stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
الساندرو بورخسه

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۹ مهٔ ۱۹۸۵ ‏(۳۹ سال)
زادگاه:  پالرمو
قد:  1.81 m
پست:  Midfielder
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  Castelfidardo
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  Fincantieri Palermo
۲۰۰۳–۲۰۰۴:  ← باشگاه فوتبال ویچنزا ویرتوس (قرضی)
۲۰۰۴–۲۰۰۵:  Vicenza
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۷ |  Ancona |  ۳۸ |  (۲) |
| ۲۰۰۷–۲۰۰۸ |  باشگاه فوتبال ساسولو |  ۱۴ |  (۰) |
| ۲۰۰۸–۲۰۰۹ |  باشگاه فوتبال مونتسا |  ۱۰ |  (۰) |
| ۲۰۰۹ |  ← Foligno (قرضی) |  ۵ |  (۰) |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۰ |  Foligno |  ۳۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۲ |  باشگاه فوتبال پروجا |  ۶۰ |  (۱) |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۳ |  Foligno |  ۲۹ |  (۰) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۴ |  Chieti |  ۱۸ |  (۰) |
| ۲۰۱۴ |  Sambenedettese |  ۱۴ |  (۱) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۷ |  Matelica |  ۶۵ |  (۲) |
| ۲۰۱۷– |  Castelfidardo |  ۱۹ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۱ فوریه ۲۰۱۸. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۱ فوریه ۲۰۱۸. 
الساندرو بورخسه (انگلیسی: Alessandro Borgese؛ زادهٔ ۹ مهٔ ۱۹۸۵) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آنکونا، باشگاه فوتبال پروجا، باشگاه فوتبال مونتسا، و باشگاه فوتبال ساسولو اشاره کرد.
توان سیال

توان سیال (به انگلیسی: Fluid power) اصطلاحاً به استفاده از یک سیال –مایع یا گاز– برای انتقال توان از نقطه‌ای به نقطه‌ای دیگر گفته می‌شود. اساس هیدرولیک، استفاده از این یک روغن هیدرولیک (مایع) و اساس پنوماتیک استفاده از یک گاز برای این کار است.
یادکرد منابع

↑  جانسون، ۲۶۴.
↑  جانسون، ۱.
تورسیا

| Turcia, Spain | Turcia, Spain |
| --- | --- |
کشور: Spain
بخش خودمختار: کاستیا و لئون
استان: استان لئون، اسپانیا
فهرست دهستان‌های لئن: Turcia
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۱ کیلومتر مربع (۱۲ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۰۴): جمعیت (۲۰۰۴)
 • کل: ۱۲۱۶
 • تراکم: ۳۹٫۲/کیلومتر مربع (۱۰۲/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
تورسیا (به اسپانیایی: Turcia) یکی از دهستان‌های اسپانیا است که در استان لئون، اسپانیا واقع شده‌است.
خصوصیات

تورسیا ۳۱ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۲۱۶ نفر جمعیت دارد.
حسن‌آباد کریک

| حسن‌آباد کریک | حسن‌آباد کریک |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۰°۴۸′۴۴″ شمالی ۵۱°۲۵′۵۲″ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۸۱۲۲۲°شمالی ۵۱٫۴۳۱۱۱°شرقی﻿ / 30.81222; 51.43111: مختصات: ۳۰°۴۸′۴۴″ شمالی ۵۱°۲۵′۵۲″ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۸۱۲۲۲°شمالی ۵۱٫۴۳۱۱۱°شرقی﻿ / 30.81222; 51.43111
کشور: ایران
استان: کهگیلویه و بویراحمد
شهرستان: دنا
بخش: بخش مرکزی
دهستان: دنا
جمعیت: ۶۶ نفر
حسن‌آباد کریک، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دنا در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان دنا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۶ نفر (۱۵خانوار) بوده‌است.
ارول هریس

| ارول هریس | ارول هریس |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹ فوریهٔ ۱۹۰۸ کیمبرلی، مستعمره کیپ (امروزه آفریقای جنوبی)
درگذشت: ۲۱ ژوئن ۲۰۰۹ (۱۰۱ سال)
دوره: فلسفه قرن بیستم
حیطه: فلسفه غرب
علایق اصلی: متافیزیک، هستی‌شناسی، منطق، معرفت‌شناسی، فلسفه علم
 تأثیرگرفته از هگل، باروخ اسپینوزا، هارولد یواخیم، مور، آر.جی. کالینگوود، جان الکساندر اسمیت :  تأثیرگرفته از هگل، باروخ اسپینوزا، هارولد یواخیم، مور، آر.جی. کالینگوود، جان الکساندر اسمیت 
 :  
ارول یوستاس هریس (بهانگلیسی: Errol Eustace Harris)؛ (زاده ۱۹ فوریه ۱۹۰۸- درگذشته ۲۱ ژوئن ۲۰۰۹)، یک فیلسوف اهل آفریقای جنوبی بود. فعالیت او بر توسعه گزارشی منظم و منسجم از منطق، متافیزیک و معرفت‌شناسی مستتر در درک معاصر از جهان، متمرکز بود. هریس معتقد بود که سنت فلسفی غرب در پیوند با تجربه‌گرایی، در تعهد خود به آرمان عقل، منابع لازم برای تحقق این هدف را درون خود دارد. او در سال ۲۰۰۸ تولد ۱۰۰ سالگی خود را جشن گرفت.
زندگی

ارول هریس، در ۱۹ فوریه ۱۹۰۸، در کیمبرلی، آفریقای جنوبی، از پدر و مادری که از لیدز انگلستان مهاجرت کرده بودند، به‌دنیا آمد. پدرش، ساموئل جک هریس، یکی از مدافعان جنگ کیمبرلی بود، که (به همراه سیسیل رودز) در طول جنگ بوئر محاصره شد. ارول مدرک کارشناسی و کارشناس ارشد فلسفه را از دانشگاه رودز در آفریقای جنوبی گرفت، و در دانشگاه آکسفورد، مدرک کارشناسی ادبیات را با پایان‌نامه‌ای در مورد ساموئل الکساندر و آلفرد نورث وایتهد دریافت کرد.
او به‌عنوان افسر آموزش برای بریتانیا خدمت کرد، و در طول جنگ جهانی دوم، با درجه سرگرد در سپاه آموزش ارتش بریتانیا، مربی ارشد کالج آموزش نظامی خاورمیانه در کوه کرمل، فلسطین بود. هو ولدون که بعداً مدیر بی‌بی‌سی شد، به‌عنوان مربی ارشد جانشین او شد. یکی دیگر از مربیان سروان مایکل استوارت بود، که بعدها وزیر امور خارجه در دولت هارولد ویلسون، و متعاقباً بارون فولام شد. در سال ۱۹۵۰، فلسفه را در دانشگاه ویت واترسرند جایی که دبیر، و سپس رئیس انجمن مدرسین بود تدریس کرد. هریس در سال ۱۹۵۳ استاد تمام شد. سپس در هیئت اجرایی هیئت روابط نژادی آفریقای جنوبی به همراه لوتولی، خدمت کرد، و در این سمت با الیور تامبو (شریک حقوقی نلسون ماندلا، که جانشین ماندلا به‌عنوان رئیس کنگره ملی آفریقا شد) آشنا شد و به شورای امنیت ملی مشاوره داد. در سال ۱۹۵۴، اولین اثر مهم فلسفی هریس، «طبیعت، ذهن و علم مدرن»، منتشر شد. در سال ۱۹۵۶، برای سخن‌رانی در دانشگاه ییل و کالج کنکتیکت به ایالات متحده رفت و پس از آن به‌عنوان استاد فلسفه منصوب شد. این باعث شد که فعالیت فلسفی او بدون مانع پیش‌رفت کرده و به رسمیت شناخته شود.
از سال ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۰، به‌عنوان استاد منطق و متافیزیک در دانشگاه ادینبرو، در اسکاتلند مشغول به تدریس شد، و سپس به کالج کنکتیکت بازگشت. در سال ۱۹۶۲، استاد ممتاز فلسفه در دانشگاه کانزاس، و در سال ۱۹۶۶ استاد فلسفه در دانشگاه نورث وسترن شد، و بعدتر با جان ایوانز استاد فلسفه اخلاق شد، و تا زمان بازنشستگی در سال ۱۹۷۶ در آن‌جا تدریس کرد. در سال ۱۹۶۸، در کنگره جهانی فلسفه در وین، ریاست جلسه‌ای را بر عهده داشت و انجمن بین‌المللی متافیزیک را تأسیس کرد. پس از بازنشستگی به‌عنوان استاد مدعو در کالج کارلتون، دانشگاه مارکیت، دانشگاه ویلانوا (به‌عنوان استاد فلسفه الهیات)، و دانشگاه دانشگاه اموری تدریس کرد و پژوهشگر افتخاری در مرکز فلسفه و تاریخ علم در دانشگاه بوستون بود. او رئیس انجمن متافیزیک آمریکا در سال ۱۹۶۹ بود (و در سال ۱۹۸۵ مدال پل وایس این انجمن را برای کمک برجسته به متافیزیک دریافت کرد). همچنین او در سال‌های ۱۹۷۷–۱۹۷۷ ئیس انجمن هگل آمریکا بود. از سال ۱۹۶۳ در خانه‌ای در نزدیکی آمبلساید در انگلستان سکونت داشت، و سال‌های آخر زندگی را در آن‌جا سپری کرد. هریس در ۲۱ ژوئن ۲۰۰۹ در سن ۱۰۱ سالگی درگذشت.
کار فلسفی

آثار منتشرشده هریس در طول سال‌هایی که در کانزاس و نورث وسترن کار می‌کرد، شامل «بنیاد متافیزیک در علم» (۱۹۶۵) و «فرضیه و ادراک: ریشه‌های روش علمی» (۱۹۷۰) بود. او همچنین به متافیزیک باروخ اسپینوزا و هگل، و به تاریخ‌نگاری علاقه‌ای همیشگی داشته‌است. فلسفه اسپینوزا توسط هریس در «رستگاری از یأس: ارزیابی مجددی بر فلسفه اسپینوزا» (۱۹۷۳) بازسازی و تفسیر شده‌است. او در «تفسیر منطق هگل» (۱۹۸۳) از منطق حقیقت و به‌موقع بودن منطق نظری هگل استدلال آورده‌است. در دوران بازنشستگی، فعالیت فلسفی او بدون وقفه ادامه یافت و مقالات و کتاب‌های متعددی از جمله «تفکر رسمی، متعالی و دیالکتیکی: منطق و واقعیت» (۱۹۸۷) را به چاپ رساند.
کار فلسفی > نقد تجربه‌گرایی > نقد معرفت‌شناختی و روش‌شناختی تجربه‌گرایی

هریس این موضع معرفت‌شناختی را دارد که تجربه‌گرایی فلسفی، در هر نسخه‌ای که در اندیشه‌های اروپایی یافت می‌شود، از لاک تا فیلسوفان تحلیلی قرن بیستم، به‌شدت ناسازگار بوده‌است. اصل تحقیق‌پذیری، که تجربه‌گرایی بر آن استوار است، توسط هریس نادرست انگاشته می‌شود، زیرا ادراک حسی، بسته به یک زمینه تفسیری که محصول فعالیت گفتمانی تفکر است، فاقد خودگواهی است. علاوه بر این، اصل راستی‌آزمایی نیز نمی‌تواند ادعای صدق معرفت‌شناس تجربه‌گرا را برای دکترین خود توضیح دهد. «اشتباه» تجربه‌گرایی این است که «ارائه نظریه‌ای دربارهٔ معرفت اگر درست باشد، خود نظریه‌پرداز باید از آن مستثنی باشد، و اگر برای خود نظریه‌پرداز صدق کند، نادرست است». همچنین تجربه‌گرایی نمی‌تواند با توفق بر ضدیت‌های منطقی آلوده‌کننده روش استقرایی، که سعی می‌کند پیدایش و اعتبار شکل جهانی نظریه‌های علمی را توضیح و توجیه کند، غلبه کند. در نهایت، هریس استدلال کرد که روش فرضی-قیاسی که برخی تجربه‌گرایان مانند کارل پوپر برای غلبه بر کاستی‌های روش استقرایی از آن استفاده می‌کنند، به‌دلیل ماهیت صرفاً تحلیلی و حدسی آن، از نظر معرفت‌شناختی بی‌ثمر است.
کار فلسفی > نقد تجربه‌گرایی > نقد نظری و متافیزیکی تجربه‌گرایی

هریس خود را محدود به رد تجربه‌گرایی به شیوه‌ای صرفاً منطقی نمی‌کند، بلکه استدلال می‌کند که بررسی دقیق نتایج به‌دست آمده از نظریه‌ها، توسط فیزیک، زیست‌شناسی و روان‌شناسی تجربی معاصر، و همچنین رویه‌های تحقیق علمی، نشان می‌دهد که تجربه‌گرایی حتی با جهت‌گیری خاص علم معاصر هم‌خوانی ندارد. او نتیجه می‌گیرد که علم از جهان‌بینی نسبی‌گرا، کل‌گرا، ارگانیک، غایت‌شناسانه و سلسله‌مراتبی حمایت می‌کند؛ جهان‌بینیای که با پیش‌فرض‌های متافیزیکی اتمی‌گرایانه، مکانیک‌گرایانه و کثرت‌گرایانه منطق صوری و ریاضی، که اشتباهاً توسط فلسفه برجسته شده‌است، در تضاد است.
کار فلسفی > تاریخ‌نگاری فلسفی

هریس معتقد است که تنوع زمانی آموزه‌های متافیزیکی مختلف را نمی‌توان مجموعه‌ای از نظرات ذهنی و ناپیوسته در نظر گرفت، که اعتبار آن‌ها در بهترین حالت، محدود به دوره‌های خاص است. برعکس، او وجود «مسائل ابدی در فلسفه» را تأیید می‌کند و توسعه تاریخی آن‌ها را فرآیندی منحصربه‌فرد، منطقاً ضروری و غایت‌شناختی می‌داند، که از طریق آن به تدریج، به صورت‌بندی‌های منسجم‌تر و کافی‌تر دست می‌یابند؛ بنابراین، تاریخ‌نگاری فلسفی نباید صرفاً خود را به ثبت ویژگی‌های فلسفی بیرونی آموزه‌های مورد بررسی بدون قضاوت ارزشی محدود کند. وظیفه خاص آن بیش‌تر این است که حق را از باطل تشخیص دهد. هریس در مطالعات تاریخ‌نگاری خود توجه زیادی به متافیزیک اسپینوزا و هگل دارد.
کار فلسفی > تاریخ‌نگاری فلسفی > جوهر و صفات در اسپینوزا

هریس با تأکید بر ارتباط حیاتی آموزه‌های اسپینوزا در مورد بی‌نهایت بودن صفت «ایده فکر cogitatio»، و «ذهن بی‌نهایت خدا intellectus infinitus dei» به‌عنوان یک «حالت نامتناهی» از جوهر، تفسیرهای تجربه‌گرایانه و ماتریالیستی یک طرفه از طبیعت‌گرایی اسپینوز، و آنچه را که او می‌دید را به چالش کشید. او استدلال می‌کند که جدال اسپینوزا علیه علل‌نهایی، باید تنها به دیدگاه غایت‌شناسی بیرونی اشاره داشته باشد، و در نتیجه اسپینوزا توضیح معتبری از فرآیندهای طبیعی را در پرتو غایت‌شناسی درونی رد نمی‌کند. از سوی دیگر، هریس تعابیر متضاد، عرفانی یا «جهانی» از رابطه جوهر و صفات را نیز رد می‌کند، که بر اساس آن جوهر تمایزناپذیر است و صفات چیزی بیش از محصول اقتضایی عقل انسان نخواهد بود. در مقابل، هریس معتقد است که نظریه «شهودی علمی» اسپینوزا به‌وضوح نشان می‌دهد که اسپینوزا همواره هویت جوهر را به‌عنوان یک نظام عقلانی از «جوهرهای فردی» متمایز می‌کند، و علاوه بر این، روش هندسی اسپینوزا صرفاً لباس ظاهری است؛ رویه‌ای که شبیه یک روش دیالکتیکی است.
کار فلسفی > تاریخ‌نگاری فلسفی > فلسفه طبیعت هگل

تفسیر هریس از فلسفه هگل، برخلاف تفسیر اکثر مفسران هگلی در قرن نوزدهم و بیستم، بر نقش حیاتی فلسفه طبیعت در متافیزیک هگل تأکید دارد. در پی بسیاری از تحولات فلسفی که بر پایه‌های نظری علوم طبیعی در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم تأثیر گذاشت، هریس یک «اصلاحیه» در فلسفه طبیعت هگل را مطرح می‌کند، که حداقل سه مورد از بحث‌های اصلی آن را منسوخ می‌داند: (۱) علوم طبیعی چیزی جز محصول فعالیت تحلیلی عقل متناهی نیست. (۲) به‌طور قطعی نمی‌توان به‌وجود آمدن یک فرایند واحد تکامل بیولوژیکی واقعی را در فلسفه طبیعی اثبات کرد. (۳) «بی‌نهایت بد» شکل مکانی-زمانی ماهیت غیرارگانیک، گواه روشنی بر خود متناقض بودن آن است. به گفته هریس، در واقع، نظریه‌های نسبیت خاص و عام انیشتین، و همچنین نظریه‌های کیهان‌شناختی معاصر (جهان در حال انبساط)، شامل تصوری قابل‌قبول از جهان فیزیکی به‌عنوان «کل متناهی اما نامحدود» است. به‌طوری که با خیال راحت می‌توان آن را تجسم عینی و طبیعی «بی‌نهایت واقعی infinitum actu» دانست، که هگل آن را به ذهنیت زندگی و روح محدود کرده بود.
کار فلسفی > معرفت‌شناسی، متافیزیک و فلسفه ذهن هریس

هریس از امکان شناخت حقیقت عینی دفاع می‌کند. انتقاد او از واقع گرایی ساده‌لوحانه معرفت‌شناسی پوزیتیویستی، هرگز شکل ذهنیت‌گرایی یا شک‌گرایی به خود نمی‌گیرد. از نظر او حقیقت اوج یک فرایند غایت‌شناختی است که اشکال انتزاعی‌تر و ابتدایی‌تر آن دیدگاه‌های نظری است، که توسط علوم طبیعی و انسانی به‌کار گرفته شده‌اند؛ درحالی‌که ملموس‌ترین جنبه آن، با فعالیت خودبازتابی تفکر متافیزیکی منطبق است. عناصر متافیزیک او تأثیرپذیرفته از یگانه‌گرایی خردگرایانه اسپینوزا، ایده‌آلیسم مطلق هگل، منطق کالینگوود و نظریه انسجام حقیقت یواخیم است. او آورده‌است:
«بر این اساس، نظریه فلسفی مورد نیاز نگرش مدرن باید پنج تز اصلی را حفظ کند: (۱) این‌که ذهن در همه چیز نهفته‌است؛ (۲) این‌که واقعیت یک کل، خودکفا و خودنگهدار است، و انسجام آزمون صدق هر نظریه در مورد آن وجود دارد؛ (۳) این‌که موضوع و ابژه دانش در نهایت یکی هستند؛ یک چیز، ولی از دیدگاه‌های مخالف (که مکمل یکدیگرند)؛ (۴) این‌که رویدادها و پدیده‌ها فقط به‌صورت غایت‌شناختی قابل توضیح هستند. و (۵) این‌که در نتیجه، اصل نهایی تفسیر، اصل ارزش است.»
از نظر هریس، وحدت نهایی سوژه و ابژه معرفت به این معناست که واقعیت، که ابژه خاص تفکر متافیزیکی است، با عقل منطقی، که کنش خودآگاه تفکری منسجم است که به واقعیت می‌اندیشد، یکسان است. برای هریس تنها منطق دیالکتیکی می‌تواند جوهر چنین هویتی را درک کند. تنها منطق دیالکتیکی می‌تواند با تفکیک در ایده مطلق منفی بودن تناهی، ظاهر و خطا، جهانی منطقی را آشکار کند. در نتیجه، متافیزیک هریس، مانند هگل، به یک «منطق ساخت» و یک الاهیات همه‌درخدایی تبدیل می‌شود.
تحولات بعدی فعالیت هریس

در سال ۲۰۱۷، جیمز شوفیلد پایان‌نامه دکترای خود را با عنوان «کل‌گرایی دیالکتیکی: متافیزیک گم‌شده هریس‌» به دانشگاه کنتربری ارائه کرد. در این پایان‌نامه، او استدلال کرد که هریس نه تنها پیش‌بینی‌هایی کرده‌است، بلکه چارچوبی متافیزیکی برای یکپارچه‌سازی طیفی از نظریه‌های جاری در سراسر علوم خاص کیهان‌شناسی، زیست‌شناسی سیستم‌ها و مطالعات آگاهی ارائه کرده‌است. شاید مهم‌ترین بحث در این زمینه این بوده‌است که فعالیت فلسفی هریس یک هستی‌شناسی مونیستی خنثی برای فلسفه ذهن، به نام وضع‌گرایی ارائه می‌دهد.
آثار برگزیده

بسیاری از آثار فلسفی ارول هریس در مرکز ایده‌آلیسم و لیبرالیسم جدید، دانشگاه هال، انگلستان قرار دارد.
آثار برگزیده > به عنوان نویسنده

بررسی آفریقای جنوبی (۱۹۴۷)
بقای انسان سیاسی، مطالعه‌ای در اصول نظم بین‌المللی (۱۹۵۰)
تمدن «سفید». چگونه آن را تهدید می‌کند و چگونه می‌توان آن را در آفریقای جنوبی حفظ کرد (۱۹۵۲)
طبیعت، ذهن و علم مدرن (۱۹۵۴)
مکاشفه از طریق عقل در پرتو علم و فلسفه (۱۹۵۸)
تحلیل و بینش (۱۹۶۲)
مبانی متافیزیک در علم (۱۹۶۵)
نابودی و اتوپیا (۱۹۶۶)
مبانی فلسفه (۱۹۶۹)
فرضیه و ادراک (۱۹۷۰)
رستگاری از ناامیدی، بازنگری در فلسفه اسپینوزا (۱۹۷۳)
اطمینان ادراکی و واقعیت جهان (۱۹۷۴)
مسئله شیطان (۱۹۷۷)
الحاد و خداباوری (۱۹۷۷)
تفسیری از منطق هگل (۱۹۸۳)
تفکر رسمی، متعالی و دیالکتیکی (۱۹۸۷)
واقعیت زمان (۱۹۸۸)
کیهان و آنتروپوس (۱۹۹۱)
کیهان و تئوس (۱۹۹۲)
یک دنیا یا هیچ (۱۹۹۳)
روح هگل (۱۹۹۳)
ماده اسپینوزا (۱۹۹۵)
آخرالزمان و پارادایم (۲۰۰۰)
فدراسیون زمین در حال حاضر! (۲۰۰۵)
تأملاتی در باب مشکل آگاهی (۲۰۰۶)
هریس همچنین نویسنده بیش از نود مقاله و کتاب منتشرشده است که اولین آن‌ها در سال ۱۹۳۶ منتشر شد.
آثار برگزیده > به‌عنوان ویراستار و همکاری ویرایش مشترک

«قوانین دکارت برای جهت‌دهی ذهن» اثر هارولد یواخیم (بازسازی‌شده از یادداشت‌های گرفته‌شده توسط شاگردانش - پروفسور. یواخیم قبلاً استاد منطق وایکهام در دانشگاه آکسفورد بود.
«به‌سوی حکم‌رانی جهانی واقعی: واکنش‌های انتقادی به «همسایگی جهانی ما» (ویراستار با جیمز ای. یونکر)
«تاریخ فلسفه از دکارت تا هگل» اثر آرتور ریچی لرد (ویرایش مشترک، همراه با تفسیر و حاشیه‌نویسی، با ویلیام سویت)
نسخه تجدید چاپ «اصول سیاست» اثر آرتور ریچی لرد، همراه با ارزیابی انتقادی (تدوین‌شده، همراه با تفسیر و حاشیه‌نویسی، با ویلیام سویت)
«مسائل بنیادی در فلسفه» اثر آرتور ریچی لرد (ویرایش مشترک، همراه با تفسیر و حاشیه‌نویسی، با ویلیام سویت)
به عنوان همکاری در ترجمه

«ایده‌هایی برای فلسفه طبیعت» اثر فردریش ویلهلم جوزف فون شلینگ. (مترجم با پروفسور پیتر هیث)
رودریگو بکائو

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Rodrigo Nascimento França
زادروز:  ۱۹ ژانویهٔ ۱۹۹۶ ‏(۲۸ سال)
زادگاه:  سالوادور، باهیا
قد:  1.91 m
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال اودینزه
شمارهٔ پیراهن:  ۵۰
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۹–۲۰۱۶:  باشگاه ورزشی باهیا
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۹ |  باشگاه ورزشی باهیا |  ۱۸ |  (۱) |
| ۲۰۱۸–۲۰۱۹ |  ← باشگاه فوتبال زسکا مسکو (قرضی) |  ۲۸ |  (۰) |
| ۲۰۱۹– |  باشگاه فوتبال اودینزه |  ۱۲۷ |  (۶) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۳:۵۴, ۱۴ مه ۲۰۲۳ (UTC). :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۳:۵۴, ۱۴ مه ۲۰۲۳ (UTC). 
رودریگو بکائو (انگلیسی: Rodrigo Becão؛ زادهٔ ۱۹ ژانویهٔ ۱۹۹۶) بازیکن فوتبال اهل برزیل است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اودینزه، باشگاه فوتبال زسکا مسکو، و باشگاه ورزشی باهیا اشاره کرد.
کلیرمانت، کارولینای شمالی

| Claremont, North Carolina | Claremont, North Carolina |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of Claremont, North Carolina: Location of Claremont, North Carolina
کشور: ایالات متحده آمریکا
ایالت: کارولینای شمالی
شهرستان: Catawba
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۵ مایل مربع (۶٫۵ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲٫۵ مایل مربع (۶٫۵ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۹۸۱ فوت (۲۹۹ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۱٬۳۵۵
 • تراکم: ۵۴۲٫۰/مایل مربع (۱۵۹٫۹/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: 28610
کد منطقه: 828
FIPS code: 37-12720
GNIS feature ID: 1019681
کلیرمانت (به انگلیسی: Claremont) شهری در ایالت کارولینای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۳۵۲ نفر بوده‌است.
تپه شهر سوخته ۳۶۸

| تپه شهر سوخته ۳۶۸ | تپه شهر سوخته ۳۶۸ |
| --- | --- |
نام: تپه شهر سوخته ۳۶۸
کشور: ایران
استان: استان سیستان و بلوچستان
شهرستان: شهرستان زابل
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: تپه، شهر تاریخی
دیرینگی: هزاره سوم
دورهٔ ساخت اثر: هزاره سوم
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۹۶۳۸
تاریخ ثبت ملی: ۲۸ شهریور ۱۳۸۶
تپه شهر سوخته ۳۶۸ مربوط به هزاره سوم قبل از میلاد است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۹/۲ کیلومتری جنوب شرق پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۸ شهریور ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۱۹۶۳۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
روکوهارا

روکوهارا (به ژاپنی: 六波羅（ろくはら); نام مکانی برای منطقه از گوجو اوجی تا شیچیجو اوجی در ساحل شرقی رودخانه کاموگاوا در کیوتو، بخشی از بخش فعلی هیگاشی‌یاما، کیوتو است. گفته می‌شود که در سال ۹۵۱، کویا (راهب) معبد سایکو-جی را در این منطقه تأسیس کرد و بعداً چوشین این معبد را به معبد روکوهارامیتسو-جی تغییر نام داد، به همین دلیل نام این مکان را «روکوهارا» گذاشتند.
در دوره اینسی (حکومت در گوشه‌نشینی)، تایرا نو ماساموری یک سالن یادبود برای خانواده‌اش ساخت و پسرش تاداموری روکوهاراکان را ساخت که پایگاه سامورایی‌ها (اشرافیت نظامی) شد. [[تغییر وضعیت فهرست محتویات
خاندان ایسه‌هی]] متشکل از پدر و پسر ماسانوری در ولایت ایسه مستقر بود و روکوهارا به دلیل نزدیک بودن به بزرگراه از کیوتو به ایسه و توگوکو به عنوان پایگاه آنها انتخاب شد. علاوه بر این، این واقعیت که امپراتور گوشیراکاوا، سالن هوجوجی را در جنوب روکوهارا ساخته بود، در رابطه با وظیفه سامورایی به عنوان ملازم اینگوشو نیز نکته مهمی است. این شهر در دوران تایرا نو کیوموری به مرکز حکومت خاندان تایرا تبدیل شد، اما کیوموری بعداً «محل اقامت نیشی-هاچیجو» را در راکوچو (هاچیجو ایچیبو) ساخت و پایگاه سیاسی خود را به آنجا منتقل کرد. با این حال، پایگاه نظامی خاندان تایرا همچنان در روکوهاراکان باقی ماند. علاوه بر این، در روند به قدرت رسیدن کیوموری، در زمان امپراتور نیجو، منطقه اطراف ساکیو سانجو سانبو، جایی که اوشیکوجی هیگاشینودونو در آن قرار دارد، مشخص است که عمارتی در روکوهارا، مکان سکونت تایرا نو تسونه‌موری، همسر قانونی تایرا نو مونه‌موری، کیوکو، و زن صیغه ای تایرا نو شیگه‌موری بوده است و گمان می‌رود که در دوره ای که کیوموری در تماس نزدیک با امپراتور نیجو بود، این مکان نیز یکی از پایگاه‌های کیوموری بوده است.
راینهارد مایر

| راینهارد فردریش مایکل می | راینهارد فردریش مایکل می |
| --- | --- |
راینهارد مایر، ۲۰۱۴: راینهارد مایر، ۲۰۱۴
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: Reinhard Friedrich Michael Mey
نام(های) دیگر: Frédérik Mey (in France) Alfons Yondrascheck
زاده: ۲۱ دسامبر ۱۹۴۲ ‏(۸۱ سال) Berlin, Germany
ژانر: Folk, chanson, skiffle
پیشه(ها): Musician, singer, songwriter
ساز(ها): Vocals, guitar, trumpet
سال‌های فعالیت: 1965–present
ناشر(ان): EMI
وبگاه: www.reinhard-mey.de
راینهارد فردریش مایکل می (زاده ۲۱ دسامبر ۱۹۴۲ در برلین) موسیقیدان آلمانی است و از اواخر دهه ۱۹۶۰ یکی از محبوب‌ترین خواننده‌ها و ترانه‌سرای آلمان است. نام مستعار او فردریک می (در کشور فرانسه)، آلفونس یوندراشک و راینر می است.
نام مستعار

او نام مستعار می فردریک می را از نسخه فرانسوی نام میانی خود فردریش گرفته‌است. او این نام را را به دلایل آوایی انتخاب کرد، زیرا به نظر او نام کوچک فرانسوی Renaud، که مطابق با آلمانی Reinhard است، منجر به تلفظ نامطلوب فرانسوی می‌شد. صدای رنو مانند رنو و به عنوان نام کامل Renaud Mey شبیه به renommée است.
نام مستعار دیگر آلفونسو یوندارچک بود که تحت آن آهنگ Gute Nacht,Freunde را برای دو نفر Inga &amp; Wolf نوشت. آنها قرار بود در مسابقه آواز یوروویژن ۱۹۷۲ شرکت کنند. در دور مقدماتی آلمان در ۱۹. فوریه ۱۹۷۲، این آهنگ در رتبه چهارم قرار گرفت. می قبلاً از این نام در آهنگ Ankomme Freitag den 13 در آلبومی با این نام استفاده کرده بود، که در آن تأیید می‌کند که «قطعاً آلفونس یوندراشک نیست». در اثر می نیز از او یاد شده‌است: در Zwei Hühner auf dem Weg nach die Vorgestern، آلفونس یوندراشک به عنوان نویسنده نمایشنامه ای به همین نام آورده شده‌است.
یکی از اولین نام‌های مستعار راینر می است که تحت آن نمایشنامه Geh und Fang den Wind را در سال ۱۹۶۵ منتشر کرد، تفسیری به زبان آلمانی از موفقیت Donovan Catch The Wind (متن آلمانی: Joe Menke). این نام مستعار ناخواسته ایجاد شد - تهیه‌کننده نام را اشتباه نوشته بود.
۱۹۷۱: اولین تور بزرگ (آلمان)
۱۹۷۲: تور ۱۴۲ شهر (آلمان، اتریش و سوئیس)
۱۹۷۴: تور ۳۰ شهر (فرانسه)
۱۹۷۶: تور ۴۰ شهر (فرانسه، بلژیک و هلند)
۱۹۷۶: اجرای سه هفته ای مهمان در کاخ کنگره پاریس
۱۹۷۷: تور ۳۰ شهر (فرانسه)
۱۹۷۷: ۷۲ گشت شهری (آلمان، اتریش و سوئیس)
۱۹۷۹: اجرای سه هفته ای مهمان در سالن موسیقی پاریس "Bobino"
۱۹۸۰: ۵۶ گشت شهری (آلمان، اتریش و سوئیس)
۱۹۸۳: تور ۶۰ روزه (آلمان، اتریش و سوئیس)
۱۹۸۶: تور بزرگ (آلمان، اتریش و سوئیس)
۱۹۸۸: تور ۵۵ شهر (آلمان)
۱۹۸۹: تور ۱۴ روزه (اتریش)
۱۹۹۰/۱۹۹۱: تور رنگی. ۵۵ شهر در آلمان، ۱۱ روز از طریق اتریش
۱۹۹۲/۱۹۹۳: همه چیز به تور می‌رود. ۶۰ روز از طریق آلمان، ۱۴ روز از طریق اتریش و سوئیس
۱۹۹۴/۱۹۹۵: همیشه در تور. ۶۰ روز از طریق آلمان، ۱۹ روز از طریق اتریش و سوئیس
۱۹۹۶/۱۹۹۷: تور بیکن. ۶۱ روز از طریق آلمان، ۱۷ شهر در اتریش و سوئیس
۱۹۹۸/۱۹۹۹: پیام در یک تور بطری. ۶۰ شهر در آلمان، ۲۷ شهر در اتریش و سوئیس
۲۰۰۰: تور قایقرانی تک دست. ۶۰ شهر در آلمان، اتریش و سوئیس
۲۰۰۲: تور Rüm Hart. 60 شهر در آلمان، اتریش و سوئیس
۲۰۰۵/۲۰۰۶: تور نانگاپاربات. ۶۰ روز از طریق آلمان و سوئیس، ۱۱ روز از طریق اتریش
۲۰۰۸: تور سگ‌های رنگارنگ. ۶۰ روز از طریق آلمان، اتریش و سوئیس
۲۰۱۱: تور بارانی می. ۶۲ روز از طریق آلمان و سوئیس
۲۰۱۴: تور "سپس آن را خوب انجام بده". ۶۰ روز از طریق آلمان
۲۰۱۷/۲۰۱۸: تور آقای لی. ۳۰ روز از طریق آلمان، ۱۰ روز از طریق اتریش
جوایز و افتخارات

1968: Prix International de la Chanson française (به عنوان اولین خواننده خارجی)
۱۹۸۳: صلیب شایستگی بر روی روبان نشان شایستگی جمهوری فدرال آلمان
۱۹۸۷: نشان شایستگی ایالت برلین
۱۹۹۲: جایزه رکورد آلمان
1992: ECHO Pop برای یک عمر دستاورد
۱۹۹۴: جایزه کاباره آلمان
۱۹۹۶: فهرست آهنگ
۱۹۹۹: بهترین لیست آهنگ
۲۰۰۰: قایقران برای انجمن آلمان برای نجات افراد غرق شده کشتی
۲۰۰۱: صلیب شایستگی ۱ درجه نشان شایستگی جمهوری فدرال آلمان
۲۰۱۱: جایزه نویسنده موسیقی آلمان در بخش متن/ترانه‌سرا
کارها

راینهارد می: پیتر، داستان کوتاه در گلچین دوستی‌ها اثر ماری-لویز مرجان (ویرایشگر), Hoffmann and Campe, Hamburg 2004, ISBN 3-455-05141-3.
راینهارد می، برند شرودر: هر چیز دیگری که دوست دارم بگویم. Kiepenheuer & Witsch, Cologne 2005, ISBN 978-3-462-03622-0.
راینهارد می: از همان ابتدا. کتاب ترانه با مهمترین آهنگ‌های او (۱۹۶۹–۱۹۸۵). با تبلچر، تکنیک‌های چیدن گیتار، نت و متن کامل. Voggenreiter, Bonn 2005, ISBN 978-3-8024-0049-0.
راینهارد می: بانتر هاند، کتاب آهنگ: سامر '۵۲. ماهیگیر و رئیس. ووتان و گرگ. سگ رنگارنگ سه جعبه از دوران کودکی. سه سال و یک روز من عاشق منشی ام هستم. ممنون پری خوب عزیز. من به یک ساملی نیاز دارم خیابان فردریش. خواهر بزرگتر کای کاخ فیلم شریدر. موسیقی می بیتل، برلین ۲۰۰۷، ISBN 978-3-925482-26-7.
راینهارد می: همه آهنگ‌ها - Toutes les chansons، سیزدهمین، نسخه توسعه یافته. نسخه راینهارد می، برلین ۲۰۱۳، ISBN 978-3-925482-28-1 (آلمانی، فرانسوی).
راینهارد می: تا امروز. کتاب ترانه ۷۳ آهنگ. Voggenreiter, Bonn 2014, ISBN 978-3-8024-1000-0 (متون و یادداشت‌ها).
ادبیات

جولیا کلوک: از تفاوت‌های ظریف تا اتوتراپی. تصنیف‌های معاصر با استفاده از مثال فرانتس یوزف دگنهارت، راینهارد می و هانس وادر، پایان‌نامه کارشناسی ارشد در دانشگاه کنستانز، ۱۹۹۷، DNB 1079280499، urn:nbn:de:bsz:352-opus-1666:{{{2}}}.
مارک سیگالسکی: "آهنگ سیاسی" در جمهوری فدرال آلمان بین سالهای ۱۹۶۴ و ۱۹۸۹ با استفاده از نمونه فرانتس یوزف دگنهارت، هانس وادر و راینهارد می. (= eScripta. سری انتشارات گوتینگن برای مطالعات آلمانی دانشجویی، جلد 1. eScripta, Göttingen 2011، DNB 1013004485، پایان‌نامه کارشناسی ارشد در دانشگاه گوتینگن، سمینار برای زبان آلمانی، ۲۰۱۱، escripta.de (PDF; 1 MB؛ ۱۷۷ صفحه)، ISSN 2192-0559).
آلبرت مایر : اشتیاق آیکندورف بر ابرهای راینهارد می (۲۰۲۱)