گرانویل استنلی هال
زندگی نامه > شغل بعدی (روانشناسی)

هال در سال 1887 مجله آمریکایی روانشناسی را تأسیس کرد و در سال 1892 به عنوان اولین رئیس انجمن روانشناسی آمریکا انتخاب شد.در سال 1889 او به عنوان اولین رئیس دانشگاه کلارک منصوب شد، پستی که او تا سال 1920 پر کرد.هال در طول 31 سال ریاست خود از نظر فکری فعال باقی ماند. او در توسعه روانشناسی تربیتی نقش داشت و تلاش کرد تأثیر نوجوانی را بر آموزش مشخص کند. او همچنین مسئول دعوت از زیگموند فروید و کارل یونگ برای بازدید و ارائه یک سری سخنرانی در سال 1909 در کنفرانس کلارک بود. هال در ازای آن به فروید قول دریافت مدرک افتخاری از دانشگاه کلارک را داد و این دو عقاید یکسانی در مورد جنسیت و نوجوانی داشتند. این اولین و تنها سفر فروید به آمریکا و بزرگترین کنفرانسی بود که در دانشگاه کلارک برگزار شد. با توجه به اینکه تحقیقات فروید بر اساس نظریه هایی بود که همکاران هال به عنوان غیر علمی از آنها انتقاد کردند، این کنفرانس بحث برانگیزترین کنفرانس بود. هال در سال 1917 کتابی در زمینه روانشناسی دینی به نام عیسی مسیح در پرتو روانشناسی منتشر کرد. این کتاب در دو جلد نوشته شده است تا عیسی مسیح را از نظر روانشناسی تعریف کند. هال به طور کامل درباره همه آنچه در مورد مسیح نوشته شده است، و فرآیندهای ذهنی احتمالی مسیح و همه کسانی که به او ایمان داشتند و درباره او نوشتند، بحث کرد. اسطوره ها، جادو و غیره را که در مورد نام و زندگی مسیح ساخته شده است، تجزیه و تحلیل می کند. مثل ها را تشریح می کند و در مورد معجزات، مرگ و رستاخیز عیسی بحث می کند. او می کوشد تا تمام عبارات یا گرایش های ممکن را که در عیسی و پیروانش می یابد به ریشه های ژنتیکی تقلیل دهد و با کمک آن در روان شناسی تطبیقی، به ویژه دانش انسان شناسی و گرایش های دوران کودکی، اینجا و آنجا به گرایش های جهانی خاصی اشاره می کند که در انتهای همه چیز قرار می گیرند. این کم موفقیت ترین کار او بود. او در سال 1922 در سن 78 سالگی کتاب پیری را منتشر کرد.
نظریه تکامل داروین و نظریه خلاصه ارنست هکل تأثیرات زیادی بر حرفه هال داشتند. این ایده ها هال را بر آن داشت تا جنبه های رشد دوران کودکی را بررسی کند تا در مورد وراثت رفتار بیاموزد. ویژگی ذهنی این مطالعات، اعتبار سنجی آنها را غیرممکن کرد. او معتقد بود که وقتی کودکان رشد می کنند، توانایی های ذهنی آنها شبیه به اجدادشان است و بنابراین آنها در طول زندگی به همان روشی که گونه ها در طول سال ها رشد می کنند، رشد می کنند. هال معتقد بود که روند جمع بندی می تواند از طریق آموزش تسریع شود و کودکان را وادار کند که در مدت زمان کوتاه تری به استانداردهای مدرن توانایی های ذهنی برسند. کار او همچنین به تصویرهای بحث برانگیز از تفاوت های بین زنان و مردان و همچنین مفهوم اصلاح نژادی پرداخت. در حالی که هال طرفدار اصلاح نژادی بود، دیدگاه‌های او از نظر ایجاد و حفظ جدایی‌های متمایز بین نژادها شدیدتر نبود. هال معتقد به دادن فرصتی به نژادهای پایین تر برای پذیرش و انطباق با «تمدن برتر» بود. هال حتی از آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار عالی رتبه در جامعه به‌عنوان «مستثنی برای کاهش میراث تکاملی سیاه‌پوستان» تمجید کرد. هال به تمدن به همان شکلی می نگریست که به توسعه بیولوژیکی می نگریست. انسان ها باید به تمدن اجازه دهند تا «تکامل طبیعی خود را طی کند». هال کسانی را که تمدن برتر را نمی پذیرفتند «وحشی» بدوی می دید. هال به این تمدن‌ها مانند کودکان نگاه می‌کرد و اظهار داشت که «عیوب و فضایل آنها مربوط به دوران کودکی و جوانی است». هال معتقد بود که مردان و زنان باید در دوران بلوغ در مدارس خود جدا شوند زیرا به آنها اجازه می‌دهد تا بتوانند در جنسیت خود رشد کنند. زنان می‌توانند با در نظر گرفتن مادری آموزش ببینند و مردان می‌توانند در پروژه‌های عملی بیشتری آموزش ببینند و به آنها کمک کنند تا رهبر خانه‌هایشان شوند. هال معتقد بود که مدارس با هر دو جنس، روش یادگیری آنها را محدود می کند و پسران را زودتر از آنچه که باید باشند، نرم می کند. "این دوره تعادل است، اما با شروع بلوغ تعادل به هم می‌خورد و تمایلات جدیدی به وجود می‌آید. تغییراتی در اندام‌های تناسلی صورت می‌گیرد و ویژگی‌های جنسی ثانویه را به همراه می‌آورد. برون‌گرایی به آرامی جای خود را به درون‌گرایی می‌دهد و به طور قطع غرایز اجتماعی شروع می‌شود. نقش فزاینده ای ایفا کند." هال به شدت تحت تأثیر ژان باپتیست لامارک و نظریه تکامل او بود. هال دریافت که این ایده انتقال خاطرات از والدین به فرزندان یک روش قابل قبول وراثت است.