stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مرسدس-بنز
مدل‌های کلاسیک > مرسدس بنز ۳۰۰اس‌ال

مقالهٔ اصلی: مرسدس بنز ۳۰۰اس‌ال
مرسدس بنز زیباترین ماشین‌هایش را در دهه ۱۹۵۰ میلادی ساخت. از همه زیباتر، مدل مرسدس بنز ۳۰۰اس‌ال بود که در سال ۱۹۵۴ به بازار آمد. ایده ساخت این ماشین با همفکری مکس هافمن، فروشنده ماشین‌های خارجی در ایالات متحده آمریکا به نتیجه رسید. در سال‌های پس از جنگ، آمریکا یکی از پررونق‌ترین بازارهای خودروی جهان بود و مرسدس بنز هم با اینکه در مسابقات اتومبیل رانی حاضر بود، اما خودروی اسپورت مناسبی برای بازار نداشت.
به فاصله تنها پنج ماه، مرسدس بنز نخستین دستگاه مرسدس بنز ۳۰۰اس‌ال را آماده کرد و برخلاف رسم همیشگی آن را به جای آلمان، در نمایشگاه خودروی نیویورک رونمایی کرد. مهم‌ترین مشخصه این مدل، درهای آن بود که شبیه به بال پرندگان باز می‌شد. موتور سه لیتری آن نیز نخستین موتور چهارزمانه‌ای بود، که از سیستم تزریق سوخت مستقیم استفاده می‌کرد. مرسدس بنز ۳۰۰اس‌ال با بیشینه سرعت ۲۲۵ کیلومتر در ساعت، سریع‌ترین خودرو زمان خود بود.
مدل‌های کلاسیک > مرسدس بنز ۱۹۰اس‌ال

مقالهٔ اصلی: مرسدس بنز ۱۹۰اس‌ال
یک سال پس از ارائه مدل مرسدس بنز ۳۰۰اس‌ال، مرسدس بنز ۱۹۰اس‌ال به بازار وارد شد، که اگر چه از نظر فنی قابلیت‌های ۳۰۰اس‌ال را نداشت، اما به همان اندازه پرطرفدار شد.
پس از جنگ، این نخستین خودرویی بود که مرسدس بنز به‌طور کامل طراحی کرد و ساخت. موتور آن شش سیلندر با حجم سه لیتر بود و همه خودروهای این مدل، دست‌ساز و با سفارش مشتری ساخته می‌شد.
مدل‌های کلاسیک > مرسدس-بنز ۱۸۰

مقالهٔ اصلی: مرسدس بنز دبلیو۱۲۰/۱۲۱
بین سال‌های ۱۹۵۴ تا سال ۱۹۵۹، مرسدس بنز با عرضه سری مرسدس-بنز ۱۸۰ نسل تازه‌ای از ماشین را ساخت که به پونتون مشهور شد. ماشین‌های پونتون از نظر ظاهری کمتر به ماشین‌های پیش از جنگ، با گلگیرهای بزرگ جلو و بیشتر به ماشین‌های امروزی شبیه بود. بسیاری این ماشین را جد بزرگ کلاس ای مرسدس بنز می‌نامند. مرسدس بنز با عرضه این سری از ماشین‌ها تلاش کرد تا در کلاس‌هایی ماشین بفروشد که کمتر لوکس بود.
مدل‌های کلاسیک > مرسدس-بنز دبلیو۱۱۱

مقالهٔ اصلی: مرسدس-بنز دبلیو۱۱۱
با نزدیک شدن به دهه ۱۹۶۰، مرسدس بنز با فکر جایگزینی پونتون، که ایده آن از سدان‌های دهه چهل آمریکایی گرفته شده بود، نسل مرسدس-بنز دبلیو۱۱۱ را طراحی کرد. این خودرو با توجه به سلیقه خریداران اروپایی و آمریکایی طراحی گردید و در ساخت آن به ایمنی سرنشینان اهمیت بیشتری داده شد. پشت ماشین هم به پیروی از مد روز، شبیه به دم ماهی بود. نخستین محصولات این سری در سال ۱۹۵۹ وارد بازار شد و مرسدس بنز سپس مدل‌های کوپه و کابریولت این مدل را با موتورهای قوی‌تری ساخت. تا سال ۱۹۷۱ حدود سیصد و هفتاد هزار دستگاه از مدل دبلیو۱۱۱ فروخته شد.
مدل‌های کلاسیک > مرسدس-بنز دبلیو۱۰۸

مقالهٔ اصلی: مرسدس-بنز دبلیو۱۰۸
موفقیت سری اس‌ال مرسدس بنز، سبب شد این شرکت همزمان با مدل مرسدس-بنز ۶۰۰، سری مرسدس-بنز دبلیو۱۰۸ را نیز به بازار عرضه کند. این خودرو هم توسط پال براک طراحی شد و تولید آن تا سال ۱۹۷۲ ادامه داشت. نیمی از ۲۳ هزار دستگاهی که از این مدل تولید شد، در آمریکا به فروش رفت و کمتر از پنج هزار دستگاه از آن، به کشورهای دیگر صادر شد. قابلیت‌های فنی این خودرو چندان قابل توجه نبود، اما طرح زیبایش آن را به یکی از خودروهای کلاسیک مرسدس بنز، تبدیل کرد.
مدل‌های کلاسیک > مرسدس بنز آر۱۰۷ و سی۱۰۷

مقالهٔ اصلی: مرسدس بنز آر۱۰۷ و سی۱۰۷
در آوریل سال ۱۹۷۱ نسل تازه‌ای از مدل‌های اس‌ال، با کد مرسدس بنز آر۱۰۷ و سی۱۰۷ به بازار عرضه شد. هیئت مدیره مرسدس بنز برای تولید این ماشین به صورت رودستر تردید داشت. مهم‌ترین بازار این محصول در آمریکا بود و مدیران بنز نگران بودند که قوانین سختگیرانه‌ای که برای ایمنی ماشین‌های روباز در آمریکا در حال تصویب بود، فروش این ماشین را مشکل کند. آن‌ها فکر می‌کردند که شاید بهتر باشد به جای ماشین روباز، مدلی با طرح تارگا (سقف نیمه باز) تولید شود.
اما سرانجام قرار شد با توجه بیشتر به ایمنی، این ماشین به همان صورت رودستر ساخته شود و این امکان باشد تا یک سقف فلزی هم روی آن نصب شود. در این سری برای نخستین بار از یک موتور هشت سیلندر استفاده شد و طراحی زیبای آن و کم بودن ماشین روباز در بازار آمریکا، به سرعت پرفروشش کرد. ساخت مدل کوپه هم با تردیدهایی روبرو بود اما بالاخره این مدل هم به بازار آمد.
این اتاق بنز هجده سال تولید شد و پس از سری جی، طولانی‌ترین مدتی است که یک مدل بنز تولید شده است. قوی‌ترین مدل این سری با موتور هشت سیلندر ۵٫۶ لیتری برای بازار آمریکا ساخته شد. شتاب این مدل ۷٫۷ ثانیه و بیشینه سرعتش ۲۲۳ کیلومتر در ساعت بود.
مرسدس بنز در طول هجده سال نزدیک به دویست و چهل هزار دستگاه از این ماشین ساخت و دست آخر در سال ۱۹۸۹ آن را با نسل جدیدی از اس‌ال عوض کرد.
مدل‌های کلاسیک > مرسدس بنز دبلیو۱۹۰

در سال ۱۹۸۳، یک سال پس از عرضه سری ۲۰۱، مرسدس بنز برای تبلیغ مدل کامپکت خود از شرکت انگلیسی کازوورث، خواست تا یک موتور ۲٫۳ لیتری برای مدل مرسدس بنز دبلیو۱۹۰ بسازد و این ماشین را برای شرکت در مسابقات رالی آماده کند. در همین زمان، آئودی، مدل کواترو را با سیستم چهار چرخ متحرک به بازار فرستاد که رقابت با آن مشکل بود.
بنز تصمیم گرفت تا به جای رالی، ۱۹۰ را به مسابقات دی‌تی‌ام بفرستد. در این مسابقات ماشین‌هایی حق شرکت دارند که در بازار عرضه شده باشند. این قانون مرسدس بنز را ناگزیر کرد تا ابتدا نمونه‌ای از ماشینش را به بازار عرضه کند که همان مدل ۲٫۳ مرسدس بنز دبلیو۱۹۰ بود.
این ماشین توانست دوازده رکورد سرعت در مسافت‌های طولانی را ثبت کند و به سرعت به یک خودروی کلاسیک تبدیل شد.
مدل‌های کلاسیک > مرسدس بنز رده‌ای

مقالهٔ اصلی: مرسدس بنز رده ای
مرسدس بنز در اوایل دهه ۱۹۹۰ تصمیم گرفت به رسم نخستین سال‌های فعالیت خود ماشین‌هایی ارزان‌تر و کوچک‌تر بسازد. این شرکت از دهه ۱۹۸۰ با کانسپت نافا (تولید ۱۹۸۲) و در دهه ۱۹۹۰ با کانسپت استادی ای، ساخت یک ماشین کوچک را بررسی کرده بود و بالاخره در سال ۱۹۹۷ مرسدس بنز رده ای را به بازار عرضه کرد.
استفاده از موتور عرضی و دیفرانسیل جلو در یک بنز غیرعادی بود. کمی پس از عرضه این ماشین، مرسدس بنز رده‌ای در آزمایش تغییر ناگهانی مسیر، که توسط یک مجله سوئدی انجام شد، چپ کرد که تبلیغات منفی زیادی در پی داشت.
مرسدس بنز ابتدا ایراد این مدل را انکار کرد، اما به سرعت با فراخواندن ماشین‌های فروخته شده، با نصب سیستم کنترل ایستایی اتوماتیک مشکل را رفع کرد. مرسدس بنز رده‌ای در سال‌های بعد به یکی از پرفروش‌ترین‌های این شرکت تبدیل شد. ماشینی که تجربه سواری مرسدس بنز را برای رانندگان بیشتری امکان‌پذیر کرد.
مدل‌های کلاسیک > مرسدس بنز اس‌ال‌آر مک لارن

مقالهٔ اصلی: مرسدس بنز اس‌ال‌آر مک لارن
در سال ۲۰۰۹ مرسدس بنز برای جایگزینی مدل مرسدس بنز اس‌ال‌آر مک لارن از مدل افسانه‌ای گالوینگ الهام گرفت و با همکاری مرسدس آام‌گ مدل جدیدی به نام مرسدس بنز اس‌ال‌اس ای‌ام‌جی ساخت که شتاب آن ۳٫۸ ثانیه و بیشینه سرعتش ۳۱۷ کیلومتر در ساعت است.
ظاهر این ماشین از جلوی کشیده تا درهای گالوینگ و پشت ساده‌اش، همگی یادآور مدل مرسدس بنز ۳۰۰اس‌ال دهه ۱۹۵۰ است، اما اس‌ال‌اس نشانی از مدل‌های آینده بنز را هم با خود دارد و نخستین ماشین از نسل تازه این شرکت است.
دایملر کرایسلر

در سال ۱۹۹۸ شرکت دایملر-بنز با پرداخت مبلغ ۳۶ میلیارد دلار اقدام به خرید شرکت آمریکایی کرایسلر نمود. با این خرید شرکت دایملر-کرایسلر تأسیس شد.
پس از تأسیس شرکت جدید دایملرکرایسلر، تولید خودروها با نام‌های تجاری قدیمی ادامه یافت. با اینکه در ابتدا استفادهٔ مشترک از فناوری‌های دو شرکت به صورت محدود پیش‌بینی شده بود، اما ساخت خودروهای آمریکایی دوج مگنوم، دوج چارجر، کرایسلر ۳۰۰ و کرایسلر چلنجر مدل ۲۰۰۹ اصولاً به خاطر استفاده از فناوری دایملر امکان‌پذیر شد. طرف آمریکایی امکان استفاده از موتورهای دیزل دایملر را در خودروهای کرایسلر پیدا کرد.
در سال ۲۰۰۷ به دلیل کارکرد ضعیف کرایسلر، شرکت دایملر سهام کرایسلر را به یک مؤسسه مالی فروخت و به شراکت تجاری با کرایسلر پایان داد.
شرکت دایملر کرایسلر متعاقباً به شرکت دایملر آگ و مرسدس-بنز گروپ تغییرنام داد.
شرکت‌های زیرمجموعه

شرکت دایملر داری دو زیرمجموعه اصلی مرسدس بنز و اسمارت می‌باشد.
شرکت‌های زیرمجموعه > مرسدس آام‌گ

شرکت مرسدس آام‌گ در سال ۱۹۶۷ توسط هانس ورنر آوفرخت و ارهارد ملشر تأسیس شد. این شرکت در سال ۱۹۹۰ با مرسدس بنز قرارداد همکاری امضا کرد. سپس در سال ۱۹۹۹ قسمت عمده سهام آن به مرسدس فروخته شد. در سال ۲۰۰۵ این شرکت به‌طور کامل به مرسدس بنز واگذار گردید.
شرکت‌های زیرمجموعه > مرسدس بنز-مک لارن

در بین سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۹ مرسدس بنز اقدام به همکاری با کمپانی انگلیسی مکلارن نمود. ثمره این همکاری تولید خودرو اس ال آر که از تکنولوژی‌های خودروهای فرمول وان مکلارن-مرسدس بهره می‌برد بود. در سال ۲۰۰۹ مکلارن تولید خودرو اس ال آر را متوقف کرد و اقدام به تولید خودرو به‌طور مستقل نمود. در سال ۲۰۱۱ خودرو MP4-12C و در سال ۲۰۱۲ خودرو پی۱ توسط مکلارن به بازار عرضه شد.
شرکت‌های زیرمجموعه > مایباخ

مایباخ یکی از شرکت‌های زیرمجموعه بنز بود، که تا سال ۲۰۱۳ سازنده خوردوی سوپر لوکس مایباخ بشمار می‌آمد. در سال ۲۰۱۳ به دلیل فروش بسیار پایین، خط تولید این برند متوقف شد. با این حال، شرکت دایملر مجدداً تصمیم گرفت از نام میباخ به صورت برند مرسدس-مایباخ برای خوردوی سوپر لوکس خود همانند مرسدس-مایباخ اس۶۰۰ استفاده کند.
نگارخانه

مرسدس-بنز کلاس-جی
بنز برابوس ۷۰۰ در فرانکفورت
مرسدس-آام‌گ جی‌تی اس
خودرو بنز در برلین غربی
کارل بنز بنیان‌گذار شرکت مرسدس بنز
مرسدس-بنز ۵۰۰کی
مرسدس-بنز ۱۹۰اس‌ال
مرسدس-بنز دبلیو۱۲۴
مرسدس-بنز کلاس-اس، پرچمدار خودروهای تولیدی مرسدس بنز
مرسدس بنز-مک لارن قهرمان پنج دوره مسابقات فرمول یک فصل
وروتان (سیسیان)

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ارمنستان
| وروتان Որոտան | وروتان Որոտան |
| --- | --- |
روستا: روستا
استان: سیونیک
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۸٫۲۴ کیلومتر مربع (۷٫۰۴ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۲۶۳
 • تراکم: ۱۴/کیلومتر مربع (۳۷/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AMT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (AMST)
کد منطقه: ؟؟؟ (۳۷۴)
وروتان (سیسیان) در سرور تحت شبکه نام‌های جغرافیایی: وروتان (سیسیان) در سرور تحت شبکه نام‌های جغرافیایی
وروتان (به ارمنی: Որոտան) یک سکونتگاه مسکونی در ارمنستان است که در استان سیونیک واقع شده‌است.  در  کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده است.
خصوصیات

وروتان ۱۸٫۲۴ کیلومترمربع مساحت و ۲۶۳ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع  متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
سیلوا کاپوتیکیان

| سیلوا کاپوتیکیانSilva Kaputikyan | سیلوا کاپوتیکیانSilva Kaputikyan |
| --- | --- |
نام اصلی: سیلوا "سیروارد" کاپوتیکیانSirvard "Silva" Kaputikyan
زاده: ۲۰ ژانویهٔ ۱۹۱۹ ایروان، اولین جمهوری ارمنستان
درگذشته: ۲۵ اوت ۲۰۰۶ (۸۷ سال) ایروان، جمهوری ارمنستان
آرامگاه: پانتئون کومیتاس، ایروان
پیشه: شاعر
ملیت:  ارمنی
سبک نوشتاری: شعر غنایی
سال‌های فعالیت: ۱۹۳۳–۲۰۰۶
همسر(ها): هوانس شیراز
فرزند(ان): آرا شیراز
 جوایز             :  جوایز             
سیروارد "سیلواً بارونی کاپوتیکیان (ارمنی: Սիրվարդ "Սիլվա" Բարունակի Կապուտիկյանپرونده:Hy-Սիլվա Կապուտիկյան (Silva Kaputikyan).ogg، زاده ۲۰ ژانویه ۱۹۱۹ در ایروان – درگذشته ۲۵ اوت ۲۰۰۶ در ایروان) شاعر، کنشگر سیاسی اهل ارمنستان بود. وی به عنوان "شاعره برجسته ارمنستان" و "بانوی بزرگ شعر ارمنی در سده بیستم میلادی" شناخته می‌شود. سخنانی به پسرم «Խոսք իմ որդուն» یکی از مهم‌ترین آثار وی است. وی عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود.
نخستین مجموعه اشعار وی در میانه دهه ۱۹۴۰ به چاپ رسید (منتشر شد)
زندگی

با نام سیروارد کاپوتیکیان در تاریخ ۲۰ ژانویهٔ ۱۹۱۹ از والدینی که اصالتاً اهل شهر تاریخی ارمنی‌نشین وان در ارمنستان غربی (ترکیه کنونی) بودند به دنیا آمد پدرش پاروناک عضو حزب ملی‌گرای فدراسیون انقلابی ارمنی بود و سه ماه پیش از تولد وی به علت بیماری وبا درگذشته بود وی توسط مادر و مادربزرگش بزرگ شد … و در سال ۱۹۴۱ فارغ‌التحصیل شد.
حرفه ادبی

وی اولین اثر ادبی خویش را در اوایل دهه ۱۹۳۰ خلق نمود و نخستین شعرش را در سال ۱۹۳۳ به چاپ رسانید. در سال ۱۹۴۱ به عضویت اتحادیه نویسندگان ارمنستان درآمد. نخستین در سال ۱۹۴۵ در سال‌های ۶۳–۱۹۶۲ و ۱۹۷۳ وی به سرتاسر جوامع پراکنده ارمنی در خاورمیانه (لبنان سوریه مصر) و آمریکای شمالی (ایالات متحده و کانادا) مسافرت نمود. در سال‌های ۱۹۶۴ و ۱۹۷۶ دو سفرنامه به چاپ رسانید
در مجموعاً وی بیش از شصت کتاب به زبان‌های ارمنی و شماری نیز روسی پدیدآورد. آثار وی توسط ترجمه شده‌اند
درگذشت و خاکسپاری

کاپوتیکیان در روز ۲۵ اوت ۲۰۰۶ در حین جراحی پای شکسته اش در بیمارستان ایروان درگذشت
(کاپوتیکیان سرانجام در حدود ساعت ۶ صبح روز ۲۵ اوت ۲۰۰۶ در حین عمل جراحی برای ترمیم پای شکسته در سن ۸۷ سالگی درگذشت) و در پانتئون کومیتاس به خاک سپرده شد.
زندگی شخصی

کاپوتیکیان با شاعر سرشناس هوهانس شیراز ازدواج نمود. یگانه پسرشان آرا شیراز نقاش برجسته ای بود. بنا به گفته واناند شیراز …
در روز ۲۴ آوریل ۱۹۶۵ در پنجاهمین سالگرد نسل‌کشی ارمنی‌ها راهپیمایی عظیمی در ایروان برگزار شد. کاپوتیکیان در میان سخنرانان مراسم بود.
جوایز

جایزه دولتی اتحاد شوروی (جایزه استالین) (۱۹۵۲)
نشان افتخار مسروپ ماشتوتس مقدس (۱۹۹۹)
شهروند افتخاری ایروان
شعر

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| هر کجائی که باشید به هر چهره‌ای |  | به چهرهٔ پُرچین یک مادر |
| یا کودکی گندمگون یا آنکه بر چهره‌های سوخته از آفتاب عروسانی خسته |  | چشمان ارمنی! زیبا هستید |
| شما که آنهمه اشک و مصیبت و خون دیدید |  | چگونه توانستید به قلب قرون |
| اینهمه زیبا و اینهمه گیرا به جا مانید؟ |  | و این اندازه زیبا بنگرید بر هستی |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| امروز گذشت، سخن بگو از فردا |  | آنچه نیافتی، قلب من، چشم بدار از فردا |
| بدینگونه عمر گذشت، من خیال می‌کنم هنوز |  | زندگی تازه باید آغاز شود از فردا |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| برف‌های خسته از انتظار |  | در اشتیاق آتشین تو آب می‌شوند، بیا |
| ستاره‌های عاشق تا صبح |  | چشم به راه تو خاموش می‌شوند، بیا |
| جنگل‌ها شاخه‌ها برافراشته |  | با هزاران دست صدایت می‌کنند، بیا |
| آب‌های جهان، سینه بر سنگ‌ها مالان |  | حسرت آلود و ملول صدا می‌کنند بیا |
| دنیا برایم تنها فریادی ست دیوانه |  | که با تمام صداها می خواندت: بیا |
وارینا، آیووا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= آیووا, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| وارینا، آیووا | وارینا، آیووا |
| --- | --- |
شهر: شهر
موقعیت وارینا، آیووا: موقعیت وارینا، آیووا
ایالت:  آیووا
شهرستان: شهرستان پوکوهانتس، آیووا
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۲۷ مایل مربع (۰٫۷۰ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۲۷ مایل مربع (۰٫۷۰ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۲۶۰ فوت (۳۸۴ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۷۱
 • برآورد (۲۰۱۲): ۷۰
 • تراکم: ۲۶۳٫۰/مایل مربع (۱۰۱٫۵/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: ۵۰۵۹۳
کد منطقه: 712
FIPS code: ۱۹–۸۰۵۳۵
GNIS feature ID: ۰۴۶۲۵۴۵
وارینا (به انگلیسی: Varina) شهری در ایالت آیووا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۷۱ نفر بوده‌است.
موقعیت جغرافیایی

موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
Localidades na vizinhança
نور کیانک، آرارات

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ارمنستان
| نور کیانک Նոր Կյանք | نور کیانک Նոր Կյանք |
| --- | --- |
استان: آرارات
جمعیت (۲۰۰۸): جمعیت (۲۰۰۸)
 • کل: ۲۴۰۸
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AMT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (AMST)
کد منطقه: ؟؟؟ (۳۷۴)
نور کیانک (به ارمنی: Նոր կյանք) یک شهر در ارمنستان است که در استان آرارات واقع شده‌است.  در  کیلومتری شمال آرتاشات، مرکز استان آرارات واقع شده است.
خصوصیات

نور کیانک ۲٬۴۰۸ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع  متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
ابراهیم حاتمی‌کیا

| ابراهیم حاتمی‌کیا | ابراهیم حاتمی‌کیا |
| --- | --- |
حاتمی‌کیا در نشست خبری فیلم خروج در سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر، بهمن ۱۳۹۸: حاتمی‌کیا در نشست خبری فیلم خروج در سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر، بهمن ۱۳۹۸
زادهٔ: ۱ مهر ۱۳۴۰ ‏(۶۳ سال) تهران، ایران
محل تحصیل: دانشگاه هنر تهران
پیشه‌ها: کارگردان فیلم‌نامه‌نویس فیلم‌بردار
سال‌های فعالیت: اکنون–۱۳۵۸
آثار: فیلم‌شناسی کتاب‌شناسی
همسر: سیما حاتمی‌کیا (ا. ۱۳۶۲)
فرزندان: ۳ (نیره، یوسف، اسماعیل)
جوایز: فهرست کامل
پیشینه نظامی: پیشینه نظامی
وفاداری: ایران
شاخه نظامی: سپاه پاسداران نیروی هوایی 
یگان: واحد سمعی بصری
جنگ‌ها و عملیات‌ها: جنگ ایران و عراق
 :  
ابراهیم حاتمی‌کیا (زادهٔ ۱ مهر ۱۳۴۰) فیلم‌ساز اهل ایران است. او دانش‌آموختهٔ رشته سینما (گرایش فیلمنامه‌نویسی) از دانشکده سینما و تئاتر دانشگاه هنر است. او فعالیت‌های سینمایی خود را با ساخت فیلم‌های کوتاه و مستند در رابطه با سینمای جنگ آغاز کرد. او برای ساخت فیلم آژانس شیشه‌ای (۱۳۷۶) جایزهٔ بهترین فیلم‌نامه و کارگردانی را از شانزدهمین جشنواره فیلم فجر دریافت کرد. حاتمی‌کیا سه بار برای فیلم‌های آژانس شیشه‌ای، به رنگ ارغوان (۱۳۸۳) و به وقت شام (۱۳۹۶) موفق به کسب سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی جشنواره فیلم فجر شده‌است. همچنین وی برای فیلم روبان قرمز (۱۳۷۷) نامزد جایزه صدف طلایی جشنواره فیلم سن‌سباستین شد.
در سال ۱۳۹۳، حاتمی‌کیا یکی از نُه سینماگری بود که نشان افتخار جهادگر عرصه فرهنگ و هنر برای یک عمر فعالیت را دریافت کرد. او در رأی‌گیری از ۵۵ فیلم‌شناس ایرانی در سال ۱۳۸۱ به عنوان یکی از ده فیلم‌ساز برتر تاریخ سینمای ایران شناخته شد و همچنین در سال ۱۳۹۴، در نظرسنجی ۴۳ منتقد برای بهترین کارگردانان پس از انقلاب ۱۳۵۷ در رتبهٔ چهارم قرار گرفت. وی با سربازان گمنام وزارت اطلاعات همکاری نزدیکی جهت ساخت فیلم و سریال سیاسی امنیتی داشته و دارد.
دوران کاری > ۱۳۷۱–۱۳۵۸: آغاز کار و سینمای دفاع مقدس

حاتمی‌کیا فعالیت در عرصهٔ سینما را از پایه آغاز کرد. فیلم پویانمایی موعود و دو فیلم ۱۶ میلی‌متری به نام‌های صراط (۱۳۶۳) و طوق سرخ (۱۳۶۴) از جمله دست‌گرمی‌های او برای ورود به سینمای حرفه‌ای بود. وی ساخت فیلم بلند را با هویت (۱۳۶۵) آغاز کرد. این فیلم داستان مصدومی است که به‌اشتباه مجروح جنگی قلمداد می‌شود و بستری‌شدن او در کنار رزمندگان، در او تحولی به وجود می‌آورد. هرچند هویت فیلم مهمی نبود ولی برخی منتقدان بارقه‌هایی از استعداد را در آن دیدند. این فیلم در سینما اکران نشد و فقط از تلویزیون پخش شد. دیده‌بان (۱۳۶۷) در دوران پایانی جنگ ساخته شده بود. این فیلم به دنیای درونی و باورهای شخصی یک رزمنده ساده و معمولی پرداخته بود که با قهرمان‌های آثار جنگی در آن سال‌ها، بسیار متفاوت بود. فیلم‌های جنگ در آن سال‌ها بیشتر دارای سویه تبلیغاتی و شعاری بود که انگار برای روحیه دادن به مخاطبان و رزمندگان ساخته می‌شد اما حاتمی‌کیا در مهاجر (۱۳۶۸) نشان داد که به‌جای قهرمان‌سازی‌های صوری، به قدرت درونی و معنوی قهرمان‌های قصه‌اش می‌پردازد. وصل نیکان (۱۳۷۰) دومین تجربهٔ شهری حاتمی‌کیا بود. این فیلم نتوانست نظر منتقدان و تماشاگران را جلب کند. از کرخه تا راین (۱۳۷۱) تجربهٔ دیگر حاتمی‌کیا در عرصهٔ فضای شهری و ملودراماتیک بود. به نظر جابر قاسمعلی، منتقد سینما، حاتمی‌کیا که تکنیک‌های سینمایی را نیز فرا گرفته بود، با انتخاب درست نماها، بازیگران و عوامل و نیز ایجاد صحنه‌های اثرگذار، جواب خود را هم از منتقدان و هم از تماشاگران می‌گیرد.
دوران کاری > ۱۳۷۵–۱۳۷۲: تجربه‌های شکست‌خورده

حاتمی‌کیا در خاکستر سبز (۱۳۷۲) به بهانهٔ روایت یک عشق زمینی، انسان‌هایی را در بحبوحهٔ جنگ بوسنی به تصویر می‌کشد که شاهد تباهی «عشق» در زیر چکمه‌های جنگ هستند. حاتمی‌کیا توانست به شیوه‌ای طبیعی در سیر فیلم‌های خود از جنگ به شهر، از شهر به خانواده، از خانواده به زن و از زن به عشق برسد. تجربهٔ ملودرام در بوی پیراهن یوسف (۱۳۷۴) تکرار شد اما استفاده از بازیگران شناخته‌شده، موسیقی حسی و داستانی ساده که عروسی، جدایی، جستجو و نهایتاً وصل را به ضمیمه داشت نیز نتوانست موفقیت از کرخه تا راین را تکرار کند. حاتمی‌کیا در برج مینو (۱۳۷۴)، ضمن تأکید بر محتوا، به تکنیک و فرم بیانی نیز اندیشیده بود، چنان‌که مثلاً تدوین فیلم را به بهرام بیضایی سپرد. او، پس از شکست خاکستر سبز، بار دیگر تصمیم گرفته بود که فیلم شخصی خود را بسازد. از آنجا که از آغاز معلوم بود که نمایشِ برج مینو، به خاطرِ داستانی پیچیده و سرشار از خاطره و رؤیا، شکستی تجاری خواهد بود، تقریباً همزمان با بوی پیراهن یوسف اکران شد تا شکست احتمالی آن در گیشه توسط بوی پیراهن یوسف جبران شود؛ اما توقف نمایشِ بوی پیراهن یوسف، شکست مضاعفی به تهیه‌کنندهٔ هر دو فیلم تحمیل کرد.
دوران کاری > ۱۳۹۱–۱۳۷۶: آژانس شیشه‌ای، اوج و افول و سریال‌سازی

ابراهیم حاتمی‌کیا با ساخت آژانس شیشه‌ای (۱۳۷۶) به نقطهٔ اوج در کارنامه و زندگی حرفه‌ای خود رسید تا جایی که قاسمعلی، منتقد سینما، این فیلم را نماد سینمای دفاع مقدس خواند. این فیلم در شانزدهمین جشنواره فیلم فجر مورد توجه منتقدان و داوران قرار گرفت. او در روبان قرمز (۱۳۷۷) با زبان نمادین به آسیب‌شناسی زندگی افرادی توجه نشان می‌دهد که پس از جنگ به دنبال معنایی برای زندگی خود بودند. روبان قرمز حاشیه‌های فراوانی در نوزدهمین جشنواره فیلم فجر از سر گذراند که در نهایت منجر به بیرون کشیده شدنش از جشنواره شد. سه‌گانهٔ حاتمی‌کیا در مورد تقابل آدم‌های زمان جنگ با دنیای امروز با فیلم موج مرده (۱۳۷۹) تکمیل شد که مضمون شکاف نسل‌ها را به تصویر می‌کشد. حاتمی‌کیا در ارتفاع پست (۱۳۸۰) اوضاع اجتماعی پس از جنگ را به تصویر می‌کشد. به رنگ ارغوان (۱۳۸۳) تجربهٔ بعدی حاتمی‌کیا بود. این فیلم به دلیل بروز برخی حساسیت‌ها، حتی فرصت اکران در یک سانس از بیست و سومین جشنواره فیلم فجر را پیدا نکرد و بنا به صلاح‌دید مسئولان امنیتی، نمایش آن برای مدتی نامعلوم به عقب افتاد. این اتفاق تأثیر روانی بدی روی حاتمی‌کیا گذاشت و نوعی دل‌زدگی در وی ایجاد کرد. حاتمی‌کیا پس از ناامیدی در اکران به رنگ ارغوان، به سراغ به نام پدر (۱۳۸۴) رفت که به عنوان یک فیلم ضدجنگ شناخته می‌شود. این فیلم، تقابل تفکرات و عقاید نسل قبل و نسل جدید را در بستری ملودرام به تصویر می‌کشد. دعوت (۱۳۸۷) به عنوان متفاوت‌ترین فیلم حاتمی‌کیا که حاشیه‌های فراوانی هم داشت، خارج از فضای همیشگی فیلم‌هایش، به موضوع سقط جنین پرداخت. این فیلم حتی در فرم نیز متفاوت بود و ساختار اپیزودیک داشت. وی سپس گزارش یک جشن (۱۳۸۹) را ساخت که به دلیل حواشی سیاسی که دربارهٔ فیلم در نسبت با پیامدهای انتخابات ریاست‌جمهوری دهم پیش آمد، هنوز امکان اکران پیدا نکرده‌است.
دوران کاری > اکنون–۱۳۹۲: بازگشت به مضامین انقلابی

چ (۱۳۹۲) اثر بعدی حاتمی‌کیا بود. این فیلم داستان دو روز از زندگی مصطفی چمران را در پاوه به تصویر می‌کشد.  چ در مقایسه با فیلم‌های دیگر ژانر سینمای جنگی ایرانی، دارای جلوه‌های ویژه و صحنه‌آرایی‌های نظامی کم‌نظیری است. پس از آن، حاتمی‌کیا بادیگارد (۱۳۹۴) را ساخت که یکی از فیلم‌های سیاسی-انتقادی اوست. این فیلم دربارهٔ بادیگارد آرمان‌گرایی است که وظیفهٔ حفاظت از مسئولان بلندپایه کشور را بر عهده دارد اما مسائلی را در کارش می‌بیند که این مسائل، او را نسبت به کارش دچار شک و تردید می‌کند. اثر بعدی این فیلم‌ساز، به وقت شام (۱۳۹۶) بود که از نظر تکنیکی و جلوه‌های ویژه یکی از مهم‌ترین فیلم‌های سینمای حاتمی‌کیاست. به وقت شام جنجال‌های زیادی نیز برانگیخت که طرح قصه داعش در آن، حامی مالی فیلم و حاشیه‌های فیلم و فیلم‌ساز در سی و ششمین دوره جشنواره فیلم فجر از جمله عناصر مهم شکل‌گیری این جنجال‌ها بود.
وی برای اولین بار در تاریخ ایران، آخرین فیلمش به اسم خروج را قبل اکران در سرویس‌های وی او دی در معرض پخش گذاشت. وی با سربازان گمنام وزارت اطلاعات همکاری نزدیکی جهت ساخت فیلم و سریال سیاسی امنیتی داشته و دارد.
زندگی شخصی

حاتمی کیا در ۱ مهر ۱۳۴۰ در یک خانواده با اصالت آذری» در تهران متولد شد. باورها و اعتقادات مذهبی خانواده مانع از راهیابی وی به سینما می‌شد. آزادی دوران جوانی و مصادف شدن با انقلاب اسلامی دو عاملی بود که او را به سوی سینما سوق داد. او فعالیت‌های سینمایی‌اش را از سال ۱۳۵۹ با نوشتن فیلم‌نامه و کارگردانی فیلم‌های کوتاه در فضای جبهه و جنگ آغاز کرد. حاتمی کیا در سال ۱۳۶۵ نخستین فیلم بلند خود را به نام هویت برای شبکه دوم سیما ساخت که می‌کوشید تصویری واقع گرایانه از گرایش‌های سیاسی آن دوران پرآشوب ارائه دهد. پس از ساخت این فیلم، خسرو دهقان منتقد سینما استعداد حاتمی کیا را کشف کرد و در یکی از نشریات سینمایی نوشت، فیلمساز خوش‌قریحه‌ای دارد وارد سینما می‌شود. حاتمی کیا در سال ۱۳۶۷ در دوره فیلمنامه‌نویسی دانشگاه هنر تهران شرکت می‌کند و در سال ۱۳۷۲از پایان‌نامه خود با موضوع نئورئالیسم در سینمای ایتالیا دفاع می‌کند.
زندگی شخصی > دیدگاه سیاسی

حاتمی‌کیا خود را «حکومتی ترین فیلمساز» و «فیلمساز وابسته به» جمهوری اسلامی ایران توصیف کرده‌است. او در انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۸۸ به میرحسین موسوی و در انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۹۲ به حسن روحانی رای داد. وی با سربازان گمنام وزارت اطلاعات همکاری نزدیکی جهت ساخت فیلم و سریال سیاسی امنیتی داشته و دارد.
ویژگی و سبک

اکثر آثار حاتمی کیا رابطه کم‌رنگ یا پررنگی با جنگ ایران و عراق دارد. آثار او دارای نمادها و استعاره های گوناگون است. در بیشتر آثار حاتمی‌کیا عنصر پلاک به عنوان نماد هویت وجود دارد. حاتمی کیا به عنوان یک سینماگر مؤلف، معتقد به عقیده شخصی و نگاه سینمایی خودش است. نگاه به هویت ملی و اعتقاد فردی در آثار وی به چشم می‌خورد. حاتمی کیا سعی کرده‌ است در آثار خود در کنار آرمان‌گرایی از واقعیت‌ها نیز فاصله نگیرد. دریچه عرفان و نقد نیز در آثار وی مشهود است.
آثار

مقاله‌های اصلی: فیلم‌شناسی ابراهیم حاتمی‌کیا و کتاب‌شناسی ابراهیم حاتمی‌کیا
جایزه‌ها و افتخارات

مقالهٔ اصلی: فهرست جایزه‌ها و نامزدی‌های ابراهیم حاتمی‌کیا
حاتمی‌کیا نامزد دریافت ۶۸ جایزهٔ داخلی و بین‌المللی شده که از آن تعداد، برندهٔ ۳۹ جایزه شده‌است. جایزه‌هایی چون سیمرغ بلورین و تندیس زرین از جملهٔ آنهاست.
حاتمی‌کیا در سی و ششمین دوره جشنواره فیلم فجر.
حاتمی کیا در حال عیادت از رهبر جمهوری اسلامی ایران، ۲۰۱۴
حاتمی‌کیا، برندهٔ ۳ سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی در بخش رقابت داخلی جشنواره فیلم فجر و ۱ سیمرغ بلورین نیز در بخش رقابت بین‌المللی
ایستگاه متروی شهید حقانی

ایستگاه متروی شهید حقانی یکی از ایستگاه‌های خط ۱ متروی تهران است که در بزرگراه حقانی در کنار پارک جنگلی طالقانی واقع در جنوب خیابان میرداماد تهران واقع شده‌است. در ابتدا نام این ایستگاه میرداماد بود که با احداث ایستگاه میرداماد در طرح توسعه شمالی همین خط نام آن نیز به شهید حقانی تغییر یافت.
مساحت فضای سرپوشیدهٔ این ایستگاه ۳۰۳۸ مترمربع و فضای باز آن ۳۴۵۳ مترمربع است.
ضمناً این ایستگاه راه دسترسی به میدان ونک است. در آینده، علاوه بر اینکه خط ۹ متروی تهران با این ایستگاه تقاطع ایجاد خواهد کرد، انشعاب حقانی-ظفر به منظور دسترسی محله ونک و ظفر و بیمارستان ولیعصر ناجا و خاتم الانبیا به شبکه مترو تهران قرار است ایجاد شود. این انشعاب شامل ۳ ایستگاه می‌باشد که از ایستگاه متروی شهید حقانی آغاز می‌شود و بسمت ایستگاه متروی شهید مدرس و ایستگاه متروی ظفر کشیده خواهد شد.
امکانات

تلفن عمومی کارتی
آب سردکن
پله برقی
دفتر اشیاء گم شده
سرویس بهداشتی عمومی
نمازخانه، پایانه اتوبوسرانی
پارکینگ عمومی
خودپرداز بانک
دفتر پلیس مترو
ماشین خودکار فروش بلیت
بخش تجاری
پایانه تاکسیرانی
سوپر مارکت
روزنامه فروشی