stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فهرست بازیگران فیلم‌های پورنو بر پایه دهه
دههٔ ۲۰۰۰ > زن

آینو کیشی
آکیهو یوشیزاوا
دنی وریسیمو
السکا دایامند
الکسیس فایر
الکسیس تگزاس
آلیا جنین
آلینا پلوگارو
امبر رین
ایمی فیشر
ان نانبا
آنجلینا کاسترو
آنکسا کارا
آنت دان
ایپریل فلورس
ایپریل اونیل
آریا جووانی
آریانا جولی
آسا آکیرا
آسامی سوگیورا
اشلی بلو
آدری هالندر
ارورا اسنو
آیلار لی
بلادونا
بیبیان نورای
بابی ادن
بابی استار
برندی لاو
بری السن
کالی کاکس
کاپری اندرسون
کارمن هارت
کلوئی جونز
کلارا مرگان
جیمی فاکسورث
سیتریا
دینا دی‌آرمند
دینا وسپولی
دانیکا دیلون
دمی دلیا
دنیس کلارسکوف
دیلان رایان
دیالان رایدر
ادلویس
النا برکووا
الی آکیرا
ایوا آنجلینا
فلیشا تانگ
جینا لین
هیلاری اسکات
هونوکا
هوتارو آکانه
ایندیا سامر
ژاد لاروش
یانا باخ
جلنا جنسن
جنا هیز
جنا پرسلی
جسی جین
جسیکا جیمز
جسیکا کیزاکی
جیز لی
جوانا آنجل
جودی مینکس
کاگنی لین کارتر
کیتی مورگان
کاتسونی
کیدن کراس
کایلانی لی
کلی مکارتی
کیمبرلی کین
کرستن پرایس
للی ولد
لارا روکس
لمن هانازاوا
لیونی سینت
لزلی زن
لیتل کاپریس
لیزا دل سیرا
لورلی لی
لوسیا لاپیدرا
لوپه فوئنتس
مدیسن یانگ
ماری پوسا
ماریا ازاوا
ماریکا هاسه
ماری کری
مکسی موندز
مای لینگ سو
ملانی کوست
میشل فراری
مایکل میلین
کاتالین واد
می‌نامی آئویاما
میستی استون
مونیکل ماتوس
مونیکا میهم
مونیک الکساندر
میا دایامند
نانا ناتسومه
نیکا نوئل
نیکی هانتر
نیکول انیستون
نیکی بلوچی
نیکی بنز
نینا رابرتس
نوزومی مومی
جنیفر کچم
پوپی مورگان
پرنسس دانا
پیوما سوید
ریون رایلی
ربکا لینارس
رایلی استیل
رین آئوکی
ریناکو هیراساوا
روبرتا جما
ساکوراکو کائورو
سائوری هارا
ساشا گری
ساتین فونیکس
ساوانا سامسون
سکسی کورا
شای لاو
شایلا استایلز
سیبل ککیلی
اسیکن دیاموند
سولا آئویی
استورمی دنیلز
استویا
سانی لین
سانی لئونه
سانرایز آدامز
تابیتا استیونز
تانیا تیت
تارا وایت
تارین تامس
تاتم رید
ترا ری
تینا یوزوکی
توری بلک
توری لین
تایلین باک
ویکی وت
نونیم جین
ویرژین ژروه
ویتوریا ریسی
ویسکا
یاسمین لافیت
یوآ آیدا
یوی هاتانو
یوما آسامی
یوریزان بلتران
دههٔ ۲۰۰۰ > مرد

الکساندر فروتا
برنت کوریگان
چارلز دیرا
کالتن فرد
بن انگلیش
دریک پیرس
دیلان دی
اریک رودس
اوان ساینفلد
فرانسوا ساگا
فردریک اکلوند
جیمز دین
جی گردینا
جین وال جین
جانی هازارد
جانی سینز
جاستین اسلیر
کیران لی
کنی استایلز
لکسینگتون استیل
لوگان مک‌کری
مارکو باندراس
میک بلو
نیک مانینگ
عمر گلنتی
پرینس یاهشوا
راب روتن
رایان دریلر
استیون کلانسی هیل
تامی گان
تامی پیستول
وار ماشین
دههٔ ۲۰۱۰ > زن

آدریانا چچیک
ای.جی. اپلگیت
آمارنا میلر
آنجلا وایت
الکسیس فاوکس
آنیکا آلبرایت
آنا پولینا
آریانا ماری
آگوست ایمز
بل ناکس
بانی راتن
برت راسی
کارتر کروز
گبی کارتر
کیسی کالورت
شنل پرستون
کریستی مک
الا دارلینگ
جینجر بنکس
جسی اندروز
جسی راجرز
جولیا الکساندراتو
کندرا سندرلاند
لانا رودس
لیز تیلور
مایتلند وارد
مانا ساکورا
میا خلیفه
میا ماگما
میا مالکووا
نادیه علی
پنی پکس
رمی لاکرویکس
رنه گریسی
رایلی رید
سامانتا بنتلی
سارا توماسی
ملانی مولر
تاشا رین
والنتینا ناپی
دههٔ ۲۰۱۰ > مرد

جردی ال نینیو پیا
دههٔ ۲۰۲۰ > زن

بل دلفین
سوتی فاکس
اوا الفای
تاریخچه انتخاباتی سید علی خامنه‌ای

سید علی خامنه‌ای در سال ۱۳۶۰
این مقاله تاریخچه انتخاباتی سید علی خامنه‌ای یک سیاستمدار راست گرا ایرانی است که رئیس جمهور ایران (۱۳۶۸–۱۳۶۰) و رهبر کنونی ایران است.
انتخابات مجلس شورای اسلامی > ۱۳۵۹

مقالهٔ اصلی: انتخابات مجلس شورای اسلامی (۱۳۵۹–۱۳۵۸)
سید علی خامنه‌ای، در اولین انتخابات مجلس شورای اسلامی در تاریخ اردیبهشت ۱۳۵۹ توانست با کسب ۶۵٫۸۰ درصد از مجموع ۲٬۱۳۴٬۴۳۴ رای بعد از فخرالدین حجازی، حسن حبیبی، مهدی بازرگان، علی اکبر معین فر، در حوزهٔ انتخابیهٔ تهران پنجم شد و به اولین دورهٔ مجلس شورای ملی پس از انقلاب راه یافت. نمایندگی مجلس او پس از به ریاست جمهوری رسیدنش در سال ۱۳۶۰ به پایان رسید.
در این انتخابات سه گروه عمده ائتلاف بزرگ به رهبری سید علی خامنه‌ای، دفتر هماهنگی همکاری‌های مردم و رئیس‌جمهور به سرپرستی ابوالحسن بنی‌صدر و گروه همنام به سرپرستی مهدی بازرگان رای بالا را آوردند. ائتلاف حزب جمهوری اسلامی، جامعه روحانیت مبارز و مجاهدین انقلاب تحت عنوان ائتلاف بزرگ، به رهبری سید علی خامنه‌ای توانست ۸۵ کرسی معادل ۳۶٫۳۲٪ درصد، کل کرسی‌های مجلس را بدست آورند.
انتخابات مجلس خبرگان رهبری > ۱۳۶۱

مقالهٔ اصلی: انتخابات مجلس خبرگان رهبری (۱۳۶۱)
سید علی خامنه‌ای، در اولین انتخابات مجلس خبرگان رهبری در سال ۱۳۶۱ توانست با کسب ۲٬۸۰۰٬۳۵۳ رای از مجموع ۳٬۱۸۹٬۵۳۰ رای حوزه استان تهران مطابق ۸۸ درصد آرا به عنوان نفر اول تهران به مجلس خبرگان رهبری راه یابد. علی اکبر هاشمی رفسنجانی و سید عبدالکریم موسوی اردبیلی نیز نفرات دوم و سوم استان تهران بودند.
| نتایج انتخابات مجلس خبرگان رهبری (۱۳۶۱) در استان تهرانن ب و> ر.ر | نتایج انتخابات مجلس خبرگان رهبری (۱۳۶۱) در استان تهرانن ب و> کاندیدا.کاندیدا | نتایج انتخابات مجلس خبرگان رهبری (۱۳۶۱) در استان تهرانن ب و> لیست‌های انتخاباتی.مبارز | نتایج انتخابات مجلس خبرگان رهبری (۱۳۶۱) در استان تهرانن ب و> لیست‌های انتخاباتی.مدرسین | نتایج انتخابات مجلس خبرگان رهبری (۱۳۶۱) در استان تهرانن ب و> لیست‌های انتخاباتی.دفتر | نتایج انتخابات مجلس خبرگان رهبری (۱۳۶۱) در استان تهرانن ب و> رأی.رأی | نتایج انتخابات مجلس خبرگان رهبری (۱۳۶۱) در استان تهرانن ب و> ٪.٪ | نتایج انتخابات مجلس خبرگان رهبری (۱۳۶۱) در استان تهرانن ب و> راهیابی.راهیابی | نتایج انتخابات مجلس خبرگان رهبری (۱۳۶۱) در استان تهرانن ب و> . | نتایج انتخابات مجلس خبرگان رهبری (۱۳۶۱) در استان تهرانن ب و> . | نتایج انتخابات مجلس خبرگان رهبری (۱۳۶۱) در استان تهرانن ب و> . | نتایج انتخابات مجلس خبرگان رهبری (۱۳۶۱) در استان تهرانن ب و> . | نتایج انتخابات مجلس خبرگان رهبری (۱۳۶۱) در استان تهرانن ب و> . |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | سید علی خامنه‌ای |  |  |  | ۲٬۸۰۰٬۳۵۳ | ۸۷٫۸۰٪ | آری |  |  |  |  |  |
| ۲ | اکبر هاشمی رفسنجانی |  |  |  | ۲٬۶۷۵٬۰۰۸ | ۸۳٫۸۷٪ | آری |  |  |  |  |  |
| ۳ | سید عبدالکریم موسوی اردبیلی |  |  |  | ۲٬۴۵۷٬۸۹۰ | ۷۷٫۰۶٪ | آری |  |  |  |  |  |
| ۴ | علی مشکینی |  |  |  | ۲٬۴۱۴٬۲۴۷ | ۷۵٫۶۹٪ | آری |  |  |  |  |  |
| ۵ | محمد امامی کاشانی |  |  |  | ۲٬۳۴۶٬۸۶۵ | ۷۳٫۵۸٪ | آری |  |  |  |  |  |
| ۶ | محمد محمدی گیلانی |  |  |  | ۲٬۱۲۹٬۵۶۲ | ۶۶٫۷۷٪ | آری |  |  |  |  |  |
| ۷ | یوسف صانعی |  |  |  | ۲٬۰۷۳٬۵۷۲ | ۶۵٫۰۱٪ | آری |  |  |  |  |  |
| ۸ | محمدباقر باقری کنی |  |  |  | ۲٬۰۲۶٬۲۸۴ | ۶۳٫۵۳٪ | آری |  |  |  |  |  |
| ۹ | محمدباقر اسدی خوانساری |  |  |  | ۱٬۹۶۵٬۸۳۱ | ۶۱٫۶۳٪ | آری |  |  |  |  |  |
| ۱۰ | غلامرضا رضوانی |  |  |  | ۱٬۹۳۹٬۷۲۵ | ۶۰٫۸۱٪ | آری |  |  |  |  |  |
| ۱۱ | احمد آذری قمی |  |  |  | ۱٬۹۱۵٬۸۵۲ | ۶۰٫۰۷٪ | آری |  |  |  |  |  |
| ۱۲ | سید هادی خسروشاهی |  |  | N | ۱٬۷۴۳٬۵۲۱ | ۵۴٫۶۶٪ | آری |  |  |  |  |  |
| ۱۳ | حسین راستی کاشانی |  |  |  | ۱٬۷۲۱٬۲۱۰ | ۵۳٫۹۶٪ | آری |  |  |  |  |  |
| ۱۴ | سید مجید مهاجری ایروانی |  |  |  | ۱٬۵۸۵٬۶۶۲ | ۴۹٫۷۱٪ | دور دوم |  |  |  |  |  |
| ۱۵ | صادق خلخالی | N | N | N | ۱٬۰۴۸٬۲۸۴ | ۳۲٫۸۷٪ | دور دوم |  |  |  |  |  |
| ۱۶ | محمد محمدی ری‌شهری | N | N |  | ۹۰۰٬۵۵۶ | ۴۹٫۷۱٪ | نه |  |  |  |  |  |
| ۱۷ | غلامحسین حقی | N | N | N | ۲۹۸٬۷۵۴ | ۳۲٫۸۷٪ | نه |  |  |  |  |  |
| آرای باطله | آرای باطله | آرای باطله | آرای باطله | آرای باطله | ۱۲۶٬۱۱۲ | ۳٫۹۵٪ |  |  |  |  |  |  |
| مجموع آرای مأخوذه | مجموع آرای مأخوذه | مجموع آرای مأخوذه | مجموع آرای مأخوذه | مجموع آرای مأخوذه | ۳٬۱۸۹٬۵۳۰ | ۳٬۱۸۹٬۵۳۰ |  |  |  |  |  |  |
یادداشت:  ↑  در دور دوم، پیروز شد. : یادداشت:  ↑  در دور دوم، پیروز شد. 
منبع: مشرق نیوز: منبع: مشرق نیوز
انتخابات ریاست جمهوری > ۱۳۶۰

مقالهٔ اصلی: انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (مهر ۱۳۶۰)
در این انتخابات ۴۶ نفر ثبت نام کردند اما ۴۲ نفر یعنی ۹۱ درصد نامزدهای ثبت نامی توسط شورای نگهبان رد صلاحیت شدند. نامزدهای نهایی این انتخابات سید علی خامنه‌ای، سید علی‌اکبر پرورش، حسن غفوری‌فرد و سید رضا زواره‌ای بودند. مجموع آرای مردمی ۱۶ میلیون و ۸۴۷ هزار و ۷۱۷ رای و میزان مشارکت در این دوره ۷۴٫۲ درصد بود.
| ردیف | نامزد | تصویر | حزب | رای‌های مردمی | درصد |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | سید علی خامنه‌ای |  | حزب جمهوری اسلامی | ۱۵٬۹۰۵٬۹۸۷ | ۹۵٪ |
| ۲ | سید علی‌اکبر پرورش |  | حزب موتلفه اسلامی | ۳۴۸٬۲۹۴ | ۲٫۶۷٪ |
| ۳ | حسن غفوری‌فرد |  | حزب موتلفه اسلامی | ۷۷٬۷۹۸ |  |
| ۴ | سید رضا زواره‌ای |  | حزب موتلفه اسلامی | ۶۱٬۸۰۵ |  |
|  | مجموع |  |  | ۱۶ میلیون و ۸۴۷ هزار و ۷۱۷ رای | ۷۴/۲۶٪ |
انتخابات ریاست جمهوری > ۱۳۶۴

مقالهٔ اصلی: انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۳۶۴)
در این انتخابات تنها سید علی خامنه‌ای به همراه سید محمود مصطفوی کاشانی و حبیب‌الله عسگر اولادی توسط شورای نگهبان تأیید شدند. رد صلاحیت مهندس بازرگان نخست وزیر دولت موقت منجر به آن شد که برخی مراجع از جمله سید محمدکاظم شریعتمداری، سید شهاب‌الدین مرعشی نجفی و محمدصادق روحانی انتخابات را تحریم کردند مجموع آرای مردمی در این دوره نسبت به قبل کاهش یافت و به ۱۴ میلیون و ۲۳۸ هزار و ۵۸۷ رای با میزان مشارکت ۵۴/۷۸ درصد رسید.
| ردیف | نامزد | تصویر | حزب | رای‌های مردمی | درصد |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | سید علی خامنه‌ای |  | حزب جمهوری اسلامی | ۱۲٬۲۰۵٬۰۱۲ | ۸۵٪ |
| ۲ | سید محمود کاشانی |  | مستقل | ۱٬۴۰۲٬۹۵۳ | ۹٫۸۵٪ |
| ۳ | حبیب‌الله عسگراولادی |  | حزب موتلفه اسلامی | ۲۷۸٬۱۱۳ | ۱٫۹۵٪ |
|  | مجموع |  |  | ۱۴ میلیون و ۲۳۸ هزار و ۵۸۷ رای | ۵۴/۷۸٪ |
ائتلاف بزرگ نیروهای خط امام
سید علی خامنه‌ای درنخستین انتخابات خبرگان نفر اول شد
تیتر روزنامه اطلاعات در ۱۳ مهر، بعد از انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۶۰ - خامنه‌ای رئیس جمهور شد.
آخرین نگهبان

| آخرین نگهبان | آخرین نگهبان |
| --- | --- |
توسعه‌دهنده(ها): استودیو ژاپن جن‌دیزاین
ناشر(ها): سونی اینتراکتیو انترتینمنت
کارگردان(ـان): فومیتو اوئدا
تهیه‌کننده(ها): یاسوتاکا آساکورا فومیتو اوئدا
طراح(ـان): ماسانوبو تاناکا ساتورو یامابه فومیتو اوئدا
برنامه‌نویس(ـان): ماکوتو ایزاوا
نویسنده(ها): فومیتو اوئدا ماسامی تانجی یوتا کیمورا
آهنگساز(ان): تاکشی فوروکاوا
سکو(ها): پلی‌استیشن ۴
تاریخ(های) انتشار: ج: ۶ دسامبر، ۲۰۱۶ اروپا: ۷ دسامبر، ۲۰۱۶
ژانر(ها): اکشن ماجراجویی
حالت(ها): یک‌نفره
رسانه: دیسک بلو-ری
آخرین نگهبان (به ژاپنی: 人喰いの大鷲トリコ Hitokui no Ōwashi Toriko) در ژاپنی به معنی تریکو، عقابی که انسان می‌خورد، یک بازی ویدئویی در سبک اکشن ماجراجویی است که توسط جن‌دیزاین (استودیو ژاپن) توسعه یافته و سونی اینتراکتیو انترتینمنت آن را در دسامبر ۲۰۱۶ به‌طور انحصاری برای کنسول پلی‌استیشن ۴ منتشر کرد. آخرین نگهبان توسط فومیتو اوئدا طراحی و کارگردانی شده‌است و همچون دو بازی قبلی او یعنی ایکو (۲۰۰۱) و سایه کلوسوس (۲۰۰۵)، این بازی نیز بسیار هنری و خلاقانه و سبکی مشابه آن‌ها دارد.
داستان دربارهٔ پسری است که با یک حیوان عظیم‌الجثه به نام تریکو، که شبیه به ترکیبی از عقاب و گربه است دوست شده، و باید با همکاری یکدیگر از دست نگهبانانی که به دنبالشان هستند بگریزند. بازیکن در بازی کنترل پسر بچه را به عهده دارد و باید با اعمال دستور به تریکو آن را مانند یک حیوان واقعی کنترل کند، به او غذا داده و برای بالارفتن از مکان‌های مرتفع از کمک این مخلوق استفاده کند. به محض انتشار، بازی با واکنش‌های مطلوبی از سوی منتقدان همراه بود، که کارگردانی هنری، داستان، و ترسیم شخصیت تریکو مورد تحسین قرار گرفت، اما برخی منتقدان نسبت به گیم‌پلی انتقاداتی داشتند.
روند بازی

آخرین نگهبان یک بازی با دید سوم شخص به سبک اکشن ماجراجویی همراه با عناصر معمایی است. بازیکن کنترل پسربچه‌ای غیر مجهز را بر عهده دارد که می‌تواند کارهایی از قبیل دویدن، پریدن، از لبه‌ها بالا رفتن و عناصری شبیه به دو بازی قبلی آن‌ها یعنی ایکو و سایه کلوسوس را انجام دهد. بازیکن همچنین ممکن است نیاز به استفاده از محیط بازی برای حرکت مخفیانه یا از بین بردن موجودات سایه مانند (نگهبانان) داشته باشد، هرچند قهرمان بازی در ابتدا هیچ گونه سلاحی در اختیار ندارد. اگرچه نگهبانان آهسته حرکت می‌کنند، اما قادر به گرفتن پسر بچه هستند، و اگر بازیکن به موقع قادر به آزاد نمودن این شخصیت نباشد، بازی اتمام خواهد یافت.
بر طبق اظهارات اوئدا: تریکو از غرایز حیوانی رانده شده‌است و این تنها به بازیکن بستگی دارد که چگونه این موجود را هدایت می‌کند و با استفاده از رفتار طبیعی‌اش به حل معماهای بازی بپردازد. به‌طور مثال بازیکن با پرتاب بشکه‌ای که تریکو به آن علاقه دارد، باعث می‌شود او به مکان‌های مورد نظر حرکت کند. بازیکن باید در طی بازی با کارهایی نظیر تغذیه تریکو یا درآوردن نیزه‌ها و تیرها از بدنش به او توجه کرده و از او مواظبت کند.
توسعه بازی

ساخت آخرین نگهبان از سال ۲۰۰۷ شروع شده و برای اولین بار آن را در مراسم ای۳ سال ۲۰۰۹ رونمایی و به همگان معرفی کردند. این بازی قرار بود در سال ۲۰۱۱ به‌طور انحصاری برای کنسول پلی‌استیشن ۳ منتشر شود اما به موجب اختلافات سازندگان و جدا شدن فومیتو اوئدا طراح بازی از این پروژه، اگرچه به عنوان مشاور بر روی بازی نظارت می‌کرد، انتشار بازی تا سال ۲۰۱۶ به عقب افتاد. بازی یکباره دیگر به‌طور رسمی در نمایشگاه رسانه و تجارت ای۳ ۲۰۱۵ معرفی شد و بالاخره در دسامبر ۲۰۱۶ برای کنسول پلی‌استیشن ۴ منتشر شد.
بازتاب‌ها

بازخورد
| گردآورنده | امتیاز |
| --- | --- |
گیم‌رنکینگز: ۸۲٫۶۵٪
متاکریتیک: ۸۲/۱۰۰
| ناشر | امتیاز |
| --- | --- |
الکترونیک گیمینگ مانثلی: ۷٫۵/۱۰
گیم اینفورمر: ۸/۱۰
گیم رولیشن: ۳٫۵/۵
گیم‌اسپات: ۹/۱۰
آی‌جی‌ان: ۷/۱۰
ام! گیمز: ۸۹/۱۰۰
آخرین نگهبان بر طبق وبگاه جمع‌آوری و منتقد متاکریتیک، نقدهای مطلوبی دریافت کرد. بیشتر منتقدین محیط و داستان بازی و همچنین توجه به جزئیات و رفتار واقع‌گرایانه حیوانی که به تریکو داده شده‌است را به عنوان قوی‌ترین عناصر بازی مورد ستایش قرار دادند. با این حال بسیاری نیز این رفتار واقع‌گرایانه را سبب اختلال در بازی می‌دادند، زیرا بازیکن نیاز به صبر و بردباری زیادی برای واکنش‌های تریکو به فرمان‌هایش نیاز دارد.
طراح و سازنده بازی فومیتو اوئدا
۸ گلوله

| ۸ گلوله | ۸ گلوله |
| --- | --- |
پوستر: پوستر
۸ گلوله: ۸ گلوله
کارگردان: سری گانش
تهیه‌کننده: ام. ولاپاندیان
نویسنده: سری گانش
بازیگران: وتری آپارنا بالامورالی ام. اس. باسکار نثار منیکاندان
فیلم‌بردار: دینش کی. بابو
توزیع‌کننده: ساکتی فیلم فکتوری
تاریخ‌های انتشار:  ۷ آوریل ۲۰۱۷ (۲۰۱۷-04-۰۷)  
مدت زمان: ۱۴۵ دقیقه
کشور: هند
زبان: تامیل
۸ گلوله (به انگلیسی: 8 Bullets) و (به هندی: 8 Thottakkal) یک فیلم جنایی تامیلی زبان، محصول سال ۲۰۱۷ هند است که نوشتن فیلمنامه و کارگردانی آن را سری گانش انجام داده‌است. تهیه‌کننده این فیلم ولاپاندیان (Vellapandian) است و نقش‌های اصلی فیلم را پسرش وتری، در کنار گروهی از بازیگران شامل آپارنا بالامورالی، نثار، ام. اس. باسکار و میرا میتون بر عهده داشته‌اند. تصویربرداری اصلی فیلم در ماه اوت ۲۰۱۶ در چنای شروع شد و در نوامبر ۲۰۱۶ خاتمه یافت. فیلم در روز ۷ آوریل ۲۰۱۷ به اکران درآمد.
جزیره شدوان

| جزیره شدوان | جزیره شدوان |
| --- | --- |
شدوان از درون قایق دیده می‌شود: شدوان از درون قایق دیده می‌شود
کشور: مصر
استان: استان بحرالاحمر
مرکز: غردقه
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۲٫۴۹ کیلومتر مربع (۱۶٫۴۱ مایل مربع)
 • خشکی: ۴۲٫۴۹ کیلومتر مربع (۱۶٫۴۱ مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (ساعت رسمی مصر)
جزیره شدوان (به عربی: شدوان) یک منطقهٔ مسکونی در مصر است که در استان بحرالاحمر واقع شده‌است و
در ورودی «خلیج السویس» و «خلیج عقبه» در دریای سرخ واقعه شده‌است و از «الغردقه» ۳۵ کیلومتر و از السویس ۳۲۵ کیلومتر فاصله دارد.
این جزیره به شناگری و تمارین غواصی و صید شناخته می‌شود؛ ولی اجازه شنا کردن داده نمی‌شود؛ این یک جزیره صخره‌ایی دور افتاده‌است که مساحت آن ۷۰ کیلومتر می‌باشد؛ این جزیره بزرگترین گروه از جزایر در دهانه خلیج سوئز در شمال دریای سرخ است و ۱۶ کیلومتر (۹/۹ مایل) طول و بین ۳ تا ۵ کیلومتر (۱/۹ و ۳/۱ مایل) عرض دارد.
قبلاً به این جزیره شاکر نیز می‌گفتند که  دارای یک فانوس دریایی است.
زمین‌ لرزه

در ۳۱ مارس ۱۹۶۹ یک زمین لرزه به بزرگی ۶/۶ ریشتر در مقیاس امواج سطحی در این منطقه بوجود آمد. این زمین لرزه خساراتی از جمله ریزش سنگ‌های متعدد به بار آورد. در ۹ آوریل ۱۹۹۶ یک ایستگاه از شبکه لرزه‌نگاری هورگادا با هدف به دست آوردن اطلاعات در مورد زمین لرزه منطقه جنوبی خلیج سوئز شروع به فعالیت در جزیره کرد. این ایستگاه با باتری‌های خورشیدی کار می‌کند و داده‌های لرزه‌ای توسط تله متری به مرکز لرزه‌نگاری هورگادا در غردقه منتقل می‌شود.
تاریخچه

در طول جنگ فرسایش‌زا بین اسرائیل و مصر، این جزیره مستحکم و در اختیار نیروهای مصری قرار گرفت. در ۲۲ ژانویه ۱۹۷۰، این مکان محل عملیات رودس بود، یک حمله با هلی‌برد توسط سربازان اسرائیلی که جزیره را به مدت ۳۶ ساعت اشغال کردند. ۷۰ سرباز مصری و ۳ سرباز اسرائیلی در جریان نبرد کشته شدند.
علیشبا یوسف

| علیشبا یوسف | علیشبا یوسف |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۶ سپتامبر ۱۹۸۵ ‏(۳۹ سال)
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۰-تاکنون
علیشبا یوسف (زادهٔ ۱۶ سپتامبر ۱۹۸۵) مانکن اهل پاکستان است.
پنتامتیل‌سیکلوپنتادی‌انیل رودیوم دی‌کلرید دیمر

| پنتامتیل‌سیکلوپنتادی‌انیل رودیوم دی‌کلرید دیمر | پنتامتیل‌سیکلوپنتادی‌انیل رودیوم دی‌کلرید دیمر |
| --- | --- |
نام‌گذاری آیوپاکDi-µ-chloro-bis[chloro(pentamethylcyclopentadienyl)rhodium(III)]: نام‌گذاری آیوپاکDi-µ-chloro-bis[chloro(pentamethylcyclopentadienyl)rhodium(III)]
دیگر نام‌هاDichloro(pentamethylcyclopentadienyl)rhodium(III): دیگر نام‌هاDichloro(pentamethylcyclopentadienyl)rhodium(III)
شناساگرها: شناساگرها
شماره ثبت سی‌ای‌اس: ۱۲۳۵۴-۸۵-۷  Y
جی‌مول-تصاویر سه بعدی: Image 1
 SMILES c1(C)=c(C)c(C)=c(C)c1(C)[Rh](Cl)(Cl1)Cl[Rh](Cl)1C1(C)C(C)=C(C)C(C)=C1C :  SMILES c1(C)=c(C)c(C)=c(C)c1(C)[Rh](Cl)(Cl1)Cl[Rh](Cl)1C1(C)C(C)=C(C)C(C)=C1C 
خصوصیات: خصوصیات
فرمول مولکولی: C20H30Cl4Rh۲
جرم مولی: ۶۱۸٫۰۸ g mol−1
شکل ظاهری: red solid
انحلال‌پذیری در آب: dichloromethane chloroform
به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa): به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa)
 Y (بررسی) (چیست: Y/N؟):  Y (بررسی) (چیست: Y/N؟)
Infobox references: Infobox references
:   
پنتامتیل‌سیکلوپنتادی‌انیل رودیوم دی‌کلرید دیمر (انگلیسی: Pentamethylcyclopentadienyl rhodium dichloride dimer) یک ترکیب آلی فلزی حاوی فلز رودیوم با فرمول شیمیایی [(C5(CH3)5RhCl2)]2 است که به صورت مخفف [Cp*RhCl2]2 نیز نوشته می‌شود.این ماده دیامغناطیس به صورت جامد قرمز پر رنگ بوده ودر معرض هوا پایدار است و به عنوان واکنشگر در شیمی آلی فلزی کاربرد دارد.
مشروعیت اسرائیل

نشان ملی اسرائیل، نشان‌دهنده یک منورا که با شاخه‌های زیتون احاطه شده و زیر آن به زبان عبری نوشته شده است «اسرائیل».
مشروعیت اسرائیل از قبل از تشکیل این کشور، به چالش کشیده شده است. مخالفت با صهیونیسم، جنبش ایجاد کشوری یهودی در سرزمین فلسطین، از زمان ظهور این جنبش در اروپای قرن ۱۹ وجود داشته است. از زمان تأسیس دولت اسرائیل در سال ۱۹۴۸، تعدادی از افراد، سازمان‌ها و دولت‌ها، مشروعیت سیاسی اسرائیل و اشغال سرزمین‌های مورد ادعای فلسطین، سوریه و لبنان را در دوره‌های مختلف به چالش کشیده‌اند. در طول درگیری فلسطین و اسرائیل و درگیری گسترده‌تر اسرائیل و اعراب، اقتدار این کشور نیز در چند جبهه زیر سؤال رفته است.
انتقاد از اسرائیل ممکن است شامل مخالفت با حق موجودیت این کشور یا از زمان جنگ ۱۹۶۷ اعراب و اسرائیل، ساختار قدرت مستقر در سرزمین‌های اشغالی توسط اسرائیل باشد. اسرائیل همچنین به جنایات علیه بشریت و جنایات جنگی مانند آپارتاید، گرسنگی  و نسل‌کشی، از جمله توسط دانشمندان، کارشناسان حقوقی و سازمان‌های حقوق بشری، متهم شده است. اسرائیل چنین انتقادی را تلاشی برای مشروعیت‌زدایی می‌داند. اسرائیل همچنین به دلیل حفظ «طولانی‌ترین و یکی از مرگبارترین اشغال‌های نظامی در جهان» مورد انتقاد قرار گرفته است.
در ۱۱ مه ۱۹۴۹، اسرائیل به عنوان یک کشور عضو کامل در سازمان ملل متحد پذیرفته شد. این کشور همچنین با هر یک از اعضای دائم شورای امنیت سازمان ملل متحد روابط دوجانبه دارد. ۲۸ کشور از ۱۹۳ کشور عضو سازمان ملل، اسرائیل را به رسمیت نمی‌شناسند. جهان اسلام، ۲۵ کشور از ۲۸ کشوری که اسرائیل را به رسمیت نمی‌شناسند، تشکیل می‌دهد و کوبا، کره شمالی و ونزوئلا، آن کشورهای دیگر هستند. اکثر دولت‌های مخالف اسرائیل، درگیری‌های جاری اسرائیل و فلسطین و اشغال نظامی مستمر اسرائیل در کرانه باختری، اورشلیم شرقی و نوار غزه را مبنای موضع‌گیری خود ذکر کرده‌اند.
در اوایل دهه ۱۹۹۰، اسحاق رابین، نخست‌وزیر اسرائیل و یاسر عرفات، رهبر سیاسی فلسطین، نامه‌های به رسمیت شناختن متقابل را رد و بدل کردند. بر اساس این مکاتبات، سازمان آزادی‌بخش فلسطین (ساف)، به‌طور رسمی، حق موجودیت اسرائیل به عنوان یک کشور مستقل را به رسمیت شناخت و اسرائیل نیز در مقابل، رسماً سازمان آزادی‌بخش فلسطین را به عنوان نهادی قانونی به رسمیت شناخت. این تحول، زمینه را برای مذاکرات به سوی دستیابی به چاره دوکشوری از طریق آنچه که به عنوان پیمان‌های اسلو شناخته می‌شود، به عنوان بخشی از فرایند صلح اسرائیل و فلسطین فراهم کرد.
عادی‌سازی و مشروعیت دیپلماتیک

در سال ۱۹۸۸، سازمان آزادی‌بخش فلسطین (ساف)، نماینده رسمی مردم فلسطین، وجود کشور اسرائیل را پذیرفت و از اجرای کامل قطعنامه ۲۴۲ شورای امنیت سازمان ملل متحد حمایت کرد. پس از پیمان اسلو اول در سال ۱۹۹۳، ساف، رسماً کشور اسرائیل را به رسمیت شناخت و متعهد شد که خشونت را کنار بگذارد و اسرائیل نیز ساف را به عنوان نماینده مردم فلسطینی به رسمیت شناخت. محمود عباس، رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین، هنگام سخنرانی در سازمان ملل دربارهٔ به رسمیت شناختن فلسطین گفت: ما به اینجا نیامده‌ایم که کشوری را که سال‌ها پیش تأسیس شده و آن اسرائیل است، مشروعیت‌زدایی کنیم.
حماس، مشروعیت توافق اسلو اول را رد می‌کند، اما گفته است که چارچوب صلح مبتنی بر دو کشور در مرزهای ۱۹۶۷ را می‌پذیرد.
در دهه ۱۹۹۰، جنبش‌های اسلامی و چپ در اردن، به پیمان صلح اسرائیل و اردن به عنوان مشروعیت بخشی، حمله کردند. اقلیت‌های قابل توجهی در اردن، اسرائیل را به عنوان یک کشور، غیرقانونی می‌بینند و معکوس کردن عادی سازی روابط دیپلماتیک، حداقل تا اواخر دهه ۱۹۹۰، محور گفتمان اردن بود.
در سال ۲۰۰۲، اتحادیه عرب به اتفاق آرا ابتکار صلح عربی را در نشست سران خود در بیروت، تصویب کرد. طرح جامع صلح، خواستار عادی‌سازی روابط اعراب و اسرائیل در ازای خروج کامل اسرائیل از سرزمین‌های اشغال شده از ژوئن ۱۹۶۷ بود. ترکی الفیصل آل سعود از عربستان سعودی گفت که «با تأیید این ابتکار، هر کشور عربی، صراحتاً اعلام کرده است که بهای صلح را خواهد پرداخت، نه تنها با به رسمیت شناختن اسرائیل به عنوان یک کشور مشروع در منطقه، بلکه برای عادی‌سازی روابط با آن و پایان دادن به وضعیت خصومت‌هایی که از سال ۱۹۴۸ وجود داشت». متعاقبا، در حال حاضر ۹ عضو اتحادیه عرب، اسرائیل را به رسمیت می‌شناسند که شامل بحرین، مصر، اردن، موریتانی، مراکش، عمان، سودان، امارات متحده عربی و فلسطین هستند. همچنین اکثر اعضای غیرعرب سازمان همکاری اسلامی نیز اسرائیل را به رسمیت می‌شناسند.
در حال حاضر، ۲۸ کشور عضو سازمان ملل، دولت اسرائیل را به رسمیت نمی‌شناسند. این کشورها شامل ۱۳ عضو اتحادیه عرب (الجزایر، کومور، جیبوتی، عراق، کویت، لبنان، لیبی، قطر، عربستان سعودی، سومالی، سوریه، تونس و یمن)؛ ۹ عضو سازمان همکاری اسلامی (افغانستان، بنگلادش، برونئی، اندونزی، ایران، مالزی، مالی، نیجر و پاکستان)؛ و کوبا، کره شمالی و ونزوئلا هستند.
از ۲۷ ژوئن ۲۰۲۴، آلمان از همه کسانی که درخواست تابعیت می‌کنند می‌خواهد حق موجودیت اسرائیل را تأیید کنند. مخالفان این قانون نیز می‌گویند که این قانون، آزادی بیان را نقض می‌کند.
اسحاق رابین، بیل کلینتون و یاسر عرفات در مراسم امضای توافقنامه اسلو، ۱۳ سپتامبر ۱۹۹۳
دست دادن ملک حسین و اسحاق رابین، همراه با بیل کلینتون، در جریان مذاکرات صلح اسرائیل و اردن، ۲۵ ژوئیه ۱۹۹۴
تجزیه‌طلبی در ایالات متحده آمریکا

Map of active separatist movements in North America.
Cascadia
ایالات مؤتلفه آمریکا
نقشه ای که مرزهای سرزمینی شمال غربی را نشان می‌دهد.
آلاسکا
کالیفرنیا
ورمانت
هاوایی
پورتوریکو
یک خودرو در تگزاس با برچسبی که خواستار تجزیه برای تگزاس است، که در حمایت از سخنرانی ریک پری است که گفته بود تگزاس در صورت ادامه سیاست‌های کنونی دولت اوباما، حق جدایی از آمریکا را دارد.
در ایالات متحده تجزیه‌طلبی می‌تواند برای اشاره به تجزیه یک ایالت از ایالات متحده، تجزیه بخشی از یک ایالت از آن ایالت و تشکیل یک ایالت جدید یا تجزیه یک منطقه از یک شهر یا شهرستان به کار رود.
تلاشها یا خواسته تجزیه از ایالات متحده از زمان تولد این کشور یکی از ویژگی‌های سیاست این کشور بوده‌است. برخی تجزیه طلبی را حقی طبق قانون اساسی و دیگران
حق طبیعی انقلاب دانسته‌اند. دادگاه عالی ایالات متحده تجزیه یک طرفه را مخالف قانون اساسی حکم کرده‌است ولی چنین نظر داده که انقلاب یا رضایت ایالات می‌تواند منجر به تجزیه موفقیت‌آمیز بشود. یک جنبش مهم تجزیه طلبانه در جنگ داخلی آمریکا شکست خورد. در ۱۸۶۰ و ۱۸۶۱، یازده تا از پانزده ایالت جنوبی که در آن‌ها برده داری مجاز شمرده شده بود، از ایالات متحده اعلام جدایی کرده و با یکدیگر به عنوان ایالات مؤتلفه آمریکا متشکل شدند. این کشور در ۱۸۶۵ پس از باختن جنگ به ایالات شمالی فروپاشید.
نتیجه نظرسنجی ۲۰۰۸ زاگبی اینترنشنال نشان داد که ۲۲ درصد آمریکاییان معتقد بودند که «هر ایالت یا منطقه‌ای حق دارد به‌طور صلح‌آمیز جدا و تبدیل به یک جمهوری مستقل شود».
طی سال ۲۰۱۲ طومارهایی به وب‌سایت کاخ سفید ارسال شد و در آن‌ها خواسته شد که به هر یک از ۵۰ ایالت اجازه جدایی داده شود. درخواست استقلال ایالت‌های تگزاس، کارولینای جنوبی، جورجیا، لوئیزیانا، میسوری، تنسی، کارولینای شمالی، آلاباما، اوکلاهما و اوهایو بیش از ۲۵ هزار امضا داشت، و به این ترتیب دولت موظف شد به درخواست آن‌ها جواب بدهد. نزدیک به ۷۰۰ هزار نفر این طومارها را امضا کردند، که تنها معادل دو دهم درصد جمعیت آمریکاست. طومار استقلال تگزاس با ۱۱۸ هزار امضا بیشترین تعداد امضا را در میان ایالات داشت، اما این رقم هم کمتر از نیم درصد جمعیت تگزاس است. ایالت‌هایی که این طومار در آن‌ها از بیشترین حمایت برخوردار بود، همگی جزء ایالاتی بودند که بیشترین گرایش را به میت رامنی، رقیب باراک اوباما، نشان دادند.
مناطق تجزیه طلب

کاسکادیا (en:Cascadia (independence movement))
ایالات مؤتلفه آمریکا (ایالات مؤتلفه آمریکا)
آفریقای جدید (en:Republic of New Afrika)
سرزمین شمال غربی حتمی (en:Northwest Territorial Imperative)
جمهوری لاکوتاه (en:Republic of Lakotah proposal)
جمهوری آلاسکا (حزب استقلال آلاسکا)
جمهوری کالیفرنیا (en:California National Party)
جمهوری تگزاس (en:Texas secession movements)
جمهوری ورمونت (en:Vermont Republic)
هاوایی (en:Hawaiian sovereignty movement)
پورتوریکو (en:Independence movement in Puerto Rico)