stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
شهرستان ساوه
کشاورزی

شهرستان ساوه در استان مرکزی، شهرستان نی‌ریز در استان فارس و شهرستان فردوس در استان خراسان جنوبی به ترتیب از مقام‌های اول تا سوم تولید انار در ایران هستند بنابراین نی ریز دومین تولیدکننده انار ایران و رتبه اول تولید انار در استان فارس دارد.
نگارخانه

نمایی از ورودی خیابان اکباتان (امام) از میدان مجسمه (شهدا) ساوه - سال ۱۳۴۱
قدیمی‌ترین عکس از مسجد جامع ساوه
قلعه دختر ساوه
حیاط شرقی امامزاده سید اسحاق ساوه
سایت مرکزی دانشگاه آزاد اسلامی ساوه
میدان آزادی ساوه
نمایی از مسجد جامع ساوه
نمایی از ضریح و کاشی‌کاری‌های داخلی امامزاده سید اسحاق
میدان شهرداری ساوه
سراسرنمای سد الغدیر پس از سرریز شدن و تکمیل ظرفیت، خرداد ۱۳۹۸
مانیشتا

Selo
| Manyshta Манышта | Manyshta Манышта |
| --- | --- |
Selo: Selo
Manyshtaموقعیت روی نقشه باشقیرستانManyshtaموقعیت روی نقشه روسیه: Manyshtaموقعیت روی نقشه باشقیرستانManyshtaموقعیت روی نقشه روسیه
مختصات: ۵۴°۱۶′ شمالی ۵۷°۳۶′ شرقی﻿ / ﻿۵۴٫۲۶۷°شمالی ۵۷٫۶۰۰°شرقی﻿ / 54.267; 57.600: مختصات: ۵۴°۱۶′ شمالی ۵۷°۳۶′ شرقی﻿ / ﻿۵۴٫۲۶۷°شمالی ۵۷٫۶۰۰°شرقی﻿ / 54.267; 57.600
ناحیه‌های فدرال روسیه: باشقیرستان
شهر: شهرستان بلورتسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۰۰
مانیشتا (انگلیسی: Manyshta) یک شهرک در شهرستان بلورتسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
آدریانا لیسبوا

| آدریانا لیسبوا | آدریانا لیسبوا |
| --- | --- |
زاده: ۲۵ آوریل ۱۹۷۰ ‏(۵۴ سال) ریو دو ژانیرو، برزیل
پیشه: نویسنده
ملیت: برزیلی، آمریکایی
سبک(های) نوشتاری: ادبیات داستانی، شعر
کار(های) برجسته: Crow-blue, Symphony in White, Hanoi
وبگاه: وبگاه
adrianalisboa.com: adrianalisboa.com
آدریانا لیسبوا (به پرتغالی برزیل: Adriana Lisboa) (زادهٔ ۲۵ آوریل ۱۹۷۰) نویسندهٔ اهل برزیل است. او نویسندهٔ هفت رمان است و شعر، داستان کوتاه، مقاله و کتاب برای کودکان منتشر کرده‌است. آثار او که به زبان پرتغالی نوشته شده‌اند، به چندین زبان دیگر نیز ترجمه شده‌اند کلاغ آبی جدیدترین رمان لیسبوا است که به انگلیسی ترجمه شده‌است و توسط ایندیپندنت (لندن) به عنوان کتاب سال انتخاب شد.
آدریانا لیسبوا یکی از نویسندگان برجستهٔ برزیل است. آثار او از جمله جوایز زیر را دریافت کرده‌اند: جایزهٔ ادبی خوزه ساراماگو برای سمفونی در سفید (رمان)، بورسیهٔ بنیاد ژاپن، بورسیهٔ کتابخانهٔ ملی برزیل، و جایزهٔ تازه‌وارد سال از برزیل از دفتر بین‌المللی کتاب برای نسل جوان برای کتاب زبان ساخته‌شده از ضایعات، که یک کتاب شعر برای کودکان است. در سال ۲۰۰۷، جشنوارهٔ پایتخت جهانی کتاب بوگوتا از او به عنوان یکی از ۳۹ نویسندهٔ مهم آمریکای لاتین که زیر ۳۹ سال سن دارند یاد کرد.
زندگی‌نامه

آدریانا لیسبوا در برزیل، فرانسه، نیوزلند و ایالات متحدهٔ آمریکا زندگی کرده‌است. او از دانشگاه ایالتی فدرال ریودوژانیرو (یونیرو) با مدرک کارشناسی در موسیقی فارغ‌التحصیل شد و دارای کارشناسی ارشد در ادبیات برزیل و دکترا در رشتهٔ ادبیات تطبیقی از دانشگاه ایالتی ریودوژانیرو (Uerj) است. او یک محقق مدعو در مرکز تحقیقات بین‌المللی ژاپن‌شناسی در کیوتو، در دانشگاه نیومکزیکو و در دانشگاه تگزاس، آستین بود. در سال‌های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۷ در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی به‌عنوان نویسندهٔ مدعو حضور داشت.
لیسبوا قبلاً به عنوان نوازنده فعالیت می‌کرد. او در هجده سالگی با آوازخوانی آوازهای برزیلی در فرانسه امرار معاش کرد و پس از آن یک نوازندهٔ فلوت و معلم موسیقی در برزیل شد.
او همچنین مترجمی است که با زبان‌های انگلیسی، فرانسوی و اسپانیایی کار می‌کند و آثار داستانی، شعر و ادبیات غیرداستانی از نویسندگانی مانند امیلی برونته، مارگارت اتوود، خوزه لزاما لیما، مارگریت دوراس، موریس بلانشو، کورمک مک‌کارتی، جاناتان سافران فوئرِ و رابرت را به پرتغالی ترجمه کرده‌است.
لیسبوا یک گیاهخوار و مدافع حقوق حیوانات است. او این موضوع را در داستان‌ها و اشعار خود برجسته کرده‌است.
آکتور (مجموعه نمایش خانگی)

| آکتور | آکتور |
| --- | --- |
ژانر: درام
نویسنده: نیما جاویدی
کارگردان: نیما جاویدی
بازیگران:  نوید محمدزاده  احمد مهرانفر  هستی مهدوی‌فر  هانیه توسلی  گلاره عباسی  هومن برق‌نورد  مهراوه شریفی‌نیا  مجید پتکی  محمدباقر مرادی‌فرد جواد پولادی 
آهنگساز: رامین کوشا
کشور سازنده: ایران
زبان اصلی: فارسی
شمار قسمت‌ها: ۲۰
تولید: تولید
تهیه‌کننده: مجید مطلبی
تدوین‌گر: عماد خدابخش
مدت: ۴۱ – ۷۱ دقیقه
تولیدکننده‌ها:  فیلیمو نماوا
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: شبکه نمایش خانگی
انتشار اولیه: ۶ بهمن ۱۴۰۱ – ۱۸ خرداد ۱۴۰۲
آکتور مجموعهٔ نمایش خانگی ایرانی در ژانر درام به کارگردانی نیما جاویدی و تهیه‌کنندگی مجید مطلبی است. در این سریال نوید محمدزاده، احمد مهرانفر، هستی مهدوی‌فر، هانیه توسلی، گلاره عباسی، هومن برق‌نورد و مهراوه شریفی‌نیا به ایفای نقش پرداخته‌اند. پخش این سریال از ۶ بهمن ۱۴۰۱ در شبکه‌های فیلیمو و نماوا آغاز و در ١٨ خرداد ١۴٠٢ به پایان رسید. آکتور در رقابت با سریال‌های بین‌المللی موفق به کسب جایزه بزرگ جشنوارهٔ سرزمانیا شد. و در ادامه جایزه بهترین فیلمنامه از جوایز جهانی درامای سئول در کره جنوبی را کسب کرد.
شبکه تلوزیونی فرانسوی-آلمانی آرته سریال آکتور را برای پخش خرید و دوبله کرده است.آکتور به عنوان اولین سریال ایرانی با دوبله فرانسوی و آلمانی توسط پلتفرم و کانال آرته به صورت گسترده در اروپا پخش میشود.
خلاصهٔ داستان

داستان این سریال، درباره زندگی پر فراز و نشیب چند بازیگر مستعد تئاتر است که بعد از پیشنهادی که به آن‌ها می‌شود زندگی‌ شان  درگیر ماجراهایی پیچیده می‌شود.
بازیگران

| بازیگر | نقش |
| --- | --- |
نوید محمدزاده: علی همتی
احمد مهران‌فر: مرتضی
هستی مهدوی‌فر: آلما پوراسماعیل
هومن برق‌نورد: صمدیان
هانیه توسلی: نازی
سها نیاستی: سارا
گلاره عباسی: مریم
مهراوه شریفی‌نیا: لیلی
فریده سپاه‌منصور: بی‌بی
زهره صفوی: خانم‌جان
رویا جاویدنیا: خانم محشوریان
مجید پتکی: غفور
آرش فلاحت پیشه: وحید
لیلی فرهادپور: نزهت
خرید حق پخش سریال در اروپا

برای اولین بار در ایران شبکه فرانسوی ـ آلمانی «آرته» به‌تازگی سریال ایرانی «آکتور» را برای پخش خرید و دوبله کرده است. فصل اول این سریال در تاریخ ۹ می ـ ۲۰ اردیبهشت ـ در کانال تلویزیونی و پلتفرم آرته منتشر می‌شود.
جوایز > بیست‌ودومین دوره جشن حافظ

| قسمت | نامزد | نتیجه |
| --- | --- | --- |
| بهترین مجموعه تلویزیونی | نماوا | نامزدشده |
| بهترین کارگردانی تلویزیونی | نیما جاویدی | برنده |
| بهترین بازیگر مرد درام تلویزیونی | نوید محمدزاده | نامزدشده |
| بهترین بازیگر مرد درام تلویزیونی | احمد مهران‌فر | نامزدشده |
بانتی سری

| بانتی سری | بانتی سری |
| --- | --- |
ប្រាសាទបន្ទាយស្រី  (خمر) Banteay Srei  (انگلیسی): ប្រាសាទបន្ទាយស្រី  (خمر) Banteay Srei  (انگلیسی)
موقعیت در کامبوج: موقعیت در کامبوج
موقعیت در کامبوج: موقعیت در کامبوج
اطلاعات جغرافیایی: اطلاعات جغرافیایی
دستگاه مختصات جغرافیایی: ۱۳°۳۵′۵۶″ شمالی ۱۰۳°۵۷′۴۶″ شرقی﻿ / ﻿۱۳٫۵۹۸۸۹°شمالی ۱۰۳٫۹۶۲۷۸°شرقی﻿ / 13.59889; 103.96278
کشور: کامبوج
Province: سیم ریپ
بخش: بانتی سری
موقعیت: آنگکور
اطلاعات فرهنگی: اطلاعات فرهنگی
Sanctum: شیوا و پارواتی با بسیاری از خدایان هندو دیگر
اطلاعات معماری: اطلاعات معماری
معماری: معماری خمر
History: History
تاریخ ساخت: 967
موسس: یجنوارها
بانتی سری (خمر: បន្ទាយស្រី، Banteay Srei) معبدی از قرن دهم میلادی در کامبوج است که به خدایان هندو شیوا و پارواتی اختصاص یافته است. این معبد در منطقه انگکور، در نزدیکی تپه پنوم دی، در شمال شرقی معابدی که زمانی متعلق به پایتخت‌های قرون وسطایی یاوشوداراپورا و انگکور تام بودند؛ واقع شده است.
بانتی سری عمدتاً از ماسه‌سنگ قرمز ساخته شده است؛ که این ماده با حکاکی‌های تزئینی ظریف دیوارها که هنوز هم قابل مشاهده‌اند؛ سازگاری دارد. خود ساختمان‌ها از نظر مقیاس، به‌طور غیرمعمولی کوچک هستند؛ به‌ویژه زمانی که با استانداردهای ساخت و ساز آنگکوری اندازه‌گیری می‌شوند. این عوامل باعث شده است که این معبد در میان گردشگران بسیار محبوب باشد و به عنوان جواهر هنر خمر مورد تحسین قرار گیرد.
کتاب‌شناسی

Albanese, Marilia (2006). The Treasures of Angkor (Paperback). Vercelli: White Star Publishers. ISBN 88-544-0117-X.
Cœdès, George / Dupont, Pierre: "Les stèles de Sdŏk Kăk Thoṃ, Phnoṃ Sandak et Práḥ Vihằr", BEFEO XLIII, 1943, pp. 56–154.
Finot, Louis / Parmentier, Henri / Goloubew, Victor: Le temple d’Īçvarapura, Paris: G. Vanoest, 1926 (Mémoires archéologiques I).
Freeman, Michael; Jacques, Claude (2003). Ancient Angkor (Paperback). Bangkok: River Books. ISBN 974-8225-27-5.
Glaize, Maurice (2003 edition of an English translation of the 1993 French fourth edition). The Monuments of the Angkor Group. Retrieved 14 July 2005.
Higham, Charles (2001). The Civilization of Angkor. Phoenix. شابک ‎۱−۸۴۲۱۲−۵۸۴−۲.
Inscriptions du Cambodge Éditées et traduites par G[eorge] Cœdès. Vol. I, Hanoi, 1937.
Jessup, Helen Ibbetson (2004). Art & Architecture of Cambodia. Thames & Hudson. pp. 99–104.
Polkinghorne, Martin (2008). Khmer decorative lintels and the allocation of artistic labour, in Arts Asiatiques 63: 21–35.
Roveda, Vittorio (1997). Khmer Mythology: Secrets of Angkor. New York: Weatherhill (this work should be used with caution. While it is thorough in its treatment of Angkorian representational art, and contains many useful photographs, it is sometimes inaccurate in its characterization of the underlying Indian myths, and does not reflect a thorough investigation of sources for those myths).
Bruno Bruguier, Jean-Baptiste Chevance, Olivier Cunin, (2020). Les "marches d'Angkor". Guide archéologique du Cambodge, tome 6, JSRC. شابک ‎۹۷۸۹۹۹۵۰۵۵۵۴۷.
نگارخانه

بانتی سری (ارگ زنان) نام امروزی معبد خمری قرن دهم میلادی است که در اصل به خدای شیوا تعلق دارد.
روچستر، مینه‌سوتا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| شهر روچستر City of Rochester | شهر روچستر City of Rochester |
| --- | --- |
شهر: شهر
  پرچم:   پرچم
نام(های) مستعار: Med City, Roch: نام(های) مستعار: Med City, Roch
موقعیت در مینه‌سوتا: موقعیت در مینه‌سوتا
مختصات: ۴۴°۱′۲۴″ شمالی ۹۲°۲۷′۴۶″ غربی﻿ / ﻿۴۴٫۰۲۳۳۳°شمالی ۹۲٫۴۶۲۷۸°غربی﻿ / 44.02333; -92.46278: مختصات: ۴۴°۱′۲۴″ شمالی ۹۲°۲۷′۴۶″ غربی﻿ / ﻿۴۴٫۰۲۳۳۳°شمالی ۹۲٫۴۶۲۷۸°غربی﻿ / 44.02333; -92.46278
ایالت: مینه‌سوتا
شهرستان: آلمستد
تاریخ تأسیس: ۱۸۵۴
حکومت: حکومت
 • شهردار: Ardell Brede
مساحت: مساحت
 • شهر: ۱۰۳٫۰ کیلومتر مربع (۳۹٫۸ مایل مربع)
 • خشکی: ۱۰۲٫۶ کیلومتر مربع (۳۹٫۶ مایل مربع)
 • آب: ۰٫۴ کیلومتر مربع (۰٫۲ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۰۱٫۴ متر (۱۳۱۶٫۹ فوت)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • شهر: ۱۰۶۷۶۹
 • تراکم: ۱۰۰۰/کیلومتر مربع (۲۷۰۰/مایل مربع)
 • کلان‌شهری: ۱۸۶۰۱۱
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۶- (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۵- (CDT)
کد پستی: ۵۵۹۰۱, ۵۵۹۰۲, ۵۵۹۰۳, ۵۵۹۰۴, ۵۵۹۰۵, ۵۵۹۰۶
کد منطقه: ۵۰۷
وبگاه: www.rochestermn.gov
روچستر (به انگلیسی: Rochester) از شهرهای ایالت مینه‌سوتای کشور آمریکا می‌باشد.
جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۹ حدود ۱۸۲٬۹۲۴ نفر بود.
مایو کلینیک در این شهر قرار دارد.
اسیوز، سرفلیکوچسار

Village در 23x15px|border |alt=|link= ترکیه
| Acıöz | Acıöz |
| --- | --- |
Village: Village
استان: استان آنکارا
District: شرفلی قوچ‌حصار
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
اسیوز، سرفلیکوچسار (به لاتین: Acıöz, Şereflikoçhisar) یک  Köy  در ترکیه است که در ankara province واقع شده‌است.
کرافورد، میسیسیپی

مکان
| Crawford, Mississippi | Crawford, Mississippi |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
Location of Crawford, Mississippi: Location of Crawford, Mississippi
مختصات: ۳۳°۱۸′۲۲″ شمالی ۸۸°۳۷′۱۹″ غربی﻿ / ﻿۳۳٫۳۰۶۱۱°شمالی ۸۸٫۶۲۱۹۴°غربی﻿ / 33.30611; -88.62194: مختصات: ۳۳°۱۸′۲۲″ شمالی ۸۸°۳۷′۱۹″ غربی﻿ / ﻿۳۳٫۳۰۶۱۱°شمالی ۸۸٫۶۲۱۹۴°غربی﻿ / 33.30611; -88.62194
ایالت: ایالت میسیسیپی
شهرستان: لاندس
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۴ مایل مربع (۳٫۶ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۴ مایل مربع (۳٫۶ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۳۱۲ فوت (۹۵ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۱٬۲۶۲
 • تراکم: ۹۰۰/مایل مربع (۳۵۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: ۳۹۷۴۳
کد منطقه: 662
FIPS code: ۲۸-۱۶۴۲۰
GNIS feature ID: ۰۶۶۸۹۳۳
کرافورد (به انگلیسی: Crawford) شهرکی در ایالت میسیسیپی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶۴۱
نفر بوده‌است.
محمدوو

Village
| Mukhametovo Мухаметово | Mukhametovo Мухаметово |
| --- | --- |
Village: Village
Mukhametovoموقعیت روی نقشه باشقیرستانMukhametovoموقعیت روی نقشه روسیه: Mukhametovoموقعیت روی نقشه باشقیرستانMukhametovoموقعیت روی نقشه روسیه
مختصات: ۵۳°۴۱′ شمالی ۵۸°۲۸′ شرقی﻿ / ﻿۵۳٫۶۸۳°شمالی ۵۸٫۴۶۷°شرقی﻿ / 53.683; 58.467: مختصات: ۵۳°۴۱′ شمالی ۵۸°۲۸′ شرقی﻿ / ﻿۵۳٫۶۸۳°شمالی ۵۸٫۴۶۷°شرقی﻿ / 53.683; 58.467
ناحیه‌های فدرال روسیه: باشقیرستان
شهرستان: شهرستان بلورتسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۰۰
محمدوو (انگلیسی: Mukhametovo) یک شهرک در شهرستان بلورتسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
هیونجونگ چوسان

| هیونجونگ چوسان> هجدهمین پادشاه چوسان | هیونجونگ چوسان> هجدهمین پادشاه چوسان |
| --- | --- |
سلطنت: ١۶۵٩–١۶٧۴
پیشین: هیوجونگ
جانشین: سوکجونگ
زاده: ١۵ مارس ١۶۴١ پادشاهی چوسان
درگذشته: ۱۷ سپتامبر ۱۶۷۵ (۳۴ سال) پادشاهی چوسان
همسر(ان): ملکه میونگ‌سونگ
فرزند(ان): سوکجونگ چوسان
خاندان: خاندان یی 
پدر: هیو‌جونگ
مادر: ملکه این‌سون
| 0 | 1 |
| --- | --- |
هیونجونگ چوسان: هیونجونگ چوسان
هانگول: 현종
هانجا: 顯宗
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Hyeonjong
مک‌کیون–ریشاور: Hyŏnjong
نام تولد: نام تولد
هانگول: 이연
هانجا: 李棩
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: I Yeon
مک‌کیون–ریشاور: I Yŏn
نام محترم: نام محترم
هانگول: 경직
هانجا: 景直
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Gyeongjik
مک‌کیون–ریشاور: Kyŏngjik
هیئونجونگ چوسان (انگلیسی: Hyeonjong of Joseon) (زاده ۱۵ مارس ۱۶۴۱ - درگذشته ۱۷ سپتامبر ۱۶۷۵) هجدهمین پادشاه سلسله چوسان بوده‌است.
وی که از سال ۱۶۵۹ تا ۱۶۷۴ حکومت کرده‌است، جانشین پدرش هیوجونگ چوسان شده بوده پس از عزل، پسرش سوکجونگ چوسان جانشین وی شده‌است.
خانواده

پدر: هیوجونگ چوسان (효종)
مادر: ملکه اینسئون of the Deoksu Jang clan (인선왕후 장씨)
همسر: ملکه میونگ‌سونگ of the Cheongpung Kim clan (명성왕후 김씨)
سوکجونگ چوسان (왕세자)
Princess Myeongseon (명선공주)
Princess Myeonghye (명혜공주)
Princess Myeongan (명안공주)
فرانک اوپنهایمر

| فرانک اوپنهایمر | فرانک اوپنهایمر |
| --- | --- |
فرانک اوپنهایمر (۱۹۱۲–۱۹۸۵): فرانک اوپنهایمر (۱۹۱۲–۱۹۸۵)
نام هنگام تولد: فرانک فریدمن اوپنهایمر
زادهٔ: ۱۴ اوت ۱۹۱۲ نیویورک سیتی، ایالت نیویورک، ایالات متحده
درگذشت: ۳ فوریهٔ ۱۹۸۵ (۷۲ سال) سائوسالیتو، کالیفرنیا، ایالات متحده
ملیت: ایالات متحده آمریکا
شهروندی: ایالات متحده آمریکا
محل تحصیل: دانشگاه جانز هاپکینز مؤسسه فناوری کالیفرنیا
شناخته‌شده برای: هدف مک‌کارتیسم، غنی‌سازی اورانیوم، بنیانگذار و مدیر اکسپلوراتوریوم در سانفرانسیسکو.
همسر: Jaquenette Yvonne "Jackie" Quann (m. 1936)
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): فیزیک ذرات
محل کار: Arcetri Observatory پروژه منهتن آزمایشگاه ملی لارنس برکلی دانشگاه مینه‌سوتا دانشگاه کلرادو بولدر
تأثیر گذار بر: روبرت اوپنهایمر
 :  
فرانک اوپنهایمر (انگلیسی: Frank Oppenheimer؛ زاده ۱۴ اوت ۱۹۱۲ – درگذشته ۳ فوریهٔ ۱۹۸۵) فیزیکدان اهل ایالات متحده آمریکا و استاد دانشگاه کلرادو بود. وی برادر کوچکتر فیزیکدان مشهور، رابرت اوپنهایمر بود. او در پروژه منهتن شرکت داشت. با روشن شدن عضویتش در حزب کمونیست آمریکا، مجبور به استعفا از تدریس در دانشگاه مینه‌سوتا شد و با فروش یک تابلوی ون گوک که ارث برده بود توانست مزرعه‌ای در کلرادو بخرد و حدود ده سال به دامپروری بپردازد. در سال ۱۹۵۷ با کاهش شدت مک کارتیسم توانست در دبیرستانی در کلرادو به تدریس علوم بپردازد. چندین تن از دانش آموزان او موفق به کسب جوایزی در مسابقات علمی این ایالت شدند. در عرض دوسال، با معرفی نامه‌هایی از فیزیکدانان مشهور هانس بیته، جرج گاموف و ویکتور وایزکف به او شغل تدریس فیزیک در دانشگاه کلرادو بولدر داده شد. از اقدامات مهم او، تأسیس اکسپلوراتوریوم (انگلیسی: Exploratorium) (موزه علوم) سانفرانسیسکو می‌باشد.
پورت گراهام، آلاسکا

CDP
| Port Graham, Alaska | Port Graham, Alaska |
| --- | --- |
CDP: CDP
نام مستعار: Baluek: نام مستعار: Baluek
موقعیت پورت گراهام، آلاسکا: موقعیت پورت گراهام، آلاسکا
مختصات: ۵۹°۲۰′۵۲″ شمالی ۱۵۱°۵۰′۰″ غربی﻿ / ﻿۵۹٫۳۴۷۷۸°شمالی ۱۵۱٫۸۳۳۳۳°غربی﻿ / 59.34778; -151.83333: مختصات: ۵۹°۲۰′۵۲″ شمالی ۱۵۱°۵۰′۰″ غربی﻿ / ﻿۵۹٫۳۴۷۷۸°شمالی ۱۵۱٫۸۳۳۳۳°غربی﻿ / 59.34778; -151.83333
ایالت: آلاسکا
Borough: Kenai Peninsula
حکومت: حکومت
مساحت: مساحت
 • کل: ۵٫۹ مایل مربع (۱۵٫۴ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۵٫۹ مایل مربع (۱۵٫۴ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۱۷۱
 • تراکم: ۲۸٫۸/مایل مربع (۱۱٫۱/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۹ (Alaska (AKST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۸ (AKDT)
زیپ‌کد: ۹۹۶۰۳
کد منطقه: ۹۰۷
FIPS code: ۰۲–۶۳۲۸۰
پورت گراهام (به انگلیسی: Port Graham) شهری در بخش شبه‌جزیره کنای ایالت آلاسکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۱۷۱ نفر بوده‌است.
فوسالتو

مکان
| فوسالتو | فوسالتو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
فوسالتو: فوسالتو
ناحیه: مولیز
استان / شهرستان: استان کامپوباسو (CB)
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۸٫۳ کیلومتر مربع (۱۰٫۹ مایل مربع)
جمعیت (Dec. 2004): جمعیت (Dec. 2004)
 • کل: ۱٬۶۰۳
 • تراکم: ۵۷/کیلومتر مربع (۱۵۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 86020
پیش‌شماره تلفن: 0874
فوسالتو (به ایتالیایی: Fossalto) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کامپوباسو واقع شده‌است.
خصوصیات

فوسالتو ۲۸٫۳ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۶۰۳ نفر جمعیت دارد.
آقامحمدخان قاجار
زمینهٔ تاریخی

در ۱۷۲۲ م/۱۱۳۵ ه‍.ق پس از ماه‌ها محاصره، قبایل افغان غلزایی با هدایت محمود افغان موفق به ورود به اصفهان شدند. با سقوط پایتخت، ایران درگیر آشوب و جنگ داخلی شد و شاه مملکت، سلطان حسین، نیز زندانی گردید. یکی از پسران او که تهماسب میرزا نام داشت، از اصفهان گریخت و خود را به تهران رساند. در آنجا فتحعلی‌خان، رهبر قبایل قوانلو قاجار که از طوایف ترکمان قزلباش بودند، با آغوش باز او را پذیرفت. آن شاهزاده که دیگر شاه تهماسب دوم خوانده می‌شد، یاری فتحعلی‌خان را رد نکرد و او را «وکیل‌الدوله» خود خواند. پس از زد و خوردهایی در شمال و شمال شرقی ایران، شخصی به نام طهماسب‌قلی‌خان (بعدها نادرشاه) که رهبر چندی از قبایل ترکمان و کرد بود، به آن‌ها پیوست. این طهماسب‌قلی‌خان از خود توانایی نشان داد و به سرعت میان او و فتحعلی‌خان رقابتی ایجاد شد اما پیش از آنکه به نتیجه برسد، خان قاجار در ۱۷۲۶ م. به‌طور مرموزی کشته شد؛ احتمالاً با دسیسه‌ای از سوی محمدحسین‌خان، رهبر قبایل دَوَلو قاجار.
در جریان مجموعه‌ای از درگیری‌ها، شاه تهماسب دوم با کمک متحدانش از جمله طهماسب‌قلی‌خان، بر بخش‌های بزرگی از ایران سلطه پیدا کرد؛ افغان‌ها را سرکوب و عثمانی و روسیه را از برخی قسمت‌هایی که اشغال کرده بودند، بیرون راند. او در ۱۷۳۱ م. به جنگ عثمانی رفت و شکست خورد. بخش‌های بزرگی از مناطقی که طهماسب‌قلی‌خان آزاد ساخته بود، دوباره از دست رفت. طهماسب‌قلی‌خان این را دستمایه‌ای قرار داد و به همان دلیل شاه صفوی را برکنار و پسر نوزاد او را با نام عباس سوم جانشینش کرد. او مدتی بعد در ۱۷۳۶ م/۱۱۴۸ ه‍.ق شورایی در دشت مغان گرد آورد و سلسلهٔ صفویه را منقرض و خود را با نام نادرشاه، پادشاه ایران اعلام کرد.
در روسیه پتر کبیر به سال ۱۶۸۲ میلادی به حکومت رسید. او در یک دورهٔ سلطنت طولانی اصلاحات گستردهٔ اجتماعی، اقتصادی و سیاسی اعمال کرد و در ۱۷۲۱ میلادی نام کشور خود را از روسیهٔ تزاری به امپراتوری روسیه تغییر داد. در آغاز سلطنت او روسیه کشوری بود که تقریباً همهٔ جمعیت ۱۴ میلیونی‌اش کشاورز بودند و تنها بخش کوچکی از آن جمعیت در شهرها زندگی می‌کردند. پتر با اصلاحاتی که انجام داد، اشراف روس را تضعیف کرد و تمرکز قدرت را افزایش داد. همو در ۱۷۲۲ میلادی و هم‌زمان با سقوط اصفهان، به قفقاز حمله کرد و اندکی بعد در همان سال، به صورت تمام عیار به ایران حمله‌ور شد و بخش‌های بزرگی از آن کشور که در آشفتگی به سر می‌برد را اشغال کرد. پتر در ۱۷۲۵ میلادی مُرد و جانشینانش بخش‌های اشغال‌شده را طی دو عهدنامهٔ ۹ و ۱۲ سال بعد (عهدنامه رشت و گنجه) به ایران نادرشاهی بازپس دادند.
پس از پتر، حکومت روسیه به ترتیب به کاترین یکم، آنا و الیزابت رسید. پس از مرگ الیزابت در ۱۷۶۲ میلادی، پتر سوم جانشینش شد اما همسر او، کاترین، کودتایی ترتیب داد و خود با نام کاترین دوم تاج و تخت را در اختیار گرفت. اگرچه، کاترین دوم، معروف به کاترین کبیر، قدرت اشراف را افزایش داد اما او در عین حال سعی کرد قلمروی نفوذ سیاسی روسیه را در میان همسایگانش افزایش دهد. او در ۱۷۶۸ م. اتحادیهٔ مشترک‌المنافع لهستان–لیتوانی را به تحت‌الحمایهٔ روسیه تبدیل کرد و از همان سال تا ۱۷۷۴ م. درگیر جنگی با عثمانی بود که به‌طور قاطعانه‌ای روسیه از آن پیروز بیرون آمد. نزدیک به یک دهه پس از آن، در ۱۷۸۳ م. بود که روس‌ها در جریان آشوبی که پس از مرگ کریم‌خان زند در ایران ایجاد شده بود، عهدنامهٔ گرجیوسک را با گرجی‌ها به امضا رساندند تا آنان را تحت حمایت سیاسی و نظامی روسیه قرار دهند. این گونه بود که زمینهٔ برخورد میان منافع ایران و روسیه در عصر آقامحمدخان فراهم شد.
سال‌های اولیه و اسارت > تولد و کودکی

آقامحمدخان در سال ۱۷۴۲ م/۱۲۱۱ ه‍.ق در استرآباد متولد شد. پدرش محمدحسن‌خان قاجار نام داشت و پدربزرگش فتحعلی‌خان قاجار بود. در زمان تولد محمد، پدر او در بیابان‌های قره‌قوم و تحت حفاظت ترکمن‌های یموت مخفی شده بود. دلیل این اختفا، دشمنی و رقابت میان دو شاخهٔ ایل قاجار، یعنی قوانلوها و دَوَلوها بود. محمدحسن‌خان از شاخهٔ قوانلو بود و در این زمان، خان‌های شاخهٔ رقیب از قدرت بیشتری برخوردار بودند.
محمد و مادرش، دختر اسکندرخان قوانلو، در استرآباد در خانهٔ شخصی به نام سید مفید ساکن بودند. دو سال پس از تولد او، در ۱۷۴۴ م، محمدحسن‌خان که با یک مدعی صفوی به نام سام میرزا در ارتباط بود، به استرآباد یورش برد. این حمله نه تنها علیه دولوها بود، بلکه به همان اندازه علیه نادرشاه نیز بود. محمدحسن‌خان ۲٬۰۰۰ سرباز ایلاتی قجری و ۱٬۰۰۰ سرباز از ترکمن‌های یموت با خود داشت. او به فتح آسانی دست پیدا کرد و محمدزمان‌خان دولو، پسر بیگلربیگی شهر محمدحسین‌خان دولو که در این زمان در استرآباد نبود، از شهر گریخت.
اگرچه، محمدحسن‌خان با مقاومت زیادی روبرو نشد اما بخت به زودی از او برگشت؛ مدعی صفوی پیش از آغاز شورش دستگیر شد، یموت‌ها سهم خود از خزانهٔ شهر را برداشتند و رفتند و بیگلربیگی مازندران که قول همکاری داده بود، هم به یاری او نیامد. نتیجتاً، سردار اعزامی نادرشاه، بهبودخان، به آسانی او را در چند نبرد در شرق شهر شکست داد. محمدحسن‌خان مجدداً به بیابان‌های قره‌قوم گریخت. پس از شکست محمدحسن‌خان، بهبودخان انتقام سختی از قاجارهای اشاقه‌باش که قوانلوها هم بخشی از آن‌ها بودند، گرفت. محمد و مادرش هنوز در خانهٔ سید مفید در استرآباد بودند، از بخت خوبشان توجه بهبودخان به حضور آن‌ها جلب نشد.
محمدحسن‌خان چندی بعد به خیوه که تحت حاکمیت نادرشاه بود، حمله برد اما مجدداً شکست خورد و گریخت. با قتل نادرشاه در ۱۷۴۷ م/۱۱۶۰ ه‍. ق، محمدحسن‌خان دوباره تلاش کرد استرآباد را تسخیر کند اما این بار توسط عادل‌شاه شکست داده شد. چون عادل‌شاه وارد شهر شد، پسر او، محمد را، که در این زمان شش ساله بود، دستگیر کرد و به مشهد فرستاد. عادل‌شاه بنا داشت او را بکشد، اما به اخته کردنش بسنده کرد؛ به همین دلیل است که محمد را «آغا» خوانده‌اند.
سال‌های اولیه و اسارت > از مشهد تا شیراز

دیری نپایید که عادل‌شاه توسط ابراهیم‌شاه برکنار و در ۱۷۴۹ م، توسط شاهرخ‌شاه کشته شد. اندکی پس از مرگ او آقامحمد پیش خانوادهٔ خود بازگشت و در ۱۰ سال آینده پدرش را در ماجراجویی‌هایش همراهی کرد. در این زمان، آرایش قدرت در ایران از این قرار بود: بازماندگان نادر بسیار تضعیف شده بودند؛ احمدشاه درانی و افغان‌های ابدالی تقریباً قدرت در خراسان را در دست داشتند؛ اصفهان در دست علی‌مردان‌خان و بختیاری‌ها بود؛ فارس و لرستان تحت حکومت کریم‌خان زند بودند و آزادخان افغان بر آذربایجان حکومت می‌کرد؛ محمدحسن‌خان که رؤیای پادشاهی ایران را در سر داشت، در گرگان و مازندران قدرت اصلی بود و اندکی بعد گیلان را هم تحت حاکمیت خود گرفت. در ۱۷۵۱ م، کریم‌خان زند در کرمانشاه علی‌مردان‌خان و بختیاری‌ها را محاصره کرد. محمدحسن‌خان قاجار برای کمک به او، به غرب ایران لشکر کشید اما با شنیدن شکست علی‌مردان‌خان، به استرآباد عقب نشست؛ آن هم درحالی که کریم‌خان زند و نیروهایش در تعقیب او بودند. با این حال، قاجارها با کمک یموت‌ها، موفق شدند کریم‌خان را به تهران عقب برانند. محمدحسن‌خان چند سال آینده را به برقراری نظم در شمال ایران پرداخت. او در ۱۷۵۵ م، لشکر ابدالی را در سبزوار شکست داد؛ یک سال بعد، به سمت اصفهان لشکر کشید و پایتخت ایران را فتح کرد.
محمدحسن‌خان در ادامه در گلون‌آباد کریم‌خان را شکست داد اما با شنیدن حملهٔ آزادخان مجبور به عقب‌نشینی شد. او در چند نبرد، آزادخان را شکست داد و او را مجبور به فرار به قلمروی عثمانی کرد. سپس پسرش آقامحمدخان را به عنوان نایب خود در تبریز گماشت. این زمان اوج قدرت محمدحسن‌خان بود، زمانی که از تبریز تا یزد به نام او سکه می‌زدند اما بخت محمدحسن‌خان به سرعت تیره شد. او در اواخر ۱۷۵۷ م. از اصفهان به سمت شیراز به راه افتاد و کریم‌خان را در آن شهر محاصره کرد. در طول چند ماه، سپاهش به مضیقه افتاد و مجبور به عقب‌نشینی شد. کریم‌خان یکی از سرداران کارآمد خود، شیخ‌علی‌خان را به تعقیب او فرستاد. محمدحسن‌خان برای پناه گرفتن در استرآباد به سوی مازندران می‌رفت اما اعمال پیروان خودش، از جمله محمدحسین‌خان دولو، مجبورش کرد که در شرایط نامساعدی با سپاه زند روبرو شود. اگرچه، محمدحسن‌خان در نبرد از خود شجاعت نشان داد اما در زمان فرار توسط محمدخان سوادکوهی در فوریه ۱۷۵۸ م. کشته شد. سر بریدهٔ او را نزد شیخ‌علی‌خان زند فرستادند و او نیز برای کریم‌خان فرستاد. کریم‌خان دستور داد سر محمدحسن‌خان را با گلاب بشویند و در حرم عبدالعظیم حسنی به خاک سپارند.
پس از آن، کریم‌خان زند وارد استرآباد شد و خزانهٔ شهر را برای خود برداشت. او محمدحسین‌خان دولو را به عنوان بیگلربیگی آن ایالت منصوب کرد. آقامحمدخان پس از مرگ پدر خود، گریخته بود اما اندکی بعد توسط محمدخان سوادکوهی که محل اختفای او را می‌دانست، دستگیر شد. وی آقامحمدخان و همراهانش را به تهران نزد کریم‌خان زند فرستاد. وکیل از آنان دلجویی کرد و دستور داد آقامحمدخان و نزدیکانش را به دامغان بفرستند. آقامحمدخان دو سال در آنجا ماند؛ تا اینکه بنا به توصیه محمدحسین‌خان قاجار، آنان را مجدداً به تهران فراخواند. کریم‌خان گروهی از آن‌ها که محمدخان نیز یکی از آنان بود را به عنوان اسیر، به شیراز فرستاد. مدتی بعد، برادر تنی او حسین‌قلی‌خان (جهانسوز، پدر فتحعلی‌شاه) را هم به شیراز منتقل کرد. آنجا خدیجه‌بیگم، عمهٔ آن‌ها که همسر کریم‌خان بود، از آن‌ها حمایت کرد. کریم‌خان به دو برادر دیگرشان، مصطفی‌قلی‌خان و مرتضی‌قلی‌خان، چون مادرشان خواهر محمدحسین‌خان دولو بود، اجازه داد در استرآباد بمانند. پنج پسر دیگر محمدحسن‌خان را هم به قزوین فرستادند.