stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مسعود یکم غزنوی
ماجرای ماریگله

سلطان مسعود در مسیر خویش به جانب هند، نزدیکی رباط ماریگله رسید. اما در حالی که اموال گرانبها پیشاپیش سلطان حمل می‌گردید، تنی چند از غلامان و سپاهیان به اموال یادشده، دستبرد زدند. غارتگران اموال که از سرنوشت خویش در هراس بودند، برای رهایی از آنچه در انتظارشان بود، در پی برکنار کردن مسعود از مقام سلطنت برآمدند. لشکریان شورشگر مسعود را دستگیر و امیر محمد که چشمانش به درستی نمی‌دید، زمام امور حکومت را به فرزند خود، احمد، واگذار کرد و بدین ترتیب سلطان مسعود با وضعی اسفناک به قتل رسید و سر او نزد امیر محمد فرستادند.
سیاست مذهبی در دورهٔ حکومت مسعود غزنوی

مسعود غزنوی سیاست‌های مذهبی پدرش محمود را در حمایت از مذهب اهل سنت و مبارزه با قرمطیان و هم چنین جلب پشتیبانی خلیفهٔ عباسی برای بقای حکومت خود قرار داد؛ و «در پادشاهی مسعود وفاداری به دودمان غزنوی با وفاداری به مذهب اهل سنت یکی بود». وی از خلیفه عباسی القادر بالله لقب‌های زیادی گرفت القاب وی عبارتند بودند از: «امیر ناصرالدین الله، حافظه عبادالله، ظهیر خلیفه الله امیرالمؤمنین» وی پس از رسیدن به سلطنت مانند پدرش به هندوستان حمله کرد. از اشاره‌های تاریخ نویسان آشکارا می‌توان دریافت که انگیزه بسیاری از لشکرکشی‌های غزنویان بیشتر از آن که جهاد در راه دین باشد، هدفی جز گرد کردن ثروت هنگفت نداشته است و رافضی کشی و قرمطی ستیزی او که با اهداف پنهان و آشکار دستگاه خلافت همراه بود، جز حجابی بر چهره مال دوستی آن‌ها نبود. یکی از فتوحات سلطان مسعود تصرف قلعهٔ هانسی بود که ظاهراً این قلعه را به دلیل ادای نذری که کرده بود، فتح کرد.
سلطان مسعود هم چنین اقدامات پدرش را در مبارزه و قلع و قمع قرمطیان و زنادقه ادامه داد و آن را وظیفهٔ خود می‌دانست. از جمله «وقتی رسول خلیفه نو[القائم با مرالله و پسر و جانشین القادر بالله] در سال ۴۲۴ق/۱۰۳۳م با منشور حکومتی به خدمت سلطان آمد مسعود در یک اعلان عمومی سیاسی نقش خود را به عنوان مدافع ایمان و کوبندهٔ زنادقه تأکید کرد».
مسعود غزنوی همچون پدرش از تهمت قرمطی و بدمذهب و ملحد و زندیق بودن در راه اهداف سیاسی و حکومتی خود بهره کامل برد و مخالفان خود را با این حربه خلع سلاح کرده و آنان را از بین برد. از جمله در جریان جانشینی محمود و درگیری پدریان (طرفداران سلطان محمد) و پسریان (طرفداران سلطان مسعود)، مسعود غزنوی برای تحکیم قدرت و موقعیت خود و مبارزه با محمودیان که طرفدار سلطنت برادر وی محمد بودند از تهمت قرمطی بودن مخالفان خود سود جست و آن‌ها را نابود کرد. چنان‌که این عمل را دربارهٔ حسنک وزیر که طرفدار سلطنت برادر مسعود یعنی محمد بود، برای نابودی وی و مصادره اموال و دارایی اش، او را به اتهام قرمطی بودن و ارتباط با خلیفه فاطمی مصر بردار کشید.
سیاست مذهبی در دورهٔ حکومت مسعود غزنوی > اهتمام سلطان مسعود غزنوی به مناسک دینی

صرف نظر از چشم داشت‌ها و پیامدهای سیاسی و اجتماعی، نه گرفتاری‌های ملک‌داری و نه اشتغال به مجالس «نشاط» و «عیش و طرب»، هیچ‌کدام مانع از توجه به تکالیف دینی به ویژه نمازهای یومیه در نزد سلاطین غزنوی نمی‌شد. حتی اقامه نمازهای فوت شده یا قضا که امتداد یافتن مجالس نشاط مانعی برای انجام آن بود، از خاطر دور نمی‌ماند. بیهقی گزارش جالبی ارائه می‌دهد که چگونه مسعود بعد از پایان یک مجلس باده گساری مفصل و طولانی «آب و طشت خواست و مصلای نماز، و دهان بشست و نماز پیشین بکرد و نماز دیگر بکرد».
حتی در بحبوحه جنگ‌ها، تقید و الزام خاصی به اقامه نماز جماعت در لشکر وجود داشت. در جنگ طلخاب که طی آن مسعود با قبایل سلجوقی دست و پنجه نرم کرد، بیهقی این واقعیت را گزارش می‌دهد: «چون ماه رمضان به آخر آمد امیر عید کرد و خصمان آمده بودند قریب چهار و پنج هزار، و بسیار تیر انداختند بدان وقت که ما به نماز مشغول بودیم.» اما سپاه سلطان فقط «پس از نماز ایشان را مالشی قوی دادند…».
باور و ایمان به نذر و دعا، مانند آحاد مردم روزگار در نزد سلاطین غزنوی با سوز و گداز و اعتقادی مومنانه، از ارج و منزلت خاصی برخوردار بود. غزنویان علاوه بر چشمداشت‌های تردید ناپذیر مادی که از فتوح هند تلقی می‌گردید مبادرت به آن از دریچه ادای نذر نیز در نزد آنان بسیار مهم جلوه می‌نمود. به سال ۴۲۸ه‍.ق به رغم تاخت و تازهای مخاطره آمیز قبایل سلجوقی و با وجود مخالفت‌های باطنی رجال برجسته با غزای هند در چنین هنگامه ای، به شکرانه نجات خود در واقعه واژگون شدن کشتی اش در هیرمند، فتح قلعه هانسی را که پیشتر در تسخیر آن ناکام مانده بود نیت می‌کند.
هویت ایرانی در دوره سلطان مسعود غزنوی

در اوایل سلسلهٔ غزنوی که بیانگر آغاز سلطهٔ ترکان است، زندگی فرهنگی و سنت ادبی سامانیان ادامه پیدا کرد. نخستین شاهان غزنوی، که با عنوان غلام یا سربازان برده در دستگاه نظامی سامانی پرورش یافته بودند، بخشی از شکل‌گیری شخصیت و منش خود را در محیط غنی فرهنگی دربار سامانی گذراندند.[نیازمند منبع]
در این فضا بود که فضلا و اهل قلم ایرانی برای پیوند دادن غزنویان به ساسانیان به شجره نامه و تبارسازی برای آنان پرداختند. براساس تبارنامه‌ای که جوزجانی به آن اشاره کرده است، سبکتگین از شش نسل پدری، به دختر یزدگرد سوم، آخرین پادشاه ساسانی، می‌رسد. این تبار سازی، به تلاش‌های ایرانیان برای نسبت دادن چهارمین امام شیعیان به نوهٔ دختری یزدگرد سوم، آخرین پادشاه ساسانی، شباهت دارد.
شاعران بزرگ این دوران از جمله فرخی سیستانی، عنصری و منوچهری نیز از ایران و ایران زمین با عنوان واقعیتی معاصر یاد می‌کنند و سلطان محمود و فرزندانش را «خسرو ایران و شاه ایران» می‌خوانند و از ایران زمین و ایرانشهر سخن می‌گویند. از این رو، دوران نخستین غزنوی نه تنها شاهد تداوم ذکر «ایران» در ادبیات منظوم و تاریخ‌نگاری از عهد سامانی است، بلکه شاهد کاربرد فراوان نام «ایران» و واژه‌های مرکب مربوط به آن برای تعیین هویت قلمرو سلاطین غزنوی است. این نکته از لحاظ تاریخ تحول هویت ایرانی اهمیت خاص دارد.
برای مثال فرخی دربارهٔ سلطان مسعود هنگام حرکت از اصفهان برای احراز مقام سلطنت می‌گوید:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ای برید شاه ایران، از کجا آیی چنین؟ |  | نامه‌ها بهر که داری؟ باز کن بگذر هین |
و در پایان قصیده می‌گوید:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| بس شگفتی نیست، گرچون آبگینه بترکد |  | هردلی کز شاه ایران کاندر آن بغض است و کین |
رشد فزایندهٔ زبان فارسی به بالابردن مقام میراث فرهنگی ایران و تجلی آن در ادبیات فارسی این دوره کمک کرد. برای نمونه، تاریخ بیهقی ذخیرهٔ پرارزشی از خاطرات فرهنگ ایرانی، توصیف جشن‌های نوروز و مهرگان، شکوه عظمت و رسوم دربار، و نیز شیوه‌های روابط اجتماعی و سیاسی ایران دربردارد. در عبارت گویایی از مراسم برتخت نشستن سلطان طغرل بیک سلجوقی، بیهقی می‌گوید بارگاه سلطان از هر شکوه و جلال خالی بود: «نداشت نوری بارگاه و مشتی اوباش درهم شده بودند». آن گاه قاضی صاعد که با کوکبه‌ای بزرگ به بار آمده بود خطاب به سلطان می‌گوید:
زندگانی خداوند دراز باد! این تخت سلطان مسعود است که برآن نشسته‌ای، و در غیب چنین چیزهاست و نتوان دانست که دیگر چه باشد. هشیار باش و از ایزد عزه و ذکره بترس و داد ده و سخن ستم رسیدگان و درماندگان بشنو و یله مکن که این لشکر ستم کنند، که بیداری شوم باشد. و… طغرل گفت: «ما مردمان نو و غریبیم و رسم‌های تازیکان ندانیم».
این عبارت نشان می‌دهد که چگونه غزنویان به آشنایی با رسوم ایرانی شهرت داشته‌اند و چگونه سلاطین در حال ظهور سلجوقی نسبت به میراث فرهنگی ایران ناآگاه و بیگانه بوده‌اند. این عبارت همچنین نشانگر این نکته است که چگونه عضوی از سلسله مراتب مذهبی، به مراسم دربار ایرانی اهمیت می‌داد و بر وظایف سلطان که در سنن پادشاهان ایران مرسوم بود تأکید می‌ورزید. اما با آمدن سلاجقه که به‌غایت تعصب اهل سنت داشتند، هم عرصه بر شیعیان، که آن‌ها را رافضی می‌نامیدند، تنگ شد و هم گرایش‌های قومی و شبه ملی به حاشیه رانده شد.
ماریو والدرمارین

| ماریو والدرمارین | ماریو والدرمارین |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳۱ دسامبر ۱۹۳۱ رومانس دل ایزونتسو، ایتالیا
درگذشت: ۱۲ دسامبر ۲۰۲۳ (۹۶ سال) رم، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
ماریو والدرمارین (ایتالیایی: Mario Valdemarin؛ ‏ ۳۱ دسامبر ۱۹۳۱ – ۱۲ دسامبر ۲۰۲۳) بازیگر اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به من، من، من… و دیگران، در آخرین لحظه، آ.آ.آ. ماساژدهنده حرفه‌ای، زیبا، آماده ارائه خدمات…، ستارگان پائین را می‌نگردند، جنگ بزرگ، ساندوکان بزرگ و فیلم پایان شب اشاره کرد. او در ۱۲ دسامبر ۲۰۲۳ به‌دلیل عوارض ناشی از کووید ۱۹ در سن ۹۶ سالگی درگذشت.
شهرستان نارین (ازبکستان)

| ناحیهٔ نارین Norin tumani نارین تومنی | ناحیهٔ نارین Norin tumani نارین تومنی |
| --- | --- |
ناحیه: ناحیه
موقعیت ناحیهٔ نارین (ازبکستان) در نقشه: موقعیت ناحیهٔ نارین (ازبکستان) در نقشه
کشور: ازبکستان
ولایت: ولایت نمنگان
مرکز: حق‌قل‌آباد
تأسیس‌شده: ۱۹۲۶
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۰۷۱ کیلومتر مربع (۸۰۰ مایل مربع)
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۱۱۸ ۳۰۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵ (زمان ازبکستان)
ناحیهٔ نارین (به ازبکی: Norin tumani، نارین تومنی) یک ناحیه در ازبکستان است که در ولایت نمنگان واقع شده‌است. ناحیه نارین ۲٬۰۷۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱۸٬۳۰۰ نفر جمعیت دارد.
بدیع‌الزمان میرزا

برای دیگر کاربردها، بدیع‌الزمان میرزا (ابهام‌زدایی) را ببینید.
تصویری از ملاقات بدیع الزمان میرزا و مظفر حسین میرزا با مقی بیگ و شجاع بیگ بعد از درگذشت پدرش سلطان حسین میرزا
بدیع‌الزمان میرزا (درگذشت ۹۲۰ هـ ق / ۱۵۱۴ م) حاکم تیموری هرات از ۹۱۱ هـ ق/ ۱۵۰۶ م تا ۹۱۲ هـ ق/ ۱۵۰۷ م بود. او پسر سلطان حسین بایقرا، از نوادگان تیمور لنگ، بود.
در ۹۰۲ هـ ق / ۱۴۹۷ م بین بدیع‌الزمان و پدرش نزاع افتاد. سلطان حسین، بدیع‌الزمان را از حکمرانی استرآباد به حکمرانی بلخ ارتقا داده بود ولی محمد مؤمن میرزا، پسر بدیع‌الزمان، را به‌جای او به زمامداری استرآباد منصوب نکرد بلکه پسر دیگر خودش، مظفر حسین میرزا، را به فرماندهی آن شهر گماشت. بدیع‌الزمان از این موضوع برآشفت و علیه پدر شورید. او شکست خورد و پسرش که در هرات زندانی شده بود، در همان حول و حوش به تحریک مادر مظفر حسین اعدام شد. سلطان حسین با پسرش صلح کرد اما تنش بین آن دو حاکم ماند و بدیع‌الزمان در ۹۰۴ هـ ق/ ۱۴۹۹ م هرات را محاصره کرد.
سلطان حسین در۱۱ذی الحجه ۹۱۱ هـ ق / ۱۵۰۶ م درگذشت و بدیع‌الزمان مشترکاً با برادرش، مظفر حسین بر تخت سلطنت نشست. چندی نگذشت که رابطهٔ این دو برادر شکرآب شد. در کشاکش این خصومت خانوادگی، ازبک‌ها تحت رهبری محمد خان شیبانی به خراسان تاختند. بابر که برای کمک به سلطان حسین از کابل به هرات شتافته بود، تنها پس از مرگ سلطان به آنجا رسید. اندکی در هرات ماند اما با مشاهدهٔ ضعف و سستی برادران، بدون مواجهه با ازبکان، هرات را ترک کرد. سال بعد(۹۱۳ه‍.ق) ازبکان هرات را تسخیر کردند و به حکومت تیموری پایان دادند. برادران گریختند. بدیع‌الزمان به قندهار و سپس استرآباد رفت تا سپاهی جمع آورد و به مقابله با ازبکان برخیزد اما مظفر حسین در همان زمان در استرآباد درگذشت (۹۱۳)و بدیع‌الزمان که توان مقابله با ازبکان را نداشت به آذربایجان گریخت(۹۱۴). او سپس به دربار شاه اسماعیل صفوی پناه آورد که در آنجا املاکی در اطراف تبریز به او دادند. بدیع‌الزمان میرزا بعد از سه چهار ماه اقامت در دربار شاه اسماعیل به ری فرستاده شد، ولی در سال ۹۱۸ه‍.ق که دوباره خراسان به دست ازبکان افتاد به استرآباد لشکر کشید و از ازبکان شکست خورد و به هند گریخت، ولی در سال بعد در لشکر کشی دوم شاه اسماعیل به خراسان(۹۱۹ه‍.ق) به نزد وی آمد و همراه وی به تبریز رفت و یک سال در شنب غازان تبریز ماند تا اینکه شهر توسط سلطان سلیم اول تصرف شد و در آن موقع به استانبول رفت و به علت شیوع طاعون در ۹۲۰ هـ ق / ۱۵۱۴ م در همان شهر درگذشت.
اوشا کیران

| اوشا کیران | اوشا کیران |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۲ آوریل ۱۹۲۹ وسائی ویرر
درگذشت: ۹ مارس ۲۰۰۰ (۷۰ سال) ناسیک
ملیت: هند
پیشه: هنرپیشه
سال‌های فعالیت: ۱۹۴۹–۲۰۰۰
همسر: Dr Manohar Kher
فرزندان: تانوی عظمی، Advait Kher
اوشا کیران (انگلیسی: Usha Kiran; ۲۲ آوریل ۱۹۲۹ – ۹ مارس ۲۰۰۰) هنرپیشه اهل هند بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به دزدکی دزدکی، نگاه، لکه‌دار و بادبان اشاره کرد.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه فیلم‌فیر شده‌است.
۲۱ گرم

| ۲۱ گرم | ۲۱ گرم |
| --- | --- |
کارگردان: الخاندرو گونسالس اینیاریتو
تهیه‌کننده: الخاندروگونسالس اینیاریتو    رابرت سالرنو 
فیلمنامه‌نویس: گی‌یرمو آریاگا
داستان:  گی‌یرمو آریاگا     الخاندرو گونسالس اینیاریتو 
بازیگران: شان پن نائومی واتس بنیسیو دل تورو ملیسا لیو کلیا دووال پال کالدرون
موسیقی: گوستابو سانتائولایا
تاریخ‌های انتشار: ۲۰۰۳
مدت زمان: ۱۲۴ دقیقه
کشور: آمریکا
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۲۰ میلیون دلار
فروش گیشه: ۶۰/۴ میلیون دلار
۲۱ گرم (به انگلیسی: ‎21 Grams) فیلمی درام ، جنایی و دلهره‌آور (ژانر)  ساختهٔ الخاندرو گونسالس اینیاریتو، کارگردان مکزیکی با بازی شان پن ، نائومی واتس ، شارلوت گنزبور، بنیسیو دل تورو ،دنی هوستون و  ملیسا لیو محصول سال ۲۰۰۳ سینمای آمریکا است. این فیلم دومین همکاری ایناریتو با گی‌یرمو آریاگا ( بعد از عشق سگی و قبل از بابل )  که مشهور به سگانه مرگ است بوده است
داستان

پل (شان پن)، که از بیماری قلبی رنج می‌برد، با امید اندکی در انتظار پیوند قلب است. در سویی دیگر، مایکل و دو دخترش در یک تصادف جان خود را از دست می‌دهند و کریستینا، همسر مایکل، در شرایط روحی ناگواری قرار دارد؛ و از طرف دیگر، راننده‌ای که مایکل و دو فرزندش را زیر گرفته دچار عذاب وجدان شده و خودش را به نیروی پلیس معرفی می‌کند...
معنای واژه

واژهٔ ۲۱ گرم دقیقاً به مفهوم مرگ اشاره دارد، زیرا طبق تحقیقات یک دانشمند اروپایی در قرن ۲۰، انسان وقتی می‌میرد ۲۱ گرم از وزنش کاسته می‌شود. فیلم به معنی و مفهوم این وزن اندک می‌پردازد.
نام فیلم ۲۱ گرم و همچنین جملات پایانی پل ناشی از تحقیقات دانکن مک‌دوگال، یک پزشک آمریکایی (تقریباً در سال ۱۹۱۰) است. این پزشک وزن شش بیمار را که در آستانهٔ مرگ قرار داشت به‌وسیلهٔ ترازویی دقیق اندازه‌گیری کرد و بلافاصله بعد از مرگ وی نیز وزن آن‌ها را اندازه گرفت و متوجه شد بعد از مرگ ۲۱٫۳ گرم از وزن یکی از بیماران کم شده‌است. هرچند که این یافته تکرار نشد و از جهات مختلف مردود شمرده شد، این موضوع به یک باور جمعی تبدیل شده بود که این ۲۱ گرم وزن روح انسان است که پس از مرگ از جسم رها می‌شود.
بازیگران

شان پن (پل ریورز)
نائومی واتس (کریستینا پک)
بنیسیو دل تورو (جک جوردن)
ملیسا لیو (ماریانا جوردن)
جوایز

نامزد جایزهٔ اسکار برای هنرپیشهٔ نقش مکمل مرد برای بنیسیو دل تورو
نامزد جایزهٔ اسکار برای هنرپیشهٔ نقش اول زن برای نائومی واتس
نامزد جایزهٔ بفتا برای هنرپیشهٔ نقش اول مرد برای بنیسیو دل تورو
نامزد جایزهٔ بفتا برای هنرپیشهٔ نقش اول مرد برای شان پن
نامزد جایزهٔ بفتا برای هنرپیشهٔ نقش اول زن برای نائومی واتس
روسیف ساترلند

| روسیف ساترلند | روسیف ساترلند |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۵ سپتامبر ۱۹۷۸ ‏(۴۶ سال) ونکوور
ملیت: کانادا
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۳–اکنون
روسیف ساترلند (انگلیسی: Rossif Sutherland؛ زادهٔ ۲۵ سپتامبر ۱۹۷۸) یک هنرپیشه اهل کانادا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به گاه‌شمار، از پشت خنجر زدن برای تازه‌کارها، کلاهبردار، لبه زمستان و باورکن: ربوده شدن لیزا مک‌وی اشاره کرد.
او فرزند دونالد ساترلند و برادر کیفر ساترلند است.
برگ برنده

| برگ برنده | برگ برنده |
| --- | --- |
کارگردان: سیروس الوند
تهیه‌کننده: رسول صدرعاملی سیروس الوند
نویسنده: خشایار الوند
بازیگران: فریبرز عرب‌نیا باران کوثری آتیلا پسیانی مهرانه مهین‌ترابی سعید پیردوست محسن قاضی مرادی
موسیقی: ناصر چشم‌آذر
فیلم‌بردار: اصغر رفیعی‌جم
تدوین‌گر: حسن ایوبی
توزیع‌کننده: میلاد فیلم
تاریخ‌های انتشار: ۲۴ تیر ۱۳۸۳
مدت زمان: ۱۰۰ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
فروش گیشه: ۴۴٬۰۰۰٬۰۰۰ تومان (تهران)
برگ برنده فیلمی به کارگردانی سیروس الوند، نویسندگی خشایار الوند و تهیه‌کنندگی رسول صدرعاملی و سیروس الوند محصول ۱۳۸۲ است.
خلاصه داستان

آرمان سیرتی، مدیر یک آژانس مسافرتی، در پی یک کلاهبرداری کلان قصد خروج از کشور را دارد، اما تصادف ناگهانی او با یک دختر گل‌فروش، برنامه‌هایش را به هم می‌ریزد. آرمان، دختر را به بیمارستان می‌رساند و خودش بازداشت می‌شود. روز بعد در حالی که به نظر می‌رسد دختر حافظه‌اش را از دست داده به هوش می‌آید و آرمان به قید وثیقه در حالی آزاد می‌شود که تا نگرفتن رضایت دختر حق خروج از کشور را هم ندارد. آسیه، خواهر آرمان، دختر را به خانهٔ خودش می‌برد و با چاپ عکس دختر در روزنامه‌ها می‌کوشند هویت او را بفهمند. فردی که آگهی را دیده با آرمان تماس می‌گیرد و اعلام می‌کند که قبلاً با همین دختر تصادف کرده و مشخص می‌شود که تصادف رخ داده یکی از شگردهای دختر و همدستش، مردی به نام کمال، برای سرکیسه کردن آدم‌هاست. آرمان که متوجه شده فراموشی دختر نیز نقشه است، تلاش می‌کند با پرداخت مبلغ اندکی رضایت او را بگیرد. اما دخترک که برکت نام دارد و در این مدت پی به شرایط آرمان برده، تقاضای پنج میلیون تومان می‌کند. آرمان که تمام سرمایه‌اش را به خارج از کشور منتقل کرده، زیر فشار قرار می‌گیرد که با برکت ازدواج کند و پس از خروج از کشور، در دوبی مبلغ مورد نظر را به عنوان مهریه به او بپردازد. کمال نیز که خود دلباختهٔ برکت است و احساس می‌کند که دختر به او نارو زده، مبلغی را با تهدید از آرمان می‌گیرد و کاری می‌کند تا برکت به عنوان همسر آرمان دستگیر شود. آرمان هم که در این فاصله به برکت علاقه‌مند شده، برای نجات او از زندان، خودش را معرفی می‌کند.
بازیگران

| بازیگر | نقش |
| --- | --- |
فریبرز عرب‌نیا: آرمان
باران کوثری: برکت
آتیلا پسیانی: کمال معرفت
مهرانه مهین‌ترابی: آسیه
سعید پیردوست: بابا ولی
محسن قاضی مرادی: جلیل
آرزو ملک: پاکدل
علی‌اصغر طبسی: سرهنگ
محمود اردلان: افسر آگاهی
سعید قره‌خانلو: حسن ساقی
مسعود میرنقیبی: تقی مشهدی
اکبر قدمی: رئیس بیمارستان
مهدی امینی‌خواه: سروان
مختار سائقی: حاجی فیروز
رحمان حسینی: عمو رحمان
آرین ایمانی: مجید
درسا غفوریان: بهجت
کاوه کاویان: پزشک
سیامک اشعریون: مال‌باخته
مهران معافی: خریدار اتومبیل
لادن سلیمانی: کارمند آژانس
عالیه بیننده: سرپرستار
بی‌تا پرورنده: پرستار
گلنوش سلیمانی: پرستار
بهرام گوهری: عکاس آتلیه
محمدحسن خادمی: عاقد
معصومه تقی‌پور: 
مهدی میامی: 
:
هفت شهر عشق (نمایش)

هفت شهر عشق از نمایش‌های موفق پری صابری بود که بر پایه هفت شهر عشق عطار نیشابوری در تابستان ۱۳۷۴ در تالار روباز کاخ سعد آباد (ایوان عطار) اجرا شد.
هفت شهر عشق روایت پرندگانی است که برای یافتن سیمرغ با یکدیگر همراه شده و به طور نمادین از هفت مرحله سلوک عرفانی می‌گذرند. سی پرنده‌ای که باقی می‌مانند در انتها به سی‌مرغ می‌رسند.
نیممی

| نیممی | نیممی |
| --- | --- |
زمینه فعالیت: سینما
تولد: ۱۸ فوریهٔ ۱۹۳۳ ‏(۹۱ سال)  آگرا، هند
مرگ: ۲۵ مارس ۲۰۲۰ (۸۷سال)  بمبیی
ملیت: هندی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۴۹–۱۹۶۵
صفحه در وبگاه IMDb: صفحه در وبگاه IMDb
نیممی (به انگلیسی: Nimmi) (زاده ۱۸ فوریهٔ ۱۹۳۳) بازیگر هندی است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به باران، غرور، گل برای پوجا، آکاشدیپ، جاویدان، لکه‌دار و تخت پرنده اشاره کرد.
باشگاه ورزشی ویتوریا

Football club
| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام کامل: باشگاه ورزشی ویتوریا
لقب‌(ها): Leão da Barra (شیر های باررا)
تاریخ بنیان‌گذاری: ۱۹۲۲
نام ورزشگاه: ورزشگاه مانوئل باراداس
گنجایش: ۳۴٬۵۳۵
مدیرعامل:  ایوا آلمیدا
مربی:  وگنر مانپینی
لیگ: سری آ برزیل قهرمانی بایانو
۲۰۱۶ (سری آ): ۱۶ام
باشگاه ورزشی ویتوریا (به پرتغالی: Esporte Clube Vitória) یک باشگاه فوتبال در شهر سالوادور در برزیل می‌باشد که در لیگ سری آ برزیل و قهرمانی بایانو بازی می‌کند.
این باشگاه در ۱۳ می ۱۸۹۹ (۱۲۴ سال پیش) تأسیس شده‌است.
افتخارات

قهرمانی بایانو (۳۰)
جام شمال شرقی (۴): ۱۹۹۷، ۱۹۹۹، ۲۰۰۳، ۲۰۱۰
یوسف دادو

| یوسف دادو | یوسف دادو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۵ سپتامبر ۱۹۰۹ Krugersdorp, West Rand, آفریقای جنوبی
درگذشت: ۱۹ سپتامبر ۱۹۸۳ (۷۴ سال) لندن، انگلستان
آرامگاه: گورستان هایگیت، لندن، انگلستان
محل تحصیل: دانشگاه مسلمان علیگر دانشگاه ادینبرو
شناخته‌شده برای: مقاومت ضد آپارتاید
حزب سیاسی: کنگره هندی‌های آفریقای جنوبی حزب کمونیست آفریقای جنوبی
یوسف محمد دادو (۵ سپتامبر ۱۹۰۹ – ۱۹ سپتامبر ۱۹۸۳) یک مسلمان هندی‌تبار و فعال ضد آپارتاید از آفریقای جنوبی و رهبر حزب کمونیست آفریقای جنوبی و رهبر کنگره هندی‌های آفریقای جنوبی و از رهبران کنگره ملی آفریقا بود.
یوسف دادو یکی از طرفداران بزرگ همکاری بین کنگره هندی‌های آفریقای جنوبی و حزب کمونیست آفریقای جنوبی با کنگره ملی آفریقا بود. او یک رهبر کمپین تمرد و یک متهم در دادگاه خیانت در سال ۱۹۵۶ بود. آخرین روزهای او در تبعید لندن سپری شد، جایی که او در قبرستان هایگیت چند متری قبر کارل مارکس به خاک سپرده شد.
ایوان ماک

| ایوان ماک | ایوان ماک |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹۹۷ (۲۶–۲۷ سال) هالیوا، هاوایی، ایالات متحده آمریکا
پیشه‌ها:  مدل  بازیگر  اسکیت‌بوردباز 
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۹–اکنون
ایوان ماک (انگلیسی: Evan Mock؛ زادهٔ ۱۹۹۷) مدل و بازیگر فیلیپینی آمریکایی است.
زندگی شخصی

ماک زمان خود را بین دو شهر اوآهو و نیویورک تقسیم می‌کند. با وجود بازی در نقش کاراکتری که در مجموعه تلویزیونی دختر سخن‌چین به بررسی تمایلات جنسی خود می‌پردازد، ماک دگرجنس‌گرا است.
 موهای صورتی او به عنوان مشخصه ظاهری او در نظر گرفته شده است.
فیلم‌شناسی

| سال | عنوان | نقش | توضیحات | منابع |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۲۱–۲۰۲۳ | دختر سخن‌چین | آکنو «آکی» منزیس |  |  |
| ۲۰۲۴ | روح | زی | ۱ قسمت |  |
:
فیلم‌شناسی > موزیک ویدئو

| سال | عنوان | آرتیست | کارگردان | منابع |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۲۴ | «تا آخرش سمی بودیم» | رزی | رامز سیلیان |  |
لااپاتا خانم ها

| خانم‌های گمشده | خانم‌های گمشده |
| --- | --- |
پوستر اکران تئاتر: پوستر اکران تئاتر
کارگردان: کیران رائو
تهیه‌کننده:  امیرخان  کیران رائو  جیوتی دشپانده 
نویسنده:  داستان اصلی:  Biplab Goswami  فیلمنامه و دیالوگ:  Sneha Desai  دیالوگ‌های اضافی:  دیویانیدی شارما 
بازیگران:  نیتانشی گوئل  اسپارش شریو استاو  پراتیبا رانتا  آبهای دوبی  گام سایه  راوی کیشان 
موسیقی: رام سمپات
فیلم‌بردار: ویکاش نولاخا
تدوین‌گر: تاجر جبین
شرکت تولید: Jio Studios Aamir Khan Kindling Pictures
توزیع‌کننده: یاش راج فیلم
تاریخ‌های انتشار:  ۸ سپتامبر ۲۰۲۳ (۲۰۲۳-09-۰۸) (TIFF)  ۱ مارس ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-03-۰۱)  
مدت زمان: ۱۲۴ دقیقه
کشور: هند
زبان: هندی 
هزینهٔ فیلم: حدود₹۴−۵ کرور
فروش گیشه: ₹۲۳٫۲۹ کرور
لااپاتا خانم‌ها (به انگلیسی: Laapataa Ladies) که خانم‌های گمشده نیز شناخته می‌شود. یک فیلم کمدی-درام به کارگردانی کیران رائو محصول ۲۰۲۴ است. و تولید شده توسط رائو، عامر خان و جیوتی دشپنده. با بازی نیتانشی گوئل، پراتیبا رانتا، اسپارش شریواستاو، چهایا کادام و راوی کیشان، و می‌گوید. داستان دو عروس جوان که در حین قطار سواری به خانه شوهرشان رد و بدل می‌شوند.
این فیلم بر اساس نوکادوبی، رمانی از رابیندرانات تاگور در سال ۱۹۰۶ ساخته شده است که حول یک رمان می‌چرخد. مورد هویت اشتباه این رمان بارها بر روی سلولوئید اقتباس شده است. میلان (فیلم ۱۹۴۶)، با بازی دیلیپ کومار، بر اساس همان ساخته شد، و گونگات (فیلم ۱۹۶۰).
طرح

در سال ۲۰۰۱ در فیلم تخیلی نیرمال پرادش، دیپاک، یک کشاورز، با عروس جدیدش، فول، به روستای خود بازمی‌گردد. آنها همراه با بسیاری از زوج‌های تازه ازدواج کرده وارد یک قطار مسافربری شلوغ می‌شوند. عروس‌ها همگی لباس‌های همرنگی می‌پوشند که صورت‌هایشان کاملاً با چادر پوشیده شده است. دیپک چرت می‌زند و شب از خواب بیدار می‌شود و متوجه می‌شود که به مقصد رسیده است. در تاریکی و سردرگمی ناشی از عجله برای رفتن، او با عروس اشتباهی پیاده می‌شود و گل در قطار رها می‌شود.
این زوج مورد استقبال خانواده‌اش قرار می‌گیرند و وقتی متوجه می‌شوند که این عروس اشتباه است، شوکه می‌شوند. نام واقعی او جایا است اما او به آنها یک نام دروغ می‌دهد و در مورد اینکه اهل کجاست دروغ می‌گوید. در همین حال، در یک ایستگاه دیگر، گل متوجه می‌شود اما استیشن استاد نمی‌تواند به او کمک کند زیرا نام روستای دیپاک را نمی‌داند. او همچنین از بازگشت به خانه امتناع می‌کند و نمی‌خواهد خانواده اش را شرمنده کند. او تصمیم می‌گیرد در ایستگاه بماند تا دیپک به دنبالش بیاید و مانجو مای که یک استند چای روی سکو راه اندازی می‌کند به او کمک می‌کند.
دیپاک که دیوانه وار به دنبال گل می‌گردد، گزارشی را با بازرس فرعی شیام منوهر ارسال می‌کند. منوهار حدس می‌زند که جایا ممکن است یک دزد باشد. او را دنبال می‌کند و او را می‌بیند که جواهرات می‌فروشد، از تلفن همراه استفاده می‌کند و بلیط اتوبوس می‌خرد. جایا با خانواده دیپک دوست می‌شود و دانش شگفت‌انگیزی در مورد کشاورزی ارگانیک نشان می‌دهد.
او در شرف فرار از دهکده است اما نسبت به دیپک احساس بدی دارد و از خواهر شوهر با استعداد هنری خود می‌خواهد که برای کمک به جستجو، پرتره ای از فول بکشد. سپس پوسترهایی از پرتره درست می‌کند و آنها را در اطراف پخش می‌کند. در همین حال، گل در غرفه چای کار می‌کند و می‌آموزد که مستقل باشد.
منوهر با تصور اینکه جایا متعلق به یک باند دزد است او را دستگیر می‌کند. با این حال، او و دیپاک متوجه می‌شوند که جایا برخلاف میلش با پرادیپ، مردی بدسرپرست که فقط به جهیزیه علاقه داشت، ازدواج کرده است. او می‌خواست در کشاورزی ارگانیک شغلی را دنبال کند و در دانشگاهی در دهردون پذیرفته شده بود. هنگامی که او به‌طور تصادفی با دیپاک از قطار خارج شد، تصمیم گرفت از این فرصت استفاده کند تا از سرنوشت خود با پرادیپ فرار کند و رویاهای خود را برآورده کند. او جواهرات خود را فروخته بود تا هزینه تحصیل و بلیط دهرادون را بپردازد.
پرادیپ برای جایا به ایستگاه پلیس می‌رسد. او جلوی چشمان پلیس به او حمله می‌کند و تهدید می‌کند که تمام جهیزیه را از مادرش پس می‌گیرد. منوهار بیان می‌کند که اقدامات او جرم محسوب می‌شود و از آنجایی که جایا بالغ است، نمی‌توان او را مجبور کرد با کسی برود. او تهدید می‌کند که پرادیپ را متهم می‌کند مگر اینکه از جایا دور بماند.
با توجه به پوسترهای جایا، گل بالاخره توانست به دیپک بازگردد. جایا که اکنون از پرادیپ آزاد شده است، برای ادامه تحصیل در دهرادون می‌رود.
بازیگران

نیتانشی گوئل در نقش فول کوماری
پراتیبا رانتا در نقش جایا / پوشپا رانی
اسپارش در نقش دیپاک کومار
چایا کادام در نقش مانجو مای
راوی کیشان در نقش بازرس شیام منوهر
گیتا آگراوال شارما در نقش یاشودا
ساتندرا سونی در نقش چوتو
عبیر جین در نقش بابلو
باسکار جا در نقش پرادیپ
داود حسین در نقش گونجان
دورگش کومار در نقش دوبی جی
پانکاج شارما در نقش پدر دیپاک
کانوپریا ریشیموم در نقش بلا
سانجی دوگرا در نقش مورتی
شاد محمد در نقش حنیف
راوی کاپادیا در نقش عبدل
ویوک سوارکار به عنوان استاد ایستگاه
راچنا گوپتا در نقش پونام
پرانجال پاتریا در نقش راغو
شهردار سامارت در نقش بیلاس
آبهای دوبی در نقش زندانی
تولید

این دومین کار کارگردانی کارگردان کیران رائو پس از محل رختشویی (۲۰۱۰) است. عامر خان، یکی از تهیه‌کنندگان فیلم، داستان «دو عروس» اثر بیپ لاپ گوسوامی را در یک مسابقه فیلمنامه‌نویسی کشف کرد. این فیلم در لوکیشنی در روستاهای بامولیا و دهمانخدا (دانخدی) در منطقه سهره مادهیا پرادش فیلمبرداری شده است. روستاییان محلی به عنوان شخصیت‌های فرعی انتخاب شدند و فیلم در خانه‌های واقعی آن منطقه فیلمبرداری شد.
رهایی

«خانم‌های گمشده» در اول مارس ۲۰۲۴ در سینماها اکران شد. فیلم یاش راج حقوق توزیع جهانی (از جمله انگلستان) را برای فیلم به دست آورد.
رهایی > رسانه خانگی

دلتنگی معشوقه بانو در نتفلیکس در ۲۶ آوریل ۲۰۲۴ پخش شد.