stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
شرم

برای دیگر کاربردها، شرم (ابهام‌زدایی) را ببینید.
«بی‌شرم» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای دیگر کاربردها، بی‌شرم (ابهام‌زدایی) را ببینید.
با خجالت یا شرمساری اشتباه نشود.
در این اثر از آگوست رودن با نام حوا پس از هبوط دیده می‌شود که حوا خود را پوشانده و سرش را به نشانه شرم پایین آورده‌است.
شرم یک احساس ناخوشایند خودآگاه است که معمولاً با ارزیابی منفی از خود همراه است. انگیزه های کناره گیری؛ و احساس پریشانی، آشکار شدن، بی اعتمادی، ناتوانی و بی ارزشی.
شرم‏ به معنی گرفتگی روان است از چیزی، و ترک آن چیز از ترس خواری و پستی که در آن است.
در نظر ابن مسکویه «گرفتاری جان است در ترس از آلوده شدن به زشتی‌ها و پرهیز از بدگوئی»
حیا صفت کسی است که گناهی را که مرتکب شده می‌پوشاند یا از آشکار شدن آنچه به درون او مربوط می‌شود امتناع می‌کند
و نیز اگر کسی از ترس گرفتار شدن به کبر و غرور، دیگران را از ستودن کمالات و فضایل خود منع کند، به این حالت نیز حیا گفته می‌شود.
حیا بر دو نوع است. نفسانی و ایمانی:
حیای نفسانی حیائی است که خداوند آن را در هر جانی آفریده‌است. مثل حیا از پیدا شدن زشتی.
حیای ایمانی حیائی است که به موجب آن، مؤمن از ترس خدا از گناه امتناع می‌کند.
فرق خجالت و حیا این است که خجالت اضطراب توأم با ترس و شگفتی است و در نتیجه آگاهی از ناتوانی در هماهنگی با واقعیت، چه زشت و چه زیبا، به وجود می‌آید.
در حالی که حیا عبارت است از آگاهی از چیز زشت و پرهیز از شرکت در وقوع آن و تنفر از آن. پس حیا دارای یک معنی اخلاقی است و دلالت بر ترس و توبه دارد.
به این جهت رسول خدا (ص) فرمود: حیا بخشی از ایمان است، اگر حیا نداری هر چه می‌خواهی بکن. علت این امر این است که کسی که حیا ندارد شرمنده نمی‌شود تا این شرمندگی او را از گناه و زشتی بازدارد پس کسی که از بدی حیا نکند، از ننگ نمی‌ترسد.
این مطلب می‌رساند که آنچه مانع انسان از دست یازیدن به بدی می‌شود، حیا است و اگر انسان حیا را کنار گذارد مایل است به هر گمراهی و زشتی آلوده گردد.
شرم عموماً یک تأثیر، هیجان، شناخت و یک فعل است.
سارگیس بارخوداریان

| سارگیس بارخوداریان | سارگیس بارخوداریان |
| --- | --- |
سارگیس بارخوداریان: سارگیس بارخوداریان
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۲۶ اوت ۱۸۸۷ تفلیس، امپراتوری روسیه
خاستگاه: ارمنستان
درگذشته: ۲۵ اکتبر ۱۹۷۳ (۸۶ سال) تفلیس، گرجستان
پیشه(ها): آهنگساز، موسیقی‌دان، نوازنده پیانو و مربی موسیقی
جوایز:  [[File:|25px|link=چهره هنری شایسته گرجستان شوروی|چهره هنری شایسته گرجستان شوروی ]]
 :  
سارگیس واسیلی بارخوداریان (ارمنی: Սարգիս Վասիլի Բարխուդարյան) انگلیسی: Sargis Barkhudaryan زادهٔ ۲۶ اوت ۱۸۸۷ - درگذشته ۲۵ اکتبر ۱۹۷۳) یک موسیقی‌دان، نوازنده پیانو و مربی اهل ارمنستان بود.
زندگی‌نامه

وی در ۷ سپتامبر [سبک قدیمی: ۲۶ اوت] ۱۸۸۷ در تفلیس به دنیا آمد و در سال ۱۹۱۵ فارغ‌التحصیل شد. عناوین افتخاری هنرمند مردمی ارمنستان شوروی در سال ۱۹۶۰ م و چهره هنری شایسته گرجستان شوروی به وی اعطاء گردید. وی در ۲۵ اکتبر ۱۹۷۳ در سن ۸۶ سالگی در تفلیس درگذشت و در ایروان به خاک سپرده شد.
جوایز

هنرمند مردمی ارمنستان شوروی
بخش مک لین، منطقه شلبی، اوهایو

| بخش مک لین، منطقه شلبی، اوهایو | بخش مک لین، منطقه شلبی، اوهایو |
| --- | --- |
Township: Township
Farms west of Fort Loramie: Farms west of Fort Loramie
موقعیت بخش مک لین، منطقه شلبی، اوهایو در نقشه: موقعیت بخش مک لین، منطقه شلبی، اوهایو در نقشه
مختصات: ۴۰°۲۱′۴۷″ شمالی ۸۴°۲۲′۱۱″ غربی﻿ / ﻿۴۰٫۳۶۳۰۶°شمالی ۸۴٫۳۶۹۷۲°غربی﻿ / 40.36306; -84.36972: مختصات: ۴۰°۲۱′۴۷″ شمالی ۸۴°۲۲′۱۱″ غربی﻿ / ﻿۴۰٫۳۶۳۰۶°شمالی ۸۴٫۳۶۹۷۲°غربی﻿ / 40.36306; -84.36972
کشور: United States
ایالت آمریکا: اوهایو
County: شهرستان شلبی، اوهایو
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۳٫۵ مایل مربع (۸۶٫۷ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۳۲٫۳ مایل مربع (۸۳٫۵ کیلومتر مربع)
 • آب: ۱٫۲ مایل مربع (۳٫۱ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۹۵۸ فوت (۲۹۲ متر)
جمعیت (سرشماری ۲۰۰۰ ایالات متحده آمریکا): جمعیت (سرشماری ۲۰۰۰ ایالات متحده آمریکا)
 • کل: ۳٬۰۸۲
 • تراکم: ۹۵٫۵/مایل مربع (۳۶٫۹/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (منطقه زمانی شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
استاندارد پردازش اطلاعات فدرال: 39-46172
سامانه اطلاعات نام‌های جغرافیایی feature ID: 1086965
بخش مک لین (به انگلیسی: McLean Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان شلبی، اوهایو واقع شده‌است.
 بخش مک لین ۸۶٫۷ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۰۸۲ نفر جمعیت دارد و ۲۹۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کواسپود

| کواسپود | کواسپود |
| --- | --- |
Municipality and town: Municipality and town
  پرچم:   پرچم
Location of the municipality and town of Cuaspud in the Nariño Department of Colombia.: Location of the municipality and town of Cuaspud in the Nariño Department of Colombia.
Country:  کلمبیا
بخش‌های کلمبیا: بخش نارینیو
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Colombia Standard Time)
کواسپود (انگلیسی: Cuaspud) نام شهری در کشور کلمبیا است.
براوندل، تگزاس

| Browndell, Texas | Browndell, Texas |
| --- | --- |
شهر: شهر
کشور: آمریکا
ایالت: تگزاس
براوندل، تگزاس(به انگلیسی: Browndell, Texas) شهری در ایالت تگزاس از ایالات جنوبی ایالات متحده آمریکا است. در سرشماری سال ۲۰۰۰، جمعیت این شهر ۲۱۹ نفر اعلام شد.
برایش بمیرم (ترانه سم اسمیت)

«برایش بمیرم» (به انگلیسی: "To Die For") ترانه‌ای از خواننده بریتانیایی سم اسمیت است که در ۱۴ فوریه ۲۰۲۰ از طریق کپیتال رکوردز منتشر شد. اسمیت این ترانه را در کنار جیمی نیپس و استارگیت نوشت.
برایسویل، فلوریدا

| برایسویل، فلوریدا | برایسویل، فلوریدا |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
Bryceville Methodist Church: Bryceville Methodist Church
برایسویل، فلوریداLocation in شهرستان ناساو، فلوریدا and the state of فلوریدا: برایسویل، فلوریداLocation in شهرستان ناساو، فلوریدا and the state of فلوریدا
مختصات: ۳۰°۲۳′۰۲″شمالی ۸۱°۵۶′۲۰″غربی﻿ / ﻿۳۰٫۳۸۳۹۹۷°شمالی ۸۱٫۹۳۸۹۳۴°غربی﻿ / 30.383997; -81.938934: مختصات: ۳۰°۲۳′۰۲″شمالی ۸۱°۵۶′۲۰″غربی﻿ / ﻿۳۰٫۳۸۳۹۹۷°شمالی ۸۱٫۹۳۸۹۳۴°غربی﻿ / 30.383997; -81.938934
کشور:  ایالات متحده آمریکا
ایالت:  فلوریدا
شهرستان:  شهرستان ناساو، فلوریدا
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (منطقه زمانی شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: ۳۲۰۰۹
کد منطقه: 904
کد FIPS: ۱۲–۰۹۷۰۰
شماره GNIS: ۰۲۷۹۸۴۱
برایسویل (به انگلیسی: Bryceville) یک شهر در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ناساو، فلوریدا واقع شده‌است.
برایس‌ویل، تنسی

| برایس‌ویل، تنسی | برایس‌ویل، تنسی |
| --- | --- |
محدوده ثبت‌نشده: محدوده ثبت‌نشده
View from the Briceville Community Church Cemetery: View from the Briceville Community Church Cemetery
مختصات: ۳۶°۱۰′۴۲″ شمالی ۸۴°۱۱′۰۷″ غربی﻿ / ﻿۳۶٫۱۷۸۳۳°شمالی ۸۴٫۱۸۵۲۸°غربی﻿ / 36.17833; -84.18528: مختصات: ۳۶°۱۰′۴۲″ شمالی ۸۴°۱۱′۰۷″ غربی﻿ / ﻿۳۶٫۱۷۸۳۳°شمالی ۸۴٫۱۸۵۲۸°غربی﻿ / 36.17833; -84.18528
کشور: ایالات متحده آمریکا
ایالت آمریکا: تنسی
شهرستان: شهرستان اندرسون، تنسی
ارتفاع: ۹۱۲ فوت (۲۷۸ متر)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (منطقه زمانی شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (CDT)
زیپ‌کد: ۳۷۷۱۰
کد منطقه: 865
شماره GNIS: ۱۲۷۸۳۲۶
برایس‌ویل (به انگلیسی: Briceville) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان اندرسون، تنسی واقع شده‌است. برایس‌ویل ۲۷۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سیارک ۲۶۳۹

| کشف | کشف |
| --- | --- |
تاریخ کشف: آوریل ۹, ۱۹۴۰
ویژگی‌های مداری: ویژگی‌های مداری
مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸: مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸
اوج: ۲.۹۱۳۹۰۲۹
حضیض: ۱.۹۷۸۵۸۳۳
خروج از مرکز مداری: ۰.۱۹۱۱۷۴۷
تناوب مداری: ۱۳۹۷.۴۸۷۲۰۹۳
آنومالی متوسط: ۲۵۴.۵۹۷۲۴
انحراف: ۹.۶۶۲۹۵
 :  
سیارک ۲۶۳۹ (به انگلیسی: 2639 Planman، نامگذاری:1940GN) دو هزار و ششصد و سی و نهمین سیارک کشف شده‌است که در ۹ آوریل ۱۹۴۰ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۲٫۹۰ است.
کواسکوتون، آیووا

| Quasqueton, Iowa | Quasqueton, Iowa |
| --- | --- |
شهر: شهر
شعار: "Friendliest town by a dam site": شعار: "Friendliest town by a dam site"
Location of Quasqueton, Iowa: Location of Quasqueton, Iowa
کشور:  ایالات متحده آمریکا
ایالت:  آیووا
شهرستان: شهرستان بیوکانان، آیووا
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۱۶ مایل مربع (۳٫۰۰ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۱۳ مایل مربع (۲٫۹۳ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰۳ مایل مربع (۰٫۰۸ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۸۸۳ فوت (۲۶۹ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۵۵۴
 • برآورد (2012): ۵۵۰
 • تراکم: ۴۹۰٫۳/مایل مربع (۱۸۹٫۳/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 52326
کد منطقه: 319
FIPS code: 19-65235
GNIS feature ID: 0460483
کواسکوتون (به انگلیسی: Quasqueton) شهری در ایالت آیووا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵۵۴ نفر بوده‌است.
بترسدن

منطقه مسکونی در England
| بترسدن | بترسدن |
| --- | --- |
 St Margaret's Church:  St Margaret's Church
بترسدنبترسدن نمایش داده شده در  کنت (انگلستان): بترسدنبترسدن نمایش داده شده در  کنت (انگلستان)
مساحت: ۲۶٫۱ کیلومتر مربع (۱۰٫۱ مایل مربع)
جمعیت: ۱٬۴۸۱ (Civil Parish 2011)
• تراکم جمعیت: ۵۷ بر کیلومتر مربع (۱۵۰ بر مایل مربع)
مرجع شبکه OS: TQ927402 
منطقه: Ashford
Shire county: کنت (انگلستان)
ناحیه: جنوب شرقی انگلستان
کشور: England
کشور مستقل: بریتانیا
پست شهر: ASHFORD
کدپستی منطقه: TN26
کد تلفن: ۰۱۲۳۳
پلیس: Kent
آتشنشانی: Kent
آمبولانس: South East Coast
 :  
مجلس انگلستان: Ashford
 فهرست مکان‌‌ها بریتانیا انگلستان Kent ۵۱°۰۷′۴۴″شمالی ۰°۴۵′۱۲″شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۱۲۹۰°شمالی ۰٫۷۵۳۳°شرقی﻿ / 51.1290; 0.7533:  فهرست مکان‌‌ها بریتانیا انگلستان Kent ۵۱°۰۷′۴۴″شمالی ۰°۴۵′۱۲″شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۱۲۹۰°شمالی ۰٫۷۵۳۳°شرقی﻿ / 51.1290; 0.7533
بترسدن (به انگلیسی: Bethersden) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Ashford واقع شده‌است. بترسدن ۲۶٫۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۴۸۱ نفر جمعیت دارد.
رکود تورمی

رکود تورمی یا ایستایی تورمی (به انگلیسی: stagflation) به وجود هم‌زمان تورم و رکود اقتصادی گفته می‌شود. رکود در تعریف اقتصادی به دو دوره سه‌ماهه پیاپی رشد منفی در اقتصاد یک کشور گفته می‌شود.
«دوره‌ای که کاهش معنی دار در چهار عامل تولید، درآمد، اشتغال و تجارت ایجاد شود.» این دوره معمولاً حداقل بین ۶ ماه تا یکسال است. به این ترتیب می‌توان رکود بر این اساس به معنای کاهنده بودن رشد تولید ناخالص داخلی واقعی است.
تورم (به انگلیسی: Inflation) از نظر علم اقتصاد اشاره به افزایش پیوسته سطح عمومی تولید پول، درآمدهای پولی یا قیمت است. تورم عموماً به معنی افزایش غیرمتناسب سطح عمومی قیمت در نظر گرفته می‌شود. تورم، روند مستمر فزاینده و نامنظم افزایش قیمت‌ها در اقتصاد است.
تعریف

رکود و تورم وقتی به هم می‌رسند شرایط ویژه‌ای را در اقتصاد رقم می‌زنند.
شرایطی که در آن نه رکود به تنهایی حکم‌فرمایی می‌کند و نه تورم؛ فقط بر اقتصاد مستولی می‌شود. بلکه در این شرایط، رکود و تورم با یکدیگر عجین می‌شوند و «رکود تورمی» را دامن می‌زنند. این دو در کنار هم زمینه‌ای پدید می‌آورند که در آن، از رکود، بیکاری زاده می‌شود و از تورم نیز بالطبع افزایش قیمت دسته‌جمعی کالاها به‌وجود می‌آید؛ یعنی در این شرایط اقتصاد باید با دو معضل هم‌زمان دست‌وپنجه نرم کند، که برآمدن هماهنگ از پس آن دو امری به شدت دشوار به نظر می‌آید؛ زیرا سلاحی که برای کاهش تورم به کار می‌رود (کاهش نقدیندگی) از آن‌طرف بر رکود دامن می‌زند، و شکست رکود نیز از طریق تزریق منابع مالی و نقدینگی به تورم می‌انجامد، و این چرخه اگر پیش رود «رکود تورمی» بزرگ و بزرگ‌تر می‌شود.
عوامل ظهور رکود تورمی

بسیاری از کارشناسان عوامل اقتصادی را تنها دلیل بروز رکود تورمی می‌دانند. ریشه‌های رکود تورمی در ویژگی‌های ساختاری هر اقتصاد، میزان کارایی سیاست‌های پولی و سیاست‌های مالی، ساختار بودجه‌ای دولت، میزان کشش‌پذیری سرمایه‌گذاری نسبت به نرخ بهره، چگونگی جانشینی جبری، الگوهای مصرف، پس‌انداز و سرمایه‌گذاری و میزان نقش دولت در اقتصاد نهفته‌است. عواملی که در تشدید یا بروز این پدیده در برخی کشورها دخیل بوده‌اند همان عوامل به نوبه خود باعث مقابله و خروج از این وضعیت در کشورهای دیگر شده‌اند.
اما کارشناسانی هم هستند که عوامل سیاسی- اجتماعی را دامن‌زننده بحث رکود تورمی می‌دانند. کارشناسان معتقدند که دلایل رکود توأم با تورم هم اقتصادی است و هم سیاسی- اجتماعی. به اعتقاد آن‌ها یکی از اصلی‌ترین دلایل بروز رکود تورمی افزایش هزینه تولید است. افزایش هزینه تولید جدا از اینکه دلایل اقتصادی دارد دلایل سیاسی هم دارد. تغییرات مکرر مدیران و مسئولان و از سوی دیگر تصمیماتی که به صورت دقیق گرفته نمی‌شود یکی از اصلی‌ترین دلایل افزایش هزینه تولید است. همچنین این امر موجب اسراف سرمایه‌ها و سردرگمی سرمایه‌گذاران می‌شود و همین موضوع به روشنی افزایش هزینه تولید را دامن می‌زند. ساختار مکرر قوانین و ناکارآمدی ساختار اقتصادی و از سوی دیگر بی‌ثباتی در ابلاغیه‌ها و دستورنامه‌ها از دیگر عواملی است که هزینه تولید را افزایش می‌دهد و به بروز رکود تورمی می‌انجامد. طولانی شدن پروژه‌های دولتی هم یکی از عواملی‌است که به شدت در بروز رکود تورمی دامن می‌زند.
راه‌های درمان

اقتصاددانان برای رکود و تورم به‌طور جداگانه، درمان‌های کم و بیش ساده‌ای داشتند که عمدتاً بر اساس نظریه کینز، اقتصاددان انگلیسی، مبتنی بود. رکود و کسادی، ناشی از کمبود تقاضای مؤثر دانسته می‌شد و درمان آن هم نیازمند سیاست‌های پولی و مالی انبساطی بود. دولت هزینه‌های عمرانی را افزایش می‌داد، از مالیات‌ها می‌کاست و با خرج کردن بیش از درآمدهایش (سیاست کسر بودجه آگاهانه) تقاضای مؤثر را افزایش می‌داد (مجموعه این اقدامات که از طریق بودجه دولت‌ها انجام می‌گیرد، سیاست‌های مالی نامیده می‌شود). در همین حال، بانک مرکزی نیز با افزایش حجم پول و نقدینگی در گردش و کاهش نرخ بهره، سیاست انبساطی پولی را به اجرا می‌گذاشت که با افزایش سرمایه‌گذاری و مصرف، تقاضای کل را بالا می‌برد و رکود و کسادی را تخفیف می‌داد.
تورم، گرچه ممکن بود دلایل پیدایش آن متفاوت باشد و در نتیجه اقدامات تکمیلی دیگری را نیز ضروری سازد، اما درمان آن در هر حال نیازمند سیاست‌های پولی و مالی انقباضی بود. کنترل حجم نقدینگی، افزایش نرخ بهره، افزایش مالیات‌ها، کنترل هزینه‌های دولت و بودجه بدون کسری (یا حتی دارای مازاد) از جمله این تدابیر به‌شمار می‌رفتند که با کاستن از تقاضای کل، تورم را کاهش می‌دادند. به این ترتیب تدابیر موردنیاز برای مبارزه با تورم دقیقاً برعکس تدابیری هستند که برای مبارزه با رکود اقتصادی باید به کار گرفته شوند.
اصلاح ساختار اقتصادی، شایسته‌سالاری، افزایش بهره‌وری تولید و صنعت از راه‌حل‌های جلوگیری از عمق گرفتن رکود تورمی‌است. البته این راه‌حل‌ها همگی طولانی مدت هستند و باید دانست که مقاومت در مقابل معضلات و عدم تغییر سیاست‌ها شرط تأثیرگذاری این عوامل هستند.
رکود تورمی در ایران

شرایط اقتصادی ایران به‌طور بالقوه آمادگی پذیرش پدیده رکود تورمی را دارد. با توجه به ویژگی‌های ساختاری اقتصاد ایران، کسری بودجه‌های مداوم و شوک‌های ارزی حاصل از درآمد نفت و بی‌انضباطی مالی دولت و سیاست انبساطی پولی از مهم‌ترین عوامل بروز این پدیده در کشور هستند.
مهم‌ترین راه‌حل‌های مقابله با رکود تورمی در ایران می‌تواند انضباط مالی دولت از طریق تنظیم صحیح بودجه و اجتناب از تداوم بیشتر کسری بودجه، کنترل و کاهش هزینه‌های جاری دستگاه‌ها، نحوه استفاده از دلارهای نفتی به گونه‌ای که موجب افزایش پایه پولی و بالتبع آن افزایش نقدینگی نشود. اصلاح ساختار مالیاتی، اصلاح بازارهای مالی و پولی (پرهیز از سیاست‌های انبساطی پولی) و افزایش سرمایه‌گذاری به نحوی که به افزایش تولید منجر شده، پرهیز از سیاست‌هایی که عواقبی چون فعالیت‌های رانت‌جویانه و دلالی دارد (مانند بازار مسکن) و افزایش تولید و بهره‌وری کل عوامل تولید باشد.
مرکز پژوهش‌های مجلس، راهکارهایی را برای مبارزه با رکود تورمی پیشنهاد کرده که اهم آن‌ها به شرح زیر است:
الف- «از انبساطی بستن بودجه خودداری شود.» درآمدهای پیش‌بینی شده در بودجه غیرواقعی و اغراق‌آمیز نباشد و مخارج، به ویژه هزینه‌های جاری، کاهش یابند و کسری بودجه برطرف شود. «با توجه به ساختار اقتصاد ایران، یکی از دلایل عمده تورم مزمن در کشور، تداوم کسری بودجه دولت است؛ لذا دولت می‌تواند با هماهنگی کامل با سیاست‌های مالی و پولی از افزایش بی‌رویه در هزینه‌های جاری خودداری کند و هزینه‌ها را متناسب با منابع داخلی درآمدی (مالیاتی، صادرات غیرنفتی و…) در بودجه سالانه لحاظ کند و علاوه بر آن خود را پایبند به بودجه مصوب شده کرده و خارج از چارچوب آن هزینه نکند. در واقع انضباط مالی دولت از عوامل مهم جلوگیری از بروز پدیده رکود تورمی در ایران است.»
ب- ساختار مالیاتی کشور اصلاح شود. درحال‌حاضر «از نقل و انتقالات، مالیات مناسبی گرفته نمی‌شود که این مسئله خود باعث افزایش انگیزه دلالی و تقاضای سفته‌بازی کالا (مخصوصا در بازار مسکن) می‌شود.» از آنجا که نظام مالیاتی کنونی «سرمایه‌ها را به سمت دلالی در بخش مسکن سوق می‌دهد، از سرمایه‌گذاری در بخش‌های تولیدی جلوگیری می‌شود و زمینه را برای رکود آماده می‌سازد.» «اصلاح ساختار مالیاتی باید به گونه‌ای باشد که نه تنها انگیزه بخش تولیدی را کاهش ندهد، بلکه سرمایه‌های بخش دلالی و غیر تولید را به سمت فعالیت‌های تولیدی بکشاند.» «بستن مالیات بر فعالیت‌های سفته‌بازی کالا و دلالی که سود زیادی نصیب دلالان آن می‌کند، می‌تواند تأثیر مهمی بر سرازیر شدن سرمایه‌ها به جای بخش دلالی، به ویژه مسکن، که در ایران سرمایه‌ها را به خود جذب کرده… به بخش‌های تولیدی شود و به جای آن با معافیت مالیاتی برای بخش‌های تولیدی، سرمایه‌دارها را تشویق کرده و به سمت تولید سوق داد.»
ج- تسهیل شرایط برای فعالیت بخش خصوصی. «مهیا کردن شرایطی برای فعالیت بخش‌خصوصی، جدای از منابع درآمدی که برای دولت ایجاد می‌کند، باعث افزایش تولید و رونق اقتصادی می‌شود». در واقع، یکی از بهترین راه‌ها برای مبارزه با رکود تورمی این است که سرمایه‌گذاری در کشور افزایش یابد که در پی آن افزایش تولید و اشتغال و درآمدزایی و کاهش کسری بودجه به وجود می‌آید و در چرخه علت و معلولی، به کاهش تورم و افزایش تولید منجر خواهد شد.
تورم بزرگ

واژهٔ رکود تورمی، نخستین بار در طول یک دورهٔ تورم و بیکاری در بریتانیا مطرح شده‌است. بریتانیا شاهد گسترش تورم در بین دههٔ ۷۰ و ۸۰ بوده‌است. در ۱۷ نوامبر سال ۱۹۶۵، ایان مکلود، سخنگوی مسائل اقتصادی حز
ب محافظه کار انگلستان، دربارهٔ دشواری وضع اقتصاد بریتانیا در مجمع عمومی هشدار داد:
در حال حاضر ما از دو لحاظ در بدترین وضعیت هستیم، نه تنها تورم از یک طرف یا رکود از طرف دیگر، بلکه وجود هم‌زمان این دو. در واقع ما در نوعی وضعیت رکود تورمی به سر می‌بریم؛ و تاریخ در شرایط امروز، در واقع ساخته شده‌است.
ایان مکلود، واژهٔ رکود تورمی را باز هم در ۷ ژوئیه سال ۱۹۷۰ مطرح کرده و رسانه‌ها شروع به استفاده از آن کردند. به عنوان نمونه، مجلهٔ اکونومیست در ۱۵ اوت ۱۹۷۰ و روزنامهٔ نیوزویک در ۱۹ مارس ۱۹۷۳ از واژه رکود تورمی در نوشته‌های خود بهره گرفته‌اند.
در مجموعه مقالات عملی انگستان، نویسندگانی به نام ادوارد نلسون و کالین نیکولوف (۲۰۰۲) به بررسی دلایل و اشتباهات سیاسی مرتبط با تورم بزرگ در بریتانیا در سال ۱۹۷۰ پرداخته‌اند. بر طبق اظهارات این دو، با ظهور تورم در سال‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، سیاست گذاران قادر به تشخیص نقش اصلی سیاست مالی در کنترل تورم نبوده‌اند. در عوض، آن‌ها تلاش کردند تا از تدابیر و سیاست‌های غیر پولی برای پاسخ‌دهی و واکنش نسبت به بحران‌های اقتصادی استفاده کنند. سیاست‌گذاران همچنین تخمین‌های نادرستی از درجهٔ تقاضای بیش از حد در اقتصاد را بدست آورند که همین امر، سهم بسزایی در گسترش تورم بریتانیا در سال‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ داشته‌است.
به هر حال، رکود تورمی تنها محدود به بریتانیا نبوده‌است. اقتصاد دان‌ها نشان داده‌اند که رکورد تورمی، امری شایع در بین هفت اقتصاد عمده در سال‌های ۱۹۷۳ تا ۱۹۸۲ بوده‌است. پس از آغاز کاهش نرخ تورم در سال ۱۹۸۲، تمرکز اقتصاددان‌ها از سمت دلایل رکود تورمی به سمت عوامل تعیین‌کنندهٔ رشد بهره‌وری و تأثیر دستمزدهای واقعی در تقاضا برای کار، معطوف شد.
دیدگاه‌های پول‌گرایی و کینزی گرایی پس از جنگ > کینزی گرایی و پول‌گرایی اولیه

تا دههٔ ۶۰، بسیاری از اقتصاددان‌های مکتب کینزی، امکان رکورد تورمی را انکار می‌کردند، چون تجارب گذشته نشان می‌دادند که نرخ بیکاری بالا، معمولاً به تورم پایین مربوط می‌شود و بالعکس (به این رابطه، منحنی فیلیپس گفته می‌شود). ایدهٔ اصلی این بوده‌است که تقاضای زیاد برای اقلام و کالاها، موجب افزایش قیمت شده و همین‌طور شرکت‌ها را تشویق می‌کند تا افراد بیشتری را جهت کار استخدام کنند؛ و به همین ترتیب، اشتغال بالا موجب افزایش تقاضا می‌شود. با این حال، در سال‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ پس از وقوع رکود تورمی، مشخص شده که رابطهٔ بین تورم و سطوح اشتغال، لزوماً پایدار نیست: یعنی، منحنی فیلیپس می‌تواند تغییر پیدا کند. خبرگان اقتصاد کلان، تردید بیشتری نسبت به تئوری‌های کینزی پیدا کرده و خود کینزی گرایان هم دربارهٔ ایده‌های خود نسبت به یافتن توضیحی برای رکود تورمی، تجدید نظر کردند.
توضیح برای تغییر مکان منحنی فیلیپس، نخستین بار توسط یکی از اقتصاد دان‌های پولگرا، به نام میلتون فریدمن و همچنین توسط ادموند فِلپز، مطرح شده‌است. بر طبق اظهارات این دو اقتصاد دان، زمانی که کارکنان و شرکت‌ها منتظر تورم بیشتری باشند، منحنی فیلیپس به سمت بالا منتقل می‌شود (یعنی تورم بیشتری در هر سطح از بیکاری به وجود می‌آید). به‌طور خاص، اگر تورم برای چندین سال باقی بماند، کارکنان و شرکت‌ها این تورم را در طول مذاکرات برای دستمزد مد نظر قرار داده و در نتیجه، هزینه‌های شرکت و حقوق کارکنان به سرعت افزایش پیدا می‌کنند، بنابراین تورم نیز بیشتر می‌شود. با اینکه این ایده، یک نقد شدید از تئوری کینزی اولیه بوده‌است، اما به تدریج توسط طرفداران مکتب کینزی مورد پذیرش قرار گرفته و در مدل‌های اقتصاد کینزی جدید نیز از آن استفاده شده‌است.
دیدگاه‌های پول‌گرایی و کینزی گرایی پس از جنگ > نئو-کینزی گرایی

تئوری نئوکینزی، دو نوع تورم را از هم جدا می‌کند: تورم ناشی از فشار تقاضا (به سبب تغییر مکان منحنی تقاضای کلی) و تورم ناشی از فشار هزینه (به سبب تغییر مکان منحنی عرضهٔ کلی). رکود تورمی در این دیدگاه، به سبب تورم ناشی از فشار هزینه به وجود می‌آید. تورم ناشی از فشار هزینه زمانی رخ می‌دهد که نیرو یا شرایطی موجب افزایش هزینه‌های تولید شود. این شرایط ممکن است به سبب سیاست‌های دولت (مانند مالیات‌ها) یا به سبب فاکتورهای صرفاً خارجی نظیر کمبود منابع طبیعی یا وقوع جنگ به وجود بیایند.
تحلیل‌های کینزی معاصر نشان می‌دهند که با تمایز قائل شدن بین فاکتورهای تأثیرگذار به روی تقاضای کلی و فاکتورهای تأثیرگذار به روی عرضهٔ کلی، به راحتی می‌توان رکود تورمی را درک کرد. با اینکه از سیاست پولی و مالی می‌توان برای ایجاد اقتصاد در مواجهه با نوسانات تقاضای کلی استفاده کرد، اما چنین سیاست‌هایی در مقابله با نوسانات عرضهٔ کلی، با شکست رو به رو می‌شوند. به‌طور جزئی تر، یک شوک ناگوار به عرضهٔ کلی، نظیر افزایش قیمت نفت، می‌تواند موجب رکود تورمی شود.
تئوری عرضه

تئوری‌های عرضه مبتنی بر مدل تورم ناشی از فشار هزینه (در تئوری نئوکینزی) هستند. در تئوری‌های عرضه، رکود تورمی زمانی اتفاق می‌افتد که جانب عرضه در تساوی بازاری عرضه – تقاضا، با اختلال چشمگیری مواجه شود، مانند زمانی که یک کمبود ناگهانی واقعی یا نسبی از کالاهای اصلی، منابع طبیعی یا سرمایه‌های طبیعی لازم برای تولید کالاها و خدمات، به وجود می‌آید. البته فاکتورهای دیگری نیز ممکن است موجب مسائل عرضه شوند، مثلاً شرایط اجتماعی و سیاسی نظیر تغییر در سیاست، وقوع جنگ، کنترل شدیداً محدودکنندهٔ تولید توسط دولت و غیره. در این دیدگاه، رکود تورمی زمانی اتفاق می‌افتد که یک شوک عرضهٔ ناگوار (مانند افزایش ناگهانی قیمت نفت یا مالیات جدید) به وجود آید که موجب جهش متعاقب در هزینهٔ کالاها و سرویس‌ها (غالباً در سطح عمده فروشی) شود. از لحاظ فنی، این امر موجب انقباض یا تغییر مکان منفی در منحنی عرضهٔ کلی اقتصاد می‌شود.
در سناریوی کمبود منبع (زینم، ۱۹۸۲)، رکود تورمی زمانی اتفاق می‌افتد که رشد اقتصادی بوسیلهٔ یک منبع محدود از مواد خام، متوقف می‌شود. یعنی زمانی که منبع واقعی یا نسبی از مواد اصلی (مثل سوخت‌های فسیلی (انرژی)، مواد معدنی، زمین‌های کشاورزی، الوووار و غیره) کاهش پیدا کرده یا به سرعت کافی در جهت پاسخ به تقاضاهای مداوم و جدید، افزایش پیدا نکند. کمبود منبع می‌تواند یک کمبود فیزیکی واقعی یا یک کمبود نسبی ناشی از فاکتورهایی نظیر مالیات یا سیاست پولی نادرست باشد، که در نهایت به روی هزینه یا دسترس پذیری به مواد خام، تأثیر می‌گذارد. این امر، سازگار با فاکتورهای تورم ناشی از فشار هزینه در تئوری نئوکینزی است. بدین ترتیب که پس از وقوع شک عرضه، اقتصاد ابتدا تلاش می‌کند تا مومنتیوم را حفظ کند، یعنی مصرف‌کننده‌ها و تجارت‌های مختلف، هزینه‌های بیشتری را در جهت حفظ سطح تقاضای خود پرداخت می‌کنند. از طرف دیگر بانک مرکزی نیز ممکن است با افزایش عرضهٔ پول به منظور مقابله با رکود اقتصادی، این موضوع را تشدید کند. عرضهٔ پولی افزایش یافته، موجب بیشتر شدن تقاضا برای کالاها و خدمات مختلف می‌شود، هر چند که تقاضا در طول رکود اقتصادی معمولاً کاهش پیدا می‌کند.
در مدل کینزی، هزینه‌های بالا منجر به افزایش در عرضهٔ کالاها و خدمات می‌شود. با این حال، در طول یک شوک عرضه (مثل کمبود، تنگنا در منابع و غیره)، منابع به‌طور معمول به این فشارهای ناشی از هزینه پاسخدهی نمی‌کنند؛ بنابراین، تورم بیشتر شده، بازده کاهش پیدا کرده و در نتیجه، رکود تورمی به وجود می‌آید.
توضیح رکود تورمی دههٔ ۷۰

پس از تحمیل کنترل دستمزد و هزینه توسط ریچارد نیکسون در ۱۵ آگوست سال ۱۹۷۱، موج اولیه‌ای از شوک‌های هزینه‌ای در کالاها به وجود آمد که دلیل آنها، به وجود آمدن هزینه‌های مارپیچی عنوان شد. دومین شوک بزرگ، بحران نفت در سال ۱۹۷۳ بوده‌است، درست زمانی که سازمان OPEC عرضهٔ سراسری نفت را محدود کرد. این دو رویداد در ترکیب با کمبود انرژی کلی در دههٔ ۷۰، موجب کمبود واقعی یا نسبی مواد خام شد. کنترل هزینه منجر به کمبودهایی در نقطهٔ خرید شده و در نهایت، به عنوان مثال باعث به وجود آمدن صف‌های متعدد از مصرف‌کننده‌ها در ایستگاه‌های سوخت‌رسانی و افزایش هزینه‌های تولید در صنایع می‌شود.
دیدگاه‌های اخیر

تا اواسط دههٔ ۷۰، هیچ‌یک از مدل‌های اقتصاد کلان (کینزی، کلاسیک جدید و پولگرایی) نمی‌توانستند رکود تورمی را توضیح دهند.
بعدها، توضیحی بر اساس تأثیرات شوک‌های عرضهٔ ناگوار به روی تورم و بازده ارائه شده‌است. بر طبق گفته‌های بلنشارد (۲۰۰۹)، این رویدادهای ناگوار، یکی از دو مؤلفهٔ رکود تورمی به حساب می‌آیند. مؤلفهٔ دوم در واقع ایده‌هایی هستند که رابرت لوکاس (مبتکر منحنی عرضهٔ لوکاس)، توماس سارجنت و رابرت بارو، به عنوان پیش‌بینی‌های «شدیداً نادرست» و «اساساً ناقص» (از اقتصاد کینزی) بیان کرده‌اند، که بر همین اساس، توضیح رکود تورمی بر عهدهٔ «دانشجویان هم عصر چرخهٔ تجاری» گذاشته می‌شود. در این بحث، بلنشارد فرضیه‌ای را مطرح کرده‌است، مبنی بر اینکه افزایش اخیر قیمت نفت، می‌تواند دورهٔ دیگری از رکود تورمی را رقم بزند، هر چند که این امر هنوز اتفاق نیفتاده است.