stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
اینترکنتیننتال آمستل هتل آمستردام

۵۲°۲۱′۳۶″ شمالی ۴°۵۴′۱۸٫۵″ شرقی﻿ / ﻿۵۲٫۳۶۰۰۰°شمالی ۴٫۹۰۵۱۳۹°شرقی﻿ / 52.36000; 4.905139
| 0 | 1 |
| --- | --- |
اینترکنتیننتال آمستل هتل آمستردام: اینترکنتیننتال آمستل هتل آمستردام
اینترکنتیننتال آمستل هتل آمستردام (به انگلیسی: InterContinental Amstel Amsterdam) شعبه هتل اینترکنتیننتال در آمستردام هلند است. استریال، مجموعه هتلهای لوکس آمریکایی است که اکنون تحت مالکیت گروه هتل‌های اینترکنتیننتال قرار دارد. گروه هتل‌های اینترکنتیننتال در سال ۱۹۴۶ میلادی، به وسیله شرکت هواپیمایی بین‌المللی پان آمریکن تشکیل شد. گروه هتل‌های اینترکنتیننتال، مالک بیش از ۲۰۰ هتل با نام انحصاری «اینترکنتیننتال» در بیش از ۶۰ کشور جهان است.
تاریخچه

معمولاً به عنوان هتل آمستل شناخته می‌شود، هتلی در آمستردام پایتخت هلند است و در ساحل شرقی رودخانه آمستل قرار دارد.
در سال ۲۰۰۷ این هتل تنها هتل هلند در لیست بهترین هتل‌های جهان بود و در رتبه ۹۰ قرار گرفت. هتل آمستل بخشی از هتل‌های زنجیره ای اینترکنتیننتال است. در سال ۲۰۰۶ این ساختمان به مورگان استنلی فروخته شد. در سال ۲۰۱۱ تاجر لبنانی توفیق ابوخاطر این هتل را خرید. در سال ۲۰۱۴ هتل توسط کاتارا هاسپیتالیتی که شرکت مستقر در قطر است خریداری شد، اما هنوز هم توسط گروه هتل‌های اینترکنتیننتال اداره می‌شود.
تزوکا پروداکشنز

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام بومی: 株式会社手塚プロダクション
نام لاتین: Kabushiki-gaisha Tezuka Purodakushon
نوع: کابوشیکی گایشا
صنعت: انیمه
بنا نهاده: January ۲۳, ۱۹۶۸؛ ۵۶ سال پیش (January ۲۳, ۱۹۶۸-خطا: زمان نامعتبر}})
بنیانگذاران: اوسامو تزوکا
دفتر مرکزی: شینجوکو-کو، توکیو، توکیو، ژاپن
شمار موقعیت‌ها: نی‌ایزا، سایتاما، ژاپن
افراد کلیدی: Takayuki Matsutani (رئیس) ماکوتو تزوکا (کارگردان) Rumiko Tezuka (کارگردان) Yoshihiro Shimizu (کارگردان)
وبگاه: https://tezuka.co.jp/
تزوکا پروداکشنز (انگلیسی: Tezuka Productions) استودیو پویانمایی ژاپنی است که توسط اوسامو تزوکا در سال ۱۹۶۸ تأسیس شد. معروف‌ترین ساخته این استودیو مجموعه‌های انیمه آسترو بوی است.
سوئیت چریتی

| چریتی شیرین | چریتی شیرین |
| --- | --- |
پوستر سینمایی فیلم: پوستر سینمایی فیلم
کارگردان: باب فاسی
تهیه‌کننده: رابرت آرتور
فیلمنامه‌نویس: پیتر استون
داستان: نیل سایمون
بر پایه: موزیکال سوئیت چریتی اثرِ نیل سایمون شب‌های کابیریا اثرِ فدریکو فلینی اینو فلاایانو تولیو پینه‌لی پیر پائولو پازولینی
بازیگران: شرلی مک‌لین
موسیقی: سی کولمن دوروتی فیلدز
فیلم‌بردار: رابرت ال. سرتیس
تدوین‌گر: استوارت گیلمور
توزیع‌کننده: یونیورسال پیکچرز
تاریخ‌های انتشار:  ۱ آوریل ۱۹۶۹ (۱۹۶۹-04-۰۱)  
مدت زمان: ۱۴۹ دقیقه
کشور: ایالات متحده آمریکا
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۲۰ میلیون دلار
فروش گیشه: ۸ میلیون دلار
چریتی شیرین (انگلیسی: Sweet Charity) یک فیلم موزیکال کمدی-درام به کارگردانی باب فاسی است که در سال ۱۹۶۹ منتشر شد.
بازیگران

شرلی مک‌لین
جان مک‌مارتین
چیتا ریورا
پائولا کلی
باربارا بوشه
ریکاردو مونتالبان
سامی دیویس جونیور
الن هیوئیت
دانته دی‌پائولو
بن ورین
یونیفرم مدرسه

یونیفرم مدرسه (به انگلیسی: School Uniform) یک لباس فرم برای دانش آموزان است که اغلب برای یک مدرسه یا یک مؤسسه آموزشی پوشیده می‌شود. این لباس در دوره های ابتدایی و متوسطه متفاوت است.
یونیفرم‌های مدرسه
تأثیر

پژوهشی منتشرشده در The Journal of Educational Research توسط David L. Brunsma از دانشگاه آلاباما و Kerry A. Rockquemore از دانشگاه نوتردام اظهار می‌دارد:
یافته‌ها مشخص کرده که یونیفورم دانش‌آموزان اثر مستقیمی بر فهم مفاهیم، مشکلات رفتاری یا حضور ندارد. اثر منفی یونیفورم‌ها برای موفقیت‌های تحصیلی دانش‌آموزان یافت شده‌است.
قدمت

ردیابی ریشه های آن بسیار دشوار است زیرا هیچ سابقه مکتوبی وجود ندارد. اعتقاد بر این است که لباس فرم مدارس برای اولین بار در قرن 16 در انگلستان استفاده شده است. اعتقاد بر این است که مدرسه بیمارستان مسیح در انگلستان در سال 1552 اولین مدرسه ای بود که از لباس فرم مدرسه استفاده می کرده. به دانش آموزان یک لباس فرم داده شد که مهمترین آنها شامل یک کت آبی بلند و جوراب های زرد تا زانو بود.  یونیفرم تقریباً مشابهی که هنوز دانش آموزان حاضر در مدرسه امروزه از آن استفاده می کنند. اولین اثبات مستند استفاده نهادینه از لباس فرم دانشگاهی به سال 1222 برمی گردد که اسقف اعظم وقت کانتربری بر پوشیدن cappa clausa دستور داد.  این شیوه رهبانی و آکادمیک در انگلستان به لباس های متحد تبدیل شد ، به ویژه در مدارس خیریه که لباس های یکنواخت اغلب برای کودکان فقیر ارائه می شد. دانشگاه ها ، مدارس ابتدایی و دبیرستان از لباس فرم به عنوان نشانه وضعیت کلاس استفاده می کردند.  
لباس فرم ها در سال های اخیر با تغییر قوانین پوشش اجتماعی تغییرات بسیاری کرده است.
المان مینودر

| میدان مینودر | میدان مینودر |
| --- | --- |
مکان: قزوین، ایران
آغاز پروژه: ۱۳۸۵
پایان پروژه: ۱۳۹۲
گشایش: ۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۲
کاربری: نماد فرهنگی ، موزه و گالری
بلندی المان: ۴۳/۵ متر
معمار: منصور حسینی پور
شرکت مشاور: مهندسین مشاور پارت ستاوند بنا
پیمانکار: شرکت آتی پی
مدیر طرح: شهرداری قزوین
مدیر: شهرداری قزوین
بودجه ساخت: ۲۳ میلیارد ریال 
مجموعه فرهنگی المان مینودر نام نمادی، در ورودی شرقی شهر قزوین است. این نماد دارای ۴۳/۵ متر ارتفاع از سطح زمین بودهو با ۱/۵ متر اختلاف بعد از برج آزادی تهران دومین نماد بزرگ شهری در ایران محسوب می شود.برای ساخت این المان ۲۳ میلیارد ریال توسط شهرداری قزوین هزینه شده است. در قسمت بالایی المان آیه ای از قرآن نقل شده که مردم را به شهر امن دعوت می کند.
معماری المان مینودر

کل سازه با استفاده از بتن سفید ساخته شده ، و شکل کلی آن نمادی از یک دروازه با آغوش باز برای ورود به شهر است؛ علت بهره گیری از شکل دروازه این است که قزوین به شهر دروازه ها معروف بوده است. ایده طرح با توجه به نام کتابی به همین نام، نوشته محمدعلی گلریز درباره تاریخ و جغرافیای تاریخی قزوین گرفته شده است.  در آن کتاب آمده است که:
“امام رافعی در کتاب التدوین فی‌الاخبار قزوین ضمن احادیثی که در فضایل قزوین ذکر کرده باسناد خودش روایت کرده است که پیغمبر اکرم فرمود «قزوین باب من الابواب الجنه» یعنی: قزوین دری از درب های بهشت است… از هر جهت مناسب یافتم برای هم مذاقی با ابناء زمان آنرا با جامه آریا‌ئی آراستم و با واژه زیبای فارسی مزین ساختم و «مینودر» نامیدم.”
و کلمه مینودر یعنی دروازه بهشت. در ساخت بنا سعی شده است ضمن بهره وری از معماری ایرانی ، مفاهیم و معیار های نوین معماری هم گنجانده شود . به همین دلیل در ساختار نمایی المان ایوان ، قوس ، محراب ، شباک و نقش های هندسی که از شاخصه های معماری ایرانی هستند به وضوح به چشم می خورد. در سقف المان یک شبکه هندسی از ۸ روزن به شکل مثلث ایجاد شده که نماد ۸ ورودی بهشت است. این ۸ روزن نور را از خود عبور می دهند و در داخل آبنمای مجموعه منعکس می کنند. هندسه طرح، با الهام از بستر شکل گیری آن بر زوایای قائمه و نیمساز استوار است؛ پلان المان یک مربع است که از قطر برش خورده است و اضلاع آن در امتداد اقطار میدان سمت یافته اند. رنگ سفید بنا و ساختار دعوت کننده آن تمثیلی است از مینودر یا دروازه بهشت (باب الجنه) که یکی از نام های شهر قزوین و نیز نام میدان محل قرارگیری پروژه می باشد.
معماری المان مینودر > ساختار فنی المان

کل سازه از دو بخش پایه و المان اصلی تشکیل شده است؛ در قسمت پایه فونداسیونی گسترده ای به مساحت ۹۲۰ متر مربع و ضخامت ۲ متر در عمق ۵/۵ متری زمین پی ریزی شده است؛و سقف بتنی یکپارچه آن به یک طبقه زیر زمینی تبدیل گشته که مجموعه فرهنگی در این قسمت واقع شده است.هم چنین حجم بتن ریزی فنداسیون در حدود ۱۵۰۰ متر مکعب است.
در بخش المان اصلی با توجه به ضخامت ۱/۲۰ سانتی دیواره ها و بالا بودن وزن سقف مجموعه ، از دیواره های مجوف ( تو خالی ) استفاده شده است ؛ تا ضمن کاهش هزینه ، وزن نهایی المان را نیز کاهش دهد. هم چنین فاصله دهانه دروازه از هم در بالای المان ۳۰ متر می باشد.
معماری المان مینودر > آبنما

مساحت آبنمای المان ۳۰۰۰ مترمربع بوده و طوری طراحی شده است که نمای المان را منعکس کند.
معماری المان مینودر > کتیبه

در بالاترین قسمت المان آیه ای از قرآن به خط نستعلیق نقش بسته ، که با بهره گیری از هنر خوشنویسی در قزوین و دعوت کننده به شهر امن است، و بدین معناست :

«پروردگارا، این مکان را شهری امن قرار ده و اهلش را، آنان که به خدا و روز قیامت ایمان آورده اند از هر نوع میوه و محصول روزی بخش.»[بقره ۱۲۶]
مجموعه فرهنگی

مساحت مجموعه فرهنگی نماد مینودر ۱۰۰۰ متر مربع بوده و شامل دو بخش موزه دائمی و گالری می باشد. این مجموعه در طبقه زیرین المان تعبیه شده است. مجموعه فرهنگی هنوز تکمیل نشده ، و ساخت و تجهیز آن تا پایان سال ۹۲ به طول می انجامد.
نگارخانه

سراسرنمای المان مینودر
کتیبه المان مینودر
ژورا هاروتیونیان

| ژورا هاروتیونیان | ژورا هاروتیونیان |
| --- | --- |
پلاک ژورا هاروتیونیان: پلاک ژورا هاروتیونیان
زاده: ۷ سپتامبر ۱۹۲۸ ایروان، ارمنستان
درگذشته: ۱۰ ژانویهٔ ۲۰۰۲ (۷۳ سال) ایروان، ارمنستان
پیشه: فیلم‌نامه‌نویس، و نمایش‌نامه‌نویس
ملیت:  ارمنی
 جوایز جایزه آرتاوازد       :  جوایز جایزه آرتاوازد       
ژورا "گئورگ" ساقاتلی هاروتیونیان (ارمنی: Ժորա "Գևորգ" Սաղաթելի Հարությունյան؛ ۷ سپتامبر ۱۹۲۸ – ۱۰ ژانویهٔ ۲۰۰۲) یک فیلم‌نامه‌نویس، و نمایش‌نامه‌نویس اهل ارمنستان بود.
زندگی‌نامه

وی عضو کمیته اتحادیه نویسندگان ارمنستان بود.
در سال ۲۰۰۳ به مناسبت ۷۵مین زادروز ژورا هاروتیونیان مجموعه آثار پیشین منتشر نشده وی توسط دخترش گایانه هاروتیونیان به چاپ رسید.
بلوک‌آباد

بلوک‌آباد یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان سراجوی شرقی بخش سراجو شهرستان مراغه واقع شده‌است. این روستا در 30 کیلومتری از شهر مراغه قرار دارد و دارای جمعیت 950 نفری می‌باشد.
بری گلدبرگ

| بری گلدبرگ | بری گلدبرگ |
| --- | --- |
گلدبرگ در ۲۰۱۶: گلدبرگ در ۲۰۱۶
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۲۵ دسامبر ۱۹۴۲ شیکاگو، ایالات متحده آمریکا
درگذشته: ۲۲ ژانویهٔ ۲۰۲۵ (۸۲ سال)
پیشه(ها): موسیقی‌دان ترانه‌سرا تهیه‌کننده موسیقی
سال‌های فعالیت: ۲۰۲۱–۱۹۶۴
بری گلدبرگ (به انگلیسی: Barry Goldberg؛ زادهٔ ۲۵ دسامبر ۱۹۴۲ – درگذشتهٔ ۲۲ ژانویهٔ ۲۰۲۵) موسیقی‌دان، ترانه‌سرا و تهیه‌کننده موسیقی اهل ایالات متحده آمریکا بود.
درگذشت

گلدبرگ در ۲۲ ژانویهٔ ۲۰۲۵، در سن ۸۳ سالگی بر اثر لنفوم غیرهاجکین درگذشت.
براونی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
براونی شکلاتی خانگی: براونی شکلاتی خانگی
گونه: دسر
خاستگاه: ایالات متحده آمریکا
مواد اصلی: آرد، کره، تخم‌مرغ، شکلات یا پودر کاکائو، شکر
انواع: بلوندی
  رسانه: براونی:   رسانه: براونی
براونی شکلاتی (به انگلیسی: Chocolate brownie) یا به مختصر براونی  نوعی دسر محسوب میشود که در شکل های متنوع قابل سرو است. این شیرینی از لحاظ طبقه‌بندی مابین کیک و بیسکویت قرار دارد.
براونی ها اغلب، اما نه همیشه، یک "لایه" براق روی لایۀ بالایی خود دارند. این نوع دسر در اواخر قرن نوزدهم در ایالات متحده آمریکا به وجود آمده‌ و نیمهٔ اول قرن بیستم در همانجا محبوب شد.
در تاریخ

یکی از افسانه‌های مربوط به ایجاد براونی، افسانه برتا پالمر، یک جامعه‌شناس برجسته شیکاگو است که شوهرش صاحب هتل پالمر هاوس بود. 
در سال 1893، پالمر از یک شیرینی‌پز، دسری مناسب برای خانم‌هایی که در نمایشگاه کلمبیایی شیکاگو شرکت می‌کردند، خواست.
او دسری درخواست کرد که کوچکتر از یک تکه کیک باشد و به راحتی از جعبه های ناهار خورده شود. نتیجه کار براونی پالمر هاوس بود که از شکلات با گردو و لعاب زردآلو درست شده بود. خانه پالمر در شیکاگو هنوز هم این دسر را به مشتریانی که از همان دستور تهیه شده اند سرو می کند.. این نام مدتی پس از سال 1893 به این دسر داده شد، اما در آن زمان توسط کتاب‌های آشپزی یا مجلات استفاده نمی‌شد.
مائوریتزیو ونتوری

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۲ اکتبر ۱۹۵۷ ‏(۶۷ سال)
زادگاه:  برشا
قد:  ۱٫۷۵ متر (۵ فوت ۹ اینچ)
پست:  مدافع
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۷۶–۱۹۸۱ |  باشگاه فوتبال برشا |  ۶۹ |  (۱) |
| ۱۹۷۷–۱۹۷۸ |  ← بولزانو (قرضی) |  ۳۵ |  (۱) |
| ۱۹۸۱–۱۹۸۲ |  باشگاه فوتبال آ.ث. میلان |  ۱۳ |  (۰) |
| ۱۹۸۲–۱۹۸۴ |  باشگاه فوتبال پالرمو |  ۶۲ |  (۱) |
| ۱۹۸۴–۱۹۸۷ |  باشگاه فوتبال کالیاری |  ۹۳ |  (۳) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
:  باشگاه فوتبال جنوآ (جوانان)
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
مائوریتزیو ونتوری (انگلیسی: Maurizio Venturi؛ زادهٔ ۲ اکتبر ۱۹۵۷) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کالیاری، باشگاه فوتبال آ.ث. میلان، باشگاه فوتبال پالرمو، و باشگاه فوتبال برشا اشاره کرد.
محمدمهدی رکنی یزدی

| محمد مهدی رکنی یزدی | محمد مهدی رکنی یزدی |
| --- | --- |
دکتر محمد مهدی رکنی یزدی در کتابخانه شخصی بهار ۱۳۹۰: دکتر محمد مهدی رکنی یزدی در کتابخانه شخصی بهار ۱۳۹۰
زادهٔ: ۱۳۰۹سن(۹۴سال) مشهد
ملیت:  ایران
تحصیلات: دکترا
جوایز: استاد نمونه کشوری خادم قرآن
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): زبان و ادبیات فارسی
محل کار: بازنشسته دانشکده ادبیات دانشگاه فردوسی مشهد همکاری با بنیاد پژوهش‌های اسلامی آستان قدس رضوی
 :  
محمدمهدی رکنی یزدی (متولد ۱۳۰۹ مشهد) استاد زبان و ادبیات فارسی، قرآن پژوه و اندیشمند ایرانی است که ریاست دانشکده ادبیات و علوم انسانی دکتر علی شریعتی دانشگاه فردوسی مشهد طی سالهای ۱۳۶۹ تا ۱۳۷۶ مدیرمسئول و سردبیر مجله مشکوه و تألیف ده‌ها مقاله و کتاب (سه کتاب در انتشارات سمت) از مهم‌ترین سوابق وی می‌باشد.
تحصیلات

کارشناسی زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران، ۱۳۳۳
کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران، ۱۳۳۵
دکترا زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران، ۱۳۴۷
زندگی‌نامه

دکتر محمدمهدی رکنی یزدی در سال ۱۳۰۹ در مشهد متولد شد و پس از اتمام تحصیلات مقدماتی در سال ۱۳۲۹ برای ادامه تحصیل به تهران رفت و مدرک کارشناسی و کارشناسی ارشد خود را در رشته زبان و ادبیات فارسی از دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران اخذ کرد. پس از بازگشت به مشهد از مهرماه سال ۱۳۳۵ به استخدام وزارت فرهنگ درآمد و در دبیرستان‌های مشهد از جمله دبیرستان علوی و دانشسرای مقدماتی مشغول به تدریس شد. همجنین با شرکت در جلسات مذهبی و بهره‌گیری از دانشمندانی همچون استاد محمد تقی شریعتی، آیت‌الله میرزا جوادآقا تهرانی و آیت‌الله مجتبی قزوینی خراسانی به تکمیل مطالعات اسلامی خود پرداخت. در سال ۱۳۴۰ در مقطع دکترای دانشکده ادبیات دانشگاه تهران پذیرفته شد و برای ادامه تحصیل به تهران رفت و از اساتید برجسته‌ای همچون استاد جلال الدین همایی، بدیع الزمان فروزانفر، محمد معین، ذبیح‌الله صفا، عبدالعظیم قریب و محمد محمدی بهره جست و پایان‌نامه دکترای زبان و ادبیات فارسی را با عنوان «تحقیق در تفسیر کشف‌الاسرار و عدةالابرار» با راهنمایی استاد محمدتقی مدرس رضوی در سال ۱۳۴۷ دفاع نمود.
در سال ۱۳۴۷ بنا به پیشنهاد دانشگاه مشهد، از آموزش و پرورش به دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه مشهد منتقل شد؛ که در ایام تدریس خود با اساتید برجسته‌ای چون دکتر علی شریعتی و دکتر غلامحسین یوسفی همکار بود. پس از انقلاب اسلامی و همزمان با تعطیل شدن دانشگاه‌ها در دوره انقلاب فرهنگی، به آستان قدس رضوی منتقل گردید و ابتدا در اداره امور فرهنگی مشغول به خدمت شد و پس از تأسیس سازمان چاپ و انتشارات آستان قدس رضوی توسط دکتر عباس سعیدی رضوانی، با این مؤسسه همکاری کرد که تألیف کتاب‌های متعدد، حاصل این همکاری بود. در سال ۱۳۶۱ بنیاد پژوهشهای اسلامی به عنوان مرکزی علمی و پژوهشی و وابسته به شورای عالی فرهنگی آستان قدس رضوی، تأسیس شد. وی به عنوان عضو هیئت مدیره به همکاری با بنیاد مشغول شد. پس از آغاز به کار مجله علمی- ترویجی مشکوة در سال ۱۳۶۱ عضو هیئت تحریریه این فصلنامه شد که از سال ۱۳۷۸ به عنوان مدیر مسئول و سردبیر این مجله علمی- ترویجی انتخاب گردید.
پس از انقلاب فرهنگی و بازگشایی دانشگاه‌ها، به دانشکده ادبیات بازگشت و به تدریس و فعالیت‌های علمی خود ادامه داد و طی سالهای ۱۳۶۹ تا ۱۳۷۶ ریاست دانشکده ادبیات و علوم انسانی دکتر علی شریعتی دانشگاه فردوسی مشهد را به عهده داشت و در نهایت در سال ۱۳۸۲ پس از ۴۶ سال تدریس تمام وقت و با رتبه علمی استاد تمام از دانشکده ادبیات دانشگاه فردوسی مشهد بازنشسته شد. پس از بازنشستگی به‌طور پاره وقت به عنوان استاد راهنمای دوره دکتری در دانشکده ادبیات دانشگاه فردوسی مشهد و دانشگاه علوم اسلامی لندن فعالیت داشت و نیز در دانشکده علوم قرآنی مشهد و دانشکده علوم اسلامی رضوی به تدریس و راهنمایی پایان‌نامه پرداخت. وی هم‌اکنون به عنوان عضو شورای عالی فرهنگی آستان قدس رضوی و مدیر مسئول و سردبیر فصلنامه مشکوه مشغول به فعالیت می‌باشد.
سوابق

«استاد نمونه کشوری» در سال ۱۳۷۷
دریافت عنوان «خادم قرآن» در چهاردهمین دوره انتخاب و معرفی خادمان قرآنی کشور در سال ۱۳۸۶
رئیس امور فرهنگی و مذهبی آستان قدس رضوی از سال ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۳.
عضو هیئت ممیزی دانشگاه فردوسی مشهد طی سال‌های ۱۳۶۴ تا ۱۳۷۷
مدیر گروه زبان و ادبیات فارسی ادبیات و علوم انسانی دکتر علی شریعتی دانشگاه فردوسی مشهد از سال ۱۳۶۴ تا ۱۳۶۶.
ریاست دانشکده ادبیات و علوم انسانی دکتر علی شریعتی دانشگاه فردوسی مشهد در سالهای ۱۳۶۹ تا ۱۳۷۶
مدیر مسئول و سردبیر فصلنامه علمی - ترویجی مشکوة، صاحب امتیاز: بنیاد پژوهش‌های اسلامی آستان قدس رضوی از سال ۱۳۷۸ تا کنون
مدیر مسئول و سر دبیر مجله علمی- پژوهشی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه فردوسی مشهد از سال ۱۳۶۸ تا ۱۳۸۱
عضو هیئت تحریریه فصلنامه سفینه، صاحب امتیاز: مؤسسه فرهنگی نبأ مبین
عضو هیئت تحریریه فصلنامه دانشکده الهیات و معارف اسلامی دانشگاه فردوسی مشهد، صاحب امتیاز: دانشگاه فردوسی مشهد
عضو هیئت تحریریه فصلنامه النهج (Alnahj)، صاحب امتیاز: بنیاد نهج البلاغه.
کتاب‌شناسی > کتاب‌ها

«س‍ی‍م‍ای زم‍ام‍داران دادگ‍س‍ت‍ر و س‍ت‍م‍گ‍ر در ق‍رآن»، تهران: انتشارات بدر، ۱۳۵۸.
«در صحنه غدیر: ترجمه خطبه غدیر و بازنگری به موضوع امامت»، مشهد: آستان قدس رضوی بنیاد پژوهشهای اسلامی ۱۳۶۰.
«شوق دیدار؛ مباحثی پیرامون زیارت»، مشهد: انتشارات بنیاد پژوهشهای اسلامی، چاپ اول ۱۳۶۲، ویرایش دوم، چاپ پنجم، خرداد ۱۳۸۷. شابک: ۹۶۴-۹۷۱-۰۳۲-۹
«پایگاه والای امام علیه السلام و نقش مؤثرش در رهبری»، مشهد: مؤسسه چاپ و انتشارات آستان قدس رضوی، ۱۳۶۴.
«لطایفی از قرآن کریم؛ برگزیده از کشف الاسرار و عدة الابرار»، احمد بن محمد میبدی؛ گردآوری محمد مهدی رکنی یزدی، مشهد: شرکت به نشر (انتشارات آستان قدس رضوی)، چاپ اول ۱۳۶۵، چاپ چهاردهم ۱۳۸۹، ۴۴۴ ص. شابک: ۹۷۸-۹۶۴-۰۲-۰۱۷۲-۵
«جلوه‌های تشیع در تفسیر کشف الاسرار»، یزد: مؤسسه انتشارات یزد، ۱۳۷۳.
«برگزیده کشف‌الاسرار و عدةالابرار میبدی»، تهران: نشر سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاه‌ها (سمت)، چاپ اول ۱۳۷۴، چاپ نهم (ویراست دوم) ۱۳۸۹. شابک: ۶-۵۴۶-۵۳۰-۹۶۴-۹۷۸
«جبر و اختیار در مثنوی»، تهران: انتشارات اساطیر، ۱۳۷۷.
«آشنایی با علوم قرآنی»، تهران: نشر سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاه‌ها (سمت)، چاپ اول ۱۳۷۹، چاپ پنجم ۱۳۸۷
«گزیده متون تفسیری فارسی (با اصلاحات)»، دکتر محمدمهدی رکنی یزدی، دکتر عبدا… رادمرد، تهران: نشر سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاه‌ها (سمت)، چاپ اول ۱۳۸۴، چاپ سوم ۱۳۸۸. شابک: ۹۷۸-۹۶۴-۵۳۰-۰۳۴-۸
«نشانی از امام غایب علیه السلام؛ بازنگری و تحلیل توقیعات»، مشهد: انتشارات بنیاد پژوهشهای اسلامی، ۱۳۸۴. شابک: ۹۶۴-۴۴۴-۸۳۵-۹
«گزیده شوق دیدار؛ زیارت و درونمایه آن»، مشهد: انتشارات بنیاد پژوهشهای اسلامی، چاپ اول ۱۳۸۶، چاپ پنجم ۱۳۸۸. شابک: ۹۷۸-۹۶۴-۹۷۱-۱۳۵-۵
«اربعین رضوی؛ چهل حدیث از حضرت رضا (ع)»، مشهد: انتشارات بنیاد پژوهشهای اسلامی، ۱۳۸۷. شابک: ۹۶۴-۴۴۴-۹۸۹-۴
«یادمان روزها؛ مجموعه مقالات»، مشهد: انتشارات بنیاد پژوهش‌های اسلامی، چاپ اول۱۳۸۷، چاپ دوم۱۳۸۸. شابک: ۹۷۸-۹۶۴-۹۷۱-۲۷۵-۸
«چرا حضرت امام رضا (ع) به خراسان آمدند؟»، مشهد: انتشارات بنیاد پژوهشهای اسلامی آستان قدس رضوی، ۱۳۸۸. شابک: ۹۷۸-۹۶۴-۹۷۱-۲۷۰-۳
تیلز (سونیک خارپشت)

شخصیت بازی ویدئویی
| تیلز | تیلز |
| --- | --- |
شخصیت سونیک خارپشت: شخصیت سونیک خارپشت
طرح‌های کلاسیک (چپ) و مدرن (راست) تیلز: طرح‌های کلاسیک (چپ) و مدرن (راست) تیلز
نخستین حضور: سونیک خارپشت ۲ (۱۹۹۲)
پدیدآور: یاسوشی یاماگوچی
طراح: یاسوشی یاماگوچی یوجی اوکاوا
صداپیشه:  ژاپنی  هکیرو شیینا (۱۹۹۶)   کازوکی هایاشی (۱۹۹۸)   آتسوکی موراتا (۲۰۰۰–۲۰۰۱)   ریو هیروهاشی (۲۰۰۳–اکنون)   تاکوتو یوشیناگا (تیلز کلاسیک، ۲۰۱۱)    انگلیسی  کریستوفر استیون ولش (۱۹۹۳) (م‌ه‌س‌خ)   برادلی پیرز (۱۹۹۳–۱۹۹۴) (ستم)   لینی فریژر (۱۹۹۹)   کوری برینگاس (۱۹۹۹–۲۰۰۰)   کانر برینگاس (۲۰۰۱)   ویلیام کورکری (۲۰۰۳–۲۰۰۴)   ایمی پلنت (۲۰۰۳–۲۰۱۰)   کیت هیگینس (۲۰۱۰–۲۰۱۳، ۲۰۲۱)   کالین اوشاگنسی (۲۰۱۴–اکنون)   آلیسین پاکارد (۲۰۲۲؛ سونیک خانهٔ پهپاد)   اشلی بال (سونیک پرایم)  
اطلاعاتِ درون‌داستانی: اطلاعاتِ درون‌داستانی
نام کامل: مایلز پراور
گونه: روباه
جنسیت: نر
مایلز تِیلز پراور که بیشتر با نام میانی خود «تیلز» شناخته می‌شود، یک شخصیت خیالی از سری سونیک خارپشت از سگا است. تیلز همچنین در مجموعه‌های اسپین‌آف، کتاب‌های کمیک، کارتون‌ها و فیلم‌های خودش ظاهر می‌شود. او دومین شخصیتی است که به‌طور مداوم در کنار سونیک در این سریال ظاهر می‌شود. نام «مایلز پراور» (انگلیسی: Miles Prower) یک جناس در زبان انگلیسی برای «مایل بر ساعت» (انگلیسی: Miles Per Hour) است، که اشاره‌ای به سرعت معروف سونیک دارد. او یک روباه دو دم است، از این رو لقب تِیلز (انگلیسی: Tails؛ دُم‌ها) را به او داده‌اند.
او که یک نابغه مکانیکی و خلبان ماهر است، می‌تواند با چرخاندن دم‌های خود مانند پروانهٔ بالگرد پرواز کند و در بازی‌ها و برنامه‌های تلویزیونی متعددی که توسط سگا ساخته شده‌است، پرواز می‌کند. او اولین بار در نوامبر ۱۹۹۲ با انتشار سونیک خارپشت ۲ شروع به کار کرد. در اواسط دهه ۱۹۹۰، او به عنوان شخصیت اصلی در تعدادی از بازی‌های اسپین آف معرفی شد: تیلز و موسیقی‌ساز برای سگا پیکو، و ماجراهای تیلز و اسکای‌پاترول برای سگا گیم گیر. در یک نظرسنجی رسمی از سگا در سال ۲۰۰۹، تیلز به عنوان سومین شخصیت محبوب در فرنچایز، پس از سونیک و شدو، رتبه‌بندی شد.
مفهوم و خلقت

یاسوشی یاماگوچی، در اصل هنرمند اصلی و طراح منطقه برای سونیک تیم سگا، تیلز را برای یک مسابقه داخلی برای کمک به سونیک طراحی کرد. این شخصیت از یک کیتسون الهام گرفته شده بود، موجودی از فرهنگ عامه ژاپنی که در طول زمان چندین دم در آن رشد می‌کرد. این شخصیت همچنین به معنای «تحسین عمیق سونیک» بود.
در حالی که شرکت یاماگوچی برنده شد، سگای ژاپنی می‌خواست نام شخصیت را «مایلز پراور» بگذارد، در حالی که شرکت تابعه آمریکایی سگا نام مستعار «تیلز» را ترجیح می‌داد. سگای آمریکا یک پس‌زمینه جذاب برای این شخصیت ایجاد کرد تا شرکت مادر ژاپنی و سونیک تیم را متقاعد کند که او را «تیلز» نامگذاری کنند. یاماگوچی با استفاده از «مایلز پراور» به عنوان نام واقعی شخصیت به مصالحه خاتمه داد؛ بنابراین «تیلز» نام مستعار، و «مایلز پراور» نام کامل او خواهد بود.
این شخصیت به عنوان دوست صمیمی سونیک در دومین بازی فرنچایز معرفی شد و از آن زمان به عنوان یک شخصیت مهم باقی مانده‌است. با این حال، منحصربه‌فرد بودن این شخصیت تا زمانی که در سونیک خارپشت ۳ به بازیکنان قدرت کنترل پرواز او داده شد، ثابت نشد (اگرچه هوش مصنوعی باعث می‌شد تیلز وقتی از صفحه خارج می‌شد پرواز کند).
تیلز (همراه با سایر شخصیت‌های سونیک) توسط یوجی ناکا برای ماجراجویی سونیک دوباره طراحی شد. رنگ خز او به رنگ زرد تری تبدیل شد و ظاهر اولیه اش تغییر کرد و چشم‌های آبی به دست آورد.
در کتاب‌های کمیک آمریکایی سونیک، همراه با کارتون ماجراهای سونیک خارپشت، او در اصل قهوه‌ای تیره بود، اما هنرمندان کمیک و هنرمندان کارتون در نهایت تصمیم گرفتند این رنگ را تغییر دهند تا با بازی او مطابقت داشته باشد.
لعیا زنگنه

| لعیا زنگنه | لعیا زنگنه |
| --- | --- |
زنگنه در صحنه‌ای از سریال مادرانه: زنگنه در صحنه‌ای از سریال مادرانه
زادهٔ: ۱۴ مرداد ۱۳۴۴ ‏(۵۹ سال) تهران، ایران
ملیت: ایرانی
تحصیلات: کارشناسی تئاتر
محل تحصیل: دانشگاه هنر تهران
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۳۷۱–اکنون
فرزندان: سارا
لعیا زنگنه (زادهٔ ۱ مهر ۱۳۴۴) بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون ایران است.
زندگی

زنگنه بازی در نمایش‌های حرفه‌ای را از سال ۱۳۷۱ و بازی در سینما را از سال ۱۳۷۵ با راز مینا کاری از عباس رافعی آغاز کرد. لعیا زنگنه که دارای مدرک کارشناسی تئاتر از دانشگاه هنر تهران است و یک دوره کلاس آموزش نقاشی را نیز گذرانده‌است. استعداد هنری وی توسط امین تارخ در سال ۱۳۷۱ کشف و با هدایت هنری و مشاوره محمدعلی کشاورز و ثریا قاسمی وارد عرصه تلویزیون و سینما شد. او دوران دانشجویی در چند نمایش شامل پارانویا، یادگار، خال خالی (نمایش عروسکی) و نیز در فیلم کوتاه دانشجویی کنج تنهایی بازی کرد. بازی در نمایش یادگار سال‌های شن (ساخته علی رفیعی در ۱۳۷۱) نخستین کار حرفه‌ای او در تئاتر بود.
فیلم‌شناسی > سینمایی

| سال تولید | نام فیلم | کارگردان | نقش |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۷۵ | راز مینا | عباس رافعی | مینا |
| ۱۳۷۹ | تکیه بر باد | داریوش فرهنگ | لیلا |
| ۱۳۷۹ | شیفته | محمدعلی سجادی | روجا |
| ۱۳۷۹ | رنگ شب | محمدعلی سجادی | زهره |
| ۱۳۸۰ | هفت ترانه | بهمن زرین‌پور | رویا |
| ۱۳۸۰ | مزاحم | سیروس الوند | ماهرخ |
| ۱۳۸۲ | تب | رضا کریمی | ترانه |
| ۱۳۸۵ | رئیس | مسعود کیمیایی | فرشته |
| ۱۳۸۶ | جاده جنایت | جهانبخش ایمانی |  |
| ۱۳۸۷ | شیرین | عباس کیارستمی | لعیا زنگنه |
| ۱۳۸۹ | خیابان‌های آرام | کمال تبریزی |  |
| ۱۳۸۹ | جرم | مسعود کیمیایی | آبا جان |
| ۱۳۹۰ | خودزنی | احمد کاوری | نرگس |
| ۱۳۹۰ | زندگی خصوصی | حسین فرح بخش | فروغ |
| ۱۳۹۳ | عاشق‌ها ایستاده می‌میرند | شهرام مسلخی |  |
| ۱۳۹۲ | دنیا تنهایی کم ندارد | افشین لیاقت |  |
| ۱۳۹۳ | ترانه‌های ناتمام | محمودرضا رضایی |  |
| ۱۳۹۳ | مثبت.منفی | هادی رمضانپور | میترا |
| ۱۳۹۴ | این زن حقش را می‌خواهد | محسن توکلی | سارا |
| ۱۳۹۵ | عشقولانس | محسن ماهینی | دکتر شریف‌نیا |
| ۱۳۹۵ | قاتل اهلی | مسعود کیمیایی | همسر حاج آقا |
| ۱۳۹۷ | زنانی که با گرگها دویدند | امیراطهر سهیلی |  |
| ۱۳۹۸ | خورشید همچنان می درخشد | ابراهیم شیبانی(کارگردان) |  |
فیلم‌شناسی > تلویزیونی > مجموعه‌ها

| مجموعه‌های تلویزیونی> سال | مجموعه‌های تلویزیونی> نام | مجموعه‌های تلویزیونی> کارگردان | مجموعه‌های تلویزیونی> پخش |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۴۰۲ | عشق کوفی | حسن آخوندپور | شبکه سه سیما |
| ۱۳۹٩ | آقازاده | بهرنگ توفیقی | نمایش خانگی |
| ۱۳۹٩ | کامیون | مسعود اطیابی | شبکه دو سیما |
| ١٣٩٨ | برادرجان | محمدرضا آهنج | شبکه سه سیما |
| ۱۳۹۷ | دنیای گمشده | امین امانی | شبکه دو سیما |
| ۱۳۹۷ | پدر | بهرنگ توفیقی | شبکه دو سیما |
| ۱۳۹۵ | آرام می‌گیریم | روح‌الله سهرابی | شبکه دو سیما |
| ۱۳۹۴ | پشت بام تهران | بهرنگ توفیقی | شبکه یک سیما |
| ۱۳۹۲ | خواب بلند | احمد کاوری | شبکه یک سیما |
| ۱۳۹۲ | مادرانه | جواد افشار | شبکه سه سیما |
| ۱۳۹۱ | راستش را بگو | محمدرضا آهنج | شبکه یک سیما |
| ۱۳۸۶ | اغما | سیروس مقدم | شبکه یک سیما |
| ۱۳۸۴ | مدار صفر درجه | حسن فتحی | شبکه یک سیما |
| ۱۳۸۰ | باران عشق | احمد امینی فریدون حسن‌پور | شبکه پنج سیما |
| ۱۳۷۷ | تولدی دیگر | داریوش فرهنگ | شبکه پنج سیما |
| ۱۳۷۷ | در قلب من | حمید لبخنده | شبکه سه سیما |
| ۱۳۷۴ | در پناه تو | حمید لبخنده | شبکه دو سیما |