stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سازمان بین‌دولتی

دفاتر سازمان ملل در ژنو (سوئیس) که میزبان بیشترین تعداد سازمان‌های بین‌المللی در جهان است.
سازمان بین‌دولتی، (به انگلیسی: Intergovernmental Organization, IGO) یک سازمان بین‌المللی که به عنوان یک سازمان بین دولتی یا یک نهاد بین‌المللی نیز شناخته می‌شود، سازمانی است که توسط یک معاهده یا سایر اسناد تحت نظارت حقوق بین‌الملل تأسیس شده و دارای شخصیت حقوقی خاص خود است، مانند سازمان ملل متحد، سازمان بهداشت جهانی. اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت و بریکس. سازمان‌های بین‌المللی عمدتاً از کشورهای عضو تشکیل شده‌اند، اما ممکن است شامل سایر نهادها مانند سایر سازمان‌های بین‌المللی، شرکت‌ها و سازمان‌های غیردولتی نیز باشند. علاوه بر این، نهادها (از جمله ایالت‌ها) ممکن است در آن وضعیت ناظر داشته باشند.
سازمان‌های میان‌دولتی اغلب سازمان‌های بین‌المللی خوانده می‌شوند هرچند که این نام ممکن است سازمان‌های ناسودبر بین‌المللی را نیز شامل شود مانند سازمان‌های ناسودبر بین‌المللی یا شرکت چندملیتی.
قوانین «سازمان‌های بین دولتی» یکی از جنبه‌های مهم حقوق بین‌الملل عمومی است. سازمان‌های بین‌المللی بر اساس معاهده‌ای که منشور آن گروه نامیده می‌شود تأسیس می‌شوند. معاهده‌ها زمانی شکل می‌گیرند که نمایندگان قانونی بسیاری از مشترکان (دولت‌ها) از طریق یک فرایند جاری آن را به تصویب برسانند؛ و این، از سازمان‌های دولتی بین‌المللی یک شخصیت حقوقی بین‌المللی می‌سازد.
سازمان‌های بین دولتی به معنای قانونی را باید از گروه‌بندی‌های ساده یا ائتلاف چند ایالت یا کشور جدا دانست، مانند جی۸ یا گروه چهار خاورمیانه. این گروه‌ها یا انجمن‌ها توسط یک سند بین‌المللی تشکیل و بنا نشده‌اند و تنها گروه‌های هدف‌مندی هستند.
هندوانه (نماد فلسطین)

نماد هندوانه که اغلب به عنوان اموجی استفاده می‌شود (🍉)
هندوانه (به عربی: بطیخ) نمادی از بیان عمومی فلسطینیان در اعتراضات و آثار هنری است که نشان دهنده مبارزه علیه اشغال سرزمین‌های فلسطینی توسط اسرائیل است.
ریشه‌ها

پرچم فلسطین که به رنگ‌های پان عربی قرمز، سبز، سفید و سیاه رنگ آمیزی شده، در شرایط خاصی در اسرائیل ممنوع شده بود، که باعث شد هندوانه که به‌طور محلی کشت می‌شود و رنگهای مشابهی دارد دهه‌ها در شمایل نگاری فلسطینی به عنوان جایگزین جای پرچم فلسطین را بگیرد. پس از جنگ شش روزه سال ۱۹۶۷، اسرائیل نمایش پرچم فلسطین و رنگ‌های آن را در نوار غزه و کرانه باختری ممنوع کرد و گفته می‌شد ارتش اسرائیل هر کسی را که پرچم فلسطین را به نمایش یگذارد دستگیر می‌کرده است.
در سال ۱۹۸۰، ارتش اسرائیل یک گالری هنری را در رام‌الله تعطیل کرد. به گفته برگزارکننده نمایشگاه، ارتش اسرائیل توضیح داد که قوانین فلسطینیان را از نمایش رنگ‌های قرمز، سبز، سیاه و سفید منع می‌کند و هندوانه نمونه ای از هنری است که قوانین ارتش اسرائیل را نقض می‌کند.
در سال ۱۹۹۳، به عنوان بخشی از پیمان‌های اسلو، اسرائیل ممنوعیت پرچم فلسطین را لغو کرد. در آن زمان، نیویورک تایمز ادعا کرد «مردان جوانی یک بار به دلیل حمل قاچ‌های هندوانه دستگیر شدند»، اما هنرمند فلسطینی، سلیمان منصور، صحت این ادعاها را مورد تردید قرار داده است. یکی از یادداشت‌های سردبیر بعدی به مقاله می‌گوید: «با توجه به ابهام وضعیت، تایمز یا باید حکایت را حذف می‌کرد یا توضیح می‌داد که این گزارش‌ها تأیید نبوده. » منصور یک گفتگوی اولیه دربارهٔ آن را به یاد می‌آورد، اما به یاد نمی‌آورد پیش از سال ۲۰۰۷ که خالد حورانی تصویری برای «اطلس ذهنی فلسطین» خلق کرد، هیچ گونه نماد هندوانه ای واقعاً مورد استفاده قرار گرفته باشد. از دیگر هنرمندانی که از هندوانه استفاده کرده‌اند می‌توان به سارا حاتحت، سامی بوخاری، آیه موبایدین و بیسان عرفات اشاره کرد.
ظهور مجدد

در سال ۲۰۲۳، وزارت امنیت ملی اسرائیل، پرچم فلسطین را در اماکن عمومی ممنوع کرد. در پاسخ، بسیاری از اسرائیلی‌ها برچسب‌های هندوانه‌ای را با مضمون «این پرچم فلسطین نیست» به نمایش گذاشتند.
از زمان آغاز جنگ اسرائیل و حماس در سال ۲۰۲۳، نماد هندوانه دوباره محبوب شده است. افراد از آن استفاده می‌کنند و اغلب از شکلک‌های هندوانه (🍉) در پلتفرم‌های مختلف رسانه‌های اجتماعی برای نشان دادن حمایت از فلسطین استفاده می‌کنند. به ویژه، این نماد ممکن است برای دور زدن سانسور و ممنوعیت در سایه قراردادن در برخی از پلتفرم‌ها، و اجتناب از نمادهای آشکارتر مانند پرچم‌های فلسطین استفاده شود.
نگارخانه

مجسمه هندوانه در یک میدان در جنین ، فلسطین (ژانویه ۲۰۲۱)
گردهمایی همبستگی برای فلسطین در بروکسل (۲۰۲۳)
تظاهرات طرفداران فلسطین در سانتیاگو د کامپوستلا ، اسپانیا (۱۷ دسامبر ۲۰۲۳)
نقاشی دیواری روی دیواری در خیابانی در بارسلون
پرچم فلسطین، با هندوانه ای که جایگزین مثلث قرمز شده است
جاده فیروزکوه

|   جاده ۷۹ |   جاده ۷۹ |
| --- | --- |
جاده سوادکوه: جاده سوادکوه
اطلاعات مسیر: اطلاعات مسیر
طول: ۲۱۰ کیلومتر (۱۳۰ مایل)۲۰ کیلومتر از این جاده در محدوده میان قائم‌شهر و ساری با  جاده ۲۲ مشترک است.
تقاطع‌های بزرگ: تقاطع‌های بزرگ
از: بومهن، استان تهران   جاده ۷۷ (جاده هراز)
 :  جاده ۳۶  آزادراه ۵ (ایران)
به: قائم‌شهر، استان مازندران   جاده ۲۲ (بزرگراه گرگان-ساری-رشت)
موقعیت: موقعیت
استان‌ها: استان تهران و استان مازندران
شهرهای بزرگ: پردیس، دماوند، فیروزکوه در استان تهران سوادکوه، سوادکوه شمالی و قائم‌شهر در استان مازندران
 :  
سامانه بزرگراهی: سامانه بزرگراهی
بزرگ‌راه‌های ایران  آزادراه‌ها: بزرگ‌راه‌های ایران  آزادراه‌ها
جاده ۷۹، جاده‌ای است از تهران به مازندران که به جاده فیروزکوه معروف است و جاده سوادکوه نیز نامیده می‌شود و از تهران تا قائم‌شهر و سپس به ساری امتداد می‌یابد.
این جاده ابتدا از تهران شروع سپس به شهر بومهن در استان تهران رسیده و از آن‌جا به قائم‌شهر در استان مازندران ختم می‌شود. همچنین این جاده طولانی‌ترین محور در بین جاده‌های دو استان است. این جاده از آمار تصادفات کمتری برخودار است و به همین علت به دلیل حجم زیاد ترافیک در جاده هراز در بیشتر مقاطع سال، اکثر ماشین آلات و خودروهای سنگین اعم از کامیون‌ها و تریلرها از این محور وارد استان می‌شوند. طبق آمار اعلام شده سالانه حدود ۲۵٪ مسافران نوروزی و تابستانی از این جاده برای ورود به استان مازندران استفاده می‌کنند.
در محدوده شهرها > قائم‌شهر

بخشی از این جاده که محدودهٔ غربی شهر قائم‌شهر می‌گذرد، کنارگذر غربی قائم‌شهر نام دارد و تقاطع آن با جاده ۲۲ نزدیک این محدوده است.
در محدوده شهرها > شیرگاه

بخشی از این جاده که وارد شهرستان سوادکوه می‌شود و از این شهر عبور می‌کند.
در محدوده شهرها > زیرآب

بخشی از این جاده که از داخل شهر زیرآب عبور می‌کند.
در محدوده شهرها > پل سفید

بخشی از این جاده که از داخل شهر پل سفید عبور می‌کند.
در محدوده شهرها > ورسک

بخشی از این جاده که از داخل روستای ورسک عبور می‌کند. از این بخش از جاده می‌توان پل ورسک را مشاهده کرد.
در محدوده شهرها > گدوک

بخشی از این جاده که از گردنه گدوک گذشته، از استان مازندران رد شده و وارد استان تهران می‌شود.
در محدوده شهرها > فیروزکوه

بخشی از این جاده که از داخل شهر فیروزکوه می‌گذرد و تقاطع آن با جاده ۳۶ (محور فیروزکوه-سمنان) نزدیک این محدوده است.
در محدوده شهرها > دماوند

بخشی از این جاده که از داخل شهر دماوند عبور می‌کند.
در محدوده شهرها > بومهن

بخشی از این جاده که از محدودهٔ شهر بومهن می‌گذرد، آزادراه کنارگذر جنوبی بومهن نام دارد و تقاطع آن با جاده هراز (جاده ۷۷) نزدیک این محدوده است.
در محدوده شهرها > پردیس

بخشی از این جاده که از محدودهٔ شهر جدید پردیس می‌گذرد، آزادراه پردیس - تهران نام دارد که در نهایت به بزرگراه بابایی در تهران متصل می‌شود و جاده تمام می‌شود.
تاریخچه

جاده فیروزکوه یا همان جاده سوادکوه بعد از جاده چالوس و جاده هراز قدیمی‌ترین جاده استان مازندران به استان تهران از نظر تاریخ افتتاح محسوب می‌شود. کار ساخت این جاده حدود ۱۶ سال به طول انجامید.
موقعیت مسیر

این محور که در نهایت به قائم‌شهر در مازندران ختم می‌شود از تهران شروع و با پیمودن ۵۴ کیلومتر به شهر بومهن در استان تهران می‌رسد. از آنجا با وارد شدن به راه اصلی می‌توان با طی کردن ۱۷ کیلومتر به شهر دماوند که تقریباً با محور هراز مشترک است رسید. در ادامه با پیمودن ۹۸ کیلومتر به شهر فیروزکوه و با گذر از شهرهای پل سفید؛ زیرآب؛ شیرگاه در شهرستان سوادکوه با طی کردن ۱۰۷ کیلومتر به قائم‌شهر ختم می‌شود.
اهمیت

جاده بین‌المللی فیروزکوه یکی از سه محور ارتباطی شهر تهران به شمال ایران است. طبق آمار حدود ۲۵٪ از مسافران نوروزی استان مازندران، از طریق این جاده وارد استان تهران می‌شوند. این محور در بیشتر مواقع از ترافیک کمتری نسبت به محور هراز برخوردار است.
ایمنی

این جاده به دلیل مسطح بودن و کم فرار و نشیب بودن بیشتر مسیر، از ایمنی بیشتری برخودار است. این جاده دارای دو لاین رفت و دو لاین برگشت، مجموعاً ۴ لاین (به صورت دو باند جدا از هم) در بیشتر طول مسیر می‌باشد. فقط در پل بزرگ وسط شهر پل سفید جاده دارای ۲ لاین جهت رفت و برگشت (به صورت دو طرفه) می‌شود. همچنین علاوه بر پل مذکور، در محدودهٔ ورودی کارسالار، شیرگاه و زیرآب که جاده از عرض کمتری برخوردار است در برخی مواقع سال شاهد ترافیک سنگین و نیمه سنگین هستیم. به همین دلیل طبق آمار اعلام سهم تلفات و تصادف در این جاده کمتر از محورهای هراز و کندوان است.
نقاط حادثه خیز

پر خطرترین نقطه این محور محدوده گدوک می‌باشد این منطقه به علت ارتفاع زیاد همواره دارای مه غلیظ در تمام مقاطع سال می‌باشد که در فصل زمستان هم با بارش سنگین برف مواجه می‌شود و همین امر باعث بروز حوادث و تصادفاتی شده است. این نقطه حادثه خیز حدود ۱۷ کیلومتر طول دارد. از نکات جالب این نقطه پخت آش و فروش آن به مسافران در هوای سرد زمستان است.
مناطق دیدنی

از نقاط دیدنی این جاده می‌توان به پل ورسک، آبشار ورسک، سه خط طلا، پل کلانتری دوآب، قلعه کنگلو، آبشار گزو، دریاچه شور مست، جنگل‌های آوریم سد لفور، پارک جنگلی آزادمهر شهر پل سفید، پارک جنگلی جوارم شهر زیراب که همگی در شهرستان سوادکوه قرار دارند اشاره نمود.
قنات مون

گردشگران در حال بازدید از قنات دو طبقه اردستان
| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
معیار ثبت: فرهنگی: 
شمارهٔ ثبت: ۱۵۰۶–۰۰۸
تاریخ ثبت: ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۶ (طی نشست ۴۰)
اطلاعات ثبت ملی: اطلاعات ثبت ملی
شماره ثبت ملی: ۹۰۲۳
تاریخ ثبت ملی: ۱۰ خرداد ۱۳۸۲
دیرینگی: ۸۰۰ سال
| قنات دو طبقه مون | قنات دو طبقه مون |
| --- | --- |
نام: قنات دو طبقه مون
کشور: ایران
استان: اصفهان
شهرستان: اردستان
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: قنات
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۹۰۲۳
تاریخ ثبت ملی: ۱۰ خرداد ۱۳۸۲
اطلاعات بازدید: اطلاعات بازدید
امکان بازدید: دارد
| 0 | 1 |
| --- | --- |
مکان: اصفهان
منطقه: اردستان
طول: ۳٬۵ تا ۴ کیلومتر
قنات مون یک قنات دوطبقه است که در هر طبقهٔ آن آبی مستقل جریان دارد به گونه‌ای که آب هیچ‌یک به دیگری نفوذ نمی‌کند. تنها نمونه قنات دوطبقه موجود قنات دوطبقه مون در اردستان ایران است. این اثر شاهکار به عنوان عجیب‌ترین و تنها قنات دو طبقه جهان در تاریخ ۲۶ تیرماه ۱۳۹۵ در اجلاسیه استانبول ترکیه به عنوان بیستمین اثر ایران به ثبت جهانی رسید.
موقعیت و ویژگی‌ها

این قنات در محلهٔ مون یکی از محلات شهرستان اردستان در استان اصفهان قرار دارد. قنات دو طبقه مون با شماره ۹۰۲۳ در سال ۸۲ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده‌است.
این قنات در این محله شامل دو طبقه‌است که در هر طبقهٔ آن آبی مستقل جریان دارد به گونه‌ای که آب هیچ‌یک به دیگری نفوذ نمی‌کند این قنات ۸۰۰ سال پیش احداث شده که تنها قنات دو طبقهٔ جهان است.
معماری قنات

دو کانال موازی که بر روی هم قرار گرفته و در چاه‌های عمودی مشترک، تشکیل شده‌است.
نام گذاری چاه دوقلو به این علت است که در این محل دو میله چاه در کنار هم قرار دارند که یکی از آن‌ها متعلق به چاه رویین به عمق ۲۷ متر و دیگری متعلق به قنات زیرین به عمق ۳۰ متر است که اگر دهانه کوره قنات زیرین را ۱ متر فرض کنیم کل عمق چاه مادر به ۳۱ متر می‌رسد. از این محل به بعد قنات دارای میله‌های مشترک است.
مشخصات قنات

قنات دو طبقه‌ای اردستان از نمونه کارهای جالب علم مهندسی در قدیم است که برای کاوش و حفر آن مقنیان ورزیده و با در نظر گرفتن شرایطی اقلیمی آن را ایجاد کرده‌اند و سایت گردشگری قنات دوطبقه مون در اردستان ایجاد شده‌است.
این قنات ۳٫۵ تا ۴ کیلومتر طول دارد و عمق مادر چاه ان ۳۱ متر است دارای ۳۰ میله می‌باشد و مقدار آبدهی آن ۶۰ لیتر در ثانیه می‌باشد و و آب آشامیدنی حدود ۲۰۰ نفر از اهالی محله مون اردستان را تأمین می‌کند.
جغرافیا

میله‌های اولیه این قنات در محلهٔ «محال» واقع در جنوب شهر اردستان حفر شده و حدوداً به طرف شمال غرب امتداد دارد مادر چاه قنات «چاه دوقلو» است که در کنار امامزاده اسماعیل قرار دارد.
سابقه تاریخی

آنچه از منابع مکتوب مشخص است این است که این قنات پیش از اسلام و به خصوص دوران کیانیان و اشکانیان و ساسانیان احداث گردیده و بانی آن را به دوشکل بیان کرده‌اند ۱. به قولی بانی آن را کاوه آهنگر که زاده اردستان بوده‌است دانسته‌اند ۲. به قولی دیگر بانی آن را مقنی یزدی می‌دانند که طی دو مرحله آن را ساخته؛ که در مرحله اول پیشنهاد احداث قنات در آن منطقه را به مردم داده است و در بار دوم به علت حفر قنات نامناسب توسط مردم خود اقدام به اصلاح قنات جهت آبدهی بهتر می‌کند که منجر به حفر میل چاه دوم می‌شود؛ اما آنچه مشخص است هیچ کدام از روایت‌های ذکر شده پایه علمی ندارند. در رد علمی موارد ارائه شده به ویژه مورد دوم، سوال این چنین است که در صورت اعتقاد به حفر نامناسب اولیه توسط مردم، ابتدا آنکه منظور از نامناسب و یا معیوب بودن مسیر اولیه چیست؟ دوم اینکه در صورت ایراد داشتن چرا در حال حاضر هر دو قنات و هر دو مسیر به خوبی و یکسان عمل می کنند؟ و سوم اینکه چرا به جای اصلاح مسیر اولیه مجددا اقدام برای حفر مسیر و طبقه دوم شده است؟
در پاسخ به سوال فوق چنین به نظر می رسد که عامل اصلی در ایجاد دو طبقه مستقل، وجود دو سفره یا دو جریان آبی مستقل است. در واقع مظهر این قنات که در محله مون قرار گرفته با فاصله ۲۰۰ متر از یکدیگر، ابتدا آب قنات رویی و سپس آب قنات زیرین ظاهر می شود. وجود این دو سفره یا جریان آب زیر زمینی، باعث گردیده که آب قنات رویی با قنات زیری از نظر دبی و سختی آب متفاوت باشد، به نحوی که آب قنات رویی شیرین، سبک و خنک و در ایام قدیم برای شرب استفاده می‌شده است و آب قنات زیرین با دبی بیشتر، گرم‌تر و سختی بیشتری دارد. لذا به نظر می رسد عامل اصلی در طراحی این قنات، کشف دو مسیر و سفره آبی مستقل و توانایی مهندسی در بهره مندی از این دو سفره باشد. تائید این مطلب بر اساس پژوهش ها و مطالعات میدانی صورت گرفته چنین است که « فلسفه وجودی این قنات دو طبقه، هوش و ذکاوت آبشناسان آن زمان را نشان می دهد. گفته می شود قنات بالایی قدیمی تر است و هنگام لایروبی، مقنی با در نظر گرفتن شواهدی وجود یک لایه آبدار بزرگتر را در زیر اعلام کرد؛ و بدین ترتیب اقدام به حفر قنات دوم نمود.» بدین ترتیب برخلاف برخی گفته ها نه تنها هیچ اشتباهی در طراحی اولیه صورت نگرفته است، حتی استناد به این روایت، نیاز لایروبی قنات اول، نشان از قدمت متفاوت دو قنات و کارکرد صحیح قنات اول دارد.
ثبت در میراث جهانی یونسکو

در چهلمین اجلاس میراث جهانی یونسکو که ژوئیه ۲۰۱۶ در استانبول برگزار شد، یازده قنات ایرانی به عنوان بیستمین اثر ایران بر اساس دو معیار از ۶ معیار فرهنگی کمیته میراث جهانی شامل گواهی بی‌همتا یا دست‌کم استثنایی بر یک سنت فرهنگی و نمونه‌ای برجسته در معماری یا تکنولوژی که مرحله مهمی از تاریخ بشر را نشان دهد، در فهرست میراث جهانی قرار گرفت. پرونده ۱۱ قنات ایرانی با داشتن تکنولوژی متفاوت و با قدمت بیش از ۲۵۰۰ تا ۲۰۰ سال به یونسکو جهت ثبت جهانی ارائه شد و پس از بررسی و تأیید کارشناسان یونسکو این پرونده ثبت و در فهرست آثار جهانی قرار گرفت. یازده قناتی که ثبت جهانی شده‌اند، هرکدام به لحاظ قدمت، نوع معماری، عمق، طول و مشخصاتی از این دست، منحصر به فرد و بی‌نظیر هستند. در این میان قنات مون در اردستان تنها قنات دو طبقه جهان است که حدود ۸۰۰ سال پیش احداث شده‌است. این قنات چاه‌های مشترک ولی مادر چاه‌ها و مظهر متفاوت دارد. در هر طبقه این قنات آبی مستقل جریان دارد به گونه‌ای که آب هیچ‌یک به دیگری نفوذ نمی‌کند.
تابلوی معرفی قنات دو طبقه در شهر اردستان
قنات دو طبقه در شهر اردستان
تیم ملی فوتبال زنان ونزوئلا

این مقاله دربارهٔ تیم زنان است. برای تیم‌مردان، تیم ملی فوتبال ونزوئلا را ببینید.
تیم ملی فوتبال زنان ونزوئلا نماینده ونزوئلا در مسابقات بین‌المللی فوتبال زنان است.
برج ترامپ

برای دیگر کاربردها، برج ترامپ (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| برج ترامپ | برج ترامپ |
| --- | --- |
View from خیابان پنجم: View from خیابان پنجم
Trump Towerموقعیت برج ترامپ در نقشهنمایش نقشه منهتنTrump TowerTrump Tower (نیویورک سیتی)نمایش نقشه نیویورک سیتیTrump TowerTrump Tower (نیویورک)نمایش نقشه نیویورکTrump TowerTrump Tower (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا: Trump Towerموقعیت برج ترامپ در نقشهنمایش نقشه منهتنTrump TowerTrump Tower (نیویورک سیتی)نمایش نقشه نیویورک سیتیTrump TowerTrump Tower (نیویورک)نمایش نقشه نیویورکTrump TowerTrump Tower (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
وضعیت: کامل
گونه: Retail, office, and residential
سبک معماری: نوگرایی
موقعیت: 721 Fifth Avenue نیویورک، نیویورک (ایالت) 10022 ایالات متحده آمریکا
مختصات: ۴۰°۴۵′۴۵″شمالی ۷۳°۵۸′۲۶″غربی﻿ / ﻿۴۰٫۷۶۲۵°شمالی ۷۳٫۹۷۳۸°غربی﻿ / 40.7625; -73.9738
مستاجرین کنونی: The Trump Organization
علت نامگذاری: Donald Trump
آغاز ساخت: ۱۹۷۹ (۱۹۷۹)
پایان: ۱۹۸۳ (۱۹۸۳)
گشایش: ۳۰ نوامبر ۱۹۸۳؛ ۴۱ سال پیش (۱۹۸۳-30}})
هزینه ساخت: دلار آمریکا300 million
مالک: دونالد ترامپ، سازمان ترامپ
بلندی: بلندی
معماری: ۶۶۴ فوت (۲۰۲ متر)
جزئیات فنی: جزئیات فنی
مواد: Concrete
شمار طبقات: 58
شمار آسانسورها: 34
طراحی و ساخت: طراحی و ساخت
معمار: در اسکات
شرکت معماری: Poor, Swanke, Hayden & Connell
توسعه‌دهنده: Donald Trump
مهندس سازه: دبلیواس‌پی
اطلاعات دیگر: اطلاعات دیگر
شمار واحدها: 238
شمار رستوران‌ها: 3
شمار بارها: 1
نمایی از ورودی برج ترامپ
نمایی از برج ترامپ
برج ترامپ (به انگلیسی: Trump Tower) نام یک برج مرتفع ۵۸ طبقه در خیابان پنجم منهتن در شهر نیویورک است.
این برج در ۱۹۸۳ ساخته شد، ۲۰۲ متر ارتفاع دارد، و متعلق به دونالد ترامپ است و بخشی از دارایی های دونالد ترامپ محسوب میشود.
معمار این برجِ پست‌مدرنیستی، شخصی به نام دِر اسکات (Der Scutt) است.
از ادارات مستقر در این ساختمان تجاری، می‌توان شرکت هواپیمایی قطر را نام برد.
دونالد ترامپ در شهرهای دیگر نیز برج هایی به نام خود دارد. برج و هتل بین‌المللی ترامپ یک نمونه از آنهاست.
کوه گاسان

| گاسان | گاسان |
| --- | --- |
月山: 月山
گاسان : گاسان 
مرتفع‌ترین نقطه: مرتفع‌ترین نقطه
ارتفاع: ۱٬۹۸۴ متر (۶٬۵۰۹ فوت)
فهرست‌بندی: 
نام‌گذاری: نام‌گذاری
ترجمه فارسی: کوه ماه
زبانِ نام: زبان ژاپنی
جغرافیا: جغرافیا
منطقه: JP
زمین‌شناسی: زمین‌شناسی
نوع کوه: آتشفشان چینه‌ای
صعود: صعود
آسان‌ترین مسیر: دامنه‌نوردی
کوه گاسان (به ژاپنی: 月山 Gassan) یکی از کوه‌های آتشفشانی در استان یاماگاتا در ژاپن است. نام این کوه در کتاب فهرست صد کوه معروف ژاپن، فهرست جدید صد کوه معروف ژاپن، فهرست صد کوه پرگل معروف ژاپن، فهرست جدید صد کوه پرگل معروف ژاپن آمده‌است. ارتفاع آن ۱۹۸۴ متر است.
شرایط کوه گاسان

اگر از مسیری که برای بالا رفتن گفته می‌شود بالا بروید، پیاده‌روی طولانی در پیش خواهی داشت. معمولاً حدود «۴» الی «۵» ساعت برای پیاده‌روی زمان نیاز است. بازدیدکنندگان قبل از رفتن به این کوه آب و هوای این منطقه را چک می‌کنند؛ زیرا در زمان‌هایی که وزش باد یا بارش باران در این منطقه وجود دارد، شرایط بسیار سختی برای بالا رفتن از این کوه به وجود می‌آید.
مسیر مشخص شده آسفالت نمی‌باشد و در راه به موانعی همچون سنگ و… برخورد می‌کنید که می‌توانید با دست خود راه را برای خود هموار کنید.
به دلیل بارش شدید برف در زمستان، کوه و حرم برای دوره‌های طولانی از سال قابل دسترسی نیستند. با این وجود اسکی روی کوه از آوریل تا اواسط تابستان امکان‌پذیر است.
نگارخانه

منظره اطراف از بالای قله
پائیز
ایستگاه اتوبوس شمالی
معبد گاسان در قله کوه
وازگن آوانسیان

| وازگن آوانسیان | وازگن آوانسیان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ فروردین ۱۳۰۶ قزوین
درگذشت: ۲۵ آبان ۱۳۸۶ (۸۰ سال)
ملیت: ایران
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): ریاضیات
 :  
وازگن آوانسیان (۱ فروردین ۱۳۰۶ – ۲۵ آبان ۱۳۸۶) ریاضی‌دان ارمنی‌تبار اهل ایران و استاد دانشگاه ملی ایران بود. او برای نگارش کتاب مقدمه بر آنالیز نوین در سال ۱۳۴۲ برندهٔ جایزه سلطنتی کتاب سال شد.
زندگی‌نامه

وازگن آوانسیان در ۱ فروردین ۱۳۰۶ (۱۹۲۷) در قزوین به دنیا آمد. تحصیلات خویش را در دبستان شاهپور و پهلوی قزوین شروع کرد و سپس در دبیرستان البرز، تهران به پایان رساند و عازم فرانسه گردید و در آن کشور در رشتهٔ ریاضیات مدرک دکتری دولتی از دانشکدهٔ علوم را دریافت کرد. از جمله تالیفات وی می‌توان از کتابی تحت عنوان مقدمه بر آنالیز نوین و هشت اثر به زبان فرانسه دربارهٔ توابع سوزهارمونیم و پلوریسوزهارمونیک، تز دکتری دولتی که در مجلهٔ دانشسرای عالی فرانسه به هزینه دولت فرانسه به چاپ رسیده نام برد.
وازگن آوانسیان استاد ریاضیات دانشگاه ملی ایران بود و به مدت سه سال در دانشکدهٔ علوم پاریس تدریس کرد و پس از آن مدتی استاد دانشگاه استراسبورگ در فرانسه بود.
وی در ۲۵ آبان ۱۳۸۶ (۱۶ نوامبر ۲۰۰۷) در حین برگزاری نمایشگاه نقاشی خویش درگذشت.
جوایز

در سال ۱۹۹۶ وی به خاطر مجموعه پژوهایش موفق به کسب جایزه آنری بکرل شد.
نبرد زوتفن

نبرد زوتفن در طول جنگ هشتادساله برای استقال هلند از اسپانیای هابسبورگ در سال ۱۵۸۶ میلادی بر شهر زوفتن اتفاق افتاد که در نهایت منجر به پیروزی اسپانیایی‌ها شد.
ماوریتس، شاهزاده اورانژ در سال ۱۵۸۴ رهبر شورش استقلال‌طلبانهٔ هلندی‌ها علیه اسپانیای هابسبورگ شد. الیزابت یکم، مکله انگلستان استقلال هلند را به رسمت شناخت و نیرویی به فرماندهی رابرت سیدنی، ارل لستر برای کمک به آن‌ها فرستاد. نیروی متحد هلندی-انگلیسی سال ۱۵۸۶ زوتفن در شرق هلند را به محاصره گرفت. پادگاه اسپانیایی به فرماندهی دوک پارما درون شهر بود. اسپانیایی‌ها روز ۲۲ سپتامبر نیرویی امدادی برای شکستن محاصره اعزام کردند. لستر سعی کرد جلوی آن‌ها را بگیرد اما مغلوب و وادار به عقب‌نشینی شد. به هر صورت ماوریتس پنج سال بعد زوتفن را در نهایت تصرف کرد.
کتابشناسی

Motley, John Lothrop (1888). History of the United Netherlands: From the Death of William the Silent to the Twelve Years' Truce. New York: Harper & Brothers. OCLC 8903843.
روسلان ایسرائلیان

| روسلان ایسرائلیان | روسلان ایسرائلیان |
| --- | --- |
نماینده دوره‌های پنجم و ششم مجلس ملی جمهوری آرتساخ: نماینده دوره‌های پنجم و ششم مجلس ملی جمهوری آرتساخ
دوره مسئولیت ۲۰۱۰ – -: دوره مسئولیت ۲۰۱۰ – -
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۹ اکتبر ۱۹۶۱ ‏(۶۳ سال) برداشن، استان مارتونی، استان خودمختار قره‌باغ کوهستانی
ملیت: جمهوری آرتساخ
حزب سیاسی: مستقل
فرزندان: ۳
محل تحصیل: دانشگاه دولتی اقتصاد ارمنستان
پیشه: سیاستمدار
تخصص: اقتصاددان
جایزه‌ها:      
خدمات نظامی: خدمات نظامی
وفاداری:  جمهوری آرتساخ
سال‌های خدمت: ۱۹۹۱-۱۹۹۷
روسلان ادواردی ایسرائلیان (ارمنی: Ռուսլան Էդուարդի Իսրայելյան؛ زادهٔ ۱۹ اکتبر ۱۹۶۱) یک اقتصاددان، سیاستمدار و جنگجوی آزادی اهل جمهوری آرتساخ است که از تاریخ ۲۰۱۵ تا تاریخ سمت نمایندگی دوره‌های پنجم و  ششم مجلس ملی جمهوری آرتساخ را برعهده داشت.
زندگی‌نامه

در ۱۹ اکتبر ۱۹۶۱ در روستای برداشن به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی اقتصاد ارمنستان (۱۹۸۸) فارغ‌التحصیل شد. وی برنده جوایزی همچنین نشان مسروپ ماشتوتس مقدس، روبان مدال مارشال باقرامیان، نشان صلیب رزمی درجه یک جمهوری آرتساخ (۱۹۹۹)، نشان مسروپ ماشتوتس (جمهوری آرتساخ) (۲۰۱۸)، مدال شجاعت (جمهوری آرتساخ)، مدال آزادی‌سازی شوشی و مدال شده است.
یادداشت

↑  «Մայրական երախտագիտություն Արցախի քաջորդիներին» մեդալ
سرزمین عجایب (فیلم ۲۰۲۴)

| سرزمین عجایب | سرزمین عجایب |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
هانگول: 원더랜드
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Wondeoraendeu
مک‌کیون–ریشاور: Wŏndŏraendŭ
 :  
کارگردان: کیم ته یونگ
تهیه‌کننده:  اوه جونگ وان  پارک کوان سو 
نویسنده: کیم ته یونگ مین یه جی
بازیگران:  تانگ وی  به سوزی  پارک بو گوم  جونگ یو می  چوی وو شیک 
شرکت تولید:  بوم فیلم پروداکشنز  کیرین پروداکشنز 
توزیع‌کننده:  ایس‌میکر مووی‌ورکس 
تاریخ‌های انتشار:  ۵ ژوئن ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-06-۰۵)  
مدت زمان: ۱۱۳ دقیقه
کشور: کره جنوبی
زبان: کره‌ای، چینی ماندارین
هزینهٔ فیلم: ۱۰ میلیارد وون
سرزمین عجایب (کره‌ای: 원더랜드) یک فیلم فانتزی علمی تخیلی محصول سال ۲۰۲۴ کره جنوبی است که به نویسندگی و کارگردانی کیم ته یونگ ساخته شده است. از جمله ستارگان این فیلم می‌توان به به سوزی، پارک بو گوم، جونگ یو می، چوی وو شیک و گونگ یو اشاره کرد. این فیلم داستان دنیای مجازی «سرزمین عجایب» را نشان می‌دهد. سرزمین عجایب یک مکان شبیه‌سازی شده با استفاده از هوش مصنوعی است که افراد می‌توانند با شخصی که ممکن است دیگر او را ملاقات نکنند، دیدار کنند. این فیلم پیش‌تر برای اکران در سال ۲۰۲۲ برنامه‌ریزی شده بود. سرزمین عجایب در ۵ ژوئن ۲۰۲۴ در کره جنوبی منتشر شد.
خلاصه داستان

«سرزمین عجایب» یک دنیای مجازی است، مکانی برای پیوند مجدد افراد با شخصی که ممکن است دیگر با او ملاقات نکنند، این افراد به کمک هوش مصنوعی شبیه‌سازی می‌شوند. سرزمین عجایب روایت داستان زوج‌هایی در دهه‌های مختلف است (به سوزی) زنی است در دههٔ ۲۰ سالگی‌اش که درخواست ملاقات دوباره با دوست پسر خود (پارک بو گوم) را که در حالت نباتی به سر می‌برد دارد از طرفی (گونگ یو) مردی است در دههٔ ۴۰ سالگی‌اش که به تنهایی فرزند خود را بزرگ کرده و درخواست ملاقات با همسرش (تانگ وی) را که فوت شده دارد.
بازیگران > اصلی

به سوزی در نقش زنی در دههٔ ۲۰ سالگی
پارک بو گوم در نقش مردی در دههٔ ۲۰ سالگی
جیونگ یو می در نقش هماهنگ‌کننده «سرزمین عجایب»
چوی وو شیک در نقش هماهنگ‌کننده «سرزمین عجایب»
گونگ یو در نقش مردی در دههٔ ۴۰ سالگی
تانگ وی در نقش زنی در دههٔ ۴۰ سالگی
سون کیونگ وون
بازیگران > بازیگران مهمان

چوی مو سونگ
تولید > توسعه

این پروژه در ژوئن ۲۰۱۹ طراحی شد. کیم ته یونگ نویسندهٔ فیلمنامه، پس از ۹ سال کارگردانی فیلم را بر عهده دارد. وی آخرین فیلم خود با نام اواخر پاییز را در سال ۲۰۲۰ کارگردانی کرد.
تولید > گزینش بازیگران

در ۲۶ ژوئن ۲۰۱۹، به سوزی پیشنهاد حضور در این فیلم را دریافت کرد. در تاریخ ۲ جولای ۲۰۱۹، آژانس چوی وو شیک گزارش داد که آن‌ها پیشنهاد حضور در فیلم را به‌طور مثبت بررسی می‌کنند. در ۲۵ سپتامبر ۲۰۱۹ آژانس پارک بو گوم گزارش داد که او در حال بررسی پیشنهاد یکی از نقش‌های این فیلم است. در اوت ۲۰۱۹، نماینده تیم تولید گزارش داد که تانگ وی در حال بررسی پیشنهاد بازی در فیلم همسرش است. در ۱۱ نوامبر ۲۰۱۹ گزارش شد که جیونگ یو می به جمع بازیگران فیلم پیوسته‌است. در ۱۱ مارس، ۲۰۲۰ گزارش شد که گونگ یو در حال بررسی نقش همسر تانگ وی است.
تولید > فیلمبرداری

فیلمبرداری در آوریل ۲۰۲۰ آغاز شد. در ژوئیه سال ۲۰۲۰ فیلم در استودیوهای پاجو، استان گیونگی و جئونجو فیلمبرداری شد. فیلمبرداری در سپتامبر سال ۲۰۲۰ به پایان رسید، به جز برخی از صحنه‌های تانگ وی، که در آن زمان هنوز فیلمبرداری نشده بود در ژانویه ۲۰۲۱ فیلمبرداری شد.