stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
رابرت فیسک
کار حرفه‌ای

رابرت فیسک حرفه خود را با ساندی اکسپرس آغاز کرد. رابرت فیسک در سال ۱۹۷۲ به بلفاست رفت و از درگیری‌های ایرلند شمالی برای روزنامه تایمز گزارش تهیه کند. سپس به عنوان خبرنگار مجله تایمز در ایرلند شمالی، پرتغال، و خاور میانه کار کرد. وی در ۱۹۷۶ به عنوان خبرنگار تایم به بیروت رفت. اما به دلیل مشکلات با روپرت مرداک از روزنامه تایمز جدا شده و به ایندیپندنت پیوست. فیسک به عنوان خبرنگار روزنامه ایندیپندنت در امور خاورمیانه بیش از سی سال ساکن بیروت بود.
رابرت فیسک با تسلط به زبان عربی از اندک خبرنگاران غربی بود که با اسامه‌بن لادن مصاحبه کرد. وی سه بار طی سال‌های ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۷ این مصاحبه‌ها را انجام داد.
رابرت فیسک از منتقدان سیاست های آمریکا و اسرائیل در خاورمیانه بود.
درگذشت

رابرت فیسک در ۳۰ اکتبر ۲۰۲۰ بر اثر سکته قلبی درگذشت.
جوایز

فیسک جوایز بسیاری از انجمن‌های روزنامه‌نگاری انگلستان و بین‌الملل، از جمله گزارشگر خارجی جوایز مطبوعات سال را هفت بار دریافت کرد. فیسک دو بار برنده جایزه «خبرنگار سال» شد و در سال ۱۹۹۲ جوایز رسانه‌ای بین‌المللی را برای گزارش خود به نام «طرف دیگر حماسه گروگان‌ها» دریافت کرد. نیویورک تایمز در سال ۲۰۰۵ رابرت فیسک را سرشناس‌ترین خبرنگار بین المللی در بریتانیا نامید.
از دیگر افتخارات فیسک می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
۱۹۸۴ مدرک افتخاری دانشگاه لنکستر
۱۹۹۱ جایزه جیکوب برای پوشش خلیج فارس در رادیو RTÉ۱
۱۹۹۹ جایزه اورول برای روزنامه‌نگاری
۲۰۰۱ جایزه دیوید وات برای تحقیق دربارهٔ نسل‌کشی ارمنی‌ها در سال ۱۹۱۵ توسط امپراتوری عثمانی
۲۰۰۲ جایزه مارتا گلهورن برای روزنامه‌نگاری
۲۰۰۳ دکترای افتخاری دانشگاه آزاد
۲۰۰۴ دکترای افتخاری دانشگاه کارلتون
۲۰۰۵ سخنران افتخاری یادبود ادوارد سعید در دانشگاه آدلاید
۲۰۰۶ مدرک افتخاری دانشگاه ملکه بلفاست
۲۰۰۶ جایزه آزادی فرهنگی لانان به ارزش ۳۵۰٬۰۰۰ دلار
۲۰۰۸ دکترای افتخاری کالج ترینیتی دوبلین
مدال طلای انجمن تاریخی کالج ۲۰۰۹ برای مشارکت برجسته در گفتمان عمومی
۲۰۰۹ مدرک افتخاری از دانشگاه لیورپول
جایزه بین‌المللی سال ۲۰۱۱ در جوایز رسانه ای ساحل آمالفی، ایتالیا
کتاب‌ها

نقطه بازگشت
در زمان جنگ
لبنان در جنگ
جنگ بزرگ تمدن: فتح خاورمیانه
عصر جنگجو
رابرت فیسک در الجزایر
جان چو

| جان چو | جان چو |
| --- | --- |
چو در سال ۲۰۱۸: چو در سال ۲۰۱۸
نام هنگام تولد: جان یوهان چو
زادهٔ: ۱۶ ژوئن ۱۹۷۲ ‏(۵۲ سال) سئول، کره جنوبی
ملیت: آمریکایی، کره‌ای
پیشه: بازیگر سینما
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۷ - اکنون
همسر: کری هیگواچی
فرزندان: ۲
جان یوهان چو (به انگلیسی: John Yohan Cho) (زاده ۱۶ ژوئن ۱۹۷۲) بازیگر آمریکایی-کره‌ای است که بیشترین شهرت او بخاطر ایفای نقش در فیلم غرفه زنان (۲۰۰۱)، نقش «هارولد» در هارولد و کومار (۲۰۰۴)، نقش شخصیت هیکارو سولو در پیشتازان فضا، نقش «بازرس دیمیتری نوه» در سریال فلش فوروارد، و نقش اسپایک اسپیگل در مجموعه تلویزیونی کابوی بیباپ (۲۰۲۱) است.
زندگی شخصی

جان چو در سئول کره جنوبی زاده شد. او در سال ۱۹۷۸ زمانی که شش سال داشت، به همراه خانواده‌اش به آمریکا مهاجرت کرد و در لوس آنجلس کالیفرنیا بزرگ شد. پدر او کشیش در کلیسای مسیح بود. چو در سال ۱۹۹۰ از دبیرستان هربرت هوور در گلندیل کالیفرنیا فارغ‌التحصیل شد. سپس با ورود به دانشگاه برکلی کالیفرنیا در سال ۱۹۹۶ با مدرک لیسانس زبان انگلیسی فارغ‌التحصیل شد. بعد از آن شروع به تدریس زبان انگلیسی در مدرسه‌ای در غرب هالیوود کرد.
فیلم‌ها > سینمایی

سگ را بجنبان در نقش «دستیار ۳»
زرد در نقش «جویی»
زیبایی آمریکایی در نقش «مردی که قصد فروش خانه‌اش را دارد»
پای آمریکایی در نقش «جان»
پای آمریکایی ۲ در نقش «جان»
یک جمع خوب در نقش «پِتِی»
تکامل در نقش «دانش آموز»
سولاریس در نقش «فرستاده دی‌بی‌ای»
دروغگوی چاق گنده در نقش «داستین وُنگ»
عروسی آمریکایی در نقش «جان»
صورت خندان در نقش «مایک»
هارولد و کومار فرار از خلیج گوانتانامو در نقش «هارولد لی»
پیشتازان فضا در نقش «هیکارو سولو»
تجدید دیدار آمریکایی در نقش «جان»
یادآوری کامل در نقش «باب مک کلین»
دزد هویت در نقش «دنیل کیسی»
بوفینگر
پیشتازان فضا به سوی تاریکی در نقش «هیکارو سولو»
زیپ در نقش «ای جی»
مادربزرگ در نقش «چاو»
رویاهای آمریکایی در نقش «فرانک ایتلز»
فراتر از پیشتازان فضا در نقش «هیکارو سولو»
یک شغل پیدا کن در نقش «برایان بِندِر»
جستجو در نقش دیوید کیم
ویش دراگون
پایین به زمین
اتفاقی از نسبت‌های یادبود
متولد ماه می
ایده‌های جالب بیکفورد شمکلر
قدیس جان از لاس وگاس
تحویل میلو
فیلم‌ها > سریال

سلفی در نقش «هنری هیگز»
افسون‌شده در نقش «مارک چائو» اپیزود: "Dead Man Dating"
دکتر هاوس در نقش «هاروی پارک» اپیزود: "Love Hurts"
آناتومی گری در نقش «مارشال استون» اپیزود: "Damage Case"
بابای آمریکایی! در نقش «وینس چانگ»
آشنایی با مادر در نقش «جفرسون کوتسورث» اپیزود: "I'm Not That Guy"
بتی بی‌ریخته در نقش «کنی»
فلش فوروارد در نقش «بازرس دیمیتری نوه»
۳۰ راک در نقش «لورن» اپیزود: "Double-Edged Sword"
دختر جدید در نقش «دنیل» اپیزود: "Jury Duty"
الپولو

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ترکیه
| Alpullu | Alpullu |
| --- | --- |
شهر: شهر
استان: استان قرقلرایلی
District: بابااسکی
ارتفاع: ۴۰ متر (۱۳۰ فوت)
جمعیت (2011): جمعیت (2011)
 • کل: ۲٬۵۷۷
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
کد پستی: 39570
کد منطقه: 0288
پلاک وسایل نقلیه ترکیه: 39
الپولو (به لاتین: Alpullu) یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در استان قرقلرایلی واقع شده‌است.
خصوصیات

الپولو ۲٬۵۷۷ نفر جمعیت دارد و ۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
هاربین وای-۱۲

| هاربین وای-۱۲ | هاربین وای-۱۲ |
| --- | --- |
هواپیمای هاربین وای-۱۲ (۲) متعلق به نیروی هوافضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران: هواپیمای هاربین وای-۱۲ (۲) متعلق به نیروی هوافضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران
کاربری: هواگرد چندمنظوره
تولیدکننده: گروه صنعتی هواپیمایی هاربین
طراح: گروه صنعتی هواپیمایی هاربین
نخستین پرواز: ۱۴ ژوئیه ۱۹۸۲
کاربر اصلی:  نیروی هوایی ارتش آزادی‌بخش خلق  نیروی هوایی کنیا  نیروی هوایی سری‌لانکا
ساخته‌شده: ۱۹۸۵–تاکنون
هزینه هر فروند: ۳ میلیون دلار
گونه‌ها: هاربین وای-۱۱
هاربین وای-۱۲ (به انگلیسی: Harbin Y-12) (به چینی: 运运 -12) یک
هواپیمای چندمنظوره تک باله دارای پیشرانه دو موتور توربوپراپ است که توسط گروه صنعتی هواپیمایی هاربین (HAIG) تولید شده است. وای-۱۲ اولین هواپیمای طراحی و تولید شده در چین است که موفق به کسب گواهینامه اداره هوانوردی فدرال (اف‌ای‌ای) در ماه مارس ۱۹۹۵ گردید.
طراحی و توسعه

وای-۱۲ در ابتدا به عنوان توسعه ای بر اساس  بدنه هواپیما هاربین وای-۱۱ با نام وای-۱۱ تی در سال ۱۹۸۰ آغاز شد.این طرح دارای بهینه‌سازی‌های متعددی بود، از جمله بال بازطراحی‌شده با یا پسار (به انگلیسی: drag) کمتر، بدنه بزرگ‌تر و استفاده از سازه‌های به هم متصل به جای میخ‌پرچ. همچنین جایگزین موتورهای پیستونی شعاعی با توربوپراپ.
نمونه اولیه برای اولین بار در سال ۱۹۸۲ به پرواز درآمد، که متعاقباً ۳۰ فروند از گونه وای-۱۲ (۱) به تولید رسید. کونه بعدی این هواپیما وای-۱۲ (۲) نامیده شد، که دارای موتورهای قدرتمندتر بوده و هوازه در آن حذف شده بود، این گونه اولین بار در ۱۶ اوت ۱۹۸۴ پرواز کرد و در دسامبر سال بعد گواهینامه مرتبط را از چین را دریافت نمود.
در سال ۱۹۹۱ جمهوری خلق چین و ایالات متحده آمریکا یک توافقنامه دوجانبه صلاحیت پرواز امضا کردند تا به اداره هوانوردی فدرال (اف‌ای‌ای) و اداره کل هوانوردی غیرنظامی چین اجازه دهند بر ساخت هواپیماهای آمریکایی در چین نظارت داشته باشند. در سپتامبر ۱۹۹۲ گروه صنعتی هواپیمایی هاربین (HAMC) و اداره هوانوردی غیرنظامی چین (CAAC) برای صدور گواهینامه قسمت ۲۳ درخواست ارائه نمودند. برای این منظور و برای برآورده کردن الزامات ایالات متحده در وای-۱۲(۲) تغییراتی اعمال شد، از جمله بال بزرگتر، تغییر شکل یافته با بالچه‌ها و ارابه فرود تقویت شده با استرات‌های قوی تر.
پیشرانه‌ها دو موتور توربوپراپ پی‌تی۶ای-۲۷ پرات اند ویتنی کانادا بود که در تحت لیسانس در چین تولید شده و مجهز به با ملخ‌های هارتزل هستند.وای-۱۲ دارای حداکثر وزن برخاست ۵٬۷۰۰ کیلوگرم (۱۲٬۶۰۰ پوند) با صندلی برای ۱۷ مسافر و دو خدمه است. این هواپیما به عنوان یک هواپیمای مسافری منطقه ای یا ترابری سبک مورد استفاده قرار می‌گیرد. به گفته یکی از مقامات اف‌ای‌ای: برنامه وای-۱۲ وسیله ای برای نشان دادن سازگاری اداره هواپیمایی کشوری چین(CAAC) با FAR قسمت ۲۳ بود و اکثر مراحل صدور گواهینامه چینی CCAR-23 برای هواپیماهای دسته کوچک توسط اف‌ای‌ای به رسمیت شناخته شده است.در اوایل سال ۱۹۹۵، گزارش شده است که صادرات این هواپمیا بالغ بر ۶۱ فروند به ۱۳ کشور از جمله فیجی، مالزی، نپال و پرو بوده است.
در سال ۱۹۹۹، HAMC با نام صنایع هوانوردی هافی (HAI) دوباره سازماندهی شد.
آخرین گونه پیشرفته از این هواپیما وای-۱۲اف است که تقریباً یک طراحی جدید با پیشرفت‌های فراوان است: بال‌های جدید، ارابه فرود، بدنه، موتورهای قوی‌تر، و توانایی حمل بار و برد بیشتر. وای-۱۲اف اولین پرواز خود را در ۲۹ دسامبر ۲۰۱۰ انجام داد.
در ۱۰ دسامبر ۲۰۱۵ موفق به کسب گواهینامه اداره هواپیمایی کشوری چین شده و در ۲۲ فوریه ۲۰۱۶ گواهینامه اداره هوانوردی فدرال (FAA) را دریافت نمود، همچنین این هواگرد در ۱۳ ژوئیه ۲۰۲۳ گواهینامه
آژانس ایمنی هوانوردی اروپا(EASA) را دریافت نمود.
کاربران > کاربران نظامی

نیروی هوایی افغانستان
نیروی هوایی سلطنتی کامبوج
نیروی هوایی ارتش آزادی‌بخش خلق - ۱۲ فروند وای-۱۲دی Y-12D operated by the Airborne Corps
نیروی هوایی جیبوتی - ۲ فروند در دسامبر ۲۰۱۶.
نیروی هوایی اریتره
نیروی هوایی غنا
نیروی هوایی گویان
نیروی هوافضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی
نیروی هوایی کنیا
با سی-۱۴۵ اسکای تراک جایگزین خواهد شد.
نیروی هوایی مالی – 2
نیروی هوایی موریتانی
نیروی هوایی میانمار - ۲۰ فروند در سال ۲۰۲۰.
نیروی هوایی نامیبیا
نیروی هوایی پاکستان
ارتش پاکستان
پلیس ملی پرو (Policía Nacional del Perú)
نیروی هوایی پرو
نیروی هوایی سریلانکا
نیروی هوایی تانزانیا
نیروی هوایی زامبیا
کاربران > کاربران دولتی

خدمات مراقبت هوایی (۲)
مراقبت دریایی چین (۳)
وزارت حمل و نقل (۲)
ایالات فدرال میکرونزی (۱)
جمهوری سیشل (۲)
کاربران > کاربران غیرنظامی

چاینا فلایینگ دراگون اوییشن
چینا هایلونگ جیانج لونگکن جنرال اوییشن
دونگ هوا جنرال اوییشن
جیانگ نان جنرال اوییشن
اوردوس جنرال اوییشن کمپانی لیمیتد.
شوانگ یانگ جنرال اوییشن
سین‌کیانگ جنرال اوییشن
یینگ آن ایرلاینز
ژونگ فِی جنرال اوییشن کمپانی
ساتنا (۲ فروند، ۱ فروند سفارش داده شده است)
ترنس ایر کنگو (۱۰ فروند سفارش داده شده است)
ال‌ای‌سی
کنگو ایرویز - در ژوئیه ۲۰۱۶ دو فروند سفارش داد.
کارولاین آیلندز ایز
ایرفیجی
سابانگ مرائوکه رایا ایر چارتر (اس‌ام‌ای‌سی)
دیرگانتارا ایرسرویس (دی‌ای‌اس)
هواپیمایی پویا
ایر کیریباتی
برجایا ایر
میات مونگولین ایرلاینز- بعد از اینکه ۲ فروند از هواپیماها سقوظ کردند، سه فروند باقی مانده به شرکت سازنده عودت داده شدند.
بلو ایرویز(۳ فروند سفارش داده شده است).
فلایت کِر اوییشن
نپال ایرلاینز - ۴ فروند در سال ۲۰۱۲ دریافت شد. تمامی آنها به دلیل عملکرد زیر استاندارد و هزینه‌های بالای راهبری و نگهداری از خدمت خارج شدند.
نپال ایرویز
ایرایگل
هلی‌تورز
لولوتای ایرویز (۱)
اوگاندا ایر کارگو (۲)
مشخصات (وای-۱۲ (۲))

داده‌ها از Brassey's World Aircraft & Systems Directory 1999/2000, Jane's all the World's Aircraft 2000–01
ویژگی‌های عمومی
خدمه: ۲
ظرفیت: خداکثر ۱۷ مسافر  / ۱٬۷۰۰ کیلوگرم (۳٬۷۴۸ پوند) حداکثر بار قابل حمل
طول: ۱۴٫۸۶ متر (۴۸ فوت ۹ اینچ)
پهنای بال: ۱۷٫۲۳۵ متر (۵۶ فوت ۷ اینچ)
ارتفاع: ۵٫۵۷۵ متر (۱۸ فوت ۳ اینچ)
مساحت بال‌ها: ۳۴٫۲۷ متر مربع (۳۶۸٫۹ فوت مربع)
ایرفویل: LS(1)-0417
وزن خالی: ۲٬۸۴۰ کیلوگرم (۶٬۲۶۱ پوند)
بیشترین وزن برخاست: ۵٬۳۰۰ کیلوگرم (۱۱٬۶۸۴ پوند)
ظرفیت سوخت: ۱٬۶۱۶ لیتر (۴۲۷ گالون آمریکایی؛ ۳۵۵ گالون بریتانیایی) / ۱٬۲۳۰ کیلوگرم (۲٬۷۱۲ پوند) وزن خداکثر سوخت قابل لستفاده
پیشرانه: ۲ عدد موتور توربوپراپ پرت اند ویتنی کانادا پی‌تی۶ای-۲۷، ۴۶۲ کیلووات (۶۲۰ اسب بخار) در هر موتور
ملخ‌ها: سهملخه هارتزل اچ‌سی-بی۳تی‌ان-۳بی/تی۱۰۱۷۳بی-۳، قطر  ۲٫۴۹ متر (۸ فوت ۲ اینچ) ملخ‌های گام برگشت‌پذیر با سرعت ثابت (ملخ های ۴ و ۵ پره‌ای که در برخی مدل‌ها استفاده می‌شوند)
عملکرد
حداکثر سرعت: ۳۲۸ کیلومتر بر ساعت (۲۰۴ مایل بر ساعت، ۱۷۷ گره) VMO (حداکثر سرعت عملیاتی) در ۳٬۰۰۰ متر (۹٬۸۰۰ فوت)
سرعت کروز: ۲۹۲ کیلومتر بر ساعت (۱۸۱ مایل بر ساعت، ۱۵۸ گره) (حداکثر) در ۳٬۰۰۰ متر (۹٬۸۰۰ فوت)
بُرد: ۱٬۳۴۰ کیلومتر (۸۳۰ مایل، ۷۲۰ مایل دریایی) در حالت پایا سیر اقتصادی، ۴۵ دقیقه ذخیره در ۳٬۰۰۰ متر (۹٬۸۰۰ فوت)
مداومت پروازی: ۵ ساعت و ۱۲ دقیقه در حالت پایا سیر اقتصادی
حداکثر ارتفاع: ۷٬۰۰۰ متر (۲۳٬۰۰۰ فوت) ::::۳٬۰۰۰ متر (۹٬۸۰۰ فوت) با یک موتور
نرخ صعود: ۸٫۱ متر بر ثانیه (۱٬۵۹۰ فوت بر دقیقه) ::::۱٫۴ متر بر ثانیه (۴٫۶ فوت بر ثانیه) با یک موتور
بارگیری بال: ۱۴۵٫۹ کیلوگرم بر متر مربع (۲۹٫۹ پوند بر فوت مربع)
توان به وزن|توان/جرم: ۰٫۱۰۶ kilowatts per kilogram (۰٫۰۶۴ horsepower per pound)
طول باند مورد نیاز برای برخاست: ۳۷۰ متر (۱٬۲۱۰ فوت)
طول باند مورد نیاز برای برخاست به ارتفاع۱۵ متر (۴۹ فوت): ۴۹۰ متر (۱٬۶۱۰ فوت)
طول باند مورد نیاز برای فرود: ۳۴۰ متر (۱٬۱۲۰ فوت)
طول باند مورد نیاز برای فورد از ارتفاع ۱۵ متر (۴۹ فوت): ۶۳۰ متر (۲٬۰۷۰ فوت)
هاربین وای-۱۲ نیروی هوایی نامیبیا
یک فروند هاربین وای-۱۲ (۲) نیروی هوایی سری‌لانکا
وای-۱۲ متعلق به خط هوایی ایر وانواتو
وای-۱۲ متعلق به خط هوایی ایر کیریباتی در فرودگاه تابیتیویا
فهرست میراث جهانی در نروژ

| میراث جهانی در نروژ | میراث جهانی در نروژ |
| --- | --- |
 :  
اطلاعات: اطلاعات
کشور: نروژ
تاریخ ثبت: ۱۲ مه ۱۹۷۷
آثار ثبت شده: ۸
فهرست آزمایشی: ۵
وبگاه: no
میراث جهانی در نروژ شامل ۸ اثر (۷ اثر فرهنگی و یک اثر طبیعی) از مکان‌های تاریخی فرهنگی و طبیعی در نروژ می‌باشد. سایتهای میراث جهانی سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد، یونسکو مکان‌هایی هستند که دارای اهمیت فرهنگی یا طبیعی هستند، همان‌طور که در پیمان‌نامه میراث جهانی یونسکو، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده، شرح داده شده‌است. پادشاهی نروژ این پیمان‌نامه را در تاریخ ۱۲ مه ۱۹۷۷ پذیرفت و مکان‌های تاریخی سرزمین نروژ را برای ورود به این فهرست واجد شرایط دانست. تا سال ۲۰۱۷، هشت سایت میراث جهانی در نروژ وجود دارد که شامل هفت مکان فرهنگی و یک سایت طبیعی است. همچنین هلال ژئودزی اشترووه یک سایت فراملی در نروژ است، که با ۹ کشور دیگر به اشتراک گذاشته شده‌است.
در دومین جلسه کمیته میراث جهانی که در سال ۱۹۷۹ در قاهره و لوکسور، مصر برگزار شد، کلیسای چوبی اورنس و بریگن، نخستین مکان‌هایی بودند که در این فهرست قرار گرفتند. آخرین میراث ثبت شده نیز میراث صنعتی رویکان نوتودن بود که در سال ۲۰۱۵ به این فهرست اضافه شد.
نروژ علاوه بر مکانهای میراث جهانی، دارای پنج مکان پیشنهادی آزمایشی نیز است که سه مورد از آنها نامزدهای فراملی هستند.
موقعیت جغرافیایی

بریگن
میراث رویکان نوتودن
حجاری‌های آلتا
روروس
اورنس
وگویان
آبدره گیرانگر
نوریریورد
هلال ژئودزی اشترووه
سایت‌های میراث جهانی در نروژ:
 میراث فرهنگی (شامل : هلال ژئودزی اشترووه)
: میراث طبیعی
فهرست آزمایشی

علاوه بر سایت‌های موجود در فهرست میراث جهانی، کشورهای عضو می‌توانند فهرستی از سایت‌های آزمایشی را که ممکن است برای نامزدی در نظر بگیرند، در این فهرست قرار دهند. نامزدها در فهرست میراث جهانی تنها در صورتی پذیرفته می‌شوند که سایت قبلاً در فهرست آزمایشی قرار داشته باشد. از سال ۲۰۱۹، نروژ پنج سایت در فهرست آزمایشی خود قرار داد.
سایت‌های فراملی
| # | نگاره | نام | موقعیت (استان‌های نروژ) | سال ثبت | معیارها | شرح |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  | منطقه تیسفیورد، آبدره هلموبوتن و راگو | نوردلاند | ۲۰۰۲ | (iii)(v)(vii)(viii)(ix) | لاپونیا توسط قوم سامی که شیوه زندگی سنتی را بر اساس نگهداریگوزن شمالی حفظ می‌کنند، ثبت شده‌است. در تیسفیورد نیز همچنین جامعه بزرگ از لولی سامی‌ها زندگی می‌کنند. راگو نیز یک منطقه کوهستانی وحشی است. |
| ۲ |  | جزایر لوفوتن | نوردلاند | ۲۰۰۲ | (iii)(viii)(ix)(x) | لوفوتن گروهی از جزایر در نروژ است که از قطب شمال ۲۵۰ کیلومتر فاصله دارد و عمدتاً از سنگ‌های پرکامبرین تشکیل شده‌اند. ماهی‌گیری از زمان‌های قبل از وایکینگ‌ها از منابع مهم درآمد این منطقه بوده‌است. این منطقه همچنین زیستگاه مهمی برای حیوانات است. |
| ۳ |  | جزایر سوالبار | سوالبار | ۲۰۰۷ | (v)(vi)(vii)(viii)(ix)(x) | حدود ۶۰٪ از این جزایر از برف و یخ پوشانده شده‌است. این جزایر قرن‌ها به عنوان ایستگاه‌های شکار نهنگ و توسط معدنچیان مورد استفاده قرار گرفته‌است و اکنون محل اسکان شهرک‌های ائمی نروژی و روسی است و زیستگاه مهمی برای حیوانات قطب شمال مانند روباه قطبی، گوزن شمالی، شیر ماهی، نهنگ و همچنین آزادماهی قطبی که در دریاچه‌ها و رودخانه‌ها زندگی می‌کند. |
| ۴ |  | جزایر یان ماین و بووه به عنوان بخش‌هایی از سیستم پشته میانی اقیانوس اطلس | جان مین و بوست | ۲۰۰۷ | (viii)(ix)(x) | این بخش شامل جزایر آتشفشانی یان ماین و بووه می‌شود. یان ماین زیستگاه و مکان پرورش انواع فک چنگی مانند فک سرپوش‌دار است. جزیره در ۲۴۰۰ کیلومتری دماغه امید نیک قرار دارد و میزبان جمعیتی از پنگوئن ماکارونی، پنگوئن ریش‌خطی و پنگوئن آدلی و همچنین فک خزپوش جنوبگان است. |
| ۵ |  | بناها و یادمان‌های وایکینگ‌ها در وستفولد و هیلشتاد | وستفولد | ۲۰۱۱ | (iii) | برای این عنوان ۹ میراث در ۶ کشور فهرست شده‌است که مربوط به میراث فرهنگ وایکینگ‌ها بین سده هشتم و دوازدهم است و دو سایت آن در نروژ قرار دارد. سایت وستفولد شامل کارگاه‌های کشتی‌سازی و هیلشتاد معادن سنگ و محل تولیدات سنگی از جمله دستاس است که در ابتدا برای استفاده افراد محلی و بعداً برای صادرات گسترش یافت. |
بیورزین

| بیورزین | بیورزین |
| --- | --- |
روستا: روستا
استان: گیلان
شهرستان: رودبار
بخش: بخش عمارلو
دهستان: جیرنده
جمعیت: ۲۷۸ نفر (سرشماری ۹۵)
بیورزین دراستان گیلان، شهرستان رودبار، بخش عمارلو، دهستان جیرنده واقع می‌باشد.
بیورزین (بیورزن) با ۲۹ خانوار و ۸۸ نفر جمعیت(۴۸ مرد، ۴۰ زن)، ۷۰ نفر با سواد دارد. فاصله تا مرکز بخش ۲۵ کیلومتر و راه اصلی آن آسفالت است.
تبار

مردم روستای بیورزین تات هستند و به زبان تاتی صحبت می‌کنند.
تاریخ

تاریخ شفاهی منطقه گویای آن است که «بیورزین» در زبان محلی به «بیوه زن» اشاره دارد، بیوه زنی که سال‌ها پیش در روستای مجاور روستای فعلی زندگی می‌کرده‌است. او شبی در خواب می‌بیند که کوه ریزش کرده و کل روستا را از بین برده‌است.
صبح که با تعریف خواب خود نمی‌تواند اهالی را قانع کند دست بچه‌های خود را گرفته و از روستا خارج می‌شود. چند روز بعد، ریزش کوه، روستای او را به کلی نابود می‌کند و همه می‌میرند.
محلی‌ها می‌گویند مدتی بعد این زن در خواب می‌بیند که باید نقطه خاصی از زمین را بکند، زمانی که این کار را انجام می‌دهد با جسد نپوسیده امامزاده مواجه می‌شود و بعد از آن، بقعه و بارگاهی در این محل ساخته می‌شود. از آن پس، همه ساله در مناسبت‌های مذهبی مهم مانند ۲۸ صفر، ۲۱ رمضان، تاسوعا و عاشورا و… جمعیت زیادی از روستاها و شهرهای اطراف لوشان به سمت این امامزاده حرکت می‌کنند. ازدحام جمعیت و گستردگی نذورات، از بخش‌های حائز اهمیت این مراسم است.
امامزاده محمد حنفیه

امامزاده محمد حنفیه پسر علی همراه پسرش سید هاشم و سید ابوالقاسم حمزه یکی از پسران موسی کاظم در این محل دفن هستند، که محل زیارت دوستداران اهل بیت و برآورده شدن حاجات می‌باشد.
پت اپلیارد

| پت اپلیارد | پت اپلیارد |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۳ آوریل ۱۹۲۷
پاتریشیا سی کوین (انگلیسی: Pat Appleyard؛ زادهٔ ۲۳ آوریل ۱۹۲۷) راننده مسابقه‌ای رالی اهل انگلستان است که بیشتر با نام همسر سابق خود پت اپلیارد شناخته می‌شود ، او دختر بنیانگذار‌ جگوار کارز، ویلیام لیونز است.
پادشاه مینه

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پادشاه مینه: پادشاه مینه
هانگول: 민애왕
هانجا: 閔哀王
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Minae wang
مک‌کیون–ریشاور: Minae wang
نام تولد: نام تولد
هانگول: 김명
هانجا: 金明
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Gim Myeong
مک‌کیون–ریشاور: Kim Myŏng
پادشاه مینه (حکومت: از ۸۳۸ میلادی تا ۸۳۹ میلادی) (هانگول: 민애왕) (هانجا: 閔哀王) چهل و چهارمین پادشاه شیلا بود.
ملیکجه

ملیکجه یا ملیکجا یا ملکچه یا مِلچ یا ملچا (انگلیسی: Mleccha) در هندوئیسم به بربرها یا «افرادی که زبانشان قابل فهم نیست» اشاره دارد.
در هند

«ملیکجه» یا «ملچا» در ابتدا برای نشان دادن سخنان نادرست و نامفهوم خارجی‌ها استفاده می‌شد و سپس به رفتارهای ناآشنا آنها تعمیم داده شد و همچنین به عنوان یک اصطلاح تحقیرآمیز در معنای «ناپاک»، «بی‌ادب» ویا مردم «حقیر» استفاده می‌شد. کلمه ملیکجه/ملچا معمولاً برای «بربرهای خارجی از هر نژاد یا رنگ» استفاده می‌شد. کسانی که گفتارشان بیگانه بوده است، این به معنای «گفتن ناواضح یا وحشیانه» بوده است، به معنای «ناشناخته صحبت کردن». کلمه ملیکجه/ملچا به عنوان راهی بود برای هندوهای باستان، تا کسانی را که از «نظام ارزش سنتی» پیروی نمی‌کردند طبقه‌بندی کنند. به‌طور خلاصه، در مجموع، ایدهٔ کلی بدین شکل بود که ملیکجه‌ها افرادی بودند که براساس و برطبق آنچه از لحاظ فرهنگی می‌بایست و مورد قبول بود، عمل و رفتار نمی‌کردند.
در چین

در تعریف کلمه ملیکجه از سانسکریت، این کلمه در درک آسیای شرقی عمدتاً به سمت مردم غرب هند معطوف بود. محقق پادشاهی شیلا (کره ای) دالیون 遁倫 تفسیری بر یوگاکارابهومی به زبان چینی (Yugaron gi 瑜伽論記) بر اساس مطالب کویجی Kuiji 窺基 (۶۳۲–۶۸۲)، که یکی از شاگردان هیون تسیانگ بود، نوشت. دالیون بر اساس آنچه کویجی نوشته است توضیح زیر را ارائه می‌دهد:
بر اساس آنچه در مورد آداب و رسوم غرب توضیح داده شد، تنها پنج منطقه هندوستان کشور میانه و بقیه مناطق مرزی هستند. فقط در هند میانه است که بودادارما در آنجا منتقل شد و به آن کشور میانه می‌گویند، در حالی که بقیه مناطق مرزی نامیده می‌شوند. جینگ گونگ همچنین بیان می‌کند که ملیکجه به معنای لذت بردن از کثیفی است.
ملچای غرب از داسیو (Chn. daxu 達須) شرق متمایز بود. دالیون با استناد به شینتای Shentai 神泰 (شاگرد دیگر هیون تسیانگ) چنین می‌نویسد:
در خارج از چهار منطقه هند [که هند میانه نیستند]، زمانی که بودا در جهان حضور داشت، بودا یا چهار مجلس [تمرین‌کنندگان بودایی] وجود نداشت، نه انصراف یا سیر و سلوک، بلکه تشخیص وجود داشت، مانند کشور تانگ و غیره، که به آن کشورهای «داسیو» dasyu می‌گویند.
جفری کوتیک می‌نویسد: از این نظر، چین و دولت‌های تابعه مانند شیلا در مقایسه با ملچاهایی غیرقابل اصلاح، از نظر رفتار شخصی و اخلاقی دارای نقصان کمتری هستند. چنین طبقه‌بندی قومیتی مانند این به کسانی که در چین بودند اجازه داد توضیح دهند که چرا بودادارما و یک شیوه اخلاقی برتر توانسته است به سمت شرق گسترش یابد، اما نه چندان دور به سمت غرب. به این ترتیب، کلمه ملچای به افرادی اشاره می‌کند که عمدتاً در غرب با بودادارما آشنا نیستند، که شامل ایرانی‌ها و ترک‌ها می‌شد. نقل قول شینتای همچنین به صراحت بیان می‌کند که «یی، دی، رونگ، و کیانگ ملچا نامیده می‌شوند.» اینها اسامی قبایل باستانی غیر چینی بودند. به این ترتیب، نویسندگان در چین سعی کردند خود را به عنوان مردم یک سرزمین مرزی، اما با پتانسیل پخته برای آموزه‌های بودا، قرار دهند، در حالی که قبایل خارجی سنتی (طبق دیدگاه چینی) ملچا بودند و بنابراین قادر به پذیرش بودادارما نبودند. در این دسته‌بندی قومیت‌ها ظاهراً مبلغان بودایی اولیه پارتی به چین فراموش شده بود.
ملکچه در کوماری کاندام

"کاندا پورانام", کوماری کندم را به عنوان سرزمینی که برهمن‌ها در آن زندگی می‌کردند، جایی که شیوا پرستش می‌شد و وداها خوانده می‌شد، توصیف می‌کند و بقیه پادشاهی‌ها را به عنوان قلمرو ملکچه‌ها توصیف می‌کند.
واقع‌گرایی سوسیالیستی

موزه هنر سوسیالیست، صوفیه بلغارستان
واقع‌گرایی سوسیالیستی یا رئالیسم سوسیالیستی (به انگلیسی: Socialist Realism) سبکی هنری است که در دورهٔ حکومت شوروی در روسیه و سپس در دیگر کشورهای کمونیستی پدید آمد. در واقع‌گرایی سوسیالیستی، کشمکش‌های فردی در برابر تضادهای اجتماعی اهمیتی ندارد. انسان با ایده، جست‌وجوگر، امیدوار و آینده‌نگر است.
پاگیری رئالیسم سوسیالیستی را با جریان شکل‌گیری انقلاب‌های کارگری و ایجاد حکومت‌های سوسیالیستی همزمان می‌دانند. به عنوان نمونه بارز کاربرد این اصطلاح درباره جریان ادبی بعد از انقلاب اکتبر ۱۹۱۷ روسیه است. رئالیسم سوسیالیستی ریشه‌های خود را در رئالیسم جست‌وجو می‌کند و با اصالت دادن به روایت واقعیت، مرکزیت توجّه خود را به زندگی مردمان فرودست، بیان مشکلات طبقاتی و بعضاً روند مبارزات و انقلاب‌ها معطوف می‌کند.
بنیان این مکتب بر تأکید بر کار است. کتاب‌های ولگا به خزر می‌ریزد اثر پیلنیاک و دُن آرام اثر شولوخف در این مکتب نوشته شده‌اند.
نظریه واقع‌گرایی سوسیالیستی در سینما

رئالیسم سوسیالیستی رویکرد زیبایی‌شناخته‌ای بود که در سال ۱۹۳۴ میلادی توسّط کنگره نویسندگان شوروی طرح شد. ژدانف، از مقامات فرهنگی شوروی، موضوع را چنین تشریح می‌کند:
رفیق استالین از نویسندگان ما به عنوان مهندسان روح انسان‌ها نام برده‌ است. معنای این حرف چیست؟ این عنوان چه وظایفی را برعهدهٔ ما می‌گذارد؟

در وهلهٔ نخست، این حرف بدان معناست که باید زندگی را شناخت تا بتوان آن را به درستی در آثار هنری به تصویر کشید. واقعیت را نه به شیوه‌ای مرده و مدرسی، نه صرفاً به مثابه «واقعیت عینی» بلکه می‌باید در تکامل انقلابی‌اش ترسیم کرد.
محمد حسینی (نماینده تفرش)

| محمد حسینی | محمد حسینی |
| --- | --- |
نماینده دوره دهم مجلس شورای اسلامی: نماینده دوره دهم مجلس شورای اسلامی
دوره مسئولیت ۷ خرداد ۱۳۹۵ – ۶ خرداد ۱۳۹۹: دوره مسئولیت ۷ خرداد ۱۳۹۵ – ۶ خرداد ۱۳۹۹
حوزه انتخاباتی: تفرش و آشتیان و فراهان
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۴۷ درمنک
ملیت:  ایران
حزب سیاسی: اصولگرا
پیشه: سیاستمدار
محمد حسینی نمایندهٔ دورهٔ دهم از حوزهٔ انتخابیهٔ تفرش و آشتیان و فراهان در استان مرکزی بود. وی با کسب ۱۳٬۰۴۲ رای از مجموع ۴۸٬۴۶۳ رای معادل ۲۶٫۹۱٪ درصد آرا به مجلس راه پیدا کرد.
سوابق

کارشناسی مدیریت صنعتی و کارشناسی ارشد مدیریت دولتی
مدیرکل برنامه‌ریزی دیوان محاسبات کشور
حسابرس دیوان محاسبات استان مرکزی (سازمان امور و اقتصاد و دارایی، اداره کل راه و ترابری، مسکن و شهرسازی، نوسازی مدارس، بهزیستی، استاندارد، ثبت احوال، ثبت اسناد، جهاد کشاورزی، دامپزشکی، منابع طبیعی و ...)
سرپرست هیئت حسابرسی (دیوان محاسبات استان تهران) استانداری، مسکن و شهرسازی، شرکتهای آب منطقه‌ای، برق منطقه‌ای، پالایش نفت تهران، گاز استان تهران، شهرکهای صنعتی استان تهران، شهرهای جدید پرند – اندیشه – هشتگرد و پردیس، مترو تهران، مخابرات استان تهران
عضو ستاد تفریغ بودجه استان تهران
مدیر کل دیوان محاسبات استان چهارمحال و بختیاری
مدیر کل دیوان محاسبات استان قزوین
مدیرکل رسیدگی به امور حسابرسی شرکتها
سرپرست اداره کل بررسیهای فنی شرکتها
عضو کمیته فنی تفریغ بودجه کل کشور و شرکت در هیئت‌های عمومی دیوان محاسبات کشور
مدیر کل برنامه‌ریزی دیوان محاسبات کشور
عضو ستاد فنی – حقوقی دیوان محاسبات کشور
دبیر کارگروه وجوه واریزی و سیاستهای پیشگیرانه
نماینده دیوان در کارگروه‌های مشترک سازمان حسابرسی (حسابرسی عملکرد، فنی – حقوقی، هم پیشگان، قانون حداکثر استفاده از توان فنی)
عضو شورای تدوین استانداردها و دستورالعمل‌های حسابرسی
عضو کمیته اجرایی حسابرسی عملکرد
مسئول کمیته کنترل و کیفیت کار حسابرسی
دبیر تدوین برنامه راهبردی و برنامه پنج ساله دیوان محاسبات کشور
نماینده دیوان محاسبات در کمیسیون تلفیق بودجه کشور
نماینده دیوان محاسبات و شرکت در جلسات کمیسیون‌های برنامه و بودجه محاسبات، اقتصادی، انرژی، اصل ۴۴، اصل تودام
دبیر و عضو کمیته‌های تخصصی بانکها، مالیات، انرژی، صنایع و بازرگانی، نیرو و کشاورزی، اصل ۴۴، هدفمند کردن یارانه‌ها
عضو انجمن حسابداری ایران