stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ان‌جی‌سی ۴۶۳

| ان‌جی‌سی ۴۶۳ | ان‌جی‌سی ۴۶۳ |
| --- | --- |
تصویر گرفته شده از ان‌جی‌سی ۴۶۳ توسط نقشه‌برداری آسمانی دیجیتال اسلون: تصویر گرفته شده از ان‌جی‌سی ۴۶۳ توسط نقشه‌برداری آسمانی دیجیتال اسلون
اطلاعات رصدی (مبدأ مبدا): اطلاعات رصدی (مبدأ مبدا)
صورت فلکی: ماهی
بُعد: 01h 18m 58.2s.
مِیل: ‏ 33″ 19′ ‎16°
انتقال به سرخ: 0.021005/6297 km/s
فاصله: 264 میلیون سال نوری
قدر ظاهری (V): 15.2
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
گونه: S0
اندازه ظاهری (V): ۱٫۲' × 0.4'
نام‌های دیگر: نام‌های دیگر
CGCG 459-25, MCG 3-4-19, PGC 4719, UGC 840: CGCG 459-25, MCG 3-4-19, PGC 4719, UGC 840
ان‌جی‌سی ۴۶۳ (انگلیسی: NGC 463) یک کهکشان عدسی شکل است که در فاصله ۲۶۴ میلیون سال نوری از زمین در صورت فلکی ماهی قرار دارد. این کهکشان در ۱۶ دسامبر ۱۸۷۱ میلادی توسط ستاره شناس فرانسوی ادوارد استفان کشف شد.
هانی الحسن

| هانی الحسن | هانی الحسن |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: هانی الحسن
زادهٔ: ۱۹۳۹ حیفا
درگذشت: ۶ ژوئیه ۲۰۱۲ (۷۳ سال) - علت سکته امان
ملیت: فلسطین
پیشه(ها): مهندس، فارغ التحصیل در آلمان - فارغ التحصیل در رشته رسانه‌های گروهی از روسیه
سال‌های فعالیت: ۱۹۵۰–۲۰۱۲
هانی الحسن (عربی: هاني الحسن؛ زاده: ۱۹۳۹ – درگذشته: ۶ ژوئیه ۲۰۱۲) یک سیاستمدار فلسطینی بود که اولین رهبر و بنیان‌گذار جنبش فتح بشمار می‌رود.
زندگی‌نامه

وی در حیفا از یک خانواده فلسطینی طبقه متوسط و مذهبی به دنیا آمد.
پدرش «سعید الحسن» عضو گروه‌های فدایی بود که «شیخ عزالدین القسام» آن‌ها را بنیان‌گذاری کرده بود.
هانی الحسن مهندسی را در آلمان خواند و در روسیه مدرک تحصیلی در رسانه‌های گروهی را به‌دست آورد
و در سال ۱۹۹۵ به غزه بازگشت و رئیس روابط خارجی در جنبش فتح و مشاور سیاسی یاسر عرفات شد.
فعالیت‌ها

هانی الحسن مسئولیت‌های زیادی را در جنبش آزادی ملی فلسطین (فتح) به رهبری عرفات بر عهده داشت که آخرین آن نایب رئیس کمیته مرکزی و مذاکره‌کننده روابط خارجی بود.
وی به عنوان مسئول بسیج نیرو و تشکیلات فتح برای «بازسازی وضعیت درونی» تعیین شده بود و از روابط قوی با تشکیلات جنبش فتح و رهبران و کادرهای رزمنده این جنبش در اراضی فلسطین برخوردار بود.
برای مدتهای طولانی مشاور یاسر عرفات در امور سیاسی و استراتژی بود.
در سال ۲۰۰۲ هانی الحسن سرپرست وزرات کشور شد و در این مسئولیت وی سه ارگان امنیتی فلسطینی را تبدیل به یک ارگان کرد.
هانی الحسن به مرد ماموریت‌های سری و دارای روابط قوی بین‌المللی و عربی خوبی مشهور بود.
وی در دوره‌های مهم و اصلی در مسایل حساس و مهم مسئولیت‌هایی بعهده گرفت که تأثیرات خودش را در آرمان فلسطینیان گذاشته‌است.
وی رهبری مذاکره با نماینده ویژه آمریکا «فیلیپ حبیب» در سال ۱۹۸۲ را برعهده داشت که منجر به خروج سازمان آزادیبخش از لبنان شد. همچنین در لبنان نقش بسزایی در مأموریت سنگینی که بر عهده داشت بازی کرد.
وی فرستاده یاسر عرفات نزد احزاب لبنانی مارونی بود و توانست با حافظ اسد ریس جمهور قبلی سوریه مذاکراتی را در اوج بحران لبنان و تیرگی روابط سوریه و فلسطین داشته باشد.
او اولین سفیر سازمان آزادیبخش فلسطین در سال ۱۹۷۹ در ایران شد. وی مأموریت جنبش فتح را در اروپا بعهده گرفت و سپس نماینده سازمان آزادیبخش در پایتخت اردن در دهه هفتاد و اوایل دهه هشتاد بود.
همچنین وی ریاست کمیته فرانسوی فلسطینی در سال‌های ۱۹۸۶ و ۱۹۹۲را برعهده داشت و نقش مهمی را در رابطه با عربستان سعودی و کمیته مصری فلسطینی داشت.
علیرغم اینکه وی مخالف توافقنامه اسلو بود ولی از گفتگو اسراییلی و فلسطینی حمایت می‌کرد و در دیدارهای سری فلسطینی اسراییلی در سال ۱۹۸۶ شرکت کرد.
زبان فارسی میانه
نام زبان

در نوشته‌های فارسی میانه، نام این زبان پارسیگ (Pārsīg) است که به‌معنای «زبان منسوب به پارس» است.
این زبان رفته‌رفته و به‌طور طبیعی دگرگونی‌هایی به خود دید و در نتیجهٔ این دگرگونی‌ها بعدها تبدیل به زبانی شد که پارسی یا فارسی یا پارسی دری نام داشت. تبدیل شدن خود واژهٔ پارسیگ به پارسی هم از جملهٔ همین دگرگونی‌های طبیعی زبان یادشده بوده است؛ یعنی در این فرایندِ دگرگونی «گ»های پایان واژه می‌افتاده‌اند. بنابراین، در دوره‌های آغازین پس از اسلام، هم زبان فارسی میانه و هم زبان فارسی نو نزد گویشورانشان یک نام داشتند، یعنی پارسیـ (ـگ) یا فارسی (برای نمونه در نوشته‌های نریوسنگ، در شاهنامه و همین‌طور در نوشته‌های عرب‌ها و ایرانیان عربی‌نویس شاهد چنین کاربردی هستیم). ازاین‌رو، مردمانی که اکنون به زبان فارسی سخن می‌گفتند به دلیلی به فارسی میانه یا همان پارسیگ باید نام دیگری می‌دادند تا این دو از هم بازشناخته شوند. زبان فارسی میانه را در متن‌های کهن فارسی نو پهلوی و در متن‌های کهن عربی فهلوی نامیده‌اند. قدیم‌ترین مأخذی که در آن زبان فارسی میانه پهلوی نامیده شده روایت جاحظ (متوفّی به سال ۲۵۵ هـ ق) است. بنابراین، پهلوی نامیدن زبان فارسی میانه دست‌کم از سدهٔ سوم هجری رایج بوده است. دلیل به کار رفتن اصطلاح پهلوی برای نامیدن صورت کهن زبان پارسی آن بود که در سده‌های آغازین پس از اسلام واژهٔ پهلوی دربردارندهٔ این معنی‌ها نیز شده بوده: «ایرانی (در معنای کلی واژه)» و «قدیمی (البته نه هر قدیمی، بلکه راه‌ورسم ایرانی قدیمی، که در شاهنامه بیشتر به این معنی برمی‌خوریم)» حتّی این واژه هاله‌ای از معناهای گوناگونی چون «اشرافی»، «باستانی»، «باشکوه» و.. یافته بوده که بازتاب آن را در شاهنامه می‌بینیم. بنابراین، زبانی که یادآور آیین‌ها و دوره‌های کهن ایران بود به‌سادگی می‌توانست زبان پهلوی نامیده شود. شایان یادآوری است که پَهْلَوی و پَهْلَوانی، یا اشکال عربی‌شدهٔ آن، بَهْلَوی و فَهْلَوی، به زبان‌ها و قوم‌های دیگری چون گویش‌های ایرانی شمال غربی نیز گفته شده است.
واژهٔ پهلوی در واقع به‌معنای «منسوب به پَهْلَو (یا همان پارت)» است. پَهْلَو از دورهٔ هخامنشی به بعد نام یکی از استان‌های شمال شرقی ایران بوده. نام این استان در سنگ‌نوشته‌های هخامنشی پَرثَوَه (-Parθava) آمده است. واژهٔ -Parθava با تبدیل‌های بسیار رایجِ θ به h و r به l و نیز قلب جایگاه این دو در واژه، به پهلو (Pahlaw) بدل شده است. در دورهٔ ساسانی زبان رایج در استان پَهْلَو (یعنی همان استان پارت) را پهلویگ یا پهلوانیگ می‌نامیدند. به سخن دیگر، پهلوی یا پهلوانی در اصل نام زبان دیگری بوده که با زبان فارسی میانه فرق دارد و امروزه آن را در کتاب‌های زبان‌شناسی پهلوی اشکانی یا پارتی می‌نامند.
نخستین بار کارل زالمان نام فارسی میانه (به آلمانی: Mittelpersisch) را برای این زبان به کار برده است. امروزه هم همچنان اصطلاح‌هایی چون پهلوی ساسانی و پهلوی برای نامیدن فارسی میانه به کار می‌رود. البته منظور از پهلوی بیشتر گونهٔ خاصی از فارسی میانه است که در کتاب‌های زردشتی به کار رفته است.
کد استاندارد ایزو ۶۳۹ فارسی میانه pal است.
پس از اسلام

نشان‌های سیمین رکن‌الدوله دیلمی و منصور یکم سامانی. روی دو نشان به فارسی میانه و خط پهلوی آمده: «خْوَرَّهْ اَپزوت شاهانشاه»؛ به‌معنای «شاهنشاه فر افزود».
با آن‌که نام زبان و خط پهلوی از دیوان‌های کارگزاران عرب در ایران برافتاد، اما خط و زبان پهلوی در میان ایرانیان غیرمسلمان و مسلمان تا حدود سدهٔ پنجم کم‌وبیش رواج داشت چنان‌که در برخی از نواحی ایران سنگ‌نگاره‌های سازه‌ها را به خط پهلوی یا به خط کوفی و پهلوی هر دو می‌نوشتند مانند کتیبهٔ برج لاجیم نزدیک زیراب در مازندران که از سدهٔ پنجم هجری و یک خط آن به پهلوی و خط دیگر آن به کوفی است. این برج مقبرهٔ کیا ابوالفوارس شهریار بوده و در تاریخ ۴۱۳ بنا شده است. برج دیگری هم نزدیک برج لاجیم است که ظاهراً در آغاز سدهٔ پنجم بنا شده و کتیبهٔ آن به خط کوفی و پهلوی است. میل رادکان کردکوی نزدیک بندرگز نیز از همین گونه برج‌های آرامگاهی و دارای دو سنگ‌نوشتهٔ کوفی و فارسی میانه است.
در سدهٔ چهارم و پنجم بسیاری از ایرانیان به خط و زبان فارسی میانه آشنایی داشتند. گردآورندگان شاهنامهٔ ابومنصوری و مترجمان شماری از دفترهای پهلوی به پارسی در همین دوره رسالاتی از پهلوی مانند یادگار زریران و کارنامهٔ اردشیر بابکان و داستان‌های بهرام گور و یادگار بزرگمهر و گزارش شترنگ و دیگر نوشته‌ها را به پارسی دری و به خط پارسی بازنویسی کرده و جزو شاهنامه قرارداده بودند. نفوذ زبان فارسی میانه در این بازگفته‌ها به اندازه‌ای بود که پس از نظم آن‌ها به پارسی به‌وسیله دقیقی و فردوسی هم نزدیکی فراوانی میان آن‌ها با اصل پهلوی هریک مشهود است.
در میانه‌های سدهٔ پنجم یکی از کتاب‌های مشهور که گویا اصل آن از دورهٔ اشکانی بوده است یعنی ویس و رامین از متن پهلوی به پارسی گردانده شد و سپس به همت فخرالدین اسعد گرگانی به نظم پارسی درآمد و در این منظومه تأثیر واژگان و ترکیب‌های پهلوی بسیار دیده می‌شود.
آشنایی شاعران و نویسندگان ایران با متون پهلوی و نقل آن‌ها به پارسی تا سدهٔ هفتم هم ادامه داشته است چنان‌که در همین روزگار شاعری به نام زرتشت بهرام پژدو کتاب ارداویرافنامه را از پهلوی به شعر پارسی برگرداند. این شواهد نشانگر آن است که آشنایی ایرانیان با خط و زبان پهلوی ساسانی با فروپاشی حکومت ساسانی یک‌باره از میان نرفت بلکه تا دیرگاه ادامه داشت.
آثار فارسی میانه

مقالهٔ اصلی: ادبیات فارسی میانه
آثاری که از این زبان باقی مانده‌اند دو دسته‌اند: آثار کتیبه‌ای و آثار کتابی. این آثار بعضاً با خطوط متفاوت ولی خویشاوند نوشته شده‌اند. آثار فارسی میانه شامل سکه‌نوشته‌های شاهان ساسانی، کتیبه‌ها، آثار مکتوب عصر ساسانی و سه سدهٔ نخست هجری و متون مانوی می‌شود که به الفباهای نسبتاً متفاوت نوشته شده‌اند. برخی از آثار کتابی فارسی میانه تاریخی و ادبی هستند اما عمدهٔ مطالب را آثار دینی زرتشتی دربر گرفته‌اند. پس از فروپاشی حکومت ساسانی و فتح ایرانشهر به‌دست مسلمانان حجاز شمار زیادی از آثار زبان پهلوی که در دانشگاه گندی شاپور یا سایر نقاط ایران در دست بود به زبان عربی ترجمه شد. نسخهٔ اصلی پهلوی این آثار عمدتاً از میان رفته است. داستان‌های هزار و یک شب، سیرالملوک، ادب الکبیر، کلیله و دمنه، سندبادنامه و شماری اثر علمی و تحقیقی از این دسته هستند. از آثار کتابی مهم عصر ساسانی به زبان فارسی میانه که به دست ما رسیده نیز می‌توان به کارنامهٔ اردشیر بابکان، شاپورگان مانی اشاره کرد. عمدهٔ متون به‌جای‌مانده در سده‌های نخست اسلامی نوشته شده با این وجود احتمالاً بسیاری از آن‌ها تحریر آثار دورهٔ ساسانی بوده‌اند. از مهم‌ترین آثار متأخرِ فارسی میانه می‌توان به آثار پرحجمی مانند بندهشن، دین‌کرد، شایست نشایست، گزیده‌های زادسپرم، دادستان دینی و شکند گمانیک وزار اشاره کرد.
آثار فارسی میانه > سنگ‌نبشته‌های فارسی میانه

به‌جز کتاب‌ها و آثاری که در الگوی زیر ذکر شده، پاره‌نوشته‌ها و سنگ‌نوشته‌های پراکنده‌ای نیز از فارسی میانه در نقاط گوناگون سرزمین پهناور ایران قدیم به جای مانده است. این سنگ‌نوشته‌ها شامل آثار مکتوب شاهان نخستین ساسانی و وزرا و ملازمان نزدیک آن‌هاست. الفبای به‌کاررفته در این آثار با الفبای کتابت اندکی تفاوت داشته و به خط پهلوی اشکانی نزدیک است. این کتیبه‌ها بیشتر در پارس، کرمانشاه، کردستان عراق و آذربایجان و حمص سوریه واقع شده‌اند. همچنین در دورهٔ اسلامی نیز کتیبه‌نویسی پهلوی رایج بود و در برخی مناطق شمال ایران کتیبه‌های اسلامی دارای خط پهلوی نیز بوده‌اند مانند برج لاجیم.
برای نمونه ۲۵ سنگ‌نوشتهٔ کوچک به خط پیوسته پهلوی در باروی شهر دربند قفقاز کشف شده بود و اخیراً باستان‌شناسان شش کتیبهٔ دیگر به فارسی میانه نیز در آن‌جا پیدا کردند. این ۳۱ کتیبه نام سنگ‌تراشان یا کسانی را ذکر می‌کند که به نوعی در کشیدنِ دیوار سهم داشتند.
آثار فارسی میانه > آثار زند و پازند

در اواخر دورهٔ ساسانی، متون اوستا به زبان فارسی میانه برگردانده شد (یک دلیل این امر گویا مقابله با اعتقادات مزدکی بوده است). اگرچه همه بخش‌های کهن اوستا امروزه در دست نیست، اما بخش‌های زیادی از آن باقی مانده است. این متون فارسی میانه فقط ترجمهٔ صِرف متون اوستایی نیستند، بلکه ترجمه و تفسیر آن‌ها به‌شمار می‌آیند. در دورهٔ ساسانی شمار کسانی که زبان اوستایی را می‌فهمیدند چندان زیاد نبود چراکه زبان اوستایی در آن دوره، زبانی مرده و تقریباً منسوخ به‌شمار می‌رفت. متون پازند که بعدها ایجاد شد، نگارش این تفاسیر و سایر کتاب‌های فارسی میانه به الفبای دین دبیره یا همان خط اوستایی هستند و از آنجاکه آسان‌تر بود برای نگارش به‌کار گرفته شد.
نمونه متن

پارسیگ:
pad nām ī yazdān
ēdōn gōwēnd kū ēw-bār ahlaw zardušt dēn ī padīrift andar gēhān rawāg be kard. tā bawandagīh [ī] sēsad sāl dēn andar abēzagīh ud mardōm andar abē-gumānīh būd hēnd. ud pas gizistag gannāg mēnōg [ī] druwand gumān kardan ī mardōmān pad ēn dēn rāy ān gizistag *alek/sandar ī *hrōmāyīg ī muzrāyīg-mānišn wiyāb/ānēnīd *ud pad garān sezd ud *nibard ud *wišēg ō ērān-šahr *frēstīd. u-š ōy ērān dahibed ōzad ud dar ud xwadāyīh wišuft ud awērān kard. ud ēn dēn čiyōn hamāg abestāg ud zand [ī] abar gāw pōstīhā ī wirāstag pad āb ī zarr nibištag andar staxr [ī] pābagān pad diz [ī] *nibišt nihād ēstād. ōy petyārag ī wad-baxt ī ahlomōγ ī druwand ī anāg-kardār *aleksandar [ī] hrōmāyīg [ī] mu/zrāyīg-mānišn abar āwurd ud be sōxt.
فارسی:
به نام یزدان
ایدون گویند که چنان‌که زرتشت درست‌کار دین (مزدیسنا) را پذیرفت، آن را اندر جهان رواج داد. تا سیصد سال دین به پا بود و مردمان هیچ بیم نداشتند. و پس از آن، اهریمن گجسته برای دور کردن مردمان از دین، اسکندر رومی را آفرید و از مصر او را به همراه خشم و خشونت سوی ایرانشهر فرستاد. او فرمانروای ایران را بکشت و دربار را، و همچنین دین را به همراه همه نوشته‌های اوستا و زند (که) با آب طلا بر روی پوستین گاو نوشته شده بودند و در استخر نگهداری می‌شدند را، ویران کرد. اسکندر رومی، آن پستِ بد سرنوشتِ بدعت‌گذار، آن گناه‌کار، همه آن‌ها را بسوخت.
نمونه متن > نمونه شعر

| 0 | 1 |
| --- | --- |
 پارسیگ: Dārom andarz-ē az dānāgān Az guft-ī pēšēnīgān Ō šmāh bē wizārom Pad rāstīh andar gēhān Agar ēn az man padīrēd Bavēd sūd-ī dō gēhān :  نظم‌نویسی به فارسی: دارم اندرزی از دانایان از گفتهٔ پیشینیان به شما بگزارم به راستی اندر جهان اگر این از من پذیرد بُوَد سودِ دو جهان
واژه‌ها > افعال

کارهای درخور و ارزشمندی پیرامون شناسایی، واکاوی و ریشه‌شناسی فعل‌های این زبان صورت گرفته است. برای این منظور بنگرید به فعل در زبان فارسی میانه.
واژه‌ها > وندها

برخی از وندهای پارسیگ در گذر به پارسی نو، فراموش شده‌اند.
| فارسی میانه | پارسی نو | در زبان‌های هندواروپایی دیگر | نمونه |
| --- | --- | --- | --- |
| -a | نا – بی | a- در زبان یونانی (مانند اتم) | a-spās «ناسپاس»، a-bim «بی‌باک»، a-čār «ناچار»، a-dād «ناعادل» |
| -an | نا – ن | un در انگلیسی، ant- در آلمانی | an-ērān «ناایرانی»، an-ast «نابود» یا «نیست»، an-āhit «ناهید» |
| īk- (īg- در پارسیگ متاخر) | نسبت. «ـی» | -ic در انگلیسی، -icus در لاتین، –ikos در یونانی،isku در زبان‌های اسلاوی | Pārsīk «پارسی»، Āsōrik «آشوری»، Pahlavik «پهلوی»، Hrōmāyīk/Hrōmīk «رومی»، Tāzīk «تازی» |
واژه‌ها > پسوندهای مکان

| فارسی میانه | در زبان‌های هندواروپایی دیگر | نمونه |
| --- | --- | --- |
| gerd- | grād- در زبان‌های اسلاویک | سوسنگرد، دارابگرد، ویروگرد: (تلفظ لری بروجرد) |
| vīl- |  | اردبیل (ارته‌ویل)، کابل (کاول)، زابل (زاول) |
| āpāt) -ābād در نوشته‌های متاخر) |  | اشک‌آباد (عشق‌آباد) |
| ـستان | stead در انگلیسی، به معنای «شهر»، stan در روسی، به معنای ساکن شدن، stand در زبان‌های ژرمنی | تپورستان (طبرستان) |
واژه‌ها > وام‌واژه‌های پارسیگ در عربی

تعداد بیشماری وام‌واژه در عربی وجود دارد که از فارسی میانه به این زبان وارد شده‌اند.
| پارسیگ | فارسی | در زبان‌های هندواروپایی دیگر | عربی | فارسی |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Burg 𐭡𐭥𐭫𐭢 | برج | burg در زبان‌های ژرمنی، به معنای دژ | Burj (برج) | برج |
| A-sar | بی‌کران | siras در سانسکریت. harsar در هیتی | Azal (أزل) | بی‌کران |
| A-pad; a- (پیشوند نفی) + pad (پایان) | بی‌پایان |  | Abad (ابد) | برای همیشه، بی‌پایان |
| Dēn 𐭣𐭩𐭭 | دین |  | Dīn (دین) | دین |
| Bōstān | بوستان |  | Bustān (بستان) | بوستان |
| Čirāg | چراغ |  | Sirāj (سراج) | چراغ |
| Tāg | تاج |  | Tāj (تاج) | تاج |
| Pargār | پرگار |  | Firjār (فرجار) | پرگار |
| Ravāg | فعلی |  | Rawāj (رواج) | رواج |
| Ravāk (شکل قدیمی‌تر ravāg) | فعلی |  | Riwāq (رواق) | محل گذر |
| Gund | گردان |  | Jund (جند) | ارتش |
| Šalwār | شلوار |  | Sirwāl (سروال) | شلوار |
| Snāh | سلاح |  | Selah (سلاح) | سلاح |
| Rōstāk | روستا |  | Ruzdāq (رزداق) | روستا |
| Zar-parān [مشکوک ] | زعفران |  | zaʿfarān (زعفران) | زعفران |
| kādīg | قاضی |  | qādˤi (قاضی) | قاضی |
واژه‌ها > هم‌سنجی نام‌ها در گذر از پارسی کهن به نوین

| پارسی باستان | فارسی میانه | فارسی |
| --- | --- | --- |
| Anāhitā | Anāhid | Nāhid |
| Artaxšatra | Artaxšēr | Ardašir |
| Mithra | Mihr | Mehr |
| Rokh-šwana | Rokhsāna | Rowšanak |
|  | Pāpak | Bābak |
|  | Āleksandar, Sukandar | Eskandar |
| Pērōč | Pērōz | Pīruz |
| Mithradata | Mihrdāt | Mehrdād |
: Borān
| Husravah | Husraw, Xusraw | Khosrow |
| Zartušt | Zaratu(x)št | Zartōšt |
| Ahura Mazda | Ōhrmazd | Hurmoz |
بلایند دیت

«قرار ملاقات دو ناشناس» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای دیگر کاربردها، قرار ملاقات دو ناشناس (ابهام‌زدایی) را ببینید.
قرار ملاقات دو ناشناس، ملاقات کور یا  بلایند دیت یا قرار ناشناس (به انگلیسی: Blind date)،  گونه‌ای از قرار عاشقانه گذاشتن بین دو نفر است که قبلاً هرگز یکدیگر را ملاقات نکرده‌اند. پس از یک قرار ناشناس، آنها می‌توانند تصمیم بگیرند که آیا می‌خواهند باهم در رابطه باشند یا نه.
ریشه‌شناسی

اصطلاح «قرار کور» از واژه‌های تشکیل‌دهنده آن، «کور» (یعنی کاری که بدون اطلاع از حقایق خاص انجام می‌شود) و «قرار» (یعنی تعامل اجتماعی بین دو نفر که اغلب دارای شخصیت عاشقانه است) گرفته شده‌است. این موضوع در طول دهه ۱۹۲۰ در ایالات متحده توسط یک شخص یهودی ابداع شد.
با گسترش رسانه‌ها و تکنولوژی، مفهوم "بلایند دیت" به تدریج تغییرات بسیاری به خود دید. در دهه‌های 1950 و 1960، با ظهور برنامه‌های تلویزیونی و رادیویی که قرارهای ملاقات را برای افراد فراهم می‌کردند، این اصطلاح به شکل مدرن‌تری مطرح شد. در این دوران، برنامه‌های مختلفی در تلویزیون پخش می‌شدند که در آن‌ها افراد برای اولین بار در مقابل دوربین به دیدار یکدیگر می‌رفتند، بدون آنکه اطلاعات قبلی در مورد هم داشته باشند.
ساختار

قرار ملاقات کور توسط یک آشنای متقابل از هر دو شرکت کننده ترتیب داده می‌شود. دو نفری که در ملاقات کور شرکت می‌کنند ممکن است هرگز یکدیگر را ملاقات نکرده یا ندیده باشند، از این رو عبارت «قرار کور» به این معنی است؛ بنابراین، این وظیفه آشناست که تاریخ قرار را تعیین می‌کند تا از همخوانی خوب آنها اطمینان حاصل کند.
این قرار معمولاً دو ساعت یا کمتر است، زیرا فقط اولین قرار است و در واقع بیشتر به منظور معرفی دو نفر است تا ایجاد رابطه. علاوه بر این، به دلیل ناآشنایی دو نفر، ملاقات کوتاه‌تر از بسیاری از افراد در جامعه معمولی است زیرا آنها در مراحل ابتدایی یک رابطه هستند. این قرار همچنین بسیار پرماجرا است، به طوری که هیچ‌یک از طرفین نمی‌دانند که چه چیزی را انتظار دارند و آیا آن را به پایان خواهند رساند یا خیر. محل قرار ملاقات نیز تحت تأثیر خودانگیختگی قرار می‌گیرد، زیرا اغلب مکانی خنثی و عمومی است تا هر دو طرف احساس راحتی کنند.
مارک لئونارد (مدیر)

مارک لئونارد، اکتبر ۲۰۱۰
مارک هوگو لئونارد (زاده ۲۷ اوت ۱۹۷۴) دانشمند علوم سیاسی و نویسنده بریتانیایی است. او مدیر شورای اروپایی روابط خارجی (ECFR) است که در سال ۲۰۰۷ تأسیس کرد. او از سال ۲۰۰۴ برای پراجکت سیندیکت، یک سازمان رسانه‌ای بین‌المللی، به نویسندگی می‌پردازد.
اوردوی، کلرادو

مکان در 23x15px|border |alt=|link= کلرادو, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Town of Ordway, Colorado | Town of Ordway, Colorado |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
Location in Crowley County and the state of کلرادو: Location in Crowley County and the state of کلرادو
ایالت:  کلرادو
County: Crowley County Seat
Incorporated (town): September 4, 1900
حکومت: حکومت
 • نوع: فهرست شهرها و روستاهای کلرادو
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۸ مایل مربع (۲ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۸ مایل مربع (۲ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۴۳۱۱ فوت (۱۳۱۴ متر)
جمعیت (2000): جمعیت (2000)
 • کل: ۱٬۲۴۸
 • تراکم: ۱۵۶۰/مایل مربع (۶۲۴/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۷ (Mountain (MST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۶ (MDT)
زیپ‌کد: 81063
کد منطقه: 719
FIPS code: 08-56145
GNIS feature ID: 0203804
اوردوی (به انگلیسی: Ordway) شهری در ایالت کلرادو کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۰۸۰ نفر بوده‌است.
قانون کار بریتانیا

در بریتانیا در سال ۲۰۲۱، از کل جمعیت شاغل، ۳۲.۵ میلیون نفر شاغل بودند، ۴.۲ درصد بیکاری و ۶.۶ میلیون عضو اتحادیه کارگری وجود داشت. میانگین درآمد ۳۰۴۷۲ پوند و میانگین کار در هفته ۳۶ ساعت بود.
قانون کار بریتانیا روابط بین کارگران، کارفرمایان و اتحادیه‌های کارگری را تنظیم می‌کند. افراد شاغل در بریتانیا دارای حداقل مجموعه‌ای از حقوق استخدامی هستند، از قوانین پارلمان، مقررات، قانون مشترک و عدالت. این شامل حق حداقل دستمزد ۱۲.۲۱ پوند برای افراد بالای ۲۳ سال از آوریل ۲۰۲۵ بر اساس قانون حداقل دستمزد ملی ۱۹۹۸ است. مقررات زمان کار ۱۹۹۸ حق ۲۸ روز تعطیلات با حقوق، وقفه از کار و تلاش برای محدود کردن ساعات طولانی کار را می‌دهد. قانون حقوق استخدامی ۱۹۹۶ حق مرخصی برای مراقبت از کودک و حق درخواست الگوهای کاری انعطاف‌پذیر را می‌دهد. قانون بازنشستگی ۲۰۰۸ این حق را می‌دهد که به طور خودکار در یک مستمری شغلی پایه ثبت نام شوند، که وجوه آن باید طبق قانون بازنشستگی ۱۹۹۵ محافظت شود. کارگران باید بتوانند به متولیان حقوق بازنشستگی شغلی خود بر اساس قانون بازنشستگی ۲۰۰۴ رأی دهند. در برخی از شرکت‌ها مانند دانشگاه‌ها یا صندوق‌های بنیاد NHS، کارکنان می‌توانند به مدیران سازمان رأی دهند. در شرکت‌هایی با بیش از ۵۰ پرسنل، کارگران باید با هدف توافق بر سر هر گونه قرارداد یا تغییر سازمان محل کار، پیشرفت‌های اقتصادی عمده یا مشکلات مذاکره شوند. قانون حاکمیت شرکتی بریتانیا مشارکت کارگران را در رای دادن به هیئت مدیره یک شرکت فهرست شده توصیه می‌کند، اما هنوز از استانداردهای بین‌المللی در حمایت از حق رای در قانون پیروی نمی‌کند. چانه‌زنی جمعی، بین اتحادیه‌های کارگری سازماندهی شده دموکراتیک و مدیریت شرکت، به عنوان یک «کانال واحد» برای کارگران انفرادی برای مقابله با سوء استفاده کارفرما از قدرت در هنگام اخراج کارکنان یا اصلاح شرایط کار در نظر گرفته شده است. چانه‌زنی جمعی، بین اتحادیه‌های کارگری سازماندهی شده دموکراتیک و مدیریت شرکت، به عنوان یک «کانال واحد» برای کارگران انفرادی برای مقابله با سوء استفاده کارفرما از قدرت در هنگام اخراج کارکنان یا اصلاح شرایط کار در نظر گرفته شده است. قراردادهای جمعی در نهایت توسط حق اتحادیه کارگری برای اعتصاب حمایت می‌شود: یک نیاز اساسی جامعه دموکراتیک در حقوق بین‌الملل. بر اساس قانون ۱۹۹۲ اتحادیه کارگری و روابط کار (تجمیع) از اعتصاب حمایت می‌شود که «در فکر یا پیشبرد یک اختلاف تجاری باشد».
تاریخچه

قانون کار مدرن عمدتاً ساخته سه دهه آخر قرن بیستم است. با این حال، قانون کار به عنوان یک سیستم تنظیم روابط کار از زمانی که افراد کار می کردند وجود داشته است. در انگلستان فئودال، پس از مرگ سیاه با کمبود کارگر و در نتیجه افزایش قیمت‌ها، فرمان کارگران ۱۳۴۹ و اساسنامه کارگران ۱۳۵۱ دستمزدها را تا سطح قبل از طاعون سرکوب کرد، اتحادیه کارگران را ممنوع کرد و برای هر فرد توانمندی جرایم ایجاد کرد. که کار نکرد در نهایت این امر منجر به شورش دهقانان در سال ۱۳۸۱ شد که به دنبال آن اساسنامه کمبریج در سال ۱۳۸۸، رفت و آمد کارگران را در سراسر کشور ممنوع کرد. همه این اعمال سرکوبگرانه نشانه‌هایی از فروپاشی نظام رعیت بود. قوانین روشنگرانه‌‌تر کامیون، که مربوط به سال ۱۴۶۴ است، مستلزم آن بود که کارگران به صورت نقدی و نه خیرخواهانه حقوق دریافت کنند.
وات تایلر، رهبر شورش دهقانان در مقابل شاه ریچارد دوم کشته شد.
فانداگو (فیلم ۱۹۸۵)

| فانداگو | فانداگو |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: کوین رینولدز
تهیه‌کننده: تیم زینمن
نویسنده: کوین رینولدز
بازیگران: کوین کاستنر چاک بوش جاد نلسن سام روباردس سوزی آمیس
موسیقی: آلن سیلوستری
فیلم‌بردار: توماس دل روت
تدوین‌گر: آرتور اشمیت استیون سمل
شرکت تولید: امبلین اینترتینمنت
توزیع‌کننده: برادران وارنر
تاریخ‌های انتشار:  ۲۵ ژانویه ۱۹۸۵ (۱۹۸۵-01-۲۵)  
مدت زمان: ۹۱ دقیقه
کشور: ایالات متحده آمریکا
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۷ میلیون دلار
فروش گیشه: ۹۱ هزار دلار
فانداگو (به انگلیسی: Fandango) یک فیلم سینمایی کمدی آمریکایی به کارگردانی کوین رینولدز محصول سال ۱۹۸۵ است.
داستان

پنج دوست دانشگاه در سال ۱۹۷۱ مراسم فارغ‌التحصیلی خود را رها کرده و برای ماجراجویی به مرز مکزیک می‌روند تا…
تولید

فیلمبرداری اصلی در بهار سال ۱۹۸۳ آغاز شد، در درجه اول در تگزاس، از جمله آلپاین، آستین، ال پاسو، فورت دیویس، لاهیتاس، ماراتون، مارفا، ماناهنز، تگزاس پیکس، و سن الیزریو و تالسا، اکلاهما بود.
صادق لاریجانی
زندگیِ شخصی و تحصیلات

مقالهٔ اصلی: خانواده لاریجانی
صادق آملی لاریجانی در سال ۱۳۳۹ در خانواده ای اهل لاریجان در نجف به دنیا آمد. او فرزند پنجم میرزاهاشم آملی (از شاگردان سید ابوالحسن اصفهانی، ضیاءالدین عراقی، محمدحسین نائینی و از جمله محسن اشرفی است که از بزرگان شهر اشرف (بهشهر) بوده و از شاگردان آخوند خراسانی محسوب می‌شد و داماد وحید خراسانی نیز می‌باشد. پدرش یک سال و اندی پس از تولد وی به شهر قم مهاجرت کرد.
صادق لاریجانی، همچون برادران و خواهرش، علاوه بر اینکه از کودکی با علوم دینی آشنا شد، علوم جدید را نیز فراگرفت. وی دوران دبستان را در سال ۱۳۴۵ آغاز کرد و دورهٔ دبیرستان را در سال ۱۳۵۶ به پایان رساند. وی با اخذ بورس تحصیلی از دانشگاه صنعتی شریف عازم تحصیل در یکی از کشورهای غربی بود که ناگهان زندگی‌اش دگرگون شد و با تشویق پدر به دروس دینی رو آورد.
وی در سال‌های تحصیل، از محضر استادان بسیاری بهره برد. او درس رسائل و مکاسب را نزد افرادی مانند صلواتی، سید کاظم حائری، سید مهدی نبویِ اشرفی و کرباسی فراگرفت که عمدهٔ این جلسات به شکل خصوصی بود.
صادق لاریجانی با به پایان بردن دروس سطح، به درس خارجِ پدر خود، هاشم آملی، و نیز پدر همسر خود حسین وحید خراسانی رفت و سال‌ها از محضر آنان بهره برد. او در بخش علوم عقلی نیز در درس اسفار عبدالله جوادی آملی و حسن حسن‌زاده آملی حاضر شد.
در سال ۱۳۵۶ به حوزه علمیه قم وارد شد و بیشتر دروس مقدمات و سطح را در فرصتی اندک و در نزد استادان برجسته، که بعضاً از نزدیکان وی نیز بودند، به پایان رساند.
او از سال ۱۳۶۸، پس از تدریس سطح، به تدریس خارج اصول و خارج فقه پرداخت و از سال ۱۳۷۱ و با درگذشت پدرش، مدیریت مدرسه علمیه ولی‌عصر که به دستور هاشم آملی ساخته و وقف شده بود را به عهده گرفت. او سپس به عضویت هیئت علمی دانشگاه قم درآمد و هم‌اکنون به‌طور منظم در دانشگاه تربیت مدرس قم در سطح کارشناسی ارشد و دکترا، کلام جدید و فلسفهٔ تطبیقی تدریس می‌کند.
مناصب سیاسی آغازین

صادق لاریجانی نخستین بار در سال ۱۳۷۷ به عنوان نماینده دوره سوم مجلس خبرگان از استان مازندران به مجلس خبرگان راه یافت.
لاریجانی نخستین بار در سال ۱۳۸۰ با حکم سید علی خامنه ای به عنوان عضوی از فقهای شورای نگهبان منصوب شد. او تا زمان انتصاب به ریاست قوه قضائیه در سال ۱۳۸۸، یکی از فقهای عضو شورای نگهبان بود. او به عنوان عضو فقیه شورای نگهبان، به عنوان یک شخصیت حقوقی در مجمع تشخیص مصلحت نظام عضویت داشت.