stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
نهنگ
اندرکنش با انسان > شکار نهنگ

مقالهٔ اصلی: شکار نهنگ
پیشینهٔ شکار نهنگ توسط انسان به عصر سنگ بازمی‌گردد؛ زمانی که انسان با نیزه‌های بلند، از درون قایق، نهنگ و جانوران بزرگ دیگر را شکار می‌کرد. ساکنان نروژ و ژاپن در سال ۲۰۰۰ پیش از میلاد، شکار نهنگ را آغاز کردند. بومی‌ها، معمولاً نهنگ‌ها را برای گوشت و بافت چربیشان شکار می‌کردند. آن‌ها استخوان نهنگ را برای ساخت سبد یا سقف خانه‌هایشان به کار می‌بردند. این استخوان‌ها همچنین در ساخت ابزار یا حتی ماسک هم کاربرد داشت. اینوئیت‌ها نهنگ‌های قطب شمال را شکار می‌کردند. باسک‌ها شکار نهنگ را در سدهٔ یازدهم آغاز کردند. آن‌ها در سدهٔ ۱۶ام، برای شکار هونهنگ تا نیوفاندلند و لابرادور دریانوردی می‌کردند. در سدهٔ ۱۸ و ۱۹ میلادی، نهنگ‌ها بیشتر برای روغن‌شان شکار می‌شدند. این روغن برای روشنایی چراغ و به عنوان روان‌کننده به کار می‌رفت. استخوان نهنگ برای درست کردن کرست و حلقه‌های دامن و عنبر برای ثابت کردن عطرها کاربرد داشت. موفق‌ترین ملت‌ها در شکار نهنگ، ژاپنی‌ها، آمریکایی‌ها و هلندی‌ها بودند.
در سده‌های ۱۷، ۱۸ و ۱۹ میلادی، شکار نهنگ یک صنعت بود. کشتی‌های بزرگ از بریتانیا، فرانسه، اسپانیا، دانمارک، آلمان و هلند به شکار نهنگ می‌رفتند. آنها برای شکار در قطب شمال گاهی با هم همکاری می‌کردند و گاهی به رقابت و در نهایت جنگ می‌پرداختند. در آغاز دههٔ ۱۷۹۰، شکارچیان نهنگ بیشتر آمریکایی‌ها و استرالیایی‌ها بودند. آن‌ها تمرکز خود را بر اقیانوس آرام جنوبی گذاشته بودند و بیشتر نهنگ عنبر و هونهنگ شکار می‌کردند. آمریکایی‌ها به تنهایی ۳۹ هزار هونهنگ شکار کردند. در ۱۸۵۳ آمریکایی‌ها از شکار نهنگ، به درآمد ۱۱ میلیون دلاری رسیدند که برابرِ ۳۴۸ میلیون دلار امروز است. آن سال، به پرسودترین سال برای آمریکایی‌ها شهره شد.. نهنگ شکار اطلس شمالی و نهنگ عنبر بیشتر توسط آمریکایی‌ها و نهنگ قطبی بیشتر توسط هلندی‌ها شکار می‌شد. شکار نهنگ‌ها از سال ۱۹۸۲ به دلیل منع قانونی که کمیسیون بین‌المللی شکار نهنگ (IWC) وضع کرده بود، به شدت کاهش یافت. این قانون تا سال ۲۰۰۴ گروه‌های بومی را شامل نمی‌شد.
امروزه ملت‌های شکارچی نهنگ عبارتند از: ژاپنی‌ها، نروژی‌ها و ایسلندی‌ها. آن‌ها با وجود عضویت در IWC و انجمن‌های سیبری، آلاسکا و کانادا، همچنان به شکار می‌پردازند. گروه‌هایی که نهنگ‌ها را تنها برای مصرف شخصی و گذران زندگی شکار می‌کنند، از سوی گروه‌های بین‌المللی، اجازهٔ شکار دارند؛ چون روش شکار این بومی‌ها کمترین آسیب را به محیط زیست و نهنگ‌ها می‌رساند. مشکل، هنگامی ایجاد می‌شود که این گروه‌ها از ابزارهای امروزی‌تر برای شکار نهنگ بهره می‌برند و محصول خود را در بازار به فروش می‌رسانند. برخی منتقدان بحث می‌کنند که این گروه‌ها تا زمانی می‌توانند ادعا کنند شکار نهنگ برای گذران زندگی است که تبادلات مالی‌شان (با پول نقد) فقط در همان محدودهٔ زندگی‌شان صورت گیرد و تولید و مصرف محصولات، محلی باشد. در سال ۱۹۴۶ محدودیت‌هایی برای شکار سالانهٔ نهنگ اعمال شد و از آن پس، سود این گروه‌ها، که تنها «برای گذران زندگی» شکار می‌کنند به نزدیک به ۳۱ میلیون دلار آمریکا در سال رسید.
با آنکه امروزه به نظر می‌آید که جمعیت بسیاری از این‌گونه‌ها در حال بهبود و بازیابی است، بعضی هنوز بسیار تهدیدپذیر باقی مانده‌اند. در میان بیشترین تهدید شده‌ها، می‌توان به نهنگ شکار اطلس شمالی، نهنگ شکار آرام شمالی، جمعیت‌های نهنگ قطبی ساکن شمال اقیانوس اطلس، جمعیت‌های نهنگ خاکستری ساکن غرب اقیانوس آرام و بیشتر جمعیت‌های نهنگ آبی اشاره کرد.
اندرکنش با انسان > دیگر تهدیدها

مقالهٔ اصلی: خودکشی نهنگ‌ها
آسیبی که انسان‌ها به‌صورت غیرمستقیم به نهنگ‌ها می‌زنند، از شکار بیشتر است. نهنگ‌ها ممکن است به‌صورت ناخواسته به دام تورهای ماهی‌گیری کشتی‌های تجاری ماهی‌گیری بیفتند که هدف‌شان از ماهی‌گیری، نهنگ نیست. آنها همچنین ممکن است تصادفاً قلاب ماهی‌گیری را ببلعند. ماهیگیری با تور ایستاده یکی از بزرگ‌ترین عوامل مرگ‌ومیر نهنگ‌ها و دیگر پستانداران دریایی است. در این میان، نهنگ‌منقاریان بیش از دیگران به دام تورهای ماهیگیری می‌افتند. علاوه بر موارد یاد شده، آلودگی دریایی هم بر نهنگ‌ها بسیار تأثیرگذار است؛ آلاینده‌های آلی دیرپا به‌آسانی در بدن این جانوران تجمع می‌کند، چون آن‌ها در بالای زنجیرهٔ غذایی قرار دارند و لایهٔ ضخیمی از چربی در بدنشان انباشته است. این مسئله برای نهنگ‌های دندان‌دار شدیدتر است. نهنگ مادری که به این مواد آلوده باشد، آن را از راه شیر به فرزندش منتقل می‌کند. در اثر این آلودگی‌ها، نهنگ‌ها به سرطان دستگاه گوارش یا بیماری‌های عفونی دچار می‌شوند. بلعیدن مواد سمی مانند کیسه‌های پلاستیکی هم از دیگر خطراتی است که نهنگ‌ها را تهدید می‌کند. حافظان محیط زیست بر این باورند که فاصله‌یابی صوتی کشتی‌ها و زیردریایی‌ها بر برخی گونه‌های نهنگ‌ها اثر منفی می‌گذارد و منجر به خودکشی نهنگ‌ها می‌شود. نشانه‌هایی در این نهنگ‌ها دیده می‌شود که دچار بیماری ناشی از کاهش ناگهانی فشار شده‌اند.
اندرکنش با انسان > حفاظت

به‌دلیل کاهش قابل ملاحظهٔ شمار نهنگ‌ها، کمیسیون بین‌المللی شکار نهنگ از سال ۱۹۴۶ تصمیم گرفت که محدودیت‌هایی برای سقف مجاز شکار نهنگ برای هر کشور قرار دهد. البته این قانون تا سال ۲۰۰۴ گروه‌های بومی را پوشش نمی‌داد. بر اساس این قانون، از سال ۲۰۱۵ به این سو، بومیان اجازه دارند سالانه ۲۸۰ نهنگ قطبی از آلاسکا و دو مورد از ساحل غربی گرینلند، ۶۲۰ نهنگ خاکستری از ایالت واشینگتن، سه نهنگ نیزه‌ای معمولی از ساحل شرقی گرینلند و ۱۷۸ مورد از ساحل غربی، ۱۰ نهنگ تیغ‌باله از ساحل غربی گرینلند، ۹ نهنگ گوژپشت از ساحل غربی گرینلند و ۲۰ مورد از سنت وینسنت و گرنادین‌ها شکار کنند. با این تدابیر، بعضی گونه‌ها دوباره از نظر تعداد به حالت پیش از بحران رسیده‌اند؛ مانند نهنگ‌های خاکستری. اما جمعیت نهنگ‌های قطب شمال به سر حد انقراض عملی رسیده است. بسیاری از نهنگ‌های قطب شمال از محدودهٔ زندگی خود کوچ کرده‌اند و در بخش‌های کوچکی در امتداد ساحل کانادا، گرینلند و در حد انقراض عملی در امتداد خط ساحلی اروپا زندگی می‌کنند.
IWC دو منطقهٔ حفاظت شده برای نهنگ‌ها طراحی کرده است: جنوبگان و اقیانوس هند. منطقهٔ امن جنوبگان، گستره‌ای به اندازهٔ ۳۰٬۵۶۰٬۸۶۰ کیلومترمربع را پوشش می‌دهد و منطقهٔ محافظت‌شدهٔ اقیانوس هند شامل کل این اقیانوس از ۵۵°S می‌شود. کمیسیون بین‌المللی شکار نهنگ، یک سازمان با عضویت داوطلبانه است و هر کشوری می‌تواند هر وقت خواست از آن خارج شود و از این نظر فشاری بر کشورها نیست.
در سال ۲۰۱۳ اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت (IUCN) توانست ۸۶ گونه از آب‌بازسانان را شناسایی کند که ۴۰ مورد از آنها نهنگ بود؛ ۶ مورد در خطر بودند: هونهنگان قطب شمال در ردهٔ گونه در معرض انقراض، نهنگ آبی و تیغ‌باله، هونهنگان اقیانوس آرام شمالی و نهنگ سئی در ردهٔ گونه در معرض خطر و نهنگ عنبر در ردهٔ گونه آسیب‌پذیر قرار داشتند. از ۲۱ گونه نیز اطلاعات کافی در دسترس نبود. گونه‌هایی که در نوار قطبی زندگی می‌کنند، به دلیل تغییر اقلیم در خطر بیشتری قرار دارند. به‌ویژه، زمانی که سطح دریا یخ می‌زند و بعد شروع به آب شدن می‌کند.
اندرکنش با انسان > تماشای نهنگ

برآورد شده است که در سال ۲۰۰۸ نزدیک به ۱۳ میلیون نفر به تماشای نهنگ‌ها در همهٔ اقیانوس‌ها —غیر از اقیانوس منجمد شمالی— رفته‌اند. قوانین و آیین‌نامه‌هایی صادر شده است تا میزان مزاحمت برای نهنگ‌ها به کمترین حد ممکن برسد. ایسلند، ژاپن و نروژ از جمله کشورهایی‌اند که هم در زمینهٔ تماشای نهنگ‌ها و هم شکار آن‌ها فعالند. نهنگ‌هایی که در هنگام تماشا، بیش از دیگران به قایق‌ها نزدیک می‌شوند، همان‌هایی‌اند که بیش از دیگران احتمال شکار شدنشان وجود دارد. تماشای نهنگ در سراسر جهان، سالانه ۲٫۱ میلیارد دلار درآمدزایی می‌کند و باعث می‌شود که ۱۳ هزار شغل ایجاد شود؛ درحالی که شکار نهنگ تنها ۳۱ میلیون دلار درآمدزایی می‌کند. پژوهشگران گفته‌اند که مناطق شکار نهنگ در صورتی که برای تماشای نهنگ استفاده شوند، می‌توانند آوردهٔ بیشتری داشته باشند. با این حال، در مناطقی مانند اندونزی، ماهیگیران نهنگ‌ها را به دلایل غیرتجاری شکار می‌کنند؛ از این رو همواره میان شکار نهنگ‌ها و گردشگری آن‌ها کشمکش وجود دارد. برای نمونه از ۱۹۹۷، شکار دلفین و نهنگ در فیلیپین ممنوع شده و در مقابل بر روی درآمدزایی از راه جذب گردشگر برای تماشای نهنگ‌ها تمرکز شده است؛ با این حال، شکار نهنگ به‌صورت غیرقانونی و پنهان ادامه دارد.
اندرکنش با انسان > در اسارت

نهنگ سفید، نخستین نهنگی بود که در یک استخر زندانی شد. دیگر گونه‌ها یا خیلی کمیاب بودند یا خیلی خجالتی یا خیلی بزرگ. نخستین نهنگ سفید در سال ۱۸۶۱ در نیویورک در موزهٔ بارنوم نگهداری شد. در بخش زیادی از سدهٔ بیستم میلادی، کانادا منبع اصلی نهنگ‌های سفید بود. تا پایان دههٔ ۱۹۶۰ میلادی، نهنگ‌های سفید را در ورودی رودخانه سن‌لوران شکار می‌کردند. اما پس از آن تا سال ۱۹۹۲ که شکار نهنگ ممنوع شد، آن‌ها را از ورودی رودخانهٔ چرچیل شکار می‌کردند. پس از ممنوعیت شکار نهنگ در کانادا، روسیه در این کار پیشرو شد. نهنگ‌های سفید در دلتای رود آمور و ساحل‌های شرقی آن شکار و به دلفین‌خانه‌ای در مسکو، سن پترزبورگ و سوچی منتقل می‌شوند یا اینکه به دیگر کشورها مانند کانادا صادر می‌شوند. از آنجایی که پرورش نهنگ‌های سفید در استخرهای بزرگ چندان موفق نبوده، بیشتر نهنگ‌ها در محیط طبیعی خودشان نگهداری و حفاظت می‌شوند.
تا سال ۲۰۰۶ میلادی، ۳۰ نهنگ سفید در کانادا و ۲۸ نهنگ در آمریکا در محیط حفاظت‌شده نگهداری می‌شدند، که ۴۲ مورد مرگ گزارش شد. یک عدد نهنگ برابر با ۱۰۰ هزار دلار خرید و فروش می‌شود. علت شهرت این نهنگ‌ها نخست به دلیل رنگ ویژه‌شان و بعد حالت چهره شان است که گویی که در حال لبخندند. البته حالت لبخند در دیگر آب‌بازسانان هم دیده می‌شود. علت دیگر، فیزیک بدنِ این نهنگ‌ها است که به آن‌ها اجازه می‌دهد بیشتر روی آب خود را به نمایش بگذارند.
از سال ۱۹۶۰ تا ۱۹۹۲ در نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا طی برنامه‌ای، بر روی پژواک‌یابی پستانداران دریایی مطالعه و سعی شد که توانایی آنها در شناسایی اجسام زیر آب بهبود داده شود. شمار زیادی نهنگ سفید و دلفین در این پژوهش به‌کار گرفته شدند. پژوهش دیگر این بود که بتوانند آن‌ها آموزش دهند تا تجهیزات و لوازم با خود حمل کنند و به‌نوعی، در زیر آب باربری کنند یا با گذاشتن یک دوربین در دهان بتوانند اشیای گمشده را شناسایی کنند یا فعالیت زیردریایی‌ها و کشتی‌ها را زیر نظر بگیرند. پژوهش دیگر در نیروی دریایی روسیه صورت گرفت که به کمک نهنگ‌ها می‌خواستند مین‌های دریایی موجود در اقیانوس منجمد شمالی را شناسایی کنند.
آبزی‌دان‌های بسیاری تلاش کردند تا دیگر گونه‌های نهنگ را هم در اسارت نگهداری کنند. آن‌ها به سراغ گونه‌های نزدیک به نهنگ سفید مانند شبه‌نهنگ تک‌شاخ رفتند. در تلاش زیادی که از دههٔ ۱۹۶۰ تا ۱۹۷۰ صورت گرفت، همهٔ شبه‌نهنگ‌های تک‌شاخی که در اسارت بودند، طی چند ماه مُردند. یک جفت یوزنهنگ کوتوله هم در محیطی بسته با تور نگهداری شدند، اما پس از مدتی، آن‌ها را در آب‌های آفریقای جنوبی آزاد کردند. یک بار تلاش شد تا یک بچه نوک‌نهنگ ساوربی را نگه دارند، اما بچه نهنگ به دیوارهٔ مخزن برخورد کرد، پوزه اش شکسته شد و در نهایت مُرد. تصور می‌شد که بچه نهنگ در یک مخزن ۳۰ متری مستقیم شنا می‌کند اما ظاهراً مخزن برای این بچه نهنگ کوچک بود. سه بار برای نگهداری نهنگ خاکستری تلاش شد؛ بار نخست نهنگ مرد، بار دوم بچه‌نهنگ یک سال در تبعید بود اما پس از یک سال آنقدر بزرگ شده بود که نمی‌شد آن را در آبزی‌دان نگهداری کرد و به همین دلیل آزادش کردند. اما بار سوم موفقیت‌آمیز بود.
کنش‌گران محیط زیست و هواداران حقوق جانوران، تاکنون پویش‌های بسیاری را در زمینهٔ جلوگیری از بهره‌گیری نمایشی از این جانوران انجام داده‌اند. در یک نمونه از چنین اقدام‌هایی، آن‌ها با ارائهٔ شکایتی به دادگاه، بهره‌کشی از نهنگ‌ها در پارک‌های آبی شهرهای اورلاندو و سن دیگو را مخالف با ماده منع بردگی در قانون اساسی آمریکا دانستند. این مبارزه با رأی دادگاه مبنی بر آنکه آن ماده دربارهٔ انسان‌ها است و نه جانوران، ناکام ماند.
ویم ادیکس

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Willem Addicks
زادروز:  ۲۸ اوت ۱۸۹۶
زادگاه:  آمستردام
تاریخ مرگ:  ۸ ژوئیهٔ ۱۹۸۵ (۸۸ سال)
محل مرگ:  آمستردام
پست:  مهاجم
تیم ملی: تیم ملی
| سال‌ها |  تیم |  بازی‌ها† |  (گل‌ها)† |
| ۱۹۲۳ |  تیم ملی فوتبال هلند |  ۳ |  (۲) |
ویم ادیکس (انگلیسی: Wim Addicks; ۲۸ اوت ۱۸۹۶ – ۸ ژوئیهٔ ۱۹۸۵) بازیکن فوتبال اهل پادشاهی هلند بود.
وی در تیم ملی فوتبال هلند بازی کرده است و در سال ۱۹۲۳ در سه بازی برای تیم ملی فوتبال هلند به میدان رفت.
چشمه (فیلم ۱۹۳۴)

| چشمه | چشمه |
| --- | --- |
کارگردان: جان کرامول
تهیه‌کننده: پندورا اس. برمن
نویسنده: ساموئل هافنشتاین جین مورفین
بر پایه: The Fountain اثر Charles Morgan
بازیگران: آن هاردینگ ژان هرشولت برایان اهرن پل لوکاس
موسیقی: ماکس اشتاینر
تدوین‌گر: William Morgan
توزیع‌کننده: آر. ک. ئو
تاریخ‌های انتشار:  ۱۹۳۴ (۱۹۳۴)  
مدت زمان: ۸۳ دقیقه
کشور: آمریکا
چشمه (انگلیسی: The Fountain) فیلمی در ژانر رمانتیک به کارگردانی جان کرامول است که در سال ۱۹۳۴ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به آن هاردینگ، ژان هرشولت، برایان اهرن، و پل لوکاس اشاره کرد.
چندلر (فیلم)

| چندلر | چندلر |
| --- | --- |
کارگردان: Paul Magwood
تهیه‌کننده: Michael Laughlin
فیلمنامه‌نویس: John Sacret Young
داستان: Paul Magwood
بازیگران: وارن اوتس لزلی کارون Alex Dreier
موسیقی: George Romanis
فیلم‌بردار: Alan Stensvold
تدوین‌گر: William B. Gulick ریچارد ای. هریس
توزیع‌کننده: مترو گلدوین مایر
تاریخ‌های انتشار:  ۱ دسامبر ۱۹۷۱ (۱۹۷۱-۱۲-۰۱)  
مدت زمان: ۸۵ دقیقه
کشور: آمریکا
چندلر (انگلیسی: Chandler) فیلمی در ژانر نئو نوآر و مرموز است که در سال ۱۹۷۱ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به لزلی کارون اشاره کرد.
پائولو اولیویرا

این نام از رسوم نام‌گذاری پرتغالی استفاده می‌کند. نام خانوادگی اول یا مادری  بوده و نام خانوادگی دوم یا پدری  است.
پائولو آندره رودریگز اولیویرا یا به اختصار پائولو اولیویرا (انگلیسی: Paulo Oliveira؛ زادهٔ ۸ ژانویهٔ ۱۹۹۲) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپورتینگ، باشگاه فوتبال پنافیل، و باشگاه فوتبال ویتوریا گیماریش اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال پرتغال، زیر ۱۸ سال پرتغال، زیر ۱۹ سال پرتغال، زیر ۲۰ سال پرتغال، زیر ۲۱ سال پرتغال، و پرتغال بازی کرده‌است.
دوران ملی

اولیویرا ۴۶ بازی ملی، از جمله ۲۳ بازی برای تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال پرتغال برای تیم ملی فوتبال پرتغال در سطح جوانان انجام داده‌است. او اولین بازی خود را با تیم ملی فوتبال پرتغال در ۳۱ مارس ۲۰۱۵ در تقابل با تیم ملی فوتبال کیپ ورد انجام داد.
گودزیلا منهای یک

«منهای یک» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای دیگر کاربردها، ۱- (ابهام‌زدایی) را ببینید.
گودزیلا منهای یک (ゴジラ-1.0, Gojira Mainasu Wan؟) فیلمی کایجو و حماسی به نویسندگی، کارگردانی و با جلوه‌های بصری از تاکاشی یامازاکی و محصول سال ۲۰۲۳ کشور ژاپن است. این فیلم با همکاری مشترک هنرگاه توهو و ربات تولید شده و به‌وسیلهٔ شرکت توهو عرضه شده است. گودزیلا منهای یک سی و هفتمین فیلم از فرنچایز گودزیلا و سی و سومین فیلم گودزیلایی شرکت توهو محسوب می‌شود. ریونوسوکه کامیکی، می‌نامی هامابه، یوکی یامادا، مونتاکا آئوکی، هیده‌تاکا یوشیئوکا، ساکورا آندو و ساساکی کورانوسوکه بازیگران فیلم هستند. این فیلم در ژاپن پساجنگ جریان دارد و به خلبان سابقِ کامی‌کازه می‌پردازد که پس از رویارویی با هیولایی غول‌پیکر، مشهور به «گودزیلا»، به اختلال اضطراب پس از سانحه مبتلا می‌شود.
یامازاکی پس از تکمیل فیلم نبرد بزرگ ارشمیدس (۲۰۱۹) به ساخت فیلم گودزیلا گماشته شد. او سه سال را صرف نگارش فیلم‌نامه کرد و از گودزیلا (۱۹۵۴)، گودزیلا، ماترا و کینگ گیدورا: حملهٔ همه‌جانبهٔ هیولاهای غول‌پیکر (۲۰۰۱)، بازخیز گودزیلا (۲۰۱۶) و فیلم‌های استیون اسپیلبرگ و هایائو میازاکی تأثیر گرفت. یامازاکی پیش از این گودزیلا را در همیشه: غروب محله سوم ۲ (۲۰۰۷) و سال ۲۰۲۱ در گردشگاه تفریحی در سیبو-ئن شرح داده بود. در فوریه ۲۰۲۲، ربات اعلام کرد که یامازاکی به زودی کارگردانی فیلمی در گونهٔ کایجو را آغاز خواهد کرد. فیلم‌برداری عمدتاً در منطقه کانتو و چوبو از مارس تا ژوئن ۲۰۲۲ انجام شد. استودیوی شیروگومی در چوفو، توکیو هشت ماه را صرف ساخت جلوه‌های بصری فیلم کرد.
گودزیلا منهای یک نخستین بار در ۱۸ اکتبر ۲۰۲۳ در ساختمان شینجوکو توهو به نمایش درآمد و در ۳ نوامبر به مناسبت سالگرد ۷۰ سالگی این فرنچایز، در ژاپن اکران شد. بعدها توهو اینترنشنال این فیلم را در ۱ دسامبر همان سال در آمریکای شمالی عرضه کرد. فیلم با واکنش‌های مطلوبی از سوی منتقدان ژاپنی همراه بود، و بسیاری آن را یکی از بهترین فیلم‌های سال ۲۰۲۳ و یکی از بهترین فیلم‌های گودزیلا برمی‌شمارند. این فیلم حدوداً ۱۱۶ میلیون دلار در سراسر جهان فروش کرد، در حالی که ۱۰–۱۲ میلیون دلار بودجه ساخت آن بوده است و تبدیل به سومین فیلم پرفروش ژاپنی سال ۲۰۲۳ گردید. همچنین جوایز متعددی دریافت کرد و برندهٔ جایزه اسکار بهترین جلوه‌های تصویری شد.
بازیگران

ریونوسوکه کامیکی در نقش کویچی شیکیشیما، خلبان سابق کامی‌کازه
می‌نامی هامابه در نقش نوریکو اوشی، دوست دختر شیکیشیما
یوکی یامادا در نقش شیرو میزوشیما، خدمه‌ای جوان در کشتی «شین‌سی مارو»
مونتاکا آئوکی در نقش سوساکو تاچیبانا، تکنسین سابق سرویس هوایی نیروی دریایی
هیده‌تاکا یوشیئوکا در نقش کنجی نودا، مهندس سابق تسلیحات نیروی دریایی
ساکورا آندو در نقش سومیکو اوتا، همسایه شیکیشیما
ساساکی کورانوسوکه در نقش یوجی آکیتسو، کاپیتان «شین‌سی مارو»
سائه ناگاتانی در نقش آکیکو، اوشی و دختر خوانده شیکیشیما
میو تاناکا در نقش تاتسو هوتا، کاپیتان ناوشکن یوکیکازه
یایو اندو در نقش تاداماسا سایتو
بازخورد

گودزیلا منهای یک نقدهای متفاوتی از منتقدان ژاپنی گرفت. مارک شیلینگ، منتقد و روزنامه‌نگار ساکن در توکیو، نوشت که منتقدان ژاپنی به‌طور معمول فیلم‌های نویسنده و کارگردان تاکاشی یامازاکی را مورد نکوهش قرار می‌دهند، تا حدی به این دلیل که «بیشتر آن‌ها متمایل به چپ هستند» و از نظرشان تعدادی از فیلم‌های او، به‌ویژه درام جنگی خلبان ابدی (۲۰۱۳)، «ملی‌گرایانه اگر نگوییم تماماً وطن‌پرستانهٔ افراطی» هستند. شیلینگ همچنین اشاره کرد که اینوهیکو یوموتا، منتقد و مورخ، از گودزیلا منهای یک انتقاد کرد و آن را «خطرناک» نامیده است.
با این حال، فیلم تحسین گستردهٔ منتقدان خارج از کشور را به دست آورد. هالیوود ریپورتر گزارش داد که منتقدان آمریکایی به‌طور هماهنگ، جلوه‌های بصری کم‌هزینه، درام انسانی احساس‌برانگیز و استفاده از استعاره کایجو برای تفسیر اجتماعی را ستایش کردند و بسیاری آن را به تولیدات اخیر هالیوود ترجیح دادند. در وبگاه راتن تومیتوز، ٪۹۸ از ۱۷۹ بررسی منتقدین مثبت است و این فیلم میانگینِ امتیاز ۸٫۴/۱۰ را در اختیار دارد. اجماع این وبگاه چنین می‌نویسد: «گودزیلا منهای یک با داستان‌های انسانی دلنشین که اکشن را تحکیم می‌کند، یکی از فیلم‌های کایجو است که میان صحنه‌های کشتار جمعی واقعاً قانع‌کننده باقی می‌ماند.» این فیلم در متاکریتیک که از میانگین وزنی استفاده می‌کند، بر اساس نظر ۳۵ منتقدین امتیاز ۸۱ از ۱۰۰ را کسب کرده که نشان‌گر «تحسین همگانی» است. تماشاگران آمریکایی در نظرسنجی سینماسکور به فیلم میانگین نمره "A" از A+ تا F دادند. نظرسنجی‌های پست‌ترک به آن نمره کلی ۹۲٪ مثبت دادند و ۸۳٪ گفتند که قطعاً فیلم را توصیه می‌کنند.
دنباله احتمالی

پس از اکران فیلم، یامازاکی تأیید کرد که هیچ بحثی برای ساخت دنباله مطرح نشده است، اما به کارگردانی دنباله علاقه نشان داد. او توضیح داد اگر قرار است دومین فیلم گودزیلا را بسازد، دنباله‌ای مستقیم را ترجیح می‌دهد که شاهد «ادامه داستان آن آدم‌ها» و چگونگی پیش رفتن زندگی آن‌ها پس از رخدادهای گودزیلا منهای یک باشد. در موارد دیگر، یامازاکی همچنین اشاره کرده که یک کایجوی دشمن برای مبارزه با گودزیلا می‌تواند در فیلم بعدی حضور باشد. او تلویحاً اشاره کرد که دنباله، مصیبتی را که گودزیلا در ژاپن به جا گذاشته است، مورد بررسی قرار می‌دهد، هماننده آنچه که در شاهزاده مونونوکه (۱۹۹۷) بود. می‌نامی هامابه (بازیگر نقش نوریکو) با اشاره به اینکه این فیلم ممکن است آغازگر مجموعهٔ جدیدی باشد، خاطرنشان کرد: «اگر سری بعدی وجود داشته باشد، ممکن است من قدم بگذارم و مردم را له کنم.»
امکان ساخت دنباله تا حد زیادی در یک مراسم وابسته به فیلم که در ۱۲ ژانویه ۲۰۲۴ در توکیو برگزار شد و چندین بازیگر در آن حضور داشتند، مورد بحث قرار گرفت. یامازاکی آن زمان در ایالات متحده بود و از راه دور در مراسم حضور داشت. . یامازاکی اعلام کرد که قصد داشت شخصیت‌های فیلم یک بار دیگر برای دنباله به فضای دریا بازگردند. یوکی یامادا ایده استفاده از شخصیت نوریکو را به‌عنوان راهنمای مکان‌یابی گودزیلا مطرح کرد، زیرا طبق تفسیر او، نوریکو «سلول‌های» هیولا را در اختیار دارد. در موقعیتی دیگر، ساکورا آندو به دیلی اکسپرس گفت او می‌خواهد شخصیتش در ادامه فیلم با گودزیلا روبرو شود.
یامازاکی طی پرسش و پاسخی در فوریه ۲۰۲۴ اعلام کرد که توسعه فیلم خود را آغاز کرده است، اما اعلام کرد که فیلمش دنباله‌ای بر گودزیلا منهای یک نیست. تهیه‌کننده می‌نامی ایچیکاوا بر این باور بود که شرکت توهو برای تولید فیلم لایواکشن بعدی گودزیلا وقت صرف می‌کند، زیرا می‌خواهند «ایده‌های عالی، فیلمنامه عالی، کارگردان با استعداد و بازیگران مناسب روی آن کار کنند» زیرا «گودزیلا شایسته داشتن آن سطح از قصدمندی است».
آزمایش هسته‌ای عملیات تقاطع که در فیلم منجر به جهش گودزیلا می‌شود.
آرمیندو آرائوخو

| 0 | 1 |
| --- | --- |
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
ملیت: پرتغال
زاده: ۱ سپتامبر ۱۹۷۷ ‏(۴۷ سال) پورتو
رکورد رالی قهرمانی جهان: رکورد رالی قهرمانی جهان
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۱، ۲۰۰۷–۲۰۱۲، ۲۰۱۸–رالی قهرمانی جهان ۲۰۱۹، ۲۰۲۱-هم‌اکنون
کمک‌راننده:  میگل رامالیو   لوئیس رامالیو
تیم‌ها: رالیارت، مینی پرتغال
رالی‌ها: ۴۸
قهرمانی: ۰
برنده رالی: ۰
Podiums: ۰
برنده مرحله: ۱
مجموع امتیازات: ۱۷
اولین رالی: رالی پرتغال ۲۰۰۱
آخرین رالی: رالی پرتغال ۲۰۲۴
آرمیندو آرائوخو (انگلیسی: Armindo Araújo؛ زادهٔ ۱ سپتامبر ۱۹۷۷) مهندس، و راننده رالی اهل پرتغال است.
برون‌لایه

| برون‌لایه | برون‌لایه |
| --- | --- |
Section of a medium-sized سرخرگ.: Section of a medium-sized سرخرگ.
جزئیات: جزئیات
بخشی از: Wall of رگ خونی
شناسه‌ها: شناسه‌ها
لاتین: Tunica externa, tunica adventitia
TA98: A12.0.00.017
TA2: 3920
TH: H3.09.02.0.01009
در ساختمان رگ‌های خونی، برون‌لایه (انگلیسی: Tunica externa یا tunica adventitia) بیرونی‌ترین لایه عروق و مرکب از الیاف کلاژن نوع I و الیاف ارتجاعی است که به‌طور طولی قرار گرفته‌اند. این لایه معمولاً در امتداد با بافت همبند اطراف رگها قرار دارد و تشخیص آنها از یکدیگر مشکل می‌باشد. در عروق بزرگ این لایه حاوی رگ‌های تغذیه کننده خود عروق موسوم به رگها می‌باشد. انواع رگها در بدن عبارتند از: سرخرگ، سیاهرگ و مویرگ در رگ‌های لنفی.
بی‌پناه (فیلم ۱۹۸۵)

| بی‌پناه | بی‌پناه |
| --- | --- |
کارگردان: جاگدیش سیدانا
بازیگران: شاشی کاپور میتون چاکرابورتی پونام دیلون راتی آگنیهوتری سورش اوبروی مادان پوری قادرخان
تاریخ‌های انتشار:  ۶ سپتامبر ۱۹۸۵ (۱۹۸۵-09-۰۶)  
مدت زمان: ۱۳۰ دقیقه
کشور: هند
زبان: هندی 
بی‌پناه (به هندی: Bepanaah) فیلمی هندی محصول سال ۱۹۸۵ و به کارگردانی جاگدیش سیدانا است. در این فیلم بازیگرانی همچون شاشی کاپور، میتون چاکرابورتی، پونام دیلون، راتی آگنیهوتری، سورش اوبروی، مادان پوری، قادرخان، شارات ساکسنا و ساتین کاپو ایفای نقش کرده‌اند.
حماسه گسار خان

دیوارنگاره‌ای از گسار.
حماسه گسار خان (که حماسه شاه گِسار یا حماسه گَزَر خان هم نامیده می‌شود) مهم‌ترین اثر حماسی تبت و بخش بزرگی از آسیای میانه است.
این کتاب حماسی، در حدود ۱۰ میلیون واژه دارد و امروزه ۱۴۰ نقّال (از ملیت‌های تبتی، مغولی و تو) هنوز به نقل این داستان اشتغال دارند.
این حماسه در حدود هزار سال دیرینگی دارد و داستان آن دربارهٔ شاهی دلاور به نام گسار است که بر سرزمینی افسانه‌ای به نام لینگ فرمانروایی می‌کرد. این حماسه، یک داستان پرماجراست که تمثیلهای به‌کار رفته در آن ریشه‌های عمیقی در بوداگرایی تبتی دارد.
حماسه گسار خان در اوایل سده ۱۲ میلادی کامل شده و در نواحی تبتی‌نشین به‌طور گسترده سینه به سینه نقل شده‌است.
حماسه گسار خان حکایت از آن دارد که در زمان‌های بسیار بسیار قدیم بلایا و فلاکتهای عظیم تمام نواحی تبت را دربر گرفت و دیوها و اهریمنان بر مردم رنج‌های طاقت‌فرسا تحمیل می‌کردند. با این حال بودای نیکدل و مشفق «گوان شی این» به منظور نجات مردم از ورطه رنج و درد از خداوند تمنا کرد تا پسر خود را به میان مردم بفرستد و بدین‌سان «توباگه» پسر خدا به دنیای انسان‌ها گام گذارد. وی از روز تولد مبارزه با اهریمنان را آغاز کرد، در ۵ سالگی با همراهان خود به کنار رودخانه زرد کوچ کرد و در ۱۲ سالگی به علت پیروزی در مسابقه اسب‌سواری قبیله‌ای بر روی تخت سلطنت نشسته و شاه تبتی‌ها شد و ملک گسار نام گرفت. از آن به بعد، وی با قدرت و توانائی بی نظیر برای نابودی روحهای خبیث و اهریمنان در همه جا سلحشورانه با نیروهای دشمن جنگید و برغم اتهامات دروغین و توطئه‌چینی‌ها به کمک نیروی خود و حمایت خداوند و بوداها شکست‌ناپذیر شد و پیروز میدان بود و برای مردم رفاه و سعادت فراوانی به همراه آورد.
پس از آن‌که تمام دیوها در جهان انسان به دست او از بین رفتند، وی به هماه مادر و زن‌های خود به بهشت بازگشت.
فستیوال بین المللی شطرنج کاسپین

مسابقات شطرنج بین المللی جام کاسپین (خزر)، به میزبانی هیئت شطرنج استان گیلان، هر ساله معمولاً در بهمن ماه برگزار می‌شود.
این فستیوال بین المللی بزرگ‌ترین رویداد شطرنجی کشور به حساب می‌آید.
تاریخچه

| فستیوال بین المللی شطرنج جام کاسپین   در | فستیوال بین المللی شطرنج جام کاسپین   در |
| --- | --- |
محل برگزاری: استان گیلان
وبگاه: https://gilchess.ir/
تاریخچه > هفتمین دوره مسابقات بین المللی خزر (کاسپین) 2009

هفتمين دوره مسابقات بين المللي جام خزر در سه جدول (درجه داران بالای 2200 ، درجه داران كمتر از درجه 2200 و  بانوان) در شهر رشت برگزار شد.
در این دوره از مسابقات 398 شطرنج باز از  6 كشور ارمنستان، آذربايجان، گرجستان، تركمنستان، ازبكستان و ايران به رقابت پرداختند.
در پایان این رقابت ها، استاد بزرگ آذرمیرزائوف از کشور آذربایجان، جواد ترکمن نژاد از ایران و استاد فیده میترا حجازی پور از ایران، قهرمانان جداول سه گانه این مسابقات شدند.
| مقام | نام | کشور | درجه  بین المللی |
| --- | --- | --- | --- |
| قهرمان | استاد بزرگ آذرمیرزائوف | آذربایجان | 2564 |
| نائب قهرمان | استاد بین المللی اوری چیگالادزه | گرجستان | 2401 |
| سوم | استاد بزرگ گئورگ هاراتونیان | ارمنستان | 2522 |
تاریخچه > هشتمین دوره مسابقات بین المللی کاسپین 2010

این دوره از مسابقات بین المللی شطرنج کاسپین در تاریخ 11 لغایت 18 فوریه 2010 در شهر رشت برگزار شد.
| مقام | نام | کشور | درجه بین المللی |
| --- | --- | --- | --- |
| قهرمان | استاد بزرگ فرید عباسوف | آذربایجان | 2553 |
| نائب قهرمان | استاد بزرگ آذر میرزائوف | آذربایجان | 2594 |
| سوم | استاد بین المللی همایون توفیقی | ایران | 2462 |
تاریخچه > نهمین دوره مسابقات بین المللی خزر (کاسپین) 2011

نهمین دوره مسابقات بین المللی خزر در تاریخ 15 لغایت 21 فوریه 2011 در شهر رشت برگزار شد.
این مسابقات با حضور 698 شطرنجباز از 12 کشور (ایران، افغانستان، ارمنستان، آذربایجان، بلاروس، فرانسه، گرجستان، لتونی، هلند، روسیه، ترکمنستان و اوکراین) برگزار شد.
| مقام | نام | کشور | درجه بین المللی |
| --- | --- | --- | --- |
| قهرمان | استاد بزرگ الکسی فدروف | بلاروس | 2593 |
| نائب قهرمان | گیگا کوپرادزه | گرجستان | 2395 |
| سوم | استاد بزرگ همایون توفیقی | ایران | 2450 |