stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فرانتس کافکا
کار

کافکا در ۱ نوامبر ۱۹۰۷ به استخدام یک شرکت بیمه ایتالیایی به نام آسیکوراتسیونی جنرالی (Assicurazioni Generali) درآمد و حدود یک سال در آنجا کار کرد. از نامه‌های او در این مدت برمی‌آید که از برنامهٔ ساعات کاری شش صبح تا هشت شب ناراضی بوده؛ چون نوشتن را برایش سخت می‌کرده‌است. او در ۱۵ ژوئیه ۱۹۰۸ استعفاء داد و دو هفته بعد، کار مناسب‌تری در مؤسسهٔ بیمهٔ حوادث کارگری پادشاهی بوهم پیدا کرد. او اغلب از کار خود به عنوان «کاری برای نان درآوردن» و پرداخت مخارجش یاد کرده‌است. با این وجود، او هیچ‌گاه کار خود را سرسری نگرفت و ترفیع‌های پی‌درپی نشان از پرکاری او دارد. به ادعای پیتر دراکر، استاد مدیریت، در همین دوره کافکا کلاه ایمنی را اختراع کرد و به دلیل کاهش تلفات جانی کارگران در صنایع آهن بوهم و رساندن آن به ۲۵ نفر در هر هزار نفر، یک مدال افتخار دریافت کرد.
همچنین وظیفهٔ تهیهٔ گزارش سالیانه نیز به او واگذار شد. گفته می‌شود او چنان از نتیجهٔ کار خود راضی بود که نسخه‌هایی از گزارش را برای خانواده و اقوامش فرستاد. هم‌زمان کافکا به همراه دوستان نزدیک خود ماکس برود و فلیکس ولش که سه نفری دایرهٔ صمیمی پراگ را تشکیل می‌دادند فعالیت‌های ادبی خود را نیز ادامه می‌داد.
کافکا از ۱۹۱۰ تا پایان عمر به نوشتن یادداشت‌های خصوصی پرداخت که اثری در شناخت شخصیت و زندگی او به‌شمار می‌آیند. فرانتس کافکا در این یادداشت‌ها از ترس از بیماری، تنهایی، شوق فراوان به ازدواج و همزمان هراس از آن، کینهٔ به پدر و مادر، و احساس‌های گوناگون خویش نوشت.
روابط اجتماعی

در سال ۱۹۱۱ کارل هرمان همسر خواهرش اِلی، به کافکا پیشنهاد همکاری برای راه‌اندازی کارخانهٔ پنبهٔ نسوز پراگ، هرمان و شرکا را داد. کافکا در ابتدا تمایل نشان داد و بیشتر وقت آزاد خود را صرف این کار کرد. او در این دوره با وجود مخالفت‌های دوستان نزدیک از جمله ماکس برود به فعالیت‌های نمایشی تئاتر ییدیش هم علاقه‌مند شد و در این زمینه نیز کارهایی انجام داد.
کافکا در سال ۱۹۱۲ در خانهٔ ماکس برود با فلیسه بوئر که در برلین نمایندهٔ یک شرکت ساخت دیکتافون بود آشنا شد. در پنج سال پس از آن، آنها نامه‌های بسیاری برای هم نوشتند. کافکا اغلب خنده‌رو و اجتماعی بود. اما در زندگی شخصی و روابط عاطفی زیاد موفق نبود. به‌طوریکه پس از دو بار نامزدی با فلیسه، در سال ۱۹۱۷ رابطه آنها به پایان رسید. رابطه بعدی کافکا با دختری به نام دورا دایامنت بود. کافکا و دورا ریشه‌های یهودی داشتند و طرفدار سوسیالیسم بودند؛ بنابراین خیلی زود تصمیم گرفتند که رابطه نزدیکتری با هم ایجاد کنند و در برلین با یکدیگر هم‌خانه شدند.
کافکا در اوائل دهه ۱۹۲۰ (میلادی) روابط نزدیکی با میلنا یزنسکا نویسنده و روزنامه‌نگار پیدا کرد. در سال ۱۹۲۳ برای فاصله گرفتن از خانواده و تمرکز بیشتر برنوشتن، مدت کوتاهی به برلین کوچ کرد. او در آنجا با دوریا دیامانت یک معلم ۲۵ سالهٔ کودکستان و فرزند یک خانوادهٔ یهودی سنتی (که آن قدر مستقل بود که گذشته‌اش در گتو را به فراموشی بسپارد) زندگی کرد. دوریا معشوقه کافکا شد و توجه و علاقهٔ او را به تلمود جلب کرد.
بیماری و مرگ

کافکا در سال ۱۹۱۷ دچار بیماری سل شد و ناچار شد چندین بار در دورهٔ نقاهت به استراحت بپردازد. در طی این دوره‌ها خانواده او به ویژه خواهرش اُتا مخارج او را می‌پرداختند. در این دوره، با وجود ترس کافکا از این که چه از لحاظ بدنی و چه از لحاظ روحی برای مردم نفرت‌انگیز باشد، بیشتر مردم از ظاهر پسرانه، منظم و جدی، رفتار خونسرد و خشک و هوش نمایان او خوششان می‌آمد.
باور بر این است که کافکا در سراسر زندگی خود از افسردگی حاد و اضطراب رنج می‌برده‌است. او همچنین دچار میگرن، بی‌خوابی، یبوست، جوش صورت، و مشکلات دیگری بود که عموماً عوارض فشار عصبی و نگرانی هستند. کافکا تلاش می‌کرد همهٔ این‌ها را با رژیم غذایی طبیعی، مانند گیاه‌خواری و خوردن مقادیر زیادی شیر پاستوریزه‌نشده (که به احتمال زیاد سبب بیماری سل او شد) برطرف کند. به هر حال بیماری سل کافکا شدت گرفت و او به پراگ بازگشت. سپس برای درمان به استراحتگاهی در وین رفت و در ۳ ژوئن ۱۹۲۴ در همان‌جا درگذشت. وضعیت گلوی کافکا طوری شد که غذا خوردن آن قدر برایش دردناک بود که نمی‌توانست چیزی بخورد و چون در آن زمان تغذیه وریدی هنوز رواج پیدا نکرده بود راهی برای خوردن نداشت؛ بنابراین بر اثر گرسنگی جان خود را از دست داد. بدن او را به پراگ برگرداندند و در ۱۱ ژوئن ۱۹۲۴ در گورستان یهودی‌ها در ژیژکوف پراگ به خاک سپردند.
عقاید و دیدگاه دینی

کافکا در بیشتر زندگی خود، بی‌طرفی خود را در مورد ادیان رسمی حفظ کرد. او در بزرگسالی خود را یک خداناباور شناساند. او با این که هیچ‌وقت شخصیت‌های داستان‌های خود را یهودی تصویر نکرد، هرگز تلاش نکرد ریشهٔ یهودی خود را پنهان کند. او از لحاظ فکری به مکتب یهودیت حسیدی در یهودیت علاقه‌مند بود که برای تجارب روحانی و صوفیانه ارزش زیادی قائل است. کافکا در ده سال پایانی عمر خود حتی به زندگی در اسرائیل ابراز تمایل کرد. تناقضات اخلاقی و آیینی موجود در داستان‌های داوری، آتش‌انداز، هنرمند گرسنگی، و پزشک دهکده همه نشانه‌هایی از علاقهٔ کافکا به آموزه‌های خاخام‌ها و تناسب آنها با قوانین و قضاوت در خود دارند. از طرف دیگر سبک وسواسی طنزآمیز راوی مجادله‌جوی «ژوزفین آوازه‌خوان»، سنت شعارگونهٔ موعظه‌های خاخام‌ها را نمایان می‌کند.
روزنامه نیویورک تایمز در ۱۶ اوت ۲۰۰۸ نامه‌ای از دورا دایامنت آخرین معشوقه کافکا به ماکس برود را منتشر کرد که در آن وی مدعی شده بود کافکا همیشه می‌خواست به اسرائیل مهاجرت کند.
داستان نوشته‌های گمشده کافکا به‌طور گسترده در مطبوعات و رسانه‌ها منعکس شده و به دنبال آن آرشیو ادبی آلمان که صاحب مجموعه‌ای از نامه‌های کافکا است، خواستار انتقال این اسناد از اسرائیل به آلمان شد. اما کتابخانه ملی اسرائیل گفته که هیچ سند مهمی که مربوط به تاریخ مردم یهود باشد، از اسرائیل خارج نخواهد شد.
انتشار نوشته‌ها > چاپ نوشته‌ها پس از مرگ

کافکا در طول زندگی خود، تنها چند داستان کوتاه منتشر کرد که بخش کوچکی از کارهای او را تشکیل می‌دادند و هیچ‌گاه هیچ‌یک از رمان‌هایش به پایان نرسید (به جز شاید مسخ که برخی آن را یک داستان بلند می‌دانند). نوشته‌های او تا پیش از مرگ چندان توجهی به خود جلب نکردند. کافکا به دوستش ماکس برود گفته بود که پس از مرگ همهٔ نوشته‌هایش را نابود کند. دوریا دیامانت معشوقهٔ او با پنهان کردن نزدیک ۲۰ دفترچه و ۳۵ نامهٔ کافکا تا اندازه‌ای به وصیت کافکا عمل کرد. تا هنگامی که در سال ۱۹۳۳ گشتاپو آنها را ضبط کرد. برود برخلاف وصیت کافکا عمل کرد و نوشته فرانتس کافکا را پیش خود نگه داشت. در سال ۱۹۳۹ به دنبال اشغال چکسلواکی به دست نازی‌ها ماکس برود پراگ را ترک کرد و نوشته‌های کافکا را در یک چمدان با خود به تل‌آویو برد. او بعدها همهٔ کارهای کافکا را منتشر کرد. نوشته‌های کافکا خیلی زود توجه مردم و تحسین منتقدان را برانگیختند.
انتشار نوشته‌ها > دادخواست حقوقی

ماکس برود در وصیت‌نامه خود، یادداشت‌های فرانتس کافکا را به منشی خود، استر هوف واگذار کرده و از او خواسته بود آنها را به کتابخانه ملی اسرائیل بدهد. اما استر هوف، از این کار خودداری کرد و در سال ۱۹۸۸ نسخه دست‌نویس محاکمه را به قیمت ۲ میلیون دلار آمریکا فروخت. او بخشی از یادداشت‌ها را در آپارتمان خود در تل‌آویو و بخشی دیگر را در چند گاوصندوق در بانک‌های اسرائیل و سوئیس پنهان کرد. پس از مرگ استر هوف در سال ۲۰۰۷ کتابخانه ملی اسرائیل از دختران او خواست به وصیت مکس برود احترام بگذارند و باقی یادداشت‌ها را به این کتابخانه بدهند. اما آنها این خواسته را نپذیرفتند. در سال ۲۰۰۸ کتابخانه ملی اسرائیل، دادخواست حقوقی را برای گرفتن این یادداشت‌ها آغاز کرد. در پایان، دادگاه عالی اسرائیل به نفع کتابخانه ملی این کشور رای داد و جستجو برای یافتن این نوشته‌ها آغاز شد. با جستجوی نوشته‌ها در خانه استرهوف و آرشیو ادبی آلمان و بانک یوبی‌اس، این نوشته‌ها پیدا شدند؛ بنابراین در اوت ۲۰۱۹ همه نوشته‌های فرانتس کافکا در کتابخانه ملی اسرائیل گردآوری شدند.
نویسندگی > سبک نوشتاری

کافکا که در پراگ به دنیا آمده بود زبان چکی را خوب می‌دانست. ولی برای نوشتن زبان آلمانی پراگ (گویش مورد استفادهٔ اقلیت‌های آلمانی یهودی و مسیحی در پایتخت بوهم) را انتخاب کرد. به نظر کافکا آلمانی پراگ حقیقی‌تر از زبان آلمانی رایج در آلمان بود و او توانست در کارهای خود به گونه‌ای از آن بهره بگیرد که پیش و پس از او کسی نتوانست.
با نوشتن به آلمانی، کافکا توانست جمله‌های بلند و تودرتویی بنویسد که سراسر صفحه را اشغال می‌کردند. جملات کافکا بیشتر، پیش از نقطهٔ پایانی، ضربه‌ای برای خواننده در چنته دارند. ضربه‌ای که مفهوم و منظور جمله را تکمیل می‌کند. خواننده در واژهٔ پیش از نقطهٔ پایان جمله، در می‌یابد که چه اتفاقی برای گرگور سامسا افتاده‌است.
مشکل دیگر پیش روی برگرداننده‌ها استفادهٔ عمدی نویسنده از واژه‌ها یا گزاره‌های ابهام‌آمیزی است که می‌توانند معانی مختلفی داشته باشند. نمونه آن، واژهٔ فرکیر (Verkehr) در جملهٔ آخر داستان داوری است. این جمله را می‌توان این‌طور برگردان کرد: «و در این لحظه، جریان بی‌پایان خودروها از بالای پل می‌گذشتند.» ولی کافکا به دوستش ماکس برود گفته بود که هنگام نگارش این جمله به «انزال ناگهانی» فکر می‌کرده‌است. در حالی که برگردان رایج برای فرکیر همان ترافیک است.
نویسندگی > تفسیر نقادانه

بسیاری از منتقدان تلاش کرده‌اند با تفسیر آثار کافکا در چارچوب مکاتب ادبی از جمله نوگرایی و واقع‌گرایی جادویی مفاهیم عمیق‌تری از آنها استخراج کنند. ناامیدی و پوچی حاکم بر فضای داستان‌های کافکا نمادی از اگزیستانسیالیسم شمرده می‌شود. برخی دیگر به سخره گرفتن دیوان‌سالاری در داستان‌هایی مانند گروه محکومان، محاکمه، و قصر را نشانه‌ای از تمایل به مارکسیسم می‌دانند. در حالی که برخی دیگر، علت مخالفت کافکا با دیوان‌سالاری را آنارشیسم می‌دانند. دیگرانی نیز هستند که کارهای او را از دریچهٔ یهودیت (بورخس یادداشت‌هایی در این زمینه دارد) یا فرویدیسم (به دلیل مشاجرات خانوادگی کافکا) یا تمثیل‌هایی از جستجوی متافیزیکی به دنبال خدا (یکی از معتقدان این نظریه توماس مان بود) می‌بینند.
درونمایه بیگانگی و زجر کشیدن بارها و بارها در آثار مختلف ظاهر می‌شود و با تأکید بر این کیفیت، پژوهشگرانی مانند ژیل دلوز و فلیکس گاتاری است که عقیده دارند کافکا بیش از نویسنده تنهایی است که از سر رنج می‌نویسد و کارهای او سنجیده‌تر و شادتر از چیزی هستند که به نظر می‌رسند.
گذشته از این، با خواندن یکی از کارهای کافکا به صورت مجزا (با تمرکز بر بیهودگی تقلای شخصیت‌ها و بدون توجه به زندگی خود نویسنده) است که طنز کافکا مشخص می‌شود. کارهای کافکا از این دیدگاه، ربطی به مشکلات زندگی او ندارند و نمایانگر ساختگی‌بودن مشکلات آدم‌ها هستند.
زندگی‌نامه‌نویسان گفته‌اند که خیلی پیش می‌آمده که کافکا بخش‌هایی از کتاب‌هایی که رویشان کار می‌کرده را برای دوستان نزدیکش می‌خوانده و در این خوانش‌ها همیشه بر جنبهٔ طنزآمیز نثر متمرکز بوده‌است. میلان کوندرا طنز کافکا را در اساس فراواقع گرایانه و الهام‌بخش هنرمندانی جون فدریکو فلینی، گابریل گارسیا مارکز، کارلوس فوئنتس و سلمان رشدی می‌داند. مارکز می‌گوید با خواندن مسخ کافکا بود که فهمید «می‌توان جور دیگری نوشت».
تاریخ انتشار

خوانندگان آثار کافکا هنگام انتخاب کتاب برای خواندن باید به تاریخ انتشار کتاب‌های او (چه ویرایش‌های آلمانی و چه ویرایش‌های برگردان شده) توجه داشته باشند. کافکا پیش از آماده‌سازی (و در برخی موارد حتی به پایان رساندن) برخی از نوشته‌هایش برای انتشار از جهان رفت؛ بنابراین رمان‌های قصر (که وسط یک جمله تمام می‌شود و در مورد تعلق داشتن یا نداشتن قسمت‌هایی از متن به اثر ابهام وجود دارد)، محاکمه (که فصول آن شماره ندارند و بعضی از آنها ناتمام مانده‌اند) و آمریکا (کافکا نام مردی که ناپدید شد را برای آن انتخاب کرده بود) همه توسط ماکس برود آماده و چاپ شدند. به نظر می‌رسد برود هنگام کار روی دست‌نوشته‌ها اجازهٔ دخل و تصرف‌هایی را به خود داده‌است (جابه‌جا کردن فصل‌ها، تغییر زبان آلمانی و تصحیح نقطه‌گذاری). بنابراین متن اصلی آلمانی که چاپ نشد، تغییر داده شده‌است. نسخه‌های ویرایش شده توسط برود اغلب ویرایش نهایی (Definitive Edition) نام‌گذاری می‌شود.
پس از پایان جنگ جهانی دوم مالکوم پیسلی توانست بیشتر دست‌نوشته‌های کافکا را گردآوری کند و در سال ۱۹۶۱ در اختیار کتابخانه بادلین دانشگاه آکسفورد قرار دهد. متن محاکمه نیز بعدها در مزایده خریداری شد و در اختیار بایگانی ادبی آلمان قرار گرفت.
مالکوم پیسلی، گروهی را برای بازسازی رمان‌های آلمانی تشکیل داد و ناشر آلمانی اس فیشر فرلاگ آنها را دوباره چاپ کرد. خود پیسلی بر انتشار قصر و محاکمه (چاپ هر دو در ۱۹۸۲) و یکی از همکارانش بر انتشار آمریکا (چاپ ۱۹۸۳) نظارت کردند. این ویرایش‌ها، بیشتر، ویرایش منتقدان (Critical Edition) یا ویرایش فیشر نامیده می‌شوند. متن آلمانی این آثار و بسیاری از نوشته‌های دیگر کافکا را در وبگاه پروژهٔ کافکا بیابید.
به فارسی

بسیاری از آثار کافکا به زبان فارسی درآمده‌اند. از جمله آنها برگردان‌های صادق هدایت، امیرجلال‌الدین اعلم، حسن قائمیان و  فرزانه طاهری بر مسخ و گروه محکومان و گراکوس شکارچی و برگردان امیرجلال‌الدین اعلم از قصر و همچنین برگردان همه آثار کافکا توسط علی‌اصغر حداد در نشر ماهی هستند. همان‌طور که گفته شد، برگردان آثار کافکا بسیار دشوار و در بعضی موارد غیرممکن می‌نمایند؛ به همین خاطر، بسیاری از برگردان‌های فارسی آثار کافکا راضی نیستند.
نوشته‌ها > رمان‌ها

| عنوان | عنوان اصلی آلمانی | برگردان‌های مشهور فارسی | روی جلد چاپ اول |
| --- | --- | --- | --- |
| محاکمه | Der Process (۱۹۲۵) | امیرجلال‌الدین اعلم |  |
| قصر | Das Schloss (۱۹۲۶) | امیرجلال‌الدین اعلم |  |
| آمریکا با نام دیگر مردی که ناپدید شد | Amerika or Der Verschollene (۱۹۲۷) |  علی‌اصغر حداد |  |
نوشته‌ها > دیگر نوشته‌ها

| عنوان | مجموعهٔ داستان‌ها | برگرداننده(ها) |
| --- | --- | --- |
| گروه محکومان | - | حسن قائمیان |
| مسخ |  مسخ  گراکوس شکارچی  مهمان مردگان  شمشیر  در کنیسهٔ ما | صادق هدایت |
| مجموعهٔ داستان‌ها |  جلوی قانون  پیام امپراتور  وصف یک پیکار  ابراهیم  بهشت  ساخت معبد  آمدن مسیح  پلنگ‌ها در معبد  نگهبان کور  پزشک دهکده  پژوهش‌های یک سگ  نقاب برداشتن از چهرهٔ یک کلاهبردار  گردش ناگهانی  تصمیم‌ها  گشت و گذار در کوهسار  نگاهی پرت از پنجره  راه خانه  رهگذران  تأملاتی برای آقایان سوارکار  پنجره رو به خیابان  درخت‌ها  خواب  در جایگاه بالائی سیرک  نوشته‌ای کهن  حیوان دورگه  نشان شهر  مسئلهٔ قوانینمان  پزشک دهکده  کرکس  بازگشت به خانه  نخستین اندوه  ... | امیر جلال الدین اعلم، علی اصغر حداد |
| نامه به پدر | - | امیر جلال الدین اعلم، فرامرز بهزاد |
| جلوی قانون |  جلوی قانون  شغال و عرب | صادق هدایت |
| دفتر یادداشت‌های روزانه | - | بهرام مقدادی |
| مسخ | - | فرزانه طاهری |
کافکا در سال ۱۹۰۶
آرامگاه کافکا در گورستان ژیژکوف پراگ
مجسمهٔ برنزی کافکا در پراگ
ترجمهٔ صادق هدایت از مسخ
روتوسکپی

روتوسکپی (به انگلیسی: Rotoscopy) فرایندی است که در ساخت پویانمایی، به وسیله ترسیم تصاویر پشت سر هم استفاده می‌شود.
تاریخچه

روش روتوسکوپی برای نخستین‌بار در سال ۱۹۱۵ توسط مکس فلایشر در مجموعه تلویزیونی Out of the Inkwell با هدف دستیابی به یک جنبش واقع‌بینانه در یک زمان کوتاه تر مورد استفاده قرار گرفت. این روش بعدها برای شخصیت‌های واقعی و انسانی به ویژه هنگامی که حرکات بسیار پیچیده ای مانند صحنه‌های رقص نیاز بود مورد استفاده قرار گرفت.
از هنرمندان تأثیرگذار در این زمینه می‌توان از کب کلووی نام برد.
از آغاز دهه ۱۹۹۰ (میلادی) کشیدن دوباره تصویر، چه در برنامه های مبتنی بر پیکسل با دست و چه به صورت نیمه اتوماتیک از طریق بردار سازی (مانند دو فیلم مربوط به ریچارد لینکلاتر) با رایانه انجام شد. برخلاف ضبط حرکت، روتوسکوپی یک فرایند دو بعدی است. مشکلی که در فناوری پویانمایی وجود دارد این است که گرچه داده‌های زمینه‌ای به وضوح از مبدأ طبیعی برخوردار هستند اما پذیرش عاطفی حرکات ایجاد شده با روتوسکوپی از سطح مشخصی از جزئیات کاهش می‌یابد. این روش را می‌توان دره وهمی نیز نامید.
کاربرد

از روتوسکوپی برای تصحیح خطا استفاده نیز می‌شود.
علاوه بر این، هم‌اکنون از روتوسکوپی به طور گسترده در ترکیب جلوه‌های بصری نیز استفاده می‌شود. امروزه از آن به عنوان گزینه جایگزین برای فناوری کروما کی (صفحه نمایش معمولاً سبز یا آبی) استفاده می‌شود تا از تنظیم مجدد شرایط روشنایی در استودیو جلوگیری شود و فیلم‌برداری صحنه‌هایی مانند حرکت شدید دوربین آسان باشد.
روتوسکوپی همچنان در جلوه‌های بصری بیشتر فیلم‌های بلند استفاده می‌شود.
هیزل، داکوتای جنوبی

مکان
| Hazel, South Dakota | Hazel, South Dakota |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
Location in Hamlin County and the state of داکوتای جنوبی: Location in Hamlin County and the state of داکوتای جنوبی
مختصات: ۴۴°۴۵′۳۲″ شمالی ۹۷°۲۲′۵۱″ غربی﻿ / ﻿۴۴٫۷۵۸۸۹°شمالی ۹۷٫۳۸۰۸۳°غربی﻿ / 44.75889; -97.38083: مختصات: ۴۴°۴۵′۳۲″ شمالی ۹۷°۲۲′۵۱″ غربی﻿ / ﻿۴۴٫۷۵۸۸۹°شمالی ۹۷٫۳۸۰۸۳°غربی﻿ / 44.75889; -97.38083
State: داکوتای جنوبی
شهرستان: Hamlin
Founded: 1888
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۲۴ مایل مربع (۰٫۶۲ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۲۴ مایل مربع (۰٫۶۲ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۷۶۵ فوت (۵۳۸ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۹۱
 • برآورد (2011): ۹۲
 • تراکم: ۳۷۹٫۲/مایل مربع (۱۴۶٫۴/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 57242
کد منطقه: 605
FIPS code: 46-27940
GNIS feature ID: 1255492
هیزل(به انگلیسی: Hazel) شهری در ایالت داکوتای جنوبی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۹۱ نفر بوده‌است.
هیزل، کنتاکی

مکان
| Hazel, Kentucky | Hazel, Kentucky |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of Hazel, Kentucky: Location of Hazel, Kentucky
مختصات: ۳۶°۳۰′۱۷″ شمالی ۸۸°۱۹′۳۲″ غربی﻿ / ﻿۳۶٫۵۰۴۷۲°شمالی ۸۸٫۳۲۵۵۶°غربی﻿ / 36.50472; -88.32556: مختصات: ۳۶°۳۰′۱۷″ شمالی ۸۸°۱۹′۳۲″ غربی﻿ / ﻿۳۶٫۵۰۴۷۲°شمالی ۸۸٫۳۲۵۵۶°غربی﻿ / 36.50472; -88.32556
ایالت: کنتاکی
شهرستان: Calloway
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۴ مایل مربع (۱٫۰ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۴ مایل مربع (۱٫۰ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۵۶۴ فوت (۱۷۲ متر)
جمعیت (2000): جمعیت (2000)
 • کل: ۴۴۰
 • تراکم: ۱۱۶۰٫۳/مایل مربع (۴۴۸٫۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 42049
کد منطقه: 270
FIPS code: 21-35380
GNIS feature ID: 0493943
هیزل (به انگلیسی: Hazel) شهری در ایالت کنتاکی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۱۰ نفر بوده‌است.
کوه‌های آبی (جامائیکا)

| کوه‌های آبی | کوه‌های آبی |
| --- | --- |
نمایی از رشته کوه آبی به قصبه سنت مری: نمایی از رشته کوه آبی به قصبه سنت مری
fa (in English: Expected satiety): fa
مرتفع‌ترین نقطه: مرتفع‌ترین نقطه
قله: قله کوه آبی
ارتفاع: ۲٬۲۵۶ متر (۷٬۴۰۲ فوت)
مختصات: 8۱۸°۶′ شمالی ۷۶°۴۰′ غربی﻿ / ﻿۱۸٫۱۰۰°شمالی ۷۶٫۶۶۷°غربی﻿ / 18.100; -76.667
جغرافیا: جغرافیا
کشور: جامائیکا
 سایت میراث جهانی یونسکو:  سایت میراث جهانی یونسکو
نام رسمی: کوه‌های آبی و جان کرو
گونه: Mixed
معیار: iii, vi, x
تاریخ ثبت: 2015 (سی‌ونهمین نشست)
شماره ثبت: 1356
منطقه: آمریکا
 :  
 :  
کوه‌های آبی طولانی‌ترین رشته کوه جامائیکاست. قله کوه آبی، در ارتفاع ۲۲۵۶ متر (۷۴۰۲ فوت) بلندترین نقطه جزیره است. از این قله هر دو سواحل شمالی و جنوبی جزیره قابل مشاهده است. در یک روز صاف و آفتابی، نمای کلی جزیره کوبا، در فاصله ۲۱۰ کیلومتر (۱۳۰ مایل) نیز دیده می‌شود. این رشته کوه شامل چهار قصبه است: پورتلند، سنت توماس، سنت مری و سنت اندرو.
اسلام در جمهوری آذربایجان

| اسلام در جمهوری آذربایجان | اسلام در جمهوری آذربایجان |
| --- | --- |
  مسجدی در باکو:   مسجدی در باکو
اطلاعات کشور: اطلاعات کشور
نام کشور:  جمهوری آذربایجان
جمعیت: ۸٬۱۲۰٬۲۴۷
اسلام در کشور: اسلام در کشور
جمعیت مسلمانان: ۷٬۵۸۴٬۳۱۱ تا ۷٬۷۹۵٬۴۳۷
درصد مسلمانان: ۹۳٫۴٪[پیوند مرده] تا ۹۶٪
جمعیت سنیان: ۸٪
جمعیت شیعیان: ۹۲٪
پیشینه ورود اسلام به آذربایجان به قرن ۳ قمری (سده ۷ میلادی) باز می‌گردد. امروزه مسلمانان آذربایجان بیش از ۹۵ درصد از جمعیت این کشور را تشکیل می‌دهند
کشور جمهوری آذربایجان دومین کشور شیعه در جهان اسلام به شمار می رود.
پیشینه

| اسلام در جمهوری آذربایجان | اسلام در جمهوری آذربایجان | اسلام در جمهوری آذربایجان | اسلام در جمهوری آذربایجان | اسلام در جمهوری آذربایجان |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| اسلام | اسلام |  | درصد | درصد |
| اسلام شیعه | اسلام شیعه |   | ۹۲٪ | ۹۲٪ |
| اسلام سُنّی | اسلام سُنّی |   | ۸٪ | ۸٪ |
نفوذ اسلام در قفقاز با فتوح مسلمانان آغاز شد. در ۲۲ قمری (۶۴۳ میلادی) عبدالرحمان بن ربیعه به دربند رسید.
دین اسلام در سرزمین‌های غرب دریای خزر که مردم آن پیرو آئین زرتشت بودند، به ویژه در میان پیشه‌وران و بازرگانان به سرعت گسترش یافت، ولی مردم کوه‌نشین قفقاز در حفظ آئین‌های کهن مسیحی و زرتشتی خویش همچنان باقی بودند.
در روزگار خلافت علی بن ابی طالب، اشعث بن قیس ولایت ارمنستان و جمهوری آذربایجان داشت. به روزگار معاویه، ابتدا عبدالله بن حاتم بن نعمان بن عمرو باهلی و سپس برادرش عبدالعزیز ولایت ارمنستان و آذربایجان را داشتند.
گرچه بخش‌هایی از قفقاز شمالی یا نواحی و سرحدات شمالی قفقاز جنوبی پس از چندین دهه از ورود اسلام، به این دین مسلمان شدند ولی ساکنان اراضی کنونی جمهوری آذربایجان در برخورد با این رسالت جدید الهی چندان درنگ نکردند. این منطقه در طول تاریخ تحت حکومت دولت‌هایی چون امویان و عباسیان و پس از آن سلسله‌ها و حکومت‌های متعدد ایرانی بودند.
در دوره حاکمیت ۷۰ ساله کمونیست‌ها، الحاد و بی‌دینی در آذربایجان ترویج گردید و با فشارهای مختلف دین‌ستیزی، شرایط عمومی مسلمانان به سختی گرایید.
دوران معاصر

بعد از فروپاشی شوروی در جمهوری‌های مسلمان‌نشین آن، گرایش به اسلام رو به فزونی نهاد. از بین رفتن نظام مبتنی بر انکار خدا و دین، فرصتی برای مردم جمهوری آذربایجان پیش آورد تا با آزادی به برپایی مراسم و مناسبت‌های اسلامی در مساجد و منازل بپردازد.
با وجود اکثریت قابل توجه مسلمان این کشور، نوع نظام سیاسی حاکم بر جمهوری آذربایجان بر اساس اصول قانون اساسی بعد از استقلال این کشور، لائیک و غیر دینی ترسیم شده‌است.
آلیس وایدل

سیاستمداری آلمانی و رهبر حزب آلترناتیو برای آلمان
| Alice Weidel عضو مجلس فدرال آلمان | Alice Weidel عضو مجلس فدرال آلمان |
| --- | --- |
وایدل در سال ۲۰۲۵: وایدل در سال ۲۰۲۵
رهبر حزب آلترناتیو برای آلمان: رهبر حزب آلترناتیو برای آلمان
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۱۸ ژوئن ۲۰۲۲ همکار با تینو شروپالا: آغاز به کار  ۱۸ ژوئن ۲۰۲۲ همکار با تینو شروپالا
قائم‌مقام: استفان برندر   پیتر بوهرینگر   مارینا هاردر کوهنل
پس از: جورگ میوتن
رهبر اپوزیسیون: رهبر اپوزیسیون
دوره مسئولیت ۲۴ اکتبر ۲۰۱۷ – ۲۶‌ اکتبر ۲۰۲۱ همکار الکساندر گائولند: دوره مسئولیت ۲۴ اکتبر ۲۰۱۷ – ۲۶‌ اکتبر ۲۰۲۱ همکار الکساندر گائولند
صدراعظم: آنگلا مرکل
پس از: سارا واگن‌کنشت دیتمار بارچ
پیش از: رالف کینهاوس
رهبر حزب آلترناتیو برای آلمان در بوندستاگ: رهبر حزب آلترناتیو برای آلمان در بوندستاگ
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۲۶ سپتامبر ۲۰۱۷ همکار با تینو شروپالا: آغاز به کار  ۲۶ سپتامبر ۲۰۱۷ همکار با تینو شروپالا
Chief Whip: برند باومن
قائم‌مقام: پیتر فلزر لایف-اریک هولم زباستین مونتزه‌مایر بئاتریکس فون اشتروش
پس از: Position established
رهبر حزب آلترناتیو برای آلمان در ایالت بادن وورتمبرگ: رهبر حزب آلترناتیو برای آلمان در ایالت بادن وورتمبرگ
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۱۵ فوریه ۲۰۲۰: آغاز به کار  ۱۵ فوریه ۲۰۲۰
قائم‌مقام: مارتین هس مارک یونگن مارکوس فرومایر
پس از: برند گوگل دیرک اشپانیل
عضو بوندستاگ از ایالت بادن وورتمبرگ: عضو بوندستاگ از ایالت بادن وورتمبرگ
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۲۴ اکتبر ۲۰۱۷: آغاز به کار  ۲۴ اکتبر ۲۰۱۷
حوزه انتخاباتی: لیست حزب آلترناتیو برای آلمان
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: آلیس الیزابت وایدل ۶ فوریهٔ ۱۹۷۹ ‏(۴۶ سال) گوترسلو، آلمان غربی
حزب سیاسی: آلترناتیو برای آلمان
شریک زندگی: زاراه بوسارد
فرزندان: ۲
اقامتگاه: بیل، سوئیس برلین، آلمان
محل تحصیل: دانشگاه بایرویت
آلیس الیزابت وایدل (زاده ۶ فوریه ۱۹۷۹) سیاستمداری آلمانی است که از ژوئن ۲۰۲۲ رهبر حزب آلترناتیو برای آلمان (AFD) و‌ همچنین از اکتبر ۲۰۱۷ رهبر حزب آلترناتیو برای آلمان در بوندستاگ می‌باشد. او از انتخابات فدرال ۲۰۱۷ عضوی از بوندستاگ (MdB) است و در آن انتخابات به همراه الکساندر گائولند نامزد اصلی حزب خود بود. وی همچنین از نوامبر ۲۰۱۹ معاون سخنگوی حزب آلترناتیو برای آلمان در سطح فدرال و از فوریه ۲۰۲۰، رئیس انجمن حزبی در ایالت در بادن-وورتمبرگ بوده‌است.
زندگی شخصی و حرفه ای

وایدل در گوترسلوه متولد و در فرسمولد بزرگ شد و در همان‌جا در سال ۱۹۹۸ از دبیرستانی با گرایش مسیحی فارغ تحصیل شد. سپس در رشته اقتصاد و مدیریت بازرگانی در دانشگاه بایرویت تحصیل کرد و دوره تحصیل خود را در سال ۲۰۰۴ به عنوان یکی از بهترین فارغ تحصیلان سال به پایان رساند. وایدل پس از دریافت مدرک دانشگاهی در مقطع کارشناسی، از ژوئیه ۲۰۰۵ تا ژوئن ۲۰۰۶ به عنوان تحلیلگر مدیریت دارایی در فرانکفورت برای شرکت گلدمن ساکس مشغول به کار بود. در اواخر دهه اول ۲۰۰۰ در بانک چین کار کرد و شش سال را در چین سپری کرد. او به زبان ماندارین نیز صحبت می‌کند. متعاقباً، او تز دکترای خود را با پیتر اوبرندر، اقتصاددان بهداشت در دانشکده حقوق و اقتصاد در بایروت در مورد آینده سیستم بازنشستگی چین نوشت. در سال ۲۰۱۱، او دکترای خود را به با بهترین نمره به پایان رساند و مدرک پی‌اچ‌دی در توسعه بین‌المللی را به‌دست آورد. دکترای وی توسط بنیاد کنراد آدنائر پشتیبانی می‌شد.
از مارس ۲۰۱۱ تا مه ۲۰۱۳، او در شرکت آلیانتس گلوبال در فرانکفورت کار می‌کرد. در سالهای ۲۰۱۳ و ۲۰۱۴ در Heristo که شرکت تأمین کننده خوراک دام بود در باد روتنفلده کار کرد. از سال ۲۰۱۴، او به‌صورت آزاد به‌عنوان مشاور کسب و کار به فعالیت مشغول است. در سال ۲۰۱۵، او برای شرکت اینترنت راکت و فودورا کار کرد. ویدل عضوی از انجمن فردریش فون هایک است.
سیاست > آلترناتیو برای آلمان

وایدل در اکتبر ۲۰۱۳ به حزب آلترناتیو برای آلمان (AfD) پیوست. به گفته وایدل، او ابتدا به دلیل مخالفت با یورو سیستم پول اروپایی جذب این حزب شد. او در ژوئن ۲۰۱۵ به عنوان عضوی از کمیته اجرایی فدرال حزب انتخاب شد. و در آوریل ۲۰۱۷ از سمت حزب به‌عنوان نامزد اصلی حزب در انتخابات تعیین شد. او اولین زن همجنسگرا در آلمان است که به عنوان نامزد اصلی حزب خود به فعالیت مشغول است.
سیاست > مواضع سیاسی > دین

در اواخر سال ۲۰۱۷، وایدل کلیسای کاتولیک و کلیسای انجیلی آلمان را متهم به «ایفای همان نقش افتخار آمیز خود در رایش سوم» کرد و هر دوی این کلیساها را متهم کرد که ساختاری «کاملاً سیاسی» دارند و اظهار داشت که حزب آلترناتیو برای آلمان «تنها حزبی مسیحی است که هنوز در آلمان فعالیت دارد» چنین اظهاراتی توسط کنفرانس اسقف‌های آلمان و کلیسای انجیلی به عنوان «مهملات» و «از خط خارج شدن» تعبیر شد.
سیاست > مواضع سیاسی > مهاجرت

وایدل با سیاست‌های مهاجرتی آنگلا مرکل مخالف بود و اظهار داشت: «کشور ما با این سیاست‌های مهاجرتی نابود خواهد شد. دونالد ترامپ گفت مرکل دیوانه است و من کاملاً با او موافقم. این شکلی کاملاً بی‌معنی از سیاست است که در اینجا دنبال می‌شود.» او از دولت آلمان خواسته‌است تا در «مناطق ویژه اقتصادی» در خاورمیانه سرمایه‌گذاری کند تا افراد تحصیل کرده و ماهر را ترغیب کند که در کشورهای خود بمانند و از احتمال فرار مغزها جلوگیری کند. اما همچنین می‌گوید که از نظام مهاجرتی به سبک کانادا حمایت می‌کند که مهاجران ماهر را به در اولویت مهاجرت قرار می‌دهد.