stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تور رؤیاهای کالیفرنیا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
تور کنسرت توسط کیتی پری: تور کنسرت توسط کیتی پری
آلبوم وابسته: رؤیای نوجوانی
تاریخ آغاز: ۲۰ فوریه ۲۰۱۱ (۲۰۱۱-02-۲۰)
تاریخ پایان: ۲۲ ژانویه ۲۰۱۲ (۲۰۱۲-01-۲۲)
لگ‌ها: ۴
تعداد نمایش‌ها:  ۴۶ در اروپا  ۱۱ در اقیانوسیه  ۶ در آسیا  ۶۱ در آمریکای شمالی  ۳ در آمریکای جنوبی  ۱۲۷ در کل 
باکس آفیس: ۵۹٫۵ میلیون دلار
گاه‌نگاری کنسرت کیتی پری: گاه‌نگاری کنسرت کیتی پری
 تور سلام کیتی (۲۰۰۹)  تور رویاهای کالیفرنیا (۲۰۱۱-۱۲)  تور جهانی منشوری (۲۰۱۴-۱۵) :  تور سلام کیتی (۲۰۰۹)  تور رویاهای کالیفرنیا (۲۰۱۱-۱۲)  تور جهانی منشوری (۲۰۱۴-۱۵) 
تور رویاهای کالیفرنیا دومین تور - کنسرت کیتی پری خواننده و ترانه‌سرای امریکایی بود که در حمایت از سومین آلبوم او به نام رویای نوجوانی صورت گرفت. این تور ۱۲۷ کنسرت در سراسر جهان اجرا کرد که از ۲۰ فوریه ۲۰۱۱ در لیسبون پرتغال آغاز شد و در ۲۲ ژانویه ۲۰۱۲ در پاسای فیلیپین پایان یافت.
این تور یک موفقیت بین‌المللی به دست آورد و توانست ۵۹٫۵ میلیون دلار درآمد داشته باشد.
ترانه‌های اجرا شده

این فهرست فقط مربوط به ترانه‌های اجرا شده در کلمبیا است و برای تمام تور نمی‌باشد.
"رویای نوجوانی"
"تپش قلب مرغ مگس"
"بیداری در وگاس"
"خیلی گی‌ای"
"طاووس"
"دختری را بوسیدم"
"دایرهٔ تخلیه"
"ئی.تی"
"من برای چه کسی زندگی میکنم؟"
"مروارید"
"نه مثل فیلم‌ها"
"تنها دختر (در دنیا)" / "جرقهٔ بزرگ" / "جمعه" / "شلاق زدن به موهایم"
"فکر کردن به تو"
"داغ و سرد"
"شب جمعه گذشته (تی‌جی‌آی‌اف)"
"می‌خوام با کسی برقصم (که عاشقم باشه)"
"آتش‌بازی"
"دختران کالیفرنیا"
ده حاجی عبدالرحیم رخشانی

| ده حاجی عبدالرحیم رخشانی | ده حاجی عبدالرحیم رخشانی |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: : مختصات: 
کشور: ایران
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: هیرمند
بخش: بخش مرکزی
دهستان: دوست‌محمد
جمعیت: ۹۲ نفر (سرشماری ۹۵)
ده حاجی عبدالرحیم رخشانی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان هیرمند در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان دوست‌محمد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۸ نفر (۲۶خانوار) بوده‌است.
ادویناس راماناوسکاس

| ادویناس راماناوسکاس | ادویناس راماناوسکاس |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۸ اوت ۱۹۸۵ شولی
ملیت: لیتوانی
ادویناس راماناوسکاس (لیتوانیایی: Edvinas Ramanauskas؛ زادهٔ ۱۸ اوت ۱۹۸۵) قایقران کایاک اهل لیتوانی است.
اسوتوسلاو دیاکوف

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Svetoslav Atanasov Dyakov
زادروز:  ۳۱ مهٔ ۱۹۸۴ ‏(۴۰ سال)
زادگاه:  بلاگووگراد
قد:  1.76 m
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال لودوگورتس رازگراد (assistant)
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  Pirin Blagoevgrad
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۲–۲۰۰۵ |  Pirin Blagoevgrad |  ۷۳ |  (۲) |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۸ |  Pirin 1922 |  ۶۲ |  (۹) |
| ۲۰۰۸–۲۰۱۱ |  باشگاه فوتبال لوکوموتیو صوفیه |  ۷۹ |  (۲) |
| ۲۰۱۱–۲۰۲۱ |  باشگاه فوتبال لودوگورتس رازگراد |  ۲۴۲ |  (۷) |
| ۲۰۱۵–۲۰۲۱ |  Ludogorets Razgrad II |  ۴ |  (۰) |
| ۲۰۲۱–۲۰۲۲ |  Pirin Blagoevgrad |  ۲۴ |  (۰) |
| مجموع |   |  ۴۸۴ |  (۲۰) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۰۴–۲۰۰۵ |  تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال بلغارستان |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۷ |  تیم ملی فوتبال بلغارستان |  ۳۶ |  (۰) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۲۰۲۲:  Pirin Blagoevgrad (caretaker)
۲۰۲۲–:  باشگاه فوتبال لودوگورتس رازگراد (assistant)
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۷:۳۴, ۲۳ مه ۲۰۲۲ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۲ ژوئن ۲۰۱۷ (UTC):  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۷:۳۴, ۲۳ مه ۲۰۲۲ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۲ ژوئن ۲۰۱۷ (UTC)
اسوتوسلاو دیاکوف (بلغاری: Светослав Дяков؛ زادهٔ ۳۱ مهٔ ۱۹۸۴) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال لودوگورتس رازگراد و باشگاه فوتبال لوکوموتیو صوفیه اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال بلغارستان و بلغارستان بازی کرده است.
امامزاده اسدالدهر

| امامزاده اسدالدهر | امامزاده اسدالدهر |
| --- | --- |
نام: امامزاده اسدالدهر
کشور: ایران
استان: استان فارس
شهرستان: شهرستان جهرم
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: مذهبی
دیرینگی: دوره صفوی
دورهٔ ساخت اثر: دوره صفوی
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۶۷۸۸
تاریخ ثبت ملی: ۱۰ دی ۱۳۸۱
امامزاده اسدالدهر مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان جهرم، داخل شهر واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۰ دی ۱۳۸۱ با شمارهٔ ثبت ۶۷۸۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آیون انرژی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
گونه محصول: صنعت خودروسازی
مالک: گروه گاک
کشور: چین
تاریخ معرفی: ۲۰۱۸؛ ۶ سال پیش (۲۰۱۸-خطا: زمان نامعتبر}})
برندهای مرتبط: ترامپچی
بازار عرضه: چین
وبگاه: www.gacne.com.cn
آیون انرژی (انگلیسی: Aion) شرکت خودروسازی چینی است، که در سال ۲۰۱۸ تأسیس شد.
خالد خمیس عبید

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Khaled Khamis Obaid
زادروز:  ۲ ژانویهٔ ۱۹۹۲ ‏(۳۲ سال)
قد:  ۱٫۷۸ متر (۵ فوت ۱۰ اینچ)
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  Ittihad Kalba
شمارهٔ پیراهن:  ۲۴
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  Ittihad Kalba
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۲– |  Ittihad Kalba |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
خالد خمیس عبید (انگلیسی: Khaled Khamis Obaid؛ زادهٔ ۲ ژانویهٔ ۱۹۹۲) یک بازیکن فوتبال است.
جی‌دانلودر

| 0 | 1 |
| --- | --- |
انتشار آزمایشی:       ۰.۹.۵۸۱    
 :  
مخزن: svn.jdownloader.org/jdownloader  
سیستم‌عامل: سکوی جاوا، نسخه استاندارد
مجوز: اکثراً چی‌پی‌ال ولی با قسمت‌هایی سورس بسته
جی‌دانلودر (به انگلیسی: JDownloader) مدیر دانلودی است نوشته شده در جاوا که دانلود خودکار پرونده‌ها و قسمت‌بندی پرونده‌ها را از سایت‌های مانند رپیدشیر را هم فراهم می‌آورد. JDownloader حتی حساب‌های premium را هم حمایت می‌کند. قسمت‌های مشخصی از جی‌دانلودر متن‌‌باز می‌باشد.
جی‌دانلودر بیشتر در اسپانیا و کشورهای اسپانیایی زبان شناخته شده‌است. از ۲۰۰۹ وب‌گاه جی‌دانلودر در هزار سایت اول از نظر بازدید قرار گرفته‌است. مجلهٔ برخط آلمانی Chip.de به عنوان «تازه وارد سال ۲۰۰۹» پس از رتبه‌گیری بین ۵۰ دانلود نخست با بیش از نیم میلیون دانلود در سال قرار داد.
مجوز

بر خلاف مجوز بعضی قسمت‌های جی‌دانلودر به صورت عمومی موجود نیستند. توسعه‌دهندگان اظهار نموده‌اند که مجوز آن ممکن است تغییر کند—برنامه هنوز متن‌باز ولی مجوزی می‌گیرد که قسمت‌های غیرمتن‌باز را اجازه دهد.
اسحاق جعفرزاده

اسحاق جعفرزاده (با نام کامل محمدرضا اغلو جعفرزاده (به لاتین: İshaq Məmmədrza oğlu Cəfərzadə، زاده: ۱۴ اوت ۱۸۹۵ گنجه - مرگ: ۵ ژانویه ۱۹۸۲ باکو) یکی از پیشگامان قوم‌نگاری باستان‌شناسی در جمهوری آذربایجان بود. وی بیش از هفتاد اثر دست‌ساخته در خاک جمهوری آذربایجان را حفاری کرد و پارک ملی قبوستان را مورد مطالعه قرار داد. در سال ۱۹۴۸ میلادی او در طول سفر خود به پارک ملی قبوستان، کتیبه‌های سنگی برجای‌مانده از دوران آلبانیای قفقاز در نزدیکی کوه بویوک‌داش در ۷۰ کیلومتری باکو کشف کرد. این آثار از شرقی‌ترین نواحی حکومت روم باستان است که اهمیت زیادی دارند کشف شده‌اند.
یادداشت

↑  Azerbaijan Soviet Encyclopedia (1987), vol. 10, pp. 430-431
↑  "Qobustan - Petroglyphs and Mud Volcanoes> Qobustan National Reserve". Archived from the original on 2009-02-11. Retrieved 2009-09-05.
آثار

"Azərbaycanın qədim tarixi" ("تاریخ باستانی آذربایجان") ، آذرب. SSR EA Tarix و Fəlsəfə stitnstitutunun əsərləri ، ج. 1 ، ب ، 1961
Историко-археологический очерк очерк старой Ганджи (Родина Низами) ( طرح تاریخی-باستان شناسی در گنجه قدیمی ) ، بریتانیا ، 1949
گوبستان Наскальные изображения ( گوبوستان نقاشی های سنگ ) ، Б. ، 1973
خالد خلف

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۱۵ اوت ۱۹۸۳ ‏(۴۱ سال)
زادگاه:  کویت
قد:  ۱٫۸۰ متر (۵ فوت ۱۱ اینچ)
پست:  مهاجم، هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه ورزشی العربی کویت
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۳–۲۰۱۶ |  باشگاه ورزشی العربی کویت |  ? |  (۶۶) |
| مجموع |   |  ? |  (۶۶) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۰۵–۲۰۱۱ |  تیم ملی فوتبال کویت |  ۳۰ |  (۵) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۸:۵۱, ۳ ژوئن ۲۰۱۳ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۲ ژانویه ۲۰۱۱:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۸:۵۱, ۳ ژوئن ۲۰۱۳ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۲ ژانویه ۲۰۱۱
خالد خلف (عربی: خالد أحمد خلف؛ زادهٔ ۱۵ اوت ۱۹۸۳) بازیکن فوتبال اهل کویت بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی العربی کویت اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال کویت بازی کرده‌است.
انجنیرز ایندیا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: دولت هند
نماد سهام شرکت: BSE: 532178 NSE: ENGINERSIN
صنعت: مهندس مشاور مهندسی، تدارکات و ساخت
بنا نهاده: ۱۹۶۵
مالک: دولت هند
تعداد کارکنان: ۲٬۸۰۶ نفر (۲۰۲۰)
مادر: وزارت نفت و گاز طبیعی هند دولت هند
وبگاه: engineersindia.com
انجنیرز ایندیا (انگلیسی: Engineers India) شرکت دولتی خدمات نفتی هندی است، که در سال ۱۹۶۵ توسط وزارت نفت و گاز طبیعی هند تأسیس شد.
اسپرینگ ایرلاینز ژاپن

اسپرینگ ایرلاینز ژاپن (به انگلیسی: Spring Airlines Japan) یک شرکت هواپیمایی با کد یاتا IJ است که در ۰۲۰۱۲−۱۰−۰۱ ۱ اکتبر ۲۰۱۲ میلادی تأسیس شده و در ۰۲۰۱۴−۰۷−۳۱ ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۴ فعالیتش را آغاز کرده‌است. دفتر مرکزی اسپرینگ ایرلاینز ژاپن در ناریتا، چیبا، ژاپن واقع شده‌است و به ۴ مقصد، پرواز انجام می‌دهد.
جغرافیای ماداگاسکار

نقشه ناهمواری‌ها (راست) و پوشش گیاهی (چپ) ماداگاسکار.
کشور ماداگاسکار یک جزیره بزرگ در اقیانوس هند در سواحل شرقی جنوب آفریقا، شرق موزامبیک است. ماداگاسکار در ۴۰۰ کیلومتری شرق سرزمین اصلی آفریقا جای گرفته‌است. مساحت آن ۵۸۷٬۰۴۰ کیلومتر مربع، شامل ۵۸۱٬۵۴۰ کیلومتر مربع خشکی و ۵٬۵۰۰ کیلومتر مربع آب است.
ماداگاسکار چهارمین جزیره بزرگ و دومین کشور بزرگ جزیره‌ای در جهان است. بلندترین نقطه آن ماروموکوتورو در رشته‌کوه تساراتانانا در شمال جزیره با ارتفاع ۲۸۷۶ متر قرار دارد.
پایتخت کشور، آنتاناناریوو در ارتفاعات مرکزی در نزدیکی مرکز جزیره است. این کشور بیست‌وپنجمین منطقه ویژه اقتصادی را دارد که مساحت آن ۱٬۲۲۵٬۲۵۹ کیلومتر مربع است.
آب‌وهوا

آب و هوای کشور در امتداد سواحل، استوایی، در داخله کشور معتدل و در جنوب خشک است. هوا تحت تأثیر بادهای بسامان جنوب شرقی قرار دارد که از واچرخند اقیانوس هند سرچشمه می‌گیرند؛ کانونی با فشار جوی بالا که به صورت فصلی موقعیت خود را بر فراز اقیانوس تغییر می‌دهد.
ماداگاسکار دو فصل دارد: یک فصل گرم و مرطوب از نوامبر تا آوریل؛ و یک فصل خشک و خنک‌تر از ماه مه تا اکتبر. با این وجود، تغییرات زیادی در آب و هوا به دلیل ارتفاع و موقعیت نسبت به بادهای غالب وجود دارد.
به‌طور کلی، آب‌های سطحی در امتداد ساحل شرقی و در منتهی‌الیه شمال فراوان‌اند (به استثنای منطقه اطراف «کاپ دامبر» که دارای آب‌های سطحی نسبتاً کمی است). مقدار آن به سمت غرب و جنوب کاهش می‌یابد و خشک‌ترین مناطق در منتهی‌الیه جنوب یافت می‌شوند.
سواحل شرقی دارای آب و هوای جنگل بارانی استوایی است. این منطقه به خاطر این‌که به‌طور مستقیم در معرض بادهای بسامان قرار دارد، بیشترین میزان بارندگی را دارد که در بعضی از مناطق سالانه به‌طور متوسط به ۴۰۰۰ میلی‌متر می‌رسد. این منطقه دارای آب و هوای گرم و مرطوب است که در آن تب و بیماری گرمسیری بومی زیاد دیده می‌شود.
توفندهای ویرانگر در فصل بارندگی رخ می‌دهد و عمدتاً از جهت جزایر ماسکارین وارد می‌شود. از آنجا که ابرهای بارانی مقدار زیادی از رطوبت خود را در شرق بلندترین ارتفاعات جزیره تخلیه می‌کنند، مناطق مرتفع مرکزی خشک‌تر هستند و به دلیل ارتفاع خنک‌تر نیز هستند. وقوع توفان با رعد و برق در فصل بارندگی در مناطق مرتفع مرکزی و مناطق پست ساحلی شرقی معمول است.
آب‌وهوا > زیست جانوری و گیاهی

ماداگاسکار ۸۸ میلیون سال پیش از هند جدا شد و پس از آن هیچگاه با خشکی‌های دیگر دنیا پیوستگی نداشته‌است. این جدایی طولانی باعث شده تا اغلب گیاهان و جانورانش بی‌همتا باشند و در جای دیگری از دنیا پیدا نشوند. در حدود ۹۰ درصد از تمامی گونه‌های گیاهی و جانوری ماداگاسکار بومی انحصاری این جزیره هستند
بسیاری از گونه‌های ویژه آفریقایی - پستانداران بزرگ مانند فیل، کرگدن، زرافه، گورخر، و شاخ‌درازان و شکارچیانی مانند شیر و پلنگ - در ماداگاسکار وجود ندارند. علاوه بر این، این جزیره از بسیاری از مارهای سمی بومی قاره آفریقا در امان مانده‌است. اگرچه فرض بر این است که بیشتر اشکال زندگی در این جزیره ریشه آفریقایی (یا آمریکای جنوبی) دارد، اما انزوای جغرافیایی باعث شده‌است که گونه‌های قدیمی - در جاهای دیگر منقرض شده - در آن زنده بمانند و گونه‌های جدید منحصر به فردی در جزیره تکامل یابد؛ بنابراین، شمار زیادی از گیاهان، حشرات، خزندگان و گونه‌های ماهی بومی ماداگاسکار هستند و همه گونه‌های پستانداران خشکی‌زی بومی آن نیز - در کل ۶۶ گونه - منحصر به جزیره‌هستند.
معروفترین آن‌ها لمورها هستند. خانواده‌ای نخستیان با نزدیک به صد گونه متفاوت که فقط در ماداگاسکار وجود دارند. از دیگر جانوران این جزیره آفتاب‌پرست پلنگی است که در بخش‌های شرقی و شمالی ماداگاسکار یافت‌می‌شود. بیش از ۸۰ درصد از ۱۴٬۸۸۳ گونه گیاهی این جزیره را در هیچ‌جای دیگر جهان نمی‌توان یافت. ازجمله پنج خانواده از گیاهان تنها ویژه ماداگاسکار هستند. این اکولوژی ویژه باعث شده‌است که برخی بوم‌شناسان از ماداگاسکار به عنوان «قاره هشتم» یاد کنند.
ماداگاسکار زمانی تقریباً به‌طور کامل با جنگل پوشیده شده بود، اما بریدن و سوزاندن جنگل برای کشت خشک برنج بیشتر درختان را به‌ویژه در مناطق مرتفع مرکزی از بین‌برد. جنگل‌های بارانی در دامنه تپه‌های شیب‌دار در امتداد یک محور باریک شمال به جنوب در حاشیه ساحل شرقی متمرکز شده‌اند، از توده تساراتانانا در شمال تا تولاگنارو در جنوب.
رشد ثانویه، که جایگزین جنگل اصلی شده و تا حد زیادی از درختان نخل مسافر، نخل رافیا و بائوباب تشکیل شده‌است، در بسیاری از نقاط در امتداد ساحل شرقی و در شمال دیده می‌شود. پوشش گیاهی مناطق مرتفع مرکزی و ساحل غربی در بیشتر قسمت‌ها از نوع گرم‌دشت (ساوانا) یا استپ است و در مواردی که فرسایش، خاک سرخ و نارنجی لاتریتی را نمایان نکرده، چمنزارهایی با علف‌های زبر گسترده‌اند. در جنوب غربی، پوشش گیاهی متناسب با شرایط کویری است.
باقی‌مانده جنگل بارانی شامل تعداد زیادی از گونه‌های گیاهی منحصر به فرد است. این کشور حدود ۹۰۰ گونه گل ارکیده دارد. موز، انبه، نارگیل، وانیل (ثعلبیان) و سایر گیاهان گرمسیری در کرانه‌های دریا رشد می‌کنند و درخت اکالیپتوس که از استرالیا آورده شده‌است، امروزه گسترده‌است. از چوب و زغال چوب جنگل‌ها برای تأمین ۸۰٪ نیاز سوخت داخلی استفاده می‌شود. در نتیجه، چوب کمیاب شده‌است.
در سال ۱۹۹۰، بانک جهانی یک برنامه زیست‌محیطی را آغاز کرد که کاشت کاج و اکالیپتوس را برای تأمین نیازهای سوخت در ماداگاسکار افزایش داده‌است.
منابع طبیعی

ماداگاسکار دارای منابع طبیعی زیادی است، از جمله گرافیت، کرومیت، زغال‌سنگ، بوکسیت، عناصر کمیاب زمین، نمک، کوارتز، ماسه‌های نفتی، گوهرسنگ میکا. در نزدیکی کرانه‌های کشور همچنین مناطق ماهیگیری و در داخل کشور پتانسیل نیروی برق‌آبی وجود دارد.
در سال ۲۰۱۱، تخمین زده شد که ۵٫۹۶ درصد از سطح زمین برای کشاورزی و ۱٫۰۲ درصد برای کشت محصولات دائمی استفاده شده‌است. بیست و شش درصد زمین‌های ماداگاسکار جنگلی است. اکثر مردم به کشاورزی معیشتی و کاشت برنج و دامداری وابسته‌اند. بخش تولید کوچک اما در حال رشد است.
مسائل زیست‌محیطی

ماداگاسکار در حال حاضر در برخی مناطق دچار فرسایش خاک در نتیجه جنگل‌زدایی و چرای بیش از حد چمن‌ها، بیابان‌زایی و آلودگی آب‌های سطحی به فاضلاب‌های خام و زباله‌های آلی است. چندین گونه از گیاهان و جانوران که منحصر به این جزیره هستند، در معرض خطرند. توفان‌های منظم باعث جاری شدن سیل در مناطق کم‌ارتفاع ساحلی می‌شوند.
مناطق آب‌وهوایی ماداگاسکار
درختان بائوباب در نزدیکی مورونداوا.
جمهوری دموکراتیک خلق اتیوپی

اتیوپی با نام رسمی جمهوری دموکراتیک خلق اتیوپی (به امهری: የኢትዮጵያ ሕዝባዊ ዲሞክራሲያዊ ሪፐብሊክ، Ye-Ītyōṗṗyā Həzbāwī Dīmōkrāsīyāwī Rīpeblīk) یک دولت سوسیالیستی بود که از ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۱ در اتیوپی و اریتره کنونی وجود داشت.
جمهوری دموکراتیک خلق اتیوپی در فوریه ۱۹۸۷ پس از تصویب قانون اساسی ۱۹۸۷ در رفراندوم ملی به‌عنوان یک دولت تک‌حزبی مارکسیست–لنینیست تأسیس شد. درگ، حکومت نظامی که از سال ۱۹۷۴ بر اتیوپی به‌عنوان یک دولت موقت حکومت می‌کرد، برای انتقال به حکومت غیرنظامی برنامه‌ریزی کرد و در سال ۱۹۸۴ پس از پنج سال تأسیس جمهوری سوسیالیستی را اعلام کرد. حزب کارگران اتیوپی در همان سال به‌عنوان یک حزب پیشتاز به رهبری منگیستو هایله ماریام، رئیس درگ تأسیس شد. درگ با اعلام تأسیس جمهوری دموکراتیک خلق اتیوپی منحل شد اما تا سپتامبر که دولت جدید روی کار آمد، سه ماه پس از انتخابات عمومی ژوئن، به‌صورت دوفاکتو به اداره کشور ادامه داد. اعضای بازمانده درگ بر کشور تسلط داشتند. منگیستو رئیس‌جمهور اتیوپی و هم دبیرکل حزب کارگران اتیوپی بود.
دولت جمهوری دموکراتیک خلق اتیوپی بسیار متمرکز بوده‌است و با ساختار قدرت دوفاکتوی مشابه سایر دولت‌های کمونیستی بود. قوه مقننه، شنگوی ملی، به‌طور صوری بالاترین ارگان قدرت دولتی بود. رئیس‌جمهور به‌عنوان رئیس کشور و رئیس دولت با اختیارات اجرایی و دادگذاری گسترده‌ای خدمت می‌کرد. رئیس‌جمهور به‌عنوان رئیس شورای دولتی که بین جلسات شنگو فعالیت داشت، خدمت می‌کرد. در عمل، اصول سانترالیسم دموکراتیک به این معنی بود که شنگو چیزی بیش از تصمیماتی که قبلاً توسط حزب کارگران اتیوپی و پلیتبورو گرفته‌شده‌بود، انجام نمی‌داد. منگیستو هم به‌عنوان رئیس‌جمهور و هم رهبر حزب، یک دیکتاتور صوری بود. او و اعضای بازمانده درگ، دولت نظامی موقت سوسیالیستی اتیوپی، بر پلیتبوروی حزب کارگران اتیوپی تسلط داشته و آن را کنترل می‌کردند. قانون اساسی تمام آزادی‌های شخصی را تضمین می‌کرد، اما دولت در عمل تقریباً هیچ توجهی به آن‌ها نداشت.
جمهوری دموکراتیک خلق اتیوپی، دولت تازه تأسیس این کشور، وارث مسائلی بود که اتیوپی را در دوران درگ ویران کرد، از جمله این مسائل؛ قحطی ۱۹۸۳–۱۹۸۵، اتکا به کمک‌های خارجی و افول جنبش جهانی کمونیستی بود. اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۰ به حمایت از جمهوری دموکراتیک خلق اتیوپی پایان داد و درگیری‌های داخلی نظیر جنگ داخلی اتیوپی و جنگ استقلال اریتره باعث شد که اقتدار حزب کارگران اتیوپی به‌طور فزاینده‌ای توسط شبه نظامیان قومی و گروه‌های ضد دولتی به چالش کشیده شود. در ماه مه ۱۹۹۱، منگیستو، رئیس‌جمهور جمهوری دموکراتیک خلق اتیوپی به تبعید گریخت. رژیم سوسیالیستی اتیوپی فقط یک هفته بعد از تواری منگیستو دوام آورد تا اینکه جبهه دموکراتیک انقلابی خلق اتیوپی وارد آدیس آبابا شد و انحلال جمهوری دموکراتیک خلق اتیوپی را اعلام و دولت انتقالی اتیوپی را جایگزین آن کرد.
توسعه

پس از سقوط حکومت امپراتوری، ساختار اجتماعی–اقتصادی فئودالی از طریق یک سری اصلاحات برچیده شد که بر توسعه آموزشی نیز تأثیر گذاشت. در اوایل سال ۱۹۷۵، دولت دانشگاه هایله سلاسی و تمام مدارس متوسطه را تعطیل کرد. سپس حدود ۶۰٬۰۰۰ دانش‌آموز و معلم را به مناطق روستایی اعزام کرد تا «کمپین توسعه از طریق همکاری» دولت را ترویج کنند. اهداف این کمپین ترویج اصلاحات ارضی و بهبود تولیدات کشاورزی، بهداشت و اداره محلی و آموزش دهقانان در مورد نظم جدید سیاسی و اجتماعی بود.
ثبت نام مدارس ابتدایی از حدود ۹۵۷٬۳۰۰ نفر در سال ۱۹۷۴ به نزدیک به ۲٬۴۵۰٬۰۰۰ نفر در سال ۱۹۸۵ افزایش یافت. تعداد دانش‌آموزان ثبت‌نام شده بین مناطق مختلف و در ثبت نام دختران و پسران تفاوت‌هایی وجود داشت. با این وجود، در حالی که ثبت نام پسران بیش از دو برابر شده‌بود، ثبت نام دختران به سه برابر افزایش یافت. با این حال، با توجه به اینکه اکثر مناطق تحت کنترل شورشیان شمال اتیوپی و همچنین بخش‌هایی از مناطق سومالی و اورومو از کنترل دولت خارج شده‌اند، اکثر ادعاهای این کشور جامع تصور نمی‌شوند.
تعداد مدارس متوسطه ارشد با افزایش چهار برابری در استان ارسی، بیل، گوجام، قندار و ولو نیز تقریباً دو برابر شد. توزیع مدارس در قبل از انقلاب تمرکز خود را در مناطق شهری چند منطقه اداری گذاشته بود. در سال ۱۹۷۴ و ۱۹۷۵ حدود ۵۵ درصد از مدارس متوسطه در اریتره و شوا و آدیس آبابا بودند. در سال ۱۹۸۵ و ۱۹۸۶ این رقم به ۴۰ درصد کاهش یافت. اگر چه تعداد دختران به میزان قابل توجهی کمتر در سطح متوسطه ثبت نام شده بودند اما نسبت زنان در سیستم مدرسه در همه سطوح و در همه مناطق از حدود ۳۲ درصد در سال ۱۹۷۴ و ۱۹۷۵ به ۳۹ درصد در سال ۱۹۸۵ و ۱۹۸۶ افزایش یافت.
یکی از موفقیت‌های جمهوری دموکراتیک خلق اتیوپی، کمپین سوادآموزی ملی بود. نرخ باسوادی زیر ۱۰ درصد در دوران رژیم شاهنشاهی تا سال ۱۹۸۴ به حدود ۶۳ درصد افزایش یافته بود. در سال ۱۹۹۰ و ۱۹۹۱ نرخ باسوادی بزرگسالان کمی بیش از ۶۰ درصد در دولت و همچنین در برخی گزارش‌های بین‌المللی گزارش شده‌بود. مقامات دولتی در ابتدا آموزش سوادآموزی را به پنج زبان امهری، اورومو، تیگرینیا، وولایتا و سومالیایی اختصاص دادند. تعداد زبان‌ها بعداً به پانزده زبان افزایش یافت که حدود ۹۳ درصد از جمعیت را تشکیل می‌داد.
تعدادی از کشورهای خارجی سخاوتمندانه به جمهوری دموکراتیک خلق اتیوپی کمک کردند تا نیازهای مراقبت‌های بهداشتی خود را برآورده کند. کوبا، اتحاد جماهیر شوروی و تعدادی از کشورهای اروپای شرقی کمک‌های پزشکی ارائه کردند. در اوایل سال ۱۹۸۰، نزدیک به ۳۰۰ تکنسین پزشکی کوبایی و بیش از ۱۰۰ پزشک، از تلاش‌های محلی برای حل مشکلات بهداشت عمومی حمایت کردند. کمک‌های غرب برای توسعه بلندمدت بخش بهداشت اتیوپی اندک بود و به‌طور متوسط سالانه حدود ۱۰ میلیون دلار آمریکا بود که کمترین کمک سرانه در کشورهای جنوب صحرای آفریقا است. اهداکنندگان اصلی غربی شامل ایتالیا و سوئد بودند. سیستم سازمان ملل به رهبری برنامه عمران ملل متحد شامل آژانس‌هایی مانند فائو، یونسکو، یونیسف، یونیدو، صندوق جمعیت سازمان ملل متحد و سازمان جهانی بهداشت، همچنان به گسترش کمک‌های خود به رژیم امپراتوری ادامه دادند. بانک جهانی همچنین در طول حکومت منگیستو با به رسمیت شناختن نظم و انضباط مالی شگفت‌آور، محافظه‌کارانه و محتاطانه‌ای که رژیم سعی در پیروی از آن داشت، به ارائه کمک‌های خود ادامه داد.
خط مشی سیاسی

اگر چه انقلاب از ابتدا سوسیالیستی بود اما شخصیت رژیم کمونیستی اتیوپی به‌طور اسمی مشخص نشده‌بود. در سال ۱۹۸۴ حزب کارگران اتیوپی با ایدئولوژی سیاسی کمونیستی و مارکسیست–لنینیست که منگیستو دبیرکل آن بود، تأسیس شد. همین‌گونه در سال ۱۹۸۷ قانون اساسی سوسیالیستی با ۸۱ درصد آرا، تصویب و نام این کشور به جمهوری دموکراتیک خلق اتیوپی تغییر یافت. انتخابات در همان سال برگزار شد و لازم نبوده نامزدها به‌طور حتمی از اعضای حزب کارگران اتیوپی باشند. در آن انتخابات منگیستو هایله ماریام، به اتفاق آرا به‌عنوان اولین رئیس‌جمهور جمهوری دموکراتیک خلق اتیوپی انتخاب شد. جمهوری دموکراتیک خلق اتیوپی یک جمهوری سوسیالیستی تک‌حزبی بود که از آموزه‌های مارکسیستی–لنینیستی پیروی می‌کرد و نماینده کارگران و دهقانان اتیوپی بود.
سیاست قومی و ملی دولت

دولت جمهوری دموکراتیک خلق اتیوپی مؤسسه‌ای تخصصی با قوم‌شناسان، حقوق‌دانان، جامعه‌شناسان و اقتصاددانان ایجاد کرد تا دربارهٔ سکونت‌گاه‌ها یا کوچ نشینی‌ها، زبان‌ها، نمادها، ساختارهای خانوادگی، سیاست، طوایف، شیوه‌های تولید و تاریخ ملیت کشور بیاموزند و تدوین کنند تا در نتیجه سرکوب امپراتوری سابق اتیوپی جبران شود. همچنین برخی از رادیکال‌ترین رهبران انقلابی حزب کارگران اتیوپی از میان این اقلیت‌ها ظهور کردند. با پیروی از الگوی ملیت‌های اعمال‌شده توسط لنین در اتحاد جماهیر شوروی، مناطق خودمختار و پارلمان‌های منطقه‌ای ایجاد شد.
جمعیت‌شناسی

بر اساس گزارش‌های سازمان ملل متحد در مورد وضعیت کودکان و نوزادان در اتیوپی کمونیستی، علی‌رغم اینکه دولت اتیوپی صادرکننده خالص محصولات کشاورزی و غذایی بود، نرخ سوء تغذیه بالا بسیار بوده‌است. اثرات محسوس صادرات هنگفت غلات به کشورهای دیگر، عرضه‌نشدن محصولات در بازار داخلی و در نتیجه ایجاد قحطی‌هایی به اندازه قحطی سال ۱۹۸۴ که هنوز هم عواقب خود را در این کشور نشان می‌دهد، جایی که بیش از ۵۰ درصد جمعیت فعلی—که ۱۵ درصد از جمعیت نوزادان آن نسل بودند—وضعیت نامناسبی از سوء تغذیه و در نتیجه تأخیر در رشد و توسعه را نشان می‌دهند.
ترابری

کمبود منابع همراه با بی‌ثباتی نظامی و سیاسی، رشد زیرساخت‌های حمل و نقل در اتیوپی را کند کرده‌بود. توسعه چنین سیستمی به‌طور سنتی هدف دولت اتیوپی بوده‌است. رژیم هایله سلاسی به‌طور متوسط ۷۰۰ میلیون بیر از بودجه برنامه‌ریزی‌شده را برای توسعه حمل و نقل در طول سه برنامه توسعه پنج‌ساله در ۱۹۵۷–۱۹۷۴ اختصاص داد. در سال ۱۹۷۵، زمانی که سیاست اقتصادی سوسیالیستی ارائه شد، دولت کنترل کلیه امکانات حمل و نقل و ارتباطات را به عهده گرفت. دولت درگ و جمهوری دموکراتیک خلق اتیوپی به توسعه و بهبود زیرساخت‌های حمل و نقل با استفاده از منابع مالی خود و گرفتن وام از سازمان‌های بین‌المللی مانند بانک جهانی ادامه می‌دادند. در سال ۱۹۹۱ سیستم حمل و نقل شامل ۱۳٬۰۰۰ کیلومتر جاده با شرایط آب و هوایی مطلوب بود.
روابط خارجی

در روابط خارجی، جمهوری دموکراتیک خلق اتیوپی متحد سرسخت بلوک شرق بود. اتحاد جماهیر شوروی یکی از مهم‌ترین متحدان اتیوپی از نظر تجارت، سیاست و تسلیحات نظامی بود که در طول جنگ اوگادن بسیار مهم واقع شده‌بود. متحد مهم دیگر اتیوپی کمونیستی، کوبا بود که منگیستو رئیس‌جمهور اتیوپی روابط بسیار نزدیکی با رهبر آن فیدل کاسترو داشته‌است. کمک‌های کوبا به اتیوپی در شکست سومالی در طول جنگ اوگادن بسیار تأثیرگذار بود.
همچنین یکی دیگر از متحدان اتیوپی یمن جنوبی بوده‌است. جمهوری دموکراتیک خلق یمن متحد بزرگی برای اتیوپی در صنعت تسلیحات نظامی در طول جنگ اوگادن بود و اتیوپی را از طریق سربازان و تسلیحات پشتیبانی می‌کرد و در کمک‌های آن در شکست سومالی بسیار مهم بوده‌است. کمپین درگ و بعداً حزب کارگران اتیوپی برای مدرن کردن اتیوپی بدون کمک خارجی ممکن نبود. جمهوری دموکراتیک آلمان با آموزش‌های فنی و وسایلی مانند لباس و اسباب‌بازی برای کودکانی که برای اولین بار به مدرسه رفتند از رژیم منگیستو حمایت کرد.
کوبای کمونیستی کمک‌های بسیاری از طریق پزشکان، معلمان و دیگر متخصصان از تکنسین‌ها گرفته تا ارتش به اتیوپی کرد. اتیوپیایی‌ها از کوبایی‌ها به خاطر این حمایت به خوبی یاد می‌کنند و در سال ۲۰۰۰، زمانی که جمهوری دموکراتیک خلق اتیوپی دیگر وجود نداشت، بنای یادبودی به افتخار سربازان کوبایی که در جنگ اوگادن کشته شدنده بودند، ساختند.