stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
نیروگاه هسته‌ای
پسماند هسته‌ای نیروگاه‌ها > حوادث هسته‌ای > حادثه فوکوشیما (۲۰۱۱)

مقالهٔ اصلی: حادثه فوکوشیما
حادثه نیروگاه فوکوشیما دای‌ایچی ، در ۱۱ مارس ۲۰۱۱ و در پی زلزله 9.1 ریشتری و سونامی پیامد آن در ژاپن رخ داد. طی این حادثه از ۶ نیروگاه BWR فوکوشیما داییچی، ۳ نیروگاه که در حال کار بودند در اثر قطع برق شبکه و از کار افتادن دیزل‌های اضطراری آسیب جدی دیده و دچار ذوب قلب شدند. همچنین استخر سوخت‌های مصرف شده رآکتور شماره ۴ نیز با قطع خنک‌کاری و آسیب سوخت‌ها مواجه شد. انفجار هیدروژن در واحدهای شماره ۱ و ۳ باعث آسیب به ساختمان رآکتور و امکان نشت مواد رادیواکتیو به خارج از آن شد. این اولین حادثه مخرب هسته‌ای در دنیاست که در آن ۳ رآکتور آسیب جدی می‌بینند. مقادیری مواد رادیواکتیو به اقیانوس و هوا آزاد شده‌است و تخمین زده می‌شود مقدار مواد رادیواکتیو وارد شده به محیط حدود ۱۰ درصد حادثه چرنوبیل خواهد بود.
نیروگاه‌های هسته‌ای در ایران

مقالهٔ اصلی: برنامه هسته‌ای ایران
برنامه هسته‌ای ایران در دهه ۱۹۵۰ با کمک ایالات متحده به عنوان بخشی از برنامه «اتم برای صلح» آغاز شد.
اما به دلیل مناقشات به وجود آمده بعد از انقلاب ایران مشکلاتی در زمینه بهره‌برداری آن رخ داد. در حال حاضر تنها نیروگاه اتمی ایران در بوشهر توسط روس‌ها راه‌اندازی شده‌است.
در سپتامبر ۲۰۱۱ نیروگاه اتمی بوشهر به مدار تولید برق ایران وصل شد.
منابع تأمین انرژی الکتریکی در بین سال‌های ۱۹۸۰ تا ۲۰۳۰:
  مایعات
  زغال‌سنگ
  گاز طبیعی
  قابل بازیافت
  هسته‌ای
تیم دانشگاه شیکاگو برای ساخت رآکتور هسته‌ای. زیلارد و فرمی هر دو در عکس دیده می‌شوند.
نخستین لامپ‌های برقی که توسط انرژی هسته‌ای روشن شدند. آزمایشگاه ملی آیداهو
نمودار پیشینه استفاده از انرژی هسته‌ای. همان‌طور که در نمودار مشخص است رشد استفاده از انرژی هسته‌ای در اواسط دهه ۱۹۸۰ به شدت کاهش یافته‌است.
نیروگاه هسته‌ای ایکاتا در ژاپن فاقد برج‌های خنک‌کننده‌است و تبادل حرارت را به‌طور مستقیم با آب اقیانوس انجام می‌دهد.
تاسیسات نیروگاه هسته‌ای ایندین پوینت در ایالت نیویورک

نمودار چرخه سوخت هسته‌ای (۱)این چرخه با استخراج سوخت از معادن آغاز می‌شود(۲)سوخت به نیروگاه‌های هسته‌ای فرستاده می‌شود، پس از پایان عمر سوخت، سوخت به تأسیسات بازفراوری فرستاده می‌شود(۳)یا آنکه برای انبار شدن به انبار ضایعات اتمی فرستاده می‌شود(۴)در فرایند باز فراوری تا ۹۵٪ از سوخت مصرف شده دوباره به چرخه بازمی‌گردد.
تخمین مقدار اورانیوم
  ذخایر زیرزمینی
  منابعی که اکنون اقتصادی هستند
  تخمین مقداری که هنوز کشف نشده‌است
  مجموع همه در سال ۲۰۰۴
  منابع غیرقراردادی
یک نیروگاه هسته‌ای
ناو هواپیمابر با رانش هسته‌ای در سال ۱۹۶۴
noicon
Spoken Wikipedia
وامدروپ

| وامدروپ | وامدروپ |
| --- | --- |
town: town
Vamdrup church: Vamdrup church
وامدروپThe location of Vamdrup in Denmark: وامدروپThe location of Vamdrup in Denmark
مختصات: ۵۵°۲۵′۴۸″شمالی ۹°۱۷′۱۵″شرقی﻿ / ﻿۵۵٫۴۲۹۹۹°شمالی ۹٫۲۸۷۴۰°شرقی﻿ / 55.42999; 9.28740: مختصات: ۵۵°۲۵′۴۸″شمالی ۹°۱۷′۱۵″شرقی﻿ / ﻿۵۵٫۴۲۹۹۹°شمالی ۹٫۲۸۷۴۰°شرقی﻿ / 55.42999; 9.28740
کشور: دانمارک
منطقه: استان سوددانمارک
شهرستان: Kolding
مساحت: مساحت
 • شهری: ۴٫۴۴ کیلومتر مربع (۱٫۷۱ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۲۰): جمعیت (۲۰۲۰)
 • شهری: ۴۸۶۹
 • تراکم شهری: ۱۱۰۰/کیلومتر مربع (۲۸۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کد پستی: DK-6580 Vamdrup
وامدروپ (به لاتین: Vamdrup) یک منطقهٔ مسکونی در دانمارک است که در Kolding Municipality واقع شده‌است. وامدروپ ۴٫۴۴ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۸۶۹ نفر جمعیت دارد.
الیستر کوک

| اَلیستر کوکKBE | اَلیستر کوکKBE |
| --- | --- |
الیستر کوک در جریان یک مصاحبه در سال ۱۹۷۴ میلادی: الیستر کوک در جریان یک مصاحبه در سال ۱۹۷۴ میلادی
نام هنگام تولد: آلفرد کوک
زادهٔ: ۲۰ نوامبر ۱۹۰۸ سالفورد، منچستر بزرگ، لانکاشر، انگلستان
درگذشت: ۳۰ مارس ۲۰۰۴ (۹۵ سال) نیویورک، ایالات متحده آمریکا
علت مرگ: سرطان ریه
ملیت:  بریتانیایی  آمریکایی
شهروندی: بریتانیایی (تا سال ۱۹۴۱) آمریکایی (از سال ۱۹۴۱)
محل تحصیل: جیزز کالج، کمبریج دانشگاه ییل دانشگاه هاروارد
پیشه(ها): روزنامه‌نگار، مجری
همسر(ها): روث امرسون (۱۹۳۴–۱۹۴۴) جین وایت کوک (۱۹۴۶–۲۰۰۴)
فرزندان: ۲
الیستر کوک (انگلیسی: Alistair Cooke؛ ۲۰ نوامبر ۱۹۰۸ – ۳۰ مارس ۲۰۰۴) یک روزنامه‌نگار، شخصیت تلویزیونی و مجری اهل بریتانیا و ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به سه چهره ایو اشاره کرد.
وی از سال ۱۹۷۱ تا ۱۹۹۲ میلادی در شبکهٔ پی‌بی‌اس، نخستین مجریِ مجموعهٔ مسترپیس بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه پیبادی شده‌است.
کاروانسرای وهاب زاده

| کاروانسرای وهاب زاده | کاروانسرای وهاب زاده |
| --- | --- |
نام: کاروانسرای وهاب زاده
کشور: ایران
استان: استان کرمان
شهرستان: رفسنجان
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: کاروان‌سرا، سرای
دیرینگی: دوره قاجار
دورهٔ ساخت اثر: دوره قاجار
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۷۲۷۹
تاریخ ثبت ملی: ۱۲ بهمن ۱۳۸۱
کاروانسرای وهاب زاده مربوط به دوره قاجار است و در رفسنجان، محله قطب‌آباد، شمال خیابان معلم واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۲ بهمن ۱۳۸۱ با شمارهٔ ثبت ۷۲۷۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محمود کاشغری

| محمود کاشغری | محمود کاشغری |
| --- | --- |
آرامگاه محمود کاشغری در یوپال چین: آرامگاه محمود کاشغری در یوپال چین
زادهٔ: ۱۰۰۵ م. ۳۸۰ قمری کاشغر، خانات قراخانیان
درگذشت: ۱۱۰۲ م. ۴۷۷ قمری یوپال، خانات قراخانیان
مدفن: یوپال، چین
پیشه(ها): زبان‌شناسی، فرهنگ‌نویسی
دوره: قراخانیان، عباسیان
والدین: حسین کاشغری
محمود بن حسین بن محمود بن یوسف کاشغری (۱۰۰۵ میلادی، ۱۱۰۲ میلادی) زبانشناس، محقق و گردآورنده کامل‌ترین فرهنگ لغت تُرکی، کتاب دیوان لغات الترک می‌باشد.
خاستگاه

محمود ابن حسین ابن محمد الکاشغری در اواخر قرن چهارم هجری (حدود ۳۸۰ هجری قمری) در شهر کاشغر، خانات قراخانیان (چین امروزی) به دنیا آمد. پدرش حسین ابن محمد نوه هارون ابن حسن بن سلیمان بن بوقراخان حاکم برسغان بوده است.
خاندان و زاد و مرگ شیخ محمود کاشغری

اوملژان پرتساک Omeljan Pritsak نویسندهٔ مادهٔ قاراخانلیلار Karaxanlılar در «دائرةالمعارف اسلام»، دربارهٔ «محمودبن یوسف بغراخان» جد اعلای محمود کاشغری چنین می‌نویسد:
«محمودبن یوسف ملقب به قوام‌الدوله، خاقان بزرگی بود. تنها ۱۵ ماه (۴۴۸–۴۴۹) توانست حکومت کند و حکومت را به فرزند ارشدش حسین چاغری تگین وا سپرد. او، پدر محمود کاشغری، دانشمند زبان‌شناس آن روزگار بود»
آثار

معروفترین آثار محمود کاشغری دیوان لغات الترک نام دارد. این کتاب شامل موضوعاتی در رابطه با تاریخ، فرهنگ و زبان یک قوم است که در آن بنا به فرهنگ مردمان ترک تبار، ارزش‌های اخلاقی، الگوی رفتاری، جهان‌بینی ملت‌های ترک‌تبار در قرن یازدهم میلادی را به تصویر کشیده است. از این کتاب تنها یک نسخه خطی یافت شده است که به سال ۶۶۴ ق از روی نسخه دستنویس خود کاشغری استنساخ شده است.
نقشهٔ جهان در دیوان کاشغری (تصویری دست‌ساز و واضح‌تر از نقشه در )
میدان اتریش

میدان اتریش واقع در شهرک گلستان یکی از میدان‌های اصلی منطقه ۲۲ شهرداری تهران است که از سمت شمال و جنوب به  بلوار گلها اتصال دارد. خیابان بنفشه نهم جنوبی در امتداد شرق به ضلع جنوب غربی این میدان متصل است و خیابان بنفشه نهم شمالی در امتداد شرق از ضلع شمال شرقی این میدان منشعب می‌شود.
این میدان به شکل بیضی است و حدود ۵۰۰ متر مربع مساحت دارد.
میدان اتریش در شهریور سال ۱۳۹۴ شمسی هم زمان با سفر هاینتس فیشر، رئیس‌جمهور اتریش به تهران و با حضور او در منطقه ۲۲ شهرداری تهران نام‌گذاری شد.
زبان‌های فرمزی

| فرمزی | فرمزی |
| --- | --- |
اقوام:: بومیان تایوان (مردم فرمزی)
پراکنش:: تایوان
تبار:: آسترونزیاییفرمزی
زیرگروه‌ها::  فرمزی شرقی فرمزی شمال غربی دشت‌های غربی آتایالی بونون تسوئی روکای پویوما پایوان           
ایزو ۵–۶۳۹: fox
گلاتولوگ: None
خانواده‌های زبان‌های فرمزی پیش از استعمار: خانواده‌های زبان‌های فرمزی پیش از استعمار
زبان‌های فرمزی زبان‌های مردم بومی تایوان هستند. بومیان تایوان (آنهایی که حکومت به رسمیت می‌شناسد) در حال حاضر حدود ۲٪ از جمعیت این جزیره را تشکیل می‌دهند. با این حال، پس از سده‌ها تغییر زبانی، تعداد به مراتب کمتری هنوز می‌توانند به زبان اجدادی خود صحبت کنند. از حدود ۲۶ زبان بومیان تایوان، حداقل ده زبان منقرض شده‌اند، و چهار تای دیگر (شاید پنج تا) روبه‌مرگ هستند، چند تای دیگر تا حدی در معرض خطر هستند.
زبان‌های بومی تایوان در زبان‌شناسی تاریخی اهمیت دارند، از آنجایی که به احتمال زیاد تایوان خاستگاه کل خانواده زبانی آسترونزیایی است. به گفته زبان‌شناس رابرت بلاست زبان‌های فرمزی نه شاخه از ده شاخه‌های اصلی زبان‌های آسترونزیایی را تشکیل می‌دهند، در حالی که یک شاخه اصلی باقی‌مانده حدود ۱۲۰۰ زبان مالایو-پلی‌نزیایی که در خارج از تایوان یافت می‌شوند را شامل می‌شود. اگرچه زبان‌شناسان با برخی جزئیات تحلیل بلاست موافق نیستند، یک اجماع گسترده حاصل شده که زبان‌های آسترونزیایی از تایوان نشأت گرفته‌اند. این نظریه توسط مطالعات اخیر در مورد ژنتیک جمعیت انسانی تقویت شده‌است که به اثبات ماهیت مادرتبار مهاجرت نیز کمک می‌کند.
افسانه (فیلم ۱۹۹۳)

| افسانه | افسانه |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: کری یوئن
تهیه‌کننده: جت لی
نویسنده: John Chan Tsai Kong-yung جفری لائو
بازیگران: جت لی جوزفین سیائو وینسنت ژائو Michelle Reis آدام چنگ
موسیقی: رومئو دیاز Mark Lui James Wong
فیلم‌بردار: جینگل ما
تدوین‌گر: پیتر چیونگ
شرکت تولید: Eastern Production Ltd.
توزیع‌کننده: Gala Film Distribution Ltd.
تاریخ‌های انتشار: ۴ مارس ۱۹۹۳
مدت زمان: ۱۰۶
کشور: هنگ کنگ
زبان: زبان کانتونی معیار
فروش گیشه: HK$۳۰٬۶۶۶٬۸۴۲٫۰۰
افسانه (به انگلیسی The Legend) یا افسانه فونگ سای-یوک (به انگلیسی The Legend of Fong Sai-yuk) و در آمریکا تحت عنوان فونگ سای-یوک (به انگلیسی Fong Sai-yuk) عنوان فیلمی رزمی محصول هنگ کنگ ساخته سال ۱۹۹۳ میلادی می‌باشد. جت لی بازیگر نقش اول مرد و تهیه‌کننده فیلم است.
بازیگران

جت لی در نقش فونگ سای-یوک
دنباله

افسانه ۲
الیسدال

| Alicedale | Alicedale |
| --- | --- |
Alicedale Old Railway Station: Alicedale Old Railway Station
کشور: آفریقای جنوبی
استان: Eastern Cape
منطقه: Cacadu
ناحیه: Makana
مساحت: مساحت
 • کل: ۴٫۷ کیلومتر مربع (۱٫۸ مایل مربع)
جمعیت (2011): جمعیت (2011)
 • کل: ۳٬۸۷۲
 • تراکم: ۸۲۰/کیلومتر مربع (۲۱۰۰/مایل مربع)
درصد نژادی (2011): درصد نژادی (2011)
 • Black African: 57.1%
 • رنگین‌پوستان: 40.9%
 • Indian/Asian: 0.3%
 • White: 1.2%
 • Other: 0.5%
زبان نخست (2011): زبان نخست (2011)
 • زبان خوسایی: 51.9%
 • آفریکانس: 43.7%
 • زبان انگلیسی: 2.2%
 • Other: 2.1%
Postal code (street): 6135
صندوق پستی: 6135
Area code: 042
الیسدال (به لاتین: Alicedale) یک شهرک در آفریقای جنوبی است که در کیپ شرقی واقع شده‌است.
خصوصیات

الیسدال ۴٫۷ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۸۷۲ نفر جمعیت دارد.
کلوپ مادام

کلوپ مادام (به آلمانی: Madam Strip Club) ، در سال ۱۹۶۷ در خیابان لیدرراستراخش محله اولدتاون ، مونیخ  ، آلمان بازگشایی شد و در سال ۲۰۱۲ پس از بازسازی دوباره فعالیت خود را آغاز کرد . موریتز یکی از سازندگان کلوپ برهنگی مادام به خبرگزاری بیلد "هدف کلوپ  را ایجاد فضای شاد و صمیمی توسط رقصندگان برهنه کلوپ اعلام کرد " . میخانه کوکتل نیز بخشی کلوپ برهنگی مادام است . رابرترز شریک موریتز نیز اعلام داشته "این کلوپ تنها یک منطقه سرخ نیست بلکه زنان خانه‌دار هم می‌توانند به کلوپ سر بزنند و زیباترین شب زندگی خود را در آن بگذرانند ."
الواگنی

| Allouagne | Allouagne |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: فرانسه
ناحیه: او-دو-فرانس
دپارتمان: پا-دو-کاله
بخش: Béthune
کانتون: Béthune-Sud
کمون: Artois-Lys
حکومت: حکومت
 • شهردار(2008–2014) : Daniel Rouge
مساحت۱: ۷٫۸۱ کیلومتر مربع (۳٫۰۲ مایل مربع)
جمعیت (2009)۲: ۳٬۰۹۵
 • تراکم: ۴۰۰/کیلومتر مربع (۱۰۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان اروپای مرکزی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کد آماری/کد پستی: 62023 /62157
ارتفاع: ۲۰–۱۰۰ متر (۶۶–۳۲۸ فوت)  (avg. ۵۰ متر یا ۱۶۰ فوت)
۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) ۲: ۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) ۲
الواگنی (به فرانسوی: Allouagne) یک کمون در فرانسه است که در پا-دو-کاله واقع شده‌است.
خصوصیات

الواگنی ۷٫۸۱ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۰۹۵ نفر جمعیت دارد و ۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مگنولیا (فیلم)

| مگنولیا | مگنولیا |
| --- | --- |
پوستر فیلم در اکران سینمایی: پوستر فیلم در اکران سینمایی
کارگردان: پل توماس اندرسن
تهیه‌کننده: پل توماس اندرسن
نویسنده: پل توماس اندرسن
بازیگران: تام کروزفیلیپ سیمور هافمنویلیام اچ میسیآلفرد مولیناجولیان مورجان سی ریلیجیسون روباردز
راوی: ریکی جی
موسیقی: جان براین
فیلم‌بردار: رابرت السویت
توزیع‌کننده: نیو لاین سینما
مدت زمان: ۱۸۸ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی فرانسوی آلمانی
هزینهٔ فیلم: ۳۷ میلیون دلار آمریکا
مَگنولیا (به انگلیسی: Magnolia) یک فیلم حماسی درام آمریکایی محصول سال ۱۹۹۹ به نویسندگی و کارگردانی پل توماس اندرسن است. از بازیگران این فیلم می‌توان به جرمی بلکمن، تام کروز، ملیندا دیلون، فیلیپ بیکر هال، فیلیپ سیمور هافمن، ریکی جی، ویلیام اچ میسی، آلفرد مولینا، جولیان مور، جان سی ریلی، جیسون روباردز و ملورا والترز اشاره کرد.
این فیلم توسط منتقدان تحسین شده‌است و تام کروز برای جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد در هفتاد و دومین دوره جوایز اسکار نامزد شده‌بود و در سال ۲۰۰۰ جایزه گلدن گلوب در این رده را کسب کرد. همچنین این فیلم در جشنواره بین‌المللی فیلم برلین برندهٔ خرس طلایی شد.
احمد پژمان

| احمد پژمان | احمد پژمان |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۱۸ تیر ۱۳۱۴ ‏(۸۹ سال) لار، استان فارس
خاستگاه: ایرانی
ژانر: موسیقی کلاسیک موسیقی کلاسیک ایرانی موسیقی فیلم موسیقی الکترونیک موسیقی پاپ
ساز(ها): ویلن، پیانو، سازدهنی آکوردئون، سه‌تار
سال‌های فعالیت: ۱۳۴۳–اکنون
ناشر(ان): کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، کلتکس رکوردز، موسیقی هرمس، حوزه هنری، انتشارات سرود
اعضا: کانون آهنگسازان سینمای ایران
اعضای پیشین: ارکستر سمفونیک تهران
سازهای اصلی: سازهای اصلی
ویلن: ویلن
تحصیلات: دکترا
دانشگاه: دانشگاه تهرانآکادمی موسیقی ویندانشگاه کلمبیا
استاد(ها):  •  ایران:حشمت سنجری، پرویز منصوری، حسین ناصحی  •  اروپا و آمریکا:توماس کریستین داوید، هانس یلینک، فردریش چرها، آلفرد اوهل، ولادیمیر اوساچفسکی
علت سرشناسی: ساخت آثار ارکسترالموسیقی فیلم
بنیانگذار: کانون آهنگسازان سینمای ایران
آلبوم پرآوازه: ناگهان رستخیزخاطرات فردا
جایزه(ها):  سیمرغ بلورین بهترین موسیقی متن جشنواره فیلم فجر(۲بار)  تندیس زرین بهترین موسیقی متن جشن خانه سینمای ایران(۴بار)  جایزه بهترین موسیقی متن از جشنواره بین‌المللی فیلم پیونگ‌یانگ 
امضا: امضا
احمد پژمان (زادهٔ ۱۸ تیر ۱۳۱۴) آهنگساز و موسیقی‌دان اهل ایران است. وی به‌عنوان یکی از آهنگسازان سرشناس موسیقی کلاسیک در ایران، آثار زیادی طی فعالیت‌های هنری خود در فرم‌های شناخته‌شدهٔ غربی مانند سمفونی، اپرا، باله، راپسودی، اوراتوریو، پوئم سمفونیک، و دیگر شیوه‌ها با تأثیر از موتیف‌ها و تم‌های ایرانی خلق کرده‌است. او از موسیقی‌دانان صاحب سبک در ادبیات موسیقی معاصر ایرانی به‌شمار می‌آید.
احمد پژمان در شهر لار زاده شد و از همان دوران کودکی با موسیقی آشنا شد. او آموزش‌های موسیقی خود را نزد موسیقی‌دانانی چون حشمت سنجری، پرویز منصوری، حسین ناصحی فرا گرفت. وی تحصیلات دانشگاهی را در تهران گذراند و مدتی نیز به نوازندگی در ارکستر سمفونیک تهران پرداخت. سپس برای ادامهٔ تحصیل با بورس تحصیلی در مراکز آموزشی چون آکادمی موسیقی وین و دانشگاه کلمبیا نزد آهنگسازانی چون توماس کریستیان داوید، فردریش چرها، ولادیمیر اوساچوفسکی، هانس یلینک، و آلفرد اوهل بر دانش خود در زمینهٔ موسیقی کلاسیک و الکترونیک افزود. احمد پژمان آثار گوناگونی برای ارکستر سمفونیک، ارکستر مجلسی، پیانو، گروه کر، آواز، و موسیقی فیلم آهنگسازی کرده‌است که برخی از این آثار با همراهی ارکستر سمفونیک تهران و بسیاری دیگر توسط ارکسترهای معتبر خارجی اجرا شده‌اند.
سبک موسیقی پژمان را تلفیقی از موسیقی محلی، موسیقی ردیف، سازهای ایرانی، همراه با هارمونی، کنترپوان، ارکستراسیون و سایر تکنیک‌های موسیقی غرب می‌دانند. وی در سبک‌های مختلف دیگری نیز از جمله موسیقی پاپ، آهنگسازی کرده‌است و برای خوانندگانی مانند داریوش، هایده، ستار، فرامرز آصف، عارف، مهستی و حمیرا ترانه ساخته یا تنظیم کرده‌است.
پژمان در سینمای ایران با کارگردانانی چون بهمن فرمان‌آرا و مجید مجیدی همکاری داشته و تاکنون موفق به دریافت ۲ سیمرغ بلورین از جشنواره فیلم فجر و ۴ تندیس زرین از جشن بزرگ سینمای ایران شده‌است. آثار احمد پژمان در ایران مورد تحسین هنرمندان سرشناسی چون محمدرضا شجریان، فرهاد فخرالدینی، علی رهبری، کامبیز روشن‌روان، شهرداد روحانی، حسین علیزاده، هوشنگ کامکار قرار گرفته‌اند. همچنین بارها از وی در محافل و مراسم مختلف موسیقی تقدیر به‌عمل آمده‌است. احمد پژمان نخستین آهنگساز ایرانی است که اپرا نوشته است.
زندگی > سال‌های آغازین

احمد پژمان به سالِ ۱۳۱۴ در شهر لار در استانِ فارس زاده شد. وی که تنها فرزند خانواده بود به همراه پدرش، مصطفی پژمان و مادرش، زینت‌السادات نسابه حقیقی دوران خردسالی خود را در لار گذراند. او در این شهر به مکتب‌خانه رفت و خواندن و نوشتن آموخت. پدر او با اینکه مدتی مغازه‌دار بود و به خرید و فروش وسایل مختلف می‌پرداخت اما هیچ‌گاه شغل ثابتی نداشت و مدام در سفر بود. به همین علت احمد پژمان به‌همراه خانواده به بندرعباس و سپس میناب نقل مکان کرد و تا کلاس دوم دبستان در این شهر ماند. در میناب از نیزاری که در نزدیکی دبستان محل تحصیلش بود نی‌هایی برید و با ایجاد حفره‌هایی روی نی، نخستین آشنایی خود با ساز و موسیقی را تجربه کرد.
در ۸ سالگی همراه با پدر و مادر به سیرجان رفت. پس از آن با خانواده عازم تهران شد و در خانه پدربزرگ و مادربزرگ مادری در کوچهٔ مسجد مجد، میدان حسن‌آباد اقامت گزید و به تحصیلات ابتدایی در مدرسهٔ اسلامی در حوالی میدان منیریه مشغول شد. مدیر این مدرسه یک روحانی بود و احمد پژمان در مراسم صبح‌گاهی قرآن می‌خواند. او دوران تحصیلات متوسطه را نیز در دبیرستان تازه تأسیس محمد قزوینی در نزدیکی خیابان حسن‌آباد تهران آغاز کرد. پژمان از نخستین شاگردان این مدرسه بود. وی ادامهٔ تحصیلات متوسطه را در دبیرستان ادیب در کوچهٔ خندان، بین لاله‌زار و فردوسی سپری کرد.
وی در آن روزها یک ساز نی فلزی خرید و با آن آهنگ‌های روز را می‌نواخت. پس از آن با جمع‌کردن عیدی، سازدهنی خرید و شروع به نواختن کرد. سپس به واسطهٔ یکی از آشنایانش آهنگ‌هایی که با سازدهنی یادگرفته بود به یک هنرجو آموزش می‌داد.
در آن هنگام والدین بر این عقیده بودند که هر کس با زبان انگلیسی بیشتر آشنا باشد می‌تواند کار مناسب با درآمد خوب پیدا کند. اما احمد پژمان به موسیقی علاقه داشت. روزی برای ثبت نام در کلاس انگلیسی از مادرش ۴۰ تومان گرفت، اما در راه مدرسه روبروی مغازهٔ یک ارمنی به نام وارطان که ویولن تعمیر می‌کرد ایستاد و همه پول شهریهٔ کلاس زبان را به وی داد و یک ویولن بنفش رنگ خرید. احمد پژمان با تمرین بسیار، آهنگ‌هایی را که می‌شنید با ویولن می‌نواخت. او پس از مدتی برای آموختن ویولن به کلاس درس برادران معارفی در میدان بهارستان رفت که آن زمان در رادیو برنامه اجرا می‌کردند. نخستین معلم موسیقی او منوچهر معارفی بود که نام نت‌ها و جایگاهشان روی ساز را به وی آموخت.
زندگی > سال‌های تحصیل و آموزش موسیقی

آموزش موسیقی احمد پژمان، از دوران تحصیل در کلاس سوم دبیرستان ادیب تهران شروع شد. وی ابتدا نواختن ویولن را نزد یکی از همکلاسی‌های خود با نام فریبرز بدخش که نزد مهدی خالدی درس ویولن می‌گرفت آغاز کرد و ردیف دورهٔ اول، ابوالحسن صبا را آموخت. او یک شب، تحت تأثیر موسیقی فیلمی با نام چشمان سیاه (که سرگذشت یک ویولن‌نواز آلمانی بود که عاشق زنی شده بود و هر روز جلوی خانه‌اش ساز می‌زد) مسیر زندگی خود را عوض کرد و تصمیم گرفت موسیقی کلاسیک بیاموزد.
نخستین معلم او در موسیقی کلاسیک، یک دانشجوی پزشکی به نام عیسی رضایی بود که خود نیز شاگرد یک معلم ارمنی، با نام آساتور بود. همهٔ خانواده رضایی از جمله برادر عیسی، مصطفی رضایی که شاگرد حشمت سنجری بود اهل موسیقی بودند. او احمد پژمان را تشویق کرد تا نزد سنجری برود. وی بدین واسطه، فراگیری ویولن را به صورت جدی‌تر نزد حشمت سنجری پی گرفت. او در این هنگام به تحصیل رشتهٔ ادبی در یک دبیرستان خصوصی مشغول بود. پس از آن در رشتهٔ زبان انگلیسی، وارد دانشسرای عالی شد و همزمان آموختن ویولن را نیز نزد حشمت سنجری ادامه داد. در این زمان وارد ارکستر هنرستان موسیقی شد. این ارکستر فعالیت خود را تحت نظر حشمت سنجری آغاز کرده بود و پس از سنجری نیز لوئیجی پازاناری (کنسرت‌مایستر ارکستر سمفونیک تهران) که از هند به ایران آمده بود هدایت ارکستر هنرستان را در دست گرفت. در این زمان احمد پژمان به دلیل مشاجره‌ای که در امتحان یکی از درس‌های دانشسرا با معلم آن درس پیش آمد تحصیل زبان انگلیسی را ترک کرد و تصمیم گرفت فقط آموزش موسیقی را دنبال کند.
او به واسطهٔ یکی از دوستان خود (امیرتیمور پورتراب) که در همسایگی پرویز منصوری زندگی می‌کرد با وی آشنا شد و از پرویز منصوری که خود شاگرد حسین ناصحی بود خواست تا درس‌های آهنگسازی را به او آموزش دهد. پس از حدود ۳ ماه پرویز منصوری به وی گفت: «پژمان، من تا اینجا بیشتر یادنگرفتم» و او را برای حضور در کلاس حسین ناصحی تشویق کرد. احمد پژمان در این هنگام با پیشنهاد امیرتیمور پورتراب برای تأمین مخارج کلاس یک آکوردئون کوچک تهیه کرد و در کودکستان‌ها به تدریس موسیقی مشغول شد. سپس نزد حسین ناصحی رفت و آموزش هارمونی را نزد وی به پایان رساند. پژمان در آن روزها با ارکسترهایی مانند ارکستر صبا، ارکستر دهلوی و ارکستر احمد فروتن راد، همکاری خود را به عنوان نوازندهٔ ویولن آغاز کرد. وی همچنین در دوران دانشجویی به واسطهٔ دوستی که با واروژان داشت همراه با ارکستر این آهنگساز در استودیوهای مختلف به نوازندگی مشغول شد. او پس از چندی به ارکستر سمفونیک تهران راه یافت و در دورهٔ رهبری سنجری و هایمو تویبر در ارکستر حضور داشت.
احمد پژمان در سال ۱۳۴۲ تحصیلات دانشگاهی خود را در رشتهٔ زبان و ادبیات انگلیسی در دانشسرای عالی به‌پایان رساند. او در سال ۱۳۴۳ با گرفتن بورسیه‌ای که توسط مهرداد پهلبد، وزیر فرهنگ و هنر ایران، به وی اعطا شد به اتریش رفت و در آکادمی موسیقی وین نزد استادانی نظیر توماس کریستیان داوید، آلفرد اوهل، هانس یلینک، و فردریش چرها به تحصیل آهنگسازی پرداخت.
زندگی > فعالیت‌ها

نمای بیرونیِ ساختمان قدیمی آکادمی موسیقی وین، محل تحصیل احمد پژمان
توماس کریستیان داوید، یکی از معلمانِ سرشناس پژمان در اتریش
زندگی > زندگی خصوصی

احمد پژمان دو بار ازدواج کرده‌است. او با همسر اول خود، هما بحرینی در کلاس درس مصطفی پورتراب آشنا شد. هما بحرینی در آن زمان نوازندهٔ سنتور و آکوردئون و از شاگردان هنرستان موسیقی بود و نزد مصطفی پورتراب هارمونی می‌آموخت. احمد پژمان از همسر اول خود، یک دختر به‌نام شیوا و دو پسر به نام‌های بابک و ژوبین دارد. وی پس از جدا شدن از همسر اول، در سال ۱۳۶۴ با شیرین بذله (کارگردان و تهیه‌کنندهٔ ساکن آمریکا) ازدواج کرد که از این ازدواج دختری به نام سیما دارد. احمد پژمان در ایران و آمریکا زندگی می‌کند. او خود در این مورد گفته‌است: «من به‌خاطر خانواده به آمریکا می‌روم. ولی بیشتر وقت‌ها در ایران هستم و هر چند ماه یک‌بار باید به ایران بیایم».
آهنگسازی > سبک

سبک موسیقی پژمان را تلفیقی از موسیقی محلی، موسیقی ردیف، سازهای ایرانی، همراه با هارمونی، کنترپوان، ارکستراسیون و سایر تکنیک‌های موسیقی غرب می‌دانند. پژمان خود می‌گوید در آهنگسازی، قبل از موسیقی، بیشتر از ادبیات ایران تأثیر پذیرفته‌است. شاعرانی مانند فردوسی و حافظ الگوی او بوده و نقش مهمی در نگاه او به خلق آثارش داشته‌اند. وی پایه و اساس کارهای خود را فرهنگ و موسیقی ایرانی می‌داند و از موسیقی محلی و ردیف در آهنگسازی (مانند درآمد راست‌پنج‌گاه برای موسیقی فیلم) بسیار استفاده کرده‌است. پژمان می‌گوید که از شخص خاصی در ایران تأثیر نپذیرفته، اما بتهوون را آهنگسازی تأثیرگذار و الگوی اصلی خودش در آهنگسازی (به‌ویژه تکنیک بسط و گسترش تم) می‌داند. وی در طول فعالیت هنری خود بر ایرانی بودن آثارش تأکید دارد. او در این باره می‌گوید:
«...آهنگسازی که موسیقی میهن خود را نداند نمی‌تواند آهنگساز خوبی باشد و آهنگسازی است عاریتی، که نظیرش در دنیا فراوان است و ارزشی هم ندارد … من همیشه به موسیقی ایرانی فکر می‌کنم. زیرا بنای موسیقی من ایرانی است. موتیف و بعضی تم‌ها ایرانی است. ولی هارمونی من صددرصد صدای ایرانی نمی‌دهد. چون خود هارمونی اساساً یک مقولهٔ غربی است و ارکستر هم طبعاً صدای ایرانی ندارد. چرا که سازها ایرانی نیستند. اما همیشه کوشیده‌ام رنگ و حالت ایرانی را در آثار خود حفظ کنم و معتقدم آهنگسازان ما باید بیشتر به سنت‌های موسیقی خودمان متکی باشند و نباید به دنبال موتیف‌های غربی بروند…»
افتخارات

«وقتی می‌گوییم موسیقی ایرانی، فوراً فکر می‌کنند که موسیقیِ ردیف هست. بهترین چیز آن است که بگوییم موسیقی ایران. یعنی موسیقیِ لرستان، کردستان، بلوچستان، فارس و همه‌جا هست موسیقی ردیف هم هست. من از موسیقی ردیف، آنقدر الهام نمی‌گیرم که از موسیقی محلی الهام می‌گیرم… بیشتر موتیفها هم در همان موسیقی نواحی است، بیشتر ریتم‌ها آنجا است. در ردیف، ریتم‌هایی که مثلاً در خراسان یا موسیقی کردی داریم، نیست؛ بنابراین می‌گوییم موسیقی ایران، که ردیف هم جزو آن است، از همهٔ این‌ها استفاده کنیم.»
احمد پژمان
افتخارات > نامزدی و دریافت جوایز

برنده جایزه سیمرغ بلورین بهترین موسیقی متن از هجدهمین دوره جشنواره فیلم فجر برای فیلم بوی کافور، عطر یاس (۱۳۷۸)
برنده جایزه بهترین موسیقی متن از هفتمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم پیونگ یانگ برای فیلم عشق گمشده (۱۳۷۹)
برنده جایزه سیمرغ بلورین بهترین موسیقی متن از نوزدهمین دوره جشنواره فیلم فجر برای فیلم باران (۱۳۷۹)
برنده جایزه تندیس زرین بهترین موسیقی متن از چهارمین دورهٔ جشن سینمای ایران برای فیلم بوی کافور، عطر یاس (۱۳۷۹)
برنده جایزه تندیس زرین بهترین موسیقی متن از پنجمین دورهٔ جشن سینمای ایران برای فیلم باران (۱۳۸۰)
نامزد دریافت تندیس زرین بهترین موسیقی متن از ششمین دورهٔ جشن سینمای ایران برای فیلم سفر به فردا (۱۳۸۱)
برنده جایزه تندیس زرین بهترین موسیقی متن از نهمین دورهٔ جشن سینمای ایران برای فیلم بید مجنون (۱۳۸۴)
برنده جایزه تندیس زرین بهترین موسیقی متن از دهمین دورهٔ جشن سینمای ایران برای فیلم یک بوس کوچولو (۱۳۸۵)
نامزد دریافت جایزهٔ باربد از سی و دومین جشنوارهٔ موسیقی فجر برای آلبوم دیورتیمنتو (۱۳۹۵)
برنده تندیس طلایی آلبوم برگزیده مدرن، کلاسیک ایرانی و ملل، برای آلبوم موسیقی دیورتیمنتو از چهارمین جشن سالانهٔ موسیقی ما (۱۳۹۶)