stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
شیخیه
سید کاظم رشتی > محمدکریم خان کرمانی

محمدکریم خان کرمانی سومین مقتدای سلسله شیخیه که بعد از سید کاظم رشتی رهبری و پیشوایی این مکتب را بر عهده گرفت؛ بنابراین او سومین رهبر شیخیه محسوب می‌شود.
بعد از سید کاظم رشتی برخی از شاگردان وی محمدکریم‌خان کرمانی را جانشین وی دانستند. از او بیش از ۲۰۰ جلد کتاب و رساله به جا مانده‌است که بیشتر مباحث آن در خصوص حکمت الهی شیعی است. محمد کریم خان فرزند ابراهیم خان ظهیر الدوله والی کرمان است که پسر عمو و داماد فتحعلی شاه قاجار بود.
شیخیه کرمان را بنا به انتساب به مؤسس آن محمدکریم‌خان، «کریمخانیه» نیز گفته‌اند. از ویژگی‌های این سلسله احترام و ادب خاص به اهل بیت پیامبر اسلام و همچنین در رفتارهای فردی شان با خود و دیگران می‌باشد.
پس از محمد کریم خان کرمانی، دو پسر وی به نام‌های محمد خان کرمانی و سپس زین‌العابدین خان کرمانی جانشین پدر شده و به پیشوائی شیخیه رسیدند. پس از آن‌ها ابوالقاسم خان ابراهیمی (۱۳۱۴–۱۳۹۰ ه‍.ق) فرزند زین العابدین خان به پیشوائی رسید. پس از او فرزندش عبدالرضاخان جانشین پدر شد که در سال اول انقلاب ایران بدست گروهی به نام الفتح کرمان ترور شد (۱۳۵۸ ه‍.ش) و بعد از وی پیشوایی بر عهده سید علی موسوی در بصره قرار گرفت که در سال ۱۴۳۶ قمری درگذشت. طرفداران این فرقه در حال حاضر بیشتر در شهرهای کرمان، تهران، خرمشهر، تبریز، بناب، زنوز، مشهد، شیراز، بصره و کربلا زندگی می‌کنند.
سید کاظم رشتی > باقریه همدانی

«باقریه» پیروان میرزا محمد باقر شریف طباطبایی بودند. او نخست نماینده محمد کریم خان کرمانی در نایین و همدان بود. اما پس از فوت استادش با جانشین او به مخالفت برخاست و از شیخیه کرمان جدا شده.
پس از واقعه قتل و غارت شیخیه همدان در ماه رمضان ۱۳۱۵ هجری قمری، به جهت حفظ جان خود از همدان به تهران جهت عرض حال به حاکم زمان هجرت نمود ولی به دلیل نیافتن جواب دلخواه از حاکم کشور به جندق رفت. او سالیان متمادی در جندق سکنی گزید و از نائین و اصفهان و جندق و بیابانک و همدان و مشهد و تهران مقلدینی یافت.
سید کاظم رشتی > آذربایجانیه ثقةالاسلامی‌ها

شیخیه آذربایجان پیرو میرزا شفیع ثقةالاسلام تبریزی هستند. این شیخیه را «ثقةالاسلامیه» نیز گویند. پس از میرزا شفیع، پسرش میرزا موسی و بعد از وی میرزا علی معروف به ثقةالاسلام دوم و پس از وی برادرش میرزا محمد به ریاست این طایفه رسید.
سید کاظم رشتی > آذربایجانیه حجت‌الاسلامی‌ها

طایفه دیگر شیخیه «حجت‌الاسلامی» هستند که پیرو میرزا محمد مامقانی هستند.
سید کاظم رشتی > آذربایجانیه گوهری یا احقاقی

طایفه دیگر از شیخیه، «احقاقیه» هستند که پیرو آخوند ملاباقر اسکوئی می‌باشند. وی از شاگردان سید کاظم رشتی بود که پس از فوت ایشان دعوی جانشینی او را کرد، عمده مقلدین ایشان در کویت زندگی می‌کنند و پیشوای ایشان آقا رسول احقاقی است.
شیخیه و بابیِّت

بابیان و سپس بهائیان، شیخیه را جد روحانی نهضت خود می دانند که راه را برای باب و بهاء آماده کرده است و بدین ترتیب شیخیه هدف غایی را انجام داده و دیگر موضوعیت ندارد. به گفته موجان مومن و پیتر اسمیت، بیش از نیمی از «برجسته‌ترین» گروندگان به بابی در چهار سال اول دعوت باب، شیخی بودند. 
رکن رابع یعنی نیابت امام زمان که از عقاید شیخیه است مستمسک سید علی محمد شیرازی برای ادعای بابیت شد. سید علی‌محمد شاگرد سید کاظم رشتی دومین رهبر شیخی بود.
یکی دیگر از شباهت های کلیدی بین شیخیه و بابیت و بهائیت، تأکید مشترک آنها بر درک نمادین و تمثیلی از متن دینی است.
کتاب هایی درباره شیخیه

شیخیه؛ نقطه آغازین انحراف، محمدحسن نجاری، نشر بین الملل ۱۳۹۵
شیخیه؛ باورها و ریشه‌ها، حسن منتسب‌ مجابی، نشر گوی ۱۴۰۱
نقاشی دیگر از احمد احسایی
سنت. ماریس، پنسیلوانیا

مکان
| سنت>  ماریس، پنسیلوانیا St. Marys, Pennsylvania | سنت>  ماریس، پنسیلوانیا St. Marys, Pennsylvania |
| --- | --- |
شهر: شهر
St. Mary's City Hall: St. Mary's City Hall
شعار: Pennsylvania's Newest City: شعار: Pennsylvania's Newest City
ایالت: پنسیلوانیا
شهرستان: ال
اسکان: ۱۸۰۴
Incorporated (بخش): ۱۸۴۸
Incorporated (شهر): ۱۹۹۲
حکومت: حکومت
 • شهردار: Sally Geyer (ج)
مساحت: مساحت
 • کل: ۹۹٫۵ مایل مربع (۲۵۷٫۷ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۹۹٫۳ مایل مربع (۲۵۷٫۲ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۲ مایل مربع (۰٫۵ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۶۶۶ فوت (۵۰۸ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۱۳۰۷۰
 • تراکم: ۱۳۱٫۶/مایل مربع (۵۱٫۴/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۵- (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۴- (EDT)
Zip code: ۱۵۸۵۷
کد منطقه: 814
وبگاه: City of St. Marys
سنت. ماریس (به انگلیسی: St. Marys) شهری در Pennsylvania کشور United States است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۳٬۰۷۰ نفر بوده‌است.
یادگار جنوب

| یادگار جنوب | یادگار جنوب |
| --- | --- |
کارگردان: حسین امیری دوماری  پدرام پورامیری
تهیه‌کننده: مجتبی رشوند
نویسنده: حسین امیری دوماری پدرام پورامیری
بازیگران: وحید رهبانی  پژمان جمشیدی  الناز شاکردوست  مسعود کرامتی  سحر دولتشاهی  صابر ابر
موسیقی: بامداد افشار
فیلم‌بردار: میلاد پرتوی
تدوین‌گر: پویان شعله‌ور
توزیع‌کننده: شایسته فیلم  فیلیمو (اکران آنلاین)
تاریخ‌های انتشار: بهمن ۱۴۰۱ (فجر)  ۲۰ تیر ۱۴۰۳   ۲۵ مهر ۱۴۰۳ (اکران آنلاین)
مدت زمان: ۹۶ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
فروش گیشه: ۱۲٬۵۴۲٬۸۲۹٬۰۰۰ تومان
یادگار جنوب فیلم ایرانی به کارگردانی و نویسندگی حسین دوماری و پدرام پورامیری و تهیه‌کنندگی مجتبی رشوند محصول سال ۱۴۰۱ است. این فیلم در چهل و یکمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر حضور داشت.
داستان

داستان فیلم دربارهٔ عشق یک دختر و پسر و ازدواج آن‌ها در حالی که دختر در کما است و ازدواج آن‌ها باعث می‌شود شرایط پیچیده‌ای رخ دهد.
بازیگران

الناز شاکردوست در نقش رعنا
وحید رهبانی در نقش وحید
پژمان جمشیدی در نقش صالح
مسعود کرامتی در نقش عمو حیدر
سحر دولتشاهی در نقش حرا
صابر ابر در نقش صاحب کار رعنا
ویلیام ایرواین

| ویلیام ایرواین | ویلیام ایرواین |
| --- | --- |
عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از پنسیلوانیا حوزهٔ کل: عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از پنسیلوانیا حوزهٔ کل
دوره مسئولیت ۴ مارس ۱۷۹۳ – ۳ مارس ۱۷۹۵: دوره مسئولیت ۴ مارس ۱۷۹۳ – ۳ مارس ۱۷۹۵
پس از: هیچ
پیش از: هیچ
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۳ نوامبر ۱۷۴۱ انیس‌کیلن، شهرستان فرمانا، پادشاهی ایرلند
درگذشته: ۲۹ ژوئیهٔ ۱۸۰۴ (۶۲ سال) فیلادلفیا، پنسیلوانیا،  U.S.
حزب سیاسی: ضد-مدیریت
امضا: 
خدمات نظامی: خدمات نظامی
وفاداری:  ایالات متحده
خدمت/شاخه:  ارتش قاره‌ای
درجه:  سرتیپ
جنگ‌ها/عملیات‌: جنگ انقلاب آمریکا
ویلیام ایرواین (William Irvine) (زادهٔ ۳ نوامبر ۱۷۴۱ – درگذشتهٔ ۲۹ ژوئیه ۱۸۰۴)، پزشک، سرباز و دولتمرد ایرلندی-آمریکایی اهل کارلایل، پنسیلوانیا بود. او قبل از اینکه به انقلاب آمریکا بپیوندد و در طول جنگ انقلابی آمریکا علیه بریتانیایی‌ها مبارزه کند، به عنوان جراح در یک کشتی برای نیروی دریایی سلطنتی، طبابت می‌کرد. با تشدید تنش میان مستعمرهٔ آمریکا و دولت بریتانیا در طول دهه ۱۷۷۰، ایرواین، آرمان انقلابی را درک کرد و با آن متحدشد. او پس از آن به عنوان سرتیپ در جنگ انقلابی آمریکا، در وسترن تئاتر خدمت‌کرد. پس از جنگ، او در کنگرهٔ قاره‌ای خدمت کرد و بعدها نقش فعالی در خاتمه دادن شورش ویسکی در پنسیلوانیا ایفا کرد. او همچنین دو دوره در کنگره، به نمایندگی از پنسیلوانیا خدمت کرد و در سایر امور عمومی این استان نیز فعال‌بود.
اوایل زندگی

ایرواین از خانواده‌ای اسکاتلندی-ایرلندیِ پروتستان بود که نزدیک انیسکیلن، در شهرستان فرمانا، اولستر، در پادشاهی ایرلند به‌دنیا آمد. قومیت اسکاتلندی‌ایرلندی و مذهب پروتستان او، در ابتدا مانعی در دنیای اجتماعی تحت سلطه انگلیس در آمریکای استعماری بود. او از دانشگاه دوبلین فارغ‌التحصیل شد. در آنجا، پزشکی و ادبیات کلاسیک را زیر نظر  جورج کلگهورن که بعدها شایستگی و دانش ایرواین در پزشکی را تضمین کرد، آموخت. پس از آن، او برای کار به عنوان جراح کشتی در من آو وار بریتانیا پذیرفته شد و در طول جنگ فرانسه و بومیان آمریکا خدمت کرد. در ۱۷۶۳ به مستعمرات بریتانیا در آمریکا مهاجرت کرد و در کارلایل، پنسیلوانیا ساکن شد. در آن سال او نماینده مجمع‌های انقلاب استانی برگزار شده در ۱۷۶۴–۱۷۶۶ شد. او در ۱۷۷۲ با آن کالندر، دختر رابرت کالندر، شهروند برجستهٔ کارلایل ازدواج کرد. ایرواین احترام زیادی برای او قائل بود و اولین پسرش را به نام او نام‌گذاری کرد. ایرواین دو برادر داشت؛ اندرو که افسر ارتش قاره‌ای بود و متیو که پزشک و جراح در لشکر ژنرال چارلز لی بود. پسر او، کالندر، در ۱۷۷۴ به‌دنیا آمد و در ۱۷۹۸ کاپیتان توپ‌خانه و مهندسان شد. زمانی که انتصاب سیاسی ایرواین مستلزم نقل مکان به فیلادلفیا شد کالندر، املاک پدرش در بروکن استراو را مدیریت کرد. پسر دوم او، ویلیام، در ۱۸۰۸ به عنوان کاپیتان توپ‌خانهٔ سبک، وارد ارتش شد و در جنگ ۱۸۱۲ شرکت کرد. کوچک‌ترین پسر ایرواین، آرمسترانگ، نیز در جنگ ۱۸۱۲ به عنوان آجودان ارتش نظامیان مشترک‌المنافع پنسیلوانیا خدمت کرد. ایرواین در طول دوران نظامی خود یک نامه‌نویس مشتاق بود و غیر از مکاتبات نظامی، به‌طور منظم با همسرش آن و فرزندانش نامه‌نگاری می‌کرد.
اواخر زندگی

ایرواین به عنوان نماینده پنسیلوانیا در کنگرهٔ سوم انتخاب شد که از ۲ دسامبر ۱۷۹۳ تا ۳ مارس ۱۷۹۵ خدمت می‌کرد. در ۱۷۹۷ او به عنوان کمیسر به پنسیلوانیا فرستاده شد تا اختلافات مربوط به شورش ویسکی را حل کند. هنگامی که او در این تلاش شکست خورد، به عنوان فرماندهٔ نیروهای شبه نظامی منصوب شد و در نهایت به شورش ویسکی پایان داد.
ایرواین به مشارکت خود در زندگی عمومی پنسیلوانیا ادامه داد و بر توزیع زمین‌هایی که به کهنه سربازان اهدا شده بود، نظارت و هدایت کرد. او دو دوره در کنگره خدمت کرد، در مجمع قانون اساسی پنسیلوانیا خدمت کرد و در هیئت مأمورانی بود که حساب‌های مالی میان ایالت‌های مختلف و دولت فدرال تازه تأسیس را تسویه می‌کردند. در دهه ۱۷۹۰، ایرواین نقش مهمی در بررسی زمین‌ها و تعیین مرزهای شهرها در غرب پنسیلوانیا ایفا کرد.
ایرواین چندین قطعه زمین در نزدیکی دهانه نهر بروکن استراو در رودخانه آلگنی خریداری کرد که برخی از آن‌ها را به پسرش کالندر داد. این منطقه خیلی زود رشد کرد و به حومه وارن، پنسیلوانیا تبدیل شد. پسر بزرگ ایرواین، کالندر ایرواین، زمین را کشت کرد، یک فروشگاه عمومی در آن نزدیکی تأسیس کرد و خانه‌ای زیبا روی سراشیبی مشرف به رودخانه ساخت. این ملک به نام «بروکن‌استراو» شناخته و به خانه و مرکز تجارت سه نسل از نوادگان ایرواین تبدیل شد. این مکان جایی است که مشاغل و زندگی خانوادهٔ ایرواین در چهار نسل بعدی در آن متمرکز شده‌است. ایرواین شاکی پروندهٔ دادگاه عالی ایرواین علیه سیمز لس بود که شامل ادعاهای متفاوت زمینی میان ایرواین و چارلز سیمز از ویرجینیا بود که ادعا داشت جزیره مونتور توسط پنسیلوانیا برای خدمتش در جنگ انقلابی به او اعطا شده بود. دادگاه به اتفاق آرا به نفع سیمز که زودتر ادعا کرده بود، رأی‌داد.
در اواخر دهه ۱۷۹۰، ایرواین برای آخرین بار در پاسخ به یک شورش مالیاتی دیگر جایگاهی نظامی را بر عهده گرفت. در طول سال ۱۷۹۷، تنش میان فرانسه و ایالات متحده افزایش یافت. دولت آمریکا به دنبال تأمین مالی برای بهبود ارتش و آماده شدن برای آنچه که به شبه جنگ (جنگ دریایی) تبدیل شد، بود. برای تأمین مالی جنگ، کنگره، مالیاتی را بر خانه‌ها و سایر دارایی‌ها وضع کرد. مالیات جدید به نام مالیات پنجره شناخته شد. بر اساس این قانون اندازه یک خانه، با توجه به تعداد پنجره‌های آن تعیین می‌شد. در پاسخ، شهروندان که بیشتر هلندی‌های ساکن در پنسیلوانیا بودند، در آنچه که شورش سیب زمینی سرخ شده نامیده شد، شورش کردند. برخی از جمع‌کنندگان مالیات از شهرها رانده و برخی زندانی شدند. برای سرکوب شورش، رئیس‌جمهور آدامز به نیروها دستور مداخله داد تا افراد مختلف مسئول را دستگیر کنند. ایرواین به گروهی پیوست که به سمت کواکرتاون پیشروی می‌کردند. ایرواین برای یکی از دوستانش نوشت: «زنگ زمان و عمر بر من می‌خزد، می‌ترسم در این حرفه من را بی‌دست و پا کند.» با این حال، ایرواین، علی‌رغم احتیاط‌هایش، این امتحان سخت را تحمل کرد و سلامت به خانه بازگشت. این شورش آخرین خدمت نظامی فعال ایرواین بود، هرچند که او به کارش در ارتش ادامه داد. در۱۸۰۱، او به عنوان سرپرست فروشگاه‌های نظامی در فیلادلفیا منصوب‌شد.
در ۱۸۰۱ ایرواین به عنوان رئیس انجمن استانی سینسیناتی انتخاب شد و این سمت را تا زمان مرگش حفظ کرد.
ایرواین در ۲۹ ژوئیه ۱۸۰۴ در فیلادلفیا، پنسیلوانیا فوت کرد. او را در یک قبرستان نزدیک تالار استقلال دفن کردند. در ۱۸۳۳ او را مجدد در گورستان جدید رونالدسون دفن کردند. زمانی که گورستان در دههٔ ۱۹۵۰ بسته شد، قبر چند افسر جنگ انقلابی مانند ایرواین توسط پیشوای سوئدهای قدیمی شناسایی و در قبرستان کلیسای گلوریا مجدد به خاک سپرده‌شدند.
ارجاعات

1 2  Irvine-Newbold family papers, p. 7
1 2  Ridner, 2001, p. 10
↑  Essay, Irvineclan.com
↑  Irvine-Newbold family papers, p. 4
↑  Fiske & Wilson:  Cyclopædia of American Biography, Volume III, p. 358
1 2  Biographical Directory of the United States Congress
↑  Irvine-Newbold family papers, p. 11
↑  Irvine-Newbold family papers, p. 2
↑  Ridner, 2001 p. 18
↑  Irvine-Newbold family papers, p. 3
↑  Ridner, 2001, p. 32
↑  Irvine-Newbold family papers, pp. 1–2
↑  Maeva Marcus, The documentary history of the Supreme Court of the United States, 8:153.
↑  Supreme Court Law reports, 1870, p. 298
↑  Irvine-Newbold family papers, pp. 3–4
↑  Irvine-Newbold family papers, pp. 29, 47
↑  Historic Gloria Dei (Old Swedes' Preservation Corporation[پیوند مرده]
↑  Gloria Old Swedes Cemetery, Dei Burial Ground, Pennsylvania
کتابشناسی

Buttlerfield, Consul Willshire (1873). An historical account of the expedition against Sandusky under Col. William Crawford in 1782. Cincinnati, Robert Clarke & Co.
Buttlerfield, Consul Willshire (1882). Washington-Irvine correspondence. Madison, Wisconsin, David Atwood.
Chernow, Ron (2005). Alexander Hamilton. Penguin Press. ISBN 978-1-101-20085-8.
Fiske, John; Wilson, James Grant (1887). Appleton's Cyclopædia of American Biography. Vol. 3. D. Appleton and company.
Nester, William R. (2004). The Frontier War for American Independence. Stackpole Books. ISBN 978-0-8117-0077-1.
Ostler, Jeffery (October 2015). "To Extirpate the Indians": An Indigenous Consciousness of Genocide in the Ohio Valley and Lower Great Lakes, 1750s–1810". The William and Mary Quarterly. Omohundro Institute of Early American History and Culture. 72 (74): 587–622. doi:10.5309/willmaryquar.72.4.0587. JSTOR 72.4.0587. S2CID 146642401.
Ridner, Judith (April 2001). "William Irvine and the Complexities of Manhood and Fatherhood in the Pennsylvania Backcountry". The Pennsylvania Magazine of History and Biography. University of Pennsylvania Press. 125 (1/2): 5–34. JSTOR 20093425.
Taylor, Alan (2016). American Revolutions A Continental History, 1750–1804. W.W. Norton & Company. ISBN 978-0-393-35476-8.
Reports of Decisions in the Supreme Court of the United States : [1790-1854]. Vol. 1. United States. Supreme Court, Benjamin Robbins Curtis Little, Brown. 1870.
Biographical Directory of the United States Congress. United States government Printing Office. 2021 [1859].
Heim, Sarah, ed. (2005). Irvine-Newbold Family Papers (PDF). The Historical Society of Pennsylvania. Irvine-Newbold Family Papers, 1766-1955 (bulk 1775-1880) 77 boxes, 232 vols. , 60 lin. feet, Collection 1890
"Dr. William Irvine, Brigadier General, American Revolutionary Army". Irvineclan.com. Retrieved March 30, 2021.
دانشگاه باپتیست ماراناتا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
شعار: "To the Praise of His Glory"
نوع: دانشگاه خصوصی
بنیانگذاری شده: 1968
وابستگی مذهبی: انجمن بین‌المللی بنیاد باپتیست
رئیس: Dr. S. Martin Marriott
کارشناسی: Approx. 920
تحصیلات تکمیلی: Approx. 200
موقعیت: واترتون، ویسکانسین، ویسکانسین، ایالات متحده
پردیس: Urban 79 acres
رنگ آموزشگاه:     آبی دریایی، طلایی و زرشکی
شگون‌نما: Sabercats
وبگاه: www.mbu.edu
دانشگاه باپتیست ماراناتا یک دانشگاه باپتیست خصوصی در واترتاون، ویسکانسین است. رئیس فعلی این دانشگاه مارتی ماریوت است که وظایف خود را در ترم بهار 2010 آغاز کرد و در 18 مارس 2010 منصوب شد.
تاریخچه

این کالج در ۱۴ سپتامبر ۱۹۶۸ به‌عنوان کالج انجیلی باپتیست ماراناتا توسط بی. مایرون سدارهولم، یکی از اعضای انجمن بین‌المللی بنیاد باپتیست، تأسیس شد. این کالج از زمان تأسیس تاکنون بیش از ۵۰۰۰ فارغ‌التحصیل را ثبت کرده‌است. در ۱۳ دسامبر ۲۰۱۳، ماریوت اعلام کرد که ماراناتا نام خود را به دانشگاه باپتیست ماراناتا تغییر داده‌است تا نشان دهد «ماراناتا چه چیزی است و سال‌ها بوده‌است.» علیرغم نام قبلی، این دانشگاه یک دانشگاه مذهبی نیست. این دانشگاه در سال ۲۰۱۳ از عنوان IX مستثنی شد که به آن اجازه می‌دهد به دلایل مذهبی علیه دانشجویان دگرباشان جنسی تبعیض قائل شود.
بخش بیرانوند

بخش بیرانوند یکی از بخش‌های شهرستان خرم‌آباد در استان لرستان ایران است. مرکز این بخش، بیران‌شهر است. این بخش شامل دو  دهستان زیر است:
دهستان بیرانوند شمالی
دهستان بیرانوند جنوبی
مردم شناسی

مردم این بخش به گویش بیرانوندی سخن می‌گویند.
مردم شناسی > طوایف

مردم این بخش عمدتاً از طوایف لر بیرانوند و دیگرا طوایف لر مانند سکوند، قائدرحمت، دالوند و یاراحمدی می‌باشند.
تغییر نام

نام بخش بیرانوند در گذشته بخش چَغَلوندی بود. در زبان لری و لکی، چَغَل به معنای «شغال» است. در دی ماه ۱۳۹۰ با تصویب هیئت وزیران، نام شهر چغلوندی به بیرانشهر و نام بخش چغلوندی به بخش بیرانوند تغییر کرد. طبق تحقیقات یک خبرنگار، در آن مصوبه هیئت دولت یک غلط املایی باعث شد بسیاری از مردم نام جدید بخش چغلوندی را «بیراوند» بدانند؛ در صورتی که نام صحیح جدید این بخش «بیرانوند» است و ترکیب بیراوند از نظر زبان‌شناسان صحیح نمی‌باشد و هیئت وزیران نام بیرانوند را به تصویب رسانده‌است.
سرشناسان

امیر خان سپهوند  متولد بخش بیرانوند، پدر حقوق جزای ایران است.
هوشنگ اعظمی لرستانی پزشک لرستانی و از فعالان در جریان نهضت ملی شدن صنعت نفت بود.
سیامک اسدیان  متولد بخش بیرانوند از اعضای کمیتۀ مرکزی سازمان فدائیان خلق (اقلیت) بود.
نصیر شیرخانی متولد بخش بیرانوند، روزنامه‌نگار، نویسنده و تحلیلگر مسائل نفت و گاز است.
مرتضی اعظمی لرستانی نماینده دوره اول مجلس شورای اسلامی حوزه انتخابیه لرستان (خرم‌آباد) بود.
علیرضا بیرانوند بازیکن باشگاه فوتبال پرسپولیس نیز اهالی این طایفه لر تبار هست
جمعیت

بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش بیرانوند در سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۱۴۶۵ نفر بوده‌است که از این میان ۵۸۵۲ نفر مرد و ۵۶۱۳ زن بوده‌اند. این بخش ۲۴۶۵ خانوار دارد.
دانشگاه بیکر

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پرونده:Baker University crest.png: پرونده:Baker University crest.png
نوع: دانشگاه خصوصی
بنیانگذاری شده: ۱۸۵۸
وابستگی مذهبی: کلیسای متحد متدیست
رئیس: Lynne Murray
دانشجویان: 3,076 (Fall 2014)
کارشناسی: 1,897 (Fall 2014)
تحصیلات تکمیلی: 1,179 (Fall 2014)
موقعیت: بلدوین سیتی، کانزاس، کانزاس، ایالات متحده
پردیس: ۱۰ جریب فرنگی (۰٫۰۴۰ کیلومتر مربع)
رنگ آموزشگاه: نارنجی  
نام ورزشی: Wildcats
وبگاه: www.bakeru.edu
دانشگاه بیکر یک دانشگاه خصوصی در بلدوین سیتی، کانزاس است. این دانشگاه در سال ۱۸۵۸ تأسیس شد و اولین دانشگاه چهار ساله در کانزاس بود که به کلیسای متحد متدیست وابسته است.
دانشگاه بیکر در سال ۱۸۵۸ تأسیس شد و به نام عثمان کلیندر بیکر، محقق و اسقف کتاب مقدس اسقفی متدیست نامگذاری شد. این مدرسه (که قدیمی‌ترین مؤسسه آموزش عالی دائماً فعال در ایالت است) اولین دانشگاه چهار ساله در کانزاس بود و کمک‌های مالی و کمک‌های مالی محلی از شرق جمع‌آوری شد. اولین رئیس دانشگاه بیکر، ورتر آر. دیویس، از ۱۸۵۸ تا ۱۸۶۲ خدمت کرد. ساختمان اصلی پردیس که اکنون به عنوان موزه قلعه قدیمی شناخته می‌شود، موزه ای از دانشگاه و شهر بالدوین را در خود جای داده‌است.
صعود مقاومت پذیر آرتور و اویی

صعود مقاومت پذیر آرتورو اویی نام یکی از نمایشنامه‌های سیاسی نمایشنامه نویس آلمانی برتولت برشت است. این نمایشنامه به نقد نظام سرمایه‌داری و اخلاق دولتها و مردم قرن بیست و یکم می‌پردازد. موضوع این نمایشنامه در مورد به قدرت رسیدن پیش‌بینی نشده یک دیکتاتور است. ساختار این نمایشنامه، مانند بسیاری از نمایشنامه‌های برشت، با سبک نمایشنامه‌های حماسی نوشته شده و با سبک تئاتر اپیک قابل اجراء بر روی صحنه است.
اجراء در ایران

این نمایشنامه از طرف چندین مترجم به فارسی ترجمه شده و بارها در ایران به روی صحنه رفته است.
سنتر سندویچ، نیوهمپشایر

مکان
| Center Sandwich, New Hampshire | Center Sandwich, New Hampshire |
| --- | --- |
مکان مختص سرشماری: مکان مختص سرشماری
Town Hall: Town Hall
ایالت: نیوهمپشایر
شهرستان: کارول
شهرک: Sandwich
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۶ مایل مربع (۱٫۵ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۶ مایل مربع (۱٫۵ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۶۵۴ فوت (۱۹۹ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۱۲۳
 • تراکم: ۲۱۰/مایل مربع (۸۲/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: ۰۳۲۲۷
کد منطقه: ۶۰۳
FIPS code: ۳۳–۱۰۹۰۰
GNIS feature ID: ۰۸۷۱۶۵۵
سنتر سندویچ (به انگلیسی: Center Sandwich) شهری در ایالت نیوهمپشایر کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۲۳ نفر بوده‌است.
کاشی تبریز

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت سهامی خاص
بنا نهاده: ۱۹۸۳
دفتر مرکزی: تبریز، ایران
مدیر عامل اجرایی: صمد حسن زاده
رئیس هیئت مدیره: رامین حسن زاده
محصولات: کاشی سرامیک اسلب
خدمات: تولیدی
تعداد کارکنان: بیش از 1000 نفر
وبگاه: https://tabriztilegroup.com
کاشی تبریز نام شرکت تولیدکنندۀ کاشی و سرامیک در شهر تبریز می‌باشد.
کارخانۀ صنایع کاشی تبریز در سال ۱۳۶۲ تأسیس و در سال ۱۳۷۴ در زمینی به وسعت ۱۵ هکتار و با ۵۰ هزار متر مربع زیربنا احداث و به بهره‌برداری رسید. از سال ۱۳۷۷ ه‍.ش با تغییر اساسی مدیریت و تغییرات اساسی در خطوط تولید، منجر به تولیدات مرغوب و ایجاد تحولی چشمگیر در صنعت کاشی کشور گردید.
با توجه به دیدگاه روشن و به روز مدیران و سهامداران و در نظر گرفتن توجیه اقتصادی در میزان تولید باعث شد تا در کمتر از یکسال و با تغییرات لازم در سیستم تولید، ابعاد بزرگ‌تر و طرح‌های نوی اروپایی جایگزین گردد. پس از این دگرگونی کاشی تبریز جایگاه اصلی خود را در صنعت کاشی و سرامیک کشور و صد البته جایگاه بسیار ممتازی در صنعت استان آذربایجان شرقی پیدا کرده‌است؛ به‌طوریکه توانسته است در کنار تولیدکنندگان برتر جهانی قرار گیرد.
در سال ۱۳۸۲ ه‍.ش این مجموعه اقدام به آغاز طرح توسعۀ سالن کف با مشارکت شرکت کرابن اسپانیا، یکی از بزرگ‌ترین قدرت‌های سرامیک نمود و با تلاش بسیار در سال ۱۳۸۴ توانست سرامیک کف خود را با نام تجاری کرابن سرامیک تبریز به بهره‌برداری برساند. اکنون سرامیک تولیدی این واحد قابل رقابت با بهترین سرامیک‌های جهان می‌باشد. به‌طوریکه صادرات این واحد تولیدی به اکثر کشورهای آسیایی به‌خصوص کشورهای خاورمیانه و کشورهای همسایه و حتی برخی کشورهای اروپایی دال بر این امر می‌باشد. با توجه به تولیدات بسیار با کیفیت این کارخانه و مقایسۀ آن با کاشی‌ها و سرامیک‌های وارداتی با توجه به قیمت و خدمات مناسب محصولات این کارخانه باعث گردیده تا رقابت شدیدی با محصولات وارداتی داشته باشد.
ظرفیت تولید کنونی این کارخانه در حال حاضر بالغ بر ۱۰ میلیون متر مربع در سال می‌باشد. ایده‌های نو و تولیدات منحصر به فرد و تنوع طرح‌ها و رنگ‌ها جزء اهداف عمدۀ صنایع کاشی تبریز بوده  که تولید کاشی‌های رکتیفای شده (برش خورده) برای نخستین‌بار در ایران و به‌طور انحصاری از جمله این محصولات هستند.
این واحد تولیدی به عنوان یکی از تولیدکنندگان بزرگ و مطرح کشور دارای بیش از ۷۰۰  نفر پرسنل کاری مستقیم مطابق با قوانین کار و امور اجتماعی مشغول به کار هستند. تقریباً ۵۰٪ پرسنل تحصیلات عالیه دارند که این امر نشان‌دهندۀ بالا بودن سواد علمی استان در این زمینه می‌باشد. ایجاد اشتغال این واحد صنعتی به‌طور غیر مستقیم برای ۳٬۰۰۰ نفر نیرو می‌باشد که از طریق نمایندگی‌ها، کاشی‌فروشی‌ها، کاشی‌کارها، سیستم حمل و نقل و ... تأمین گردیده است.
صادرات محصولات این کارخانه به بیشتر کشورها، از جمله: آلمان، اتریش، عراق، جمهوری آذربایجان، ازبکستان، ترکمنستان، گرجستان، قزاقستان، استرالیا، سوئد و کرۀ جنوبی صادر می‌گردد که با استقبال خریداران بسیار زیاد این کشورها مواجه گردیده است.
افتخارات برند کاشی تبریز

واحد تولیدی نمونه در سال  ۱۳۷۸
دریافت تندیس طلایی بین‌المللی ساختمان  در سال ۲۰۰۲
واحد نمونه صنعت و معدن کشور سال ۱۳۸۰
مدیر نمونه کیفیت فرآورده‌های تولیدی سال ۱۳۸۲
واحد نمونه صنعت و معدن کشور سال ۱۳۸۰پ
دریافت نشان دلفین طلایی از اروپا بدلیل کیفیت و نام تجاری معتبر در سال ۲۰۰۳
واحد نمونه دوستار کارگر سال ۱۳۸۴
واحد صنعتی نمونه استانی سال‌های ۱۳۷۹ و ۱۳۸۳ و ۱۳۸۶
مدیر نمونه در حوزۀ ارتقاء بهره‌وری و اشتغال سال ۱۳۸۷
صادرکنندۀ فعال سال ۱۳۸۸
واحد نمونۀ کشوری سال ۱۳۸۸
پیشکسوت نمونۀ کشور سال ۱۳۹۰
چهرۀ ماندگار صنعت و معدن کشور در سال ۱۳۹۰
انتخاب صنایع کاشی تبریز به عنوان واحد نمونۀ کشوری در سال ۱۳۹۱
واحد نمونۀ کشوری سال ۱۳۹۱
برند کاشی تبریز در سال ۱۳۹۲ در دهمین جشنوارۀ ملی قهرمانان صنعت ایران به عنوان یکی از ۱۰۰ برند برتر ایران شناخته شد.
واحد نمونۀ کنترل کیفیت ۱۳۹۲
واحد نمونۀ صنعت و معدن در سال ۱۳۹۲
کارآفرین نمونۀ کشور و توسعۀ منابع انسانی در سال ۱۳۹۳
واحد نمونۀ استاندارد و کنترل معیارهای جهانی در صنعت کاشی و سرامیک در سال ۱۳۹۳
واحد نمونۀ کشوری در سال ۱۳۹۳
انتخاب مدیریت محترم عامل شرکت صنایع کاشی تبریز به سمت ریاست اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی استان آذربایجان شرقی در سال ۱۳۹۴
انتخاب کاشی تبریز در جمع یکصد برند ارزشمند و برتر صنعت ایران به عنوان تنها برند برتر در صنعت کاشی و سرامیک ایران در سال ۱۳۹۴
اخذ گواهینامۀ حمایت از حقوق مصرف‌کنندۀ سال ۱۳۹۵
کسب واحد نمونۀ کیفیت سال ۱۳۹۵
دریافت جایزۀ برترین رهبر کسب و کار در صنعت تولید کاشی و سرامیک و شعف مشتری در منطقۀ خاورمیانه، شمال آفریقا و آسیا در سال ۱۳۹۵
کونروی، آیووا

مکان
| Conroy, Iowa | Conroy, Iowa |
| --- | --- |
محدوده ثبت‌نشده: محدوده ثبت‌نشده
Conroy, IowaLocation within the state of Iowa: Conroy, IowaLocation within the state of Iowa
مختصات: ۴۱°۴۳′۴۷″ شمالی ۹۱°۵۹′۵۲″ غربی﻿ / ﻿۴۱٫۷۲۹۷۲°شمالی ۹۱٫۹۹۷۷۸°غربی﻿ / 41.72972; -91.99778: مختصات: ۴۱°۴۳′۴۷″ شمالی ۹۱°۵۹′۵۲″ غربی﻿ / ﻿۴۱٫۷۲۹۷۲°شمالی ۹۱٫۹۹۷۷۸°غربی﻿ / 41.72972; -91.99778
ایالت: آیووا
شهرستان: آیووا
ارتفاع: ۸۷۹ فوت (۲۶۸ متر)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کدs: 52220
GNIS feature ID: 455578
کونروی (به انگلیسی: Conroy) یک محدوده ثبت‌نشده در شهرستان آیووا ایالت آیووا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۵۹ نفر بوده‌است.