stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
عبدالکریم تمنا
نمونه اشعار

این ابیاتی از آخرین شعرش است که قبل از هجرت وی به ایران در روزنامهٔ اتفاق اسلام در هرات به نشر رسید:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| چنان فسرده ز درد دیار خویشتنم |  | که سخت بی‌خبر از درد یار خویشتنم |
| بر آستان فرومایگاه نسایم سر |  | بسان کوه به پا از وقار خویشتنم |
درد دوری از دیار را در اکثر اشعار تمنا هروی به وضوح می‌توان مشاهده کرد:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| چون نوبهار بر رخ من خنده می‌کند |  | در دل مرا هوای وطن زنده می‌کند |
| فرخنده کشورم که ز هر جلوه‌اش حلول |  | صد نوبهار خرم و فرخنده می‌کند |
| هر لاله‌اش گذشتهٔ رنگین دهد به یاد |  | هر سوسنش حکایت آینده می‌کند |
| آنجاست کشورم که جهان در شگفت ماند |  | زان رزم پرشکوه که رزمنده می‌کند |
و باری یاد زادگاهش هریوا چنین سرود:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| زان دم که بسته‌ام از برت بار ای هرات |  | از دل نرفت یاد تو یک‌بار ای هرات |
| خوش آن دمی که بود مرا بار بار بار |  | در بارگاه خواجهٔ انصار ای هرات |
و این هم تضمینی که بر غزل ناصرخسرو بلخی سروده بود:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| یکی از نصیحت گران گفت برمن |  | چرا برگزیدی سخن گستری را |
| توکز شاعی اجر و سودی ندیدی |  | شعارت چرا ساختی شاعری را |
| اگر خواهی از شاعری بهره بینی |  | بکن پیشهٔ خود ستایشگری را |
| به ارباب مکنت اگر مدح گویی |  | بیابی زر و جاه و نام‌آوری را |
| بر او گفتم ای سفله مپسند خوارم |  | نخواهم ز تو این چنین یاوری را |
| چو ناصر سخن سنج فرزانهٔ بلخ |  | که داده است داد هنر پروری را |
| من آنم که در پای خوکان نریزم |  | مر این قیمتی در نظم دری را |
و این هم ابیاتی از استاد تمنا در کتاب‌های درسی سال چهارم علوم انسانی علوم قدیم ایران نیز به نشر رسید:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ای کشور گرامی با جان برابرم |  | خاک تو توتیایم و سنگ تو گوهرم |
| بودم بر آستان تو یک عمر بنده وار |  | واحسرتا که بندهٔ مهجور زان درم |
| تو در میان آتش و خون می‌تپی و من |  | افتاده‌ام در آتش و در خون شناورم |
| زان محشری که مرگ عزیزان به پا نمود |  | هر دم شود به دیده عیان شور محشرم |
سن رامون، اروگوئه

مکان در Canelones Department, 23x15px|border |alt=|link= اروگوئه
| San Ramón | San Ramón |
| --- | --- |
شهر: شهر
Santa Lucía River at San Ramón: Santa Lucía River at San Ramón
Department: Canelones Department
تاسیس‌شده: 1867
ارتفاع: ۵۰ متر (۱۶۰ فوت)
جمعیت (2011): جمعیت (2011)
 • کل: ۷٬۱۳۳
منطقهٔ زمانی: ساعت هماهنگ جهانی -3
کد پستی: 90600
Dial plan: +598 4312 (+4 digits)
سن رامون، اروگوئه (به اسپانیایی: San Ramón) شهری در کشور اروگوئه، استان کنلونس است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۰۴ میلادی ۶٬۹۹۲ نفر بوده‌است.
جری ساینفلد (شخصیت)

| جری ساینفلد | جری ساینفلد |
| --- | --- |
شخصیت ساینفلد: شخصیت ساینفلد
نخستین حضور: "تاریخچه ساینفلد" (۱۹۸۹)
آخرین حضور: "اونی که زیاد خوشحالی میکنه" (۲۰۱۴)
پدیدآور: جری ساینفلد لری دیوید
ایفاگر: جری ساینفلد
اطلاعاتِ درون‌داستانی: اطلاعاتِ درون‌داستانی
لقب: کل وارنسن دیلن مورفی
گونه: انسان
جنسیت: مرد
پیشه: طنزپرداز
خانواده: مورتی ساینفلد (پدر) هلن ساینفلد (مادر) یک خواهر که به اسم او در ساینفلد اشاره نمی‌شود
خویشاوندان: دایی لیو (دایی) مک (عمو) استلا (عمه) سیلوا (عمه) روز (خاله) جفری (پسر دایی) آرتی لوین (پسر خاله) داگلاس (پسر عمه) ننه (مادربزرگ) یک پدربزرگ که به اسم آن در ساینفلد اشاره نمی‌شود (درگذشته)
دین: یهودیت
ملیت: آمریکایی
جروم «جری» ساینفلد شخصیت اصلی برنامه کمدی موقعیت آمریکایی ساینفلد (۱۹۸۹–۱۹۹۸) است. جری شخصیت تخیلی بر اساس جری ساینفلد است و خود او این نقش را بازی می‌کند. جری شخصیت جدی تری در میان چهار شخصیت دگر ساینفلد است. ساینفلد دربارهٔ ماجراجویی‌های جری با بهترین دوستانش جورج کاستنزا، همسایه اش کازمو کریمر و دوست دختر سابقش الین بنس می‌باشد. او معمولاً صدای عقل در میان شیطنت‌های دوستانش است و نقطه کانونی رابطه آن‌ها است.
برخلاف شخصیت دیگر ساینفلد او به ندرت با مشکلات شخصی بزرگ مواجه می‌شود. جری تنها شخصیت ساینفلد است که یک حرفه و کار که شوخی‌پردازی روی صحنه است را در ۹ فصل ساینفلد نگه می‌دارد. جری شخصیت مشاهده گر است که به سرزنش دوستانش دربارهٔ رفتار بد آن می‌پردازد. بیشتر قسمت‌های ساینفلد در آپارتمان جری واقع در شهر نیویورک، خیابان ۸۱ غربی، پلاک ۱۲۹، آپارتمان ۵A (۳A در فصل ۱ و ۲) اتفاق می‌افتد. او و دوستانش بیشتر وختها در کافه مانک با هم قهوه یا غذا می‌خورند.
جری تنها شخصیتی است که در تمام ۱۸۰ قسمت ساینفلد ایفای نقش می‌کند.
پیوست

↑  "The Truth". Seinfeld. Season 3. Episode 2. September 25, 1991. NBC.
↑  "The Millennium". Seinfeld. Season 8. Episode 20. May 1, 1997. NBC.
↑  "The Cheever Letters". Seinfeld. Season 4. Episode 8. October 28, 1992. NBC.
↑   Seinfeld.
↑  Neither George nor Kramer appear in "The Pen"; Elaine does not appear in the pilot, "The Trip, Part I" and "The Trip, Part II"; Kramer also does not appear in "The Chinese Restaurant".
جزایر آندامان و نیکوبار

مکان در 23x15px|border |alt=|link= هند
| جزایر آندامان و نیکوبار আন্দামান ও নিকোবর দ্বীপপুঞ্জ | جزایر آندامان و نیکوبار আন্দামান ও নিকোবর দ্বীপপুঞ্জ |
| --- | --- |
قلمرو اتحادیه: قلمرو اتحادیه
  مهر:   مهر
مکان جزایر آندامان و نیکوبار در نقشه: مکان جزایر آندامان و نیکوبار در نقشه
مختصات: ۱۱°۴۱′ شمالی ۹۲°۴۶′ شرقی﻿ / ﻿۱۱٫۶۸۳°شمالی ۹۲٫۷۶۷°شرقی﻿ / 11.683; 92.767: مختصات: ۱۱°۴۱′ شمالی ۹۲°۴۶′ شرقی﻿ / ﻿۱۱٫۶۸۳°شمالی ۹۲٫۷۶۷°شرقی﻿ / 11.683; 92.767
مرکز: پورت بلر (جزایر آندامان)
بزرگ‌ترین شهر: پورت بلر (جزایر آندامان)
تأسیس: ۱ نوامبر ۱۹۵۶
مساحت: مساحت
 • کل: ۸۲۵۰ کیلومتر مربع (۳۱۹۰ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۳۷۹۹۴۴۱
 • تراکم: ۴۶۰/کیلومتر مربع (۱۲۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۰۵:۳۰+ (IST)
کد ایزو ۳۱۶۶: IN-AN
وبگاه: www.and.nic.in//
جزایر آندامان و نیکوبار (به بنگالی: আন্দামান নিকোবর দ্বীপপুঞ্জ) (هندی: अण्डमान और निकोबार) گروهی از جزیره‌ها در خلیج بنگال و یک قلمرو اتحادیه در هند هستند.
این ناحیه از نظر جغرافیایی ۱۵۰ کیلومتر بالاتر از آچه در اندونزی قرار گرفته و توسط دریای آندامان از میانمار و تایلند جدا شده‌است.
این جزایر از دو گروه جزیره آندامان و نیکوبار تشکیل شده‌است. مرکز این ناحیه، پورت بلر می‌باشد که در قسمت جزایر آندامان قرار گرفته‌است.
سن رامون (شیلی)

مکان
| سن رامون (شیلی) | سن رامون (شیلی) |
| --- | --- |
فهرست شهرهای شیلی و شهرستان‌های شیلی: فهرست شهرهای شیلی و شهرستان‌های شیلی
   پرچم نشان موقعیت سن رامون (شیلی) در نقشه سن رامون (شیلی)Location in Chile:    پرچم نشان موقعیت سن رامون (شیلی) در نقشه سن رامون (شیلی)Location in Chile
مختصات: ۳۳°۳۲′ جنوبی ۷۰°۳۸٫۵′ غربی﻿ / ﻿۳۳٫۵۳۳°جنوبی ۷۰٫۶۴۱۷°غربی﻿ / -33.533; -70.6417: مختصات: ۳۳°۳۲′ جنوبی ۷۰°۳۸٫۵′ غربی﻿ / ﻿۳۳٫۵۳۳°جنوبی ۷۰٫۶۴۱۷°غربی﻿ / -33.533; -70.6417
منطقه‌های شیلی: منطقه مادرشهری سانتیاگو
استان: استان سانتیاگو
حکومت: حکومت
 • نوع: شهرداری
 • Alcalde: Miguel Ángel Aguilera Sanhueza (PS)
مساحت: مساحت
 • کل: ۶٫۵ کیلومتر مربع (۲٫۵ مایل مربع)
جمعیت (سرشماری ۲۰۰۲): جمعیت (سرشماری ۲۰۰۲)
 • کل: ۹۴۹۰۶
 • تراکم: ۱۵۰۰۰/کیلومتر مربع (۳۸۰۰۰/مایل مربع)
 • منطقه شهری: ۹۴۹۰۶
 • محدوده روستایی: ۰
Sex: Sex
 • Men: ۴۶٬۵۹۶
 • Women: ۴۸٬۳۱۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۴ (CLT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۳ (CLST)
کد منطقه: ۵۶ +
وبگاه: Municipality of San Ramón
سن رامون (به اسپانیایی: San Ramón) یک شهرستان در شیلی است که در استان سانتیاگو واقع شده‌است. سن رامون ۶٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۹۴٬۹۰۶ نفر جمعیت دارد.
فرانچسکو آرایا

| فرانچسکو دومینیکو آرایا | فرانچسکو دومینیکو آرایا |
| --- | --- |
تصویر فرانچسکو آرایا: تصویر فرانچسکو آرایا
زادهٔ: ۲۵ ژوئن ۱۷۰۹ ناپل پادشاهی سیسیل
درگذشت: مابین ۱۷۶۲ تا ۱۷۷۰ (۵۳ تا ۶۱ سال) بولونیا ایالات پاپی
ملیت: ایتالیایی
پیشه: آهنگساز
فرانچسکو دومینیکو آرایا (به روسی: Арайя) (متولد ۲۵ ژوئن ۱۷۰۹ در ناپل، پادشاهی سیسیل و درگذشته مابین سالهای ۱۷۶۲ تا ۱۷۷۰ در بولونیا، ایالات پاپی) که با نام فرانچسکو آرایا مشهور است، آهنگساز ایتالیایی که ۲۵ سال از عمر خود را در روسیه گذرانده و حداقل ۱۴ اپرا برای دربار امپراطوری رومانوف نوشته‌است که از مهمترین آثارش می‌توان به سِفال و پرُکریس یا تسِفال و پرُکریس (به روسی: Цефал и Прокрис) اشاره کرد که اولین اپرا به زبان روسی‌ست.
زندگی

او در ناپل متولد شد و تحصیلات موسیقایی‌اش را در آنجا کسب کرد و در سن بیست سالگی اولین اپرای خود را نوشت. اپراهای اولیه او در تئاترهای ناپل، فلورانس، رم، میلان و ونیز تهیه و اجرا شد. در سال ۱۷۳۵ به همراه گروه بزرگ اپرای ایتالیایی به سن پترزبورگ دعوت شد و کاپل‌مایستر در دربار امپراتریس آنا ایوناوا و بعدها در دربار امپراتریس الیزابت گشت.
در آنجا اپراهای زمستانی را در کاخ زمستانی و اپراهای تابستانی را در تئاتر لتنی ساد واقع در باغ تابستانی یا Summer Garden به اجرا درمی‌آورد.
اپرای (La forza dell'amore e dell'odio) اولین اپرای ایتالیایی بود که توسط وی در روسیه به اجرا درآمد. این اپرا در سال ۱۷۳۶ با عنوان «قدرت عشق و نفرت» به روی صحنه رفت و از پیش توسط واسیلی تریدیاکوفسکی ترجمه و به صورت کتابچه‌ای مکمل به در اختیار حضار قرار گرفت. این نخستین کتابچه اپرایی بود که به زبان روسی چاپ و توزیع شده بود. بعد از این کار سمیرامید (به ایتالیایی: Il finto Nino, overo La Semiramide riconosciuta) در سال ۱۷۳۷، آراسترس (به ایتالیایی: (Artaserse)) در سال ۱۳۳۸، سلئوچو (به ایتالیایی: Seleuco) با ترجمه سوماروکوف برای اولین بار در سال ۱۷۴۴ در مسکو، اسکوپیون (به ایتالیایی: Scipione) با ترجمه آدام اُسوفیو در سن پترزبورگ در سال ۱۷۴۵، مهرداد (به ایتالیایی: Mitridate) در سال ۱۷۴۷ و… نیز به اجرا درآمدند.
بیشتر اپراهایی او مربوط به لیبرتوهای ایتالیایی بود. اگرچه در سال ۱۷۵۵ اپرای سِفال و پرُکریس یا تسِفال و پرُکریس (به روسی: Цефал и Прокрис) در سه پرده توسط الکساندر سوماروکوف با تغییرات در آثار اووید شکل گرفت و در تاریخ ۷ مارس و ۲۷ فوریه در سن پترزبورگ با صحنه آرایی بی نظیر جوزپه والریانی (به ایتالیایی: Giuseppe Valeriani) به روی صحنه رفت. این اولین اپرا با اجرای خوانندگان روسی بود که به موفقیت‌های بسیاری دست یافت و هدایای بسیاری را برای فرانچسکو آرایا توسط یِلیزاوِتا پترُونا به ارمغان آورد. این اپرا مجدداً در تاریخ ۱۴ ژوئن ۲۰۰۱ در تالار مارینسکی واقع در سن پترزبورگ به روی صحنه رفت.
او در بین سالهای ۱۷۶۲ تا ۱۷۷۰ در بولونیا درگذشت.
آثار منتخب > اپرا

Lo matremmonejo pe' mennetta، اپرا بوفا، نویسنده متن توماسو ماریانی (پاییز ۱۷۲۹، تئاتر فیورنتینی، ناپل)
Berenice، اپرا سریا، نویسنده متن آنتونیو سالوی (۱۷۳۰، تئاتر پراتولینو، فلورانس)
Ciro riconosciuto، اپرا سریا، نویسنده متن آنتونیو سالوی (۱۷۳۱، تئاتر دامه، رم)
Tsefal i Prokris، اپرا سریا، نویسنده متن الکساندر سوماروکوف (۱۰ مارس ۱۹۷۵ سن پترزبورگ)
Alessandro nell'Indie، نویسنده متن پیِترو متاستاسیو (۲۹ دسامبر ۱۷۵۵ سن پترزبورگ)
آثار منتخب > اوراتوریو

S. Andrea Corsini، سال ۱۷۳۱، رم
La Nativita di Gesu
آثار منتخب > کانتاتا

La gara, dell'amore e dello zelo، سن پترزبورگ، ۱۷۳۶
L’asilo della pace، لیبرتو جوزپه بونِکی، سن پترزبورگ، ۱۷۴۸
La corona d'Allesandro Magno، جوزپه بونِکی، سن پترزبورگ، ۱۷۵۰
Junon secourable lucine، آنتونیو دِنزی، سن پترزبورگ، ۱۷۵۷
Urania vaticitante، آنتونیو دِنزی، سن پترزبورگ، ۱۷۵۷
روز قزوین

۹ شهریور ماه سالروز برگزیدن قزوین به عنوان پایتخت از سوی شاه تهماسب صفوی را روز قزوین می‌نامند.
تصویب این نام

با تصویب شورای شهر قزوین این روز از روزشمار سالانهٔ ایران را با عنوان روز قزوین برگزیده‌اند.
همایش

همایش قزوین با حضور سفیران کشورهایی که در زمان صفوی در این شهر حضور داشتند، برگزار می‌شود.
همایش > برنامه‌ها

در این روز بازدید از موزه‌ها و اماکن سیاحتی رایگان بوده و نیز تورهای رایگان برای بازدید و گشت و گزار در شهر از سوی شهرداری برگزار می‌شود. نمایشگاه خوش نویسی، جشنواره موسیقی، نمایش‌های محلی، سینمای تابستانه و نمایشگاه صنایع دستی برگذار میشود عاشیق‌ها زندگی شاه تهماسب را به شکل آواز به زبان ترکی در همایش‌ها تعریف می‌کنند می‌توان اینها را از شاخص‌ترین آیین‌های روز قزوین برشمرد.
در این مدت شهرداری تلاش می‌کند آثار و بناهای تاریخی و قدمت این شهر را به مردم شهر و ایران معرفی کند.
همایش > برنامه‌ها > مهم‌ترین برنامه‌های روز قزوین

– ۱۳۹۲ برگزاری اجلاس بین‌المللی شهر اسلامی

- ۱۳۹۴ مجمع شهرداران آسیایی در قزوین
نگارخانه

المان خوش‌نویسی به مناسبت روز قزوین
سن فابین

مکان
| سن فابین | سن فابین |
| --- | --- |
شهرستان‌های شیلی: شهرستان‌های شیلی
  نشان:   نشان
موقعیت سن فابین در نقشه: موقعیت سن فابین در نقشه
منطقه‌های شیلی: منطقه بیوبیو
استان: استان نوبل
تأسیس‌شده: ۷ دسامبر ۱۸۶۵
مرکز: San Fabián de Alico
حکومت: حکومت
 • نوع: شهرداری
 • Alcalde: Cristían Marcelo Fernández Gómez (فعال سیاسی مستقل)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۵۶۸٫۳ کیلومتر مربع (۶۰۵٫۵ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۷۷ متر (۱۵۶۵ فوت)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۲): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۲)
 • کل: ۳۷۸۰
 • تراکم: ۲٫۴/کیلومتر مربع (۶٫۲/مایل مربع)
 • منطقه شهری: ۱۴۵۲
 • محدوده روستایی: ۲۱۹۴
اهلیت‌نام: Sanfabianino
Sex: Sex
 • Men: ۱٬۸۷۷
 • Women: ۱٬۷۶۹
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۴ (CLT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۳ (CLST)
کد منطقه: ۵۶ + ۴۲
وبگاه: Municipality of San Fabián
سن فابین (به اسپانیایی: San Fabián) یک شهرستان در شیلی است که در استان نوبل واقع شده‌است. سن فابین ۱٬۵۶۸٫۳ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۷۸۰ نفر جمعیت دارد و ۴۷۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده.
باشگاه فوتبال پلاتینزه

Football club
باشگاه فوتبال پلاتینزه یا به سادگی پلاتینزه یک باشگاه فوتبال هندوراسی است که در پلاتینزه، پورتو کورتس، کورتس واقع شده است.
این باشگاه در ۴ ژوئیه ۱۹۶۰ تأسیس شد و در سال ۱۹۶۵ اولین قهرمان لیگ ملی فوتبال هندوراس شد. محل برگزاری بازی‌های آنها ورزشگاه اکسلسیور است.
افتخارات

لیگ ناسیونال: ۲ قهرمانی
جام حذفی هندوراس: ۳ قهرمانی
سوپر جام هندوراس: ۲ نایب قهرمانی
دسته دوم: ۱ قهرمانی
باشگاه فوتبال روورز اف سی

باشگاه فوتبال روورز اف سی یک باشگاه فوتبال در شهر ددیدو در کشور گوام می‌باشد که در لیگ برتر فوتبال گوام بازی می‌کند.
Football club
جشنواره سینمای متفاوت و تجربی پاریس

| 0 | 1 |
| --- | --- |
Official poster for 26th Festival des Cinémas Différents et Expérimentaux de Paris: Official poster for 26th Festival des Cinémas Différents et Expérimentaux de Paris
مکان: پاریس، فرانسه
بنیان‌گذاری: ۱۹۹۹
بنیان‌گذار(ان): مجموعه سینمای جوان
جشنواره سینمای متفاوت و تجربی پاریس (فرانسوی: Festival des Cinémas Différents et Expérimentaux de Paris) یک جشنواره بین‌المللی است که در سال 1999 توسط مارسل مازه و مجموعه سینمای جوان و با مشارکت رافائل بسان ایجاد شد و به فیلم‌های تجربی، متفاوت و نقدهای سینمایی اختصاص دارد. از ویژگیهای متمایز این جشنواره، برگزاری جلسه هیئت داوران به صورت علنی است.
تاریخچه

از سال ۱۹۷۳ تا ۱۹۸۳ این جشنواره از ایئر تا امروز نام داشت. این رویداد با هدف تجلیل از روح جشنواره Var (تأسیس سال ۱۹۶۵) به ابتکار موریس پریست و مارسل مازه، رئیس CJC در آن زمان، نماینده عمومی بخش سینمای متفاوت در فرانسه بود. این جشنواره در سال ۱۹۸۳ پس از آنکه مجموعه سینمای جوان ایئر را به مقصد تولون ترک کرد از سال ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۷ برگزار نشد. برنامه‌های این رویداد شامل فیلم‌هایی از موج نو، سینمای جهان و سینمای زیرزمینی، به ویژه در بخش سینمای متفاوت آن بود. بسیاری از این فیلم‌ها بعدها در برنامه جشنواره سال ۱۹۹۹ گنجانده شد.
صفحه جشنواره
وب سایت مجموعه سینمای جوان
↑  https://www.cjcinema.org/festival/
↑  "Festival". Collectif Jeune Cinéma (به فرانسوی). Retrieved 2024-12-07.
↑  «A la mémoire de Marcel Mazé, flambeau de l'avant-garde» (به فرانسوی). دریافت‌شده در ۲۰۲۴-۱۲-۰۷.
جنجال‌های بی‌بی‌سی

معترضان به شبکه بی بی سی، در شهر قم با پلاکاردی که بر روی آن نوشته شده "بی بی سی شیپورچی" (که کنایه ای طنز به یک شخصیتی کارتونی به نام شیپورچی در سریال پسر شجاع دارد که در سالهای ۱۹۷۵ الی ۱۹۷۸ در ژاپن تولید و پخش شده است)
این مقاله، به ترتیب زمانی، مجاده‌ها مختلف پیرامون بی‌بی‌سی یا مربوط به آن را تشریح می‌کند.
سال‌های اول > اعتصاب عمومی۱۹۲۶

در سال۱۹۲۶، شورای عمومی کنگره اتحادیه‌های کارگری (TUC) برای جلوگیری از کاهش دستمزدها و بدتر شدن شرایط برای۱٫۲ میلیون معدنچی که در قفل شده بودند، اعتصاب عمومی را فراخواند. سیاستمداران حزب کارگر مانند رمزی مک دونالد، رهبر حزب و فیلیپ اسنودن از بی بی سی به دلیل «سوگیری» و «گمراه کردن افکار عمومی» درطول اعتصاب انتقاد کردند.
نخست‌وزیر استنلی بالدوین توسط ریث در جریان یک پخش سراسری در مورد اعتصابی که از خانه ریث انجام داده بود، هدایت می‌شد. وقتی رمزی مک‌دونالد در پاسخ از او درخواست کرد که یک برنامه پخش کند، ریث از این درخواست پشتیبانی کرد. با این حال، بالدوین «کاملاً مخالف پخش مک‌دونالد» بود و ریث این درخواست را رد کرد.
دولت بالدوین از پخش بیانیه‌های بی‌بی‌سی دربارهٔ اعتصاب رهبران حزب کارگر و شورای عمومی کنگره اتحادیه‌های کارگری جلوگیری کرد. زمانی که فیلیپ اسنودن، وزیر خزانه داری سابق، در نامه ای به رادیو تایمز از رفتار بی بی سی با اتحادیه‌ها شکایت کرد، ریث نوشت که بی بی سی کاملاً مستقل از دولت نیست، که محدودیت‌هایی را در مورد آنچه بی بی سی می‌توانست اعمال کرده بود. انجام دادن. راندال دیویدسون، اسقف اعظم کانتربری، مایل بود یک «فریاد صلح» را برای پایان فوری اعتصاب، تمدید یارانه‌های دولتی به صنعت زغال‌سنگ و عدم کاهش دستمزد معدنچیان پخش کند. ریث درخواست او را رد کرد زیرا معتقد بود وینستون چرچیل از چنین سخنرانی برای مدیریت بی بی سی استفاده می‌کند. چرچیل می‌خواست از بی بی سی به عنوان ابزار دولتی درطول اعتصاب استفاده کند. ریث در دفتر خاطره‌ها خود نوشت که دولت «می‌داند که می‌تواند به ما اعتماد کند که واقعاً بی طرف نباشیم».
یک تحلیل پس از اعتصاب که توسط بخش مکاتبه‌ها برنامه بی‌بی‌سی انجام شد، گزارش داد که از میان شرکت‌کنندگان در نظرسنجی، ۳۶۹۶ نفر پوشش بی‌بی‌سی را ستایش کردند، در حالی که۱۷۶ نفر انتقادی بودند.
سال‌های اول > بین جنگ‌ها

از سال۱۹۲۷، در بی بی سی بحث‌هایی بر سر بی طرفی وجود داشت. در سال۱۹۲۷، تحت یک منشور سلطنتی، بی‌بی‌سی برای اولین بار به یک نهاد عمومی تبدیل شد–با الزاماتی از جمله نیاز به بی‌طرفی و عدم ابراز نظر کارکنان در مورد موضوعاهای بحث‌برانگیز.[نیازمند منبع]
قبل از جنگ جهانی دوم، سر جان ریث، وینستون چرچیل را از پخش امواج بی بی سی کنار گذاشت. در زمان توافقنامه مونیخ در سال۱۹۳۸، چرچیل «شکایت کرد که با او بسیار بد رفتار شده‌است… و اینکه همیشه توسط بی‌بی‌سی او را خفه می‌کردند.»
سال‌های اول > دهه۱۹۳۰ تا جنگ سرد: بررسی MI5

از اواخر دهه۱۹۳۰ تا پایان جنگ سرد، ام‌آی۵ یک افسر در درخواست کنندگان سرمقاله بررسی بی بی سی داشت. درطول جنگ جهانی دوم، «براندازان»، به ویژه کمونیست‌های مظنون مانند خواننده فولک، ایوان مک کول، از بی بی سی محروم شدند. سوابق پرسنلی افراد مشکوک با یک برچسب سبز رنگ مشخص یا «درخت کریسمس» مهر شده بود. تنها تعداد انگشت شماری از کارکنان بی‌بی‌سی می‌دانستند که «درخت کریسمس» به چه معناست.
سال‌های اول > دهه۱۹۳۰: جنجال تجاری رادیو

ازآنجایی که بی‌بی‌سی هم به یک نهاد انحصاری و هم غیرتجاری تبدیل شده بود، بزودی با رقابت جنجالی از سوی سوژه‌های بریتانیایی که قبل از جنگ جهانی دوم فرستنده‌های اجاره‌ای را در قاره اروپا کار می‌کردند، برای پخش برنامه‌های رادیویی تجاری در بریتانیا مواجه شد. جان ریث، که اختیاراتی برای دیکته کردن خروجی فرهنگی بی‌بی‌سی به او داده شده بود، باهدایت مخالفان به این ایستگاه‌های تجاری تلافی کرد. وقتی دولت بریتانیا تلاش کرد تاچاپ اطلاعات برنامه خود را سانسور کند، جنجال بمطبوعات کشیده شد. فشار از موفقیت این ایستگاه‌ها ایجاد شد.[نیازمند منبع]
سال‌های اول > دهه۱۹۳۰ به بعد: پخش جاز

ماریستا لیشمن، دختر ریث، در بیوگرافی پدرش،پدر من: ریث از بی‌بی‌سی، گفت که او پخش موسیقی جاز را در بی‌بی‌سی ممنوع کرده‌است و در دفتر خاطره هاش نوشته‌است که «آلمان جاز داغ را ممنوع کرده‌است و من متاسفم که باید در برخورد با این محصول کثیف مدرنیته عقب باشیم.» می‌توان بحث کرد که این میراث هنوز هم امروزه تأثیر دارد. در سال۲۰۱۰٬۱۹ نماینده مجلس از طرحی حمایت کردند که «این مجلس نگران است که رادیو بی‌بی‌سی چنین زمان پخش کمی را به موسیقی جاز اختصاص دهد» یک مطالعه خدمات جاز در سال۲۰۱۵ گزارش داد که موسیقی جاز به عنوان درصدی از کل خروجی موسیقی تنها۱٫۷۴ درصد است. رادیو۲ و۳٫۶۲٪ در رادیو 3. در سال۲۰۱۹ بی‌بی‌سی از کاهش برنامه‌های جاز در بی‌بی‌سی خبرداد.
پس از جنگ > دهه۱۹۵۰: ادعای دست داشتن در کودتای ایران

یک مستند رادیو بی بی سی در سال۲۰۰۵ ادعا کرد که شواهدی در دست دارد که نشان می‌دهد یک خبرخوان رادیویی یک شب تابستانی در سال۱۹۵۳ کلمه «دقیقا» را در ساعت نیمه شب درج کرده‌است، به عنوان «اکنون دقیقا نیمه شب است»، کلمه رمزی به شاه ایران که بریتانیا از برنامه‌های او برای کودتا حمایت کرد. مستند گفت که شاه کلمه را انتخاب کرده بود و بی بی سی به درخواست دولت این کلمه را پخش کرد. به‌طور رسمی، بی‌بی‌سی هرگز رمز کلمه طرح را تأیید نکرده‌است. سخنگوی بی‌بی‌سی از اظهارنظر دربارهٔ ارتباط احتمالی خودداری کرد.
پس از جنگ > دهه۱۹۵۰: جنجال تلویزیونی مستقل

دولت وینستون چرچیل قانون تلویزیون را در سال۱۹۵۴ تصویب کرد که اجازه ایجاد اولین شبکه تلویزیونی تجاری در بریتانیا به نام آی‌تی‌وی را داد. این موضوع در مجلس اعیان از جمله لرد ریث مورد انتقاد قرار گرفت. چرچیل به دکترش، لرد موران، توضیح داد: «من مخالف انحصار بی‌بی‌سی هستم. برای یازده سال آنها مرا از روی آنتن دور نگه داشتند. آنها من را از بیان نظرهایی که ثابت شده‌است منع کردند. رفتار آنها ظالمانه بوده‌است. آنها با سوسیالیست‌ها احتمالاً با کمونیست‌ها لانه زنبوری هستند.»
پس از جنگ > ۱۹۶۵: بازی جنگ

فیلم بازی جنگ به کارگردانی پیتر واتکینز، یک شبه مستند است که پیامدهای حمله خیالی به لندن با بمب هسته ای یک مگاتنی را بازگو می‌کند.بازی جنگی که برای بیستمین سالگرد پرتاب بمب در هیروشیما در ۶ اوت۱۹۶۵ در نظر گرفته شده بود، توسط بی‌بی‌سی ممنوع شد و گفت که برای رسانه پخش بسیار وحشتناک است. لرد نورمنبروک، رئیس شورای حکام بی‌بی‌سی، در نامه‌ای محرمانه به وزیر کابینه، برک ترند، نوشت: «نمایش این فیلم در تلویزیون ممکن است تأثیر قابل‌توجهی بر نگرش عمومی نسبت به سیاست بازدارندگی هسته‌ای داشته باشد». اگرچه این فیلم توسط مؤسسه فیلم بریتانیا (BFI) اکران محدودی در سینما داشت و جایزه اسکار را به عنوان بهترین مستند دریافت کرد، اما این فیلم تا سال۱۹۸۵ توسط بی‌بی‌سی نمایش داده نشد.
در سال ۲۰۱۲،جان پیلگر نوشت که با ممنوع کردن فیلم واتکینز، بی‌بی‌سی «وظیفه پخش دولتی را به عنوان سنگ بنای نخبگان حاکم بریتانیا» انجام می‌دهد.
پس از جنگ > دهه۱۹۶۰

مری وایت هاوس «کمپین تلویزیونی پاکسازی» خود را در آوریل۱۹۶۴ راه اندازی کرد. به نظر او، هیو گرین به عنوان مدیر کل بی بی سی «بیش از هرکس دیگری مسئول سقوط اخلاقی در این کشور بود.» کمپین وایت هاوس و حامیانش به زودی به انجمن ملی بینندگان و شنوندگان تبدیل شد. خانم وایت هاوس مخالف سیاست‌های آزادسازی بود که گرین دنبال می‌کرد و تا حد زیادی توسط جانشینان او در شرکت حمایت می‌شد. کمپین وایت هاوس بیشتر بر بی بی سی متمرکز بود تا آی تی وی، و او برای چندین دهه از شهرت عمومی بالایی برخوردار بود. مطبوعات تبلوید همچنین از بی بی سی به دلیل آنچه که بعنوان نقص درکیفیت برنامه‌نویسی تلقی می‌شود،انتقاد کردند.
در سال۱۹۶۹،رویترز با افتتاح یک سرویس گزارش درخاورمیانه بعنوان بخشی از طرح وزارت خارجه بریتانیا برای تأثیرگذاری بر رسانه‌های بین‌المللی موافقت کرد. به منظور حفاظت از اعتبار رویترز، که ممکن است درصورت مشخص شدن بودجه دولت بریتانیا آسیب دیده باشد، بی‌بی‌سی به رویترز «اشتراک‌های افزایش‌یافته» را برای دسترسی به سرویس خبری خود پرداخت کرد و به نوبه خود توسط دولت بریتانیا غرامت دریافت کرد. هزینه اضافی بی بی سی بر اساس این طرح طی چهار سال ۳۵۰هزار پوند به رویترز پرداخت کرد.
پس از جنگ > ۱۹۷۱: مردان دیروز

مردان دیروز یک مستند بی بی سی است که برای اولین بار در ژوئن1971 در مورد وزرای سابق دولت کارگری هارولد ویلسون که اکنون مخالفت را تجربه می‌کردند، پخش شد. رویکرد برنامه سازان، که شامل خبرنگار دیوید دیمبلبی بود، خشم ویلسون و حزب کارگر را برانگیخت که آن را نشان دهنده تعصب صریح محافظه کار می‌دانستند. بر اساس تاریخچه رسمی صفحه وب بی بی سی در مورد این حادثه، سیاستمداران حزب کارگر «به‌طور مؤثر فریب خوردند تا در برنامه ای شرکت کنند که آنها را به سخره بگیرد». دیمبلبی درطول مصاحبه خود از ویلسون در مورد پولی که از خاطره هاش به دست آورده بود، توسط دیمبلبی پرسیده شد، سوالی که منجر به تبادل نظر شدید بین آنها شد. ویلسون می‌خواست این برنامه متوقف شود، اما با تغییرات جزئی پخش شد.
پس از جنگ > ۱۹۷۹: پانوراما

در نوامبر۱۹۷۹،پانوراما مردان نقابدار ارتش جمهوری‌خواه ایرلند را نشان داد که در یک سد راه در کریکمور بودند. ارتش و پلیس سلطنتی اولستر فوراً همکاری خود را لغو کردند و رهبر اتحادیه، جیمز مولینو ادعا کرد که فیلمبرداری «حداقل یک فعالیت خیانت آمیز» بوده‌است. فرمانداران بی‌بی‌سی بیانیه‌ای صادر کردند که تیم پانوراما را مقصر دانست و اعتراف کرد که فیلمبرداری از سد راه ارتش جمهوری‌خواه ایرلند «به نظر می‌رسد نقض آشکار دستورالعمل‌های موجود در رابطه با فیلمبرداری در ایرلند باشد». درمجلس عوام، تیم ایگار، نماینده محافظه‌کار، از مارگارت تاچر، نخست‌وزیر درخواست کرد که «با فرمانداران بی‌بی‌سی تماس بگیرد تا نگرانی شدید خود را در مورد روشی که تیم پانوراما ظاهراً ارتش جمهوری‌خواه ایرلند را تشویق به نقض قانون در شمال کرده‌است، ابراز کند." تاچر پاسخ داد که دولت در مورد این برنامه با بی بی سی تماس گرفته‌است: «عزیزم. دوستان می‌دانند که این اولین بار نیست که ما فرصتی برای مطرح کردن موارد مشابه با بی بی سی داشته‌ایم. حق من عزیزم دوست وزیر کشور و من فکر می‌کنم که وقت آن رسیده‌است که بی بی سی خانه خود را مرتب کند.»