stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
امیل یعقوب

| امیل یعقوب | امیل یعقوب |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۷ نوامبر ۱۹۵۰ ‏(۷۴ سال) کفرعقا، استان شمال، لبنان
ملیت: لبنانی
محل تحصیل: دانشگاه عربی بیروت دانشگاه لبنان دانشگاه سن ژوزف
پیشه(ها): زبان‌شناش، دانشگاهی، نویسنده
همسر: گراتا کاراپتیان (ا. ۱۹۸۷)
فرزندان: ۴
اِمیل بدیع یعقوب (۲۷ نوامبر ۱۹۵۰) زبان‌شناش، دانشگاهی و نویسندهٔ لبنانی است. لیسانس زبان و ادبیات عرب از دانشگاه عربی بیروت در سال ۱۹۷۵، لیسانس روان‌شناسی از دانشگاه لبنان در سال ۱۹۷۷، مدرک کارشناسی ارشد زبان و ادبیات عربی از دانشگاه لبنان در سال ۱۹۷۸، دکترای زبان و ادبیات عربی از دانشگاه سن ژوزف در سال۱۹۸۰ و دکترای زبان و ادبیات عربی از دانشگاه لبنان در ۱۹۹۰ دریافت کرد. اکنون استاد زبان‌شناسی در دانشکدهٔ ادبیات طرابلس و تحصیلات تکمیلی در بیروت و رئیس گروه زبان عربی در دانشکدهٔ ادبیات دانشگاه لبنان (شعبه سوم) است. او فرهنگنامه‌ها، دانشنامه‌ها و کتاب‌های بسیاری دربارهٔ نحو و ادبیات عربی نگاشته است، همچنین بر بسیاری از کتب عربی نیز شرح نوشت.
زندگی و پیشه

امیل بدیع ناصیف یعقوب در ۲۷ نوامبر ۱۹۵۰ در کفرعقا، شهرستان کوره، استان شمال به دنیا آمد.تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در روستای خود گذراند. او در مقطع کارشناسی لبنان، هر دو بخش اول (۱۹۶۹) و دوم (شاخهٔ فلسفه، ۱۹۷۰) تحصیل کرد. وی مدرک تحصیلات ابتدایی (گواهی دانشکدهٔ معلمان) در سال ۱۹۶۹؛ لیسانس زبان و ادبیات عرب از دانشگاه عربی بیروت، ۱۹۷۵؛ مدرک لیسانس روان‌شناسی از دانشگاه لبنان در سال ۱۹۷۷؛ مدرک کارشناسی ارشد زبان و ادبیات عربی از دانشگاه لبنان در سال ۱۹۷۸؛ دکتری، دورهٔ سوم، در زبان و ادبیات عربی، از دانشگاه سن ژوزف، ۱۹۸۰؛ و دکترای زبان و ادبیات عربی از دانشگاه لبنان در ۱۹۹۰ دریافت کرد. در سال ۱۹۹۰ دکترای دیگری از دانشگاه لبنان گرفت.
او ریاضیات و زبان و ادبیات عربی را در مدرسه رسمی محیدثه (شهرستان راشیا)، مدرسه تکمیلی و حرفه‌ای دوما (شهرستان البترون)، مدرسه متوسطهٔ رسمی تنورین (شهرستان البترون) و مدرسهٔ متوسطهٔ سنت ترزا در أمیون (شهرستان کوره)، مدرسه متوسطهٔ اصلاح ارتدوکسی در امیون، مدرسهٔ تکمیلی رسمی در کفرعقا تدریس کرد و زبان عربی در شماری از مدارس دولتی و خصوصی برنامه‌ریزی درسی کرد. تدریس دانشگاهی خود را در دانشگاه لبنان، دانشکدهٔ ادبیات، شعبهٔ سه (طرابلس) در سال ۱۹۸۰ آغاز کرد و در سال ۱۹۸۷ به جمع کارکنان دانشگاه پیوست. اکنون با درجهٔ استادی در این دانشکده، زبان‌شناسی تدریس می‌کند. در هشتمین همایش نویسندگان طرابلس و شمال که در روز شنبه ۳ نوامبر ۲۰۱۸ برگزار شد، از او تجلیل شد.
زندگی شخصی

او در سال ۱۹۸۷ با گراتا کاراپتیان ازدواج کرد و صاحب چهار فرزند به نام‌های فادی (۱۹۸۸)، نبیل (۱۹۹۱)، سنا (۱۹۹۵) و وسام (۱۹۹۸) شدند.
ایزابلا مرسد

| ایزابلا مونر | ایزابلا مونر |
| --- | --- |
 مونر در جشنواره جنوب از جنوب غربی ۲۰۲۵:  مونر در جشنواره جنوب از جنوب غربی ۲۰۲۵
زمینه فعالیت: سینما
تولد: ۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۰۱ ‏(۲۳ سال)  کلیولند، اوهایو
محل زندگی: لس آنجلس 
ملیت:  ایالات متحده آمریکا
پیشه: هنرپیشه، خواننده
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۳-حال
صفحه در وبگاه IMDb: صفحه در وبگاه IMDb
ایزابلا مونر (به انگلیسی: Isabela Moner) (زاده ۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۰۱) بازیگر و خواننده آمریکایی است. از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در تبدیل‌شوندگان: آخرین شوالیه، سیکاریو ۲: روز سرباز، خانواده فوری، دورا و شهر گمشده طلایی و بزار برف بباره و دختر شیرین اشاره کرد.
ایزابلا مونر دوران بازیگری حرفه ای خود را با بازی در سریال ۱۰۰ کاری که باید قبل از دبیرستان انجام داد شروع کرد. او همچنین در بین سال‌های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۷ به جای شخصیت کیت در سریال انیمیشنی دورا و دوستان: در شهر صداپیشگی می‌کرد.
شروع زندگی و تحصیلات

ایزابلا مونر در کلیولند اوهایو متولد شد. پدر او پاتریک مونر اهل لوئیزیانا و مادر او کسرین اهل شهر لیما در پرو می‌باشد و فرزند خردسال خانواده است و دو برادر دارد، یک برادر بزرگتر به نام جارد و یک برادر کوچکتر گیووانی. به همین خاطر او قبل از رفتن به مدرسه زبان اسپانیایی را به عنوان زبان اول خود می‌دانست. نکتهٔ جالب در مورد او این است که او قیل از ۱۵ سالگی در دانشگاه پذیرفته شده است. او در سال ۲۰۱۸ اعلام کرد که نام هنری مرسد را برای خود انتخاب کرده است که دلیل آن را به خاطر علاقه ای که نسبت به مادربزرگش داشت انتخاب کرد. او همچنین توضیح داد که این تغییر نام رسمی نیست و فقط اسم هنری است و در فیلم‌ها و سریال‌ها او دیگر از مونر استفاده نمی‌کند و نام مرسد جایگزین ان شده است.
شروع فعالیت هنری

ایزابلا مونر از سن کم و در کودکی علاقه خود به بازیگری را نشان داد. او با دیدن فیلمی که در آن شرلی تمپل و جودی گارلند بازی می‌کردند علاقه اش به سینما بیشتر شد. او در سن ۶ سالگی در تئاترهای محلی شروع به بازی کرد. در سن ده سالگی در کنار ریکی مارتین در یک کلیپ ظاهر شد و به اسپانیایی خواند. بعدها یک آلبوم به نام Stopping Time در ۲۰۱۵ منتشر کرد. او برای اولین بار در سریال '۱۰۰ کاری که باید قبل از دبیرستان انجام داد' نقش اصلی را ایفا کرد. از ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۷ در سریال دورا و دوستان: در شهر نقش اصلی کیت را برعهده داشت. در این بین در سریال و فیلم‌هایی نیز بازی کرده است. از مهم‌ترین فیلم‌هایی او می‌توان به تبدیل‌شوندگان: آخرین شوالیه در نقش ایزابلا، سیکاریو: روز سرباز در نقش ایزابل ریس، خانواده فوری در نقش لیزی و فیلم دورا و شهر گمشده طلایی در نقش دورا اشاره کرد.
آهنگ‌شناسی

اولین تک آهنگ او، Papi، در تاریخ ۲۵ اکتبر ۲۰۱۹ منتشر شد و پس از آن اولین موسیقی ویدیوی او در ۶ نوامبر ۲۰۱۹ منتشر شد. با انتشار آهنگ don't go در سال ۲۰۲۰ به شهرت افزوده شد.
نوواوپتینو

Selo
| Novouptino Новоуптино | Novouptino Новоуптино |
| --- | --- |
Selo: Selo
Novouptinoموقعیت روی نقشه باشقیرستانNovouptinoموقعیت روی نقشه روسیه: Novouptinoموقعیت روی نقشه باشقیرستانNovouptinoموقعیت روی نقشه روسیه
مختصات: ۵۴°۲۸′ شمالی ۵۵°۲۷′ شرقی﻿ / ﻿۵۴٫۴۶۷°شمالی ۵۵٫۴۵۰°شرقی﻿ / 54.467; 55.450: مختصات: ۵۴°۲۸′ شمالی ۵۵°۲۷′ شرقی﻿ / ﻿۵۴٫۴۶۷°شمالی ۵۵٫۴۵۰°شرقی﻿ / 54.467; 55.450
ناحیه‌های فدرال روسیه: باشقیرستان
شهر: شهرستان چیشمینسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۰۰
نوواوپتینو (انگلیسی: Novouptino) یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
نیک فونیکس

نیک فونیکس (به انگلیسی Nick Phoenix) موسیقی‌دان و از بنیان‌گذاران شرکت تو استپس فرام هل است.
| نیک فونیکس | نیک فونیکس |
| --- | --- |
زاده: ۱۹۶۷ (۵۷–۵۸ سال)
خاستگاه: لندن، انگلستان
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۷ – اکنون
همکاری‌های مرتبط: توماس برگرسن
وبگاه: https://nickphoenix.com/
زندگی شخصی

پسر نیک فونیکس که جک نام داشت، در ۱۵ نوامبر ۲۰۱۵ و در سن ۱۵ سالگی طی تصادف رانندگی کشته شد. آلبوم Vanquish که در سال ۲۰۱۶ منتشر شد به جک تقدیم شد.
محسن ابراهیم‌زاده

| محسن ابراهیم‌زاده | محسن ابراهیم‌زاده |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۷ شهریور ۱۳۶۶ ‏(۳۷ سال) تربت حیدریه، خراسان رضوی
ملیت: ایرانی
پیشه: خوانندهآهنگ‌سازترانه‌سراتنظیم کننده
سال‌های فعالیت: ۱۳۸۸ - اکنون[نیازمند منبع]
شناخته‌شده برای: ترانه دونه دونه
سبک: پاپموسیقی سنتی ایرانی
محسن ابراهیم‌زاده (متولد ۱۷ شهریور ۱۳۶۶) خواننده، آهنگساز و ترانه‌سرای سبک پاپ اهل ایران است. او به عنوان چهره ای تاثیرگذار در موسیقی پاپ شناخته می شود و به خاطر صدای پر قدرت و فوق العاده مورد توجه قرار گرفته است.
فعالیت هنری

او از سال ۱۳۸۰ و در سن ۱۴ سالگی شروع به قرائت قرآن کرد و به تدریج وارد عرصه موسیقی شد. در سال ۱۳۸۳ و در سن ۱۷ سالگی به دوره‌های نوازندگی سازهای ایرانی شرکت کرد و به کلاس‌های آکادمیک موسیقی نزد استاد موسیقی مهدی نیک نام رفته و اولین آهنگ خود را با نام (هنوزم) منتشر کرد.
در اولین سال‌های فعالیت خود، به بازخوانی تک آهنگ‌هایی مانند همدم (از معین)، اگه عمرم یه نفس بود، وقتی تو نباشی (از هلن) پرداخت. و در سال ۱۳۹۱ نیز ترانه (حالم عوض میشه) از آثار شادمهر عقیلی را بازخوانی کرد. همان‌طور که ابراهیم‌زاده می‌گوید، برای اولین بار در سال ۱۳۸۶ توانست اجرای زنده را تجربه کند. اما در شهریور سال ۱۳۹۴، به‌صورت حرفه‌ای در کرج بر روی صحنه رفت. دومین کنسرت وی نیز در تهران و در بهمن سال ۱۳۹۶ بود، که بلیت این کنسرت در کمتر از پنج ساعت فروش رفت و یک رکورد جدید ثبت کرد. در سال ۱۳۹۷ محسن ابراهیم‌زاده خواننده رسمی فینال لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۱۸ میان تیم‌های پرسپولیس و کاشیما آنتلرز در ورزشگاه آزادی شد. همچنین در همان سال نیز موفق به اجرای ۳۱۲ سانس کنسرت در سراسر ایران شد، و رکورد را شکست.
در سال ۱۳۹۸، دولت کانادا برای اجرا در این کشور از او تقدیر کرد.
از پرآوازه‌ترین ترانه‌های وی می‌توان به شب‌های دیوونگی، دلم ازت شکسته، تب عشق، میشی فداش، طاقچه بالا، برداشت رفت، دونه دونه، عاشق شدن، بی‌قرارم، چقدر زود، گرداب، و.. اشاره کرد.
وی در آخرین کنسرت سال ۱۴۰۰ با دست شکسته در صحنه حاضر شد که در برنامه فرمول یک علت را تصادف با یک موتورسوار اعلام کرد.
محسن ابراهیم‌زاده در ۲۳ تیر ۱۴۰۱ در کنسرتی در مراغه اعلام کرد که نیاز به استراحت کوتاه مدت دارد. او در این باره گفت: «به نظر می‌رسد که باید مدت کوتاهی موسیقی را کنار بگذارم و تحت درمان برای حنجره ام قرار بگیرم.» وی نیز در سال ۱۴۰۲ بعد از استراحت به موسیقی بازگشت.
تئوش

مکان در Alba County, 23x15px|border |alt=|link= رومانی
| Teiuș | Teiuș |
| --- | --- |
شهر: شهر
  نشان:   نشان
TeiușLocation of Teiuș: TeiușLocation of Teiuș
مختصات: ۴۶°۱۲′۰″ شمالی ۲۳°۴۰′۴۸″ شرقی﻿ / ﻿۴۶٫۲۰۰۰۰°شمالی ۲۳٫۶۸۰۰۰°شرقی﻿ / 46.20000; 23.68000: مختصات: ۴۶°۱۲′۰″ شمالی ۲۳°۴۰′۴۸″ شرقی﻿ / ﻿۴۶٫۲۰۰۰۰°شمالی ۲۳٫۶۸۰۰۰°شرقی﻿ / 46.20000; 23.68000
شهرستان: Alba County
Status: Town
حکومت: حکومت
 • شهردار: Iacob Dorin Cornel Mateica (Democratic Party)
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۴٫۵۶ کیلومتر مربع (۱۷٫۲۰ مایل مربع)
جمعیت (2011): جمعیت (2011)
 • کل: ۶٬۶۹۵
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
شهر تئوش (به رومانیایی: Teiuş) در شهرستان البه در کشور رومانی واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۷٬۳۳۸ نفر  است.
علیقلی جدیدالاسلام

| علیقلی جدیدالاسلام | علیقلی جدیدالاسلام |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: António de Jesus
زادهٔ: نیمهٔ دوم قرن هفدهم میلادی پرتغال
درگذشت: در حدود ۱۷۲۲ نامشخص، اما احتمالاً اصفهان
پیشه(ها): نویسنده، مترجم، مبلغ
آنتونین عیسوی (درگذشت ۱۷۲۲) یک شخصیت پرتغالی بود که در اواخر قرن ۱۷ و اوایل قرن ۱۸ میلادی در ایران زندگی می‌کرد. او که به عنوان راهب صومعه و مبلغ آگوستینی به ایران آمده بود، در اوایل سلطنت شاه سلطان حسین به اسلام شیعه گروید و علیقلی جدید الاسلام نام گرفت.  او بعدها به ترویج دهندهٔ مذهب شیعه و همچنین یک «جنگجوی بزرگ» علیه مسیحیت، تصوف، یهودیت، اهل سنت، فیلسوفان و ضد آنها تبدیل شد. علاوه بر این، پس از تبدیل، او به عنوان مترجم رسمی در دادگاه سلطنتی اصفهان خدمت می‌کرد. جدیدالاسلام در اواخر قرن هفدهم میلادی یکی از کسانی در ایران بود که «به حمایت از مکتب محافظه کارانه مجلسی برخاست».
زندگی‌نامه

جزئیات زیادی دربارهٔ زندگی علیقلی در دست نیست.  او در نیمه دوم قرن ۱۷ در پرتغال متولد شد و در اصل یک کشیش مسیحی آگوستین و آنتونین عیسوی نام داشت.   او در سال ۱۶۹۱، وارد اصفهان، پایتخت سلطنتی صفوی شد. در ابتدا او در خدمت گاسپارس دو رئیس، سپس سرهنگ صومعه آگاتینین شهر، خدمت می‌کرد.    او گزارش کرد که نقش مهمی در برقراری ارتباط بین دیپلماتهای پرتغالی و دولت شاه در هنگام تلاش برای اتحاد پرتغالی ایران با سلطان عمان در خلیج فارس دارد.
او در اوایل سلطنت اولیه شاه سلطان حسین به اسلام شیعه گروید و علیقلی جدید الاسلام نام گرفت.    هیچ توافقی در تاریخ تغییر مذهب وجود ندارد. رضا پورجوادی و سابین اشمیتک (۲۰۰۹) معتقدند که او در سال ۱۶۹۶ شیعه شد  در حالی که به نظر جوائو تلسو کونا (۲۰۰۹)، عباس امانت (۲۰۱۷) و جورجیو روتا (۲۰۱۷) در سال ۱۶۹۷ تبدیل شد.    با توجه به آلبرتو تیبروسیو (۲۰۱۸)، «قطعاً بین سال‌های ۱۶۹۴ و ۱۶۹۷ بوده‌است».  دلیلی دقیق برای تبدیلش ناشناخته است.  با این حال، او پس از مدت طولانی سکونت در اصفهان از تبلیغ مسیحیت ناامید شده‌است.  علیقلی جدید الاسلام شباهت‌هایی به همکار سابق آگوستینی خود، مانوئل دو سانتا ماریا دارد که در ایران زندگی می‌کرد و پس از پذیرفتن شیعه اسلام نام حسن بلقی نام گرفت.
او پس از تغییر دین، به عنوان یک متعهد برای شیعیان اسلام و همچنین یک "جنگجوی بزرگ" علیه مسیحیت، تصوف و یهودیت تبدیل شد.   عباس امانت اضافه می‌کند که در یکی از آثار مهم او، " سیف المؤمنین فی قال المشروکین"، علیقلی نه تنها "حملهٔ خشونت آمیز به مسیحیان، یهودیان و سنی‌ها، روا می دانست بلکه _این خصومت را_علیه صوفیان ،  فلاسفه‌ و انتونی ها نیز انجام داد"   علاوه بر این، او به عنوان مترجم و مترجم زبان‌های اروپایی، در دادگاه شاه اصفهان، به حکومت خدمت می‌کرد.    علیقلی از اواخر قرن بیستم در ایران بود که "به بازنویسی مکتب محافظه کار مجلسی کمک کرد"؛ انتصاب او به عنوان شاهزاده سلطنتی صفوف گرایش غالب نژادپرستانه دولت صفوی را تأیید کرد.  تیبروسیو اشاره می‌کند که بر اساس یک منبع، علیقلی ممکن است در آزار و اذیت خانواده شهروندان ارمنی کاتولیک نقش داشته باشد.  او حداقل در یکی از آثار او، اطلاعات مفصلی از تاریخ فکری شیعه را نشان داد که همچنین مورخان کلیسایی را به آن اشاره کرد.  با این وجود، تمام نوشته‌های او در دست نیست، و آن دستها از آثار که نجات یافته‌اند، به درستی حفظ نمی‌شوند.
علیقلی متأهل بود.  طبق یک نامه اوت ۱۷۱۰ که توسط لوئیس ماری پیدو د سنت اولون، اسقف بابل نوشته شده بود، سلامتی او تا آن زمان کاهش یافته بود و گزارش شده که مبتلا به سل ریوی بوده‌است .  علیقلی در ۱۷۲۲ احتمالاً در اصفهان درگذشت، هر چند محل دقیق هنوز نامشخص است.
آثار

علیقلی چندین اثر (رساله) در زمینه پیمان بین مذهبی نوشت. این موارد عبارتند از:
هدایت الملل (یا المللین) وتقویت المؤمنین، شامل چهار جلد است. این اولین کار اصلی علیقلی بود و احتمالاً در سال ۱۷۰۸ در پرتغالی یا لاتین نوشته شده بود. این بلافاصله به زبان فارسی ترجمه شد.  او این کار را به شاه سلطان حسین اختصاص داد.  نسخه فارسی در چند نسخه خطی وجود دارد، اما هیچ‌کدام از اینها کامل نیستند.
سیف المؤمنین فی قال المشرفین ("شمشیر وفادار در مبارزه علیه هم بستگان ").  این دومین کار بزرگ علیقلی بود؛ نوشته شده به فارسی، آن را در تاریخ ۲ ژوئن ۱۷۱۱ تکمیل شد
فواید الازدواج("مزایای ازدواج"). یکی از آثار جزئی او، احتمالاً قبل از ۱۷۱۱ تکمیل شد و به زبان فارسی نوشته شده بود.
رساله در تقلید از جامعه صوفیان". یکی از آثار جزئی او. احتمالاً قبل از ۱۷۱۱ تکمیل شد، به زبان فارسی نوشته شده بود.
نقد و نظر

رسول جعفریان دربارهٔ او در وبلاگ خود نوشت: رافائل دومان و آنتونیو دوژزو، دو کشیش فرانسوی و پرتغالی بودند که دومی مسلمان شد و مترجم شاه سلطان حسین. یک نویسنده صفوی، از هر کدام این‌ها خاطره‌ای در کتابش نقل کرده‌است.
سالها پیش کتاب «سیف المومنین فی قتال المشرکین» از آنتونیو دوژزو، کشیش پرتغالی را که در اصفهان تغییر دین داد و مسلمان شد و اسمش را علی قلی بیک گذاشت، منتشر کردم (قم، ۱۳۷۵). آن وقت نمی‌دانستم وی چه زمانی درگذشته، اما بعدها دوستم جناب فلور یادداشتی دربارهٔ تاریخ درگذشت وی یافت و نوشت که یادداشتی پیدا کرده‌اند که ضمن آن کشیشی در تاریخ دهم مارس ۱۷۳۴ (حوالی شوال ۱۱۴۶) به هلند خبر داده‌است که علی قلی بیک که از وی با عنوان مرتد یاد کرده، درگذشته است.
آقای روضاتی احتمال داده‌اند که خیابانی که در نزدیکی چهارسوی شیرازیها به نام کوچه علی قلی بیک هست، شاید به نام وی نامگذاری شده بوده‌است. (بنگرید: دومین دو گفتار، ص ۶۷)
به هر حال، علیقلی بیک مترجم دربار شاه سلطان حسین صفوی و به اصطلاح دیلماج بود. امروز که متنی از دوره صفوی را مرور می‌کردم، دیدم نویسنده یادی از او کرده و مطلبی از وی نقل کرده‌است. نویسنده این متن، در بخشی از این کتاب که اشارتی به صوفیه داشت، می‌گوید، مطلبی از علی قلی بیک دیلماج پرسیده‌است. می‌دانیم که خود این علی قلی هم نقدی بر صوفیه دارد که سالها پیش به کوشش آقای زائری در میراث اسلامی ایران منتشر شد. به هر حال نویسنده این کتاب می‌گوید:
«از رفعت پناه علی قلی بیک دیلماج استفسار احوال صوفیه نمودم که، [آیا] جایی در کتابهای سابق ذکر این طایفه شده؟ در جواب فرمودند: مجملاً در کتاب شعیا در باب ملاحم، به بدی یاد نموده‌اند؛ و در کتاب لغت فرنگیان، در باب حرف صاد، به تقریبی گفته‌اند: صوف اسم جماعت حکمای یونانیه بوده، و بعد از مدت مدید رفته رفته، فسّاقِ آن طایفه را به این اسم می‌خوانده‌اند. آخر، حکماء برای خود اسم دیگر وضع نموده‌اند که آن فیلسوف باشد، و اسم صوفی را به زنادقه و فسّاق واگذاشتند.
از بس که زدند شیشه تقوا بر سنگ
وز بس که به معصیت فرود بردند چنگ
اهل اسلام از مسلمانی شان
صد ننگ کشیدند ز کفار فرنگ
نکته جالب تر، خاطره ای است که نویسنده این متن از دیداری که با پدر رافائل دومان داشته، نقل کرده‌است. این شخص فرانسوی، بیش از سه دهه در ایران بود و بارها دربارهٔ وی مطالبی نوشته شده که از آن جمله، مقاله دوست مرحوممان جعفری مذهب دربارهٔ اوست؛ و اما نویسنده متن ما باز در نقد صوفیه در اصفهان و توجیه همان بدنامی که در شعر بالا به آن اشاره شده، می‌نویسد: «شاهد این مقال، آن که روزی به عنوان سیر و عبرت، در مسجد علی که در تختگاه اصفهان مشهور برابر هارون ولایت، که نزد غلامان علی بهارون وِری موسومست، حاضر بودم که دیدم رفایل فرنگی ملعون مشهور پیدا شده، نگاه به اطوار و سماع و وجد طایفه ای از صوفیه که در آنجا جمع شده بودند می‌نمودند، کرده، بخنده درآمده، گفت: حاشا که این‌طور عبادت و بندگی باشد. رفیقی خدا بیامرز داشتم، مردی دیندار. روی به او آورده گفت: چه می‌خندی؟ پنداری این دین اسلامست؟ رفایل گفت: می‌دانم فِرق بسیار در اسلام شما هست. رفیقم گفت: ما اهل ملت احمدی، اینها [صوفیه] را کافرتر و ردتر از شما فرنگیان می‌دانیم. رفایل گفت: حاصل، ما چنین بازیی و عبادتی در هیچ ملتی و کیشی ندیده‌ایم و نشنیده‌ام. این را گفت و رفت.»
یادداشت

1 2 3 4 5 6 7 8  Amanat 2017, p. 123.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10  Tiburcio 2018, p. 266.
1 2 3  Teles e Cunha 2009.
↑  Flannery 2013, pp. 95–96.
1 2 3 4 5 6 7 8  Pourjavady & Schmidtke 2009.
1 2 3  Rota 2017, p. 59.
1 2  Tiburcio 2018, pp. 266–267.
1 2 3  Tiburcio 2018, p. 267.
↑  Tiburcio 2018, p. 270.
↑  Flannery 2013, p. 94 (note 13).
↑  Lockhart 1986, p. 406.
↑  Tiburcio 2018, pp. 267–273.
↑  Tiburcio 2018, p. 269.
↑  Tiburcio 2018, pp. 268–269.
↑   https://donya-e-eqtesad.com/بخش-اقتصاد-36/3445867-علی-قلی-جدیدالاسلام-پدر-رافائل-دومان-در-اصفهان-صفوی. پارامتر |عنوان= یا |title= ناموجود یا خالی (کمک)
↑  admin (۲۰۱۸-۰۹-۰۸). «حجت‌الاسلام رسول جعفریان: مطلبی تازه یافت دربارهٔ علی قلی جدید الاسلام». پژوهشی دربارهٔ محیی الدین ابن عربی، عرفان و تصوف. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۴-۰۲.
پرتره محمد باقر مجلسی
نویسا

نویسا یا تحریر کلمات سریان یافته از ماوراء، توسط ارواح به دست مدیوم یک اصطلاح فراروان‌شناسی است. یک توانایی روانی ادعایی است که به فرد امکان می‌دهد کلماتی را بدون آگاهی تولید و در صفحه کاغذ بنویسد. مدیوم ها با در دست گرفتن ابزار نوشتاری و اجازه دادن به ارواح ادعایی برای مداخله در دست، حالت نویسا را انجام می‌دهند. ابزار مورد استفاده ممکن است یک خودکار و ابزار نوشتاری استاندارد باشد، یا ممکن است که مخصوص این حالت طراحی و ساخته شده باشد، مانند تخته پلانچت یا تخته ویجا.
رویکرد

ویلیام فلچر برت که یک فراروانشناس است نوشته: "پیام‌های خودکار ممکن است بوسیله یک مدیومِ که بصورت منفعلانه یک مداد را روی یک برگ کاغذ در دست گرفته، یا بوسیله پلانچت، یا توسط تخته ویجا انتقال یابد. ادعا می‌شود که ارواح کنترل دست یک مدیوم را برای نوشتن پیام‌ها، نامه‌ها و حتی کل کتاب‌ها به دست می‌گیرند. نوشتن خودکار می‌تواند در حالت خلسه یا بیداری اتفاق بیفتد. برخی از محققان روان‌شناسی مانند تامسون جی هادسون ادعا کرده‌اند که هیچ روحی در حالت نویسا دخالت ندارد و زائیده ضمیر ناخودآگاه شخص مدیوم است.
گالری

نویسا توسط هلنا اسمیت
نویسا توسط توماس اِوریت
حسین قدس نخعی

| حسین قدس نخعی | حسین قدس نخعی |
| --- | --- |
وزیر امور خارجه ایران: وزیر امور خارجه ایران
دوره مسئولیت اسفند ۱۳۳۹ – فروردین ۱۳۴۱: دوره مسئولیت اسفند ۱۳۳۹ – فروردین ۱۳۴۱
پادشاه: محمدرضا پهلوی
نخست‌وزیر: جعفر شریف‌امامی و علی امینی
وزیر دربار: وزیر دربار
دوره مسئولیت ۱۳۴۲ – ۱۳۴۵: دوره مسئولیت ۱۳۴۲ – ۱۳۴۵
پس از: حسین علاء
پیش از: اسدالله علم
سفیر ایران در آمریکا: سفیر ایران در آمریکا
دوره مسئولیت ۱۳۴۰ – ۱۳۴۰: دوره مسئولیت ۱۳۴۰ – ۱۳۴۰
پس از: اردشیر زاهدی
پیش از: محمود فروغی
سفیر ایران در بریتانیا: سفیر ایران در بریتانیا
دوره مسئولیت ۱۳۳۸ – ۱۳۳۸: دوره مسئولیت ۱۳۳۸ – ۱۳۳۸
پس از: علی سهیلی
پیش از: محسن رئیس
سفیر ایران در عراق: سفیر ایران در عراق
دوره مسئولیت ۱۳۳۱ – ۱۳۳۵: دوره مسئولیت ۱۳۳۱ – ۱۳۳۵
پس از: مظفر اعلم
پیش از: نادر باتمانقلیچ
دوره مسئولیت ۱۳۳۰ – ۱۳۳۱: دوره مسئولیت ۱۳۳۰ – ۱۳۳۱
پس از: محمود صلاحی
پیش از: مظفر اعلم
سفیر ایران در ژاپن: سفیر ایران در ژاپن
دوره مسئولیت آبان ۱۳۳۵ – بهمن ۱۳۳۶: دوره مسئولیت آبان ۱۳۳۵ – بهمن ۱۳۳۶
پس از: موسی نوری اسفندیاری
پیش از: عباس آرام
سفیر ایران در واتیکان: سفیر ایران در واتیکان
دوره مسئولیت ۱۳۴۵ – ۱۳۴۹: دوره مسئولیت ۱۳۴۵ – ۱۳۴۹
پس از: انوشیروان سپهبدی
پیش از: خسرو هدایت
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۲۷۳ روستای سنور، بخش چهاردانگه، شهرستان ساری
درگذشته: ۱۳۵۶ شیراز
ملیت: ایرانی
حسین قدس نخعی (۱۲۷۳ روستای سنور چهاردانگهٔ ساری – ۱۳۵۶ شیراز) شاعر و دیپلمات بلندپایه و وزیر امور خارجه ایران در دولت های علی امینی و شریف امامی  و وزیر دربار بود.
زندگی

پدرش حاج شیخ حسن عالم و در فلسفه استاد و نگارندهٔ کتاب بود. خودش دانش‌آموختهٔ مدارس متوسطهٔ انگلستان بود. در ۱۲۹۶ به خدمت وزارت امور خارجه درآمد و در سفارت لندن و واشینگتن مشاغلی را عهده‌دار شد تا در سال ۱۳۲۷ به ریاست ادارهٔ سوم سیاسی رسید و بعداً مدیر کل وزارت امور خارجه شد.
در شهریور ۱۳۲۹ که محسن رئیس در کابینهٔ سپهبد رزم‌آرا وزیر امور خارجه شد، قدس نخعی را معاون کرد. او از سال ۱۳۳۰ تا ۱۳۳۵ سفیر کبیر ایران در عراق و پس از آن به مدت یک سال سفیر در ژاپن بود. در سال ۱۳۳۸ به عنوان سفیر به لندن رفت اما شهریور سال بعد احضار انگلستان شد و در کابینهٔ جعفر شریف‌امامی، به وزارت امور خارجه رسید.
قدس نخعی در کابینهٔ دکتر علی امینی نیز که پس از شریف امامی روی کار آمد، مدتی وزیر خارجه بود و سپس به عنوان سفیر به آمریکا فرستاده شد. در سال ۱۳۴۲ به جای حسین علاء، وزیر دربار شد و سه سال در این سمت باقی‌ماند. پس از آن نیز سفیر ایران در واتیکان بود.
رباعی‌سُرایی

قدس نخعی به نویسندگی و ترجمه هم مشغول بود. در جوانی به کار روزنامه‌نویسی اشتغال داشت و مجلهٔ ماهانهٔ ندای قدس را انتشار می‌داد. او چکامه‌های خیام را به زبان‌های فرانسوی و انگلیسی ترجمه کرد.
قدس نخعی خود نیز در سرودن رباعیات استاد بود و رباعیات خود را به سبک خیام می‌سرود. از همین روی، صالح جعفری شاعر و نویسنده عرب او را خیام سدهٔ بیستم نامید. ترجمان‌گر رباعیات قدس به زبان ژاپنی کازمی یانو رئیس دانشگاه توکیو و ریوموری استاد دانشگاه شینسین بوده‌اند. سلام احمد نیز رباعیات او رابه کردی ترجمه و منتشر کرده‌است. در عراق، مهدی جاسم و مصطفی جواد رباعیات قدس را به شعر عربی سروده‌اند. رباعیات او به انگلیسی هم ترجمه شده‌است.
در سال‌های ۱۹۶۴ و ۱۹۶۶ میلادی، عده‌ای نام او را برای نامزدی جایزه نوبل ادبیات پیشنهاد کرده بودند.
آثار

خدا و بشر
اثر گمشده در بهشت
کوه کبوتران
دختر شاهسون
موسیقی ایران و خلاصهٔ پرورش نفس
نیان چلبیانی

| نیان چلبیانی | نیان چلبیانی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ فروردین ۱۳۹۷ بوکان، استان آذربایجان غربی، ایران
درگذشت: ۲۷ دی ۱۴۰۳ (۶ سال) بوکان، ایران
علت مرگ: سوختگی در بدن و خونریزی شدید واژن
آرامگاه: آرامستان سرچنار میاندوآب
نیان چلبیانی یا جبرئیل‌پور (۱۳۹۷–۱۴۰۳ بوکان) کودکی ۶ ساله اهل شهرستان بوکان در جنوب مرکزی استان آذربایجان غربی بود که در پی خون ریزی شدید و سوختگی بدن در پنجشنبه ۲۷ دی ماه ۱۴۰۳ فوت شد. مرگ نیان، شک بزرگی را به جامعهٔ ایران وارد کرد و موجب واکنش‌های شدیدی در میان مردم شد. بسیاری از رسانه‌های داخلی و بین‌المللی به مرگ او واکنش نشان دادند.
مرگ

در پنجشنبه ۲۷ دی ماه ۱۴۰۳ رسانه‌های محلی شهرستان بوکان واقع در آذربایجان غربی اعلام کردند که دختربچه‌ای ۶ ساله به نام «نیان جبرئیل‌پور (چلبیان)» بر اثر آزار جنسی و سوختگی بدن توسط نامادری و برادر دوست دختر پدرش، جان خود را از دست داده است. خانوادهٔ نیان ساکن محلهٔ زیباشهر در بوکان بودند.
تجمع مردم بوکان

به دنبال قتل و تجاوز نیان چلبیانی (جبرئیل‌پور)، عدهٔ زیادی از مردم بوکان در روز جمعه ۵ بهمن ماه مقابل درب فرمانداری این شهر حاضر شده و با دادن شعار «حق نیان را می‌گیریم» اعتراض خود را نسبت به این جنایت نشان دادند.
جولیان پو

| جولیان پو | جولیان پو |
| --- | --- |
پرونده:Julian po poster.jpg: پرونده:Julian po poster.jpg
کارگردان: آلان واید
بازیگران: کریستین اسلیتر رابین تونی
موسیقی: پاتریک ویلیامز
تاریخ‌های انتشار:  ۵ سپتامبر ۱۹۹۷ (۱۹۹۷-09-۰۵)  
مدت زمان: ۸۴ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
فروش گیشه: ۵۱٬۹۴۲ دلار
جولیان پو (به انگلیسی: Julian Po) فیلمی محصول سال ۱۹۹۴ و به کارگردانی آلان واید است. در این فیلم بازیگرانی همچون الیزابت پنیا، کریستین اسلیتر، رابین تونی، مایکل پارکس، چری جونز، فرانکی فیزن، هارو پرسنل، الیسون جنی، لاتانیا ریچاردسون و ژلیکو ایوانک ایفای نقش کرده‌اند.
نتایج تیم ملی فوتبال ایران (اکنون–۱۴۰۰)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
      برد        مساوی        باخت:       برد        مساوی        باخت
فهرست زیر نتایج تیم ملی فوتبال ایران از سال ۱۴۰۰ تا کنون است