stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
نصیب نصیبی
زندگی شخصی

نصیبی در ۲۰ فروردین ۱۳۱۹ به دنیا آمد. همسر او شهناز صاحبی، بازیگر تئاتر و سینما، بود که آشنایی آنها به سال ۱۳۴۹ و انتخاب بازیگر برای فیلم «چه هراسی دارد ظلمت روح» در کارگاه نمایش برمی‌گشت. آن دو فرزندی به نام نیاتوس داشتند که هم‌اکنون به اتفاق مادرش در تهران زندگی می‌کند.
برادر نصیب نیز بصیر نصیبی، دستیار کارگردان و منتقد سینمایی، است که مدیریت «سینما آزاد» را به عهده داشت و پس از انقلاب ۵۷ به آلمان مهاجرت کرد.
نصیبی سینما را با راهنمایی‌های پسرعمه‌اش هوشنگ کاووسی، کارگردان و منتقد سینما آغاز کرد. او تحصیلات آکادمیک نداشت و تنها چند دوره کلاس آزاد را گذرانده بود. با بسیاری از هنرمندان و شاعران نظیر «سعید نادری»، «فرخ تمیمی»، «یدالله رؤیایی»، «بهرام اردبیلی» و «هوشنگ آزادی‌ور» دوستی نزدیک داشت اما ارادت و شیفتگی خاصی نسبت به فریدون رهنما داشت که تا انتهای عمر نصیب باقی بود.
او در اواخر عمرش نابینا و خانه‌نشین شد و پس از آنکه از بستری شدن مادرش در خانه سالمندان باخبر شد با پریدن از بالکن خانه خودکشی کرد و پس از چند هفته زندگی در کما، درگذشت.
مرگ

نصیبی پس از انقلاب ۱۳۵۷ از ایران مهاجرت نکرد و سعی کرد با وجود محدودیت‌ها به ساخت مستند در صداوسیما ادامه دهد. او در سال‌های آخر زندگی، بینایی‌اش را از دست داد. امید روحانی، منتقد سینما، این حادثه را به علت مصرف الکل تقلبی می‌داند اما شهناز صاحبی، همسر نصیبی، علت آن را آب آوردن مغز دانسته که به داد زدن‌های بی‌دلیل نصیبی و تشنج او در اواخر عمر نیز منجر شده بود. درنهایت او در اواخر دی ماه ۱۳۸۲، با پرت کردن خودش از تراس خانه‌اش به پایین خودکشی کرد و چند هفته بعد در ۶ بهمن ۱۳۸۲ در بیمارستانی در تهران درگذشت.
پس از مرگ وی بیانیه‌ای با امضای بسیاری از هنرمندان مطرح خارج از ایران نظیر نعمت آزرم، ایرج جنتی عطایی، نیلوفر بیضایی و همچنین کانون‌هایی نظیر کانون سینماگران ایران در تبعید منتشر شد که این مرگ خودخواسته را «اندوهی می‌دانست که تاریکی موجود در جامعهٔ ما را برجسته می‌کند».
در اردیبهشت ۱۳۸۳ توسط انجمن مستندسازان سینمای ایران، مراسمی به یاد او در ایران برگزار شد.
کوکوی دم‌دراز سوت‌زن

| کوکوی دم‌دراز سوت‌زن> وضعیت حفاظت | کوکوی دم‌دراز سوت‌زن> وضعیت حفاظت |
| --- | --- |
 نزدیک تهدید  (IUCN 3.1):  نزدیک تهدید  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
Missing taxonomy template (fix):: Cercococcyx
گونه:: Template:Taxonomy/CercococcyxC. lemaireae
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Template:Taxonomy/CercococcyxCercococcyx lemaireae Boesman & Collar, 2019: Template:Taxonomy/CercococcyxCercococcyx lemaireae Boesman & Collar, 2019
کوکوی دم‌دراز سوت‌زن (نام علمی: Cercococcyx lemaireae) گونه‌ای از کوکوها از تیرهٔ کوکویان (Cuculidae) است که در غرب آفریقا و غرب آفریقای مرکزی، از غرب کوه‌های باکوسی در کامرون در غرب تا سیرالئون پراکنده شده است.
جیمزتاون (کارولینای شمالی)

مکان
| Jamestown, North Carolina | Jamestown, North Carolina |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
شعار: "Walking with History": شعار: "Walking with History"
Location in شهرستان گیلفرد، کارولینای شمالی and the state of کارولینای شمالی.: Location in شهرستان گیلفرد، کارولینای شمالی and the state of کارولینای شمالی.
مختصات: ۳۵°۵۹′۵۴″ شمالی ۷۹°۵۶′۹″ غربی﻿ / ﻿۳۵٫۹۹۸۳۳°شمالی ۷۹٫۹۳۵۸۳°غربی﻿ / 35.99833; -79.93583: مختصات: ۳۵°۵۹′۵۴″ شمالی ۷۹°۵۶′۹″ غربی﻿ / ﻿۳۵٫۹۹۸۳۳°شمالی ۷۹٫۹۳۵۸۳°غربی﻿ / 35.99833; -79.93583
ایالت: کارولینای شمالی
شهرستان: شهرستان گیلفرد، کارولینای شمالی
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۷ مایل مربع (۶٫۹ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲٫۷ مایل مربع (۶٫۹ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۸۰۱ فوت (۲۴۴ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۳۳۸۲
 • تراکم: ۱۲۵۲٫۵/مایل مربع (۴۹۰٫۱/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: ۲۷۲۸۲
کد منطقه: 336
FIPS code: ۳۷–۳۴۳۰۰
GNIS feature ID: ۰۹۸۷۵۲۰
وبگاه: 
جیمزتاون (به انگلیسی: Jamestown) شهری در ایالت کارولینای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳٬۳۸۲ نفر بوده‌است.
عامل خنک‌کننده (فیلم)

| فاکتور ترس | فاکتور ترس |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: هیو جانسون
تهیه‌کننده: جیمز جی رابینسون
نویسنده: درو گیتلین مایک چدا
بازیگران: کوبا گودینگ جونیور اسکیت اولریش پیتر فرث دیوید پیمر هادسن لایک
موسیقی: هانس زیمر جان پاول
فیلم‌بردار: دیوید گریبل
تدوین‌گر: پاملا پاور
شرکت تولید: مورگان کریک انترتینمنت
توزیع‌کننده: برادران وارنر
تاریخ‌های انتشار:  ۱ سپتامبر ۱۹۹۹ (۱۹۹۹-09-۰۱)  
مدت زمان: ۱۰۱ دقیقه
کشور: ایالات متحده آمریکا
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۳۴ میلیون دلار
فروش گیشه: ۱۲ میلیون دلار
عامل خنک‌کننده (به انگلیسی: Chill Factor) یک فیلم زوج هنری، کمدی اکشن و دلهره‌آور آمریکایی محصول سال ۱۹۹۹ به کارگردانی هیو جانسون (در اولین کارگردانی خود) با بازی کوبا گودینگ جونیور و اسکیت اولریش است. این فیلم متمرکز شده بر روی دو غیرنظامی که ناخواسته مجبورند یک سلاح شیمیایی کشنده را از دست تروریست‌ها محافظت کنند.
داستان

ده سال پس از یک آزمایش نظامی پنهان در جزیره ای از راه دور اقیانوس آرام به اشتباه انجامید و هجده سرباز را به قتل رساند.
حالا این سلاح خطرناک شیمیایی زیستی وقتی به دمای ۵۰ درجه فارنهایت برسد، اتفاق بدی می‌افتد و در این میان ۲ مرد در تلاش‌اند تا جلوی این اتفاق را بگیرند با خنک کردن و خنثی کردن این سلاح …
بازیگران

کوبا گودینگ جونیور
اسکیت اولریش
پیتر فرث
دیوید پیمر
هادسن لایک
دانیال هوگو کلی
کوین جی. اوکنر
ردا گریفیس
جردن مت
جادسون میل
ری مک کورت به عنوان خلبان هلیکوپتر
فیلمبرداری

فیلمبرداری اصلی از ۵ اکتبر ۱۹۹۸ آغاز شد. اگرچه این فیلم در مونتانا تنظیم شده است، اما اکثر صحنه‌ها در لیبرتی، کارولینای جنوبی فیلمبرداری شد. و همچنین از شمال شرقی یوتا. تولید در ۲۲ دسامبر ۱۹۹۸ به پایان رسید.
پذیرش انتقادی

این فیلم به‌طور کلی نقدهای منفی دریافت کرد. و در سینما مورد استقبال تماشاگران قرار نگرفت طوری که این فیلم تبدیل به بمب گیشه شد.
خلبان هلیکوپتر ری مک کورت در حال فیلمبرداری از عوامل چیل
استان الطارف

مکان در 23x15px|border |alt=|link= الجزایر
| استان الطارف ولایة الطارف | استان الطارف ولایة الطارف |
| --- | --- |
استان‌های الجزایر: استان‌های الجزایر
موقعیت استان الطارف در نقشه: موقعیت استان الطارف در نقشه
مختصات: ۳۶°۴۶′ شمالی ۸°۱۹′ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۷۶۷°شمالی ۸٫۳۱۷°شرقی﻿ / 36.767; 8.317: مختصات: ۳۶°۴۶′ شمالی ۸°۱۹′ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۷۶۷°شمالی ۸٫۳۱۷°شرقی﻿ / 36.767; 8.317
پایتخت: El Taref
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۳۳۹ کیلومتر مربع (۱۲۸۹ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۰۸): جمعیت (۲۰۰۸)
 • کل: ۴۱۱۷۸۳
 • تراکم: ۱۲۰/کیلومتر مربع (۳۲۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۰۱ (زمان)
پیش‌شماره تلفن: +۲۱3 (0) ۳۸
کد ایزو ۳۱۶۶: ISO 3166-2:DZ
Districts: ۷
Municipalities: ۲۴
الطارف نام استان سی‌وششم کشور الجزایر است.
نیکلاس گومز داویلا

| نیکلاس گومز داویلا | نیکلاس گومز داویلا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۵ دسامبر ۱۹۱۵ مکزیک، مکزیک
درگذشت: ۱۵ دسامبر ۱۹۸۶ مکزیک
ملیت: مکزیک
دیگر نام‌ها: حکیم، فیلسوف، شاعر
تحصیلات: فلسفه
همسر: مایسی
حیطه: فلسفه، معنویت گرایی
 تأثیرگرفته از مذاهب صوفی :  تأثیرگرفته از مذاهب صوفی 
 تأثیرگذار بر نسل جدید نواندیشان :  تأثیرگذار بر نسل جدید نواندیشان 
 :  
نیکلاس گومز داویلا (18 می 1913 - 17 مه 1994) حکیم، نویسنده، فیلسوف کلمبیایی که گاهی اوقات به عنوان «نیچه ای در کوه های آند» شناخته می شود.
زندگی‌نامه

نیکلاس گومز داویلا در 18 می 1913 در شهر بوگوتا در کلمبیا در خانواده ای مرفه به دنیا آمد؛ در بیست و سه سالگی به بوگوتا بازگشت و  با امیلیا راموس ازدواج کرد و صاحب سه فرزند شد. داویلا تحصیلات دانشگاهی رسمی نیاموخت، اما فرهنگ دایره‌المعارفی خود را با گذراندن بیشتر سال‌های عمر خود - همان‌طور که گفته می‌شود - در کتابخانه عظیم خود که شامل بیش از سی هزار جلد و به بسیاری از زبان‌های زنده شناخته شده جهان بود مطالعات وپژوهش می‌کرد. در سنین جوانی یونانی و لاتین را آموخت، سپس به زبان های فرانسوی، آلمانی، اسپانیایی، انگلیسی و پرتغالی تسلط یافت.
کتاب‌شناسی به انگلیسی

Escolios a Un Texto Implicito: Obra Completa. Nicolas Gomez Davila, Franco Volpi. July 2006. Hardcover, 408 pages. Villegas Editores. ISBN 958-8156-70-X, ISBN 978-958-8156-70-5
Notas I, Mexico 1954 (new edition Bogotá 2003).
Textos I, Bogotá 1959 (new edition Bogotá 2002).
الکساندر یاکوشف

الکساندر یاکوشف (روسی: Александр Серге́евич Якушев؛ زادهٔ ۲ ژانویهٔ ۱۹۴۷) بازیکن سابق و مربی هاکی روی یخ اهل روسیه است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون تالار افتخارات هاکی شده‌است.
دنیا یورغونی

کتاب «دونیا یورغونی» در 292 صفحه به زبان تورکی در قطع وزیری در سال نود ویک هجری شمسی توسط انتشارات اختر در تبریز به چاپ رسیده است و مورد استقبال بی نظیر اهالی علم و ادب قرار گرفته است. 
این کتاب دیوان اشعار استاد میرزا محمد بخشی میباشد .
نینا دادنیک

| نینا دودنیک | نینا دودنیک |
| --- | --- |
تحصیلات: دانشگاه هاروارد زیست‌شناسی ملوکولی
پیشه(ها): Director of Policy, MilliporeSIgma
شناخته‌شده برای: کارآفرین اجتماعی آمریکایی، مدافع دیپلماسی علمی و مؤسس و مدیر عامل سابق آزمایشگاه‌های Seeding
جوایز: John F. Kennedy New Frontier Award, TEDGlobal Fellow, Boston Business Journal Innovation All Star
نینا دودنیک یک کارآفرین اجتماعی آمریکایی، مدافع دیپلماسی علمی است. وی مؤسس و مدیر عامل سابق آزمایشگاه‌های Seeding که یک سازمان غیرانتفاعی مستقر در ایالات متحده است و در ایجاد ظرفیت علمی در جهان در حال توسعه سرمایه‌گذاری می‌کند است. دودنیک این سازمان را در سال ۲۰۰۳ زمانی که یک دانشجوی در حال تحصیل در دانشگاه هاروارد بود تأسیس کرد. نینا در همان دانشگاه دکترای خود را در رشته زیست‌شناسی مولکولی دریافت کرد.
دودنیک شخصاً تأثیرات عدم دسترسی به منابع علمی در کشورهای در حال توسعه را در ساحل عاج هنگامی که برای پرورش انواع بهتر برنج کار می‌کرد، احساس کرده بود. زمانی که برای ادامه تحصیل در مقطع دکتری به ایالات متحده بازگشت، تلاش کرد تا این مشکل را حل کند. او گروهی از دانشجویان را در جمع‌آوری تجهیزات و لوازم بیولوژیکی اضافی در دانشگاه هاروارد برای ارسال به آزمایشگاه‌های کشورهای در حال توسعه برای حمایت از تحقیقاتی که در مؤسسات محلی خود انجام می‌دادند رهبری کرد. این تلاش پایه و اساس آزمایشگاه Seeding شد، که به‌طور رسمی در سال ۲۰۰۷ راه اندازی شد، زمانی که دودنیک بورسیه Echoing Green را دریافت کرد. یک سال بعد آزمایشگاه Seeding به عنوان یک سازمان غیرانتفاعی در سال ۲۰۰۸ به ثبت رسید.
بو اریکسون (ورزشکار)

| بو اریکسون | بو اریکسون |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۳ ژانویهٔ ۱۹۵۸ استکهلم
ملیت: سوئد
بو اریکسون (انگلیسی: Bo Ericson؛ زادهٔ ۲۳ ژانویهٔ ۱۹۵۸) بازیکن هاکی روی یخ اهل سوئد است.
پترسون، آیووا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= آیووا, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Patterson, Iowa | Patterson, Iowa |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of Patterson, Iowa: Location of Patterson, Iowa
مختصات: ۴۱°۲۰′۵۶″ شمالی ۹۳°۵۲′۵۰″ غربی﻿ / ﻿۴۱٫۳۴۸۸۹°شمالی ۹۳٫۸۸۰۵۶°غربی﻿ / 41.34889; -93.88056: مختصات: ۴۱°۲۰′۵۶″ شمالی ۹۳°۵۲′۵۰″ غربی﻿ / ﻿۴۱٫۳۴۸۸۹°شمالی ۹۳٫۸۸۰۵۶°غربی﻿ / 41.34889; -93.88056
ایالت:  آیووا
شهرستان: شهرستان مدیسون، آیووا
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۲۰ مایل مربع (۰٫۵۲ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۲۰ مایل مربع (۰٫۵۲ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۸۸۹ فوت (۲۷۱ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۱۳۰
 • برآورد (2012): ۱۵۷
 • تراکم: ۶۵۰٫۰/مایل مربع (۲۵۱٫۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 50218
کد منطقه: 515
FIPS code: 19-61860
GNIS feature ID: 0460039
پترسون (به انگلیسی: Patterson) شهری در ایالت آیووا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۳۰ نفر بوده‌است.
غنا
نام

ریشه‌شناسی نام غنا به معنای «پادشاه جنگجویِ قوی» است و عنوانی بود که به پادشاهان قرون وسطایی امپراتوری غنا در غرب آفریقا اعطا می‌شد، که نباید با غنای امروزی اشتباه شود، زیرا این امپراتوری در شمال کشورهای امروزی مالی، و سنگال، و در جنوب موریتانی قرار داشت. غنا به دلیل استفادهٔ زیاد از طلا معروف بود و از این رو در طی تجارت صحراگذر، توسط عرب‌ها «سرزمین طلا» نام گرفت.
تاریخ > پادشاهی‌های قرون وسطی

اکثر مناطق غنای کنونی در قرون وسطی و عصر کاوش توسط اقوام مختلف مسکون بودند.
اولین پادشاهی‌های شناخته‌شدهٔ که در غنای امروزی پدیدار شدند، دولت‌های مول-داگبانی بودند. مول-داگبانی‌ها که سوارکار بودند، از بورکینافاسوی امروزی تحت رهبری نا گبوا به غنا آمدند. آنها با سلاح‌های پیشرفتهٔ خود و بر اساس یک اقتدار مرکزی، به راحتی به سرزمین‌های مردم محلی که تحت فرمان «تندامبا» (کاهنان خدای زمین) بودند، حمله کردند و این مناطق را اشغال کردند، و خود را حاکمان این منطقه نامیدند. مرگ نا گبوا باعث جنگ داخلی در بین فرزندان او شد که برخی از آنها از هم جدا شدند و دولت‌های جداگانه‌ای از جمله داگبون، ممپروگو، موسی، نانومبا و والا را تشکیل دادند.
اگرچه منطقهٔ غنای کنونی در غرب آفریقا جابجایی‌های جمعیتی زیادی را تجربه کرده است، مردمان آکان در اواخر سدهٔ پانزدهم شروع به نقل مکان به این منطقه کردند. در اوایل سدهٔ شانزدهم، آکان‌ها در ایالت آکان به نام بونومان که استان برونگ-آهافو به همین دلیل نامگذاری شده است، مستقر شدند.
از سدهٔ سیزدهم، آکان‌ها از منطقه‌ای که اعتقاد بر این است که منطقهٔ بونومان بوده است، مهاجرت کردند و چندین ایالت آکان را ایجاد کردند که دلیل مهاجرت آنها عمدتاً مبتنی بر تجارت طلا بود. این ایالت‌ها شامل بونومان (استان برونگ-آهافو)، آشانتی (استان آشانتی)، دنکیرا (منطقهٔ مرکزی)، پادشاهی مانکسیم (منطقهٔ غربی)، و اکوامو (منطقه شرقی) بودند. در سدهٔ نوزدهم، قلمرو بخش جنوبی غنا در پادشاهی آشانتی جای داشت.
دولت پادشاهی آشانتی ابتدا به عنوان یک شبکهٔ سست و در نهایت به عنوان یک پادشاهی متمرکز با بوروکراسی پیشرفته و بسیار تخصصی عمل کرد که مرکز آن در کوماسی قرار داشت. پیش از تماس آکان‌ها با اروپایی‌ها، مردم آکان اقتصاد پیشرفته‌ای را ایجاد کرده بودند که اساساً بر پایهٔ طلا و شمش طلابود.
گا-دانگمه و اِوه از جنوب غربی نیجریه به دلیل فشار ناشی از جنگ‌های بی‌وقفهٔ قبیله‌ای به سمت غرب مهاجرت کردند.
گا-دانگمه منطقهٔ آکرای بزرگ و بخش‌هایی از منطقهٔ شرقی را اشغال کردند در حالی که اِوه‌ای‌ها در منطقهٔ ولتا و همچنین کشورهای همسایه، توگو و بنین یافت می‌شوند.
تاریخ > تماس با اروپایی‌ها

مقالهٔ اصلی: ساحل طلا (منطقه)
تجارت آکان‌ها با کشورهای اروپایی پس از تماس با پرتغالی‌ها در سدهٔ پانزدهم آغاز شد. تماس با پرتغالی‌ها، که در سدهٔ پانزدهم برای تجارت به ساحل طلا رفته بودند، برای دسترسی گسترده به طلا انجام شده‌بود. پرتغالی‌ها یک اقامتگاه تجاری در یک شهرک ساحلی به نام آنومانسا ساختند که نام آن را اِلمینا گذاشتند.
در سال ۱۴۸۱، پادشاه ژوآئو دوم دیوگو د آزامبوجا را مأمور ساخت دژ المینا کرد که در عرض سه سال تکمیل شد. در سال ۱۵۹۸، هلندی‌ها در تجارت طلا به پرتغالی‌ها پیوستند و ساحل طلای هلند (Nederlandse Bezittingen ter Kuste van Guinea) را تأسیس کردند و قلعه‌هایی در کومندا و کورمانتسی ساختند. در سال ۱۶۱۷، هلندی‌ها قلعهٔ اولنینی و آکسیم را در سال ۱۶۴۲ (فور سنت آنتونی) از پرتغالی‌ها گرفتند.
سایر تاجران اروپایی تا اواسط سدهٔ هفدهم به تجارت طلا ملحق شده بودند، از جملهٔ مهم‌ترین آنها سوئدی‌ها، که ساحل طلای سوئد (Svenska Guldkusten) و دانمارک-نروژ که ساحل طلای دانمارک (Danske Guldkyst یا Dansk Guinea) را تأسیس کردند. بازرگانان پرتغالی که تحت تأثیر منابع طلای این منطقه قرار گرفته بودند، آن را "Costa do Ouro" یا «ساحل طلا» نامیدند. همچنین در آغاز سدهٔ هفدهم، علاوه بر تجارت طلا، تاجران پرتغالی، هلندی، انگلیسی و فرانسوی نیز در تجارت برده در اقیانوس اطلس در این منطقه شرکت داشتند.
بیش از سی قلعه و پادگان توسط پرتغالی‌ها، سوئدی‌ها، دانمارکی-نروژی‌ها، هلندی‌ها و بازرگانان آلمانی ساخته شد. آلمانی‌ها ساحل طلای آلمان را ساختند. در سال ۱۸۷۴ بریتانیا کنترل برخی از نقاط کشور را به دست گرفت و به این مناطق وضعیت مستعمرهٔ بریتانیا را داد. درگیری‌های نظامی بسیاری میان بریتانیا و دولت‌های محلی مختلف آکان روی داد. آکان‌های پادشاهی آشانتی در ۱۰۰ سال طولانی جنگ‌های آنگلو-آشانتی چند بار بریتانیا را شکست داددند، اما در نهایت با جنگ کرسی طلایی در اوایل دههٔ ۱۹۰۰ شکست خوردند.
تاریخ > گذار به استقلال

تمبر پستی از ساحل طلایی که برای استقلال غنا در سال ۱۹۵۷ چاپ شد
جشن‌های بزرگداشت استقلال غنا در ۶ مارس ۱۹۵۷
در سال ۱۹۴۷، کنوانسیون ساحل طلای متحد (UGCC) به رهبری  «شش بزرگ» که به تازگی تشکیل شده بود، خواستار «خودگردانی در کوتاه‌ترین زمان ممکن» شد. قوام نکرومه، ملی‌گرای غنائی که از سال ۱۹۵۷ تا ۱۹۶۶ به عنوان اولین نخست‌وزیر و رئیس‌جمهور غنا را رهبری کرد، در سال ۱۹۴۹ با شعار «اکنون خودگردانی» حزب خلق کنوانسیون (CPP) را تشکیل داد. این حزب کمپین «اقدام مثبت» را آغاز کرد که شامل اعتراضات غیر خشونت‌آمیز، اعتصاب و عدم همکاری با مقامات بریتانیا بود. نکرومه در این مدت دستگیر و به یک سال حبس محکوم شد. در انتخابات عمومی فوریهٔ ۱۹۵۱، او به عضویت پارلمان انتخاب شد و از زندان آزاد گردید. او در سال ۱۹۵۲ نخست‌وزیر ساحل طلایی شد و زیرساخت‌های کشور را بهبود بخشید و سیاست‌های آفریقایی کردن او فرصت‌های شغلی بهتری را برای مردم غنا ایجاد کرد.
در نیمه‌شب ۶ مارس ۱۹۵۷ ساحل طلایی، آشانتی، قلمروهای شمالی و توگولند بریتانیا به عنوان یک واحد مستقل سیاسی در داخل اتحادیه کشورهای مشترک‌المنافع تحت نام غنا متحد شدند. این کار تحت قانون استقلال غنا ۱۹۵۷ انجام شد. پرچم غنای کنونی، متشکل از رنگ‌های قرمز، طلایی، سبز و ستارهٔ سیاه، به همین اتحاد بازمی‌گردد. این پرچم توسط تهودوشا کو طراحی شده بود ک رنگ قرمز نشان‌دهندهٔ خونی است که برای استقلال ریخته شد، طلا نشان‌دهندهٔ ثروت غنا، رنگ سبز نماد چمن‌زارهای سرسبز غنا و ستارهٔ سیاه نماد غنایی‌ها است.
در ۱ ژوئیهٔ ۱۹۶۰، پس از رفراندم قانون اساسی و انتخابات ریاست جمهوری، نکرومه غنا را به عنوان یک جمهوری اعلام کرد و ریاست جمهوری را بر عهده گرفت. ۶ مارس، روز استقلال این کشور است و ۱ ژوئیه اکنون به عنوان روز جمهوری جشن گرفته می‌شود.
نکرومه اولین رئیس دولت آفریقایی بود که مفهوم جنبش پان‌آفریقا را ترویج کرد. او در طول تحصیل در دانشگاه لینکلن، با این جنبش آشنا شده بود. نکرومه آموزه‌های مارکوس گاروی، مارتین لوتر کینگ جونیور و ئی.بی. دیو بویس را ادغام کرد.
تاریخ > عملیات ضربت سرد و عواقب آن

دولت نکرومه با یک کودتا توسط نیروهای مسلح غنا با رمز «عملیات ضربت سرد» سرنگون شد. این کودتا در حالی رخ داد که نکرومه در خارج از کشور بود و برای کمک به خاتمهٔ جنگ ویتنام، در مأموریتی بی‌ثمر به هانوی در ویتنام رفته بود. در زمان کودتا، نکرومه با جئو ئن لای در جمهوری خلق چین به سر می‌برد. کودتا در ۲۴ فوریه ۱۹۶۶ به رهبری سرهنگ امانوئل کواسی کوتوکا و سرتیپ آکواسی صورت گرفت. متعاقب آن، شورای آزادی ملی (NLC) به ریاست سپهبد ژوزف آرتور آنکرا تشکیل شد.
مجموعه‌ای از دولت‌های نظامی و غیرنظامی که اغلب تحت تأثیر بی‌ثباتی‌های اقتصادی قرار داشتند، از سال ۱۹۶۶ تا ۱۹۸۱ بر غنا حکومت کردند و با به قدرت رسیدن جری راولینگز، دولت باثباتی در غنا تشکیل شد. این تغییرات منجر به تعلیق قانون اساسی غنا در سال ۱۹۸۱ و ممنوعیت احزاب سیاسی در غنا شد. اقتصاد به سرعت نزول کرد، بنابراین راولینگز بسیاری از سیاست‌های اقتصادی قدیمی را تغییر داد و رشد اقتصادی به زودی در اواسط دههٔ ۱۹۸۰ بهبود یافت. یک قانون اساسی جدید احیای نظام چندحزبی سیاسی در انتخابات ریاست جمهوری غنا در سال ۱۹۹۲ اعلام شد. راولینگزسپس به عنوان رئیس‌جمهور غنا انتخاب شد و دوباره در انتخابات عمومی ۱۹۹۶ برنده شد.
حدود ۱٫۰۰۰ تا ۲٫۰۰۰ نفر در جریان درگیری‌ها میان مردم کونکومبا و سایر گروه‌های قومی مانند نانومبا، داگومبا و گونجا کشته شدند، در حالی که ۱۵۰٫۰۰۰ نفر به عنوان بخشی از جنگ قبیله‌ای در منطقهٔ شمالی در سال ۱۹۹۴ آواره شدند.
در سال ۱۹۹۷، کوفی عنان به عنوان دبیرکل سازمان ملل متحد انتخاب شد و به اولین دبیرکل آفریقایی تبدیل شد.
جغرافیا

مقالهٔ اصلی: جغرافیای غنا
عارضه‌نگاری−نقشه توپوگرافی غنا-توگو
تصویر ماهواره‌ای غنا
غنا در خلیج گینه، تنها چند درجه در شمال استوا واقع شده است، بنابراین آب و هوای گرمی دارد. غنا مساحتی معادل ۲۳۸٬۵۳۵ کیلومتر مربع (۹۲٬۰۹۹ مایل مربع) دارد و دارای خط ساحلی اقیانوس اطلس است که ۵۶۰ کیلومتر (۳۵۰ مایل) در خلیج گینه و اقیانوس اطلس در جنوب آن امتداد دارد. غنا بین عرض جغرافیایی ۴ درجه و ۴۵ دقیقه و ۱۱ درجهٔ شمالی و طول جغرافیایی ۱ درجه و ۱۵ دقیقه و ۳ درجه و ۱۵ دقیقهٔ باختری قرار دارد. نصف‌النهار مبدأ از غنا می‌گذرد، به‌ویژه از بندر صنعتی تما.
علفزارهای آمیخته با ساحل جنوبی، درختچه‌زارها و جنگل‌ها در غنا غالب هستند، با جنگل‌هایی که از ساحل جنوب غربی غنا در خلیج گینه در اقیانوس اطلس به سمت شمال امتداد می‌یابند ۳۲۰ کیلومتر (۲۰۰ مایل) و به سمت شرق حداکثر برای حدود ۲۷۰ کیلومتر (۱۷۰ مایل) با چندین مکان برای استخراج مواد معدنی صنعتی و چوب. غنا خانهٔ پنج منطقهٔ زیست‌محیطی زمینی است: جنگل‌های گینه شرقی، جنگل گینه ساوانا، ساوانای سودان غربی، منگروهای آفریقای مرکزی و حرا گینه.
غنا شامل دشتها، آبشارها، تپه‌های کم ارتفاع، رودخانه‌ها، جزیرهٔ دودی و جزیرهٔ بوبوواسی در ساحل جنوبی اقیانوس اطلس است.
رودخانهٔ ولتای سفید و دیگر شاخهٔ آن ولتای سیاه، به سمت جنوب غنا سرازیر می‌شوند و به دریاچهٔ ولتا می‌ریزند. این دریاچه سومین مخزن بزرگ سد بر پایهٔ حجم و بزرگ‌ترین برپایهٔ مساحت سطح است که روی آن سد آکوسومبو قرار دارد، که در سال ۱۹۶۵ تکمیل شد. رودخانهٔ ولتا از طریق دریاچهٔ ولتا به اقیانوس اطلس در خلیج گینه می‌ریزد.
جغرافیا > آب‌وهوا

اقلیم غنا گرمسیری است و دو فصل اصلی دارد: فصل مرطوب و فصل خشک.
| داده‌های اقلیم غنا> ماه | داده‌های اقلیم غنا> ژانویه | داده‌های اقلیم غنا> فوریه | داده‌های اقلیم غنا> مارس | داده‌های اقلیم غنا> آوریل | داده‌های اقلیم غنا> مه | داده‌های اقلیم غنا> ژوئن | داده‌های اقلیم غنا> ژوئیه | داده‌های اقلیم غنا> اوت | داده‌های اقلیم غنا> سپتامبر | داده‌های اقلیم غنا> اکتبر | داده‌های اقلیم غنا> نوامبر | داده‌های اقلیم غنا> دسامبر | داده‌های اقلیم غنا> سال |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| میانگین بیش‌ترین °C (°F) | ۳۰٫۱  (۸۶) | ۳۱٫۲  (۸۸) | ۳۱٫۶  (۸۹) | ۳۱٫۰  (۸۸) | ۳۰٫۰  (۸۶) | ۲۸٫۳  (۸۳) | ۲۷٫۱  (۸۱) | ۲۶٫۸  (۸۰) | ۲۷٫۴  (۸۱) | ۲۸٫۶  (۸۳) | ۳۰٫۰  (۸۶) | ۲۹٫۵  (۸۵) | ۲۹٫۲  (۸۵) |
| میانگین کم‌ترین °C (°F) | ۲۴٫۵  (۷۶) | ۲۵٫۸  (۷۸) | ۲۶٫۲  (۷۹) | ۲۶٫۲  (۷۹) | ۲۵٫۴  (۷۸) | ۲۴٫۶  (۷۶) | ۲۳٫۵  (۷۴) | ۲۳٫۲  (۷۴) | ۲۳٫۶  (۷۴) | ۲۴٫۲  (۷۶) | ۲۴٫۳  (۷۶) | ۲۴٫۱  (۷۵) | ۲۴٫۶  (۷۶) |
| بارندگی میلی‌متر (اینچ) | ۱۳٫۶  (۰٫۵۴) | ۴۰٫۳  (۱٫۵۹) | ۸۸٫۲  (۳٫۴۷) | ۱۱۵٫۷  (۴٫۵۶) | ۱۶۰٫۷  (۶٫۳۳) | ۲۱۰٫۴  (۸٫۲۸) | ۱۲۱٫۳  (۴٫۷۸) | ۸۸٫۹  (۳٫۵) | ۱۳۳٫۰  (۵٫۲۴) | ۱۲۸٫۱  (۵٫۰۴) | ۵۶٫۵  (۲٫۲۲) | ۲۴٫۶  (۰٫۹۷) | ۱٬۱۸۴٫۱  (۴۶٫۶۲) |
| میانگین روزهای بارانی  | ۲ | ۲ | ۵ | ۷ | ۱۱ | ۱۴ | ۷ | ۶ | ۸ | ۹ | ۴ | ۲ | ۷۷ |
| درصد رطوبت | ۷۹ | ۷۷ | ۷۷ | ۸۰ | ۸۲ | ۸۵ | ۸۵ | ۸۳ | ۸۲ | ۸۳ | ۸۰ | ۷۹ | ۸۵ |
| میانگین روزانه ساعت‌های تابش آفتاب | ۲۱۴ | ۲۰۴ | ۲۲۳ | ۲۱۳ | ۲۱۱ | ۱۴۴ | ۱۴۲ | ۱۵۵ | ۱۷۱ | ۲۲۰ | ۲۴۰ | ۲۳۵ | ۲٬۳۷۲ |
منبع: weatherbase.com: منبع: weatherbase.com
حکومت و سیاست

غنا جمهوری ریاستی یکپارچهٔ لیبرال دموکراسی با یک نظام چندحزبی پارلمانی است که تحت سلطهٔ دو حزب کنگرهٔ ملی دموکرات (NDC) و حزب میهن‌پرستان جدید (NPP) قرار دارد. غنا تا ژانویهٔ ۱۹۹۳ به تناوب بین دولت‌های غیرنظامی و نظامی تغییر می‌کرد، که دولت نظامی پس از انتخابات ریاست جمهوری ۱۹۹۲ و انتخابات پارلمانی ۱۹۹۲ جای خود را به جمهوری چهارم غنا داد. قانون اساسی غنا در سال ۱۹۹۲، اختیارات را میان نیروهای مسلح، مجلس، دولت، شورای دولتی، و یک قوه قضاییهٔ مستقل تقسیم می‌کند. دولت غنا هر چهار سال یکبار با حق رأی عمومی انتخاب می‌شود.
نانا آکوفو-آدودو در انتخابات سراسری که در ۷ دسامبر ۲۰۱۶ برگزار شد، با شکست دادن جان درامانی ماهاما مقام ریاست جمهوری را به دست آورد و در ۷ ژانویهٔ ۲۰۱۷ سوگند یاد کرد. او همچنین در انتخابات ۲۰۲۰ پیروز شد و متعاقباً در ۷ ژانویه ۲۰۲۱ سوگند یاد کرد.
روسای جمهور محدود به دو دورهٔ چهار ساله هستند. غنا هرگز رئیس‌جمهور زن نداشته است.
شاخص آسیب‌پذیری کشورها در سال ۲۰۱۲ نشان داد که غنا در رتبهٔ ۶۷مین کشور کمتر شکننده در جهان و پنجمین کشور کمتر شکننده در آفریقا قرار دارد. غنا در این شاخص در بین ۱۷۷ کشور در رتبهٔ ۱۱۲ قرار دارد.
حکومت و سیاست > روابط خارجی

غنا از زمان استقلال به آرمان‌های جنبش عدم تعهد وفادار بوده و یکی از اعضای مؤسس جنبش عدم تعهد است. غنا طرفدار همکاری‌های سیاسی و اقتصادی بین‌المللی و منطقه ای است و یکی از اعضای فعال سازمان ملل متحد و اتحادیه آفریقا محسوب می‌شود.
غنا روابط قوی با ایالات متحده دارد. سه رئیس‌جمهور اخیر آمریکا (بیل کلینتون، جرج دابلیو. بوش، و باراک اوباما) سفرهای دیپلماتیک به غنا داشتند. بسیاری از دیپلمات‌ها و سیاستمداران غنا در سازمان‌های بین‌المللی نقض فعال دارند، از جمله کوفی عنان دبیرکل سازمان ملل متحد.
در سپتامبر ۲۰۱۰، رئیس‌جمهور سابق غنا جان آتا میلز در یک سفر رسمی از چین دیدن کرد. میلز و رئیس‌جمهور سابق چین هو جینتائو، پنجاهمین سالگرد روابط دیپلماتیک بین دو کشور را در تالار بزرگ خلق در ۲۰ سپتامبر ۲۰۱۰ جشن گرفتند.
ششمین رئیس‌جمهور ایران، محمود احمدی‌نژاد در ۱۶ آوریل ۲۰۱۳ برای گفتگو در مورد تقویت جنبش عدم تعهد و همچنین همکاری مشترک در یک نشست دوجانبه بین غنا و ایران در کاخ ریاست‌جمهوری غنا با جان درامانی ماهاما رئیس‌جمهور غنا دیدار کرد.
تعدادی از نهادهای وابسته به سازمان ملل متحد در غنا دفتر دارند که عبارتند از فائو، صندوق بین‌المللی توسعه کشاورزی، سازمان بین‌المللی کار، سازمان بین‌المللی دریانوردی، برنامه مشترک ملل متحد در زمینه ایدز، برنامه عمران ملل متحد، یونسکو، صندوق جمعیت سازمان ملل متحد، کمیساریای عالی سازمان ملل متحد برای پناهندگان، یونیسف، سازمان توسعه صنعتی ملل متحد، دفتر مقابله با مواد مخدر و جرم سازمان ملل متحد، برنامه جهانی غذا و سازمان جهانی بهداشت.
حکومت و سیاست > تقسیمات کشوری

مقالهٔ اصلی: تقسیمات کشوری غنا
غنا به ۱۶ منطقه تقسیم شده است و این مناطق نیز به ۲۷۵ ناحیه تقسیم می‌شوند:
| منطقه | مساحت (km2) | مرکز |
| --- | --- | --- |
| منطقه آهافو | ۵٬۱۹۳ | گواسو |
| منطقه آشانتی | ۲۴٬۳۸۹ | کوماسی |
| منطقه بونو | ۱۱٬۱۰۷ | سونیانی |
| منطقه بونو شرقی | ۲۳٬۲۵۷ | تکیمان |
| منطقه مرکزی | ۹٬۸۲۶ | کیپ کوست |
| منطقه شرقی | ۱۹٬۳۲۳ | کوفوریدوئا |
| منطقه آکرای بزرگ | ۳٬۲۴۵ | آکرا |
| منطقه شمالی | ۲۵٬۴۴۸ | تامالی |
| منطقه شمال شرقی | ۹٬۰۷۴ | نالریگو |
| منطقه اوتی | ۱۱٬۰۶۶ | دامبای |
| منطقه ساوانا | ۳۵٬۸۶۲ | دامونگو |
| منطقه شرق علیا | ۸٬۸۴۲ | بولگاتانگا |
| منطقه غرب علیا | ۱۸٬۴۷۶ | وا |
| منطقه ولتا | ۹٬۵۰۴ | هو |
| منطقه غربی | ۱۳٬۸۴۷ | سکوندی-تاکورادی |
| منطقه شمال غربی | ۱۰٬۰۷۴ | ویاوسو |