stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
یوهان فلودروس

| یوهان فلودروس | یوهان فلودروس |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۰ سپتامبر ۱۹۹۰ ‏(۳۴ سال)
ملیت: سوئدی
پیشه: دیپلمات اتحادیه اروپا
شناخته‌شده برای: دیپلمات اتحادیه اروپا که توسط رژیم جمهوری اسلامی در فرودگاه در ایران بازداشت و زندانی شده‌است
یوهان فلودروس (انگلیسی: Johan Floderus) (زاده ۱۰ سپتامبر ۱۹۹۰) شهروند اهل سوئد و دیپلمات اتحادیه اروپا است که توسط جمهوری اسلامی ایران بازداشت شده و زندانی است. او بهار سال ۱۴۰۱ به ایران سفر کرد و در ۲۸ فروردین زمانی که قصد خروج داشت در فرودگاه بازداشت شد. موضوع بازداشت او در تاریخ ۴ سپتامبر ۲۰۲۳ توسط نیویورک تایمز فاش شد؛ اتحادیه اروپا تا ۱۳ شهریور ۱۴۰۲ (۴ سپتامبر ۲۰۲۳) زندانی شدن او را مخفی نگه داشته بود. وی تا زمان افشای زندانی شدن او توسط جمهوری اسلامی ایران به مدت ۵۰۰ روز در زندان بوده‌است. فلودروس از سال ۲۰۱۹ به عنوان دستیار ایلوا یوهانسون کمیسر اروپایی در امور مهاجرت خدمت کرد. سرانجام در سال ۲۰۲۱، او به سرویس اقدام خارجی اروپا پیوست.
به گزارش خبرگزاری فرانسه، خانواده یوهان فلودروس در سی و سومین سالروز تولد یوهان خواستار آزادی فوری او شدند و تصویری از او در تنها تماس ویدیویی از زندان اوین در تاریخ ۱۶ مرداد ۱۴۰۲ منتشر کردند.
فلودروس قبل از دستگیری در آوریل ۲۰۲۲، چندین مرتبه از ایران در زمینه تجارت دیپلماتیک برای اتحادیه اروپا بازدید کرده بود که همه آنها بدون هیچ گونه حادثه‌ای بود. در ۱۰ سپتامبر، خانواده فلودروس رسماً کمپینی عمومی با نام FreeJohanFloderus# برای حمایت از آزادی او آغاز کردند.
قوه قضائیه دوشنبه ۲۰ آذر ۱۴۰۲ اعلام کرد فلودروس را به اتهام «اقدامات گسترده علیه امنیت کشور با وصف همکاری اطلاعاتی گسترده با اسرائیل» و «افساد فی‌الارض» محاکمه کرده‌است.
وستلند وست‌مینستر

| وست‌مینستر | وست‌مینستر |
| --- | --- |
اولین نمونه تولید شده G-APLEدر فارن‌بورو ۱۹۵۸: اولین نمونه تولید شده G-APLEدر فارن‌بورو ۱۹۵۸
کاربری: بالگرد ترابری سنگین
کشور سازنده: بریتانیا
تولیدکننده: وستلند ایرکرفت
نخستین پرواز: ۱۵ ژوئن ۱۹۵۸
وضعیت: لغو شده
تعداد ساخته‌شده: ۲
توسعه‌یافته از: سیکورسکی سی‌اچ-۳۷ موجاوه
وستلند وست‌مینستر (به انگلیسی: Westland Westminster) بالگرد بریتانیایی بود که در دهه ۱۹۵۰ توسط وستلند ایرکرفت طراحی شده بود. این بالگرد دارای فضایی بزرگ برای محموله‌ها بود و نیروی محرکه آن با دو موتور توربوشفت که یک ملخ پنج پره ای را به حرکت درمی‌آورد، تأمین می‌شد. بدنه هواپیما تمام فلزی بود که در ابتدا بدون پوشش بود، و بعداً در یک پوشش پارچه ای قرار گرفت. این پروژه که به‌عنوان یک سرمایه‌گذاری خصوصی بدون کمک دولت طراحی و ساخته شده بود، زمانی که وست‌لند تولیدکنندگان هلیکوپتر رقیب و پروژه‌های پیشرفته‌تر آنها را تصاحب کرد، لغو شد.
مشخصات فنی

داده‌ها از Westland Aircraft since 1915
ویژگی‌های کلی
خدمه: ۲ (+۲ بنا بر پیش‌بینی)
ظرفیت: ۴۰ مسافر (پیش‌بینی شده)
طول: ۸۹ فوت ۹ اینچ (۲۷٫۳۶ متر) شامل ملخ‌ها
طول بدنه: ۷۱ فوت ۴ اینچ (۲۲ متر)
ارتفاع: ۲۱ فوت ۱ اینچ (۶٫۴۳ متر)
وزن خالی:  ۲۱٬۲۴۵ پوند (۹٬۶۳۷ کیلوگرم)
وزن ناخالص:  ۳۳٬۰۰۰ پوند (۱۴٬۹۶۹ کیلوگرم)
پیشرانه هواگرد: ۲ عدد موتور توربوشفت Napier E220 Eland،‏ ۲٬۹۲۰ اسب بخار کوتاه (۲٬۱۸۰ کیلووات)  در هر موتور
قطر روتور اصلی:  ۷۲ فوت ۰ اینچ (۲۱٫۹۵ متر)
مساحت روتور اصلی: ۴٬۰۶۹ فوت مربع (۳۷۸٫۰ متر مربع)
عملکرد
حداکثر سرعت:  ۱۵۵ مایل بر ساعت (۲۴۹ کیلومتر بر ساعت؛ ۱۳۵ گره)
سرعت کروز:  ۱۱۵ مایل بر ساعت (۱۸۵ کیلومتر بر ساعت؛ ۱۰۰ گره)
بُرد:  ۱۲۰ مایل (۱۰۴ مایل دریایی؛ ۱۹۳ کیلومتر) تخمین زده شده برای مدل تولید شده
یادداشت

↑  James 1991, p.344.
↑  (Green 1961، صص. 281)
کتابشناسی - فهرست کتب

Ford, Daniel (July–August 2002). "Breaking the Mould: Westland's Westminster Heavy-lifter". Air Enthusiast. No. 100. pp. 46–49. ISSN 0143-5450.
Green, William (1961). Observer's book of aircraft. London: Frederick Warne & Co. Ltd.
James, Derek N. Westland Aircraft since 1915. London: Putnam, 1991, شابک ‎۰−۸۵۱۷۷−۸۴۷-X.
طاعون گاوی

طاعون گاوی
طاعون گاوی از بیماری‌های عفونی دام بود که در سال ۲۰۰۱ ریشه‌کن شد.
در حدود ۳۰۰سال از شناسائی آن می‌گذرد. در گذشته عامل تلفات عمده در دام‌های اهلی و وحشی بوده و شیوع آن به صورت پاندمی (واگیری جهانی) در گذشته عامل بروز قحطی و گرسنگی در نقاط مختلف جهان بخصوص آفریقا و آسیا محسوب می‌گردید. والتر پلورایت واکسن این بیماری را کشف کرد.
طاعون گاوی در ایران

طاعون گاوی اول بار در سال ۱۹۲۴ برابر با سال ۱۳۰۳ از مرزهای غربی وارد ایران شده و شیوع یافت واستان‌های آذربایجان و مناطق شمالی کشور را دربر گرفت.
درمان

درمان شامل تزریق مایعات داخل وریدی اکسیژن رسانی دارو های انعقاد خون (اگر خونریزی رخ دهد) و چک کردن علائم حیاتی دام است. آنتی بیوتیک برای این بیماری وجود ندارد. علاوه بر آن برای اقدامات پیشگیرانه دام های مرده و مبتلا به این بیماری باید کشته و سوزانده شود. طویله ها و هر کجا که دام نگهداری میشود نیز باید استریل شود تا به دام های دیگر سرایت نکند. تزریق واکسن بهترین پیشگیری از این بیماری برای دام است.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
داده‌های کتابخانه‌ای: کتابخانه‌های ملی :  فرانسه (داده‌ها)  اسرائیل  ایالات متحده آمریکا  لتونی  ژاپن
میتسوبیشی کی-۲۰

| میتسوبیشی کی-۲۰ | میتسوبیشی کی-۲۰ |
| --- | --- |
The Mitsubishi Ki-20: The Mitsubishi Ki-20
کاربری: بمب‌افکن
تولیدکننده: میتسوبیشی
نخستین پرواز: 1932
کاربر اصلی: IJA Air Force
ساخته‌شده: 1931-1935
تعداد ساخته‌شده: 6
میتسوبیشی کی-۲۰ (به انگلیسی: Mitsubishi Ki-20) یک هواپیمای ساختِ کارخانهٔ میتسوبیشی در کشور ژاپن است که در سال ۱۹۳۱–۱۹۳۵ ساخته شد. این هواپیما برای نخستین بار در ۱۹۳۲ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
سوپرمارین سوئیفت

| سوئیفت | سوئیفت |
| --- | --- |
سوئیفت نسخه F Mk.2 WK242 / "P" متعلق به اسکادران ۵۶: سوئیفت نسخه F Mk.2 WK242 / "P" متعلق به اسکادران ۵۶
کاربری: جنگنده، رهگیر
کشور سازنده: بریتانیا
تولیدکننده: سوپرمارین اویشن ئرکس (ویکرز) ال‌تی‌دی.
نخستین پرواز: ۲۹ دسامبر ۱۹۴۸ (نوع ۵۱۰)
معرفی‌شده در: ۱۹۵۴
بازنشستگی: ۱۹۶۷
وضعیت: بازنشسته
کاربر اصلی: نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا
تعداد ساخته‌شده: ۱۹۷
توسعه‌یافته از: Supermarine Attacker
توسعه‌یافته به: Supermarine 545
سوپرمارین سوئیفت (به انگلیسی: Supermarine Swift) یک هواپیمای جت جنگنده تک‌سرنشین بریتانیایی است که توسط نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا (RAF) استفاده می‌شد. در طول دهه ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ توسط شرکت سوپرمارین توسعه داده و تولید شد. سوئیفت بسیاری از نوآوری‌های جدید عصر هواپیماهای جت، مانند بال جمع شونده را دارا بود. در ۲۶ سپتامبر ۱۹۵۳، یک سوئیفت F.4 با خلبانی فرمانده مایک لیتگو، رکورد سرعت مطلق جهان را شکست و به سرعت ۷۳۷٫۷ مایل در ساعت (۱۱۸۷ کیلومتر در ساعت) رسید.
پس از یک دوره توسعه طولانی، سوئیفت به عنوان یک هواپیمای رهگیر در سال ۱۹۵۴ وارد خدمت نیروی هوایی سلطنتی شد. با این حال، به دلیل موجی از حوادث در این نسخه، سوئیفت برای مدتی زمین گیر شد و عمر نسبتاً کوتاهی را تجربه کرد. این مسائل با سوئیفت منجر به رسوایی عمومی پیرامون این هواپیما شد و به اعتبار دولت بریتانیا، نیروی هوایی سلطنتی و صنعت هواپیماسازی لطمه زد.
در نهایت، هاوکر هانتر با مشکلات کمتر، بیشتر وظایف در نظر گرفته شده برای این نوع را بر عهده گرفت و تنها نیمی از تعداد سوئیفت‌هایی که قبلاً در نظر گرفته شده بود، ساخته شد. یک نسخه پیشرفته از سوئیفت که قرار بود قادر به پیمودن سرعت‌های فراصوتی باشد، سوپرمارین ۵۴۵ بود که در اوایل دهه ۱۹۵۰ در دست توسعه بود. با این حال، در سال ۱۹۵۵، اساساً به دلیل عملکرد ضعیف سوئیفت، این پروژه لغو شد.
کاربران

نیروی هوایی سلطنتی
اسکادران شماره ۲ از نوع FR.5 استفاده می‌کرد.
اسکادران شماره ۴ از نوع FR.5 استفاده می‌کرد.
اسکادران شماره ۵۶ از انواع F.1 و F.2 استفاده می‌کرد.
اسکادران شماره ۷۹ از نوع FR.5 استفاده می‌کرد.
مشخصات (سوپرمارین سوئیفت FR Mk.5)

داده‌ها از Supermarine Aircraft since 1914 (2nd ed.)
ویژگی‌های کلی
خدمه: ۱
طول: ۴۲ فوت ۳ اینچ (۱۲٫۸۸ متر)
پهنای بال: ۳۲ فوت ۴ اینچ (۹٫۸۶ متر)
ارتفاع: ۱۳ فوت ۲ اینچ (۴٫۰۱ متر)
مساحت بال‌ها:  ۳۲۷٫۷ فوت مربع (۳۰٫۴۴ متر مربع)
وزن خالی:  ۱۳٬۴۳۵ پوند (۶٬۰۹۴ کیلوگرم)
وزن ناخالص:  ۲۱٬۶۷۳ پوند (۹٬۸۳۱ کیلوگرم)
ظرفیت سوخت:  ۷۷۸ گالون بریتانیایی (۹۳۴ گالون آمریکایی؛ ۳٬۵۴۰ لیتر) مخزن داخلی همراه با ۲۲۰ گالون بریتانیایی (۲۶۰ گالون آمریکایی؛ ۱٬۰۰۰ لیتر) مخزن خارجی جداشونده
پیشرانه هواگرد:  عدد موتور توربوجت رولز-رویس اون (Avon 114)،‏ با پیشرانه ۷٬۱۷۵ پوند-نیرو (۳۱٫۹۲ کیلونیوتن) dry, ۹٬۴۵۰ پوند-نیرو (۴۲٫۰ کیلونیوتن) با پس‌سوز
عملکرد
حداکثر سرعت:  ۶۲۰ گره (۷۱۳ مایل بر ساعت؛ ۱٬۱۴۸ کیلومتر بر ساعت) در سطح دریا
بُرد:  ۵۴۷٫۵ مایل دریایی (۶۳۰ مایل؛ ۱٬۰۱۴ کیلومتر)
حداكثر ارتفاع:  ۴۵٬۸۰۰ فوت (۱۴٬۰۰۰ متر)
نرخ صعود:  ۱۴٬۶۶۰ فوت بر دقیقه (۷۴٫۵ متر بر ثانیه)
زمان اوج‌گیری: ۴۰٬۰۰۰ فوت (۱۲٬۰۰۰ متر) در ۴ دقیقه ۴۱ ثانیه
جنگ‌افزار
سلاح‌ها ۲ × ۳۰ میلیمتر (۱٫۱۸۱ اینچ) ADEN cannon
راکت‌ها:  provisions for rockets
بمب‌ها:  provisions for bombs
نقشه ۳ نمای سوپرمارین سوئیفت
بدنه یک سوئیفت
فهرست میراث فرهنگی ناملموس در سوئیس

| میراث ناملموس در سوئیس | میراث ناملموس در سوئیس |
| --- | --- |
 :  
کشور: سوئیس
تصویب پیمان‌نامه: ۱۶ ژوئیه ۲۰۰۸
میراث ثبت شده: ۱۰
وبگاه: Ch
فهرست میراث ناملموس در سوئیس شامل ۱۰ میراث ناملموس است.
گنجاندن عناصر جدید میراث در فهرست‌های میراث فرهنگی ناملموس توسط کمیته بین‌دولتی برای حفاظت از میراث فرهنگی ناملموس تعیین می‌شود که توسط کنوانسیون تأسیس شده است. این میراث شامل دانش، مهارت‌ها، سنت‌ها، آیین‌ها، زبان‌ها، موسیقی، رقص، هنرهای نمایشی، غذاهای سنتی و دیگر جلوه‌های زنده فرهنگ است. هدف از حفاظت این میراث، حفظ تنوع فرهنگی و هویت‌های بومی در برابر تغییرات جهانی است.
سوئیس کنوانسیون را در ۱۶ ژوئیه ۲۰۰۸ تصویب کرد.
یادداشت

↑  مشترک با کرواسی، قبرس، فرانسه، یونان، ایتالیا، اسلوونی، اسپانیا، آندورا، اتریش، بلژیک، ایرلند و لوکزامبورگ.
↑  مشترک با اتریش.
↑  مشترک با فرانسه و ایتالیا.
↑  مشترک با فرانسه.
↑  مشترک با اتریش، بلژیک، آلمان، ایتالیا، لوکزامبورگ و هلند.
میدان نفتی مارون

| میدان نفتی مارون | میدان نفتی مارون |
| --- | --- |
موقعیت میدان نفتی مارون: موقعیت میدان نفتی مارون
کشور: ایران
منطقه: استان خوزستان
مکان: رامهرمز
مختصات: ۳۱°۱۶′۴۲″شمالی ۴۹°۳۶′۲۳″شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۲۷۸۳°شمالی ۴۹٫۶۰۶۴°شرقی﻿ / 31.2783; 49.6064
گردانندگان: شرکت مناطق نفت‌خیز جنوب
شریکان: شرکت نفت و گاز مارون
پیشینه میدان: پیشینه میدان
اکتشاف: ۱۳۴۲
آغاز تولید: ۱۳۴۵
تولید: تولید
سازند تولیدی: آسماری بنگستان خامی
میدان نفتی مارون سومین میدان بزرگ نفتی ایران است، که در شمال‌غربی امیدیه و جنوب‌‌شرقی اهواز و بخش‌هایی از آن نیز در محدوده شهرستان رامهرمز، استان خوزستان، در جنوب‌غربی ایران قرار دارد. حجم ذخیره درجای نفت خام این میدان در حدود ۴۶ میلیارد بشکه (۲۲ میلیارد بشکه قابل برداشت) برآورد می‌شود، همچنین حجم گاز درجای میدان مارون ۴۶۲ تریلیون فوت مکعب (معادل ۱۳ تریلیون متر مکعب) تخمین زده می‌شود. ظرفیت تولید نفت خام میدان مارون به‌طور میانگین ۵۲۰ هزار بشکه در روز می‌باشد.
میدان مارون در سال ۱۳۴۲ (۱۹۶۳ میلادی) توسط شرکت اکتشاف و تولید نفت ایران کشف شد و بهره‌برداری از آن نیز در سال ۱۳۴۵ آغاز گردید. این میدان از دو مخزن نفتی بنام‌های آسماری و بنگستان و یک مخزن گاز طبیعی بنام خامی تشکیل شده‌است. میدان نفتی مارون از میدان‌های تحت مدیریت شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب است، که در محدوده عملیاتی شرکت بهره‌برداری نفت و گاز مارون قرار دارد. به منظور افزایش ظرفیت برداشت نفت خام از میدان مارون، به‌طور متوسط روزانه ۲۵ میلیون متر مکعب گاز، از طریق ایستگاه تزریق گاز مارون به مخزن آسماری این میدان تزریق می‌شود.
تاریخچه

مخزن آسماری میدان نفتی مارون، در سال ۱۳۴۲ توسط شرکت اکتشاف و تولید نفت ایران کشف شد و تولید نفت از آن نیز در سال ۱۳۴۵ آغاز گردید. مخزن بنگستان میدان مارون، با حفاری اولین چاه، در سال ۱۳۴۷ کشف شد و استخراج نفت از مخزن بنگستان مارون نیز از سال ۱۳۵۲ آغاز گردید. مخزن خامی میدان مارون نیز که یکی از عمیق‌ترین مخازن گازی جهان است، در سال ۱۳۸۵ توسط شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب کشف شد و تولید گاز طبیعی از این مخزن، در همان سال (۱۳۸۵) آغاز گردید.
مشخصات زمین‌شناسی

میدان نفتی مارون یکی از بزرگترین میدان‌های نفتی حوضه زاگرس است، که در بخش خاوری منطقه ساختاری فروافتادگی دزفول، در مجاورت میدان نفتی آغاجاری، میدان نفتی اهواز و میدان نفتی کوپال قرار دارد. این میدان با روند شمال‌غربی-جنوب‌شرقی در قسمت غربی تا مرکزی و روند شمال‌شرقی جنوب‌غربی، در قسمت انتهای شرقی، امتداد یافته‌است. رخنمون سطحی این میدان، سازند آغاجاری بوده و سازندهای آسماری و گروه‌های بنگستان و خامی، مخازن هیدروکربوری موجود در این میدان می‌باشند. سازند آسماری مهم‌ترین سنگ مخزن این میدان است، که خود به ۶ لایه مخزنی تقسیم شده‌است. لایه‌های مخزنی یک، دو، سه به‌طور عمده از کربنات‌های دولومیتی تشکیل شده‌اند، بنابراین تراکم شکستگی‌ها به ویژه در لایه یک (۹۰ درصد دولومیت) بیشتر است. در لایه‌های مخزنی چهار، پنج و شش این میدان، به دلیل افزایش لایه‌های شیلی و مارنی، همچنین کاهش شکنندگی، تراکم شکستگی‌ها کمتر می‌شود.
میدان نفتی مارون از ۳ مخزن آسماری، بنگستان و گروه خامی تشکیل شده‌است، که مخازن آسماری و بنگستان آن نفتی و مخزن خامی نیز حاوی ذخایر گاز طبیعی می‌باشد. مخزن آسماری میدان مارون که از نظر ویژگی‌های سنگ مخزن، بسیار پیچیده و ناهمگون می‌باشد، در سال ۱۳۴۲ کشف و از سال ۱۳۴۵ مورد بهره‌برداری قرار گرفته‌است. مخزن بنگستان میدان مارون با حفاری نخستین چاه در این مخزن، در سال ۱۳۴۷ کشف و بهره‌بردای از آن نیز در سال ۱۳۵۲ آغاز شد. از نظر جغرافیایی در سطح زمین، طول این میدان ۶۷ کیلومتر و عرض آن ۷ کیلومتر است و بطور مشخص در حد فاصل کیلومتر ۳۰ تا ۱۱۰ از جنوب‌شرقی شهر اهواز مستقر می‌باشد.
مخازن > آسماری

مخزن آسماری میدان نفتی مارون یکی از مخازن بسیار بزرگ ایران است، که در فاصله ۴۵ کیلومتری جنوب شرقی شهرستان اهواز واقع و دارای ۶۵ کیلومتر طول و ۷ کیلومتر عرض می‌باشد. حفاری اولین چاه آسماری مارون در سال ۱۳۴۲ و بهره‌برداری از آن در سال ۱۳۴۵ آغاز و به تدریج تحت تولید افزایش یافت و در سال ۱۳۵۵ ظرفیت تولید این میدان از مرز یک میلیون بشکه در روز فراتر رفت. تاکنون تعداد ۳۵۳ حلقه چاه در مخزن آسماری میدان مارون، حفاری و از مجموع ۲۰۰ حلقه چاه فعال، روزانه حدود ۴۱۷ هزار بشکه نفت از این مخزن تولید می‌شود. (در حدود ۵۰ حلقه چاه از کل چاه‌های حفاری شده در مخزن آسماری، در محدوده عملیاتی مارون-۲ متعلق به شرکت بهره‌برداری نفت و گاز آغاجاری می‌باشد) به منظور تثبیت فشار مخزن و جلوگیری از هرز رفت نفت و در نهایت افزایش ظرفیت برداشت نهایی، روزانه حدود ۹۵۰ میلیون فوت مکعب گاز از طریق ایستگاه تزریق گاز مارون به مخزن آسماری این میدان تزریق می‌شود.
مخازن > بنگستان

مخزن بنگستان میدان نفتی مارون، در فاصله ۴۵ کیلومتری از جنوب‌شرقی شهر اهواز واقع شده‌است. مخزن بنگستان مارون، دارای ۶۳ کیلومتر طول و ۵ کیلومتر عرض می‌باشد، که در سال ۱۳۴۷ کشف شد و بهره‌برداری از این مخزن، از سال ۱۳۵۲ آغاز گردید. تاکنون ۱۷ حلقه چاه نفت در مخزن بنگستان میدان مارون حفاری و تکمیل شده‌است و تولید فعلی نفت از مخزن بنگستان آن در حدود ۱۸ هزار بشکه در روز است و نفت تولیدی جهت فرآورش به واحد بهره‌برداری مارون ۳ ارسال می‌شود.
مخازن > خامی

مخزن خامی میدان نفتی مارون، در ۶۰ کیلومتری جنوب شرقی اهواز واقع شده‌است، که یکی از پُر فشارترین مخازن گازی ایران و از عمیق‌ترین مخازن گازی جهان بشمار می‌آید. مخزن خامی میدان مارون در سال ۱۳۵۶ با حفاری چاه شماره ۱۲۳ مارون، توسط شرکت خدمات نفت ایران (آسکو) کشف شد و در سال ۱۳۸۵ نخستین حلقه چاه تولیدی بر روی این مخزن، که فشار آن حدود ۱۵ هزار پوند بر اینچ مربع (پام) با حرارت بالای ۳۰۰ درجه فارنهایت و فشار جریانی ۶ هزار پام بود، با هدف تأمین بخشی از گاز مورد نیاز برای تزریق در مخزن آسماری مارون و استحصال مایعات گازی، حفاری و در مدار تولید قرار گرفت. تاکنون ۵ حلقه چاه در این مخزن حفاری شده، که از ۳ حلقه چاه فعال آن، به‌طور متوسط ۹۰ میلیون فوت مکعب در روز (۷۲ میلیون فوت مکعب گاز خشک و ۱۴ هزار بشکه مایعات گازی) تولید صورت می‌گیرد. حجم گاز درجای مخزن خامی میدان مارون، معادل ۴۶۲ تریلیون فوت مکعب و ذخیره قابل برداشت آن ۱۷۹ تریلیون فوت مکعب برآورد می‌شود. این مخزن شامل سازندهای داریان، گداون و فهلیان می‌باشد و عمدتاً از شیل‌های آهکی و مقدار کمی سنگ آهک تشکیل شده‌است. تاقدیس مارون بر روی افق خامی به‌طور تقریبی به طول ۶۰ کیلومتر و عرض ۳ تا ۴ کیلومتر می‌باشد.
تأسیسات

میدان نفتی مارون دارای ۶ مجتمع بهره‌برداری می‌باشد. تاکنون ۳۷۵ حلقه چاه در ۳ مخزن میدان مارون حفاری و تکمیل شده است.
تولید نفت

در زمان دولت هشتم ایران، قراردادی ۵۰ میلیون دلاری با شرکت اورینتال کیش امضا شد، که ۳۰ درصد از سهام آن را شرکت هالیبرتون در اختیار داشت. این قرارداد به منظور حفاری و تکمیل چاه‌های نفت میدان مارون صورت گرفت. این قرارداد در سال ۱۳۸۵ و با فشار دولت فدرال آمریکا لغو شد.
تولید نفت از مخزن آسماری مارون، براساس تزریق روزانه ۹۵۰ میلیون فوت مکعب گاز، در کلاهک گازی مخزن، به میزان ۴۴۰ هزار بشکه در روز برنامه‌ریزی شده‌است، که در حال حاضر با فعال بودن ۱۸۰ حلقه چاه تولیدی، ظرفیت تولید روزانه این مخزن در حدود ۴۲۶ هزار بشکه می‌باشد. همچنین نرخ تولید نفت از مخزن بنگستان مارون، با استفاده از ۱۵ حلقه چاه تولیدی فعال، در حدود ۲۱ هزار بشکه در روز است.
تزریق گاز

تزریق گاز در مخزن آسماری میدان مارون با هدف تثبیت فشار ستون نفت از سال ۱۳۶۸ آغاز شد و مجموع تولید نفت از مخزن آسماری در زمان راه اندازی پروژه تزریق گاز ۵۲ درصد بازیافت اولیه نفت بوده‌است و ادامه تزریق سبب افزایش ذخایر ثانویه در این مخزن به میزان ۲۳ درصد ذخایر اولیه خواهد شد. تا پایان سال ۱۳۸۳ حجم گاز تزریق شده در این مخزن ۴ تریلیون و ۲۰۹ میلیارد فوت مکعب (۱۱۹ میلیارد و ۱۹۰ میلیون متر مکعب) بوده‌ است. گاز مورد نیاز برای تزریق در مخزن مارون به میزان ۲۵ میلیون متر مکعب در روز از میدان گازی آغار و میدان گازی دالان تأمین و پس از فشار افزایی در تأسیسات تزریق گاز، در مخزن تزریق می‌گردد.
حوادث

در روز چهارشنبه ۲ دی ماه ۱۳۸۸ چاه شماره ۱۰۴ میدان مارون، که در محدوده شهرستان رامشیر و در فاصله ۸۰ کیلومتری از جنوب اهواز مستقر می‌باشد، بر اثر شکستن لوله جداری و آستری، به دلیل فرسودگی دچار آسیب شد و سیال درون چاه، از دیواره چاه نشت کرده و به سطح زمین رسید. در پی بروز این حادثه، آلودگی نفتی برای مدتی وارد رودخانه مارون شد، که در همان ساعات اولیه پس از فوران چاه، بخشی از محوطه اطراف چاه ۱۰۴ مارون آتش زده شد، تا از سرایت آلودگی‌های زیست محیطی جلوگیری شود.
چاه شماره ۱۰۴ مارون در سال ۱۳۵۲ حفاری و تکمیل شده بود و از سال ۱۳۵۳ در مدار تولید قرار داشت، که تا سال ۱۳۸۸ هیچ‌گونه عملیات ترمیمی یا تعمیری، بر روی آن انجام نشده بود و پیش از بروز فوران، به‌طور میانگین روزانه ۴ هزار بشکه نفت خام از آن تولید می‌گردید. این چاه به دلیل فرسودگی لوله آستری و جداری در عمق ۶۸۰ متری از سطح زمین، دچار آسیب و شکستگی شد، سپس نفت و گاز از لایه‌‌های سست عبور کرد و سرانجام در تاریخ ۲ دی‌ماه ۱۳۸۸ موجب فوران سیال از چاه به سطح زمین شد.
عملیات کنترل فوران چاه ۱۰۴ مارون، با حفاری ۲ حلقه چاه جهت‌دار تا عمق ۲۵۰۰ متری زمین و با اجرای طرحی به نام «چاه نجات» توسط شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب و مشارکت شرکت ملی حفاری ایران، با موفقیت انجام گرفت و فوران چاه ۱۰۴ مارون، در نهایت در ۱۹ دی‌ماه، پس از ۱۷ روز مهار شد.
شنیانگ جی-۵

| J-۵ | J-۵ |
| --- | --- |
Shenyang J-5: Shenyang J-5
کاربری: جنگنده رهگیر
کشور سازنده: چین
تولیدکننده: شرکت هواگرد شنیانگ
نخستین پرواز: ۱۹۵۶
معرفی: ۱۹۵۷
بازنشستگی: ۱۹۹۲ (در چین بازنشسته شد)
وضعیت: تنها در کره شمالی درخدمت است.
کاربر اصلی: چین کره شمالی پاکستان (در گذشته) ویتنام (در گذشته)
ساخته‌شده: ۱۹۵۶–۱۹۶۹
تعداد ساخته‌شده: ۱٬۸۲۰+
توسعه‌یافته از: میگ-۱۷
شنیانگ جی-۵ (انگلیسی: Shenyang J-5) یک جنگنده تک‌سرنشین و دوسرنشین رهگیر چینی است که برپایهٔ میگ-۱۷ ساخته شده‌است. نام این محصول در ابتدا دانگ‌فنگ-۱۰۱ بود ولی با نام اف-۵ به بازارهای جهانی و ۱۲ کشور جهان صادر شد.
دوک‌نشین کورلند و سمیگالیا

دوک‌نشین کورلند و سمیگالیا یک دوک‌نشین در منطقهٔ بالتیک بود که آن زمان به عنوان لیوونی شناخته می‌شد و از سال ۱۵۶۱ تا ۱۵۶۹ به عنوان دولت خراجگزار دوک‌نشین بزرگ لیتوانی وجود داشت و سپس از سال ۱۵۶۹ تا ۱۷۲۶ بخشی از تاج‌نشین پادشاهی لهستان شد و در سال ۱۷۲۶ با مشترک‌المنافع لهستان–لیتوانی متحد شد. در ۲۴ اکتبر ۱۷۹۵، در سومین تجزیه لهستان، این دوک‌نشین ضمیمهٔ امپراتوری روسیه شد
کتاب‌شناسی

Ceaser, Ray A. , Duchy of Courland, University of Washington, June 2001.
Plakans, Andrejs (1995) The Latvians: A Short History, Hoover Institution Press.
اصلاح و ناقص کردن دستگاه تناسلی

اصلاح تناسلی و ختنه می‌تواند به تغییرات دائمی یا ناپایدار در اندام‌های جنسی انسان کنایه داشته باشد. بعضی از شکل‌های تغییر دستگاه تناسلی بر روی بزرگ‌سال‌ها با رضایت آگاهانه آنان به دستور خود آنان، غالباً به دلایل زیبایی شناختی یا برای بیشتر شدن تحریک انجام می‌شود. با این حال، شکل‌های دیگر بر روی افرادی که رضایت آگاهانه نمی‌دهند، مثل نوزادان یا کودکان انجام می‌شود. هر یک از این رویه‌ها ممکن است در زمینه‌های فرهنگی مختلف و توسط گروه‌های مختلف مردم، اصلاح یا مثله‌سازی در نظر گرفته شود.
دلیل‌ها > دینی

بیشتر نزدیکان به اتفاق بریدن اندام تناسلی در جهان با شوق‌های مذهبی انجام می‌گردد (گرچه همه گروه دین‌ها برش تناسلی به این عمل پایبند نیستند). برش تناسلی به دلایلی انجام می‌شود:
آیین عبور: ختنه در اسلام (ختنه) غالباً در دوره‌های کودکی پیش از بلوغ انجام می‌گرفت. در دین یهود، مراسم مذهبی ختنه مرد (بریتی میلا) غالباً بر روی نوزادها انجام می‌گرفت.
بیان هویت دینی: هم در یهود دین یهود و هم در دین اسلام، بریدن اندام تناسلی برای مردان به نام عملی تلقی می‌شود که قسمتی از جامعه را ایجاد می‌کند.
تلاش برای نابود سازی لذت و میل جنسی: در حالی که این کار به سختی در یهودیت به رسمیت شناخته شده است، در جهان اسلام، چنین کارهایی در مورد ختنه مردان وجود ندارد. با این حال، برخی از فرهنگ‌های سنتی در شرق آفریقا و سایر حوزه‌های قضایی مسلمان‌ها چنین ادعاهایی را برای بریدن اندام تناسلی زنان بیان نموده‌اند. این سخنان در حال حاضر با مقاله‌ها و فتواهای بسیاری که دربارهٔ جواز و هدف بریدن اندام تناسلی زنان بحث شده‌است، بسیار بحث‌برانگیز می‌باشد.
دلیل‌ها > اصلاح بدن

برخی از نوع‌های اصلاحات تناسلی به دستور فرد، به دلیل‌های شخصی، جنسی، زیبایی شناختی یا فرهنگی انجام می‌گردد. ساب برش آلت تناسلی، یا سوراخ کردن قسمت زیرین آلت تناسلی، در فرهنگ‌های سنتی بومیان استرالیا مرسوم می‌باشد. این راه در فرهنگ اصلاح بدن غربی، بدوی‌های مدرن ریشه دوانده‌است. گوشت‌شناسی شکلی می‌باشد که شامل سوراخ کردن آلت تناسلی به تنهایی می‌باشد، در حالی که دو قسمت کردن یک شکل شدیدتر می‌باشد که آلت تناسلی را به شکل کامل به دو نیم می‌کند.
پیرسینگ تناسلی و خالکوبی تناسلی ممکن است به دلیل‌های زیبایی انجام شود، ولی پیرسینگ خوبی‌های افزایش لذت جنسی را برای فرد سوراخ شده یا شریک جنسی آنان دارد.
به شکل همسانی، مرواریدسازی همانند قرار دادن کره‌های کوچک و بی تأثیر زیر پوست در راستای ساقه آلت تناسلی به قصد تحریک جنسی به دیواره‌های واژن می‌باشد. مثل خالکوبی، زخم ناحیه تناسلی در درجه نخست به‌دلیل‌های زیبایی با اضافه نمودن جای زخم‌های زیبایی به پوست انجام می‌گردد. تزیین اندام تناسلی توسط زخم یک سنت باستانی در بسیاری از فرهنگ‌ها، چه برای مردان و چه برای زنان می‌باشد. سبک حانابیرا (به زبان ژاپنی به معنای گلبرگ) شکل ویژه‌ای از خراشیدن می‌باشد که سرآغاز آن ژاپن می‌باشد. این شامل تزئین مونس پوبیس است.
بزرگ شدن کلیتوریس ممکن است به شکل موقت از راه استفاده از پمپ کلیتورال حاصل گردد، یا ممکن می‌باشد که به‌طور همیشه از راه اعمال یا تزریق تستوسترون کسب شود. بزرگ کردن آلت تناسلی یک کلمه برای تکنیک‌های گوناگونی می‌باشد که برای افزایش اندازه آلت تناسلی استفاده می‌گردد، گرچه ایمنی و کارایی این تکنیک‌ها مورد بحث است.
دلیل‌ها > تغییر جنسیت داوطلبانه

افرادی که تراجنسیتی یا بیناجنس می‌باشند ممکن است زیرعمل جراحی تغییر جنسیت قرار بگیرند تا بدن خود را سازگاربا هویت جنسی خود تغییر دهند. کل تراجنسیتی‌ها این جراحی‌ها را انتخاب نمی‌نمایند. بعضی از راه‌های جراحی مثل: بزرگ کردن سینه و واژینوپلاستی (تشکیل واژن) برای زنان ترنس و ماستکتومی (برداشتن سینه)، متویدیوپلاستی (کشش کلیتوریس) و فالوپلاستی (تشکیل آلت تناسلی) برای مردان ترنس. زنان ترنس نیز ممکن است از جراحی حذف موهای زائد و زنانه سازی صورت بهره‌مند شوند، در حالی که برخی از مردان ترنس ممکن است برای از بین بردن رسوب‌های چربی دور باسن و ران خود لیپوساکشن انجام دهند.
هجری، جنس سومی که در شبه قاره هند پیدا می‌شود، ممکن است اخته را منتخب نماید.
دلیل‌ها > پیوند جنسی غیرارادی

کودکان با اندام تناسلی غیرمعمول دارند ممکن است زیر عمل جراحی قرار بگیرند تا شکل اندام تناسلی خود را «عادی» نمایند. این جراحی‌ها غالباً به‌جای راه‌های درمانی، برای خوبی‌های زیبایی انجام می‌شوند. بیشتر جراحی‌هایی که شامل کودکانی با اندام تناسلی غیرعادی می‌باشد، از دیدگاه جنسی صدمه می‌زند و ممکن است آنان را نابارور کند. مثال، در موردهایی که همانند کودکانی پسر مبتلا به میکروپنیس می‌شوند، پزشک‌ها ممکن است توصیه نمایند که کودک به نام زن انتخاب شود. انجمن اینترسکس آمریکای شمالی با کارهای جراحی منتخبی بر روی افراد بدون رضایت آگاهانه آنان مخالفت می‌کند، زیرا چنین جراحی‌هایی بیماران را در معرض آسیب و خطر غیرضروری قرار می‌دهد.
در بعضی موردها، جنسیت کودک ممکن می‌باشد به دلیل صدمه دیدن تناسلی تغییر یابد. حداقل هفت مورد از نوزادهای پسر بدون اسرار وجود داشته‌است که به دلیل ختنه به آلت تناسلی آنان آسیبی غیرقابل ترمیم وارد کرده‌است، از غبیلدیوید ریمر (زاده بروس ریمر، بعداً برندا ریمر)، که موضوع پرونده جان مانی جان/جوان بود.
دلیل‌ها > به‌عنوان درمان

اگر دستگاه تناسلی بیمار شود، مثل سرطان، گاهی وقت‌ها قسمت‌های بیمار با جراحی برداشته می‌شوند. زنان ممکن است زیر واژینکتومی یا ولوکتومی (به ترتیب به واژن و فرج)، درحالی‌که مردان ممکن است زیر پنکتومی یا ارکیکتومی (به ترتیب برداشتن آلت تناسلی و بیضه‌ها) قرار گیرند. جراحی ترمیمی ممکن است برای برگشت دادن آنچه از نابود شده‌است انجام شود، بیشتربا راه‌هایی شبیه به روش‌هایی که در جراحی تغییر جنسیت استفاده می‌گردد.
در اندازه زایمان، گاهی وقت‌ها اپیزیوتومی (برش قسمتی از بافت میان واژن و مقعد) انجام می‌گردد تا فضایی که ممکن است کودک از راه آن بیرون بیاید گسترش پیدا کند. مدافعان زایمان طبیعی و زایمان بدون کمک بیان می‌نمایند که این مداخله بیشتر بدون نیاز پزشکی انجام می‌گردد و صدمه قابل توجهی به فرد زایمان می‌رساند.
هیمنوتومی شکافته نمودن پرده بکارت بدون شکاف می‌باشد. ممکن است برای اجازه دادن به قاعدگی انجام گردد. یک فرد بزرگ ممکن است برای تسهیل نفوذ جنسی به واژن خود، اندازه دهانه پرده بکارت خود را گسترش دهد یا بکارت را به‌طور کلی حذف کند.
نخستین عمل جراحی کم کردن آلت تناسلی در جهان در سال ۲۰۱۵ بر روی پسری ۱۷ ساله انجام گرفت که در نتیجه پریاپیسم پیاپی آلت تناسلی به شکل فوتبال آمریکایی داشت.