stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
اداره امنیت عمومی (سوریه)

| اداره امنیت عمومی جهاز الأمن العام | اداره امنیت عمومی جهاز الأمن العام |
| --- | --- |
نام رایج: پلیس سوریه، نیروهای امنیت عمومی
مشخصات اجمالی: مشخصات اجمالی
تأسیس: ۲۰۱۹
سازمان‌ قبلی: پلیس آزاد سوریه پلیس امنیت عمومی
ساختار حوزه عملیاتی: ساختار حوزه عملیاتی
سازمان ملی: جمهوری عربی سوریه
حوزه عملیات: جمهوری عربی سوریه
اندازه: ۱۸۵٬۱۸۰ کیلومتر مربع
جمعیت: ۱۸٬۴۳۷٬۲۸۸
هیئت حاکمه: دولت انتقالی سوریه
مقر: دمشق، سوریه
 :  
مدیران سازمان: احمد الشرع, رئیس‌جمهور علی کده, وزیر کشور
سازمان بالادستی: وزارت کشور
اداره امنیت عمومی (عربی: جهاز الأمن العام‎)، پلیس سوریه است. این سازمان، وظیفه حفظ نظم و قانون، حفاظت از جان و مال و تحقیق در مورد جنایات را بر عهده دارد. همچنین سایر عملکردهای معمول پلیس از جمله کنترل ترافیک را انجام می‌دهد.
تاریخچه

اداره امنیت عمومی، نیروی پلیس هیئت تحریر شام در منطقه کنترل آن در شمال سوریه بود که جایگزین پلیس آزاد سوریه شد، قبل از اینکه در آوریل ۲۰۲۴ به وزارت کشور دولت نجات سوریه منتقل شود. یک آکادمی پلیس در سپتامبر ۲۰۲۳ افتتاح شد و نخستین دسته از دانش‌آموختگان خود را در اوت ۲۰۲۴ تحویل داد.
پلیس امنیت عمومی که نیروی پلیس سوریه بعثی بود، در سال ۲۰۲۴ با سقوط رژیم اسد و فرار وی، فروپاشید. هیئت تحریر شام، اداره امنیت عمومی را از ادلب، برای حفظ نظم و امنیت در مناطقی که اخیراً تصرف کرده‌اند، در سطح کشور آورد. دولت انتقالی سوریه، در حال آماده‌سازی برای سازماندهی کامل اداره امنیت عمومی به عنوان نیروی پلیس جدید سوریه است.
سولماز نراقی

| سولماز نراقی | سولماز نراقی |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۲۲ شهریور ۱۳۵۷ ‏(۴۶ سال)  همدان، ایران
ژانر: کلاسیک ایرانی
ساز(ها): سه‌تار
سال‌های فعالیت: ۱۳۷۵ تا کنون
ناشر(ان): نشر ثالث، دیبایه، بازی و اندیشه
تحصیلات: زبان و ادبیات فارسی
دانشگاه: دانشگاه علامه طباطبایی
وبگاه: وبگاه رسمی سولماز نراقی
سولماز نراقی (زاده ۲۲ شهریور ۱۳۵۷ در همدان) شاعر، نویسنده و هنرمند میان رشته‌ای اهل ایران است. او فارغ‌التحصیل رشتهٔ زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه علامه طباطبایی، عضو انجمن بین‌المللی ایران پژوهی و مدرس سابق انجمن خوشنویسان تهران است.
او در زمینه تولید محتوای ادبی و موزیکال برای کودکان فعالیت می‌کند. ترانه‌ها و قصه‌های خود را با سه‌تار اجرا می‌کند و از برخی ظرفیت‌های موسیقی سنتی ایرانی و نمایش‌های موزیکال بومی در ساخت و اجرای آثار کودکانه بهره می‌گیرد.
آثار > نویسندگی

دو کتاب شاخ نبات (منتشر شده در سال ۱۳۹۳ توسط نشر دیبایه) و میرزاده عشقی (منتشر شده در سال ۱۳۸۸ توسط نشر ثالث) و دو کتاب موزیکال کودک تاتی تاتی (منتشر شده در سال ۱۴۰۲ توسط انتشارات بازی و اندیشه) و شکارچی و اردک‌ها (منتشر شده در سال ۱۴۰۰ توسط انتشارات بازی و اندیشه) تألیف کرده است.
به علاوه سولماز نراقی مقاله‌های زیادی برای رسانه‌های فارسی‌زبان از جمله کتاب هفته، تصویرنامه، روزنامهٔ اعتماد ملی، مجلهٔ باران، مجلهٔ هفتاد و هفت، مجلهٔ زنان امرروز و غیره با محوریت ادبیات، هنرهای تجسمی، خطاطی و زنان منتشر کرده است.
آثار > فیلم و سریال

| نام اثر | نوع اثر | نقش | تهیه‌کننده | سال انتشار |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| هه؛ مروری بر یک اثر از حسین زنده رودی | فیلم مستند | نویسنده و کارگردان | هما فیلم | ۱۳۹۷ |
| رج؛ مروری بر یک اثر از حسین زنده رودی | فیلم مستند | نویسنده و کارگردان | حراج تهران | ۱۳۹۷ |
| آن؛ مروری بر یک اثر از سید محمد احصایی | فیلم مستند | نویسنده و کارگردان | حراج تهران |  |
| هو؛ مروری بر آثار نمایشگاه نقاشی خط حمیدرضا قلیچ خانی | فیلم مستند |  | گالری فرمانفرما | ۱۳۹۸ |
| جان جهان، مروری بر یک اثر از منیرشاهرودی فرمانفرماییان | فیلم مستند | نویسنده و کارگردان | حراج تهران | ۱۳۹۷ |
| علیه نسیان؛ مروری بر نقاشی‌های داود زندیان | فیلم مستند | نویسنده و کارگردان | گالری ایرانشهر | ۱۳۹۸ |
| زایچه؛ مروری بر یک اثر از حسین زنده رودی | فیلم مستند | نویسنده و کارگردان | حراج تهران | ۱۳۹۸ |
| عمو نوروز و مرغ موسیقار | سریال | نویسنده، کارگردان و آهنگ‌ساز | تلویزیون فارسی بی‌بی‌سی | ۱۴۰۱ |
| چهار فصل ایرانی |  | نویسنده، کارگردان و اجرا | رسانهٔ پارسی | ۱۴۰۲ |
| ستارهٔ سخن‌گو |  | نویسنده و آهنگساز و اجرا | رسانهٔ پارسی | ۱۴۰۲ |
| مرغ سحر |  | ترانه و اجرا | رسانهٔ پارسی | ۱۴۰۲ |
آثار > موسیقی

هم چنین ترانه‌سرایی تیتراژ سریال مهمونی (ساختهٔ ایرج طهماسب)، آواز تیتراژ پایانی دو فیلم شیرین (ساختهٔ عباس کیارستمی) و ناصرالدین‌شاه و ۸۴ همسرش (ساختهٔ بئاته پیترسون) را انجام داده است. وی هم‌چنین آهنگی با نام «برف» برای مجموعهٔ «سفید برفی» عباس کیارستیمی ساخته است.
آثار > نمایش‌گاه

وی از سال ۱۳۸۳ چندین نمایشگاه انفرادی و گروهی از آثار خطاطی خود در گالری‌هایی چون فرمان‌فرما، خانهٔ هنرمندان ایران و طراحان آزاد برگزار کرده است.
فریدون دائمی

| فریدون دائمی | فریدون دائمی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۸ اردیبهشت ۱۳۲۰ تهران، ایران
درگذشت: ۱۳ دی ۱۴۰۲ (۸۲ سال) لس آنجلس، آمریکا
پیشه‌ها: گوینده دوبلور
سال‌های فعالیت: ۱۳۴۳–۱۴۰۱
همسر: هایده
فرزندان: کامبیز و گلاره
فریدون دائمی (۱۸ اردیبهشت ۱۳۲۰ در تهران – ۱۳ دی ۱۴۰۲ تهران) دوبلور و مدیر دوبلاژ ایرانی بود.
زندگی

فریدون دائمی در ۱۸ اردیبهشت ۱۳۲۰ در تهران دیده به جهان گشود. او کار دوبله را در سن ۱۹ سالگی از سال ۱۳۴۳ آغاز و سه سال بعد از ۱۳۴۶ به عنوان مدیریت دوبلاژ نیز فعالیت هنری خود را ادامه داد.
پس از انقلاب به ایالات متحده مهاجرت کرد و مدتی در شبکه‌های تلویزیونی خارج کشور به گویندگی خبر پرداخت.
وی پس از راه‌اندازی شبکه تلویزیونی «آزادی» در ایالات متحده، سردبیری خبر این تلویزیون را بر عهده داشت. در سالهای اخیر استودیو دوبلاژ «آوازه» را در لوس‌آنجلس تأسیس و به دوبله سریال‌ها و مستندهای شبکه منوتو اقدام کرد.
درگذشت

فریدون دائمی سرانجام در ۱۳ دی ماه ۱۴۰۲ در شهر لس آنجلس براثر ابتلا به بیماری سرطان درگذشت.
کریستوفر کنت

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 کریستوفر کنت با تیم واکر اینسبروک در سال ۲۰۱۷:  کریستوفر کنت با تیم واکر اینسبروک در سال ۲۰۱۷
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  کریستوفر کنت
زادروز:  ۱ اوت ۱۹۹۰ ‏(۳۴ سال)
زادگاه:  وین ، اتریش
قد:  ۱٫۹۴ متر (۶ فوت ۴ ۱⁄۲ اینچ)
پست:  دروازه‌بان
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۸–۱۹۹۶:  هلاس کاگران
۲۰۰۰–۱۹۹۸:  استادلائو
۲۰۰۶–۲۰۰۰:  آستریاوین
۲۰۰۸–۲۰۰۶:  زاننهوف گروس‌آشپاخ
۲۰۰۸:  هوفنهایم بی
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۹–۲۰۰۸ |  هوفنهایم بی |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۱۳–۲۰۰۹ |  زاننهوف گروس‌آشپاخ |  ۹۴ |  (۰) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۳ |  آستریا لوستن‌آئو |  ۱۳۸ |  (۰) |
| ۲۰۱۹–۲۰۱۷ |  واکر اینسبروک |  ۶۱ |  (۰) |
| ۲۰۲۱–۲۰۱۹ |  پانتولیکوس |  ۴۵ |  (۰) |
| ۲۰۲۲–۲۰۲۱ |  سپاهان |  ۱۸ |  (۰) |
| ۲۰۲۲-۲۰۲۴ |  فولاد خوزستان |  ۵۷ |  (۰) |
| ۲۰۲۴-اکنون |  العربی عربستان |  ۹ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ [[باشگاه فوتبال دینامو مسکو[دینامو مسکو]]. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ [[باشگاه فوتبال دینامو مسکو[دینامو مسکو]]. 
کریستوفر نِت (به آلمانی: Christopher Knett، زادهٔ ۱ اوت ۱۹۹۰؛ وین) بازیکن فوتبال است که در پست دروازه‌بان برای تیم العربی عربستان در لیگ دسته اول عربستان بازی می کند.
وی به مدت دو فصل برای باشگاه پانتولیکوس در سوپر لیگ فوتبال یونان به میدان رفت.
او سابقه عضویت در باشگاه‌های هوفنهایم بی، زاننهوف گروس‌آشپاخ، آستریا لوستن‌آئو، واکر اینسبروک، پانتولیکوس، سپاهان و  فولاد خوزستان را دارد.
این دروازه‌بان باتجربه که ابتدا به عنوان دروازه‌‌بان سپاهان توسط محرم نویدکیا به فوتبال ایران معرفی شد، در نیم‌فصل اول رقابت‌های لیگ بیست‌ویکم عملکردی درخشان در جمع طلایی‌پوشان داشت اما در نیم‌فصل دوم، عملکرد پرنوسان کنت باعث شد تا رشید مظاهری دروازه‌بان شماره یک سپاهان شود.
سپس او بعد از مدت یک فصل به تیم فولاد خوزستان پیوست که آنجا نیز عملکر خوبی نداشت و نیمک نشین شهاب گردان و سپس اوتیکر یوسوپوف شد.
عالی محمودی

طایفهٔ عالی‌محمودی یکی از طوایف ایل بختیاری می‌باشد، که از شاخه هفت‌لنگ و از باب دینارانی است و متشکل از دو تیره علیمردان‌خانی و مهرعلی‌خانی می‌باشد.
| مناطق با جمعیت چشمگیر | مناطق با جمعیت چشمگیر |
| --- | --- |
کشور ایران استان های: خوزستان،چهارمحال و بختیاری،سرزمین بختیاری: کشور ایران استان های: خوزستان،چهارمحال و بختیاری،سرزمین بختیاری
زبان‌ها: زبان‌ها
گویش بختیاری: گویش بختیاری
دین: دین
شیعه: شیعه
:
تاریخچه

در زمان محمدخان قمه طلا دینارانی به عنوان یک باب در بختیاری مستقل گردید. بعد از کشته شدن قمه طلا اولاد به دو شاخه تقسیم گردید و قدرت به عموی او علیخان رسید. بعد از علیخان قدرت سیاسی به اسدالله خان و خانباباخان رسید و در دهه ۱۳۰۰ حاکمیت قشلاقات بختیاری به محمدجوادخان درگاهی رسید که تا اصلاحات ارضی در دهه ۴۰ در این قدرت باقی ماند.[نیازمند منبع]
زیستگاه

ییلاق در شهرستان اردل، شهرستان کوهرنگ و شهرستان لردگان از توابع استان چهارمحال و بختیاری است.
قشلاق در شهرستان ایذه و شهرستان مسجدسلیمان از توابع استان خوزستان است.
عالی محمودی های ساکن مسجدسلیمان
این طایفه در حدود پانصد خانوار و با جمعیتی قریب به ۴۸۰۰ نفر می باشند.[نیازمند منبع] این طایفه به‌هنگام کوچ به بردنشانده، آن را به‌چهار قسمت تقسیم کرده وبه آن «چهارکُو» گفته‌اند.
تیره عباس وند «اولاد عباس و باقر»
تیره باقروند «اولاد باقر»
تیره‌سلطانعلی وند «اولاد سلطانعلی»
تیره مددی
این طایفه دیرزمانی است که با طایفه کهیش و در کنار هم با صلح و صفا به سر می‌برند.
تقسیمات

طایفه عالی محمودی متشکل از دو تیره بزرگ می‌باشد:
مهرعلیخانی
علیمردان خانی
تقسیمات > مهرعلیخانی

تش قریشوند
تش فرضعلی وند
تش ملا مرادی
تش شهولی وند
تش شیخ عالی وند
احمد میرحاجی
عبده وند
دووبرایی
تش اولاد بالا
تش اولاد پایین
تقسیمات > علیمردان‌خانی

تش اولاد
تش علیرضا وند
تش صالح‌وند
تش قیصروند
تش لک محمودی
تش نجف سنی
تش عالی نقدعلی
تش مددی
پادشاهی شیلا

پادشاهی شیلا (هانگول:실라؛هانجا:新羅) یکی از پادشاهی‌های دوره سه پادشاهی شبه جزیره کره باستان را به همراه گوگوریو و بکجه از سال ۵۷ قبل از میلاد تا ۹۳۵ پس از میلاد رهبری کرد و دوران پادشاهی شمالی و جنوبی را همراه با بالهه تشکیل داد و یکی از طولانی‌ترین پادشاهی‌ها در جهان است.
گفته می‌شود که «ساروگوک(هانجا:斯盧國)» در منطقه گیونگجو، یکی از ایالت‌های شهر متعلق به جین‌هان مبدأ شیلا بوده است، و «گوسوگان» از «هیوک‌گوسه» کشور را تأسیس کرده است. قبل از استفاده از عنوان سلطنتی «وانگ(王)»، گزارشی وجود دارد که پادشاه را «گان(干)» می‌نامیدند مانند «گوسوگان» یا «ماریپگان» در گویش عنوان «ایساگوم» نیز برای مدتی استفاده می‌شد. در سال ۵۰۳ پس از میلاد (چهارمین سال سلطنت پادشاه جیجونگ)، عنوان سلطنتی تأیید شد و شروع به استفاده کرد. در این زمان تصمیم گرفته شد که نام کشور شیلا باشد، به این معنی که «فضیلت پادشاه روز به روز تجدید می‌شود و چهار جهت را در بر می‌گیرد».
اگرچه در میان سه پادشاهی ابتدا تأسیس شد، اما مدت زیادی طول کشید تا به اوج خود برسد. در حدود سده ششم میلادی، در زمان سلطنت پادشاه بوپ‌هونگ، او آیین بودا را برای تقویت قدرت سلطنتی و اتحاد مردم پذیرفت و گومگوان گایا را ضمیمه خود کرد. این شهر در دوران سلطنت پادشاه جین‌هونگ به اوج خود رسید، در اواسط قرن ششم حوضه رودخانه هان را به دست آورد، قلعه دانگ‌هانگ سونگ را که یک مسیر ترانزیت مستقیم با سرزمین اصلی چین بود، تضمین کرد و داگایا را از طریق فعالیت‌های هوارنگ فتح کرد. در حدود قرن هفتم، به لطف تلاش‌های دیپلماتیک کیم چونچو، او با تانگ متحد شد و بکجه را در سال ۶۶۰ (میلادی) و گوگوریو را در سال ۶۶۸ (میلادی) فتح کرد. پس از آن، او پیروزی نهایی را در جنگ شیلا و تانگ در سال ۶۷۶ (میلادی) به دست آورد و مناطق سابق گوگوریو و بکجه را از جنوب رودخانه تدونگ تا خلیج وون‌سان تضمین کرد. با این کار، شیلا با موفقیت اتحاد سه پادشاهی را به پایان رساند و بالهه در سال ۶۹۸ (میلادی) تأسیس شد و دوران پادشاهی شمالی و جنوبی را به عنوان یک کشور جنوبی به همراه بالهه (کشور شمالی) تشکیل داد.
پس از اتحاد سه پادشاهی، شیلا با ایجاد ۹ استان و ۵ ناحیه کوچک و قرار دادن ۱۰ جونگ در ۹ مدرسه، یک سیستم بسیار متمرکز ایجاد کرد. استبداد قدرت سلطنتی با تقویت اقتدار محقق شد. پادشاه سینمون «نوکاپ» را لغو کرد و «کوخاک» را برای آموزش کنفوسیوس تأسیس کرد. اشراف جینگول و شش دوبوم که یک نیروی رقیب بودند، با تبانی با پادشاهی کمی برجسته‌تر شدند و هوارنگدوی شیلا به ارث رسید و توسعه یافت. این دوران همچنین زمانی بود که ظریف‌ترین و باشکوه‌ترین آثار و آثار بودایی در تاریخ شبه‌جزیره کره ساخته و تولید شد. در زمان پادشاهی پادشاه سونگ‌دوک و پادشاه گیونگ‌دوک در قرن هشتم به اوج خود رسید.
با این حال در سده ۹ (میلادی)، اشراف مرکزی تقسیم شد و قدرت خانواده‌های اصیل در استان‌ها افزایش یافت. شیلا که قدرت ملی اش از اواسط شیلا متحد ضعیف شده بود، تلاش کرد تا مردمش را متحد کند، اما در نهایت در سال ۹۳۵ (میلادی)، در زمان سلطنت پادشاه گیونگ‌سون، برای پیوستن به گوریو فرار کرد. در نتیجه، زیارتگاه‌های جونگمیو و ساجیک شیلا، که برای ۵۶ پادشاه و ۹۹۲ سال (از جمله ساروگوک) دوام آورده بود، بسته شد.
نام

ساروگوک(사로국)، شینرو(신로)، شیرا (시라)، سونا (서나)، سورابول (서라벌)، سویا (서야)، سورا (서라)، سوبول (서벌) آن به حروف چینی مختلف مانند گاچازوا، گیه‌ریم(계림) و غیره نیز می‌گفتند. اما در سال ۵۰۳ (سال چهارم حکومت پادشاه جین‌جونگ)، نام نویسه چینی کشور به عنوان شیلا تأیید شد. عنوان «گوسوگان»، «چاچاونگ»، «ایساگوم»، ماریپگان و غیره بود. از کلمه بومی شیلا به کلمه چینی «شاه» تغییر یافت. در آن زمان، حروف‌چینی در میان بسیاری از اقوام رایج بود، بنابراین بسیاری از قومیت‌ها، از جمله قبیله ژیان‌بی، از حروف چینی برای نام و عنوان خود استفاده می‌کردند.
خون حقیقی و مقدس (سونگول، جینگول)

از زمان به روی کار آمدن آن به عنوان یک حکومت متمرکز، جامعه شیلا با آرایش خشکی از اشراف مشخص شده بود. شیلا دو طبقه و رده سلطنتی داشت: «خون مقدس» (سونگ گول) و «خون حقیقی» (جینگول). تا زمان سلطنت پادشاه موییل که اشرافیت به دو دسته اشراف «خون مقدس ” و «خون حقیقی» تقسیم می‌شدند، رده خون مقدس با اولویتی که برای به دست آوردن پادشاهی داشت متمایز شده بود. رده دیگری به نام ” طبقه رهبری» نیز وجود داشت که بزرگ‌ترین بوده و خود به شش سطح تقسیم می‌شد. این دوگانگی زمانی که ملکه جیندوک، آخرین فرمانروا از رده خون مقدس در سال ۶۵۴ فوت نمود، به پایان رسید. تعداد اشراف خون مقدس در حال کاهش بود زیرا سلطنت تنها به آنانی این عنوان را اعطا می‌کرد که والدینشان هر دو عنوان اجتماعی «خون مقدس» را داشته باشند در حالی که کودکانی که یکی از والدین آنها «خون مقدس» و دیگری در طبقه «خون حقیقی» بودند، تنها عنوان «خون حقیقی» را به دست می‌آوردند. همچنین راه‌های متعددی برای تنزل رتبه از ” خون مقدس” به ” خون حقیقی ” وجود داشت که باعث شد سقوط کل این سیستم را محتمل تر کند.
پادشاه یا ملکه از نظر تئوری سلطان مطلق بودند اما گاهی قدرت سلطنتی توسط یک اشراف قدرتمند محدود می‌شد.
خون حقیقی و مقدس (سونگول، جینگول) > خون مقدس (سونگگول)

بر اساس سامگوک ساگی، ” مردم شیلا عصر پادشاه هیوک گوسه از شیلا تا جیندوک از شیلا را در دسته خون مقدس (سونگگول)، و پادشاهان بعد از مویول از شیلا را در گروه خون حقیقی (جینگول) قرار می‌دهند. ” بالاترین سطح رده‌بندی خونی ” خون مقدس ” یا ” سونگگول ” نام داشت که گاهی ” خون تقدیس شده ” نیز نامیده می‌شد. این رده تنها بر بخشی از خاندان سلطنتی کیم و احتمالاً آنهایی که از طرف پدر و مادر دارای خون سلطنتی بودند اعمال می‌گشت. هیچ منبع مشخصی برای دانستن تمایز دقیق مابین خون مقدس و خون حقیقی وجود ندارد اما این موضوع عموماً پذیرفته شده است که تنها پادشاهان اولیه شیلا به طبقه سونگگول منتسب بودند. به دلیل این سیستم طائفه ای بسته، در اواخر دوران شیلا در زمانی که هیچ جانشین مردی برای تصاحب تخت سلطنت وجود نداشت، ملکه سوندوک از شیلا برای اولین بار به عنوان یک زن به سلطنت رسید. و بعد از آن کیم چونچو که مویول از شیلا نیز نامیده می‌شد، با جایگاه جینگول پادشاه شد و از آن پس طبقه جینگول برای مدت بیش از ۳۰۰ سال تا زمان فروپاشی شیلا بر اریکه قدرت قرار گرفتند.
خون حقیقی و مقدس (سونگول، جینگول) > خون حقیقی (جینگول)

پائین‌تر از خون مقدس رده ” خون حقیقی ” یا جینگول قرار داشت. اعضای رده خون حقیقی می‌توانستند هر پست رسمی را تا سطح وزیر در اختیار بگیرند. همچنین آنها قادر بودند تا به بالاترین رده رسمی که ایبولچان نامیده می‌شد دست یابند. پس از اینکه رده خون مقدس در زمان پادشاه مویول منسوخ شد، تنها آنهایی که رده خون حقیقی را در اختیار داشتند می‌توانستند پادشاه شوند.
این رده باقی خانواده سلطنتی و همچنین خاندان‌های باک و سوک از گیونگجو که سلطنت را در زمان‌های اولیه شیلا در اختیار گرفته و در اکثر ازدواج‌های سلطنتی شرکت داشتند، و نیز نوادگان نسل خاندان سلطنتی کیم گیمهه از خاندان سلطنتی گیومگوان گایا را در بر می‌گرفت.
خون حقیقی و مقدس (سونگول، جینگول) > رده‌های فوقانی

بعد از ” خون حقیقی ” نوبت به رده‌های فوقانی می‌رسد که از میان رده‌های ششم، پنجم، و چهارم که تأیید شده‌اند، رده ششم بالاترین به حساب می‌آید. ریشه‌های طبقات این رده‌های فوقانی پائین‌تر و عاملی که جایگاه شخص را در بدین صورت طبقه‌بندی می‌کند، در هاله ای از ابهام بوده و همچنان در میان محققین مورد بحث می‌باشد. محتملا شش رده فوقانی نوادگان مردان طبقه خون حقیقی یا خون مقدس و صیغه‌های رده پائین بودند. به این دلیل که رده جینگول با اینکه می‌توانست از میان رده‌های پائین‌تر صیغه‌هایی اختیار کند از ازدواج با آنها منع می‌شد، محتمل است که یکی از منابع شش رده فوقانی بچه‌هایی بودند که از وصلت بین پدران طبقه جینگول و صیغه‌های رده پائین به دنیا می‌آمدند. در هر صورت اعضای شش رده فوقانی می‌توانستند تا پست معاون وزیر و تا رده رسمی سطح ششم که آچان (دو رتبه بالاتر جونگ آچان و ساجونگ آچان بعدها به آچان ضمیمه شدند ولی آنها نیز در درون سطح ششم واقع بودند) نامیده می‌شد ترقی کنند. اعضای رده چهار و پنج فوقانی تنها می‌توانستند به پست‌های جزئی نائل شوند. اعضای رده پنجم فوقانی اجازه داشتند تا به دهمین سطح رتبه رسمی (ته نِما) برسد، در حالیکه اعضای رده چهارم فوقانی قادر بودند تا به دوازدهمین سطح رتبه رسمی (تِسا) نائل شوند. در مجموع هفده رتبه رسمی وجود داشت. محققی مشهور اینگونه پیشنهاد داده است: ” رده‌های فوقانی سوم، دوم و اول، حتی اگر به صورت رسمی وجود داشتند نیز بایست برای مردم عادی بدون امتیاز طراحی شده باشند. ”
خون حقیقی و مقدس (سونگول، جینگول) > مزایا و محدودیت‌ها

عضویت طبقه رده بالا برای برای شخصی که می‌خواست در دستگاه‌های دولتی نقش‌هایی مدنی یا نظامی داشته باشد ضروری بود. این در حالیست که ارشدترین جایگاه‌ها برای افرادی با شماره طبقه فرعی بالاتر ذخیره گشته بود. رده‌بندی خونی یک شخص در مورد نوع افرادی که آن شخص می‌توانست از نقطه نظر اجتماعی با آنان تعامل داشته باشد، شخصی که می‌تواند با وی ازدواج کند، و مقدار مالیاتی که بایست به دولت پرداخت کند تصمیم می‌گرفت. بعلاوه، عضویت یک سطح مشخص برای بهره‌مندی شخص از گونه مشخصی از منزل ضروری بود. این مورد تنها ابعاد خانه را در بر نمی‌گرفت بلکه تزئینات آن را نیز شامل می‌شد. به عنوان مثال، کاشی‌های سقفی سرامیکی (به جای کاهگل) نمود بسیار کاربردی و نمایانی از طبقه‌بندی اشخاص در جامعه کره به‌شمار می‌رفت. رده‌بندی خونی در مورد نوع وسایل حمل و نقل اشخاص، نوع زین اسبی که آنها می‌توانستند بر رویش بنشینند، تعداد خدمتکارانی که آنها اجازه داشتند داشته باشند، و حتی نوع ظروفی مجاز برای آنان نیز به تصمیم‌گیری می‌پرداخت. لباس‌ها دیگر مشخصه نمایان جایگاه‌های اجتماعی بودند. مردان عضو طبقه خون حقیقی اجازه نداشتند لباس گلدوزی شده، زربافت، یا خز دار بپوشند، در حالیکه که تنها زنان رده خون مقدس اجازه می‌یافتند تا از سنجاق سرهای تزئین شده با یشم یا سنگ‌های قیمتی بهره ببرند.
خون حقیقی و مقدس (سونگول، جینگول) > عدم تحرک اجتماعی

گرچه یک خدمت مشخص ارزنده به پادشاه یا مقام دولتی مافوق باعث اهدای زمین یا عناوین به فرد می‌شد، اما در سوی دیگر فرصت بیشتری برای ترقی در نردبان‌های اجتماعی وجود نداشت. تاریخ‌دانی به نام کی. پریت گفته است: ” تحرک اجتماعی به ندرت اتفاق می‌افتاد، برای بسیاری از مردم جایگاه شغلی و اجتماعی شان مسئله ای موروثی بود. ” در این مورد باید گفت که وضعیت تولد با فاصله زیاد به عنوان مهم‌ترین عامل در تعیین سطحی که شخص به عنوان یک بزرگسال در جامعه می‌توانست به آن نائل شود شناخته می‌شود. حتی امکان داشت پسر یک بازرگان تجارت پدر خویش را به طرز قابل توجهی گسترش دهد اما این ثروت جدید باعث نمی‌شد وی حق دستیابی به سطوح بالاتر سیستم رده‌بندی خونی را داشته باشد.
سختگیری این سیستم به آنهایی که در قدرت بودند این اجازه را می‌داد که آن را بدون چالشی خاص در اختیار بگیرند، اما یکی از نتایج تاسف آورش این بود که افراد با استعداد اغلب بدون قدردانی رها می‌شدند و دولت شانس استفاده از شخصیت‌های خوش ذوق به نفع جامعه را از دست می‌داد. در واقع این رکود اجتماعی توسط بسیاری از محققین به عنوان یکی از عوامل منتج به سقوط نهایی شیلا عنوان شده است.
شورای سلطنتی

هوابک به عنوان شورای سلطنتی با اختیار تصمیم‌گیری در بعضی امور حیاتی به مانند جانشینی سلطنت یا اعلان جنگ به ایفای نقش می‌پرداخت. هوابک توسط شخصی (سانگ ته دونگ) که از رده ” خون مقدس” انتخاب می‌گردید مورد سرپرستی قرار می‌گرفت. یکی از تصمیمات کلیدی شورای سلطنتی قبول نمودن بودائیت به عنوان دین رسمی کشور بود.
بعد از اتحاد شیلا اقدام به اتکای بیشتر به مدل‌های چینی بروکراسی به منظور مدیریت قلمرو به شدت بزرگ شده خود نمود. این روش تغییری را از روزهای قبل از اتحاد که سلطنت شیلا بر بودائیت تأکید کرده و سلاطین آن به عنوان “پادشاه بوداً حکومت می‌کردند، ایجاد کرد. بحران‌های فزاینده بین سلطنت کره و اشراف عامل برجسته دیگری را در سیاست‌ها رقم زد.
هنر

بدون شک مشهورترین آثار صنعتگران شیلا تاج‌های طلایی و برنز اندود شده است که از چندین مقبره سلطنتی شیلا کاوش شده‌اند. این موضوع تصدیقی است بر این نکته که پایتخت شیلا کومسونگ یا “شهر طلاً نام گذاری شده است. آنها که از ورقه‌های طلا ساخته و با برآمدگی و آویزهای هلالی شکل یشمی تزئین شده بودند، شاخ و برگ‌ها و درختچه‌های عمودی که نشان از ارتباط با شامانیسم را می‌داد، داشتند. تنها تاج‌ها نبودند بلکه جواهرات، کمربندها، کفش‌ها و فنجان‌هایی که از ورقه‌های نازک طلایی ساخته شده بودند، به صورت پیچیده‌ای کنده کاری شده و با نوشته‌هایی از جنس طلا، برآمدگی، آویزهای طولانی و قطعات یشم زیباسازی می‌گشتند.
مجسمه‌های سنگی و برنز اندود شده مخصوصاً از بودا، بودی ساتوا و بودای آینده (مایتریا) ساخته می‌شدند. مجسمه برنزی زر اندود شده‌ای از نوع آخر که از قرن ششم بعد از میلاد به جا مانده است، یکی از برجسته‌ترین قطعات مجسمه‌سازی از دوران کره باستان می‌باشد. مجسمه یک پیکره اندیشمندانه با دستی که با ظرافت قرار گرفته را به همراه پاهایی متقاطع و ردایی جاری پیشکش کرده و حال در موزه ملی کره در سئول به نمایش گذاشته شده است.
سفالگری شیلا در دوران سه پادشاهی به‌طور عمده ای سنگ‌های قیمتی خاکستری با تزئینات برش خورده، اعمال شده و سوراخ شده می‌باشد. دو نوع غالب در این باره وجود دارد: کوزه‌های گردن دراز و فنجان‌های گرد و دریچه داری که پایه ای گسترده به نام کوبه داشتند (اما برای غذا استفاده می‌شد و نه مایعات). دیگر اشکال شامل فنجان شاخدار، فنجان‌هایی با چرخ‌های متصل شده، فنجان‌های یک دسته، سبوهای پیازی بزرگ، فانوس‌ها و فنجان‌های زنگوله داری که قطعاتی کوچک از رس را در داخل بخش توخالی پائینی داشته و اینچنین در زمان بلند شدن صدای تق تق می‌دادند می‌شد. پایه‌های کوزه که به منظور تکیه گاهی برای کاسه‌های بزرگ استفاده می‌شدند نیز به گونه ای ساخته می‌شد که طراحی‌های پیچیده‌ای از سوراخ‌ها را داشتند. شاید شگفت انگیزترین شی کوزه ای آبدستان‌هایی به شکل اسب سواران زره پوش است.
رشد کردن به شکل یک پادشاهی

پادشاه نائمول (۳۵۶–۴۰۲) از خاندان کیم یک سلطنت موروثی را با حذف رویه چرخش قدرت پایه‌ریزی نموده و عنوان سلطنتی وقت حاکمان آن ماریپگان (معنی هان یا گان در ریشه زبان کره ای بومی «رهبر» یا «بزرگ» است که سابقاً برای شاهزادگان حاکم در جنوب کره استفاده می‌شد که شاید ارتباطی با عنوان خان در زبان مغولی،
ترکی نیز داشته باشد تعیین شد. در سال ۳۷۷ کشور فرستاده‌هایی به چین گسیل کرده و روابطی رسمی با گوگوریو ایجاد نمود.
در خلال سلطنت پادشاه سوجی (۴۵۸–۵۰۰ میلادی) ایستگاه‌های پست برای ارتباط بهتر مابین شهرهای مستحکم کشور ایجاد شدند.
شیلا که در سال‌های پایانی قرن چهارم با فشار بکجه در غرب و کشور ژاپنی وا در جنوب مواجه شده بود، با گوگوریو متحد شد. اما زمانی که گوگوریو اقدام به توسعه قلمرو خود به سمت جنوب کرده و پایتخت خود را در سال ۴۲۷ به پیونگ یانگ منتقل نمود، پادشاه نولجی مجبور شد تا با بکجه متحد شود.
در زمان فرمانروا بوپ هونگ (۵۱۴–۵۴۰)، شیلا با بودائیت به عنوان دین رسمی و سیستم‌های نام دوران منحصر به فرد خود یک پادشاهی کاملاً تکامل یافته بود. شیلا در خلال جنگ‌های گایا و شیلا موفق شد اتحادیه گایا را تصرف کند، در سال ۵۳۲ گوم گوان گایا را ضمیمه خاک خود کرده و در سال ۵۶۲ خاک ته گایا را به تصرف خود درآورد. به این ترتیب بود که شیلا مرزهای خود را تا حوزه رودخانه ناکدونگ گسترش داد.
امپراتور جین هونگ (۵۴۰–۵۷۶). یک نیروی قوی نظامی را ایجاد کرد. شیلا به بکجه کمک نمود تا گوگوریو را از قلمرو رودخانه هان (سئول) به بیرون براند و سپس کنترل همه آن منطقه استراتژیک را در سال ۵۵۳ از بکجه غصب کرده و به اتحاد ۱۲۰ ساله بکجه – شیلا خاتمه داد. همچنین پادشاه جین هونگ هوارانگ‌ها را تأسیس کرد.
شیلا در خلال سلطنت جین هونگ با زمین‌های کشاورزی بزرگتری که از بسط سیستم‌های آبیاری و شخم زنی با گاو به دست آمده بود، به بهروزی رسید. همچنین کشور از منابع طبیعی به مانند طلا و آهن بهره می‌برد. شیلا محصولاتی به مانند ابریشم، تولیدات چرمی، اسباب منزل، سرامیک و تسلیحات و ابزار آلات فلزی می‌ساخت که تمامی آنها توسط حوزه‌های اختصاصی دولتی سرپرستی می‌شدند.
دوران اولیه با سقوط رده اشرافی ” استخوان مقدس” خاتمه یافت. این امر با فوت ملکه جیندوک رخ داد. در قرن هفتم شیلا با سلسله چینی تانگ متحد شد. در سال ۶۶۰ و در زمان حکومت شاه موییل (۶۵۴–۶۶۱)، شیلا بکجه را تحت انقیاد خود درآورد. در سال ۶۶۸ تحت رهبری شاه مونمو (جانشین پادشاه موییل) و ژنرال کیم یوشین، شیلا بر گوگوریو در شمال خود غلبه کرد. سپس شیلا به مدت حدود یک دهه برای دفع نیروهای تانگی در منطقه که قصد ایجاد مستعمرات تانگ را در منطقه داشتند مبارزه کرد و سرانجام یک پادشاهی متحد تا پیونگ یانگ کنونی را بنیان‌گذاری نمود. بخش شمالی گوگوریو از دست رفته نیز بعدها با عنوان کشور بالهه ظاهر شد.
دوران میانی شیلا در سال ۷۸۰ با قتل پادشاه هی یه گونگ و منسوخ شدن خط جانشینی سلطنتی از پادشاه موییل (معمار اتحاد شیلا در شبه جزیره) به پایان راه خود رسید. سقوط هیه گونگ مرگی خونین به‌شمار می‌رفت که در نقطه اوج یک جنگ داخلی با مشارکت بیشتر خانواده‌های اشرافی رده بالای کشور به وقوع پیوست. با مرگ هیه گونگ و در خلال باقی مانده سال‌های شیلا، پادشاه به شخصی کمی قدرتمندتر از یک رئیس پوشالی بدل گشت در حالیکه خانواده‌های اشرافی قدرتمند به‌طور فزاینده ای از کنترل مرکزی خارج شدند.