stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فیلیپین
سیاست

فیلیپین دارای حکومت دموکراتیک و مطابق قانون اساسی با نظام ریاست‌جمهوری است که به‌استثنای ناحیه خودگردان مسلمان میندانائو (که به‌صورت بسیار گسترده از حکومت جدا اداره می‌شود)، به‌شکل یکپارچه اداره می‌گردد. حکومت فیلیپین چندین‌بار از زمان ریاست‌جمهوری راموس در تلاش بوده تا نظام حکومتی را به نظام فدرال، پارلمانی یا تک‌مجلسی تغییر دهد.
رئیس‌جمهور در فیلیپین هم رئیس دولت و هم فرماندهٔ کل نیروهای مسلح می‌باشد. طبق قانون اساسی تازه تصویب شده فیلیپین، نظام سیاسی این کشور جمهوری ریاستی است. رئیس‌جمهور و مجلس سنای ۲۴ نفره با رأی مردم برای یک دوره شش ساله انتخاب می‌شوند. رئیس‌جمهور ریاست قوه مجریه را برعهده دارد که از ۱۹ وزارتخانه تشکیل شده است. همچنین تعیین اعضای کابینه نیز برعهده رئیس‌جمهور و برای این کار نیازی به تصویب در مجلس نیست.
دو مجلس قانونگذار این کشور عبارتند از سنا که مجلس اعلای کشور محسوب می‌شود و اعضای آن طی یک دورهٔ شش ساله انتخاب می‌شوند. مجلس نمایندگان، مجلس سفلای این کشور است و نمایندگان آن هر سه سال یک‌بار انتخاب می‌شوند.
مجلس نمایندگان شامل دویست نماینده انتخاب شده با رأی مردم در حوزه‌های محلی و پنج نماینده انتصابی است که این پنج نماینده را رئیس‌جمهور از بین گروه‌های اقلیت انتخاب می‌نماید.
سناتورها از طرف تمام مردم انتخاب می‌شوند ولی نمایندگان از طریق حوزه‌های قانونگذاری هر منطقه و ۲۰٪ از نمایندگان از طریق انتخابات درون‌حزبی انتخاب می‌شوند.
قانون اساسی فیلیپین دوره ریاست‌جمهوری در این کشور را به یک دوره شش ساله محدود کرده است تا مانع از تبدیل شدن یک فرد به دیکتاتور شود.
در فیلیپین رئیس‌جمهور و معاون وی به‌طور جداگانه در انتخابات به‌وسیله مردم برگزیده می‌شوند.
قوهٔ قضائیه دادگاه عالی کشور است که توسط ریاست قوهٔ قضائیه و ۱۴ قاضی دستیار که از طرف رئیس‌جمهور انتخاب و توسط شورای قضات و وکلا منصوب می‌شوند اداره می‌گردد.
سیاست > تقسیمات اداری

نوشته اصلی: فهرست شهرهای فیلیپین
نوشته اصلی: فهرست استان‌های فیلیپین
فیلیپین به سه جزیره اصلی تقسیم شده: لوزون، ویسایا و میندانائو.
در تقسیم‌بندی، کشور به ۱۷ ناحیه، ۸۱ استان، ۱۴۵ شهر، ۱٬۴۸۹ بخش و ۴۲٬۰۳۶ بارانگای تقسیم شده است.
در بخش دوم قانون شماره ۵۴۴۶ اشاره شده که طبق تعریف آب‌های سرزمینی فیلیپین، ادعایی بر مالکیت قسمت شرقی جزیره صباح وجود ندارد.
سیاست > تقسیمات منطقه‌ای

منطقه‌ها در فیلیپین برای تقسیم‌بندی اداری ایجاد شده‌اند تا ادارهٔ استان‌ها در هر بخش را سهولت بخشند. فیلیپین به ۱۷ ناحیه تقسیم شده (۱۶ ناحیه اداری و یک ناحیه خودگردان). بیشتر ادارات دولتی براساس منطقه‌ها تقسیم شده‌اند و نه تک‌تک در هر استان. بیشتر موارد مرکز مناطق شهرها هستند. براساس اطلاعات سال ۲۰۱۵، ناحیهٔ CALABARZON بیشترین جمعیت را داراست و ناحیه پایتخت ملی (مانیل) متراکم‌ترین منطقه جمعیتی است.
| رتبه | ناحیه | اسم | مساحت | جمعیت (۲۰۱۵) | % جمعیت | تراکم جمعیت |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| اول | ناحیه ۴ | Calabarzon | ۱۶٬۸۷۳٫۳۱ کیلومتر مربع (۶٬۵۱۴٫۸۲ مایل مربع) | ۱۴٬۴۱۴٬۷۷۴ | ۱۴٫۲۷٪ | ۸۵۰ ساکن در هر کیلومتر مربع (۲٬۲۰۰ ساکن در هر مایل مربع) |
| دوم | ناحیه پایتخت ملی | ناحیه پایخت ملی | ۶۱۹٫۵۷ کیلومتر مربع (۲۳۹٫۲۲ مایل مربع) | ۱۲٬۸۷۷٬۲۵۳ | ۱۲٫۷۵٪ | ۲۱٬۰۰۰ ساکن در هر کیلومتر مربع (۵۴٬۰۰۰ ساکن در هر مایل مربع) |
| سوم | ناحیه ۳ | لوزون مرکزی | ۲۲٬۰۱۴٫۶۳ کیلومتر مربع (۸٬۴۹۹٫۹۰ مایل مربع) | ۱۱٬۲۱۸٬۱۷۷ | ۱۱٫۱۱٪ | ۵۱۰ ساکن در هر کیلومتر مربع (۱٬۳۰۰ ساکن در هر مایل مربع) |
| چهارم | ناحیه ۷ | ویسایای مرکزی | ۱۰٬۱۰۲٫۱۶ کیلومتر مربع (۳٬۹۰۰٫۴۷ مایل مربع) | ۶٬۰۴۱٬۹۰۳ | ۵٫۹۸٪ | ۶۰۰ ساکن در هر کیلومتر مربع (۱٬۶۰۰ ساکن در هر مایل مربع) |
| پنجم | ناحیه ۵ | ناحیه بیکول | ۱۸٬۱۵۵٫۸۲ کیلومتر مربع (۷٬۰۱۰٫۰۰ مایل مربع) | ۵٬۷۹۶٬۹۸۹ | ۵٫۷۴٪ | ۳۲۰ ساکن در هر کیلومتر مربع (۸۳۰ ساکن در هر مایل مربع) |
| ششم | ناحیه ۱ | ناحیه ایلوکوس | ۱۶٬۸۷۳٫۳۱ کیلومتر مربع (۶٬۵۱۴٫۸۲ مایل مربع) | ۵٬۰۲۶٬۱۲۸ | ۴٫۹۸٪ | ۳۰۰ ساکن در هر کیلومتر مربع (۷۸۰ ساکن در هر مایل مربع) |
| هفتم | ناحیه ۱۱ | ناحیه داوائو | ۲۰٬۳۵۷٫۴۲ کیلومتر مربع (۷٬۸۶۰٫۰۴ مایل مربع) | ۴٬۸۹۳٬۳۱۸ | ۴٫۸۵٪ | ۲۴۰ ساکن در هر کیلومتر مربع (۶۲۰ ساکن در هر مایل مربع) |
| هشتم | ناحیه ۱۰ | میندانائو شمالی | ۲۰٬۴۹۶٫۰۲ کیلومتر مربع (۷٬۹۱۳٫۵۶ مایل مربع) | ۴٬۶۸۹٬۳۰۲ | ۴٫۶۴٪ | ۲۳۰ ساکن در هر کیلومتر مربع (۶۰۰ ساکن در هر مایل مربع) |
| نهم | ناحیه ۱۲ | SOCCSKSARGEN | ۲۲٬۵۱۳٫۳۰ کیلومتر مربع (۸٬۶۹۲٫۴۳ مایل مربع) | ۴٬۵۴۵٬۲۷۶ | ۴٫۵۰٪ | ۲۰۰ ساکن در هر کیلومتر مربع (۵۲۰ ساکن در هر مایل مربع) |
| ناحیه دهم | ناحیه ۶ | ویسایای غربی | ۱۲٬۸۲۸٫۹۷ کیلومتر مربع (۴٬۹۵۳٫۲۹ مایل مربع) | ۴٬۴۷۷٬۲۴۷ | ۴٫۴۳٪ | ۳۵۰ ساکن در هر کیلومتر مربع (۹۱۰ ساکن در هر مایل مربع) |
جغرافیا

مقالهٔ اصلی: جغرافیای فیلیپین
فیلیپین یک مجمع‌الجزایر است که از ۷۶۴۱ جزیره تشکیل شده. این جزایر عموماً در سه مجمع‌الجزایر بزرگ طبقه‌بندی می‌شوند که عبارتند از: لوزون، میندانائو، و ویسایا. مساحت این کشور به‌علاوه آب‌های درون سرزمینی ۳۰۰٬۰۰۰ کیلومتر مربع (۱۱۵٬۸۳۱ مایل مربع) است. فیلیپین پنجمین کشور بزرگ جزیره‌ای دنیا به‌حساب می‌آید و با داشتن ۳۶٬۲۸۹ کیلومتر مربع (۱۴٬۰۱۱ مایل مربع) خط ساحلی، پنجمین کشور از این نظر است. منطقه انحصاری اقتصادی این کشور ۲٬۲۶۳٬۸۱۶ کیلومتر مربع (۸۷۴٬۰۶۴ مایل مربع) است.
بیشتر این جزایر پوشیده از جنگل‌های استوایی و آتشفشان‌هاست. بلندترین کوه فیلیپ که در جزیره میندانائو قرار دارد کوه «آپو» (Mount Apo) می‌باشد که ۲۹۵۴ متر ارتفاع دارد.
پست‌ترین نقطه در فیلیپین اعماق «گالاتا» (Galathea Depth) نام دارد که سومین نقطهٔ عمیق دنیاست.
طویل‌ترین رود فیلیپین در شمال جزیره لوزون قرار دارد که نام آن رود «کاگایان» است. خلیج مانیل که در کرانه پایتخت فیلیپین یعنی مانیل واقع شده به‌واسطهٔ رود پسیگ (Pasig river) به Laguna de Bay متصل است که بزرگ‌ترین دریاچهٔ فیلیپین محسوب می‌شود.
این کشور از شمال غرب با تایوان و چین، از شمال شرق با ژاپن، از جنوب با اندونزی و از جنوب غربی با مالزی، تایلند و سنگاپور همسایه است و شرق آن را دریای فیلیپین و غرب آن را دریای چین جنوبی فراگرفته است.
دو جزیره لوزون و میندانائو مجموعاً ۶۶٪ کل مساحت فیلیپین را شامل می‌شوند. از ۷۱۰۷ جزیره فیلیپین فقط ۱۰۰ جزیره مسکونی هستند و در این بین فقط یازده جزیره به‌صورت عمده جمعیت بزرگی دارد و فقط ۲۷۷۰ جزیره دارای نامی مشخص هستند.
کشور فیلیپین به‌طور کلی در محاصره آب‌های اقیانوس آرام و دریای چین جنوبی قرار دارد. وسیع‌ترین دریاچه‌های این کشور عبارتند از،: لاگونا در غرب جزیره لوزون و تاآل در مرکز آن، دو دریاچه لانائو و دریاچه سوریاگو نیز در جزیره میندانائو قرار دارند.
بزرگ‌ترین رودهای این کشور یعنی کاگایان و پاکساهان در جزیره‌های لوزون و رودهای پالانگی و آگوسان در جزیره میندانائو جریان دارند.
جغرافیا > تنوع زیستی

مقالهٔ اصلی: حیات وحش فیلیپین
فیلیپین یکی از کشورهای دارای تنوع زیستی کلان است و دارای یکی از بالاترین نرخ‌های کشف گونه‌های جدید و بوم‌زادی (۶۷ درصد) در جهان است.
این کشور دارای حدود ۱۳٬۵۰۰ گونه گیاهی است که ۳٬۵۰۰ گونه از آن بوم‌زاد هستند. جنگل‌های بارانی فیلیپین تنوع زیادی از گیاهان را در خود جای داده‌اند: حدود ۳٬۵۰۰ گونه درخت، ۸٬۰۰۰ گونه گیاهان گل‌دار، ۱٬۱۰۰ گونه سرخس (گیاه) و ۹۹۸ گونه ارکیده شناسایی شده‌اند.
فیلیپین همچنین دارای ۱۶۷ گونه پستانداران زمینی (۱۰۲ گونه بوم‌زاد)، ۲۳۵ گونه خزندگان (۱۶۰ گونه بوم‌زاد)، ۹۹ گونه دوزیستان (۷۴ گونه بوم‌زاد)، ۶۸۶ گونه پرندگان (۲۲۴ گونه بوم‌زاد)، و بیش از ۲۰٬۰۰۰ گونه حشرات است.
فیلیپین بخشی مهم از مثلث مرجانی به‌شمار می‌رود. آب‌های این کشور دارای تنوع بی‌نظیری از حیات دریایی و بیشترین تنوع گونه‌های ماهیان ساحلی در جهان هستند. این کشور دارای بیش از ۳٬۲۰۰ گونه ماهی است که ۱۲۱ گونه از آن بوم‌زاد هستند. آب‌های فیلیپین به پرورش ماهی، سخت‌پوستان، صدف‌ها و جلبک‌های دریایی اختصاص یافته است.
فیلیپین هشت نوع جنگل عمده دارد: دوبال‌میوگان، جنگل ساحلی، جنگل کاج، جنگل مولیو، بوم‌سازگان کوهستانی، جنگل ابری، مانگروها، و جنگل سنگ فرامافیک. طبق برآوردهای رسمی، فیلیپین در سال ۲۰۲۳ حدود ۷٬۰۰۰٬۰۰۰ هکتار (۲۷٬۰۰۰ مایل مربع) پوشش جنگلی داشته است.
جغرافیا > آب و هوا

آب و هوای فیلیپین گرمسیر دریایی با رطوبت زیاد است. فیلیپینی‌ها در طول سال همواره با طوفان و باران‌های موسمی روبرو هستند و به‌خاطر همین باران‌های سیل‌آسا تقریباً ۷۰٪ این جزایر را جنگل‌های سرسبز استوایی فراگرفته است. دمای هوا بین ۲۰ تا ۴۰ درجه متغیر است و رطوبت نیز از ۳۶٪ تا ۹۰٪ هم می‌رسد. وقوع زمین‌لرزه در این جزایر پدیده‌ای معمولی به‌شمار می‌آید.
مهم‌ترین قلل آتشفشانی فیلیپین قله مایون و پیناتابو در جزیره لوزون، قله آپو در جزیره میندانائو، و قله کان‌لائون در جزیره نگروس هستند که فعال شدن این قلل گاهی باعث خسارات مالی و جانی زیادی برای ساکنان اطراف آنها گردیده است. فعال شدن آتشفشان پیناتابو در جنوب جزیره لوزون در سال ۱۹۹۰ علاوه‌بر خساراتی که برای مردم داشت، پایگاه‌های نظامی آمریکا در فیلیپین را نیز تخریب نمود و درنهایت منجر به جمع‌آوری این پایگاه‌ها شد.
چین و فیلیپین بر سر مالکیت جزایر رنای که پکن از آنها با عنوان جزایر نن‌شا یاد می‌کند و تپه‌های دریایی جانسون اختلاف دارند. آب‌های دریای چین جنوبی که دارای منابع سرشار نفت و گاز و شیلات می‌باشد محل چالش بین چین و فیلیپین است. چین مدعی مالکیت مطلق بر آب‌های دریای چین جنوبی است و همواره از مدعیان دیگر از جمله فیلیپین، ویتنام و ژاپن خواسته تا از طریق گفتگوهای دو جانبه به این تنش‌ها پایان دهند. فیلیپین این اختلافات را به دادگاه بین‌المللی سازمان ملل متحد برده است.
| داده‌های اقلیم فیلیپین> ماه | داده‌های اقلیم فیلیپین> ژانویه | داده‌های اقلیم فیلیپین> فوریه | داده‌های اقلیم فیلیپین> مارس | داده‌های اقلیم فیلیپین> آوریل | داده‌های اقلیم فیلیپین> مه | داده‌های اقلیم فیلیپین> ژوئن | داده‌های اقلیم فیلیپین> ژوئیه | داده‌های اقلیم فیلیپین> اوت | داده‌های اقلیم فیلیپین> سپتامبر | داده‌های اقلیم فیلیپین> اکتبر | داده‌های اقلیم فیلیپین> نوامبر | داده‌های اقلیم فیلیپین> دسامبر | داده‌های اقلیم فیلیپین> سال |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| میانگین روزانه °C (°F) | ۲۵٫۳  (۷۸) | ۲۵٫۳  (۷۸) | ۲۶٫۱  (۷۹) | ۲۷٫۰  (۸۱) | ۲۷٫۳  (۸۱) | ۲۶٫۸  (۸۰) | ۲۶٫۵  (۸۰) | ۲۶٫۳  (۷۹) | ۲۶٫۳  (۷۹) | ۲۷٫۳  (۸۱) | ۲۶٫۰  (۷۹) | ۲۵٫۵  (۷۸) | ۲۶٫۳۱  (۷۹٫۴) |
| بارندگی میلی‌متر (اینچ) | ۱۴۷٫۸  (۵٫۸۲) | ۹۹٫۴  (۳٫۹۱) | ۹۷٫۲  (۳٫۸۳) | ۹۳٫۳  (۳٫۶۷) | ۱۸۸٫۴  (۷٫۴۲) | ۲۳۵٫۹  (۹٫۲۹) | ۲۸۶٫۶  (۱۱٫۲۸) | ۲۷۳٫۱  (۱۰٫۷۵) | ۲۶۹٫۴  (۱۰٫۶۱) | ۲۷۳٫۷  (۱۰٫۷۸) | ۲۵۷٫۷  (۱۰٫۱۵) | ۲۲۶٫۷  (۸٫۹۳) | ۲٬۴۴۹٫۲  (۹۶٫۴۴) |
منبع: World Bank Climate Change Knowledge Portal (1990–2009): منبع: World Bank Climate Change Knowledge Portal (1990–2009)
مانیل

مانیل، پایتخت کشور فیلیپین در طی سال‌های گذشته پیشرفت زیادی داشته است. این شهر حدود ۱۰ میلیون نفر جمعیت دارد و هنوز یکی از ارزانترین شهرهای دنیاست. از لحاظ موقعیت جغرافیایی این شهر در دهانه رود بزرگ پسیگ قرار دارد که در شرق آن خلیج مانیل و در غرب آن ناحیه لوزون قرار گرفته است. این شهر در ۹۵۰ کیلومتری جنوب شرقی هنگ‌کنگ و در ۲۴۰۰ کیلومتری شمال شرقی سنگاپور است. رودخانه پسیگ همچنین از میان شهر عبور می‌کند و تقریباً تمام مردم مانیل به آن دسترسی دارند.
شهر مانیل مرکز اصلی تجارت، سرمایه‌گذاری و امور مالی-اداری در کشور فیلیپین است. بندر مانیل دارای بیشترین حجم واردات و صادرات در کل کشور فیلیپین است. دفتر مرکزی موسسات مالی و تجاری مهم مثل: بانک ملی فیلیپین (Philippine National Bank)، بیمه مرکزی فیلیپین، بانک Veterans و تعداد زیادی از موسسات مالی اعتباری خصوصی در مانیل است.
اقتصاد فیلیپین

اقتصاد فیلیپین سی و چهارمین اقتصاد بزرگ جهان است و طبق تخمین‌های سال ۲۰۲۳، تولید ناخالص داخلی (GDP) اسمی آن برابر با ۴۳۵٫۷ میلیارد دلار آمریکا بوده است. به عنوان یک کشور تازه صنعتی‌شده اقتصاد فیلیپین در حال گذار از یک پایه کشاورزی به سمت تأکید بیشتر بر خدمات و تولید است. نیروی کار این کشور در سال ۲۰۲۳ حدود ۵۰ میلیون نفر بوده و نرخ بیکاری آن ۳٫۱ درصد اعلام شده است. ذخایر بین‌المللی این کشور تا ژانویه ۲۰۲۴ برابر با ۱۰۳٫۴۰۶ میلیارد دلار آمریکا بوده است. نسبت بدهی به تولید ناخالص داخلی در پایان سال ۲۰۲۳ به ۶۰٫۲ درصد کاهش یافت که از بالاترین سطح خود در ۱۷ سال گذشته (۶۳٫۷ درصد در پایان سه‌ماهه سوم آن سال) پایین‌تر آمده و مقاومت اقتصادی کشور را در دوران همه‌گیری کووید-۱۹ نشان می‌دهد. واحد پول این کشور Philippine peso (₱ یا PHP) است. یا PHP).
فیلیپین یک واردکننده خالص است و یک کشور بدهکار در موقعیت سرمایه‌گذاری بین‌المللی است. تا تاریخ ۲۰۲۰, بازارهای اصلی صادرات این کشور چین، ایالات متحده آمریکا، ژاپن، هنگ‌کنگ و سنگاپور بودند؛ صادرات اصلی شامل نیمه رساناها، ماشین‌آلات اداری و قطعات آن‌ها، ترانسفورماتورهای الکتریکی، سیم‌های عایق‌بندی شده و بوده است. بازارهای اصلی واردات آن سال چین، ژاپن، کره جنوبی، ایالات متحده آمریکا و اندونزی بودند. محصولات عمده صادراتی شامل نارگیل، موز و آناناس هستند؛ این کشور بزرگ‌ترین تولیدکننده abaca در جهان است و دومین صادرکننده بزرگ سنگ معدن نیکل در سال ۲۰۲۲ بوده است،  همچنین بزرگ‌ترین صادرکننده فلزات پوشیده شده از طلا و بزرگ‌ترین واردکننده copra در سال ۲۰۲۰ بوده است.
با نرخ رشد متوسط سالانه شش تا هفت درصد از حدود سال ۲۰۱۰، فیلیپین به یکی از سریع‌ترین اقتصادهای در حال رشد جهان تبدیل شده است، که عمدتاً ناشی از تکیه روزافزون آن بر بخش خدمات است. با این حال، توسعه منطقه‌ای نامتناسب است و به ویژه مانیل بیشترین سهم را از رشد اقتصادی جدید به دست آورده است. حواله‌های پولی از فیلیپینی‌های خارج از کشور به‌طور قابل توجهی به اقتصاد کشور کمک می‌کنند؛ در سال ۲۰۲۳ به رکورد ۳۷٫۲۰ میلیارد دلار آمریکا رسید که ۸٫۵ درصد از GDP را تشکیل می‌دهد. فیلیپین مرکز اصلی برون‌سپاری فرایندهای کسب‌وکار (BPO) در جهان است. حدود ۱٫۳ میلیون فیلیپینی در بخش BPO مشغول به کار هستند که عمدتاً در خدمات به مشتری فعالیت می‌کنند.
اقتصاد فیلیپین طی دهه‌ها رشد ثابتی داشته و صندوق بین‌المللی پول در سال ۲۰۱۴ آن را به‌عنوان سی‌ونهمین اقتصاد بزرگ جهان اعلام کرد. فیلیپین در سال ۲۰۲۲ رشد تولید ناخالص داخلی ۷٫۶ درصدی داشت، بالاترین از 1976. با این حال، این کشور عضوی از گروه ۲۰ نیست و در دسته کشورهای با بازار نوظهور قرار دارد.
اقتصاد فیلیپین > ترکیب بر اساس بخش‌های صنعتی

فیلیپین به‌عنوان یک کشور تازه صنعتی‌شده، همچنان بخش کشاورزی بزرگی دارد؛ هرچند صنعت خدمات در سال‌های اخیر گسترش یافته است. بخش صنعتی بیشتر بر پردازش و مونتاژ قطعات الکترونیکی و پیشرفته متمرکز است.
نیروی کار فیلیپینی شاغل در خارج از کشور (OFW) نیز سهم مهمی در اقتصاد دارد ولی در آمار بخش‌های داخلی لحاظ نمی‌شود. حواله‌های دریافتی از این کارگران سهم به‌سزایی در رشد اقتصادی داشته و رتبه اعتباری کشور را نیز بهبود داده است. در سال ۲۰۲۳، حواله‌های فیلیپینی‌های خارج از کشور به رکورد ۳۷٫۲ میلیارد دلار رسید (۸٫۵ درصد GDP).
اقتصاد فیلیپین > ترکیب بر اساس بخش‌های صنعتی > کشاورزی

تا سال ۲۰۲۲، کشاورزی ۲۴ درصد نیروی کار را در اختیار دارد و ۸٫۹ درصد GDP را تشکیل می‌دهد. فیلیپین سومین تولیدکننده بزرگ نارگیل در جهان است و در صادرات محصولات نارگیلی پیشتاز است. همچنین سومین تولیدکننده بزرگ آناناس دنیا است. برنج غذای اصلی مردم است و این کشور یکی از ۱۰ تولیدکننده برتر برنج در جهان است.
محصولاتی همچون شکر، نارگیل، آناناس، برنج و سایر محصولات کشاورزی در مناطق گوناگون کشت می‌شود.
اقتصاد فیلیپین > ترکیب بر اساس بخش‌های صنعتی > خودروسازی و هوافضا

قطعات ABS برای مرسدس بنز، بی‌ام‌و و ولوو در فیلیپین تولید می‌شود. فروش خودرو در سال ۲۰۲۲ به ۳۵۲٬۵۹۶ دستگاه رسید. برندهایی چون تویوتا، میتسوبیشی، فورد، نیسان، سوزوکی در این کشور فعالند. در حوزه هوافضا، فیلیپین قطعاتی برای هواپیماهای بوئینگ و ایرباس صادر می‌کند.
اقتصاد فیلیپین > ترکیب بر اساس بخش‌های صنعتی > الکترونیک

شرکت‌هایی چون تکزاس اینسترومنتز تراشه‌های DSP را در باگیو تولید می‌کنند. این تراشه‌ها در محصولات جهانی نوکیا و اریکسون استفاده می‌شود. توشیبا هارددیسک، لکس‌مارک چاپگر و صنایع دیگر الکترونیک در مناطق مختلف فعالیت دارند. محصولات الکترونیک بیش از نیمی از صادرات کالاهای فیلیپین را تشکیل می‌دهند.
اقتصاد فیلیپین > ترکیب بر اساس بخش‌های صنعتی > معدن و استخراج

فیلیپین دارای منابع غنی معدنی و انرژی زمین‌گرمایی است. طلای این کشور، نیکل، مس، پالادیوم و کرومیت از بزرگ‌ترین ذخایر جهانی محسوب می‌شود. با این وجود چالش‌هایی مانند قیمت پایین فلزات، هزینه‌های بالا و زیرساخت‌های نامناسب پیش روست.
اقتصاد فیلیپین > ترکیب بر اساس بخش‌های صنعتی > برون‌سپاری فرآیندهای کسب‌وکار (BPO)

BPO و صنعت مرکز تماس رشد چشمگیری در فیلیپین داشته و سهم مهمی در ایجاد اشتغال و رشد دارد. اکنون بسیاری از شرکت‌های بزرگ برون‌سپاری آمریکایی در فیلیپین مستقر هستند.
اقتصاد فیلیپین > ترکیب بر اساس بخش‌های صنعتی > انرژی‌های تجدیدپذیر

فیلیپین پتانسیل بالایی در انرژی خورشیدی دارد ولی عمده برق آن از سوخت‌های فسیلی است. دولت به تازگی مالکیت ۱۰۰ درصد خارجی را در بخش انرژی‌های تجدیدپذیر مجاز کرده تا سهم انرژی‌های تجدیدپذیر افزایش یابد.
اقتصاد فیلیپین > ترکیب بر اساس بخش‌های صنعتی > کشتی‌سازی و تعمیر

فیلیپین یکی از تولیدکنندگان مهم کشتی در جهان است (در سال ۲۰۲۲ هفتمین تولیدکننده بر اساس تناژ). کشتی‌های باری، کانتینری و مسافری در اینجا تولید و صادر می‌شوند.
اقتصاد فیلیپین > ترکیب بر اساس بخش‌های صنعتی > گردشگری

گردشگری یکی از بخش‌های مهم و رو به رشد در فیلیپین است.
کوزه دفن مانونگول، یکی از بسیاری از کوزه‌های دفن یافت‌شده در سیستم غارها
یک زوج در دوره استعمار اولیه اسپانیایی فیلیپین در دهه ۱۵۹۰، پوشیده از طلا
مانیل، ۱۸۴۷
ایلستردوس در مادرید حوالی سال ۱۸۹۰
بونگبونگ مارکوس رئیس‌جمهور کنونی فیلیپین و ریچارد نیکسون رئیس‌جمهور پیشین آمریکا به همراه خانواده
ماریا رسا برندهٔ جوایز صلح نوبل، فولبرایت و ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی
استان‌های فیلیپین
کوه آپو بلندترین کوه فیلیپین
فیلیپین جزو کشورهای دارای تنوع زیستی کلان
کارابائو، حیوان ملی فیلیپین، نماد قدرت، استقامت، کارایی و سخت‌کوشی است.
توسعهٔ شهر، بیشتر به سمت خلیج مانیل و در امتداد مسیر رودخانهٔ پسیگ ادامه دارد.
چند زن ایلکانو در سانتا کاتالینا، ایلوکوس جنوبی، سال ۱۹۰۰
آرنیس ورزش ملی فیلیپین
فیلیپینی‌ها در حال کاشت برنج. کشاورزی ۲۴ درصد نیروی کار فیلیپینی را مشغول کرده است تا تاریخ ۲۰۲۲.
رشد تاریخی اقتصاد فیلیپین از ۱۹۶۱ تا ۲۰۱۵
کارگران فیلیپینی در برونئی
پروتکل کوییک

| 0 | 1 |
| --- | --- |
استاندارد بین المللی: RFC 9000
توسعه یافته توسط: جیم روسکایند، Google
تاریخ معرفی: ۲۰۱۳؛ ۱۲ سال پیش (۲۰۱۳-خطا: زمان نامعتبر}})
وبگاه: https://quicwg.org/
کوییک (به انگلیسی: QUIC) یک پروتکل لایهٔ انتقال است که در سال ۲۰۱۲ توسط جیم روسکایند در گوگل پیاده‌سازی و در سال ۲۰۱۳ منتشر شد. این پروتکل، برای بیش از نیمی از اتصالات گوگل کروم به سرورهای گوگل استفاده می‌شود. علاوه بر این مرورگرهای ماکروسافت اج، فایرفاکس و سافاری نیز از این پروتکل پشتیبانی می‌کنند.
کوییک، عملکرد پروتکل پیشین خود، یعنی پروتکل هدایت انتقال را بهبود می‌بخشد. این کار، با استفاده از پروتکل داده‌نگار کاربر به عنوان پایه‌ای برای برقراری ارتباط بین دو نقطهٔ پایانی در لایهٔ انتقال انجام می‌شود. علاوه بر این، کوییک به کاهش تاخیر و جلوگیری از ازدحام در شبکه کمک می‌کند.
در سال ۲۰۲۱، کارگروه مهندسی اینترنت پروتکل کوییک را استانداردسازی کرد.
ویژگی‌ها

در خصوص پشتیبانی از پروتکل امن انتقال ابرمتن (HTTPS)، کوییک همانند پروتکل هدایت انتقال (TCP) عمل می‌کند، ولی تاخیر کمتری ارائه می‌دهد و به شکلی بهینه‌تر بسته‌های گم شده را بازیابی می‌کند. این بهبودها به سبب دو تفاوت عمده بین این کوییک و TCP به وجود آمده‌اند.
اولین تفاوت، کاهش زمان لازم برای اتصال اولیه در کوییک است. با توجه به این که بیشتر اتصالات HTTPS نیازمند پروتکل امنیتی لایهٔ انتقال (TLS) هستند، کوییک بخشی از اطلاعات لازم برای این پروتکل را در دست‌دهی اولیه منتقل می‌کند. تا پیش از این، لازم بود تا در ابتدا یک اتصال TCP برقرار شود، سپس اطلاعات لازم برای پروتکل‌های امنیتی رد و بدل شوند.
دومین تفاوت، استفاده از پروتکل داده‌نگار کاربر (UDP) به عنوان پایهٔ انتقال اطلاعات است. برای جبران خدماتی که UDP ارائه نمی‌دهد (مانند بازیابی بسته‌ها)، کوییک خود در جریانی متفاوت از UDP این خدمات را پیاده‌سازی می‌کند. این تفاوت جریان باعث می‌شود که در صورت خطا در یکی از پروتکل‌ها، پروتکل دیگر کمتر تحت تاثیر قرار می‌گیرد.
اگر چه در ابندا نام آن به عنوان مخفف "اتصالات اینترنتی UDP سریع" انتخاب شد ، اما در استفاده IETF از کلمه QUIC مخفف نیست .
بلکه فقط نام پروتکل است. QUIC عملکرد برنامه های وب مبتنی بر اتصال که
در حال حاضر از پروتکل کنترل انتقال (TCP)استفاده می کنند را بهبود می بخشد. این کار را با برقراری
تعدادی اتصال چندگانه بین دو نقطه پایان با استفاده از پروتکل UDP (Datagram User) انجام می دهد
و برای بسیاری از برنامه ها طراحی شده است تا پروتکل TCP را در الیه حمل برای بسیاری از برنامه ها
منسوخ کند و به همین دلیل به پروتکل گاه به گاه "/2TCP "نامگذاری می شود.
QUIC همراه با اتصالات چندگانه /3HTTP کار می کند که امکان رسیدن داده های چند جریان به تمام
نقاط پایان را به طور مستقل فراهم می کند و بنابراین مستقل از از دست دادن بسته های داده مربوط به
جریان های دیگر است. در مقابل، /2HTTP که بر روی TCP میزبانی می شود، ممکن است با تاخیرهای
مسدود کننده خط اول مواجه شود اگر چندین جریان روی یک اتصال TCP چندگانه متعدد شوند و هر یک
از بسته های TCP در آن اتصال تاخیر یا از دست بروند.
اهداف فرعی

اهداف فرعی QUIC شامل کاهش تاخیر اتصال و حمل و نقل و تخمین پهنای باند در هر جهت برای
جلوگیری از تراکم است. همچنین، این پروتکل الگوریتم های کنترل تراکم را به فضای کاربر در هر دو نقطه
پایان منتقل می کند، به جای فضای هسته، که ادعا می شود این امکان را به الگوریتم ها می دهد تا بهبود
بیشتری داشته باشند. عالوه بر این، این پروتکل می تواند با استفاده از اصالح خطاهای پیش بینی شده
(FCE) عملکرد را بهبود بخشد و این به عنوان مرحله بعدی در تکامل پروتکل در نظر گرفته می شود. 
طراحی شده است تا از تصلب پروتکل جلوگیری کند تا به عنوان TCP که تصلب قابل توجهی داشته است،
قابل توسعه باقی بماند.
در ژوئن ،2015 یک پیش نویس اینترنتی از یک مشخصه برای QUIC به IETF برای استاندارد سازی ارسال
شد. یک گروه کاری QUIC در سال 2016 تشکیل شد. در اکتبر ،2018 گروه های کاری HTTP و QUIC
IETF به طور مشترک تصمیم گرفتند که نگاشت HTTP روی QUIC را "/3HTTP "نامگذاری کنند قبل
از آنکه آن را به عنوان یک استاندارد جهانی اغلام کنند. در ماه مه ،2021 QUIC IETF را در 9000 RFC
استاندارد سازی کرد، که توسط 8999 RFC، 9001 RFC و 9002 RFC پشتیبانی می شود. -DNS
QUIC-over نیز یک برنامه دیگر است.
پس زمینه

پروتکل کنترل انتقال یا TCP به هدف فراهم کردن یک رابط برای ارسال جریان های داده بین دو نقطه پایان
است. داده به سیستم TCP تحویل داده میشود که اطمینان میدهد داده به همان شکل به سمت دیگری
منتقل شود و در غیر این صورت اتصال خطا را نشان میدهد. برای این کار، TCP داده را به بسته های شبکه
تقسیم میکند و مقادیر کوچکی را به هر بسته اضافه میکند. این داده اضافی شامل یک شماره توالی است
که برای تشخیص بسته های گم شده یا به ترتیب نرسیده استفاده میشود و یک چکسازی که امکان
تشخیص خطاهای داخل داده بسته را فراهم میکند. هنگامی که هر یک از این مشکلات رخ میدهد، TCP
از درخواست تکرار خودکار تکراری (ARQ)استفاده میکند تا به فرستنده بگوید بسته گم شده یا آسیب
دیده را مجدداً ارسال کند.
در بیشتر پیاده سازی ها، TCP هر خطا در یک اتصال را به عنوان یک عملیات مسدود کننده میبیند که تا
زمان حل خطا یا اتصال به عنوان ناموفق در نظر گرفته میشود، انتقال های بعدی متوقف میشود. اگر یک
اتصال تنها برای ارسال چندین جریان داده استفاده شود، همانطور که در پروتکل /2HTTP رخ میدهد،
تمام این جریان ها مسدود میشوند، اگرچه تنها یکی از آنها ممکن است مشکل داشته باشد. به عنوان مثال،
اگر در حین بارگیری یک تصویر GIF برای استفاده در favicon یک خطا رخ دهد، صفحه به طور کامل
منتظر میماند تا این مشکل حل شود. این پدیده به عنوان مسدود شدن سر خط شناخته میشود.
از آنجا که سیستم TCP طراحی شده است تا شبیه یک "لوله داده" یا جریان باشد ، قصداً درک کمی از
داده هایی که انتقال میدهد، دارد. اگر این داده نیازهای اضافی مانند رمزگذاری با استفاده از TLS داشته
باشد، باید توسط سیستم هایی که روی TCP اجرا میشوند و با نرم افزار مشابه در سمت دیگر اتصال برقرار
میکنند، تنظیم شود. هر یک از این نوع وظایف تنظیم نیاز به فرآیند دست دادن دارد. این اغلب نیازمند
چندین درخواست و پاسخ است تا اتصال برقرار شود. به دلیل تاخیر ذاتی ارتباطات در فواصل بلند، این
میتواند به هزینه اضافی به انتقال کلی اضافه کند.
TCP از تصلب پروتکل رنج میبرد، به دلیل اینکه تصویر سیم آن در قالب متن روشن است و بنابراین قابل
مشاهده و قابل تغییر توسط میان جعبه ها است. یک اندازه گیری نشان داد که یک سوم مسیرها در سراسر
اینترنت با حداقل یک واسطه مواجه میشوند که متادیتای TCP را تغییر میدهد و 6.5 درصد مسیرها از
تأثیرات تصلب آسیب زا از واسطه ها رنج میبرند. توسعه هایی برای TCP تحت تأثیر قرار گرفته اند: طراحی
MPTCP (TCP Multipath ) به دلیل رفتار میان جعبه ها محدود شده است و استقرار Open Fast TCP
نیز به همین دلیل متعذر شده است.
گوگل

پروتکلی که توسط گوگل ایجاد شده و تحت عنوان QUIC به IETF منتقل شده است ( قبلا در سال 2012
حول نسخه 20 QUIC )کاملا متفاوت از QUIC است که در IETF ادامه یافته و بهبود یافته است. QUIC
اصلی گوگل برای بودن یک پروتکل چند منظوره طراحی شده بود، اگرچه ابتدا به عنوان یک پروتکل برای
پشتیبانی از S(HTTP) در کرومیوم پیاده سازی شد. تکامل کنونی پروتکل QUIC IETF یک پروتکل حمل و
نقل چند منظوره است. توسعه دهندگان کرومیوم ادامه دادند به پیگیری تکامل تلاش های استانداردسازی
QUIC IETF برای اتخاذ و کاملا پیروی از استانداردهای اینترنت جدیدتر برای QUIC در کرومیوم.
برنامه های کاربردی

QUIC با در نظر گرفتن HTTP توسعه یافته است و /3HTTP اولین برنامه ای است که از آن استفاده می
کند.[34][35] QUIC-over-DNS یک برنامه از QUIC برای رزولوشن نام است که امنیت برای انتقال
داده ها بین رزولورها را فراهم می کند مشابه IETF[36].TLS-over-DNS در حال توسعه برنامه های
کاربردی QUIC برای تونلینگ امن شبکه[35] و تحویل رسانی رسانه های جریانی است.[37]XMPP به
صورت تجربی به QUIC تطبیق داده شده است.
استفاده کنید.[38] برنامه دیگر QUIC over SMB است که طبق گفته مایکروسافت می تواند "یک
VPN SMB "را بدون تأثیر بر تجربه کاربر ارائه دهد.[39] مشتریان SMB به طور پیش فرض از TCP
استفاده می کنند و در صورت عدم موفقیت تلاش TCP یا در صورت نیاز قصد داشتن QUIC، تلاش می
کنند.
پشتیبانی مرورگر

کد QUIC به صورت تجربی در Chrome Google از سال 2012 توسعه یافته است [4] و به عنوان
بخشی از نسخه 29 Chromium( منتشر شده در 20 اوت 2013 ) اغلام شد.[18] در حال حاضر به صورت
پیش فرض در Chromium و Chrome فعال است.[40]
پشتیبانی در Firefox در ماه مه 2021 رسید.[41][12]
پل در آوریل 2020 پشتیبانی تجربی را در موتور WebKit از طریق Preview Technology Safari
104 اضافه کرد.
پشتیبانی رسمی در 14 Safari اضافه شد که در Sur Big macOS و 14 iOS گنجانده شده است.[43]
ما برای استفاده از این ویژگی باید به صورت دستی آن را فعال کنید.[44] بعدها به صورت پیش فرض در
16 Safari فعال شد.[13]