stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جاوه
جغرافیا

جاوه بین سوماترا در غرب و بالی در شرق قرار دارد. بورنئو در شمال قرار دارد و جزیره کریسمس در جنوب. سیزدهمین جزیره بزرگ جهان است. جاوه از شمال توسط دریای جاوه، از غرب با تنگه سوندا، از جنوب با اقیانوس هند و از شرق با تنگه بالی و تنگه مادورا احاطه شده‌است.
جاوا تقریباً به‌طور کامل منشأ آتشفشانی دارد. این شامل سی و هشت کوه است که ستون فقرات شرقی-غربی را تشکیل می‌دهند که در یک زمان آتشفشان فعال بوده‌اند. بلندترین آتشفشان جاوه کوه سمرو با ارتفاع ۳۶۷۶ متر (۱۲۰۶۰ فوت) است. فعال‌ترین آتشفشان در جاوه و همچنین در اندونزی کوه مراپی با ارتفاع ۲۹۳۰ متر (۹۶۱۰ فوت) است. در مجموع جاوا بیش از ۱۵۰ کوه دارد.
کوه‌ها و ارتفاعات جاوه، فضای داخلی را به یک سری از مناطق نسبتاً منزوی مناسب برای کشت مرطوب برنج تقسیم می‌کند. زمین‌های برنج جاوه از حاصل خیزترین زمین‌های جهان است. جاوا اولین جایی بود که قهوه اندونزیایی در آن کشت شد و از سال ۱۶۹۹ شروع شد. امروزه قهوه عربیکا در فلات ایجن توسط مالکان کوچک و مزارع بزرگتر کشت می‌شود.
مساحت جاوه حدود ۱۵۰۰۰۰ کیلومتر مربع (۵۸۰۰۰ مایل مربع) است. طول آن حدود ۱۰۰۰ کیلومتر (۶۲۰ مایل) و عرض آن تا ۲۱۰ کیلومتر (۱۳۰ مایل) است. طولانی‌ترین رودخانه جزیره، رودخانه سولو به طول ۶۰۰ کیلومتر است. این رودخانه از سرچشمه خود در جاوه مرکزی در آتشفشان لاو سرچشمه می‌گیرد، سپس به سمت شمال و شرق به سمت دهانه خود در دریای جاوه در نزدیکی شهر سورابایا جریان می‌یابد. رودهای اصلی دیگر برانتاس، سیتاروم، سیمانوک و سرایو هستند.
میانگین دما از ۲۲ درجه سانتیگراد (۷۲ درجه فارنهایت) تا ۲۹ درجه سانتیگراد (۸۴ درجه فارنهایت) متغیر است. میانگین رطوبت ۷۵ درصد است. دشت‌های ساحلی شمالی معمولاً گرمتر هستند و در فصل خشک به‌طور متوسط ۳۴ درجه سانتیگراد (۹۳ درجه فارنهایت) در طول روز هستند. سواحل جنوبی به‌طور کلی خنک تر از شمال است، و مناطق مرتفع در داخل حتی خنک تر است. فصل مرطوب از نوامبر شروع می‌شود و در آوریل به پایان می‌رسد. در طول آن باران بیشتر در بعدازظهرها و به‌طور متناوب در سایر بخش‌های سال می‌بارد. مرطوب‌ترین ماه‌ها ژانویه و فوریه هستند.
جاوای غربی مرطوب تر از جاوه شرقی است و مناطق کوهستانی بارندگی بسیار بیشتری دریافت می‌کنند. ارتفاعات پاراهیانگان جاوه غربی سالانه بیش از ۴۰۰۰ میلی‌متر (۱۶۰ اینچ) دریافت می‌کند، در حالی که سواحل شمالی جاوه شرقی سالانه ۹۰۰ میلی‌متر (۳۵ اینچ) دریافت می‌کند.
طبیعت جاوه

جاوه جزیره ای است که تنوع زیستی زیادی دارد. محیط طبیعی جاوه جنگل‌های بارانی استوایی است، با اکوسیستم‌هایی از جنگل‌های مانگرو ساحلی در ساحل شمالی، صخره‌های ساحلی صخره ای در ساحل جنوبی و جنگل‌های استوایی کم ارتفاع تا جنگل‌های بارانی با ارتفاع بالا در دامنه‌های مناطق آتشفشانی کوهستانی در داخل. محیط و آب و هوای جوان به تدریج از غرب به شرق تغییر می‌کند. از جنگل‌های بارانی متراکم مرطوب و مرطوب در بخش‌های غربی، تا محیط خشک ساوانایی در شرق، متناسب با اقلیم و بارندگی در این مناطق.
حیات وحش جاوه در ابتدا از یک تنوع زیستی غنی حمایت می‌کرد، جایی که تعداد گونه‌های بومی گیاهی و جانوری در آن شکوفا شدند. مانند کرگدن، بانتنگ، خوک زگیل، شاهین، طاووس، گیبون نقره ای، لوتانگ، موش-گوزن، روسا، و پلنگ.
جاوه با بیش از ۴۵۰ گونه پرنده و ۳۷ گونه بومی، بهشت تماشاگران پرنده است. در جاوه حدود ۱۳۰ گونه ماهی آب شیرین وجود دارد. همچنین چندین گونه دوزیست بومی در جاوه وجود دارد، از جمله ۵ گونه قورباغه درختی.
از زمان‌های قدیم، مردم در میان جنگل‌های بارانی راه باز کرده‌اند، اکوسیستم را تغییر داده‌اند، مناظر را شکل داده‌اند و برای حمایت از جمعیت رو به رشد، شالیزار و تراس برنج ایجاد کرده‌اند. تراس‌های برنج جاوان بیش از یک هزار سال است که وجود داشته و از پادشاهی‌های کشاورزی باستانی پشتیبانی می‌کرده‌است. جمعیت فزاینده انسانی فشار شدیدی بر حیات وحش جاوه وارد کرده‌است، زیرا جنگل‌های بارانی کاهش یافته و به دامنه‌های ارتفاعات یا شبه جزیره‌های منزوی محدود شده‌اند. برخی از گونه‌های بومی جاوا اکنون به شدت در معرض خطر هستند و برخی از آنها در حال انقراض هستند. جاوا قبلاً ببرهای جاوه و فیل‌های جاوه داشت، اما هر دو منقرض شده‌اند. امروزه چندین پارک ملی در جاوه وجود دارد که از بقایای حیات وحش شکننده آن محافظت می‌کند.
زبان

زبان‌های اندونزیایی، جاوه‌ای، سوندایی، مادورایی و بالیایی در جاوه رایج هستند.
دین

بیش از ۹۰ درصد مردم جاوه مسلمان هستند. اقلیت‌های هندو و مسیحی نیز دراین جزیره ساکن هستند.
کوه برومو
یک نوع گل ارکیده در جاوه
کوه‌های سمرو و برومو در قسمت شرق جاوه
پنکاراله

مکان
| پُنکاراله | پُنکاراله |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
پنکاراله: پنکاراله
ناحیه: لمباردی
استان / شهرستان: برشا (BS)
دهستان: بورگو پونکاراله
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۲ کیلومتر مربع (۵ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۵۳۱۱
 • تراکم: ۴۴۰/کیلومتر مربع (۱۱۰۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Poncaralesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: ۲۵۰۲۰
پیش‌شماره تلفن: ۰۳۰
قدیس پشتیبان: جرواسیوس و پروتاسیوس
روز قدیس: ۱۹ ژوئن
وبگاه: وبگاه رسمی
پُنکاراله (به ایتالیایی: Poncarale) یک شهرستان (کومونه) در ایتالیا است که در استان برشا، ناحیه لمباردی واقع شده‌است.
ویژگی‌ها

پنکاراله ۱۲ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۳۱۱ نفر جمعیت دارد.
قربان‌کندی

village در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| قربان‌کندی قربان کندی | قربان‌کندی قربان کندی |
| --- | --- |
village: village
قربان‌کندی: قربان‌کندی
مختصات: ۳۷°۰۶′۵۴″ شمالی ۴۶°۱۳′۵۳″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۱۱۵۰۰°شمالی ۴۶٫۲۳۱۳۹°شرقی﻿ / 37.11500; 46.23139: مختصات: ۳۷°۰۶′۵۴″ شمالی ۴۶°۱۳′۵۳″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۱۱۵۰۰°شمالی ۴۶٫۲۳۱۳۹°شرقی﻿ / 37.11500; 46.23139
استان‌های ایران: استان آذربایجان شرقی
شهرستان‌های ایران: شهرستان ملکان
بخش (تقسیمات کشوری): بخش مرکزی شهرستان ملکان
تقسیمات کشوری در ایران: دهستان گاودول شرقی
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۳۹۸
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
قربان‌کندی یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان گاودول شرقی بخش مرکزی شهرستان ملکان واقع شده‌است.
اگنیهالی

village در 23x15px|border |alt=|link= هند
| Agnihalli | Agnihalli |
| --- | --- |
village: village
ایالت: کارناتاکا
District: Kolar
Taluka s: Kolar
حکومت: حکومت
 • نهاد: Village Panchayat
زبان‌ها: زبان‌ها
 • رسمی: زبان کانارا
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۳۰ (IST)
نزدیک‌ترین شهر: Kolar
نماینده شهر: Village Panchayat
اگنیهالی (به انگلیسی: Agnihalli) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در کارناتاکا واقع شده‌است.
شینزو آبه
سال‌های آغازین

شینزو آبه در توکیو در یک خانواده سیاسی برجسته و دارای نفوذ اقتصادی قابل توجهی در طول ژاپن قبل از جنگ، زمان جنگ و پس از جنگ متولد شد. پدربزرگ او نوبوسوکه کیشی عملاً «پادشاه اقتصادی» چین اشغالی، کره و مانچوکو، یک کشور دست نشانده ژاپنی در شمال چین بود. خانواده وی اصالتاً اهل استان یاماگوچی هستند و محل اقامت ثبت شده آبه (هونسکی چی) ناگاتو، یاماگوچی، محل تولد پدربزرگ او است. پدربزرگش، کان آبه و پدرش، شینتارو آبه، ابتدا در یک مرکز خرید کار می‌کردند. پدربزرگ بزرگ وی، ویسکونت یوشیماسا imashima، به عنوان ژنرال در ارتش شاهنشاهی ژاپن خدمت می‌کرد. در طول جنگ اقیانوس آرام، پدرش شینتارو داوطلبانه یک خلبان کامیکاز شد اما جنگ قبل از پایان دوره آموزش به پایان رسید.
زندگی شخصی

پدر آبه، شینتارو آبه از سال ۱۹۵۸ تا ۱۹۹۱ در مجلس نمایندگان خدمت می‌کرد و از ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۶ وزیر امور خارجه بود. او پسر کان آبه است که از سال ۱۹۳۷ تا ۱۹۴۶ در مجلس خدمت می‌کرد. مادر آبه، یوکو آبه، دختر نوبوسوکه کیشی، وزیر کابینه زمان جنگ است که به عنوان مظنون جنایات جنگ "کلاس A" زندانی شده است، تا سال ۱۹۵۷ نخست‌وزیر ژاپن شد. برادر بزرگتر او، هیرونوبو آبه، رئیس و مدیرعامل شرکت بسته‌بندی میتسوبیشی شوجی شد، در حالی که برادر کوچک وی، نوبو کیشی، معاون ارشد امور خارجه شد.
آبه در سال ۱۹۸۷ با آکی ماتسوزاکی، یک سوسیالیست و سابق سوارکار دیسک رادیویی ازدواج کرد. وی دختر رئیس موریناگا، یک تولیدکننده شکلات است. وی به دلیل دیدگاه‌های صریح خود که اغلب با نظرات همسرش در تضاد است، در بین مردم به عنوان «حزب مخالف داخلی» شناخته می‌شود. وی به دنبال اولین دوره نخست‌وزیری شوهرش، ایزاکایای ارگانیک را در منطقه کاندا در توکیو افتتاح کرد، اما به دلیل اصرار مادرشوهرش در مدیریت فعالیت نمی‌کند. این زوجین هیچ فرزندی ندارند، در اوایل ازدواج خود تحت درمان‌های ناموفق باروری قرار گرفتند.
آبه علاوه بر زبان مادری ژاپنی، انگلیسی صحبت می‌کند.
فعالیت‌ها

او سابقاً با کسب اکثریت آرا در دو مجلس نمایندگان ژاپن و مجلس مشاوران (مجلس اعلای دیت ژاپن) در روز سه‌شنبه ۲۶ سپتامبر ۲۰۰۶ به این سمت برگزیده شد. وی جوانترین نخست‌وزیر ژاپن از زمان خاتمه جنگ دوم جهانی است. شینزو آبه بعدها جانشین جونیچیرو کویزومی شد که پس از پنج سال تصدی سمت نخست‌وزیری و رهبری حزب لیبرال دموکرات از این دو مقام کناره گرفته بود. وی در روز ۱۲ سپتامبر ۲۰۰۷ و در پی رسوایی‌های مالی چند تن از اعضای کابینه و ناکامی حزب در انتخابات مجلس علیای این کشور از سمت نخست‌وزیری و ریاست حزب لیبرال دموکرات ژاپن اعلام استعفا کرد.
در ۲۶ سپتامبر ۲۰۱۲، آبه وزیر دفاع سابق را در انتخابات داخلی حزب لیبرال دمکرات شکست داد و سپس با یک پیروزی قاطع در انتخابات سرتاسری سال ۲۰۱۲ بار دیگر به نخست‌وزیری رسید. او نخستین نخست‌وزیر سابق از زمان یوشیدا شیگه رو است که به این سمت بازمی‌گردد. در سال ۲۰۱۴، آبه با پیروزی مجدد در انتخابات موفق به حفظ اکثریت دو سومی خود در پارلمان در ائتلاف با حزب کمیتوی نو شد.
دوره اول نخست‌وزیری

در ۲۶ سپتامبر ۲۰۰۶، آبه به عنوان نخست‌وزیر ژاپن شروع به کار کرد. وی که در ۵۲ سالگی انتخاب شد، جوانترین نخست‌وزیر از زمان فومیمارو کونو در سال ۱۹۴۱ بود.
دوره اول نخست‌وزیری > سیاست داخلی

آبه نسبت به اصلاحاتی که توسط سلف خود، جونیچیرو کویزومی ایجاد شد، تعهد کلی داشت. وی برخی گامها را در جهت متعادل سازی بودجه ژاپن برداشت، مانند انتصاب یک کارشناس سیاست مالیاتی، کوجی اومی، به عنوان وزیر دارایی. اومی قبلاً از افزایش مالیات مصرف ملی حمایت می‌کرد، اگرچه آبه از این سیاست فاصله گرفت و تلاش کرد تا از طریق کاهش هزینه‌ها، بیشترین تعادل بودجه خود را به‌دست‌آورد.
دوره اول نخست‌وزیری > سیاست خارجی > کره شمالی

آبه به‌طور کلی موضع تندی نسبت به کره شمالی، به ویژه در مورد آدم‌ربایی شهروندان ژاپنی توسط کره شمالی اتخاذ کرده است.
در مذاکرات سال ۲۰۰۲ بین ژاپن و کره شمالی، نخست‌وزیر کویزومی و دبیرکل کیم جونگ ایل موافقت کردند که ربوده شدگان اجازه بازدید از ژاپن را داشته باشند. چند هفته بعد از این دیدار، دولت ژاپن تصمیم گرفت که بازگشت افراد ربوده شده به کره شمالی و محل زندگی خانواده‌های آنها محدود شود. اعتبار این تصمیم سیاسی در کتاب پرفروش آبه، به سوی یک ملت زیبا (美 し い 国 へ، Utsukushii kuni e) متجلی است. کره شمالی از این تصمیم ژاپن به عنوان نقض وعده دیپلماتیک انتقاد کرد و مذاکرات به پایان رسید.
دوره اول نخست‌وزیری > سیاست خارجی > چین

آبه علناً لزوم بهبود روابط با جمهوری خلق چین را تشخیص داده و همراه با تارو آسو، وزیر امور خارجه، به دنبال جلسه ای سرانجام با هو جینتائو، رهبر ارشد سابق چین بود. آبه همچنین گفته است که روابط چین و ژاپن نباید براساس احساسات ادامه یابد.
دوره دوم نخست‌وزیری

پس از استعفای رئیس حزب LDP، ساداکازو تانیگاکی، آبه در ۲۶ سپتامبر ۲۰۱۲ مجدداً به عنوان رئیس حزب انتخاب شد و در دور اول رای‌گیری از پنج نامزد دوم شد، اما در انتخابات دور دوم شیگرو ایشیبا وزیر دفاع پیشین را با ۱۰۸ رای موافق در برابر ۸۹ رای شکست داد.
در ۲۶ دسامبر ۲۰۱۲، آبه با حمایت ۳۲۸ از ۴۸۰ عضو مجلس نمایندگان، به‌طور رسمی به عنوان نخست‌وزیر انتخاب شد. او و کابینه دوم خود، که وی آن را «کابینه بحران زده» خواند، بعداً همان روز سوگند یاد کردند. دولت جدید شامل وزنه‌های سنگین حزب LDP مانند نخست‌وزیر پیشین تارا آسو به عنوان معاون نخست‌وزیر و وزیر دارایی، یوشیهیده سوگا به عنوان دبیر ارشد کابینه و آکیرا عماری به عنوان وزیر اقتصاد بود. آبه پس از پیروزی خود گفت: «من با قدرت کابینه کامل خود، سیاست پولی جسورانه، سیاست مالی انعطاف‌پذیر و استراتژی رشد را تشویق می‌کنم که سرمایه‌گذاری خصوصی را تشویق کند و با این سه رکن سیاست، به نتیجه می‌رسم.»
دوره سوم نخست‌وزیری

در ۲۴ دسامبر ۲۰۱۴ آبه توسط مجلس نمایندگان مجدداً به سمت نخست‌وزیر انتخاب شد. تنها تغییری که وی هنگام معرفی کابینه سوم خود انجام داد جایگزینی ژنرال ناکاتانی وزیر دفاع آکینوری اتو بود که وی نیز درگیر یک بحث اقتصادی بودجه بود. در سخنرانی سیاست خود در ماه فوریه، در حالی که کابینه با رسوایی مدرسه موریتومو گاکوئن روبرو شد، آبه از رژیم جدید خواست «شدیدترین اصلاحات از پایان جنگ جهانی دوم» را در زمینه‌های اقتصادی، کشاورزی، بهداشت و درمان و سایر بخشها اعمال کند.
دوره سوم نخست‌وزیری > سیاست خارجی

آبه در تور خاورمیانه در ژانویه ۲۰۱۵، اعلام کرد که ژاپن به عنوان بخشی از بسته کمک ۲٫۵ میلیارد دلاری، به ۲۰۰ میلیون دلار کمک غیرنظامی به کشورهایی که علیه دولت اسلامی عراق و شام می‌جنگند، کمک خواهد کرد. اندکی پس از این، داعش ویدئویی را منتشر کرد که در آن شخصیتی نقابدار (با نام محمد اموازی یا "جهادی جان") تهدید به قتل دو گروگان ژاپنی، کنجی گوتو و هارونا یوکاوا، به تلافی این اقدام شد مگر اینکه دولت آبه ۲۰۰ میلیون دلار باج بپردازد. آبه سفر خود را برای مقابله با بحران کوتاه کرد، اعلام کرد که چنین اقدامات تروریستی "غیرقابل بخشش" است و قول داد که گروگان‌ها را نجات دهد در حالی که از پرداخت دیه خودداری می‌کرد. کابینه آبه با دولت اردن تلاش کرد تا آزادی هر دو گروگان را تأمین کند، پس از انتشار فیلم‌های دیگر توسط داعش که سرنوشت آنها را به سرنوشت خلبان موآث الکاسبه مرتبط می‌کند، و یاسوحیده ناکایاما، معاون وزیر امور خارجه در حال انجام مذاکرات در امان است. هر دو گروگان کشته شدند، داعش خبر مرگ یوکاوا را در ۲۴ ژانویه و گوتو را در ۳۱ ژانویه منتشر کرد. آبه این قتل‌ها را به عنوان «اقدامی شنیع» محکوم کرد، اعلام کرد که ژاپن «تسلیم تروریسم نخواهد شد» و متعهد شد که برای محاکمه قاتلان با جامعه جهانی همکاری خواهد کرد. [۱۵۵] برخی انتقادات از آبه به دلیل اقدام وی برای تعهد کمک به داعش در حالی که شهروندان ژاپنی را به گروگان گرفته بودند، وجود داشت، اما نظرسنجی‌ها نشان می‌داد که حمایت از دولت وی پس از بحران افزایش یافته است. وی بعداً از مثال بحران گروگان‌گیری برای بحث در مورد قانون دفاع شخصی جمعی که دولت وی در تابستان ۲۰۱۵ وضع کرد استفاده کرد.
در آوریل ۲۰۱۵، وی در جلسه مشترک کنگره ایالات متحده، اولین نخست‌وزیر ژاپن که این کار را انجام داد، سخنرانی کرد. وی در سخنرانی خود از اتحاد ژاپن و ایالات متحده به عنوان «اتحاد امید» یاد کرد، وعده داد که ژاپن نقش امنیتی و دفاعی فعال تری در اتحاد بازی خواهد کرد و استدلال کرد که TPP هر دو مزایای اقتصادی و امنیتی را برای منطقه اقیانوس آرام و آسیا به همراه خواهد داشت. این سخنرانی به عنوان بخشی از سفر ایالتی به ایالات متحده، هشتمین دوره ریاست جمهوری اوباما بود که رئیس‌جمهور از آن به عنوان «جشن روابط دوستی» بین آمریکا و ژاپن یاد کرد. در طول بازدید، آبه در یک ضیافت شام دولتی در کاخ سفید شرکت کرد.
ترور

مقالهٔ اصلی: ترور شینزو آبه
شینزو آبه حدود ساعت ۱۱/۳۰ صبح روز ۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۲ هنگام سخنرانی در شهر نارا، در نزدیکی ایستگاه یاماتو-سایدایجی، از پشت هدف گلولهٔ مهاجمی قرار گرفت و در پی آن رسانه‌های ژاپنی از ایست قلبی و ریوی وی خبر دادند و با بالگرد به بیمارستان محلی وابسته به دانشگاه پزشکی نارا منتقل شد. کشورهای مختلفی، این اقدام را محکوم کردند. پس از این سوء قصد وی در بیمارستان جان سپرد.
روابط با ایران

سال ۱۳۶۲ شیناترو آبه وزیر خارجه وقت ژاپن و پدر شینزو آبه با سفر به ایران برای پایان دادن به جنگ ایران و عراق تلاش کرد که البته چندان نتیجه بخش نبود. آبه پدر برای خاتمه جنگ با مسافرت به منطقه در سال ۱۳۶۶ طرح معروف خودش را دایر بر جداسازی آتش جنگ از خلیج فارس اعلام کرد که با استقبال ایران و عدم تمایل عراق رو به رو شد. این کشور همچنین ۱۰ میلیون دلار از بودجه مالی سالانه خود را در اختیار ناظران نظامی سازمان ملل متحد که در سال ۱۹۸۸ تشکیل شده بود، قرار داد تا بر آتش‌بس میان ایران و عراق نظارت کنند.
سال ۱۳۹۸ نیز آبه در سفر به تهران تلاش داشت تا با میانجی گری از تنش‌ها میان ایران و آمریکا بکاهد.
خانواده آبه در سال ۱۹۵۶: مادرش یوکو آبه، شینزو آبه در دو سالگی (چپ)، پدرش شینتارا آبه و برادر بزرگترش هیرونوبو
آبه و همسرش آکیه آبه در کنار دونالد و ملانیا ترامپ
آبه به همراه لی که چیانگ نخست‌وزیر چین و پارک گون-هه رئیس‌جمهور کره جنوبی
مقبولیت کابینهٔ آبه از دسامبر ۲۰۱۲
آبه و نتانیاهو نخست‌وزیر اسرائیل
آبه و محمود عباس رئیس‌جمهور تشکیلات خودگردان فلسطین
تقاطع جاده در ایستگاه یاماتو سیدیجی در ۸ ژوئیه ۲۰۲۲، چند ساعت پس از ترور آبه
آبه و سیدعلی خامنه‌ای رهبر جمهوری اسلامی ایران
بیساکچیا

مکان
| Bisaccia | Bisaccia |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
Comune di Bisaccia: Comune di Bisaccia
ناحیه: کامپانیا
استان / شهرستان: (AV)
دهستان: Calaggio, Macchitella, Oscata, Pastina, Pedurza, Piani San Pietro, Tuoro
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۰۱٫۴۱ کیلومتر مربع (۳۹٫۱۵ مایل مربع)
ارتفاع: ۸۶۰ متر (۲۸۲۰ فوت)
جمعیت (2005): جمعیت (2005)
 • کل: ۴٬۱۴۸
 • تراکم: ۴۱/کیلومتر مربع (۱۱۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Bisaccesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 83044
پیش‌شماره تلفن: 0827
قدیس پشتیبان: آنتونیوی لیسبونی
روز قدیس: 13 June 
وبگاه: وبگاه رسمی
بیساکچیا (به ایتالیایی: Bisaccia) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آولینو واقع شده‌است.
خصوصیات

بیساکچیا ۱۰۱٫۴۱ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۱۴۸ نفر جمعیت دارد و ۸۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گوش‌دریایی شمشیر چوبی

| گوش‌دریایی شمشیرچوبی | گوش‌دریایی شمشیرچوبی |
| --- | --- |
گوش‌دریایی شمشیرچوبی از سیسیل، در موزه مدنی تاریخ طبیعی میلان به نمایش گذاشته شده است.: گوش‌دریایی شمشیرچوبی از سیسیل، در موزه مدنی تاریخ طبیعی میلان به نمایش گذاشته شده است.
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: نرم‌تنان
رده:: دوکفه‌ای‌ها
راسته:: باله‌ای‌سانان
تیره:: صدف‌های قلمی
سرده:: گوش‌دریایی لینه، ۱۷۵۸
گونه:: گوش‌دریایی شمشیرچوبی
گوش‌دریایی شمشیر چوبی (نام علمی: Pinna rudis)، یا پوسته‌قلم زِبر یا صدف خاردار، گونه‌ای از نرم‌تنان دوکفه‌ای در خانواده صدف‌های قلمی است. این گونه از جنس گوش‌دریایی است. دانش در این مورد با فقدان مطالعات و متون خاص، اندک است.
شرح

گوش‌دریایی شمشیرچوبی دارای پوسته‌ای به طول ۳۰-۲۵ سانتی‌متر می‌باشد. دارای یک جفت دریچه بسیار شکننده، بلند و مثلثی شکل است که با فلس‌های بزرگ و بیرون‌زده پوشیده شده و در ردیف‌های کاملاً منظم قرار گرفته‌اند. این فلس‌ها در نزدیکی دهانه پوسته برجسته‌تر هستند. نیم دوجین دنده پایین از انتهای نوک تیز تابش می‌کنند و طول دریچه‌ها را طی می‌کنند. دریچه‌های گفته شده تقریباً متقارن، بدون دندان و در انتهای آنها شفاف هستند. رنگ آنها معمولاً قهوه‌ای مایل به قرمز است.
صدف خاردار با انتهای جلویی تیز پوسته خود به صورت عمودی متصل به صخره یا رسوبات سفت و محکم توسط نخ‌های بیسوس زندگی می‌کند. لبه عقب پوسته گرد و آزاد است.
گوش‌دریایی شمشیرچوبی ممکن است با نوجوانان گوش‌دریایی نجیب اشتباه گرفته شود، اما مورد اول پوسته‌ای مثلثی و قوی‌تر با فلس‌های بیرون زده کمتر و بزرگتر را نشان می‌دهد. علاوه بر این، در «Pinna rudis» رنگ بیشتر قهوه‌ای یا صورتی نارنجی است، در حالی که در نوجوانان «Pinna nobilis» یکدست زرد رنگ است. در نهایت، بزرگسالان «P. nobilis» به راحتی از اندازه «P. rudis» فراتر رفته و برآمدگی‌های سطح پوسته را به طور کامل از دست می‌دهند. همچنین زیستگاه‌های این دو گونه متفاوت است، زیرا «P. nobilis» را می‌توان در ته گل‌آلود یا ماسه‌ای یافت در حالی که «P. rudis» ترجیح می‌دهد در شکاف سنگ‌ها رشد کند.
توزیع

این گونه در شرق اقیانوس اطلس (آزور، سنت هلنا، مراکش) در دریای مدیترانه (تنگه جبل‌الطارق، آلمریا، لیپاری، سیسیل، دریای تیرن، دریای یونی) در دریای سیاه و آب‌های کارائیب، اعم از مختلف یافت می‌شود. از خلیج مکزیک و فلوریدای جنوبی تا هند غربی و باهاما.
زیستگاه

این گونه در تکه‌های کوچک ماسه در کف صخره‌ای و در شکاف سنگ‌ها در اعماق سطح تا ۶۰ متر زندگی می‌کند.
زیست‌شناسی

تقریباً مانند سایر دوکفه‌های دیگر، این گونه پالیده‌خوار است. آب از بالا به داخل پوسته کشیده می‌شود و از روی «Ctenidiumc» عبور می‌کند و سپس در قسمت باز پوسته به آب باز منتقل می‌شود. نرماده است و غدد جنسی هم اسپرم و هم تخمک تولید می‌کنند. لاروها پلانکتونیکی هستند و با جریان‌ها رانش می‌کنند.
نمونه زنده در مادیرا، پرتغال
نمونه پنهان در جزیره غودش
گوادالوپه، نوئوو لئون

مکان
| گوادالوپه Guadalupe, Nuevo León | گوادالوپه Guadalupe, Nuevo León |
| --- | --- |
Ciudad Guadalupe: Ciudad Guadalupe
  نشان:   نشان
نام مستعار: Guadalupe: نام مستعار: Guadalupe
مختصات: ۲۵°۴۱′ شمالی ۱۰۰°۱۶′ غربی﻿ / ﻿۲۵٫۶۸۳°شمالی ۱۰۰٫۲۶۷°غربی﻿ / 25.683; -100.267: مختصات: ۲۵°۴۱′ شمالی ۱۰۰°۱۶′ غربی﻿ / ﻿۲۵٫۶۸۳°شمالی ۱۰۰٫۲۶۷°غربی﻿ / 25.683; -100.267
ایالت: نوئوو لئون
بنیانگذاری: ۴ ژانویه ۱۷۱۶
حکومت: حکومت
 • شهردار: Ivonne Liliana Alvarez Garcia ( PRI)
مساحت: مساحت
 • شهر: ۱۵۱٫۳ کیلومتر مربع (۵۸٫۴ مایل مربع)
ارتفاع: ۵۰۰ متر (۱۶۰۰ فوت)
جمعیت (۲۰۰۵): جمعیت (۲۰۰۵)
 • شهر: ۶۹۱۹۳۱
 • کلان‌شهری: ۳۶۶۴۳۳۴
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
وبگاه: http://www.guadalupe.gob.mx
گوادالوپه (به اسپانیایی: Guadalupe) از شهرهای کشور مکزیک است که در ایالت نوئوو لئون قرار دارد و جمعیت آن طبق سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی ۶۷۳٬۶۱۶ نفر بوده است.
لئونارد یوجین دیکسون

| لئونارد یوجین دیکسون | لئونارد یوجین دیکسون |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۲ ژانویهٔ ۱۸۷۴ ایندیپندنس، آیووا، US
درگذشت: ۱۷ ژانویهٔ ۱۹۵۴ (۷۹ سال) هارلینجن، US
ملیت: آمریکایی
محل تحصیل: دانشگاه شیکاگو (Ph.D.، ۱۸۹۶)
شناخته‌شده برای: ساختار کیلی-دیکسون حدس دیکسون لم دیکسون ناوردای دیکسون چندجمله‌ای دیکسون نظریه ناوردای ماژولار
جوایز: جایزه نیوکامب کلیولند(1923) جایزه کول در جبر(1928)
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): ریاضیات
محل کار: دانشگاه شیکاگو
پایان‌نامه: «نمایش تحلیلی جایگزینی‌های توان‌های اولی از حروف با بحثی از گروه‌های خطی» (۱۸۹۶)
استاد راهنما: E. H. Moore
دانشجویان دکتری:  Abraham Adrian Albert  Frances Ellen Baker  Olive Hazlett  Mabel Gweneth Humphreys  Ralph Duncan James  Burton W. Jones  Claiborne Latimer  Mayme Logsdon  Cyrus MacDuffee  Ivan M. Niven  Alexander Oppenheim  Gordon Pall  مینا ریس  Arnold Ross  Marion Elizabeth Stark  John Williamson (mathematician) 
 :  
لئونارد یوجین دیکسون (۲۲ ژانویه ۱۸۷۴ – ۱۷ ژانویه ۱۹۵۴) یک ریاضی‌دان اهل آمریکا بود. وی یکی از نخستین پژوهشگران آمریکایی در جبر مجرد بود، به‌ویژه در نظریه میدان‌های متناهی و گروه‌های کلاسیک، وی همچنین به‌خاطر کتاب سه-جلدی خود در نظریه اعداد تحت عنوان «تاریخ نظریه اعداد» معروف است.
زندگی

دیکسون چون در شهر کلیبرن ایلات تگزاس بزرگ شده بود، خود را اهل تگزاس می‌دانست، جاییکه پدرش به عنوان بانک‌دار، تاجر و سرمایه‌گذار املاک کار می‌کرد. وی در دانشگاه تگزاس در آستین درس خواند و در آن‌جا بود که «جورج بروس هالستد» وی را به مطالعه ریاضیات تشویق کرد. دیکسون تحت سرپرستی هالستد در ۱۸۹۳ میلادی کارشناسی علوم و در ۱۸۹۴ میلادی کارشناسی ارشد خود در رشته علوم به اتمام رساند. دیکسون نخست تخصص خود را در رشته تخصصی هالستد، یعنی هندسه، به‌دست‌آورد.
هم دانشگاه شیکاگو و هم دانشگاه هاروارد از دیکسون به عنوان دانشجوی دکترا استقبال کردند. دیکسون در ابتدا پیشنهاد هاروارد را پذیرفت اما بعداً تصمیم گرفت به دانشگاه شیکاگو برود. در سال ۱۸۹۶ میلادی، زمانی که وی تنها ۲۲ سال سن داشت، نخستین دکترای دانشگاه شیکاگو در ریاضیات پس از ارایه پایان‌نامه‌ای تحت عنوان «نمایش تحلیلی جایگزینی‌های توان‌های اولی از حروف با بحثی از گروه‌های خطی» تحت نظارت و راهنمایی ای.اچ. مور، به وی اعطا گردید.
دیکسون به لایپزیگ و پاریس رفت، تا بترتیب تحت نظر سوفوس لی و کامیل جردن آموزش ببیند. وی پس از بازگشت به ایالات متحده به عنوان استاد در دانشگاه کالیفرنیا خدمت کرد. دیکسون در عمر ۲۵ سالگی زمانی‌که بسیار جوان بود در ۱۸۹۹ میلادی به عنوان همکار استاد در دانشگاه تگزاس گماشته شد. دانشگاه شیکاگو نیز در ۱۹۰۰ میلادی به وی سمتی را پیشنهاد کرد و وی توازن حرفه خود را در آن‌جا به‌دست‌آورد. وی در دانشگاه شیکاگو بر ۵۳ تز دکترا نظارت کرد؛ احتمالاً پر دست‌آوردترین دانشجوی وی «ای.ای. آلبرت» بود. وی در سال‌های ۱۹۱۴، ۱۹۱۸ و ۱۹۲۲ به عنوان استاد مهمان در دانشگاه کالیفرنیا بود. وی در ۱۹۳۹ میلادی به تگزاس بازگشت تا بازنشسته شود.
دیکسون در ۱۹۰۲ میلادی با مک‌لیود دیویس ازدواج کرد؛ آن‌ها دو فرزند به نام‌های «کامپبیل» و «الینور» داشتند.
دیکسون در ۱۹۱۳ میلادی در آکادمی ملی علوم انتخاب گردید، وی همچنین عضو انجمن فلسفی آمریکا، آکادمی علوم و هنر آمریکا، انجمن ریاضی لندن، آکادمی علوم فرانسه و اتحادیه ریاضی‌دان‌ها و فیزیک‌دان‌های قزاقستان بود. دیکسون برای کارهای که وی پیرامون حساب‌های جبر انجام داده بود، نخستین دریافت‌کننده جایزهٔ بود، که در ۱۹۲۴ میلادی توسط انجمن پیشرفت علم آمریکا ساخته شده بود. هاروارد در سال ۱۹۳۶ میلادی و پرینستون در ۱۹۴۱ میلادی به وی دکترای افتخاری اعطاء کردند.
دیکسون ریاست جامعه‌ریاضی آمریکا را از ۱۹۱۷ تا ۱۹۱۸ میلادی بر عهده داشت. وی در بیانه ریاست جمهوری خود در ماه دسامبر ۱۹۱۸ تحت عنوان «ریاضیات در چشم‌انداز جنگ»، از ریاضی‌دان‌های آمریکایی برای کوتاهیشان در مقابل ریاضی‌دان‌های بریتانیا، فرانسه و آلمان انتقاد کرد.
وی همچنین در ۱۹۲۸ میلادی، به‌خاطر کتاب خود Algebren und ihre Zahlentheorie نخستین برنده جایزه کول در جبر بود، که سالانه توسط انجمن ریاضی ایالات متحده اعطاء می‌گردد.
به نظر می‌رسد که دیکسون مرد سخت‌گیری بود:
کار

دیکسون بر ریاضیات در آمریکا تأثیر شگرفی داشت، به‌ویژه روی جبر مجرد. آثار ریاضی وی شامل ۱۸ کتاب و بیش از ۲۵۰ مقاله است. «مقالات گردآوری شده لئونارد یوجین دیکسون» به اندازه شش جلد کتاب بزرگ است.