای بتاکاربولین موجود در گیاه و دانه‌های اسپند به دلیل خاصیت ضد تومور (ضد سرطان) آن مورد توجه قرار گرفته‌اند.
برای تولید کالوس از جدا کشت‌های اسپند معمولاً یک محیط پایه MS که حاوی هورمون KIN، باشد کافی است، اما همراه کردن یک هورمون اکسینی نظیر ۴-D و ۲ و NAA با هورمون KIN باعث افزایش تولید کالوس می‌گردد. تاکنون هیچ تحقیقی بروی سیستم باززایی نوساقه و ریشه در گیاه اسپند صورت نگرفته‌است.
دراین تحقیق به‌منظور باززایی گیاه اسپند جهت بررسی ارتباط بین مراحل مختلف تمایز و تولید آلکالوئیدها از جدا کشت‌های مختلف نهال اسپند و نیز محیط کشت حاوی هورمون BA,KIN و ویتامین تیامین تشخیص داده شد. علاوه بر آن از نظر وجود آلکالوئیدها، کالوس‌های تیره و آبدار نسبت به کالوس‌های سبز و شفاف بیشترین آلکالوئیدها را دارا بودند. همچنین نوساقه‌ها و کالوس مولد ریشه نیز دارای آلکالوئیدهای هارمالا بودند. دانه اسفند دارای آلکالوئیدهایی به نام (هارمالین، هارمین، هارمالول) است.
ترکیبات شیمیایی

گیاه اسپند دربردارنده مواد ضد میکروبی از نوع فلاونوئیدها و آلکالوئیدها می‌باشد، که این مواد در بخش‌های مختلف آن (دانه، کالوس و نهال) زیاد یافت می‌شود. از جمله آلکالوئیدهای مهم آن می‌توان به
هارمین:%۰٫۴۴
هارمالین: %۰٫۲۵
هارمالول و پگانین مقدار بسیاری بَنزن و آلکالوئیدهای کینازولین اشاره کرد.
ژیان‌مرغک بی‌ریش شمالی

| ژیان‌مرغک بی‌ریش شمالی | ژیان‌مرغک بی‌ریش شمالی |
| --- | --- |
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
Missing taxonomy template (fix):: Camptostoma
گونه:: Template:Taxonomy/CamptostomaC. imberbe
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Template:Taxonomy/CamptostomaCamptostoma imberbe Sclater, PL, 1857: Template:Taxonomy/CamptostomaCamptostoma imberbe Sclater, PL, 1857
Subspecies: Subspecies
 C. imberbe imberbe  C. imberbe ridgwayi  C. imberbe thyellophila:  C. imberbe imberbe  C. imberbe ridgwayi  C. imberbe thyellophila
     زادآور     سراسر سال:      زادآور     سراسر سال
ژیان‌مرغک بی‌ریش شمالی (نام علمی: Camptostoma imberbe) یک پرنده گنجشک‌سان کوچک از تیرهٔ ژیان‌مرغان است. از جنوب شرقی‌ترین نقطه آریزونا و تگزاس ایالات متحده از طریق مکزیک و آمریکای مرکزی تا شمال غربی کاستاریکا زادآوری می‌کند.
ولسوالی تگاب

| تگاب | تگاب |
| --- | --- |
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
کشور:  افغانستان
ولایت: بدخشان
مرکز ولسوالی: شهرک قعله دهنه
نام‌های پیشین: سال تأسیس = ۱۳۷۴ خورشیدی
مردم: مردم
جمعیت: ۴۰٬۰۰۰
پراکندگی:  نفر بر کیلومتر مربع
زبان در افغانستان: فارسی دری گجری
اطلاعات جغرافیا: اطلاعات جغرافیا
مساحت: ۱۵۰۰ کیلومتر مربع
آب‌وهوا: آب‌وهوا
روزهای یخبندان سالانه: حاکم =
ولسوالی تگاب یکی از ولسوالی‌های ۲۸گانه ولایت بدخشان می‌باشد؛ که به فاصله ۱۴۰ کیلومتری بطرف جنوب شهر فیض آباد موقعیت دارد. این ولسوالی در سال ۱۳۷۳ خورشیدی نظر به تقاضای مردم محل؛ سعی و تلاش داکتر عزیز احمد بارز و سید جمال الدین شهیم بحیث واحد اداری مستقل شامل تشکیلات دولت مرکزی گردید مرکز ولسوالی (شهرک دشت قعله دهنه) است. مساحت آن ۱۵۰۰ کیلومتر مربع بوده این ولسوالی با ولسوالی فرخار ولایت تخار، یمگان؛ تیشکان وکشم در ولایت بدخشان مرز مشترک دارد.
باشندگان این شهرستان را عمدتاً تاجیکان و اقلیت‌های عرب وگجر تشکیل می‌دهند و به زبان فارسی دری حرف می‌زنند. مردم این شهرستان مسلمان و اهل سنت‌اند.
مردم

اقوام ساکن شهرستان تگاب عبارتند از تاجکها (۷۲٪)، عرب‌ها (۱٪) و (گجر) (۲۷٪).[نیازمند منبع]
نفوس مجموعی این والسوالی حدود ۴۰۰۰۰ نفر می‌باشد.
این بخشداری با قرار گرفتن در مسیر بخشداری فرخار ولایت تخار و بخشداری یمگان ولایت بدخشان، از مسیرهای عمده راه ابریشم قدیم بوده و راه بدخشان (پامیر-سین کینانگ) را به قطغن و کابل وصل می‌نماید.