stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
خاندان برمکی
سقوط

سقوط برمکیان با آن قدرت و ثروت قابل پیش‌بینی نبود. تمام مشاغل مهم دولتی در دست اطرافیان یحیی بود و همیشه بیست و پنج نفر از برمکیان مهم‌ترین مشاغل لشکری و کشوری را بعهده داشتند. شاهان دیگر کشورها برای آن‌ها هدایایی می‌فرستادند و احترامی که برای آن‌ها قایل بودند برای خلیفه معمول نمی‌داشتند و این امر موجب تحقیر هارون می‌گردید. قدرت و ثروت افسانه‌ای برمکیان خود مزید علتی بر نابودی و سقوط آنان شد چرا که قدرت و ثروت بی حد برمکیان رشک خلیفه و دیگر عناصر صاحب نفوذ و مخالفان و دشمنان آنان را برانگیخت و باعث شد دشمنان شان با بد گویی از ایشان و بدگمان کردن خلیفه نسبت به ایشان آنان را از عرصه قدرت کنار بزنند. مخالفان خاندان برمکیان اندک اندک در دربار خلیفه قدرت و نفوذی به دست آوردند، اشخاصی چون فضل بن ربیع، علی بن عیسی بن ماهان، زراره بن محمد، پسران قحطبه، جعفر بن عبدالله هاشمی و ابو ربیعه رقی و بسیاری دیگر که برخی کینه‌های دیرینه از برامکه بر دل داشتند و توانستند از نفوذ خود در بدگمان کردن خلیفه نسبت به آن‌ها استفاده کنند. از جمله آن‌ها را متهم به زندقه و حمایت از زنادقه می‌کردند.
همچنین هارون الرشید حمایت برمکیان از یحیی بن عبدالله علوی و پسرش موسی بن یحیی که در دیلم داعیه امامت داشتند را نوعی خیانت از جانب آن‌ها در حق خویش تلقی می‌کرد. همچنین جعفر را با پسر عبدالملک بن صالح که داعیه خلافت داشت، مرتبط می‌دانست. رقابت دیرینه عنصر اعراب و ایرانی نیز در سقوط ایشان بی تأثیر نبود. از طرف دیگر ماجرای جعفر و عباسه نیز مزید بر علت خشم هارون نسبت به برمکیان شد. در حقیقت بهانه اصلی سقوط ایشان ارتباط پنهانی جعفر با عباسه خواهر خلیفه و دیگری نارضایتی هارون از قدرت و نفوذ بی‌اندازه‌ای که خاندان برمکیان به دست آورده بودند. اقتدار برمکیان در واقع نمایش قدرت و نفوذ عنصر ایرانی در دستگاه خلافت عباسی بود و این چیزی نبود که اعراب و شخص خلیفه آن را برتابند.
هارون در ذی‌حجه ۱۸۶ هجری قمری همراه برمکیان مراسم حج را انجام داد و در محرم ۱۸۷ به دایرالعمر در انبار رسید. هارون در بازگشت از سفر حج در شب آخر محرم سال ۱۸۷ هجری جعفر را به کام مرگ فرستاد و مسرور خادم به دستور هارون سر از تن جعفر جدا کرد. همان شب خانه‌های برامکه و یاران و دست پروردگانشان را نیز محاصره و جز چندی، همه برامکه را دستگیر و اموالشان را مصادره کرد و بسیاری از آن‌ها را کشت و بسیاری دیگر را به طمع گنجینه‌های برامکه به زیر شکنجه گرفت. یحیی را در منزل خود و فضل را در دارالخلافه حبس کرد. هارون از میان برامکه، بعضی از فرزندان خردسال فضل و جعفر و محمد پسران یحیی، و محمد بن خالدبن برمک و فرزندان و وابستگانش را که در امور دولت، نقشی نداشتند را، آزاد کرد.
بعد از سقوط برامکه ضعف و فساد دولت عباسیان را دربر گرفت و هارون از این اقدام خود ابراز تأسف کرد. بعدها مأمون به بقایای برامکه توجه کرد لیکن آن‌ها دیگر حشمت و قدرت قبلی خود را بازنیافتند.
در قرون بعد ایل دنبلی که خانات حاکم در موصل و خوی و دیاربکر بودند مدعی انتساب یه برامکه داشته و بخشی از این خاندان در ایران نام خانوادگی برمکی را انتخاب نمودند.
در ادبیات

در شعر شاعران زمان عباسیان در مورد اعضای خاندان برمکی اشعاری گفته شده است. در بعضی از اشعار برمکیان را نامسلمان معرفی کرده‌اند و حتی یحیی برمکی را ساحر و کافر نامیدند. دلیل این اتهامات ساخت معبد نوبهار به دست نیاکان برمکیان می‌باشد:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| اوحش النوبهار من بعد جعفر و لقد کان بالبرامک یعمر |  | قل لیحیی این الکهانهٔ والسَحر و این النجوم عن قتل جعفر |
«نوبهار پس از جعفر بی کس و تنها شد؛ نوبهاری که به خواست برمکیان آباد شده‌بود. یحیی را بگو کهانت و جادویت کجا شد و ستارگان چرا خبر از قتل جعفر نداند؟»
صادق هدایت در داستانِ کوتاهی به نام «آخرین لبخند» از مجموعه داستان «سایه روشن» با نگاهی دراماتیک و نسبتاً جانبدارانه به تبار، سرگذشت و سرنوشت این خاندان می‌پردازد.
آرامگاه بهاءالله

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
مکان:  اسرائیل
معیار ثبت: فرهنگی: iii, vi
شمارهٔ ثبت: ۱۲۲۰
تاریخ ثبت: ۲۰۰۸ (جلسه ۳ام)
آرامگاه بهاءالله در اصطلاح بهاییان روضه مبارکه، محل دفن بهاءالله، بنیانگذار دیانت بهائی است.
روضه مبارکه متبرک‌ترین و مقدس‌ترین مکان برای بهائیان جهان است. این محل قبله بهائیان است و آن‌ها هنگام خواندن نماز، به این محل متوجه هستند و به این سمت نماز می‌خوانند.
تاریخچه

این محل در بهجی در شمال عکا قرار دارد.این آرامگاه در واقع یکی از اتاق‌های مجاور قصر بهجی است  که بهاءالله پس از آزادی از زندان عکا سال‌های پایانی عمر خویش را در آن سپری کرد. هنگام درگذشت، پسر او عبدالبها تصمیم گرفت او را در این محل دفن نمایند.
معماری

عبدالبها این محل را گلکاری کرد و سقف شیشه ای توسط غلامعلی نجار کاشی بر روی محوطه حیاط مانند آن نصب گردید. شوقی افندی به شخصه با طراحی و اجرا باغ و باغچه‌هایی الهام گرفته شده از فرشهای ایرانی در اطراف این مکان آن را به ظاهر امروزیش تبدیل نمود.
این محل در تاریخ ۸ ژوئیه ۲۰۰۸ میلادی به همراه مقام اعلی و ساختمان‌های اطراف آن و سایر اماکن زیارتی بهائی در اسرائیل، به عنوان میراث جهانی در فهرست یونسکو ثبت شد.
فورلی دل سانیو

مکان
| فورلی دل سانیو | فورلی دل سانیو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
فورلی دل سانیو: فورلی دل سانیو
Panorama of Forlì del Sannio: Panorama of Forlì del Sannio
ناحیه: مولیز
استان / شهرستان: استان ایسرنیا (IS)
دهستان: Vandra, Macchia, Convento Vecchio, Acqua dei Ranci, Lotto, Ricinuso
حکومت: حکومت
 • شهردار: Antonio Sozio
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۲٫۴ کیلومتر مربع (۱۲٫۵ مایل مربع)
ارتفاع: ۶۱۰ متر (۲۰۰۰ فوت)
جمعیت (۳۰ آوریل ۲۰۰۹): جمعیت (۳۰ آوریل ۲۰۰۹)
 • کل: ۷۴۷
 • تراکم: ۲۳/کیلومتر مربع (۶۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Forlivesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 86084
پیش‌شماره تلفن: 0865
فورلی دل سانیو (به ایتالیایی: Forlì del Sannio) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ایسرنیا واقع شده‌است.
خصوصیات

فورلی دل سانیو ۳۲٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۷۴۷ نفر جمعیت دارد و ۶۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده

شهر Rives خواهرخواندهٔ فورلی دل سانیو هست.
سیاوش شمس

| سیاوش شمس | سیاوش شمس |
| --- | --- |
سیاوش شمس در تلویزیون من‌وتو: سیاوش شمس در تلویزیون من‌وتو
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: سیاوش شمس قهفرخی
نام(های) دیگر: سیاوش صحنه
زاده: ۶ بهمن ۱۳۴۱ ‏(۶۲ سال) فرخشهر، ایران
ژانر:  پاپ  آراندبی 
پیشه: خواننده، ترانه‌سرا، آهنگساز، تهیه‌کننده موسیقی
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۵–اکنون
ناشر(ان):  کلتکس رکوردز  آونگ موزیک  ورد میوزیک 
بنیانگذار: شرکت موسیقی «ورد میوزیک رکوردز»
آلبوم پرآوازه: همسایه‌ها
وبگاه: www.siavash.com
سیاوش شمس قهفرخی (زاده ۶ بهمن ۱۳۴۱) با نام هنری سیاوش صحنه ترانه‌سرا، خواننده، آهنگساز و تهیه‌کننده موسیقی ایرانی-آمریکایی است. وی هم‌اکنون ساکن سن دیگو - کالیفرنیا است.
زندگی

سیاوش با نام اصلی سیاوش شمس قهفرخی در ۶ بهمن سال ۱۳۴۱، در شهر فرخ شهر دنیا آمد. پدرش، پهلوان ابراهیم شمس قهفرخی، از اهالی فرخ شهر در چهارمحال و بختیاری و از اولین باستانی‌کاران این شهر هستند. او تا سن پنج سالگی در محله کوی دهقان رامهرمز زندگی کرد و بعد از آن به همراه خانواده‌اش به تهران رفت و تحصیلات ابتدایی را در آنجا گذراند. سیاوش پس از پایان تحصیلاتِ ابتدایی و در سن ۱۳ سالگی به همراه برادر بزرگترش سیامک، به ایالت کالیفرنیا در آمریکا رفته و در سن دیگو ساکن شدند. سیاوش دوران راهنمایی را در آمریکا گذراند و پس از پایان دبیرستان وارد دانشگاه کالیفرنیا شده و در رشته موسیقی و کامپیوتر به تحصیل پرداخت. وی در سال ۲۰۰۳ با کارولین کولی (به انگلیسی: Caroline Cooley) که مدیر برنامه‌هایش بود و حدود بیست سال با هم دوست بودند، ازدواج کرد. آنها دو پسر به نام‌های نوآ یوهان شمس (به انگلیسی: Noah johan Shams) و راکو سایرس شمس (به انگلیسی: Rocco Cyrus Shams) را به ترتیب در سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ به فرزندخواندگی پذیرفتند و در حال حاضر در شهر لس‌آنجلس اقامت دارند.
فعالیت‌ها و آثار

سیاوش در سال ۱۹۸۵ با نخستین آلبومش به نام «همسایه‌ها» کاری از فرخ آهی و با همکاری دوست دوران مدرسه علیرضا امیرقاسمی به دنیای گستردهٔ موسیقی پا گذاشت. فروش بالای ۵۰۰٬۰۰۰ کپی با توجه به جمعیت ایرانیان خارج از ایران در آن زمان، یک موفقیت مثال‌زدنی بود و به عنوان پرفروش‌ترین آلبوم ایرانیان مهاجر شناخته شد. (البته خود او معتقد است که آلبوم دومش؛ «صحنه»، پرفروش‌تر بوده‌است) اشعار این آلبوم از لیلا کسری (هدیه) بود. از آهنگ‌های معروف این آلبوم می‌توان به «دختر ایرونی» و «نگو کیه» اشاره کرد.
سیاوش پس از هشت سال در سال ۱۹۹۳ آلبوم «صحنه» را روانهٔ بازار کرد و تحولی نو در موسیقی ایرانی ایجاد کرد. بیشتر شعرها و آهنگ‌های این آلبوم کار خود او بود و بعد از آن بود که به عنوان یک آهنگ‌ساز نیز مطرح شد. سیاوش از این آلبوم به بعد به «سیاوش صحنه» معروف شد و هنوز هم برخی او را به این نام می‌شناسند. از آهنگ‌های مشهور این آلبوم می‌توان به «صحنه»، «چیکه چیکه» و «یواش یواش» اشاره کرد.
در سال ۱۹۹۵ سیاوش آلبوم «پدر» را ارائه کرد. در آهنگ «تو» از این آلبوم صدای ضرب ایرانی با موسیقی تکنو همراه شد. از آهنگ‌های مشهور این آلبوم می‌توان به «پدر»، «تو» و آهنگ به یاد ماندنی «دختر چوپون» اشاره کرد. در آهنگ «تو» ضرب ایرانی و موسیقی تکنو با هم ترکیب شده‌است.
وی پس از آن در سال ۱۹۹۶ آلبومی تحت عنوان «دیدار» معرفی کرد که با استقبال زیادی نیز روبه‌رو شد. از آهنگ‌های معروف این آلبوم می‌توان به «مریم» و «قصر یخی» اشاره کرد.
سیاوش در سال ۱۹۹۷ آلبوم «فریاد» را روانهٔ بازار کرد. او با این آلبوم ارتباط عاطفی نزدیکتری داشت چون سرودن ترانه‌ها و تهیه آلبوم را خود بر عهده داشت. آلبوم فریاد، سیاوش را در سطح جهانی مطرح کرد و به صدر جداول یورو دنس و پاپ لاتین برد. آلبوم فریاد با فروش ۳۵ هزار کپی در سه ماه نخست، رکورد کل بازار و فروشگاه‌ها را شکست. در این آلبوم ترانه «برو دیگه دوست ندارم» با شعری زنده و ریتمی تند بسیار محبوب شد. پس از آن سیاوش آهنگ «Historia de Amour" از همین آلبوم را که به زبان اسپانیایی بود در ایستگاه رادیویی مکزیک اجرا کرد و آهنگ «Grace» که به زبان انگلیسی بود به همین اندازه موفق بود.
در سال ۲۰۰۱ میلادی آلبوم «صدا» وارد بازار شد. این اولین آلبومی بود که توسط یک شرکت خارجی پخش می‌شد. این آلبوم دارای آهنگ‌های اسپانیایی، انگلیسی، یونانی و فارسی بود. از آهنگ‌های معروف این آلبوم هم به «هدیهٔ ایرون» و «تاج طلا» می‌توان اشاره کرد.
در ۲۵ آوریل سال ۲۰۰۹ آلبومی دیگر از سیاوش، به نام «هفت» وارد بازار شد. از آهنگ‌های مطرح این آلبوم که با استقبال بیشتری روبرو شد، می‌توان به «دیدار» و «بی تو» اشاره کرد.
سیاوش با سبک، ظاهر، رقص و نحوه خواندن ویژه‌ای که داشته بر تمام نسل هنرمندان پاپ و آراندبی تأثیر گذاشته‌است. سیاوش با کمک مدیر برنامه‌های خود، کارولین، رادمهر، شرکت موسیقی ورلد میوزیک رکوردز (به انگلیسی: The world music records) را ایجاد کرد و آلبوم‌های صدا و هفت را از طریق این شرکت به بازار عرضه کرد. او در سال ۲۰۰۳ استودیویی را در لس‌آنجلس خریداری کرد و هم‌اکنون یکی از تهیه‌کننده‌کنندگان موسیقی در لس‌آنجلس است.
سیاوش با کمک و پشتیبانی رادمهر رادیکس چندین و چند تراک تهیه و روانه بازار کرد آهنگ گل من با آهنگساز ی خود سیاوش و تنظیم رادمهر و تهیه کنندگی رادمهر
دروغ آهنگساز خود سیاوش و تنظیم رادمهر و تهیه کنندگی رادمهر
خوشحالم دلبر ناز محتاج گریه آرومم می کنه دوستم داشته باش اقیانوس عاشقی دیگر همکاری‌های مشترک و قطعات منتشر شده در زمان همکاری این دو هنرمند هستش . یکی ز جدیدترین آثار او آهنگ "صدسال" است که با همکاری حامد حنیفی منتشر شده است .
آلبوم‌شناسی

مقالهٔ اصلی: ترانه‌شناسی سیاوش شمس
آلبوم‌شناسی > آلبوم‌های استودیویی

| نام آلبوم | سال انتشار | شرکت پخش‌کننده |
| --- | --- | --- |
|  همسایه‌ها  |  ۱۹۸۵  |  کلتکس رکوردز (Caltex records) |
|  صحنه  |  ۱۹۹۳  |  کلتکس رکوردز (Caltex records) |
|  پدر  |  ۱۹۹۵  |  کلتکس رکوردز (Caltex records) |
|  دیدار  |  ۱۹۹۶  |  کلتکس رکوردز (Caltex records) |
|  فریاد  |  ۱۹۹۷  |  آونگ (Avang) |
|  صدا  |  ۲۰۰۱  |  ورلد میوزیک رکوردز (The world music records) |
|  هفت |  ۲۰۰۹  |  ورلد میوزیک رکوردز (The world music records) |
تک‌آهنگ‌ها

| نام ترانه | ترانه‌سرا | آهنگساز | تنظیم | سال انتشار |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| گل من |  | سیاوش | رادمهر | ۲۰۱۰ |
| دروغ | سیاوش شمس | سیاوش شمس | رادمهر | ۲۰۱۱ |
| محتاج | سیاوش شمس | سیاوش شمس | آرش آزاد | ۲۰۱۲ |
| نمی‌دونم |  |  |  | ۲۰۱۲ |
| دلبر ناز | مهدیه عرب | سیاوش شمس | آرش آزاد | ۲۰۱۲ |
| یک دو سه | مهدیه عرب | سیاوش شمس |  | ۲۰۱۲ |
| نفس | سیاوش شمس | سیاوش شمس | هاتف مهربان و سیاوش شمس و شاهین طاها | ۲۰۱۲ |
| حس من | افشین سیاه پوش و دامون دهقانی | دامون دهقانی | دامون دهقانی | ۲۰۱۳ |
| خوشحالم | افشین خواجه نژاد | افشین خواجه نژاد | افشین خواجه نژاد | ۲۰۱۳ |
| هفت‌سین عشق | سیاوش شمس | سیاوش شمس | شاهین طاها و آرش نوادی | ۲۰۱۴ |
| حسادت | زهرا صانعی | وحید پویان | آرش آزاد | ۲۰۱۴ |
| به خاطر تو بود | افشین خواجه نژاد | افشین خواجه نژاد | آرش فلاحی و علیرضا مختاری | ۲۰۱۵ |
| درگیرم | مهدی صالحی | اورین سبطی | میلاد غیناقی | ۲۰۱۶ |
| لعنتی | ترانه مکرم |  |  | ۲۰۱۶ |
| دوسِت دارم |  |  |  | ۲۰۱۶ |
| چیکه چیکه (ریمیکس) |  |  |  | ۲۰۱۷ |
| اقیانوس | پویا حسین خانی | مهدی نوروزی | شهراد امیدوار | ۲۰۱۸ |
| قهرمانان | سیاوش شمس | سیاوش شمس | آرش آزاد | ۲۰۱۸ |
| عزیزدل | نویدقیاسی | سیاوش شمس | سیاوش شمس | ۲۰۱۹ |
| صد سال | سارا بالو | حامد حنیفی و سیاوش شمس | حامد حنیفی | ۲۰۲۴ |
برشا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ایتالیا
| برشا Brèsa Brescia | برشا Brèsa Brescia |
| --- | --- |
شهر: شهر
نمایی از شهر برشا: نمایی از شهر برشا
برشا: برشا
مختصات: ۴۵°۳۲′ شمالی ۱۰°۱۴′ شرقی﻿ / ﻿۴۵٫۵۳۳°شمالی ۱۰٫۲۳۳°شرقی﻿ / 45.533; 10.233: مختصات: ۴۵°۳۲′ شمالی ۱۰°۱۴′ شرقی﻿ / ﻿۴۵٫۵۳۳°شمالی ۱۰٫۲۳۳°شرقی﻿ / 45.533; 10.233
ناحیه: لمباردی
استان: برشا
حکومت: حکومت
 • شهردار: آدریانو پارلی
مساحت: مساحت
 • کل: ۹۰٫۷ کیلومتر مربع (۳۵٫۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۸۹ متر (۱۶۰۴ فوت)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۱۹۷٬۲۵۰
 • تراکم: ۲۲۰۰/کیلومتر مربع (۵۶۰۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Bresciani
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۱+ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۲+ (CEST)
کد پستی: ۲۵۱۰۰
کد منطقه: ۰۳۰
وبگاه: www.comune.brescia.it
برشا (به ایتالیایی: Brescia) یکی از شهرهای استان برشا واقع در ناحیه لمباردی در کشور ایتالیا می‌باشد.
جغرافیا

این شهر با جمعتی حدود ۱۹۰،۰۰۰ نفر در دامنه کوه‌های آلپ واقع شده و بعد از میلان دومین شهر در ناحیه لمباردی محسوب می‌شود.
تاریخچه

برشا مرکز استان برشا می‌باشد و در این منطقه آثار باستانی مهمی مربوط به قبل و بعد از دوران حکومت روم و همچنین قرون وسطی قرار دارد.
اقتصاد و توریسم

برشا از لحاظ صنعتی و تمرکز در صنعت خودرو و مهندسی ابزار و ماشین آلات به عنوان سومین منطقه مهم در ایتالیا به شمار می‌رود و همچنین به دلیل وجود دریاچه گاردا و لسو و کوه‌های آلپ به مکانی توریستی تبدیل شده‌است .
کارخانه اسلحه‌سازی برتا در نزدیکی این شهر قرار دارد.
مترو

متروی برشا در سال ۲۰۱۳ تأسیس شده و هم‌اکنون دارای ۱ خط و ۱۷ ایستگاه می‌باشد.
بابونه علیا

village در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| بابونه علیا | بابونه علیا |
| --- | --- |
village: village
بابونه علیا: بابونه علیا
مختصات: ۳۶°۵۸′۰۳″ شمالی ۴۷°۰۲′۴۸″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۹۶۷۵۰°شمالی ۴۷٫۰۴۶۶۷°شرقی﻿ / 36.96750; 47.04667: مختصات: ۳۶°۵۸′۰۳″ شمالی ۴۷°۰۲′۴۸″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۹۶۷۵۰°شمالی ۴۷٫۰۴۶۶۷°شرقی﻿ / 36.96750; 47.04667
استان‌های ایران: استان آذربایجان شرقی
شهرستان‌های ایران: شهرستان چاراویماق
بخش (تقسیمات کشوری): بخش شادیان
تقسیمات کشوری در ایران: دهستان چاراویماق جنوب شرقی
جمعیت (2006): جمعیت (2006)
 • کل: ۴۴
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
بابونه علیا یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان چاراویماق جنوب شرقی بخش شادیان شهرستان چاراویماق واقع شده‌است.این روستا ۴۴ نفر جمعیت دارد.
ارخالق

آرخالق (به ترکی آذربایجانی: arxalıq) قسمتی از لباس‌های سنتی مردان و زنان ایرانی است. این لباس متعلق به مردمان ترک می‌باشد، که طی سالیان متمادی سلطه ترکها بر خاورمیانه این لباس در میان اقوام رواج پیدا کرد. آرخالق در زبان ترکی به معنای پشت انداز می‌باشد. آرخالق جز اساسی لباس ترک‌های قشقایی می‌باشد که شامل دو دستهٔ مردانه و زنانه استفاده می شود. قشقایی‌ها از ترکهای شاخه آغوز جنوب غربی می‌باشند که در زاگرس مرکزی و جنوبی ساکن هستند که این لباس را هنگام جنگ بر تن می‌کردند.
ارتش پادشاهی بوتان

ارتش پادشاهی بوتان(به انگلیسی :Royal Bhutan Army ) برای حفظ تمامیت ارضی کشور و  دفاع در برابر تهدیدات امنیتی است.  جیگمی خسار نامگیال وانگچوک پادشاه بوتان ،فرمانده کل قوا ارتش پادشاهی بوتان است. فرمانده کل ارتش  سپهبد باتو تشرینگ است.
| ارتش پادشاهی بوتان | ارتش پادشاهی بوتان |
| --- | --- |
نیروی دفاعی: نیروی دفاعی
پرچم ارتش پادشاهی بوتان: پرچم ارتش پادشاهی بوتان
بنیان‌گذاری: ۱۹۵۸؛ ۶۷ سال پیش (۱۹۵۸-خطا: زمان نامعتبر}})
شاخه‌ها:  گارد سلطنتی بوتان
ستاد: لونگتنفو, تیمفو
وبگاه: rba.bt
رهبری: رهبری
فرمانده کل قوا: جیگمی خسار نامگیال وانگچوک
فرمانده کل ارتش: باتو تشرینگ 
نیروی انسانی: نیروی انسانی
سن سربازی: ۱۸
خدمت سربازی: داوطلبانه
نیروی فعال: ۸,۰۰۰ (تقریبا)
جستارهای وابسته: جستارهای وابسته
تاریخ: تاریخ نظامی بوتان
رتبه: درجات نظامی بوتان
ارتش پادشاهی بوتان شامل گارد سلطنتی بوتان ، شاخه ای نخبه از نیروهای مسلح است که مسئول امنیت پادشاه، خانواده سلطنتی و سایر مقامات است.
ادموند کندی

| ادموند کندی | ادموند کندی |
| --- | --- |
ترسیمی از ادموند کندی که ابتدا توسط تی.ال. میچل منتشر شد (۱۸۳۸): ترسیمی از ادموند کندی که ابتدا توسط تی.ال. میچل منتشر شد (۱۸۳۸)
زادهٔ: ۵ سپتامبر ۱۸۱۸ گرنزی، جزایر مانش
درگذشت: دسامبر ۱۸۴۸ کیپ یورک، کوئینزلند، استرالیا
علت مرگ: بر اثر نیزه
آرامگاه: تقریباً ۱۱°۰۰′ جنوبی ۱۴۲°۳۸′ شرقی﻿ / ﻿۱۱٫۰۰۰°جنوبی ۱۴۲٫۶۳۳°شرقی﻿ / -11.000; 142.633
ملیت: بریتانیایی
محل تحصیل: کالج الیزابت، گوئرنسی
پیشه(ها): کاوشگر، کارمند نقشه‌بردار
کارفرما(ها): اداره نقشه‌برداری کل ایالت نیو ساوت ولز
شناخته‌شده برای: کاوش
والدین: سرهنگ توماس کندی و مری آن
ادموند بسلی کورت کِنِدی جی.پی. (Edmund Besley Court Kennedy J. P.) (زادهٔ ۵ سپتامبر ۱۸۱۸ – درگذشتهٔ دسامبر ۱۸۴۸)، کاوشگر میانه قرن نوزدهم میلادی در استرالیا بود. او معاون نقشه‌بردار نیو ساوت ولز بود و با سر توماس میچل کار می‌کرد. کِنِدی مناطق داخلی کوئینزلند و مناطق شمالی نیو ساوت ولز، از جمله رود تامسون، رود بارکو، کوپر کریک و شبه‌جزیره کیپ یورک را اکتشاف نمود. او پس از اینکه مورد اصابت نیزه بومیان جزیره استرالیا در شمال دور کوئینزلند دز نزدیکی کیپ یورک قرار گرفت، در دسامبر ۱۸۴۸ درگذشت.
اوایل زندگی

کِنِدی در ۵ دسامبر ۱۸۱۸ در گرنزی در جزایر مانش زاده شد، او فرزند سرهنگ توماس کِنِدی (ارتش بریتانیا) و ماری آن (اسمیت) کِنِدی بود. او ششمین فرزند از ۹ فرزند خانواده بود که شامل پنج پسر و چهار دختر می‌شد.
کِنِدی در الیزابت، کالج گرنزی آموزش دید و از ایام جوانی به نقشه‌برداری علاقه نشان داد. در ۱۸۳۷ میلادی به ریو دو ژانیرو رفته و در ۱۸۳۸ میلادی، پس از اینکه محل کار وی بسته شد، دوباره به انگلستان بازگشت. یک افسر نیروی دریایی بریتانیا، کاپیتان چارلز جیمز تایرس که دوست خانوادگی آنها بود، پیشنهاد نمود که اگر کِنِدی شایستگی لازم را کسب کند، او می‌تواند شغلی برای کِنِدی در استرالیا تنظیم نماید. کِنِدی در ۱۸۳۹ میلادی در کلاس‌های نقشه‌برداری کینگز کالج لندن شرکت نموده و تصدیق‌نامه‌ای از استاد خود دریافت کرد.
کِنِدی در نوامبر ۱۸۳۹ توسط یک کرجی، گلوب، عازم سیدنی شده و در مارس ۱۸۴۰ به آنجا رسید. یکی دیگر از دوستان خانوادگی آنها کاپیتان پیری که معاون سِر توماس میچل بود، کِنِدی را پس از اینکه امتحان را با موفقیت سپری نمود، به عنوان دستیار نقشه‌بردار در اداره نقشه‌برداری نیو ساوت ویلز گماشت. در ماه اوت، به کِنِدی مأموریت داده شد تا برای انجام وظایف نقشه‌برداری در یک سفر زمینی به ملبورن و از آنجا به خلیج پورتلند، به تایرس ملحق شود.
هنگامی که در آنجا بود، او با مهاجری ایرلندی به‌نام مارگاریت مورفی آشنا شده و از وی یک دختر داشت، هرچند آنها باهم ازدواج نکردند. دختر آنها الیزا به عمر پنج سالگی درگذشت. در جریان این مدت، کِنِدی مهارت‌های حرفه‌ای خود را توسعه داد، اما اختلاف او با یک قاضی محلی، جیمز بلیر موجب شد تا او در ماه مه ۱۸۴۳ دوباره به سیدنی فراخوانده شود. با این وجود، کاری که او در خلیج پورتلند انجام داده بود، مورد تحسین قرار گرفته و نظر مثبت میچل را به خود جلب نمود، چیزی که باعث شد تا میچل پس از مدت کوتاهی او را برای سفر اکتشافی بعدی انتخاب نماید.
نخستین سفر اکتشافی

در ۱۸۴۵ میلادی، لندن این صلاحیت را به میچل داد تا سفری اکتشافی را از سیدنی تا خلیج کارپنتاریا و پورت اسینگتون راه‌اندازی نماید. او یقین داشت که رود بزرگی از جهت شمال‌غربی به این خلیج جاری است و او نخستین کسی خواهد بود که این رود را کشف می‌کند. او در نخست نقشه‌بردار تاونسیند را به عنوان دومین فرمانده این سفر اکتشافی انتخاب کرد، اما مدت کوتاهی پیش از آغاز سفر، او تصمیم خود را تغییر داده و ادموند کِنِدی را به‌جای وی گماشت. در ۵ نوامبر، کِنِدی در دیوان عالی به عنوان دادور مصالحه سوگند یاد کرد و سفر اکتشافی در میانه نوامبر سیدنی را ترک نمود. گروه با گاری از طریق پاراماتا و بثرست به‌سوی یک نقطه ملاقات مشخص در بوری حرکت کرد. کِنِدی در نامه‌ای برای پدرش نوشت که این گروه متشکل از ۳۰ مرد، تدارکات برای ۱۲ ماه و «۸ گاری چهار چرخ، ۳ گاری ساده، ۱۰۲ گاو اخته، ۲۵۵ گوسفند [و] ۱۷ اسب بود». بزرگی این سفر اکتشافی قرار بود برای میزان پیشرفت آن تعیین‌کننده باشد.
میچل در امتداد رود بوگان، شرق رود مک‌کوایر، شمال رود ناران و در امتداد رود بالونی به سمت شمال حرکت کرد. میچل در نزدیکی شهر امروزی سنت جرج، کوئینزلند یک مسیر کوهستانی طبیعی پیدا کرد و آنرا پل سنت جرج نام‌گذاری نمود. برای اینکه حیوانات استراحت نمایند، او کِنِدی را در پایگاه انبار برای سه هفته رها نمود، کِنِدی باید پس از سه هفته به آهستگی به راه خود ادامه می‌داد، در حالیکه میچل با یک گروه کوچک اکتشاف به‌سوی شمال را آغاز کرد. میچل به دنبال کردن رود بلونی ادامه داده و مسیری زیادی را تا شمال‌شرق پیمود و از آنجا به سمت غرب تغییر جهت داد تا اینکه به رود مارانوآ رسید، جاییکه کِنِدی و گروه اصلی در ۱ ژوئن ۱۸۴۶ با آنها همراه شد. میچل درک کرد که تجهیزات آنها باعث کُند شدن پیشروی آنها می‌شد، از اینرو تصمیم گرفت تا دوباره کِنِدی را در نزدیکی شهر امروزی میچل دوباره تنها بگذارد. او برای چهار و نیم ماه مشغول از گروه اصلی دور بود.
میچل در نخست رود مارانوآ را تا سرچشمه آن دنبال کرد و وارد منطقه‌ای شد که پر از تپه بود و باعث سردرگمی میچل شد. حداقل چهار رودخانه، نوگوآ، بلیاندو، نایو و نیویلی پیگری شده و جهت حرکت آنها تشخیص گردید، اما هیچ‌کدام به‌سوی شمال‌غرب جاری نبودند و زمان زیادی صرف دانستن آن شد. او بار دیگر گروه را تنها گذاشته و تنها با یک راهنمای بومی و دو مرد دیگر، راهی شمال‌غرب شد. در نهایت او رود بزرگی را کشف کرد که ظاهراً به سمت خلیج جاری بود و او این رود را به افتخار فرمانروای بریتانیا، رود ویکتوریا گذاشت. تدارکات میچل در حال پایان یافتن بود و او مجبور شد تا بازگشت نماید. دو تیم کوچکتر باهم همراه شده و در ۱۹ اکتبر به انبار کِنِدی برگشتند. از آنجا سفر اکتشافی دوباره برگشت به‌سوی سیدنی را آغاز نموده و در ۲۰ ژانویه ۱۸۴۷ به این شهر رسیدند.
دومین سفر اکتشافی

میچل از ویژگی‌های رهبری کِنِدی که او با مدیریت پایگاه‌های انبار در ۱۸۴۶ از خود نشان داد و از مهارت‌های فنی او در نقشه‌برداری اکتشاف، تحت تأثیر قرار گرفت. چون هنوز هم سؤال رود بزرگ شمال‌غربی بدون پاسخ باقی مانده بود، میچل بار دیگر در فوریه ۱۸۴۷ تأیید یک سفر اکتشافی جدید به خلیج کارپنتاریا را کسب کرد و هدفی که او اظهار کرده بود تشخیص مسیر رود ویکتوریا روی نقشه بود. این بار او کِنِدی را مسئول گروه هشت نفری گماشت، گروهی که در ۲۱ مارس ۱۸۴۷ ویندسور، نیو ساوت ولز را ترک کرد.
دستورهای وی این بود تا سفر اکتشافی از طریق سنت جورج بریج (۱۴ می) به مارانوآ (۸ ژوئن)، جاییکه قبلاً انبار وی قرار داشت، سفر نموده و مسیر رود ویکتوریا را مشخص نماید. کِنِدی مدت زمانی را مشغول تعیین مسیر رود ویکتوریای میچل در جدیدترین نقشه مستعمره بود و در این جریان او به این حقیقت پی برد که مسیر کلی ویکتوریا به‌سوی خمیدگی در کوپر کریک که در ۱۸۴۵ میلادی توسط چارلز استورت نام‌گذاری شده بود، تغییر جهت می‌داد. این سفر اکتشافی حرکت به‌سوی شمال را تا منطقه‌ای که برای کِنِدی قلمروی جدیدی بود ادامه داده و تا میانه ماه اوت، آنها در مجاورت مکانی بودند که میچل مجبور به بازگشت شده بود. کِنِدی تصمیم گرفت تا گاری‌ها و تدارکات را از مردمان بومی جزیره استرالیا پنهان نماید، از اینرو او پس از حفر خندقی بزرگ و دفن کردن تدارکات در آن، با اسب‌های بارکش به سفر خود ادامه داد.
رود شروع به چرخش به سمت جنوب‌غرب نموده و آنها را از خلیج دور کرد. او که به پویش ادامه می‌داد دریافت که یک رود فرعی قابل‌ملاحظه از سمت شمال به رود ویکتوریا همراه می‌شود و او آنرا به افتخار ویر مستعمرات آقای ادوارد دیاس تامسون، رود تامسون نام‌گذاری کرد.
برای مطالعه بیشتر

"THE LATE MR. KENNEDY'S EXPEDITION". The Moreton Bay Courier. Vol. III, no. 146. Queensland, Australia. 31 March 1849. p. 4 – via National Library of Australia.
Pike, Glenville (1 October 1949). "Tree Marks A Tragedy And Solves A Mystery". The Sydney Morning Herald. No. 34, 876. New South Wales, Australia. p. 7 – via National Library of Australia.
"Map showing location of Kennedy's death". Queensland Government. 1939.
| داده‌های کتابخانه‌ای  | داده‌های کتابخانه‌ای  |
| --- | --- |
عمومی:  ISNI 1  ویاف 1  ورلدکت (از طریق ویاف) 
کتابخانه‌های ملی:  فرانسه (داده‌ها)  ایالات متحده آمریکا  هلند 
واژه‌نامه‌های زندگی‌نامه‌ای:  استرالیا 
سایر:  کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی  شبکه‌های اجتماعی و محتوای بایگانی شونده  تروو (استرالیا) 1
حوزه انتخابیه نی‌ریز، استهبان و بختگان

|  نی‌ریز، استهبان و بختگان |  نی‌ریز، استهبان و بختگان |
| --- | --- |
حوزهٔ انتخاباتی   مربوط به مجلس شورای اسلامی: حوزهٔ انتخاباتی   مربوط به مجلس شورای اسلامی
موقعیت حوزه در استان فارس: موقعیت حوزه در استان فارس
شهرستان(ها): نی‌ریز، استهبان و بختگان
استان: فارس
جمعیت: ۲۲۰,۰۰۰
رأی‌مندان: ۱۴۰,۰۰۰
مقرهای کلان: نی‌ریز (مرکز)
حوزهٔ کنونی: حوزهٔ کنونی
کرسی‌ها: ۱ از ۲۹۰ 
نماینده(گان): فرهاد طهماسبی
بخش‌ها: مرکزی نی‌ریز، مرکزی استهبان،  مرکزی بختگان، مشکان، قطرویه، رونیز و حنا
جناح: اصولگرایان
حوزهٔ انتخاباتی نی‌ریز، استهبان و بختگان یکی از حوزه از حوزه‌های استان فارس برای انتخابات مجلس شورای اسلامی است. این حوزه به مرکزیت نی‌ریز، ۱ نماینده دارد.
مجلس شورای اسلامی > نماینده دوره اول (۷ خرداد ۱۳۵۹ - ۶ خرداد ۱۳۶۳)

سید جعفر حجت کشفی
مجلس شورای اسلامی > نماینده دوره دوم (۷ خرداد ۱۳۶۳ - ۶ خرداد ۱۳۶۷)

سید فخرالدین فال اسیری
مجلس شورای اسلامی > نماینده دوره سوم (۷ خرداد ۱۳۶۷ - ۶ خرداد ۱۳۷۱)

علی اکبر همتایی
مجلس شورای اسلامی > نماینده دوره چهارم (۷ خرداد ۱۳۷۱ - ۶ خرداد ۱۳۷۵)

خلیل دادور
مجلس شورای اسلامی > نماینده دوره پنجم (۷ خرداد ۱۳۷۵ - ۶ خرداد ۱۳۷۹)

محمد سقایی