stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کاش گی بودی
پیش‌زمینه

بیلی آیلیش در مصاحبه‌ای گفت که در ۱۴ سالگی هنگامی که عاشق یک پسر بود، برای نوشتن این آهنگ الهام گرفته‌است. او گفت که پسر موردعلاقه‌اش زیاد از او خوشش نمی‌آمده و آیلیش آرزو می‌کرد که کاش او گی بود؛ پس بنا به دلیل مشخصی از او خوشش نمی‌آمده و نه اینکه او اصلاً از آیلیش خوشش نمی‌آمده. او همچنین ادعا کرد که بعدها مشخص شد آن پسر گی بوده‌است.
چیکو و ریتا

| چیکو و ریتا | چیکو و ریتا |
| --- | --- |
کارگردان: فرناندو تروئبا خاویر ماریسکال تونو اراندو
تهیه‌کننده: سانتی اِراندو  کریستینا اوئته مایکل رز مارتین پاپ
نویسنده: Fernando Trueba Ignacio Martínez de Pisón
فیلمنامه‌نویس: Ignacio Martínez de Pisón فرناندو تروئبا
داستان: Fernando Trueba Ignacio Martínez de Pisón
بازیگران: Renny Arozarena لوئیس آلبرتو گارسیا Peter Appel جی بندیکت Carlos Ever Fonseca استره‌یا مورنته Isabelle Stoffel فردی کول
موسیقی: ببو والدس
تدوین‌گر: Arnau Quiles
شرکت تولید: Fernando Trueba PC Estudio Mariscal Magic Light Pictures
توزیع‌کننده: استودیو سینمایی والت دیزنی (Spain) GKIDS (North America) CinemaNX
تاریخ‌های انتشار:  ۱۹ نوامبر ۲۰۱۰ (۲۰۱۰-۱۱-۱۹) (United Kingdom)  ۲۵ فوریه ۲۰۱۱ (۲۰۱۱-0۲-۲۵) (Spain)  
مدت زمان: ۹۴ دقیقه
کشور: بریتانیا اسپانیا جزیره من مجارستان فیلیپین
زبان: زبان اسپانیایی زبان انگلیسی زبان فرانسوی
هزینهٔ فیلم: ۱۰ میلیون دلار
فروش گیشه: $۲۰٬۶۵۴
«چیکو و ریتا» (انگلیسی: Chico and Rita) فیلمی در ژانر پویانمایی‌شده به کارگردانی فرناندو تروئبا است که در سال ۲۰۱۰ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به جی بندیکت و فردی کول اشاره کرد.
کیجو

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کیجو: کیجو
نام ژاپنی: نام ژاپنی
کانجی: 京城府
هیراگانا: けいじょうふ
لاتین‌نویسی: Keijō-fu
 :  
Korean name: Korean name
هانگول: 경성부, 게이조부
هانجا: 京城府
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Gyeongseong-bu, Geijo-bu
مک‌کیون–ریشاور: Kyŏngsŏng-bu, Keijo-pu
کیجو (انگلیسی: Keijō) منطقه اداری کره تحت حاکمیت ژاپن در طی استعمار ژاپن بر کره بود که با سئول کنونی، پایتخت کره جنوبی مطابقت دارد.
اگلینگ ان در پار

مکان
| اگلینگ ان در پار | اگلینگ ان در پار |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
ایالت: بایرن
منطقه اداری: اوبربایرن
ناحیه: لندسبرگ ام پش
تقسیمات: 2 روستاe
حکومت: حکومت
 • شهردار: لئونارد ورل (CSU)
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۰٫۷۷ کیلومتر مربع (۸٫۰۲ مایل مربع)
ارتفاع: ۵۵۲ متر (۱۸۱۱ فوت)
جمعیت (2013-12-31): جمعیت (2013-12-31)
 • کل: ۲٬۲۱۶
 • تراکم: ۱۱۰/کیلومتر مربع (۲۸۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: 86492
کدهای شماره‌گیری: 08206
پلاک خودرو: LL
وبگاه: www.egling.com
اگلینگ ان در پار (به آلمانی: Egling an der Paar) یک شهر در آلمان است که در بایرن واقع شده‌است.
خصوصیات

اگلینگ ان در پار ۲۰٫۷۷ کیلومترمربع مساحت دارد ۵۵۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بخش اندراپا

مکان در Apurímac, 23x15px|border |alt=|link= پرو
| Andarapa | Andarapa |
| --- | --- |
بخش: بخش
Region: Apurímac
Province: Andahuaylas
تاسیس‌شده: March 14, 1941
پایتخت: Andarapa
حکومت: حکومت
 • شهردار: Agapito Leguia Guzman
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۷۲٫۰۵ کیلومتر مربع (۶۶٫۴۳ مایل مربع)
ارتفاع: ۲٬۹۳۵ متر (۹۶۲۹ فوت)
جمعیت (2005 census): جمعیت (2005 census)
 • کل: ۷٬۷۷۵
 • تراکم: ۴۵/کیلومتر مربع (۱۲۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (PET)
UBIGEO: 030202
بخش اندراپا (به اسپانیایی: Andarapa District) یک سکونتگاه مسکونی در پرو است که در منطقه اپوریماک واقع شده‌است.
خصوصیات

بخش اندراپا ۱۷۲٫۰۵ کیلومترمربع مساحت و ۷٬۷۷۵ نفر جمعیت دارد و ۲٬۹۳۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مولتان

مکان در 23x15px|border |alt=|link= پنجاب
| مولتان مُلتان | مولتان مُلتان |
| --- | --- |
کلان‌شهر: کلان‌شهر
مولتان: مولتان
نام مستعار: شهر مقدسان: نام مستعار: شهر مقدسان
مولتانموقعیتی در پاکستاننمایش نقشه پاکستانمولتانمولتان (Punjab, Pakistan)نمایش نقشه Punjab, Pakistan: مولتانموقعیتی در پاکستاننمایش نقشه پاکستانمولتانمولتان (Punjab, Pakistan)نمایش نقشه Punjab, Pakistan
مختصات: ۳۰°۱۱′۵۲″ شمالی ۷۱°۲۸′۱۱″ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۱۹۷۷۸°شمالی ۷۱٫۴۶۹۷۲°شرقی﻿ / 30.19778; 71.46972: مختصات: ۳۰°۱۱′۵۲″ شمالی ۷۱°۲۸′۱۱″ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۱۹۷۷۸°شمالی ۷۱٫۴۶۹۷۲°شرقی﻿ / 30.19778; 71.46972
بخش:  پنجاب (پاکستان)
ناحیه‌های پاکستان: ناحیه ملتان
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۰۲ مایل مربع (۷۸۱ کیلومتر مربع)
بیشترین ارتفاع: ۴۲۳ ft فوت (۱۲۹ m متر)
جمعیت (۲۰۱۷): جمعیت (۲۰۱۷)
 • کل: ۱۸۷۱۸۴۳
 • تراکم: ۲٬۳۹۶٫۷/مایل مربع (۹۲۵٫۴/کیلومتر مربع)
 • نام اهلیت: مولتانی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۰۵:۰۰ (ساعت رسمی پاکستان)
کد منطقه: ۰۶۱
مولتان (در اردو: ملتان) یکی از شهرهای استان پنجاب در کشور پاکستان و مرکز ناحیه مولتان است. این شهر در بخش جنوبی استان جای دارد.
این شهر با جمعیت ۱٬۴۲۳٬۹۱۹ نفر (برآورد سال ۲۰۰۷) ششمین شهر بزرگ پاکستان به‌شمار می‌آید. جمعیت ناحیه مولتان در سال ۱۹۹۸ بالغ بر ۳٫۸ میلیون نفر بوده است.
مولتان به عنوان شهر صوفیان بزرگ و زیارتگاه‌ها شناخته می‌شود.
پویان شعله‌ور

| پویان شعله‌ور | پویان شعله‌ور |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۶۱ تهران
ملیت: ایرانی
تحصیلات: کارشناسی سینما
پیشه: تدوین‌گر
سال‌های فعالیت: ۱۳۹۰ تاکنون
پویان شعله‌ور (زادهٔ ۱۳۶۱، تهران) تدوین‌گر اهل ایران است. او فارغ‌التحصیل کارشناسی سینما (گرایش کارگردانی) از دانشگاه سوره است.
پویان شعله‌ور تدوینگر بیش از ۴۰ فیلم است از جمله کوکتل مولوتوف (فیلم ۱۴۰۲) و مثل بچه آدم، قمارباز، اشیاء گمشده، دیدن، روتوش، دختری در میان اتاق، سایه فیل، مادرمرده، آگهی فروش، آرا ، هرگز گاهی همیشه، آبی میشود … و فیلم‌های بلند قیچی، کله‌سرخ، شیرجه بزرگ، بوتاکس، ملاقات خصوصی، یادگار جنوب و آه سرد را برعهده داشته و عضو هیئت انتخاب پانزدهمین جشنواره فیلم کوتاه نهال و عضو هیئت انتخاب بخش بین‌الملل سی و ششمین جشنواره فیلم کوتاه تهران بوده‌است.
جوایز و جشنواره‌ها

نامزد سیمرغ بلورین بهترین تدوین برای فیلم سینمایی گوزن های اتوبان در چهل و سومین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر(۱۴۰۳)
برنده بهترین تدوین برای فیلم کوتاه داستانی آبی می شود در جشن ایسفا (۱۴۰۱)
نامزد سیمرغ بلورین بهترین تدوین برای فیلم سینمایی یادگار جنوب در چهل و یکمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر(۱۴۰۱)
برنده بهترین تدوین برای فیلم کوتاه داستانی قمارباز در جشن خانه سینما (۱۳۹۴).
برنده بهترین تدوین فیلم کوتاه داستانی برای فیلم‌های کوتاه اشیاء گمشده و روتوش در جشنواره فیلم کوتاه تهران (۱۳۹۵).
برنده بهترین دستاورد هنری برای تدوین فیلم کوتاه داستانی مثل بچه آدم در جشنواره فیلم شهر (۱۳۹۸).
رخنه در خواب

| رخنه در خواب | رخنه در خواب |
| --- | --- |
کارگردان: بکتاش آبتین
تهیه‌کننده: بکتاش آبتین
فیلم‌بردار: فرشید آذری
تدوین‌گر: پناه‌برخدا رضایی
تاریخ‌های انتشار: تیر ۱۳۸۶
مدت زمان: ۲۱ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
رخنه در خواب یک فیلم مستند نیمه‌بلند به کارگردانی بکتاش آبتین و محصول تیر ۱۳۸۶ است که به زندگی و آثار شاعر آستارایی، منصور بنی‌مجیدی، می‌پردازد.
فیلم‌برداری این فیلم ۲۱ دقیقه‌ای را فرشید آذری به عهده داشته و تدوین آن بر عهدهٔ پناه‌برخدا رضایی بوده‌است.
داستان

نام این فیلم برگرفته از نام یکی از مجموعه‌های شعرِ بنی‌مجیدی است که پس از مرگش  مرگش هرگز مجوز چاپ نگرفت و منتشر نشد.  و به زندگی خصوصی، سوابق شعری و اجتماعی، آثار و همچنین زمان بستری بودن او در بیمارستان (به علت ابتلا به سرطان) می‌پردازد. در این فیلم مصاحبه‌هایی با شاعرانی نظیر علیرضا پنجه‌ای، موسی بندری، علیرضا بندری، علیشاه مولوی، اکبر اکسیر و یزدان سلحشور صورت گرفته‌است.
نمایش

رخنه در خواب در مرداد ۱۳۸۷ و پس از مرگ بنی‌مجیدی، در مراسم یادبود او در شهرهای آستارا و رشت به نمایش درآمد.
باب بکلاند

| باب بکلاند | باب بکلاند |
| --- | --- |
Backlund in April 2014: Backlund in April 2014
نام تولد: Robert Louis Backlund
زاده: ۱۴ اوت ۱۹۴۹ ‏(۷۵ سال) پرینستن، مینه‌سوتا
محل زندگی: Glastonbury, Connecticut, United States
همسر(ها): Corki Backlund (ا. ۱۹۶۷)
فرزندان: ۱
کشتی‌گیری حرفه‌ای: کشتی‌گیری حرفه‌ای
نام(های) رینگ: Bob Backlund Mr. Backlund
قد: ۶ فوت ۱ اینچ (۱۸۵ سانتیمتر)
وزن: ۲۳۴ پوند (۱۰۶ کیلوگرم)
معرفی: Princeton, Minnesota
مربی: Eddie Sharkey
آغاز: ۱۹۷۳
بازنشستگی: ۲۰۱۱
باب بکلاند (انگلیسی: Bob Backlund؛ زادهٔ ۱۴ اوت ۱۹۴۹) کشتی‌گیر کشتی حرفه‌ای، هنرپیشه، و کشتی‌گیر اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون تالار شهرت دبلیو دبلیو ای شده‌است.
اشتباه دوباره

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کارگردان: لئو مک‌کری
تهیه‌کننده: هال روچ
نویسنده: لوئیس آر. فاستر (داستان) لئو مک‌کری (داستان) اچ.ام. واکر (میان‌نویس)
فیلمنامه‌نویس: لئو مک‌کری
بازیگران: استن لورل اولیور هاردی دل هندرسون جک هیل آندرس راندولف چارلی هال فرد کلسی هری برنارد جوزفین کرول سام لافکین جک هیل
فیلم‌بردار: جک روچ جرج استیونز
تدوین‌گر: ریچارد سی. کریر
توزیع‌کننده: مترو گلدوین مایر
تاریخ‌های انتشار:  ۲۳ فوریه ۱۹۲۹ (۱۹۲۹-0۲-۲۳)  
مدت زمان: ۲۰ دقیقه
کشور: آمریکا
زبان: فیلم صامت با میان‌نویس انگلیسی
اشتباه دوباره (انگلیسی: Wrong Again) فیلمی در ژانر کمدی و زوج هنری به کارگردانی لئو مک‌کری است که در سال ۱۹۲۹ منتشر شد.
بازیگران

استن لورل
اولیور هاردی
دل هندرسون
جک هیل
چارلی هال
فرد کلسی
هری برنارد
جوزفین کرول
سام لافکین
جک هیل
دهشاد بالا

دهشاد بالا'''، روستایی از توابع [[بخش مرکزی شهرستان شهریار|بخش مرکزی]] [[شهرستان شهریار]] در [[استان تهران]] [[ایران]] است،روستای دهشاد بالا از شرق به [[نصیراباد بدر]]،از جنوب به [[دهشاد پایین]] ،از غرب به [[الورد]] و از شمال به [[اسکمان]] و [[بالابان]] مشرف میباشد،دهشاد بالا دارای اب و هوایی معتدل است ،همواره در فصل بهار هوایی مطبوع ،در تابستان هوایی گرم ،و در زمستان هوایی سرد دارد، این روستا بخاطر داشتن خاک حاصلخیز همواره یکی از قطب های اصلی بخش [[کشاورزی]] در شهرستان شهریار بوده است.به همین خاطر پیشه اصلی اهالی این روستا کشاورزی و باغ داری میباشد..خانواده های معروف این روستا عبارتند از خانواده یوسفی [[معنوی پور]] ، فلاح ، شمس ، قطب آبادی، زارع جعفری، زهرائی، تاجیک، چهارلنگ ، جباری ،بهزادی، شریفی،شیرازی،آقایی که و اکثر آنها مهاجرانی از شهرهای [[شهربابک]] [[انار (کرمان)|انار]] از استان کرمان و [[یزد]] میباشند در بین آنها مهاجرینی از اقوام [[بختیاری]] نیز وجود دارد که به این مکان مهاجرت کرده اند. نام این روستا که بعد ها به دو روستای در ابتدا نامهای ده شاه بالا بوده است که بعد ها به نام دهشاد بالا تغییر نام داده است .نمساحتمساحت دهشاد بالا در حدود ۲۲۲ هکتار میباشد که از اراضی موقوفه میباشد.پلاک ثبتی دهشاد بالا ۵۷ اصلی میباشد.'''
مکان
| دهشاد بالا | دهشاد بالا |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۵°۳۶′۳۶″ شمالی ۵۱°۸′۳″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۶۱۰۰۰°شمالی ۵۱٫۱۳۴۱۷°شرقی﻿ / 35.61000; 51.13417: مختصات: ۳۵°۳۶′۳۶″ شمالی ۵۱°۸′۳″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۶۱۰۰۰°شمالی ۵۱٫۱۳۴۱۷°شرقی﻿ / 35.61000; 51.13417
استان: تهران
شهرستان: شهریار
بخش: بخش مرکزی
دهستان: رزکان
جمعیت: ۳۰۶۵ نفر
جمعیت

این روستا در دهستان رزکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳٬۰۶۵ نفر (۷۶۰خانوار) بوده‌است.
بخش انداهوایلاس

District در Apurímac, 23x15px|border |alt=|link= پرو
| Andahuaylas | Andahuaylas |
| --- | --- |
District: District
Region: Apurímac
Province: Andahuaylas
پایتخت: انداهوایلاس
حکومت: حکومت
 • شهردار: Victor Manuel Molina Quintana
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۷۰٫۰۳ کیلومتر مربع (۱۴۲٫۸۷ مایل مربع)
ارتفاع: ۲٬۹۲۶ متر (۹۶۰۰ فوت)
جمعیت (2005 census): جمعیت (2005 census)
 • کل: ۳۴٬۰۸۷
 • تراکم: ۹۲/کیلومتر مربع (۲۴۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (PET)
UBIGEO: 030201
وبگاه: muniandahuaylas.gob.pe
بخش انداهوایلاس (به اسپانیایی: Andahuaylas District) یک سکونتگاه مسکونی در پرو است که در منطقه اپوریماک واقع شده‌است.
خصوصیات

بخش انداهوایلاس ۳۷۰٫۰۳ کیلومترمربع مساحت و ۳۴٬۰۸۷ نفر جمعیت دارد و ۲٬۹۲۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پارک ملی برینگیا

| پارک ملی برینگیا | پارک ملی برینگیا |
| --- | --- |
رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: II (پارک ملی): رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: II (پارک ملی)
موقعیت پارک: موقعیت پارک
fa (in English: Expected satiety): fa
مکان: ناحیه خودگردان چوکوتکا
نزدیک‌ترین شهر: آنادیر
مختصات: ۶۴°۲۲′ شمالی ۱۷۳°۱۸′ شرقی﻿ / ﻿۶۴٫۳۶۷°شمالی ۱۷۳٫۳۰۰°شرقی﻿ / 64.367; 173.300
مساحت: ۳۰٬۵۳۲ کیلومتر مربع (۱۱٬۷۸۸ مایل مربع)
تاسیس‌شده: ۲۰۱۳ (۲۰۱۳)
هیئت حاکمه: وزارت محیط زیست روسیه
وبگاه: park-beringia.ru/en
پارک ملی برینگیا (انگلیسی: Beringia National Park) یک پارک ملی در ناحیه خودگردان چوکوتکای کشور روسیه است.
تا ۱۱٬۰۰۰ سال پیش از میلاد، قلمرو این پارک توسط یک پل خشکی به نام «برینگیا» به آمریکای شمالی متصل بود. در سمت شرقی، در آلاسکا، منطقه حفاظت شده ملی پل خشکی برینگ قرار دارد که توسط سازمان پارکهای ملی ایالات متحده اداره می‌شود. گفتوگوهایی بین آمریکا و روسیه دربارهٔ ادغام این دو پارک و ایجاد یک «پارک فرامرزی» انجام شده است، اما تاکنون هیچ توافق رسمی صورت نگرفته است.
بیشتر جمعیت پراکنده این منطقه را مردم بومی چوکچی یا یوپیک تشکیل می‌دهند. این پارک در سال ۲۰۱۳ به عنوان یک پارک ملی رسمیت یافت.
این پارک در دو ناحیه از شبه جزیره چوکوتسکی گسترده شده است: ناحیه پراویدنسکی در جنوب و ناحیه چوکوتسکی در شمال. توپوگرافی آن شامل توندرای نیمه قطبی مرتفع ساحلی است. کوه‌های این منطقه ارتفاع متوسطی دارند (به‌طور میانگین ۹۰۰ متر) که بلندترین آنها کوه ایشخودنایا با ۱۱۹۴ متر ارتفاع است. همچنین دشتهای توندرایی وسیعی در این منطقه وجود دارد.
برینگیا در منطقهٔ اکولوژیکی توندرای برینگ قرار دارد. این منطقه دارای آب و هوای نیمه قطبی بدون فصل خشک (بر اساس طبقه‌بندی اقلیمی کوپن: Dfc) است.
این آب و هوا با تابستان‌های معتدل (فقط ۱ تا ۳ ماه با دمای بالاتر از ۱۰°C یا ۵۰٫۰°F) و زمستان‌های سرد و پربارش (با سردترین ماه زیر −۳°C یا ۲۶٫۶°F) مشخص می‌شود. ژانویه سردترین ماه با دمای متوسط −۲۲٫۶°C (−۸٫۷°F) در آنادیر و جولای گرمترین ماه با دمای متوسط °۱۱٫۶ است.
سید کاظم دلخوش اباتری

| سیدکاظم دلخوش اباتری | سیدکاظم دلخوش اباتری |
| --- | --- |
نماینده مجلس شورای اسلامی   دوره‌های هفتم، هشتم،   دهم و یازدهم مجلس شورای اسلامی: نماینده مجلس شورای اسلامی   دوره‌های هفتم، هشتم،   دهم و یازدهم مجلس شورای اسلامی
دوره مسئولیت ۱۳۹۵ – ۱۴۰۳: دوره مسئولیت ۱۳۹۵ – ۱۴۰۳
پس از: حمیدرضا خصوصی ثانی
پیش از: سعید رحمت‌زاده
دوره مسئولیت ۱۳۸۳ – ۱۳۹۱: دوره مسئولیت ۱۳۸۳ – ۱۳۹۱
پس از: محمدتقی رنجبر چوبه
پیش از: حمیدرضا خصوصی ثانی
حوزه انتخاباتی: صومعه‌سرا
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۴۰ خورشیدی صومعه سرا، گیلان، ایران
ملیت:  ایران
پیشه: سیاستمدار
وبگاه: Skdelkhosh.ir
سید کاظم دلخوش اباتری (زادهٔ ۱۳۴۰ در صومعه سرا)  نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ صومعه‌سرا در دوره یازدهم مجلس شورای اسلامی و سخنگوی کمیسیون اقتصادی مجلس  در این دوره از مجلس بود و معاون تقنینی معاون پارلمانی رئیس جمهور است. او پیشتر در دوره‌های هفتم و هشتم و دهم نیز نمایندهٔ این حوزه بوده‌است. دلخوش از تکنوکراتهای اقتصادی ایران محسوب شده و در دوران نمایندگی نائب رئیس کمیسیون اقتصاد نیز بوده‌است.
دلخوش در سال ۱۳۹۰ کاندیدای نهمین دوره مجلس شورای اسلامی بود اما حایز اکثریت آرا نشد و با اختلاف از راه یافتن به مجلس نهم بازماند، اما وی از بدنه مجلس جدا نشد و با حکم علی لاریجانی عضو هیئت بررسی و تطبیق مصوبات دولت با قوانین در مجلس شد، وی همچنین با حکم وزیر اقتصاد معاون نظارتی بیمه مرکزی کل کشور شد.
پس از شکست دلخوش در انتخابات سال ۹۰ وب‌سایت‌های خبری با توجه به فعالیت چشمگیر وی در مجلس نهم اینچنین نوشتند، که تنها حوزه‌ای که دلخوش می‌توانست در آنجا کاندید شود و رای نیاورد زادگاه وی بود.[نیازمند منبع] وی متأهل دارای همسر و دو فرزند بوده و در حال حاضر ساکن تهران و دانشجوی دوره دکتری اقتصاد می‌باشد.
دلخوش در سال ۱۳۹۲ کاندید ریاست دیوان محاسبات کشور شد و همزمان به عنوان گزینه اصلی تصدی ریاست بیمه مرکزی کل کشور نیز مطرح شد.
با روی کار آمدن دولت چهاردهم، دلخوش با حکم شهرام دبیری، به سمت معاون تقنینی معاونت امور مجلس دولت منصوب شد.
کریشتوف کیشلوفسکی

| کریشتوف کیشلوفسکی | کریشتوف کیشلوفسکی |
| --- | --- |
کریشتوف کیشلوفسکی: کریشتوف کیشلوفسکی
زادهٔ: ۲۷ ژوئن ۱۹۴۱ ورشو، لهستان
درگذشت: ۱۳ مارس ۱۹۹۶ (۵۴ سال) ورشو، لهستان
ملیت:  لهستان
پیشه: کارگردان فیلم‌نامه‌نویس
کریشتوف کیشلوفسکی (لهستانی: Krzysztof Kieślowski؛ (۲۷ ژوئن ۱۹۴۱ - ۱۳ مارس ۱۹۹۶) کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس اهل لهستان بود.
جوانی

کیشلوفسکی در شهر ورشو به دنیا آمد. اما دوران کودکی‌اش در چند شهر کوچک لهستان گذشت؛ زیرا همراه با پدر مهندسش که مبتلا به سل بود، در پی بهبودی به شهرهای مختلفی می‌رفت. در شانزده‌سالگی در یک دورهٔ آموزش آتش‌نشانی شرکت کرد؛ ولی پس از ۳ ماه آن را رها کرد. در سال ۱۹۵۷ بدون آنکه هدف شغلی خاصی را مدنظر داشته باشد، وارد دانشکدهٔ فنی تئاتر ورشو شد؛ زیرا یکی از اقوامش آنجا را اداره می‌کرد. سپس تصمیم گرفت کارگردان تئاتر شود، اما چون مدرک لیسانس لازم برای تحصیل در دورهٔ کارگردانی را نداشت، تحصیل در سینما را به‌عنوان قدم میانی انتخاب کرد.
کیشلوفسکی علاقه‌مند به تحصیل در مدرسه ملی فیلم ووچ بود جایی که دو کارگردان دیگر لهستانی، آندری وایدا و رومن پولانسکی را تربیت کرده بود. بعد از ترک کالج و کار خیاطی تئاتر، دو بار برای ورود به مدرسهٔ فیلم لودز درخواست فرستاد و رد شد. در این حین به منظور نرفتن به خدمت سربازی دانشجوی هنر شد. سپس یک رژیم غذایی سخت گرفت تا معافیت پزشکی بگیرد. پس از چند ماه تلاش برای سربازی نرفتن بالأخره برای بار سوم مدرسهٔ لودز درخواست او را پذیرفت.
او در سال‌های ۱۹۶۴ تا ۱۹۶۸ در مدرسهٔ لودز مشغول به تحصیل بود، در دوره‌ای با درجهٔ نسبتاً بالایی از آزادی هنری. پس از آن کیشلوفسکی، علاقه‌اش را به تئاتر از دست داد و تصمیم گرفت فیلم مستند بسازد.
مستندها

مستندهای کیشلوفسکی در این دوره بیشتر به زندگی روزمرهٔ شهروندان، کارگران و سربازان می‌پرداخت. اگرچه او آشکارا فیلم‌ساز سیاسی نبود، اما زود متوجه شد که تلاش برای ارائهٔ تصویری دقیق از زندگی مردم لهستان، او را با حکومت درخواهد انداخت. فیلم تلویزیونی‌اش کارگران ۷۱ که تصویرگر کارگرانی بود که دربارهٔ دلایل اعتصابات سال ۱۹۷۰ بحث می‌کردند، با سانسور فراوان به نمایش درآمد.
پس از کارگران ۷۱، او در فیلم شرح زندگی نگاهش را مستقیماً معطوف به مقامات حکومتی کرد. فیلم شرح زندگی، ترکیبی بود از نمایش مستند گردهمایی دفتر مرکزی حزب کمونیست و داستانی خیالی دربارهٔ مردی که مقامات او را بازجویی می‌کنند. اگرچه کیشلوفسکی معتقد بود فیلم پیامی ضد اقتدارگرایی دارد، اما همکارانش او را به همکاری با حکومت در طول تولید فیلم متهم کردند.
او بعدها گفت که به دو دلیل مستند را کنار گذاشته‌است: سانسور کارگران ۷۱ که باعث تردید او در چگونگی بیان حقیقت در یک تمامیت‌خواه شد، و حادثه‌ای هنگام ساختن ایستگاه (۱۹۸۱)، که باعث شد قسمت‌هایی از فیلم به‌عنوان مدرک در یک پروندهٔ جنایی استفاده شود. فیلمِ داستانی به او آزادی هنری می‌داد و می‌توانست زندگی روزمره را صادقانه‌تر به تصویر بکشد.
فیلمسازی در لهستان

اولین فیلم غیر مستند کیشلوفسکی کارکنان (۱۹۷۵) بود. فیلمی که برای تلویزیون ساخته شده بود و اولین جایزه را برای او از جشنواره مانهایم به‌ارمغان آورد. این فیلم و فیلم بعدی‌اش زخم هر دو دربارهٔ واقعیت‌های اجتماعی بودند. کارکنان با الهام از تجربیات اولیه‌اش در دانشکدهٔ فنی تئاتر، دربارهٔ مهندسانی بود که روی ساخت یک صحنهٔ نمایش کار می‌کردند و زخم، تغییر و تحولات در یک شهر کوچک را پس از اجرای یک طرح صنعتی بدون برنامه‌ریزی درست نشان می‌داد. این فیلم‌ها با شیوه‌ای مستندگونه و با بازیگران غیرحرفه‌ای بسیار ساخته شدند و همچون فیلم‌های قبلی‌اش با بیانی غیرصریح، تصویرگر زندگی روزمره زیر سلطهٔ یک سیستم رو به اضمحلال بود.
شیفتۀ دوربین ساختهٔ ۱۹۷۹ (برندهٔ جایزهٔ اصلی از جشنواره بین‌المللی فیلم مسکو) و بخت کور ساختهٔ ۱۹۸۱ فیلم‌هایی در همان خط فکری بودند. با این تفاوت که این‌بار بیشتر تمرکز این دو فیلم، به‌جای یک جامعه، بر انتخاب‌های اخلاقی یک شخصیت انسانی بود. در همین دوران کیشلوفسکی همراه با چند کارگردان دیگر لهستانی از جمله آندری وایدا به‌عنوان اعضای جنبش رهایی مطرح شدند. جنبشی که به دغدغه‌های اخلاقی در سینما معقتد بود. ارتباط او با این کارگردانان توجه دولت لهستان را برانگیخت و باعث سانسور و فیلمبرداری یا تدوین مجدد فیلم‌های او در این دوران شد. فیلم بخت کور تا شش سال پس از ساخت، امکان نمایش داخلی پیدا نکرد.
پایانی نیست ساختهٔ ۱۹۸۴ شاید اولین فیلم صریح سیاسی او باشد. این فیلم نمایشگر دادگاه‌های سیاسی در لهستان در زمان حکومت نظامی، از دید روح یک وکیل و همسر بیوه‌اش است. هم دولت و هم مخالفان از فیلم به‌شدت انتقاد کردند. این فیلم آغازگر دوران همکاری نزدیک او با دو نفر بود، یکی کشیشتف پیسیویچ (فیلم‌نامه‌نویس) و دیگری زبیگنیف پرایسنر (آهنگساز). پیسیویچ یک وکیل دادگستری بود. کیشلوفسکی در جریان تحقیقات دربارهٔ دادگاه‌های سیاسی زمان حکومت نظامی، برای ساختن فیلم مستند در همین باره با او آشنا شده بود. او فیلمنامه‌نویس اصلی آثار بعدی کیشلوفسکی شد. پرایسنر نیز آهنگساز اغلب آثار بعدی کیشلوفسکی شد. موسیقی پرایسنر برای فیلم پایانی نیست و بیشتر مجموعه فیلم‌های کیشلوفسکی امتیاز محسوب می‌شد. این موسیقی نقش برجسته‌ای در فیلم‌های کیشلوفسکی داشت.
ده فرمان (۱۹۸۸) مجموعه‌ای‌ست از ده فیلم کوتاه که در مجتمع آپارتمانی در ورشو فیلمبرداری شده‌است. هر یک براساس یکی از فرمان‌های «ده فرمان» موسی، برای تلویزیون لهستان و با سرمایه‌گذاری آلمان غربی ساخته شد. این مجموعه در حال حاضر یکی از بهترین مجموعه فیلم‌های تحسین‌شده توسط منتقدان در همهٔ دوران‌هاست. کیشلوفسکی و کشیشتف پیسیویچ فیلمنامه‌نویسان مجموعه بودند و قرار بود ده کارگردان مختلف این ده قسمت را بسازند. اما کیشلوفسکی متوجه شد که نمی‌تواند از کنترل کردن این پروژه دست بکشد و آن را به دیگران بسپارد. سرانجام تمام قسمت‌ها را او کارگردانی کرد و تنها مدیران فیلمبرداری متفاوت بودند. اپیزود پنجم و ششم به‌صورت جداگانه و با مدت زمان بیشتر با نام‌های «فیلمی کوتاه دربارهٔ کشتن» و «فیلمی کوتاه دربارهٔ عشق» ساخته شدند. او قصد داشت اپیزود نهم را هم به‌صورت مستقل و با نام «فیلمی کوتاه دربارهٔ حسادت» بسازد، اما خستگی مانع از آن شد که او در کمتر از یک سال ۱۳ فیلم بسازد.
فیلمسازی در خارج از لهستان

چهار فیلم آخر کیشلوفسکی تهیه‌کنندگان خارجی داشت. بیشتر با سرمایه‌گذاری فرانسه و به‌ویژه با تهیه‌کنندگی مارین کارمیتز. این فیلم‌ها متکی بر اخلاق و امور ماورایی بودند. مشابه مسیر داستانی ده فرمان و شانس کور اما در سطح انتزاعی بیشتر، بازیگران کمتر، داستان‌های فرعی بیشتر و توجه کمتر به اجتماع. «لهستان» در این فیلم‌ها اغلب از دید یک اروپایی غیر لهستانی به نمایش درمی‌آمد. هر چهار فیلم با کمی اختلاف با موفقیت تجاری روبه‌رو شدند.
اولین آنها زندگی دوگانه ورونیکا (۱۹۹۰) با بازی ایرن ژاکوب بود. موفقیت تجاری این فیلم به او اجازه داد تا سرمایهٔ لازم برای ساخت آرزوی خودش (ساخت سه‌گانهٔ سه رنگ) را فراهم سازد. آثاری بسیار تحسین‌شده پس از ده فرمان. این سه فیلم جوایز جهانی بسیاری را برای او به‌ارمغان آوردند. از جمله شیر طلایی بهترین فیلم و شیر نقره‌ای بهترین کارگردان از جشنوارهٔ ونیز و خرس طلایی بهترین کارگردان از جشنوارهٔ برلین همراه با سه بار نامزدی اسکار بهترین فیلم خارجی. سه‌گانه‌ای که دستاوردی مهم در سینمای مدرن به‌حساب می‌آیند.
درگذشت

کیشلوفسکی در ۵۴ سالگی در ۱۳ مارس ۱۹۹۶ در حین عمل باز قلب، از حملهٔ قلبی درگذشت و در گورستان پوونسکوفسکی در ورشو به خاک سپرده شد.
قبر او در قطعهٔ مخصوص شمارهٔ ۲۳ قرار دارد و مجسمه‌ای از هر دو دست او که همان شکل معروف کادر دوربین فیلمبرداری را تشکیل می‌دهند بر روی آن قرار دارد. مجسمه‌ای کوچک از جنس سنگی سیاه‌رنگ بر پایه‌ای با ارتفاع یک متر. روی سنگ قبر هم نام، سال تولد و درگذشت نوشته شده‌است. از او و همسرش ماریا، دخترش مارتا به یادگار مانده‌است.
او پس از گذشت سال‌ها از درگذشتش همچنان یک از کارگردانان مهم و اثرگذار اروپایی است که آثارش در جهان تدریس می‌شوند. در سال ۱۹۹۳ کتاب کیشلوفسکی از زبان کیشلوفسکی که توصیفی از زندگی و آثار او بر پایهٔ گفت‌وگوهایش با دانیوش استوک است، به چاپ رسید. همچنین فیلمی بر اساس زندگی او با نام کریستوف کیشلوفسکی: من آدم متوسطی هستم (۱۹۹۵) به کارگردانی کریستوف ویرزبیکی ساخته شده‌است.
اگرچه او می‌گفت که پس از ساخته‌شدن سه رنگ می‌خواهد بازنشسته شود، ولی روی سه‌گانه‌ای جدید با فیلمنامه‌ای از پیسویچ دربارهٔ بهشت، دوزخ، برزخ بر پایهٔ کمدی الهی اثر «دانته» کار می‌کرد. فیلمنامه همانند ده فرمان برای کارگردانی شخص دیگری نوشته شده بود، اما با مرگ نابهنگام او مشخص نشد چه زمانی او این بازنشستگی خودخواسته را پایان خواهد داد و خودش این سه‌گانه را کارگردانی خواهد کرد. تنها فیلمنامهٔ کامل این سه‌گانه بهشت بود که تام تیکور آن را در سال ۲۰۰۲ ساخت و در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو به نمایش درآمد. از دو فیلم دیگر در زمان درگذشت او فقط ۳۰ صفحه پیش‌نویس باقی مانده بود. کشیشتف پیسیویچ آنها را کامل کرد و در سال ۲۰۰۵ کارگردان بوسنیایی دانیس تانویچ جهنم را با بازی «امانوئل برت» کارگردانی کرد.
کارگردان و بازیگر لهستانی یرژی اشتور که در چند فیلم او بازی کرده بود و فیلمنامه‌نویس اصلی شیفته دوربین نیز بود اقتباس خودش را از فیلمنامهٔ فیلم‌نشدهٔ حیوان بزرگ در سال ۲۰۰۰ به فیلم درآورد.
کتاب زندگی‌ام همه‌چیز من است، سلسله گفت‌وگوهای کیشلوفسکی با رسانه‌های لهستانی و غیر لهستانی است که آنا مارچینوفسکا که سال‌ها در ایران زندگی کرده، آن را برای آشنایی بیشتر ایرانیان با شخصیت فیلمساز لهستانی، گردآوری و ترجمه کرد.
فیلم‌شناسی

| نام فیلم | سال | توضیحات |
| --- | --- | --- |
| از شهر ووچ | ۱۹۶۶ | فیلم مستند |
| من سرباز بودم | ۱۹۷۰ | فیلم مستند |
| کارگران ۷۱: در نبود ما، چیزی درباره ما نیست | ۱۹۷۱ | فیلم مستند |
| راهروی زیرزمینی | ۱۹۷۳ | تلویزیونی |
| عشق اول | ۱۹۷۴ | فیلم مستند |
| سوابق کاری | ۱۹۷۵ | فیلم مستند |
| بیمارستان | ۱۹۷۶ | فیلم مستند |
| کارکنان | ۱۹۷۶ | تلویزیونی (TV) |
| زخم | ۱۹۷۶ |  |
| نمی‌دانم | ۱۹۷۷ | فیلم مستند |
| از دید یک نگهبان شب | ۱۹۷۸ | فیلم مستند |
| شیفته دوربین | ۱۹۷۹ |  |
| سرهای سخنگو | ۱۹۸۰ | فیلم مستند |
| ایستگاه | ۱۹۸۰ | فیلم مستند |
| صلح | ۱۹۸۰ | تلویزیونی (TV) |
| بخت کور | ۱۹۸۱ |  |
| روز کوتاه کاری | ۱۹۸۱ | تلویزیونی (TV) |
| پایانی نیست | ۱۹۸۵ |  |
| فیلمی کوتاه درباره کشتن | ۱۹۸۸ |  |
| فیلمی کوتاه درباره عشق | ۱۹۸۸ |  |
| ده فرمان | ۱۹۸۹ | تلویزیونی |
| زندگی دوگانه ورونیکا | ۱۹۹۱ |  |
| سه رنگ: آبی | ۱۹۹۳ |  |
| سه رنگ: سفید | ۱۹۹۴ |  |
| سه رنگ: قرمز | ۱۹۹۴ |  |
فیلم‌شناسی > سریال

ده فرمان (مجموعه تلویزیونی)
سنگ قبر کیشلوفسکی
یاکوولف یاک-۴۸

| یاکوولف یاک-۴۸ | یاکوولف یاک-۴۸ |
| --- | --- |
کاربری: جت دوموتوره، جت تجاری
کشور سازنده:  روسیه
تولیدکننده: یاکوولف
وضعیت: لغو شده
تعداد ساخته‌شده: ۰
یاکوولف یاک-۴۸ (به روسی: Яковлев Як-48) یک جت تجاری دو موتوره ساخت شوری است که در سال ۱۹۸۹ تولید شده‌است.
طراحی و توسعه

یاکوولف یاک-۴۸ در سال ۱۹۸۹ به عنوان یک جت تجاری دوربرد توسعه یافت که قادر بود تا ۸ مسافر را در خود جای دهد و از نیویورک به پاریس سفر کند. پس از تکمیل طراحی، توسعه به سرعت ادامه یافت.