stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فرودگاه لئوناردو دا وینچی-فیومیچینو
شرکت‌های هواپیمایی و مقصدها > چارتر

| شرکت‌های هواپیمایی | مقصدهای پروازی |
| --- | --- |
آلایتالیا: فصلی تابستان: فرودگاه بین‌المللی دیربا–زارزیس، فرودگاه بین‌المللی غردقه، فرودگاه بین‌المللی جزیره کوس، فرودگاه بین‌المللی مرسی عالم، فرودگاه بین‌المللی مووستار، فرودگاه ملی جزیره میکناس، فرودگاه ملی سادورینی (تیرا), فرودگاه شنن، فرودگاه بین‌المللی شرم‌الشیخ فصلی زمستان: فرودگاه بین‌المللی دبی، فرودگاه بین‌المللی لا رومانا، فرودگاه بین‌المللی ابراهیم نصیر، فرودگاه بین‌المللی سر سیوساگور رامگولام، فرودگاه بین‌المللی موا، فرودگاه بین‌المللی پوانت آ پیتر، فرودگاه بین‌المللی زنگبار 
بلو پاناروما ایرلاینز: فرودگاه بین‌المللی مرسی عالم، فرودگاه بین‌المللی شرم‌الشیخ فصلی تابستان: فرودگاه مرسی مطروح 
ای‌اس‌ال ایرلاینز فرانسه :  فرودگاه بین‌المللی اوستند-بروگس، فرودگاه اورلی، فرودگاه ابن بطوطه طنجه 
خطوط هوایی ژاپن: فصلی تابستان: فرودگاه هانه‌دا 
Malmö Aviation:  فرودگاه بیلاند، فرودگاه اودنسا 
مریدیانا: فصلی تابستان: فرودگاه بین‌المللی مرسی عالم، فرودگاه بین‌المللی شرم‌الشیخ 
میسترال ایر: فصلی تابستان: فرودگاه بین‌المللی النفیضه حمامات، فرودگاه بین‌المللی هراکلین، فرودگاه بین‌المللی مرسی عالم، فرودگاه منورکا، فرودگاه بین‌المللی مووستار، فرودگاه شنن، فرودگاه بین‌المللی شرم‌الشیخ، فرودگاه تارب-لورد-پیرنه 
Neos: فصلی تابستان: فرودگاه مرسی مطروح، فرودگاه بین‌المللی بن گوریون 
تونس ایر :  فصلی تابستان: فرودگاه بین‌المللی دیربا–زارزیس، فرودگاه بین‌المللی منستیر – حبیب بورقیبه، فرودگاه بین‌المللی عین دراهم الدولی 
ترکیش ایرلاینز :  فصلی تابستان: فرودگاه عدنان مندرس 
هواپیمایی بین‌المللی اوکراین :  فصلی تابستان: فرودگاه بین‌المللی لیو دانیلو هالیتسکی
شرکت‌های هواپیمایی و مقصدها > باربری

| شرکت‌های هواپیمایی | مقصدهای پروازی |
| --- | --- |
فدکس اکسپرس اجراشده توسط: ای‌اس‌ال ایرلاینز ایرلند :  فرودگاه آنکونا، فرودگاه شارل دوگل پاریس 
میسترال ایر :  فرودگاه برشا، فرودگاه لینیت 
 TNT Airways :  فرودگاه لیژ 
TNT Airways اجراشده توسط: Bluebird Cargo :  فرودگاه لیژ
شرکت‌های هواپیمایی و مقصدهای پروازی > باری

| شرکت‌های هواپیمایی | مقصدهای پروازی |
| --- | --- |
ASL Airlines Belgium:  لیژ 
فدکس اکسپرس اجرا توسط ای‌اس‌ال ایرلاینز ایرلند:  آنکونا، شارل دوگل پاریس 
میسترال ایر:  برشا، لینیت 
مقصدهای پروازی از فرودگاه لئوناردو دا وینچی-فیومیچینو
پلنتروالد

| پلنتروالد  | پلنتروالد  |
| --- | --- |
Quarter  of برلین : Quarter  of برلین 
Embassy and consulate of بلاروس: Embassy and consulate of بلاروس
کشور: آلمان
ایالت: برلین
شهرستان: برلین 
بخش: Treptow-Köpenick
بنا نهاده: ۱۷۶۰
مساحت: مساحت
 • کل: ۳٫۰۱ کیلومتر مربع (۱٫۱۶ مایل مربع)
ارتفاع: ۳۴ متر (۱۱۲ فوت)
جمعیت (۲۰۰۸-۰۶-۳۰): جمعیت (۲۰۰۸-۰۶-۳۰)
 • کل: ۱۰۶۱۸
 • تراکم: ۳۵۰۰/کیلومتر مربع (۹۱۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: (nr. 0902) 12435, 12437
پلاک خودرو: B
وبگاه: Official website
پلنتروالد (به آلمانی: Berlin-Plänterwald) یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در Treptow-Köpenick واقع شده‌است. پلنتروالد ۱۰٬۶۱۸ نفر جمعیت دارد.
پاهراسی

ترس از پا یا پودوفوبیا(به لاتین: Podophobia) نوعی فوبیا یا ترس است که در آن فرد از دیدن یا دیده شدن،لمس کردن و یا لمس شدن پای خودش یا دیگران توسط هرشخصی وحشت دارد. پودوفوبیا یا ترس از پا از ترکیب 2 واژه یونانیِ podo (به معنی پا) و phobia ( به معنی ترس زیاد) به وجود آمده است.
شاید برای شما چیزی به عنوان ترس از پا بسیار عجیب به نظر برسد، اما به هر حال چنین فوبیایی وجود دارد. بعضی از افراد دوست ندارند کس دیگری پای برهنه آن‌ها را لمس کرده وو به ان خیره شود و یا آنها پای دیگران را لمس کنند. عده ای حتی از پاهای خودشان نیز وحشت دارند. آن‌ها از دیدن، لمس کردن ویا صحبت کردن در مورد پا وحشت دارند.
گابریلا سیلوا

گابریلا سیلوا (به انگلیسی: Gabriella Silva) (زادهٔ ۱۳ دسامبر ۱۹۸۸) شناگر اهل برزیل است.
کی‌اس‌اس

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع پیشین: شرکت سهامی خاص
صنعت: تراموا
جانشینان: اوسلو اسپورویر
بنا نهاده: ۲۶ اوت ۱۸۷۴
از بین رفته: ۱۹۲۴
دفتر مرکزی: اسلو، نروژ
تعداد کارکنان: ۹۸۰ نفر
کی‌اس‌اس (نروژی: KSS) شرکت ترابری نروژی است، که در سال ۱۸۷۴ تأسیس شد.
حسین مشلوش

| عبدالخان حسین مشلوش بیت مشلوش | عبدالخان حسین مشلوش بیت مشلوش |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۱°۵۳′۲۴″ شمالی ۴۸°۲۲′۳۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۸۹۰۰۰°شمالی ۴۸٫۳۷۷۵۰°شرقی﻿ / 31.89000; 48.37750: مختصات: ۳۱°۵۳′۲۴″ شمالی ۴۸°۲۲′۳۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۸۹۰۰۰°شمالی ۴۸٫۳۷۷۵۰°شرقی﻿ / 31.89000; 48.37750
کشور: ایران
استان: خوزستان
شهرستان: کرخه
بخش: بخش مرکزی
دهستان: حسین مشلوش
بنیان‌گذاری: 1310
حکومت: حکومت
 • دهیار: عبدالصاحب عبدالخانی
جمعیت: 
پیش‌شمارهٔ تلفن: 0614
حسین مشلوش(کرخه)، روستایی در عبدالخان از توابع بخش مرکزی شهرستان کرخه در استان خوزستان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان سیدعباس قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۱۲ نفر (۱۰۲خانوار) بوده‌است.
حشره‌خوار دندان‌دراز

| حشره‌خوار دندان‌دراز> وضعیت حفاظت | حشره‌خوار دندان‌دراز> وضعیت حفاظت |
| --- | --- |
 آسیب‌پذیر  (IUCN 3.1):  آسیب‌پذیر  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پستانداران
راسته:: حشره‌خوارسانان
تیره:: حشره‌خوار
سرده:: حشره‌خوارهای دم‌دراز
گونه:: S. macrodon
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Sorex macrodon : Sorex macrodon 
حشره‌خوار دندان‌دراز (نام علمی: Sorex macrodon) نام یک گونه از سرده حشره‌خوارهای دم‌دراز است.
کیم ماتولا

| کیم ماتولا | کیم ماتولا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۳ اوت ۱۹۸۸ ‏(۳۶ سال) فورت وورث، تگزاس
ملیت: ایالات متحده آمریکا
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۶–اکنون
کیم ماتولا با نام کامل کیمبرلی ماتولا (انگلیسی: Kimberly Marie "Kim" Matula؛ زادهٔ ۲۳ اوت ۱۹۸۸) در فورت ورث، یک هنرپیشه، و بازیگر سینما اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی از سال ۲۰۱۰ کار بازیگری را با بازی شخصیت هوپ لوگان در مجموعه تلویزیونی جسور و زیبا آغاز کرد. در سال ۲۰۱۴ شرکت تولیدکننده این مجموعه اعلام نمود که کیم ماتولا این مجموعه را ترک می‌کند اما بازگشت دوباره وی به این مجموعه ممکن خواهد بود. ماتولا تا سال ۲۰۱۶ در این مجموعه نقش آفرینی کرد.
ماتولا در فصل دوم مجموعه لایف‌تایم و نقش اصلی مجموعه کمدی لس‌آنجلس به وگاس، محصول ۲۰۱۸ شرکت فاکس را بعهده داشت.
گزیده فیلمشناسی

از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
چگونه با مادرتان آشنا شدم (۲۰۰۹)
جسور و زیبا (۲۰۱۰–۲۰۱۴، ۲۰۱۵، ۲۰۱۶)
کیم فیلدز

| کیم فیلدز | کیم فیلدز |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۲ مهٔ ۱۹۶۹ ‏(۵۵ سال) نیویورک سیتی،
ملیت: ایالات متحده آمریکا
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۷ - تاکنون
کیم فیلدز (انگلیسی: Kim Victoria Fields؛ زادهٔ ۱۲ مهٔ ۱۹۶۹) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۷۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
فلیندرسیا لاویکارپا

| فلیندرسیا لاویکارپا> وضعیت حفاظت | فلیندرسیا لاویکارپا> وضعیت حفاظت |
| --- | --- |
 آسیب‌پذیر  (IUCN 2.3):  آسیب‌پذیر  (IUCN 2.3)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: گیاهان
راسته:: افراسانان
تیره:: سدابیان
گونه:: F. laevicarpa
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Flindersia laevicarpa : Flindersia laevicarpa 
فلیندرسیا لاویکارپا (نام علمی: Flindersia laevicarpa) نام یک گونه از تیره سدابیان است. این گونه بومی، پاپوآ گینه نو، پاپوآ غربی و کوئینز لند می باشد.
فریدینگن آن در دانوب

| فریدینگن آن در دانوب   | فریدینگن آن در دانوب   |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: بادن-وورتم‌برگ
منطقه اداری: Freiburg
ناحیه: Tuttlingen
حکومت: حکومت
 • شهردار: Stefan Bär
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۲٫۴۷ کیلومتر مربع (۸٫۶۸ مایل مربع)
ارتفاع: ۶۲۶ متر (۲۰۵۴ فوت)
جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱): جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱)
 • کل: ۳۲۱۳
 • تراکم: ۱۴۰/کیلومتر مربع (۳۷۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: ۷۸۵۶۷
کدهای شماره‌گیری: ۰۷۴۶۳
پلاک خودرو: TUT
وبگاه: www.fridingen.de
شهر فریدینگن آن در دانوبدر ایالت بادن-وورتمبرگ در کشور آلمان واقع شده‌است.
کیت کلانچی

| کیت کلانچی | کیت کلانچی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹۶۵ اسکاتلند
پیشه(ها): شاعر، نویسنده و معلم
آثار: کتاب بعضی بچه‌هایی که به آن‌ها درس دادم و چیزهایی که از آن‌ها آموختم
کیت کلانچی (به انگلیسی: Kate Clanchy) شاعر، نویسنده و معلم اسکاتلندی است.
پارک ملی فوجی-هاکونه-ایزو

| پارک ملی فوجی هاکونه ایزو | پارک ملی فوجی هاکونه ایزو |
| --- | --- |
富士箱根伊豆国立公園 Fuji-Hakone-Izu National Park: 富士箱根伊豆国立公園 Fuji-Hakone-Izu National Park
گونه: پارک ملی
مکان:  ژاپن، توکیو، استان یاماناشی، استان کاناگاوا، استان شیزوئوکا
مساحت: ۱۲۱٫۶۹۵ هکتار
پارک ملی فوجی هاکونه ایزو (به ژاپنی: 富士箱根伊豆国立公園 Fuji-Hakone-Izu Kokuritsu Kōen) یک پارک ملی است که در توکیو، استان یاماناشی، استان کاناگاوا، استان شیزوئوکا واقع شده‌است.
جغرافیای پارک

کوه فوجی، کوه‌های هاکونه، شبه جزیره ایزو، جزایر ایزو در این پارک ملی واقع شده‌اند. این پارک بخاطر داشتن کوه‌های آتشفشانی، دریاچه، جزایر زیبا و حمام آب معدنی از نظر جاذبه‌های گردشگری غنی است.
مناطق پارک

مناطق فوجی
دریاچه تانوکی
پنج دریاچه فوجی
جنگل آئوکیگاهارا به دریای درختان نیز شهرت دارد.
آبشار شیراایتو
تالاب کودانوکی
مناطق هاکونه
کوه‌های هاکونه
حمام‌های آب‌معدنی هاکونه
دریاچه آشینو
مناطق ایزو
کوه آئوگی
نبرد منطقه بالتیک

نبرد منطقه بالتیک درگیری‌های نظامی حاصل از تهاجم غافلگیرانه نیروهای آلمانی به منطقه بالتیک در جریان عملیات بارباروسا بود که از ۲۲ ژوئن سال ۱۹۴۱ آغاز شد و تا اواخر ماه اوت همان سال ادامه داشت که به پیروزی مهاجمان و تصرف منطقه به دست آن‌ها انجامید.
طرح عملیاتی و نیروهای طرفین

فرمان شماره ۲۱ پیشوا به عنوان تأیید نهایی طرح عملیاتی بارباروسا با صدور در روز ۱۸ دسامبر سال ۱۹۴۰، با وجود اشاره به اهداف جغرافیایی متعدد از جمله مسکو، یه روشنی هدف نهایی عملیات را انهدام توان نظامی شوروی دانسته بود. بر اساس این طرح در جناح شمالی، گروه ارتش شمال به فرماندهی فیلدمارشال ویلهلم ریتر فون لیب می‌بایست از طریق منطقه بالتیک خود را به لنینگراد می‌رساند و پایگاه ناوگان دریایی شوروی در کرونشتات را تصرف می‌کرد. بدین منظور محور دونابورگ-اوپوچکا-لنینگراد به عنوان مسیر پیشروی پیشبینی و بر محاصره نیروها ارتش سرخ در جانب غربی رود دوینا در این منطقه تصریح شد. جهت رسیدن به لنینگراد در عمق ۸۰۰ کیلومتری، گروه زرهی ۴ تحت امر ارتشبد اریش هوپنر به عنوان سر نیزه زرهی گروه ارتش می‌بایست با شکستن خط دفاع مرزی، خود را به گذرگاه رود دوینا در دونابورگ می‌رساند و از آنجا به سمت اوپوچکا می‌رفت. ارتش هجدهم ورماخت نیز می‌بایست منطقه بالتیک را پاکسازی و جزایر نزدیک ساحل استونی را تصرف می‌کرد. ارتش شانزدهم ورماخت هم وظیفه تأمین مرز با گروه ارتش مرکز را بر عهده داشت.
برنامه‌ریزی اولیه ارتش سرخ شوروی در طرح دفاعی خود برای مناطق شمالی بر این اساس بود که لنینگراد تنها از طریق فنلاند مورد تهدید واقع خواهد شد و تهاجم آلمان مسکو را هدف قرار خواهد داد. روز ۱۸ نوامبر سال ۱۹۴۰، فرماندهی عالی شوروی از وجود از برنامه‌ریزی آلمانی‌ها برای تهاجم به طرف لنینگراد مطلع شد؛ بنابراین برنامه جدیدی بر اساس فرض تهاجم آلمانی‌ها از محور پسکوف ریخته شد و در آن دفاع از محور پسکوف-استروف به منطقه ویژه نظامی بالتیک محول گشت. این طرح دو مرحله تدافعی نخست در خط مرزی و طول رود دوینا و سپس در خط ریگا-پسکوف-اوگا-نووگورود، برنامه‌ریزی کرده و از مزایای موانع طبیعی همچون رودهای ولیکایا و لوگا و مرداب‌ها و جنگل‌های منطقه استفاده نموده بود. طرح دیگری در ۱۵ مه سال ۱۹۴۱ منطقه ویژه نظامی بالتیک را موظف به متوقف ساختن دشمن در خط ریگا-ویلنا و محافظت از جزایر بالتیک نمود. با وجود ادعای آلمانی‌ها مبنی بر عقب کشیده شدن بیشتر نیروهای شوروی در منطقه بالتیک از مناطق مرزی از روز ۱۸ ژوئن، اسناد باقیمانده از فرمان‌های سری فرماندهی عالی شوروی نشان‌گر این است که این نیروهای ارتش سرخ در این منطقه موظف به مقاومت و مقابله سخت در خط مرزی شده‌اند.
منطقه ویژه نظامی بالتیک که با آغاز جنگ به جبهه شمال غربی تغییر نام داد، به فرماندهی ارتشبد فیودور کوزنتسوف در مقابل مهاجمان آلمانی در محور راهبردی شمالی قرار داشت. این جبهه متشکل از سه ارتش میدانی و دو سپاه مکانیزه، ضعیف‌ترین جبهه شوروی در مناطق مرزی غربی بود. هنگام آغاز جنگ جبهه شمال غربی شوروی از ۱۹ لشکر تفنگ‌دار، ۴ لشکر تانک و ۲ لشکر موتوریزه متشکل می‌شد که به علاوه یگان‌های جانبی همچون مناطق استحاکامات، توانی بالغ بر ۳۷۰ هزار نفر از جمله ۴۴ هزار دانشجو، حدود ۷۰۰۰ توپ، ۱۵۰۰ تانک و ۱۳۰۰ هواگرد داشتند. این قوا شامل تعدادی از لشکرهای لیتوانی، لتونی و استونی می‌شد که سال گذشته ضمیمه شوروی شده بودند. نیروهای این جبهه نیز همانند تمامی نیروهای دیگر ارتش سرخ، از کمبودهای جدی رنج می‌برد و با توجه به جلوگیری استالین از بسیج نیروهای شوروی پیش از آغاز جنگ، به شکل ناقصی سازمان یافته، تسلیح شده و آموزش دیده بودند. لشکرهای تفنگ‌دار جبهه شمال غربی شوروی با میانگین نفرات ۸۷۰۰ نفر، تنها ۶۰ درصد از توان خود را داشتند. با استقرار نیروهای ارتش سرخ در چند کیلومتری پشت مرز، دفاع اصلی شوروی در تمامی طول این قسمت از مرز با ۱۰ گردان مرزبانی پوشش داده شده بود.
ترکیب یگان‌ها

ترکیب یگان‌های ورماخت در روز ۲۲ ژوئن ۱۹۴۱:
گروه ارتش شمال - ارتشبد ویلهلم ریتر فون لیب
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  ارتش شانزدهم - ارتشبد ارنست بوش سپاه ۲ - سپهبد والتر فون بروکدورف-آلفلت  سپاه ۱۰ - سپهبد کریستیان هانزن  سپاه ۲۸ - سپهبد موریتس فون ویکتورین |  ارتش هجدهم - ارتشبد گئورگ فون کوشلر سپاه ۱ - سپهبد کونو-هانس فون بوت  سپاه ۲۶ - سپهبد آلبرت وودریگ  سپاه ۳۸ - سپهبد فریدریش-ویلهلم فون شپوئی |  گروه زرهی ۴ - ارتشبد اریش هوپنر سپاه ۴۱ موتوریزه - سپهبد گئورگ-هانس راینهارت  سپاه ۵۶ موتوریزه - سپهبد اریش فون مانشتاین   |
ترکیب یگان‌های ارتش سرخ در روز ۲۲ ژوئن ۱۹۴۱:
جبهه غربی - ارتشبد فیودور کوزنتسوف:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  ارتش هشتم - سپهبد پیوتر سوبنیکوف سپاه ۱۰ تفنگ‌دار - سرلشکر ایوان نیکولائف  سپاه ۱۱ تفنگ‌دار - سرلشکر میخائیل شومیلوف  سپاه ۱۲ مکانیزه - سرلشکر نیکولای شستوپالوف |  ارتش یازدهم - سپهبد واسیلی موروزوف سپاه ۱۶ تفنگ‌دار - سرلشکر میخائیل ایوانوف  سپاه ۲۹ تفنگ‌دار - سرلشکر الکساندر سموخین  سپاه ۳ مکانیزه - سرلشکر آلکسی کورکین |  ارتش بیست و هفتم - سرلشکر نیکولای برزارین سپاه ۲۲ تفنگ‌دار - سرلشکر میخائیل دوخانوف  سپاه ۲۴ تفنگ‌دار - سرلشکر کوزما کاچالوف   |
آغاز عملیات

تهاجم نیروهای آلمانی ساعت ۳:۴۵ روز ۲۲ ژوئن سال ۱۹۴۱ با گلوله‌باران مواضع دشمن توسط توپخانه آغاز شد. پاسخ غیر منظم توپخانه‌ای پس از یک ساعت و حملات هوایی نیروی هوایی شوروی یک ساعت پس از آن، نشان از آمادگی حداقلی طرف مقابل داشت. هجوم ۴۰۰ هواگرد ناوگان یکم هوایی لوفت‌وافه بیش از ۱۰۰ هواگرد نیروی هوایی شوروی را بر روی زمین منهدم کرد. با عبور نیروهای گروه ارتش شمال از مرز، شدیدترین مقاومت نیروهای شوروی در منطقه مرزی در شمال شهر ممل پدیدار شد که در آن لشکر دویست و نود و یکم پیاده‌نظام به‌شماری از نیروهای دشمن برخورد کرد که سرسختانه به دنبال حفظ موضع خود بودند. نیروهای زرهی گروه ارتش شمال در سایر نقاط تقریباً بدون مواجهه خاصی با دشمن از خط مرزی گذشتند و پیاده‌نظام نیز به دنبال آن‌ها با سرعت زیادی پیشروی خود را آغاز کرد. یگان‌های معدود مستقر شده شوروی در طول خط مرزی در همان ساعات اولیه صبح روز نخست منهدم شدند. بسیاری از یگان‌های ارتش سرخ که شتابان به خط مقدم گسیل می‌گشتند پیش از رسیدن به مقصد توسط نیروی هوایی آلمان آسیب می‌دیدند و در مقابل قوای در حال پیشروی آلمان به شکل آشفته‌ای عقب رانده می‌شدند. لشکر چهل و هشتم تفنگ‌دار ارتش سرخ پیش از رسیدن به میدان نبرد مورد شناسایی و به گونه‌ای مورد هدف بمب‌افکن‌های آلمانی قرار گرفت که متحمل تلفات سنگین شد. لشکر دویست و نود و یکم پیاده‌نظام ورماخت نهایتاً با فائق آمدن بر مقاومت دشمن در خط مرزی و جبران وقت صرف شده در آن موضع، با پیشروی در ساحل دریای بالتیک، خود را نیمه بعد از ظهر به لتونی رساند و تا پایان روز ۶۵ کیلومتر دیگر پیشروی کرد. با رسیدن این لشکر تا روز بعد به لیپایا، نبرد سنگین خیابانی و خانه‌به‌خانه بین نیروهای آلمانی و قوای لشکر شصت و هفتم تفنگ‌دار شوروی درگرفت. تصرف این شهر برای آلمانی‌ها سه روز به طول انجامید. در پی این نبرد بیشتر نیروهای لشکر شصت و هفتم تفنگدار از جمله فرمانده آن از بین رفته و مابقی آن‌ها به سمت ریگا عقب نشستند. در جناح جنوبی گروه زرهی ۴، لشکر هشتم زرهی به فرماندهی سرتیپ اریش براندنبرگر از سپاه ۵۶ موتوریزه اریش فون مانشتاین، در روز نخست با تصرف یوربارکاس، سرژیوس و آریوگالا، ۸۰ کیلومتر پیشروی کرد و بر گذرگاه رود دوبیسا سلطه یافت.
با آشوب به پا شده در اثر غافل‌گیری، فرماندهان شوروی که در تمامی سطوح در تقلا بودند خود را در جریان امور حوادث نگاه دارند، معدود خبرهایی هم که از خط مقدم دریافت می‌کردند حاکی از فاجعه‌های غیرقابل تصور بود. شناسایی هوایی شوروی نیز اطلاعات ناچیزی به فرماندهان مخابره می‌نمود. در این شرایط هجده روز به طول انجامید تا فرماندهی عالی شوروی (استاوکا) گزارشی از شرایط جبهه شمال غربی دریافت کند.
ضد حملات شوروی

کمیساریای خلق دفاع شوروی در شرایط خلع اطلاعاتی، با صدور فرمان شماره ۳ به کوزنتسوف دستور اجرای ضد حمله قدرتمند در همکاری با قوای جبهه غربی از ناحیه کاوناس به جناحین یا پشت نیروهای دشمن در منطقه سوالکی و تصرف این منطقه تا پایان روز ۲۴ ژوئن را داد. ارسال چنین فرمانی درحالی انجام می‌گرفت که حتی بدون در نظر گرفتن تلفات از پیش وارد آمده به آن‌ها، عمل به آن فراتر از توان این دو جبهه بود؛ حال آن که زیر حملات هوایی و با تحمل تلفات سنگین چنین فرمانی مضحک به نظر می‌رسید. به هر صورت قبل از این که این فرمان ساعت ۱۰ صبح روز ۲۳ ژوئن به اطلاع کوزنتسوف برسد، او از پیش سپاه‌های ۳ و ۱۲ مکانیزه را مأمور به آغاز ضد حمله کرده بود. طرح دفاعی پیش از جنگ هدف این‌گونه ضد حملات را نقاط تمرکز دشمن مشخص ساخته بود اما با فقدان اطلاعات روشن از تحرکات دشمن، کوزنتسوف سپاه‌های ۳ و ۱۲ مکانیزه را به ترتیب موظف به پیشروی از کداینیای به جانب شمال غربی و از شیاولیای به جانب جنوب شرقی در برابر نیروهایی از دشمن که بیشترین پیشروی را کرده بودند، ساخت. با برخورد لشکرهای بیست و سوم و بیست و هشتم تانک سپاه ۱۲ مکانیزه شوروی با لشکرهای یکم، یازدهم و بیست و یکم پیاده‌نظام ورماخت در کوتالیای و کالتیننای، پس از سه روز نبرد شدید و با وجود پیشروی‌های اولیه، قوای مستهلک این دو لشکر با کمبود سوخت و مهمات و با از دست دادن ده‌ها تانک و رها کردن تعداد زیاد دیگری از آن‌ها، به شکل آشفته‌ای عقب رانده شدند. در طرف دیگر سپاه ۳ مکانیزه به فرماندهی سرلشکر الکسی کورکین با استقرار در شمال غربی کاوناس، لشکر پنجم تانک و هشتاد و چهارم موتوریزه خود را به کمک ارتش تحت فشار یازدهم شوروی که در تلاش بود جلوی پیشروی ارتش شانزدهم ورماخت به سمت کاوناس را بگیرد، فرستاد. لشکر دوم تانک این سپاه نیز به طرف شمال غربی حرکت کرد. روز ۲۵ ژوئن درگیری شدیدی بین این لشکر و لشکر ششم زرهی سپاه ۴۱ موتوریزه ورماخت با دست بالای تانک‌های قدرتمندتر کی‌وی-۱ و کی‌وی-۲ ارتش سرخ در راسینیای به پا شد. به دستور ژنرال کوزنستوف نیروهای مکانیزه شوروی برای اجتناب از هدف قرار گرفتن توسط هواگردهای دشمن در ستون‌های کوچک به عملیات پرداختند. به فرمان سپهید گئورگ-هانس راینهارت، فرمانده سپاه ۴۱ موتوریزه و با شتافتن لشکر یکم زرهی به کمک لشکر ششم زرهی، ورق در نبرد راسینیای به نفع آلمانی‌ها بازگشت و بیشتر لشکر دوم تانک شوروی به محاصره درآمده و به همراه مابقی نیروهای سپاه ۱۲ مکانیزه آن منهدم شد. پس از این نبردها از مجموع ۶۹۰ تانک سپاه ۱۲ مکانیزه ارتش سرخ در ۲۲ ژوئن، تنها ۵۰ تانک در عرض یک هفته در شرایط عملیاتی باقی مانده بودند. بیش از ۲۰۰ تانک ارتش سرخ در راسینیای تنها توسط هواگردهای آلمانی منهدم شدند.
ادامه پیشروی

روز ۲۵ ژوئن استاوکا به کوزنتسوف دستور داد با استقرار ارتش‌های مضمحل شده هشتم و یازدهم خود در کنار ارتش‌های تازه‌نفس بیست و دوم و بیست و هفتم و سپاه ۲۱ مکانیزه در طول رود دوینای غربی گذرگاه‌های این رود را حفظ کند. با شکست او در این مسئله، روز بعد نیروهای فون مانشتاین در سپاه ۵۶ موتوریزه پیش از آن که ارتش بیست و هفتم شوروی به دونابورگ برسد، بر این شهر مسلط شدند و گذرگاهی بر رود دوینای غربی تصاحب کردند. بدین ترتیب نیروی‌های فون مانشتاین توانسته بودند در عرض ۱۰۰ ساعت ۳۲۰ کیلومتر پیشروی کنند. در ادامه، عقب‌نشینی ارتش یازدهم و بیست و هفتم شوروی به سمت اوپوچکا در شمال شرقی و حرکت ارتش هشتم آن به سمت ریگا در شمال به دستور کوزنستوف، راه را کاملاً برای نیروهای آلمانی در پیشروی از محور استروف-پسکوف باز کرد. کوزنتسوف با استقرار نیروهای خود در خط دفاعی استالین بین دریاچه پیپوس و شهر سِبِژ در مرز روسیه و استونی، ۲۷ ژوئن دستور به ضد حمله سپاه ۲۱ مکانیزه به سمت دونابورگ داد که به سرعت توسط نیروهای فون مانشتاین در هم شکسته شد. از همین رو، استالین روز ۳۰ ژوئن کوزنتسوف را از مقام خود در فرماندهی جبهه شمال غربی به دلیل «شکست در سازمان دادن به یک خط مقدم پایدار»، عزل کرد و پیوتر سوبِنیکوف را به جای او و نیکولای واتونین را به عنوان رئیس ستاد این نیرو گماشت. در این زمان تنها ۱۵۰ تانک و ۱۵۴ هواگرد برای جبهه شمال غربی شوروی باقی مانده بود.
در جناح شمالی، ارتش هجدهم ورماخت با تصرف لیپایا، شیاولیای و ونتسپیلس، در عرض ۱۰ روز ۲۴۰ کیلومتر پیشروی کرده و لشکر شصت و یکم پیاده‌نظام این ارتش با گذر از رود دوینا یکم ماه ژوئیه مقابل دفاع حداقلی ریگا را به سلطه خود درآورد. در این شرایط ارتش هشتم شوروی از سه طرف در جنوب شرقی ریگا در محاصره نیروهای گروه زرهی ۴ و ارتش هجدهم آلمان قرار گرفته بود. ارتش هجدهم ورماخت سعی داشت با ترکیب نیروهای متحرک سپاه‌های ۱ و ۲۶ خود یگان‌های پرسرعتی ایجاد کند تا این نیروهای ارتش سرخ را به محاصره کامل بیندازد که با نگرانی ارتشبد گئورگ فون کوشلر، فرمانده ارتش هجدهم ورماخت، از امکان از بین رفتن این گروه کوچک متحرک در مقابل تجمع نیروهای قدرتمندتر دشمن، پس از سه روز تعقیب، نیروهای ارتش هشتم شوروی موفق شدند با عقب‌نشینی به سمت شرق از محاصره بگریزند. در جناح جنوبی، لشکر صد و بیست و یکم پیاده‌نظام از ارتش شانزدهم در عرض دو روز خود را به شهر کاوناس، پایتخت پیشین لیتوانی رساند. شب سوم ماه ژوئیه لشکر سی‌ام پیاده‌نظام این ارتش بر نخستین گذرگاه این نیرو بر رود دوینا در نزدیکی شهر لیوانی دست یافت. در این موقعیت ارتش شانزدهم که در حال پیشروی به سمت چنوب اوپوچکا بود، موظف شد یک سپاه خود را در اتصال با ارتش نهم، جهت پوشش جناح راست گروه ارتش به‌کارگیرد. از این رو انتظار نمی‌رفت پیاده‌نظام بتواند با سرعت نیروهای زرهی را دنبال کند. بدین ترتیب گروه ارتش شمال حرکت ارتش هجدهم به سمت استونی برای تصرف تالین را به تنها دو لشکر پیاده‌پیاده‌نظام محدود ساخت تا بیشتر قوای این ارتش بتوانند با فاصله کم یگان‌های زرهی را پس از رسیدن به اوستروف و پسکوف، تعقیب نمایند.
استونی > جزایر سواحل استونی

جهت تکمیل سلطه آلمان بر دریای بالتیک، با پیاده شدن نیروهای لشکر تقویت‌شده شصت و یکم پیاده‌نظام در ورمسی، سارِما و موهو، ورماخت از ۸ سپتامبر در عملیات بئوولف شروع به تسخیر جزایر سواحل استونی کرد. حملات هوایی شوروی بین روزهای ۷ اوت تا ۴ سپتامبر از جزیره سارما علیه برلین، باعث افزایش ضرورت این عملیات شده بود. آلمانی‌ها برآورد می‌کردند حدود ۱۵ هزار نفر نیروی شوروی در این جزایر حضور داشته باشند. لشکر دویست و هفدهم پیاده‌نظام ورماخت روز ۱۰ سپتامبر به ورمسی حمله برد و پس از یک روز مبارزه آن را تصرف کرد. ورماخت سعی داشت مدافعان سارما تصور کنند حمله آلمانی‌ها از طرف دریا صورت خواهد گرفت. از این رو شب ۱۳ سپتامبر ناوهای لاپزیش، کلن و امدن به همراه چند مین‌روب و شناورهای دیگر کریگسمارینه در عملیات سودوینت دست به یک حمله ایذایی از جانب غربی به این جزایر زدند. همزمان شناورهای فنلاندی نیز از جانب شمالی جزیره هیوما اقدام مشابهی را در عملیات نوردوینت به اجرا گذاشتند.
این عملیات‌های فریب موثر افتاد و نیروهای شوروی به سرعت به خطوط ساحلی غربی جزایر منتقل شدند تا هنگام آغاز تهاجم اصلی از خاک استونی در آن قسمت آمادگی نداشته باشند. نیروهای لشکر شصت و یکم پیاده‌نظام ورماخت از بامداد روز ۱۴ سپتامبر با ۲۷۰ قایق وارد موهو شدند. تک‌آوران براندنبورگر توپ‌های ساحلی شوروی در کورساره، مرکز جزیره سارما، را مورد تهاجم قرار دادند. وزش شدید باد و جریان‌های آب و بی‌تجربگی نیروهای آلمانی در انجام این گونه عملیات، در ابتدا مقداری مشکل آفرین شد. به هر صورت تا شامگاه همان روز یگان‌های شناسایی و توپخانه ورماخت جای پایی برای خود در شمال جزیره موهو باز کردند. هنگ ۱۵۱ پیاده‌نظام ورماخت روز بعد در مقابل مقاومت بی‌سازمان دشمن، از گذرگاه باریک ۴ کیلومتری وارد جزیره سارما شد. کورساره تا روز ۲۱ سپتامبر به سلطه ورماخت درآمد. مابقی مدافعان به شبه‌جزیره سوروه به عرض ۲.۵ کیلومتر در جنوب غربی سارما عقب نشستند. هنگ‌های ۱۵۱ و ۱۶۲ پیاده‌نظام ورماخت از روز ۲۳ سپتامبر با پشتیبانی توپ‌های دریایی و هواگرهای لوفت‌وافه، این شبه‌جزیره را مورد حمله قرار دادند. درگیری‌ها در این موضع تا ۵ اکتبر ادامه پیدا کرد. حدود ۵ هزار تن از نیروهای شوروی در سارما به اسارت آلمانی‌ها درآمدند و مابقی ۱۵۰۰ سرباز شوروی از طریق تخلیه دریایی به جزیره هیوما گریختند.
پس از یک حمله ایذایی دریایی دیگری، هنگ ۱۷۶ پیاده‌نظام ورماخت با پشتیبانی توپ‌های ناوهای کریگسمارینه، ساعت ۵ بامداد روز ۱۲ اکتبر در عملیات زیگفریت از جانب شرق وارد هیوما، آخرین جزیره منطقه شد. نیروهای شوروی با فرماندهی ضعیف مجددا کاملا غافلگیر شدند. سایر یگان‌های ورماخت نیز از جنوب و غرب به جزیره یورش بردند. شرایط جغرافیایی عملکرد یگان‌های موتوریزه ورماخت در این جزیره را تحت شعاع قرار داده بود. سه تا پنج هزار مدافع جزیره تا ۲۱ اکتبر به مقاومت نسبتا سرسختانه‌ای پرداختند. تنها ۵۷۰ نفر از قوای شوروی موفق به گریز از جزایر بالتیک شدند. در این حین یگان‌های دریایی کریگسمارینه و هواگردهای لوفت‌وافه خطر شناورهای شوروی در خلیج ریگا را از بین بردند. در جریان این نبردها ورماخت ۲۸۵۰ نفر از نیروهای خود را از دست داد. از مجموع ۲۳ هزار نفر نیروی شوروی در این جزایر نزدیک ۵ هزار تن کشته شدند و مابقی به اسارت درآمدند. آلمانی‌ها همچنین حدود ۲۰۰ توپ را به غنیمت گرفتند.
پیامدها

نبرد بر سر منطقه بالتیک به استثنای جزایر استونی، با تصرف تالین توسط ورماخت پس از دو ماه از آغاز عملیات بارباروسا در پایان ماه اوت سال ۱۹۴۱ با پیروزی آلمانی‌ها به اتمام رسید. در جریان این نبرد ارتش‌های مستقر شوروی در نواحی مرزی منهدم شدند. نیروهای باقی‌مانده آن با عقب‌نشینی به سمت لنینگراد، در دفاع از حومه لنینگراد حضور یافتند.
نیروهای هنگ ۴۸۹ پیاده‌نظام ورماخت در کاوناس