stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
زبان اورارتویی
دسته‌بندی

اورارتویی یک زبان کنایی، پیوندی است که نه با زبان‌های سامی و نه زبان‌های هند و اروپایی نزدیکی ندارد و به خانواده هورواورارتویی وابسته است که تنها هم خانواده آن زبان هوری است. قواعد هر دو زبان یکی است و در هنگام صرف نام‌ها، پسوندهایی که به نام اضافه می‌شود در هر دو زبان یکسان است. در بسیاری از کتیبه‌های یافت شده در منطقه امپراتوری اورارتویی با خط میخی و دبیره آشوری نوشته شده‌است. ادعا شده‌است که اورارتویی یک الفبای جدا گانه هیروگلیفی داشته‌است اما این ادعا تا کنون بی‌پایه مانده‌است.
ایگور دیاکونوف باور دارد زبان‌های هورواورارتویی به زبان‌های قفقازی شمال‌شرقی (مثل لزگی و آوار و…)وابستگی دارد.
اینگونه به نظر می‌رسد که ارمنی‌ها به همان منطقه جغرافیایی مانند اورارتوها حرکت کردند. بعد از اینکه مردم کهن اورارتویی زبان ارمنی را گرفتند، داریوش پادشاه هخامنشی در کتیبه کهن بیستون نام آن منطقه را ارمنستان ذکر کرد.
نخستین منابع

کهن‌ترین نوشته بدست آمده متعلق به پادشاهی ساردوری یکم و مربوط به اواخر قرن ۹ پیش از میلاد است. و تا سرنگونی حکمرانی اورارتویی تا ۲۰۰ سال بعد نیز این کتیبه‌ها نوشته می‌شوند.
تقریباً تا به امروز ۲۰۰ کتیبه با خط میخی و به زبان اورارتویی کشف و ثبت شده‌است.
در کاوش‌های صورت گرفته در گیلان دو مورد یراق اسب کتیبه دار اورارتویی از تمدن املش مربوط به پادشاهان اورارتویی به نام منوآ (۸۱۰ ق. م) و آرگیشتی اول (۷۸۱ ق. م) توسط جرج کامرون و آی. جی گلب به دست آمده‌است و طی حفاری‌های باستانشناسی گیلان یک کتیبه اورارتویی در منطقه تالش توسط محمدرضا خلعتبری در سال ۱۳۸۰ یافت شده‌است.
نمونه زبان

نمونه‌های زیر از ۳۷۲ کتیبه که به وسیله منوا پسر ایشپوینی نگاشته شده‌است، بدست آمده‌است.
برای هر جمله نخست خود جمله سپس ریخت‌شناسی و در پایان ترجمه آورده شده‌است:
dḫal-di-ni-ni uš-ma-ši-ni DIŠme-nu-a-še DIŠiš-pu-u-i-ni-ḫi-ni-še dḫal-di-ni-li KÁ (3) ši-di-íš-tú-a-li
Ḫaldi=ni=nə ušma=ši=nə Menua=šə Išpuini=ḫi=ni=šə Ḫaldi=ni=lə KÁ šidišt=u=alə
به خواست هالدی (حالدی)، مینوشه، شاه ائیشپون، قلعه هالدین را بنا نهاد (به خواست زندگی، منوچهر، شاه دریای نور قلعه زندگی را بنا نهاد.)
URUa-lu-di-ri-i-e (4) É.GAL ši-di-iš-tú-ni ba-du-si-e'
Aludiri=ə É.GAL šidišt=u=nə badusi=y=ə
برای شهر آلودیری او دژی در حد کمال ساخت.
dḫal-di-ni-ni uš-ma-ši-ni dḫal-di-ni-ni ba-a-u-ši-ni DIŠme-nu-a-ni DIŠiš-pu-ú-i-ni-e-ḫé i-ú LÚa-te-i-ni e-si na-ḫa-a-be KURša-ti-ru-ú-ni du-ur-ba-i-e ma-nu'
Ḫaldi=ni=nə ušma=ši=nə Ḫaldi=ni=nə bau=ši=nə Menua=nə Išpuini=ḫə iu ate=y=n(ə)=ə esi=ə naḫ=a=bə, Šatiru=nə durbayə man=u
زمانی که به اراده و فرمان هالدی، منوا پسر ایشپوینی، به جای پدر بالا رفت (به تاج و تخت رسید)، (سرزمین) شاتیرو سرکش بود.
ḫal-di-ni uš-ta-a-be ma-si-ni šu-ri-e ka-ru-ni URUḫu-ra-di-na-ku-ú-ni ka-ru-ni URUgi-di-ma-ru-ú-ni ka-ru-ni KURša-ti-ru-ú-i KURe-ba-a-ni dḫal-di-ni ku-ru-ni dḫal-di-ni-e šu-ri-i ku-ru-ni '
Ḫaldi=nə ušt=a=bə masi=nə šuri=ə, kar=u=nə Ḫuradinaku=nə, kar=u=nə Gidimaru=nə, kar=u=nə Šatiru=yə ebanə. Ḫaldi=nə kurunə, Ḫaldi-ni-yə šuri kurunə
هالدی با سلاح خود به پیش می‌رود، هورادیناکو فتح شد، گیدیمارو فتح شد، سرزمین شاتیرو فتح شد. هالدی قدرتمند است، سلاح هالدی قدرتمند است.
ḫa-ú-ni URUḫu-ra-di-na-ku-ú-ni URUgi-di-ma-ru-ú-ni ḫa-ú-ni KURša-ti-ru-ú-i KURe-ba-a-ni-i URUtar-zu-ʼa-a-na-a-na-ni'
Ḫa=u=nə Ḫuradinaku=nə, Gidimaru=nə, ḫa=u=nə Šatiru=yə eban=i=yə Tarzuana-nə
او (منوا) فتح کرد (شهرهای) هوآردیناکو، گیدیمارو، تارزوآنا از سرزمین شاتیرو.
ku-ṭu-ni pa-ri KURbu-uš-tú-ú-e pa-ri KURma-al-ma-li-i-e'
Kuṭ=u=nə parə Buštu=ə, parə Malmali=ə
او رسید تا جایی که شهر بوشتو بود تا جایی که شهر مالمالی بود.
URUḫu-ra-di-na-ku-ú-ni... a-ru-ni-e dḫal-di-še DIŠme-i-nu-ú-a DIŠiš-pu-u-i-ni-e-ḫi-ni-e'
Ḫuradinaku=nə … ar=u=nə Ḫaldi=šə Menua=ə Išpuini=ḫi=ni=ə
هالدی هوآردیناکو را به منوا پسر ایشپوینی داد.
کتیبه به خط میخی و زبان اورارتویی؛ موزه اربونی در ایروان. متن: برای خدا هالدی، سرور، آرگیشتی، پسر منوا، این معبد و این دژ عظیم را ساخته‌است. برای شکوه کشور بیایی (اورارتو) و برای نگهداشتن لولویی (دشمن) در احترام و ترس. توسط عظمت خدا هالدی است. این آرگیشتی است، پسر منوا، شاه توانا، شاه کشورهای بیایی، حاکم شهر توشپا.
بختیارلیق

| بختیارلیق Bagtyýarlyk باغتیٛارلیٛق | بختیارلیق Bagtyýarlyk باغتیٛارلیٛق |
| --- | --- |
بختیارلیقموقعیت در ترکمنستان: بختیارلیقموقعیت در ترکمنستان
مختصات: ۳۸°۶′ شمالی ۶۴°۵۱′ شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۱۰۰°شمالی ۶۴٫۸۵۰°شرقی﻿ / 38.100; 64.850: مختصات: ۳۸°۶′ شمالی ۶۴°۵۱′ شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۱۰۰°شمالی ۶۴٫۸۵۰°شرقی﻿ / 38.100; 64.850
کشور:  ترکمنستان
استان: استان لب آب
بختیارلیق (به ترکمنی: Bagtyýarlyk، باغتیٛارلیٛق) یک منطقه مسکونی در ترکمنستان است که در استان لب آب واقع شده است. بزرگ‌راه M37 از این ناحیه می‌گذرد.
سابقا نام این شهرک، آجی و همینطور اوچ‌آجی بوده است.
سعید مصطفی (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۸۵)

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Saeed Mustafa Balla
زادروز:  ۳۰ نوامبر ۱۹۸۵ ‏(۳۸ سال)
زادگاه:  عربستان سعودی
پست:  هافبک
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۴–۲۰۱۴ |  باشگاه فوتبال المریخ |   |   |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۶ |  Al-Ahly Shendi |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ |  باشگاه فوتبال الفیحاء |  ۲۹ |  (۱) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۸ |  باشگاه فوتبال الحزم عربستان سعودی |  ۲۹ |  (۲) |
| ۲۰۱۹ |  Damac |  ۱۵ |  (۰) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۰۷–۲۰۱۵ |  تیم ملی فوتبال سودان |  ۲۰ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۶ مه ۲۰۱۹. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۶ مه ۲۰۱۹. 
سعید مصطفی (عربی: سعيد مصطفى؛ زادهٔ ۳۰ نوامبر ۱۹۸۵) بازیکن فوتبال اهل سودان است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال سودان بازی کرده‌است.
تنازارود

| تنازارود | تنازارود |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: : مختصات: 
کشور: ایران
استان: گیلان
شهرستان: لاهیجان
بخش: بخش مرکزی
دهستان: لیل
جمعیت: ۸۹ نفر (سرشماری ۹۵)
تنازارود، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان لاهیجان در استان گیلان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان لیل قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۰ نفر (۳۴خانوار) بوده‌است.
خدنگ گامبیا

| خدنگ گامبیا | خدنگ گامبیا |
| --- | --- |
خدنگ گامبیا، Mungos gambianus: خدنگ گامبیا، Mungos gambianus
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پستانداران
راسته:: گوشت‌خوارسانان
تیره:: خدنگ
سرده:: راه‌راه‌خدنگ
گونه:: M. gambianus
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Mungos gambianus : Mungos gambianus 
خدنگ گامبیا (نام علمی: Mungos gambianus) نام یک گونه از سرده راه‌راه‌خدنگ است.
زمین سنگ

| زمین سنگ | زمین سنگ |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۲۷°۲۷′۰۵″شمالی ۵۶°۵۱′۳۹″شرقی﻿ / ﻿۲۷٫۴۵۱۴۴۹۰°شمالی ۵۶٫۸۶۰۹۱۴۷°شرقی﻿ / 27.4514490; 56.8609147: مختصات: ۲۷°۲۷′۰۵″شمالی ۵۶°۵۱′۳۹″شرقی﻿ / ﻿۲۷٫۴۵۱۴۴۹۰°شمالی ۵۶٫۸۶۰۹۱۴۷°شرقی﻿ / 27.4514490; 56.8609147
کشور: ایران
استان: هرمزگان
شهرستان: بندرعباس
بخش: شمیل
دهستان: حسن لنگی
جمعیت: ۱۶۰۱ نفر (سرشماری ۹۵)
زمین سنگ، روستایی در دهستان حسن لنگی بخش شمیل شهرستان بندرعباس در استان هرمزگان ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱٬۶۰۱ نفر (۴۲۹ خانوار) بوده‌است.
زنان تاهیتی در ساحل

| 0 | 1 |
| --- | --- |
هنرمند: پل گوگن
سال: ۱۸۹۱
گونه: رنگ روغن روی بوم
ابعاد: ۶۹ cm × ۹۱ cm (۲۷٫۲ in × ۳۵٫۸ in)
مکان: موزه اورسی، پاریس
زنان تاهیتی در ساحل (به فرانسوی: Femmes de Tahiti) یک نقاشی است که در سال ۱۸۹۱ توسط پل گوگن کشیده شده است. نقاشی دو زن اهل تاهیتی از جزایر اقیانوس آرام را که در کنار ساحل نشسته‌اند نشان می‌دهد.
نقاشی اخیراً در موزه اورسی درپاریس فرانسه است.
در ۱۸۹۲ گوگن یک نقاشی دیگر شبیه آن با نام دو زن از تاهیتی (Parau api) کشید  که در مجموعه گالری آثار مدرن در درسدن آلمان نگهداری می شود.
Parau api, (دو زن از تاهیتی) ۱۸۹۲,  رنگ روغن روی بوم, ۶۷ * ۹۱ سانتیمتر, گالری هنر مدرن
سبیل‌ها را تاب بده

| سبیل‌ها را تاب بده | سبیل‌ها را تاب بده |
| --- | --- |
کارگردان: آلفرد جی. گلدینگ
تهیه‌کننده: هال روچ
بازیگران: هارولد لوید
تاریخ‌های انتشار:  ۱۴ آوریل ۱۹۱۸ (۱۹۱۸-04-۱۴)  
کشور: ایالات متحده آمریکا
زبان: صامت (با میان‌نویس انگلیسی)
سبیل‌ها را تاب بده (انگلیسی: Pipe the Whiskers) یک فیلم کمدی صامت کوتاه به کارگردانی آلفرد جی. گلدینگ است که در سال ۱۹۱۸ منتشر شد.
بازیگران

هارولد لوید
اسناب پالرد
ببه دنیلز
ویلیام بلیسدل
سمی بروکس
لایج کانلی
فرد سی. نیومیر
جیمز پروت
دوروثیا والبرت
یواس‌اس شارلوت (۱۸۶۲)

| پیشینه> مالک | پیشینه>  |
| --- | --- |
به دست آورده شده::  ۶ نوامبر ۱۸۶۲
اعزام::  ۲۹ نوامبر ۱۸۶۲
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
وزن::  70 tons
درازا::  not known
پهنا::  not known
آبخور::  not known
سرعت::  varied
یواس‌اس شارلوت (۱۸۶۲) (به انگلیسی: USS Charlotte (1862)) یک کشتی بود که طول آن not known بود.
سفارت اندونزی در بخارست

| سفارت اندونزی در بخارست | سفارت اندونزی در بخارست |
| --- | --- |
مکان: بخارست، رومانی
نشانی: Aleea Alexandru 19, Bucharest, Romania
مختصات: ۴۴°۲۷′۲۳″شمالی ۲۶°۰۵′۲۱″شرقی﻿ / ﻿۴۴٫۴۵۶۵۱۴°شمالی ۲۶٫۰۸۹۱۹°شرقی﻿ / 44.456514; 26.08919
سفیر: Muhammad Amhar Azeth
حوزه قضایی: رومانی مولداوی
وبگاه: kemlu.go.id/bucharest/en
سفارت اندونزی در بخارست (به لاتین: Embassy of Indonesia) یک منطقهٔ مسکونی و نمایندگی سیاسی این کشور در رومانی است که در بخارست واقع شده‌است.
فالکاراق

| فالکاراق Falcarragh | فالکاراق Falcarragh |
| --- | --- |
شهر: شهر
The crossroads on Falcarragh Main Street: The crossroads on Falcarragh Main Street
فالکاراقLocation in Ireland: فالکاراقLocation in Ireland
مختصات: ۵۵°۰۸′۱۱″شمالی ۸°۰۶′۱۸″غربی﻿ / ﻿۵۵٫۱۳۶۴۰۲°شمالی ۸٫۱۰۴۹۰۶°غربی﻿ / 55.136402; -8.104906: مختصات: ۵۵°۰۸′۱۱″شمالی ۸°۰۶′۱۸″غربی﻿ / ﻿۵۵٫۱۳۶۴۰۲°شمالی ۸٫۱۰۴۹۰۶°غربی﻿ / 55.136402; -8.104906
کشور: جمهوری ایرلند
استان: اولستر
شهرستان‌های ایرلند: شهرستان دانیگول
حکومت: حکومت
 • Dáil Éireann: Donegal
 • EU Parliament: Donegal
جمعیت (۲۰۱۶): جمعیت (۲۰۱۶)
 • شهری: ۷۶۴
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۰ (زمان اروپای غربی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۱ (IST (WEST))
کد(های) منطقه: ۰۷۴, +۰۰۰ ۳۵۳ ۷۴
Irish Grid Reference: B952329
An Fál Carrach is the only official name. The anglicized spelling Falcarragh has no official status.: An Fál Carrach is the only official name. The anglicized spelling Falcarragh has no official status.
فالکاراق (به لاتین: Falcarragh) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری ایرلند است که در شهرستان دانیگول واقع شده‌است. فالکاراق ۷۶۴ نفر جمعیت دارد.
پل ادواردز (فیلسوف)

American philosopher
| پل ادواردز | پل ادواردز |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲ سپتامبر ۱۹۲۳ اتریش، وین
درگذشت: ۹ دسامبر ۲۰۰۴ (۸۱ سال) نیویورک
تحصیلات: کارشناسی و کارشناسی‌ارشد فلسفه (۱۹۴۹، دانشگاه ملبورن)، دکتری (۱۹۵۱، دانشگاه کلمبیا)
پیشه: فیلسوف
کارفرما(ها): دانشگاه نیویورک، کالج بروکلین، مدرسهٔ جدید تحقیقات اجتماعی
شناخته‌شده برای: سرویراستاری دانشنامهٔ فلسفه
پل ادواردز (زادهٔ ۲ سپتامبر ۱۹۲۳ - درگذشتهٔ ۹ دسامبر ۲۰۰۴) فیلسوف اخلاق اتریشی-آمریکایی بود. او از سال ۱۹۶۷ سرویراستار دایرةالمعارف ۸جلدی مک‌میلان تحت عنوان دانشنامهٔ فلسفه بود. ادواردز طی دهه‌های ۶۰ تا ۹۰ در دانشگاه نیویورک، کالج بروکلین و مدرسهٔ جدید تحقیقات اجتماعی درس می‌گفت.
بختیارنامه

بختیارنامه، داستان منثور کهن فارسی، به صورت یک قصة اصلی و نُه قصه فرعی که قدیمترین روایت آن ظاهراً از شمس‌الدین‌محمد دقایقی مروزی در اواخر قرن ششم و اوایل قرن هفتم است.
چکیده داستان

قصه اصلی به این شرح است: آزادبخت، پادشاه نیمروز (سیستان قدیم)، به خلاف میل فرمانده لشکریانش، با دختری ازدواج می‌کند. فرمانده بر او خشم آورده از تخت سرنگونش می‌کند. آزادبخت به اتفاق همسر باردار خود می‌گریزد. همسرش پسری به دنیا می‌آورد که در بیابان رهایش می‌کنند. رئیس گروهی از دزدان، این پسر را می‌یابد و از او پرستاری می‌کند. روزی در حمله به کاروانی دستگیر می‌شود و او را به شهر می‌آورند. آزادبخت، که از نو به تاج و تخت خویش رسیده‌است، جوان را می‌بیند و بی‌آنکه او را باز شناسد به جرگة درباریان خود درمی‌آورد. او نیز، با نام جدید بختیار، بسرعت مدارج ترقی را می‌پیماید و حسادت ده وزیر شاه را برمی‌انگیزد. روزی بختیار ناخواسته شاه را خشمگین می‌سازد و در نتیجه به زندان می‌افتد. وزیراعظم، ملکه را وامی‌دارد که بختیار را بدروغ به نظر بازی با خود متهم سازد. پادشاه بختیار را محکوم به مرگ می‌کند، ولی بختیار خود را بیگناه می‌خواند و داستانی برای پادشاه بازمی‌گوید که توجه او را جلب می‌کند. سپس هشت روز پیاپی، روزی یک داستان می‌گوید تا اعدامش را به تعویق اندازد، در حالی که هر روز یکی از وزیران می‌کوشد که شاه را به اعدام او وادارد. در روز دهم، بختیار را به پای دار می‌برند، ولی رئیس دزدان، که او را پرورانیده بود، هویت وی را برملا می‌سازد. شاه و ملکه از یادگاریی که به وی داده بودند او را باز می‌شناسند. پادشاه، که با بختیار آشتی کرده‌است، از سلطنت کناره می‌گیرد و تاج را بر سر او می‌گذارد. هر یک از نه داستان (در برخی از تحریرهای عربی بختیارنامه، ده داستان) به نحوی با وضع و حال خود بختیار متناسب است؛ خواه از دیدگاه خود او با تأکید بر نتایج ناخوشایند اعمال ناسنجیده یا مبتنی بر راهنمایی‌های موذیانه، خواه از دیدگاه راوی با تأکید بر مضمون پدر و پسری که از بازشناسی یکدیگر قاصرند. ملکه و وزیران در مقابل داستان بختیار، داستان روایت نمی‌کنند بلکه صرفاً اعدام او را خواستار می‌شوند.
سابین تیموتئو

| سابین تیموتئو | سابین تیموتئو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۵ مارس ۱۹۷۵ ‏(۴۹ سال) برن
ملیت: سوئیس
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۰-اکنون
سابین تیموتئو (انگلیسی: Sabine Timoteo؛ زادهٔ ۲۵ مارس ۱۹۷۵) بازیگر اهل سوئیس است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به دوست من، اشباح، حرکت براونی، شگفتی‌ها، ساحل فوترو، مرکز دنیای من، و ۷ دقیقه اشاره کرد.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه فیلم سوئیس شده‌است.
خدنگ گلگون

| خدنگ گلگون | خدنگ گلگون |
| --- | --- |
خدنگ گلگون، Herpestes smithii: خدنگ گلگون، Herpestes smithii
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پستانداران
راسته:: گوشت‌خوارسانان
تیره:: خدنگ
سرده:: خدنگ (سرده)
گونه:: H. smithii
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Herpestes smithii : Herpestes smithii 
خدنگ گلگون (نام علمی: Herpestes smithii) نام یک گونه از تیره خدنگ است.
بن و تن

| بن و تن | بن و تن |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: دانمارک
ژانر: گروه موسیقی
پیشه: خواننده
سال‌های فعالیت: ۲۰۲۰-حال
اعضا: بنجامین روزنبام تانه بالسلس
بن و تن (به انگلیسی: Ben & Tan) گروه موسیقی دانمارکی است.
آن‌ها نماینده دانمارک در یوروویژن ۲۰۲۰ بودند ولی این مسابقات به دلیل دنیاگیری کووید-۱۹ برگزار نشد.
تسوتومو فوجیهارا

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Tsutomu Fujihara
زادروز:  ۱۳ اکتبر ۱۹۸۰ ‏(۴۳ سال)
زادگاه:  استان میه
قد:  ۱٫۹۴ متر (۶ فوت ۴ ۱⁄۲ اینچ)
پست:  دروازه‌بان
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۹–۲۰۰۱ |  باشگاه فوتبال سرزو اوساکا |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۰۲ |  باشگاه فوتبال آویسپا فوکوئوکا |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۰۳ |  Jatco |  ۸ |  (۰) |
| مجموع |   |  ۹ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
تسوتومو فوجیهارا (انگلیسی: Tsutomu Fujihara؛ زادهٔ ۱۳ اکتبر ۱۹۸۰) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آویسپا فوکوئوکا و باشگاه فوتبال سرزو اوساکا اشاره کرد.
تورستن ویلهلمس

| مشخصات فردی | مشخصات فردی |
| --- | --- |
زاده: ۳۱ ژوئیهٔ ۱۹۶۹ ‏(۵۵ سال) لیبناو، آلمان
اطلاعات تیم: اطلاعات تیم
تیم فعلی: Retired
نوع مسابقات: Road
نقش: Rider
تیم(های) حرفه‌ای: تیم(های) حرفه‌ای
۱۹۹۹: Greese
۲۰۰۰–۲۰۰۱: Nurnberger
۲۰۰۲–۲۰۰۳: Team Coast
 :  
قهرمانی‌های مهم: قهرمانی‌های مهم
تور دوچرخه‌سواری قطر (۲۰۰۲): تور دوچرخه‌سواری قطر (۲۰۰۲)
 :  
تورستن ویلهلمس (انگلیسی: Thorsten Wilhelms؛ زادهٔ ۳۱ ژوئیهٔ ۱۹۶۹ ‏(۵۵ سال)) دوچرخه‌سوار اهل آلمان است.
سه سال در آسیا

سه سال در آسیا (عنوانِ فرانسه: Troi ans en Asie) گزارش سفری‌ست که کنت دو گوبینو در میان سالهای ۱۸۵۵ تا ۱۸۵۸ به خاورمیانه و ایران به عنوان فرستادهٔ وزارت خارجهٔ فرانسه انجام داده است.  شایانِ ذکر است که این سفرنامه جزء آثار کمتر خوانده شدهٔ این رئیس دفتر سابق الکسی دو توکویل محسوب شده و شامل دو بخش میباشد. بخش نخست حاویِ ۱۱ فصل شرح ماوقعِ سفر از مالت، مصر و مکه تا بوشهر، اصفهان و تهران و بخش دوّم در ۷ فصل  شاملِ نظرات اجتماعی، سیاسی، دینی و تاریخی او دربارهٔ ایران است. این اثر ابتدا توسّط ذبیح الله منصوری با عنوان «سه سال در ایران» و سپس بوسیلۀ عبدالرضا هوشنگ مهدوی در سال ۱۳۸۳ توسّط نشر قطره ترجمه و  چاپ شده است.
بخش یکم

مالت - اسکندریه
قاهره - سوئز
کشتی ویکتوریا
جدّه
عدن
مسقط
بوشهر
بوشهر - شیراز
شیراز - اصفهان
اصفهان
اصفهان - تهران
بخش دوم > فصل اول: ملّت

به گفتۀ گوبینو ایرانیان ملّتی کهنسال اند و شاید همانطور که خودشان میگویند کهنسال‌ترین ملّتِ جهان باشند که حکومتی منظّم داشته و بر روی زمین مثل یک ملّت بزرگ عمل کرده است. سنّت اقتدارِ زیادی بر روحیّۀ ملّتها دارد. منظور از سنّت تاریخ مملکت، مسائل دینی، ادبیاّت و بعضی آگاهیهای علمی و خلاصه هر چیزی است که میراث معنوی آنان را تشکیل میدهد.
بخش دوم > فصل اول: ملّت > تاریخ ایرانیان و علاقۀ ایشان به تاریخ

تاریخ ایرانیان به علّت وسعت خاک، تجاوزات بیشمار، انقلابهای تمام‎نشدنی و غیره نقاط تاریک و مبهم زیادی دارد که آنها را با افسانه های ضدّ و نقیض پر میکنند. چون در این کشور تاریخ جالبترین موضوع است، یک ایرانی واقعی بی‌اندازه کنجکاوتر است بداند جمشید یا کوروش چه می‌کرده‎اند تا اینکه با خواندن زندگانی پیامبران اخلاق خود را تهذیب کند.. به استثنای مسئلۀ امامان و برتری تاریخ ملّی بر بقیّۀ تاریخ جهان، در واقع ایرانیان چیزی ندارند که بتوان آن را به معنای واقعی میهن‌پرستی نامید.
شعار ایرانیان این است :«ایران خوب مملکتی است». ولی در واقع استقلال ملّی برایشان معنایی ندارد و برایشان فرقی ندارد که هموطنشان بر آنها حکومت کند یا بیگانه. حتّی با سلطۀ یک کشور مسیحی و اروپایی هم مخالفتی ندارند. در جریان جنگهای ایران و روس در سال ۱۸۲۷ میلادی، که به معاهدۀ ترکمانچای منجر شد، درحالیکه از بیرحمی و شقاوت روسها بعنوان مسیحیانی متعصّب شایعاتی چند رواج یافته بود، تقریباً همۀ مردم ایران همچون سایر ملل کهنسال این فکر را در سر داشتند :«این کارها مربوط به حکومت است، شاید همسایه ام را بکشند، امّا نه شخص من را».
بخش دوم > فصل اول: ملّت > برخورد ایرانیان با ممالک و قوای بیگانه

پس از خروج روسها از نواحی جنوبی ارس معلوم شد، در نتیجۀ انضباط آهنینی که پرنس پاسکیویچ بر قوای روس جاری ساخته، روسها ابداً آن موجودات هولناک و شروری نیستند که شایعه شده بود. مثلاً بهای هر جنسی را که می‎خریدند با پول خوب و بی کم و کاست میپرداختند. پس ایرانیان نواحی سرحدّی حتّی تشویق شدند که به قفقاز مهاجرت کنند و از مملکت خود صرفنظر کرده و آنجا بمانند. یعنی اگر انسان از ارباب خود راضی نباشد بدنبال ارباب دیگری می‌گردد. حتّی اهالی گیلان و مازندران در دو نوبت خواستار ضمیمه شدن این ولایات به امپراطوری تزاری شدند. این بی‎تفاوتی عمیق از آنجا ناشی می‎شود که برای ایرانیان اهمیّت ندارد که چه کسی بر آنان حکومت کند و علاقه و نفرت به هیچکس ندارند، منتها با این قید که هرگز از حکومت وقت راضی نیستند. این حالت روحی طیّ قرنها در آنان ریشه دوانده است.
بخش دوم > فصل اول: ملّت > ریشه‌های نژادی و جغرافیایی اهالی ایران

از نظر گوبینو ایرانیان مردمی هستند که از این همه نژادهای گوناگون ترکیب شده ولی هرگز با هم مخلوط نشده‎اند. تا جایی که بتوانیم در تاریخ پیش برویم فارسها مخلوطی از اقوامی هستند که به زبان عربی تکلّم می‎کرده و بناءبراین از نژاد سامی بوده‎اند. اقوامی که در اصل از آسیای علیا آمده و در دورانهای بسیار کهن با مهاجرتهای پی در پی به فلات ایران سرازیر شده‌اند. سلطۀ آشوریان به نفوذ خون سامی در این مخلوط افزود. در نتیجه ایرانیان جنوبی یعنی فارسها تفاوت چندانی با آشوریان بین‎النهرین نداشتند. با پایان سلطۀ آشوریان عنصر شمالی قوّت گرفت. اقوام مزبور نزدیکی خود را با قبایل سفیدپوستی که در تواریخ اروپاییان اسکیتها و سکائیان نامیده می‎شوند حفظ کردند. در دوران جانشینان داریوش نفوذ اهالی بین النهرین بر ایران افزایش یافت. پس از اسکندر و در دوران سلوکی و اشکانی عنصر سکائی پیروز شد و با روی کار آمدن ساسانیان دوباره فرمانروایی بدست مردم سامی‎نژاد اُفتاد. با انفجار اسلام اَبر سوزانی از ماجراجویان یمن، عمّان، سوریّه و آسیای صغیر سراسر امپراطوری را در برگرفت و آنان با ایرانیان ممزوج شدند. سپس تهاجمات سکائیان که از این پس «تُرک» نامیده می‎شدند آغاز شد و تنها ۲-۳ قرن است که پایان یافته است. بناءبراین ملاحظه می‎شود که ایلات ترک مانند فارسها بخشی از این سرزمین را از دورانهای بسیار کهن اشغال کرده‎اند. که اگر ریشه‎یابی کنیم، درمیابیم که هر دو بیگانه، هر دو فاتح و هر دو دارای حقوق مالکیّت متساوی هستند.
با این وجود به علّت استقامت و یکدندگی از زمان اسکندر به بعد همۀ سلسله ها از ترکها بوده‌اند: اشکانیان سکائی، ساسانیان آرانی، بعد از اسلام و خلفای بغداد، غزنویان و سلجوقیان تُرک نژاد، بعد از حملۀ مغول، تاتارها و ترکنمهای قره‎قویونلو و آق‎قویونلو و صفویّه که از تبار ترکان اردبیل بودند، و امروز نیز سلسلۀ قاجار که پس از خلاء قدرت ناشی از سقوط صفویان بر ایران حکم می‎رانند، از نژاد ترک هستند. سلطنت هیچگاه از آن تاجیکها نمیشود، برایشان هم فرقی ندارد، اینان صرفاً تودۀ متراکمی تشکیل میدهند و نه یک گروه سیاسی ، لذا برایشان فرقی نمیکند که رئیس کشور تُرک باشد یا تاجیک یا چیزی دیگر.
ایرانیان از نوعی میهن‎پرستی برخوردارند که جاودانی است. یکدیگر را در داخل کشورشان دوست دارند و کشورشان را در وجود خودشان مجسّم می‎بینند. به گذار حکومتهای گوناگون بی‎تفاوت هستند و فریفتۀ هیچکدام نمیشوند. از این نظر میتوان گفت عاری از میهن‎پرستی سیاسی هستند. اگر بخشی از ایران را جدا کنید، آن را تجزیه کنید و نامش را تغییر دهید، همچنان ایران خواهد ماند. تخته‌سنگ خارایی که مادامی که نابود نشده همان سنگ خارا است و در برابر نیرویی که ظرف مدّت یک سال آن را می‎ساید، هزار سال دوام خواهد کرد.
بخش دوم > فصل دوم: مذهب > پیش از اسلام

گوبینو ایرانیان را جماعتی می‎شناسد که در هر موقعیّتی آیاتی از قرآن وِرد زبانشان است، خود را مؤمن‎ترین مردم زمین نشان میدهند، از انشاءالله ماشاءالله گفتن خسته نمیشوند، صلوات بسیار میفرستند و قرآن را با غلیظ‎ترین لهجۀ عربی میخوانند. ولی گویا واقعیّت جز این است. از هر ۲۰ نفر ایرانی که چنین ظاهری از خود به نمایش میگذارد حتّی یک نفر هم اعتقاد واقعی ندارد. این یک مسئلۀ اخلاقی و سیاسی بسیار شگفت‎انگیز است که باید بررسی گردد. گوبینو مشکل را به دوران پیش از اسلام مربوط می‎داند. زمانی که موبدان یا روحانیّون در دولت و دستگاه سلطنت و اداری نفوذ زیادی داشتند و هر مقاومتی را در برابر عقاید مجوسی سرکوب می‌کردند. در حالی که در برابر آیین مجوسی اشکال متفاوتی از دینداری در میان مردم وجود داشت:
فرقه های مختلف در میان خود آیین مجوسی.
بوداییان و مسیحیان کاتولیک و پیروان سایر ادیان.
پیروان مانی، صابئین و بقایای ادیان کهن که نمونۀ آن را در فرقۀ زیدیه میتوان یافت.
موبدان صنفی نیرومند و بسیار متشکّل بودند که مخالفان خود از جمله سنگ‎تراشان و آتش‎کاران را نجس اعلام کرده و سرکوب می‎کردند. حال آنکه خود متقاضی لباسهای فاخر و نیایش در معابد سنگی بودند. این سرکوب موجب انفجاری وحشتناک در میان پیشه‎وران شهرنشین می‌شد. در زمان قباد موبدی مرتد با نام مزدک، رهبر این یاغیان، مورد سرکوب موبدان قرار گرفت و حتّی تا قرن دهم میلادی نیز پیروان او در ایران یافت می‎شدند. مخالفان سرکوب شدند و در نتیجه مجبور گردیدند عقایدشان را پنهان کنند. درحالیکه به ظاهر به مذهب رسمی اعتراض نمیشد، مسیحیان و بودائیان و مانویان و صابئین و بت‎پرستان و مزدکیان و پیروان سایر مذاهب در صلح و صفا می‎زیستند. مذاهبی که پنهان شدند ابهّت خود را از دست دادند و به امید آنکه روزی از مذهب رسمی انتقام بگیرند از اجرای مراسم خود دست کشیدند. در این اثناء اسلام ظهور کرد.
بخش دوم > فصل دوم: مذهب > اسلام

سرعت گسترش دین جدید در ایران که در ظرف چند سال از فرات تا سند را در بر گرفت، پدیدۀ شگفت‎آوری است که بدون در نظر گرفتن اوضاعی که شرح داده شد قابل درک نیست. از نظر مهاجمین عرب مسلمان گفتن شهادتین کافی بود، چون اسلام کاری به قلب و باطن اشخاص ندارد؛ در نتیجه مذاهب پنهانی را راحت می‎گذاشت. ولی موبدان سابق از ترس انتقام مردم تحت سرکوب خود با متجاوزین عرب کنار آمدند. مسلمان شدند و تجربیاّت خود را در اختیار فاتحین جدید گذاشتند. بدینسان روحانیون در جامعۀ ایرانی نیرومند ماندند.