stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
علی صیاد شیرازی
کتاب‌شناسی

مجموعه مقالات اولین نشست کنفرانس بررسی دفاع مقدس / به‌کوشش ذاکر صالحی / دانشگاه امام حسین/ ۱۳۷۱.
سونای زعفرانیه / علیرضا نوری‌زاده.
خاطرات امیر شهید سپهبد صیاد شیرازی / مرکز اسناد انقلاب اسلامی / ۱۳۷۸.
خاطرات سال‌های نبرد / محسن مؤمنی / دفتر ادبیات و هنر مقاومت و نشر شاهد / ۱۳۷۸.
صیاد دل‌ها / احمد حسینیان / ارتش جمهوری اسلامی ایران، سازمان عقیدتی سیاسی / ۱۳۷۸.
ناگفته‌های جنگ / تدوین احمد دهقان / دفتر ادبیات وهنر مقاومت / ۱۳۷۸.
یادداشت‌های سفر شهید صیاد شیرازی / محسن کاظمی / دفتر ادبیات و هنر مقاومت / ۱۳۷۸.
عملیات آزادسازی سنندج و گردنه صلوات‌آباد (اردیبهشت ۱۳۵۹) / تدوین علی صادقی‌گویا / ایران سبز / ۱۳۷۹.
عملیات شیندرا /تدوین علی صادقی‌گویا / هیئت معارف جنگ / ۱۳۷۹.
اسطوره‌ها / به‌کوشش خلیل اسفندیاری / نشر شاهد / ۱۳۸۰.
یادداشت‌های ویژه سپهبد علی صیاد شیرازی (۱۳۶۴تا ۱۳۶۸) / به‌کوشش سیدحسام هاشمی / ایران سبز / ۱۳۸۰.
امیر دلاور /گردآورنده امیرحسین انبارداران / نشر شاهد / ۱۳۸۱.
گردنه خان تا قله آربابا /تدوین علی صادقی‌گویا / ایران سبز / ۱۳۸۱. ـ مسافر صبح / به‌کوشش شورای شعر بنیاد حفظ آثار و ارزش‌های دفاع مقدس / مؤسسه فرهنگی و انتشاراتی نخلستان / ۱۳۸۱.
در کمین گل سرخ / محسن مؤمنی / سوره مهر / ۱۳۸۲.
یادگاران (جلد ۱۱:کتاب صیاد شیرازی) / رضا رسولی / روایت فتح / ۱۳۸۲.
رفتارشناسی ایثارگران(سیری در رفتارشناسی امیر شهید سپهبد علی صیاد شیرازی) / محمودرضا امینی /شعاع / ۱۳۸۳. ـ یاد یار / هیبت‌الله اسدی / دانشگاه افسری امام علی/ ۱۳۸۳.
افلاکیان زمین (جلد ۱۰: علی صیاد شیرازی) / محمدحسین عباسی ولدی / نشر شاهد / ۱۳۸۴.
خدا می‌خواست زنده بمانی (کتاب صیاد شیرازی) / فاطمه غفاری /روایت فتح / ۱۳۸۴.
سفر به ماوراء / کاوه خاتمی / ایران سبز / ۱۳۸۴.
هرچند دیر / هیبت‌الله اسدی / ایران سبز / ۱۳۸۴.
آخرین گلوله صیاد / داوود امیریان / نشر صریر / ۱۳۸۵.
عاشق‌ترین صیاد/ محبوبه معراجی‌پور/ مرکز اسناد انقلاب اسلامی / ۱۳۸۵.
منش فرماندهی / احمد نوروزی فرسنگی / عرشان / ۱۳۸۵.
پرواز غریبانه / مهدی وحیدی صدر / حدیث نینوا (قم) / ۱۳۸۶.
جلوه یار /احمد حسینیان / ایران سبز / ۱۳۸۶.
سخن آشنا / علی اعوانی / ارتش جمهوری اسلامی ایران، سازمان عقیدتی سیاسی (نشر آجا) / ۱۳۸۶
اعطای سردوشی به سربازان
سان دیدن از سربازان
علی صیاد شیرازی و محسن رضایی
شیرازی با درجه سرتیپی
خبر کشته‌شدن صیاد شیرازی در نشریه مجاهد
حضور مردم در تشییع پیکر صیاد شیرازی
بوسه سید علی خامنه‌ای بر تابوت صیاد شیرازی در مراسم تشییع
بزرگراه شهید صیاد شیرازی در تهران
سوئیت‌واتر، فلوریدا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= فلوریدا, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| City of Sweetwater, Florida | City of Sweetwater, Florida |
| --- | --- |
شهر: شهر
  مهر:   مهر
نام مستعار: Little Managua: نام مستعار: Little Managua
شعار: Family. God. Education.: شعار: Family. God. Education.
موقعیت در شهرستان میامی-دید و ایالت فلوریدا: موقعیت در شهرستان میامی-دید و ایالت فلوریدا
U.S. Census Bureau map showing city limits prior to the 2010 annexation: U.S. Census Bureau map showing city limits prior to the 2010 annexation
مختصات: ۲۵°۴۷′۵۷٫۵۲″ شمالی ۸۰°۲۲′۲۵٫۰۴″ غربی﻿ / ﻿۲۵٫۷۹۹۳۱۱۱°شمالی ۸۰٫۳۷۳۶۲۲۲°غربی﻿ / 25.7993111; -80.3736222: مختصات: ۲۵°۴۷′۵۷٫۵۲″ شمالی ۸۰°۲۲′۲۵٫۰۴″ غربی﻿ / ﻿۲۵٫۷۹۹۳۱۱۱°شمالی ۸۰٫۳۷۳۶۲۲۲°غربی﻿ / 25.7993111; -80.3736222
ایالت:  فلوریدا
شهرستان:  میامی-دید
حکومت: حکومت
 • نوع: Mayor-Council
 • شهردار: Orlando Lopez
 • معاون شهردار: Jose Diaz
 • کمیسیونرها: Jose Diaz
 • مدیریت شهری: Orlando Lopez (the mayor) also serves as city manager
 • City Clerk: Marie O. Schmidt
مساحت: مساحت
 • شهر: ۰٫۸ مایل مربع (۲٫۱ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۸ مایل مربع (۲٫۱ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)  ۰٪
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • شهر: ۱۳۴۹۹
 • تراکم: ۱۷۰۲۳٫۰/مایل مربع (۶۵۷۲٫۶/کیلومتر مربع)
 • کلان‌شهری: ۵۴۲۲۲۰۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کدها: ۳۳۱۷۲, ۳۳۱۷۴
کد(های) منطقه: ۳۰۵، ۷۸۶
FIPS code: ۱۲–۷۰۲۷۵
وبگاه: http://www.cityofsweetwater.fl.gov/
سوئیت‌واتر (به انگلیسی: Sweetwater) شهری در شهرستان میامی-دید ایالت فلوریدا است که در سال ۱۹۴۱ بنیان‌گذاری شده‌است. این شهر طبق سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۳٬۵۷۵ نفر جمعیت داشته و مساحت آن نیز ۲٫۱ کیلومتر مربع است.
شهرک پتروشیمی مکران

| 0 | 1 |
| --- | --- |
بنا نهاده: ۱۳۹۴
بنیانگذاران: شرکت ملی صنایع پتروشیمی ایران
دفتر مرکزی:  ایران، چابهار
محدودهٔ فعالیت: سواحل مکران
مدیر عامل اجرایی: علیرضا منیری ابیانه
مالک: شرکت توسعه پتروشیمی نگین توسعه مکران
وبگاه: https://mokran.ir/
شهرک پتروشیمی مکران یکی از شهرک‌های تخصصی پتروشیمی شهرستان چابهار در سواحل مکران،  استان سیستان و بلوچستان است.

شهرک پتروشیمی مَکُران در محدوده منطقه آزاد چابهار در زمینی به گستره حدود ۱،۲۰۰ هکتار در سال ۱۳۹۱ تصویب و سال ۱۳۹۴ کار خود را آغاز کرد.
شنقوش‌آباد

village در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| شنقوش‌آباد شنقوش اباد | شنقوش‌آباد شنقوش اباد |
| --- | --- |
village: village
استان‌های ایران: استان آذربایجان شرقی
شهرستان‌های ایران: شهرستان اهر
بخش (تقسیمات کشوری): بخش فندقلو شهرستان اهر
تقسیمات کشوری در ایران: دهستان قشلاق (اهر)
جمعیت (2006): جمعیت (2006)
 • کل: ۱۷۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
شنقوش‌آباد یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان قشلاق بخش فندقلو شهرستان اهر واقع شده‌است.این روستا ۱۷۰ نفر جمعیت دارد.
مدادماهی

| Pencilfish | Pencilfish |
| --- | --- |
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
Missing taxonomy template (fix):: Nannostomini
سرده:: Nannostomus Günther, 1872
گونه نماد: گونه نماد
Nannostomus beckfordi Günther, 1872: Nannostomus beckfordi Günther, 1872
مدادماهی با نام علمی Nannostomus، (از یونانی : nanos = کوچک، و لاتین stomus = مربوط به دهان)،  نام یک جنس از ماهی ها متعلق به تتراسانان و خانواده قلم ماهیان است. همه گونه‌های این جنس به عنوان ماهی مدادی یا مدادماهی شناخته می‌شوند ، نامی پرطرفدار که برای اولین بار در دهه 1920 تنها به دو گونه، Nannostomus unifasciatus و مدادماهی قهوه ای اطلاق شد، اما در اواخر دهه 1950 به همه اعضای آن جنس اطلاق شد. بسیاری از گونه ها به دلیل رنگ بندی جذاب، شکل منحصر به فرد و رفتار جالبشان تبدیل به یکی از محبوب ترین ماهی های آکواریومی شده اند.
طبقه بندی

جنس مدادماهی اولین بار توسط آلبرت گونتر در سال ۱۸۷۲ با گونه مدادماهی طلایی ساخته شد. در سال ۱۸۷۶، فرانتز اشتاینداخنر سه گونه دیگر بنام های   مدادماهی تک خط ، مدادماهی قهوه ای (تصویر زیر) و مدادماهی سه خط (تصویر بالا) را توصیف کرد،. در سال ۱۹۰۹، کارل اچ. ایگنمن مدادماهی کوتوله و مدادماهی هریسون را توصیف کرد . از اوایل قرن بیستم همه به جز مدادماهی کوتوله به دلیل مقالات مشتاقانه ای که در مورد آنها نوشته شد و عکس های گرفته شده از آنها توسط ویلیام تی. اینس که در اوایل سال ۱۹۳۳ منتشر شد، تا حدی بین آکواریومی ها محبوب بوده اند. در طول سال‌ها، این جنس توسط نویسندگان بعدی به جنس‌های دیگری از جمله Poecilobrycon و Nannobrycon تقسیم شد . پس از نزدیک به یک قرن بحث در مورد این موضوع، دکتر استنلی اچ. ویتزمن و دکتر جی استنلی کاب طبقه بندی قبلی را بازسازی کردند و آن را گسترش دادند و در سال ۱۹۷۵ همه گونه ها را تحت عنوان مدادماهی دسته بندی کردند. تجدید نظر جامع این جنس اکنون به طور گسترده پذیرفته شده است. همچنین دکتر وایتزمن مسئول توصیف پنج گونه از گونه های اخیراً معرفی شده به اسامی: مدادماهی راه راه سبز ، مدادماهی الگانس ، مدادماهی درخشان، مدادماهی خالدار و مدادماهی آندوزی است . در حال حاضر ۱۹ گونه مدادماهی شناخته شده است که بیشتر آنها برای آکواریومی ها نیز آشنا هستند. چندین گونه ناشناس دیگر طی سال‌های اخیر وارد شده‌اند که بسیاری از آنها به‌عنوان صید جانبی با دیگر کاراسین‌های کوچک یافت می‌شوند، اما وضعیت طبقه‌بندی آنها هنوز مشخص نشده است.
گونه ها

19 گونه در حال حاضر شناخته شده در این جنس عبارتند از:
Nannostomus anduzei Fernández & SH Weitzman ، 1987
مدادماهی طلایی گونتر ، 1872 (مدادماهی طلایی)
Nannostomus bifasciatus Hoedeman ، 1954 (مداد ماهی دو خطی/سفید)
Nannostomus britskii SH Weitzman ، 1978 (مداد ماهی خالدار)
Nannostomus digrammus ( فاولر ، 1913) (مداد ماهی دو خطی)
Nannostomus eques Steindachner ، 1876 (مدادماهی قهوه‌ای/دم کج)
Nannostomus espei ( Meinken ، 1956) (مدادماهی اسپی)
Nannostomus grandis Zarske ، 2011
Nannostomus harrisoni ( CH Eigenmann ، 1909) (مدادماهی هریسون یا راه راه سیاه)
Nannostomus limatus SH Weitzman ، 1978 (مداد ماهی الگانس)
Nannostomus marginatus CH Eigenmann ، 1909 (مدادماهی کوتوله)
Nannostomus marilynae SH Weitzman & Cobb ، 1975 (مدادماهی مریلین یا مدادی راه راه سبز)
Nannostomus minimus CH Eigenmann ، 1909 (مداد ماهی کوتوله)
Nannostomus mortenthaleri Paepke & Arendt ، 2001 (مداد ماهی مرجانی-قرمز)
Nannostomus nigrotaeniatus Zarske ، 2013
Nannostomus nitidus SH Weitzman ، 1978 (مداد ماهی درخشان)
Nannostomus rubrocaudatus Zarske ، 2009
Nannostomus trifasciatus Steindachner ، 1876 (مداد ماهی سه خط)
Nannostomus unifasciatus Steindachner ، 1876 (مداد ماهی یک خطی)
شرح

بیشتر گونه ها، ماهی های باریک و مدادی شکلی هستند که اندازه آنها از ۲٫۵ تا حدود ۵ سانتیمتر متغیر است. مدادماهی کوتوله، N. rubrocaudatus و مدادماهی قرمز مرجانی خطوط کوتاه و مسدود کننده‌ای دارند که یادآور ته مداد است. همه به جز یک گونه مدادماهی اسپی، دارای یک تا پنج نوار افقی سیاه یا قهوه ای با رنگین کمانی طلایی یا نقره ای هستند که پشت نوار اولیه ظاهر می شوند. اکثراً دارای های رنگهای های قرمز، نارنجی یا قهوه ای محو در باله های خود هستند و بسیاری نیز دارای رنگهایی براق در پهلوهای خود هستند. مدادماهی قرمز مرجانی و N. rubrocaudatus که اخیراً توصیف شده‌اند، رنگ‌های بسیار واضحی دارند. فقط در گونه اسپی، نوارهای افقی ضعیف هستند و با پنج لکه کاما شکل( ،، ) تیره جایگزین می شوند. این الگو در گونه های دیگر هنگام شب ظاهر میشود، اما گونه اسپی این الگو را به طور دائم و در نور روز نیز نمایش می دهد. باله چربی در برخی از گونه ها وجود دارد و در برخی دیگر وجود ندارد، در حالی که در گونه های خاصی، مثلاً در مدادماهی قهوه ای، ممکن است وجود داشته یا وجود نداشته باشد. همه به حالت افقی شنا می کنند به جز مدادماهی یک خطی و مدادماهی قهوه ای که حالتی مورب به خود می گیرند. طیفی از دودیسی جنسی در این جنس مخصوصاً در رنگ های نر، در برخی گونه ها بویژه در رنگ موجود در قسمت باله ها رخ میدهد، ولی در گونه های دیگر بسیار کمتر مشهود است. با این حال، یک شاخص قابل اعتماد از جنسیت برای اکثر گونه ها در باله مقعدی نرهای بالغ وجود دارد که همان بزرگی و کشیدگی باله مقعدی است (مانند مدادماهی قهوه ای، اسپی و غیره) و یا در برخی موارد باله مقعدی نرها رنگارنگ تر است. (مانند مدادماهی هریسون، مدادماهی کوتوله و غیره ). گونه محبوب آکواریومی، مدادماهی سه خطی ، در این زمینه استثنا است.
توزیع

این جنس در آمریکای جنوبی پراکنش وسیعی دارد، از کلمبیا، ونزوئلا و گویان در شمال، تا جنوب حوزه آمازون و بولیوی در جنوب، تا پرو در غرب و بلم، برزیل، در شرق. تعداد زیادی از گونه های منفرد دارای توزیع تقریباً به همان اندازه هستند. در نتیجه، بسیاری از گونه ها چند ریختی هستند و بسته به جمعیت، تغییرات رنگ مشخصی را نشان می دهند. در طول سال ها، برخی از این گونه های رنگی به اشتباه به عنوان گونه های جداگانه توصیف شده اند. تا به امروز، تنها دو گونه، N. beckfordi و هریسون ، به صورت تجاری برای تجارت آکواریوم در ماهیگیری، بیشتر در آسیا پرورش داده شده اند. همه گونه‌های باقی‌مانده که راه خود را به آکواریوم‌های خانگی پیدا می‌کنند، از آب‌های آمریکای جنوبی صید میشوند.
در آکواریوم

گونه‌های Nannostomus زمانی در آکواریوم‌های خانگی رشد می‌کنند که دارای آب نرم، نسبتاً اسیدی، سطوح پایین نیترات و دمای بین ۲۲ تا ۲۸ درجه سانتی‌گراد باشند. افزودن گیاهان آبزی از جمله گونه های شناور توصیه می شود. گونه های شناور احتمال پریدن ماهی را کاهش می دهد، که یک اتفاق رایج برای برخی از گونه ها، به ویژه اسپی و یک خطی است . آنها باید حداقل در دسته های شش عددی نگهداری شوند. اگر با ماهیان دیگری در یک آکواریوم نگهداری میشوند، بهترین گونه ها، سایر مدادماهی ها، تترا های کوچک و کوریدوراس ها هستند. آکواریومی با جریان آب قوی، گونه های بزرگ یا گونه‌هایی که سریع حرکت می‌کنند، مطلقاً توصیه نمیگردد. اکثر گونه های مدادماهی اگر به تنهایی در یک آکواریوم پر از گیاهان کاشته شده با پارامترهای آب کیفیت بالا نگهداری شود، شروع تخم ریزی می کنند، تخم ها خورده نمی شوند و بچه ماهی ها در میان گیاهان شنا خواهند کردد. بچه میگوی آرتمیا و سایر غذاهای زنده یا منجمد کوچک برای رشد بچه ماهی ها و ماهی های بزرگ و بالغ مورد نیاز است. آنها همچنین از چرندگان پر و پا قرص و پرشور بیوفیلم هستند و برای اکثر گونه ها، جلبک ها جزء  رژیم غذایی اصلی هستند. در بیشتر گونه ها، نرها قلمرو کوچکی را ایجاد و از آنجا دفاع می کنند. اقدامات دفاعی آنها معمولاً بی ضرر است، اما در دو گونه مدادماهی قرمز مرجانی  و مدادماهی سه خطی، اگر فضای کافی و پوشش گیاهی فراهم نشود، رفتار پرخاش گرایانه و متضاد در مقابل همنوعان می تواند نتایج زیانباری داشته باشد. آنها زمانی که به آکواریوم عادت کردند و شرایط مناسبی برای آنها فراهم شد، بسیار مقاوم بوده و اغلب پنج سال یا بیشتر زندگی می کنند.
مدادماهی قهوه ای
رونالد ناسلوند

رونالد ناسلوند (انگلیسی: Ronald Naslund؛ زادهٔ february ۲۸, ۱۹۴۳&#۱۶۰;(۱۹۴۳-۰۲-۲۸) (۸۲ سال)) ورزشکار هاکی روی یخ اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
زندگینامه

نام: شهید محمد نمونه
تاریخ تولد: ۱ مهر ۱۳۷۰
تاریخ شهادت: ۲۵ دی ۱۳۹۸
شهید محمد نمونه در تاریخ یکم مهر ۱۳۷۰ در شهری ایرانی به دنیا آمد. وی از جوانان مخلص و پرتلاش بوده و طی سال‌های کوتاهی فعالیت‌های انقلابی و مقاومتی خود را آغاز کرد.
خدمات و فعالیت‌ها

شهید محمد نمونه به عنوان یک فعال اجتماعی و مدافع حقوق بشر به دستاوردهای چشمگیری دست یافت. وی در مسائل مختلف اجتماعی و انقلابی فعالیت کرد و در ترویج عدالت اجتماعی و مبارزه با ستم و ظلم تلاش‌های فراوانی انجام داد.
شهادت

در تاریخ ۲۵ دی ۱۳۹۸، شهید محمد نمونه در جنگ مقدس علیه استکبار جهانی و دفاع از مقدسات اسلامی در جبهه‌های عراق به شهادت رسید. وی به عنوان یک رمز از ایثار و شهامت مردم ایران برای مقابله با تهاجمات بی‌رحمانه دشمنان یادگاری ماندگار به جا گذاشت.
ارث و تأثیر

شهادت محمد نمونه، اثرات بزرگی بر جامعه و مردم ایران گذاشت. وی به‌عنوان یک نمونه برجسته از ایمان، ایثار، و اندوه ایرانیان به‌یاد مانده و همواره به‌عنوان یک قهرمان ملت ایران در خاطره‌ها زنده خواهد بود.
سید خلیل ضیائی

| سیدخلیل ضیائی | سیدخلیل ضیائی |
| --- | --- |
نماینده دوره‌ بیستم مجلس شورای ملی: نماینده دوره‌ بیستم مجلس شورای ملی
حوزه انتخاباتی: تربت‌جام
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
ملیت: ایرانی
پیشه: سیاستمدار
سیدخلیل ضیائی (زاده ١٢٩۴ تربت حیدریه-) از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره‌ بیستم بعنوان نماینده تربت‌جام در مجلس شورای ملی حضور داشت.
زندگی‌نامه

پدرش میرزا آقا ضیاءالاطباء بود که در تربت‌حیدریه طبابت می‌کرد و در اواخر دوره قاجار به نمایندگی از تربت حیدریه به مجلس شورای ملی رفت و خانواده‌اش را به تهران انتقال داد.
دو برادر دیگرش محمود و طاهر نیز از سیاستمداران دوره پهلوی بودند.
بابدویی

مکان
| بابدویی | بابدویی |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
مختصات: ۲۶°۱۴′۲۶″شمالی ۵۹°۰۶′۰۵″شرقی﻿ / ﻿۲۶٫۲۴۰۵۱۹۷°شمالی ۵۹٫۱۰۱۳۹۸۱°شرقی﻿ / 26.2405197; 59.1013981: مختصات: ۲۶°۱۴′۲۶″شمالی ۵۹°۰۶′۰۵″شرقی﻿ / ﻿۲۶٫۲۴۰۵۱۹۷°شمالی ۵۹٫۱۰۱۳۹۸۱°شرقی﻿ / 26.2405197; 59.1013981
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: نیک‌شهر
بخش: بنت
دهستان: توتان و مهمدان
جمعیت: ۱۸۰ نفر (سرشماری ۹۵)
بابدویی، روستایی در دهستان توتان و مهمدان بخش بنت شهرستان نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۸۰ نفر (۶۶ خانوار) بوده است.
سیفی هروی

سیف بن محمد بن یعقوب هروی (متولد: ۶۸۱ ه. ق. /۱۲۸۲ میلادی در هرات)، تاریخ‌ نگار و مداح اهل افغانستان فخرالدین و غیاث‌الدین کرت است و تاریخ هرات را بنام پادشاه اخیر در حدود سال ۷۲۰ ه. ق. (۱۳۲۰ میلادی) تألیف نمود. تاریخ او موسوم به تاریخ‌نامهٔ هرات یا تاریخ سیفی است.
منبع

تاریخ ادبیات، ادوارد براون
ریکو (دستگرد)

مکان
| ریکو | ریکو |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
مختصات: ۲۶°۰۳′۰۹″شمالی ۵۹°۲۰′۵۰″شرقی﻿ / ﻿۲۶٫۰۵۲۵۳۶۵°شمالی ۵۹٫۳۴۷۱۰۸۲°شرقی﻿ / 26.0525365; 59.3471082: مختصات: ۲۶°۰۳′۰۹″شمالی ۵۹°۲۰′۵۰″شرقی﻿ / ﻿۲۶٫۰۵۲۵۳۶۵°شمالی ۵۹٫۳۴۷۱۰۸۲°شرقی﻿ / 26.0525365; 59.3471082
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: نیک‌شهر
بخش: بنت
دهستان: دستگرد
جمعیت: ۱۳۶ نفر (سرشماری ۹۵)
ریکو، روستایی در دهستان دستگرد بخش بنت شهرستان نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۳۶ نفر (۳۴ خانوار) بوده است.
تله زنگ

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| تله زنگ | تله زنگ |
| --- | --- |
روستا: روستا
تله زنگ: تله زنگ
مختصات: ۳۲°۴۹′۰۱″ شمالی ۴۸°۴۶′۱۳″ شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۸۱۶۹۴°شمالی ۴۸٫۷۷۰۲۸°شرقی﻿ / 32.81694; 48.77028: مختصات: ۳۲°۴۹′۰۱″ شمالی ۴۸°۴۶′۱۳″ شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۸۱۶۹۴°شمالی ۴۸٫۷۷۰۲۸°شرقی﻿ / 32.81694; 48.77028
استان‌های ایران: استان خوزستان
شهرستان‌های ایران: شهرستان اندیمشک
بخش (تقسیمات کشوری): بخش الوار گرمسیری
تقسیمات کشوری در ایران: دهستان مازو
جمعیت (۱۳۸۵): جمعیت (۱۳۸۵)
 • کل: ۵۴۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
ایستگاه راه‌آهن و روستای تَلِه‌زَنگ در مسیر ناحیه راه‌آهن لرستان (تهران – اهواز) قرار دارد. روستای تله زنگ در تقسیمات کشوری، از توابع شهرستان اندیمشک همچنین ایستگاه راه‌آهن تله زنگ یا ایستگاه شهید چراغی زیر نظر اداره کل راه‌آهن زاگرس قرار دارد و از سمت اندیمشک ششمین و از سمت دورود نهمین ایستگاه است. ایستگاه تله‌زنگ معمولاً برای دسترسی طبیعت‌گردان به آبشار زیبای شوی استفاده می‌شود.
بجز ایستگاه تله زنگ، روستاهای فصلی زیادی در فصل زمستان و روستای زیبای شوی به‌طور ثابت در این منطقه قرار دارند.
= روستای تله‌زنگ

گویش اغلب اهالی لری بختیاری و گویش لری بالاگریوه است. شغل اغلب مردم تله زنگ (بجز کارمندان راه‌آهن) دامداری و در روستاهای فصلی منطقه کشت جو دیم و باغات انار و کشت برنج در روستای زیبای زیبای شوی وجود دارد. ساکنین محلی تله زنگ از طایفه تادخیری و شوینی از ایل بختیاری و توه ای از ایل پاپی هستند. روستای تله زنگ شهدای زیادی تقدیم اسلام وانقلاب فدا کرده‌است و ایستگاه شهید چراغی هم به همین اسم نام گذاری شده‌است.                                   اسامی جمعی از شهدای تله زنگ:
شهیدایرج فتحی/ شهید بزرگی چراغی /شهید جهانبخش سبزواری (اشیری)/ شهید چراغعلی امیدی /شهید حسن علی نامداریان /شهید حسین (قپانی) شمسی/ شهید حسین چراغی /شهید حسین حاجیوند /شهید حسین نامداری شوی
شهید سلطانعلی چراغی /شهید سلطانعلی مرادی /شهید شاهپور چراغی /شهید صفر مرادی/شهید عباس دهقان شوی شهید عباس سالمی چکانی/ شهید علی حسن حاجیوند / شهید علی حسن شهبازی/شهید علی حسین جهانگیری /شهید علی حسین چراغی / شهید لطیف حاجیوند/شهید محمد چناری/ شهید محمد حاجیوند/شهید محمود امانی چکانی /
شهید محمود نامداری/ شهید مراد نادیسرد / شهید میرزا حسن‌زاده /شهید میرعباس چکانی /شهید رجبعلی غلامی شهید روح الله جرنگ
= روستای تله‌زنگ > امکانات

تله‌زنگ بجز ایستگاه راه‌آهن، دارای پاسگاه نیروی‌انتظامی، نمازخانه، خانه بهداشت و خواربارفروشی است.[نیازمند منبع] پل زیبای راه‌آهن تله‌زنگ نیز در نزدیکی روستا قراردارد.
= روستای تله‌زنگ > دسترسی

برای  ورود به ایستگاه راه آهن  تله‌زنگ، بجز  خط راه‌آهن دسترسی دیگری ندارد. به همین دلیل در روستا  اتومبیل دیده نمی‌شود. قطارهای سریع‌السیر و فوق‌العاده در این ایستگاه توقف ندارند و ساکنین و طبیعت‌گردان از دو قطار محلی اندیمشک_دورود و دورود - اندیمشک استفاده می‌کنند. از ایستگاه تا روستای زیبای شوی جاده دسترسی در حال احداث است.
سمندر لرستان
«سمندر لرستانی» به جانوری گفته می‌شود که شبیه سوسمار است و در آب و خشکی زیست می‌کند، چهار پا دارد، پوستش تیره رنگ همراه با لکه‌های زرد و قدش حدود ۲۵ سانتی‌متر است و از حشرات تغذیه می‌کند، نام‌های ایرانی آن شامل «آذرتش، آذرشین و آذرنشین» است؛ در زبان فرانسه به نام «سالاماندر» شناخته می‌شود. این گونه دوزیست بخشی از زندگی خود را در اب و بخش دیگر عمر خود را در خشکی می‌گذراند. سمندر از خزه و جلبک و ریشه گیاهان و گونه‌های مختلف بی مهرگان تغذیه می‌کند.
بر اساس نتایج تحقیقات Steinfartz ۲۰۰۲ سمندرهای خاورمیانه از جنس Neurergus شامل چهارگونه می‌باشند. هر چهار گونه در خاورمیانه یافت شده و در کشورهای ایران، عراق و ترکیه وجود دارند. گونه N.Strauchii در ترکیه یافت شده و سه گونه دیگر در ایران وجود دارند. این گونه‌ها بر اساس ویژگی‌های ظاهری و اکولوژیکی به راحتی قابل تشخیص هستند.
مشخصات سمندر لرستان
سمندر کوهستانی لرستان دارای بدنی به طول ۱۴ سانتی‌متر است و پوست آن در قسمت پشت بدن قهوه ای رنگ با خال‌ها یا نوارهایی زرد یا نارنجی است که ظاهری زیبا به این دوزیست بومی ایران بخشیده‌است. تنه، کمی تخت بوده و آبشش‌های بزرگ از مشخصه‌های آن است. روی سر بین دو چشم، لکه سفید رنگی وجود دارد که به سمت پایین کشیده شده‌است.
ویژگی سمندر لرستانی نسبت به دیگر گونه‌ها، خط طولی پشت آن است. سمندر لرستانی اگر چه در آبهای سرد زیست می‌کند اما در مقابل گرما مقاومت بیشتری نسبت به دیگر سمندرها دارد. این سمندر در آبهای راکد نظیر جویبارهای فصلی و تالابها، جایی که دارای شرایط محیطی پایدار باشد ساکن است
وجه تسمیه و نامهای محلی
نام این گونه ترکیبی از دو کلمه سام (آتش) و اندر (به معنی درمیان) بوده و به همین دلیل در برخی از کتب قدیمی آنرا فرزند آتش نامیده‌اند. در حقیقت جوامع محلی سمندر را نماد پاکی، شجاعت و انسان راست کردار دانسته و در بین آنها از احترام ویژه ای برخوردار است.
سمندر لرستان، خالدار قیصری، خالدار امپراتور، حاجی باریک آو (حاجی باریکاب) نامهایی بر این دوزیست لرستان هستند. برخی اهالی منطقه نام‌هایی را به این جاندار زیبا نسبت می‌دهند که نشان دهنده باور مردم منطقه به تقدس این جانور است. حاجی باریکاو که کلمه حاجی نوعی مصونیت و تقدس به این جانور داده‌است و وقمی یا وقفی یعنی جانوری که از طرف کسی شاهزاده احمد وقف شده‌است نیز حاکی از این امر است. بعضی هم آن را با نام چرق پرق می‌شناسند. یکی از زیستگاه‌های سمندر لرستان در منطقه تله زنگ از جمله؛ کرناس، مورت، منجر، پاتافا آبشار شوی، کول موسی، جوکار، کوه لنگر امامزاده شاهزاده احمد است.
= روستای تله‌زنگ > آبشار شوی

طبیعت‌گردان زیادی همه ساله برای بازدید از آبشار شوی از ایستگاه تله زنگ استفاده می‌کنند.
آبشار دوم شوی
آبشار شوی
محمدیه (قزوین)

| محمدیه | محمدیه |
| --- | --- |
 مرکزشهر:  مرکزشهر
کشور:  ایران
استان: قزوین
شهرستان: البرز
بخش: محمدیه
نام(های) دیگر: باورس،
سال شهرشدن: ۱۳۷۴ ه‍.خ
مردم: مردم
جمعیت: ۱۳۹,۰۰۰ نفر
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
مساحت: ۴/۸ کیلومترمربع (۴۸۰۰هکتار)
ارتفاع: کمینه:۱۲۹۵متر. بیشینه:۱۳۴۰متر.
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
شهردار: محمد پیری
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۲۸
وبگاه: پرتال شهرداری محمدیه
شناسهٔ ملی خودرو:  ایران ۷۹ل،۷۹ج،۷۹ق
کد آماری: ۲۲۱۸
  محمدیه  روی نقشه ایران ۳۶°۱۳′۱۹″شمالی ۵۰°۱۰′۴۲″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۲۲۱۸۸۷۰°شمالی ۵۰٫۱۷۸۳۹۳۴°شرقی﻿ / 36.2218870; 50.1783934   :   محمدیه  روی نقشه ایران ۳۶°۱۳′۱۹″شمالی ۵۰°۱۰′۴۲″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۲۲۱۸۸۷۰°شمالی ۵۰٫۱۷۸۳۹۳۴°شرقی﻿ / 36.2218870; 50.1783934   
 :  
محمدیه شهری که مرکز بخش محمدیه شهرستان البرز استان قزوین ایران است که تمامی جمعیت آن را مهاجرین تشکیل می‌دهند. این شهر در راهِ آزادراه کرج–قزوین و ۱۴ کیلومتریِ شرقِ شهرِ قزوین، ۷۸ کیلومتریِ شهرِ کرج و ۱۰۰ کیلومتریِ شهرِ تهران جای دارد. محمدیه در میانِ آزادراه کرج–قزوین و جاده قدیم کرج–قزوین نهاده شده‌است.
نام

باورس روستایی در ۳ کیلومتری شمال‌شرقی شهر است و تا نیم قرن پیش مردم باورس در موقعیت فعلی شهر به کشاورزی مشغول بودند به همین علت نام اولیه محمدیه، «شهرک باورس» بود که این نام بر روی محافظ‌های کنتور آب، در مناطق قدیمی شهر قابل مشاهده است. پس از مدتی نام آن به «شهرک زیباشهر» تغییر یافت ۴ سال ۷ ماه بعد نام به محمدیه تغییر یافته است . از زمان تأسیس شهرداری در تاریخ ۱۳۷۴/۶/۱ تا به امروز «شهر محمدیه» نامیده می‌شود.
جمعیت

این شهر درسال ۱۳۸۵خورشیدی دارای ۴۱٫۷۶۶ نفر جمعیت بود. بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵ با احتساب شهر جدید مهرگان که در آن سال دارای شهرداری نشده بود و جزئی از محمدیه به حساب می‌آمد دارای ۹۰٫۵۱۳ نفر جمعیت بوده است. عمده مردم بومی به این شهر تازه تأسیس را ترک‌ها تشکیل می‌دهند که به زبان ترکی آذربایجانی به گویش قزوینی سخن میگویند همچنین با توجه به مهاجر پذیر بودن زبان فارسی نیز رواج دارد اقوام مختلف از جمله گیلک‌های مهاجر از استان گیلان تشکیل می‌دهند و اکثریت گیلک‌های استان قزوین در این شهر سکونت دارند.
تأسیس شهرداری

در اول شهریور ۱۳۷۴ با تصویب اکثریت وزرای عضو کمیسیون سیاسی – دفاعی هیئت دولت، با توجه به اختیار تفویضی هیئت وزیران تصویب نمودند: «شهرک زیباشهر (شهرک باورس) از توابع بخش مرکزی شهرستان قزوین به شهر تبدیل و «محمدیه» نامیده شود.» این تصویب‌نامه در تاریخ ۱۳۷۴٫۶٫۵ به تأیید مقام محترم ریاست جمهوری رسیده و از سوی حسن حبیبی- معاون اول رئیس‌جمهور وقت - ابلاغ گردید؛ بنابراین شهرداری محمدیه در سال ۱۳۷۴ خورشیدی تأسیس شد
در سال‌های اخیر، شهرستان شدن و استقلال از شهرستان البرز در شورای شهر و شهرداری محمدیه مورد بحث می‌باشد ولی ضعف در فراهم کردن امکانات لازم همچون تکمیل بیمارستان در منطقه ۷ شهرداری و …، موجب تأخیر چند ساله این موضوع شده‌است.
حمل و نقل

محمدیه دارای خطوط تاکسیرانی به مقصد شهرهای قزوین و الوند، مهرگان (قزوین) و روستای باورس می‌باشد.
اتوبوس‌ها در داخل شهر و به مقصد شهرهای قزوین (ولیعصر، پارکسوار) و الوند (بوستان لاله) تردد می‌کنند. ناوگان اتوبوسرانی شهر محمدیه سن زیادی داشتند و فرسوده بودند که سرانجام با اعتراض مستمر شهروندان و اعتصاب رانندگان در اواخر سال ۱۴۰۰ با ناوگان اتوبوسرانی شهر قزوین نوسازی و جایگزین شدند.
خط اتوبوس محمدیه-الوند مدتیست که از کار افتاده و این موضوع اعتراض مردم شهر را به همراه داشته است. راه‌آهن تهران-قزوین از جنوب شهر می‌گذرد ولی ایستگاهی برای آن در محدوده زیباشهر تعبیه نشده‌است.
مراکز آموزشی

در حال حاضر سه دانشگاه علمی کاربردی علوم و فنون قزوین و دانشگاه البرز و مؤسسه آموزش عالی اکباتان در این شهر فعالیت دارند.
چندی پیش دانشگاه البرز به شهر آبیک منتقل شد.
پیشینه

قدمت این شهر به دهه ۶۰ بر می‌گردد؛ که ساخت و طراحی شهری برای سکونت کارگران شهرصنعتی البرز و همچنین جلوگیری از تمرکز جمعیت در شهرقزوین شروع شد. باتوجه به انظارعمومی اوج پیشرفت محمدیه در دهه ۱۳۸۰ صورت گرفت که عمران و توسعه زیرساخت در شهر پیشرفت چشمگیری داشت و گراف نمودار جمعیت روبه افزایش گذاشت.
ساختمان شهرداری محمدیه
پایانه مسافربری محمدیه
نمای آزادراه و شهر از بوستان تمدن
مرکز شهر در شب
نقشه و محدوده شهر محمدیه
دانشگاه البرز
موسسه اکباتان
نمای مرکز شهر در اواسط دهه ۱۳۶۰
مسجدجامع و بازارچه درسال ۱۳۷۳