منبع‌شناسی تاریخ ساسانی
ترجمه آثار فارسی میانه به عربی

ابن ندیم در مورد ابن مقفع می‌گوید که «در قدیم ایرانی‌ها عده ای از کتاب‌های منطق و طب از یونانی و رومی به فارسی نقل کرده بودند و عبدالله بن مقفع و دیگران آن را به عربی تحویل کردند…». همچنین ابن خلکان، قفطی، هیثم بن عدی، اصمعی و بسیاری دیگر از این بزرگان از وی و آثار او به تفضیل یاد کرده‌اند.
ابن مقفع کتاب‌های معتبر روزگار خود را از زبان پهلوی به عربی ترجمه کرد. برخی از آثار ترجمه او در عصر ساسانی، الادب الکبیر معروف به «الدرة الیتیمیه»، الادب الصغیر و رساله الصحابه است. ابن مقفع این سه تألیف را با استفاده از منابع پهلوی به عربی تألیف و ترجمه کرد.
خدای‌نامه یکی از مهم‌ترین آثاری است که از پهلوی به عربی ترجمه شده است. بنابر پژوهشهایی که برخی محققان چون نولدکه و کریستین‌سن دربارهٔ این کتاب انجام داده‌اند، این تألیف در عهد ساسانی تدوین شده و وقایع آن از زمان خسروپرویز تا پایان دوره ساسانی را دربر گرفته است. این کتاب، مآخذ تمام مورخان فارسی نویس و عربی نویس دربارهٔ تاریخ ایران پیش از اسلام بوده است. خدای‌نامه را ابن مقفع تحت عنوان سیرت ملوک الفرس به عربی ترجمه کرده است. علاوه بر ابن مقفع، مترجمان دیگری نیز کتاب خدای‌نامه را به عربی ترجمه کرده‌اند.
ابن مقفع آثار دیگری از جمله گاه‌نامه، آیین‌نامه، کلیله و دمنه، کتاب مزدک، کتاب التاج را ترجمه کرده است. همچنین برخی آثار و منابع دوران اسلامی که از خلال آنها می‌توان گزارش‌ها و اطلاعات مفیدی دربارهٔ تاریخ ایران باستان به‌ویژه تاریخ عهد ساسانی استخراج نمود از این قرارند:
التاج: کتاب التاج فی اخلاق الملوک یکی از تالیفات ارزشمند ابو عثمان عمرو بن بحر حاحظ بصری (۱۵۹–۲۵۵ ه‍.ق) است. حاحظ در تالیفات خود از نوشته‌ها و آثار مدون پیشینیان (ایرانی‌ها) بهره‌مند بوده است به طوری که خود می‌گوید: «... و اگر آن چیزی که پیشینیان در کتاب‌هایشان برای ما تدوین کرده و عمر جاودانی بخشیده‌اند وجود نداشت، از اقسام حکمت و انواع تواریخ و سرگذشت‌ها، به طوری که به واسطه آنها آنچه را که بر ما غایب بود به چشم دیدیم و هر دری که بر روی ما بسته بود گشودیم، زیاد آنها را به کم خویش افزوده و آنچه را که جز به وسیله آنها درکش ممکن نبود درک کردیم، در این صورت بهره ما از حکمت بسیار اندک و راه ما به علم و معرفت بسیار ضعیف بود.»
تاریخ طبری: نام واقعی این کتاب، تاریخ الامم و الملوک یا اخبار الرسل و الملوک نوشته ابوجعفر محمد بن جریر طبری آملی است. کتاب او یکی از مهم‌ترین و مشهورترین تاریخ عمومی اسلام و جهان به زبان عربی است که به واسطه آگاهی‌هایی علمی و اجتماعی مؤلف، از معتبرترین منابع تاریخ اسلام به‌شمار می‌رود. برخی از ویژگی‌های این تاریخ عبارتند از:
غرض طبری از تدوین تاریخ خود گردآوری اطلاعات موجود تاریخی و ضبط آنها بوده است، به همین جهت مؤلف غالباً از اظهار نظر دربارهٔ ارزش و اعتبار مندرجات اخبار و نقد آنها خودداری کرده است. نولدکه همین ویژگی را یکی از ارزش‌های مهم تاریخ طبری می‌داند و می‌گوید بدین ترتیب اخبار کهن مطمئن‌تر به دست ما رسیده است.
ارزش عمده تاریخ طبری به دلیل شرح مفضل تاریخ اسلام از آغاز تا ظهور پیامبر اسلام به بعد است، به طوری که هیچ تألیف عربی دیگری نمی‌تواند از زاین جهت با آن برابری کند.
طبری در حین بیان اخبار تاریخی به ذکر افسانه‌ها و اسطوره‌های رایج نیز می‌پردازد. خود ویی در این باره می‌گوید: «خوانندهٔ این کتاب بداند که استناد ما به آنچه در این کتاب می‌آوریم، به روایات و اسنادی است که از دیگران، یکی پس از دیگری به ما رسیده، و من نیز خود از آنها روایت می‌کنم یا سند روایت را به ایشان می‌رسانم… اگر ناظر و شنوندگان اخبار این کتاب به برخی داستان‌ها و قصه‌ها برخورند که عقل وجود آنها را انکار کند و جامعه شنیدن آنها را ناخوش دارد، نباید بر من خرده‌گیری و عیب‌جویی کنند. بدیهی است که مورخ امروزی خود با جرح و تعدیل افسانه‌ها و اسطوره‌های مذکور خواهد توانست حقایق تاریخی را کشف کند.
بخشی از تاریخ طبری که تاریخ ساسانیان را از منابع قدیم ایرانی به دست می‌دهد، به وسیلهٔ تئودور نئولدکه همراه با یادداشتها و حواشی سودمندی به آلمانی ترجمه شده که با عنوان تاریخ ایرانیان و عربها در زمان ساسانیان در سال ۱۸۷۹ م منتشر شده است. ایت ترجمه با همین عنوان توسط عباس زریاب خویی به فارسی ترجمه شده است. پیش از این، چاپ متن انتقادی تاریخ طبری به وسیله دوخویه هلندی با همکاری گروهی از خاورشناسان همچون نولدکه، موللر و گویدی به سال ۱۸۷۶–۱۹۰۱ منتشر شده بود. ابوعلی بلعمی نیز خلاصه ای از تاریخ طبری را با عنوان تاریخ بلعمی به فارسی ترجمه کرده است.
برخی اشارات طبری دربارهٔ تاریخ ساسانیان حائز اهمیت ویژه ای است. در این میان می‌توان به نکات زیر اشاره کرد:
طرح شجره‌نامه اردشیر بابکان که خاندان ساسانیان را با کیانیان پیوند می‌دهد. طبری از منابع تاریخی دوران ساسانی نظیر خدای نامه و تاج نامه یا از ترجمه‌های عربی آنها استفاده کرده و بسیاری از آگاهی‌های تاریخی خود را از منابع استخراج کرده است.
طبری گزارش مفصلی از اصلاحات قباد و پسرش خسروانوشیروان می‌دهد. این اصلاحات به‌ویژه پس از انقلاب‌های اجتماعی روستایی‌ها و تهی‌دست‌ها و ظهور مزدک صورت گرفته و موجب تحولی بنیادین در ساختار اجتماعی امپراتوری ساسانی شده است.
ضبط نام عناوین سیاسی، دینی و اجتماعی دوره ساسانی. طبری همچنین اسامی بزرگان و شاهزادگان و حتی نام شهرها و اماکن جغرافیایی و حکومت‌های محلی عصر ساسانی را با دقت بسیار بیان کرده است.
ذکر نکات مهمی دربارهٔ شیوه دریافت مالیات‌ها، مقررات مربوط به ازدواج و طلاق، ویژگی‌های ظاهری نظامیان و اخلاق و سجایای شاهان ساسانی از اهمیت فراوانی در شناسایی تاریخ این خاندان برخوردار است.
الفهرست: این کتاب را ابن ندیم در میانه سده چهارم هجری قمری نوشته است. بررسی‌ها نشان می‌دهند که ابن ندیم مطالب مربوط به مانی را بر اساس منابع و مآخذی که از آثار وی به زبان عربی موجود بوده و امروز از میان رفته است، تهیه کرده است.
غرر اخبار ملوک الفرس و سیرهم، نوشته ابومنصور عبدالملک بن محمد ثعالبی نیشابوری، یکی از ادبا و مورخان نامدار ایران است. کتاب اخبار ملوک الفرس بخشی از تألیف وسیعتری بوده که ثعالبی در نظر داشت دربارهٔ تاریخ عمومی جهان تصنیف کند، اما ظاهراً به انجام آن توفیق نیافته و تاریخ ایران را بر سایر بخش‌ها، مقدم داشته است. ثعالبی اثر خود را به امیر نصر بن ناصرالدین، سپه‌سالار خراسان و یکی از حامیان فرهنگ و ادب پارسی در اواخر سده چهارم تقدیم کرده است. مؤلف در تدوین این تاریخ، مانند دیگر مورخان تاریخ ایران باستان، از آیین‌نامه‌ها و متون تاریخی عهد ساسانی بهره‌مند بوده و همچنین شاهنامه‌های موجود نظیر شاهنامه مسعودی را در پیش روی داشته و از کتاب تاریخ طبری و تالیفات و ترجمه‌های ابن مقفع نیز بهره برده است؛ به طوری که در نقل بسیاری از روایات تاریخی با آثار مذکور هماهنگ است. کتاب غرر اخبار ملوک الفرس و سیرهم در چهار جلد تدوین شده که مجلدات سوم و چهارم آن مفقود شده است.
احسن التقاسیم نوشته شمس الدین ابوعبدالله محمد بن احمد المقدسی.
اخبار الطوال نوشته ابوحنیفه دینوری.
عیون الاخبار: ابن قتیبه دینوری.
صورة الارض: ابوالقاسم بن حوقل.
صوره الاقالیم: ابوزید احمد بن سهل بلخی.
عجایب البلدان: منسوب به ابولموید البلخی.
سنی الملوک الارض و الانبیاء: ابو عبدالله حمزه بن الحسن الاصفهانی.
رسائل: جاحظ.
المحاسن و الاضداد: جاحظ.
التاج فی الاخلاق الملوک: منسوب به جاحظ.
طبقات الامم: ابن صاعد اندلسی.
تاریخ ابولفدا.
الکامل فی التاریخ: عزالدین ابن اثیر
مروج الذهب: مسعودی.
المحاسن و المساوی: بیهقی.
تاریخ ابن بطریق
تاریخ گزیده: حمدالله مستوفی.
مفاتیح العلوم: محمد بن احمد خوارزمی.
فتوح البلدان: احمد بن یحیی بلاذری.
الاغانی: ابوالفرج علی بن الحسین اصفهانی.
مسالک المماک: ابراهیم بن محمد استخری.
وفیات الاعیان و انباء الزمان: شمس الدین احمد بن محمد بن ابی بکر بن خلکان، معروف به ابن خلکان.