stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فولاد ضد زنگ فریتی
َشکل پذیری

سختی فولاد از کربن ناشی می‌شود، با این حال کربن نیز به انعطاف‌پذیری کمتر و شکننده‌تر شدن فولاد کمک می‌کند. از آنجایی که فولاد فریتی حاوی سطوح کربنی کمتر از 0.03 درصد است، معمولاً دارای شکل پذیری بالاتر از حد متوسط هستند. این بدان معنی است که فولادهای فریتی را می توان به طور قابل توجهی بدون خطر ضعیف شدن شکل داد.
محتوای کربن پایین فولادهای فریتی همچنین خواص شکل پذیری استثنایی را برای آنها فراهم می‌کند و به آنها اجازه می‌دهد بدون نیاز به مشکلاتی مانند ترک خوردگی یا گلویی شدن به اشکال متعددی درآیند.
فواید ترکیب کم کربن فولاد فریتی با برخی معایب همراه است. به عنوان مثال، سخت شدن فولادهای فریتی از طریق عملیات حرارتی امکان پذیر نیست. علاوه بر این، برخی از انواع فولاد فریتی ممکن است هنگام جوشکاری مشکلاتی مانند ترک‌خوردگی غیرمنتظره در امتداد منطقه تأثیر گرما نشان دهند.
انواع فولادهای ضد زنگ فریتی

فولادهای ضد زنگ فریتی را می توان به پنج گروه مجزا تقسیم کرد. این گروه‌ها از نظر مقادیر دقیق فلزات مختلف و همچنین ویژگی‌های عملکرد خاص آنها متفاوت است.
فولادهای فریتی گروه 1 جزو کم هزینه ترین انواع فولاد ضد زنگ هستند. سطح کروم بسیار پایینی دارند، به این معنی که در طول زمان لایه‌ای از زنگ سطحی موضعی را جمع می‌کنند.
فولادهای فریتی گروه 2 متداول ترین نوع مورد استفاده هستند. این فولادها به دلیل سطح کروم بالاتر، مقاومت به خوردگی بیشتری دارند. فولادهای فریتی گروه 2 به طور کلی برای ویژگی های ساختمان و لوازم داخلی استفاده می شود.
فولادهای فریتی گروه 3 به دلیل سهولت شکل دهی و جوشکاری خود به خوبی شناخته شده اند، به این معنی که برای طیف وسیعی از کاربردها مناسب هستند.
فولادهای زنگ نزن فریتی گروه 4 حاوی مقادیر بیشتری مولیبدن هستند که مقاومت آنها در برابر خوردگی را بیشتر بهبود می بخشد. این نوع فولاد معمولاً برای کاربردهای با رطوبت بالا مانند سیستم های اگزوز و مخازن آب گرم استفاده می شود.
فولادهای فریتی گروه 5 دارای بالاترین سطح کروم هستند که به آنها درجه‌ای از مقاومت در برابر خوردگی می دهد که با همه فلزات به جز تعداد انگشت شماری دیگر قابل مقایسه نیست.
تنم

مکان در 23x15px|border |alt=|link= جمهوری آذربایجان
| تننم | تننم |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
تننم: تننم
مختصات: ۳۹°۳۰′۴۶″ شمالی ۴۵°۱۰′۲۸″ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۵۱۲۷۸°شمالی ۴۵٫۱۷۴۴۴°شرقی﻿ / 39.51278; 45.17444: مختصات: ۳۹°۳۰′۴۶″ شمالی ۴۵°۱۰′۲۸″ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۵۱۲۷۸°شمالی ۴۵٫۱۷۴۴۴°شرقی﻿ / 39.51278; 45.17444
بخش: جمهوری خودمختار نخجوان
بخش: شهرستان شرور
جمعیت[نیازمند منبع]: جمعیت[نیازمند منبع]
 • کل: ۷۴۶
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AZT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (AZT)
تننم (به لاتین: Tənənəm) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان شرور واقع شده‌است.
خصوصیات

تنم ۷۴۶ نفر جمعیت دارد.
سری زه

مکان
| سری زه | سری زه |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
مختصات: ۲۶°۱۰′۲۰″شمالی ۵۹°۲۸′۵۳″شرقی﻿ / ﻿۲۶٫۱۷۲۲۷۰۴°شمالی ۵۹٫۴۸۱۴۷۰۱°شرقی﻿ / 26.1722704; 59.4814701: مختصات: ۲۶°۱۰′۲۰″شمالی ۵۹°۲۸′۵۳″شرقی﻿ / ﻿۲۶٫۱۷۲۲۷۰۴°شمالی ۵۹٫۴۸۱۴۷۰۱°شرقی﻿ / 26.1722704; 59.4814701
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: نیک‌شهر
بخش: بنت
دهستان: دستگرد
جمعیت: ۱۵۶ نفر (سرشماری ۹۵)
سری زه، روستایی در دهستان دستگرد بخش بنت شهرستان نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۵۶ نفر (۵۳ خانوار) بوده است.
آسولا، لمباردی

مکان
| آسولا، لمباردی | آسولا، لمباردی |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
Città di Asola: Città di Asola
ناحیه: لمباردی
استان / شهرستان: استان منتووا (MN)
دهستان: Barchi, Castelnuovo, Gazzuoli, San Pietro, Sorbara
حکومت: حکومت
 • شهردار: رافائل فاوایی
مساحت: مساحت
 • کل: ۷۳ کیلومتر مربع (۲۸ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۲ متر (۱۳۸ فوت)
جمعیت (۱ ژانویه ۲۰۰۹): جمعیت (۱ ژانویه ۲۰۰۹)
 • کل: ۱۰٬۰۵۶
 • تراکم: ۱۴۰/کیلومتر مربع (۳۶۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: آسولانی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: ۴۶۰۴۱
پیش‌شماره تلفن: ۰۳۷۶
وبگاه: وبگاه رسمی
آسولا، لمباردی (به ایتالیایی: Asola, Lombardy) یک کومونه در ایتالیا است که در استان منتووا واقع شده‌است.
خصوصیات

آسولا ۷۳ کیلومترمربع مساحت و ۱۰٬۰۵۶ نفر جمعیت دارد و ۴۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده

شهر لاینگارتن آلمان خواهرخواندهٔ آسولا، لمباردی هست.
دولورس مورن

| دولورس مورن | دولورس مورن |
| --- | --- |
موران در جانی یک چشم (1950): موران در جانی یک چشم (1950)
تولد: دولورس ژان موران ۲۷ ژانویه ۱۹۲۶ استاکتون، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا
مرگ: 5 فوریه ۱۹۸۲ (۵۶ ساله) وودلند هیلز، کالیفرنیا، ایالات متحده
شغل: بازیگر
سال فعالیت: 1942–1954
همسر: بندیکت بوگئوس (1946–۱۹۶۲)
فرزندان: 1
دولورس ژان موران (زاده ۲۷ ژانویه ۱۹۲۶ – درگذشته ۵ فوریه ۱۹۸۲) بازیگر و مدل آمریکایی بود.
موران (دختر جیمز جی موران و همسرش، استر موران) در استاکتون، کالیفرنیا به دنیا آمد و در مدارس ابتدایی و متوسطه در آنجا تحصیل کرد. او برنده مسابقه خطابه کالیفرنیای شمالی شد و در نمایشنامه‌های مدرسه ایفای نقش کرد. در سال ۱۹۴۲، موران در ۱۶ سالگی با برادران وارنر قراردادی هفت ساله امضا کرد.
او در سال ۱۹۴۶ با بندیکت بوگاس در سالومه، آریزونا ازدواج کرد. آنها یک پسر به نام برت داشتند. این زوج در سال ۱۹۶۲ طلاق گرفتند.
در سال ۱۹۶۸، موران وصیتی به ارزش ۳۰۰۰۰۰ دلار دریافت کرد. آنتونی پونس، یک پرورش دهنده زردآلو، بخش عمده ای از دارایی خود را برای قدردانی از مهربانی ۲۰ سال پیش به او واگذار کرد. وصیت نامه پونس این بود که ۶۰۰۰ دلار به برادرزاده و پنج خواهرزاده او و بقیه به موران برسد. خواهرزاده‌ها و برادرزاده‌ها با وصیت نامه مخالفت کردند.
در سال ۱۹۸۲، دولورس موران در سن ۵۶ سالگی بر اثر سرطان درگذشت.
فیلم‌شناسی

| سال | عنوان | نقش | استودیو | کارگردان | یادداشت |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۴۲ | برنده شدن بال‌های خود را | بلوند در رقص | کمیته فعالیت‌های جنگی صنعت فیلم‌های سینمایی | جان هیوستون | بی‌اعتبار |
| ۱۹۴۲ | احمق آمریکایی خوش‌تیپ | پیپرینو | برادران وارنر | مایکل کورتیز | بی‌اعتبار |
| ۱۹۴۳ | راه سخت | بلوند جوان | برادران وارنر | وینسنت شرمن | بی‌اعتبار |
| ۱۹۴۳ | سه تشویق برای دختران | دختر کر بلوند | برادران وارنر | بازبی برکلی، ژان نگولسکو | (بخش "داستان فریمینگ")، بدون اعتبار |
| ۱۹۴۳ | آشنای قدیمی | دیردریک | برادران وارنر | وینسنت شرمن |  |
| ۱۹۴۴ | دور آخر | مولی استیونز | برادران وارنر | دی راس لدرمن | بی‌اعتبار |
| ۱۹۴۴ | داشتن و نداشتن | خانم هلن دوبورساک | برادران وارنر | هوارد هاکس |  |
| ۱۹۴۴ | غذاخوری هالیوود | خودش | برادران وارنر | دلمر دیوز |  |
| ۱۹۴۵ | بوق در نیمه شب می‌وزد | نوازنده ویولن / فران بلکستون | برادران وارنر | رائول والش |  |
| ۱۹۴۵ | خیلی جوان برای دانستن | پتسی اوبراین | برادران وارنر | فردریک دی کوردووا |  |
| ۱۹۴۶ | بدون رزرو | خودش | RKO | مروین لیروی |  |
| ۱۹۴۷ | مردی که دوستش دارم | گلوریا اوکانر | برادران وارنر | رائول والش |  |
| ۱۹۴۷ | شب کریسمس | ژان برادفورد | هنرمندان متحد | ادوین ال مارین |  |
| ۱۹۵۰ | جانی یک چشم | لیلی وایت | هنرمندان متحد | رابرت فلوری |  |
| ۱۹۵۳ | ساعت‌ها را بشمار | پائولا میچنر | RKO | دون سیگل |  |
| ۱۹۵۴ | لود نقره ای | دالی | RKO | آلن دوان | (نقش فیلم آخر) |
دومینیک کروز

| دومینیک کروز | دومینیک کروز |
| --- | --- |
دومینیک کروز در جریان نمایش  USO  در ۲۰۱۷: دومینیک کروز در جریان نمایش  USO  در ۲۰۱۷
زادهٔ: Dominick Rojelio Cruz ۹ مارس ۱۹۸۵ ‏(۴۰ سال) سن دیگو، ایالات متحده آمریکا
لقب(ها): The Dominator
ملیت: امریکایی
قد: ۵ ft ۸ in (۱٫۷۳ m)
وزن: ۱۳۵ پوند (۶۱ کیلوگرم؛ ۹٫۶ سنگ)
شاخه: خروس‌وزن (۲۰۰۸–اکنون) پروزن (۲۰۰۶–۲۰۰۸) میان‌وزن (۲۰۰۵–۲۰۰۶)
قد کشش: ۶۹ اینچ (۱۷۵ سانتیمتر)
مبارزه کردن از: سن دیگو، ایالات متحده آمریکا
تیم: Alliance MMA
مربی: Neil Melanson برذی کشتی کچ
رده: کمربند آبی در جوجیتسو برزیلی زیر نظر لوید اروین
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۳-اکنون
رکورد هنرهای رزمی ترکیبی: رکورد هنرهای رزمی ترکیبی
مجموع: ۲۴
برد: ۲۲
ناک‌اوت: ۸
تسلیم: ۱
تصمیم داور: ۱۳
باخت: ۲
تسلیم: ۱
تصمیم داور: ۱
 :  
سایر اطلاعات: سایر اطلاعات
وبگاه: dominickcruz.com
رکورد هنرهای رزمی ترکیبی از شرداگ: رکورد هنرهای رزمی ترکیبی از شرداگ
دومینیک کروز (Dominick Rojelio Cruz) (زاده ۹ مارس ۱۹۸۵) مبارز هنرهای رزمی ترکیبی است که در مسابقات یو اف سی فعالیت می‌کند. او دو بار قهرمان Bantamweight یو اف سی شده‌است و همچنین آخرین قهرمان خروس‌وزن در مبارزه در قفس افراطی جهانی (WEC) بود.
کروز به خاطر حرکت غیرمستقیم، کشتی قدرتمند، اعتصاب سریع و تمایل وی برای حمله از زاویه‌ها به روشی منحصر به فرد بر خلاف هر مبارز دیگری معروف شده‌است.
هادرت

مکان
| هادرت | هادرت |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
مختصات: ۲۵°۵۹′۳۱″شمالی ۵۹°۲۲′۳۵″شرقی﻿ / ﻿۲۵٫۹۹۱۹۳۶۵°شمالی ۵۹٫۳۷۶۳۱۴۴°شرقی﻿ / 25.9919365; 59.3763144: مختصات: ۲۵°۵۹′۳۱″شمالی ۵۹°۲۲′۳۵″شرقی﻿ / ﻿۲۵٫۹۹۱۹۳۶۵°شمالی ۵۹٫۳۷۶۳۱۴۴°شرقی﻿ / 25.9919365; 59.3763144
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: نیک‌شهر
بخش: بنت
دهستان: دستگرد
جمعیت: ۱۹۴ نفر (سرشماری ۹۵)
هادرت، روستایی در دهستان دستگرد بخش بنت شهرستان نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۹۴ نفر (۴۸ خانوار) بوده است.
فورت مک‌هنری

فورت مک‌هنری قلعه تاریخی پنج ضلعی ساحلی در لوکاست پوینت ایالات متحده است که اکنون بخشی از محله‌های از بالتیمور، مریلند است. شهرت این قلعه بیشتر به خاطر نقشش در جنگ ۱۸۱۲ می‌باشد که با موفقیت از بندر بالتیمور در برابر حمله نیروی دریایی بریتانیا از خلیج چساپیک در روزهای ۱۳ تا ۱۴ سپتامبر ۱۸۱۴ دفاع کرد. بنای اول این قلعه در سال ۱۷۹۸ ساخته شد و به‌طور مداوم توسط نیروهای مسلح ایالات متحده در طول جنگ جهانی اول و توسط گارد ساحلی در جنگ جهانی دوم مورد استفاده قرار گرفت. در سال ۱۹۲۵ این قلعه به عنوان یک پارک ملی ثبت شد و در سال ۱۹۳۹ به عنوان «آثار ملی و مکان تاریخی» دوباره ثبت شد.
در طول جنگ ۱۸۱۲ یک پرچم طوفان آمریکا، ۱۷ در ۲۵ فوت (۵٫۲ در ۷٫۶ متر)، در طول بمباران بر فراز فورت مک هنری در اهتزاز بود. در اوایل صبح روز ۱۴ سپتامبر ۱۸۱۴ با یک پرچم پادگان آمریکایی بزرگتر، ۳۰ در ۴۲ فوت (۹٫۱ در ۱۲٫۸ متر)) جایگزین شد. پرچم بزرگتر نشان دهنده پیروزی آمریکا بر بریتانیا در نبرد بالتیمور بود. تماشای پرچمدار فرانسیس اسکات کی را برانگیخت تا شعر «دفاع از قلعه هنری» را بنویسد که بعداً با آهنگ «به آناکرئون در بهشت» تنظیم شد و به «پرچم ستاره‌دار»، سرود ملی ایالات متحده، معروف شد.
تاریخ > قرن ۱۸ام

فورت مک‌هنری در محل قلعه سابق وتستون ساخته شد که از سال ۱۷۷۶ تا ۱۷۹۷ از بالتیمور دفاع کرده بود. فورت وتستون در جزیره وتستون پوینت (منطقه مسکونی و صنعتی امروزی با نام لوکست پوینت) قرار داشت که به دهانه بندر بالتیمور بین Basin (بندر داخلی امروزی) و شاخه شمال غربی در سمت شمالی و Middle and Ferry (در حال حاضر جنوبی) قرار دارد. شاخه‌های رودخانه پاتاپسکو در سمت جنوبی.
ژان فونسین فرانسوی این قلعه را در سال ۱۷۹۸ طراحی کرد، و بین سال‌های ۱۷۹۸ و ۱۸۰۰ ساخته شد. هدف قلعه جدید بهبود دفاع از بندر مهم بالتیمور در برابر حملات آتی دشمن بود.
قلعه جدید یک پنج ضلعی مستحکم بود که توسط یک خندق خشک احاطه شده بود - یک خندق عمیق و وسیع. این خندق به عنوان پناهگاهی عمل می‌کند که پیاده‌نظام می‌توانست از قلعه در برابر حمله زمینی دفاع کند. در صورت چنین حمله ای به این خط اول دفاعی، هر نقطه یا سنگر می‌تواند تیراندازی متقابل از توپ و سلاح‌های سبک را فراهم کند.
فورت مک‌هنری به نام جیمز مک‌هنری (۱۷۵۳–۱۸۱۶) سیاستمدار اولیه آمریکایی، مهاجر اسکاتلندی-ایرلندی و جراح-سرباز نامگذاری شد. او نماینده کنگره قاره ای از مریلند و یکی از امضاکنندگان قانون اساسی ایالات متحده بود. پس از آن، او به عنوان وزیر جنگ ایالات متحده (۱۷۹۶–۱۸۰۰) منصوب شد، که تحت ریاست جمهوری جورج واشینگتن و جان آدامز خدمت می‌کرد.
تاریخ > قرن ۱۹ام > جنگ ۱۸۱۲

شروع ساعت ۶ صبح در ۱۳ سپتامبر ۱۸۱۴، کشتی‌های جنگی بریتانیا به فرماندهی نایب دریاسالار الکساندر کوکرین به‌طور مداوم فورت مک هنری را به مدت ۲۵ ساعت بمباران کردند. مدافعان آمریکایی ۱۸، ۲۴ و ۳۲ پوندی داشتند (۱۸, ۲۴، و ۳۶ پوند (۸, ۱۱، و ۱۶ کیلوگرم)) توپ. برد اسلحه‌های انگلیسی ۲ مایل (۳ کیلومتر) و موشک‌های بریتانیا ۱٫۷۵ مایل (۲٫۸ کیلومتر) داشتند برد، اما نه اسلحه و نه موشک دقیق نبودند. کشتی‌های بریتانیایی نتوانستند از فورت مک‌هنری عبور کرده و به بندر بالتیمور نفوذ کنند، زیرا به دلیل دفاعیات آن از جمله زنجیره‌ای متشکل از ۲۲ کشتی غرق‌شده و توپ‌های آمریکایی وجود داشت. کشتی‌های بریتانیایی فقط می‌توانستند راکت‌ها و خمپاره‌های خود را در حداکثر برد تسلیحات به سمت قلعه شلیک کنند. دقت ضعیف در هر دو طرف منجر به آسیب بسیار کمی به هر یک از طرفین شد قبل از اینکه انگلیسی‌ها با تخلیه مهمات خود، حمله خود را در صبح روز ۱۴ سپتامبر متوقف کردند. بنابراین بخش دریایی تهاجم بریتانیا به بالتیمور دفع شده بود. تنها یک کشتی جنگی بریتانیایی، یک کشتی بمب‌افکن، مورد اصابت مستقیم آتش برگشت قلعه قرار گرفت و یکی از خدمه آن زخمی شد.[نیازمند منبع]
از آمریکایی‌ها مدافع در فورت مک‌هنری، تحت فرماندهی سرگرد جورج آرمیستد، چهار نفر کشته شدند - از جمله یک سرباز سیاه‌پوست، سرباز ویلیام ویلیامز، و زنی که در حین حمل تجهیزات به سربازان بر اثر انفجار بمب از وسط نصف شد - و ۲۴ نفر زخمی شدند. در یک نقطه در طول بمباران، یک بمب به انبار مهمات قلعه برخورد کرد. با این حال، یا باران فیوز را خاموش کرد یا بمب یک انفجار بود.
تاریخ > قرن ۱۹ام > بنر ستاره دار

فرانسیس اسکات کی، وکیلی از واشینگتن که برای مذاکره در مورد آزادی دکتر ویلیام بینز، یک اسیر جنگی غیرنظامی به بالتیمور آمده بود، شاهد بمباران یک کشتی آتش‌بس نزدیک بود. یک پرچم بزرگ آمریکا توسط مری پیکرزگیل به قیمت ۴۰۵/۹ دلار در پیش‌بینی حمله بریتانیا به قلعه دوخته شده بود. هنگامی که کی پرچم را دست نخورده در سپیده دم ۱۴ سپتامبر مشاهده کرد، آنقدر متأثر شد که همان روز صبح شروع به ساختن «دفاع از قلعه هنری» با آهنگ «به اناکریون در بهشت» کرد که بعدها به پرچم پرستاره تغییر نام داد و به سرود ملی ایالات متحده تبدیل شد.
تاریخ > قرن ۱۹ام > جنگ داخلی

در طول جنگ داخلی آمریکا، منطقه ای که فورت مک هنری در آن قرار دارد به عنوان یک زندان نظامی خدمت می‌کرد، که هم سربازان کنفدراسیون و هم تعداد زیادی از شخصیت‌های سیاسی مریلند را که مظنون به هواداری کنفدراسیون بودند، در آن محبوس بودند. زندانیان شامل جورج ویلیام براون شهردار تازه منتخب بالتیمور، شورای شهر و کمیسر پلیس جدید جورج پی کین و اعضای مجمع عمومی مریلند به همراه چندین سردبیر و صاحب روزنامه بودند. نوه فرانسیس اسکات کی، فرانسیس کی هوارد، یکی از این زندانیان سیاسی بود. برخی از سلول‌های مورد استفاده هنوز پابرجا هستند و می‌توان در قلعه از آنها بازدید کرد. فورت مک هنری در این زمان برای آموزش توپخانه نیز استفاده می‌شد. این سرویس منشأ توپهای رادمن است که در حال حاضر در قلعه قرار گرفته و نمایش داده می‌شود.
در ۲۵ می ۱۸۶۱ جان مریمن در شهرستان بالتیمور دستگیر و در فورت مک هنری زندانی شد. مریمن نقشی در تخریب پل‌ها در مریلند برای جلوگیری از حرکت نیروهای اتحادیه داشت. مریمن از راجر بی تانی، قاضی ارشد دیوان عالی درخواست داد تا قرار احضار زندانی را صادر کند، و تینی این دادخواست را پذیرفت و از مریمن خواست که روز بعد در دادگاه خود حاضر شود و مارشال‌های ایالات متحده را برای اجرای حکم به قلعه بفرستد. پس از آن یک رویارویی معروف و دراماتیک در دروازه‌های قلعه بین مارشال‌های فدرال و ژنرال جورج کادوالدر، فرمانده نیروهای اتحادیه فورت رخ داد. فرمانده به این دلیل که طبق دستور رئیس‌جمهور آبراهام لینکلن، که قرار احضار زندانی را به حالت تعلیق درآورده بود، از اجرای دستور خودداری کرد. پرونده دادگاه حل نشده باقی مانده است و شعبه اجرایی همچنان از تبعیت از حکم تانی خودداری می‌کند.
تاریخ > قرن بیستم > جنگ جهانی اول

در طول جنگ جهانی اول، صدها ساختمان اضافی در زمین‌های اطراف قلعه ساخته شد تا کل این مرکز را به یک بیمارستان عظیم ارتش ایالات متحده برای معالجه سربازانی که از درگیری‌های اروپایی برمی‌گشتند، تبدیل کنند. امروزه هیچ‌یک از آن ساختمان‌ها باقی نمانده است و تنها قلعه اصلی حفظ شده و به وضعیت اصلی خود در طول جنگ ۱۸۱۲ بازسازی است.
تاریخ > قرن بیستم > جنگ جهانی دوم

در طول جنگ جهانی دوم، فورت مک هنری به عنوان یک پایگاه گارد ساحلی خدمت می‌کرد. بخش‌های تاریخی که برای آموزش استفاده می‌شد، برای عموم بازماند.
تاریخ > قرن بیستم > بنای تاریخی ملی

این قلعه در سال ۱۹۲۵ به پارک ملی تبدیل شد. در ۱۱ اوت ۱۹۳۹، این بنا به عنوان «یادبود ملی و محل تاریخی» تغییر نام داد، که تنها مکان تعیین شده مضاعف در ایالات متحده است. در ۱۸ اکتبر ۱۹۶۶ در فهرست ملی اماکن تاریخی ثبت شد. این یک سنت ملی شده است که وقتی یک پرچم جدید طراحی می‌شود، ابتدا بر فراز فورت مک هنری به اهتزاز در می‌آید. اولین پرچم‌های رسمی ۴۹ و ۵۰ ستاره آمریکا بر فراز قلعه به اهتزاز درآمد و هنوز در محل قرار دارد.
بمباران فورت مک هنری
پرچمی که بر فراز فورت مک‌هنری در هنگام بمباران آن در سال ۱۸۱۴ به اهتزاز درآمد که فرانسیس اسکات کی شاهد آن بود. خانواده سرگرد آرمیستد، فرمانده قلعه، پرچم را تا زمانی که در سال ۱۹۱۲ به اسمیتسونیان اهدا کردند، نگه داشتند
کپی پرچم ۱۵ ستاره / ۱۵ خط ایالات متحده که امروزه بر فراز فورت مک هنری در اهتزاز است.
قالب (تولید)

قالبْ‌فشاری‏‌‌‌ (به انگلیسی: Die) یک نوع ابزار است که در صنایع تولیدی برای برش یا شکل‌دادن مواد، عموماً جامد، بیشتر با استفاده از دستگاه پرس استفاده می‌شود. مانند قالب‌های متداول، قالبْ فشاری ها به‌طور کلی به‌شکل کالایی که با آنها تولید می‌شود تنظیم می‌شوند. محصولات ساخته شده با قالب از گیره کاغذ ساده گرفته تا قطعات پیچیده‌ای که در فناوری پیشرفته استفاده می‌شود، متفاوت هستند.
قالبْ‌فشاریِ پروگراسیو با نوار ضایعات و تمبر
قالب فشاری به‌طور معمول توسط سازندگان ابزار و قالب سازان ساخته می‌شدند و پس از نصب در دستگاه پرس به مرحله تولید می‌رسند. یک قالب فشاری شامل بلوک فلزی یا مجموعه ای است که برای تشکیل موادی مانند ورق فلز و پلاستیک استفاده می‌شود. برای شکل دهی در حالت خلاء ورق‌های پلاستیکی فقط از یک فرم واحد استفاده می‌شد، به‌طور معمول برای تشکیل ظروف پلاستیکی شفاف (به عنوان بسته‌های قرص) برای کالاها.
قطعات قالب پروگراسیو

بلوک قالب فشاری: این قسمت اصلی است که تمام قسمت‌های دیگر به آن وصل شده‌اند.
صفحه پانچ: این قسمت از مشت‌های مختلف موجود در محل نگه داشته و پشتیبانی می‌کند.
پانچ خالی: این قسمت به همراه قالب خالی قسمت خالی تولید می‌کند.
سوراخ پانچ: این قسمت به همراه قالب سوراخ سوراخ قطعات را از قسمت تمام شده خالی شده خارج می‌کند.
صفحه استریپر: از این برای نگه داشتن مواد روی قالب خالی / سوراخ سوراخ شده و جدا کردن مواد از مشت‌ها استفاده می‌شود.
خلبان: این به شما برای قرار دادن دقیق ورق برای مرحله بعدی عملیات کمک می‌کند.
راهنما: سنج یا ایست انگشت - این قسمت‌ها برای اطمینان از اینکه مواد در حال کار روی هم قرار گرفته‌اند، به عنوان آخرین مورد در همان حالت قرار می‌گیرند.
بلوک تنظیم : این قسمت برای کنترل عمقی که پانچ به درون قالب می‌رود استفاده می‌شود.
قالب پولک زنی: پانچ خالی را ببینید
قالب سوراخ: سوراخ پانچ دار را ببینید.
ساقه: برای نگه داشتن در پرس‌ها استفاده می‌شود. باید تراز وسط قرار گیرد و در مرکز ثقل صفحه قرار داشته باشد.
پرونده:== فرآیندها ==
پرونده:سه مزیت استفاده از قالب‌های بلنکینگ:
پرونده:ظاهر: از آنجایی که قطعه در یک عملیات خالی می‌شود،لبه‌های قطعه ظاهر یکنواختی ایجاد می‌کنند.
پرونده:صافی سطح: با توجه به فشرده‌سازی یکنواخت فرآیند بلنکینگ، نتیجه نهایی یک قطعه صاف است.
پرونده:*''' Compound operations:''' قالب‌های ترکیبی، چندین عملیات را روی قطعه انجام می‌دهند.عملیات مرکب اجرای بیش از یک عملیات در طول چرخه پرس است.
پرونده:*''' Curling :''' یک فرآیند شکل‌دهی ورق فلزی است که برای تبدیل لبه‌ها به یک حلقه توخالی استفاده ‌می‌شود. مانند لولای در.
پرونده:*'''Cut off: ''' قالب‌های برش برای برش مواد اضافی از انتهای تمام شده یک قطعه یا برای بریدن طول از پبش تعیین شده استفاده می‌شوند.
پرونده:*'''Hydroforming:''' فرآیند شکل دهی ورق های فلزی با استفاده از نیروی هیدرولیکی است. مهم ترین کاربرد آن در صنایع خودروسازی است.
پرونده:*''' shaving:''' تراشیدن مقداری از مواد از لبه های قطعه به منظور بهبود دقت قطعه.
پرونده:*'''Drawing:''' عمل کشش شباهت زیادی به عمل شکل دهی دارد با این تفاوت که عمل کشش دچار تغییر شکل پلاستیک شدیدی می شود.
Rotary die

↑  (Degarmo، Black و Kohser 2003).
مراحل مختلف شکل دهی یک قطعه با یک یا چند قالب فشاری
گرگان

برای دیگر کاربردها، گرگان (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| گرگان استرآباد | گرگان استرآباد |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: گلستان
شهرستان: گرگان
بخش: مرکزی
نام(های) پیشین: استرآباد، وهرکانه
مردم: مردم
جمعیت: ۳۵۰٬۶۷۶ نفر (۱۳۹۵)
رشد جمعیت: ۲٫۸
تراکم جمعیت: ۲۷۲ نفر بر کیلومتر مربع
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
مساحت: ۶۴ کیلومتر مربع
ارتفاع: ۱۷۶ متر
آب‌وهوا: آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه: ۱۷٫۸ درجهٔ سلسیوس
میانگین بارش سالانه: ۵۸۳٫۸ میلی‌متر
روزهای یخبندان سالانه: ۱۴٫۴ روز
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
شهردار: سید حسین سیاه بالایی کلویی 
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۱۷
وبگاه: شهرداری گرگان
شناسهٔ ملی خودرو:  ایران ۵۹
  گرگان  روی نقشه ایران ۳۶°۵۰′شمالی ۵۴°۲۹′شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۸۳°شمالی ۵۴٫۴۸°شرقی﻿ / 36.83; 54.48   :   گرگان  روی نقشه ایران ۳۶°۵۰′شمالی ۵۴°۲۹′شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۸۳°شمالی ۵۴٫۴۸°شرقی﻿ / 36.83; 54.48   
 :  
گُرگان (تلفظپرونده:Gorgan.ogg) یکی از شهرهای ایران، شهری در کناره جنوب خاوری دریای مازندران و در نزدیکی خلیج گرگان در شمال ایران و مرکز استان گلستان و شهرستان گرگان است.
گرگان کنونی تا سال ۱۳۱۶ «اَستَرآباد» یا «اِستارباد» نام داشت. گرگان کهن که به زبانِ عربی جرجان خوانده می‌شد، [شهری] آباد و مهم بود که در نزدیکی گنبد کاووس امروزی قرار داشته، و اینک ویرانه‌های آن در دور و بر امام‌زاده یحیی بن زید قرار دارد. نام کنونی گرگان که جایگزین نام کهنش، استرآباد شده، در واقع، برگرفته از (جرجان) و گرگان پیشین از شهریور ۱۳۱۶ برای این شهر استفاده شد. شهر گرگان و منطقهٔ پیرامونش که از نیمهٔ سال ۱۳۷۶ خورشیدی به گونه رسمی به استان گلستان نشان شده، از ۱ دی ماه ۱۳۱۱ خورشیدی تاکنون به نام «گرگان و دشت» شهرت داشته است. گرگان پرجمعیت‌ترین و بزرگترین شهرِ استان گلستان و بیست و چهارمین شهر ایران بر پایهٔ جمعیت است و بومی ها و یا به‌قول ساکنین این استان، محلی های آن طبری هستند که در طبری‌گرگانی دسته بندی میشوند. بخشی از دیوار بزرگ گرگان در نزدیکی شهر گرگان قرار دارد. گرگان کهن که در منابع یونانی هیرکانیا، در فارسی باستان ورکانه و در عربی جرجان نامیده می‌شده، سرزمینی باستانی در بخش جنوب خاوری دریای مازندران، و کمابیش یکسان با استان گلستان امروزی بوده است. ۲۰ شهریور به عنوان سالروز تغییر نام استرآباد به گرگان به عنوان روز گرگان نام گرفته است، از این رو هر ساله جشنی برایِ پاسداشت آن با همکاری مردم و شهرداری گرگان گرفته می‌شود.
نام‌گذاری

شهر گرگان تا ۲۰ شهریور ۱۳۱۶ استرآباد نامیده می‌شد، نامی که پیش‌تر ناصرالدین‌شاه بر روی آن نهاده بود و در دوران صفویه احتمالاً به‌دلیل تعداد زیاد سادات در آنجا به دارالمؤمنین شهرت داشت. طبق سفرنامهٔ فرج‌الله بهرامی، رضاشاه در سال ۱۳۰۵ پس از بازدید از استرآباد این‌گونه می‌گوید: «چون گرگان نام تاریخی و اسم قدیم این ناحیه است، امر دادم به هیئت دولت ابلاغ نمایند که استرآباد را بعد از این، به‌نام قدیمی و تاریخی این ناحیه گرگان بنامند، زیرا مدت‌هاست که این اسم، از این دشت و ناحیه، منتزع و متروک مانده است.»
البته اولین بار در فرمانی به تاریخ ۱ دی ۱۳۱۱ نام منطقه استرآباد و صحرا به گرگان و دشت تغییر داده شد. از آن تاریخ به بعد کم‌کم نام استرآباد از میان رفت و عملاً از سال ۱۳۱۴ به بعد در نشریات و مطبوعات نام استرآباد دیده نشد. سرانجام در ۲۰ شهریور ۱۳۱۶ به تصویب فرهنگستان «استرآباد» به «گرگان» تغییر یافت.
نام‌گذاری > استرآباد

گرگان کنونی تا سال ۱۳۱۶ «اَستَرآباد» یا «اِستارباد» یا «اِستِرآباد» نام داشت. در کتاب استرآباد در سفرنامه‌های عصر قاجار نوشتهٔ احسان گوهری‌راد آمده که مرکز حکومت استرآباد شهر استرآباد با نام قدیمی استرک بوده و کم‌کم به استرآباد تغییر نام یافته است. به باور اغلب پژوهشگران، استرآباد مرکب از «استر» و «آباد» است که استر به معنای ستاره و آباد هم به معنای عمارت و آبادی است. برخی معتقدند خشایارشا این شهر را به خاطر همسرش اِستِر بنا نهاده و آن را استرآباد نامیده است.
محققان همچنین استر در استرآباد را به معنی قاطر نیز می‌دانند.
نام‌گذاری > گرگان

گرگان یا جرجان نام شهری قدیمی در قسمت شرقی استان گلستان و شهر گنبد کاووس فعلی است که به‌دلیل حملهٔ مغول ویران شد. هم‌اکنون ویرانه‌های آن در حوالی امام‌زاده یحیی بن زید قرار دارد. در واقع نام فعلی گرگان برگرفته از گرگان قدیم یا جرجان است که در سال ۱۳۱۶ جایگزین استرآباد شد. در کتاب استرآباد در سفرنامه‌های عصر قاجار آمده: «جرجان از آن جرجان نامیده شده است که جرجان بن لاوذ بن سام بن نوح آن را بنا نهاد». دانشنامهٔ ایرانیکا معنی نام گرگان را «سرزمین گرگ‌ها» و جرجان را عربی‌شدهٔ آن می‌داند. در سنگ‌نوشتهٔ بیستون نام شهر وَرْکانَه ذکر شده و شکل لاتینی‌شدهٔ آن هیرکانیا است. ورگ و وهرگ در طبری به معنی گرگ و ورکان یا وهرگان به‌معنی «سرزمین گرگ‌ها» هستند. هیرکانیه، وارکانا و بارکانا اشکال دیگر نام «گرگان» هستند.
پیشینه

مقالهٔ اصلی: گرگان (سرزمین)
گرگان از مستحدثات گرگین میلاد است. گرگین از کی‌خسرو درخواست نموده به گرگان آمد و آن شهر را بنا کرد. مساحت این شهر چهار فرسخ بود و نشستگاه مرزبانان طبرستان بود.
استرآباد و گرگان دو شهر کاملاً مجزا بوده‌اند. شهر استرآباد بر جای گرگان امروزی و میان دو شهر جرجان و ساری قرار داشت. یاقوت حموی در کتاب معجم‌البلدان می‌نویسد: استرآباد شهر بزرگ مشهوریست از اعمال طبرستان در میانهٔ ساری و گرگان از اقلیم پنجم.
ابوالفدا متوفی در سال ۷۳۲ قمری دربارهٔ استرآباد می‌نویسد: استرآباد میان ساری و جرجان است، تاریخی دربارهٔ آن نوشته‌اند، ابونعیم عبدالملک استرآبادی از سرشناسان آنجاست.
از قول مهلبی در تقویم البلدان نیز آمده است: استرآباد بر حد طبرستان است و از آن تا آمل که مرکز طبرستان است ۳۹ فرسنگ است. همچنین به گفتهٔ مهلبی استرآباد بلده‌ایست از بلاد مازندران.
 ظهیرالدین مرعشی در کتاب تاریخ طبرستان و رویان و مازندران می‌نویسد: حد طبرستان از طرف شرقی دیناره‌جاری و از طرف غربی ملاط که آن قریه شهر هوسم که اکنون به فرضه روده‌سر اشتهارد دارد. حد مازندران از طرف شرقی بیشه انجدان می‌باشد و از طرف غربی ملاط می‌باشد. حد گرگان حالیا که به استرآباد مشهور است و اصلاً دهستان می‌گفتند شرقی دیناره‌جاری است که حد شرقی تمام طبرستان است و غربی انجدان که حد شرقی مازندران است. به گفتهٔ ظهیرالدین مرعشی مازندران بخشی از طبرستان است و سرزمین طبرستان، هر دو ولایت گرگان و مازندران را در بر می‌گرفت.