stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
لوزالمعده

| لوزالمعده | لوزالمعده |
| --- | --- |
A diagram of the pancreas: A diagram of the pancreas
۱: سر پانکراس 2: Uncinate process of pancreas 3: Pancreatic notch ۴: تنه پانکراس ۵: سطح قدامی پانکراس ۶: لوزالمعده ۷: لوزالمعده ۸: حاشیه قدامی پانکراس ۹: حاشیه تحتانی پانکراس ۱۰: لوزالمعده ۱۱: دم پانکراس ۱۲: دوازدهه: ۱: سر پانکراس 2: Uncinate process of pancreas 3: Pancreatic notch ۴: تنه پانکراس ۵: سطح قدامی پانکراس ۶: لوزالمعده ۷: لوزالمعده ۸: حاشیه قدامی پانکراس ۹: حاشیه تحتانی پانکراس ۱۰: لوزالمعده ۱۱: دم پانکراس ۱۲: دوازدهه
جزئیات: جزئیات
ساخته از: pancreatic buds
سرخرگ‌ها: سرخرگ لوزالمعدی‌دوازدهه‌ای پایینی, superior pancreaticoduodenal artery, سرخرگ طحالی
سیاهرگ‌ها: pancreaticoduodenal veins, pancreatic veins
عصب‌دهی: pancreatic plexus, celiac ganglia, عصب واگ
شناسه‌ها: شناسه‌ها
MeSH: D010179
TA98: A05.9.01.001
TA2: 3114
FMA: 7198
دستگاه گوارش انسان
لُوزُالمِعده، پانکِراس (به انگلیسی: Pancreas) یا خوش‌گوشت غده‌ای پهن و دراز است که در قسمت فوقانی شکم و پشت معده قرار گرفته‌است. لوزالمعده متشکل از سه قسمت سر، تنه و دم است. قسمت سر آن در مجاورت قسمت دوم (دوازدهه) قرار گرفته‌است در واقع قسمت سر آن مجاورت داخلی قسمت دوم دوئودنوم محسوب می‌شود. تنه لوزالمعده در پشت معده قرار دارد و دم آن تا نزدیک طحال امتداد دارد. در انسان سالم و بالغ وزن پانکراس حدود صد گرم است.
کارکرد

لوزالمعده هم یک غده درون‌ریز (غده‌ای که ترشحات آن با نام هورمون وارد جریان خون می‌شوند) و هم یک غده برون‌ریز (غده‌ای که ترشحات خود را از طریق مجرایی به سطح یا حفرات بدن می‌ریزد) است که آنزیم‌ها و مواد دیگری ترشح می‌کند که مستقیماً وارد محیط روده شده و به گوارش پروتئین، چربی و کربوهیدرات کمک می‌کنند. نگهدارندۀ شیرۀ پانکراس است.
بخش برون‌ریز

مجرای لوزالمعده اغلب با اتصال به مجرای صفراوی، از طریق مجرای مشترک صفرا (CBD) صفرا و شیرهٔ پانکراس را به درون قسمت دوازدهه (قسمت ابتدایی رودۀ باریک) تخلیه می‌کند. ترشح ترشحات برون ریز لوزالمعده توسط دستگاه خودگردان پاراسمپاتیک (شاخه‌ای ازعصب واگ) که به یاخته‌های ترشحی ختم می‌گردند و همچنین هورمون سکرتین و هورمون کوله‌سیستوکینین کنترل می‌گردد. این هورمون‌ها پس از ترشح کیموس معده‌ای به دوازدهه از یاخته‌های انترواندوکرین بافت پوششی دوازدهه ترشح می‌شوند.
آنزیم‌های لوزالمعده مانند آمیلاز، فسفولیپاز، لیپاز، ریبونوکلئاز و پروتئاز (مانند تریپسینوژن، کیموتریپسینوژن و کربوکسی پپتیداز) و الاستاز به تجزیۀ شیمیایی غذا کمک می‌کنند.
پروتئازهای لوزالمعده، به صورت غیرفعال و داخل کیسه‌هایی میکروسکوپی (لیزوزوم) در سلولهای آسینار لوزالمعده ذخیره شده‌اند که پس از خوردن غذا با تحریک عصبی و شیمیایی به داخل دوازدهه می‌ریزند. سپس در آنجا به وسیله آنزیمهای آنتروکیناز که از سلول‌های جدار روده آزاد می‌شوند در محیط قلیایی (با PH=8) که به وسیله ترشحات مجاری پانکراس ایجاد می‌شود، تریپسینوژن به صورت فعال (تریپسین) درآمده سایر پروتئازها را فعال می‌کند؛ و آنها شروع به گوارش مواد غذایی می‌کنند. البته آمیلاز و لیپاز از ابتدا فعال هستند.
اگر این آنزیم‌ها به جای دوازدهه، در داخل بافت پانکراس فعال شوند، شروع به از بین بردن و گوارش بافت خود پانکراس کرده که به اصطلاح پانکراتیت یا «التهاب لوزالمعده» نامیده می‌شود.
بخش درون‌ریز

یاخته‌های جزیره‌ای که جزایر لانگرهانس نامیده می‌شود تولید و آزادسازی هورمون‌های درون‌ریز را انجام می‌دهند. این سلول‌ها فقط ۲٪ لوزالمعده را تشکیل می‌دهند. مهمترین هورمون لوزالمعده انسولین است ولی گلوکاگون، سوماتواستاتین و پلی پپتید پانکراسی نیز از این جزایر آزاد می‌شوند.
پائین بودن غلظت گلوکز در خون، اسیدهای آمینه، کاتکول آمینه‌ها، تحریک عصبی سمپاتیک و کوله‌سیستوکینین همگی باعث آزاد شدن گلوکاگون می‌شوند هیپرگلیسمی و انسولین آن را مهار می‌کنند.
مهم‌ترین عملکرد انسولین این است که واکنش‌های آنابولیک بر روی کربوهیدرات‌ها، چربی‌ها، پروتئین‌ها، واسیدهای نوکلئیک را تحریک می‌کند.
بارتلبی محرر

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): هرمان ملویل
عنوان اصلی: Bartleby, the Scrivener: A Story of Wall Street
برگرداننده(ها): کاوه میرعباسی
کشور: نیویورک، ایالات متحده آمریکا مکان ناشر فارسی: تهران، ایران
زبان: انگلیسی
ناشر: مجلهٔ پاتنام ناشر فارسی: نشر نیکا
تاریخ نشر: نوامبر-دسامبر ۱۸۵۳ تاریخ نشر فارسی: ۱۳۸۹
نویسنده رمان ارتلبی مُحَرِّر: داستانی از وال‌استریت.هرمان ملویل
بارتلبی مُحَرِّر: داستانی از وال‌استریت (به انگلیسی: Bartleby, the Scrivener: A Story of Wall Street) داستان کوتاهی از هرمان ملویل نویسنده آمریکایی است که اولین‌بار در نوامبر و دسامبر ۱۸۵۳ به‌طور ناشناس در دو شمارهٔ مجلهٔ پاتنام منتشر شد و بعداً، سال ۱۸۵۶ با تغییرات جزئی در داستان‌های پیازا به‌چاپ رسید.
در این داستان یک وکیل وال استریت، دفتردار تازه‌ای را استخدام می‌کند که پس از تقلا و کار سخت‌اش در چند روز ابتدایی، سپس از رونوشت‌برداری یا انجام هرکار یا وظیفهٔ دیگری که به او محول می‌شود امتناع می‌کند. آن‌هم هربار با گفتن جملهٔ «ترجیح می‌دهم نکنم».
بارتلبی محرر را می‌توان داستان مردی دانست که در برابر بسیاری از درخواست‌هایی که از او می‌شود، می‌تواند به راحتی و با خونسردی «نه» بگوید.
بخشی از اهمیت این داستان، مقالات و یادداشت‌های انتقادی متعددی است که دربارهٔ آن نوشته شده‌است. اکثر این یادداشت‌ها به جنبه‌های تئوریک و فلسفی داستان توجه دارند. ژیل دلوز، ژاک رانسیر، جورجو آگامبن، اسلاوی ژیژک، آنتونیو نگری و مایکل هارت از جمله کسانی هستند که به وجوه مختلف این داستان کوتاه ملویل پرداخته‌اند.
طرح داستان

راوی یک وکیل مسن بی‌نام است با کسب و کار بی‌دردسر و راحت اسناد حقوقی در منهتن.
واژه‌نامه

↑  Putnam's Magazine
↑  Wall Street lawyer
↑  I would prefer not to
نایکا فروتن

| نایکا فروتن | نایکا فروتن |
| --- | --- |
Naika Foroutan: Naika Foroutan
فروتن در سال ۲۰۱۴: فروتن در سال ۲۰۱۴
زادهٔ: ۲۴ دسامبر ۱۹۷۱ ‏(۵۳ سال) بوپارد، ایالت راینلاند-فالتس، آلمان
ملیت: آلمانی
شهروندی: آلمان
محل تحصیل: دانشگاه کلن
والدین: بهمن فروتن (پدر)
خویشاوندان: ملیکا فروتن (خواهر)
نایکا فروتن (زادهٔ ۲۴ دسامبر ۱۹۷۱ ‏(۵۳ سال)) استاد دانشگاه و جامعه‌شناس ایرانی–آلمانی است. فروتن در دانشگاه هومبولت برلین جامعه‌شناسی تدریس می‌کند. فروتن نایب رئیس موسسه تحقیقاتی امور مهاجرتی و همگرایی برلین است.
زندگی شخصی

مادر فروتن آلمانی و پدر او ایرانی است. خواهر او ملیکا فروتن، بازیگر، و پدرش بهمن فروتن، مربی فوتبال، است که از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۴ هدایت باشگاه‌های آماتور مختلفی را در برلین عهده‌دار بود. نایکا ۱۱ سال در تهران زندگی کرد و در سال ۱۹۸۳ همراه با خانواده‌اش تهران را ترک کرد.
نادره حکیم‌الهی

| نادره حکیم‌الهی | نادره حکیم‌الهی |
| --- | --- |
نادره حکیم‌الهی: نادره حکیم‌الهی
زادهٔ: ۲ اسفند ۱۳۴۰ ‏(۶۲ سال)
ملیت: ایرانی
تحصیلات: رشته حسابداری
سال‌های فعالیت: ۱۳۷۶–اکنون
فرزندان: ترانه علیدوستی
نادره حکیم‌الهی (زادهٔ ٢ اسفند ١٣۴٠) مجسمه‌ساز و نقاش اهل ایران، عضو هیئت مؤسس انجمن هنرهای تجسمی گیلان، مؤسس نگارخانه الهی در شهر رشت می‌باشد.
زندگی هنری

نادره حکیم‌الهی در اسفند ماه ۱۳۴۰ در شیراز به دنیا آمد. از سال ۱۳۶۳ و با شرکت در کلاس‌های طراحی و نقاشی آیدین آغداشلو بود که علاقه خود به هنر را به‌طور جدی پی گرفت. سپس در سال ۱۳۶۸ سفالگری را نزد عبدالله مهری آموخت در سال ۱۳۷۶ مجسمه‌سازی را نزد فیاض آغاز کرد و نزد شهابی ادامه داد. در چهارمین جشنواره هنرهای تجسمی فجر فیلمی از زندگی ایشان با عنوان رویاهای سنگی به نمایش درآمد. او تا به حال از موادی چون گل، سنگ، برنز، پاپیه ماشه و غیره برای ساخت مجسمه‌هایش استفاده کرده است، اما در سال‌های اخیر بیشتر فعالیت‌هایش را روی تکنیک سنگ متمرکز کرده و معتقد است که تکنیک سنگ را بر دیگر تکنیک‌های مجسمه‌سازی ترجیح می‌دهد. در واقع وی یکی از مجسمه سازانی است که در رشتهٔ سنگ فعالیت مستمر داشته و تا به حال نمایشگاه‌های مختلفی از آثار او برگزار شده است.
وی مؤسس آموزشگاه آزاد هنرهای تجسمی کانون هنر در شهر رشت می‌باشد.
سبک هنری

سبک مجسمه‌سازی نادره حکیم‌الهی فیگوراتیو است. دغدغه او حالات انسانی است و چون فیگور نخستین بیان انسانی است به همین دلیل فیگوراتیو کار می‌کند. کارهای او بسیار خلاصه و آبستره است و تنها زمانی جزئیاتی در اثر پر رنگ می‌شود که به مفهوم کلی اثر کمک کند. در واقع فکر می‌کند پیکر انسان بار احساسی را بر دوش می‌کشد که هیچ فرم دیگری نمی‌تواند به اندازه آن تفسیرگرش باشد.
مجموعه پناهنده

این مجموعه شامل ۱۰ تابلو می‌باشد که برای اولین بار در نگارخانه سایه نمایش داده شده‌است. نادره حکیم الهی در مورد این مجموعه نقاشی اظهار می‌کند: کارهای مجموعه اخیر نتیجه برخورد اولیه من با این حجم از درد و حرکت جمعی حاصل از ان بود و هرچند که مهاجرت پناهندگان همچون پرندگان گروهی انجام می‌گیرد. پناهنده این مجموعه، هیکل انسانی واحدی است که ایفاگر نقشی دردناک در سناریویی سرشار از ترس و خشونت است. روی سیاه جنگ را همه می‌شناسیم اما تابلوهای این مجموعه گاه از امید به فردایی دیگر سخن می‌گوید از غریزه بقا در حرکتی جمعی برای فرار از نابودی و قساوت و بیرحمی، از میل رهایی، از رفتن، رسیدن، ماندن و شروع نو می‌گوید. مجموعه پناهنده شاید از انسان‌هایی سخن می‌گوید که در نتیجه زیاده خواهی همنوع خود درمیابند، گذشته خوابی تیره واینده امکانی نامحتمل است و تنها حقیقت موجود قدمی است که رو به جلو برداشته می‌شود برهنه و تنها رودر روی نیستی و بر لحظه اکنون هرچند در هراس مرگ، هرچند به قیمت رفتن و فراموشی.
اجراهای شهری

سردیس محمدعلی مجتهدی گیلانی (۱۳۹۵)
سردیس موسی نامجو (۱۳۹۵)
سردیس محمود بهزاد(۱۳۹۵
سردیس مجید سمیعی (۱۳۹۵
سردیس فریدون پوررضا (۱۳۹۵)
سردیس محمدحسین امین الضرب (۱۳۹۵)
نمایشگاه‌ها

| مکان نمایشگاه | عنوان نمایشگاه | سال نمایشگاه |
| --- | --- | --- |
| نگارخانه آتبین | فیگورهای سنگی | ۱۳۸۲ |
| نگارخانه گلستان | مجسمه‌های سنگ و برنز | ۱۳۸۳ |
| خانه هنرمندان | رویاهای زمینی | ۱۳۸۷ |
| خانه هنرمندان | چار هیکل رهای کاغذین و تندیس‌های برنز | ۱۳۸۸ |
| نگارخانه شهرکتاب مرکز | مجموعه آثار | ۱۳۸۹ |
| نگارخانه جرجانی | سایه‌ها | ۱۳۹۰ |
| باغ فرمانفرمایان | جغدها فرشته‌ها پرنده‌ها | ۱۳۹۱ |
| نگارخانه سایه | مجموعه پناهنده (نقاشی) | ۱۳۹۶ |
| مکان نمایشگاه | عنوان نمایشگاه | سال نمایشگاه |
| --- | --- | --- |
| نگارخانه سعد آباد | مجسمه‌های گلی | ۱۳۷۸ |
| نگارخانه نیاوران | مجسمه‌های سنگ و گل | ۱۳۷۸ |
| نگارخانه سعد آباد | هفتاد اثر هفت هنرمند | ۱۳۸۰ |
| نگارخانه خاک | ماسک‌های کاغذی | ۱۳۸۲ |
| Korea- Ulsan | the International Onggi Competition | ۱۳۸۷ |
| Basel | Online Art Scope | ۱۳۸۷ |
| نگارخانه گلستان | مجسمه ها | ۱۳۸۸ |
| خانه هنرمندان | آرت اکسپو | ۱۳۸۹ |
| نگارخانه گلستان | صد اثر صد هنرمند | ۱۳۸۹ |
| خانه هنرمندان | حمایت از زلزله زدگان ژاپن | ۱۳۹۰ |
| نگارخانه نیاوران | هفت نگاه | ۱۳۹۱ |
| نگارخانه گلستان | صد اثر صد هنرمند | ۱۳۹۱ |
| نگارخانه نیاوران | هفت نگاه | ۱۳۹۲ |
| نگارخانه نیاوران | هفت نگاه | ۱۳۹۳ |
| نگارخانه گلستان | صد اثر صد هنرمند | ۱۳۹۴ |
| ساحل منطقه آزاد انزلی | جشنواره مجسمه‌های شنی فورش | ۱۳۹۴ |
| نگارخانه نیاوران | هفت نگاه | ۱۳۹۴ |
| نگارخانه گلستان | صد اثر صد هنرمند | ۱۳۹۶ |
| نگارخانه الهی | یک از هزاران | ۱۳۹۶ |
بیمارستان شهدای سلامت (نی‌ریز)

| بیمارستان شهدای سلامت> جغرافیا | بیمارستان شهدای سلامت> جغرافیا |
| --- | --- |
موقعیت: استان فارس، نی ریز
سازمان: سازمان
نظام سلامت: درمانی
گونه: تخصصی و فوق تخصصی
دانشگاه وابسته: دانشگاه علوم پزشکی شیراز
خدمات: خدمات
شمار تخت‌ها: ۱۲۰
تاریخچه: تاریخچه
گشایش: ۱۴۰۰
پیوندها: پیوندها
وبگاه: https://neyrizshp.sums.ac.ir/
بیمارستان شهدای سلامت بیمارستانی است درمانی واقع در شهر نی‌ریز، استان فارس وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شیراز با ظرفیت ۱۲۰ فعال که در سال ۱۴۰۰ شمسی توسط بنیاد برکت تأسیس گردید.
بخش‌های بستری موجود در این بیمارستان عبارتند از: داخلی، پست پارتوم، اطفال، CCU، ارتوپدی، ارولوژی، جراحی عمومی، چشم، جراحی زنان، ENT، اتفاقات، ICU، جراحی مغز واعصاب و NICU
علی‌محمد فره‌وشی

| علی‌محمّد فره‌وشی | علی‌محمّد فره‌وشی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۲۵۴ دولت‌آباد اصفهان
درگذشت: ۱۳۴۷ (۹۴ سال) تهران
دیگر نام‌ها: مترجم همایون، علی‌محمد مترجم همایون فره‌وشی
شناخته‌شده برای: از پایه‌گذاران مدارس نوین در ایران و از نخستین نویسندگان کتاب‌های درسی جدید برای دانش‌آموزان ایرانی
علی‌محمد فره‌وشی ملقب به مترجم همایون، یا: علی محمد مترجم همایون فره‌وشی (زاده ۱۲۵۴ - درگذشته ۱۳۴۷)، از پایه‌گذاران مدارس نوین در ایران و از نخستین نویسندگان کتاب‌های درسی جدید برای دانش‌آموزان ایرانی به‌شمار می‌رفت. مترجم همایون همچنین تسلط کم‌مانندی بر زبان فرانسوی داشت و از جمله مترجمان زبردست ایران شناخته می‌شد و از جمله برخی از سفرنامه‌های مهم مستشرقین اروپایی در ایران را برای نخستین بار به فارسی ترجمه نمود.
فره‌وشی یکی از فعالان سیاسی عصر قاجار بود و در تکاپوهای مشروطه خواهی نیز دست داشت. او در حدود سن ۸۶ سالگی، گزارشی از تکاپوهای هم‌مسلکان خویش به نام آزادمردانی که مشعل مشروطیت را برافروختند را نگاشت.
زندگی‌نامه

علی‌محمد فره‌وشی در در دولت‌آباد اصفهان زاده شد. تحصیلات مقدماتی خود را در زادگاهش به انجام رسانید. سپس برای تحصیل عربی و مبانی طب به تهران رفت و مدتی در تهران تحصیل کرد. و سپس استانبول را برای تکمیل تحصیلات خویش انتخاب کرد و مدتی نیز در آنجا تحصیل نمود. پس از بازگشت از استانبول، در مدرسۀ دارالفنون به فراگیری زبان فرانسه و ریاضیات پرداخت و بعد وارد خدمت وزارت فرهنگ گردید. وی کار خود را در وزارت فرهنگ با سرپرستی دبستان دانش و آموزگاری زبان و ریاضی در مدرسۀ کمالیه شروع کرد. مترجم همایون سپس به‌عنوان کارمند وزارت فرهنگ، و در مناصب و مسئولیت‌های مختلف فرهنگی به شهرهای مختلف ایران، همچون کرمان، زنجان، تبریز، ارومیه و اصفهان انتقال یافت و عمدتاً در رده‌های بالای فرهنگ (آموزش و پرورش) شهرستان‌ها و استان‌های مختلف خدمت کرد. وی در دوران خدمت خویش، مدارس بسیاری را در نقاط مختلف ایران تأسیس نمود.
از جمله مهم‌ترین مسئولیت‌ها و مشاغل او می‌توان به این موارد اشاره نمود: بازرس عالی وزارت فرهنگ، ریاست ادارۀ معارف زنجان، ریاست مدرسۀ معقول و منقول چهارباغ اصفهان، سرپرستی مدارس ارامنه در جلفا، سرپرستی آموزشگاه‌های زرتشتیان در تهران.
وی در کنار مشاغل مهم خود در وزارت فرهنگ، به کار تألیف و ترجمه نیز اشتغال داشت و علاوه بر تألیف برخی کتاب‌های درسی مدارس، ترجمه‌ها و تألیفات متعدد دیگری در زمینه‌های گوناگون دیگر نیز از خود به یادگار گذاشت.
درگذشت

وی سرانجام در سال ۱۳۴۷ خورشیدی و در سن ۹۴ سالگی در تهران درگذشت.
زندگی شخصی

بهرام فره‌وشی، زبان‌شناس، و متخصص زبان‌های ایرانی و فرهنگ ایران باستان، فرزند وی است.
آثار

از علی‌محمد مترجم همایون فره‌وشی، ترجمه‌های زیادی از کتاب‌های مربوط به ایران و همین‌طور چندین تألیف درسی در رشته‌های گوناگون برای مدارس به یادگار باقی مانده‌است. از جمله آثار وی می‌توان به موارد ذیل اشاره کرد:
آثار > تألیفات

حساب سال اول
حساب مقدماتی
اصول جبر و مقابله
حساب مظفری
حساب نوین
حل المسائل جبر
هندسه
علم الاشیاء
جغرافیای راهنما
دستور دانش
باستان نامه
ایرانی که من شناخته‌ام
آثار > ترجمه‌ها

مذاهب و فلسفه در آسیای وسطی نوشتۀ آرتور دوگوبینوکه در زمان حیات سید علی‌محمد شیرازی، سفیر فرانسه در ایران بود. فره‌وشی خود را در این کتاب با نام (ع- ف) معرفی نموده‌است.
ترجمۀ سفرنامۀ مادام ژان دیولافوا (سفرنامۀ ایران، کلده و شوش)
ترجمۀ سفرنامه از خراسان تا کشور بختیاری، نوشتۀ: هانری رنه دالمانی (این سفرنامۀ مهم، در سال ۱۳۳۳ خورشیدی، توسط عبدالحسین صنعتی‌زاده کرمانی از اروپا به ایران آورده شد و ابراهیم رمضانی مدیر کتابفروشی ابن‌سینا آن را خریداری نمود و برای ترجمه در اختیار علی‌محمد فره‌وشی متخلص به مترجم همایون گذاشت.)
ترجمۀ روبنسون سوئیس
خاطرات و سفرنامه موسیو نیکیتین کنسول سابق روس در ایران
دربارهٔ او

مهدی بامداد در کتاب شرح حال رجال ایران، ضمن تجلیل از علی‌محمد مترجم همایون فره‌وشی، وی را از خدمتگزاران حقیقی فرهنگ ایران و از معلمان کهنسالی دانسته که سالیان دراز در تهران و بسیاری از شهرهای ایران، چون زنجان، ارومیه، کرمان، تبریز و اصفهان، سمت‌های مهم فرهنگی داشته است. وی همچنین فره‌وشی را از معلم‌های بسیار خوب وزارت فرهنگ می‌داند، که شاگردانش از معلومات و تدریس او، خوب استفاده می‌کردند و به‌لحاظ اخلاقی نیز، مرد بسیار نیکی بود.
تصویر جلد کتاب «مذاهب ملل متمدنه»
مقبره هشت‌گوش گیلان

| مقبرهٔ گیلان | مقبرهٔ گیلان |
| --- | --- |
ترکی آذربایجانی: Gilan türbəsi: ترکی آذربایجانی: Gilan türbəsi
ویرانه‌های مقبرهٔ گیلان: ویرانه‌های مقبرهٔ گیلان
موقعیت در جمهوری آذربایجان: موقعیت در جمهوری آذربایجان
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
گونه: آرامگاه یادمانی
سبک معماری: مدرسه معماری نخجوان
موقعیت: روستای خرابه‌گیلان
شهر یا شهرک: اردوباد
کشور: جمهوری خودمختار نخجوان، جمهوری آذربایجان 
مختصات:  ۳۸°۵۴′۱۷″ شمالی ۴۶°۰۱′۲۳″ شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۹۰۴۷۲°شمالی ۴۶٫۰۲۳۰۶°شرقی﻿ / 38.90472; 46.02306
پایان: سدهٔ سیزدهم میلادی
جزئیات فنی: جزئیات فنی
مواد: سنگ، آجر
مقبره هشت‌گوش گیلان (به آذربایجانی: Gilan türbəsi یا Səkkizbucaqlı Kiran türbəsi) بنایی تاریخی است که در دامنه تپه‌ای در منطقه اردوباد جمهوری خودمختار نخجوان و در محدوده یک آبادی به نا «خرابه‌گیلان» قرار دارد. این مقبره به‌طور اتفاقی در سال ۱۹۷۹ توسط مردم محلی کشف شد. برج بالایی مقبره تخریب شده، اما خود مقبره در وضعیت مناسبی قرار دارد.
این بنا سبک مکتب معماری نخجوان-مراغه از معماری ایرانی را بازتاب می‌دهد. بر اساس ویژگی‌های معماری و ساختاری، گمان می‌رود این مقبره در دهه ۸۰ قرن دوازدهم میلادی ساخته شده باشد.
مدارکی دال بر زمان دقیق ساخت مقبره وجود ندارد. با این حال، بر اساس ویژگی‌های معماری ذکرشده، می‌توان دوران ساخت مقبره گیلان را به قرن دوازدهم میلادی نسبت داد. سبک معماری این بنا با سبک معماری کلیساهایی که در قرن دوازدهم در مرکز اران ساخته شده‌اند، هم‌راستا است. نبود کتیبه نیز گمانه‌زنی‌ها دربارهٔ تاریخ ساخت این بنا را تأیید می‌کند.
مقبره هشت‌گوش گیلان به دلیل طراحی ورودی‌ها، جزئیات حجاری و تزئین گوشه‌ها، تقسیم‌بندی نمای خارجی به بلوک‌های جداگانه، و یکپارچگی ساختاری، شباهت‌های بسیاری با مقبره‌های یوسف بن قُصَیر و مؤمنه خاتون دارد. بر اساس این ویژگی‌ها، پژوهشگری به نام ب. ابراهیموف احتمال داده است که این مقبره نیز اثری از معمار برجسته، عجمی نخجوانی، باشد. اگر این فرض درست باشد، فاصله زمانی ۲۵ ساله بین ساخت آرامگاه‌های یوسف بن قصیر و مومنه خاتون در آثار این معمار منتفی می‌شود.
ترکیب کلی مقبره گیلان مشابه مقبره‌های قرن دوازدهم میلادی در مرکز اران، به‌ویژه مقبره گنبد قرمز است. این بنا با لایه‌هایی از تکه‌سنگ‌های شکسته از صخره‌های اطراف ساخته شده است. برخلاف فضای داخلی، نمای خارجی بنا به دقت و ظرافت ساخته شده است.
این بنا که امروزه به‌صورت ویرانه باقی مانده است، از سال ۱۹۸۰ تحت کاوش‌های باستان‌شناسی قرار گرفته است. این مقبره در دامنه تپه‌ای که چهارمین محله شهر گیلان نخجوان در آن قرار داشته، ساخته شده است. این اثر ابتدا توسط س.و. تر-آوتیسیان و سپس توسط و.م. سیسویف توصیف شده است.
مشخصات معماری

نقشه داخلی مقبره هشت‌ضلعی و نمای بیرونی آن مستطیل‌شکل است. درون بنا، سکویی کم‌ارتفاع وجود دارد که با فضای داخلی هماهنگی ندارد. مقبره گیلان از مقبره‌های هشت‌ضلعی معماری قرون میانه که در ایران و قفقاز رایج هستند، متفاوت است. در مرکز پوشش داخلی مقبره، ستونی قارچ‌مانند که به سمت بالا گسترش می‌یابد، از مرکز بنا حمایت می‌کند. این ستون نیز در نقشه هشت‌ضلعی است.
در فضای داخلی، سقف و کف به‌طور کامل گچ‌کاری شده‌اند و همچنین فواصل بین سنگ‌های دیوار و ستون مرکزی با نوعی ملات سفید پر شده‌اند. برش‌های سنگی خاکستری تیره و زبری سطح، حالتی طبیعی و تزئینی ایجاد کرده‌اند. بیان هنری فضای داخلی بنا بر پایه خلوص و ساختار حجم‌ها استوار است.
در نمای خارجی، در لایه بالایی مقبره، یک بدنه مکعبی شکل قرار گرفته است. برج بالایی به‌طور کامل از آجر ساخته و با تزئینات هندسی آجری مزین شده بود. گوشه‌های بدنه با ستون‌های آجری استوانه‌ای پوشانده شده بودند که تنها بخش پایینی یکی از این ستون‌ها باقی مانده است. در تزئین این بنا، آجرهای لعاب‌دار آبی نیز به کار رفته‌اند.
مقبره هشت‌گوش گیلان به گروه مقبره‌های گنبددار مرکزی از نوع برج مانند تعلق دارد. این بنا از دو بخش تشکیل شده است: بخش بالایی هشت‌ضلعی که با آجرهای مربع‌شکل ساخته شده و بخش زیرزمینی که از بیرون مربعی و از داخل صلیبی‌شکل است. بخش بالایی بنا فقط در ضلع جنوب‌غربی تا ارتفاع ۰٫۸ متر باقی مانده است و سایر قسمت‌ها فرو ریخته و در اطراف پراکنده شده‌اند.
مشخصات معماری > تزئینات

ضخامت دیوارهای مقبره ۱٫۵ تا ۰٫۱۲ متر بوده و گوشه‌های هشت‌ضلعی ۴٫۷۲ تا ۴٫۷۸ متر طول دارند. فاصله بین گوشه‌های روبه‌رو نیز ۹ متر است. بر اساس بخش‌های باقی‌مانده از تزئینات و بلوک‌های ساختمانی کشف‌شده، ب. ابراهیموف معتقد است که گوشه‌های این مقبره با کاشی‌های هندسی مزین به نقوشی مشابه فرش پوشیده شده بودند.
تزئینات گوشه‌ها از نقوش هندسی شش‌ضلعی، هشت‌ضلعی و چهارضلعی تشکیل شده‌اند و در دو نوع کلی دسته‌بندی می‌شوند: در نوع اول، نقوش هر بلوک تکرار می‌شوند و در نوع دوم، چهار بلوک به‌صورت متقارن چیده شده و تنها با مشاهده کل مجموعه تصویر ایجاد می‌شود.
تزئینات نمای مقبره گیلان شباهت زیادی با مقبره یوسف بن قصیر دارد، اما بلوک‌های تزئینی مقبره گیلان سه برابر کوچک‌تر هستند. همچنین، انتقال از سطح صاف دیوار به گوشه‌ها در مقبره مومنه خاتون و گیلان به شکل مشابهی انجام شده است، با این تفاوت که گوشه‌های مقبره گیلان به صورت ستون‌های نیم‌دایره طراحی شده‌اند.
درِ ورودی مقبره در ضلع جنوبی قرار دارد. دو ستون که شبیه ستون‌های گوشه‌ای هستند، در دو طرف ورودی قرار گرفته‌اند. همانند سایر مقبره‌های برج‌مانند، فضای داخلی بخش بالایی بنا عملکرد خاصی نداشته است. از نظر طراحی و نقشه، ورودی مقبره گیلان شبیه به ورودی‌های دو مقبره دیگر ساخته‌شده توسط عجمی نخجوانی است.
بیلی چایلدز

| بیلی چایلدز | بیلی چایلدز |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام هنگام تولد: ویلیام ادوارد چایلدز
زاده: ۸ مارس ۱۹۵۷ ‏(۶۷ سال) لس آنجلس
ژانر: جاز
پیشه(ها): موسیقی‌دان
ساز(ها): پیانو
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۷–اکنون
ناشر(ان): استرچ رکوردز
همکاری‌های مرتبط: فیلارمونیک لس آنجلس
بیلی چایلدز (انگلیسی: Billy Childs؛ زادهٔ ۸ مارس ۱۹۵۷) موسیقی‌دان، آهنگساز و نوازنده پیانو اهل لس آنجلس درایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۷۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت هنری است.
بازیگر سال گالوپ کره

جایزه بازیگر فیلم سال گالوپ کره (کره‌ای: 한국갤럽 올해를 빛낸 영화배우 1위) و جایزه بازیگر تلویزیونی سال گالوپ کره (کره‌ای: 한국갤럽 올해를 빛낸 탤런트 1위) سالانه از طریق یک نظرسنجی عمومی که گالوپ کره در پایان سال در سراسر کره جنوبی برگزار می‌کند، انتخاب می‌شوند. این نظرسنجی از سال ۲۰۰۵ شروع شد و تنها افراد بالای ۱۳ سال در آن شرکت می‌کنند.
فهرست گیرنده‌ها > دههٔ ۲۰۱۰

| سال | بازیگر فیلم | رأی ٪ | بازیگر تلویزیون | رأی ٪ | منابع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۰ | وون بین | ۳۰٫۷٪ | گو هیون جونگ | ۲۹٫۵٪ |  |
| ۲۰۱۱ | وون بین | ۱۱٫۳٪ | هیون بین | ۹٫۲٪ |  |
| ۲۰۱۲ | لی بیونگ هون | ۳۷٫۶٪ | سونگ جونگ کی | ۱۸٫۲٪ |  |
| ۲۰۱۳ | سونگ کانگ هو | ۲۲٫۵٪ | لی بو یونگ | ۱۱٫۰٪ |  |
| ۲۰۱۴ | چوی مین شیک | ۴۲٫۳٪ | کیم سو هیون | ۱۹٫۶٪ |  |
| ۲۰۱۵ | یو آه این | ۲۶٫۹٪ | هوانگ جونگ مین | ۱۴٫۴٪ |  |
| ۲۰۱۶ | هوانگ جونگ مین | ۲۱٫۲٪ | پارک بو گوم | ۳۵٫۲٪ |  |
| ۲۰۱۷ | سونگ کانگ هو | ۳۵٫۰٪ | سونگ جونگ کی | ۱۷٫۹٪ |  |
| ۲۰۱۸ | ما دونگ سوک | ۱۹٫۹٪ | لی بیونگ هون | ۱۲٫۹٪ |  |
| ۲۰۱۹ | سونگ کانگ هو | ۲۹٫۸٪ | گونگ هیو جین | ۱۲٫۴٪ |  |
فهرست گیرنده‌ها > دههٔ ۲۰۲۰

| سال | بازیگر فیلم | رأی ٪ | بازیگر تلویزیون | رأی ٪ | منابع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۲۰ | سونگ کانگ هو | ۲۷٫۸٪ | کیم هی ئه | ۹٫۴٪ |  |
| ۲۰۲۱ | لی جونگ جه | ۳۹٫۷٪ | کیم سون هو | ۷٫۸٪ |  |
| ۲۰۲۲ | لی جونگ جه | ۳۴٫۴٪ | پارک اون بین | ۱۳٫۶٪ |  |
| ۲۰۲۳ | ما دونگ سوک | ۱۸٫۰٪ | نام گونگ مین | ۲۰٫۲٪ |  |
| ۲۰۲۴ | ما دونگ سوک | ۲۶٫۵٪ | کیم ته ری | ۱۱٫۹٪ |  |
نگارخانه

وون بین  (۲۰۱۰–۱۱، فیلم)
گو هیون جونگ (۲۰۱۰، تلویزیون)
لی بیونگ هون (۲۰۱۲، فیلم و ۲۰۱۸، تلویزیون)
سونگ جونگ کی (۲۰۱۲ و ۲۰۱۷، تلویزیون)
سونگ کانگ هو (۲۰۱۳، ۲۰۱۷ و ۲۰۱۹–۲۰ فیلم)
لی بو یونگ (۲۰۱۳، تلویزیون)
چوی مین شیک (۲۰۱۴، فیلم)
کیم سو هیون (۲۰۱۴، تلویزیون)
یو آه این (۲۰۱۵، فیلم)
هوانگ جونگ اوم (۲۰۱۵، تلویزیون)
هوانگ جونگ مین (۲۰۱۶، فیلم)
پارک بو گوم (۲۰۱۶، تلویزیون)
ما دونگ سوک (۲۰۱۸ و ۲۰۲۳–۲۴، فیلم)
گونگ هیو جین (۲۰۱۹، تلویزیون)
کیم سون هو (۲۰۲۱، تلویزیون)
لی جونگ جه (۲۰۲۱–۲۲، فیلم)
دوئل

برای دیگر کاربردها، دوئل (ابهام‌زدایی) را ببینید.
دوئل پس از بالماسکه، نام اثری است از ژان-لئون ژروم که بین سال‌های ۱۸۵۷ تا ۱۸۵۹ خلق شد.
تابلو به تصویر کشیده لحظاتی پس از یک دوئل خونین از شرکت‌کنندگان یک جشن بالماسکه در فضایی سرد و زمستانی
دوئل یوگنی آنگین و ولادیمیر لٍنسکی، اثر ایلیا رپین، ۱۸۹۹
دوئِل (به فرانسوی: duel) نبردی رو در رو بین دو تن است که برای تلافی توهین یا اعاده حیثیت و بازپس‌گیری آبروی شهسواری، بر پایه مقررات و با سلاح توافق‌شده، برپا می‌شود. دوئل از رسم‌های عمدتاً اروپایی است گر چه صورت‌هایی از آن در دیگر نقاط جهان سابقه داشته‌است. امروزه دوئل در بسیاری از کشورها غیرقانونی است.
ریشه‌شناسی

دوئل در فرهنگ دهخدا آمده‌ است:
جنگ تن به تن که دو تن به تلافی توهین و اعادهٔ حیثیت کنند با شمشیر یا طپانچه یا شلاق و غیره و این رسم سابقاً در ممالک غربی معمول بود.
دوئل آمریکایی

یک نوع دوئل که در آمریکا رایج و در افراد هفت‌تیر دارهای سرکش (gunsllingers) مشهور و رایج است که افراد رو به روی هم می‌ایستند و هم‌زمان تفنگ خود را به روی یکدیگر شلیک می‌کنند.
دوئل آمریکایی > دوئل جکسون

اندرو جکسون، هفتمین رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا؛ نسبت به شرافت خانوادگی خویش بسیار حساس بود و بر سر همین مسئله، در چندین منازعه و دوئل شرکت کرد. وی مردی را که به همسرش «راشل» تهمت زده بود، در دوئلی کشت.
جایزه بزرگ بحرین ۲۰۲۰

جایزه بزرگ ۲۰۲۰ بحرین (با نام رسمی فرمول ۱ Gulf Air Bahrain Grand Prix ۲۰۲۰) یک مسابقه فرمول یک بود که در آن رانندگان ۵۷ دور در ۲۹ نوامبر ۲۰۲۰ با پیکربندی اصلی در پیست بین‌المللی بحرین در ساخیر، بحرین زدند. این مسابقه پانزدهمین دوره مسابقات فرمول یک فصل ۲۰۲۰ بود. این جایزه بزرگ شانزدهمین جایزه بزرگ بحرین بود.
این مسابقه اولین مسابقه پشت سر هم فرمول یک بود که قرار بود در بحرین برگزار شود. مسابقه دوم که جایزه بزرگ ساخیر نام داشت، در همان مکان در تاریخ ۶ دسامبر برگزار شد، اما با طرح دیگری از مدار برگزار شد.
در شروع مسابقه حادثه ای درگیر رومن گروژان شد که باعث آتش‌سوزی و دو تکه شدن هاس VF-۲۰ شد.
رومن گروژان دچار سوختگی درجه دو شد.
زمینه > شرکت کنندگان

رانندگان و تیم‌ها همان لیست ورود به فصل بودند و هیچ راننده ای برای مسابقه عوض نشد. روی نیسانی برای تیم ویلیامز در جلسه تمرین اول، به جای جورج راسل مسابقه داد. در حالی که رابرت کوبیکا برای تیم آلفا رومئو به جای کیمی رایکونن رانندگی کرد.