stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
بزرگ‌ترین سفر تمام زمان‌ها برای آبجو

| بزرگترین سفر تمام زمان‌ها برای آبجو | بزرگترین سفر تمام زمان‌ها برای آبجو |
| --- | --- |
پوستر رسمی: پوستر رسمی
انگلیسی: The Greatest Beer Run Ever
 :  
کارگردان: پیتر فارلی
تهیه‌کننده:  دیوید الیسون  دانا گلدبرگ  دان گرینجر  اندرو مسکاتو  جیک مایرز  پیتر فارلی 
فیلمنامه‌نویس:  برایان هیز کوری  پیتر فارلی  پیت جونز 
بر پایه: بزرگ‌ترین سفر تمام زمان‌ها برای آبجو اثر جوانا مولوی جان «چیکی» دوناهو
بازیگران:  زک افران  راسل کرو  بیل مری 
فیلم‌بردار: شان پورتر
تدوین‌گر: پاتریک جی. دون ویتو
شرکت‌های تولید: اسکای‌دنس مدیا
توزیع‌کننده: اپل تی‌وی پلاس
تاریخ‌های انتشار:  ۱۳ سپتامبر ۲۰۲۲ (۲۰۲۲-09-۱۳) (تورنتو)  ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۲ (۲۰۲۲-0۹-۳۰) (ایالات متحده)  
مدت زمان: ۱۲۶ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
بزرگ‌ترین سفر تمام زمان‌ها برای آبجو (به انگلیسی: The Greatest Beer Run Ever) یک فیلم درام جنگی به کارگردانی پیتر فارلی بر اساس کتابی به همین نام از جوآنا مولوی و جان «چیکی» دونوهیو است. در این فیلم زک افران، راسل کرو و بیل مری نقش‌آفرینی می‌کنند.
این فیلم نخستین نمایش جهانی خود را در ۱۳ سپتامبر ۲۰۲۲ در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو ۲۰۲۲ انجام داد و سپس در ۳۰ سپتامبر در سینماهای منتخب، و به‌صورت آنلاین توسط اپل تی‌وی پلاس اکران شد. فیلم به طور کلی در زمینه‌های کارگردانی و فیلم‌نامه به چالش کشیده شد و نقدهای نامطلوبی از سوی منتقدان دریافت کرد، با این‌حال مضامین و بازیِ بازیگران (به‌ویژه اِفران) تحسین شد.
طرح داستان

جان دونوهو (زک افران) یک کهنه‌سرباز ۲۶ ساله نیروی دریایی ایالات متحده که به عنوان یک دریانورد تجاری کار می‌کند یک شب در سال ۱۹۶۷ در یک بار در شهر نیویورک به چالش کشیده می‌شود. مردانی که جمع شده بودند، خانواده و دوستان خود را در جنگ جاری ویتنام از دست داده بودند. یکی از دوستان ایده‌ای را مطرح کرد که بسیاری ممکن است آن را مضحک بدانند: یکی از آن‌ها باید مخفیانه وارد ویتنام شود، دوستان خود را در جنگ ردیابی کند و به هر یک از آنها پیام‌های حمایت از خانه، کمی خنده و آبجو بدهد.
بازیگران

زک افران در نقش جان «چیکی» دونوهیو
راسل کرو
بیل مری
جیک پیکینگ در نقش ریک دوگان
ویل راپ در نقش کوین مک‌لون
آرچی رنو در نقش بابی پاپاس
کایل آلن در نقش تامی کالینز
روبی اشبورن سرکیس در نقش کریستین
مت کوک در نقش ستوان هابرشاو
عمری کی. چسنلر در نقش اریکسون
ویل هاچمن در نقش تامی مینوگ
گویا روبلز در نقش آلمیدا
کوین کی. ترن در نقش اوکلاهاما
سم هرلی در نقش سرباز
تولید

در ۲۶ آوریل ۲۰۱۹، به محض اینکه اسکای‌دنس مدیا حقوق اقتباس از کتاب بزرگ‌ترین سفر تمام زمان‌ها برای آبجو را برای فیلمبرداری دریافت کرد، پیتر فارلی برای نوشتن فیلمنامه با برایان کوری و پیت جونز و همچنین کارگردانی فیلم وارد صحنه شد. دیوید الیسون، دانا گلدبرگ و دان گرنجر به همراه اندرو مسکاتو برای اسکای‌دنس تهیه‌کنندگی خواهند کرد. ویگو مورتنسن برای این فیلم انتخاب شد و دیلن اوبرایان به زودی به او پیوست.
اپل تی‌وی پلاس در مارس ۲۰۲۱ این فیلم را اکتساب کرد و مورتنسن و اوبراین دیگر درگیر آن نبودند. زک افران و راسل کرو برای پیوستن به بازیگران وارد مذاکره شدند تا بیل مری برای نقش مکمل جایگزین اوبراین و مورتنسن شوند. پیوستن افران و کرو به بازیگران در ژوئیهٔ ۲۰۲۱ تأیید شد. انتظار می‌رفت در آن زمان فیلمبرداری در اوت ۲۰۲۱ در استرالیا یا نیوزیلند آغاز شود. جیک پیکینگ، ویل راپ، آرچی رنو و کایل آلن در سپتامبر ۲۰۲۱ به عنوان بازیگران انتخاب شدند. مری در اکتبر تأیید شد، و روبی اشبورن سرکیس، مت کوک، عمری کی. چنسلر و ویل هاچمن ماه آینده به آن ملحق شدند.
فیلمبرداری در سپتامبر ۲۰۲۱ آغاز شد؛ بین تایلند و نیوجرسی فیلمبرداری خواهد شد.
انتشار

این فیلم نخستین بار در ۱۳ سپتامبر ۲۰۲۲ در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو ۲۰۲۲ نمایش داده شد و پس از آن در ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۲ در سینماهای منتخب اکران شد و سپس توسط اپل تی‌وی پلاس منتشر شد.
بازخورد

در وبگاه راتن تومیتوز، ٪۴۲ از ۱۰۳ بررسی منتقدین مثبت است و این فیلم میانگینِ امتیاز ۵٫۱/۱۰ را در اختیار دارد. اجماع این وبگاه چنین می‌نویسد: «به دور از مستی، بزرگترین سفر تمام زمان‌ها برای آبجو داستان سرگرم‌کنندهٔ مبتنی بر واقعیت خود را به یک نوشیدنی صاف و بدون طعم تقلیل می‌دهد.» این فیلم در متاکریتیک که از میانگین وزنی استفاده می‌کند، بر اساس نظر ۳۰ منتقدین امتیاز ۳۹ از ۱۰۰ را کسب کرده که نشان‌گر «نقدهای عموما نامطلوب» است.
دانیله کاپلی

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادروز:  ۲۰ ژوئن ۱۹۸۶ ‏(۳۸ سال)
زادگاه:  سریاته
قد:  1.86 m
پست:  مدافع، مدافع
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۲–۲۰۰۴:  باشگاه فوتبال آتالانتا
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۴–۲۰۱۵ |  باشگاه فوتبال آتالانتا |  ۱۲۰ |  (۳) |
| ۲۰۰۶–۲۰۰۷ |  ← باشگاه فوتبال اتلتیکو آرتزو (قرضی) |  ۳۵ |  (۴) |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۰ |  ← باشگاه فوتبال رجینا (قرضی) |  ۱۲ |  (۱) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۵ |  ← باشگاه فوتبال چزنا (قرضی) |  ۶۴ |  (۱) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۷ |  باشگاه فوتبال چزنا |  ۴۱ |  (۰) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۸ |  باشگاه فوتبال اسپتزیا |  ۱۹ |  (۰) |
| ۲۰۱۸–۲۰۲۰ |  باشگاه فوتبال پادوا |  ۱۹ |  (۰) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۰۶ |  تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال ایتالیا |  ۱ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۶ فوریه ۲۰۲۰. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۶ فوریه ۲۰۲۰. 
دانیله کاپلی (انگلیسی: Daniele Capelli؛ زادهٔ ۲۰ ژوئن ۱۹۸۶) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رجینا، باشگاه فوتبال اسپتزیا، باشگاه فوتبال پادوا، باشگاه فوتبال چزنا، باشگاه فوتبال آتالانتا، و باشگاه فوتبال اتلتیکو آرتزو اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال ایتالیا بازی کرده‌است.
بولشوی آژبولات

| بولشوی آژبولات | بولشوی آژبولات |
| --- | --- |
Үлкен Әжболат / Большой Ажбулат: Үлкен Әжболат / Большой Ажбулат
نمایی از دریاچه از دید سنتینل-۲: نمایی از دریاچه از دید سنتینل-۲
بولشوی آژبولات: بولشوی آژبولات
موقعیت: دشت سیبری غربی
مختصات: ۵۳°۱۶′۴۳″ شمالی ۷۷°۲۴′۵۱″ شرقی﻿ / ﻿۵۳٫۲۷۸۶۱°شمالی ۷۷٫۴۱۴۱۷°شرقی﻿ / 53.27861; 77.41417
گونه: حوضه بسته
درون‌شارش‌های کلان: رود بورلا
کشورهای حوضه: قزاقستان
بیشترین درازا: ۱۶ کیلومتر (۹٫۹ مایل)
بیشترین پهنا: ۱۲ کیلومتر (۷٫۵ مایل)
ارتفاع سطح: ۹۳ متر (۳۰۵ فوت)
جزیره‌ها: One
بولشوی آژبولات (به قزاقی: Bolshoy Azhbulat) یک دریاچه آب شور در قزاقستان است که در دشت سیبری غربی واقع شده‌است.
دی لین

| 0 | 1 |
| --- | --- |
تأسیس‌شده: ۱۹۹۱
Headquarters: مشلان
محدوده خدمات: منطقه ولامس
نوع خدمات: تراموا حمل‌ونقل پاسخگو
وب‌گاه: www.delijn.be
دی لین (انگلیسی: De Lijn) شرکت ترابری بلژیکی است، که در سال ۱۹۹۱ تأسیس شد.
جو دمپسی

| جو دمپسی | جو دمپسی |
| --- | --- |
دمپسی در ۲۰۱۸: دمپسی در ۲۰۱۸
زادهٔ: ۲۲ ژوئن ۱۹۸۷ ‏(۳۷ سال) لیورپول، انگلیس
ملیت: بریتانیایی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۰–اکنون
جو دمپسی (انگلیسی: Joe Dempsie؛ زادهٔ ۲۲ ژوئن ۱۹۸۷) هنرپیشه اهل بریتانیا است. وی از سال ۲۰۰۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. او بیشتر برای بازی در نقش گندری در مجموعه تلویزیونی بازی تاج‌وتخت شهرت دارد.
فیلم‌شناسی

اسکینز (۲۰۰۸–۲۰۰۷)
دکتر هو (۲۰۰۸)
مرلین (۲۰۰۸)
یونایتد لعنتی (۲۰۰۹)
بازی تاج‌وتخت (۲۰۱۹–۲۰۱۷، ۲۰۱۳–۲۰۱۱)
هیولاها: قاره تاریک (۲۰۱۴)
تغییر دهنده‌های بازی (۲۰۱۵)
یکی از ما (۲۰۱۶)
رودخانه تاریک (۲۰۱۷)
دولت پنهان (۲۰۱۹–۲۰۱۸)
آی‌اف‌ای اف۹

Motor vehicle
| آی‌اف‌ای اف۹ | آی‌اف‌ای اف۹ |
| --- | --- |
دید کلی: دید کلی
شرکت: Automobilwerk Zwickau Automobilwerk Eisenach
تولید: 1949 – April 1956 40663 produced
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
شکل بدنه: 2 door سدان 2-door خودروی کروکی 3-door استیشن واگن
طرح‌بندی: خودروهای موتور جلو-محور جلو
خودروهای وابسته: DKW F89
پیشرانه: پیشرانه
موتور: 910 cc موتور دوزمانه straight-3 28 / 30 bhp
جعبه‌دنده: 4-speed manual
ابعاد: ابعاد
فاصله بین محورها: ۲٬۳۵۰ میلیمتر (۹۳ اینچ)
درازا: ۴٬۲۰۰ میلیمتر (۱۷۰ اینچ) saloon
پهنا: ۱٬۶۰۰ میلیمتر (۶۳ اینچ) saloon
بلندی: ۱٬۴۵۰ میلیمتر (۵۷ اینچ) saloon
وزن خالص: ۸۲۰ کیلوگرم (۱٬۸۱۰ پوند) (empty)
گاه‌شمار: گاه‌شمار
پیشین: دکاو اف۸
پسین: وارتبورگ
آی‌اف‌ای اف۹ (IFA F۹) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۴۹ تا April ۱۹۵۶۴۰۶۶۳ produced  تولید شده‌است.
طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور جلو بوده طول آن در حالت طبیعی ۴٬۲۰۰ میلیمتر (۱۷۰ اینچ)، عرض آن در حالت طبیعی ۱٬۶۰۰ میلیمتر (۶۳ اینچ)، ارتفاع آن در حالت طبیعی ۱٬۴۵۰ میلیمتر (۵۷ اینچ) و وزن آن در حالت طبیعی ۸۲۰ کیلوگرم (۱٬۸۱۰ پوند) است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن به صورت دستی است.
خورشیدگرفتگی ۲ اکتبر ۲۰۲۴

| خورشیدگرفتگی ۲ اکتبر ۲۰۲۴ | خورشیدگرفتگی ۲ اکتبر ۲۰۲۴ |
| --- | --- |
Map: Map
نوع خورشیدگرفتگی: نوع خورشیدگرفتگی
نوع: Annular
گاما: -0.3509
قدر: 0.9326
حداکثر گرفتگی: حداکثر گرفتگی
مدت: 445 sec (7 m 25 s)
مختصات: ۲۲°۰۰′جنوبی ۱۱۴°۳۰′غربی﻿ / ﻿۲۲°جنوبی ۱۱۴٫۵°غربی﻿ / -22; -114.5
حداکثر عرض باند: ۲۶۶ کیلومتر (۱۶۵ مایل)
زمان (UTC): زمان (UTC)
بزرگترین گرفتگی: 18:46:13
مراجع: مراجع
ساروس: 144 (17 از 70)
کاتالوگ # (SE5000): 9562
خورشیدگرفتگی ۲ اکتبر ۲۰۲۴ (به انگلیسی: Solar eclipse of October 2, 2024) یک خورشیدگرفتگی از نوع خورشیدگرفتگی حلقه‌ای است. این خورشیدگرفتگی در تاریخ ۲ اکتبر ۲۰۲۴ میلادی (‎۱۱ مهر ۱۴۰۳ خورشیدی) روی خواهد داد که زمان اوج آن، ساعت ۱۸:۴۶:۱۳ به‌وقت ساعت هماهنگ جهانی است. مدت زمان و طول این خورشیدگرفتگی ۷ دقیقه و ۲۵ ثانیه خواهد بود.
تلیاراتین

تلیاراتین (به روسی: Тляратинский район) شهرستانی است در جمهوری داغستان روسیه. تلیاراتین پیش از این که به عنوان شهرستان تأسیس شود آنچوخ و کاپوچین نام داشت. مرکز این شهرستان دهکدهٔ تلیاراتا است. این شهرستان دارای ۱۸ بخش است و در تاریخ ۲۸ مارس ۱۹۲۶ تأسیس گردید. فرماندار این شهرستان محمد جوادخانویچ علیخانف است.
بوندر پایین

| بوندر پایین | بوندر پایین |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۲۷°۳۲′۳۶″شمالی ۵۶°۲۳′۱۹″شرقی﻿ / ﻿۲۷٫۵۴۳۳۲۴۷°شمالی ۵۶٫۳۸۸۶۰۴۲°شرقی﻿ / 27.5433247; 56.3886042: مختصات: ۲۷°۳۲′۳۶″شمالی ۵۶°۲۳′۱۹″شرقی﻿ / ﻿۲۷٫۵۴۳۳۲۴۷°شمالی ۵۶٫۳۸۸۶۰۴۲°شرقی﻿ / 27.5433247; 56.3886042
کشور: ایران
استان: هرمزگان
شهرستان: بندرعباس
بخش: مرکزی
دهستان: ایسین
جمعیت: ۷۹ نفر (سرشماری ۹۵)
بوندر پایین، روستایی در دهستان ایسین بخش مرکزی شهرستان بندرعباس در استان هرمزگان ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۷۹ نفر (۳۶ خانوار) بوده است.
دانیله کاسیا

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Daniele Cacia
زادروز:  ۲۳ اوت ۱۹۸۳ ‏(۴۱ سال)
زادگاه:  کاتانزارو
قد:  1.84 m
پست:  مهاجم
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۶–۲۰۰۰:  باشگاه فوتبال پیاچنزا
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۰–۲۰۰۷ |  باشگاه فوتبال پیاچنزا |  ۹۱ |  (۳۵) |
| ۲۰۰۲ |  ← باشگاه فوتبال ترنانا (قرضی) |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۰۳ |  ← باشگاه فوتبال اسپال (قرضی) |  ۳ |  (۰) |
| ۲۰۰۵ |  ← باشگاه فوتبال پیستویزه (قرضی) |  ۱۲ |  (۸) |
| ۲۰۰۸ |  باشگاه فوتبال فیورنتینا |  ۳ |  (۰) |
| ۲۰۰۸–۲۰۱۲ |  باشگاه فوتبال لچه |  ۲۲ |  (۲) |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۰ |  ← باشگاه فوتبال رجینا (قرضی) |  ۲۷ |  (۴) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۱ |  ← باشگاه فوتبال پیاچنزا (قرضی) |  ۳۴ |  (۱۷) |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۲ |  ← باشگاه فوتبال پادوا (قرضی) |  ۳۳ |  (۱۱) |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۴ |  باشگاه فوتبال هلاس ورونا |  ۵۲ |  (۲۴) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |  باشگاه فوتبال بولونیا |  ۳۸ |  (۱۱) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۷ |  باشگاه فوتبال آسکولی |  ۶۷ |  (۲۹) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۸ |  باشگاه فوتبال چزنا |  ۱۶ |  (۳) |
| ۲۰۱۸–۲۰۱۹ |  باشگاه فوتبال نووارا |  ۳۲ |  (۱۲) |
| ۲۰۱۹ |  باشگاه فوتبال پیاچنزا |  ۱۴ |  (۱) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۰۱ |  تیم ملی فوتبال زیر ۱۸ سال ایتالیا |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۰۱ |  تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال ایتالیا |  ۶ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۸ دسامبر ۲۰۱۹. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۸ دسامبر ۲۰۱۹. 
دانیله کاسیا (انگلیسی: Daniele Cacia؛ زادهٔ ۲۳ اوت ۱۹۸۳) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رجینا، باشگاه فوتبال هلاس ورونا، باشگاه فوتبال فیورنتینا، باشگاه فوتبال اسپال، باشگاه فوتبال آسکولی، باشگاه فوتبال لچه، باشگاه فوتبال بولونیا، باشگاه فوتبال پیاچنزا، باشگاه فوتبال پیستویزه، باشگاه فوتبال پادوا، باشگاه فوتبال چزنا، باشگاه فوتبال نووارا، و باشگاه فوتبال ترنانا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۸ سال ایتالیا و زیر ۱۹ سال ایتالیا بازی کرده‌است.
ایستگاه مترو

خط چهارم ایستگاه بوداپست
ایستگاه مترو (انگلیسی: Metro station) یک توقف‌گاه مشخص در مسیرها و تقاطع‌های مهم و از پیش تعیین شده می‌باشد که بسته به نوع مسیر ریلی قطار می‌تواند زیرزمینی یا روی زمین باشد، ایستگاه‌های روی زمین عمدتاً در بحث قطارهای شهری تجلی پیدا می‌کند هر چند در برخی از خطوط زیرزمینی نیز گاهی دیده شده که تعدادی ایستگاه در بالا و روی زمین قرار دارند.
محل عبور و مرور ایستگاه‌ها دارای چند سطح دسترسی ورودی و خروجی است که اغلب آنها با پله‌ها یا پله‌برقی و رمپ، با ایستگاه در ارتباط هستند که بیشتر اوقات منجر به افزایش یا کاهش طول مسیر سطح منطقهٔ دسترسی است. در نزدیکی اغلب ایستگاه‌های مترو در سطح خیابان یک نشانواره از شرکت مترو به همراه علایم ورودی نصب می‌شود و تعدادی نشانگرهای دیگر به صورت شماتیک در درون خود ایستگاه‌ها وجود دارد که راهنمای مسافرین است. برخی از ایستگاه‌ها اپراتورهایی نیز دارند که به راهنمایی یا توضیح در مورد برخی امکانات وسایر موارد در این زمینه می‌پردازند. اغلب چندین ورودی و خروجی برای ایستگاه‌ها در نظر گرفته می‌شود. در برخی موارد خاص ایستگاه‌های مترو با دسترسی مستقیم از راهروهای زمینی به ساختمان‌های مهم ارتباط دارند، ایستگاه‌هایی همچون ناپل، استکهلم، مسکو، سن پترزبورگ، تاشکند، کیف، مونترال، کائوسیونگ و پراگ که معروف هستند برای زیبایی معماری و هنر عمومی. متروی پاریس که به خاطر تجلی هنر نو و همینطور متروی آتن شناخته شده به واسطهٔ نمایش آثار باستانی در ساخت و سازهای ایستگاه‌ها می‌باشند.
نگارخانه

پله برقی ایستگاه دهلی
ایستگاه سنت‌لازار متروی پاریس
ایستگاه سینتاگما یونان و نمایش آثار باستانی
ایستگاه سینتاگما و نمایش آثار باستانی
بورس اندونزی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع شرکت: بورس اوراق بهادار
مکان: جاکارتا، اندونزی
موقعیت: ۶°۱۳′۲۴٫۰۰″ جنوبی ۱۰۶°۴۸′۳۰٫۶۰″ شرقی﻿ / ﻿۶٫۲۲۳۳۳۳۳°جنوبی ۱۰۶٫۸۰۸۵۰۰۰°شرقی﻿ / -6.2233333; 106.8085000
بنیان‌نهاده: دسامبر ۱۹۱۲
افراد کلیدی: تیتو سولیستیو (مدیرعامل)
واحد پول: روپیه اندونزی
شمار فهرست‌ها: ۵۶۷ شرکت (۲۰۱۷)
ارزش بازار: ۷٫۴۰۰ Rp تریلیون روپیه اندونزی (۲۰۱۷)
حجم: ۱۱٫۱۱ Rp تریلیون روپیه اندونزی (۲۰۱۷)
وبگاه: IDX.CO.ID
بورس اندونزی (انگلیسی: Indonesia Stock Exchange) بازار بورس اوراق بهادار اندونزی است، که در دسامبر ۱۹۱۲ در دوران هند شرقی هلند تأسیس شد. هم‌اکنون (۲۰۱۷) سهام ۵۶۷ شرکت در بورس اندونزی دادوستد می‌شود. ساختمان اصلی محل برگزاری بازار بورس اندونزی در شهر جاکارتا مستقر می‌باشد.
بورووینکا (شهرستان کوتلاسکی، استان آرخانگلسک)

| بورووینکا Боровинка | بورووینکا Боровинка |
| --- | --- |
روستا: روستا
بورووینکانمایش نقشه استان آرخانگلسکبورووینکانمایش نقشه روسیه: بورووینکانمایش نقشه استان آرخانگلسکبورووینکانمایش نقشه روسیه
مختصات: ۶۱°۰۴′ شمالی ۴۶°۳۶′ شرقی﻿ / ﻿۶۱٫۰۶۷°شمالی ۴۶٫۶۰۰°شرقی﻿ / 61.067; 46.600: مختصات: ۶۱°۰۴′ شمالی ۴۶°۳۶′ شرقی﻿ / ﻿۶۱٫۰۶۷°شمالی ۴۶٫۶۰۰°شرقی﻿ / 61.067; 46.600
کشور: روسیه
ناحیه‌های فدرال روسیه: استان آرخانگلسک
شهر: بخش کوتلاسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۰۰
بورووینکا (به لاتین: Borovinka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آرخانگلسک واقع شده‌است.
دی لوته

| دی لوته | دی لوته |
| --- | --- |
دی لوته: دی لوته
مختصات: ۵۲°۱۸′۴۶″ شمالی ۶°۵۹′۳۰″ شرقی﻿ / ﻿۵۲٫۳۱۲۷۸°شمالی ۶٫۹۹۱۶۷°شرقی﻿ / 52.31278; 6.99167: مختصات: ۵۲°۱۸′۴۶″ شمالی ۶°۵۹′۳۰″ شرقی﻿ / ﻿۵۲٫۳۱۲۷۸°شمالی ۶٫۹۹۱۶۷°شرقی﻿ / 52.31278; 6.99167
کشور: هلند
استان: افریسل
شهرستان: لوسر (هلند)
جمعیت (۱ ژانویه ۲۰۰۸): ۳٫۴۶۰
دی لوته (به هلندی: De Lutte) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در لوسر (هلند) واقع شده‌است. دی لوته ۳٫۴۶۰ نفر جمعیت دارد.
تاریخ هائیتی
دوران پیشاکلمبی

برپایه شواهد یافت‌شده، نخستین بومیان ساکن این منطقه چندین هزار سال (احتمالاً ۹۰۰۰ سال) پیش‌از زادروز مسیح در اینجا اقامت گزیدند. آنان که احتمالاً از فلوریدا یا یوکاتان می‌آمدند، شکارچیان و ماهیگیران و دریانوردان خوبی بودند. در این منطقه، سرامیک‌ها و آثار وابسته‌به کشاورزی همانند یادمان‌های یافت‌شده در ونزوئلا پیدا شده‌اند که کهن‌ترینشان به سال ۳۰۰ میلادی برمی‌گردد. استقرار بومیان در اینجا احتمالاً در چند موج بوده‌است. در زمان نخستین دیدار با اروپاییان، احتمالاً چند ده هزار بومی در این کشور می‌زیستند.
تائینوها که از مردمان آراواک در آمریکای جنوبی مشتق شده بودند، در طول مهاجرت خود به دریای کارائیب در این جزیره و به‌ویژه باخترِ آن را، که با هائیتی امروزی همخوانی دارد، ساکن شدند. برای ساکنان تائینو، این جزیره چند نام داشت که به‌معنی زمین بلند یا جزیره کوهستانی بودند، از جمله کیسِکیا یا حتی هائیتی.
دوران استعمار > استعمار اسپانیا (۱۴۹۲–۱۶۲۵)

کریستف کلمب سکونتگاهی به نام لاناویداد را نزدیک کاپ-هائیتین امروزی بر پا کرد. این سکونتگاه دسامبر ۱۴۹۲ به‌هنگام نخستین سفرش از الوارهای کشتی شکسته‌اش، سانتا ماریا، ساخته شد. سال ۱۴۹۳ که کلمب برای دومین بار به این جزیره سفر کرد، سکونتگاه را ویران‌شده و هر ۳۹ ساکن آن را کشته‌شده یافت. او به‌سمت شرق رفت و سال ۱۴۹۳، سکونتگاه نوینی در لائیزابلا - در جمهوری دومینیکن امروزی - بنیان نهاد. سال ۱۴۹۶، پایتخت این مستعمره به سانتو دومینگو در ساحل جنوب غربی جزیره (در جمهوری دومینیکن امروزی) منتقل شد. سال ۱۵۰۲، اسپانیایی‌ها به هیسپانیولای غربی بازگشتند و سکونتگاهی در یاگوانا - نزدیک لئوگان امروزی - به‌پا کردند. سال ۱۵۰۴، سکونتگاه دیگری در ساحل شمالی - نزدیک فورت‌لیبرته امروزی - ساخته شد و آن را پوئرتو رئال (Puerto Real) نام نهادند؛ این سکونتگاه سال ۱۵۷۸ به جایی در همان نزدیکی منتقل شد و نامش به بایاخا تغییر کرد.
سکونتگاه یاگوانا در حدود یک سده‌ای که وابسته به اسپانیایی‌ها بود، سه بار کاملاً به آتش کشیده شد: نخستین بار به‌دست دزدان دریایی فرانسوی در سال ۱۵۴۳؛ باری دیگر در ۲۷ مه ۱۵۹۲ به‌دست گروهی ۱۱۰ نفره از یک اسکادران نیروی دریایی انگلیسی با چهار کشتی به رهبری کریستوفر نیوپورت، که هر ۱۵۰ خانه شهرک را ویران کرد؛ و سرانجام خود اسپانیایی‌ها، بنا به دلایلی که در زیر می‌آید، این کار را انجام دادند.
سال ۱۵۹۵، اسپانیایی‌ها که از شورش رعایای هلندی خود به ستوه آمده بودند، بندرهایشان را به روی کشتی‌های شورشی هلندی بستند و دست آنان را از منابع نمک، که برای صنعت شاه‌ماهی هلند حیاتی بود، بریدند. در پاسخ، هلندی‌ها منابع نمک نوینی از آمریکای اسپانیایی فراهم آوردند؛ در جاهایی که مستعمره‌نشینان بسیار از بازرگانی استقبال می‌کردند. شمار بسیاری از بازرگانان/دزدان‌دریایی هلندی به هم‌قطاران فرانسوی و انگلیسی خود پیوستند که در کرانه‌های بِکر هیسپانیولا به بازرگانی می‌پرداختند. سال ۱۶۰۵، اسپانیا از دادوستد گسترده و غیرقانونی شهرک‌های خود در کرانه‌های شمالی و غربی جزیره با هلندی‌ها - که آن زمان جنگ استقلال علیه اسپانیا در اروپا به راه انداخته بودند - و انگلیسی‌ها - که دشمنانی تازه برایشان بودند - خشمگین شد؛ بنابراین بر آن شد به‌زور ساکنانش را نزدیک‌تر به شهر سانتو دومینگو اسکان دهند. این کار برای استعمارگران گِران تمام شد: بیش از نیمی از آنان از گرسنگی یا بیماری درگذشتند، بیش از ۱۰۰۰۰۰ از چارپایان رها شدند و بسیاری از بردگان فرار کردند. پنج شهرک از سیزده شهرک باقی‌مانده در جزیره به‌طرز فجیعی توسط نیروهای اسپانیایی ویران شدند که دوتایشان در گستره کنونی هائیتی بودند: یاگوانا و بایاخا. بسیاری از ساکنان جنگیدند، به بیشه گریختند یا با کشتی‌های درحال‌گذر هلندی فرار کردند.
دوران استعمار > استعمار فرانسه (۱۶۲۵–۱۷۸۹) > سن‌دومنگ (۱۶۲۵–۱۷۱۱)

فرانسوی‌ها شهرکی در سواحل غربی هیسپانیولا ساختند که «بارورترین بخش هند غربی» شناخته می‌شد.
دوران استعمار > استعمار فرانسه (۱۶۲۵–۱۷۸۹) > مروارید آنتیی (۱۷۱۱–۱۷۸۹)

تا پیش‌از جنگ هفت‌ساله (۱۷۵۶–۱۷۶۳)، اقتصاد سن‌دومنگ اندک‌اندک گسترش یافت؛ شکر و بعدتر قهوه کالاهای صادراتی مهم شدند. پس‌از جنگ، که سبب اخلال در تجارت دریایی شده بود، این سرزمین دست‌خوش توسعه سریعی شد. سال ۱۷۶۷، ۷۲ میلیون پوند شکر خام و ۵۱ میلیون پوند شکر تصفیه‌شده، یک میلیون پوند نیل و دو میلیون پوند پنبه از اینجا صادر شد.
در نیمه دوم دهه ۱۷۸۰، سن‌دومنگ یک‌سوم کل تجارت برده در اقیانوس اطلس را به خود اختصاص داد. جمعیت بردگان آفریقایی که برای مزارع آنجا آورده شدند، ۷۹۰۰۰۰ نفر برآورد می‌شود. میان سال‌های ۱۷۶۴ و ۱۷۷۱، میانگین واردات برده از ۱۰۰۰۰ تا ۱۵۰۰۰ نفر و تا سال ۱۷۸۶ حدود ۲۸۰۰۰ برده متغیر بود. از سال ۱۷۸۷ به بعد، سن‌دومنگ سالانه بیش‌از ۴۰۰۰۰ برده از غرب آفریقا می‌گرفت. با این همه، ناتوانی در حفظ شمار بردگان بدون نیاز به ورود دوباره از آفریقای مرکزی و غربی، نشان می‌دهد که شمار بردگان تا سال ۱۷۸۹ به ۵۰۰۰۰۰ نفر می‌رسید. این سرزمین به‌دست جمعیت سفیدپوست، که تا سال ۱۷۸۹ تنها ۳۲۰۰۰ نفر بودند، اداره می‌شد. همیشه بیشتر بردگان در آفریقا زاده شده بودند، زیرا شرایط فجیع برده‌داری مانع از رشد طبیعی جمعیت می‌شد. بنابراین فرهنگ آفریقایی تا پایان فرمانروایی فرانسه میان بردگان باقی ماند، به‌ویژه آیین وودو که مناسک کاتولیک را با رسوم گینه، کنگو و بنین درمی‌آمیزد.
دوران انقلاب > قیام بردگان (۱۷۹۱–۱۷۹۳)

مراسمی وودو به‌تاریخ ۱۴ اوت ۱۷۹۱ در تمساح‌بیشه (نزدیک کپ‌فرانسه) که توسط دوتی بوکمن اداره شد، به‌طور سنتی آغاز انقلاب هائیتی دانسته می‌شود. به دنبال این مراسم، بردگان در شمال کشور شوریند و اگرچه بوکمن دستگیر و به دار آویخته شد، این شورش به‌سرعت در سرتاسر کشور پخش شد. از ماه سپتامبر، حدود سیزده هزار برده و شورشی در جنوب به‌رهبری رومن لاپروفتس، بردگان را آزاد کردند، کشتزارها را غارت کردند و سوزاندند و سرانجام دو شهر بزرگ منطقه (لئوگان و ژاکمل) را تسخیر کردند.
سال ۱۷۹۲، مجلس قانونگذاری فرانسه لژه‌فلیسیته سونتوناکس و دو کمیسر ملی دیگر را به‌عنوان بخشی از کمیسیون انقلابی به این کشور فرستاد. آماج اصلی سونتوناکس، حفظ کنترل فرانسه بر سن‌دومنگ، تثبیت مستعمره و تقویت برابری اجتماعی بود که چندی پیش‌تر کنوانسیون ملی فرانسه به رنگین‌پوستان آزاد داده بود. مارس ۱۷۹۲، ائتلافی از سفیدپوستان و سیاه پوستان آزاد محافظه‌کار و نیروهایی به‌رهبری یکی دیگر از کمیسران ملی، ادمون دوسن‌لژه، شورش رومن لاپروفتس را خواباندند و نیروهای هم‌پیمان سیاهان آزاد به‌رهبری آندره ریگو، که نزدیک پورتو پرنس مستقر بودند، از اتحاد با او خودداری کرد.
سال‌های آغازین پس از استقلال > جمهوری سیاه‌پوستی (۱۸۰۴)

هائیتی نخستین جمهوری سیاه‌پوستی جهان و یکی از نخستین جمهوری‌های نیمکره غربی است.
وقتی دسالین به قدرت رسید، قانون اساسی ۱۸۰۴ را تصویب کرد. در این قانون برای آزادی‌های اجتماعی آمده‌است:
آزادی مذهب (در زمان توسن، کاتولیک مذهب رسمی کشور اعلام شد)؛
همه شهروندان هائیتی، صرف‌نظر از رنگ پوست، «سیاه» شناخته می‌شوند (کوششی برای براندازی سلسله‌مراتب نژادی در هائیتی، که در آن اروپایی‌های خالص یا تقریباً خالص در بالا، پوست روشن تا قهوه‌ای در وسط و سیاه‌پوستان «کنگو» از آفریقا در پایین بودند)؛
منع مردان سفیدپوست از زمین‌داری در خاک هائیتی. چنانچه فرانسوی‌ها برای تحمیل دوباره برده‌داری بازمی‌گرشتند، بر پایه ماده ۵ قانون اساسی: «با نخستین شلیک هشدار، شهرها ویران می‌شوند و مردم مسلحانه برمی‌خیزند».
سال‌های آغازین پس از استقلال > امپراتوری نخست (۱۸۰۴–۱۸۰۶)

۲۲ سپتامبر ۱۸۰۴، دسالین شیوه حکومت‌داری ناپلئون را به نوع لیبرال‌تر ولی آسیب‌پذیرتر رادیکال‌های جمهوری‌خواه فرانسه ترجیح داد و خود را امپراتور ژاک یکم خواند. با این همه، دو تن از مشاورانش به نام‌های هانری کریستف و الکساندر پتیون سال ۱۸۰۶ در کشتنِ او دست داشتند. دسیسه‌چیان ۱۷ اکتبر ۱۸۰۶ در پل لارناژ (امروزه پل سرخ) در شمال پورتو پرنس به شورشیان شبیخون زدند.[نیازمند منبع]
دولتی که در زمان دسالین بنیان‌گذاری شد، برخلاف خواسته‌های طبقه پایین هائیتی بود. اگرچه هم رهبران نخبگان - ازجمله دسالین - و هم مردم هائیتی موافق ساخت دولت برپاهی آرمان‌های آزادی و دموکراسی بودند، این آرمان‌ها در عمل برای هر یک از این دو گروه بسیار متفاوت می‌نمایید. دلیل اصلی این تفاوت در دیدگاه ملی‌گرایان ناشی از آن بود که گروهی تجربه بردگی داشتند و گروه دیگر نه.چه زمانی؟
به هر روی، کوهستانی‌بودنِ کشور به بردگان هائیتی امکان داد زمین‌های کوچک خود را زراعت کنند؛ بنابراین آزادی برای آنها توانایی زراعت زمین خود در اقتصاد معیشتی بود. هرچند به‌دلیل تمایلات رهبران، سامانه کشاورزی اجباری در کشتزارها پدید آمد. وانگهی اگرچه همه هائیتایی‌ها خواهان جمهوری سیاه‌پوستی بودند، رویه‌های فرهنگی آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار محل بحث بود. بسیاری از مردم هائیتی می‌خواستند میراث آفریقایی خود را حفظ کنند، زیرا آنها آن را بخشی منطقی از جمهوری سیاه‌پوستی مورد نظر خود می‌دانستند. از سوی دیگر، نخبگان معمولاً سعی می‌کردند پیچیدگی هائیتایی‌ها را از طریق ادبیات اثبات کنند. برخی از نویسندگان نوشتند که بربریت آفریقای باید بیرون رانده شود و ریشه‌های آفریقایی پاسداری شوند.
نویسندگان دیگری هم کوشیدند مدنیت نخبگان هائیتی را با این استدلال که سیاهان قادر به تأسیس و اداره حکومتی با تغییر و افزایش تاریخ انقلاب برای مولاتوها و نخبگان سیاه‌پوست هستند و نه برای بردگان، اثبات کنند. افزون بر این، برای حفظ آزادی و استقلال، نخبگان نتوانستند جامعه مدنی مورد نظر توده هائیتی را فراهم کنند. دهقانان هائیتی نه تنها خواستار آزادی زمین، بلکه حقوق مدنی مانند رای دادن و مشارکت سیاسی و همچنین دسترسی به آموزش بودند.
کشور را اساساً ارتش اداره می‌کرد، که یعنی مشارکت مردم هائیتی در هر فرایند دموکراتیک بسیار دشوار بود. همچنین دولت در دسترسی مردم به آموزش، که کشوری از بردگان سابق به آن نیاز داشت، ناکام ماند.
مبارزات سیاسی (۱۸۴۳–۱۹۱۵)

میان سال‌های ۱۹۱۱ تا ۱۹۱۵، شش بار رئیس‌جمهور هائیتی عوض شد که هر کدام یا کشته یا وادار به جلای وطن شدند.
اشغال توسط ایالات متحده (۱۹۱۵–۱۹۳۴)

سال ۱۹۱۵، ایالات متحده هائیتی را در پی شکایات بانک‌های آمریکایی به رئیس‌جمهور وودرو ویلسون به‌دلیل شدت بدهکاری این کشور اشغال کرد. این اشغال تا سال ۱۹۳۴ ادامه داشت. شورش‌هایی علیه نیروهای آمریکایی درگرفت و با این همه، اصلاحاتی هم انجام شد.[نیازمند منبع]