stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
نعمت‌اله
اقلیم و آب و هوا

کوهستان میشو که در امتداد کوه‌های قره‌داغ قرار گرفته مانند دیواری سر تا سر غرب دهستان نعمت اله را می‌پوشاند. تنوع زیستی و جانوری این کوهستان تأثیرات اکولوژی و اکوسیستمی غیرقابل انکاری در آب و هوا و زیست‌بوم منطقه داشته است. آب و هوای نعمت اله در تابستان‌ها نیمه معتدل و در زمستان‌ها سرد است. اثر بادهای مرطوب مدیترانه‌ای که از فراز کوه‌های مرزی ترکیه و آذربایجان غربی می‌رسند، در این منطقه کاملاً نمایان است. به علت خشک شدن دریاچه ارومیه آب و هوای این منطقه از معتدل و نیمه مرطوب به گرم و خشک تغییر یافته است و دمای این منطقه در تابستان‌ها به بالای چهل و پنج درجه نیز می‌رسد.
وضعیت اقتصادی

شهرستان شبستر و نعمت اله یک منطقه کشاورزی بود ولی به علت افزایش دما و تأثیر عوامل محیطی همچون خشک شدن دریاچه ارومیه این منطقه با کمبود آب روبرو شد و در حال حاضر مردم این منطقه رو به اقدامات صنعتی و تولیدی آورده است و بیشتر در زمینه تولید محصولات غذایی فعال می‌باشد.
شرکت‌هایی همچون ارس مهر، آیدین، شیرین عسل، آندیا در زمینه تولید مواد غذایی در شهرستان شبستر فعال می‌باشد.
زبان

مردم نعمت اله ترک بوده و زبان آن‌ها ترکی آذربایجانی است.
یونیدیس کاستیلو

یونیدیس کاستیلو (اسپانیایی: Yunidis Castillo‎زاده ۶ ژوئن ۱۹۸۷) دونده معلول اهل کوبا است. او تاکنون در بازی‌های پارالمپیک موفق به کسب ۵ مدال طلا و ۱ نقره شده است. یونیدیس کاستیلو همچنین ۶ مدال طلا در مسابقات مختلف جهانی کسب کرده است.
نیکولای سولوگوبوف

نیکولای سولوگوبوف (روسی: Николай Михайлович Сологубов؛ ۸ اوت ۱۹۲۴ – ۳۰ دسامبر ۱۹۸۸) بازیکن هاکی روی یخ اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده‌است.
ژان کلود کیلی

ژان-کلود کیلی (به فرانسوی: Jean-Claude Killy) ورزشکار مرد رشتهٔ اسکی آلپاین اهل کشور فرانسه است. وی در بین سال‌های ‎۱۹۶۸ میلادی در مسابقات بازی‌های المپیک زمستانی در مجموع ۳ مدال طلا را کسب کرد.
نرماندی سفلی

مکان در 23x15px|border |alt=|link= فرانسه
| نرماندی سفلی Lower Normandy Basse-Normandie | نرماندی سفلی Lower Normandy Basse-Normandie |
| --- | --- |
ناحیه فرانسه: ناحیه فرانسه
  پرچم:   پرچم
موقعیت نرماندی پایین در کشور فرانسه: موقعیت نرماندی پایین در کشور فرانسه
مختصات: ۴۹°۰۰′ شمالی ۱°۰۰′ غربی﻿ / ﻿۴۹٫۰۰۰°شمالی ۱٫۰۰۰°غربی﻿ / 49.000; -1.000: مختصات: ۴۹°۰۰′ شمالی ۱°۰۰′ غربی﻿ / ﻿۴۹٫۰۰۰°شمالی ۱٫۰۰۰°غربی﻿ / 49.000; -1.000
مرکز: کان
شهرها: الانسون٬ ست‌لو٬ شربورگ٬ لیزیو
حکومت: حکومت
 • رئیس جمهور: Laurent Beauvais (حزب سوسیالیست)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۷٬۵۸۹ کیلومتر مربع (۶۷۹۱ مایل مربع)
جمعیت (2007): جمعیت (2007)
 • کل: ۱٬۴۵۳٬۰۰۰
 • تراکم: ۸۳/کیلومتر مربع (۲۱۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۱+ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۲+ (CEST)
وبگاه: cr-basse-normandie.fr
نرماندی سفلی (به فرانسوی: basse-normandie) نام یکی از ۲۶ ناحیه کشور فرانسه است که شامل ۳ منطقه کالوادوس, مانش و اورن می‌باشد.
جمعیت این ناحیه ۱٬۰۴۵۳٬۰۰۰ نفر است. همچنین مساحت این ناحیه بالغ بر ۱۷٬۵۸۹ کیلومتر مربع است.
ناحیه نرماندی پایین در فرانسه
الیاس شاه

حاجی الیاس معروف به شمس الدین الیاس شاه (بنگالی: শামসুদ্দীন ইলিয়াস শাহ) بنیان‌گذار سلطان‌نشین بنگال و دودمان الیاس‌شاهی بود. این دودمان با یک فاصله ۲۱ ساله در اوایل قرن پانزدهم که توسط دودمان گانشا در حکومتشان افتاد، مجموعاً به مدت ۱۴۵ سال (۱۳۴۲–۱۴۸۷) حکومت کردند.
الیاس شاه در سیستان به دنیا آمد. او فردی پیرو مذهب سنی بود، که به مقاماتی سلطان‌نشین دهلی رسید. در اوایل قرن چهاردهم، سلطان نشین دهلی، بنگال را به سه استان با مرکزیت شهرهای ساتگائون در بنگال جنوبی، سونارگائون در بنگال شرقی و لاخنائوتی در بنگال شمالی تقسیم کرد. هدف این کار، بهبود تسلط ضعیف دهلی بر منطقه بنگال بود. سپس الیاس شاه به فرمانداری ساتگان منصوب شد. در اواسط قرن چهاردهم، فرمانداران این سه شهر اعلام استقلال کردند. سپس این سه شهر، شروع به جنگ و درگیری با یکدیگر کردند. الیاس شاه سرانجام توانست، حاکم لاخنائوتی، علاءالدین علی شاه، و حاکم سونارگائون، اختیار الدین قاضی شاه را شکست دهد. او بنگال را به یک سلطان‌نشین مستقل تبدیل کرده، سپس پایتخت خود را در شهر پاندوآ تأسیس کرد.
پس تأسیس سلطان‌نشین بنگال، الیاس جنگی را علیه سلطان‌نشین دهلی به راه انداخت تا آن‌ها استقلال بنگال را بپزیرند. او به سراسر شهرهای بخش شرقی شبه قاره حمله کرده و اولین حاکم مسلمانی شد که به دره کاتماندو حمله می‌کرد.
زندگی شخصی

او اصالتاً ترک بود در مورد این‌که آیا الیاس در سیستان به دنیا آمده‌است یا نه، دیدگاه‌های متناقضی وجود دارد، اگرچه اتفاق نظر وجود دارد که منشأ او قطعاً در منطقه سیستان در شرق ایران امروزی و جنوب افغانستان است. به گفته Syed A M R Haque، این پیشینیان او بودند که برای اولین بار به عنوان مبلغان مسلمان به شبه قاره آمدند و در سال ۱۲۲۷ توسط سلطان نشین دهلی در بنگال به خانواده او یک جاگیر اعطا شد. الیاس یک مسلمان سنی مذهب بود.
بر اساس روایتی از دورگاچاندرا سانیال، او در راه سونارگان بود که با یک بیوه برهمن بنگالی از باجرایوگینی، بیکرامپور که اسلام را پذیرفته بود و نام فیلوماتی بیگم را به خود گرفته بود، ازدواج کرد، و بعداً صاحب دو پسر و چند دختر شدند. که شاهزاده سکندر یکی از آن‌ها بود. سانیال می‌افزاید که این ازدواج در ابتدا مورد اعتراض برهمین‌های طبقه بالا قرار گرفت، زیرا ازدواج مجدد بیوه‌ها در هندوئیسم مجاز نبود. با این وجود، الیاس نکاح را انجام داد، زیرا نمی‌توانست اجازه دهد که دختر به عنوان یک طرد شده در جامعه خود زندگی کند یا به فحشا بیفتد. این روایت توسط دینش چاندرا سن تأیید شده، با این حال، بسیاری از مورخان مشهور مانند آر دی بانرجی و احمد حسن دانی، روایت سانیال را رد کرده‌اند، زیرا هیچ منبع تاریخی به جز نقل قول‌هایی از «میر فرازند حسین» که در تواریخ مسلمانان برای تاریخ هند آمده برای آن وجود ندارد. دانی روایت سانیال را تخیلی و صرفاً تلاشی برای تجلیل از تاریخ سانیال و بهادری برهمن وارندرا می‌داند. بانرجی این سؤال را مطرح کرد که آیا سانیال قبل از نوشتن کتابش تاکنون کتاب‌های تاریخی قبلی را خوانده‌است زیرا اشتباهات متعددی در مورد اعضا و تاریخ دودمان الیاس‌شاهی داشته‌است. عبدالکریم نیز با استناد به نالینی کانتا باتاسالی، اشاره می‌کند که الیاس براساس سنت با یک زن هندو ازدواج کرد، البته نامی فیلوماتی نمی‌برد.
اتحاد بنگال

الیاس زیر نظر سلطان‌نشین دهلی فعالیت می‌کرد، البته مشخص نیست که آیا او از ابتدا در بنگال بوده‌است یا خیر. برخی ادعا می‌کنند که الیاس، در اصل در دهلی بود و پس از بروز مشکلاتب به بنگال نقل مکان کرد، در عین حال برخی نیز ادعا می‌کنند که خانواده او مدت‌ها قبل به بنگال مهاجرت کرده بودند. براساس دانشنامه بنگال، الیاس در ابتدا در دستگاه ملک فیروز در دهلی بود. با این وجود، الیاس در نهایت زیر نظر عزالدین یحیی، فرماندار استان ساتگائون در بنگال جنوبی امروزی فعالیت می‌کرد.
پس از مرگ یحیی در سال ۱۳۳۸، الیاس خود را به عنوان سلطان مستقل ساتگائون و با لقب شمس الدین معرفی کرد. او سپس جنگی طولانی از سال ۱۳۳۹ تا ۱۳۵۲ را علیه سلطان علاءالدین علی شاه لاخنائوتی (در بنگال شمالی) و سلطان اختیار الدین قاضی شاه سونارگاون (در بنگال شرقی) به راه انداخت. الیاس پس از فتح لاخنائوتی و سونارگاون به ترتیب در سال‌های ۱۳۴۲ و ۱۳۵۲ به پیروزی رسید. او سپس از طریق اتحاد این مناطق، سلطان‌نشین بنگال را در سال ۱۳۵۲ تأسیس کرد و پایتخت خود را به پاندوآ، که چندان از لاخنائوتی دور نبود و در شمال بنگال قرار داشت منتقل کرد. این منطقه پایتخت سابق پادشاهان گور و امپراتوران پالا بود. پس از این، این قلمرو را با نام «بنگاله» یا «ملک بنگله» می‌شناختند. در زمان تصدی وی به او «شاه بنگله» می‌گفتند و مردم ساکن در این منطقه را نیز «بنگالی» می‌نامیدند.
حکومت

الیاس شاه نگرش برابری طلبانه‌ای نسبت به رعایای خود داشت. دولت او به دلیل برابری و پذیرش اعضایی از جوامع مختلف مذهبی، کاست‌ها، اجتماع‌ها و قوم‌ها معروف بود. او مردم بنگال را زیر یک پرچم و سازمان سیاسی، اجتماعی و زبانی جمع کرد، که به زبان بنگالی، سخن می‌گفتند. این منطقه پذیرای مهاجرانی از سراسر جهان اسلام، از جمله هندی‌های شمالی، ترک‌ها، ابیشیان، عرب‌ها و فارسی‌زبانان بود.
فعالیت‌های نظامی

او به عنوان فرمانروای ساتگائون، اولین ارتش مسلمانان را به نپال رهبری کرد. او ابتدا منطقه تیرهوت را اشغال کرده و سپس که آن را به دو قسمت تقسیم کرد. بخش شمالی رودخانه بودی گانداکی به راجا کامشوار تاکور از دودمان اوینی‌وار بازگردانده شد، در حالی که الیاس قسمت جنوبی را برای خود نگه داشت که از بگوسرای تا نپال ترای امتداد داشت. مرکز آن در روستای اوکاکالا (که بعداً به افتخار او حاجیپور شناخته شد) قرار داشت، الیاس در آن‌جا قلعه بزرگی ساخته و شهری تأسیس کرد. سپس الیاس با ارتش خود از میان دشت‌های ترای به دره کاتماندو که توسط جایا راجا دوا اداره می‌شد، رفت. ارتش او معبد سویامبونات را غارت کرده و شهر کاتماندو را به مدت سه روز غارت کردند و با غنایم فراوان به بنگال بازگشتند.
الیاس سپس به اوریسا حمله کرد که توسط بانودووا دوم از سلسله گانگا شرقی اداره می‌شد. او بیشتر جاجپور، کوتاک را غارت و تا دریاچه چیلیکا پیش رفت. معبد جاگانات نیز در طول این تهاجم مورد غارت قرار گرفت. او همچنین مبارزات موفقیت‌آمیزی را علیه پادشاهی کاماروپا در آسام امروزی رهبری کرد و اولین پادشاه مسلمانی بود که گوآهاتی را تصرف کرد.
در نوامبر ۱۳۵۳ سلطان دهلی فیروزشاه تغلق حمله به بنگال را آغاز کرد. ارتش او پاندوآ را اشغال کرد. الیاس و نیروهایش به سمت قلعه اکدالا عقب‌نشینی کردند. سلطان دهلی به مدت دو ماه این قلعه را محاصره کرد. سپس نیروهای دهلی به عقب‌نشینی کردند. الیاس نیز تعقیب ارتش دهلی را آغاز کرد و تا بنارس پیش رفت. ارتش دهلی به شدت به مقابله پرداخت. فیروزشاه در سال ۱۳۵۵ به دهلی بازگشت. الیاس بار دیگر کنترل بنگال را به دست گرفت و قلمرو او تا رودخانه کوشی گسترش یافت.
گستره لشکرکشی‌های الیاس، از جمله تسخیر مراکز مهم فرهنگی هند، در فضای هند آن زمان «تسخیر جهان» تلقی می‌شد. این امر باعث شد که او را به همان شیوه علاءالدین خلجی به «اسکندر دوم» لقب دهند.
مرگ

الیاس در ژانویه ۱۳۵۸ درگذشت و در اوکاچالا به خاک سپرده شد. به افتخار تلاش‌های او در استحکامات و شهرسازی اوکاکالا، نام شهر را به حاجی‌پور (شهر حاجی‌ها) تغییر دادند. در زمان پادشاه گورکانی، اکبر، والی بیهار سعید خان، برادر مخصوس شاه، در سال ۱۵۸۷ یک مسجد جامع در قلعه الیاس شاه ساخت. این مقبره مورد احترام مسلمانان و هندوها است و هر سال، مراسم او یک ملا برگزار می‌کند.
یک مسجد سابق در پاندوآ، جایی که الیاس شاه پایتخت بنگال را تأسیس می‌کند.
میلتن، کارولینای شمالی

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Milton, North Carolina | Milton, North Carolina |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
Location of Milton, North Carolina: Location of Milton, North Carolina
ایالت: کارولینای شمالی
شهرستان: شهرستان کسول، کارولینای شمالی
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۴ مایل مربع (۱٫۰ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۴ مایل مربع (۱٫۰ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۴۸۲ فوت (۱۴۷ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۱۶۶
 • تراکم: ۴۲۹/مایل مربع (۱۶۵٫۸/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: 27305
کد منطقه: 336
FIPS code: 37-43300
شماره GNIS: 0990036
میلتن (به انگلیسی: Milton) شهری در ایالت کارولینای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۶۶ نفر بوده‌است.
ایل طولابی

| کل جمعیت | کل جمعیت |
| --- | --- |
حدود ۸۰ هزار نفر :در مناطق طولابی نشین: حدود ۸۰ هزار نفر :در مناطق طولابی نشین
مناطق با جمعیت چشمگیر: مناطق با جمعیت چشمگیر
در  ایران استان‌های ایلام و لرستان، همدان خوزستان، کرمانشاه و در کشور  عراق، شهرهای خانقین و بغداد[نیازمند منبع]: در  ایران استان‌های ایلام و لرستان، همدان خوزستان، کرمانشاه و در کشور  عراق، شهرهای خانقین و بغداد[نیازمند منبع]
زبان‌ها: زبان‌ها
کردی جنوبی، لری شمالی و لکی: کردی جنوبی، لری شمالی و لکی
دین: دین
شیعه: شیعه
قومیت‌های وابسته: قومیت‌های وابسته
مردم فیلی و اقوام ایرانی‌تبار : مردم فیلی و اقوام ایرانی‌تبار 
ایل طولابی یا تیلآوی از ایلات بازمانده اتابکان لر کوچک در غرب ایران می‌باشد که از خان‌ها لرستان و ایلام هستند. طولابی‌ها از نسل میرجنت آخرین فرمانده لشکر لرستان در دوره اتابکان هستند که از نوادگان شجاع الدین خورشید مؤسس دودمان اتابکان لر کوچک می‌باشد و برادرزاده میرشاهوردی خان واپسین اتابک لر است. طولابی‌های در چند استان ایران و چندین شهر کشور عراق سکونت دارند. طولابی‌های ایلام، کرمانشاه و کشور عراق به زبان کردی و طولابی‌های لرستان، همدان و خوزستان به زبان لری و زبان لکی صحبت می‌کنند.
وجه تسمیه

واژه «طولابی» ترجمه اشتباه واژه «تیلآو» است که در زبان ترکی به معنی بزرگ، بهادر و حاکم است. وجه تسمیه نام طولابی گرفته از لقب تیلاو است که توسط شاه عباس اول صفوی به میر ناصر داده شد به معنی امیر و پادشاه و از ان پس این طایفه به این نام معروف شدند و معنا کردن این نام به زبان لری یا کردی می‌تواند کار اشتباهی باشد ناگفته نماند که در گویش محلی هنوز هم به جای واژه طولابی از واژه تیلاوی استفاده می‌شود.
واژه 《تیلاوی 》از ریشه تیلاو " به معنای بزرگ، دلیر، حاکم و بهادر است که اصل آن ترکی و در فرهنگ لغات ترکی به آن اشاره شده است ، که در برگردان به اشتباه به صورت «طولابی» به فارسی ترجمه و ذکر شده، متشکل از دو واژه طول و آب (طول+آب) است که این اشتباه را در میان مورخان و مردم ایجاد کرده است که این طایفه پس از ورود به پشتکوه "استان ایلام کنونی" در کنار "رودخانه سیمره " ساکن شده و به همین دلیل به طولابی معروف شدند. معنا کردن واژه طولابی به معنای طول آب یا مسیر آب به هیچ وجه درست نمی‌باشد، چون هیچ لر زبانی مسیر آب را طول آب نمی‌گوید؛ در زبان لری طول یا مسیر یا امتداد را «تین» می‌گویند، به عنوان مثال " تین آو " یعنی طول آب یا " تین جده " یعنی طول یا مسیر جاده؛ اگر ریشه کلمه طولابی را هم تیلاوی (تیل+آو) بدانیم باز هم " تیل "معنای طول نمی‌دهد بلکه به معنای نهال درخت می‌باشد. و با توجه به اینکه طولابی‌ها ابتدا در ایلام ساکن بوده‌اند این معانی که در لرستان به کار می‌روند غلط و اشتباه می‌نماید، به هر حال وجه تسمیه نام طولابی حاصل ترجمه اشتباه نام این طایفه یعنی تیلاوی به فارسی می‌باشد، تیلاو به معنای دلیر، حاکم و بهادر است که اصل آن ترکی و در فرهنگ لغات ترکی به آن اشاره شده است. بعد از دلاوری‌های " میرناصر " فرزند" میرجنت " در جنگ چالدران به ایشان لقب " تیلاو " و" بهادر " داده شد که بعدها فرزندان ایشان به تیلاوی مشهور شدند. پس تیلاوی لقبی است که دربار صفوی به جد بزرگ این طایفه داده است و این با توجه به ترک‌زبان بودن پادشاهان صفوی بوده است.
واژه «نوکرامرا» یا «نوکرمرا» نام یکی از تیره‌های بزرگ ایل طولابی است که طولابی‌های خوزستان و ساکنان باباعباس در نزدیکی خرم‌آباد بیشتر با این نام شناخته شده هستند. در اوایل حکومت قاجار با شکل گرفتن ادارات و بخش‌های نظامی که هر کدام دارای اسامی مختلفی شدند و چون طولابی‌ها از ابتدا مردمانی لایق و قدرتمندی بودند، به صورت نظامی در اختیار حکومت قاجار درآمدند. بخش بزرگی از ایل طولابی به ریاست عالیجاه کربلایی طولابی فرزند میرناصر دوم درآمد؛ مدتی بعد ایشان لقب عالیجاه کربلایی نوکرامرا خطاب شدند. در زمان قاجار نیروهای نظامی و دیوانی رو نوکرمرا می‌گفتند که در واقع کارمند دولت بودند که شغل ایشان ساپورت شاه قاجار و انجام مأموریت در مناطق مختلف ایران بوده و طبق اسناد، رشیدترین و چریکی‌ترین نیرهای دولت قاجار بودند.
تبار طولابی‌ها

در منابع گوناگون ذکر شده است طولابی‌ها از نسل میرجنت هستند که فرزند میرقیصر خانه نیدل است. ایرج ملکی در کتاب «مشاهیر لر»، صفحه ۴۹ آورده است:
«میر قیصر خامه بیدل همان جد غنضفری و طولابی‌هاست.»
میرقیصر خامه بیدل فرزند علی خان بوده و علی خان نیز فرزند ارشد میرمحمدی (بیست و چهارمین اتابک لر) بوده است. اتابکان لر (اجداد طولابی‌ها) نیز از طایفه تاریخی چنگری یا جنگروی بودند.
ساکی از نویسندگان و مورخان مشهور لرستان در صفحه ۱۹۳ کتاب «جغرافیای تاریخی و تاریخ لرستان» می‌نویسد:
«ساکنان منطقه چگنی: میرزاوند، شاه‌کرمی، بداق و سبزوار بوده‌اند … طولابی‌ها و شیراوندها بعدها به این ناحیه آمده‌اند. طایفه طولابی از نسل میرناصر پسر میرجنت بوده‌اند و از حدود بین‌النهرین به این سرزمین کوچ کرده‌اند و دربار صفویه، میرناصر را با سمت ریاست، روانه چگنی ساخته است. اینان در سماق سکونت اختیار کرده‌اند. هر چند این مطلب متکی بر اسناد تاریخی نبوده و در صحت مطالب آن تردید هست، ولی با توجه به مطالب تواریخ گزیده و شرفنامه دربارهٔ طوایفی که در لرستان زندگی کرده و آنها را در کتب تاریخی و جغرافیا ذکر کرده‌اند، تیره توابی مذکور در شرفنامه و گزیده با نام طولابی‌ها منطبق است ولی آنچه برای نگارنده (ساکی) مسلم است، میرجنت نیز چون میرقیصر (جد غضنفری‌ها) از نزدیکان اتابکان لر بوده است.»
علی محمد ساکی در صفحه ۳۵۱ همین کتاب، شجره‌نامه [یک شاخه از] طولابی‌ها را آورده و در صفحه بعد از آن نوشته است: «طولابی‌ها که در جغرافیای بخش چگنی نیز در مورد آن‌ها توضیحاتی داده شد، از اعقاب میرجنت و با تیره غضنفری (ساکن در کوهدشت) از یک نژادند.»
تاریخ ایل طولابی > درگیری طولابی‌ها با والی

سال ۱۲۹۸ خورشیدی زمانی که خان بابا خان و رستم خان برای بار دوم خاک ایران را ترک کرده و به عثمانی رفته بودند، روزی تعدادی از والی زاده‌ها به همراه حاج سیف‌الله خان برای شرکت در مراسم ختم حاج شمس‌الله پدر حاج مرتضی زریان و برادر حاج اسدالله زمان‌پور که از طولابی‌ها بودند عازم درب‌دلاکان می‌شوند. در این هنگام کربلایی محمدخان طولابی و حاج اسحاق طولابی جلوی دکان آقا رضا قاضی در نزدیکی منزل  حاج شمس‌الله نشسته‌اند.
والی‌زاده‌ها هنگام عبور با تندی نگاهی به آن دو نفر می‌کنند، لذا آقا رضا قاضی که این صحنه را می‌بیند به محمدخان و اسحاق طولابی می‌گوید که بهتر است به منزل مراجعت کنید. آن‌ها پاسخ می‌دهند که اگر اکنون برویم، فکر می‌کنند از آن‌ها ترسیده‌ایم و همان‌جا می‌مانند. والی‌زاده‌ها هنگام مراجعت از مجلس ختم به حاج سیف‌الله‌خان که مردی خیراندیش بود می‌گویند: این دو نفر قصد تیراندازی به ما را دارند. وی این ادعا را رد کرده و آن‌ها را به حفظ آرامش دعوت می‌کند، اما یکی از والی‌زاده‌ها بدون اجازه از حاج سیف‌الله‌خان، با هفت‌تیر کمری شروع به تیراندازی به سوی محمدخان و اسحاق طولابی می‌کند که بر اثر این تیراندازی، ۳ گلوله به اسحاق (پدر امان‌الله و سردار طولابیان) اصابت می‌نماید. اسحاق و محمدخان خود را به درون کوچه جنب مغازه پرتاب کرده و دور می‌شوند.
اسحاق اگر چه ۳ تیر از ناحیه شکم و پهلو خورده بود، اما به دلیل بستن شال کمری بزرگ، از مرگ حتمی نجات می‌یابد و توسط حاج درویش یکی از طبیبان محلی مداوا می‌شود.
حاج سیف‌الله‌خان والی‌زاده به منظور جلوگیری از ادامهٔ منازعه به وسیلهٔ کربلایی فرهاد صارمی برای طولابی‌ها پیغام می‌فرستد که برای عیادت از اسحاق به منزل وی خواهد رفت و نهار نیز مهمان وی می‌شود. به این ترتیب موفق می‌شود تا حد زیادی از شدت اختلاف بین دو خاندان بکاهد.
فوج طولابی

با منقرض شدن حکومت اتابکان لُر و کشته شدن میرشاهوردی خان آخرین اتابک لُر و برادرزاده‌اش میرقیصر هزاراسپی فرمانده سپاه لرستان و برچیده شدن اخلاف اتابکان لُر و دستگاه حکومت ۵۰۰ ساله، بازماندگان آنها از دیار باباعباس خرم‌آباد به بین‌النهرین خانقین عراق تبعید شدند و مدت ۱۰ سال آنجا ماندند. بعدتر اما به واسطه اینکه اتابکان لُر رابطه خویشاوندی با صفویان داشتند و عمه آنها همسر شاه عباس صفوی بود و همچنین دخترعموی شاه عباس هم همسر شاهوردی خان بود بعد از مدتی تبعید به اصفهان فراخوانده شدند و از آنها دلجویی شد و اولاد میرجنت و میرغضنفر مورد عنایت شاهانه قرار گرفتند و شاه عباس اخلاف میرجنت را لقب «تیلاو» به معنای بهادر و امیر داد و به سمت ریاست بر ایل چگنی روانه لرستان نمود و میرغضنفر را به سمت ریاست روانه طرهان کرد فرزندان این دوبرادر میرجنت و میرغضنفر سالها در کنار هم حکمرانی نمودند. در اوایل حکومت قاجار فرزندان میرغضنفر و میرجنت فوج امرائی را تشکیل دادند و تمام طوایف منطقه طرهان و سلسله، دلفان، چگنی و رومشگان در این فوج مشغول به خدمت شدند و همواره فرماندهی این فوج در دست غضنفری‌ها و طولابی‌ها بود تا اینکه باقرخان طولابی ادعای ریاست بر کل فوج را نمود و اختلاف بین باقرخان و فتح‌الله به علت هم درجه بودن به دولت مرکزی رسید و حتی تمام سران ایلات لرستان وساطت نمودند و دوستی بین این دو عموزاده میسر نشد؛ نهایتاً باقرخان با شرفیاب شدن نزد ناصرالدین شاه قاجار مورد عنایت شاه قرار گرفت و با دریافت خلعت و درجه قلعه بیگی لرستان شد و حکم مستقل شدن فوج طولابی را گرفت و به محض ورود به لرستان طولابی‌ها را از غضنفری‌ها جدا کرد و در منطقه باباعباس مستقر نمود و ریاست بر ایل چگنی و دژبانی و نظم و امنیت خرم‌آباد در دست بالانچی‌های طولابی بود و بادرجات سرهنگ، یاور، سلطان، نایب و وکیل خدمت کردند.
در کتاب «تاریخ ایلات و طوایف لرستان» نوشته محمدرضا والی زاده معجزی درمورد فوج طولابی‌ها چنین آمده است:
«طولابی‌ها از نسل میرناصر به بعد، همواره در استخدام دوت بوده و با حکام لرستان کار می‌کرده‌اند و از تاریخی که فوج امرائی در طرهان تأسیس شده، خان‌ها طولابی در این فوج با مناصب یاوری، سلطانی، نایبی، فرماندهی و ریاست سربازان طولابی را به عهده داشته و در قسمت اجرائیات با حکام وقت همکاری می‌کرده‌اند. گاهی هم مأموران اعزامی مرکز را که به امر سلاطین قاجاریه، برای کارهای عمرانی یا دیوانی به خوزستان یا نقاط دیگر می‌رفته‌اند، تا مقصد بدرقه می‌کردند یا اینکه به شهرستان‌های دیگری اعزام می‌شده‌اند که در معضلات امور به حکام کمک نمایند؛ چنان‌که در زمان ناصرالدین شاه، در حکومت احتشام الدوله، یاور باقرخان طولابی با یک دسته سرباز، مأمور کمک در ساختمان سدناصری (حویزه) می‌شود.»
خان‌ها ایل طولابی

میرناصر فرزند میرجنت دارای چهار فرزند به نام‌های: طهماس، کربلایی، احمد و کلبعلی می‌باشد که فرزندان و نوادگان کربلایی سران و خان‌ها تیلاوی (طولابی) را تشکیل می‌دهند.
کربلایی فرزند میرناصر چهار فرزند پسر به نام‌های تیمورخان، باقرخان، جافرخان و ناصر خان داشت که شاخه خان‌ها تیلاوی (طولابی) را تشکیل می‌دهند،
فرزندان تیمورخان:
تیمورخان دو فرزند بنام‌های نامدارخان و رضاقلی خان داشت.
فرزندان نامدارخان : رستم خان بهادر، خان باباخان و ملکعلی
فرزندان رضاقلی خان یاور: محمدخان و داراب خان
فرزندان رستم خان به تیموری طولابی فرزندان محمدخان، خان باباخان و داراب خان به بهادری طولابی شهرت دارند.
فرزندان باقرخان:
باقرخان یک فرزند بنام حیدرخان داشت.
فرزند حیدر خان: محمدرحیم خان
فرزندان باقرخان خان به باقری طولابی شهرت دارند.
فرزندان جافرخان:
جافرخان دو فرزند به نام‌های نصراله خان و فتح اله خان داشت.
فرزند نصراله خان: اسحق و فرزند فتح اله خان : محمدیوسف
فرزندان ناصرخان:
هادی خان، اسدخان، رحمان خان
■ خان‌ها طولابی‌
▪︎خانواده‌های باقری طولابی، تیموری طولابی، بهادری طولابی، زرین قدم، طولابی بهادری ساکنان خرم‌آباد و چگنی هستند.
■ تشمال‌های طولابی
▪︎میرناصری و میربک (کرمیان) که از شاخه میرناصر دوم و میرجعفر (جعفرخان) فرزندان میراحمد و ساکن ایلام هستند.
سایر خانواده‌های معتبر طایفه طولابی
خانواده‌های طولابی، دارابی، دباغ، تیلاوی، بهادری، سام نژاد، سلاطی (ساکن باباعباس)، احمدی، حیاتی، کاویانی، قوامی و پیروزنژاد که از شاخه علی‌محمدخان معروف به پیروز هستند.
خانواده‌های طولابی، عزتی، توحیدی، کریم زاده، احمدی و سعیدی از شاخه کایدوند و خانواده‌های زمانی، زریان، سبزی پور، طلایی، طولابی، ابراهیمی طولابی، ابراهیمیان، فیضیان، مقدم، فرهمند، فیروزی و کاشف که از شاخه ابراهیم خانی یا اورام خانی هستند
خان‌ها ایل طولابی > تیره میرناصری ساکن ایلام

تیره میرناصری تیره ای از ایل طولابی می‌باشد که در روستای طولاب ایلام در بخش سیوان سکونت دارند. میرناصری‌ها از نواده‌های اسماعیل خان بزرگ ایل طولابی از اعقاب حسین خان هستند. علاوه بر میرناصری‌ها که تشمال طولابی‌های ایلام هستند، دیگر تیره‌های این روستا سارا، اورگه، کل کل و سارگه هستند.
سنگ قبر یکی از بزرگان طولابی (تیلاوی) کشور عراق
سجع مهر کربلایی، رئیس فوج طولابی و فرزند میر ناصر دوم با لقب نوکرمرا در زمان فتحعلی شاه قاجار
مینیاتور دیدار شاه عباس یکم صفوی با میرناصر
حکم ریاست قلعه بیگی از ناصرالدین‌شاه به باقرخان طولابی
عکس فوج طولابی در سال ۱۲۶۰ در کاخ گلستان
حکم ریاست بخش‌هایی از ایلام از سوی حسینقلی خان والی یا حاکم وقت (شاهزاده قاجاری) در دوره مظفرالدین‌شاه به رئیس ایل طولابی در آن استان اسماعیل خان میرناصری
حکم ریاست ایل تیلاوی از سوی حسینقلی خان والی یا حاکم وقت (شاهزاده قاجاری) در دوره ناصرالدین‌شاه به تشمال تیلاوی‌های ایلام حسین خان میرناصری
میلتن، آیووا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= آیووا, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Milton, Iowa | Milton, Iowa |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of Milton, Iowa: Location of Milton, Iowa
ایالت:  آیووا
شهرستان: شهرستان وان برن، آیووا
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۵۱ مایل مربع (۶٫۵۰ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲٫۵۱ مایل مربع (۶٫۵۰ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۷۹۷ فوت (۲۴۳ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۴۴۳
 • برآورد (2012): ۴۱۸
 • تراکم: ۱۷۶٫۵/مایل مربع (۶۸٫۱/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 52570
کد منطقه: 641
FIPS code: 19-52500
GNIS feature ID: 0459120
میلتن (به انگلیسی: Milton) شهری در ایالت آیووا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۴۳ نفر بوده‌است.
گریز (فیلم ۱۳۷۱)

| گریز | گریز |
| --- | --- |
کارگردان: ناصر مهدی پور
تهیه‌کننده: شعبانعلی اسلامی
نویسنده: فریدون جیرانی
بازیگران: فرامرز قریبیان بهزاد جوانبخش مهناز اسلامی پروین سلیمانی احمد معینی
موسیقی: فرید شب خیز
فیلم‌بردار: اسفندیار شهیدی
تدوین‌گر: حسین زندباف
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۷۱
مدت زمان: ۸۸ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
گریز فیلمی به کارگردانی ناصر مهدی پور و نویسندگی فریدون جیرانی محصول سال ۱۳۷۱ است.
خلاصه داستان

در پی اختلاف و جدالی که بین دو گروه از قاچاقچیان مواد مخدر پیش می‌آید به پاسگاه مرزی اطلاع داده می‌شود که محموله‌ای از مواد مخدر در حال عبور از مرکز کشور است..
بازیگران

فرامرز قریبیان
بهزاد جوانبخش
مهناز اسلامی
پروین سلیمانی
احمد معینی
اکبر اصفهانی
سیما روحانی پور
علی نظری
اشکان اسلامی
علی اخوان
اکبر جعفری
فخرالدین قره باغی
علی سهیلی
رضا زارع
حسن ساعدی
جلال هاشمی
عباس مختاری
حسین یاری
امیر کبودساز
مریم نوازشی
کاظم پوررضوی
صادق ورشویی
مرتضی یوسفی
جواد غلامی
حمید افلاطونیان
مهدی اخوان
اسماعیل عرب باغی
محمدمهدی بمانی
علیرضا فتحی
محمدرضا دهقانی
بهروز پیروزیان
فرشید بیطرف
حسن کوراوغلی
حسن شکاری
داوود اسکندری
یوسف نوروزی
مصطفی رستمی
محمود دهقان مهرجردی
محمد صادق پور
حسن محسن آبادی
علی نوایی
صفرعلی امینی
یداله فهیمی
هوشنگ افشار
صفدر سیاهپوش
محمدعلی چوبدار
حسین زارعیان
حسن ایزدی شهری
محمدعلی منتظر
محمدرضا یوسفی
مهدی بهبهانی
فریدا دنزر

فریدا دنزر (انگلیسی: Frieda Dänzer; ۱۶ november ۱۹۳۰&#۱۶۰;(۱۹۳۰-۱۱-۱۶) – ۲۱ ژانویهٔ ۲۰۱۵) ورزشکار اسکی آلپاین اهل سوئیس بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
دیپا مالک

دیپا مالک (انگلیسی: Deepa Malik؛ زادهٔ ۳۰ سپتامبر ۱۹۷۰) ورزشکار پرتاب وزنه اهل هند است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده‌است.
تاتیانا ژوک

تاتیانا ژوک (روسی: Татьяна Алексеевна Жук؛ ۱ ژانویهٔ ۱۹۴۶ – ۲۱ مارس ۲۰۱۱) اسکیت‌باز نمایشی اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.