stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
شهرستان ورزقان
قلعه جوشین

قلعه جوشین در ۲۶ کیلومتری غرب ورزقان و ۶ کیلومتری [[روستای تاریخی و معدن خیز جوشین و روستای تاریخی و معدن خیز گال و در قلب محال تاریخی دیزمار ارسباران به مرکزیت شهر باستانی خاروانا در یک منطقه کوهستانی سخت‌گذر در بالای یک کوه مرتفع قرار گرفته‌است. در کاوش‌هایی که در آن صورت گرفته، سفالینه‌هایی از هزارهٔ اول قبل از میلاد و قرون اولیه اسلام به دست آمده‌است.
قلعه جوشین که احتمالاً از قلعه‌های بابک خرمدین]] بوده (مطمئن نیستم چون کسی رو پیدا نکردم که در این زمینه اطلاعات کاملی داشته باشه) و بر فراز یک کوه صخره‌ای در یک منطقه کوهستانی زیبا در شمال غربی شهر ورزقان واقع شده‌است. ارتفاع قله از سطح دریا در حدود ۱۸۰۰ متر می‌باشد (از نظر ارتفاعی چندان ارزش کوهنوردی نداره بیشتر ارزش کوهنوردی اون به دلیل مسیر صعب العبور صعوده. مسیر کوه‌پیمایی این قلعه که نیاز به تجهیزات خاصی ندارد  ضلع شمالی اونه. از سایر جهات نیاز به صخره‌نوردی با تجهیزات کامل داره). مسیر رفت از تبریز به ورزقان و از آنجا در جهت شمال غربی به طرف روستای خاروانا می‌باشد. فاصله تبریز تا ورزقان ۹۷ کیلومتر و فاصله ورزقان تا پای قلعه هم باید چیزی در حدود ۳۵ کیلومتر باشه. از شهر ورزقان بطرف شمال غربی در یک جاده کوهستانی مارپیچ و زیبا با رد شدن از روستاهای دیزج ملک و آقابابا فرامرزی به دوراهی خاروانا- اسپیران می‌رسیم که راه سمت راست (به طرف خاروانا) را در پیش گرفته و بعد از عبور از روستاهای داش کسن- گزن بند- مزرعه شادی و نرسیده به داخل روستای جوشین به امامزاده جوشین (سید ابراهیم خلیل) می‌رسیم که در سمت راست (شمال) جاده قرار گرفته‌است. قلعه درست روبروی این امامزاده در سمت چپ جاده (جنوب) قرار گرفته‌است. اگر این جاده را مستقیم ادامه بدهیم به روستای خاروانا و در نهایت به حاشیه رود مرزی ارس خواهیم رسید. من سعی کردم مسیر رفت رو در عکس زیر مشخص کنم.
قلعه جوشین > آغجه قلعه

این قلعه تاریخی را شاید به خاطر رنگ دیواره‌ها و برج‌های سفیدش که با ملات آهکی سفید در قلهٔ کوهی سبزفام ساخته شده‌است «آغجاقالا» می‌گویند. در فاصلهٔ ۵۰ کیلومتری شمال‌غربی شهر ورزقان واقع شده‌است. موقعیت جغرافیایی و مکانی قلعه و نوع معماری و کاربرد این قلعه نیز شبیه به دیگر قلعه‌های تاریخی آذربایجان می‌باشد.
قلعه جوشین > قلعه علی بیگ

این قلعه در محدوده شهر خاروانا واقع در دیزمار ارسباران و در دامنه کوه پرآوازه کمتال یا کامتال واقع شده که مسیرش جیب رو بوده و در منطقه حفاظت شده قرار دارد. گفته می‌شود وقتی در زمان فتحعلی شاه قاجار خاروانا توسط روسها اشغال شد شخصی بنام علی بیگ از اهالی خاروانا این قلعه را تعمیر کرده و در منطقه به روس‌ها ضربه می‌زده و با همراهانش در آنجا مخفی می‌شده‌است. در حال حاضر طایفه‌ای تحت عنوان علی بیگلو یا علی بگلو در شهر خاروانا زندگی می‌کنند که گفته می‌شود از نوادگان علی بیگ می‌باشد.
قلعه جوشین > سید جبرئیل آستامال

این منطقه بسیار زیبا و دیدنی است که از طریق روستای تاریخی آستامال واقع در محال دیزمار ارسباران به مرکزیت خاروانا قابل دسترسی است و امامزاده سید جبرئیل هم در همین محل بوده و دارای زوار در فصول مناسب می‌باشد.
قلعه جوشین > قاضی بلاغی

این چشمه در منطقه دیزمار شرقی ارسباران و در میان جنگلهای زیبا و پرپشت کرینگان واقع شده و از طریق چیچکلو - پیرگدیگی دارای راه ماشین و پیاده می‌باشد در گذشته دور ایل قاضی لی در این ییلاق با صفا در فصول بهار و تابستان اتراق داشته‌است.
قلعه جوشین > منطقه چیچکلی

منطقه زیبای چیچکلی در محال دیزمار ارسباران (خاروانا) و ۳۵ کیلومتری شمال غرب ورزقان قرار گرفته‌است. این منطقه پوشیده از جنگل و انواع گل و گیاهان متنوع و داروئی می‌باشد.
بهترین موقع برای گردش آخرهای خرداد می‌باشد
قلعه جوشین > مسجد جامع خاروانا

این مسجد در مرکز بخش خاروانا در ۷۰ کیلومتری شهر ورزقان واقع شده‌است. قدمت این مسجد به سده‌های ۶ و ۷ هجری قمری می‌رسد این مسجد در نوع خود کم‌نظیر بوده و بعد از انقلاب اسلامی به پاس پیگیریهای مردم شریف خاروانا و مسئولین وقت مرمت شده‌است. این مسجد توسط دختران بایندربیگ ساخته شده‌است. آن‌ها به‌طور همزمان لنگه مسجد خاروانا را در اردوباد نخجوان ساخته بودند. در آن زمان بایندر بیگ حاکم دیزمار ارسباران و اردوباد بوده و قبر وی در روستای دوزال قرار دارد. دوزال اقامت گاه زمستانی و شهر خاروانا اقامتگاه تابستانی بایندربیگ بود.
قلعه جوشین > خانه امیر ارشد

خانهٔ امیر ارشد که در ۱۲ کیلومتری غرب ورزقان در روستای آبخواره (اوخارا) واقع شده‌است. این ساختمان سنگی که به «داش دامداش» مشهور است از بناهای زیبا و منحصر به فرد شهرستان ورزقان است. خانه امیر ارشد با بهره‌گیری از شیوهٔ معماری تاریخی منطقه و سبک ویژهٔ ابنیه قاجاری طراحی و ساخته شده‌است تا نمایانگر تفکرات و باورها و نحوه زندگی مردم منطقه باشد.
قلعه جوشین > گنبد الله الله

گنبد الله الله در قبرستان قدیمی روستای کبودگنبد بخش خاروانا واقع شده‌است.
پلان مقبره دایره و قطر آن ۷۵/۴ متر می‌باشد. بنا دارای دو طبقه شامل سردابه و طبقه اول بوده‌است. گنبدهای طبقه فوقانی ریخته‌است. ازاره بنا سنگی و ساقه بنا با آجر چهارگوش قرمز بنا شده که کلمات الله با آجرکاشی فیروزه‌ای تزئین شده‌است. کتیبه‌ها و اسلیمی‌های حاشیه درب‌های چهار طرف طبقه اول با کاشی معرق می‌باشد. تاریخ بنای برج را با توجه به رج‌های آجری با تزئینات اسماءالله در آذربایجان می‌توان به اواخر دوره ایلخانان مغول تا صفویه نسبت داد.
خصوصیات بارز و عوامل تزئین شده بنا برج مقبره است. تاریخ و کتیبه‌ای روی آن باقی نمانده‌است. ترکیب آجرکاشی فیروزه‌ای در متن ساقه بنا که سبب شده‌است به کبودگنبد شهرت پیدا کند، زیبایی خاصی به آن بخشیده‌است. متن کلمات روی بدنه الله و محمد می‌باشد.
قلعه جوشین > کتیبهٔ سقندل

روستای سقندل در ۵ کیلومتری شهرستان ورزقان و در مسیر جاده ورزقان ـ اهر واقع شده‌است و کتیبهٔ میخی اورارتوئی در ۳ کیلومتری این روستا و بر دامنه کوه زاغی بر سینه سنگی یکپارچه و مرتفع منقوش است. سمت جنوبی سنگ مزبور که به شکل هرم ناقص است، را به صورت مستطیلی به طول ۱۱۶ سانتیمتر و عرض ۵۷سانتیمتر صاف و صیقلی نموده و فرمان سر دوری پسر آرگیشتی پادشاه اورارتوئی را در ده سطر به خط میخی بر آن نقش کرده‌اند. متن ترجمه فرمان مزبور عبارتست از:
عرابه جنگی خالدی به راه افتاد.
آن به کادیااونی پادشاه پولوآدی حمله کرد.
پولو آدی ناحیه‌ای کوهستانی است. بیاری خالدی توانا.
در عرابه جنگی نیرومند خالدی این لشکرکشی {توسط}
سر دوری پسر ارگیشتی صورت گرفت.
سر دوری گوید: من بیست و یک قلعه را گرفتم.
من در یک روز چهل و پنج شهر را تصرف کردم. لیپ لی اونی.
شهر پادشاه و شهر مستحکم را در جنگ گرفتم.
سر دوری پادشاه مقتدر، شاه بزرگ.
شاه کشورها، شاه مملکت بیا ای نی و فرمانروای شهر توشپاست.
این کتیبه به شماره ۷۹۵ در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده‌است.
زلزله سال ۹۱ ورزقان

ساعت ۱۷:۰۴ دقیقه در شهرستان ورزقان زنگ بیداری را برای ما غفلت پیشگان به صدا درآورد.
دو زمین لرزه کمابیش شدید بودند که در روز شنبه ۲۱ مرداد ۱۳۹۱ مناطقی از استان آذربایجان شرقی را لرزاندند؛ زمین‌لرزه‌ای با بزرگای گشتاوری ۶٫۴ در ساعت ۱۶:۵۳ به وقت محلّی در ۱۷ کیلومتری اهر و زمین لرزه‌ای با بزرگای گشتاوری ۶٫۳ در ساعت ۱۷:۰۴ به وقت محلّی در ۱۰ کیلومتری ورزقان.
مؤسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران و سازمان زمین‌شناسی آمریکا، کانون هر دو زمین‌لرزه را در عمق حدود ده کیلومتری زمین ذکر کرده‌اند. این زمین‌لرزه‌ها، در استان‌های آذربایجان غربی، گیلان، زنجان و اردبیل و همچنین در باکو، پایتخت جمهوری آذربایجان، نیز احساس شد.
بر اثر این زمین‌لرزه در شهرستان‌های اهر، ورزقان و هریس، ۳۰۶ نفر کشته و بیش از ۵۰۰۰ نفر مجروح شدند. در مجموع ۱۵۵ هزار نفر دچار حادثه شدند که در ورزقان ۴۲ هزار نفر را دربرگرفت. بیشترین تلفات انسانی از روستاهای «باجه باج»، «گوردره» و «دبنو» و همچنین شهر ورزقان بوده‌است. با گذشت سه روز از زمین‌لرزه، مأموران امداد و نجات هلال احمر، زنی را در روستای سرخاگو از توابع شهرستان ورزقان زنده از زیر آوار بیرون کشیدند. این در حالی است با گذشت یک روز از زمین‌لرزه اعلام شد که عملیات آواربرداری به اتمام رسیده و تمامی افراد از زیر آوار بیرون کشیده شده و مجروحان به بیمارستان منتقل شدند.
دراین زمین‌لرزه‌ها ۱۲ روستای شهرستان ورزقان به‌طور کامل تخریب شده که هر یک از این روستاها حدود ۹۰۰ تا هزار نفر جمعیت داشتند. همه زیرساخت‌های مخابراتی ناحیهٔ ورزقان به هم ریخته و تمامی خطوط قطع شدند.
مناظق اطراف اهر، هریس و ورزقان فاقد بیمارستان بودند که همین امر سبب گشت مجروحین حادثه از این مناطق برای مداوا به بیمارستان‌های شهر تبریز انتقال داده شوند و به همین علت تقاضای برپایی بیمارستان صحرایی در منطقه شده بود.
تقسیمات کشوری

بخش مرکزی شهرستان ورزقان
دهستان ازومدل جنوبی
دهستان ازومدل شمالی
دهستان بکرآباد
دهستان سینا
شهر: ورزقان
بخش خاروانا
دهستان ارزیل
دهستان جوشین
دهستان دیزمار مرکزی
شهر: خاروانا
مامارک

مکان
| مامارک Մամարք | مامارک Մամարք |
| --- | --- |
مامارک: مامارک
مختصات: ۳۹°۱۵′۰۵″ شمالی ۴۶°۴۱′۳۸″ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۲۵۱۳۹°شمالی ۴۶٫۶۹۳۸۹°شرقی﻿ / 39.25139; 46.69389: مختصات: ۳۹°۱۵′۰۵″ شمالی ۴۶°۴۱′۳۸″ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۲۵۱۳۹°شمالی ۴۶٫۶۹۳۸۹°شرقی﻿ / 39.25139; 46.69389
استان شهرستان: استان کاشاتاق شهرستان قبادلی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (ساعت جهانی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (ساعت جهانی)
مامارک (به ارمنی: Մամարք ،ترکی آذربایجانی: Məmər) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان کاشاتاق واقع شده‌است.
اسپینت (ساز)

اسپینتی که در سال ۱۷۶۵ توسط یوهان هاینریش زیلبرمان (Johann Heinrich Silbermann) ساخته شده. این اسپینت در باخ‌هاوس (Bachhaus) واقع در آیزناخ آلمان نگهداری می‌شود. در نمای نزدیک‌تر بافت چوب و روکش‌کاری چینش جناغی (bookmatched veneering) ساز مشهود است. در این نوع روکش‌کاری، ورق‌های نازک چوب طوری کنار هم قرار می‌گیرند که گویی یک کتاب باز هستند و نقش‌های چوب در دو طرف قرینه است.
اِسپینِت (به انگلیسی: Spinet) یک نوع کوچک‌تر، ارزان‌تر و ساده‌تر از ساز‌های شستی دار، مانند: پیانو، ارگان و هارپسیکورد است.
هارپسیکورد اسپینِت (خمیده) > نام گذاری:

از واژهٔ اسپینِت در زبان انگلیسی عموماً برای نمایاندن خمیدگی و خم‌شدگی استفاده می‌شود. در این مقاله منظور از اسپینت، کنارهٔ خمیدهٔ این ساز است؛ و به خمیده‌گی جعبه صوتی ساز نسبت به کلاویه‌ها، که تقریباً ۳۰ درجه به سمت راست خم شده‌، اشاره دارد و طراحی خاص این ساز را نشان می‌دهد.
هارپسیکورد اسپینِت (خمیده) > مکانیزم اَکشن‌ها (Actions):

هنگامی که از نام هارپسیکورد  پیش از اسپینِت استفاده می‌شود، این مفهوم را می‌رساند که این ساز از نظر ساختار و مکانیزم صدادهی بسیار مشابه به ساز هارپسیکورد است. مکانیزم اکشن‌ها در این ساز، شامل صفحه صدا (Soundboard)، مضراب‌ها (Plectrums)، نگهدارندهٔ مضراب‌ها یا زبانه‌ها (Jacks)، سیم‌ها (Strings)، دَمپر‌ها (Dampers) و نهایتاً جک‌گایدها (به انگلیسی: Jack Guides قطعاتی هستند که به منظور حفظ مضراب در مسیر و جهت صحیح جنبش طراحی شده‌اند) می‌شود، که به غیر از زبانه‌ها و جک‌گایدها بسیار مشابه به هارپسیکورد عادی می‌باشد.
تاریخچه هارپسیکورد اسپینِت

گفته میشود که این ساز توسط جان هریس (??17-1772) سازنده ساز بوستونی بود  ساخته شده است وی مدتی قبل از سال های 1768 از انگلستان به بوستون محاجرت کرد و او اولین اسپینت خود را در سال 1769 به پایان رساند. مورخ هارپسیکورد، فرانک هوبارد در سال ۱۹۶۷ نوشت، اولین اسپینت [خم شده] که من می‌شناسم توسط Hieronymus de Zentis (سازنده سازهای شستی دار ایتالیایی) در سال ۱۶۳۱ ساخته شده‌است. کاملاً ممکن است که Zentis مخترع از نوع از اسپینت که به‌طور گسترده در کشورهای دیگر کپی شده‌است. وی در ادامه خاطرنشان می‌کند که اسپینت در فرانسه گاهی اوقات به عنوان épinette à l'italienne خوانده می‌شد که از اصالت ایتالیایی پشتیبانی می‌کرد. در انگلیس سازندگان شامل جان پلیر، توماس بارتون، چارلز هاوارد ، استفن کین، کاوتون استون و توماس هیچکاک بودند. اسپینت بعداً توسط بارتولومئو کریستوفوری (۱۷۵۵–۱۷۶۶) به مخترع پیانو به اسپینتون (اسپینت بزرگ) تبدیل شد. spinettone شامل چندین گروه از سیم‌ها، با ابعاد ۱ × ۸ ′، ۱ × ۴ ′، و از همان مکانیسم مبتکرانه برای تغییر توقف‌هایی استفاده می‌کرد که قبلاً برای اسپینت بیضی خود استفاده می‌کرد. spinettone یک موفقیت محلی در بین نوازندگان دربار مدیچی بود، و سرانجام کریستوفوری در مجموع چهار عدد از آنها را ساخت. اسپینت‌ها امروزه کمتر ساخته می‌شود، و گاهی اوقات به همان هدف صرفه جویی در هزینه و مکان مورد استفاده قرار می‌گیرند.
مدل‌های دیگر اسپینِت

اسپینِت پنج ضلعی مانند اسپینِت های یاد شده نبود، بلکه یک مدل کملا جدید بود. ساز طوری طراحی شده بود که سیم‌های آن به‌طور موازی با صفحه کلید باشند. به‌طور معمول، اسپینت های پنج ضلعی از نظر اندازه فشرده تر از سایر انواع مدل‌ها اصلی بود، زیرا شکل پنج ضلعی با قطع گوشه‌ها، مستطیل را از شکل اصلی خود درآورده بود. به‌طور کلی، کلمه اسپینت همیشه در زمان‌های گذشته به خصوص در زبان اشکال شناختی فرانسوی و ایتالیایی آن را épinette و spinetta می نامیدند، ولی این کلمه کاملاً واضح و درست تعریف نشده بود؛ به همین علت هنگامی که بارتولومئو کریستوفوری در سال ۱۶۸۸ نوع جدیدی از اسپینت را اختراع کرد، آن را "spinetta ovale"، "اسپینت بیضی" نامید.
نامگذاری

در زمان‌های گذشته که هجی زبان انگلیسی کمتر استاندارد شده بود، کلمه "spinet" گاهی اوقات "spinnet" یا "spinnit" تلفظ می‌شد. "spinet" امروز استاندارد است. اسپینت از کلمه اسپینتای ایتالیایی نشأت می‌گیرد، که در قرن هفدهم ایتالیایی زبانی بود که به‌طور کلی برای همه ابزارهای کوئل استفاده می‌شد و در زبان ایتالیایی این ساز  virginals خوانده می‌شد. کلمه خاصی هم که در ایتالیایی برای یک مدل اصلی کلمه spinetta a tabola بود. به همین ترتیب، مشتق آن در زبان فرانسوی از spinetta، épinette، دقیقاً همان چیزی است که virginals در ایتالیایی خوانده می‌شود، اگرچه این کلمه برای هر ساز کوچک دیگری نیز استفاده می‌شود، چه یک هارپسیکرد کوچک یا کلاویکرد. در زبان آلمانی نیز از کلمه اسپینت و کوئرگلگل استفاده می‌شد.
مطابق با نسخه دیکشنری وبستر در سال ۱۹۱۳.
پیانو اسپینِت

پیانوی اسپینِت ، نوعی از ساز اسپینت بود که از دهه ۱۹۳۰ تا اوایل قرن اخیر تولید می‌شد. اوج روند تولید آن در بین تولیدکنندگان برای این نوع پیانوی کوچکتر و ارزان قیمت در اواسط قرن گذشته بود. هدف از ساخت این پیانو، تولید سازی با قیمت پایین بود برای صاحبان خانه که فضای کافی برای پیانو در دسترس نداشتند. بسیاری از پیانوهای اسپینت هنوز هم وجود دارند، که از دوره تولید آنها باقی مانده‌است. مشخصه اصلی پیانو اسپینت ، افت عملکرد آن است (که بعضاً عمل ضربه غیرمستقیم نیز نامیده می‌شود). در این پیانو، کلیدها مستقیماً عمل ضربه زدن را درگیر نمی‌کنند. در عوض آنها اهرم‌هایی بنام"stickers" دارند که هر کدام به ازای خود، اهرم‌های دیگری را به طرف بالا می‌کشند که در زیر سطح صفحه کلید قرار دارند و به سهم خود اجزا دیگر را درگیر می‌کنند. "sticker" ها به اندازه کافی بلند بودند که سر چکش (بالاترین قسمت عمل) تقریباً در همان سطح عمودی مانند صفحه کلید به انتها می‌رسد. به لطف چیدمان قطری سیم‌ها، پیانوهای اسپینت می‌توانند بسیار کوچک باشند. قسمت بالای اسپینت تنها چند اینچ از سطح صفحه کلید خود بلندتر است با این حال، به گفته سازنده پیانو، لری فین، هزینه و کیفیت بسیار قابل توجه دارد. "sticker" ها اغلب "پر سر و صدا و دردسرساز بودند". علاوه بر این، برای ایجاد فضای مناسب برای آنها باید کلیدها کوتاهتر می‌شدند که منجر به "بسیار ضعیف شدن اهرم هاً و در نتیجه حس لمس و کنترل ضعیف برای نوازنده می‌شد. سرانجام، سیم‌های بسیار کوتاه اسپینت منجر به محدوده ای باریک از هارمونیک‌ها و در نتیجه کیفیت بد و ضعیف شد.
سرویس اسپینت‌ها: سرویس دهی بسیار دشوار است زیرا حتی کوچکترین مشکل که مستلزم خرابی ساز بوده باشد به یک مشکل بزرگ تبدیل می‌شد. هر یک از "sticker"های اتصال باید جدا شده و عمل گره خوردن (مونتاژ کردن اهرم‌ها) را از اول انجام دهند و قبل از برداشته شدن اهرم‌ها، یاید تمام کلاویه‌ها از پیانو جدا شوند.
تاریخچه پیانو اسپینِت

به گفته مورخ موسیقی آرتور لوسر (۱۹۵۴)، گمان می‌رود اولین پیانو اسپینِت، در ماه مه سال ۱۹۳۵ توسط یک شرکت سازنده ساز آمریکایی ساخته شده‌است، اما او خاطرنشان کرد که صحت این حرف به درستی معلوم نیست و مشخص نیست که اولین پیانو اسپینت توسط چه شخصی ،درچه زمانی و چگونه ساخته شده‌است. با این حال، طبق گفته کتاب آبی پیانو، یک شرکت تولیدکننده پیانو که Winter and Company (زمستان و شرکت) نام داشت (که سرانجام بخشی از شرکت Aeolian-American شد) برای اولین بار این پیانو ها را با عنوان "Musette" (موزت) زمستانی) منتشر کرده و به فروش رساند. در آن زمان انتشار مدل Musette (موزت) مانند مدل‌های دیگر پیانو اسپینت تولید و به فروش رسید. فروش این نوع پیانوها به علت قیمت مناسب و اشغال کم فضای خانه در ابتدا موفقیت‌آمیز بودند و یکی از معدود مدل پیانوهایی بودند که مردم را در آن زمان راضی نگه می‌داشتند ولی در طی زمان محبوبیت خودشان را از دست می‌دهند (طبق گفته لوسر، قیمت آن می‌تواند کمتر از ۳۰۰ دلار باشد، "حدود بیست و پنج درصد پایین تر از … صعودی کمی بعد از سال ۱۹۲۴ اتفاق افتاد.") و همچنین لوسر خاطرنشان می‌کند که پیانو اسپینت ابداعی کاملاً جدید نبوده، بلکه آن از نظر ساختار و کیفیت صوتی، الگوی تغییر یافته ای از پیانوهای رایج و بسیار کوچکی بود که در طول زمان در قرن ۱۹ رایج بودنند. پس از دهه ۱۹۳۰، بسیاری از مردم، همچنان پیانو های اسپینت را به پیانو های دیگر ترجیح داده و این گونه پیانو ها را خرید و فروش میکردند. یک مطالعه در سال ۱۹۴۷ نشان داد که حدود ۵۰ درصد از کلیه پیانوهای که در طی آن سال‌ها فروخته شده‌اند پیانوهایی بودند که به صورت عمودی از ۳۷ اینچ قد یا کمتر و باریک بودند. اسپینت پس از دهه ۱۹۳۰ از محبوبیت چند دهه ای برخوردار شد، اما تولید در اوایل دهه ۱۹۹۰ متوقف شد.
ارگ (ارگان) اسپینِت

ارگان اسپینِت، سازی است که از اواسط قرن بیستم شروع به تولید شد، و از لحاظ شیوه و عملکرد، همان عملکرد (سیستم داخلی، هزینه کم) که توسط هارپسیکورد ها و پیانوهای اسپینت ارائه می‌شد را ارائه می‌دادند. ارگان اسپینت از نظر ظاهری و سیستم بدنه شبیه یک پیانویی قائم شکل بود، طراحی ظاهری ساده تری داشتند و شستی‌ها کارکرد ساده تری را نسبت به ارگ بادی ( و ارگ های دیگر) ارائه می‌دادند، که هم تولید ارزانتری داشتند و هم یادگیری آن ها بسیار ساده تر از ارگ بادی بود.
همچنین سیستم صدا دهی این ساز تفاوت بسیاری با ارگ بادی داشت.
نگارخانه

سیستم اکشن‌ در اسپینت: صفحه صدا (Soundboard)، چیدمان مضراب‌ها (plectrum)، نگهدارنده مضراب‌ها (Jack)، هدایت کنندهٔ مضراب‌ها (Jack Guides) سیم‌ها (Strings)، دَمپر‌ها (Dampers) و ردیف نگهدارندهٔ مضراب‌ها (jack rail)
یک اسپینت پنج ضلعی
یک پیانو اسپینت
یک هارپسیکرد اسپینِت (خمیده)
یک هارپسیکورد اسپینت ((venetian))
مدلی جدید تر از هارپسیکورد اسپینت
هارپسیکورد اسپینت
هارپسیکورد اسپینت
هارپسیکورد اسپینت
هارپسیکورد اسپینت
یک مدل از اسپینت پنج ضلعی
هارپسیکورد اسپینت جدید
هارپسیکورد اسپینت
یک مدل از پیانو اسپینت
شکی

مکان
| شکی Şəki | شکی Şəki |
| --- | --- |
  مهر:   مهر
شکیجایگاه در نقشه: شکیجایگاه در نقشه
مختصات: ۴۱°۱۱′۳۱″ شمالی ۴۷°۱۰′۱۴″ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۱۹۱۹۴°شمالی ۴۷٫۱۷۰۵۶°شرقی﻿ / 41.19194; 47.17056: مختصات: ۴۱°۱۱′۳۱″ شمالی ۴۷°۱۰′۱۴″ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۱۹۱۹۴°شمالی ۴۷٫۱۷۰۵۶°شرقی﻿ / 41.19194; 47.17056
حکومت: حکومت
 • مدیر اجرایی: الخان اوسوبوف
مساحت: مساحت
 • کل: ۹ کیلومتر مربع (۳ مایل مربع)
ارتفاع: ۵۴۵ متر (۱۷۸۸ فوت)
جمعیت (۲۰۱۲): جمعیت (۲۰۱۲)
 • کل: ۶۳۷۰۰
 • تراکم: ۷۱۰۰/کیلومتر مربع (۱۸۰۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AZT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (AZT)
کد پستی: AZ5500
کد منطقه: +۹۹۴ ۰۲۴۲۴
وبگاه: Official website
شَکی (به ترکی آذربایجانی: Şəki) شهری در شمال غربی جمهوری آذربایجان نزدیک به سرحد داغستان و گرجستان است. شهر شکی با جمعیت ۶۸٬۵۰۰ نفر در ۳۲۵ کیلومتری شمال غرب باکو قرار دارد. این شهر تا ۱۸۱۳ میلادی یکی از شهرهای ایران بود و توسط قرارداد گلستان از ایران جدا شد[نیازمند منبع].
جاهای دیدنی

از جمله مهم‌ترین آثار تاریخی شهر شکی می‌توان به کاخ خانان شکی، کاروانسرای یوخاری، کاروانسرای آشاغی، مسجد جامع شکی، مسجد گله‌لی، مسجد امام علی، مسجد عمر افندی، کلیسای کیش، معبد نوخا، عمارت فرهاد بیگُو، کاخ شکیخانُوها، حمام آغوانلار و… اشاره کرد.
غذاها و شیرینی‌جات

باقلوای شکی، قیرمابادام، حلوای پشونگ، حلوای تل، نقل و شیرینی گردویی جزء مهم‌ترین شیرینی‌های سنتی شهر شکی می‌باشند. از غذاهای سنتی رایج در این شهر نیز می‌توان به پیتی، جوجه پلو و غذاهای خمیری نظیر خینگال و گورزه اشاره کرد.
آموزش

این شهر دارای یک شاخه از دانشگاه دولتی جمهوری آذربایجان و همچنین ۸۴ مدرسه عمومی و حرفه‌ای است.
ترابری

روزانه یک قطار شبانه به باکو و از باکو در مسیر باکو-بالاکن در این شهر وجود دارد.
شخصیتهای مشهور

میرزا فتحعلی آخوندزاده
فتحعلی‌خان خویسکی
بختیار وهاب زاده
نگارخانه

این عکس مربوط به یک بنای یادبود در جمهوری آذربایجان است که با شناسه ۴۹۷۶ مشخص شده است.
کالج و بیمارستان پزشکی، کلکته

| 0 | 1 |
| --- | --- |
شعار: لاتین: Cum Humanitate Scientia
شعار به انگلیسی: انسانیت و دانش
نوع: Medical college and hospital
بنیانگذاری شده: ۲۸ January ۱۸۳۵؛ ۱۹۰ سال پیش (۲۸ January ۱۸۳۵-خطا: زمان نامعتبر}})
بنیان گذار: Lord William Bentinck
مدیر اجرایی: Manju Bandyopadhyay
دانشجویان: ۱۸۵۷
کارشناسی: ۱۲۴۵
تحصیلات تکمیلی: 612
موقعیت: 88 College Street, Kolkata 700001 ۲۲°۳۴′۲۵″شمالی ۸۸°۲۱′۴۳″شرقی﻿ / ﻿۲۲٫۵۷۳۶°شمالی ۸۸٫۳۶۱۹°شرقی﻿ / 22.5736; 88.3619
پردیس: Urban ۲۶ جریب فرنگی (۰٫۱۱ کیلومتر مربع)
تعلق ورزشی به: دانشگاه علوم پزشکی بنگال غربی
وبگاه: www.medicalcollegekolkata.in
کالج پزشکی، کلکته، یک تمبر هندی ۱۹۸۵
کالج پزشکی کلکته با نام رسمی کالج و بیمارستان پزشکی، کلکته یک دانشکده پزشکی و بیمارستان دولتی در کلکته، بنگال غربی، هند است. این بیمارستان قدیمی‌ترین بیمارستان موجود در آسیا است. این موسسه در ۲۸ ژانویه ۱۸۳۵ توسط لرد ویلیام بنتینک در زمان راج بریتانیا به عنوان کالج پزشکی، بنگال تاسیس شد.
این دانشگاه پس از Ecole de Médicine de Pondichéry قدیمی‌ترین دانشگاه پزشکیِ آموزش پزشکیِ غربی در آسیا است و نخستین کالجی است که در آسیا، تدریس به زبان انگلیسی را آغاز کرد. بیمارستان این دانشکده، بزرگترین بیمارستان در بنگال غربی است. این کالج پس از پنج و نیم سال آموزش پزشکی، گواهینامهٔ لیسانس پزشکی و کارشناسی جراحی (MBBS) را به دانشجویان اعطا می‌کند.
ساختن کالج پزشکی کلکته
رتبه‌بندی

این کالج در سال ۲۰۱۹ توسط Outlook India در رتبهٔ ۱۹ در میان کالج‌های پزشکی هند قرار گرفت.
رتبه‌بندی > سیاست

سیاست دانشجویی در این دانشگاه ریشه در سنت دارد و بسیاری از دانشجویان دانشگاه در مبارزات آزادی هند شرکت کردند. جنبشهای ضد انگلیسی با برنامه‌های فدراسیون دانشجویان استانی بنگال (BPSF) به اجرا درآمد، سیاست شاخهٔ بنگال فدراسیون دانشجویان هند در آغاز معطوف به استقلال هند بود. در سال ۱۹۴۷، سِری دیرارانجان سِن، یکی از دانشجویان این کالج با شلیک پلیس در یک «روز ویتنام» درگذشت. انجمن دانشجویان ویتنام در جلسهٔ هانوی خود قطعنامه‌ای را به یاد سِن در مارس ۱۹۴۷ تصویب کرد.
سیاست دانشجویی بسیار تحت تأثیر تجزیهٔ بنگال و شورشهای جمعی در طی تجزیهٔ هند و پس از آن قرار گرفت. بین سالهای ۱۹۴۶ و ۱۹۵۲، پزشکان کالج طرفدار هماهنگی عمومی بودند و در اردگاه‌های پناهندگان برای رسیدن به این هدف به سختی کار می‌کردند. در طی سال ۱۹۵۲، دانشجویان سابق دانشکده، از جمله بیدان چاندرا رُی که دومین وزیر ارشد بنگال غربی شد، خانهٔ بهداشت دانشجویان را برای رفاه دانشجویان تأسیس کردند.
از دههٔ ۱۹۵۰ تا ۱۹۷۰، این دانشکده به مرکز سیاست چپ و چپ افراطی تبدیل شد. سیاست دانشجویی بسیار تحت تأثیر قیام ناکسالبری در آغاز دههٔ ۱۹۷۰ بود.
کتابشناسی

دیوید آرنولد، استعمار بدن: پزشکی دولتی و بیماری‌های همه گیر در قرن نوزدهم هند، دهلی، ۱۹۹۳
کالج پزشکی کلکته، صدمین سالگرد کالج پزشکی، بنگال، ۱۸۳۵–۱۹۳۴. کلکته، ۱۹۳۵
Das, Anirban; Sen, Samita (2011). "A history of the Calcutta Medical College and Hospital, 1835–1936".  In Dasgupta, Uma (ed.). Science and Modern India: An Institutional History, C. 1784–1947. Pearson Education India. pp. 477–522. ISBN 978-81-317-2818-5.  Das, Anirban; Sen, Samita (2011). "A history of the Calcutta Medical College and Hospital, 1835–1936".  In Dasgupta, Uma (ed.). Science and Modern India: An Institutional History, C. 1784–1947. Pearson Education India. pp. 477–522. ISBN 978-81-317-2818-5.  Das, Anirban; Sen, Samita (2011). "A history of the Calcutta Medical College and Hospital, 1835–1936".  In Dasgupta, Uma (ed.). Science and Modern India: An Institutional History, C. 1784–1947. Pearson Education India. pp. 477–522. ISBN 978-81-317-2818-5.
پونام بالا، امپریالیسم و پزشکی در بنگال: چشم‌انداز تاریخی-اجتماعی، دهلی نو، ۱۹۹۱
Sen, SN، آموزش علمی و فنی در هند ۱۷۸۱–۱۹۰۰، آکادمی ملی علوم هند، ۱۹۹۱
</nowiki>
</nowiki>
</nowiki>
</nowiki>
نمای جلوی بلوک اداری
به یاد سری دیرارانجان سن
شرلی، ماساچوست

شرلی، ماساچوست
مکان
| Shirley, Massachusetts | Shirley, Massachusetts |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
Shirley Shaker Village in 1884: Shirley Shaker Village in 1884
Location in Middlesex County in Massachusetts: Location in Middlesex County in Massachusetts
ایالت: ماساچوست
بخش: Middlesex
سال بنیان‌گذاری: ۱۷۲۰
سال شهر شدن: ۱۷۵۳
حکومت: حکومت
 • نوع: Open town meeting
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۵٫۹ مایل مربع (۴۱٫۲ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱۵٫۸ مایل مربع (۴۱٫۰ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۱ مایل مربع (۰٫۲ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۲۷۹ فوت (۸۵ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۷۲۱۱
 • تراکم: ۴۵۰/مایل مربع (۱۸۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (Eastern)
کد پستی: ۰۱۴۶۴
کد منطقه: 351 / ۹۷۸
FIPS code: ۲۵-۶۱۵۹۰
GNIS feature ID: ۰۶۱۸۲۳۴
وبگاه: http://www.shirley-ma.gov/
شرلی (به انگلیسی: Shirley) شهرکی در شهرستان میدلسکس ایالت ماساچوست می‌باشد که در سال ۱۷۷۵ بنیان‌گذاری شده‌است. این شهرک در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۷٬۲۱۱ نفر جمعیت داشته‌است.
علی‌اکرم همت‌زاده

علی‌اکرم همت‌زاده ۲۰۰۹
علی‌اکرم همت‌زاده یا علی‌اکرم همت‌اف (زاده ۲۸ اکتبر ۱۹۴۸، درگذشت ۲۲ دسامبر ۲۰۲۲) نظامی، سیاستمدار، فعال حقوق بشر تالش جمهوری آذربایجان و  رئیس‌جمهور جمهوری خودگردان تالش-مغان (در سال ۱۹۹۳) و رهبر سابق جنبش ملی تالش بود.
زندگی‌نامه

علی‌اکرم همت‌اف در سال ۱۹۴۳ در لریک آذربایجان به دنیا آمد. وی دانش‌آموخته انستیتو پلی‌تکنیک باکو است. پس از پایان دوران تحصیل مدیر یک کارخانه موتورسازی در شهر لنکران شد و با سودابه رسولف ازدواج نمود. فعالیت سیاسی‌اش را با احزاب آغاز کرد و خود نیز یکی از بنیان‌گذاران جبهه خلق آذربایجان بود. [نیازمند منبع]
در سال ۱۹۹۳ عضو جبهه خلق و معاون وزیر دفاع جمهوری آذربایجان اعلام خودمختاری کرد و جمهوری خودگردان تالش-مغان را در قفقاز پدیدآورد. در همان زمان سرهنگ صورت حسین‌اف از گنجه نیز دست به کودتا زد و دولت ایلچی بیگ در یک محاصره گازانبری قرار گرفت.
حیدر علی یف پس از به قدرت رسیدن همت‌اف را زندانی ساخت و همین کار را نیز یا حسین‌اف انجام داد. [نیازمند منبع]
دادگاه آذربایجان در سال ۱۹۹۵ وی را به اعدام محکوم کرد، اما پس از فشارهای گوناگون جهانی بر جمهوری آذربایجان این حکم به حبس ابد تخفیف داده شد.