stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
نارون چینی
کشت

نارون چینی یک درخت چشم‌انداز خشن است، برای استفاده در شرایط سخت کاشت مانند پارکینگ، در کاشت‌های کوچک در کنار خیابان‌ها و در میدان‌ها یا حیاط‌ها از مقاومت کافی برخوردار است. درختی است که می‌توان گفت همه جا در بین نارون‌ها وجود دارد که اکنون در همه قاره‌ها به جز قطب جنوب یافت می‌شود. این گیاه در پایان قرن ۱۸ به‌عنوان تزئینی به اروپا معرفی شد و در بسیاری از باغ‌های گیاه‌شناسی و باغچه‌ها یافت می‌شود.
این درخت در سال ۱۷۹۴ به ایالات متحده معرفی شد و در سال‌های اخیر به‌عنوان جایگزینی برای نارون آمریکایی از بین رفته در اثر بیماری نارون هلندی بسیار محبوب شده است. این درخت از سال ۱۸۵۷ در ویکتوریای استرالیا توزیع شد. در آغاز قرن بیستم، توسط Searl's Garden Emporium، سیدنی به بازار عرضه شد. در نیوزلند مشخص شد که برای مکان‌های بادگیر در امتداد ساحل مناسب است. این درخت معمولاً به عنوان زینتی در ژاپن به‌خصوص در اطراف قلعه اوساکا کاشته می‌شود.
نارون چینی یکی از سرسخت‌ترین گونه‌های چینی در برابر سرما است. در آزمایش انجماد مصنوعی در درختکاری مورتون. LT۵۰ (دمایی که در آن ۵۰٪ از بافتها می‌میرند) -۳۴ درجه سانتی‌گراد یافت شد.
بونسای

نارون چینی به دلیل تنوع و توانایی آن در تحمل طیف وسیعی از شرایط دما، نور و رطوبت، به‌عنوان گونه بونسای یک انتخاب محبوب است و شاید تنها یکی از رایج‌ترین آنها باشد. به دلیل تحمل بالای هرس برای مبتدیان انتخاب خوبی محسوب می‌شود.
بونسای نارون چینی در سبک چند تنه، دارای بیش از ۱۰۰ سال عمر
بونسای نارون چینی
بونسای نارون چینی
بونسای نارون چینی
نارون چینی در پرورشگاه کمپبلتاون، نیو ساوت ولز، ۱۹۰۸.
نارون چینی در اطراف قلعه اوزاکای ژاپن کاشته شده است.
کوه لوکوموتیو

| کوه لوکوموتیو | کوه لوکوموتیو |
| --- | --- |
کوه لوکوموتیو، جنبه شمال شرقی: کوه لوکوموتیو، جنبه شمال شرقی
fa (in English: Expected satiety): fa
کوه لوکوموتیوLocation in British Columbiaموقعیت روی نقشه بریتیش کلمبیاکوه لوکوموتیوکوه لوکوموتیو (کانادا)موقعیت روی نقشه کانادا : کوه لوکوموتیوLocation in British Columbiaموقعیت روی نقشه بریتیش کلمبیاکوه لوکوموتیوکوه لوکوموتیو (کانادا)موقعیت روی نقشه کانادا 
مرتفع‌ترین نقطه: مرتفع‌ترین نقطه
ارتفاع: ۲٬۳۴۰ متر (۷٬۶۸۰ فوت)
برجستگی: ۱۳۰ متر (۴۳۰ فوت)
قله مادر: Face Mountain (2485 m)
فهرست‌بندی: کوه‌های بریتیش کلمبیا
مختصات: ۵۰°۳۴′۵۸″ شمالی ۱۲۳°۰۳′۳۱″ غربی﻿ / ﻿۵۰٫۵۸۲۷۸°شمالی ۱۲۳٫۰۵۸۶۱°غربی﻿ / 50.58278; -123.05861
جغرافیا: جغرافیا
موقعیت: بریتیش کلمبیا، کانادا
بخش: منطقه سرزمین لیلوئت
رشته‌کوه مادر: رشته کوه تیاسی کوه‌های ساحلی
نقشه توپو: سیستم توپوگرافی ملی الگو:Canada NTS Map Sheet
صعود: صعود
نخستین صعود: 1972 by Fred Thiessen, Eric White, Peter Jordan
آسان‌ترین مسیر: Scrambling via South Ridge
کوه لوکوموتیو یک قله کوه با ارتفاع ۲٬۳۴۰-متر (۷٬۶۸۰-فوت) است که در جنوب غربی بریتیش کلمبیا، کانادا واقع شده‌است.
رواناب بارش از قله به شاخه‌های رودخانه فریزر می‌ریزد. نام این کوه در سال ۱۹۷۸ توسط کوهنورد کارل ریکر از باشگاه آلپاین کانادا، در ارتباط با گذرگاه راه‌آهن، نهر راه‌آهن و سایر نام‌های مرتبط با راه‌آهن پیشنهاد شد. این نام به‌طور رسمی در ۲۳ ژانویه ۱۹۷۹ توسط هیئت نام‌های جغرافیایی کانادا پذیرفته شد.
بر اساس طبقه‌بندی آب و هوای کوپن، کوه لوکوموتیو در یک منطقه آب و هوایی نیمه قطبی در غرب آمریکای شمالی واقع شده‌است. بیشتر جبهه‌های آب و هوایی از اقیانوس آرام سرچشمه می‌گیرند.
کمیته کوبایی ضد-برده‌داری

«ساموئل آر. اسکاترون»، رئیس کمیته کوبایی ضد-برده‌داری
در دهه ۱۸۷۰، بسیاری از فعالان در ایالات متحده توسط تصمیم رئیس‌جمهور یولیسیز اس. گرانت در برابر انقلاب جاری در کوبا که تلاش می‌کرد برده‌داری را در قلمرو اسپانیایی سرنگون سازند، رویکرد بی‌طرفی را در پیش گرفته بود، ناامید شدند. تعداد زیادی از افراد برجسته می‌خواستند پایان برده‌داری کوبا و موفقیت شورشیان را ببینند و همچنین ایالات متحده شورشیان را به عنوان جنگجویان مشروع به رسمیت بشناسد. «کمیته کوبایی ضد-برده‌داری» که از همین‌جا الهام گرفته و بعضی اوقات جامعه ضد برده‌داری کوبا نیز از آن یاد می‌شود، اولین بار در دسامبر ۱۸۷۲ در مؤسسه کوپر در نیویورک گرد هم آمدند. ساموئل آر. اسکاترون کمیته را رهبری نمود که رویدادها را سازمان‌دهی می‌کرد، در حالی‌که کشیش «هنری هایلند گارنت» به عنوان منشی و سخنگو خدمت می‌نمود.
پیشینه تاریخی

در سال ۱۸۶۸ میلادی، احساسات براندازی برده‌داری و نارضایتی از اداره مادرید فوران، جنگ داخلی را در کوبا برافروخت. این جنگ که به جنگ ده ساله معروف است، از سال ۱۸۶۸ تا ۱۸۷۸ میلادی ادامه داشت که در آن شورشیان کوبایی در برابر قوای استعماری اسپانیایی در پهلوی سایر موارد به هدف استقلال کوبا و براندازی برده‌داری کوبا می‌جنگیدند. ایالات متحده که اخیراً جنگ داخلی و براندازی برده‌داری را تجربه کرده و خود را از متحدان بالقوهٔ شورشیان کوبایی نشان داده بود، تعداد زیادی از رهبران شورشی کوبا، تبعیدی‌ها و فعالان ضد برده‌داری در ایالات متحده طرفدار مداخله آمریکا در این جنگ بودند.
اداره گرانت در خصوص این‌که آیا مداخله کند یا نکند منقسم شده بود. وزیر جنگ جان راولینگ و دانیل سیکلز سفیر در اسپانیا، طرفدار مداخله در کوبا بودند. خود رئیس‌جمهور گرانت با هدف شورشیان هم‌نظر بود. با این حال، کسان دیگری در سیاست آمریکا، به‌ویژه وزیر خارجه همیلتون فیش بیشتر در خصوص مداخله ابهام داشتند. آن‌ها مداخله زودهنگام بعد از جنگ داخلی آمریکا را بی‌تدبیری می‌دانستند و فکر می‌کردند که مداخله آمریکا در امور کوبا می‌تواند آمریکا را در یک وضعیت دشوار دیپلماتیک قرار دهد. به روابط نژادی آمریکا و توانایی مردم کوبا در حکومت بر خود به دیده شک می‌نگریستند. نتیجتاً، رئیس‌جمهور گرانت پیشنهاد کرد که تحت شرایط خاص، از جمله اعطای استقلال کوبا و براندازی برده‌داری کوبا، به عنوان میانجی میان مادرید و شورشیان کوبایی عمل کند. ایالات متحده فراتر از این پیشنهاد، مداخله‌ای نکرد.
مراحل آغازین

هنری هایلند گارنت و دیگران به دلیل شاهد بودن تعداد زیاد برده‌های قبلی که بنابر وضعیت جاری از کوبا فرار کرده و به ایالات متحده آمدند، کمیته ضد برده‌داری را شکل دادند. گارنت و دیگران در حمایت از جنبش کوبا سریع عمل نمودند، زیرا جنبش آزادی‌خواهی کوبا چند-نژادی و براساس مدلی بود که می‌خواستند در آمریکا پیاده نمایند. اولین جلسه در مؤسسه کوپر در منهتن برگزار گردید. در فاصله کوتاهی بعد از آن، جلسه دیگری در بوستون گرفته شد.
در اولین جلسه طیف گستردهٔ از افراد حضور یافتند. در حالی‌که آفریقاییان آمریکایی‌تبار و مهاجرین کوبا اکثریت حاضرین را تشکیل می‌دادند، گزارش‌گران و سایر افراد که آنجا حاضر بودند، تلاش می‌کردند تا این گردهم‌آیی به‌صورت گسترده پخش شده و دارای تنوع باشد. گارنت سخنان اصلی را در سالون بزرگ مؤسسه ارائه کرد که حاضرین از آن بسیار استقبال کردند. این جلسه منتج به ایجاد کمیتهٔ گردید که هدف آن جمع‌آوری امضا در سراسر کشور در حمایت از براندازی برده‌داری در کوبا بود. به عین ترتیب، جلسات بعدی در شهرهای دیگر، از جمله بوستون، فلادلفیا، بالتیمور، سانفرانسیسکو و واشینگتن دی سی طرح گردید.
هدف

کمیته یاد شده اساساً به منظور جمع‌آوری حمایت برای یک کمپاین فشار، به هدف رسمیت‌شناسی و حمایت ایالات متحده از جنگجویان کوبایی، ایجاد گردید. اعضای بنیان‌گذار آن جنگ کوبا را یک جنگ علیه برده‌داری و استعمارگرایی جهان قدیم با دسته‌بندی تمام نیم‌کره، می‌دانستند. بادرنظرداشت ساختار چندنژادی قوای شورشی، آن‌ها این را به عنوان یک مدل برای کمک میان‌نژادی و برابری در ایالات متحده قلم‌داد می‌نمودند.
عامل بزرگ الهام بخش برای بیشتر افراد در کمیته این امید بود، که پشتیبانی از جنبش‌های براندازی در خارج می‌تواند برابری بیشتر نژادی را در کشور به ارمغان بیاورد. مردم آفریقایی آمریکایی با وجودی‌که از برده‌داری آزاد شده بودند، هنوز هم در این دوران، به شیوه‌های مختلف تحت ستم بودند؛ بنابراین، آن‌ها اغلب حس می‌کردند که موفقیتشان ناتمام است. به‌دست آوردن موفقیت‌های بیشتر آزادی مدنی در خارج از کشور می‌توانست در تعیین اولویت‌بندی قوی فعالیت مردمی در ایالات متحده کمک کند. بسیاری از افراد، بر اساس اصول ذکر شده در اعلامیه آزادی، همچنین حس می‌کردند که جنگیدن برای براندازی برده‌داری در خارج از کشور، وظیفه ذاتی ایالات متحده است.
فعالیت کشیش گارنت با سازمان، به صورت خاص، وقف توسعه این پیشنهاد بود، که برده‌داری تا زمانی که در همه‌جا شکست نخورد، مغلوب نشده‌است و کار فعالان آفریقایی آمریکایی تا زمانی‌که برده‌داری از آمریکا محو نشود، به انجام نرسیده‌است. در پرتو این دیدگاه، انقلاب کوبا تداوم تلاش‌های براندازی برده‌داری بود که جدیداً در ایالات متحده موفق شده بود.
اعضای برجسته

ساموئل ریموند اسکاترون از اعضای بنیان‌گذار و رهبر کمیته بود. اسکاترون، حدوداً در سال ۱۸۴۳ میلادی متولد شده و یک عضو برجسته جامعه آفریقایی آمریکایی در شهر نیویورک بود و به‌خاطر کشف میله پرده معروف است. او در تمام عمر و تا زمان مرگ در ۱۴ اکتوبر ۱۹۰۸ به‌صورت گسترده در علل حقوق مدنی فعال بود.
هنری هایلند گارنت، منشی و یکی از اعضای بنیان‌گذار کمیته بود. او که قبلاً برده بود در ۲۳ دسامبر ۱۸۱۵ متولد شده و بعد از کسب آزادی با خانواده‌اش در شهر نیویورک بزرگ شده بود. گارنت از مؤسسه اونایدا در سال ۱۸۴۰ میلادی فارغ‌التحصیل و کشیش کلیسا بود. گارنت در ۱۲ فوریه ۱۸۸۲ هنگام خدمت به عنوان وزیرمختار و کنسولگری عمومی ایالات متحده در لیبریا از دنیا رفت. تمام عمر او پر از فعالیت‌ها در راستای پیروزی بر نابرابری‌های نژادی در ایالات متحده و خارج از آن بود.
پی بی اس پینچبک از رهبران مهم دیگر کمیته بود. او در جریان جنگ‌های داخلی در اردوی متحده خدمت کرده و زمانی که به عنوان فرماندار لویزیانا ایفای وظیفه می‌کرد، اولین فرماندار آفریقایی آمریکایی ایالات متحده شد.
تلاش‌های سیاسی

اسکاترون، یک هفته قبل از جلسه با رئیس‌جمهور، در بالتیمور در جاده مدیسون کلیسای پروتستانت جلسهٔ را ترتیب داد. در این جلسه، او به جمع‌آوری امضا برای نمایندگی از کمیته در کنگره پرداخت. جلسه بالتیمور همچنین به دلیل این‌که حضور گسترده زنان محلی را در خود داشت، یک نشان برابری در جنبش بود.
گارنت و دیگران از کمیته، به تعداد نامعلوم امضا را که تخمیناً به چندین هزار می‌رسید، از جلسات نیویورک و سایر جاها به رئیس‌جمهور گرانت و کنگره ارائه کردند. رئیس‌جمهور گرانت با هیئت کمیته جلسهٔ داشت، اما بعد از مشورت با کابینه، هیچ اقدامی از سوی اداره گرانت صورت نگرفت که باعث بی‌میلی گارنت و سایرین از کمیته گردد.
سایر اعضای هیئت به قصر سفید عبارت از اسکاترون، جورج داونینگ و جی ام لانگستون بود. ممکن است که این دادخواهی شامل بیشر از ۵٬۰۰۰ اسم شده و به ده‌ها هزار افزایش یافت.
دادخواهی یادشده خواستار اعطای رسمیت از سوی دولت ایالات متحده به جنگجویانی بود، که جنبش آزادی‌خواهی کوبا را رهبری می‌کردند. هرچند هنری تورنر یکی از اعضای کمیته در قصر سفید واضح ساخت که حداقل ۵٬۰۰۰ اسم که در دادخواهی آمده بود و آماده بودند، تا با قوای جنگجوی کوبایی برای سقوط اسپانیا و براندازی برده‌داری در منطقه بپیوندند.
این دادخواهی که به رئیس‌جمهور گرانت ارائه گردید، جنبش بزرگی را در سراسر کشور تشویق کرد، که تعداد امضاهای جمع‌آوری شده تخمیناً قریب به ده‌ها هزار تا نیم میلیون رسید. رویدادها در ساکرامنتو، سانفرانسیسکو، شهر ویرجینیا (نیوادا)، نیو اورلینز، بوستون، فیلادلفیا، نیویورک، واشینگتن دی سی وغیره برگزار گردیدند.
کمیته حس می‌کرد از آنجایی که جنبش آزادی‌خواهی در کوبا به مدت چهار سال ادامه داشته‌است، جنگجویان مستحق این هستند، که از حمایت و به‌رسمیت‌شناسی آمریکا برخوردار شوند.
نشریات

این کمیته در اوایل سال ۱۸۷۳ میلادی رسالهٔ را با عنوان برده‌داری در کوبا به‌چاپ رسانید. این رساله حاوی صورت جلسه مؤسسه کوپر در ۱۳ دسامبر ۱۸۷۲ و همچنین گل‌چینی از سخنرانی‌های جلسه، رسالهٔ در مورد برده‌داری کوبا بود که در بریتانیا برای ارائه به پارلمان تهیه شد، اگاهی‌ها برای جلسه، یک شعر و مراسلات میان جامعه ضد برده‌داری برتانیا و خارج از از آن و لارد گرانویل بود. این رساله در دفاتر «نیویورک سان» چاپ شده و از دفتر کمیته در گوشه جاده برآوری و کانال به فروش می‌رسید. کل شمارگان تکثیر شده آن مشخص نبوده و تأثیرات آن غیرقابل تعریف است اما از نظر ارائه اهداف کمیته و روش‌هایی که فعالان آفریقایی آمریکایی از آن برای پیشبرد مدافعه نژادی در آستانه جنگ داخلی استفاده می‌کردند، به کار می‌رفت. نشر برده‌داری در کوبا به عنوان مثالی دیده می‌شود که چگونه فعالان آفریقایی آمریکایی شبکه‌های قدیمی جنبش براندازی برده‌داری قبل از جنگ داخلی را برای استمرار مدافعاتشان بازتعریف کردند.
ارتباط با انقلابیان کوبا

رهبران کمیته، به امید ایجاد یک استراتژی مؤثر اغلب با انقلابیون کوبا در ارتباط بودند. رهبران کمیته همچنین از سوی انقلابیان برجسته کوبا تحسین می‌شدند، که مثال برجسته آن تمجید گارنت توسط خوزه مارتی است. به‌رسمیت‌شناسی مهم دیگر برای پیشبرد جنبش زمانی به‌وجود آمد که جنرال مشهور انقلابی کوبا، خوزه آنتونیو ماسیو با رهبران جامعه ضد برده‌داری خارجی، سازمان جانشین کمیته، ملاقات کرد که یقیناً اعضای برجسته کمیته را دربرداشت.
ارتباط با انقلابیان کوبا > عکس‌العمل اسپانیا

دولت اسپانیا عمیقاً نگران حمایت داخلی ایالات متحده بود، که در کوبا بر علیه آن‌ها عمل می‌کرد. آن‌ها مأمورانی را برای مشاهده و احتمالاً منقطع ساختن جلسات کمیته می‌فرستادند. مأموران همچنین برگه‌هایی را پخش می‌کردند که آمریکایی‌ها را نسبت به خطرات احتمالی حمایت از جنبش آزادی‌خواهی کوبا، هشدار می‌داد.
مؤسسه کوپر در نیویورک، موقعیت اولین ملاقات کمیته ضد برده‌داری کوبایی.
«هنری هایلند گارنت» وزیر کمیته کوبایی ضد-برده‌داری.
برده‌داری در کوبا، اولین گزارش با فاصله چند دقیقه از کمیته کوبایی ضد-برده‌داری
«آنتونیو ماکئو»، انقلابی کوبایی
واشینگتن آلون بارتلت

| واشینگتن آلون بارتلت | واشینگتن آلون بارتلت |
| --- | --- |
آلکالده سان فرانسیسکو: آلکالده سان فرانسیسکو
دوره مسئولیت ۲۲ اوت ۱۸۴۶ – ۲۲ فوریه ۱۸۴۷: دوره مسئولیت ۲۲ اوت ۱۸۴۶ – ۲۲ فوریه ۱۸۴۷
پیش از: ادوین برایانت
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: حدود ۱۸۱۶ مین، ایالات متحده
درگذشته: ۶ فوریهٔ ۱۸۶۵ (۴۹ سال) بروکلین هایتس، شهر نیویورک، نیویورک
تخصص: افسر، نقشه‌بردار
امضا: 
خدمات نظامی: خدمات نظامی
وفاداری: ایالات متحده
خدمت/شاخه: نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا
سال‌های خدمت: ۱۸۳۳–۱۸۵۵، ۱۸۶۱
واشینگتن آلون بارتلت (زادهٔ حدود ۱۸۱۶ - درگذشتهٔ ۶ فوریه ۱۸۶۵)،‏ اولین شهروند ایالات متحده بود که در زمان جنگ مکزیک و آمریکا توسط دولت نظامی به سمت شهردار یربا بوئنا/سانفرانسیسکو منصوب شد و از ۱۴ اوت ۱۸۴۶ تا ۳۱ ژانویه ۱۸۴۷ در این سمت خدمت کرد.
سال‌های اولیه

با آنکه برخی منابع بارتلت را متولد مِین و تاریخ تولدش را ۳ سپتامبر ۱۸۱۲ تا ۱۸۲۰ ذکر کرده‌اند، منابع دیگر اظهار کرده‌اند که او خویشاوند جوسیا بارتلت، امضاءکنندهٔ اعلامیهٔ استقلال ایالات متحده بود. با این حال، هیچ مدرک مستقلی برای هر دو فرضیه وجود ندارد. بیشتر اطلاعات مربوط به زندگی‌نامهٔ بارتلت از دوران پیش از سال ۱۸۵۶، از عریضه‌ای که او به کنگره ارائه کرد، به دست آمده‌است. او ابتدا در ۲۲ ژانویه ۱۸۳۳ به عنوان ناوآموز در نیروی دریایی ایالات متحده منصوب شد، زیرا پیشتر آموزش‌های مربوط به دریانوردی را گذرانده بود. بارتلت بین سال‌های ۱۸۳۳ و ۱۸۳۷، در سفری طولانی در اقیانوس آرام در کشتی جنگی USS وینسنس خدمت کرد. در ۸ ژوئیه ۱۸۳۹، او توانست از بین ۳۲ نفر، نفر هفتم در آزمون‌های مربوط به ناوآموزی شود. در سال‌های ۱۸۳۹ و ۱۸۴۴، او بیشتر به وظایف نقشه‌برداری مشغول بود تا اینکه در نوامبر ۱۸۴۴ به عنوان ستوان در نیروی دریایی ایالات متحده گماشته شد و در آن زمان برای سفری دریایی به کشتی جنگی یواس‌اس پورتسمث پیوست که تا مه ۱۸۴۸ طول کشید.
شهردار سان فرانسیسکو

در طول این سفر دریایی بود که بارتلت به بزرگترین شهرت کاری خود دست یافت. جنگ مکزیک و آمریکا در زمان این سفر دریایی آغاز شد. ناخدا جان دی اسلوت در ۷ ژوئیه ۱۸۴۶ مدعی کالیفرنیا برای ایالات متحده شد و فرمانده جان بی مونتگومری از کشتی جنگی یواس‌اس پورتسمث در ۹ ژوئیه ۱۸۴۶ به دهکدهٔ ساحلی یربا بوئنا رسید و کنترل آن منطقه را از سوی ایالات متحده به دست گرفت.
از آنجاییکه ستوان بارتلت به زبان اسپانیایی مسلط و با موضوعات حقوقی آشنا بود، فرمانده مونتگومری در ۱۴ اوت ۱۸۴۶ به او مأموریت داد که به نمایندگی از دولت نظامی، شهردار یربا بوئنا شود که این سمت از لحاظ عملکردی شبیه به فرماندار در نظام مکزیک بود. بارتلت همزمان با فردی غیرنظامی (همچنین انتصابی) به نام خوزه دی ژسوس نوئه که پیشتر در سال‌های ۱۸۴۲–۱۸۴۳، شهردار بود، خدمت کرد. به این ترتیب، ستوان بارتلت اولین شهروند ایالات متحده در سمت شهردار (مقامی که وظایفش تلفیقی از وظایف شهردار و قاضی دادگاه‌های محلی است)، یربا بوئنا شد.
ستوان بارتلت در ۱۵ سپتامبر ۱۸۴۶، در اولین انتخابات برگزار شده تحت حکومت جدید، برای جانشینی خود انتخاب شد. او در تراژدی گروه دونر نقش داشت. بارتلت پس از دریافت خبر این فاجعه برای کمک به بازماندگان، لباس و آذوقه فراهم کرد. بارتلت در ۸ دسامبر ۱۸۴۶، در حالی که در سفری تدارکاتی بود، به مدت یک ماه به اسارت «گروهی چریکی از کالیفرنیایی‌ها» درآمد.
بارتلت در یکی از آخرین اقدامات خود به عنوان شهردار، در ۳۰ ژانویه ۱۸۴۷، نام یربا بوئنا را به‌طور رسمی به سانفرانسیسکو تغییر داد. او زمانی که کشتی پورتسمث دستورهای جدیدی را دریافت کرد، از سمت خود کناره‌گیری و به همراه کشتی، آن منطقه را ترک کرد.
بارتلت به عنوان نقشه‌برداری با تجربه، دستور تهیهٔ اولین نقشه‌های این شهر را نیز داد. خیابان مونتگومری که هنوز هم خیابانی مهم در سانفرانسیسکو است، به احترام افسر فرمانده‌اش نام‌گذاری شد، اگرچه خیابان بارتلت به احتمال زیاد به احترام او نام‌گذاری شده، اما گفته می‌شود که این خیابان به احترام واشینگتن مونتگومری بارتلت که بیستمین شهردار سانفرانسیسکو و بعدها شانزدهمین فرماندار کالیفرنیا بود، نام‌گذاری شده‌است.
نقشه‌برداری سواحل اقیانوس آرام

احتمالاً به دلیل آشنایی بارتلت با سواحل غربی، او در سال ۱۸۴۸، مأمور بخش سواحل اقیانوس آرام در سازمان نقشه‌برداری سواحل ایالات متحده شد. او در ۹ ژانویه ۱۸۴۹، با فرماندهی کشتی یواس‌اس ایوینگ عازم سانفرانسیسکو شد. این سفر در حوالی کیپ هورن طاقت فرسا بود و تقریباً هفت ماه طول کشید. کشتی ایوینگ در اول اوت وارد سانفرانسیسکو شد. هرچند، کشتی ایوینگ در خلیج سانفرانسیسکو نماند و بارتلت برای پیشگیری از فرار خدمه به سوی نواحی زرخیر، آن را به سمت شمال و به سوی خلیج توملز برد. کشتی در ۶ اوت بازگشت و ویلیام پوپ مک‌آرتور در ۳۱ اوت فرماندهی کشتی را برعهده گرفت. بارتلت در کشتی ماند و با آن به هاوایی رفت. در زمستان ۱۸۴۹–۱۸۵۰ را در آنجا گذراند.
اواخر حرفه و رسوایی

در سال ۱۸۵۲، بارتلت از سازمان نقشه‌برداری مرخص شد و مدت زمان زیادی را در اروپا صرف خرید تجهیزات فانوس دریایی از سوی وزارت دارایی کرد.
در فوریه ۱۸۵۵، بارتلت بار دیگر به عنوان ستوان یکم و افسر اجرایی ناوسرفرماندهی گردان آفریقایی برای خدمت به دریا رفت. این خدمت طولانی نبود، زیرا در سپتامبر ۱۸۵۵، بارتلت توسط هیئت نیروی دریایی از فهرست افسران نیروی دریایی حذف شد. پس از پرس و جو از سوی همسر ستوان بارتلت، مشخص شد که هیچ اتهامی علیه هیچ افسری مطرح نشده‌است.
ستوان بارتلت، پس از بازگشت به ایالات متحده، سرسختانه برای بازگشت به فهرست افسران نیروی دریایی تلاش کرد، از جمله در سال ۱۸۵۶، «عریضه‌ای» طولانی به کنگره ارائه کرد که مشروحی از خدماتش بود. تا حدی، این عریضه بر رد اتهاماتی تأکید داشت، مبنی بر اینکه ستوان بارتلت زمانی که مأمور وزارت دارایی و افسر گردان آفریقایی بود، درگیر تخلفات مالی شده‌است. سنای ایالات متحده در ۱۳ مارس ۱۸۵۷، از بارتلت خواست که برای بازگشت به خدمت، دادخواست خود را پس بگیرد؛ تا سال ۱۸۵۹، ستوان بارتلت به خدمت بازگردانده نشد.
حرفه جنگ داخلی

با شروع جنگ داخلی، بارتلت درگیر بسیج تیپ نیروی دریاییِ بارتلت برای خدمت شد. با این حال، پس از گزارش به منطقهٔ فورت مونرو، ویرجینیا در اواخر بهار ۱۸۶۱، این تیپ از سوی افسر فرمانده، سرلشکر بنجامین اف باتلر برای خدمت پذیرفته نشد. بارتلت که سرهنگ این تیپ بود، بعداً در سانحه‌ای دچار آسیب جدی و در نتیجه این تیپ منحل و بخشی از آن به عنوان نودونهمین هنگ داوطلب نیروی شبه‌نظامی نیویورک در اوت ۱۸۶۱ دوباره ساماندهی شد. رفتار و مدیریت بارتلت آماج انتقاد جدی برخی رسانه‌ها قرار گرفت، حتی در مقاله‌ای به این موضوع اشاره شد که افرادی در این تیپ، سلامت روانی او را زیر سؤال برده‌اند.
بارتلت همچنان به دنبال توجیه و دفاع از خود بود. ثبت شده که سناتور جان پی هیل از نیوهمپشایر در مارس ۱۸۶۲، دربارهٔ پروندهٔ بارتلت به وزیر نیروی دریایی، گیدئون ولز، نامه نوشته‌است. با این حال، هیچ سابقه‌ای مبنی بر اینکه بارتلت تبرئه شده باشد، وجود ندارد. از سال ۱۸۶۲، بارتلت در یک شرکت مهندسی عمران، کشتی‌رانی، دریایی و سیستم‌های بخار در خیابان ۱۶۹ برادوی، در نیویورک‌سیتی مشغول به فعالیت بود.
بارتلت در فوریه ۱۸۶۵ در منطقهٔ بروکلین هایتس، بروکلین، نیویورک‌سیتی درگذشت و در گورستان گرین وود، بخش ۹۰، قطعهٔ ۷۷۵/۷۷۲، در بروکلین به خاک سپرده شد.
لیگ تابستانی NBA

| 0 | 1 |
| --- | --- |
فصل یا رقابت جاری:  [[لیگ تابستانی ان بی ای ۲۰۱۷ ]]: فصل یا رقابت جاری:  [[لیگ تابستانی ان بی ای ۲۰۱۷ ]]
ورزش: بسکتبال 
نخستین فصل: Orlando: 2001 Las Vegas: 2004 Utah: 2015
شمار تیم‌ها: Orlando: 10 Utah: 4 Las Vegas: 24
کشور: ایالات متحده 
تازه‌ترین قهرمان: Orlando: Dallas Mavericks Las Vegas: Chicago Bulls
شریک(ـان) تلویزیونی: NBA TV and ESPN
لیگ تابستانی NBA شامل یکسری مسابقات خارج از فصل که تیم‌ها در آن برای انجام مسابقات در یک محل جمع می‌شوند.
تاریخچه

اولین دوره این لیگ در سال ۲۰۰۴ در دانشگاه نوادا لاس وگاس، با حضور شش تیم NBA برگزار شد. این لیگ کم‌کم با استقبال بیشتری از طرف تیم‌های لیگ ان بی ای مواجه شد. به طوری که در سال ۲۰۰۵ تعداد ۱۵ تیم در این لیگ شرکت کردند. در سال ۲۰۰۷ واژه "NBA" به نام این لیگ اضافه شد و در سال ۲۰۰۸ نیز این لیگ با پشتیبانی مالی شرکت EA Sports با حضور ۲۲ تیم برگزار شد.
توضیحاتی درباره این لیگ

در این مسابقات نتیجه بازی‌ها زیاد مهم نیست. در واقع این لیگ فرصتی به بازیکنان شاخص می‌دهد تا مهارت هایشان را اثبات کنند. بعضی از این بازیکنان موفق می‌شوند با بازی خوب در این رقابت‌ها جایگاه ثابتی در تیم خود، در طول فصل ان بی ای به دست آورند.
نکته جالب در مورد این بازی‌ها این است که بازیکنانی که با تیم‌ها قرارداد ندارند فقط در طول لیگ تابستانی جزو آن تیم محسوب می‌شوند و پس از پایان این لیگ می‌توانند توسط تیم‌های دیگر جذب شوند. مثلاً جرمی لین توسط باشگاه دالاس برای بازی در لیگ تابستانی دعوت شد و پس از آنکه در لیگ تابستانی ۲۰۱۰ عملکرد خوبی داشت توسط باشگاه گلدن استست واریورز جذب شد.
لاس وگاس MVP برندگان

| سال  | تابعیت  | بازیکنان  | مکان  | تیم |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2012 |   | Damian Lillard (co-MVPs) | پوینت گارد (بسکتبال)  | Portland Trail Blazers |
| 2012 |   | Josh Selby (co-MVPs) | پوینت گارد (بسکتبال)  | Memphis Grizzlies |
| 2013  |   | Jonas Valančiūnas | سنتر (بسکتبال)  | Toronto Raptors |
| 2014  |   | Glen Rice Jr. | SG  | Washington Wizards |
| 2015  |   | Kyle Anderson | مهاجم ریزتک  | San Antonio Spurs |
| 2016  |   | Tyus Jones | PG  | Minnesota Timberwolves |
| ن ب واورلندو مجیک | ن ب واورلندو مجیک |
| --- | --- |
 بنیان‌گذاری شده در ۱۹۸۹  پایه‌گذاری شده در اورلندو، فلوریدا :  بنیان‌گذاری شده در ۱۹۸۹  پایه‌گذاری شده در اورلندو، فلوریدا 
فرانشیز:  فهرست تمام–ادوار  تاریخچه درفت ۱۹۸۹  پیشینه  سرمربیان  فصل‌ها  فصل جاری 
زمین‌های مسابقه:  Amway Arena  ام‌وی سنتر 
پرسنل:  مالک(ها) RDV Sports, Inc. (Doug DeVos, chairman) رئیس Jeff Weltman مدیر کل John Hammond سرمربی Steve Clifford 
وابسته جی لیگ:  Lakeland Magic 
شماره‌های بازنشسته:  ۶ 
هماوردی‌ها:  میامی هیت 
فرهنگ و سنت:  "Get Ready for This"  Paul Porter  Stuff the Magic Dragon  لیگ تابستانی NBA
شلبی، نبراسکا

Village در 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Shelby, Nebraska | Shelby, Nebraska |
| --- | --- |
Village: Village
Downtown Shelby: Downtown Shelby
Location of Shelby, Nebraska: Location of Shelby, Nebraska
ایالت: نبراسکا
شهرستان: شهرستان پولک، نبراسکا
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۵۶ مایل مربع (۱٫۴۵ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۵۶ مایل مربع (۱٫۴۵ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۶۴۰ فوت (۵۰۰ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۷۱۴
 • برآورد (2012): ۷۰۲
 • تراکم: ۱۲۷۵٫۰/مایل مربع (۴۹۲٫۳/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 68662
کد منطقه: 402
FIPS code: 31-44595
شماره GNIS: 0833371
وبگاه: Shelby, Nebraska
شلبی(به انگلیسی: Shelby) شهری در ایالت نبراسکا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۷۱۴ نفر بوده‌است.
ویکتور پروکوپنکو

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Viktor Yevhenovych Prokopenko
زادروز:  ۲۴ اکتبر ۱۹۴۴
زادگاه:  Zhdanov, Ukrainian SSR
تاریخ مرگ:  ۱۸ اوت ۲۰۰۷ (۶۲ سال)
محل مرگ:  Odessa, Ukraine
قد:  ۱٫۸۶ متر (۶ فوت ۱ اینچ)
پست:  Forward
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۶۴–۱۹۶۷ |  Soviet Army Team (DDR) |  ? |  (?) |
| ۱۹۶۷–۱۹۶۸ |  Lokomotiv Vinnytsia |  ۴۳ |  (۵) |
| ۱۹۶۹–۱۹۷۰ |  Chornomorets |  ۴۹ |  (۷) |
| ۱۹۷۱–۱۹۷۳ |  Shakhtar |  ۴۵ |  (۱۴) |
| ۱۹۷۳–۱۹۷۴ |  Lokomotiv Kherson |  ? |  (۵) |
| ۱۹۷۴–۱۹۷۵ |  Chornomorets |  ۱۷ |  (۲) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۱۹۸۲–۱۹۸۶:  Chornomorets
۱۹۸۷–۱۹۸۸:  Rotor
۱۹۸۹–۱۹۹۴:  Chornomorets
۱۹۹۲:  Ukraine
۱۹۹۴–۱۹۹۹:  Rotor
۲۰۰۰–۲۰۰۱:  Shakhtar
۲۰۰۲–۲۰۰۳:  Dynamo Moscow
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
ویکتور پروکوپنکو ( اوکراینی: Віктор Прокопенко   ) (۲۴ اکتبر ۱۹۴۴ – ۱۸ اوت ۲۰۰۷) بازیکن و مربی فوتبال (فوتبال) اوکراینی بود که در GDR و SSR اوکراین بازی کرد و بعداً به عنوان مربی در روسیه و اوکراین کار کرد.
پروکوپنکو براثر  سکته قلبی در اودسا درگذشت. او 62 سال داشت.
ویلا لورو

ویلا لورو یکی از ۴۸ محلهٔ شهر بوئنوس آیرس آرژانتین است. نام خیابان‌های این محله از شاعرانی مانند بایرون، لوپه دو وگا، هومرو و لئوپاردی و … گرفته شده‌است. مساحت تقریبی محله ویلا لورو ۲٫۶ کیلومتر مربع و جمعیت آن بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۱ حدود ۳۳۰۵۸ نفر است تراکم جمعیتی این محله ۱۲۸۹۰ نفر در هر کیلومتر مربع است.