stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مردم ترک
اقوام ترک‌زبان

پراکندگی اقوام ترک‌زبان بر اساس کشور محل سکونت، دین، مذهب و زبان
| ردیف | قومیت | کشورهای مسکون | جمعیت | زبان | دین |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | ترک‌های آناتولی ترک‌های اروپا  ترک‌های مسختی  ترکمان‌های سوریه  ترک‌های آفریقای شمالی  ترکمن‌های عراق | ترکیه، آلمان، الجزایر، عراق، بلغارستان، گرجستان، سوریه | 60 ۷۰ میلیون | ترکی استانبولی | مسلمان (سنی) و علوی |
| ۲ | مردم آذری | جمهوری آذربایجان، ایران، عراق، ترکیه، روسیه، گرجستان | 42 ۳۰ میلیون | ترکی آذربایجانی | مسلمان (شیعه) |
| ۳ | ازبک‌ها | ازبکستان، افغانستان، تاجیکستان، قزاقستان، قرقیزستان، ترکمنستان | 32 ۲۸/۳ میلیون | ازبکی | مسلمان (سنی) |
| ۴ | قزاق‌ها | قزاقستان، روسیه، چین، ازبکستان | 15 ۱۳/۸ میلیون | قزاقی | مسلمان (سنی) |
| ۵ | اویغورها | چین (سین‌کیانگ), قزاقستان، ازبکستان، قرقیزستان، ترکیه | ۹ میلیون | اویغوری | مسلمان (سنی) |
| ۶ | ترکمن‌ها | ترکمنستان، ایران، افغانستان، | 03 ۸ میلیون | ترکمنی | مسلمان (سنی) |
| ۷ | تاتارها | روسیه، ازبکستان، قزاقستان، تاجیکستان، لهستان، لیتوانی، فنلاند | 07 ۷ میلیون | تاتاری | مسلمان (سنی) |
| ۸ | قرقیزها | قرقیزستان، افغانستان، ازبکستان، چین، تاجیکستان | 026 ۴/۵ میلیون | قرقیزی | مسلمان (سنی) |
| ۹ | باشقیرها | روسیه، ازبکستان، قزاقستان | 009 ۲ میلیون | باشقیری | مسلمان (سنی) |
| ۱۰ | تاتارهای کریمه | اوکراین(شبه جزیره کریمه), روسیه، ازبکستان، ترکیه، رومانی | 009 ۰/۵ تا ۲ میلیون | تاتاری کریمه | مسلمان (سنی) |
| ۱۱ | قشقایی | ایران | 009 ۱/۷ میلیون | ترکی قشقایی | مسلمان (شیعه) |
| ۱۲ | چواش‌ها | روسیه | 010 ۱/۷ میلیون | چوواشی | مسیحیان ارتدوکس |
| ۱۳ | قره‌قالپاق‌ها | ازبکستان، قزاقستان، ترکمنستان | 007 ۰/۶ میلیون | قره‌قالپاقی | مسلمان (سنی) |
| ۱۴ | یاقوت‌ها | روسیه | 007 ۰/۵ میلیون | یاکوتی | مسیحیان ارتدوکس |
| ۱۵ | قوموق‌ها | روسیه | 007 ۰/۴ میلیون | قومیقی | مسلمان (سنی) |
| ۱۶ | قره‌چای‌ها و بالکارها | روسیه، ترکیه | 007 ۰/۴ میلیون | کاراچایی-بالکاری | مسلمان (سنی) |
| ۱۷ | مردم تووایی | روسیه | 009 ۰/۳ میلیون | تووایی | بودایی |
| ۱۸ | گاگائوزها | مولداوی | 009 ۰/۲ میلیون | گاگائوزی | مسیحیان ارتدوکس |
| ۱۹ | قارائی‌های کریمه و کریمچاک‌ها | لیختن‌اشتاین، لهستان، روسیه، ترکیه | 007 ۰/۲ میلیون | کارائیم و کریمچاک | یهودیت |
جمعیت گذشته و آینده

| رتبه | کشور | مساحت | 1950 | 2000 | 2050 | 2100 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  ترکیه | ۷۸۳٬۵۶۲ | ۲۱٬۱۲۲٬۰۰۰ | ۶۵٬۹۷۰٬۰۰۰ | ۸۹٬۲۹۱٬۰۰۰ | ۸۷٬۹۸۳٬۰۰۰ |
| 2 |  ازبکستان | ۴۴۷٬۴۰۰ | ۶٬۲۹۳٬۰۰۰ | ۲۵٬۰۴۲٬۰۰۰ | ۳۵٬۱۱۷٬۰۰۰ | ۳۲٬۰۷۷٬۰۰۰ |
| 3 |  قزاقستان | ۲٬۷۲۴٬۹۰۰ | ۶٬۶۹۴٬۰۰۰ | ۱۵٬۶۸۸٬۰۰۰ | ۲۲٬۲۳۸٬۰۰۰ | ۲۴٬۷۱۲٬۰۰۰ |
| 4 |  جمهوری آذربایجان | ۸۶٬۶۰۰ | ۲٬۸۸۶٬۰۰۰ | ۸٬۴۶۴٬۰۰۰ | ۱۱٬۲۱۰٬۰۰۰ | ۹٬۶۳۶٬۰۰۰ |
| 5 |  قرقیزستان | ۱۹۹٬۹۰۰ | ۱٬۷۳۹٬۰۰۰ | ۴٬۹۳۸٬۰۰۰ | ۷٬۰۶۴٬۰۰۰ | ۹٬۰۴۶٬۰۰۰ |
| 6 |  ترکمنستان | ۴۸۸٬۱۰۰ | ۱٬۲۰۵٬۰۰۰ | ۴٬۳۸۶٬۰۰۰ | ۶٬۶۰۸٬۰۰۰ | ۵٬۶۰۶٬۰۰۰ |
| Total | Total | ۴٬۷۳۰٬۴۶۲ | ۳۹٬۹۳۹٬۰۰۰ | ۱۲۴٬۴۸۸٬۰۰۰ | ۱۷۱٬۵۲۸٬۰۰۰ | ۱۶۹٬۰۶۰٬۰۰۰ |
۷۰–۷۶ درصد مردم ترکیه بر اساس آمارهای دولتی ترک هستند. در برآورد ۲۰۱۲ مؤسسه آمار ترک استات (The Turkish Statistical Institute (TurkStat))، جمعیت کردهای ترکیه بیش از ۲۲ میلیون نفر (۲۲٬۶۹۱٬۸۲۴) و بیش از سی درصد از جمعیت ۷۴٬۷۰۰٬۰۰۰ نفری ترکیه را تشکیل می‌دهد که حدود ۱۴ میلیون نفر در کردستان ترکیه و بقیه در سراسر ترکیه به خصوص شهرهای استانبول، آنکارا و ازمیر پراکنده هستند که به این ترتیب درصد ترک‌های ترکیه کم‌تر از ۷۰ درصد خواهد بود.
وسعت خاکی و آبی

این فهرست کشورهای ترک‌زبان است اما ادعای این کشورها بر جنوبگان در آن لحاظ نشده است.
| Rank | Country | Area | EEZ | Shelf | EEZ+TIA |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  ترکیه | ۷۸۳٬۵۶۲ | ۲۶۱٬۶۵۴ | ۵۶٬۰۹۳ | ۱٬۰۴۵٬۲۱۶ |
| 2 |  ازبکستان | ۴۴۷٬۴۰۰ | ۰ | ۰ | ۴۴۷٬۴۰۰ |
| 3 |  قزاقستان | ۲٬۷۲۴٬۹۰۰ | ۰ | ۰ | ۲٬۷۲۴٬۹۰۰ |
| 4 |  جمهوری آذربایجان | ۸۶٬۶۰۰ | ۰ | ۰ | ۸۶٬۶۰۰ |
| 5 |  قرقیزستان | ۱۹۹٬۹۰۰ | ۰ | ۰ | ۱۹۹٬۹۰۰ |
| 6 |  ترکمنستان | ۴۸۸٬۱۰۰ | ۰ | ۰ | ۴۸۸٬۱۰۰ |
| Total | Total | ۴٬۷۳۰٬۴۶۲ | ۲۶۱٬۶۵۴ | ۵۶٬۰۹۳ | ۴٬۹۹۲٬۱۱۶ |
دین اقوام ترک‌تبار > اسلام

ترکان خود را تماماً تسلیم اسلام کردند که این از مشخصه‌های اسلام ترکی ست. ترک‌های گرویده به اسلام هویت ملیشان را چنان غرق در اسلام کرده بودند که عرب‌ها و ایرانیان هرگز چنان نکرده بودند. دلیل این بخشی به‌دلیل نیرومندی این آیین در هنگام مواجهه آن‌ها با آن در سرحدات اسلام و کفر، بخشی به این دلیل بود که گرویدن آنان به اسلام آنان را فوراً درگیر جنگ مقدس با خویشاوندان کافرشان کرد. برای تذکره‌های عربی روزهای قهرمانانه پگن عربستان، غرور ایرانی نسبت به افتخارات ازدست‌رفته ایران باستان، هیچ معادل ترکی وجود ندارد. تمدنها، حکومت‌ها، ادیان و ادبیات ترکی قبل از اسلام، جز اندکی شعر مردمی و اسطوره شجره نامه‌ای زدوده و فراموش شدند. حتی خود نام ترک برای ترک‌ها و نیز غربی‌ها مترادف با مسلمان شد. ترک‌ها در جدّیت ایمانشان به اسلام با هیچ مردم دیگری برابر نیستند. ازاین‌رو عجیب نیست که سنی با حمایت سلسله‌های ترک احیا شد و گسترش یافت.
دین اقوام ترک‌تبار > مسیحیت

گاگائوزها مسیحی هستند. چوواش‌ها اسماً ارتدوکس روسی هستند. دین یاقوت‌ها (ساخاها) آمیزه‌ای از اعتقادات ترکی، مغولی، تونقوزی و روسی است.
شمنیسم
بودایی
یهودی
مسیحی
در ایران

اقوام ترک زبانی در ایران زندگی می‌کنند که و در چندین استان پراکنده‌اند:
مردم آذری: از بومیان منطقه آران بوده‌اند ترک‌سازی آذربایجان در زمان سلجوقیان و با ورود اولین اقوام ترک اغوز به صورت عمده به آذربایجان شروع شد. و مهاجرت آنان تا زمان حکومت مغولان ادامه یافت به‌طوری‌که بسیاری از نیروهای ایلخانان ترک بودند. در زمان صفویان ترکسازی آذربایجان با نفوذ قزلباشها افزایش یافت. واژه آذربایجان از واژه کهن ولایت «آتورپاتکان» مشتق شده و بیانگر این است که با تغییر زبان، اسامی محلی هر چند با تغییرات اندکی از ترک‌سازی جدا ماندند.
ترکمن‌ها: شاخه‌ای از ترکان آسیای میانه معروف به اُغوز یا غُز هستند که از عهد قدیم در صحراهای وسیع بخش سفلای رود سیحون و بین دریای آرال به زندگی کوچ‌نشینی روزگار می‌گذراندند. تا حدود قرن هفتم میلادی ترکمن‌ها جزئی از قوم بزرگ ترک بودند. در این سال‌ها به دنبال اضمحلال امپراتوری گوک‌ترک‌ها، گروهی از ترک‌ها که اغوز نامیده می‌شدند، از آنان جدا شده از ناحیهٔ ارخون به طرف آرال و سیردریا کوچ کردند. ترکمنهای ایران بیشتر در جنوب شرقی دریای خزر و در ترکمن‌صحرا و اطراف رودخانه اترک وگرگان‌رود سکونت دارند.
قشقایی‌ها: بزرگ‌ترین اتحادیه ایلی در جنوب ایران و دومین ایل بزرگ در کشور می‌باشد که به زبان ترکی قشقائی سخن می‌گویند. بیشتر افراد این ایل، ترک تبار هستند. قشقایی‌ها عموماً بر این باورند که اجدادشان به عنوان قراولان لشکر هلاکوخان و تیمور از ترکستان به ایران آمده‌اند. در حالی که ورودشان در زمان مهاجرت‌های بزرگ قبیله‌ای قرن یازدهم میلادی محتمل‌تر است.
افشار:یکی از ایل‌های ترکمان جزء گروه قومی ترک‌های آذربایجانی هستند. که در زمان شاه اسماعیل صفوی همراه با شش ایل بزرگ از آناتولی عثمانی به ایران آمدند و پایه‌های دودمان صفوی را بنیاد گذاردند.
ترک‌های خراسان: بخشی از مردمان ترک‌زبان ساکن خراسان و نواحی همسایه از ترکمنستان تا فراتر از آمودریا هستند که به زبان ترکی خراسانی سخن می‌گویند و پیرو مذهب شیعهٔ دوازده‌امامی هستند. جمعیت این گروه در درون ایران و نواحی همسایه با استناد به دانشنامه ایرانیکا در حدود یک میلیون نفر است.
دربارهٔ تاریخ حضور اقوام ترک در خراسان اقوال مختلفی وجود دارد.
ایوانوف (۱۹۲۶، ص ۱۵۴) ترک‌های خراسان را بازمانده مهاجمان ترکی دانسته که در قرن سوم از ترکستان به خراسان حمله کردند.
فرای و صاییلی (ص ۳۱۵) تاریخ حضور ترکان در خراسان و ماوراءالنهر را به قبل از ورود اسلام به ایران نسبت داده‌اند.
در منابع جغرافیایی قرون اولیه هجری نیز دربارهٔ حضور ترکان خلج در مناطقی از خراسان بزرگ مطالبی آمده است. به نظر یوهانسون (۱۹۹۸، ص ۳۲۵)، قسمت اعظم ترک‌های ایران از اخلاف سلجوقیان‌اند. سلجوقیان از قبایل غز بودند و ترک‌های خراسان در اصل بازمانده دسته‌ای از این ترکان غز محسوب می‌شوند.
ترک‌های خراسان را پروفسور دورفر از نسل ترکان سلجوقی می‌داند. اگر چه قبل ار سلجوقیان گروهی دیگر از ترکان اغوز در زمان سلطان محمود غزنوی به خراسان کوچ کردند ولی انبوه ترکان با فرزندان سلجوق یعنی طغرل و چاغری به خراسان آمدند.[نیازمند منبع]
سلسله‌های ترک‌تبار ایران

سلسله‌های ترک‌تبار که در ایران بعد از اسلام حکومت کردند عبارتند از:
غزنویان (۱۱۸۶–۹۷۷ میلادی)
امپراتوری سلجوقی (۱۱۹۴–۱۰۳۷ میلادی)
خوارزمشاهیان (۱۲۳۱–۱۰۷۷ میلادی)
امپراتوری تیموری (۱۵۰۷–۱۳۷۰ میلادی)
قراقویونلوها (۱۴۶۸–۱۳۷۴ میلادی)
آق‌قویونلوها (۱۵۰۸–۱۳۷۸ میلادی)
افشاریان (۱۷۹۶–۱۷۳۶ میلادی)
پادشاهی قاجار (۱۹۲۵–۱۷۹۴ میلادی)
مهم‌ترین نیروی نظامی که دودمان صفویان را به قدرت رساند قبایل هفتگانه ترک (قزلباش‌ها) بودند، که شاه اسماعیل به کمک ایشان توانست با شکست آق‌قویونلوها و ازبکان، در تبریز تاجگذاری کند. تمام شاهان صفوی در زمان به شاهی رسیدنشان به زبان ترکی آذربایجانی سخن می‌گفتند (به جز شاه اسماعیل یکم که از بدو تولد دوزبانه بود و به هر دو زبان فارسی و ترکی آذربایجانی سخن می‌گفت و شعر می‌سرود) ولی برخی معتقدند که خاندان صفوی ترکیزه شده و زبان ترکی را به عنوان زبان مادری خود پذیرفتند.
سلسله‌های ترک‌تبار غیر از ایران

سلسله‌های ترک‌تباری که طی تاریخ در سرزمین‌هایی غیر از ایران حکومت کردند عبارتند از:
خاقانات گوک‌ترک (۵۵۲ میلادی)
امپراتوری عثمانی
امپراتوری گورکانی هند
امپراتوری سلجوقیان روم
سلطنت مملوک مصر
سلطنت ممالیک بحری (مصر)
طولونیان (سلطنت طولونی مصر)
اخشیدیان (آل اخشید)
تُرک‌شاهان (کابل‌شاهان)
آل ارتق
آل افراسیاب یا قراخانیان
دودمان زنگیان (شمال عراق و سوریه)
خاقانات اویغور
دودمان خلجی
پادشاهی قوچو یا مملکت قره‌خواجه
الیاس‌شاهیان
تغلق‌شاهیان
قلمرو خاقانات گوک‌ترک از سواحل دریای سیاه تا شمال چین
قلمرو امپراتوری عثمانی شامل کشورهایی از سه قاره
پهناوری امپراتوری گورکانی هند
قلمرو قراخانیان (آل افراسیاب)
دودمان زنگیان
سلطنت مملوک مصر
سلجوقیان روم
دودمان خلجی
خاقانات اویغور
دودمان بحری در اوج قدرت در همسایگی ایلخانان
نگارخانه

یک زن اویغور در چین
جوانان و سالخوردگان مردم گاگائوز
دختری ترکمن با لباس بومی
یک مرد ازبک در شمال افغانستان
گروهی از داوطلبان از ترکیه
گروه رقصی از کودکان ترک قبرس
زنی قرقیز با لباس بومی
دختر بچه‌ای از ترکمن‌های عراق
یک زن آذربایجانی از باکو، سال ۱۸۹۷
دختران قزاق
کودکان باشقیری با لباس بومی
زنی در حین رقص از مردم چواش
زنی تاتار در قرن ۱۸ میلادی
دختران و پسرانی از قوم سالار
گلبهار (افغانستان)

مکان
| گل‌بهار | گل‌بهار |
| --- | --- |
رود گلبهار نزدیک به پیوندگاهش با رود پنجشیر، در گلبهار افغانستان.
یک ناودانک چوبی در گلبهار.
گُلبهار تلفظ محلی گُلبار شهر زیبایی است در ولایت پروان افغانستان. گلبهار (جمعیت در ۱۳۳۵ خ. /۱۹۵۶ حدود ۲۰ هزار تن) مرکز منطقه پروان است و در دهانه دره تنگی، در قسمت جنوبی رشته کوه هندوکش در ۷۶ کیلومتری شمال شهر کابل، پایتخت کشور قرار گرفته و محل دادوستد اهالی پنجشیر است. دره غوربند در شمال غربی گلبهار واقع است. آب گلبهار از رود پنجشیر و آب دره شُتُل تأمین می‌شود.
منطقه گلبهار نیمی در ولایت پروان و نیمی در ولایت کاپیسا قرار دارد. گلبهار منطقه‌ای سرسبز است. گلبهار سرزمینی است دیرینه و قدیمی مربوط به ولایت پروان. گلبهار یک موقعیت خوب جغرافیایی پروان را احراز کرده و از نواحی مشهور شمالی زیبا به حساب می‌آید.
این حوزه نسبت داشتن منابع سرشار آبی، سه فصل سال لباس زمردین به تن کرده است. بهار معتدل، تابستان گرم با بادهای تند، خزان خشکه خنک و زمستان نه چندان سرد اوضاع جوی این منطقه را تشکیل می‌دهد. دریای پنجشیر و شتل که از کوهپایه‌های هندوکش سرچشمه می‌گیرند، ازهمین ناحیه می‌گذرند و در قسمت باغ عمومی گلبهار که از تفریح گاه‌های مشهور در کشور به حساب می‌رود، باهم یکجا می‌شوند و مردمان ولایات پروان و کاپیسا از آب‌های این دریاها در زمینه‌های زراعت، مالداری، برق و آب آشامیدنی استفاده می‌کنند.
گلبهار مرز طبیعی بین ولایات پروان، کاپیسا و پنجشیر را تشکیل می‌دهد و از موقعیت خوب استراتژیک برخوردار است. این ناحیه حدود ۸۵ قریه کوچک و بزرگ را در خود جا داده که تقریباً ۲۱۰۰۰ انسان درین حوزه زندگی می‌کند که به زبان فارسی صحبت می‌کنند.
مردم این سرزمین بیشتر زراعت پیشه اند و ازین طریق امرار معیشت می‌کنند و عایدات زراعتی این مردم بیشتر حبوبات اند مانند: گندم، جواری، لوبیا، ماش، گال و غیره. اما حال شمار زیاد هم به بازرگانی روی آورده، چون جمعیت این ناحیه افزایش یافته و کمبود زمین‌های زراعتی مردم را به انتخاب گزینه‌های دیگری واداشته است.
میوه‌های متنوع که در گلبهار یافت می‌شوند عبارتند از: توت، زردآلو، آلبالو، شفتالو، بادام، آلوچه، چارمغز… حدود اربعه این حوزه قرار ذیل است: شمال آن ولسوالی شُتُل، شرق آن ولسوالی حصه اول کوهستان، غرب آن ولسوالی جبل‌سراج و جنوب آن ولسوالی سیدخیل موقعیت دارد.
این که چرا این منطقه را گلبهار نامیده‌اند، کدام تعبیر علمی ندارد و صرف همان گل‌خیزی این منطقه در فصل بهاراست. البته یک روایت فولکلوری در مورد نامگذاری گلبهار به نقل از مردم آمده که در این‌جا ارائه می‌گردد.
می‌گویند این سرزمین در قدیم پر از آب بود، زمانیکه آب این منطقه تبخیر شد، در فصل بهار گلی در این سرزمین رویید از نام این گل و فصل بهار، این منطقه را گلبهار نام نهادند.
بند گلبهار

گُلبهار روستایی است در ولایت پروان افغانستان.
در تاریخ ۲۷/۱۱/۱۳۸۶ خورشیدی برابر با ۲۰۰۸/۰۲/۱۶ میلادی قرارداد پروژه مطالعات فنی و اقتصادی بند ذخیره گلبهار در بالای رود پنجشیر میان وزارت انرژی و آب افغانستان و شرکت ایرانی خدمات مشاوره مهندسی یکُم منعقد شد. اما با تاسف این پروژه قربانی زد و بندهای قومی و زبانی قرار گرفت و هیچ‌گاهی به مرحله اجرا نرسید. ساخت این بند یکی از پروژه‌های زیربنایی شهید محمد داود خان بود و کار عملی آن در آخرین روزهای حکومت شهید داود خان آغاز گردیده بود، اما با روی کار آمدن رژیم کمونیستی تحت الحمایه شوروی سابق در کشود از برنامه عمل خارج ساخته شد.
این بند می‌توانست ذخیره، ۶۰٬۰۰۰ هکتار زمین کشاورزی موجود را آبیاری کند و با ساخت آن مشکل آبیاری ولایات کاپیسا و پروان و حتی کمبود آب آشامیدنی شهر کابل شود. اگر این پروژه روی دست گرفته شود و تکمیل گردد، ظرفیت تولید برق این پروژه ۱۲۰ مگاوات خواهد بود.
مؤثریت این بند جلوگیری سیلاب و فرسایش در پائین آب‌بند و همچنان استفاده از آب آشامیدنی این پروژه برای اهالی پروان، کاپیسا و کابل به خصوص شهرک جدید کابل واقع ده سبز می‌باشد که در درازمدت شهر کابل مشکل آب آشامیدنی را نخواهد داشت. ارتفاع بند ۲۰۰ متر و ساحه آبگیر این پروژه ۳۵۶۵ کیلومترمربع می‌باشد ظرفیت ذخیره ۷۶۰ میلیون مترمکعب و همچنان تونل آبگردان به قطر ۹ متر و ظرفیت انتقال آب ۷۸۸ متر مکعب در ثانیه می‌باشد.
ولک پریچی

Market town در 23x15px|border |alt=|link= جمهوری چک
| Velké Poříčí | Velké Poříčí |
| --- | --- |
Market town: Market town
  پرچمنشان:   پرچمنشان
مختصات: مختصات: ناتوان در تجزیه عرض جغرافیایی به عنوان یک رقم:N {{#coordinates:}}: عرض جغرافیایی نامعتبر: مختصات: مختصات: ناتوان در تجزیه عرض جغرافیایی به عنوان یک رقم:N {{#coordinates:}}: عرض جغرافیایی نامعتبر
استان‌های جمهوری چک: منطقه هرادتس کرالووه
ناحیه: Náchod District
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۸۷ مایل مربع (۷٫۴۴ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۱۸۰ فوت (۳۶۰ متر)
جمعیت (۱٫۱٫۲۰۱۲): جمعیت (۱٫۱٫۲۰۱۲)
 • کل: ۲۴۱۹
 • تراکم: ۸۴۰/مایل مربع (۳۳۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
ولک پریچی (به چکی: Velké Poříčí) یک منطقهٔ مسکونی و شهر بازاری در جمهوری چک است که در Náchod District واقع شده‌است.
خصوصیات

ولک پریچی ۷٫۴۴ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۴۱۹ نفر جمعیت دارد و ۳۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پیانتدو

مکان
| پیانتدو | پیانتدو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
پیانتدو: پیانتدو
ناحیه: لمباردی
استان / شهرستان: استان سوندریو (SO)
مساحت: مساحت
 • کل: ۶٫۷ کیلومتر مربع (۲٫۶ مایل مربع)
جمعیت (Dec. 2004): جمعیت (Dec. 2004)
 • کل: ۱۲۵۸
 • تراکم: ۱۹۰/کیلومتر مربع (۴۹۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: ۲۳۰۱۰
پیش‌شماره تلفن: ۰۳۴۲
پیانتدو (به ایتالیایی: Piantedo) یک شهرستان (کومونه) در ایتالیا است که در استان سوندریو در ناحیهٔ لمباردی واقع شده‌است.
ویژگی‌ها

پیانتدو ۶٫۷ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۲۵۸ نفر جمعیت دارد.
ورگرتو

مکان
| ورگرتو | ورگرتو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
Comune di Verghereto: Comune di Verghereto
ناحیه: امیلیا-رومانیا
استان / شهرستان: استان فورلی-چزنا (FC)
دهستان: Alfero, Balze, Capanna, Castellane, Castelpriore, Ceregiacoli, Colorio, Corneto, Donicilio, Falera, La Strada, Mazzi, Montecoronaro, Montione, Nasseto, Para, Pastorale, Pereto, Piantrebbio, Renicci, Riofreddo, Ronco dell'Asino, S. Alessio, Tavolicci, Trappola, Velle, Villa di Corneto, Ville di Montecoronaro
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۱۷ کیلومتر مربع (۴۵ مایل مربع)
ارتفاع: ۸۱۲ متر (۲۶۶۴ فوت)
جمعیت (31 May 2007): جمعیت (31 May 2007)
 • کل: ۱٬۹۶۰
 • تراکم: ۱۷/کیلومتر مربع (۴۳/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Vergheretini
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 47028
پیش‌شماره تلفن: 0543
وبگاه: وبگاه رسمی
ورگرتو (به ایتالیایی: Verghereto) یک کومونه در ایتالیا است که در استان فورلی-چزنا واقع شده‌است.
خصوصیات

ورگرتو ۱۱۷ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۹۶۰ نفر جمعیت دارد و ۸۱۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده

شهرهای Source-Seine و Melissano خواهرخوانده‌های ورگرتو هستند.
ولفورد (کارولینای جنوبی)

مکان
| Wellford, South Carolina | Wellford, South Carolina |
| --- | --- |
شهر: شهر
موقعیت ولفورد، کارولینای جنوبی: موقعیت ولفورد، کارولینای جنوبی
ایالت: کارولینای جنوبی
شهرستان: اسپارتانبرگ
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۰ مایل مربع (۵٫۳ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲٫۰ مایل مربع (۵٫۳ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۸۷۹ فوت (۲۶۸ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۲٬۳۷۸
 • تراکم: ۱۱۸۹/مایل مربع (۴۴۸٫۶/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: 29385
کد منطقه: 864
FIPS code: 45-75580
GNIS feature ID: 1231903
ولفورد(به انگلیسی: Wellford) شهری در ایالت کارولینای جنوبی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲٬۳۷۸ نفر بوده‌است.
ورکیل

مکان
| Varekil | Varekil |
| --- | --- |
Varekil: Varekil
مختصات: ۵۸°۰۸′ شمالی ۱۱°۴۲′ شرقی﻿ / ﻿۵۸٫۱۳۳°شمالی ۱۱٫۷۰۰°شرقی﻿ / 58.133; 11.700: مختصات: ۵۸°۰۸′ شمالی ۱۱°۴۲′ شرقی﻿ / ﻿۵۸٫۱۳۳°شمالی ۱۱٫۷۰۰°شرقی﻿ / 58.133; 11.700
سوئد: بوهوسلن
استان: استان وسترا یوتالاند
شهرداری: Orust Municipality
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۶۶ کیلومتر مربع (۰٫۲۵ مایل مربع)
جمعیت (31 December 2010): جمعیت (31 December 2010)
 • کل: ۶۰۲
 • تراکم: ۹۱۲/کیلومتر مربع (۲۳۶۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
ورکیل (به سوئدی: Varekil) یک سکونتگاه مسکونی در سوئد است که در Orust Municipality واقع شده‌است.
خصوصیات

ورکیل ۰٫۶۶ کیلومترمربع مساحت و ۶۰۲ نفر جمعیت دارد.
چهارقلعه سفلی

مکان
| چهارقلعه سفلی | چهارقلعه سفلی |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
چهارقلعه سفلی: چهارقلعه سفلی
مختصات: ۳۳°۲۴′ شمالی ۴۷°۴۸′ شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۴۰۰°شمالی ۴۷٫۸۰۰°شرقی﻿ / 33.400; 47.800: مختصات: ۳۳°۲۴′ شمالی ۴۷°۴۸′ شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۴۰۰°شمالی ۴۷٫۸۰۰°شرقی﻿ / 33.400; 47.800
استان: لرستان
شهرستان: کوهدشت
بخش: بخش مرکزی
دهستان: کوه دشت جنوبی
جمعیت: ۸۹ نفر (سرشماری ۹۵)
چهارقلعه سفلی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کوهدشت در استان لرستان ایران است.
گویش مردمان روستا لری است.
این روستا به روستایی عزیزی هم معروف است.
جمعیت

این روستا در دهستان کوه دشت جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۵ نفر (۲۸خانوار) بوده‌است.
پیپرتون، تنسی

مکان
| Piperton, Tennessee | Piperton, Tennessee |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of Piperton, Tennessee: Location of Piperton, Tennessee
State: تنسی
شهرستان: Fayette
مساحت: مساحت
 • کل: ۹٫۸ مایل مربع (۲۵٫۴ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۹٫۸ مایل مربع (۲۵٫۳ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۱ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۳۶۱ فوت (۱۱۰ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۱٬۴۴۵
 • تراکم: ۱۵۰/مایل مربع (۵۷/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
FIPS code: 47-58840
GNIS feature ID: 1297695
پیپرتون(به انگلیسی: Piperton) شهری در ایالت تنسی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۴۴۵ نفر بوده‌است.
وین نایت

| وین نایت | وین نایت |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: Wayne Elliot Knight
زادهٔ: ۷ اوت ۱۹۵۵ ‏(۶۹ سال) نیویورک سیتی
ملیت: آمریکا
پیشه(ها): بازیگر، خواننده
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۹–اکنون
وین نایت (انگلیسی: Wayne Knight؛ زاده ۷ اوت ۱۹۵۵) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۷۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
گزیده فیلمشناسی

رقص کثیف (۱۹۸۷)
برای همیشه، لولو (۱۹۸۷)
همه آمریکایی هستند (۱۹۸۸)
متولد چهارم ژوئیه (۱۹۸۹)
مرگ دوباره (۱۹۹۱)
جی‌اف‌کی (۱۹۹۱)
غریزه اصلی (۱۹۹۲)
پارک ژوراسیک (۱۹۹۳)
به خاطرش مردن (۱۹۹۵)
آفتاب‌پرست (۱۹۹۶)
هرج و مرج فضایی (۱۹۹۶)
سومین سنگ بعد از خورشید (۱۹۹۶)
هرکول (۱۹۹۷)
برای ثروتمند یا فقیر (۱۹۹۷)
توستر کوچولوی شجاع به مریخ می‌رود (۱۹۹۸)
داستان اسباب‌بازی ۲ (۱۹۹۹)
تارزان (۱۹۹۹)
سگ‌دو (۲۰۰۱)
دوجینش ارزان‌تر است (۲۰۰۳)
مجازاتگر: منطقه جنگ (۲۰۰۸)
فیلم زنبور (۲۰۰۷)
پاندای کونگ‌فوکار (۲۰۰۸)
او مرا می‌خواهد (۲۰۱۲)
تام و جری: اژدهای گمشده (۲۰۱۴)
پاندای کونگ‌فوکار ۳ (۲۰۱۶)
درود بر سزار! (۲۰۱۶)
روز بعد (۱۹۸۳)
ساینفلد (۱۹۹۲–۱۹۹۸)
اهانت به دادگاه (۱۹۹۷)
بکر (مجموعه تلویزیونی) (۲۰۰۲)
نمایش درو کری (۲۰۰۴)
سی‌اس‌آی: نیویورک (۲۰۰۶)
پنگوئن‌های ماداگاسکار (۲۰۰۹–۲۰۱۲)
سی‌اس‌آی (۲۰۰۹)
جراحی پلاستیک (مجموعه تلویزیونی) (۲۰۰۹)
زیاد ذوق‌زده نشو (۲۰۰۹)
استخوان‌ها (مجموعه تلویزیونی) (۲۰۱۰)
تورچ وود (۲۰۱۱)
پاندای کونگ‌فوکار: افسانه‌های شگفت‌انگیز (۲۰۱۱–۲۰۱۲)
نارکس (۲۰۱۷)
بسیار عالی آقای داندی (۲۰۲۰)
بازگشت به اوت‌بک (۲۰۲۱)
محمد مسبوق

| امیر محمد مسبوق | امیر محمد مسبوق |
| --- | --- |
زاده: ۱۴ خرداد ۱۳۲۹ همدان، محله بوعلی
درگذشته: ۸ دی ۱۴۰۰ (۷۱ سال)
وفاداری: ایران
شاخه نظامی:  نیروی هوایی شاهنشاهی ایران نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران
درجه: سرتیپ دوم
یگان: پایگاه هفتم شکاری شیراز
جنگ‌ها و عملیات‌ها: جنگ ایران و عراق
نشان‌ها: 
همسر(ان): منیژه صابرزاده نوبخت
محمد مسبوق (زاده ۱۳۲۹ همدان – درگذشته ۸ دی ۱۴۰۰) خلبان جنگنده اف-۱۴ تام‌کت نیروی هوایی ایران، افسر آموزش و فرمانده گردان نگهداری پایگاه هوایی شیراز بود.
زندگی‌نامه

مسبوق در ۱۴ خرداد ۱۳۲۹ در محله بوعلی همدان زاده شد. تحصیلات ابتدایی را در مدرسه علوی همدان طی کرد. پس از مدتی او به همراه خانواده‌اش به تهران نقل مکان کرد؛ وارد دبیرستان نظام شد و در سال ۱۳۴۷ با دریافت دیپلم ریاضی فارغ‌التحصیل شد. وی در مهر ۱۳۴۷ به استخدام نیروی زمینی ارتش درآمد اما پس از مدتی به‌دلیل علاقه به حرفه خلبانی، با گذراندن آزمون‌های مربوط جز سهمیه افسران نیروی هوایی قرار گرفت و در سال ۱۳۵۱ برای ادامه دوره به پایگاه لکلند ایالت تگزاس اعزام شد. پس از ۱۹ ماه، به‌عنوان ناوبر به ایران بازگشت. مجدداً در خرداد ماه سال ۱۳۵۳ به مدت ۱۰ ماه جهت طی دوره کابین عقب هواپیمای اف-۱۴ به امریکا عزیمت کرد.
وی پرواز مقدماتی را با هواپیمای پاپ و در پادگان قلعه مرغی، به میزان ۳۰ ساعت انجام داده است.
سروان مسبوق در آبان ماه ۱۳۵۷ جهت طی دوره مدیریت نگهداری هواپیما به کشور امریکا اعزام شده و پس از گذراندن موفقیت آمیز دوره مذکور، در فروردین ماه ۱۳۵۸ به ایران مراجعه و به پایگاه هفتم شکاری واقع در شهر شیراز منتقل گردید.
جنگ ایران و عراق

او در طی پنج سال و چهار ماه در جریان جنگ ایران و عراق، فرمانده گردان نگهداری جنگنده اف-۱۴ تام‌کت در پایگاه هفتم شکاری شیراز بود.
مسبوق در دوم مهر ماه ۱۳۵۹ در یک پرواز شبانه به همراه اسدالله عادلی، پس از رویت راداری سه فروند جنگنده میگ-۲۳ متعلق به ارتش عراق که با آرایش نزدیک بر فراز جزیره خارگ در پرواز بودند، با عملکردی نادر به‌عنوان کابین عقب جنگنده اف-۱۴ موفق شد با قفل کردن بر روی هدف میانی و شلیک یک موشک دوربرد ایم-۵۴ فینیکس از فاصله حدودا ۶۱ کیلومتری، سه فروند جنگنده عراقی را سرنگون سازد. در واقع موشک فینیکس پس از اصابت به جنگنده میانی، به دو جنگنده در سمت راست و چپ خود خسارت وارد نمود و موجب سرنگونی آنها نیز شد.
درگذشت

محمد مسبوق در ۸ دی ۱۴۰۰ پس از یک دوره طولانی مبارزه با سرطان درگذشت.
بخش منابع

↑  مهرنیا، احمد (۱۳۹۸). ستاره‌های نبرد هوایی. ص. ۴۶۵.
↑  https://www.independentpersian.com/node/204001/%D8%AF%DB%8C%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%87/%D9%85%D8%B1%D8%AF%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%A8%D9%87-%D9%86%DA%AF%D9%87%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D8%A2%D8%B3%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%87%D8%B1%D8%AA-%DB%8C%D8%A7%D9%81%D8%AA-%DA%A9%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D8%9F. پارامتر |عنوان= یا |title= ناموجود یا خالی (کمک); پارامتر |پیوند= ناموجود یا خالی (کمک)
↑  ستاره‌های نبرد هوایی. ج. دوم. ص. ۴۶۸.
↑  https://www.independentpersian.com/node/204001/%D8%AF%DB%8C%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%87/%D9%85%D8%B1%D8%AF%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%A8%D9%87-%D9%86%DA%AF%D9%87%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D8%A2%D8%B3%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%87%D8%B1%D8%AA-%DB%8C%D8%A7%D9%81%D8%AA-%DA%A9%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D8%9F. پارامتر |عنوان= یا |title= ناموجود یا خالی (کمک); پارامتر |پیوند= ناموجود یا خالی (کمک)
↑  «دیدگاه مردی که به نگهبان آسمان ایران شهرت یافت که بود؟».
↑  Stilwell, Blake (2020-04-29). "That time an F-14 killed three MiGs with a single missile". We Are The Mighty (به انگلیسی). Retrieved 2023-08-13.
↑  «How an F-14 Tomcat once took out 3 MiG fighters with one missile». Yahoo News (به انگلیسی). ۲۰۱۸-۱۲-۱۱. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۸-۱۳.
بخش پیوند به بیرون

پیوند به بیرون نمونه
ولفلت، نبراسکا

Village در 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Wellfleet, Nebraska | Wellfleet, Nebraska |
| --- | --- |
Village: Village
Downtown Wellfleet: Downtown Wellfleet
Location of Wellfleet, Nebraska: Location of Wellfleet, Nebraska
ایالت: نبراسکا
شهرستان: شهرستان لینکلن، نبراسکا
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۲۷ مایل مربع (۰٫۷۰ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۲۷ مایل مربع (۰٫۷۰ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۲۸۱۸ فوت (۸۵۹ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۷۸
 • برآورد (2012): ۷۷
 • تراکم: ۲۸۸٫۹/مایل مربع (۱۱۱٫۵/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 69170
کد منطقه: 308
کد FIPS: 31-52085
شماره GNIS: 0834541
ولفلت(به انگلیسی: Wellfleet) شهری در ایالت نبراسکا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۷۸ نفر بوده‌است.