stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
توران شهریاری
زندگی

توران شهریاری (بهرامی) در ۱۳ آبانِ ۱۳۱۰ در یک خانوادهٔ زرتشتی و در یکی از محله‌های قدیمی کرمان به نام محلهٔ خواجه خضر پا به عرصهٔ وجود گذاشت. پدرش شهریارمیرزا از بازرگانان معتبر کرمان بود که در سرای چهارسوق به حرفهٔ تجارت اشتغال داشت. پدربزرگ وی نیز میرزا بهرام از جمله ثروتمندان نیکوکار کرمان بود که در دوران حیات خویش در امر دستگیری و کمک به مستمندان و بینوایان اعم از مسلمان و زرتشتی دریغ نمی‌نمود و کمک‌های نقدی و کالایی مستمری به‌صورت پنهانی به خانواده‌های واقعاً مستمند ولی آبرومند مسلمان و زرتشتی می‌نمود.
تحصیلات

وی تحصیلات ابتدایی خود را در «دبستان شهریاری کرمان» و تحصیلات متوسطه را «دبیرستان دخترانه بهمنیار» همین شهر سپری کرد و سپس برای ادامه تحصیل به تهران عزیمت نمود. او تحصیلات دانشگاهی خود را در زمانی که در سراسر ایران تنها یک دانشگاه بود در دانشکده حقوق دانشگاه تهران به سال ۱۳۳۴ به پایان رساند و در سال ۱۳۴۲ نیز پروانه وکالت خود را از کانون وکلای دادگستری ایران دریافت نمود. در آن زمان وی پنجمین زن ایرانی بود که موفق به دریافت پروانه وکالت می‌گردید. شهریاری در همان حین به تحصیلات عالی خویش نیز ادامه داد و از دانشکده حقوق دانشگاه ملی (دانشگاه شهیدبهشتی امروزی) به دریافت درجه فوق لیسانس نائل گشت.
فعالیت‌های اجتماعی و ادبی

وی نویسندگی و سرودن شعر را از سال ۱۳۳۲ آغاز کرد و از همان زمان در کارهای اجتماعی، فرهنگی و ادبی حضوری فعال و گسترده داشت، حضوری که تا به حال نیز تداوم دارد. از جمله، وی در چند دوره به عضویت در انجمن زرتشتیان تهران و نیز در هیئت مدیرهٔ انجمن زنان زرتشتی درآمده‌است.
توران شهریاری «بهرامی» همچنین در اردیبهشت‌ماه سال ۱۳۴۲، با راهنمایی و ریاست شادروان خانم دکتر منوچهریان (نخستین دانشجوی زن دانشگاه تهران و نخستین زن استاد دانشگاه کشور و نخستین زن وکیل ایرانی)، اتحادیه زنان حقوقدان ایرانی وابسته به اتحادیه بین‌المللی زنان حقوقدان را در تهران بنیان نهاده و در عین حال با سابقهٔ ۴۱ سال وکالت، در ۱۸ اسفندماه ۱۳۸۴ از سوی کانون وکلای دادگستری ایران، به عنوان یکی از ۱۷ نفر اعضای هیئت مدیره این کانون برگزیده شده‌است. او اولین فرد از اقلیت‌های دینی است که به عضویت در این هیئت مدیره رسیده و ضمناً نامبرده تنها زن اقلیت دینی است که از سوی دفتر مشارکت امور زنان وابسته به نهاد ریاست جمهوری در شمار ۶۰ نفر زن نام‌آور سراسر ایران قرار گرفته و از سوی وزیر فرهنگ لوح افتخار دریافت نموده‌است.
مضامین اشعار

اشعار توران شهریاری بیش‌تر دارای مضامین اخلاقی، فرهنگی، اجتماعی و ملی می‌باشد که به طور ساده و تا حد امکان به فارسی روان سروده شده‌اند. وی یکی از معدود شاعران زن ایرانی است که بهترین و بیشترین سروده‌های ملی و میهنی را دربارهٔ ایران و فرهنگ دیرینه این سرزمین، از خود به یادگار نهاده‌است و این از عشق سرشار او به ایران و فرهنگ درخشان آن سرچشمه گرفته‌است. دکتر باستانی پاریزی دربارهٔ اشعار او، در مقدمه «دیوان توران» می‌نویسد:
 «شعر خانم شهریاری در عین استحکام و کمال بسیار روان و درخور فهم همه طبقات سروده شده و علاوه بر جنبه‌های ادبی، حاوی مسائل روز و سرگذشت‌های اجتماعی نیز هست. مثنوی‌های کوتاه و داستان‌های کوچک ذکر شده در دیوان او حاوی نکاتی آموزشی است که ضمناً تأثیر ادبیات گذشته ایران را نشان می‌دهد... و سرانجام اینکه خانم توران شهریاری یکی از شعرای سخن‌سنج و آگاه و توانای معاصر است که سبک خود را دارد و اشعارش پیام موزون دارد و بر دل می‌نشیند.»
آثار

گوهر، اولین اثر این بانوی شاعر می‌باشد که در سال ۱۳۴۵ چاپ و منتشر شده و تجدید چاپ آن نیز در آمریکا صورت گرفته‌است.
نگار زن، در سال ۱۳۵۲ از سوی سازمان بین‌المللی زنان چاپ و منتشر شده‌است. در این کتاب تصویر چهل و هشت زن ایرانی در ادوار مختلف تاریخ پنج هزار ساله ایران انتخاب شده و چهل و هشت رباعی برای این تصاویر سروده شده‌است.
دیوان توران در سال ۱۳۷۹ چاپ و منتشر گردیده و در حجمی متجاوز از ۵۰۰ صفحه، مشتمل بر قصاید، قطعات، مثنوی‌ها، غزلیات، دوبیتی‌های پیوسته، آفرین بادها و سوگنامه‌ها و چکامه‌های وی می‌باشد.
خوان پاردو

خوان پاردو (Juan Pardo)، کاوشگر اهل اسپانیا بود که در نیمه اخیر قرن شانزدهم میلادی فعالیت داشت. او یک سفر اکتشافی اسپانیایی را با دستور پدرو منندز دی آویلز و در تلاشی برای یافتن راه زمینی به یک شهر تولید نقره در مکزیک، از کرانه اطلس هدایت نموده و با عبور از منطقه‌ای که حالا به‌نام کارولینای شمالی و جنوبی یاد می‌گردد، به شرق تنسی رسید.
منندز قبلاً قلعه سن فلیپ (۱۵۶۶ میلادی) را در سانتا النا، مکان امروزی جزیره پاریس، ساخته بود؛ این‌ها نخستین زیستگاه‌های اسپانیایی در مکانی بودند که حالا کارولینای جنوبی یاد می‌گردد.
هنگامی که پاردو سفر اکتشافی خود را بیشتر به سمت اراضی کارولینا هدایت می‌کرد، او قلعه سن خوان را در جوارا که نخستین زیستگاه اروپایی (۱۵۶۷ – ۱۵۶۸ میلادی) در اراضی کارولینای شمالی بود، بنیان‌گذاری نموده و پنج قلعه دیگر در غرب تأسیس کرد.
کاوشگری جهان جدید

پاردو دو سفر اکتشافی را از سانتا النا به داخل منطقه‌ای که حالا جنوب‌شرق ایالات متحده گفته می‌شود، هدایت کرد. نخستین سفر اکتشافی که از ۱ دسامبر ۱۵۶۶ آغاز شده و تا ۷ مارس ۱۵۶۷ ادامه داشت، متشکل از ۱۲۵ مرد بود و هدف آن جستجوی غذا و تأسیس پایگاه‌ها در میان مردمان بومی ساکن در منطقه بود. او قلعه سن خوان را در جوارا که یکی از مراکز تمدن می‌سی‌سی‌پی (نزدیک منطقه‌ای که حالا مرگنتن، کارولینای شمالی است) بود، تأسیس نموده و سربازانی را برای محافظت از آن گماشت. او این زیستگاه را تحت حاکمیت اسپانیا قرار داده و نام آنرا به افتخار شهر کوئنکا در اسپانیا به کوئنکا تغییر داد.
پاردو سفر اکتشافی دوم را از ۱ سپتامبر ۱۵۶۷ تا ۲ مارس ۱۵۶۸ رهبری نموده و مناطق کوهستانی داخلی و جنوب را در امتداد رشته کوه‌های آپالاش اکتشاف نمود. او پنج قلعه دیگر در غرب جوارا به هدف ایجاد مسیر زمینی به منطقه فعلی ساکاتکاس در مکزیک تأسیس نمود، جاییکه معدن‌های نقره که اسپانیایی‌ها می‌خواستند از آن محافظت نمایند، وجود داشت. اسپانیایی‌ها اشتباهاً تصور کردند که رشته‌کوه‌های آپالاش با رشته‌کوه‌های مرکزی مکزیک وصل است. پس از اینکه پاردو از یورش فرانسوی‌ها در آنجا مطلع شد، به سانتا النا برگشت.
بعدتر در ۱۵۶۸ میلادی، مردمان بومی آمریکا با سربازان محافظ پاردو در قلعه‌های اسپانیایی به مخالفت پرداخته و به‌جز از یک سرباز، تمامی ۱۲۰ مرد را کشتند و تمامی شش قلعه را سوزاندند. اسپانیا پس از آن دیگر تلاش نکرد تا اراضی کارولینای شمالی را به مستعمره خود مبدل نماید. محل منطقه جوارا و قلعه سن خوان فعلاً توسط بنیاد جوارا و در همکاری با کالج وارین ویلسون، حفاری می‌شود.
سنگی که گمان می‌رود – البته اثبات نشده‌است – توسط پاردو یا یکی از مردان وی حکاکی شده‌است، در کلکسیون موزه تاریخ منطقه‌ای اسپارتنبورگ قرار دارد. این اثر که یک «سنگ‌نگاره قابل حمل» پنداشته می‌شود، تصویرنگاشت یک خورشید که به دور از خود اشاره می‌نماید و تاریخ «۱۵۶۷» در یک متوازی‌الاضلاع در آن حکاکی شده‌است. این سنگ در ۱۹۳۴ میلادی توسط یک دهقان در نزدیکی اینمان، کارولینای جنوبی یافته شد.
پاردو در ۱۵۶۹ میلادی مستعمره فلوریدا را ترک کرد تا به اسپانیا بازگردد؛ پس از آن، هیچ اطلاعاتی در مورد زندگی و مرگ وی در دسترس نیست.
مدارک باستان‌شناختی

از ۱۹۸۶ میلادی به بعد، باستان‌شناسان که روی سایت بیری در نزدیکی مرگنتن کار می‌کنند، مدارکی از فرهنگ پشته‌سازان، کلبه‌های سوخته و صنایع دستی سده شانزدهم اسپانیایی را یافته‌اند. در این رابطه اجماع قوی وجود دارد که این محل مکان جوارا و قلعه سن خوان است. در ۲۰۰۷ میلادی، باستان شناسان یکی از کلبه‌های سوخته را به‌طور کامل حفاری نمودند. آنها پارچه‌های از کوزه سفالی زیتون و صفحات آهنی از زره نوع بریگادین قرن شانزدهم که به‌طور معمول در سفرهای اکتشافی از آن استفاده می‌شد، یافت نمودند.
ارجاعات

↑  Chester B. DePratter; Charles M. Hudson; Marvin T. Smith (October 1983). "The Route of Juan Pardo's Explorations in the Interior Southeast, 1566-1568". The Florida Historical Quarterly. Florida Historical Society. 62 (2): 125.
↑  David J. Weber (1992). The Spanish Frontier in North America. Yale University Press. p. 70. ISBN 978-0-300-05917-5.
↑  Beck, Robin A. , Jr.; Moore, David G.; Rodning, Christopher B. (2006). "Identifying Fort San Juan: A Sixteenth-Century Spanish Occupation at the Berry Site, North Carolina" (PDF). Southeastern Archaeology. 25 (1): 65–77. Retrieved 2013-12-27.
↑  "Juan Pardo expeditions". North Carolina History. 2016.
↑  Troy L. Kickler. "Juan Pardo Expeditions". North Carolina History Project. John Locke Foundation. Archived from the original on 8 April 2016. Retrieved 6 December 2020.
↑  "Today in Asheville history: Explorer arrives". Citizen Times. 1 December 2015.
↑  Tommy Charles (31 August 2012). Discovering South Carolina's Rock Art. University of South Carolina Press. pp. 19, 120. ISBN 978-1-61117-212-6.
↑  "Pardo, Juan". South Carolina Encyclopedia. 2016.
↑  Constance E. Rice, "Contact and Conflict" بایگانی‌شده  در ۲۴ ژوئن ۲۰۰۹ توسط Wayback Machine, American Archaeologist, Spring 2008, pp.14 and 17, accessed 26 Jun 2008
↑  "Fort Tells of Spain's Early Ambitions". New York Times.
برای مطالعه بیشتر

Hudson, Charles M. (1990). The Juan Pardo expeditions: Explorations of the Carolinas and Tennessee, 1566–1568. Washington, D.C.: Smithsonian Institution Press. ISBN 978-0-8173-5190-8. OCLC 20422515.
Clark, Larry Richard (2015). The Last Conquistadors of Southeast North America: Pedro Menendez and the Collapse of La Florida's Frontier. Morganton, NC: TimeSpan Press.ISBN 978-1514119020
آذربایجان گادینی

آذربایجان گادینی (به ترکی آذربایجانی: Azərbaycan qadını) به معنای «زن آذربایجانی»، یک مجله زنان آذربایجانی است. این کتاب که در ۱۹۲۳ تأسیس شد، تا ۱۹۳۸ «شرق قدینی» («زن شرق») نام داشت و هنوز در باکو منتشر می‌شود. این اولین مجله زنان در آذربایجان است.
اسکاس

مکان در 23x15px|border |alt=|link= آندورا
| Escàs | Escàs |
| --- | --- |
EscàsLocation in Andorra: EscàsLocation in Andorra
مختصات: ۴۲°۳۳′ شمالی ۱°۳۱′ شرقی﻿ / ﻿۴۲٫۵۵۰°شمالی ۱٫۵۱۷°شرقی﻿ / 42.550; 1.517: مختصات: ۴۲°۳۳′ شمالی ۱°۳۱′ شرقی﻿ / ﻿۴۲٫۵۵۰°شمالی ۱٫۵۱۷°شرقی﻿ / 42.550; 1.517
Parish: لا ماسانا
ارتفاع: ۱٬۳۹۶ متر (۴۵۸۰ فوت)
جمعیت (2005): جمعیت (2005)
 • کل: ۷۴۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (CET)
اسکاس (به لاتین: Escàs) یک روستا در آندورا با جمعیت ۷۴۰ نفر است که در لا ماسانا واقع شده‌است.
تورانیسم مجارستانی

تورانیسمِ مجارستانی یا تورانیسمِ مجاری (مجاری: Turánizmus / Turanizmus  ) یک پدیده تورانیستیِ متنوع است که حولِ شناساییِ یا پیونددادنِ تاریخ و مردم مجارستان با تاریخ و مردمان آسیای مرکزی، آسیای داخلی یا منطقهٔ اورال (کوه‌های اورال) می‌چرخد. این پدیده مفاهیمِ گوناگونی را در بر دارد و حُکمِ راهنمای بسیاری از جنبش‌های سیاسی را دارد. این ایده در نیمهٔ دومِ سدهٔ نوزدهم و نیمهٔ نخستِ سدهٔ بیستمِ میلادی بسیار پُرجنب‌وجوش و بحث‌برانگیز بود.
چکیده

تورانیسم به عنوان یک جنبش علمی به تحقیق در زمینهٔ حضور عناصری از تاریخ و فرهنگ‌های آسیایی در مجارستان می‌پرداخت. بسیاری از پژوهشگرانی که دارایِ مقدماتِ یکسان بودند (یعنی قائل به ریشهٔ آسیاییِ مجارها و خویشاوندیِ ایشان با مردم آسیایی بودند) نتایج مشابهی را ارائه می‌کردند. تورانیسم نیروی محرکه‌ای در توسعهٔ علوم اجتماعی مجارستان به ویژه در توسعهٔ زبان‌شناسی ، باستان‌شناسی و شرق‌شناسی بود.
تورانیسمِ سیاسی در سدهٔ نوزدهم در واکنش به نفوذِ فزایندهٔ پان‌ژرمنیسم و پان‌اسلاویسم متولد شد که هر دو از نظرِ مجارها برای ملت و دولتِ مجارستان بسیار خطرناک تلقی می‌شدند چون مجارستان دارای قومیت‌های بزرگی از ژرمن‌ها و اسلاوها بود. این مرامِ سیاسی از آثار ماتیاس الکساندر کاسترن، ملی‌گرا و زبان‌شناسِ فنلاندی که به یگانگیِ نژادی و عظمتِ آیندهٔ مردمان اورال-آلتایی باور داشت، سرچشمه گرفت. او به این نتیجه رسید که فنلاندی‌ها از آسیای مرکزی سرچشمه می‌گیرند و باور داشت که فنلاندی‌ها نه مردمانی قلیل و منزوی، که بخشی از جامعهٔ بزرگ‌تری هستند که شامل قبایل مجاری، ترک‌ها و مغول‌ها و... می‌شود. تورانیسمِ سیاسی یک جنبش ناسیونالیستیِ رمانتیک، که بر اهمیتِ نَسَبِ مشترک و وابستگیِ فرهنگیِ مجارها، مردم قفقاز و مردم کشورهایِ آسیایِ داخلی و مرکزی مانند ترکان، مغولان، پارسیان هند و... تأکید می‌کرد و خواستار همکاری نزدیک‌تر و اتحادِ سیاسی بین آنان و مجارستان به عنوان وسیله‌ای برای تأمین و پیشبردِ منافع مشترک و مقابله با تهدیداتِ ناشی از سیاست‌های ابرقدرت‌های اروپا بود. ایدهٔ «برادری و همبستگی تورانی» از مفهومِ پان‌اسلاویِ «برادری و همبستگی اسلاوی» وام گرفته شده است.
پس از جنگ جهانی اول، تورانیسمِ سیاسی به دلیلِ ماهیت ناسیونالیستی قومی، در شکل‌گیری ایدئولوژی‌های راست افراطی مجارستانی نقش داشت. و پیروان این ایدیولوژی، آغاز به یهودستیزی و کوشش برای اثبات «وجود و برتری نژاد مجارستانی» کردند. با این وجود، اندرو سی. یانوس، دانشمند علوم سیاسی مجارستانی از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی ادعا می‌کند که نقش تورانیسم در توسعه ایدئولوژی‌های راست افراطیِ بینِ جنگ ناچیز بوده است.
در دوران کمونیستی که پس از جنگ جهانی دوم آغاز شد و در سال ۱۹۸۹ به پایان رسید، تورانیسم به عنوان یک ایدئولوژی منحصراً فاشیستی معرفی و مورد انتقاد قرار گرفت. از زمان سقوط کمونیسم در سال ۱۹۸۹، تجدید علاقه به تورانیسم وجود داشته است.
قورولتایِ بزرگ

«قورولتایِ بزرگ» (Great Kurultáj) به یک رویدادِ مناسبتیِ قبیله‌ای اشاره دارد، دال بر اساسِ میراثِ مشترکِ مردمانِ آسیای مرکزی! میراثی که منشأ عشایری داشته است. شاملِ آذربایجانی‌ها، باشقیرها، بلغارها، بوریات‌ها، چوواش‌ها، گاگاوزها، مجارها، کاراچایی‌ها، قراقالپاک‌ها، قزاق‌ها، قرقیزها، مانچوس‌ها، مغول‌ها، نوگای‌ها، تاتارها، ترکیه‌ای، ترکمن‌ها، اویغورها، ازبک‌ها، یاقوت‌ها و…. این ایده در مجارستان (از اواخر دهه ۲۰۰۰) و آسیای مرکزی یک جاذبهٔ گردشگری محبوب است. اولین قورولتای در سال ۲۰۰۷ در قزاقستان و آخرینش در سال ۲۰۲۲ در بوگاتسِ مجارستان برگزار شد.
از دهه ۱۹۹۰، یک تجارتِ به‌خوبی توسعه‌یافتهٔ سوغات و کالا حول ایدهٔ تورانیسم، گروه‌های سنت‌گرا و این بازآفرینی تاریخی رشد کرده است که کاملاً شبیهِ سایرِ نمونه‌های شناخته‌شدهٔ بین‌المللیِ این نوع تجارت است.به عقیده پژوهشگر مجارستانی، ایگاز لونته، این صنعت تجاری که حول تورانیسم مجارستانیِ مدرن رشد کرده است، به نوعی تجارت تبدیل شده است که وی آن را «Szittya biznisz» (تجارت سکایی) نامیده است که ارتباط چندانی با سنت‌های باستانی مجارستانی ندارد.
پژوهش‌نماها (Pseudo-scholarships)

شماری از حامیانِ تورانیسمِ مجارستانی به عنوان مروجانِ نظریه‌های «شِبهِ پژوهشی» (Pseudo-scholarship) شناخته شده‌اند. بر اساس این نظریات، مجارها منشأیی فرضاً اورال-آلتایی با بلغارها، استونیایی‌ها، مغول‌ها، فنلاندی‌ها، مردمان ترک و حتی ژاپنی‌ها و کره‌ای‌ها دارند. توسط اینان، خاستگاه مردم مجارستان با هون‌ها، سکاها یا حتی سومری‌ها هم مشترک محسوب می‌شود. چنین باورهایی در دوره بین دو جنگ در مجارستان مورد حمایت گسترده قرار گرفتند. این نظریه‌ها با وجود بی‌اعتباریِ گستردهٔ پس از این دوران، همچنان در میان برخی احزابِ سیاسیِ مجارستان، به ویژه در میان یوبیک و برخی از جناح‌های فیدس، مورد حمایت دوباره قرار گرفتند.
مطالعهٔ بیشتر

Akcah, Emel; Korkut, Umut (2012). "Geographical Metanarratives in East-Central Europe: Neo-Turanism in Hungary" (PDF). Eurasian Geography and Economics. 53 (5): 596–614. doi:10.2747/1539-7216.53.5.596. S2CID 144370189.[پیوند مرده]
Joseph Kessler Turanism and Pan-Turanism in Hungary: 1890-1945 (University of California, Berkeley, PhD thesis, 1967)
بنری که در یک قورولتای معاصر استفاده شد.
بلبل کاکل‌سیاه

| بلبل کاکل‌سیاه | بلبل کاکل‌سیاه |
| --- | --- |
در پارک ملی کائن کراچان، تایلند: در پارک ملی کائن کراچان، تایلند
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: گنجشک‌سانان
تیره:: بلبلان
سرده:: Rubigula
گونه:: R. flaviventris
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Rubigula flaviventris (Tickell, 1833): Rubigula flaviventris (Tickell, 1833)
مترادف: مترادف
 Vanga flaviventris  Pycnonotus flaviventris:  Vanga flaviventris  Pycnonotus flaviventris
بلبل کاکل‌سیاه (نام علمی: Rubigula flaviventris) عضوی از خانواده بلبلان از پرندگان گنجشک‌سان است که از شبه قاره هند تا جنوب شرق آسیا یافت می‌شود.
تا سال ۲۰۰۸، بلبل کاکل‌سیاه با بلبل‌های کلاه‌سیاه، گلوسرخ، گلوآتشی و بورنئویی هم‌گونه در نظر گرفته می‌شد.
پارک ناتل کائنگ کراچان - تایلند
چارلی کاکس

| چارلی کاکس | چارلی کاکس |
| --- | --- |
کاکس در کامیک-کان بین‌المللی سن دیگو سال ۲۰۱۷: کاکس در کامیک-کان بین‌المللی سن دیگو سال ۲۰۱۷
نام هنگام تولد: چارلی توماس کاکس
زادهٔ: ۱۵ دسامبر ۱۹۸۲ ‏(۴۲ سال) لندن، انگلستان
ملیت: انگلیسی
پیشه: هنرپیشه
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۲–اکنون
همسر: سامانتا توماس (ازدواج ۲۰۱۸)
فرزندان: ۲
چارلی کاکس (به انگلیسی: Charlie Cox) (زاده ۱۵ دسامبر ۱۹۸۲) بازیگر انگلیسی است.
او بیشتر برای ایفای نقش شخصیت مت مورداک / دردویل در مجموعه‌های تلویزیونی مارول کامیکس دردویل و مدافعان نتفلیکس شناخته شده‌است. همچنین او در فیلم‌های غبار ستاره، جای اژدها و نظریه همه‌چیز نقش آفرینی کرده‌است.
اوایل زندگی

کاکس کوچکترین فرزند از پنج فرزند، در تاریخ ۱۵ دسامبر ۱۹۸۲ در لندن،انگلستان متولد و در ساسکس شرقی بزرگ شد. او پسر پاتریشیا هارلی و فردریک سیفورث کاکس، ناشر است.
کاکس تا قبل از چند سال قبل از فارغ التحصیلی به بازیگری فکر نمیکرد و پس از فارغ التحصیلی در سال ۲۰۰۱ به لندن مهاجرت کرد  در سال بعد  در مدرسه تئاتر اولد ویک بریستول حرفه بازیگری را آغاز کرد . 
وی ۴۸ ثانیه در فیلم اسپایدر من راهی به خانه نیست نقش افرینی کرده
فیلم شناسی > فیلم

| سال | عنوان | نقش | یادداشت‌ها |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۰۳ | نقطهٔ حرف i | تئو |  |
| ۲۰۰۴ | تاجر ونیزی | لورنزو |  |
| ۲۰۰۵ | کارهایی که باید قبل از ۳۰ سالگی انجام دهید | دنی |  |
| ۲۰۰۵ | کازانووا | جیووانی برونی |  |
| ۲۰۰۶ | تایرنت لو بلانک | دیافیبس |  |
| ۲۰۰۷ | گرد ستاره | تریستن ثورن |  |
| ۲۰۰۸ | هری، هنری و فاحشه | هری | فیلم کوتاه |
| ۲۰۰۸ | سنگ سرنوشت | ایان همیلتون |  |
| ۲۰۰۹ | مرد درشت هیکل | چاک | فیلم کوتاه |
| ۲۰۰۹ | کامل | پال | فیلم کوتاه |
| ۲۰۰۹ | ۳۹ باشکوه | لارنس |  |
| ۲۰۱۱ | جای اژدها | خوزه ماریا اسکریوا |  |
| ۲۰۱۱ | نانسی، سْید و سِرجیو | سرجیو | فیلم کوتاه |
| ۲۰۱۲ | یک صبح آفتابی | آدام | فیلم کوتاه |
| ۲۰۱۳ | سلام کارتر | کارتر |  |
| ۲۰۱۴ | نظریه همه‌چیز | جاناتان هلیر جونز |  |
| ۲۰۱۴ | ناگفته‌های دراکولا | کالیگولا | صحنه‌های بریده شده |
| ۲۰۱۷ | محلی‌ها را بخورید | هنری |  |
| ۲۰۱۸ | پادشاه دزدان | بیزل |  |
| ۲۰۲۱ | مرد عنکبوتی: راهی به خانه نیست | مت مورداک / دردویل |  |
:
فیلم شناسی > تلویزیون

| سال | عنوان | نقش | یادداشت‌ها |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۰۲ | قاضی جان دید | معاون  جوان | قسمت: «کودک همه» |
| ۲۰۰۶ | لوئیس | دنی گریفون | فرضیه قسمت آزمایشی |
| ۲۰۰۶ | آ برای آندرومدا | دنیس بریجر | فیلم تلویزیونی |
| ۲۰۱۰ | دانتون ابی | دوک کرابرو | قسمت: «۱٫۱» |
| ۲۰۱۱ | موبی دیک | اسماعیل | مینی سریال؛ ۲ قسمت |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۲ | امپراتوری بوردواک | اوون اسلیتر | نقش اصلی (فصل 3)، پشتیبانی (فصل 2)؛ 23 قسمت |
| ۲۰۱۳ | سفارش شده | تام رایلی | قسمت اول پخش‌نشده |
| ۲۰۱۳ | میراث | چارلز تروگود | قسمت اول پخش‌نشده |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۸ | دردویل | مت مورداک / دردویل | نقش اصلی؛ ۳۹ قسمت |
| ۲۰۱۷ | مدافعان | مت مورداک / دردویل | مینی سریال؛ نقش اصلی؛ ۸ قسمت |
| ۲۰۲۱ | Kin |  | پس تولید |
| ۲۰۲۳ | شی‌هالک | مت مورداک/دردویل | کامئو |
فیلم شناسی > تئاتر

| سال | عنوان | نقش | مکان | یادداشت |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۰۵ | افسوس که او یک فاحشه است | جیووانی | ساوث‌وارک پلی‌هاوس: ۲۸ سپتامبر - ۲۲ اکتبر ۲۰۰۵ | تولید لندن |
| ۲۰۰۸ | عاشق/کلکسیون | جان / بیل | تئاتر امباسادورز: ۱۵ ژانویه - ۳ مه ۲۰۰۸ | احیای تئاتر وست اند |
| ۲۰۱۰ | شاهزاده هامبورگ | شاهزاده هامبورگ | دونمار ورهاوس:۲۲ ژوئیه - ۴ سپتامبر ۲۰۱۰ | آف-وست اند پروداکشنز |
| ۲۰۱۶ | ناشناس Incognito | هنری مزون، مایکل ولف، هانس آلبرت انیشتین، بن مورفی، فردی مایرز، گرگ باراکلاف | تئاتر منهتن: ۳ مه - ۱۰ ژوئیه ۲۰۱۶ | تولید اصلی آف برادوی |
| ۲۰۱۹ | خیانت | جری | تئاتر هارولد پینتر: ۵ مارس - ۸ ژوئن ۲۰۱۹ | وست اند |
| ۲۰۱۹ | خیانت | جری | تئاتر برنارد بی. جیکوبز: ۱۴ اوت - ۸ دسامبر ۲۰۱۹ | تئاتر برادوی |
تاب‌آوری سایبری

تاب‌آوری سایبری یا پایداری سایبری (به انگلیسی: Cyber Resilience) به توانایی یک موجودیت یا نهاد برای ارائه مداوم نتیجه مورد نظر، علیرغم رویدادهای نامطلوب سایبری (نظیر حملات سایبری) اشاره دارد. تاب‌آوری در برابر رویدادهای نامطلوب سایبری برای سیستم‌های فناوری اطلاعات، زیرساخت‌های بحرانی، فرایندهای کسب‌وکار، سازمان‌ها، جوامع و دولت - ملت‌ها ضروری است.تاب‌ آوری سایبری به توانایی سیستم برای بازگشت به وضعیت اولیه بعد از یک رویداد غیر منتظره یا حمله سایبری گفته میشود. همچنین، شایستگی سایبری (به انگلیسی: Cyberworthiness) نیز یک اصطلاح مرتبط با تاب‌آوری سایبری می‌باشد که به ارزیابی میزان پایداری و تاب‌آوری یک سیستم در برابر حملات سایبری می‌پردازد که می‌توان آن را به منظور ارزیابی طیف وسیعی از نرم‌افزارها و عناصر سخت‌افزاری (مانند نرم‌افزار مستقل، کد مستقر در یک وبگاه اینترنتی، خود مرورگر، سیستم‌های مأموریت نظامی، تجهیزات تجاری یا دستگاه‌های اینترنت اشیاء) اعمال کرد.
رویدادهای نامطلوب سایبری به وقایعی گفته می‌شود که اثر منفی بر در دسترس بودن، یکپارچگی یا محرمانه بودن سیستم‌های فناوری اطلاعات شبکه و اطلاعات و خدمات مرتبط با آن‌ها می‌گذارند. این رویدادها ممکن است به صورت عمدی (مثل حمله سایبری) یا غیرعمدی (مثلاً به‌روزرسانی ناموفق نرم‌افزار) و توسط انسان، طبیعت یا ترکیبی از آن‌ها ایجاد شود.
آرجی میته

| آرجی میته | آرجی میته |
| --- | --- |
آرجی میته در ۲۰۱۵: آرجی میته در ۲۰۱۵
نام هنگام تولد: روی فرنک میته سوم
زادهٔ: ۲۱ اوت ۱۹۹۲ ‏(۳۲ سال) لافایت، لوئیزیانا، آمریکا
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۶ - حال
آرجی میته (به انگلیسی: RJ Mitte) (متولد ۲۱ اوت ۱۹۹۲) بازیگر آمریکاییست که عمده شهرت وی بخاطر بازی در سریال برکینگ بد و در نقش پسر والتر وایت است. همانند شخصیتش در سریال، در دنیای واقعی نیز از فلج مغزی رنج می‌برد.
او همچنین با یک مربی پرورش استعداد نیز کار کرده و به دنبال فرصت‌هایی بوده که معلولیت وی مناسب آنجا باشد که در همین راستا بازیگری در برکینگ بد به او پیشنهاد شد.
آرجی متولد شهر لافایت، لوئیزیانا است ولی در سال ۲۰۰۶ به همراه خانواده به دنبال دریافت پیشنهاد بازیگری برای خواهرش به شهر لس‌آنجلس می‌آیند.
پیوند

آرجی میته در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها
| داده‌های کتابخانه‌ای  | داده‌های کتابخانه‌ای  |
| --- | --- |
عمومی:  ISNI 1  ویاف 1  ورلدکت (از طریق ویاف) 
کتابخانه‌های ملی:  اسپانیا  آلمان  ایالات متحده آمریکا  هلند
قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران

| قوهٔ قضائیهٔ جمهوری اسلامی ایران | قوهٔ قضائیهٔ جمهوری اسلامی ایران |
| --- | --- |
نشان رسمی قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران: نشان رسمی قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران
مکان: کاخ دادگستری، تهران
شعار: عدالت، نفس تازه می‌کند.
روش ترکیب: انتصاب از سوی رهبر
قدرت‌گرفته از: قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران
دوره قضاوت قاضی: ۵ سال
وبگاه: eadl.ir
رئیس قوه قضائیه: رئیس قوه قضائیه
کنونی: غلامحسین محسنی اژه‌ای
از: ۱۰ تیر ۱۴۰۰
معاون اول قوه قضائیه: معاون اول قوه قضائیه
کنونی: حمزه خلیلی
از: ۳۰ فروردین ۱۴۰۳
قوهٔ قضائیهٔ جمهوری اسلامی ایران، قوه‌ای مستقل است که پشتیبان حقوق فردی و اجتماعی و مسئول تحقق بخشیدن به عدالت در ایران است.
رئیس قوهٔ قضائیه توسط رهبر جمهوری اسلامی ایران به مدت ۵ سال به این سمت منصوب می‌شود که باید عادل و آگاه به امور قضایی و مدیر و مدبّر و مجتهد باشد. ریاست قوهٔ قضائیه را از ۱۴۰۰ غلامحسین محسنی اژه‌ای بر عهده دارد.
هم اکنون دو دانشگاه علوم قضایی تهران و دانشگاه علوم اسلامی رضوی مشهد مشغول به تربیت قضات متعهد و متخصص هستند.
سیستم قضایی سراسری در ایران برای اولین بار توسط عبدالحسین تیمورتاش در زمان رضا شاه اجرا شد و با تغییرات بیشتر در دوره پهلوی دوم ایجاد شد.
پس از انقلاب ۱۳۵۷، این سیستم بسیار تغییر کرد. اکنون قانون حقوقی بر اساس قوانین اسلامی یا شرع تنظیم شده است، اگرچه بسیاری از جنبه‌های قانون مدنی حفظ شده و در یک سیستم حقوقی قانون مدنی ادغام شده است. طبق قانون اساسی جمهوری اسلامی، قوه قضاییه در ایران «یک قدرت مستقل است». کل سیستم حقوقی - «از دیوان عالی کشور گرفته تا دادگاه‌های منطقه ای، تا دادگاه‌های محلی و انقلابی» - تحت اختیار وزارت دادگستری است، اما علاوه بر وزیر دادگستری و رئیس دیوان عالی کشور، همچنین یک رئیس قوه قضاییه منصوب جداگانه وجود دارد. لوایح مجلس مربوط به قانون اساسی توسط شورای نگهبان بررسی می‌شود.
تاریخچه > اسلام

به گفته یکی از محققان، اجرای عدالت در ایران تا چند وقت اخیر بوده است
تکه ای از اقتدار متعارض که به راحتی دوخته شده و به‌طور مکرر مورد تحقیق قرار گرفته است که در آن منابع مختلف و گاه متعارض قوانین اسلامی - حقوقدانان، قضات واقعی و مقامات قانون غیر اسلامی پادشاه - در مورد حوزه‌های قضایی خود با یکدیگر اختلاف داشتند. . ...
بعضی از جنبه‌های قانون همیشه در دست آخوندها بود … آخوند روستا در امور ازدواج، طلاق و ارث داور طبیعی بود؛ و حقوقدان عالیقدر، برای انجام وظیفه ای که برای آن بزرگوار بود، در مورد موارد حقوقی که با آنها مشاوره شده است، نظر داد. در بین آخوند روستا و مشاور حقوقی، آخوندهایی با دادگاه وجود داشتند که اگرچه بعضاً توسط دولت سلطنتی مجازات می‌شدند، اما قدرت آنها به اعتبار قاضی آخوند رئیس بسیار بیشتر یا بیشتر از مجازات دولت بستگی داشت.
از قرن شانزدهم میلادی، ایران تنها کشوری در جهان بوده است که اسلام شیعه را به عنوان دین رسمی خود در نظر گرفته است، بنابراین اصول کلی نظام حقوقی آن تا حدودی با سایر کشورهایی که از قوانین اسلامی پیروی می‌کنند متفاوت است.

از جمله راه‌های مختلف، تفاوت قانون در ایران و سایر کشورهای مسلمان با قوانین اروپا به دلیل نبود یک قانون واحد بود. «سیزده قرن سنت اسلامی - به ویژه شیعه - سنت» از حقوقدانان خواست تا براساس حقوقی که در مورد وضعیت مورد قضاوت اعمال می‌شود، تصمیمات خود را براساس آموزش حقوقی خود قرار دهند. در قوانین سنتی اسلامی نیز تجدیدنظری وجود نداشت.
با کشف حکم دیگری از سوی یک حقوقدان دیگر، «کشف» حکم قانون از سوی یک حقوقدان باطل نمی‌شد. فقط خدا می‌توانست بین آنها یکی را انتخاب کند، و تا قیامت (یا در مورد شیعه، بازگشت امام دوازدهم) خداوند موضوع را به حقوقدانان واگذار کرده بود و اولین قضاوت واقعی قطعی بود، زیرا در غیر این صورت عقبگرد بی‌نهایت نظرات بدون هیچ قضاوت نهایی. برای شیعه، … مقاومت در برابر یک کد نوشته شده حتی بیشتر بود. حق وکالت مشاور در توصیف قانون به روش خاص خود اصل آموزه ای بود که در اواخر قرن هجدهم مکتب وکالت را احیا کرده بود. "
از نظر سیستم قضایی، تغییرات تا پایان قرن نوزدهم کاملاً جزئی بود.