stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سرژ گنابری
افتخارات > فردی

بهترین گلزن المپیک ۲۰۱۶ (مشترک)
بهترین بازیکن فصل بایرن مونیخ ۲۰۱۸/۱۹
بهترین بازیکن ماه اکتبر ۲۰۱۹ بوندسلیگا
شهرستان تاکستان

| شهرستان تاکستان | شهرستان تاکستان |
| --- | --- |
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
کشور:  ایران
استان: قزوین
مرکز شهرستان: تاکستان
سایر شهرها: تاکستان، خرمدشت، اسفرورین، نرجه، ضیاءآباد
بخش‌ها: مرکزی، اسفرورین، خرمدشت، ضیاءآباد
سال تأسیس: ۱۳۵۹
نام‌های پیشین: سیادن
اداره: اداره
فرماندار: سید جمال الدین حسینی
حوزهٔ انتخابیه: حوزه انتخابیه تاکستان نماینده مردم در مجلس: عباس بیگدلی
مردم: مردم
جمعیت: ۱۷۲۶۳۶ نفر
مذهب: شیعه
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
مساحت: ۲۵۳۶ کیلومتر مربع
آب‌وهوا: آب‌وهوا
بارش سالانه: تعریف نشده است
روزهای یخبندان سالانه: ۱۰
داده‌های دیگر: داده‌های دیگر
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۲۸
وبگاه: فرمانداری تاکستان
شهرستان تاکستان یکی از شهرستان‌های استان قزوین ایران است. مرکز این شهرستان، شهر تاکستان است. سومین شهرستان پرجمعیت استان قزوین است نام تاتی این شهر سیادن است که پیش از تأسیس فرهنگستان ایران در منابع فارسی با همین نام آمده است. شهرستان تاکستان پرجمعیت‌ترین منطقه تات‌نشین ایران و جهان است. ضیاءآباد، خرمدشت، نرجه و اسفرورین دیگر شهرهای شهرستان تاکستان هستند. برمبنای آخرین داده‌های جغرافیایی سیستم اطلاعات جغرافیایی بیشترین پهنای این شهرستان ۱۳۰ کیلومترمربع بوده است.
جمعیت

جمعیت این شهرستان بر طبق سرشماری سال ۱۳۹۵، برابر با ۸۰٬۲۹۹ نفر بوده است. شهرستان تاکستان در مجلس شورای اسلامی دارای نماینده می‌باشد.زبان‌های رایج در این منطقه ترکی و تاتی است.
جغرافیا و تقسیمات کشوری

شهرستان تاکستان در شمال غربی فلات مرکزی ایران بین مدارهای ۴۹ درجه و ۱۰ دقیقه تا ۴۹ درجه و ۴۸ دقیقه طول شرقی از نصف النهار گرینویچ و مدارهای و مدارهای ۳۵ درجه و ۴۰ دقیقه تا ۳۶ درجه و ۲۱ دقیقه عرض شمالی از استوا واقع شده است ارتفاع متوسط شهر تاکستان از سطح دریا ۱۲۶۵ متر می‌باشد. این شهر در طول شرقی ۴۹ درجه ۴۲ دقیقه و عرض شمالی ۳۶ درجه ۴ دقیقه ۱۵ ثانیه قرار دارد فاصله شهر تاکستان تا شهر قزوین ۳۵ کیلومتر و تا تهران ۱۸۵ کیلومتر است فاصله هوایی تاکستان تا تهران ۱۴۹ کیلومتر می‌باشد.
جغرافیا و تقسیمات کشوری > تقسیمات شهرستانی

| ردیف | شهرستان | بخش | شهرها | دهستان | جمعیت مرکز بخش (سال ۱۳۹۵) | ربته در شهرستان |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | تاکستان | مرکزی | تاکستان نرجه | دهستان قاقازان غربی دهستان قاقازان شرقی دهستان نرجه | ۸۰٬۲۹۹ | ۱ |
| ۲ | تاکستان | ضیاء آباد | ضیاء آباد | دهستان دودانگه سفلی دهستان دودانگه علیا | ۸٬۲۶۲ | ۳ |
| ۳ | تاکستان | اسفرورین | اسفرورین | دهستان اک  دهستان خرم‌آباد (تاکستان) | ۱۲٬۳۷۱ | ۲ |
| ۴ | تاکستان | خرمدشت | خرمدشت | دهستان افشاریه دهستان رامند شمالی | ۶٬۵۵۴ | ۴ |
شهرستان تاکستان

شهرستان تاکستان در ۱۸۵ کیلومتری تهران و ۳۵ کیلومتری جنوب باختری قزوین قرار دارد مساحت تاکستان در حدود ۲۵۳۶ کیلومتر مربع می‌باشد این شهرستان دارای ۵ شهر ۹ دهستان ۱۳۳ آبادی می‌باشد و جمعیت در حدود ۲۰۰ هزار نفر را در خود جای داده است.
شهرستان تاکستان با داشتن بیش از ۳۵ هزار هکتار باغ انگور دومین شهر تولیدکنندهٔ انگور در کشور و دومین شهر تولیدکننده انگور در جهان به‌شمار می‌رود و به همین منظور در سال ۱۳۱۷ خورشیدی در دورهٔ پهلوی اول از سوی فرهنگستان زبان نام این شهر به‌طور رسمی از سیادن به تاکستان تغییر یافت. زبان اصلی این شهرستان تاتی است.تات بازمانده‌ای از اعماق تاریخ با رنگ و بوی فرهنگ کهن و پیشینه‌دار ماد، پیشینه‌ای به عمق پیچیدگی زبان و آداب رسوم و جشن‌ها و باورهای این منطقه می‌باشد. آثار زندگی پیش از تاریخ در تپه‌های باستانی، از جمله خله کو (کوه خاکستر)، منطقه ارزشمند حفاظت شدهٔ باش‌گول با تنوع شگفت‌انگیز گیاهی و جانوری، برج‌ها بناها، قلعه‌های، پل‌ها، دشت‌ها، کوهستان‌های زیبا، شهرها و آبادی‌ها و محیط‌های بکر طبیعی، غارها، چشمه‌های آب معدنی و بیش از ۳۰۰ اثر شناسایی شده ۱۹۷ اثر دیگر که به ثبت شده، از ویژگی‌های شهرستان تاکستان می‌باشد در سال ۱۳۵۹ با تصویب هیئت وزیران شهرستان تاکستان در استان زنجان تأسیس شد شهرستان تاکستان اصلی‌ترین شهرستان استان بود و مسئولان استان زنجان به خاطر دور بودن شهرستان تاکستان به مدت یک هفته به شهرستان تاکستان می‌آمدند و مشکلات مردم را رسیدگی می‌کردند. در سال ۱۳۷۶ وقتی شهرستان قزوین تبدیل به استان قزوین شد عده ای از مردم شهرستان تاکستان در جلوی در فرمانداری شهرستان اعتراض کردند و مخالف ماندن تاکستان در زنجان بودند چون دورترین مرکز شهرستان به مرکز استان بود درسال ۱۳۷۶ لایحه به مجلس داده شده بود که موضوع پس از طرح مجدد رای آورد. در جریان بررسی در مجلس از ۱۸۵ نفر از نمایندگان برای الحاق تاکستان به استان جدید قزوین امضا کردند که در نهایت تاکستان نیز زیر مجموعه استان قزوین قرار گرفت و هم‌اکنون با جمعیتی بالغ بر ۱۷۲٬۶۳۶ نفر جمعیت و با وسعتی ۲۳۶۵ کیلومتر و با ۵ شهر به نام‌های تاکستان، اسفرورین، ضیاءآباد، خرمدشت، نرجه و با ۱۵۰ روستا در غرب استان قزوین قرار دارد و سومین شهرستان پرجمعیت استان قزوین قرار دارد. شهرستان تاکستان سیاسی‌ترین شهرستان استان قزوین است راه‌های ارتباطی شهرستان تاکستان در دوره پهلوی ساخته شده است قبلاً شهرستانهای ابهر و خدابنده جاده و بزرگراه نداشت شهرستان تاکستان جاده داشت همه جاده‌ها دوبانده و با روکش آسفالت مناسب ساخته شده است در دوره پهلوی محمدرضا شاه توجه بسیاری به شهرستان تاکستان داشت بخاطر باغات انگور فراوان شهرستان تاکستان در دوره پهلوی توجه زیادی قرار گرفته از جمله: تأسیس اولین فرمانداری ویژه کشور در این شهرستان و تأسیس ادارات شهرستان، احداث کارخانه در مجاورت شهر، احداث آزادراه قزوین - زنجان و احداث ورودی شهر تاکستان برای این آزادراه، سند کردن اراضی بخش اسفرورین، احداث درمانگاه شیر خورشید، احداث راه‌آهن شمالغرب کشور در شهرستان تاکستان احداث اولین ایستگاه راه‌آهن، احداث بزرگ‌ترین سیلوی گندم ۱۰۰ هزار تنی و بتنی کشور در ورودی مرکز شهرستان تاکستان بعد از انقلاب شهرستان تاکستان در سال ۱۳۵۹ تأسیس شد.
مردم

مردم مرکز شهرستان (شهر تاکستان) و شهر اسفرورین و روستاهای قرقسین و خروزان تات هستند و به زبان تاتی سخن می‌گویند.
تاتی یکی از زبان‌های باستانی است و نزدیکی ساختمان دستوری و آوایی آن به زبان‌های ایرانی کهن مانند مادی قابل اثبات است. تاتی از شاخه زبان‌های شمال‌غربی است.
آثار باستانی و جاذبه‌ها

در شهرستان تاکستان ۳۰۳ اثر باستانی شناسایی شده است. از این تعداد ۱۹۶ اثر به ثبت ملی رسیده است.
۱۰۷ اثر دیگر در نوبت اخذ شماره ملی می‌باشد. ۸۶ اثر دیگر به تازگی شناسایی شده، و پس ازارایه نظریهٔ کارشناسی سازمان میراث فرهنگی کشور، نسبت به ارائه مدارک لازم جهت تعیین نوبت و اخذ شماره ثبت ملی اقدام خواهد شد.
- بیش از ۲۰۰ تپه باستانی از نوع مسکونی و دیده‌بانی مر بوط به پیش از تاریخ، دوره تاریخی و …
از جمله: تپه‌های خله کو، خندا، شیزر، قرق، اک، گیلک تپه، بالا، سلک، خرم‌آباد، نجات، چخماق، تنه تپه، نر گه، زرلان، و لازگرد، کندر، کی وران، تپه ی: خروزان، اسفرورین، شارین، نهاوند، یوسف آباد، اسپند تپه و …
بقعهٔ پیر بخش مرکزی تاکستان * قلعهٔ دختر در روستای آبکلو
میل خرم‌آباد—ساختمان بانک ملی؛ کاخ شاهی
مدرسهٔ خیام
گرمایهٔ بوستانک
حمام و مسجد شاه عباسی
گرمابه مهدی‌آباد
گرمابه حسین‌آباد،
گرمابه شنستق،
امام زاده‌های: کمال، زرلان، عبدالله، فضل‌الله، خندو، هفت صندوق، ولی، صالح، سلیمان
تپه‌های اک
آثار باستانی و جاذبه‌ها > تپه راه خرم‌آباد

تپه راه خرم‌آباد (به تاتی: خرام‌باده را): آنچنان که از نامش پیداست، این تپه در جنوب تاکستان و درابتدای جاده‌ای که به روستای خرم‌آباد می‌رود، قرار دارد. این تپه از تپه‌های باستانی تاکستان به‌شمار می‌رود که هنوز مورد بررسی و کاوش‌های علمی قرار نگرفته است اما دیده‌ها و شنیده‌های نویسنده و آثار بر جای مانده روشن می‌سازد که حفاری‌های افراد آماتور و سارقان اشیای عتیقه چند مر تبه بر روی این تپه ارزشمند صورت گرفته است. این عمل موجب تخریب بخشی از این تپه شده و آثار به‌دست آمده به سرقت رفته است !؟
شایان ذکر است که شور بختانه قسمت‌هایی از این تپه توسط افراد ناآگاه در برابر سکوت وبی توجهی مسئولان به کلی تخریب شده است !! به گفته یک مقام آگاه محلی در یکی از حفاری‌های قاچاقچیان عتیقه در فاصله سال‌های ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۶ تعدادی ظروف سفال واشیای قدیمی و کوزه‌ای دارای ۳۰ سکه طلا با مهر و نشان دوره دیلمیان به‌دست آمده و به سرقت رفته است. ۳۰ سکه طلای یاد شده بامهر عزالدوله دیلمی بوده است.
آثار باستانی و جاذبه‌ها > قیزقلعه

قیزقلعه یا دژ آناهیتا یکی از قلعه‌های بزرگ و مهم شهرستان تاکستان است که در ۲۰ کیلومتری تاکستان و در ۳ کیلومتری روستایی به نام آبکلو از بخش ضیاءآباد قرار دارد این قلعه بر روی کوه سنگی بزرگ و منفردی که بر تمام نواحی اطراف مسلط است، جا خوش کرده است. بقایای بر جای مانده نشان می‌دهد که این بنا دژ عظیم و شکوهمندی بوده است که به دورهٔ ساسانی در ایران تعلق دارد و همچنین یادآور آیین مهری (مهرگرایی) در این سرزمین است و از کیلومترها مسافت قابل مشاهده است. آناهیتا فرشته و نگهبان آب و فراوانی و زیبایی و باروری و خواهر خورشید (مهر) در نزد ایرانیان دارای مقام بلند و ارجمندی بوده است. به احتمال زیاد «اردویسور آناهیتا» نیز چون میترا از ایزدانی بود که پیش از پیدایش زرتشت، توسط مردم ایران و نواحی اطراف - ولو به نام‌های دیگر - مورد ستایش قرار می‌گرفت. از بلندی این کوه می‌توان تمامی نواحی پیرامون را تا فاصلهٔ دوردست مشاهده کرد. این قلعه از سه سو به پرتگاه‌های عمیق و مخوف منتهی می‌گردد و تنها راه دسترسی به آن از ناحیه جنوب است. در این مسیر آثاری از سکوهای متعدد دیده می‌شود که نشانگر آن است که در زمان آبادانی، این پله‌ها به جهت دسترسی آسان به این قلعه ساخته شده است. شواهد و کاوش‌های علمی صورت گرفته در سرتاسر ایران نشان می‌دهد قلعه‌ها یا دژهای بسیاری با نام قلعه دختر یا دژ آناهیتا حضور دارند که همهٔ این آثار، از سه جهت با صخره کوهستانی با ارتفاع غیرقابل نفوذ محصور است و بر هر صخره باروی بلند و برج‌های دیده‌بانی ساخته شده، مشاهده می‌گردد و در برخی برج‌ها و باورها به دلایل مختلف تخریب شده‌اند. از آثار به جا مانده از این بنا جزرهای یک چهار تاقی است که از سنگ و ساروج ساخته شده است اما تاق آن فرو ریخته است پایه‌های باقی‌مانده بسیار سترگ است و ابعادی در حدود ۳ متر دارد و فاصلهٔ هر پایه تا پایه بعدی حدود ۴ متر و هشتاد سانتی‌متر است. مصالح بنا از سنگ لاشه و ملات ساروج است علاوه بر سنگ در برخی از قسمت‌های قلعه آجر نیز به کار رفته است که ابعاد آن نظیر آجرهای دوره ساسانی است. ترکیب شگفت‌آور سنگ لاشه با آجر و فرو رفتگی‌ها و برجستگی‌های هماهنگ در سطح دیواره‌ها، تزیینات بسیار زیبا و مقرنس از جمله زیبایی‌ها و طرح‌های این اثر تاریخی است. این بنا با شماره ۲۱۴۱ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.
آثار باستانی و جاذبه‌ها > امام زاده هفت صندوق

این بنا در نزدیکی گورستان روستایی به همین نام از بخش ضیاآباد شهرستان تاکستان قرار دارد بنا شکل مستطیل دارد و دارای حرمی مربع شکل است که در جلوی آن ایون ورودی در کنار دو فضای کوچک جنبی در نمای شرقی و غربی آن قاب‌بندی و چهار تاقی مشاهده می‌شود و ضلع شمالی آن سه تاق نما دارد گنبد بنا دو پوش و بدون کاشی کاری و ببه وسیله‌های تیرهای چوبی مهار شده است تزیینات بنا در داخل شامل رنگ آمیزیبندی و در خارج به صورت طرح‌های ساده آجری کاری در میدان تاق نماها و ورودی فضاهای جنبی نمایان است این بنا از آثار دورهٔ صفویه می‌باشد
آثار باستانی و جاذبه‌ها > تپه سلک

تپه سلک (به تاتی: زلکه تپه): سلک یعنی سفال، هر ظرفی که از جنس سفال باشد. این تپه در جنوب خاوری تاکستان و در ناحیه شمال باختری تپه خندا و در حدود ۴ کیلومتری آن واقع است. تپه سلک دارای مساحت تقریبی یک هکتار و بلندی آن به ۷متر می‌رسد. با توجه به شیب ملایم زمین‌های پیرامون تپه و آثار برجای مانده از حفاری‌های ناشیانه و… بنظر می‌رسد که مساحت تپه یاد شده، بسیار بیشتر از مساحت کنونی آن بوده است اما در طول زمان به علت عوامل طبیعی و انسانی از بین رفته وبخش‌هایی از آن درناحیه شمال خاوری به زراعت و باغداری اختصاص یافته است! و…
آثار باستانی و جاذبه‌ها > امام زاده ولی

امام زاده ولی:
این بنا بر روی صفحه طبیعی سنگی نسبتاً کوتاهی قرار دارد ازاره بنا با تکه سنگ‌های قهوه‌ای رنگ در دو ردیف تا ارتفاع ۱ متر ساخته شده و بقیه آن با آجرهای ساده کار شده است در نمای بیرونی ۳ دیواره آن طاق نماهایی مشاهده می‌شود شکل بنا مکعب است و بر روی آن گنبد بنا قرار گرفته است این گنبد در ناحیه پایین به صورت استوانه و در قسمت بالا به صورت گنبدی شکل کار شده است این بن از دوره آثار ایل خانی به‌شمار می‌رود. گفته می‌شود این امام زاده از نوادگان امام موسی کاظم می‌باشد.
آثار باستانی و جاذبه‌ها > میل خرم‌آباد

این بنا در ۱۲ کیلومتری جنوب خاوری تاکستان و در روستای خرم‌آباد قرار دارد. در ساخت بنا از آجر، ملات گل و گج استفاده شده است. در سوی شمالی بنا آجر لعابدار فیروزه‌ای در طرح‌های هندسی لوزی دیده می‌شود و نیز شکل تزییتی دیگری که در چهار گوشه آن نقش چلیپا بکار رفته است، بر سطح بنا طراحی شده است. در لبه‌های بنا نیز دو ردیف آجرچینی با همان آجر لعاب دار دیده می‌شود که بخشی از آن به دلیل عوامل طبیعی فرو ریخته است. با توجه به ویژ گی‌های ساخت بنا و عناصر تزیینی که در آن به کار رفته است، می‌توان این بنا را از آثار دورهٔ صفویه به‌شمار آورد. بنای میل به شمارهٔ ۲۰۱۳ در تاریخ ۱۳۷۷/۰۲/۱۲ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.
آثار باستانی و جاذبه‌ها > مدرسه خیام تاکستان

این ساختمان از بناهای دورهٔ پهلوی است که هم‌زمان با عمارت بانک ملی و ساختمان شهرداری در منطقهٔ فلاحت پیشین که امروز بلوار اصلی شهر است، بنا شده است. ساختمان اصلی این بنا بسیار بزرگ بوده و از سه طرف محدود به خیابان بوده است از ناحیه خاور به خیابان توحید امروزی و از باختر به خیابان شهرداری کنونی و از جنوب محدود به بلوار است. این مدرسه دارای سه در ورودی بزرگ بوده است یکی در ضلع خاوری یکی در ضلع باختری و دیگری در ضلع جنوبی قرار دارد که هم‌اکنون محل ورود به ادارهٔ میراث فرهنگی است. بنای مدرسه ابتدایی امروز که پیشتر در همان فضا مدرسهٔ شبانه‌روزی دایر بوده است و ساختمان دبیرستان خدمات که بعدها اداره آموزش و پرورش و… در آن فعالیت می‌کرد و امروزه فروشگاه شماره ۲ فرهنگیان در آن دایر است، در همین فضای مدرسه خیام پس از تخریب قسمتی از آن بنا شده است. شور بختانه از این بنا تنها محوطهٔ میراث فرهنگی کنونی باقی مانده است و باقی بنا به دلایلی نا معلوم و به بهانهٔ فرسوده بودن تخریب شده است و در جای آن بناهای دیگری ساخته شده است در آغاز این بنا محل استقرار نمایندهٔ رضا شاه پهلوی آقای عابدین خان عالی خانی خراسانی جهت سروسامان دادن به وضعیت کشاورزی و درآمد وامور داخلی تاکستان بوده است و از فضای پشتی آن که دو در ورودی شرقی و غربی داشت به عنوان انبار غله و مالیات‌ها و بهره‌های ملوکانه استفاده می‌شده است. بعدها از همین فضا به عنوان سرباز خانه استفاده می‌شد. در شهریور ۱۳۲۰ که نیروهای آمریکایی و انگلیسی، هندی و روسی در ایران حضور داشتند، فرماندهٔ نیروهای ارتش روسیه به هنگام اشغال شمال ایران تا حدود تاکستان و نواحی اطراف آن تا منطقهٔ فارسجین در این ساختمان مستقر گردید. زمانی که نخستین نماینده آموزش و پرورش از سوی وزارت مطبوع به تاکستان داده شد، دفتر نمایندگی در همین مکان دایر بوده است از سال‌های پس از آن به عنوان مدرسه خیام کاربری داشته است. پس از بارندگی شدید و افتادن سیلاب در مدرسه، کلاس‌های درس به مدرسه نو بنیاد سعدی و جامی منتقل شد و از آن پس قسمت‌هایی از ناحیه شمالی، خاوری و باختری بنا یاد شده، تخریب شد. در ساختمان باقی‌مانده که اکنون اداره میراث فرهنگی در آن دایر است، بنیاد پهلوی تا پایان سال ۱۳۵۷ فعالیت داشته است، این بنیاد، در سال‌های پس آن به عنوان بنیاد علوی به جاهای دیگر منتقل شده و به کار خود ادامه داد. پس از آن اداره آبخیز داری و مراتع و سر جنگل داری تا سال ۶۲ در این ساختمان فعالیت داشته است. از آن پس اتحادیه انجمن‌های اسلامی حدود ۳ الی ۴ سال در همین ساختمان فعالیت نمود. از سال ۱۳۷۹ تا ۱۳۸۰ پس از بازسازی و مرمت قسمت‌هایی از بنا ی یاد شده، این ساختمان در اختیار اداره میراث فرهنگی و صنایع دستی و گردشگردی شهرستان تاکستان قرار گرفت. مدرسه خیام با شمارهٔ ۲۱۶۶ به تاریخ ۱۳۷۷/۰۸/۲۰ در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است.
آثار باستانی و جاذبه‌ها > امام زاده کمال

این بنا به شکل ۶ ضلعی و به طول ۳٫۹۰ متر است و در حاشیه ضیاآباد شهرستان تاکستان قرار گرفته است این بنا شامل ۳ بخش است دو بخش الحاقی آن کاملاً نوساز و فاقد هر گونه ارزش هنری است شکل داخلی بنا نیز ۶ ضلعی است و دارای نازک کاری است گنبد بنا از نوع ۲ پوش است و بنا دارای تزیینات آجر کاری در میان تاق نماها است و در گوشه سازی‌های داخل آن نقوش گل و گل و بته مشاهده می‌شود این بنا از آثار قرن نهم هجری است.
آثار باستانی و جاذبه‌ها > حیات وحش باشگل

منطقهٔ حفاظت شده باشگل:این منطقه با مساحت ۲۶۰۰۰ هکتار در۸ کیلومتری شمال باختری تاکستان و در محدوده دهستان قاقازان قرار دارد. این منطقه با توجه به موقعیت خاص جغرافیایی دارای زیستگاه گوناگونی است. در بخش‌های جنوبی این زیستگاه آهو و در باقی نقاط تپه ماهور آن زیستگاه قوچ و میش است. به دلیل خالی از سکنه بودن برخی از روستاهای این منطقه، ناحیهٔ یادشده برای حیات وحش بسیار مناسب است. افزون بر آهو، قوچ و میش جانوران دیگری چون گرگ، روباه، شغال، گراز و خرگوش … نیز در آن زندگی می‌کنند. قلعهٔ دختر و بنای امامزاده هفت صندق در این منطقه قرار دارند
آثار باستانی و جاذبه‌ها > تپهٔ باستانی نرگه

تپهٔ باستانی نرگه: تپه باستانی نرگه به درازای ۲۲۰ متر و پهنای ۱۸۰متر و بلندی ۲۶ متر از سطح زمین می‌باشد. این تپهٔ کهن در درون دشت هموار تاکستان و در نزدیکی شامی شاپ تاکستان و یک آبادی به همین نام قرار گرفته است. این آبادی امروز تبدیل به شهر شده است. شهری کوچک اما زیبا. آثار به‌دست آمده از این تپه مربوط به عمق ۵/۸ متر است و به هزارهٔ نخست میلادی تا عصر صفوی تعلق دارد. نام این ناحیه در عصر ساسانی هرگه بوده، بعداً نرگه به معنای شکار گاه آهو وبا یورش عرب به ایران زمین و نفوذ خط عربی به جای حرف (گ) پارسی حرف (ج) عربی جانشین شده و واژه نرگه به صورت نرجه درآمده است! هنوز هم مردم خوب ساکن در نرگه و تاکستان نام این شهر را نرگه می‌خوانند. تنها در سیستم اداری آن را نرجه می‌نویسند!؟
آثار باستانی و جاذبه‌ها > تپه قرق

تپه قرق: این تپه در جنوب باختری تاکستان و در جاده قدیم اک (اکه راه) است. بلندی تقریبی این تپه ۲۰متر و در فضایی در حدود ۲هکتار قرار دارد. بخش‌هایی از قسمت خاوری و باختری این تپه آسیب دیده است. بر روی تپه در ناحیه شمالی آثار چند مرحله حفاری ناشیانه و غیر علمی و یک دهانه چاه مشاهده می‌گردد.
گفتنی است که در حفاری قاچاقچیان اشیای عتیقه بر روی این تپهٔ بزرگ و مهم تعدادی آثار مربوط به دوره ساسانی و دوره‌های پس از آن به‌دست آمده است که تعدادی از ان نصیب میراث فرهنگی شده است.
آثار باستانی و جاذبه‌ها > گیلک تپه

گیلک تپه: تپهٔ گیلک از تپه‌های قدیمی تاکستان است که در جنوب تپهٔ قرق قرار دارد. هنوز در این تپه حفاری‌های علمی صورت نگرفته است. این تپه از تپه‌های دیدبانی به‌شمار می‌رود. هم‌اکنون بلندی این تپه به ۳ تا ۴ متر می‌رسدو در زمینی به مساحت یک هکتار قزاز گرفته است.
بخش‌های شهرستان تاکستان
جولیان کار

| جولیان کار | جولیان کار |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۲ اکتبر ۱۸۴۵ چپل هیل، کارولینای شمالی
درگذشت: ۲۹ آوریل ۱۹۲۴ (۷۸ سال) شیکاگو
محل تحصیل: دانشگاه کارولینای شمالی در چپل هیل
پیشه(ها): صنعتکار، بانکدار، نوع‌دوست
شناخته‌شده برای: همنام کاربورو سخنرانی در وقف سایلنت سم
همسر: نانی گراهام پریش
امضاء: امضاء
جولیان شکسپیر کار (Julian Shakespeare Carr) (زادهٔ ۱۲ اکتبر ۱۸۴۵ – درگذشتهٔ ۲۹ آوریل ۱۹۲۴)، صنعتگر، نوع‌دوست، برترپندار نژادسفید و حمایت‌گر کو کلاکس کلن (و در جوانی حامی برده‌داری) اهل کارولینای شمالی بوده‌است. او با نانی کار پیوند زناشویی بست و صاحب دو دختر (ازجمله الیزا کار) و سه پسر شدند.
پس از جنگ، کار در شرکت تولید تنباکویِ دبلیو تی. بلکول در نزدیکی دورهام، کارولینای شمالی شریک شد. ذکاوت تجاری وی موجب شد که این شرکت در سطح جهانی به نام تجاری بول دورهام شناخته شود. کار به یکی از ثروت‌مندترین افراد ایالت تبدیل شد که در حوزه‌های نساجی، بانکداری (اولین بانک ملی دورهام)، راه‌آهن، خدمات عمومی (شرکت برق) و روزنامه‌داری فعالیت می‌کرد.
زندگی شخصی

کار در سال ۱۸۷۳ با دختر سرهنگ دی.سی. پریش، نانی گراهام پریش، ازدواج کرد. آن‌ها چهار پسر و دو دختر داشتند. محل سکونت این خانواده که ویلای سامرست نام داشت، همچون «جواهری در دورهام» می‌درخشید.
جولیان کار در ۲۹ آوریل ۱۹۲۴ در خانهٔ دخترش در شیکاگو چشم از جهان فروبست.
سیاست

کار از طرف نمایندگان کارولینای شمالی (و یک نفر از مونتانا) در کنوانسیون ملی دموکراتیک ۱۹۰۰ نامزد برای دریافت سمت معاونت ریاست‌جمهوری آمریکا شد و در آنجا به ایراد سخنرانی پرداخت. وی در کنوانسیون ملی دموکراتیک ۱۹۱۲ به‌عنوان نماینده حضور داشت و فعالیت می‌نمود.
بشردوستی

کار در تأسیس دانشگاه دوک نقش به‌سزایی داشت. (ساختمان تاریخ در بخش شرقی دانشگاه میان سال‌های ۱۹۳۰ تا ۲۰۱۸ به نام او شناخته می‌شد). با توجه به این‌که کالج ترینیتی پس از جنگ برای رفع وابستگی مالی به شهریهٔ دانشجویان بلاتکلیف و کمک‌های کلیسا مبارزه می‌کرد، غیرکشیش‌های متدیست علاقه‌مند به این حوزه در موفقیت و نجات آن، نقش حیاتی داشتند.
جولیان کار در جلد ششم از تاریخ حق رأی زنان برای تشکیل اتحادیهٔ حق رأی برابر کارولینای شمالی، مورد توجه قرار گرفت: «در این دوره، زمانی که حمایت از این موضع چندان اقبالی نداشت، قاضی والتر کلارک، رئیس دیوان عالی، ژنرال جولیان اس. کار، آرچیبالد هندرسون، وید هریس و ای.کی. گراهام به‌عنوان کمیته‌ای مشورتی اقدام کردند و به رایگان برای کمک به لیگ وقت گذاشتند».
او که حامی و مدافع سرسخت رفاه حال کهنه‌سربازان مؤتلف بود و تمایل داشت وی را «سرباز ارشد» خطاب کنند، فرماندهٔ کل کهنه‌سربازان مؤتلف کارولینای شمالی بود. در سال ۱۹۱۳، در مراسم وقف بنای یادبود ائتلاف (که بعدها به سایلنت سم معروف شد) داخل حیاط دانشگاه کارولینای شمالی در چپل هیل، کار سخنرانی کرد و اقدام ارزشمند سربازان مؤتلف را ستود و آن را «نجات زندگی نژاد آنگلوساکسون در جنوب» خطاب کرد؛ بنابراین «خالص‌ترین سویه از نژاد آنگلوساکسون در سیزده ایالت جنوبی یافت می‌شود». پس از آن، او خاطره‌ای از نوزده سالگی خودش تعریف کرد که کمی بعد از جنگ در چپل هیل «یک سیاه‌پوست را به‌دلیل توهین و بی‌احترامی علنی به بانویی اهل جنوب و بدنام کردن وی به‌حدی شلاق زده که دامنش تکه‌تکه شده‌است». کار این «وظیفهٔ خوشایند» را پس از آن‌که آن بانوی سیاه‌پوست قصد پناه‌گرفتن در دانشگاه داشت، در برابر صد سرباز فدرال در پادگان انجام داده‌است.
ژنرال جول همان‌طور که او را می‌شناختند، در مدت جنگ جهانی اول به‌عنوان نمایندهٔ کلیسای اسقفی متدیست در جنوب در ادارهٔ غذای ایالات متحده فعالیت می‌کرد.
میراث

شهر کربورو در ایالت کارولینای شمالی
تالار کار در دانشگاه کارولینای شمالی در چپل هیل. کار کل هزینهٔ احداث این ساختمان را که در سال ۱۹۰۰ به‌عنوان خوابگاه ساخته شد، پرداخت کرد. وقتی این ساختمان تازه بنا شده بود، به‌عنوان «یکی از باشکوه-ترین بناهای داخل محوطهٔ دانشگاه کارولینای شمالی در چپل هیل» شناخته می‌شد. اما در سال ۲۰۱۷، به ساختمان اداری فرسوده‌ای تبدیل شد و در سال ۲۰۲۰ نامش را تغییر دادند.
ساختمان کار متعلق به دانشگاه دوک ماجرای متفاوتی دارد. دانشکده از آن به ساختمانی با «سه طبقه از آجر قرمز بالتیمور به سبک گرجی، تزئین‌شده با سنگ مرمر ورمونت و سقفی از تخته‌سنگ باکینگهام» نام می‌برد. نام اصلی آن در سال ۱۹۲۷، «ساختمان کلاس درس» بود. در سال ۱۹۳۰، نام آن به «ساختمان کار» تغییر یافت. در سال ۲۰۱۸، دوباره به نام اصلی خود یعنی ساختمان کلاس درسی بازگشت (به زیر مراجعه کنید).
ساختمانی در مدرسه هنر دورهام که در اصل دیبرستان مقطع نخست مرکزی بود، به افتخار کار نام‌گذاری شد. در ۲۴ اوت سال ۲۰۱۷، علاوه بر ممنوعیت پرچم ائتلاف، هیئت‌مدیرهٔ مدارس عمومی دورهام با اجماع نظر، رأی به حذف نام کار از روی ساختمان دادند.
فصل دورهام از دختران متحد ائتلاف، فصل جولیان اس کار نام‌گذاری شده‌است.
در سال ۱۹۴۵ که مصادف با صدمین سالگرد تولد کار، فرماندار، آر. گرگ چری ۱۲ اکتبر ۱۹۴۵ را به‌عنوان روز جولیان اس. کار در کارولینای شمالی اعلام کرد. در آن روز سرمقاله‌ای در روزنامهٔ دورهام سان تیتر زد که «نام او هم‌تراز با خیلی چیزها است: کلیساها، یک کارخانه، یک کتابخانه، یک کلاس مدرسه شبانه، کودکان بی‌شماری که والدین‌شان آن مرد را تحسین می‌کردند و امروز دیبرستان مقطع نخست مرکزی دورهام».
پرتره‌ای از وی بر دیوار خانهٔ رئیس دانشگاه کارولینای شمالی آویخته شده‌است.
حذف نام کار

حذف نام کار در دورهام و چپل هیلز بسیار متداول شد، همان‌طور که نام جولیان کار از ساختمان‌هایی نظیر مرکز هنرهای نمایشی دورهام برداشته شده‌است. در مراسم وقف بنای یادبود ائتلاف (سایلنت سم)، او از خود وجهه‌ای به نمایش گذاشت که بیان‌گر افتخار او به استفاده از خشونت برای برتری نژاد سفیدپوستان داشت. این موضوع باعث ایجاد یک جنبش شد. سخنان او در میان جنبش-های جان سیاه‌پوستان مهم است، دهان‌به‌دهان چرخید و برخی بیان کردند که منبع این سخنان دانشگاه ویرجینیا مارس است. آمار معتبری از شمار بردگان جولیان کار به‌جز آن‌هایی که در کارخانه‌هایش به کار گمارده شده بودند، در دست نیست، اما نژادپرستی او به‌نفع سفیدپوستان انکارناپذیر است.
هیئت آموزشی دورهام نسبت به حذف نام جولیان کار از ساختمانی در مدرسه هنر دورهام (دبیرستان مقطع نخست مرکزی سابق که در بالا به آن اشاره شده‌است) رأی دادند و قرار بر آن شد که دستورالعمل جدیدی برای لباس‍پوشیدن به شکلی اتخاذ شود که مانع ایجاد ترس به‌دلیل «نژاد در سایر دانش‌آموزان» شود. موارد نام‌برده در این دستورالعمل، پرچم سواستیکا و نمادهای کو کلاکس کلن بوده‌است.
دانشکدهٔ تاریخ دانشگاه دوک بعد از آنکه سایلنت سم و توجه به حرف‌های کار، کمتر شد، درخواست داد تا نام جدیدی روی تالار کار در دانشکده بگذارند. وینست پرایس، رئیس دانشگاه دوک دستور داد که کمیته‌ای از دانشجویان و استادان تشکیل شود تا به‌دنبال راه‌های جدیدی برای آشنایی با جولیان کار، نژادپرستی او به‌نفع سفیدپوستان و حمایت‌های قبلی‌اش از دانشگاه دوک باشند. این کمیته سه نشست برگزار کرد و جویای نظرهای انجمن دوک شد که «اکثریت قریب به اتفاق آن‌ها» خواهان تغییر نام بودند. در اول دسامبر ۲۰۱۸ به توصیهٔ کمیتهٔ هیئت متولیان تصمیم گرفتند تا نام کار را از روی ساختمان برداشته و آن بنا موقتاً به نام اصلی‌اش ساختمان کلاس درس برگردد تا بعدها نام جدیدی برایش انتخاب شود.
دادخواستی مبنی بر تغییر نام شهر کاربورو به جریان افتاد. بر اساس گفتهٔ ژاکی گیست، یکی از اعضای انجمن شهر، «تغییر نام کاربورو پیشنهاد واقع‌بینانه‌ای نیست». اما شهر کاربورو قصد دارد تا لوحی با این مظمون برپا کند: «اذعان به هم‌نام بودن با جولیان کار که اظهارات نژادپرستانه‌ای داشت».
برای مطالعه بیشتر

Ashe, Samuel A. (1904). "General Julian Shakespeare Carr". Men of Mark in North Carolina. Washington, D.C.: Johnson-Wynne Company.
Green, C. Sylvester, ed. (1946). General Julian S. Carr, greathearted citizen; Addresses and Addenda of Centennial Observance of his Birth, Durham, North Carolina, October 12, 1945. Durham, North Carolina: not. spec.
Webb, Mena (1987). Jule Carr: General Without an Army. Chapel Hill, North Carolina: University of North Carolina Press. ISBN 0-8078-1705-8.