stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
گاه‌شمار تاریخ کره
دورهٔ سه پادشاهی

مقالهٔ اصلی: سه پادشاهی کره
۵۷ ق.م. تأسیس شیلا توسط پادشاه هیوک‌گوسه.
۳۷ ق.م. بنیان‌گذاری گوگوریو توسط جومونگ.
۱۸ ق.م. تأسیس بکجه به وسیلهٔ اونجو.
۸ میلادی: بکجه بخش بزرگی از ایالت ماهان را تصرف کرد.
۲۲ میلادی:نابودی بویو توسط گوگوریو
۴۲ میلادی: بنیان‌گذاری کنفدراسیون گایا توسط سورو.
۵۳ میلادی: گوگوریو با حکومت تائجو تبدیل به یک حکومت متمرکز شد.
۱۰۵میلادی: بکجه و شیلا یک پیمان صلح امضاء کردند.
۱۲۲ میلادی: گوگوریو برای حمله به هان در لیائودونگ، با ایالت ماهان متحد شد.
۱۶۷ میلادی: بکجه به خاطر پناه دادن به یک بکجه‌ای خائن، به شیلا حمله کرد.
۱۸۸ میلادی: بکجه قلمروش را به داخل خاک شیلا گسترش داد و چندین قلعه را تصرف کرد.
۲۳۴ میلادی: بکجه با فرمانروایی گوی به یک حکومت متمرکز تبدیل شد. بکجه در اوج قدرت.
۲۵۰ میلادی: گوگوریو به شیلا حمله کرد و سپس یک آتش‌بس امضاء کرد.
۳۱۳ میلادی: گوگوریو به فرمانداری لیوندانگ (متعلق به چین) حمله کرد و آن را ویران نمود.
۳۴۶ میلادی: پادشاه گون‌چوگو در بکجه بر تخت نشست و شروع به قدرتمندسازی آن کشور کرد.
۳۵۶ میلادی: شیلا با حکومت پادشاه نه‌مول تبدیل به یک حکومت متمرکز شد.
۳۶۹ میلادی: بکجه فتح ایالت ماهان را کامل کرد.
۳۷۱ میلادی: شاه گان چوگو بکجه به گوگوریو حمله کرد و پادشاه گگوگوون را کشت.
۳۷۲ میلادی: در زیر حکومت سوسوریم، بودیسم از چین وارد گوگوریو شد.
۳۸۴ میلادی: بکجه در سیستم حکومتی خویش، بودیسم را پذیرفت.
شیلادرسال ۵۷۵ ب.م.۳۹۲ میلادی:گوانگ‌گه‌تو بزرگ پادشاه گوگوریو، دوران حکومتش را آغاز کرد و در طی این مدت، گوگوریو را به یک قدرت منطقه‌ای تبدیل نمود.
۴۰۰ میلادی: گوگوریو به شیلا ۵۰ هزار سرباز داد تا حمله قبایل وا ژاپن را دفع کند.
۴۱۳ میلادی: جانگسو، شاه گوگوریو، یادبودی بزرگ برای گوآنگ‌گائتو بزرگ برپا کرد.
۴۲۷ میلادی: گوگوریو پایتخش را از گونگنه‌سنگ به پیونگ‌یانگ سونگ منتقل کرد.
۴۳۳ میلادی: شیلا و بکجه علیه گوگوریو با هم متحد شدند.
۴۷۵ میلادی: گوگوریو به ویریه‌سونگ (پایتخت بکجه و شهر امروزی سئول) حمله کرد و آن را تسخیر نمود. بکجه پایتختش را به اونگجین (گانگجو امروزی) منتقل کرد.
۴۹۴ میلادی: آخرین بازمانده‌های بویو توسط گوگوریو فتح شدند.
۴۹۸ میلادی: بکجه به تامنا (جِجودو امروزی) حمله کرد.
۵۱۲ میلادی: شیلا، شهر اوسان (اولیونگ دو امروزی) را تسخیر کرد.
۵۲۲ میلادی: شیلا تصرف گایا را آغاز کرد.
۵۲۳ میلادی: بکجه پایتختش را به سابی منتقل کرد. نقشهٔ حمله به گوگوریو.
۵۲۷ میلادی: شیلا رسماً بودیسم را پذیرفت.
۵۵۱ میلادی: نیروهای متحد شیلا و بکجه به گوگوریو حمله کردند؛ شیلا، سئول را فتح کرد.
۵۵۳ میلادی: شیلا با حمله به بکجه، پیمان اتحادش را با این کشور شکست.
۵۶۲ میلادی: شیلا به‌طور کامل گایا را تصرف کرد.
۵۹۸ میلادی: دودمان سوئی در چین به گوگوریو حمله کردند؛ جنگ در ۶۱۴ میلادی با پیروزی گوگوریو به پایان رسید.
۶۱۲ میلادی: گوگوریو حملهٔ سوئی به سالسو را دفع کرد.
۶۳۲ میلادی: ملکه سئوندئوک در شیلا بر تخت نشست.
شیلا در اوج قدرت. در شمال ته جویونگ سلسلهٔ بالهه را تأسیس نموده‌است .۶۴۵ میلادی: گوگوریو حملهٔ تانگ به آنسی را دفع کرد.
۶۴۸ میلادی: شیلا با تانگ متحد شد.
۶۶۰ میلادی: بکجه با حملهٔ نیروهای تانگ-شیلا سقوط کرد.
۶۶۱ میلادی: شاه موییل بزرگ درگذشت و پادشاه مونمو شاه شد.
۶۶۸ میلادی: گوگوریو با حملهٔ نیروهای تانگ-شیلا سقوط کرد.
شیلا و بالهه

مقالهٔ اصلی: سه پادشاهی پایانی کره
۶۷۶ میلادی :شیلا نیروهای تانگ را از کره بیرون می‌کند و بر بخش بزرگی از آن حکم می‌راند.
بالهائه مرزهای خود را تاشمال و سیبری توسعه می‌دهد و چند پایتخت جدید تشکیل می‌شود.۶۹۸ میلادی: ژنرال گوگوریو، ته‌جویونگ، ارتش تانگ را از بخشی از گوگوریو قدیم بیرون کرده و پادشاهی بالهه را تشکیل می‌دهد.
۷۵۱ میلادی: شیلا در اوج قدرت خویش قرار داشت. شیلا رسماً به بالهه اعلام جنگ می‌کند و با ۳۲۶٫۰۰۰ قلعه‌های زیادی فتح می‌کند. ۲۳ قلعه.
۸۲۸ میلادی: جانگ بوگو بندر چانگ هه‌جین را عنوان مرکز بزرگ تجاری بین چین و ژاپن تأسیس می‌کند.
۸۹۲ میلادی: با استقلال برخی از قسمت‌های شیلا، دوره کوتاه سه امپراتوری آخر آغاز می‌شود.
۹۰۰ میلادی: بکجهٔ جدید در جنوب کره تأسیس شد.
۹۰۱ میلادی: گوگوریو جدید تأسیس شد.
۹۱۸ میلادی:وانگ گون نام گوگوریو جدید را به گوریو تغییر می دهد.
۹۲۶ میلادی: بالهه توسط نیروهای خیتان سقوط کرد.
۹۳۵ میلادی: شیلا رسماً به گوریو تسلیم شد. بکجه
۹۳۶ میلادی: بکجه جدید رسماً تسلیم گوریو شد.
گوریو با جذب بکجه جدید و بخش‌هایی از بالهه، یکپارچه کردن سه امپراتوری آخر را به اتمام رساند.
۹۹۳ میلادی: اولین جنگ از سه جنگ گوریو- خیتان آغاز شد.
۱۰۱۰ میلادی: دومین جنگ گوریو- خیتان به ویرانی نواحی شمالی انجامید.
۱۰۱۸ میلادی: گوریو در سومین جنگ گوریو- خیتان حملهٔ خیتان را دفع کرد.
۱۰۳۳ میلادی: گوریو دیواری طولانی در نواحی شمالی ساخت.
۱۱۴۵ میلادی: نوشتن کتاب سامگوگ ساگی کامل شد.
۱۲۳۱ میلادی: یورش مغولان به کره شروع شد.
۱۲۷۰ میلادی: گوریو پیمان صلحی با مغولان امضاء می‌کند که نتیجهٔ آن، ۸۰ سال صلح و آرامش است. هم‌زمان، شورش سامبیولچو بیش از سه سال به طول می‌انجامد.
۱۳۸۸ میلادی: ژنرال یی سونگ یی غصب قدرت را آغاز می‌کند.
چوسان

۱۳۹۲ میلادی: تائجو چوسان رسماً سلسلهٔ چوسان را تأسیس می‌کند.
۱۳۹۶ میلادی: پایتخت به شهر هان یانگ (سئول امروزی) منتقل می‌شود.
۱۴۰۲ میلادی: استفاده از اسکناس در کره آغاز شد.
۱۴۲۴ میلادی: کتاب تاریخ گوریو نوشته شد.
۱۴۴۶ میلادی: الفبای هانگول (ساخته شده در ۱۴۴۳ م) توسط شاه سجونگ کبیر انتشار یافت.
۱۵۹۲ میلادی: حمله ژاپنی‌ها به کره به فرماندهی تویوتومی هیده‌یوشی توسط فرمانده یی-سون سین دفع شد.
۱۶۲۷ میلادی: اولین یورش منچو اتفاق افتاد.
۱۶۳۶ میلادی: دومین یورش منچو رخ داد.
۱۷۹۱ میلادی: شکنجه و آزار کاتولیک‌ها آغاز شد.
۱۸۶۴ میلادی :گوجونگ به همراه پدرش دائه وون گون (به عنوان نایب السلطنه) بر تخت نشست.
۱۸۶۶ میلادی: آغاز لشکرکشی ژاپن به داخل خاک کره.
۱۸۷۶ میلادی: تمامی بنادر کره رسماً بر اساس پیمان گانگ هوا باز شد.
درشمال بویو کمکم درحال تجزیه شدن است و جومونگ گوگوریورا تشکیل می‌دهد. در جنوب هم شیلا و بکجه تشکیل شده.
خلیل بخشی‌آذر

سپهبد خلیل بخشی آذر رئیس اداره پنجم ستاد بزرگ ارتشتاران (اداره مستشاری) و سپهبد نیروی زمینی بود. او از امضا کنندگان اعلامیه بی‌طرفی ارتش در ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ بود.
او پس از انقلاب ابتدا به دو سال حبس محکوم شد و سپس به دلیل بیماری کلیوی پس از ده ماه مورد عفو قرار گرفت. بعد از دو سال از انقلاب او مجدداً دستگیر و سپس به اعدام محکوم شد. همچنین خانه وی نیز مصادره به نفع دولت ضبط گردید.
دایناسور (فیلم ۱۴۰۳)

| دایناسور | دایناسور |
| --- | --- |
کارگردان: سید مسعود اطیابی
تهیه‌کننده: محمد شایسته
نویسنده: امیر برادران
بازیگران:  پژمان جمشیدی  امیر جعفری  حامد وکیلی  نگار فروزنده  سها نیاستی  یوسف تیموری  رضا ناجی  سوسن پرور  فرزانه قاسم‌زاده 
موسیقی: امیر توسلی
فیلم‌بردار: حسن کریمی
تدوین‌گر: مهسا اطیابی
توزیع‌کننده: شایسته فیلم
تاریخ‌های انتشار: ۸ اسفند ۱۴۰۳
مدت زمان: ۱۰۴ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
فروش گیشه: ۳۹٬۱۳۲٬۳۷۷٬۰۰۰ تومان
دایناسور فیلم کمدی ایرانی به کارگردانی سید مسعود اطیابی، تهیه‌کنندگی محمد شایسته و نویسندگی امیر برادران محصول سال ۱۴۰۳ است.
بازیگران

پژمان جمشیدی در نقش رضا
امیر جعفری در نقش جلال
یوسف تیموری در نقش پرویز
سوسن پرور در نقش مشاور املاک
رضا ناجی در نقش مشتری املاک
نگار فروزنده در نقش نیلوفر همسر رضا
حامد وکیلی در نقش مدیر دفتر مستر قلیان
فرزانه قاسم‌زاده در نقش افعی
سها نیاستی در نقش رز دختر رضا
حمید باکری

| حمید باکری | حمید باکری |
| --- | --- |
زاده: ۱ آذر ۱۳۳۴ ارومیه، ایران
درگذشته: ۶ اسفند ۱۳۶۲ (۲۸ سال) جزیره مجنون، عراق
مدفن: مفقودالاثر
وفاداری: نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران
شاخه نظامی: سپاه پاسداران انقلاب اسلامی
سال‌های خدمت: ۱۳۵۸–۱۳۶۲
یگان: نیروی زمینی سپاه پاسداران لشکر ۸ نجف لشکر ۳۱ عاشورا
فرماندهی: جانشین فرمانده لشکر ۳۱ عاشورا
جنگ‌ها و عملیات‌ها: جنگ ایران و عراق حصر آبادان عملیات رمضان عملیات فتح‌المبین عملیات بیت‌المقدس عملیات والفجر ۱ عملیات والفجر ۲ عملیات خیبر †
نشان‌ها: نشان فتح
همسر(ان): فاطمه چهل امیرانی (ا. ۱۳۵۸)
فرزندان: ۲
خویشاوندان:  علی باکری (برادر)  مهدی باکری (برادر) 
حمید باکری (۱ آذر ۱۳۳۴ – ۶ اسفند ۱۳۶۲) از فرماندهان میانی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در جنگ ایران و عراق بود و جانشینی فرماندهٔ لشکر ۳۱ عاشورا را برعهده داشت. او برادر کوچکتر علی باکری و مهدی باکری است. وی در عملیات‌های رمضان، فتح‌المبین، بیت‌المقدس و والفجر ۲ حضور داشت و در حین اجرای عملیات والفجر ۱ به شدت مجروح گردید. باکری در اسفندماه ۱۳۶۲ در خلال انجام عملیات خیبر، بر اثر اصابت مستقیم گلوله آرپی‌جی، در جزیره مجنون کشته شد. جسد او در میدان نبرد باقی ماند و به کشور بازگردانده نشد.
زندگی‌نامه

حمید باکری در تاریخ ۱ آذر ۱۳۳۴ در شهر ارومیه زاده شد و دوران کودکی و نوجوانی را در این شهر سپری نمود. او تحصیلات متوسطه را در دبیرستان فردوسی ارومیه به پایان رساند و بعد از اخذ مدرک دیپلم متوسطه، با وجود قبولی در آزمون کنکور سراسری، به سربازی رفت. باکری دوران خدمت سربازی را در یکی از پاسگاه‌های ژاندارمری اطراف ارومیه گذراند و بعد از پایان خدمت، حدود یک سال، به‌همراه برادرش؛ مهدی به شهر تبریز نقل مکان کرد و فعالیت‌های سیاسی علیه نظام شاهنشاهی را نیز در همین دوره آغاز نمود.[نیازمند منبع] در سال ۱۳۵۵ ابتدا به ترکیه و از آنجا به لبنان و سوریه رفت، تا در دوره‌های آموزش چریکی شرکت نماید. وی سپس برای ادامه تحصیلات راهی کشور آلمان شد، اما با استقرار سیدروح‌الله خمینی در حومه پاریس، وی تحصیل در آلمان را رها کرد و عازم فرانسه شد.
با وقوع انقلاب ۱۳۵۷، به ایران بازگشت و در پی شکل‌گیری سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، در سال ۱۳۵۸ به عضویت این نهاد درآمد. با آغاز جنگ ایران و عراق، حمید باکری نیز همچون بسیاری از اعضای سپاه پاسداران، به‌عنوان نیروی داوطلب عازم استان خوزستان شد و دوره کوتاهی فرماندهی خط مقدم ایستگاه ۷ آبادان را عهده‌دار گردید. وی در پی مشکلات به‌وجود آمده با برخی نیروهای سپاه، برای مدتی در جهاد سازندگی فعالیت کرد، اما سرانجام بار دیگر به سپاه پاسداران بازگشت و فعالیت خود را به‌عنوان جانشین فرمانده لشکر ۳۱ عاشورا ادامه داد.
حمید باکری در تاریخ ۶ اسفند ۱۳۶۲ در خلال انجام عملیات خیبر، بر اثر برخورد مستقیم موشک آرپی‌جی، در منطقه قرنه واقع در جزایر مجنون، کشته شد و پیکر وی نیز هیچ‌گاه شناسایی نگردید.
دیدگاه‌ها

باکری پیش‌از درگذشت، دربارهٔ نظامیان ایرانی پیش‌بینی‌هایی کرده بود:
دعا کنید که خداوند شهادت را نصیب شما کند در غیر این صورت زمانی فرا می‌رسد که جنگ تمام می‌شود و رزمندگان امروز سه دسته می‌شوند:
اول دسته‌ای که به مخالفت با گذشته خود برمی‌خیزند.
دوم دسته‌ای راه بی‌تفاوتی برمی‌گزینند و در زندگی مادی غرق می‌شوند و همه چیز را فراموش می‌کنند.
دسته سوم به گذشته خود وفادار می‌مانند و احساس مسئولیت می‌کنند که از شدت مصائب و غصه‌ها دق خواهند کرد.
پس از خداوند بخواهید که با وصال شهادت از عواقب زندگی بعد از جنگ در امان بمانید، چون عاقبت دو دسته اول ختم به خیر نخواهد شد و جزو دسته سوم ماندن بسیار سخت و دشوار خواهد بود.
خانواده

حمید باکری در تاریخ ۳۰ دی‌ماه ۱۳۵۸ با فاطمه چهل امیرانی ازدواج کرد، که حاصل این ازدواج، ۲ فرزند (یک دختر و یک پسر) بود. در خلال درگیری‌های پس از انتخابات سال ۱۳۸۸، مجتبی ذوالنور؛ جانشین پیشین و نماینده رهبر جمهوری اسلامی (سید علی خامنه‌ای) در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، مدعی شد، که همسر حمید باکری، به همسری وزیر اطلاعات دولت خاتمی؛ علی یونسی درآمده‌است. فاطمه چهل امیرانی؛ همسر حمید باکری نیز ضمن اعلام اینکه بعد از باکری ازدواج نکرده‌است، در مورد سخنان ذوالنور گفت:
«من از همه دروغگویان فتنه‌گر و منافق بیزارم، چرا که بین مردم با دروغ‌هایشان نفاق انداخته‌اند، زیرا شهدایی که با آنان همنشین بوده‌ام از صادقان و صالحان بوده‌اند و من نیز ان‌شاءالله هم‌پیمان آنان خواهم بود.»
خواهر باکری نیز در همان ایام، در نامه‌ای نوشت:
«در مورد همسران برادرانم جملات نامربوطی شنیده‌ام، شما اگر ذره‌ای شرم از مقام و خون شهید داشتید، امروز این بی‌حرمتی‌ها را به همسران شهدا نمی‌کردید. کسانی که تا قبل از این بی‌عدالتی اخیر حاکمیت، با چنگ و دندان از این حکومت حمایت کرده‌اند، چطور یک شبه مستحق این همه توهین شده‌اند؟ آنها شب‌ها در خفا برای همسران خود گریسته‌اند، تا کسی اشک‌های آنان را نبیند، تا مثل حضرت زینب محکم و استوار باشند. آن‌وقت شما مقدس‌مآبان و تازه‌به‌دوران رسیده‌ها که باکری‌ها را نمی‌شناسید، می‌گویید همسرانشان دیگر باکری نیستند؟ شما که هستید که چنین حقی به خود می‌دهید؟»
در این‌باره همچنین زهرا باکری؛ دیگر خواهر باکری‌ها، در مصاحبه‌ای با رادیو فردا اعلام کرد:
پسر برادرم را دستگیر کرده‌اند، بلایی سر ما آمده که زمان شاه نیامد، باور کنید یک ساواکی در خانه مرا نزد. زمان شاه من بعد از شهادتِ برادرم استخدام شدم، خواهر دیگرم نیز در محلی دیگر، در پست بالایی استخدام شد، مهدی دانشگاه قبول شد و تحصیل را شروع کرد، یک نفر درِ خانه ما را نزد. می‌گفتند خرابکار، یا خانواده خرابکار، ولی کسی جسارت نکرد در خانه ما را باز کند و به ما توهین کند، ولی در جمهوری اسلامی ما این توهین‌ها را دیدیم.
آسیه باکری؛ دختر حمید باکری نیز در مراسمی تحت عنوان؛ بسیجی واقعی همت بود و باکری، که از سوی بسیج دانشجویی دانشکده حقوق دانشگاه تهران برگزار شد، به شدت به سوءاستفاده‌هایی که امروزه حکومت جمهوری اسلامی، از نام شهدای جنگ ایران و عراق می‌کند و تصویرسازی دروغین از آنان، اعتراض کرد:
چه کسی می‌گوید باکری‌ها دنبال این بودند که مردم را محدود کنند؟
او همچنین صادق محصولی؛ وزیر کشور دولت محمود احمدی‌نژاد را متهم کرد، که در زمان مسئولیتش در سپاه پاسداران، در شهر ارومیه، اقدام به اخراج حمید باکری از سپاه پاسداران کرده بود.
البلالیه

Village در 23x15px|border |alt=|link= سوریه
| Al-Bilaliyah البلالیة | Al-Bilaliyah البلالیة |
| --- | --- |
Village: Village
Al-Bilaliyah: Al-Bilaliyah
مختصات: ۳۳°۲۹′۴۵″ شمالی ۳۶°۲۹′۵۴″ شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۴۹۵۸۳°شمالی ۳۶٫۴۹۸۳۳°شرقی﻿ / 33.49583; 36.49833: مختصات: ۳۳°۲۹′۴۵″ شمالی ۳۶°۲۹′۵۴″ شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۴۹۵۸۳°شمالی ۳۶٫۴۹۸۳۳°شرقی﻿ / 33.49583; 36.49833
استان: استان ریف دمشق
شهرستان: Douma
ناحیه: النشابیه
جمعیت (۲۰۰۴): جمعیت (۲۰۰۴)
 • کل: ۲۹۱۴
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (EEST)
البلالیة یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در استان ریف دمشق واقع شده‌است.
خصوصیات

البلالیة ۲٬۹۱۴ نفر جمعیت دارد.
نوذر شفیعی

| نوذر شفیعی | نوذر شفیعی |
| --- | --- |
استاد دانشگاه: استاد دانشگاه
نماینده مجلس: نماینده مجلس
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۴۷ خورشیدی ممسنی، فارس، ایران
تحصیلات: دکتری روابط بین‌الملل
پیشه: نمایندهٔ دورهٔ نهم مجلس شورای اسلامی
نوذر شفیعی (زاده ۱۳۴۷ در ممسنی) سیاستمدار، استاد دانشگاه و تحلیل‌گر روابط بین‌الملل اهل ایران است. شفیعی استاد روابط بین‌الملل دانشگاه تهران است و در مجلس نهم به عنوان نماینده مردم ممسنی حضور داشت.
زندگی و سوابق

نوذر شفیعی در سال ۱۳۴۷ در ممسنی استان فارس به دنیا آمد. او تحصیلات دانشگاهی خود را در دانشگاه تهران تا مقطع دکتری روابط بین‌الملل ادامه داد و سپس به عضویت هیئت علمی دانشگاه اصفهان درآمد نوذر شفیعی در انتخابات مجلس ۱۳۹۰ با ۴۸۶۲۴ رای و ۴۲ درصد آرا به عنوان نماینده حوزه انتخابیه ممسنی و رستم انتخاب شد. او همچنین به عنوان تحلیل‌گر روابط بین‌الملل فعالیت می‌کند. از نوذر شفیعی به عنوان یک سیاستمدار و تحلیل‌گر اعتدال میانه‌رو یاد می‌شود. از سال ۱۴۰۰ به عضویت هیئت علمی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران درآمده است.
الایی

مکان در 23x15px|border |alt=|link= نیجریه
| Alayi | Alayi |
| --- | --- |
شهر: شهر
AlayiLocation in Nigeria: AlayiLocation in Nigeria
مختصات: ۵°۴۴′ شمالی ۷°۳۶′ شرقی﻿ / ﻿۵٫۷۳۳°شمالی ۷٫۶۰۰°شرقی﻿ / 5.733; 7.600: مختصات: ۵°۴۴′ شمالی ۷°۳۶′ شرقی﻿ / ﻿۵٫۷۳۳°شمالی ۷٫۶۰۰°شرقی﻿ / 5.733; 7.600
State:: اراضی ابیا
LGA:: Bende Local Government Area
Town/Village:: Alayi Community
حکومت: حکومت
 • Igboji of Alayi: His Royal Majesty (Eze) Ukeje Philip "Awaiting Coronation".
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (GMT)
الایی (به لاتین: Alayi) یک منطقهٔ مسکونی در نیجریه است که در اراضی ابیا واقع شده‌است.
نورما تورس

| نورما تورس | نورما تورس |
| --- | --- |
عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از کالیفرنیا حوزهٔ سی و پنجم: عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از کالیفرنیا حوزهٔ سی و پنجم
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۳ ژانویه ۲۰۱۵: آغاز به کار  ۳ ژانویه ۲۰۱۵
پس از: گلوریا نگرته مک‌لئود
عضو سنای ایالت کالیفرنیا از حوزهٔ  سی و دوم: عضو سنای ایالت کالیفرنیا از حوزهٔ  سی و دوم
دوره مسئولیت ۲۰ مه ۲۰۱۳ – ۳۰ نوامبر ۲۰۱۴: دوره مسئولیت ۲۰ مه ۲۰۱۳ – ۳۰ نوامبر ۲۰۱۴
پس از: گلوریا نگرته مک‌لئود
پیش از: تونی مندوزا (تغییر منطقه)
عضو  مجلس ایالتی کالیفرنیا از حوزهٔ منطقه ۵۲  61st ناحیه (۲۰۰۸–۲۰۱۲): عضو  مجلس ایالتی کالیفرنیا از حوزهٔ منطقه ۵۲  61st ناحیه (۲۰۰۸–۲۰۱۲)
دوره مسئولیت ۱ دسامبر ۲۰۰۸ – ۲۰ مه ۲۰۱۳: دوره مسئولیت ۱ دسامبر ۲۰۰۸ – ۲۰ مه ۲۰۱۳
پس از: نل سوتو
پیش از: فردی رودریگز
شهردار پومونا: شهردار پومونا
دوره مسئولیت ۳ آوریل ۲۰۰۶ – ۱ دسامبر ۲۰۰۸: دوره مسئولیت ۳ آوریل ۲۰۰۶ – ۱ دسامبر ۲۰۰۸
پس از: ادوارد کورتز
پیش از: الیوت روتمن
عضو شورای شهر پومونا از ناحیه ۶: عضو شورای شهر پومونا از ناحیه ۶
دوره مسئولیت ۸ ژانویه ۲۰۰۱ – ۳ آوریل ۲۰۰۶: دوره مسئولیت ۸ ژانویه ۲۰۰۱ – ۳ آوریل ۲۰۰۶
پس از: ویلی وایت
پیش از: استیون بانیلس
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: نورما جودیت باریلاس ۴ آوریل ۱۹۶۵ ‏(۵۹ سال) اسکوینتلا، گواتمالا
حزب سیاسی: دمکراتیک
همسر(ان): لویی تورس
فرزندان: ۳
اقامتگاه: پومونا، کالیفرنیا، ایالات متحده
تحصیلات: کالج سن آنتونیو کالج ریو هوندو کالج ملی کار (لیسانس هنر)
وبگاه: House website
   Norma Torres's voice (۱:۲۲)  Norma Torres speaks on 911 Operators Recorded July 11, 2019 :    Norma Torres's voice (۱:۲۲)  Norma Torres speaks on 911 Operators Recorded July 11, 2019 
نورما جودیت تورس (Née Barillas) (زاده ۴ آوریل ۱۹۶۵) یک سیاستمدار آمریکایی است. او عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده برای منطقه ۳۵ کنگره کالیفرنیا است. پیش از این، او عضو مجلس سنای ایالت کالیفرنیا به نمایندگی از ناحیه ۳۵ بود. او یکی از اعضای حزب دمکرات است.
تورس با نام نورما جودیت باریلاس در گواتمالا به دنیا آمد. وقتی پنج ساله بود، او و عمویش به ایالات متحده آمدند. مادرش یک سال بعد فوت کرد. او ابتدا با ویزای توریستی وارد شد، اما در نوجوانی اقامت قانونی خود را دریافت کرد و در سال ۱۹۹۲ تابعیت خود را به دست آورد.
خاقان

نگاره یک خاقان اویغور، سده هشتم میلادی
سکه طلای چنگیز خان به سبک سکه‌های اسلامی و با عبارت «الخاقان العادل الاعظم چنگیز خان». ضرب غزنی، به سال ۶۱۸ ه‍.ق (۱۲۲۱ یا ۱۲۲۲ م)
خاقان (ترکی استانبولی: Hakan ترکی آذربایجانی: Xaqan) شکل عربی‌شده عنوان قاغان (خط اورخون: 𐰴𐰍𐰣) در زبان ترکی باستان است. قاآن شکل دیگری از این عنوان است که در زبان مغولی کاربرد دارد. معنای قاغان «حاکم عالی‌مقام» می‌باشد و در زبان‌های ترکی و مغولی برابر عناوینی همچون امپراتور و شاهنشاه محسوب می‌شود. وظایف دارنده این عنوان در اجتماعات متکی بر قبیله‌سالاری، شامل ایجاد وحدت میان قبایل گوناگون، گسترش اتحادیه قبایل، ریاست شورای قبایل، ارتقای زیست اجتماعی قبایل و نظایر این موارد بود. بدین‌ترتیب جایگاه وی به‌مثابه «خانِ‌خانان» یا «خان اعظم» بود.
ریشه زبانی

نظریه‌های متعددی دربارهٔ منشأ زبانی واژه خاقان (قاغان) ارائه‌شده که هیچ‌کدام از آن‌ها به‌صورت قطعی اثبات یا رد نشده‌اند. بااین‌حال نظریاتی که منشأ این واژه را در یکی از شاخه‌های خانواده زبان‌های آلتایی، یعنی ترکی، مغولی و تونگوزی می‌دادند، مورد توجه بیشتری قرار دارند. در کنار نظریه‌های آلتایی، نظریه‌های جایگزینی نیز وجود دارند که منشأ این واژه را غیرآلتایی و مرتبط به یکی از خانواده‌های زبانی ایرانی، کره‌ای، چینی و ینی‌سئیایی دانسته‌اند.
تاریخچه

این عنوان را نخستین‌بار منابع چینی سده سوم میلادی برای حاکمان کنفدراسیون عشایری شیان‌بئی ثبت کرده‌اند. گروه نامبرده احتمالاً از نظر زبانی با مغولان امروزی در پیوند بودند. در سده چهارم میلادی خاقان عنوان رسمی حاکمان خاقانات روران شد و سپس گوک‌ترک‌ها پس از سرنگونی روران‌ها در طول سده‌های ششم تا هشتم میلادی به استفاده از این عنوان ادامه دادند. در دوره شکوفایی امپراتوری‌های ترک‌تبار، از خاقانات اویغور در فلات مغولستان تا قلمروی تورگش در آسیای داخلی، از دولت خزرها در قفقاز شمالی تا دولت قراخانیان در فرارود، خاقان عالی‌ترین عنوان یک فرمانروا به‌حساب می‌آمد. گاه در منابع اسلامی شاهان چین و تبت نیز خاقان خوانده شده‌اند.
باوجود پیوند عمیقی که میان عنوان خاقان و سنت‌های فرمانروایی ترکی وجود داشت، تعدادی از دودمان‌های ترک‌تبار که در جهان اسلام به قدرت رسیدند از بکارگیری این عنوان خودداری کردند و عناوین اسلامی برگزیدند. غزنویان و سلجوقیان نمونه‌های بارز این موضوع بودند که عنوان اسلامی «سلطان» را برای خود ترجیح دادند. عناوینی که ریشه در سنت‌های ایرانی داشت نیز به‌کار می‌رفت. برای نمونه بر تعدادی از سکه‌های سلجوقی عنوان «شاهنشاه» در کنار نام و سایر عناوین افتخاری فرمانروایان سلجوقی ثبت شده‌است. تا سال‌های آغازین سده سیزدهم میلادی، هر دو عنوان خان و خاقان از عناوین رایج میان سران قبایل مغول بودند. در زمان چنگیز خان ولی برای این دو عنوان تفاوت مرتبه ایجاد شد و خاقان عنوانی گشت که تنها برای فرمانروای تمامی قبایل مغول اختصاص داشت.
خاقان از عناوین رسمی سلاطین امپراتوری عثمانی محسوب می‌شد و بر سکه‌های آنان به‌صورت عبارت «سلطان البرین و خاقان البحرین السلطان ابن السلطان» به‌کار می‌رفت. شاهان قاجار از زمان فتحعلی‌شاه از عنوان خاقان به‌عنوان یکی از عناوین رسمی خود در کنار دو عنوان دیگر یعنی شاهنشاه و سلطان استفاده می‌کردند. پیش از قاجارها، در منابع مکتوب دوره‌های صفوی و افشار نیز گاهی از پادشاهان این دودمان‌ها با عنوان خاقان یاد می‌شد.
نوریا روکا

نوریا روکا گرانل (۲۳ مارس ۱۹۷۲) نویسنده، مجری تلویزیون، بازیگر و مجری رادیو اسپانیایی است.
او در دانشگاه پلی تکنیک والنسیا تحصیل و در دسامبر ۱۹۹۳ در رشته معماری فنی فارغ‌التحصیل شد. او به‌طور اتفاقی در دنیای تلویزیون شروع به فعالیت کرد، او برای جمع‌آوری کمک‌های مالی برای آخرین مدرک تحصیلی به یک برنامه تلویزیونی والنسیا رفت و با تشویق دوستانش به یک کستینگ رفت و برای ایستادن مقابل دوربین‌ها انتخاب شد.
گری کاسپارف

گری کیمویچ کاسپارف (به روسی: Га́рри Ки́мович Каспа́ров) قهرمان شطرنج جهان (۲۰۰۰–۱۹۸۵) در ۱۳ آوریل ۱۹۶۳ در باکو از پدری یهودی و مادری ارمنی به دنیا آمد.
او در ۱۹۸۰ به عنوان استاد بزرگی دست یافت. ۵ سال بعد با غلبه بر آناتولی کارپف قهرمان شطرنج جهان شد و تا سال ۱۹۹۳ هنگامی که به دلیل اختلاف با فدراسیون جهانی شطرنج (فیده) مسابقه فینال قهرمانی جهان را با نایجل شورت استاد بزرگ انگلیسی خارج از حمایت فیده برگزار کرد این عنوان را در اختیار داشت.
پس از آن نیز تا هنگام شکست سال ۲۰۰۰ از ولادیمیر کرامنیک دنیای شطرنج او را قهرمان واقعی این ورزش می‌شناخت. کاسپارف روز ۱۰ مارس ۲۰۰۵ کناره‌گیری خود را از شطرنج حرفه‌ای اعلام کرد و وارد فعالیت‌های سیاسی شد. وی از پیشگامان آنالیز در شطرنج مدرن بود و به کمک دستیاران خود (اساتید بزرگی مانند یوری دوخویان و جوزف دورفمن) اقدام به تدارکات گسترده علیه حریفان خود می‌کرد.
کاسپاروف با کسب ریتینگ ۲۸۵۶٫۷ در مارس ۲۰۰۰ در رتبهٔ دوم برترین شطرنج‌بازان تاریخ از این لحاظ قرار دارد. هم‌چنین وی به مدت ۲۵۵ ماه در صدر شطرنج‌بازان برتر دنیا قرار داشته‌است، بیش‌تر از هر شطرنج‌باز دیگری. کاسپاروف همین‌طور یازده جایزه اسکار شطرنج نیز به دست آورده که این رکورد نیز تا کنون پابرجا است.
کودکی و نوجوانی

کاسپاروف به نام گاریک کیمویچ واینستاین در باکو جمهوری آذربایجان به دنیا آمد. پدر او کیم مویسیویچ واینستاین یهودی روسی بود و مادر او کلارا کاسپاریان ارمنی بود. پدر او در اثر سرطان خون در زمانی که او هفت ساله بود، درگذشت. در سن ۱۲ سالگی او نام خانوادگی مادر خود کاسپاریان را به صورت روسی شدهٔ کاسپاروف انتخاب کرد.
قهرمانی جهان

در ۱۹۸۴ مسابقات جهانی میان آناتولی کارپف قهرمان جهان و گاری کاسپاروف در مسکو با ۴۸ بازی (روی هم ۳۰۰ ساعت) انجام شد. (کاسپاروف ۲۱ ساله بود و کارپف ۳۳ ساله) قانون مسابقه این‌گونه بود که هر شطرنج‌بازی شش بار پیروز می‌شد قهرمان جهان شود و نتایج مساوی تأثیری در نتیجه نداشت. نتایج مساوی امتیازی نداشت. کارپف به‌سرعت توانست چهار بر صفر از کاسپارف پیشی بگیرد. در ادامه کاسپاروف روش بازی خود را تغییر داد و به دنبال تساوی در بازی‌های بعدی بود.
با طولانی شدن مسابقات آثار فرسایش جسمی و روحی در کارپف که مسن‌تر بود، آشکار شد و کاسپاروف توانست با چند برد فاصله خود را با حریف کم کند. کارپف در آن مسابقات حدود ۱۱ کیلو وزن کم کرد و چند بار در بیمارستان بستری شد.
سرانجام پس از ۴۸ بازی که روی هم ۳۰۰ ساعت به درازا کشید، فدراسیون جهانی شطرنج پادرمیانی و اعلام کرد که برای «حفظ سلامت هر دو بازیکن» ناچار است مسابقات را تعطیل کند. بسیاری از کارشناسان شطرنج جهان که می‌دیدند کاسپاروف کاملاً سرحال است، معتقد بودند که این تصمیم صرفاً برای جلوگیری از شکست کارپف اتخاذ شده‌است. کاسپاروف بعدها در زندگی‌نامهٔ خود تحت عنوان «بازی سیاسی» که در سال ۱۹۸۷ منتشر شد، فدراسیون شطرنج جهان و شوروی را متهم کرد که علیه او دسیسه‌چینی کرده‌اند.
دور بعدی مسابقات در اکتبر سال ۱۹۸۵ بار دیگر در مسکو برگزار شد. در این دور قواعد مسابقات تغییر کرده و به روش قبلی برگشته بود و به ۲۴ بازی محدود می‌شد. هر بُرد یک امتیاز و هر مساوی نیم امتیاز داشت. کارپف به عنوان قهرمان جهان فقط به ۱۲ امتیاز نیاز داشت ولی کاسپاروف باید حداقل به ۵ / ۱۲ امتیاز دست می‌یافت تا قهرمان جهان شود. این مسابقات سرانجام در میان هیجان عمومی شطرنج‌دوستان جهان، با نتیجهٔ ۱۳ بر ۱۱ به سود کاسپاروف پایان یافت و او با ۲۲ سال سن به عنوان جوان‌ترین شطرنج‌باز تاریخ، تاج قهرمانی را بر سر گذاشت.
گری کاسپاروف پس از این موفقیت سه بار به ترتیب در سال‌های ۱۹۸۶(در لندن و لنینگراد)، ۱۹۸۷ (در سویا) و ۱۹۹۰ (در نیویورک و لیون) از مقام قهرمانی خود در برابر کارپف دفاع کرد.
خداحافظی از دنیای قهرمانی

پس از قهرمانی در مسابقات معتبر Linares برای نهمین بار، کاسپاروف در ۱۰ مارس ۲۰۰۵ اعلام کرد که از رقابت جدی شطرنج بازنشسته خواهد شد. او دلیل آن را فقدان اهداف شخصی در دنیای شطرنج عنوان کرد (او در زمان قهرمانی روسیه در سال ۲۰۰۴ اظهار داشت که این آخرین عنوان مهمی بود که هرگز به‌طور کامل کسب نکرده بود) و از عدم موفقیت در اتحاد مجدد قهرمانی جهان ابراز ناامیدی کرد.
کاسپاروف گفت که ممکن است برای سرگرمی در برخی مسابقات شطرنج سریع بازی کند، اما او قصد داشت زمان بیشتری را برای کتاب‌هایش، از جمله سری پیشینیان بزرگ من، صرف کند و روی پیوند بین تصمیم‌گیری در شطرنج و سایر زمینه‌های زندگی کار کند. او همچنین اظهار داشت که به دخالت خود در سیاست روسیه ادامه خواهد داد، زیرا به نظر او «در مسیر اشتباه قرار گرفته‌است».