stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
بهزاد مصری

| بهزاد مصریبهزاد مصری | بهزاد مصریبهزاد مصری |
| --- | --- |
BEHZAD MESRI: BEHZAD MESRI
زادهٔ: ۴ یا ۵ شهریور ۱۳۶۷ نقده
درگذشت: -
ملیت: ایرانی
دیگر نام‌ها: نام مستعار: ایرج خالااوغلی
شهروندی: ایران
شناخته‌شده برای: هک کردن شبکه HBO
اتهام(های) جزایی: هک کردن و دسترسی غیرمجاز به سایت‌های آمریکایی
وضعیت جزایی: تحت تعقیب اف‌بی‌آی
بهزاد مصری (انگلیسی: Behzad Mesri) یک فرد ایرانی است که به جرم هک کردن سایت اچ‌بی‌او تحت تعقیب اف‌بی‌آی می‌باشد. جرم‌هایی که مصری به آنها متهم شده‌است عبارتند از: «کلاه‌برداری رایانه‌ای – دسترسی غیرمجاز به رایانهٔ محفوظ، کلاه‌برداری اینترنتی، کلاه‌برداری رایانه‌ای – تهدید به نقض محرمانگی اطلاعات، کلاه‌برداری رایانه‌ای – تهدید آسیب رسانی به رایانهٔ محفوظ و نقض محرمانگی اطلاعات، فرستادن بین ایالتی یک مکاتبهٔ تهدید آمیز و سرقت هویت مشدد».
ماجرای حمله سایبری

شبکه اچ‌بی‌او آمریکا در تابستان سال ۲۰۱۷ مورد توسط بهزاد مصری و به کمک رسول اکبری و مصطفی مومنی 9 10 12 "عضو اصلی  گروه هکری بچه گربه ملوس" پرسنل کادر سپاه ارتش سایبری ایران (به انگلیسی: Iranian Cyber Army حمله سایبری قرار گرفت و ۱٫۵ ترابایت از داده‌های این شبکه به سرقت رفت. از اطلاعات به سرقت رفته می‌توان به داستان و قسمت‌های منتشر نشده سریال‌های: بازی تاج و تخت، فوتبالیست‌ها، زیاد ذوق‌زده نشو و شیطان اشاره کرد. این هکر سعی در اخاذی از اچ‌بی‌او به مبلغی در حدود ۶ میلیون دلار به صورت بیت‌کوین داشته تا به صورت ناشناس و بدون ردگیری پول را دریافت کند تا اطلاعات به سرقت رفته را منتشر نکند. اما به دلیل نپذیرفتن این شرط از سوی اچ‌بی‌او، هکر مقداری از اطلاعات سرقتی را در اینترنت منتشر کرد. همچنین بعد از هک شدن اچ‌بی‌او به تمامی کارکنان اچ‌بی‌او ایمیلی ارسال شده‌است با مضمون: "سلام به همه بازنده‌ها بله درسته! اچ‌بی‌او هک شده! مواظب باشید سکته نکنید!!!"
افشای هویت هکر

در ۲۱ نوامبر۲۰۱٩ دادگاه منطقه‌ای ایالات متحده در ایالت جنوبی نیویورک اعلام کرد یک فرد ایرانی به نام بهزاد مصری و با نام مستعار سکوت وحشت (انگلیسی: Sokote Vahshat) در یک حمله سایبری به شبکه اچ‌بی‌او توانسته مقدار قابل توجهی از داده‌های این شبکه را به سرقت ببرد. جون کیم دادستان ایالات متحده در یک نشست خبری اعلام کرد بهزاد مصری در ایران است و هم‌اکنون نمی‌توان وی را دستگیر کرد اما به محض خروج از ایران دستگیر خواهد شد. آقای کیم پرداختن پول توسط اچ‌بی‌او را تکذیب کرد.
همچنین دادستان کیم تکذیب کرد که اتهاماتی که به آقای بهزاد مصری نسبت داده شده‌است بخشی از تلاش‌های هماهنگ وزارت دادگستری برای افزایش فشار بر نمایندگان کنگره است تا تحریم‌ها علیه ایران را تشدید کند. جون کیم اظهار کرد مصری یک هکر با تجربه بوده که پیش از این نیز به دستگاه‌های نظامی ایران کمک کرده تا به وبسایت‌ها و تأسیسات مختلف در سراسر جهان از جمله به تأسیسات هسته‌ای اسرائیل حمله سایبری کنند. همچنین به گفته دادستانی، بهزاد مصری عضو یک گروه هکری  بوده و توانسته‌اند وبسایت‌هایی از سراسر جهان از جمله آمریکا را هک کنند.
همچنین واشینگتن پست اعلام کرد در اینگونه پرونده‌ها هویت هکر فاش نمی‌شود تا هکر متوجه لو رفتن خود نشود و به این صورت بتوان وی را دستگیر کرد اما با فشار وزارت امور خارجه آمریکا و کاخ سفید بر مقامات قضایی و انتظامی، خواستند تا هویت هکر فاش شود. به گفته واشینگتن پست افشای هویت هکر ایرانی به خواست دونالد ترامپ بوده تا بتوان با فشار بر کنگره تحریم‌های جدیدی را علیه ایران وضع کرد.
احمد سعادتمند

| احمد سعادتمند | احمد سعادتمند |
| --- | --- |
زادهٔ: نوشهر، مازندران، ایران
ملیت: ایران
پیشه(ها): مدیرعامل باشگاه فوتبال نساجی مازندران مدیرعامل باشگاه فوتبال استقلال تهران
سال‌های فعالیت: ۱ دی ۱۳۹۰ – ۷ آبان ۱۳۹۱۱۱ فروردین ۱۳۹۹ – ۹ مهر ۱۳۹۹
احمد سعادتمند مدیر ورزشی ایرانی و مدیرعامل سابق باشگاه فوتبال نساجی مازندران و باشگاه فوتبال استقلال تهران است.
پیشینه

سعادتمند از ۱۳۸۷ وارد عرصه مدیریت ورزشی در ایران شد. وی سابقه حضور در ریاست هیئت کوهنوردی استان مازندران در ۱۳۸۷ و مدیرعاملی باشگاه فوتبال نساجی مازندران از ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۱ را دارد. سعادتمند در ۱۳۹۱ مدیر ورزش و جوانان استان مازندران شد. در کارنامه وی حضور در تیم والیبال بانک سرمایه به عنوان مدیرعامل نیز دیده می‌شود.
حضور در استقلال

در بهمن ۱۳۹۷ سعادتمند به عنوان عضو جدید هیئت مدیره استقلال برگزیده شد. وی سپس به ریاست هیئت مدیره استقلال نیز رسید اما تنها ۴ ماه بعد از حضور در این پست در خرداد ۱۳۹۸ از سمتش استعفا داد. سال بعد و در ۱۱ فروردین ۱۳۹۹ در پی استعفای علی فتح‌الله‌زاده از سمت سرپرستی استقلال سعادتمند به عنوان مدیر جدید استقلال منصوب شد. در ۹ مهر ۱۳۹۹ هیئت مدیره استقلال سعادتمند را از سمتش بر کنار کرد.
احمد الستی

| احمد الستی | احمد الستی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۲۷ مشهد
ملیت: ایرانی
تحصیلات: دکترای زیبایی‌شناسی سینما
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): سینما
محل کار: دانشگاه تهران، دانشگاه دامغان دانشگاه سپهر اصفهان، دانشگاه سوره، پارس، دانشگاه کمال الملک نوشهر
دانشجویان برجسته: شهرام مکری، مهرداد اسکویی، هانا کامکار، برادران ارک، ترانه علیدوستی، علیرضا کاوه، کیوان علیمحمدی و امید بنکدار
 :  
احمد الستی (متولد سال ۱۳۲۷ در مشهد) پژوهشگر سینما، مترجم و عضو هیئت علمی دانشگاه تهران، استاد و مدیرگروه رشتهٔ سینما در پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران است.
زندگی

او در سال ۱۳۲۷ در مشهد به دنیا آمد و اکنون ساکن تهران است. پس از فارغ‌التحصیلی از دانشکدهٔ هنرهای دراماتیک تهران در رشتهٔ سینما، برای ادامهٔ تحصیل به آمریکا رفت و مدرک کارشناسی ارشد زیباشناسی و پس از آن دکتری زیباشناسی سینمای خود را از دانشگاه تگزاس در دالاس، دریافت نمود. الستی کارشناسی ارشد را با پایان‌نامه‌ای با عنوان A Comparison of the Ethnographic Filmmaking of Robert Flaherty and Jean Rouch 1984 به پایان رساند و عنوان رسالهٔ دکتری او نیزThe American Documentary Films of the Vietnam War 1992 بوده‌است. پس از پایان تحصیلات به ایران بازگشت و در دانشگاه هنر تهران مشغول تدریس شد. بعد از حدود یک سال دوباره به آمریکا مراجعت کرده و به  کمپانی سینمارک  پیوست. بعد از بازگشت دوباره به ایران مجدداً به تدریس در دانشگاه هنر تهران پرداخت. او عضو هیئت علمی دانشگاه هنر و دانشکده سینما و تئاتر در سال‌های ۱۳۷۱ تا ۱۳۷۵ و سپس ۱۳۸۵ تا ۱۳۸۸ بوده‌است. الستی در پی حوادث انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸ از دانشگاه هنر کنار گذاشته شد. پس از آن جذب دانشگاه تهران شده و تاکنون نیز مشغول تدریس در دانشگاه تهران است. وی از سال ۱۳۷۷ تاکنون مدیر آموزش مدرسهٔ فیلم تهران بوده‌است.همچنین از سال 1402 تا کنون به عنوان استاد مدعو دانشکده هنر دانشگاه دامغان مشغول فعالیت هستند.
فعالیت‌ها

الستی علاوه بر دانشگاه هنر و دانشگاه تهران در دانشگاه‌های ایالتی تگزاس در دالاس، سوره، صدا و سیما و مرکز اسلامی آموزش فیلمسازی نیز به عنوان استاد حضور داشته‌است و همچنین مشاور موزه هنر دالاس در ایالت تگزاس نیز بوده‌است. وی جشنوارهای سینمایی شکسپیر روی پرده سینما، زنان در قاب و گلاسنوست را در دانشگاه ایالتی تگزاس در سال‌های ۱۹۸۸، ۱۹۸۹، ۱۹۹۰ برگزار کرده‌است. او به همراه پروفسور کلائوس اشتانیک، فیلمساز و مدرس آلمانی، مدیریت پروژه مشترک مؤسسه آموزش عالی سوره و دانشگاه فیلم و تلویزیون آلمان به نام «پل۱» و «پل۲» را بر عهده داشت. «پل۱» (۲۰۰۶–۲۰۰۵ میلادی) ساخت هفت فیلم کوتاه مستند و داستانی و «پل۲» (۲۰۰۸–۲۰۰۷ میلادی) ساخت هشت فیلم کوتاه مستند توسط دانشجویان آلمانی و ایرانی در آلمان بود. او همچنین به ایراد سخنرانی‌ها و برگزاری کارگاه‌های بی‌شماری در مورد سینما با عناوین متنوعی پرداخته‌است که از جملهٔ آن‌ها می‌توان به «مستند هم به قصه نیاز دارد!»، «ضرورت تجربه‌گرایی در سینما»، «ریتم در فیلم کوتاه»، «ویدئو آرت: هنر پیشرو»، «زیبایی‌شناسی فیلم کوتاه»، «ساختار فیلم کوتاه»، «ساختارهای مدرن سینما و ادبیات»، «بررسی تطبیقی آموزش‌های دانشگاهی سینما در ایران و جهان» می‌توان اشاره نمود.
داوری‌ها

او علاوه بر فعالیت‌های پژوهشی، سابقهٔ عضویت در هیئت داوران جشنواره‌های خارجی مانند هیئت انتخاب فستیوال فیلم آمریکا در دالاس در دو سال پیاپی ۱۹۸۸ و ۱۹۸۹ را در کارنامهٔ خود دارد. علاوه بر این عضو هیئت داوران جشنواره‌های داخلی از جمله جشنواره‌های فیلم کوتاه تهران، رشد، سینما حقیقت، آیینه و آفتاب، مستند کیش، پروین اعتصامی، عضو هیئت داوران اولین دورهٔ جشنواره «ابداع» دوبی سال ۱۳۸۰، و از اعضای هیئت داوران اولین دورهٔ جشنواره فیلم دانشگاه تهران در سال ۱۳۸۹ نیز بوده‌است.
جوایز و افتخارات

احمد الستی در سال ۱۹۸۲ شاگرد ژان روش، مستندساز فرانسوی بوده‌است و در ۲۲ آذر ماه سال ۱۳۹۵ لوح افتخاری عضویت بنیاد ژان روش در موزهٔ سینما، توسط مینا راد، به‌نمایندگی از بنیاد ژان روش، به ایشان اعطا شد. علاوه بر این او دانشجوی مورخ شهیر سینمای آمریکا چارلز هارپول و دراماتورگ صاحب‌نام آمریکایی رابرت کوریگان و هنرمند فقید کازویو ساکائی و افرادی چون پاول موناکو، امیلی دوبریگارد و پیتر لو نیز بوده‌است.
لیست داوری‌ها

۱۳۸۶- پنجمین جشنواره فیلم کوتاه نهال، دانشگاه هنر
۱۳۸۷- دومین دورهٔ جشنوارهٔ سینما حقیقت، هیئت داوران فیلم‌های بلند و کوتاه بین‌الملل
۱۳۹۱- چهل و دومین جشنواره بین‌المللی فیلم رشد، تهران
۱۳۹۴- دوازدهمین جشنواره فیلم کوتاه نهال، دانشگاه هنر
۱۳۹۴- نهمین دورهٔ جشنوارهٔ سینما حقیقت، هیئت داوران مستندهای کوتاه و نیمه بلند
۱۳۹۵- هیئت داوران نخستین جشنواره فیلم کوتاه رهایی
۱۳۹۶- هیئت داوران دوازدهمین جشنواره ملی فیلم کوتاه مستند و داستانی رضوی یزد
1400- رئیس هیئت داوران دومین جشنواره سراسری فیلم کوتاه آسمان (مستند،داستانی، پویانمائی، نماهنگ و طدح فیلنمامه) شهرری_باقرشهر
آثار

مستند علف، سه روایت و یک مقدمه، مریان کالدول کوپر، مارگریت التون هریسون، ارنست بومونت شودساک، احمد الستی (مترجم)، ناشر: آوند دانش، ۱۳۹۴.
هنر دقت (کلام و تصویر در مردم نگاری)، مایکل اوپیتس، احمد الستی، ترجمهٔ محمد همتی، ناشر: بنگاه ترجمه و نشر کتاب پارسه، ۱۳۹۳.
احمد الستی در حال تدریس در دانشگاه سپهر اصفهان
پرچم سبز

| 0 | 1 |
| --- | --- |
 :  
کشورهایی که از رنگ سبز در پرچم خود استفاده می‌کنند؛ سبز کم‌رنگ نشانهٔ کشورهایی‌ست که سبز را بعنوان نماد اسلام به‌کار گرفته‌اند و دو رنگ پررنگ‌تر نشانهٔ کشورهای پان‌افریکن و سایر هستند.
پرچم لیبی طی سال‌های ۱۹۷۷ الی ۲۰۱۱
پرچم سبز می‌تواند دارای معانی مختلفی باشد.
پرچم‌های دولت-ملت‌ها

پرچم جماهیر سوسیالیستی خلق عرب لیبی بزرگ یک پرچم سبز ساده بود.
پرچم عربستان سعودی دارای پس‌زمینه سبز است بعنوان نماد اسلام به‌کار رفته.
ناسیونالیسم ایرلندی به‌طور سنتی با پرچم سبز نشان داده می‌شد. پرچم کنونی ایرلند سه رنگ است که سبز نماد کاتولیک‌های ایرلندی، نارنجی نماد پروتستان‌های ایرلندی و سفید در وسط آن نشان دهنده صلح است.
پرچم سابق موریتانی
برخی انواع پرچم آمریکا با راه‌راه سبز در طول جنگ انقلاب به اهتزاز درآمدند که سبز بعنوان «رنگ امید» به‌کار رفته بود.
دیگر پرچم‌ها

پرچم سبز بخشی از مجموعه ای از پرچم‌های مسابقه‌ای است و شروع یا از سرگیری یک مسابقه اتومبیل رانی را نشان می‌دهد.
در حمل‌ونقل ریلی در بریتانیای کبیر و ایرلند، گاهی اوقات از پرچم‌های سبز (کمتر از گذشته) توسط نگهبانان راه‌آهن به عنوان پیامی به رانندگان لوکوموتیو استفاده می‌شود بدین معنا که می‌توانند به طی کردن مسیر ادامه دهند.
احمد عظیمی زواره‌ای

احمد عظیمی زواره‌ای (دی ۱۲۹۹ در اصفهان- ۱۱ دی ۱۳۷۴ در تهران) ناشر و کتابفروش ایرانی بود. او از پایه‌گذاران انتشارات نیل و گروه فرهنگی آذر بود و مدیریت نشریه صدف را هم بر عهده داشت. او از دانشسرای عالی، لیسانس ریاضی داشت. در سال ۱۳۳۹ با کمک برادرش، کتاب‌فروشی دهخدا را تأسیس کرد که نخستین کتاب‌فروشی در مقابل دانشگاه تهران بود.
میرزا خلیل رفیع

| میرزا خلیل رفیع | میرزا خلیل رفیع |
| --- | --- |
میرزا خلیل رفیع: میرزا خلیل رفیع
نخستین رئیس بلدیه (شهردار) رشت: نخستین رئیس بلدیه (شهردار) رشت
دوره مسئولیت ۱۲۸۶ – ۱۳۰۰: دوره مسئولیت ۱۲۸۶ – ۱۳۰۰
پس از: ایجاد پست
پیش از: محمود غفاری
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
ملیت: 
پیشه: سیاست‌مدار
میرزا خلیل رفیع کوچک‌ترین فرزند ملا رفیع شریعتمدار گیلانی (از مجتهدین طراز اول ایران در عصر ناصری) و از مشروطه خواهان گیلان بود.
او پس از انقلاب محرم ۱۳۲۷ ه‍.ق رشت که منجر به قتل حکمران گیلان آقابالا خان سردار افخم و تصرف رشت توسط مشروطه خواهان شد، به عنوان نخستین رئیس بلدیه (شهردار) رشت تعیین شد.
او در حالی که همچنان شهردار رشت بود، در وقایع سال ۱۳۳۰ ه‍.ق که منتهی به تصرف گیلان توسط قوای روس گردید، به دستور قنسول روس نکراسف بازداشت شد و به همراه عده‌ای دیگر از آزادیخواهان به بادکوبه فرستاده شد ولی این عده اندکی بعد آزاد شده و به گیلان بازگشتند. اما نکراسف مجدداً آنها را دستگیر کرد و پس از محاکمه‌ای نمایشی سه نفر از آنان را اعدام و بقیه را تبعید کرد. حاج میرزا خلیل رفیع این بار از جمله کسانی بود که به مدت پنج سال از گیلان تبعید شدند.
میرزا خلیل پس از سپری کردن مدت تبعید و بازگشت به گیلان، مقارن با نهضت جنگل مجدداً به سمت شهردار رشت انتخاب گردید.
منزل مسکونی او در رشت که در خیابان استاد مطهری و در برزنی که به نام وی نامگذاری شده واقع است، پس از بازسازی مقر شورای اسلامی شهر رشت گردیده است. نام محله خلیل آباد در شهر رودبار نیز برگرفته از نام اوست.
پرچم فرانسه

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام: Tricolour
کاربرد: پرچم زمینی ملی  
تناسب: ۲:۳ (معمولی)
پذیرفته‌شده: ۱۵ فوریهٔ ۱۷۹۴
طرح: سه رنگ عمودی آبی، سفید و قرمز
طراح: ژیلبر دو موتیه دو لافایت، ژاک-لویی داوید
 :  
گونه دیگر از پرچم فرانسه: گونه دیگر از پرچم فرانسه
کاربرد: پرچم زمینی ملی  
تناسب: ۲:۳ (معمولی)
پذیرفته‌شده: ۱۹۷۴
طرح: یک نوع قابل تعویض از پرچم ملی با سایه‌های روشن‌تر
 :  
پرچم فرانسه (به فرانسوی: Drapeau de la France) یک پرچم سه رنگ است که دارای سه نوار عمودی به رنگ آبی، سفید و قرمز است. برای انگلیسی زبانان آن را به‌عنوان سه رنگ فرانسوی یا به سادگی سه رنگ (به فرانسوی: Tricolore) می‌شناسند، اگرچه پرچم ایرلند و دیگران نیز چنین شناخته می‌شوند. این طرح پس از انقلاب فرانسه اتخاذ شد. اگرچه اولین پرچم سه رنگ نبود، اما به یکی از تأثیرگذارترین پرچم‌های تاریخ تبدیل شد. طرح سه رنگ بعداً توسط بسیاری از ملل دیگر در اروپا و جاهای دیگر پذیرفته شد، و طبق دایرةالمعارف بریتانیکا از لحاظ تاریخی «در تقابل نمادین با معیارهای سلطنتی خودکامه و روحانی در گذشته» ایستاده است. پیش از تصویب سه رنگ، دولت سلطنتی از پرچم‌های زیادی استفاده می‌کرد که معروف‌ترین آن‌ها یک سپر آبی و طلایی fleur-de-lis (بازوهای سلطنتی فرانسه) روی زمینه سفید یا پرچم دولتی بود. در اوایل انقلاب فرانسه، شبه‌نظامیان پاریس، که نقش برجسته‌ای در هجوم به باستیل داشتند، لباس‌های آبی و قرمز، رنگ‌های سنتی شهر بر تن داشتند. به گفته ژنرال فرانسوی ژیلبر دو موتیه، مارکی دو لافایت، رنگ سفید «رنگ فرانسوی باستانی» بود و به کلاه شبه نظامیان اضافه شد تا کلاه سه رنگ یا ملی فرانسه را تشکیل دهد.
پرچم کنونی

در تاریخ ۱۷۸۹ میلادی، پانزده ماه پس از تسخیر زندان باستیل، شورای مردم فرانسه جهت تجلی و تمثیل هویت ملی این کشور، پرچمی مرکب از سه رنگ آبی-سفید-قرمز را انتخاب کرد. این سه رنگ از آن زمان تا کنون در پرچم فرانسه، حفظ شده است. رنگ‌های آبی و قرمز از رنگ‌های شهر پاریس گرفته شده است، و رنگ سفید مربوط به سلطنت است.
تاریخچه

به زحمت می‌توان پرچم دیگری یافت که مانند پرچم ملی فرانسه «تریکولوره» در تاریخ تقریباً دویست ساله خود چنین به دفعات ممنوع شده باشد عوض شده باشد شکلش تغییر کرده باشد دوباره ممنوع شده و بعد به رسمیت شناخته شود. در زبان فرانسوی «تریکولوره» به معنای پرچم سه رنگ است؛ بنابراین تمام پرچم‌های سه رنگ تریکولوره‌اند اما این روزها وقتی نام تریکولوره به زبان‌ها می‌آید به یاد پرچم ملی فرانسه می‌افتیم.
رنگ ابی بنابر افسانه‌ها روپوش یا شنل مارتین مقدس بوده است. سفید رنگ منتخب شاهان فرانسوی و قرمز رنگ درفش جنگی عدالت کارل کبیر بوده است.
در دوران ناپلئون پرچم فرانسه به صورت افقی ظاهر شد. بعد از برکناری وی و تبعیدش به جزیره البا-لویی هجدهم پرچم بوربون‌ها را رسمی کرد. سپس ناپلئون با کودتایی در دورهٔ صد روزه حکومتش دوباره پرچم افقی اش را به اهتزاز درآورد. سپس او به جزیره سنت هلن تبعید شد و لویی هجدهم دوباره پرچم بوربون‌ها را رسمی کرد. سپس شاه فیلیپ پرچم ابی-سفید-سرخ را درسال۱۸۳۰ در انقلاب ژوئیه مطرح کرد اما در سال ۱۸۴۹ که جمهوری دوم اعلام شد پرچم ابی-سفید-سرخ با نوارهای عمودی ظاهر شد.
پرچم امروزی فرانسه در سال ۷۱–۱۸۷۰ پس از برکناری ناپلئون سوم و اعلام جمهوری سوم در جنگ آلمان-فرانسه به عنوان پرچم ملی انتخاب و از ان پس برای همیشه پرچم ملی فرانسه در تمام مجالس، سفارتخانه‌ها و تمام مناطق فرانسه به اهتزاز درآمد.
نگارخانه

پرچم دودمان کاپه
ژان دارک
پرچم عصر رنسانس و هم اکنون پرچم ناحیه ایل-دو-فرانس
پرچم متعلق به ۱۷۸۹ به قبل و همچنین از ۱۸۱۵ تا ۱۸۳۰
پرچم فرانسه پس از جنگ‌های مذهبی فرانسه
پرچم نیروی دریایی پادشاهی فرانسه
پرچم فرانسه نو
یکی از پرچم‌هایی سلطنت طلبان در زمان انقلاب استفاده می‌کردند
تا سال ۲۰۲۰
جان دیویس راکفلر

| جان دیویسون راکفلر | جان دیویسون راکفلر |
| --- | --- |
جان دی. راکفلر در سال ۱۸۸۵: جان دی. راکفلر در سال ۱۸۸۵
زادهٔ: ۸ ژوئیهٔ ۱۸۳۹ ریچفورد، نیویورک
درگذشت: ۲۳ مهٔ ۱۹۳۷ (۹۷ سال) کیسمنتس، اورمند بیچ، فلوریدا
آرامگاه: گورستان لیک ویو، کلیولند، اوهایو ۴۱°۳۰′۴۰″شمالی ۸۱°۳۵′۲۸″غربی﻿ / ﻿۴۱٫۵۱۱°شمالی ۸۱٫۵۹۱°غربی﻿ / 41.511; -81.591
شناخته‌شده برای:  بنیان‌گذار و رئیس سابق شرکت استاندارد اویل  دانشگاه شیکاگو و دانشگاه راکفلر  تأمین کننده مالی دانشگاه مرکزی فیلیپین  بنیانگذار انجمن آموزش عمومی  بنیان‌گذار بنیاد راکفلر 
حزب سیاسی: جمهوری‌خواه آمریکاگرایی (ایدئولوژی)
همسر(ها): لورا اسپلمن راکفلر (ازدواج ۱۸۶۴–۱۹۱۵; مرگش)
فرزندان:  الیزابت راکفلر  آلیس راکفلر  آلتا راکفلر  ادیت راکفلر 
والدین: ویلیام آوری راکفلر پدر الیزا دیویسون
خویشاوندان:  ویلیام آوری راکفلر، جونیور. (برادر)  فرانک راکفلر (برادر)  ویلیام گودسل راکفلر (برادرزاده)  پرسی اوی راکفلر (برادرزاده)  جرالدین راکفلر دوج (برادرزاده)  مارگارت راکفلر استرانگ (نوه دختر)  جان راکفلر پرنتیس (نوه پسر)  ابیگیل آلدریچ راکفلر (نوه دختر)  جان دیویسون راکفلر سوم (نوه پسر)  نلسن آلدریچ راکفلر (نوه پسر)  لاوریس اسپلمن راکفلر (نوه پسر)  وینتروپ آلدریچ راکفلر (نوه پسر)  دیوید راکفلر (نوه پسر) 
جان دیویسون راکفلر (به انگلیسی: John D. Rockefeller)(۸ ژوئیه ۱۸۳۹–۲۳ مه ۱۹۳۷، ۱۳۱۶–۱۲۱۸ خورشیدی)، سرمایه‌دار اهل آمریکا بود. او ثروتمندترین آمریکایی تاریخ و ثروتمندترین فرد تاریخ معاصر جهان شناخته می‌شود.
راکفلر که در نیویورک متولد گشت، در زمان خود در آمریکا به خاطر ثروت زیاد و وقف به عموم شهرت پیدا کرد. او بنیان‌گذار شرکت استاندارد اویل بود. دارایی او در سال ۱۹۱۳ در حدود ۹۰۰ میلیون دلار که معادل ۴۱۸ میلیارد دلار و معادل ۲ درصد کل اقتصاد آمریکا در سال ۲۰۱۹ (تخمین زده شده توسط نشریهٔ فوربز) برآورد می‌شود. همچنین وی در ۲۹ سپتامبر ۱۹۱۶ با دستیابی به ثروت یک میلیارد دلار آمریکا، به عنوان نخستین میلیاردر آمریکایی شناخته می‌شود.
او کارش را از سن ۱۶ سالگی آغاز کرد و پس از سه سال نخستین شرکتش را تأسیس نمود. در سال ۱۸۶۲، او به صنعت نفت گرایش پیدا کرد. پس از در اختیار گرفتن جدی‌ترین رقیب محلی، راکفلر اقدام به ایجاد یک شرکت ملی با یک شبکه ملی توزیع نمود. او موفقیت خود را مرهون شرکت استاندارد اویل است که تا سال ۱۸۷۹، کنترل ۹۰ درصد پالایش نفت در ایالات متحده آمریکا را در دست داشت. راکفلر در سال ۱۸۹۷ از مدیریت شرکتش کنار کشید البته تا سال ۱۹۱۱، رئیس هیئت مدیره آن باقی ماند. در این سال، سرانجام دولت آمریکا حکم به انحلال استاندارد اویل داد. ۴۰ سال پایانی عمر راکفلر صرف مدیریت امور خیریه شد.
گراکو (فومن)

| گراکو | گراکو |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: گیلان
شهرستان: فومن
بخش: بخش مرکزی
دهستان: گشت
جمعیت: ۲۰۹ نفر (سرشماری ۹۵)
گراکو ، روستایی کوچک از توابع بخش مرکزی شهرستان فومن در استان گیلان ایران و در فاصله ای کوتاه از قلعه رودخان و ماسوله و مرکز شهر واقع شده است.
از خاندان قدیمی این روستا می توان به خانواده بزرگ پورمحمد اشاره نمود:
شجره نامه این خاندان عبارت است از:
عاقل محمد پورمحمد (خان گراکو و للکام)  در صده 200 شمسی
اکبر پورمحمد (پسر ارشد خان)
نازعلی پورمحمد (نوه خان)
محمود پورمحمد (نتیجه)
بیت اله پورمحمد (نبیره خان)
مهندس مجتبی پورمحمد (ندیده خان)
جمعیت

این روستا در دهستان گشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۰۶ نفر (۷۵خانوار) بوده‌است.
تیواز

| تیواز | تیواز |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور:  جمهوری آذربایجان
جمهوری خودمختار: نخجوان
شهرستان: شهرستان جلفا
جمعیت (۲۰۰۵)[نیازمند منبع]: جمعیت (۲۰۰۵)[نیازمند منبع]
 • کل: ۳۵۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AZT)
تیواز (به ترکی آذربایجانی: Teyvaz) یک روستا در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان جلفا، جمهوری خودمختار نخجوان واقع شده‌است. تیواز ۳۵۰ نفر جمعیت دارد.
بیژن بیرنگ

| بیژن بیرنگ | بیژن بیرنگ |
| --- | --- |
بیژن بیرنگ - اردیبهشت ۱۳۹۷: بیژن بیرنگ - اردیبهشت ۱۳۹۷
زادهٔ: ۱۸ اسفند ۱۳۲۸ ‏(۷۴ سال) تبریز، ایران
ملیت: ایرانی
پیشه: کارگردان، تهیه‌کننده، مجری و فیلم‌نامه‌نویس سینما و تلویزیون
سال‌های فعالیت: ۱۳۶۷–اکنون
فرزندان: علی، صحرا
بیژَن بیرَنگ (زاده ۱۸ اسفند ۱۳۲۸ در تبریز) کارگردان، تهیه‌کننده، مجری و فیلم‌نامه‌نویس ایرانی، سینما و تلویزیون است.
زندگی

بیرنگ متولد ۱۳۲۸ است. وی دانش‌آموخته ادبیات نمایشی از دانشگاه هنرهای دراماتیک در سال ۱۳۵۴ و دارای مدرک کارشناسی ارشد در فناوری آموزشی از دانشگاه جنوب کالیفرنیا است.
بیرنگ فعالیت سینمایی را همراه با مسعود رسام در سال ۶۵با فیلم تلویزیونی در خانه شروع کرد . سپس فیلمنامه فیلم سینمایی هی جو (به کارگردانی منوچهر عسگری نسب - ۱۳۶۷) را نوشت .
وی در کنار گروه‌های محدود برنامه‌ساز صدا و سیما در سال‌های بعد از انقلاب به ساخت برنامه‌های طنز و برنامه‌های کودکان پرداخت؛ که از آن جمله می‌توان به چاق و لاغر اشاره کرد که از سریال‌های محبوب تلویزیونی کودکان در دهه شصت به‌شمار می‌رود. این مجموعه ماجرای دو کاراگاه چاق و لاغر را روایت می‌کرد.
بیژن بیرنگ و مسعود رسام در سال‌های دهه هفتاد با ساخت دو مجموعه طنز تلویزیونی همسران و خانه سبز (مجموعه تلویزیونی) به شهرت رسیدند.
بیرنگ در زمستان ۱۳۸۵ برنامه تلویزیونی باز هم زندگی را کارگردانی کرد. وی همچنین در این برنامه به عنوان مجری با اجرایی متفاوت ظاهر شد.
در پاییز سال ۱۳۸۶ نیز مجموعه سرزمین سبز به کارگردانی وی از تلویزیون پخش شد. این مجموعه در دهه هفتاد و پس از پایان مجموعه خانه سبز (مجموعه تلویزیونی) ساخته شده‌است ولی به دلایلی پس از ساخت سیزده قسمت تولید آن متوقف شده و پخش آن نیز تا تاریخ یاد شده به تأخیر افتاده‌است.
از همکاران بیرنگ می‌توان به رضا ژیان، مسعود رسام و بهروز بقایی اشاره کرد.
فیلم‌ها > کارگردانی سینما

قصه عشق (۱۳۸۵)
سیندرلا (۱۳۸۰)
علی و غول جنگل (۱۳۶۹)
فیلم‌ها > کارگردانی تلویزیون

باز هم زندگی
سرزمین سبز
خانه سبز (مجموعه تلویزیونی)
همسران
چاق و لاغر
همچون سرو
مادر
این خانه دور است
عشق تعطیل نیست
سریال در خانه
فیلم‌ها > نویسندگی

عشق تعطیل نیست (۱۳۹۴)
همچون سرو (۱۳۸۹)
مادر (۱۳۸۹)
قصه عشق (۱۳۸۵)
عید آمد، بهار آمد (۱۳۷۳–۱۳۷۲)
این خانه دور است (۱۳۷۰)
علی و غول جنگل (۱۳۶۹)
هی جو (۱۳۶۷)
فیلم‌ها > تهیه کنندگی

۱ - سیندرلا (۱۳۸۰)
۲ - علی و غول جنگل (۱۳۶۹)
۳ - همچون سرو (۱۳۸۹)
۴ - مادر (۱۳۸۹)
۵- دنیای شیرین دریا (۱۳۷۷)
۶- دنیای شیرین (۱۳۷۶)
۷- تولدی دیگر (۱۳۷۷)
٨- شام ایرانی (١٣٩٠)
اتصال استان فارس به خلیج فارس

استان‌ها و شهرستان‌های ایران در ۱۲۸۷
استان‌ها و شهرستان‌های ایران در ۱۳۳۵
اتصال استان فارس به خلیج فارس طرحی است که به جداسازی بخش‌هایی از شهرستان پارسیان در استان هرمزگان و الحاق آن به شهرستان لامرد در استان فارس یا بازگرداندن دوباره بخش‌هایی از قسمت‌های جداشده از استان فارس در کنار خلیج‌فارس اشاره دارد که در اواخر دولت دوم محمود احمدی‌نژاد به تصویب رسید.
در اواخر دولت دهم جدایی بنادر از استان فارس و حکم استانداری به هر یک از شهرهای  هرمزگان و بوشهر
نمای کلی

بر مبنای این طرح پنج روسو نبود بنادری تحت حوضه استحفاظی فارس تای صورباش، فارسی، اکبری، تمبو جنوبی و تمبو شمالی از بخش کوشکنار تابع شهرستان پارسیان در استان هرمزگان جدا شده و به دهستان حومه (ترمان) از بخش مرکزی شهرستان لامرد استان فارس ملحق می‌شود. این منطقه دارای چند اسکله و چند ناحیه ساحلی است که بدین ترتیب این طرح باعث همجواری استان فارس با ۶ کیلومتر از ساحل خلیج‌فارس و عدم همجواری استان هرمزگان با استان بوشهر و منطقه ویژه اقتصادی پارس جنوبی می‌شود.
روند اجرا

۹ مهر ۱۳۹۲ صادق عابدین، استاندار فارس، خبر از پیوستن روستاها به استان فارس داد که منجر به بروز اعتراضاتی در استان هرمزگان شد. عصر و شب ۱۶ مهر دست کم ۵۰۰۰ نفر از مردم بندرعباس در مقابل استانداری هرمزگان تجمع کردند. صبح روز بعد مقامات هرمزگان از توقف این الحاق خبر دادند و دولت حسن روحانی محمد احمدی را به جای عابدین به استانداری فارس منصوب کرد. محمد علی افشانی استاندار بعدی فارس، در نوامبر ۲۰۱۵، خبر داد این استان به زودی به خلیج‌فارس متصل خواهد شد.
پیامدها > موافقان

بانیان و موافقین این طرح، «تأمین امنیت بیشتر دریاهای جنوب، تسریع در توسعه مناطق ساحلی جنوب، بالفعل کردن ظرفیت تجاری این نوار از کشور، با مسمی شدن نام خلیج‌فارس و افزایش معابر استراتژیک به دریاهای آزاد» را از اهداف و دلایل این طرح اعلام کرده‌اند.
پیامدها > مخالفان

مخالفان این طرح معتقدند دلیل محرومیت منطقه باید ریشه‌ای حل شود نه از طریق انتقال این منطقه به استان فارس. به اعتقاد مخالفان رفتار مسئولین دو استان به گونه‌ای بوده‌است که انگار این دو استان زیر نظر دو دولت مختلف اداره شده و قرار است فقط به یک استان توجه ویژه شود.
علی قاسمی، عضو شورای شهر کوشکنار جوابیه‌ای برای جعفر قادری نوشته‌است و به دلایل وی پاسخ داده‌است.
پیامدها > مخالفان > فاصله زیاد به مرکز بخش

به نوشتهٔ قاسمی، با وجودی که طبق قانون تقسیمات کشوری، روستاهای تابعه هر بخش باید کمترین فاصله را نسبت به مرکز بخش داشته باشند، روستاهای فوق با لامرد فارس بیش از صد کیلومتر است و باعث سرگردانی و نارضایتی مردم روستاها خواهد شد در حالی که فاصلهٔ آن‌ها به مرکز بخش کوشکنار ۵/۲ کیلومتر و با مرکز شهرستان پارسیان کمتر از ۳۰ کیلومتر فاصله دارند.
به گفته نماینده پارسیان در صورت انجام این انتقال مرکز استان یعنی شیراز، از این مناطق بین ۵۰۰ تا ۶۰۰ کیلومتر فاصله خواهد داشت.
پیامدها > مخالفان > از دست دادن مزیت همجواری با بوشهر

مسئولان استانی و نمایندگان هرمزگان بر این باورند که با الحاق ۵ روستای مرزی هرمزگان امتیاز همجواری هرمزگان با پارس جنوبی از دست خواهد رفت و به این ترتیب پارسیان و کوشکنار از امتیاز پارس‌جنوبی برای به‌کارگیری نیروهای بومی و تخصیص اعتبارات عمرانی محروم خواهند شد. به نوشتهٔ علی قاسمی، تمامی منابع درآمدی ایجادکننده عمران و آبادی منطقه غرب هرمزگان را از آن فارس خواهد کرد و این کار موجب توقف توسعه همه‌جانبهٔ غرب هرمزگان خواهد شد.