stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
اعتراضات علیه دونالد ترامپ
اعتراضات مردمی در دومین دور ریاست جمهوری

در 18 ژانویه 2025، هزاران نفر در واشنگتن جمع شدند تا علیه مراسم تحلیف دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور منتخب، اعتراض کنند. فعالان حقوق زنان، عدالت نژادی و سایر گروه‌ها علیه سیاست‌هایی که به گفته آن‌ها، در دوره دوم ریاست‌جمهوری ترامپ تهدیدی برای حقوق اساسی آن‌ها محسوب می‌شود، دست به تظاهرات زدند. برخی از افراد حاضر در جمعیت، کلاه‌های صورتی پوشیده بودند که نماد اعتراضات گسترده‌تر علیه مراسم تحلیف نخست ترامپ در سال ۲۰۱۷ بود. معترضان در میان بارش خفیف باران در مرکز شهر راه می رفتند. این راهپیمایی اعتراضی به مجموعه‌ای از مسائل مختلف توجه داشت، از مهاجرت و دموکراسی گرفته تا تغییرات اقلیمی و جنگ غزه. حداقل یک معترض فشار ترامپ بر کانادا را به چالش کشید و با تابلوهایی که نوشته بود «ما ایالت پنجاه و یکم شما نیستیم» اعتراض کرد.
در 2 فوریه، هزاران نفر که علیه اخراج‌های دسته‌جمعی برنامه‌ریزی‌شده توسط دونالد ترامپ اعتراض می‌کردند، در جنوب کالیفرنیا راهپیمایی کردند، از جمله در مرکز شهر لس‌آنجلس که تظاهرکنندگان یک بزرگراه اصلی را برای چندین ساعت مسدود کردند. تظاهرکنندگان خواستار اصلاحات در قوانین مهاجرت بودند و پلاکارد‌هایی با شعارهایی مانند «هیچ‌کس غیرقانونی نیست» حمل می‌کردند. از صبح تا بعدازظهر، تظاهرکنندگان تمام لاین‌های بزرگراه ۱۰۱ ایالات متحده را مسدود کردند و باعث ترافیک سنگین در هر دو جهت و خیابان‌های اطراف شدند. تظاهرکنندگان در لاین‌ها نشستند. بازگشایی کامل بزرگراه بیش از پنج ساعت طول کشید.
در شرق لس‌آنجلس، صدها نفر در شهر ریورساید تجمع کردند. رانندگان عبوری با بوق زدن و فریاد زدن از تظاهرکنندگانی که در تقاطع پرچم تکان می‌دادند، حمایت کردند. در سن‌دیگو نیز صدها نفر در نزدیکی مرکز همایش‌های شهر تجمع کردند. در تگزاس، تظاهرکنندگان در مرکز شهر دالاس در دو تجمع جداگانه علیه بازداشت‌های اخیر توسط اداره مهاجرت و گمرک ایالات متحده (ICE) جمع شدند. پلیس دالاس به خبرگزاری آسوشیتدپرس گفت که حدود ۱۶۰۰ نفر بین این دو تجمع حضور داشتند. تظاهرکنندگان پرچم‌های مکزیک و آمریکا را حمل می‌کردند و سخنرانان از سخنان ترامپ و اقدامات دولت او برای افزایش اخراج‌ها ابراز خشم کردند. برخی از پلاکارد‌های تظاهرکنندگان شامل این جمله بود: «مهاجران آمریکا را بزرگ می‌کنند.»
رضا دهدار

رضا دهدار (زاده ۱۱ تیر ۱۳۷۴ در رامهرمز) یک وزنه‌بردار ایرانی است.
وی در مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری جهان ۲۰۱۹ موفق به کسب مدال طلا دوضرب و مدال برنز مجموع در دسته ۱۰۲ کیلوگرم شد.
رضا دهدار در قهرمانی جهان ۲۰۲۲مدال طلا دوضرب و نقره مجموع را کسب کرد.
نتایج (به تفکیک مسابقات) > جام باشگاه‌های آسیا، دوحه ۲۰۱۶

دهدار در رقابت‌های جام باشگاه‌های آسیا که در سال ۲۰۱۶ در شهر دوحه قطر برگزار شد، در دستهٔ ۹۴ کیلوگرم برای تیم ملی حفاری خوزستان وزنه زد و به مهار وزنه‌های ۱۶۱ کیلوگرمی در یکضرب و ۲۰۶ کیلوگرمی در دوضرب و با مجموع ۳۶۷ کیلوگرم به سه مدال برنز این دسته دست یافت و پس از سهراب مرادی (قهرمان المپیک) و سید ایوب موسوی در جایگاه سوم رقابت‌های دسته ۹۴ کیلوگرم قرار گرفت.
نتایج (به تفکیک مسابقات) > مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری جهان ۲۰۱۹

در رقابت دسته ۱۰۲ کیلوگرم مردان در گروه A، رضا دهدار در حرکت یک‌ضرب با ۱۷۵ کیلوگرم در رده ششم ایستاد.
در حرکت دو ضرب، دهدار در نخستین حرکت موفق به مهار وزنه ۲۰۸ کیلوگرمی شد و در تلاش دوم وزنه ۲۱۷ کیلوگرمی را بالای سر برد. وی در تلاش سوم با انتخاب وزنه ۲۱۹ کیلوگرمی را بالای سر برد و موفق به کسب مدال طلای این حرکت شد. دهدار در مجموع نیز با ۳۹۴ کیلوگرم پس از نمایندگان بلاروس و کره جنوبی در رده سوم ایستاد و به مدال برنز دست یافت.
خلاصه نتایج

| سال> سال.مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری جهان | محل برگزاری> محل برگزاری.مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری جهان | وزن> وزن.مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری جهان | یک‌ضرب (ک‌گ)> ۱.مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری جهان | یک‌ضرب (ک‌گ)> ۲.مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری جهان | یک‌ضرب (ک‌گ)> ۳.مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری جهان | یک‌ضرب (ک‌گ)> رتبه.مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری جهان | دوضرب (ک‌گ)> ۱.مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری جهان | دوضرب (ک‌گ)> ۲.مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری جهان | دوضرب (ک‌گ)> ۳.مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری جهان | دوضرب (ک‌گ)> رتبه.مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری جهان | مجموع> مجموع.مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری جهان | رتبه> رتبه.مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری جهان |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۹ |  پاتایا، تایلند | ۱۰۲- ک‌گ | ۱۶۷ | ۱۷۲ | ۱۷۵ | ۶ | ۲۰۸ | ۲۱۷ | ۲۱۹ |  | ۳۹۴ |  |
:
کاخ کاروندلت

| Carondelet Palace | Carondelet Palace |
| --- | --- |
Palacio de Carondelet: Palacio de Carondelet
fa (in English: Expected satiety): fa
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
گونه: Palace
سبک معماری: Spanish baroque
موقعیت: کیتو, Ecuador
آدرس: García Moreno St. and Chile Rd.
مختصات: ۰°۱۳′۱۱″ جنوبی ۷۸°۳۰′۴۵″ غربی﻿ / ﻿۰٫۲۱۹۷۲°جنوبی ۷۸٫۵۱۲۵۰°غربی﻿ / -0.21972; -78.51250
ارتفاع از سطح دریا: ۲٬۸۲۰ متر (۹٬۲۵۲ فوت)
مستاجرین کنونی: President of Ecuador
آغاز ساخت: 1790
پایان: 1801
مشتری: Barón Francisco Luis Héctor de Carondelet
مالک: Ecuadorian government
کاخ کاروندلت (اسپانیایی: Palacio de Carondelet) مقر دولت جمهوری در اکوادور است که در کیتو واقع شده است. دسترسی به آن از طریق فضای عمومی معروف به میدان استقلال یا پلازا گرانده فراهم می‌شود و در پیرامون آن کاخ اسقف اعظم، کاخ شهرداری، هتل پلازا گرانده و کلیسای جامع متروپولیتن نیز قرار دارند.
تاریخچه این بنای نمادین به دوران استعمار، در حدود سال ۱۵۷۰ میلادی می‌رسد و بر جای خانه‌های سلطنتی سابق شهر کیتو ساخته شده است.
ورنامخواست

| ورنامخواست | ورنامخواست |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: اصفهان
شهرستان: لنجان
بخش: مرکزی
مردم: مردم
جمعیت: 32000 نفر 
رشد جمعیت: ۲ درصد
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
ارتفاع: ۱۷۵۰ متر
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
شهردار: غلامحسین جوهری
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۳۱۵۲۲۵ و ۰۳۱۵۲۳۶
وبگاه: 
  ورنامخواست  روی نقشه ایران ۳۲°۲۲′شمالی ۵۱°۱۳′شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۳۶°شمالی ۵۱٫۲۱°شرقی﻿ / 32.36; 51.21   :   ورنامخواست  روی نقشه ایران ۳۲°۲۲′شمالی ۵۱°۱۳′شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۳۶°شمالی ۵۱٫۲۱°شرقی﻿ / 32.36; 51.21   
 :  
ورنامخواست، شهری در شهرستان لنجان از توابع استان اصفهان است که در محور ارتباطی زرین شهر- مبارکه بر روی جلگهٔ رسوبی زاینده رود واقع شده‌است‌‌. از شهرهای حاشیه زاینده رود می باشد که از چشم انداز بسیار زیبای شالیزارهای برنج لنجان برخوردار است.
موقعیت

از لحاظ مختصات جغرافیائی در طول "۲۱ و °۵۱ و عرض °۲۲ و °۳۲ قرار گرفته و نواحی شمال غربی شهر توسط ارتفاعات نه چندان بلند معروف به کوهچهٔ کلودان مشرف به زاینده رود محصور گردیده‌است. اختلاف ارتفاع آن از سطح دریا ۱۷۵۰ متر است و محدودهٔ جغرافیائی آن طبق یک نقشه و کروکی قدیمی به نقاط ذیل می‌رسید: از شمال به زاینده رود، از شرق به اراضی کشاورزی و روستائی آشیان، از جنوب به مجتمع صنایع دفاع و از غرب به اراضی کشاورزی چمگردان و سده و دره میر آبی ورنامخواست منتهی گردیده‌است. ورنامخواست به علت قرارگرفتن در کنار رودخانهٔ زاینده رود و برخورداری از اراضی حاصلخیز یکی از نواحی پر رونق کشاورزی در استان اصفهان محسوب می‌گردد.
جمعیت

بنابر سرشماری عمومی نفوس و مسکن (۱۳۹۵)، جمعیت این شهر ۱۸٬۷۰۰ نفر می باشد. از این تعداد ۹٬۶۰۹ نفر مرد و ۹٬۹۰۱ نفر زن می باشند. بر اساس سرشماری مذکور، تعداد خانوار ساکن در ورنامخواست ۵٬۷۷۴  خانوار می باشد.
بر اساس آمار ارائه شده توسط درگاه ملی مرکز آمار ایران، تاریخچه جمعیت شهر ورنامخواست به شرح جدول زیر می باشد.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۳۵ | ۴٬۰۲۷ | —     |
| ۱۳۶۵ | ۱۱٬۹۴۲ | ۱۹۶٫۵٪+ |
| ۱۳۸۵ | ۱۵٬۲۹۴ | ۲۸٫۱٪+ |
| ۱۳۹۰ | ۱۷٬۳۸۴ | ۱۳٫۷٪+ |
| ۱۳۹۵ | ۱۸٬۷۰۰ | ۷٫۶٪+ |
نام‌گذاری

نام ورنامخواست مبین قدمت زیاد آن می‌باشد و حتی بنای آن را قبل از دوره ساسانیان می‌دانند، اما چنانچه از قرائن برمی آید (ور) در زبان فارسی به معنی خانه، قلعه و قصر است که در آن افراد نامدار و دلیری زندگی می‌کرده‌اند. روستاها و آبادی‌های منطقه را در گذشته با پسوند ورنامخواست می‌شناختند مانند ریز ورنامخواست یا سده ورنامخواست، کلمه ورنامخواست خاص این شهر می‌باشد و در هیچ‌کجای ایران چنین نامی وجود ندارد، و كلمه غلام خاص كه در گذشته در لهجه هاي محلي به آن گفته می‌شد يك تحريف بیجاست و نام درست آن برحسب دفاتر ديوانی و مالياتی، ورنامخواست است.
زبان

زبان مردم بومی شهر ورنامخواست فارسی است با تأثیر از گویش محلی؛ این گویش محلی زیرمجموعه‌ای از زبان‌های ایرانی مرکزی است.[نیازمند منبع].
آثار و بناها

امامزاده سیّد ابراهیم: سیّدابراهیم ابن سیّد بهاءالدین محمدابن الامام موسی ابن جعفر
تاریخ دقیق ورود و همچنین تاریخ دقیق وفات امامزاده سید ابراهیم در ورنامخواست بدرستی معلوم نیست که در چه سنه‌ای رخ داده‌است. بنا به سابقه موجود در ادارة اوقاف زرین شهر مربوط به سنه ۴۲۴ هجری قمری مکتوب گردیده‌است.
مسجد سرآب و حاج جلال (تخریب شده است)
کبوترخانه (برج)
قلعه‌های قدیمی
تپه های کلودان
شالیزارهای برنج و گندم
سقاخانه های قدیمی
خانه های قدیمی
مشاهیر و نام آوران

از مشاهیر و نام آوران این شهر می‌توان به افراد زیر اشاره کرد:
رضا قاسمی ورنامخواستی
سردار شهید محمدعلی شاهمرادی جانشین لشکر ۴۴ قمر بنی هاشم و ۲۷ شهید هشت سال دفاع مقدس
محمد اسلامی، معاون رئیس‌جمهور و رئیس سازمان انرژی اتمی در دولت سید ابراهیم رئیسی و مسعود پزشکیان، وزیر پیشین راه و شهرسازی ایران در دولت دوم حسن روحانی.
سردار مصطفی شیری از مسئولان ستاد کل نیروهای های مسلح ،بیت رهبری
ویژگی‌های جمعیتی و اجتماعی

وضعیت شهر ورنامخواست در دیدگاه اداری ـ آماری همواره در حال تغییر بوده‌است. ورنامخواست در سالهای ۱۳۴۵ و ۱۳۵۵ بنا به تعبیر آماری که نقاط مسکونی بیش از ۵۰۰۰ نفر را جزء نقاط شهری به حساب آورده، به عنوان شهر شناخته می‌شود ولی در آمارگیری سال ۱۳۶۵ از آنرو که فاقد شهرداری بوده جزء مناطق روستائی بحساب امده‌است پس از آن با برخورداری از شهرداری در سال ۱۳۶۸ طی مصوبه هیئت وزیران به شماره ۶۳۰۴/ت ۱۲۳ مورخ ۲۵/۲/۱۳۶۸ به عنوان شهر شناخته می‌شود.
برج کبوتر خانه ورنامخواست
آستان امام زاده سید ابراهیم ورنامخواست
طبیعت شهر ورنامخواست در مجاورت زاینده رود واقع در شمال شهر
تپه های کلودان واقع در ناحیه غربی ورنامخواست
بیا بخوریم ۲

| بیا بخوریم ۲ | بیا بخوریم ۲ |
| --- | --- |
هانگول: 식샤를 합시다 2
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Siksyareul Habsida 2
 :  
ژانر: عاشقانه کمدی
نویسنده: ایم سو می
کارگردان: پارک جون هوا
بازیگران: یون دو جون سو هیون جین کوان یول
آهنگ آغاز: «خوشمزه» از کانگ‌نام
کشور سازنده: کره جنوبی
زبان اصلی: کره‌ای
شمار قسمت‌ها: ۱۸
تولید: تولید
مدت: ۶۰ دقیقه
تولیدکننده: سی‌جی ئی‌ان‌ام
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: تی‌وی‌ان
انتشار اولیه: ۶ آوریل ۲۰۱۵ (۲۰۱۵-04-۰۶) – ۲ ژوئن ۲۰۱۵ (۲۰۱۵-06-۰۲)
وبگاه: وبگاه
بیا بخوریم ۲ (انگلیسی: Let's Eat 2؛‏ کره‌ای: 식샤를 합시다 2) یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی سال ۲۰۱۵ با بازی یون دو جون، سو هیون جین و کوان یول است. این مجموعه از ۶ آوریل تا ۲ ژوئن ۲۰۲۴، از تی‌وی‌ان پخش شد. این مجموعه، فصل دوم بیا بخوریم (۲۰۱۳) است.
بازیگران > اصلی

یون دو جون در نقش گو ده یونگ
سو هیون جین در نقش بک سو جی
کوان یول در نقش لی سانگ وو
بازیگران > مکمل

کیم هی وون در نقش لیم تک سو
هوانگ سوک جونگ در نقش کیم می ران
جو اون جی در نقش هونگ این آه
هوانگ سونگ اون در نقش هوانگ هه ریم
کیم جی یونگ در نقش لی جوم یی
لی جو سونگ در نقش لی جو سونگ / آن چان سو
کیم دان یول در نقش پارک جو وان
بازیگران > حضور ویژه

بونگ مان ده در نقش خودش (قسمت ۱)
جانگ وون یونگ در نقش چوی کیو شیک (قسمت ۱)
لی دو یون در نقش اوه دو یون (قسمت ۱)
کویم وو در نقش دوست هه ریم (قسمت ۵)
هو گا یون در نقش هونگ مین آه (قسمت ۷–۹)
جو جه یون در نقش شوهر می ران (قسمت ۹)
گونگ هیونگ جین در نقش شوهر این آه (قسمت ۱۱)
کیم هیون سوک در نقش زنی که از سو جی تردمیل خرید (قسمت ۱۱)
جونگ جی سون در نقش صاحب لباس‌شویی (قسمت ۱۴)
ریمون کیم در نقش صاحب رستوران (قسمت ۱۵)
ته این هو در نقش لی جو سونگ (قسمت ۱۶)
یانگ یو سوب در نقش همکار ده یونگ (قسمت ۱۶)
لی سونگ جون در نقش صاحب رستوران (قسمت ۱۷)
پارک جون هوا در نقش مستأجر (قسمت ۱۸)
یون سو یی در نقش زن مرموز (قسمت ۱۸)
کهریز باباحسین

| کهریز باباحسین کَرِز | کهریز باباحسین کَرِز |
| --- | --- |
روستا: روستا
استان: همدان
شهرستان: کبودرآهنگ
بخش: بخش گل‌تپه
دهستان: مهربان سفلی
جمعیت: ۲۹۳ نفر
کهریز باباحسین، روستایی مسلط به زبان کردی گروسی از توابع بخش گل‌تپه شهرستان کبودرآهنگ در استان همدان ایران است.
مردم این روستا به زبان کردی گروسی مسلط و تکلم می کنند.
گردشگری روستای کهریز بابا حسین مثل:(قلمچه)یک دشت وچمنزار خیلی زیبایی است که درخت های با قدمتی و زیبایی دارد.(امام زاده بابا حسینی)در بالای یک کوه زیبا هست و برای کوه نوردی‌هم میشود استفاده کرد،(امام زاده بابا نظر)در بالای یک کوه زیبا هست که نمای خیلی زیبایی به روستا دارد و برای کوه نوردی هم میشود استفاده کرد،و‌... است.
از جمله دسرسی های این روستا فروشگاه خواربار،آهنگری،دبستان عدالت،مسجد صاحب الزمان و...است.
درآمد اصلی اهالی این روستا از راه کشاورزی و دام‌پروری تأمین می‌شود.
جمعیت

این روستا در دهستان مهربان سفلی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۹۳ نفر (۹۸خانوار) بوده‌است.
سفرهای استانی دولت چهاردهم

این فهرست سفرهای استانی مسعود پزشکیان، رئیس جمهور فعلیست که در طول ریاست جمهوری رفته است.
فیزلر فی ۹۹

| فایسر اف‌آی-۹۹ | فایسر اف‌آی-۹۹ |
| --- | --- |
کاربری: ورزشی
تولیدکننده: Fieseler
نخستین پرواز: ۲۲ آوریل ۱۹۳۷
تعداد ساخته‌شده: ۱
فایسر اف‌آی-۹۹ (به انگلیسی: Fieseler_Fi_99) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع ورزشی ساخت شرکت Fieseler است. هواگرد فایسر اف‌آی-۹۹ نخستین پروازش را در ۲۲ آوریل ۱۹۳۷ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۱ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
بوکر بی‌یو ۱۸۰

| بوکر بی‌یو ۱۸۰ | بوکر بی‌یو ۱۸۰ |
| --- | --- |
کاربری: دو سرنشینه آموزشی
تولیدکننده: Bücker Flugzeugbau
نخستین پرواز: ۱۹۳۷
بوکر بی‌یو ۱۸۰ (به انگلیسی: Bücker_Bü_180) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع دو سرنشینه آموزشی ساخت شرکت Bücker Flugzeugbau است. هواگرد بوکر بی‌یو ۱۸۰ نخستین پروازش را در ۱۹۳۷ میلادی انجام داد.
هاینکل هائی ۱۱۴

| هاینکل ۱۱۴ | هاینکل ۱۱۴ |
| --- | --- |
Heinkel He 114 of Romanian Air Force: Heinkel He 114 of Romanian Air Force
کاربری: Reconnaissance هواپیمای آب‌نشین دارای ارابه فرود
کشور سازنده: آلمان نازی
تولیدکننده: هاینکل
نخستین پرواز: 1936
معرفی: 1939
بازنشستگی: 1945 (Luftwaffe) 1960 (Romania) 1949 (Sweden) 1954 (Spain)
کاربر اصلی: آلمان سوئد رومانی اسپانیا
هاینکل ۱۱۴ (به انگلیسی: Heinkel He 114) یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ هاینکل در کشور آلمان است . نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواگرد آلمان بوده‌است. این هواگرد برای نخستین بار در ۱۹۳۶ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
واخان

با واخوان اشتباه نشود.
واخان یا وَخان منطقه‌ای است کوهستانی در قلب آسیای درونی، در گوشۀ شمال‌شرقی افغانستان، واقع در بین رشته‌کوه‌های پامیر (در جانب شمال)، قراقروم (در جانب جنوب) و هندوکُش (در جانب غرب). دالان واخان درۀ دراز و باریکی است که از غرب به شرق امتداد دارد و توسط رودهای آمودریای علیا (رود پنج) و آب واخان در منتهی‌الیه جنوب آن آبگیری می‌شود. شهرستان  واخان شهرستانی است واقع در ولایت بدخشان افغانستان.
موقعیت جغرافیایی

واخان به سه منطقۀ جغرافیایی تقسیم می‌شود:
دالان واخان،
پامیر کلان،
پامیر خرد.
شهرستان واخان
درازای واخان در امتداد آمودریا ۶۷ مایل (ح. ۱۰۸ کیلومتر) است و در امتداد آبِ واخان (از لنگرکیش تا گذرگاه وَخجیر) ۱۱۳ مایل (ح. ۱۸۲ کیلومتر). منابع افغانی این درازا را از اِشکاشِم تا سرحد بروغیل را ۶۶ کُروه (=۲۲ فرسخ) تعیین کرده‌اند.
تاریخچه

مکان‌نگاری واخان به‌دلیل وجود قله‌های بلند در آن که از ۲۵۰۰ تا تقریباً ۷۵۰۰ متر می‌رسند، این منطقه را از وقایع سیاسی شگرف معاصر در کشورهای پیرامون آن مصون نگه داشته‌است. مجموعۀ بزرگی از سنگ‌نوشته‌ها و نقوش روی صخره‌ها مبتنی بر این واقعیت است که واخان از دوره پارینه‌سنگی (۱۰۰٫۰۰۰ سال پیش) گذرگاه مهمی برای انسان‌ها بوده. این منطقه که در امتداد جاده ابریشم واقع بوده، محل تلاقی بین مناطق مهم بازرگانی در غرب چین باستان و مدیترانه بوده و ۱۷۰۰ سال، از سدۀ چهارم پیش از میلاد تا حملۀ مغول در سدۀ چهاردهم میلادی، تجارت و بازرگانی در این منطقه رونق داشته‌است. کمااینکه منابع اولیۀ چینی از سدۀ هفتم میلادی نیز از اهمیت واخان در مناسبات بازرگانی در عصر دودمان تانگ خبر داده‌اند.
در سده دهم میلادی ساکنان این نواحی را بت‌پرستان تشکیل می‌دادند. گرچه ظاهراً از لحاظ سیاسی مطیع اسلام بوده‌اند. به گفته ابن خردادبه واخان ۲۰۰۰۰ درهم (طبق یک نسخه خطی دیگر: ۱۰۰۰۰ درهم) و شُغنان- ۴۰۰۰۰ (طبق نسخه خطی دیگر: ۴۰۰۰) و کران ۴۰۰۰ درهم خراج می‌پرداختند. یعقوبی از «خمار بک سلطان شوغنان و بدخشان» یاد می‌کند. مارکوپولو ساکنان واخان را مسلمان می‌داند.  در ناحیه واخان از وجود کان‌های زر و سیم سخن رفته‌است. جاده بازرگانی که به تبت یعنی به بخش علیای شط هند- که ساکنان آن از مردم تبت بودند- منتهی می‌شده از واخان و شغنان عبور می‌کرده. از آن ناحیه مشک وارد می‌کردند. مارکوپولو از‌ همان نواحی گذشته به کاشغر رسید. ولی بر روی هم این سرزمین‌ها سخت‌گذر بوده و به درد زندگی صحرانشینی نمی‌خوردند و بدین سبب کمتر مورد تطاول مهاجمان بیگانه قرار- گرفتند و تاکنون ساکنان آریائی آن مصون مانده‌اند.
در سفرنامه‌های مارکو پولو، تاجر و جهانگرد ونیزی، از سال ۱۲۷۱ میلادی، و میرزا محمد حیدر، که در سال ۱۵۴۵ میلادی از هند آمده و از این منطقه عبور کرده بود، و همچنین در سفرنامۀ بنتو د گوئیس (Bento de Góis) که در سدۀ هفدهم میلادی در طی سفرش از چین به هند از این منطقه گذر کرده بوده، از واخان یاد شده‌است.
در سدۀ نوزدهم میلادی، واخان موقعیتی سوق‌الجیشی و منطقه‌ای حایل بین امپراتوری‌های تزاری روس و بریتانیا پیدا کرد. این باعث شد تا جهانگردان روس و بریتانیایی تحقیقات آکادمیکی مهمی بر روی این منطقه انجام دهند. معاهده انگلیس و روس پامیر در سال ۱۸۹۵ میلادی به موقعیت واخان به‌عنوان قلمرو محلی خاتمه بخشید. در این زمان بود که دانمور (Dunmore)، کورزون (Curzon)، اشتاین (Stein) و دیگران بر روی واخان و مناطق همجوار پژوهش‌هایی انجام دادند. منطقۀ واخان در طی انقلاب‌های روسیه و چین، و همچنین از فرازونشیب‌های سیاسی افغانستان، که در سدۀ بیستم میلادی استانی از آن کشور محسوب می‌شد، منزوی ماند. لوئی دوپری، اوانس (Ewans)، هاپکیرک (Hopkirk) و شهرانی از جمله کسانی هستند که در این اواخر بر روی مردم واخی پژوهش‌هایی انجام داده‌اند.
جمعیت‌شناسی

باشندگان اصلی این منطقه را مردم دامپرور واخی و گروه‌های اندکی از کوچ‌نشینان قرقیز تشکیل می‌دهند.
جمعیت‌شناسی > مردم واخی

دالان واخان برای بیش از ۲۵۰۰ سال زیستگاه مردم واخی (واخانی‌ها یا واخی‌ها یا وَخی‌ها) بوده‌است. امروزه حدود ۱۰٫۰۰۰ واخانی در شهرستان واخان افغانستان، و ۴۰٫۰۰۰ واخانی دیگر در کشورهای همسایۀ تاجیکستان، پاکستان و چین زندگی می‌کنند. زیستگاه مردمان یکجانشین واخانیِ افغانستان را روستاهایی که از قاذِرِح (۲۸۰۰ متر) در انتهای غربی واخان سُفلی تا سرحد بروغیل (۳۳۰۰ متر) در انتهای شرقی واخان علیا امتداد دارند، تشکیل می‌دهد.
واخانی‌ها، که خود را وَخیک یا خیک می‌نامند، مردمی ایرانی‌تبار و عمدتاً کشاورز هستند که در دره‌های واخان زیست می‌کنند، و به زبان وَخی (یا واخانی) سخن می‌گویند، و آن را خیکوُر می‌نامند. زبان وَخی یکی از زبان‌های پامیری (شاخه‌ای از زبان‌های ایرانی شرقی) است.
جمعیت‌شناسی > مردم قرقیز

مردم کوچ‌نشین قرقیز، مردمی تُرک‌زبان و سُنی‌مذهب هستند که در بین پامیر بزرگ و پامیر کوچک برای یافتن چراگاه برای دام‌هایشان کوچ می‌کنند.
گردشگری

گردشکری واخان دارای اهمیت والایی است
جک گریلیش

جک گریلیش (انگلیسی: Jack Grealish؛ زادهٔ ۱۰ سپتامبر ۱۹۹۵) بازیکن فوتبال اهل انگلستان است که در پست وینگر چپ برای باشگاه فوتبال منچستر سیتی در لیگ برتر انگلستان و تیم ملی فوتبال انگلستان بازی می‌کند.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استون ویلا و باشگاه فوتبال نوتس کانتی و از همه مهم‌تر منچسترسیتی اشاره کرد. جک گریلیش از یک خانواده هوادار متعصب به آستون ویلا می‌باشد. پدر بزرگ جک گریلیش هم بازیکن فوتبال بود و به همراه باشگاه فوتبال آستون ویلا در سال ۱۹۰۵ قهرمان جام حذفی انگلستان شد.
جک گریلیش که متولد شهر بیرمنگام انگلستان است پدربزرگ ها و مادربزرگ هایش اهل ایرلند بودند به همین دلیل این اختیار را داشت که برای انگلستان یا ایرلند بازی کند. جک در رده سِنی زیر ۱۷، ۱۹، ۲۱ سال تیم ملی ایرلند جنوبی بازی کرد. وقتی او در یک تورنمنت دو بازی برای زیر ۲۱ سال انگلیس انجام داد مارتین اونیل سرمربی وقت ایرلند اعلام کرد با جک گریلیش به زودی به ما ملحق می‌شود ولی جک اعلام کرد این مطلب کذب است و به اردوی تیم ایرلند نرفت، بعد از مدتی اونیل گفت جک حتی پاسخ تماس ما را نمی‌دهد. فدراسیون فوتبال ایرلند وقتی برای آخرین بار جک را دعوت کرد وی مجدداً سر باز زده و اعلام کرد به دلیل حساسیت مسابقات باشگاهی می‌خواهد تمرکز خود را برای استون ویلا بگذارد به همین دلیل دیگر نمی‌تواند برای تیمهای پایه بازی کند. تمام این اتفاقات نشان داد جک تمایلی به بازی در ایرلند ندارد. وقتی گرت ساوتگیت او را به تیم بزرگسالان انگلیس دعوت کرد جک اعلام کرد که این دعوت را پذیرفته و در تیم ملی انگلستان بازی خواهد کرد. در مقدماتی اروپا وقتی ایرلند و انگلیس در یک گروه قرار داشتند شایعه شد که جک از مربیان خواسته بود او را فعلاً به تیم ملی انگلیس دعوت نکنند. مهم‌ترین افتخار تیمی جک گریلیش تا سال ۲۰۲۱ کسب نایب قهرمانی به همراه تیم ملی انگلیس در جام ملتهای اروپا ۲۰۲۰ است.
آمار ملی > بازی‌های ملی

تا تاریخ ۲۰ نوامبر ۲۰۲۳
| انگلستان> سال | انگلستان> بازی | انگلستان> گل | انگلستان> پاس گل |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۲۰ | ۵ | ۰ | ۲ |
| ۲۰۲۱ | ۱۳ | ۱ | ۳ |
| ۲۰۲۲ | ۱۱ | ۱ | ۱ |
| ۲۰۲۳ | ۶ | ۰ | ۱ |
| مجموع | ۳۵ | ۲ | ۷ |
آمار ملی > گل‌های ملی

| شماره | تاریخ | میزبان | بازی ملی | حریف | نتیجه | رقابت |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  ۱ | ۹ نوامبر ۲۰۲۱ | لا ولا |  ۱۶ |  آندورا | ۵–۰ | مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۲ |
|  ۲ | ۲۱ نوامبر ۲۰۲۲ | دوحه |  ۲۵ |  ایران | ۶–۲ | جام جهانی ۲۰۲۲ قطر |
مسرشمیت ام‌ئی ۲۰۹

| مسرشمیت ام‌ئی ۲۰۹ | مسرشمیت ام‌ئی ۲۰۹ |
| --- | --- |
Messerschmitt Me 209 V4: Messerschmitt Me 209 V4
کاربری: پروپاگاندا، Technology demonstration/هواپیمای جنگنده
تولیدکننده: مسرشمیت
طراح: ویلی مسرشمیت
نخستین پرواز: 1 August 1938
تعداد ساخته‌شده: 4
مسرشمیت ام‌ئی ۲۰۹ (به انگلیسی: Messerschmitt Me 209) یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ مسرشمیت در کشور آلمان است. این هواگرد برای نخستین بار در ۰۱۹۳۸−۰۸−۰۱ ۱ اوت ۱۹۳۸ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
ببه کامبو

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Roméo Bébé Kambou
زادروز:  ۱ ژوئیهٔ ۱۹۸۲ ‏(۴۲ سال)
قد:  1.87 m
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  FC Montceau
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۷–۱۹۹۹:  اتحادیه ورزشی اداره ابیجان-نیجر خانه
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۹–۲۰۰۰ |  ASFA Ouagadougou |   |   |
| ۲۰۰۰–۲۰۰۲ |  Racing Club de Bobo |   |   |
| ۲۰۰۲–۲۰۰۳ |  Rail Club du Kadiogo |   |   |
| ۲۰۰۳–۲۰۰۴ |  CS Louhans-Cuiseaux |  ۲۱ |  (۰) |
| ۲۰۰۴–۲۰۰۶ |  باشگاه فوتبال روآن |  ۴۱ |  (۳) |
| ۲۰۰۶–۲۰۰۷ |  FC Montceau |  ۲۲ |  (۲) |
| ۲۰۰۷–۲۰۰۹ |  AS Cherbourg |  ۶۵ |  (۱) |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۰ |  FC Martigues |  ۱۱ |  (۱) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۵ |  FC Montceau |  ۸۸ |  (۶) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۰۴–۲۰۰۹ |  تیم ملی فوتبال بورکینافاسو |  ۱۵ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
ببه کامبو (انگلیسی: Bèbè Kambou؛ زادهٔ ۱ ژوئیهٔ ۱۹۸۲) بازیکن فوتبال اهل بورکینافاسو بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال روآن اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بورکینافاسو بازی کرده است.
آنبو ۸

| آنبو ۸ | آنبو ۸ |
| --- | --- |
کاربری: بمب‌افکن-هواپیمای تجسسی
تولیدکننده: Karo Aviacijos Tiekimo Skyrius
طراح: Antanas Gustaitis
نخستین پرواز: ۵ سپتامبر ۱۹۳۹
تعداد ساخته‌شده: ۱
آنبو ۸ (به انگلیسی: ANBO_VIII) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع بمب‌افکن-هواپیمای تجسسی  ساخت شرکت Karo Aviacijos Tiekimo Skyrius است. هواگرد آنبو ۸ نخستین پروازش را در ۵ سپتامبر ۱۹۳۹ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۱ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
طراح این هواگرد، Antanas Gustaitis بود.
آنبو ۵

| آنبو ۵ | آنبو ۵ |
| --- | --- |
کاربری: نظامی آموزشی
تولیدکننده: Karo Aviacijos Tiekimo Skyrius
طراح: Antanas Gustaitis
نخستین پرواز: ۱۹۳۱
تعداد ساخته‌شده: ۱۵
آنبو ۵ (به انگلیسی: ANBO_V) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع نظامی آموزشی ساخت شرکت Karo Aviacijos Tiekimo Skyrius است. هواگرد آنبو ۵ نخستین پروازش را در ۱۹۳۱ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۱۵ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
طراح این هواگرد، Antanas Gustaitis بود.
دانشگاه علوم پزشکی تبریز

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نشان‌واره‌ی دانشگاه علوم پزشکی تبریز: نشان‌واره‌ی دانشگاه علوم پزشکی تبریز
نام مستعار: علوم پزشکی تبریز
شعار: سلامت برای همه
نوع: دولتی
بنیانگذاری شده: ۱۳۲۵
وابستگی: وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی
وابستگی آکادمیک: Tabriz University of Medical Sciences,Tabriz,Iran
رئیس: احمدرضا جودتی
هیئت امنا: مسعود پزشکیان ، غلامرضا شافعی ، محمدعلی کی نژاد ، ایرج حریرچی ، علی عبدالعلی زاده
اعضای هیئت علمی: 945
دانشجویان: ۸۳۴۶
تحصیلات تکمیلی: ۱۹۰۲
موقعیت: تبریز
وبگاه: tbzmed.ac.ir
دانشگاه علوم پزشکی تبریز که تحت عنوان دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی تبریز شناخته می‌شود، یکی از دانشگاه‌های شهر تبریز است.
این دانشگاه دارای ۱۲ دانشکده است.
ساختار دانشگاه

ریاست دانشگاه
دفتر ریاست دانشگاه
هیئت امنا
معاونت ها
مدیریت ها
ادارات
دانشکده ها
شبکه های بهداشتی-درمانی
پژوهشکده ها
مراکز تحقیقاتی
مراکز آموزشی-درمانی
دانشکده های مستقل زیرنظر غیر مستقیم دانشگاه(دانشکده مراغه و دانشکده سراب)
مسئولین دانشگاه

رئیس دانشگاه:دکتر احمدرضا جودتی
مدیر دفتر رئیس دانشگاه:دکتر مجید کارآموز
‌ معاون آموزشی:دکتر سعید اصلان آبادی
معاون بهداشت:دکتر احمد کوشا
معاون درمان:دکتر اصغر جعفری روحی
معاون توسعه مدیریت و منابع:دکتر حسین عبدالهی
معاون غذا و دارو:دکتر محمدرضا سیاهی
معاون تحقیقات و فناوری:دکتر خسرو ادیب کیا
معاون دانشجویی و فرهنگی:دکتر مهدی نظری
مدیریت ها

مدیر آمار و فناوری اطلاعات:دکتر طاها صمدسلطانی
مدیر هسته گزینش:دکتر احد بناگذار محمدی
مديريت امور بین‌الملل
مديريت روابط عمومی دانشگاه
مديريت امور پشتیبانی و رفاهی
مديريت امور فنی و نظارت بر طرح های عمران
مديريت  امور مالی
مديريت برنامه ریزی بودجه و پایش عملکرد
مديريت توسعه سازمان و تحول اداری
مديريت منابع انسانی
مدير بازرسی ارزیابی عملکرد و پاسخگویی به شکایات:دکتر حسین خسروشاهی
مديريت سازمان های مردم نهاد (سمن) و خیرین سلامت
مديريت آموزش مداوم جامعه پزشکی