stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فهرست فعالان صلح
L

هنری لافونتن (۱۸۵۴–۱۹۴۳) - آغازگر، سازمانده، برنده جایزه صلح نوبل

ویلیام لاد (۱۷۷۸–۱۸۴۱) - آغازگر آمریکایی، نخستین رئیس انجمن صلح آمریکا

برنارد لافایت (متولد ۱۹۴۰) - برگزارکننده، مربی، آغازگر آمریکایی

جورج لیکی (متولد ۱۹۳۷) - فعال صلح آمریکا، بنیان‌گذار جنبش برای جامعه جدید

گرگوریس لامبرایکس (۱۹۶۳–۱۹۶۳) - ورزشکار یونانی، پزشک، سیاستمدار، فعال

جورج لنسبوری (۱۸۵۹–۱۹۴۰) - سیاستمدار بریتانیایی؛ نماینده حزب کارگر (بریتانیا) در مجلس (۱۹۱۰–۱۲، ۱۹۲۲–۱۹۲۲) - رهبر حزب کارگر (۵–۱۹۳۲)؛ مبارزان برای عدالت اجتماعی و حقوق زنان و علیه جنگ و امپریالیسم؛ صلح طلب مسیحی؛ مخالفت با جنگ جهانی اول؛ مبارزه برای خلع سلاح یکجانبه و خلع سلاح جهانی در دهه ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰؛ رئیس اتحادیه صلح (۱۹۳۷)

آندره لاریوییر (متولد ۱۹۴۸) - فعال اکولوژیک و ضد هسته ای

برایان لاو (۱۹۵۴–۲۰۱۳) - فعال غیرقانونی استرالیا
جان لنون (۱۹۴۰–۱۹۸۰) - خواننده / ترانه‌سرا انگلیسی، معترضان ضد جنگ

سیدنی لنس (۱۹۱۲–۱۹۸۶) - رهبر ضد جنگ ویتنام آمریکا

موریل لستر (۱۸۸۵–۱۹۶۸) - اصلاح گر اجتماعی بریتانیایی، صلح جویی و مخالف کلیسای انگلیس؛ سفیر و رئیس مصالحه و دوستی بین‌المللی؛ یکی از بنیان‌گذاران سالن گنگزلی انگلستان

برتی لوییس (۱۹۲۰–۲۰۱۰) - خلبان نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا در جنگ جهانی دوم که به یکی از مبارزان صلح U.K تبدیل شد

توماس لوئیس (۱۹۴۰–۲۰۰۸) - هنرمند آمریکایی، فعال ضد جنگ با حضور در (بالتیمور چهار و کاستونویل نه)

جیمز لانی (متولد ۱۹۶۴) - کارگر صلح، قربانی آدم‌ربایی
رزا لوکزامبورگ (۱۹۱۹–۱۸۷۱) - فعال آلمانی مارکسیست و ضد جنگ

استاتوون لیند (متولد ۱۹۲۹) - رهبر جنگ ضد ویتنام آمریکا

برادفورد لیتل (متولد ۱۹۲۷) – صلح‌جویی برجسته آمریکایی، نویسنده، کاندیدای ریاست جمهوری و سازماندهی‌کننده با کمیته اقدام غیر خشونت‌آمیز آمریکایی
M

وانگاری ماآتای (۱۹۴۰–۲۰۱۱) - فعال محیط زیست کنیا، برنده جایزه صلح نوبل
نورمن میلر (۱۹۲۳–۲۰۰۷) - نویسنده ضد جنگ آمریکا، معترضان جنگ
مایرید ماگوایر (متولد ۱۹۴۴) - جنبش صلح ایرلند شمالی، برنده جایزه صلح نوبل
نلسون ماندلا (۲۰۱۳–۱۹۱۸) - دولتمرد آفریقای جنوبی، رهبر جنبش ضد آپارتاید و مصالحه پس از آپارتاید، بنیان‌گذار «سازمان ریش سفیدان»، الهام بخش
باب مارلی (۱۹۴۵–۱۹۸۱) - خواننده / ترانه‌سرا الهام بخش، ضد جنگ جامائیکایی

الیزابت مک آلیستر (متولد ۱۹۳۹) - یک راهبه کاتولیک سابق آمریکا، یکی از بنیان‌گذاران خانه جونا (جمعیت ضد خشونت و مقاومت)، فعال صلح

کلمن مک‌کارتی (متولد ۱۹۳۸) - روزنامه‌نگار آمریکایی، معلم، سخنران، صلح طلب، مترقی، آنارشیست و فعال دیرین صلح

یوجین مک‌کارتی (۲۰۰۵–۱۹۱۶) - نامزد انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده، دستور کار جنگ علیه ویتنام را اجرا کرد

جان مک کانل (۱۹۱۵–۲۰۱۲) - بنیان‌گذار روز زمین و اعلامیه صلح سازمان ملل متحد
جرج مک‌گاورن (۱۹۲۲–۲۰۱۲) - سناتور ایالات متحده، نامزد ریاست جمهوری، دستور کار جنگ علیه ویتنام

کیت مک هنری (متولد ۱۹۵۷) - یکی از بنیان‌گذاران مواد غذایی بمب نیست

دیوید مک تاگارت (۱۹۳۲–۲۰۰۱) - فعال کانادایی در برابر جنگ‌افزار هسته‌ای، یکی از مؤسسان بین‌المللی صلح سبز
ریگوبرتا منچو (۱۹۵۹)) - فعال حقوق بومیان گواتمالایی، ضد جنگ، بنیان‌گذار، نوبل زنان برای عدالت
چیکو مندس (۱۹۴۴–۱۹۸۸) - مدافع محیط زیست و حقوق بشر برزیلی و مدافع حقوق بشر دهقانان و مردم بومی
توماس مرتون (۱۹۱۵–۱۹۶۸) - راهب و شاعر، نویسنده الهام بخش، فیلسوف

کیزیتو میهیگو (متولد ۱۹۸۱) - خواننده مسیحی رواندا، بازمانده نسل‌کشی رواندا، متعهد به بخشش و وقف صلح و آشتی پس از نسل‌کشی ۱۹۹۴

بری میتکالف (۱۹۳۰–۱۹۸۶) - رهبر جنبش نیوزیلند علیه جنگ ویتنام و جنبش ضد هسته‌ای در نیوزلند

مالبوگو مؤلفه (متولد ۱۹۸۰) - فعال بوتسوانا علیه خشونت مبتنی بر جنسیت

ئی دی مورل (۱۸۷۳–۱۹۲۴) - روزنامه‌نگار، نویسنده، صلح طلب و سیاستمدار. مخالفت با جنگ جهانی اول و مبارزه علیه برده داری در کنگو.

هوارد مورلند (متولد ۱۹۴۲) - روزنامه‌نگار، طرفدار لغو سلاح هسته‌ای اتمی

سیبیل موریسون (۱۸۹۳–۱۹۸۴) – صلح طلب انگلیسی، فعال در اتحادیه صلح
جان مت (۱۸۶۵–۱۹۵۵) - رهبر انجمن مسیحی مردان جوان و فدراسیون دانشجویان مسیحی جهان، برنده جایزه نوبل صلح ۱۹۴۶

علاء مورابیت (متولد ۱۹۸۹) - پزشک کانادایی لیبی و مدافع حقوق بشر برای صلح و امنیت فراگیر

جان میدلتون موری (۱۸۸۹–۱۹۵۷) - نویسنده بریتانیایی، حامی اتحادیه صلح و سردبیر خبری صلح از ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۶

ای جی موسته (۱۸۸۵–۱۹۶۷) - صلح طلب آمریکایی، سازمانده، رهبر جنگ ضد ویتنام
N

ایبی ناتان (۱۹۲۷–۲۰۰۸) – بشردوست اسرائیلی، مؤسس رادیو بشردوستی، ملاقات با تمامی طرفهای درگیری

عزرا ناوی (متولد ۱۹۵۲) - فعال حقوق بشر اسرائیل و صلح طلب
پل نیومن (۱۹۲۵–۲۰۰۸) - الهام بخش معترضان ضد جنگ آمریکا

گابریلا نگیرمانگ (۱۹۲۲–۲۰۰۷) - فعال صلح و ضد هسته‌ای پالائویی

گئورگ فریدریش نیکولای (۱۸۶۴–۱۹۶۴) - استاد آلمانی، معروف به کتاب «زیست‌شناسی جنگ»
مارتین نیمولر (۱۸۹۲–۱۹۸۴) - کشیش لوتری ضد نازی، اردوگاه کار اجباری زاخسنهاوزن و اردوگاه کار اجباری داخائو زندانی بود، صلح طلب و مبارز خلع سلاح
فیلیپ بیکر (۱۸۸۹–۱۹۸۲) - سیاستمدار حزب کارگر بریتانیا، کسب مدال نقره المپیک، مبارز فعال برای خلع سلاح، جایزه صلح نوبل ۱۹۵۹، بنیان‌گذار همراه با فنر براکوی در کمپین خلع سلاح جهانی

سری نسیبة (متولد ۱۹۴۹) - فعال فلسطینی
O

فیل اوکس (۱۹۴۰–۱۹۷۶) - خواننده / ترانه‌سرا جنگ ضد ویتنام آمریکا، برنامه‌های اعتراضی را آغاز کرد

پل اوسترایشر (متولد ۱۹۳۱) - مأمور کلیسای جامع کاونتری، صلح طلب مسیحی، فعال در آشتی پس از جنگ
یوکو اونو (متولد ۱۹۳۳) - جنگجوی ژاپنی ضد ویتنام در آمریکا و اروپا
کارل فون اوسیتزکی (۱۸۸۹–۱۹۸۹) - صلح گرای آلمانی، برنده صلح نوبل، مخالف مجدد نازی ها

لورنس اورمایر (متولد ۱۹۵۷) - شاعر، نویسنده، نظریه‌پرداز
P

اولاف پالمه (۱۹۲۷–۱۹۸۶) - نخست‌وزیر سوئد، دیپلمات

منظور احمد پښتین (متولد ۱۹۹۲) - فعال حقوق پاکستان برای حقوق پشتون ها

مدها پاتکار (متولد ۱۹۵۴) - فعال هندی برای جنبش فقرای دالیت تحت تأثیر پروژه‌های سد
فردریک پسی (۱۸۲۲–۱۹۱۲) - اقتصاددان فرانسوی، فعال صلح و گیرنده مشترک (همراه با آنری دونان) اولین جایزه صلح نوبل (۱۹۰۱)
ران پال (متولد ۱۹۳۵) - نویسنده، پزشک، کنگره سابق ایالات متحده و نامزد ریاست جمهوری، فعال ضد جنگ، جمهوری‌خواه لیبرترین
لینوس پاولینگ (۱۹۰۱–۱۹۹۴) –آمریکایی، ضدآزمایش هسته ای، مدافع و رهبر

میکو پلد (متولد ۱۹۶۱) - فعال صلح اسرائیل، نویسنده کتاب «پسر ژنرال»: سفر یک اسرائیلی به فلسطین

لیندزی پرسی (متولد ۱۹۴۱) - پرستار، ماما، صلح طلب، بنیان‌گذار کمپین برای حسابرسی از پایگاه‌های آمریکایی (CAAB)

کونسپسیون پیکیوتو (متولد ۱۹۴۵؟) - جنبش ضد هسته‌ای و ضد جنگ، شب زنده داری صلح مقابل کاخ سفید
زائر صلح (۱۹۰۸–۱۹۸۱) -پیمودن بزرگراه‌ها و خیابان‌های آمریکا برای حمایت از صلح

جوزف پولووسکی (۱۹۱۶–۱۹۸۳) – سرباز آمریکایی، طرفدار روابط بهتر بین ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی بین سال‌های ۱۹۵۵ و ۱۹۸۳

مناسی پرادان (متولد ۱۹۶۲) - فعال هندی؛ بنیان‌گذار کمپین بین‌المللی افتخار برای زنان
Q

لودویگ کویده(۱۹۴۱–۱۸۵۸) - صلحجوی آلمانی، سال ۱۹۲۷، برنده جایزه صلح نوبل
R

جیم ردفورد - فعال اجتماعی بریتانیایی، سیاسی و فعال صلح، جوانترین سرباز جنگ روز D، خواننده مردمی و هماهنگ‌کننده تظاهرات ضد سلا هسته‌ای آلدرمستون دراول مارس سال ۱۹۵۸

عبدالله ابورحمه - فعال صلح فلسطینی

جاستین ریموندو (متولد ۱۹۵۱) - نویسنده، فعال ضد جنگ، بنیان‌گذار آنتی وار دات کام
خوزه راموس (متولد ۱۹۴۹) - رئیس اداره صلح ادغام جامعه ملل متحد در گینه بیسائو، برنده جایزه صلح نوبل

مایکل رندل (متولد ۱۹۳۳) - فعال صلح بریتانیا و هماهنگ‌کننده نخستین تظاهرات ضد سلاح هسته یی آلدرمستون
ژانت رانکین (۱۸۸۰–۱۹۷۳) - اولین زنی که به کنگره ایالات متحده راه یافت، صلح طلبی مادام‌العمر

مارکوس راسکین (متولد ۱۹۳۴) - منتقد اجتماعی آمریکایی، مخالف جنگ ویتنام و پیش‌نویس آن

داهیلا راویکوویچ (۱۹۳۶–۲۰۰۵) - شاعر و فعال صلح اسرائیل

هنری ریچارد (۱۸۱۲–۱۸۸۸) - کشیش جمعیت مسیحی و نماینده مجلس ولز (۱۸۶۸–۱۸۸۸)، معروف به «رسول صلح» / «آپوستال هدوچ»، مدافع داوری بین‌المللی، دبیر انجمن صلح برای چهل سال (۱۸۴۸–۸۴)
لوئیس فرای ریچاردسون (۱۸۸۱–۱۹۵۳) - ریاضیدان، فیزیکدان، صلح طلب، پیشگام تکنیک‌های ریاضی مدرن پیش‌بینی هوا و کاربرد آن‌ها در مطالعه علل جنگ و نحوه جلوگیری از آنها

آدی روچ (متولد ۱۹۵۵) مدیر اجرایی مؤسسه خیریه چرنوبیل کودکان بین‌المللی
نیکلای رریخ (۱۸۷۴–۱۹۴۷) - هنرمند روانچی روسی و عارف، خالق پیمان رریخ و نامزد جایزه صلح نوبل
رومن رولان (۱۸۶۶–۱۹۴۴) - نمایشنامه‌نویس فرانسوی، نویسنده، مقاله‌نویس، فعال ضد جنگ
اسکار رومرو (۱۹۱۷–۱۹۸۰) - اسقف اعظم سن سالوادور
مارشال روزنبرگ (۱۹۳۴–۲۰۱۵) - خالق نظریه ارتباط بی خشونت است
موری راتبارد(۱۹۲۶–۱۹۹۵) - نویسنده، نظریه‌پرداز سیاسی، مورخ، مخالف مداخله نظامی

الیزابت روتن (۱۹۶۴–۱۸۸۲) - فعال سیاسی صلح سوئد و اصلاح طلب آموزش و پرورش در آلمان
کالین راولی (متولد ۱۹۵۴) - عامل سابق اف‌بی‌آی، خبرنگار، فعال صلح و اولین گیرنده جایزه سام آدامز
ارونداتی روی (متولد ۱۹۶۱) - نویسنده هندی، منتقد اجتماعی و فعال صلح

جری روبین (۱۹۳۸–۱۹۹۴) - رهبر ضد جنگ ویتنام آمریکا، یکی از بنیان‌گذاران حزب بین‌المللی جوانان

برتراند راسل (۱۸۷۲–۱۹۷۰) - فیلسوف، منطق، ریاضیدان، مدافع برجسته خلع سلاح هسته ای
S

کارل سیگن (۱۹۳۴–۱۹۹۶) - مخالفت با تشدید مسابقه تسلیحات هسته ای

محمد سحنون (متولد ۱۹۳۱) - دیپلمات الجزایر، فعال صلح، نماینده سازمان ملل متحد در سومالی و منطقه دریاچه‌های بزرگ آفریقا
آندره ساخاروف (۱۹۲۱–۱۹۸۹) - فیزیکدان هسته ای، فعال حقوق بشر و صلح طلب

اد ساندرز (متولد ۱۹۳۹) - شاعر آمریکایی، سازنده، خواننده، بنیان‌گذار گروه دفاگز ضد جنگ،

مارک ساتین (متولد ۱۹۴۶) - طرفدار ضد جنگ، پیش‌نویس مبارزات انتخاباتی، نویسنده، فیلسوف

جاناتان شل (۱۹۴۳–۲۰۱۴) - نویسنده و مبارزان آمریکایی در برابر سلاح‌های هسته ای، فعال ضد جنگ
سوفی شول (۱۹۴۳–۱۹۲۱) - صلح طلب مسیحی، فعال در جنبش مقاومت غیر خشونت‌آمیز از گروه رز سفید در آلمان نازی
آلبرت شوایتزر (۱۸۷۵–۱۹۶۵) - فعال آلمانی / فرانسوی در برابر تسلیحات هسته‌ای و آزمایش سلاح‌های هسته‌ای که سخنرانی‌های وی به عنوان جنگ صلح یا اتمی منتشر شد؛ یکی از بنیان‌گذاران کمیته سیاست محرمانه هسته ای

مولی اسکات کاتو (متولد ۱۹۶۳) - اقتصاددان سبز، سیاستمدار حزب سبز، مخالف صلح طلب و مبارزه با هسته ای
پیت سیگر (۱۹۱۹–۲۰۱۴) - معترض ضد جنگ، خواننده و ترانه‌نویس الهام بخش

جف شارلت (۱۹۴۲–۱۹۶۹) - سرباز ضد جنگ ویتنام، روزنامه‌نگار
جین شارپ (متولد ۱۹۲۸) - بنیان‌گذار مؤسسه آلبرت انیشتین، نویسنده مقاومت بدون خشونت

سیندی لی میلر شیحان (متولد ۱۹۵۷) - رهبر ضد جنگ علیه عراق و افغانستان
مارتین شین (متولد ۱۹۴۰) - معترضان ضد جنگ و ضد بمب هسته ای، بازیگر الهام بخش آمریکایی است
نانسی شلی او آ ام (درگذشت ۲۰۱۰) –گروه مسیحی کوئیکرها و نماینده جنبش صلح نشان استرالیا در سازمان ملل در سال ۱۹۸۲ بود
پرسی بیش شلی(۱۸۹۲–۱۷۹۲) - نویسنده، شاعر، فیلسوف ضد خشونت و الهام بخش

دیک شپرد (۱۸۸۰–۱۹۳۷) - کشیش مسیحی کلیسای آنجلیکان، صلح طلب، آغاز گر اتحادیه تعهد صلح

دیوید دین شولمن (متولد ۱۹۴۹) - متخصص دندانپزشک، مدافع حقوق بشر فلسطین

توما سیک (۱۹۳۹–۲۰۰۴) - فعال صلح مجارستان و اسرائیل

جین مایر سیمپسون (متولد ۱۹۵۹) - فمینیست آمریکایی، فعال صلح

رمجی سینگ (متولد ۱۹۲۷) - فعال سیاسی، فیلسوف و گاندیان
الن جانسون سیرلیف (متولد ۱۹۳۸) - رئیس‌جمهور لیبریا، جایزه صلح نوبل سال ۲۰۱۱ را با توکل کرمان و لیما گبوی به به دست آورد «مبارزه بی‌قید و شرط خود برای ایمنی زنان و حقوق زنان برای مشارکت کامل در کار ساخت و ساز صلح»
سامانتا اسمیت(۱۹۷۲–۱۹۸۵) - مدافع جوان صلح بین شوروی‌ها و آمریکایی ها

میرتل سولومون (۱۹۲۱–۱۹۸۷) - دبیرکل عمومی اتحادیه صلح و رئیس انجمن بین‌المللی جنگ
کورنلیو سوماروگا (متولد ۱۹۳۲) - دیپلمات سوئیس، رئیس کمیته بین‌المللی صلیب سرخ ICRC (1987-1999)، رئیس ابتکارات تغییر بین‌المللی

دونالد سوپر (۱۹۰۳–۱۹۹۸) - وزیر متدیست بریتانیا، رئیس فدراسیون تساوی و فعال در CND
بنجامین اسپوک (۱۹۰۳–۱۹۹۸) - معترضان، نویسنده و ناظر بر ضد جنگ ویتنام
کت استیونز (متولد ۱۹۴۸) - خواننده و ترانه‌سرا بریتانیایی، مسلمان شده و بشر دوست
برتا سوتنر(۱۹۱۴–۱۸۴۳) - صلح طلب چک-اتریش، نخستین زن برنده جایزه صلح نوبل
T

کاتلین تاچی موریس (۱۸۹۹–۱۹۹۳) - بنیان‌گذار زنان برای خلع سلاح جهانی
مرد تانکی- در مقابل تانک در مقابل ستون تانکها در اعتراض به سرکوب خونین چین ایستاد ۱۹۸۹

پیتر تتچل (متولد ۱۹۵۲) - همجنسگرا و مبارز حقوق بشر

ایو تتاز (متولد ۱۹۳۱) - معلم بازنشسته، فعال صلح و عدالت

ویلیام توماس (۱۹۴۷–۲۰۰۹) - آغازگر، شرکت‌کننده دراز مدت برای صلح و شب زنده دار مقابل کاخ سفید

الن توماس (زاده ۱۹۴۷) – مشارکت‌کننده طولانی برای صلح، و شب زنده دار مقابل کاخ سفید
هنری دیوید ثورو(۱۸۱۷–۱۸۱۷) - نویسنده آمریکایی، فیلسوف، الهام بخش رهبران جنبش
سیبیل تورندیک(۱۸۸۲–۱۹۷۶) - بازیگر زن بریتانیا و صلح طلب؛ عضو اتحادیه صلح وفادار که برای خواسته‌های خود به آن پرداخته‌است
لئو تولستوی (۱۹۱۰–۱۸۲۸) - نویسنده روسی بدون خشونت، الهام بخش گاندی، بیول و سایر رهبران جنبش‌ها

ستسوکو ثورلو (متولد ۱۹۳۲) - فعال ژاپنی/ کانادایی علیه سلاح‌های هسته ای، شخصیت کمپین بین‌المللی برای نابودی تسلیحات هسته‌ای (ICAN)

آندره تروسمه (۱۹۰۱–۱۹۰۱)، با همسرش ماگدا (۱۹۰۱–۱۹۹۶) - کشیش پروتستان صلح طلب، بسیاری از یهودیان را در فرانسه ویشی نجات داد

بنجامین فرانکلین تروبلاد (۱۹۴۷–۱۸۴۷) - نویسنده، سردبیر، سازمان دهنده، آغازگر قرن نوزدهم

باربارا گریس تاکر - فعال صلح متولد استرالیا، مدتهاست که عضو کمپین صلح مجلس میدان است
دزموند توتو (متولد ۱۹۳۱) - روحانیون آفریقای جنوبی، آغازگر، ضد آپارتاید
U

اولین آندرهیل (۱۸۷۵–۱۹۴۱) نویسنده انگلیسی آنگلو کاتولیک و صلح طلب
V

جو والنتاین (متولد ۱۹۴۶) سیاستمدار استرالیایی و فعال صلح
مردخای وانونو (متولد ۱۹۵۴) - سندیکای اسرائیل، نویسنده، افشای اسرار اتمی اسرائیل
لانسا دل واستو(۱۹۰۱–۱۹۸۱) - گاندی، فیلسوف، شاعر، فعال غیر خشونت‌آمیز

استلان وینثاگن (متولد ۱۹۶۴) دانشمند فعال ضد جنگ و ضد خشونت سوئدی
کرت وانه‌گت (۱۹۲۲–۲۰۰۷) - نویسنده و معترض ضد جنگ و ضد هسته آمریکایی
W

جان والاچ (۱۹۴۳–۲۰۰۲) - روزنامه‌نگار، بنیان‌گذار بذر صلح

آلین ویر (متولد ۱۹۶۲) - مربی و مدافع صلح نیوزیلند، هماهنگ‌کننده جهانی برای نمایندگان مجلس برای عدم گسترش سلاح‌های هسته‌ای و خلع سلاح از سال ۲۰۰۲

کریستوفر ویرامانتری (متولد ۱۹۲۶) - رئیس انجمن بین‌المللی وکلا علیه تسلیحات هسته ای، قاضی عالی پیشین دیوان عالی سریلانکا

اوون ویلکس (۱۹۴۰–۲۰۰۵) - محقق و فعال صلح نیوزیلند
جودی ویلیامز (متولد ۱۹۵۰) – سازمانده، مدافع ضد مینهای زمینی آمریکایی، برنده جایزه صلح نوبل

والدو ویلیامز (۱۹۷۱–۱۹۰۴) - شاعر زبان ولزی، مسیحی صلح طلب و کوئیکرها، مخالف با جنگ کره، به ارتش نرفت، برای نپرداختن مالیات به این علت که پول آن صرف جنک می‌شود به زندان افتاد.

جورج ویلوبی (۱۹۱۴–۲۰۱۰) - فعال صلح کوئیکرها آمریکایی، بنیان‌گذار جنبش برای جامعه جدید

برایان ویلسون (متولد ۱۹۴۱) – جانباز جنگ، فعال صلح و وکیل

لارنس اس ویتنر (متولد ۱۹۴۱) - مورخ، پژوهشگر و فعال جنبش صلح

والتر ولفگانگ (متولد ۱۹۲۳) – متولد آلمان و فعال بریتانیایی
Y

پیتر یارو (متولد ۱۹۳۸) - خواننده / ترانه‌سرا آمریکایی، فعال ضد جنگ
آدام یاچ(۱۹۶۴–۲۰۱۲) – موسیقیدان آمریکایی، ترانه‌سرا، کارگردان و توزیع‌کننده فیلم، طرفدار صلح است
عادا یونات (متولد ۱۹۳۹) – بلورشناس اسرائیلی برنده جایزه نوبل شیمی در سال ۲۰۰۹، صلح طلب
نیل یانگ (متولد ۱۹۴۵) - خواننده / ترانه‌سرا، مدافع ضد جنگ.
ادیپ یوکسل (متولد ۱۹۵۷) - وکیل دادگستری ترکیه / آمریکایی، طرفدار صلح اسلامی
Z

آلفرد موریس د زایاس (متولد ۱۹۴۷) - مورخ، وکیل حقوق بین‌الملل و حقوق بشر، منتقد بلندپرواز مداخله نظامی و استفاده از شکنجه

انجی زلتر (متولد ۱۹۵۱) - فعال ضد جنگ و ضد هسته ای، بنیان‌گذار تریدنت بلوشیر
هوارد زین (۱۹۲۲–۲۰۱۰) - مورخ، دانشمند سیاسی، منتقد اجتماعی، فعال ضد جنگ و نمایش‌نامه‌نویس آمریکایی
جیمز لوتر بول
مدی بنجامین
هلن کالدیکوت
دوروتی دی
دیوید دلینگر
هدی اپستاین
اما گلدمن
مهاتما گاندی
برایان هو
دایساکو ایکدا
خان عبدالغفار خان
مارتین لوتر کینگ جونیور
هنری لا فونتن
جان لنون
برتی لوییس
ریگوبرتا منچو
ایبی ناتان
زائر صلح
ارونداتی روی
نیکلای رریخ
سیندی شیحان
جودی ویلیامز
قنات ایرانی

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
مکان:  ایران
معیار ثبت: فرهنگی: 
شمارهٔ ثبت: ۱۵۰۶
تاریخ ثبت: ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۶ (طی نشست ۴۰)
اطلاعات ثبت ملی: اطلاعات ثبت ملی
دیرینگی: هخامنشیان تا قاجاریه
ساعت آبی قدیمی مورد استفاده در قنات گناباد
قنات ایرانی عبارت است از مجموعه قناتهای کشور ایران که در فهرست میراث جهانی یونسکو در نشست استانبول در تاریخ ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۶ میلادی به ثبت جهانی یونسکو رسیده‌اند. این مجموعه جهانی به عنوان بیستمین اثر جهانی کشور ایران شناخته می‌گردد. طبق آمار، تعداد قنات‌های فعال ۳۶ هزار و ۳۰۰ رشته بوده و مجموع طول کوره‌های قنات ۲۱ هزار و ۷۸۰۰ کیلومتر و مجموع طول میله‌های قنات ۱۵۸ هزار و ۲۶۸ کیلومتر تخمین زده شده است. قنات زارچ با قدمت بین ۲۰۰۰ تا ۳۰۰۰ سال و با ۷۱ کیلومتر طول به عنوان یکی از بلندترین قنات‌های ایران شناخته می‌شود. عمیق‌ترین مادر چاه نیز در شهرستان گناباد با نام قنات قصبه قرار دارد که تاریخ حفر آن به دوره هخامنشی می‌رسد.
قنات‌های ثبتی

قنات در مناطق خراسان، یزد، کرمان، اصفهان و استان مرکزی در فهرست آثار جهانی ثبت شده‌اند. عمر این قنات‌ها بین ۲۵۰۰ تا ۲۰۰ سال برآورد می‌شود.
قنات اکبرآباد فسا در استان فارس پرآب‌ترین قنات ایران است. قنات‌های تهران و ری که دشت ورامین را آبیاری می‌کردند تا ۳۰ سال قبل جزو پرآب‌ترین قنات‌های دنیا بودند ولی در ۲۰ سال گذشته به دلیل تخریب مادر چاه‌ها و عدم لایروبی از رونق افتاده‌اند.
قنات گناباد، عمیق‌ترین قنات ایران، که عمق چاه اصلی‌اش به ۳۵۰ متر می‌رسد، یکی از قنات‌های ثبت‌شده است. همچنین قنات بلده فردوس، به‌عنوان مهندسی‌سازترین قنات، در فهرست یونسکو ثبت شده است. قنات زارچ یزد با طول چنده ده کیلومتر و صدها حلقه چاه، یکی دیگر از قنات‌های ثبت شده است. قنات‌ها شبکه‌ای زیرزمینی بودند که برای آبرسانی استفاده می‌شدند.
ثبت در میراث جهانی یونسکو

در چهلمین اجلاس میراث جهانی یونسکو که ژوئیه ۲۰۱۶ در استانبول برگزار شد، یازده قنات ایرانی به عنوان بیستمین اثر ایران بر اساس دو معیار از ۶ معیار فرهنگی کمیته میراث جهانی شامل گواهی بی‌همتا یا دست‌کم استثنایی بر یک سنت فرهنگی و نمونه‌ای برجسته در معماری یا تکنولوژی که مرحله مهمی از تاریخ بشر را نشان دهد، در فهرست میراث جهانی قرار گرفت. پرونده ۱۱ قنات ایرانی با داشتن تکنولوژی متفاوت و با قدمت بیش از ۲۵۰۰ تا ۲۰۰ سال به یونسکو جهت ثبت جهانی ارائه شد و پس از بررسی و تأیید کارشناسان یونسکو این پرونده ثبت و در فهرست آثار جهانی قرار گرفت.
یازده قناتی که ثبت جهانی شده‌اند، هرکدام به لحاظ قدمت، نوع معماری، عمق، طول و مشخصاتی از این دست، منحصر به فرد و بی نظیر هستند.
این یازده قنات عبارتند از:
قنات قصبه گناباد عمیق‌ترین قنات ایران است که مادر چاه آن ۳۵۰ متر عمق دارد و حتی زلزله‌های بزرگ نیز تاکنون به آن آسیبی نرسانده است.
قنات بلده فردوس در خراسان جنوبی از آثار دوره ساسانی است که بخش‌های عمده‌ای از زمین‌های کشاورزی نزدیک شهر فردوس را آبیاری می‌کند. این قنات دربرگیرنده ۱۶ قنات، ۲ چشمه و مقداری آب‌های سرگردان است.
قنات زارچ یزد طولانی‌ترین قنات ایران با طول ۱۰۰ کیلومتر و ۲۱۱۵ حلقه چاه است. قدمت قنات زارچ را مربوط به ۲ تا ۳ هزار سال پیش و دوران پیش از اسلام و دوره ساسانی می‌دانند.
قنات مون در اردستان یکی از قنات‌ها دو طبقه جهان است که حدود ۸۰۰ سال پیش احداث شده است. این قنات چاه‌های مشترک ولی مادر چاه‌ها و مظهر متفاوت دارد. در هر طبقه این قنات آبی مستقل جریان دارد به گونه‌ای که آب هیچ‌یک به دیگری نفوذ نمی‌کند.
قنات حسن‌آباد مهریز در مهریز استان یزد با قدمت هفتصد ساله به دوره میانی اسلامی یعنی قرن هشتم بر می‌گردد و در فهرست آثار ملی کشور نیز ثبت شده است.
قنات وزوان در شهر وزوان و قنات مزدآباد در شهر میمه به دلیل دارا بودن سدهای زیرزمینی به فهرست یونسکو راه پیدا کردند.
قنات جوپار کرمان قنات گوهر ریز جوپار قدمتی ۷۵۰ ساله از دوران صفویه دارد و درمجموع با ۳ هزار و ۵۵۶ متر طول با ۱۲۹ حلقه چاه و در ۶ رشته با دبی آب ۶۰ لیتر در ثانیه حدود ۳۳۰ هکتار اراضی باغ شهر جوپار را آبیاری می‌کند.
قنات ابراهیم‌آباد اراک جزء قدیمی‌ترین قنات‌های کشور است که تاریخچه آن به قرون اولیه اسلامی بر می‌گردد و تفاوت آن از سایر قنات‌ها پیشینه و قدمت تاریخی بالای آن است.
قنات‌های قاسم‌آباد و اکبرآباد شهرستان بم نیز به دلیل دوقلو بودن در فهرست یونسکو ثبت شدند.
قنات‌های ایرانی ثبت‌شده در میراث جهانی روی نقشه

قصبه
بلده
حسن‌آباد مشیر
باغ زارچ
ابراهیم‌آباد اراک
مزدآباد
وزوان
مون
گوهرریز جوپار
اکبرآباد بم
قاسم‌آباد بم
موقعیت جغرافیایی قنات‌های ایرانی ثبت‌شده در میراث جهانی
قنات جهانی قصبه گناباد
پارک ملی ایگوئاچو

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
مکان: برزیل
معیار ثبت: طبیعی: vii, x
شمارهٔ ثبت: ۳۵۵
تاریخ ثبت: ۱۹۸۶ (جلسه دهم)
پارک ملی ایگوئاچو (به پرتغالی: Parque Nacional do Iguaçu) نام یک پارک ملی در ایالت پارانا در کشور برزیل است. این پارک ملی بخاطر آبشارهای فراوان و گونه‌های مختلف پرندگان ساکن درآن، دارای شهرت جهانی است. این پارک در ۱۷ نوامبر ۱۹۸۶ در نشست سالانه در پاریس، به عنوان میراث طبیعی بشریت انتخاب شد. مساحت این پارک ۱۸۵.۲۶۲ هکتار می‌باشد.
پیش از باران

| پیش از باران | پیش از باران |
| --- | --- |
کارگردان: میلچو مانچفسکی
تهیه‌کننده: مارک باشت
نویسنده: میلچو مانچفسکی
فیلمنامه‌نویس: میلچو مانچفسکی
بازیگران: کاترین کارتلیج راده سربزیا فیلیدا لاوگرگوار کولین
تدوین‌گر: نیکلاس گستر
توزیع‌کننده: میکادو فیلم
تاریخ‌های انتشار: ۱ سپتامبر ۱۹۹۴ (نخستین اکران: جشنواره فیلم ونیز) ۲۴ فوریه ۱۹۹۵ (ایالات متحده) ۱۱ اوت ۱۹۹۵ (بریتانیا)
مدت زمان: ۱۱۳ دقیقه
کشور: مقدونیه بریتانیا
زبان: مقدونیآلبانیاییانگلیسی
فروش گیشه: $۷۶۳٬۸۴۷
پیش از باران (مقدونی: Пред дождот) فیلمی در ژانر درام است که در سال ۱۹۹۴ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به راده سربزیا، گرگوار کولین و فیلیدا لاو اشاره کرد.
این فیلم توانست جایزهٔ شیر طلایی جشنواره فیلم ونیز را از آنِ خود کند.
داستان

در پس‌زمینه آشفتگی سیاسی در مقدونیه و لندن معاصر، سه داستان عاشقانه در هم تنیده می‌شوند تا پرتره‌ای قدرتمند از اروپای مدرن خلق کنند.
هنگامی که یک حادثه مرموز در کوه‌های افسانه‌ای مقدونیه رخ می‌دهد، تهدیدی برای شروع یک جنگ داخلی است و یک راهب جوان خاموش، یک ویرایشگر عکس لندنی و یک عکاس سرخورده جنگ را در این داستان غم‌انگیز عاشقانه گرد هم می‌آورد. پیش از باران که در سه بخش روایت می‌شود و توسط شخصیت‌ها و رویدادها به هم مرتبط می‌شود، ماهیت سازش‌ناپذیر جنگ را بررسی می‌کند، زیرا زندگی افراد بی‌خبر را ویران می‌کند و بی‌گناهان را وادار می‌کند که طرفی را بگیرند.
سوارکاری در المپیک تابستانی ۱۹۷۶

| Equestrian در بیست و یکمین دوره بازی‌های المپیک | Equestrian در بیست و یکمین دوره بازی‌های المپیک |
| --- | --- |
محل برگزاری: Olympic Equestrian Centre و ورزشگاه المپیک مونترآل
تاریخ‌ها: 23 July – 1 August
ت. رویدادها: 6
رقابت‌کنندگان: 135 نفر از 23 کشور
→ سوارکاری در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۲سوارکاری در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ ←: → سوارکاری در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۲سوارکاری در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ ←
سوارکاری در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۶ نام رویداد ورزش سوارکاری در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۱۹۷۶ برگزار شد.
جدول مدال‌ها

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  رتبه  | کشور | طلا | نقره | برنز | مجموع |
| ۱ |  آلمان غربی (FRG) | ۲ | ۳ | ۲ | ۷ |
| ۲ |  ایالات متحده آمریکا (USA) | ۲ | ۱ | ۱ | ۴ |
| ۳ |  سوئیس (SUI) | ۱ | ۱ | ۰ | ۲ |
| ۴ |  فرانسه (FRA) | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ |
| ۵ |  کانادا (CAN) | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۶ |  بلژیک (BEL) | ۰ | ۰ | ۲ | ۲ |
| ۷ |  استرالیا (AUS) | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
رناتو پینچیرولی

| رناتو پینچیرولی | رناتو پینچیرولی |
| --- | --- |
رناتو پینچیرولی در سال ۱۹۷۶: رناتو پینچیرولی در سال ۱۹۷۶
زادهٔ: ۲۲ ژانویهٔ ۱۹۰۵ کوستیلیوله دآستی، ایتالیا
درگذشت: ۲ سپتامبر ۱۹۷۶ (۷۱ سال) پالرمو، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
پیشه: بازیگر
رناتو پینچیرولی (ایتالیایی: Renato Pinciroli؛ زادهٔ ۲۲ ژانویه ۱۹۰۵–۲ سپتامبر ۱۹۷۶) بازیگر اهل ایتالیا بود.
گزیدهٔ فیلم‌شناسی

دختردایی‌های من (۱۹۷۸)
دو قلب، یک نیایشگاه (۱۹۷۵)
سفر (۱۹۷۴)
به من می‌گویند هیچ‌کس (۱۹۷۳)
جنبه خوب پائولینا (۱۹۷۳)
شب‌های گناه‌آلود پیترو آرتینو (۱۹۷۲)
روزی روزگاری در غرب (۱۹۶۸)
بیشتر از یک معجزه (۱۹۶۷)
من، من، من… و دیگران (۱۹۶۶)
خانواده به سبک ایتالیایی (۱۹۶۵)
یوزپلنگ (۱۹۶۳)
سالواتوره جولیانو (۱۹۶۲)
طلاق به سبک ایتالیایی (۱۹۶۱)
ماجرا (۱۹۶۰)
احساس مالکیت (۱۹۵۳)
سهران علیا

| سهران علیا سُهرون بالا | سهران علیا سُهرون بالا |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۲۸°۰۸′۲۲″شمالی ۵۷°۵۰′۳۳″شرقی﻿ / ﻿۲۸٫۱۳۹۴۶۲۰°شمالی ۵۷٫۸۴۲۵۲۹۴°شرقی﻿ / 28.1394620; 57.8425294: مختصات: ۲۸°۰۸′۲۲″شمالی ۵۷°۵۰′۳۳″شرقی﻿ / ﻿۲۸٫۱۳۹۴۶۲۰°شمالی ۵۷٫۸۴۲۵۲۹۴°شرقی﻿ / 28.1394620; 57.8425294
کشور: ایران
استان: کرمان
شهرستان: کهنوج
بخش: مرکزی
دهستان: نخلستان
جمعیت: ۴۰۶ نفر (سرشماری ۹۵)
سهران علیا، روستایی در دهستان نخلستان بخش مرکزی شهرستان کهنوج در استان کرمان ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۰۶ نفر (۱۱۹ خانوار) بوده‌است.
واترپلو در المپیک تابستانی ۱۹۶۴

واترپلو در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۴ نام رویداد ورزش واترپلو در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۱۹۶۴ برگزار شد.
شندره

| شندره | شندره |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: آذربایجان غربی
شهرستان: سردشت
بخش: بخش مرکزی شهرستان سردشت
دهستان: گورک سردشت
جمعیت: ۹۵ نفر
شندره، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سردشت استان آذربایجان
غربی ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان گورک سردشت قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸۷ نفر (۱۶ خانوار)
بوده‌است.
کلاغ (شعر)

کلاغ: از زندگی و آوازهای کلاغ (به انگلیسی: Crow: From the Life and Songs of the Crow) اثری ادبی از شاعر تد هیوز است که اولین بار در سال ۱۹۷۰ توسط فابر اند فابر منتشر شد و یکی از مهم‌ترین آثار هیوز است. نیل رابرتز، استاد ممتاز ادبیات انگلیسی در دانشگاه شفیلد، در سال ۲۰۱۲ برای مجله انجمن تد هیوز نوشت:
کلاغ جایگاه منحصر به فرد مهمی در آثار هیوز دارد. این منادی مرحله دوم جاه‌طلبانه کار او است که تقریباً از اواخر دهه شصت تا اواخر دهه هفتاد به طول انجامید، زمانی که او از برهمکنش مستقیم با جهان طبیعی به روایت‌ها و سکانس‌های اسطوره‌ای یکپارچه روی آورد. این بحث‌برانگیزترین کار او بود: یک آزمایش سبکی که بسیاری از ویژگی‌های جذاب کارهای پیشین او را کنار گذاشت و یک چالش ایدئولوژیک برای مسیحیت و انسان‌گرایی. هیوز کلاغ را بیشتر بین سال‌های ۱۹۶۶ و ۱۹۶۹ پس از یک دوره بی‌حاصل پس از مرگ سیلویا پلات نوشت. او به سال‌های کار روی کلاغ به‌عنوان زمان آزادی تخیلی و انرژی خلاقانه نگاه می‌کرد، که احساس می‌کرد بعداً هرگز بهبود نیافت. او کلاغ را شاهکار خود توصیف کرد…
این به‌طور خلاصه در یادداشت‌های خطی "شهر کوچک من " توسط پل سیمون و در کتسپاو نوشته جوآن دی. وینج نقل شده است.