stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
اوپال کامون

| اوپال معمولی> اطلاعات کلی | اوپال معمولی> اطلاعات کلی |
| --- | --- |
رده‌بندی: اکسید
فرمول شیمیایی (بخش تکراری): SiO2.nH2O
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
رنگ: سفید شیری تا سفید - زرد یا سفید - آبی - سبز خزه ای - قهوه ای
رَخ: ندارد
شکستگی: صدفی - نامنظم
سختی موس: ۵٫۵–۶٫۶
جلا: شیشه‌ای - مات
رنگ خاکه: سفید
شفافیت: مات
وزن مخصوص: ۲٫۲–۲٫۷
ویژگی‌های ظاهری: قلوه‌ای شکل - استالاکتیتی - کنکرسیونی - قشری - پسودومورف کمیاب؛ نظیر اوپال نوبل در ژیزمان‌های هیدروترمال یافت می‌شود.
کنارزایی: سختی - انحلال در اسیدها (اوانسیت) -چگالی - خواص نوری - اشعه Xکالسدوئن - اوانسیت- اوپال نوبل- اوپال کامون- هیالیت
توضیح بیشتر: محلول در KOH , HF
دلیل‌نام‌گذاری: از نظر رنگ و فراوانی در طبیعت
خاستگاه: بعد از آتشفشانی - رسوبی - هیدروترمال
اوپال معمولی (کامون به انگلیسی Common Opal) نوعی اوپال مات و بدون درخشش است. در واقع معنای «معمولی» بدین علت است که در بیشتر نقاط دنیا یافت می‌شود و تا کنون رنگ‌های مخلتلفی از آن گزارش شده‌است.
در بازار تجارت سنگهای قیمتی نام‌های مختلفی از اوپال معمولی آمده‌است مانند: اوپال عقیق (هیالیت بی‌رنگ و شفاف)، اوپال چوبی، اوپال عسلی (Honey Opal که به رنگ زرد است)، اوپال شیری و نیمه شفاف، انواع مات اوپال چینی، اوپال مرواریدی که با درخشش مرواریدی همراه است و اوپال پراز (Prase Opal) که مات و به رنگ زرد متمایل به قهوه ای با درخششی موم مانند است و نمونه‌هایی از این قبیل که اغلب قیمتی پایین‌تر از انواع دیگر اوپال‌های گرانبها دارند زیرا در اوپال معمولی پدیده بازی رنگ‌ها مشاهده نمی‌شود.
اوچی‌آی کاتسونوبو

اوچی‌آی کاتسونوبو، توزائمون (به ژاپنی: 落合勝信)؛ (تولد و مرگ نامشخص) یک سامورایی در قلمروی آکو، از ملازمان همسر آسانو ناگانوری ارباب این قلمرو، یوزئه این ja:瑤泉院 در نیمه دوره ادو، اهل ژاپن بود. بنابر فرضیه دفتر خاطرات روزانه او به نام گوسکیکن مون کی (江赤見聞記 ごうせきけんもんき) یکی از منابع تاریخی باارزش در مورد حادثه آکو است.
اچ‌ام‌اس ال۲۲

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیشینه: پیشینه
مالک: 
سفارش ساخت::  ۱ دسامبر ۱۹۱۶
آب‌اندازی::  ۲۸ نوامبر ۱۹۱۷
آغاز کار::  ۲۵ اکتبر ۱۹۱۹
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
وزن::  ۸۹۰ تن بزرگ (۹۰۴ تن)
درازا::  ۲۳۸ فوت ۷ اینچ (۷۲٫۷۲ متر)
پهنا::  ۲۳ فوت ۵٫۵ اینچ (۷٫۱۵۰ متر)
آبخور::  ۱۳ فوت ۳ اینچ (۴٫۰۴ متر)
سرعت::  ۱۷ گره (۳۱ کیلومتر بر ساعت؛ ۲۰ مایل بر ساعت)
اچ‌ام‌اس ال۲۲ (به انگلیسی: HMS L22) یک زیردریایی بود که طول آن ۲۳۸ فوت ۷ اینچ (۷۲٫۷۲ متر) بود. این زیردریایی در سال ۱۹۱۹ ساخته شد.
ایروتا

| Irota | Irota |
| --- | --- |
IrotaLocation of Irota: IrotaLocation of Irota
مختصات: ۴۸°۲۳′۵۰″شمالی ۲۰°۵۲′۳۴″شرقی﻿ / ﻿۴۸٫۳۹۷۲۷°شمالی ۲۰٫۸۷۶۰۸°شرقی﻿ / 48.39727; 20.87608: مختصات: ۴۸°۲۳′۵۰″شمالی ۲۰°۵۲′۳۴″شرقی﻿ / ﻿۴۸٫۳۹۷۲۷°شمالی ۲۰٫۸۷۶۰۸°شرقی﻿ / 48.39727; 20.87608
کشور:  مجارستان
استان: بورشود-آبااوی-زمپلن
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۲٫۳۴ کیلومتر مربع (۴٫۷۶ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۰۴): جمعیت (۲۰۰۴)
 • کل: ۱۰۸
 • تراکم: ۸٫۷۵/کیلومتر مربع (۲۲٫۷/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کد پستی: ۳۷۸۶
کد منطقه: ۴۸
ایروتا (به مجاری: Irota) یک شهرداری در مجارستان است که در ناحیه ادلنی واقع شده‌است. ایروتا ۱۲٫۳۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰۸ نفر جمعیت دارد.
ایوان بارانوف

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Ivan Oleksandrovych Baranov
زادروز:  ۱۶ ژوئن ۱۹۸۵ ‏(۳۹ سال)
زادگاه:  کی‌یف
قد:  1.95 m
پست:  Defender
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۱–۲۰۰۴ |  Viikingit Helsinki |   |   |
| ۲۰۰۳ |  ← TP-47 Tornio (قرضی) |   |   |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۷ |  باشگاه فوتبال آرسنال کی‌یف |  ۵ |  (۰) |
| ۲۰۰۷ |  Gnistan Helsinki |  ۲۲ |  (۰) |
| ۲۰۰۷–۲۰۱۰ |  Spartak Helsinki |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
ایوان بارانوف (انگلیسی: Ivan Baranov؛ زادهٔ ۱۶ ژوئن ۱۹۸۵) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آرسنال کی‌یف اشاره کرد.
مسابقات دوچرخه‌سواری کریتریوم دوفینه

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پرونده:CriteriumDuDauphine logo.svg: پرونده:CriteriumDuDauphine logo.svg
اطلاعات مسابقه: اطلاعات مسابقه
تاریخ: اوایل ژوئن
منطقه: رون-آلپ، فرانسه
نام محلی: Critérium du Dauphiné(فرانسوی)
نام مستعار: The Dauphiné
مسابقه: دوچرخه‌سواری جاده
رقابت: تور جهانی دوچرخه‌سواری
نوع: مسابقهٔ مرحله‌ای
موسس: سازمان ورزشی آموری
مدیر مسابقه: برنار تونه
تاریخچه: تاریخچه
اولین دوره: ۱۹۴۷ (۱۹۴۷)
اولین قهرمان:  Edouard Klabinski (POL)
بیشترین قهرمانی:  Nello Lauredi (FRA)  Luis Ocaña (ESP)  Charly Mottet (FRA)  برنار اینو (FRA) (3 wins)
قهرمان کنونی:  کریس فروم (GBR)
مسابقات دوچرخه‌سواری کریتریوم دوفینه (انگلیسی: Critérium du Dauphiné) یک مسابقات دوچرخه‌سواری در فرانسه است.
این مسابقه که در رون-آلپ برگزار می‌شود از سال ۱۹۴۷ تاکنون سالانه در هفت روز انجام می‌شود.
برندگان بر پایه کشور

| قهرمانی | کشور |
| --- | --- |
 ۳۰:  فرانسه
 ۱۰:  اسپانیا
 ۶:  بریتانیا
 ۴:  ایالات متحده آمریکا
 ۳:  بلژیک  کلمبیا  سوئیس
 ۱:  استرالیا  آلمان  قزاقستان  هلند  لهستان  اسلوونی
:
استفان تریتز

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادروز:  ۲۵ فوریهٔ ۱۹۸۷ ‏(۳۷ سال)
زادگاه:  استراسبورگ
قد:  1.76 m
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  Wormatia Worms
شمارهٔ پیراهن:  ۱۶
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۳–۲۰۰۵:  باشگاه فوتبال استراسبورگ
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۸ |  باشگاه فوتبال استراسبورگ |  ۷۰ |  (۲) |
| ۲۰۰۹ |  Colmar |  ۱۰ |  (۰) |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۰ |  Rodez |  ۳۷ |  (۰) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۴ |  Tours |  ۵۹ |  (۰) |
| ۲۰۱۴ |  Oțelul Galați |  ۱۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |  باشگاه فوتبال استاد برستوا ۲۹ |  ۱۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |  باشگاه فوتبال استاد برستوا ۲۹ |  ۱۳ |  (۰) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۸ |  Preußen Münster |  ۶۸ |  (۱) |
| ۲۰۱۹– |  Wormatia Worms |  ۱۳ |  (۰) |
تیم ملی: تیم ملی
|  |  تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال فرانسه |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۱:۰۹, ۱۶ مه ۲۰۱۹ (UTC). :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۱:۰۹, ۱۶ مه ۲۰۱۹ (UTC). 
استفان تریتز (انگلیسی: Stéphane Tritz؛ زادهٔ ۲۵ فوریهٔ ۱۹۸۷) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استاد برستوا ۲۹ و باشگاه فوتبال استراسبورگ اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال فرانسه بازی کرده‌است.
ایوان بارنو

| ایوان بارنو | ایوان بارنو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۵ ژوئیهٔ ۱۹۷۳ ‏(۵۱ سال) دوبریچ
ملیت: بلغارستان
پیشه: هنرپیشه
ایوان بارنو (بلغاری: Иван Бърнев؛ زادهٔ ۱۵ ژوئیهٔ ۱۹۷۳) هنرپیشه اهل بلغارستان است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به درس اشاره کرد.
امید لطف‌پور

امید لطف‌پور  (زاده ‎۱۷ تیر ۱۳۶۷) بازیکن واترپلو اهل ایران است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز در بازی‌های آسیایی ۲۰۱۸ اشاره کرد.
متغیر استقرایی

متغیر استقرایی (در شاخه علوم رایانه) به متغیری گفته می‌شود که در هر گام از اجرای یک حلقه به میزان ثابتی افزایش یا کاهش می‌یابد و یا مقدار آن تابعی خطی از یک متغیر استقرایی دیگر در حلقه است.
به عنوان مثال، در کد زیر متغیرهای i و j متغیرهای استقرایی هستند؛ زیرا در هر گام از حلقه مقدار i یک واحد افزایش می‌یابد و j نیز با i رابطه خطی دارد:
for (i = 0; i <10; ++i) {
    j = 17 * i;
}
کاربرد در روش کاهش قدرت

یکی از روش‌های رایج در بهینه‌سازی‌های کامپایلر -کامپایلر بهینه‌ساز-  کشف وجود متغیرهای استقرایی و جایگزینی دستورات مربوط به آن‌ها با دستورات حاوی محاسبات ساده‌تر است؛ برای مثال، با فرض این که عملیات مربوط به جمع یک متغیر با یک مقدار ثابت از عملیات ضرب آن در یک مقدار ثابت، ساده‌تر و سبک‌تر است، کد قسمت قبل را می‌توان به صورت زیر تغییر داد:
j = -17;
for (i = 0; i <10; ++i) {
    j = j + 17; //جایگزینی ضرب‌های مکرر روی متغیر استقرایی با عمل ساده‌تر جمع
}
که در اینجا بجای ضرب j در متغیر گام حلقه (که همان متغیر استقرایی است)، هربار j با مقدار ثابت 17 جمع می‌شود.
این راهکار بهینه‎سازی مثالی خاص از روش کاهش قدرت است.
کاربرد در روش کاهش فشار ثبات

گاهی اوقات، می‌توان این بهینه‌سازی را به صورت معکوس اعمال کرد و با این کار یک متغیر استقرایی را کاملاً از کدهای برنامه حذف کرد. برای مثال کد زیر را در نظر بگیرید:
extern int sum;
int foo(int n) {
    int i, j;
    j = 5;
    for (i = 0; i <n; ++i) {
        j += 2; //این متغیر استقرایی قابل حذف شدن از کد است
        
        sum += j;
    }
    return sum;
}
در حلقه این تابع، دو متغیر استقرایی وجود دارند: i و j. هر یک از این دو را می‌توان بر حسب تابعی خطی از دیگری بازنویسی کرد؛ بنابراین کامپایلر می‌تواند این کد را به صورت زیر بهینه‌تر کند:
extern int sum;
int foo(int n) {
    int i;
    for (i = 0; i <n; ++i) {
        sum += 5 + 2 * (i + 1);
    }
    return sum;
}
در بهینه سازی بالا در واقع، تعریف متغیر j و محاسبات اعمال شده روی آن حذف شده‌اند و کاربرد j در حلقه به صورت تابعی خطی از متغیر استقرایی دیگر حلقه، i، بازنویسی شده است.
در واقع، از این ایده استفاده می‌شود که با جایگزین کردن یک متغیر استقرایی با تابعی خطی از متغیر استقرایی موجود دیگری، که عملیات آن تابع خطی سبک باشد، می‎توان از در نظر گرفته شدن ثبات مجزایی از cpu برای این متغیر جلوگیری کرد. این روش، مثالی از بهینه‌سازی در زمینه تخصیص ثبات است.
جایگزینی متغیر استقرایی

متغیری که درون یک حلقه به‌روزرسانی می‌شود، در واقع در هر گام از حلقه مقداری را به خود می‌گیرد که وابسته به مقدار متغیر حلقه در آن گام است. به عنوان مثال، متغیری را در نظر بگیرید که در ابتدا ۲- بوده و در هر گام از حلقه ۲ واحد زیاد می‌شود. این متغیر در واقع در هر گام از حلقه، دو برابر مقدار متغیر حلقه است.
می‌توان به جای به‌روزرسانی چنین متغیری در هر گام از حلقه، در هر گام آن را مستقیماً بر حسب متغیر حلقه نوشت. به این کار جایگزینی متغیر استقرایی می‌گویند.
این جایگزینی رابطه‌ی بین متغیر درون حلقه و متغیر حلقه را تصریح می‌کند. این کار به برخی از آنالیزهایی که کامپایلرها انجام می‌دهند کمک می‌کند. به عنوان مثال تحلیل واسبتگی یکی از این آنالیزهاست که با استفاده از جایگزینی متغیر استقرایی ساده‌تر می‌شود.
جایگزینی متغیر استقرایی > مثال

قطعه کد زیر را در نظر بگیرید.
int c, i;
c = 10;
for (i = 0; i <10; i++) {
    c = c + 5; // متغیر استقرایی در هر حلقه، ۵ واحد افزایش می‌یابد
}
در این قطعه کد، متغیر c یک متغیر استقرایی است و در حلقه به‌روزرسانی می‌شود. ولی می‌توانیم به جای این که در هر حلقه ۵ واحد به آن اضافه کنیم، ارتباطی مستقیم بین c و متغیر حلقه یعنی i پیدا کنیم.
برای یافتن این ارتباط، دقت می‌کنیم که رابطه‌ی این دو در واقع رابطه‌ای خطی با شیب ۵ است. با توجه به مقدار اولیه‌ی c یعنی ۱۰، می‌توانیم به سادگی مقدار عرض از مبدأ این رابطه‌ی خطی را نیز بیابیم که در واقع ۱۵ است.
لذا می‌توانیم قطعه کد را به صورت زیر تغییر دهیم.
int c, i;
c = 10;
for (i = 0; i <10; i++) {
    c = 5 * i + 15;  // مقدار متغیر استقرایی، مستقیماً از روی مقدار متغیر حلقه محاسبه می‌شود
}
کاری که کردیم در واقع نمونه‌ای از جایگزینی متغیر استقرایی بود.
متغیرهای استقرایی غیرخطی

در تمام مثال‌هایی که در بخش‌های قبل دیدیم، رابطه‌ای خطی بین متغیر استقرایی و متغیر حلقه وجود داشت. اما چنین رابطه‌ی خطی‌ای همیشه وجود ندارد.
گاهی ممکن است رابطه‌ی بین این دو چندجمله‌ای، نمایی یا ... باشد. در بسیاری از این موارد نیز می‌توان بهینه‌سازی‌هایی را انجام داد.
متغیرهای استقرایی غیرخطی > مثال ۱

قطعه کد زیر را در نظر بگیرید.
int c, i;
c = 0;
for (i = 0; i <10; i++) {
    c = c + i;  // مقدار متغیر استقرایی، هر بار به اندازه‌ی متغیر حلقه اضافه می‌شود 
}
در این مثال، مقدار متغیر استقرایی هر در گام از حلقه، به اندازه‌ی مقدار متغیر حلقه افزایش می‌یابد.
هیچ‌گونه رابطه‌ی خطی‌ای بین c و i وجود ندارد اما با کمی دقت درمی‌یابیم که در هر گام از حلقه، مقدار c در واقع جمع اعداد ۰ تا i است. پس به نظر می‌رسد که می‌توان جایگزینی متغیر استقرایی را با استفاده از یک رابطه‌ی چندجمله‌ای انجام داد.
قطعه کد تغییر یافته به صورت زیر خواهد بود:
int c, i;
c = 0;
for (i = 0; i <10; i++) {
    c = i * (i + 1) / 2;  // مقدار متغیر استقرایی، مستقیماً از روی مقدار متغیر حلقه محاسبه می‌شود 
}
متغیرهای استقرایی غیرخطی > مثال ۲

قطعه کد زیر را در نظر بگیرید.
int j, i;
j = 1;
for (i = 0; i <10; i++) {
    j = j <<1;  // متغیر استقرایی در هر گام از حلقه یک بار شیفت چپ می‌خورد
}
در این مثال، مقدار متغیر استقرایی در هر گام از حلقه، یک شیفت به چپ می‌خورد.
باز هم رابطه‌ی خطی‌ای بین j و i مشاهده نمی‌شود اما به سادگی می‌توان دریافت که در هر گام از حلقه، مقدار j در واقع برابر با i + 1 بار شیفت به چپ خورده‌ی عدد ۱ است.
بنابراین این بار هم می‌توان مقدار جایگزینی متغیر استقرایی j را به صورت زیر انجام داد.
int j, i;
j = 1;
for (i = 0; i <10; i++) {
    j = 1 <<(i + 1);  // مقدار متغیر استقرایی، مستقیماً از روی متغیر حلقه محاسبه می‌شود
}
آلبرت اشپر
سال‌های اولیه

آلبرت اشپر ظهر روز یکشنبه ۱۹ مارس سال ۱۹۰۵ در مانهایم و در خانواده‌ای از طبقه مرفه متولد شد. او یکی از سه پسر والدینش بود. پدرش یک معمار پرکار بود. به گفته خود اشپر، با وجود تلاش زیاد والدین جهت فراهم ساختن یک زندگی شاد برای کودکان، موقعیت و التزامات اجتماعی این امکان را به آن‌ها نمی‌داد و شرایط پدید آمده «مصنوعی و رنج‌آور» بود. این مسئله در کنار مشکلات سلامتی، فشار روانی زیادی به او وارد می‌آمد. به هر صورت اشپر این شرایط را منجر به توانمندی او در برخورد با سختی‌های آینده می‌داند. دوره ابتدایی را در یک مدرسه خصوصی مجلل گذراند. این مدرسه ورزش راگبی را ترویج می‌کرد که در آلمان معمول نبود و اشپر در آن شرکت می‌کرد؛ ولی ورزش‌های مورد علاقه وی، اسکی و کوهنوردی بود.
در جریان جنگ جهانی اول، سختی‌های پدید آمده در آلمان از جمله کمبود غذا، با وجود تمکن مالی، خانواده اشپر را نیز متأثر کرد؛ به وجهی که گاهی از شدت گرسنگی وادار به خوردن «بیسکوئیت‌هایی به سختی سنگ» می‌شد. اشپر گاهی، در همبستگی با سربازان خط مقدم، شب‌ها را در کنار تخت خواب خود، بر روی زمین سفت می‌خوابید. در اثر این شرایط، خانواده تابستان سال ۱۹۱۸ به خانه‌ای تابستانی با زمین‌هایی برای پرورش محصولات کشاورزی در حومه هایدلبرگ به دور مناطق جنگی نقل مکان کرد.
دوره دبیرستان را در یک مدرسه دولتی در میان آنچه «هم‌شاگردی‌های پر سر و صدا» توصیف کرده است، به زعم خود با سختی تحصیل نمود. او علاقه همسالانش به الکل، دخانیات و حتی رقص را با مناعت رد می‌کرد. در عوض، با ارتقا شرایط جسمانی‌اش، سال ۱۹۱۹ وارد یک باشگاه قایق‌رانی شد و به سکان‌گیر یک قایق بدل گشت. با توجه به تعلق داشتن به خانواده‌ای بورژوازی و محافظه‌کار، اشپر بری از جریان‌های انقلابی و دموکراسی‌خواه دهه ۱۹۲۰ باقی ماند و از بحث‌های سیاسی اجتناب می‌کرد. با داشتن مهارت در ریاضیات در سال‌های مدرسه، ابتدا قصد داشت در این رشته ادامه تحصیل دهد اما به توصیه و مشورت پدرش، تصمیم گرفت همانند او و پدربزرگش، معمار شود. آلبرت نخستین اثر خود در این زمینه را در سن ۱۲ سالگی در دفتر کار پدرش به عنوان هدیه تولد او خلق کرده بود. در پی تورم در جمهوری وایمار آلبرت ناچار شد، به مؤسسه فناوری کارلسروهه برود و یک ترم در آن‌جا در رشته معماری مشغول به تحصیل شود. در پی فروکش کردن بحران اقتصادی، اشپر بهار سال ۱۹۲۴ خود را به دانشگاه فنی مونیخ منتقل کرد که از معتبرترین مراکز آموزش عالی آلمان به حساب می‌آمد. سال ۱۹۲۵ دوباره انتقالی گرفت و این بار به دانشگاه فنی برلین رفت و تحت نظارت هاینریش تسنو، که بسیار مورد تحسین اشپر بود، مشغول به ادامه تحصیل شد. اشپر سال ۱۹۲۷ پس از موفقیت در امتحانات، دستیار تسنو شد که برای یک فرد ۲۲ ساله افتخار بزرگی بود. اشپر در این مقام، برخی از کلاس‌های تسنو تدریس می‌کرد و به تحصیلات تکمیلی خود در مقطع دکترا نیز ادامه می‌داد. اشپر در مونشن و برلین دوستی نزدیکی را با رودلف ولترس که او هم نزد تسنو تحصیل می‌کرد، آغاز نمود که این دوستی بیش از ۵۰ سال ادامه یافت.
اشپر میانه سال ۱۹۲۲، در شانزده سالگی عاشق مارگارته وبر شد. این رابطه موجب ناخرسندی مادر اشپر گردید که نسبت به طبقه اجتماعی حساس بود و احساس می‌کرد وبرها از لحاظ طبقه اجتماعی پایین‌ترند. آن دو با وجود این مخالفت، روز ۲۸ اوت سال ۱۹۲۸ بدون حضور والدین اشپر ازدواج کردند؛ هفت سال گذشت تا خانواده شوهر مارگارته اشپر از او دعوت کردند در خانه‌شان اقامت کند.
معمار ناسیونال‌سوسیالیست > معمار زمان جنگ (۱۹۳۹–۱۹۴۲)

اشپر از اشغال لهستان توسط آلمان و جنگ بین‌الملل که در پی آن رخ داد پشتیبانی کرد؛ گرچه فهمید این باعث به تعویق افتادن رؤیای معمارانه‌اش خواهد شد. او در سال‌های بعد در گفتگو با زندگی‌نامه‌نویسش توضیح داد که در ۱۹۳۹ چه احساسی داشته: «قطعاً من کاملاً آگاه بودم که [هیتلر] قصد داشت بر جهان سلطه پیدا کند… در آن زمان من خواستار چیزی بهتر از آن نبودم. این هدف تمام ساختمان‌سازی‌های من بود. اگر هیتلر آرام سر جایش در آلمان نشسته بود، آن‌ها وحشت‌انگیز به نظر می‌رسیدند. تمام آنچه من می‌خواستم این بود که این مرد بزرگ بر دنیا سلطه پیدا کند.»
اشپر اداره‌اش را در اختیار ورماخت قرار داد. هنگامی که هیتلر سرزنشش کرد و گفت تصمیم‌گیری در خصوص این که کارگرانش چگونه باید مورد استفاده قرار بگیرند در حوزه اختیارات اشپر نبوده، اشپر به سادگی او را نادیده گرفت. جوخه‌های واکنش سریع برای راهسازی یا پاکسازی آوارها از نوآوری‌های اشپر بود. به زودی این واحدها برای پاکسازی مکان‌های بمباران‌شده‌استفاده شدند. با پیشرفت جنگ و موفقیت‌های ابتدایی آلمان، اشپر با اصرار هیتلر به کار مقدماتی روی برنامه‌های برلین و نورنبرگ ادامه داد ولی نتوانست او را متقاعد کند پروژه‌های زمان صلح را مسکوت بگذارد. اشپیر بر روند بنای ساختمان‌های ورماخت و لوفتوافه نظارت داشت و سازماندهی قابل ملاحظه‌ای را برای اداره این کار ایجاد کرد.
ژوزف استالین در ۱۹۴۰ به اشپر پیشنهاد کرد از مسکو دیدن کند. استالین مخصوصاً تحت تأثیر اثر او در پاریس قرار گرفته بود و می‌خواست معمار رایش را ملاقات کند. هیتلر که بین لذت و خشم گیر کرده بود، به او اجازه رفتن نداد. او از این می‌ترسید که استالین اشپر را در سوراخ موشی قرار دهد تا مسکوی جدیدی سربرآورد. هنگامی که در ۱۹۴۱ آلمان بخشی از اتحاد شوروی را اشغال کرد، اشپر با وجود اطمینان‌بخشی هیتلر مبنی بر به ثمر رسیدن تمام پروژه‌هایش برای برلین، به شک افتاد.
وزیر تسلیحات > سقوط رایش

نام اشپر در فهرستی از اعضای دولتِ پس از هیتلر که توسط توطئه‌گران عامل نقشه ترور ۱۹۴۴ هیتلر تهیه شده بود وجود داشت. در کنار نام او علامت سؤال و حاشیه‌ای با عنوان «حمایتش باید جلب شود» وجود داشت که احتمالاً او را از تصفیه‌های زیادی که پس از شکست طرح رخ داد در امان نگه داشت.
تا فوریه ۱۹۴۴، اشپر که مدت‌ها بود به این نتیجه رسیده بود که نتیجه جنگ شکست خواهد بود، در حال فعالیت برای تأمین غذا و مایحتاج برای مناطقی بود که در شرف اشغال شدن بودند تا برای زمان‌های سخت پیش رو آماده شوند. هیتلر در ۱۹ مارس ۱۹۴۵ فرمان نروی خود را صادر کرد و دستور داد چه در آلمان و چه در اراضی اشغالی سیاست زمین سوخته پی گرفته شود. دستور هیتلر، اشپر را از هرگونه اعمال قدرت و دخالت در این فرمان برکنار کرد و اشپر در مقابل هیتلر قرار گرفت و به او گفت که جنگ را باخته‌اند. هیتلر به او ۲۴ ساعت مهلت داد در خصوص مقامش تجدیدنظر کند و اشپر وقتی با او در روز بعد ملاقات کرد جواب داد: «من بی‌قید و شرط پشت شما می‌ایستم.» به هر حال او برای پیاده‌کردن فرمان نرو خواستار قدرت انحصاری بود و هیتلر فرمانی بدین منظور صادر کرد. اشپر با استفاده از این دستور، تلاش کرد ژنرال‌ها و گاولایترها را متقاعد کند از فرمان نرو سرباز بزنند و از قربانی کردن بی‌حاصل کارکنان و تخریب صنعتی که پس از جنگ مورد نیاز می‌بود جلوگیری کنند.
در حین سقوط نهایی حکومت ناسیونال سوسیالیست، اشپر توانست به محل نسبتاً امنی در نزدیکی هامبورگ برسد، ولی نهایتاً تصمیم گرفت یک بار دیگر در سفری پرریسک به برلین رفته و هیتلر را ببیند. اشپر در نورنبرگ گفت: «احساس می‌کردم وظیفه‌ام بود مثل یک بزدل فرار نکنم، بلکه بار دیگر با او بایستم.» اشپر در ۲۲ آوریل از فورربونکر دیدن کرد. هیتلر ساکت و تا حدی پریشان به نظر می‌رسید، و این دو گفتگویی طولانی و بی‌ربط داشتند که هیتلر در آن از اقداماتش دفاع کرد و اشپر را از قصدش مبنی بر خودکشی و سوزاندن پیکرش آگاه کرد. در نسخه چاپ‌شدهٔ درون رایش سوم، اشپر می‌گوید که او به هیتلر اعتراف کرده که مخالف فرمان نرو بوده، ولی هیتلر را از وفاداری شخصی‌اش مطمئن کرده، که این گفته اشک به چشم هیتلر آورده است. گیتا سرنی، زندگی‌نامه‌نویس اشپر، استدلال کرده است: «از نظر روانی ممکن است که این شکلی باشد که او رخداد را به یاد می‌آورده، زیرا این نحوی بوده که دوست داشته رفتار کند، و گونه‌ای بوده که دوست داشته هیتلر واکنش نشان بدهد؛ ولی واقعیت این است که هیچ‌یک از این‌ها رخ نداده؛ شاهد ما برای این خود اشپر است.» سرنی ادامه می‌دهد که نسخهٔ اصلی خاطرات او، همان‌طور که در مقاله یک مجله فرانسوی گفته شده فاقد اعتراف و واکنش اشک‌آلود هیتلر است و شامل نفی صریح هرگونه اعتراف یا رد و بدل کردن احساسات است.
صبح بعد، اشپر در حالی که هیتلر با او خداحافظی کوتاهی کرد فورربونکر را ترک کرد. اشپر برای بار آخر پیش از ترک برلین به مقصد هامبورگ از صدارت عظمای آسیب دیده دیدن کرد. هیتلر در ۲۹ آوریل یک روز قبل از خودکشی آخرین وصیتنامه سیاسی خود را صادر کرد که اشپر را از دولت بعدی حذف کرد. کارل زاور، زیردست خود او جایگزینش شد.
پس از مرگ هیتلر، اشپر داوطلبانه در دولت فلنسبورگ، به ریاست جانشین هیتلر، کارل دونیتس، مشغول به کار شد و نقش مهمی در آن حکومت کوتاه‌مدت داشت. آمریکایی‌ها در ۱۵ مه رسیدند و از اشپر خواستند اگر مایل است در خصوص آثار جنگ هوایی اطلاعات بدهد. اشپر پذیرفت و در طول چند روز بعد، در زمینه‌هایی وسیع اطلاعاتی ارائه کرد. دو هفته پس از تسلیم نیروهای آلمانی در ۲۳ مه، متفقین اعضای دولت فلنسبورگ را دستگیر کردند و رسماً به آلمان ناسیونال سوسیالیست پایان دادند.
دادگاه نورنبرگ

مقالهٔ اصلی: دادگاه نورنبرگ
اشپر به چندین بازداشتگاه دسته‌جمعی سران ناسیونال سوسیالیست برده شد و مورد بازجویی قرار گرفت. به او در سپتامبر ۱۹۴۵ گفته شد به دلیل جرایم جنگی محاکمه خواهد شد و چند روز بعد به نورنبرگ برده شد و در آنجا زندانی شد. او در خصوص هر چهار اتهام ممکن مورد تعقیب قرار گرفت: اول، به دلیل شرکت کردن در طرح یا توطئه مشترکی برای جرایم علیه صلح؛ دوم، برنامه‌ریزی، آغاز و دامن زدن به جنگ تجاوزکارانه و دیگر جرایم علیه صلح؛ سوم، جنایات جنگی و نهایتاً، جرایم علیه بشریت.
رابرت جکسن قاضی دیوان عالی ایالات متحده، دادستان عالی آمریکا در نورنبرگ اظهار داشت: «اشپر در برنامه‌ریزی و اجرای برنامه به اجبار به کار واداشتن اسرای جنگی و کارگران خارجی در صنایع جنگی آلمان شرکت جست، که خروجی‌اش در حالی افزایش می‌یافت که کارگران در گرسنگی تلف می‌شدند.» هانس فلکسنر، وکیل اشپر، او را چون هنرمندی دانست که به زور به زندگی سیاسی پرتاب شد، همواره غیر ایدئولوگ باقی‌ماند و هیتلر به او قول داده بود که پس از جنگ می‌تواند به معماری برگردد. اشپر در شهادت خود مسئولیت اقدامات حکومت ناسیونال سوسیالیستی را پذیرفت:
در زندگی سیاسی فرد مسئول حوزه مربوط به خودش است. البته، در این باره کاملاً مسئول است؛ ولی فراتر از آن، وقتی که فرد یکی از رهبران باشد مسئولیت جمعی وجود دارد. اگر نتوان نزدیک‌ترین همکاران پیرامون رئیس یک دولت را مسئول شناخت، دیگر چه کسی را می‌توان برای سیر رویدادها مسئول دانست.
ویلیام شایرر، نویسنده و روزنامه‌نگار، که به عنوان بیننده در دادگاه حضور داشته، نوشت که اشپر در مقایسه با دیگر متهمان «بی‌پرده‌ترین تأثیر را گذاشت و… در جریان محاکمه صادقانه صحبت کرد و هیچ تلاشی برای شانه خالی کردن از مسئولیت و گناهش نکرد.» اشپر همچنین شهادت داد که در اوایل ۱۹۴۵ با انداختن قوطی‌ای از گاز سمی در ورودی هوای پناهگاه هیتلر قصد داشته او را بکشد. اشپر گفت دیوار بلندی که دور ورودی هوا ساخته شده بود تلاش‌هایش را ناکام گذاشت. او در خصوص انگیزه‌اش گفت از اینکه هیتلر قصد داشت مردم آلمان را با خود به زیر بکشد ناامید شده بود. نقشهٔ ترور اشپر متعاقباً با تردید مواجه شد، و رقیب معماری اشپر، هرمان گیسلر با تمسخر گفت: «شخص دوم حکومت یک نردبان نداشت.»
اشپر به دلیل جرایم جنگی و جرایم علیه بشریت گناهکار شناخته شد گرچه از دو اتهام دیگر تبرئه شد. او در ۱ اکتبر ۱۹۴۶ به ۲۰ سال زندان محکوم شد. در حالی که سه نفر از هشت قاضی (دو شوروی و یک آمریکایی) ابتدائاً از مجازات مرگ برای او دفاع کردند، دیگر قضات چنین نکردند و توافق بر سر مجازات «پس از دو روز بحث و قدری مذاکرات پیچیده» حاصل شد.
دادگاه حکم خود را چنین اعلام کرد:
در مراحل پایانی جنگ [اشپر] یکی از معدود مردانی بود که شجاعت داشت تا به هیتلر بگوید… که جنگ را باخته‌اند و اقداماتی برای جلوگیری از تخریب بی‌دلیل زیرساخت‌های تولیدی، چه در مناطق اشغالی و چه در آلمان باید اتخاذ شود. او با خرابکاری از روی عمد با وجود ریسک قابل ملاحظهٔ شخصی با سیاست زمین سوختهٔ هیتلر مخالفت کرد.
دوازده نفر از متهمان (از جمله بورمان، به‌طور غیابی) به مرگ محکوم شده و سه نفر تبرئه شدند؛ فقط هفت نفر از متهمان به زندان محکوم شدند. آن‌ها در حین اینکه متفقین بحث می‌کردند که در کجا و تحت چه شرایطی باید نگهداری شوند، در نورنبرگ در سلول‌ها ماندند.