زمان در اروپا

مناطق زمانی اروپا
زمان در اروپا:



زمان اروپای غربی / ساعت گرینویچ (یو تی سی)



زمان اروپای غربی / ساعت گرینویچ (یو تی سی)


زمان تابستانی اروپای غربی / زمان تابستانی بریتانیا / زمان در جمهوری ایرلند (یو تی سی+1)



زمان اروپای مرکزی (یو تی سی+1)


ساعت تابستانی اروپای مرکزی (یو تی سی+2)



زمان اروپای شرقی / زمان کالینینگراد (یو تی سی+2)



زمان اروپای شرقی (یو تی سی+2)


ساعت تابستانی اروپای شرقی (یو تی سی+3)



زمان مسکو / زمان ترکیه (یو تی سی+3)


'رنگ های کمرنگ نشان میدهد کجا زمان استاندارد تمام سال اعمال میشود، رنگ های تیره نشان میدهد کجا ساعت تابستانی اعمال میشود.'
اروپا شامل هفت منطقه زمانی است (از یوتی‌سی ۱:۰۰- تا یوتی‌سی ۵:۰۰+)، بدون احتساب زمان تابستانی (چهار مورد از آنها را می‌توان بر روی نقشه مشاهده کرد، با یک منطقه غربی که شامل آزور است، و دو منطقه بیشتر شرقی شامل گرجستان، آذربایجان، سرزمین‌های شرقی روسیه اروپایی و بخش اروپایی قزاقستان). اکثر کشورهای اروپایی از زمان تابستانی استفاده می‌کنند و زمان تابستانی آنها با یکدیگر هماهنگ است. برای جزئیات بیشتر به زمان تابستانی در اروپا مراجعه کنید.
محدوده‌های زمانی استفاده شده در اروپا به‌طور قابل توجهی از محدوده‌های طبقه‌بندی شده بر اساس طول جغرافیایی که برای مثال در سیستم زمانی دریانوردی از آن استفده می‌شود متفاوت است. زمین را در تئوری می‌توان به ۲۴ منطقه زمانی تقسیم کرد که هر کدام ۱۵ درجه طول جغرافیایی دارند. با این حال، به دلیل عوامل جغرافیایی و فرهنگی، تقسیم جهان به‌طور مساوی عملی نیست، و مناطق زمانی واقعی ممکن است به‌طور قابل توجهی با مناطقی که صرفاً بر اساس طول جغرافیایی طبقه‌بندی شده‌اند، متفاوت باشد. در اروپا، استفاده گسترده از زمان اروپای مرکزی (CET) باعث تغییرات عمده در برخی مناطق نسبت به زمان خورشیدی می‌شود. بر اساس زمان خورشیدی، CET از ۷٫۵ تا ۲۲٫۵ درجه شرقی متغیر است. با این حال، به عنوان مثال، اسپانیا (تقریباً به‌طور کامل در نیمکره غربی) و فرانسه (تقریباً به‌طور کامل در غرب ۷٫۵ درجه شرقی، همان‌طور که در نقشه زیر نشان داده شده‌است) باید از نظر تئوری از UTC استفاده کنند، همان‌طور که قبل از جنگ جهانی دوم استفاده می‌کردند. نتیجه کلی این تغییر زمان، یک ظهر خورشیدی است که بسیار دیرتر از ساعت ظهر است، و طلوع و غروب خورشید دیرتر از آنچه که در تئوری باید اتفاق بیفتد. کشورهای بنلوکس نیز باید از نظر تئوری از GMT استفاده کنند.
روسیه و بلاروس بین مارس ۲۰۱۱ تا اکتبر ۲۰۱۴ از «زمان دائمی تابستانی» استفاده می‌کردند. از اکتبر ۲۰۱۴ روسیه از «زمان دائمی زمستانی» استفاده می‌کند. ایسلند را می‌توان به‌عنوان «دفاکتو» در زمان دائمی تابستانی در نظر گرفت، زیرا از سال ۱۹۶۸، علی‌رغم اینکه بیش از ۱۵ درجه در غرب نصف النهار اصلی قرار دارد، از زمان UTC در تمام سال استفاده می‌کند؛ بنابراین باید در UTC−۰۱:۰۰ واقع شود، اما ترجیح می‌دهد به زمان قاره اروپا نزدیک‌تر بماند، که در نتیجه زمان‌های قانونی به‌طور قابل‌توجهی قبل از زمان محلی خورشیدی است. این امر به دلیل تغییرات گسترده در ساعات نور روز در آن کشور، به‌طور عملی اهمیت کمی دارد.
کمیسیون اروپا در سپتامبر ۲۰۱۸ پیشنهاد پایان دادن به رعایت ساعت تابستانی در اتحادیه اروپا را داد. در مارس ۲۰۱۹، پارلمان اروپا به پیشنهاد پایان دادن به تغییرات ساعت فصلی در سال ۲۰۲۱ رأی مثبت داد. قوانین اتحادیه اروپا توسط پارلمان و شورای اتحادیه اروپا تصمیم‌گیری می‌شود و شورا هنوز تصمیم گیره نکرده‌است. هر کشور عضو تا آوریل ۲۰۲۰ فرصت داشت تصمیم بگیرد که آیا به‌طور دائم در «ساعت تابستانی» قبلی باقی بماند یا در «ساعت زمستانی».
این نقشه اختلاف بین زمان قانونی و زمان مبدأ محلی در اروپا در زمستان را نشان می‌دهد. بیشتر اروپای غربی و بخش‌های غربی روسیه اروپایی از زمان خورشیدی محلی شان جلوتر هستند.
| رنگ | زمان قانونی و زمان مبدأ محلی |
| --- | --- |
: 1 h ± 30 m behind
: 0 h ± 30 m
: 1 h ± 30 m ahead
: 2 h ± 30 m ahead
این نقشه اختلاف بین زمان قانونی و زمان مبدأ محلی در اروپا در تابستان را نشان می‌دهد. بیشتر اروپای غربی از زمان خورشیدی محلی شان جلوتر هستند.
| رنگ | زمان قانونی و زمان مبدأ محلی |
| --- | --- |
: 1 h ± 30 m behind
: 0 h ± 30 m
: 1 h ± 30 m ahead
: 2 h ± 30 m ahead
: 3 h ± 30 m ahead