stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
هری ترومن
پس از ریاست جمهوری

ترومن پس از خروج از کاخ سفید به همراه زن و مادرزنش به مزرعه‌ای در ایندیپندنس، میزوری نقل مکان کرد. ترومن تصمیم گرفته بود برای حفظ احترام مهم‌ترین جایگاه سیاسی آمریکا از دریافت حقوق یا هدیه از شرکت و سازمان‌های مالی خودداری کند. او که پس‌اندازی هم نداشت با مشکلات مالی بسیار دست‌به‌گریبان بود و به‌سختی روزگار می‌گذراند. تنها درآمد او ۱۱۲ دلار در ماه حقوق بازنشستگی ارتش بود. در سال‌های ۱۹۵۵ و ۱۹۵۶ ترومن دو جلد از خاطرات خود را به‌چاپ رساند که فروش موفقی داشت و از بار مشکلات مالی او کاست.
در سال ۱۹۵۷ کنگرهٔ آمریکا قانون رئیس‌جمهور سابق را تصویب کرد که به وزارت خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا اجازه می‌داد سالانه ۲۵٬۰۰۰ دلار به رؤسای جمهور سابق بپردازد. به احتمال زیاد وضع مالی ترومن در تصویب این قانون نقش داشته است.
گفته می‌شود هربرت هوور، دیگر رئیس‌جمهور بازنشسته آمریکا که در آن زمان زنده بود، با اینکه وضع مالی خوبی داشت برای جلوگیری از خجالت ترومن این حقوق را دریافت کرد.
مرگ

هری ترومن در ۲۶ دسامبر ۱۹۷۲ در سن ۸۸ سالگی درگذشت.
نگارخانه

ترومن و جان اف کندی
عکس کارت پستال هری اس. ترومن که در فرانسه در طول جنگ جهانی اول گرفته شده است.
ترومن در کنار هنری والاس و فرانکلین روزولت
ترومن در حال گفتگو با دوایت آیزنهاور در فرودگاه ملی رونالد ریگان واشینگتن، در حالی که رئیس‌جمهور برای سفر به ساحل غربی آماده می‌شود.
ترومن (وسط) به همراه استالین (چپ) و چرچیل (راست)
عکسی از سخنرانی محمدرضا پهلوی در فرودگاه ملی واشینگتن، در مراسم استقبال از او در ایالات متحده
ترومن در سال ۱۹۶۵میلادی
داسو/دورنیه آلفا جت

| Alpha Jet | Alpha Jet |
| --- | --- |
کاربری: هواگرد تهاجمی و آموزشی پیشرفته
کشور سازنده: آلمان/فرانسه
تولیدکننده: داسو اویاسیون/دورنیه فلوکتسویک‌ورکه
نخستین پرواز: ۲۶ اکتبر ۱۹۷۳
معرفی‌شده در: ۴ نوامبر ۱۹۷۳
وضعیت: در حال خدمت
کاربر اصلی: نیروی هوایی فرانسه نیروی هوایی نیجریه نیروی هوایی کامرون نیروی هوایی پادشاهی تایلند
ساخته‌شده: ۱۹۷۳-۱۹۹۱
تعداد ساخته‌شده: ۴۸۰
هزینه هر فروند: ۴/۵ میلیون دلار (۱۹۷۸)
آلفا جت (Alpha Jet) هواپیمای جت تمرینی/تهاجمی سبک ِ دوموتوره است که توسط شرکت‌های فرانسوی داسو و آلمانی دورنیه در دههٔ ۱۹۷۰ طراحی شده و تا سال ۱۹۹۱ حدود ۴۸۰ فروند از آن تولید شد.
طراحی و توسعه

در اوایل دهه ۱۹۶۰ نیروهای هوایی چندین کشور اروپایی به بررسی نیازهای خود در دهه‌های آینده پرداخته و یکی از نتایجی که بسیاری از آنها به آن رسیدند ساخت کلاس جدیدی از هواپیماها بود که هم به عنوان یک جت آموزشی برای آموزش‌های پیشرفته خلبانان جت‌های جنگنده کاربرد داشته باشد و هم در صورت لزوم بتوان از آن برای حملات سبک به اهداف زمینی بهره برد. نیروی هوایی فرانسه و بریتانیا پروژه مشترکی را برای ساخت چنین هواپیمایی آغاز کردند. آن‌ها معتقد بودند این هواپیما باید توانایی پرواز با سرعت مافوق صوت را داشته باشد و در دو نسخهٔ تمرینی و حمله سبک ساخته شود. محصول همکاری آن‌ها هواپیمایی به نام سپکت جگوار بود که هرچند عملکرد رضایتبخشی داشت اما به جای آن که یک جت تمرینی ساده و کوچک از آب دربیاید تبدیل به یک جنگنده تمام‌عیار با قابلیت حملات ضربتی اتمی در عمق خاک دشمن شده بود. واضح بود که جگوار پیچیده‌تر از آن است که بتواند نقش یک هواپیمای آموزشی را ایفا کند و در نتیجه قرار شد فقط تعداد کمی از مدل دوسرنشینهٔ تمرینی آن برای خلبانانی که قرار بود با این جنگنده پرواز کنند، ساخته شود.
به این ترتیب نیاز اصلی این دو کشور به یک جت تمرینی پیشرفته برطرف نشده باقی‌ماند و فرانسوی‌ها تصمیم گرفتند تا پروژه مشترکی را با آلمان غربی برای ساخت این هواپیما آغاز کنند. اولین پیش‌نمونهٔ جگوار در ۱۹۶۸ به پرواز درآمد و در همین سال آلمانی‌ها و فرانسوی‌ها بر روی مشخصات این جت تمرینی که قرار بود ساخته شود به توافق رسیدند. همزمان در آن سوی آب‌های دریای شمال شرکت انگلیسی هاوکر سایدلی هم پروژه‌ای را برای طراحی یک هواپیمای مشابه آغاز کرده بود. تجربیات قبلی نشان داده بود که طراحی مافوق صوت برای یک هواپیمای آموزشی انتخاب معقولی نیست و در نتیجه در هر دو پروژه ساخت یک هواپیمای زیر صوت مورد توافق قرار گرفت  .در ۱۹۶۹ آلمان و فرانسه اعلام کردند که هر یک به ۲۰۰ فروند از چنین هواپیمایی نیاز دارند که بایستی در خاک کشور خودشان تولید شود و در پی آن چندین طرح پیشنهادی از سوی شرکت‌های هوانوردی اروپایی به دو کشور ارائه شد.
از ابتدا قرار بود این هواپیما با دو موتور توربوفن SNECMA Turbomeca Larzac ساخته شود. طراحی دوموتوره به اصرار آلمانی‌ها انتخاب شده بود. آلمان‌ها خسارات بسیار سنگینی را با جنگنده‌های تک‌موتورهٔ آمریکایی اف-۱۰۴ استارفایتر متحمل شده بودند و حالا ایمنی هواپیما برای آن‌ها بسیار اهمیت داشت. در ۱۹۷۰ طرح مشترک دو شرکت ِ فرانسوی ِ داسو و برگه و شرکت ِ آلمانی دورنیه با نام تی‌آ۵۰۱ به عنوان برنده این مناقصه انتخاب شده و توسعه آن آغاز شد. قرار شد دو پیش‌نمونه در کارخانه‌های داسو (که در این حین شرکت برگه را هم خریداری کرده بود) و دو پیش‌نمونه در کارخانه‌های دورنیه ساخته شود. داسو اولین پیش‌نمونه خود را در ۲۶ اکتبر ۱۹۷۳ به پرواز درآورد و تا پایان سال ۱۹۷۴ همهٔ نمونه‌ها آماده شده بودند.
پروژه انگلیسی‌ها هم تقریباً همزمان با آلفا جت به نتیجه رسید و محصول آن هواپیمایی با نام هاوک بود. آلفا جت و هاوک شباهت ظاهری قابل توجه و قابلیت‌های مشابهی داشتند و دهه ۱۹۸۰ شاهد رقابت سنگین این دو هواپیما برای جلب نظر مشتریان خارجی بود. رقابتی که در نهایت با پیروزی هاوک به پایان رسید چرا که تولید آلفا جت از سال ۱۹۹۱ متوقف شد اما جت انگلیسی هنوز در خط تولید باقی‌مانده است.
آلفا جت در فرانسه

فرانسوی‌ها آلفاجت‌های خود را در وهلهٔ اول برای آموزش خلبانان می‌خواستند و نسخه فرانسوی این هواپیما با نام آلفا جت ئی شناخته می‌شود که ئی مخفف اکول (École) به معنی مدرسه است. اولین نمونه تولیدی فرانسوی‌ها در ۴ نوامبر ۱۹۷۷ به پرواز درآمد و تا سال ۱۹۸۵ در مجموع ۱۷۶ فروند از آن ساخته شد. آلفا جت با وجود عملکرد پروازی عالی خود یک ایراد مهم داشت که باعث شکایت فرماندهان واحد جنگی نیروی هوایی فرانسه شده بود. پرواز با آلفا جت بسیار ساده بود و این باعث می‌شد تا آموزش خلبانانی که قرار بود با هواپیماهایی سخت‌گیر و دشوار پرواز کنند، مدت زیادی طول بکشد.
آلفا جت در آلمان

آلمانی‌ها اما آلفا جت را بیشتر برای حملات ضربتی سبک می‌خواستند و ترجیح می‌دادند آموزش‌های اصلی خلبانانشان در خاک آمریکا با هواپیماهای تمرینی آمریکایی انجام شود. البته آلمانی‌ها از آلفا جت‌های مستقر در پرتغال خود برای تمرین‌های تسلیحاتی هم استفاده می‌کردند اما مأموریت اصلی آلفا جت در لوفت‌وافه اجرای حملات سبک به اهداف زمینی بود به همین دلیل نام آلفا جت آ که آ مخفف Appui Tactique به معنی حمله تاکتیکی است برای آن انتخاب شد. ۱۷۵ فروند آلفا جت تا سال ۱۹۸۳ به لوفت‌وافه تحویل شده و جایگزین فیات ژ۹۱آر/۳ شد. در نتیجه هر دو کشور تعداد کمتری از سفارش اولیه خود را خریداری کردند.
انواع

آلفا جت آ: نسخه حمله سبک که در اصل برای آلمان ساخته شد.
آلفا جت ئی: نسخه تمرینی که در اصل برای فرانسه و بلژیک ساخته شد.
آلفا جت ۲: مدلی از آلفا جت ئی که برای حمله به اهداف زمینی بهسازی شده و در مصر مونتاژ شد.
آلفا جت ام‌اس۲: مدل بهبودیافته با اویونیک جدید، موتور ارتقایافته، موشک‌های هوابه‌هوای گرمایاب ماژیک و کابین خلبان شیشه‌ای لانسیه.
آلفا جت ۳ لانسیه: مدل بهینه سازی‌شدهٔ تمرینی با قابلیت آموزش سیستم‌های حمله و ناوبری جنگنده‌های نسل پنجم.
کاربران

نیروی هوایی بلژیک: ۲۹ فروند
نیروی هوایی کامرون: ۲۷ فروند خریداری کرد که ۱۱ فروند آلفا جت ام‌اس۲ فعال است.
خدمات دفاع هوایی دیسکاوری: ۱۶ فروند از آلفا جت‌های دست‌دوم لوفت‌وافه را خریداری کرده‌است.
نیروی هوایی مصر: ۱۴ فروند ام‌اس۴ و ۴۰ فروند ام‌اس۱
نیروی هوایی فرانسه: ۹۹ فروند آلفا جت ئی فعال است.
نیروی هوایی مراکش: ۲۴ فروند آلفا جت ئی
نیروی هوایی نیجریه: ۲۴ فروند آلفا جت ئی
نیروی هوایی پرتغال: ۵۰ فروند آلفا جت آ دست‌دوم آلمانی
نیروی هوایی قطر: ۶ فروند آلفا جت ئی
نیروی هوایی تایلند: ۲۵ فروند آلفا جت آ دست‌دوم آلمانی
نیروی هوایی توگو: ۶ فروند آلفا جت ئی
شرکت تکنولوژی دفاعی کینتیک: ۶ فروند آلفا جت آ دست‌دوم آلمانی
کاربران > کاربران پیشین

نیروی هوایی آلمان
نیروی هوایی ساحل عاج: ۷ فروند آلفا جت ئی
مشخصات

مشخصات بر اساس آلفا جت آ لوفت‌وافه:
خدمه: ۲
طول: ۱۳.۲۳ متر
ارتفاع: ۴.۱۹ متر
مساحت بال: ۱۷.۵ متر مربع
فاصله دو سر بال: ۹.۱۱ متر
وزن خالی: ۳۵۱۵ کیلوگرم
وزن بارگیری معمول: ۵ هزار کیلو
حداکثر وزن برخاست: ۷۵۰۰ کیلوگرم
موتور: دو موتور توربوفن SNECMA Turbomeca Larzac هر یک به قدرت ۱۳.۲۴ کیلونیوتن (۲۹۷۶ پوند کشش)
حداکثر سرعت: ۱۰۰۰ کیلومتر بر ساعت در ارتفاع دریا، ۰.۸۵ ماخ در ارتفاع ۱۰ هزار متری
سرعت واماندگی: ۱۶۷ کیلومتر بر ساعت
شعاع جنگی: ۶۱۰ کیلومتر در حملات ارتفاع پایین در تمام مسیر با دو تانکر سوخت اضافی رهاشدنی
برد عبوری: ۲۹۴۰ کیلومتر
سقف پروازی: ۱۴۶۳۰ متر
سرعت صعود: ۵۷ متر بر ثانیه
مداومت پروازی: تا ۳.۵ ساعت
طول مسیر فرود: ۶۱۰ متر
طول مسیر برخاست: ۴۱۰ متر
مصرف سوخت: ۷۰۰ تا ۸۰۰ لیتر نفت سفید در ساعت
تیربار
یک توپ مسلسل رولور ۲۷ میلی‌متری موزر بی‌کی-۲۷ با ۱۲۰ گلوله (آلمانی)
یا
یک  توپ ۳۰ میلی‌متری (۱٫۱۸ اینچی) دِفا با ۱۵۰ گلوله (فرانسوی)
راکت
راکت: دو غلاف راکت ماترا هر یک با ۱۸ راکت ۶۸ میلی‌متری (فرانسوی)
یا
راکت: دو غلاف راکت CRV7 هر یک با ۱۹ راکت هیدرا ۷۰ (آلمانی)
موشک
دو موشک هوابه‌هوای گرمایاب ایم-۹ سایدوایندر
دو موشک هوابه‌هوای گرمایاب ماترا ماژیک
دو موشک هوابه‌سطح ای‌جی‌ام-۶۵ ماوریک
بمب
حداکثر ۲۵۰۰ کیلوگرم در پنج جایگاه خارجی از انواع مختلف بمب یا مخزن سوخت رهاشدنی برای پرواز طولانی‌تر
یک فروند آلفا جت ئی نیروی هوایی فرانسه
نمایش هوایی آلفا جت‌های فرانسوی در سال ۱۹۸۸
یک فروند آلفا جت آ که در شرکت خصوصی انگلیسی کینتیک فعال است
از چپ: میراژ اف-۱ قطری، میراژ اف-۱ فرانسوی، اف-۱۶ آمریکایی، اف-۱۸ کانادایی و آلفا جت قطری در عملیات آزادسازی کویت سال ۱۹۹۱
چهار فروند آلفا جت آ در نیروی هوایی پرتغال
آلفا جت آ شرکت انگلیسی کینتیک
طراحی آلفا جت از سه جهت مختلف
آدریانو (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۸۰)

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Adriano Padilha Nascimento
زادروز:  ۲۰ ژوئن ۱۹۸۰ ‏(۴۴ سال)
زادگاه:  الگریت، برزیل، برزیل
قد:  ۱٫۸۵ متر (۶ فوت ۱ اینچ)
پست:  مهاجم (فوتبال)
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  Atlético de Ibirama
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۹-۲۰۰۰ |  گرمیو |   |   |
| ۲۰۰۱ |  باشگاه فوتبال سان خوزه |   |   |
| ۲۰۰۲ |  Ituano |   |   |
| ۲۰۰۳ |  Gama |   |   |
| ۲۰۰۳ |  Avaí |   |   |
| ۲۰۰۴ |  América de Natal |   |   |
| ۲۰۰۵ |  Atlético de Ibirama |   |   |
| ۲۰۰۵ |  ← Figueirense (قرضی) |   |   |
| ۲۰۰۶-۲۰۰۷ |  FC Saturn |  ۶ |  (۰) |
| ۲۰۰۶-۲۰۰۷ |  ← Denizlispor (قرضی) |  ۲۸ |  (۷) |
| ۲۰۰۷-۲۰۰۹ |  بلدیه‌اسپور استانبول |  ۴۸ |  (۹) |
| ۲۰۰۹ |  Paraná |  ۱۹ |  (۱) |
| ۲۰۱۰ |  باشگاه فوتبال باکو |  ۷ |  (۱) |
| ۲۰۱۰ |  Metropolitano |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۰ |  Atlético Sorocaba |  ۳ |  (۱) |
| ۲۰۱۱-۲۰۱۲ |  Atlético de Ibirama |  ۱۸ |  (۸) |
| ۲۰۱۲ |  Caxias |  ۹ |  (۳) |
| ۲۰۱۳ |  Atlético de Ibirama |  ۱۰ |  (۱) |
| ۲۰۱۳ |  Marcílio Dias |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۱۴- |  Atlético de Ibirama |  ۱۱ |  (۴) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ 18 April 2014. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ 18 April 2014. 
آدریانو پادیلا ناسیمنتو (به پرتغالی: Adriano Padilha Nascimento) مهاجم اهل برزیل است که در شهر الگریت، برزیل و در تاریخ ۲۰ ژوئن ۱۹۸۰ به دنیا آمده‌است.
آدریانو پادیلا ناسیمنتو در تیم‌های فوتبال Figueirense سابقهٔ حضور دارد.
ارتودنسی (فیلم)

| ارتودنسی | ارتودنسی |
| --- | --- |
کارگردان: محمدرضا میقانی
نویسنده: محمدرضا میقانی
بازیگران: مریم حسینی  یاس فرخنده  آرزو عالی  مهدی صدر
کشور: ایران
زبان: فارسی 
ارتودنسی یک فیلم کوتاه ایرانی به نویسندگی و کارگردانی محمدرضا میقانی است که در سال ۱۴۰۰ منتشر شد.
فیلم کوتاه ارتودنسی نامزد نخل طلای بهترین فیلم کوتاه داستانی از هفتاد و چهارمین دوره جشنواره فیلم کن و همچنین نامزد بهترین فیلم داستانی از جشنواره فیلم ساندنس بود.[نیازمند منبع]
خلاصه داستان

آمتیس که به تازگی درمان ارتودنسی را شروع کرده و مجبور است یک فک بند روی صورتش داشته باشد  با دوستش سارا دست به کارهای عجیبی میزنند.
حضور های بین المللی

بخش مسابقه جشنواره کن ۲۰۲۱
بخش مسابقه جشنواره ساندنس ۲۰۲۲
نمایش در آکادمی جشنواره فیلم لوکارنو ۲۰۲۳
بخش مسابقه جشنواره فیلم شب های سیاه تالین
بخش مسابقه جشنواره فیلم درسدن آلمان
بخش مسابقه جشنواره فیلم لیدز انگلستان
بخش مسابقه جشنواره فیلم ریندنس
بخش مسابقه جشنواره فیلم اوپسالا سوئد
بخش مسابقه جشنواره فیلم هنگ کنگ
بخش مسابقه جشنواره فیلم سنت لوئیس آمریکا
بخش مسابقه جشنواره فیلم هالی شورت آمریکا
بخش مسابقه جشنواره رگنسبورک آلمان
نامزدی  و جوایز

تقدیر ویژه از بخش فیلم کوتاه جشنواره درسدن آلمان
نامزد بهترین فیلم کوتاه داستانی از بخش مسابقه جشنواره کن
نامزد بهترین فیلم کوتاه داستانی از جشنواره فیلم ساندنس
نامزد بهترین فیلم کوتاه داستانی از جشنواره فیلم هنگ کنگ
نامزد بهترین فیلم کوتاه داستانی از جشنواره فیلم اوپسالا سوئد
نامزد بهترین فیلم کوتاه داستانی از جشنواره فیلم کوتاه نهال
بویار

شکل و شمایل بویار‌های روسیه از سده ۱۶ تا ۱۷ میلادی
بویار (به بلغاری: боляр یا болярин، روسی: боярин، به رومانیایی: boier)، عالی‌ترین رتبه فئودالی اشرافی در بسیاری از سرزمین‌های اروپای شرقی ازجمله در نظام ارباب‌رعیتی بلغارستان، دوک‌نشین بزرگ مسکو، روس کی‌یف، والاچیا و نخبه‌سالاری مولدووا بود. بویارها بعد از پرنس‌ها، پرنس‌های بزرگ و تزارها، بالاترین مقام به‌شمار می‌رفتند و از سده دهم تا هفدهم میلادی حضور داشتند. این مقام به عنوان یک نام در روسیه، رومانی و فنلاند مانده‌است.
ریشه‌شناسی

واژه بویار همچنین به شکل بولیار هم شناخته می‌شود. دیگر شکل‌های آن در زبان‌های دیگر شامل: بلغاری: боляр یا болярин، روسی: боярин، اوکراینی: буй or боярин، رومانیایی: boier IPA: [boˈjer] (شنیدنپرونده:Ro-boier.ogg) و یونانی: βογιάρος. واژه «Boila» پیشین یا شکل قدیمی عنوان «Bolyar» (بویار به بلغاری) است. «Boila» عنوانی بود که توسط برخی از اشراف بلغار (بیشتر از فرمانداران منطقه و جنگجویان نجیب‌زاده) در امپراتوری نخست بلغارستان (۶۸۱–۱۰۱۸) استفاده می‌شد.  شکل جمع «Boila» یعنی «bolyare» (به معنای نجیب) در کتیبه‌های بلغاری ثبت شده است و در اسناد بیزانسی به زبان یونانی به صورت «boilades» یا «boliades» ترجمه شده است.
چندین نظریه مختلف درباره اشتقاق از این کلمه توسط محققان و زبان‌شناسان پیشنهاد شده است؛ ازجمله ریشه‌های احتمالی آن از ترکی قدیم مانند واژه‌های bai یا bay (به معنای نجیب و ثروتمند) به علاوه är در زبان‌های ترکی (به معنای مرد یا مردان)، به واژه پیشاسلاوی «boj» (به معنای جنگ و نبرد) یا رومانیایی «boi» (به معنای گاو نر یا گاو) تا رسیدن به واژه «Boier» (به معنای صاحب گاو).
بویارها در بلغارستان

همچنین ببینید: تاریخ بلغارستان
قدیمی‌ترین شکل اسلاوی بویار و بولیارین (بلغاری: болярин, pl. боляри) مربوط به قرن دهم میلادی و در بلغارستان است. همچنین «boila» به عنوان یک لقب قدیمی بلغاری نیز معروف است که نشان دهنده موقعیت اشرافی بالا در میان بلغارها بود. احتمالاً از «bol» به معنای بسیار و «yarin و yarki» به معنای «روشن یا روشن شده» ساخته شده است. در تأیید این فرضیه، قانون‌نامه سیاسی امپراتور بیزانس کنستانتین هفتم در قرن دهم است که در آن اشراف بلغاری بولیادس (boliades) نامیده می‌شوند. درحالی که منابع بلغاری قرن نهم آنها را بویلا (boila) می نامند.
یکی از اعضای اشراف در طول امپراتوری نخست بلغارستان «boila» نامیده می‌شد؛ سپس در دومین امپراتوری بلغارستان، عنوان مربوط به «bolyar» یا «bolyarin» تبدیل شد. «bolyar» و همچنین سلف آن «boila» عنوانی ارثی بود. بولیارهای بلغاری به دو دسته «veliki» (بزرگ) و «malki» (کوچک) تقسیم می شدند.
در حال حاضر در بلغارستان، کلمه «bolyari» به عنوان نام مستعار برای ساکنان ولیکو ترنوو که زمانی پایتخت دومین امپراتوری بلغارستان بود استفاده می‌شود.
بویارها در روسیه

همچنین ببینید: تاریخ روسیه
از سده‌های ۹ تا ۱۳ میلادی، بویارها از طریق حمایت نظامی خود از شاهزادگان روسیه، قدرت قابل توجهی داشتند. با این حال، قدرت و اعتبار بسیاری از آنها تقریباً به‌طور کامل به خدمات به دولت، سابقه خدمات خانوادگی و تا حدودی مالکیت زمین بستگی داشت. بویارهای روس کی‌یف از نظر ظاهری بسیار شبیه شوالیه‌ها بودند؛ اما پس از حمله مغول‌ها، پیوندهای فرهنگی آنان عمدتاً از بین رفت.
بویارها بالاترین مناصب ایالتی را اشغال کردند و از طریق شورایی (دومای روسیه)، به دوک بزرگ مشاوره می‌دادند. آنها کمک‌های زیادی از زمین دریافت کردند و به عنوان اعضای دومای بویار، قانونگذاران اصلی روس روس‌کیف بودند.
پس از تهاجم مغول در قرن سیزدهم، بویارها از بخش‌های غربی و جنوبی روس کی‌یف (بلاروس و اوکراین امروزی) به اشراف لیتوانیایی و لهستانی (szlachta) ملحق شدند. در سده‌های ۱۶ و ۱۷ میلادی، بسیاری از آن بویارهای روس که نتوانستند موقعیت یک نجیب‌زاده را به دست آورند، فعالانه در تشکیل ارتش قزاق شرکت کردند.
بویارها در ولیکی نووگورود و پسکوف نوعی جمهوری تشکیل دادند که در آن، قدرت شاهزادگان (knyaz) تا زمان فتح مسکو به شدت محدود بود.  بویارها نفوذ خود را در شاهزاده‌نشین روسی ولادیمیر، تِوِر و مسکو حفظ کردند. تنها پس از تمرکز قدرت در مسکو، قدرت آنها کاهش یافت.
بویارها در روسیه > روسیه تزاری

مقالهٔ اصلی: روسیه تزاری
در طول قرون ۱۴ و ۱۵ میلادی، بویارهای مسکووی نفوذ قابل توجهی داشتند که از دوره دوک‌نشین بزرگ مسکو ادامه یافت. با این حال، با شروع سلطنت ایوان سوم، بویارها شروع به از دست دادن این نفوذ به تزار‌های معتبر در مسکووی کردند. زیرا به دلیل سیاست‌های توسعه‌طلبانه ایوان سوم، تغییرات اداری به منظور کاهش بار حکومت مسکووی مورد نیاز بود. شاهزادگان کوچک رعایای وفادار خود را با نام می‌شناختند؛ اما پس از تثبیت سرزمین‌های تحت فرمان ایوان، وفاداری خانوادگی و دوستی با رعایای بویار، همان رعایا را به فهرست‌های اداری تبدیل کرد و چهره حاکمیت ولایی از بین رفت.
طبقه بویار، تا قرن شانزدهم، لزوماً نیازی به روس یا حتی ارتدوکس بودن نداشت؛ مورخان خاطرنشان می‌کنند که بسیاری از بویارها از مکان‌هایی مانند لیتوانی یا نوقایی‌ها آمده بودند و برخی حتی پس از سرنگونی مغول‌ها برای یک نسل مسلمان ماندند. دوک‌های بزرگ همچنین تعیین کردند که دهقانان نمی‌توانند زمین‌های پرنس‌ها را ترک کنند یا از مکانی به مکان دیگر بروند، که در اواسط دهه ۱۴۰۰ میلادی عملاً سیستم رعیت‌داری را ایجاد کرد. بویار نیز جوایز و هدایایی گرفتند. برخی از بویار‌ها به عنوان فرماندار به مناطق فرستاده می‌شدند و می‌توانستند از این طریق مردم محلی را تغذیه کنند. با این حال، در پایان قرن پانزدهم، مقام بویار کاهش یافته بود و «شایستگی» به جای «اصل و نسب» تعیین می‌کرد که چه کسی بویار شود.
آنچه در مورد بویارها جالب بود وظایف ضمنی‌شان بود. از آنجایی که بویارها بر اساس یک قانون اساسی پدید نیامده بودند، بسیاری از اختیارات و وظایف آنها ناشی از توافق‌نامه‌های امضا شده میان پرنس‌ها بود. قراردادهایی مانند قرارداد بین ایوان سوم و میخائیل بوریسوویچ در سال ۱۴۸۴ نشان می‌دهد که چگونه وفاداری آنها می‌باید کسب و تضمین می‌شد، نه اینکه به‌طور ضمنی و اجرا شوند. به جای اینکه پرنس بزرگ شخصاً بر زمین‌هایش نظارت کند، مجبور بود برای نظارت بر عملیات روزانه به فرماندهان و مشاوران نزدیک خود تکیه کند. به جای رأی عالی که بویارها قبلاً در نقش‌های مشاوره‌ای خود از آن برخوردار بودند، اکنون قدرت چانه‌زنی و کنش کمتری داشتند. آنها به پرنس بزرگ مشاوره می‌دادند و ایوان سوم در مورد رویدادهایی خاص مانند ازدواجش یا حمله به نووگورود تأییدیه آنها را دریافت کرد. این برای اطمینان از وفاداری بویارها و قدرت نظامی‌شان به تزار بود.
بویارها در روسیه > روسیه تزاری > در دوره ایوان مخوف

مقالهٔ اصلی: ایوان مخوف
زمانی که ایوان چهارم مشهور به «ایوان مخوف» تزار شد، تغییرات اساسی‌تری برای محدود‌کردن نفوذ بویارها اعمال شد. ایوان چهارم در سال ۱۵۳۳، در سن سه سالگی به شاهزاده بزرگ مسکو تبدیل شد، اما جناح‌های مختلف بویار برای کنترل سلطنت با یکدیگر رقابت کردند. هنگامی که ایوان در سال ۱۵۴۷ به قدرت رسید، قدرت سیاسی مستقل بسیار بیشتری از بویار‌ها منسوخ شد. استقلال و خودمختاری پیشین پرنس‌های مسکووی در زمان ایوان چهارم در پایان قرن شانزدهم لغو شد که آنها را به «پسران پرنس‌ها» یا فقط بویار‌های ساده در خدمت شاهزاده بزرگ تبدیل کرد. ایوان در سال ۱۵۶۵ مسکووی را به دو قسمت تقسیم کرد و در قسمت خصوصی، ترور آغاز شد. بویار‌ها کوشیدند با هم متحد شوند و مقاومت کنند؛ اما ایوان به جای اینکه طبق قانون اساسی نقش خود را در دولت تثبیت کند، بی‌رحمانه بویار‌های مخالف را با استفاده از پاکسازی‌های تروریستی «اپریچینا» سرکوب کرد. اعطای زمین به افرادی که خدمت نظامی می‌کردند نیز داده می‌شد و به زودی این نوع اعطای زمین در مقایسه با زمین‌های موروثی در میان بویارها رایج شد. ایوان چهارم قدرت خود را تثبیت کرد، قدرت سلطنتی را متمرکز کرد و تمام تلاش خود را برای مهار نفوذ پرنس‌ها به کار گرفت.
پس از مرگ ایوان چهارم، زمانی که پسرش فیودور یکم بدون وارث درگذشت، عصر مشکلات آغاز شد که به دودمان روریک پایان داد. بویار بوریس گودونوف تلاش کرد خود را «تزار» معرفی کند؛ اما چندین گروه بویار از به رسمیت شناختن او خودداری کردند. هرج و مرج پس از اینکه اولین مدعی دروغین تاج و تخت را به دست آورد، ادامه یافت و جنگ داخلی شروع شد. زمانی که رومانوف‌ها قدرت را در دست گرفتند، قرن هفدهم میلادی به دوره‌ای پر از اصلاحات اداری تبدیل شد؛ یک درجه حقوقی جامع معرفی شد و ادغام پسران در دیوان‌سالاری نخبگان شروع به شکل‌گیری کرد. در پایان «عصر مشکلات»، بویارها تقریباً تمام قدرت مستقل خود را از دست داده بودند. آنها به جای رفتن به مسکو برای کسب قدرت بیشتر، احساس شکست کردند و اینکه مجبورند برای حفظ یک روسیه متحد و قوی به مسکو بروند. به علاوه، بویارها سلطنت‌های مستقل خود را که زمانی اختیار تمام داشتند از دست دادند و در عوض، بر نواحی و مناطق تحت فرمان شاهزاده بزرگ آن زمان حکومت کردند. بویارها نیز با سیاست‌هایی مانند دوما نفوذ مشورتی خود را بر شاهزاده بزرگ از دست دادند و در در مقابل شاهزاده بزرگ دیگر احساس ناچاری به گوش دادن به خواسته‌های آنان نمی‌کرد. شخص تزار دیگر از از دست دادن حمایت نظامی خود نمی‌ترسید و اتحاد مسکو از اهمیت بالایی برخوردار شد.
بویارها در روسیه > روسیه تزاری > در دوره پتر کبیر

مقالهٔ اصلی: پتر کبیر
با پدیداری پتر کبیر، آخرین میخ بر تابوت قدرت مقام بویار کوبیده شد و جایگاه آنان دیگر هرگز پس از اصلاحات پتر بهبود نیافت. پیتر کبیر، که در سال ۱۶۶۷ به قدرت رسید، «وظیفه غربی‌کردن روسیه» را بر عهده گرفت تا آن را مدرن کند و را با دنیای مدرن پیش ببرد. پس از شورش سپاه استرلتسی در سال ۱۶۹۸، پتر به روسیه بازگشت و جایگاه مقامات دولتی و کسانی را که از نظر مالی توانایی مالی داشتند به اشکال مختلف متزلزل کرد؛ ازجمله برای اینکه مبادا بار دیگر یک تهدید محسوب بشوند. پیتر همچنین نظام قضایی را اصلاح و مجلس سنای روسیه را با اعضایی که توسط خودش منصوب می‌شدند ایجاد کرد که جایگزین شورای قدیمی بویارها که در گذشته فقط به تزار مشاوره می‌دادند شد. این اقداماتی که او انجام داد یکی از مواردی بود که قدرت و موقعیت کهن بویارها را از بین برد. پتر در حال بیرون راندن جناح‌های محافظه‌کار و مذهبی بویار از دادگاه‌ها بود و در عوض از مقامات خارجی و روسی برای پر کردن سیستم اداری دولتش استفاده می‌کرد.  چندین بوبار و همچنین اشراف علیه این اصلاحات لب به اعتراض گشودند؛ ازجمله تاربخ‌نگار روس میخائیل شچرباتوف، که اظهار کرد که «اصلاحاتی که پیتر انجام داد به نابودی سنت روسی کمک کرد و طبقه‌ای را ایجاد کرد که سعی کردند با چاپلوسی و شوخ طبعی پادشاه و بزرگان، جایگاه خود را بالا ببرند». با این همه، اصلاحات پتر ادامه یافت؛ زیرا تا این مرحله، تزار از قدرت بسیار زیادی برخوردار بود و سلطنت روسیه بیش از هر حاکمی پیش آن، به یک سلطنت مطلقه تبدیل شده بود.
بویارها در روسیه > گالیسیا

مقالهٔ اصلی: پادشاهی گالیسیا-وولینیا
اشراف گالیسیا در ابتدا بویار نامیده می‌شدند. با الحاق گالیسیا به پادشاهی لهستان در نتیجه جنگ‌های گالیسیا-ولهینیا، بویارهای محلی از سال ۱۴۳۰ میلادی در حقوق با اشراف لهستانی شلختا (به لهستانی: szlachta) برابر شدند.  تعداد زیادی از بویارها به سرزمین‌های دوک‌نشین بزرگ لیتوانی در وولینیا و پودولیا گریختند.
بویارها در صربستان

در صربستان قرون وسطی، مقام بویارها (به صربی: Боjари) به معنای «جنگجوی آزاد» (یا به‌طور کلی «یک مرد آزاد»)، نخستین رتبه پس از دهقانان یا رعیت‌های غیرآزاد و معادل درجه بارون بود. ریشه‌شناسی این اصطلاح از کلمه «نبرد» (به صربی: бој) گرفته شده است. بویارهای صربستان برخلاف دهقانان به معنای واقعی کلمه مردانی برای نبرد یا یک طبقه جنگجو بودند. آنها می‌توانستند صاحب زمین شوند، اما موظف به مراقبت از آن و جنگیدن برای پادشاه بودند. با حاکمیت امپراتوری عثمانی پس از سال ۱۴۵۰، عثمانی و اتریش-مجارستان خاک صربستان را مبادله کردند. امروزه، این یک اصطلاح باستانی است که نشان دهنده «اشرافیت» (به صربی: племство) است.
نقش بویارها در اقتصاد و جامعه

بویارها نه تنها نقش سیاسی و نظامی داشتند، بلکه در اقتصاد و جامعه نیز تأثیرگذار بودند. آنها به عنوان صاحبان زمین، نقش مهمی در تولید کشاورزی و تجارت ایفا می‌کردند. همچنین، بویارها در امور اجتماعی مانند ساخت کلیساها، مدارس و بیمارستان‌ها نیز مشارکت داشتند.
برای مثال، در روس کیف، بویارها با کنترل زمین‌های حاصلخیز، نقش کلیدی در تولید غلات و تجارت آن با بیزانس داشتند. آنها همچنین در ساخت کلیساها و صومعه‌ها مشارکت می‌کردند که مراکز فرهنگی و مذهبی مهمی در آن زمان بودند.
بویارها در مولداوی و والاچیا

علاوه بر بلغارستان و روسیه، بویارها در مولداوی و والاچیا نیز نقش مهمی داشتند. در این مناطق، بویارها طبقه حاکم را تشکیل می‌دادند و در امور سیاسی، اقتصادی و اجتماعی تأثیرگذار بودند. آنها همچنین در حفظ فرهنگ و هویت ملی این مناطق نقش داشتند.
در مولداوی و والاچیا، بویارها با داشتن زمین‌های وسیع، قدرت اقتصادی و سیاسی زیادی داشتند. آنها در امور دولتی و نظامی مشارکت می‌کردند و در حفظ فرهنگ و هویت رومانیایی نقش داشتند.
فرهنگ و هنر بویارها

بویارها نه تنها در سیاست و اقتصاد، بلکه در فرهنگ و هنر نیز نقش داشتند. آنها حامیان هنر و ادبیات بودند و در توسعه معماری، نقاشی و موسیقی نقش داشتند. لباس‌ها، جواهرات و سبک زندگی بویارها نیز نشان‌دهنده ثروت و قدرت آنها بود.
برای مثال، در روسیه، بویارها حامیان ساخت کلیساها با معماری باشکوه بودند. آنها همچنین در توسعه نقاشی شمایل و موسیقی کلیسایی نقش داشتند. لباس‌های فاخر و جواهرات گران‌قیمت بویارها نیز نشان‌دهنده ثروت و جایگاه اجتماعی آنها بود.
سقوط بویارها

علاوه بر اصلاحات پتر کبیر، عوامل دیگری نیز در سقوط بویارها نقش داشتند. تغییرات اقتصادی و اجتماعی، رشد قدرت سلطنت، و ظهور طبقات جدید، از جمله این عوامل بودند. این تغییرات باعث شد که بویارها به تدریج قدرت و نفوذ خود را از دست بدهند.
در روسیه، رشد قدرت سلطنت در قرون 16 و 17، و ظهور طبقات جدید مانند اشراف خدمتی، باعث کاهش قدرت بویارها شد. اصلاحات اقتصادی و اجتماعی پتر کبیر نیز ضربه نهایی را به آنها وارد کرد.
بویارها در مولداوی و والاسیا

نگاره یک بویار سواره روس در قرن هفدهم