فهرست میراث جهانی در اتریش
فهرست آزمایشی

علاوه بر سایت‌های موجود در فهرست میراث جهانی، کشورهای عضو می‌توانند فهرستی از سایت‌های آزمایشی را که ممکن است برای نامزدی در نظر بگیرند، در این فهرست قرار دهند. نامزدها در فهرست میراث جهانی تنها در صورتی پذیرفته می‌شوند که سایت قبلاً در فهرست آزمایشی قرار داشته باشد.
تا تاریخ ۲۰۱۹، اتریش ۱۲ سایت را در فهرست آزمایشی خود ثبت کرد.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| # | نگاره | نام | موقعیت | سال | ش ثبتمعیارها | شرح | م |
| ۱ |  | دیر کرمسمونستر | کرمسمونستر | ۱۹۹۴ | ۲۸ i, ii, iii, iv, vi | دیر نظام سنت بندیکت در قرن هشتم تأسیس شد و از آن زمان هم به عنوان یک مرکز معنوی و هم به عنوان یک مؤسسه آموزشی فعالیت می‌کرد. در قرن ۱۷ و ۱۸ به سبک باروک به‌طور گسترده گسترش یافت. صومعه نسخ خطی ارزشمند قرون وسطایی و مجموعه‌ای از گنجینه‌های هنری را در خود جای داده‌است. |  |
| ۲ |  | برگنزروالد | فورآرلبرگ | ۱۹۹۴ | ۲۷iv, v | این منطقه تا حد زیادی ساختار کشاورزی سنتی خود را حفظ کرده‌است، از جمله انواع خاصی از ساختمان‌های مزرعه‌داری، با روستاهایی که قدمت آن‌ها به قرن ۱۸ و ۱۹ می‌رسد. کارگاه‌های کوچک فرآوری نساجی گواه شروع اولیه توسعه صنعتی در منطقه است. |  |
| ۳ |  | کلیسای جامع گورک | گورک کارینتیا | ۱۹۹۴ | ۳۲i, iii, iv | کلیسای جامع سابق گورک که قدمت آن به قرن دوازدهم بازمی‌گردد، یکی از شاخص‌ترین نمونه‌های کلیساهای رومی در اتریش است. از ویژگی‌های بارز کلیسا می‌توان به سرداب «صد ستونی»، محل دفن بنیان‌گذار، سنت هما گورک، و مجموعه‌ای غنی از نقاشی‌های دیواری اشاره کرد. |  |
| ۴ |  | دژ هوچوسترویتز | کرنتن | ۱۹۹۴ | ۳۱i, iii, iv | این قلعه که یکی از باشکوه‌ترین قلعه‌های قرون وسطایی در اتریش است، بر روی صخره‌ای بلند بالای یک دشت قرار دارد. دسترسی به قلعه توسط ۱۴ دروازه مستحکم محافظت می‌شود. ساختار امروزی مربوط به قرن شانزدهم است. |  |
| ۵ |  | دیر هایلیگنکروز | هایلیگنکراویتس | ۱۹۹۴ | ۳۰i, ii, iii, iv | صومعه هایلیگنکروز یک صومعه سیسترسی‌ها است که در قرن دوازدهم تأسیس شد. بخش‌های قرون وسطایی این مجموعه حفظ شده و هنوز هم برای اهداف اصلی استفاده می‌شود، در حالی که سازه‌های بعدی به سبک باروک ساخته شد. |  |
| ۶ |  | معدن ارزبرگ و شهر قدیمی اشتایر | اوبراسترایش | ۲۰۰۲ | ۲۰i, ii, iii, iv | منطقه ارزبرگ، بین شهرهای لئوبن و هایفلاو در اشتایر، محل ذخایر بزرگ سنگ آهن است. استخراج معادن روباز دامنه‌های کوه را دگرگون کرده‌است، در حالی که این منطقه دارای چندین تأسیسات مرتبط با گدازگری آهن و فعالیت‌های تجاری است. شهر قدیمی اشتایر یکی از مهم‌ترین شهرک‌های صنعتی تاریخی در اتریش است که در محل تلاقی دو رودخانه قرار دارد که هم صنعت آهن را رونق می‌داد و هم مسیرهای حمل و نقل را فراهم می‌کرد. |  |
| ۷ |  | چشم‌انداز فرهنگی اینسبروک نوردکت و کاروندل | تیرول | ۲۰۰۲ | ۱۹i, ii, iii, iv | شهر اینسبروک در محل اتصال چندین مسیر تجاری مهم تأسیس شد و از اواخر قرون وسطی به عنوان محل سکونت دوک‌ها، پادشاهان و امپراتوران عمل می‌کرد. برخی از مکان‌های دیدنی مهم عبارتند از گلدنس داچل و کلیسا که ماکسیمیلیان یکم، امپراتور مقدس روم را در خود جای داده‌است. این شهر بلافاصله در زیر کوه‌های نوردکت، بخشی از رشته کوه کاروندل واقع شده‌است که به دلیل مراتع آلپی یک مقصد گردشگری و به عنوان مهم‌ترین آنهاست. |  |
| ۸ |  | های تاورن | کارنتیا، زالتسبورگ، تیرول | ۲۰۰۳ | ۱۶۴۵vii, viii, ix, x | این پارک ملی زیستگاه گونه‌های گیاهی و جانوری آلپ است، در حالی که شاهد فرآیندهای ژئومورفولوژیکی شکل‌دهی به کوه‌ها است. بخشی از پارک را یخچال‌های طبیعی پوشانده‌است. گذرگاه‌های کوهستانی در این منطقه از هزاره دوم قبل از میلاد مهم بوده‌اند، در حالی که جاده کوهستانی گروسگلاکنر، که در دهه ۱۹۳۰ ساخته شد، یک دستاورد مهم و پیشگام است. |  |
| ۹ |  | ضرابخانه هال این تیرول | تیرول | ۲۰۱۳ | ۵۸۰۱i, ii, iv | نام شهر هال اولین بار در قرن سیزدهم ذکر شده‌است. زمانی که آرشیدوک زیگموند تیرول در سال ۱۴۷۷ ضرابخانه تیرولی را از مرانو به هال انتقال داد این شهر به شهرت رسید. ضرابخانه سکه‌های نقره‌ای باکیفیت به نام تالر تولید کرد و همچنین چندین نوآوری فنی مانند ضرب سکه‌های غلتکی را معرفی کرد که جایگزین ضرب سکه شد. مرکز تاریخی شهر به سبک گوتیک پسین، که تا حد زیادی دست نخورده باقی مانده‌است، نمونه ای از شهرسازی و توسعه شهری قرون وسطی است. |  |
| ۱۰ |  | جاده کوهستانی گروسگلاکنر | کارنتیا، سالزبورگ | ۲۰۱۶ | ۶۰۷۴i, ii, iv | این جاده در دهه ۱۹۳۰ پس از محبوبیت گردشگری در منطقه آلپ بالا در یک منظره کوهستانی بکر ساخته شد تا برای عموم مردم قابل دسترسی باشد. این جاده توسعه فنی ساخت جاده‌های کوهستانی مرتفع و مدیریت مکان‌های گردشگری در اوایل قرن بیستم را به نمایش می‌گذارد. |  |