stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مو ابودو

Mosunmola Abudu که به مو ابودو نیز معروف است (متولد ۱۱ سپتامبر ۱۹۶۴) نیکوکار و مشاور سابق مدیریت منابع انسانی است. فوربس او را به عنوان " موفق‌ترین زن آفریقا " توصیف کرده‌است، و توسط هالیوود ریپورتر به عنوان یکی از "۲۵ زن قدرتمند در تلویزیون جهانی " رتبه‌بندی شده‌است.
مو ابودو در همرسمیت در غرب لندن به دنیا آمد. پدرش مهندس بود و در سال ۱۹۷۵ درگذشت. ریشه خانواده مو در شهر اوندو، در جنوب غربی نیجریه است. او بزرگترین خواهر در بین سه خواهر است. مو در ۷ سالگی به نیجریه نقل مکان کرد تا با پدر و مادربزرگش زندگی کند و در ۱۱ سالگی به انگلستان بازگشت.
جی.آی.تی.: با هم جمع کن

۱۹۷۳ آلبوم استودیوییاز جکسون فایو
جی. آی.تی. با هم جمع کن با نام مستعار با هم جمع کن (انگلیسی: G.I.T. : Get It Together a.k.a. Get It Together) هشتمین آلبوم استودیویی جکسون فایو است که در ۱۲ سپتامبر ۱۹۷۳ از موتاون منتشر شد. این آلبوم دارای موفقیت کوچک «با هم جمع کن» و موفقیت بعدی «ماشینِ رقص» بود که بعداً به‌صورت ویرایش شده در آلبومی به همین نام مجدداً منتشر شد.
شاهدخت لورنتین

شاهدخت لورنتین هلند (زادهٔ ۲۵ مه ۱۹۶۶) همسر شاهزاده کنستانتین و خواهر همسر ویلم-الکساندر، پادشاه هلند است.
اوایل زندگی

پترا لورنتین برینک‌هورست در ۲۵ مه ۱۹۶۶ در لایدن، هلند زاده شد. او دختر لارنس یان برینک‌هورست، وزیر پیشین امور اقتصادی هلند، و یانتین برینک‌هورست-هرینگا است. او یک برادر بزرگ‌تر به نام ماریوس دارد. او با نام میانی خود، لورنتین، که ترکیبی از نام‌های والدینش است، شناخته می‌شود.
شاهدخت لورنتین تحصیلات ابتدایی خود را در خرونینگن آغاز کرد. خانواده‌اش سپس به لاهه نقل مکان کردند، جایی که او تحصیلات ابتدایی خود را به پایان رساند. او دوران متوسطه را در لاهه گذراند، چهار سال در کریستلیک خیمنازیوم سورخفلایت و یک سال در مدرسه‌ای دیگر تحصیل کرد. سپس در کیتا، توکیو در دبیرستان بین‌المللی فرانسوی توکیو تحصیل کرد و در سال ۱۹۸۴ دیپلم بکلوریا را دریافت نمود. در آن زمان، پدرش در ژاپن به عنوان سفیر اتحادیه اروپا در ژاپن فعالیت می‌کرد (۱۹۸۲ تا ۱۹۸۷).
شاهدخت لورنتین در دانشگاه خرونینگن در رشتهٔ تاریخ تحصیل کرد و در سال ۱۹۸۶ دورهٔ آموزش مقدماتی دانشگاهی را به پایان رساند. سپس در کویین مری، دانشگاه لندن تحصیل کرد و در سال ۱۹۸۹ مدرک کارشناسی علوم سیاسی دریافت نمود. او در ادامه در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی به تحصیل پرداخت و در سال ۱۹۹۱ مدرک کارشناسی ارشد روزنامه‌نگاری را کسب کرد.
علایق و فعالیت‌ها

در سال ۲۰۰۹، یونسکو او را به عنوان فرستاده ویژه خود در زمینهٔ «سوادآموزی برای توسعه» منصوب کرد و از «تعهد برجسته‌اش به ترویج آموزش و اختصاص عمیق به آرمان‌ها و اهداف سازمان» قدردانی نمود. در سال ۲۰۱۰، او به دلیل فعالیت‌هایش در مبارزه با بی‌سوادی، به همراه فردی دیگر برندهٔ جایزه بوشارت شد.
او همچنین رئیس سازمان غیردولتی حفاظت از حیات وحش فاونا و فلورا اینترنشنال است. در سال ۲۰۲۴، اعلام کرد که از سمت ریاست بنیاد بازیابی برای برابری استعفا داده است. این تصمیم پس از بروز جنجال‌هایی در مورد هزینه‌های بنیاد و ادعاهایی مبنی بر رفتار تهاجمی او نسبت به کارمندان دولتی اتخاذ شد.
ازدواج و فرزندان

نامزدی شاهزاده کنستانتین و لورنتین برینک‌هورست در ۱۶ دسامبر ۲۰۰۰ اعلام شد. مراسم ازدواج مدنی آن‌ها در ۱۷ مه ۲۰۰۱ در تالار قدیمی شورا در خیابان جاوا، لاهه، توسط ویم دیتمن، شهردار لاهه، انجام شد. دو روز بعد، در ۱۹ مه، مراسم مذهبی ازدواج آن‌ها در کلیسای بزرگ سنت یاکوبسکرک با حضور کشیش کارل تر لیندن برگزار گردید.
شاهزاده کنستانتین و شاهدخت لورنتین دارای سه فرزند به نام‌های الویزه (زادهٔ ۲۰۰۲)، کلاوس-کازیمیر (زادهٔ ۲۰۰۴) و لئونور (زادهٔ ۲۰۰۶) هستند.
در سال ۲۰۱۵، شاهزاده کنستانتین، شاهدخت لورنتین و فرزندانشان از بروکسل، جایی که در آن زندگی می‌کردند، به لاهه نقل مکان کردند.
القاب و نشان‌ها > القاب

عنوان کامل لورنتین چنین است: والاحضرت شاهدخت پترا لورنتین هلند، شاهدخت اورانیه-ناسائو، بانو وان آمسبیرخ.
لورنتین به‌طور قانونی به عنوان شاهدخت منصوب نشده است، اما طبق سنت، همسر یک شاهزاده می‌تواند از عناوین همسرش استفاده کند. تمام فرزندان این ازدواج دارای عنوان کنت یا کنتس اورانیه-ناسائو و یونک‌هر یا یونک‌فرو وان آمسبیرخ هستند.
طبق فرمان سلطنتی مورخ ۱۵ ژانویه ۲۰۰۳، شماره ۳۶، شاهدخت لورنتین دارای پرچم مخصوص خود شد.
القاب و نشان‌ها > نشان‌ها > نشان‌های ملی

هلند:
بانوی صلیب بزرگ نشان خاندان اورانیه (۱۷ مه ۲۰۰۱)
دریافت‌کنندهٔ مدال ازدواج سلطنتی ۲۰۰۲ (۲ فوریه ۲۰۰۲)
دریافت‌کنندهٔ مدال تاج‌گذاری ویلم-الکساندر (۳۰ آوریل ۲۰۱۳)
القاب و نشان‌ها > نشان‌ها > نشان‌های خارجی

بلژیک: بانوی صلیب بزرگ نشان تاج (۲۸ نوامبر ۲۰۱۶)
فرانسه: فرمانده بزرگ نشان لژیون دونور (۱۱ آوریل ۲۰۲۳)
اردن: بانوی درجهٔ بزرگ نشان عالی رنسانس (۳۰ اکتبر ۲۰۰۶)
نماد سلطنتی لورنتین
پرچم مخصوص شاهدخت لورنتین
سندویکن

مکان
| سندویکن | سندویکن |
| --- | --- |
Central Sandviken: Central Sandviken
  Coat of arms:   Coat of arms
سوئد: گستریکلاند
استان: استان یولبوری
شهرداری: Sandviken Municipality
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۵٫۶۶ کیلومتر مربع (۶٫۰۵ مایل مربع)
جمعیت (31 December 2010): جمعیت (31 December 2010)
 • کل: ۲۲۹۶۵
 • تراکم: ۱۴۶۶/کیلومتر مربع (۳۸۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
وبگاه: http://www.sandviken.se/
شهر سندویکن (به سوئدی: Sandviken) در بخش سندویکن در کشور سوئد واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۱۴۶۰٫۴۴  نفر است. شرکت مهندسی مواد و ابزار سندویک در این شهر تأسیس شده‌است و تا سال ۲۰۱۲ دفتر اصلی این شرکت در این شهر قرار داشت.
لئون، گوآناخوآتو

مکان در 23x15px|border |alt=|link= مکزیک
| لئون León de los Aldama | لئون León de los Aldama |
| --- | --- |
شهر و شهرداری: شهر و شهرداری
City of León: City of León
  پرچممهر:   پرچممهر
شعار: El trabajo todo lo vence (The work overcomes everything): شعار: El trabajo todo lo vence (The work overcomes everything)
مختصات: ۲۱°۰۷′ شمالی ۱۰۱°۴۱′ غربی﻿ / ﻿۲۱٫۱۱۷°شمالی ۱۰۱٫۶۸۳°غربی﻿ / 21.117; -101.683: مختصات: ۲۱°۰۷′ شمالی ۱۰۱°۴۱′ غربی﻿ / ﻿۲۱٫۱۱۷°شمالی ۱۰۱٫۶۸۳°غربی﻿ / 21.117; -101.683
ایالت: گوآناخوآتو
تاسیس: January 20, 1576
حکومت: حکومت
 • شهردار: Bárbara Botello Santibáñez ( Partido Revolucionario Institucional)
مساحت: مساحت
 • خشکی: ۱۲۱۹٫۶۷ کیلومتر مربع (۴۷۰٫۹۲ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۸۱۵ متر (۵۹۵۵ فوت)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • شهر و شهرداری: ۱۴۳۶۷۳۳
 • کلان‌شهری: ۱۶۰۹۵۰۴
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی −۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی −۵ (CDT)
کد منطقه: +۵۲
لئون (به اسپانیایی: León) از شهرهای کشور مکزیک است. لئون در ایالت گوآناخوآتو قرار دارد. مساحت این شهر ۱٫۲۱۹٫۶۷ کیلومترمربع است.
سندی اسپرینگ، جورجیا

مکان
| Sandy Springs | Sandy Springs |
| --- | --- |
شهر: شهر
City of Sandy Springs: City of Sandy Springs
A large portion of modern Sandy Springs skyline is composed of the Concourse office towers.: A large portion of modern Sandy Springs skyline is composed of the Concourse office towers.
موقعیت در Fulton County و ایالت جورجیا: موقعیت در Fulton County و ایالت جورجیا
ایالت: جورجیا
شهرستان: فولتن
ثبت‌شده: December 2005
حکومت: حکومت
 • شهردار: Rusty Paul
 • City Manager: John F. McDonough
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۹٫۰ مایل مربع (۱۰۱٫۰ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۳۷٫۷ مایل مربع (۹۷٫۷ کیلومتر مربع)
 • آب: ۱٫۳ مایل مربع (۳٫۲ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۰۹۳ فوت (۳۳۳ متر)
جمعیت (2012): جمعیت (2012)
 • کل: ۹۹٬۴۱۹ (US: ۲۹۳th)
 • تراکم: ۲۵۹۶٫۸/مایل مربع (۱۰۰۲٫۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کدs: 30328, 30327, 30338, 30342, 30350, 30358
Area code: 404/470/678/770
FIPS code: 13-68516
GNIS feature ID: 0332975
وبگاه: http://www.sandyspringsga.gov
سندی اسپرینگ، جورجیا (به انگلیسی: Sandy Springs, Georgia) یک شهر در ایالات متحده آمریکا با جمعیت ۹۹٬۴۱۹ نفر است که در شهرستان فولتن، جورجیا واقع شده‌است.
مهدی زمین‌پرداز

| مهدی زمین پرداز | مهدی زمین پرداز |
| --- | --- |
 :  
زمینه فعالیت: سینما و تلویزیون و تئاتر
تولد: ۲۳ شهریور ۱۳۶۰ ‏(۴۳ سال)  تهران، ایران
ملیت: ایرانی
پیشه: بازیگر و بازیگردان
سال‌های فعالیت: ۱۳۸۲ تاکنون
مدرک تحصیلی: کارشناسی ارشد کارگردانی از دانشکده سینما و تئاتر دانشگاه هنر
مهدی زمین پرداز (زادهٔ ۲۳ شهریور ۱۳۶۰) بازیگر سینما، تلویزیون و تئاتر ایران است.
شروع به کار وی در مستند آخرین روزهای زمستان بود و همکاری وی با محمدحسین مهدویان ادامه داشت. وی در فیلم ماجرای نیمروز نقش مسعود را ایفا و سپس در لاتاری (فیلم ۱۳۹۶) در نقش سامی ایفای نقش کرد. زمین پرداز برای نخستین بار در فیلم سینمایی «دیدن این فیلم جرم است!» در نقش اول یک فیلم سینمایی جلوی دوربین رفت.
فیلم‌شناسی > بازیگر

زخم کاری:مجازات (۱۴۰۳)
شور عاشقی (۱۴۰۲)
عملیات رعد(۱۴۰۱)
حیثیت گمشده(۱۴۰۲)
علفزار (۱۴۰۰)
بیرو (۱۴۰۰)
مرد بازنده (۱۴۰۰)
رعد و برق (۱۴۰۰)
زخم کاری (١۴٠٠)
تروا (۱۳۹۹)
فیلم کوتاه خزنده (۱۳۹۹)
گیله وا (۱۳۹۸)
دیدن این فیلم جرم است! (۱۳۹۷)
ماجرای نیمروز:ردخون (۱۳۹۷)
لاتاری (۱۳۹۶)
ماجرای نیمروز (۱۳۹۵)
فیلم کوتاه مونالیزا (۱۳۹۵)
آخرین روزهای زمستان (۱۳۹۱)
کیفر (۱۳۸۸)
فیلم روزگاری ایران (۱۴۰۰)
فیلم تلویزیونی روحینا (۱۴۰۰)
فیلم‌شناسی > بازیگردان

ایستاده در غبار (۱۳۹۴) بازیگردان و انتخاب بازیگر
انجماد عقربه (۱۳۹۵)
فیلم کوتاه مونالیزا (۱۳۹۵)
فیلم‌شناسی > دستیار کارگردان

خاک‌های نرم فکه (۱۳۹۵)
تئاتر

خورشید گمنام (احمد ایرانی‌خواه) تهران، حوزه هنری، سالن مهر(۱۳۸۲)
انگشتری ژنرال ماسیاس (مهدی پاشایی) تهران، تئاترشهر، تالار خورشید(۱۳۸۳)
طاووس (دکتر محمد نجاری) تهران، تالار مولوی، خانه تئاتر، اداره تئاتر (۱۳۸۵)
غروب روز نهم (محسن سراجی) تهران، تئاترشهر، تالار اصلی(۱۳۸۵)
نبرد رستم و کک داوود فتحعلی‌بیگی تهران، تئاترشهر، کافه تریا(۱۳۸۶)
طوطی پر" (زهرا صبری) تهران، فرهنگسرای هنر (۱۳۸۶)
آفتاب لب بوم (محمود اکبرشاهی) تهران، اداره تئاتر(۱۳۸۶)
خواستگاری" (اسماعیل شفیعی) تهران، تئاترشهر، تالار سایه(۱۳۸۷) در روسیه(۱۳۸۷)
باغ شکرپاره قطب‌الدین صادقی تهران، تئاترشهر، تالار اصلی(۱۳۸۸)
سه روز ابدی (رهام مخدومی) تهران، خانه نمایش(۱۳۸۸)
بلوط‌های تلخ (شهرام کرمی) تهران، تالار مولوی(۱۳۸۸)
معرکه اهل طرب (رهام مخدومی) تهران، تماشاخانه سنگلج(۱۳۸۹)
مردهای مردم (مهدی حبیبی‌تبار) تهران، حوزه هنری، سالن مهر(۱۳۸۹)
اینجا چراغی روشن بود" (سید علی موسویان) تهران، تالار سنگلج(۱۳۹۰)
هفت طبقه (حسن محمدی) تهران، حوزه هنری، سالن مهر(۱۳۹۰)
آوای بازگشتگان ( کامبیز اسدی) تهران، فرهنگسرای انقلاب اسلامی (۱۳۹۰)
مرگ تصادفی یک آنارشیست (مصطفی عبداللهی) تهران، تئاتر شهر، سالن سایه (۱۳۹۲)
در اعماق (مصطفی عبداللهی) تهران، تئاتر شهر، سالن اصلی (۱۳۹۴)
کانون دفاع از حقوق بشر در ایران

| 0 | 1 |
| --- | --- |
بنا نهاده: ۱۳۷۸
بنیانگذاران: منوچهر شفایی
دفتر مرکزی: هانوفر، آلمان
رئیس هیئت مدیره: مازیار پرویزی
درآمد: سازمان غیرانتفاعی
وبگاه: bashariyat.org
کانون دفاع از حقوق بشر در ایران (به آلمانی: Vereinigung zur Verteidigung der Menschenrechte im Iran e.V.) به خلاصه (.VVMIran e.V) انجمنی مردم‌نهاد و ناسودبر است که توسط فعالان و مدافعان حقوق بشر ایرانی در فوریه ۲۰۰۰ (۱۳۷۸ شمسی) در آلمان در شهر برمن به ثبت رسید و مخاطب کانون دفاع از حقوق بشر در ایران، نهادهای حقوق بشری، مدنی و افکار عمومی ایران و جهان هستند. از مؤسسین این کانون می‌توان به آقای منوچهر شفایی که در حال حاضر رئیس کانون دفاع از حقوق بشر در ایران می‌باشند اشاره کرد.
اهداف

با توجه به فشارهای روزافزون سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی و عدم رعایت مفاد اعلامیه جهانی حقوق بشر و نقض آن توسط دولت جمهوری اسلامی ایران، کانون دفاع از حقوق بشر در ایران متشکل از ایرانیان آزادی‌خواه و مستقل که با باور به اعلامیه جهانی حقوق بشر (بشرح زیر) و میثاق‌های آن و با اعتقاد راسخ به:
آزادی‌های سیاسی، فرهنگی و اجتماعی
برابری حقوق زنان و مردان
جدایی دین از دولت
حقوق پیروان ادیان، اقوام و ملل ایرانی
و اقدامات زیر را در دستور کار خود قرار داده‌است.
نمایندگی‌ها

کانون دفاع از حقوق بشر در ایران دارای 4 منطقه  ( نمایندگی ) در سطح جهان  تقسیم شده است.
منطقه آسیا و شرق اروپا بایگانی‌شده  در ۲۰ فوریه ۲۰۲۰ توسط Wayback Machine
منطقه اروپا بایگانی‌شده  در ۲۰ فوریه ۲۰۲۰ توسط Wayback Machine
منطقه شمال آلمان بایگانی‌شده  در ۲۰ فوریه ۲۰۲۰ توسط Wayback Machine
منطقه مرکز و جنوب آلمان
کمیته‌ها

این کانون دارای ۱۲ کمیته که ۹ کمیته آن تخصصی بوده و سه کمیته ردیف‌های ۱۰ و ۱۱ و ۱۲ به صورت غیر تخصصی فعالیت می‌نمایند به شرح زیر است:
دفاع از حقوق زنان
دفاع از حقوق کودک و نوجوان
دفاع از حقوق پیروان ادیان
دفاع از حقوق جوان و دانشجو
دفاع از حقوق اقوام و ملل ایرانی
دفاع از محیط زیست
دفاع از حقوق هنر و هنرمندان
دفاع از حقوق کار و کارگر
دفاع از حقوق ورزش و ورزشکاران
روابط عمومی
آموزش
پژوهش
در این کمیته کلیه کنوانسیون‌های حقوق بشر به صورت نوشتاری (PDF و Word)، صوتی و تصویری (کلیپ) جمع‌آوری گردیده و در دسترس همگان قرار می‌گیرد.
ماهنامه بشریت

این کانون  ماهنامه بشریت  را به عنوان نشریه رسمی خود در اول هر ماه چاپ و منتشر می‌کند.
رادیو اینترنتی کانون

رادیو اینترنتی کانون دفاع از حقوق بشر در ایران در هفته ۲ بار، روزهای سه شنبه و جمعه با گزارشی از نقص حقوق بشر، بخش ادبی و پژوهشی برگزار می‌گردد. همچنین با برگزاری برنامه‌ای با عنوان دریچه‌ای رو به آگاهی با دعوت از میهمانان صاحب نظر و اندیشمند در جهت معرفی هر چه بیشتر و مطلوب تر و تنویر افکار عمومی نسبت به حقوق ذاتی و انسانی هر شخص پیشتر از بیش می‌کوشد.
ایستگاه های رادیویی کانون(پخش زنده)

رادیو 24 ساعته بشریت و همچنین کانال دو کانون دفاع از حقوق بشر در ایران  در حال پخش میباشند و فعلان داوطلبان میتوانند انواع موزیک ایرانی را گوش فرا دهند و از آخرین خبرهای نقض حقوق بشر در ایران آگاه شوند.
صدا و تصویر

در واحد صدا و تصویر، کلیه جلسات و مراسم کانون دفاع از حقوق بشر در ایران به صورت صوتی، تصویری و کلیپ تهیه و منتشر می‌گردد.
آکادمی بشریت

در واحد   آکادمی بشریت آموزش انواع کلاسهای به صورت رایگان از جمله :آموزش آشنائی با حقوق بشری،آموزش زبان آلمانی،آموزش کامل نرم افزارoffice،آموزش مقاله نویسی، آموزش فیلمنامه نویسی،آموزش فراگیری حقوق در آموزش و پرورش،آموزش حقوق مداری بدون خشونت،آموزش مبانی نویسندگی،آموزش تغذیه و تناسب اندام و ... در آکادمی کانون دفاع از حقوق بشر در ایران به صورت صوتی، تصویری با تست در پایان دوره و کارنامه ارائه می‌گردد.
اپیلکیشن کانون دفاع از حقوق بشر در ایران

با همت همکاران محترم در کانون دفاع از حقوق بشر در ایران، اپلیکیشن این مجموعه آماده دانلود و قابل استفاده بر روی تلفن های اندروید میباشد، لذا علاقمندان میتوانند از طریق لینک زیر این اپلیکیشن را مستقیما از گوگل پلی دریافت نمایند.
کتابخانه اینترنتی

در این واحد تلاش شده‌است که کتاب‌های مورد نیاز که امکان پخش آن در ایران ناست، در اختیار علاقه مندان قرار گیرد.
چشم‌انداز سالیانه

در این بخش در پایان هر سال، برنامه سال آینده پیش‌بینی و به صورت تقویم ماهیانه برای اطلاع عموم در وب سایت کانون قرار می‌گیرد.
نحوه تهیه گزارش

فعالین ایرانی دفاع از حقوق بشر در اروپا و آمریکای شمالی در ابتدای گزارش خود نوشته‌اند، موارد یادشده در گزارش، فقط بخش بسیار کوچکی از موارد نقض حقوق بشر در ایران است که توسط این شبکه گردآوری شده. اما چرا این نهاد حقوق بشری، تنها بخش کوچکی از موارد نقض حقوق بشر در ایران را منتشر کرده، و دلیل آن‌ها برای وجود موارد بیشتر چیست؟ پاسخ منوچهر شفایی: «این اطلاعات را ما برای اینکه جمهوری اسلامی قبول بکند از اسناد و مدارک خودشان جمع‌آوری کردیم، یعنی از ایرنا، ایسنا، روزنامه اطلاعات، شرق، انتخاب و هر نوع نشریاتی که در آن کشور چاپ می‌شود و مورد تأیید نظام هم هست، ما بر اساس آن‌ها این گزارش را تهیه کردیم؛ و البته می‌دانید که، یکسری از گزارش‌ها را خود جمهوری اسلامی سرپوش می‌گذارد و پخش نمی‌کند و کسی هم اصلاً متوجه نمی‌شود. بعد، اطلاعاتی هست که سازمان‌های اپوزیسیون نشر می‌کنند، چه در خارج و به‌خصوص داخل کشور. ما اصلاً به آن‌ها استناد نکردیم. به همین دلیل هم هست که استناد می‌کنیم بخش کوچکی، که ما خودمان حدسمان این است که حداقل ۱۵ تا ۲۰ درصد ما واقعیت‌ها را داریم عنوان می‌کنیم. چون یکسری اطلاعات به ما نمی‌رسد، به هر حال تحت هر شرایطی که باشد.
رویدادهای مهم

این کانون برای دستیابی به حقوق انسانی مردم ایران با پذیرش اعلامیه جهانی حقوق بشر و میثاق‌های آن، منشوری تنظیم نموده و اقدام‌های زیر را اجرا می‌نماید:
آگاهی‌رسانی و افشاگری موارد نقض حقوق بشر در ایران در همه زمینه‌ها
برگزاری جلسات سخنرانی و میز کتاب به منظور آگاهی‌رسانی و افشاگری
همکاری و همیاری با دیگر نهادهای حقوق بشر
مبارزه با انواع تبعیض
دفاع از حقوق پناهندگان، پناهجویان و مبارزه علیه حذف سیستماتیک حق پناهندگی
همچنین کانون دفاع از حقوق بشر در ایران از اعضاء اصلی کانون فعالین دفاع از حقوق بشر در اروپا و آمریکای شمالی است.
رویدادهای مهم > مراسم تجلیل از ۵۰ سال تلاش‌های عبدالکریم لاهیجی

کانون دفاع از حقوق بشر در ایران در تاریخ ۱۴ دسامبر ۲۰۱۳ (۲۳ آذر ۱۳۹۲) مراسمی جهت بزرگداشت پنجاه سال فعالیت حقوق بشری عبدالکریم لاهیجی و پنجاهمین سال تصویب میثاقین توسط مجلس شورای ملی وقت ایران را با حضور شیرین عبادی، حمید حمیدی، برند اشتراوخ شهردار وقت شهر هانوفر و جمعی از فعالان حقوق بشر در اروپا در مرکز فرهنگی کروکوس در شهر هانوفر آلمان برگزار کرد.
رویدادهای مهم > کبوتر جهانی حقوق بشر

بر اساس ۳۰ ماده اعلامیه جهانی حقوق بشر، ۳۰ کبوتر طلائی ساخته شده‌است که سمبل آزادی و حقوق بشر می‌باشند. این کبوترها از کشوری به کشور دیگر و از شخصی به شخص دیگر به پرواز در می‌آیند.
در تاریخ ۱۷ آوریل ۲۰۱۱ یکی از این کبوتران که پیام‌آور مفاد اعلامیه جهانی حقوق بشر بود، بعد از خانم شیرین عبادی برنده جایزه صلح نوبل، به کانون دفاع از حقوق بشر در ایران تعلق گرفت.
رویدادهای مهم > سخنرانی ابوالحسن بنی‌صدر

در تاریخ ۱۳ می ۲۰۱۷ جلسه‌ای با موضوع حقوق بشر و انتخابات پیش رو، در ساختمان کروکوس شهر هانوفر برگزار گردید که مهمانان ویژه‌ای در این جلسه حضور داشتند و موضوعات و سخنرانی‌های مختلفی حول محور انتخابات انجام شد.
جناب آقای دکتر ابوالحسن بنی‌صدر در این جلسه با موضوع حاکمیت ملی، حق ما در حقوق شهروندی است به سخنرانی پرداختند.
جلسه مجمع عمومی سالیانه کانون دفاع از حقوق بشر در ایران ۲۰۱۹
جلسه مجمع عمومی سالیانه کانون دفاع از حقوق بشر در ایران در روز شنبه۱۴ دسامبر ۲۰۱۹ (۲۳ آذر ۱۳۹۸) در شهر هانوفر آلمان با حضور جمع کثیری از فعالان و اعضا کانون، از شهرها و نمایندگی‌های مختلف آلمان و سایر کشورها به صورت حضوری و غیرحضوری (از طریق پالتاک و اسکایپ) از ساعت ۱۱ به وقت اروپا تشکیل گردید. در انتها اسامی برگزیدگان هیئت رئیسه که توسط اعضا کانون دفاع از حقوق بشر به صورت آنلاین رأی‌گیری و انتخاب شدند، به شرح ذیل اعلام گردید:
رویدادهای مهم > جلسه مجمع عمومی سالیانه (کنگره) کانون دفاع از حقوق بشر در ایران ۲۰۲۰

جلسه مجمع عمومی سالیانه (کنگره) کانون دفاع از حقوق بشر در ایران ۲۰۲۰ در روز یکشنبه ۶ دسامبر
جلسه مجمع عمومی سالیانه (کنگره) کانون دفاع از حقوق بشر در ایران در روز یکشنبه ۶ دسامبر  با حضور اعضا و مسئولین محترم کانون دفاع از حقوق بشر در ایران در فضای مجازی زوم کانون و یوتیوپ کانون و اپلیکیشن کانون برگزار شد.
لینک جلسه در یوتیوپ کانون
اطلاعات بیشتر

نمایندگی کشور ترکیه بایگانی‌شده  در ۱۴ دسامبر ۲۰۱۶ توسط Wayback Machine
نمایندگی کشور سوئیس بایگانی‌شده  در ۱۹ مارس ۲۰۱۸ توسط Wayback Machine
نمایندگی کشور اتریش
نمایندگی کشورهای اسکاندیناوی
مدیریت نمایندگی کشورهای شرق آسیا (به منظور مدیریت متمرکز نمایندگی‌های مالزی و پاکستان و اندونزی) تشکیل شده‌است.
نمایندگی ایالت نیدرزاکسن بایگانی‌شده  در ۲۸ فوریه ۲۰۱۷ توسط Wayback Machine
نمایندگی ایالت نوردراین-وستفالن
نمایندگی ایالت هسن
نمایندگی ایالت بادن-وورتمبرگ بایگانی‌شده  در ۲۸ فوریه ۲۰۱۷ توسط Wayback Machine
نمایندگی ایالت زاکسن-آنهالت بایگانی‌شده  در ۲۸ فوریه ۲۰۱۷ توسط Wayback Machine
کبوتر جهانی حقوق بشر
ابوالحسن بنی صدر
جنگ کره

روند جنگ
جنگ کره جنگی میان کره جنوبی (جمهوری کره) با پشتیبانی نیروهای سازمان ملل متحد به رهبری ایالات متحده آمریکا و کره شمالی (جمهوری دموکراتیک خلق کره) با پشتیبانی چین و کمک نظامی اتحاد جماهیر شوروی بود که در ۲۵ ژوئن ۱۹۵۰، پس از یک سلسله درگیری‌های مرزی و اعتراضات در بخش جنوبی، با حمله نیروهای تحت فرمان حکومت کمونیستی کیم ایل سونگ به بخش جنوبی کره، آغاز شد و در ۲۷ ژوئیه ۱۹۵۳، با امضای پیمان ترک مخاصمه کره به پایان رسید.
این جنگ، نتیجه تقسیم کره پس از جنگ جهانی دوم بود. این کشور از سال ۱۹۰۵ تا پایان جنگ جهانی دوم، مستعمره ژاپن بود. با شکست ژاپن در جنگ جهانی دوم، نیروهای آمریکایی وارد بخش جنوبی شبه‌جزیره کره و نیروهای شوروی وارد بخش شمالی آن شدند و خط معروف به مدار ۳۸ درجه شمالی به عنوان مرز دو طرف تعیین شد. تلاش‌ها برای برگزاری یک انتخابات آزاد در سراسر شبه‌جزیره کره بی‌نتیجه ماند و این موضوع تنش‌ها بین دو طرف را افزایش داد. یک حکومت دست راستی متحد آمریکا در بخش جنوبی و یک حکومت کمونیستی متحد شوروی در بخش شمالی به قدرت رسید که هر دو مدعی حکومت بر کل شبه‌جزیره کره بودند و طرف مقابل را هیچگاه به رسمیت نشناخته‌اند.
جنگ کره در ۲۵ ژوئن ۱۹۵۰ با گذشتن نیروهای تحت فرمان کیم ایل سونگ رهبر کره شمالی از مدار ۳۸ درجه آغاز شد. دو روز بعد شورای امنیت ملل متحد به پیشنهاد آمریکا قطعنامه‌ای را برای کمک نظامی به کره جنوبی به تصویب رساند. شوروی که در شورای امنیت صاحب حق وتو بود در آن هنگام جلسات شورا را در اعتراض به وضعیت کرسی چین در این سازمان تحریم کرده بود (کرسی چین با وجود تصرف تمام خاک اصلی سرزمینِ چین توسط جمهوری خلق چین به رهبری مائو در سال ۱۹۴۹ همچنان در اختیار حکومت جمهوری چین بود) و در نتیجه این قطعنامه بدون حضور شوروی به امضا رسید. در مجموع ۳۴۱ هزار سرباز برای کمک به کره جنوبی به جنگ اعزام شدند که ۸۸ درصد آنان آمریکایی و بقیه از ۲۰ کشور دیگر بودند.
نیروهای کمونیست کره شمالی که از نظر تجهیزات نظامی برتری مطلق بر همسایه جنوبی داشتند، مراحل اولیه جنگ را با موفقیت طی کرده و تقریباً تمام کره به جز شبه‌جزیره بوسان در جنوب شرقی را اشغال کردند، اما با ورود نیروهای سازمان ملل که فرماندهی آن‌ها را داگلاس مک‌آرتور فرماندار نظامی آمریکا در ژاپن بر عهده داشت، ورق برگشت. در ۱۵ سپتامبر ۱۹۵۰ نیروهای آبی-خاکی آمریکا در بندر اینچئون، ۱۶۰ کیلومتر پشت خطوط ارتش خلق کره پیاده شده و این شهر را به تصرف خود درآوردند و ۱۰ روز بعد سئول دوباره به دست قوای کره جنوبی افتاد. در ۱ اکتبر قوای سازمان ملل از مدار ۳۸ درجه گذشته و در ۱۹ اکتبر پیونگ‌یانگ پایتخت کره شمالی به تصرف آن‌ها درآمد. نیروهای سازمان ملل سپس تا رود یالو در مرز چین و کره پیشروی کرده و تقریباً تمام شبه‌جزیره را اشغال کردند. اما در این مرحله ورود میلیون‌ها سرباز چینی، تحت عنوان قوای داوطلب، وضعیت را تغییر داده و نیروهای کره شمالی و چین مجدداً تا سئول پیش رفتند. هرچند نیروهای سازمان ملل دوباره سئول را اشغال و نیروهای کره شمالی و چین را تا مدار ۳۸ درجه عقب راندند. از ژوئیه ۱۹۵۱ جنگ به حالت مغلوبه درآمده و مذاکرات آتش‌بس بین دو طرف آغاز شد، این مذاکرات دو سال بعد، پس از شکست دموکرات‌ها در آمریکا و آغاز ریاست جمهوری دوایت آیزنهاور در ژوئیه ۱۹۵۳ به پیمان آتش‌بس انجامید و مدار ۳۸ درجه شمالی به عنوان مرز دو طرف تعیین شد. این پیمان هنوز اعتبار خود را حفظ کرده و تاکنون معاهده صلحی میان دو کشور امضا نشده‌است.
پیش‌زمینه > اوضاع شبه‌جزیرهٔ کره در جنگ جهانی دوم

مقالهٔ اصلی: استعمار ژاپن بر کره
از سال ۱۹۰۵ شبه‌جزیرهٔ کره تحت حکومت امپراتوری ژاپن بود و در تمام سال‌های جنگ جهانی دوم نیز تحت اشغال نیروهای ژاپنی باقی‌ماند. پس از آن‌که آلمان نازی در بهار ۱۹۴۵ تسلیم متفقین شد، امپراتور ژاپن هیروهیتو تمام نیروها را برای دفاع از جزیره اصلی ژاپن، از شرق و جنوب شرق آسیا فرا خواند. نیروهای ژاپنی مستقر در کره نیز مجبور به عقب‌نشینی شدند و تنها تعداد محدودی از سربازان ژاپنی در این شبه‌جزیره باقی‌ماندند. ۳ روز پس از بمباران اتمی هیروشیما و ناگاساکی در ۶ اوت ۱۹۴۵، اتحاد جماهیر شوروی به ژاپن اعلان جنگ داد و ارتش سرخ بر منچوری و شمال شبه‌جزیرهٔ کره هجوم برد. نیروهای ایالات متحده آمریکا نیز از جنوب این شبه‌جزیره وارد شدند و به‌طور موقت این شبه‌جزیره، میان قوای شوروی و آمریکا تقسیم گردید.
پیش‌زمینه > نفوذ کمونیسم در شبه جزیرهٔ کره

پس از اشغال شمال کره توسط قوای شوروی در سال ۱۹۴۵، کیم ایل سونگ که یک کمونیست کره‌ای بود وارد کره شد و با کمک شوروی و طرفدارانش توانست قدرت را در شمال تصاحب کند. هری ترومن، رئیس‌جمهور وقت آمریکا، قبل از به قدرت رسیدن کیم ایل سونگ در منطقهٔ شمالی، از ژوزف استالین رهبر شوروی خواسته بود تا یک انتخابات آزاد در این شبه جزیره برپا شود، اما شوروی عملاً با به قدرت رساندن کیم ایل سونگ این خواستهٔ آمریکا را رد کرد و از همین‌جا اختلافات سیاسی در این شبه‌جزیره آغاز شد.
آغاز مذاکرات آتش‌بس و پایان جنگ

با دخالت حکومت خلق چین در جنگ و بالا رفتن تلفات ایالات متحده در این جنگ، دربارهٔ نحوهٔ ادامهٔ جنگ میان رئیس‌جمهور ترومن و ژنرال مک آرتور فرماندهٔ نیروهای آمریکایی در کره، اختلافاتی به وقوع پیوست. مک آرتور خواستار بمباران شهرهای چین بود ولی ترومن از وقوع جنگ جهانی سوم بیم داشت، به همین دلیل ژنرال مک آرتور را از سمتش عزل کرد.
در آن طرف کیم ایل سونگ، که می‌دانست قادر به تصرف منطقهٔ جنوبی نیست، با آغاز مذاکرات آتش‌بس در سال ۱۹۵۱موافقت کرد؛ اما این مذاکرات تا دو سال بعد به نتیجه نرسیدند تا اینکه پس از شروع ریاست جمهوری آیزنهاور، در ژوئیه ۱۹۵۳ قرار ترک مخاصمات به امضا رسید و مدار ۳۸ درجه مرز بین دو کره تعیین گردید. جنگ کره جنگی دامنه‌دار بود، هفده کشور به رهبری ایالات متحده آمریکا، لشکریان سازمان ملل متحده را تشکیل داده بودند. تخمین زده شد که مجموع کل تلفات وارده بر طرفین اعم از مقتول، مجروح یا مفقود الاثر در این جنگ بالغ بر سه میلیون نفر بود، که بیشتر آن‌ها کره‌ای و چینی بودند. تلفات وارده بر قوای آمریکایی در این جنگ، تقریباً به ۳۶۰٬۰۰۰ نفر رسید.
کره بعد از جنگ

پس از پایان جنگ، سازمان کشورهای بی‌طرف متشکل از نیروهای حافظ صلح سوئیس و چند کشور بی‌طرف دیگر در جنگ کره برای نظارت بر رعایت آتش‌بس دو طرف، در خاک کرهٔ جنوبی تأسیس گردید. آمریکا نیز برای حفظ جایگاه خود پس از جنگ، چند پایگاه نظامی در خاک کرهٔ جنوبی ایجاد کرد. شوروی نیز برای تقویت کره شمالی تجهیزات نظامی و همچنین پایگاه اتمی در کره شمالی تأسیس کرد.
نگارخانه عکسهای شهروندان غیرنظامی

مادر پناهندهٔ کره‌ای به‌همراه فرزندش
پناهندگان کره‌ای بر عرشهٔ یو.اس.اس ویس
ساکنان جزیره ججو در انتظار اعدام.