stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
انریکو گلوری

| انریکو گلوری | انریکو گلوری |
| --- | --- |
گلوری در فروشگاه بزرگ (۱۹۳۹): گلوری در فروشگاه بزرگ (۱۹۳۹)
زادهٔ: ۳ اوت ۱۹۰۱ ناپل، ایتالیا
درگذشت: ۲۲ آوریل ۱۹۶۶ (۶۴ سال) رم، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
پیشه: هنرپیشه
سال‌های فعالیت: ۱۹۳۴ تا ۱۹۶۳
همسر: جانا پاچتی
فرزندان: ۱
انریکو گلوری (ایتالیایی: Enrico Glori؛ ‏ ۳ اوت ۱۹۰۱ – ۲۲ آوریل ۱۹۶۶) هنرپیشه اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به هیرود بزرگ، زندگی شیرین، صومعه پارم، باراباس، ایستگاه آخر، ساحل، تهران، ترانه بهار، فورتونلا، فروشگاه بزرگ، نامزدشده، سه آرزو، عروسی خون، جوزپه وردی، هارلم و انتقام دزدان دریایی اشاره کرد.
رزا موتا

رزا موتا (پرتغالی: Rosa Mota؛ زادهٔ ۲۹ ژوئن ۱۹۵۸) دونده ماراتن و دونده دو استقامت اهل پرتغال است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا دو ماراتن در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۸ و مدال برنز ماراتن در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ اشاره کرد.
رابرت موگابه

| رابرت موگابه | رابرت موگابه |
| --- | --- |
رئیس‌جمهور زیمبابوه: رئیس‌جمهور زیمبابوه
دوره مسئولیت ۳۱ دسامبر ۱۹۸۷ – ۲۱ نوامبر ۲۰۱۷: دوره مسئولیت ۳۱ دسامبر ۱۹۸۷ – ۲۱ نوامبر ۲۰۱۷
نخست‌وزیر: مورگان چانگیرای
پس از: کنعان بانانا
پیش از: امرسون منانگاگوا
نخست‌وزیر زیمبابوه: نخست‌وزیر زیمبابوه
دوره مسئولیت ۱۸ آوریل ۱۹۸۰ – ۳۱ دسامبر ۱۹۸۷: دوره مسئولیت ۱۸ آوریل ۱۹۸۰ – ۳۱ دسامبر ۱۹۸۷
رئیس‌جمهور: کنعان بانانا
پس از: آبل موزوروا
پیش از: مورگان چانگیرای
دبیرکل جنبش عدم تعهد: دبیرکل جنبش عدم تعهد
دوره مسئولیت ۶ سپتامبر ۱۹۸۶ – ۷ سپتامبر ۱۹۸۹: دوره مسئولیت ۶ سپتامبر ۱۹۸۶ – ۷ سپتامبر ۱۹۸۹
پس از: زیل سینگ
پیش از: یانز درنوشک
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: رابرت گابریل کاریگامومبه موگابه ۲۱ فوریهٔ ۱۹۲۴ کوتاما، سالیسبوری،  رودزیای جنوبی، (زیمبابوه کنونی)
درگذشته: ۶ سپتامبر ۲۰۱۹ (۹۵ سال) سنگاپور
ملیت:  زیمبابوه
حزب سیاسی: اتحادیه ملی آفریقایی زیمبابوه-جبهه میهنی (زانو-پی‌اف)
همسر(ان): سالی هیفران (درگذشته در ۱۹۹۲ میلادی) گریس موگابه
فرزندان: بونا رابرت پیتر جونیور بلمارین چاتونگا
محل تحصیل: دانشگاه فورت هاره دانشگاه آفریقای جنوبی
پیشه: سیاستمدار
امضا: 
رابرت گابریل کاریگامومبه موگابه (به انگلیسی: Robert Gabriel Karigamombe Mugabe) (زاده ۲۱ فوریهٔ ۱۹۲۴ – مرگ ۶ سپتامبر ۲۰۱۹) سیاست‌مدار و دیکتاتور زیمبابوه بود که از ۱۹۸۷ تا ۲۰۱۷ رئیس‌جمهور، و پیش از آن یعنی بین سال‌های ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۷ به عنوان نخست‌وزیر بر زیمبابوه حکومت کرد. او از نظر ایدئولوژیک یک ملی‌گرای آفریقایی و یک سوسیالیست است، که از سال ۱۹۷۵ اتحادیه ملی آفریقایی زیمبابوه-جبهه میهنی (زانو-پی‌اف) را رهبری کرده‌است.
موگابه در ۳ اوت ۲۰۱۳ در انتخابات ریاست‌جمهوری با ۶۱ درصد آرا پیروز و برای هفتمین‌بار رئیس‌جمهور زیمبابوه شد. در این دوره مورگان چانگیرای، نخست‌وزیر زیمبابوه و رهبر حزب جنبش، برای تغییر دموکراتیک ــ که رقیب اصلی موگابه به‌شمار می‌رفت ــ نزدیک به ۳۴ درصد آرا را به‌دست آورد. وی در سال ۲۰۱۵ به عنوان رئیس اتحادیه آفریقا برگزیده شد. موگابه ۹۳ ساله که پیرترین رئیس‌جمهور جهان بود در ۱۴ نوامبر ۲۰۱۷ توسط ارتش دستگیر و بازداشت خانگی شد و سرانجام پس از ۳۷ سال حکومت بر زیمبابوه، در ۲۱ نوامبر ۲۰۱۷ از ریاست‌جمهوری استعفا کرد.
رابرت موگابه از مدافعان برنامه هسته‌ای ایران بود.
سیاست

وی از سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۷ به‌عنوان نخست‌وزیر و از سال ۱۹۸۷ تا نوامبر ۲۰۱۷، با عنوان رئیس‌جمهور این کشور، بر سر کار بود. وی همچنین رهبر حزب حاکم اتحادیه ملی آفریقایی زیمبابوه-جبهه میهنی (زانو-پی‌اف) بود.
هنگامی‌که در سال ۱۹۸۰ موگابه که به نخست‌وزیری رسید اعلام کرد که زمان دست به اسلحه بردن به پایان رسیده است. اما در ۱۹۸۳ موگابه برای سرکوب اعتراضات در جنوب زیمبابوه، ارتش کشور را به متبیلیلند فرستاد و در ۴ سال، هزاران نفر کشته شدند. هیچ کشوری در جهان واکنشی به این کشتارها نشان نداد زیرا او را بهترین انتخاب برای مدیریت این کشور می‌دانستند. رابرت موگابه، به‌دلیل سیاست‌های اقتصادی (سوسیالیسم-کمونیسم) و سرکوب مخالفان سیاسی‌اش، همواره مورد انتقاد محافل جهانی قرار داشت.
در سال‌های پایانی دهه ۱۹۹۰ (میلادی) به دلیل تورم چند میلیارد درصدی، محبوبیت موگابه و حزب اتحادیه ملی آفریقایی زیمبابوه-جبهه میهنی (زانو-پی‌اف) کاهش یافت. موگابه برای جبران این از دست رفتن محبوبیت، مردم زیمبابوه را به پس گرفتن زمین‌های خود از سفیدپوستها کرد. پس از دخالت گزاف نظامی زیمبابوه به رهبری رابرت موگابه در جنگ دوم کنگو که به سلب مالکیت انبوه زمین‌های سفیدپوست‌ها و حذف مخالفان و رقبای سیاسی موگابه انجامید بسیاری کشورهای غربی وی را متهم به «تبعیض نژادی» و نفرت‌پراکنی نسبت به اقلیت سفیدپوست ساکن در زیمبابوه کردند. براثر تحریم‌های اقتصادی، اقتصاد زیمبابوه با مشکلات بسیار جدی روبرو شد. کمبودهای جدیِ فراورده‌های نفتی و غذایی منجر به مهاجرت گستردهٔ اهالی زیمبابوه به کشورهای همسایه، به ویژه آفریقای جنوبی شد.
در پی فشار داخلی و بین‌الملی بر او، موگابه در سال ۲۰۰۸ ناچار به تقسیم قدرت با مورگان چانگیرای به عنوان نخست‌وزیر گردید. در پی این تقسیم قدرت، اقتصاد زیمبابوه پس از دهه‌ها رکود، به‌آرامی بهبود یافت.
موگابه، مخالفینش را «تازه متولدان استعمارگر» می‌نامید. وی و طرفدارانش، مدعی بودند که مشکلات زیمبابوه، «میراث استعمار» است.
جنجال‌ها

در پی انتقاد گوردون براون، نخست‌وزیر بریتانیا، از «وجود تقلب» در انتخابات ۲۹ مارس ۲۰۰۸ زیمبابوه، موگابه وی را «یک نقطهٔ ریز بر روی کُرهٔ زمین» خواند.
سیلویو برلوسکونی، نخست‌وزیر ایتالیا، و بان کی‌مون، دبیرکل سازمان ملل متحد که میزبان کنفرانس مقابله با «بحران جهانیِ غذا» در ژوئن ۲۰۰۸ میلادی بودند محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهور ایران، و رابرت موگابه، رئیس‌جمهور زیمبابوه را در مراسم تشریفاتیِ شام، که به افتخار رهبران حاضر در کنفرانس، برپا شده‌بود دعوت نکردند.
در سال ۲۰۱۳ و در جشن تولد ۸۹ سالگی‌اش، موگابه، ضمن رد گزارش‌هایی مبنی بر اوضاع جسمانیِ بدنش، مأموریت خود در ادارهٔ زیمبابوه را «آسمانی» توصیف کرد.
زندگی شخصی

رابرت موگابه در ۱۹۵۱ مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه فورت هاره دریافت کرد. همچنین شش مدرک کارشناسی دیگر را از راه آموزش از دور گرفت. او دو مدرک حقوقش را در زندان گرفت و هنگام ریاست‌جمهوری، کارشناسی ارشد حقوق را دریافت کرد.
موگابه در سال ۱۹۶۱ (میلادی) با سالی هیفران از کشور غنا که خانواده او از اعضای جنبش ملی‌گرایان غنا بودند ازدواج کرد. سالی هیفران، همسر نخست موگابه و بانوی نخست زیمبابوه در سال ۱۹۹۲ بر اثر نارسایی کلیه درگذشت. برخی منتقدان بر این باورند که شیوه حکمرانی موگابه پس از مرگ همسر نخستش دستخوش تغییرات منفی شده‌است. حاصل ازدواج موگابه و سالی پسری بود که در سال ۱۹۶۶ در سن خردسالی و در زمانی که موگابه در زندان بود از دنیا رفت.
موگابه در ۱۷ اوت ۱۹۹۶ با منشی پیشین خود، گریس ماروفو ازدواج کرد. گریس، ۴۱ سال از موگابه جوان‌تر و از سال‌های قبل معشوقه او و دارای دو فرزند از او بود. گریس نخستین فرزندش از موگابه را در زمانی باردار شد که هنوز همسر نخست موگابه زنده بود و گریس نیز خود در ازدواج مرد دیگری بود که همینک سفیر زیمبابوه در چین است.
موگابه و گریس در یک مدرسهٔ مسیونری کلیسای کاتولیک به‌شیوهٔ کاتولیک ازدواج کردند. نلسون ماندلا و نیز دو فرزند موگابه از گریس، از جمله مهمانان بودند. ماندلا در این مراسم در حال بوسیدن عشق جدیدش دیده شد. موگابه‌ها سه فرزند به نام‌های بونا، رابرت پیتر جونیور و بلمارین چاتونگا دارند.
گریس، به‌دلیل خریدهای اروپایی‌اش «گوچی گریس» خوانده شده و مورد انتقاد قرار گرفته‌است.
انتخابات سال ۲۰۱۳

رابرت موگابه در سوم اوت ۲۰۱۳ در انتخابات ریاست‌جمهوری زیمبابوه با ۶۱ درصد آرا پیروز و برای هفتمین بار رئیس‌جمهور زیمبابوه شد. در این دوره، مورگان چانگیرای، نخست‌وزیر زیمبابوه و رهبر حزب جنبش برای تغییر دموکراتیک، که رقیب اصلی موگابه به‌شمار می‌رفت، نزدیک به ۳۴ درصد آرا را به‌دست آورد. حزب اتحادیه ملی آفریقایی زیمبابوه-جبهه میهنی (زانو-پی‌اف) حزب رابرت موگابه، بیش از دوسوم کرسی‌های مجلس این کشور را به خود اختصاص داد و پس از چندی دست به تغییر قانون اساسی زد. پس از انتخابات، چانگیرای نتایج اعلام‌شده را نپذیرفت و گفت این آرا را در دادگاه به چالش خواهد کشید. هرچند مسئول ناظران انتخاباتیِ اتحادیه آفریقا، انتخابات عمومی در زیمبابوه را آزاد، منصفانه و معتبر دانست اما گروه موسوم به حامیان انتخابات زیمبابوه، بزرگترین گروه داخلیِ ناظر بر انتخابات این کشور، معتقد بود که انحرافات جدی در این انتخابات صورت گرفته‌است. اتحادیه اروپا در مورد انحراف و تقلب در انتخابات زیمبابوه ابراز نگرانی کرد.
در جریان انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۲۰۰۸ نیز موگابه و چانگیرای هر دو به دور دوم راه یافتند. اما پس از انتشار گزارش‌هایی مبنی بر فشار بر طرفداران حزب جنبش برای تغییر دموکراتیک و کشته شدن شماری از آنان، مورگان چانگیرای از ادامهٔ رقابت صرف‌نظر کرد.
برکناری

مقالهٔ اصلی: کودتای ۲۰۱۷ زیمبابوه
موگابه در ۱۴ نوامبر ۲۰۱۷ توسط ارتش زیمبابوه و به رهبری ژنرال سیبوسیسو دستگیر و حبس خانگی شد. یک هفته بعد با تصمیم حزب حاکم و متبوعش اتحادیه ملی آفریقایی زیمبابوه-جبهه میهنی (زانو-پی‌اف) به ریاست وی بر حزب حاکم پایان داده شد. حزب حاکم، امرسون منانگاگوا، معاون اخراجی موگابه را به جای وی به ریاست حزب برگزید. منانگاگوآ، رئیس پیشین اطلاعاتی و یکی از اعضای ارشد حزب اتحادیه ملی آفریقایی زیمبابوه-جبهه میهنی (زانو-پی‌اف) بود که دو هفته پیش، از سوی موگابه از سمت خود برکنار شد. همین رخداد یعنی «بحران برکناری منانگاگوا» موجب شد تا ارتش برای حل بحران مداخله کند و اجازه ندهد تا همسر نسبتاً جوان رابرت موگابه (گریس موگابه) جای او را بگیرد. گفته شده رابرت موگابه در اعتراض به اقدام ارتش، دو روز پایانی حکومتش و زمانی که در حبس خانگی بود اعتصاب غذا کرده‌بود. پس از دستگیری موگابه توسط ارتش، مردم زیمبابوه به خیابان‌ها آمده، به رقص و پایکوبی و شادی پرداختند و از این اقدام ارتش سپاسگزاری کردند. وی در زمان دستگیری با ۹۳ سال سن پیرترین رئیس‌جمهور جهان بود. در پی این رویدادها حزب حاکم، خواستار استعفای وی شد و برای او ضرب الاجل تعیین کرد. سرانجام وی که توسط ارتش در حصر خانگی قرار داشت در ۲۱ نوامبر ۲۰۱۷ از ریاست‌جمهوری استعفا کرد. این استعفا توسط رئیس پارلمان زیمبابوه اعلام شد. زمانی که موگابه به نزدیکانش و تیمی از مذاکره‌کنندگان در عمارت «کاخ آبی» گفت که استعفا می‌دهد سرش را پایین انداخت و گفت مردم دمدمی شده‌اند؛ او گریه می‌کرد و از خیانت ژنرال‌هایش انتقاد کرد. تلاش برای کنار گذاشتن موگابه از قدرت از زمانی اوج گرفت که رهبران نظامی، کنترل قدرت را به دست گرفتند.
برکناری > بسته «بدرود طلایی»

موگابه پس از برکناری و استعفا به توافقی با ارتش دست یافت که به او و همسرش گریس اجازه می‌داد دوران بازنشستگی لوکسی را در کشورش داشته‌باشند و به تبعید نروند. گرچه موگابه با کودتای نظامی نرم برکنار شد اما او همچنان از امتیاز مصونیت قضایی به عنوان رئیس پیشین کشور برخوردار می‌شد و همچنین، حقوق کامل ریاست‌جمهوری معادل ۱۱۲ هزار و ۵۰۰ پوند را به صورت سالیانه تا زمان مرگ دریافت می کرد. دولت به او ۳٫۷۵ میلیون پوند به صورت یکجا داد و مابقی آن را به صورت اقساط پرداخت می‌کرد. او همچنین از همه امکانات پزشکی و نیز حقوق ماهانه برخوردار می‌شد. پس از مرگ هم، همسرش گریس، ماهانه نیمی از حقوق موگابه را خواهد گرفت.
درگذشت

وی در روز ۶ سپتامبر ۲۰۱۹، در سن ۹۵ سالگی در بیمارستانی در سنگاپور درگذشت. به گزارش رویترز، او در این بیمارستان به دلیل بیماری سرطان تحت درمان بود.
فرایند تجربی

در نظریه احتمال، یک فرایند تجربی (به انگلیسی: Empirical process) یک فرایند تصادفی است که انحراف تابع توزیع تجربی را از انتظار آن مشخص می‌کند. در نظریه میدان میانگین، قضایای حدی (با زیاد شدن تعداد اشیا) در نظر گرفته می‌شوند و قضیه حد مرکزی را برای معیارهای تجربی تعمیم می‌دهند. کاربردهای تئوری فرآیندهای تجربی در آمار ناپارامتری به وجود می‌آید.
ویل اچ. هیز

| ویل اچ>  هیز | ویل اچ>  هیز |
| --- | --- |
رئیس تولیدکنندگان و توزیع‌کنندگان فیلم‌های سینمایی آمریکا: رئیس تولیدکنندگان و توزیع‌کنندگان فیلم‌های سینمایی آمریکا
دوره مسئولیت ۱۹۲۲ – ۱۹۴۵: دوره مسئولیت ۱۹۲۲ – ۱۹۴۵
پس از: این سِمَت بنیان نهاده شد
پیش از: اریک جانسون
۴۶مین مدیر کل اجرایی خدمات پستی ایالات متحده آمریکا: ۴۶مین مدیر کل اجرایی خدمات پستی ایالات متحده آمریکا
دوره مسئولیت ۵ مارس ۱۹۲۱ – ۳ مارس ۱۹۲۲: دوره مسئولیت ۵ مارس ۱۹۲۱ – ۳ مارس ۱۹۲۲
رئیس‌جمهور: وارن جی. هاردینگ
پس از: آلبرت اس. برلیسن
پیش از: هیوبرت ورک
رئیس کمیتهٔ ملی جمهوری‌خواهان: رئیس کمیتهٔ ملی جمهوری‌خواهان
دوره مسئولیت ۱۳ فوریه ۱۹۱۸ – ۸ ژوئن ۱۹۲۱: دوره مسئولیت ۱۳ فوریه ۱۹۱۸ – ۸ ژوئن ۱۹۲۱
پس از: ویلیام راسل ویلکاکس
پیش از: جان تی. آدامز
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ویل هَریسون هیز ۵ نوامبر ۱۸۷۹ سولیوان، ایندیانا، ایالات متحده آمریکا
درگذشته: ۷ مارس ۱۹۵۴ (۷۴ سال) سولیوان، ایندیانا،  ایالات متحده آمریکا
ملیت: آمریکایی
حزب سیاسی: حزب جمهوری‌خواه
همسر(ان):  هلن لوئیز توماس (ا. ۱۹۰۲–۱۹۲۹)  جسی هرنان استاسمن (ا. ۱۹۳۰) 
فرزندان: ۱
تحصیلات: کالج واباش (بی‌ای)
ویل اچ. هِـیز (انگلیسی: Will H. Hays؛ ‏ تلفظ نام‌خانوادگی: ‎/heɪz/‎؛ ‏ ۵ نوامبر ۱۸۷۹ – ۷ مارس ۱۹۵۴) یک سیاستمدار آمریکایی و عضو حزب جمهوری‌خواه بود. هیز به عنوان رئیس کمیته ملی جمهوری‌خواهان از ۱۹۱۸ تا ۱۹۲۱، مبارزات انتخاباتی موفق وارن جی. هاردینگ در سال ۱۹۲۰ را مدیریت کرد. هاردینگ سپس هیز را به عنوان نخستین مدیر کل اجرایی خدمات پستی ایالات متحده آمریکا در کابینه خود منصوب کرد. او در سال ۱۹۲۲ از کابینه استعفا داد تا نخستین رئیس تولیدکنندگان و توزیع‌کنندگان فیلم‌های سینمایی آمریکا شود. این گمانه‌زنی وجود داشت که او بین ۱۰۰٬۰۰۰ تا ۱۵۰٬۰۰۰ دلار در سال دستمزد می‌گرفت. هیز به‌عنوان رئیس این سازمان، بر انتشار نظامنامه تولید تصاویر متحرک (که به‌طور غیررسمی به نظامنامه هیز معروف بود) نظارت داشت که مجموعه‌ای از دستورالعمل‌های اخلاقی را برای خودسانسوری محتوا در سینمای آمریکا بیان می‌کرد. هیز با دولت ایالات متحده، به‌ویژه با وزارت امور خارجه و وزارت بازرگانی، به منظور حفظ سلطهٔ هالیوود بر بازارهای فیلم خارج از کشور همکاری کرد.
درگذشت

ویل اچ. هیز پس از بازنشستگی به سالیوان بازگشت و در ۷ مارس ۱۹۵۴ درگذشت. بیوه او در سال ۱۹۶۰ درگذشت.
جونگ یو می (بازیگر، زاده ۱۹۸۴)

با جونگ یو می (بازیگر، زاده ۱۹۸۳) اشتباه نشود.
| جونگ یومی | جونگ یومی |
| --- | --- |
جونگ درسال ۲۰۱۹: جونگ درسال ۲۰۱۹
زادهٔ: ۲۳ فوریهٔ ۱۹۸۴ ‏(۴۰ سال) بوسان، کره جنوبی
تحصیلات: دانشگاه هانیانگ
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۳–اکنون
نماینده: میستیک استوری
نام کره‌ای: نام کره‌ای
هانگول: 정유미
هانجا: 鄭柔美
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Jeong Yu-mi
مک‌کیون–ریشاور: Chŏng Yu-mi
 :  
جونگ یومی (کره‌ای: 정유미؛ زادهٔ ۲۳ فوریه ۱۹۸۴) بازیگر اهل کره جنوبی است. او به خاطر ایفای نقش در شاهزاده زیرشیروانی و شش اژدهای پرنده شناخته می‌شود.
فیلم‌شناسی > فیلم

| سال | نام |
| --- | --- |
۲۰۰۷: هوانگ جین یی
۲۰۱۱: تو حیوون خونگی منی
۲۰۱۲: عشق در هوا
۲۰۱۴: تونل
فیلم‌شناسی > مجموعه تلویزیونی

| سال | نام | نقش | شبکه تلویزیونی |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۰ | دونگ‌یی | جونگ ایوم | ام بی سی |
| ۲۰۱۱ | وعده هزار روز | هیانگ گی | اس بی اس |
| ۲۰۱۲ | شاهزاده زیرشیروانی | شاهزاده هوایونگ/هونگ سه نا | اس بی اس |
| ۲۰۱۳ | مامان شگفت‌انگیز | یونگ چائه | اس بی اس |
| ۲۰۱۳ | غلبه بر شهر | لی دان بی | کی بی اس |
| ۲۰۱۴ | باغ مادر | سئو یون جو | ام بی سی |
| ۲۰۱۵ | خدمتکاران | گوک این یوب | جی‌تی‌بی‌سی |
| ۲۰۱۵ | شش اژدهای پرنده | یئون هی | اس بی اس |
| ۲۰۱۶ | خدای نودل | یئو کیونگ | کی بی اس |
| ۲۰۱۷ | مرحبا به زندگی من | ها دونا | اس بی اس |
| ۲۰۱۸ | زوج محقق | اون سول | ام‌بی‌سی |
| ۲۰۲۴ | ملکه وو | وو سون | تیوینگ |
ماساتو کودو

ماساتو کودو (انگلیسی: Masato Kudo؛ زاده ۶ مهٔ ۱۹۹۰) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
که ۳ اکتبر ۲۰۲۲پس از تشخیص انفیلتراسیون مغزی در بیمارستان بستری شد و ۱۸ روز بعد در مورخ ۲۱ اکتبر در بیمارستان درگذشت.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال ژاپن بازی کرده است.
شهرستان آیتکه بی

| شهرستان آیتکه بی Әйтеке би ауданы ايتەكە بي اۋدانى Айтекебийский район | شهرستان آیتکه بی Әйтеке би ауданы ايتەكە بي اۋدانى Айтекебийский район |
| --- | --- |
District: District
Әйтеке би ауданы: Әйтеке би ауданы
کشور: قزاقستان
استان: استان آق‌تپه
شهر مرکزی: کومسومول
جمعیت (۲۰۱۳): جمعیت (۲۰۱۳)
 • کل: ۲۵۷۱۶
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵ (West)
شهرستان آیتکه بی (به قزاقی: Әйтеке би ауданы، ايتەكە بي اۋدانى) یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در استان آق‌تپه واقع شده‌است. شهرستان آیتکه بی ۲۵۷۱۶ نفر جمعیت دارد.
وجه تسمیه

این منطقه برای ارج نهادن به شخصیت «آیتکه بی بای‌بِک‌اولی» (آی‌تکه بیگ بای‌بیگ‌اوغلی) (به قزاقی: Әйтеке Би Байбекұлы، ايتەكە بي بايبەكۇلى)، شاعر و سیاستمدار قزاق زادهٔ منطقهٔ نوایی در ازبکستان امروزی، نام نهاده شده است. آی‌تکه بیگ یکی از سه بیگ سرشناس قزاق است که نقشی کلیدی در وحدت و یک‌پارچگی خلق قزاق داشته‌اند.
اویگن میتووخ

| اویگن میتووخاویگن میتووخ | اویگن میتووخاویگن میتووخ |
| --- | --- |
زادهٔ: ۴ دسامبر ۱۸۷۶ پوزنان
درگذشت: ۸ نوامبر ۱۹۴۲ (۶۵ سال) لندن ، انگلستان
ملیت: آلمانی
پیشه: خاورشناس
آثار برجسته: استاد زبان‌های سامی در دانشگاه برلین
اویگن میتووخ (به آلمانی: Eugen Mittwoch) ‏(۱۸۷۶-۱۹۴۲) خاورشناس آلمانی و استاد زبان‌های سامی در دانشگاه برلین.
در زبان‌های حمیری و جنوب عربستان تخصص داشت.
کتاب‌های طرز تکلم حبشی (۱۹۲۶)، مطالعات حبشی، کتیبه‌های حمیری موزهٔ دولتی برلین (۱۹۳۲)، و کتیبه‌های قدیم جنوب جزیره‌العرب (۱۹۳۳) از تألیفات اوست.
علاوه بر چاپ مجدد تاریخ سنی ملوک الارض والانبیا تألیف حمزهٔ اصفهانی، کتابی در باب حمزهٔ اصفهانی و تألیفات او به زبان آلمانی منتشر کرد.
فهرست شهرهای دوقلو و خواهرخوانده در ارمنستان

Map of Armenia
این فهرستی است از مناطق مسکونی در جمهوری ارمنستان که پیوندهای ثابتی با جوامع محلی در کشورهای دیگر دارند که به عنوان «شهرهای دوقلو» (معمولاً در اروپا) یا «شهرهای خواهر» (معمولاً در بقیه نقاط جهان) شناخته می‌شوند.
آ

آبوویان
ویوربن، فرانسه
آختالا
شهرداری کبولتی، گرجستان
آرتاشات
کلمر، فرانسه
پشت‌سنت‌لورینتس-پشت‌سنت‌ایمره، مجارستان
آرتیک
ووجسواف شلانسکی، لهستان
آرماویر
آلاش، فرانسه
آرماویر، روسیه، روسیه
فئودوسیا، اوکراین
شاختی، روسیه
آلاوردی
دوگوپیلس، لتونی
کبولتی، گرجستان
پولوتسک، بلاروس
ا

اسپیتاک
لیمن، هلند
اورشا، بلاروس
سامارا، روسیه
استپاناوان
دسین شارپیو، فرانسه
اوشاکان
آلفورویل، فرانسه
ایجوان
کوستروما، روسیه
ولانس، دروم، فرانسه
ایروان
امان، اردن
آنتاناناریوو، ماداگاسکار
بیروت، لبنان
براتیسلاوا، اسلواکی
بوئنوس آیرس، آرژانتین
کمبریج، ماساچوست، ایالات متحده آمریکا
کارارا، ایتالیا
کیشیناو، مولداوی
دمشق، سوریه
اصفهان، ایران
لس آنجلس، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا
مارسی، فرانسه
مونترآل، کانادا
نیس، فرانسه
نووسیبیرسک، روسیه
اودسا، اوکراین
ریگا، لتونی
روستوف-نا-دونو، روسیه
سائو پائولو، برزیل
استاوروپول، روسیه
تفلیس، گرجستان
ونیز، ایتالیا
ولگوگراد، روسیه
ناحیه داوتاشن
آنتونی، او-دو-سن، فرانسه
ت

تالین
بابرویسک، بلاروس
ج

جرموک
آرخانگلسک، روسیه
سن رافائل، فرانسه
د

دیلیجان
دلیجان، ایران
پیتیگورسک، روسیه
رومان، رومانی
س

سوان
گرونوبل، فرانسه
سیسیان
مونتلیمر، فرانسه
ک

کاپان
گلندیل، ایالات متحده آمریکا
گ

گاوار
نووراسییسک، روسیه
گوریس
وین، ایزر، فرانسه
گیومری
اشفیلد، انگلستان، بریتانیا
بیاویستوک، لهستان
کوردوبا، آرژانتین، آرژانتین
کرتی، فرانسه
دوموددوفو، روسیه
گلندیل، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا
هاله، آلمان
موزدوک، روسیه
ناردو، ایتالیا
اوزاسکو، برزیل
پتخ تیکوا، اسرائیل
پیتشت، رومانی
پلوودیف، بلغارستان
شی‌آن، چین
و

واغارشاپات
دوگوپیلس، لتونی
فرزنو، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا
ایسی-له-مولینو، فرانسه
مارتاکرت، جمهوری آرتساخ
پتروزاودسک، روسیه
سرگییف پوساد، روسیه
وانادزور
بنیو، او-دو-سن، فرانسه
باتومی، گرجستان
کیسلوفودسک، روسیه
پاسادینا، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا
ماردو، استونی
پودولسک، روسیه
ویتبسک، بلاروس
ژوژو، چین
نامزدشده (فیلم ۱۹۲۳)

| نامزدشده | نامزدشده |
| --- | --- |
کارگردان: ماریو بنارد
نویسنده: آلساندرو ماندزونی (رمان) ماریو بنارد
بازیگران: ایدا کارلونی تالی اُلگا کاپری انتسو بیلیوتی رایموندو وان ریل دومنیکو سرا
فیلم‌بردار: جوزپه پائولو ویتروتی
شرکت تولید: ماریو بنارد
توزیع‌کننده: بنارد فیلم
تاریخ‌های انتشار: ۱۹۲۳
مدت زمان: ۱۴۰ دقیقه
کشور: ایتالیا
زبان: صامت میان‌نویس ایتالیایی
نامزدشده (انگلیسی: The Betrothed) فیلمی ایتالیایی در ژانر درام تاریخی است که در سال ۱۹۲۳ منتشر شد.
آنتوان کتابچی

| آنتوان کتابچی | آنتوان کتابچی |
| --- | --- |
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۸۴۳
درگذشته: ۱۹۰۲ (۵۹ سال)
ملیت: ارمنی‌های گرجستان
پیشه: سیاستمدار و بازرگان
آنتوان کتابچی خان (۱۸۴۳–۱۹۰۲م) سیاستمدار و بازرگان ارمنی‌تبار ایرانی بود، که در دوره سلطنت ناصرالدین شاه و مظفرالدین‌شاه، از ۱۸۸۱ تا ۱۸۹۳ میلادی ریاست گمرک ایران را برعهده داشت. او واسطه اعطای پاره ای امتیازات شد که مهم‌ترین آنها امتیاز نفت جنوب توسط مظفرالدین شاه در سال ۱۹۰۱ م بود که منجر به تشکیل شرکت نفت ایران و انگلیس گردید.
آغاز زندگی

آنتوان در سال ۱۸۴۳ در کنستانتینوپل در یک خانواده ارمنی گرجی به دنیا آمد. فرزند دوم و اولین پسر از شش خواهر و برادر بود. پدرش، وینسنت تولید کننده قلیان های مرصع برای سلطان بود. در ۱۴ سالگی برای تکمیل تحصیلاتش به لیورنو ایتالیا فرستاده شد. در آنجا ایتالیایی و فرانسوی را آموخت که علاوه بر زبان‌های گرجی، ترکی و ارمنی صحبت می‌کرد. پدرش بیمار بود و قادر به کار نبود، بنابراین در سال ۱۸۶۱ به قسطنطنیه بازگشت و در سن ۱۸ سالگی در آژانس پیام رسان دریایی استخدام شد. در سال ۱۸۶۶ در تجارت پارچه و پارچه فروشی روبن هوکوزیان ارمنی شریک شد و سه سال بعد تجارت پارچه و فرش خود را تأسیس کرد. در سال ۱۸۷۰ با فیلومن آلتونیان، یک زن ارمنی از جلفای اصفهان ازدواج کرد. سه پسرش وینسنت، پل و ادوارد در قسطنطنیه به دنیا آمدند. تجارت وی به سرعت رونق گرفت. او تأمین کننده رسمی خیاطان سلطان شد و شروع به تنوع بخشیدن به تجارت خود کرد. شروع به فروش اسلحه، اخذ نمایندگی از شرکت‌های بزرگ اروپایی و سمت تأمین کننده اسلحه در وزارت جنگ کرد. در سال ۱۸۷۴، با همکاری سرکیسیان ارمنی، یک شرکت کارخانه چوب بری مکانیکی در بلغارستان، که در آن زمان استانی از عثمانی بود، ایجاد کرد.
در سال ۱۸۷۶، ناآرامی‌های جدی در امپراتوری عثمانی آغاز شد. برای چندین سال، استان‌های اروپایی بالکان علیه امپراتوری شورش کرده بودند. پس از هرزگوین، نوبت بلغارستان در آوریل ۱۸۷۶ رسید. در نتیجه این مشکلات و ورشکستگی امپراتوری عثمانی در مقابل طلبکاران، سلطان عبدالعزیز در ۳۰ مه ۱۸۷۶ از سلطنت کناره‌گیری کرد. جانشین و برادرزاده او، مراد پنجم، سه ماه بعد به دلیل جنون بازداشت شد. برادرش عبدالحمید دوم جایگزین او شد، که از طریق سرکوب خونین شورش بلغارستان در آوریل ۱۸۷۶، روسیه را به اعلان جنگ علیه ترکیه در ۲۴ آوریل ۱۸۷۷ سوق داد (جنگ روسیه و ترکیه ۱۸۷۷–۱۸۷۸).
در نتیجه این رویدادها، تجارت کتابچی در معرض ورشکستگی قرار گرفت. کارخانه چوب توسط شورشیان بلغارستان در سال ۱۸۷۶ سوزانده و غارت شد. تغییرات وحشیانه سلاطین و دولت‌ها باعث شد که او موقعیت خود را به عنوان تأمین کننده خیاطان سلطان و تأمین کننده اسلحه برای وزارت جنگ از دست بدهد. جنگ تجارت را کند کرد. در اکتبر ۱۸۷۷، او مجبور شد برای مذاکره دربارهٔ بدهی‌های خود با تأمین کنندگان و طلبکاران آلمانی، بلژیکی و فرانسوی خود به اروپا برود.
امتیاز راه‌آهن شمال

در سال ۱۸۷۸ در پاریس با بزرگان ایرانی ملاقات کرد که مشغول تدارک ورود ناصرالدین به فرانسه برای نمایشگاه جهانی ۱۸۷۸ بودند. نظرآقا، وزیر مختار ایران در پاریس، ژنرال نریمان خان، آجودان شاه و میرزا حسین خان مشیرالدوله (سپهسالار)، نخست‌وزیر او را متقاعد کردند که برای احداث خط رشت به تهران از شاه امتیاز راه‌آهن بخواهد.
کتابچی که با بانکدار آلن آنتون، مدیر سابق بانک امپراتوری عثمانی در قسطنطنیه آشنا بود در دسامبر ۱۸۷۸ امتیاز راه‌آهن را از شاه گرفت. سپس آلن، متعهد به تشکیل سندیکایی از بانکداران و سرمایه‌داران فرانسوی شد که از جمله از پیر-آرمان دونون، رئیس انجمن دفاتر و رقابت‌ها، و پل اوژن بونتو، رئیس اتحادیه ژنرال تشکیل می‌شد. در ژوئیه ۱۸۷۹، کتابچی به ژنرال نریمان خان در وین پیوست، که سال قبل به عنوان وزیر مختار ایران در اتریش منصوب شده بود. کتابچی با کمک ژنرال، حرکت خود را به ایران آماده کرد و در اوت ۱۸۷۹ اروپا را به همراه خانواده‌اش و مهندس اتریشی شرزر و دو دستیارش ترک کرد. دو ماه بعد وارد تهران شدند. مهندسان نقشه‌برداری خط راه‌آهن را آغاز کردند، اما این پروژه با مخالفت روس‌ها و انگلیسی‌ها مواجه شد و تحت فشار هر دو قدرت، شاه امتیاز را در مارس ۱۸۸۰ لغو کرد.
نیتینول

| 0 | 1 |
| --- | --- |
Nitinol wires: Nitinol wires
Material properties: Material properties
Melting point: ۱٬۳۱۰ درجه سلسیوس (۲٬۳۹۰ درجه فارنهایت)
Density: ۶٫۴۵ گرم بر مترسانتی مکعب (۰٫۲۳۳ پوند بر اینچ مکعب)
Electrical resistivity (austenite): 82‎×۱۰-۶ Ω·cm
(martensite): 76‎×۱۰-۶ Ω·cm
Thermal conductivity (austenite): 0.18 W/cm·K
(martensite): 0.086 W/cm·K
Coefficient of thermal expansion (austenite): 11‎×۱۰-۶/°C
(martensite): 6.6‎×۱۰-۶/°C
Magnetic permeability: < ۱٫۰۰۲
Magnetic susceptibility (austenite): 3.7‎×۱۰−۶ emu/g
(martensite): 2.4‎×۱۰−۶ emu/g
Elastic modulus (austenite): 75–83 GPa
(martensite): 28–40 GPa
Yield strength (austenite): 195–690 MPa
(martensite): 70–140 MPa
Poisson's ratio: ۰٫۳۳
Nitinol properties are particular to the precise composition of the alloy and its processing. These specifications are typical for commercially available shape memory nitinol alloys.NITINOL: Nitinol properties are particular to the precise composition of the alloy and its processing. These specifications are typical for commercially available shape memory nitinol alloys.NITINOL
نیتینول (به انگلیسی: Nitinol) یا آلیاژ نیکل-تیتانیوم یکی از آلیاژهای حافظه‌دار مهم است. خواص این آلیاژ اولین بار در سال ۱۹۶۲ در آزمایشگاه مهمات نیروی دریایی آمریکا کشف شده‌است. بوهلر و همکاران ایشان در آزمایشگاه مهمات نیروی دریایی آمریکا با استفاده از روش‌های بلورشناسی به صورت کیفی نشان دادند که یک استحاله مارتنزیتی (بدون نفوذ) عامل این خواص حافظه‌داری است.
آلیاژهای نایتینول دارای دو ویژگی متمایز و منحصر به فرد هستند: اثر حافظه شکل (SME) و سوپر الاستیک. حافظه دار بودن، توانایی نیتینول برای تغییر شکل در یک درجه سانتیگراد است و سپس شکل اولیه خود را پس از گرم کردن تا بالای دمای «تحول»، بازیابی می‌کند. سوپرالاستیسیتی در یک محدوده کوچک دما، بالای دمای تبدیل آن اتفاق می‌افتد. در این حالت، حرارتی برای بازیابی حالت بی‌شکل لازم نیست، و مواد انعطاف‌پذیری فوق‌العاده‌ای دارند که حدوداً ۱۰ تا ۳۰ برابر فلز معمولی است.