یورگن کوچینسکی
زندگی > تحصیلات

کوچینسکی میان سال‌های ۱۹۱۰ و ۱۹۱۶ میلادی در یک مدرسه خصوصی در برلین-زهلندورف پذیرفته شده و پس از آن به مدرسه علمی متوسطه در شهر ارتقا کرد. او مدرسه را در سال ۱۹۲۲ به اتمام رساند و برای ادامه تحصیل به ارلانگن، برلین و هایدلبرگ رفت. موضوعات آن فلسفه، آمار و اقتصاد سیاسی بودند. دانشگاه‌های آلمان سنگر جنبش völkisch بودند و از طریق کوچینسکی که یک یهودی سکولار بود، زمانی که در دانشگاه ارلانگن بود دریافت که در بیشتر دانشکده‌ها پذیرایی نمی‌شود و دانشجویان بسیار به وضوح گفتند که او یک یهودی است. به کوچینسکی توصیه شده بود که نباید در طعام‌خانه محصلین غذا بخورد، او در کتابچه خاطراتش در سال ۱۹۲۴ میلادی نوشت او عمیقاً «یهودی بودند را به مفهوم نژادی» حس می‌کرد و چنین نوشت: «فکر می‌کنم من یگانه «بیگانه» یا یهودی در این شهر، هستم. مردم زمانی که مرا می‌بینند در سرک‌ها قدم می‌زنم از من روی می‌گردانند». کوچینسکی اغلب به این نکته اشاره می‌کند که از شناسایی یهودیت به عنوان یک دین امتناع می‌ورزد، قسمی که او آن را «ظاهر یهودی» می‌نامید، زیرا ویژگی‌های صورتش که معمولاً با افراد خاورمیانه مرتبط است باعث می‌شود دیگران به‌طور خودکار فکر کنند که او یک یهودی است. او در یک نامه‌ای به والدینش نوشت «عملاً ناممکن است که این‌جا به یک کافه بروم و از سوی یهودی‌ستیزان به‌صورت شفاهی تحقیر نشوم». کوچینسکی به‌صورت مشترک با بیشتر متفکران یهودی آن زمان با علاقه‌مندی به مارکسیسم با وعده یک مدینه فاضله بزرگ شد که در آن هیچ نشنلیسم یا مذهب وجود نداشته و ازین‌رو تمام «مسئله یهودیت» مورد بحث قرار نگیرد. پس از سال ۱۹۲۵ میلادی او آغاز به مطالعه تراکت‌های مختلف مارکسیستی کرد. در آوریل ۱۹۲۵، در جریان دیدار از فرانسه، او در یک تظاهرات سازمان‌دهی شده توسط حزب کمونیست فرانسه در برابر جنگ ریف شرکت کرد که پلیس پاریس برشان آتش گشود، رویدادی که هم‌فکری او با کمونیسم را افزایش داد. کوچینسکی علی‌رغم این حادثه نوشت که هیچ شهری در جهان «این جادو و سرزندگی پاریس» را ندارد. در پاریس، کوچینسکی با طنزپرداز کورت توچولسکی ملاقات نمود. توچولسکی همانند کوچینسکی در آرزوی جهانی بود که در آن «مسئله یهودیت» مطرح نباشد و معتقد بود که مارکسیسم که وعده انحلال تمام انواع شناخت‌های ملی را به نفع مبارزه طبقاتی داده بود، فرصتی را برای جهان فراهم می‌کند.
با وجود هم‌فکری او با کمونیسم، کوچینسکی در اکتبر ۱۹۲۵ به عنوان کارآموز در Bett، بانک سایمون و دیگران آغاز به کار کرد، جاییکه او کارش را به‌خوبی انجام داد و به سرعت در آنجا ترفیع کرد. کوچینسکی به زودی برخی از حقوقی که از بانک به‌دست می‌آورد را به حزب کمونیست آلمان اهدا می‌کرد که طعنه او تا اخیر او را رها نکرد. در سال ۱۹۲۶ میلادی او اولین کتابش را به چاپ رسانیده و آغاز به نوشتن مقالات به مجله Finanzpolitische Korrespondenz کرد، جاییکه دیدگاه‌های چپی او ظاهر شدند. او از طریق والدینش در انجمن حقوق بشر، سازمان پیشرو برای حزب کمونیست آلمان که توسط ویلی مونزنبرگ مدیریت می‌شد و به زودی تأثیرات بزرگ فکری بر کوچینسکی جوان گذارد، آغاز به فعالیت کرد. کوچینسکی در پهلوی مونزنبرگ افراد برجسته دیگر که اعضای انجمن بودند، مانند آلبرت انشتین، لودویگ کوید و کارل مرتنز را ملاقات کرد. در یک نمایش فیلم ۱۹۲۵ شوروی Battleship Potemkin، کوچینسکی با وزیر فرهنگ شوروی آناتولی لوناچارسکی و اقتصاددان یوگنی وارگا، کسی که یکی از دوستان نزدیک کوچینسکی شد، ملاقات کرد.
در سال ۱۹۲۶ به عنوان محصل تحقیقی به ایالات متحده سفر کرد و تحصیلات کارشناسی ارشدش را در مؤسسه بروکینگز در واشینگتن دی‌سی انجام داد. او این کار را با کار رهبری بخش اقتصادی فدراسیون کار آمریکا تا سال ۱۹۲۹ دنبال کرده و تجربه عملی به دست آورد. در سال ۱۹۲۷، پدرش از اتحاد جماهیر شوروی بازدید کرد و از این که از او پرسیدند آیا به هر شکلی با جی. کوچینسکی که مقالات «عالی» را در مورد مشکلات سرمایه‌داری مدرن در Finanzpolitische Korrespondenz نوشته بود، رابطه‌ای دارد، تعجب کرد. کوچینسکی ارشد در همان نامه به پسرش توصیه کرد که شروع به یادگیری زبان روسی کند زیرا آنچه در اتحاد جماهیر شوروی دیده بود او را بازنشسته کرد که «آینده از آن روسیه شوروی است».