stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
بایرن-اینگولشتات
تاریخچه

پس از مرگ استفان دوم در سال ۱۳۷۵، پسران او یعنی استفان سوم، فردریک و ژان دوم به‌طور مشترک بر دوک‌نشینی بایرن-لاندسهوت فرمانروایی کردند. پس از هفده سال اما، برادران تصمیم گرفتند تا به‌طور رسمی سهم خود از ارث را بخش‌بندی کنند. ژان بایرن-مونیخ و استفان بایرن-اینگولشتات را دریافت کرده و فردریک هرچه از بایرن-لاندسهوت باقی‌مانده بود را دریافت کرد.
پس از مرگ استفان سوم در سال ۱۴۱۳، پسرش لوئی هفتم به جانشینی پدرش برگزیده شد. در سال ۱۴۲۹ بخش‌هایی از بایرن-اشتراوبینگ با بایرن-اینگولشتات یکی شد. لوئی هفتم تا زمانی که پسرش تاج و تخت او را در سال ۱۴۴۳ غصب کرده و آن را در اختیار عموزاده و دشمن پدرش، هنری شانزدهم از دوک‌نشینی بایرن-لاندسهوت گذاشت، فرمانروایی کرد. لوئی هشتم خود پس از دو سال از اسیرشدن پدرش درگذشت. لوئی هفتم نیز در اسارت درگذشت و بدین صورت بایرن-اینگولشتاتی که بدون وارث باقی مانده بود، به بخشی از بایرن-لاندسهوت تبدیل شد.
جغرافیا

بایرن-اینگولشتات به همراه قلمروهای متنوع و غیرهمجوار در بایرن سنگفرش شده بود که نشان از یکی بودن آنها داشت. پایتخت آن اینگولشتات مناطق اطراف خود را نیز شامل می‌شد: شروبن‌هاوزن، آیشاخ، فریدبرگ، راین (لش) و هواشتات ان در دانوب. افزون بر این، بایرن-اینگولشتات شهرهای زیر را در بر می‌گرفت:
جنوب بایرن:
وایربورگ آن در این
ابرسبرگ
کوف‌اشتاین
کیتزبوهل
راتنبرگ (شهر اتریش)
بایرن شرقی:
شاردینگ
دینگولفینگ
مالرسدورف-فافنبرگ
بایرن شمالی:
هیلپولت‌اشتاین
هرزبروک
لاوف آن در پگنیتز
وایدن در اوبرفالز
والدمونشن
پیست اتومبیل‌رانی بین‌المللی میامی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
موقعیت: ورزشگاه هارد راک، میامی گاردنز، فلوریدا، ایالات متحده
مختصات: ۲۵°۵۷′۲۹″ شمالی ۸۰°۱۴′۲۰″ غربی﻿ / ﻿۲۵٫۹۵۸۰۶°شمالی ۸۰٫۲۳۸۸۹°غربی﻿ / 25.95806; -80.23889
درجه: ۱
بنیان‌گذاری: ۲۰۲۱
تأسیس: ۲۰۲۲ (برنامه‌ریزی شده)
رویدادهای مهم: فرمول یک جایزه بزرگ میامی (۲۰۲۲)
پیست جایزه بزرگ: پیست جایزه بزرگ
سطح: آسفالت
طول: ۳٫۳۶ مایل (۵٫۴۱ کیلومتر)
پیچ‌ها: ۱۹
پیست اتومبیل‌رانی بین‌المللی میامی (انگلیسی: Miami International Autodrome) یک پیست فرمول یک است که محل آن در اطراف ورزشگاه هارد راک در میامی گاردنز، فلوریدا است. این پیست ۳٫۳۶ مایل (۵٫۴۱ کیلومتر) طول و دارای ۱۹ پیچ با سرعت متوسط ۱۳۸ مایل بر ساعت (۲۲۲ کیلومتر بر ساعت) است. این پیست مخصوصاً برای جایزه بزرگ میامی طراحی شده‌است که قرار است در تقویم مسابقات فرمول یک فصل ۲۰۲۲ یک مسابقه در آن برگزار شود.
تاریخچه

این پیست از اوایل اکتبر ۲۰۱۹ با طراحی اولیه در محل پیشنهاد شده احداث شد. مالک استادیوم، استفان راس، چندین سال قبل از انتشار طرح اولیه در تلاش بود فرمول یک را به استفاده از این پیست جذب کند. برگزارکنندگان مسابقات جایزه بزرگ هاردراک استادیوم از قبل از سال ۲۰۲۱ توافق اصلی برای میزبانی یک مسابقه را داشتند اما این امر به تعویق افتاد.
هاشم الاتاسی

| هاشم الاتاسی | هاشم الاتاسی |
| --- | --- |
رئیس‌جمهور سوریه: رئیس‌جمهور سوریه
دوره مسئولیت ۱ مارس ۱۹۵۴ – ۶ سپتامبر ۱۹۵۵: دوره مسئولیت ۱ مارس ۱۹۵۴ – ۶ سپتامبر ۱۹۵۵
پس از: ادیب شیشکلی
پیش از: شکری قوتلی
رئیس‌جمهور سوریه: رئیس‌جمهور سوریه
پس از: حسنی الزعیم
پیش از: فوزی سلو
رئیس‌جمهور سوریه: رئیس‌جمهور سوریه
دوره مسئولیت دسامبر ۱۹۴۹ – ۲۸ ژوئیه ۱۹۲۰: دوره مسئولیت دسامبر ۱۹۴۹ – ۲۸ ژوئیه ۱۹۲۰
پس از: محمد علی العابد
پیش از: بهیج الخطیب
نخست‌وزیر سوریه: نخست‌وزیر سوریه
دوره مسئولیت ۱۷ اوت ۱۹۴۹ – ۲۴ دسامبر ۱۹۴۹: دوره مسئولیت ۱۷ اوت ۱۹۴۹ – ۲۴ دسامبر ۱۹۴۹
پس از: حسنی الزعیم
پیش از: ناظم القدسی
رئیس‌جمهور سوریه: رئیس‌جمهور سوریه
دوره مسئولیت ۲۱ دسامبر ۱۹۳۶ – ۷ ژوئیه ۱۹۳۹: دوره مسئولیت ۲۱ دسامبر ۱۹۳۶ – ۷ ژوئیه ۱۹۳۹
سخنگوی مجلس سوریه: سخنگوی مجلس سوریه
دوره مسئولیت ۱۱ اوت – ۶ سپتامبر ۱۹۲۸: دوره مسئولیت ۱۱ اوت – ۶ سپتامبر ۱۹۲۸
نخست‌وزیر سوریه: نخست‌وزیر سوریه
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۳ مه ۱۹۲۰: آغاز به کار  ۳ مه ۱۹۲۰
رئیس‌جمهور: رضاپاشا الرکابی
نخست‌وزیر: علاء الدین الدروبی پاشا
سخنگوی مجلس سوریه: سخنگوی مجلس سوریه
دوره مسئولیت ۱۱ دسامبر ۱۹۱۹ – ۱۷ ژوئیه ۱۹۲۰: دوره مسئولیت ۱۱ دسامبر ۱۹۱۹ – ۱۷ ژوئیه ۱۹۲۰
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۸۷۵ حمص، امپراتوری عثمانی
درگذشته: ۵ دسامبر ۱۹۶۰ (۸۵ سال) حمص، سوریه
تخصص: سیاستمدار
هاشم الاتاسی (به عربی: هاشم الأتاسی) (متولد ۱۸۷۵ در شهر حمص سوریه – متوفی ۵ دسامبر ۱۹۶۰) وی از تاریخ ۱۷ اوت ۱۹۴۹ تا ۲۴ دسامبر ۱۹۴۹ و از ۳ مه ۱۹۲۰ تا ۲۸ ژوئیه ۱۹۲۰ تصدی نخست‌وزیری سوریه را برعهده داشت. وی دومین رئیس‌جمهور سوریه در جمهوری یکم سوریه از تاریخ ۲۱ دسامبر ۱۹۳۶ تا ۷ ژوئن ۱۹۳۹ بود و بار دیگر نیز این منصب را در تاریخ ۱۹۴۹ بر گرده گرفت که کودتای ادیب شیشکلی در ۲۴ دسامبر ۱۹۵۱ به رئیس‌جمهوریش به‌طور موقت پایان داد، اما وی دوباره در تاریخ ۱ مارس ۱۹۵۴ تا ۶ سپتامبر ۱۹۵۵، این منصب را بر گرده گرفت. وی مناصب سیاسی گوناگونی را در سوریه به گرده گرفته بود نظیر دو بار نخست‌وزیر بود و همچنین وی در رأس کنگره ملی سوریه، مجلس مؤسسان و کمیته قانون‌گذاری سوریه قرار داشت.
الاتاسی در خانواده‌ای ثروتمند و سرشناس واقع در حمص، پرورش یافت. پدرش خالد الاتاسی مفتی حمص بود. وی در حمص و استانبول به تحصیل پرداخت و در زمان امپراتوری عثمانی در بیروت و حمص شاغل بود. وی یکی از نزدیکان به فیصل یکم در زمان پادشاهی عربی سوریه بود و پس از آن نیز فعال سیاسی خواستار آزادی و مخالف قیمومت فرانسه بر سوریه و لبنان بود. یکی از اقدامات مهمش برای مقابله با استعمار فرانسه تأسیس و رهبری تشکل ملی سوریه بود، این حزب نقش بارزی در عرصهٔ سیاسی سوریه قبل از ۱۹۶۳ بازی می‌کرد.
یوسف الحکیم وی را شخصیتی محبوب و حکیم در میان مردم با وجود اختلاف نظرها توصیف می‌کند.
دوران تحصیلات و اوایل فعالیت‌های سیاسی

خانوادهٔ اتاسی در حمص جزء زمین‌داران بودند و از نظر تملک ثروت مشهور بودند، همچنین در زمان امپراتوری عثمانی خانواده‌اش فعالیت سیاسی داشت. الاتاسی در تاریخ ۶ دسامبر ۱۸۷۵ در حمص تولد شد و در همان‌جا دروس ابتدایی و دبیرستان را گذراند، سپس به استانبول رفت و در رشتهٔ اداره امور عمومی در آکادمی ملکی درست خواند و سال ۱۸۹۵ از آنجا فارغ‌التحصیل شد. شروع زندگی سیاسیش در امپراتوری عثمانی سال ۱۸۹۸ زمانی که کارمند ویژه در ولایت بیروت عثمانی گماشته شد بود. پس از شروع جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۴ استاندار حمص، حما، بعلبک، یافا و آناتولی شد. بعد از جنگ جهانی اول سال ۱۹۱۸ الاتاسی در گروه خواستاران استقلال سوریه از امپراتوری عثمانی بود و به عنوان عضو در کنگره ملی سوریه فعالیت کرد و همچنین وی نخستین عضو مجلس سوریه در تاریخ این کشور شد. در ۸ مارس ۱۹۲۰ شروع پادشاهی عربی سوریه اعلان شد و الاتاسی همراه اعضای کنگره ملی سوریه با پادشاه فیصل یکم بیعت کرد همچنین ریاست کمیتهٔ پیش‌نویس قانون اساسی پادشاهی سوریه را برگرده گرفت که به این قانون در ژوئن ۱۹۲۰ عمل شد اما عمل به این قانون مدت زیادی به سبب سقوط پادشاهی عربی سوریه به طول نینجامید. بعد از استعفای دولت دوم الرکابی، پادشاه فیصل یکم الاتاسی را مکلف به تشکیل دولت جدید کرد، وی در تاریخ ۲ مه ۱۹۲۰ دولت جدید را تشکیل داد تا دومین شخصی باشد که نخست‌وزیری سوریه را بر عهده می‌گیرد اما دولتش کوتاه مدت بود؛ فرانسه سوریه را مورد تهاجم قرار داد و هانری گورو هشداری به سوی دولت فرستاد که به هشدار گوررو شهرت یافت، این هشدار ۱۳ ژوئن ۱۹۲۰ پذیرفته شد، در تاریخ ۱۵ ژوئن همان سال نیز حالت فوق‌العاده اعلام شد و انحلال نیروهای مسلح سوریه که جزء اصلی این هشدار بود در ۲۰ ژوئن اجرایی شد که باعث شروع اعتراضات گسترده در دمشق و دیگر شهرهای سوریه شد. معترضان قلعه دمشق را تصرف کردند که دولت را وادار به شلیک مستقیم به مردم کرد که منجر به کشته شدن بیست تن شد البته کار به این شرایط محدود نبود و هانری گورو فرماندهٔ ارتش فرانسه در شرق، به دلیل این که قبول هشدار از طرف مسؤلان سوری به وی نرسیده‌است نیروهایش را آزاد گذاشت تا از بیروت به دمشق در ۲۱ ژوئیه ۱۹۲۰ حرکت کنند، این ارتش با بازماندگان ارتش پادشاهی فیصل و نیروهای داوطلب در جنگ میسلون تاریخ ۲۴ ژوئیه ۱۹۲۰ مواجه شد که به‌راحتی ارتش فرانسه سوری‌ها را شکست دادند. فرانسوی‌ها به دمشق در ۲۵ ژوئیه وارد شدند. فرانسوی‌ها پس از اشغال سوریه فرانسه دولتی را به ریاست علاءالدین دروبی زیر نظر استعمار خودشان تشکیل دادند، سه روز پس از آن نیز پادشاه فیصل را تبعید کردند تا پادشاهی عربی سوریه، پس از سه ماه نخست‌وزیری هاشم الاتاسی به پایان کار خود برسد.
تحت‌الحمایگی فرانسه

در زمان انقلاب بزرگ سوری به دلیل اینکه این قیام مسلحانه بود الاتاسی از شرکت در آن خودداری کرد و گفت: «استقلال با نتیجهٔ پیروزمندی حق می‌آید نه با خشونت». در اکتبر ۱۹۲۷ اتاسی با گروهی از فعالان سیاسی که مبارزان با تحت‌الحمایگی فرانسه بر سوریه شناخت می‌شدند نظیر شکری قوتلی، سعدالله الجابری، فارس الخوری و…، آغاز به کار «تشکل ملی سوریه» را اعلان کردند، این تشکل نقش مهمی در عرصه سیاسی سوریه تا تاریخ ۱۹۶۳ بازی کرد و اعضای این گروه چندین دولت در زمان تحت‌الحمایگی و استقلال تشکیل دادند.
رئیس‌جمهوری > اغتشاشات و تفاهم‌نامه ۱۹۳۶

در ۲۱ دسامبر ۱۹۳۵ تشکل ملی شروع به برگزاری چهلم ابراهیم هنانو در دانشگاه دمشق کرد، فارس الخوری در این مراسم «پیوند ملی» اعلان کرد، پس از پایان این مراسم اغتشاشات خونینی در سوریه به پا خواست که رئیس‌جمهور وقت محمدعلی عابد و نخست‌وزیرش شیخ تاج نتوانست که آن را سرکوب کند. با روی دادن این اغتشاشات دفترهای تشکل ملی سوریه در دمشق و حلب بسته شد و برخی از رهبرانش چون سعدالله الجابری بازداشت شد که مردم سوریه در پاسخ در دمشق و دیگر شهرهای سوریه شصت روز اعتصاب کردند که ارتش فرانسه را وادار به پخش شدن در خیابان‌های اصلی دمشق کرد و کمیسر عالی فرانسه در سوریه، دی مارتیل تهدید به بمباران دمشق همان‌گونه که در سال ۱۹۲۵ روی‌داده بود کرد. همزمان با این روی‌دادها در عراق، لبنان، اردن، فلسطین و مصر تظاهراًت‌هایی برای پشتیبانی مردم سوریه انجام شد همچنین بریتانیا نیز پشتیبان سوری‌ها بود. بر اثر فشارهای بین‌المللی کمیسر عالی فرانسه در سوریه مجبور به دیدار با رئیس تشکل ملی، هاشم الاتاسی شد، در این دیدار تفاهم شد که دولت جدید تشکیل شود و هیأتی نیز به فرانسه فرستاده شود تا برای تفاهمنامه جدید که حقوق مردم سوریه را تضمین کند با مسؤلان فرانسوی گفتگو کند؛ بر اثر این دیدار و تفاهم رسیدن دو طرف دولت تاج‌الدین حسنی استعفا کرد و پس از این استعفا چهارمین دولت و آخرین دولت در زمان رئیس‌جمهوری محمدعلی عابد، با ریاست عطا الایوبی در ۲۳ فوریه]] ۱۹۳۶ تشکیل شد؛ حوالی ۲۱ مارس هیأتی از تشکل ملی به فرانسه با رهبر هاشم الاتاسی رفت، گفتمان شش ماه تا سپتامبر همان سال به طول انجامید تا سرانجام تفاهم بین دو طرف در ۹ سپتامبر اعلان شد و بندهای این تفاهم در ۲۲ اکتبر ابلاغ عمومی شد. در نزدکی به پایان رسیدن اکتبر هیئت ملی اعزام شده از پاریس با قطار به حلب بازگشت که شاهد استقبال مردمی گسترده‌ای بود که تشکل ملی ایجاد کرده بود. در این استقبال کمیسر عالی فرانسه دی مارتیل نیز حضور داشت و تفاهمنامه روی‌داده را به «معجزهٔ قرن بیستم» توصیف کرد. شهرهای دمشق و حلب و دیگر شهرهای سوریه به نشانهٔ خوشحالی بازگشت این هیئت به مدت چند روز خیابان‌ها و میدان‌ها را به نشانهٔ خوشحالی زینت دادند.
جشن به قدرت رسیدن هاشم الاتاسی در مجلس نمایندگان سوریه برگزار شده در تاریخ ۲۱ دسامبر ۱۹۳۶، که این تصویر الاتاسی را در حال سخنرانی نشان می‌دهد.
هاشم الاتاسی در حال سخنرانی برای انتخاب شدنش برای بار دوم، که پس از سرنگونی کودتای حسنی الزعیم بود.
بیمارستان مشیر

| بیمارستان مشیر شیراز | بیمارستان مشیر شیراز |
| --- | --- |
جغرافیا: جغرافیا
موقعیت: ایران، شیراز
سازمان: سازمان
گونه: خصوصی
دانشگاه وابسته: شیراز
خدمات: خدمات
شمار تخت‌ها: ۲۵
گشایش: ۱۳۵۸ خورشیدی
بیمارستان مشیر واقع در استان فارس، شهرستان شیراز بیمارستانی است خصوصی و درمانی  با ظرفیت ۲۵ تخت ثابت که در سال ۱۳۵۸ خورشیدی تأسیس گردید.
هم اکنون این بیمارستان دارای اتاق عمل، اورژانس، چشم پزشکی، گوش حلق بینی و دیگر واحدهای پاراکلینیکی و درمانگاهی می‌باشد.
پرتوشناسی مداخله‌ای

| پرتوشناسی مداخله‌ای | پرتوشناسی مداخله‌ای |
| --- | --- |
اتساع بالونی ورید ژوگولار داخلی که تنگ شده بود (عکس از مانیتور آنژیوگرافی اشعه ایکس). در حالی که فشار در بالون نسبتاً کم است، تنگی مانع از باد شدن بالون در وسط می‌شود. افزایش بیشتر فشار باعث گشاد شدن تنگی و بازگرداندن جریان کامل خون می‌شود.: اتساع بالونی ورید ژوگولار داخلی که تنگ شده بود (عکس از مانیتور آنژیوگرافی اشعه ایکس). در حالی که فشار در بالون نسبتاً کم است، تنگی مانع از باد شدن بالون در وسط می‌شود. افزایش بیشتر فشار باعث گشاد شدن تنگی و بازگرداندن جریان کامل خون می‌شود.
سرعنوان‌های موضوعی پزشکی: D015642
[ویرایش در ویکی‌داده]: [ویرایش در ویکی‌داده]
پرتوشناسی مداخله‌ای یا پرتوشناسی تهاجمی (به انگلیسی: Interventional Radiology، مخفف: IR) که همچنین به عنوان رادیولوژی مداخله‌ای عروقی نیز شناخته می‌شود؛ یک فوق‌تخصص پزشکی است که روش‌های کم تهاجمی جراحی را به همراه تصویربرداری پزشکی برای تشخیص و درمان بیماری استفاده می‌نماید. اگر چه طیف روش‌های مورد استفاده توسط رادیولوژیست مداخله‌ای گسترده است، اما کلیه این روش‌ها از تصویربرداری پزشکی برای هدایت و راهنمایی عمل کم تهاجمی جراحی به منظور به حداقل رساندن خطر برای بیمار بهره می‌برند.
انواع

رادیولوژی مداخله‌ای شامل تکنیک‌های مختلفی است که امکان دسترسی به ساختارهای داخلی بدن را از طریق حداقل برش‌ها یا سوراخ‌های بدن، با هدایت تصویربرداری پزشکی امکان‌پذیر می‌سازد. اجزای کلیدی این روش‌ها شامل سوزن‌های سوراخ‌کردن، سیم‌های راهنما، غلاف و کاتتر است که روش‌های تصویربرداری مانند اشعه ایکس، اولتراسوند و MRI نقش مهمی در تجسم بازی می‌کنند.
این رشته به دو دسته رادیولوژی مداخله ای تشخیصی و درمانی تقسیم می‌شود. روش‌های تشخیصی شامل آنژیوگرافی (تصویربرداری از رگ‌های خونی)، کولانژیوگرافی (تصویربرداری مجاری صفراوی)، بیوپسی و آسپیراسیون با سوزن ظریف است. روش‌های درمانی شامل مداخلات عروقی مانند آنژیوپلاستی با بالون، قرار دادن استنت و آمبولیزاسیون، و همچنین درمان شرایطی مانند وریدهای واریسی، بیماری کبد (TIPS) و مدیریت تومور از طریق آمبولیزاسیون شیمیایی و رادیوآمبولیزاسیون است.
مداخلات اضافی شامل قرار دادن کاتتر برای مدیریت جمع‌آوری مایعات، مداخلات صفراوی برای کاهش انسداد و تکنیک‌های فرسایشی مانند فرکانس رادیویی، کرایوآبلیشن و فرسایش مایکروویو است. روش‌های ادراری تناسلی مانند نفروستومی و تعویض استنت حالب نیز در این زمینه رایج است. به‌طور کلی، رادیولوژی مداخله ای یک رویکرد کم تهاجمی برای تشخیص و درمان در شرایط مختلف پزشکی ارائه می‌دهد.
اندازه‌گیری نادرست انسان

کتابی از استیون جی گولد
| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): استیون جی گولد
کشور: ایالات متحده آمریکا
زبان: انگلیسی
موضوع(ها): تست توانایی، کرانیومتری، تست هوش، تست‌های شخصیت، نژادپرستی، علوم اجتماعی
ناشر: دابلیو. دابلیو. نورتون اند کامپنی
تاریخ نشر: ۱۹۸۱, ۱۹۹۶
گونه رسانه: چاپ (گالینگور و شومیز)
شمار صفحات: ۳۵۲
شابک: شابک ‎۰-۳۹۳-۰۱۴۸۹-۴
شماره اوسی‌ال‌سی: 7574615
پس از: شست پاندا 
پیش از: دندان‌های مرغ و انگشتان اسب 
اندازه‌گیری نادرست انسان (به انگلیسی: The Mismeasure of Man) کتابی است که دیرینه‌شناس و زیست‌شناس تکاملی استیون جی گولد در سال ۱۹۸۱ منتشر کرده‌است. این کتاب در تاریخ علم و نیز در نقد روش‌های آماری و انگیزه‌های فرهنگی نهفته در جبر زیست‌شناختی است، این باور که «تفاوت‌های اجتماعی و اقتصادی بین گروه‌های انسانی - در درجه اول نژادها، طبقات و جنسیت‌ها - ناشی از تمایزات ارثی و ذاتی است و جامعه، از این نظر، بازتاب دقیق زیست‌شناسی است».
گولد استدلال می‌کند که فرض اولیه در جبر زیستی این است که «ارزش را می‌توان با اندازه‌گیری هوش به‌عنوان یک کمیت واحد به افراد و گروه‌ها نسبت داد». جبر زیستی در بحث جمجمه‌سنجی و تست روان‌شناختی، دو روش اصلی مورد استفاده برای اندازه‌گیری هوش به‌عنوان یک کمیت، تحلیل می‌شود. به گفته گولد، این روش‌ها دارای دو اشتباه بزرگ هستند. اولین مغالطه، شیءانگاری است که «تمایل ما به تبدیل مفاهیم انتزاعی به موجودیت‌ها» است. نمونه‌هایی از شیءسازی عبارتند از ضریب هوش (IQ) و عامل هوش عمومی (عامل g)، که سنگ بنای بسیاری از تحقیقات در مورد هوش انسانی بوده‌است. مغالطه دوم «رتبه‌بندی» است که «تمایل به ترتیب تغییرات پیچیده به‌عنوان یک مقیاس صعودی تدریجی» است.
این کتاب نقدهای مثبت بسیاری در مطبوعات ادبی و عامه‌پسند دریافت کرد، درحالی‌که استقبال جامعه علمی به‌شدت دوگانه بود. نقدهای مثبت بر نقد کتاب از نژادپرستی علمی، مفهوم هوش عمومی و جبر زیستی متمرکز بود، و منتقدان نیز، گولد را به عدم دقت تاریخی، استدلال نامشخص یا سوگیری سیاسی متهم کردند. اندازه‌گیری نادرست انسان برنده «جایزه حلقه ملی منتقدان کتاب» شد. یافته‌های گولد در مورد چگونگی اندازه‌گیری حجم جمجمه توسط محقق قرن نوزدهمی، ساموئل جورج مورتون، بحث‌برانگیز بود و الهام‌بخش چندین مطالعه در مورد ادعاهای او بود.
در سال ۱۹۹۶، نسخه دوم منتشر شد. این نسخه شامل دو فصل اضافی در نقد کتاب منحنی زنگوله‌ای (۱۹۹۴) چارلز موری و ریچارد هرنشتاین بود.
نویسنده

استیون جی گولد (۱۹۴۱–۲۰۰۲) یکی از تأثیرگذارترین و پرخواننده‌ترین نویسندگان علم عامه نسل خود بود. او توسط عموم مردم به‌خاطر ۳۰۰ مقاله پرطرف‌دارش مانند در اندازه‌گیری نادرست انسان، در مجله تاریخ طبیعی شناخته شده بود. گولد در «علیه زیست‌شناسی اجتماعی» (1975) و «اسپاندرال‌های سن مارکو و پارادایم پانگلوسی» (۱۹۷۹)، از نظریه‌های بیولوژیکی رفتار انسان انتقاد کرد.
خلاصه > کرانیومتری

اندازه‌گیری نادرست انسان، تحلیلی انتقادی از آثار اولیه نژادپرستی علمی است که «نظریه هوش واحد، ذاتی و خطی قابل رتبه‌بندی» را ترویج می‌کند - مانند کرانیومتری، اندازه‌گیری حجم جمجمه و ارتباط آن با قوای فکری. گولد ادعا کرد که بسیاری از تحقیقات بیش‌تر بر اساس تعصبات نژادی و اجتماعی محققان بوده‌است تا عینیت علمی آن‌ها. در مواردی، محققینی مانند ساموئل جورج مورتون (۱۷۹۹–۱۸۵۱)، لوئی آگاسی (۱۸۰۷–۱۸۷۳)، و پل بروکا (۱۸۲۴–۱۸۸۰) مرتکب اشتباه روش‌شناختی شدند که اجازه دادند انتظارات پیشینی شخصی خود بر نتایج تحلیلی آن‌ها تأثیر بگذارد. استدلال گولد خاطرنشان کرد که وقتی مورتون برای به‌دست آوردن داده‌های حجم غدد درون‌ریز از استفاده از دانه پرنده، که کمتر قابل اعتماد بود، به ساچمه سربی روی آورد، میانگین حجم جمجمه تغییر کرد، اما این تغییرات در گروه‌های «نژادی» مورتون یکسان نبود. به اعتقاد گولد، به نظر می‌رسد که تعصب ناخودآگاه بر نتایج اولیه مورتون تأثیر گذاشته‌است.
ساختن سناریوهای قابل‌قبول آسان است. مورتون، با اندازه‌گیری دانه، یک جمجمه سیاه و سفید بسیار بزرگ را برمی‌دارد، آن را به آرامی پر می‌کند و چند تکان می‌دهد. بعد، یک جمجمه قفقازی بسیار کوچک را برمی‌دارد، به‌شدت تکان می‌خورد و با شست خود به فورامن مگنوم فشار می‌آورد. به‌راحتی و بدون انگیزه آگاهانه انجام می‌شود.
در سال ۱۹۷۷ گولد تجزیه و تحلیل خود را بر روی برخی از داده‌های حجم غدد درون‌ریز مورتون انجام داد و ادعا کرد که نتایج اولیه بر اساس اعتقادات پیشینی و استفاده انتخابی از داده‌ها است. او استدلال می‌کرد که وقتی سوگیری‌ها به‌حساب می‌آیند، فرضیه اصلی - ترتیب صعودی حجم جمجمه از سیاه‌پوستان گرفته تا مغول‌ها تا سفیدپوستان - توسط داده‌ها پشتیبانی نمی‌شود.
خلاصه > تعصب و جعل

اندازه‌گیری نادرست انسان، ارزیابی تاریخی مفاهیم بهره هوشی (IQ) و عامل هوش عمومی (عامل g) را ارائه می‌کند که معیارهایی برای هوش موردستفاده روان‌شناسان بوده و هستند. گولد پیشنهاد کرد که اکثر مطالعات روان‌شناختی به‌شدت مغرضانه بوده‌اند، با این باور که رفتار انسانی نژادی از مردم به بهترین وجه توسط وراثت ژنتیکی توضیح داده می‌شود. او به ماجرای برت، در مورد «مطالعات دوقلو» توسط سیریل برت (۱۸۸۳–۱۹۷۱) استناد می‌کند، که در آن برت ادعا می‌کند که هوش انسان قابلیت ارثی دارد.
بازخورد > ستایش

همان‌طور که گولد خاطرنشان می‌کند اکثر نقدهای اندازه‌گیری نادرست انسان مثبت بودند. ریچارد لوونتین، زیست‌شناس تکاملی مشهور که در دانشگاه شیکاگو و هاروارد سمت‌هایی داشت، نقدی درخشان از کتاب گولد در نشریه نقد کتاب نیویورک نوشت و بیش‌تر جنبه‌های گزارش آن را تأیید کرد و پیشنهاد کرد که ممکن است انتقاد از نیات نژادپرستانه دانشمندانی که مورد بحث او قرار می‌گیرد، حتی بیش‌تر از این هم بوده باشد؛ زیرا دانشمندان «گاهی اوقات دروغ‌های عمدی می‌گویند زیرا معتقدند که دروغ‌های کوچک می‌تواند در خدمت حقایق بزرگ باشند.» گولد می‌گوید که مثبت‌ترین بررسی اولین نسخه‌ای که توسط یک روان‌شناس نوشته شده‌است در مجله بریتانیایی روان‌شناسی ریاضی و آماری بوده‌است که گزارش می‌دهد «گولد خدمات ارزنده‌ای در افشای مبنای منطقی یکی از موارد انجام داده‌است. مهم‌ترین بحث‌ها در علوم اجتماعی است و خواندن این کتاب برای دانش‌آموزان و پزشکان به‌طور یکسان باید الزامی باشد.» در نیویورک تایمز، روزنامه‌نگار کریستوفر لمان هاوپت نوشت که نقد تحلیل عاملی «به‌طور قانع‌کننده‌ای نشان می‌دهد که چگونه تحلیل عاملی منجر به خطای اساسی در استدلال، اشتباه گرفتن همبستگی با علت، یا به بیان دیگر، از نسبت دادن عینیت کاذب به انتزاع می‌شود». مجله بریتانیایی ستردی ریویو این کتاب را به‌عنوان یک «مطالعه تاریخی نژادپرستی علمی» ستایش کرد و استدلال‌های آن «هم ناسازگاری‌های منطقی نظریه‌ها و هم سوءاستفاده از داده‌ها با انگیزه پیش‌داوری (هرچند ناخواسته) را در هر مورد نشان می‌دهد». در مجله امریکن مونتلی ریویو، ریچارد یورک و برت کلارک، جامعه‌شناس، تمرکز موضوعی کتاب را ستودند و گفتند که «گولد به‌جای تلاش برای نقدی بزرگ همه تلاش‌های «علمی» با هدف توجیه نابرابری‌های اجتماعی، ارزیابی مستدلی از این کتاب خطاهای زیربنای مجموعه خاصی از نظریه‌ها و ادعاهای تجربی انجام می‌دهد». نیوزویک به‌دلیل افشای علم مغرضانه و سوءاستفاده از آن، یک بررسی مثبت به آن داد. ماهنامه آتلانتیک و گزارش‌گر کلیدی فی بتا کاپا نیز این کتاب را مورد بررسی قرار دادند.
بازخورد > جوایز

اولین نسخه کتاب اندازه‌گیری نادرست انسان برنده جایزه غیرداستانی «حلقه ملی منتقدان کتاب» شد. همچنین جایزه کتاب برجسته برای سال ۱۹۸۳ از سوی انجمن تحقیقات آموزشی آمریکا. ترجمه ایتالیایی در سال ۱۹۹۱ جایزه ایگلسیاس را دریافت کرد. و در سال ۱۹۹۸، کتابخانه مدرن آن را به‌عنوان بیست و چهارمین کتاب غیرداستانی انگلیسی زبان قرن بیستم رتبه‌بندی کرد. در دسامبر ۲۰۰۶، مجله دیسکاور، کتاب اندازه‌گیری نادرست انسان را به‌عنوان هفدهمین کتاب علمی برتر تمام دوران‌ها معرفی کرد.
بازخورد > انتقاد

برنارد دیویس، پروفسور میکروبیولوژی در دانشکده پزشکی هاروارد، در بررسی کتاب اندازه‌گیری نادرست انسان، گفت که گولد یک مغالطه پهلوان‌پنبه‌ای را بر اساس اصطلاحات کلیدی نادرست تعریف کرد - به‌ویژه شی‌انگاری که با ارائه «انتخابی» آماری آن را پیش برد. و داده‌ها، همه بیش‌تر با انگیزه سیاست‌ورزی بودند تا علم. دیویس گفت که نقد کتاب ستایش‌آمیز فیلیپ موریسون دربارهٔ اندازه‌گیری نادرست انسان در ساینتیفیک آمریکن به این دلیل نوشته و منتشر شد که ویراستاران مجله «از مدت‌ها پیش مطالعه وراثت‌پذیری هوش را تهدیدی برای عدالت اجتماعی می‌دانستند». دیویس همچنین از مطبوعات عامه‌پسند و نقد کتاب‌های ادبی-ژورنالی «اندازه‌گیری نادرست انسان» انتقاد کرد. دیویس گولد را متهم کرد که تحقیق هنری اچ. گودار (۱۸۶۶–۱۹۵۷) دربارهٔ اطلاعات مهاجران یهودی، مجارستانی، ایتالیایی و روسی به ایالات متحده را نادرست معرفی کرده‌است، و در آن گولد عنوان کرده که گودار آن افراد را «ناتوان» معرفی کرده‌است. درحالی‌که، در جمله ابتدایی مطالعه، گودار گفت که افراد مورد مطالعه، اعضای غیرمعمول گروه‌های قومی خود بودند که به‌دلیل مشکوک بودن به هوش غیرعادی انتخاب شده بودند. دیویس همچنین استدلال کرد که گودار پیشنهاد کرده بود که ضریب هوشی پایین مردان و زنان باهوش غیرعادی که در آزمون توانایی شناختی شرکت کرده‌اند، احتمالاً از محیط‌های اجتماعی آن‌ها ناشی می‌شود نه از وراثت ژنتیکی مربوطه‌شان، و به این نتیجه رسید که «ممکن است فرزندانشان از هوش متوسطی برخوردار شوند و اگر درست تربیت شوند، شهروندان خوبی خواهند بود.» گولد در برخی از ادعاهای دیویس، در نسخه اصلاح‌شده کتاب در سال ۱۹۹۴ از مواضع خود عقب‌نشینی کرد. درحالی‌که دیویس استقبال از کتاب را در مجلات علمی منفی توصیف کرد، گولد استدلال کرد که از بیست و چهار بررسی کتاب دانشگاهی نوشته‌شده توسط متخصصان روان‌شناسی، چهارده مورد تأیید کرده‌اند، سه مورد نظرات متفاوت داده‌اند و هفت مورد از این کتاب رد شده‌اند.
روان‌شناس جان بی. کارول در بررسی خود از این کتاب گفت که گولد «ماهیت و هدف» تحلیل عاملی را درک نمی‌کند. آماردان دیوید جی. بارتولومئو، از مدرسه اقتصاد لندن، گفت که گولد در استفاده از تحلیل عاملی اشتباه کرد، و به‌طور نامربوطی بر مغالطه شی‌انگاری (انتزاعی به عنوان عینی) تمرکز کرد و اجماع علمی معاصر در مورد وجود هوش عمومی را نادیده گرفت.
برای مطالعه بیش‌تر

گودفیلد، ژوئن (1981). «یک ذهن با اعداد توصیف نمی‌شود.» نقد کتاب نیویورک تایمز (۱ نوامبر): ۱۱.
گولد، اس جی (1981). اندازه‌گیری نادرست انسان. نیویورک: نورتون و شرکت
گولد، اس جی (1981). «خطای واقعی سیریل برت»
گولد، اس جی (۱۹۸۴). «برابری انسانی یک واقعیت مشروط تاریخ است». تاریخ طبیعی ۹۳ (آبان): ۲۶–۳۳.
گولد، اس جی (۱۹۹۴). «کرو بال: نقد و بررسی کرو بال» بایگانی‌شده  در ۲۰۰۹-۰۶-۱۵ توسط Wayback Machine، نیویورکر ۷۰ (۲۸ نوامبر): ۱۳۹–۴۹.
گولد، اس جی (1995). «ارواح کرو بال گذشته». تاریخ طبیعی ۱۰۴ (بهمن): ۱۲۱۹.
یانیک, آلن (1983). "اندازه‌گیری نادرست انسان". مجله اخلاق. 94 (1): 153–55. doi:10.1086/292523. S2CID 159990126.
Junker, Thomas (1998). "Blumenbach's Racial Geometry" (PDF). Isis. 89 (3): 498–501. doi:10.1086/384075. S2CID 144161573.
Kaplan, J. M.; Pigliucci, M.; Banta, JA (2015). "Gould on Morton, Redux" (PDF). Studies in History and Philosophy of Biological and Biomedical Sciences. 30: 1–10.
Korb, K. B. (1994). "Stephen Jay Gould on Intelligence". Cognition. 52 (2): 111–23. CiteSeerX 10.1.1.22.9513. doi:10.1016/0010-0277(94)90064-7. PMID 7924200. S2CID 10514854.
لیچ، سر ادموند (1982). "بررسی: اندازه‌گیری نادرست انسان". نیوساینتیست ۹۴ (۱۳ اردیبهشت): ۴۳۷.
Lewis, J. E.;  et al. (2011). "The Mismeasure of Science: Stephen Jay Gould versus Samuel George Morton on Skulls and Bias". PLOS Biol. 9 (6): e1001071. doi:10.1371/journal.pbio.1001071. PMC 3110184. PMID 21666803.
ویرایش‌های طبیعت. (2011). "میزان اندازه‌گیری نادرست برای اندازه‌گیری نادرست". طبیعت ۴۷۴ (۲۳ ژوئن): ۴۱۹.
راویچ، دایان (۲۰۰۸). "عمل نادرست انسان". تفسیر ۷۳ (خرداد).
رایش، یوگنی ساموئل (2011) "استفن جی گولد متهم به دروغ گویی اعداد" است. وبلاگ خبری طبیعت (۱۳ ژوئن)
Sulloway, Frank (1997). "Still Mismeasuring Man". Skeptic. 5 (1): 84.
وید، نیکلاس (2011). "دانشمندان صحت ادعای نژادپرستی را اندازه‌گیری می‌کنند". نیویورک تایمز (۱۳ ژوئن 2011): D4.
Weisberg, Michael (2015). "Remeasuring Man" (PDF). Evolution & Development. 16 (3): 166–78. doi:10.1111/ede.12077. PMID 24761929. S2CID 10110412. Archived from the original (PDF) on 2015-11-17. Retrieved 2015-08-23.
«گونه» انسان: «جمجمه یک سیاه‌پوست… یک جمجمه قفقازی… یک جمجمه مغول» نوشته اس جی مورتون (۱۸۳۹)
گولد از مطالعه لئون کامین استناد کرد که سیریل برت (در بالا) داده‌هایی ساختگی ساخته‌است.