stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
اقلیت
اقلیت‌های دینی و مذهبی

اقلیت مذهبی گروهی هستند که به مذهبی غیر از مذهب اکثریت اعتقاد دارند و به این دلیل از مزایای برابر با اکثریت بهره‌مند نیستند. یهودیان در آلمان، مسیحیان، یهودیان و پیروان ادیان به‌جز اسلام در ایران[نیازمند منبع] و وضعیت مسلمانان در بریتانیا[نیازمند منبع] نمونه‌های اقلیت دینی هستند. در ایالات متحده آمریکا با این که آزادی مذاهب وجود دارد؛ اما ازدواج‌های میانِ ادیان بسیار محدود است. گاهی تفاوت بین گروه اقلیت با گروه اکثریت ممکن است کم‌تر باشد؛ مثلاً هنگامی که گروه اقلیت از شاخهٔ دیگر مذهب گروه اکثریت پیروی می‌کنند مانند شیعیان در یک کشورِ سنی‌مذهب.
اقلیت‌های دینی و مذهبی > اقلیت‌های دینی و مذهبی قانونی در ایران

مقالهٔ اصلی: اقلیت‌های مذهبی در ایران
اقلیت‌های دینی و مذهبی قانونی در ایران عبارتند از:
ایرانیان زرتشتی، کلیمی و مسیحی اعم ازآشوریان ایران وارمنیان ایران تنها اقلیت‌های دینی شناخته می‌شوند که در حدود قانون در انجام مراسم دینی خود آزادند و دراحوال شخصیه و تعلیمات دینی بر طبق آیین خود عمل می‌کنند
اقلیت‌های مذهبی اعم از حنفی، شافعی، مالکی، حنبلی و زیدی دارای احترام کامل می‌باشند و پیروان این مذاهب در انجام مراسم مذهبی، طبق فقه خودشان آزادند و در تعلیم و تربیت دینی و احوال شخصیه (ازدواج، طلاق، ارث و وصیت) و دعاوی مربوط به آن در دادگاه‌ها رسمیت دارند و در هر منطقه‌ای که پیروان هر یک از این مذاهب اکثریت داشته باشند، مقررات محلی در حدود اختیارات شوراها بر طبق آن مذهب خواهد بود، با حفظ حقوق پیروان سایر مذاهب.
اقلیت‌های دینی و مذهبی > اصل ۱۴ قانون اساسی

به حُکم آیهٔ «لاینهاکم الله عن الدین لم یقاتلوکم فی الدین و لم یخرجوکم من دیارکم ان تبروهم و تقسطوا الیهم ان الله یحب المقسطین» دولت جمهوری اسلامی ایران و مسلمانان موظفند نسبت به افراد غیر مسلمان با اخلاق حسنه و قسط و عدل اسلامی عمل نمایند و حقوق انسانی آنان را رعایت کنند. این اصل در حق کسانی اعتبار دارد که بر ضداسلام و جمهوری اسلامی ایران توطئه و اقدام نکنند.
اقلیت‌های دینی و مذهبی > اقلیت‌های عقیدتی دینی غیررسمی در ایران

دین‌ناباوران، بابیان، بهائیان، یارسان، صابئیان، سیک‌های ایران، شیطان‌پرستان، رائلیان... و نیز، همهٔ مسلمانانی که به کیش دیگری بگرَوند (نوکیشان)، فاقد هرگونه حقوق شهروندی، قانونی و بشری هستند و به‌شدت، سرکوب می‌شوند.
اقلیت‌های دینی و مذهبی > تبعیض دینی زرتشتیان

مقالهٔ اصلی: آزار زرتشتیان
آزار زرتشتیان نوعی آزار دینی است که پیروان مزدیسنا را هدف قرار می‌دهد. آزار زرتشتیان بارها در طول تاریخ این دین رخ داده‌است. آزار و تبعیض علیه پیروان زرتشت از زمان تغییر اجباری دین شروع شد. مسلمانان آتشکده‌های آنان را ویران کردند و زرتشتیان را مجبور به پرداخت جزیه کردند.
عبادتگاه‌های آنان هتک حرمت شد، معابدشان ویران گشت و مسلمانان به جای آنان مسجد ساختند. بسیاری از کتابخانه‌هایشان سوزانده شدند و بسیاری از آثار فرهنگیشان از بین رفتند. به‌تدریج قوانینی وضع شدند که رفتار زرتشتیان را مشخص می‌کرد و مشارکت آنان در اجتماع را محدود می‌ساختند. با گذشت زمان، آزار زرتشتیان گسترش یافت و تعداد زرتشتیان رو به کاهش گذاشت.
بیشتر زرتشتیان تحت تبعیض و آزار سیستماتیک مسلمانان مجبور به تغییر دین خود می‌شدند. هنگامی که یک خانوادهٔ زرتشتی به اجبار مسلمان می‌شد، فرزندانش به مدارس اسلامی فرستاده می‌شدند تا زبان عربی بیاموزد و دین اسلام را فراگیرد. در مواردی روحانیون زرتشتی مسلمانان را علیه آنچه که بدعت‌گذاران زرتشتی می‌نامیدند یاری می‌کردند.
جوامع زرتشتی و یهودی در ایران قبل از اسلام و حملهٔ اعراب برای صدها سال با آرامش همزیستی می‌کردند. این موضوع در کتاب‌های عهد عتیق بازتاب داده شده‌است.
اقلیت‌های جنسی و جنسیتی

در قرن نوزدهم میلادی درکی درست از همجنسگرایی زنانه، همجنسگرایی مردانه، دوجنسگرایی و تراجنسیتی در مردم به‌عنوان یک گروه اقلیت در جهان غرب به‌دست آمد. در حال حاضر از اصطلاح دگرباشی به‌عنوان مخففِ عام برای نام‌بردن از این هویت‌ها استفاده می‌شود. دگرباشی هنوز در بسیاری از تمدن‌ها، گونه‌ای ناهنجاری تلقی می‌شود. هوموفوبیا، همجنس‌گراهراسی و همجنس‌گراستیزی نیز دامنه‌ای از نگرش‌های منفی شامل ترس و بیزاری از یا تبعیض نسبت به همجنسگرایان است.
در حالی که در بیشتر جوامع، تعداد زنان و مردان تقریباً برابر است اما وضعیت درک شده از زنان به‌عنوان یک «گروه وابسته» و تحتِ فرمان، موجب شد برخی (همچون جنبش‌های فمینیسم و مدافعین حقوق زنان) زنان را به‌عنوان اقلیت در نظر بگیرند.
مقاومت طی نسل‌کشی ارمنی‌ها

مقاومت ارمنیان اشاره به مقاومت‌هایی است که توسط احزاب و نیروهای نظامی ارمنی در طی قتل‌عام ارمنیان توسط عبدالحمید دوم و طی نسل‌کشی ارمنیان برای دفاع از روستاها و شهرهای ارمنی طرح ریزی و اجرا شده بود.
پیش زمینه > ناسیونالیسم تُرکی

مقالهٔ اصلی: مسئله ارمنی
مقالهٔ اصلی: کشتار حمیدیه
تفکرات ملی‌گرای تُرک‌ها به تدریج کنترل حزب اتحاد و ترقی را که حزب حاکم در سال‌های جنگ جهانی اول بود به دست گرفت و نقشی بسیار تعیین‌کننده را در نسل‌کشی ارمنیان ایفا نمود. جنبش ترکان جوان که در اواسط سده نوزدهم شکل گرفت و وارثان آن، یعنی تُرک‌های جوان؛ نام دیگر تشکیلات اتحاد و ترقی سلطه و برتری تُرک‌ها را در امپراتوری عثمانی چنان طبیعی و بدیهی می‌دانستند که هیچ بحثی را در این باره جایز نمی‌شمردند. نمایندگان آنان بارها تأکید کردند که تُرک‌ها تنها در صورتی حقوق جوامع و ملل دیگر را به رسمیت خواهند شناخت که آن‌ها سلطه و برتری تُرک‌ها را بپذیرند. در خلال تغییرات ایدئولوژیکی که در عصر مدرن میان طبقه برگزیده حاکم به وجود آمد، و ظهور نوعثمانی‌گری، پان‌اسلامیسم و پان‌ترکیسم برتری مسلمین در جای خود باقی ماند، حتی آن گاه که گرایشی همه جهانی مثل عثمانیسم غلبه داشت. در دوره اصلاحات تنظیمات علی پاشا، «پس از مشاهده تلاقی علائق و آمال ملی گرایان مختلف در امپراتوری، بر نقش ویژه تُرک‌ها به عوان عنصر وحدت بخش تأکید نمود.»
این جریانات واگرا؛ نوعثمانی‌گری، پان‌اسلامیسم و پان‌ترکیسم و غرب‌گرایی جدا از تمام تفاوت هایشان در یک فرض اساسی و بنیادین اشتراک داشتند. ملی‌گرایی یک گروه قومی غالب که به باور آن‌ها یعنی تُرک‌ها. جنبش اتحاد و ترقی این سنت را ادامه داد و به آن رنگ و رویی تازه داد. نامق کمال، یکی از رهبران جنبش عثمانی‌های جوان بستر مناسب این فرایند را آماده ساخت، فرایندی که الهام بخش و چراغ راه تُرک‌های جوان و حزب شد، وقتی مدعی شد «ما تنها وقتی می‌توانیم با مسیحیان صلح کنیم که برتری ما را بپذیرند.» کمال عقاید برتری جویانه خود را در بستری نژادی آشکارا عیان می‌کرد. «تُرک‌ها به سبب تعداد و توان بسیار زیادشان شایستگی‌های فوق‌العاده و تحسین برانگیزی همچون وسعت آگاهی و فراست، خونسردی، بردباری و آرامش دارند، در اجتماع جایگاه برتر را از آن خود کرده‌اند.»
«حسین جاهد یالچین» صاحب امتیاز روزنامه طنین، نشریه رسمی ترکان جوان بود، از ایده سلطه و حاکمیت تُرک‌ها دفاع کرد و نوشت:
«هر چه می‌خواهید بگویید، ولی ملت حاکمه این کشور تُرک‌ها هستند و خواهند بود. جوامع مسیحی هیچ هدف و مقصودی جز نابودی کشور ندارند. این کشور سرزمین پدری تُرک‌ها بوده‌است؛ لذا اساساً حق اداره و تعیین سرنوشت کشور و گرفتن تصمیمات مهم و بنیادی باید در دست تُرک‌ها باشد.»
حزب خواسته‌های مسیحیان را مبنی بر خودمختاری و برابری، به سبب ترس از جدایی طلبی مورد اعتراض و مخالفت قرار داد. اصلاحات از همان ابتدا با مخالفت روبرو بود، چه برای خودمختاری منطقه‌ای یا یک جامعه خاص عثمانی و خودمختاری که می‌تواند از آن حاصل شود. بدین سان حتی پیش از اینکه ناسیونالیسم تُرک به‌طور کامل شکل یک ایدئولوژی سیاسی را به خود بگیرد، تُرک‌ها خود را (ملت حاکمه) سرزمین عثمانی می‌دانستند و به زانو درآوردن جوامع اقلیت را ضروری می‌شمردند. این تلقی از ملت حاکمه به عنوان زیربنایی فرهنگی و سیاسی بعدها نقشی حیاتی را در نسل‌کشی ارمنیان ایفا نمود.
بیداری ملی ارمنی

مقالهٔ اصلی: بیداری ملی ارمنی
بیداری ملی ارمنی و در ایجاد «احساسات ملی ارمنی» عوامل مؤثری دخیل بوده‌است. در فلات ارمنستان یک رشته مراکز روشنفکری ارمنی به وجود آمد عبارتند از:
کلیسای جامع اچمیادزین مقر سر اسقف یا کاتولیکوس و مرکز آکادمی یا دارالعلوم، ایروان، وان به دلیل اینکه مرکز کار «خریمیان هایریک» بود، ارزروم به دلیل وجود کالج ساناساریان، و شوشی. در خارج از ارمنستان مهم‌ترین مراکز روشنفکری عبارت بودند از قسطنطنیه، تفلیس، مسکو، و در اروپای غربی، ونیز و وین به دلیل وجود مخیتاریست‌ها در آن دو شهر و پاریس و ژنو به عنوان مراکز جوانان دانشجوی ارمنی و سپس مدتی بعد «باستن» به عنوان مرکز روشنفکری مهاجران ارمنی که به آمریکا رفته بودند.
این مراکز تبدیل به کانون‌های فکر ارمنی شدند و نشانه محل‌هایی بودند که در آن‌ها فکر احیای مجدد ملت ارمنی شکل گرفت و سپس در میان تمامی افراد ملت شیوع یافت. در حقیقت در سده نوزدهم بود که پدیده رنسانس یا احیای مجدد فرهنگی به ارمنیان آموخت تا با بازگشت به پیشینه باستانی خویش از گذشته درخشان خود اطلاع حاصل کنند.
ارمنی‌های مقیم ترکیه و روسیه و ایران بدون ارتباط و تماس با یکدیگر زندگی می‌کردند بعد از نیمه سده نوزدهم جریانی از همکاری و تعاون در میان آنان آغاز گردید. از جمله ارمنیان روسیه با دادن عطایا و کمک‌های مالی در تأسیس شبکه مدارس ارمنی در ارمنستان غربی بسیار یاری و همکاری کردند.
در ۱۸۷۲ میلادی گریگور آردزرونی در روزنامه مشاک چنین می‌نویسد:
«دیروز ما چیزی بجز یک اجتماع کلیسایی نبودیم، ولی فردا یک ملت خواهیم بود.»
ملت ارمنی با وجود تقسیم شدنش بین سه دولت و پراکنده بودن قسمتی از ارمنیان در نقاط مختلف دنیا، کم‌کم متوجه وحدت و یگانگی خود می‌شد.
هانس فردیناند هلمولت مورخ آلمانی در کتاب خود «تاریخ جهان» می‌نویسد:
«فقط از سده نوزدهم ببعد که نمایندگان برگزیده طبقه روشنفکر ارمنی به این اعتقاد رسیدند که ملتشان حق دارد وجودی آبرومند داشته باشد و در شرایط و اوضاع و احوال زندگی مل تهای اروپایی زندگی کند. آنان در اثبات این مدعا بر سه دلیل محکم تکیه کرده‌اند که هیچ‌کس نمی‌تواند آن‌ها را رد کند. نخست: تاریخ پر افتخار کشور قدیم ارمنستان، دوم: اصالت موسسات مذهبی آنان و پایداری و ثباتی که در راه حفظ و بقای آن‌ها از خود نشان داده‌اند، و بالاخره تماس نزدیک و قابلیت امتزاجشان با تمدن مغرب زمین.»
جنبش آزادی بخش ملی ارمنی

مقالهٔ اصلی: جنبش آزادی بخش ملی ارمنی
جنبش آزادی بخش ملی ارمنی (به ارمنی: Հայ ազգային-ազատագրական շարժում)، (به انگلیسی: Armenian national liberation movement) جنبشی است که هدف آن ایجاد یک ارمنستان متحد و مستقل بود. مجموعه‌ای از عوامل مانند؛ جنبش‌های اجتماعی و فرهنگی که باعث ایجاد بیداری ملی ارمنی شد؛ و عوامل سیاسی و نظامی در طی و پیش از جنگ جهانی اول باعث به وجود آمدن جنبش آزادی بخش ملی ارمنی شود.
جنبش ملی ارمنی در اوایل ۱۸۶۰ میلادی تحت تأثیر عصر روشنگری و در زمان ظهور ناسیونالیسم امپراتوری عثمانی، به وجود آمد. عوامل مختلف و مؤثری در ظهور جنبش ملی ارمنی شبیه جنبش کشورهای بالکان و به ویژه بین یونانیان ایجاد شد نقش داشته‌است.
روشنفکران، نویسندگان، فیلسوفان و کشیش‌ها (خریمیان هایریک، مخیتار سباستاتسی)؛ نقش مؤثری در بیداری ملی ارمنی داشتند و آنان به دنبال بهبود و اصلاحات در شش ولایت ارمنی بودند و فدایی ارمنی دفاع از مردم در مقابل نیروهای عثمانی را برعهده داشتند، اما عملاً طرح اصلاحات برای بهبود وضع ساکنین ارمنی شکست خورد؛ و عاملی شد تا ارمنیان به فکر ایجاد یک حکومت مستقل در مناطق ارمنی‌نشین تحت کنترل دولت عثمانی و ارمنستان روسیه شدند.
از اواخر ۱۸۸۰ میلادی جنبش ارمنی منجرب به درگیری‌های مسلحانه با نیروهای نظامی عثمانی و گروهای نامنظم کُرد به رهبری سه حزب ارمنی در مناطق ارمنی‌نشین عثمانی شد. ارمنیان به‌طور طبیعی روسیه را متحد خود در مبارزه با دولت عثمانی می‌دیدند؛ با این حال روس‌ها همچنین یک سیاست ظالمانه‌ای را در قفقاز ضد ارمنیان (ارمنستان روسیه)، دنبال می‌کردند. پس از شکست دولت عثمانی در جنگ اول بالکان و تحت فشار اروپا و روسیه مجبور به اصلاحاتی در مناطق ارمنی‌نشین شد ولی با آغاز جنگ جهانی اول این اصلاحات عملاً قطع شد.
در طی جنگ جهانی اول ارمنی‌های ساکن امپراتوری عثمانی به‌طور سیستماتیک توسط دولت وقت نابود شدند؛ براساس برخی برآوردها طی سال‌های ۱۸۹۴ تا ۱۹۲۳ میلادی بین ۱/۵ تا ۲ میلیون نفر کشته شدند.
در ۲۵ فوریه ۱۹۱۵ میلادی انورپاشا براساس دستورالعمل شماره ۸۶۸۲ دستور حذف تمامی سربازان و افسران ارمنی در ارتش عثمانی را صادر نمود در مقابل ده‌ها هزار ارمنی ساکن قفقاز و روسیه به واحدهای داوطلب ارمنی پیوستند. روسیه در سال ۱۹۱۷ میلادی بسیاری از مناطق ارمنی‌نشین عثمانی را تحت کنترل داشت ولی پس از انقلاب اکتبر و خروج نیروهای نظامی روسیه از آن مناطق، واحدهای منظم ارمنی در آن مناطق مستقر شد و بعد از نبرد سارداراباد در ۲۸ مه ۱۹۱۸ کشور ارمنستان اعلام استقلال نمود و اولین جمهوری ارمنستان تشکیل شد.
در سال ۱۹۲۰ میلادی بلشویکها در روسیه و مجلس کبیر ملی ترکیه به قدرت رسیدند. در حالی که ارتش سرخ وارد ایروان شده بود، در سوی دیگر انقلابیون تُرک موفق به اشغال ارمنستان غربی شدند. در سال ۱۹۲۱ میلادی معاهده دوستی به نام عهدنامه مسکو بین بلشویک‌ها و مجلس کبیر ملی ترکیه به امضاء رسید؛ در نتیجه ارمنستان شرقی ضمیمه اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی شد و صدها هزار نفر از ارمنیان، ارمنستان غربی در نتیجه نسل‌کشی و ارمنی ستیزی دولت مصطفی کمال آتاترک به کشورهای همجوار و آمریکا، اروپا مهاجرت کردند و جامعه‌ای به نام جماعت ارمنیان پراکنده را تشکیل دادند. جمهوری سوسیالیستی ارمنستان شوروی در سال ۱۹۹۱ میلادی فروپاشید و متاعقب آن جمهوری ارمنستان تأسیس گردید.
نیروهای نظامی ارمنی

مقالهٔ اصلی: واحدهای داوطلب ارمنی
مقالهٔ اصلی: فدایی ارمنی
واحدهای داوطلب ارمنی در طی جنگ جهانی اول با هدف کمک به ارتش امپراتوری روسیه در جبهه قفقاز و آزادسازی ارمنستان غربی از یوغ دولت عثمانی تشکیل شد. محافل اجتماعی ـ سیاسی ارمنی حتی قبل از آغاز جنگ، پیرو تصمیم مورخ ۲۳ ژوئیه ۱۹۱۴ میلادی دولت امپراتوری روسیه مبنی بر کمک به ارتش روس توسط نیروهای داوطلب ارمنی، و به امید اینکه با ایجاد گردان‌های مسلح ارمنی در کنار ارتش روسیه می‌توانند به آزادسازی ارمنستان غربی کمک کنند؛ وارد مذاکره با فرمانده کل قفقاز،
ورونتسف ـ داشکف شده بودند.
فدایی ارمنی (به ارمنی Fidayi ,Ֆիդայի)، گاهی واحد نامنظم ارمنی یا شبه نظامی ارمنی هم می‌نامند. فدائیان ارمنی از افراد غیرنظامی بودند که به‌طور داوطلبانه خانواده خود را ترک کرده و یک واحد دفاعی یا گروه‌های نظامی را تشکیل می‌دادند.
مقاومت‌ها

شورش زیتون (۱۸۶۲)
نبرد باش‌قلعه (۱۸۸۹)، نبردی بود که در مه ۱۸۸۹ میلادی بین نیروهای عثمانی و حزب آرمناکان در آداماکرت رخ داد.
تظاهرات کوم کاپی (۱۸۹۰)، این راهپیمایی در قسطنطنیه در ۱۵ ژوئیه ۱۸۹۰ میلادی، نخستین قدرت نمایی هنچاک‌ها به‌شمار می‌رود. هدف اعتراض بیدار کردن ارمنیان ستمدیده و آگاه ساختن دولت عثمانی از درد و رنج ارمنیان بود.
مقاومت ساسون (۱۸۹۴)، رهبری این اعتراضات بر عهده هامبارسوم پویاجیان بود که ارمنی‌های ساسون را به عدم پرداخت مالیات و باج به کُردها و تُرک‌های عثمانی ترغیب نمود که منجر به رویارویی آن‌ها با قوای عثمانی شد.
مقاومت زیتون (۱۸۹۵–۱۸۹۶)، درگیری خونینی بود که طی کشتار حمیدیه در شهر (زیتون، سلیمانیه ترکیه کنونی) رخ داد که ۱۵۰۰ نیروی ارمنی در مقابل ۵۸۰۰۰ نیروی نظامی عثمانی ایستادگی کردند و حدود ۱۰۰۰۰ نفر از نیروی عثمانی و حدود ۶۰۰۰ ارمنی شهر زیتون کشته شدند.
مقاومت وان (۱۸۹۶)، در ۳ تا ۱۱ ژوئن طی کشتار حمیدیه در شهر وان بین نیروهای تشکیل شده توسط حزب آرمناکان و عثمانی رخ داد که طی این درگیری و کشتار ۲۰٬۰۰۰ تن از ارمنی‌های روستاها و شهر وان قتل‌عام شدند.
نبردخانه سور (۱۸۹۷)، ۲۵ تا ۲۷ ژوئیه ۱۸۹۷ میلادی، در روستای خانه سور بین نیروهای فدایی ارمنی و کُردها رخ داد.
نبرد کلیسای آراکلوتس (۱۹۰۱)، ۳ تا ۲۷ نوامبر ۱۹۰۱ میلادی، بین نیروهای فدایی ارمنی به فرماندهی آندرانیک اوزانیان و کوورک چاووش و نیروهای عثمانی در شهر موش اطراف کلیسای آراکلوتس رخ داد.
شورش ساسون (۱۹۰۴)، در آوریل سال ۱۹۰۴ میلادی بین ۴۰۰۰ نیروی ارمنی و ۱۷٬۰۰۰ نیروی متشکل کُرد و عثمانی رخ داد.
مقاومت زیتون (۱۹۱۵)، ۲۵ مارس ۱۹۱۵ میلادی بین نیروهای فدایی ارمنی و نیروهای عثمانی برای دفاع از اهالی ارمنی شهر زیتون در طی نسل‌کشی رخ داد.
مقاومت وان
شورش شبین قره‌حصار، ۲ تا ۳۰ ژوئن ۱۹۱۵ میلادی در طی نسل‌کشی؛ مردم ارمنی شهر شبین قره‌حصار به کمک نیروهای فدایی در مقابل ۱۰۰۰ نیروی عثمانی ایستادگی کردند. بسیاری از خانه‌های شهر ویران شد و بیش از ۲۰۰ نفر از ارمنیان شهر کشته شدند و ۲ افسر و ۸۲ سرباز عثمانی کشته شد.
مقاومت شانلی‌اورفه، ۲۹ سپتامبر تا ۲۰ اکتبر ۱۹۱۵ میلادی در طی قتل‌عام شهر اورها درگیری خونینی بین اهالی غیرنظامی ارمنی آن شهر در مقابل ۶۰۰۰ نفر از نیروهای عثمانی رخ داد. طی این درگیری بیش از ۴۰۰ نفر از شهر گریختند و ده‌ها نفر کشته شدند.
مقاومت موسی داغ
نبرد قره کلیسا
نبرد آباران
نبرد سارداراباد
گروهی از فدائیان ارمنی با پرچم فدراسیون انقلابی ارمنی، متن بر روی پرچم «مرگ یا آزادی»
نبرد کلیسای آراکلوتس (۱۹۰۱)، واحدهای داوطلب ارمنی در عملیات جنگی در قفقاز، مقاومت وان و نبردخانه سور (۱۸۹۷)
واحد داوطلب ارمنی در ۲۰ ژوئیه ۱۹۱۵
فدائیان ارمنی
یواننگ، بوتسوانا

Village در Kweneng District
| Jwaneng | Jwaneng |
| --- | --- |
Village: Village
Jwaneng: Jwaneng
مختصات: ۲۴°۳۶′۰۷″ جنوبی ۲۴°۴۳′۴۲″ شرقی﻿ / ﻿۲۴٫۶۰۱۹۴°جنوبی ۲۴٫۷۲۸۳۳°شرقی﻿ / -24.60194; 24.72833: مختصات: ۲۴°۳۶′۰۷″ جنوبی ۲۴°۴۳′۴۲″ شرقی﻿ / ﻿۲۴٫۶۰۱۹۴°جنوبی ۲۴٫۷۲۸۳۳°شرقی﻿ / -24.60194; 24.72833
District: Kweneng District
ارتفاع: ۱٬۱۸۹ متر (۳۹۰۱ فوت)
جمعیت (2011): جمعیت (2011)
 • کل: ۱۸٬۰۶۳
منطقهٔ زمانی: GMT +2
یواننگ (به انگلیسی: Jwaneng) شهری در ناحیهٔ جنوبی کشور بوتسوانا است که در سال ۲۰۰۰ میلادی ۱۵٬۱۷۹ نفر جمعیت داشته که از این تعداد، ۷٬۶۱۳ نفر مرد و ۷٬۵۶۶ نفر زن بوده‌اند.
خویسرق

village در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| خویسرق خوی سورق | خویسرق خوی سورق |
| --- | --- |
village: village
استان‌های ایران: استان آذربایجان شرقی
شهرستان‌های ایران: شهرستان هوراند
بخش (تقسیمات کشوری): بخش مرکزی شهرستان هوراند
تقسیمات کشوری در ایران: دهستان چهاردانگه (هوراند)
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۱۸۷
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
خوی‌سورق یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان چهاردانگه بخش مرکزی شهرستان هوراند واقع شده‌است. این روستا ۱۸۷ نفر جمعیت دارد.
اسمیرنوف

| 0 | 1 |
| --- | --- |
گونه: ودکا
تولید کننده: دیاجیو
خاستگاه: روسیه
آغاز تولید: ca. ۱۸۶۰ میلادی
میزان الکل: ۳۵٪ – ۵۰٪
درجه: ۷۰ – ۱۰۰
وبگاه: smirnoff.com
اسمیرنوف (به انگلیسی: Smirnoff) نوعی از ودکا است که توسط شرکت بریتانیایی دیاجیو تولید می‌شود.
برند اسمیرنوف با تقطیر ودکا در مسکو توسط پیوتر ارسنیویچ اسمیرنوف ایجاد شد. محصولات اسمیرنوف در کشورهای هند، ایرلند، هندوراس، آلبانی، مغولستان، لتونی، فیلیپین، ایتالیا، انگلستان و ایالات متحده آمریکا تولید می‌شوند.
یک بطری ودکا اسمیرنوف
السا فیروزآذر

| السا فیروزآذر | السا فیروزآذر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۵ شهریور ۱۳۶۲ ‏(۴۱ سال) تهران، ایران
ملیت: ایرانی
محل تحصیل: دانشگاه سوره
پیشه(ها): بازیگر، منشی صحنه، کارگردان تئاتر
سال‌های فعالیت: ۱۳۶۹–اکنون
السا فیروزآذر (زاده ۲۵ شهریور ۱۳۶۲ در تهران) بازیگر و منشی صحنه، نویسنده سینما و تلویزیون کارگردان تئاتر اهل ایران است.
زندگی‌نامه

السا فیروزآذر متولد ۲۵ شهریور ۱۳۶۲ در تهران و اصالتا ترک تبریز است. او مدرک کارشناسی معماری خود را از دانشگاه غیرانتفاعی رویان نور و کارشناسی ارشدش در رشته ادبیات نمایشی را از دانشگاه سوره اخذ کرده‌است. از ۵ سالگی در سینما بازیگری را آغاز کرده و در ۸ سالگی در فیلم «کاکادو» اولین نقش اصلی اش را ایفا نمود. او در ۱۸ سالگی فعالیت خود را در زمینهٔ بازیگری به‌طور جدی تر ادامه داد. سپس در سینما و پشت صحنه منشی صحنه و دستیار کارگردانی را در چند فیلم تجربه نمود. از بیست و سه سالگی تدریسش در زمینهٔ هنر و مکاتب هنری را آغاز نمود و پس از گرفتن مدرک ارشد در ادبیات نمایشی کارگاه‌های فیلمنامه‌نویسی و بازیگری هم به زمینه‌های تدریسش اضافه گردید. فیروزآذر پس از ساختن چند فیلم کوتاه تجربی برای نخستین بار در ۳۵ سالگی در سال ۱۳۹۷ فیلم کوتاه «سکوت پرهیاهو» را ساخت. همچنین در همین سال تأتر روانشناختی- فلسفی با ۳۰ بازیگر را به نام «هزار و یک تو» کارگردانی کرده‌است. پس از نوشتن چند فیلمنامه برای نخستین بار فیلمنامه ای «از تهران متنفرم» او به کارگردانی زن «یاسمن نصرتی» در حال ساخت است.
آثار > سینمایی

| سال | فیلم، نمایش | کارگردان | سمت |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۶۹ | افسانه آه | تهمینه میلانی | بازیگر |
| ۱۳۷۰ | دیگه چه خبر؟! | تهمینه میلانی | بازیگر |
| ۱۳۷۳ | کاکادو | تهمینه میلانی | بازیگر |
| ۱۳۸۳ | زن زیادی | تهمینه میلانی | بازیگر |
| ۱۳۸۴ | تقاطع | ابوالحسن داودی | بازیگر |
| ۱۳۸۴ | آتش‌بس | تهمینه میلانی | بازیگر، دستیار کارگردان |
| ۱۳۸۵ | نسکافه داغ داغ | علی قوی تن | بازیگر |
| ۱۳۸۶ | تسویه حساب | تهمینه میلانی | بازیگر |
| ۱۳۸۶ | مجنون لیلی | قاسم جعفری | بازیگر |
| ۱۳۸۶ | ساعت سوخته | مجتبی اسدی پور | بازیگر |
| ۱۳۸۷ | سوپر استار | تهمینه میلانی | بازیگر، دستیار کارگردان |
| ۱۳۸۷ | شیرین | عباس کیارستمی | بازیگر |
| ۱۳۸۹ | یکی از ما دو نفر | تهمینه میلانی | بازیگر |
| ۱۳۸۹ | چگونه میلیاردر شدم | علی عبدالعلی زاده | بازیگر |
| ۱۳۹۳ | آتش‌بس ۲ | تهمینه میلانی | مشاور کارگردان |
| ۱۳۹۵ | ملی و راه‌های نرفته‌اش | تهمینه میلانی | بازیگر |
آثار > تلویزیون

| سال ساخت | عنوان | کارگردان | سمت | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۴۰۲ | فوفو مسافری از کامادو | میثم معراجی | بازیگر | شبکه نمایش خانگی |
| ۱۴۰۱ | پدرخوانده | سعید ابوطالب | بازیگر | شبکه نمایش خانگی |
| ۱۴۰۰ | جزیره | سیروس مقدم | بازیگر | شبکه نمایش خانگی |
| ۱۳۹۸ | هیولا | مهران مدیری | بازیگر | شبکه نمایش خانگی |
| ۱۳۸۷ | گروگان | محمدرضا آهنج | دستیار کارگردان | فیلم تلویزیونی |
| ۱۳۸۴ | اخراجی | مهدی کرم‌پور | دستیار کارگردان |  |
آثار > فیلم کوتاه

| سال ساخت | عنوان | کارگردان | سمت |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۴۰۰ | همه چیز در معرض فروش | حمیدرضا سنگیان | بازیگر و مشاور کارگردان |
| ۱۳۹۸ | وقت تغییر | مریم رحیمی | بازیگر |
| ۱۳۸۴ | می‌ترسم پس دروغ می‌گویم | تهمینه میلانی | منشی صحنه |
آثار > تئاتر > کارگردانی

تنهایی پرهیاهو (۱۳۹۶)
هزار و یک تو (۱۳۹۷)
آثار > تئاتر > بازیگری

نان، عشق، موتور وسپا به کارگردانی اشکان درویشی (۱۴۰۳)
محرمانه به کارگردانی سید محسن میرهاشمی (۱۳۹۸)
هزار و یک تو به کارگردانی السا فیروزآذر (۱۳۹۷)
مأنوس به کارگردانی نازنین سهامی زاده (۱۳۹۵)
آثار > تئاتر > نویسندگی (نمایشنامه)

هزار و یک تو ۱۳۹۷
جوایز

تندیس بهترین بازیگر نقش اول زن در فیلم فصل تغییر به کارگردانی مریم رحیمی از جشنوارهٔ Aprilia Film Festival ایتالیا در سال ۱۳۹۸
تندیس بهترین کارگردان هنری برای فیلم هزار و یک تو در بخش تله تئاتر جشنواره تئاتر فجر
تندیس بهترین تدوین برای فیلم هزار و یک تو در بخش تله تئاتر جشنواره تئاتر فجر
هارتاوان

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ارمنستان
| هارتاوان Հարթավան | هارتاوان Հարթավան |
| --- | --- |
هارتاواننمایش نقشه ارمنستانهارتاواننمایش نقشه استان آراگاتسوتن: هارتاواننمایش نقشه ارمنستانهارتاواننمایش نقشه استان آراگاتسوتن
مختصات: ۴۰°۲۸′۴۱″ شمالی ۴۴°۲۴′۰۲″ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۴۷۸۰۶°شمالی ۴۴٫۴۰۰۵۶°شرقی﻿ / 40.47806; 44.40056: مختصات: ۴۰°۲۸′۴۱″ شمالی ۴۴°۲۴′۰۲″ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۴۷۸۰۶°شمالی ۴۴٫۴۰۰۵۶°شرقی﻿ / 40.47806; 44.40056
استان: آراگاتسوتن
ارتفاع: ۱۸۷۰ متر (۶۱۴۰ فوت)
جمعیت (۲۰۰۱): جمعیت (۲۰۰۱)
 • کل: ۹۱۳
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AMT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (AMST)
کد منطقه: ؟؟؟ (۳۷۴)
هارتاوان (به ارمنی: Հարթավան) یک روستا در ارمنستان است که در استان آراگاتسوتن واقع شده‌است. هارتاوان در ۱۴ کیلومتری شمال شرق آشتاراک، مرکز استان آراگاتسوتن واقع شده‌است.
خصوصیات

هارتاوان ۹۱۳ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع ۱۸۷۰ متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته‌است.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| سال   | ۱۸۳۱   | ۱۸۹۷   | ۱۹۲۶   | ۱۹۳۹   | ۱۹۵۹   | ۱۹۷۰   | ۱۹۷۹   | ۲۰۰۱   | ۲۰۰۴   |
| جمعیت   | ۱۷۸   | ۶۸۹   | ۶۶۹   | ۴۸۳   | ۴۶۵   | ۶۲۰   | ۶۰۰   | ۹۱۳   | ۹۲۸   |
:
هوانگشان

مکان
| هوانگشان 黄山市 | هوانگشان 黄山市 |
| --- | --- |
شهر مرکزی: شهر مرکزی
هوانگشان: هوانگشان
Reconstructed old town, Song Street: Reconstructed old town, Song Street
موقعیت هوانگشان در نقشه: موقعیت هوانگشان در نقشه
استان: آن‌هوئی
County-level divisions: ۷
Township-level divisions: ۱۴۵
Municipal seat: Tunxi District (۲۹°۴۲′ شمالی ۱۱۸°۱۸′ شرقی﻿ / ﻿۲۹٫۷۰۰°شمالی ۱۱۸٫۳۰۰°شرقی﻿ / 29.700; 118.300)
حکومت: حکومت
 • CPC Secretary: Wang Qimin (王启敏)
 • شهردار: Li Hongming (李宏鸣)
مساحت: مساحت
 • کل: ۹۸۰۷٫۴ کیلومتر مربع (۳۷۸۶٫۷ مایل مربع)
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۱۴۷۰۰۰۰
 • تراکم: ۱۵۰/کیلومتر مربع (۳۹۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۸ (China Standard)
|postal_code_type=
|postal_code=۲۴۵۰۰۰
|area_code=۰۵۵۹
|blank_name=تولید ناخالص داخلی
|blank_info=
|blank1_name=GDP per capita
|blank1_info=
|blank2_name=License Plate Prefix
|blank2_info=皖J
|blank3_name=
|blank3_info=
|blank4_name=
|blank4_info=
|blank5_name=
|blank5_info=
|blank6_name=
|blank6_info=
|website=www.huangshan.gov.cn
|footnotes=
}}
هوانگشان (به لاتین: Huangshan City) یک شهر مرکزی در جمهوری خلق چین است که در آن‌هوئی واقع شده‌است.
خصوصیات

هوانگشان ۹٬۸۰۷٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۴۷۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده

شهر اینترلاکن خواهرخواندهٔ هوانگشان هست.
گریمون

گِرِیمون (به انگلیسی: Greymon)، یک شخصیت خیالی از انیمه و مانگایِ دیجیمون است. او تبدیل بعدی آگومون است.
گریمون نوعی دیجیمون است در داستان انیمه ژاپنی دیجی مون گریمون یکی از دیجی مون های قوی یا همان برجسته است که قبل از اینکه دیگر دوستان تای دیجی مون داشته باشند تای دیجیمون داشت نشان گریمون شجاعت است.