stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
بیماری باتن
تشخیص

بیماری باتن نادر است؛ تشخیص نادرست می‌تواند منجر به افزایش هزینه‌های پزشکی، استرس خانوادگی و احتمال استفاده از روش‌های درمانی نادرست شود که ممکن است وضعیت بیمار را بدتر کند. با این حال، این بیماری در صورت تشخیص صحیح قابل شناسایی است. کاهش بینایی شایع‌ترین علامت قابل مشاهده این بیماری است. از دست دادن نسبی یا کامل بینایی اغلب در بیمارانی که اشکال کودکی بیماری باتن دارند رخ می‌دهد، در حالی که در اشکال بزرگسالی معمولاً بینایی حفظ می‌شود.
کودکان یا بزرگسالانی که مشکوک به بیماری باتن هستند، ابتدا باید به بینایی‌سنجی یا چشم‌پزشکی مراجعه کنند. معاینه چشم‌دانه که به شناسایی اختلالات شایع در کاهش بینایی مانند دانه‌بندی اپیتلیوم رنگدانه‌ای شبکیه در لکه زرد مرکزی کمک می‌کند، انجام خواهد شد. اگرچه این وضعیت در سایر بیماری‌ها نیز دیده می‌شود، کاهش سلول‌های چشمی علامت هشداردهنده‌ای از بیماری باتن است.
در صورتی که تشخیص بیماری باتن محتمل باشد، مجموعه‌ای از آزمایش‌ها برای تأیید دقیق تشخیص انجام می‌شود که شامل موارد زیر است:
آزمایش‌های خون یا ادرار می‌تواند ناهنجاری‌هایی را شناسایی کند که ممکن است نشان‌دهنده بیماری باتن باشد. به عنوان مثال، سطح بالای دولیکول در ادرار در بسیاری از افراد مبتلا به NCL یافت شده است. وجود لنفوسیت‌های حفره‌دار—سلول‌های سفید خون که حاوی حفره‌هایی هستند (که از طریق تجزیه و تحلیل میکروسکوپی لکه‌های خونی مشاهده می‌شوند)—در ترکیب با یافته‌های دیگر که نشان‌دهنده NCL هستند، برای فرم نوجوانی ناشی از جهش‌های CLN3 پیشنهاد می‌شود.
نمونه‌برداری از پوست یا بافت با استخراج یک قطعه کوچک از بافت انجام می‌شود که سپس زیر یک میکروسکوپ الکترونی بررسی می‌شود. این روش به پزشکان امکان می‌دهد رسوبات معمولی NCL را تشخیص دهند. این رسوبات در بافت‌هایی مانند پوست، عضله، ملتحمه و راست‌روده رایج هستند.
نوار مغزی (EEG) یک تکنیک است که از پروب‌های خاصی که روی پوست سر فرد متصل می‌شوند استفاده می‌کند. این تکنیک جریان‌ها یا سیگنال‌های الکتریکی را ثبت می‌کند که به متخصصان پزشکی اجازه می‌دهد الگوهای فعالیت الکتریکی مغز را تحلیل کنند. EEG در مشاهده احتمال وقوع تشنج در بیمار کمک می‌کند.
مطالعات الکتریکی چشم‌ها برای بررسی بیماری باتن انجام می‌شود، زیرا همان‌طور که اشاره شد، از دست دادن بینایی شایع‌ترین ویژگی این بیماری است. آزمایش‌های واکنش بصری و الکترورتینوگرافی، ابزارهای مؤثری برای شناسایی شرایط مختلف چشمی مرتبط با NCLهای دوران کودکی هستند.
سی‌تی اسکن (CT) یا تصویربرداری پرتو مغناطیسی (MRI) آزمون‌های تصویربرداری تشخیصی هستند که به پزشکان امکان مشاهده بهتر ساختارهای مغزی را می‌دهند. آزمون MRI از میدان‌های مغناطیسی و امواج رادیویی برای ایجاد تصاویر مغز استفاده می‌کند، در حالی که سی‌تی اسکن از پرتو ایکس و کامپیوتر برای ایجاد تصویر دقیقی از بافت‌ها و ساختارهای مغزی استفاده می‌کند. هر دو آزمون می‌توانند نواحی مغزی در حال تخریب یا آتروفی را در افراد مبتلا به NCL آشکار کنند.
اندازه‌گیری فعالیت آنزیمی خاص بیماری باتن می‌تواند به تأیید برخی از تشخیص‌ها کمک کند. سطوح بالای پالمیتویل-پروتئین تیواستراز در CLN1، پروتئاز اسیدی در CLN2 و کاتپسین دی در CLN10 دخیل هستند.
تحلیل DNA می‌تواند برای تأیید تشخیص بیماری باتن استفاده شود. در صورتی که جهش مشخص باشد، تحلیل DNA می‌تواند برای شناسایی ناقلان بدون علامت این بیماری جهت مشاوره ژنتیکی نیز استفاده شود. اگر جهش خانوادگی قبلاً شناسایی نشده باشد یا جهش‌های شایع وجود نداشته باشند، پیشرفت‌های مولکولی اخیر امکان توالی‌یابی تمام ژن‌های شناخته‌شده NCL را فراهم کرده است و شانس یافتن جهش‌های مسئول بیماری را افزایش می‌دهد.
درمان

بیماری باتن یک بیماری کشنده است؛ سازمان غذا و داروی آمریکا داروی برینورا (سرلیپوناز آلفا) را به عنوان درمانی برای نوع خاصی از بیماری باتن تأیید کرده است. برینورا اولین درمان تأیید شده سازمان غذا و داروی آمریکا است که سرعت از دست دادن توانایی راه رفتن (تحرک) را در بیماران کودکان علائم‌دار بالای سه سال با لیپوفوشینوز عصبی نوزادی متأخر نوع ۲ (CLN2)، که همچنین به عنوان کمبود تری‌پپتیدیل پپتیداز ۱ شناخته می‌شود، کاهش می‌دهد. آزمایش‌های انسانی برای یک ژن‌درمانی مرتبط با گونه CLN5 بیماری باتن در سال ۲۰۲۲ در دانشگاه راچستر آغاز شد. درمان‌های تسکینی بر کنترل علائم و حمایت متمرکز هستند. یک دارو، یک الیگونوکلئوتید آنتی‌سنس به نام میلاسین، که در ژورنال پزشکی نیوانگلند توصیف شده است، اولین پزشکی شخصی شناخته شده برای یک بیماری ژنتیکی محسوب می‌شود. این دارو به نام میلا ماکووک، تنها بیمار دریافت‌کننده آن، نامگذاری شده است.
تاریخچه

بیماری باتن به نام پزشک اطفال بریتانیایی فردریک باتن نام‌گذاری شده است که نخستین بار این بیماری را در سال ۱۹۰۳ توصیف کرد. این بیماری که همچنین با نام بیماری اشپیل‌مایر–هاینریش فوگت–شوگرن–باتن شناخته می‌شود، شایع‌ترین شکل گروهی از اختلالات به نام لیپوفوشینوز سروئید نورونی (NCL) است. اگرچه بیماری باتن معمولاً به عنوان فرم نوجوانی NCL در نظر گرفته می‌شود، برخی پزشکان این اصطلاح را برای اشاره به تمام انواع NCL به کار می‌برند.
بنیادهای نیکوکاری

در بریتانیا، انجمن خانواده‌های بیماری باتن (Batten Disease Family Association CIO) در سال ۲۰۰۱ به‌عنوان یک خیریه ثبت شد و در سال ۲۰۲۳ به یک سازمان خیریه ثبت‌شده (CIO) تبدیل شد. مأموریت این انجمن این است که «به همه کسانی که تحت تأثیر بیماری باتن قرار گرفته‌اند کمک کند تا زندگی کامل‌تری داشته باشند و مراقبت و حمایت مورد نیازشان را تا یافتن درمان دریافت کنند».
مؤسسه خیریه «مبارزان همیشگی باتن» (Batten Fighters Forever یا BFF) توسط خانواده‌ای که دو فرزند مبتلا به این بیماری دارند تأسیس شده است. هدف این مؤسسه «افزایش آگاهی و جمع‌آوری کمک‌های مالی برای حمایت از درمان و مراقبت از افراد مبتلا به بیماری باتن و کمک به خانواده‌های کودکان مبتلا به این بیماری» است.
بیماری باتن دارای الگوی چیرگی در ارث است.
مجسمه یادبود در پارک «پراگرس فرنچمنز بی ایست» در پیکرینگ، انتاریو، کانادا، که به کودکان از دست‌رفته یا در معرض خطر از دست دادن زندگی به دلیل بیماری باتن اختصاص داده شده است
هوش هیجانی

هوش احساسی، هوش عاطفی یا هوش هیجانی (به انگلیسی: Emotional intelligence | EI) شامل شناخت و کنترل عواطف و هیجان‌های خود و دیگران است. به عبارت دیگر، شخصی که EI بالایی دارد، سه مؤلفهٔ هیجان‌ها را به‌طور موفقیت‌آمیزی با یکدیگر تلفیق می‌کند: مؤلفهٔ شناختی، مؤلفهٔ فیزیولوژیکی و مؤلفهٔ رفتاری. متونِ علم مدیریت بر این باورند که رهبران و مدیران، با  هوش‌های هیجانیِ بالاتر، توان بیشتری برای هدایتِ سازمانِ تحت کنترل‌شان دارند. یافته‌های جدید نشان می‌دهد کارکنانی که دارای وجدان کاری و احساس وظیفه‌شناسی بالایی هستند، اما فاقدِ هوش احساسی و اجتماعی‌اند، در مقایسه با کارکنان مشابهی که از هوش احساسی بالایی برخوردارند، عملکرد ضعیف‌تری دارند.
از مقالاتِ پژوهشی برخی دانشمندان این‌گونه بر می‌آید که، کسانی که از هوش احساسی برخوردارند می‌توانند عواطف خود و دیگران را کنترل کرده، بینِ پیامدهای مثبت و منفی عواطف تمایز گذارند و از اطلاعاتِ عاطفی برای راهنمایی فرایندِ تفکر و اقدامات شخصی استفاده کنند. هوش احساسی، اصطلاحِ فراگیری است که مجموعهٔ گسترده‌ای از مهارت‌ها و خصوصیات فردی را دربرگرفته و به‌طور معمول به آن دسته مهارت‌های درون فردی و بین فردی گفته می‌شود که فراتر از دایرهٔ مشخصی از دانش‌های پیشین، چون بهرهٔ هوشی و مهارت‌های فنی یا حرفه‌ای است.
پیشینه و تعریف

ارسطو می‌گوید:
"عصبانی شدن آسان است؛ همه می‌توانند عصبانی شوند، اما عصبانی شدن در برابر شخصِ مناسب، به میزان مناسب، در زمان مناسب، به دلیل مناسب و به روش مناسب – آسان نیست!"
دانیل گلمن معتقد است، هوش عاطفی بالا تبیین می‌کند که چرا افرادی با بهرهٔ هوشیِ متوسط، موفق تر از کسانی هستند که نمره‌های بهره هوشی بالاتری دارند. بهرهٔ هوشی نمی‌تواند به خوبی از عهدهٔ توضیحِ سرنوشت متفاوتِ افرادی بر آید که فرصت‌ها، شرایط تحصیلی و چشم‌اندازهای مشابهی دارند.
ادوارد تورندایک از روانشناسان برجسته قرن بیستم در حوزه‌های یادگیری، آموزش و هوش، در سال ۱۹۲۰ مفهومی به نام هوش اجتماعی یا Social Intelligence را به صورت زیر تعریف کرد:
«هوش اجتماعی یعنی توانایی درک و مدیریت کردن مردان، زنان، دختران و پسران، برای رفتار خردمندانه در روابط انسانی.»
در دهه ۱۹۴۰ وقتی نود و پنج دانشجوی دانشگاه هاروارد را، یعنی دورانی که دانشجویان دانشگاه‌های شرق آمریکا را افرادی با هوش بهر‌های متنوع تر از امروز تشکیل می‌دادند؛ تا سنین میان‌سالی مورد بررسی قرار دادند، چنین دیدند که افرادی که بالاترین نمره‌های تحصیلی را داشتند از نظر میزان حقوق دریافتی، بهره‌وری و موفقیت شغلی از همدوره‌ای‌های ضعیف‌تر خود موفق تر نبودند. آنان حتی از نظر میزان رضایت از زندگی شخصی یا رضایت از روابط دوستانه، خانوادگی و عشقی نیز وضعیتی برتر نداشتند.
اصطلاح هوش عاطفی برای اولین بار در دهه ۱۹۹۰ توسط روان‌شناسی به نام پیتر سالووی مطرح شد. آن اظهار داشت، کسانی که از هوش احساسی برخوردارند، می‌توانند عواطف خود و دیگران را کنترل کرده، بین پیامدهای مثبت و منفی عواطف تمایز گذارند و از اطلاعات عاطفی برای راهنمایی فرایند اندیشه و اقدامات شخصی استفاده کنند.
با ظهور عصر اطلاعات و ارتقای ارزش‌مندی ارتباطات انسانی و هم چنین بروز موقعیت‌های استراتژیک سازمانی، نظریه هوش عاطفی رشد چشم‌گیری یافته و از مباحث پرطرفدار سازمانی شده‌است. هوش احساسی، از آخرین مباحث متخصصین در خصوص درک تمایز بین منطق و هیجان بوده و برخلاف مباحث اولیه در این‌جا، فکر و هیجان به عنوان موضوعاتی برای سازگاری و هوشمندی تلقی شده‌است. به علاوه، شبیه سایر مباحث مطرح در خصوص ماهیت انسان، هوش احساسی نیز دستخوش دو نوع بحث و گفتگوی علمی و عوام پسند گردیده‌است.
اصطلاح هوش عاطفی برای اولین بار در دهه ۱۹۹۰ توسط دو روان‌شناس به نام‌های جان مایر و پیتر سالووی مطرح شد. آنان اظهار داشتند، کسانی که از هوش احساسی برخوردارند، می‌توانند عواطف خود و دیگران را کنترل کرده، بین پیامدهای مثبت و منفی عواطف تمایز گذارند و از اطلاعات عاطفی برای راهنمایی فرایند اندیشه و اقدامات شخصی استفاده کنند. دانیل گلمن صاحب نظر علوم رفتاری و نویسنده کتاب «کار کردن به وسیله هوش احساسی» اولین کسی بود که این مفهوم را وارد عرصه سازمان نمود. گلمن هوش احساسی را استعداد، مهارت یا قابلیتی دانست که عمیقاً تمامی توانایی‌های فردی را در دایرهٔ خود دارد. در مدل گُلمن به‌طور خلاصه پنج حوزهٔ اساسی هوش احساسی مورد بررسی قرار گرفته‌است:
شناخت هیجان‌ها و احساسات خود، خودآگاهی
مدیریت هیجان‌ها و احساسات خود، خودمدیریتی
خودانگیزشی
تشخیص و درک هیجان‌ها و احساسات دیگران، دیگرآگاهی
مدیریت رابطه با دیگران، دیگر مدیریتی
مدل گُلمن امروزه به‌طور وسیعی به رسمیت شناخته شده‌است. این مدل می‌گوید وقتی فردی دارای هوش عقلی یا بهرهٔ هوشی (IQ) بالایی است، لزوماً دارای هوش احساسی بالا نیست. هوشمند بودن یک امتیاز است که البته تضمینی برای موفقیت در زندگی و روابطِ بین فردی و اجتماعی نخواهد بود.
تفاوت هوش احساسی و بهره هوشی

IQ همان هوش عادی است که بیشتر مردم می‌شناسند. حتماً شما هم افرادی را می‌شناسید که با اینکه هوش بالایی دارند ولی زندگی موفقی ندارند. IQ شما را بر روی بهترین صندلی‌های دانشگاه می‌نشاند اما از اینجا این هوش احساسی است که به شما کمک می‌کند روابط درستی انتخاب کنید و به اهداف و موقعیت‌های بهتری دست پیدا کنید. بیشترین موفقیت زمانی حاصل می‌شود که شما هر دو هوش را تقویت کنید هم IQ هم هوش احساسی.
عوامل مؤثر در هوش احساسی

سالووی توصیف مبنایی خود را از هوش احساسی بر اساس نظریات گاردنر در مورد استعدادهای فردی، قرار می‌دهد و این توانایی‌ها را به پنج حیطه اصلی بسط می‌دهد.
عوامل مؤثر در هوش احساسی > شناخت عواطف شخصی

خود آگاهی- تشخیص هر احساس به همان صورتی که بروز می‌کند- سنگ بنای هوش احساسی است. توانایی نظارت بر احساسات در هر لحظه برای به دست آوردن بینش روان شناختی و ادراک خویشتن، نقشی تعیین‌کننده دارد. ناتوانی در تشخیص احساسات واقعی، ما را به سردرگمی دچار می‌کند. افرادی که نسبت به احساسات خود اطمینان بیشتری دارند، بهتر می‌توانند زندگی خویش را هدایت کنند. این افراد دربارهٔ احساسات واقعی خود در زمینه اتخاذ تصمیمات شخصی از انتخاب همسر آینده گرفته تا شغلی که برمی‌گزینند، احساس اطمینان بیشتری دارند.
عوامل مؤثر در هوش احساسی > به کار بردن درست هیجان‌ها

قدرت تنظیم احساسات خود، توانایی و مهارت عاطفی است که بر حس خودآگاهی متکی می‌باشد و شامل ظرفیت شخص برای تسکین دادن خود، دور کردن اضطراب‌ها، افسردگی‌ها یا بی حوصلگی‌های متداول و پیامدهای شکست است. افرادی که به لحاظ این توانایی ضعیفند، به‌طور دائم با احساس نومیدی و افسردگی دست به گریبانند، در حالی که افرادی که در آن مهارت زیادی دارند، با سرعت بسیار بیشتری می‌توانند ناملایمات زندگی را پشت سر بگذرانند.
عوامل مؤثر در هوش احساسی > برانگیختن خود

برای جلب توجه، برانگیختن شخصی، تسلط بر نفس خود و برای خلاق بودن لازم است سکان رهبری هیجان‌ها را در دست بگیرید تا بتوانید به هدف خود دست یابید. خویشتن داری عاطفی،به تأخیر انداختن کامرواسازی و فرونشاندن تکانش‌ها، زیر بنای تحقق هر پیشرفتی است. توانایی دستیابی به مرحله غرقه شدن در کار، انجام هر نوع فعالیت چشمگیر را میسر می‌گرداند. افراد دارای این مهارت، در هر کاری که بر عهده می‌گیرند بسیار مولد و اثربخش خواهند بود.
عوامل مؤثر در هوش احساسی > شناخت عواطف دیگران

همدلی، توانایی دیگری که بر خودآگاهی عاطفی متکی است، «مهارت ارتباط با مردم» است. افرادی که از همدلی بیشتری برخوردار باشند، به علایم اجتماعی ظریفی که نشان دهنده نیازها یا خواسته‌های دیگران است توجه بیشتری نشان می‌دهند. این توانایی، آنان را در حرفه‌هایی که مستلزم مراقبت از دیگرانند، تدریس، فروش و مدیریت موفق تر می‌سازد.
عوامل مؤثر در هوش احساسی > حفظ ارتباط‌ها

بخش عمده‌ای از هنر برقراری ارتباط، مهارت کنترل عواطف در دیگران است، مانند صلاحیت یا عدم صلاحیت اجتماعی و مهارت‌های خاص لازم برای آن. این‌ها توانایی‌هایی هستند که محبوبیت، رهبری و اثربخشی بین فردی را تقویت می‌کنند. افرادی که در این مهارت‌ها توانایی زیادی دارند، در هر آنچه که به کنش متقابل آرام با دیگران بازمی‌گردد به خوبی عمل می‌کنند، آنان ستاره‌های اجتماعی هستند.
البته افراد از نظر توانایی‌های خود در هر یک از این حیطه‌ها، با یکدیگر تفاوت دارند و ممکن است بعضی از ما برای نمونه در کنار آمدن با اضطراب‌های خود به‌طور کامل موفق باشیم، اما در تسکین دادن نا آرامی‌های دیگران چندان کار آمد نباشیم. بدون شک، زیر بنای اصلی سطح توانایی ما، عصب است اما مغز به طرز چشمگیری شکل‌پذیر است و همواره در حال یادگیری است.
سستی افراد را در مهارت‌های عاطفی می‌توان جبران کرد: هرکدام از این حیطه‌ها تا حد زیادی نشانگر مجموعه‌ای از عادات و واکنش‌هایی است که با تلاش صحیح، می‌توان آن‌ها را بهبود بخشید.
رابطهٔ هوش احساسی با فریب و دروغگویی

گاهی گفته می‌شود که افراد دارای «هوش احساسی» بالا، توانایی فوق‌العاده‌ای در تشخیص فریب و دروغگویی دیگران دارند. در سال ۲۰۱۲ مقاله‌ای در مجلهٔ «روانشناسی جرم‌شناسی و کیفر شناختی» انجمن روانشناسی انگلستان به چاپ رسید که در آن «استیفِن پورتِر» رئیس «مرکز پیشرفت روانشناسی و قانون»، با استفاده از آزمون‌های استاندارد شدهٔ شانزده‌گانه، هوش احساسی داوطلبان را مورد ارزیابی قرار داد و سپس از شرکت کنندگان خواست که به ۲۰ نوار ویدئویی نگاه کنند.[نیازمند منبع]
این نوارهای ضبط شده مربوط به مردمانی از نقاط مختلف جهان بود که از دیگران می‌خواستند برای یافتن و بازگرداندن ایمن و سالم یکی از اعضای خانواده‌شان که مفقودالاثر شده بود به آن‌ها کمک کنند. نیمی از این نوارهای ویدئویی مربوط به کسانی بود که بعدها مسئولیت مفقود شدن یا قتل عضو خانواده خود را در دادگاه پذیرفته و به آن اعتراف کرده بودند. زمانی که شرکت کنندگان نوارها را تماشا می‌کردند، از آن‌ها درخواست شد که دربارهٔ راستگویی یا دروغگویی این افراد قضاوت کنند و به این ترتیب نحوهٔ قضاوت شرکت کنندگان با ارزیابی هوش احساسی آن‌ها مورد مقایسه قرار گرفت. پورتر، به این نتیجه رسید که افراد دارای هوش احساسی و اعتماد به نفس بالا، کسانی را با صداقت ارزیابی کردند که به صورت احساسی، تکه‌ای از لباس گم شدگان خود را به دیگران نشان می‌دادند و درخواست کمک می‌کردند طوری که حس دلسوزی دیگران را تحریک کنند. با این حال بین قضاوت افرادِ دارای هوش احساسی بالا و دیگران تفاوت زیادی وجود نداشت، بنابراین حتی افراد با هوش احساسی بالا نیز قادر نیستند بین راستگویی و دروغگویی تشخیص درست و قابل اعتمادی ارائه دهند.
مزایای استفاده از تست سنجش هوش احساسی

سطح هوش احساسی را مانند بهره هوشی (IQ) می‌توان به کمک تست‌های معتبر اندازه‌گیری کرد. با انجام این تست‌ها می‌توانید:
مهارت و نقاط قوت خود در مدیریت احساسات، افکار و روابط‌تان را بسنجید.
نقاط ضعف خود در مدیریت احساسات، افکار و روابط‌تان را بسنجید.
برای رفع نقاط ضعف و تقویت نقاط قوت خود برنامه‌ریزی کنید.
از مهارت‌ها و نقاط قوت خود برای رسیدن به موفقیت‌های تحصیلی، شغلی و خانوادگی استفاده کنید.
گام بزرگی در جهت شناخت بهتر و بیشتر خودتان بردارید.
خشم مقدس (آلبوم)

۲۰۰۳ آلبوم استودیوییاز متالیکا
خشم مقدس (به انگلیسی: St. Anger) هشتمین آلبوم استودیویی گروه موسیقی هوی متالِ آمریکایی متالیکا است که در ۵ ژوئن ۲۰۰۳ به‌وسیلهٔ الکترا رکوردز عرضه شد.
این آلبوم با فاصله‌ای تقریباً شش ساله از آلبوم قبل گروه، ری‌لود، انتشار یافت و آخرین آلبومی است که به وسیلهٔ اکترا رکوردز منتشر می‌شود. این آلبوم آخرین همکاری باب راک به عنوان تهیه‌کننده با گروه است، کسی که در پنجمین آلبوم گروه، متالیکا، با گروه اولین همکاری‌اش را انجام داده بود. خشم مقدس اولین آلبومِ متالیکا بعد از عروسک‌گردان است که در آن بیسیستِ گروه، جیسون نیوستد، حضور ندارد. جیسون گروه را پیش از آغاز فصل‌های ضبط ترک کرد و از باب به‌طور موقت به جای او استفاده شد تا یک عضو دائمی پیدا شود. بعد از آلبوم گروه در ۱۹۸۸، ... و عدالت برای همه، خشم مقدس اولین آلبومِ گروه است که ترانه‌ای همنامِ آلبوم دارد.
انتشارِ خشم مقدس قرار بود در ۱۰ ژوئن انجام شود، اما به‌دلیل نگرانی در مورد توزیع بدون مجوز از طریق شبکه‌های اشتراک‌گذاری فایل، پنج روز زودتر منتشر شد. این آلبوم علی‌رغم نظرات متفاوت از سوی منتقدان، در ۱۴ کشور از جمله بیلبورد ۲۰۰ ایالات متحده در صدر جدول فروش قرار گرفت. متالیکا برای تبلیغ آلبوم دو سال را صرف برگزاری تور کرد. در سال ۲۰۰۴، تک‌آهنگ آغازین، «خشم مقدس» برنده جایزه گرمی برای بهترین اجرای متال شد. خشم مقدس توسط انجمن صنعت ضبط آمریکا (RIAA) برای ارسال دو میلیون نسخه در این کشور، گواهی پلاتین دوگانه دریافت کرد. این آلبوم نزدیک به شش میلیون نسخه در سراسر جهان فروش داشته است.
فهرست آهنگ‌ها

تمام آهنگ‌ها توسط جیمز هتفیلد، لارس اولریش، کرک همت و باب راک سروده و اجرا شده است.
| شماره | نام | مدت |
| --- | --- | --- |
| ۱ | «آشفته» | ۵:۵۰ |
| ۲ | «خشم مقدس» | ۷:۲۱ |
| ۳ | «یک جور هیولا» | ۸:۲۶ |
| ۴ | «پنجره کثیف» | ۵:۲۵ |
| ۵ | «بچه نامرئی» | ۸:۳۰ |
| ۶ | «دنیای من» | ۵:۴۶ |
| ۷ | «شلیک دوباره به من» | ۷:۱۰ |
| ۸ | «کهربای شیرین» | ۵:۲۷ |
| ۹ | «احساس بدون نام» | ۷:۱۰ |
| ۱۰ | «پاک کردن» | ۵:۱۴ |
| ۱۱ | «همه در دستان من» | ۸:۴۸ |
عزیز شواکی

| عزیز شواکی | عزیز شواکی |
| --- | --- |
نام اصلی: Aziz Chouaki
زاده: ۱۹۵۱ میلادی
پیشه: نویسنده، رمان‌نویس و دراماتورژ
ملیت: فرانسوی 
عزیز شواکی (به فرانسوی: Aziz Chouaki) نویسنده، رمان‌نویس و دراماتورژ قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
مگانترئون

| بزرگ‌جانور محدودهٔ زمانی: پلیوسن پیشین تا پلیستوسن میانه | بزرگ‌جانور محدودهٔ زمانی: پلیوسن پیشین تا پلیستوسن میانه |
| --- | --- |
اسکلت بزرگ‌جانور در کنار تندیس آن: اسکلت بزرگ‌جانور در کنار تندیس آن
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پستانداران
راسته:: گوشت‌خوارسانان
تیره:: گربه‌ایان
سرده:: †Megantereon
مگانترئون یا بزرگ‌جانور (نام علمی: Megantereon) نام یک سرده از زیرخانواده دندان‌خنجری‌ها است که از ۴٫۵ میلیون سال تا حدود ۵۰۰٫۰۰۰ سال پیش در آمریکای شمالی، اوراسیا و آفریقا می‌زیست. این جانور به اندازه یک جگوار یا شیر نر امروزی بود و بین ۱۵۰ تا ۲۵۰ کیلوگرم و در مواردی تا ۳۰۰ کیلوگرم وزن داشت. چاقودندان که مشهورترین عضو زیرخانواده دندان‌خنجری‌ها محسوب می‌شود احتمالاً از بزرگ‌جانور فرگشت یافته‌است.
گونه نماد این سرده، خرسی با نام علمی Ursus cultridens بود.
ابتکار سلامت زنان

لوگوی ابتکار سلامت زنان (WHI)
ابتکار سلامت زنان (انگلیسی: Women's Health Initiative) مجموعه‌ای از مطالعات بالینی بود که توسط مؤسسه ملی سلامت ایالات متحده (NIH) در سال ۱۹۹۱ برای رسیدگی به مسائل بهداشتی مهمی که باعث عوارض و مرگ‌ومیر در زنان یائسه می‌شوند، آغاز شد. این شامل سه کارآزمایی بالینی (CT) و یک مطالعه مشاهده ای (OS) بود. به‌طور خاص، کارآزمایی تصادفی کنترل‌شده طراحی و تأمین مالی شدند که به بیماری قلبی-عروقی، سرطان و پوکی استخوان پرداختند.
به‌طور کلی، WHI بیش از ۱۶۰,۰۰۰ زن یائسه ۵۰ تا ۷۹ ساله (در زمان ثبت نام در مطالعه) را در طی ۱۵ سال ثبت نام کرد، که آن را به یکی از بزرگ‌ترین مطالعات پیشگیری در نوع خود با بودجه ۶۲۵ میلیون دلار تبدیل کرد. یک تجزیه و تحلیل در سال ۲۰۱۴ برآورد کرد بازده اقتصادی خالص سرمایه‌گذاری که فقط روی بازوی استروژن به اضافه پروژسترون در آزمایش هورمونی متمرکز بود ۳۷٫۱ میلیارد دلاراست. این یک مورد قوی برای ادامه استفاده از این نوع از مطالعات جمعیتی بزرگ و با بودجه عمومی ارائه کرد. در سال‌های پس از ابتکار سلامت زنان، مطالعات، کاهش نرخ سرطان سینه را در زنان یائسه نشان داده‌است که به کاهش استفاده از درمان جایگزینی هورمون نسبت داده می‌شود.
با این حال، تفسیر اولیه و ارتباطات در مورد یافته‌های مطالعات مورد انتقاد شدید قرار گرفته‌است، زیرا نتوانسته ‌است توضیح دهد که مطالعات مربوط به زنان ۶۰ ساله یا بالاتر (میانگین سن ۶۳ سال) بوده‌است. این بدان معناست که زنان در دهه ۵۰ خود که تمایل به سلامت بیشتری دارند (و علائم یائسگی بیشتری دارند)، کمتر حضور داشتند. هورمون درمانی سیستمیک از زمان انتشار نتایج ابتکار سلامت زنان در بین زنان ایالات متحده به‌طور چشمگیری کاهش یافته‌است، زیرا این یافته‌ها در تصمیمات درمانی برای زنان ۴۰ و ۵۰ ساله که علائم ناراحت‌کننده وازوموتور دارند به اشتباه استفاده می‌شود.
انگیزه مطالعه گسترده سلامت زنان

در دهه ۱۹۸۰، آشکار شد که تحقیقات زیست‌پزشکی گذشته به‌طور نامتناسبی بر روی مردان سفیدپوست متمرکز شده بود، و اغلب از مطالعات پیشگیری و درمان بیماری‌هایی که در زنان و اقلیت‌ها منحصر به فرد هستند یا در میان اقلیت‌ها شایع‌تر هستند، غفلت می‌کردند. در سال ۱۹۸۵، گروه ویژه خدمات بهداشت عمومی در مورد مسائل مربوط به سلامت زنان توصیه‌هایی را صادر کرد که تحقیقات زیست پزشکی و رفتاری باید گسترش یابد تا بیماری‌ها و شرایطی را که در بین زنان در همه گروه‌های سنی شناسایی شده‌است، فراهم کند. در سال ۱۹۸۶، مؤسسه ملی سلامت توصیه‌هایی مبنی بر اینکه زنان در تمام مطالعات تحقیقاتی گنجانده شوند، صادر کرد. برای ترویج بیشتر مطالعه زنان، در سال ۱۹۹۰، مؤسسه ملی سلامت دفتر تحقیقات در مورد سلامت زنان را ایجاد کرد.
با این حال، در سال ۱۹۹۰، گزارشی توسط اداره حسابداری عمومی (GAO) به درخواست گروه کنگره در مورد مسائل زنان منتشر شد که بیان می‌کرد این سیاست مؤسسه ملی سلامت به اندازه کافی برای درخواست‌های کمک هزینه تحقیقاتی اعمال نمی‌شود. در نتیجه، در آغاز در سال ۱۹۹۱، مؤسسه ملی سلامت سیاستی را تقویت کرد که به جای توصیه، شامل کردن زنان در تحقیقات بالینی (در صورت لزوم) به منظور به دست آوردن بودجه، نیاز باشد.
این تغییرات در نگرش‌ها و سیاست‌های اجتماعی در قبال تحقیقات سلامت زنان، علاوه بر این نشان داد که چنین مطالعه بزرگی نه تنها امکان‌پذیر است، بلکه می‌تواند از نظر اقتصادی نیز انجام شود، لذا باعث پیشرفت ابتکار سلامت زنان شد.
سوابق مطالعه کارآزمایی سلامت زنان و امکان‌سنجی مطالعه در مقیاس بزرگ

در میان زنان یائسه، بیماری‌های قلبی عروقی، سرطان و پوکی استخوان از علل اصلی مرگ و میر و همچنین اختلال در کیفیت زندگی هستند. در میان زنان در تمام گروه‌های سنی، سرطان و بیماری‌های قلبی عروقی علل اصلی مرگ و میر هستند. از آنجایی که میزان بروز این بیماری‌ها با توجه به سن افزایش می‌یابد، زنان بالای ۵۰ سال بیشتر بار بیماری را تحمل می‌کنند.
به‌طور کلی پذیرفته شده بود که کمبود استروژن پس از یائسگی ممکن است در این عوارض نقش داشته باشد و مداخلات غذایی، رفتاری و دارویی ممکن است از پیشرفت آنها جلوگیری کند. با این حال، این یافته‌ها تنها بر اساس مطالعات مشاهده ای اپیدمیولوژیک شناسایی شدند. چنین مداخلاتی نیاز به آزمایش از طریق کارآزمایی‌های بالینی دارد، قبل از اینکه آنها، همراه با طیف کاملی از خطرات و مزایای آنها، به عنوان مبنایی برای تنظیم خط مشی بهداشت عمومی و ایجاد دستورالعمل‌های پیشگیری مورد استفاده قرار گیرند.
با این حال، نگرانی‌هایی در مورد امکان‌سنجی چنین کارآزمایی بالینی پیچیده در میان شرکت‌کنندگان در این جمعیت‌شناسی زنان مسن‌تر وجود داشت، به‌ویژه با توجه به استخدام کافی و پایبندی به رژیم‌های غذایی و هورمون درمانی.
در سال ۱۹۸۷، مؤسسه ملی سلامت مداخله پس از یائسگی استروژن/پروژستین (PEPI) را تأمین مالی کرد. این کارآزمایی ۸۷۵ زن را دنبال کرد که تحت درمان با استروژن، استروژن و پروژسترون، یا دارونما قرار گرفتند، و - حتی در اوایل مطالعه - هم بکارگیری موفقیت‌آمیز و هم حفظ/پایبندی شرکت‌کننده در یک محیط هورمون‌درمانی (HT) را نشان دادند. بسیاری از روش‌های عملیاتی PEPI، از جمله دوز داروی مورد مطالعه، در کارآزمایی بالینی بزرگتر ابتکار سلامت زنان حفظ شدند.
در سال ۱۹۸۴، مؤسسه ملی سلامت بودجه ای را برای یک مطالعه امکان‌سنجی مربوط به رعایت رژیم غذایی، که توسط کارآزمایی سلامت زنان (WHT) انجام شد، فراهم کرد. کارآزمایی سلامت زنان، که در سال ۱۹۸۶ آغاز شد و شامل ۳۰۳ زن بود که به‌طور تصادفی در گروه‌های مداخله غذایی و کنترل قرار گرفتند، نتایجی را نشان داد که بر اساس پرسشنامه‌های دریافت غذا و یافته‌های آزمایشگاهی بالینی درجه بالایی از پایبندی را نشان می‌دهد. کارآزمایی سلامت زنان کارآزمایی کامل خود را ادامه نداد، زیرا بودجه بیشتری از مؤسسه ملی سلامت بر اساس ناتوانی بالقوه مطالعه برای آزمایش فرضیه در گروه بزرگتری از زنان به آن تعلق نگرفت. با این حال، در سال ۱۹۹۰، علاقه به تأثیر رژیم غذایی بر سرطان و بیماری‌های قلبی عروقی در زنان تجدید شد و کارگاه مشترک مؤسسه ملی سرطان (NCI) و مؤسسه ملی قلب، ریه و خون (NHLBI) به این نتیجه رسید که یک رژیم غذایی در مقیاس کامل آزمایش، با تمرکز بر این دو بیماری، ضروری بود.
سوابق مطالعه کارآزمایی سلامت زنان و امکان‌سنجی مطالعه در مقیاس بزرگ > اعلام برنامه‌ریزی مطالعات

در ۱۹ آوریل ۱۹۹۱، دکتر برنادین هیلی، که به تازگی به عنوان اولین مدیر زن مؤسسه ملی سلامت منصوب شده بود، برنامه خود را برای ابتکار سلامت زنان اعلام کرد. برنامه‌ریزی برای مطالعه WHI CT/OS در همان سال آغاز شد. به منظور ارتقای همکاری بین نهادی و جلوگیری از اتلاف بودجه برای سایر مطالعات مرتبط با سلامت زنان، بودجه درخواست شد و مستقیماً از کنگره در قالب یک ردیف گسسته با بودجه پیش‌بینی شده ۶۲۵ میلیون دلاری با از عمر مطالعه بیش از ۱۵ سال.
مؤسسه ملی سلامت، نقش مرکز هماهنگی بالینی (CCC) را به مرکز تحقیقات سرطان فرد هاچینسون (FHCRC) واقع در سیاتل، واشینگتن اعطا کرد. مسئولیت‌های مرکز هماهنگی بالینی شامل هماهنگی ۴۰ کلینیک مطالعاتی که در نهایت زنان را در سراسر کشور استخدام می‌کردند و همچنین اطمینان از پایبندی مداوم آنها به طرح و دستورالعمل‌های مطالعه بود.
برنادین هیلی، مدیر وقت مؤسسه ملی سلامت