stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تزا گانزرر
کفالت سیاسی رها آجودانی

تسا گانزرر، با اعلام به عهده گرفتن کفالت سیاسی رها آجودانی، زن ترنس و فعال حقوق بشر ایرانی که در جریان خیزش ۱۴۰۱ ایران دو بار توسط نهادهای امنیتی در ایران بازداشت شده بود بر انجام نهایت تلاش برای حمایت از او تأکید و گفت: اقدامات مقام‌های ایران علیه رها آجودانی باید متوقف شود. در اولین گام به وزارت امور خارجه، سفارت ایران در برلین، نماینده ویژه اتحادیه اروپا در امور حقوق بشر، کمیسر حقوق بشر شورای اروپا، سازمان ملل متحد و مقام عالی قضایی ایران در مورد حمایت خود از رها اطلاع دادم و از مقامات ایرانی برای اطلاعات در مورد اتهامات و محل اختفای رها آجودانی درخواست کردم. من تمام تلاش خود را برای کمک به رها در حمایت سیاسی خود ادامه خواهم داد.
تزا گانزرر
اسدالله سلیمانی

| اسدالله سلیمانی | اسدالله سلیمانی |
| --- | --- |
نماینده دوره بیست و دوم مجلس شورای ملی: نماینده دوره بیست و دوم مجلس شورای ملی
پس از: کهزاد البرزی
پیش از: یحیی شمس
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۱۳ مسجدسلیمان، خوزستان
ملیت: ایران
پیشه: سیاست‌مدار
اسدالله سلیمانی (زاده ۱۳۱۳ مسجدسلیمان) سیاست‌مدار ایرانی است، که در دوره بیست‌ودوم مجلس شورای ملی ایران بعنوان نماینده مسجدسلیمان از استان خوزستان در مجلس شورای ملی حضور داشت.
کریستینا جوکیچ

کریستینا جوکیچ (سیریلیک صربی: Кристина Ђукић؛ ۲۵ ژوئیهٔ ۲۰۰۰ – ۸ دسامبر ۲۰۲۱) که بیشتر با نام مستعار کیکا، شناخته می‌شد، یک یوتیوبر اهل صربستان بود. کیکا که در سال ۲۰۰۰ میلادی در بلگراد به دنیا آمد، فعالیت انفرادی خود در یوتیوب را در سال ۲۰۱۵ آغاز کرد. در ابتدا، محتوای مربوط به ماینکرفت بود، اما بعداً به جی‌تی‌ای و کانتر استرایک نیز رفت. کیکا در ۸ دسامبر ۲۰۲۱، درگذشت. مرگ کیکا در ۹ دسامبر به عموم مردم اعلام شد. مرگ کیکا، این ظن را در مردم را برانگیخت که او بر اثر خودکشی مرده است، گرچه مادرش ادعا می‌کرد که او مورد قتل قرار گرفته است.
رئو الهاندرو

| رائو آلهاندرو | رائو آلهاندرو |
| --- | --- |
رائو آلهاندرو در سال ۲۰۲۱: رائو آلهاندرو در سال ۲۰۲۱
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام هنگام تولد: Raúl Alejandro Ocasio Ruiz
زاده: ۱۰ ژانویهٔ ۱۹۹۳ ‏(۳۲ سال) سان خوآن
ژانر:  لاتین ترپ  رگاتون  آراندبی  دنس‌هال 
پیشه(ها):  رپر  خواننده  آهنگساز 
ساز(ها): آواز
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۴–اکنون
ناشر(ان):  Duars Entertainment  سونی میوزیک لاتین 
شریک(ـان) زندگی: روسالیا (۲۰۱۹–۲۰۲۳)
همکاری‌های مرتبط:  Myke Towers  اوسونا  Lunay  نیکی جم 
وبگاه: rauwalejandro.com
رائو آلهاندرو (انگلیسی: Rauw Alejandro؛ زادهٔ ۱۰ ژانویهٔ ۱۹۹۳) خواننده رپ، خواننده، رقصنده، تهیه‌کننده موسیقی و آهنگساز اهل پورتوریکو است. وی از سال ۲۰۱۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. او به عنوان "پادشاه رگاتون مدرن" شهرت دارد، و از مایکل جکسون، الویس پریسلی، ریکی مارتین، ددی یانکی و کریس براون در موسیقی خود الهام گرفته است. اولین آلبوم استودیویی وی به نام Afrodisíaco در سال ۲۰۲۰ منتشر شد و نامزد دریافت جایزه گرمی شده است. دومین آلبوم استودیویی او به نام Vice Versa در سال ۲۰۲۱ منتشر شد که در صدر جدول برترین آلبوم های لاتین بیلبورد قرار گرفت و شامل تک آهنگ موفق «Todo De Ti» بود.
استون مارتین دی‌بی۱۰

Motor vehicle
| استون مارتین دی‌بی۱۰ | استون مارتین دی‌بی۱۰ |
| --- | --- |
دید کلی: دید کلی
شرکت: استون مارتین
تولید: ۲۰۱۴–۲۰۱۵ (۱۰ دستگاه)
مونتاژ: گیدون، واریک‌شر، بریتانیا
طراح: سم هولگت تحت نظارت مارک رایشمن
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
کلاس: خودروی اسپورت
شکل بدنه: ۲ در کوپه
طرح‌بندی: موتور جلو-محور عقب
سکو: وی‌اچ نسل ۲ (بهبود یافته)
خودروهای وابسته: استون مارتین ونتیج (۲۰۰۵) استون مارتین ونتیج (۲۰۱۸)
پیشرانه: پیشرانه
موتور: ۴٫۷ لیتری ای‌جی۳۷ وی۸
جعبه‌دنده: ۶ دنده دستی
ابعاد: ابعاد
فاصله بین محورها: ۲٬۷۰۵ میلیمتر (۱۰۶ اینچ)
پهنا: ۲٬۲۰۴ میلیمتر (۸۷ اینچ)
وزن خالص: ۱٬۵۵۰ کیلوگرم (۳٬۴۱۷ پوند)
استون مارتین دی‌بی۱۰ (به انگلیسی: Aston Martin DB10) یک خودروی اسپورت است که برای فیلم اسپکتر، فیلمی از مجموعه فیلم‌های جیمز باند، و توسط خودروساز لوکس بریتانیایی، استون مارتین طراحی و ساخته شده‌است.
این خودرو توسط سم مندس و باربارا براکلی که به ترتیب کارگردان و تهیه‌کنندهٔ بیست و چهارمین فیلم از مجموعه فیلم جیمز باند با نام اسپکتر، ساخته شده توسط شرکت ایون پروداکشنز بودند، رونمایی شد. این رونمایی به عنوان بخشی از اکران مطبوعاتی رسمی فیلم در استیج ۰۰۷ استودیوهای پاین‌وود در نزدیکی لندن، و در تاریخ ۴ دسامبر ۲۰۱۴ انجام شد. مندس این خودرو را به عنوان «اولین بازیگر فیلم» معرفی کرد. دی‌بی۱۰ به عنوان خودروی متعلق به جیمز باند در این فیلم مورد استفاده قرار گرفت.
پس از جشن رونمایی در استودیوهای پاین‌وود، استون مارتین در افتتاحیه نمایشگاه «باند این موشن» در موزه فیلم لندن در منطقهٔ کاونت گاردن لندن نیز حضور یافت. در این نمایشگاه، این خودروساز پنجاهمین سالگرد همکاری با فیلم‌های جیمز باند، که با استون مارتین دی‌بی۵ در فیلم پنجه‌طلایی در سال ۱۹۶۴ آغاز شده بود را جشن گرفت.
طراحی دی‌بی۱۰ زیر نظر افسر ارشد طراحی شرکت استون مارتین، مارک رایشمن، و با همکاری نزدیک سم مندس با تیم طراحی انجام گرفت. این خودرو به‌طور ویژه برای فیلم اسپکتر طراحی شد و ۱۰ دستگاه از آن به صورت دست‌ساز توسط تیم‌های طراحی و مهندسی استون مارتین در گیدون ساخته شدند. ۸ دستگاه آن‌ها در فیلم، و دو دستگاه دیگر نیز برای مقاصد تبلیغاتی مورد استفاده قرار گرفتند. طبق گفتهٔ شرکت استون مارتین، «دی‌بی۱۰ نگاه سریعی است به خط مشی طراحی نسل‌های آیندهٔ خودروهای استون مارتین» همچنین بعدها مشخص شد که دی‌بی۱۰ بر اساس مدل وی۸ ونتیج، که در سال ۲۰۱۷ معرفی شد، طراحی شده‌بود. طراحی کلی استون مارتین دی‌بی۱۰ در مقایسه با ونتیج دارای تقاوت‌هایی بود تا طراحی ظاهری ونتیج جدید، که در مرحلهٔ توسعه بود، فاش نشود.
در دسامبر ۲۰۱۴، شرکت استون مارتین برخی مشخصات فنی این خودرو را منتشر کرد. دی‌بی۱۰ از جعبه‌دنده ۶ سرعتهٔ دستی استون مارتین بهره‌مند بود که در مدل‌های مجهز به موتورهای وی۸ این شرکت مورد استفاده قرار گرفته‌بود. شاسی این خودرو بر اساس نسخهٔ بهبود یافتهٔ پلت‌فرم وی‌اچ نسل ۲ استون مارتین شکل گرفته بود که پیش‌تر در مدل وی۸ ونتیج استفاده شده‌بود. با این حال، فاصله بین محورهای این خودرو بیشتر بود و پهنای آن تقریباً با مدل یک-۷۷ برابری می‌کرد. دی‌بی۱۰ از همان موتور ۴٫۷ لیتری وی۸ نصب شده بر روی خودروی وی۸ ونتیج اس با قدرت ۴۳۰ اسب بخار (۳۲۱ کیلووات) و گشتاور ۴۹۰ نیوتن متر (۳۶۱ پوند-فوت) سود می‌برد که می‌توانست این خودرو را به شتاب ۰–۱۰۰ کیلومتر بر ساعت (۰–۶۲ مایل بر ساعت) ۴٫۳ ثانیه و حداکثر سرعت ۳۱۰ کیلومتر بر ساعت (۱۹۳ مایل بر ساعت) برساند.
در ۱۹ فوریه ۲۰۱۶، یکی از دو دستگاه خودروی دی‌بی۱۰ نمایشی ساخته‌شده، در یک حراجی به قیمت ۲٫۴ میلیون پوند انگلستان به فروش رسید.
نگارخانه

نمای عقب
نمای داخلی
نمای جانبی
رینگ‌های چرخ سفارشی
پداگوژی

زنی که هندسه تدریس می‌کند (جزئیات یک نسخه خطی تذهیب شده قرن چهاردهم، در ابتدای کتاب اصول اقلیدس، در ترجمه منسوب به آدلارد از باث)
فن تعلیم، روش آموزگاری یا پداگوژی (به انگلیسی: Pedagogy) که بیشتر به عنوان رویکرد تدریس شناخته می‌شود، اصول و روش یادگیری و آموزش است. پداگوژی که به عنوان یک رشته دانشگاهی در نظر گرفته می شو و دربارهٔ مطالعه چگونگی انتقال دانش و مهارت به دیگران است از جمله تعاملاتی که در طول یادگیری اتفاق می‌افتد.
اساسینز کرید ۲

| اساسینز کرید ۲ | اساسینز کرید ۲ |
| --- | --- |
جلد اساسینز کرید ۲: جلد اساسینز کرید ۲
توسعه‌دهنده(ها): یوبی‌سافت مونترآل
ناشر(ها): یوبی‌سافت
کارگردان(ـان): پاتریس دسیلتس
تهیه‌کننده(ها): سباستین پائول جید ریموند (تهیه‌کننده اجرایی)
برنامه‌نویس(ـان): جیمز ترین
نویسنده(ها): کوری می جوشوئا روبین جفری یوهالم
آهنگساز(ان): جسپر کید
سری: اساسینز کرید
موتور: آنویل
سکو(ها): پلی‌استیشن ۳ ایکس‌باکس ۳۶۰ مایکروسافت ویندوز مک‌اواس پلی‌استیشن ۴ ایکس‌باکس وان نینتندو سوئیچ
تاریخ(های) انتشار: پلی‌استیشن ۳، ایکس‌باکس ۳۶۰آمریکای شمالی: ۱۷ نوامبر، ۲۰۰۹ استرالزی: ۱۹ نوامبر، ۲۰۰۹ اروپا: ۲۰ نوامبر، ۲۰۰۹ مایکروسافت ویندوزاسترالزی: ۴ مارس، ۲۰۱۰ اروپا: ۵ مارس، ۲۰۱۰ آمریکای شمالی: ۹ مارس، ۲۰۱۰مک‌اواساروپا: ۱ اکتبر، ۲۰۱۰ آمریکای شمالی: ۶ ژانویه، ۲۰۱۱پلی‌استیشن ۴، ایکس‌باکس وانج: ۱۵ نوامبر، ۲۰۱۶نینتندو سوئیچج: ۱۷ فوریه، ۲۰۲۲
ژانر(ها): اکشن-ماجراجویی، مخفی‌کاری
حالت(ها): تک‌نفره
اساسینز کرید ۲، کیش یک آدم‌کش ۲، فرقه اساسین ۲ (به انگلیسی: Assassin's Creed II) یک بازی ویدئویی در سبک اکشن-ماجراجویی و مخفی‌کاری و دومین قسمت از مجموعه بازی‌های اساسینز کرید است که توسط استودیوی یوبی‌سافت مونترآل ساخته شده، و به‌وسیلهٔ یوبی‌سافت منتشر شد. این بازی داستانی غیرخطی دارد و در نوامبر ۲۰۰۹ برای کنسول‌های پلی‌استیشن ۳ و ایکس‌باکس ۳۶۰؛ و در سال ۲۰۱۰ برای سیستم عامل‌های مایکروسافت ویندوز و مک‌اواس ساخته شده است. ادامه‌ای بر این بازی با عنوان اساسینز کرید: برادری در سال ۲۰۱۰ منتشر شد. همچنین این بازی رتبه اول بهترین بازی مجموعه بازی اساسین کرید از لحاظ نمره متاکریتیک می‌باشد.
روند بازی

روند بازی یکی از مسائلی بود که در نسخه اول بازی در ابتدا بسیار جذاب به نظر می‌رسید و بعد از مدتی به شدت یکنواخت می‌شد. اما این مسئله در این نسخه خیلی کمتر به چشم می‌خورد. روند بازی شامل فعالیت‌ها و کارهای مختلفی می‌شود که بازیکن به هیچ وجه احساس خستگی نمی‌کند. بازیکن همانند گذشته می‌تواند از ساختمان‌های بلند بالا برود و به یکباره از آن‌ها به پایین بپرد. سیستم مبارزه‌ها در بازی هم بسیار بهتر شده است. بازیکن همانند گذشته می‌تواند در هنگام حمله دشمنان، ضربات را دفاع کند و با حرکات بسیار جالب و هیجان‌آوری آن‌ها را از بین ببرد. یکی از امکاناتی که در این شماره به روند بازی اضافه شده است، قابلیت شنا کردن است. بازیکن قادر است در هنگام فرار از دست دشمنان به داخل رودخانه‌ها بپرد و از دید دشمنان پنهان شود. یکی دیگر از مسائلی هم که باعث شده روند بازی تغییر کند، استفاده از اختراعات آقای لئوناردو داوینچی است. به وسیله دستگاه پرواز او توانایی پرواز بر فراز شهر ونیز وجود دارد. همچنین بازیکن می‌تواند از تیغه‌های پنهانی که داوینچی طراحی کرده است هم بهترین استفاده را ببرد. ضمناً بازیباز در جاهایی که سربازان زیادند و هدف در حال فرار است از بمب دودی استفاده کند؛ بدین ترتیب می‌توان از شر سربازها خلاص شد.
داستان

یکی از عواملی که باعث موفقیت نسخه قبلی و به احتمال زیاد این نسخه می‌شود، داستان بازی است. داستان بازی را یکی از بهترین نویسندگان بازی یعنی آقای کوری می نوشته است. از آثار این نویسنده می‌توان به سه نسخه اصلی مجموعه اساسینز کرید، شاهزاده ایران: دو سریر، شاهزاده ایران: در قلمرو جنگجویان و بتمن: ریشه‌های آرکهام اشاره کرد. داستان اساسینز کرید ۲ از جایی آغاز می‌شود که دزموند مایلز که به وسیله دستگاه «Animus» توانسته بود به دوران جنگ‌های صلیبی سفر کند و نکات ناگفته آن زمان را کشف کند به همراه دختر جوانی به نام لوسی استیل‌من که دستیار دکتر ویدیک بود، فرار کند. پس از اینکه آن‌ها موفق می‌شوند از دست مأموران امنیتی فرار کنند به محل جدیدی می‌روند که دستگاه «Animus 2» در آن قرار دارد. آن‌ها باز هم سعی دارند که به وسیله این دستگاه به گذشته بروند و در نقش یکی دیگر از اجداد دزموند که اتزیو آئودیتوره دا فرینتزه نام دارد به بخش نامعلوم دیگری از تاریخ دست پیدا کنند. آن‌ها در قرن پانزدهم به فلورانس می‌روند. در آن روز اتزیو تازه به دنیا آمده است. بعد از آن بازی به زمانی سفر می‌کند که دیگر اتزیو به مرد جوانی تبدیل شده است. خانواده اتزیو یکی از خانواده‌های مهم آن زمان فلورانس هستند که یک راز بزرگ را در خود دارند. پدر اتزیو که جیووانی نام دارد عضو یکی از گروه‌های حشاشین آن زمان است. اما اتفاقی باعث می‌شود که هویت پدر او فاش شود. هنگامی که مشخص می‌شود که جیووانی یکی از حشاشیون‌های معروف بوده است، دشمنان او و دو پسر دیگرش را به اعدام محکوم می‌کنند.
روز اعدام آن‌ها فرا می‌رسد و اتزیو در حالی شاهد اعدام عزیزانش است که کاری از دستش بر نمی‌آید. پس از اعدام، اتزیو قسم می‌خورد که انتقام خون پدر و برادرانش را از عاملین این اتفاق بگیرد. به همین دلیل اتزیو نیز راه پدرش را در پیش می‌گیرد و به گروه حشاشیون می‌پیوندد و پس از فرار از فلورانس با خواهر و مادرش به ویلای عموی خود یعنی ماریو آئودیتوره در مونتریجونی می‌روند. او سپس شروع به انتقام‌گیری از دشمنان مردم و پدرش در ونیز، فلورانس و دیگر شهرهای ایتالیا می‌کند. در آخر متوجه می‌شود که سر دستهٔ عوامل قتل پدرش مردی است به نام رودریگو بورجیا که در واتیکان به سر می‌برد. اتزیو به آنجا رفته و به کمک سیب عدن که به دست او افتاده با رودریگو درگیر می‌شود سپس او را شکست داده اما نمی‌کشد. سرآخر در آنجا روحی را مشاهده می‌کند که از الهه‌های روم باستان است. او خود را مینروا معرفی کرده و در صحبت‌های خود هشداری دربارهٔ زمین و اتفاقاتی که قرار است برای آن بیفتد می‌دهد. مینروا در صحبت‌های خود به وضوح به دزموند مایلز اشاره می‌کند و نام او را می‌آورد، سپس دزموند به علت لو رفتن جای خود و دوستانش از آنیموس خارج شده و همگی فرار می‌کند و…
لازم است ذکر شود که در اول بازی لباس لوسی خونی است که می‌شود گفت نشانه درگیری او با مأموران امنیتی آبسترگو بوده است. همچنین دزموند در آخر قابلیت‌های اجداد خود را به دست می‌آورد.
صداگذاری

یکی از حسن‌های این بازی موسیقی فوق‌العاده به همراه صداگذاری خوب است. موسیقی بازی کاملاً از موسیقی آن زمان ایتالیا برگرفته شده است. البته ذکر این مسئله الزامی است که کار آهنگسازی این بازی را جسپر کید بر عهده داشته است، که موسیقی بازی‌هایی همچون هیتمن، و تام کلنسی اسپلینتر سل: نظریه آشوب را ساخته است. صداگذاری بازی هم بسیار خوب است و دلیل این هم استفاده صدای اشخاص مطرح در این زمینه است. استفاده از صدای راجر اسمیت برای شخصیت اتزیو استفاده شده است. کار صداگذاری شخصیت دزموند مایلز نیز نولان نورث برعهده داشت.
آلسات

ماهواره آلسات
آلسات (فرانسوی: AlSat‎) ماهواره الجزائری با برنامه گسترده همکاری بین‌المللی است که دولت الجزایر آن را از سال ۲۰۰۰ به‌عنوان برنامه توسعه اکتشافات فضایی و ارسال سیاره‌ای از ماهواره‌ها که به‌طور خاص برای جستجوهای علمی و نظارت آب و هوایی و مانیتورینگ و اطلاع‌رسانی زمین‌لرزه‌ها و حوادث طبیعی طراحی شده‌است، راه‌اندازی کرد.
آلسات ۱

آلسات ۱ ماهواره کوچکی است که وزن آن ۹۰ کیلوگرم و ابعاد آن۶۰×۶۰×۶۰ سانتی‌متر، و این اولین ماهواره الجزایری است که به فضا پرتاب می‌شود و طراحی و ساخت آن (SSTL) در مرکز جاری فضایی بریتانیا در چارچوب برنامه همکاری با مرکز ملی الجزایر برای تکنولوژیهای فضایی (CNTS) صورت گرفته‌است.
تاریخچه

آلسات ۱ جزئی از دایره وسیع همکاری بین‌المللی برای پرتاب اولین سیاره از ماهواره‌های مشاهده زمین است که برای مانیتورینگ زمین طراحی شده‌است.
ساخت

یک تیم مشترک‌ الجزایری و انگلیسی از مهندسی SSTL& CNTS در ۱۵ ماه با موفقیت ساخت و آزمایش آن را قبل از پرتاب بعهده داشتند که تیمهای مهندسی الجزایر را نیز در خلال آن آموزش دادند.
پرتاب و قرار گرفتن در مدار

ماهواره آلسات ۱ در روز ۲۸ نوامبر ۲۰۰۲ از پایگاه (پلِستسک Plesetsk) روسیه پرتاب شد که هزینه ای بالغ بر ۱۵ میلیون دلار داشته‌است. این ماهواره اولین تصویربردار  اسلیم ۶ لاین را حمل می‌کرد. فرصت‌های تصویربرداری برای الجزایر یک روز در روز، دو یا سه روز از پنج روز است. در طول سه ماه اول عملیات، بیش از ۸۰ تصویر به زمین ارسال شد.
ریخته‌گری لاست واکس

مدل مومی سیب
قالبگیری محیطی در قالبی لاستیکی
ریخته شدن برنز گداخته از کوره در قالب در فرایند باستانی قالبگیری محیطی
ریخته‌گری لاست واکس (به انگلیسی: Lost-wax casting) یا ریخته‌گری دقیق یا cire perdue (که از زبان فرانسوی به زبان انگلیسی وارد شده‌است) نوعی خاص از ریخته‌گری فلز مذاب است که فلز مذاب (معمولاً نقره، طلا، برنز، برنج) درون قالب‌هایی از جنس موم و توسط گچ ریخته‌گری احاطه شده‌اندو پس از تخلیه موم بواسطه گرما، تولید می‌گردند. مانند مجسمه‌هایی که توسط هنر مجسمه‌ساز ساخته می‌شود.
قدیمی‌ترین نمونه این روش یک طلسم ۶۰۰۰ ساله است که در تمدن دره سند کشف شده‌است. نمونه دیگری را می‌توان در بین‌النهرین در صده سوم قبل از میلاد یافت. این روش تا قرن هجدهم میلادی در اروپا رواج داشت؛ قبل از آنکه فرایند قالب‌گیری قطعه‌ای رواج یابد. این فرایند در زمان کنونی و کارخانه‌های کنونی دگرگونی‌های زیادی نسبت به گذشته داشته‌است و برای ساخت مجسمه‌های برنزی کوچک مورد استفاده هستند.
گامهای ساخت یک مجسمه برنزی نسبتاً استاندارد است، هرچند امروزه فرایند آن در ریخته‌گریهای مختلف، متفاوت است. (امروزه در صنایع به این روش INVESTMENT CASTING یا ریخته‌گری دقیق گفته میشود) از انواع مختلف این فرایند می‌توان موارد زیر را نام برد:
قالب از دست رفته: در این روش موادی غیر از موم هم میتوانند استفاده شوند (موادی همچون چربی حیوانی، رزین، قطران و پارچه)
فرایند موم زائد (waste wax process یا ریخته‌گری قالب زائد): که در این روش برای استخراج قسمت قالب‌ریزی شده، قالب از بین می‌رود.
ریخته‌گری جواهرآلات و قطعات کوچک

روش‌های مورد استفاده برای قطعات کوچک و جواهرات تا حدی از آن‌هایی که برای مجسمه‌سازی استفاده می‌شوند متفاوت است. یک مدل مومی با تزریق به داخل یک قالب لاستیکی یا با کنده‌کاری ساخته می‌شود. موم با پایه پلاستیکی ترکیب شده و یک پایه "sprue" نامیده می‌شوند. سپس یک فلاسک فلزی، که شبیه به لوله فولادی کوتاهی با ۳٫۵ تا ۱۵ سانتی‌متر طول و عرض است، بر روی آن قرار داده می‌شود. بیشتر پایه‌ها دارای لبه‌ای دایره‌ای هستند که فلاسک با اندازه استاندارد را در بر می‌گیرد و آن را در جای خود نگه می‌دارد. گچ درون فلاسک ریخته می‌شود و آن را پر کرده و سخت می‌شود، سپس همان‌طور که در بالا ذکر شد، سوزانده می‌شود. ریخته‌گری معمولاً مستقیماً از کوره به روش ریخته‌گری گریز از مرکز یا vacuum casting انجام می‌شود.
در دندان‌پزشکی، تاج دندان از جنس طلا، اینله و آنله (از روش‌های پر کردن دندانهای پوسیده) توسط ریخته‌گری لاست وکس ساخته می‌شوند. اولین بارtaggart از این روش برای ساخت استفاده کرد. آلیاژ طلا معمولاً حدود ۶۰ درصد طلا، ۲۸ درصد نقره، به اضافه مس و دیگر فلزات است. توجه دقیق به آماده‌سازی دندان، استفاده از تکنیکهای آزمایشگاهی برای رسیدن به موفقیت لازم است. آزمایشگاه‌های دندان‌پزشکی موارد دیگری را نیز به این روش می‌سازند.
تاریخ باستان‌شناسی > خاورمیانه

برخی از قدیمی‌ترین نمونه‌های شناخته شده روش ریخته‌گری مومی اشیا کشف شده در گنجینه نهال میشمار در جنوب فلسطین است و متعلق به دوره کالکولیت (۴۵۰۰ تا ۳۵۰۰ سال قبل از میلاد) است. کربن-۱۴ قدمت این اقلام را حدود ۳۷۰۰ سال قبل از میلاد مسیح تخمین می‌زند و این باعث می‌شود که آنها بیش از ۵۷۰۰ سال قدمت داشته باشند.
تاریخ باستان‌شناسی > خاور نزدیک

در بین‌النهرین، از c. 3500–2750 قبل از میلاد، از تکنیک ریخته‌گری مومی برای مجسمه‌های مقیاس کوچک و بعداً مقیاس بزرگ و برنز استفاده شد. یکی از اولین ریخته‌گری‌های مومی که باقی مانده‌است، یک آویز شیر کوچک از دوره اوروک است. فلزکاران سومری تقریباً از حدود ۳۵۰۰ تا ۳۲۰۰ سال قبل از میلاد مسیح ریخته‌گری را تمرین می‌کردند. نمونه‌های دیگر از شمال شرقی بین‌النهرین / آناتولی شامل تومول بزرگ در گردیوم (اواخر قرن ۸ قبل از میلاد) و همچنین انواع دیگر پیوست‌های پاتیل اورارتویی است.
تاریخ باستان‌شناسی > آسیای جنوبی

قدیمی‌ترین نمونه شناخته شده از روش ریخته‌گری مومی مربوط به یک تعویذ مسی به شکل چرخ ۶۰۰۰ ساله (حدود ۴۰۰۰ سال قبل از میلاد) است که در مهرگره پاکستان پیدا شده‌است.
ریخته‌گری فلزات توسط تمدن دره سند در حدود ۳۵۰۰ سال قبل از میلاد در منطقه موهن‌جو دارو آغاز شد، که یکی از اولین نمونه‌های شناخته شده ریخته‌گری مومی را ایجاد کرد، یک مجسمه برنز هند به نام «دختر رقصنده» که قدمت آن تقریباً ۵۰۰۰ سال قبل از دوره هاراپان است. (حدود ۳۳۰۰–۱۳۰۰ سال قبل از میلاد)
نمونه‌های دیگر شامل گاومیش، گاو نر و سگ یافت شده در موهن‌جودارو و هاراپا، دو مجمسه مسی در محل Harappan Lothal در منطقه احمدآباد گجرات و به احتمال زیاد یک گاری سرپوشیده با چرخ از دست رفته و یک گاری کامل با یک راننده در چنهودارو یافت شده‌است.
در دوره پس از هاراپان، انبارهای لوازم مس و برنز ساخته شده توسط فرایند ریخته‌گری مومی از اوتار پرادش، بیهار، مادیا پرادش، ادیشا، آندرا پرادش و بنگال غربی شناسایی شده‌است. زیور آلات طلا و مس به ظاهر هلنیستی، ساخته شده توسط این نوع ریخته‌گری در ویرانه‌های Sirkap پیدا شد.
تاریخ باستان‌شناسی > مصر

مصریان از اواسط هزاره سوم قبل از میلاد مسیح در حال تمرین بودند، که توسط دستبندها و جواهرات طلای مربوط به دوره آغازین دودمانی مصر نشان داده شد. فواره‌های درج شده برای میش‌ها (ظروف آب مسی) از دودمان چهارم مصر با روش ریخته‌گری مومی ساخته شده‌اند. ریخته‌گری‌های توخالی، مانند تندیس لوور از یافته‌های فیوم در دوران پادشاهی میانه ظاهر شد، و به دنبال آن تندیس‌های ریخته‌گری شدهٔ جامد مانند مادر شیرده در بروکلین.
ریخته‌گری توخالی مجسمه‌ها در پادشاهی جدید با مجسمه زانو زده توتمس چهارم (موزه بریتانیا، لندن) و قطعه سر رامسس پنچم (موزه Fitzwilliam، کمبریج) نشان داده شده‌است. ریخته‌گری‌های توخالی با جزئیات بیشتری انجام می‌شوند و تا سلسله هجدهم ادامه می‌یابند، که توسط شکل زانو زده برنز سیاه توتانخامون (موزه دانشگاه پنسیلوانیا) نشان داده شده‌است. این نوع ریخته‌گری در تولید انبوه در اواخر دوره تا زمان امپراتوری بطلمیوسی زمانی که چهره‌های خدایان برای عبادت شخصی و نذورات معبد نذری ریخته می‌شد، استفاده می‌شود. دسته‌های شبیه زنان برهنه بر روی آینه‌های برنزی توسط ریخته‌گری مومی پدید آمده‌اند.
تاریخ باستان‌شناسی > یونان، روم و مدیترانه

تکنیک ریخته‌گری مومی در دریای اژه در دوره عصر برنزی، به ویژه در هزاره دوم قبل از میلاد شناخته شده بود. تقلیدهای مستقیم و مشتقات محلی مجسمه‌های شرقی، سوری، فلسطینی و قبرسی در ساردینیای اواخرعصر برنزی، با تولید محلی مجسمه‌ها از قرن یازدهم تا دهم قبل از میلاد، یافت می‌شود. برخی از مکان‌های اواخرعصر برنزی در قبرس چهره‌های برنز ریخته‌گری شده از انسان و حیوانات تولید کرده‌اند. یک نمونه، شکل نر موجود در انکومی است. سه شی از قبرس (در موزه هنر متروپولیتان در نیویورک نگهداری می‌شود) با استفاده از روش ریخته‌گری مومی از قرن ۱۳ و ۱۲ قبل از میلاد ریخته شد، یعنی لبه آمفوراها، سه‌پایه‌های میله‌ای و ریخته‌گری شده.
گورهای سوخته (عمدتا قرن‌های ۸ تا ۷ قبل از میلاد، اما تا اوایل قرن چهارم ادامه داشت) از نکروپولیس پاولارو (کوه‌های آلپ شرقی ایتالیا) حاوی استخوان نازک‌نی، آویزها و سایر اشیا مبتنی بر مس بود که توسط فرایند ریخته‌گری مومی ساخته شده‌است. نمونه‌های اتروسک، مانند دستهٔ انسان‌گونه برنزی از مجموعه بوکی (موزه ملی باستان‌شناسی آدریا)، که قدمت آن به قرن‌های ۶ تا ۵ قبل از میلاد بازمی‌گردد، توسط این نوع ریخته‌گری ساخته شده‌اند. بیشتر دستگیره‌های مجموعه بوکی و همچنین برخی از ظروف برنزی موجود در آدریا (روویگو، ایتالیا) با استفاده از روش ریخته‌گری مومی ساخته شده‌اند.
موارد معروف‌تری که این ریخته‌گری از جهان کلاسیک تولید می‌کند، شامل «پسر در حال دعا» می‌شود. ۳۰۰ سال قبل از میلاد (در موزه برلین)، مجسمه هرا از ولسی، که مانند اکثر مجسمه‌ها، در چندین قسمت ریخته شده بود و سپس به هم متصل شدند. سایر نمونه‌های قبلی که این مجموعه از قطعات ریخته شده لاست وکس را نشان می‌دهد شامل سر برنز Chatsworth Apollo و سر برنز افرودیته از ساتالا از موزه بریتانیا است.
تاریخ باستان‌شناسی > آسیای شرقی

در استفاده از روش لاست وکس در شرق آسیا تنوع زیادی وجود دارد. معمولاً روش ریخته‌گری برنز در زمان سلسله‌های شانگ و ژو (حدود ۱۵۰۰ تا ۵۰۰ سال قبل از میلاد) فرض می‌شود که با استفاده از روش قالب از دست رفته باشد. تحقیقات بیشتر نشان داد که این مورد وجود ندارد زیرا واضح است که روش ریخته‌گری قالب قطعه اصلی‌ترین روش برای ساخت ظروف برنز در چین بود. تکنیک لاست وکس در شمال چین تا قرن ۶ قبل از میلاد ظاهر نشد. ریخته‌گری موم ازدست رفته در ژاپنی با نام rōgata شناخته می‌شود و قدمت آن به دوره یایویی، ج. ۲۰۰ سال قبل از میلاد. مشهورترین قطعه ساخته شده توسط این نوع ریخته‌گری، تصویر برنز بودا در معبد صومعه تودای‌جی در نارا است. این ماده در بخشهایی بین ۷۴۳ و ۷۴۹ ساخته شده‌است، ظاهراً از هفت تن موم استفاده شده‌است.
تاریخ باستان‌شناسی > آسیای جنوب شرقی

ساکنان Ban Na Di از سال ۱۲۰۰ و قبل از میلاد مسیح تا سال ۲۰۰ میلادی با استفاده از روش لاست وکس برای ساخت النگو برنز می‌ریختند. النگوهای ساخته شده توسط فرایند لاست وکس از ویژگی‌های شمال شرقی تایلند است. برخی از النگوهای موجود در Ban Na Di ماده ای خاکستری تیره را بین هسته رسی مرکزی و فلز نشان می‌دهد که با تجزیه و تحلیل به عنوان یک نوع تصفیه نشده موم حشرات مشخص شد. احتمالاً وسایل تزئینی مانند دستبندها و انگشترها توسط این نوع ریخته‌گری در Non Nok Tha و بان چیانگ ساخته شده‌اند. در مورد روش ریخته‌گری مومی، توازن‌های فنی و مادی بین شمال شرقی تایلند و ویتنام وجود دارد. سایتهایی که آثار ساخته شده توسط فرایند ریخته‌گری مومی در ویتنام را نمایش می‌دهند، مانند طبل‌های Dong Son یا یک داس و شکل یک فرد نشسته از Go Mun (در نزدیکی فونگ نگوین، منطقه باک بو).
تاریخ باستان‌شناسی > اروپای شمالی

دیده شده‌است که که قلاب‌های Dunaverney (1050-910 قبل از میلاد) و Little Thetford (1000-701 قبل از میلاد) با استفاده از یک فرایند ریخته‌گری لاست وکس ساخته می‌شوند. به خصوص برای ساخت قلاب تتفورد از روش‌های کاملاً مبتکرانه استفاده می‌شده. شمعدان پیچیده Gloucester (1104–1113 میلادی) به عنوان یک مدل مومی یک تکه ساخته شد، سپس قبل از قرارگیری در قالب، وارد سیستم پیچیده‌ای از دروازه‌ها و دریچه‌ها شد.
تاریخ باستان‌شناسی > آفریقای غربی

برنزهای ریخته‌گری در آفریقا توسط قرن میلادی در Igboland (Igbo-Ukwu) در نیجریه، قرن ۱۲ میلادی در Yorubaland (ایفی) و قرن ۱۵ میلادی در پادشاهی بنین تولید شده‌است. برخی از سرهای پرتره باقی مانده‌است. بنین در قرن شانزدهم به برنز تسلط یافت، با استفاده از فرایند واکس از دست رفته، در این فلز پرتره و نقش برجسته تولید کرد.
تاریخ باستان‌شناسی > آمریکای لاتین

سنت ریخته‌گری لاست وکس توسط مردم نیکاراگوئه، کاستاریکا، پاناما، کلمبیا، شمال غربی ونزوئلا، آمریکای آند و بخش غربی آمریکای جنوبی گسترش یافت. ریخته‌گری لاست وکس برخی از سیمهای طلای معمولی و تزئینات ظریف سیم منطقه، مانند تزئینات ظریف گوش را تولید کرد. این فرایند در دوران پیشاکلمبی در مناطق فرهنگی کلمبیا Muisca و Sinú به کار گرفته شد. دو قالب ریخته‌گری مومی، یکی کامل و یکی تا حدی خراب، در مقبره ای در وردای پوئبلو تاپادو در مونته‌نگرو (بخش کیندیو) پیدا شد که قدمت آنها تقریباً به دوره قبل از کلمبیا برمی گردد. روش ریخته‌گری مومی در مکزیک تا قرن دهم ظاهر نشد و پس از آن در مکزیک غربی برای ایجاد طیف گسترده‌ای از اشکال زنگ استفاده شد.