stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ناتالیا ماکارووا
زندگی‌نامه

ماکارووا در لنینگراد جمهوری فدراتیو سوسیالیستی روسیه واقع در اتحاد جماهیر شوروی به دنیا آمد. او در سن ۱۲ سالگی، در آکادمی باله واهانوفا لنینگراد («مدرسه امپراتوری باله» سابق) تست داد و پذیرفته شد، اگرچه اکثر دانش‌آموزان در سن ۹ سالگی به مدرسه می‌پیوندند.
ماکارووا از سال ۱۹۵۶ تا ۱۹۷۰ عضو دائم بالهٔ کیروف در لنینگراد بود و در دهه ۱۹۶۰ به مقام بالرین نخست (اصلی) دست یافت. او در ۴ سپتامبر ۱۹۷۰ در حالی که همراه با گروه کیروف در لندن در حال اجرای تور باله بود به غرب فرار کرد. بلافاصله پس از پناهندگی، ماکارووا با گروه تئاتر باله آمریکا (ABT) در شهر نیویورک و باله سلطنتی در لندن برنامه اجرا کرد.
هنگامی که نخستین بار پایش به غرب رسید، ماکارووا مشتاق بود که طراحی رقص خود را با استفاده از رقص باله توسط طراحان رقص مدرن تکوین و گسترش دهد. در همان زمان، او بیشتر با نقش‌های کلاسیک مانند اودِت در دریاچه قو و ژیزل شناخته شد. در دسامبر ۱۹۷۵، او و شریک رقصش میخاییل باریشنیکوف در یکی از قسمت‌های سریال تلویزیونی آرنا محصول بی‌بی‌سی نقش برجسته‌ای داشتند. او در سال ۱۹۷۶ در تولید زنده گروه تئاتر باله آمریکایی از دریاچه قو که به‌طور همزمان از مرکز هنرهای نمایشی لینکلن توسط شبکه‌های دو پی‌بی‌اس و ان‌پی‌آر پخش می‌شد، مشارکت داشت. وقتی لوسیا چیس، مدیر هنری گروه تئاتر باله آمریکا کنار رفت، ماکاروا و باریشنیکوف هر دو درخواست جاگزینی او را دادند. وقتی گروه باریشنیکف را به مدیریت انتخاب کرد، ماکارووا گروه را ترک کرد و به باله سلطنتی لندن پیوست.
ماکارووا به درخشش هنری‌اش در نقش‌های مختلف ادامه داد، که مهم‌ترین آن ایفای نقش اصلی او در ژیزل بود. در سال ۱۹۸۹، او به گروه هنری اولیهٔ خود در باله کیروف بازگشت و با خانواده‌اش و با همکاران و معلمان سابقش ملاقات کرد. بازگشت عاطفی او به خانه در فیلم مستند بازگشت ماکاروا به تصویر کشیده شد که خودش نوشت و راوی آن بود. پس از اجرای خود در گروه باله کیروف، او اعلام بازنشستگی کرد و کفش‌ها و لباس‌های خود را به موزه کیروف اهدا کرد. امروزه ماکاروا باله‌هایی مانند دریاچه قو، لا بایادر و زیبای خفته را برای گروه‌های هنری مختلفی در سراسر جهان به صحنه می‌برد. او به دلیل تشدید اسیب‌های جسمی به خصوص از ناحیه زانو از رقص کناره‌گیری کرده است.
ماکارووا برنده جایزه تونی و همچنین جوایز متعدد دیگربرای نقش‌آفرینی خود در احیای «روی نوک پا» در برادوی شد. او در فیلم گریه در تنهایی که توسط پاتریک گارلند تهیه و تنظیم شده بود، نقش لیدیا لوپوکووا (بانو کینز) را بازی کرد. این باله نمایشی نخستین بار در چارلستون فارمهاوس و سپس در تیت بریتانیا اجرا شد.
زندگی شخصی

ماکارووا سه بار ازدواج کرده است. یک بار به یک رقصنده باله دیگر و یک بار به کارگردانی به نام لئونید کوینیخیدزه. در سال ۱۹۷۶، ماکارووا با سرمایه‌داری به نام ادوارد کارکار ازدواج کرد و با هم صاحب یک پسر به نام آندری شدند. کارکار در ۲۲ دسامبر ۲۰۱۳ در سن ۸۱ سالگی درگذشت. جنت ساسون در مورد ماکارووا گفت:
«زمانی که در سانفرانسیسکو شروع به تدریس کردم، از طریق خانم بالی، با همه این رقصندگان تازه‌کار عالی روسی که آنجا بودند کار کردم؛ بنابراین ناتالیا (ناتاشا) ماکارووا، یک رقصندهٔ اول برجسته نزدم آمد. تا زمانی که او می‌رقصید، فقط یک رقصندهٔ اول برجسته وجود داشت. و در اینجا، من او را به مدت پنج ماه پس از تولد فرزندش در اختیار کامل داشتم!»
گزیدهٔ جوایز

۱۹۶۵ - مسابقات بین‌المللی باله وارنا - مدال طلا
۱۹۶۹ - هنرمند ارجمند جمهوری فدراتیو سوسیالیستی روسیه شوروی
۱۹۷۰ - جایزه آنا پاولوا و جایزه منتقد، پاریس
۱۹۷۷ - جایزه مجله رقص
۱۹۷۹ - جایزه مادر سال
۱۹۸۳ - جایزهٔ تونی بهترین بازیگر زن در یک موزیکال – روی نوک پاهایت (برادوی)
۱۹۸۳ - جایزه دراما دسک برای بازیگر زن برجسته در یک موزیکال - روی نوک پاهایت (برادوی)
۱۹۸۳ - جایزه جهانی تئاتر - روی نوک پاهایت (برادوی)
۱۹۸۳ - جوایز چیتا ریورا برای رقص و طراحی رقص- روی نوک پاهایت (برادوی)
۱۹۸۳ - جایزه حلقه منتقدان بیرونی - روی نوک پاهایت (برادوی)
۱۹۸۳ - جایزه استانیسلاوسکی - روی نوک پاهایت (برادوی)
۱۹۸۴ - جایزهٔ لارنس الیویه برای بهترین بازیگر زن در یک موزیکال – روی نوک پاهایت، لندن
۱۹۸۵ – جایزه ایونینگ استاندارد لندن – برای بهترین اجرای سال ۱۹۸۵ در باله اونگین. اهداشده توسط پرنسس دایانا پس از نقش‌آفرینی ماکارووا در اونگین در سال ۱۹۸۶، لندن.
۱۹۸۶ – نامزدی جایزه امی برای «بالرین»، یک مجموعه تلویزیونی مستند چهار قسمتی، که توسط ماکارووا ساخته شد، بی‌بی‌سی لندن/دبلیونت
۱۹۹۱/۹۲ – جایزه انجمن کتابخانه‌های آمریکا – برای اجرای ماکارووا از داستان‌های دوشیزه برفی، شاهزاده قورباغه و پرنده آتشین – دلوس رکوردز
۱۹۹۳ - جایزه هنرمند برجسته - لس آنجلس
۲۰۰۰ – جایزه دستاورد هنری – مکزیک
۲۰۰۴ - جایزه دستاورد هنری از مدرسه باله آمریکا
۲۰۱۲ - جایزه مرکز کندی
۲۰۱۴ - لقب «روح رقص» توسط «روزنامه باله روسیه» و وزارت فرهنگ روسیه
۲۰۱۸ - جایزه یک عمر دستاورد هنری توسط هیئت داوران «جایزه رقص بنوا»
بیشتر بخوانید

Makarova, Natalia (1979). A Dance Autobiography. New York: Alfred A. Knopf. ISBN 978-0-394-50141-3.
Austin, Richard (1974). The Ballerina. London: Vision Press Limited. ISBN 978-0-871-27103-7.
Zozulina, Natalia (1990). Natalia Makarova - 18 Years Later. Leningrad.
Makarova, Natalia (1994). Great Railway Journeys: St Petersburg to Tashkent. London: BBC Books.
ناتالیا ماکارووا در سال ۱۹۷۱
نووپوچکاکوو

Village
| Novopuchkakovo Новопучкаково | Novopuchkakovo Новопучкаково |
| --- | --- |
Village: Village
Novopuchkakovoموقعیت روی نقشه باشقیرستانNovopuchkakovoموقعیت روی نقشه روسیه: Novopuchkakovoموقعیت روی نقشه باشقیرستانNovopuchkakovoموقعیت روی نقشه روسیه
مختصات: ۵۴°۵۵′ شمالی ۵۴°۲۲′ شرقی﻿ / ﻿۵۴٫۹۱۷°شمالی ۵۴٫۳۶۷°شرقی﻿ / 54.917; 54.367: مختصات: ۵۴°۵۵′ شمالی ۵۴°۲۲′ شرقی﻿ / ﻿۵۴٫۹۱۷°شمالی ۵۴٫۳۶۷°شرقی﻿ / 54.917; 54.367
ناحیه‌های فدرال روسیه: باشقیرستان
شهر: شهرستان چکماگوشفسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۰۰
نووپوچکاکوو (انگلیسی: Novopuchkakovo) یک شهرک در شهرستان چکماگوشفسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
دورا ماریا تلز

| دورا ماریا تلز | دورا ماریا تلز |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: دورا ماریا تلز آرگلو
زادهٔ: ۲۱ نوامبر ۱۹۵۵
ملیت: نیکاراگوئه
شهروندی: نیکاراگوئه و اسپانیا
تحصیلات: پزشکی تاریخ
محل تحصیل: دانشگاه آمریکایی مرکزی
پیشه(ها): جنگ چریکی، سیاستمدار، مورخ
حزب سیاسی: جبهه آزادی‌بخش ملی ساندینیستا
اتهام‌های جزایی: توطئه (زندانی سیاسی)
مجازات‌های جزایی: ۱۵ سال
دورا ماریا تلز (انگلیسی: Dora María Téllez؛ زادهٔ ۲۱ نوامبر ۱۹۵۵) نویسنده، سیاستمدار، پارتیزان، و مورخ اهل نیکاراگوئه است که عموماً به دلیل مشارکتش در انقلاب نیکاراگوئه شناخته شده است. به عنوان یک دانشجوی جوان پزشکی در لئون نیکاراگوئه در دهه ۱۹۷۰، تلز توسط جبهه آزادیبخش ملی ساندینیستا (FSLN) جذب شد. تلز سپس به مقام فرماندهی ترفیع گرفت و در کنار رئیس‌جمهور بعدی دانیل اورتگا در انقلابی که دیکتاتور آناستازیو سوموزا دیبایل را در سال ۱۹۷۹ سرنگون کرد، مبارزه کرد. در دولت بعدی که توسط جبهه آزادیبخش ملی ساندینیستا تشکیل شد، او به عنوان وزیر بهداشت در دوران اورتگا خدمت کرد و همچنین از مدافعین حقوق زنان بود. او در نهایت به یکی از منتقدان سرکوب و فساد تحت ریاست جمهوری اورتگا تبدیل شد و در سال ۱۹۹۵ جبهه آزادیبخش ملی ساندینیستا را ترک کرد و حزب جنبش نوسازی ساندینیستا (MRS) را تأسیس کرد که بعداً به Unamos تغییر نام داد. او همراه با چند تن دیگر از چهره‌های مخالف، در ژوئن ۲۰۲۱ توسط دولت اورتگا دستگیر شدند.
نووبالاکوو

Selo
| Novobalakovo Новобалаково | Novobalakovo Новобалаково |
| --- | --- |
Selo: Selo
Novobalakovoموقعیت روی نقشه باشقیرستانNovobalakovoموقعیت روی نقشه روسیه: Novobalakovoموقعیت روی نقشه باشقیرستانNovobalakovoموقعیت روی نقشه روسیه
مختصات: ۵۵°۰۸′ شمالی ۵۴°۱۶′ شرقی﻿ / ﻿۵۵٫۱۳۳°شمالی ۵۴٫۲۶۷°شرقی﻿ / 55.133; 54.267: مختصات: ۵۵°۰۸′ شمالی ۵۴°۱۶′ شرقی﻿ / ﻿۵۵٫۱۳۳°شمالی ۵۴٫۲۶۷°شرقی﻿ / 55.133; 54.267
ناحیه‌های فدرال روسیه: باشقیرستان
شهر: شهرستان چکماگوشفسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۰۰
نووبالاکوو (انگلیسی: Novobalakovo) یک شهرک در شهرستان چکماگوشفسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
حملات مارس ۲۰۲۵ ایالات متحده آمریکا به یمن

Military strikes against the Houthis
| حملات مارس ۲۰۲۵ ایالات متحده آمریکا به یمن | حملات مارس ۲۰۲۵ ایالات متحده آمریکا به یمن |
| --- | --- |
بخشی از بخشی از بحران دریای سرخ: بخشی از بخشی از بحران دریای سرخ
مکان: یمن
هدف: مواضع حوثی ها
اجرا: ۱۵ مارس ۲۰۲۵
نیروی اجرایی:  ایالات متحده آمریکا  نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا   نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا 
تلفات و صدمات: حداقل ۳۱ یمنی کشته و ۱۰۱ زخمی (تخمین حوثی ها) 
در ۲۵ اسفند ۱۴۰۳، ایالات متحده حملات، هوایی و دریایی گسترده‌ای را علیه جنبش حوثی‌های مورد حمایت ایران در یمن آغاز کرد که مهم‌ترین عملیات نظامی آمریکا در خاورمیانه، از زمان روی کار آمدن دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا بود. موج اول اين حملات، رادارهای حوثی، پدافند هوایی و سامانه های موشکی و پهپادی این کشور را هدف قرار داد.  به گفته فرماندهی مرکزی ایالات متحده، این حملات، آغاز یک سري عملیات گسترده تر است و هدف اصلي، بازگرداندن امنیت به دریای سرخ بود که ماه ها پس از حملات حوثی ها به کشتی های تجاری و نظامی، مختل شده بود.
حوثی‌ها، بطور بخشی از محور مقاومت ایران، بیش از ۱۹۰ حمله به کشتی‌ها انجام داده‌اند. آنها دو کشتی را غرق کرده، یک کشتی دیگر را توقیف کرده‌ و حداقل چهار دریانورد را کشته‌اند. آنها این حملات را به یک منبع پرسود تبدیل کرده اند و بنا به گزارش ها، میلیاردها دلار از طریق ارائه مسیر امن به کسانی که پول می پردازند، به دست آورده اند. این گروه، همچنین موشک‌های بالیستیک و پهپادها را به سمت شهرهای اسرائیل شلیک کرده و یک غیرنظامی را نیز در تل‌آویو کشته است. در پاسخ، ایالات متحده، بریتانیا و اسرائیل، بصورت یک ائتلاف چندملیتی، حملات نظامی خود را برای کاهش توانمندی حوثی ها انجام داده اند.
ترامپ به حوثی‌ها هشدار داد که «دوران شما به پایان رسیده است و حملات شما باید از امروز متوقف شود» و تهدید کرد که در صورت ادامه این حملات، «جهنمی بر سر شما نازل خواهد شد که مانند آنرا قبلاً ندیده‌اید». او همچنین به ایران هشدار داد که حمایت خود را از کشورهای مورد حمایتش متوقف کند و متعهد شد که در این مورد، باین کشور «پاسخ کاملی» خواهد داد. این تشدید تنش در حالی اتفاق می‌افتد که ایران، با نظارت بین‌المللی فزاینده ای بر سر برنامه غنی‌سازی اورانیوم خود مواجه است و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، نگرانی‌هایی را در مورد نزدیک شدن این کشور به سطح درجه تسلیحاتی خود مطرح کرده است.
پس زمینه

حوثی‌ها یک گروه شبه‌نظامی اسلام‌گرای شیعه از یمن هستند که توسط ایران حمایت می‌شوند و به‌طور گسترده ای، بخشی از « محور مقاومت » به رهبری ایران محسوب می‌شوند. آنها که در دهه ۱۹۹۰ ظهور کردند، نقش مهمی در جنگ داخلی یمن ایفا کردند و با دولت شناخته شده بین المللی یمن مخالفت کردند. این گروه از سال ۲۰۱۴، شمال یمن، از جمله پایتخت آن کشور یعنی صنعا را تصرف کرد، و به دلیل نقض حقوق بشر ،با محکومیت گسترده ای مواجه شد. برخی از کشورها، آنها را به عنوان یک سازمان تروریستی طبقه بندی کرده اند.
حوثی ها بیش از یک دهه است که علیه ائتلاف، تحت رهبری عربستان سعودی و با حمایت ایالات متحده می جنگند. از زمان حمله ۷ اکتبر در سال ۲۰۲۳ به رهبری حماس به اسرائیل، آنها بارها کشتی های تجارتی در دریای سرخ را، با استفاده از موشک ها، پهپادها و قایق های حاوی مواد منفجره هدف قرار داده اند و بسیاری از شرکت های کشتیرانی را مجبور کرده اند تا با هزینه های بالاتر، مسیر کشتی های خود را در اطراف جنوب آفریقا تغییر دهند. از نوامبر ۲۰۲۳، آنها بیش از ۱۹۰ حمله به کشتی ها انجام دادنده اند. آنها دو کشتی را غرق کردند، یک کشتی دیگر را توقیف کردند و حداقل چهار دریانورد را کشتند و تجارت جهانی را مختل کردند. اکونومیست گزارش داد که حجم محموله های حمل شده در دریای سرخ، در نتیجه این حملات، ۷۰ درصد کاهش یافته است. بر اساس گزارش‌ها، حوثی‌ها با درخواست پرداخت‌ از مالکان کشتی در ازای عبور امن، حملات خود را به یک مدل تجارتی تبدیل کرده‌اند که از طریق معاملات در بازار سیاه و اخاذی دریایی، درآمد قابل توجهی ایجاد می‌کند.
حوثی ها همچنین موشک های بالیستیک و پهپادها را به سمت شهرهای اسرائیل و از جمله ایلات و تل آویو پرتاب کردند که در آن حمله، یک هواپیمای بدون سرنشین و یک غیرنظامی کشته شد. در پاسخ باین اقدامات، ایالات متحده، بریتانیا و اسرائیل، با حمایت یک ائتلاف چندملیتی،  عملیات نظامی علیه اهداف حوثی ها انجام دادند تا توانایی‌ آنها را مختل کنند.
در حالی که سایر اعضای محور مقاومت ایران، از جمله حماس، حزب‌الله و رژیم اسد، با شکست‌های بزرگی متحمل شدند و یا برچیده شدند، حوثی‌ها از موقعیت جغرافیایی و ضعف دولت یمن برای باقی ماندن در قدرت استفاده کرده‌اند. پس از آتش بس در غزه در ژانویه ۲۰۲۵، آنها حملات خود را متوقف کردند، اما ضمنا تهدید کردند که در صورت قطع کمک های بشردوستانه به غزه، حملات به اسرائیل را از سر خواهند گرفت وبدین ترتیب، تنش ها دوباره بالا گرفت. حوثی ها همچنین یک فروند موشک به سمت F-۱۶ نیروی هوایی آمریکا شلیک کردند و مدعی شدند که یک پهپاد آمریکایی MQ-9 Reaper را سرنگون کرده اند. دولت ایالات متحده، در ژانویه ۲۰۲۵، حوثی ها را مجددا به عنوان یک سازمان تروریستی خارجی معرفی کرد.
تحلیلگران تسلیحاتی پیشنهاد کرده اند که حوثی ها ممکن است به فناوری پیشرفته هواپیماهای بدون سرنشین دست یافته باشند که در نتیجه، کاربرد عملیاتی آنها را افزایش می دهد. بسیاری از تسلیحات این شبه نظامیان، یا در تاسیسات زیرزمینی تولید می شوند و یا از ایران که حامی اصلی آنهاست، بطور قاچاق وارد می شوند. غنی‌سازی اورانیوم ایران در سطح نزدیک به دسترسی بسلاح اتمی، یک نگرانی بزرگ بین‌المللی است. در همین حال، مشکلات اقتصادی در ایران، به ناآرامی های داخلی دامن زده است.
اعتصابات > ۱۵ مارس

این حملات که مقامات آمریکایی آن را مهم‌ترین اقدام نظامی دوره دوم ترامپ توصیف کردند، توسط جت‌های جنگنده ناو هواپیمابر نیمیتز USS Harry S. Truman مستقر در شمال دریای سرخ، هواپیماهای تهاجمی نیروی هوایی ایالات متحده و پهپادهای مسلح که از پایگاه‌های منطقه‌ای پرتاب شده بودند، انجام شد.
این حملات هوایی، چندین سایت را در سراسر یمن هدف قرار دادند، از جمله مجتمع فرودگاه صنعا که یک مرکز بزرگ نظامی را در خود جای داده است. تصاویر، دود سیاهی را بر فراز این منطقه نشان می دهد. در این حملات، همچنین منطقه شعاب در شمال صنعا، تاسیسات نظامی در تعز و یک نیروگاه برق در دهیان مورد حمله قرار گرفتند.
حوثی‌ها این حملات را «جنایت جنگی» نامیده‌اند و قول داده‌اند که تلافی کنند.
اعتصابات > هدف

پرزیدنت دونالد ترامپ گفت، حوثی‌ها یک کمپین «دزدی دریایی، خشونت و تروریسم علیه آمریکایی‌ها و سایر کشتی‌ها، هواپیماها و پهپادها» را به راه انداخته‌اند. وی متعهد شد تا زمانی که حملات حوثی‌ها به کشتی‌ها متوقف نشود، از «نیروی مرگبار گسترده تری» استفاده خواهد کرد و اعلام کرد که «هیچ نیروی تروریستی، کشتی‌های تجاری و دریایی آمریکا را از حرکت آزادانه در آب‌های جهان باز نخواهد داشت».
ترامپ خطاب به حوثی‌ها گفت: دوران شما بیان رسیده است و حملات شما باید از امروز متوقف شود. او همچنین به ایران هشدار داد که به حمایت خود از حوثی‌ها پایان دهد و قول داد که ایران باید «کاملاً پاسخگوی» اقدامات کشورهای تحت حمایتش باشد.
پیت هگزث، وزیر دفاع آمریکا نوشت: «حمله حوثی‌ها به کشتی‌ها و هواپیماهای آمریکایی (و سربازان ما!) قابل تحمل نخواهد بود و به ایران که از آنها حمایت میکند هشدار داد» و افزود: «آزادی دریانوردی بازگردانده خواهد شد».
ترامپ با صدور دستور نهایی در روز شنبه، ۱۵ مارس، اجازه طرح این حمله را که برای چند هفته در حال توسعه بود صادر کرد. اعضای منتخب کنگره نیز، در همان روز از کاخ سفید توضیحاتی دریافت کردند.
مراجع

↑  "Trump launches large-scale strikes on Yemen's Houthis, at least 31 killed". Reuters (به انگلیسی). Retrieved 2025-03-15.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10  "Trump launches large-scale strikes against Yemen's Houthis". Reuters. 2025-05-15.
1 2 3 4 5 6 7 8 9  Schmitt, Eric; Swan, Jonathan (2025-03-15). "U.S. Launches Broad Attack on Militant Sites in Yemen". The New York Times (به انگلیسی). ISSN 0362-4331. Retrieved 2025-03-15.
1 2 3 4  "Donald Trump launches wave of air strikes on Yemen's Houthis". www.bbc.com (به انگلیسی). 2025-03-15. Retrieved 2025-03-15.
1 2 3 4 5  "Houthi Inc: the pirates who weaponised globalisation". The Economist. ISSN 0013-0613. Retrieved 2025-03-15.
1 2  "Israel military says it intercepts missile, Yemen's Houthi rebels confirm targeting Eilat". France 24 (به انگلیسی). 2024-07-21. Retrieved 2025-03-15.
1 2  Michaelson, Ruth (2024-07-19). "Israel shaken as fatal Houthi drone hits Tel Aviv after interception failure". The Guardian (به انگلیسی). ISSN 0261-3077. Retrieved 2025-03-15.
1 2 3 4 5 6 7  "Trump orders strikes on Iran-backed Houthi rebels in Yemen and issues new warning". AP News (به انگلیسی). 2025-03-15. Retrieved 2025-03-15.
1 2 3 4 5  Liptak, Kevin (2025-03-15). "Trump says 'decisive' military action against Houthis in Yemen is underway | CNN Politics". CNN (به انگلیسی). Retrieved 2025-03-15.
↑  Naar, Ismaeel; Livni, Ephrat; Gupta, Gaya (2024-12-31). "Who Are the Houthis, and Why Are the U.S. and Israel Attacking Them?". The New York Times (به انگلیسی). ISSN 0362-4331. Retrieved 2025-01-06.
↑  "Iran's Support of the Houthis: What to Know | Council on Foreign Relations". www.cfr.org (به انگلیسی). Retrieved 2025-01-16.
↑  Naar, Ismaeel; Livni, Ephrat; Gupta, Gaya (2025-01-26). "Who Are the Houthis, and Why Are the U.S. and Israel Attacking Them?". The New York Times (به انگلیسی). ISSN 0362-4331. Retrieved 2025-01-26.
↑  "What is Iran's so-called Axis of Resistance?". ABC News (به انگلیسی). 2024-10-03. Retrieved 2025-01-26.
↑  Liebermann, Natasha Bertrand, Oren (2024-01-22). "US and UK carry out additional strikes against Houthi targets in Yemen | CNN Politics". CNN (به انگلیسی). Retrieved 2025-03-15.
↑  Liptak, Kevin (2025-03-15). "Trump says 'decisive' military action against Houthis in Yemen is underway | CNN Politics". CNN (به انگلیسی). Retrieved 2025-03-16.
نقشه ی فعالیت حوثی ها و حملات آنان به کشتی های باربری و بازرگانی در دریای سرخ (از ابتدای ۲۰۲۳ تا کنون)
هانا سنش

| هانا سنش | هانا سنش |
| --- | --- |
زاده: ۱۷ ژوئیه ۱۹۲۱&#۱۶۰;(۱۹۲۱-۰۷-۱۷) بوداپست، مجارستان
درگذشته: ۷ نوامبر ۱۹۴۴ (۲۳ سال) بوداپست، مجارستان
مدفن: کوه هرتسل، اسرائیل
وفاداری:  بریتانیا
شاخه نظامی:  ارتش بریتانیا
سال‌های خدمت: ۱۹۴۳–۱۹۴۴
یگان: سازمان اجرایی عملیات ویژه (SOE)
جنگ‌ها و عملیات‌ها: جنگ جهانی دوم 
پیشهٔ نویسندگی: پیشهٔ نویسندگی
سبک(های) نوشتاری: شعر غنایی
کار(های) برجسته:  خجسته است رقابت  هالیخا لکیساریا (پیاده روی تا قیصریه) (خدا، خدا) 
وبگاه: وبگاه
www.hannahsenesh.org.il: www.hannahsenesh.org.il
 :  
هانا سِنِش (مجاری: Hannah Szenes؛ ‏ ۱۷ july ۱۹۲۱&#۱۶۰;(۱۹۲۱-۰۷-۱۷) – ۷ نوامبر ۱۹۴۴) که با نام شانا سِنِش هم شناخته می‌شود، شاعر یهودی مجارستانی و یکی از اعضای سازمان اجرایی عملیات ویژه (SOE) بود. او یکی از ۳۷ سرباز یهودی سازمان اجرایی عملیات ویژه بود که در جریان جنگ جهانی دوم، توسط نیروهای انگلیسی از فلسطین تحت فرمان بریتانیا، به‌منظور کمک به نیروهای ضد نازی و در نهایت جهت انجام عملیات و نجات جان یهودیان مجارستانی که در آستانه تبعید به اردوگاه مرگ آلمان در آشویتس بودند با چتر نجات در خاک یوگسلاوی فرود آمدند.
سِنِش در مرز مجارستان توسط ژاندارم‌های مجارستانی دستگیر شد. او زندانی و شکنجه شد، اما از افشای جزئیات مأموریت خود خودداری کرد. او در نهایت محاکمه و توسط جوخه تیراندازی تیرباران شد. او به عنوان یک قهرمان ملی در اسرائیل در نظر گرفته می‌شود، اما به گفته گاردین تا حد زیادی در زادگاهش مجارستان فراموش شده است. در اسرائیل شعرهای او به‌طور گسترده‌ای شناخته شده است و کیبوتص یاد حانه و همچنین چندین خیابان به نام او نامگذاری شده‌اند.
اوایل زندگی

سِنِش در ۱۷ ژوئیه ۱۹۲۱ در بوداپست در یک خانواده یهودی همگون‌شده در مجارستان متولد شد. پدرش بلا، که یک روزنامه‌نگار و نمایشنامه‌نویس مشهور بود، در کودکی درگذشت. او با مادرش کاترین و برادرش گیورگی به زندگی ادامه داد.
سِنِش در یک مدرسه خصوصی پروتستان ویژهٔ دختران ثبت نام کرد که دانش آموزان کاتولیک و یهودی را نیز می‌پذیرفت. با این حال، مذهبی‌های کاتولیک و یهودی مجبور بودند دو برابر تا سه برابر مبلغی که پروتستان‌ها می‌پرداختند، بپردازند. پس از اینکه مادرش به این نتیجه رسید که چنین شهریه‌ای بسیار گران است، سِنِش به عنوان «دانشجوی تیزهوش» معرفی شد و اجازه داشت فقط دو برابر مبلغ معمول را بپردازد.
سِنِش که پی برد وضعیت یهودیان در مجارستان روز به روز در حال مخاطره‌آمیز شدن است، به سوی پذیرش صهیونیسم سوق یافت و او به مکابه، یک جنبش جوانان صهیونیستی مجارستانی پیوست و زبان عبری را آموخت.
مهاجرت به نحلل

هانا سنش در سال ۱۹۳۹ فارغ‌التحصیل شد و تصمیم گرفت برای تحصیل در مدرسه کشاورزی دخترانه در نحلل به فلسطین تحت قیمومت بریتانیا مهاجرت کند. در سال ۱۹۴۱، او ابتدا به کیبوتص سدوت یام و سپس به هگانا، یکگروه شبه‌نظامی که پایه‌های نیروهای دفاعی اسرائیل را پایه‌گذاری کرد، پیوست.
در سال ۱۹۴۳، او در نیروی هوایی کمکی زنان بریتانیا به عنوان یک سرباز زن نیروی هوایی درجه ۲ نام‌نویسی کرد. بعداً در همان سال، او در سازمان اجرایی عملیات ویژه استخدام شد و برای یادگیری پریدن با چتر نجات به مصر فرستاده شد.
ماموریت چتربازی

بین سالهای ۱۹۴۳ و ۱۹۴۴، جامعه یهودی فلسطین (یه‌شو) تصمیم گرفت چتربازان یهودی را برای کمک به نیروهای متفقین و یهودیان در اروپای اشغالی به پشت خطوط دشمن بفرستد. این مأموریت همکاری بین یه‌شو و نیروهای بریتانیا برای ایجاد یک واحد کماندویی یهودی در ارتش بریتانیا بود. سِنِش داوطلب شد و به همراه ۳۲ نفر دیگر از بین ۲۵۰ نامزد برای اعزام به ماموریت‌های فعال انتخاب شد.
دستگیری و شکنجه

در ۱۴ مارس ۱۹۴۴، او و دو همکارش با چتر در یوگسلاوی فرود آمدند و به یک گروه پارتیزانی پیوستند. پس از فرود، آنها متوجه شدند که آلمانی‌ها قبلاً مجارستان را اشغال کرده‌اند، بنابراین گروه تصمیم گرفتند که مأموریت را به دلیل خطر بسیار زیاد لغو کنند.
سِنِش اما به راه خود ادامه داد و به سمت مرز مجارستان حرکت کرد. در مرز، او و همراهانش توسط ژاندارم‌های مجارستانی دستگیر شدند، که دستگاه فرستنده رادیویی نظامی بریتانیایی او را پیدا کردند که برای ارتباط با سازمان اجرایی عملیات ویژه و سایر پارتیزان‌ها استفاده می‌شد. او را به زندان بردند، برهنه کردند، به صندلی بستند، سپس به مدت سه روز شلاق و چماق زدند. او در اثر ضرب و شتم چندین دندان از دست داد.
نگهبانان می‌خواستند کد فرستنده او را بدانند تا بتوانند بفهمند چتربازان چه کسانی هستند و دیگران را به دام بیندازند. سِنِش که به زندان بوداپست منتقل شد، بارها مورد بازجویی و شکنجه قرار گرفت، اما فقط نام خود را فاش کرد و از ارائه کد فرستنده خودداری کرد، حتی زمانی که مادرش نیز دستگیر شد. آنها تهدید کردند که اگر همکاری نکند مادرش را خواهند کشت، اما او باز هم نپذیرفت.
محاکمه و اعدام

تندیس و یادمان سِنِش در بوداپست
سِنِش در ۲۸ اکتبر ۱۹۴۴ به دلیل خیانت در مجارستان توسط دادگاهی که توسط رژیم فاشیست پیکان صلیبی تعیین شده بود محاکمه شد. صدور حکم دو بار به تعویق افتاد: یک تعویق هشت روزه برای دادن فرصت بیشتر به قضات برای صدور حکم و به دنبال آن تعویقی دیگر، این بار به دلیل انتصاب یک قاضی انتصابی جدید. او در ۷ نوامبر ۱۹۴۴ با جوخه تیراندازی تیرباران شد. او یادداشت‌های روزانه خود را تا آخرین روز زندگی خود نگه می‌داشت. در یکی از آنها نوشته بود: «در ماه ژوئیه، من بیست و سه ساله می‌شوم / من شماره‌ای در بازی انتخاب کردم / تاس‌ها ریخته شد. من باختم» و دیگری: «من نور گرم خورشید را دوست داشتم».
دفتر خاطرات او در سال ۱۹۴۶ به زبان عبری منتشر شد. بقایای او در سال ۱۹۵۰ به اسرائیل آورده شد و در قبرستانی در کوه هرتسل اورشلیم به خاک سپرده شد. سنگ قبر او در نوامبر ۲۰۰۷ به اسرائیل آورده شد و در سدوت یام قرار گرفت.
در جریان محاکمه رودولف کاستنر، که شخصیتی بحث‌برانگیز بود و در مذاکره با نازی‌ها برای نجات تعدادی از یهودیان مجارستانی در جریان هولوکاست مشارکت داشت، مادر سِنِش شهادت داد که در طول مدتی که دخترش زندانی بود، افراد کاستنر به او توصیه کرده بودند که برای دخترش وکیل نگیرد. علاوه بر این، او مکالمه ای با کاستنر پس از جنگ را به یاد آورد و به او گفت: «من نمی‌گویم که تو می‌توانستی دخترم هانا را نجات بدهی، اما تو تلاشی برای این کار نکردی - این کار را برای من سخت‌تر می‌کند که هیچ کاری انجام نشده است.»
پس از جنگ سرد دادگاه نظامی مجارستان رسماً او را تبرئه کرد. بستگان او در اسرائیل در ۵ نوامبر ۱۹۹۳ از حکم قضایی رسمی مطلع شدند.
سِنِش و برادرش در بوداپست ح. ۱۹۲۴
نلی آوتیسیان

| نلی آوتیسیان | نلی آوتیسیان |
| --- | --- |
زاده: ۹ اوت ۱۹۴۶ ‏(۷۸ سال) ایروان، جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان
خاستگاه: ارمنستانی
پیشه(ها): نوازنده پیانو
ساز(ها): موسیقی‌شناسی
محل تحصیل: کالج دولتی موسیقی رومانوس ملیکیانکنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروانکنسرواتوار دولتی چایکوفسکی مسکو
جوایز: 
 :  
نلی فئودوری آوتیسیان (ارمنی: Նելլի Ֆեոդորի Ավետիսյան؛ انگلیسی: Nelly Avetisyan؛ زادهٔ ۹ اوت ۱۹۴۶) موسیقی‌شناسی اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
زندگی‌نامه

وی در ۹ اوت ۱۹۴۶ در ایروان به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان و کنسرواتوار مسکو فارغ‌التحصیل گشت. اتحادیه آهنگسازان ارمنستان (۱۹۹۴) وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره فرهنگی شایسته جمهوری ارمنستان (۲۰۱۴) شد.
کسری آماج (رپر)

کسری محمودی (زاده ۱۶ دی ۱۳۸۷) که با نام هنری آماج شناخته میشود، خواننده،ترانه سرا و رپر ایرانی در سبک رپ فارسی است. او از رپر های نسل جدید است و چند سال است که ترانه سرایی میکند اما فعالیت خود را در سال ۱۴۰۳ با انتشار آهنگی به نام (بی هنری) آغاز کرد. مضمون بیشتر ترانه های کسری آماج انتقادی و بیان نظرات خود و بحران های اجتماعی از قبیل فقر،بیکاری و گاهی انگیزه دادن به جوانان و هم نسل های خود است. این هنرمند جوان به خاطر متن های خلاقانه اش توانسته است به تازگی در بین مخاطبانش شناخته شود و فعالیت کند.او در شبکه های اجتماعی و پلتفرم های موسیقی با مخاطبان خود در ارتباط است.
↑  «Instagram». www.instagram.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۳-۱۸.
لولا دولوخانیان

| لولا دولوخانیان | لولا دولوخانیان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۹ ژانویهٔ ۱۹۳۷ ‏(۸۸ سال) ایروان، جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان
ملیت: ارمنستان
محل تحصیل: دانشگاه ملی پلی‌تکنیک ارمنستان
پیشه: معمار
جوایز: 
لولا کارنی دولوخانیان (لُرتا دولوخانیان (ارمنی: Լոլա Կարենի Դոլուխանյան (Լորետա Դոլուխանյան)؛ انگلیسی: Lola Doloukhanyan زاده ۲۹ ژانویهٔ ۱۹۳۷) یک معمار اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
زندگی‌نامه

وی در ۲۹ ژانویه ۱۹۳۷ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه ملی پلی‌تکنیک ارمنستان فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون چهره فرهنگی شایسته جمهوری ارمنستان شده است.