بلشویسم یهودی
در آلمان نازی

والتر لاکویر تئوری توطئه یهودی-بلشویکی را به ایدئولوگ نازی آلفرد روزنبرگ می‌رساند، که برای او بلشویسم «شورش نژادهای یهودی، اسلاو و زردپوست، علیه نژاد آریایی آلمانی در روسیه بود». به گفته روزنبرگ، آلمانی‌ها مسئول دستاوردهای تاریخی روسیه بودند و توسط بلشویک‌ها که منافع مردم روسیه را نمایندگی نمی‌کردند، بلکه منافع جمعیت یهودی و زردپوست آن را نمایندگی می‌کردند، کنار گذاشته شدند.
مایکل کلوگ، در تز دکترای خود، استدلال می‌کند که ایدئولوژی نژادپرستانه نازی‌ها تا حد قابل توجهی تحت تأثیر مهاجران سفید روسی در آلمان بود، که بسیاری از آن‌ها، در حالی که تابع سابق امپراتوری روسیه بودند، از تبار غیر روسی بودند: آلمانی‌های روسیه، ساکنان سرزمین‌های بالتیک از جمله آلمانی‌های بالتیک، و اوکراینی‌ها. نقش ویژه آن‌ها (بازسازی: سازمان اقتصادی- سیاسی شرق) بود. به عنوان مثال، رهبر آن‌ها در ارائه پروتکل بزرگان صهیون به زبان آلمانی نقش اساسی داشت. او استدلال می‌کرد که هیتلر نخست فیلسمی‌گرا بود و پس از سال ۱۹۱۹ تحت تأثیر اعتقادات مهاجران سفید در مورد توطئه یهودیان، وحدتی نادیده از سرمایه‌داران مالی تا بلشویک‌ها برای تسخیر جهان، به شدت یهودی‌ستیز شد؛ بنابراین، نتیجه‌گیری او این است که مهاجران سفید سرچشمه مفهوم نازی از بلشویسم یهودی بوده‌اند. آن ماریا سامارتینو استدلال می‌کند که این دیدگاه قابل انتقاد است. در حالی که شکی وجود ندارد که مهاجران سفید در تقویت ایده‌ی «بلشویسم یهودی» در میان نازی‌ها مؤثر بودند، این مفهوم در بسیاری از اسناد اولیه آلمان پس از جنگ جهانی اول نیز یافت می‌شود.
در طول دهه ۱۹۲۰، هیتلر اعلام کرد که مأموریت جنبش نازی نابودی «بلشویسم یهودی» است. هیتلر اظهار داشت که «سه رذیلهٔ بلشویسم یهودی، دموکراسی، صلح‌طلبی و انترناسیونالیسم است. و یهودیان پشت بلشویسم، کمونیسم و مارکسیسم هستند.»
در آلمان نازی، این مفهوم بلشویسم یهودی منعکس‌کنندهٔ این تصور رایج بود که کمونیسم جنبشی با الهام از یهودیان و رهبری یهودیان بود که از همان ابتدا به دنبال تسلط بر جهان بودند. این اصطلاح به صورت چاپی در جزوه ۱۹۲۴ روزنامه‌نگار آلمانی دیتریش اکارت (بلشویسم از موسی تا لنین) رایج شد که هر دوی موسی و لنین را کمونیست و همچنین یهودی نشان می‌داد. پس از آن نسخه در سال ۱۹۲۳ آلفرد روزنبرگ از پروتکل بزرگان صهیون و سپس کتاب نبرد من آدولف هیتلر در سال ۱۹۲۵، منتشر شد که بلشویسم را به عنوان تلاش قرن بیستم یهودیان برای به دست گرفتن سلطه جهانی در دست خود نشان می‌داد.
به گفته هنری رولین، جاسوس و نویسنده فرانسوی، «هیتلریسم» بر اساس «ضدانقلاب ضد شوروی» است که «افسانه یک توطئه مرموز یهودی-فراماسونی-بلشویکی» را ترویج می‌کند، که مستلزم آن است که جنگ جهانی اول توسط یک توطئه وسیع یهودی-فراماسونری برای سرنگونی امپراتوری‌های روسیه، امپراتوری آلمان و امپراتوری اتریش-مجارستان و اجرای بلشویسم با دامن زدن به ایده‌های لیبرال تحریک شده بود.
یک منبع اصلی برای پروپاگاندا دربارهٔ بلشویسم یهودی در دهه ۱۹۳۰ و اوایل دهه ۱۹۴۰، خبرگزاری بین‌المللی ولت-دینست طرفدار نازی و یهودی‌ستیز بود که در سال ۱۹۳۳ توسط اولریش فلایشهاور تأسیس شد.
در ارتش آلمان، گرایش به دیدن کمونیسم شوروی به عنوان یک توطئه یهودی از زمان جنگ جهانی اول افزایش یافته بود، چیزی که در زمان نازی‌ها رسمیت یافت. جزوه‌ای در سال ۱۹۳۲ توسط اوالد بانس از انجمن ملی علوم نظامی آلمان که توسط دولت تأمین می‌شود، رهبری شوروی را عمدتاً یهودی توصیف می‌کند که بر جمعیت بی‌تفاوت و بی‌فکر روسیه تسلط دارد.
پروپاگاندای تولید شده در سال ۱۹۳۵ توسط آزمایشگاه جنگ آلمان وابسته به وزارت جنگ آلمان، مقامات شوروی را «یهودیان کثیف» توصیف می‌کرد و از سربازان ارتش سرخ می‌خواست قیام کنند و «کمیسارهای یهودی» خود را بکشند. این مطالب در آن زمان مورد استفاده قرار نگرفت، اما به عنوان مبنایی برای تبلیغات در دهه ۱۹۴۰ بود.
اعضای اس‌اس تشویق می‌شدند تا علیه «انسان‌های بلشویک یهودی» مبارزه کنند. در جزوه اس‌اس به عنوان یک سازمان مبارز ضد بلشویست که در سال ۱۹۳۶ منتشر شد، رایشسفورر-اس‌اس هاینریش هیملر نوشت:
«ما مواظب خواهیم بود که دیگر هرگز در آلمان، قلب اروپا، انقلاب یهودی ـ بلشویکی مادون‌انسانی نتواند از درون یا از طریق فرستادگانی از بیرون برافروخته شود.»
هیتلر در سخنرانی خود در پارلمان آلمان در توجیه عملیات بارباروسا در سال ۱۹۴۱ گفت:
برای بیش از دو دهه رژیم بلشویک یهودی در مسکو تلاش کرده بود نه تنها آلمان، بلکه تمام اروپا را به آتش بکشد… حاکمان بلشویک یهودی در مسکو به‌طور سرسختانه متعهد شده‌اند که سلطه خود را بر ما و سایر ملل اروپایی تحمیل کنند. نه تنها از نظر روحی، بلکه از نظر قدرت نظامی نیز… اکنون زمان مقابله با توطئه جنگ افروزان یهودی آنگلوساکسون و حاکمان یهودی مرکز بلشویک در مسکو فرا رسیده‌است!
فیلد مارشال ویلهلم کایتل در ۱۲ سپتامبر ۱۹۴۱ دستوری صادر کرد که در آن اعلام کرد: «مبارزه با بلشویسم مستلزم اقدامی بی‌رحمانه، پرانرژی و سختگیرانه بیش از هر چیز علیه یهودیان، حاملان اصلی بلشویسم است».
مورخ ریچارد جی. ایوانز نوشته‌است که افسران ورماخت روس‌ها را دون‌انسان می‌دانستند و از زمان حمله به لهستان در سال ۱۹۳۹ به سربازان خود می‌گفتند که جنگ توسط «موجودات موذی یهودی» ایجاد شده‌است، به سربازان توضیح دادند که جنگ علیه اتحاد جماهیر شوروی جنگی بود برای از بین بردن آنچه که به‌طور مختلف به عنوان «دون‌انسان بلشویک یهودی»، «انبوه مغولان»، «سیل آسیایی» و «جانور سرخ» توصیف می‌شد، این زبان به وضوح قصد دارد با تقلیل دشمن به چیزی کمتر از انسان جنایات جنگی ایجاد کند.
یوزف گوبلس در سال ۱۹۴۲ مقاله ای به نام «روح به اصطلاح روسی» منتشر کرد که در آن ادعا کرد بلشویسم اسلاوها را استثمار می‌کند و نبرد اتحاد جماهیر شوروی تعیین می‌کند که آیا اروپا تحت کنترل کامل یهودیان بین‌المللی قرار می‌گیرد یا خیر.
تبلیغات نازی‌ها عملیات بارباروسا را به عنوان یک جنگ ایدئولوژیک-نژادی بین نازیسم آلمان و «یهودی بلشویسم» معرفی کرد و دشمن خود شوروی را به عنوان نیرویی از اسلاوهای دون‌انسان و وحشیانی که درگیر «روش‌های وحشیانه جنگ آسیایی» بودند که توسط کمیسرهای شیطان صفت یهودی فرماندهی می‌شدند که سربازان آلمانی به آنها رحم نمی‌کردند. اکثریت قریب به اتفاق افسران و سربازان ورماخت تمایل داشتند که جنگ را از منظر نازی‌ها تلقی کنند و مخالفان شوروی خود را دون‌انسان می‌دانستند.
در حالی که ناسیونال سوسیالیسم نسخه و فرمول‌بندی جدیدی از فرهنگ اروپایی را به ارمغان آورد، بلشویسم اعلان جنگی است که توسط دون‌انسان‌های بین‌المللی به رهبری یهودیان علیه خود فرهنگ اعلام می‌شود. نه تنها ضد بورژوازی نیست، بلکه ضد فرهنگی نیز هست. در نهایت به معنای نابودی مطلق تمامی پیشرفت‌های اقتصادی، اجتماعی، دولتی، فرهنگی و تمدنی تمدن غرب به نفع یک دسته بین‌المللی بی‌ریشه و کوچ‌نشین از توطئه‌گران است که نمایندگی خود را در یهودیت یافته‌اند. — یوزف گوبلس، کنگره حزب نازی در نورنبرگ، سپتامبر ۱۹۳۵