بیتلز

| بیتلز | بیتلز |
| --- | --- |
بیتلز در سال ۱۹۶۴؛ در جهت حرکت عقربه‌های ساعت از بالا سمت چپ: جان لنون، پل مک‌کارتنی، رینگو استار و جرج هریسون: بیتلز در سال ۱۹۶۴؛ در جهت حرکت عقربه‌های ساعت از بالا سمت چپ: جان لنون، پل مک‌کارتنی، رینگو استار و جرج هریسون
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
خاستگاه: لیورپول، انگلستان
ژانر: راک پاپ بیت سایکدلیا
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۰–۱۹۶۰
ناشر(ان): پارلفون اپل کپیتال
: 
اعضای پیشین:  اعضا 
وبگاه: thebeatles.com
بیتلز (به انگلیسی: The Beatles) یک گروه راک انگلیسی بود که در سال ۱۹۶۰ در لیورپول تشکیل شد. گروهی که شناخته شده‌ترین اعضای آن—جان لنون، پل مک‌کارتنی، جورج هریسون و رینگو استار بودند. آنها به‌عنوان تأثیرگذارترین گروه در تمام دوران‌ها یاد می‌شوند، و نقشی اساسی در توسعه پادفرهنگ دهه ۱۹۶۰، موسیقی همه پسند و نخستین تاخت و تاز انگلیس به عنوان یک شکل هنری موسیقی داشتند. موسیقی آنها که ریشه در اسکیفل، بیت و راک اند رول دهه ۱۹۵۰ داشت، با عناصر موسیقی کلاسیک و پاپ سنتی به روش‌هایی ابتکاری درهم‌آمیخته بود. این گروه بعدها به نواختن در سبک‌هایی متنوع از موسیقی، از تصنیف و موسیقی هندی گرفته تا سایکدلیک و هارد راک پرداخت. بیتلز به عنوان پیشگامانی در ضبط، ترانه‌سرایی و ارائه هنری، بسیاری از جنبه‌های صنعت موسیقی را متحول کردند و اغلب به عنوان رهبران جوانان زمانشان (دهه ۱۹۶۰) شناخته می‌شدند.
از سه سال قبل از سال ۱۹۶۰، بیتلز به رهبری لنون و مک‌کارتنی -ترانه سرایان اصلی گروه- با اجرا کردن در کلاب‌های شبانه شهرهای لیورپول و هامبورگ، به اعتباراتی دست یافت. در ابتدا استوارت ساتکلیف در گروه به عنوان گیتاریست بیس فعالیت می‌کرد اما او در سال ۱۹۶۱ گروه را ترک کرد. هسته اصلی سه نفره گروه یعنی لنون، مک کارتنی و هریسون، از سال ۱۹۵۸، با چندین درامر از جمله پیت بست در گروه کار کردند، اما در نهایت در سال ۱۹۶۲ از رینگو استار خواستند که به عنوان درامر گروه به آن‌ها بپیوندد. مدیر برنامه‌ای به نام برایان اپستاین آن‌ها را به سوی ضبط حرفه‌ای موسیقی سوق داد و آن‌ها با راهنمایی و آهنگسازی جرج مارتین، پس از اولین تک‌آهنگ موفق «دوستم بدار»، که در اواخر سال ۱۹۶۲ منتشر شد، موفقیت خود در داخل انگلستان را بسیار گسترش دادند.
تا اوایل سال ۱۹۶۴، بیتلز به شهرت جهانی دست یافته‌بود، آن‌ها «تهاجم بریتانیایی» به بازار پاپ ایالات متحده را رهبری کردند و رکوردهای فروش زیادی را شکستند. آنها با بازی در فیلم شب‌زنده‌داری با بزن و بکوب (۱۹۶۴) اولین حضورشان در سینما را خیلی زود تجربه کردند. تمایل روزافزون برای اصلاح پروژه‌های استودیویی‌شان و جنجالهای کنسرت‌هایشان، منجر به اعلام کناره‌گیری گروه از اجراهای زنده در سال ۱۹۶۶ شد. با تمرکز بر پروژه‌های استودیویی، آنها آلبوم‌هایی با پیچیدگی بیشتر، از جمله روح لاستیکی (۱۹۶۵)، هفت‌تیر (۱۹۶۶) و گروهبان فلفل (۱۹۶۷) را منتشر کردند. گروه همچنین با آلبوم‌های بیتلز (۱۹۶۸) (که به عنوان «آلبوم سفید» نیز، شناخته می‌شود) و ابی رود (۱۹۶۹) موفقیت تجاری بیشتری کسب کرد؛ یکی دیگر از عوامل موفقیت و تمایل آنها به تولید آلبوم‌های بیشتر، شکل‌گیری دوره ای در صنعت موسیقی انگلیسی زبان به نام عصر آلبوم‌ها بود که هنرمندان تمایل بیشتری به تولید آلبوم به جای تک‌آهنگ داشتند و بیتلز نیز از این قاعده مستثنی نبود. آنها همچنین علاقه عمومی بیشتری را به داروهای روان‌گردان و ادیان شرقی برانگیختند و در موسیقی الکترونیک، جلد آلبوم‌ها و موزیک ویدیوها پیشرفت کردند. در سال ۱۹۶۸، گروه اپل را تأسیس کردند، یک شرکت چندرسانه ای چندگانه که همچنان بر پروژه‌های مربوط به میراث گروه نظارت می‌کند. پس از فروپاشی گروه در سال ۱۹۷۰، هر چهار عضو اصلی به عنوان هنرمندان انفرادی فعالیت کردند و موفقیت‌هایی نیز کسب کردند؛ لنون در سال ۱۹۸۰ به قتل رسید و هریسون هم در سال ۲۰۰۱ بر اثر سرطان ریه درگذشت؛ مک کارتنی و استار اما، همچنان در صنعت موسیقی فعال هستند.
بیتل‌ها با فروش تخمینی ۶۰۰ میلیون نسخه از کارهایشان در سراسر جهان، در رتبه اول فهرست پرفروش‌ترین هنرمندان موسیقی در تمام دوران‌ها قرار دارند. آنها دارای رکورد بیشترین آلبوم شماره یک در نمودار آلبوم‌های بریتانیا (۱۵)، بیشترین تعداد نامبر وان در جدول بیلبورد هات ۱۰۰ (۲۰) و بیشترین فروش تک آهنگ در بریتانیا (۲۱٫۹ میلیون) هستند. این گروه در سال ۱۹۸۸ به تالار مشاهیر راک اند رول وارد شد و هر چهار عضو اصلی نیز بین سالهای ۱۹۹۴ تا ۲۰۱۵ به صورت جداگانه به تالار وارد شدند. این گروه جوایز بسیاری از جمله هفت جایزه گرمی، چهار جایزه بریت، یک جایزه اسکار (جایزه اسکار بهترین موسیقی فیلم در سال ۱۹۷۰ برای مستند بگذار باشد) و پانزده جایزه آیور نوولو دریافت کرد. مجله تایم آنها را در میان ۱۰۰ شخصیت برجسته قرن بیستم و رولینگ استون آنها را در رتبه اول فهرست ۱۰۰ هنرمند برتر خود در سال‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۱۱ قرار داد.