stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
روزی روزگاری در مکزیک
بازخورد

این فیلم در راتن تومیتوز بر اساس بررسی ۱۶۹ منتقد، ۶۶ درصد با میانگین امتیاز ۶٫۲/۱۰ را به دست آورده‌است. بنا بر نظرات اجمالی در این وبسایت، فیلم سرگرم‌کننده، خشن و بی‌پرده است همراه با هنرمندی جانی دپ که صحنه را از آن خود می کند. در متاکریتیک، این فیلم بر اساس ۳۴ نقد امتیاز ۵۶ از ۱۰۰ را کسب کرده‌است که نشان‌دهنده «نقدهای متفاوت یا متوسط» است. تماشاگران در نظرسنچی سینماسکور به فیلم نمره B- در مقیاس A تا F دادند.
راجر ایبرت در نشریه شیکاگو سان تایمز به فیلم سه از چهار ستاره داد و نوشت: رودریگز در فیلم خود مانند فیلم لئونه بیشتر علاقه‌مند به خلق لحظاتی در نماهای عالی، غافلگیری‌های متعدد، معکوس‌های کنایه آمیز و کلوزآپ از چهره‌های عرق کرده‌است، به جای این که داستان منسجمی داشته باشد. ای.او. اسکات در نقد خود برای نیویورک تایمز نوشت: در نهایت ویرایش فشرده و طرح‌های رنگی پر جنب و جوش فیلم شروع به خسته‌کننده شدن می‌کنند و رودریگز هم که از حیله‌های خود خسته شده و ایده‌هایش به پایان رسیده‌است، فیلم را به سمت خشونت و افراط‌های بیهوده سوق می‌دهد.
کلودیا پویگ در نقد خود برای یواس ای تودی نوشت: رودریگز یک فانتزی بی‌نظیر خلق کرده‌است که به فیلم‌های وسترن اسپاگتی مانند خوب، بد و زشت ادای احترام می‌کند. در این فیلم خون زیادی ریخته می‌شود، بی‌نهایت گلوله شلیک می‌شود و سکانس‌های اکشن حیرت‌انگیزی را ارائه می‌دهد. مجله اینترتینمنت ویکلی به این فیلم امتیاز B داد و از نقش آفرینی دپ تمجید کرد.
سرود ملی کوبا

| به انگلیسی: The Bayamo Anthem | به انگلیسی: The Bayamo Anthem |
| --- | --- |
سرود ملی  کوبا: سرود ملی  کوبا
نام‌های دیگر: La Bayamesa (به انگلیسی: The Bayamo Song)
ترانه‌سرا: Perucho Figueredo
آهنگساز: Perucho Figueredo (Antonio Rodriguez-Ferrer musical introductory notes)، ۱۸۶۷
تاریخ رسمیت: ۱۹۰۲
نمونهٔ صوتی: نمونهٔ صوتی
La Bayamesa (Instrumental)پرونده راهنما: La Bayamesa (Instrumental)پرونده راهنما
 :  
سرود بایامو (به اسپانیایی: El Himno de Bayamo)، سرود ملی کشور کوبا است.
نخستین اجرای آن در نبرد بایامو در سال ۱۸۶۸ بود.
متن این سرود توسط پروچو فیگوردو یک شاعر کوبایی که خودش در این جنگ شرکت کرده بوده، نوشته و ملودی آن نیز توسط وی تنظیم و اجرا شد.
تاریخچه

روز ۱۰ اکتبر ۱۸۶۸، نیروهایی کوبایی، کنترل بایامو را از نیروهای اسپانیایی به دست خود گرفتند. مردم از فیگوردو خواستند که سرودی را با ملودی که خودش آوازش را بخواند، تنظیم کند.
فیگوردو بر روی اسب خود که زین کرده بود، این شعر را سرود. دو سال بعد توسط نیروهایی اسپانیایی دستگیر و اعدام شد. به هنگام اجرای حکم اعدام، قبل از اینکه فرمان آتش اجرا شود، فیگوردو خط آخر سرود را فریاد زد.
در سال ۱۹۰۲ این سرود رسمی کوبا شد. آهنگساز کوبایی آنتونیو رودریگوز این سرود را مجدد تنظیم کرد.
متن سرود

| اسپانیایی | برگردان فارسی |
| --- | --- |
  ¡Al combate, corred, Bayameses!,  Que la patria os contempla orgullosa;  No temáis una muerte gloriosa,  Que morir por la patria es vivir. En cadenas vivir es vivir  En afrenta y oprobio sumido,  Del clarín escuchad el sonido;  ¡A las armas, valientes, corred! :  به سوی نبرد بشتابید، ای مردان بایامو!  میهن، باغرور به شما می‌نگرد،  از مرگ افتخارآمیز نهراسید،  زیرا که بهر میهن مردن، زنده بودن است. زندگی در زنجیر، زیستنی است  ننگین و خوار  ای دلاوران، آوای نفیر را بشنوید  و به سوی سلاح بشتابید!
کاروانسرای افضل

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
نمای غربی کاروانسرای افضل: نمای غربی کاروانسرای افضل
مکان:  ایران، استان خوزستان
معیار ثبت: فرهنگی: (ii), (iii)
شمارهٔ ثبت: ۱۶۶۸
تاریخ ثبت: ۲۰۲۳ (طی نشست چهل و پنجم)
اطلاعات ثبت ملی: اطلاعات ثبت ملی
شماره ثبت ملی: ۷۹۴۰
تاریخ ثبت ملی: ۱۷ اسفند ۱۳۸۱
دیرینگی: دوره قاجار
| کاروانسرای افضل | کاروانسرای افضل |
| --- | --- |
نام: کاروانسرای افضل
کشور: ایران
استان: استان خوزستان
شهرستان: شوشتر
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: کاروان‌سرا، سرای
دیرینگی: دوره قاجار
دورهٔ ساخت اثر: دوره قاجار
بانی اثر: خاندان افضل
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۷۹۴۰
تاریخ ثبت ملی: ۱۷ اسفند ۱۳۸۱
کاروانسرای افضل یا سرای افضل مجموعه‌ای مربوط به دوره قاجار و یکی از میراث جهانی ایران است. این کاروانسرا در شوشتر، خیابان طالقانی، کوچه سنگ‌فرش واقع شده و در تاریخ ۱۷ اسفند ۱۳۸۱ با شمارهٔ ثبت ۷۹۴۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. این کاروانسرا در ۲۶ شهریور ۱۴۰۲ (۱۷ سپتامبر ۲۰۲۳) در چهل و پنجمین اجلاس کمیته میراث جهانی یونسکو (UNESCO)، با پرونده چندین کاروانسرای ایران به عنوان بیست و هفتمین میراث فرهنگی ملموس ایران در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد. این کاروانسرا چهاردهمین میراث جهانی در شهر تاریخی شوشتر است.
این بنا توسط خاندان افضل در کنار محله قدیمی دُلدُل ساخته شده‌است. خاندان افضل که از خانواده‌های معروف و قدیمی شوشتر هستند اغلب به شغل تجارت مشغول بوده‌اند.
ویژگی بنا

بنا در چهار طبقه ساخته شده‌است که شامل طبقات هم کف، اول، شبستان (زیرزمین) و شوادان می‌باشد. در سکوی دور حیاط تزئینات آجری به صورت فخرومدین کار شده‌است. در دیگر بخش‌های بنا سایر نقوش آجری و طرح‌های خوون چینی خفته و راسته و حصیری، اجرا شده‌است. در کف سازی حیاط قاب آجری به کار رفته و همچنین نیم ستونهایی که در آن مصالح آن از سنگ و ملات سیمان و گچ به کار رفته‌است. معماران این بنا از معماران برجسته شوشتر به نام فردی‌نژاد و معماریان بوده‌اند.
کاربری نمایشگاه صنایع دستی

در حال حاضر این کاروانسرا محل دائمی نمایشگاه صنایع دستی است و در غرفه‌های مختلف آن کارگاه‌های صنایع دستی برپا می‌شود. کاروانسرای افضل بزرگ‌ترین مرکز تولید صنایع دستی استان خوزستان به‌شمار می‌رود و صنعتگرانی در رشته‌های مختلف هنری در آن فعالیت دارند.
ثبت در فهرست میراث جهانی

در ۲۶ شهریور ۱۴۰۲ در جریان چهل و پنجمین اجلاس کمیته میراث جهانی یونسکو در ریاض، کاروانسرای افضل به‌همراه ۵۳ کاروانسرای تاریخی دیگر (جمعاً ۵۴ کاروانسرا در ۲۴ استان ایران) تحت عنوان کاروانسراهای ایرانی در فهرست میراث جهانی قرار گرفتند. این مجموعه جهانی به عنوان بیستمین و هفتمین اثر جهانی کشور ایران شناخته می‌شود.
نگارخانه

غرفه‌های تولید و فروش صنایع دستی در سرای افضل
بافندگی سنتی در غرفه‌های تولید و فروش صنایع دستی در سرای افضل
نمای بیرونی ضلع غربی سرای افضل
دده کاتیب

حاج عبدالرحمان طیار- قولونجولو دده کاتیب
عبدالرحمان طیار قولنجی متخلص به  دده کاتیب
(زاده ۱۳۰۴ قولنجی ارومیه – درگذشته ٢ اسفند ۱۳۸۷ قولنجی) شاعر آذربایجانی است و با عنوان قولونجولو دده کاتیب مشهور است.
زندگی > از تولد تا دوران جوانی

دده کاتیب شاعر بزرگ شناخته شده آذربایجان می‌باشد که به سال 1304 در قصبه فرهنگ دوست قولونجی در 45 کیلومتری اورمیه چشم به جهان گشود.تحصیلات ابتدایی خود را در قولونجی نزد علما و عارفان سپری کرد و سپس در سنین جوانی به ترکیه رفته و با بهره جستن از استادان بزرگ علم و عرفان؛ اصول دین اسلام و شعر و شاعری را فرا گرفت. در 25 سالگی- سال1329- شعر گفتن را آغاز و طولی نکشید که شهرت او برای بسیاری از تورکهای جهان شناخته و به عنوان منبع مهمی برای ادبیات و فرهنگ و تاریخ مردم تورک ومسائل دین و شریعت، مورد احترام مردم،عالمان، بزرگان و ادبا قرار گرفت.
زندگی > از تولد تا دوران جوانی > زندگی ادبی

ابتدا تخلص "کاتیب" را برگزیده بود اما لقب "دده" نیز در جلسه‌های شعر و ادب در شهر قونیه تورکیه، توسط بزرگان و ادیبان آن دیار داده شد و تخلص کاتیب به دده کاتیب تغییر یافت. تخصص اصلی شان در شعر آشیقی (عاشق) بود . اشعار دده کاتب سراسر عرفان و پند و نصیحت است و مضامین دینی و فرهنگی به شکل ظریف و زیبایی در آثار وی تجلی یافته که نشان از روح والای این هنرمند و عارف عرصه‌ی ادبیات دارد. اصطلاح دده کاتب در فرهنگ آذربایجان معادل واژه پیرطریقت در زبان فارسی است که این لقب به افرادی که به لحاظ معنوی به مقامات والایی رسیده باشند اطلاق می‌گردد.جایگاه بخصوص شعر‌های ایشان در بین آشیق‌های غرب آذربایجان باعث شد که بعنوان پدر آشیقهای آذربایجان معرفی گردد.اشعار هجایی او را، بیشتر قوشماها و گرایلی‌ها تشکیل می‌دهند. وی در سرودن شعر از بالوولو میسکین، دوللو موصطافا و غازی محمد بوزقورت از شاعرهای کوره سوننی قدیمی تر اهل ارومیه تأثیر زیادی می‌گرفت. دده کاتیب در میان عاشیق‌ها و اوزان‌های آذربایجان غربی و شهرهای شرقی ترکیه (به خصوص در بین ترکهای کوره سوننی دو طرف مرز) بسیار مشهور است.  دده کاتیب همچنین به عنوان عالم مذهبی سنی حنفی مذهب‌های آذربایجان غربی نیز شناخته می‌شد.
آثار

کتابهای چاپ شده از شاعر عبارتنداز:
«اینجیلی صدف» (صدف مرواریددار)
«اورمو گؤلو» (دریاچه ارومیه)
«گونوموز آیدین»
هر سه این کتاب ها توسط انتشارات «یاز» ارومیه چاپ شده‌اند. ضمن آنکه کتابی نیز در ترکیه با نام «عشق و عرفان» به چاپ رسیده‌است.او به جز ترکی و فارسی به زبانهای عربی و کردی هم تسلط داشت. اکثر اشعار وی به ترکی آذربایجانی است ولی او به ترکی استانبولی نیز اشعار می‌سروده‌است..وی غالبا در سرودن اشعار از قرآن کریم و روایات پیامبر اکرم(ص) استفاده می‌کرده و بسیار به فرایض دینی مقید و متعهد بود تا آنجا که گفته می‌شود نام تک تک فرزندان خود را از قرآن کریم انتخاب نموده است.
نمونه اشعار > من بئله یم (من بدین گونه ام)

دوْستلار مندن نه ایستیرسیز ایسته یین /  سؤز گؤسته ریب آرا قاتماق یوْخۇمدۇر
ترجمه: ای دوستان عزیز هرچه از من می خواهید بخواهید٬ ولی من عادت به سخن چینی و جدایی انداختن بین دو نفر ندارم.
بیر کسه دوْست دئسم اؤلۇنجه دوْستام / دۆشن گۆنده دوْستی آتماق یوْخۇمدۇر
ترجمه: به هرکسی که بدو دوست گویم تا لحظه مرگ با وی دوستم. در روز درماندگی دوست را رها نخواهم کرد.
من تیکه نی چئینه مه میش اۇدمارام / خلقین اسرار پرده سنی ییرتمارام
ترجمه: من لقمه را نجویده نمی بلعم همانطور که پرده اسرار خلق را هرگز پاره نمی کنم.
اؤزۆمۆ هئچ کس دن اۇجا تۇتمارام/ شیشیب تکبرلۆک ساتماق یوْخۇمدۇر
ترجمه: خودم را از هیچ کس برتر نمی بینم. غرور و فخر فروشی در آداب من نیست.
دده کاتیب بئش تۆمنه شیشمرم / دیل خنجرین وۇرۇب خلقی دئشمرم
ترجمه: ای دده کاتب٬ من به خاطر 5 تومان مغرور نمی شوم. به مردم زخم زبان نزده و (قلب) آنها را پاره نمی کنم.
دین-ناموس دۆشمنیندن کئچمرم/ آلچاقلیق تیکه سین دادماق یوْخۇمدۇر
ترجمه: از دشمن دین و ناموس نمی گذرم. هرگز لقمه فرومایگی را نخواهم چشید.
درگذشت

ایشان در دوم اسفند 1387- سن 84 سالگی – و مصادف با روز جهانی زبان مادری دار فانی را وداع گفته و در زادگاه خود قولنجی (قولونجو) به خاک سپرده شدند. آرامگاه او در روستای قولنجی قرار دارد.
کاش فرشته‌ای داشتم

«کاش فرشته‌ای داشتم» (به انگلیسی: Wish I Had an Angel) ترانه‌ای از گروه فنلاندی نایت ویش است که در سال ۲۰۰۴ در قالب یکی از تک‌آهنگ‌های پنجمین آلبوم استودیویی‌شان منتشر شد.
این ترانه پس از استفاده به‌عنوان موسیقی متن فیلم تنها در تاریکی بسیار محبوب شد. «کاش فرشته‌ای داشتم» که در زمان انتشارش تا ردهٔ شصتم آفیشال چارتس صعود کرد، پُرفروش‌ترین ترانهٔ گروه در بریتانیا بوده‌است.
نسخهٔ اصلی «کاش فرشته‌ای داشتم» را تاریا تورونن اجرا کرد و با وجود جداییش از نایت‌ویش در سال ۲۰۰۶، این قطعه تا به‌امروز توسط خوانندگان جانشین او در کنسرت‌های گروه اجرا می‌شود. در ۲۱ اکتبر ۲۰۰۵ تورونن در هارت‌وال آرنای هلسینکی برای آخرین بار با نایت‌ویش روی صحنه رفت و به‌عنوان آهنگ پایانی کنسرت، «کاش فرشته‌ای داشتم» را اجرا کرد.
نظر منتقدان

به نوشتهٔ کریستوفر کرواتیان در مجلهٔ کرانگ! «کاش فرشته‌ای داشتم» بر خلاف اغلب آثار متال، در پی قضاوت یا محکوم کردن بشریت نیست. این اثر مانند بیشتر ترانه‌های این سبک قطعهٔ شادی نیست و فقط سروده‌ایست برای لذت بردن و تجلیل از موسیقی متال.
مجلهٔ موسیقی آنلاین متال با برشمردن عواملی هم‌چون ریف‌های سنگین گیتار، افزایش صدای خوانندهٔ مرد و ارکستر حجیم که بر خلاف روتین آثار قبلی گروه هستند، «کاش فرشته‌ای داشتم» را به شکل غیرقابل انکاری همچنان شبیه یک قطعه از نایت‌ویش می‌داند و اضافه می‌کند که این شباهت فقط به‌خاطر صدای خاص تاریا تورونن نیست.
به نوشتهٔ اسپاتنیک‌میوزیک «کاش فرشته‌ای داشتم» از مشکل سادهٔ «رادیو پسند بودن» رنج می‌برد. ریف‌های بی‌روح و ملال‌آور و صدای درامزی که به‌نظر می‌رسد از یک ماشین درام ۲۰۰ دلاری با تنظیمات تکنو بیرون می‌آید از جمله ایرادهای واردهٔ اسپاتنیک به این قطعه هستند. این وب‌سایت، آواز خواننده‌ها (به‌خصوص مارکو هیتالا) را خوب توصیف کرده‌است.
به عقیدهٔ یانیس میتساکوس از وب‌سایت متال تِمپل تورونن و هیتالا در «کاش فرشته‌ای داشتم» یک دوئت عالی اجرا می‌کنند. به باور او این یکی از جذاب‌ترین ترانه‌های آلبوم همراه با کمی عناصر الکترونیکی است که به‌جا استفاده شده‌اند.
فهرست قطعه‌ها

«کاش فرشته‌ای داشتم» (۴:۰۶)
«پارتیتور عشق شبح» (۱۰:۴۶)
«دیشب کجا بودی؟» (۳:۵۲)
«کاش فرشته‌ای داشتم (نسخهٔ دِمو)» (۴:۱۰)
افراد مشارکت کننده

تاریا تورونن - آواز
توماس هالوپاینن - کیبورد، پیانو
امپو وورینن - گیتار
یوکا نوالاینن - درامز
مارکو هیتالا - گیتار بیس
اعضای ارکستر فیلارمونیک لندن
موقعیت در جدول‌های فروش

| چارت (۲۰۰۴) | بالاترین جایگاه |
| --- | --- |
او۳ تاپ ۴۰ اتریش: ۴۷
جدول موسیقی سوئیس: ۴۰
جی‌اف‌کی انترتینمنت چارتس آلمان: ۳۶
جدول‌های هلند: ۶۵
سونسک‌تاپن سوئد: ۱۱
جدول سازنده‌های موسیقی اسپانیا: ۱۰
وی‌جی-لیستای نروژ: ۱۹
جدول‌های رسمی فنلاند: ۱
آفیشال چارتس بریتانیا: ۶۰
:
سردار

نشان «رستهٔ فرماندهی و ستاد» در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران
سردار لقبی نظامی در نیروهای مسلح ایران است، که به دارندگان درجهٔ نظامی بالاتر از سرهنگ در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، که دورهٔ دافوس را گذرانده باشند، اعطا می‌شود. معادل این لقب در ارتش جمهوری اسلامی ایران؛ امیر است. همچنین به فرماندهان نیروی انتظامی که پاسدار باشند، یعنی از سپاه پاسداران به این نیرو منتقل شده باشند، یا پیش از ادغام نیروهای انتظامی، عضو کمیتهٔ انقلاب اسلامی بوده باشند یا پس از ادغام نیروهای انتظامی در سال ۱۳۷۰ به استخدام این سازمان درآمده باشند نیز سردار گفته می‌شود و در غیر این صورت به آنان امیر می‌گویند.
واژه‌شناسی

واژهٔ سردار «سالار و رئیس سپاه و پیشرو لشکر» در زبان فارسی نو ساخته شده‌است. واژهٔ پارسی میانه: sardār که از پارسی باستان: sara-dāra روییده، در فارسی دری به «سالار» تحول یافته‌است. برابر این واژه در پارتی: sarδār «سردار، پیشوا» و در باختری: σαρλαρο: σαλαρο «سردار، سالار» بوده‌است.
درجات نظامی

لقب «سردار» در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و نیروی انتظامی به کار می‌رود و شامل دارندگان درجات سرتیپ دوم، سرتیپ، سرلشکر، سپهبد و ارتشبد می‌شود:
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| درجه | سرتیپ‌دومپاسدار | سرتیپپاسدار | سرلشکرپاسدار | سپهبدپاسدار | ارتشبدپاسدار |
نشان: 
نام‌های درجه‌های سرداران در ایران (به جز سرداران نیروی دریایی) از نام یگان‌های بزرگ نیروی زمینی با افزودن پیشوند و پسوند ساخته شده و از این دید همانند با نام درجه‌های نظامی کشورهای فرانسه و ترکیه هستند.
| ایران | فرانسه | ترکیه |
| --- | --- | --- |
| ارتشبد | Général d'armée | Orgeneral |
| ارتش | Armée | Ordu |
| سپهبد | Général de corps d'armée | Korgeneral |
| سپاه | Corps d'armée | Kolordu |
| سرلشکر | Général de division | Tümgeneral |
| لشکر | Division | Tümen |
| سرتیپ | Général de brigade | Tuğgeneral |
| تیپ | Brigade | Tugay |
درجهٔ «سرتیپ دوم» در سال ۱۳۶۶ ابداع شد و در ۱۳۷۰ در پی تصویب «قانون مقررات استخدامی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی» در این نیروی نظامی نیز معمول گردید. این درجه که پایین‌تر از سرتیپ و بالاتر از سرهنگ است، در دیگر نیروهای نظامی جهان معادلی ندارد.
کلاوس کاتزور

کلاوس کاتزور (به انگلیسی: Klaus Katzur) (زادهٔ ۲۶ اوت ۱۹۴۳) شناگر اهل آلمان است.
کاسینی-هویگنس

| 0 | 1 |
| --- | --- |
انگاشت هنری از قرارگیری مداری کاسینی به دور کیوان: انگاشت هنری از قرارگیری مداری کاسینی به دور کیوان
گونه مأموریت: کاسینی: مدارگرد کیوان فضاپیمای هویگنس: سطح‌نشین تیتان
اپراتور: کاسینی: ناسا / آزمایشگاه پیش‌رانش جت هویگنس: آژانس فضایی اروپا / سازمان فضایی ایتالیا
شناسهٔ کوسپار: 1997-061A
شماره ستکات: 25008
وبگاه: * NASA * ESA * ASI
مدت مأموریت:  زمان کل:  ۱۹ سال و ۳۳۵ روز از زمان پرتاب  ۱۳ سال و ۷۶ روز به دور کیوان  طول سفر: ۶ سال و ۲۶۱ روز  مأموریت نخست: ۳ سال  ماموریت‌های پسین: Equinox: ۲ سال و ۶۲ روز  Solstice: ۶ سال و ۲۰۵ روز  Finale: ۴ ماه و ۲۴ روز 
 :  
ویژگی‌های فضاپیما: ویژگی‌های فضاپیما
سازنده: کاسینی: آزمایشگاه پیش‌رانش جت هویگنس: تالس آلنیا اسپیس
جرم پرتاب: ۵٬۷۱۲ کیلوگرم (۱۲٬۵۹۳ پوند)
جرم خشک: ۲٬۵۲۳ کیلوگرم (۵٬۵۶۲ پوند)
توان: ~۸۸۵ وات (در هنگام آغاز مأموریت) ~۶۷۰ وات (۲۰۱۰) ~۶۶۳ وات در پایان ماموریت
 :  
آغاز مأموریت: آغاز مأموریت
تاریخ راه‌اندازی: ۱۵ اکتبر ۱۹۹۷ (۸:۴۳:۰۰) ساعت هماهنگ جهانی
موشک: Titan IV(401)B B-33
سایت پرتاب: سکوی پرتاب SLC-40 در پایگاه نیروی هوایی کیپ کاناورال
 :  
پایان مأموریت: پایان مأموریت
Disposal: شیرجه کنترل شده به درون کیوان
واپسین تماس: سپتامبر ۲۰۱۷ (۱۱:۵۵:۴۶) ساعت هماهنگ جهانی
تاریخ واپاشی: ۱۵ سپتامبر ۲۰۱۷ (۱۰:۳۱) (ساعت هماهنگ جهانی)
 :  
مشخصات مداری: مشخصات مداری
سامانه مرجع: Kronocentric
 :  
پرواز از ناهید (کمک گرانشی): پرواز از ناهید (کمک گرانشی)
نزدیک‌ترین فاصله: ۲۶ آویل ۱۹۹۸
فاصله: ۲۸۳ کیلومتر (۱۷۶ مایل)
پرواز از ناهید (کمک گرانشی): پرواز از ناهید (کمک گرانشی)
نزدیک‌ترین فاصله: ۲۴ ژوئن ۱۹۹۹
فاصله: ۶٬۰۵۲ کیلومتر (۳٬۷۶۱ مایل)
پرواز از سامانه زمین-ماه (کمک گرانشی): پرواز از سامانه زمین-ماه (کمک گرانشی)
نزدیک‌ترین فاصله: ۱۸ اوت ۱۹۹۹ (۰۳:۲۸) ساعت هماهنگ
فاصله: ۱٬۱۷۱ کیلومتر (۷۲۸ مایل)
پرواز از سیارک ۲۶۸۵ (تصادفی): پرواز از سیارک ۲۶۸۵ (تصادفی)
نزدیک‌ترین فاصله: ۲۳ ژانویه ۲۰۰۰
فاصله: ۱٬۶۰۰٬۰۰۰ کیلومتر (۹۹۰٬۰۰۰ مایل)
پرواز از هُرمُز (کمک گرانشی): پرواز از هُرمُز (کمک گرانشی)
نزدیک‌ترین فاصله: ۳۰ دسامبر ۲۰۰۰
فاصله: ۹٬۸۵۲٬۹۲۴ کیلومتر (۶٬۱۲۲٬۳۲۳ مایل)
مدارگرد کیوان: مدارگرد کیوان
ورود به مدار: ۱ ژوئیه ۲۰۰۴ (۰۲:۴۸) ساعت هماهنگ جهانی
سطح‌نشین تیتان: سطح‌نشین تیتان
اجزای فضاپیما: فضاپیمای هویگنس
تاریخ فرود: ۱۴ ژانویه ۲۰۰۵
 :  
برنامه فلگ‌شیپ→ آزمایشگاه علمی مریخفضاپیمای گالیله ← : برنامه فلگ‌شیپ→ آزمایشگاه علمی مریخفضاپیمای گالیله ← 
کاسینی-هویگنس (به انگلیسی: Cassini–Huygens) یکی از برنامه‌های قدیمی‌تر برنامه فلگ‌شیپ ناسا و همچنین یکی از مهمترین مأموریت‌های فضایی است که به‌طور مشترک توسط ناسا و آژانس فضایی اروپا و برای کاوش سیاره کیوان و قمرهای آن به فضا فرستاده شده‌بود.
فضاپیما دارای دو بخش اصلی بود: مدارگرد فضایی پژوهشی کاسینی به همراه کاوشگر هویگنس که از کاسینی به سمت یکی از ماه‌های کیوان بنام تیتان فرستاده شد و اطلاعاتی از سطح آن به زمین فرستاد.
نام گذاری

نام این دو فضاپیما از دو ستاره‌شناس پرآوازه جووانی دومنیکو کاسینی و کریستیان هویگنس گرفته شده‌است.
کاوشگر هویگنس

نمای «هویگنس» از سطح تیتان
تصویر مشابه با پردازش داده های مختلف
کاوشگر هویگنس توسط آژانس فضایی اروپا تهیه شد. کاسینی ابرها، جو و سطح تیتان را در ۱۵ ژانویه ۲۰۰۵ به دقت بررسی کرد. کاوشگر برای ورود و کاهش سرعت در اتمسفر تیتان و چتر نجات یک آزمایشگاه روباتیک کاملاً مجهز طراحی شده بود.
سیستم کاوشگر شامل خود کاوشگر بود که به سمت تیتان فرود آمد و تجهیزات پشتیبانی کاوشگر که به فضاپیمای در حال گردش متصل بودند باقی ماندند. پی‌اس‌ای شامل تجهیزات الکترونیکی است که کاوشگر را ردیابی می‌کند، داده های جمع آوری شده در طول فرود آن را بازیابی می‌کند، و داده ها را پردازش و به مدارگرد ارسال می‌کند که آن را به زمین ارسال می‌کند. پردازنده کامپیوتر کنترل اصلی مأموریت یک سیستم کنترل اضافی MIL-STD-1750A بود.
داده ها توسط یک پیوند رادیویی بین هویگنس و کاسینی که توسط زیرسیستم رله داده کاوشگر ارائه شده بود، منتقل شد. از آنجایی که مأموریت کاوشگر به دلیل فاصله زیاد از زمین نمی‌تواند از راه دور فرمان داده شود، به طور خودکار توسط زیرسیستم مدیریت داده فرماندهی مدیریت می‌شود.  PDRS و CDMS توسط سازمان فضایی ایتالیا ارائه شده است.
پس از پرتاب کاسینی، مشخص شد که داده‌های ارسال شده از کاوشگر هویگنس به مدارگرد کاسینی (و سپس دوباره به زمین ارسال می‌شود) تا حد زیادی غیرقابل خواندن خواهد بود. علت این بود که پهنای باند الکترونیک پردازش سیگنال بسیار باریک بوده و تغییر دوپلر پیش‌بینی‌شده بین فرودگر و سفینه مادر سیگنال‌ها را خارج از محدوده سیستم قرار می‌داد. بنابراین، گیرنده کاسینی قادر به دریافت داده ها از هویگنس در طول فرود خود به تیتان نخواهد بود.
پس از تلاش های زیاد یک راه حل برای بازیابی ماموریت پیدا شد. مسیر کاسینی برای کاهش سرعت خط دید و در نتیجه تغییر دوپلر تغییر یافت. مسیر بعدی کاسینی با مسیری که قبلاً برنامه ریزی شده بود یکسان بود، اگرچه این تغییر، دو مدار قبل از مأموریت هویگنس را با سه مدار کوتاه تر جایگزین کرد.
پایان مأموریت

در پانزده سپتامبر ۲۰۱۷ کاوشگر کاسینی بنا به تصمیم ناسا برای جلوگیری از برخورد کنترل نشده کاوشگر با ماه‌های کیوان (به خصوص تیتان) و احتمال آلودگی یا نابودی هرگونه زیست فرازمینی احتمالی در آن‌ها، با استفاده از آخرین مقادیر سوخت باقیمانده به درون جو کیوان سقوط کرده و بخشی از سیاره‌ای شد که بیش از یک دهه را به مطالعه آن پرداخته بود. با نابودی کاسینی و دریافت آخرین اطلاعات و سیگنال های فرستاده شده از کاسینی این مأموریت شگفت انگیز نیز پایان یافت.
کاوشگر فضایی کاسینی هویگنس بر روی زمین
سقریلقی

| سقریلقی | سقریلقی |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: گلستان
شهرستان: آق‌قلا
بخش: مرکزی
دهستان: گرگان‌بوی
جمعیت: ۱۱۳۲ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۱۷
سقریلقی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان آق‌قلا در استان گلستان ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان گرگان‌بوی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۸۹ نفر (۱۸۴خانوار) بوده‌است.
کلاوس لانزارینی

کلاوس لانزارینی (به انگلیسی: Klaus Lanzarini) (زادهٔ ۱۸ ژانویهٔ ۱۹۷۷) شناگر اهل ایتالیا است.
سرژ خوتسیف

| سرژ خوتسیف | سرژ خوتسیف |
| --- | --- |
تصویر سرژ خوتسیف در کتاب مردان موسیقی سنتی و نوین ایران: تصویر سرژ خوتسیف در کتاب مردان موسیقی سنتی و نوین ایران
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
ژانر: موسیقی کلاسیک
ساز(ها): ویلن
اعضای پیشین: ارکستر سمفونیک تهران
سازهای اصلی: سازهای اصلی
ویلن: ویلن
استاد(ها): لئوپولد آئر
شاگرد(ان): ابوالحسن صباحشمت سنجریاسماعیل زرین‌فرامیرتیمور پورترابوالودیا تارخانیانفریدون شهبازیانحسین یوسف‌زمانی
علت سرشناسی: رهبری ارکستر سمفونیک تهران رهبری ارکستر هنرستان عالی موسیقی
سرژ خوتسیف، موسیقی‌دان، نوازندهٔ ویلن و رهبر ارکستر اهل روسیه بود. او مدتی رهبر ارکستر سمفونیک تهران بود. او همسر بانو توران اعلم، دختر دکتر امیراعلم، مدیرکل وزارت فرهنگ، و نماینده ایران در یونسکو بود.
زندگی هنری

سرژ خوتسیف نوازنده و مدرس ویلن، از شاگردان لئوپولد آئر بود که به همراه برادرش «میشل خوتسیف» (نوازندهٔ ویلنسل) از روسیه گریخته و به ایران مهاجرت کرده بودند. او در هنرستان عالی موسیقی به آموزش ویلن مشغول شد و رهبری ارکستر هنرستان را بر عهده گرفت. در سال ۱۳۳۲ مرتضی حنانه که در آن زمان رهبر ارکستر سمفونیک تهران بود، با اخذ بورسیه به ایتالیا سفر کرد، در این هنگام رهبری ارکستر سمفونیک تهران به سرژ خوتسیف سپرده شد. او نخستین کنسرت خود را به همراه ارکستر سمفونیک تهران، در اسفند سال ۱۳۳۲ اجرا نمود.
شاگردان

از جمله شاگردان سرژ خوتسیف، به نام‌های زیر می‌توان اشاره نمود:
ابوالحسن صبا، حشمت سنجری، اسماعیل زرین‌فر، امیر تیمور پورتراب، والودیا تارخانیان، مهدی مفتاح، عطاالله خادم میثاق، فریدون شهبازیان، حسین یوسف‌زمانی، مرجان قنبری‌مهر، منوچهر انصاری و…
کلمان لوفر

کلِمان لُفِر (به فرانسوی: Clément Lefert) (زادهٔ ۲۶ سپتامبر ۱۹۸۷) شناگر اهل فرانسه است.
کلوپ ویرجین

کلوپ ویرجین (به انگلیسی: Virgins club) یکی باشگاه‌های برهنگی مشهور شهر مسکو در روسیه است . کلوپ ویرجین در خیابان مارکسیست ، خیابان نووسلینسکی ، خیابان ورونتسکایا بلوک ۳۴ قرار دارد . این باشگاه شرایط را برای ملاقات با زنان زیبای روسی در تعطیلات آخر هفته فراهم می‌کند و مشتریان در ازای پرداخت ۱۵۰۰۰ روبل وارد کلوپ شوند . پس ورود بر روی میز شما شمع قرار می‌گیرد تا زمانی که شمع می‌سوزد شما می‌توانید از فضای کلوپ لذت ببرید . هزینه رقص خصوصی در ازای هر ۵ دقیقه ۱۵۰۰ تا ۳۰۰۰ روبل است مشتریان نمی‌توانند تماس جنسی بر قرار کنند ولی رقصنده می‌تواند با آلت تناسلی مشتری بازی کند .
سروش رضایی

| سروش رضایی | سروش رضایی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۶۱ ‏(۴۱–۴۲ سال)
ملیت:  ایران
تحصیلات: مهندسی برق - روان‌شناسی
محل تحصیل: دانشگاه علامه طباطبائی
پیشه: پویانما، صداپیشه
سروش رضایی (زادهٔ ۱۳۶۱) پویانما و صدا پیشه ایرانی است. او خالق پویانمایی‌های رایانه‌ای کوتاه طنز به نام سوریلند است.
تحصیلات

رضایی ابتدا در رشته مهندسی برق پرداخت و پس از دریافت مدرک مهندسی به خواندن رشته روان‌شناسی تا مقطع کارشناسی ارشد در دانشگاه علامه طباطبائی روی آورد. او همچنین دارای مدرک کارشناسی روانشناسی از دانشگاه پیام نور نیز هست.[نیازمند منبع]
کنش‌ها

از شناخته‌شده‌ترین ویدئوهای او ویدئوی «گدایان پست مدرن بایگانی‌شده  در ۳ اوت ۲۰۲۰ توسط Wayback Machine» با عبارت «چند تا لایک داره» است که در همشهری جوان قسمت هشتم سری نخست برنامه پولتیک با اجرای کامبیز حسینی به نمایش گذاشته شد.
سروش رضایی همچنین پویانمایی‌هایی را برای بازی ایران-آرژانتین بایگانی‌شده  در ۲۱ ژوئیه ۲۰۱۷ توسط Wayback Machine در جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ ساخت. همچنین پویانمایی‌های طنز «مرتاض خسته بایگانی‌شده  در ۲۴ مه ۲۰۱۷ توسط Wayback Machine» و «کمپین آب یخ» و «!? A L S".
از دیگر کارهای او می‌توان به ویدئوی «دهن بازها بایگانی‌شده  در ۳ اوت ۲۰۲۰ توسط Wayback Machine» اشاره کرد که دارای محتوایی بشر دوستانه است.
در جریان کامنت‌های برخی فارسی زبانان در فیس‌بوک (احتمالاً هم‌زمان با ماجرای صفحه لیونل مسی) و البته سرعت اینترنت و نایاب شدن فیلترشکن در دوره زمانی خاص او ویدئویی را با عنوان «اسطوره‌های مقاومت بایگانی‌شده  در ۷ فوریه ۲۰۲۰ توسط Wayback Machine» نیز ارائه کرد.
همچنین سروش رضایی با همکاری علیرضا عبدالمحمدی مجموعه پویانمایی طنزی برای آموزش ادبیات فارسی ساخت که محبوبیت بسیار زیادی پیدا کرد. این مجموعه با نام «آموزش ادبیات بایگانی‌شده  در ۲۱ مه ۲۰۱۷ توسط Wayback Machine» منتشر شد و در هر قسمت یکی از بزرگان تاریخ ادبیات فارسی مهمان بود.
از دیگر کارهای وی می‌توان به پویانمایی چمدان برای نمایش چمدان به کارگردانی فرهاد آئیش اشاره کرد.
بیشتر پویانمایی‌های او در کانال تلگرام،یوتیوب و وبگاه اختصاصی او بیش از ۴ میلیون بیننده دارند.[نیازمند منبع]
جوایز

فیلم کوتاه خون سهراب از مجموعه «رستم در سرزمین عجایب» با همکاری سروش رضایی و پویا افشار برنده جایزه جشنواره فیلم کوتاه بنیاد فرهنگ شد.
میکاییل عبدالله‌اوف

| میکاییل عبدالله‌اوف | میکاییل عبدالله‌اوف |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: Mikayil Abdullayev
زادهٔ: ۱۹ دسامبر ۱۹۲۱ باکو
درگذشت: ۲۲ اوت ۲۰۰۲ (۸۰ سال) باکو
ملیت: جمهوری آذربایجان
شناخته‌شده برای: امپرسیونیسم
میکاییل عبدالله‌اوف (انگلیسی: Mikayil Abdullayev; ۱۹ دسامبر ۱۹۲۱ – ۲۲ اوت ۲۰۰۲) نقاش آذربایجانی در دوران اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی بود. او به خاطر فعالیت‌های هنری برجسته خود «نگارگر مردم شوروی» نام گرفته‌بود.