stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دژ آمیر

| دژ آمیر | دژ آمیر |
| --- | --- |
بخشی از جایپور: بخشی از جایپور
آمیر، راجستان، هند : آمیر، راجستان، هند 
دژ آمیر: دژ آمیر
مختصات: ۲۶°۵۹′۰۹″شمالی ۷۵°۵۱′۰۳″شرقی﻿ / ﻿۲۶٫۹۸۵۹°شمالی ۷۵٫۸۵۰۷°شرقی﻿ / 26.9859; 75.8507
گونه: استحکامات و کاخ
اطلاعات پایگاه: اطلاعات پایگاه
کنترل‌کننده: Government of Rajasthan
دسترس‌پذیری برای مردم: Yes
شرایط: Good
پیشینه مکان: پیشینه مکان
ساخت: ۱۵۹۲
سازنده: مان سینگ اول و جای سینگ دوم
مصالح: ماسه‌سنگ و مرمر
دژ آمیر (هندی: आमेर क़िला) قلعه‌ای تاریخی در هندوستان و جزء میراث جهانی یونسکو در هند است. کاخ و دژ آمیر بر روی تپه‌ای واقع شده و بر دریاچه مائوتا مشرف است. این قلعه توسط مان سینگ اول، راجای راجستان و یکی از سرداران مورد اعتماد اکبرشاه ساخته شد و بعدها توسط جای سینگ دوم توسعه یافت.
نگارخانه

Amer fort view during the night lighting
Amer Fort overlooking Maota Lake
Tunnel connecting Amer Fort and Jaigarh Fort
Double collanade of Diwan-i-Aam
27 offices within the Amer Fort
Ceiling painting Amber Fort
Mirror Palace details Amber Fort
Side Panel Ganesh Pol Amber Fort
Second floor view Fourth Courtyard Amber Fort
Second Courtyard Mirror Palace Amber Fort
View of dome Amber Fort
panorama of the courtyard
معلم مدرسه در خانه

| معلم مدرسه در خانه | معلم مدرسه در خانه |
| --- | --- |
کارگردان: میکله ماسیمو تارنتینی
تهیه‌کننده: لوچانو مارتینو
نویسنده: فرانچسکو میلیتسیا
بازیگران: ادویژ فنش
موسیقی: فرانکو کامپانینو
فیلم‌بردار: جانکارلو فراندو
تاریخ‌های انتشار:  ۱۹۷۸ (۱۹۷۸)  
کشور: ایتالیا
زبان: ایتالیایی 
معلم مدرسه در خانه (انگلیسی: The School Teacher in the House) با نام اصلیِ خانم معلم به خانه می‌آید (ایتالیایی: L'insegnante viene a casa) یک فیلم کمدی سکسی سبک ایتالیایی به کارگردانی میکله ماسیمو تارنتینی است که در سال ۱۹۷۸ منتشر شد.
بازیگران

ادویژ فنش
رنتسو مونتانیانی
لینو بانفی
آلوارو ویتالی
کارلو اسپوزیتو
کلارا کولوسیمو
لوچو مونتانارو
آدریانا فاکتی
نیایشگاه بریهادیسوارار

نیایشگاه بریهادیسوارار که به نام‌های راجاراجسوارام و پروودیارکهیل نیز خوانده می‌شود یک معبد هندو تقدیم شده به شیوا است که در تانجاوور در تامیل نادو هند قرار دارد.این معبد یکی از بزرگترین نیایشگاه‌های جنوب هند است و یکی از بارزترین نمونه‌های معماری دراویدی می‌باشد. گاهی داکشینا مرو (مروی جنوب) نامیده می‌شود. این نیایشگاه توسط راجا راجا چولای یکم بنا شده است و بخشی از میراث جهانی یونسکو معروف به معابد بزرگ لیوینگ چولا می‌باشد. دو بنای دیگر مربوط به دودمان چولا در این مجموعه نیایشگاه آیراواتسوارا و چولاپورام هستند.
فهرست میراث جهانی در آسیای شرقی

فهرست میراث جهانی در آسیای شرقی شامل ۷۱ میراث جهانی در ۵ کشور چین، مغولستان، کره شمالی، کره جنوبی و ژاپن می‌شود.
در این منطقه از آسیا چین با ۴۱ میراث ثبت شده در یونسکو بیشتر میراث جهانی را دارد.
دیوار بزرگ چین، کوه تای، زوکودیان ٬لشکر سفالین، شهر ممنوعه، قصر موکدن و غار موگای نخستین مکان‌هایی بودند که در ۱۹۸۷ در این منطقه در فهرست میراث جهانی ثبت شدند.
میراث‌ها با شش معیار برای میراث فرهنگی و چهار معیار برای میراث طبیعی مشخص می‌شوند.
در آسیای شرقی از ۷۱ میراث ثبت شده تا سال ۲۰۱۱ ۵۳ میراث فرهنگی، ۱۴ میراث طبیعی و ۴ میراث ترکیبی بوده‌است..
تا کنون هیچ یک از میراث ثبت شده در این منطقه در فهرست میراث در خطر قرار نگرفته‌اند.
کشورها

| # | کشورها | تعداد میراث | فرهنگی | طبیعی | ترکیبی | در خطر | توضیحات | تاریخ پیوستن به یونسکو | منبع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  چین | ۴۱ | ۲۹ | ۸ | ۴ | ۰ | سومین کشور در جهان و | ۱۶ نوامبر ۱۹۷۲ |  |
| ۲ |  ژاپن | ۱۶ | ۱۲ | ۴ | ۰ | ۰ | - | ۱۶ نوامبر ۱۹۷۲ |  |
| ۳ |  کره جنوبی |  |  |  |  |  |  |  |  |
| ۴ |  کره شمالی |  |  |  |  |  |  |  |  |
| ۵ |  مغولستان |  |  |  |  |  |  |  |  |
فهرست میراث

| دریاچه غرب |  | هانگژو, چجیانگ,  چین ۳۰°۱۴′۱۵″ شمالی ۱۲۰°۸′۲۷″ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۲۳۷۵۰°شمالی ۱۲۰٫۱۴۰۸۳°شرقی﻿ / 30.23750; 120.14083﻿ (West Lake Cultural Landscape of Hangzhou) | فرهنگی: (ii)(iii)(vi) | 7007332300000000000♠۳٬۳۲۳ (۸٬۲۱۰); buffer zone ۷٬۲۷۰ (۱۸٬۰۰۰) | ۲۰۱۱ |  |  |
| ولینگ یانگ |  | Wulingyuan District, ژانگجیاجی, هونان,  چین ۲۹°۲۰′۰″ شمالی ۱۱۰°۳۰′۰″ شرقی﻿ / ﻿۲۹٫۳۳۳۳۳°شمالی ۱۱۰٫۵۰۰۰۰°شرقی﻿ / 29.33333; 110.50000﻿ (Wulingyuan Scenic and Historic Interest Area) | طبیعی: (vii) | 7008264000000000000♠۲۶٬۴۰۰ (۶۵٬۰۰۰) | ۱۹۹۲ |  |  |
| یاکوشیما |  | Yakushima, Kumage District, استان کاگوشیما,  ژاپن ۳۰°۲۰′۰″ شمالی ۱۳۰°۳۲′۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۳۳۳۳۳°شمالی ۱۳۰٫۵۳۳۳۳°شرقی﻿ / 30.33333; 130.53333﻿ (Yakushima) | طبیعی: (vii)(ix) | 7008107470000000000♠۱۰٬۷۴۷ (۲۶٬۵۶۰) | ۱۹۹۳ |  |  |
| یین شو |  | استان هنان,  چین ۳۶°۷′۳۶″ شمالی ۱۱۴°۱۸′۵۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۱۲۶۶۷°شمالی ۱۱۴٫۳۱۳۸۹°شرقی﻿ / 36.12667; 114.31389﻿ (Yin Xu) | فرهنگی: (ii)(iii)(iv)(vi) | 7006414000000000000♠۴۱۴ (۱٬۰۲۰); buffer zone ۷۲۰ (۱٬۸۰۰) | ۲۰۰۶ |  |  |
| غارهای بودایی یون‌گانگ |  | داتونگ, شانشی,  چین ۴۰°۶′۳۵″ شمالی ۱۱۳°۷′۲۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۱۰۹۷۲°شمالی ۱۱۳٫۱۲۲۲۲°شرقی﻿ / 40.10972; 113.12222﻿ (Yungang Grottoes) | فرهنگی: (i)(ii)(iii)(iv) | 7006349000000000000♠۳۴۹ (۸۶۰); buffer zone ۸۴۷ (۲٬۰۹۰) | ۲۰۰۱ |  |  |
خانه روبی

مکان تاریخی در ایالات متحده آمریکا
| 0 | 1 |
| --- | --- |
منزل روبی: منزل روبی
ثبت ملی اماکن تاریخی ایالات متحده: ثبت ملی اماکن تاریخی ایالات متحده
بنای تاریخی ملی ایالات متحده آمریکا: بنای تاریخی ملی ایالات متحده آمریکا
Chicago Landmark : Chicago Landmark 
 :  
منزل روبی: منزل روبی
موقعیت: 5757 South Woodlawn Avenue, شیکاگو، شهرستان کوک (ایلینوی)
مشاحت: ۰٫۳ جریب فرنگی (۰٫۱۲ هکتار)
ساخت: 1909
معمار: فرانک لوید رایت
سبک معماری: سبک پرایری
ش. منبع ثبت ملی: 66000316
تاریخ‌های مهم: تاریخ‌های مهم
افزوده‌شده به فهرست ملی: October 15, 1966
ثبت در NHL: November 27, 1963
ثبت در CL: September 15, 1971
خانه روبی (به انگلیسی: Robie House) خانه‌ای است که معمار معروف آمریکایی، فرانک لوید رایت، در سال ۱۹۱۰ ملاید در ایلینوی آمریکا طراحی کرده‌است و جزء یکی از برترین آثار معماری قرن بیستم به‌شمار می‌رود.
این خانه در شهر شیکاگو و به سبک بین‌المللی ساخته شده‌است.
این خانه در مجموعه دانشگاهی دانشگاه شیکاگو واقع است و بارها این دانشگاه برای ایجاد ساختمان دیگری قصد معدوم کردن خانه را داشت. در کمپین‌های متعددی برای حفظ این خانه سرانجام یک واسطه املاک از نیویورک خانه را خرید و آن را با شرایط مشروطی که موجب حفظش می‌شد، به دانشگاه شیکاگو هدیه کرد.
معماری

خانه رابی، بهترین و آخرین خانه ارگانیک فرانک لوید رایت، به نظر می‌رسد که برای عرصه‌ای باز طراحی شده باشد تا یک قطعه زمین در گوشهٔ خیابانی باریک. پس از ساخت این بنا فرم کشیدهٔ افقی اغراق شدهٔ آن به صورت یک تجسم خارق‌العاده در میان همسایگان متعارف، قائم به خود به نظر می‌رسد. ساختمان دارای هیچ نما، دیوار، پنجره خارجی معمولی و یا درِ ورودی نیست. بنا عملاً سایت خود را پر می‌کند؛ اندک فضای باقی‌مانده در ترکیب‌بندی کلیِ طبقه‌طبقه، با استفاده از دیوارهای کوتاه و فضای سبز به کار می‌رود. تأکید بیشتر بر افقی بودن، توسط آستانه‌های سنگی بالای پنجره‌ها و کتیبه‌ها، و نیز توسط آجرهای باریک با بندکشی‌های افقی انجام می‌شود. اجرای طرح خانه روبی یکی از بزرگ‌ترین و به یاد ماندنی‌ترین آثار اولیه رایت نبوغ رو به تکامل او را به اوج پختگی رسانید. خانه روبی همانند خانه‌های سبک پرایری ما قبل خود ساختمانی است عریض کم ارتفاع و افقی که نمایانگر لایه‌گذاری منسجم و کارآمدی می‌باشد که نمونه آن قبلاً مشاهده نشده است.
به نظر می‌رسد که رایت در طراحی این بنا تحت تأثیر آخرین دستاوردهای فناوری ماشینی روز بوده چراکه خانه رابی شباهت زیادی به هواپیما و کشتی‌های بخار اقیانوس پیمایی دارد که در زمان طراحی و ساخت این خانه بسیار شگفت‌آور بودند.
در طرح این خانه به سبک پرایری نوعی استحکام خاص وجود دارد که با بافت شهری واقع شده در آن متناسب است.
تدبیر رایت در طراحی این بنا صفحات افقی بزرگی است که با استادی تمام طوری روی هم چیده شده که توانسته‌اند سطوح داخلی چندگانه بالکن‌های روباز و بهار خواب‌های احاطه شده‌ای ایجاد کنند.
دیوارهای خارجی پوشیده با آجر قرمز رومی رنگ بلند و باریک در بالاترین ارتفاع دارای نوعی پوشش از جنس سنگ آهک هستند.
در این بنا نیز همچون آثار دیگر رایت موقعیت ساختمان نقش کلیدی ایفا می‌کند و شکل صلیب که ایده بسیاری از طرح‌های او در این دوره است در پیش آمدگی گسترده طبقه فوقانی به چشم می‌خورد.
خانه همانند دژی محکم ساکنان را در برابر سر و صدا و هیاهوی خیابان محافظت کرده و ورودی را در سمت راست خود پناه می‌دهد.
قرار دادن اتاق‌های نشیمن و نهارخوری در طبقه دوم و اتاق بازی بچه‌ها و اتاق بیلیارد در طبقه پایین از جمله تغییراتی است که رایت به واسطه آن‌ها و به نوعی با شکستن ترتیبات زندگی سنتی توانست به حریم خصوصی در خانه دست یابد که این خود حرکتی غیر متعارف در طراحی یک خانه به حساب می‌آمد.
فهرست مناطق تحت حاکمیت سازمان ملل متحد

پرچم سازمان ملل که برای همه حکومت‌هایش استفاده می‌شود (به جز مرجع انتقالی سازمان ملل در کامبوج)
پرچم مورد استفاده برای مرجع انتقالی سازمان ملل در کامبوج
این فهرستی از مناطقی است که مستقیماً توسط سازمان ملل متحد (UN) اداره می‌شود یا قبلاً اداره می‌شده است. این مناطق را نباید با سرزمین‌های تحت قیمومت سازمان ملل متحد که توسط یک کشور، تحت دستور سازمان ملل، اداره می‌شد، اشتباه گرفت.
پایتخت و آرامگاه‌های پادشاهی گوگوریو

پایتخت و آرامگاه‌های پادشاهی گوگوریو واقع در چین در سال ۲۰۰۴ توسط یونسکو در میراث جهانی به ثبت رسید. این سایت شامل بقایای باستان‌شناسی از ۴۰ مقبره است که توسط گوگوریو ساخته شده است. شهرهای جولبون و قلعه گونگنه در این منطقه قرار دارند.
| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
آرامگاه‌های امپراتوری گوگوریو: آرامگاه‌های امپراتوری گوگوریو
مکان: لیائونینگ و جیلین در چین
دربرگیرنده:  کوهستان وونو  شهر گونگنه  شهر هواندو  آرامگاه رانمو  آرامگاه هوانمن  آرامگاه چانگچوان 
شمارهٔ ثبت: ۱۱۳۵
تاریخ ثبت: ۲۰۰۴
مساحت: ۴٬۱۶۴٫۸۵۹۹ هکتار (۱۰٬۲۹۱٫۵۹۳ جریب فرنگی)
منطقه حائل: ۱۴٬۱۴۲٫۴۴۰۴ هکتار (۳۴٬۹۴۶٫۷۳۱ جریب فرنگی)
مختصات: ۴۱°۰۹′۲۵″ شمالی ۱۲۶°۱۱′۱۴″ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۱۵۶۹۴°شمالی ۱۲۶٫۱۸۷۲۲°شرقی﻿ / 41.15694; 126.18722
موقعیت پایتخت و آرامگاه‌های پادشاهی گوگوریو در جی‌لیننمایش نقشه جی‌لینپایتخت و آرامگاه‌های پادشاهی گوگوریو (چین)نمایش نقشه چین: موقعیت پایتخت و آرامگاه‌های پادشاهی گوگوریو در جی‌لیننمایش نقشه جی‌لینپایتخت و آرامگاه‌های پادشاهی گوگوریو (چین)نمایش نقشه چین
سایت‌های باستان‌شناسی در سال ۲۰۰۴ میلادی در مجموع به‌عنوان یک مکان میراث جهانی شناخته شدند، و به عنوان این مکان تحت پنج معیار اول از شش معیار برای سایت‌های میراث فرهنگی واجد شرایط هستند. این نام شامل بقایای باستان‌شناسی سه شهر-قلعه است: شهر کوهستانی وونو، گونگنه و هواندو، و چهل مقبره شناسایی شده از خانواده‌های امپراتوری و نجیب‌زاده گوگوریو است.
در سال ۲۰۱۰ میلادی، دولت چین پارک ملی باستان‌شناسی جیان گائوگولی (به چینی: 集安高句丽考古遗址公园) را تأسیس کرد که شامل تمام سایت‌های میراث جهانی گوگوریو در جیان و جیلین است، اما نه آنهایی که در لیائونینگ (به‌عنوان شهر کوهستانی وونو) هستند.
کره شمالی در ابتدا تلاش کرد تا میراث جهانی این مکان‌ها را از حدود سال ۲۰۰۰ میلادی به ثبت برساند. اگرچه قرار بود درسال ۲۰۰۳ میلادی ثبت شود، اما چین با ثبت انحصاری کره شمالی مخالفت کرد و برای ثبت ویرانه‌های گوگوریو پراکنده در استان جیلین درخواست داد. به همین دلیل، بقایای کره شمالی و چین به صورت ثبت همزمان در سال ۲۰۰۴ میلادی به ثبت رسید.
شهرهای پایتخت

شهر کوهستانی وونو (اونیوسان سونگ) اولین پایتخت گوگوریو بود. گونگنه و هواندو نیز پایتخت گوگوریو بودند.
شهر کوهستانی وونو فقط تا حدی حفاری شده است. پس از انتقال پایتخت اصلی گوگوریو به پیونگ‌یانگ، شهر گونگنه، در شهر مدرن جیان، نقش یک پایتخت پشتیبان را ایفا کرد. هواندو دارای بقایای بسیاری از جمله یک قصر بزرگ و آرامگاه‌های بسیاری است.
شهرهای پایتخت گوگوریو نمونه اولیه شهرهای کوهستانی هستند که بعدها توسط فرهنگ‌های همسایه تقلید شد. سیستم شهرهای پایتخت که توسط شهر گونگنا و شهر کوهستانی واندو ارائه می‌شد نیز بر ساخت پایتخت‌های بعدی که توسط رژیم گوگوریو ساخته شد، تأثیر گذاشت.
شهرهای پایتخت گوگوریو ترکیبی عالی از خلقت انسان و طبیعت را نشان می‌دهند، چه با صخره‌ها و چه با جنگل‌ها و رودخانه‌ها.
آرامگاه‌ها

این سایت شامل بقایای باستان‌شناسی ۴۰ آرامگاه است که توسط گوگوریو، که بر بخش‌هایی از شمال شرقی چین و نیمه شمالی شبه‌جزیره کره حکومت می‌کرد، ساخته شد.
برخی از مقبره‌ها دارای سقف‌های استادانه‌ای هستند که به گونه‌ای طراحی شده‌اند که فضاهای وسیع و بدون ستون را پوشش می‌دهند و بار سنگین تپه‌ای سنگی یا خاکی را بر فراز آن‌ها قرار می‌دهند. نقاشی‌های موجود در آرامگاه‌ها، در عین حال که مهارت‌های هنری و سبکی خاص را نشان می‌دهد، نمونه‌ای از تأثیر قوی فرهنگ‌های مختلف نیز می‌باشد.
این آرامگاه‌ها نشان دهنده شاهکاری از نبوغ خلاق انسان در نقاشی‌های دیواری و سازه‌های خود هستند.
نقاشی دیواری آرامگاه گوگوریو، اواسط هزاره نخست میلادی.
استان آذربایجان

برای دیگر کاربردها، استان آذربایجان (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| آذربایجان | آذربایجان |
| --- | --- |
مرکز: تبریز
شمار شهرستان‌ها: ۳۸
حکومت: حکومت
 • نوع: مرکز
جمعیت (۱۳۹۵): جمعیت (۱۳۹۵)
 • کل: ۱۸۰۰۰۰۰۰
منطقهٔ زمانی: +۳:۳۰
استان آذربایجان، یکی از استان‌های ایران به مرکزیت تبریز در دوره خلفای عباسی بود. این استان شامل شهرهای نخجوان، جلفا، اردوباد، زنگان(زنجان کنونی)، آهر(اهر کنونی)، دزمار، مرند، طروج (تسوج کنونی)، خوی، اردبیل، کلاتتر، سلماس، خلخال، ملکان، سراب، اوجان(بستان آباد کنونی)، تبریز، ارومیه، شال، دهچوارقان(آذرشهر کنونی)، مراغه، میانه، ساوجبلاغ(مهاباد کنونی)، اشنویه، خونج، نیلان، پسوا می‌بود. استان آذربایجان میان استان‌های اران، ارمنیه، جزیره، جبال، مغان و گیلان قرار داشت.
عفرین

| عفرین | عفرین |
| --- | --- |
شهر: شهر
نمای از عفرین (عکس ۲۰۰۹): نمای از عفرین (عکس ۲۰۰۹)
کشور:  سوریه
استان: حلب
منطقه: عفرین
ناحیه: عفرین
کنترل:  ترکیه  دولت انتقالی سوریه
ارتفاع: ۲۷۰ متر (۸۹۰ فوت)
جمعیت (سرشماری ۲۰۲۰): جمعیت (سرشماری ۲۰۲۰)
 • کل: ۱۶۳۳۰۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
'عَفرینٔ (به کردی: Efrîn یا Afrîn) از شهرهای کردنشین استان حلب در منطقه عفرین سوریه است. اکنون توسط کشور ترکیه اشغال شده و کنترل آن را بر عهده دارد. جمعیت کل منطقه تا سال ۲۰۰۵ ۱۷۲،۰۹۵ تن ثبت شده‌است که از این تعداد ۳۶،۵۶۲ تن در خود شهر عفرین زندگی می کردند. جمعیت این منطقه پس از مهاجرت اجباری داخلی به ۷۵۶،۷۰۰ تن افزایش یافته است، در حالی که جمعیت این شهر تا سال ۲۰۲۰ برابر با ۱۶۳،۳۰۰ تن است.
وسعت آن ۲٫۰۳۳ کیلومتر مربع است و در اطراف شهر عفرین، حدود ۴۶۰٬۰۰۰ نفر در ۷ منطقه ساکن هستند. اکثریت جمعیت شهر عفرین را کردها تشکیل می‌دهند. اکثر مردم این منطقه مسلمان سُنّیِ شافعی مذهب هستند، به‌استثنای چند روستا که مسلمان شیعه، علوی، حنفی، ایزدی، ارمنی و مسیحی هستند.[نیازمند منبع]
در جریان عملیات ارتش ترکیه در عفرین، واحدهای یگان‌های مدافع خلق (YPG) و واحدهای یگان‌های مدافع زنان از عفرین در ۱۷ مارس ۲۰۱۸ عقب‌نشینی کردند و ارتش آزاد سوریه و نیروهای مسلح ترکیه در ۱۸ مارس ۲۰۱۸ شهر را اشغال کردند. حدود ۵۰٬۰۰۰ تا ۷۰٬۰۰۰ نفر بعد از اشغال عفرین در شهر باقی مانده‌اند.
جغرافیای طبیعی و انسانی

این شهر در کوه‌پایه جای گرفته‌است و رود عفرین از کنارش می‌گذرد. بلندترین کوه این منطقه کوه هواره است که بلندی آن از سطح دریا ۱۲۰۰ متر است.
صنعت و بازرگانی و گردشگری

صنعت‌های مرتبط با پرورش زیتون، مانند استخراج روغن زیتون و ساخت صابون زیتون در این شهر رونق دارد.
جنگ داخلی سوریه

در جریان جنگ داخلی سوریه، نیروهای دولتی سوریه در تابستان ۲۰۱۲ از شهر عفرین عقب‌نشینی کردند. پس از آن، یگان‌های مدافع خلق (YPG) کنترل شهر را به دست گرفتند.
کانتون عفرین در ۲۹ ژانویه ۲۰۱۴ شهر را به عنوان مرکز اداری معرفی کرد. مجلس هیفی ابراهیم را انتخاب کرد که بعداً رمزی شیخموس و عبدالحمید مصطفی را به‌عنوان نمایندگان منصوب کرد..
جنگ داخلی سوریه > حمله نظامی ترکیه

نیروی هوایی ترکیه در ۲۰ ژانویه ۲۰۱۸ بیش از ۱۰۰ هدف را در عفرین بمباران کرد. در ۲۸ ژانویه ۲۰۱۸ اداره کل آثار باستانی سوریه و دیدبان حقوق بشر سوریه گزارش دادند که گلوله‌باران ترکیه به‌طور جدی به معبد قدیمی عین دره در عفرین آسیب رسانده‌است. بعداً دولت سوریه خواستار فشار بین‌المللی بر ترکیه برای جلوگیری از هدف قرار دادن مکان‌های باستانی و فرهنگی شد. در ۲۰ فوریه ۲۰۱۸، کاروان ارتش سوریه متشکل از ۵۰ وسیله نقلیه از طریق گذرگاه مرزی زیارت وارد عفرین شده و در مناطق مختلف مستقر شده بود. پنج خودرو نیز به مرکز شهر رسیدند.
در ۱۸ مارس ۲۰۱۸، در ۵۸مین روز عملیات ارتش ترکیه در عفرین، ارتش آزاد سوریه و نیروهای مسلح ترکیه عفرین را اشغال کردند و مرتکب قتل عام بسیاری از مردم غیرنظامی کرد شدند. کمی پس از اشغال شهر، جنگجویان ارتش آزاد سوریه (تحت حمایت ترکیه) بخش‌هایی از شهر را غارت کردند و بسیاری از نمادهای کردها از جمله مجسمه کاوه آهنگر را تخریب کردند؛ چرا که نیروهای ارتش ترکیه با بالا بردن پرچم ترکیه در سرتاسر شهر کنترل بر عفرین را اعلام کردند.
در ۱۲ مارس ۲۰۱۸، روزنامه انگلیسی مستقل ایندیپندنت فیلمی را منتشر کرد که در آن مبارزان تحت حمایت ترکیه در زمان حمله ترکیه به عفرین در شمال سوریه، مردم کرد را به قتل‌عام تهدید می‌کنند، مگر اینکه کردها به ایدئولوژی اسلام‌گرایانهٔ داعش و القاعده پایبند باشند. رامی عبدالرحمان، مدیر دیدبان حقوق بشر سوریه، صحت این ویدیو را تأیید کرد و گفت که «توجه بین‌المللی کاملاً بر غوطه شرقی متمرکز است و هیچ‌کس در مورد کشتار کردها و دیگر اقلیت‌ها در عفرین صحبت نمی‌کند.»
در ۱۴ مارس ۲۰۱۸، ردور خلیل، مقام ارشد نیروهای دموکراتیک سوریه، ترکیه را به اسکان خانواده‌های عرب و ترکمن در روستاهای تصرف شده توسط ارتش ترکیه متهم کرد.
طبق گزارش رسانه‌های دولتی ترکیه در ۱۲ آوریل ۲۰۱۸، یک شورای موقت تحت حمایت ترکیه در عفرین که متشکل از ۲۰ نفر، ۱۱ کرد، هشت عرب و یک ترکمن بود انتخاب شد. این شورا توسط یک کرد به نام زهیر حیدر اداره می‌شود که در مصاحبه با خبرگزاری آناتولی از ترکیه تشکر کرده و قول داده‌است که به شهروندان محلی خدمت کند. در ۹ نوامبر ۲۰۱۸، روحسار پکن، وزیر بازرگانی ترکیه، از افتتاح یک دروازه مرزی با نام «شاخه زیتون» خبر داد. شاخه زیتون نام عملیات حمله ترکیه به عفرین بود.
جنگ داخلی سوریه > در زمان دولت تحت رهبری ترکیه

پس از اشغال عفرین توسط نیروهای مورد حمایت ترکیه، این شهز تحت کنترل دولت ترکیه قرار گرفت.
در ژوئن ۲۰۱۸، سازمان ملل متحد گزارشی منتشر کرد که حاکی از آن است که وضعیت امنیتی منطقه تحت کنترل شورشیان مورد حمایت ترکیه همچنان ناپایدار است. کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد گزارش‌هایی از بی‌قانونی و جرایم شایع مانند دزدی، آزار و اذیت، رفتار بی‌رحمانه و سوءاستفاده دیگر و قتل‌های انجام‌شده توسط چندین گروه مسلح تحت حمایت ترکیه به ویژه توسط سلطان مراد و حمزه را دریافت کرده بود. کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد همچنین اظهار داشت که شهروندان، به ویژه کردهای عفرین، هدف تبعیض از سوی مبارزان تحت حمایت ترکیه قرار دارند.
در ۲ اوت ۲۰۱۸، سازمان عفو بین‌الملل گزارش داد که نیروهای ترکیه به گروه‌های مسلح سوریه اجازه می‌دهند تا به نقض حقوق بشر علیه شهروندان در شمال شهر عفرین دست بزنند. تحقیقات نشان داده بودند که مبارزان تحت حمایت ترکیه درگیر بازداشت‌های خودسرانه، شکنجه، جابجایی اجباری، ناپدید شدن اجباری، مصادره اموال و غارت بوده‌اند.
در ۲۸ آوریل ۲۰۲۰، در جریان یک بمب‌گذاری در عفرین ۴۰ نفر از جمله ۱۱ کودک کشته شدند. هیچ گروهی مسئولیت حمله را بر عهده نگرفت. اما ترکیه، یگان‌های مدافع خلق (YPG) را مسئول این حمله دانست. براساس گزارش دیدبان حقوق بشر سوریه، حداقل شش تن از مبارزان سوری تحت حمایت ترکیه در این انفجار کشته شده‌اند و احتمال افزایش تعداد کشته شدگان در این انفجار وجود داشت. براساس گزارش الجزیره، حداقل ۴۷ تن زخمی شده‌اند. فرماندار استان ختای در نزدیکی مرز ترکیه اظهار داشت که گمان می‌رود این انفجار با تقلب یک تانکر سوخت با نارنجک دستی ایجاد شده‌است. فعالان سوری فاش کردند که بسیاری از مردم در کنار کسانی که در خودروهای خود گرفتار شده بودند در نتیجه این انفجار کشته شده‌اند.
یک ایست بازرسی PYD در عفرین (عکس اوت ۲۰۱۲)
تظاهرات در عفرین در حمایت از کردها علیه حمله ترکیه، ۱۹ ژانویه ۲۰۱۸
نیروهای دموکراتیک سوریه (رنگ سبز) و نیروهای ترکیه (رنگ قرمز) در اکتبر ۲۰۱۹
سیگار پشت سیگار

چند سیگار نیم سوز شده در زیرسیگاری
سیگار پشت سیگار کشیدن چندین سیگار پِی در پی (فرد سیگاری) هست که گاهی از ته (سیگار) برای روشن کردن سیگار بعدی استفاده می‌کند. واژه «سیگاری قهّار» به فردی گفته می‌شود که پِی هَم سیگار می‌کشد، هرچند که لازم نیست با هر سیگاری چنین کاری‌کند.
گرچه این واژه عمدتاً دربارهٔ سیگار به‌کار می‌رود، می‌توان آن را برای توصیفِ مصرف مداوم سیگاربرگ و پیپ نیز استفاده کرد که نوعی اعتیاد شایع هست.
کاربردهای بالینی

در «راهنمای تشخیصی و آماری عارضه‌های روانی»، از سیگارکشیدن مدوام به عنوان نمونه‌ای از رفتار اعتیادگونهٔ شدید یاد شده‌است؛ و شاید آن را بتوان به عنوان نوعی‌از درمان‌بی‌زاری برای [کمک به] ترک کامل افراد سیگاری به کار گرفت که به چنین استعمال شدیدی از سیگار عادت نداشته‌اند و با تشویق کلامی وادارشان می‌کنند که کاملاً سیگار را ترک کنند.
کاربردهای بالینی > دلایل

مصرف کوکائین یا آفتامین‌ها می‌تواند منجر به افزایش خُماری در فرد شود.
عدهٔ زیادی حین مصرف نوشیدنی‌های الکی مدام سیگار می‌کشَند؛ چراکه الکل[موجود در نوشیدنی‌های الکی] گیرنده‌های استیل کولینِ نیکوتین‌داری را تقویت می‌کند که به حساس‌شدگی مجدّد و ازین‌رو تشدید میلِ به مصرف را منجر می‌شود.
در این مقاله، میزانِ وابستگی به نیکوتین و سیگارکشیدن پی‌درپی فرد بررسی‌شده‌است؛ و به نظر نمی‌رسد که میزان نیکوتین دریافت‌شده عامل چندان مهمی باشد؛ چراکه این مقدار از پُک (سیگار) ارتباط کمی با تعداد دفعه‌های مصرف سیگار دارد.
سیگاری‌های قهار

دیک آلِن
فردی مرکوری
جان بینِر
جَک نیوتون
والتر بالدوین

| والتر بالدوین | والتر بالدوین |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲ ژانویهٔ ۱۸۸۹ لیما، اوهایو
درگذشت: ۲۷ ژانویهٔ ۱۹۷۷ (۸۸ سال) سنتا مونیکا، کالیفرنیا
ملیت: ایالات متحده آمریکا
سال‌های فعالیت: ۱۹۳۶–۱۹۷۱
والتر بالدوین (انگلیسی: Walter Baldwin؛ ۲ ژانویهٔ ۱۸۸۹ – ۲۷ ژانویهٔ ۱۹۷۷) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. زندگی حرفه‌ای او شامل پنج دهه و صد و پنجاه نقش سینمایی و تلویزیونی و بازی‌های صحنه‌ای متعدد است.
فیلم‌شناسی

به اصطبل بیا
بهترین سال‌های زندگی ما
عزا برازنده الکتراست
پائیز قبیله شاین
ردیف پادشاهان
آهنگ منقطع
دوجینش ارزان‌تر است
دستری
کری
البوکرکی
ساعات ناامیدی
ناحیه ساحلی شارما / جتمون

ناحیه ساحلی شارما / جتمون ناحیه‌ای ساحلی در شرق شهر الدیس در استان حضرموت، یمن است  که در سال ۲۰۰۱ توسط دولت یمن به عنوان ذخیره‌گاه طبیعی پذیرفته شد و در سال ۲۰۰۲ به فهرست آزمایشی میراث جهانی یونسکو آن را افزود.
این ناحیه ساحلی یکی از مهم‌ترین زیستگاه‌های طبیعی لاک‌پشت‌ها به ویژه لاک‌پشت سرسبز است که در سواحل شارما و جاثمون زاد و ولد می‌کند.
تیمئا ناج

| تیمئا ناج | تیمئا ناج |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹۷۷
ملیت: مجارستان
شهروندی: کانادا
پیشه(ها): مخالفت با بردگی سخنران عمومی
سازمان: با من قدم بزن
شناخته‌شده برای: مخالفت با قاچاق انسان
وبگاه: www.walk-with-me.org
تیمئا ناج (انگلیسی: Timea Nagy)؛ (زاده:۱۹۷۷) یک کانادایی مجارستانی‌تبار و فعال حقوق بشر در کمک به قربانیان قاچاق انسان است.
سرگذشت ناج

ناج در سال ۱۹۹۸ توسط قاچاقچیان از مجارستان برای تن‌فروشی به کانادا منتقل شد. وی موفق شد بعد از سه ماه و نیم از دست ربایندگان خود فرار کند. در سال ۲۰۰۹ او می‌گوید که تقریباً ۹ سال از فرارش از چنگ قاچاقچیان گذشت تا اینکه او توانست «دلیلی برای برخاستن از خواب صبح پیدا کند»، او تعریف می‌کند که هنوز از کابوس اینکه ممکن است سه نفر رباینده او مجدداً او را پیدا و دستگیر کنند، خلاص نشده‌است. در سال ۲۰۱۰ تعریف می‌کند که تجربه بردگی جنسی به هر طریق ممکن که تصورش را می‌توان کرد، مداوماً بر همه جنبه زندگی او تأثیر گذاشته‌است، بیان این واقعیت تنها راهی بود تا مردم مرا درک کنند. این تمام آنچیزی است که من دربارهٔ آن می‌گویم.
فعالیت‌ها

ناج بعد از فرارش شروع به دفاع و حمایت از قربانیان قاچاق انسان کرد. او تعریف می‌کند که افشای این موضوع یک نیاز عظیم است. در سال ۲۰۰۹ با یک سازمانی که در تورونتو پایه‌گذاری شده بود و به بازماندگان و قربانیان قاچاق انسان کمک می‌کرد، آشنا شد. این سازمان همکار پلیس سواره نظام سلطنتی کانادا (RCMP)، که برای نجات قربانیان قاچاق انسان فعالیت داشت، بود. برخی از قربانیان قاچاقچیان فقط ۱۲ سال داشتند. ناگی گفت «ما هر کاری از دستمان برمی‌آمد می‌کردیم … قربانیان را جدا می‌کردیم و آنها را به جای امن منتقل می‌کردیم، آنها را غذا می‌دادیم و سعی می‌کردیم به آنها کمک کنیم.» طبق برآورد (RCMP) هرساله قاچاقچیان ۱۴۰۰ نفر را به‌طور غیرقانونی به کانادا وارد می‌کنند که ۶۰۰ نفر از آنها برای تجارت جنسی و تن‌فروشی بکار گرفته می‌شوند.
ارمنستان در المپیک تابستانی ۲۰۲۰

| ارمنستان در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ | ارمنستان در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ |
| --- | --- |
پرچم ارمنستان: پرچم ارمنستان
شناسه آی‌اوسی: ARM
ان‌اوسی: کمیته المپیک ارمنستان
وبگاه: www.armnoc.am (به ارمنی)
در توکیو: در توکیو
رقابت‌کنندگان: ۱۷  در ۸ رشته
مدال‌ها:  طلا  نقره ۲ برنز ۲ مجموع ۴ 
حضورها در بازی‌های المپیک تابستانی (نگاه اجمالی): حضورها در بازی‌های المپیک تابستانی (نگاه اجمالی)
۱۹۹۶ ۲۰۰۰ ۲۰۰۴ ۲۰۰۸ ۲۰۱۲ ۲۰۱۶ ۲۰۲۰ ۲۰۲۴: ۱۹۹۶ ۲۰۰۰ ۲۰۰۴ ۲۰۰۸ ۲۰۱۲ ۲۰۱۶ ۲۰۲۰ ۲۰۲۴
سایر حضورهای مرتبط: سایر حضورهای مرتبط
 امپراتوری روسیه (۱۹۰۰–۱۹۱۲)  اتحاد شوروی (۱۹۵۲–۱۹۸۸)  تیم متحد (۱۹۹۲):  امپراتوری روسیه (۱۹۰۰–۱۹۱۲)  اتحاد شوروی (۱۹۵۲–۱۹۸۸)  تیم متحد (۱۹۹۲)
ژیمیناست آرتور داوتیان در المپیک ۲۰۲۰ توکیو
ارمنستان در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ که در شهر توکیو ژاپن برگزار شد، کاروان ارمنستان با ۱۷ ورزشکار در ۸ رشته ورزشی در این رقابت‌ها شرکت کرد و موفق به کسب ۴ مدال (۲ نقره، ۲ نقره) شد. در جدول رتبه‌بندی توزیع مدال‌ها، ارمنستان در ردهٔ - مسابقات قرار گرفت.
مدال‌آوران

| مدال | نام | ورزش | رویداد | تاریخ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 3 برنز | آرتور داوتیان | ژیمناستیک | vault مردان | ۰خطا: زمان نامعتبر۲ اوت |
| 2 نقره | آرتور آلکسانیان | کشتی | ۹۷ ک‌گ مردان | ۰خطا: زمان نامعتبر۳ اوت |
| 2 نقره | سیمون مارتیروسیان | وزنه‌برداری | ۱۰۹ ک‌گ مردان | ۰خطا: زمان نامعتبر۳ اوت |
| 3 برنز | هوهانس باچکو | بوکس | Men's lightweight | ۰خطا: زمان نامعتبر۶ اوت |
| width="22%" align="right" valign="top" |
| مدال‌ها بر پایه ورزش | مدال‌ها بر پایه ورزش | مدال‌ها بر پایه ورزش | مدال‌ها بر پایه ورزش | مدال‌ها بر پایه ورزش | مدال‌ها بر پایه ورزش | مدال‌ها بر پایه ورزش |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ورزش |  |  |  | مجموع |  |  |
| Boxing | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |  |  |
| Gymnastics | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |  |  |
| Weightlifting | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |  |  |
| Wrestling | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |  |  |
| Total | ۰ | ۲ | ۲ | ۴ |  |  |