مدال کاپلی
دریافت‌کنندگان مدال

| ۱۹۳۵ |  | چارلز تامسون ریس  ویلسون |  |  |
| ۱۹۳۶ |  | آرتور  ایوانز |  |  |
| ۱۹۳۷ |  | هنری هلت  دیل |  |  |
| ۱۹۳۸ |  | نیلز  بور |  |  |
| ۱۹۳۹ |  | توماس هانت  مورگان |  |  |
| ۱۹۴۰ |  | پل  لانژون |  |  |
| ۱۹۴۱ |  | توماس لوئیس  | به خاطر «بررسی‌های بالینی و تجربی وی بر روی قلب پستانداران» |  |
| ۱۹۴۲ |  | رابرت  رابینسون |  |  |
| ۱۹۴۳ |  | جوزف بارکفت | «به خاطر کار برجسته‌اش در زمینه تنفس و عملکرد تنفسی خون» |  |
| ۱۹۴۴ |  | جی آی  تیلور |  |  |
| ۱۹۴۵ |  | اسوالد  آوری | «به خاطر موفقیتش در معرفی روشهای شیمیایی در مطالعه ایمنی در برابر بیماریهای عفونی» |  |
| ۱۹۴۶ |  | ادگار  آدریان | «به خاطر پژوهشهای برجسته‌اش در مورد ماهیت بنیادی فعالیت عصبی و اخیراً در بومی سازی برخی از عملکردهای عصبی» |  |
| ۱۹۴۷ |  | گادفری هارولد هاردی | «به خاطر نقش برجسته‌اش در توسعه تجزیه و تحلیل ریاضی در انگلستان در سی سال گذشته» |  |
| ۱۹۴۸ |  | آرچی‌بالد  هیل | «به خاطر پژوهشهای برجسته‌اش در مورد مشکلات تولید گرما در ماهیچه و پدیده‌های بیوفیزیکی در عصب و سایر بافت‌ها» |  |
| ۱۹۴۹ |  | گئورگ  دو هوسی | «به خاطر کار برجسته‌اش در شیمی عناصر رادیواکتیو و به ویژه برای گسترش روش‌های ردیابی رادیواکتیو در بررسی فرایندهای بیولوژیکی» |  |
| ۱۹۵۰ |  | جیمز  چدویک | «به خاطر کار برجسته‌اش در فیزیک هسته‌ای و توسعه انرژی اتمی، به ویژه برای کشف نوترون» |  |
| ۱۹۵۱ |  | دیوید  کیلین | «به خاطر پژوهشهای بنیادی وی در زمینه‌های انگل‌شناسی، حشره‌شناسی و بیوشیمی آنزیم‌ها» |  |
| ۱۹۵۲ |  | پل  دیراک | «به خاطر مشارکت‌های قابل توجه‌اش در دینامیک نسبیتی ذره در مکانیک کوانتوم» |  |
| ۱۹۵۳ |  | آلبرت  کلایور | «به خاطر مشارکت‌های برجسته‌اش به عنوان شخصیت اصلی در علم میکروبیولوژی» | — |
| ۱۹۵۴ |  | E. T. Whittaker | «به خاطر مشارکت‌های برجسته‌اش در ریاضیات محض و کاربردی و فیزیک نظری» |  |
| ۱۹۵۵ |  | رانلد  فیشر | «به خاطر مشارکت‌های برجستهٔ فراوانش در گسترش و کاربرد آمار در گسترهٔ وسیعی از زیست‌شناسی |  |
| ۱۹۵۶ |  | پاتریک  بلاکت | «به خاطر «مطالعات برجسته‌اش در مورد بارش اشعه کیهانی و مزونهای سنگین و رشتهٔ دیرینه‌مغناطیس‌شناسی» | — |
| ۱۹۵۷ |  | هاوارد  فلری | به خاطر «مشارکت‌های برجسته‌اش در آسیب‌شناسی و پزشکی تجربی» |  |
| ۱۹۵۸ |  | جان انزور  لیتل‌وود |  |  |
| ۱۹۵۹ |  | فرانک مک‌فارلن  بارنت | به خاطر «مشارکت‌های برجسته‌اش در دانش شناخت ویروس‌ها و ایمنی‌شناسی» |  |
| ۱۹۶۰ |  | هارولد جفریس | به خاطر «مشارکت‌های برجسته‌اش در بسیاری از رشته‌های ژئوفیزیک، و همین‌طور نظریه احتمالات و ستاره‌شناسی» |  |
| ۱۹۶۱ |  | هانس آدولف  کربس |  |  |
| ۱۹۶۲ |  | سر سایریل  هینشلوود |  |  |
| ۱۹۶۳ |  | پل  فیلدس | به خاطر «مشارکت‌های برجسته‌اش در رشته باکتری‌شناسی.» | — |
| ۱۹۶۴ |  | سیدنی چپمن |  |  |
| ۱۹۶۵ |  | الن هاجکین |  | — |
| ۱۹۶۶ |  | ویلیام لورنس  براگ |  |  |
| ۱۹۶۷ |  | برنارد  کتس |  | — |
| ۱۹۶۸ |  | تادئوس  رایش‌اشتین |  | — |
| ۱۹۶۹ |  | پیتر   مداوار |  |  |
| ۱۹۷۰ |  | لرد تاد |  |  |
| ۱۹۷۱ |  | نورمن  پیری | به خاطر «مشارکت‌های برجسته‌اش در بیوشیمی و به ویژه برای توضیح ماهیت ویروس‌های گیاهی» | — |
| ۱۹۷۲ |  | نویل فرانسیس  مات | به خاطر «مشارکت‌های اصلی‌اش در طی یک دوره طولانی در فیزیک اتمی و جامد» |  |
| ۱۹۷۳ |  | اندرو  هاکسلی | به خاطر «مطالعات برجسته‌اش در مورد مکانیسم‌های ضربه عصبی و فعال شدن انقباض عضلانی» | — |
| ۱۹۷۴ |  | دبلیو. وی.دی. هاج | به خاطر «کار پیشگامانه‌اش درهندسه جبری، به ویژه در نظریه انتگرالهای هارمونیک» |  |
| ۱۹۷۵ |  | فرانسیس   کریک | به خاطر «توضیح روشنش از ساختار دی‌ان‌ای و سهم مداوم وی در زیست‌شناسی مولکولی» |  |
| ۱۹۷۶ |  | دوروتی  هاجکین | به خاطر کار برجسته‌اش بر روی مولکول‌های پیچیده به ویژه پنسیلین، ویتامین ب۱۲ و انسولین |  |
| ۱۹۷۷ |  | فردریک  سنگر | به خاطر «کار برجسته‌اش در مورد ساختار شیمیایی پروتئین‌ها و مطالعاتش در مورد توالی اسیدهای نوکلئیک» |  |
| ۱۹۷۸ |  | رابرت وودوارد |  |  |
| ۱۹۷۹ |  | ماکس  پروتس |  |  |
| ۱۹۸۰ |  | درک  بارتون |  |  |
| ۱۹۸۱ |  | پیتر دی  میچل |  |  |
| ۱۹۸۲ |  | جان  کارنفورت | به خاطر «پژوهش‌های برجسته‌اش  در مورد سنتز و بیوسنتز با کنترل استریوشیمیایی مولکول‌های مهم بیولوژیکی .» |  |
| ۱۹۸۳ |  | رادنی رابرت  پورتر | به خاطر « توضیح وی در مورد ساختار پادتن‌ها و واکنش هایی که سیستم مکمل پروتئین‌ها را فعال می‌کنند.» | — |
| ۱۹۸۴ |  | سوبرامانیان  چاندراسخار | به خاطر « کارهای برجستۀ او در زمینۀ فیزیک نظری، از جمله ساختار ستاره‌ای، نظریۀ تابش، پایداری هیدرودینامیکی و نسبیت.» |  |
| ۱۹۸۵ |  | ارون  کلوگ | به خاطر « مشارکت‌های برجستۀ او در درک ما از ساختارهای پیچیده بیولوژیکی و روش های مورد استفاده برای تعیین آنها.» | — |
| ۱۹۸۶ |  | رودولف  پیرلز | به خاطر مشارکت‌های اساسی‌اش در طیف خیلی گسترده‌ای از فیزیک نظری | — |
| ۱۹۸۷ |  | رابین هیل | به خاطر« مشارکت‌های پیشگامانۀ او در درک ماهیت و مکانیسم مسیر اصلی انتقال الکترون در فتوسنتز» | — |
| ۱۹۸۸ |  | مایکل  عطیه | به خاطر« مشارکت‌های اساسی او در طیف گسترده‌ای از موضوعات در هندسه، توپولوژی، آنالیز و فیزیک نظری» |  |
| ۱۹۸۹ |  | سزار  میلستین | به خاطر «مشارکت‌های برجستۀ او در ایمنی‌شناسی، به‌ویژه کشف پادتن‌های مونوکلونال و درک نقش جهش‌های طبیعی در تکمیل پاسخ ایمنی» | — |
| ۱۹۹۰ |  | عبد السلام | «با توجه به کار او در مورد تقارن قوانین طبیعت، و به ویژه اتحاد نیروهای الکترومغناطیسی و ضعیف.» |  |
| ۱۹۹۱ |  | سیدنی  برنر | به خاطر «قدردانی از کمک‌های فراوان او به ژنتیک مولکولی و زیست‌شناسی رشدی و نقش اخیر او در پروژه نقشه‌برداری ژنوم انسانی.» | — |
| ۱۹۹۲ |  | جرج  پرتر | برای «قدردانی از مشارکت‌های او برای درک اساسی فرآیندهای فتوشیمیایی و فوتوفیزیکی سریع و نقش آنها در شیمی و زیست‌شناسی» |  |
| ۱۹۹۳ |  | جیمز  واتسون | به خاطر « پیگیری خستگی ناپذیر او برای روشن شدن ساختار DNA تا پیامدهای اجتماعی و پزشکی توالی ژنوم انسان.» |  |
| ۱۹۹۴ |  | فریدریش چارلز  فرانک |  | — |
| ۱۹۹۵ |  | فرانک فنر | به خاطر «قدردانی از سهم وی در ویروس‌شناسی حیوانات با تأکید ویژه بر ویروس‌های آبله و ورم مخاطی (میکسوماتوز) و ارتباط آنها با میزبان در ایجاد بیماری» | — |
| ۱۹۹۶ |  | الن  کوترل |  |  |
| ۱۹۹۷ |  | هیو هاکسلی | به خاطر قدردانی از «کار پیشگامانهٔ او بر روی ساختار عضله و مکانیسم‌های مولکولی انقباض عضلانی، و ارائه راه‌حل‌هایی برای یکی از مشکلات بزرگ فیزیولوژی» | — |
| ۱۹۹۸ |  | جیمز  لایتیل |  |  |
| ۱۹۹۹ |  | جان مینارد  اسمیت |  |  |
| ۲۰۰۰ |  | آلن آر.  باترزبای |  | — |
| ۲۰۰۱ |  | ژاک  میلر |  | — |
| ۲۰۰۲ |  | جان  پاپل | برای «توسعه روش‌های محاسباتی در شیمی کوانتومی. کار او نظریه تابعی چگالی را به یک ابزار نظری قدرتمند برای شیمی، فیزیک شیمی و زیست‌شناسی تبدیل کرد.» |  |
| ۲۰۰۳ |  | جان  گوردون | به خاطر «طیف وسیعی از اکتشافات پیشگامانه‌اش در رشته‌های زیست‌شناسی سلولی و تکاملی.» | — |
| ۲۰۰۴ |  | هارولد  کروتو | به خاطر «مشارکت تاثیرگذارش در درک پویایی اصلی مولکولهای چرخه کربن که منجر به کشف پلی‌این‌ها در محیط بین ستاره‌ای و بوسیله اخترشناسی رادیویی شد و عصر جدیدی را در علم کربن‌شناسی بوجود آورد.» |  |
| ۲۰۰۵ |  | پائول  نرس | به خاطر «مشارکتش در زیست‌شناسی سلولی و به‌طور کلی برای توضیح چگونگی کنترل تقسیم سلولی» | — |
| ۲۰۰۶ |  | استیون  هاوکینگ | «به خاطر مشارکت برجسته‌اش در فیزیک و کیهان‌شناسی نظری» |  |
| ۲۰۰۷ |  | رابرت  می | به خاطر «مطالعات اصلیش در مورد تعامل در داخل و در میان جمعیت‌های بیولوژیکی که درک ما از چگونگی پاسخ گونه‌ها، جوامع و کل اکوسیستم‌ها به آشفتگی‌های طبیعی یا ساخت انسان را تغییر شکل داد.» | — |
| ۲۰۰۸ |  | راجر پنروز | به خاطر «بینش‌های زیبا و اصیل او در بسیاری از حوزه‌های ریاضیات و فیزیک ریاضی. سر راجر مشارکت‌های برجسته‌ای در نظریه نسبیت عام و کیهان‌شناسی داشت که برجسته‌ترین کارهایش در حوزه سیاه‌چاله‌ها و بیگ بنگ است.» | — |
| ۲۰۰۹ |  | مارتین  اونز | به خاطر «کار اصلی‌اش در مورد سلول‌های بنیادی موش که موجب انقلابی در رشته ژنتیک شد.» | — |
| ۲۰۱۰ |  | دیوید کاکس | به خاطر «مشارکت اصلی وی در تئوری و کاربردهای آمار» |  |
| ۲۰۱۰ |  | توماس  لیندال | به خاطر «مشارکت اصلی وی در درک زیست‌شیمی تعمیر دی‌ان‌ای» |  |
| ۲۰۱۱ |  | دن مکنزی | به خاطر «مشارکت اصلی وی در درک پدیده‌های زمین‌شناسی و ژئوفیزیکی شامل صفحات تکتونیکی» | — |
| ۲۰۱۲ |  | جان  واکر | به خاطر «کار خلاقانه‌اش در زیست فناوری و کشف مکانیسم سنتز ای‌تی‌پی در میتوکندری‌ها» |  |
| ۲۰۱۳ |  | آندره  گایم | به خاطر «مشارکتهای بیشمار علمی او، به‌ویژه، پژوهش مبتکرانه در مورد بلورهای اتمی دوبعدی و اتصال‌های ناهمگون مصنوعی آنها» | — |
| ۲۰۱۴ |  | الک جان  جفریز | به خاطر «کار پیشگامانه‌اش بر روی تغییر و جهش ژنوم انسان» |  |
| ۲۰۱۵ |  | پیتر  هیگز | به خاطر «مشارکت‌های اساسی‌اش در فیزیک ذرات با تئوری‌اش که منشأ جرم را در ذرات اولیه توضیح می‌دهد، که با آزمایش‌هایی در برخورددهنده هادرونی بزرگ تأیید شده‌است.» |  |
| ۲۰۱۶ |  | ریچارد  هندرسون | به خاطر «مشارکت‌های بنیادی و انقلابی در ساخت میکروسکوپ الکترونی مواد بیولوژیکی که منجر به درک ساختار اتمی آن‌ها شد.» |  |
| ۲۰۱۷ |  | اندرو  وایلز | به خاطر «اثبات زیبا و غیرمنتظره قضیهٔ آخر فرما که یکی از مهمترین دستاوردهای قرن بیستم بود.» |  |
| ۲۰۱۸ |  | جفری آی.  گوردون | به خاطر «مشارکت‌هایش در فهم نقش جوامع میکروبی روده در سلامت و بیماری انسان» |  |
| ۲۰۱۹ |  | جان بی.  گوداناف | به خاطر «مشارکت‌های استثنائی‌اش در علم و تکنولوژی مواد شامل کشف او که منجر به شارژ دوباره باتری‌های لیتیومی شد.» |  |
| ۲۰۲۰ |  | آلن  فرشت | «او روش‌های مهندسی پروتئین را برای ارائه توضیحاتی از مسیرهای تاخوردگی پروتئین در تفکیک اتمی توسعه داده و به کار برده که درک ما از این فرایندها را متحول کرده‌است.» |  |
| ۲۰۲۱ |  | ژوسلین بل بورنل | به خاطر «کشف تپ‌اخترها که یکی از مهمترین کشفیات قرن بیستم در ستاره‌شناسی است.» |  |
: