stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ساعت آونگی (کتاب)
بررسی اجمالی

کتاب ساعت آونگی («هورولوگیوم اُسیلاتوریوم») که در سال ۱۶۷۳ منتشر شد، نتیجه علاقه هویگنس به استفاده از آونگ برای تنظیم دقیق ساعت‌ها بود. در آن زمان، ساعت‌ها با استفاده از ترازهایی تنظیم می‌شدند که اغلب غیرقابل اعتماد بودند و این امر به ویژه برای کشوری مانند هلند که به تجارت دریایی وابسته بود، مشکل‌ساز بود.
هویگنس در سال ۱۶۵۶ شروع به کار بر روی یک مدل ساعت آونگی کرد و سال بعد آن را ثبت اختراع کرد. طراحی او که در سال ۱۶۵۸ منتشر شد، ترکیبی از ایده‌های موجود بود، اما به سرعت محبوب شد و بسیاری از ساعت‌های آونگی بر اساس آن ساخته شدند. حتی برج‌های ساعت موجود در اسخیفنینگن و اوترخت و دیگر شهرها نیز با طرح هویگنس اصلاح شدند.
هویگنس به مطالعات ریاضی خود در مورد سقوط آزاد ادامه داد و در سال ۱۶۵۹ به نتایج مهمی دست یافت. او همچنین متوجه شد که دوره تناوب آونگ‌های ساده کاملاً یکسان نیست و تا حدودی به دامنه نوسان آنها بستگی دارد. او به دنبال راهی بود تا گوی آونگ را به‌طور قابل اعتماد و مستقل از دامنه آن حرکت دهد و در نهایت کشف کرد که اگر مسیر گوی آونگ یک چرخ‌زاد باشد، می‌توان زمان را کاملاً دقیق نگه داشت.
با این حال، مشخص نبود که چه شکلی به گونه‌های فلزی تنظیم کننده آونگ داده شود تا گوی را در یک مسیر چرخ‌زادی هدایت کند. راه حل هوشمندانه و شگفت‌انگیز او این بود که گونه‌ها نیز باید به شکل یک چرخ‌زاد باشند. این کشف و سایر نتایج، هویگنس را به توسعه نظریه گسترنده‌ها سوق داد و انگیزه‌ای برای نوشتن کتاب ساعت آونگی شد.
این کتاب فراتر از یک توصیف ساده از ساعت‌ها است و اولین رساله مدرنی است که در آن یک مسئله فیزیکی (شتاب یک جسم در حال سقوط) با استفاده از مجموعه‌ای از پارامترها مدل‌سازی شده و سپس به صورت ریاضی تحلیل می‌شود. این کتاب به عنوان یکی از آثار برجسته ریاضیات کاربردی در نظر گرفته می‌شود.
هویگنس در این کتاب نه تنها تسلط خود را بر هندسه و فیزیک، بلکه بر مهندسی مکانیک نیز نشان داد. تجزیه و تحلیل او از چرخ‌زاد در نهایت منجر به مطالعات بسیاری از منحنی‌های دیگر شد. علاوه بر این، تشریح دقیق ریاضی مسائل فیزیکی توسط هویگنس به حداقل پارامترها، نمونه‌ای برای دیگران در زمینه ریاضیات کاربردی ارائه کرد که در قرن‌های بعد، البته به زبان حساب دیفرانسیل و انتگرال، ادامه یافت.
پس از سال ۱۶۷۳، هویگنس در طول اقامتش در فرهنگستان علوم فرانسه، نوسان هارمونیک را به‌طور کلی‌تر مطالعه کرد و تلاش خود را برای تعیین طول جغرافیایی در دریا با استفاده از ساعت‌های آونگی خود ادامه داد، اما آزمایش‌های او که روی کشتی‌ها انجام می‌شد، همیشه موفقیت‌آمیز نبود.
چکیده

کتاب «ساعت آونگی» که در سال ۱۶۷۳ منتشر شد، در کنار پرداختن به ساعت‌های آونگی، نشان‌دهندهٔ تکامل ایده‌های هویگنس نیز بود. هنگامی که تلاش او برای اندازه‌گیری ثابت گرانش با استفاده از آونگ به نتایج ثابتی نرسید، هویگنس این آزمایش را رها کرد و به جای آن، مسئله را به یک مطالعه ریاضی دربارهٔ مقایسه سقوط آزاد و سقوط در امتداد یک دایره تبدیل کرد.
در ابتدا، او از رویکرد گالیله در مطالعه سقوط پیروی کرد، اما به زودی آن را رها کرد زیرا مشخص شد که نتایج را نمی‌توان به سقوط منحنی تعمیم داد. سپس هویگنس با استفاده از رویکرد خود در تحلیل بی‌نهایت کوچک، که ترکیبی از هندسه تحلیلی، هندسه کلاسیک و تکنیک‌های بی‌نهایت کوچک معاصر بود، مستقیماً به این مشکل پرداخت. هویگنس تصمیم گرفت بیشتر نتایج خود را با استفاده از این تکنیک‌ها منتشر نکند، بلکه تا حد امکان به ارائه کاملاً کلاسیک، به شیوه ارشمیدس پایبند باشد.
بازخورد

بررسی‌های اولیه کتاب «ساعت آونگی» در مجلات تحقیقاتی مهم آن زمان عموماً مثبت بود. یک بررسی ناشناس در Journal de Sçavans (1674) نویسنده کتاب را برای اختراع ساعت آونگی ستایش کرد و آن را "بزرگترین افتخار قرن ماً نامید زیرا "برای نجوم و دریانوردی از اهمیت بالایی برخوردار است…". در عین حال، این بررسی به ریاضیات ظریف، اما دشوار کتاب نیز اشاره کرد. بررسی دیگری در Giornale de' Letterati (1674) بسیاری از نکات مشابه را با توضیحات بیشتر در مورد آزمایش‌های هویگنس در دریا تکرار کرد. بررسی در Philosophical Transactions (1673) نیز از نویسنده برای اختراعش تمجید کرد، اما به سایر مشارکت‌کنندگان در طراحی ساعت، مانند ویلیام نیل، اشاره کرد که به مرور زمان منجر به اختلاف اولویت شد.
علاوه بر این، هویگنس نسخه‌هایی از کتاب خود را برای افراد مختلف در سراسر اروپا، از جمله دولتمردان و ریاضیدانان، ارسال کرد. قدردانی آنها از کتاب نه تنها به دلیل توانایی آنها در درک کامل آن بود، بلکه به عنوان شناختی از جایگاه فکری هویگنس یا به خاطر قدردانی و برادری بود که چنین هدیه‌ای به همراه داشت؛ بنابراین، ارسال نسخه‌هایی از «ساعت آونگی» به روشی مشابه هدیه یک ساعت واقعی عمل کرد.
سبک ریاضی

ریاضیات هویگنس در «ساعت آونگی» و جاهای دیگر به بهترین وجه به عنوان تحلیل هندسی منحنی‌ها و حرکات توصیف می‌شود. این سبک بسیار شبیه هندسه کلاسیک یونانی بود، زیرا هویگنس آثار نویسندگان کلاسیک، به ویژه ارشمیدس را ترجیح می‌داد. او همچنین در هندسه تحلیلی دکارت و فرما مهارت داشت و به ویژه در بخش‌های III و IV کتاب خود از آن استفاده کرد. هویگنس با این ابزارها و سایر ابزارهای بی‌نهایت کوچک، کاملاً قادر به یافتن راه‌حل‌هایی برای مسائل سخت بود که امروزه با استفاده از آنالیز ریاضی حل می‌شوند.
روش ارائه هویگنس (یعنی اصول موضوعه به روشنی بیان شده، و به دنبال آن گزاره‌ها) نیز تأثیری در بین ریاضیدانان معاصر، از جمله نیوتن، گذاشت. با این وجود، سبک ارشمیدسی و هندسی ریاضیات هویگنس به زودی با ظهور حساب دیفرانسیل و انتگرال از بین رفت و قدردانی از کار او را برای نسل‌های بعدی دشوارتر کرد.
میراث

ماندگارترین سهم هویگنس در «ساعت آونگی»، کاربرد کامل ریاضیات برای توضیح ساعت‌های آونگی است که اولین زمان‌سنج‌های قابل اعتماد برای استفاده علمی بودند. در سراسر این اثر، هویگنس نه تنها تسلط خود را بر هندسه و فیزیک، بلکه بر مهندسی مکانیک نیز نشان داد.
تجزیه و تحلیل او از چرخ‌زاد در بخش‌های II و III بعداً منجر به مطالعات بسیاری از منحنی‌های دیگر مانند کاستیک، براکیستوکرون، منحنی بادبان و زنجیره‌وار شد. علاوه بر این، تشریح دقیق ریاضی مسائل فیزیکی توسط هویگنس به حداقل پارامترها، نمونه‌ای برای دیگران (مانند برنولی‌ها) در مورد کار در ریاضیات کاربردی ارائه کرد که در قرن‌های بعد، البته به زبان حساب دیفرانسیل و انتگرال، ادامه یافت.
اختراع ساعت آونگی توسط کریستیان هویگنس اثر جرج استورم (حدود ۱۸۸۵)
فرانسوا ژنی

فرانسوا ژنی                                                                                                                    تولد:۱۷ دسامبر ۱۸۶۱ شهر تولد:باکارات فرانسه (Baccarat, Meurthe-et-Moselle,) فوت: ۲۶ دسامبر ۱۹۵۹ (۹۸ سالگی) شغل:حقوقدان ملیت:فرانسوی
فرانسوا ژنی (1959–1861) حقوقدان و پروفسور حقوق در دانشگاه نانسی و اهل فرانسه بود که مفهوم تحقیقات علمی آزاد (free scientific research) را در تفسیر  حقوق موضوعه معرفی کرد.
حمایت او از صلاحدید قاضی در تفسیر قوانین  تأثیر مهمی در سراسر اروپا داشت. ژنی همچنین تاکید کرد که قضات باید عوامل اجتماعی و اقتصادی را هنگام تصمیم گیری در مورد پرونده‌ها در نظر بگیرند.
نظرات حقوقی

در پایان قرن ۱۹ قانون مدنی ۱۸۰۴ همچنان منبع اصلی  حقوق فرانسه بود. قانون مدنی  الهام گرفته از اصول انقلاب فرانسه  که طبق تعبیر ژنی از مونتسکیو قضات زبان قانون و موظف به اجرای آن بدون هیچ تفسیری بودند. این  دیدگاه اخیراً در ادبیات حقوقی بی‌اعتبار شده است.
با این حال ژنی تصمیم گرفت از یک روش مستقل براساس اراده قانونگذار استفاده کند واعلام کرد که قانون پیامدهای متفاوتی دارد. وی خاطرنشان کرد که باید از آداب و رسوم، سنت و مطالعات علمی برای شناسایی تفاسیر مختلف از آنچه در قانون نوشته شده است استفاده کرد.
در کتاب In Science and technic in positive private law که بین سالهای ۱۹۱۴ تا ۱۹۲۴ منتشر شد فرانسوا ژنی روش جدیدی از تفسیر به نام تحقیقات علمی آزاد را با هدف کشف ریشه‌های اصول و قوانین توصیف کرد. وی با  تحقیق علمی آزاد، مطالعات خود را بر اساس "علوم" مختلفی مانند جامعه‌شناسی، اقتصاد، زبان شناسی، فلسفه و الهیات بنا نهاد که استادان حقوق قبل از او از آنها استفاده نکرده بودند.
فعالیت سیاسی

در سال ۱۹۳۶، فرانسوا ژنی بخشی از یک گروه سیاسی محلی به نام گردهمایی ملی لورین بود. این گروه علیه دولت سوسیالیستی فرانسه که در سال ۱۹۳۶ انتخاب شد مبارزه کرد.
بتانی لسوور

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۶ ژانویهٔ ۱۹۸۳ ‏(۴۱ سال)
ملیت: ایالات متحده آمریکا
قد: ۵ فوت ۱۱ اینچ (۱٫۸۰ متر)
اطلاعات حرفه: اطلاعات حرفه
دبیرستان: دبیرستان گاردن سیتی
کالج: دانشگاه جرج‌تاون
پست: پست‌های بسکتبال
شماره: ۲۴
بتانی لسوور (انگلیسی: Bethany LeSueur؛ زادهٔ ۶ ژانویهٔ ۱۹۸۳) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
زبان روسی در اسرائیل

میوه و سبزی‌فروشی با تابلویی به زبان‌های روسی و عبری در اسرائیل
تابلوی چندزبانه عبری، عربی، انگلیسی و روسی در وزارت کشور/وزارت جذب مهاجران در حیفا
تابلوی هشدار چندزبانه به زبان‌های انگلیسی، عبری، عربی و روسی در تل آویو
زبان روسی در اسرائیل توسط بخش بزرگی از مردم به‌کار گرفته می‌شود که این تعداد در سال ۱۹۸۹ به ۲۰ درصد از کل جمعیت می‌رسید. بیشتر این افراد مهاجرانی بودند که در اوایل دهه ۱۹۹۰ و سال‌های بعد آن، از شوروی سابق به اسرائیل آمدند.
زبان روسی یکی از زبان‌های خارجیِ با تعداد گویشور بالا در اسرائیل است و به‌صورت روزمره در بسیاری از جنبه‌های زندگی استفاده می‌شود. زبان روسی بزرگترین زبان مادری غیررسمی، در اسرائیل است. دولت و مشاغل اغلب اطلاعاتی را به زبان روسی ارائه می‌دهند و حتی در برخی مناطق با جمعیت بالای مهاجران یهودی روسی، نیمه‌رسمی است.
در سال ۲۰۱۳، ۱٬۲۳۱٬۰۰۳ نفر از ساکنین کشورهای پساشوروی از زمان سقوط اتحاد جماهیر شوروی به اسرائیل مهاجرت کرده بودند. در سال ۲۰۱۷، تا حدود ۱٫۵ میلیون نفر اسرائیلی روسی‌زبان از کل جمعیت ۸ میلیون و ۷۰۰ هزار نفر وجود داشته‌است؛ یعنی ۱۷٫۲۵ درصد.
تاریخچه

مقالهٔ اصلی: علیای پساشوروی دهه ۱۹۹۰
از سال ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۴ حدود ۱۰۰٬۰۰۰ یهودی از اتحاد جماهیر شوروی به اسرائیل مهاجرت کردند؛ اکثراً از گرجستان، کشورهای بالتیک مانند استونی، لتونی و لیتوانی و مناطق فتح‌شده توسط ارتش سرخ (بیشتر لهستان) در سال‌های ۱۹۳۹–۱۹۴۰. مقامات اتحاد جماهیر شوروی گرچه این مهاجرت را مجاز دانستند ولی عنوان «اتحاد مجدد خانواده» بر آن نهادند تا تظاهر کنند که افراد مهاجرت‌کرده از زندگی در شوروی ناراضی نبوده‌اند. این مهاجران دیدگاه‌های صهیونیستی شدیدی داشتند و از این فرصت استفاده کردند و در سرزمین تاریخی خود ساکن شدند. کمتر از نیمی از کسانی که در موج دهه ۱۹۷۰ مهاجرت کردند، از سرزمین‌های اسلاونشین (مانند روسیه و اوکراین و بلاروس) آمده بودند؛ با وجود این که حدود ۸۰ درصد یهودیان شوروی، در آن زمان در مناطق مذکور زندگی می‌کردند.
تا زمان پرسترویکا به فعالان یهودی آزادی عمل داده نشد. مهاجرت یهودیان از ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۳ که با عنوان «مهاجرت وحشت‌زدگی» شناخته می‌شود، به‌دلیل بحران اجتماعی و اقتصادی در کشورهای شوروی انجام می‌شد و نه مهاجرت یهودیان «دوباره متولد شده». بسیاری از مهاجران در محل سکونت قبلی خود هیچ‌گونه رابطه‌ای با یهودیت یا صهیونیسم نداشتند. بیشتر مهاجران این دوره از روسیه و اوکراین و به میزان کمتری از بلاروس و آسیای مرکزی آمده بودند.
افرادی که در دهه ۱۹۷۰ غالباً برای احساسات صهیونیستی به اسرائیل نقل مکان کرده بودند، افرادی را که در موج‌های دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ به اسرائیل آمده بودند، به چشم کسانی می‌دیدند که از وضعیت اقتصادی سخت فرار می‌کردند و برای سرزمین جدید خود ارزش چندانی قائل نبودند. آخرین سرشماری در سال ۱۹۸۹ نشان داد ۱ میلیون و ۴۴۹ هزار یهودی در شوروی زندگی می‌کردند که حدود ۸۷۷ هزار نفر از آنها به اسرائیل مهاجرت کرده بودند. موج این مهاجرت در چنین مدت کوتاهی، بزرگترین مهاجرت دسته‌جمعی به اسرائیل از زمان ایجاد آن بود. مهاجران اتحاد جماهیر شوروی سابق، ۵۰ تا ۷۰ درصد از مهاجرین جدید را تشکیل می‌دادند. تعداد افرادی که در اواخر دهه ۱۹۸۰ و اوایل ۱۹۹۰ به اسرائیل آمدند چهار برابر تعداد افرادی بود که در دهه ۱۹۷۰ آمده بودند؛ همین مسئله، ادغام آنها در جریان غالب چنین کشور کوچکی را دشوارتر می‌کرد. در سال ۲۰۱۳، ۱٬۲۳۱٬۰۰۳ نفر از ساکنان کشورهای پساشوروی از زمان سقوط اتحاد جماهیر شوروی به اسرائیل مهاجرت کرده بودند.
امروزه

بخش بزرگی از مردم اسرائیل امروزه از زبان روسی استفاده می‌کنند؛ که این تعداد در سال ۱۹۸۹ به ۲۰ درصد از کل جمعیت اسرائیل می‌رسید. در سال ۲۰۱۷، تا حدود ۱٫۵ میلیون نفر اسرائیلی روسی‌زبان از کل جمعیت ۸ میلیون و ۷۰۰ هزار نفر وجود داشته‌است؛ یعنی ۱۷٫۲۵ درصد.
امروزه > ادغام در جامعه اسرائیل

در سال ۲۰۱۳، حدود ۲۶ درصد از مهاجران روسی، نمی‌توانستند به‌طور روان به زبان عبری صحبت کنند. در اسرائیل، روس‌ها اغلب نزدیک یکدیگر سکونت می‌کنند و در این محله‌های روسی‌زبان، تبلیغات ویترین فروشگاه به زبان روسی است و بانک‌ها حداقل چند کارمند روسی‌زبان دارند. اشدود، ششمین شهر بزرگ اسرائیل، تعداد زیادی از مهاجران روس را جذب کرده و بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ یهودی مهاجر از شوروی را در سال‌های ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۱ پذیرفته‌است. محله‌های یود-یود گیمل در جنوب اشدود، جایی که مهاجران ۷۵ درصد از جمعیت ۲۶۰۰۰ نفری محله را تشکیل می‌دهند، «گتوی روسی اسرائیل» لقب گرفته‌است.
روند ادغام در جریان غالب جامعه اسرائیل به کندی پیش می‌رود؛ زیرا بسیاری از بزرگسالان روسی‌زبان ترجیح می‌دهند زبان عبری را یاد نگیرند و تمایلی به کنار گذاشتن پیشینه فرهنگی روسی خود ندارند. اساتید زبان الانا شهامی و برنارد اسپولسکی این را «وفاداری جدی به زبان قومی خود» توصیف کرده‌اند.
هاییم گوردون در سال در کتاب خود اسرائیل امروز (۲۰۰۷) اوضاع را اینگونه شرح می‌دهد:
آنها با فرزندان خود فقط به زبان روسی صحبت می‌کنند. آنها یکی از هفت روزنامه روسی‌زبان را که خود روسی‌زبانان تأسیس کرده‌اند، می‌خوانند و ایستگاه تلویزیونی خصوصی روسی را که در اسرائیل راه‌اندازی شده‌است و سایر ایستگاه‌های روسی‌زبان خارجی را تماشا می‌کنند. حتی پس از سال‌ها زندگی در اسرائیل، صدها هزار نفر از این روسی‌زبانان نمی‌توانند به زبان عبری مکالمه تلفنی داشته باشند. هزاران نفر از آنها حتی نمی‌توانند به زبان عبری از کسی آدرس بپرسند. با وجود تمام این مشکلات، بسیاری از روسی‌زبانان، همچنان هرکجا و هروقت که بتوانند، از استفاده از زبان عبری خودداری می‌کنند.
امروزه زبان روسی از وضعیت بسیار بهتری نسبت به عربی برخوردار است؛ حتی با وجود این که عربی در این کشور یک زبان رسمی است. جمعیت بزرگسال روسی‌زبان برای یادگیری زبان عبری کمتر از جوانان تلاش می‌کنند و بیشتر سعی می‌کند پیشینه فرهنگی روسی را حفظ کرده و آن را به فرزندان خود که در اسرائیل متولد شده‌اند نیز، منتقل کنند. با این حال، به گفته شهامی و اسپولسکی، اسرائیلی‌های نسل دوم که اصالت روسی دارند، «آموزش رسمی به زبان روسی نمی‌بینند» و در نتیجه «فرسودگی زبان سریع است». دانشمند علوم سیاسی، زایف خانین گفته‌است: «جامعه روسی‌زبان قابل تشخیص می‌باشد اما بخشی از جامعهٔ اسرائیلی است. نسل دوم بسیار بیشتر تحت تأثیر تجربه‌اش در اسرائیل است تا گذشته‌اش در شوروی.» در سال ۲۰۰۱، در اردوگاهی در اشدود، عده‌ای از مشاوران داوطلب شدند تا به این جوانان در سازگاری با سبک زندگی اسرائیلی کمک کنند و کسانی که در این برنامه شرکت کردند، گفتند که «از هر نظر احساس اسرائیلی بودن می‌کنند».
امروزه > سیاست‌ها

دولت و مشاغل اغلب اطلاعاتی را به زبان روسی ارائه می‌دهند و حتی در برخی مناطق با جمعیت بالای مهاجران یهودی روسی، نیمه‌رسمی است. تقریباً ۲۰ درصد از جمعیت اسرائیل، در روسیه متولد شده‌اند و در سال ۲۰۱۳، جامعه روسی زبان ۱۵ درصد از واجدین شرایط رای‌دهندگان اسرائیل را تشکیل می‌دادند. زایف خانین حدس می‌زد که یهودیان روسیه در اسرائیل از نظر سیاسی محافظه‌کار هستند و تخمین می‌زد که ۵۰ تا ۶۰ درصد از آنها حزب لیکود حمایت می‌کنند. لیلی گالیلی ژورنالیست اسرائیلی دلیل این مسئله (حمایت روسی‌زبانان اسرائیل از حزب لیکود) را تا حدودی عدم تمایل آنها به روند صلح اسرائیل-فلسطین دانست. او توضیح داد: «آنها از این امپراتوری عظیم به این اسرائیل کوچک می‌آیند و می‌گویند: تمامش همین است؟ این کشور همین است؟ و چه، می‌خواهید اراضی را پس بدهید؟ اصلاً مگر کسی از اراضی دست می‌کشد! آن هم در این کشور کوچک. حتماً شوخی می‌کنید!»
وضعیت و کاربرد

عبری تنها زبان رسمی در اسرائیل است و عربی دارای «وضعیت ویژه» است اما زبان‌های دیگری مانند روسی و تعدادی دیگر از زبان‌هایی که مهاجران همراه خود آوردند، به‌طور گسترده‌ای در اسرائیل استفاده می‌شوند؛ زیرا یهودیان قومی هستند که از ده‌ها کشور از سراسر جهان در این منطقه ساکن شده‌اند. زبان روسی، (باتوجه به مهاجرت میلیون‌ها یهودی از سال ۱۹۶۷ از شوروی) مهمترین زبانی است که مهاجرین به اسرائیل به‌همراه خود آوردند. امروزه از زبان روسی در رویدادهای فرهنگی، سیستم آموزشی و سایر حوزه‌های عمومی استفاده می‌شود. جمعیت روسی‌زبان اسرائیل، سومین جمعیت بزرگ روسی‌زبان در خارج از کشورهای پساشوروی که پس از آلمان و ایالات متحده آمریکا در رتبه سوم قرار گرفته‌است.
تا سال ۱۹۹۹، حدود ۵ تا ۱۰ درصد صاحبان مشاغل در اسرائیل، روسی‌زبانان بوده‌اند. وزارت حمل و نقل اسرائیل نیز جزوات و کتابچه‌های راهنمایی به زبان روسی منتشر می‌کرد. همچنین به احتمال زیاد می‌توان در بیمارستان‌ها پزشکان روسی‌زبان پیدا کرد.
تحصیلات

بیشتر یهودیان مهاجر از اتحاد جماهیر شوروی، دارای تحصیلات عالی بودند؛ یعنی تقریباً ۴۵ درصد آنها.
اگرچه زبان مادری بخش قابل توجهی از مردم این کشور روسی است اما در نظام آموزشی اسرائیل نقش متوسطی را ایفا می‌کند. دانشگاه عبری آموزش زبان روسی را در سال ۱۹۶۲ آغاز کرد. در مدارس دولتی، نخستین کلاس‌های زبان روسی در دهه ۱۹۷۰ در شهرهای بزرگ افتتاح شدند. با کاهش سرعت ورود مهاجران از اتحاد جماهیر شوروی، تعداد دانش‌آموزانی که در این برنامه‌ها ثبت نام می‌کردند، در دهه ۱۹۸۰ کاهش یافت. در دهه ۱۹۹۰، یک برنامه زبان روسی که توسط دولت‌های محلی به نام «نعله ۱۶» انجام شد، دارای ۱۵۰۰ دانش‌آموز بود و در سال ۱۹۹۷، حدود ۱۲۰ مدرسه در اسرائیل هرکدام به نحوی زبان روسی را آموزش می‌دادند.
رسانه‌ها

به‌طور سنتی، روسی‌زبانان بیشتر از عبری‌زبانان روزنامه می‌خوانند و به رادیو گوش می‌دهند.
ناشا استرانا روزنامه مهم روسی‌زبان در اسرائیل در دهه ۱۹۷۰ بود؛ زمانی که با روزنامه دیگر روسی‌زبان، تریبونا، برای کسب خوانندگان مهاجر رقابت می‌کرد. در سال ۱۹۸۹، در اسرائیل فقط یک روزنامه به زبان روسی وجود داشت ولی تا سال ۱۹۹۶ این تعداد به شش عدد رسید. از دهه ۲۰۰۰، تعداد روزنامه‌های روسی‌زبان به‌دلیل افزایش تعداد تلویزیون و رسانه‌های آنلاین، روند کاهشی به خود گرفت. تلویزیون اسرائیل، به‌طور روزانه برنامه‌های خود را به عبری، عربی و روسی پخش می‌کند. در سال ۲۰۰۲، کانال ۹ تجاری اسرائیلی روسی‌زبان راه‌اندازی شد. این کانال همچنین با اسم اسرائیل پلاس نیز شناخته می‌شود. در نوامبر ۲۰۰۷، یک بسته (پکیج) معمولی دیجیتالی شامل ۴۵ کانال به زبان‌های خارجی و پنج کانال به زبان روسی موجود بود. امروزه چهار روزنامه، ۱۱ هفته‌نامه، پنج ماهنامه و بیش از ۵۰ روزنامه محلی به زبان روسی در اسرائیل منتشر می‌شود که تیراژ کلی آنها در تعطیلات آخر هفته حدود ۲۵۰٬۰۰۰ است. رادیوی روس‌زبان نیز در سراسر اسرائیل روزانه در دسترس است.
برای مطالعهٔ بیشتر > فارسی

روس‌زبانان اسرائیل بیشتر از ۷ جمهوری شوروی سابق هستند خبرگزاری تسنیم.
۲۷ درصد مردم اسرائیل با زبان عبری «مشکل دارند» رادیوفردا.
برای مطالعهٔ بیشتر > انگلیسی

Byford, Jovan (2011). Conspiracy Theories: A Critical Introduction. Palgrave Macmillan. ISBN 978-0-230-27279-8.
Gershenson, Olga (2005). Gesher: Russian theatre in Israel: a study of cultural colonization. New York: Peter Lang. ISBN 978-0-8204-7615-5.
Grabe, William (2010). Reading in a second language: moving from theory to practice. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-72974-1.
Horowitz, Tamar, ed. (1998). Children of Perestroika in Israel. Lanham: Univ. Press of America. ISBN 9780761813149.
Kohn, Michael (2007). Lonely Planet Israel & the Palestinian Territories (5 ed.). Footscray, Victoria: Lonely Planet. ISBN 978-1-86450-277-0.
Shohamy, Elana (2006). Language policy: hidden agendas and new approaches. London: Routledge. ISBN 978-0-415-32864-7.
| ن ب و زبان‌های اسرائیل | ن ب و زبان‌های اسرائیل |
| --- | --- |
رسمی:  عبری 
وضعیت ویژه:  عربی فلسطینی 
غیررسمی:  امهری  انگلیسی  فرانسوی  آلمانی  لادینو  رومانیایی  روسی  ییدیش  سایر 
زبان‌های اشاره:  ابو کف  الاطرش  النعیم  السعید  عین محل  غردایه  اسرائیلی  کفر قاسم  روسی 
همچنین ببینید: زبان‌های یهودی: همچنین ببینید: زبان‌های یهودی
| ن ب وزبان روسی | ن ب وزبان روسی |
| --- | --- |
تاریخ:  اسلاوی کلیسایی باستان  اسلاوی کلیسایی  اسلاوی شرقی باستان  در اوکراین  روسی‌سازی 
نوشتار:  الفبا  لاتین‌نویسی (نویسه‌گردانی)  اصلاحات  خط شکسته  روسی‌سازی رایانه  کد مورس  بریل 
ویژگی‌ها:  دستور زبان صرف  پویایی  املا تکرار حروف  قوانین هجی  اصلاحات  واج‌شناسی کاهش واکی 
ادبیات:  خانه پوشکین  صورت‌گرایی  تخیلی و خیالی 
گویش‌ها:  روسی پوموری  مرکزی مسکویی  تراسیانکا  جنوبی بالاچکا  سورژیک 
مناطق:  ارمنستان  جمهوری آذربایجان  بلاروس  اسرائیل  لتونی  اوکراین تاریخ  آمریکا 
سایر:  روسوفون  موسسه زبان روسی  رونگلیسی  فهرست موضوعات 
اسحاق رابین، نخست‌وزیر اسرائیل، در حال استقبال از مهاجران یهودی به اسرائیل (که سابقاً در شوروی زندگی می‌کردند)، ۲۷ آوریل ۱۹۹۴.
آبی: روسی یک زبان رسمی است. 
آبی هاشورخورده: روسی در یک قلمرو مورد مناقشه یک زبان رسمی است.
سبز: روسی توسط بیش از ۳۰٪ مردم صحبت می‌شود.
تابلوی هشدار چندزبانه که ممنوعیت شنا کردن را یادآوری می‌کند.
فروشگاهی در حیفا
یک کتابفروشی روسی در عراد
یک بازار روسی در قدس
بره بیجه

| بره بیجه | بره بیجه |
| --- | --- |
روستا: روستا
بره بیجهموقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانبره بیجهبره بیجه (استان ایلام)نمایش نقشه استان ایلام: بره بیجهموقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانبره بیجهبره بیجه (استان ایلام)نمایش نقشه استان ایلام
مختصات: ۳۲°۳۰′۱۴″شمالی ۴۷°۲۹′۲۸″شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۵۰۳۷۵۸۷°شمالی ۴۷٫۴۹۱۱۸۲۱°شرقی﻿ / 32.5037587; 47.4911821: مختصات: ۳۲°۳۰′۱۴″شمالی ۴۷°۲۹′۲۸″شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۵۰۳۷۵۸۷°شمالی ۴۷٫۴۹۱۱۸۲۱°شرقی﻿ / 32.5037587; 47.4911821
کشور: ایران
استان: ایلام
شهرستان: دهلران
بخش: موسیان
دهستان: نهرعنبر
جمعیت: ۲۷۲ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۸۴
بره بیجه دیناروند، روستایی در دهستان نهرعنبر بخش موسیان شهرستان دهلران در استان ایلام ایران است. این روستا، مرکز دهستان نهرعنبر است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۷۲ نفر (۶۵ خانوار) بوده‌است.
ناتاشا کلاوس

| ناتاشا کلاوس | ناتاشا کلاوس |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: ناتاشا الکساندرا راستاپکوویسیوس آروندو
زادهٔ: ۲۵ ژوئن ۱۹۷۵ ‏(۴۹ سال) کالی
ملیت: کلمبیا
پیشه‌ها:  بازیگر زن  تاجر زن 
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۶-اکنون
قد: ۱٫۶۰ m (۵ ft ۳ in)
فرزندان: ۲
والدین: ویکتور راستاپکاویچیوس و سوزانا آروندو
ناتاشا کلاوس (انگلیسی: Natasha Klauss؛ زادهٔ ۲۵ ژوئن ۱۹۷۵) بازیگر اهل کلمبیا است.
کوربینین برگر

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 Korbinian Burger, 2022:  Korbinian Burger, 2022
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Korbinian Burger
زادروز:  ۲۷ آوریل ۱۹۹۵ ‏(۲۹ سال)
زادگاه:  کام
قد:  1.89 m
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال ماگدبورگ ۱
شمارهٔ پیراهن:  ۲۷
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  FC Chammünster
۰۰۰۰–۲۰۱۰:  ASV Cham
۲۰۱۰–۲۰۱۴:  باشگاه فوتبال مونیخ ۱۸۶۰
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |  1860 Munich II |  ۱۷ |  (۰) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۷ |  باشگاه فوتبال بایرن مونیخ ۲ |  ۲۸ |  (۰) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۸ |  Greuther Fürth II |  ۲۳ |  (۲) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۸ |  باشگاه فوتبال گروتر فورث |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۸–۲۰۲۰ |  Sonnenhof Großaspach |  ۵۰ |  (۰) |
| ۲۰۲۰– |  باشگاه فوتبال ماگدبورگ ۱ |  ۱۵ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۰:۱۵, ۱۸ دسامبر ۲۰۲۰ (UTC). :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۰:۱۵, ۱۸ دسامبر ۲۰۲۰ (UTC). 
کوربینین برگر (انگلیسی: Korbinian Burger؛ زادهٔ ۲۷ آوریل ۱۹۹۵) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گروتر فورث اشاره کرد.
قلعه صلاح‌الدین ایوبی

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
قلعه صلاح‌الدین ایوبی: قلعه صلاح‌الدین ایوبی
مکان:  سوریه
معیار ثبت: فرهنگی: ii, vi
شمارهٔ ثبت: ۱۲۲۹
تاریخ ثبت: ۲۰۰۶ (جلسه ۳۰ام)
قلعه صلاح‌الدین ایوبی (به عربی: قلعة صلاح الدین الأیوبی) نام قلعه‌ای تاریخی در کشور سوریه است.
این قلعه در ۳۰ کیلومتری شرق بندر لاذقیه واقع شده‌است و در واقع یکی از پایگاه‌های مسلمانان در جریان جنگ‌های صلیبی بوده‌است. این اثر در میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده است.
سرچشمه ها

ویکی‌پدیا انگلیسی
| ن ب ومیراث جهانی یونسکو در سوریه  | ن ب ومیراث جهانی یونسکو در سوریه  |
| --- | --- |
 حلب  شهر باستانی بصری  دژ شهسواران و قلعه صلاح‌الدین ایوبی  شهر باستانی دمشق  پالمیرا  روستاهای باستانی شمال سوریه :  حلب  شهر باستانی بصری  دژ شهسواران و قلعه صلاح‌الدین ایوبی  شهر باستانی دمشق  پالمیرا  روستاهای باستانی شمال سوریه
دیدارهای فوتبال ایران و کره جنوبی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
ایران و کره‌جنوبی در مراسم آغازین بازی برگشت دور مقدماتی جام ملت‌های ۲۰۰۷: ایران و کره‌جنوبی در مراسم آغازین بازی برگشت دور مقدماتی جام ملت‌های ۲۰۰۷
نام‌های دیگر: تاریخچه بازیهای ایران و کره‌جنوبی
شهر یا سرزمین: آسیا (کنفدراسیون فوتبال آسیا)
تیم‌های درگیر:  تیم ملی ایران  تیم ملی کره‌جنوبی
نخستین دیدار: کره‌جنوبی ۵–۰ ایران ۷ خرداد ۱۳۳۷
دیدار پایانی: ایران ۰–۲ کره‌جنوبی ۴ فروردین ۱۴۰۱
پخش: شبکه سه
آمار رقابت‌ها: آمار رقابت‌ها
۳۳: ۳۳
بیشترین برد:  ایران (۱۳)
بهترین گلزن:  علی دایی (۴)
بزرگ‌ترین پیروزی: کره‌جنوبی ۵–۰ ایران ۷ خرداد ۱۳۳۷
طولانی‌ترین دورهٔ پیروزی:  ایران (۴ برد متوالی)
| 0 | 1 |
| --- | --- |
             ایران :              کره‌جنوبی 
بازی فوتبال بین دو تیم ایران و کره‌جنوبی به عنوان یکی از مهمترین و حساس ترین بازی‌های ملی در سطح آسیا شناخته می‌شود.
این دو تیم تا به حال ۳۳ بار با هم بازی کرده‌اند که حاصل این بازیها ۱۳ برد برای ایران، ۱۰ برد برای کره‌جنوبی بوده و ۱۰ مساوی بوده است.
در این بازیها جمعاً ۷۰ گل به ثمر رسیده است که سهم ایران ۳۴ گل و سهم کره جنوبی ۳۶ می باشد.
قابل ذکر است که در مجموع جدالهای این دو تیم دو بار کار به ضربات پنالتی کشیده است که نتیجه هر دو بار، شکست ایران در ضربات پنالتی بوده است.
همچنین در سه بازی نتیجه بازی در وقتهای اضافه مشخص شده که یکبار ایران و دو بار کره‌جنوبی برنده بازی در وقتهای اضافه بوده است.
نخستین بازی

نخستین بازی بین این دو تیم در تاریخ هفتم خرداد ۱۳۳۷ از سری مسابقات بازیهای آسیایی برگزار شد که با نتیجه ۵ بر ۰ به سود تیم کره‌جنوبی تمام شد. این نتیجه سنگین‌ترین شکست ایران در تاریخ بازیهایش در برابر تیم کره‌جنوبی است.
بهترین برد

بهترین برد ایران در برابر کره‌جنوبی با نتیجه ۶ بر ۲ در جام ملتهای آسیا در سال ۱۹۹۶ به دست آمده است و همانطور که بالاتر گفته شد بهترین برد کره‌جنوبی در برابر ایران در اولین جدال این دو تیم با نتیجه ۵ بر ۰ در بازیهای آسیایی سال ۱۹۵۸ رقم خورده است.