stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تریلر لایو

| تریلر لایو | تریلر لایو |
| --- | --- |
موسیقی: هنرمندان مختلف
ترانه‌ها: هنرمندان مختلف
کتاب: Adrian Grant (theatrical producer)
براساس: موسیقی جکسون فایو و مایکل جکسون
تهیه‌کنندگان: ۲۰۰۷ بریتانیا ۲۰۰۷ اسکاندیناوی ۲۰۰۸ بریتانیا ۲۰۰۸ هلند ۲۰۰۹ تئاتر وست اند ۲۰۰۹ بریتانیا ۲۰۰۹ اروپا ۲۰۱۰ چین ۲۰۱۰ آفریقای جنوبی ۲۰۱۰ بریتانیا ۲۰۱۱ اروپا ۲۰۱۱ سنگاپور ۲۰۱۲ اروپا ۲۰۱۲ ژاپن ۲۰۱۵/۱۶ اروپا ۲۰۱۶ مصر/اسرائیل ۲۰۱۶ ماکائو ۲۰۱۷ اروپا ۲۰۱۷ ماکائو ۲۰۱۸ اروپا ۲۰۱۹ تور بریتانیا
تِریلِر لایو (به انگلیسی: Thriller – Live، به معنی: اجرای زندهٔ هیجان‌انگیز) نام یک تئاتر موزیکال دوونیم ساعته است از سال ۲۰۰۷ تا به امروز اجرا می‌شود. این کنسرت در بزرگداشت گروه جکسون فایو و مایکل جکسون ترتیب داده شده‌است. این تئاتر از سال ۲۰۰۷ آغاز به کار کرده‌است و تعداد ۲۰ خواننده و رقصندهٔ خردسال و بزرگسال در آن ایفای نقش می‌کنند. تریلر لایو تاکنون در کشورهایی همانند آلمان، چین، آفریقای جنوبی و هلند به اجرا برنامه پرداخته‌است و هم‌اکنون در تئاتر لیریک شهر لندن، انگلستان برگزار می‌شود.
چاه جلال (سیب و سوران)

| چاه جلال | چاه جلال |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۲۷°۲۱′۵۳″شمالی ۶۱°۵۰′۱۳″شرقی﻿ / ﻿۲۷٫۳۶۴۸۳۳۰°شمالی ۶۱٫۸۳۶۹۶۱۶°شرقی﻿ / 27.3648330; 61.8369616: مختصات: ۲۷°۲۱′۵۳″شمالی ۶۱°۵۰′۱۳″شرقی﻿ / ﻿۲۷٫۳۶۴۸۳۳۰°شمالی ۶۱٫۸۳۶۹۶۱۶°شرقی﻿ / 27.3648330; 61.8369616
کشور: ایران
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: سیب و سوران
بخش: مرکزی
دهستان: شندان
جمعیت: ۷۴ نفر (سرشماری ۹۵)
چاه جلال، روستایی در دهستان شندان بخش مرکزی شهرستان سیب و سوران در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۷۴ نفر (۱۹ خانوار) بوده‌است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۹۰ | ۸۶ | —     |
| ۱۳۹۵ | ۷۴ | ۱۴٪− |
چی چی دی‌وین

| چی چی دی‌وین | چی چی دی‌وین |
| --- | --- |
چی چی دی‌وین در سال ۲۰۱۸: چی چی دی‌وین در سال ۲۰۱۸
نام هنگام تولد: زویان مایکل دونپورت
زادهٔ: ۲۴ سپتامبر ۱۹۸۵ شریوپورت (لوئیزیانا)، ایالات متحده
درگذشت: ۲۰ اوت ۲۰۲۰ (۳۴ سال) شریوپورت، لوئیزیانا، ایالات متحده آمریکا
پیشه: زن‌پوش
شناخته‌شده برای: RuPaul's Drag Race (season 8) RuPaul's Drag Race All Stars (season 3)
زویان مایکل دونپورت (۲۴ سپتامبر ۱۹۸۵ – ۲۰ اوت ۲۰۲۰) شناخته‌شده با نام هنری چی چی دی‌وین (انگلیسی: Chi Chi DeVayne) زن‌پوش و تلویزیون واقع‌نما اهل ایالات متحده آمریکا بود. او در سال ۲۰۱۸ به بیماری اسکلرودرمی مبتلا شد و دو سال بعد، پس از گذراندن مدت اقامت در بیمارستان، به‌دلیل نارسایی کلیه مرتبط با اسکلرودرمی و سینه‌پهلو، در سی و چهار سالگی درگذشت.
کهن‌سبز (رفسنجان)

| کهن‌سبز (رفسنجان) | کهن‌سبز (رفسنجان) |
| --- | --- |
روستا: روستا
کهن‌سبز (رفسنجان): کهن‌سبز (رفسنجان)
مختصات: ۳۰°۱۲′۲۷″ شمالی ۵۵°۵۸′۳۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۲۰۷۵۰°شمالی ۵۵٫۹۷۵۰۰°شرقی﻿ / 30.20750; 55.97500: مختصات: ۳۰°۱۲′۲۷″ شمالی ۵۵°۵۸′۳۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۲۰۷۵۰°شمالی ۵۵٫۹۷۵۰۰°شرقی﻿ / 30.20750; 55.97500
کشور:  ایران
استان: استان کرمان
شهرستان: شهرستان رفسنجان
بخش: بخش مرکزی شهرستان رفسنجان
دهستان: Sarcheshmeh
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
کهن‌سبز یک روستا در ایران است که در بخش مرکزی شهرستان رفسنجان واقع شده‌است.
زیزینا

| زیزینا | زیزینا |
| --- | --- |
زیزینا، Zizina: زیزینا، Zizina
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: بندپایان
رده:: حشره
راسته:: پروانه‌سانان
تیره:: پرنیان‌بالان
سرده:: Zizina
زیزینا (نام علمی: Zizina) نام یک سرده از تیره پرنیان‌بالان است.
گونه‌ها

Zizina antanossa (Mabille, ۱۸۷۷)
?Zizina emelina
Zizina labradus (Godart, [۱۸۲۴])
نیلی کوچک مرغزار (Fabricius, ۱۷۸۷)
چیتور ویجی

| چیتور ویجی | چیتور ویجی |
| --- | --- |
کارگردان: موهان سینها
بازیگران: راج کاپور مدهوبالا مونیکا دسای
تاریخ‌های انتشار:  ۷ ژوئن ۱۹۴۷ (۱۹۴۷-06-۰۷)  
کشور: هند
زبان: هندی 
چیتور ویجی (به انگلیسی: Chittor Vijay) فیلمی هندی محصول سال ۱۹۴۷ و به کارگردانی موهان سینها است. در این فیلم بازیگرانی همچون راج کاپور، مدهوبالا و مونیکا دسای ایفای نقش کرده‌اند.
قوزان (ایجرود)

| قوزان (ایجرود) | قوزان (ایجرود) |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۶°۳۰′۳″ شمالی ۴۸°۱۳′۱۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۵۰۰۸۳°شمالی ۴۸٫۲۲۱۹۴°شرقی﻿ / 36.50083; 48.22194: مختصات: ۳۶°۳۰′۳″ شمالی ۴۸°۱۳′۱۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۵۰۰۸۳°شمالی ۴۸٫۲۲۱۹۴°شرقی﻿ / 36.50083; 48.22194
کشور: ایران
استان: زنجان
شهرستان: ایجرود
بخش: بخش مرکزی
دهستان: گلابر
جمعیت: ۴۷۰ نفر (سرشماری ۹۵)
قوزان (ایجرود)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ایجرود در استان زنجان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان گلابر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۲۰ نفر (۱۳۴خانوار) بوده‌است.
تریلر حقوقی

نمای دادگاه در یک تریلر حقوقی
تریلر حقوقی یا دلهره‌آور حقوقی (به انگلیسی: legal thriller) نوعی ژانر جنایی تخیلی است که بر روند تحقیقات جنایی و با اشاره به تأثیر این روند در جریان دادگاه، و زندگی شخصیت‌ها تمرکز دارد.
جریان دادگاه و نویسندگی حقوقی از ویژگی‌های ژانر تریلر حقوقی هستند. در این ژانر، وکلا به‌عنوان متخصصان حقوقی، قهرمان معرفی می‌شوند. اقدامات آن‌ها در دادگاه بر کیفیت زندگی شخصیت تأثیر می‌گذارد، زیرا آن‌ها بی‌گناهی را بر بی‌عدالتی پیروز می‌دانند.
بسیاری از متخصصان حقوقی مانند قضات و وکلا، نویسندگان اصلی این ژانر هستند و تجربه‌های خود را ارائه می‌دهند. تجربه نویسندگی حقوقی اسکات تارو که یک وکیل است، به‌واسطه رمان فرض بر بی‌گناه تأیید شده‌است. نویسنده آمریکایی هارپر لی نیز از پرونده‌های پدرش را که یک وکیل بود بهره جست.
جان گریشام نیز که یک وکیل است به توسعه تریلر حقوقی کمک کرده‌است. زبان حقوقی نیز یکی دیگر از ویژگی‌های تریلر حقوقی است. نمایش‌های تلویزیونی کت‌شلواری‌ها و چگونه از مجازات قتل فرار کنیم تجسم تریلر حقوقی هستند که با زبان حقوقی مشخص می‌شوند. رمان‌ها و نمایش‌های تلویزیونی ژانر تریلر حقوقی بر آموزش تأثیر گذاشته‌اند. بسیاری از آن‌ها به مسائل پیچیده عدالت اجتماعی مانند تبعیض نژادی و مجازات اعدام می‌پردازند.
نویسندگان

نویسندگان اصلی این ژانر عبارتند از:
بریان استیونسون
هارپر لی
اسکات تارو
مایکل کانلی
جان گریشام
لیندا فرستاین
پل لوین
پاتریک هافمن
ویش دامیجا
جیلیان هافمن
مارک گیمنز
مارسیا کلارک
جیمز گریپاندو
زیمون لورنز

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 Lorenz with باشگاه فوتبال بوخوم in September 2019:  Lorenz with باشگاه فوتبال بوخوم in September 2019
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Simon Lorenz
زادروز:  ۳۰ مارس ۱۹۹۷ ‏(۲۷ سال)
زادگاه:  بوخن
قد:  1.86 m
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال هولشتاین کیل
شمارهٔ پیراهن:  ۱۹
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  TSV Sulzbach
۰۰۰۰–۲۰۰۹:  SV Schefflenz
۲۰۰۹–۲۰۱۶:  باشگاه فوتبال هوفنهایم
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۸ |  1899 Hoffenheim II |  ۵۲ |  (۷) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۸ |  باشگاه فوتبال هوفنهایم |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۸–۲۰۲۰ |  باشگاه فوتبال بوخوم |  ۱۶ |  (۱) |
| ۲۰۱۸–۲۰۱۹ |  ← باشگاه فوتبال مونیخ ۱۸۶۰ (قرضی) |  ۳۷ |  (۳) |
| ۲۰۲۰– |  باشگاه فوتبال هولشتاین کیل |  ۱۷ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۹:۴۵, ۲۶ مه ۲۰۲۱ (UTC). :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۹:۴۵, ۲۶ مه ۲۰۲۱ (UTC). 
زیمون لورنز (انگلیسی: Simon Lorenz؛ زادهٔ ۳۰ مارس ۱۹۹۷) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بوخوم اشاره کرد.
چاه جلال (زاهدان)

| چاه جلال (زاهدان) | چاه جلال (زاهدان) |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: : مختصات: 
کشور: ایران
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: زاهدان
بخش: بخش کورین
دهستان: شورو
جمعیت: ۵۰ نفر (سرشماری ۹۵)
چاه جلال (زاهدان)، روستایی از توابع بخش کورین شهرستان زاهدان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان شورو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
قوز (فیلم ۱۹۲۱)

| قوز | قوز |
| --- | --- |
کارگردان: جورج دی بیکر
بازیگران: گرت هیوز اتل گراندین جان استپلینگ
فیلم‌بردار: رودلف جی. برگکوئیست
شرکت تولید: Sawyer-Lubin Pictures Corporation
توزیع‌کننده: مترو پیکچرز
تاریخ‌های انتشار: ۲۸ نوامبر ۱۹۲۱
مدت زمان: ۶۰ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: صامت میان‌نویس انگلیسی
قوز یک فیلم کمدی صامت آمریکایی محصول ۱۹۲۱ به کارگردانی جورج دی بیکر و با بازی گرت هیوز، اتل گراندین و جان استپلینگ است.
بازیگران

گرت هیوز در نقش جی پرستون هامفری
اتل گراندین در نقش باربارا تورندایک
جان استپلینگ در نقش جان سی. ثورندایک
ادوارد فلانگان در نقش جورج تیلور
هری لورین در نقش کلانتر هنری کلی گرین
گیل هنری در نقش مینی استابز
ویلیام اچ. براون در نقش هاجز
رودخانه نان

| Nan River | Nan River |
| --- | --- |
Nan River at Mueang Uttaradit District, استان اوتارادیت: Nan River at Mueang Uttaradit District, استان اوتارادیت
Map of the Chao Phraya River drainage basin showing the Nan River: Map of the Chao Phraya River drainage basin showing the Nan River
مکان: مکان
Country: تایلند
Cities: Nan, اوتارادیت، پیتسانولوک، پیچیت، ناکون ساوان
ویژگی‌های ظاهری: ویژگی‌های ظاهری
سرآب:  
 • مکان: Luang Prabang Range, Bo Kluea District, استان نان
 • مختصات: ۱۹°۲۰′۰″ شمالی ۱۰۱°۱۲′۰″ شرقی﻿ / ﻿۱۹٫۳۳۳۳۳°شمالی ۱۰۱٫۲۰۰۰۰°شرقی﻿ / 19.33333; 101.20000
 • ارتفاع: ۱٬۲۴۰ متر (۴٬۰۷۰ فوت)
 :  
دهانه: Confluence with Ping River
 • مکان: Pak Nam Pho, استان ناکون ساوان
 • ارتفاع: ۲۵ متر (۸۲ فوت)
طول: ۷۴۰ کیلومتر (۴۶۰ مایل)
اندازهٔ حوضه: ۵۷٬۹۴۷ کیلومتر مربع (۲۲٬۳۷۳ مایل مربع)
دبی:  
 • مکان: ناکون ساوان
 • میانگین: ۴۷۲ متر مکعب بر ثانیه (۱۶٬۷۰۰ فوت مکعب بر ثانیه)
 • بیشینه: ۱٬۵۲۲ متر مکعب بر ثانیه (۵۳٬۷۰۰ فوت مکعب بر ثانیه)
 :  
ویژگی‌های حوضه: ویژگی‌های حوضه
ریزابه‌ها:  
 • چپ: Lam Wa, Nam Pat, Khwae Noi River, Wang Thong River
 • راست: Yom River
رودخانه نان (تایلندی: แม่น้ำน่าน، آرتی‌جی‌اس: Maenam Nan تلفظ mɛ̂:.ná:m nâ:n می‌شودتلفظ mɛ̂:.ná:m nâ:n) رودخانه ای در تایلند است. این رود یکی از مهمترین شاخه‌های رودخانه چائو فرایا است.
نقشه ارتفاعات تایلند که رودخانه نان و سد سیریکیت را نشان می‌دهد
فرشوایلر

| فرشوایلر  | فرشوایلر  |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: راینلاند-فالتس
ناحیه: Eifelkreis Bitburg-Prüm
انجمن شهرداری: Südeifel
حکومت: حکومت
 • شهردار: Rudolf Schmitt (SPD)
مساحت: مساحت
 • کل: ۷٫۴۱ کیلومتر مربع (۲٫۸۶ مایل مربع)
ارتفاع: ۳۴۵ متر (۱۱۳۲ فوت)
جمعیت (2012-12-31): جمعیت (2012-12-31)
 • کل: ۹۴۱
 • تراکم: ۱۳۰/کیلومتر مربع (۳۳۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: 54668
کدهای شماره‌گیری: 06523
پلاک خودرو: BIT
وبگاه: www.ferschweiler.de
فرشوایلر (به آلمانی: Ferschweiler) یک شهر در آلمان است که در بیتبورگ-پروم واقع شده‌است.
پرواز شماره ۱۷۵ یونایتد ایرلاینز
پیش‌زمینه > حملات

مقالهٔ اصلی: حملات ۱۱ سپتامبر
این پرواز به عنوان بخشی از حملات ۱۱ سپتامبر ربوده شد. تیم عملیات توسط اسامه بن لادن، رهبر القاعده، که حمایت مالی و لجستیکی عملیات را نیز انجام می‌داد، انتخاب و توسط خالد شیخ محمد که نقشه عملیات را طراحی کرد، رهبری می شد. انگیزه بن لادن و محمد، همراه با هواپیماربایان، احساسات ضد آمریکایی بود. تایید عملیات توسط بن‌لادن در اواخر سال ۱۹۹۸ یا اوایل سال ۱۹۹۹ انجام گرفت. مرکز تجارت جهانی به دلیل آن که در آن زمان، سمبل قدرت اقتصادی آمریکا به شمار می‌رفت، به عنوان یکی از اهداف انتخاب شد.
پیش‌زمینه > هواپیماربایان

مقالهٔ اصلی: هواپیماربایان در حمله‌های ۱۱ سپتامبر § پرواز شماره ۱۷۵ یونایتد ایرلاینز: برج‌های تجارت جهانی، برج جنوبی
تیم هواپیماربایان پرواز شماره ۱۷۵ یونایتد ایرلاینز توسط مروان شحی که اهل امارات متحده عربی بوده و مدتی نیز در هامبورگ آلمان دانشجو بود رهبری می‌شد. تا ژانویه ۲۰۰۱، هواپیماربایان خلبان آموزش خود را به پایان رساندند. شحی به همراه محمد عطا، هواپیماربای پرواز شماره ۱۱ امریکن ایرلاینز، و زیاد جراح هواپیماربای پرواز شماره ۹۳ خطوط هوایی یونایتد، در طول آموزش در فلوریدای جنوبی، گواهینامه خلبانی بازرگانی خود را دریافت کردند. هواپیماربایان پرواز ۱۷۵ شامل فایز بنی‌حماد (که او نیز اهل امارات متحده عربی بود)، و سه شهروند سعودی: برادران حمزه و احمد الغامدی، و همچنین مهند الشهری می‌شدند.
هواپیماربایان در یک اردوگاه القاعده به نام مس عینک در کابل افغانستان در مورد سلاح و مواد منفجره آموزش دیدند. سپس در کراچی پاکستان با «فرهنگ غرب و مسافرت» آشنا شده و پس از آن، برای تمرینات امنیتی، حفاظتی و نظارتی فرودگاه به کوالالامپور مالزی رفتند. بخشی از آموزش در مالزی شامل سوار شدن بر پروازهای انجام شده توسط شرکت‌های هواپیمایی ایالات متحده بود تا بتوانند غربالگری‌های امنیتی قبل از سوار شدن، حرکت خدمه پرواز در اطراف کابین و زمان‌بندی خدمات کابین را مشاهده کنند.
یک ماه قبل از حملات، مروان شحی دو چاقوی جیبی چهار اینچی (۱۰ سانتی‌متری) از یک فروشگاه اسپورتس آتوریتی در بوینتون بیچ، فلوریدا خریداری کرد، در حالی که بنی‌حماد یک جفت تیغ موکت‌بری از وال‌مارت و حمزه الغامدی یک چاقوی چندکاره لترمان خریدند. هواپیماربایان بین ۷ و ۹ سپتامبر از فلوریدا وارد بوستون شدند.
پرواز

این پرواز توسط یک بوئینگ ۷۶۷–۲۰۰ با شماره ثبت N612UA انجام شد. این هواپیما اولین پرواز خود را در ۲۷ ژانویه ۱۹۸۳ انجام داد و در ۲۳ فوریه ۱۹۸۳ به یونایتد ایرلاینز تحویل شد. ظرفیت این هواپیما ۱۶۸ مسافر بود (۱۰ نفر در فرست کلاس، ۳۲ نفر در کلاس تجاری و ۱۲۶ نفر در کلاس اکونومی). در روز حملات، این پرواز تنها ۵۶ مسافر و ۹ خدمه را حمل می‌کرد که نشان دهنده ضریب بار ۳۳ درصدی بود - بسیار کمتر از میانگین ضریب بار ۴۹ درصدی در سه ماه قبل از ۱۱ سپتامبر. جوانترین فرد در پرواز ۱۷۵ کریستین هنسون، دو و نیم ساله، و مسن‌ترین فرد، دوروتی دی‌آرایو ۸۲ ساله از لانگ بیچ، کالیفرنیا بود.
خلبان پرواز ویکتور ساراچینی ۵۱ ساله، یک خلبان جنگنده سابق نیروی دریایی بود که از سال ۱۹۸۵ برای یونایتد ایرلاینز کار می‌کرد. کمک‌خلبان این پرواز، مایکل هوراکس، ۳۸ ساله، قبلاً به عنوان خلبان جنگنده در سپاه تفنگداران دریایی خدمت کرده بود. خدمه کابین متشکل از صندوق‌دار کاترین لابوری و همین‌طور مهمانداران امی جرت، آلفرد مارچند، آلیشیا تایتس، امی کینگ، مایکل تارو و رابرت فنگمن بود.
ربایش

هواپیماربایان چند ثانیه بعد در ساعت ۰۸:۴۲ حمله خود را آغاز کردند و تا ساعت ۰۸:۴۶ کنترل کامل هواپیما را در دست گرفتند، همان زمانی که پرواز ۱۱ به برج شمالی برخورد کرد. محققان بر این باورند که برادران الغامدی با ترساندن آنها با چاقو و تهدید بمب، مسافران و خدمه هواپیما را به عقب هواپیما هل دادند و در عین حال به داخل کابین اسپری فلفل پاشیدند. چندین خدمه هواپیما با چاقو زخمی شدند، و هر دو خلبان توسط فایز بنی‌حماد و مهند الشهری به هنگام شکستن در کابین خلبان کشته شدند. این کار به مروان شحی اجازه داد تا کنترل پرواز را به دست بگیرد. اولین شواهد عملیاتی مبنی بر غیرعادی بودن چیزی در مورد پرواز ۱۷۵، چند ثانیه پس از اصابت پرواز شماره ۱۱ به برج شمالی به دست آمد، زمانی که سیگنال تَراپاسخگر هواپیما در عرض یک دقیقه دو بار تغییر کرد و هواپیما شروع به انحراف از مسیر تعیین شده خود نمود. با این حال، بوتیلیا تا دقایقی بعد در ساعت ۰۸:۵۱ متوجه این موضوع نشد. برخلاف پرواز ۱۱، که فرستنده خود را خاموش کرده بود، اطلاعات پروازی پرواز ۱۷۵ هنوز به درستی مخابره می‌شد. در ساعت ۰۸:۵۱، پرواز ۱۷۵ تغییر ارتفاع داد. در طول سه دقیقه بعدی، کنترلر پنج تلاش ناموفق برای تماس با پرواز ۱۷۵ انجام داد و تلاش کرد تا هواپیماهای دیگر در مجاورت پرواز ۱۷۵ را از آن دور کند. در ساعت ۰۸:۵۵ یک ناظر در مرکز کنترل ترافیک هوایی نیویورک، ربوده شدن پرواز شماره ۱۷۵ را به مدیر عملیات مرکز اطلاع داد. بوتیلیا که اکنون وظیفه رسیدگی به پرواز ۱۷۵ را بر عهده داشت، گفت: «ممکن است در اینجا یک هواپیماربایی داشته باشیم، دو تا.»
برخوردهای قریب‌الوقوع

در این زمان، هواپیما یک برخورد نزدیک به هوا با پرواز ۲۳۱۵ دلتا ایرلاینز که از هارتفورد به تامپا پرواز می‌کرد داشت و طبق گزارش‌ها، دو هواپیما تنها با فاصله ۲۰۰ فوت (۶۰ متر) از کنار یکدیگر رد شدند. بوتیلیا بر سر خلبان دلتا فریاد زد تا مانورهای جلوگیری از برخورد انجام دهد، و افزود: «فکر می‌کنم [پرواز ۱۷۵] ربوده شده‌است. من از قصد او اطلاعی ندارم. هر گونه اقدام اجتنابی لازم را انجام دهید.» لحظاتی قبل از سقوط، پرواز ۱۷۵ به سختی از برخورد با پرواز شماره ۷ میدوی اکسپرس که از میلواکی به نیویورک در حال پرواز بود، جلوگیری کرد.
تماس‌ها

مهماندار هواپیما رابرت فنگمن و مسافران پیتر هانسون و برایان دیوید سوینی با تلفن‌های GTE در عقب هواپیما تماس تلفنی برقرار کردند. سوابق هواپیما همچنین نشان می‌دهد که مسافر گارنت بیلی چهار بار تلاش کرد با همسرش تماس بگیرد.
در ساعت ۰۸:۵۲، رابرت فنگمن با یک دفتر تعمیر و نگهداری یونایتد ایرلاینز در سان‌فرانسیسکو تماس گرفت و با مارک پولیکاسترو صحبت کرد. فنگمن از هواپیماربایی خبر داد و گفت که هواپیماربایان احتمالاً در حال پرواز و هدایت هواپیما هستند. او اشاره کرد که هر دو خلبان کشته و یک مهماندار با چاقو زخمی شده‌است. پس از یک دقیقه و ۱۵ ثانیه، تماس قطع شد. پولیکاسترو متعاقباً تلاش کرد تا با استفاده از سیستم پیام‌رسانی و گزارش‌دهی ارتباطی هواپیما (ACARS) با کابین هواپیما تماس بگیرد. او نوشت: «من از یک حادثه گزارش شده در هواپیمای شما مطلع شدم. لطفاً بررسی کنید همه چیز عادی است.» او پاسخی دریافت نکرد.
برایان دیوید سوینی سعی کرد در ساعت ۰۸:۵۹ با همسرش جولی تماس بگیرد، اما در نهایت پیامی برای او فرستاد که به او اطلاع دهد هواپیما ربوده شده‌است. او سپس ساعت ۰۹:۰۰ با والدینش تماس گرفت و با مادرش لوئیز صحبت کرد. سوئینی به مادرش در مورد هواپیماربایی گفت و اشاره کرد که مسافران در نظر داشتند به کابین خلبان حمله کنند و کنترل هواپیما را در دست بگیرند. او که نگران بازگشت هواپیماربایان بود، به او اطلاع داد که ممکن است مجبور شود سریع تلفن را قطع کند. پس از خداحافظی، او تلفن را قطع کرد.
در ساعت ۰۸:۵۲، پیتر هانسون با پدرش، لی هانسون، در ایستن، کنتیکت تماس گرفت. هانسون با همسرش سو و دختر دو ساله‌شان کریستین، کوچک‌ترین قربانی حملات ۱۱ سپتامبر، سفر می‌کرد. این خانواده در ابتدا در ردیف ۱۹، در صندلی‌های C, D، و E نشسته بودند. با این حال، پیتر از صندلی 30E با پدرش تماس گرفت. هانسون ب آهستگی صحبت کرد و گفت که هواپیماربایان کابین خلبان را به کنترل خود درآورده‌اند، یک مهماندار با چاقو زخمی شده بود و احتمالاً فرد دیگری در جلوی هواپیما کشته شده‌است. او همچنین گفت که هواپیما به‌طور نامنظم پرواز می‌کرد. هانسون از پدرش خواست که با یونایتد ایرلاینز تماس بگیرد، اما لی نتوانست با کسی صحبت کند و در عوض با پلیس تماس گرفت.
پیتر هانسون دومین تماس تلفنی خود را در ساعت ۰۹:۰۰ با پدرش برقرار کرد:
داره بد می‌شه بابا. یه مهماندار با چاقو زخمی شده. به نظر میاد که اونا چاقو و گاز اشک‌آور دارن. گفتند بمب دارن. اوضاع تو هواپیما داره خیلی بد میشه. مسافرا دارن بالا میارن و حالشون بد می‌شه. هواپیما حرکات تند انجام می‌ده. فکر نمی‌کنم خلبان درحال پرواز هواپیما باشه. من فکر می‌کنم ما داریم سقوط می‌کنیم. من فکر می‌کنم اونا می‌خوان به شیکاگو یا جایی برن و هواپیما رو به یه ساختمون بکوبن. نگران نباش بابا. اگر اینجوری بشه، خیلی سریع اتفاق می‌افته… اوه، خدای من… اوه، خدای من، اوه، خدای من.
هنگامی که تماس ناگهان به پایان رسید، پدر هانسون صدای جیغ زنی را شنید. او سپس تلویزیون را روشن کرد، درست مانند لوییز سوینی در خانه خود، و هر دو شاهد برخورد هواپیما به برج جنوبی بودند.
عواقب بعدی

برخورد پرواز ۱۷۵ به برج جنوبی سریع‌تر و پایین‌تر از برخورد پرواز شماره ۱۱ به برج شمالی بود و به جای وسط سازه، نزدیک به یک گوشه برخورد کرد و یکپارچگی ساختاری آن را بیشتر به خطر انداخت؛ بنابراین، وزن ساختاری به مراتب بیشتری روی بخش نامتعادل و آسیب دیده ساختمان در حال سوختن فشار می‌آورد. برج جنوبی در ساعت ۰۹:۵۸:۵۹، پس از ۵۵ دقیقه سوختن فروریخت. با وجود این که برج جنوبی، دومین برجی بود که هواپیما به آن برخورد کرد و مدت زمانی که در آتش می‌سوخت، نصف برج شمالی بود، اولین ساختمانی بود که فروریخت. هیچ‌یک از افرادی که در هنگام فروریختن برج، داخل ساختمان حضور داشتند، زنده نماندند.
جعبه سیاه پرواز ۱۷۵، مانند پرواز ۱۱، هرگز پیدا نشد. تعدادی از بقایای پرواز ۱۷۵ در همان نزدیکی پیدا شد، از جمله ارابه فرود در بالای ساختمانی در گوشه وست برادوی و پارک‌پلیس، یک موتور پیدا شده در خیابان چرچ و موری، و بخشی از بدنه که روی مرکز تجارت جهانی پنج افتاد. در آوریل ۲۰۱۳، قطعه‌ای از مکانیزم فلپ داخلی بال یک بوئینگ ۷۶۷ بین دو ساختمان در پارک پلیس کشف شد.
در طول فرایند بازیابی، قطعات کوچکی از برخی از مسافران پرواز ۱۷۵ شناسایی شد، از جمله یک قطعه استخوان ۶ اینچ (۱۵۰ میلیمتر) متعلق به پیتر هانسون، و قطعات کوچک استخوان لیزا فراست. در سال ۲۰۰۸، بقایای آلونا آبراهام مسافر پرواز ۱۷۵ با استفاده از نمونه‌های DNA شناسایی شد. بقایای بسیاری از افراد دیگر در پرواز ۱۷۵ هرگز پیدا نشد.
اندکی پس از ۱۱ سپتامبر، شماره پروازهای بعدی در همان مسیر از ۱۷۵ به ۱۵۲۵ تغییر کرد. از آن زمان، یونایتد ایرلاینز همه پروازهای بوستون به لس آنجلس را مجددا شماره گذاری و برنامه‌ریزی کرده‌است. پرواز شماره ۳۱۱ یونایتد ایرلاینز، اکنون در ساعت ۸:۳۰ در مسیر بوستون به لس‌آنجلس و توسط یک بوئینگ ۷۳۷ مکس انجام می‌شود. در ماه مه ۲۰۱۱ گزارش شد که یونایتد ایرلاینز در حال فعال کردن مجدد شماره پرواز ۱۷۵ و ۹۳ به عنوان یک پرواز codeshare توسط هواپیمایی Continental است. این موضوع باعث اعتراض برخی رسانه‌ها و اتحادیه کارگری به نمایندگی از خلبانان یونایتد ایرلاینز شد. با این حال، یونایتد گفت که فعال‌سازی مجدد اشتباه بوده و گفت که شماره‌ها «به طور سهوی بازگردانده شده‌اند» و دوباره فعال نمی‌شوند.
نام قربانیان پرواز ۱۷۵ در بنای یادبود و موزه ملی ۱۱ سپتامبر حک شده‌است.
دولت فدرال کمک مالی - حداقل ۵۰۰۰۰۰ دلار - برای خانواده‌های قربانیانی که در این حمله جان باختند، ارائه کرد. افرادی که وجوهی را از دولت می‌پذیرفتند باید توانایی خود را برای شکایت از هر نهادی برای جبران خسارت از دست می‌دادند. بیش از ۷ میلیارد دلار توسط صندوق جبران خسارت قربانیان ۱۱ سپتامبر به قربانیان پرداخت شده‌است، اگرچه این رقم شامل خسارات وارده به کسانی است که در سایر پروازهای ربوده شده یا برج‌ها مجروح یا کشته شده‌اند. در مجموع به وکالت از ۹۶ نفر، علیه شرکت هواپیمایی و شرکت‌های وابسته به آن پرونده تشکیل شد. اکثریت قریب به اتفاق این پرونده‌ها، تحت شرایطی که علنی نشدند، خارج از دادگاه حل و فصل شد، اما کل غرامت حدود ۵۰۰ میلیون دلار تخمین زده می‌شود. فقط یک دعوی به یک دادگاه مدنی رسید: پرونده مرگ نادرست مارک باویس و شکایت توسط خانواده او علیه شرکت هواپیمایی، بوئینگ، و شرکت خدمات امنیتی فرودگاه. این پرونده در نهایت در سپتامبر ۲۰۱۱ حل و فصل شد. الن ماریانی، بیوه لوییس نیل ماریانی، مسافر پرواز ۱۷۵ نیز از جورج بوش، رئیس‌جمهور ایالات متحده، دیگر مقامات ارشد، و سازمان‌های دولتی مختلف شکایت کرد. پرونده‌های او بیهوده تلقی و رد شد.
نگارخانه

عکس بالا برخورد هواپیما به برج جنوبی عکس پایین فروپاشی برج جنوبی
قطعه‌ای از بدنه روی سقف مرکز تجارت جهانی ۵
قطعاتی از موتور هواپیمای پرواز ۱۷۵
پنل S-2 استخر جنوبی بنای یادبود و موزه ملی ۱۱ سپتامبر, یکی از سه قطعه‌ای که نام قربانیان پرواز ۱۷۵ روی آن حک شده
قسمتی از بدنه هواپیما
یادداشت

↑  نمی توان به‌طور قطعی دانست که دقیقاً چند نفر در اثر ربودن و سقوط هواپیمای یونایتد ایرلاینز کشته شده‌اند، زیرا این سانحه و سقوط پرواز شماره ۱۱ امریکن ایرلاینز تقریباً در همان زمان و مکان اتفاق افتاده، و تشخیص اینکه چه کسی بر اثر برخورد کدام هواپیما کشته شده‌، دشوار است. البته مشخص است که مجموع تلفات هوایی و زمینی ناشی از هر دو حمله انتحاری ۲۷۶۳ نفر است. علاوه بر تخمین تقریبی ۱۰۰۰نفر تلفات زمینی که بر اثر پرواز ۱۷۵ اتفاق افتاد، تعداد سرنشینان هواپیمای ربوده شده ۶۵ نفر بود؛ بنابراین، تعداد کشته شدگان پرواز ۱۷۵ به حدود ۱۰۶۰ نفر می‌رسد.
↑  منابع در مورد سرعت دقیق برخورد اختلاف نظر دارند. مطالعه NTSB در سال 2002 حدود ۵۱۵ مایل بر ساعت (۴۴۸ گره؛ ۲۳۰ متر بر ثانیه؛ ۸۲۹ کیلومتر بر ساعت)، را نشان می‌داد در حالی که مطالعه MIT ۵۰۳ مایل بر ساعت (۴۳۷ گره؛ ۲۲۵ متر بر ثانیه؛ ۸۱۰ کیلومتر بر ساعت) را مشخص کرد
↑  زمان دقیق مورد اختلاف است. گزارش کمیسیون 9/11 می‌گوید: ۹:۰۳:۱۱، گزارش‌های مؤسسه ملی فناوری و استانداردها ۹:۰۲:۵۹ برخی منابع دیگر ۹:۰۳:۰۲ را گزارش می‌دهند.
↑  گزارش NIST سه قربانی را ثبت کرده است که از نمای شرقی برج جنوبی سقوط کرده‌اند، که یکی از آنها ظاهراً خودکشی کرده و دو نفر دیگر در حال تلاش برای پایین آمدن بوده‌اند. قربانی چهارم مورد توجه NIST قرار نگرفت، اما زنی بود که از نمای جنوبی برج پرید و در نزدیکی تقاطع خیابان‌های غربی و لیبرتی، روی آتش‌نشان دنی سوهر فرود آمد.
↑  NIST و کمیسیون ۱۱ سپتامبر هر دو زمان را ۹:۵۸:۵۹ صبح اعلام کرده‌اند، که متعاقباً برای سادگی به ۹:۵۹ گرد می‌شود. اگر ادعای کمیسیون مبنی بر اینکه برج جنوبی در ساعت ۹:۰۳:۱۱ مورد اصابت قرار گرفته‌است را باور کنیم، برج پس از ۵۵ دقیقه و ۴۸ ثانیه فرو ریخت، نه ۵۶ دقیقه.
N612UA، هواپیمای ربوده‌شده , در فرودگاه بین‌المللی سان‌فرانسیسکو در سال ۱۹۹۹
N612UA در حال فرود در سان‌فرانسیسکو در دسامبر ۱۹۹۹
گیت C19 در فرودگاه بین‌المللی لوگان بوستون، که مسافران پرواز ۱۷۵ در روز ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ از طریق آن سوار هواپیما شدند. یک پرچم آمریکا به عنوان یادبود به این گیت اضافه شده است.
دو کنترلر مرکز کنترل ترافیک هوایی نیویورک در حال صحبت درباره موقعیت پرواز ۱۷۵ یونایتد ایرلاینز.
دیاگرام نقطه برخورد هر دو هواپیما
دیاگرام نحوه سقوط لاشه هر دو هواپیما بعد از برخورد
مرکز تجارت جهانی به همراه برج شماره ۲
پرواز ۱۷۵, چند ثانیه قبل از برخورد با برج جنوبی (فقط نمای شمالی برج مشخص است) زمانی که برج شمالی در حال سوختن بود.
پرواز ۱۷۵ پس از برخورد با برج جنوبی منفجر می‌شود
آنتوان کینا

آنتوان کینا (فرانسوی: Antoine Kina‎؛ زادهٔ ۱۳ فوریهٔ ۱۹۹۶) بازیکن هاکی روی چمن اهل بلژیک است.
چاه جما قنبرزهی

| چاه جما قنبرزهی | چاه جما قنبرزهی |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: : مختصات: 
کشور: ایران
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: زاهدان
بخش: نصرت‌آباد
دهستان: دومک
جمعیت: ۸۱ نفر (سرشماری ۹۵)
چاه جما قنبرزهی یا سیاه توک جما قنبرزهی روستایی در دهستان دومک بخش نصرت‌آباد شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۸۱ نفر (۲۳خانوار) بوده‌است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۵ | ۵۰ | —     |
| ۱۳۹۰ | ۱۷ | ۶۶٪− |
| ۱۳۹۵ | ۸۱ | ۳۷۶٫۵٪+ |