stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
علیرضا خمسه
زندگی

خمسه در تهران به دنیا آمد. وی فارغ‌التحصیل رشته روان‌شناسی از دانشگاه شهید بهشتی است. خمسه در سال ۱۳۵۷ به فرانسه رفت و یک سال و نیم در مدرسه ون سن، آتلیه اگوستوبوال و آتلیه سیته یونیورسیته پاریس، دوره‌های مربوط به پانتومیم، حرکات بدنی و بازیگری را فراگرفت. در سال ۱۳۵۹ به ایران بازگشت و در سال ۱۳۶۰ برای اولین بار مقابل دوربین سینما رفت و در فیلم مرگ یزدگرد بازی کرد. ☃☃ نوع خطوط چهره خمسه و تسلط او بر حرکات صورت (میمیک) و نرمی‌ای که در حرکات بدنش وجود دارد و توانایی بسیار بالا در خلق صحنه‌های طنز و کمیک، از همان ابتدای ورود او به حیطه بازیگری، توجه کارگردان‌های کمدی‌ساز را به خود جلب کرد و بعد از فیلم جدی مرگ یزدگرد برنامه‌سازان تلویزیون سراغ او رفتند و در برنامه‌هایی مانند نوروزنامه، هوشی و موشی، بورزید و بخندید، حواستو جمع کن و نگاه سوم به اجرای قطعات نمایشی طنز پرداخت.
در سال ۱۳۶۷، خمسه در فیلم روز باشکوه ساخته کیانوش عیاری در کنار علی نصیریان، ایرج طهماسب و گوهر خیراندیش بازی کرد. هرچند این فیلم از سوی تماشاگران با اقبال خوبی روبه‌رو شد، اما بازی در مجموعه تلویزیونی هوشیار و بیدار که سال ۱۳۶۷ از تلویزیون پخش شد، خمسه را بین مخاطبان کوچک و بزرگ به شهرت رساند. در همان سال که کیومرث پوراحمد فیلم خوب لنگرگاه را ساخت، خمسه در نقشی متفاوت در آن ظاهر شد. او در این فیلم، نقش حمزه را بازی می‌کرد که در مسافرخانه‌ای در شهر بندرعباس کار می‌کرد و پناهگاه دو نوجوانی شده بود که از تهران گریخته و به بندرعباس رفته بودند.
در سال ۱۳۶۹ به بازی در فیلم آپارتمان شماره ۱۳ به کارگردانی یدالله صمدی در کنار جمشید اسماعیل‌خانی پرداخت. در این فیلم، خمسه صاحب آپارتمانی در تهران بود که برای فروش آن از کرمان به تهران آمد. او با بیان خوب لهجه کرمانی و بازی روان خود توانست جایزه بهترین بازی را از جشنواره بین‌المللی فیلم پیونگ‌یانگ کره شمالی در سال ۱۹۹۲ ازآن خود کند. این فیلم در جشنواره نامزد ۷ سیمرغ بود و برنده ۲ سیمرغ نیز شد.
در سال ۱۳۷۲ ابوالحسن داوودی فیلم من زمین را دوست دارم را ساخت. در این فیلم، خمسه نقش مردی فضایی را با گریمی متفاوت بازی کرد. بازی خوب خمسه و تروکاژهای تصویری این فیلم من زمین را دوست دارم را با اقبال خوبی از سوی تماشاگران روبه‌رو کرد. در همین سال حسن هدایت فیلم چشم شیطان را با ژانری حادثه‌ای و متفاوت از دیگر کارهای خمسه، مقابل دوربین برد و نقش اول آن را به خمسه داد. در این فیلم، بازی پرتنش و فعال، او را کاندیدای بهترین بازیگر نقش اول مرد در سال ۱۳۷۲ و دوازدهمین جشنواره فیلم فجر کرد. چشم شیطان از این دوره جشنواره نامزد دریافت ۵ سیمرغ و برنده ۳ سیمرغ شد. در همان سال، خمسه مجموعه بشین، پاشو، بخند را برای گروه کودک و نوجوان شبکه دو کارگردانی کرد و در سال ۱۳۷۸ در مجموعه تلویزیونی می‌گی نه؟ نگاه کن! حضور یافت.
در سال ۱۳۸۷، خمسه در فیلم بیست به ایفای نقش پرداخت و به‌خاطر بازی در این فیلم موفق به دریافت جایزه سیمرغ بلورین بهترین بازیگر مرد مکمل از بیست و هفتمین دوره جشنواره فیلم فجر شد.
آثار > سینما

| سال | عنوان | سمت | کارگردان |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۴۰۲ | شهر گربه‌ها۲ | بازیگر | سیدجواد هاشمی |
| ۱۳۹۹ | شهر گربه‌ها | بازیگر | سیدجواد هاشمی |
| ۱۳۹۸ | ملاقات با جادوگر | بازیگر | جمشید بهرامیان |
| ۱۳۹۳ | جنجال در عروسی | بازیگر | رضا خطیبی |
| ۱۳۹۳ | وروجک‌ها | بازیگر | فرزاد اژدری |
| ۱۳۹۲ | نیکان و بچه غول | بازیگر | رحمان رضایی |
| ۱۳۹۱ | از تهران تا بهشت | بازیگر | ابوالفضل صفاری |
| ۱۳۹۱ | عملیات مهد کودک | بازیگر | فرزاد اژدری |
| ۱۳۹۰ | سلام بر فرشتگان | بازیگر | فرزاد اژدری |
| ۱۳۸۹ | نخودی | بازیگر | جلال فاطمی |
| ۱۳۸۹ | دختر شاه پریون | بازیگر | کامران قدکچیان |
| ۱۳۸۹ | قبرستان غیرانتفاعی | بازیگر | محسن دامادی |
| ۱۳۸۸ | خواب‌های دنباله‌دار | بازیگر | پوران درخشنده |
| ۱۳۸۸ | شکلات داغ | بازیگر | حامد کلاهداری |
| ۱۳۸۸ | عروسک | بازیگر | ابراهیم وحیدزاده |
| ۱۳۸۷ | بیست | بازیگر | عبدالرضا کاهانی |
| ۱۳۸۷ | میزاک | بازیگر | حسینعلی لیالستانی |
| ۱۳۸۵ | قاعده بازی | بازیگر | احمدرضا معتمدی |
| ۱۳۷۹ | یکی بود یکی نبود | بازیگر | ایرج طهماسب |
| ۱۳۷۶ | کلید ازدواج | بازیگر | داوود موثقی |
| ۱۳۷۵ | مینا و غنچه | بازیگر | محمد حسین پور، جهان خادم المله |
| ۱۳۷۵ | معجزه خنده | نویسنده | یدالله صمدی |
| ۱۳۷۴ | پاک‌باخته | بازیگر | غلامحسین لطفی |
| ۱۳۷۴ | ماه پیشونی | بازیگر، بازیگردان، دوبلور | علی اکبر کوهکی، جواد ارشاد |
| ۱۳۷۳ | بوی خوش زندگی | بازیگر، نویسنده | ابوالحسن داوودی |
| ۱۳۷۳ | مهریه بی‌بی | بازیگر | اصغر هاشمی |
| ۱۳۷۲ | چشم شیطان | بازیگر | حسن هدایت |
| ۱۳۷۲ | من زمین را دوست دارم | بازیگر | ابوالحسن داوودی |
| ۱۳۷۱ | چهارشنبه عزیز | بازیگر | حمید تمجیدی |
| ۱۳۷۱ | مأموریت آقای شادی | بازیگر، بازنویس فیلمنامه | محمدرضا زهتابی |
| ۱۳۷۱ | دلاوران کوچه دلگشا | بازیگر | حسن هدایت |
| ۱۳۷۰ | جیب‌برها به بهشت نمی‌روند | بازیگر، بازنویس فیلمنامه | ابوالحسن داوودی |
| ۱۳۷۰ | دو نفر و نصفی | بازیگر | یدالله صمدی |
| ۱۳۶۹ | آپارتمان شماره ۱۳ | بازیگر، نویسنده | یدالله صمدی |
| ۱۳۶۸ | شکار خاموش | بازیگر | کیومرث پوراحمد |
| ۱۳۶۸ | زیر بام‌های شهر | بازیگر | اصغر هاشمی |
| ۱۳۶۷ | لنگرگاه | بازیگر | کیومرث پوراحمد |
| ۱۳۶۷ | روز باشکوه | بازیگر | کیانوش عیاری |
| ۱۳۶۶ | شاید وقتی دیگر | بازیگر | بهرام بیضایی |
| ۱۳۶۰ | مرگ یزدگرد | بازیگر | بهرام بیضایی |
:
آثار > تئاتر

| سال | عنوان | سمت | کارگردان | نویسنده |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۵۹ | داستانی نه تازه | بازیگر | داریوش فرهنگ |  |
| ۱۳۵۹ | دیوار چین | بازیگر | داریوش فرهنگ |  |
| ۱۳۶۰ | همشهری | بازیگر | مهدی هاشمی |  |
| ۱۳۶۱ | دایره گچی قفقازی | بازیگر | داریوش فرهنگ |  |
| ۱۳۶۲ | علاءالدین و چراغ جادو | کارگردان، نویسنده | علیرضا خمسه | علیرضا خمسه |
| ۱۳۶۹ | آتش افروزان | بازیگر | علی نصیریان | ماکس فردریش |
| ۱۳۷۰ | انتخاب مبصر | بازیگر، کارگردان، نویسنده | علیرضا خمسه | علیرضا خمسه |
| ۱۳۷۱ | پرنده سبز | بازیگر | محمود عزیزی |  |
| ۱۳۷۸ | صلح و محیط زیست | کارگردان، نویسنده | علیرضا خمسه | علیرضا خمسه |
| ۱۳۸۰ | عشق آباد | بازیگر | حسن میرباقری |  |
| ۱۳۸۱ | سرنخ (تئاتر خیابانی) | کارگردان | علیرضا خمسه | حمید امجد |
| ۱۳۸۵ | مرد نیک | بازیگر | امیر دژاکام | هادی حوری |
| ۱۳۹۲ | عرق خورشید، اشک ماه | بازیگر | آتیلا پسیانی | محمد چرمشیر |
| ۱۳۹۸ | بگو مگو (اجرا در آمریکا) | بازیگر و کارگردان | علیرضا خمسه | اوژن یونسکو |
آثار > مجری

مسابقه ثانیه‌ها ۱۳۹۴
مسابقه هفت خوان ۱۳۶۳
آثار > مستند

یک روز با علیرضا خمسه و دخترش ۱۳۹۳
عضویت در هیئت‌های داوری

| نام جشنواره | مکان | سال |
| --- | --- | --- |
| عضو هیئت داوران بخش بین‌الملل بیست و پنجمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودک و نوجوان | اصفهان | ۱۳۹۰ |
| عضو هیئت داوران سومین جشنواره فیلم‌های ایرانی | تورنتو (کانادا) | سپتامبر و اکتبر ۲۰۱۱ |
| عضو هیئت داوران سومین جشنواره بین‌المللی پانتومیم | بوشهر |  |
| عضو هیئت داوران تئاتر تک نفره | بنیاد آفرینش‌های هنری نیاوران | ۱۳۸۹ |
| عضو هیئت داوران بخش جنبی جشنواره بین‌المللی فیلم فجر |  | ۱۳۸۶ و ۱۳۸۷ |
| عضو هیئت داوران جشنواره سینمای جوان | بجنورد | ۱۳۸۷ |
| عضو هیئت داوران جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان | اصفهان | ۱۳۸۷ |
| عضو هیئت داوران دو دوره جشنواره نمایشنامه خوانی | فرهنگسرای نیاوران | ۱۳۸۵ و ۱۳۸۶ |
| عضو هیئت داوران هفتمین جشنواره سراسری تئاتر تجربه | دانشگاه تهران | ۱۳۸۳ |
| عضو هیئت داوران نخستین جشنواره بین‌المللی طنز | تهران | ۱۳۸۲ |
| عضو هیئت داوران دومین جشنواره بین‌المللی نمایش‌های طنز | اصفهان | ۱۳۸۲ |
| عضو هیئت داوران هفتمین و هشتمین جشن سینمای ایران | تهران | ۱۳۸۲ و ۱۳۸۳ |
| عضو هیئت داوران دومین جشنواره سینمای کمدی | شهرکرد | ۱۳۷۹ |
| عضو هیئت داوران تئاترهای استانی | کل کشور | سال‌های مختلف |
| عضو هیئت داوران اولین و دومین جشنواره بین‌المللی پانتومیم | تهران | ۱۳۷۹ و ۱۳۸۰ |
| عضو هیئت داوران جشنواره فیلم‌های کودک و نوجوان | تهران | ۱۳۷۷ |
| عضو هیئت داوران جشنواره‌های سینمای جوان | زاهدان | ۱۳۷۷ |
| عضو هیئت داوران جشنواره‌های سینمای جوان | اصفهان | ۱۳۷۶ |
| عضو هیئت داوران جشنواره‌های سینمای جوان | خرم‌آباد | ۱۳۷۶ |
| عضو هیئت داوران جشنواره‌های سینمای جوان | ارومیه | ۱۳۷۵ |
| عضو هیئت داوران هفتمین جشنواره سراسری نمایش‌های مذهبی، آیینی و سنتی | تهران | ۱۳۷۴ |
| عضو هیئت داوران فیلم‌های ایرانی شرکت‌کننده در هشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودک و نوجوان | اصفهان | ۱۳۷۱ |
اجراهای صحنه

مجری هفتمین جشن خانه سینما (به همراه فاطمه معتمدآریا) در تهران ۱۳۸۰
مجری اختتامیه بیست و دومین دوره جشنواره فیلم فجر در تهران ۱۳۸۲
مجری اختتامیه دومین جشنواره سبز (محیط زیست) در تهران ۱۳۸۳
مجری افتتاحیه بیست و دومین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودک و نوجوان در همدان ۱۳۸۷
مجری افتتاحیه بیست و پنجمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودک و نوجوان در اصفهان ۱۳۹۰
فعالیت‌های صنفی

عضو هیئت مؤسس انجمن بازیگران سینمائی کشور
عضو شورای مرکزی انجمن بازیگران سینمائی کشور (از بدو تأسیس تا سه دوره بعد)
عضو هیئت حل اختلاف صنفی مجمع تهیه و تولید و پخش فیلم‌های ایرانی (۳ دوره)
عضو هیئت مدیره تعاونی مسکن خانه سینما – از بدو تأسیس تا انحلال
عضو هیئت داوری و حل اختلاف خانه سینما (یک دوره -سال ۱۳۸۹–۱۳۹۰)
بازرس انجمن بازیگران سینمای ایران (از سال ۸۵ تاکنون – ۳ دوره)
جوایز

کاندیدای بهترین بازیگر نقش دوم مرد در بخش مسابقه سینمای ایران، برای فیلم دو نفر و نصفی (۱۳۷۰)
بهترین بازیگر مرد از جشنواره بین‌المللی فیلم پیونگ‌یانگ، برای فیلم آپارتمان شماره ۱۳ (۱۳۷۱)
کاندیدای دریافت جایزه بهترین بازیگر مرد از دوازدهمین دوره جشنواره فیلم فجر برای بازی در فیلم سینمائی چشم شیطان (۱۳۷۲)
دریافت لوح تقدیر از احمد مسجدجامعی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی (۱۳۸۲)
لوح تقدیر از هفتمین جشنواره تئاتر تجربه کوتاه (۱۳۸۳)
سیمرغ بلورین بهترین بازیگر مرد مکمل از بیست و هفتمین دوره جشنواره فیلم فجر برای بازی در فیلم بیست (۱۳۸۷)
تقدیر در بیست و چهارمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودک و نوجوان – همدان (۱۳۸۹)
لنگفورد

مکان در 23x15px|border |alt=|link= بریتیش کلمبیا, 23x15px|border |alt=|link= کانادا
| لنگفورد | لنگفورد |
| --- | --- |
شهر: شهر
لنگفورد: لنگفورد
  پرچم:   پرچم
موقعیت لنگفورد در نقشه: موقعیت لنگفورد در نقشه
مختصات: ۴۸°۲۷′۲″ شمالی ۱۲۳°۳۰′۲۱″ غربی﻿ / ﻿۴۸٫۴۵۰۵۶°شمالی ۱۲۳٫۵۰۵۸۳°غربی﻿ / 48.45056; -123.50583: مختصات: ۴۸°۲۷′۲″ شمالی ۱۲۳°۳۰′۲۱″ غربی﻿ / ﻿۴۸٫۴۵۰۵۶°شمالی ۱۲۳٫۵۰۵۸۳°غربی﻿ / 48.45056; -123.50583
استان:  بریتیش کلمبیا
منطقه: جزیره ونکوور
Regional district: Capital
تأسیس‌شده: ۱۸۵۱
ثبت‌شده: ۸ دسامبر ۱۹۹۲
حکومت: حکومت
 • اعضای متشکله: شورای شهر لنگفورد
 • شهردار: استوارت یانگ
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۱٫۴۶ کیلومتر مربع (۱۶٫۰۱ مایل مربع)
ارتفاع: ۷۶ متر (۲۴۹ فوت)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۲۹۲۲۸
 • تراکم: ۷۳۱٫۹/کیلومتر مربع (۱۸۹۶/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی −۸ (PST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی −۷ (PDT)
کد پستی: V9B, V9C
کد(های) منطقه: 250, 236, 778
Highways: 1، 14
راه آبی: شاخابه سنیک
وبگاه: City of Langford
لنگفورد (به انگلیسی: Langford) شهری است واقع در جنوب Vancouver Island در استان British Columbia، Canada.
این شهر یکی از سیزده شهرستان در منطقه ویکتوریای بزرگ است.
جمعیت شهر لنگفورد در سرشماری سال ۲۰۱۱ میلادی، ۲۹٬۲۲۸ بوده‌است. یکی از چهار شعبه اصلی شرکت هادسونز بی در این شهر واقع شده‌است.
گوکش دی

Indian chess grandmaster (born 2006)
دوماراجو گوکش (تلگویی: దొమ్మరాజు గుకేష్، انگلیسی: Dommaraju Gukesh) معروف به گوکش دی، (زاده ۲۹ مه ۲۰۰۶) یک استادبزرگ شطرنج هندی است. او یک اعجوبه شطرنج و سومین استاد بزرگ تاریخ  می‌باشد که در ۱۲ سالگی به این مقام رسیده است.وی سومین جوانی است که به ریتینگ شطرنج ۲۷۰۰ رسید و اولین نوجوان زیر هجده سال می باشد که ریتینگ (رده‌بندی شطرنج‌بازان) ۲۷۵۰ را کسب نمود و کم سن ترین برنده مسابقات کاندیداهای فیده تاکنون است. گوکش در مسابقات کاندیداهای ۲۰۲۴ برنده شد و همین امر او را به جوان‌ترین مدعی تبدیل کرد که برای عنوان قهرمانی شطرنج جهان رقابت می‌کند.
او در مسابقات رسمی دینگ لیرن را برد و رسما به جوانترین قهرمان جهان در شطرنج دست یافت این رکورد قبلا دست کاسپاروف بود
اوایل زندگی

گوکش در ۲۹ مه ۲۰۰۶ در یک خانواده تلوگو در چنای، در ایالت تامیل نادو در هند به دنیا آمد. والدین او اهل منطقه دلتای گوداواری در آندرا پرادش هستند. پدرش، دکتر راجینیکانث، جراح گوش، حلق و بینی و مادرش، دکتر پادما، میکروبیولوژیست است.
فعالیت حرفه‌ای > ۲۰۱۵–۲۰۱۹

گوکش در بخش زیر ۹ سال مسابقات شطرنج مدارس آسیا در سال ۲۰۱۵ و مسابقات قهرمانی شطرنج جوانان جهان در سال ۲۰۱۸ در رده زیر ۱۲ سال، قهرمان شد. همچنین پنج مدال طلا در مسابقات قهرمانی شطرنج جوانان آسیا ۲۰۱۸ در مسابقات رپید (سریع) و بلیتز(برق آسا) انفرادی زیر ۱۲ سال، رپید (سریع) و بلیتز(برق آسا) تیمی زیر ۱۲ سال و فرمت‌های کلاسیک انفرادی زیر ۱۲ سال به دست آورد. او شرایط لازم برای عنوان استاد بین‌المللی را در مارس ۲۰۱۷ در سی و چهارمین مسابقات آزاد کپل لا گرانده (Cappelle-la-Grande) به دست آورد.
گوکش در ۱۵ ژانویه ۲۰۱۹، در سن ۱۲ سال و ۷ ماه و ۱۷ روز، دومین استاد بزرگ نوجوان در زمان خود شد که بعدها سرگئی کاراکین با ۱۷ روز کمتر از او پیشی گرفت و رکورد او را شکست. اکنون این رکورد توسط ابیمانیو میشا شکسته شده است و گوکش رکورد سومین استاد بزرگ جوان شطرنج را دارد.
فعالیت حرفه‌ای > ۲۰۲۱

در ژوئن ۲۰۲۱، او در تور شطرنج جولیوس بائر چلنجرز به نام چالش گلفاند، با کسب ۱۴ امتیاز از ۱۹ امتیاز قهرمان مسابقات شد.
فعالیت حرفه‌ای > ۲۰۲۲

گوکش در اوت ۲۰۲۲، چهل و چهارمین دوره المپیاد شطرنج را با امتیاز کامل ۸ از ۸ آغاز و به تیم هند-۲ کمک کرد تا تیم رتبه ۱ ایالات متحده را در دور هشتم شکست دهد. در نهایت با امتیاز ۹ از ۱۱، مدال طلای میز اول را کسب نمود.
گوکش در سپتامبر ۲۰۲۲، برای اولین بار با ریتینگ ۲۷۲۶ به جمع ریتینگ داران بالای ۲۷۰۰ پیوست. همین امر او را به سومین بازیکن جوان تبدیل کرد که پس از وی یی و علیرضا فیروزجا از ریتینگ ۲۷۰۰ عبور نمود.
در اکتبر ۲۰۲۲، گوکش کم سن ترین بازیکنی بود که مگنوس کارلسن را در مسابقات ایم چس رپید (Aimchess Rapid) شکست داد.
فعالیت حرفه‌ای > ۲۰۲۳

در فوریه ۲۰۲۳، گوکش در اولین دوره مسابقات دابلیو آر مسترز (WR Masters) در دوسلدورف شرکت کرد و امتیاز ۵ و نیم از ۹ بازی را کسب نمود و با لوون آرونیان و یان نپومنیاشی مشترکا به امتیاز مقام اول رسید و سپس در تای بریک (سیستم های تای بریک در مسابقات شطرنج سیستم سوئیس برای شکستن تساوی بین بازیکنانی که تعداد کل امتیازات آنها پس از آخرین دور یکسان است، استفاده می شود) بعد از آرونیان دوم شد.
در لیست رتبه‌بندی اوت ۲۰۲۳، گوکش به جوان‌ترین بازیکن تاریخ تبدیل شد که به ریتینگ ۲۷۵۰ رسیده است.
گوکش در جام جهانی شطرنج ۲۰۲۳ شرکت کرد. او قبل از شکست توسط مگنوس کارلسن به مرحله یک چهارم نهایی رسیده بود.
در لیست رتبه‌بندی فدراسیون جهانی شطرنج در سپتامبر ۲۰۲۳، گوکش رسماً از ویسواناتان آناند به عنوان برترین بازیکن هندی پیشی گرفت و این اتفاق برای اولین بار در ۳۷ سال گذشته افتاد و رکورد محسوب می شود.
گوکش در دسامبر ۲۰۲۳، با پایان یافتن مسابقات فیده سیرکوییت (FIDE Circuit)، برای بازی در مسابقات کاندیدای ۲۰۲۴ واجد شرایط شد. . وی در دور دوم قرار داشت اما فابیانو کاروانا قبلاً از طریق پیروزی در جام جهانی  به این مسابقات راه یافته بود و شرایط ورود وی را کمی تغییر داد. او پس از بابی فیشر و مگنوس کارلسن، سومین بازیکن جوان از نظر سنی بود که در یک تورنمنت کاندیدا بازی کرد.
فعالیت حرفه‌ای > ۲۰۲۴: برنده نامزدها

در ژانویه ۲۰۲۴، گوکش در مسابقات شطرنج تاتا استیل ۲۰۲۴ شرکت کرد. او از ۱۳ بازی ۸٫۵ امتیاز (۶ برد، ۵ تساوی و ۲ باخت) به دست آورد و با کسب امتیاز مشترک با ۴ نفر، به مقام اول این مسابقات رسید. در راند ۱۲، او در برابر آر پراگناناندا (استاد بزرگ شطرنج هند) یک موقعیت برنده داشت اما در تکرار سه مرتبه وضعیت (از موارد تساوی در شطرنج) اشتباه کرد و بازی مساوی شد. در تای بریک او آنیش‌گیری را در نیمه نهایی شکست داد اما در فینال به وی یی باخت.
گوکش در ماه آوریل در مسابقات کاندیداهای ۲۰۲۴ شرکت کرد. در بازی‌ها در برابر هموطنان خود رامش‌بابو پراگناناندا و ویدیت گجراتی با مهره سیاهبه برتری رسید. در برابر علیرضا فیروزجا با مهره سفید و مقابل نجات عباسوف با مهره سیاه و مجددا در بازی برگشت با مهره سفید پیروز شد. تنها باخت او بازی با مهره سیاه مقابل فیروزجا بود. وی با ۵ برد، ۱ باخت و ۸ تساوی با امتیاز ۹/۱۴، قهرمان مسابقات شد و جواز حضور در مسابقات قهرمانی جهانی ۲۰۲۴ مقابل دینگ لیرن را کسب کرد. در حال حاضر گوکش جوان‌ترین برنده تاریخ مسابقات کاندیداها است و کم سن ترین بازیکن تاریخ شطرنج خواهد بود که در مسابقات قهرمانی شطرنج جهان که در دسامبر ۲۰۲۴ برگزار می شود، بازی خواهد کرد.
او در 2024 با غلبه بر حریف چینی خود جوانترین قهرمان  شطرنج تاریخ در 18 سالگی شد.
جوایز

۲۰۲۳: بهترین بازیکن سال توسط فدراسیون شطرنج آسیا
۲۰۲۳: بهترین دستاوردهای جوان (مرد) توسط جایزه Sportstar Aces
قهرمانی جهان توسط سازمان فیده
گوکش (سمت چپ) با علیرضا فیروزجا در مسابقات کاندیداهای ۲۰۲۴
عمرو عاص
اسلام آوردن و فعالیت‌هایش در زمان رسول الله

مردم مکه پس از تلاش‌های نا فرجام در محاصره مدینه، متوجه شدند که اوضاع دارد به نفع محمد تغییر می‌کند. عمرو عاص به‌همراه اشخاصی چون خالد بن ولید و عثمان بن طلحه، قبل از فتح مکه مسلمان شدند. مشوق عمرو در اسلام آوردن رفتنش به حبشه و دیدار با نجاشی مسیحی و تحت تأثیر وی بود. محمد بعد از اسلام آوردن عمرو، وی را با سپاهی به عمان فرستاد تا با دو برادر به نام‌های جیفر و عباد بن جلندا که حاکم آنجا بودند مذاکره کند و سرانجام آن دو اسلام آوردند. در همین ایام محمد درگذشت و خبر رحلت پیامبر اسلام به عمان نیز رسید. عمرو به مدینه بازگشت.
در زمان خلافت ابوبکر و عمر

عمرو مدت زیادی در مدینه نماند، چرا که ابوبکر وی را با سپاهی برای فتح فلسطین فرستاد. روایات در مورد فتح فلسطین گوناگون هستند، اما از اکثر آن‌ها نقش عمرو در این فتح هویدا است. وی توانست نواحی غرب اردن را نیز مطیع خود کند و در جنگ‌های اجنادین، یرموک و فتح دمشق نیز حضور داشت.
شهرت عمرو بیشتر به خاطر فتح مصر است که گفته می‌شود با مسئولیت خودش سپاهی را به آنجا برد. اما احتمال زیاد این سپاه باید از عمر بن خطاب فرمان گرفته باشد و تحت نظارت وی بوده باشد. مدتی بعد لشکری به فرماندهی زبیر به کمک عمرو فرستاده شد. جزئیات فتح مصر به این صورت است که در تابستان ۱۹ هجری/۶۴۰ میلادی لشکر بیزانس در هلیوپلیس شکست خوردند و در سال ۲۰ هجری/۶۴۱ میلادی، اعراب، بابل را فتح کردند و در ۲۱ هجری/۶۴۲ میلادی، اسکندریه نیز تحت امر اعراب قرار گرفت. عمرو علاوه بر فتح مصر، احکام اسلامی در حکومت آنجا برپا نمود و مالیات برای آنجا وضع کرد و شهر فسطاط که بعداً به مصر و در قرن ۴ تا ۱۰ هجری به قاهره معروف گشت را تأسیس کرد.
دوران خلافت عثمان و علی

عثمان پس از روی کار آمدن، عمرو بن عاص را از امارت مصر برداشت و به جایش عبدالله بن ابی سرح را گماشت و عمرو تا مدتی از صحنه سیاست به دور بود. با بالا گرفتن کار مخالفان عثمان، عمرو زیرکانه خود را آشکارا مخالف عثمان نشان نمی‌داد اما به‌طور پنهانی در تحریک طلحه و زبیر ضد عثمان تأثیر داشت. وی به املاکش در منطقه‌ای در فلسطین به نام سبع (بئر السبع) و عجلان رفت و از دور جویای حوادث عثمان بود.
بعد از حذف رقبایی چون طلحه و زبیر در جنگ جمل و ماندن علی و معاویه، عمرو یک بار دیگر به صحنه سیاست بازگشته و به معاویه پیوست. در جنگ صفین نیز فرمانده سواره نظام بود. وقتی که جنگ به نفع علی در حال پایان بود، عمرو حیلتی کرد و سربازان معاویه قرآن‌ها را به نیزه کردند که این حقه کارساز شد و جنگ ناتمام کنار نهاده شد. در ماجرای حکمیت وی به همراه ابوموسی اشعری مسئول حل و فصل جنگ بین علی و معاویه بودند. قبل از اینکه روز معین شده فرا برسد، عمرو توانست در سال ۳۸ هجری/۶۵۸ میلادی سپاه محمد بن ابی بکر والی علی در مصر که جوان و کم تجربه بود را به آسانی شکست دهد و محمد بن ابی بکر نیز کشته شد.
در شعبان همین سال عمرو به اذرح رفت تا کار حکمیت پیگیری شود. وی از هوش و زیرکی اش استفاده کرد و توانست ابوموسی را راضی کند که هر دو معاویه و علی را خلع کند، اما وقتی خود به منبر رفت تنها علی را خلع کرد و معاویه را به دلیل خون خواه بودن عثمان بر حق دانست. عمرو تا پایان عمرش والی مصر ماند.
در ۱۵ رمضان ۴۰ هجری/۲۲ ژانویه ۶۶۱ میلادی، وی با خوش شانسی از توطئهٔ قتلی که سه نفر از خوارج برای کشتن علی و معاویه و وی ترتیب داده بودند، جان سالم به در برد و آن شخص که زادویه نام داشت به جای عمرو که در آن روز به علت بیماری، اقامه نماز صبح را به فردی به نام خارجه بن حذیفه سپرده بود، خارجه را کشت. زادویه بعد از کشتن خارجه گفت که من عمرو را منظور داشتم اما خدا خارجه را کشت.
مرگ

به گفته «یعقوبی» مورّخ معروف قرن ۹ میلادی هنگامی که مرگ او فرا رسید، به فرزندش گفت: ای کاش پدرت در غزوه «ذات السلاسل» (در عصر پیامبر اسلام) مرده بود! من کارهایی انجام دادم که نمی‌دانم در نزد خدا چه پاسخی برای آن‌ها دارم. آن گاه نگاهی به اموال بی‌شمار خود کرد و گفت: ای کاش به جای اینها، پشکل شتری بود، ای کاش سی سال قبل مرده بودم! دنیای معاویه را اصلاح کردم و دین خودم را بر باد دادم! دنیا را مقدّم داشتم و آخرت را رها نمودم، از دیدن راه راست و سعادت نابینا شدم، تا مرگم فرا رسید. گویا می‌بینم که معاویه اموال مرا می‌برد و با شما بدرفتاری خواهد کرد.[نیازمند منبع مستقل][دیدگاه جانبدارانه]
یعقوبی می‌افزاید: هنگامی که «عمروعاص» درگذشت، معاویه اموالش را مصادره کرد، و این اوّلین مصادره اموالی بود که توسّط معاویه نسبت به اطرافیانش انجام پذیرفت.
عمرعاص در هنگام مرگ گفت: «من دنیا خود را خراب کردم و دنیا معاویه را ساختم. بعد ازمرگ من، مطمئنم که خانواده مرا از حکومت عزل خواهد کرد. سرانجام گفته او حقیقت یافت و معاویه مصر را که به عمرو عاص بخشیده بود و جزو قلمرو عمروعاص محسوب می‌شد را از وارثان وی گرفت.»
مسجد عمروعاص در قاهره
فهرست خوانندگان ایرانی

این فهرست ممکن است ناکامل باشد و هرگز نتوان آن را کامل کرد. با  با استفاده از منابع معتبر، به ویکی‌پدیا کمک کنید.
این یک فهرست از همهٔ خوانندگان و گروه‌های موسیقی ایرانی در شاخه‌های گوناگون، از گذشته تا کنون، و به ترتیب حروف الفباست.
آ

آتابای، ضیا (۱۹۴۲)
آتش، مهران (۱۳۵۲)
آرام، امیر (۱۳۳۰)
آرتوش (۱۳۲۱)
آرش (۱۳۵۶)
آریان (گروه)
آزاد، احمد (۱۳۴۰–۱۴۰۰)
آزاد، داوود (۱۳۴۲)
آزادپور، آزاد (۱۹۷۴)
آسرایی، فریدون (۱۳۳۵)
آسمانی، مهرداد (۱۳۴۶)
آصف، فرامرز (۱۳۲۷)
آغاسی، نعمت‌الله (۱۳۱۸–۱۳۸۴)
آفاق، کاوه (۱۳۶۲)
آفت (۱۳۱۳–۱۳۸۶)
ا

ابراهیم‌پور، مریم (۱۳۴۷)
ابراهیم‌زاده، محسن (۱۳۶۶)
ابی (۱۳۲۸)
احمدوند، مهدی (۱۳۷۰)
احمدی، مرتضی (۱۳۰۳–۱۳۹۳)
اخشابی، مجید (۱۳۵۱)
اخوان، هنگامه (۱۳۳۴)
ادیب خوانساری، اسماعیل (۱۲۸۰–۱۳۶۱)
اشرف‌زاده، حجّت (۱۳۵۸)
اشکان (۱۳۲۸–۱۳۸۱)
اصحابی، علی (۱۳۶۰)
اصفهانی، محمد (۱۳۴۵)
اصلانی، فرامرز (۱۳۲۴–۱۴۰۳)
اعتمادی، خشایار (۱۳۵۰)
افتخاری، علیرضا (۱۳۳۷)
افخم (۱۳۱۰)
افشار، آرون (۱۳۷۷)
افشار، قاسم (۱۳۴۴)
افشار، نازی (۱۳۳۰)
افشین (۱۳۵۷)
افشین جم، نازنین (۱۳۵۸)
اقبال‌آذر، ابوالحسن (۱۲۴۲–۱۳۴۹)
اقبالی، داریوش (۱۳۲۹)
اکبر، فهیمه (۱۲۹۶–۱۳۸۸)
الهه (۱۳۱۳–۱۳۸۶)
امید (۱۳۴۱)
امین، فرشید (۱۳۴۴)
اندی (۱۳۳۷)
اونیک
ایران‌الدوله هلن (۱۲۸۲–۱۳۲۴)
ایرج (۱۳۱۱)
اقتداری یاور (۱۳۴۵)
ب

بانی، بهنام (۱۳۶۶)
بتی (۱۳۳۱)
بختیاری، مسعود (۱۳۱۹–۱۳۸۵)
بدیع‌زاده، جواد (۱۲۸۱–۱۳۸۵)
بسطامی، ایرج (۱۳۳۶–۱۳۸۲)
بلک‌کتس (گروه)
بمانی، روزبه (۱۳۵۸)
بنان، غلامحسین (۱۲۹۰–۱۳۶۴)
بوبان، نگار (۱۳۵۲)
بهادری، بنیامین (۱۳۶۱)
بهبودی، داوود (۱۳۲۸)
بهداد، حامد (۱۳۵۲)
بهرام سیر (۱۳۰۴–۱۳۸۷)
بهرام‌خان، ماهان (۱۳۶۶)
بهروانفر، عبدی (۱۳۵۴)
بیژنی، بیژن (۱۳۳۲)
بینا، سیما (۱۳۲۳)
بینش‌پژوه، شاهکار (۱۳۵۱)
پ

پاشایی، گیتی (۱۳۱۹–۱۳۷۴)
پاشایی، مرتضی (۱۳۶۳–۱۳۹۳)
پاکزاد، هادی (۱۳۶۱–۱۳۹۵)
پالت (گروه)
پروانه، خاطره (۱۳۰۸–۱۳۸۷)
پروین (۱۳۱۷–۱۴۰۲)
پریسا (۱۳۲۸)
پوران (۱۳۱۲–۱۳۶۹)
پوررضا، فریدون (۱۳۱۱–۱۳۹۱)
پورعطایی، غلام‌علی (۱۳۲۶–۱۳۹۳)
پورکریم، لاله (۱۹۸۲)
پویا (۱۳۵۴)
پهلوان، علی (۱۳۵۴)
پیروز (۱۳۴۱)
ت

تاج، وحید (۱۳۶۲)
تاج اصفهانی، جلال‌الدین (۱۲۸۲–۱۳۶۰)
تاجیک، امان‌الله (۱۳۱۶–۱۳۶۶)
تاجیک، امیر (۱۳۴۷)
تتلو، امیر (۱۳۶۶)
تجدّد، نجمه (۱۳۳۰)
تعریف، صدیق (۱۳۳۵)
تهرانی، شهناز (۱۳۳۳)
تیام، شهاب (۱۳۵۹)
تیبا، تارا (۱۳۶۳)
ج

جاهد، شیدا (۱۳۳۱–۱۳۹۴)
جبلی، قاسم (۱۳۰۵–۱۳۹۱)
جعفرقلی، شاهین (۱۹۹۷)
جلیلی‌پور، پویا (۱۳۵۴)
جمشید (۱۳۵۰)
جهان (۱۳۳۳–۱۳۸۹)
جهانبخش، بابک (۱۳۶۲)
جهان‌فروز، حنا (۱۹۷۱)
جهانگیری، افسانه
چ

چارتار (گروه)
چاوشی، محسن (۱۳۵۸)
ح

حاجی‌پور، شروین (۱۳۷۶)
حاجیلی، امید (۱۳۶۲)
حامی، حمید (۱۳۵۵)
حبیب (۱۳۲۶–۱۳۹۵)
حبیبیان، چنگیز (۱۳۴۷)
حجازی، سینا (۱۳۶۱)
حسین تهی (۱۳۶۴)
حصین (۱۳۶۷)
حمیرا (۱۳۲۳)
خ

خاچیکیان، اروین (۱۳۵۲)
خادم، مامک
خالقی، مظهر (۱۳۱۷)
خاوری، بیژن (۱۳۴۴)
خراطها، مجید (۱۳۶۴)
خسروی، زانیار (۱۳۶۴)
خسروی، سیروان (۱۳۶۱)
خلیلی، حوروش (۱۳۳۶)
خواجه‌امیری، احسان (۱۳۶۳)
خواجه‌امیری، حسین [ایرج] (١٣١١)
خوشرو، ابوالحسن (۱۳۲۵–۱۳۹۸)
خوش‌فکر، یسنا
خواجه نوری، داریوش (۱۳۴۷)
د

دادور، دریا (۱۳۵۰)
داماهی (گروه)
دایی‌جواد، ناهید (۱۳۲۱–۱۳۹۶)
دلکش (۱۳۰۳–۱۳۸۳)
دنگ‌شو (گروه)
دوامی، عبدالله (۱۲۷۰–۱۳۵۹)
دینامیک (۱۳۳۱)
دیهیم، سوسن
دادرسان، دنیا (۱۳۷۶)
ذ

ذبیحی، سید جواد (۱۳۰۹–۱۳۵۹)
ر

رادان، بهرام (۱۳۵۸)
راستگو، قنبر (۱۳۲۴)
رام، عماد (۱۳۰۹–۱۳۸۲)
رامش (۱۳۲۵–۱۳۹۹)
رثایی، افسانه (۱۳۳۳)
رحمان‌پور، ایرج (۱۳۳۵)
رزازی، ناصر (۱۳۳۴)
رشیدی، امین‌الله (۱۳۰۴)
رضا پیشرو (۱۳۶۶)
رضایا (۱۳۶۶)
رضوی، مجید (۱۳۷۶)
رفیعی، داریوش (۱۳۰۶–۱۳۳۷)
رمضان، شهاب (۱۳۵۸)
رنجبران، بهزاد (۱۳۳۴)
روانبخش (۱۳۱۴–۱۳۵۷)
روح‌انگیز (۱۲۸۳–۱۳۶۳)
روحانی، گلوریا
روح‌بخش، عزّت (۱۲۸۷–۱۳۶۸)
روح‌پرور (۱۳۱۱–۱۳۶۶)
روژان
روشن، سوزان (۱۳۴۶)
رویگری، رضا (۱۳۲۵)
رهنما، مانی (۱۳۵۰)
ریتا (۱۹۶۲)
ریویل (۱۳۶۲)
رئیس‌سادات، سپیده (۱۳۵۹)
ز

زارعی، آرمین (۱۳۶۵)
زدبازی (گروه)
زمان، حسین (۱۳۳۸–۱۴۰۲)
زند وکیلی، علی (۱۳۶۵)
زنگنه، پری (۱۳۱۸)
زیرک، حسن (۱۳۰۰–۱۳۵۱)
ژ

ژاکلین (۱۳۳۱)
س

ساسی (۱۳۶۷)
سامان (۱۳۴۶)
سامی بیگی (۱۳۶۱)
سبحانی، آرش (۱۳۴۹)
سپانلو، پروانه (۱۳۲۹–۱۳۹۱)
سپانلو، شهرزاد (۱۳۵۱)
سپیده (۱۳۵۴)
ستار (۱۳۲۸)
سحر (۱۳۶۴)
سخایی، منوچهر (۱۳۱۴–۱۳۹۰)
سراج، حسام‌الدین (۱۳۳۷)
سرشار، شهلا (۱۳۳۴)
سرلک، سینا (۱۳۶۱)
سرهنگ‌زاده، کورس (۱۳۱۶)
سعیدی، محمدتقی (۱۳۳۱)
سلی (۱۳۲۴)
سندی (۱۳۳۶)
سندی (گروه)
سوسن (۱۳۱۹–۱۳۸۳)
سوگند (۱۳۶۶)
سون (گروه)
سیما مافیها (۱۳۲۸)
ش

شاکری، گیسو (۱۳۳۲)
شاهرخ (۱۳۲۸–۱۴۰۲)
شاهرخ، عزیز (۱۳۱۷)
شاه‌میری، کوروس (۱۳۳۲)
شب‌پره، شهبال (۱۳۱۹)
شب‌پره، شهرام (۱۳۲۶)
شجاعی، حسن (۱۳۲۰–۱۳۸۸)
شجریان، محمدرضا (۱۳۱۹–۱۳۹۹)
شجریان، مژگان (۱۳۴۸)
شجریان، همایون (۱۳۵۴)
شراره
شریفیان، محسن (۱۳۵۴)
شفیعی، مظفر (۱۳۳۱)
شکوهی، شهرام (۱۳۵۰)
شعبان‌خانی، تورج (۱۳۲۹–۱۳۹۸)
شعبان‌خانی، سینا (۱۳۶۸)
شکیلا (۱۳۴۱)
شماعی‌زاده، حسن (۱۳۲۱)
شمس، سیاوش (۱۳۴۱)
شه‌پر (۱۳۱۸–۱۳۸۶)
شهروز، سعید (۱۳۵۰)
شهیاد (۱۳۵۹)
شهیدی، افسر (۱۳۲۳)
شهیدی، عبدالوهاب (۱۳۰۱–۱۴۰۰)
شهین (۱۳۱۸–۱۳۷۰)
شیرازی، زیبا
شیلا (۱۳۴۴)