سیتی‌گروپ
تاریخچه

در تاریخ ۹ اکتبر ۱۹۹۸ سیتی‌بانک با ارزش ۱۴۰ میلیارد دلار شرکت تراولرز کمپانی را خریداری نمود. سپس این دو شرکت با هم ادغام شدند و در پی آن سیتی‌گروپ تأسیس شد. این گروه هم‌اکنون در ۱۴۰ کشور خدماتی چون بانکداری خرد و بانکداری شرکتی، بانکداری اختصاصی، بانکداری سرمایه‌گذاری و مدیریت سرمایه‌گذاری، انواع خدمات بیمه و وام‌های مسکن و کارت‌های اعتباری را انجام می‌دهد.
ریشه‌های تأسیس این گروه به سال ۱۸۱۲ و راه‌اندازی سیتی بانک، در شهر نیویورک بازمی‌گردد. دامنه فعالیت‌های این بانک در آغاز، به ارائه خدمات مالی، به بازرگانان نیویورکی محدود می‌شد. امروزه شعبه مرکزی سیتی بانک همچنان در شهر نیویورک قرار دارد. سپس به‌ترتیب بانک هندلاوی در ۱۸۷۰، اسمیت بارنی در ۱۸۷۳، بانامکس در ۱۸۸۴ و سالومون برادرز در سال ۱۹۱۰ توسط بانک سیتی خریداری و ادغام شدند.
سیتی‌بانک برای مدیریت بر این شرکت‌ها، موسسات و بانک‌های زیرمجموعه خود، اقدام به تأسیس شرکت سیتی‌کورپ نمود، که کلیه دارایی‌های بانک از زیرمجموعه‌های آن شرکت محسوب می‌شدند. سیتی‌کورپ نخستین بانک تجاری جهان بود، که پرداخت و انتقال وجه از هر حساب به حسابی دیگر را، آغاز کرد. این انتقال شامل انتقال پول از حسابی در یک بانک، به حسابی در بانک دیگر نیز می‌شد. این خدمت بانکی در زمان خود، یک انقلاب در ارائه خدمات بانکی به حساب می‌آمد. پیش از این برخی بانک‌های تجاری این روش را به صورت محدود به کار می‌بردند، اما سیتی‌کورپ این خدمت را در اختیار عموم قرار داد.
سیتی‌کورپ مجموعه‌ای از خدمات مالی و بانکی را ارائه می‌کرد، که مهم‌ترین آن‌ها مدیریت سرمایه در بازارهای مالی جهانی، اعطای وام‌های اعتباری، فعالیت‌های سرمایه‌گذاری و پرداخت وام‌های مسکن بود. پرداخت وام‌های اعتباری نیز یکی از اصلی‌ترین شاخه‌های فعالیت سیتی‌کورپ بود. وام‌های اعتباری به وام‌هایی گفته می‌شود، که با نرخ بهره بالاتر، به افرادی که از اعتبار بانکی کمتری برخوردار هستند، پرداخت می‌شود.
در سال ۱۹۹۸ «سیتی‌کورپ» و «تراولرز گروپ» با هم ادغام شدند و سیتی گروپ را تشکیل دادند. این بانک به سه دسته تجاری تقسیم می‌شد، که شامل: مصرف‌کننده جهانی، مدیریت سرمایه جهانی و خدمات بانکداری بین‌المللی بود. از اواخر سال ۲۰۰۷ که پیش‌لرزه‌های بحران مسکن آمریکا ۲۰۰۸ آغاز شده بود، به دنبال افزایش بحران وام‌های اعتباری، در پی رکود بخش مسکن در ایالات متحده، سیتی‌گروپ در ۹ ماه ابتدای سال ۲۰۰۷ میلادی ۱۱میلیارد دلار زیان دید، که به اعتقاد هیئت مدیره وقت، عملکرد ضعیف مدیرعامل در پرداخت وام‌های اعتباری بدون بازار سنجی، موجب به وجود آمدن این زیان شده بود.
در روز ۵ نوامبر سال ۲۰۰۷ اعلام این خبر که سیتی‌گروپ، در بازار وام مسکن ضرر فاحشی کرده، سبب شد بهای سهام اروپایی در ساعات اولیه معاملات سهام و اوراق بهادار کاهش یابد. دلیل این کاهش آن بود که سیتی گروپ، در ماه اکتبر اعلام کرد، که بیش از ۶ میلیارد دلار از وام‌های این بانک غیرقابل وصول بوده و ممکن است، از بیش از ۱۱ میلیارد دلار دیگر از طلب‌های غیرقابل وصول خود، صرف‌نظر کند. همچنین ارزش دارایی‌های سیتی گروپ در بخش وام مسکن، از پایان ماه سپتامبر رو به کاهش گذاشت و حدود ۸ تا ۱۱ میلیارد دلار افول کرد. به دنبال زیان مالی و با انتشار خبر ضرر قابل توجه سیتی‌گروپ، چارلز پرینس، مدیر عامل اجرایی این بانک استعفای خود را اعلام کرد و «ویکرام پندیت» اقتصاددان آمریکایی، به این سمت منصوب شد.
ضررهای مالی بانک سیتی گروپ به راحتی قابل بازگشت نبود و این بانک که از اواخر سال ۲۰۰۸ بیش از ۴۵ میلیارد دلار کمک مالی از دولت فدرال ایالات متحده دریافت کرده بود، اعلام کرد برای ادامه فعالیت‌های بانکی و مالی خود نیازمند ۱۰ میلیارد دلار دیگر کمک‌های مالی دولت است. مقام‌های سیتی گروپ چندین بار با مقام‌های فدرال مذاکره و رایزنی کردند تا نظر آن‌ها را برای اعطای کمک‌های مالی بیشتر جلب کنند. این مشکلات به حدی بود که سیتی گروپ در سه‌ماهه چهارم سال ۲۰۰۸ وادار شد بیش از ۱۳ هزار نفر از کارکنان خود را کاهش دهد. در آوریل سال ۲۰۰۹ وقتی که اوباما تلاش خود را برای ملی کردن خدمات درمانی آغاز کرد، سهام میانگین صنعتی داو جونز ۲۸۱ واحد دیگر معادل ۴٪ درصد کاهش یافت و سهام بانک سیتی گروپ که تا به حال سه بار از طرح‌های کمک دولتی استفاده کرده بود با قیمت ۱٫۰۲ دلار بر هر سهم بسته شد. این بانک اکنون با داشتن بیش از ۲۵۹ هزار کارمند در ۱۰۰ کشور جهان، درآمدی بالغ بر ۷۰ میلیارد دلار داشته و ۳۶٪ درصد از سهام آن در اختیار دولت فدرال ایالات متحده می‌باشد.