stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مومیر بولاتوویچ
اوایل زندگی

بولاتوویچ از پدری که افسر ارتش خلق یوگسلاوی که از مونته نگرو بود در بلگراد به دنیا امد.خانواده او  در محله وودوواچ زندگی می کردند. خانواده او به دلیل شغل پدرش  اغلب در سراسر یوگسلاوی نقل مکان میکردند.وقتی مومیر پنچ ساله بود خانواده او به زادار در کرواسی نقل مکان کردند او در انجا تحصیلات ابتدایی و متوسط خود را به پایان رساند. در سال ۱۹۷۵ ، بولاتوویچ برای تحصیل در دانشکده به تیتوگراد نقل مکان کرد.به گفته بولاتوویچ ، او میخواست برای ادامه تحصیل به  دانشگاه به بلگراد برگردد ولی خانواده اش پول کافی برای فرستادن او به انجا را نداشتند ، او در نهایت در تیتوگراد ماند و به تحصیلات خود ادامه داد.
موریس اکسلگر

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Maurice Exslager
زادروز:  ۱۲ فوریهٔ ۱۹۹۱ ‏(۳۳ سال)
زادگاه:  بوخولت
قد:  1.78 m
پست:  مهاجم
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  SC Frintrop
شمارهٔ پیراهن:  ۹
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۶–۲۰۰۳:  SV Biemenhorst
۲۰۰۳–۲۰۰۷:  FC Bocholt
۲۰۰۷–۲۰۰۸:  TuB Bocholt
۲۰۰۸–۲۰۰۹:  باشگاه فوتبال دویسبورگ
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۳ |  باشگاه فوتبال دویسبورگ |  ۷۰ |  (۱۱) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۶ |  باشگاه فوتبال کلن |  ۱۳ |  (۰) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۶ |  FC Köln II |  ۲۵ |  (۱۷) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |  ← باشگاه فوتبال دارمشتات ۹۸ (قرضی) |  ۱۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ |  باشگاه فوتبال ماگدبورگ ۱ |  ۸ |  (۰) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۹ |  باشگاه فوتبال اس‌سی فورتونا کلن |  ۱۱ |  (۰) |
| ۲۰۱۹–۲۰۲۰ |  1. FC Bocholt |  ۱۵ |  (۲) |
| ۲۰۲۰– |  SC Frintrop |  ۳ |  (۶) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۱۱ |  تیم ملی فوتبال جوانان آلمان |  ۱ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۸:۳۰, ۱۴ ژانویه ۲۰۲۱ (UTC). :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۸:۳۰, ۱۴ ژانویه ۲۰۲۱ (UTC). 
موریس اکسلگر (انگلیسی: Maurice Exslager؛ زادهٔ ۱۲ فوریهٔ ۱۹۹۱) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دارمشتات ۹۸، باشگاه فوتبال دویسبورگ، و باشگاه فوتبال کلن اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال جوانان آلمان بازی کرده‌است.
موریس اوینگینگ

| موریس اوینگینگ | موریس اوینگینگ |
| --- | --- |
Maurice Ewing in 1948. Photo courtesy دانشگاه کلمبیا: Maurice Ewing in 1948. Photo courtesy دانشگاه کلمبیا
نام هنگام تولد: William Maurice Ewing
زادهٔ: ۱۲ مهٔ ۱۹۰۶ شهرستان فلوید، تگزاس
درگذشت: ۴ مهٔ ۱۹۷۴ (۶۷ سال) گلویستن، تگزاس
ملیت: ایالات متحده آمریکا
محل تحصیل: دانشگاه رایس
جوایز: مدال الکساندر اگسیز (1954) William Bowie Medal (1957) Cullum Geographical Medal (1961) John J. Carty Award (1963) Wollaston Medal (1969) نشان ملی علوم (1973) Vetlesen Prize (1960) همکار انجمن سلطنتی (1972) Penrose Medal (1974)
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): ژئوفیزیک underwater acoustics oceanography
محل کار: Lehigh University دانشگاه کلمبیا دانشگاه تگزاس در آستین
استاد راهنما: L Don Leet
تأثیر گذار بر: J. Lamar Worzel فرانک پرس Jack Nafe Jack Oliver Bruce Heezen
 :  
موریس اوینگینگ (انگلیسی: Maurice Ewing; ۱۲ مهٔ ۱۹۰۶ – ۴ مهٔ ۱۹۷۴) دانشمند در زمینه ژئوفیزیک و underwater acoustics اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان ملی علوم، مدال طلائی انجمن سلطنتی اختر شناسان، مدال الکساندر اگسیز، و کمک‌هزینه گوگنهایم شده‌است.
سیارک ۴۶۶۴۴

| کشف | کشف |
| --- | --- |
تاریخ کشف: ژوئیه ۱۹, ۱۹۹۵
ویژگی‌های مداری: ویژگی‌های مداری
مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸: مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸
اوج: ۲.۶۱۰۴۸۱۱
حضیض: ۱.۹۹۴۳۷۶۹
خروج از مرکز مداری: ۰.۱۳۳۷۹۴۴
تناوب مداری: ۱۲۷۶.۰۷۹۶۵۶۴
آنومالی متوسط: ۲۱۹.۱۵۶۱۷
انحراف: ۶.۱۰۰۹۲
 :  
سیارک ۴۶۶۴۴ (به انگلیسی: 46644 Lagia، نامگذاری:1995OF) چهل و شش هزار و ششصد و چهل و چهارمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۹ ژوئیه ۱۹۹۵ کشف شد.
هسته لینوکس

| 0 | 1 |
| --- | --- |
تاکس، پنگوئنی که نماد و مسکات هسته لینوکس است.: تاکس، پنگوئنی که نماد و مسکات هسته لینوکس است.
توسعه‌دهنده(ها): لینوس توروالدز و هزاران توسعه‌دهنده دیگر
انتشار آزمایشی:       ۶٫۸ آرسی ۲    
 :  
مخزن: git.kernel.org/pub/scm/linux/kernel/git/torvalds/linux.git  
سیستم‌عامل: شبه-یونیکس
حجم: ۱۱۰٫۱۵ مگابایت
مجوز: پروانه عمومی همگانی گنو نسخه ۲
وبگاه: www.kernel.org 
هسته لینوکس (به انگلیسی: Linux kernel) یک هسته سیستم‌عامل است که با کمک توسعه‌دهندگان در سراسر جهان توسعه یافته است. هسته لینوکس، آزاد و متن باز، یکپارچه، ماژولار (modular) و شبه یونیکس و بسیار قابل تنظیم است. هسته لینوکس بر روی طیف گسترده‌ای از سیستم‌های محاسباتی، مانند سیستم‌های توکار، دستگاه‌های تلفن همراه (از جمله استفاده از آن در سیستم عامل اندروید)، رایانه‌های شخصی، سرورها، حافظه‌های اصلی و ابر رایانه‌ها مستقر شده‌است. هسته لینوکس در سال ۱۹۹۱ توسط لینوس توروالدز برای رایانه شخصی خود طراحی و ساخته شد، اما از آن زمان به طیف گسترده‌ای از معماری‌های رایانه منتقل شده‌است. با وجود این، هسته لینوکس با استفاده از دستورالعمل‌های خاص معماری (ISA) بسیار بهینه شده‌است، بنابراین قابلیت حمل آن به آسانی مانند سایر هسته‌ها آسان نیست (به عنوان مثال، با NetBSD، که از سال ۲۰۱۹ از ۵۹ پلتفرم سخت‌افزاری پشتیبانی می‌کند).
لینوکس به سرعت به‌عنوان هسته سیستم عامل GNU پذیرفته شد، که به عنوان یک نرم‌افزار متن باز و نرم‌افزار آزاد ایجاد شده بود، و براساس UNIX به‌عنوان محصول فرعی از جنگ یونیکس‌ها استفاده شد. از آن زمان، تعداد گسترده‌ای از توزیع سیستم عامل، که معمولاً به آن لینوکس نیز گفته می‌شود، ایجاد شده‌است، اگرچه، به‌طور رسمی، اصطلاح «لینوکس» فقط به هسته اشاره دارد.
بحث و گفتگوی توسعه روزانه در لیست پستی هسته لینوکس (LKML) انجام می‌شود. تغییرات با استفاده از سیستم کنترل نسخه git، که توسط توروالدز به عنوان جایگزینی سفارشی برای BitKeeper ایجاد شده، ردیابی می‌شود. به‌طور کلی لینوکس تحت مجوز عمومی همگانی گنو نسخه 2 (GPLv2) منتشر می‌شود، اما همچنین شامل چندین پرونده تحت مجوزهای سازگار دیگر و یک معافیت موقت برای پرونده‌های سربرگ API فضای کاربر (UAPI) است.
لینوکس یکی از پراستفاده‌ترین کرنل‌های سیستم‌عامل در جهان است، که سیستم عامل گنو/لینوکس مبتنی بر آن بوده و با تعدادی میان افزار (Firmware) تحت پروانه‌های غیر آزاد گوناگون منتشر می‌شود.
لینوکس، توسط شرکت‌کنندگان جهانی توسعه یافته‌است، که یک مثال برجسته از نرم‌افزارهای آزاد و متن باز است.
معماری

لینوکس یک هسته یکپارچه است و از اکثر ویژگیهایی پشتیبانی می‌کند که فقط در هسته‌های منبع بسته از سیستم عامل‌های غیر رایگان موجود باشد:
محاسبات همزمان و (با در اختیار داشتن هسته کافی CPU برای کارهایی که آماده اجرا هستند) حتی اجرای موازی واقعی بسیاری از فرایندها به یکباره (هر یک از آنها دارای یک یا چند موضوع اجرا).
برنامه‌ریزی (در زمان کامپایل) و تنظیم (تنظیم زمان کار) تنظیم کننده اجازه می‌دهد تا وظیفه‌های مقدماتی را انجام دهید (هر دو در حالت کاربر و از سری ۲٫۶، در حالت هسته). برنامه زمانبندی کاملاً عادلانه (CFS) برنامه زمانبندی پیش فرض لینوکس از سال ۲۰۰۷ است و از یک درخت قرمز-سیاه استفاده می‌کند که می‌تواند داده‌های مربوط به فرایندهای (ساختار وظیفه) درون O را در مدت زمان (log n) جستجو، درج و حذف کند، جایی که n تعداد وظایف موجود در درخت را نشان می‌دهد.
مدیریت پیشرفته حافظه با حافظه مجازی.
مکانیسم ارتباطات و هماهنگی بین فرایندی.
یک سیستم پرونده مجازی در بالای چندین سیستم پرونده اصلی (ext4، Btrfs , XFS , JFS , FAT32 و موارد دیگر).
برنامه‌ریز I / O قابل تنظیم.
مجازی سازی سطح سیستم عامل (با Linux-VServer) , paravirtualization و مجازی سازی با کمک سخت‌افزار (با KVM یا Xen).
مکانیسم‌های امنیتی برای کنترل دسترسی اختیاری و اجباری (SELinux , AppArmor , POSIX ACL و دیگران).
چندین نوع پروتکل ارتباطی لایه ای (از جمله مجموعه پروتکل اینترنت).
درایورهای دستگاه و پسوندهای هسته در فضای هسته (حلقه ۰ در بسیاری از معماری‌های CPU) اجرا می‌شوند، با دسترسی کامل به سخت‌افزار، اگرچه برخی از استثنائات در فضای کاربر وجود دارد، به عنوان مثال، سیستم‌های پرونده ای مبتنی بر FUSE / CUSE و بخش‌هایی از UIO. سیستم گرافیکی که اکثر افراد از لینوکس استفاده می‌کنند در هسته کار نمی‌کند. برخلاف هسته‌های یکپارچه استاندارد، درایورهای دستگاه به راحتی به عنوان ماژول پیکربندی می‌شوند و در حین کار سیستم بارگیری یا تخلیه می‌شود. همچنین، برخلاف هسته‌های یکپارچه استاندارد، درایورهای دستگاه تحت شرایط خاص می‌توانند از پیش ساخته شوند. این ویژگی برای کنترل صحیح وقفه‌های سخت‌افزاری و پشتیبانی بهتر از پردازش متقارن اضافه شده‌است. به دلخواه، هسته لینوکس هیچ رابط کاربری باینری برنامه پایدار درایور دستگاه ندارد.
لینوکس به‌طور معمول از حافظه و حافظه مجازی استفاده می‌کند و همچنین می‌تواند به حافظه غیر یکنواخت دسترسی داشته باشد، با این حال این پروژه μClinux را جذب کرده‌است که باعث می‌شود لینوکس را بر روی میکروکنترلرها بدون حافظه مجازی نیز اجرا کنید.
این سخت‌افزار همچنین در سلسله مراتب پرونده گنجانیده شده‌است. درایورهای دستگاه از طریق ورودی در فهرستهای sys/ یا dev/ یا برنامه‌های کاربردی کاربر رابط می‌کند. اطلاعات فرایند نیز از طریق فهرست / proc به سیستم فایل نقشه‌برداری می‌شود.
معماری > رابط‌ها

لینوکس یک کلون از UNIX است، بنابراین به دنبال انطباق POSIX و Single UNIX (SUSv3) است. به‌علاوه، از آنجا که لینوکس یونیکس نیست، هسته مکالمه‌های اضافی سیستم و رابط‌های دیگر که مخصوص لینوکس هستند فراهم می‌کند. برای درج در هسته رسمی، کد باید با مجموعه ای از قوانین صدور مجوز تعریف شده کاملاً مطابقت داشته باشد.
معماری > رابط‌ها > API فضای هسته به کاربر

استانداردهای مربوط با هدف دستیابی به قابلیت تغییر کد منبع برنامه‌های کاربر، که توسعه هسته لینوکس، کتابخانه GNU C و برنامه‌های مرتبط با آن سعی در رعایت آن دارند، مشخصات POSIX و Single UNIX هستند.
زیر مجموعه API هسته لینوکس که واسطهای در معرض برنامه‌های کاربر را در نظر می‌گیرد، اساساً توسط مکالمات سیستمی مخصوص UNIX و لینوکس تشکیل شده‌است. به عنوان مثال، در بین لینوکس خاص خانواده تماس با سیستم کلون وجود دارد. اکثر برنامه‌های افزودنی باید با تعریف ماکرو _GNU_SOURCE در یک پرونده سرصفحه یا هنگام تهیه کد کاربر کاربر فعال شوند.
تماس‌های سیستم فقط با استفاده از دستورالعمل‌های مونتاژ امکان‌پذیر است که امکان انتقال از فضای کاربر غیر شخصی به فضای هسته ممتاز در حلقه ۰ را فراهم می‌کند، برای مثال با استفاده از دستورالعمل "int 0x80" بعد از کپی کردن شناسه تماس سیستم و پارامترهای آن به برخی از ثبات‌های CPU. به همین دلیل، کتابخانه استاندارد C (libC) با در معرض توابع C که تنها در صورت نیاز، می‌تواند به صورت شفاف وارد هسته شود که به نمایندگی از فرایند فراخوانی، به صورت شفاف در بسیاری از تماسهای سیستم لینوکسی عمل می‌کند. برای آن دسته از تماسهای سیستمی که تحت تأثیر libC قرار ندارند، به عنوان مثال mutex به سرعت فضای کاربر (futex)، کتابخانه تابعی به نام syscall ارائه می‌دهد که می‌توان برای استناد به صراحت از آنها استفاده کرد.
سیستمهای فایلهای شبه (مانند سیستمهای فایلهای sysfs و procfs) و پرونده‌های ویژه (به عنوان مثال، / dev / تصادفی، / dev / sda , / dev / tty و بسیاری دیگر) لایه دیگری از رابط کاربری ساختارهای داده هسته را تشکیل می‌دهند که سخت‌افزار یا منطقی هستند (نرم‌افزار) دستگاه‌ها.
معماری > رابط‌ها > فضای هسته به کاربر ABI

به دلیل اختلافات موجود بین صدها پیاده‌سازی مختلف سیستم عامل لینوکس، اشیاء اجرایی، حتی اگر آنها برای اجرا در یک معماری سخت‌افزاری خاص کامپایل، مونتاژ و پیوند شده باشند (یعنی آنها از ISA سخت‌افزار هدف استفاده می‌کنند)، اغلب نمی‌توانند در توزیع‌های مختلف لینوکس اجرا شوند. این مسئله عمدتاً به دلیل تنظیمات خاص توزیع و مجموعه ای از تکه‌های اعمال شده بر روی کد هسته لینوکس، تفاوت در کتابخانه‌های سیستم، خدمات (Daemons)، سلسله مراتب سیستم فایلها و متغیرهای محیطی است.
استاندارد اصلی در مورد کاربرد و سازگاری باینری توزیع‌های لینوکس، پایگاه استاندارد لینوکس (LSB) است. با این حال، LSB فراتر از آنچه مربوط به هسته لینوکس است، می‌باشد زیرا همچنین مشخصات دسک تاپ، کتابخانه‌های X و Qt را که ارتباط چندانی با آن ندارند، تعریف می‌کند. نسخه 5 LSB بر اساس چندین استاندارد و پیش نویس ساخته شده‌است (POSIX , SUS , X / Open , File System Hierarchy (FHS) و سایر موارد).
قسمت‌های LSB که تا حد زیادی مربوط به هسته لینوکس است عبارتند از General ABI (gABI)، به خصوص System V ABI و فرمت اجرایی و قابل پیوند (ELF)، و پردازنده خاص ABI (psABI)، به عنوان مثال مشخصات اصلی برای X86 -64
معماری > رابط‌ها > درون هسته API

چندین API داخلی هسته وجود دارد که بین زیر سیستم‌های مختلف مورد استفاده قرار می‌گیرد. برخی از آنها فقط در زیر سیستم‌های هسته موجود است، در حالی که مجموعه ای محدود از نمادهای درون هسته (به عنوان مثال متغیرها، ساختار داده‌ها و عملکردها) در معرض ماژول‌های بارگذاری پویا نیز قرار می‌گیرند. با ماکروهای ()EXPORT_SYMBOL و ()EXPORT_SYMBOL_GPL (آخرین مورد مربوط به ماژول‌های منتشر شده تحت مجوز سازگار با GPL است).
برخی از APIهای هسته لینوکس در چندین نسخه ثابت نگه داشته شده‌اند، برخی دیگر اینگونه نیستند. هیچ تضمینی در مورد APIهای هسته وجود ندارد. نگهبانان و مشارکت کنندگان می‌توانند هر زمان که بخواهند تقویت کنند یا آنها را تغییر دهند. با این وجود، APIهای درون هسته وجود دارند که ساختار داده‌ها را دستکاری می‌کنند (به عنوان مثال، لیست‌ها، درختان، صف‌ها) یا کارهای روزمره را انجام می‌دهند (به عنوان مثال کپی کردن داده‌ها از و به فضای کاربر، اختصاص حافظه، خطوط چاپی به سیستم سیستم و غیره) که حداقل از نسخه ۲٫۶ لینوکس پایدار مانده‌اند. نمونه‌هایی از APIهای درون هسته شامل کتابخانه‌های خدمات مشترک سطح پایین است که توسط درایور دستگاه‌ها استفاده می‌شود:
رابطهای SCSI و libATA - به ترتیب، یک پروتکل ارتباطی مبتنی بر همتا برای دستگاه‌های ذخیره‌سازی متصل به USB , SATA , SAS، فیبر کانال، FireWire، دستگاه ATAPI، و یک کتابخانه درون هسته برای پشتیبانی از کنترلرها و دستگاه‌های میزبان ATA.
مدیر مستقیم ارائه دهنده (DRM) و تنظیم حالت کرنل (KMS) - برای ارتباط با GPUها و پشتیبانی از نیازهای سخت‌افزاری ویدیویی مدرن با سرعت سه بعدی، و برای تنظیم وضوح صفحه، عمق رنگ و سرعت تازه سازی
بافرهای DMA (dma_buf) - برای به اشتراک گذاری بافرها برای دسترسی مستقیم به حافظه سخت‌افزاری در درایورها و زیر سیستمهای مختلف دستگاه
Video4Linux - برای سخت‌افزار ضبط ویدیو
معماری پیشرفته صدا لینوکس (ALSA) - برای کارت‌های صدا
API جدید - برای کنترل‌کننده‌های رابط شبکه
mac80211 - برای کنترل‌کننده‌های رابط شبکه بی‌سیم
معماری > رابط‌ها > درون هسته ای ABI

توسعه دهندگان لینوکس تصمیم می‌گیرند که یک ABI در هسته پایدار را حفظ نکنند.
معماری > مشخصات فنی > برنامه‌ریزی و Preemption

برنامه‌ریز لینوکس کلاس‌ها و خط مشی‌های مختلف را قادر می‌سازد. به‌طور پیش فرض هسته از یک مکانیزم زمانبندی به نام برنامه زمانبندی کاملاً عادلانه استفاده می‌کند که در نسخه ۲٫۶٫۲۳ از هسته معرفی شده‌است. در داخل این کلاس زمانبندی پیش فرض همچنین به عنوان SCHED_OTHER شناخته می‌شود، اما هسته نیز شامل دو کلاس زمانبندی سازگار با POSIX با نام برنامه زمان واقعی به نام‌های SCHED_FIFO (در زمان واقعی اول-اول-اول) و SCHED_RR (بیدرنگ رابین) است، هر دو مورد نسبت به کلاس پیش فرض اولویت دارند. یک برنامه زمان‌بندی اضافی معروف به SCHED_DEADLINE، اجرای اولین الگوریتم مهلت اول (EDF)، در هسته نسخه ۳٫۱۴ اضافه شده‌است، که در تاریخ ۳۰ مارس ۲۰۱۴ منتشر شد. SCHED_DEADLINE نسبت به سایر کلاس‌های برنامه‌ریزی دیگر برتری دارد.
لینوکس امکان پیشگیری کاربر و همچنین preemption کامل هسته را فراهم می‌کند. Preemption تأخیر را کاهش می‌دهد، پاسخگویی را افزایش می‌دهد و Linux را برای برنامه‌های رومیزی و در زمان واقعی مناسب تر می‌کند.
با پیش گویی کاربر، برنامه‌ریز هسته می‌تواند فرایند فعلی را با اجرای یک سوئیچ زمینه به جایگزین دیگری تبدیل کند که از این رو منابع محاسباتی را برای اجرا (CPU، حافظه و موارد دیگر) به دست می‌آورد. آن را مطابق الگوریتم CFS (به ویژه آنکه از متغیری به نام vruntime برای مرتب‌سازی فرایندها استفاده می‌کند)، به سیاست برنامه زمانبندی فعال و اولویت‌های نسبی پردازش‌ها تبدیل می‌کند. با پیشگیری هسته، هسته می‌تواند خود را در هنگام بازگشت یک دستگیرنده وقفه، وقتی وظایف هسته بسته می‌شود، مقدم کند، و هر زمان که یک سیستم فرعی صریحاً برنامه () را فراخوانی کند.
با استفاده از پچ کرنل لینوکس در زمان واقعی PREEMPT_RT، می‌توانید پشتیبانی از preemption کامل بخش‌های مهم، دستگیر کننده‌های قطع و دنباله‌های کد «قطع کردن غیرفعال کردن» را پشتیبانی کنید. یکپارچه سازی خط اصلی جزئی از تکه‌های لینوکس در زمان واقعی، برخی عملکردها را به خط اصلی هسته منتقل کرده‌است.
معماری > مشخصات فنی > قابلیت حمل

اگرچه در اصل برای قابل حمل طراحی نشده بود، اکنون لینوکس یکی از هسته‌های بسیار گسترده سیستم عامل است که در سیستم‌های متنوعی از معماری ARM گرفته تا رایانه‌های اصلی IBM z / Architecture اجرا می‌شود. اولین درگاه فراتر از معماری اصلی ۳۸۶ لینوکس بر روی پلت فرم موتورولا ۶۸۰۰۰ توسط کاربران آمیگا انجام شد که این کار را با جایگزینی بخش‌های اصلی هسته انجام داد. تغییرات در هسته آنقدر اساسی بود که توروالدز نسخه موتورولا را به عنوان یک چنگال و یک سیستم عامل شبیه به لینوکس مشاهده کرد و نه به عنوان یک درگاه واقعی. با این وجود انگیزه ای بود که توروالدز برای بازگرداندن عمده کد هسته به منظور تسهیل در انتقال به معماری‌های محاسباتی رقیب، نیاز به بازسازی عمده ای از هسته داشت. اولین درگاه مورد تأیید لینوکس به پلتفرم ۶۴ بیتی DEC Alpha AXP بود که در ماه مه ۱۹۹۵ در DECUS نشان داده شد، از ۳۸۶ و Alpha در یک درخت منفرد پشتیبانی کرد. DEC مسئول تأمین سخت‌افزار لازم برای توروالدز بود تا در همان سال بتواند درگاه لینوکس را به ۶۴ بیت برساند.
لینوکس به عنوان سیستم عامل اصلی در نشست IBM و همه سریعترین رایانه‌های رایانه ای، از جمله Sunway TaihuLight طراحی شده و ساخت چینی، که قبلاً سریعترین آنهاست، اجرا می‌شود. از اکتبر سال ۲۰۱۹، همه ۵۰۰ سریعترین رایانه در جهان انواع مختلفی از لینوکس را اجرا می‌کنند، یک تغییر بزرگ از سال ۱۹۹۸ که اولین ابر رایانه لینوکس به لیست اضافه شد و سپس به رتبه ۱۱۳ رسید. یونیکس قبلاً در لیست حاکم بود. در حدود ۲۰۰۳ تقریباً بین یونیکس و لینوکس تقسیم شده‌است.
لینوکس همچنین به دستگاه‌های دستی مختلفی مانند iPhone 3G و iPod اپل منتقل شده‌است.
معماری > مشخصات فنی > انواع هسته

انواع خاصی از هسته لینوکس وجود دارد که قابلیت‌های اضافی را ارائه می‌دهند اما به خط اصلی هسته لینوکس تعلق ندارند. چنین انواع هسته لینوکس شامل Linux-libre , Compute Node Linux , Cooperative Linux , Longene , grsecurance , INK , L4Linux , MkLinux, RTLinux و User-Mode Linux (UML) است. برخی از این انواع تا حدی در خط اصلی ادغام شده‌اند. برخی از سیستم عامل‌های توسعه یافته برای تلفن‌های همراه در ابتدا از نسخه‌های بسیار تغییر یافته هسته لینوکس استفاده می‌کردند، از جمله Google Android , Firefox OS , HP webOS , Nokia Maemo و Jolla Sailfish OS. در سال ۲۰۱۰، جامعه هسته لینوکس از Google به دلیل شروع مؤثر درخت هسته خود انتقاد کرد:
این بدان معنی است که هر درایوری که برای سیستم عامل‌های سخت‌افزاری اندرویدی نوشته شده‌است، نمی‌تواند در درخت اصلی هسته ادغام شود، زیرا آنها به کدی وابسته هستند که فقط در درخت هسته گوگل زندگی می‌کند، و باعث عدم موفقیت آن در ساخت درخت kernel.org می‌شود. به همین دلیل، گوگل اکنون مانع از ادغام تعداد زیادی از درایورهای سخت‌افزاری و کد پلتفرم در درخت اصلی هسته شده‌است. به‌طور مؤثر ایجاد یک شاخه هسته که تعدادی از فروشندگان مختلف اکنون به آن اعتماد دارند.

- گرگ کروه-هارتمن، 2010
امروزه اندروید از هسته کمی سفارشی لینوکس استفاده می‌کند که تغییراتی در درایورهای دستگاه انجام می‌شود به طوری که کمی یا بدون تغییر در کد هسته اصلی لازم است. توسعه دهندگان اندرویدی همچنین تکه‌هایی را به هسته اصلی لینوکس ارسال می‌کنند و هسته اصلی می‌تواند سیستم عامل اندروید را بوت کند. Nexus 7 می‌تواند هسته اصلی لینوکس را بوت و راه اندازی کند.
معماری > مشخصات فنی > هسته وحشت و اووپس

در لینوکس، «وحشت» یک خطای غیرقابل بازیابی سیستم است که توسط هسته شناسایی می‌شود، برخلاف خطاهای مشابه کشف شده توسط کد فضای کاربر. این امکان وجود دارد که کد هسته بتواند با تماس با عملکرد هراس واقع در فایل هدر sys / system.h چنین شرایطی را نشان دهد. با این حال، بسیاری از وحشتها نتیجه استثناء پردازنده بدون کنترل در کد هسته مانند ارجاع به آدرس‌های حافظه نامعتبر است. اینها معمولاً نشانگر اشکال در جایی در زنجیره تماس منتهی به وحشت است. آنها همچنین می‌توانند از خرابی سخت‌افزار مانند سلول رم خراب یا خطاهای عملکردهای حسگر در پردازنده ناشی از یک اشکال پردازنده، پردازش گرمای بیش از حد / آسیب دیده یا یک خطای نرم نشان دهند.
گزارش یک اشکال غیر کشنده در هسته «اوه» نامیده می‌شود. چنین انحراف از رفتار صحیح هسته لینوکس ممکن است امکان ادامه کار را با قابلیت اطمینان به خطر بیندازد. این گزارش‌های خرابی به‌طور خودکار جمع‌آوری شده و توسط نرم‌افزارهای مختلفی مانند هسته‌ها، ABRT (Fedora) و apport (اوبونتو) ارسال می‌شود. KernelOops.org این گزارش‌ها را جمع می‌کند و آماری را در وب سایت خود منتشر می‌کند.
پیام وحشت هسته ممکن است در بعضی شرایط، مانند استفاده از یک میز گرافیکی، قابل مشاهده نباشد. برای اشکال زدایی در چنین شرایطی می‌توان از روش‌های دیگری مانند اتصال یک کنسول پورت سریال استفاده کرد.
معماری > مشخصات فنی > وصله زنده

به روزرسانی‌های Rebootless حتی می‌توانند با استفاده از فناوریهای زنده patch مانند Ksplice , kpatch و kGraft بر روی هسته اعمال شوند. پایه‌های حداقلی برای وصله هسته زنده در هسته هسته لینوکس در نسخه هسته ۴٫۰ که در تاریخ ۱۲ آوریل ۲۰۱۵ منتشر شد ادغام شدند. توسط kGraft و kpatch، با ارائه یک رابط برنامه‌نویسی برنامه (API) برای ماژول‌های هسته که شامل تکه‌های داغ و یک رابط باینری برنامه (ABI) برای برنامه‌های مدیریت فضای کاربر است. با این حال، هسته مشترک موجود در هسته لینوکس ۴٫۰ تنها از معماری x86 پشتیبانی می‌کند و هیچ مکانیزمی را برای اطمینان از سازگاری سطح عملکرد در حین استفاده از تکه‌های گرم فراهم نمی‌کند. از آوریل ۲۰۱۵، کار در مورد انتقال kpatch و kGraft به هسته مشترک پچینگ ارائه شده توسط خط اصلی هسته لینوکس در حال انجام است.
معماری > امنیت

امنیت رایانه موضوعی است که بسیار گسترده در رابطه با هسته لینوکس است زیرا بخش بزرگی از اشکالات هسته دارای نقص امنیتی احتمالی است. به عنوان مثال، آنها ممکن است امکان افزایش امتیاز را داشته باشند یا بردارهای حمله ای برای انکار خدمات ایجاد کنند. با گذشت سالها، بسیاری از این نقص‌ها در هسته لینوکس یافت و حل شد. ویژگی‌های امنیتی جدید اغلب برای بهبود امنیت هسته لینوکس پیاده‌سازی می‌شوند.
لینوکس مکانیسم‌های زیادی را برای کاهش سطح حمله هسته و بهبود امنیت که در مجموع به عنوان ماژول‌های امنیتی لینوکس (LSM) شناخته می‌شوند، ارائه می‌دهد. آنها شامل ماژول Security Enhanced Linux (SELinux) هستند که کد آن ابتدا تهیه شده و توسط NSA، و AppArmor در بین دیگران منتشر شده‌است. اکنون SELinux در GitHub به‌طور فعال توسعه و نگهداری می‌شود. SELinux و AppArmor از سیاستهای امنیتی کنترل دسترسی، از جمله کنترل دسترسی اجباری (MAC)، پشتیبانی می‌کنند، هرچند که از نظر پیچیدگی و دامنه بسیار متفاوت هستند.
یکی دیگر از ویژگی‌های امنیتی، Seccomp BPF (Secure Computing با فیلترهای بسته‌بندی Berkeley) است که با فیلتر کردن پارامترها و کاهش مجموعه تماس‌های سیستم موجود برای برنامه‌های کاربر کاربر انجام می‌شود.
منتقدان توسعه دهندگان هسته را متهم کردند که نقص‌های امنیتی را پوشش می‌دهند یا حداقل آنها را اعلام نمی‌کنند. در سال ۲۰۰۸، لینوس توروالدز به این سؤال پاسخ داد:
من شخصاً اشکالات امنیتی را فقط «اشکالات عادی» می‌دانم. من آنها را تحت پوشش قرار نمی‌دهم، اما هیچ دلیلی هم ندارم که تا به حال فکر کنم ایده خوبی برای ردیابی آنها و اعلام آنها به عنوان چیز خاصی است … یک دلیل من حاضر به زحمت کشیدن با تمام امنیت نیستم سیرک این است که من فکر می‌کنم آن را ستایش می‌کند - و به همین ترتیب باعث تشویق رفتار نادرست می‌شود. این باعث می‌شود که «قهرمانان» از افراد امنیتی خارج نشوند، به نظر می‌رسد که افرادی که فقط اشکالات عادی را برطرف نمی‌کنند اهمیتی ندارند. در حقیقت، تمام اشکالات طبیعی خسته کننده از اهمیت بیشتری برخوردار هستند، فقط به این دلیل که تعداد بیشتری از آنها وجود دارد. من فکر نمی‌کنم برخی از سوراخ‌های امنیتی دیدنی و جذاب باید مورد تجلیل و مراقبت قرار بگیرند که از این تصادف‌های تماشایی تصادفی به دلیل قفل بد بودن، «ویژه تر» هستند.
توزیع‌های لینوکس به‌طور معمول به روزرسانی‌های امنیتی را برای رفع آسیب‌پذیری‌های موجود در هسته لینوکس منتشر می‌کنند. بسیاری از آنها نسخه‌های پشتیبانی طولانی مدت را ارائه می‌دهند که به روزرسانی‌های امنیتی برای نسخه هسته خاص لینوکس را برای مدت زمان طولانی دریافت می‌کنند.
توسعه > جامعه توسعه دهنده

به‌طور کلی فرض بر این است که جامعه توسعه دهندگان هسته لینوکس ۵۰۰۰ یا ۶۰۰۰ عضو دارد. با توجه به "وضعیت توسعه هسته لینوکس ۲۰۱۷"، یک مطالعه صادر شده توسط بنیاد لینوکس، که شامل تعهدات نسخه‌های ۴٫۸ تا ۴٫۱۳ است، حدود ۱۵۰۰ توسعه دهنده به‌طور متوسط از حدود ۲۰۰–۲۵۰ شرکت کمک می‌کنند. ۳۰ توسعه دهنده برتر کمی بیشتر از ۱۶٪ کد را تشکیل می‌دهند. از نظر شرکت‌ها، بیشترین مشارکت کنندگان اینتل (۱۳٫۱٪) و (Red Hat (7.2%، لینارو (۵٫۶٪)، (IBM (4.1% هستند، مکان‌های دوم و پنجم توسط "هیچ کس" (۸٫۲٪) و دسته‌های "ناشناخته" (۴٫۱٪).
به جای نقشه راه، دستورالعمل‌های فنی وجود دارد. به جای تخصیص منابع مرکزی، اشخاص و شرکت‌هایی وجود دارند که همگی به‌طور کاملاً مستقل از یکدیگر در توسعه بیشتر هسته لینوکس سهیم هستند: افرادی مانند لینوس توروالدز و من توسعه هسته را برنامه‌ریزی نمی‌کنیم. ما در آنجا فقط نمی‌نشینیم ما فکر برای دو سال آینده نقشه راه را بررسی می‌کنیم، سپس منابع را به ویژگی‌های مختلف جدید اختصاص می‌دهیم. این به این دلیل است که ما هیچ منبعی نداریم. این منابع متعلق به شرکت‌های مختلفی است که از لینوکس استفاده می‌کنند و به آن کمک می‌کنند و همچنین مشارکت کنندگان مختلف مستقل خارج از آن. این افراد صاحب منابع هستند که تصمیم می‌گیرند … __اندرو مورتون، ۲۰۰۵
توسعه > مدیریت کد منبع

انجمن توسعه هسته لینوکس از Git برای مدیریت کد منبع هسته استفاده می‌کند. لینوس توروالدز در ابتدا این سیستم کنترل نسخه را با سرعت در ذهن و به عنوان یک سیستم توزیع شده توسعه داد. کاربران Git می‌توانند آخرین نسخه هل شده درخت توروالدز را به‌دست آورند و با استفاده از کشش git، هسته رسمی هسته را به روز کنید. کد منبع هسته با فرمت GNU (gzip) و قالب bzip2 توزیع می‌شود. کمک‌های کد منبع توسط توسعه دهندگان به صورت تکه‌ها ارائه می‌شوند و تغییرات افزایشی در کد منبع هسته به این معنی است که توسعه دهندگان می‌توانند یکپارچه از یک نسخه هسته لینوکس به نسخه بعدی منتقل شوند.