stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
باشگاه فوتبال برنلی

Football club
باشگاه فوتبال برنلی (به انگلیسی: .Burnley F.C); (‎/ˈbɜːrnli/‎) یک باشگاه فوتبال انگلیسی است که در شهر برنلی قرار دارد و هم‌اکنون در لیگ برتر فوتبال انگلستان رقابت می‌کند. این باشگاه، در ۱۸ مه ۱۸۸۲ شکل گرفت و از اولین باشگاه‌هایی بود که حرفه‌ای شد (در سال ۱۸۸۳) و متعاقباً فدراسیون فوتبال را تحت فشار قرار داد تا اجازه پرداخت دستمزد را به بازیکنان بدهد. در فصل ۸۶–۱۸۸۵، برنلی برای اولین بار وارد رقابت‌های جام حذفی شد و یکی از ۱۲ عضو بنیانگذار لیگ فوتبال در فصل ۱۸۸۹–۱۸۸۸ بود. تحت ریاست باب لرد در فاصله سال‌های ۱۹۵۰ تا ۱۹۷۰، باشگاه به دلیل سیاست‌گذاری بر روی جوانان و سیستم استعدادیابی‌اش به شهرت رسید و از اولین باشگاه‌هایی شد که یک زمین تمرین را هدفمند راه‌اندازی کرد.
در سال‌های ۲۱–۱۹۲۰ و ۶۰–۱۹۵۹، قهرمانی در دسته برتر فوتبال انگلستان و در فصل ۱۴–۱۹۱۳، قهرمانی در جام حذفی را تجربه کردند و در سال‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۳ جام خیریه را به دست آوردند. در دو فصل ۲۰–۱۹۱۹ و ۶۲–۱۹۶۱، نایب قهرمان دسته اول از لیگ فوتبال شدند و در سال‌های ۴۷–۱۹۴۶ و ۶۲–۱۹۶۱، نایب قهرمان جام حذفی. در کنار ولورهمپتون واندررز، پرستون نورث اند، شفیلد یونایتد و پورتسموث، برنلی یکی از پنج تیمی است که هر چهار دسته حرفه‌ای فوتبال انگلیس را فتح کرده است. پس از قهرمانی در لیگ فوتبال ۶۰–۱۹۵۹، شهر برنلی از کوچک‌ترین شهرهایی شد که یک قهرمان در دسته برتر فوتبال انگلیس داشت.
پس از نقل مکان از زمین اولیه‌شان در کالدر ویل و از سال ۱۸۸۳، بازی‌های خانگی‌شان را در ترف مور برگزار می‌کنند. به افتخار قهرمان آن زمان لیگ فوتبال، استون ویلا، عنابی و آبی را قبل از فصل ۱۱–۱۹۱۰ به عنوان رنگ‌های باشگاه برگزیدند و به دلیل رنگ غالب پیراهن خانگی‌شان، «عنابی‌ها» لقب گرفتند. نشان فعلی برنلی برگرفته از نشان شهر است. این تیم رقابتی دیرینه با بلکبرن روورز دارد که در قالب شهرآورد شرق لنکشر به مصاف هم می‌روند.
تاریخچه > تأسیس و سال‌های ابتدایی (۱۹۱۲–۱۸۸۲)

پس از آنکه باشگاه‌های ورزشی شهر، ورزش باشگاهشان را به فوتبال تغییر دادند، در ۱۸ مه ۱۸۸۲، اعضای برنلی روورز در هتل بول گرد هم آمدند تا برای تغییر ورزش اصلی باشگاه، از راگبی به فوتبال رأی دهند. اکثریت به این پیشنهاد رای مثبت دادند. دبیر باشگاه، جورج وادینگتون چند روز بعد با کمیته خود ملاقات کرد و پیشنهادی برای حذف «روورز» از نام باشگاه ارائه کرد. وادینگتون اظهار داشت: باشگاه باید «با به کار بردن نام شهر، از لحاظ روانی موقعیت بالاتری را نسبت به دیگر باشگاه‌های محلی اتخاذ کند». اعضای کمیته به اتفاق آرا با آن موافقت کردند. برنلی در هفته‌های بعد چندین بازی دوستانه با تیم‌های محلی انجام داد تا «بهترین ترکیب یازده نفره ممکن را برای فصل آینده انتخاب کند». تیم جدید ترکیبی از بازیکنان سابق راگبی و افرادی بودند که تجربه فوتبال داشتند.
اولین بازی ثبت شده از برنلی به عنوان یک باشگاه فوتبال، پیروزی ۴–۰ آنها در برابر تیم محلی برنلی واندررز بود که در ۱۰ اوت ۱۸۸۲ برگزار شد. روزنامه محلی، این بازی را «یک بازی آزمایشی» توصیف کرد. برنلی با لباس آبی و سفید که رنگ‌های باشگاه راگبی سابق بود و در زمین کالدر ویل به میدان رفت. در اکتبر ۱۸۸۲ و در رقابت‌های جام لنکشر به مصاف آستلی بریج رفتند که اولین بازی رسمی ثبت‌شده در باشگاه است. شکست سنگین ۸–۰ به پایان رسید. در فوریه ۱۸۸۳، باشگاه کریکت برنلی از این باشگاه دعوت کرد تا به زمینی در مجاورت زمین کریکت در ترف مور نقل مکان کند. از آن زمان، هر دو باشگاه در آنجا مستقرند و رقبای لنکاوی پرستون نورث اند تنها تیمی در سراسر جهان هستند که به‌طور مداوم در همان زمین برای مدت طولانی تری اشغال کرده‌اند. برنلی، ۶۵ پوند هزینه کرد (معادل با ۷٬۰۰۰ تا سال ۲۰۲۴) تا زمین جدید راه‌اندازی شود. اولین بازیشان در این زمین، شکست ۶–۳ مقابل راوتن‌استال در ۱۷ فوریه بود. در ژانویه ۱۸۸۳، دکتر توماس دین، رئیس امور پزشکی و سلامت شهر برنلی، برای جمع‌آوری بودجهٔ بیمارستان جدید ویکتوریا در شهر، یک تورنمنت فوتبال را پایه‌ریزی کرد که رقابتی حذفی بین باشگاه‌های آماتور منطقه برنلی بود و فینال آن در ترف مور برگزار شد. در ماه ژوئن، برنلی با پیروزی ۲–۱ مقابل برنلی رامبلرز در فینال، جام دکتر دین را بالای سر برد و اولین جام باشگاه به دست آمد. متعاقباً، تیم ذخیره برنلی، جام بیمارستان جدید را در سال ۱۸۸۴ و چندین بار در سال‌های بعد به دست آورد.
افتخارات > لیگ

لیگ برتر/دسته اول
لیگ دسته اول فوتبال انگلستان قهرمان: ۲۱–۱۹۲۰، ۶۰–۱۹۵۹
لیگ دسته اول فوتبال انگلستان نایب قهرمان: ۲۰–۱۹۱۹، ۶۲–۱۹۶۱
چمپیونشیپ/دسته دوم
لیگ دسته دوم فوتبال انگلستان قهرمان: ۹۸–۱۸۹۷، ۷۳–۱۹۷۲
لیگ دسته دوم فوتبال انگلستان نایب قهرمان: ۱۳–۱۹۱۲، ۴۷–۱۹۴۶، ۱۴–۲۰۱۳
چمپیونشیپ برنده مرحله حذفی (صعود): ۰۹–۲۰۰۸
لیگ یک/دسته سوم
لیگ دسته سوم فوتبال انگلستان:قهرمان ۸۲–۱۹۸۱
لیگ دسته سوم فوتبال انگلستان نایب قهرمان: ۰۰–۱۹۹۹
لیگ دسته سوم فوتبال انگلستان برنده مرحله حذفی (صعود): ۹۴–۱۹۹۳
لیگ دو/دسته چهارم
لیگ دسته چهارم فوتبال انگلستان قهرمان: ۹۲–۱۹۹۱
یادداشت

↑  جمعیت برنلی از زمان قهرمانی تیمشان در سال ۱۹۲۱، ۲۰٪ کاهش یافته است.
واژه‌نامه

1 2  The Clarets
گونیومتر

گونیومتر ساخته Develey le Jeune در لوزان، اواخر سدهٔ ۱۸ و اوایل سدهٔ ۱۹
گونیومتر یا گونیامتر؛(به انگلیسی: Goniometer)، ابزاری است از نوع نقاله که زاویه را اندازه‌گیری می‌کند یا چرخاندن یک جسم را در یک موقعیت زاویه‌ای دقیق امکان‌پذیر می‌کند. اصطلاح گونیومتر از دو واژهٔ یونانی، (gōnia)، به معنی زاویه، و (metron) به معنی اندازه‌گیری، گرفته شده است.
اولین توصیف یک گونیومتر، برگرفته از اخترشناسی، ظاهراً در سال ۱۵۳۸ توسط یما فریسیوس انجام شده است.
کاربرد > نقشه‌برداری

قبل از اختراع تئودولیت، از گونیومتر در نقشه‌برداری استفاده می‌شد. استفاده از مثلث به ژئودزی در نسخه دوم (1533) Cosmograficus liber توسط پتری آپیانی به عنوان یک ضمایم ۱۶ صفحه ای توسط فریسیوس با عنوان Libellus de locorum përshkrendorum ratione شرح داده شد.
کاربرد > ارتباطات

جهت‌یاب بلینی–توسی (Bellini-Tosi) نوعی جهت‌یاب رادیویی بود که از جنگ جهانی اول تا جنگ جهانی دوم به‌طور گسترده مورد استفاده قرار می‌گرفت.
کاربرد > بلورنگاری

در بلورنگاری از گونیومتر برای اندازه‌گیری زاویه‌های صورت‌های کریستالی استفاده می‌شود. این ابزار همچنین در پراش پرتو ایکس برای چرخش نمونه‌ها استفاده می‌شود. تحقیقات پیشگامانه فیزیکدان ماکس فون لائو و همکارانش در مورد ساختار اتمی کریستال‌ها در سال ۱۹۱۲ شامل استفاده از یک گونیومتر بود.
کاربرد > اندازه‌گیری نور

گونیوفتومتر توزیع فضایی نور قابل مشاهده در چشم انسان را در یک موقعیت زاویه‌ای خاص اندازه‌گیری می‌کند.
در پزشکی

گونیومتر برای مستندسازی دامنهٔ حرکت اولیه و متعاقب آن، در ویزیت‌های مربوط به جراحات شغلی، و توسط ارزیابان معلولیت برای تعیین یک ناتوانی دائمی استفاده می‌شود. این برای ارزیابی پیشرفت و همچنین برای اهداف پزشکی - قانونی است. این ابزاری برای ارزیابی علائم وادل است (یافته‌هایی که ممکن است نشان دهندهٔ بزرگ شدن علائم باشد)
در پزشکی > درمان توانبخشی

در فیزیوتراپی، کاردرمانی،ارتز و پروتز و تمرینات ورزشی، گونیومتر ابزاری است که دامنه حرکت مشترک مفصل حرکتی بدن را اندازه‌گیری می‌کند. این ابزار اندازه‌گیری یک ابزار بالینی مفید و کلینیکی است که امکان اندازه‌گیری هدف را به منظور ردیابی دقیق پیشرفت در یک برنامه توانبخشی فراهم می‌کند.
کاربرد گونیومتر در تلسکوپ
ترنس-ایکس

گروهٔ موسیقی کانادایی
| ترنس-ایکس | ترنس-ایکس |
| --- | --- |
پاسکال لانگیرند در سال ۲۰۱۰: پاسکال لانگیرند در سال ۲۰۱۰
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
خاستگاه: مونترآل، کبک، کانادا
ژانر: سینث-پاپ های-انرژی
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۱–۱۹۸۸، ۱۹۹۵–اکنون
ناشر(ان): ماترا زدوای‌اکس آتلانتیک اتکو میراژ
اعضا: پاسکال لانگیرند
وبگاه: transx-music.com
ترنس-ایکس (به انگلیسی: Trans-X) گروهٔ موسیقی سینث-پاپ کانادایی مستقر در مونترآل، کبک می‌باشد.
گویش بیذوی

گویش مردم منطقه ابوزیدآباد با منظومه هشت روستای پیرامونی در محل به گویش بیزُوُی "Bizovoy" با "ز" معروف است.
این گویش، گویشی از زبان راژی  و متعلق به دسته زبان‌های ایران مرکزی است.
پیر لکوک ، ابوزیدآبادی را یکی از گویش های رایج در ناحیه مرکزی ایران می داند. (اشمیت ۱۳۸۷:۵۱۷) یارشاطر نیز گویش های مرکزی ایران از جمله ابوزیدآبادی را به گروه گویش‌های مرکزی یا مادی مربوط می داند. مردم این منطقه با جمعیتی حدود ۱۲ هزار نفر به‌طور گسترده به زبان راژی ابوزیدآبادی سخن می گویند. نام این منطقه در زبان محلی، بیزُوُی می‌باشد (اشتباها بیذُوُی نوشته شده که غلط است) و مردم آران و بیدگل و فارسی‌زبانان اطراف کاشان تا دلیجان آن را بوزآباد می‌خوانند. بوز در زبان فارسی زرتشتیان یزد به معنی «بوی» است، و همین واژه در زبان پهلوی به گونه بُوز (همسنگ بُرد) خوانده می‌شود و در زبان اوستایی به‌گونه بَئُذَ است. پسوند «وُی» در این شهر در نام «هَیَ وُی» نیشابور و «بُرْمُ وُیْ» بوئین زهرا و به‌گونه «وا» در«مهروا»ی نیشابور هنوز کاربرد دارد که همان پسوند «آباد» در دیگر نام‌هاست. بنابراین بیزوی به تلفظ محلی نیز همان بوزآباد است. در کتاب‌های باستانی‌ای که دربارهٔ شهر نیشابور و کوی‌ها و برزن‌های آن سخن رفته، نام یکی از برزن‌های آن را «بویاباد» آورده‌اند که گونه‌ای دیگر از همین نام بوزآباد است. آمارگران دولتی برای اولین بار که اقدام به ثبت نام رسمی بیزوُیْ کردند به علت ناآشنایی به گویش محلی و معنی نام اصلی، آن را به گونه ابوزیدآباد ثبت نمودند. گونهٔ بسیار شبیه این گویش در ابیانه که در نزدیکی نطنز قرار دارد قابل مشاهده‌است. به قول اهالی ابیانه: ما با ابوزیدآبادی ها هم سفره ایم.
کتاب فرهنگ بیزُوُی

کتاب فرهنگ بیزُوُی در سال ۱۳۷۴ برای اولین بار به کوشش سه پژوهشگر ایرانی آقایان عباس مزرعتی، علی مزرعتی و دکتر محمد مزرعتی و با یاوری دکتر فریدون جنیدی رئیس سازمان پژوهش فرهنگ ایران (بنیاد نیشابور) به چاپ رسید. این کتاب شامل پیشگفتار آقای دکتر جنیدی، مطالعات پیشین پژوهشگران (مانند دکتر Pierre Lecoq از کشور بلژیک، دکتر احسان یارشاطر)، واژه‌نامه، گردش چند فعل، مثل‌ها، شعر و شوخی‌های محلی، افسانه‌ها، زبانزدها، بازی‌ها، نحوه قالی‌بافی و خواندن نقشه قالی و مراسم مذهبی و غیره‌است. این کتاب در سال ۱۳۸۰ دوباره به چاپ رسیده‌است. انتشارات پارس پیدورا و نشر بلخ، وابسته به سازمان پژوهش فرهنگ ایران کار نشر این کتاب را بر عهده دارند{۱}.
زبان بیزُوُی

زبان مردمان بیزوی (ابوزیدآباد) نشان از داستان زندگی آریاییان نخستین دارد و با همه ویژگی‌ها پیوند آشکار با دیگر زبان‌های ایرانی مانند پهلوی، اوستایی، تالشی، مازندرانی، تاتی، کردی، لری ، سمنانی، ارمنی، دری، زرتشتی، دامغانی، نیشابوری و .. دارد که خود نشان دهنده یگانگی فرهنگ و مردمانی است که در گستره ایران فرهنگی می‌زیند و در همه غم‌ها و شادی‌ها و شکست‌ها و پیروزی‌ها یار و یاور یکدیکر هستند.{۲}
مجلس ایالتی ویسکانسین

| مجلس ایالتی ویسکانسین | مجلس ایالتی ویسکانسین |
| --- | --- |
قوه مقننه ایالتی ویسکانسین: قوه مقننه ایالتی ویسکانسین
گونه: گونه
گونه: مجلس سفلا 
محدودیت عضویت: هیچ
تاریخچه: تاریخچه
نخستین جلسه: ۳ ژانویهٔ ۲۰۲۳
رهبری: رهبری
رئیس: رابین واس (ج)  از ۷ ژانویهٔ ۲۰۱۳
رئیس جانشین: کوین پترسن (ج)  از ۳ ژانویهٔ ۲۰۲۳
رهبر اکثریت: تایلر آگست (ج)  از ۳ ژانویهٔ ۲۰۲۳
رهبر اقلیت: گرتا نیوبائر (د)  از ۱۰ ژانویهٔ ۲۰۲۲
ساختار: ساختار
کرسی‌ها: ۹۹
گروه‌های سیاسی: اکثریت   جمهوری‌خواه (۶۳) اقلیت   دموکرات (۳۵) کرسی‌های خالی   خالی (۱) 
مدت دوره: ۲ سال
اختیارات: ماده ۴، قانون اساسی ویسکانسین
دستمزد: ۵۰٬۹۵۰ دلار/سال + ۱۵۳ دلار کمک‌هزینه روزانه
انتخابات: انتخابات
آخرین انتخابات۱: ۸ نوامبر ۲۰۲۲
انتخابات آینده: ۵ نوامبر ۲۰۲۴
Redistricting: پایش قانونی
محل نشست‌ها: محل نشست‌ها
پرونده:AssemblyChamberWI.jpg: پرونده:AssemblyChamberWI.jpg
تالار مجلس ایالتی کاپیتول ایالت ویسکانسین مدیسن، ویسکانسین: تالار مجلس ایالتی کاپیتول ایالت ویسکانسین مدیسن، ویسکانسین
وبگاه: وبگاه
مجلس ایالتی ویسکانسین: مجلس ایالتی ویسکانسین
مجلس ایالتی ویسکانسین مجلس سفلی مجلس قانون‌گذاری ویسکانسین است. این دو به‌همراه مجلس سنای کوچک‌تر ویسکانسین، شاخه قانونگذاری ایالت ویسکانسین در ایالات متحده را تشکیل می‌دهند.
نمایندگان این مجلس در انتخاباتی که در فصل پایین برگزار می‌شود، برای یک دورهٔ دو ساله انتخاب می‌شوند. اگر در فاصلهٔ بین دو انتخابات، یک کرسی در مجلس خالی شود، فقط با یک انتخابات ویژه می‌تواند مجدداً پر شود.
قانون اساسی ویسکانسین اندازهٔ مجلس ایالتی را به ۵۴ تا ۱۰۰ عضو محدود کرده‌است. از سال ۱۹۷۳، این ایالت به ۹۹ ناحیهٔ قانون‌گذاری تقسیم شده‌است که بر اساس جمعیتی که توسط سرشماری ده ساله تعیین شده‌است، در سراسر این ایالت تقسیم‌بندی شده‌اند و در مجموع نیز دارای ۹۹ نماینده است. این مجلس از سال ۱۸۴۸ تا ۱۸۵۳ دارای ۶۶ ناحیهٔ قانون‌گذاری؛ از ۱۸۵۴ تا ۱۸۵۶ دارای ۸۲ ناحیهٔ قانون‌گذاری؛ از ۱۸۵۷ تا ۱۸۶۱ دارای ۹۷ ناحیهٔ قانون‌گذاری؛ و از ۱۸۶۲ تا ۱۹۷۲ دارای ۱۰۰ ناحیهٔ قانون‌گذاری بوده‌است. اندازهٔ مجلس سنای ویسکانسین نیز وابسته به اندازهٔ مجلس ایالتی است و باید بین یک چهارم تا یک سوم آن باشد. در حال حاضر، مجلس سنای ویسکانسین ۳۳ عضو دارد و هر ناحیهٔ سنا از ترکیب سه ناحیهٔ قانون‌گذاری همسایه تشکیل شده‌است.
این مجلس به‌شدت کژحوزه‌بندی‌شده است و دارای اکثریت ۵۳٪ - ۴۵٪ دموکرات در آرای مردمی در انتخابات ۲۰۱۸ بود که به اکثریت جمهوری‌خواه ۶۳–۳۶ در مجلس تبدیل شد. به گزارش اوشکوش نورث‌وسترن، بسیاری از کارشناسان ویسکانسین را خطرناک‌ترین ایالت در ایالات متحده می‌دانند؛ ادعایی که توسط پولیتی‌فکت به‌عنوان «عموماً درست» رتبه‌بندی شده‌است. پس از تقسیم‌بندی مجدد جمهوری‌خواهان در سال ۲۰۲۱، مرکز روزنامه‌نگاری تحقیقی ویسکانسین گزارش داد که شکاف کارایی متعاقباً به ۱۶٫۶ درصد به نفع جمهوری‌خواهان افزایش یافته‌است.
تالار مجلس در بالهٔ غربی ساختمان کنگره ایالت ویسکانسین، واقع در مدیسون، ویسکانسین واقع شده‌است.
تاریخچه

ایالات متحده پس از واگذاری زمین‌های این ایالت از سوی بریتانیا پیرو معاهده پاریس، برای نخستین بار ویسکانسین را در سال ۱۷۸۷ تحت فرمان شمال غربی سازماندهی کرد. این منطقه در سال ۱۸۳۶ به قلمروی ویسکانسین تبدیل شد. مجمع منطقه‌ای آن زمان، پس از انتخابات، برای سه جلسه در برلینگتون مستقر شد و سپس به پایتخت دائمی یعنی مدیسون نقل مکان کرد.
در طول دوران مجمع منطقه‌ای، اعضای گردآوری‌شده به ایجاد سیستم دادگاه کمک کردند، مرزها و تعداد شهرستان‌ها را تعیین کردند و املای ویسکانسین را منظم‌سازی کردند. در سال ۱۸۴۲، یک نماینده (چارلز آرنت، ویگ از شهرستان براون) توسط یک نمایندهٔ دیگر، جیمز وینیار، دموکرات از شهرستان گرنت، به‌دلیل انتصاب کلانتر شهرستان گرنت به ضرب گلوله کشته شد.
ویسکانسین در ۲۹ مهٔ ۱۸۴۸ به یکی از ایالت‌های ایالات متحده تبدیل شد و انتخابات ویژه برای تکمیل اولین جلسهٔ مجلس ایالتی برگزار شد. در آن زمان، این نهاد شامل ۶۶ عضو بود. این مجلس در سال ۱۸۵۲به ۸۲ کرسی، و سپس در سال ۱۸۵۶ به ۹۷ کرسی، و پس از آن در سال ۱۸۶۱ به ۱۰۰ کرسی، که حداکثر مجاز در قانون اساسی ویسکانسین است، گسترش یافت. تعداد اعضای آن تا سال ۱۹۷۱ برابر با ۱۰۰ کرسی باقی ماند و پس از آن، به‌منظور مطابقت با الزامات نمایندگی مساوی فدرال در چارچوب قانون اساسی ویسکانسین، تعداد اعضای آن به ۹۹ عضو کاهش یافت. تعداد کنونی کرسی‌های این مجلس، برای حفظ نسبت ۳:۱ کرسی‌های مجلس سنا، برابر با ۹۹ کرسی تعیین شده‌است.
حقوق و مزایا

حقوق سالانهٔ دریافتی نمایندگانی که در پاییز ۲۰۱۶ انتخاب شده‌اند، ۵۰٬۹۵۰ دلار است.
نمایندگان خارج از شهرستان دان، تا زمانی که برای شغل ایالتی خود در مدیسون حضور دارند، علاوه بر حقوق خود، تا سقف ۸۸ دلار روزانه نیز برای هزینه‌های زندگی دریافت کنند. اعضای هیئت شهرستان دان اجازه دارند تا ۴۴ دلار در روز هزینه داشته باشند. هنگامی که نشست مجلس برای سه روز یا کمتر برقرار باشد، هر نماینده همچنین ۷۵ دلار در ماه به‌عنوان دستمزد «خارج از جلسه» دریافت می‌کند. در طی دو سال، به هر نماینده ۱۲٬۰۰۰ دلار برای پوشش هزینه‌های عمومی اداره، چاپ، هزینهٔ پست و نامه‌نگاری‌های منطقه‌ای اختصاص داده می‌شود.
طبق یک پژوهش انجام‌شده در سال ۱۹۶۰، در آن زمان حقوق و مزایای مجلس به حدی پایین بود که در شهرستان میلواکی، سمت‌های هیئت نظارت شهرستان و شورای مشترک میلواکی مطلوب‌تر از کرسی‌های مجلس تلقی می‌شد و به‌طور متوسط ۲۳ درصد قانون‌گذاران میلواکی به دنبال انتخاب مجدد نبودند. این الگو در باقی ایالت‌ها که ادارات محلی تمایل به پرداخت هزینه‌های کمتر داشتند، به همان اندازه دیده نمی‌شد.
مجلس فعلی > ترکیب‌بندی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
↓: ↓
۳۵: ۶۴
دموکرات: جمهوری‌خواه
| وابستگی> وابستگی.وابستگی | حزب (رنگ پس‌زمینه نشان‌گر انجمن حزبی اکثریت است)> .دموکرات | حزب (رنگ پس‌زمینه نشان‌گر انجمن حزبی اکثریت است)> .جمهوری‌خواه | حزب (رنگ پس‌زمینه نشان‌گر انجمن حزبی اکثریت است)> .مجموع | خالی> خالی.خالی |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| آغاز مجلس ۱۰۱ (۲۰۱۳) | ۳۹ | ۵۹ | ۹۸ | ۱ |
| پایان مجلس ۱۰۱ (۲۰۱۴) | ۳۹ | ۶۰ | ۹۹ | ۰ |
| آغاز مجلس ۱۰۲ (۲۰۱۵) | ۳۶ | ۶۳ | ۹۹ | ۰ |
| پایان مجلس ۱۰۲ (۲۰۱۶) | ۳۶ | ۶۳ | ۹۹ | ۰ |
| آغاز مجلس ۱۰۳ (۲۰۱۷) | ۳۵ | ۶۴ | ۹۹ | ۰ |
| پایان مجلس ۱۰۳ (۲۰۱۸) | ۳۵ | ۶۴ | ۹۹ | ۰ |
| آغاز مجلس ۱۰۴ (۲۰۱۹) | ۳۶ | 63 | ۹۹ | ۰ |
| پایان مجلس ۱۰۴ (۲۰۲۰) | ۳۴ | ۶۲ | ۹۶ | ۳ |
| آغاز مجلس ۱۰۵ (۲۰۲۱) | ۳۸ | ۶۰ | ۹۸ | ۱ |
| پایان مجلس ۱۰۵ (۲۰۲۲) | ۳۸ | ۵۷ | ۹۵ | ۴ |
| آغاز مجلس ۱۰۶ (۲۰۲۳) | ۳۵ | ۶۴ | ۹۹ | ۰ |
| ترکیب‌بندی فعلی | ۳۵ | ۶۳ | ۹۸ | ۱ |
| آخرین سهم رأی‌گیری | ۳۵٫۷۱٪ | ۶۴٫۲۹٪ |  |  |
مجلس فعلی > افسران مجلس

| سمت | سمت | نام | حزب |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | رئیس | رابین واس | جمهوری‌خواه |  |
|  | رئیس جانشین | کوین دی. پیترسن | جمهوری‌خواه |  |
|  | رهبر اکثریت | تایلر آگست | جمهوری‌خواه |  |
|  | معاون رهبر اکثریت | جان پالمر | جمهوری‌خواه |  |
|  | رئیس انجمن حزبی اکثریت | راب سامرفیلد | جمهوری‌خواه |  |
|  | رهبر اقلیت | گرتا نیوباوئر | دموکرات |  |
|  | معاون رهبر اقلیت | کالان هیوود | دموکرات |  |
|  | رئیس انجمن حزبی اقلیت | لیسا سابک | دموکرات |  |
| منشی ارشد | منشی ارشد | تد بلازل | تد بلازل | تد بلازل |
| ناظم جلسه | ناظم جلسه | آن تانون بایرز | آن تانون بایرز | آن تانون بایرز |
الکساندر میلیچویچ

| الکساندر میلیچویچ | الکساندر میلیچویچ |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۱ اکتبر ۱۹۹۰ ‏(۳۴ سال) اسمدرفو، صربستان
ملیت: صربی-لهستانی
پیشه(ها): بازیگر، دوبلور، صداپیشه
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۵ تا کنون
الکساندر میلیچویچ (لهستانی: Aleksandar Milićević؛ ‏ زادهٔ ۲۱ اکتبر ۱۹۹۰) بازیگر، دوبلور و صداپیشه صربی‌تبار اهل لهستان است. وی دانش‌آموختهٔ آکادمی ملی هنرهای نمایشی الکساندر زلوروویچ در ورشو است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به دوستان، پدر متیو، رنگ‌های خوشبختی، دختران جنگ، ع چون عشق و عزم راسخ ایرنا اشاره نمود.
پوشاک بهمئی‌ها

لباس بهمئی در واقع همان لباس ایلات کهگیلویه می‌باشد. این لباس که در سال ۱۳۹۸ با شماره ۱۸۶۷ ثبت ملی گشت درگذشته در سراسر استان کهگیلویه و بویراحمد، شرق و جنوب شرق خوزستان، شمال غرب فارس و نیمی از مردم استان بوشهر با تفاوت‌های اندکی مورد استفاده قرار می‌گرفت.
تنها تفاوت میان این لباس در کلاه آن بود که در میان مردم بهمئی و طیبی از کلاهی به رنگ قهوه‌ای و سرخ تیره استفاده می‌شد.
لباس مردانه بهمئی

لباس مردانه بهمئی شامل:
کلاه: کلاه مردان به رنگ قهوه‌ای یا سرخ تیره که از جنس نمد می‌باشد.
جومه یا دلگ: پیراهنی از جنس پارچه ترمه با رنگهای مختلف و آستین‌های گشاد می‌باشد و اندازه دلگ تا سر زانو یا کمی پایین‌تر از زانو می‌باشد.
جوقا یا حله: پارچه‌ای از جنس کنف می‌باشد که به رنگ سفید، زرد و شیرکی می‌باشد که بر روی دلگ پوشیده می‌شود و کمی بلندتر از دلگ می‌باشد
زناره: زناره بندی هشتی شکل ضربدری و به‌صورت افقی می‌باشد که روی جوقا پوشیده می‌شود و از پشت به دو کتف بسته می‌شود که معمولاً در قسمت هر کتف و قسمت وسط که بند از روی بند به هم وصل هست گمبول‌های رنگی آویزان می‌شود که زیبایی خاصی به لباس می‌دهد.
شال کمر: شالی به اندازه نه متر یا کمتر که به رنگهای مختلف و بیشتر مواقع به رنگ سیاه یا سفید می‌باشد که بر روی دلگ و دور کمر بسته می‌شود.
شلوار: شلوار مردان بهمئی از پارچه دبیت و سایر پارچه می‌باشد اما برخلاف دبیت بختیاری که پاچه‌های گشادی دارد دبیت بهمئی شلواری راسته می‌باشد
پا پیچنه: پارچه‌ای با عرض ده سانت و بلندی دو متر یا کمتر که به دور ساق پا بسته می‌شود و از مچ پا شروع می‌شود تا زیر زانو و بیشتر در مواقعی که شخص به کوهستان یا در جنگ می‌رود دور ساق پا می‌بندند.
کفش: مردم بهمئی مانند سایر ایلات از گیوه‌های ملکی و قیصری استفاده می‌کنند.
لباس زنانه بهمئی

لباس زنان در ایل بهمئی مانند لباس زنان کهگیلویه و بختیاری می‌باشد.
مینا: روسری محلی زنان می‌باشد که به دور سر بسته می‌شود و و معمولاً تا پشت زانوها آویزان می‌شود.
لچک یا کلاه: کلاهی هست که جلوی مینا و در قسمت بالای پیشانی گذاشته می‌شود که در زمان قدیم با سکه‌های نقره و بعضاً طلا تزئین می‌شد.
جومه: حومه یا پیراهن زنانه در بهمئی از کردن تا مچ پا را در بر می‌گیرد همچنین از قسمت لگن تا پائین دوطرف پیراهن چاک دارد.
تومون غری: شلواری هست که در لباس زنانه بیشترین پارچه را مصرف می‌کند و معمولاً از هفت تا دوازده متر می‌باشد که در ناحیه قد تنگ و دارای چین می‌باشد و در قسمت پایین آن فراخ و چین‌های آن به این شلوار زیبایی خاصی می‌دهند همچنین قسمت پایین این شلوار با نوارهایی تزئین می‌شود
لازم به ذکر هست که لباس زنان بستگی سن آنان دارد و دختران جوان از لباس‌هایی با رنگ‌های متنوع، زیبا و براق و زنان میانسال از لباس‌های رنگ یکسان و لباس پیر زنان معمولاً از رنگ‌های تیره استفاده می‌شود.
ثباید (شعر لاتین)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
اثر استاتیوس: اثر استاتیوس
۱۷۸۶ نقاشی رنگ روغن توسط یوهان هاینریش فوسلی نفرین ادیپ را به تصویر می‌کشد: ۱۷۸۶ نقاشی رنگ روغن توسط یوهان هاینریش فوسلی نفرین ادیپ را به تصویر می‌کشد
تاریخ نگارش: ۸۰–۹۰ میلادی
زبان: لاتین
گونه: حماسه
بحر: هگزامتر داکتیلیک
شمار ابیات یا خط‌ها: ۹۷۴۸
ثباید (انگلیسی: Thebaid) به معنی آهنگ تبای، یک حماسه نوشته شاعر رومی استاتیوس استاتیوس است. این کتاب که در اوایل دهه ۹۰ میلادی منتشر شد، شامل ۹۷۴۸ سطر است که در ۱۲ کتاب تنظیم شده است و درگیری دو برادر، اتئوکلس و پولونیکس را بر سر تاج و تخت شهر یونانی تبای بازگو می‌کند. پس از اینکه پولینیس به تبعید فرستاده می‌شود، اتحادی متشکل از هفت شاهزاده یونانی ایجاد می‌کند و لشکرکشی را علیه برادرش آغاز می‌کند.
ایدئالیسم

برای دیگر کاربردها، ایدئالیسم (ابهام‌زدایی) را ببینید.
این مقاله دربارهٔ مفهوم فلسفی ایدئالیسم است. برای مفهوم عمومی گرایش به آرمان‌ها، آرمان‌گرایی را ببینید. برای دیگر کاربردها، ایدئالیسم (ابهام‌زدایی) را ببینید.
آناکساگوراس
ایدئالیسم یا آرمان‌گرایی (به آلمانی: Idealismus) یا مینوگروی نام مجموعه‌ای از دیدگاه‌های فلسفی با این مدّعاست که ایده‌ها موضوع حقیقی معرفت هستند؛ ایده‌ها بر اشیا مقدم‌اند و این ایده‌ها هستند که امکانِ بودن را برای اشیا فراهم می‌کنند. بر مبنای این دیدگاه، ایده‌ها، هم از نظر معرفت‌شناختی و هم از نظر متافیزیکی اولویت دارند و واقعیت خارجی، آنچنان‌که ما درک می‌کنیم، منعکس‌کننده فرایندهای ذهنی است. ایدئالیسم مدّعی نیست ذهن خالق ماده یا جهان مادی است. همچنین این دیدگاه، «فکر» را با «متعَلَّق فکر» یکی در نظر نمی‌گیرد، بلکه مدعی است جهان خارج را تنها با توسل به فرایند ایده‌ها می‌توان درک کرد.
ایدئالیسم نقطهٔ مقابل رئالیسم (واقع گرایی یا اصل اصالت واقع) است که معتقدست برای شناخت حقیقت جهان بیرون، چندان نمی‌توان به ذهن انسان متّکی بود.
با اصطلاحات فلسفهٔ صدرایی ایدئالیسم یعنی، برای عاقل تنها معقول بالذات یا نفس‌الأمر دارای تأصل است، زیرا علم به عالم خارج، جز از مجرای معقول بالذات ممکن نیست و عالم خارج، از این حیث که معقول بالعرض است، متعَلَّق معرفت انسانی قرار نمی‌گیرد.
گونه‌های ایدئالیسم > ایدئالیسم در دوران باستان

تئودور گمپرتس در اثر خود با عنوان متفکران یونان نظریهٔ پارمنیدس را قوی‌ترین سلاح در دست ماتریالیست‌های باستان می‌داند در حالی که خودِ نظریه ماده‌گرا نیست و از سوی دیگر از ستایش افلاطون، که بزرگ‌ترین مخالف ماده‌گرایی بود، از وی به عنوان «محترم‌ترین فیلسوفان پیش از وی» یاد می‌کند.
نظریهٔ او (پارمنیدس) در دامن خود، دو برادر پرورده‌است که دشمن یک‌دیگرند، مذهب اصالت ماده و مذهب اصالت روح، این دو ضد آشتی‌ناپذیر در حوزهٔ مابعدالطبیعه، از ریشهٔ واحدی سر بر زده‌اند یعنی مفهوم دقیق جوهر، که گرچه ابداع فیلسوفان الئایی (پارمنیدس و پیروانش) نیست ولی به دست آنان از نظریهٔ مادهٔ نخستین بدرآورده شده و عرضه گردیده‌است.
فردریک کاپلستون مخالف این مقوله بود. وی می‌گوید: به نظر می‌رسد که بورنت بر حق باشد وقتی می‌گوید پارمنیدس بر خلاف آنچه بعضی گفته‌اند پدر ایدئالیسم نیست. بر عکس تمام ماتریالیسم بر نظریه او دربارهٔ واقعیت متکی است؛ بنابراین به عنوان یک حقیقت تاریخی به نظر می‌رسد که پارمنیدس مادی مذهب بود و نه چیز دیگر. البته به نقل از پروفسور استیس گفته می‌شود که این امر مانع آن نمی‌شود که در فلسفه پارمنیدس تناقض غیرقابل رفعی وجود داشته باشد، به‌طوری که اگر چه یک ماتریالیست است، فکرش شامل نطفه‌های ایدئالیسم نیز هست. در جای دیگری از کاپلستون می‌خوانیم که وسوسه سخن گفتن از پارمنیدس به عنوان کسی که گویی خود یک ایدئالیست بوده مردود است. زیرا در نظر وی واحد حسی و مادی بوده‌است و نشان دادن وی به صورت یک ایدئالیست عینی قرن نوزدهم به منزله ارتکاب یک اشتباه تاریخی است. اگر پارمنیدس واحد را فکر قائم به خود معرفی کرده بود، بعید بود که افلاطون و ارسطو از ابن امر گزارشی ندهند، و سقراط آناکساگوراس را با اندیشه و مفهوم او از عقل یا نوس، نخستین فیلسوف هوشیار نمیافت.
در واقع این آناکساگوراس بود که با به‌کارگیری نوس ایدئالیسم را پایه‌گذاری کرد اما نتوانست مفهومی غیر مادی و غیر جسمانی برای آن بیان کند.
اولین فردی که با دیدگاه ایدئالیسم به عنوان پدر ایدئالیسم شناخته می‌شود افلاطون است.
گونه‌های ایدئالیسم > ایدئالیسم آلمانی

مقالهٔ اصلی: ایدئالیسم آلمانی
رستاخیز ایدئالیسم با کانت و در آثار وی روی می‌دهد. در تاریخ فلسفه دورانی را که با کانت آغاز و با فیشته، شلینگ، و هگل ادامه می‌یابد، ایدئالیسم آلمانی می‌نامند. ایدئالیسم آلمانی را، از آن رو که واکنشی در برابر چالش پیش‌آمده از انقلاب فرانسه، و به منظور تجدید سازمان دولت و جامعه بر یک پایهٔ معقول، برای سازگاری نهادهای سیاسی و اجتماعی با آزادی و مصلحت فرد بود، نظریهٔ انقلاب فرانسه نامیده‌اند. ایدئالیسم آلمانی در تعالیم هگل اوج گرفت، هگل دستگاه فلسفی خود را دربرگیرندهٔ دستاوردهای ایدئالیسم آلمانی و به اصطلاح خود او نتیجهٔ دیالکتیکی تمامی منازل ایدئالیسم آلمانی می‌داند. از نظر هگل فیشته نمایندهٔ ایدئالیسم درون‌ذات، نمایندهٔ تضاد جاودانهٔ من و جز-من است. شلینگ نمایندهٔ ایدئالیسم برون‌ذات است، یعنی پذیرش همانی من و جز-من در مطلق، و خود وی نمایندهٔ ایدئالیسم مطلق است.
از نظر فلسفهٔ سیاسی ایدئالیسم آلمانی بیانگر این اعتقاد بود که نهادهای اجتماعی و سیاسی باید هماهنگ با تحول آزادانهٔ فرد باشند.