stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
رابرت داونی جونیور
حرفه > ۱۹۹۶–۲۰۰۱: مشکلات شغلی

از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۱، داونی چندین بار با اتهامات مربوط به مواد مخدر از جمله کوکائین، هروئین و ماری‌جوانا بازداشت شد. او چندین بار تصمیم به ترک و درمان اعتیاد به مواد مخدر گرفت اما ناکام بود. داونی در ۱۹۹۹ دربارهٔ مواد مخدر به قاضی گفت: «مثل این است که یک شاتگان در دهانم گذاشته‌ام و انگشتم روی ماشه است ولی من طعم فلز اسلحه را دوست دارم.» او ادعا داشت که اعتیادش از هشت سالگی و با توجه به معتاد بودن پدرش آغاز شده.
در آوریل ۱۹۹۶، داونی برای حمل هروئین، کوکائین، و یک هفت‌تیر مگنوم ۳۵۷ خالی در سان‌ست بلوار دستگیر شد. او یک ماه بعد در حالی که عفو مشروط داشت، تحت تأثیر مواد مخدر بدون اجازه به خانه یکی از همسایگانش وارد شد و در یکی از اتاق‌ها خوابید. او به سه سال تحت نظر بودن و انجام آزمایش‌های مربوط به مواد مخدر محکوم شد. در سال ۱۹۹۷ یکی از آزمایش‌های مواد مخدر او مثبت اعلام شد و مجبور شد شش ماه را در زندان لس‌آنجلس بگذراند.
داونی در سال ۱۹۹۹ و پس از انجام دوباره تست‌های پزشکی بار دیگر دستگیر شد. او به مدت سه‌سال در کالیفرنیا و زندان ایالت کورکوران زندانی شد و به خاطر حضور نیافتن در تمرینات یکی از پروژه‌هایش در تلویزیون، از نقش و اجرای خود اخراج شد.
او حدود یک سال در مرکز درمان مصرف مواد مخدر کالیفرنیا و زندان ایالتی کالیفرنیا به سر برد، و با پرداخت ۵۰۰۰ دلار به قید وثیقه آزاد شد. یک هفته پس از آزادی در سال ۲۰۰۰ به ایفای نقش در سریال الی مک‌بل پرداخت. و سال بعد نامزد جایزه امی بهترین بازیگر نقش مکمل مرد و برنده جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد. او همچنین به عنوان نویسنده و خواننده با وندا شپارد (در سریال الی مک‌بل) و استینگ (در قطعه هر نفسی که می‌کشی) همکاری کرد؛ و در ژانویه ۲۰۰۱ برای ایفای نقش هملت به کارگردانی مل گیبسون انتخاب شد.
قبل از پایان فصل اول سریال الی مک‌بل و در پایان تعطیلات سال ۲۰۰۰، داونی بار دیگر در هتل مرو گریفین در پام اسپرینگز، کالیفرنیا دستگیر شد. او در هنگام دستگیری تحت تأثیر کوکائین و والیوم بود. اگر چه امکان داشت داونی به چهار سال و هشت ماه زندان محکوم شود اما او قراردادهایی برای بازیگری امضا کرد.
او بار دیگر در آوریل ۲۰۰۱ در حالی که از زندان آزاد شده بود بیرون از لس‌آنجلس و در شهر کالور سیتی توسط یک افسر پلیس دستگیر شد، اگرچه آزمایش‌ها نشان داد که او کوکائین مصرف کرده اما چند ساعت بعد آزاد شد. پس از آخرین دستگیری، دیوید ای کلی و دیگر اعضای برنامه الی مک‌بل داونی را مورد حمایت قرار دادند و سعی کردند او را از لحاظ روحی احیا کنند. او در ژوئیه ۲۰۰۱، به بازپروری فرستاده شد و سه سال آزادی مشروط دریافت کرد.
در ۱۸ دسامبر ۲۰۰۰، مقاله‌ای در مجله پیپل با عنوان «بدتر از آن»، به نویسنده «الکس ترسنیوفسکی» منتشر شد که در آن نوشته شده بود: «داونی به بیماری اختلال دوقطبی مبتلا بوده و بارها تحت روان‌درمانی قرار گرفته‌است.» در همین مقاله منیژه نیک‌اختر روان‌پزشک لس‌آنجلس نوشت: «مدت‌ها پیش نامه‌ای از داونی دریافت کرده که در آن داونی درخواست مشاوره داشته‌است، و این نکته را ذکر کرده که تا به حال مورد ارزیابی کامل روان‌شناسی قرار نگرفته‌است… او از داونی می‌پرسد که آیا مبتلا به اختلال دوقطبی است یا نه، و داونی جواب می‌دهد: آه، بله، زمان‌هایی وجود دارد که من آدم ولخرج و بیش‌فعالی می‌شوم و البته گاهی هم کاملاً برعکس دست به هیچ کاری نمی‌زنم.» البته داونی با قاطعیت افسردگی و شیدایی را رد می‌کند و اظهار دارد هیچ گونه اختلال خلقی و روانی در او وجود ندارد.
حرفه > ۲۰۰۱–۲۰۰۷: بازگشت به کار

داونی پس از پنج سال، مصرف مواد را ترک کرد و به بازیگری بازگشت. او در در نوامبر ۲۰۰۴ دربارهٔ تلاش‌های ناموفق برای کنترل مواد گفت: «من واقعاً نمی‌دانم که آیا باید به بازپروری بروم یا نه؟ خب، من کشتی شکسته‌ای هستم که کارم را از دست داده‌ام و همسرم نیز مرا ترک کرده.»
داونی در اوت ۲۰۰۱ و پس از بازپروری دوباره مشغول به کار شد. التون جان اولین کسی بود که بعد از بازپروری داونی با او همکاری کرد و دربارهٔ آن همکاری گفت: «او کاملاً آرام به نظر می‌رسد و شرایط فوق‌العاده‌ای دارد.»
او در سال ۲۰۰۳ با مل گیبسون که از دوستان نزدیکش بود در فیلم کارآگاه آوازخوان هم‌بازی شد. پس از آن در فیلم گوتیکا با جوئل سیلور هم بازی شد. او همچنین در فیلم کیس کیس بنگ بنگ با جوئل سیلور بازی کرد. او در همین سال‌ها با سوزان لوین آشنا شد.
پس از فیلم گوتیکا، داونی در فیلم‌های متعددی نقش اصلی و مکمل را بازی کرد. از فیلم‌های خوبی که در آن سال‌ها بازی کرده می‌توان به راهنمایی برای تشخیص قدیسان تو، شب‌بخیر و موفق باشید، پویانمایی یک پوینده تاریک (داونی در این پویانمایی نقش یک معتاد را اجرا می‌کند) و خز به کارگردانی استیون شینبرگ اشاره کرد.
در ۲۳ نوامبر ۲۰۰۴، داونی اولین آلبوم موسیقی خود را به نام آینده پژوهان منتشر کرد. پوستر این آلبوم توسط داونی و پسرش ایندیو فالکون داونی طراحی شده بود. این آلبوم نقدها متفاوتی دریافت کرد. اما داونی در سال ۲۰۰۶ اظهار داشت که احتمالاً آلبوم دیگری را نخواهد ساخت، چرا که احساس می‌کرد انرژی‌ای که برای ساخت این آلبوم صرف کرده جبران نشده.
در سال ۲۰۰۶، داونی با صداپیشگی در پویانمایی مرد خانواده به تلویزیون بازگشت. او قبلاً با کارکنان تولید این انیمیشن تماس گرفته بود و گفته بود که به دلیل علاقه پسرش ایندیو به این پویانمایی علاقه به صداپیشگی در این برنامه دارد. تولیدکنندگان این پیشنهاد را پذیرفتند و صداپیشگی شخصیت پاتریک پاورستشیدت را به عهده داونی گذاشتند.
او همچنین در سال ۲۰۰۶ با پیشنهاد انتشارات هارپرکالینز موافقت کرد تا خاطرات خود را به صورت یک کتاب به چاپ برساند. با این حال در سال ۲۰۰۸ نوشتن کتاب را متوقف، و از این کار صرف نظر کرد.
او همچنین در سال ۲۰۰۷، در فیلم زودیاک ظاهر شد. این فیلم براساس یک داستان واقعی بود و داونی در آن نقش روزنامه‌نگاری به نام پال آیوری را بازی می‌کرد.
سرمایه‌گذاری‌های دیگر > موسیقی

داونی در چندین فیلم از جمله چاپلین، بیش از حد خورشید، دو دختر و یک مرد، دوستان و عاشقان، کارآگاه آوازخوان و کیس کیس بنگ بنگ خوانندگی کرد. او همچنین در سال ۲۰۰۱ در موزیک ویدیوی من عشق می‌خواهم با التون جان همکاری کرد. وی در سال ۲۰۰۴ آلبوم موسیقی خود به نام آینده پژوهان را منتشر کرد. او همچنین تجربه‌های زیادی را با خوانندگی در سریال الی مک‌بل به دست آورد.
سرمایه‌گذاری‌های دیگر > شرکت تولید فیلم

در ۱۴ ژوئن ۲۰۱۰، داونی و همسرش سوزان داونی شرکت تولید فیلم خود را به نام تیم داونی، افتتاح کردند. اولین پروژه این شرکت فیلم قاضی بود.
زندگی شخصی > روابط و خانواده

داونی در مجموعه اولین بار، با سارا جسیکا پارکر آشنا شد، اما این زوج به دلیل اعتیاد از هم جدا شدند. او در ۲۹ مه ۱۹۹۲ با دبورا فالکونر ازدواج کرد. اولین پسر آن‌ها در سپتامبر ۱۹۹۳ به دنیا آمد، اما این زوج در ۲۶ آوریل ۲۰۰۴ از هم جدا شدند.
در سال ۲۰۰۳، داونی، با سوزان لوین تهیه‌کننده فیلم، برای ایفای نقش در فیلم گوتیکا ملاقات کرد. داونی و سوزان در طول تولید فیلم با هم آشنا شدند و اگرچه دو بار دوستی آن‌ها به هم خورد، اما این دو سرانجام در اوت ۲۰۰۵ در نیویورک ازدواج کردند. داونی چند وقت بعد در مصاحبه‌ای اعلام کرد که نام همسرش را به صورت "Suzie Q" بر روی دستش خالکوبی کرده‌است. اولین فرزند آن‌ها در فوریه ۲۰۱۲ و دومین فرزندشان در نوامبر ۲۰۱۴ به دنیا آمد.
از زمان همکاری داونی با مل گیبسون در فیلم هواپیمایی آمریکا این دو دوستان صمیمی و نزدیک هم شدند. پس از بحث‌ها و حاشیه‌های فیلم مصائب مسیح، داونی در مقابل انتقادها از گیبسون دفاع کرد و گفت «هیچ‌کس کامل نیست.» گیبسون دربارهٔ داونی گفته‌است: «او از اولین کسانی بود تماس گرفت و دست دوستی دراز کرد.» در اکتبر ۲۰۱۱، داونی در بیست و پنجمین مراسم جوایز سینماتیک آمریکا برنده شد و از مل گیبسون دعوت کرد تا با او به جایگاه گرفتن جایزه بیاید.
زندگی شخصی > اعتیاد و هوشیاری

داونی ادعا می‌کند که از ژوئیه ۲۰۰۳ عاری از مواد مخدر بوده‌است و با کمک همسرش از مواد الکلی هم استفاده نمی‌کند. او از روش‌های درمانی مثل مدیتیشن، دوازده قدم و یوگا استفاده می‌کند و ورزش‌های رزمی چون وینگ‌چون و کونگ‌فو را هم در برنامه ورزشی خود قرار داده‌است. او هنرهای رزمی را از اریک ایورام یادگرفته‌است. اریک ایورام در چندین فیلم مشاور آموزش هنرهای رزمی داونی بوده و در دو فیلم انتقام‌جویان: عصر اولتران و کاپیتان آمریکا: جنگ داخلی به صورت شخصی به داونی آموزش می‌داده‌است. داونی در دسامبر ۲۰۱۵، از سوی فرماندار کالیفرنیا، جری براون عفو کامل و بدون قیدوشرط دریافت کرد و تمام محکومیت‌های اعتیاد وی بخشیده شد. همچنین اریک ایورام نیز در نامه‌ای به جری بروان از بخشش محکومیت‌های داونی حمایت کرد.
زندگی شخصی > اعتقادات مذهبی

داونی اعتقادات مذهبی خود را یهودی-بودایی توصیف کرده. او در گذشته به دین مسیحیت و جنبش انجمن بین‌المللی آگاهی کریشنا نیز علاقه‌مند بوده‌است.
زندگی شخصی > دیدگاه‌های سیاسی

داونی در هیئت ائتلاف ضد تروریستی خدمت می‌کند.
او همچنین در سال ۲۰۱۶ همراه دیگر هنرمندان مشهور در اعتراضات علیه ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ شرکت کرد و مردم را تشویق کرد در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۱۶ آمریکا شرکت کنند.
فیلم‌شناسی و جایزه‌ها

مقاله‌های اصلی: فیلم‌شناسی رابرت داونی جونیور و فهرست جایزه‌ها و نامزدی‌های رابرت داونی جونیور
ترانه‌شناسی > آلبوم استودیویی

آینده پژوهان (۲۰۰۴)
ترانه‌شناسی > حضور در موسیقی متن فیلم

| سال | ترانه | موسیقی متن | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۹۲ | «لبخند» | «چاپلین» | در آینده پژوهان |
| ۱۹۹۳ | «پرچم پرستاره» | قلب و ارواح | با همکاری بی.بی. کینگ |
| ۲۰۰۰ | «کریسمس سفید» | الی مک‌بل | با همکاری وندا شپارد |
| ۲۰۰۰ | «رودخانه» | الی مک‌بل |  |
| ۲۰۰۱ | «هر نفسی که می‌کشی» | الی مک‌بل | با همکاری استینگ |
| ۲۰۰۱ | «شانس» | الی مک‌بل | با همکاری وندا شپارد |
| ۲۰۰۱ | «مارها» | الی مک‌بل |  |
| ۲۰۰۳ | «در رویاهای من» | کارآگاه آوازخوان |  |
| ۲۰۰۵ | «شکسته» | کیس کیس بنگ بنگ | در آینده پژوهان |
داونی در حال مصاحبه در جشنواره نمایش فیلم هواپیمایی آمریکا (۱۹۹۰)
داونی در کامیک-کان بین‌المللی سن دیگو برای ایفای نقش مرد آهنی (۲۰۰۷)
داونی در مکزیکو سیتی (۲۰۰۸)
ریچل مک آدامز در کنار رابرت داونی جونیور در کمیک کان (۲۰۰۹)
داونی و همسرش سوزان لوین در مراسم اسکار (۲۰۱۰)
محمود بن امیر ولی

محمود بن امیر ولی کاسانی بلخی یا محمد بن امیر ولی (متولد ۱۰۰۴ هجری / ۹۶-۱۵۹۵ میلادی) شاعر، مورخ و عارف قرن یازدهم هجری می باشد. وی همچنین معروف به محمود بن امیر ولی کتابدار بوده است.
زندگینامه

محمود بن امیرولی در حدود سال ۱۰۰۴ هجری در بلخ متولد شد. وی برای تحصیل از بلخ به بخارا می رود و به جز شش یا هفت سالی که به سیاحت می پردازد در شهر بلخ ساکن می ماند. وی در نوجوانی به سرودن شعر روی می آورد که حاصل آن شش دفتر شعر شامل بیش از پنجاه هزار بیت می باشد.
وی در نوزده سالگی به تصوف گرایش پیدا میکند و به شاگردی سید میرک شاه‌الحسینی در می آید؛ و به دستور او روائح الطیبه را تالیف می نماید.
محمود بن امیرولی پس از درگذشت استادش در سال  ۱۰۳۳ به هند سفر کرد و در سال ۱۰۴۰ به بلخ بازگشت. وی سپس به فرمان نادر محمد خان سفرنامه بحرالاسرار را در سال ۱۰۴۵ تالیف می نماید.
آثار

محبت نامه، در بحر خسرو و شیرین نظامی گنجوی
گلکده، در بحر خسرو و شیرین نظامی گنجوی
نجم ثاقب، در بحر اسکندرنامه نظامی گنجوی
نزهت الارواح، در بحر مخزن الاسرار نظامی گنجوی
اخلاق حسنی، در بحر مخزن الاسرار نظامی گنجوی
دیوان غزل ها، قصیده ها و دیگر اصناف شعری
روائح الطیبه
بحر الاسرار فی مناقب الاخیار، سفرنامه
پی نوشت ها

↑  شاهد، محمد اقبال، بررسی "بحرالاسرار فی مناقب الاخیار"، فصلنامه ایران شناخت، پاییز ۱۳۷۷، شماره ۱۰.
بهلول بهیج

| بهلول بهیج | بهلول بهیج |
| --- | --- |
استاندار پنجشیر: استاندار پنجشیر
دوره مسئولیت ٢٠٠۵ – ٢٠١٠: دوره مسئولیت ٢٠٠۵ – ٢٠١٠
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ١٩۶٢ ولایت پنجشیر،  افغانستان
درگذشته: ٢٠٢١ آبدره پنجشیر، افغانستان
حزب سیاسی: جبههٔ مقاومت ملی افغانستان
بهلول بهیج (زاده ۱۹۶٢ پنجشیر – درگذشته ٢٠٢١ پنجشیر)  والی پیشین ولایت پنجشیر، از قوم تاجیک بود. وی از فرماندهان آزادی خواه و فرمانده مهم در پنجشیر بود نزدیک به احمد شاه مسعود ، در جریان نبردهای پنجشیر بود و در تحولات اخیر نیز در کنار احمد مسعود مشغول نبرد در پنجشیر بوده است.
فرمانده بهلول بهیج به تاریخ ١٧ شهریور ماه ١۴٠٠ در منطقه آبدره پنجشیر،  در نبرد تن به تن با نیروهای طالبان کشته شد.
دسته‌روی مذهبی در استان کورسک

دسته‌روی مذهبی در استان کورسک، نگارخانه ترتیاکوف، موسکو، ۱۷۵ × ۲۸۰ سانتی‌متر
دسته‌روی مذهبی در استان کورسک (به انگلیسی: Religious Procession in Kursk Governorate) (همچنین با عناوین مراسم عید پاک در ناحیه کورسک یا یک راهپیمایی مذهبی در کورسک گوبرنیا شناخته می‌شود) (به روسی:Крестный ход в Курской губернии) نقاشی بزرگ رنگ روغن روی بوم اثر نقاش و مجسمه‌ساز واقع‌گرای روسی ایلیا رپین (۱۹۳۰–۱۸۴۴) می‌باشد. این اثر که بین سال‌های ۱۸۸۰ و ۱۸۸۳ به پایان رسید، توده‌ای خروشان و جمع‌شده را نشان می‌دهد که در مراسم سالانه دسته‌روی (مسیحیان کلیسای ارتدکس شرقی) شرکت می‌کنند که نماد معروف بانوی ما از کورسک را از خانه‌اش در پوستین موناستری به شهر مجاور کورسک در غرب روسیه حمل می‌کنند.
این صفوف توسط کشیشان ارتدوکس لباس پوشیده که نمادها، فستون‌ها و بنرهایی را بالای سر خود در دست دارند، از میان منظره‌ای غبارآلود هدایت می‌شود. پشت سر آنها جمعیتی عمدتاً از دهقانان دنبال می‌شوند، اما در میان آنها از گدایان و افراد ناتوان، افسران پلیس و نظامی گرفته تا چهره‌هایی از نخبگان استانی نیز حاضرند. به دلیل نگه داشتن این نماد توسط مردی که به نظر می‌رسد مست است، مراسم مذهبی به بحث و جدل منجر شد.
این نقاشی ادامه تفسیر اجتماعی رپین در آثارش است و موارد سوء استفاده از کلیسا و دولت را برجسته می‌کند. او دربارهٔ این اثر نوشت: «من تمام نیروهای بی‌اهمیت خود را به کار می‌برم تا به ایده‌هایم رنگ واقعیت بدهم؛ زندگی اطرافم به شدت مرا آزار می‌دهد و آرامشی به من نمی‌دهد — التماس می‌کند که بر روی بوم شکار شوم…»
ایران در بازی‌های پاراآسیایی ۲۰۲۲

| ایران در بازی‌های پاراآسیایی ۲۰۲۲ | ایران در بازی‌های پاراآسیایی ۲۰۲۲ |
| --- | --- |
شناسه آی‌اوسی: IRI
ان‌اوسی: کمیته ملی پارالمپیک ایران
وبگاه: www.paralympic.ir (فارسی) و (انگلیسی)
در هانگژو اکتبر ۲۲ (۲۲-۱۰) – اکتبر ۲۸ (۲۸-10): در هانگژو اکتبر ۲۲ (۲۲-۱۰) – اکتبر ۲۸ (۲۸-10)
رقابت‌کنندگان: ۲۰۹  در ۱۶ رشته
پرچم‌دار: وحید نوری و ساره جوانمردی
مدال‌ها رتبهٔ دوم:  طلا ۴۴ نقره ۴۶ برنز ۴۱ مجموع ۱۳۱ 
حضورها در بازی‌های پاراآسیایی: حضورها در بازی‌های پاراآسیایی
۲۰۱۰ ۲۰۱۴ ۲۰۱۸: ۲۰۱۰ ۲۰۱۴ ۲۰۱۸
ایران یکی از شرکت‌کنندگان بازی‌های پاراآسیایی ۲۰۲۲ در هانگژو، چین است که از تاریخ ۲۲ اکتبر تا ۲۸ اکتبر ۲۰۲۳ برگزار شد.
رقابت کنندگان

ایران با ۲۰۹ ورزشکار (۱۲۷ مرد و ۸۲ زن) در ۱۶ رشته ورزشی در این بازی ها حضور داشت. در زیر لیست ورزش ها و تعداد ورزشکاران شرکت کننده در بازی های پاراآسیایی ۲۰۲۲ آمده است.
| رشته ورزشی | مردان | زنان | مجموع |
| --- | --- | --- | --- |
|  پارا تیراندازی با کمان | ۷ | ۴ | ۱۱ |
|  پارا دو و میدانی | ۳۱ | ۲۱ | ۵۲ |
|  فوتبال نابینایان | ۱۰ | ۰ | ۱۰ |
|  بوچیا | ۲ | ۲ | ۴ |
|  شطرنج | ۹ | ۷ | ۱۶ |
|  پارا دوچرخه‌سواری | ۳ | ۰ | ۳ |
|  گل‌بال | ۶ | ۶ | ۱۲ |
|  پارا جودو | ۸ | ۰ | ۸ |
|  پاراکانو | ۳ | ۳ | ۶ |
|  پارا وزنه‌برداری | ۱۰ | ۴ | ۱۴ |
|  پاراتیراندازی | ۱ | ۵ | ۶ |
|  والیبال نشسته | ۱۲ | ۱۲ | ۲۴ |
|  پاراشنا | ۵ | ۰ | ۵ |
|  پارا تنیس روی میز | ۴ | ۰ | ۴ |
|  پارا تکواندو | ۴ | ۶ | ۱۰ |
|  بسکتبال با ویلچر | ۱۲ | ۱۲ | ۲۴ |
| Total | ۱۲۷ | ۸۲ | ۲۰۹ |
جدول مدال‌ها > بر پایه تاریخ

| بر پایه تاریخ | بر پایه تاریخ | بر پایه تاریخ | بر پایه تاریخ | بر پایه تاریخ | بر پایه تاریخ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| روز | تاریخ |  |  |  | مجموع |
| روز ۱ | ۲۳ اکتبر | ۸ | ۸ | ۶ |  ۲۲ |
| روز ۲ | ۲۴ اکتبر | ۸ | ۱۱ | ۶ |  ۲۵ |
| روز ۳ | ۲۵ اکتبر | ۸ | ۱۱ | ۷ |  ۲۶ |
| روز ۴ | ۲۶ اکتبر | ۸ | ۶ | ۹ |  ۲۳ |
| روز ۵ | ۲۷ اکتبر | ۷ | ۳ | ۹ |  ۱۹ |
| روز ۶ | ۲۸ اکتبر | ۵ | ۷ | ۴ |  ۱۶ |
| مجموع | مجموع |  ۴۴ |  ۴۶ |  ۴۱ |  ۱۳۱ |
جدول مدال‌ها > بر پایه جنسیت

| مدال‌ها برحسب جنسیت> جنس | مدال‌ها برحسب جنسیت>  | مدال‌ها برحسب جنسیت>  | مدال‌ها برحسب جنسیت>  | مدال‌ها برحسب جنسیت> مجموع | مدال‌ها برحسب جنسیت> درصد |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| مردان | ۳۱ | ۳۴ | ۲۴ | ۸۹ | ۶۷٫۹٪ |
| زنان | ۱۲ | ۱۲ | ۱۶ | ۴۰ | ۳۰٫۵٪ |
| ترکیبی | ۱ | ۰ | ۱ | ۲ |  ۱٫۵۳٪ |
| مجموع | ۴۴ | ۴۶ | ۴۱ | ۱۳۱ | ۱۰۰٪ |
فهرست اسامی مدال‌آوران

اسامی مدال آوران
| رشته | ورزشکار | مدال |
| --- | --- | --- |
| دوومیدانی | امیرحسین علیپور |  |
| دوومیدانی | امان‌الله پاپی |  |
| دوومیدانی | الناز داربیان |  |
| شنا (۱۰۰ متر قورباغه) | سینا ضیغمی‌نژاد |  |
| قایقرانی | سعید حسین‌پور |  |
| دوومیدانی | علیرضا مختاری |  |
| جودو | میثم بنی‌طبا |  |
| شنا (۵۰ متر آزاد) | سینا ضیغمی‌نژاد |  |
| دوومیدانی | الهام صالحی |  |
| دوومیدانی | پرستو حبیبی |  |
| دوومیدانی | مهرداد مرادی |  |
| دوومیدانی | علی پیروج |  |
| قایقرانی | اسلام جاهدی |  |
| تیراندازی | فائزه احمدی |  |
| تکواندو | رزا ابراهیمی |  |
| تکواندو | مهدی پوررهنما |  |
| دوومیدانی | علیرضا زارع |  |
| دوومیدانی | رشید مسجدی |  |
| تیروکمان | تیم دوبل ریکرو مردان |  |
| دوومیدانی | سیدعلی اصغر جوانمردی |  |
| دوومیدانی | یاسین خسروی |  |
| جودو | وحید نوری |  |
| تکواندو | حامد حق شناس |  |
| شنا | سینا ضیغمی |  |
| دوومیدانی | سعید افروز |  |
| دوومیدانی | هاجر صفرزاده |  |
| شطرنج | تیم B۱ |  |
| دوومیدانی | مهدی اولاد |  |
| تیراندازی با کمان ریکرو میکس | تیم تیراندازی با کمان ریکرو میکس |  |
| دوومیدانی | حامد امیری |  |
| شطرنج | ملیحه صفایی |  |
| شطرنج | علیرضا زارع |  |
| دوومیدانی | رومینا چمسورکی | نقره |
| دوومیدانی | صادق بیت |  |
| دوومیدانی | امیر خسروانی |  |
| دوومیدانی | سجاد نیک‌پرست |  |
| قایقرانی | شهلا بهروزی‌راد |  |
| جودو | موسی غلامی |  |
| پارا وزنه‌برداری | موسی بختیار |  |
| پارا وزنه‌برداری | امیر جعفری |  |
| تیراندازی | ساره جوانمردی |  |
| تکواندو | سعید صادقی‌پور |  |
| شنا | سینا ضیغمی‌نژاد |  |
| دوومیدانی | پرستو حبیبی |  |
| دوومیدانی | مهدی مرادی |  |
| تیروکمان | تیم دوبل ریکروزنان |  |
| دوومیدانی | علیرضا مختاری |  |
| دوومیدانی | هرمز صیدی |  |
| تکواندو | علیرضا بخت |  |
| تکواندو | لیلا میرزایی |  |
| پاراوزنه | روح الله رستمی |  |
| دوومیدانی | فاطمه دیبایی |  |
| دوومیدانی | سجاد محمدیان |  |
| شنا | ابوالفضل ظریف |  |
| دوومیدانی | عرفان رضایی |  |
| دوومیدانی | آتنا محمدی‌ها |  |
| دوومیدانی | ظفر ذاکر |  |
| شطرنج | امیر ربی |  |
| شطرنج | تیم شطرنج B2-B۳ بانوان |  |
| شطرنج | تیم شطرنج B2-B۳ آقایان |  |
| قایقرانی | سارا عبدالملکی |  |
| جودو | سعید کوهکن |  |
| تکواندو | مریم عبدالله‌پور |  |
| تکواندو | نرگس جوادی |  |
| دوومیدانی | رویا سلطانی |  |
| دوچرخه‌ سواری | محمد دلیر |  |
| پارا وزنه‌برداری | یوسف یوسفی |  |
| جودو | مهدی برچلو |  |
| دوومیدانی | لیلا کبگ‌زن |  |
| پاراوزنه | مهدیه محمدیان |  |
| تنیس روی میز | حسن جانفشانی |  |
| دوومیدانی | میلاد رمضانی |  |
| جودو | علی نوایی |  |
| دوومیدانی | بتول جهانگیری |  |
| دوومیدانی | فرشته مرادی |  |
| پاراوزنه برداری | زهرا آقایی |  |
| شطرنج | تیم شطرنج B۱ آقایان |  |
| شطرنج | علیرضا قورچی‌بیگی |  |
| تیراندازی با کمان میکس کامپوند | تیراندازی با کمان میکس کامپوند |  |
| دوومیدانی | الهام صالحی |  |
| دوومیدانی | حسن باجلوند |  |
| شنا | شاهین ایزدیار |  |
حاشیه ها

مدال طلای هاشمیه متقیان و مدال نقره زینب مرادی در رشته دوومیدانی پس گرفته شد و برنز چینی تبدیل به طلا شد و ازبکستان و بحرین که مدال نگرفته بودند نقره و برنز گرفتند. علت آن اعتراض ورزشکار چینی به دیر رسیدن این دونفر به اتاق فراخوان (کال روم) عنوان شد در حالی که کادر ایران علت آن را اشتباه والیونتیرها اعلام کردند و گفتند برای بازپس گیری دو مدال وکیل گرفته اند.
هاجر صفرزاده در ۴۰۰ متر رکورد آسیا را شکست ولی با اعتراض حریفان و بازبینی فیلم به دلیل خارج شدن پایش از محوطه اصلی دیسکالیفه شد و شانس حضور در فینال و طلا را از دست داد. حریف چینی در این ماده پس از یک ایرانی دیگر نقره گرفت که در صورت حضور صفرزاده برنز می گرفت.
فاطمه پور اسماعیل پس از دونده هندی در ۱۵۰۰ متر دوم شد ولی به علت تعداد کم شرکت کنندگان (فقط دو نفر) در این ماده مدالی به هیچ‌کدام داده نشد.
مسابقه دوی ۱۰۰ متر در کلاس T۴۷ برگزار و داود علی قاسمی موفق به کسب مدال در دوی ۱۰۰ متر بازی‌های پاراآسیایی هانگژو نشد. در این رقابت داوودعلی قاسمی ملی‌پوش ایران با حریفانش از کشورهای چین، ژاپن (۲ نفر)، اندونزی (۲ نفر) ، هند و فیلیپین مسابقه داد و در پایان با زمان ۱۱٫۴۵ ثانیه که بهترین رکورد شخصی اش نیز محسوب می‌شد ، به مقام هفتم رسید. داود علی قاسمی نسبت به کلاس بندی اش اعتراض داشت و اعلام کرد اعتراض کرده و دنبال بازشگشت به کلاس قبل خود است. او در سه ماده ۱۰۰ متر و ۲۰۰ متر و ۴۰۰ متر شرکت کرد و موفق به کسب مدال نشد در حالی که ارتقای رکوردی داشت و در صورتی که کلاس بندی اش تایید می شد شانس کسب سه مدال طلا داشت ولی داوران او را به یک کلاس بالاتر فرستادند.
در یکی از مواد پرتاب نیزه در روز آخر پرتاب آخر ورزشکار هندی مشکوک به خطا بود ولی گرفته نشد و با ۱۱ سانتی متر اختلاف طلا و برنز به هند و نقره به ایران رسید.
در یکی از مواد پرتابی که هند طلا و ایران هم مدال گرفت ورزشکاران ایرانی پرتاب نیزه نسبت به کلاس بندی ورزشکار هندی اعتراض داشتند.
دو جودوکار ایران به علت دوپینگ در مسابقه شرکت نکردند و شانس مدال را از دست دادند. برخی رسانه ها عدم کلاس بندی را علت دیسکالیفه شدن آن ها اعلام کردند.
در یکی از اوزان وزنه برداری مردان که چین اول و ایران دوم شد مربیان اعتقاد داشتند حرکت چهارم برای مدال محسوب نمی شود و چین برخلاف قوانین ورزشکار خود را برنده اعلام کرده است.
عبدالحسین نوایی

| عبدالحسین نوایی | عبدالحسین نوایی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۶ مرداد ۱۳۰۲ آمل، استان مازندران، ایران
درگذشت: ۱۸ مهر ۱۳۸۳ (۸۱ سال) تهران، ایران
آرامگاه: قطعه هنرمندان بهشت زهرا
ملیت: ایرانی
تحصیلات: حقوق
محل تحصیل: دانشگاه سوربن
پیشه: تاریخ‌نگار
آثار: متعدد
جوایز: چهره ماندگار ایران ۱۳۸۳
دکتر عبدالحسین نوایی (۱۶ مرداد ۱۳۰۲ – ۱۸ مهر ۱۳۸۳) استاد دانشگاه، نویسنده، تاریخ‌نگار، نسخه‌شناس و از چهره‌های ماندگار ایران بود.
زندگی‌نامه

وی در آمل به دنیا آمد و در زمینهٔ ادبیات و تاریخ متبحر و مسلط بود. از او آثار تحقیقی تاریخی، به‌ویژه دربارهٔ دوره قاجار، به یادگار مانده‌است. همچنین وی به تصحیح متون تاریخی قدیمی نیز اشتغال داشته‌است.
از زبان وی

« حاصل عمرم سه سخن بیش نیست، خام بُدَم، پخته شدم، سوختم.
اسمم عبدالحسین است بنابر رسم معمول زمان که برای تجلیل یادبود پدر، نامش را بر یکی از فرزندان می‌گذاشتند من هم بدین نام خوانده شدم.
در سال ۱۳۰۲ در تهران متولّد شدم، هر چند شناسنامه‌ام سال ۱۳۰۴ را نشان می‌دهد.
نام خانوادگی من هم حکایت از خاستگاهمان «نوا» می‌کند. نوا روستایی کوچک است بر سر کوه که ییلاق آمل است و تا چند سال پیش رفت‌وآمد به آن بسیار دشوار بود. نوا همان محلّی است که فتحعلی شاه در یک فصل ییلاقی در آن صاحب پنج پسر شد، یکی از آنها عباس میرزا بود. من هنوز نوا را ندیده‌ام و تا جایی که می‌دانم، از چند نسل قبل از من، همه در تهران اقامت داشته‌اند.»
از زبان وی > تحصیلات

بنابر گفته وی:
« تحصیلات ابتدایی را در مدرسهٔ تمدن و ابن سینا و دوره متوسطه را در مدرسهٔ شرف مظفّری گذراندم و بعد هم برخلاف میلم به دانشسرای عالی رفتم. چون علاقهٔ زیادی به این حرفه نداشتم و تمایل به دیپلمات شدن داشتم مدّتی هم به دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران رفتم، ولی پیشامدی مانع آمد که تحصیلاتم را در آنجا ادامه دهم.
ماجرا از این قرار بود که در امتحانات دیپلم، یک نفر از روی برگهٔ امتحانی من رونویسی کرده بود. در آن زمان تصحیح اوراق امتحانات نهایی به عهدهٔ استادان دانشگاه بود و طبق گفته دو برگه کاملاً شبیه یکدیگر بود، لذا هر دو نفر را به جرم تقلّب از ادامهٔ تحصیل محروم کردند، مدتی طول کشید تا توانستم ثابت کنم که ورقهٔ اصلی متعلق به من است و همین تأخیر باعث شد تا من از ادامه تحصیل در رشتهٔ حقوق محروم شوم؛ البته سال بعد هم در کنکور حقوق شرکت کردم و شاگرد دوم شدم. امّا بدین لحاظ که ناگزیر بودم یکی از دو رشته را انتخاب کنم و یکسال از دورهٔ دانشسرا را گذرانده بودم، همین رشته را ادامه دادم و بعدها دورهٔ دکتری را هم در دانشگاه سوربن فرانسه گذراندم.
پیش از این از سال ۱۳۲۴ به معلمی پرداخته بودم در بازگشت هم به عنوان معلم کارم را آغاز کردم. علی‌رغم این که در نهایت علاقهٔ چندانی به این کار نداشتم، ولی چون قبول مسئولیت کرده بودم با جدیت به مطالعه روی آوردم چون اعتقاد داشتم آنچه در دانشگاه به من آموخته‌اند، مقدمه و فتح بابی بیش نبوده و خودم باید تحصیلم را ادامه دهم.»
آثار > مقاله

چگونه انجمن آثار ملی بنیاد گرفت؟ نامه انجمن، شماره نخست، بهار ۱۳۸۰