stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مجتبی صدیقی
ادعای وجود دانشجوی غیرقانونی در میان دانشجویان بورسیه

مجتبی صدیقی در دیماه ۱۳۹۲ در اولین نشست خبری خود ادعای وجود دانشجوی غیرقانونی در میان دانشجویان بورسیه را مطرح کرد او در خرداد ۱۳۹۳ مدعی شد که در دولت دهم، ۳۰۰۲ نفر از دانشجویان بدون آزمون به بورس داخل و خارج اعزام شده‌اند، وی پس از قریب به هشت ماه مسئولیتش به عنوان معاون دانشجویی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری در پاسخ به این سؤال که «آیا اسامی متخلفین اعلام می‌شود؟» گفت: نه، قطعاً؛ موارد تخلف تنها به اشخاص متخلف اعلام خواهد شد. یکماه بعد هنگامیکه محمدعلی نجفی پس از استیضاح رضا فرجی دانا سرپرست وزارت علوم شد تعداد بورسیه‌هایی را که پرونده شان دارای ایراد است را ۱۶۰۰ نفر اعلام کرد. صدیقی در یکی از نشست‌های خود مدعی حضور آقازاده‌ها و منصوبان در میان دانشجویان بورسیه می‌شود که با واکنش خبرنامه دانشجویان ایران مواجه شد که با انتشار حکم امضاء نشده فرزند صدیقی -محمد بشیر صدیقی-، وی را یکی از این آقازاده‌ها خوانده بود اگرچه روزنامه فرهیختگان دریافت بورس تحصیلی و جایابی فرزند مجتبی صدیقی را تکذیب کرده بود ولی خبرگزاری‌های دیگری مستندات مربوطه را افشاء کردند. همچنین بورسیه فرزند وی در تاریخ ۲۸ مرداد ۱۳۹۳ توسط حسن مسلمی نائینی مدیرکل بورس خارج دولت محمود احمدی‌نژاد تکذیب شد. در نهایت دانشجویان بورسیه جمهوری اسلامی ایران به دنبال اعتراض به اتهامات وزارت علوم، در ۲۶ مرداد ۱۳۹۴ از رضا فرجی دانا و مجتبی صدیقی به دلیل اظهارات خلاف واقع، تشویش اذهان عمومی، خدشه به حیثیت و اعتبار علمی، اجتماعی و شغلی شان به مراجع قانونی شکایت کردند از آنجا که دادستانی کل کشور اجازه ورود به این ماجرا را نداشت ارزیابی به شورای انقلاب فرهنگی و کمیسیون اصل نود سپرده شد تا محمد پورمختار، رئیس کمیسیون اصل نود طی نامه‌ای به وزارت علوم به صورت رسمی اعلام کند که بجز ۳۶ مورد که مشخصات خود را خلاف واقع درج نموده‌اند سایر بورسیه‌های اعطاء شده قانونی و طبق روال بورسیه می‌باشد.
کشمکش با علی غزالی مديرمسول سايت بازتاب

کشمکش با علی غزالی و شبهه عامل نشر اسامی دانشجویان بورسیه در پی بالا گرفتن موضوع ادعای وجود دانشجوی غیرقانونی در میان دانشجویان بورسیه، اسامی ۷۴۹ نفر از دانشجویان بورسیه جمهوری اسلامی ایران توسط علی غزالی در صفحه فیسبوک وی منتشر شد، مجتبی صدیقی تأکید کرد وزارتخانه متبوعش این موضوع را پی‌گیری قضایی می‌کندو مدعی شد علی غزالی بعلت دریافت جواب منفی در خصوص بورسیه خود و برای انتقام‌گیری لیست بورسیه‌ها را منتشر کرده‌است اگر چه علی غزالی در واکنش به صحبت مجتبی صدیقی در صفحه فیسبوک خود نوشت: «جناب آقای صدیقی شما خوب به خاطر دارید که در زمانی که آقای توفیقی سرپرست وزارت علوم بودند و هنوز آقای فرجی دانا برای وزارت معرفی نشده بودند در آن اتاق گوشه‌ای طبقه ۱۳ شهرک غرب چه کسی این اسناد و اسامی را به بنده داد و در این مدت چه کسی برای انتشارش مدام تماس می‌گرفت و پیغام می‌داد» او در ادامه می‌نویسد «اگر قرار است کسی سند بدهد و بعد مصاحبه کند و تهدید کند و خودش جاخالی بدهد که هیچ در صف اول شاخ و شانه کشیدن بربیاید همان بهتر که سند ندهد.» او همچنین در ادامه دربارهٔ هزینه تحصیل فرزند صدیقی نوشت «البته با توجه به میزان هزینهٔ تحصیل در خارج که رقم یک میلیارد توسط شما بیان شده باید به توانمندی جنابعالی در جهت تهیهٔ این هزینه آفرین گفت».
انتقاد آیت الله خامنه‌ای از ظلم به بورسیه‌ها

پس از گذشت یک سال و نیم از رسانه‌ای کردن و اتهام به دانشجویان بورسیه توسط مجتبی صدیقی، آیت الله علی خامنه ای رهبر جمهوری اسلامی ایران نسبت به این رفتار مسئولین انتقاد کرد و گفت «یکی از غلط‌ترین کارهایی که در این یکی دو سال اخیر اتّفاق افتاد، این مسئلهٔ بورسیه‌ها بود. اگر راست هم بود این حرف -که البتّه بعد تحقیق کردند، معلوم شد به آن شکل، راست هم نیست؛ آن‌طوری‌که روزنامه‌ها با آن بازی کردند هم نبود؛ به ما گزارشهای دقیق و بر اساس بررسی‌ها دادند- راهش این نبود که ما مسئله را روزنامه‌ای کنیم» رهبر ایران در ادامه صحبت‌هایش در خصوص دانشجویان بورسیه گفت «در این ماجرا به خیلی‌ها ظلم شد و این کار هم خلاف قانون بود و هم خلاف تدبیر».
شب‌های صالحیه

| شبهای صالحیه | شبهای صالحیه |
| --- | --- |
سازنده: بسام الملا
بازیگران: بسام کوسا کاریس بشار عباس النوری
کشور سازنده: سوریه
شمار قسمت‌ها: ۳۱
تولید: تولید
مدت: ۴۵ دقیقه
شب‌های صالحیه (به عربی: لیالی الصالحیة) عنوان مجموعه تلویزیونی ساخت کشور سوریه در سال ۲۰۰۴ میلادی است که از شبکه آی‌فیلم در سال ۱۳۹۱ خورشیدی پخش شد.
خلاصه

پسرعموی "استاد عمر" (بسام کوسا) از زندان آزاد می‌شود و ادعا می‌کند پدرش قبل از مرگ کوزه‌ای را به امانت نزد عمر (عباس النوری) گذاشته است....
بازیگران

عباس النوری
کاریس بشار
بسام کوسا
صداپیشگان

سعید شیخ‌زاده
شایان شام‌بیاتی
حمید منوچهری
زویا خلیل‌آذر
تورج مهرزادیان
نازنین یاری
محمدعلی جان‌پناه
بیژن علی‌محمدی
آرزو روشناس
شراره حضرتی
صنم نکو اقبال
خشایار شمشیرگران
علی عابدی
حسین سرآبادانی
مینا شجاع
دانشکده علوم طبیعی دانشگاه تبریز

| 0 | 1 |
| --- | --- |
ساختمان دانشکدهٔ علوم طبیعی: ساختمان دانشکدهٔ علوم طبیعی
نوع: سراسری (دولتی)
بنیانگذاری شده: ۱۳۷۵ خورشیدی
اعضای هیئت علمی: ۸ نفر
کارمندان مدیریتی: ۲۹ نفر
موقعیت:  ایران، تبریز
وبگاه: دانشکدهٔ علوم طبیعی
دانشکدهٔ علوم طبیعی یکی از دانشکده‌های دانشگاه تبریز است. این دانشکده در سال ۱۳۷۵ خورشیدی با تقسیم دانشکدهٔ علوم به سه دانشکدهٔ مستقل ریاضی، فیزیک و علوم طبیعی تأسیس و راه‌اندازی گردید. در سال ۱۳۴۸ خورشیدی گروه‌های آموزشی زمین‌شناسی و زیست‌شناسی در دانشکدهٔ علوم ایجاد شدند و این گروه‌های آموزشی پس از تقسیم این دانشکده، به دانشکدهٔ علوم طبیعی ملحق گردیدند. پذیرش دانشجو در این دانشکده هم‌اکنون در مقاطع تحصیلی کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری صورت می‌گیرد. دانشکدهٔ علوم طبیعی در حال حاضر دارای ۲۹ نفر کارکن بوده و شمار اعضای هیئت علمی آن ۸ نفر می‌باشد.
امکانات > آزمایشگاه

آزمایشگاه دانشکدهٔ علوم طبیعی از بخش‌های آموزشی و پژوهشی اکولوژی، بیوشیمی، تاکسونومی جدید، تشریح و ریخت‌شناسی گیاهی، جلبک‌شناسی، سیتوشیمی و مورفوژنز گیاهی، سیستماتیک گیاهی، فیزیولوژی گیاهی و کشت بافت تشکیل یافته‌است. همچنین گروه آموزشی علوم جانوری دارای ۷ آزمایشگاه مجهز به نام‌های آزمایشگاه بیوشیمی، آزمایشگاه جانورشناسی، آزمایشگاه رادیوبیولوژی، آزمایشگاه زیست‌ابزاری، آزمایشگاه ژنتیک، آزمایشگاه سیتولوژی و آزمایشگاه فیزیولوژی جانوری است.
امکانات > کتابخانه

دانشکدهٔ علوم طبیعی دارای کتابخانه‌ای با زیربنای ۴۷۸ متر مربع شامل تالار مطالعه، خدمات فنی، نشریات، مرجع و … است. این کتابخانه دارای ۵۴۵۰ عنوان کتاب می‌باشد که از این تعداد ۳۹۹۵ عنوان لاتین و ۱۴۵۵ عنوان فارسی هستند. همچنین در کتابخانهٔ دانشکدهٔ علوم طبیعی ۳۱۶ عنوان نشریه وجود دارد که از این تعداد ۲۱۰ عنوان را نشریه‌های لاتین و ۱۰۶ عنوان را نشریه‌های فارسی شامل می‌شوند. ۱۵۹ عنوان پایان‌نامهٔ کارشناسی ارشد نیز در این کتابخانه موجود است.
گروه‌های آموزشی

دانشکدهٔ علوم طبیعی هم‌اکنون در ۳ گروه آموزشی دانشجو می‌پذیرد:
گروه آموزشی زمین‌شناسی
گروه آموزشی علوم جانوری
گروه علوم گیاهی
پرویز تناولی

| پرویز تناولی | پرویز تناولی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳ فروردین ۱۳۱۶ ‏(۸۷ سال) تهران، ایران
ملیت: ایرانی
پیشه(ها): مجسمه‌سازی، نقاشی، پژوهش
آثار برجسته: مجموعه مجسمه‌های «هیچ»، «دست‌ها»، «قفل و قفس» و «شاعر»
جنبش: مکتب سقاخانه
پرویز تناولی (زادهٔ ۳ فروردین ۱۳۱۶) مجسمه‌ساز، نقاش، پژوهش‌گر و مجموعه‌دار ایرانی است. از وی به عنوان یکی از پیش‌گامان مکتب سقاخانه یاد می‌شود. وی از شناخته‌شده‌ترین هنرمندان ایرانی است. مجموعه مجسمه‌های «هیچ»، «دست‌ها» و «قفل و قفس» در زمره معروف‌ترین آثار پرویز تناولی قرار دارند.
مجموعه مجسمه‌های «هیچ»، محبوبیت زیادی در حراج‌های بین‌المللی خرید و فروش آثار هنری دارد. از این روی، برخی از مجموعه‌داران هنری و مشهورترین موزه‌های جهان، اقدام به جمع‌آوری آثار پرویز تناولی برای مجموعه‌های‌شان کرده‌اند. مجسمه‌ای از وی به نام پرسپولیس در سال ۱۳۸۷ با رکورد بی‌سابقه دو میلیون و ۵۰۰ هزار دلار در حراج کریستی به فروش رفت.
پرویز تناولی همچنین کارشناس فرش‌ها و بافته‌های عشایری است و به دلیل معرفی گبه در ایران و خارج از ایران به عنوان پدر گبه شناخته می‌شود.
تناولی استاد مدعو در کالج هنر مینیاپولیس، از اعضاء بنیان‌گذار و استاد مجسمه سازی در هنرکده هنرهای تزئینی و نیز استاد تمام دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران است.
زندگی

پرویز تناولی در سوم فروردین ماه سال ۱۳۱۶ در تهران و در محله دروازه شمیران در یک خانواده متوسط به‌دنیا آمد. وی از سنین ده تا یازده سالگی فعالیت هنری خود را با نوازندگی ویولن زیر نظر استادانی چون نیک نواز و ابوالحسن صبا آغاز کرد. تناولی تحصیلاتش را در دبیرستان ادیب ادامه داد. هنگام تعطیلی دبیرستان به هنرستان کمال‌الملک می‌رفت. در سال ۱۳۳۲ هنرستان هنرهای زیبا در تهران تأسیس شد و او در رشتهٔ مجسمه‌سازی نام‌نویسی کرد. وی پس از گذراندن دوره سه ساله مجسمه‌سازی در هنرستان هنرهای زیبا در سال ۱۳۳۵ به ایتالیا رفت و در آکادمی هنرهای زیبای شهر کارارا مشغول به تحصیل شد. بعد از دو سال مقدار پولی که وی از طریق تدریس موسیقی و کمک‌های مالی خانواده‌اش پس‌انداز کرده بود تمام شد و در سال ۱۳۳۶ مجبور شد به ایران بازگردد.
او خود می‌گوید:
«بازگشت به تهران گر چه ناشی از ضرورت فراهم کردن پول یا شاید گرفتن یک بورس بود، اما عملاً فرصت‌های خوبی برای من به‌وجود آورد. در مدت چند ماهی که در تهران ماندم کارهای زیادی ساختم و دو نمایشگاه تشکیل دادم. در نمایشگاه اول طرحِها و حکاکی‌هایی که عمدتاً در ایتالیا اجرا کرده بودم نشان دادم. بیشتر این طرح‌ها را از روی مدل کشیده بودم، اما تعدادی طرح هم که در تهران از دسته‌های سینه‌زنی تهیه کرده بودم، کنار آنها به نمایش گذاشتم. موضوع حکاکی‌ها عمدتاً حمام‌های عمومی یا نوازندگان دوره‌گرد بود. علاوه بر آن کارهای منوچهر شیبانی شاعر و نقاش نیز در آنجا به نمایش درآمده بود.»
تناولی در دی ماه ۱۳۳۶، آثاری کاملاً متفاوت شامل حکاکی‌ها، مجسمه‌های سفالی و مجسمه‌های ساخته شده از آهن‌قراضه‌ها را در تالار به نمایش گذاشت. این نخستین بار در ایران بود که مجموعه‌ای از آثار یک مجسمه‌ساز به نمایش درمی‌آمد.
پس از برگزاری این نمایشگاه بود که در اواخر سال تناولی با وزیر فرهنگ آن زمان، مهرداد پهلبد، آشنا شد و توانست از وزارت فرهنگ (آموزش و پرورش) بورسی برای ادامه تحصیلاتش در ایتالیا بگیرد. این بار او به میلان رفت و قریب به دو سال در آکادمی بررا (Brera) نزد مارینو مارینی مجسمه‌ساز برجسته ایتالیایی آموزش دید. او در سال ۱۳۳۸ دیپلم خود را با کسب مقام اول به لحاظ برتری نمرات تحصیلی از آکادمی بررا دریافت نمود و شانزده اثر او به عنوان بهترین آثار یک فارغ‌التحصیل مجسمه‌ساز آن سال در گالری ری ماگل (Re Magl) شهر میلان به نمایش گذاشته شد.
در همین ارتباط رناتو گوتسونی Ronato Guzzoni دربارهٔ او نوشت: «پرویز تناولی مجسمه‌ساز، صاحب نعمت خود شناسایی است که همه کس از آن برخوردار نیست. قصهٔ الهامات او ریشه‌هایی دارد که به حکایات قدیم ایرانی مربوط می‌شود. مجسمه‌سازی در ایران طی قرنها متروک مانده بود و جای آن را هنرهای تزیینی مانند قالیبافی، گچبری، کاشیکاری و… گرفت. این هنرها با آن که به نهایت ظرافت خود رسید، جای مجسمه‌سازی را نتوانست پر کند. پرویز ایرانی جای خالی هزار سال را پر کرده‌است…»
مجسمه‌های پرویز تناولی یک فرق عمده با مجسمه‌های دیگران دارد. مجسمه اساساً به معماری ظاهری‌اش متکی است، اما تناولی در مجسمه‌های‌اش به فضا و شکل درونی مجسمه اهمیت می‌دهد. یک فضای درونی راز آلود که بر شکل بیرونی مجسمه تأثیر می‌گذارد و نشان این رازآلودگی، قفل و بست و زبانه‌هایی است که در اعضا و جوارح مجسمه‌ها کار می‌گذارد یا به وجود می‌آورد.
پرویز تناولی از جمله کارشناسان فرش ایرانی و بافته‌های عشایری نیز محسوب می‌شود. او سال‌های زیادی برای شناخت گبه، میان عشایر و روستاییان رفت‌وآمد داشت و سرانجام با چاپ مقاله‌ای پژوهشی در لندن در سال ۱۹۸۳م، آن را به جهانیان معرفی کرد.
او همچنین مجموعه‌ای از جواهرات را طراحی و ساخته‌است که با استقبال خوبی مواجه بوده‌است.
آثار

مجموعه مجسمه‌های «حجم‌های هیچ»، «دست‌ها»، «قفل و قفس» و «شاعر» را می‌توان در زمره معروف‌ترین آثار تناولی قرار داد.
مجسمه «فرهاد کوهکن» که در سمت جنوب غربی محوطه تئاتر شهر نصب گردیده از مجموعه مجسمه‌های «شاعر» این مجسمه‌ساز است.
اثر پرسپولیس وی در حراج کریستی در دبی، به مبلغ دو میلیون و ۸۴۱ هزار دلار بفروش رفت که در تاریخ حراج کریستی در خاورمیانه، رکوردی بی‌سابقه است.
از دیگر آثار وی می‌توان به اثر شاعر ایستاده اشاره کرد.
همچنین ۱۴ مجسمه از آثار او در تهران، شیراز و اصفهان نصب شده است. ۱۳ مجسمه دیگر او در موزه‌های هنر مدرن وین و نیویورک،پارک المپیک سئول،انستیتو مینیاپولیس، لندن، داکار و غیره نصب شده است.
بنیان‌گذار مدال هنری در ایران

پرویز تناولی "بنیان‌گذار مدال هنری در ایران "ساخت جواهرات را از سال۱۳۴۹ آغاز کرد، نامبرده برای خلق آثار هیچ محدودیت و مقیاسی نداشته آثاری با ابعاد متفاوت خلق کرده، تنها مدالهایِ هنری، که جامعه هنر، از ایران دیده بود، آثار استاد بود و ایشان، اولین هنرمند ایرانی است، که مدال را به عنوان شیوه ای از بیان، به کار گرفته و این شیوه را به نسل جوانِ ایران فرا داده‌است.
با برگزاری نمایشگاه‌های جواهرسازی و مجسمه‌سازی در ایران توسط شاگردان پرویز تناولی، مدال‌های هنری هم به چشم می‌خورند؛ و این رویکرد مدال هنری را، ایران و هنرجویان پرویز تناولی مدیون ایشان می‌باشند که به راستی نقش به سزایی در انتقال مفاهیم ریشه ای، فرهنگی، تاریخی، خلاقانه برای حال و آینده را داشته‌است.
خانه موزه تناولی

در سال ۱۳۸۱ موزۀ هنرهای معاصر تهران از آثار مجسمه‌های تناولی، نمایشگاهی با عنوان «پیشگامان هنر نو» برگزار کرد که به‌سبب ارزشمند بودن این مجموعه، ملک‌مدنی، شهردار وقت تهران، پیشنهاد کرد تا مجسمه‌های هنرمند در یک موزه گردآوری شود؛ با توافق تناولی، شهرداری تصمیم گرفت خانۀ وی را به‌منظور تأسیس موزه برای آثارش بخرد. خانه را به نصف قیمت اصلی و با گرفتن پیش‌پرداخت اولیه، در اختیار شهرداری تهران قرار داد.
به همراه خانه، که تنها منزل مسکونی‌ای است که کامران دیبا طراحی کرده است و خود از مهمترین نمونه‌های معماری پیش از انقلاب به شمار می‌آید، نزدیک به صد اثر نیز در این موزه قرار گرفت که نیمی از آنها را شهرداری خریداری و نیمی دیگر را هنرمند اهداء کرد.
در تاریخ ۳۰ اردیبهشت‌ماه ۱۳۸۲، «موزۀ پرویز تناولی» در مراسم افتتاحیۀ باشکوهی با حضور سفرا، مقامات و هنرمندان نامی کشور گشایش یافت و با استقبال دانشجویان و طرف‌داران وی روبه‌رو شد؛ اما پس از ده روز شهردار تهران تغییر کرد و با شهردارشدن محمود احمدی‌نژاد، شهرداری تهران موضوع موزه را منتفی اعلام و قرار شد که ساختمان به به مسجد بدل شود. تناولی با این تصمیم مخالفت، و به دادگاه شکایت کرد و در پی ۶ سال پیگیری، سرانجام در ۱۳۸۸ ش دادگاه به نفع پرویز تناولی رأی داد.
هرچند ساختمان این موزه به تناولی عودت داده شد ولی سرنوشت بیش از صد قطعه‌ای که در این موزه قرار گرفته بود و به انبار شهرداری انتقال داده شدند، همچنان مبهم است.
خیابان استاد پرویز تناولی

شهرداری منطقه یک در سال ۱۳۹۹ هجری شمسی خیابان مینا که در مجاورت پمپ بنزین نیاوران حد فاصل خیابان نیاوران تا خیابان پورداد قرار دارد را بنام استاد پرویز تناولی تغییر نام داد.
ممنوع‌الخروجی

وی به اتهام تشویش اذهان عمومی و نشر اکاذیب صبح روز ۲۰ تیرماه ۱۳۹۵ ممنوع‌الخروج شد.
تالیفات

پرویز تناولی حاصل پژوهش‌های خود را در مقاله‌ها و کتاب‌های متعددی به چاپ رسانده‌است ازجمله:
«قالیچه‌های تصویری» که سال ۶۸ توسط انتشارات سروش منتشر شده‌است او در پیش‌گفتار این کتاب دربارهٔ آن نوشته: «وجه تشخص قالیچه‌های تصویری در مقایسه با سایر قالی‌های ایرانی موضوع آنهاست. این قالیچه‌ها به جای نقش و نگارهای سنتی و معمول، به انسان و گاه حیوان در قیاس‌های غیرمعمول می‌پردازند که این شیوه در سنت فرش‌بافی ایران بی‌سابقه است.»
«قفل‌های ایران» این کتاب از مجموعه هنرهای از یاد رفته ایرانی و شامل ۷۰۰ قطعه عکس از قفل‌های ایران از دوره ساسانیان تا دوره قاجار است. موضوع «قفل‌های ایران» را به زبان انگلیسی نوشتم که در واشینگتن به چاپ رسید و با استقبال فراوانی روبرو شد. پس از آن، تحقیقاتم را در این باره تا امروز ادامه دادم که حاصل آن کتاب تکمیل‌شده و بسیار جامعی دربارهٔ قفل‌های ایران شده‌است.» تناولی در سال ۱۳۵۶ خ/۱۹۷۷ م. به زبان انگلیسی کتابی نوشته بود به نام Locks from Iran که در واشینگتن به چاپ رسید این کتاب حاصل تکمیل تحقیقات او در این زمینه پس از ۳۴ سال است.
کتاب «طلسم گرافیک سنتی ایران» شامل چهار بخش علوم غریبه، تقویم، طلسم و تعویذ و نقش جانوران و مخلوقات عجیب است که با آغاز کار، پیشگفتار، پایان کار، یادداشت‌ها و کتابشناسی مختصر علوم غریبه کامل شده‌است. چاپ اول این کتاب در سال ۱۳۸۵ بوده که به آن عکس‌های تناولی افزوده شده‌است.
تالیفات درباره پرویز تناولی

آثار متعددی درباره تناولی به زبان‎‌های مختلف نوشته شده است، از ان جمله میتوان به آثار زیر اشاره کرد:
کتاب Solace of Lovers. Trost Der Liebenden، نویسندگان طرلان رفیعی، یاشار صمیمی مفخم، پیتر آسمَن، انتشارات موزه ایالتی تیرول (Tiroler Landesmuseen)، اتریش، ISBN 978-3-7099-8119-1
کتاب پرویز تناولی و شیرهای ایران، نویسندگان ونشا پورتر، دیوید گالووی، بهزاد حاتم، پرویز تناولی، جان کرتیس، وستا سرخوش کرتیس، سوسن بابایی، نشر نظر، شابک: 3-241-152-600-978
کتاب Parviz Tanavoli: Poet in Love، انتشارات Austin/Desmond Fine Art، لندن، ISBN 978-1-872926-35-3
کتاب مجموعه آثار پرویز تناولی، نویسندگان چالرز پوکوک و ثمر فاروقی، انتشارات Meem، امارات متحده عربی، ISBN 978-1-907051-03-6
کتاب Persian Steel، نویسندگان جیمز آلن و برایان گیلمور، انتشارات دانشگاه آکسفورد، آکسفورد، ISBN 9780197280256
کتاب Parviz Tanavoli: Sculptor, Writer & Collector ، نویسنده دیوید گالووی و جیمز آلن، انتشارات هنر ایران، تهران، ISBN 9789649140346
تناولی به همراه یکی از مجسمه های هیچ
پرویز پیران

پرویز پیران (زادۀ همدان در ۱۳۲۹ - ) جامعه‌شناس اهل ایران است.
زندگی

پرویز پیران در سال ۱۳۲۹ در همدان به دنیا آمد. جدش به نام «ذوالریاستین همدانی»، در ۱۵ سال منتهی به ۱۲۷۵ شمسی حاکم همدان و غرب کشور بوده که از او «مثنوی مفیضیه» باقی است[نیازمند منبع]. بسیاری از کتاب‌های خطی خاندان پیران به کتابخانه آیت‌الله العظمی ملاعلی همدانی اهدا شده‌است.[نیازمند منبع] تحصیلات ابتدایی و دبیرستان را در چند مدرسه در همدان، صحنه و کرمانشاه ادامه داده و در سال ۱۳۴۹ دیپلم ریاضی را در همدان گرفت.
در سال ۱۳۴۹ تحصیل در رشته جامعه‌شناسی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه ملی (شهید بهشتی بعدی) را آغاز کرد و در سال ۱۳۵۳ هم فارغ‌التحصیل شد. او برای ادامه تحصیل به خارج از کشور رفت و در دانشگاه مورهد ایالات متحده تحصیل کرد و با پروفسور پلی فورپ استاد معروف جرم‌شناسی آمریکا کار کرده است. عنوان پایان‌نامه‌اش «تحلیل محتوای اشعار سفیدپوستان از نظر روان‌شناسی اجتماعی» بوده که تأثیر تبعیض نژادی را در اشعار و ترانه‌های سیاه پوستان مطالعه کرده است[نیازمند منبع].
او سپس در مقطع تحصیل دکترا در کانزاس تحصیل کرد. تاریخ‌نگاری مکتب آنال فرانسه را برای تز دکترا انتخاب کرد. با اخذ مدرک دکترا، عضو هیئت علمی دوره‌های فوق لیسانس و دکترای دانشگاه مذکور شد و ۴ سال در دانشگاه کانزاس تدریس کرده‌است. هم‌زمان با تحولات انقلاب ایران به وطن بازگشت. او به تدریس در دانشگاه علامه طباطبایی و دانشکده‌های هنرهای زیبای دانشگاه تهران و دانشکده علوم زمین و نیز معماری و شهرسازی دانشگاه شهید بهشتی پرداخت.
پیران عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی، مشاور ارشد سازمان ملل متحد از سال ۱۹۹۹ تاکنون[نیازمند منبع]، عضو هیئت علمی آکادمی سوئیس برای توسعه از سال ۲۰۰۳ تاکنون[نیازمند منبع]، عضو هیئت مشاوران علمی فصلنامه «کودکان، جوانان و محیط زیست» دانشگاه کلرادو ایالات متحده آمریکا و عضو هیئت مشاوران بسیاری از مجلات داخلی همچون رفاه اجتماعی معماری و فرهنگ، و جز آن بوده است.
طرح‌ها و نظریات

وی مقاله «شهردار مدرسه» را در چهارمین کنگره جهانی شهرهای آموزش دهنده در شیکاگوی آمریکا مطرح می‌کند و این طرح به عنوان یکی از ۱۷ مقاله منتخب از میان ۵۶۰ طرح معرفی می‌شود[نیازمند منبع]. در سال ۱۹۹۷ این طرح در گزارش یونسکو به عنوان تجربه موفق آموزش شهروندی شناخته شد.[نیازمند منبع]
طرح کاهش فقر وی برای شیرآباد زاهدان نیز به دریافت جایزه از یونسکو منجر شد.[نیازمند منبع].
همچنین او مقاله «مقیاس شهری و مقیاس ابنیه منفرد» را به کنگره جهانی معماری شهر در دانشکده معماری دانشگاه فلورانس ایتالیا ارائه کرد و با این طرح، علت پا نگرفتن «شهروند» به معنای واقعی را به معضل زورمندمداری نسبت می‌دهد که در مجله بین‌المللی «مورفولوژی شهری» وابسته به انجمن جهانی فرم شهری در سال ۱۹۹۹ مورد بحث قرار گرفت.{نیازمند منبع}
او با بررسی نظریه‌های دوره‌بندی تاریخ اروپای غربی، نظریه شیوه تولید آسیایی، نظریه پاتریمونیالی، سلطانیسم و استبداد شرقی و بعد از تحلیل محتوای متون تاریخی ایران که در مدت ۲۰ سال توسط دانشجویانش انجام گرفته، مقاله «راهبرد و سیاست سرزمینی جامعه ایران» را عرضه داشته است.[نیازمند منبع].
طرح شورایاری شهر و محلّات، طرح محله پاک، طرح سبزخواهان ایران و طرح شهروندمداری از دیگر طرح‌های ارائه شده توسط او بوده است.[نیازمند منبع]
خاطرات و مشکلات

وی در نظام ارزشیابی آموزش عالی ایران «استادیار» است.
کار کردن در کارواش بخاطر بدهی مالی از خاطرات وی از دورهٔ دکتری در آمریکا است. دکتر پیران در پروژه‌های زیر ۲۰ هزار دلار سازمان ملل و بانک جهانی – که نیازی به درج آگهی ندارد – مانند پروژه‌های تأثیرسنجی قبل از اعطای وام بانک جهانی به طرح فاضلاب شهرهای بزرگ ایران یا تهیهٔ نقشهٔ فقر ایران و… کار کرده‌است. [نیازمند منبع]
در سال ۱۳۹۲ در پی بازگشت به ایران مشاهده کرد مسئولان گروه جامعه‌شناسی دانشگاه علامه اقدام به تخلیه وسایل و اسناد از اتاق وی و انتقال آن‌ها به آبدارخانه این گروه کردند.
کتاب‌شناسی

پرویز پیران تألیف ۳ کتاب به زبان انگلیسی که توسط سازمان ملل متحد چاپ شده را در کارنامه کاری خود ثبت کرده است[نیازمند منبع]. تاکنون از او حدود ۵۰ مقاله به زبان فارسی و ۱۰ مقاله به زبان انگلیسی به چاپ رسیده‌است.
پیران همچنین مقدمه نسبتاً مفصلی برای چاپ فارسی کتاب سرمایه‌داری و حیات مادی اثر فرنان برودل نوشته که در سال ۱۳۷۲ توسط نشر نی چاپ و منتشر شد.
سایر منابع

مجموعه‌ای از گفتاوردهای مربوط به  در ویکی‌گفتاورد موجود است.
http://www.pouyan.ws/archives/001161.php
http://www.parvizpiran.com
http://www.urbanplanning.ir
http://www.urbanplanning.ir/post-8.aspx
http://www.urbanplanning.ir/post-9.aspx
http://www.urbanplanning.ir/post-13.aspx
محمد بقائی یزدی

| فرهاد قهرمان | فرهاد قهرمان |
| --- | --- |
نماینده دوره بیست و یکم، بیست و دوم، بیست و چهارممجلس شورای ملی: نماینده دوره بیست و یکم، بیست و دوم، بیست و چهارممجلس شورای ملی
حوزه انتخاباتی: تفت و تهران
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
ملیت: ایرانی
پیشه: سیاستمدار
محمد بقائی یزدی سیاست‌مدار ایرانی بود، که در دوره‌های  بیست و یکم  و  بیست و دوم  به عنوان نماینده تفت و  دوره بیست و سوم  به عنوان نماینده تهران در مجلس شورای ملی حضور داشت.
مایکل اوکشات

| مایکل اوکشات | مایکل اوکشات |
| --- | --- |
 اوکشات:  اوکشات
نام هنگام تولد: مایکل جوزف اوکشات
زادهٔ: ۱۱ دسامبر ۱۹۰۱ بریتانیا
درگذشت: ۱۹ دسامبر ۱۹۹۰
حیطه: فلسفه، تاریخ فلسفه، تاریخ اندیشه سیاسی، فلسفه دین، فلسفه تاریخ، فلسفه سیاسی
 تأثیرگرفته از افلاطون، ارسطو، هابز، اسپینوزا، کانت :  تأثیرگرفته از افلاطون، ارسطو، هابز، اسپینوزا، کانت 
 تأثیرگذار بر مارگارت تاچر، اندرو سالیوان، J. G. A. Pocock, Maurice Cowling, هیدن وایت :  تأثیرگذار بر مارگارت تاچر، اندرو سالیوان، J. G. A. Pocock, Maurice Cowling, هیدن وایت 
 :  
مایکل جوزف اوکشات (به انگلیسی: Michael Joseph Oakeshott) فیلسوف و تاریخ‌دان بریتانیایی است. او را اغلب با عنوان نظریه‌پرداز سیاسی محافظه‌گرایی معرفی کرده‌اند اما خود وی این عنوان را رد کرده و معتقد است که محافظه‌گرایی او درونی است.
او از مخالفان ناسیونال سوسیالیسم و مارکسیسم بود و این از سخنرانی‌هایش در دهه ۱۹۳۰ مشخص است. او منتقد بسیاری از مورخان بزرگ در کمبریج همچون ای.اچ.کار، مورخ اتحاد جماهیر شوروی بود و مدعی بود که این دسته افراد دیدگاه‌های طرفداران بلشویک‌ها را پذیرفته‌اند.
زندگی > آغاز زندگی

مایکل اوکشات (Michael Oakeshott) در ۱۱ دسامبر ۱۹۰۱ در شفیلد انگلستان متولد شد. پدرش کارمند دولت و از اعضای سرشناس گرایش سوسیالیستی معتدل بود که در سال ۱۸۸۴ در انگلستان تشکیل شد و در واقع پایه حزب کارگر محسوب می‌شود. تحصیلات ابتدایی خود را از سال ۱۹۱۲ تا ۱۹۲۰ در مدرسه جرج هارپن دن گذراند، او ۱۹۲۰ برای تحصیل در رشته تاریخ وارد کمبریج شد؛ دوره‌ای که آغاز شکوفایی او بود. بسیاری از استادان بزرگ کمبریج او را ستودند. او موفق شد مدرک فوق لیسانس خود را در ۱۹۲۳ در رشته تاریخ از کمبریج بگیرد و پس از مدتی به عنوان یک مورخ در این دانشگاه استخدام شود.
گفته می‌شود که اوکشات در دهه ۱۹۲۰ در جلسات درس مارتین هایدگر در ماربورگ شرکت کرده‌است. هر چند در این مورد شواهد چندانی وجود ندارد. اوکشات در تمام آثار خود فقط دو بار به هایدگر استناد کرده‌است.
زندگی > جنگ جهانی دوم

در پی جنگ جهانی دوم، اوکشات در سال ۱۹۴۱ به ارتش بریتانیا پیوست. اوکشات پس از جنگ، بارها رهبری سیاسی بریتانیا را زیر سؤال برد و جدلهای بسیاری را برانگیخت. برخی بر این باورند که او در این موضع به سمت سوسیالیسم گراییده‌است. در ۱۹۴۵ پس از برقراری صلح به کمبریج بازگشت، اما دو سال بیشتر آنجا نماند. در ۱۹۴۷ به آکسفورد رفت و نزدیک به یکسال آنجا تدریس کرد. پس از آن وارد مدرسه اقتصادی لندن شد و از ۱۹۵۰ تا زمان بازنشستگی در ۱۹۶۹ به تدریس علوم سیاسی مشغول شد. او درجه فوق لیسانس تاریخ افکار سیاسی را در این مدرسه پایه‌گذاری کرد و تا ۷۰ سالگی ریاست این کرسی را برعهده داشت.
زندگی > بازنشستگی

اوکشات پس از آنکه بازنشسته شد، برای ادامه زندگی یک کلبه روستایی را برگزید؛ تصمیمی که به روحیات، افکار و ایده؛ های او در مخالفت با زندگی مدرن بازمی‌گشت. او سرانجام در ۱۹ دسامبر ۱۹۹۰ در خانه روستایی خویش درگذشت.
کتاب‌شناسی و آثار

تجربه و وجوه آن (۱۹۳۳)
عقل‌گرایی در سیاست (۱۹۶۲)
در باب رفتار انسان (۱۹۷۵)
در باب تاریخ (۱۹۸۳)
1933. Experience and Its Modes. Cambridge University Press
1936. A Guide to the Classics, or, How to Pick the Derby. With G.T. Griffith. London: Faber and Faber
1939. The Social and Political Doctrines of Contemporary Europe. Cambridge: Cambridge University Press
1941. The Social and Political Doctrines of Contemporary Europe, 2nd edition. Cambridge: Cambridge University Press
1942. The Social and Political Doctrines of Contemporary Europe with five additional prefaces by F.A. Ogg. Cambridge: Cambridge University Press
1947. A New Guide to the Derby: How to Pick the Winner. With G.T. Griffith. London: Faber and Faber
1955. La Idea de Gobierno en la Europa Moderna. Madrid: Ateneo
1962. Rationalism in Politics and Other Essays. London: Methuen (Expanded edition - 1991, by Liberty Fund)
1966. Rationalismus in der Politik. (trans. K. Streifthau) Neuwied und Berlin: Luchterhard
1975. On Human Conduct. Oxford: Oxford University Press
1975. Hobbes on Civil Association. Oxford: Basil Blackwell
1983. On History and Other Essays. Basil Blackwell
1985. La Condotta Umana. Bologna: Società Editrice il Mulino
1989. The Voice of Liberal Learning. New Haven and London: Yale University Press