stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
نبرد فاریسکور
حمله به قاهره > شرایط پیش از جنگ

طبق گفته ژوانویل راهی که صلیبیون برای حرکت به سمت قاهره انتخاب کرده بودند، پر از آبراهه و قنات و شعبه‌های رودخانه نیل بود که بزرگ‌ترین آنها جزیره دمیاط یا دریای کوچک (به عربی: بحر الصغیر) بود و آن مثلثی بود که منصوره در رأس جنوب غربی آن، محلی که دریای أشموم از انشعابات دمیاط جدا می‌شد، قرار داشت و در واقع دریای أشموم مانعی در مسیر حرکت آنها بود. این شرایط موقعیت مناسبی برای امیر فخرالدین یوسف بود تا از این اوضاع طبیعی برای دشوار کردن حرکت صلیبیون استفاده کند؛ پس بیشتر قوای خود را در پشت جزیره دمیاط نگه داشت و عده‌ای سوارانش را فرستاد تا هنگام عبور از کنار هر قنات، در میان صفوف صلیبیون ناآرامی ایجاد کنند و آن‌گاه وی حمله‌های ناگهانی را بر ضد صلیبیون سازماندهی می‌کرد. با وجود حملات پراکنده نیروهای ایوبی، لوئی نهم باکندی و احتیاط جلو می‌رفت تا در ۱۴ رمضان دسامبر به برامون بین شرمساح و منصوره رسید. سپاه وی در کناره جزیره دمیاط در سمت منصوره گردهم آمدند و دریای أشموم بین آنها و مسلمانان جدایی انداخت.
لوئی نهم و سپاه صلیبی وقتی متوجه سختی شرایط شدند که تقریباً دیدند در این منطقه محاصره شده‌اند و نمی‌توانند به منصوره بروند و مسلمانان در کناره غربی رود، روبروی آنها قرار دارند؛ ولی اقدام سواران ایوبی در عبور از جزیره دمیاط برای حمله به باقیمانده سپاه صلیبی را، صلیبیون ناکام گذاشتند. در ۸ فوریه ۱۲۵۰، سپاه صلیبی توانست از دریای اشموم ار راه مخاضمه سلامون با کمک یکی از مسیحیان مصر عبور کنند. شوالیه‌های معبد به‌طور ناگهانی به لشکرگاه ایوبی حمله بردند. فخرالدین یوسف مدت زمانی را برای جمع کردن افراد نیاز داشت تا از حمله آنها جلوگیری کند ولی طولی نکشید که در کمینی که شوالیه‌های معبد برای وی درست کرده بودند، افتاد. مسلمانان به دو سوی راست و چپ پراکنده شدند و عده بسیاری از نیروهای ایوبی از جمله فخرالدین یوسف کشته شدند و عده‌ای دیگر نیز به منصوره گریختند.
حمله به قاهره > نبرد المنصوره

مقالهٔ اصلی: نبرد المنصوره
با عقب‌نشینی نیروهای ایوبی به سمت دیوارهای شهر المنصوره، رابرت، کنت ارتوا، پس از گذر از گذرگاه سلامون بر اردوگاه ایوبیان مسلط شد؛ اما پس از این پیروزی به ناگاه به سمت المنصوره برای نابود کردن سپاه ایوبی حرکت کرد و با درخواست شوالیه‌های معبد مبنی بر آن که منتظر سپاه اصلی به رهبری لوئی نهم باشند و توصیه بعضی از آنها به رعایت احتیاط و پرهیز توجهی نکرد و برای حمله به سمت المنصوره شتاب نمود.
در این زمان رکن‌الدین بیبرس از فرماندهان مملوک سپاه ایوبی، در رأس سپاهی متشکل از ممالیک صالحی، فرماندهی دفاع از شهر المنصوره را بر عهده گرفت. وی سپاهش را در تقاطع راه‌ها مستقر کرد و با سواره‌نظام صلیبی که به سمت شهر حمله برده بودند، با باز گذاشتن دروازه‌های شهر رها نمود تا وارد شهر شوند و به دیوار قلعه المنصوره برسند. سپس بیبرس به همراه نیروهایش از راه‌های فرعی به سواره‌نظام صلیبی یورش برد و در نتیجه، نیروهای صلیبی به سرعت محاصره و در دام افتادن؛ بدین‌ترتیب اکثر سواره‌نظام صلیبی در محاصره نیروهای ممالیک کشته شدند. این شکست سبب شد تا موقعیت نیروهای صلیبی در برابر ایوبیان که اکنون با کمک ممالیک قدرت یافته بودند، تضعیف شود.
لوئی که از تار و مار شدن سواره‌نظامش ناراحت بود، برای مقابله با نیروهای مملوک دست به آماده‌سازی نیروهایش برای مقابله با ممالیک زدو وی ابتدا دستور ساخت پلی از صنوبر بر روی مدخل جزیره دمیاط را صادر کرد تا بتواند همراه با سپاه خود از روی آن عبور کند و همچنین کمانداران خود را دور از نیل مستقر کرد تا هنگام عبور نیروهایش از پل، در صورت ضرورت از آنها مراقبت کند؛ اما نیروهای ممالیک موقعیت خود تا ۱۱ فوریه ترک نکردند. در این زمان ممالیک دست به حمله‌ای به سمت لشکرگاه صلیبی بردند که با مقاومت نیروهای صلیبی به فرماندهی لوئی عقب‌نشینی کردند و به المنصوره بازگشتند.
حمله به قاهره > نبرد المنصوره > ورود توران‌شاه به صحنه نبرد و نبرد فاریسکور

با وود عقب‌راندن نیروهای ایوبی، صلیبیون در شرایط سختی قرار داشتند؛ آذوقه آنها کم شده بود و تعدادی از نیروهای خود در نبرد المنصوره و دفاع از لشکرگاه از دست داده بودند؛ همچنین بیماری‌های مختلف در اردوگاه آنها رواج پیدا کرده بود. با این حال لوئی به مدت ۸ هفته در اردوگاه خود در برابر شهر المنصوره منتظر ماند تا شاید به واسطه‌ای اخباری که به وی رسیده بود، کودتایی در مصر صورت گیرد تا بتواند از موقعیت مناسب حداکثر استفاده را ببرد.
توران‌شاه پس از آن که در راه عزیمت به مصر، در دمشق به عنوان سلطان برگزیده شد، در ۲۱ فوریه ۱۲۵۰، به المنصوره رسید. در همان زمان مرگ الصالح ایوب اعلام شد و شجره‌الدر اداره امور را به وی سپرد. توران‌شاه برای پیروزی کامل بر نیروهای صلیبی دست به طراحی نقشه‌ای زد که متضمن پیروزی آنها بر لوئی نهم بود. وی دستور داد تا مجموعه‌ای از کشتی‌های کوچک بسازند و آنها را به شاخه‌های مختلف نیل سفلی منتقل کنند و در آبراهه‌هایی که از آنها منشعب می‌شدند، مستقر شوند تا به کشتی‌های صلیبی حامل آذوقه حمله برند. با این کار ارتباط صلیبیون با دمیاط و مرکز تدارکات‌شان مسدود شد. طبق گفته مقریزی صلیبیون با این اقدام توران‌شاه، تعداد زیادی از کشتی‌های خود که شمار آنها به ۵۸ می‌رسید از دست دادند. بدین‌گونه امدادرسانی به صلیبیون به‌طور کامل قطع شد و وضعیت آنها دشوارتر از قبل شد و سرانجام با این اقدام در محاصره نیروهای ایوبی قرار گرفتند.>
لوئی با پی بردن به شرایط پیش آماده، دریافت که امکان حمله به سمت قاهره وجود ندارد لذا دستور بازگشت و عقب‌نشینی به سمت دمیاط را صادر نمود. نیروهای صلیبی تمامی چوب و الوارهایی که در اختیار داشت را به آتش کشیدند. همچنین مرکب‌های خود را از بین بردند تا بتوانند به سمت دمیاط فرار کنندو لوئی در این زمان دریافت که عقب‌نشینی به سمت دمیاط راحت نخواهد بود چرا که نیروهای ایوبی و ممالیک به تعقیب آنها خواهند آمد؛ لذا پیش از آغاز عملیات عقب‌نشینی، به مذاکره با توران‌شاه توسل کرد؛ بر این اساس پیشنهاد داد که دمیاط را در مقابل به دست آوردن اورشلیم ترک کند اما به واسطه وضعیت و موقعیت ضعیف‌تر وی نسبت به توران‌شاه، سلطان ایوبی پیشنهاد وی را رد کرد.>
در بامداد آوریل ۱۲۵۰ عقب‌نشینی صلیبیون آغاز شد. اما در حین فرار مهندسان صلیبی فراموش کردند پلی را که برای گذر از نهر کوچک ساخته بودند، خراب کنند؛ لذا طولی نکشید که ممالیک به دنبال سپاه صلیبی از پل گذشتند و عملیات تعقیبی منظم را اجرا کردند و از از سو به سمت آنها حمله بردند. با وجود حملات صلیبیون، صلیبیون توانستند با مقاومت به شرمساح واقع ذر میانه راه المنصوره و دمیاط برسند ولی در آنجا لوئی بیمار شد و ممالیک موفق شدند نیروهای صلیبی را محاصره و در فارسکور از همه سو به نیروهای صلیبی حمله کنند. لوئی بیمار نتوانست در برابر نیروهای ایوبی پایداری کند و سرانجام پس از محاصره نیروهایش، از نیروای ایوبی شکست سختی خود و تقریباً تمامی نیروهایش کشته، مجروح یا اسیر شدند. خود لوئی نیز پس از شکست اسیر شد و در میان اسرا به المنصوره منتقل و طبق گفته مقریزی و نویری در خانه ابراهیم بن لقمان حبس شد. بدین ترتیب جنگ هفتم صلیبی که با تدارکات عظیمی از جانب جهان مسیحیت لاتینی آغاز شده بود، با شکست سخت نیروهای صلیبی به پایان رسید.>
اسارت لوئی نهم

پس از شکست لوئی از نیروهای مسلمان، مسلمانان تمام تمرکز خود را نه تنها به دمیاط بلکه به تمامی اراضی صلیبیون در شام و اراضی مقدس کردند. بدین ترتیب سعی بر اسفاده از اسارت لوئی برای بازپس‌گیری مناطق اراضی مقدس کردند اما وی اظهار داشت که این مناطق تحت حاکمیت وی نیست بلکه در اختیار کنراد پسر فریدریش دوم، امپراتوری مقدس روم است. با این حال توران‌شاه به تلاش‌های خود ادامه داد تا لوئی را به پذیرش این درخواست وادارد اما با پافشاری و مخالفت لوئی مواجه می‌شد که وی قدرتی در واگذاری مناطق ندارد. بدین ترتیب بعد از تلاش نافرجام توران‌شاه برای بازپس‌گیری مناطق با استفاده از لوئی، وی تصمیم گرفت که به اراضی تحت حاکمیت صلیبیون حمله برد؛ و سرانجام پادشاه فرانسه را به شرایط صلحی واداشت:
در ازای آزادی لوئی، وی باید مبلغ ۵۰۰ هزار لیر تورناوی (معادل ۱ میلیون بیزنته) به ایوبیان بپردازد؛
اکثر اسرای مسلمان در اختیار صلیبیون آزاد شوند؛
بازپس دادن دمیاط به سلطان ایوبی؛
و نهایت این قرارداد صلح به مدت ۱۰ سال برقرار بماند.
سرانجام لوئی نهم با پذیرفتن این شرایط تحمیل شده، به محترم شمردن این قرارداد سوگند خورد. با این حال لوئی همچنان تا زمان پرداخت مبلغ فدیه خود، در اسارت سلطان ایوبی در المنصوره باقی ماند.
پس از جنگ > لوئی نهم پس از جنگ صلیبی هفتم

پس از آزاد شدن لوئی، وی به عکا مقر نیروهای صلیبی بازگشت تا ضمن کمک به صلیبیون برای بازسازی مواضع دفاعی‌شان، منتظر فرصتی دوباره برای تدارک حمله‌ای دیگر به مسلمانان شود. وی ۴ سال در عکا، قیصریه و یافا ماند اما به‌علت بحران‌های فرانسه در بهار ۱۲۵۴ به پاریس بازگشت. در همین زمان بحران میان ممالیک و ایوبیان شام بر سر مالکیت مصر شدت گرفته بود که این باعث می‌شد تا یکی از طرفین درگیر با صلیبیون وارد گفتگو و مذاکره شده و گاه نیازهای پادشاه فرانسه را تأمین کند. اما درخواست مستعصم، آخرین خلیفه عباسی بغداد، از دو دولت ایوبیان و ممالیک مبنی بر صلح و آشتی با یکدیگر، لوئی را از بهره‌بردن از اختلافات آنها ناامید کرد و حتی همکاری وی با نزاریان شام و مغولان برای همکاری با صلیبیون برای شکست مسلمانان نیز در ابتدا مؤثر واقع نشد؛ بنابراین وی بدون دستاورد خاصی به سمت فرانسه بازگشت. با این حال وی قصد داشت پس از آرام کردن اوضاع داخلی فرانسه، دوباره به سمت شرق و اراضی مقدس حرکت کند تا کار نیمه‌تمام خود را به پایان برساند، اما به دلایلی از حرکت به سمت شرق منصرف شد و به هدف جدیدی که تونس بود، لشکرکشی کرد.
پس از آزاد شدن لوئی از بند ایوبیان، وی برای جبران شکست خود در جنگ هفتم خود را مهیا جنگی جدید علیه مسلمانان در شرق می‌کرد. بیبرس که در این زمان سلطان ممالیک در مصر بود، با آگاهی از تصمیم وی، اقداماتی نظیر محافظت از مصب نیل و گسترش و تقویت باروهای شهرهای بندری مصر و غیره انجام داد و منتظر حمله لوئی به مصر شد. اما لوئی که پیشتر قصد حمله به اراضی مقدس از مسیر مصر را داشت، به دلایلی از این کار منصرف و به سمت تونس که در دستان دولت حفصی بود، حرکت کرد.
پس از جنگ > شرایط شرق

اطلاعات بیشتر: سلطنت مملوک (مصر) و بیبرس
با کشته شدن توران‌شاه، سلطان ایوبی، و برافتادن دولت ایوبیان در مصر به دست ممالیک، در این قلمرو دولت جدید و قدرتی توسط ممالیک بحری ــ که از فرماندهان و جنگاوران ترک بودند که نخست در جزء نیروهای پیشتاز صلاح‌الدین ایوبی قرار داشتند و سپس طی دوره‌های بعد به مراتب بالاتر سیاسی رسیدند ــ به رهبری شجر الدر در سال ۱۲۵۰ ظهور و شکل گرفت. با این حال پس از جنگ صلیبی هفتم، دول اسلامی درگیر دشمنی دیگر به‌نام امپراتوری مغول به رهبری هولاکوخان از جانب شرق شدند که پس از برانداختن خلافت عباسی در بغداد، به سمت غرب در حال پیشروی بود. اما ممالیک به رهبری سیف‌الدین قطز، توانستند مغولان را که تا آن زمان در عراق و شام شکست نخورده بودند، در نبرد عین‌جالوت شکست دهند و شرایط مناسبی برای برقراری قدرت بزرگ در مصر و شام ایجاد کنند که این اتفاق در دوره سلطان بعدی یعنی بیبرس رخ داد. وی پس از فارغ شدن از اختلافات میان ممالیک بحری و ممالیک معزی، جنگ فراگیری را علیه صلیبیون __ که در این زمان با مغولان در برابر ممالیک همکاری می‌کردند و حتی اجازهٔ ورود آنها را به قلعه‌های خود می‌دادند ــ در اراضی مقدس آغاز کرد. با این حال پس از چند جنگ با ایزابلا، حاکم بیروت صلح کرد تا تمرکز خود را معطوف به مسائل شمال آفریقا بکند.
بیبرس بین سال‌های ۱۲۶۳ و ۱۲۶۸ به دولت‌های صلیبی شام که تحت الحمایه مغولان بودند، یورش بود. وی شوالیه‌های مهمان‌نواز و شوالیه‌های معبد را شکست داد و ارسوف، حیفا و برخی مناطق دیگر را در سال ۱۲۶۵ تصرف کرد. در سال بعد به پادشاهی ارمنی کیلیکیه یورش برد و شهرهای طرسوس، آدانا و موپسوئست را غارت کرد. سپس در سال ۱۲۶۷ عکا و در سال ۱۲۶۸ انطاکیه و یافا را تصرف کرد. به این ترتیب شاهزاده‌نشین انطاکیه منقرض گردید. در این زمان بیبرس متوجه تحرکات لوئی برای آغاز یک جنگ صلیبی دیگر شد. پس از یک سال متارکه جنگ با هیو سوم، پادشاه اورشلیم، به مصر بازگشت.
پس از جنگ > جنگ صلیبی هشتم

مقالهٔ اصلی: جنگ صلیبی هشتم
در پی سقوط انطاکیه و دیگر شهرهای شام و انقراض شاهزاده‌نشین انطاکیه به دست ممالیک مصر، پاپ کلمنت چهارم برای حفظ آخرین بقایای قلمرو صلیبیون در شام اقدام به فراخوان جنگ صلیبی دیگری کرد. لوئی نهم که همچنان پس از گذشت چهارده‌سال از بازگشتش به فرانسه به دلیل شکست و اسارتش در مصر، به فکر انتقام از مسلمانان و به ویژه مصریان بود، بر آن شد تا یک حمله جدید صلیبی به مشرق زمین تدارک ببیند. وی‌از پاپ خواست تا شاهان و امیران اروپا را به شرکت در یک حمله جدید صلیبی فراخواند. در پی فراخوان پاپ، برخلاف لوئی که شور و اشتیاق بسیاری برای تدارک و شرکت در این جنگ داشت، بیشتر پادشاهان و فرمانروایان اروپایی کوچک‌ترین تمایلی به حضور یا مشارکت در این حمله از خود نشان ندادند. سپس، لوئی که از کمک دیگران ناامید شده بود، بر آن‌شد تا به تنهایی و با بهره‌گیری از تسهیلات و حمایت کلیسا و پاپ دست به حمله بزند.
لوئی نهم، در ۱۲۷۰ پاریس را به قصد بندر ایگوس-مورتس واقع در جنوب فرانسه، که محل تجمع نیروها بود، ترک کرد. پس از سه ماه انتظار در ایگوس-مورتس، بندر را به سوی جزیره ساردنی ترک کردند. پس رسیدن به ساردنی و پیوستن نیروهای متحد لوئی، صلیبیون عازم تونس شدند و پس‌از دو ماه سفر دریایی، به سواحل قرطاجنه رسیدند و در خرابه شهر قدیمی کارتاژ مستقر شدند. در این زمان دولت حفصی که وارث خلافت موحدون بودند، در افریقیه بر سر قدرت بودند. شرایط سختی برای صلیبیون که در سواحل قرطاجنه مستقر بودند، رقم خورد. طی ماه‌های بعد اعلام جهاد علیه صلیبیون، شبیخون‌های حفصیان و بیماری در اردوگاه صلیبیون به وجود آمد و سرانجام با مرگ لوئی در ۲۵ اوت ۱۲۷۰ بر اثر بیماری، صلیبیون در شرایط سخت، مجبور به پیشنهاد صلح به محمد المستنسر، سلطان و خلیفه حفصی، شدند که پس از چند روز قرارداد صلح میان طرفین بسته شد و شرایط میان حفصیان و دول اروپایی به شرایط پیش از جنگ بازگشت.
نقشه دلتالی نیل و موقعیت جغرافیایی منطقه میان دمیاط و منصوره
نگاره‌ای از نبرد المنصوره
لوئی نهم در اسارت، اثر گوستاو دوره
نگاره‌ای از لوئی نهم
اریش اوبرمایر

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Erich Obermayer
زادروز:  ۲۳ ژانویهٔ ۱۹۵۳ ‏(۷۱ سال)
زادگاه:  وین
قد:  ۱٫۸۲ متر (۶ فوت ۰ اینچ)*
پست:  مدافع
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  FC Wien
۱۹۶۹–۱۹۷۱:  باشگاه فوتبال آستریا وین
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۷۱–۱۹۸۹ |  باشگاه فوتبال آستریا وین |  ۵۴۴ |  (۱۵) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۷۵–۱۹۸۵ |  تیم ملی فوتبال اتریش |  ۵۰ |  (۱) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۲۰۰۰–۲۰۰۱:  Floridsdorfer AC
۲۰۰۴–۲۰۰۵:  1. Simmeringer SC
۲۰۱۳:  FCM Traiskirchen
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
اریش اوبرمایر (آلمانی: Erich Obermayer؛ زادهٔ ۲۳ ژانویهٔ ۱۹۵۳) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل اتریش است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آستریا وین اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده‌است.
اچ‌ام‌آی‌اس تیر (کی۲۵۶)

| پیشینه> مالک.مشخصات اصلی | پیشینه> .مشخصات اصلی |
| --- | --- |
وزن::  ۱٬۳۷۰ تن بزرگ (۱٬۳۹۰ تن؛ ۱٬۵۳۰ تن کوچک)
درازا::  ۲۸۳ فوت (۸۶٫۲۶ متر)
پهنا::  ۳۶٫۵ فوت (۱۱٫۱۳ متر)
سرعت::  ۲۰ گره (۳۷٫۰ کیلومتر بر ساعت)
اچ‌ام‌آی‌اس تیر (کی۲۵۶) (به انگلیسی: HMIS Tir (K256)) یک کشتی است که طول آن ۲۸۳ فوت (۸۶٫۲۶ متر) می‌باشد. این کشتی در سال ۱۹۴۲ ساخته شد.
اندیشه نو (مجله)

اندیشهٔ نو ماهنامه‌ای بود ادبی-هنری به مدیر مسئولی خلیل ملکی که از آذر ۱۳۲۷ تا بهمن ۱۳۲۷ در سه شماره منتشر شد. مهم‌ترین نشریهٔ نوگرای سال ۱۳۲۷، شاید اندیشهٔ نو است.
زمینه‌های شکل‌گیری

در پاییز سال ۱۳۲۶ انشعابی به رهبری خلیل ملکی در حزب تودهٔ ایران روی داد و توللی به همراه جلال آل‌احمد و انور خامه‌ای و مهدی پرهام و چند تن دیگر از حزب خارج شدند. همین موقع مهدی پرهام امتیاز روزنامهٔ شرق میانه را گرفت و توللی عضو هیئت تحریریهٔ این مجله شد، اما به هر دلیل، شرق میانه چندان نپایید؛ می‌گویند حزب توده با نفوذی که در مراکز پخش مطبوعات داشت باعث اخلال در پخش مجله و در نتیجه، ورشکستگی آن شد!
شروع کار

در ۱۵ آذر ۱۳۲۷ خلیل ملکی و یارانش به دنبال انشعاب از حزب تودهٔ ایران، که در اواخر پاییز ۱۳۲۶ صورت گرفته بود، مجله‌ای تئوریک به نام اندیشهٔ نو کردند. اندیشهٔ نو به هنر نیز می‌پرداخت و به‌نوعی مجله‌ای ادبی-هنری نیز بود. اندیشهٔ نو، قدم در جاپای چندین سال پیش ماهنامهٔ مردم، یا از آن پیش‌تر، قدم در جاپای نامهٔ مردم می‌گذارد (البته به لحاظ هنری). در سرمقالهٔ نخستین شمارهٔ اندیشهٔ نو، به دنبال ضرب‌المثل معروف فرانسوی «دوران نو، آهنگ نو» و برشمردن تفصیلی مشخصات دوران نو، می‌خوانیم:
کدام عامل باعث این تحول شگرف شده است؟ مهم‌ترین عامل مؤثر و فعال در دگرگونی دنیای کهن، دنیای ظلم و اجحاف طبقاتی، دنیای اسارت کار و اندیشهٔ نو، عبارت است از دانش مبارزهٔ کار با سرمایه، دانش پیروزی حتمی کار بر سرمایه. بیش از یک قرن از پیدایش این اندیشهٔ نوین، یعنی سوسیالیسم می‌گذرد… و بی‌شک تمام پدیده‌های نوی که در دنیای کنونی می‌بینیم، ناشی از این حقیقت است که پیکار کار با سرمایه به مرحلهٔ قطعی خود رسیده است…
از این مجله بیش از سه شماره منتشر نمی‌شود و در این سه شماره، اشعاری از توللی (که از گردانندگان اندیشهٔ نو بود)، نیما (که به هیچ حزب و گروهی وابسته نبود) و نادر نادرپور چاپ می‌شود؛ و قابل توجه این است که اشعاری که از نیما در اندیشهٔ نو چاپ می‌شود قدیمی است؛ و شعری هم که متأخرتر است مورد قبول شاعر مجله، توللی نیست.
در نخستین شماره، شعر «خواب زمستانی» به چاپ می‌رسد. تاریخ سرایش این شعر خرداد ۱۳۲۰ است. شعر نادرپور «محبوس» نام دارد، و تاریخ سرایش شعر ۲۳ آبان ۱۳۲۶ است. نادرپور در این تاریخ ۱۸ سال دارد و پیش از این، اشعار او در ماهنامهٔ مردم با تأیید ستایش‌آمیز طبری به چاپ رسیده است. «محبوس» پانزده بند دارد و از ترکیبات سست و گاه غلط آکنده است.
در شمارهٔ دوم هم شعری از نادرپور چاپ شده‌است که البته مثنوی است.
در شمارهٔ سوم، اشعاری از نیما و توللی چاپ می‌شود. شعر توللی، شعر رمانتیک «مهتاب» است؛ اما شعر نیما که «عقاب نیل» نام دارد، در تاریخ تیرماه ۱۳۰۸ سروده شده، و دقیقاً با معیارهای نوقدمایی توللی همخوانی دارد.
اندیشهٔ نو بیش از سه شماره منتشر نمی‌شود. ماجرای ترور شاه در تاریخ ۱۵ بهمن ۱۳۲۷ پیش می‌آید و همهٔ نشریات، از آن جمله اندیشهٔ نو - با برنامه و نیت - تعطیل می‌شوند.
پی‌نوشت

1 2 3 4 5 6 7 8  جواهری گیلانی، محمدتقی (شمس لنگرودی). تاریخ تحلیلی شعر نو - جلد اول: ۱۲۸۴–۱۳۳۲ه‍. ش، [ویرایش دوم]. تهران: نشر مرکز، ۱۳۷۷
ادواردو اوردونیز

| ادواردو اوردونیز | ادواردو اوردونیز |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳ اکتبر ۱۹۰۸ سان خوآن
درگذشت: ۱۶ مارس ۱۹۶۹ سان خوآن
ملیت: ایالات متحده آمریکا
ادواردو اوردونیز (انگلیسی: Eduardo Ordóñez; ۱۳ اکتبر ۱۹۰۸ – ۱۶ مارس ۱۹۶۹) بازیکن فوتبال اهل پورتوریکو بود که آخرین بار در پست هافبک برای اتلتیکو مادرید بازی کرده است،
ان‌جی‌سی ۲۷۴

| ان‌جی‌سی ۲۷۴ | ان‌جی‌سی ۲۷۴ |
| --- | --- |
NGC 274 with its companion, NGC 275: NGC 274 with its companion, NGC 275
اطلاعات رصدی (مبدأ مبدا): اطلاعات رصدی (مبدأ مبدا)
صورت فلکی: نهنگ
بُعد: 00h 51m 01.8s
مِیل: ‏ 25″ 03′ ‎−07°
انتقال به سرخ: 0.005837
قدر ظاهری (V): 12.80
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
گونه: S0
اندازه ظاهری (V): 1.5' × 1.5'
نام‌های دیگر: نام‌های دیگر
MCG -01-03-021, 2MASX J00510187-0703247, 2MASXi J0051018-070324, 6dF J0051018-070325, PGC 2980.: MCG -01-03-021, 2MASX J00510187-0703247, 2MASXi J0051018-070324, 6dF J0051018-070325, PGC 2980.
ان‌جی‌سی ۲۷۴ (انگلیسی: NGC 274) نام یک کهکشان عدسی در صورت فلکی نهنگ است.
اسکوورتسوف ۱۸۵۴

| کشف | کشف |
| --- | --- |
تاریخ کشف: اکتبر ۲۲, ۱۹۶۸
ویژگی‌های مداری: ویژگی‌های مداری
مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸: مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸
اوج: ۲.۸۸۹۶۲۵۱
حضیض: ۲.۱۸۷۱۶۸۵
خروج از مرکز مداری: ۰.۱۳۸۳۶۶۲
تناوب مداری: ۱۴۷۷.۱۹۴۵۱۷۱
آنومالی متوسط: ۲۳۲.۲۷۷۸۳
انحراف: ۴.۸۹۶۹۸
 :  
سیارک ۱۸۵۴ (به انگلیسی: 1854 Skvortsov، نامگذاری:1968UE1) هزار و هشتصد و پنجاه و چهارمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۲ اکتبر ۱۹۶۸ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۲٫۳۰ است.
انجمن روانشناسی روسیه

| 0 | 1 |
| --- | --- |
بنیان‌گذاری: ۱۹۹۴ (۳۰ سال پیش)
ستاد: خیابان. موخوایا ۱۱، ساختمان ۹.  مسکو، روسیه
رئیس: یوری پتروویچ زینچنکو
وبگاه: psyrus.ru/en/
انجمن روانشناسی روسیه ( RPS; روسی: Российское Психологическое Общество) انجمن رسمی حرفه ای روانشناسان در روسیه است. RPS عضو فدراسیون اروپایی انجمن های روانشناسان ( EFPA ) و اتحادیه بین المللی علوم روانشناسی ( IUPsyS ) است.
کار و اهداف

این انجمن برای حمایت از پیشرفت شغلی روانشناسان روسی و ترویج دانش روانشناسی در فدراسیون روسیه گشایش شد. از جمله اهداف کلیدی آن، ترویج روانشناسی برای منافع عمومی، در دسترس قرار دادن آن برای همه، ارائه پشتیبانی از اعضای آن، و میزبانی کنفرانس ها و رویدادها است.
برای رسیدن به اهداف خود، انجمن به طور فعال درگیر انتشارات است، از تحقیقات در زمینه روانشناسی حمایت می کند و برای اطمینان از استانداردهای بالای آموزش روانشناختی، آموزش و تمرین در فدراسیون روسیه کار می کند.
تاریخچه

در ۲۴ ژانویه ۱۸۸۵ در دانشگاه امپراتوری مسکو (دانشگاه دولتی لومونوسوف مسکو فعلی) به عنوان انجمن فیزیک و پزشکی مسکو ( روسی: Московское физико-медицинское общество   و بعدها به عنوان انجمن روانشناسی مسکو، این سازمان اهداف ترویج تحقیقات روانشناختی و انتشار دانش روانشناختی را در امپراتوری روسیه آغاز کرد. نخستین اعضای آن ویلهلم وونت، تئودول ریبات، هرمان لودویگ فردیناند فون هلمهولتز، ویلیام جیمز، ادوارد برادفورد تیچنر بودند.
انقلاب روسیه در سال ۱۹۱۷، دو جنگ جهانی و اصلاحات سیاسی دولت تازه تأسیس شوروی، فعالیت رسمی انجمن روانشناسی روسیه را متوقف کرد. در سال ۱۹۵۷ به طور کامل با نام اتحادیه روانشناسان اتحاد جماهیر شوروی از سر گرفته شد.
نام فعلی آن انجمن روانشناسی روسیه در سال ۱۹۹۴ پس از استقلال فدراسیون روسیه گرفته شد.
انسولین اولترالنت

انسولین اولترالنت (انگلیسی: Ultralente insulin) یک شکل طولانی اثر انسولین بود که امروزه استفاده نمی‌شود.  شروع آن ۴ تا ۶ ساعت، اوج آن ۱۴ تا ۲۴ ساعت و مدت زمان آن ۲۸ تا ۳۶ ساعت است. تولید انسولین اولترالنت همراه با انسولین لنت، در اواسط دهه ۲۰۰۰ میلادی توسط تولیدکنندگان در ایالات متحده متوقف شد.
ماه‌گرفتگی دسامبر ۲۰۳۰

| نومبرال ۹ دسماه گرفتگی پامبر ۲۰۳۰ | نومبرال ۹ دسماه گرفتگی پامبر ۲۰۳۰ |
| --- | --- |
 ماه هنگام عبور ماه از زیر سایه پایین ناحیه شمالی زمین به‌طور محسوسی تاریک می‌شود:  ماه هنگام عبور ماه از زیر سایه پایین ناحیه شمالی زمین به‌طور محسوسی تاریک می‌شود
سری (و عضو): ۱۴۵
مدت زمان (ساعت: mn: sc): مدت زمان (ساعت: mn: sc)
پنومبرال: 
مخاطب: مخاطب
P1: UTC
بزرگترین: 
P4: 
ماه‌گرفتگی در ۹ دسامبر ۲۰۳۰ اتفاق می‌افتد.
یادداشت

↑  hart: Eclipse Predictions by Fred
ناحیه بارنت، شهرستان دویت، ایلینوی

| ناحیه بارنت، شهرستان دویت، ایلینوی | ناحیه بارنت، شهرستان دویت، ایلینوی |
| --- | --- |
Township: Township
موقعیت ناحیه بارنت، شهرستان دویت، ایلینوی در نقشه: موقعیت ناحیه بارنت، شهرستان دویت، ایلینوی در نقشه
DeWitt County's location in Illinois: DeWitt County's location in Illinois
مختصات: ۴۰°۱۰′۲۵″ شمالی ۸۹°۰۵′۴۴″ غربی﻿ / ﻿۴۰٫۱۷۳۶۱°شمالی ۸۹٫۰۹۵۵۶°غربی﻿ / 40.17361; -89.09556: مختصات: ۴۰°۱۰′۲۵″ شمالی ۸۹°۰۵′۴۴″ غربی﻿ / ﻿۴۰٫۱۷۳۶۱°شمالی ۸۹٫۰۹۵۵۶°غربی﻿ / 40.17361; -89.09556
کشور:  ایالات متحده آمریکا
ایالت:  ایلینوی
ایلینوی: شهرستان دویت، ایلینوی
تأسیس‌شده: ۲ نوامبر ۱۸۵۸
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۷٫۴ مایل مربع (۹۷ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۳۷٫۳۹ مایل مربع (۹۶٫۸ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰۱ مایل مربع (۰٫۰۳ کیلومتر مربع)  ۰٫۰۳٪
ارتفاع: ۷۷۱ فوت (۲۳۵ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۴۰۶
 • تراکم: ۱۰٫۹/مایل مربع (۴٫۲/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
ZIP codes: ۶۱۷۲۷, ۶۱۷۴۹, ۶۱۷۷۷, ۶۱۷۷۸, ۶۲۵۱۲
شماره GNIS: ۰۴۲۸۶۳۴
ناحیه بارنت (به انگلیسی: Barnett Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان دویت، ایلینوی واقع شده‌است. ناحیه بارنت ۴۰۶ نفر جمعیت دارد و ۲۳۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اچ‌ام‌اس پرزیدنت (۱۹۱۸)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیشینه: پیشینه
مالک: 
آغاز کار::  ۲۹ ژانویه ۱۹۱۸
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
وزن::  ۱٬۲۹۰ تن بزرگ (۱٬۳۱۱ تن)
درازا::  ۲۵۰ فوت (۷۶ متر)
پهنا::  ۳۵ فوت (۱۱ متر)
آبخور::  ۱۱ فوت ۶ اینچ (۳٫۵۱ متر)
سرعت::  ۱۶ گره (۳۰ کیلومتر بر ساعت؛ ۱۸ مایل بر ساعت)
اچ‌ام‌اس پرزیدنت (۱۹۱۸) (به انگلیسی: HMS President (1918)) یک کشتی بود که طول آن ۲۵۰ فوت (۷۶ متر) بود. این کشتی در سال ۱۹۱۸ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس کوک‌شفر (۱۹۱۵)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیشینه: پیشینه
مالک: 
سفارش ساخت::  ۲۴ دسامبر ۱۹۱۵
آب‌اندازی::  ۲۴ دسامبر ۱۹۱۵
آغاز کار::  ۱۷ دسامبر ۱۹۱۵
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
وزن::  625 tons
درازا::  ۷۲٫۴۰ متر (۲۳۷ فوت ۶ اینچ)
پهنا::  ۱۱٫۰۰ متر (۳۶ فوت ۱ اینچ)
آبخور::  ۱٫۲۰ متر (۳ فوت ۱۱ اینچ)
سرعت::  ۱۴٫۰ گره (۱۶٫۱ مایل بر ساعت؛ ۲۵٫۹ کیلومتر بر ساعت)
اچ‌ام‌اس کوک‌شفر (۱۹۱۵) (به انگلیسی: HMS Cockchafer (1915)) یک کشتی بود که طول آن ۷۲٫۴۰ متر (۲۳۷ فوت ۶ اینچ) بود. این کشتی در سال ۱۹۱۵ ساخته شد.
نئوس (شرکت هواپیمایی)

نئوس (به انگلیسی: Neos (airline)) یک شرکت هواپیمایی با کد یاتا NO است که در ۰۲۰۰۱−۰۶−۰۱ ۱ ژوئن ۲۰۰۱ میلادی تأسیس شده و در ۰۲۰۰۲−۰۳−۰۱ ۱ مارس ۲۰۰۲ فعالیتش را آغاز کرده‌است. دفتر مرکزی نئوس (شرکت هواپیمایی) در لمباردی، ایتالیا واقع شده‌است و به ۷۳ مقصد، پرواز انجام می‌دهد.
نیکولا دال بوسکو

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۱ مهٔ ۱۹۸۷ ‏(۳۷ سال)
زادگاه:  اسکیو
قد:  ۱٫۸۰ متر (۵ فوت ۱۱ اینچ)
پست:  Forward
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  Thiene
۲۰۰۳–۲۰۰۷:  باشگاه فوتبال ویچنزا ویرتوس
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۷–۲۰۱۴ |  باشگاه فوتبال ویچنزا ویرتوس |  ۵ |  (۰) |
| ۲۰۰۸ |  ← Mezzocorona (قرضی) |  ۸ |  (۲) |
| ۲۰۰۸–۲۰۰۹ |  ← Lumezzane (قرضی) |  ۲۵ |  (۳) |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۰ |  ← Rodengo Saiano (قرضی) |  ۱۸ |  (۲) |
| ۲۰۱۰ |  ← Alghero (قرضی) |  ۱۱ |  (۱) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۱ |  ← Villacidrese (قرضی) |  ۲۵ |  (۶) |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۳ |  ← Poggibonsi (قرضی) |  ۵۵ |  (۱۲) |
| ۲۰۱۸–present |  ← Lumezzane |  ۴۶ |  (۳۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
نیکولا دال بوسکو (انگلیسی: Nicola Dal Bosco؛ زادهٔ ۱ مهٔ ۱۹۸۷) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ویچنزا و باشگاه فوتبال آ. ث. لومتزانه اشاره کرد.