stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
چهارطاق (کبودرآهنگ)

| چهارطاق | چهارطاق |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۵°۳۰′۵۶″ شمالی ۴۸°۲۵′۲۴″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۵۱۵۵۶°شمالی ۴۸٫۴۲۳۳۳°شرقی﻿ / 35.51556; 48.42333: مختصات: ۳۵°۳۰′۵۶″ شمالی ۴۸°۲۵′۲۴″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۵۱۵۵۶°شمالی ۴۸٫۴۲۳۳۳°شرقی﻿ / 35.51556; 48.42333
کشور: ایران
استان: همدان
شهرستان: کبودرآهنگ
بخش: بخش شیرین‌سو
دهستان: شیرین‌سو
جمعیت: ۱۷۰ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۸۱
وبگاه: insta: shayan._.bordbar
چهارطاق (کبودرآهنگ)، روستایی از توابع بخش شیرین‌سو شهرستان کبودرآهنگ در استان همدان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان شیرین‌سو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۷۰ نفر (۵۳خانوار) بوده‌است.
اهالی این روستا به زبان ترکی (آذربایجانی) تکلم می‌کنند. اسم این روستا در زبان محلی چارداق (به معنی کمپ در ترکی) است.
وشامل قناتی با قدمت بیش از100سال میباشد
پائولا گالو

| پائولا گالو | پائولا گالو |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: پائولا والنتینا کار گرکو
زادهٔ: ۲۱ اکتبر ۱۹۹۲ ‏(۳۲ سال) والنسیا، کارابوبو
ملیت: ونزوئلا
شهروندی: ونزوئلا، اسپانیایی
پیشه(ها): بازیگر، خوانندگی
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۷–اکنون
پیشه موسیقی: پیشه موسیقی
ژانر:  پاپ لاتین  پاپ راک  تین پاپ  الکتروپاپ 
ساز(ها): آواز
ناشر(ان): گروه موسیقی یونیورسال، ناشر موسیقی مستقل 
 :  
پائولا گالو (انگلیسی: Paola Galue؛ زادهٔ ۲۱ اکتبر ۱۹۹۲) بازیگر و خواننده اهل ونزوئلا است. وی از سال ۲۰۰۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
ایسکیتیم

شهر ایسکیتیم (به روسی: Искитим) در کشور روسیه و در استان نووسیبیرسک واقع شده‌است.
کلیسای کاتارینه

fa (in English: Expected satiety)
| کلیسای کاتارینه | کلیسای کاتارینه |
| --- | --- |
در ورودی کلیسای کاتارینه: در ورودی کلیسای کاتارینه
دین: دین
وابستگی: کلیسای حواری ارمنی
استان: استان اصفهان
وضعیت سازمانی یا کلیسایی: فعال
رهبری: خلیفه‌گری ارامنه اصفهان
مکان: مکان
مکان: کوچه رامین، خیابان خاقانی، محله چهارسو، نو جلفا
شهرداری: شهرستان اصفهان
موقعیت در ایران: موقعیت در ایران
مختصات: ۳۲°۳۷′۵۶٫۲۵۰۰۰۰۱۰۱۲۰۴″ شمالی ۵۱°۳۹′۲٫۳۸۰۰۰۰۰۹۹۵۹۶۴″ شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۶۳۲۲۹۱۶۶۶۶۹۴۷۷۶۲۱°شمالی ۵۱٫۶۵۰۶۶۱۱۱۱۱۳۸۷۷۴۱۱۸°شرقی﻿ / 32.63229166669477621; 51.650661111138774118
معماری: معماری
گونه: کلیسا
سبک: معماری ارمنی
آغاز ساخت: دوره صفوی
پایان ساخت: ۱۶۲۳
گنبد(ها): ۱
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: مذهبی
دورهٔ ساخت اثر: دوره صفوی
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۹۰۹۰
تاریخ ثبت ملی: ۱۰ خرداد ۱۳۸۲
کلیسای کاتارینه مربوط به دوره صفوی است و در اصفهان، جلفا، محله چهارسو، خیابان خاقانی، کوچه رامین واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۰ خرداد ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۹۰۹۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تاریخ

کلیسای کاتارینه مقدس در محلهی چهارسو و در همسایگی کلیسای هواننس مگردیچ مقدس واقع شده‌است. این کلیسا را «خواجه یقیازار لازاریان» از بازرگانان جلفای اصفهان در سال ۱۶۲۳ میلادی برای خواهران راهبه ساخت. این بنا اولین کلیسا مخصوص خواهران راهبه در ایران است که در زمان فعالیتش تعداد راهبه‌های آن به ۳۲ تن می‌رسید، اما پس از فوت آخرین راهبه در سال ۱۹۵۴ میلادی به فعالیت خود خاتمه داد.
معماری کلیسا

پلان مستطیل شکل کلیسای دیر با ابعاد ۹ * ۵/۶ متر در جهت شرقی-غربی قرار گرفته و دارای یک گنبد کوچک قوسی شکل و یک گنبد بزرگتر با هشت نورگیر است گنبدها و سقف بنا با قوس‌هایی بر روی ستون‌های پهن متصل به دیوارهای داخلی ساختمان قرار گرفته‌اند.
فضای داخلی کلیسا از سه بخش مرتبط به یکدیگر تشکیل شده که بخش شرقی محراب کلیساست. ناقوس خانه کلیسا نیز در سمت غربی بنا و در بالای ورودی اصلی قرار گرفته است.
مصالح به کار رفته در ساختمان عبارت اند از آجر و خشت. دیوارهای داخلی بنا با گچ پوشانده شده‌اند و در قسمت محراب نقاشی‌هایی با موضاعات مذهبی ترسیم شده. در ایوان غربی کلیسا هنوز چوبی که به جای ناقوس استفاده می‌شده (کوچناک) آویزان است.
عکس

عکس از حیاط کلیسا
عکس از فضای داخلی کلیسا[پیوند مرده]
آرنی‌سور

| آرنی‌سور محدودهٔ زمانی: کرتاسه پسین،  ۶۶ میلیون سال پیش  PreЄ Є O S D C P T J K Pg N  ↓   | آرنی‌سور محدودهٔ زمانی: کرتاسه پسین،  ۶۶ میلیون سال پیش  PreЄ Є O S D C P T J K Pg N  ↓   |
| --- | --- |
آرنی‌سور، Arenysaurus: آرنی‌سور، Arenysaurus
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
راسته:: پرنده‌کفلان
تیره:: هادروسارید
آرنی‌سور (نام علمی: Arenysaurus) نام یک سرده از تیره هادروسارید است.
پارارابدودون

| پارارابدودون محدودهٔ زمانی: کرتاسه پسین, ۶۷٫۵ تا ۶۶٫۵ میلیون سال پیش  PreЄ Є O S D C P T J K Pg N  ↓   | پارارابدودون محدودهٔ زمانی: کرتاسه پسین, ۶۷٫۵ تا ۶۶٫۵ میلیون سال پیش  PreЄ Є O S D C P T J K Pg N  ↓   |
| --- | --- |
پارارابدودون، Pararhabdodon: پارارابدودون، Pararhabdodon
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
راسته:: پرنده‌کفلان
تیره:: هادروسارید
پارارابدودون (نام علمی: Pararhabdodon) نام یک سرده از تیره هادروسارید است.
آل کثیر

آلِ کَثیر عشیرهٔ عرب شیعی‌مذهب خوزستان است. مردم این عشیره در اهواز، آبادان، شوش،حومه جنوبی، منطقهٔ میاناب، کرخه و روستاهای پیرامون زندگی می‌کنند. آل کثیر به سه تیرهٔ بزرگ بیت سعد و بیت کریم و بیت ناصر تقسیم می‌شود و نام‌های خانوادگی رایج این قبیله حیدری آل کثیر، الکثیر، سعدی آل کثیر، خنیفری، کثیر، کثیری، کرامت، خنیفر، حیدری، ناصری، مساعد سلطانی،حسین شایعی، ناصر، خنفری، بنی سعد، بنیانی و جم است. آل کثیر از عشایر بزرگ قبیله بنی لام می باشد.
| مناطق با جمعیت چشمگیر | مناطق با جمعیت چشمگیر |
| --- | --- |
 ایران: ساکن در استان خوزستان:  ایران: ساکن در استان خوزستان
زبان‌ها: زبان‌ها
عربی خوزستانی: عربی خوزستانی
دین: دین
شیعه: شیعه
:
منشأ نام

روایات بازگو شده در این نکته همداستانند که واژهٔ «کثیر» که به کثیر بن مالک جد قبایل آل کثیر اشاره می‌کند به عنوان نام خانوادگی قبایل آل کثیر انتخاب شده‌است.
پیشینه

قبیله آل کثیر متعلق به عرب‌هایی هستند که در دوره مشعشعیان و به ویژه پس از وفات سید مبارک مشعشعی به عنوان یکی از قبایل تأثیرگذار در عرصه منازعات و کشکمش‌های قدرتمند، نام آن بر سر زبان‌ها افتاد. به گفته جهانگیر قائم مقامی آل کثیر در زمان مشعشعیان از عراق به خوزستان مهاجرت کرده، اول در غرب خوزستان (هویزه). برگ‌نیسی هم‌زمان مهاجرت آل کثیر به خوزستان را همزمان با حکومت صفویه می‌داند آل کثیر در زمان صفویه مطرح بودند و دارای ارتباطات و مکاتبات با شاهان سلسله صفوی بودند.
در میان قبایل عرب سه قبیله می‌توان یافت که با آل کثیر همنامند: نخست قبیلهٔ کثیر حضرموت و در همدان الجوف در یمن، به‌ویژه یکی از بطنهای آن به نام بنی‌کثیر (کحاله، ۳/۹۷۸). دو دیگر قبیلهٔ فضول جنوب نجد که به دو تیرهٔ فضل و کثیر تقسیم می‌شود و نسب آن بر پایهٔ یک روایت مبهم به بني لام بازمی‌گردد (لاریمر، II(A)/۵۱۰). بنی‌لام از عشایرشناخته شدهٔ خوزستان است. سه دیگر، بنی ابی‌کثیر است که بطنی از لواتهٔ بربر است (سویدی، ۱۰۳) بنا به روایتی (تاریخ قبایل و عشایر عرب نوشته یوسف عزیزی) آل کثیر شاخه‌ای از عشیرهٔ آل فضل است (تحقیقات محلی مؤسسه آل کثیر) شمار زیادی از قبیله آل کثیر در کشورهای عمان و عربستان سعودی در مکه و اطراف آن و در مدینه و… نیز ساکنند (تحقیقات محلی نویسنده). برپایهٔ این روایت، (کتاب تذکره شوشتر) حُنَیْفِر نخستین نیای بیاد ماندهٔ عشیره، و به دلیل باهوشی و چابکی از توجه دستگاه حکومت مشعشعیان برخوردار شد و کار گردآوری مالیات منطقهٔ میاناب به وی واگذار گردید. خنیفر با دختر یکی از شیوخ بنی‌خالد ازدواج کرد و دارای فرزندانی به نامهای حیدر و سعد شد. در منطقهٔ میاناب طوایفی چند همچون معلّی، روس عُلَیْم (شامل زُهَیْریّه)، طُرَیْف، ظَبّه (ازبنی‌خالد)، عنافِجه، بني لام  عبدالخان و مهدیه می‌زیستند. هنگامی که مسئلهٔ اشتقاق نهر هرموشی که حفر آن به وسیلهٔ خنیفر از کرخه پیش‌آمد، طایفهٔ معلی که از همه نیرومندتر بود، از چیرگی خنیفر بر زمین‌های پیرامون بیمناک شد و به دستیاری روس غلیم او را سر به نیست کرد. سپس حیدر و سعد، شیوخ این طوایف را به کین‌خواهی پدر کشتند و با پشتیبانی فرمانروای مشعشعی، ریاست آنان را حیدر به عهده گرفت (تحقیقات مؤسسه آل کثیر). عزاوی گفته‌است: «تنها در روزگار صادق‌خان زند و طی درگیری‌های وی با عشیرهٔ منتفق است که با نام آل کثیر برخورد می‌کنیم (عشائر…، ۴/۱۹۵)،
دوره صفوی

اما نام این عشیره نخستین‌بار در رویدادهای اواخر دوران صفویه و مشخصاً در جریان صفی میرزا دیده می‌شود. در این هنگام ریاست عشیره با شیخ فارِس فرزند ناصر و نوهٔ خنیفر بود. به دنبال حملهٔ افغانها به ایران و تسلیم شدن شاه سلطان حسین صفوی (۱۱۰۵–۱۱۳ق/۱۶۹۴–۱۷۲۳م) کسان بسیاری به ادعای پادشاهی و شاهزادگی برخاستند و بدین‌سان ملوک‌الطوایفی فراگیر شد (استرابادی، ۲–۳؛ کوهمره‌ای، ۴۷۸).
در ۱۱۳۷ق/۱۷۲۴م شخصی به نام صفی میرزای ثانی وابسته به طایفهٔ کرانی خلیل‌آباد بختیاری (ناحیه‌ای در اطراف الیگودرز) خود را فرزند شاه سلطان حسین خواند و به یاری سران ایل‌ها و عشایر محال شوشتر و کوهگیلویه به فرمانروایی پرداخت. اما شاه طهماسب نامه‌ای در تکذیب ادعای او فرستاد. از این‌رو، سران بختیاری صفی میرزا را به زندان انداختند، اما مردم به سبب ناخشنودی از ابوالفتح خان (حاکم شوشتر)، و به هواخواهی صفی میرزا سر به شورش برداشتند و در نتیجه صفی‌میرزا آزاد شد و با هواخواهانش به کوه‌های بختیاری پناه برد و سرانجام در محرم ۱۱۴۰ق/اوت ۱۷۲۷م در دهدشت (از دهستان بویر احمدی سردسیر بخش کوهگیلویهٔ شهرستان بهبهان) به فرمان طهماسب قلی‌خان (نادرشاه) کشته شد. طی ۲ سال قدرت صفی میرزا، حکومت شوشتر با شیخ فارِس آل کثیر بود و اسفندیار بیک کارگزاری او را به عهده داشت (جزایری، ۹۰–۹۲).
دوره نادری

نادر به پاداش دستیاری کلبعلی خان پسر مهرعلیخان در کشتن صفی میرزا، فرمان حکومت شوشتر را به نام او نوشت، اما اقتدار آل کثیر از آشکار شدن این فرمان جلوگیری کرد و تا ۱۱۴۲ق/۱۷۲۹م که نادرشاه به خوزستان آمد، اسفندیاربیک همچنان به کارگزاری شیخ فارِس به شوشتر فرمان می‌راند (جزایری، ۱۱۲؛ کسروی، ۱۰۰). بدین‌سان، آل کثیر درمنطقهٔ میاناب و شهرهای دزفول و شوشتر از اقتداری برخوردار شد که تنها پس از بالا گرفتن کار شیخ خزعل (۱۲۷۹–۱۳۵۵ق/۱۸۶۲–۱۹۳۶م) آن را از دست داد. در ۱۱۴۶ق/۱۷۳۳م پس از شکست نادر از توپال عثمان پاشا، محمدخان بلوچ حاکم کوهگیلویه و دزفول و شوشتر، به کمک ابوالفتح خان، حاکم پیشین شوشتر، آوازه در داد که نادر برای دومین بار شکست خورده و گم شده‌است (جزایری، ۱۱۶، ۱۱۷). او مردم شوشتر و برخی شیوخ را با خود همداستان کرد و حکومت کوهگیلویه را به شیخ فارِس آل کثیر سپرد (استرابادی، ۲۲۰). نادر، محمدحسین خان سردار را به سرکوب شیخ فارِس که در قلعهٔ خود به مخالفت سنگر گرفته بود، فرستاد. پس از آنکه محمدخان را در بند شولستان شکست داد (گلستانه، ۳۷۶)، شیخ فارِس و تنی چند از شیوخ عرب خواستار امان شدند. نادر فرمان داد که که شیوخ را همراه با فرزندان شیخ فارِس از راه خرم‌آباد به استرآباد بکوچانند (استرابادی، ۲۲۶).
واکنش زنجیره‌ای پلیمراز رونویسی معکوس

واکنش زنجیره‌ای پلیمراز رونویسی معکوس
واکنش زنجیره‌ای پلیمراز رونویسی معکوس (به انگلیسی: Reverse transcription polymerase chain reaction) که مخفف آن (RT-PCR) است، یک روش آزمایشگاهی زیست‌شناسی مولکولی برپایهٔ رونوشت معکوس آران‌ای به دی‌ان‌ای مکمل و تکثیر دی‌ان‌ای هدف توسط واکنش زنجیره‌ای پلیمراز (PCR) است. از این روش در درجه اول برای اندازه‌گیری مقدار آران‌ای خاصی استفاده می‌شود. این روش با نظارت بر واکنش تکثیر با استفاده از فلورسانس در واکنش زنجیره‌ای پلیمراز کمی به دست می‌آید. ترکیب واکنش زنجیره‌ای پلیمراز رونویسی معکوس و بی‌درنگ به‌طور معمول برای تجزیه و تحلیل بیان ژن و تعیین مقدار آران‌ای ویروسی در محیط‌های تحقیقاتی و بالینی مورد استفاده قرار می‌گیرند.
ارتباط تنگاتنگ بین روش‌های معکوس و کمی باعث شده‌است تا از واژه کمی به معنای معکوس استفاده شود. چنین استفاده ای ممکن است گیج کننده باشد. واکنش معکوس به تنهایی می‌تواند برای فعال سازی همتاسازی مولکولی، توالی‌یابی یا تشخیص ساده آران‌ای به کار رود. در مقابل، واکنش کمی بدون واکنش معکوس، برای تعیین تعداد کمی یک قطعه خاص از دی‌ان‌ای به کار می‌رود.
اتحاد جهانی آلیانس

اتحاد جهانی آلیانس (عبری: כל ישראל חברים فرانسوی :Alliance Israélite Universelle) یک سازمان جهانی یهود است که در پاریس فرانسه مستقر است. این سازمان در سال ۱۸۶۰ توسط آدولف کرمیو برای محافظت از یهودیان تمامی دنیا تشکیل شد. اهداف این سازمان دفاع از خود و خودکفایی یهودیان از طریق آموزش و پرورش است. شعار این سازمان از نوشته‌های ربانی گرفته شده‌است که میگوید "کل اسراییل آرویم ز لازه" (عبری: כל ישראל ערבים זה לזה) که معنی این است که تمامی قوم اسراییل دارای وظیفه برای حمایت از یکدیگرند.
نماد اتحاد جهانی آلیانس در میکوه اسراییل
تاریخچه

در سال ۱۸۶۰ سازمان آلیانس برای "ماموریت مدنیت" برای پیشبرد زندگی یهودیان در خاورمیانه از طریق آموزش تأسیس شد. این سازمان در پاریس ایجاد شد و اولین مدرسه خود را در سال ۱۸۶۲ در [مراکش] ایجاد کرد. بیشتر افراد اولیه این سازمان یهودی بودند ولیکن مسیحیان اروپایی نیز کمکهای زیادی به آنان میکردند. ماموریت اصلی این سازمان رفع قوانین ظالمانه و تبعیض آمیز علیه یهودیان، ممنوعیت شرکت آنان در سیاست، و حفاظت از آنان در برابر آزار بود. برای رسیدن به اهداف آن این سازمان فعالیت‌های خود را از طریق آموزش تاریخ یهودیان ادامه میداد. در ابتدا برای رفع قوانین ظالمانه این سازمان موفق شد کشورهای اروپایی را قانع کند تا روابط تجاری خود را مشروط به رفع این قوانین کنند. از این رو در سال ۱۸۶۷ دولتهای فرانسه، ایتالیا، بلژیک و هلند اعلام کردند که روابط خود را با سوئیس تنها در صورتی ادامه میدهند که این کشور حقوق کاملاً مساوی به یهودیان بدهد. در سال ۱۸۷۸ نمایندگان سازمان آلیانس در برابر کنگره برلین شرطی قرار دادند تا به این وسیله در کشورهای رومانی، صربستان و بلغارستان هر نوع قانون تبعیض آمیز علیه یهود قطع شود. این سازمان سپس اهداف خود رو متوجه منطقه خاورمیانه کرد. در سال ۱۸۷۰ چارلز نتر که یکی از افراد تأسیس کننده اتحاد بود، اجازه تأسیس مدرسه کشاورزی میکوه اسراییل را در فلسطین از امپراتوری عثمانی گرفت. در این زمان بیش از ۶۰ مدرسه آلیانس در عثمانی ، ایران و شمال آفریقا شروع به کار کردند. بیشتر معلم‌های این مدارس در ترکیه و فرانسه تعلیم داده شده بودند. در سال ۱۹۰۰ اتحاد آلیانس دارای بیش از ۱۰۰ مدرسه بود و بیشتر حضور آن در مراکش، تونس و ترکیه بود. در سال ۱۹۶۸ میلادی سازمان آلیانس دارای ۳۱ مدرسه اتحاد در مراکش ، ۱۳ مدرسه در ایران، ۱۳ مدرسه در اسراییل، ۳ مدرسه در لبنان، ۳ مدرسه در تونس و ۱ مدرسه در سوریه بود.
مدیران الیانس جهانی

لویس جن کوینزبرگ
آدولف کرمیو
سالومون مونک
نارسیس لون
آرنولد نوتر
سیلوان لوی
آرنولد نوتر
جورج لون
رنه کاسین
جولیس برانشویگ
ادولف استگ
مارک اسنبرگ
رنه کسن
در اسرائیل

سازمان آلیانس مدارس متعددی را در اسرائیل اداره می‌کند. مدارس تاریخی آن عبارتند از مدرسه آلیانس تل آویو، مدرسه آلیانس حیفا و مدرسه رنه کاسین در اورشلیم. این سازمان یک مدرسه مخصوص کودکان ناشنوا هم دارد .
محل ورود به بخش تاریخ یهودیان در تونس در سازمان آلیانس در پاریس
آدولف کرمیو مؤسس اتحاد جهانی آلیانس
مدرسه دخترانه آلیانس در اورشلیم ۱۹۳۵ میلادی
باردو یوگا

باردو یوگا (انگلیسی: Bardo yoga) مجموعه‌ای از تمرینات و آموزه‌های بودیسم تبتی است که بر دوره «باردو» تمرکز دارد. باردو در بودیسم تبتی به معنای «حالت میانی» یا «حالت  انتقال» است و به دوره بین مرگ و تولد مجدد اشاره دارد. همچنین به حالت‌های دیگر  انتقال مانند خواب و درون‌پویی نیز باردو گفته می‌شود.
باردو یوگا به افراد آموزش می‌دهد که چگونه با استفاده از تمرینات مختلف مانند تجسم، مراقبه و تلاوت وردهایی، آگاهی خود را در طول دوره باردو حفظ کنند و از چرخه تولد و مرگ رهایی یابند. این تمرینات به فرد کمک می‌کند تا با ترس‌ها و توهمات خود در طول باردو مقابله کند و به جای اینکه دوباره در چرخه زادمُرد (سَمساره) گرفتار شود، به روشن‌بینی دست یابد.
یکی از مهم‌ترین متون باردو یوگا، «کتاب تبتی مردگان» است که راهنمایی جامع برای مراحل مختلف باردو ارائه می‌دهد. این کتاب شامل دستورالعمل‌ها و آموزه‌هایی برای مواجهه با تجربیات مختلف در طول باردو، مانند رویارویی با بوداها و بوداسف‌ها، و همچنین راهنمایی‌هایی برای  انتخاب تولد مجدد مناسب است.
سرواستیواده

سرواستیواده (انگلیسی: Sarvastivada)یکی از مکاتب قدیمی بودیسم هینه‌یانه بود که در شمال هند شکل گرفت و معتقد بود که تمامی دارماها (پدیده‌های بنیادین) در سه زمان گذشته، حال و آینده وجود دارند. این مکتب به تفسیر و تحلیل دقیق دارماها پرداخت و مفهوم وابستگی متقابل را توضیح می‌داد. سرواستیواده در آثار فلسفی خود بر تداوم ذرات بنیادین تأکید داشت و برای روشن شدن نحوهٔ عملکرد ذهن و ماده به شکل‌گیری فلسفه‌های بعدی بودیسم کمک کرد.
مفاهیم

سرواستیواده یکی از مکاتب اولیه بودیسم است. یکی از مفاهیم اساسی در متافیزیک بودایی، فرض وجود دارماها است، عوامل و رویدادهای کیهانی که تحت تأثیر اعمال گذشته فرد، لحظه‌ای با هم ترکیب می‌شوند تا جریان زندگی فرد را تشکیل دهند، که او آن را شخصیت و مسیر زندگی خود می‌داند. در مورد واقعیت هستی‌شناختی این دارماها، اختلافاتی بین مکاتب اولیه بودایی مختلف وجود داشت. در حالی که سرواستیوادی‌ها، مانند همه بودایی‌ها، هر چیز تجربی را ناپایدار می‌دانند، اما معتقدند که عوامل دارما واقعیت‌هایی هستند که برای همیشه وجود دارند. دارماها به گونه‌ای تصور می‌شوند که به‌طور لحظه‌ای عمل می‌کنند و پدیده‌های تجربی جهان را که توهمی است، تولید می‌کنند، اما در خارج از جهان تجربی وجود دارند. در مقابل، سوتراتیکاها (کسانی که سوتراها یا متون مقدس برای آنها معتبر است) معتقد بودند که عوامل دارما ابدی نیستند بلکه لحظه‌ای هستند و تنها دارماهایی که در حال حاضر وجود دارند، آنهایی هستند که در حال حاضر عمل می‌کنند.
مکتب سرواستیواده به دلیل تفسیر " ماهاویباشا " ("توضیح بزرگ") که در حدود قرن دوم میلادی نوشته شده است، به عنوان وایبهاشیکا نیز شناخته می‌شود. این متن خود توسط متفکر مهم بودایی قرن چهارم یا پنجم، واسوباندو، در " ابهیدارماکوشا "، قبل از گرویدن او به سنت ماهایانا در بودیسم، تفسیر شد؛ بنابراین، عناصر مکتب سرواستیوادا بر تفکر ماهایانا تأثیر گذاشتند.
عمو هیاتیانت

| عمو هیاتیانت | عمو هیاتیانت |
| --- | --- |
کارگردان: لادیسلائو وایدا
تهیه‌کننده: رائول پلوکا
نویسنده: Andrés Laszlo Ladislao Vajda
بازیگران: Pablito Calvo Antonio Vico پائولو استوپا José Marco Davó Mariano Azaña پاستورا پنیا Miguel Gila Cuesta جولیو باتیفری خوزه ایسبرت  آدریانو دومینگس رافائل باردم جیلدو بوچی]
فیلم‌بردار: Heinrich Gärtner
تدوین‌گر: Julio Peña
تاریخ‌های انتشار:  ۳۱ مارس ۱۹۵۶ (۱۹۵۶-0۳-۳۱)  
مدت زمان: ۹۰ دقیقه
کشور: اسپانیا
زبان: اسپانیایی 
عمو هیاتیانت (به انگلیسی: Uncle Hyacynth) فیلمی در ژانر درام به کارگردانی لادیسلائو وایدا است که در سال ۱۹۵۶ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به پائولو استوپا، پاستورا پنیا، خوزه ایسبرت، جولیو باتیفری و رافائل باردم اشاره کرد.
مسالینا (فیلم ۱۹۲۴)

| مسالینا | مسالینا |
| --- | --- |
کارگردان: انریکو گواتسونی
فیلمنامه‌نویس: انریکو گواتسونی
بازیگران: رینا د لیگوئورو جینو تالامو آریستیده گاربینی کالیستو برترامو بروتو کاستلانی جانا تریبلی-گونزالس جیلدو بوچی
فیلم‌بردار: ویکتور آرمنیزه آلفردو لنچی
شرکت تولید: انریکو گواتسونی
توزیع‌کننده: گواتسونی فیلم
تاریخ‌های انتشار: ۱۹۲۴
کشور: ایتالیا
زبان: صامت با میان‌نویس ایتالیایی
مسالینا (ایتالیایی: Messalina) یک فیلم درام تاریخی صامت ایتالیایی به کارگردانی انریکو گواتسونی است که در سال ۱۹۲۴ منتشر شد.
بازیگران

رینا د لیگوئورو در نقش «مسالینا»
جینو تالامو در نقش «اِنیو»
آریستیده گاربینی
بروتو کاستلانی
کالیستو برترامو
جانا تریبلی-گونزالس
جیلدو بوچی
باران، بلاروس

| باران، بلاروس Барань | باران، بلاروس Барань |
| --- | --- |
Church of the Transfiguration: Church of the Transfiguration
  پرچمنشان:   پرچمنشان
باران، بلاروسموقعیت باران، بلاروس در نقشه: باران، بلاروسموقعیت باران، بلاروس در نقشه
مختصات: ۵۴°۲۹′ شمالی ۳۰°۲۰′ شرقی﻿ / ﻿۵۴٫۴۸۳°شمالی ۳۰٫۳۳۳°شرقی﻿ / 54.483; 30.333: مختصات: ۵۴°۲۹′ شمالی ۳۰°۲۰′ شرقی﻿ / ﻿۵۴٫۴۸۳°شمالی ۳۰٫۳۳۳°شرقی﻿ / 54.483; 30.333
کشور منطقه‌های بلاروس:  بلاروس منطقه ویتبسک
جمعیت (۲۰۰۹): جمعیت (۲۰۰۹)
 • کل: ۱۱۶۶۲
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (زمان اروپای شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (ساعت تابستانی اروپای شرقی)
License plate: ۲
باران (به لاتین: Baran) یک منطقهٔ مسکونی در بلاروس است که در رایون اورشا واقع شده‌است. باران ۱۱٬۶۶۲ نفر جمعیت دارد.
دهستان موزاران

| اطلاعات کلی | اطلاعات کلی |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: همدان
شهرستان: ملایر
بخش: مرکزی
جمعیت: ۸٬۸۸۳
موزاران، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ملایر در استان همدان ایران است.
جمعیت

براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸٬۸۸۳ نفر (۲٬۴۴۵ خانوار) بوده است.
جانماز

یک جانماز.
جانماز یا سجاده فرشی کوچک است که مسلمانان بر کف اتاق یا زمین می‌گسترند و روی آن نماز می‌گزارند.
سجاده یا جانماز را ساخت كه نوعی قالیچه است که مسلمانان بر آن نماز می‌گزارند. در صدر اسلام سجاده وجود نداشته و در ابتدای پیدایش آن، به این دلیل که سنت پیامبر نبوده، از سوی بسیاری از مسلمانان با آن مبارزه می‌شده و از جمله در دوران بنی امیه سجاده‌ها را می‌سوزاندند.

سجاده را معمولاً بعد از نماز جمع (لوله یا تا) می‌کنند؛ زیرا گذشتگان بر این باور بودند که اگر جانماز جمع نشود شیطان به روی آن خواهد رفت.
طرح اصلی سجاده فرش معمولاً محراب است. نقش قندیل، ستون و سر ستون هم در سجاده معمول است. دوران طلایی بافت سجاده اوایل سدهٔ هفدهم م. (یازدهم ه‍.ق) بوده‌است.
شیعیان در بالای محراب، یا در حاشیه سجاده کتیبه‌هایی به نام معصومین - و اشعاری در مدح ایشان- و کلماتی چون «یاهو» یا حروف ابجد مانند ۱۲۱ (یا علی)، ۱۱ (هو) نقش می‌کرده‌اند. در حالی که سجاده‌های ایرانی با گل و بوته و نقش جانوران زیاد دیده شده، سجاده‌های مناطق دیگر - مانند آسیای صغیر- هرگز با شکل حیوانات دیده نمی‌شود.
سجاده‌های بافت بلوچ، افغان و ترکمن رنگ متن قرمز سیر، ارغوانی تیره یا مشکی دارند.
تولید سجاده فرش ماشینی

تولید سجاده فرش هیچگاه به صورت دستی انجام نگرفته‌است؛ زیرا مساحت بالای مساجد نیازمند مقدار فرش زیادی است. در صورتی که فرش‌ها دستباف باشند هزینه تمام شده برای مساجد زیاد می‌شود در حالی که به این مورد نیازی نیست. با رونق گرفتن صنعت فرش، کم‌کم محصولی به نام سجاده فرش معرفی شد. سجاده فرش‌ها نیز مثل فرش‌ها توسط دستگاه‌های بافندگی بافته می‌شدند. سجاده فرش‌های ماشینی در کیفیت‌های مختلف ۴۴۰ و ۵۰۰ و ۷۰۰ شانه با تراکم‌های گوناگون تولید می‌شوند. سجاده فرش‌های ماشینی عمولا دارای طول ۰٫۶۳ متر یا ۶۳ سانتی‌متر برای هر شخص بوده و عرض حالت معمول آن ۱۲۵ سانتی‌متر است.
انواع طرح‌های سجاده فرش مسجد

نقش‌هایی که برای فرش جانمازی یا فرش سجاده ای مورد استفاده قرار می‌گیرند، عمدتاً شامل الگوهای هندسی، طرح‌های مربع و دایره‌ای، نقوش محراب و منبر و نقش‌های اسلامی می‌باشند. همچنین در برخی از موارد، از طرح‌های تذهیب و خاتم‌کاری برای زیبایی بیش‌تر در فرش استفاده می‌گردد.
از نظر ساختار کلی طرح، می‌توان سجاده فرش مسجد و نمازخانه را به ۳ دستهٔ مجزا تقسیم‌بندی کرد. این دسته‌بندی هم در ایران و هم در ترکیه که دارای بزرگ‌ترین صنعت تولید فرش سجاده ماشینی هستند، یکسان می‌باشد:
انواع طرح‌های سجاده فرش مسجد > فرش محرابی

طرح‌های دارای محراب که به شکل گنبدی و برگرفته از محراب مسجد هستند، محبوب‌ترین نوع طرح‌ها برای مساجد و نمازخانه‌ها چه در ایران و چه در خارج ایران محسوب می‌شوند. نقش محراب یکی از نمادهای اصلی در بین مسلمانان شیعه و سنی می‌باشد.
انواع طرح‌های سجاده فرش مسجد > فرش تشریفاتی

طرح‌های تشریفاتی، بدون محراب و دارای یک حاشیه هستند که از آن حاشیه به منظور قرار دادن مهر یا گاهی به عنوان محل قرارگیری خود نمازگزاران استفاده می‌گردد. این نوع قالی برای منزل نیز به عنوان فرش کناره استفاده می‌شود با این تفاوت که دو حاشیهٔ کناری دارد.
انواع طرح‌های سجاده فرش مسجد > سجاده فرش یکپارچه

این نوع طرح که به طرح یک‌تکه هم معروف است، با کنار هم قرار دادن هر یک از رول‌های فرش، شکل‌های هندسی یا ترنج‌ها یکدیگر را کامل کرده و اینگونه فرش کاملاً یکدست به نظر می‌رسد.
طاهرآباد (کنگاور)

| طاهرآباد (کنگاور) | طاهرآباد (کنگاور) |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۴°۳۴′ شمالی ۴۸°۵′ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۵۶۷°شمالی ۴۸٫۰۸۳°شرقی﻿ / 34.567; 48.083: مختصات: ۳۴°۳۴′ شمالی ۴۸°۵′ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۵۶۷°شمالی ۴۸٫۰۸۳°شرقی﻿ / 34.567; 48.083
کشور: ایران
استان: کرمانشاه
شهرستان: کنگاور
بخش: بخش مرکزی
دهستان: گودین
جمعیت: ۸۱۸ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۸۳
حسین آباد (کنگاور)، روستایی با قدمت باستان از توابع بخش مرکزی شهرستان کنگاور در استان کرمانشاه ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان گودین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۵۰ نفر (۲۰۳خانوار) بوده‌است.
ایر بال

ایر بال (به انگلیسی: Air ball) در بسکتبال به شوتی گفته می شود که به حلقه بسکتبال نرسد یا به شیشه پشت سبد برخورد کند. تعداد ایربال یک بازیکن معمولاً‌ ضعف مهاجم در شوتزنی را نشان می‌دهد.
شنوایی‌شناسی

تصویری از یک معاینه شنواشناس
شنوایی‌شناسی یا ادیولوژی (به انگلیسی: Audiology) علم مطالعهٔ اختلالات شنوایی و تعادلی از راه شناسایی و ارزیابی عملکرد شنوایی و تعادلی و توانبخشی آن است. یکی از زیر شاخه‌های شنوایی‌شناسی ،شنوایی‌سنجی می‌باشد. البته حوزه علم شنوایی‌شناسی بسیار وسیع‌تر از مطالعهٔ انحصاری دستگاه شنوایی است و به بررسی دستگاه دهلیزی و تعادل و همچنین بررسی چگونگی پردازش اطلاعات دریافتی از حس شنوایی در دستگاه عصبی مرکزی نیز می‌پردازد.
رشته شنوایی‌شناسی به مباحث آموزشی و پژوهشی آخرین دستاوردهای علمی در حیطه‌های تشخیصی، حفاظت شنوایی و پیشگیری از اختلالات شنوایی و تعادل و توانبخشی به موقع افراد دچار آسیب شنوایی و تعادل و مدیریت طراحی وسائل و تجهیزات شنوایی‌شناسی می‌پردازد. از جمله این اقدامات می‌توان به تجویز سمعک، وسایل کمک شنوایی و اقدامات ادیولوژیک در جراحی کاشت حلزون شنوایی اشاره نمود.
شنوایی‌شناس متخصص علم شنوایی‌شناسی است. شنوایی‌شناس در شناسایی، تشخیص، درمان، توانبخشی و پایش بیماری‌های دستگاه شنوایی و دهلیزی گوش تخصص دارد. شنوایی‌شناس در حوزه تشخیص، مدیریت و/یا درمان مشکلات شنوایی و تعادل مهارت دارد. تجویز و فیتینگ سمعک، وسایل کمک ارتباطی، پیشنهاد و مشاوره انجام جراحی کاشت حلزون شنوایی و برنامه‌ریزی پروتز کاشت حلزون بر عهده این متخصص است. مشاوره به خانواده نوزادانی که به تازگی وجود کم شنوایی در آنان تشخیص داده شده است و آموزش مهارت‌های ارتباطی و جبرانی برای سازگاری با کم شنوایی اکتسابی در بزرگسالان از جمله وظایف شنوایی‌شناس است. این متخصصین همچنین در طراحی و اجرای برنامه‌های حفاظت شنوایی فردی و صنعتی، برنامه‌های غربالگری شنوایی نوزادان در بدو تولد، برنامه‌های غربالگری شنوایی مدارس و ساخت و فیتینگ تجهیزات حفاظت شنوایی و محافظ‌های گوش برای جلوگیری از کم شنوایی، ایفای نقش می‌نمایند. علاوه بر این، برخی شنوایی شناسان دارای مدرک دکتری شنوایی‌شناسی به عنوان محققین علم شنوایی و تعادل در دانشگاه‌ها و مراکز تحقیقاتی مشغول هستند.