ژوزف استالین
توضیحات

↑  مقام دبیرکل در سال ۱۹۵۲ منحل شد، اما استالین به عنوان عالی‌ترین عضو دبیرخانهٔ حزب همان قدرت دبیرکل را حفظ کرد.
↑  تا پیش از سال ۱۹۴۶، عنوان این مقام، رئیس شورای کمیسرهای خلق بود.
↑  تا پیش از سال ۱۹۴۶، عنوان این مقام کمیسر خلق برای دفاع و به‌طور خلاصه، کمیسر خلق برای نیروهای مسلح بود.
↑  نام اصلی گرجستانی استالین: იოსებ ბესარიონის ძე ჯუღაშვილი (یُسِب بِساریُنیس دزِ جوغاشویلی) بود. معادل روسی این نام: یسیف ویساریونوویچ دژوگاشویلی (Иосиф Виссарионович Джугашвили) است. او نام «استالین» را در سال‌های فعالیت انقلابی خود انتخاب کرده بود و بعد از انقلاب اکتبر آن را نام رسمی‌اش کرد..
↑  ۲۱ دسامبر [سبک قدیمی: ۹ دسامبر] ۱۸۷۹ (ثبت شوروی)
↑  روسی: Ио́сиф Виссарио́нович Ста́лин، آوانگاری Iósif Vissariónovich Stálin؛ IPA: [ɪˈosʲɪf vʲɪssərʲɪˈonəvʲɪtɕ ˈstalʲɪn] (شنیدنپرونده:Ru-Stalin.ogg)
↑  گرجی: იოსებ ბესარიონის ძე ჯუღაშვილი
↑  اگرچه در منابع منتشر شده دربارهٔ تاریخ دقیق تولد استالین تفاوت‌هایی وجود دارد، اما نام یسب جوغاشویلی با تاریخ تولد ۱۸ دسامبر ۱۸۷۸ (به سبک قدیم: ۶ دسامبر) در سوابق کلیسای اوسپنسکی در گرجستان ثبت شده است. این تاریخ تولد در گواهی پایان تحصیل او، پروندهٔ اوخرانا، یک پرونده دستگیری پلیس از ۱۸ آوریل ۱۹۰۲ که سن او را ۲۳ سال ذکر کرده است و تمام اسناد باقی‌مانده از دوران پیش از انقلاب ذکر شده است. حتی در سال ۱۹۲۱، خود استالین در شرح حال خود با دست خط خود، تاریخ تولدش را ۱۸ دسامبر ۱۸۷۸ ذکر کرده است. پس از به قدرت رسیدن در سال ۱۹۲۲، استالین تاریخ تولد خود را ۲۱ دسامبر ۱۸۷۹ (به سبک قدیم: ۹ دسامبر ۱۸۷۹) اعلام کرد. این تاریخ به عنوان روز تولد او در اتحاد جماهیر شوروی جشن گرفته می‌شد.
عکس پلیس از استالین، گرفته شده در سال ۱۹۰۲
استالین اولین بار در کنفرانسی به سال ۱۹۰۵ در تامپرهٔ فنلاند ولادیمیر لنین را ملاقات کرد. لنین به «استاد بزرگ استالین» تبدیل شد.
عکس بازداشت استالین که در سال ۱۹۱۱ توسط پلیس مخفی تزاری تهیه شده است
اولین شمارهٔ پراودا، روزنامهٔ بلشویکی که استالین سردبیر آن بود
استالین در سال ۱۹۱۵
استالین در سال ۱۹۱۷ به عنوان کمیسر خلق
ژوزف استالین در سال ۱۹۲۰
استالین در سال ۱۹۲۱ با نشان پرچم سرخ
(از چپ به راست) استالین، آلکسی رایکوف، لو کامنف و گریگوری زینوویف در سال ۱۹۲۵. این سه بعداً با استالین دچار اختلاف و در طول پاکسازی بزرگ اعدام شدند.
استالین و نزدیکانش آناستاس میکویان و گریگوری ارژنیکیدزه در تفلیس، ۱۹۲۵
آلکسی استاخانوف به همراه یک معدنچی؛ دولت استالین جنبش استاخانوفیت را برای تشویق به کار بیشتر آغاز کرد.
گور دسته جمعی نبش قبر شده وینیتسا
خوش آمدگویی استالین به وزیر امور خارجهٔ آلمان، یواخیم فون ریبنتروپ در کرملین، ۱۹۳۹
محمدرضاشاه جوان در کنار استالین، تهران
استالین با رئیس‌جمهور آمریکا فرانکلین دلانو روزولت و نخست‌وزیر بریتانیا وینستون چرچیل در کنفرانس تهران، نوامبر ۱۹۴۳
نخست‌وزیر بریتانیا کلمنت اتلی، رئیس‌جمهور آمریکا هری اس. ترومن و ژوزف استالین در کنفرانس پوتسدام، ژوئیه ۱۹۴۵
بنر استالین در بوداپست، سال ۱۹۴۹
ژوزف استالین در جشن تولد ۷۱ سالگی خود به همراه (از چپ به راست) مائو تسه‌تونگ، نیکلای بولگانین، والتر اولبریخت و یومجاگین تسدنبال
بلوک شرق تا سال ۱۹۸۹
تمبر چینی سال ۱۹۵۰ با تصویر دست دادن استالین و مائو، یادبود امضای معاهدهٔ جدید چین و شوروی
20 ژانویه ۱۹۵۳. حکم اعطای نشان لنین به لیدیا تیموشوک به دلیل «افشای پزشکان قاتل». پس از مرگ استالین در همان سال پس گرفته شد.
تابوت استالین روی کالسکه که توسط اسب‌ها کشیده می‌شود. سرگرد مارتین مانوف وابستهٔ نظامی ارتش آمریکا از بالکن سفارت این عکس را انداخته است.
رژه عزاداری به مناسبت مرگ استالین در درسدن، آلمان شرقی
تندیس ژوزف استالین در پارک گروتاس نزدیک به دروسکینینکای لیتوانی. این تندیس در اصل در ویلنیوس لیتوانی قرار داشت.
لاورنتی بریا با دختر استالین سوتلانا در آغوشش. استالین با نستور لاکوبا در پس‌زمینه در حال کشیدن پیپ. این عکس در اواسط دهه ۱۹۳۰ در داچای استالین در نزدیکی سوچی گرفته شده است.
کمونیست‌های چینی هفتادمین سالگرد تولد استالین را در سال ۱۹۴۹ جشن می‌گیرند.
استالین و دخترش سوتلانا
پوستری از استالین در سومین جشنواره جهانی جوانان و دانشجویان در برلین شرقی، آلمان شرقی، ۱۹۵۱
موزهٔ ژوزف استالین در گوری گرجستان
اعضای حزب کمونیست بریتانیا (مارکسیست-لنینیست) که بنری از استالین را در راهپیمایی روز جهانی کارگر سال ۲۰۰۸ در لندن حمل می‌کنند.
موزهٔ گولاگ در مسکو
فعالان مارکسیست-لنینیست از حزب کمونیست فدراسیون روسیه در حال گذاشتن تاج گل بر مزار استالین در مسکو به سال ۲۰۰۹