stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آرامگاه جهانگیر
معماری > خارجی

بر اساس سنت مذهبی اهل سنت، جد بزرگ جهانگیر بابر تصمیم گرفت در آرامگاهی رو به آسمان در باغ بابر دفن شود. آرامگاه جهانگیر با درج سقف این سنت را شکست. جهانگیر به منظور سازش با سنت اهل سنت، صراحتاً ساختن گنبد بر سر مزار خود را ممنوع کرد، و بنابراین سقف ساده و عاری از تزئینات معماریست که بعدها در تاج محل برجسته شد. نمای مقبره با ماسه سنگ قرمز با نقوش مرمر تزئین شده‌است.
مقبره مربع شکل، یک ازاره یک طبقه با ارتفاع ۲۲ فوت است که چهار طرف بنا را طاق‌هایی پوشانده‌است. خلیج‌های طاق‌دار در امتداد محیط آرامگاه نشان‌دهنده سبک‌های معماری تیموری آسیای مرکزی است. نمای مقبره از ماسه سنگ قرمز با نقوشی از سنگ مرمر سفید منبت کاری شده‌است.
از این بنا، چهار مناره زینتی هشت ضلعی که از هر گوشه ساختمان بیرون می‌آید، با سنگ منبت کاری هندسی تزئین شده‌اند. استفاده از مناره‌ها که در آثار اولیه مغل وجود نداشت، نشان‌دهنده علاقه‌ای دوباره به معماری تیموری آسیای مرکزی در دوران سلطنت جهانگیر است. مناره‌ها به سه بخش تقسیم می‌شوند؛ آنان که مقبره پایه آن را تشکیل می‌دهد، آنانی که بدنه مناره بر روی آن قرار دارد، و آنانی که با گنبدهای مرمر سفید نامیده می‌شود. ارتفاع مناره‌ها به ۱۰۰ فوت (۳۰ متر) می‌رسد.
معماری > داخلی

بنای مقبره به مجموعه ای از محفظه‌های طاقدار تقسیم می‌شود که با نقاشی‌های دیواری بون مغلی تزئین شده‌است. صفحات جلی حکاکی شده نور را در الگوهای مختلف رو به قبله می‌پذیرند.
معماری > گور نمادین

در مرکز مقبره یک اتاق هشت ضلعی قرار دارد که با سنگ مرمر حکاکی شده اندود شده‌است که در آن بقایای امپراتور در سردابی زیر یک گور نمادین قرار دارد. نمای داخلی مقبره دارای یک سنوتاف مرمر سفید منبت کاری شده با پیترا دورا در نقوش گیاهی، و همچنین ۹۹ نام الله که موضوعی رایج در عرفان اسلامی است، می‌باشد.
چیدمان

مقبره در یک چهارضلعی بزرگ با دروازه‌هایی رو به هر یک از جهت‌های اصلی قرار دارد. ورود به چهارضلعی از طریق لبه غربی از طریق سرای اکبری انجام می‌شود - دروازه ای با یک مسجد کوچک. در غرب نزدیک سرای اکبری آرامگاه آصف خان برادر زن جهانگیر قرار دارد.
حفاظت

این سایت توسط قانون فدرال آثار باستانی ۱۹۷۵ محافظت می‌شود، اگرچه مقررات قانون اغلب نادیده گرفته می‌شود، که منجر به آسیب به سایت و منطقه اطراف می‌شود. این قانون ساخت و ساز را در فاصله ۲۰۰ فوتی سایت ممنوع می‌کند، اگرچه خانه‌های شخصی ساخته شده‌اند که در چند متری دیوارهای مرزی سایت قرار دارند. این سایت در سال ۱۹۹۳ در فهرست آزمایشی میراث جهانی یونسکو ثبت شد.
سکه‌شناسی و فیلاتلی

این مقبره تا سال ۲۰۰۵ بر روی اسکناس ۱۰۰۰ روپیه قرار داشت. پاکستان در سال ۱۹۵۴ تمبر پستی را برای بزرگداشت مقبره امپراتور جهانگیر منتشر کرد.
نگارخانه

The Emperor's cenotaph is located in a solemn inner chamber.
The tomb is surrounded by a Persian-style باغ پردیس.
Jehangir's cenotaph is richly embellished with intricate inlay.
Entry to the mausoleum is through the Akbari sarai.
A view of the mausoleum's exterior embellishments and architectural features.
Even the mausoleum's roof is decorated with mosaic tile-work.
Close up view of the intricately inlaid marble on Jehangir's cenotaph
The cenotaph of the Emperor is located in the centre of the mausoleum.
The outer perimeter of the complex features a large entry gate known as Bara Darwaza that leads to the اکبری سرای.
Bases of the minarets feature fine پرچین‌کاری detail.
"Illumined Grave of His Majesty, Asylum of Pardon: Emperor Nur-ud-din Muhammad Jahangir, 1037 AH"
Walls surrounding the tomb
Pietra dura detail
The minarets at the tomb are capped by white marble cupolas
Façade of Jahangir's Tomb in 1880.
Close-up of pietra dura detail.
Fresco in vestibule of tomb chamber
Fresco in vestibule of tomb chamber
Glazed tile kashi inlay in mausoleum verandah
قسمت اعظم فضای داخلی مقبره با نقاشی‌های دیواری دوران مغول تزئین شده‌است.
آرامگاه از دور
شاهنشاه جهانگیر ساختن گنبد بر مزار خود را ممنوع کرد
استفاده از مناره‌ها نشان دهنده علاقه به معماری تیموری در دوره سلطنت جهانگیر است.
دیوارهای آرامگاه با سنگ مرمر کنده کاری شده‌است.
طاق‌هایی اطراف مقبره را احاطه کرده‌اند و غالب کاری یا دنده‌هایی که در سطوح قوسی در نواحی منحنی طاق کار گذاشته شده‌اند.
اتاق دفن شامل گور نمادین امپراتور است.
بخش پاسیفیک (ان‌بی‌ای)

بخش پاسیفیک یکی از سه بخش کنفرانس غرب (ان‌بی‌ای) می‌باشد. این بخش شامل تیم‌های گلدن استیت واریرز، لس آنجلس لیکرز، لس آنجلس کلیپرز، فینیکس سانز و ساکرامانتو کینگز است.
همه تیم‌ها جز فینیکس سانز، در کالیفرنیا قرار دارند.
دربارهٔ تیم‌های‌های حاضر در این بخش

| شهر | نام باشگاها | نام ورزشگاه |
| --- | --- | --- |
| اوکلند | گلدن استیت واریرز | چیس سنتر |
| لس آنجلس | لس آنجلس لیکرز | استیپلز سنتر |
| لس آنجلس | لس آنجلس کلیپرز | استیپلز سنتر |
| فینیکس | فینیکس سانز | تاکینگ استیک ریزورت آرنا |
| ساکرامانتو | ساکرامانتو کینگز | گلدن ۱ سنتر |
جزایر آیولین

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
معیار ثبت: طبیعی: viii
شمارهٔ ثبت: ۹۰۸
تاریخ ثبت: ۲۰۰۰
جزایر آیولین (ایتالیایی: Isole Eolie) مجمع‌الجزایر آتشفشانی در دریای تیرنی در شمال سیسیل است که به نام آیولوس خدای باد نام‌گذاری شده است. مردم ساکن این جزایر آیولیانی نامیده می‌شوند. جزایر آیولین یکی از مقاصد مهم گردشگری در فصل تابستان به‌شمار می‌رود که هر سال بیش از ۲۰۰۰۰۰ گردشگر را جذب می‌کند.
به دلیل آن که لیپاری بزرگ‌ترین جزیره در میان جزایر آیولین است، این جزایر گاهی به نام جزایر لیپاری نیز خوانده می‌شود.
دیوید جی سی ماکای

| دیوید جی سی ماکای | دیوید جی سی ماکای |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: David John Cameron MacKay
زادهٔ: ۲۲ آوریل ۱۹۶۷ ‏(۵۷ سال) استوک-آن-ترنت
محل تحصیل: کالج ترینیتی مؤسسه فناوری کالیفرنیا
شناخته‌شده برای: Sustainable Energy - without the hot air Low-density parity-check code Dasher
جوایز: انجمن سلطنتی (2009) FInstP FICE برنامه فولبرایت
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): یادگیری ماشینی نظریه اطلاعات انرژی پایدار
محل کار: دانشگاه کمبریج مؤسسه فناوری کالیفرنیا وزارت انرژی و تغییرات آب و هوایی
پایان‌نامه: Bayesian methods for adaptive models (1992)
استاد راهنما: جان هاپفیلد
دانشجویان دکتری: رایان آدامز هانا والاچ دیوید استرن
 :  
وبگاه: withouthotair.com www.inference.phy.cam.ac.uk/mackay www.gov.uk/government/people/david-mackay
دیوید جی سی ماکای (انگلیسی: David J. C. MacKay؛ زاده ۲۲ آوریل ۱۹۶۷) یک دانشمند اهل بریتانیا است.
قلعه آتشگاه

| قلعه آتشگاه | قلعه آتشگاه |
| --- | --- |
قلعه آتشگاه از محدود قلعه‌های لانه‌موری ایران: قلعه آتشگاه از محدود قلعه‌های لانه‌موری ایران
نام: قلعه آتشگاه
کشور: ایران
استان: استان خراسان رضوی
شهرستان: شهرستان کاشمر
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: دژ، مجموعه باستانی
دیرینگی: شاهنشاهی ساسانی
دورهٔ ساخت اثر: شاهنشاهی ساسانی
  قلعه آتشگاه  روی نقشه ایران ۳۵°۱۸′۵۴″شمالی ۵۸°۲۳′۰۹″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۳۱۵۱°شمالی ۵۸٫۳۸۵۹°شرقی﻿ / 35.3151; 58.3859   :   قلعه آتشگاه  روی نقشه ایران ۳۵°۱۸′۵۴″شمالی ۵۸°۲۳′۰۹″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۳۱۵۱°شمالی ۵۸٫۳۸۵۹°شرقی﻿ / 35.3151; 58.3859   
قلعهٔ آتشگاه یا دژ آتشگاه؛ نام دژی باستانی واقع در ۱۲ کیلومتری شمال‌غربی شهر کاشمر در استان خراسان رضوی است. این قلعه توسط شاهنشاهی ساسانی ساخته شده و در دوران باستان مشهور بوده است. در نزدیکی آتشکدهٔ آن، غاری بزرگ وجود دارد که نزدیک ورودی آن مجسمه‌ای از یک سرباز سوار با شمشیر مشخص شده است. اکنون از این قلعهٔ باستانی، تنها دیواره‌ای فرو ریخته و قسمتی از ورودی غار باقیمانده است.
موقعیت

موقعیت قلعه و سوق‌الجیشی آن، از نظر میزان دسترس‌ناپذیری و مقاومت در برابر مهاجمان جزء شاخص‌ترین و برترین دژهای باستانی ایران است و به راحتی با استحکامات قلعه بابک در کلیبر و قلعه الموت در رودبار قزوین رقابت می‌کند. این نشان می‌دهد که سازندگان قلعه به مطالعات میدانی، گسترده‌ای دست زده بوده‌اند. روی هم رفته؛ قلعه آتشگاه بر روی صخره‌ای بلند و صعب‌العبوری ساخته شده که سه طرف آن را پرتگاه‌های بلند و خطرناک تشکیل می‌دهد. پیرامون صخرهٔ قلعه را در فاصله اندکی پس از پرتگاه‌ها، مجدداً دیواره‌ها و صخره‌های بلند دیگری دربر گرفته‌اند و آن را به شکل استحکاماتی غیرقابل راه‌یابی و دسترس‌ناپذیر درآورده‌اند.
لانه‌موری

مقالهٔ اصلی: لانه‌موری
لانه‌موری بودن قلعه آتشگاه قابل توجه است. لانه‌موری اصطلاحی برای نوعی از ساختارهای دفاعی زیرزمینی است، این ساختارها اکنون با یکی از اصطلاحات کمتر شناخته شده «غار / پناهگاه / قلعه / چاله / شهر زیرزمینی» یا اصطلاحات مشابه دیگر شناخته شده‌اند. این سازه‌ها که در بسیاری از مناطق ایران و ترکیه دیده شده است، راهروهای پیچ در پیچ و راهروهایی با چندین طبقه و هزارتوی است که به تقلید از لانهٔ مورچه ساخته شده است. طرح این سازه‌ها چنان پیچیدهٔ تودرتو و تاریک بوده که اگر دشمن یا شخص غریبه‌ای یا ناآشناسی وارد آن می‌شد، در راهروهای تاریک گم شده و سرانجام توسط بومیان یا تشنگی و کمبود هوا کشته می‌شدند.
آتشکده کشمر

مقالهٔ اصلی: آتشکده کشمر
به استناد سنگ‌نبشتهٔ پایکولی در دوران شاهنشاهی ساسانی، کشمر (کاشمر) جزء محدودهٔ خراسان بزرگ به‌شمار می‌رفته و ساسانیان برای احیای آیین باستانی تلاش زیادی کرده‌اند و چون در آن زمان، دیگر از آتشکدهٔ کشمر اثری برجای نمانده بود، شاهان ساسانی به ایجاد آتشکدهٔ دیگری دست می‌زنند که همچنان در مجموعهٔ باستانی قلعه آتشگاه باقی مانده است.
آتشکدهٔ کشمر اولین آتشکدهٔ زرتشتی بود که توسط گستاسپ و به درخواست زرتشت در کشمر بنا گردید. در بخشی از شاهنامهٔ فردوسی، ماجرای پیدا شدن زرتشت و پذیرفتن گشتاسپ؛ دین او را به نظم درآمده که گشتاسب پس از پذیرفتن دین زرتشت، موبدان را به سرتاسر گیتی روانه کرده و آذر به آتشکده‌ها (گنبدان) می‌نهد و نخستین آنان، آذر برزین‌مهر است که به کشمر بنیان گذارد و در جلوی آتشکده، سرو بهشتی را کاشت و آن را نماد پذیرفتن دین بهی قرار داد و موبدان را به سرتاسر جهان فرستاده و فرمان داد همه نامداران و بزرگان به سوی آن پرستشکده روی آورند.
نگارخانه

قلعه آتشگاه در سال ۱۴۰۲
قلعه آتشگاه در سال ۱۴۰۲
قلعه آتشگاه در سال ۱۴۰۲
قلعه آتشگاه در سال ۱۴۰۲
قلعه آتشگاه در سال ۱۴۰۲
قلعه آتشگاه در سال ۱۴۰۲
قلعه آتشگاه در سال ۱۴۰۲
قلعه آتشگاه در سال ۱۴۰۲
قلعه آتشگاه در سال ۱۴۰۲
قلعه آتشگاه در سال ۱۴۰۲
غار آتشگاه در سال ۱۴۰۲
غار آتشگاه در سال ۱۴۰۲
حمله به پسران پین‌آپ

| حمله به پسران پین‌آپ | حمله به پسران پین‌آپ |
| --- | --- |
هانگول: 꽃미남 연쇄 테러사건
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Kkonminam yeonswae tereosageon
 :  
کارگردان: لی کوان
فیلمنامه‌نویس: پارک یون سون
بازیگران: سوپر جونیور
موسیقی: پرایمری
فیلم‌بردار: لی یونگ هون
تدوین‌گر:  سونگ سو آه  نا دونگ جو 
شرکت تولید:  اس‌ام پیکچرز  پولاکس پیکچرز 
توزیع‌کننده:  چونگورام  ام اند اف‌سی 
تاریخ‌های انتشار:  ۲۶ ژوئیه ۲۰۰۷ (۲۰۰۷-07-۲۶)  
مدت زمان: ۸۱ دقیقه
کشور: کره جنوبی
زبان: کره‌ای 
هزینهٔ فیلم: ۸۵۰ میلیون وون
فروش گیشه: ۶۳۱,۰۳۴ دلار آمریکا
حمله به پسران پین‌آپ (انگلیسی: Attack on the Pin-Up Boys) یک فیلم کمدی معمایی دبیرستانی محصول سال ۲۰۰۷ کره جنوبی و نخستین فیلمی است که توسط اس‌ام پیکچرز، شرکت تابعهٔ اس‌ام انترتینمنت تولید شده است. این نخستین تجربه کارگردانی فیلم بلند لی کوان است. در این فیلم، اعضای گروه پسرانه سوپر جونیور ایفای نقش کردند به جز چو کیو هیون که پس از یک تصادف رانندگی در ۱۹ آوریل ۲۰۰۷ مجروح شده و مشغول گذراندن دوره بهبودی خود بود.
این فیلم نخستین بار در ۱۶ ژوئیه ۲۰۰۷ در مگاباکس شین‌چون در سئول به نمایش درآمد و سپس در ۲۶ ژوئیه ۲۰۰۷ در سینماهای کره جنوبی اکران شد. این فیلم در مراسم جوایز کوریا مووی استار هفت نامزدی جایزه دریافت کرد.
یوژف سیگه‌تی

| یوژف سیگه‌تی | یوژف سیگه‌تی |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۵ سپتامبر ۱۸۹۲ بوداپست، پادشاهی اتریش-مجارستان
خاستگاه:  مجارستان
درگذشته: ۲۰ فوریهٔ ۱۹۷۳ (۸۰ سال) لوسرن، سوئیس
ژانر: موسیقی کلاسیک
پیشه(ها): موسیقی‌دان، نوازندهٔ ویولن، نویسنده
ساز(ها): ویولن
یوژف سیگه‌تی (مجاری: Szigeti József؛ [ˈjo:ʒɛf ˈsiɡɛti]؛ ۵ سپتامبر ۱۸۹۲–۱۹ فوریهٔ ۱۹۷۳) یک نوازندهٔ مشهور ویولن، موسیقی‌دان و مؤلفِ موسیقی اهل مجارستان بود.
یوژف در بوداپست به دنیا آمد و سه‌ساله بود که مادرش را از دست داد. به همین دلیل او را نزد مادربزرگش در شهر سیگتو مرمتسیه واقع در کوه‌های کارپات فرستادند و او در خانواده‌ای اهل موسیقی تربیت شد، چرا که تمامی اعضای گروهِ موسیقیِ این شهر کوچک، دایی‌های وی بودند. یوژف نواختن ویولن را از کودکی آغاز کرد و پس از آنکه مشخص شد در این کار نبوغ خاصی دارد، پدرش مجدداً او را به بوداپست آورد تا تحت تعلیمِ مدرس مشهور ویولن «ینو هوبائی» قرار گیرد.
پس از مدتی با فروچیو بوزونی آشنا شد و ایندو با هم کنسرت‌هایی را برگزار کردند که سبب شهرت بیشتر او شد. مدتی بعد، یوژف به بیماری سل مبتلا شد و مجبور شد تا در یک بیمارستان مسلولین در سوئیس بستری شود. وی برای مدتی در شهر ژنو ماندگار و استاد رشتهٔ ویولن در «هنرستان موسیقی» این شهر شد. در همین هنگام بود که با بلا بارتوک آشنا شد و این دوستی تا پایان عمر، دوام یافت.
یوژف از سال‌های دههٔ ۲۰ میلادی تا ۱۹۶۰، کنسرت‌های فراوانی را در اقصی نقاط دنیا اجرا کرد. او به موسیقی مدرن علاقه‌مند بود و از آن حمایت می‌کرد، به‌نحوی که برخی از آهنگسازان معاصر، قطعاتی را منحصراً برای اجرایِ او نوشته بودند که از آن جمله، می‌توان به «کنسرتوی ویولن» (ارنست بلوک)، «راپسوری شمارهٔ ۱» (بلا بارتوک) و «سونات شماره ۱ برای تک‌نوازی» (اوژن ایزایی) اشاره کرد.
قاسم‌آباد (خواف)

| قاسم‌آباد | قاسم‌آباد |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: خراسان رضوی
شهرستان: خواف
بخش: بخش جلگه زوزن
سال شهرشدن: ۱۳۸۲
مردم: مردم
جمعیت: ۵٬۱۴۵ نفر (۱۳۹۵)
رشد جمعیت: ۱۷٪+ (۵سال)
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
ارتفاع: ۹۷۰ متر
آب‌وهوا: آب‌وهوا
میانگین بارش سالانه: ۱۱۰
روزهای یخبندان سالانه: ۲۰ روز
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۵۱۵
شناسهٔ ملی خودرو: ۴۲  ایران
کد آماری: ۲۴۳۹
  قاسم‌آباد  روی نقشه ایران ۳۴°۲۱′۲۹″شمالی ۵۹°۵۱′۵۰″شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۳۵۸°شمالی ۵۹٫۸۶۴°شرقی﻿ / 34.358; 59.864   :   قاسم‌آباد  روی نقشه ایران ۳۴°۲۱′۲۹″شمالی ۵۹°۵۱′۵۰″شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۳۵۸°شمالی ۵۹٫۸۶۴°شرقی﻿ / 34.358; 59.864   
 :  
قاسم‌آباد شهری در بخش جلگه زوزن شهرستان خواف استان خراسان رضوی ایران است. شهر قاسم‌آباد در ۶۰ کیلومتری خواف قرار دارد و مرکز بخش جلگه زوزن است.
مردم

محصولات عمده کشاورزی این شهر گندم، جو، پنبه و پسته می‌باشد. سایر محصولات شامل خربزه، هندوانه، زعفران، زیره و خشکبار می‌باشد. دامپروری در این شهرستان به صورت سنتی رایج است و غالباً گوسفند و بز می‌باشد.[نیازمند منبع]
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۵٬۱۴۵ نفر (در ۱٬۳۹۰ خانوار) بوده‌است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۵ | ۴٬۰۲۲ | —     |
| ۱۳۹۰ | ۴٬۴۱۴ | ۹٫۷٪+ |
| ۱۳۹۵ | ۵٬۱۴۵ | ۱۶٫۶٪+ |
روابط ایران و لبنان

| 0 | 1 |
| --- | --- |
 ایران:  لبنان
 :  
روابط ایران و لبنان به روابط خارجی این دو کشور اشاره می‌کند.
ورزش‍ک‍اران‌ ل‍ب‍ن‍ان‍ی‌ و م‍رب‍ی‍ان‌ آن‍ه‍ا برای شرکت در مسابقاتی به ای‍ران‌ وارد می‌شوند؛ دهه ۱۹۷۰م
نبیه بری و ولید جنبلاط، از سیاستمداران لبنان در کنفرانس بررسی مسائل افغانستان، تهران، ۱۹۸۹م
قبل انقلاب ایران

در پانزدهم مهر ۱۳۳۲ (هفتم اکتبر ۱۹۵۳) عهدنامه مودت میان ایران و لبنان در تهران امضا شد که شامل یک مقدمه و پنج ماده بود. محمدرضا شاه پهلوی در سال ۱۳۳۵ از لبنان به هنگام ریاست جمهوری کمیل شمعون دیدار کرد.
شاه نسبت به ملی‌گرایی عربی رادیکال جمال عبدالناصر، رییس‌جمهور وقت مصر بیمناک بود و نگران بود بی‌ثباتی ناشی از آن باعث نفوذ احزاب شوروی و کمونیست در منطقه شود. ایران در راستای این دغدغه با حکومت‌های محافظه‌کار در خاورمیانه همکاری کرد. شمعون در مبارزه خود با مخالفین داخلیش به ایران و ترکیه روی آورد و شاه که بحران لبنان را ناشی از اوج‌گیری ناصریسم می‌دید به او کمک کرد. در سال ۱۹۵۶، سلاح‌هایی که اسرائیل در جنگ ۱۹۵۶ خود با مصر از آن کشور غنیمت گرفته بود از طریق ایران به لبنان منتقل شد.
پس از سرنگونی حکومت غربگرای عراق در کودتای عبدالکریم قاسم، لبنان اهمیت بیشتری برای ایران پیدا کرد. شاه به تیمور بختیار، رییس ساواک، دستور داد تدابیری برای مهار ناصریسم صورت گیرد و مجتبی پاشایی مسئول خاورمیانه ساواک، «طرح سبز» را بدین منظور تدوین کرد. او در دیدار با بختیار و علوی‌کیا گفت «با (ناصریسم) باید در سواحل خاورمیانه مبارزه کنیم و متوقفش کنیم تا مجبور نباشیم بر خاک ایران خون بریزیم». پاشایی و پاکروان لبنان را تنها کشور دموکراتیک عربی می‌دانستند که بیطرفیش با به قدرت رسیدن ناصریسم از بین می‌رفت. پاشایی معتقد بود اگر مردم لبنان با ایران رابطه داشته باشند جلوی نزدیکی آنان به ناصریسم گرفته خواهد شد. او حامی تکیه بر پیوندهای موجود مذهبی به خصوص با شیعیان بود. حکومت ایران شروع به پرداخت کمک ماهانه ۳۳ هزار دلاری به جامعه شیعیان لبنان کرد. بنا بر طرح سبز، ۸۰ درصد کمک‌ها را پاشایی به مدارس شیعه و بقیه را به ملاهای لبنانی پرداخت می‌کرد. در انتخابات ۱۹۶۰ لبنان، ساواک به تشویق شمعون، برای جلوگیری از پیروزی نامزدهای ناصریست   ۳۳۰ هزار دلار هزینه کرد.  حزب عمدتا مارونی فالانژ (کتائب) برای دریافت بخش اصلی این هزینه انتخاب شد ولی رهبری این حزب آن را نپذیرفت چرا که می‌خواست استقلال خود را خفظکند و مدیون ایران نباشد. با این حال این خزب روابط نزدیک خود با ایران را حفظ کرد و در روزنامه‌هایش به ناصر حمله و ایران را ترویج می‌کرد. وعده اجازه دادن به عبور پروازهای ایروان به لبنان از فراز ایران، حمایت حزب دست راستی ارمنی داشناک را جلب کرد.
بعد از انقلاب ایران

محمدرضا پهلوی در ۱۹۵۶ از لبنان به هنگام ریاست جمهوری کمیل شمعون دیدار کرد. الیاس هراوی در ۱۹۹۶ به ایران آمد؛ و در آوریل سال ۲۰۰۰ امیل لحود به ایران آمد.
محمد خاتمی، پیش از گزیده شدن به عنوان پنجمین رئیس جمهور ایران، سفری به لبنان داشت که در مقر جنبش فرهنگی در «انطلیاس»، اولین بار نظریه گفتگوی تمدن‌های خود را مطرح کرد. سپس در سفر دومش، و به‌عنوان رئیس‌جمهور ایران، در ۳۰ اردیبهشت ۱۳۸۲ به لبنان رفت. پیشواز همگانی از او، «گسترده و با هلهله و شادی همگانی» همراه بود. او به زبان عربی در ورزشگاه بیروت سخن راند.
به‌هنگام ریاست‌جمهوری احمدی‌نژاد، منفی‌نگری‌های لبنانی‌ها به ایران افزایش یافت. برپایه نظرسنجی Pew Global Attitudes Survey در ۲۰۱۲، ۳۹٪ مردم لبنان به ایران مثبت‌نگرند، در مقایسه با ۶۱٪ که نسبت به ایران منفی‌نگرند. ۶۲٪ مخالفت کسب سلاح‌های هسته‌ای توسط ایران‌اند، ۵۷٪ ایرانِ سلاح هسته‌ای‌دار را یک تهدید می‌شمارند و ۷۴٪ «اعمال تحریم‌های شدیدتر» برای ایران را تأیید می‌کنند؛ ۴۶٪ از مردم لبنان، برای جلوگیری از توسعه سلاح‌های هسته‌ای ایران استفاده از نیروی نظامی را مجاز می‌شمارند. مسلمانان سنی و مسیحیان در لبنان (به ترتیب ۹۲٪ و ۵۷٪)، نسبت به رئیس جمهور احمدی‌نژاد منفی‌نگرند، ۹۵٪ مسلمانان شیعهٔ لبنانی نسبت به او مثبت‌نگرند.
بعد از انقلاب ایران > فرهنگی

ایرانیانی همچون محمدعلی جمال‌زاده، امیرمسعود برومند، محمود حسابی ،علی‌اکبر صالحی دانش‌آموخته در لبنان بوده‌اند. بسیاری از ناشران لبنانی در نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران شرکت می‌کنند.
بعد از انقلاب ایران > ناآرامی‌های ضد ایرانی در لبنان از سال ۲۰۱۹

از سال ۲۰۱۹، اعتراضات گسترده‌ای در لبنان آغاز شد که در آن مردم لبنان دولت را به پارتی‌بازی، فساد و سوء مدیریت متهم کردند؛ اما این اعتراض از آن جهت قابل توجه بود که به طور علنی نفوذ ایران، به ویژه دخالت ایران در نظام سیاسی لبنان را به چالش کشید، و اظهارات ضد حزب‌الله در میان مردم لبنان افزایش یافت. این امر به دلیل خشونت و سرکوب گسترده‌ای که مقامات حزب‌الله علیه معترضان انجام دادند، تشدید شد.
ایران غرب را به دامن زدن به ناآرامی‌ها متهم کرد و در عین حال از ترس واکنش مداوم علیه ایران در میان مردم لبنان، خود را از اعتراضات دور نگه داشت. احساسات ضد ایرانی در سال ۲۰۲۱ افزایش چشمگیری داشته است، زیرا اکثر معترضان خواستار خروج ایران از کشور هستند.
لی کیونگ جبن

| لی کیونگ جین | لی کیونگ جین |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲ اکتبر ۱۹۵۶ ‏(۶۸ سال) سئول، کره جنوبی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۴ – اکنون
نماینده: داهونگ انترتینمنت
لی کیونگ جین (کره‌ای: 이경진؛ زادهٔ ۲ اکتبر ۱۹۵۶) بازیگر اهل کره جنوبی است. او به خاطر ایفای نقش در مجموعه‌های تلویزیونی مرد سیندرلایی، بقای چوسان و دکتر وکیل شناخته می‌شود. او همچنین در فیلم‌های پیش‌بینی عشق و دایره جنایی ایفای نقش کرده است.
بردی (دهلران)

| بردی | بردی |
| --- | --- |
روستا: روستا
بردیموقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانبردیبردی (استان ایلام)نمایش نقشه استان ایلام: بردیموقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانبردیبردی (استان ایلام)نمایش نقشه استان ایلام
مختصات: ۳۳°۰۰′۱۸″شمالی ۴۶°۵۶′۲۷″شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۰۰۴۹۲۵۱°شمالی ۴۶٫۹۴۰۷۲۱۰°شرقی﻿ / 33.0049251; 46.9407210: مختصات: ۳۳°۰۰′۱۸″شمالی ۴۶°۵۶′۲۷″شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۰۰۴۹۲۵۱°شمالی ۴۶٫۹۴۰۷۲۱۰°شرقی﻿ / 33.0049251; 46.9407210
کشور: ایران
استان: ایلام
شهرستان: دهلران
بخش: زرین‌آباد
دهستان: سید ابراهیم
جمعیت: ۷۷۱ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۸۴
بردی، روستایی در دهستان سید ابراهیم بخش زرین‌آباد شهرستان دهلران در استان ایلام ایران است. این روستا، مرکز دهستان سید ابراهیم است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۷۷۱ نفر (۲۱۰ خانوار) بوده‌است.
تامارا بونکه

| تامارا بونکه | تامارا بونکه |
| --- | --- |
بونکه در ۱۹۶۲ با کلاه بره شبه‌نظامیان خلق کوبا: بونکه در ۱۹۶۲ با کلاه بره شبه‌نظامیان خلق کوبا
نام هنگام تولد: هایدی تامارا بونکه بایدر
زادهٔ: ۱۹ نوامبر ۱۹۳۷ بوئنوس آیرس
درگذشت: ۳۱ اوت ۱۹۶۷ (۲۹ سال) استان وایگرانده
علت مرگ: کشته‌شده در نبرد
آرامگاه: آرامگاه چه‌گوارا سانتا کلارا
ملیت: آلمان شرقی
پیشه: انقلابی کمونیست
سازمان: ارتش آزادی‌بخش ملی
تامارا بونکه (انگلیسی: Tamara Bunke؛ ۱۹ نوامبر ۱۹۳۷ – ۳۱ اوت ۱۹۶۷) که بیشتر او را تانیا یا تانیای چریک می‌شناسند، یک انقلابی کمونیست و پارتیزان اهل آرژانتین بود که بعد از انقلاب کوبا نقش برجسته ای در دولت کوبا و همچنین در جنبش‌های انقلابی مختلف آمریکای لاتین ایفا کرد. او در قیام بولیوی (۱۹۶۶–۱۹۶۷) در کنار چریک‌های مارکسیستی تحت فرماندهی ارنستو چه‌گوارا جنگید و با کمک سیا در کمینگاه تکاوران ارتش بولیوی کشته شد.
زندگی‌نامه

بونکه در بوئنوس آیرس، آرژانتین به دنیا آمد و در یک خانواده چپ‌گرا رشد کرد که اصالتاً لهستانی بودند. مادرش یهودی بود و پدرش اریش در سال ۱۹۲۸ به حزب کمونیست آلمان (۱۹۱۸) پیوسته بود. با روی کار آمدن آلمان نازی در سال ۱۹۳۳ همراه با همسرش به آرژانتین گریخت. دو سال پس از مهاجرت آن‌ها تامارا به دنیا آمد. والدین او بلافاصله به حزب کمونیست آرژانتین پیوستند و تامارا و برادرش اولاف در یک فضای سیاسی مملو از اتهامات رشد کردند. خانه تامارا در بوینوس آیرس اغلب محل برگزاری جلسات، کمک به پناهندگان، مخفی کردن نشریات و گاهی اوقات اسلحه بود.
بونکه در جوانی، یک ورزشکار مشتاق و یک دانش‌آموز ممتاز بود، او علاقه خاصی به موسیقی فولکلور آمریکای جنوبی داشت. با این حال، در سال ۱۹۵۲، همه خانواده بونکه به آلمان شرقی بازگشتند و در آیزنهوتنشتات مستقر شدند (بعداً با نام Eisenhüttenstadt آیزنهاوتتنشتاد تغییر یافت). بونکه تا سن بلوغ به فراگیری زبان آلمانی نپرداخت.
تحصیلات دانشگاهی (۱۹۵۹–۱۹۵۳)

بونکه در ۱۹۵۸ به دانشگاه هومبولت در برلین شرقی رفت و در رشته علوم سیاسی به تحصیل پرداخت. او به سازمان جوانان حزب حاکم آلمان (حزب وحدت سوسیالیست) (FGY) پیوست. علاوه بر این، تامارا به فدراسیون جهانی جوانان پیوست و در جشنواره‌های جهانی جوانان و دانشجویان در وین، پراگ، مسکو و سرانجام هاوانا در کوبا شرکت کرد. علاقه شدید وی به آمریکای لاتین و همچنین تسلطش به چند زبان (او به زبان‌های فرانسوی، انگلیسی، اسپانیایی و آلمانی صحبت می‌کرد) او را برای رهبران سوسیالیست حزبش، نیرویی کارآمد و مفید ساخته بود. از او انتظار می‌رفت دانشجویان اهالی آمریکای لاتین را زیر نظر داشته باشد و با آنها که مستعدتر و با انگیزه‌تر به نظر می‌رسند، ارتباط برقرار کند. آمریکای لاتین در آن سال‌ها مهد تحولات انقلابی بود و جریان‌های سوسیالیستی ریز و درشت بسیاری در آن فعالیت داشتند. تامارا به دلیل تسلطش به زبان به زودی مترجم بخش بین‌المللی سازمان جوانان (FGY) شد. وی در جریان انقلاب کوبا و پس از پیروزی آن در سال ۱۹۵۹ به تبلیغ و ترجمه آثار انقلاب کوبا برای علاقه‌مندان به جنبش کوبا پرداخت.
کوبا و چه گوارا (۱۹۶۰–۶۴)

در سال ۱۹۶۰، در سن ۲۳ سالگی، بونکه با انقلابی مارکسیست چه گوارا ملاقات کرد و به شدت تحت تأثیر او واقع شد. در آن ایام چه‌گوارا با یک هیئت تجاری کوبایی به شهر شرقی لایپزیگ سفر کرده بود و بونکه که چه را قهرمان خود یافت، مترجمی او را برعهده گرفت و علاوه بر ترجمه مجذوب عقاید گوارا شد. بونکه با الهام از انقلاب کوبا که چه‌گوارا را به نمادی بین‌المللی تبدیل کرده بود، در ۱۹۶۱ زندگی در کوبا را انتخاب کرد. بونکه ابتدا به صورت داوطلب دنبال کار، آموزش و ساخت خانه و مدرسه در حومه شهر بود. میزبانان کوبایی او هنگامی که از خدماتی که ارائه می‌کرد به کارایی‌های تامارا، نظم و انضباط و اخلاق او پی بردند. . او را در تیپ‌های کار سازمان داده و به کمک به شبه نظامیان پرداخت و در کمپین سوادآموزی کوبا شرکت کرد. وی همچنین در وزارت آموزش و پرورش، انستیتوی دوستی کوبا با مردم و فدراسیون زنان کوبایی خدمت کرد.
سرانجام تامارا برای عملیاتی موسوم به «شبح» انتخاب شد و با نام جعلی «لورا گوتیرز» به آخرین سفر ماجراجویانه‌اش به بولیوی رفت. مأموریت او در بولیوی این بود که با برخی مقامات محلی ارتباط برقرار کند و بررسی کند که آیا کارگران و کشاورزان برای یک قیام انقلابی آمادگی دارند یا نه.
هدف چه‌گوارا برانگیختن یک قیام انقلابی در سراسر آمریکای لاتین از جمله آرژانتین، پاراگوئه، برزیل، پرو و شیلی بود. تا با ایجاد دو سه کانون تنش مانند ویتنام امپریالیسم آمریکا را به چالش بکشد. در زمان آماده‌سازی در یکی از مجموعه‌های مربوط به اطلاعات و ارتباطات در کاخ ریاست‌جمهوری بولیوی مشغول به کار شد و به فرزندان رئیس‌جمهور، زبان آلمانی یاد می‌داد. چه‌گوارا آموزش بونکه را به داریل آلارسین رامرز (معروف به گور بنو) در پینار دل ریو در غرب کوبا سپرد تا به وی آموزش دهد. گوارا می‌خواست بونکه آموزش دفاع از خود را فرا بگیرد، مانند نحوه استفاده از چاقو، اسلحه و مسلسل و تپانچه؛ و نحوه ارسال و دریافت پیام‌های تلگراف و پیام‌های رمزگذاری شده از طریق رادیو. در این دوره بود که او نام تانیا را به تامارا تغییر داد و در طول دوره آموزشی‌اش در کوبا و بعداً در مزرعه‌ای کوچک در حومه پراگ، بونکه با هوشمندی، استقامت و مهارت‌هایش در زمینه جاسوسی کوبایی‌ها را تحت تأثیر قرار داد. به عنوان مثال بنیینو، او را «بخشنده، زیبا و مهربان نام نهاد، وی را همچنین در زمینه دیسیپلین بسیار سخت» توصیف کرده‌اند. او بیشتر با سرگرم کردن آنها در اردوگاه آموزشی و نواختن آهنگ‌های مردمی آرژانتینی به وسیله آکوردئون یا گیتار، در کوبایی‌ها حس همگرایی را تقویت کرد. علاوه بر این، دولت کوبا وی را به عنوان یک فرد بسیار دوست‌داشتنی که می‌توانست به راحتی دوستی را تقویت کند تشخیص داد، چه‌گوارا فهمید که وی دارای ویژگی‌های مفیدی برای کارهای بعدی‌اش در بولیوی است.