پییرو سرافا
اوایل زندگی > قوانین بهره‌وری در شرایط رقابتی

در سال ۱۹۲۵، سرافا در مورد بازده نسبت به مقیاس و بازار رقابت کامل نوشت. در مقاله ۱۹۲۶، قوانین بازده تحت شرایط رقابتی، در مجله اقتصاد منتشر شده، سرافا کار خود را از سال ۱۹۲۵ از سر گرفته و توسعه می‌دهد تا ناهماهنگی نظریه تعادل جزئی مارشالی، مطابق با آن، در رقابت برای هر کالا را نشان دهد:
قیمت تعادل از تقاطع منحنی تقاضا و عرضه تعیین می‌شود. منحنی عرضه متقارن با تقاضا است.
با افزایش مقدار تولید شده توسط بنگاه، در ابتدا بازدهی فزاینده ای وجود دارد و فراتر از یک نقطه خاص، بازدهی آن کاهش می‌یابد.
سرافا خاطرنشان می‌کند که قانون بازده کاهنده و بازده فزاینده منشأ و حوزه‌های مختلف کاربردی دارند (بنابراین نمی‌تواند شکل منحنی عرضه یکسان را توضیح دهد): قانون بازده نزولی در ابتدا در کل اقتصاد اعمال شد و ناشی از کمبود زمین کشاورزی به عنوان وسیله تولید (تئوری رانت دیوید ریکاردو)؛ در حالی که قانون بازده فزاینده در بنگاه‌های فردی اعمال می‌شود و از مزایای تقسیم کار ناشی می‌شود. مورد اول اجازه مطالعه قوانین توزیع و مورد دوم قوانین تولید را دارد.
سرافا می‌نویسد: «هیچ‌کس فکر نکرده است که این دو گرایش را در یک قانون واحد برای بهره‌وری غیر متناسب متحد کند و این را به عنوان یکی از مبانی نظریه قیمت در نظر بگیرد». سرافا مشاهده می‌کند که ایده درنظر گرفتن قانون بازده‌های غیر متناسب به عنوان مبنایی برای نظریه قیمت، برای مقایسه، فقط پس از آنکه توجه به مطالعه کاهش سودمندی به رابطه بین قیمت و مقدار مصرف جلب شده جلب شد، مطرح شد. در حقیقت، "اگر هزینه تولید هر واحد از کالای مورد بررسی با تغییر در مقدار تولید شده تغییر نکند، تقارن شکسته شده، قیمت منحصراً با هزینه‌های تولید تعیین می‌شود و تقاضا نمی‌تواند هیچ گونه تاثیری روی آن بگذارد ".
مشکلات سیستم که به‌طور خلاصه می‌تواند به عنوان تلاقی منحنی عرضه و تقاضا تعریف شود، در وهله اول به ناهمگنی مفروضاتی بستگی دارد که این دو گرایش متفاوت بر اساس آنها بنا شده است. بازده نزولی و افزایش هزینه‌ها به دلیل محدودیت در دسترس بودن برخی از ورودی‌ها است که از تغییر نسبت مطلوب ورودی‌ها جلوگیری می‌کند. به عبارت دیگر، اگر یک ورودی از نظر کمی محدود باشد، افزایش در سطح تولید باعث کاهش نسبت کارایی در بین نهاده‌ها همراه با افت بهره‌وری می‌شود. در مقابل، تمایل به کاهش هزینه‌ها از تغییر در مقدار همه ورودی‌ها ناشی می‌شود، و بنابراین آنها فقط در صورت عدم وجود عوامل ثابت ممکن است رخ دهند.
دومین مشکل از این واقعیت ناشی می‌شود که، همان‌طور که سرافا متذکر شد، در نظریه نئوکلاسیک قیمت‌ها، تعادل شرکت منفرد براساس تغییرات هزینه ناشی از افزایش اندک در تولید آن (نظریه حاشیه نشین) و بدون تغییر وضعیت تعیین می‌شود. سایر شرکت‌های همان صنعت و کل اقتصاد، پیروی از فرضیه سایر شرایط یکیان است، یعنی سایر شرایط برابر هستند.
سرافا تأکید می‌کند که احتمال اعمال فرضیه افزایش هزینه‌ها برای منحنی عرضه به موارد نادری محدود می‌شود که بخش قابل توجهی از تولید یک نهاده برای تولید فقط یک کالا به کار گرفته شود. با این حال، به‌طور کلی هر ورودی در تعداد مشخصی از صنایع که کالاهای مختلفی تولید می‌کنند، به کار گرفته می‌شود.
در مورد بازده فزاینده و کاهش هزینه‌ها، خود مارشال متذکر می‌شود که به سختی می‌توان اقتصاد خارجی را به یک صنعت خاص نسبت داد، اما مورد توجه گروه‌های زیادی در صنایع وابسته است که اغلب از ابعادی بزرگ برخوردار هستند. در نتیجه، فرضیه بازده فزاینده فقط در یک شرکت امکان‌پذیر نیست.
اگر در سیستم تعادل نسبی قیمت‌های رقابتی، در نظر گرفتن کاهش یا افزایش هزینه‌ها بدون مغایرت با ماهیت سیستم امکان‌پذیر نباشد، از این منظر نتیجه می‌گیرد که هزینه‌های تولید کالاهای تولید شده در رقابت باید ثابت باشد با توجه به تغییرات اندک در مقدار تولید شده " و در نهایت اینکه منحنی عرضه بلند مدت یک صنعت افقی است. در نتیجه، قیمت و مقدار کالا از تقاطع همزمان منحنی‌های عرضه و تقاضا ناشی نمی‌شود: قیمت توسط هزینه‌های تولید تعیین می‌شود، در حالی که مقدار تولید شده توسط تقاضا تعیین می‌شود. تقارن نئوکلاسیک بین تقاضا و عرضه شکسته شده است. نظریه قدیمی که به نظر می‌رسد در رقابت "ارزش کالاها را فقط به هزینه تولید وابسته می‌کند" بهترین شرایط موجود را حفظ می‌کند "(1926b: 540-1).
سرانجام، سرافا اظهار داشت که "تجربه روزمره نشان می‌دهد که بیشتر آن‌ها کالاهای مصرفی تولید شده را در شرایط کاهش هزینه‌های فردی کار می‌کنند. اگر محدودیت گسترش بنگاه از افزایش هزینه‌ها ناشی نشود، ممکن است به دلیل مشکل در گسترش سهم بازار بدون تغییر هیچ‌یک از این سه جنبه باشد: بهبود کیفیت تولید، کاهش قیمت آن یا افزایش بازاریابی. این ملاحظات، در دهه ۱۹۳۰، با تئوری رقابت ناقص توسعه یافت.