مربی فصل لیگ برتر انگلستان
تاریخچه

لیگ برتر فوتبال انگلستان در سال ۱۹۹۲ شکل گرفت؛ زمانی که اعضای لیگ دسته اول فوتبال انگلستان از لیگ فوتبال انصراف دادند. این باشگاه‌ها یک اتحادیهٔ مستقل تجاری را ایجاد کردند که مذاکرات مربوط به حق پخش و حامی مالی را خودش انجام می‌دهد. در فصل افتتاحیه، این لیگ حامی مالی نداشت تا زمانی که با کارلینگ، توافقی چهار ساله به ارزش ۱۲ میلیون پوند، برای فصل بعد حاصل شد. در همان فصل بود که کارلینگ، جوایز مربی ماه و مربی فصل را معرفی کرد. البته پیش از معرفی جایزهٔ مربی فصل، اتحادیهٔ سرمربیان فوتبال لیگ انگلستان نیز جایزه‌ای سالانه را اهدا می‌کرد.
اولین مربی که این جایزه را دریافت کرد، الکس فرگوسن بود که هدایت منچستر یونایتد را بر عهده داشت و این تیم توانست برای دومین فصل متوالی، قهرمان لیگ برتر شود. کنی دالگلیش جایزهٔ بهترین مربی فصل ۹۵–۱۹۹۴ را دریافت کرد. وی توانست در آن فصل، بلکبرن روورز را پس از ۸۰ سال به قهرمانی برساند. با وجود شکست برابر لیورپول در هفتهٔ پایانی، بلکبرن توانست قهرمان لیگ شود؛ چرا که منچستر یونایتد در همان روز نتوانست وستهام یونایتد را شکست دهد. منچستر یونایتد در فصل بعد با وجود رقابت نزدیک با نیوکاسل یونایتد توانست قهرمان لیگ شود. این قهرمانی در فصل فصل ۹۷–۱۹۹۶ نیز ادامه یافت و به این ترتیب فرگوسن به اولین مربی تبدیل شد که برای دو بار پیاپی این جایزه را دریافت می‌کند.
آرسن ونگر اولین مربی غیر بریتانیایی بود که این جایزه را دریافت کرد. ونگر که از اکتبر ۱۹۹۶ به عنوان مربی آرسنال فعالیت داشت، پس از یک فصل کامل توانست این تیم را به قهرمانی برساند و در سال ۱۹۹۸ نیز جایزهٔ مربی فصل را دریافت کند. این دستاورد با توجه به اختلاف ۱۲ امتیازی آرسنال با منچستر یونایتد صدرنشین در مرحله‌ای از رقابت‌های لیگ قابل توجه است. پس از پایان فصل ۹۹–۱۹۹۸ و قهرمانی منچستر یونایتد، فرگوسن توانست پنجمین قهرمانی با این تیم را کسب کند و مربی فصل نیز شود. این باشگاه، تاتنهام هاتسپر را در هفتهٔ پایانی شکست داد و پنجمین عنوان قهرمانی لیگ برتر در مدت هفت سال به دست آمد. در همان فصل نیز فرگوسن توانست به همراه منچستر یونایتد سه‌گانه کسب کند که شامل لیگ داخلی، جام حذفی و لیگ قهرمانان اروپا می‌شود. در فصل ۲۰۰۰–۱۹۹۹ نیز منچستر یونایتد لیگ را در صدر جدول و با اختلاف ۱۸ امتیازی با آرسنال به پایان رساند و فرگوسن نیز با این دستاورد به عنوان مربی فصل لیگ انتخاب شد.
جورج بارلی، مربی ایپسویچ تاون در فصل ۰۱–۲۰۰۰ با وجود عدم قهرمانی در لیگ، برندهٔ این جایزه شد. ایپسویچ تاون که توانسته‌بود در آن فصل از لیگ دسته اول به لیگ برتر صعود کند، در پایان فصل در رتبهٔ پنجم قرار گرفت و به جام یوفا راه یافت. با این دستاورد، بارلی به اولین مربی تبدیل شد که بدون قهرمانی در لیگ توانست جایزهٔ مربی فصل را دریافت کند؛ با وجود دستاورد دیگر مربیان لیگ همچون فرگوسن که سومین قهرمانی پیاپی را به دست آورد و ژرار هولیه، سرمربی لیورپول که با این تیم سه‌گانهٔ جام حذفی، جام اتحادیه، جام خیریه و همچنین جام‌های اروپایی لیگ قهرمانان و سوپر جام را کسب کرد. ونگر با آرسنال در فصل ۰۲–۲۰۰۱ توانست قهرمان لیگ برتر شود؛ با سیزده پیروزی پیاپی در پایان فصل که باعث شد تا ونگر به این عنوان دست یابد. فرگوسن که توانست در پایان فصل ۰۳–۲۰۰۲ هشتمین قهرمانی خود در لیگ برتر را با مربیگری منچستر یونایتد کسب کند، این جایزه را دریافت کرد. عملکرد خوب آرسنال با مربیگری ونگر در فصل ۰۴–۲۰۰۳ باعث شد تا این تیم، بدون ثبت شکست در بازی‌های هفتگی بتواند قهرمان لیگ برتر فوتبال انگلستان شود. سخنگوی هیئت جوایز بارکلی‌کارد با توجه به موفقیت ونگر گفت: «ونگر شایستهٔ دریافت این جایزه است و تیمش را وارد کتاب‌های تاریخ کرده‌است. آرسنال در طول فصل، بازی هجومی هیجان‌انگیزی را ارائه کرد و شکست‌ناپذیری این تیم شاهکار بوده و ممکن است تا صد سال آینده تکرار نشود.»
در فصل ۰۵–۲۰۰۴، ژوزه مورینیو که هدایت چلسی را برعهده داشت توانست این تیم را پس از پنجاه سال به قهرمانی در لیگ برساند و همین موفقیت باعث شد تا به‌عنوان مربی فصل انتخاب شود. چلسی، فصل را با ۹۵ امتیاز که یک رکورد در لیگ است و فاصلهٔ ۱۲ امتیازی با آرسنالِ نایب‌قهرمان به پایان رساند. موفقیت مورینیو در فصل بعد نیز ادامه یافت و توانست یک بار دیگر چلسی را به قهرمانی لیگ برتر برساند. با این موفقیت، مورینیو جایزهٔ مربی فصل را دریافت کرد و به اولین مربی خارجی تبدیل شد که برای دو فصل پیاپی برندهٔ این جایزه می‌شود.