stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
باشگاه فوتبال راه‌آهن
تاریخچه > پس از انقلاب

پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران، راه‌آهن در اولین دوره مسابقات رسمی که برگزار شد، مقامی کسب نکرد. در سال ۵۹ و در مسابقات انتخابی جام حذفی تهران، راه‌آهن هر دو تیم استقلال و پرسپولیس که پرطرفدارترین تیم‌های ایران هستند را از گردونه مسابقات خارج کرد و لقب گربه سیاه فوتبال ایران را از سوی رسانه‌ها و تماشاگران دریافت کرد. آن‌ها نایب قهرمان جام حذفی تهران در سال ۱۳۶۲ شدند.
راه‌آهن اگرچه چند سال در مسابقات باشگاه‌های تهران موفق ظاهر شد اما با راه‌اندازی لیگ فوتبال ایران نتوانست در این لیگ حضور پیدا کند تا اینکه در فصل ۸۳ لیگ دسته یک ایران با اقتدار به لیگ برتر فوتبال ایران صعود کرد و پس از سال‌ها دوباره در جمع بزرگان فوتبال ایران قرار گرفت. راه‌آهن در اولین فصل حضور در لیگ برتر در رتبه سیزدهم قرار گرفت که مقام خوبی برای یک تیم تازه‌وارد بود. بعد از آن هم راه‌آهن به ثبات رسید و از فصل ۸۴ تا ۹۵ در لیگ برتر ایران حضور داشت. نایب قهرمانی جام حذفی در سال ۱۳۶۱ و قهرمانی در جام اتحادیه باشگاه‌های ایران در سال ۱۳۸۲ و قهرمانی‌های پی‌درپی در رده‌های پایه از جمله مهم‌ترین افتخارات تیم فوتبال راه‌آهن است.
عرضه در بورس

باشگاه راه‌آهن به عنوان اولین باشگاه ورزشی در ایران در تاریخ ۵ خرداد ۱۳۹۰ در بورس ایران با قیمت ۱۲ میلیارد تومان عرضه شد اما فروش آن با شکست روبه‌رو شد. در پی فروش نرفتن باشگاه راه‌آهن هیئت واگذاری و شرکت خصوصی‌سازی ایران در جلسه شنبه ۱۱ تیر خود قیمت واگذاری نخستین باشگاه فوتبال کشور برای خصوصی‌سازی را به قیمت ۴٫۱ میلیارد تومان کاهش داد.
شرکت هواپیمایی فراز قشم برای خرید آن پیش قدم شد و در سال ۱۳۹۱ مالکیت آن را به عهده گرفت.
یکی از متقاضیان جدی باشگاه راه‌آهن حسین هدایتی مالک وقت باشگاه فوتبال استیل‌آذین بود که به دلیل قبول نکردن بدهی‌های باشگاه راه‌آهن از رقابت در بورس انصراف داد.
لوگو

تا زمانی که باشگاه راه‌آهن تحت تملک راه‌آهن ایران قرار داشت، لوگوی راه‌آهن در میان لوگوی زردرنگ آن دیده می‌شد. اما پس از خریداری باشگاه از سوی شرکت فراز قشم، لوگوی این شرکت جای لوگوی راه‌آهن ایران را گرفت. رنگ زرد آن هم تغییر کرد و به رنگ قرمز درآمد، با احیای باشگاه راه‌آهن لوگوی باشگاه دوباره به رنگ زرد برگشت.
لوگوی راه‌آهن یزدان
لوگوی راه‌آهن سورینت
لوگوی فراز قشم
لوگوی باشگاه راه‌آهن
بازیکنان > بازیکنان پیشین

صفحهٔ اصلی: رده:بازیکنان باشگاه راه‌آهن
بازیکنان > بازیکنان خارجی

| ردیف | نام | کشور | پست | دوران بازی | بازی | گل |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | سرمد حسین |  | هافبک | ۱۳۸۴–۱۳۸۵ | ؟ | ؟ |
| ۲ | گئورگ کاسپاروف |  | دروازه‌بان | ۱۳۸۶–۱۳۸۷ | ۲۲ | ۰ |
| ۳ | هملت مخیتاریان |  | هافبک | ۱۳۸۶–۱۳۸۸ | ۴۳ | ۲ |
| ۴ | سزار پلگرین |  | مدافع | ۱۳۸۶ | ۱۱ | ۲ |
| ۵ | امیر اوبوکا |  | مهاجم | ۱۳۸۷ | ۹ | ۰ |
| ۶ | آلوارو پینتوس |  | مهاجم | ۱۳۸۷–۱۳۸۸ | ۱۸ | ۲ |
| ۷ | صالح سدیر |  | هافبک | ۱۳۸۸ | ۵ | ۱ |
| ۸ | عیسی ترائوره |  | هافبک | ۱۳۸۸–۱۳۸۹ | ۲۶ | ۳ |
| ۹ | محمد زینو |  | مهاجم | ۱۳۸۸ | ۱۱ | ۱ |
| ۱۰ | محمود آمنه |  | هافبک | ۱۳۸۸–۱۳۹۱ | ۶۸ | ۳ |
| ۱۱ | مسلم مبارک |  | هافبک | ۱۳۸۸ | ۳ | ۰ |
| ۱۲ | رودریگو |  | هافبک | ۱۳۸۹ | ؟ | ؟ |
| ۱۳ | سیسیرو |  | مهاجم | ۱۳۸۹–۱۳۹۰ | ۲۰ | ۵ |
| ۱۴ | اندرسون گومز دی لیما |  | هافبک | ۱۳۸۹–۱۳۹۰ | ؟ | ؟ |
| ۱۵ | محمدعلی غرضول |  | مدافع | ۱۳۹۰–۱۳۹۱ | ۷ | ۰ |
| ۱۶ | ایگور کاسترو |  | مهاجم | ۱۳۹۱–۱۳۹۲ | ۹ | ۲ |
| ۱۷ | دیوید ویکروم |  | هافبک | ۱۳۹۲–۱۳۹۳ | ۱۲ | ۰ |
| ۱۸ | والری آلکسانیان |  | مدافع | ۱۳۹۲–۱۳۹۳ | ۲ | ۰ |
| ۱۹ | مارکو |  | هافبک | ۱۳۹۲ | ۱ | ۰ |
| ۲۰ | ایگور ننزیچ |  | دروازه‌بان | ۱۳۹۳–۱۳۹۵ | ۳۰ | ۰ |
| ۲۱ | مارتین موتومبا |  | هافبک | ۱۳۹۳ | ۷ | ۰ |
| ۲۲ | سباستین استراندوال |  | هافبک | ۱۳۹۴–۱۳۹۵ | ۱۰ | ۰ |
| ۲۳ | آنتوس سولومو |  | مدافع | ۱۳۹۵ | ۴ | ۰ |
افتخارات

جام حذفی
نایب قهرمان: ۸۸–۱۳۸۷
لیگ دسته اول
نایب قهرمان - ۱۳۸۳
لیگ دسته دوم
قهرمان لیگ دسته دوم ۱۳۵۵
لیگ دسته دوم تهران
قهرمان ۱۳۴۴
جام حذفی تهران
نایب قهرمان - ۱۳۶۲
فصل به فصل

| فصل | دسته | لیگ | رتبه | جام حذفی | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۴۷–۴۸ | ۱ | لیگ دسته اول تهران | دهم | برگزار نشد |  |
| ۱۳۴۸–۴۹ | ۱ | لیگ تهران | هشتم | برگزار نشد |  |
| ۱۳۴۹–۵۰ | ۱ | لیگ تهران | دهم | برگزار نشد |  |
| ۱۳۵۲–۵۳ | ۱ | جام تخت جمشید | هفتم | برگزار نشد |  |
| ۱۳۵۳–۵۴ | ۱ | جام تخت جمشید | نهم | برگزار نشد |  |
| ۱۳۵۴–۵۵ | ۱ | جام تخت جمشید | پانزدهم | یک چهارم نهایی | سقوط |
| ۱۳۵۵–۵۶ | ۲ | دسته دوم | اول | یک شانزدهم نهایی | صعود |
| ۱۳۵۶–۵۷ | ۱ | جام تخت جمشید | شانزدهم | برگزار نشد | سقوط |
| ۱۳۵۷–۵۸ | ۲ | دسته دوم |  | برگزار نشد | لیگ به پایان نرسید |
| ۱۳۵۸–۵۹ | ۱ | لیگ تهران | برگزار نشد | برگزار نشد |  |
| ۱۳۵۹–۶۰ | ۱ | لیگ تهران | برگزار نشد | برگزار نشد |  |
| ۱۳۶۰–۶۱ | ۱ | لیگ تهران | پنجم | برگزار نشد |  |
| ۱۳۶۱–۶۲ | ۱ | لیگ تهران | نهم | برگزار نشد |  |
| ۱۳۶۲–۶۳ | ۱ | لیگ تهران | دهم | برگزار نشد |  |
| ۱۳۶۳–۶۴ | ۱ | لیگ تهران |  | برگزار نشد | لیگ به پایان نرسید |
| ۱۳۶۴–۶۵ | ۱ | لیگ تهران | هشتم | برگزار نشد |  |
| ۱۳۶۵–۶۶ | ۱ | لیگ تهران | ششم |  |  |
| ۱۳۶۶–۶۷ | ۱ | لیگ تهران | ششم |  |  |
| ۱۳۶۷–۶۸ | ۱ | لیگ تهران | دوازدهم |  |  |
| ۱۳۶۸–۶۹ | ۱ | لیگ تهران | نهم | برگزار نشد |  |
| ۱۳۶۹–۷۰ | ۱ | لیگ تهران | هفدهم |  | سقوط |
| ۱۳۷۰–۷۱ | ۴ | لیگ دسته دوم تهران | پنجم |  |  |
| ۱۳۷۱–۷۲ | ۴ | لیگ دسته دوم تهران | دوم | برگزار نشد | صعود |
| ۱۳۷۲–۷۳ | ۳ | لیگ تهران | هفتم |  |  |
| ۱۳۷۳–۷۴ | ۳ | لیگ تهران | دوم |  | صعود |
| ۱۳۷۴–۷۵ | ۲ | دسته دوم | پنجم |  |  |
| ۱۳۷۵–۷۶ | ۲ | دسته دوم | ششم |  |  |
| ۱۳۷۶–۷۷ | ۲ | دسته دوم | ششم | برگزار نشد |  |
| ۱۳۷۷–۷۸ | ۲ | دسته دوم | چهارم |  |  |
| ۱۳۷۸–۷۹ | ۲ | دسته دوم | ششم |  |  |
| ۱۳۷۹–۸۰ | ۲ | دسته دوم | چهارم |  |  |
| ۱۳۸۰–۸۱ | ۲ | لیگ آزادگان | هشتم |  |  |
| ۱۳۸۱–۸۲ | ۲ | لیگ آزادگان | یازدهم |  |  |
| ۱۳۸۲–۸۳ | ۲ | لیگ آزادگان | یازدهم |  |  |
| ۱۳۸۳–۸۴ | ۲ | لیگ آزادگان | دوم |  | صعود |
| ۸۵–۱۳۸۴ | ۱ | لیگ برتر | سیزدهم |  |  |
| ۸۶–۱۳۸۵ | ۱ | لیگ برتر | شانزدهم | یک شانزدهم نهایی |  |
| ۸۷–۱۳۸۶ | ۱ | لیگ برتر | دوازدهم | یک چهارم نهایی |  |
| ۸۸–۱۳۸۷ | ۱ | لیگ برتر | یازدهم | نایب قهرمان |  |
| ۸۹–۱۳۸۸ | ۱ | لیگ برتر | چهاردهم | یک شانزدهم نهایی |  |
| ۹۰–۱۳۸۹ | ۱ | لیگ برتر | پانزدهم | یک شانزدهم نهایی |  |
| ۹۱–۱۳۹۰ | ۱ | لیگ برتر | یازدهم | یک شانزدهم نهایی |  |
| ۹۲–۱۳۹۱ | ۱ | لیگ برتر | هشتم | یک‌هشتم نهایی |  |
| ۹۳–۱۳۹۲ | ۱ | لیگ برتر | یازدهم | یک چهارم نهایی |  |
| ۹۴–۱۳۹۳ | ۱ | لیگ برتر | دوازدهم | یک شانزدهم نهایی |  |
| ۹۵–۱۳۹۴ | ۱ | لیگ برتر | پانزدهم | یک چهارم نهایی | سقوط |
| ۱۳۹۵–۹۶ | ۲ | لیگ آزادگان | پانزدهم | یک شانزدهم نهایی |  |
| ۱۳۹۶–۹۷ | ۲ | لیگ آزادگان | هیجدهم | یک شانزدهم نهایی | سقوط |
| ۱۳۹۷–۹۸ | ۳ | دسته دوم | انصراف | عدم حضور | سقوط به لیگ دسته سوم مرحله اول |
هیل سیتی، کانزاس

مکان
| Hill City, Kansas | Hill City, Kansas |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of Hill City, Kansas: Location of Hill City, Kansas
مختصات: ۳۹°۲۲′۲″ شمالی ۹۹°۵۰′۴۴″ غربی﻿ / ﻿۳۹٫۳۶۷۲۲°شمالی ۹۹٫۸۴۵۵۶°غربی﻿ / 39.36722; -99.84556: مختصات: ۳۹°۲۲′۲″ شمالی ۹۹°۵۰′۴۴″ غربی﻿ / ﻿۳۹٫۳۶۷۲۲°شمالی ۹۹٫۸۴۵۵۶°غربی﻿ / 39.36722; -99.84556
ایالت: کانزاس
شهرستان: Graham
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۰۰ مایل مربع (۲٫۵۹ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۰۰ مایل مربع (۲٫۵۹ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۲۱۸۵ فوت (۶۶۶ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۱۴۷۴
 • برآورد (۲۰۱۱): ۱۴۹۸
 • تراکم: ۱۴۷۴٫۰/مایل مربع (۵۶۹٫۱/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: ۶۷۶۴۲
کد منطقه: ۷۸۵
FIPS کد: ۲۰-۳۲۱۷۵
GNIS feature ID: ۰۴۷۲۲۰۹
وبگاه: City Website
هیل سیتی (به انگلیسی: Hill City) شهری در ایالت کانزاس کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۴۷۴ نفر بوده‌است.
اینگر بیورنباکن

| اینگر بیورنباکن | اینگر بیورنباکن |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۸ دسامبر ۱۹۳۳ بروم، نروژ
درگذشت: ۱۳ فوریهٔ ۲۰۲۱  (۸۸ سال)
ملیت: نروژ
اینگر بیورنباکن (انگلیسی: Inger Bjørnbakken؛ (زادهٔ ۲۸ دسامبر ۱۹۳۳ – درگذشتهٔ ۱۳ فوریهٔ ۲۰۲۱) اسکی‌باز آلپاین اهل نروژ بود.
هلنه اولافسن

هلنه اولافسن (انگلیسی: Helene Olafsen؛ زادهٔ ۲۱ فوریهٔ ۱۹۹۰) ورزشکار اسنوبردسواری اهل نروژ است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده‌است.
حدیده (سوریه)

مکان در 23x15px|border |alt=|link= سوریه
| Hadidah حدیدةHadideh | Hadidah حدیدةHadideh |
| --- | --- |
شهر: شهر
استان: حمص
شهرستان: Talkalakh
ناحیه: Hadidah
جمعیت (۲۰۰۴): جمعیت (۲۰۰۴)
 • کل: ۲۵۴۴
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (EEST)
حدیدة (به عربی: حدیدة) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در شهرستان تلکلخ واقع شده‌است.
خصوصیات

حدیدة ۲٬۵۴۴ نفر جمعیت دارد.
لوته اسمیزت سیرشت

لوته اسمیزت سیرشت (انگلیسی: Lotte Smiseth Sejersted؛ زادهٔ ۵ مارس ۱۹۹۱) اسکی‌باز آلپاین نروژی است.
او در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برنده ۱ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
دنیل ریکاردو

| 0 | 1 |
| --- | --- |
ریکاردو در سال ۲۰۱۹: ریکاردو در سال ۲۰۱۹
زاده: دنیل جوزف ریکاردو ۱ ژوئیهٔ ۱۹۸۹ ‏(۳۵ سال) پرث، استرالیای غربی، استرالیا
فعالیت در مسابقات جهانی فرمول یک: فعالیت در مسابقات جهانی فرمول یک
ملیت:  استرالیایی
تیم‌ها: ردبول - رنو - مکلارن - رد بول (به عنوان راننده ذخیره) - ریسینگ بولز (درحال حاضر)
شماره خودرو: ۳
ورودی‌ها: ۲۵۰ (۲۴۹ شروع)
قهرمانی‌ها: ۰
پیروزی‌ها: ۸
سکوها: ۳۲
مجموع امتیازات: ۱۳۲۶
پول پوزیشن: ۳
اولین ورود: جایزه بزرگ بریتانیا ۲۰۱۱
نخستین پیروزی: جایزه بزرگ کانادا ۲۰۱۴
آخرین پیروزی: جایزه بزرگ ایتالیا ۲۰۲۱
آخرین ورود: جایزه بزرگ اسپانیا ۲۰۲۴
مقام در ۲۰۲۳: هفدهم (6 امتیاز)
دنیل ریکاردو (زادهٔ ۱ ژوئیه ۱۹۸۹) یک رانندهٔ استرالیایی است که برای ریسینگ بولز ( آلفاتئوری سابق ) در مسابقات فرمول یک، شرکت می‌کند. پس از بازنشستگی مارک وبر از فرمول یک، ریکاردو به عنوان جانشین او در تیم ردبول برای فصل ۲۰۱۴ معرفی شد. او در نخستین فصل حضور در مسابقات فرمول یک با تیم ردبول، در مکان سوم قرار گرفت و در سه مسابقهٔ کانادا، مجارستان و بلژیک، پیروز شد او سال های ۲۰۲۱ و ۲۰۲۲ در مکلارن بود ولی عمل کرد قابل قبولی نداشت و باعث اخراج او از مکلارن شد، ولی به ردبول به عنوان راننده ذخیره یا سوم بازگشت. او پس از مدتی کناره گیری از دنیای فرمول یک در فصل ۲۰۲۳ و پس از گرند پری بریتانیا ۲۰۲۳ جایگزین نیک د وریز راننده هلندی تیم آلفاتئوری شد و در 7 مسابقه ای که برای این تیم در فصل ۲۰۲۳ شرکت کرد به جایگاه 17 ام جدول رانندگان دست یافت. او دوبار در سال های 2014 و 2016 در جدول رانندگان مقام سوم را کسب کرده. او همچنین 8 پیروزی در کارنامه خود دارد که آخرین آن به جایزه بزرگ ایتالیا ۲۰۲۱ برمی گردد.
زندگی شخصی

پدر او اهل سیسیل و مادرش اهل کالابریا است.
فعالیت حرفه‌ای > فرمول فورد و فرمول بی‌ام‌و

ریکاردو در پرت استرالیای غربی به دنیا آمد و در سن نه سالگی رانندگی در کارتینگ را آغاز کرد. در سال ۲۰۰۵، وارد مسابقات فرمول فورد استرالیای غربی شد و در پایان فصل، مقام هشتم را به دست آورد. در فصل بعد، مجوز حضور در مسابقات آسیایی فرمول بی‌ام‌و را به دست آورد و در نخستین فصل، دو پیروزی را کسب کرد. در پایان فصل، ریکاردو با ۲۳۱ امتیاز سوم شد.
فعالیت حرفه‌ای > فرمول رنو

در سال ۲۰۰۷ ریکاردو وارد فرمول رنو شد و در مسابقات اروپایی و ایتالیایی شرکت کرد. در مسابقات ایتالیایی با ۱۹۶ امتیاز، هفتم شد؛ ولی در مسابقات اروپایی هیچ امتیازی به دست نیاورد.
ریکاردو در سال دوم حضورش در فرمول رنو، در مسابقات اروپایی و اروپای غربی شرکت کرد. در پایان فصل، در اروپای غربی اول شد و در مسابقات اروپایی پس از والتری بوتاس فنلاندی دوم شد.
فعالیت حرفه‌ای > فرمول سه

طی فصل ۲۰۰۸، ریکاردو نخستین بار در مسابقات فرمول سه در نوربورگرینگ حضور یافت.
سپس در فصل ۲۰۰۹ به مسابقات فرمول ۳ بریتانیا منتقل شد و در پایان فصل، به قهرمانی رسید تا پس از قهرمانی دیوید بربهم در سال ۱۹۸۹، نخستین استرالیایی باشد که در فرمول ۳ بریتانیا قهرمان می‌شود.
فعالیت حرفه‌ای > فرمول یک

نخستین حضور ریکاردو در یک خودروی فرمول یک، شرکت در تست رانندگان جوان تیم ردبول در پیست خرز در دسامبر ۲۰۰۹ بود. در روز پایانی تست، او بهترین زمان را ثبت کرد و تنها راننده‌ای بود که رکوردی در محدودهٔ ۱:۱۷ داشت. مدیر تیم پیشنهاد کرد که در فصل ۲۰۱۰ ریکاردو به عنوان رانندهٔ ذخیره جانشین هارتلی شود.
ریکاردو به عنوان رانندهٔ آزمایشی و ذخیرهٔ تورو روسو در فصل ۲۰۱۱ معرفی شد و در مسابقهٔ استرالیا در رتبهٔ شانزدهم مرحلهٔ زمان‌گیری قرار گرفت.
فعالیت حرفه‌ای > فرمول یک > تورو روسو (۲۰۱۲–۲۰۱۳)

در ۱۴ دسامبر ۲۰۱۱ اعلام شد که ریکاردو در فصل ۲۰۱۲ به همراه جان اریک ورن برای تیم تورو روسو مسابقه می‌دهد.
در مسابقهٔ استرالیا در ۱۸ مارس ۲۰۱۲ ریکاردو در رتبهٔ نهم قرار گرفت و نخستین امتیازات خود را در این مسابقات به دست آورد.
در ۳۱ اکتبر ۲۰۱۲ تورو روسو اعلام کرد که قرارداد ریکاردو را برای فصل ۲۰۱۳ تمدید کرده‌است.
فعالیت حرفه‌ای > فرمول یک > ردبول (۲۰۱۴–۲۰۱۸,)

ریکاردو در آغاز فصل ۲۰۱۴ جانشین مارک وبر در تیم ردبول شد تا هم‌تیمی سباستین فتل شود. در نخستین فصل، توانست روی سکوی سوم بایستد. ولی در فصل ۲۰۱۵ تنها در دو مسابقه روی سکو رفت و در پایان فصل نیز به مقام هشتم رسید. او در سال ۲۰۱۶ با عملکردی نسبتاً خوب توانست دوباره سوم شود در سال بعد هم در آخرین مسابقه جایگاه خود را از دست داد و پنجم شد. او در اوایل فصل بعد شروع خوبی داشت اما در ادامه با بد شانسی‌های پشت سر هم فصل را با رده ششم به پایان رساند
رنو (۲۰۱۹–۲۰۲۰)

ریکاردو تا پایان ۲۰۱۸ با ردبول ماند. در ۲۰۱۸ وی شرایط خوبی نداشت و بارها اتفاق افتاد که به علت نقص فنی از مسابقه کنار رفته باشد، در نهایت او تصمیم گرفت که راهش را از ردبول جدا کند و برای ۲۰۱۹ با رنو باشد. او درسال ۲۰۱۹ بارنو موفق شد یک بار در مونزا چهارم شود رنو در اکثر فصل از مکلارن کندتر بود بخاطر همین او نتوانست فصل خوبی را داشته باشد و ۵۴ امتیاز در رتبه نهم قرار گرفت. او در سال ۲۰۲۰ در مسابقات ایفل و ایمولا برای رنو روی سکو رفت تا رنو پس از سال ۲۰۱۱ برای اولین بار خودرو خود را روی سکو ببیند. وی در پایان سال ۲۰۲۰ در رده پنجم جدول رانندگان قرار گرفت. پس از جدایی فتل از فراری در آخر ۲۰۲۰ و پیوستن ساینز به فراری او به مکلارن برای سال۲۰۲۱ پیوست
مکلارن (۲۰۲۱-۲۰۲۳)

این اولین سال از قرداد دو ساله لو با مکلارن بود و او در این فصل به همراه لندو نوریس راننده ی تیم مک لارن بود. او در جایزه بزرگ مونزا ۲۰۲۱ مقام اول را کسب کرد ولی در مجموع عملکرد خوبی نداشت و به رتبه 8 ام در جدول رانندگان رسید درحالی که هم تیمی جوان اش لندو نوریس به رتبه 6 ام دست یافت.
سال دوم و آخر حضور او در مکلارن با شکست بزرگ مواجه شد. بهترین نتیجه او در این فصل مربوط به پنجمی در جایزه بزرگ سنگاپور ۲۰۲۲ بود. فصل فاجعه بار ۲۰۲۲-۲۰۲۳ باعث شد مدیر تیم مکلارن زک براون به این همکاری در پایان فصل خاتمه دهد و اسکار پیاستری جایگزین او شد. لو در نهایت به رتبه ای بهتر از 11امی در جدول رانندگان ۲۰۲۳ نصیبش نشد. پس از پایان قرارداد دنیل، او به مدت نیم فصل بدون تیم ماند تا اینکه در آلفاتئوری ( ریسینگ بولز امروز ) جانشین نیک د وریز  شد.
ریکاردو سومین رانندهٔ تورو روسو در مسابقهٔ مالزی ۲۰۱۱
ریکاردو با خودروی تورو روسو در مسابقهٔ مالزی ۲۰۱۲
کولشتدت

مکان
| کولشتدت   | کولشتدت   |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
ایالت: تورینگن
ناحیه: Eichsfeld
انجمن شهرداری: Westerwald-Obereichsfeld
حکومت: حکومت
 • شهردار: Christina Tasch (CDU)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۳٫۱۱ کیلومتر مربع (۵٫۰۶ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۴۵ متر (۱۴۶۰ فوت)
جمعیت (2013-12-31): جمعیت (2013-12-31)
 • کل: ۱٬۳۹۰
 • تراکم: ۱۱۰/کیلومتر مربع (۲۷۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: 37359
کدهای شماره‌گیری: 036075
پلاک خودرو: EIC
وبگاه: www.westerwald-obereichsfeld.de
کولشتدت (به آلمانی: Küllstedt) یک شهر در آلمان است که در آیشسفلد واقع شده‌است. کولشتدت ۱٬۵۵۸ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده

شهر والدورن خواهرخواندهٔ کولشتدت هست.
هیرام ابیف

هیرام ابیف(انگلیسی: Hiram Abiff) (همچنین هیرام ابیف یا پسر بیوه) شخصیت اصلی تمثیلی است که در طول درجه سوم فراماسونری به همه نامزدها می‌شود.
هیرام به عنوان معمار اصلی معبد پادشاه سلیمان معرفی شده‌است. او پس از اینکه دشمنان نتوانستند رمزهای عبور مخفی استاد ماسون‌ها را از او دریافت کنند، در داخل این معبد توسط سه فرد به قتل می‌رسند. مضامین تمثیل اهمیت وفاداری به لژ و یقین بودن مرگ است.
افسانه ماسونی هیرام ابیف

داستان هیرام ابیف که در لژهای ماسونی نقل شده‌است، پایه درجه سوم است. داستان با ورود او به اورشلیم و انتصاب او توسط سلیمان به عنوان معمار اصلی و استاد کار در ساخت معبدش آغاز می‌شود. در حالی که معبد در حال تکمیل شدن است، سه سنگ‌تراش همکار هنگام خروج از ساختمان به او کمین می‌کنند و رازهای استاد سنگ‌تراش را می‌خواهند. هیرام توسط هر یک به نوبه خود به چالش کشیده می‌شود و در هر بار امتناع از افشای اطلاعات، مهاجم او را با ابزار سنگ‌تراشی (که بین حوزه‌های قضایی متفاوت است) می‌زند. او توسط سه مهاجم اول مجروح می‌شود و توسط آخرین مورد ضرب و شتم کشته می‌شود.
قاتلان او جسد او را زیر انبوهی از آوار پنهان می‌کنند و شب هنگام برمی‌گردند تا جسد را به خارج از شهر منتقل کنند و در قبری کم عمق که با شاخه‌ای از اقاقیا مشخص شده‌است، دفن می‌کنند. از آنجایی که روز بعد استاد از دست می‌رود، سلیمان گروهی از سنگ‌تراشان را برای جستجوی او می‌فرستد. اقاقیا به‌طور تصادفی کشف می‌شود و جسد نبش قبر می‌شود تا دفن در خور شان و مناسبی انجام شود. محل اختفای «سه روفی» نیز کشف می‌شود و آنها دستگیر می‌شوند. سلیمان به نیروی کار خود اطلاع می‌دهد که کلمه مخفی یک استاد سنگ‌تراشی اکنون گم شده‌است. او آن را با یک کلمه جایگزین، جایگزین می‌کند. این کلمه توسط ماسون‌ها یک راز تلقی می‌شود، اما برای صدها سال «افشاگری» مختلفی از این کلمه انجام شده‌است که معمولاً همه با یکدیگر متفاوت هستند. یکی از این «وحی»، «ماخ بنک» یا «ظاهراً زوال» است که بر اساس حرکات و کلماتی که پس از کشف جسد هیرام گفته شده‌است. این افسانه عمومی است که در حوزه‌های قضایی انگلیسی-آمریکایی مربوط می‌شود.
در فراماسونری قاره‌ای، داستان کمی متفاوت است: تعداد زیادی از استادان سنگ‌تراش (نه فقط هیرام) روی معبد کار می‌کنند، و این سه رفیق به دنبال رمز عبور و نشانه‌هایی هستند که به آنها دستمزد بالاتری بدهد. نتیجه یکسان است، اما این بار استاد ماسون‌ها هستند که جسد را پیدا می‌کنند. اسرار از بین نمی‌روند، اما سلیمان دستور می‌دهد که آنها را در زیر معبد دفن کنند و روی قبر هیرام حک شود و همان جایگزینی برای احترام انجام شود. اسرار «از دست رفته» در سنت‌های دیگر در اینجا به عنوان بخشی از تشریفات آنها به استاد ماسون‌های جدید داده می‌شود. در این نسخه، هیرام اغلب به آدونیرام تغییر نام می‌دهد.
هیرام در کتاب مقدس

در کتاب مقدس عبری یا عهد عتیق، سه نمونه جداگانه از افرادی به نام هیرام وجود دارد که در ساختن معبد سلیمان نقش داشتند:
هیرام، پادشاه قلمرو صور (امروزه، در کشور مدرن لبنان)، در دوم سموئیل ۵:۱۱ و اول پادشاهان ۵:۱–۱۰ به دلیل فرستادن مصالح ساختمانی و افراد برای ساخت اولیه معبد در اورشلیم. در درام ماسونی، «هیرام، پادشاه صور» به وضوح از «هیرام ابیف» متمایز می‌شود. اولی آشکارا یک پادشاه است و دومی آشکارا یک استادکار. آنها را می‌توان در زمینه‌های دیگر اشتباه گرفت.
در اول پادشاهان ۷: ۱۳–۱۴، هیرام به عنوان پسر بیوه‌زنی از قبیله نفتالی که پسر یک کارگر برنز تیری بود، توصیف شده‌است که سلیمان او را برای ریختن وسایل برنزی و تزئینات تزئینی معبد جدید فرستاد. از این اشاره، فراماسون‌ها اغلب از هیرام (با ابیف اضافه شده) به عنوان «پسر بیوه» یاد می‌کنند. هیرام این برنزها را در زمین سفالی در دشت اردن بین سوکوت و زارتان/زرداته ریخت (اول پادشاهان ۷: ۴۶–۴۷).
۲ تواریخ ۲: ۱۳–۱۴ به درخواست رسمی سلیمان پادشاه اورشلیم از هیرام اول پادشاه صور، برای کارگران و مصالحی برای ساختن معبد جدید اشاره می‌کند. پادشاه هیرام (هورام در تواریخ) پاسخ می‌دهد: «و اکنون مردی ماهر و دارای فهم فرستادم، هرم ابی. (پسر زنی از دختران دان و پدرش مردی اهل صور بود). مهارت در کار در طلا و نقره، برنز و آهن، سنگ و چوب، بنفش و آبی، کتان نازک و زرشکی، و انجام هر حکاکی و اجرای هر نقشه ای که به او داده شود، با مردان ماهر و با مردان ماهر پروردگار من پدرت داوود.» عبارت ایتالیک بالا در نسخه جدید کینگ جیمز به عنوان «هورام استاد صنعتگر من» ترجمه شده‌است. اکثر ترجمه‌های این قطعه، «اب-» را در «ابی» به‌عنوان حالت ساخت «عبا» می‌گیرند که در اینجا به عنوان استاد ترجمه شده‌است. ترجمه‌های قدیمی‌تر ترجیح می‌دادند «اب-» را پدر ترجمه کنند. ترجمه متداول پسوند -i «من» است، که این قرائت مشکل‌زا را نشان می‌دهد که هیرام پدر خود را می‌فرستد که هیرام نیز نامیده می‌شود. این در ولگاته، کتاب مقدس Douay-Rheims و در کتاب مقدس Wycliffe یافت می‌شود. قرائت دیگر به‌عنوان مضارع عبری قدیم است، و گونه‌ای از «پدرم» در هفتادگانی، کتاب مقدس اسقف و انجیل ژنو یافت می‌شود. جیمز اندرسون در قانون اساسی خود در سال ۱۷۲۳ اعلام کرد که بسیاری از مشکلات مربوط به این متن با خواندن «ابی» به عنوان قسمت دوم یک نام خاص که او آن را به عنوان «هیرام ابیف» ترجمه کرده‌است، حل می‌شود، موافق ترجمه‌ها. از مارتین لوتر و خواندن مایلز کاوردیل از ۲ تواریخ 4:16.
گزارش‌های دیگر از هیرام کتاب مقدس

فلاویوس ژوزفوس در آثار باستانی یهودیان (فصل ۸:۷۶) از هیرام به عنوان τεχνίτης، سازنده، صنعتگر یاد می‌کند. «حال سلیمان از صور شخصی را فرستاد که نامش هیرام بود. او از طرف مادرش از قبیله نفتالی بود (زیرا او از آن قبیله بود) اما پدرش اور بود و از اهل بیت بنی اسرائیل بود. ."
تارگوم شنی، تفسیر آرامی بر کتاب استر که در فاصله زمانی بین سقوط روم و جنگ‌های صلیبی نوشته شده‌است، ساخت تختی معجزه آسا برای سلیمان را به هیرام نسبت می‌دهد که در زمان استر توسط نوادگان کوروش کبیر استفاده می‌شد.
مفصل‌ترین نسخه این افسانه در گزارش ژرار دو نروال در سال ۱۸۵۱، Voyage en Orient، رخ می‌دهد، جایی که او داستان را با درج تمام رمزهای عبور ماسونی، به عنوان بخشی از داستان بالکیس، "ملکه صبح" و " سلیمان " شاهزاده جنی روایت می‌کند. ,. این شرحی از نسخه دوم بالا است، جایی که استاد صنعتگر آدونیرام نام دارد. قبل از مرگ، او دستخوش ماجراهای عرفانی می‌شود زیرا داستان او با داستان سلیمان و بالکیس، ملکه سبا در هم تنیده شده‌است. قاتلانی که او را می‌کشند زیر نظر خود سلیمان هستند. دو نروال داستان را به گونه‌ای نقل می‌کند که در یک قهوه‌خانه شرقی در یک دوره دو هفته‌ای روایت شده‌است. گزارش مشابهی در انجمن‌های مخفی همه اعصار و کشورها نوشته چارلز ویلیام هکتهورن آمده‌است، جایی که سلیمان نقشه ای برای نابودی هیرام به دلیل عشق متقابل بین هیرام و ملکه سبا دارد. در همین حال، در سال ۱۸۶۲، کل ماجرای عشق آدونیرام به بالکیس و قتل او توسط سه کارگر به دستمزد سلیمان در اپرای چارلز گونود، La reine de Saba به موسیقی درآمد.
سایر نظریه‌ها

پیشنهادهای زیادی برای منشأ داستان ماسونی هیرام ابیف ارائه شده‌است که توسط اکثر دانشمندان ماسونی رد شده‌است. با این حال، نظریه برجسته مورد حمایت بسیاری از محققان فراماسونری تاریخی در کار اخیر برادر کریستوفر پاول، که در سال ۲۰۲۱ مقاله ای در QCCC منتشر کرد مبنی بر اینکه کشیش دکتر جان تئوفیلوس دساگولیرز نویسنده احتمالی داستان هیرام ابیف در اوایل دهه ۱۷۲۰ است و او بود که آن را به درجه ۳ معرفی کرد. در تحقیقات خود برادر پاول اشاره می‌کند که چگونه دساگولیرز جنبه «کلمه گمشده» درجه طاق سلطنتی را که احتمالاً در کتابی با عنوان «معبد سلیمان، به تصویر کشیده شده توسط کتاب مقدس» متعلق به خود خوانده‌است، معرفی کرد. اگر قرار بود کلمه ای پیدا شود، ابتدا باید گم شود، از این رو داستان هیرام ابیف. به گفته پاول، Desaguliers به عنوان یک فرانسوی ساکن انگلستان، افسانه Chanson de Geste را می‌شناخت و از آن به عنوان پایگاهی برای افسانه هیرام ابیف استفاده می‌کرد. با این حال، پاول به جای اینکه از قرن دوازدهم به عنوان یک آیین استفاده شود، استدلال می‌کند که دساگولیرها از این اسطوره موجود برای ایجاد داستانی مرکزی برای درجه سوم تازه ایجاد شده استفاده کردند، که هیچ مدرکی برای قبل از سال ۱۷۲۰ وجود ندارد.
سایر نظریه‌ها > Seqenenre Tao II

به گفته نویسندگان رابرت لوماس و کریستوفر نایت، نمونه اولیه هیرام ابیف، پادشاه مصر تائو دوم بود که (آنها ادعا می‌کنند) به شیوه ای تقریباً یکسان درگذشت. این ایده توسط اکثر دانشمندان ماسونی رد شده‌است.
سایر نظریه‌ها > ذوالنون المصری

در کتاب صوفیان، محقق افغان، ادریس شاه، پیشنهاد کرد که ذوالنون المصری ممکن است منشأ شخصیت هیرام ابیف در آیین ماسونی استاد ماسون بوده باشد. او معتقد است که این پیوند از طریق فرقه صوفی البنا («سازندگان») بود که مسجد الاقصی و قبه الصخره را در اورشلیم ساختند. این برادری می‌توانست بر برخی از اصناف ماسونی اولیه تأثیر بگذارد که به شدت از معماری شرقی در ایجاد سبک گوتیک وام گرفته بودند.
سایر نظریه‌ها > رنو دو مونتوبان

مورخ فراماسونی فرانسوی پل ناودون شباهت بین مرگ هیرام و قتل رنو دو مونتوبان در اواخر قرن دوازدهم chanson de geste، چهار پسر آیمون را برجسته کرده است. رنو، مانند نمونه اولیه خود سنت رینولد، هنگام کار به عنوان سنگ‌تراشی در کلیسای جامع کلن بر اثر ضربه چکش به سرش کشته شد و جسد او توسط قاتلانش مخفی شد قبل از اینکه به‌طور معجزه آسایی دوباره کشف شود.
معمار هیرام، کلیسای سنت جان، چستر (۱۹۰۰)
مجسمه برنز ساخته نیکولاوس اتو کروش، برلین، آلمان (۲۰۱۳)
لوماس و نایت ادعا می‌کنند که زخم‌های Sequenre Tao II او را به هیرام ابیف تبدیل کرده‌است