stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
عباس کیارستمی
عقاید و نظرها > عقایدِ سیاسی

کیارستمی با اشاره به دو مشارکت سیاسی خود در سن ۱۵ سالگی و همچنین در انقلاب سال ۱۳۵۷، گفته‌بود که دیگر هیچگاه مشارکت سیاسی نخواهد داشت او همچنین انقلاب را دارای انگیزه‌های مشروع ولی غیر عقلانی و احساسی می‌دانست که باعث از بین رفتن قانون‌گرایی می‌شود. او در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۰۷ دربارهٔ محمود احمدی‌نژاد گفت: «من فکر می‌کنم او کارش را خوب انجام نداد. او با وعدهٔ رفع مشکلات اقتصادی به قدرت رسید که هیچ‌کدام از آن‌ها را عملی نکرد.»
در جواب نامهٔ سرگشادهٔ بهمن قبادی به عباس کیارستمی، کیارستمی اذعان داشت که وی با فیلم‌های شعاری سیاسی موافق نیست چون فیلم‌های سیاسی تاریخ مصرف دارند و ارزش هنر را پایین می‌آورند. کیارستمی در جشنوارهٔ فیلم سان فرانسیسکو سال ۲۰۰۰ جایزهٔ آکیرا کوروساوا خود را برای یک عمر فعالیت هنری در سینمای ایران به بهروز وثوقی هدیه داد.
او در مصاحبه‌ای با گاردین گفته بود: «در تمام فیلم‌ها خواسته‌ام این است که تصویری مهربان‌تر و صمیمی تر از انسانیت و کشورم را به نمایش بگذارم.» وی ادامه داده بود: «من مثل یک درخت هستم؛ درخت به‌خاطر اینکه از زمین رشد کرده و بیرون آمده، نسبت به آن احساس مسوولیت ندارد، بلکه باید میوه، برگ و شکوفه بیاورد. من هیچ وظیفه‌ای برای تصحیح شناخت اشتباه از کشور و فرهنگم ندارم. من چه کسی هستم که چنین وظیفه‌ای داشته باشم. ازسوی دیگر، تعداد کسانی که فیلم‌های مرا می‌بینند را با کسانی که تحت تأثیر رسانه‌های جمعی غرب هستند مقایسه کنید! من چه کاری می‌خواهم انجام دهم؟»
عقاید و نظرها > جنگ ایران و عراق

کیارستمی در سال ۱۳۹۳ در یک جلسهٔ پرسش و با دانشجویان دانشگاه سیراکیوز جنگ ایران و عراق را «جنگی که هیچ مفهومی نداشت» توصیف کرده بود.
او بعداً در گفتگویی که در ایسنا منتشر شد دربارهٔ این اظهار نظرش چنین گفت:
«من جنگ را اساساً بیهوده می‌دانم و به این نمی‌شود شک داشت. اما مسئول جنگ کسی است که آغازش می‌کند نه کسی که دفاع می‌کند. بله هنوز هم می‌گویم و از این جمله خود ذره‌ای عقب‌نشینی نمی‌کنم که ما درگیر جنگی شدیم که هیچ مفهومی نداشت. اما این جنگ به ما تحمیل شد و نمی‌خواستیم درگیر این جنگ بی‌مفهوم شویم. درست است که هردو طرف در جنگ سهیم هستند اما مسئول کسی است که آغاز می‌کند.»
عقاید و نظرها > سانسور

مارتین اسکورسیزی با ذکر تلاش فراوان دولت ایران برای سانسور فیلم ده از این موضوع انتقاد کرد و گفت که سانسور هیچگاه خوب نخواهد بود.
در سال ۱۹۷۷ میلادی وزارت آموزش و پرورش وقت خواستار آن شد که قسمتی از فیلم کیارستمی که زنان به صورت محجبه بودند حذف شود اما با مخالفت کیارستمی با این حذف، از نمایش فیلم جلوگیری شد. پس از انقلاب ۱۳۵۷ نیز صحنه‌های دوباره گرفته‌شدهٔ بدون حجاب فیلم به نمایش در نیامد.
کیارستمی دربارهٔ سانسور در مصاحبه ای با فرانس ۲۴ بعد از دریافت جایزهٔ نخل طلای کن ۱۹۹۷ گفت: «من هیچ‌گاه با سانسور کنار نیامده‌ام بلکه همیشه از روی آن پریده‌ام. من هیچ کاری را که برخلاف میلم و باورم باشد انجام ندادم و نخواهم داد. ما همیشه با مسئله سانسور مواجه بودیم نه به عنوان هنرمند بلکه به عنوان یک شهروند. من با سانسور مشکلی ندارم نه به عنوان اینکه این موضوع را تأیید کنم نه اما می‌گویم شما کار خودتان را بکنید و ما هم کار خودمان را و در آخر می‌بینیم که چه کسی می‌ماند.» کیارستمی بعد از این برای نخستین بار در یک رویداد عمومی در تهران علیه سانسور لب به اعتراض گشود و با تشویق حضاری روبرو شد که تعجب‌زده بودند؛ فیلمسازی که پیشتر سانسور را به نوعی توجیه کرده بود.
عقاید و نظرها > سیاست در آثار کیارستمی

هیچ فیلمی غیرسیاسی نیست. در هر فیلمی مسائل سیاسی مطرح می‌شوند.
کیارستمی
آثار کیارستمی خالی از نگاه سیاسی نیست. در فیلم ده، یک زن در سطح شهر تهران رانندگی می‌کند. به نوشته پیتر بردشاو، «حضور یک زن به عنوان راننده در منطقه‌ای مانند خاورمیانه، که بسیاری با رانندگی زنان مخالفند، معنایی سیاسی و فمینیستی دارد.»
منتقدان کیارستمی اما معتقدند فیلم‌های او سویه سیاسی ندارد و نحوه فیلم‌سازی او در دوران انقلاب را دلیل انتقاد خود می‌دانند. پس از انقلاب با تغییر ساختار اجتماعی و سیاسی ایران کارگردانان ایرانی فیلم‌هایی با تم سیاسی و اجتماعی ساختند. بهرام بیضایی با مرگ یزدگرد، مسعود کیمیایی با خط قرمز و داریوش مهرجویی با مدرسه‌ای که می‌رفتیم گرفتارِ سانسور شدند. کیانوش عیاری فضای انقلاب را در فیلم تازه‌نفس‌ها نمایش داد. فیلم‌سازان یکی یکی دچار سانسور می‌شدند اما کیارستمی مشکل چندانی پیدا نکرد. مجموعه‌فیلم‌های کیارستمی در روزهای پس از انقلاب این فیلم‌ها هستند: «بهداشت دندان» دربارهٔ لزوم نظافت دندان، «به ترتیب یا بدون ترتیب» دربارهٔ لزوم رعایت نظم توسط بچه‌ها، «همسرایان» دربارهٔ پیرمردی که به علت نبردن سمعک همراه خود در خیابان دچار مشکل می‌شود، «همشهری» دربارهٔ مقررات راهنمایی و رانندگی و نحوه برخورد با پلیس راهنمایی و اولی‌ها دربارهٔ کلاس اولی‌هایی که در روز اول مهر به مدرسه می‌آیند.
عقاید و نظرها > در ستایشِ زندگی

کیارستمی، ستایشگر زندگی و طبیعت بود و بیشتر فیلم‌هایش را در ستایش زندگی و طبیعت ساخته است. به گفتهٔ خودش زندگی منبع اصلی الهامش بود و جز یکی دو فیلم از جمله «تجربه» که بر اساس داستان کوتاهی از امیرنادری ساخت، همهٔ فیلمهایش را بر اساس ایده‌ها و فیلمنامه‌های خودش ساخت و از این نظر یک فیلم‌ساز به تمام معنی مؤلف محسوب می‌شود گفت: «زندگی در کار من تغییر بیشتری ایجاد می کنه تا تأثیر فیلم‌های دیگران. شاید کسانی که فیلم زیاد می‌بینند، بتوانند این تأثیر را از سینمای دیگران بگیرند اما از آنجایی که من همیشه چشم ام به زندگی است و هوش و حواسم به محیط اطرافم هست تقریباً می تونم بگم که آن چیزی که منو تغییر می ده، تجربه زندگی و محیط اطرافم هست نه سینما و ادبیات.»
او در فیلم‌های «زندگی و دیگر هیچ» و «زیر درختان زیتون» در میان ویرانه‌های زلزلهٔ رودبار و در فیلم «ای بی سی آفریقا» که دربارهٔ قربانیان بیماری ایدز در اوگاندا است، باز به دنبال نمایش جنبه‌های مثبت زندگی است. حتی در فیلم‌هایی مثل «طعم گیلاس» یا «باد ما را خواهد برد» که مشخصاً دربارهٔ مرگ است، باز هم شور زندگی و عشق به طبیعت موج می‌زند. در «طعم گیلاس»، آقای بدیعی خودکشی می‌کند اما فیلم با مرگ او تمام نمی‌شود. بدیعی در گور خود دراز می‌کشد و پردهٔ سینما تاریک می‌شود اما کیارستمی فیلم را در تاریکی تمام نمی‌کند. او به زندگی و تپه‌های اطراف تهران برمی گردد و گروه فیلمبرداری و آقای بدیعی و سربازان را نشانمان می‌دهد. کیارستمی به عنوان پیرو مکاتب خیام و حافظ، در فیلم‌هایش بارها بر غنیمت شمردن حال تأکید و در گفت‌وگویی نیز اشاره کرده: «انسان در هر لحظه تازه می‌شود.» وی با این نگرش به هستی، باید هم در آثارش این‌چنین میل به بقا و زیستن دیده شود. همان‌طور که حافظ در اشعارش ما را به زندگی فرا می‌خواند و اعتقاد دارد انسان برای یافتن آرامش قبل از هر چیز باید به خود رجوع کند. کیارستمی نیز در فیلم‌هایش با برجسته ساختن زیبایی‌های دنیا به جدال با نیستی می‌رود و مخاطبش را از لزوم انتخاب شیوه درست نگاه کردن به زندگی آگاه می‌سازد. کیارستمی در یکی از مصاحبه‌هایش، به این مطلب اشاره کرد که برای او منابع اصلی الهام چیزی نیستند جز انسان‌ها و طبیعت. او در جای دیگری نیز عنوان کرده که هیچ‌کدام از شخصیت‌های فیلم‌هایش را از ابتدا خلق نکرده و همه آن‌ها را بر اساس آدم‌هایی که دیده نوشته است.
تمجید و نقدها از کیارستمی

ساتیاجیت رای که درگذشت خیلی ناراحت شدم اما با دیدن فیلم‌های کیارستمی خدا را شکر می‌کنم که جایگزینی برای او پیدا کردیم.
آکیرا کوروساوا
به جرئت می‌گویم که اگر عبّاس کیارستمی این راه کوتاه و باریک و بدون داشتن حد نصاب تخصّص و فهم در سینما را باب نمی‌کرد ما الآن به یک سینمای اجتماعی، حتّی به کلیدها رسیده بودیم.
مسعود کیمیایی در گفتگو با امید روحانی
به نظرم سینمای کیارستمی، میراث خام و ناتمامی است از پرویز کیمیاوی، فروغ فرخزاد، کامران شیردل و سهراب شهید ثالث.
احمدرضا احمدی در گفتگو با حمیدرضا صدر
کیارستمی برای کار خود مورد تحسین جهانی و مخاطبان قرار گرفته است و در سال ۱۹۹۹ با نظرسنجی منتقدان بین‌المللی به عنوان مهم‌ترین کارگردان سینمای ایران در دهه ۱۹۹۰ انتخاب شد. چهار فیلم او در شش نظرسنجی بهترین نظرسنجی سینماتک انتاریو در دهه ۹۰ قرار گرفت. وی از نظریه پردازان سینما، منتقدان و همچنین از همتایانی چون ژان لوک گدار، نانی مورتی، کریس مارکر و ری کارنی به رسمیت شناخته شده است.[نیازمند منبع] آکیرا کوروساوا در تمجید از کیارستمی گفت: "کلمات نمی‌توانند احساسات من در مورد آنها را توصیف کنند. وقتی ساتیاجیت رای درگذشت، من بسیار افسرده شدم. اما پس از دیدن فیلم‌های کیارستمی، خدا را شکر کردم که به ما شخص مناسبی را هدیه داد تا جای او را بگیرد. کارگردانان تحسین شده و جهان شمولی مانند مارتین اسکورسیزی دربارهٔ او اظهار نظر کرده‌اند. وی کیارستمی را نماینده بالاترین سطح هنری در سینما دانسته است. در سال ۲۰۰۶، هیئت منتقدان گاردین، کیارستمی را به عنوان بهترین کارگردان معاصر غیر آمریکایی معرفی کرد. در همین سال موزه هنر مدرن یکی از مهم‌ترین موزه‌های هنرهای مدرن جهان که در بخش منهتن، شهر نیویورک در ایالات متحده آمریکا قرار گرفته است، جشنواره ای از آثار کیارستمی را با عنوان عباس کیارستمی: تصویر ساز تشکیل دادند. در ادامه نیز مرکز ملی هنر و فرهنگ ژرژ پمپیدو مراسمی را در تکریم آثار کیارستمی برقرار کرد و به مرور آثار ساخته شده توسط این کارگردان پرداخت.
در حالی که کیارستمی برای چندین فیلم خود در سراسر جهان مورد تحسین قابل توجهی قرار گرفته است، دولت ایران از نمایش فیلم‌های وی خودداری کرده است.
فیلم‌های عباس کیارستمی را دوست دارم بارها و بارها ببینم. او شاعر بزرگی است.
برناردو برتولوچی در گفتگو با محمود بهرازنیا
شاید مهم‌ترین نقد به عباس کیارستمی در کتاب از پاریس تا تهران آمده است. مازیار اسلامی در کتاب از پاریس تا تهران می‌نویسد: درخشش کیارستمی محصول افتادن سینما در یک خلاء بود. سینمای اروپا که همیشه سعی داشت هژمونی خودش را در برابر هالیوود حفظ کند دنبال ستاره‌ای می‌گشت که جایگزین غول‌های سابق سینمای اروپا مثل فلینی، برگمان و آنتونیونی کند. چه کسی بهتر از یک ایرانی متعلق به جهان پُر رمز و راز شرق که فیلم‌هایش به لحاظ فرمال دقیقاً نقطه مقابل سینمای هالیوود بود و بازتابنده همان عرفان پست‌مدرنیستی مد روز در اروپا بود که جور دیگر دیدن را طلب می‌کرد.
بیماری و مرگ

۷ فروردینِ ۱۳۹۵ خبرگزاریِ آفتاب در وبگاهِ خود خبر داد که کیارستمی در پیِ شدّت گرفتنِ مشکلاتِ جسمی با نظرِ پزشکان در بیمارستان بستری شد.
در تاریخ شنبه ۱۴ فروردین ۱۳۹۵ خبرگزاری ایسنا خبری مبنی بر اینکه عباس کیارستمی از سرطان دستگاه گوارش رنج می‌برد منتشر کرد.
کیارستمی به دلایل متعدد، از جمله خون‌ریزی داخلی، چهار عمل جراحی را پشت سر گذاشت. اولین عمل، عمل جراحیِ درمانی بود. دومین عمل به دلیل خونریزی داخلی صورت گرفت و سومین عمل برای برداشتن کیسه صفرا و آخرین عمل به دلیل عفونتِ پیشرفته بود. در ادامه، روند درمان وی رو به پیشرفت، گزارش شد و طول درمان، بنا به تشخیص تیم معالج برای کنترل شرایط بیماری، عباس کیارستمی در خواب مصنوعی به سر می‌برد. به گفته مشاور وزیر بهداشت یک تیم پزشکی باتجربه پیگیر درمان عباس کیارستمی بود. همچنین حسن قاضی‌زاده هاشمی، وزیر بهداشت به ملاقات کیارستمی رفت و از نزدیک روند درمان او را دنبال کرد.
در ۱۵ فروردین نیز بیماری سرطان وی تکذیب شد. در ادامه برای بازتاب اخبار بیماری و سلامتی وی، کانال تلگرامی با عنوان «اخبار مربوط به روند درمانی عباس کیارستمی» راه‌اندازی شد.
محمّد شیروانی، پس از ملاقاتِ کیارستمی در بیمارستان، مطلبی را در صفحه شخصی خود در فیس‌بوک نوشت که در آن از نارضایتی و انتقاد شدید کیارستمی از جراحی انجام‌شده خبر داد. در این یادداشت به نقل از کیارستمی گفته شد: من باورم نمی‌شه دیگه بتونم روی پا وایسم و فیلم کار کنم. اون تو [دستگاه گوارش] رو داغون کردند. این گفته‌های شیروانی با واکنش تند احمد کیارستمی مواجه شد، وی از لحن انتقادی نسبت به وزیر بهداشت و رعایت نکردن عرف و اخلاق توسط شیروانی انتقاد و بیان کرد وضعیت پدر اورژانسی نیست.
کیارستمی پس از دورهٔ نقاهت در تهران برای ادامهٔ درمان با آمبولانسِ هواییِ کمپانی ام کی ۲ با هزینه تهیه‌کننده فیلم آخرش که ساخته نشد یعنی مارین کارمیتز، راهی فرانسه شد اما پس از چند روز به علت لخته شدنِ خون، سکته مغزی کرد و در پاریس درگذشت.
پس از مرگِ کیارستمی کمپینِ پیگریِ پروندهٔ پزشکیش توسّطِ گروهی از سینماگران و دوستدارانش راه‌افتاد.
بیماری و مرگ > تشییع و خاکسپاری

پیکر عباس کیارستمی در شامگاه ۱۸ تیر از پاریس به ایران منتقل شد. تشییع جنازه نیز با حضور خانواده وی و هنرمندان در فرودگاه بین‌المللی امام خمینی برگزار شد. بر اساس وصیت‌نامه کیارستمی قرار شد پیکرش در لواسان به خاک سپرده شود. مراسم تشییع پیکر عباس کیارستمی یکشنبه ۲۰ تیر ماه از مقابل کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان با حضور هنرمندان و دوستداران و چهره‌های سیاسی و فرهنگی در خیابان حجاب برگزار گردید. پس از تشییع مقابل کانون، مراسم خاکسپاری کیارستمی در گورستان توک مزرعه لواسان انجام شد و پیکرش با همراهی خانواده‌اش و چند هنرمند نزدیک به خاک سپرده شد. در جای‌جای آرامستان توک مزرعه و خیابان‌های ورودی لواسان پوسترهای کیارستمی نصب شده بود و کیارستمی که دوستدار طبیعت بود در گورستانی پر از درخت آرام گرفت.
بیماری و مرگ > شکستنِ سنگِ قبر

روزِ ۱۶ فروردینِ ۱۳۹۶ دیده شد که سنگِ مزارِ کیارستمی را شکسته و رویش سیمان ریخته‌اند و نهالِ گیلاسی را که کنارِ مزار کاشته شده بود از ریشه درآورده بودند.
بیماری و مرگ > علّتِ مرگ

در ۸ خرداد ماه سال ۱۳۹۶ رئیس کل سازمان نظام پزشکی در رابطه با علت اصلی مرگ کیارستمی اظهار داشت که خون‌ریزی حاد تحت پرده‌های مغزی (ساب دورال) که منجر به مرگ مغزی وی شده بود، علت اصلی مرگ او تشخیص داده شد.
این خون‌ریزی نیز ناشی از استفاده از دارویی به نام هپارین با دوز ۲۴ هزار واحد در روز است.
در کتاب مرگ و دیگر هیچ که توسط بهمن کیارستمی و به کوشش نشر نظر منتشر شده، دست‌نوشته‌های عباس کیارستمی در سال ۱۳۷۶ و با خط خودش منتشر شده‌اند. در ابتدای این کتاب شعری هایکو از عباس کیارستمی آورده شده: «من می‌خواهم با مرگ خود بمیرم، نه با مرگ پزشکی» اما علت مرگ کیارستمی نشان می‌دهد که او به این آرزوی دیرینه‌اش نرسیده است.
فیلم‌ها

مقالهٔ اصلی: فیلم‌شناسی عباس کیارستمی
نوشته‌ها

مقالهٔ اصلی: کتاب‌شناسی عباس کیارستمی
جایزه‌ها و افتخارات

مقالهٔ اصلی: فهرست جایزه‌های عباس کیارستمی
در نگاهِ دیگران

.آکیرا کوروساوا: به نظرم فیلم‌های این کارگردان ایرانی خارق‌العاده هستند. کلمات نمی‌توانند احساسات مرا بیان کنند. پیشنهاد می‌کنم فیلم‌هایش را ببینید و بعد متوجه می‌شوید چه می‌گویم. ساتیا جیت رای که درگذشت خیلی ناراحت شدم اما با دیدن فیلم‌های کیارستمی خدا را شکر می‌کنم که جایگزینی برای او پیدا کردیم.
مارتین اسکورسیزی: یکی از برترین کارگردان‌های تاریخ سینمای جهان، کیارستمی نماینده عالی‌ترین سطح هنر در سینماست.
ورنر هرتسوک: کارگردان سرشناس آلمانی، فیلم خانه دوست کجاست؟ کیارستمی را یکی از پنج فیلم محبوب خود دانسته است.
لورا مالوی: کلوزآپ کیارستمی واقعیت را به سینما برمی‌گرداند، اما آن را سوژه توهم، نقاب و دوسویگی سینما می‌سازد.
دیوید بوردول: از میان فیلم‌های دهه ۹۰، فیلمی که بیشتر از همه عمیقاً تکانم داد و به لحاظ شکل و فرم، ماجراجویانه به نظرم آمد زیر درختان زیتون عباس کیارستمی بود.
ژان-لوک گدار: سینما با گریفیث آغاز می‌شود و با کیارستمی پایان می‌یابد.
در نگاهِ دیگران > در رأی‌گیری‌ها > ششمین کارگردان برتر معاصر جهان

روزنامه گاردین در سال ۲۰۱۱ در گزارشی فهرست ۴۰ کارگردان بزرگ معاصر سینمای دنیا را منتشر کرد. عباس کیارستمی در مکان ششم این لیست و بالاتر از بسیاری از چهره‌های نامدار سینما همچون دیوید کراننبرگ، دیوید فینچر، استیون سودربرگ، پدرو آلمودوار و گاس ون سنت قرار گرفت.
در نگاهِ دیگران > در رأی‌گیری‌ها > ده فیلم‌ساز برتر آسیا

کیارستمی و فیلم کلوزآپ ساخته وی، در جریان بیستمین جشنواره بین‌المللی فیلم پوسان ۲۰۱۵ در رده‌بندی برترین هنرمندان و فیلم‌های قاره آسیا، در میان ۱۰ هنرمند و اثر شاخص قاره قرار گرفتند.
عباس کیارستمی در فهرست ۱۰ کارگردان برتر سینمای آسیا، پس از یاسوجیرو اوزو و هو شیائو-شین در رده سوم برترین‌ها قرار گرفته است. آکیرا کوروساوا، ساتیا جیت رای، وونگ کار وای، اپیچاتپونگ ویراستاکول، جیا ژانکه، کنجی میزوگوچی و ادوارد یانگ رتبه‌های بعدی این رده‌بندی را به خود اختصاص داده‌اند.
در نگاهِ دیگران > در رأی‌گیری‌ها > ششمین فیلم‌سازِ برترِ ایران

کیارستمی، جز سرشناسیِ گسترده از دههٔ ۱۹۹۰ میلادی در اروپا، در ایران نیز محبوب و شناخته بود؛ به‌طوری‌که در رأی‌گیری از ۵۵ فیلم‌شناسِ ایرانی به سالِ ۱۳۸۱ کیارستمی همراهِ امیر نادری ششمین فیلم‌سازِ برترِ تاریخِ سینمای ایران شناخته شد.
در نگاهِ دیگران > در رأی‌گیری‌ها > محبوب‌ترین چهرهٔ سینمای ایران

در سال ۲۰۱۵ در یک نظرسنجی که توسط وب سایت فرانسوی لاسینتک (سینماتک) از ۲۶ کارگردان برجسته معاصر سینمای جهان انجام شد، عباس کیارستمی محبوب‌ترین چهره سینمای ایران از دیدگاه این گروه از موفق‌ترین کارگردانان حال حاضر سینمای جهان بود.
کیارستمی اولین کارگردان ایرانی بود که جوایز مهمی در جشنواره‌های مطرح جهانی دریافت کرد.
در نگاهِ دیگران > در رأی‌گیری‌ها > بهترین فیلم‌های تاریخِ سینمای نشریهٔ سایت‌اندساوند

نشریهٔ سایت اند ساوند در نظرسنجیِ ده‌سالانه‌اش در سالِ ۲۰۲۲ میلادی کلوزآپِ کیارستمی را در رتبهٔ هفدهمِ بهترین فیلم‌های تاریخِ سینما آورد و سه فیلمِ کلوزآپ و خانه دوست کجاست؟ و طعم گیلاس در فهرستِ منتخبِ کارگردان‌ها به ترتیب در جایگاه‌های نهم، هفتاد و دوّم و نود و سوّم قرار گرفتند.
عباس کیارستمی در سال ۱۳۵۶ خورشیدی
پرتره کیارستمی
کیارستمی در مورسیا اسپانیا ۲۰۱۳
کیارستمی در جشنوارهٔ استوریل، ۲۰۱۰
چیدمانِ هفت چنار؛ چیدمان عباس کیارستمی منتخب چهارمین جشن تصویر ایران، (نصب شده در خانه هنرمندان ایران)
کیارستمی در شصت و پنجمین جشنوارهٔ فیلم ونیز، ۲۰۰۸
مراسم یادبود عباس کیارستمی در موزه سینمای ایران
رخشان بنی‌اعتماد و اصغر فرهادی در تشییع جنازهٔ کیارستمی
نیکی کریمی (چپ) در مراسم تشییع عباس کیارستمی
مدفن کیارستمی در گورستان توک مزرعه
یک خیابان فرعی در شمالِ تهران به نامِ عبّاس کیارستمی شد.
الپین (توافق سابق)

Former settlement
| Alpine | Alpine |
| --- | --- |
Former settlement: Former settlement
AlpineLocation in California: AlpineLocation in California
مختصات: ۳۴°۲۶′۱۵″ شمالی ۱۱۸°۲۰′۱۴″ غربی﻿ / ﻿۳۴٫۴۳۷۵۰°شمالی ۱۱۸٫۳۳۷۲۲°غربی﻿ / 34.43750; -118.33722: مختصات: ۳۴°۲۶′۱۵″ شمالی ۱۱۸°۲۰′۱۴″ غربی﻿ / ﻿۳۴٫۴۳۷۵۰°شمالی ۱۱۸٫۳۳۷۲۲°غربی﻿ / 34.43750; -118.33722
ایالت: کالیفرنیا
کانتی: شهرستان لس‌آنجلس، کالیفرنیا
ارتفاع: ۱۹۲۳ فوت (۵۸۶ متر)
الپین (توافق سابق)، کالیفرنیا (به انگلیسی: Alpine (former settlement), California) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در کالیفرنیا واقع شده‌است.
خصوصیات

الپین ۵۸۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
زنامیانکا

City of regional significance
| زنامیانکا Знам'янка | زنامیانکا Знам'янка |
| --- | --- |
City of regional significance: City of regional significance
سالن شهر زنامیانکا: سالن شهر زنامیانکا
  پرچمنشان:   پرچمنشان
Oblast: استان کیرووهراد
Council: Znamianka city council
تاسیس‌شده: 1869
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۴٫۸ کیلومتر مربع (۵٫۷ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۲۱): جمعیت (۲۰۲۱)
 • کل: ۲۱٬۴۷۹
 • تراکم: ۱۵۰۰/کیلومتر مربع (۳۸۰۰/مایل مربع)
کد پستی: 27400
کد منطقه: +380 5233
زنامیانکا (به روسی: Знам'янка) شهری در استان کیرووهراد در کشور اوکراین است. جمعیت این شهر ۲۱,۴۷۹ نفر (۲۰۲۱ تخمینی) است.
اکرو

مکان
| Ekerö | Ekerö |
| --- | --- |
Central Ekerö: Central Ekerö
Ekerö: Ekerö
مختصات: ۵۹°۱۷′ شمالی ۱۷°۴۸′ شرقی﻿ / ﻿۵۹٫۲۸۳°شمالی ۱۷٫۸۰۰°شرقی﻿ / 59.283; 17.800: مختصات: ۵۹°۱۷′ شمالی ۱۷°۴۸′ شرقی﻿ / ﻿۵۹٫۲۸۳°شمالی ۱۷٫۸۰۰°شرقی﻿ / 59.283; 17.800
سوئد: اوپلاند
استان: استان استکهلم
شهرداری: Ekerö Municipality
مساحت: مساحت
 • کل: ۵٫۴۲ کیلومتر مربع (۲٫۰۹ مایل مربع)
جمعیت (31 December 2010): جمعیت (31 December 2010)
 • کل: ۱۰٬۹۰۷
 • تراکم: ۲٬۰۱۳/کیلومتر مربع (۵۲۱۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
شهر اکرو (به سوئدی: Ekerö) در ناحیه شهری اکرو در کشور سوئد واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۱۹۸۱٫۷۲  نفر است.
برووکن باو، نبراسکا

مکان
| Broken Bow, Nebraska | Broken Bow, Nebraska |
| --- | --- |
شهر: شهر
Broken Bow Commercial Square Historic District, centered on the public square, is listed in the ثبت ملی اماکن تاریخی.: Broken Bow Commercial Square Historic District, centered on the public square, is listed in the ثبت ملی اماکن تاریخی.
Location within شهرستان کاستر، نبراسکا (left) and نبراسکا (right): Location within شهرستان کاستر، نبراسکا (left) and نبراسکا (right)
مختصات: ۴۱°۲۴′۱۷″ شمالی ۹۹°۳۸′۲۹″ غربی﻿ / ﻿۴۱٫۴۰۴۷۲°شمالی ۹۹٫۶۴۱۳۹°غربی﻿ / 41.40472; -99.64139: مختصات: ۴۱°۲۴′۱۷″ شمالی ۹۹°۳۸′۲۹″ غربی﻿ / ﻿۴۱٫۴۰۴۷۲°شمالی ۹۹٫۶۴۱۳۹°غربی﻿ / 41.40472; -99.64139
ایالت: نبراسکا
شهرستان: شهرستان کاستر، نبراسکا
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۹۰ مایل مربع (۴٫۹۲ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۹۰ مایل مربع (۴٫۹۲ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۲۴۷۷ فوت (۷۵۵ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۳٬۵۵۹
 • برآورد (2012): ۳٬۴۸۶
 • تراکم: ۱۹۰۰/مایل مربع (۷۲۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 68822
کد منطقه: 308
FIPS code: 31-06610
GNIS feature ID: 0827664
وبگاه: cityofbrokenbow.org
برووکن باو(به انگلیسی: Broken Bow) شهری در ایالت نبراسکا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳٬۵۵۹ نفر بوده‌است.
لوید ایسلر

لوید ایسلر (انگلیسی: Lloyd Eisler؛ زادهٔ ۲۸ آوریل ۱۹۶۳) اسکیت‌باز نمایشی اهل کانادا است.
هرچگان

مکان
| هرچگان | هرچگان |
| --- | --- |
روستا: روستا
هرچگان؛ نقشِ آسمان بر زمین: هرچگان؛ نقشِ آسمان بر زمین
محل : محل 
هرچگان: هرچگان
مختصات: ۳۲°۲۷′۲۵″شمالی ۵۰°۴۲′۴۷″شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۴۵۷°شمالی ۵۰٫۷۱۳°شرقی﻿ / 32.457; 50.713: مختصات: ۳۲°۲۷′۲۵″شمالی ۵۰°۴۲′۴۷″شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۴۵۷°شمالی ۵۰٫۷۱۳°شرقی﻿ / 32.457; 50.713
استان: چهارمحال و بختیاری
شهرستان: شهرکرد
بخش: بخش مرکزی
دهستان: حومه
جمعیت: ۱۹۹۶ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۳۸۳۲۳۳
هرچگان، روستایی از توابع شهرستان شهرکرد در استان چهارمحال و بختیاری است.
هرچگان روستایی از توابع شهرستان شهرکرد در استان چهارمحال و بختیاری است در ۱۸ کیلومتری شمالغرب شهرکرد و ۶ کیلومتری جاده نافچ-بن واقع شده است. مردم آن به زبان ترکی قشقایی صحبت می‌کنند و همسایه شهرهای بن، وردنجان و روستاهای تومانک، کاکلک، مرغملک و بارده است. پادگان آموزشی امام حسن در اراضی کشاورزی روستا قرار دارد. هرچگان با ترکیب فرهنگ اصیل قشقایی، طبیعت کوهستانی و موقعیت راهبردی، نقش مهمی در حفظ هویت محلی و توسعه منطقه دارد.
مردم‌شناسی

هرچگان در بخش مرکزی شهرستان شهرکرد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۱۹۹۶ نفر (۹۱۰خانوار) بوده است. این روستا در سال ۱۳۸۱ بعد از اعتراضهای اهالی روستا به الحاق به شهرستان بن طبق مصوبه مجلس از بخش بن منتزع شد و به بخش مرکزی شهرستان شهرکرد الحاق گردید.
این روستا به دلیل قدمت و سابقه تاریخی که دارد جهت ثبت کشوری میراث فرهنگی و تاریخی آن اقدام گردیده است از جمله آثار تاریخی آن می‌توان به محوطه بافت قدیمی و باستانی آن در منطقه قزلجه که بنای اولیه روستا در آن قرار داشته و کاوش‌های باستان‌شناسی در آن در حال انجام است اشاره نمود همچنین مسجد جامع هرچگان که قدمت آن به سال ۱۲۶۶ هجری قمری بر می‌گردد؛ و قنات تاج‌آباد هرچگان که قدیمی‌ترین قنات استان چهارمحال است و متعلق به دوران صفویه می‌باشد و هنوز مورد استفاده کشاورزان این منطقه می‌باشد. آب و هوای این روستا معتدل و کوهستانی می‌باشد و شغل اکثر مردم ان کشاورزی، باغداری و دامپروری می‌باشد. شایان ذکر است زنان این خطه فرشبافان متبحری بوده و هنر دستشان استثنایی است. یاقوش بایرامِ (روز هرچگان) از خاطرات بزرگان روستای هرچگان نقل است با توجه اهمیت باران‌های روز سی و ششمین بهار برای کشت و کار که بسیار برای کشاورزان این منطقه، بزرگان و مؤمنان روستا (که بیشتر سردونگ‌های زمینهای کشاورزی بوده‌اند) در روز دوم اردیبهشت (سی‌وسومین روز از بهار) هر سال در محل گرداب روستا جمع می‌شدند که ضمن طلب این باران از خداوند (یاقوش دوعاسه) برای سال زراعی جدید نیز برنامه‌ریزی می‌کردند. این اجتماع که با توجه به برکات آن به مانند عید بود به یاقوش دوعاسه (دعای باران) معروف شده بود و پس از صرف ناهار در این محل بعد از ظهر به امید بارش باران به روستا بازمی‌گشتند. جالب است با توجه به اینکه این اجتماع کاملاً مردانه بوده و خارج از روستا اتفاق می‌افتد پس از سالها به فراموشی سپرده شد و فقط بزرگان و سالخوردگان از آن یاد می‌کنند.
شعار هویتی

هرچگان؛ نقشِ آسمان بر زمین
این شعار با الهام از همخوانی بی‌نظیر نقشه هوایی روستا با شمایل یک پرنده، موقعیت مرتفع(۲۳۵۰ متر از سطح دریا) و آسمان پاک و بی نقص این منطقه طراحی شده است. هوای زلال و دور از آلودگی هرچگان، ستاره‌ها را چنان به زمین نزدیک می‌کند که گویی آسمان با زمین درآمیخته است.
مشاهیر

۶۲ نفر از اهالی روستا هرچگان در جنگ ایران و عراق شهید شدند. این روستا دارای ۳۲ جانباز، و پنج آزاده و پنج مفقودالاثر است و همچنین هرچگان از روستاهای نمونه ایثارگری چهارمحال و بختیاری به حساب می‌آید. سردار حسینعلی ترکی: فرمانده لشکر ۱۷ علی ابن ابی طالب و سردار اسدالله کیانی هرچگانی مسئول واحد تخریب تیپ علی بن ابیطالب از جمله نظامیان این روستا هستند.
نعمت‌الله ترکی: مدیرعامل صندوق بازنشستگی کشور
زهرا کیانی: اولین مدال آور تاریخ ووشوی ایران
میلاد بیگی هرچگانی: تکواندوکار ایرانی تیم ملی جمهوری آذربایجان
آقای حکمی: اولین معلم روستای هرچگان بوده و مدرسه دخترانه در بدو تأسیس به نام ایشان نام گذاری شده بود
غلام‌عباس ترکی: معاون دادستان کل کشور و دادستان اسبق نظامی تهران بزرگ
یاسر کیانی: عضو هیئت علمی دانشگاه و پژوهشگر برجسته مهندسی مکانیک
محسن بیگی هرچگان: عضو فهرست ۲درصد دانشمندان برتر جهان در سال۲۰۲۰
شیخ محمدجواد اصولی هرچگانی
هدایت‌الله ترکی هرچگانی: شاعر معاصر متخلص به «گوهری» مؤلف کتاب درالمعانی
وجه تسمیه

نام ابتدایی روستای هرچگان، قزلجه (قزل در زبان ترکی به معنای طلا می‌باشد و قزلجه به معنای جایگاه طلا) که به علت حمله مغول‌ها این مکان محل جمع شدن جمعی از ثروتمندان از قومیت‌های مختلف بوده که بعدها محل اسکان آن‌ها به هرچگان که به معنی هزار چشمه یا مکانی پر از چشمه‌ها تغییر پیدا کرده است.
بر پایه پژوهش‌های زبانشناختی و تاریخی، نام «هرچگان» از ترکیب دو واژه «هرچه» (واژهای فارسی به معنای «هر آنچه» یا «همه») و «خوان» (در گویشهای محلی و برخی زبانهای ایرانی به معنای «چشمه») شکل گرفته است. این ترکیب در اصل به صورت «هرچه خوان (به معنای «هر چشمه» یا «مکانی پر از چشمه ها») بوده که با گذشت زمان و تغییرات آوایی، به شکل امروزی «هرچگان» تبدیل شدهاست.
برخی منابع غیررسمی پیشتر این نام را ترکیبی از «هرچه» (فارسی) و «قان» (واژهای ترکی به معنی «خون») دانسته‌اند؛ اما این تحلیل از نظر زبانشناسی پذیرفته شده نیست، چرا که ترکیب عناصر فارسی و ترکی در ساخت نام‌های جغرافیاییِ این منطقه کمتر دیده می‌شود. همچنین، کاربرد واژه «خوان» به معنای چشمه در نامگذاری مکانها، به ویژه در مناطق زاگرس میانی (مانند خوانسار)، پیشینه ای تاریخی دارد و با ویژگیهای طبیعی روستای هرچگان (مانند وجود چشمه‌های متعدد) همخوانی بیشتری نشان می‌دهد.
قنات‌ها

_قنات تاج‌آباد هرچگان
_ قنات گرداب، شهرکرد
_ قنات چاهک، شهرکرد