stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سوالبارد
جمعیت > سکونتگاه‌ها

لونگ‌یربین بزرگ‌ترین سکونتگاه در مجمع‌الجزایر است که محل اقامت فرماندار است. این شهر دارای فرودگاه، بیمارستان، مدرسهٔ ابتدایی و دبیرستان، دانشگاه، مرکز ورزشی با استخر شنا، کتابخانه، مرکز فرهنگی، سینما، حمل و نقل اتوبوسی، هتل‌ها، بانک، و چندین موزه است. روزنامهٔ سوالباردپُستِن به صورت هفتگی منتشر می‌شود. فعالیت معدنی در لونگ‌یربین بسیار کم است؛ معادن زغال‌سنگ در سواگرووا و لونکِفیلت در سال ۲۰۱۷ عملیات خود را متوقف کرده و در سال ۲۰۲۰ به طور دائم بسته شدند.
نیواولسن یک سکونتگاه تحقیقاتی دائمی در شمال غرب اسپیتس‌برگن است و شمالی‌ترین سکونتگاه غیرنظامی فعال در جهان به شمار می‌رود. این شهر که پیش‌تر یک شهر معدنی بود، همچنان یک شهر شرکت است که توسط شرکت دولتی نروژی کینگس بی اداره می‌شود. اگرچه گردشگری به این نقطه مجاز است، اما مقامات نروژی دسترسی به آن را محدود می‌کنند تا تأثیر کمتری بر کار علمی داشته باشد. نیواولسن جمعیت ۳۵ نفر در زمستان و ۱۸۰ نفر در تابستان دارد. موسسهٔ هواشناسی نروژ در جزیرهٔ خرس و هوپن ایستگاه‌هایی دارد که به ترتیب ۱۰ و ۴ نفر جمعیت دارند. هر دو می‌توانند میزبان کارکنان تحقیقاتی موقت نیز باشند. لهستان ایستگاه قطبی لهستانی را در هورن‌سوند اداره می‌کند که ۱۰ ساکن دائمی دارد.
شهرک معدنی شوروی پیرامیدن در سال ۱۹۹۸ ترک شد و بارنتسبورگ به عنوان تنها سکونتگاه دائمی روسی باقی ماند. این شهرک یک شهر شرکت است: تمام امکانات توسط آرکتیکوگل تأمین می‌شود، که یک معدن زغال‌سنگ را اداره می‌کند و متعلق به شرکت است. علاوه بر تأسیسات معدنی، آرکتیکوگل هتل و فروشگاه سوغاتی نیز راه‌اندازی کرده است که به گردشگرانی که از لونگ‌یربین به این منطقه سفر می‌کنند یا در آنجا پیاده‌روی می‌کنند خدمات می‌دهد.
این روستا دارای یک مدرسه، کتابخانه، مرکز ورزشی، مرکز اجتماعات، استخر شنا، مزرعه و گلخانه است. پیرامیدن دارای تأسیسات مشابهی است؛ هر دو در سبک معماری و برنامه‌ریزی شوروی پس از جنگ جهانی دوم ساخته شده‌اند و دارای دو تندیس لنین هستند که در شمالی‌ترین نقطه قرار دارند و آثار دیگری از هنر واقع‌گرای سوسیالیستی نیز در آنجا یافت می‌شود. تا تاریخ ۲۰۱۳، تعداد کمی از کارگران در پیرامیدن که عمدتاً متروکه است برای نگهداری از زیرساخت‌های محلی و ادارهٔ هتل آنجا مستقر هستند، که به روی گردشگران بازگشایی شده است.
جمعیت > دین

بیشتر جمعیت مسیحی هستند. بیشتر نروژی‌ها به کلیسای نروژ وابسته‌اند. جمعیت روسی و اوکراینی به کلیسای ارتدکس تعلق دارند. کاتولیک‌ها در این مجمع‌الجزایر از سوی پریلات کاتولیک رومانی ترومسو هدایت روحانی می‌شوند.
مارتین هرنکنشت

مارتین هِرِنکنِشت (به انگلیسی: Martin Herrenknecht) (متولد ۲۴ ژوئن ۱۹۴۲ از لار، بادن-وورتمبرگ ) یک کارآفرین آلمانی است. او بنیانگذار (1977) و رئیس هیئت مدیره Herrenknecht AG، سازنده دستگاه های حفاری تونل است.
کارآفرین

در سال 1975، مارتین هرنکشت دفتر مهندسی خود را به نام مارتین هرنکنشت در لاهر راه اندازی کرد. در سال 1977 او "Herrenknecht GmbH، فناوری تونل زنی تونل / Lahr" را تأسیس کرد. از آنجایی که او نمی توانست از بانک ها وام بگیرد، مادرش السا با وامی به او کمک کرد تا حداقل سپرده 25000 DM را پوشش دهد. «اما حتی با لحن خشن، برای او همیشه اینطور است. در مورد موضوع، پروژه، پیشرانه، پیشرفت. یکی از همراهان می گوید: «شخصیت او با ساخت تونل مناسب است. همه چیز همیشه فقط جلو می رود."
در سال 2015، هرنکنشت سهام شرکت خود را به یک بنیاد انتقال داد تا در صورت ارث از هم پاشیده نشود. طبق اراده هرنکنشت، در ابتدا هیئت مدیره باید مدیریت کسب و کار را بر عهده بگیرد. علاوه بر این، هرنکشت تلاش طولانی مدتی را انجام می دهد تا پسرش را به یک نقش رهبری برساند. هرنکنشت استعفای خود را که برای سال 2019 برنامه ریزی شده بود به تعویق انداخت و اعلام کرد که تا سال 2020 بازنشسته نخواهد شد.
Herrenknecht تاج دستاورد کار زندگی خود را اجرای موفقیت آمیز تونل پایه گوتارد می داند که لوله شرقی آن یک سال زودتر از برنامه در 15 اکتبر 2010 تکمیل شد. با توجه به طول تونل (2 × 57  کیلومتر) و مشکلات زمین شناسی با چندین منطقه گسلی، او همچنین از "کلاس برتر" یا "لیگ قهرمانان اروپا" در این رشته صحبت می کند. ساخت تونل. پروژه بزرگ بعدی، به طول 64 کیلومتر تونل پایه برنر، در حال حاضر رکورد جدیدی را از نظر طول به عنوان طولانی ترین اتصال راه آهن زیرزمینی در جهان ثبت کرده است.
محمدتقی آملی

| محمدتقی آملی | محمدتقی آملی |
| --- | --- |
عنوان(ها): شیخ‌الاسلام علامه
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: محمد تقی آملی ۱۳۰۴ (قمری) تهران
درگذشته: ۱۳۹۱ (قمری) ۱۳۵۰ خورشیدی تهران
محل دفن: مشهد
محل اقامت: تهران، آمل
آثار برجسته: منتهی الاصول الی غوامض الکفایة الاصول شرح و حاشیه بر مکاسب شیخ انصاری کتاب الصلوة (تقریرات دروس نائینی) شرح بر عروة الوثقی
تحصیلات: تهران، نجف
استادان: مرتضی طالقانی سید علی قاضی طباطبایی ملامحمد آملی عبدالنبی نوری آقا ضیاءالدین عراقی سید ابوالحسن اصفهانی محمدحسین نائینی عبدالحسین هزارجریبی رضا نوری مازندرانی
محمدتقی آملی (زادهٔ ۱۳۰۴ ق. تهران - ۱۳۹۱ ق. تهران) مشهور به علامه شیخ‌الاسلام محمد تقی آملی مجتهد و فقیه شیعه ایرانی معاصر بود.
نسب

محمدتقی آملی از خاندان بنی جوان و پدرش ملامحمد آملی از روحانیون مخالف با مشروطه بود. مادرش دختر ملا محمد سیبویه هزار جریبی مازندرانی است.
به نقل سید محمدحسین حسینی طهرانی در کتاب مهر تابان، وی در جوانی و در زمان تحصیل در نجف شاگرد سید علی قاضی در امور عرفانی بوده‌است. پدر وی ملامحمد آملی، دوست شیخ فضل‌الله نوری بود.
ولادت و تحصیل

وی در روز چهارشنبه یازدهم ذیقعده ۱۳۰۴ در تهران متولد شد. مقدمات علوم دینی را نزد پدر آموخت. پس از آن نزد افراد دیگری مانند محمدحسن آشتیانی، عبد النبی نوری مازندرانی و میرزا حسن کرمانشاهی از شاگردان میرزا حسین نوری درس خواند. سپس در سال ۱۳۴۰ به نجف رفت و مدت چهارده سال شاگرد کسانی چون میرزای نائینی و ضیاءالدین عراقی (اراکی) و سید ابوالحسن اصفهانی بود. سپس به تهران بازگشت و به تدریس مشغول شد. وی شاگرد میرزا علی آقا قاضی نیز بوده‌است.
فعالیت

وی تدریس و امامت مسجد مجدالدوله حوزه علمیه تهران را برعهده داشت.
مرتضی مطهری، آملی را مدرّس منقول و معقول در تهران شمرده و مهم‌ترین اثر عقلی او را حاشیه بر شرح منظومه ملا هادی سبزواری و مهم‌ترین اثر نقلی‌اش شرحی استدلالی بر عروة الوثقی نامیده‌است. ابوالحسن شعرانی شاگردان خود را برای تقلید به وی ارجاع می‌داد. آملی توسط بدیع‌الزمان فروزانفر رئیس دانشگاه تهران، برای تدریس معقول و منقول در این دانشگاه دعوت شده بود.
استادان

محمدهادی طالقانی
شیخ مرتضی طالقانی
سید علی آقا قاضی طباطبایی
ملامحمد آملی
سید جمیل موسوم به جلیل
عبدالحسین هزارجریبی
رضا نوری مازندرانی
علی نوری
میرزا حسن کرمانشاهی
عبدالنبی نوری
آقا ضیاءالدین عراقی
محمدحسین نائینی
سید ابوالحسن اصفهانی
فرزندان

یکی از فرزندان شیخ محمد تقی، آقا ضیاءالدین آملی از استادان و علما دینی عصر خود بود.
دیگر فرزند وی کاظم آملی، پزشک و محقق ایرانی، متخصص ریه و پدر بیماری ریوی ایران است.
درگذشت

آملی روز شنبه ۲۹ شوال ۱۳۹۱ برابر با ۲۷ آذر ۱۳۵۰ در تهران درگذشت و در حرم علی بن موسی الرضا در مقبره فقیه سبزواری دفن شد.
آثار

منتهی الاصول الی غوامض الکفایة الاصول
شرح و حاشیه بر مکاسب شیخ انصاری در دانشگاه مک‌گیل
کتاب الصلوة
شرح بر عروة الوثقی
حاشیه بر بخش حکمت منظومه سبزواری
شرح بر اشارات بوعلی سینا
رساله در احکام رضاع
اثبات صانع از ماتریالیسم تا ایدئالیسم
اثبات توحید
حیات جاوید شامل دروس اخلاق
تقریرات درس نائینی در اصول فقه
از ماده‌پرستی تا خداپرستی
مصباح‌الهدی
تقریر اصول نائینی و ضیاءالدین عراقی تا آخر آن
تقریرات اصول اصفهانی
طایفه بازگیر

بازگیر نام یک طایفه در غرب ایران است که در استان‌های ایلام، لرستان و کرمانشاه پراکنده‌اند. طوایف بازگیر به سبب پراکندگی جغرافیایی شیوه‌های زیستی و فرهنگی متفاوتی دارند.
در استان لرستان طایفۀ بازگیر در محدودۀ بالاگریوه زندگی می‌کنند. بنابر برخی از روایت‌های محلی، خاستگاه بازگیرها مناطق غربی ایران، خصوصاً استان‌های ایلام، کردستان و کرمانشاه بوده‌است. برخی معتقدند که نیای ۳۰۰ ساله بازگیرها شخصی به نام خان‌احمد از لرهای ساکن در پشتکوه ایلام بوده که از منطقۀ سرآب بازان به همراه فرزندان، اقوام و خویشاوندان خود به دلیل اختلافاتی که با والی پشتکوه داشته‌اند به لرستان و کرمانشاه مهاجرت کرده‌اند.
منشأ قومی

دربارهٔ منشأ بازگیرها چند نظر متفاوت وجود دارد. از جمله اینکه در حدود ۳۷۰ سال پیش شخصی به نام بازگیر در خرم‌آباد زندگی می‌کرده‌است و پسری به نام کربلایی قربانعلی داشته‌است. کربلایی قربانعلی به همراه شماری از فرزندان خود خرم‌آباد را ترک می‌کند و به تختان، محلی در آبدانان کنونی می‌رود و آنجا ساکن می‌شود. دیگر نظر آنکه این طایفه از میان ایل کلهر در کرمانشاه به لرستان آمده و در قلمرو جودکی‌ها و سپس در مجاورت دریکوندها ساکن شدند. ا
محدوه جغرافیایی بازگیر

بازگیرها در استان‌های لرستان، کرمانشاه، ایلام، کردستان، سیستان و بلوجستان، مازندران، سلیمانیه، کرمان، خوزستان، و علاوه بر شهر خرم‌آباد در روستاهای چوبتراش، سهیلی، تلوری، دارائی، دیناروند، ده باقر، انگز، آبدانان، تنگ فنی، پیرجیدبازگیر، چنار بر آفتاب، معمولان، پلدختر، چم مهر، هلوش، ماژین، جلوگیر، ریمله، سرپل ذهاب، چغلوندی، پل هرو، دورود، بروجرد، شوش، اندیمشک، مینودشت و… زندگی می‌کنند.
شهر و بخش‌های خرم‌آباد، ویسیان، معمولان، ملاوی، چَغَلْوَندی، پلدختر، مرکزی، مینودشت، ایلام، آبدانان، کرمان، سیستان، سلیمانیه عراق و تعدادی در شهرستان بروجرد به حالت آبادی‌نشین به سر می‌برند. بازگیرها در لرستان حدود دو هزارخانوار برآورد می‌شوند (و مرکز تجمعشان دهستان کُرِگاه است). در مازندران در محلۀ بازگیرکلا در شهر بابل و در استان گلستان در روستای بازگیر منطقۀ مینودشت زندگی می‌کنند.
منشأ نژادی طایفه بازگیر

از نظر بیشتر معمرین و سالخوردگان طایفه بازگیر بازگیرها از کردهای ساکن پشتکوه در ایلام هستند که درگذشته به دلیل اختلاف با والی پشتکوه همراه اقوام و بستگان خود به لرستان و دیگر مناطق ایران مهاجرت کرده‌اند و آقای می‌رانی بازگیرها را از نژاد لر می‌داند که در زمان پادشاهی فتحعلی شاه قاجار و در دوره حسن خان والی پشتکوه از لرستان به پشتکوه مهاجرت کرده‌اند و به نظر آقای برزویی بازگیرها از طوایف کردهای کلهر می‌باشند که از مناطق غربی کشور به لرستان مهاجرت کرده و در محدوده ایل جودکی اسکان می‌یابند و به نظر آقایان مراد حسین پاپی، رادفر مدرس، باستانشناس و محمدی صاحب کتاب تاریخ اجداد بازگیرها از نژاد لر می‌باشند و بازگیرهای سایر شهرهای ایران و کشور عراق از بازگیرهای لرستان جدا شده و به این مناطق رفته‌اند و به نظر آقای احمد معتمدی که تحقیقات زیادی در مورد طایفه بازگیر انجام داده و جمع‌آوری کرده بازگیرها از پدری به نام خان احمد از کردهای ساکن پشتکوه و مادری از طایفه بیرانوند به وجود آمده‌اند.
منشأ طایفه بازگیر

بازگیر، نام چند طایفة کوچنده و ساکن غرب ایران عمدتاً در استان‌های لرستان، ایلام، کرمانشاه. کرمان، سیستان، مازندران بازگیرها در اینکه نام طایفه‌هاشان از شغل نیاکانشان گرفته شده اتفاق نظر دارند. وجود طوایف دیگری به نام‌های «بازیار» و «بازوند» یا «بازبند» در لرستان، و همچنین کاربرد «بازاشکار» (= شکارکردن) در مناطق غرب، به ویژه قلمرو این طوایف، می‌تواند تأییدی بر نظر آنان و عمومیت شکار با باز، درمقطعی از تاریخ این مناطق باشد. (نک. مکری ۲۵)
خاستگاه قومی و نشان دودمانی دربارهٔ بازگیرها

دربارهٔ بازگیرها چندین نظر وجود دارد از جمله آنکه حدود ۳۰۰ سال پیش شخصی به نام بازگیر در خرم‌آباد می‌زیسته و پسری به نام خان‌احمد داشته‌است.
نظر دیگرآنکه بازگیرها به صورت جمعی از میان ایل کلهر کرمانشاه به لرستان آمده و در مجاورت دریکوندها سکنی گزیده‌اند (برزوی ۴۴۶).
بازگیرها همیشه به صورت طایفهٔ مستقل به‌شمار می‌آمده و در مراسم مختلف از رؤسای طایفه بازگیر مستقلاً دعوت می‌شده‌است.
همراهی طایفه بازگیر با سایر طایفه‌های لرستان در زمان سالار الدوله

در زمان پادشاهی محمدعلی شاه قاجار، سالار الدوله برادرش به فکر گرفتن سلطنت می‌افتد و عشایر لرستان را برای فتح تهران بسیج می‌کند. در این زمان رئیس مهرعالی بازگیر با کمک و راهنمایی معین السلطنه حاکم لرستان، ۱۶۰ قبضه تفنگ از سالارالدوله می‌گیرد و بین تیره‌های طایفه بازگیر تقسیم می‌کند تا همراه با سایر طوایف لرستان، سالارالدوله را در فتح تهران همراهی کنند.
اسکان اجباری بازگیرها در طاف لرستان

در دوره پهلوی اول و بعد از اسکان اجباری عشایر، طایفه بازگیر را ابتدا در منطقه طاف لرستان اسکان می‌دهند. طایفه بازگیر که در گذشته قسمتی از محدوده طاف را در اختیار داشتند، بعد از چند سال سکونت در منطقه طاف، به دلیل سرمای شدید و دیگر مشکلات، این منطقه را به حاج سید نبی موسوی و حاج خانجان رضایی ریس ایل پاپی می‌فروشند و در منطقه کرگاه، روستاهای محدوده ایل بیرانوند، خرم‌آباد، سیلاخور، اندیمشگ، شوش، بروجرد، پل هرو و دورود ساکن می‌شوند.
بازگیرهای سفید و بازگیرهای سیاه

طایفه بازگیر لرستان به دو تیرة متمایز «بازگیرسفید» و «بازگیرسیاه» و تقسیم می‌شود. تیرة سفید خود را از تبار فردی به نام «بگ عالی» می‌دانند. بازگیرهای سفید پس از داراب فرزند بگ عالی به چهار تیرة «مووالی» (محمد ولی) و «نیرالی (نورعلی)» «یاری» «کلولی» و به زیر تیره‌های «بهادر» «علی» «ندر» «قمرالی» «صیفور» «قا سم» «نظربگ» «جوزعلی» «مراد خان» «شیرخان» «بیر خان» و «یاری» تقسیم می‌شوند. بازگیرهای سیاه تبار خود را فرزندان فردی به نام «دوشَم» (= دوشنبه) فرزند برخوردازمی دانند و به تیره‌های «سبزعلی» و «سبزوار» وزیر تیره‌های «کربلایی احمد خان» «کربلایی سهراب» «خان میرزا» «آغا لی» «محمد جافر» و «ولی» تقسیم می‌شوند. در مجموع، جمعیت تیرة سفید از تیرة سیاه بیشتر برآورد می‌شود.
شناخت تیره‌های طایفه بازگیر

به‌طور کلی طایفه بازگیر بعد از خان احمد به پنج تیرهٔ بگ عالی، برخوردار، طاهر، ظاهر و چراغ خان تقسیم می‌شود. تیره‌های طاهر، ظاهر در ایلام، دره شهر، آبدانان، کرمانشاه وسرپل ذهاب سکونت دارند. در میان پسران خان احمد برخوردار و بگ عالی که به نواده‌های آن‌ها بازگیرهای سیاه و بازگیرهای سفید می‌گویند و همچنین فرزندان چراغ خان که به کرنوکر مشهورند در استان لرستان زندگی می‌کند.
تیره‌ها و زیرتیره‌های طایفه بازگیر

بازگیرهای سیاه بعد از برخوردار و دوشنبه (دوشم) به تیره‌های سبزعلی و سبزوار و تیره‌های دیگری چون علی مراد (کربلایی احمد خان)، علی داد (کربلایی سهراب)، محمد میرزا، ولی، دوشنبه، شاه کرم، آغالی و محمد جافر تقسیم می‌شوند و در ماژین، سالی بزرگ، انگز، ده باقر، پل هرو، دورود، سیلاخور و تنگ فنی زندگی می‌کنند.
بازگیرهای سفید بعد ازبک عالی و داراب به چهار تیره کلولی، مووالی (معالی)، تیره نیرعالی و یاری تقسیم می‌شوند
تیره کلولی به دودمان‌های شیرخان و بیرخان تقسیم می‌شود و بیشتر در محدوده ایل بیرانوند زندگی می‌کنند و به نام‌های خانوادگی یاسمی فرد، مردانی، بازگیر و سپهوند مشهور هستند. تیره یاری به دودمان‌های فرضی و امیر تقسیم می‌شوند و در روستاهای شوراب، ده باقر و سهیلی ساکن هستند. تیره نیرعالی به تیره‌های جوزعلی و مرادخان تقسیم می‌شوند و بیشتر در روستاهای سهیلی و دیناروند ساکنند و تیره مووالی یا معالی شامل تیرهایی چون ندرخان (نادرخان)، علی، بهاره، صادق خان، قیصر (قمرالی)، صیفور، نظر بگ و قاسم می‌باشند که از پرجمعیت‌ترین تیره‌های طایفه بازگیر به‌شمار می‌آیند. علاوه بر شهر خرم‌آباد، در روستاهای چوبتراش، سالی کوچک، سالی بزرگ، ده محسن، ماسور، سرخده، دیناروند، سهیلی، چم مهر، ده باقر، دارایی، هلوش، اندیمشگ، تلوری، چناربرآفتاب، معمولان، پیرجید بازگیر، داربلوط، شوش و عده ای از آن‌ها به صورت کوچرو در میان طایفه دیرکوند زندگی می‌کنند و عده ای از آنان نیز در دیناروند سفلی سکنی دارند.
کدخدایان و کلانتران تیره‌های طایفه بازگیر در سدهٔ اخیر

مهرعالی، جمعه، میرزا، عالی، حصربگ، حاجعلی ،شفتالی، محمد مراد، علی اکبر، حسن خان،
زندگی یکجانشینی وآبادی نشینی طایفه بازگیر

بازگیرها پس از فروش منطقه طاف در منطقه کره گاه و بالاگریوه ساکن می‌شوند. تنها تیرهای شیرخان و بیرخان از بازگیرها سفید و تیره سبزعلی از بازگیر سیاه به دلیل خویشاوندی با بیرانوندها به میان ایل بیرانوند می‌روند و در محدوده ایل بیرانوند ساکن می‌شوند و بعد از آن بیشتر بازگیرها به زندگی شهرنشینی روی می‌آورند.
بازگیرهای سفید و بازگیرهای سیاه در لرستان

طایفة بازگیر لرستان به دو تیرة متمایز «بازگیرسفید» و «بازگیرسیاه» و تقسیم می‌شود. تیرة سفید خود را از تبار فردی به نام «بگ عالی» می‌دانند. بازگیرهای سفید پس از داراب فرزند بگ عالی به چهار تیرة «مووالی» (محمد ولی) و «نیرالی (نورعلی)» «یاری» «کلولی» و به زیر تیره‌های «بهادر» «علی» «ندر» «قمرالی» «صیفور» «قا سم» «نظربگ» «جوزعلی» «مراد خان» «شیرخان» «بیر خان» و «یاری» تقسیم می‌شوند. بازگیرهای سیاه تبار خود را فرزندان فردی به نام «دوشَم» (= دوشنبه) فرزند برخوردازمی دانند و به تیرةهای «سبزعلی» و «سبزوار» وزیر تیره‌های «کربلایی احمد خان» «کربلایی سهراب» «خان میرزا» «آغا لی» «محمد جافر» و «ولی» تقسیم می‌شوند. در مجموع، جمعیت تیرة سفید از تیرة سیاه بیشتر برآورد می‌شود.
کلانتران و کدخدایان طایفه بازگیر

ریس مهرعالی، ریس میرزا، ریس جمعه، عالی، شفتالی، حصربگ، فرزندان حصربگ علی اکبر کدخدای دولتی وجواد کدخدای محلی، حسن خان، محمد مراد، ولی خان ، کریم خان ، شاهمیرزا،جعفر خان
زبان طایفه بازگیر

در استان لرستان بازگیرها به زبان لری صبحت می‌کنند و در استان‌های ایلام و کرمانشاه بازگیرها به زبان کردی صبحت می‌کنند.
بازگیرهای ایلام

از طوایف وابسته به ایل کرد هستند. این طایفه، خود را از فرزندان دو برادر به نام‌های طاهر و ظاهر می‌دانند که حدود شش تا هفت نسل پیش، به علت اختلافات ملکی و دشواری معیشت، از منطقة طاف در شهرستان خرم‌آباد لرستان، از بازگیرهای لرستان جدا شده و به منطقة آبدانان ایلام کوچ کرده‌اند. جمعیت کلّ این طایفه حدود هزار خانوار تخمین زده می‌شود که حدود ۱۰۰ خانوار از آنان به صورت دامدار کوچنده زندگی می‌کنند. ییلاق آنان در منطقة «کَوَر» (کبیرکوه) و قشلاق آنان در منطقة دهلران است. این طایفه دارای هفت تیرة اصلی و یک تیرة وابسته است. تیره‌های اصلی عبارت اند از: صی مَمَه (صیدمحمد)، موسی، خَرْبُوزانی، جَوّار (جبّار)، شَپَکه، کَلَه شیر، داس مَکَش و تیرة وابسته به آنان دشتی است که به گفتة مطلعین محلی، از بستگان رئیس علی دلواری هستند که پس از نبرد با انگلیسی‌ها، در زمان جنگ جهانی اول، از راه خوزستان، به این منطقه مهاجرت کرده‌اند.
بازگیرهای کرمانشاه

از طوایف وابسته به ایل کرد گوران (عمدتاً شامل طایفه‌های بهرامی و حیدری) هستند. در گذشته جزو قلخانی‌ها محسوب شده‌اند (مکری، ص ۲۵). این طایفه زادگاه اصلی خود را منطقه‌ای به نام «سراب بازان»، که جزو ناحیة ایلام بوده‌است، معرفی می‌کنند؛ و آن‌ها ازتیره‌های طاهر و ظاهر در استان ایلام بوده‌اند و تاریخ مهاجرت خود را از ایلام به منطقة گوران را در زمان نادرشاه و علت آن را ظلم والی آن منطقه به سبب اخذ مالیات می‌دانند. جمعیت این طایفه را در حدود هشتصد ششصد خانوار تخمین زده‌اند که در «بانیاران» سرپل ذهاب و اطراف آن به سر می‌برند. حدود چهل خانوار از آنان هنوز کوچنده هستند که ییلاقشان چَرمان و آفتابی بَرْز است. طایفة آن‌ها از سه تیرة حق مراد، یارمراد معروف به یارگَه و حسن بازگیر تشکیل می‌شود.
بازگیرهای لرستان

این طایفه منشأ خود را به ایل کلهر کرمانشاه می‌رسانند؛ هر چند که این ایل، در حال حاضر، تیره یا طایفه‌ای به نام بازگیر ندارد. دلیل بازگیرهای لرستان این است که نسل‌های گذشته و برخی از سالمندانشان، تا چند سال پیش، به کردی کرمانشاهی و با گویشی مشابه لهجة آن ایل گفتگو می‌کرده‌اند. طایفة بازگیر که پس از ورود به لرستان، به یکی از ایلات بالاگریوه (جودکی) پیوسته بوده، به علت ازدیاد نفوس، درگیری‌های محلی و نداشتن حق مالکیت، در سطح لرستان پراکنده و به ایلات و طوایف دیگر ملحق شده‌است. بازگیرها در لرستان، عموماً به صورت دامداران کوچنده و تا حدی زراعت پیشه، شروع به زندگی کرده‌اند. در اواخر دورة قاجاریه (زمان سالارالدوله)، گروهی از این طایفه با خرید محلی در لرستان به نام «طاف» کوچروی را ترک می‌گویند و به زراعت می‌پردازند؛ ولی به سبب ناامنی منطقه‌ای و همچنین اختلافات طایفه‌ای که تا قدرت یافتن رضاخان ادامه داشته، با دشواریهای اجتماعی مواجه می‌شوند، و زندگی چادرنشینی پیش می‌گیرند. پس از سرکوبی خوانین (بویژه بیرانوندها) در دورة رضاشاه، و حضور مأموران دولتی در لرستان، بازگیرها به‌تدریج آبادی‌نشین می‌شوند و اغلب، قوای دولتی را در شکست دادن بیرانوندها یاری می‌کنند؛ و به همین علت، بعدها، بیرانوندها از آن‌ها ادعای خونخواهی داشته‌اند که سرانجام، با ازدواج و دادن حداقل دو دختر به عنوان خونبها، خویشاوندی و صلح بین آن‌ها برقرار می‌شود.
بازگیرهای استان کرمانشاه و لرستان

طایفه بازگیر در لرستان، به یکی از ایلات بالاگریوه (جودکی) پیوسته بوده، به علت ازدیاد نفوس، درگیری‌های محلی و نداشتن حق مالکیت، در سطح لرستان پراکنده و به ایلات و طوایف دیگر ملحق شده‌است. بازگیرها در لرستان، عموماً به صورت دامداران کوچنده و تا حدی زراعت پیشه، شروع به زندگی کرده‌اند. در اواخر دورة قاجاریه (زمان سالارالدوله)، گروهی از این طایفه با خرید محلی در لرستان به نام «طاف» کوچروی را ترک می‌گویند و به زراعت می‌پردازند؛ ولی به سبب ناامنی منطقه‌ای و همچنین اختلافات طایفه‌ای که تا قدرت یافتن رضاخان ادامه داشته، با دشواریهای اجتماعی مواجه می‌شوند، و زندگی چادرنشینی پیش می‌گیرند. پس از سرکوبی خوانین (بویژه پاپی هاوبیرانوندها) در دورة رضاشاه، و حضور مأموران دولتی در لرستان، بازگیرها بتدریج آبادی‌نشین می‌شوند و اغلب، قوای دولتی را در شکست دادن پاپی هاو بیرانوندها یاری می‌کنند؛ و به همین علت، بعدها، بیرانوندها از آن‌ها ادعای خونخواهی داشته‌اند که سرانجام، با ازدواج و دادن حداقل دو دختر به عنوان خونبها، خویشاوندی و صلح بین آن‌ها برقرار می‌شود.
مارینا رافائل

| مارینا رافائل | مارینا رافائل |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: مارینا رافائل-وگیاتزاکیس
زادهٔ: ۱۹۹۸ (۲۶–۲۷ سال) آتن، یونان
ملیت: سوئیسی-اتریشی
تحصیلات: سنت مدرسه بریتانیایی کاترین کینگز کالج لندن
پیشه: طراح مد
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۸ تاکنون
خویشاوندان: دانیل سواروسکی، ویکتوریا سواروسکی
وبگاه: https://marinaraphael.com/
مارینا رافائل (متولد مارینا رافائل-وگیاتزاکیس در سال ۱۹۹۸) یکی از اعضای نسل ششم خانواده سواروسکی و یک طراح مد است. او در سال ۲۰۲۲ در فهرست ۳۰ شخص زیر ۳۰ سال فوربز در رده هنر و فرهنگ قرار گرفت.
رافائل در آتن از پدری یونانی و مادری سوئیسی-اتریشی به دنیا آمد و بزرگ شد. او از نوادگان نسل ششم دانیل سواروسکی، بنیانگذار سواروسکی است. او قبل از تکمیل مدرک لیسانس در مدیریت بازرگانی در کینگز کالج لندن، از مدرسه بریتانیای سنت کاترین فارغ‌التحصیل شد.
سامر واکر

| سامر واکر | سامر واکر |
| --- | --- |
واکر حین‌اجرا در سال ۲۰۱۹: واکر حین‌اجرا در سال ۲۰۱۹
نام هنگام تولد: سامر مرجانی واکر
زادهٔ: ۱۱ آوریل ۱۹۹۶ ‏(۲۸ سال) آتلانتا، جورجیا، ایالات متحده آمریکا
تحصیلات: دبیرستان نورث اسپرینگز
پیشه: خواننده-ترانه‌پرداز
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۷–اکنون
فرزندان: ۳
پیشه موسیقی: پیشه موسیقی
ژانر: آراندبی
ناشر(ان):  لاو رنسانس  اینترسکوپ  گتو ارث 
 :  
وبگاه: summerwalkermusic.com
سامر مرجانی واکر (به انگلیسی: Summer Marjani Walker؛ زادهٔ ۱۱ آوریل ۱۹۹۶) خواننده-ترانه‌پرداز آمریکایی آراندبی است. وی در سال ۲۰۱۷ با اینترسکوپ رکوردز قرارداد امضا کرد.
نخستین آلبوم استودیویی وی تحت عنوان دیگه برام مهم نیست (۲۰۱۹) با تحسین جهانی منتقدان موسیقی مواجه شد، و در رتبه دوم جدول بیلبورد ۲۰۰ قرار گرفت و رکورد بزرگ‌ترین هفته پخش جریانی برای یک هنرمند زن آراندبی را شکست. و توسط انجمن صنعت ضبط آمریکا گواهی پلاتین دریافت کرد.
اوایل زندگی

واکر در آتلانتا، جورجیا به دنیا آمد. از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۸، او یک کسب و کار کوچک نظافتی داشت و همچنین یک رقصنده عجیب و غریب در آتلانتا بود قبل از اینکه با تماشای آموزش‌هایی در یوتیوب یاد بگیرد که چگونه گیتار بزند. بلافاصله پس از آن، او شروع به اجرای کاور کرد و ویدیوهای مختلفی از خود را در پلتفرم‌های مختلف پست کرد.
واکر هنگام آموزش گیتار از طریق آموزش‌های یوتیوب، به عنوان یک رقصنده در یک استریپ کلاب آتلانتا کار می‌کرد. او در مصاحبه‌ای با فیس اظهار داشت که این تجربه «به او کمک می‌کند تا از پوسته خود بیرون بیاید» و «تجربه‌ای سرگرم‌کننده» است.
زندگی شخصی

واکر از سال ۲۰۱۹ بیش از ۲۴ خالکوبی دارد. که شامل خالکوبی‌های صورت نیز می‌شوند.
در نوامبر ۲۰۲۰ واکر اعلام کرد که در انتظار اولین فرزندش با دوست پسرش لندن در دا تراک است. دخترش در ۲۲ مارس ۲۰۲۱ به دنیا آمد. ماه‌ها بعد، این زوج به رابطه خود پایان دادند. در ۲۵ ژوئن ۲۰۲۲، واکر در لایو اینستاگرام اعلام کرد که در انتظار فرزند دومش از رپر دوست پسرش لری آکا لورد فرعون است. او در ۳۰ دسامبر ۲۰۲۲ دوقلو به دنیا آورد
ترانه‌شناسی

دیگه برام مهم نیست (۲۰۱۹)
هنوزم برام مهم نیست (۲۰۲۱)
آخرین روز تابستان (۲۰۱۸)
شفاف (۲۰۱۹)
زندگی روی زمین (۲۰۲۰)
شفاف ۲: زندگی بدون دردسر (۲۰۲۳)
تورها

اولین و آخرین تور (۲۰۱۹)
سریال سامر واکر (۲۰۲۲)
مانوئل کوئینتانا

مانوئل پدرو کوئینتانا (بوئنوس آیرس، ۱۹ اکتبر ۱۸۳۵–۱۲ مارس ۱۹۰۶) وکیل، سیاستمدار و دولتمرد آرژانتینی است که از ۱۲ اکتبر ۱۹۰۴ تا زمان مرگش در ۱۲ مارس ۱۹۰۶ رئیس‌جمهور کشور آرژانتین بود. گفته می‌شود او از نوادگان کاشف اسپانیایی دومینگو مارتینز د ایرالا است.
او مدرک حقوق خود را از دانشگاه بوئنوس آیرس در سال ۱۸۵۵ در سن بیست سالگی دریافت کرد و دو سال بعد ریاست کرسی حقوق مدنی را در همان دانشگاه بر عهده گرفت. در ۱۴ دسامبر ۱۸۶۱، او در کلیسای سن نیکولاس د باری، در بوئنوس آیرس با ماریا دل کارمن سوزانا رودریگز ویانا، متولد ۹ ژوئیه ۱۸۴۳ در آسونسیون دل، ازدواج کرد.
مالی سویینی

نمایش مالی سوینی در تئاتر اورشلیم خان، 2011
مالی سوینی نمایشنامه‌ای در دو پرده اثر برایان فریل است. شخصیت اصلی داستان، زنی است به نام مالی که از کودکی نابینا است. او تحت عمل جراحی قرار می‌گیرد تا بینایی خود را بازگرداند. این نمایشنامه مانند نمایشنامه دیگری از همین نویسنده به نام  داستان مالی را از طریق مونولوگ‌های سه شخصیت روایت می کند: خود مالی، همسرش فرانک، و جراحش، آقای رایس.
این نمایشنامه موفقیت قابل توجهی روی صحنه داشت، اما توجه منتقدان کمی را به خود جلب کرد، شاید به دلیل شباهت‌های سطحی آن به Faith Healer (1979)، نمایشنامه دیگری که از مجموعه‌ای از مونولوگ‌ها تشکیل شده بود که روی صحنه‌ای خالی توسط شخصیت‌هایی که هیچ تعاملی ندارند، ارائه می‌شد. این نمایشنامه درباره زنی نابینا در بالی‌بیگ است که برای خود زندگی مستقل و سرشار از دوستی‌ها و احساس رضایت ایجاد کرد و برخورد ناگوارش با دو مرد که آن را نابود می‌کنند و باعث جنون او می‌شوند: فرانک، مردی که با او ازدواج می‌کند و متقاعد می‌شود که او تنها زمانی می تواند کامل شود که بینایی‌اش بازسازی شود و آقای رایس، جراح چشم مشهوری که زمانی از مالی برای بازگرداندن حرفه خود استفاده می کند. فریل در یادداشتی در برنامه تولید 1996 برادوی می گوید که داستان تا حدودی از مقاله الیور ساکس "دیدن و ندیدن" الهام گرفته شده است.