stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
میکاییل عبدالله‌اوف
زندگی‌نامه

میکاییل عبدالله‌اوف ۱۲ دسامبر سال ۱۹۲۱ در شهر باکو در آذربایجان شوروی سابق چشم به جهان گشود. او دانش‌آموخته «مکتب نقاشی عظیم عظیم‌زاده آذربایجان» در سال ۱۹۳۹ و مدرسه نقاشی، مجسمه‌سازی و معماری مسکو در سال ۱۹۴۹ بود.
فعالیت نقاشی

این هنرمند در طی سفر خود به کشورهای هند، افغانستان، مجارستان، لهستان و ایتالیا و غیزه… در بازه زمانی ۱۹۵۶ تا ۱۹۷۱، نه تنها نقاشی‌هایی مانند «دختران بنگالی»، «زنان راجستانی»، «افغانی سالمند»، بلکه پرترههای «ازسیگمند کیسفالودی استروبل»، «ریناتو غوتوسو»، «گیاجومو مانزو» سایز چهره‌های شاخص را خلق نمود.
میکاییل عبدالله‌اوف تک‌چهرههای نمایندگان شناخته شده هنر و فرهنگ آذربایجانی را نیز کشیده‌است، که دربرگیرنده عزیر حاجی‌بیگف، صمد وورغون، میرزا فتحعلی آخوندزاده، فرهاد بدل‌بیگلی و… می‌باشد. نقاشیهای وی در سالهای مختلف در شهرهای کشورهای جهان نظیر پاریس، لندن، برلین، مونترآل، پراگ، بوداپست، بلگراد، صوفیه، ورشو، دهلی، قاهره و بروکسل در معرض نمایش گذاشته شده‌است. میکاییل عبدالله‌اوف همچنین طراح تابلو هنری در ایستگاه نظامی گنجوی متروی باکو است.
میکاییل عبدالله‌اوف ۲۱ اوت سال ۲۰۰۲ در باکو درگذشت. جنازه او در پارک مفاخر باکو دفن شد.
خانواده «تلگا» در ترکیه جمع‌کننده اصلی ۵۳۲ اثر میکاییل عبدالله‌اوف تلقی می‌شود.
جوایز

خادم هنر افتخاری آذربایجان شوروی (۱۹۵۵)
نشان لنین (۹ ژوئن ۱۹۵۹)
«نقاش مردم شوروی» (۱۹۶۳)
«جایزه بین‌المللی نهرو» (۱۹۶۹)
نشان انقلاب اکتبر (۶ ژانویه ۱۹۷۲)
«جایزه دولتی آذربایجان شوروی» (۱۹۷۴)
«نشان دوستی خلق‌ها» (۲۱ دسامبر ۱۹۸۱)
نشان استقلال (۱۸ دسامبر ۱۹۹۷)
آثار قابل توجه

یک شب (۱۹۴۷)
انوار مینگه‌چویر (۱۹۴۸)
سازندگان خوشبختی (۱۹۵۱)
«سوینج» (۱۹۵۶)
در مزارع سه‌تایی آذربایجان (۱۹۶۳–۶۵)
در آب‌شوران (۱۹۶۴)
دختران خاچماز (۱۹۸۲)
سعید ثابت

| سعید ثابت | سعید ثابت |
| --- | --- |
سعید ثابت سی و چهارمین جشنواره موسیقی فجر ۲۷ بهمن ۱۳۹۷: سعید ثابت سی و چهارمین جشنواره موسیقی فجر ۲۷ بهمن ۱۳۹۷
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۱۳۳۸ تهران
ژانر: موسیقی کلاسیک ایرانی
ساز(ها): سنتور
اعضا: گروه پایور
سازهای اصلی: سازهای اصلی
سنتور: سنتور
تحصیلات: کارشناسی ارشد
دانشگاه: دانشگاه هنر تهران
استاد(ها): فرامرز پایورارفع اطراییاسماعیل واثقیاسماعیل تهرانی
بنیانگذار: گروه موسیقی ثابت
سعید صدق‌گوی ثابت (زادهٔ ۱۵ اردیبهشت ۱۳۳۸ در تهران) مدرس و نوازندهٔ سنتور است. او از شاگردان فرامرز پایور بود و هم‌اکنون سرپرست گروه پایور است.
زندگی هنری

سعید ثابت در سال ۱۳۳۸ در تهران متولد شد. از سن ۱۱ سالگی فراگیری موسیقی را در هنرستان موسیقی ملی آغاز کرد و پس از آن نوازندگی سنتور را نزد «فرامرز پایور» آموخت. از دیگر استادان او می‌توان به «ارفع اطرایی»، «اسماعیل واثقی» و «اسماعیل تهرانی» اشاره نمود. وی تحصیلات عالی خود را با دریافت مدرک کارشناسی ارشد از دانشگاه هنر تهران به پایان برد.
در اردیبهشت ۱۳۹۳ از سعید ثابت به همراه «هوشنگ ظریف» و «محمد اسماعیلی» در فرهنگسرای ارسباران تجلیل شد.
فعالیت‌های هنری

از جمله فعالیت‌های هنری سعید ثابت به این موارد می‌توان اشاره نمود:
عضویت در «ارکستر ژونس موزیکال» از ۱۳۵۰، همکاری با مرکز حفظ و اشاعه موسیقی ایران از ۱۳۵۹، عضویت در گروه موسیقی «پایور»، سرپرستی گروه موسیقی ثابت، همکاری با ارکستر ملی ایران به رهبری فرهاد فخرالدینی، انتشار دوره‌های سنتور، ردیف ابوالحسن صبا، دوره ابتدایی سنتور فرامرز پایور، انتشار مجموعه پیش‌درآمد و رنگ فرامرز پایور، تدریس در دانشگاه هنر تهران، تدریس در دانشگاه جامع علمی کاربردی، تدریس در هنرستان موسیقی پسران
کاخ ثابت پاسال

| کاخ ثابت پاسال | کاخ ثابت پاسال |
| --- | --- |
کاخ ثابت پاسال: کاخ ثابت پاسال
نام: کاخ ثابت پاسال
کشور: ایران
استان: تهران
شهرستان: تهران
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
نوع بنا: مسکونی
کاربری کنونی: ثبت شده در فهرست آثار ملی
دیرینگی: دهه ۱۳۴۰ خورشیدی
دورهٔ ساخت اثر: دودمان پهلوی، سال ۱۳۴۰
بانی اثر: حبیب‌الله ثابت
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۳۱۷۴۴
تاریخ ثبت ملی: ۳۱ خرداد ۱۳۹۶
اطلاعات بازدید: اطلاعات بازدید
امکان بازدید: وجود ندارد
کاخ ثابت پاسال که با نام کاخ ورسای ایران یا قصر سنگی هم شناخته می‌شود در آغاز متعلق به حبیب‌الله ثابت (معروف به ثابت پاسال) سرمایه‌دار نامور ایرانی بهائی در پیش از انقلاب ۱۳۵۷ ایران بود که پس از انقلاب مصادره شد. این ساختمان با بیش از ۱۱ هزار و ۵۴۳ متر مربع مساحت، به‌عنوان بزرگ‌ترین خانهٔ تهران در انتهای شمالی خیابان جردن (آفریقا یا نلسون ماندلا) تقاطع خیابان طاهری و روانپور در منطقهٔ امانیه تهران جای گرفته است و معماری آن از روی الگوی معماری قصر پتی تریانو (تریانوی کوچک) در کاخ ورسای ساخته شده است.
کاخ ثابت پاسال پیش از انقلاب، گران‌ترین و بزرگ‌ترین خانهٔ شهر تهران بود. به‌طوری‌که ارزش آن در آن زمان ۱۵ میلیون دلار آمریکا برآورد شده بود.
معماری

اگرچه ساخت بنا در سال ۱۳۴۰ (خورشیدی) به پایان رسید، اما با در نظر گرفتن جریان‌های رایج معماری در جهان و حتی در ایران دهه ۱۳۴۰ این بنا به‌هیچ‌وجه به جنبش‌های معماری معاصر و حتی انبوه خانه‌های مدرن که در خیابان پهلوی ساخته می‌شدند همانندی نداشت.
کاخ ثابت پاسال یک استخر بزرگ دارد و یک جریان آب، مانند معماری سنتی ایرانی از زیر خانه رد می‌شود. یک تئاتر روباز کوچک در بخشی از باغ در نظر گرفته شده است. به موازات باغ و از در ورودی خودروها یک پارکینگ بزرگ برای مهمانی‌های شبانه، طراحی شده که نشان کمی از سلیقه دارد و به پارکینگ یک مرکز خرید می‌ماند. زیربنای خانه نزدیک به دو هزار متر مربع در دو طبقه اصلی و یک طبقه زیرزمین است.
گفته می‌شود این خانه از روی اقامتگاه سده هجدهمی مادام دو باری و بعدها ماری آنتوانت، قصر پتی تریانو (تریانوی کوچک) در کاخ ورسای ساخته شده که آنژ-ژاک گابریل آن را طراحی کرده است. اما در واقع شباهت‌های این دو بنا به همدیگر، مانند هر دو بنای نئوکلاسیک دیگر، شباهت عام است؛ شمار زیادی از ساختمان‌ها با سبک معماری تریانو در آمریکا، برزیل و رومانی وجود دارند که شباهتشان به مراتب بیش‌تر است. نمای اصلی عمارت ثابت شباهتی انکارناپذیر به نمای جنوبی کاخ سفید دارد که یکی از مشهورترین بناهای نئوکلاسیک محسوب می‌شود.
آذین‌های درونی این خانه کار شرکت فرانسوی مزون ژانسِن بود که از اواخر سده ۱۹ (میلادی) برای ثروتمندان و خانواده‌های پادشاهی، طراحی داخلی می‌کرد. بزرگ‌ترین پروژه این شرکت در ایران طراحی خیمه‌های جشن‌های ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی ایران بود. ثابت از حدود ده سال پیش از ساخت این خانه با شرکت ژانسِن (که در ۱۹۷۳ تعطیل شد) آشنایی داشت و حتی در ۱۹۵۰ از ژول لِلو که برای مزون ژانسن کار می‌کرد خواست تا آپارتمانش را در نیویورک طراحی کند.
بر پایه دیگر کارهای مزون ژانسن در آن دوره می‌شود گمان برد که در داخل عمارت، پرده‌های ضخیم و تیره (که از بلژیک آورده شده بودند) که از زیر سقف تا کف کشیده شده‌اند. سقف با گچ‌بری کلاسیک اما ساده و بدون ازدحام، دیوارها با کاغذ دیواری بدون طرح و رنگی که با پرده‌ها تناسب دارند، شومینه‌های بزرگ اما ساده با دورکاری سنگ مرمر و مجسمه‌های کلاسیک (با سنگ‌تراشیهای روح‌الله میرزائی). درهای چوبی سنگین، متعلق به یک قصر فرانسوی بودند و دور آنها گچ‌کاری با طرح گل بود.
پس از انقلاب

پس از انقلاب ۵۷، صادق خلخالی، کاخ ثابت پاسال را مصادره کرد. او در خاطراتش می‌نویسد:
«بعد از تابستان ۶۰ که دیگر کم‌کم کار رسیدگی به پرونده‌های وابستگان طاغوت کم شده بود، نزد امام رفتم و بعد از اینکه کمی از محاکمه اعضای گروه‌های سیاسی ضدانقلاب گفتم، از وضعیت فساد و مواد مخدر صحبت کردم و اینکه الان باید در این مورد هم انقلابی عمل کنیم. امام فرمودند بروید و مسئولیت این کار را به دست بگیرید. از جماران که بیرون آمدم یکراست رفتم به خلوت‌ترین خانه‌ای که سراغ داشتم؛ خانه‌ای بزرگ که قبلاً به ثابت پاسال تعلق داشت و از همان‌جا به دادستانی انقلاب زنگ زدم و گفتم بروید هر چه قاچاقچی مواد مخدر می‌شناسید دستگیر کنید. شب نشده بود که زیرزمین و انباری‌های خانه پر زندانی شده بود.»
گفته می‌شود این خانه پس از انقلاب در اختیار برخی نهادهای امنیتی بوده است. مدتی قاچاقچیان مواد مخدر را در آن بازداشت موقت و محاکمه کردند و اندکی بعد روسپیان زن نجات داده شده از شهر نو را در آن سامان دادند. مدتی بعد، ادارهٔ اطلاعات برای رسیدگی به امور کسانی که گذرنامه آنها توقیف شده بود این خانه را در دست گرفت. حتی در این زمان نیز سرنوشت خانه با مفهوم حصر و محدودیتِ حرکت پیوند خورد.
وضعیت کنونی > تخریب

در سال ۱۳۹۳ معاون شهرسازی و معماری وزارت راه و شهرسازی گفت که دستور توقف موقت عملیات تخریب کاخ ثابت پاسال صادر شده، اما به گفته معاون سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان تهران برای نگهداشت و حفاظت از کاخ ثابت پاسال و برای ثبت آن در فهرست آثار ملی کشور، نیاز است که گزارش کاملی از این بنا آماده شود. اما تا آن هنگام، کارشناسان سازمان میراث فرهنگی به کاخ ثابت پاسال راه نیافته‌اند و از ورود آن‌ها به ساختمان جلوگیری شده است.در مقابل، مدیر بافت‌های تاریخی شهرداری تهران با بیان این که شهرداری تهران اجازه صدور مجوز تخریب برای هیچ بافت تاریخی را ندارد ادعا کرد صدور مجوز تخریب کاخ ثابت پاسال توسط سازمان میراث فرهنگی صادر شده است.
بر پایه برخی گزارش‌ها درختان این خانه بزرگ خشکانده شده و قرار است با تخریب آن یک برج تجاری بلند ساخته شود. در پاییز ۱۳۹۳ رئیس سازمان نظام مهندسی ساختمان در واکنش به خبر تخریب این بنا با نوشتن نامه‌ای به وزیر راه و شهرسازی با اعتراض به تخریب این کاخ، گفت: «بی‌شک ساخت برجی ۹ طبقه با کاربری تجاری، بی‌توجهی به توصیه اکید بزرگان نظام مبنی بر حفظ هویت تهران است.»
در دی ۱۳۹۳ محمد حقانی عضو شورای اسلامی شهر تهران با بیان اینکه شورای شهر به لحاظ قانونی در این زمینه نمی‌تواند کاری کند گفت: «خاضعانه و برادرانه از شهردار تهران خواهش می‌کنم که مانع تخریب این ساختمان و تغییر کاربری آن به یک مجموعه تجاری شود؛ زیرا این ساختمان یک سرمایه فرهنگی و از جاذبه‌های گردشگری شهر تهران است.»
همچنین در آخرین اخبار، مهدی چمران، رئیس شورای شهر تهران اعلام کرد که «پیشنهاد شورای شهر به جای حفظ گران‌ترین خانه تهران، ساخت مسجد است. البته باید در این مکان فرهنگی بخش تجاری فعال شود تا مکان فرهنگی بتواند هزینه‌های خود را در بیارد.»
وضعیت کنونی > ثبت ملی

در روز چهارشنبه ۳۱ خرداد ۱۳۹۶ مراتب ثبت ملی خانه ثابت در نامه‌ای از سوی معاون رئیس‌جمهور و رئیس سازمان میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری به استاندار تهران ابلاغ شد.
بر پایه این ابلاغیه «خانه ثابت (معروف به کاخ ثابت پاسال)» تحت حفاظت و نظارت این سازمان است و هر گونه دخل و تصرف یا اقدام عملیاتی که منجر به تخریب یا تغییر هویت آن شود جرم انگاشته می‌شود و مرتکب مشمول مجازات‌های قانونی خواهد شد و بازسازی اثر صرفاً با تأیید و نظارت این سازمان ممکن خواهد بود. پس از آن در سال ۱۳۹۸ قرار بر این شد که این کاخ بازسازی شود و به عنوان هتل مورد استفاده قرار گیرد.
وضعیت کنونی > رأی دیوان عدالت اداری

در مرداد ۱۳۹۹ رأی تجدیدنظر دیوان عدالت اداری به نفع وزارت میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری صادر شد و ثبت بنا در فهرست آثار ملی بدون مشکل اعلام شد.
شیروانه‌ده

| شیروانه ده | شیروانه ده |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: آذربایجان شرقی
شهرستان: بستان‌آباد
بخش: تیکمه‌داش
دهستان: عباس غربی
جمعیت: ۴۰۰ خانوار
شیروانه‌ ده یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان عباس غربی بخش تیکمه‌داش شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌ است .
جمعیت

این روستا دارای ۴۰۰ خانوار میباشد، دارای ارتفاعی زیاد و طبیعتی زیبا و سرد است.
سفر به ایتالیا

| سفر به ایتالیا | سفر به ایتالیا |
| --- | --- |
پوستر فیلم سفر در ایتالیا: پوستر فیلم سفر در ایتالیا
کارگردان: روبرتو روسلینی
تهیه‌کننده: روبرتو روسلینی آدلفو فوساتارو آلفردو جوارینی
نویسنده: ویتالیانو برانکاتی روبرتو روسلینی
بازیگران: اینگرید برگمن جرج سندرز لایلا روکو   ماریا مارتین
موسیقی: رنزو روسلینی
فیلم‌بردار: انزو سرافین
تدوین‌گر: یولاندا بنونوتی
توزیع‌کننده: تیتانوس ایتالیا
تاریخ‌های انتشار: ۷ سپتامبر ۱۹۵۴ (ایتالیا)
مدت زمان: ۸۵ دقیقه (ایتالیا) ۹۷ دقیقه (آمریکا)
کشور: ایتالیا فرانسه
زبان: انگلیسی 
سفر به ایتالیا (به ایتالیایی: Viaggio in Italia) (به انگلیسی: Journey to Italy) فیلمی ایتالیایی در سبک درام به کارگردانی روبرتو روسلینی با بازیگری اینگرید برگمن همسر روسلینی، محصول سال ۱۹۵۴ است.
خلاصه داستان

زوجی که درگیر بحران زناشویی هستند سفری به چشم‌اندازهای غریب و باستانی ناپل ایتالیا می‌کنند. این سفر تبدیل به عزیمت به گذشته‌ای می‌شود که شخصی و اجتماعی است. جایی که انتخاب‌های اخلاقی خصوصی معادل با انتخاب‌های تعیین‌کننده تاریخ‌نگارانه است. آقای جوسیس، تلخ- بدبین و اهل عمل است. او املاک عمو هومر را می‌فروشد و می‌خواهد غرابت مکانی را که به ارث برده تبدیل به آشنایی و پول رایجی کند که می‌تواند با خود به انگلستان ببرد. به نحوی متضاد همسر او تدریجاً اجازه می‌دهد که حالات چشم‌انداز و مردیم که می‌بیند به دل‌مشغولی‌ها تزلزل‌ها و بی‌اعتمادی‌های او راه یابند. وی تدریجاً چشمان خود را در برابر دنیای شگفت‌انگیزی می‌گشاید که قصد بازدید از آن را دارد.
بازیگران

اینگرید برگمن در نقش دکاترین جویس
جرج سندرز در نقش آلکس (شوهر کاترین)
آسوکا لانگلی سوریو

| آسوکا لانگلی سوریو | آسوکا لانگلی سوریو |
| --- | --- |
آسوکا لانگلی سوریو یک شخصیت خیالی از سری انیمه ژاپنی نئون جنسیس اونگلیون است. او کودک دوم و فرمانده واحد مکانیکی غول‌پیکر اونگلیون واحد-۰۲ است. آسوکا شخصیتی مغرور و رقابتی دارد، اما پشت این ویژگی‌ها، درگیری‌های روانی عمیقی ناشی از گذشته‌اش پنهان است. این شخصیت به‌طور خاص برای نقش یکی از قهرمانان اصلی این مجموعه طراحی شده و در فرهنگ پاپ محبوبیت زیادی پیدا کرده است. آسوکا همچنین یکی از نمونه‌های معروف تسوندره در شخصیت‌های انیمه محسوب می‌شود.
پانويس

↑  Fujie, Kazuhisa; Foster, Martin (2004). Neon Genesis Evangelion: The Unofficial Guide. United States: DH Publishing, Inc. p. 40.
کرداب

| کرداب کاردو | کرداب کاردو |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: نکا
بخش: هزارجریب
دهستان: زارم‌رود
جمعیت: ۲۰۱ نفر (سرشماری ۹۵)
کرداب، روستایی از توابع بخش هزارجریب شهرستان نکا در استان مازندران در ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان زارم‌رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۷ نفر (۴۹خانوار) بوده‌است.
میرعبدالمطلب کردستانی

| میرزا عبدالمطلب کردستانی | میرزا عبدالمطلب کردستانی |
| --- | --- |
نماینده دوره نخست مجلس شورای ملی: نماینده دوره نخست مجلس شورای ملی
حوزه انتخاباتی: تهران
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
ملیت: ایرانی
پیشه: سیاستمدار
میرزا عبدالمطلب کردستانی معروف به امین التجار از بازاریان تهرانی بود، که در دوره نخست بعنوان نماینده تهران در مجلس شورای ملی حضور داشت.
تبلوید شیندر

| تبلوید شیندر | تبلوید شیندر |
| --- | --- |
کاربری: Sports/Scout Aircraft
تولیدکننده: Sopwith Aviation Company
طراح: Fred Sigrist
نخستین پرواز: ۱۹۱۳
معرفی‌شده در: ۱۹۱۴
بازنشستگی: ۱۹۱۵
کاربر اصلی: یکان پروازی پادشاهی بریتانیا
تعداد ساخته‌شده: About 42 Tabloids, 136 Schneiders
تبلوید شیندر (به انگلیسی: Sopwith_Tabloid) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع Sports/Scout Aircraft ساخت شرکت Sopwith Aviation Company است. هواگرد تبلوید شیندر نخستین پروازش را در ۱۹۱۳ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۱۴ میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد ۱۷۸ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
طراح این هواگرد، Fred Sigrist بود.
جو بروکس (بازیکن فوتبال، زاده ۱۸۸۵)

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Joseph Brooks
زادروز:  23 نوامبر 1885
تاریخ مرگ:  ۱۹۴۴ (۶۳−۶۴ سال)
پست:  مهاجم
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۰۳–۱۹۰۴ |  Ardsley Nelson |   |   |
| ۱۹۰۴–۱۹۰۷ |  باشگاه فوتبال بارنزلی |  ۴۲ |  (۷) |
| ۱۹۰۷–۱۹۰۸ |  باشگاه فوتبال وست برومویچ آلبیون |  ۲۱ |  (۱) |
| ۱۹۰۸–۱۹۰۹ |  باشگاه فوتبال بارنزلی |  ۴ |  (۰) |
| ۱۹۰۹–۱۹۱۰ |  Rotherham County |   |   |
| مجموع |   |  ۶۷ |  (۸) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
جو بروکس (انگلیسی: Joe Brooks؛ 23 November 1885 – ۱۹۴۴ (۶۳−۶۴ سال)) بازیکن فوتبال بود.
کاروس

| کاروس | کاروس |
| --- | --- |
امپراتور روم : امپراتور روم 
سولیدوس کاروس: سولیدوس کاروس
سلطنت: ۲۸۲–۲۸۳
پیشین: پروبوس
جانشین: کارینوس
زاده: درحدود ۲۳۰ ناربو
درگذشته: اواخر ژوئیه یا اوایل اوت ۲۸۳ میان‌رودان
کاروس با نام کامل مارکوس اورلیوس کاروس (به لاتین: Marcus Aurelius Carus) (زادهٔ حدود ۲۳۰ - درگذشتهٔ ۲۸۳) امپراتور روم برای مدت کوتاهی از ۲۸۲ تا هنگام مرگش در ۲۸۳ بود.
در سال ۲۸۳ میلادی کاروس امپراتور روم میان‌رودان را فتح می‌کند اما سپاهیانش پس از مرگ او بلافاصله آن سرزمین را ترک می‌کنند.
زندگی‌نامه > سال‌های آغازین

اطلاعات زیادی در مورد اصلیت کاروس در دست نیست. بیشتر منابع زادگاه او را ناربو ذکر کرده‌اند و با نگاه به اینکه او درهنگام رسیدن به امپراتوری در ۲۸۲ دارای دو فرزند بالغ و یک نوه بوده‌است، چنین تخمین زده می‌شود که در حدود ۲۳۰ زاده شده باشد. همچنین نام واقعی او پیش از جلوس احتمالاً مارکوس نومریوس کاروس (به لاتین: Marcus Numerius Carus) بوده‌است.
زندگی‌نامه > رسیدن به قدرت

کاروس فرماندهٔ گارد محافظان پروبوس بود که پس از کشته‌شدن او به دست سربازانش در سپتامبر یا اکتبر ۲۸۲، از سوی سپاهیان به عنوان امپراتور جدید روم برگزیده شد. برخی منابع نیز چنین روایت کرده‌اند که کاروس خود علیه پروبوس طغیان کرده بود. پس از این انتخاب کاروس نیز همچون فرمانروایان پیشین خود نام مارکوس اورلیوس را به عنوان لقب امپراتوری خویش برگزید.
زندگی‌نامه > دوران امپراتوری

کاروس کمی پس از رسیدن به قدرت عنوان سزار را به پسر خود کارینوس اعطا و او را به عنوان نایب‌السلطنهٔ خود معرفی نمود. پس از آن به سرعت علیه اقوام سرمتی و قبایل ژرمانی کوادی وارد جنگ شد و پس از پیروزی بر آنان به «ژرمانیکوس ماکسیموس» (به لاتین: Germanicus Maximus) ملقب گردید. سپس با هدف گرفتن انتقام آمادهٔ جنگی عظیم با ایرانیان شد و همراه با پسر کوچکترش نومریان که در این زمان به او نیز عنوان سزار را اعطا داشته بود به سوی مرزهای شرقی حرکت کرد و کارینوس که اینک عنوان آگوستوس را داشت برای مراقبت از استان‌های غربی در گل باقی ماند.
زندگی‌نامه > حمله به ایران

کاروس سرانجام در سال ۲۸۳ پس از میلاد به ایران حمله کرد و توانست پیروزی بزرگی را به‌دست‌آورد. او تهاجم خود را بنا بر نوشته‌های سیدونیوس آپولیناریس از ارمنستان آغاز نمود و پس از آن از رود دجله گذر کرد. بهرام دوم، پادشاه ساسانی که درگیر منازعات داخلی بود نتوانست ارتش هماهنگی را برای مقابله با کاروس گرد آورد و او همراه با لشگریانش وارد تیسفون، پایتخت پادشاهی ساسانی شد. این پیروزی برای رومیان به منزلهٔ انتقام شکست‌هایشان از ایرانیان در سال‌های پیشین بود و کاروس در این زمان خود را «پرسیکوس ماکسیموس» (به لاتین: Persicus Maximus) نامید.
زندگی‌نامه > درگذشت

کاروس که سرخوش از این پیروزی بزرگ خود بر ایرانیان بود ناگهان در اواخر ژوئیه یا اوایل اوت ۲۸۳ مرد. علت واقعی مرگ او در هاله‌ای از ابهام قرار دارد. ابتلا به بیماری را محتمل‌ترین دلیل برای مرگ ناگهانی کاروس دانسته‌اند هرچند در برخی از منابع قدیمی برخورد صاعقه با او را عامل مردنش عنوان کرده‌اند. همچنین از آنجا که سپاه به‌تازگی به یک پیروزی بزرگ دست یافته بود، احتمال کمی وجود دارد که توسط آنها کشته شده باشد.اگرچه محتملترین نظریه با توجه به کشفیات تازه باستان شناسی, از مرگ کاروس در نبرد میان او و بهرام دوم خبر میدهد همان گونه که در سنگ نگاره بهرام دوم در نقش رستم بهرام به این موضوع اشاره میکند.
سنگ‌نگاره پیروزی بهرام دوم بر امپراتور روم کاروس در نقش رستم
نادر افشارنادری

| شناسنامه | شناسنامه | شناسنامه |
| --- | --- | --- |
نام کامل: نادر افشارنادری
زادروز: ۱۳۰۵
زادگاه: مشهد،  ایران
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی: 
پُست: هافبک
باشگاه‌های حرفه‌ای: باشگاه‌های حرفه‌ای
| سال‌ها | باشگاه‌ها | بازی (گل) |
|  | شاهین |  |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۵۱-۱۹۵۲ | ایران | ۳ (۰) |
نادر افشار نادری (۱۳۰۵ در مشهد -۱۱ تیر ۱۳۵۸) فوتبالیست، انسان‌شناس و جامعه‌شناس اهل ایران است.
افشار نادری به عنوان کاپیتان تیم فوتبال شاهین برنده جام قهرمانی باشگاه‌های تهران در سال‌های ۱۳۲۸–۱۳۲۹ گردید.
زندگی

نادر افشار نادری در سال ۱۳۰۵ در مشهد به دنیا آمد. پدرش اسماعیل میرزا با شش واسطه از نوادگان نادرشاه افشار بود. خانواده میرزا اسماعیل هشت فرزند داشت که «نادر» کوچکترین این فرزندان به‌شمار می‌رفت. نادر برادری به نام «داوود میرزا» داشت. این دو، شش خواهر نیز داشتند. نادر تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در مشهد به پایان برد. برای تحصیل دانشگاهی به تهران آمد و در حین تحصیل رشته فلسفه و علوم تربیتی در دانشگاه تهران، در وزارت فرهنگ آن روز (وزارت آموزش و پرورش کنونی) به تدریس می‌پرداخت. در سال ۱۳۳۷ موفق به اخذ درجه لیسانس گردید و تحصیلات خود را در رشته جامعه‌شناسی در مؤسسة مطالعات وتحقیقات اجتماعی‌دانشگاه تهران ادامه داد و در سال ۱۳۳۹ مدرک کارشناسی ارشد خود را دریافت کرد. آنگاه برای تحصیلات تکمیلی راهی کشور فرانسه شد. در فرانسه وی به تحصیل رشتة مردم‌شناسی‌پرداخت و در سال ۱۳۴۳ مدرک دکترای خود را در این رشته دریافت کرد.
پس از بازگشت به ایران، در سال ۱۳۴۴ و با موافقت غلامحسین صدیقی، به تدریس «مردم‌شناسی نظری» مشغول شد. افشار نادری همواره پژوهش را با تدریس ترکیب کرده بود. وی با گروه‌های تحقیقاتی مؤسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی همکاری می‌کرد، تا سرانجام، با سه محقق دیگر یعنی جواد صفی‌نژاد،  هوشنگ کشاورز صدر  و حسن پارسا، گروه عشایری را از درون گروه روستایی/ عشایری مؤسسه مطالعات اجتماعی جدا کرد و به آن استقلال بخشید وسرپرستی آن را به عهده گرفت.
وی در این جایگاه سفرهای پژوهشی بسیاری را انجام داد و بسیاری از نقاط ایران از قزوین به ترکمن صحرا، از کهگیلویه و بویراحمد به کوشک و باشت وبابوئی، از عشایرنشین شاهسون به ایل بهمئی‌ را مورد بررسی قرار داد. انگیزه تحقیق او در کهگیلویه، مقاله علی بلوکباشی دربارهٔ ایل بهمئی بود. از سفرهای پژوهشی افشار نادری به این موارد می‌توان اشاره کرد:
سفر به باقرآباد قزوین، منطقهٔ دشتابی بوئین زهرا در بهمن ۱۳۴۴ (نتایج این تحقیق منتشرنشده‌است). اولین سفر عشایری پژوهش‌گران گروه عشایری به سرپرستی او در تیرومرداد۱۳۴۵. دراین سفر ۲۵ روزه ابتدا سراسر منطقه ترکمن صحرا تا نوارمرزی ایران و شوروی (سابق) مورد بررسی پژوهشی عشایری قرارگرفت. پس از پایان این سفرقلمروعشایرنشین شاهسون مورد بررسی پژوهشی قرارگرفته، سراسر منطقه، دره‌ها و کوهستان‌های عشایرنشین تا ابه حاتم بک و فرزندانش (سرپرست‌بزرگ‌شاهسون‌ها) مورد مطالعه قرار گرفت( نتایج این تحقیق نیز منتشرنگردیده است)، سفر مقدماتی پژوهشی به کهگیلویه وبویراحمد (شش روز در زمستان۱۳۴۵:)، گروه پژوهشی عشایری در این سفر، بررسی مقدماتی در شش ایل منطقه را آغاز نموده و گزارشی در این مورد به سازمان عمران منطقه‌ای کهگیلویه وبویر احمد ارسال داشت، ضمن معرفی و به دست دادن شناختی از شیوة زیست کوچندگی عشایر، ضرورت مطالعه طرح جامع یکساله را متذکر گردید. (پیشگفتار+۱۰۸ صفحه، این تحقیق نیز به ورت عمومی انتشار نیافت)
وی به عنوان یکی از متخصصان کوچ عشایر، از صاحب نظران اسکان عشایر به‌شمار می‌رفت.
آرامگاه نادر افشار نادری بهشت زهرا
شفاعت
پیرامون واژه

شفاعت از ماده «شفع» است که در لغت به معنای «جفت شدن با چیزی» است، و اصطلاحاً به معنای حائل شدن برای رفع ضرر از کسی یا رساندن منفعتی به اوست و در عبارت ساده‌تر و در محاورات عرفی بدین معنا به کار می‌رود که شخص آبرومندی از بزرگی بخواهد که از مجرمی بگذرد یا بر پاداش خدمتگزاری بیفزاید. همچنین سید محمد جواد غروی در کتاب خود می‌نویسد که شفاعت -به غلط- در میان برخی عوام مردم (و نه علما) به این معنی است که انسان هر گناهی کرده باشد با سلام کردن و زیارت اهل قبور ائمه و عزاداری برای آن‌ها شفاعت شامل حال آن هاست و گناهانشان بخشیده می‌شود.
«راغب اصفهانی» در تفسیر گران‌سنگ خویش در این مورد می‌نویسد: «الشّفعُ ضَمُّ الشَّی ءِ إِلی مِثلِهِ». همان‌طور که حکماء گفته‌اند «السنخیته علت الانضمام». پس منظور الله از شفاعت انضمام به یک فرد است. حال این فرد می‌تواند انسانی فاجر باشد؛ و حتماً شفاعت‌کننده برای بهشت شفاعت نمی‌کند و عده‌ای برای دوزخ شفاعت می‌کنند.
در اسلام

در اصطلاح شرعی و مذهبی شفاعت در آن جا مطرح می‌شود که شخصی در نزد خداوند برای دیگری طلب مغفرت و آمرزش نماید یا بخواهد عقابی که در اثر گناه متوجه نفس گنهکار شده از او برداشته شود یا تخفیف یابد. در این حال، شخص گنهکار، شفاعت شونده و خداوند پذیرندهٔ شفاعت خواهد بود. شفاعت به این معنا از مسلّمات دین اسلام به‌شمار می‌رود.
در اسلام، شفیعان در روز قیامت از روایات زیادی که در این مورد وارد شده، معلوم می‌شود که شفیعان در روز قیامت فراوانند؛ از جمله انبیاء الهی، علماء، شهداء، ملائکه، مؤمنین، اعمال صالح، ائمه و قرآن.
در اسلام > اختلاف نظرها

با اینکه، شفاعت در قرآن درباره فرشتگانی که برای مؤمنان دعا می‌کنند و پیامبر برای مسلمانان خطاکار اما توبه‌کار دعا می‌کند، ذکر شده است. این باور عمومی شده است که پیامبر در روز قیامت برای همه مسلمانان شفاعت خواهد کرد.
در دوران مدرن رواج گسترده طلب شفاعت از پیامبران و اولیا با دعا بر سر قبورشان  به موضوعی بحث برانگیز تبدیل شد و توسط مسلمانان بویژه سلفی/وهابیها به عنوان نوعی شرک شناخته شد. درست شبیه به نگرش بسیاری از پروتستان ها نسبت به شفاعت قدیسان کاتولیک و ارتدوکس
شخص مقدس به عنوان واسطه بین انسان و خداوند، دریچه ای را برای اعطای  قدرت به افراد خاص در ارتباط با خداوند باز می کند. هنگامی که این شفیع، مورد تقدس و تسبیح قرار می گیرد نه بطور درونی و ضمنی بلکه بطور بیرونی و صریح جانشین خدا می شود و توحید به شرک مبدل میشود
شفاعت و اذن خدا

سید محمد جواد غروی با اشاره به آیات الهی در قرآن کریم اثبات می‌کند که شفاعت موقوف به اذن خداست و خداوند وقتی اجازه می‌دهد، که پیامبر یا ائمه با کسی که برایش شفاعت می‌شود سنخیت داشته باشد و اخلاق و اعمال آن شخص مورد رضایت خداوند باشد این موضوع در آیات بقره ۲۵۵، تحریم ۸ نیز نمایان است.
اقسام شفاعت

شفاعت بر سه نوع است:
نوع اول:شفاعتی است که مشرکان و بت پرستان بدان معتقد بودند و می‌گفتند این بتان شفیعان مایند نزد خدا. مانند آیات زمر ۳، زمر ۴۳.
نوع سوم:شفاعت به معنای مقرون شدن و سنخیّت یافتن با مطیعین و طیّبین است یعنی ملحق شدن سنخی به سنخ خود، چنان‌که حکما گفته‌اند سنخیت علت انضمام است. و خداوند عزیز در آیه نور ۲۶ به این موضوع اشاره دارد.
رابطه معنوی شفاعت شونده و شفیعان

به عقیده مسلمانان کسانی در روز قیامت مورد شفاعت قرار می‌گیرند که رابطه روحی و قلبی با شافعین داشته باشند. کسانی که نسبت به اولیای الهی محبت داشته و پیرو آن‌ها و عقیده‌شان مانند آنان بوده‌است و با آنان به درجاتی روحی رسیده‌اند مورد شفاعت قرار خواهند گرفت. یکی از حکمت‌هایی که باعث شده‌است خداوند در روز رستاخیز اولیای الهی را واسطه و شفیع این افراد قرار دهد، همین رابطه معنوی و سنخیتی است که در بین آنان نسبت به یکدیگر وجود دارد. در روایات متعدد و بسیار زیادی به دوستی پیامبر و اهل بیتش تأکید شده‌است چراکه همین دوستی موجب رابطه معنوی و سنخیتی روحی با آنان می‌شود. در منبع دینی آمده‌است کسانی که حلقه ارتباط و اتصال به اولیای الهی را گسسته و امامت را نپذیرفته‌اند، شفاعت نخواهند شد برای مثال به این روایت اشاره می‌کنیم که پیامبر اسلام می‌گوید: «به خدا سوگند! برای کسانی که فرزندان و ذریه ام را آزار کرده باشند شفاعت نمی‌کنم.»