stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
نار و نی

| نار و نی | نار و نی |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: سعید ابراهیمی‌فر
تهیه‌کننده: سعید ابراهیمی‌فر حسین ایری
نویسنده: سعید ابراهیمی‌فر حسین ایری عزیز ترسه
بازیگران: جهانگیر الماسی علی‌اصغر گرمسیری رسول نجفیان بیوک میرزایی حسین پناهی محسن قاضی‌مرادی غزال علمی پری عساری سهیلا علوی‌زاده حسین ایری عزیز ترسه مهوش وقاری شروین نجفیان ماندانا اصلانی فریبا علمی‌پور
راوی: احمدرضا احمدی
موسیقی: فریبرز لاچینی
فیلم‌بردار: همایون پایور
تدوین‌گر: ژیلا ایپکچی
شرکت تولید: دفتر سينمايي ناروني
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۶۷
مدت زمان: ۸۶ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
نار و نی فیلمی است که در سال ۱۳۶۷ به کارگردانی سعید ابراهیمی‌فر و بازیگری جهانگیر الماسی، علی‌اصغر گرمسیری، رسول نجفیان، حسین پناهی، محسن قاضی‌مرادی و بیوک میرزایی ساخته شد.
خلاصه داستان

داستان فیلم دربارهٔ عکاس جوانی است که در جستجوی یافتن عکس‌های مناسبی برای نمایشِ در دستِ تمرینِ «قضیه اوپنهایمر» است که به‌طور اتفاقی با پیرمرد ناشناسی که دچار عارضه قلبی شده است، مواجه می‌گردد. عکاس جوانی، شب هنگام، او را به بیمارستان می‌رساند و بر نیمکت انتظار بیمارستان، با مرور دفترچهٔ خاطرات این پیرمرد، در فراگردی متافیزیکی، در پی روح او می‌افتد و خود را در قالب او می‌بیند و زندگی پیرمرد را از کودکی در کاشان، تا لحظهٔ مرگ مرور می‌کند و و در پایان این مسیر به معرفتی دست پیدا می‌کند که حاکی از اعتلای وجود انسانی و منش اخلاقی او است.
چگونگی شکل‌گیری ایده اصلی فیلم و نگارش فیلم‌نامه

ایده این فیلم زمانی به ذهن ابراهیمی‌فر خطور کرد که روزی به اتفاق «حسین ایری» (که قبلاً در چند فیلمش دستیار کارگردان او بوده‌است و فیلم‌نامه نار و نی را هم بعداً به اتفاق هم نوشتند) به دیدن مرحوم ساموئل خاچیکیان رفته بودند و سالخوردگی این سینماگر، برای ابراهیمی‌فر، تداعی‌بخش این ایده بود که انسان شبیه به یک دفترچه خاطرات است و می‌توان فیلمی را ساخت که با محوریت بر این تشابه روایت خود را پیش ببرد. بدین ترتیب نگارش فیلمنامه‌ای با نام اولیه «کتابچه» آغاز شد که در نهایت به ساخت فیلم «نار و نی» منجر گردید
ابراهیمی‌فر در یادداشتی دربارهٔ این فیلم، نوشته است:
«این فیلم نمایانگر سینمایی است که به آن اعتقاد دارم. سینمایی که به قصه و دیالوگ وابسته نیست. مجموع دیالوگ‌هایی که در یک ساعت این فیلم ادا می‌شود از تعداد انگشتان دست تجاوز نمی‌کند. سینما در مقایسه با هنرهای دیگر هنری است که تجربه‌های اولیه خود را سپری می‌کند. به عنوان یک سینماگر معتقدم که باید از کلیشه‌ها پرهیز کرد؛ کلیشه یعنی درجا زدن و درجا زدن یعنی عقب افتادن از قافله‌ای که تازه در آغاز راه است».
بازیگران

جهانگیر الماسی
علی‌اصغر گرمسیری
رسول نجفیان
غزال علمی
پری عساری
سهیلا علوی‌زاده
بیوک میرزایی
حسین ایری
هوشنگ راسخ
حسین پناهی
محسن قاضی‌مرادی
عزیز ترسه
ماندانا اصلانی
فرح مختاری
مهوش وفایی
شروین نجفیان
فریبا علمی‌پور
تانیا عساری
مریم هوشیدری
داریوش پاک نیا
شاپور راسخ
محمد محمدی سلوط
مهدی سلطانی
لیلا شیخ الاسلامی
جوایز

برخی از جوایز فیلم «نار و نی» به شرح زیر است:
برنده جایزه ویژه هیئت داوران (برای فیلم اول) در هفتمین جشنواره فیلم فجر ۱۳۶۷
برنده سیمرغ بلورین بهترین تدوین در هفتمین جشنواره فیلم فجر ۱۳۶۷
برنده سیمرغ بلورین بهترین صدا برداری در هفتمین جشنواره فیلم فجر ۱۳۶۷
کاندیدای بهترین کارگردانی از هفتمین جشنواره فیلم فجر ۱۳۶۷
کاندیدای بهترین فیلم‌نامه از هفتمین جشنواره فیلم فجر ۱۳۶۷
کاندیدای بهترین بازیگر نقش اول مرد از هفتمین جشنواره فیلم فجر ۱۳۶۷
کاندیدای بهترین فیلمبرداری از هفتمین جشنواره فیلم فجر ۱۳۶۷
کاندیدای بهترین موسیقی متن از هفتمین جشنواره فیلم فجر ۱۳۶۷
کاندیدای بهترین فیلم برگزیده هفتمین جشنواره فیلم فجر ۱۳۶۷
برنده جایزه بهترین فیلم برای پیشبرد مبادلات فرهنگی درسی و هشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم مانهایم، آلمان غربی ۱۹۸۹
برنده لاله طلایی برای بهترین فیلم در نهمین جشنواره بین‌المللی فیلم استانبول، ترکیه ۱۹۹۰
لوح رسی

فهرستی از پیروزی ریموش (پادشاه اکد) بر پادشاه پرشی، به زبان عیلامی، ۲۲۷۰ پیش از میلاد
لوح رسی (زبان اکدی ṭuppu(m) 𒁾) یا لوح گِلی در خاور نزدیک باستان به‌عنوان یک رسانهٔ نوشتاری به‌ویژه برای نوشتن به خط میخی استفاده می‌شد. این روش در سراسر عصر برنز و عصر آهن مورد استفاده قرار می‌گرفت.

کهن‌ترین کتاب‌هایی که می‌شناسیم بر روی لوح‌های گلی نوشته شده‌اند. نویسه‌های خطوط نخستین بین‌النهرین که میخی‌شکل بودند با استفاده از ابزار تیز و نازکی به نام سوزنک حکاکی یا نیشک بر روی قطه‌های کوچک، باریک و خیس لوح گلین نوشته می‌شدند. سپس لوح خیس را در نور آفتاب یا درون کوره خشک می‌کردند. بعد آن را در یک جلد خارجی محافظ از جنس گل خشک‌شده یا پخته که عنوان یا چکیدهٔ لوح بر روی آن حک شده بود، قرار می‌دادند. اگرچه لوح‌های گلی آنقدر سنگین بودند که حمل آن‌ها سخت بود و آن‌قدر کوچک و کوتاه بودند که نمی‌شد نوشته‌های طولانی را بر رویشان ثبت کرد، اما از طومارهای پاپیروس که جانشین این الواح شدند دوام بیشتری داشتند. حماسهٔ گیلگمش، که از نخستین افسانه‌های نوشته‌شدهٔ انسانی است، بر روی لوح‌های گلی نوشته شد. «کتابخانهٔ تلو» متعلق به سومریان و مجموعهٔ بزرگ آشور بانی‌پال در نینوا چیزی جز لوح گلین نبودند. خط میخی، مناسب برای این نوع رسانه نوشتاری بود.
زورو

برای دیگر کاربردها، زورو (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| زورو | زورو |
| --- | --- |
اولین نمایه از زورو در  نفرین میسیون.: اولین نمایه از زورو در  نفرین میسیون.
نخستین حضور:  All-Story Weekly  (اوت ۱۹۱۹)
پدیدآور: جانستون مک‌کالی
اطلاعاتِ درون‌داستانی: اطلاعاتِ درون‌داستانی
جنسیت: مرد
عنوان: زورو
جنگ‌افزار: شمشیر دولبه   شلاق گاو نر
ملیت: مکزیک
زورو (به اسپانیایی:Zorro) شخصیتی داستانی که جانستون مک‌کالی در سال ۱۹۱۹ آن را خلق کرد که فیلم و کتاب‌های زیادی از آن تا به حال منتشر شده‌است. زورو که در زبان اسپانیایی معنای روباه دارد، نام هویت مخفیِ دُن دیه گو دلاوگا است، نجیب‌زاده‌ای که در دوران سلطهٔ اسپانیا بر کالیفرنیا زندگی می‌کند.
داستان دُن دیه گو دلاوگا – اشراف زاده‌ای که دلش با فقرا بود- اولین بار در سال ۱۹۱۹ توسط جانستون مک کالی (کمیک‌نویس آمریکایی) تعریف شد. در ۲۸ نوامبر ۱۹۲۰ توسط داگلاس فربنکس (ستارهٔ سینمای صامت) روی پرده جان گرفت و از آن سال تا به حال زورو در یادها مانده‌است.
ایزابل آلنده، نویسندهٔ منزوی و روشنفکر نیز طوری از این داستان تأثیر گرفت که ۴ ماه از عمرش را صرف یادگیری شمشیر بازی کرد تا بتواند هجدهمین روایت از داستان این شمشیر زن افسانه‌ای را بازنویسی کند.
داستان و روایت

دُن دیه گو در کالیفرنیای ۱۷۹۰ زندگی می‌کند؛ زمانیکه این قسمت از آمریکا متعلق به مکزیک و خود مکزیک هم مستعمرهٔ اسپانیا بوده‌است. دُن دیه گو اصلیتی اندلسی دارد و یک برادر خواندهٔ کوچک به نام برنارد (که در بعضی نسخه‌ها تبدیل به نوکر لال و وفادار او شد) و یک اسب سیاه و تیزتک به اسم تورنادو و نامزدی به نام لولیتا بولیدو دارد. او بافرمانده کالیفرنیا، پدرو فاگس (این شخصیتی واقعی در تاریخ است) مبارزه می‌کند. این قصه قدیمی مکزیکی که تا به حال ۱۹ بار به صورت فیلم و سریال در آمده و بازیگران زیادی در جلد این عیار اسپانیایی رفته‌اند؛ از گای ویلیامز تا آنتونی هاپکینز و آلن دلون و آنتونیو باندراس و حتی در ۱۹۴۴ یک زن به نام لیندا استیرلینگ نقش او را بازی کرد.
اقتباس‌های سینمایی

برخی از اقتباس‌های معروف سینمایی از این شخصیت به شرح زیر است:
علامت زورو (فیلم 1940)
رؤیای زورو (فیلم 1952)
زورو (فیلم 1975)
نقاب زورو (فیلم 1998)
افسانه زورو (فیلم 2005)
یک مجموعه تلویزیونی بسیار مشهور با تهیه کنندگی شرکت والت دیسنی نیز از این شخصیت ساخته شده است:
زورو (مجموعه تلویزیونی ۱۹۵۷)
کاراکتر زورو در فیلم "علامت زورو" (۱۹۲۰) با بازی داگلاس فربنکس.
لاکهید مارتین دسرت هاوک ۳

| لاکهید مارتین دسرت هاوک ۳ | لاکهید مارتین دسرت هاوک ۳ |
| --- | --- |
کاربری: پهپاد
کشور سازنده: ایالات متحده آمریکا
تولیدکننده: لاکهید مارتین
نخستین پرواز: 2006
کاربر اصلی: نیروی زمینی بریتانیا
لاکهید مارتین دسرت هاوک ۳ (به انگلیسی: Lockheed Martin Desert Hawk III) یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ لاکهید مارتین در کشور ایالات متحده آمریکا است. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواگرد نیروی زمینی بریتانیا بوده‌است. این هواگرد برای نخستین بار در ۲۰۰۶ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
میناری

| میناری | میناری |
| --- | --- |
پوستر رسمی فیلم میناری: پوستر رسمی فیلم میناری
کارگردان: لی ایزاک چانگ
تهیه‌کننده:  دده گاردنر  جرمی کلاینر  کریستینا اوه 
نویسنده: لی ایزاک چانگ
بازیگران:  استیون ین  هان یه-ری  آلان کیم  نوئل کیت چو  یون یو-جانگ  ویل پاتون 
موسیقی: امیل ماسری
فیلم‌بردار: لاکلان میلن
تدوین‌گر: هری یون
شرکت‌های تولید:  ای ۲۴  پلن بی انترتینمنت 
توزیع‌کننده: ای ۲۴
تاریخ‌های انتشار:  ۲۶ ژانویه ۲۰۲۰ (۲۰۲۰-01-۲۶) (جشنواره فیلم ساندنس)  ۱۱ دسامبر ۲۰۲۰ (۲۰۲۰-۱۲-۱۱) (ایالات متحده آمریکا)  
مدت زمان: ۱۱۵ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان:  انگلیسی  کره ای 
میناری (به کره‌ای: 미나리) (انگلیسی: Minari) فیلمی درام به کارگردانی لی ایزاک چانگ محصول سال ۲۰۲۰ کره است. در این فیلم استیون ین و [[]] بازی می‌کنند.
استیون ین در نقش پدر یک خانوادهٔ کره‌ای که در دههٔ ۱۹۸۰ زندگی تازه‌ای در یک مزرعه آغاز می‌کند، تحسین منتقدین را در پی داشته‌است. این فیلم در ۲۶ ژانویه ۲۰۲۰ در جشنوارهٔ ساندنس اکران و برندهٔ جایزهٔ بهترین فیلم درام آمریکایی شد. این فیلم پنجمین فیلم چانگ است و با الهام از کودکی فیلمساز ساخته شده‌است. این فیلم موفق به دریافت جایزه گلدن گلوب بهترین فیلم غیر انگلیسی زبان ۲۰۲۱شد.
داستان

این فیلم داستانی زندگینامه‌ای دربارهٔ یک خانواده کره‌ای آمریکایی است که به آرکانزاس نقل مکان می‌کنند تا یک کار کشاورزی را در دهه ۱۹۸۰ شروع کنند.
فوکر اف.۱۱

| F-11 or B> IV | F-11 or B> IV |
| --- | --- |
کاربری: transport flying boat
تولیدکننده: Fokker Aircraft Corporation of America
طراح: Alfred Gassner
نخستین پرواز: 1928
تعداد ساخته‌شده: 6
فوکر اف.۱۱ (انگلیسی: Fokker F.۱۱) (در کمپانی مادر در هلند شناخته شده با نام بی.۴ (به انگلیسی: B.IV)) یک هواپیمای ساخت فوکر است .
لوفور، کبک

| Lefebvre | Lefebvre |
| --- | --- |
شهرداری: شهرداری
Location within Drummond Regional County Municipality.: Location within Drummond Regional County Municipality.
کشور:  کانادا
استان:  استان کبک
ناحیه: سانتر-دو-کبک
منطقه شهری: درومون
Constituted: October 10, 1922
حکومت: حکومت
 • شهردار: Claude Bahl
 • Federal riding: Drummond
 • Prov. riding: Drummond
مساحت: مساحت
 • کل: ۶۶٫۲۰ کیلومتر مربع (۲۵٫۵۶ مایل مربع)
 • خشکی: ۶۵٫۷۲ کیلومتر مربع (۲۵٫۳۷ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۸۶۷
 • تراکم: ۱۳٫۲/کیلومتر مربع (۳۴/مایل مربع)
 • Change (2006–11): افزایش۷٫۶%
 • Dwellings: ۳۶۳
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی −۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی −۴ (EDT)
Postal code(s): J0H 2C0
کد منطقه: 819
لوفور (به فرانسوی: Lefebvre) شهری در منطقه شهری درومون ناحیه سانتر-دو-کبک در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این شهر ۸۷۵ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۶۵٫۷۵ کیلومتر مربع است.
میتسوبیشی اف۱ام

| میتسوبیشی اف۱ام | میتسوبیشی اف۱ام |
| --- | --- |
Mitsubishi F1M2 on patrol, c. 1943: Mitsubishi F1M2 on patrol, c. 1943
کاربری: Reconnaissance float plane
تولیدکننده: میتسوبیشی
نخستین پرواز: June 1936
معرفی‌شده در: 1941
کاربر اصلی: نیروی دریایی امپراتوری ژاپن
تعداد ساخته‌شده: 1,118
میتسوبیشی اف۱ام (به انگلیسی: Mitsubishi F1M) یک هواپیمای ساختِ کارخانهٔ میتسوبیشی در کشور ژاپن است. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواپیما نیروی دریایی امپراتوری ژاپن بوده‌است. این هواپیما برای نخستین بار در ۰۱۹۳۶−۰۶−۰۱ ۱ ژوئن ۱۹۳۶ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
لوجنده

| لوجنده | لوجنده |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: بهشهر
بخش: یانه سر
دهستان: عشرستاق
جمعیت: ۱۴۲ نفر (سرشماری ۹۵)
لوجنده، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱۳ نفر (۷۱خانوار) بوده‌است. مردم لوجنده از قومیت طبری هستند. مردم لوجنده به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
دو یار زیرک و از باده کهن دو منی

غزلی با مطلعِ «دو یار زیرک و از باده کهن دو منی» غزل شمارهٔ ۴۷۷ از دیوانِ حافظ در تصحیحِ محمد قزوینی و قاسم غنی است.
دکتر ژیواگو

برای اقتباس سینمایی از این رمان، دکتر ژیواگو (فیلم) را ببینید.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
صفحهٔ عنوانِ چاپِ نخست: صفحهٔ عنوانِ چاپِ نخست
نویسنده(ها): بوریس پاسترناک
عنوان اصلی: Доктор Живаго
کشور: ایتالیا(صادر نشدن اجازه چاپ در شوروی)
زبان: روسی
گونه(های) ادبی: داستان تاریخی، رمان عاشقانه
ناشر: فیلترینلی (چاپ اول)، کتاب‌های پانتئون
تاریخ نشر: ۱۹۵۷
گونه رسانه: چاپ (گالینگور و کتاب جلد کاغذی)
شمار صفحات: ۵۹۲ (پانتئون)
شابک: شابک ‎N/A (Feltrinelli) & ISBN ۰−۶۷۹−۷۷۴۳۸−۶ (Pantheon)
دکتر ژیواگو (به روسی: Доктор Живаго و به انگلیسی: Doctor Zhivago) رمانی نوشته بوریس پاسترناک است.
نام کتاب برگرفته از شخصیت اول آن –یک دکتر شاعر– است. کتاب داستان مردی است که عاشق دو زن است و این موضوع همزمان با انقلاب ۱۹۱۷ روسیه و سپس جنگ داخلی ‎ ۱۹۱۸–۱۹۲۰ این کشور است. درونمایهٔ داستان زندگی مردی است که حوادث بیرونی که از دسترس او خارج هستند مسیر زندگیش را دگرگون می‌سازند.
در سال ۱۹۶۵ دیوید لین از روی این کتاب فیلمی به همین نام ساخت و در سال ۲۰۰۵ هم در روسیه از روی آن یک سریال ساخته شد. نوشتن کتاب در سال ۱۹۵۶ پایان یافت ولی به دلیل مخالفت با سیاست رسمی شوروی در آن سالها اجازه نشر در این کشور را نیافت. در سال ۱۹۵۷ ناشری ایتالیای آن را در ایتالیا چاپ کرد. کتاب عاقبت در سال ۱۹۸۸ در روسیه به چاپ رسید.
این رمان، تاکنون سه بار توسط کامران بهمنی، علی اصغر خبره‌زاده و سروش حبیبی به فارسی ترجمه شده‌است.
پیتر فین و پترا کووی در کتابی که با عنوان «ادبیات علیه استبداد» به فارسی ترجمه شده‌است بخش مهمی از زندگینامه بوریس پاسترناک را از پیش از آغاز به نوشتن رمان دکتر ژیواگو تا مرگ او و حوادثی که برای اطرافیان او پس از مرگش رخ می‌دهد در یک مستند روایی نوشته‌اند. سراسر این کتاب به روایت نوشتن و انتشار دکتر ژیواگو و حواشی آن اختصاص دارد.
رمان دکتر ژیواگو به دلیل مواضع مستقل نویسنده‌اش در رابطه با انقلاب اکتبر، اجازه چاپ در اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی نیافت اما مخفیانه و به صورت قاچاق به میلان رفته و چاپ می‌شود و ۱ سال بعد، جایزه نوبل ادبیات را کسب می‌کند که همین موضوع خشم و شرمندگی حزب کمونیست اتحاد شوروی را در پی داشت.
نقش سی‌آی‌ای در انتشار نسخه روسی رمان دکتر ژیواگو

سی‌آی‌ای با انتشار ۹۹ سند طبقه‌بندی شده، اذعان کرد که در سال ۱۹۵۸، دست به انتشار نسخه روسی رمان دکتر ژیواگوو در شوروی زده است.
پس از آنکه از انتشار این رمان در شوروی ممانعت به عمل آمد، سی‌آی‌ای دست به انتشار متن روسی آن زده و پاسترناک در سال ۱۹۵۸ جایزۀ نوبل ادبیات را دریافت می‌کند. پس از برنده شدن نوبل ادبیات، محبوبیت کتاب، به‌خصوص در شوروی، به طرز چشمگیری افزایش یافت، محبوبیتی که مسکو امیدوار بود با ممانعت از انتشار کتاب جلوی آن را بگیرد، اما عملا با این‌کار باعث بیشتر شناخته شدن رمان، هم در شوروی و هم در جامعه جهانی شد. این اقدام سی‌آی‌ای برای ضربه زدن به طرفداران سیاست نیکیتا خروشچف انجام شده بود که در آن زمان شوروی را دارای آزادی‌های داخلی می‌دانستند.
داستان > بخش اول

در امپراتوری روسیه در سال ۱۹۰۲، رمان با مراسم دعای ارتدوکس روسی برای خاکسپاری، یا پانیکیدا، مادر یوری ژیواگو به نام ماریا نیکولایونا ژیواگو آغاز می‌شود. یوری که پیش‌تر توسط پدرش ترک شده بود، اکنون تحت سرپرستی دایی مادری‌اش، نیکولای نیکولایویچ ودنیپین، قرار می‌گیرد. نیکولای، فیلسوفی و کشیش سابق ارتدوکس است که در حال حاضر برای یک روزنامه مترقی در پایتختی در امتداد رود ولگا کار می‌کند. پدر یوری، آندری ژیواگو، روزگاری از اشراف ثروتمند تجاری مسکو بوده اما به دلیل خوش‌گذرانی و بی‌مبالاتی در سیبری، ثروت خانواده را به باد داده است.
تابستان بعد، یوری که اکنون ۱۱ سال دارد، همراه با نیکولای نیکولایویچ به دوپلیانکا، ملک لاورنتی میخایلوویچ کولوگریفوف، تاجری ثروتمند در صنعت ابریشم، سفر می‌کنند. هدف آنها ملاقات با کولوگریفوف نیست، زیرا او و همسرش در سفر هستند، بلکه دیدار با دوست مشترکشان، ایوان ایوانویچ وُسکوبوینیکوف، یک روشنفکر، است که در کلبه سرپرست ملک زندگی می‌کند. دختران کولوگریفوف، نادیا (۱۵ ساله) و لیپا (کوچکتر)، به همراه معلم و خدمه در ملک ساکن هستند. همچنین، پسری ۱۳ ساله به نام اینوکنتی (نیکا) دودوروف، که فرزند یک تروریست محکوم است، توسط مادرش به ایوان ایوانویچ سپرده شده و با او در کلبه زندگی می‌کند.
در همین حال، در قطاری که از نزدیکی ملک می‌گذرد، پسری ۱۱ ساله به نام میشا گریگوریویچ گوردون همراه با پدرش، گریگوری اسیپویچ گوردون، سفر می‌کند. آنها سه روز است که در قطار هستند و طی این مدت، مردی مهربان به میشا هدایای کوچکی داده و ساعت‌ها با پدرش صحبت کرده است. اما با تشویق وکیلش که همراه او بود، آن مرد مست می‌شود. در نهایت، او به ورودی قطار می‌رود، پدر میشا را کنار می‌زند، در را باز می‌کند و خود را به بیرون پرت کرده و خودکشی می‌کند. پس از کشیدن ترمز اضطراری توسط پدر میشا، قطار متوقف می‌شود و مسافران پیاده شده و جنازه را می‌بینند، در حالی که پلیس فراخوانده می‌شود. وکیل مرد متوفی، در کنار جسد ایستاده و علت خودکشی را به الکلیسم نسبت می‌دهد.
داستان > بخش دوم

در طول جنگ روسیه و ژاپن (۱۹۰۴–۱۹۰۵)، آمالیا کارلوونا گیشارد به همراه دو فرزندش، رادیون (رودیا) و لاریسا (لارا)، از اورال به مسکو نقل مکان می‌کند. همسر فقید آمالیا، مهندسی بلژیکی بود که برای راه‌آهن کار می‌کرد و با ویکتور ایپولیتوویچ کوماروفسکی، وکیلی خونسرد و تاجری زیرک، دوستی داشت. کوماروفسکی خانواده را در هتل مونته‌نگرو، اقامتگاهی مشکوک، اسکان می‌دهد و رودیا را در مدرسه نظامی و لارا را در دبیرستان دخترانه ثبت‌نام می‌کند. آمالیا با توصیه کوماروفسکی، یک مغازه خیاطی کوچک راه‌اندازی می‌کند و خانواده پس از یک ماه زندگی در هتل، به آپارتمانی بالای مغازه نقل مکان می‌کنند. اگرچه کوماروفسکی با آمالیا رابطه‌ای عاشقانه دارد، اما در پشت پرده توجه خود را به لارا معطوف می‌کند.
در اکتبر همان سال، کارگران خط راه‌آهن مسکو-برست دست به اعتصاب می‌زنند. رئیس ایستگاه، پاول فرپونتوویچ آنتیپوف، به همراه دوستش کیپریان ساولویویچ تیورزین، از کارگاهی بازدید کرده و از کتک خوردن یکی از شاگردان توسط کارگر جلوگیری می‌کنند. پلیس پاول را به دلیل نقش او در اعتصاب دستگیر می‌کند و پسرش، پاتولیا، نزد خانواده تیورزین می‌رود. مادر تیورزین و پاتولیا در یکی از تظاهرات شرکت می‌کنند که توسط سربازان سرکوب می‌شود، اما آنها سالم به خانه بازمی‌گردند. هم‌زمان، نیکلای نیکالایویچ، عموی یوری، از پنجره آپارتمانی در مسکو، فرار تظاهرکنندگان از سربازان را مشاهده می‌کند. او که پیش‌تر از منطقه ولگا به سن‌پترزبورگ نقل مکان کرده بود، حالا در پاییز همان سال به مسکو بازگشته و نزد خانواده اسونتیتسکی اقامت دارد. در همین حین، یوری به خانه خانواده گرومکو، که شامل الکساندر الکساندرویچ گرومکو، همسرش آنا ایوانوونا، و برادر مجرد آنا، نیکلای الکساندرویچ است، سپرده شده است.
در ژانویه ۱۹۰۶، خانواده گرومکو یک شب میزبان یک کنسرت موسیقی مجلسی می‌شوند. یکی از نوازندگان، یک نوازنده ویولنسل که دوست آمالیا و همسایه او در هتل مونته‌نگرو است، به دلیل خبر بیماری یکی از افراد حاضر در هتل مجبور به ترک کنسرت می‌شود. الکساندر الکساندرویچ، یوری و میشا او را همراهی می‌کنند. در هتل، پسران در راهرویی عمومی ایستاده و خجالت‌زده تماشا می‌کنند که آمالیا که دست به خودکشی زده، تحت درمان قرار می‌گیرد. وقتی وارد اتاق می‌شوند، آمالیا که نیمه‌برهنه و عرق کرده است، با نوازنده صحبت می‌کند و به او می‌گوید که سوءظن‌هایش بی‌اساس بوده است. یوری و میشا، لارا را که در گوشه‌ای از اتاق خوابیده است، می‌بینند. ناگهان کوماروفسکی از پشت پرده ظاهر شده و چراغی را کنار صندلی لارا قرار می‌دهد. نور لارا را بیدار می‌کند و او، بی‌خبر از حضور یوری و میشا، لحظه‌ای خصوصی را با کوماروفسکی به اشتراک می‌گذارد. این اولین باری است که یوری لارا را می‌بیند و تحت تأثیر این صحنه قرار می‌گیرد.
داستان > ادامه داستان و پایان

لارا و پاشا پس از ازدواج، تحصیلات دانشگاهی خود را به پایان می‌رسانند و به شهر یوریاتین نقل‌مکان می‌کنند. در همین حال، یوری با تونیا ازدواج کرده و در بیمارستانی در مسکو به‌عنوان پزشک مشغول به کار است. هر دو خانواده صاحب فرزند می‌شوند. پاشا که از عشق شدید لارا احساس خفقان می‌کند، به ارتش امپراتوری روسیه می‌پیوندد تا از این وضعیت فرار کند. لارا به‌عنوان معلم در یوریاتین مشغول می‌شود اما برای یافتن پاشا به گالیسیا می‌رود، جایی که یوری به‌عنوان پزشک نظامی فعالیت می‌کند. در این بین، پاشا اسیر ارتش اتریش-مجارستان می‌شود و مفقودالاثر اعلام می‌گردد. لارا و یوری در بیمارستانی در ملوزیوو ملاقات می‌کنند و خبر انقلاب در بیمارستان اعلام می‌شود.
یوری پس از بهبودی در بیمارستان ملوزیوو می‌ماند و با لارا نزدیک‌تر می‌شود. هر دو تلاش می‌کنند تا به خانه‌هایشان بازگردند. در همین زمان، یک کمیسر جدید به نام گینتز برای مواجهه با شورشیان نظامی به منطقه می‌آید اما در نهایت توسط همان شورشیان کشته می‌شود. یوری با لارا خداحافظی می‌کند و هرکدام به سمت مقصد خود حرکت می‌کنند. یوری در راه بازگشت به مسکو دربارهٔ تغییرات عظیم در روسیه و تلاش خود برای مقاومت در برابر عشق به لارا تأمل می‌کند.
پس از انقلاب اکتبر و جنگ داخلی روسیه، یوری و خانواده‌اش به املاک خانوادگی تونیا در نزدیکی یوریاتین نقل‌مکان می‌کنند. یوری در یکی از بازدیدهایش از کتابخانه یوریاتین، لارا را می‌بیند و رابطه آن‌ها شروع می‌شود. آن‌ها برای مدتی به‌طور منظم با هم ملاقات می‌کنند تا اینکه یوری توسط گروهی از پارتیزان‌های بلشویک ربوده می‌شود و برای بیش از دو سال با آن‌ها می‌ماند. پس از فرار، یوری به یوریاتین بازمی‌گردد و متوجه می‌شود خانواده‌اش به مسکو بازگشته‌اند. او برای مدتی با لارا و دخترش زندگی می‌کند، اما نامه‌ای از تونیا دریافت می‌کند که در آن از جدایی و مهاجرت اجباری خانواده‌اش به پاریس خبر می‌دهد.
یوری و لارا به ملک خانوادگی واری‌کینو بازمی‌گردند. در این میان، کومارفسکی پیشنهاد می‌دهد لارا را از مرزهای شوروی خارج کند و به یوری اطمینان می‌دهد که پاشا مرده است. یوری لارا را قانع می‌کند که با کومارفسکی برود. پس از رفتن لارا، پاشا که زنده است و بازگشته، خودکشی می‌کند. یوری پس از یافتن جسد پاشا به مسکو بازمی‌گردد، اما سلامتی‌اش رو به وخامت می‌گذارد. او با زنی دیگر ازدواج می‌کند اما به تنهایی زندگی می‌کند و در نهایت بر اثر حمله قلبی می‌میرد.
لارا پس از بازگشت به روسیه، در مراسم خاکسپاری یوری شرکت می‌کند و تلاش می‌کند دختر گمشده‌ای که از یوری داشته را پیدا کند. او در نهایت ناپدید می‌شود و به احتمال زیاد در جریان پاکسازی‌های بزرگ استالین دستگیر و در گولاگ جان خود را از دست می‌دهد. در زمان جنگ جهانی دوم، دوستان قدیمی یوری، نیکا دودوروف و میشا گوردون، دختر یتیمی به نام تانیا را می‌بینند که شباهت زیادی به یوری و لارا دارد. این دختر روایت تلخی از کودکی خود ارائه می‌دهد که تحت تأثیر ترک مادرش برای ازدواج با کومارفسکی بوده است. داستان با چاپ اولین مجموعه اشعار یوری ژیواگو به پایان می‌رسد.
سی‌اچ-۳۰۰ پکمیکر

| سی‌اچ-۳۰۰ پکمیکر | سی‌اچ-۳۰۰ پکمیکر |
| --- | --- |
کاربری: ترابری غیرنظامی
تولیدکننده: Bellanca
نخستین پرواز: ۱۹۲۹
تعداد ساخته‌شده: approximately 35
سی‌اچ-۳۰۰ پکمیکر (به انگلیسی: Bellanca_CH-300_Pacemaker) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع ترابری غیرنظامی ساخت شرکت Bellanca است. هواگرد سی‌اچ-۳۰۰ پکمیکر نخستین پروازش را در ۱۹۲۹ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد 35 فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
ناش (رودبار)

| ناش | ناش |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: گیلان
شهرستان: رودبار
بخش: بخش خورگام
دهستان: خورگام
جمعیت: ۲۹۸ نفر (سرشماری ۹۵)
ناش روستایی زيبا از توابع بخش خورگام شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان خورگام قرار داشته و براساس سرشماری سال 1400 جمعیت آن 550 نفر (480خانوار) بوده‌است.
مردم

مردم روستای ناش از قوم دیلم هستند و زبان‌شان تاتی است. به گفته محققین تات در زبان اهالی گیلان به معنی بومی، روستایی و یکجانشین می‌باشد و منظور از تات همان قوم گیلک است و منظور از زبان تاتی همان زبان گیلکی می‌باشد.
هیولایی فرا می‌خواند (کتاب)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
روی جلد چاپ اول: روی جلد چاپ اول
نویسنده(ها): پاتریک نس
تصویرگر(ها): جیم کی
طراح جلد: Kay
کشور: بریتانیا
زبان: زبان انگلیسی
ناشر: واکر بوکز
تاریخ نشر: ۵ مه ۲۰۱۱
گونه رسانه: چاپی (hardcover)
شمار صفحات: ۲۱۴ صفحه (first edition)
شابک: شابک ‎۹۷۸−۱−۴۰۶۳−۱۱۵۲−۵
شماره اوسی‌ال‌سی: ۷۵۴۵۸۶۶۴۳
کتابخانه کنگره: PZ7.N43843 Mok 2011
برای اقتباس سینمایی این اثر، هیولایی فرا می‌خواند (فیلم) را ببینید.
«هیولایی فرا می‌خواند» (انگلیسی: A Monster Calls) رمانی فانتزی به قلم پاتریک نس است. کتاب بر اثر ایده‌ای از سیوبان دود است که پیش از اینکه بتواند آن را بنویسد در اثر سرطان درگذشت و پاتریک نس نوشتن کتاب را ادامه داد. کتاب در سال ۲۰۱۱ از سوی انتشارات واکر منتشر شد و با استقبال بالای مخاطبین همراه شد.
داستان در مورد پسر نوجوانی است که درگیر مشکلات و پیامدهای بیماری سرطان و مرگ مادرش است که هیولایی قصه‌گو هر نیمه شب به او سر می‌زند.
اقتباسی سینمایی از اثر با کارگردانی خوان آنتونیو بایونا و بر اساس فیلم‌نامه‌ای از خود نس در سال ۲۰۱۶ پخش شد.
ژان-داوید لویت

ژان-داوید لویت
ژان-داوید لویت (به فرانسوی: Jean-David Levitte) (زاده ۱۴ ژوئن ۱۹۴۶) دیپلماتی فرانسوی است و سفیر سابق فرانسه در ایالات متحده، و مشاور سابق دیپلماتیک و شرپای رئیس‌جمهور سابق، نیکلا سارکوزی بود.
او پس از چند دوره سفارت در سازمان ملل و ایالات متحده در ۲۰۰۷ به عنوان مشاور دیپلماتیک و شرپای جمهور، نیکلا سارکوزی و رئیس شورای امنیت ملی آینده اعلام شد. ذات و حوزه مسئولیت او مشخص نبود. گرچه برخی گفته‌اند برنار کوشنر وزیر امور خارجه را در سایه قرار نخواهد داد، از او به عنوان «وزیر امور خارجه حقیقی» عموماً یاد می‌شد.
در ایران نام وی در جریان مناظره سوم نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری در سال ۱۳۹۲ میان ولایتی و سعید جلیلی که مذاکره کننده ارشد ایران و نامزد انتخابات بود مطرح گردید.