ویلیام بورلی
فعالیت‌های کشاورزی و مالکیت زمین

بورلی پس از مرگ پدر خود در ۱۷۲۲ میلادی، ملک بزرگی را به ارث برد و پس از آن به سفته‌بازی در زمین ادامه داد. او از تولید تنباکو و کرایه دهقانان اجاره‌ای درآمد به‌دست می‌آورد. هرچند تا ۱۷۴۵ میلادی، زمین‌های بورلی ۵۷ بشکه (حدود ۲۶٬۰۰۰ کیلوگرام) تنباکو تولید کرد، اما عاید ۱۱۹ دهقان اجاره‌ای وی در شهرستان‌های کارولین، کالپپر، اورنج و پادشاه و ملکه به مراتب سودآور تر بود.
بورلی پس از اینکه در حوالی ۱۷۲۵ میلادی با الیزابت بلاند ازدواج نمود در بلاندفیلد زندگی می‌کرد، قطعه زمینی به مساحت ۳٬۴۵۰ آکر (۱۴٫۰ کیلومتر مربع)، واقع در امتداد رودخانه راپاهانوک در حوزه اسقفی سنت آن در شهرستان اسکس که پس از نام خانوادگی همسرش آنرا نام‌گذاری نموده بود. بلاندفیلد به عنوان بخشی از قطعه زمین ۱۰۰٬۰۰۰ آکر (۴۰۰ کیلومتر مربع)، از طریق حق انحصاری به پدربزرگ وی رابرت بورلی سینیور در ۱۶۸۳ میلادی اعطاء گردیده بود. ساخت و ساز نخستین عمارت بورلی در بلاندفیلد که به سبک جورجیا بود (و حالا دیگر وجود ندارد) احتمالاً در حدود ۱۷۵۰ میلادی آغاز گردید. بلاندفیلد دارای اسکله‌های بود که روی رود راپاهانوک تأسیس شده بود و از آن برای حمل و نقل محموله تنباکوی مزرعه به سراسر اقیانوس‌اطلس استفاده می‌شد.
علاوه بر کشاورزی و اجاره زمین، بورلی درآمدهای دیگری از فروش زمین در ویرجینیای غربی نیز به‌دست می‌آورد. سهل شدن قوانین سختگیرانه زمین از سوی حکومت استعماری ویرجینیا، به وی این امکان را داد تا بنابر شرایط خود با کسانی که در زمین‌های او ساکن می‌شوند، قرارداد ببند و او در نخست فروش زمین‌های را در دره شناندوآه آغاز کرد. در ۶ سپتامبر ۱۷۳۶، بورلی، جان و ریچارد راندولف و جان رابنسون، از سوی تاج و تخت بریتانیا قطعه زمینی به مساحت ۱۱۸٬۹۴۱ (۴۸۱٫۳۴ کیلومتر مربع) در منطقه سرآب رودخانه ساوت فورک شناندوآه در شهرستان امروزی آگاستا، به‌طور انحصاری دریافت کردند. در ۱۶ سپتامبر، راندولف‌ها و رابنسون مالکیت کامل این قطعه زمین را به بورلی انتقال دادند و او برنامه نقشه‌برداری و فروش آنرا ترتیب داد؛ این قطعه زمین که به بورلی مانور معروف گردید، باعث شد تا توسعه مسکن به‌سوی غرب رشته‌کوه‌های بلو ریج تشویق گردد. او جیمز پاتون، ملوان یک کشتی از الوستر را موظف نمود تا مهاجرین ایرلندی و اسکاتلندی-ایرلندی را استخدام نماید تا آنها زمین‌های شهرستان آگاستای وی را خریداری نموده و در آنجا ساکن شوند. در ۸ اوت ۱۷۳۷، بورلی به پاتون نوشت، «من خیلی خرسند خواهم شد، اگر شما بتوانید تعداد کافی خانواده‌ها را وارد کنید تا این زمین‌ها را به قیمت مناسب از دست ما بگیرند، هرچند برخی‌ها خانواده‌های از پنسیلوانیا را ذکر می‌کنند، اما خانواده‌های از ایرلند هم عیبی ندارد». در ۱۷۳۸ میلادی، او به جان لوئیس اهل ایرلند شمالی، پدر توماس لوئیس، صلاحیت داد تا زمین وی در شهرستان آگاستا را نشان داده و به فروش برساند، وی همچنین ده سال بعد زمینی را در استنتون برای ساخت ساختمان شهرستان آگاستا اهدا کرد.
در ۱۷۴۳ میلادی، بورلی درخواست نمود تا یک قطعه زمین اعطایی به مساحت ۲۰٬۰۰۰ آکر (۸۱ کیلومتر مربع) واقع در گردنه شمالی مستعمره (Northern Neck Proprietary) در میان رودهای شناندوآه و ساوت برانچ پوتوماک، از توماس فیرفاکس، ششمین لرد فیرفاکس کامرون دریافت نماید، وی برنامه داشت تا در این زمین اسب و چهارپا پرورش داده و زمین واقع در گردنه شمالی را میان مستاجران توزیع نماید. او و دیگران از جمله جان رابنسون و پدر وی (که نیز، جان نام داشت) مقدار ۱۰۰٬۰۰۰ آکر (۴۰۰ کیلومتر مربع) زمین را در ۱۷۴۵ میلادی در رود گرینبرایر به هدف سفته‌بازی و مسکن سازی خریداری نمودند. فروشات زمین بورلی در ۱۷۴۴ میلادی به‌طور کل ۴۲٬۱۱۹ آکر (۱۷۰٫۴۵ کیلومتر مربع) زمین شده و در زمان مرگ خود در ۱۷۵۶ میلادی، او ۸۰٬۴۵۵ آکر (۳۲۵٫۵۹ کیلومتر مربع) زمین به فروش رسانده و ۲٬۶۴۷ پوند سود به‌دست آورده بود.
طبق وصیت‌نامه ۱۷۵۶ وی، بورلی در شهرستان‌های اسکس، جزیره وایت، پادشاه و ملکه و پرنس ویلیام زمین داشت؛ ۱۴٬۱۷۴ آکر (۵۷٫۳۶ کیلومتر مربع) در شهرستان کارولین، از جمله مالکیت‌های پومازینو و بورلی چاس و قطعات زمین در پورت رویال؛ یک قطعه زمین به مساحت ۴٬۰۰۰ آکر (۱۶ کیلومتر مربع) که معروف به ایلکوود بود در شهرستان کالپپر و چندین قطعه زمین دیگر در شهرک‌های فالوث و فردریکزبرگ. طبق مورخ ترک مک‌کلسکی، زمین‌های بخششی به بورلی از طریق شورای فرماندار به نمایندگی از تاج و تخت بریتانیا، «بازتابی بود از اینکه شورای فرمانداری هم از ارتباطات وی با افراد نخبه و هم از توانایی‌های رهبری که از خود نشان داده بود، قدردانی نمود».