stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سیستم زمان اجرا
مثال ها

به عنوان نمونه ای ساده از سیستم اصلی زمان اجرا ، سیستم زمان اجرای زبان C مجموعه خاصی از دستورالعمل هایی است که توسط کامپایلر وارد تصویر اجرایی می شود. در میان چیزهای دیگر ، این دستورالعمل ها پشته پردازنده را مدیریت می کنند ، فضایی را برای متغیرهای محلی ایجاد می کنند و پارامترهای عملکرد-تماس را در بالای پشته کپی می کنند. اغلب معیارهای مشخصی برای تصمیم گیری در مورد رفتار زبان در سیستم زمان اجرا وجود ندارد ، در حالی که رفتار بخشی از برنامه منبع است. برای C ، تنظیم پشته بخشی از سیستم زمان اجرا است ، برخلاف بخشی از معناشناسی یک برنامه فردی ، زیرا ثابت نگه داشتن جهانی را دارد که بیش از همه اعدام ها را در خود جای داده است. این رفتار سیستماتیک ، الگوی اجرای زبان را بر خلاف اجرای معانی متن برنامه خاص که مستقیماً به کدی ترجمه شده است که نتایج را محاسبه می کند ، پیاده سازی می کند.
یك راه برای مشاهده این تفکیك بین معنایی یك برنامه خاص و محیط زمان اجرا این است كه برنامه را در یك فایل شیء شامل تمام توابع در مقابل تهیه یك كل برنامه به یك باینری اجرا كنید. پرونده شی فقط حاوی کد مونتاژ مربوط به آن توابع است ، در حالی که باینری اجرایی شامل کد اضافی است که برای اجرای محیط زمان اجرا استفاده می شود. پرونده شیء از یک سو ممکن است اطلاعاتی را از محیط زمان اجراکه با پیوند حل می شود ، از دست ندهد. از طرف دیگر ، کد موجود در پرونده شیء به فرضیات سیستم زمان اجرا بستگی دارد. به عنوان مثال ، بسته به کنوانسیون فراخوانی مورد استفاده در محیط زمان اجرا ، یک عملکرد ممکن است پارامترهای مربوط به یک رجیستر یا محل پشته را بخواند.
مثال دیگر مورد استفاده از رابط برنامه نویسی برنامه (API) برای تعامل با سیستم زمان اجرا است. تماسهای مربوط به آن API همانند تماس با یک کتابخانه نرم افزاری معمولی به نظر می رسند ، اما در برخی از زمان مکالمه ، مدل اجرا تغییر می کند. سیستم اجرا یک الگوی اجرا را متفاوت از زبانی که کتابخانه از نظر آن نوشته است ، پیاده سازی می کند. شخصی که کد یک کتابخانه عادی را می خواند ، می تواند با دانستن زبانی که در آن کتابخانه نوشته شده است ، بتواند رفتار این کتابخانه را درک کند. با این حال ، شخصی که کد API را فرا می خواند و از سیستم زمان اجرا استفاده می کند ، نمی تواند با دانستن زبانی که در آن نوشته شده است ، رفتار تماس API را درک کند. در بعضی مقاطع ، از طریق برخی سازوکارها ، مدل اجرای از زبان زنگ نوشته شده متوقف می شود و به مدل اجرای اجرای سیستم اجرا می شود. به عنوان مثال ، دستورالعمل تله یکی از روش های تغییر مدل های اجرای است. این تفاوت چیزی است که یک مدل اجرای API فراخوانی شده مانند موضوعات POSIX را از یک کتابخانه نرم افزاری معمول متمایز می کند. هر دو تماس موضوع POSIX و تماس های کتابخانه ای نرم افزار از طریق یک API فراخوانی می شوند ، اما رفتار موضوعات POSIX از نظر زبان تماس قابل درک نیست. در عوض ، فراخوانی موضوعات POSIX یک الگوی اجرای خارجی را اجرا می کند ، که توسط سیستم زمان اجرا POSIX اجرا می شود (این سیستم زمان اجرا اغلب هسته سیستم عامل است).
به عنوان یک مثال شدید ، CPU فیزیکی به خودی خود می تواند به عنوان اجرای سیستم زمان اجرای یک زبان خاص مونتاژ شود. از این نظر ، مدل اجرای توسط پردازنده فیزیکی و سیستم های حافظه پیاده سازی می شود. به عنوان یک قیاس ، سیستم های زمان اجرا برای زبان های سطح بالاتر خودشان با استفاده از برخی زبان های دیگر اجرا می شوند. این یک سلسله مراتب از سیستم های زمان اجرا را ایجاد می کند ، با خود پردازنده (CPU) یا در واقع منطق آن در لایه میکرو کد یا پایین تر از آن - به عنوان پایین ترین سطح اجرای زمان اجرا.
ویژگی های پیشرفته

برخی از زبان های کامپایل شده یا تفسیری رابطی را ارائه می دهند که به کد برنامه اجازه می دهد تا مستقیماً با سیستم اجرا ارتباط برقرار کند. نمونه ای از کلاس Thread در زبان جاوا است . کلاس اجازه می دهد تا کد (که توسط یک موضوع متحرک است) کارهایی مانند شروع و متوقف کردن موضوعات دیگر را انجام دهد. به طور معمول ، جنبه های اصلی رفتار یک زبان مانند برنامه ریزی کار و مدیریت منابع در این روش قابل دسترسی نیست.
رفتارهای سطح بالاتر که توسط یک سیستم زمان اجرا اجرا می شود ممکن است شامل کارهایی از قبیل ترسیم متن روی صفحه یا برقراری ارتباط اینترنتی باشد. اغلب این مورد وجود دارد که سیستم عامل ها این نوع رفتارها را نیز ارائه می دهند و در صورت وجود ، سیستم زمان اجرا به عنوان یک لایه انتزاع اجرا می شود که تداخل سیستم زمان  اجرا را به یک فراخوان از سیستم عامل تبدیل می کند. این پیچیدگی یا تغییرات در خدمات ارائه شده توسط سیستم عامل های مختلف را پنهان می کند. این همچنین نشان می دهد که هسته سیستم عامل به خودی خود می تواند به عنوان یک سیستم زمان اجرا مشاهده شود ، و مجموعه تماس های سیستم عامل که باعث بروز رفتارهای سیستم عامل می شوند ممکن است به عنوان تعامل با یک سیستم زمان اجرا تلقی شوند.
در حد مجاز ، سیستم زمان اجرا ممکن است خدماتی مانند دستگاه P-code یا ماشین مجازی را ارائه دهد که حتی مجموعه دستورالعمل پردازنده را نیز پنهان می کند. این رویکردی است که بسیاری از زبانهای تفسیر شده مانند AWK و بعضی از زبانها مانند جاوا دنبال می کنند ، منظور این است که در برخی از کد های نمایندگی واسطه مستقل ماشین (مانند بایت کد ) وارد می شوند. این ترتیب کار اجرای زبان و سازگاری آن با دستگاه های مختلف را ساده تر کرده و کارایی ویژگی های زبان پیشرفته مانند بازتاب را بهبود می بخشد. همچنین این امکان را می دهد که برنامه مشابهی را در هر دستگاه و بدون قدم برداشتن صریح اجرا کند ، ویژگی ای که از زمان تکثیر شبکه جهانی وب بسیار مهم شده است. برای سرعت بخشیدن به اجرای ، برخی از سیستم های زمان اجرا کامپایل همزمان را در کد دستگاه دارند.
یک جنبه مدرن از سیستم های زمان اجرا رفتارهای اجرای موازی است ، مانند رفتارهایی که توسط سازه های mutex در Pthreads و سازه های موازی در OpenMP به نمایش گذاشته شده است. یک سیستم زمان اجرا با چنین رفتارهای اجرای موازی ممکن است مطابق رویکرد زمان اجرای اولیه مدولار شود.
تاریخچه

نمونه های اولیه سیستم های زمان اجرا ، مفسر هایی مانند BASIC و Lisp  هستند. این محیط ها همچنین حاوی جمع آوری زباله بودند . چهارم مثال اولیه زبانی است که برای تهیه کد نمایندگی میانی طراحی شده است. سیستم زمان اجرای آن یک ماشین مجازی بود که آن کد را تفسیر می کرد. مثال محبوب دیگر ، اگر نظری ، رایانه MIX دونالد ناتوس است .
در زبانهای C و بعد از آن که از تخصیص حافظه پویا پشتیبانی می کردند ، سیستم زمان اجرا شامل کتابخانه ای نیز بود که حافظه برنامه را مدیریت می کرد.
در زبانهای برنامه نویسی شی گرا ، سیستم زمان اجرا نیز اغلب مسئول بررسی نوع پویا و حل مراجعات روش بود.
برای مشاهده بیشتر

زمان اجرا (مرحله چرخه برنامه)
مدل اعدام
مدل برنامه نویسی
پرچم کشورهای مستقل مشترک‌المنافع

| 0 | 1 |
| --- | --- |
تناسب: ۱:۲
پذیرفته‌شده: ۱۹ ژانویه ۱۹۹۶
 :  
پرچم کشورهای مستقل مشترک‌المنافع در ۱۹ ژانویه ۱۹۹۶ پذیرفته شد.
سیمونا تاباسکو

| سیمونا تاباسکو | سیمونا تاباسکو |
| --- | --- |
تاباسکو در سال ۲۰۲۲: تاباسکو در سال ۲۰۲۲
زادهٔ: ۵ آوریل ۱۹۹۴ ‏(۳۰ سال) ناپل، ایتالیا
محل تحصیل: Centro Sperimentale di Cinematografia
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۳–اکنون
سیمونا تاباسکو (به انگلیسی: Simona Tabasco) (زادهٔ ۵ آوریل ۱۹۹۴) یک هنرپیشه اهل ایتالیا است. تاباسکو بیشتر برای بازی در نقش لوسیا گرکو در فصل دوم سریال کمدی-درام سیاه نیلوفر آبی سفید (۲۰۲۱) اچ‌بی‌او شناخته می‌شود که نامزدی جایزه امی ساعات پربیننده برای بهترین بازیگر نقش مکمل زن در مجموعه تلویزیونی درام را برای او به ارمغان آورد. او همچنین برای نقش مکمل خود در فیلم نئو نوآر ایتالیایی پرز به رسمیت شناخته شد.(۲۰۱۴) و در نقش الیزا روسو در درام پزشکی رای ۱ Doc – Nelle tue mani (۲۰۲۰–اکنون).
اوایل زندگی

سیمونا تاباسکو در ۵ آوریل ۱۹۹۴ در ناپل به دنیا آمد تاباسکو دختر یک طراح گرافیک تبلیغاتی و یک کارمند اداری است. او یک برادر دوقلو به نام مارکو دارد.
فیلم‌شناسی > فیلم

| سال | عنوان | نقش | یادداشت |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۴ | پرز | چای پرز |  |
| ۲۰۱۶ | من پرستار بچه | سونیا |  |
| ۲۰۱۸ | باب و مریس | اورسولا |  |
| ۲۰۲۰ | روابط | دختر تحویل دهنده |  |
| ۲۰۲۴ | معصوم | خواهر مری |  |
فیلم‌شناسی > تلویزیون

| سال | عنوان | نقش | یادداشت |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ | بازیکن ستاره | آیدا مرلیسی | ۱۶ قسمت |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۸ | خوشبختی فرا رسیده‌است | نونزیا | ۴۸ قسمت |
| ۲۰۱۷–۲۰۲۱ | من باستاردی دی پیزوفالکونه | الکس دی ناردو | ۱۸ قسمت |
| ۲۰۱۹ | ۱۹۹۴ | گابریلا | اپیزود: فصل ۳، قسمت ۸ |
| ۲۰۲۰–اکنون | داک - نله توه مانی | الیزا روسو | ۳۲ قسمت |
| ۲۰۲۱ | پارک لونا | نورا | ۶ قسمت |
| ۲۰۲۲ | نیلوفر سفید | لوسیا گرکو | ۷ قسمت |
فیلم‌شناسی > نماهنگ

| سال | عنوان | هنرمند | یادداشت | منبع |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۹ | "گل رز ویولا" | جمون |  |  |
| ۲۰۱۹ | "ببخشید اگه گریه نکردم" | دانیله سیلوستری |  |  |
| ۲۰۱۹ | "ونتو دل سود" | تیرومانچینو |  |  |
| ۲۰۲۳ | "فورور" | پائولا و کیارا |  |  |
جوایز و نامزدها

| Year | جایزه | دسته‌بندی | Work | نتیجه | منبع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۴ | گالا سینما و داستان در کامپانیا | بهترین بازیگر زن سینما | Perez. | برنده |  |
| ۲۰۱۵ | روبان نقره‌ای | جایزه گولیلمو بیراقی | Perez. | برنده |  |
| ۲۰۱۵ | روبان نقره‌ای | جایزه Wella برای تصویر | Perez. | برنده |  |
| ۲۰۱۵ | هفتاد و دومین جشنواره فیلم ونیز | جایزه لورآل پاریس برای سینما |  | نامزدشده |  |
| ۲۰۲۳ | جوایز انجمن بازیگران سینما | Outstanding Performance by an Ensemble in a Drama Series (shared with the ensemble cast) | نیلوفر آبی سفید (مجموعه تلویزیونی) | برنده |  |
| ۲۰۲۳ | جوایز فیلم و تلویزیون ام تی وی | Best Duo (shared with Beatrice Grannò) | نیلوفر آبی سفید (مجموعه تلویزیونی) | نامزدشده |  |
| ۲۰۲۳ | جوایز امی پرایم‌تایم | بهترین بازیگر نقش مکمل زن در یک سریال درام | نیلوفر آبی سفید (مجموعه تلویزیونی) | در انتظار |  |
:
گوک‌ترک‌ها

مکان
| گوک‌ترک‌ها 𐱅𐰇𐰼𐰰:𐰉𐰆𐰑𐰣 Türük Bodun | گوک‌ترک‌ها 𐱅𐰇𐰼𐰰:𐰉𐰆𐰑𐰣 Türük Bodun |
| --- | --- |
سنگ نگاره گوک‌ترک در مغولستان (قرن ۶ تا ۸): سنگ نگاره گوک‌ترک در مغولستان (قرن ۶ تا ۸)
زبان‌ها: ترکی باستان
دین: تنگریسم
گروه‌های قومی مرتبط: تورگش، اوغوز، ینی‌سئی قرقیز، سیانتو، شاتو
بنیان‌گذاری سلسله فروپاشی آخرین سلسله: ۵۵۲ ۷۴۴
سلسله‌های وابسته: نخستین خاقانات ترک خاقانات ترک غربی خاقانات ترک شرقی دومین خاقانات ترک
تا حدودی وابسته: خاقانات خزر تخارستان یبغو ترک شاهیان تورگش قرلق یبغو قراخانیان
گوک‌ترکان (ترکی باستان: توروک یا   کوک توروک یا  توروک. به معنای ترکان آسمانی یا ترکان آبی) کنفدراسیونی عشایری متشکل از چندین قبیله ترک در آسیای میانه بود. این نام در منابع چینی به صورت 突厥 (چینی نوین: پین‌یین: Tūjué، وید جایلز: تو-چؤه T'u-chüeh، چینی میانه:dʰuət-kĭwɐt) آمده‌است. گوک‌ترک‌ها به رهبری بومین خان توانستند پس از شکست دادن روران‌ها قدرت منطقه و همچنین سود و تجارت جاده ابریشم را که پیشتر به دست روران‌ها بود، به دست بگیرند و نخستین خاقانات ترک را تأسیس کنند.
خاندان آشینا، که رهبران گوک‌ترک‌ها بودند از عناوین ایرانی مثل خاتون و یبغو استفاده می‌کردند. و تقریباً تمامی عنوان‌های فرمان‌روایان در زبان ترکی اولیه از ریشه ایرانی هستند.
خاقان عنوانی مخصوص فرمانروایان ژوآن‌ژوآن بود و عنوان یبغو را گوک‌ترک‌ها از کوشان‌ها به وام گرفته‌اند، در سال قیام بر ضد ژوآن‌ژوآن‌ها، بومین خود را خاقان و برادر کوچک خود ایستمی را به عنوان یبغو نامید.
خانات ترک در اوج خود، در سال ۶۰۰:
  گوکترک غربی: منطقه روشن‌تر حکم مستقیم دارد، مناطق تیره‌تر حوزه نفوذ را نشان می‌دهد.
  گوکترک شرقی: منطقه روشن‌تر حکم مستقیم دارد، مناطق تیره‌تر حوزه نفوذ را نشان می‌دهد.
در اواسط سدهٔ پنجم میلادی، پس از برافتادن حکومت هونها، خاندان آشینا به منطقه کوهستانی آلتای (واقع در مرز مغولستان و قزاقستان کنونی) مهاجرت کردند و به خدمت دولت ژوژوان مغول درآمدند. در سال ۵۴۶ به دنبال شورش برخی قبایل ترک‌زبان، دودمان آشینا به سرکردگی بومین خان آنان را سرکوب کرد و چون به پاداشی که انتظارش را داشتند نرسیدند به خود ژوژوان‌ها حمله کردند. بومین خان پس از درهم شکستن حکومت مغول‌ها، خود را خاقان نامید و دشت اتوکن را مرکز حکومتش قرار داد. پس از آن آن‌ها به‌تدریج سرزمین‌های بزرگی در منطقه آسیای میانه فتح کردند. از سال ۵۵۲ تا ۷۴۵، این حکومت از یک کنفدراسیون عشایری به یک امپراتوری تبدیل شد و در نهایت به دلیل یک سلسله درگیری فروپاشید.
فرقهٔ نسطوری در اواسط سدهٔ ۶ م. در چین و آسیای میانه انتشار یافته بود و قبایلی از ترکان مسیحیت را پذیرفته و از این طریق الفبای نسطوری در بینشان رواج یافته بود. غیر از مسیحیت، آیین‌های زرتشت و مانی و بودا نیز در بین ترکان باورمندانی داشته‌است.
گوک‌ترک‌ها نخستین قبیله ترک‌زبان نبودند که تشکیل حکومت دادند اما نخستین قومی بودند به بنام ترک‌ها تشکیل حکومت دادند. بنظر می‌رسد واژه ترک پس از تشکیل اتحادیه گوک‌ترک‌ها از حالت اسم خاص قبیله فراتر رفت و در سده‌های بعدی قبایل بیشتری چون اوغوزها و اویغورها را دربر گرفت.در کتاب شرفنامه مهروی واژگان گوک و اگوگ و گرگ معادل دانسته شده است و تاریخی دقیق از پیدایش این قوم ذکر شده است.
تشکیل امپراتوری گوک‌ترک

بعد از فروپاشی امپراتوری هون، کنترل استپ‌ها ابتدا به دست سین‌پیها و سپس ژوآن‌ژوآن‌ها افتاد و سرانجام گوک‌ترک‌ها در سطحی گسترده‌تر موفق به سازمان دادن قبایل کوچ‌نشین دشت‌های آسیا شدند. خاندان حاکم و سازمان‌ده اقوام و طوایف گوناگون، خاندان آشینا یا آسنا بود که بنا به منابع چینی از خاندان‌های حاکم هون‌های کهن بوده و در اواسط سدهٔ پنجم میلادی، زیر ضربات و فشار ترکان تبقاچ (طمغاج و به چینی توپا) -که یک اتحادیهٔ قبیله‌ای بود و بر چین شمالی فرمان می‌راند- به جنوب منطقهٔ کوهستانی آلتای پناه آورده بود.
تشکیل امپراتوری گوک‌ترک > ضعف حکومت ژوآن‌ژوآن‌ها و قدرت‌گیری گوک‌ترکان

[گوک]ترکان در دوره‌ای که در آلتای زندگی و به آهنگری گذران می‌کرده‌اند، تابع ژوآن‌ژوآن‌ها بوده‌اند. ژوآن‌ژوآن‌ها در نیمهٔ دوم سدهٔ ۴ م. با تشکیل دولتی نیرومند خلاء سیاسی را که بعد از فروپاشی دولت سین‌پی و ضعف حکومت مرکزی چین و پدید آمدن چند دولت کوچک در سرحدات شمالی چین، ایجاد شده بود، پر کردند. آن‌ها اکثر خلق‌ها و طوایف و تیره‌هایی را که پیش‌تر از هون‌ها و سین‌پیها فرمان می‌برده‌اند، به اطاعت واداشتند و سراسر استپ را از حدود منچوری در شرق گرفته تا دریاچهٔ بالخاش و سین کیانگ در غرب و دیوار چین در جنوب زیر نظارت عالیهٔ خود گرفتند. فرمانروایی ژوآن‌ژوآن‌ها بر آسیای مرکزی تا اواسط سدهٔ ۶ م. به علت وقوع جنگ‌های داخلی در قلمرو آن و شعله‌ور شدن آتش قیام‌های استقلال‌طلبانهٔ خلق‌ها و طوایف تابع به ضعف و تجزیه و تلاشی گرایید.
در این هنگام، یعنی در نیمهٔ اول سدهٔ ۶ م. هیاطله همسایهٔ غربی ژوآن‌ژوآن‌ها بودند و می‌توان گفت که آسیای میانه بین دو امپراتوری قبیله‌ای صحرانورد مغول‌تبار تقسیم شده بود (به گمان بعضی از دانشمندان هیاطله مغول تبار بوده‌اند). غیر از [گوک]ترک‌ها یک قبیلهٔ ترک دیگر به نام تؤلس که گویا اسلاف اویغورهای بعدی بودند، در مجاورت آن‌ها زندگی می‌کرده‌اند و از ژوآن‌ژوآن‌ها فرمان می‌بردند. تؤلس‌ها در حدود سال‌های ۴۰ سدهٔ ۶ م. بر ضد ژوآن‌ژوآن‌ها قیام کردند و در این هنگام بومین، رئیس توکیوها (گوک‌ترکان)، با حرکتی برق‌آسا تؤلس‌ها را غافلگیر کرده، در سال ۵۴۶ م. ضربهٔ مهلکی بر پیکر آن‌ها زد و اعتبار خود و قبیله‌اش را بالا برد.
تشکیل امپراتوری گوک‌ترک > خیزش علیه ژوآن‌ژوآن‌ها و تشکیل حکومت

در این هنگام توکیوها (گوک‌ترکان) در پرتو آهنگری خود و ثروت‌های کوهستان محل اقامتشان در شاهراه ترقی و کامیابیهای روزافزون گام برمی‌داشتند و خود را برای ایفای نقش فعال‌تری در حوادث آسیای مرکزی آماده می‌کردند. بومین بعد از درهم کوبیدن تؤلس‌ها، خواهان ازدواج با دختر فرمانروای ژوآن‌ژوآن شد؛ اما فرمانروا به درخواست او ترتیب اثری نداد. بومین مدتی بعد و در سال ۵۵۱ م. با یک شاهدخت از سلسلهٔ وئی غربی ازدواج کرد. وئی غربی یک سلسله از اقوام شیان‌بی بود که همانند ترکان از کوچگران استپ‌های اوراسیا به شمار می‌رفتند که حکومتی در شمال غرب چین تشکیل داده بودند. ایجاد پیوند خویشاوندی با خاندان سلطنتی چین شمال غربی و متحد شدن با آن، ایستمی را از موقعیت مناسبی برای برانداختن یوغ استیلای روران‌ها (ژوآن‌ژوآن‌ها) برخوردار کرد. چنان‌که یک سال بعد بومین خود را خاقان اعلام کرد و آتش قیام ترک‌ها بر ضد اربابان مغول تبار خود شعله‌ور گردید. این قیام منجر به پیروزی [گوک]ترکان و وارد شدن آن‌ها به عرصهٔ سیاست جهانی شد. [گوک]ترک‌ها (توکیوها) با برانداختن ژوآن‌ژوآن‌ها پایه‌های امپراتوری خود را در حدود سال‌های ۵–۵۵۲ م. در آلتای ریختند.
تشکیل امپراتوری گوک‌ترک > گسترش قلمرو و همسایگی با هیاطله

بومین فرصت تعقیب سیاست خود را نیافت و در همان سال بنیان‌گذاری دولت گوک‌ترک (یعنی حدود سال ۵۵۲ م) درگذشت و پسرش قرا ایسیق خان جای او را گرفت. وی نیز اندکی بعد درگذشت و جای به موکان (۷۲–۵۵۳ م)، برادر خود سپرد. در همین زمان ایستمی یبغو به توسعهٔ قلمرو در جانب غربی پرداخت و به سرعت سرزمین‌های گسترده در غرب رشته کوه آلتای، حوالی ایسیق‌گؤل و دامنه‌های کوه‌های تیانشان را به تصرف درآورد و قبایل ساکن آن سرزمین را به فرمانبرداری از خود واداشت و در غرب با دولت هیاطله همسایه شد.
اتحاد با ایران و نابودی هپتالیان (هیاطله) > زمینه‌های اتحاد

دولت هپتالیان در حد فاصل مرزهای ایران و مرزهای گسترش یابندهٔ دولت نوظهور گوک‌ترک قرار داشت و در حقیقت گذشته از تهدید مرزهای شرقی ایران، منافع این کشور از بابت تجارت ابریشم را تهدید می‌کرد. از سوی دیگر دولت نوظهور گوک‌ترک هم که به شرقی‌ترین بخش این جادهٔ مهم کاروان روی بین شرق و غرب دست یافته بود، می‌خواست این جاده را تحت نظارت خود بگیرد و این خواسته تنها با پیروزی بر هپتالیان که راه پیشروی و توسعهٔ آن را به سوی غرب سد کرده بود، ممکن می‌گردید. همین موقعیت خاص دولت هپتالیان زمینهٔ لازم را برای نزدیکی انوشیروان و ایستمی فراهم آورد.
اتحاد با ایران و نابودی هپتالیان (هیاطله) > اتحاد ایستمی‌خان و انوشیروان ساسانی

ایستمی برای تحقق خواست خود که از میان برداشتن دولت هپتالیان بود، به متفق نیرومندی نیاز داشت و انوشیروان هم که در صدد خاتمه بخشیدن به تجاوزات و تهدیدهای هپتالیان و اعادهٔ اعتبار دولت ساسانی بود، به دنبال متحد توانایی می‌گشت و این دو خیلی زود از بالای سر هپتالیان متوجه وجود یکدیگر شدند و علایم و پیام‌های تفاهم را رد و بدل کردند و به سرعت به هم نزدیک گشتند. سفیران ایستمی برای مذاکره به دربار انوشیروان رفتند و انوشیروان نیز آن‌ها را به گرمی استقبال کرد و اتفاق لازم برای برانداختن دولت هیاطله به زودی صورت گرفت. یکی از مظاهر این نزدیکی، ازدواج انوشیروان با دختر ایستمی بود. به نوشتهٔ مسعودی نام این دختر که مادر هرمزد چهارم می‌شد، فاقم و به ثبت ابن بلخی قاقم و به نوشتهٔ یک اثر متأخر تاکوم بوده‌است.
اتحاد با ایران و نابودی هپتالیان (هیاطله) > سقوط دولت هپتالیان

در این هنگام گوک‌ترک‌ها به سیحون نزدیک شده بودند و به نظر می‌رسید که هپتالیان را از همین منطقه مورد تعرض و حمله قرار دهند. هپتالیان هم که شاهد نزدیک شدن دو رقیب نیرومند خویش بودند و خود را در میان دو آسیاسنگ تحت فشار می‌دیدند، برای جلب حمایت دولت چین به خاقان آن کشور روی آوردند؛ اما اقدام سریع ترک‌ها و ایرانی‌ها امپراتوری چین را در مقابل عمل انجام یافته قرار داد. به قول خواندمیر: «انوشیروان از این جانب و سپاه ترکان از آن طرف متوجه استیصال پادشاه هیاطله گشتند .» در اندک مدتی ترکان تحت فرمان ایستمی سرزمین‌های سغد و تاشکند و فرغانه و سمرقند و بخارا را به تصرف درآوردند و بر راه کاروان روی آسیای داخلی مسلط شدند. نیروهای دولت ساسانی هم از جانب غرب به حرکت درآمدند و دولت هیاطله در فاصلهٔ سال‌های ۶۵–۵۶۳ م. برافتاد و قلمرو آن بین متفقان تقسیم گردید و به قولی رود جیحون و به قولی دیگر رود مرغاب مرز بین دو کشور شناخته شد.
جنگ ایستمی خان با دولت ساسانی

با گرفته شدن سهم غنائم به دست انوشیروان، تخم نفاق از همان روز امضای قرارداد توافق بین آن‌ها کاشته شد و به قول بلنیتسکی «این تعیین حدود صلح‌جویانهٔ مناطق نفوذ، مدت زیادی به طول نینجامید؛ حتی قبل از پایان دوران پادشاهی خسرو، درگیری شدیدی میان ایران و خانات [ترک] صورت گرفت.». یکی از علل عمدهٔ شدت‌یابی اختلاف و تبدیل آن به درگیری و نبرد بین دولت‌های ساسانی و گوک‌ترکان مسئلهٔ در دست داشتن کنترل جادهٔ ابریشم بود.
در ابتدای استیلای گوک‌ترک‌ها بر آسیای میانه و اطاعت سغدیان از آن‌ها، دولت ایران شاید برای کنترل عرضه و تقاضای ابریشم و نیز ضربه زدن به دولت نوبنیاد گوک‌ترک از طریق محروم کردن آن از حقوق گمرکی و عواید این تجارت پر منفعت، خرید و فروش آن را متوقف کرده بود و بنابراین سغدیان که از بسته ماندن جاده ضرر دیدند، اربابان جدید را برای ایجاد ارتباط با دربار ساسانی تشویق و تحریک کردند. هیئت اولی که از جانب دولت گوک‌ترک به دربار ساسانی فرستاده شد، با مخالفت انوشیروان به نتیجه‌ای نرسید و هیئت دوم نیز توفیقی به دست نیاورد و حتی به روایتی اعضای هیئت به دست عوامل دولت ایران مسموم گردیدند. بعد از آن هم انوشیروان به اتباع خود دستور اکید داد تا از خرید ابریشم از سغدیان خودداری کنند.
گوک‌ترکان وقتی از اقدامات و مذاکرات دیپلماتیک نتیجه‌ای نگرفتند، بر آن شدند تا خود راه ابریشم را بگشایند و از آن‌جایی که در آن زمان حمله به ایران و تصرف راه ابریشم برای ترکان نامیسر بود، متوجه گشودن راهی جدید از طریق شمال دریای خزر و رشته‌کوه قفقاز و دریای سیاه به بیزانس و تجارت مستقیم با آن امپراتوری شدند. گشودن چنین راهی مستلزم تصرف اراضی شمالی و به تبعیت درآوردن اقوام و قبایل ترک و غیر ترک ساکن آن سامان بود و اقدام به چنین مهمی نزدیک شدن به ابرقدرت بیزانس و جلب رضایت و حمایت آن را ایجاب می‌کرد. در تعقیب همین سیاست بود که ایستمی هیأتی سیاسی را به قسطنطنیه اعزام کرد. این هیئت به گرمی پذیرفته شد و نهایتاً پیمانی بین امپراتوری گوک‌ترک و بیزانس منعقد گردید. در همین زمان پیمانی نیز بین گوک‌ترکان و امپراتوری چین بسته شد و در حقیقت یک اتفاق مثلث نظامی بر ضد شاهنشاهی ساسانی شکل گرفت. چندی بعد قبایل ترک ساکن کرانه‌های شمالی خزر و ولگا نیز به این اتحاد جلب گردیدند.
مدت‌ها بعد دولت ساسانی هم در صدد یافتن متحدانی برآمد و پس از تقسیم اتحادیهٔ گوک‌ترک به دو بخش شرقی و غربی، از سویی با گوک‌ترکان شرقی و از سوی دیگر با آوارهای ساکن شمال دریای سیاه پیمان اتفاق بست و در مقابل دشمنان خود یک اتفاق مثلث پدیدآورد.
با آغاز جنگ ایران و روم در ۵۷۱ میلادی، گوک‌ترک‌ها به خراسان حمله کردند؛ اما کاری از پیش نبردند و بعد از رسیدن لشکر ایران عقب نشستند و ناگزیر اندکی بعد به امضای قرارداد صلح با انوشیروان که خود درگیر جنگ با بیزانس بود، رضایت دادند. ایستمی بعد از امضای قرارداد صلح در خراسان بود که متوجه شمال بحر خزر شد و گوک‌ترکان در نخستین سال‌های دههٔ ۷۰ سدهٔ ۶ م. تا دربند پیش آمدند. خود ایستمی خان نیز به دنبال پیشاهنگان گوک‌ترک در حدود سال ۵۷۱ م. وارد قفقاز شد و قبایل ترک اون اوقور و نیز قبایل آلان ایرانی‌تبار ساکن آن سامان را به اطاعت درآورد و قلمرو امپراتوری گوک‌ترک تا شمال دریای سیاه گسترش یافت.
ایستمی خان مدتی بعد از بازگشت از قفقاز در سال ۵۷۶ م. درگذشت و پسرش قراچورین (بلای سیاه یا بزرگ) به جانشینی وی رسید و لقب تاردو خان یافت. وی ضمناً به بیلگه کاقان (خاقان دانا) نیز معروف است.
سیتارا دیوی

| سیتارا دیوی | سیتارا دیوی |
| --- | --- |
Sitara ح. 2010: Sitara ح. 2010
نام هنگام تولد: دانالکشمی
زادهٔ: ۸ نوامبر ۱۹۲۰ کلکته، هند بریتانیا
درگذشت: ۲۵ نوامبر ۲۰۱۴ (۹۴ سال) مومبای، هند
ملیت: هندی
پیشه: کاتاک رقصنده
همسران:  بمیر دسای  نظیر احمد خان  K. مثل اینکه  پراتاپ باروت 
فرزندان:  رنجیت باروت  جایانتی مالا 
سیتارا دیوی (نام زمان تولد: دانالکشمی؛ ۸ نوامبر ۱۹۲۰–۲۵ نوامبر ۲۰۱۴) رقصنده سبک کلاسیک کاتاک، خواننده و بازیگر هندی بود. او برنده جوایز و افتخارات متعددی بود و در چندین سالن معتبر در هند و خارج از کشور از جمله رویال آلبرت هال، لندن (۱۹۶۷) و در تالار کارنگی، نیویورک (۱۹۷۶) اجرا کرد. .
سیتارا دیوی در ۸ نوامبر ۱۹۲۰ در کلکته (در آن زمان کلکته) به دنیا آمد، که در آن سال مصادف با جشنواره دانتراس، در آستانه جشنواره هندی دیپاوالی بود. او به افتخار الهه بخت و اقبال که در آن روز پرستش می‌شود، دانلاکشمی نامیده شد.
دوی در جوانی با رابیندرانات تاگور ملاقات کرد که او را تشویق کرد تا هنرهای نمایشی از دست رفته هند مانند کاتاک را احیا کند. رابیندرانات تاگور پس از تماشای اجرای او در زمانی که فقط شانزده سال داشت، او را به عنوان Nritya Samragni (नृत्य सम्राज्ञी) توصیف کرد که به معنای ملکه رقص است. برخی او را ملکه کاتاک می‌دانند.
زندگی شخصی

سیتارا دیوی چهار بار ازدواج کرد. شوهر اول او آقای دسایی بود. اطلاعات کمی در مورد او وجود دارد. شوهر دوم او نذیر احمد خان (بازیگر) بود (با ناصرخان که داماد نذیر بود اشتباه نشود). اختلاف سنی آنها شانزده سال بود و سیتارا دیوی همسر دوم نذیر بعد از سیکندرا بیگم بود. همچنین تفاوت مذهبی عمیقی وجود داشت، خان مسلمان بود و سیتارا دیوی هندو. در آن زمان (قبل از سال ۱۹۵۶) امکان ازدواج برای افراد دارای مذاهب مختلف وجود نداشت و امکان نداشت که زن و شوهر از مذاهب مختلف باشند.سیتارا برای این ازدواج مسلمان شد. این ازدواج کوتاه مدت و بدون فرزند بود و خیلی زود طلاق گرفتند.
سومین ازدواج سیتارا دیوی با ک. آصف بود که نه تنها پسر عموی شوهر دومش بود، بلکه برادر سیکندرا بیگم نیز بود. این ازدواج نیز چندان دوام نیاورد و بدون فرزند بود.
سیتارا پس از سومین طلاقش، با پراتاپ باروت (نجیب‌زاده هندو با اصالت گجراتی) ازدواج کرد. این زوج یک پسر به نام رنجیت باروت داشتند که در سال ۱۹۵۰ به دنیا آمد
مرگ

او در بسیاری از سبک‌های رقص از جمله بهاراتاناتیام و بسیاری از اشکال رقص‌های محلی هند یک رقصنده ماهر بود. او همچنین باله روسی و سایر رقص‌های دنیای غرب را آموخت. با بالا رفتن سن، فعالیت‌های رقص او کاهش یافت و او مشغول تدوین کتابی بود که در آن تحقیقات پدرش و او در زمینه رقص به ویژه در سبک رقص کاتاکالی را در بر می‌گرفت. او رقص کاتاک را به مشاهیر بالیوود مانند مادوبالا، رخا، مالا سینها و کاجول آموزش داد. او در نظر داشت تدریس خود را رسمی کند و قصد داشت یک آکادمی آموزشی کاتاک راه اندازی کند.
او در ۲۵ نوامبر ۲۰۱۴ پس از یک بیماری طولانی در بیمارستان Jaslok در بمبئی درگذشت.
حجت‌آباد (راور)

مکان
| حجت‌آباد کازه(محل کشتزار) | حجت‌آباد کازه(محل کشتزار) |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
حجت‌آباد: حجت‌آباد
مختصات: ۳۱°۱۲′۴۴″شمالی ۵۶°۱۸′۱۰″شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۲۱۲۱°شمالی ۵۶٫۳۰۲۷°شرقی﻿ / 31.2121; 56.3027: مختصات: ۳۱°۱۲′۴۴″شمالی ۵۶°۱۸′۱۰″شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۲۱۲۱°شمالی ۵۶٫۳۰۲۷°شرقی﻿ / 31.2121; 56.3027
استان: کرمان
شهرستان: راور
بخش: بخش مرکزی
دهستان: راور
بنیان‌گذاری: ۱۳۵۷
جمعیت: ۵۲۰نفر
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۳۴۳۲۲۱
حجت‌آباد (راور)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان راور در استان کرمان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان راور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران [[سرشماری عمومی نفوس و مسکن (۱۳۹۵) جمعیت آن۵٢٠ نفر (۱۲۶خانوار) بوده‌است
جغرافیا واقلیم

این روستا در غرب شهرستان راور وشمال استان کرمان قرار دارد. فاصله این روستا تا مرکز شهرستان ۴۰کیلومتر است. 
هوای این روستا در زمستان سرد و درتابستان نیمه گرم می باشد. 
آب وهوای روستا در بهار برای گذراندن اوقات فراغت بی نظیر است.