بازنامه
بازنامه‌های فارسی

رسالهٔ بازداری، از خواجه عمیدالدین ابی الفوارس قناریزی (در سال ۳۳۹ ه‍.ق).
بازنامهٔ سیستانی، ترجمه‌ای از بازنامهٔ نوشیروانی (قرن چهارم)؛
جوارح‌نامهٔ شاهنشاهی، ترجمهٔ فارسی بازنامهٔ نوشیروانی. گفته می‌شود که ابوالبحتری (ابوالبحری) این بازنامه را به فرمان ابوعلی بلعمی وزیر در ۳۵۲ق‌/۹۶۳م برای عبدالملک بن نوح پادشاه سامانی به فارسی درآورده است. این اثر کهن‌ترین بازنامهٔ فارسی است که بر جا مانده است.
بازنامهٔ نسوی‌ از علی بن احمد نسوی (سدهٔ ۵ق‌/۱۱م). نسوی از هشت‌سالگی به بازداری مشغول بود و در ۷۰ سالگی به تألیف این کتاب پرداخت و تجارب و آموخته‌های خود را در آن گرد آورد. او در این کتاب از بازنامه‌ها و بازداران بسیاری یاد کرده است. این کتاب قدیمی‌ترین بازنامهٔ فارسی است که به جای مانده و در ۱۳۵۴ش به کوشش علی غروی در تهران انتشار یافت.
بازنامهٔ محمود غزنوی. این اثر در کتابخانه پرتو پاشا نگهداری می‌شود.
صیدنامهٔ ملکشاهی یا شکارنامهٔ خسروی، دست‌نویس محمد بن قلچق نظامی (سدهٔ ۵ق‌/۱۱م). دربارهٔ تألیف این بازنامه نیز گزارشی همانند حکایتی که دربارهٔ اسکندر مقدونی و انوشیروان ساسانی گفته شد، نقل شده است: خواجه نظام‌الملک طوسی به فرمان ملکشاه سلجوقی که دلبستگی شدید به شکار با مرغان داشت، دانایان این فن را از نیشابور، بلخ، ترمذ، مرو، هرات، خوارزم، روم، عراق عرب، فارس، تبریز، سیستان، هندوستان، ترکستان، اصفهان، مصر و مغرب گرد آورد تا دانسته‌های خود را در این زمینه با یکدیگر در میان نهند.
بازنامهٔ فیروزشاهی، یا دستور صید، از خواجه محمد صادق بن خواجه محمد یوسف. این اثر در ۵۷۱ق / ۱۱۷۵م برای محی‌الدین فیروزشاه امیر بلخ نوشته شده است. نسخه‌هایی از این بازنامه در کتابخانه‌های بادلیان و انجمن آسیایی بنگال بر جا مانده است.
بازنامه (سدهٔ ۶ق‌/۱۲م). ۳ نسخهٔ پرخطا و ناقص از این اثر در کتابخانه ملک تهران، موزه بریتانیا و کتابخانه مجلس ایران نگهداری می‌شود.
بازنامهٔ منظوم از امیرخسرو دهلوی (۶۵۱–۷۲۵)، حدود ۲۲۰ بیت، که در دیوان او آمده است.
شکارنامهٔ ایلخانی، از علی بن منصور حلوانی که آن را برای تغاتیمور - ایلخان مغول و فرمانروای خراسان (۷۳۷–۷۵۳ق / ۱۳۳۷–۱۳۵۲م) - تألیف کرده است. در مقدمه آمده است که اصل این کتاب همان صیدنامهٔ ملکشاهی بوده، و مؤلف ۶ باب دربارهٔ شاهین و شنقار و چگونگی شکار شیر و پلنگ و جز آن‌ها بدان افزوده است. از این اثر نسخه‌هایی در ایران، ترکیه، پاکستان و هندوستان بر جا مانده است.
بازنامه (صیدالمراد فی قوانین الصیاد)، تألیف خدایارخان بن یارمحمد، داوود عباسی.
بازنامه تألیف علی بن محمد متطبّب در ۷۲۱ ق برای قطب الدین تهمتن شاه از ملوک هرموز نوشته و در کتابخانة مجلس شورای اسلامی ایران موجود است.
رساله در شکار که در ۷۶۷ ق محمد بن محمد مؤلف اسپنامه تألیف کرده و نسخه‌ای از آن در کتابخانه بادلیان موجود است.
جوارح‌نامهٔ امامیه، یا قوانین الصیاد، از داوود بن یار محمد، ملقب به خدایار خان عباسی (سدهٔ ۸ق‌/۱۴م). برخی آن را متعلق به سدهٔ ۱۲ق‌/۱۸م دانسته‌اند. این اثر در ۱۹۰۸م در کلکته به چاپ رسیده است.
التذکرة فی علم البزدرة، از محمد بن علی زاهد شوشتری (سدهٔ ۸ق‌/۱۴م)، که به شیخ حسن جلایر ایلکانی تقدیم شده است. این اثر ترجمهٔ کتاب «پرورش باز» کندی است.
بازنامهٔ جمشید، ترجمهٔ علی حیدر تبریزی قوشچی باشی. بازنامه‌ای منظوم که نسخه‌ای از آن در کتابخانه حمیدیه نگهداری می‌شود.
بازنامه، از غیاث‌الدین علی بن حسین بن علی میران حسینی اصفهانی. (۸۵۹ ق / ۱۴۵۵ م) تألیف شده است، نسخه‌ای در کتابخانهٔ بادلیان نگهداری می‌شود.
بازنامه (سدهٔ ۹ق‌/۱۵م). مؤلف ناشناس. نسخه‌هایی از آن بر جا مانده است
بازنامه (۹۷۰ق /۱۵۶۳ م)، مؤلف ناشناس. در ۷۲ باب است. نسخه‌هایی از آن بر جا مانده است.
شکارنامه، از حسین بن روح‌الله حسینی طبسی، ملقب به صدر جهان (سدهٔ ۱۰ق‌/۱۶م). از این اثر نسخه‌هایی بر جا مانده است.
بازنامه، از محب علی بن نظام‌الدین علی مرغلانی (سدهٔ ۱۰ق‌/۱۶م). به نام ابوالفتح جلال الدین محمد اکبر شاه پادشاه مغولی هند. در ۶۱ باب است. از این اثر نسخه‌هایی در موزهٔ بریتانیا و کتابخانهٔ ملک تهران و دانشگاه تهران به‌جای مانده است.
دستور الصید، از محمدرضا علی خان بن خواجه یوسف (۱۰۸۳ق / ۱۶۷۲م)، در عهد حکومت اورنگ زیب پادشاه هندی، در ۷۷ باب است و نسخه‌هایی در هندوستان و پاکستان بر جا مانده است.
رساله در شکار، از مجدالدین بن محمد شفیع هاشمی عباسی (سدهٔ ۱۱ق‌/۱۷م) که برای عبدالله خان از فرمانروایان عهد صفوی نوشته است. بخش عمدهٔ این رساله دربارهٔ پرندگان شکاری است و به‌ویژه به مسائل فقهی شکار می‌پردازد.
بازنامهٔ ناصری، از تیمور میرزا حسام‌الدوله (سدهٔ ۱۳ق‌/۱۹م). این اثر در تهران (۱۲۸۵ق) و بمبئی (۱۳۰۵ق) به چاپ رسیده و به زبان انگلیسی نیز ترجمه شده است.
انیس الامرا در فن بازداری، از محمدحسین بن جواد حسینی (سدهٔ ۱۳ق‌/۱۹م). این اثر در بمبئی به چاپ رسیده است.
شاهباز نامه، از جمال‌الدین میرزا نوادهٔ فتحعلی شاه قاجار (سدهٔ ۱۳ق). نسخه‌ای از آن در کتابخانه دانشگاه تهران موجود است.