پرداخت سطح
پوشش‌ها > رنگ گاری

رنگها و لعابها، با اختلاف زیاد، پرکاربردترین پرداخت‌های مورد استفاده برای محصولات تولیدی هستند. انواع مختلفی از رنگ‌ها و لعاب‌ها برای برطرف کردن نیازهای مختلف موجود است. امروزه اکثر رنگ‌های موجود در بازار، ترکیبات آلی مصنوعی هستند که حاوی رنگ‌دانه‌ها (pigment) می‌باشند و با فرایند پلیمریزاسیون (پلیمری شدن) یا ترکیبی از پلیمریزاسیون و جذب اکسیژن خشک می‌شوند. آب پرکاربردترین حامل رنگ‌دانه‌ها می‌باشد. برای تسریع در فرایند خشک شدن می‌توان از گرما استفاده کرد، اما بسیاری از رنگ‌های مصنوعی و لعاب‌ها در کمتر از یک ساعت بدون استفاده از گرمای اضافی خشک می‌شوند. مواد قدیمی پایه روغنی مدت زمان خشک شدن طولانی دارند و به اقدامات حفاظت از محیط زیست زیادی نیاز دارند. به همین دلیل، به ندرت در کاربردهای تولید استفاده می‌شوند.
از رنگ‌ها معمولاً برای ایجاد محافظت در برابر خوردگی یا زیبایی استفاده می‌شود اما از آنها همچنین برای پر کردن یا پنهان کردن بی نظمی‌های سطح، تغییر اصطکاک سطح، اصلاح نور، جذب گرما یا خصوصیات تابشی نیز استفاده می‌شود.
| ماده | دوام (در مقیاس ۱ تا ۱۰) | هزینه نسبی (در مقیایس ۱ تا ۱۰) | خصوصیات |
| --- | --- | --- | --- |
| لاک‌های نیتروسلولزی (Nitrocellulose lacquers) | ۱ | ۲ | خشک شدن سریع؛ دوام کم |
| اِستر اپوکسی (Epoxy esters) | ۱ | ۲ | مقاومت شیمیایی خوب |
| آلکید-آمین (Alkyd-amine) | ۲ | ۱ | همه‌کاره؛ چسبندگی کم |
| لاک‌های اکرلیکی (Acrylic lacquers) | ۴ | ۱٫۷ | حفظ رنگ خوب؛ چسبندگی کم |
| لعاب‌های اکرلیکی (Acrylic enamels) | ۴ | ۱٫۳ | حفظ رنگ خوب؛ مستحکم، دمای پخت بالا |
| محلول‌های وینیل (Vinyl solutions) | ۴ | ۲ | انعطاف‌پذیر؛ مقاومت شیمیایی خوب؛ جامدات کم |
| سیلیکون‌ها (Silicones) | ۴–۷ | ۵ | حفظ براقی خوب؛ انعطاف کم |
| فلوروپلیمرها (Fluoropolymers) | ۱۰ | ۱۰ | دوام فوق‌العاده؛ اعمال سخت |
معمولاً در انتخاب رنگ به عنوان پرداخت نهایی، بیشتر فقط به لایه بیرونی توجه می‌شود، در حالیکه سیستم رنگ در حقیقت نوعی سیستم پیچیده شامل ماده زیرکار، روش‌های تمیزکاری و پیش آماده‌سازی (از قبیل آندایزینگ، فسفات دهی و انواع پوشش‌های تغییر سطح)، آستر، یا احتمالاً لایه‌های میانی می‌شود.
لاک‌های نیتروسلولزی، پلیمرهای ترموپلاستیک حل شده در داخل یک حلال آلی هستند. با اینکه این رنگ‌ها به سرعت خشک می‌شوند و ظاهری زیبا دارند، اما به علت دوام کم برای اکثر کاربردهای تجاری نامناسب هستند. آلکیدها رنگ‌های کاربرد عمومی هستند، اما برای کاربردهایی که نیاز به سختی داشته باشد نامناسب است. لعاب‌های اکرلیکی کاربرد فراوانی در رنگ خودورها دارند و ممکن است به کاتالیزور یا عمل آوری نیاز داشته باشند. رنگ‌های قیری، که محلول‌های قیر در یک حلال هستند، به دلیل مقاومت بالا در برابر خوردگی در صنعت الکترونیک که زیبایی اهمیت کمتری دارد، استفاده می‌شوند.
در ساخت و تولید، تقریباً تمام رنگ آمیزی‌ها به یکی از چهار روش زیر انجام می‌شود:
غوطه وری
اسپری دستی
اسپری اتوماتیک
اسپری الکترواستاتیک یا الکتروکوتینگ
در بیشتر مواقع، حداقل به دو لایه پوشش کاری نیاز داریم. پوشش لایه اول که به عنوان پوشش آستر شناخته می‌شود چند وظیفه دارد:
اطمینان از چسبندگی خوب
مسطح سازی سطح و بهبود آن با پر کردن ناهمواری‌ها و نواقص
بهبود مقاومت به خوردگی به گونه ای که از جدا شدن پوشش‌های بعدی در آینده جلوگیری شود.
رسیدن به این اهداف در رنگ‌هایی که در لایه‌های نهایی استفاده می‌شوند و پر از رنگ‌دانه هستند امکان‌پذیر نیست، چرا که هدف لایه‌های نهایی بیشتر رنگ سازی و افزایش زیبایی است. با این حال در هنگام استفاده از پوشش‌های چند لایه باید توجه شود که پوشش‌های نهایی، لایه‌های زیرین را بی جهت نرم نکنند.