stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
قیام ورشو
توان طرفین > لهستانی‌ها

قوای شورشیان بین ۲۰ تا ۴۰ هزار نفر تخمین زده می‌شود که از این میان نزدیک به ۴۰۰۰ نفر از آنان را زنان تشکیل می‌دادند. از کل این نیروها تعداد ۲۳٬۰۰۰ نفر نیروهای آماده رزم بودند. علاوه بر این تعداد ۳۵۰۰ نفر نیز از دیگر گروه‌های مقاومت در ورشو حضور داشتند که عمدتاً سال‌ها در جنگ چریکی و جنگ شهری آموزش دیده بودند با این وجود هیچ‌کدام از این نیروها آماده یک نبرد طولانی‌مدت نبودند. علاوه بر نیروهای عضو گروه‌های مقاومت در طول دوره قیام داوطلبان زیادی از مردم عادی و همچنین یهودیان آزادشده از گتوی ورشو به شورشیان پیوستند. صدها داوطلب خارجی نیز در قیام ورشو حضور داشتند که دوشادوش نیروهای مقاومت علیه نیروهای آلمانی جنگیدند. تخمین زده می‌شود افرادی از بیش از ۱۵ ملیت در جریان این قیام در کنار لهستانی‌ها جنگیدند که در میان آن‌ها حتی یک سیاه‌پوست اهل نیجریه به نام «آگوست آگبولا اوبراون» حضور داشت که با نام مستعار علی شناخته می‌شد. این داوطلبان خارجی عمدتاً اسرا یا زندانیان فراری از اردوگاه‌ها یا شهروندان خارجی بودند که پیش از جنگ در ورشو اقامت داشتند. تمامی این گروه‌های مقاومت تحت رهبری ارتش میهنی در جریان قیام به عملیات می‌پرداختند.
در طی ماه‌های پیش از قیام فرماندهان ارتش میهنی برای کمک به واحدهایی که در شرق کشور مشغول عملیات بودند مقداری از نفرات و مهمات را از ورشو به سوی آن نواحی ارسال کردند که همین مسئله موجب کمبود مهمات نیروهای حاضر در ورشو شد. در شروع قیام تنها سلاح به اندازه مسلح کردن ۲۵۰۰ نفر و مهمات کافی برای فقط ۷ روز نبرد وجود داشت، امید شورشیان به غنیمت گرفتن سلاح از نیروهای آلمانی و همچنین کمک‌های هوایی متفقین بود. روز شروع قیام (۱ اوت ۱۹۴۴) نیروهای لهستانی مجموعاً دارای این تعداد سلاح بودند: ۱۰۰۰ قبضه تفنگ، ۱۷۰۰ قبضه اسلحه کمری، ۳۰۰ قبضه تپانچه خودکار، ۶۰ قبضه مسلسل دستی، ۷ قبضه مسلسل، ۳۵ قبضه سلاح ضد تانک و کارابین، ۲۵٬۰۰۰ عدد نارنجک دستی. ذخیره مهمات هم در موقعیت بسیار بدی قرار داشت. ۱۹۰۰ فشنگ کاربین، ۳۰۰۰ فشنگ مسلسل دستی و ۵۰۰۰ فشنگ مسلسل تمام دارایی زرادخانه جنبش مقاومت بود. در طول قیام علاوه بر بارریزی هوایی محدود متفقین و تولید سلاح توسط کارگاه‌های نیروهای مقاومت، منبع اصلی تأمین سلاح و مهمات مورد نیاز غنیمت گرفتن آن از نیروهای آلمانی بود. نیروهای مقاومت در این میان حتی توانستند دو عراده تانک پنتر و تعدادی خودرو زرهی دیگر را از نیروهای آلمانی غنیمت بگیرند. همچنین آن‌ها در طول قیام خود دست به ساخت یک خودرو زرهی به نام کوبوش زدند که می‌توانست ۷ تا ۱۲ سرباز را حمل کند.
توان طرفین > آلمانی‌ها

در مقابل، پادگان نیروهای آلمانی در داخل ورشو دارای ۱۱ تا ۱۳ هزار سرباز مسلح بود که با ایجاد سنگرهای بتنی و شبکه‌های دفاعی از مدت‌ها پیش آماده دفاع از شهر بودند. علاوه بر این در حدود ۵۰۰۰ نفر از نیروهای اس اس و پلیس در شهر حضور داشتند که به این تعداد باید گروه‌های شبه نظامی طرفدار آلمان مانند زوندردینست را هم اضافه کرد. با شروع قیام ارسال کمک‌های روزانه برای نیروهای آلمانی باعث شد تعدادشان تا ۵۰ هزار نفر هم افزایش بیابد. بر خلاف نیروهای جنبش مقاومت لهستان که تنها مسلح به سلاح‌های سبک بودند ارتش آلمان از پشتیبانی زرهی، هوایی و توپخانه بهره می‌برد.
قیام > آغاز نبرد

در روز ۱ اوت ۱۹۴۴ قوای شورشی به رهبری ارتش میهنی و فرماندهی ژنرال کوموروفسکی و ژنرال آنتونی خروشچل در ساعت ۵ عصر حمله علیه مواضع نیروهای آلمانی در شهر را آغاز کردند. به دلیل ضعف ارتباط میان واحدها عملیات به صورت ناهماهنگ آغاز شد. نیروهای لهستانی در پناه خمپاره‌هایی که از پشت بام‌ها پرتاب می‌شد با اتکا به سلاح‌های سبک خود حمله به ۱۸۰ مرکز تعیین شده را آغاز کردند. عمده مراکز تعیین‌شده ساختمان‌های اداری مهم به علاوه مراکز اس اس و ورماخت، مراکز پلیس، پادگان‌ها و انبارهای مهمات را دربرمی‌گرفت. حمله به این مراکز که اکثراً داری امکانات دفاعی قدرتمندی بودند توسط نیروهای آلمانی پس زده شد و نیروهای لهستانی علی‌رغم آنکه توانستند بر بخش‌هایی از مرکز شهر و قسمت قدیمی شهر تسلط پیدا کنند اما حملاتشان به فرودگاه، ایستگاه راه‌آهن و مناطق نظامی مهم با شکست مواجه شد. در ناحیه شرقی رودخانه به علت تمرکز شدید نیروهای آلمانی که در حال تشکیل خطوط دفاعی برای نبرد با نیروهای روس بودند جنگ فقط سه روز طول کشید و در نواحی دیگر هم با وجود موفقیت در تحت کنترل درآوردن یک منطقه، ساختمان‌ها و مراکزی در دست نیروهای آلمانی باقی ماندند که وجود همین هسته‌های مقاومت نیروهای آلمانی در سرتاسر شهر باعث می‌شد تا نیروهای لهستانی نتوانند با یکدیگر ارتباط برقرار کرده و به نواحی بیرون از شهر متصل شوند.
حداکثر پیشروی قوای شورشی در روز ۵ اوت به دست آمد اما اندک‌اندک نیروهای کمکی آلمانی متشکل از هزاران نیروی پلیس و واحدهای کمکی اس اس که طی روزهای ۳ و ۴ اوت به ورشو رسیده بودند جلوی موج حملات نیروهای ارتش میهنی لهستان را گرفتند. مقامات آلمانی از وقوع این شورش بزرگ بسیار عصبانی و ناراحت بودند. فرمانده نیروهای اس اس، هاینریش هیملر طی دستوری اعلام کرد:
هر جنبنده‌ای باید کشته شود، هیچ اسیری گرفته نخواهد شد، ورشو باید از روی زمین محو شود تا تمام اروپا مثالی هولناک را در پیش‌روی خود داشته باشند.
از همین رو نیروهای آلمانی به صورت منظم برای سرکوب شورش قوای کمکی اعزام می‌کردند و تا ۲۰ اوت بیش از ۲۵٬۰۰۰ نیروی آلمانی در ورشو حضور داشت. همچنین آلمانی‌ها برای انهدام استحکامات نیروهای شورشی علاوه بر نیروی هوایی و توپخانه از مین شنی‌دار جالوت و یکی از سنگین‌ترین توپ‌هایشان یعنی (کارل گرات) استفاده کردند که باعث تخریب شدید شهر و تلفات سنگین غیرنظامی شد.
قیام > تسلیم

با ادامه یافتن نبرد نیروهای شورشی که حالا تنها مرکز شهر را در اختیار داشتند متوجه شدند که نیروهای شوروی هرگز به کمک آن‌ها نخواهند آمد. مهمات و ملزومات در وضعیت بسیار بدی قرار داشت و دیگر امیدی به پیروزی نبود. از دیگر سو در ۲۷ سپتامبر مقامات آلمانی اعلام کردند با اسرای لهستانی طبق کنوانسیون ژنو رفتار خواهند کرد. دو روز بعد در اثر حمله عظیم نیروهای آلمان و با وجود مقاومت شدید نیروهای لهستانی نواحی دیگری سقوط کردند و وضعیت به شدت حاد شد. با امضا قرارداد تسلیم توسط فرماندهان لهستانی، مخاصمات در ورشو پایان یافت و در نهایت پس از ۶۳ روز مقاومت در روز ۲ اکتبر ۱۹۴۴ نیروهای ارتش میهنی لهستان به صورت کامل تسلیم شدند و قیام ورشو پایان یافت.
زندگی در پشت جبهه

در هنگام شروع قیام مردم شهر از همه وقایع بی‌اطلاع بودند اما ناگهان و طی چند روز ورشو تبدیل به شهری شد که میان نیروهای آلمانی و لهستانی تقسیم شده بود. در هفته‌های ابتدایی قیام که هنوز عمده شهر در دست شورشیان بود مردم سعی می‌کردند علی‌رغم جریان داشتن جنگ در چند قدمی خود روال عادی زندگی را ادامه دهند و سالن‌های تئاتر، روزنامه‌ها و دیگر اجزا به کار خود می‌پرداختند.
پسران و دختران عضو سازمان پیشاهنگی که بین ۱۰ تا ۱۵ سال سن داشتند با شجاعت تمام وظیفه نامه‌رسانی بین نقاط محاصره شده شهر را به دست گرفتند. آن‌ها نامه‌هایی که حداکثر تا ۲۵ کلمه می‌توانست باشد را میان خانواده‌ها و مردمی که در نواحی مختلف شهر از هم جدا افتاده بودند انتقال می‌دادند؛ آنها در اوج کارشان روزانه ۱۰٬۰۰۰ نامه را تحویل می‌دادند و تا روز آخر قیام به کار خود ادامه دادند. در انتها ۸۰ درصد از هفتاد نوجوانی که وظیفه انتقال نامه‌ها را داشتند یا در اثر شلیک گلوله نیروهای آلمانی، سقوط دیوار یا کشته شدن در مسیرهای فاضلاب جان خود را از دست دادند. با ادامه یافتن نبرد و فشار بیشتر نیروهای آلمانی به صورت تدریجی وضعیت زندگی مردم عادی نیز رو به وخامت رفت. کمبود غذا، دارو و بمباران مداوم و سنگین نازی‌ها هر چه بیشتر باعث فشار به مردم و تلفات در میان آن‌ها می‌شد.
زندگی در پشت جبهه > تبلیغات و اطلاع‌رسانی

در طول اشغال لهستان توسط نیروهای آلمانی، تنها مراجع رسمی خبررسانی رادیو آلمان و روزنامه‌های تبلیغاتی بود که با عنوان گادژینوفکا منتشر می‌شد. این روزنامه‌ها جزوی از دستگاه تبلیغاتی آلمان نازی بود که در آن به صورت مرتب ضمن حمله به یهودیان و کمونیست‌ها تلاش می‌شد تا هویت ملی لهستانی‌ها و وحدت آن‌ها را زیر سؤال ببرد. دسترسی مردم به جهان آزاد اما از طریق گوش دادن به رادیو بی‌بی‌سی و روزنامه‌هایی بود که به‌طور مخفی در لهستان اشغالی چاپ می‌شدند. در زمان قیام ورشو بی‌بی‌سی و رادیو مسکو برای مردم ورشو به راحتی در دسترس بودند و برای مثال اطلاعات مربوط به محل فرود آمدن مهمات توسط هواپیماهای متفقین را بی‌بی‌سی به صورت کد مخابره می‌کرد اما لهستانی‌ها نیاز به این داشتند تا برای اطلاع‌رسانی به نیروهایشان و جهت آگاه‌سازی مردم نواحی آزاد شده از اتفاقات روزانهٔ جبهه‌های نبرد، خود دست به انتشار اخبار بزنند. از همین رو دولت زیرزمینی لهستان امکانات قابل توجهی را برای تبلیغات اختصاص داد. در طی روزهای جنگ روزنامه‌های زیادی چاپ شدند که مهم‌ترین روزنامه در آن ایام تابلو اخبار نام داشت. این روزنامه که از سال ۱۹۳۹ به صورت هفتگی و بدون وقفه منتشر می‌شد، در هنگام نبرد ورشو تیراژش به ۴۵٬۰۰۰ نسخه رسید و در تمام شهر پخش می‌شد.
از سال ۱۹۴۳ اعضا ارتش میهنی موفق شدند اولین ایستگاه رادیویی خود را بر پا کنند که در ابتدا می‌توانست تا لندن را پوشش بدهد. این ایستگاه که آذرخش نام داشت علی‌رغم تلاش آلمانی‌ها نامکشوف باقی ماند اما در روز شروع قیام به علت مشکلات فنی از کار افتاد و نیاز به تعمیر پیدا کرد. به همین دلیل به سرعت تلاش برای راه‌اندازی یک ایستگاه دوم در ساختمان پست ورشو آغاز شد که طوفان نام داشت. این رادیو در روز دوم قیام شروع به کار کرد و روزانه سه نوبت در ساعات ۱۰:۰۰، ۱۴:۰۰ و ۱۷:۰۰ و هر نوبت ۱۵ تا ۳۰ دقیقه شروع به مخابره اخبار می‌کرد که تا لندن قابل شنیدن بود. یک هفته بعد در ۸ اوت رادیو آذرخش نیز کار خود را از سر گرفت و روزانه چهار بار، هر بار برای مدت یک ساعت به خبررسانی می‌پرداخت. این رادیو به سه زبان لهستانی، انگلیسی و آلمانی پخش و با توجه به امکانات بهتری که داشت حتی تا نیویورک هم شنیده می‌شد. برنامه‌های معمول این دو رادیو شامل اخبار جبهه‌های نبرد، اشعار و سرودهای میهنی و کمک جهت اطلاع‌رسانی به واحدهای در محاصره افتاده نیروهای مقاومت بود. در ۲۶ اوت نیروهای آلمانی محل رادیو طوفان را کشف کردند و با بمباران آن را از کار انداختند اما رادیو آذرخش علی‌رغم تمامی مشکلات تا آخرین روز به مخابره می‌پرداخت.
تلفات > نیروهای آلمانی

تلفات نظامی نیروهای آلمانی شامل ۱۶٬۰۰۰ نفر کشته و مفقود، ۹۰۰۰ زخمی و بیش از ۲۰۰۰ اسیر بود که پس از پایان درگیری ۱۰۰۰ نفر از آن‌ها آزاد شدند. اقلام از دست رفته نیروهای آلمانی نیز عبارت بود از: ۳۱۰ عراده تانک، خودروی زرهی و توپخانه خودکششی، ۳ هواپیما، به علاوه ۳۴۰ کامیون و ماشین.
تلفات > نیروهای لهستانی

در سمت لهستان ۱۵٬۲۰۰ نفر نیروی مسلح جنبش مقاومت کشته و مفقود، ۵۰۰۰ نفر زخمی و ۱۵٬۰۰۰ نفر اسیر شدند. همچنین در جریان قیام ورشو حدود ۲۰۰٬۰۰۰ غیرنظامی جان خود را از دست دادند و نزدیک به ۷۰۰٬۰۰۰ نفر از شهر بیرون رانده شدند. از این تعداد ۵۵٬۰۰۰ نفر عنصر نامطلوب قلمداد شده و به اردوگاه‌های کار اجباری آلمان نازی فرستاده شدند که ۱۳٬۰۰۰ نفرشان به اردوگاه آشویتس انتقال یافتند.
| طرفین | تلفات غیرنظامی | تلفات نظامی | زخمی | اسیر |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| لهستان | ۲۰۰٬۰۰۰ | ۱۵٬۲۰۰ | ۵۰۰۰ | ۱۵٬۰۰۰ |
| آلمان | نامعلوم | ۱۶٬۰۰۰ | ۹۰۰۰ | ۲۰۰۰ |
۱۰٬۴۵۵ ساختمان شامل ۹۲۳ ساختمان تاریخی، ۲۵ کلیسا، ۱۴ کتابخانه از جمله کتابخانه ملی، دانشگاه ورشو و مدرسه پلی‌تکنیک در طول قیام از میان رفتند. تخمین زده می‌شود حدود یک میلیون نفر از مردم تمام دارایی خود را از دست دادند. در طول جنگ جهانی دوم ۸۵ درصد شهر ورشو از میان رفت که از این میزان ۲۵ درصد مربوط به قیام ورشو و ۳۵ درصد مربوط به پس از قیام ماست که ارتش نازی به دستور هاینریش هیملر مشغول به تخریب شهر بود.
در نهایت و بعد از گذشت پنج ماه از آغاز قیام ارتش سرخ شوروی در روز هفدهم ژانویه سال ۱۹۴۵ میلادی وارد ورشو شد و این شهر خالی از سکنه را تصرف کرد.
در فرهنگ و هنر

کانال، فیلمی به کارگردانی فیلم‌ساز لهستانی آندری وایدا در سال ۱۹۵۶ اولین فیلمی بود که به جریان قیام ورشو می‌پرداخت.
فیلم پیانیست که در سال ۲۰۰۲ توسط رومن پولانسکی ساخته شد به صورت کوتاهی قسمتی از قیام ورشو را نمایش می‌دهد.
فیلم ورشو ۴۴ ساخته سال ۲۰۱۴ به این قیام اختصاص دارد.
یادداشت

↑  August Agbola O’Brown
↑  Kubuś
↑   Karl-Gerät
↑  Brühl Palace
↑  Woli
↑  Ochoty
↑  gadzinówka
↑  Biuletyn Informacyjny
↑  Blyskawica
↑  Burza
نقشه تقسیم لهستان بر اساس پیمان مولوتوف–ریبنتروپ؛ سمت چپ آنچه که در معاهده تعیین شد و سمت راست آنچه که عملاً اتفاق افتاد.
نمونه‌ای از سلاح‌های مورد استفاده ارتش میهنی.
سربازان آلمانی در حال جنگ با جنبش مقاومت لهستانی در میدان تئاتر ورشو، سپتامبر ۱۹۴۴.
تصویری از برخورد پرتابه توپ کارل گرات با ۲ تن وزن به ساختمانی در جریان قیام ورشو.
اعضا اس اس آذری در طول قیام ورشو
گروپنفورر هاینز راینفارت ملقب به قصاب وولا با کلاه قزاقی در سمت چپ تصویر.
نواحی تحت تصرف لهستانی‌ها پس از سقوط شهر قدیم، ۱۰ سپتامبر ۱۹۴۰.
سربازان ارتش میهنی در مقابل ساختمان شرکت تلفن لهستان.
رژه تسلیم نیروهای لهستانی در ۵ اکتبر ۱۹۴۴.
تصویری سراسرنما از ورشو در سال ۱۹۵۰ که میزان گسترده ویرانی شهر در طول جنگ جهانی دوم را نشان می‌دهد.
جایزه بزرگ آلمان ۱۹۶۳

جایزه بزرگ آلمان ۱۹۶۳ (انگلیسی: ‎1963 German Grand Prix‎) یک مسابقهٔ موتوری در رشتهٔ اتومبیل‌رانی فرمول یک بود که در تاریخ ۴ اوت ۱۹۶۳ در نوربورگ‌رینگ واقع در نوربورگ، آلمان غربی برگزار شد. این گراند پری در میان ۱۰ گراند پری در فصل ۱۹۶۳، مسابقهٔ شمارهٔ ۶ بود.
در این مسابقه که در ۱۵ دور و به مسافت ۳۴۲٫۱۵۰ کیلومتر (۲۱۲٫۶۰۲ مایل) برگزار شد، پول پوزیشن توسط جیم کلارک کسب شد و سریع‌ترین زمان برای طی یک دور پیست که برابر با ۸:۴۷٫۰ بود نیز توسط جان سرتیز به ثبت رسید.
جان سرتیز از تیم فراری، جیم کلارک از تیم لوتوس-کلیمکس و ریچی گینتر از تیم بی‌آرام به‌ترتیب مقام‌های اول تا سوم مسابقه را کسب کردند.
رده‌بندی قهرمانی پس از مسابقه

تنها پنج جایگاه نخست از هر رده‌بندی نمایش داده شده‌است.
تهاجم به پالمیرا (مارس ۲۰۱۶)

تهاجم به پالمیرا یک عملیات نظامی بود که در مارس ۲۰۱۶ توسط ارتش عربی سوریه در تلاش برای پس گرفتن شهر تدمر سوریه (در نزدیکی خرابه‌های شهر باستانی پالمیرا) از داعش آغاز شد. این شهر به دلیل موقعیتش در مرکز سوریه برای هر دو سو از نظر استراتژیک مهم بود.
در سپیده دم ۲۷ مارس، شهر به طور کامل با سقوط دفاع دولت اسلامی به دست ارتش عربی سوریه تسخیر شد. جنگ پراکنده در حاشیه‌های شرقی پالمیرا بین نیروهای دولتی و جنگندگان دولت اسلامی که از عقب‌نشینی سرباز می‌زدند ادامه داشت، و متمرکز در زندان و پایگاه هوایی بود. به هر روی، بیشتر نیروهای دولت اسلامی به سوی شرق عقب‌نشینی کردند. در ادامه در همان روز زندان به دست نیروهای دولتی افتاد و نیروهای دولت اسلامی تا پای جان جنگیدند.
قلعه میر

| شهرک صنعتی قلعه میر | شهرک صنعتی قلعه میر |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: تهران
شهرستان: بهارستان
نام(های) دیگر: شهرک امید
  شهرک صنعتی قلعه میر  روی نقشه ایران ۳۵°۳۱′شمالی ۵۱°۱۰′شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۵۱°شمالی ۵۱٫۱۶°شرقی﻿ / 35.51; 51.16   :   شهرک صنعتی قلعه میر  روی نقشه ایران ۳۵°۳۱′شمالی ۵۱°۱۰′شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۵۱°شمالی ۵۱٫۱۶°شرقی﻿ / 35.51; 51.16   
 :  
شهرک قلعه‌ میر یک شهرک در شهرستان بهارستان است که از جمعیت شهرک صنعتی قلعه میر اطلاعات دقیق وجود ندارد؛ شهرک قلعه میر از آب و هوای بیابانی و نیمه بیابانی برخوردار است، همچنین رودخانه شاچای در این منطقه مجاورت دارد.
مشکلات

بهارستان یکی از متراکم‌ترین شهرستان‌های ایران است، و این جمعیت در برابر کمبود امکانات این شهرک را تبدیل به یک شهرک عقب افتاده و حاشیه کرده است، به شکلی که حالا منطقه با نام لکه صنعتی قلعه‌میر شناخته می‌شود.
قول اردوی ۲۰۹ شاهین

| قول اردوی ۲۰۹ شاهین | قول اردوی ۲۰۹ شاهین |
| --- | --- |
نشان قول اردوی ۲۰۹ شاهین https://en.wikipedia.org/wiki/209th_Corps_%28Afghanistan%29: نشان قول اردوی ۲۰۹ شاهین https://en.wikipedia.org/wiki/209th_Corps_%28Afghanistan%29
بنیان‌گذاری: ۲۳ سپتامبر ۲۰۰۴ (۲۰ سال، ۴ ماه و ۳ روز)
کشور: {{|islamic republiek Afghanistan}}
رسته:  اردوی ملی افغانستان
گونه: قول اردو
اندازه: قول اردو
بخشی از: وزارت دفاع افغانستان
ستاد: کمپ شاهین، ولایت بلخ، افغانستان
نام(های) مستعار: شاهین (فالکون)
نبردها: جنگ در افغانستان (۲۰۰۱–اکنون)
فرماندهان: فرماندهان
فرمانده قول اردو: تورن جنرال ارکان‌حرب‌الله خان شجاع
معاون قول اردو: دگروال سعدالله هاشمی
نشان: نشان
پرچم قول اردو: 
قول اردوی ۲۰۹ شاهین یا سپاه ۲۰۹ تشکیلاتی در سطح سپاه/قول اردو در اردوی ملی افغانستان می‌باشد که در سال ۲۰۰۴ ساخته شده‌است. ستاد این قول اردو، کمپ شاهین واقع در شهر مزارشریف، ولایت بلخ می‌باشد. از ۲۵ آوریل ۲۰۱۷ بدینسو، برید جنرال امان‌الله مبین فرمانده این قول اردو می‌باشد.
سربازان قول اردوی ۲۰۹ شاهین
جنرال زلمی ویسا، فرمانده پیشین قول اردو
رودسر (رضوانشهر)

| رودسر | رودسر |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: گیلان
شهرستان: رضوانشهر
بخش: بخش مرکزی
دهستان: گیل دولاب
جمعیت: ۲۶۶ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۱۳
رودسر، روستایی از توابع دهستان گیل دولاب بخش مرکزی شهرستان رضوان‌شهر در استان گیلان ایران است.
زبان

مردم روستای رودسر گیلک هستند و به زبان گیلکی سخن می‌گویند.
جمعیت

این روستا در دهستان گیل دولاب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱۱ نفر (۱۰۱خانوار) بوده‌است.
سونی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
دفتر مرکزی سونی در میناتو، توکیو: دفتر مرکزی سونی در میناتو، توکیو
نام بومی: ソニー株式会社
نام لاتین: Sony Group Corporation
نام پیشین: توکیو تسوشین کوگیو (۱۹۴۶–۱۹۵۷)
نوع: کابوشیکی گایشا
ISIN: JP3435000009
صنعت: خوشه‌ای
بنا نهاده: ۷ مه ۱۹۴۶؛ ۷۸ سال پیش (۱۹۴۶-0۷}})
بنیانگذاران: آکیو موریتا ماسارو ایبوکا
دفتر مرکزی: میناتو، توکیو،  ژاپن
محدودهٔ فعالیت: جهانی
رئیس هیئت مدیره: اوسامو ناگایاما
افراد کلیدی: شوزو سومی کازوئو ماتسوناگا کنیچیرو یوشیدا شیگکی ایشیزوکا
محصولات: لوازم برقی لوازم خانگی الکترونیکی نیم‌رساناها رسانه گروهی سرگرمی‌های الکترونیکی سخت‌افزار رایانه کنسول بازی‌های ویدئویی
خدمات: خدمات مالی، بنگاه تبلیغاتی، بانکداری، اعتبار، سرویس شبکه‌ای، بیمه
درآمد:  ۸٫۶۶۵ تریلیون ین (۲۰۱۹)
سود ناخالص:  ۸۹۴٫۲ میلیارد ین (۲۰۱۹)
سود خالص:  ۱۶٫۲ میلیارد ین (۲۰۱۹)
مجموع دارایی:  ۲۰٫۹۸۱ تریلیون ین (۲۰۱۹)
مجموع سهام:  ۸۹۰۰٫۶۷ میلیارد دلار (۲۰۱۷)
تعداد کارکنان: ۱۱۳٬۰۰۰ نفر (۲۰۲۳)
شرکت‌های وابسته: سونی پیکچرز سونی میوزیک ارتباطات همراه سونی سونی فایننشیال هولدینگز سونی اینتراکتیو انترتینمنت سونی انرژی دیوایس
وبگاه: www.sony.com
شرکت سونی (به ژاپنی: ソニー株式会社)، یک شرکت خوشه‌ای چندملیتی ژاپنی است، که در زمینه طراحی، توسعهٔ فناوری و تولید انواع لوازم الکترونیکی، بازی‌های ویدئویی، تجهیزات سرگرمی همچنین در زمینه صنعت موسیقی و فیلم، و ارائه خدمات مالی مربوط به آنان فعالیت می‌کند.
سونی در سال ۱۹۴۶ توسط ماسارو ایبوکا و آکیو موریتا تأسیس شد. این کورپوریشن امروزه در کنار رقبایی چون سامسونگ، پاناسونیک، توشیبا، هیتاچی و ال‌جی یکی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان وسایل الکترونیکی در جهان شناخته می‌شود. شرکت سونی بزرگ‌ترین تولیدکننده حسگرهای دوربین و همچنین تلویزیون‌های رده‌بالا در جهان به‌شمار می‌رود. همچنین در صنعت سرگرمی، سونی گرداننده بزرگ‌ترین تجارت موسیقی در جهان است. این کورپوریشن همچنین به‌عنوان بزرگ‌ترین شرکت در زمینه سرگرمی‌های رایانه‌ای و یکی از رهبران صنعت فیلم‌سازی و تلویزیون در جهان شناخته می‌شود.
دفتر مرکزی سونی در شهر میناتو، توکیو قرار دارد. شرکت سونی دارای شمار بسیاری شرکت تابعه، زیرمجموعه و فرعی است، که شناخته شده‌ترین از: سونی اینتراکتیو انترتینمنت، سونی پیکچرز، سونی میوزیک، انتشارات موسیقی سونی/ای‌تی‌وی، سونی فایننشیال هولدینگز و ارتباطات همراه سونی.
تاریخچه > توکیو تسوشین کوگیو

در تاریخ ۷ مه ۱۹۴۶، ماسارو ایبوکا و آکیو موریتا دو مهندس ژاپنی، شرکتی با نام «توکیو تسوشین کوگیو» تأسیس کردند. موریتا تا آن زمان جوان ۲۳ ساله‌ای بود، که دانش‌آموخته کارشناسی فیزیک از دانشگاه اوساکا بود و یک دوره آموزش افسری را نیز به اتمام رسانده بود.
او در مهم‌ترین پروژه پژوهشی ارتش ژاپن به کار اشتغال داشت. این واحد، بمب‌های هدایت شونده و تجهیزات دید در شب ابداع می‌کرد. برای موریتا بسیار جذاب و وسوسه‌برانگیز بود که در تیم اجرای پروژه حضور داشته باشد. ایبوکا نیز به عنوان مهندس فنی نیروی دریایی، عضو کلیدی همین گروه بود. مهم‌ترین موفقیت او تا آن زمان اختراع نخستین دستگاه ویژه جستجوی زیردریایی به حساب می‌آمد، که در نیروی هوایی امپراتوری ژاپن به خدمت گرفته شد و کارایی بالایی از خود نشان داده بود.
ایبوکا و موریتا برای نخستین بار در پاییز ۱۹۴۴ به عنوان اعضای گروه فوق سری «کمیته تحقیقات جنگ» با یکدیگر ملاقات کرده بودند. همین گفتگوها مبنای تداوم همکاری بنیان‌گذاران شرکت سونی شد؛ لذا آن‌ها هیچ فرصتی را از دست ندادند و بلافاصله دست به کار شدند و از طریق حامیان با نفوذ خود، سرمایه لازم برای تأسیس شرکت را به دست آوردند و شرکت سونی اوایل سال ۱۹۴۶ تأسیس شد.
این دو کارشناس به دنبال محصولات جدید و کارا بودند و می‌خواستند کالاهای مصرفی کاملاً نوینی روانه بازار کنند. برای این کار فناوری مورد نیازشان را خود ابداع کردند. این ایده بعدها یکی از اصولی بود که آن‌ها و همین‌طور مدیران سال‌های بعد سونی، از آن پیروی می‌کردند، شرکتی که همواره خواسته همه ابداعات و کارها را خودش به تنهایی انجام دهد و در همه زمینه‌ها پیشگام باشد. چنین برداشتی می‌تواند توجیه‌گر بلندپروازی‌ای باشد، که سال‌ها بعد، سونی با آن، بازار لوازم الکترونیکی جهان را فتح کرد.
نخستین محصول آن‌ها یک پلوپز برقی بود، که هیچ‌گاه به بازار عرضه نشد. ابداع یک بالش الکتریکی گرم‌کننده نیز، موفقیت اندکی به همراه آورد، اما در سال ۱۹۵۰، تولید نخستین نوار ضبط صوت و دستگاه پخش آن در بازار ژاپن یک نقطه عطف پدیدآورد. این محصول تایپ-جی نامیده شد.
ایبوکا و موریتا در آن زمان بیش از یک‌صد کارمند داشتند، اما هنوز هم شرکت آن‌ها کوچک و کم‌اهمیت بود. این وضعیت در یکی از روزهای سال ۱۹۵۳ تغییر کرد. در آن روز آکیو موریتا، به نیویورک سفر کرده بود، تا گواهی اعطای مجوز ساخت ترانزیستور را از شرکت «آزمایشگاه‌های بل» برای استفاده در شرکتشان دریافت کند. به این ترتیب، یک افسر ژاپنی توانست تنها هشت سال پس از جنگ جهانی دوم با پرداخت ۲۵ هزار دلار، یکی از مهم‌ترین اختراعات جهان را از آن خود کند. مجله نیوزویک در مورد موریتا نوشت:
او مردی بود که به تنهایی تصور جهانیان از تجار ژاپنی را تغییر داد.
تاریخچه > سونی > ویژگی‌های دوربین‌های سونی

دوربین‌های سونی به دلیل ارائه امکانات متنوع و پیشرفته، محبوبیت بسیاری در بین کاربران دارند. از ویژگی‌های برجسته آن‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
سنسورهای قدرتمند: از سنسورهای فول‌فریم برای کیفیت تصویر بالا تا سنسورهای APS-C برای کاربردهای خاص نظیر عکاسی حیات وحش.
سیستم فوکوس خودکار پیشرفته: فناوری‌های تشخیص فاز (PDAF) و فوکوس خودکار چشمی برای دقت و سرعت بالا.
قابلیت فیلم‌برداری حرفه‌ای: پشتیبانی از وضوح 4K، نرخ فریم بالا، و ورودی‌های صوتی برای تولید محتوای ویدئویی با کیفیت.
تثبیت‌کننده تصویر: استفاده از فناوری‌های لرزش‌گیر درون بدنه و مبتنی بر لنز.
سازگاری با لنزهای متنوع: لنزهای E-mount برای دوربین‌های بدون آینه و A-mount برای دوربین‌های DSLR.
اتصالات پیشرفته: Wi-Fi و بلوتوث برای انتقال سریع تصاویر و کنترل دوربین از راه دور.
تاریخچه > سونی > انواع دوربین‌های سونی

دوربین‌های کامپکت (Cyber-shot): کوچک و سبک، مناسب برای عکاسی روزمره.
دوربین‌های بدون آینه (Alpha): فناوری پیشرفته با ابعاد کوچک‌تر نسبت به DSLR.
دوربین‌های بریج: ترکیبی از قابلیت‌های دوربین‌های کامپکت و حرفه‌ای، مناسب برای زوم بالا.
دوربین‌های فول‌فریم: ایده‌آل برای عکاسی و فیلم‌برداری حرفه‌ای.
ریشه نام

پس از آنکه ایبوکا و موریتا موفق به گسترش بازار محصولات خود به ایالات متحده شدند، خیلی زود پژوهشی برای پیدا کردن نامی که بتواند مشخصه و معرف محصولاتشان باشد و بتواند مشتریان را به سوی این شرکت جلب کند، انجام دادند. نخست تصور شد که از حروف اختصاری تی.تی. کی استفاده شود اما چنین نامی ممکن بود با نام شرکت راه‌آهن توکیو که با نام تی.تی. کی شناخته شده بود، آشفتگی ذهنی ایجاد کند.
موریتا می‌خواست نامی پیدا کند که در هیچ زبانی وجود نداشته باشد و هرکس در جهان بتواند از طریق محصولاتش آن نام را شناسایی کند. نام «Sony» یا سونی که در سال ۱۹۵۸ به این شرکت اطلاق شد، از ترکیب دو کلمه لاتین «Sonus» و انگلیسی «Sonny» ساخته شده است.
واژه «Sonus» در لاتین شبیه کلمات «Sound» به معنی صدا و «Sonic» به معنی صوتی است. «Sonny» هم به‌معنای پسربچه است؛ که ترکیب این کلمات در واژه سونی گروهی کوچک از جوانان پرانرژی را که علاقه زیادی برای ایده‌های جدید و پیشرفت دارند، معرفی می‌کرد. در آن زمان که یک شرکت ژاپنی برای نام خود به حروف لاتین متوسل شود و از علایم و اشکال محلی استفاده نکند، اقدام عجیبی بود. تی.تی. کی از خدمات بانکی میتسویی بهره می‌برد، که ترجیح می‌داد نامی هم چون «Sony Electronic Industries» یا «Sony Teletech» برای این شرکت انتخاب شود. اما موریتا نمی‌خواست نام این شرکت را با یک نوع صنعت خاص پیوند دهد و در نهایت هم ایبوکا و هم بانکدارها را با ایده خود موافق سازد. در سال ۱۹۵۸ این شرکت نام حقوقی «سونی» را برای خود انتخاب کرد که در هر زبانی به راحتی قابل خواندن و تلفظ است.