stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
برتری بورن

| برتری بورن | برتری بورن |
| --- | --- |
پوستر رسمی: پوستر رسمی
کارگردان: پل گرینگرس پاتریک کرالی پل سندبرگ
تهیه‌کننده: فرنک مارشال
نویسنده: تونی گیلروی
بازیگران: مت دیمون فرانکا پوتنته برایان کاکس جولیا استایلز کارل اربن میشل موناهن جوآن آلن
موسیقی: جان پاول
فیلم‌بردار: الیور وود
تدوین‌گر: کریستوفر روس
توزیع‌کننده: یونیورسال استودیوز
تاریخ‌های انتشار:  ۲۳ ژوئیه ۲۰۰۴ (۲۰۰۴-07-۲۳)  
مدت زمان: ۱۰۸ دقیقه
کشور: آمریکا آلمان
زبان: انگلیسی روسی آلمانی ایتالیایی
هزینهٔ فیلم: ۷۵ میلیون دلار
فروش گیشه: ۲۸۸٫۵ میلیون دلار
برتری بورن (به انگلیسی: The Bourne Supremacy) فیلمی اکشن مهیج به کارگردانی پل گرینگرس محصول سال ۲۰۰۴ آمریکا است که از بازیگران اصلی آن می‌توان به مت دیمون، فرانکا پوتنته، برایان کاکس، جولیا استایلز، کارل اربن، میشل موناهن، گابریل مان، جوآن آلن، مارتون سوکاس، کارل رودن، توماس آرانا، اکسانا آکینشاینا و کریس کوپر اشاره کرد. این فیلم دومین قسمت از سری فیلم‌های بورن است که بر اساس رمانی به همین نام اثر رابرت لودلوم است، گرچه فیلم‌نامه متفاوت از داستان کتاب است.
این فیلم که ادامه فیلم هویت بورن (۲۰۰۲) است، داستان جیسون بورن (مت دیمون) را به تصویر می‌کشد که در تلاش برای یادآوری گذشته خود است. برتری بورن در ۲۳ ژوئیه ۲۰۰۴ توسط یونیورسال پیکچرز منتشر شد و با نقدهای مثبتی از سوی منتقدان روبه‌رو شد.
دنباله این فیلم با عنوان اولتیماتوم بورن در سال ۲۰۰۷ منتشر شد.
داستان

جیسون بورن که به همراه دوست‌دخترش ماری در هندوستان به‌طور مخفیانه زندگی می‌کنند؛ توسط یک تروریست مورد سوقصد واقع می‌شوند و ناخواسته جیسون بورن وارد ماجرایی امنیتی می‌شود که در این رویداد او در جستجوی گذشته خود و مسئولینِ این سوءقصد است.
بازیگران

مت دیمون در نقش جیسون بورن
جوآن آلن در نقش پاملا لندی ملقب به پَم
برایان کاکس در نقش وارد ابوت
جولیا استایلز در نقش نیکی پارسونز
کارل اربن در نقش کیریل مزدور روس
کارل رودن در نقش گرتکوف
فرانکا پوتنته در نقش ماری هلنا کروتز
گابریل مان در نقش دنی زورن
توماس آرانا در نقش مارتین مارشال
میشل موناهن در نقش کیم
ایوان شویدوف
جستار‌های وابسته

هویت بورن
اولتیماتوم بورن
میراث بورن
جیسون بورن
بورن (مجموعه‌فیلم)
فولکس‌واگن موتوراسپرت

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام کامل: فولکس‌واگن موتوراسپرت
مرکز:  هانوفر، آلمان
مدیر تیم:  جوست کاپیتو
مدیر فنی:  ویلی رامپف
رانندگان:  یاری-ماتی لاتوالا  سباستین اوژیه  آندریاس میکلسن
کمک‌رانندگان:  میکا آنتیلا  جولین اینگراسیا  آندرس یاگر-سینواگ
شاسی: فولکس‌واگن پولو آر دبلیوآرسی
لاستیک‌ها: M میشلن
نتایج رالی قهرمانی جهان: نتایج رالی قهرمانی جهان
آغاز به کار: رالی مونت کارلو ۲۰۱۳
قهرمانی تیم‌ها: ۴ (۲۰۱۳, ۲۰۱۴, ۲۰۱۵, ۲۰۱۶)
قهرمانی رانندگان: ۴ (۲۰۱۳, ۲۰۱۴٬۲۰۱۵, ۲۰۱۶)
برندگان رالی: ۴۴
فولکس‌واگن موتوراسپورت (انگلیسی: Volkswagen Motorsport) یک تیم اتوموبیل‌رانی است که در مسابقات رالی قهرمانی جهان و رالی داکار شرکت می‌کرده‌است. مرکز این تیم در هانوفر، آلمان قرار دارد.
این تیم رقابت خود در مسابقات رالی قهرمانی جهان را در سال 1978 آغاز کرد و از مشخصات مختلف فولکس واگن گلف قبل از ترک این ورزش در سال 1990 استفاده کرد. فولکس واگن از سال 2003 تا 2011 در رالی داکار شرکت کرد و در مجموع سه برد را به دست آورد.  این تیم در رالی فنلاند ۲۰۱۱ با یک جفت اشکودا فابیا اس۲۰۰۰ به مسابقات رالی قهرمانی جهان بازگشت و از شروع فصل مسابقات رالی جهانی 2013 تا پایان فصل مسابقات رالی جهانی 2016 با فولکس‌واگن پولو آر دبلیوآرسی به رقابت پرداخت.
در پایان فصل ۲۰۱۶، فولکس‌واگن موتوراسپورت تصمیم گرفت از مسابقات قهرمانی رالی جهانی خارج شود.
دوجا کوبو

| 0 | 1 |
| --- | --- |
دفتر مرکزی در نریما-کو، توکیو، توکیو: دفتر مرکزی در نریما-کو، توکیو، توکیو
نام بومی: 株式会社動画工房
نوع: کابوشیکی گایشا
صنعت: انیمه
بنا نهاده: ۱۱ ژوئیه ۱۹۷۳
بنیانگذاران: مگومو ایشی‌گورو
دفتر مرکزی: نریما-کو، توکیو، توکیو، ژاپن
تعداد کارکنان: ۶۲ (آمار ماه ژوئن ۲۰۲۴)
مادر: کادوکاوا
وبگاه: www.dogakobo.com
دوجا کوبو (به انگلیسی: Doga Kobo) استودیو پویانمایی ژاپنی است که توسط اعضای سابق توئی انیمیشن در ۱۱ ژوئیه ۱۹۷۳ تأسیس شد و دفتر مرکزی آن در نریما-کو، توکیو ژاپن است. این استودیو یکی از شرکت‌های تابعه کادوکاوا محسوب می‌شود.
از آثار ساخته این استودیو می‌توان به یورو یوری، ماهنامه دخترانه نوزاکی کون، خاطرات پلاستیک، سه برگ، سه رنگ، توئوکن رانبو: هانامارو، سنپای من رو مخه، شیکیموری فقط یک زیبا نیست، اوشی نو کو و آلیا بعضی‌اوقات احساساتش را به روسی پنهان می‌کند اشاره کرد.
کناس

کناس (انگلیسی: Canace)، در اسطوره‌شناسی یونانی شاهزاده خانم تسالی باستان به عنوان دختر پادشاه آئولوس از آئولیا و انارته، دختر دیماکوس بود. گاهی از او به عنوان آئولیس یاد می‌شد.
برادر او ماکارئوس (پسر آئولوس) بود.
برایان آشر

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Brian Usher
زادروز:  ۱۱ مارس ۱۹۴۴
زادگاه:  دورام، انگلستان
تاریخ مرگ:  ۸ ژانویهٔ ۲۰۲۵ (۸۰ سال)
پست:  مهاجم
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۶۳–۱۹۶۵ |  باشگاه فوتبال ساندرلند |  ۶۱ |  (۶) |
| ۱۹۶۵–۱۹۶۸ |  باشگاه فوتبال شفیلد ونزدی |  ۵۶ |  (۲) |
| ۱۹۶۸–۱۹۷۳ |  باشگاه فوتبال دونکستر راورز |  ۱۷۰ |  (۶) |
| – |  باشگاه فوتبال یئوویل تاون |   |   |
| مجموع |   |  ۲۸۷ |  (۱۴) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
برایان آشر (انگلیسی: Brian Usher؛ ۱۱ مارس ۱۹۴۴ – ۸ ژانویهٔ ۲۰۲۵) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
از جمله باشگاه‌هایی که وی در آن‌ها سابقهٔ بازی دارد، می‌توان به باشگاه فوتبال شفیلد ونزدی، باشگاه فوتبال یئوویل تاون، باشگاه فوتبال دونکستر راورز و باشگاه فوتبال ساندرلند اشاره کرد.
آلودگی

نمونه‌ای از آلودگی خاک و آلودگی آب که به موجب آن ضایعات صنعتی به رودخانه سن شارل، در کِبِک، کانادا ریخته می‌شوند.
آلودگی (به انگلیسی: Pollution) به ورود آلاینده‌ها به یک محیط که باعث ناپایداری، اختلال، آسیب یا ناراحتی برای موجودات زنده شود گفته می‌شود. آلودگی می‌تواند به شکل مواد شیمیایی یا انرژی از قبیل صدا، گرما یا نور باشد. مواد آلوده‌کننده‌ای که در پی رویدادهای طبیعی پدید می‌آیند زمانی به عنوان آلاینده شناخته می‌شوند که میزان آن‌ها از حدّ طبیعی بگذرد. در سال ۲۰۱۵ آلودگی باعث مرگ ۹ میلیون انسان شده است.
آلودگی را اغلب در دو گونه دسته‌بندی می‌کنند: آلودگی با منبع نقطه‌ای و آلودگی با منبع غیرنقطه‌ای. نوع اول برای نمونه آلودگی آب است که از منبعی یا نقطه‌ای سرچشمه می‌گیرد نظیر مجرای خروجی یک فاضلاب. نوع دوم به آلودگی تغذیه شده از یک ناحیه وسیع و نه از یک محل ویژه اشاره دارد.
مشکل آشغال ریزی در ساحل گویان
گونه‌های اصلی آلودگی عبارتند از: آلودگی هوا، آلودگی نوری، آشغال پراکنی، آلودگی صوتی، آلودگی خاک، آلودگی رادیواکتیو، آلودگی گرمایی، آلودگی بصری، آلودگی آب.
آلودگی شهری

سوزاندن زغال و چوب، و وجود دستگاه‌های فراوان در یک منطقه به صورت متراکم باعث شده شهرها منبع اصلی آلودگی گردند. انقلاب صنعتی باعث ریختن مواد شیمیایی تصفیه نشده و زباله‌ها به جریان‌های آب محلی که منبع آب مصرفی بود، گردید. هم چنین انقلاب صنعتی باعث شکل‌گیری این آلودگی زیست‌محیطی که ما امروز می‌شناسیم شد.
در سال‌های ۱۸۷۰، وضعیت بهداشتی در برلین جزو بدترین موارد در اروپا بود.
آلودگی هوا در انگلستان مخصوصاً در اواخر انقلاب صنعتی به مشکلی پایدار تبدیل شده بود، تا جایی که مه‌دود بزرگ ۱۹۵۲ لندن اتفاق افتاد و نزدیک به ۱۲ هزار نفر بر اثر آن جان خود را از دست دادند.
افزایش شواهد آلودگی در نقاط مختلف جهان و همچنین افزایش افراد آگاه، باعث شکل‌گیری محیط زیست‌گرایی و جنبش محیط زیست شده است، که عمده هدف آن کاهش اثرات انسان بر روی کره زمین است.
هزینه‌های آلودگی

آلودگی هزینه دارد. فعالیت‌های تولیدی و کارخانه‌هایی که باعث آلودگی می‌شوند بر روی تمام جامعه هزینه‌های بهداشتی و تمیزکاری تحمیل می‌کنند. برای مثال فعالیتی که باعث آلودگی هوا می‌شود مثالی از اثرات جانبی منفی تولید می‌باشد. یک اثر جانبی منفی زمانی اتفاق می‌افتد که «تولید یک کارخانه سلامت افرادی را که در آن فعالیت دخیل نیستند را به خطر می‌اندازد.»
آلودگی همچنین می‌تواند برای شرکت‌هایی که آن را تولید می‌کنند نیز هزینه ایجاد کند. گاهی شرکت‌ها ترجیح می‌دهند، التزام قانونی داشته باشند، تا آلودگی تولیدی خود را کاهش دهند. هزینه‌های ناشی از این عمل در سال ۲۰۰۵ در آمریکا نزدیک به ۲۷ میلیارد دلار بوده است.
مقررات و نظارت

برای محافظت از محیط زیست در برابر اثرات نامطلوب آلودگی، بسیاری از کشورها در سراسر جهان قوانینی را برای تنظیم انواع آلودگی‌ها و همچنین کاهش اثرات نامطلوب آلودگی وضع کرده‌اند.
زباله‌های پلاستیکی در غنا، ۲۰۱۸
از اکساینده حرارتی برای تصفیه دودهای صنعتی استفاده می‌شود.
چقرمه کردن

چقرمه کردن (به انگلیسی: Toughening) در علم مواد به فرایندی گفته می‌شود که به وسیله آن، ماده به گونه ای بهبود پیدا می‌کند که در برابر گسترش ترک‌‌ها و شکست‌های ساختاری مقاوم تر می‌شود. در هنگام گسترش یک ترک در ماده، انرژی بسیاری برای این منظور صرف می‌شود که باعث شده تا غیر قابل برگشت باشد، از این رو، این فرایند برای موادی که نیازمند طول عمر بالایی هستند، اهمیت بسیاری دارد. البته باید در نظر داشت که مقدار این فرایند باتوجه به ساختارها و مقاومت مختلف مواد در برابر ترک‌ها، متفاوت خواهد بود. به همین منظور، مکانیزم‌های مقاوم سازی برا هر دسته از مواد، می‌تواند بسیار متنوع باشد. به عنوان مثال، در پلیمرها با زنجیره بلند و فلزات، تغییر شکل دائمی (پلاستیسیته) در ناحیه نوک ترک نقش کلیدی در جلوگیری از گسترش بیشتر آن، ایفا می‌کند. این مواد به دلیل خاصیت تغییر شکلی که دارند، توانایی جذب انرژی ترک و جلوگیری از پیشرفت کردن آن‌را دارند. اما در مقابل، سرامیک‌ها به دلیل برخورداری از ساختاری شکننده و کمبود پلاستیسیته در ترک‌ها، رفتاری متفاوت دارند. اغلب این مواد، از مکانیزم‌های چقرمه کردن دیگری مثل تغییر فاز در ناحیه ترک، ایجاد تنش‌های داخلی و استفاده از ذرات تقویت کننده داخلی بهره می‌برند. همین مکانیزم‌ها هستند که سرامیک‌ها را باوجود ساختار شکاننده‌شان، در بسیار از مواقع به عنوان مواد بسیار مقاوم و چقرمه مورد استفاده قرار بگیرند.
چقرمه کردن در سرامیک‌ها

سرامیک به نسبت اغلب فلزات و پلاستیک‌ها، شکنندگی بیشتری دارند. در این مواد، تغییر شکل پلاستیکی که در فلزات و پلاستیک‌ها رخ می‌دهد وجود ندارد. به همین خاطر روش های چقرمه کردن در سرامیک‌ها با فلزات متفاوت هستند. مکانیزم‌های مختلفی برای چقرمه کردن سرامیک‌‌ها وجود دارد که به عنوان مثال می‌توان به مقاوم سازی ترک‌های میکروسکوپی (میکروترک‌ها)، انحراف ترک و پل زدن ترک اشاره کرد. این مکانیزم‌ها به گونه ای طراحی شده اند که ویژگی‌های مکانیکی سرامیک‌هارا بهبود و در نتیجه مقاومت آن‌ها در برابر تنش‌ها و ترک‌ها را افزایش دهند. همه این‌ها بدون تغییری در شکنندگی سرامیک‌ها رخ می‌دهد.
چقرمه کردن در سرامیک‌ها > انحراف ترک

در سرامیک‌های چندبلوری، ترک می‌تواند به صورت بین دانه ای گسترش یابد. کار غیر قابل برگشت مربوط به این گسترش ترک در هر واحد مساحت برابر با  2\gamma -\gamma _{gb} است که در آن  \gamma  انرژی سطحی ماده و  \gamma _{gb} انرژی مرزدانه‌ها است. اگرچه این کار غیرقابل برگشت، به دلیل انرژی مرزدانه کاهش می‌یابد، اما مساحت شکست در گسترش ترک بین دانه ای افزایش می‌یابد. علاوه بر این، ترک نوع دو می‌تواند به دلیل انحراف از صفحه نرمال شکست در حین گسترش ترک بین دانه ای ایجاد شود که این امر باعث بهبود بیشتر استحکام در سرامیک‌ها می‌شود. بنابراین سرامیک‌هایی که شکست در آن‌ها به صورت بین دانه ای رخ می‌دهد، استحکام بیشتری نسبت به سرامیک ‌هایی که شکست به صورت درون‌دانه ای رخ می‌دهد است، نشان می‌دهند. برای مثال در سیلیسیم کاربید، استحکام شکست درون دانه ای در حدود 3 مگاپاسکال است. در حالی که این عدد برای شکست بین دانه ای در حدود ده مگاپاسکال است و افزایش پیدا می‌کند.
در سرامیک‌هایی که رشد دانه در آن‌ها به صورت غیرعادی است، مکانیزم‌های انحراف ترک باعث افزایش استحکام در آن‌ها می‌شود. در این سرامیک‌ها، ساختارهای میکروسکوپی ناهمگنی که تولید شده، موادی را ایجاد می‌کنند که می‌توان آن‌ها را به عنوان کامپوزیت‌های درجا یا مواد خود تقویت شده در نظر گرفت. انحراف ترک‌ها حول ذرات فاز دوم در رویکردهای مکانیک شکست برای پیش‌بینی افزایش استحکام شکست برای پیش‌بینی افزایش استحکام به کار رفته است.
چقرمه کردن در سرامیک‌ها > چقرمه کردن با ریز ترک‌‌‌ها

سخت سازی با ریزترک‌ها به این معناست که تشکیل ریزترک‌‌ها قبل از گسترش ترک اصلی می‌تواند سرامیک را تقویت کند. ریزترک‌های اضافی باعث تمرکز تنش در جلوی ترک اصلی شده و منجر به کار غیرقابل برگشت بیشتری برای گسترش ترک می‌شود. این ترک‌ها همچنین باعث ایجاد شاخه‌هایی در ترک می‌شوند، به طوری که یک ترک به ترک‌های متعدد تقسیم می‌شود. در نتیجه تمام این‌ها، میزان کار غیرقابل برگشت افزایش یافته و مقاومت ماده نیز در برابر شکست افزایش می‌یابد. این مکانیزم تاثیر بسیاری در مواد شکننده مانند سرامیک‌‌ها دارد. به خصوص هنگامی که شرایط فیزیکی و ساختاری ماده، مانند اندازه دانه و تنش‌های داخلی، به تشکیل ریزترک‌ها کمک می‌کنند. تنظیم ویژگی‌هایی مانند تراکم ماده و نسبت فازها و همچنین کنترل دقیق فرآیند تولید، می‌تواند تاثیر این چقرمه کردن را افزایش دهد.
\Delta Gc\cong 2r_{c}\sigma _{R}.\Delta \alpha .\Delta TV_{f}
در این نوع از چقرمه کردن،  {\displaystyle r_{c}} فاصله میان صفحه شکست و ریزترک‌ها،  {\displaystyle \sigma _{R}} تنش باقی مانده،  {\displaystyle \Delta \alpha } اختلاف ضریب انبساط حرارتی بین دانه‌های مجاور،  {\displaystyle \Delta T} اختلاف دمایی که موجب کرنش حرارتی می‌شود و  {\displaystyle V_{f}} کسر حجمی از دانه‌هایی است که با ریزترک‌ها در حجم تحت تاثیر مرتبط هستند. در این معادله فرض شده تنش‌های باقیمانده نقش غالبی در هسته گذاری ریزترک‌ها ناشی از کار الاستیک است. برای اینکه این ریزترک‌ها بتوانند جلوی گسترش ترک اصلی را بگیرند، باید در طول گسترش ترک تشکیل شوند و نه به شیوه خود به‌خودی. اندازه دانه باید کوچکتر از یک اندازه بحرانی باشد تا از تشکیل خود به خودی ریزترک، جلوگیری شود. همچنین فاصله بین ریزترک و صفحه شکست باید بزرگ‌تر از اندازه دانه باشد تا تأثیر چقرمه سازی مؤثری داشته باشد.
در سال 1981، کاترین فابر نشان داد که افزودن ذرات فاز دوم می‌تواند باعث ایجاد ریزترک شود و این چقرمگی قابل توجهی به ماده ببخشد، به ویژه زمانی که این ذرات دارای اندازه توزیعی باریک و مناسب باشند. این یافته نشان دهنده اهمیت کنترل دقیق ریزساختار را در طراحی مواد شکننده مانند سرامیک‎‌ها برای دستیابی به چقرمه کردن بیشتر نشان می‌دهد. همچنین برای افزایش اثربخشی این مکانیزم، استفاده از مواد افزودنی یا اصلاح فرآیندهای تولید می‌تواند منجر به بهبود ویژگی‌هایی مانند تخلخل، یکنواختی فازها و اندازه دانه شود. به علاوه، کنترل دمای عملیات حرارتی و تنظیم دقیق ترکیب شیمیایی ماده می‌تواند توزیع تنش‌های باقیمانده را بهینه کرده و احتمال تشکیل ریزترک‌های مؤثر را افزایش دهد. این اقدامات می‌توانند کاربرد این مواد را در صنایع پیشرفته‌ای مانند انرژی و هوا فضا گسترش دهند.
چقرمه کردن در سرامیک‌ها > چقرمه کردن با تغییر فاز

اثر تریپ (تغییر شکل پلاستیک ناشی از تغییر فاز) در زیرکونیای نیمه پایدار یافت می‌شود. زیرکونیای نیمه پایدار شامل فاز چهارگوش در دماهای بالا و فاز مونوکلینیک و مکعبی در دماهای پایین‌تر در حالت تعادل است. در برخی ترکیبات، دمای شروع تغییر فاز مارتنزیتی از چهارگوش به مونوکلینیک پایین‌تر از دمای محیط است. میدان تنش در نزدیکی نوک ترک، تغییر فاز مارتنزیتی را با سرعتی که نزدیک به سرعت صوت در ماده باشد، تحریک می‌کند.
این تغییر فاز مارتنزیتی باعث افزایش حجم (کرنش حجمی/ انبساطی) و کرنش برشی به ترتیب حدود 4% و 16% می‌شود. این تغییرات کرنشی، تنش‌های فشاری در نوک ترک ایجاد می‌کنند که از گسترش ترک جلوگیری می‌کند و همچنین باعث ایجاد نیروهای بسته کننده در پشت ترک می‌شوند.
از نگاهی دیگر، کار انجام شده مرتبط با این تغییر فاز، چقرمگی ماده را افزایش می‌دهد. افزودن پایدار کننده‌هایی مانند ایتریا می‌تواند دمای شروع تغییر فاز را کنترل و امکان استفاده از اثر تریپ را در دماهای عملیاتی مختلف فراهم کند. این امر به تنظیم مقاومت ماده در برابر ترک و افزایش دوام آن کمک می‌کند. اثر تریپ در مواردی مانند زیرکونیا که در دماهای بالا و شرایط تنش شدید استفاده می‌شوند، اهمیت دارد. این مواد در تولید ایمپلنت‌های پزشکی، قطعات موتورهای هوافضایی و ابزارهای برش پیشرفته استفاده می‌شوند. 
تحقیقات مداوم بر روی بهینه سازی اثر تریپ در موارد سرامیکی متمرکز است. این شامل توسعه ترکیبات جدید، کاهش هزینه‌های تولید و بهبود فرآیندهای ساخت است تا کاربرد این مواد در صنایع بیشتر و گسترده‌تر شود. به علاوه، این اثر با سایر مکانیزم‌های چقرمه کردن مانند ریزترک‌ها یا تقویت با ذرات می‌تواند به ایجاد مواد چندمنظوره با خواص پیشرفته منجر شود.
افزایش چقرمگی ناشی از چقرمه کردن با تغییر فاز را می‌توان با روابط ریاضی بیان کرد که شامل ویژگی‌هایی ماده مانند میزان تغییر حجم و کرنش برشی است.
{\displaystyle \Delta G_{C}\cong 2r_{c}\sigma _{M}\epsilon _{M}V_{f}}
باتوجه به فرمول نشان داده شده در این مکانیزم چندین عامل کلیدی وجود دارد:
{\displaystyle r_{c}} : فاصله بین مرز منطقه تغییر یافته و صفحه شکست.
{\displaystyle \sigma _{M}} : تنشی که تغییر فاز مارتنزیتی را تحریک می‌کند.
{\displaystyle \epsilon _{M}} : کرنش ایجاد شده ناشی از تغییر فاز مارتنزیتی.
{\displaystyle V_{f}} : بخشی از دانه‌های چهارگوش که درحجم تحت تأثیر به ریزترک‌ها مرتبط هستند.
اندازه ذرات چهارگوش، همانطور که گفته شد باید به درستی کنترل شود. اگر اندازه ذرات خیلی بزرگ باشد، تغییر فاز خود به خودی رخ می‌دهد که خواص ماده را تضعیف می‌کند. از سوی دیگر، اگر اندازه ذرات خیلی کوچک باشد، اثر سخت سازی بسیار محدود خواهد بود. این مکانیزم نشان می‌دهد که کنترل دقیق اندازه ذرات و توزیع آن‌ها برای بهره‌گیری کامل از اثر سخت سازی اهمیت زیادی دارد. این تنظیم به ماده کمک می‌کند تا در برابر گسترش ترک مقاومت بیشتری نشان دهد.
چقرمه کردن در سرامیک‌ها > پل زنی ترک

پل زنی ترک یکی از مکانیزم‌های کلیدی برای افزایش مقاومت ماده شکننده در برابر گسترش ترک است. این مکانیزم هنگامی رخ می‌دهد که ماده یا فازهایی در ساختار ماده بتوانند ترک را در هنگام گسترش مهار کرده و از باز شدن کامل آن جلوگیری کنند. این فرآیند باعث کاهش شدید شدت تنش در نوک ترک و بهبود سختی شکست ماده می‌شود.
پل‌زنی ترک معمولا با کمک الیاف، ذرات یا فازهای دوم (مانند فازهای تقویت کننده) که درون ساختار ماده قرار دارند، انجام می‌شود. برای توضیح چگونگی عملکرد پل‌زنی ترک به چند مورد باید به چند مورد اشاره کرد. مورد اول، مهار ترک توسط الیاف یا ذرات است. به این شکل که الیاف یا ذرات در ترک باقی می‌مانند و از جدا شدن کامل سطوح ترک جلوگیری می‌کنند. دومین مورد انتقال بار است. تنش از طریق الیاف یا ذرات به بخش‌های دیگر ماده منتقل می‌شود، که باعث کاهش شدت تنش در نوک ترک می‌گردد. مورد آخر نیز جذب انرژی است. پل زنی ترک با جذب انرژی ناشی از گسترش ترک به بهبود مقاومت ماده کمک می‌کند.
افزایش سختی را می‌توان با رابطه زیر بیان کرد:
{\displaystyle \Delta G_{C}\cong {1 \over 8}\mu \sigma _{R}V_{f}d}
که در آن  {\displaystyle \mu } ضریب اصطکاک،  {\displaystyle \sigma _{R}} تنش باقی‌مانده،  {\displaystyle d} طول لبه دانه و  {\displaystyle V_{f}} کسر حجمی دانه‌هایی که در فرآیند پل‌زنی ترک شرکت دارند.
در این رابطه، هریک از این پارامترها به طور مستقیم یا غیر مستقیم بر مکانیزم پل‌زنی ترک تأثیر می‌‌گذارند. به عنوان مثال، ضریب اصطکاک، نقش مهمی در مهار سطوح ترک دارد و تنش‌های باقی‌مانده به ایجاد نیروهای فشاری در اطراف ترک کمک می‌کنند. اندازه دانه نیز تعیین کننده است، زیرا دانه‎‌های بزرگ‌تر می‌توانند نقش مؤثرتری در مهار ترک داشته باشند، اما ممکن است خطر تشکیل خود به خودی ترک را میز افزایش دهند. همچنین، کسر حجمی دانه‌های مرتبط با پل‌زنی ترک، نشان دهنده میزان مشارکت ساختار دانه‎‎‌‌ای در افزایش مقاومت ماده در برابر گسترش ترک است. این عوامل باید به دقت کنترل شوند تا از مکانیزم پل‌زنی ترک به بهترین نحو برای بهبود چقرمگی ماده بهره‌برداری شود.
روش‌های دیگری نیز برای افزایش سختی سرامیک‌ها از طریق پل‌زنی ترک وجود دارد. پدیده رشد غیرعادی دانه‌ها می‌تواند برای ایجاد یک ریزساختار مناسب جهت پل‌زنی ترک در یک ماده سرامیکی تک‌فاز مورد استفاده قرار گیرد. حضور دانه‌ها به طور غیرعادی بلند می‌تواند ترک‌هارا در ناحیه پشت سر ترک پل‌زنی کرده و مانع از باز شدن آن‌ها شود. این مکانیزم در مواردی مانند سیلیسیم کاربید و سیلیسیم نیترید نشان داده شده است.
دانه‌های بزرگ غیرعادی همچنین ممکن است از طریق مکانیزم انحراف ترک به سخت‌تر شدن سرامیک‌ها کمک کنند. علاوه بر این، تشکیل یک ساختار داخلی بافت‌دار در داخل سرامیک‌ها می‌تواند به عنوان یک روش سخت‌سازی استفاده شود. سیلیسیم کاربید از این رویکرد برای افزایش سختی، بهره برده است. به دلیل افزایش سطح بین فازی ناشی از ساختار داخلی، کار شکست غیرقابل برگشت در این مواد افزایش می‌یابد که منجر به بهبود مقاومت در برابر شکست می‌شود. این روش‌ها از طریق بهینه‌سازی ساختار و کنترل فرآیند‌های رشد دانه، امکان افزایش مقاومت سرامیک‌ها را در شرایط کاربردی مختلف فراهم می‌کنند.
چقرمه کردن در کامپوزیت‌ها

در کامپوزیت‌های زمینه فلزی، افزودنی‌ها فلز را تقویت کرده و سختی ماده را کاهش می‌دهند. در کامپوزیت‌های زمینه سرامیکی، افزودنی‌ها می‌توانند مواد را سخت‌تر کنند، اما در عین حال آن‌هارا تقویت نمی‌کنند. در کامپوزیت‌های تقویت شده با الیاف کربنی، الیاف گرافیتی می‌توانند همزمان مواد پلیمری را هم تقویت و هم چقرمه‌تر کنند. در کامپوزیت‌های شیشه‌ای فلزی انبوه، دندریت‌ها به منظور جلوگیری از حرکت نوار برشی اضافه می‌شوند که در نتیجه سختی و مقاومت ماده در برابر شکست افزایش می‌یابد. 
این تفاوت‌ها در رفتار کامپوزیت‌ها ناشی از ویژگی ‌های منحصر به فرد هر نوع ماده تقویت کننده و فرآیندهای تولید خاص آن‌ها است. برای هرنوع کامپوزیت، انتخاب صحیح افزودنی‌ها و تقویت کننده‌ها می‌تواند به بهبود خصوصیات مکانیکی و عملکرد ماده در شرایط مختلف منجر شود.
اگر الیاف دارای کرنش شکست بیشتری نسبت به ماتریس باشند، کامپوزیت از طریق پل‌زنی ترک، سخت‌تر می‌شود. سختی یک کامپوزیت می‌تواند با رابطه زیر بیان شود:
{\displaystyle G_{C}=V_{m}G_{m}+V_{f}G_{f}+\Delta G_{C}}
که در آن  {\displaystyle G_{m}} و  {\displaystyle G_{f}} به ترتیب سختی ماتریس و الیاف هستند،  {\displaystyle V_{m}} و   {\displaystyle V_{f}} حجم ماتریس و الیاف هستند و  {\displaystyle \Delta G_{C}} نیز چقرمگی اضافی‌ای است که به دلیل چقرمه شدن ناشی از پل‌زنی ترک به وجود می‌آید.
پس از آن که ترک از طریق الیاف گسترش پیدا کرد، الیاف کشیده شده و از ماتریس بیرون می‌آیند. این فرآیندها معادل با تغییر شکل پلاستیک و کار کشش هستند که به چقرمه‌تر شدن کامپوزیت کمک می‌کنند. این مکانیزم باعث افزایش کارشکست غیرقابل برگشت و در نتیجه افزایش سختی کامپوزیت می‌شود، زیرا فرآیند کشش الیاف و بیرون آمدن آن‌ها از ماتریس، انرژی اضافی به سیستم وارد کرده و از گسترش بیشتر ترک جلوگیری می‌کند.
وقتی الیاف شکننده باشند، کار کشش بر کار غیرقابل‌برگشتی که به چقرمه‌تر شدن کمک می‌کند، غالب می‌شود. در این حالت، چون الیاف شکننده هستند و توانایی تغییر شکل پلاستیک ندارند، عمده انرژی ناشی از چقرمه کردن کامپوزیت از طریق فرآیند کشش الیاف هنگام بیرون آمدن از ماتریس تأمین می‌شود. این فرآیند نه تنها به کاهش گسترش ترک کمک می‌کند، بلکه انرژی اضافی به ماده می‌دهد و باعث افزایش چقرمگی و مقاومت در برابر شکست می‌شود.
افزایش سختی ناشی از  کار کشش را می‌توان با رابطه زیر بیان کرد:
{\displaystyle \Delta G_{C}={1 \over 32}{\beta ^{2}\sigma _{f}^{2}V_{f}d \over \tau }}
که در آن  {\displaystyle \beta } نسبت طول جدایش به طول بحرانی،  مقاومت الیاف،  d عرض الیاف،  {\displaystyle V_{f}} کسر حجمی الیاف و  {\displaystyle \tau } تنش اصطکاکی بین سطحی می‌باشد. 
از معادله فوق می‌توان نتیجه گرفت که با افزایش کسر حجمی الیاف، افزایش مقاومت الیاف و کاهش تنش اصطکاکی بین سطحی، می‌توان اثر چقرمه کردن بهتری به دست آورد. این به این معنا است که با انتخاب الیاف قوی‌تر و کاهش تنش‌های بین سطحی، می‌توان عملکرد بهتری در جلوگیری از گسترش ترک و افزایش سختی کامپوزیت‌ها داشت.
چقرمه کردن در کامپوزیت‌ها > پل‌زنی توسط فاز نرم

وقتی الیاف انعطاف پذیر هستند، کار ناشی از تغییر شکل پلاستیک به طور عمده به بهبود چقرمگی ماده کمک می‌کند. در این حالت، وقتی الیاف شکل پذیر تحت بارهای مکانیکی قرار می‌گیرند به جای شکستن یا ترک برداشتن، تغییر شکل پلاستیک داده و انرژی بیشتری را جذب می‌کنند. این فرآیند باعث افزایش چقرمگی و مقاومت در برابر شکست می‌شود زیرا انرژی بیشتری باید برای ادامه گسترش ترک مصرف شود. تغییر شکل پلاستیک الیاف، انرژی کشش و همچنین کار برگشت ناپذیر بیشتری به سیستم اضافه می‌کند که به چقرمه‌تر شدن ماده کمک می‌کند.
سختی اضافی که توسط تغییر شکل پلاستیک ایجاد می‌شود، می‌تواند با رابطه زیر بیان شود:
\Delta G_{c}=C\sigma _{y}\epsilon _{f}V_{f}l_{d}
که در آن  {\displaystyle C} یک ثابت بین 1.5 تا 6،  {\displaystyle \sigma _{y}} تنش جریان الیاف،  {\displaystyle \epsilon _{y}} کرنش شکست الیاف،  {\displaystyle V_{f}} کسر حجمی الیاف و  {\displaystyle l_{d}} طول جدایش است. از این معادله می‌توان دریافت که افزایش تنش جریان و طول جدایش می‌‌تواند چقرمگی ماده را بهبود بخشد. با این حال، طول جدایش طولانی‌تر معمولا منجر به کاهش تنش جریان می‌شود، زیرا محدودیت تغییر شکل پلاستیک کاهش می‌یابد. 
این وضعیت نشان می‌دهد که برای بهینه‌سازی  چقرمگی، باید بین طول جدایش و تنش جریان، تعادل ایجاد کرد. اگرچه طول جدایش بیشتر انرژی بیشتری را برای گسترش ترک مصرف می‌کند، اما از دست رفتن کنترل بر تغییر شکل پلاستیک می‌تواند تأثیر منفی داشته باشد. طراحی دقیق و مهندسی مواد می‌تواند به دستیابی به این تعادل کمک کند.
در کامپوزیت‌هایی که چقرمه شدن از طریق فاز نرم انجام می‌شود، سختی ماده را می‌توان با استفاده از ضریب شدت تنش،  {\displaystyle K_{c}}، نشان داد. این محاسبه برا اساس جمع خطی اثر ماتریس و پل‌زنی ترک، مطابق با راه حل‌های ارائه‌شده توسط تادا انجام می‌شود. از ویژگی‌های این مدل می‌توان به قادر بودن به پیش‌بینی رفتار در شرایط پل‌زنی با مقیاس کوچک اشاره کرد. همچنین برای شرایط بارگذاری یکنواخت و مداوم کاربرد دارد.
در نتیجه استفاده از این مدل می‌تواند در طراحی و تحلیل رفتار مکانیکی کامپوزیت‌ها با فاز نرم، به‌ویژه برای کاربردهایی که در آن‌ها پل‌زنی با مقیاس کوچک غالب است، مفید باشد. اما برای مواردی که پل‌زنی در مقیاس بزرگ رخ می‌دهد، نیاز به مدل‌های پیشرفته‌تر وجود دارد.
چقرمه کردن در کامپوزیت‌ها > چقرمه کردن در پلیمرها

مکانزیم‌های چقرمه کردن در پلمیرها مشابه آن‌هایی است که قبلا نیز گفته شد. با این حال، چند مثال خاص برای توضیح چقرمه کردن در پلمیرها استفاده می‌شود.
چقرمه کردن در کامپوزیت‌ها > پلی استیرن با مقاومت ضربه‌ای بالا

در این ماده، از پراکندگی الاستومری برای افزایش مقاومت در برابر گسترش ترک استفاده می‌شود. هنگامی که ترک اصلی گسترش می‌یابد، میکروترک‌هایی در اطراف پراکندگی الاستومری و بالا یا زیر صفحه شکست تشکیل می‌شوند. در نتیجه، این پلی‌استیرن از طریق کار اضافی  مرتبط با تشکیل میکروترک‌ها سخت‌تر می‌شود.