stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
باشگاه فوتبال بایرن مونیخ
کمک‌های مالی و بشر دوستانه

بایرن از زمان‌های گذشته در کارهای خیریه فعالیت داشته است. برای مثال، آن‌ها برای کمک به باشگاه‌های ورشکسته یا افراد عادی نیازمند کمک‌های قابل توجهی انجام داده است. در زمین‌لرزه و سونامی اقیانوس هند، بایرن با تشکیل دادن مؤسسه‌های متعدد موفق به جمع‌آوری مقدار زیادی کمک از سوی مردم و اسطوره‌های باشگاه شد که برای نوسازی مدارس و سایر مکان‌های تخریب شده در سری‌لانکا مورد استفاده قرار گرفت. بایرن به باشگاه‌های دیگر مانند رقیب سنتی خود مونیخ ۱۸۶۰ کمک مالی زیادی کرده است؛ با برگزاری مسابقات دوستانه، نقل و انتقال بازیکن با قیمت مناسب و حتی واریز مستقیم پول نیز توسط باشگاه برنامه‌ریزی شده است. باشگاه‌های دیگری که بایرن به آن‌ها کمک کرده‌اند می‌توان به بروسیا دورتموند و سن پائولی اشاره کرد.
از جمله کمک‌های بشر دوستانهٔ تیم بایرن می‌توان به کمک ۱۰۰ هزار یورویی فیلیپ لام به برنامه توان‌بخشی صلیب سرخ در افغانستان اشاره کرد که به نقل از کمیته بین‌المللی صلیب سرخ در ژنو: «اتحادیه فوتبال اروپا (یوفا) از کمک ۱۰۰ هزار یورویی «فیلیپ لام» کاپیتان تیم بایرن مونیخ به نمایندگی از طرف این اتحادیه به برنامه توانبخشی جسمی کمیته بین‌المللی صلیب سرخ در افغانستان خبر داد. این فوتبالیست آلمانی این مبلغ را به عنوان جایزه کسب بیشترین آراء کاربران سایت یوفا برای بهترین تیم سال دریافت کرده است.»
مانوئل نویر دروازه‌بان بایرن در سال ۲۰۱۰ بنیاد کودکان مانوئل نویر را تأسیس نموده که وظیفه آن کمک به کودکان آسیب دیده اجتماعی در منطقه روهر آلمان است.
مسابقه بایرن مونیخ مقابل اف سی نورنبرگ، ۱۹۰۱
سپ مایر (چپ) و گرد مولر (راست)، دو بازیکن از نسل طلایی بایرن مونیخ
بازی بایرن مونیخ مقابل هامبورگ، ۱۹۸۱
اوتمار هیتسفلد موفق شد با بایرن ۱۱ عنوان قهرمانی کسب کند.
بایرن مونیخ، فاتح لیگ قهرمانان ۰۱–۲۰۰۰
بایرن در فینال لیگ قهرمانان اروپا در ۲۵ مه سال ۲۰۱۳ دورتموند را شکست داد.
در ورودی ادارهٔ مرکزی باشگاه فوتبال بایرن مونیخ
سه جام اروپایی که بایرن مونیخ طی فصول ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۶ موفق به دریافت آنها شد. جامی که در سمت راست قرار دارد، جام حقیقی است که به‌صورت دائمی به بایرن اهدا شده است. دو جام کناری طرح جام اصلی هستند.

تیم زنان بایرن مونیخ در اوت ۲۰۱۸
خرچنگ (صورت فلکی)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
صورت فلکی: صورت فلکی
فهرست ستاره‌های خرچنگ: فهرست ستاره‌های خرچنگ
کوته‌نوشت: Cnc
نام لاتین: Cancer
نام‌های دیگر: سرطان
نماد: خرچنگ
بُعد: ۰۷h ۵۵m ۱۹٫۸s–۰۹h ۲۲m ۳۵٫۰۴s
میل: ‏ ‎۳۳٫۱۴°–‏ ‎۶٫۴۷°
چارَک (ربع آسمان): NQ۲
پهنه: ۵۰۶ مربع درجه (۳۱)
ستارگان اصلی: ۵
ستارگان بایر/فلَمستِد: ۷۶
ستاره‌های دارای سیاره: ۱۰
ستاره‌های درخشان‌تر از ۳.۰۰m: ۰
ستاره‌های نزدیک‌تر از ۱۰.۰۰ پارسک (۳۲.۶۲ سال نوری): ۲
درخشان‌ترین ستاره: ازره (بتا خرچنگ) (۳٫۵۳m)
اجرام مسیه: ۲
بارش‌های شهابی: بارش شهابی دلتا خرچنگی
صور فلکی هم‌جوار: سیاهگوش دوپیکر سگ کوچک مار باریک شیر شیر کوچک
رویت‌پذیر از عرض‌های جغرافیایی +۹۰° و −۶۰°. بهترین مشاهده در ۲۱:۰۰ (۹ شب) در ماه اسفند.: رویت‌پذیر از عرض‌های جغرافیایی +۹۰° و −۶۰°. بهترین مشاهده در ۲۱:۰۰ (۹ شب) در ماه اسفند.
صورت فلکی خرچنگ یا (سرطان) نام یکی از صورت‌های فلکی نیمکره شمالی آسمان منطقةالبروج است و در شب‌های بهار قابل مشاهده است. بین صورت‌های فلکی دوپیکر از خاور (شرق) و شیر از سوی باختر (غرب) واقع شده‌است.
بهترین زمان برای رصد این صورت فلکی اواخر زمستان و اوایل بهار است. معروف‌ترین جرم عمق آسمانی که در صورت فلکی خرچنگ قرار دارد خوشه کندوی عسل یا M44 است که دیدن آن با تلسکوپ یا دوربین دو چشمی بسیار شورانگیز است.
افسانه

طبق افسانه‌های یونان باستان صورت فلکی سرطان توسط هرا در آسمان قرار گرفت. هرا که از عشق بازی زئوس شوهر خود با آلکمنه مادر هرکول خشمگین شده بود تصمیم گرفت که هرکول را به هر ترتیبی که شده بکشد. او خیلی سعی کرد که هرکول را بکشد ولی همیشه شکست می‌خورد. بعد از مدتی هرکول یک گناه بسیار بزرگ مرتکب شد و برای بخشوده شدن باید دوازده کار سخت را انجام دهد. یکی از این کارها از بین بردن مار غول پیکر (نج) صورت فلکی حیه (Hydra) بود این مار وقف شدهٔ هرا بود. در هنگام جنگ هرکول با Hydra هرا این خرچنگ غول پیکر را فرستاد تا کمک Hydra باشد. جنگ سختی درگرفت و مار نه سر پاشنه پای هرکول را زد؛ ولی به خاطر قدرت بسیار زیاد هرکول او با پایش خرچنگ را له کرد.
هرا برای قدردانی از این خرچنگ نقش او را در آسمان قرار داد.
نقاشی که بیانگر طبق افسانه‌های یونان باستان صورت فلکی سرطان توسط هرا در آسمان قرار گرفت. هرا که از عشق بازی زئوس شوهر خود با آلکمنه مادر هرکول خشمگین شده بود تصمیم گرفت که هرکول را به هر ترتیبی که شده بکشد. او خیلی سعی کرد که هرکول را بکشد ولی همیشه شکست می‌خورد.
صورت فلکی خرچنگ در کتابی از دانشمند ایرانی، عبدالرحمان صوفی رازی.
بوربور (ارومیه)

| بوربور (ارومیه) | بوربور (ارومیه) |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: آذربایجان غربی
شهرستان: ارومیه
بخش: مرکزی
دهستان: باش‌قلعه
جمعیت: ۱۳۳نفر
بوربور، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران. به ریاست شورای اسلامی دکتر رحیم کحکلو
جمعیت

این روستا در دهستان باش‌قلعه قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۳۳ نفر (۳۵ خانوار)
بوده‌است.
بوستان پرواز

| پارک پرواز | پارک پرواز |
| --- | --- |
بوستان پرواز، نام پارکی در شمالِ غرب تهران و در منطقه سعادت‌آباد - محله بهرود است. نامگذاری این بوستان بخاطر خیابانی به همین نام در ضلع جنوب شرقی این بوستان (که اکنون به نام شهیدان گمنام جنگ ایران و عراق تغییر نام یافته است)
بوستان پرواز از شمال و شرق به بلوار پیام و میدان بهرود، از جنوب به شهرک پاسارگاد و از غرب به شهرک کیهان محدود می‌شود.
اختلاف ارتفاع این بوستان نسبت به مناطق اطراف، باعث ایجاد چشم انداز زیبایی از شمال و جنوب تهران شامل کوهستان البرز و همچنین برج میلاد و سایر ساختمانهای بلندمرتبه تهران - بخصوص در هوای عاری از آلاینده ها - شده که از این بوستان قابل مشاهده است. همین مسئله وجه تمایز بوستان پرواز از سایر بوستانهای تهران است (دید سراسرنما یا ۳۶۰ درجه تهران).
در ضلع شرقی و شمال شرقی این بوستان یکی از ایستگاه های آتش نشانی متعلق به سازمان آتش نشانی و خدمات ایمنی شهر تهران، و همچنین دو مجتمع تجاری (شامل فروشگاه زنجیره ای شهروند) و یک مسجد وجود دارد.
ایگل

برای دیگر کاربردها، ایگل (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| ایگل | ایگل |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: تهران
شهرستان: شمیرانات
بخش: رودبار قصران
دهستان: رودبار قصران
جمعیت: ۲۴۵ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۲۱
ایگُل(egol) از روستاهای دهستان رودبار قصران بخش رودبار قصران شهرستان شمیران استان تهران ایران است.كه ابشار معروف ان به نام ابشار هفت حوض ايگل كه يكي از منابع گردشگر پزير اين روستا است. مردم این روستا به زبان تاتی سخن می گویند
جمعیت

جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ حدود ۴۲۱ نفر در ۱۳۱ خانوار بوده است.
مبادا کسی از رنج من خبردار شود

| «Que nadie sepa mi sufrir»> ترانه هوگو دل کاریل | «Que nadie sepa mi sufrir»> ترانه هوگو دل کاریل |
| --- | --- |
تاریخ پخش: ۱۹۳۶
ژانر: والس پرویی
ترانه‌نویس(ها): آنخل کابرال (آهنگ‌ساز) انریکه دیزئو (سرایندهٔ اشعار اصلی)
«مبادا کسی از رنج من خبردار شود» (به اسپانیایی: Que nadie sepa mi sufrir) ترانه‌ای است که در سال ۱۹۳۶ توسط آنخل کابرال (آهنگ‌ساز) و انریکه دیزئو (ترانه‌سرا) ساحته و اولین بار توسط هوگو دل کاریل اجرا شده‌است. این قطعه پس از کاریل توسط چندین خوانندهٔ اسپانیایی‌زبان همچون آلبرتو کاستیلو، خولیو خارامیو و ماریا دولورس پرادرا هم ضبط شده‌است.
درسال ۱۹۵۷ ادیت پیاف این قطعه را با اشعار فرانسوی و با نام «شلوغ» (به فرانسوی: La Foule) بازخوانی کرد که به یکی از معروف‌ترین کاورهای آن تبدیل شد.
نسخهٔ هوگو دل کاریل

آنخل کابرال آرژانتینی در سال ۱۹۳۶ موسیقی «مبادا کسی از رنج من خبردار شود» را ساخت. کابرال در آن زمان یک جوان بیست و چند ساله و نوازنده‌ای با سابقه بود که پیش از آن هیچ‌یک از آثارش محبوبیت به‌خصوصی نداشتند. شعر «مبادا کسی از رنج من خبردار شود» را انریکه دیزئو نوشت که از زبان یک عاشق طرد شده روایت می‌شود. او غمگین و در عین حال خجالت‌زده‌است و نگران این موضوع است که دیگران از شکست عشقی‌اش مطلع شوند.
آنها به من خواهند خندید / مبادا کسی از رنج من با خبر شود
اولین خواننده‌ای که «مبادا کسی از رنج من خبردار شود» را خواند هوگو دل کاریل بود که همانند آهنگ‌ساز و ترانه‌نویس، اهل آرژانتین بود. در نسخهٔ دل کاریل که در قالب والس پرویی اجرا شده، طبل‌ها و سنج‌ها در خط مقدم تنظیم و در برابر آواز دل کاریل قرار دارند. نسخهٔ دل کاریل که در سال ۱۹۳۶ ضبط شد تاحدی محبوب شد اما نه به اندازه‌ای که او را در سطح کارلوس گاردل و دیگر چهره‌های موسیقی تانگو مطرح کند. طی دو دههٔ بعدی خوانندگان دیگری «مبادا کسی از رنج من خبردار شود» را بازخوانی کردند. مهم‌ترین آن‌ها نسخهٔ آلبرتو کاستیلو بود که در تنظیمش از پیانو و آکاردئون بایان استفاده شده بود. ظاهراً همین نسخه بود که ادیت پیاف طی سفرش در سال ۱۹۵۳ به بوئنوس آیرس آن را شنید و تصمیم به بازخوانی‌اش گرفت.
نسخهٔ ادیت پیاف

| «لا فول»> ترانه ادیت پیاف | «لا فول»> ترانه ادیت پیاف |
| --- | --- |
تاریخ پخش: ۱۹۵۷
ژانر: شانسون والس پرویی
ترانه‌نویس(ها): آنخل کابرال (آهنگساز) میشل ریوگوش (سرایندهٔ اشعار فرانسوی)
نمونهٔ صوتی: نمونهٔ صوتی
"La foule "پرونده راهنما: "La foule "پرونده راهنما
موزیک ویدئو: موزیک ویدئو
"La foule" در یوتیوب: "La foule" در یوتیوب
 :  
اشعار نسخهٔ فرانسوی که میشل ریوگوش آن را سروده کاملاً متفاوت از نسخه اسپانیایی است. احساسات سادهٔ نسخهٔ اسپانیایی‌زبان جای خود را به داستان مفصل‌تری از دو عاشق محکوم به فنا داده که در پایانی پرشور، توسط یک نیروی مداخله‌گر شیطانی و جمعیتی غیرقابل کنترل از هم جدا می‌شوند. با این حال ترانه، لحن مالیخولیایی نسخهٔ اسپانیایی را حفظ کرده‌است.
پیاف در این نسخه حکایت زنی را روایت می‌کند که بر اثر ازدحام جمعیت تصادفاً با مردی برخورد می‌کند و در یک نگاه عاشقش می‌شود. سپس جمعیت با همان سرعت آنها را از هم جدا می‌کند تا هرگز یکدیگر را نبینند. راوی در ابتدا برای این‌که جمعیت مرد را به او بخشیده تشکر می‌کند ولی خیلی زود فریاد ناامیدی سر می‌دهد و از جمعیتی که عشقش را پس گرفتند ابراز تنفر می‌کند. در این‌جا «جمعیت» به عنوان نوعی نیروی قادر مطلق همچون سرنوشت ظاهر می‌شود که با انسان‌هایی که نمی‌توانند علیه او کاری انجام دهند بازی می‌کند.
دوران طلایی دزدی دریایی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
دهه ۱۶۵۰ – دهه ۱۷۳۰: دهه ۱۶۵۰ – دهه ۱۷۳۰
نقاشی ۱۹۲۰ از نبرد نهایی ریش سیاه در برابر رابرت مینارد در سال ۱۷۱۸: نقاشی ۱۹۲۰ از نبرد نهایی ریش سیاه در برابر رابرت مینارد در سال ۱۷۱۸
مکان(ها): Caribbean United Kingdom Indian Ocean North America West Africa
| ن ب ودوران طلایی دزدی دریایی | ن ب ودوران طلایی دزدی دریایی |
| --- | --- |
 ربایش‌های ترک‌ها  دریاچه نیکاراگوئه  ماراکایبو  نخستین نبرد پورتو بلو  پاناما  دومین نبرد پورتو بلو  گنج سوایی  چیپو  ۱۷ نوامبر ۱۷۱۷  ریش سیاه  Cape Fear River  ۲۳ نوامبر ۱۷۱۸  نبرد اوکراکوک اینلت  دستگیری ویلیام  ۵ فوریه ۱۷۲۲  کیپ لوپز  دستگیری 'فنسی' :  ربایش‌های ترک‌ها  دریاچه نیکاراگوئه  ماراکایبو  نخستین نبرد پورتو بلو  پاناما  دومین نبرد پورتو بلو  گنج سوایی  چیپو  ۱۷ نوامبر ۱۷۱۷  ریش سیاه  Cape Fear River  ۲۳ نوامبر ۱۷۱۸  نبرد اوکراکوک اینلت  دستگیری ویلیام  ۵ فوریه ۱۷۲۲  کیپ لوپز  دستگیری 'فنسی' 
دوران طلایی دزدی دریایی (به انگلیسی: Golden Age of Piracy)،
یک اصطلاح رایج برای اشاره به یک یا چند طغیان دزدی دریایی در تاریخ دریانوردی است. در مقبول‌ترین تعریف، دوران طلایی دزدی دریایی از دههٔ ۱۶۵۰ شروع و تا ۱۷۳۰ خاتمه می‌یابد،
قدیمی‌ترین اشارهٔ شناخته شده ادبی در رابطه با عصر طلایی دزدی دریایی مربوط به سال ۱۸۹۴ می‌باشد که یک روزنامه‌نگار انگلیسی به نام جورج پاول در مقاله‌ای ضمن نگارشی کوتاه بر دوران غارت دریایی، اشاره می‌کند که: عصر طلایی دزدان دریایی تا آخرین دههٔ قرن هفدهم بوده‌است
یک دورهٔ ۸۰ ساله که با فجیع‌ترین نبردها و غارت‌های دریایی همراه بود. غارت‌هایی که در غرب عمدتاً توسط ملوانان اروپایی و در شرق نیز توسط دزدان دریایی چینی صورت گرفت. با کشف قاره آمریکا توسط کریستف کلمب که تنها راه رفتن به آنجا آب‌های اقیانوس بود، انواع کشتی‌های باربری و نظامی به سوی این قاره سرازیر شدند و تشکیل مستعمرههای جدیدی دادند. در حقیقت اولین غارتگر و استعمارگر این منطقه شاید به تعبیری خود کلمب باشد. دوران طلایی دزدان دریایی در مجموع شامل سه بخش عمده می‌باشد
اولین دوره که معروف به بوکانیر می‌باشد در سال‌های ۱۶۵۰ تا ۱۶۸۰ واقع شد و پایه‌گذاری آن توسط ملوانان انگلیسی و فرانسوی با خاستگاه جامائیکا بود جهت حمله به مستعمرات و حمل و نقل دریایی اسپانیا در جزایر کارائیب
دومین دوره که آغاز آن سال ۱۶۹۰ میلادی می‌باشد در ارتباط با سفرهای راه دور آمریکا در غرب، و حمله به مسلمانان و کمپانی هند شرقی در اقیانوس هند و دریای سرخ در شرق می‌باشد
سومین دوره نیز مربوط به دوران جانشینی و گسترش امپراتوری اسپانیا از سال ۱۷۱۶ تا ۱۷۲۶ و معروف به دورهٔ Privateer می‌باشد، در این دوره ملوانان انگلیسی و آمریکاییِ بیکار در پایان جنگ جانشینی اسپانیا. ناگهان به دزدی دریایی در دریای کارائیب، سواحل شرقی آمریکای شمالی، غرب سواحل آفریقا و اقیانوس اطلس پرداختند، کامل‌ترین مرجع برای مراجعه و شناخت وقایع این دوره کتابی است نوشته ناخدا چارلز جانسون به نام تاریخ عمومی دزدان دریایی
مستعمرات جدید و پیدایش دزدان دریایی

پس از کشف آمریکا سومین ضلع یک مثلث تجاری تکمیل گردید که به مثلث بازرگانی معروف گشت، طبق این مثلث و بر روی نقشه، از قاره اروپا انواع منسوجات، شراب، و سایر محصولات تولیدی مقبول آفریقا به آنجا ارسال می‌گردید، بردهها از آفریقا و مبدأ جزایر قناری به سمت قاره آمریکا و منطقه کارائیب برده می‌شد و در نهایت سومین ضلع این نقشه ارسال تنباکو، شکر و کتان از آمریکا به اروپا بود، یکی از عمده دلایل مقبولیت این مسیر بازرگانی برای ناخدایان استفاده از جریان‌های دریایی و بادهای موسمی مناسب برای دریانوردی بود، فرانسوی‌ها، انگلیسی‌ها، هلندی‌ها، پرتقالی‌ها به قصد تسلط بر آمریکا. ثروت و منابعشان را روانهٔ آبها کردند، سه کشور اروپایی برای نخستین بار به آمریکای شمالی کوچیده و در آنجا اقامت گزیدند.
اسپانیایی‌ها نخستین کلونی‌های دائمی را در سنت آگوستین واقع در فلوریدای کنونی به سال ۱۵۶۵ به وجود آوردند. بعد از اسپانیایی‌ها و در حقیقت پراهمیت‌ترین کشورهای ایجادکننده مستعمره و کلونی در منطقه کارائیب، انگلستان و فرانسه بودند.
بیشتر نو کوچان نخستین، به دلایل اقتصادی از اقیانوس اطلس گذشته و وارد آمریکا شدند اما برخی دیگر نیز موطن خودشان را به واسطه انگیزه‌های ایده‌آلیستی از قبیل آزادی مذهبی، صلح‌جویی و غیره ترک کردند، نو کوچان انگلیسی عموماً در طول ساحل شرقی ایالات متحده و نو کوچان فرانسوی بر کرانه‌های رودخانه سن لوران اقامت گزیدند. تا سال ۱۶۰۷ صدو چهار کلونی در جیمز تاون، ویرجینیا، و منطقهٔ کارائیب تأسیس گردید، برخی از کلونی‌ها اختصاصی بود که به وسیلهٔ مالکان ثروتمند و معمولاً اشراف ایجاد می‌گردید و کنترل می‌شد، در عرض چند دهه دزدی دریایی هم رواج یافت و این مثلث بازرگانی برای آن‌ها تبدیل به مثلث طلایی شد، گروه‌های غارتگر مختلف. پهنهٔ آبها را میان خود تقسیم کردند، غارت کشتی‌ها نه تنها دزدان دریایی را ثروتمند می‌کرد بلکه آن‌ها را صاحب قدرت و تجهیزات نظامی هم می‌نمود اغلب گروه‌هایی که بعدها به راهزنان دریا مشهور شدند ابتدا جاشوها و سربازان کشتی‌های جنگی بودند که از طرف کشورهای مختلف به آمریکا فرستاده می‌شدند تا در جستجوهای خطرناک، گنج یا محموله‌های با ارزش پیدا کنند. به تدریج دسته‌های مختلف در آمریکا پایگاه‌هایی برای خود ساختند و بندرها و لنگرگاه‌ها را بر پا کردند و در دریا هم به سختی با یکدیگر درگیر شدند. هر کس هر قلمرویی در خشکی یا در آب داشت با شمشیر و تفنگ به دست آورده بود. جنگ‌افزار و آذوقه بسیار پرارزش بود چرا که باید از آن سوی اقیانوس به آمریکا می‌رسید، در این میان جنگ و بی نظمی منطقه را دربر گرفته بود. در میان این بی قانونی و چند دستگی که بین قدرت‌های بزرگ وجود داشت، سر و کله دزدان دریایی پیدا شد، برای راهزنی و دزدی دریایی در ابتدای کار قانونی وجود نداشت چرا که در آن کشمکش، دزدی از کسانی حساب می‌شد که خودشان از جای دیگری دزدی کرده بودند. دورهٔ افسانه‌ای دزدان دریایی ۸۰ سال و از تاریخ ۱۶۵۰ تا ۱۷۳۰ به طول انجامید. در این دوره هر محموله، کشتی مسافربری و حتی کشتی جنگی در خطر حمله شدید و بی‌رحمانه یکی از گروه‌های دزدان دریایی قرار داشت، زنان و بچه‌های کوچک هم از این حمله‌ها در امان نبودند، در منطقهٔ جامائیکا و با مرکزیت ناسائو، دزدان دریایی تشکیل یک اجتماع متمرکز به نام جمهوری دزدان دریایی را پی ریزی کردند که اغلبِ قوانین راهزنی، تقسیم غنایم و نقشهٔ حملات از این مرکز شکل می‌گرفت
مستعمرات جدید و پیدایش دزدان دریایی > دزدان دریایی علیه حکومت‌ها

فرانسیس دریک دریانورد و دزد دریایی انگلیسی ۵۰ سال پس از ماژلان کره زمین را دور زد، پس از انجام بسیاری از سفرها و راهزنی‌هایش، ثروتی سرشار به انگلستان آورد. دریک با حمله و غارت کشتی‌های اسپانیایی اموال بسیاری را به زور از کشتی‌های اسپانیایی گرفت، ملکه الیزابت اول به واسطه دشمنی با اسپانیایی‌ها دزدی‌های دریک را نادیده گرفت و حتی او را تشویق و ترغیب کرد، با شکست ناوگان دریایی اسپانیا در نزدیکی سواحل انگلیس به سال ۱۵۸۸ قدرت یک انگلیس متحد به اوج خود رسید، این جنگ و جدل در پی بروز یک خصومت دینی و فردی بین فیلیپ دوم پادشاه کاتولیک اسپانیا و الیزابت اول ملکه پروتستان انگلیس شعله‌ور گشت. ناوگان فیلیپ بزرگ‌ترین ناوگانی بود که دنیا به خود دیده بود که شامل ۲۴ فروند کشتی جنگی توپ دار و ۴۰ کشتی تجارتی تبدیل شده به ناو جنگی، ۲۵ کشتی تدارکاتی به همراه ۳۶ کشتی کوچک‌تر، در مقابل ناوگان انگلیس از ۷۰ فروند کشتی مختلف تشکیل می‌یافت ولی تعداد توپ‌های آن‌ها دو برابر اسپانیایی‌ها بود. انگلیسی‌ها تاکتیک جدید محاصره و غرق کشتی‌ها را در ازای وارد شدن و تصرف آن در پیش گرفتند، نتیجه نبرد به نفع انگلیس تمام شد و این نبرد تمام معادلات امپریالیستی آن روزگار را تغییر داد و انگلستان را تبدیل به قدرت بی چون و چرای دریاها نمود،
اسپانیا در قرن پانزدهم میلادی با شناخت آمریکا و تصرف تدریجی آن در قرن شانزدهم مبدل به قدرت اول تجاری و دریایی دنیا شده بود، این کشور به جای آنکه خودش را درگیر نبردهای بی سرانجام اروپایی کند دست به اکتشافات دریایی بزرگ زد و دریانوردانش تا انتهای اقیانوس‌های اطلس و آرام پیش رفتند.
قاره آمریکا برای اسپانیا یک منبع درآمد غیرقابل انکار بود. طلاها و سنگ‌های قیمتی بسیار توسط کشتی‌های اسپانیایی به سمت قاره اروپا مرتب در حال رفت‌وآمد بودند. به تدریج مزاحمانی بر سر راه اسپانیایی‌ها پیدا شدند که مهترین آن‌ها نیروی دریایی انگلیس بود. در آن زمان میان انگلستان و اسپانیا بر سرِ تصاحب قدرت دریایی و بِلامُنازع جنگ لفظی شدیدی وجود داشت. انگلیسی‌ها مرتب و به شکل فزاینده‌ای به داخل متصرفات اسپانیا رفت‌وآمد می‌کردند. هنری مورگان کسی بود که تحت استخدام انگلستان بود و جزو نیروی دریایی این کشور محسوب می‌شد و مأموریت او این بود که حرکت محموله‌ها و کشتی‌های اسپانیایی را به سمت آن کشور مُختل کند. اقدامات هنری مورگان از طرف انگلستان تقدیر شد و به او مقام شوالیه دادند و همچنین او را به حکومت جامائیکا منصوب کردند که در آن زمان تحت سلطهٔ انگلستان بود. در این میان حکومت اسپانیا نیز بیکار نبود و برای مقابله به مثل با امپراتوری بریتانیای کبیر چاره‌ای اندیشید. اسپانیا هم همان روش کشور رقیب خودش را پیش گرفت و این بار با یک دزد دریایی قهار به نام آمارو فارگو قرارداد بست، فارگو کار خود را با غارت از جزایر قناری آغاز کرده بود و برای خودش آوازه‌ای دست و پا کرده بود به کشتی‌های هر دو کشور انگلستان و هلند حمله می‌کرد
دزدان دریایی بربر

دزدان دریایی بربر اصطلاحی است برای گروه دزدان دریایی شمال آفریقا و عمدتاً دریای مدیترانه، پایگاه و مناطق سکونت و گشت زنی آن‌ها محدود به بنادر تونس، طرابلس، الجزایر و مراکش می‌باشد، آغاز فعالیت آن‌ها به زمان شروع جنگ‌های صلیبی بر می‌گردد، تا اوایل قرن نوزدهم روستاهای ساحلی و شهرهای ایتالیا، اسپانیا و جزایر دریای مدیترانه توسط آن‌ها غارت شد. از قرن ۱۷ دزدان دریایی بربر گاهی در مناطق اقیانوس اطلس و نواحی ایسلند هم دیده می‌شدند، در کتاب پروفسور رابرت دیویس استاد تاریخ دانشگاه اوهایو گفته شده که بین ۱ تا ۱/۵ میلیون اروپایی توسط دزدان دریایی بربر دستگیر و به عنوان برده در جهان عرب بین قرون ۱۶ تا ۱۹ فروخته شدند. اوایل قرن ۱۷ اوج شکوفایی راهزنی این دزدان قلمداد می‌شود، در این زمان فقط در الجزایر حدود بیست هزار نفر اسیر، زندانی دزدان بود، به ثروتمندان اجازه داده می‌شد تا با پرداخت دیه یا خون‌بها آزادی خود را خریداری نمایند و آزاد شوند اما فقرا به بردگی محکوم می‌شدند. در میان اسرا نه تنها از اهالی ایتالیا و اسپانیا بلکه مسافران آلمانی و انگلیسی هم دیده می‌شدند، اولویت اسارت برای آن‌ها جوانان و کسانی بودند که در وضعیت جسمی مناسبی قرار داشتند. همهٔ کسانی که مقاومت می‌کردند بلافاصله کشته می‌شدند، یکه‌تازی و رفاه دزدان دریایی بربر تا اوایل قرن ۱۹ ادامه داشت. در آن زمان ایالات متحده نوپای آمریکا پرداخت هر گونه فدیه به دزدان در جهت آزادی گروگان‌ها را رد کرد و وارد اولین و دومین جنگ با این دزدان در شمال آفریقا شد و دزدان دریایی بربر اسیر ملوانان آمریکایی شدند. کشورهای فرانسه و انگلستان نیز به دنبال آمریکا حملاتی را علیه دزدان دریایی بربر آغاز نمودند تا اینکه این منطقه از لوث وجود آن‌ها پاک گردید.
قوانین دزدان دریایی

بر خلاف تصور عموم دزدان دریایی در زندگی شخصی خودشان قوانین بسیار محرزی داشتند و عدم رعایت قوانین مذکور از طرف هر ملوان تبعات بسیار بدی برایش به همراه داشت تعدادی از قوانین فراگیر در میان اغلب کاپیتان‌ها و کشتی‌ها از این قرار بود:
حق خوش گذرانی در کشتی برای همگان برابر و محدود به زمان و مکان (در دریا) بود و این‌طور نبود که کار آن‌ها صبح تا شب فقط خوشگذرانی باشد.
هر کدام از سرنشینان کشتی دزدان به شکل مساوی و برابر از غنایم به دست آمده سهم می‌بردند و اگر کسی از آن‌ها بدون رعایت این قانون کلاهبرداری می‌کرد یا به وسیله تقلب سهم بیشتر (حتی یک شمشیر) به دست می‌آورد طبق قانون جریمه اش این بود که به دریا پرتاب شود.
هیچ‌کس از سرنشینان کشتی حق نداشت روی بازی‌هایی که در کشتی انجام می‌دادند شرط‌بندی کنند، البته چند تن از ناخدایان از جمله ویلیام کید شرط‌بندی را فقط مجاز به بودن بر روی خاک (زمین یا ساحل) و جزایر مجاز کرده بودند.
هشت شب ساعت خاموشی بود و پس از آن اگر کسی می‌خواست بیدار بماند یا بازی کند، باید روی عرشه و در کنار بقیه بماند.
هر گونه سرقت از کابین‌های توشه و آشپزخانه کشتی و انبارها مستلزم خوفناک‌ترین و بی رحمانه‌ترین کیفر بود چرا که سرقت از این مکان‌ها سرقت از همهٔ ملوانان محسوب می‌شد
نوازنده‌ها می‌توانستند آخر هفته در طول روز بخوابند ولی در طول روزهای دیگر هیچ‌کدام از آن‌ها حق خوابیدن نداشتند
هیچ‌کس روی عرشه حق دعوا و درگیری نداشت و به هنگام به وجود آمدن اختلاف بین دو نفر آن‌ها حتماً می‌بایست قضیه را با شمشیر یا تپانچه (به انتخاب خودشان) و در حضور شاهد بر روی ساحل بین خودشان حل و فصل کنند.
اگر کسی کشتی را ترک می‌کرد یا به کشتی‌های دیگر یا خشکی پناهنده می‌شد، هر جا او را گیر می‌آوردند یا کشته می‌شد یا به دریا انداخته می‌شد
همهٔ افراد کشتی باید تپانچه، شمشیر و دیگر آلات جنگی خودشان را تمیز و براق نگه می‌داشتند و در صورت مشاهده قصور و عدم توجه به این قانون گاهی تنبیه شلاق هم اجرا می‌شد
هر کس می‌خواست دربارهٔ زندگی آتی و برنامه‌هایش برای آینده صحبت کند باید نفری هزار پوند به هر یک از سرنشینانی که شنونده حرف‌هایش بودند می‌داد.
قرارداد اوترخت و پایان عصر طلایی

در سال ۱۷۱۳ قراردادی به نام اوترخت بود که سر انجام به تاخت و تاز دزدان دریایی پایان داد. در این قرارداد، نیروهای دریایی اسپانیا، انگلستان، فرانسه و استان‌های متحد متعهد شدند که نیروهای زیادی را برای محافظت از آب‌های بین‌المللی و برقراری آرامش در منطقهٔ کارائیب آموزش دهند و کشتی‌های جنگی متعددی را برای این امر اختصاص دهند، فرانسه که در آن زمان تحت پادشاهی لوئی چهاردهم از سلسله پادشاهان بوربون بود به دلیل نفوذ انگلستان در قاره آمریکا که منجر به ایجاد مستعمرات بسیاری شده بود با امضای این قرارداد در ابتدای کار چندان موافق نبود. این کشور هر چند نیروی نظامیِ دریایی نسبتاً قوی داشت اما در زمینهٔ داشتن دزدانِ دریایی بومی برخلاف اسپانیا و انگلستان عملاً حرفی برای گفتن نداشت و به همین دلیل به خاطر جلوگیری از حملات دزدان دریایی به کشتی‌های نظامی و مسافری و باربری اش صلاح در این دید که به جمع امضا کنندگان این قانون بپیوندد. با شکل‌گیری این نیروی متحد در عرض چند سال اکثر دزدان دریایی یا در جنگ با نیروهای محافظ دریا کشته شدند یا به اسارت درآمدند و به زندان افتادند و در نهایت به چوبهٔ دار سپرده شدند.
ثروتمندترین دزدان دریایی

در سال ۲۰۰۸ مجله فوربز تحقیق دسته اولی را آغاز کرد که بیانگر موضوع جالبی بود، این مجله با احتساب، انواع ریخت و پاش‌ها، حقوق ملوانان، هزینه تعمیرات، باج و رشوه پرداختی به بعضی از مسئولان امور، به جمع مبلغی برای هر یک از دزدانِ این لیست رسید که نکتهٔ جالبی است، طبق این جدول پر درآمدترین دزد دریایی تمام دوران تاکنون ساموئل بلامی معروف به سام سیاه بوده با مجموع درآمد ۱۲۰ میلیون دلار، بلامی متولد ۱۶۸۹–۱۷۱۷ با تنها ۲۸ سال سن در هنگام مرگ جوان‌ترین و ثروتمندترین دزد دریایی انگلیسی قرن ۱۷ می‌باشد. او و نیروهای تحت امرش دست کم ۵۳ کشتی را اسیر و غارت کردند. به دلیل سخاوت و رحمی که بر مسافران می‌آورد از طرف گروه وی به او لقب رابین هود دزدان دریایی داده شد، جدول زیر نمونه کامل این تحقیق و درآمدها می‌باشد.
|  | دزد دریایی | دلار آمریکا |
| --- | --- | --- |
| ۱ | Samuel Bellamy | ۱۳۱٬۴ میلیون دلار |
| ۲ | فرانسیس دریک | ۱۱۵ میلیون دلار |
| ۳ | Thomas Tew | ۱۰۳ میلیون دلار |
| ۴ | John Bowen | ۴۰ میلیون دلار |
| ۵ | بارتولومئو روبرتز | ۳۲ میلیون دلار |
| ۶ | Jean Fleury | ۳۱٬۵ میلیون دلار |
| ۷ | Thomas White | ۱۶ میلیون دلار |
| ۸ | John Halsey | ۱۳ میلیون دلار |
| ۸ | Henry Morgan | ۱۳ میلیون دلار |
| ۹ | ریش سیاه | ۱۲٬۵ میلیون دلار |
| ۱۰ | Samuel Burgess | ۹٬۵ میلیون دلار |
| ۱۱ | Edward England | ۸ میلیون دلار |
| ۱۲ | François le Clerc | ۷٬۵ میلیون دلار |
| ۱۳ | Howell Davis | ۴٬۵ میلیون دلار |
| ۱۳ | استید بونت | ۴٬۵ میلیون دلار |
| ۱۴ | Richard Worley | ۳٬۵ میلیون دلار |
| ۱۵ | چارلز وین | ۲٬۳ میلیون دلار |
| ۱۶ | Edward Low | ۱٬۸ میلیون دلار |
| ۱۷ | جک رکهم | ۱٬۵ میلیون دلار |
| ۱۷ | James Martel | ۱٬۵ میلیون دلار |