stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
راسل کرو
اوایل زندگی

راسل کرو در ۷ آوریل ۱۹۶۴ در شهر ولینگتون، نیوزلند متولد شد، پسر ژاکلین ایون و جان الکساندر کرو، پدر و مادر وی هر دو در کار سینما بودند؛ پدرش همچنین مدیر یک هتل بود. پدربزرگ مادری کرو، استن ویمس، فیلم‌بردار بود که او یک جایزه برای فیلم‌برداری فیلم جنگ جهانی دوم را برد. پدربزرگ پدری کرو، جان دابلدی کرو، اهل ورکسام در ولز، همچنین مادربزرگ مادربزرگ مادربزرگ مادرش مائوری بود. کرو همچنین انگلیسی، آلمانی، ایرلندی، ایتالیایی، نروژی، اسکاتلندی، سوئدی و اصل نسب ولزی دارد. او پسرعموی کاپیتان سابق کریکت نیوزیلند، مارتین کرو و جف کرو و برادرزادهٔ دِیو کرو است.
زمانی که او چهار ساله بود، خانواده‌اش به استرالیا نقل مکان کردند و در سیدنی، ساکن شدند؛ جایی که والدین‌اش حرفه خود را در تهیه غذا مجموعه فیلم و سریال دنبال کردند. پدرخوانده مادرِ کرو، تهیه کننده سریال تلویزیونی استرالیایی Spyforce بود و کرو برای خط دیالوگ در یکی از قسمت های سریال در سن پنج یا شش سالگی استخدام شد.او،نقش مقابل جک تامپسون را داشت. بعدها، در سال ۱۹۹۴، تامپسون نقش پدرِ حامیِ شخصیت همجنس‌گرا کرو را در فیلم مجموع ما بازی کرد. کرو همچنین برای مدت کوتاهی در سریال پزشکان جوان ظاهر شد.
کرو در مدرسه دولتی ووکلوز تحصیل کرد اما بعد به دبیرستان پسران سیدنی منتقل شد. زمانی که او ۱۴ ساله بود، خانواده‌اش به نیوزیلند بازگشتند، او تنها با برادرش، تری در استرالیا و در دبیرستان اکلند ماند (همچنین پسرعموهایش مارتین کرو و جف کرو نیز حضور داشتند). او سپس تحصیلات ثانویه‌اش را در دبیرستان مونت رزکیل تا ۱۶سالگی ادامه داد، زیرا او در این سن، به دنبال جاه طلبی خود برای تبدیل شدن به یک بازیگر،از ادامه تحصیل سر باز زد.
حرفه > نیوزیلند

کرو حرفهٔ اش را به صورت تخصصی به عنوان یک موزیسین در اوایل سدهٔ ۱۹۸۰، با راهنمایی دوست خوبش تام شارلین زمانی که او تخت نام استیج "راس لی راک "را اجرا کرد، آغاز کرد. او چندین آهنگ نیوزی لندی شامل " من فقط می‌خواستم شبیه مارلون براندو باشم "، " پیر ۱۳ "، "شیشه خورد شوده "، "هیچ کدام از آن‌ها را فهرست نکرد". را منتشر کرد.
او یک محل برگزاری جشنواره Auckland معروف به " وینو " را در ۱۹۸۴مدیریت کرد. زمانی که او ۱۸ سالش بود یک فرد خیلی خاص بود و در یک ویدیو تبلیغاتی برای درس تئولوژی / مینستری در کالج آوندل، ارائه دهندگان آموزش عالی در هفتم دسامبر در نیو ساوت ولز استرالیا برجسته بود. کرو در ۲۱ سالگی به استرالیا بازگشت.
فعالیت هنری

اولین حضور حرفه‌ای وی، بازی در اپیزودی از سریال تلویزیونی نیروی جاسوس بود در حالی‌که تنها ۶ سال داشت. از ۱۲ سالگی به‌طور جدی آموختن حرفه‌ای بازیگری را آغاز کرد و آن را تا ۱۸ سالگی ادامه داد.
اولین نقش‌های مهمش در درام‌هایی مانند عبور (۱۹۹۰) و مدرک بود. او با ایفای نقش از یک نژادپرست روانی در ساختهٔ فری رایت به نام رمپر استار شهرت جهانی یافت. او با کمک شارون استون به هالیوود راه یافت و با بازی در فیلم برنده و بازنده (۱۹۹۵) کار خود را در هالیوود آغاز کرد.
او با بازی در فیلم گلادیاتور (۲۰۰۰) به چهره‌ای جهانی تبدیل شد. هر چند در سال ۱۹۹۷ با بازی در فیلم محرمانه لس آنجلس خود را به عنوان یک بازیگر طراز اول مطرح نمود.
راسل کرو تنها بازیگری است که ۵ فیلم او در ۷ سال متوالی نامزد جایزه بهترین فیلم سال شده‌اند که سه سال آن متوالی بوده‌است. در سال ۱۹۹۹ برای فیلم نفوذی اولین نامزدی اسکار خود را تجربه کرد. او در این فیلم با یکی از بزرگترین بازیگران تاریخ سینما یعنی آل پاچینو همبازی بود. این فیلم در ۷ رشته نامزد جایزه اسکار بود. در سال ۲۰۰۰ در یکی از فیلم‌های به یاد ماندنی سینما بازی کرد. گلادیاتور فیلمی بود که برای او جایزه اسکار را به خاطر یک نقش آفرینی ماندگار به ارمغان آورد. در سال ۲۰۰۱ در فیلم ذهن زیبا نقش آفرینی برجسته‌ای انجام داد و برای سومین سال متوالی نامزد جایزه اسکار شد و نام خود را در کنار بازیگران بزرگی همچون مارلون براندو و آل پاچینو که سه سال متوالی نامزد اسکار شده بودند دید که البته به آن نرسید.
این سه فیلم او نامزد جایزه بهترین فیلم سال نیز بودند که دو فیلم آخر یعنی گلادیاتور و ذهن زیبا برنده بهترین فیلم سال شدند.
فیلم‌شناسی > فیلم

| سال | عنوان | نقش | توضیحلا |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۹۰ | پیمان خونین | ستوان جک کوربت |  |
| ۱۹۹۰ | گذرگاه | جانی رایان |  |
| ۱۹۹۱ | مدرک | اندی |  |
| ۱۹۹۱ | اسپاتسوود | کیم بری |  |
| ۱۹۹۲ | رومپر استومپر | هندو |  |
| ۱۹۹۳ | چکش بر روی سندان | ایست دریسکول |  |
| ۱۹۹۳ | برومبی نقره‌ای | مرد (اگان) |  |
| ۱۹۹۳ | برای یک لحظه | لاچلان کوری |  |
| ۱۹۹۳ | عشق در لیمبو | آرتور باسکین |  |
| ۱۹۹۴ | همه ما | جف میچل |  |
| ۱۹۹۵ | سریع و مرده | کورت |  |
| ۱۹۹۵ | هیچ راهی برای بازگشت نیست | زک گرانت |  |
| ۱۹۹۵ | چیره‌دستی |  |  |
| ۱۹۹۵ | جادوی خشن | الکس راس |  |
| ۱۹۹۷ | محرمانه لس آنجلس | افسر وندل "باد" وایت |  |
| ۱۹۹۷ | بهشت سوزان | کالین اوبراین |  |
| ۱۹۹۷ | جدا شدن | استیو |  |
| ۱۹۹۹ | معما، آلاسکا | کلانتر جان بیبی |  |
| ۱۹۹۹ | نفوذی | جفری ویگاند |  |
| ۲۰۰۰ | گلادیاتور | ماکسیموس دسیموس مریدیوس |  |
| ۲۰۰۰ | دلیل زندگی | تری تورن |  |
| ۲۰۰۱ | ذهن زیبا | جان فوربز نش |  |
| ۲۰۰۳ | ناخدا و فرمانده: آخر دنیا | کاپیتان جک اوبری |  |
| ۲۰۰۵ | مرد سیندرلایی | جیم جی برادوک |  |
| ۲۰۰۶ | یک سال خوب | مکس اسکینر |  |
| ۲۰۰۷ | پسران سوتین | گوینده | صداپیشه؛ مستند |
| ۲۰۰۷ | ۳:۱۰ به یوما | بن وید |  |
| ۲۰۰۷ | گانگستر آمریکایی | ریچی رابرتز |  |
| ۲۰۰۸ | یک مشت دروغ | اد هافمن |  |
| ۲۰۰۹ | لطافت | کارآگاه کریستوفورو |  |
| ۲۰۰۹ | وضعیت فعلی | کال مک‌آفری |  |
| ۲۰۱۰ | رابین هود | رابین هود | همچنین تهیه‌کننده |
| ۲۰۱۰ | سه روز آینده | جان برنان |  |
| ۲۰۱۲ | مردی با مشت‌های آهنین | جک‌نایف |  |
| ۲۰۱۲ | بینوایان | ژاور |  |
| ۲۰۱۳ | شهر ویران | نیکلاس هاستلر |  |
| ۲۰۱۳ | مرد پولادین | جور-ال |  |
| ۲۰۱۳ | وسواس قرمز | گوینده | صداپیشه؛ مستند |
| ۲۰۱۴ | افسانه زمستان | پرلی سومز / دیمن |  |
| ۲۰۱۴ | نوح | نوح |  |
| ۲۰۱۴ | آب‌شناس | جاشوا کانر | نخستین کارگردانی |
| ۲۰۱۵ | پدران و دختران | جیک دیویس | همچنین تهیه‌کنندهٔ اجرایی |
| ۲۰۱۶ | مردان خوب | جکسون هیلی |  |
| ۲۰۱۷ | ماشین جنگ | باب وایت | حضور افتخاری |
| ۲۰۱۷ | مومیایی |  |  |
| ۲۰۱۸ | لاپشت اودیسه | گوینده | مستند |
| ۲۰۱۸ | پسر پاک شد | مارشال ایمونز |  |
| ۲۰۱۹ | تاریخچه حقیقی دار و دسته کلی | هری پاور |  |
| ۲۰۲۰ | نامتعادل | تام کوپر |  |
| ۲۰۲۱ | لیگ عدالت زک اسنایدر | جور-ال | بدون ذکر نام در عوامل |
| ۲۰۲۲ | ثور: عشق و آذرخش | زئوس |  |
| ۲۰۲۲ | جایزه‌بگیر: زندگی جم بلچر | جک اسلک |  |
| ۲۰۲۲ | بزرگ‌ترین سفر تمام زمان‌ها برای آبجو | آرتور کوتس |  |
| ۲۰۲۲ | پوکر فیس | جیک فولی | همچنین کارگردان و نویسنده |
| ۲۰۲۳ | جن‌گیر پاپ | گابریل امورث |  |
| ۲۰۲۴ | کریون شکارچی | نیکلای کراوینوف |  |
| ۲۰۲۴ | سرزمین بد | ریپر |  |
| ۲۰۲۴ | سگ‌های خفته | روی فریمن |  |
| ۲۰۲۴ | جن‌گیری | آنتونی میلر |  |
| ۲۰۲۵ | روتکو | مارک روتکو | آماده اکران |
| ۲۰۲۵ | نورنبرگ | هرمان گورینگ | پس‌تولید |
لطفاً لطفاً لطفاً

«لطفاً لطفاً لطفاً» (به انگلیسی: Please Please Please) ترانه‌ای از خواننده آمریکایی، سابرینا کارپنتر از ششمین آلبوم استودیویی او به نام مختصر و مفید (۲۰۲۴) است. این ترانه در ۶ ژوئن ۲۰۲۴ توسط آیلند رکوردز به عنوان دومین تک‌آهنگ از این آلبوم منتشر شد. تهیه‌کنندگی این ترانه بر عهدهٔ جک آنتونوف بوده و متن آن توسط آنتونوف، کارپنتر و ایمی آلن نوشته شده است. این ترانه از ترکیب سبک‌های کانتری پاپ، سینث پاپ و یات راک با تأثیراتی از دیسکو پاپ ساخته شده است. در این ترانه، سابرینا کارپنتر دربارهٔ نگرانی‌هایش صحبت می‌کند که نکند دوست‌پسرش اجازه بدهد شهرت 'پسر بد' بودنش رابطه‌شان و غرورش را تحت‌الشعاع قرار دهد و خراب کند.
این ترانه بعد از انتشار، مورد تحسین منتقدان موسیقی قرار گرفت. «لطفاً لطفاً لطفاً» در صدر جدول بیلبورد هات ۱۰۰ قرار گرفت و اولین تک‌آهنگ شماره یک سابرینا کارپنتر در این جدول شد. این ترانه در کشورهای استرالیا، ایرلند، نیوزلند، نروژ و بریتانیا هم به جایگاه اول رسید. همچنین در ۱۸ کشور دیگر مثل کانادا، دانمارک، هلند، پرتغال و سوئد در بین ده آهنگ برتر قرار گرفت.
«لطفاً لطفاً لطفاً» نامزد جایزه ترانه سال در شصت و هفتمین مراسم جوایز گرمی شده است.
نسل‌کشی کامبوج

جمجمهٔ قربانیان نسل‌کشی توسط خمرهای سرخ در کامبوج
نسل‌کشی کامبوج (انگلیسی: Cambodian genocide) توسط دولت خمرهای سرخ به سرکردگی پل پوت در بین سال‌های ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۹ میلادی، بین یک‌ونیم میلیون تا سه میلیون کامبوجی را به کام مرگ کشاند. خمرهای سرخ برنامهٔ ایجاد یک سوسیالیسم دهقانی را مبتنی بر اندیشه‌های استالینیستی و مائوئیستی در کامبوج داشتند. سیاست‌های این گروه برای کوچ اجباری و تعدیل و جابجایی جمعیت از حومهٔ شهرها، شکنجه و اعدام‌های دسته‌جمعی از طریق بیگاری، سوءتغذیه و بیماری باعث کشته شدن دو میلیون کامبوجی که یک‌چهارم جمعیت وقت آن کشور بود، گردید. نسل‌کشی، با حملهٔ ویتنام به کامبوج پایان یافت.
چگونگی

شعار پل پوت، رهبر خمر های سرخ:
نگهداری تو هیچ منفعتی ندارد. کشتن تو هیچ ضرری ندارد.
در رژیم پوت، پیروان ادیانی مانند اسلام و بودیسم اعدام شدند و بسیاری از کارگران و کارمندان به جرم همکاری با دولت قبلی به کشتارگاه‌های انسانی رفتند. بنا به نوشته آنتونی بییور تاریخ نگار انگلیسی «صد‌ها هزار از مردم کامبوج که تحت نام ذخیره‌ها، طبقه‌بندی می‌شدند در مزارع مرگ با دست خودشان قبر های دسته جمعی شان را می‌کندند و سپس سربازان پل پوت آن‌ها را با اشیاء فلزی، پتک و چکش می‌زدند تا بمیرند یا گاهی نیز همان‌طور زنده زنده روی آن‌ها خاک می‌ریختند.» پل پوت مدرسه‌ها را تعطیل کرد و دستور برپایی سازوکار‌های عظیم دولتی برای شکنجه سیستماتیک شهروندان داد. هنگامی که در سال ۱۹۷۵، خمرهای سرخ، پنوم پن را تسخیر می کنند، زنان مسئول پاکسازی خانه های پایتخت از ساکنان آن بودند. یکی از این زنان در این باره می گوید: «وقتی وسایل مردم را جمع آوری می کردیم، جسد های بسیاری در خانه ها بود. طی سه روز، سربازان شهر را کاملاً تخلیه کردند و همه را بیرون کردند. برخی از مردم نمی خواستند وسایل خود را رها کنند و افراد مسن هم خانه های خود را ترک نمی کردند. آنها همان جا کشته می شدند.»
به گفته یکی از بازماندگان، در اردوگاه کار اجباری مجبور بودند در مزارع کار کنند و به جای گاو، خیش های کشاورزی را بکشند.
۳۶۵ روز

| ۳۶۵ روز | ۳۶۵ روز |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان:  باربارا بیاوُوُنس  توماش ماندس 
تهیه‌کننده:  ماچئی کاوولسکی  اوا لواندوفسکا  توماش ماندس 
نویسنده:  توماش کلیمالا  باربارا بیاوُوُنس  توماش ماندس  بلانکا لیپینسکا 
بر پایه: ۳۶۵ روز اثر بلانکا لیپینسکا
بازیگران:  آنا-ماریا شکلوتسکا  میکله مورونه  برونیسواو وِروتسوافسکی  اوتار سارالیدزه  [[]]  ماگدالنا لامپارسکا  ناتاشا اورباینسکا 
موسیقی:  میخاو ساراپاتا  ماتئوش ساراپاتا 
فیلم‌بردار: ماتئوش چرلیتسا
تدوین‌گر: مارچین درونوفسکی
شرکت تولید:  اِکیپا  فیوچز اسپیس  نکست فیلم  TVN 
توزیع‌کننده: نکست فیلم
تاریخ‌های انتشار:  ۷ فوریه ۲۰۲۰ (۲۰۲۰-02-۰۷) (لهستان)  
مدت زمان: ۱۱۵ دقیقه
کشور: لهستان
زبان:  انگلیسی  ایتالیایی  لهستانی 
فروش گیشه: ۹٫۵ میلیون دلار
۳۶۵ روز (به لهستانی: 365 dni) فیلمی لهستانی در ژانر تریلر اروتیک به کارگردانی باربارا بیاوُوُنس و توماش ماندس است که در سال ۲۰۲۰ منتشر شد. این فیلم بر اساس رمانی به همین نام نوشتهٔ بلانکا لیپینسکا ساخته شده‌است. آنا-ماریا شکلوتسکا و میکله مورونه از جمله بازیگران این فیلم هستند.
۳۶۵ روز در ۷ فوریه ۲۰۲۰ در لهستان بر روی پرده رفت و سپس در نتفلیکس پخش شد و در سطح جهانی محبوبیت به‌دست‌آورد. این فیلم با نقدهای بسیار منفی منتقدان مواجه شد و به‌طور گسترده، یکی از بدترین فیلم‌های ساخته‌شده در تاریخ شناخته می‌شود. دنباله‌های این فیلم، ۳۶۵ روز: امروز و ۳۶۵ روز آینده در سال ۲۰۲۲ از طریق نتفلیکس منتشر شدند.
بازیگران

آنا-ماریا شکلوتسکا در نقش لورا بیل
میکله مورونه در نقش دون ماسیمو توریچلی
اوتار سارالیدزه در نقش دومنیکو
ماگدالنا لامپارسکا در نقش اولگا
ناتاشا اورباینسکا در نقش آنا
گراژینا شاپوووفسکا در نقش مادر لورا
جانی پاریزی در نقش پدر ماسیمو
ماتئوش واسوفسکی در نقش مارتین
آگنیشکا وارخولسکا
بلانکا لیپینسکا در نقش عروس
ناتالیا یانوشک
میخاو میکووایچاک
توماش اشتوکینگر
تولید

بیشتر صحنه‌های فیلم در لهستان (ورشو، کراکوف، و نیپلومیتز) و در ایتالیا (سانرمو) تصویربرداری شده‌اند.
بازخورد

این فیلم در کشورهای آلمان، فرانسه، لیتوانی، سوئیس، هلند، بلژیک، ترکیه، پاکستان، سوئد، اتریش، جمهوری چک، یونان، رومانی، آفریقای جنوبی، پرتغال، هند، امارات متحده عربی، انگلیس، موریس، کانادا، اسرائیل و ایالات متحده جز بیشترین بازدیدشده‌ها در نتفلیکس بود.
این فیلم و پنجاه طیف به موازات هم قرار گرفته‌اند. با این حال، ۳۶۵ روز برای عاشقانه جلوه دادن آدم‌ربایی مورد انتقاد قرار گرفت. ۳۶۵ روز در وبگاه راتن تومیتوز بر اساس ۱۶ نقد امتیاز ۰٪ با میانگین نمرهٔ ۱٫۹/۱۰ را کسب کرد. وبگاه ورایتی این فیلم را «سراپا افتضاح» دانست. منتقد مجله کاسموپولیتن این فیلم را «بدترین چیزی که تاکنون دیده‌ام» نامید و بر گفتگوهای ملالت‌انگیز، ایجاد شخصیت‌های ضعیف و صحنه‌های جنسی غیرجذاب آن تأکید داشت.
دنباله‌ها

۳۶۵ روز به عنوان یک سه‌گانه در نظر گرفته‌شد. قسمت دوم این فیلم، ۳۶۵ روز: امروز، در ۲۷ آوریل ۲۰۲۲، از نتفلیکس منتشر شد. قسمت سوم، ۳۶۵ روز آینده، در ۱۹ اوت ۲۰۲۲، از نتفلیکس پخش شد. ساخت قسمت چهارم این مجموعه‌فیلم، هنوز به‌طور رسمی، اعلام نشده‌است.
پارک گیو ری

| پارک گیو ری | پارک گیو ری |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: پارک گیو ری
نام(های) دیگر: گیوری
زاده: ۲۱ مهٔ ۱۹۸۸ ‏(۳۶ سال) سئول، کره جنوبی
ژانر: پاپ کره‌ای، آراندبی
پیشه: خواننده، بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۵-حال
پارک گیو ری (به انگلیسی: Park Gyu-ri) (زاده ۲۱ می ۱۹۸۸) خواننده، بازیگر اهل کره جنوبی است.
او عضو گروه کارا است.
یون هیون سوک

| یون هیون سوک | یون هیون سوک |
| --- | --- |
윤현석: 윤현석
زادهٔ: ۷ اوت ۱۹۸۴ چانگ‌جونگ‌دونگ، بوپیونگ، اینچئون، کره جنوبی
درگذشت: ۲۶ آوریل ۲۰۰۳ (۱۸ سال) دونگ‌ده‌مون، سئول، کره جنوبی
علت مرگ: خودکشی با دار زدن
ملیت: کره‌ای
دیگر نام‌ها: یوک وو دانگ، سول‌هون، می‌دونگ
پیشه(ها): شاعر، نویسنده، فعال حقوق بشر
نام کره‌ای: نام کره‌ای
هانگول: 윤현석
هانجا: 尹賢碩
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Yun Hyeon-seok
مک‌کیون–ریشاور: Yun Hyŏn-sŏk
Pen name: Pen name
هانگول: 육우당, 설헌, 미동, 동화, 안토니오
هانجا: 六友堂, 雪軒, 美童, 童花
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Yuk U-dang, Seolheon, Midong, Donghwa, Antonio
مک‌کیون–ریشاور: Yuk U-dang, Sŏlhŏn, Midong, Donghwa, Antonio
 :  
یون هیون سوک (کره‌ای: 윤현석; هانجا: 尹賢碩؛ ۷ اوت ۱۹۸۴ – ۲۶ آوریل ۲۰۰۳) شاعر، نویسنده و فعال ال‌جی‌بی‌تی اهل کره جنوبی بود. او با تخلص‌های یوک وو دانگ (육우당, 六友堂, خانهٔ شش دوست) و سول‌هون (설헌, 雪軒), و همچنین با نام مستعار می‌دونگ (미동, 美童, پسر زیبا) یا دونگ‌هوا (동화, 童花, گل پسر) می‌نوشت. یون بیشتر عمر خود را به دلیل گی بودن، با طرد شدن، مورد آزار و اذیت قرار گرفتن و تبعیض گذراند.
مرگ و میراث

در ۲۴ آوریل ۲۰۰۳، یون یک یادداشت خودکشی شش صفحه‌ای شامل تبعیض‌هایی را که با آن روبرو بود و تحقیر او نسبت به مسیحیان همجنس‌گراهراس، نوشت و بی‌رحمی همجنس‌گراهراسی را توصیف کرد. نامه با این جمله به پایان رسید: من معتقدم که پدرم خدا مرا خواهد پذیرفت! او ۳۴۰٬۰۰۰ وون و رزاری خود را برای «همبستگی برای حقوق بشر ال‌جی‌بی‌تی کره» به ارث گذاشت. او در ۲۶ آوریل ۲۰۰۳ در دونگ‌ده‌مون، سئول، کره جنوبی بر اثر خودکشی با دار زدن در سن ۱۸ سالگی درگذشت. دو بطری نوشیدنی الکلی کنار بدن او یافت شد. روز بعد او توسط یکی از اعضای همبستگی برای حقوق بشر ال‌جی‌بی‌تی کره پیدا شد.
سیمرغ بلورین بهترین فیلم‌نامه جشنواره فیلم فجر

Award
| سیمرغ بلورین بهترین فیلم‌نامه | سیمرغ بلورین بهترین فیلم‌نامه |
| --- | --- |
کشور: ایران
برگزارکننده: جشنواره فیلم فجر
دریافت‌کننده کنونی: محمود کریمی و فائزه یارمحمدی بچه مردم (۱۴۰۳)
وبگاه: fajrfilmfestival.com
سیمرغ بلورین بهترین فیلم‌نامه جایزه‌ای است که هرساله در جشنوارهٔ فیلم فجر به بهترین فیلم‌نامه اهدا می‌شود. کامبوزیا پرتوی با چهار بار دریافت این جایزه، در این زمینه رکورددار است.
فهرست میراث جهانی در ونزوئلا

| میراث جهانی در ونزوئلا | میراث جهانی در ونزوئلا |
| --- | --- |
 :  
اطلاعات: اطلاعات
کشور: ونزوئلا
تاریخ ثبت: ۳۰ اکتبر ۱۹۹۰
آثار ثبت شده: ۳
فهرست آزمایشی: ۳
وبگاه: VE
میراث جهانی در ونزوئلا تا تاریخ ۲۰۲۵ شامل سه اثر ثبت شده در کشور جمهوری بولیواری ونزوئلا است که توسط میراث جهانی ثبت شده است.
سایت‌های سازمان میراث جهانی آموزشی، علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد، یونسکو، مکان‌هایی هستند که دارای اهمیت فرهنگی یا طبیعی هستند، همان‌طور که در پیمان‌نامه میراث جهانی، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده، شرح داده شده است. ونزوئلا این پیمان‌نامه را در جمعه، ۳۰ اکتبر ۱۹۹۰ پذیرفت و از آن هنگام، مکان‌های طبیعی و فرهنگی ونزوئلا واجد شرایط برای گنجانده شدن در فهرست میراث جهانی هستند.
۳ مکان میراث جهانی در ونزوئلا وجود دارد که شامل ۲ مکان فرهنگی و یک مکان طبیعی می‌شود. اولین مکان در ونزوئلا، کورو و بنادر آن بود که در سال ۱۹۹۳ ثبت جهانی شد. پس از آن، در سال ۱۹۹۴ نخستین و تنها اثر طبیعی ونزوئلا، یعنی پارک ملی کانائیما، نیز به ثبت جهانی رسید. از آن زمان تاکنون، تنها یک اثر دیگر که مربوط به دانشگاه شهر کاراکاس است، در سال ۲۰۰۰ میلادی، به مجموعه میراث جهانی یونسکو در ونزوئلا افزون گشته. ونزوئلا ۳ سایت دیگر را در فهرست آزمایشی خود دارد.
شهر کوروی با سازه‌های خشتی منحصربه‌فرد خود در منطقه کارائیب، تنها نمونه باقی‌مانده از ترکیب غنی سنت‌های بومی با تکنیک‌های معماری اسپانیایی مودیخار و هلندی است. این شهر که یکی از اولین شهرهای استعماری (تأسیس‌شده در سال ۱۵۲۷) محسوب می‌شود و حدود ۶۰۲ بنای تاریخی دارد. به دلیل بارش‌های غیرمعمول و آسیب‌های ناشی از آن به شهر کوروی ونزوئلا و بندر لا ولا در اواخر سال ۲۰۰۴ و اوایل ۲۰۰۵، این منطقه در سال ۲۰۰۵ در فهرست میراث جهانی در خطر قرار گرفت. برای حفاظت از کورو و بندرش، یک برنامه عملیاتی تدوین و کمیته ملی پایش تأسیس شد. این کمیته درخواست ارزیابی تخصصی کرد و در چارچوب توافق همکاری فرانسه و یونسکو، کمک فنی به مقامات ونزوئلا ارائه شد تا در تهیه سازوکارهای مدیریتی و ایجاد ساختارهای نهادی برای حفظ و پایش این منطقه یاری‌رسان باشند.
میراث جهانی

یونسکو سایت‌ها را با ده معیار فهرست می‌کند. هر ورودی باید حداقل یکی از معیارها را داشته باشد.
میراث فرهنگی
میراث طبیعی
میراث طبیعی و فرهنگی
میراث در خطر
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| # | نگاره | نام | موقعیت | سال ثبت | ش ثبتمعیارها | شرح | منبع |
| ۱ |  | کورو و بندر آن | فالکون۱۱°۲۵′۰۱″شمالی ۶۹°۴۰′۱۲″غربی﻿ / ﻿۱۱٫۴۱۷°شمالی ۶۹٫۶۷°غربی﻿ / 11.417; -69.67 | ۱۹۹۳ | ۶۵۸(iv) (v) | شهر کورو و بندر آن لاولا، در استان فالکون، در سال ۱۵۲۷ توسط اسپانیایی‌ها به عنوان یکی از اولین سکونتگاه‌های استعماری در منطقه تأسیس شد. طرح شهری و ساختمان‌های تاریخی متعدد خود را حفظ کرده است. ساختمان‌ها با تکنیک بهارکه (با استفاده از چوب‌های بامبو یا نی‌های بافته شده با گل پوشانده شده)، خشت و خاک کوبیده ساخته شده‌اند. از نظر معماری، ساختمان‌های قدیمی‌تر به سبک اسپانیایی و مودخار هستند، در حالی که ساختمان‌های نیمه دوم قرن هفدهم به بعد تحت تأثیر سبک هلندی قرار گرفتند. از سال ۲۰۰۵، این سایت به دلیل آسیب‌های ناشی از باران‌های شدید در سال گذشته و به دلیل ساخت و سازهای جدید که یکپارچگی سایت را تهدید می‌کنند، در لیست در معرض خطر قرار گرفته است. |  |
| ۲ |  | پارک ملی کانائیما | بولیوار۶°۱۰′۰۰″شمالی ۶۲°۳۰′۰۰″غربی﻿ / ﻿۶٫۱۶۶۶°شمالی ۶۲٫۵°غربی﻿ / 6.1666; -62.5 | ۱۹۹۴ | ۷۰۱(vii) (viii) (ix) (x) | ویژگی‌های برجسته این پارک ملی تپویی است، که به کوه‌های مسطح یا مسا گفته می‌شود که طی صدها میلیون سال فرسایش ایجاد شده‌اند. به دلیل انزوا، قله‌های تپوئی منزل‌گاه گونه‌های جانوری و گیاهی بومی متعددی شده است که در آنجا زندگی می‌کنند. در میان بسیاری از آبشارهای پارک، آبشار آنجل بلندترین آبشار بدون وقفه جهان با سقوط عمودی حدود ۱٬۰۰۰ متر (۳٬۳۰۰ فوت) است. |  |
| ۳ |  | دانشگاه شهر کاراکاس | کاراکاس۱۰°۲۹′۲۷″شمالی ۶۶°۵۳′۲۶″غربی﻿ / ﻿۱۰٫۴۹۰۸۳°شمالی ۶۶٫۸۹۰۵۵۶°غربی﻿ / 10.49083; -66.890556 | ۲۰۰۰ | ۹۸۶(i) (iv) | شهر دانشگاهی کاراکاس بین سال‌های ۱۹۴۰ تا ۱۹۶۰ و با پیروی از طرح‌های معمار کارلوس رائول ویلانوئوا ساخته شد. این مجموعه شامل سازه‌ها و پیکره‌های هنری متعددی از جمله استادیوم، سالن نمایش آئولا ماگنا با مجسمه ابرهای شناور و باغ گیاه‌شناسی است. این یک نمونه برجسته از معماری مدرن است که در این مورد برای آب و هوای گرمسیری منطقه تنظیم شده است. |  |
موقعیت جغرافیایی

موقعیت میراث‌های جهانی در ونزوئلا:
: فرهنگی
: طبیعی
فهرست آزمایشی

افزون بر سایت‌های موجود در فهرست میراث جهانی، کشورهای عضو می‌توانند فهرستی از سایت‌های آزمایشی را که ممکن است برای نامزدی در نظر بگیرند، در این فهرست قرار دهند. نامزدها در فهرست میراث جهانی تنها در صورتی پذیرفته می‌شوند که سایت پیش‌تر در فهرست آزمایشی قرار داشته باشد.
ونزوئلا ۳ نامزد در این فهرست دارد.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| # | نگاره | نام | موقعیت | سال ثبت | ش ثبتمعیارها | شرح | منبع |
| ۱ |  | شهر لا گوایرا | وارگاس | ۱۹۹۹ | ۱۳۰۶ (ii)(iii)(iv)(v) | لا گوایرا به عنوان بندر کاراکاس در قرن شانزدهم میلادی تأسیس شد. از طریق جاده ای که مرکز توسعه بود به پایتخت متصل می‌شد. در قرن هجدهم، استحکاماتی برای محافظت از شهر در برابر دزدان دریایی ساخته شد. در سال ۱۸۱۲، شهر با زلزله‌ای مواجه شد و چندین خانه به سبک استعماری بازسازی شد. |  |
| ۲ |  | هاسیندا چوئائو | ایالت آراگوآ | ۲۰۰۲ | ۱۶۳۵ | چوئائو در سده شانزدهم میلادی بنیان نهاده شد. این روستا درون مزارع کاکائو احاطه شده است و تولید آن بیش از ۴۰۰ سال است که ادامه دارد. در ابتدا، مزارع توسط بردگان آفریقایی زراعت می‌شد. نوادگان آنها هنوز در روستا زندگی می‌کنند و سنت‌های خود را با جشنواره‌ها، موسیقی و لباس حفظ می‌کنند. چندین ساختمان از دوران استعمار حفظ شده است، اگرچه روستا در زلزله ۱۸۱۲ آسیب دید. |  |
| ۳ |  | سیوداد بولیوار در تنگهٔ رودخانهٔ اورینوکو | ایالت بولیوار و آنسوآتگی | ۲۰۰۳ | ۱۸۰۴ | این سایت منطقه‌ای در امتداد قسمتی از رودخانه اورینوکو است که از سنگ‌های گرانیتی می‌گذرد و به یکی از باریک‌ترین قسمت‌های رود می‌رسد، در حدود ۸۰۰ متر (۲٬۶۰۰ فوت) ادامه دارد. این رودخانه محل زندگی دو گونه دلفین رودخانه‌ای است. چشم‌انداز فرهنگی در امتداد رودخانه، توسط جوامع پیشاکلمبی و دوران استعمار و جمهوری شکل گرفته است. سیوداد بولیوار (شهر بولیوار) که تا سال ۱۸۴۶ با نام آنگوستورا شناخته می‌شد، یک پایگاه نظامی مهم در دوران استقلال بود و دارای ساختمان‌هایی تحت تأثیر سبک‌های مختلف معماری است. |  |
:
مؤسسه تحصیلات عالی ملی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نشان رسمی مؤسسهٔ تحصیلات عالی ملی: نشان رسمی مؤسسهٔ تحصیلات عالی ملی
شعار: بازتاب اعتبار ملی
نوع: خصوصی)
بنیانگذاری شده: ۱۳۹۱
رئیس: داکتر صداقت یعقوبی
دانشجویان: ۵۹۵
موقعیت: کابل،  افغانستان
وبگاه: milli.edu.af
مؤسسهٔ تحصیلات عالی ملی مؤسسهٔ تحصیلات عالی ملی یکی از موسسات تحصیلی خصوصی در افغانستان می‌باشد که در سال ۱۳۹۱ هجری خورشیدی تأسیس گردیده‌است. این مؤسسه در سنبلهٔ سال ۱۳۹۱ خورشیدی جواز فعالیت خود را از وزارت تحصیلات عالی افغانستان کسب نموده‌است.
آغاز کار

این مؤسسه نخستین کانکور خود را در ماه میزان سال ۱۳۸۷ ه‍.ش در رشته‌های حقوق و علوم سیاسی، طب معالجوی، طب استوماتولوژی  و انستیتوت علوم صحی برگزار نمود که به وسیلهٔ آن ۱۸۷ نفر توانستند به مؤسسهٔ تحصیلات عالی ملی راه یابند.
دومین دور کنکور این مؤسسه در بهار سال ۱۳۹۰ برگزار شد که بر اساس آن ۴۰۸ نفر در رشته‌های فوق به این مؤسسه جذب گردید.
رشته‌های تحصیلی

این مؤسسه در رشته‌های ذیل محصل می‌پذیرد:
برابری منطقی

تساوی منطقی یک عملگر منطقی می‌باشد که بر تساوی و برابری در جبر بولی و دو شرطی منطقی در ریاضیات گزاره‌ای دلالت می‌کند. خروجی این تابع هنگامی درست می‌باشد که ارزش ورودی‌های آن یکسان و برابر باشند و در صورت متفاوت بودن، خروجی تابع نادرست خواهد بود.
نحوه نوشتن و بیان این عملگر در ریاضیات به اشکال زیر می‌باشد، اگر متغیرها x و y در نظر گرفته شوند داریم:
{\begin{matrix}x\leftrightarrow y&\quad &\quad &x\Leftrightarrow y&\quad &Exy\\x\ {\mbox{EQ}}\ y&\quad &\quad &x=y\end{matrix}}
برخی منطق دانان در نوشتن این عبارات تفاوت‌هایی قائل شده‌اند. برخی فرم تابعی (Functional Form) مانند آنچه در ستون سمت چپ آمده را درست می‌دانند و برخی فرم هم‌ارزی (Equational Form) مانند آنچه در ستون سمت راست آمده است را ترجیح می‌دهند.
در د انش ریاضیات از علامت "+" در راستی عملیات ا فزودن اعداد استفاده می‌شود اما این علامت در جبر بولی معنای دیگری دارد.
در جبر بولی معنای این علامت جدا از عملگر "V" (یای فصلی) می‌باشد و اساس آن مشابه عملگر نابرابری "≠" و یای انحصاری (XOR) می‌باشد.
در واقع این تفاوت در استفاده و کاربرد علامت‌ها باعث شد تا در برقراری ارتباط مهندسین و ریاضی دانان اختلافاتی پدید آید.
به هر روی نامساوی منطقی به یکی از رویه‌های ذکر شده در جدول زیر نوشته می‌شود:
تعریف

تعریف این عملگر بدین صورت است که اگر و فقط اگر ورودی‌های آن برابر باشند خروجی درست خواهد بود و در غیر اینصورت خروجی نادرست خواهد بود.
p EQ q، p = q، p ↔ q، p ≡ q، p == q

| p | q | p = q |
| --- | --- | --- |
| ۰ | ۰ | ۱ |
| ۰ | ۱ | ۰ |
۱: ۰
۱: ۱
جیمز مک‌کین کتل

| جیمز مک‌کین کتل | جیمز مک‌کین کتل |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۵ مهٔ ۱۸۶۰
درگذشت: ۲۰ ژانویهٔ ۱۹۴۴ (۸۳ سال)
ملیت: آمریکایی
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): روان شناسی, روان سنجی
محل کار: دانشگاه کمبریجدانشگاه پنسیلوانیادانشگاه کلمبیا
 :  
جیمز مک‌کین کتل (انگلیسی: James McKeen Cattell؛ ۲۵ مه ۱۸۶۰ – ۲۰ ژانویه ۱۹۴۴) نخستین استاد روان‌شناسی در ایالات متحده بود و در دانشگاه پنسیلوانیا در فیلادلفیا تدریس می‌کرد.
او در ایستون واقع در پنسیلوانیای ایالات متحده آمریکا متولد شد، و درجه لیسانس خود را در سال ۱۸۸۰ میلادی از کالج لافایت که ریاستش را پدرش به عهده داشت دریافت کرد. به پیروی از رسم رفتن به اروپا برای تحصیلات تکمیلی او نیز اول به گوتینگن و سپس به لایپزیک نزد وونت رفت. در سال ۱۸۸۲ مقاله‌ای نوشت که باعث شد از دانشگاه جان هاپکینز بورس تحصیلی دریافت کند. در آن زمان به فلسفه علاقه داشت و در نیمسال اول تحصیلش هیچ درسی از روان شناسی ارائه نمی‌شد. به نظر می‌رسد کتل بر اثر آزمایش‌های شخصی خود بر روی داروها به روان‌شناسی علاقه‌مند شده باشد.
او مواد مختلف از حشیش گرفته تا مورفین، تریاک، کافئین، تنباکو و شکلات را آزمایش کرد. متوجه شد که نتایج از لحاظ شخصی و هم از لحاظ حرفه‌ای جالبند. بعضی از داروها به ویژه حشیش او را شاداب می‌کرد و افسردگی را که دچارش بود کاهش می‌داد. او به تأثیرات داروها در کارکرد ذهنی خود نیز علاقه‌مند بود.
اعتبار کتل معمولاً به این است که در به حرکت در آوردن روان‌شناسی آمریکا به سوی یک رویکرد عمومی و مبنی بر آزمون در مطالعه فرایندهای ذهنی تأثیر داشته‌است. روان‌شناسی او به توانایی انسان توجه داشت تا محتوای هوشیاری و از این لحاظ به کارکردگرایی نزدیک می‌شود هر چند که او مانند هال و جیمز هرگز به صورت رسمی در این جنبش وارد نشد. اما، با تأکیدی که بر فرایندهای ذهنی بر حسب مفید بودنشان برای موجود زنده داشت او معرف روح مکتب کارکردگرایی آمریکایی به حساب می‌آید.