stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سوءاستفاده جنسی از کودکان

سوء استفادهٔ جنسی از کودکان گونه‌ای کودک‌آزاری است که شخصی بزرگسال یا نوجوانی بزرگ‌تر از یک کودک برای تحریک جنسی استفاده می‌کند. گسترهٔ سوء استفاده جنسی از کودکان شامل این موارد است: درخواست از کودک برای شرکت در رابطه جنسی (صرف‌نظر از نتیجهٔ آن)، بدن نمایی برای کودکان با هدف تحریک جنسی خود فرد، کودک یا ترساندن کودک، برقراری آمیزش جنسی فیزیکی با کودک، یا استفاده از کودک برای پورنوگرافی کودکان.
سوء استفاده جنسی از کودکان ممکن است در انواع محیط‌ها اتفاق بیفتد، از جمله خانه، مدرسه یا محل کار (در جاهایی که کودکان به عنوان نیروی کار کار می‌کنند). ازدواج کودکان یکی از اصلی‌ترین اشکال سوء استفاده جنسی از کودکان است؛ یونیسف اعلام کرده که کودک‌همسری یکی از شایع‌ترین شیوه‌های سوء استفاده جنسی و استثمار از دختران به‌شمار می‌رود. سوء استفاده جنسی از کودکان موجب آسیب‌هایی در کودک می‌شود مانند افسردگی، اختلال تنش‌زای پس از رویداد، اضطراب، ایجاد استعداد قربانی شدن‌های آتی در بزرگسالی، جراحت‌های فیزیکی و غیره. سوء استفاده جنسی توسط یکی از اعضای خانوادهٔ کودک، زنای با محارم به‌شمار می‌آید و موجب آسیب‌های شدیدتر و پایدارتر در کودک و ترومای روانی می‌شود به ویژه در مورد سواستفادهٔ پدر و مادر.
از نظر آماری، بیشتر سوء استفاده‌کنندگان از پیش با کودکِ قربانی آشنا هستند. مانند برادر، پدر، عمو، دایی، پسرعمو و دیگر خویشاوندان. دیگر موارد شامل «دوستان» خانوادگی، همسایگان، نگهدار بچه و … است. همچنین بیشتر سوء استفاده‌کنندگان مرد هستند.
آمار جهانی آزار جنسی کودکان ۱۹٫۷ درصد برای زنان و ۷٫۹ درصد برای مردان برآورد شده‌است. اکثر مجرمان آزار جنسی با قربانیان خود آشنا هستند. تقریباً ۳۰ درصد از آنها از بستگان کودک، اغلب برادر، پدر، عمو یا عموزاده هستند؛ حدود ۶۰ درصد دیگر آشنایان، مانند «دوستان» خانواده، پرستار بچه یا همسایه‌ها هستند. در حدود ۱۰ درصد از موارد سوء استفاده جنسی از کودکان، افراد غریبه مجرم هستند. بیشتر آزار جنسی کودکان توسط مردان انجام می‌شود. مطالعات بر روی کودک آزاران زن نشان می‌دهد که زنان ۱۴ تا ۴۰ درصد از جرایم گزارش شده علیه پسران و ۶ درصد از جرایم گزارش شده علیه دختران را مرتکب می‌شوند.[
کلمهٔ پدوفیل به‌طور رایج به هر کسی گفته می‌شود که به کودکان به صورت جنسی آسیب می‌زند، اما مجرمان جنسی کودکان پدوفیل نیستند، مگر اینکه علاقه جنسی شدیدی به کودکان نابالغ داشته باشند. زیرا بر اساس قوانین، سوءاستفاده جنسی از کودک به عنوان یک اصطلاح کلی برای بیان جرائم کیفری و حقوقی استفاده می‌شود که یک بزرگسال در فعالیت جنسی با یک کودک شرکت می‌کند یا از کودک به منظور رضایت جنسی بهره‌برداری می‌کند.انجمن روان‌شناسی آمریکا اعلام می‌کند که «کودکان نمی‌توانند به فعالیت جنسی با بزرگسالان رضایت دهند» و هر گونه اقدامی از سوی بزرگسال به این جهت محکوم می‌شود: «بزرگسالی که با کودکی درگیر فعالیت جنسی می‌شود، عملی جنایی و غیراخلاقی انجام می‌دهد که هرگز نمی‌تواند به عنوان یک رفتار طبیعی یا قابل قبول اجتماعی در نظر گرفته شود.»
حدود ۷۹ درصد آدرس‌های اینترنتی مربوط به فایل‌های سوء استفاده جنسی از کودکان در اروپا قرار دارند و اکثریت آن‌ها در هلند مستقر هستند.
اثرات سوءاستفاده جنسی از کودکان > روان‌شناسی

سوء استفاده جنسی از کودک می‌تواند منجر به آسیب‌های کوتاه مدت یا طولانی مدت، از جمله بیماری روانی، در مراحل بعدی زندگی شود. نشانه‌ها و اثرات آن عبارتند از افسردگی، اضطراب، اختلالات خوردن، عزت نفس پایین، تبدیل درد و ناراحتی‌های روانی به علائم جسمی، اختلالات خواب، اختلال هویت تجزیه ای، و اختلالات اضطرابی از جمله اختلال استرس پس از سانحه می‌باشد. در حالی که کودکان ممکن است رفتارهای واپسگرایانه ای مانند مکیدن شست یا خیس کردن رختخواب از خود نشان دهند، قوی‌ترین شاخص سوء استفاده جنسی، علاقه و رفتار جنسی غیرقابل قبول و دانش جنسی نامناسب است. قربانیان ممکن است از مدرسه و فعالیت‌های اجتماعی کناره‌گیری کنند و مشکلات یادگیری و رفتاری مختلفی از جمله خشونت علیه حیوانات، اختلال کم‌توجهی و بیش فعالی (ADHD)، اختلال رفتاری و اختلال نافرمانی مقابله ای (ODD) را تجربه کنند. همچنین حاملگی در نوجوانی و ظهور رفتار جنسی پرخطر در بزرگسالان جوان را درپی خواهد داشت. قربانیان سوء استفاده جنسی از کودکان تقریباً چهار برابر بیشتر خودآزاری را گزارش می‌دهند. آزار جنسی در بین نوجوانان منجر به افزایش مشکلات روانی، عزلت اجتماعی و کاهش عملکرد تحصیلی می‌شود.
درمان

رویکرد اولیه برای درمان فردی که قربانی سوءاستفاده جنسی شده است، به چندین عامل مهم بستگی دارد:
سن در زمان مراجعه
شرایط مراجعه برای درمان
وجود بیماری‌های همراه
هدف از درمان نه تنها رسیدگی به مشکلات فعلی سلامت روان و علائم مرتبط با تروما است، بلکه پیشگیری از مشکلات آینده نیز مدنظر قرار دارد.
بخش امولاتار

مکان در 23x15px|border |alt=|link= اوگاندا
| منطقه امولاتار | منطقه امولاتار |
| --- | --- |
ناحیه: ناحیه
موقعیت منطقه در اوگاندا: موقعیت منطقه در اوگاندا
مختصات: ۰۱°۳۸′ شمالی ۳۲°۵۰′ شرقی﻿ / ﻿۱٫۶۳۳°شمالی ۳۲٫۸۳۳°شرقی﻿ / 1.633; 32.833: مختصات: ۰۱°۳۸′ شمالی ۳۲°۵۰′ شرقی﻿ / ﻿۱٫۶۳۳°شمالی ۳۲٫۸۳۳°شرقی﻿ / 1.633; 32.833
منطقه: اوگاندا شمالی
منطقه فرعی: منطقه فرعی زبان
پایتخت: امولاتار
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٬۷۵۸ کیلومتر مربع (۶۷۹ مایل مربع)
جمعیت (2010 تخمین): جمعیت (2010 تخمین)
 • کل: ۱۲۷٬۴۰۰
 • تراکم: ۷۲٫۵/کیلومتر مربع (۱۸۸/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳ (EAT)
وبگاه: www.amolatar.go.ug
بخش آمولاتار ناحیه ای در شمال اوگاندا می باشد. همانند برخی از مناطق دیگر اوگاندا، این شهر به خاطر مرکز اصلی شهری و اداری آن، شهر آمولاتار ، نامگذاری شده است.
محل

بخش آمولاتار ازطرف شمال با ناحیه آپاک، از طرق شمال شرقی با ناحیه دوکولو ، ازطرف شرق با ناحیه کابرامایدو ، ازطرف جنوب شرقی با ناحیه بوینده، ازطرف جنوب با ناحیه کایونگا و از طرف غرب با ناحیه ناکاسونگولا همسایه می باشند. محل اداری ناحیه در آملتر در ۸۵ کیلومتر (۵۳ مایل) ) قرار دارد ، از راه جاده، جنوب لیرا ، بزرگترین شهر در منطقه فرعی. این محل در نزدیکی ۱۸۵ کیلومتر (۱۱۵ مایل) ، از طریق جاده، در شمال شرقی کامپالا ، پایتخت اوگاندا و بزرگترین شهر آن کشور. مختصات منطقه عبارتند از: 01 38N, 32 50E.
بررسی اجمالی

بخش آمولاتار در سال 2005 ایجادشد، هنگامی که از ناحیه لیرا حک شده بود. این ناحیه قسمتی از منطقه فرعی لانگو به همراه هفت ناحیه دیگر طبقه بندی شده در زیر می باشند. نواحی تشکیل دهنده منطقه فرعی لانگو عبارتند از:
منطقه آملتر
ناحیه آلبتونگ
ناحیه آپاک
منطقه دوکولو
ناحیه کوله
ناحیه لیرا
ناحیه اویام
منطقه اوتوکه
این بخش مشمول 346 روستا است که در 33 محله سازماندهی شده است. مساحت این بخش حدود ۱٬۷۵۸ کیلومتر مربع (۶۷۹ مایل مربع) . از دیدگاه اداری، ناجیه به پنج واحد اداری تقسیم می شود:
شورای شهر آملتر
شهرستان مونتو: ۴۲۶٫۱۶ کیلومتر مربع (۱۶۴٫۵۴ مایل مربع)
شهرستان اولو، شورای شهر ایتام، شورای شهر ۳۷۷٫۲۰ کیلومتر مربع (۱۴۵٫۶۴ مایل مربع)
شهرستان نامساله ۵۲۴٫۱۸ کیلومتر مربع (۲۰۲٫۳۹ مایل مربع)
شهرستان آپوتی۲۵۴٫۲۳ کیلومتر مربع (۹۸٫۱۶ مایل مربع) .
این ناحیه به دلیل بنای یادبود آمولاتار که محل جغرافیایی اوگاندا را مشخص می کند، معروف است.
جمعیت

سرشماری ملی نفوس تاریخ 1991 جمعیت ناحیه را نزدیک 68.500 نفر تخمین زد. سرشماری ملی تاریخ 2002 جمعیت این ناحیه را حدود 96.200 نفر تخمین زد. جمعیت ناحیه با نرخ پیش بینی سالانه 2.9٪ بین تاریخ های 2002 و 2012 در حال رشد است. پیش بینی می شود که جمعیت این ناحیه در تاریخ 2012 نزدیک 127.400 نفر بوده است.
فعالیت های اقتصادی

کشاورزی معیشتی ، دامپروری و ماهیگیری تجاری از دریاچه های ناحیه موتور اقتصادی ناحیه را ایجاد می کنند. محصولات کشت شده عبارتند از:
*
پنبه
کاساوا
گل آفتابگردان
لوبیای سویا
پرتقال
موز
ماتوک
سیمسیم
برنج
ذرت
لوبیا
ارزن
سیب زمینی شیرین
دام های پرورش یافته در این شهرستان مانند: گاو ، بز ، مرغ و بوقلمون می باشند.
لینک های خارجی

Amolatar: اوگاندا در داخل اوگاندا
↑  «Figure 3: Relationship between wing shape (Procrustes distance) and nearest colony road distance. Colony-road-distance was the same in both 500 m and three km buffers». dx.doi.org. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۵-۲۸.
↑  "Map showing surface ruptures associated with the Mammoth Lakes, California, earthquakes of May 1980". 1982. {{cite journal}}: Cite journal requires |journal= (help)
↑  "Bowman, Sarah Meredith, (born 24 May 1949), District Judge, Principal Registry (Family Division), 1993–2014". Who's Who. Oxford University Press. 2007-12-01.
بنای یادبود آمولاتار
گوآپی

مکان در 23x15px|border |alt=|link= کلمبیا
| Guapi, Cauca | Guapi, Cauca |
| --- | --- |
شهرداری و شهرک: شهرداری و شهرک
Location of the municipality and town of Guapi, Cauca in the Cauca Department of Colombia.: Location of the municipality and town of Guapi, Cauca in the Cauca Department of Colombia.
بخش: کائوکا
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Colombia Standard Time)
گوآپی (به اسپانیایی: Guapi, Cauca) یک سکونتگاه مسکونی در کلمبیا است که در بخش کائوکا واقع شده‌است.
شهرستان سوخومی

District در 23x15px|border |alt=|link= آبخاز, 23x15px|border |alt=|link= گرجستان
| شهرستان سوخومی სოხუმის რაიონი Аҟәа араион Сухумский район | شهرستان سوخومی სოხუმის რაიონი Аҟәа араион Сухумский район |
| --- | --- |
District: District
Kamani village and surrounding mountains: Kamani village and surrounding mountains
موقعیت شهرستان سوخومی در نقشه: موقعیت شهرستان سوخومی در نقشه
کشور:  آبخاز
مرکز: سوخومی
حکومت: حکومت
 • Governor: Beslan Avidzba
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۵۲۳ کیلومتر مربع (۵۸۸ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۱۱۵۳۱
 • تراکم: ۷٫۶/کیلومتر مربع (۲۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳ (زمان مسکو)
شهرستان سوخومی (به لاتین: Sukhumi District) یک شهرستان در گرجستان است که در آبخاز واقع شده‌است. شهرستان سوخومی ۱٬۵۲۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱٬۵۳۱ نفر جمعیت دارد.
سرتشنیز

مکان
| سرتشنیز | سرتشنیز |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
سرتشنیز: سرتشنیز
مختصات: ۳۲°۰۶′۳۵″شمالی ۵۰°۵۳′۱۱″شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۱۰۹۷۵۸۳۷۹۳۱۵۴۹°شمالی ۵۰٫۸۸۶۳۷۵۶۷۸۰۵۰۶°شرقی﻿ / 32.10975837931549; 50.8863756780506: مختصات: ۳۲°۰۶′۳۵″شمالی ۵۰°۵۳′۱۱″شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۱۰۹۷۵۸۳۷۹۳۱۵۴۹°شمالی ۵۰٫۸۸۶۳۷۵۶۷۸۰۵۰۶°شرقی﻿ / 32.10975837931549; 50.8863756780506
استان: چهارمحال و بختیاری
شهرستان: کیار
بخش: مرکزی
دهستان: کیار شرقی
جمعیت: ۲۹۱۹ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۳۸
سرتشنیز، روستایی از توابع شهرستان کیار در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. کارخانه‌ی تولیدی آرد سرتشنیز که بزرگترین تولیدی آرد شهرستان کیار است، در نزدیکی جنوب این روستا واقع شده است که تنها محل صنعتی این روستا به شمار می‌رود.
مردم

مردم روستای سرتشنیز فارس هستند و به لهجه فارسی شیرازی سخن می‌گویند.
جمعیت

این روستا در دهستان کیار شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲٬۹۵۹ نفر (۶۳۴ خانوار) بوده‌است.
گردشگری > غار گرز رستم

مقالهٔ اصلی: غار گرز رستم
از جاذبه‌های گردشگری روستای سرتشنیز می‌توان به غار گرز رستم (تانا) اشاره کرد. این پدیده زمین‌شناختی در ۲ کیلومتری شمال غرب روستای سرتشنیز واقع شده است که با داشتن عمق ۲۵۰ متری، عمیق‌ترین غار استان چهارمحال و بختیاری به حساب می‌آید.
گردشگری > قبور قدیمی

در جنوب روستای سرتشنیز، گورستانی واقع شده است که مربوط به دوره قاجار است. در میان این قبور، برخی افراد مورد احترام مردم بومی این روستا هستند و در مواقعی از سال، مجلسی به منظور بزرگداشت آن‌ها برگزار می‌شود.
این مکان در ۸ مرداد سال ۱۳۸۵، به شمارۀ ثبت ۶۰۰۱ در آثار ملی ایران ثبت شد.
حادئه‌ی بالگرد

در روز دوشنبه، ۱۳ اسفند سال ۱۳۹۷، یک فروند بالگرد اورژانس ۱۱۵ در اثر برخورد با یک دکل برق در روستا سقوط کرد. بر اثر سقوط این بالگرد که برای ماموریت به روستای دهدلی و نجات جان یک مادر باردار از فرودگاه شهرکرد اعزام شده بود، هر ۵ سرنشین این بالگرد شامل ۲ تکنسین اورژانس مرکز استان، ۲ خلبان و یک مهندس پرواز جان خود را از دست دادند.
غار گرز رستم (تانا)
بقایای بالگرد سقوط کرده در حومۀ روستای سرتشنیز
ایوان وارطانیان

| ایوان وارطانیان | ایوان وارطانیان |
| --- | --- |
زاده: ۱۸۸۸ شینوهایر، شهرستان زانگه‌زور فرمانداری الیزابت‌پل، امپراتوری روسیه
درگذشته: ۱۹۳۷ (۴۹ سال)
-: ارتش سرخ
نشان‌ها: 
ایوان آبگاری وارطانیان (ارمنی: Իվան Աբգարի Վարդանյան؛  زادهٔ ۱۸۸۸ - درگذشته ۱۹۳۷) فرد نظامی اهل ارمنستان بود.
زندگی‌نامه

وی در ۱۸۸۸ در شینوهایر به دنیا آمد . همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار شده است. وی در ۱۹۳۷ در ۴۹ سن سالگی درگذشت.
ابنو (بیضا)

مکان
| ابنو | ابنو |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
ابنو: ابنو
مختصات: ۳۰°۷′ شمالی ۵۲°۹′ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۱۱۷°شمالی ۵۲٫۱۵۰°شرقی﻿ / 30.117; 52.150: مختصات: ۳۰°۷′ شمالی ۵۲°۹′ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۱۱۷°شمالی ۵۲٫۱۵۰°شرقی﻿ / 30.117; 52.150
استان: فارس
شهرستان: بیضا
بخش: بیضا
جمعیت: ۶۴۸ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۷۱
نمای روستای ابنو از نوک قله «چانه پیرزنی» در نزدیکی چشمه دو زردک
اَبنو روستایی در ۶۰ کیلومتری شمال غرب شیراز است.
جغرافیا

روستای ابنو در ارتفاع ۲۰۳۳ متری از سطح دریا واقع‌شده و از سه‌ طرف محصور در کوه است.
جمعیت

براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن، ۶۴۸ نفر (۲۱۱ خانوار) بوده است.
گندم‌زاری در ابنو
بزرگراه (فیلم ۲۰۱۲)

| بزرگراه | بزرگراه |
| --- | --- |
کارگردان: چانگ پو سوئی
تهیه‌کننده: جانی تو
فیلمنامه‌نویس: جوی او برایان فرانسیس فونگ
داستان: جوی او برایان
موسیقی: خاویر جامائو
فیلم‌بردار: فانگ یوئن-من تسه چونگ تو
تدوین‌گر: آلن لئونگ
تاریخ‌های انتشار:  ۲۱ ژوئن ۲۰۱۲ (۲۰۱۲-06-۲۱)  
مدت زمان: ۹۰ دقیقه
کشور: هنگ کنگ
زبان: کانتونی ماندارین
فروش گیشه: ۱۴٫۷ میلیون دلار هنگ کنگ
بزرگراه (به چینی: 車手) یک فیلم سینمایی اکشن هنگ کنگی به کارگردانی چانگ پو سوئی با بازی شان یوئه و آنتونی وانگ محصول سال ۲۰۱۲ است.
داستان

یک مأمور پلیس تازه‌کار، یک راننده باتجربه را به کار می‌گیرد تا مأموریتی مرگبار را در خیابان‌های شهر هنگ کنگ به انجام برساند و…
کاظم فتحی

| کاظم فتحی | کاظم فتحی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۰۷ تهران
درگذشت: ۲۰ آذرماه ۱۳۸۵
ملیت: ایرانی و آمریکایی
شهروندی: ایران آمریکا
پیشه: جراحی مغز و اعصاب
کاظم فتحی (۱۳۰۷–۱۳۸۵) پزشک و جراح مغز و اعصاب ایرانی بود. او ریاست جراحان اعصاب آمریکا و همچنین رئیس انجمن بین‌المللی جراحان آمریکا از سال ۲۰۰۱ میلادی تا زمان مرگش بر عهده داشته‌است.
سال‌های آغازین زندگی و تحصیلات

کاظم فتحی زاده سال ۱۳۰۷ در تهران است. او تحصیلات ابتدایی را در تهران گذراند. فتحی پس از اخذ مدرک دکترای پزشکی برای ادامه تحصیل در سال ۱۳۳۴ به ایالات متحده رفت.
فعالیت‌ها

او نزدیک به ۸۰۰ مقاله علمی در زمینه جراحی دارد. فتحی سازنده نخستین شانت مورد استفاده در درمان سکته‌های مغزی است. این شانت به نام ایشان نامگذاری شده (Fathie’s Carotid Artery Shunt/Bypass)
است.
او همچنین داروی معروف «اسکلکسین»(Skelaxin) که برای نرم‌کردن عضلات و درمان بیماری‌های نظیر ام‌اس کاربرد دارد ساخته که از شهرت و اعتبار ویژه‌ای در جامعه پزشکی جهان برخوردار است. این جراح برجسته ایرانی همچنین برای نخستین بار چهار عارضه مغز و اعصاب از جمله سارکوم مهره اول گردن و غده ایدز را در مغز گزارش کرده‌است.
فتحی سردبیر ژورنال بین‌المللی جراحی عمومی و مجله آکادمی جراحان اعصاب و استخوان آمریکا و چهار نشریه فارسی- انگلیسی است.
کاظم فتحی به دلیل تلاش‌های بشر دوستانه و خدمت به بیماران و آسیب‌دیدگان سوانح طبیعی ۴۲ مدال مختلف دریافت کرده‌است.
این استاد و جراح برجسته ایرانی طی سال‌ها فعالیتش، عناوین و افتخارات علمی متعدد دیگری نظیر مرد سال، پزشک سال، پزشک سال لاس وگاس و ریاست انجمن‌های علمی و پزشکی سراسری و منطقه‌ای متعددی از جمله ریاست پزشکان نوادا را در آمریکا برعهده داشته‌است. دکتر فتحی موفق به اخذ چهار PhD در رشته‌های مختلف و هفت بورد از جمله بورد پزشکی قانونی آمریکا شده‌است.
وی ۱۶ کتاب به زبان فارسی از جمله سه جلد مجموعه اشعار و هفت جلد کتاب به نام گلچینی از گلشن رضوان که در برگیرنده زندگینامه بیش از چهار هزار شاعر ایران و جهان است و کتاب کلید پنج گنج نظامی و آثاری دربارهٔ فردوسی، ابن سینا و مجموعه ارزشمند مدیکا ایرانیکا دربارهٔ طب قدیم ایران از جمله آثار ادبی فتحی است. فتحی وی علاوه بر آثار متعدد نظم و نثر فارسی به دلیل اشعاری که به زبان انگلیسی سروده، جایزه شعر سال آمریکا را نیز دریافت کرده‌است.
تقدیر

او در مراسمی که در تالار بعثت دانشگاه تهران ترتیب داده شده بود، با اشاره به پیشرفت‌های علمی پزشکان ایرانی، این پیشرفت‌ها را چشمگیر توصیف کرد و گفت: «موفقیت‌های ایرانیان باعث افتخار ما در سراسر جهان است». وی افزود: اکثر افرادی که در عرصه‌های مختلف علمی و رشته‌های پزشکی ازجمله قلب، مغز و اعصاب و چشم‌پزشکی صاحب مقام علمی هستند، ایرانی هستند.
قلعه سردار بوکان

| قلعهٔ سردار بوکان | قلعهٔ سردار بوکان |
| --- | --- |
قلعه سردار بوکان در دورهٔ قاجار سال ۱۲۶۶ شمسی: قلعه سردار بوکان در دورهٔ قاجار سال ۱۲۶۶ شمسی
نام: قلعهٔ سردار بوکان
کشور: ایران
استان: استان آذربایجان غربی
شهرستان: بوکان
بخش: مرکزی
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
نام‌های دیگر: قلعهٔ سردار  قلعهٔ بوکان  قلعهٔ عزیزخان
نوع بنا: سنتی
سال‌های مرمت: ۱۳۲۲ شمسی
کاربری: دژ فرماندهی (دوره ناصرالدین شاه)   مدرسه (۱۳۰۷ – ۱۳۲۵)   شهربانی (۱۳۲۵–۱۳۵۱)  اداره پست (۱۳۲۵–۱۳۵۱)   پایگاه بسیج (۱۳۶۰ – ۱۳۹۷)
کاربری کنونی: در حال بازسازی بنا
دیرینگی: دوره قاجار - سلطنت ناصرالدین شاه
مالک فعلی اثر: سازمان میراث فرهنگی
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۵۷۰
تاریخ ثبت ملی: ۱۳۴۷ شمسی
اطلاعات بازدید: اطلاعات بازدید
امکان بازدید: خیر
وبگاه: ندارد
قلعهٔ سردار بوکان بنایی تاریخی در بوکان، واقع در استان آذربایجان غربی ایران است. این بنای تاریخی مربوط به سدهٔ نوزدهم میلادی توسط عزیزخان مکری از شخصیت‌های سیاسی مهم و فرماندهٔ کل قوای ایران در دورهٔ ناصرالدین شاه قاجار است.
قلعهٔ سردار در ابتدا به عنوان دژ فرماندهی و بعدها مورد سکونتِ خاندان عزیزخان مکری تا سال ۱۳۰۵ شمسی قرار می‌گرفت. به صورت موروثی، چهار شخصیت دولتی که به «خانوادهٔ سردار» معروف‌اند از این بنا برای سکونت استفاده می‌کردند.
این قلعه در زمانِ عزیزخان مکری و سیف‌الدین خان مکری پیرامون آن دیوار به همراه دروازه و به سبک قلعه‌های نظامی ساخته شده بود. برپایهٔ تصاویر مربوط به زمانِ سردار سوم (محمدحسین خان مکری) تغییراتی در این بنا داده شده و اثری از دیوارها دیده نمی‌شود. در تصاویر دورهٔ پهلوی، مساحت قلعه و ساختمان در ابعاد کوچک‌تر تغییر یافته است.
در سال ۱۳۰۷ از ساختمان آن به عنوانِ مدرسهٔ ابتدایی شاپور و بعدهاً از آن برای ادارهٔ پست استفاده می‌شده است. در اوایل دورهٔ پهلوی به سال ۱۳۱۵ ساختمان آن نیمه خرابه بود و در سال ۱۳۲۲ شمسی مرمت و بازسازی شده است. از سال ۱۳۲۵ تا ۱۳۵۱ به عنوان شهربانی، ژاندارمری و مدرسه از آن استفاده می‌شد.
ارتفاع قلعهٔ سردار بوکان از سطح زمین ۱۳ تا ۱۵ متر و طول آن ۳۰ متر است. قدمت بنای این قلعه بیش از ۱۵۰ سال و بر روی تپه‌ای تاریخی که قدمت آن نیز ۳٬۰۰۰ سال تخمین زده شده قرار گرفته است. قلعهٔ سردار در سال ۱۳۴۷ شمسی با شماره ثبت ۵۷۰ با نام «تپه قلعه» در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
در اوایل سال ۱۳۸۵ شهرداری بوکان، با احداث یک خیابان در کوچه‌های پایین‌دستی محوطهٔ قلعه سردار، آسیب جدی به بنا و حومهٔ قلعه وارد کرد.
این بنا در زمان عزیزخان مکری حوالی سال ۱۲۴۷ شمسی (۱۲۸۴–۱۲۸۵ هـ. قمری) بنای اولیهٔ آن احداث شد و سپس توسط فرزندانش بخش‌هایی به آن اضافه و گسترش داده شده است. ادارهٔ میراث فرهنگی در سال ۱۳۹۷ از بازسازی این اثر تاریخی خبر داد.
تاریخچه بنا

تاریخ دقیق ساخت قلعه سردار بوکان مشخص نیست. منابعی سال ۱۲۴۷ شمسی را ذکر کرده‌اند. روایت‌های مختلفی از کاربرد و ظاهر این بنا وجود دارد. روایت شده بین ۳۰ تا ۵۲ اتاق به همراه ۹۲ پلکان و برجک‌های هشت ضلعی نگهبانی و دیوارهای بلند در دوره ناصرالدین شاه قاجار داشته است. در این دوره، خانواده در آن ساکن نبوده و بعنوان دژ نظامی و نگهداری سرباز و خدمه کاربرد داشته است. فرماندهٔ لشکر آذربایجان شامل فوج‌های تبریز، خوی، مراغه و بناب عزیزخان مکری بود که خودش از کُردهای اهل سنت شافعی منطقهٔ بوکان بود.
نگارخانه

بوکان و قلعه آن از زاویهٔ شمال‌شرقی. سال ۱۲۶۶ شمسی (۱۳۰۵ هجری قمری)
قلعه سردار و چشمه بوکان. این نگاره مربوط به قبل از جنگ جهانی اول و سال‌های ۱۲۹۱-۱۲۹۲ شمسی
قلعه سردار. دوره پهلوی دوم. دهه ۱۳۴۰ شمسی.
توپارک

توپارک‌ها یا توپارچ‌ها، (به یونانی: τοπάρχης، به معنی: «مکان-حاکم»)، یک اصطلاح یونانی برای فرماندار یا فرمانروای یک ناحیه است و بعداً به قلمرویی که توپارک در آن اقتدار خود را اعمال می‌کرد اطلاق شد. در دوران امپراتوری بیزانس، این اصطلاح به فرمانروایان مستقل یا نیمه مستقل در حاشیه جهان بیزانس اطلاق می‌شد.
کاربرد هلنی

این اصطلاح از دوران هلنیستی سرچشمه می‌گیرد، زمانی که توپوس (τόπος، «مکان، محل») به عنوان یک واحد اداری، به ویژه در پادشاهی بطلمیوسی در مصر به کار برده می‌شد، اما در شیوه حکومتی سلوکیان و آتالیدیان(پادشاهی پرگامون)، نیز این واحد اداری وجود داشت، اگرچه در مقایسه با رویه بطلمیوسی کمتر به چشم می‌آید.
توپوس بطلمیوسی شامل تعدادی دهکده (komai, sing. komē) تحت عنوان یک توپارک (toparchēs) بود و به نوبه خود زیرمجموعه ای از نوم یا استان (nomos) بود که توسط استراتیگوس اداره می‌شد. در مصر بطلمیوسی، توپارک‌ها معمولاً مصری بودند و مسئولیت جمع‌آوری درآمد و اداره را بر عهده داشتند، همان‌طور که نومارس (nomarēs) برای نوموس و کومارس(komarchēs) برای هر کوم(komē).
در یک روایت، توپارکی‌ها هیپارکی‌هایی مانند بلندی‌های جولان، جلیل، سامریه، یهودیه، پرا، و ادومیه را در زمان عهد جدید تشکیل می‌دادند. این عنوان در زمان امپراتوری روم در شرق یونان، برای فرماندار یک ناحیه همچنان مورد استفاده قرار می‌گرفت. پس از آن به چنین مناطقی «توپارکی» (toparchy، از یونانی τοπαρχία، toparchia) می‌گفتند.
امپراتوری بیزانس

در قرن ششم، در قانون اساسی نوولای امپراتور ژوستینیان اول، اصطلاح توپارک برای دربر گرفتن همه قضات محلی، اعم از غیرنظامی و نظامی استفاده می‌شد.
با این حال، اغلب نویسندگان بیزانسی از این اصطلاح برای اشاره به پادشاهان محلی استفاده می‌کنند، به ویژه در طول قرن‌های دهم تا سیزدهم، زمانی که به گفته پل لمرل بیزانسی، «توپارک فرمانروای مستقل قلمروی خارجی است که در مجاورت امپراتوری قرار دارد… او به نوعی تحت تأثیر امپراتوری است، زیرا گمان می‌رود ممکن است علیه بیزانسی‌ها شورش کند. این کاربرد به فرمانداران جدا شده یا خودمختار بیزانس که در طول بحران‌های نظامی و فروپاشی اداری قرن‌های یازدهم تا دوازدهم ظاهر شدند، گسترش یافت، همچنین در مورد حاکمان مستقل، معمولاً در حومه امپراتوری بیزانس (مثلاً امیر کرت، اربابان مختلف ترک در آناتولی، یا فرمانروایان بلغارستان یا صربستان، سرزمین‌هایی که بیزانسی‌ها از آن خود می‌دانستند نیز اطلاق می‌شد.
آمریکایی‌های بنگلادشی

آمریکایی‌های بنگلادشی (بنگالی: বাংলাদেশী মার্কিনী) آمریکایی‌های بنگلادشی‌تبار هستند. اکثر آمریکایی‌های بنگلادشی بنگالی و بزرگ‌ترین گروه بنگالی آمریکایی تشکیل می‌دهند. مهاجران بنگلادشی از اوایل دهه ۱۹۷۰ به تعداد زیادی وارد ایالات متحده شده‌اند و به یکی از جوامع قومی در حال رشد در آن دهه تبدیل شدند. شهر نیویورک، محل زندگی دو سوم جمعیت بنگلادشی آمریکا است. پاترسون، نیوجرسی؛ آتلانتیک سیتی، نیوجرسی؛ بوفالو، نیویورک؛ و همچنین فیلادلفیا، پنسیلوانیا، لس آنجلس، بوستون، آتلانتا، سانفرانسیسکو، دیترویت، شیکاگو، فلوریدا، دالاس، هیوستون، شارلوت، آستین، همترامک، میشیگان، و رنو، بنگلاده نوادا کانون اجتماعات مهم ایشان هستند.
افراد برجسته

میر معصوم علی – جورج و فرانسیس بال، استاد ارجمند آمار، دانشگاه ایالتی بال
آریانا افسر – خانم سابق کالیفرنیا؛ در ۱۰ مسابقه برتر دوشیزه آمریکا در سال ۲۰۱۱ قرار گرفت
سیف احمد - برنده سری جهانی پوکر
سانجوی - نوازنده بنگلادشی-آمریکایی، تهیه‌کننده موسیقی الکترونیک و دی جی.
مقصودالعلم (متوفی ۲۰۱۴) - دانشمند و استاد دانشگاه هاوایی
جلال علمگیر (متوفی ۲۰۱۱) - دانشمند علوم سیاسی و استاد دانشگاه ماساچوست
Rais Bhuiyan - بازمانده تیراندازی و فعال
هانسن کلارک - کنگره ایالات متحده در سال ۲۰۱۰، از مجلس نمایندگان میشیگان
حسن محمد الهی – هنرمند میان رشته‌ای رسانه
M. Zahid Hasan، دانشمند و استاد فیزیک کوانتومی در دانشگاه پرینستون - که به خاطر اکتشافات مهم در فیزیک کوانتومی شهرت دارد. عضو آکادمی هنر و علوم آمریکا.
فضل حسین - استاد مهندسی مکانیک و علوم زمین در دانشگاه هیوستون
ابوالحسام - مخترع فیلتر آرسنیک سونو
عمر اشراق - مدیر بازرگانی، رئیس اینتل و مدترونیک
عبد سوتار خان - شیمیدان و مخترع سوخت جت
بدرالخان - بنیانگذار آموزش الکترونیکی مدرن
فضل الرحمن خان - پیشگام مهندسی سازه مدرن
سلمان خان - بنیانگذار آکادمی خان، یک سازمان آموزشی غیرانتفاعی
جاوید کریم، یکی از بنیانگذاران یوتیوب؛ طراحی بخش‌های کلیدی پی پال
عمران خان (تجار) - سرمایه‌گذار فناوری و کارآفرین. مدیر ارشد استراتژی Snap Inc، پیشرو در IPO گروه علی بابا، پیشرو Snap IPO
شوو روی - اختراع مشترک کلیه مصنوعی، MEMS پزشکی، دانشمند و مهندس بنگلادشی-آمریکایی.
محمد عطاءالکریم – مهندس برق
سومایا کازی – بنیانگذار سومازی که توسط بلومبرگ بیزنس‌ویک به عنوان یکی از بهترین کارآفرینان جوان آمریکا شناخته شده‌است.
سزان محمود – رمان‌نویس برنده جایزه
شومی پاتواری – طراح و کارگردان موزیک ویدیو
اقبال کوادیر – بنیانگذار Grameenphone، بزرگ‌ترین شرکت تلفن همراه بنگلادش. ریاست مرکز Legatum MIT را بر عهده داشت
کمال کوادیر – کارآفرین؛ دو شرکت کلیدی فناوری بنگلادش، CellBazaar و bKash را تأسیس کرد
آنیکا رحمان – مدیر عامل خانم بنیاد زنان
بدل روی – نوازنده تبلا، نوازنده سازهای کوبه ای و هنرمند ضبط
ریحان سلام - مفسر سیاسی محافظه کار آمریکایی؛ وبلاگ نویس در The American Scene ; دستیار سردبیر ماهنامه آتلانتیک
شیخی – خواننده؛ مؤلف گروه صنعتی Android Lust
سانجوی، نوازنده بنگلادشی-آمریکایی، تهیه‌کننده موسیقی الکترونیک و دی جی
جی ولف، تهیه‌کننده موسیقی الکترونیک
آصف اعظم صدیقی – مورخ فضایی؛ استادیار تاریخ در دانشگاه فوردهام
عثمان صدیق – سفیر سابق آمریکا
پالباشا صدیق – خواننده
ناراسینگا سیل - استاد تاریخ در دانشگاه وسترن اورگان
'''Dr. Sujan Dass''' - نویسنده، ناشر، فعال و سخنگوی مجمع خدایان و زمین‌ها
Marjana Chowdhury - مدل بنگلادشی-آمریکایی، بشردوست و ملکه زیبایی دوشیزه بنگلادش ایالات متحده آمریکا
مونیکا یونس – سوپرانوی اپرا بنگلادشی-روسی-آمریکایی
آنیک خان - خواننده رپ بنگلادشی-آمریکایی.
برای مطالعه بیشتر

طاس، ویواک. بنگالی هارلم و تاریخ‌های گمشده آمریکای جنوبی آسیا (انتشارات دانشگاه هاروارد، ۲۰۱۳).
بالوجا، کاگری گلاگستاد. نقش‌های جنسیتی در خانه و خارج از کشور: سازگاری مهاجران بنگلادشی (انتشارات علمی LFB، ۲۰۰۳).
هریس، مایکل اس. «بنگلادشی» در فرهنگ‌های مهاجر آمریکایی: سازندگان یک ملت، ویرایش شده توسط دیوید لوینسون و ملوین امبر. (مرجع مک میلان، ۱۹۹۷).
جونز، جی. سیدنی. «آمریکایی‌های بنگلادشی.» in Gale Encyclopedia of Multicultural America، ویرایش شده توسط توماس ریگز، (ویرایش سوم، جلد ۱، گیل، ۲۰۱۴)، pp. 221–235. برخط
برج سیرز (برج ویلیس کنونی) توسط فضل الرحمن خان طراحی شده‌است. این بلندترین ساختمان در جهان برای بیش از دو دهه بود.