stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ژرژ براک
زندگی > اوایل زندگی و آثار

براک در ۳۰ مه ۱۸۸۲ در ارژانتوی، شهری نه چندان دور از پاریس به دنیا آمد. امروزه ارژانتوی از طریق امدادهای شهری تأمین می‌شود اما در زمان کودکی براک به عنوان شهر کوچکی که امپرسیونیست‌ها در آن نقاشی می‌کردند، به یاد آورده می‌شود.
کلود مونه که در دههٔ ۱۸۷۰ در آن جا زندگی می‌کرد، تصاویری از ارژانتوی آن زمان که در بدو تبدیل شدن به روستایی صنعتی بود اما همچنان با رودخانه‌ای که با قایق‌ها خال خال شده بود و سواحل سرزنده اش به یاد آورده می‌شد، نقاشی کرده‌است. گوستاو کالیبو معمار نیروی دریای پاریسی که از امپرسیونیست‌ها حمایت می‌کرد، آثار آنان را جمع‌آوری و گاهی همراه آنان نقاشی می‌کرد. زمانی که خانواده براک در آنجا زندگی می‌کردند خانه‌ای ساخت و براک آن را به عنوان نقطه عطفی به یاد می‌آورد. وقتی براک هشت ساله بود، خانواده اش به لو آور نقل مکان کردند. این شهر بندری هم امپرسیونیست‌ها را با محتوای اصلی تغذیه می‌کرد.
براک تأکید می‌کند که گذراندن سال‌های کودکیش در مکان‌هایی که با هنر پیشرفته ارتباط نزدیکی دارند در آنچه که او «احساس برای نقاشی» می‌نامد، سهیم بوده‌است. گرچه به نظر بعید می‌آید که امپرسیونیست‌های نوظهور لطف چندانی در خانوادهٔ براک که دستی در نقاشی داشتند، یافته باشند. خلق هنر به‌طور واضح، وظیفهٔ جدی و مشروع به‌شمار می‌رفت. هم پدر و هم پدربزرگ براک هر دو نقاشانی آماتور بودند. پدر براک منظره‌هایی به شیوه ژان باتیست کامیل کورو می‌کشید که با موفقیت کافی برای نمایش هر از چند گاه آن‌ها در سالن حزب محافظه‌کار هنرمندان فراهم می‌شد. پسرش او را در سفرهای نقاشی یکشنبه همراهی می‌کرد و هنگام نقاشی کردن او را تماشا می‌کرد.
تحصیل رسمی براک ناچیز بود، او در سال‌های پایانی زندگی‌اش اظهار می‌کند که در حدود سن دوازده سالگی با کپی‌کردن تصاویر روزنامه محبوب «جیل بلاس»، که پدرش هم در آن اشتراک داشت به خودش نقاشی یاد داده‌است. براک جوان به خصوص طراحی‌های پر حرکت تئوفیل استاینلن و هنری تولوز لوترک را دوست می‌داشت و پوسترهای آرت نووی آن زمان مجذوبش می‌کردند و شبانه طراحی‌های دلخواه لوترک را از دیوار می‌کنده‌است. خانوادهٔ براک علاقهٔ او به هنر را تشویق کردند و به او دوچرخه‌ای هدیه دادند و اجازه دادند که با پول توجیبی‌اش جعبهٔ رنگی بخرد.
وقتی که همچنان در دبیرستان بود، در کلاس‌های عصرانهٔ مدرسه هنرهای زیبا شرکت کرد، که تفاوت اندک آن را با کلاس‌های عادی طراحی مدرسه که او را بی‌حوصله می‌کرد، یادآور می‌شود. تاریخ دوستی براک با رائول دافی، که ظاهراً تنها پسر دیگری در لواور بود که برای نقاشی‌کردن تلاش می‌کرد، به آن زمان بر می‌گردد. برادر بزرگتر دافی به براک، فلوت یاد می‌داد.
زندگی > فوویسم

اثرپذیری از فوویسم را در منظره‌هایی که او با تکه رنگ‌های خالص نقاشی کرده‌است، به روشنی می‌توان بازشناخت. براک این منظره‌ها را نخستین آثار علاقهٔ خود به‌شمار می‌آورد. انرژی و شدت تصاویر فووها، براک را هیجان زده کرده بود؛ با این وجود با موفقیت آشکار به خلق آثار به شیوه تونال و سرد نقاشی‌های نورماندی ادامه داد. وقتی در بهار ۱۹۰۶ هفت تابلو از مناظر، طبیعت بیجان‌ها و یک برهنه را با این شیوه به سالن مستقل‌ها ارائه داد، همه پذیرفته و آویزان شدند. این اولین نمایشگاه براک بود و قابل درک می‌بود اگر نقاش جوان، هیجان داوران را به عنوان تشویقی برای ادامه دادن سبکی که شروع کرده بود، قبول کند. اما برعکس، او این برنامه را به عنوان جمع‌بندی یک دوره به‌شمار آورد، نه شروع آن.
براک به‌طور واضح برای گونه‌ای تغییر آماده بود و دیدن آثار ماتیس، درن، دافی، فریس و دیگر اعضای فووها در همجواری نزدیک آثار خودش در سالن مستقل‌ها نارضایتی اش را متبلور کرد و او را در تغییر دستیابی اش به صورت افراطی به تفکر واداشت.
زندگی > سزان

می‌گویند کوبیسم از نقاشی سزان نشأت گرفته و متضمن بازنمایی اشیا از زوایای مختلف است. نقاشی‌های کوبیستی به راستی در مواردی نقاشی‌های رنگ روغن و آبرنگ‌های سزان را تداعی می‌کنند که در آن‌ها گویی سطوح مختلف اشیا به وسیله ضرب قلم‌های درشت و مجاور هم نمایانده شده‌اند. سزان به براک چگونگی زنده‌کردن هیجان و اندازه روی بوم را بدون نیاز به تصویر کردن جزء به جزء توده‌ها نشان داد؛ ولی سزان می‌خواست نقش مایه‌هایش را شفاف و بی ابهام بازنمایی کند و به وجود مادی آن‌ها، و فضاهای بین آن‌ها، ارزش درخورشان را بدهد. او به استثنای مواردی نادر، ساعت‌ها نقش‌مایه‌اش را اتود می‌کرد تا بتواند آن را روی بومش جفت‌وجور کند. پیکاسو و براک برای موضوعات تابلوهایشان چنین وسواسی نداشتند. گویی آن‌ها بیش از شور و احساس، از روی تفنن، سوژه‌هایشان را می‌پرداختند و توجهشان بر گویش تصویری‌شان متمرکز بود. اما هر چه به اواخر ۱۹۰۹ نزدیک می‌شویم، براک به دنبال پیکاسو به اهمیت فضای بین توده‌ها بیشتر از خود توده‌ها علاقه نشان می‌دهد. در آنچه او «این راهی که کسی پیش می‌گیرد تا به سمت شیء برود» می‌نامد.
اگر براک به آن سبک نقاشی کردن ادامه می‌داد، هم‌اکنون به عنوان یکی از مهم‌ترین اعضای نسل خودش به‌شمار می‌آمد، اما همان‌طور که براک حداقل ده سال پس از اولین نمایشگاهش با کان وایلر در دفترچه یادداشتش می‌نویسد: «نباید چیزی را که آرزوی خلقش را داری تقلید کنی.» براک آثار سزان را در سال ۱۹۰۸ تقلید نمی‌کرد. بیشتر از آن سعی در بازآفریدن صادقانهٔ آنچه که در طبیعت می‌دید داشت، اما به خاطر اتفاقات بعدی او احساس می‌کرد که باید فاصلهٔ خودش را با استاد منتخبش بیشتر کند.
مراحل تکاملی در کار براک (۰۹–۱۹۰۸)

در پاییز ۱۹۰۸، هنگامی که براک از استاک به پاریس برگشت مجموعه‌ای از آخرین منظره‌های خود را به سالن پاییز عرضه کرد که هیئت داوران آن‌ها را رد کردند؛ لذا وی در ماه نوامبر این آثار و چند پردهٔ دیگر را در گالری کان وایلر به نمایش گذاشت و به همین مناسبت بود که لوئی ووسل، در مقاله‌ای در ژیل بلا برای اولین بار به روش کار او در تبدیل «همه چیز، منظره، فیگور، و خانه‌ها، به خطوط هندسی و مکعب» اشاره کرد. چند ماه بعد همین منتقد، ضمن نوشته‌ای دربارهٔ نقاشی‌هایی که براک در ماه مارس ۱۹۰۹ در «سالن مستقلین» به نمایش گذاشت، از «شگفتی‌های کوبیک» او سخن به میان آورد؛ و به این ترتیب شیوهٔ جدید نقاشی در نزد مردم به کوبیسم شهرت یافت.
پیشرفت براک به سوی کوبیسم از منظره‌های سزان گونهٔ استاک به بعد پیشرفتی مداوم و سریع بود، اما در حالی که پیکاسو فرم‌ها و حجم‌ها را با سادگی ابتدایی‌شان نشان می‌داد و مکان فضایی‌شان را هموار می‌کرد تا از عقب رفتن و عمق یافتن آن جلوگیری کند، براک اشیاء را در سطح تابلو به گونه‌ای ارائه می‌کرد که عمق فضای پیرامون آن‌ها مبهم می‌شد. او هنوز آن قدر آمادگی نداشت که بدون توسل به پرسپکتیو با مشکل نمایش فضا درآویزد. با این همه او نیز همچون پیکاسو می‌دانست که این امر موکول به زمانی می‌شد که آن‌ها بتوانند هر شیئی را چنان بنمایانند که مجسمه گونه و قابل لمس جلوه کند. براک یک بار کفت: «این کافی نیست که مردم را به دیدن چیزی که کشیده‌ایم وادار کنیم؛ آدم باید بتواند آن‌ها را به لمس کردن وادارد.» لذا در این هنگام جدل میان آن دو واقعیتی که تکامل کوبیسم بدان‌ها وابسته بود - یعنی واقعیت فضایی اشیاء و واقعیت سطح هموار تابلو- درگرفته بود.
در اینجا نگاه به «درختان سبز در استاک» (۱۹۰۸) اثر رائول دوفی، که مدتی از تابستان را در کنار براک کار کرد، می‌تواند مفید باشد؛ زیرا دوفی، شاید به خاطر آن که بیشتر تحت تأثیر ماتیس بود تا سزان، نسبت به واقعیت گرایی تمایلی نداشته، و برخلاف براک و واقعیتی فضایی یا ملموس رغبت نشان نداده‌است. این ترکیب بندی دوفی مرکب از فرم‌های طبیعی خلاصه شده‌است که با حالت تزیینی در فضایی کم عمق جا گرفته‌اند: لذا تأثیر حاصله را می‌توان با یک پرده دیوارکوب مقایسه کرد. حال آن که براک و پیکاسو در نقاشی‌های خود علاقهٔ مشترکی به نمایش دروس واقعیت نشان می‌دادند و این به‌طور گسترده‌ای آثار آن‌ها را از آثار دوستانشان متمایز می‌کرد نکته قابل توجه این که دوفی لاس زدن با کوبیسم را در همین‌جا متوقف کرد.
مراحل تکاملی در کار براک (۰۹–۱۹۰۸) > براک و پیکاسو > جنگ جهانی اول

با آغاز جنگ جهانی اول، براک به ارتش فرانسه فراخوانده می‌شود. کیفیت آثار پیکاسو، محروم شده از تأثر برانگیزاننده و انضباط بخش براک رو به ضعف می‌گذارد. او با هم وطن اش، خوان گریس، که پنج سال از او کوچکتر است بیش از پیش دم خور می‌شود و متأثر از نقاشی دو بعدی و به شدت هندسی گریس (ت ۱۰۴) از سال ۱۹۱۶ سبک تزیینی و معماری وار کوبیسم متأخرش را پدیدمی‌آورد که نقطه اوج و فرجام آن سال ۱۹۲۱ و خلق دو نقاشی با عنوان سه نوازنده است (ت۱۰۵). سپس مسیری را که تا این برهه در پیش گرفته بود وامی‌نهد تا در عرصه جدید طبع آزماید که حاصلش نقاشی‌های نئو کلاسیک اوست.
براک و پیکاسو آثار مهم کوبیستی خود را بین سالیان ۱۹۰۷ و ۱۹۱۴ می‌آفرینند. با برپایی چند کارنما، نام کوبیسم به زودی در تمامی شهرهای بزرگ اروپا بر سر زبان‌ها می‌افتد. هنرمندان بیشماری به این سبک جدید روی می‌آورند، ولی درست همان‌طور که معاصران سزان، گوگن و وان گوگ از اهمیت انقلاب تصویری پدید آمده به دست این هنرمندان درک درستی نداشتند، مقلدان براک و پیکاسو هم اهمیت سبک آنان را به درستی درنمی یابند. گروه «تقسیم طلایی»، دلونه و فرانتس مارک، فوتوریست‌های ایتالیا، ورتیسیست‌های انگلیس، و کوبیست - فوتوریست‌های روسیه همگی ویژگی‌های ظاهری کوبیسم را برمی‌گیرند، اما هم چنان به نگرشی آرمان گرایانه و مغایر با مسائل تصویری کوبیسم وفادارند.
دهه‌های ۲۰ و ۳۰

همگامی نزدیک براک و پیکاسو، زمانی که به خاطر بروز جنگ براک به جبهه رفت، ناگهان به پایان رسید. به این ترتیب تداوم تکامل تصویری براک، برخلاف تکامل پیکاسو، به مدت سه سال دچار وقفه گردید؛ و هنگامی که مجدداً به نقاشی پرداخت به ناچار می‌باید راه خود را به تنهایی می‌یافت، و مسلماً این مستلزم صرف وقت بود. اما سرانجام شخصیت یگانهٔ براک، که پیش تر در نقاشی‌های ۱۴–۱۹۱۳ خود را نشان داده بود، در مجموعهٔ پرشکوهی از نقاشی‌ها، که در فاصله تابستان ۱۹۱۷ و ۱۹۲۱ کشیده شدند، به‌طور کامل تجلی کرد. به دنبال مختصری تجربه تازه با «کاغذ چسبها» به مقیاس وسیعتر، و پس از ترسیم یک فیگور تمام قد («نوازندهٔ گیتار» ۱۸–۱۹۱۷) به شیوهٔ مغلق و بسیار پیچیدهٔ کوبیسم ترکیبی، براک در تابلوهای «کوبیست» ی نظیر «گیتار» [۲۴۹] (۱۹۱۸) و «طبیعت بیجان با ادوات موسیقی»[۲۴۸] (۱۹۱۸) به روش آزادانه و استادانه‌ای در ارائهٔ فرم و فضا دست یافت. براک در پی آن نبود که کار خود را از مرحله‌ای که قبلاً رها کرده بود دنبال کند، او همچنین، برخلاف پیکاسو، ارزش‌های طبیعت‌گرایی را دوباره نمی‌آموزد. براک صرفاً شیوهٔ کوبیست ترکیبی پیشین خود را اصلاح می‌کرد تا آن را با برداشت جدید خویش از واقعیت حسی تر سازگار نماید؛ لذا کار با فرم‌های مشخص تر، آزادتر و ملموس تر (گرچه مسطح شده) را آغاز کرد و رنگ‌های همسازتر و تنوعات بافتی لطیف تری را به کار گرفت. در حالی که اصولاً در سال‌های پیش از ۱۹۱۴، براک مسائل فرم و فضا را با روش عقلانی حل کرده و تنها در چند ماه آخر پیش از بسیج نظامی خود به ارزش‌های تزیینی و حسی اجازهٔ خودنمایی در آثار خویش را داده بود، در فاصله سال‌های ۱۹۱۸ تا ۱۹+۲۱ ارزش‌های مذکور نزد او اعتبار عمده‌ای یافتند. همچون پیکاسو، براک نیز، گرچه با روش‌هایی کاملاً متفاوت و شخصی، می‌کوشید شیوهٔ کوبیست متأخر خود را انسانی و آراسته کند. از مشخصات کار او در این زمان آرامش، نرمی، ملایمت و هماهنگی است؛ گرچه فرم‌های او آزادانه تر از پیش اند و از نرمشی درخور توجه برخوردار هستند، و گرچه بیش از پیش با ظواهر طبیعی مطابقت دارند مع‌هذا از حیث تصور کوبیستی‌اند. خلاصه آن که، براک در این نقاشی‌های کوبیست متأخر می‌کوشید تا بیننده را در برابر تجربه‌ای ملموس از واقعیت، و نه یک تجربهٔ بصری یا ذهنی، قرار بدهد. این وظیفه‌ای بود که براک برای تکامل کوبیسم متأخر از حیث بیانی بر عهده گرفت، و طی ده سال بعدی در مجموعه‌ای از طبیعت بیجان‌های دلپذیر، متعادل و تغزلی آن را به مرحلهٔ اجرا درآورد.
سالن‌ها، کارگاه‌ها و پرنده‌ها

آخرین دستنوشتهٔ دفترچه براک در نسخهٔ ۱۹۴۸ ذکر می‌کند: "همچنان که پیرتر می‌شوید، هنر و زندگی یکی می‌شوند.
در بالای صفحه طراحی از فنجان، لیمو با تکه‌ای بریده شده از آن و یک چاقو-که ظواهر عادی آداب آشنای محلی اند و موضوعات نقاشی‌های بیشمار طبیعت بیجان را تشکیل می‌دهند-دیده می‌شد. براک بیشتر و بیشتر چگونگی جداناپذیری هنر و زندگی روزانه اش را آشکار می‌ساخت. استودیو، سالن و هراز گاهی تراس و اتاق‌های اطراف، روزمرگی و مضمون عکس‌هایش را تعریف می‌کند. تصاویر او راهنمایی‌هایی به بیوگرافی نیستند، در صورتی که در مورد پیکاسو اغلب چنین است، اما همچنانکه در مورد نقاشی‌های پل سزان از مکان‌ها و اشیای خاص، اثاثیه و محیط‌های کما بیش دورگیری شده، از حیاتی به ظاهر آرام شده آگاه شدیم، در مورد براک نیز آگاه می‌شویم.
در تلاش‌های ناچیز براک، طبیعت‌گرایی ملایمی حکم فرماست؛ بنابراین ما این نقش مایه‌ها را بدون آزمایش ادراک علیه ابتکار درک می‌کنیم. اما زمانی که او در بهترین شرایط است، ما موضوع را فراموش و به روی آنچه انجام شده، به چگونگی انتقالش توسط زیرکی هنرمند تمرکز می‌کنیم.
سالن‌ها، فضاهای داخلی محلی، طبیعت بیجان، کارگاه، میزهای بیلیارد و صندلی‌های باغ که چرخهٔ عظیم نقاشی‌های سال‌های رشد براک را تشکیل می‌دهند، از یک سو به سادگی رونق حال و هوای خودمانی روزهای نخستین کوبیسم را نشان می‌دهند. (تنها مورد استثناء تصاویر پرنده هاست که براک در آخرین سال‌های حیاتش مورد توجه قرار می‌دهد. اما گویا پرنده‌ها هم از پنجره کارگاه وارد شده‌اند) تصاویر به عمد تکرار و محدود شده برای براک تازه نیستند. اما به نظر میل به کار کردن در سری‌های منسجم با تصاویر و فضاهای داخلی عظیم سال‌های ۷–۱۹۳۶ شروع شد. تصاویر فشرده شدهٔ خارق‌العاده مانند «زن روی سه‌پایه» یا «دو نفر» که در آن‌ها سالن و کارگاه‌ها در هم می‌آمیزند.
آثارشناسی

La-ciotat-harbor-1906
نقل قول‌ها

کلمات قصار براک که به ظاهر با عجله در حواشی نقاشی‌هایش یادداشت شده‌اند هم بر استقلال کوبیسم-ایجاد واقعیتی تصویری-و هم بر موقعیت آن به عنوان شکلی از بازنمایی تأکید دارد. برای نخستین بار پیر روردی این نظریه‌ها را جمع‌آوری کردو در نشریه خود،نور-سود، پاریس، ۱۹۱۷ به چاپ رسانید.
رشد در هنر نه در بسط که در شناخت حدود آن است.
حدود روش به کار گرفته شدهٔ سبک را تعیین می‌کند، شکل جدید را به وجود می‌آورد و به سمت خلق کردن سوق می‌دهد.
جذابیت و قدرت نقاشی‌های کودکان اغلب از شیوه‌های محدودی که به کار می‌گیرند ناشی می‌شود. برعکس، انحطاط هنری نتیجه بسط است.
روش‌های نو، موضوعات نو.
موضوع هدف نیست؟ یکدستی تازه است، تغزلی که یکسره از روش به کار گرفته شده نشأت می‌گیرد.
تفکر نقاش به شکل رنگ و شکل است.
هدف، بازآفرینی واقعیتی داستان گونه نیست بلکه آفرینش واقعیتی تصویری است.
نقاشی شیوهٔ از بازنمایی است.
نباید آنچه را در آرزوی خلق آن هستیم تقلید کنیم.
کسی از ظاهر تقلید نمی‌کند، ظاهر آن چیزی است که به دست می‌آید.
نقاشی برای اینکه تقلید محض باشد باید از آنچه که در ظاهر به چشم می‌آید جلوه‌ای انتزاعی به وجود آورد.
کار از روی طبیعت بداهه‌سازی است. باید از فرمولی همه منظوره که علاوه بر واقعیت برای تفسیر هنرهای دیگر نیز مناسب است و به جای خلق، تنها به ایجاد سبک، یا به بیانی دقیق تر به شیوه پردازی می‌انجامد بر حذر بود.
هنرهایی که به واسطه خلوص شان تأثیر می‌گذارند هرگز هنرهایی چند منظوره نبوده‌اند. مجسمه‌های یونانی و انحطاط شان در میان سایر انواع هنر این نکته را به ما می‌آموزاند.
حواس از شکل می‌اندازد، ذهن شکل می‌بخشد. باید برای تکامل ذهن کار کنید. هیچ قطعیتی وجود ندارد، مگر در آنچه ذهن درک می‌کند.
نقاشی که سعی در ایجاد یک دایره دارد تنها یک حلقه به وجود می‌آورد. ممکن است ظاهر آن او را راضی کند امّا او در شک خواهد بود. پرگار اطمینان را به او بازمی‌گرداند. در نقاشی من کلاژها به من نوعی اطمینان بخشیده‌اند.
نقاشی‌های سه بعدنما ناشی از اتفاقی داستان گونه هستند که به واسطه سادگی واقعیت‌ها تأثیر خود را می‌گذارند.
کلاژها، چوب مصنوعی-و عناصر دیگری با طبیعت مشابه-که در برخی از نقاشی‌هایم از آن‌ها استفاده کرده‌ام نیز به واسطه سادگی واقعیات تأثیر می‌گذارند و همین نکته موجب شده مردم آن‌ها را با نقاشی‌های سه بعد نما که درست برعکس آن‌ها هستند اشتباه بگیرند. آن‌ها هم واقعیاتی ساده‌اند امّا ذهن، آن‌ها را خلق کرده‌است و به این ترتیب یکی از دلایل موجه ایجاد شکلی جدید در فضا هستند.
اصالت از احساسات کنترل شده ناشی می‌شود.
احساس‌ها نباید با لرزشی که ناشی از هیجان است کشیده شوند. احساس‌ها چیزی اضافه شده یا تقلید شده نیستند؛ احساس‌ها جوانه‌اند و اثر، گل آ جوانه.
قانونی که احساس‌ها را اصلاح می‌کند، بسیار دوست دارم.
فرودگاه ملی آویاچیو

فرودگاه ملی آویاچیو (به انگلیسی: Aeródromo Nacional de Aviação) (به زبان بومی: National Aviation Aerodrome) یک فرودگاه همگانی مسافربری است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۱۲۲ متر است. این فرودگاه در شهر گوئانیا کشور برزیل قرار دارد و در ارتفاع ۸۲۵ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
کروتیل الکل

| Crotyl alcohol | Crotyl alcohol |
| --- | --- |
نام‌گذاری آیوپاک(2E)-But-2-en-1-ol: نام‌گذاری آیوپاک(2E)-But-2-en-1-ol
دیگر نام‌هاCrotyl alcohol Crotonyl alcohol Crotonol: دیگر نام‌هاCrotyl alcohol Crotonyl alcohol Crotonol
شناساگرها: شناساگرها
شماره ثبت سی‌ای‌اس: 6117-91-5 Y
کم‌اسپایدر: 13871721 Y
ChEMBL: CHEMBL118459 Y
جی‌مول-تصاویر سه بعدی: Image 1
 SMILES C\C=C\CO :  SMILES C\C=C\CO 
 InChI InChI=1S/C4H8O/c1-2-3-4-5/h2-3,5H,4H2,1H3/b3-2+ Y Key: WCASXYBKJHWFMY-NSCUHMNNSA-N YInChI=1/C4H8O/c1-2-3-4-5/h2-3,5H,4H2,1H3/b3-2+ Key: WCASXYBKJHWFMY-NSCUHMNNBR :  InChI InChI=1S/C4H8O/c1-2-3-4-5/h2-3,5H,4H2,1H3/b3-2+ Y Key: WCASXYBKJHWFMY-NSCUHMNNSA-N YInChI=1/C4H8O/c1-2-3-4-5/h2-3,5H,4H2,1H3/b3-2+ Key: WCASXYBKJHWFMY-NSCUHMNNBR 
خصوصیات: خصوصیات
فرمول مولکولی: C4H8O
جرم مولی: 72.10 g/mol
چگالی: 0.8454 g/cm3
دمای ذوب: <25 °C  
دمای جوش: 121.2 °C  
به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa): به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa)
 Y (بررسی) (چیست: Y/N؟):  Y (بررسی) (چیست: Y/N؟)
Infobox references: Infobox references
:   
کروتیل الکل (به انگلیسی: Crotyl alcohol) با فرمول شیمیایی C۴H۸O یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۷۲٫۱۰ g/mol می‌باشد.
الکساندر سوانیدزه

نگاره‌‌ای از الکساندر سوانیدزه در سال ۱۹۱۵
الکساندر سیمونوویچ الیوشا سوانیدزه (به گرجی: ალექსანდრე სვანიძე) (به روسی: Александр Семёнович Сванидзе) (زادهٔ ۱۸۸۶ - درگذشتهٔ ۲۰ اوت ۱۹۴۱) بلشویک قدیمی اهل گرجستان، سیاستمدار و تاریخ‌دان بود. او دوست شخصی و برادر زن همسر اول ژوزف استالین، کاتو بود. با این‌همه، او در طی پاکسازی بزرگ در سال ۱۹۳۷ دستگیر و در سال ۱۹۴۱ تیرباران شد.
زندگی‌نامه

او در یک خانوانده ازناری  در یک روستای باجی در غرب گرجستان به دنیا آمد که بعدها جزئی از امپراتوری روسیه شد. او در تفلیس تحصیل کرد و سپس در ینا تحصیل را ادامه داد و در آن‌جا زبان آلمانی و انگلیسی فراگرفت و با تحقیقات تاریخی تمدن باستانی آشنا گشت.
منبع

ویکی پدیای انگلیسی
کروشدول پرنگاوور

| کروشدول پرنگاوور Крушедол Прњавор (صربی) | کروشدول پرنگاوور Крушедол Прњавор (صربی) |
| --- | --- |
روستا: روستا
کروشدول پرنگاوورموقعیت کروشدول پرنگاوور در نقشه: کروشدول پرنگاوورموقعیت کروشدول پرنگاوور در نقشه
مختصات: ۴۵°۰۷′ شمالی ۱۹°۵۶′ شرقی﻿ / ﻿۴۵٫۱۱۷°شمالی ۱۹٫۹۳۳°شرقی﻿ / 45.117; 19.933: مختصات: ۴۵°۰۷′ شمالی ۱۹°۵۶′ شرقی﻿ / ﻿۴۵٫۱۱۷°شمالی ۱۹٫۹۳۳°شرقی﻿ / 45.117; 19.933
کشور:  صربستان
منطقه:  استان خودمختار وویوودینا
جمعیت (۲۰۰۲): جمعیت (۲۰۰۲)
 • کل: ۲۷۷
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کروشدول پرنگاوور (به صربی: Krušedol Prnjavor) یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Irig municipality واقع شده‌است. کروشدول پرنگاوور ۲۷۷ نفر جمعیت دارد.
کروشدول سلو

| کروشدول سلو Крушедол Село (صربی) | کروشدول سلو Крушедол Село (صربی) |
| --- | --- |
روستا: روستا
The Orthodox church.: The Orthodox church.
  مهر:   مهر
کروشدول سلوموقعیت کروشدول سلو در نقشه: کروشدول سلوموقعیت کروشدول سلو در نقشه
مختصات: ۴۵°۰۷′ شمالی ۱۹°۵۷′ شرقی﻿ / ﻿۴۵٫۱۱۷°شمالی ۱۹٫۹۵۰°شرقی﻿ / 45.117; 19.950: مختصات: ۴۵°۰۷′ شمالی ۱۹°۵۷′ شرقی﻿ / ﻿۴۵٫۱۱۷°شمالی ۱۹٫۹۵۰°شرقی﻿ / 45.117; 19.950
کشور:  صربستان
منطقه:  استان خودمختار وویوودینا
جمعیت (۲۰۰۲): جمعیت (۲۰۰۲)
 • کل: ۳۸۸
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کروشدول سلو (به صربی: Krušedol Selo) یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Irig municipality واقع شده‌است. کروشدول سلو ۳۸۸ نفر جمعیت دارد.
کریتون، نبراسکا

| کریتون | کریتون |
| --- | --- |
شهر: شهر
Downtown Creighton: north side of Main Street looking west from Chase Avenue: Downtown Creighton: north side of Main Street looking west from Chase Avenue
Location of Creighton, Nebraska: Location of Creighton, Nebraska
کشور:  ایالات متحده آمریکا
ایالت: نبراسکا
شهرستان: شهرستان ناکس، نبراسکا
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۲۱ مایل مربع (۳٫۱۳ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۲۱ مایل مربع (۳٫۱۳ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۶۴۰ فوت (۵۰۰ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۱٬۱۵۴
 • برآورد (2012): ۱٬۱۳۲
 • تراکم: ۹۵۳٫۷/مایل مربع (۳۶۸٫۲/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 68729
کد منطقه: 402
FIPS code: 31-11230
شماره GNIS: 0828452
کریتون(به انگلیسی: Creighton) شهری در ایالت نبراسکا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۱۵۴ نفر بوده‌است.
امسوورث

منطقه مسکونی در England
| Emsworth | Emsworth |
| --- | --- |
 Emsworth village centre:  Emsworth village centre
جمعیت: ۹٬۷۳۷ (2001)
مرجع شبکه OS: SU748060 
محله مدنی: Emsworth
منطقه: Havant
Shire county: همپشر
ناحیه: جنوب شرقی انگلستان
کشور: England
کشور مستقل: بریتانیا
پست شهر: EMSWORTH
کدپستی منطقه: PO10
کد تلفن: 01243
پلیس: Hampshire
آتشنشانی: Hampshire
آمبولانس: South Central
 :  
مجلس انگلستان: Havant
 فهرست مکان‌‌ها بریتانیا انگلستان Hampshire :  فهرست مکان‌‌ها بریتانیا انگلستان Hampshire 
latitudeامسوورثlongitudeامسوورث
امسوورث (به انگلیسی: Emsworth) یک شهرک در بریتانیا است که در انگلستان واقع شده‌است.
خصوصیات

امسوورث ۹٬۷۳۷ نفر جمعیت دارد.
کلاته سعید (زاوه)

| کلاته سعید | کلاته سعید |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۵°۱۶′۳۸″شمالی ۵۹°۲۵′۲۱″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۲۷۷۲۲۲°شمالی ۵۹٫۴۲۲۵°شرقی﻿ / 35.277222; 59.4225: مختصات: ۳۵°۱۶′۳۸″شمالی ۵۹°۲۵′۲۱″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۲۷۷۲۲۲°شمالی ۵۹٫۴۲۲۵°شرقی﻿ / 35.277222; 59.4225
کشور: ایران
استان: خراسان رضوی
شهرستان: زاوه
بخش: مرکزی
دهستان: زاوه
جمعیت: ۶۸ نفر (سرشماری ۹۵)
کلاته سعید روستایی در دهستان زاوه بخش مرکزی شهرستان زاوه استان خراسان رضوی ایران است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا ۴۶ نفر (در ۱۶ خانوار) بوده است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۵ | ۶۳ | —     |
| ۱۳۹۰ | ۴۶ | ۲۷٪− |
کروتونه (شهر)

| Crotone | Crotone |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
Città di Crotone: Città di Crotone
Panorama of Crotone: Panorama of Crotone
کشور: ایتالیا
ناحیه: کالابریا
استان / شهرستان: Crotone (KR)
دهستان: Papanice, Apriglianello, Carpentieri, Cipolla, Farina, Gabella Grande, Iannello, Maiorano, Margherita
حکومت: حکومت
 • شهردار: Peppino Vallone - PD
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۷۹٫۸ کیلومتر مربع (۶۹٫۴ مایل مربع)
ارتفاع: ۸ متر (۲۶ فوت)
جمعیت (July 2007): جمعیت (July 2007)
 • کل: ۶۱۸۵۳
 • تراکم: ۳۴۰/کیلومتر مربع (۸۹۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Crotonesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: ۸۸۹۰۰
پیش‌شماره تلفن: ۰۹۶۲
قدیس پشتیبان: دیونیسوس آرئوپاژ
روز قدیس: ۹ اکتبر
وبگاه: وبگاه رسمی
شهر  کروتونه (به ایتالیایی: Crotone) با جمعیت ۶۰٬۹۳۶ نفر  در ناحیه کالابریا در کشور ایتالیا واقع شده‌است.
امپراتوری قانون

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): رونالد دورکین
کشور: ایالات متحده آمریکا
زبان: انگلیسی
موضوع(ها): دانش نظری حقوق
ناشر: انتشارات بلکنپ
تاریخ نشر: ۱۹۸۶
گونه رسانه: چاپی
شمار صفحات: ۴۷۰
شابک: شابک ‎۹۷۸-۰-۶۷۴-۵۱۸۳۵-۳ (1st ed)
شماره اوسی‌ال‌سی: 631282485
امپراتوری قانون (به انگلیسی: Law's Empire)، کتابی است در فلسفه حقوق که توسط رونالد دورکین در سال ۱۹۸۶ نوشته شده‌است، و در آن دورکین به انتقاد از پوزیتیویسم حقوقی که توسط هارت در اواسط تا اواخر قرن بیستم ترویج شده‌است، پرداخته‌است. این کتاب قاضی هرکول دوورکین را به‌عنوان شخصیتی آرمانی از حقوق‌دانی با مهارت‌های حقوقی فوق‌العاده معرفی می‌کند، که می‌تواند مکاتب غالب تفسیر حقوقی و هرمنوتیک حقوقی برجسته در سراسر قرن بیستم را به چالش بکشد. قاضی هرکول در نهایت توسط قاضی هرمس به چالش کشیده می‌شود، شخصیت حقوق‌دان دیگری که متأثر از استدلال‌های معنای حقوقی تاریخی است، که روی قاضی هرکول تأثیر نمی‌گذارد. در پایان نظریه قاضی هرمس در مورد تفسیر حقوقی (توسط دورکین) نسبت به رویکرد قاضی هرکول دست پایین را دارد.
برای مطالعه بیش‌تر

آلارد، جولی. دورکین و کانت: بازتاب‌های قضاوت. بروکسل: Editions de l'ULB، ۲۰۰۱.
براون، اسکندر. نظریه برابری رونالد دورکین: دیدگاه‌های داخلی و جهانی. نیویورک: پالگریو مک‌میلان، ۲۰۰۹.
بنجامین براون، از اصول تا قواعد و از موسار تا هلاخا - احکام حافظ حییم در مورد افترا و شایعات
برک، جان ج.ا. بنیاد سیاسی حقوق: نیاز به نظریه با ارزش عملی. سانفرانسیسکو: آستین و وینفیلد، ۱۹۹۲.
برلی، جاستین، ویرایش. دورکین و منتقدانش آکسفورد: انتشارات بلک‌ول، ۲۰۰۴.
کوهن، مارشال، ویرایش. رونالد دورکین و حقوق معاصر. لندن: داکورث، ۱۹۸۴.
گافنی، پل. رونالد دورکین در مورد قانون برای صداقت: حقوق برای اصول قضاوت. لویستون، نیویورک: انتشارات دانشگاه ملن، ۱۹۹۶.
مهمان، استفان. رونالد دورکین (وکلا: مشخصات در نظریه حقوقی). استانفورد: انتشارات دانشگاه استنفورد، ۲۰۱۲.
هرشوویتز، اسکات، ویرایش. کاوش در امپراتوری قانون: فقه رونالد دورکین. آکسفورد: انتشارات دانشگاه آکسفورد، ۲۰۰۶.
هانت، آلن، ویرایش. خواندن انتقادی دورکین. نیویورک: برگ، ۱۹۹۲.
ریپستین، آرتور، ویرایش. رونالد دورکین (فیلسوفان معاصر در کانون توجه). کمبریج: انتشارات دانشگاه کمبریج، ۲۰۰۷.
ورونیک، استفان و زانتی، ورونیک، ویرایش. دورکین: یک بحث. پاریس: اوسیا، ۲۰۰۰.
کروناخ

| کروناخ   | کروناخ   |
| --- | --- |
مرکز شهر تاریخی کروناخ با رودخانه هسلچ در پیش‌زمینه: مرکز شهر تاریخی کروناخ با رودخانه هسلچ در پیش‌زمینه
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: بایرن
منطقه اداری: Oberfranken
ناحیه: Kronach
حکومت: حکومت
 • شهردار: Wolfgang Beiergrößlein (FWG)
مساحت: مساحت
 • کل: ۶۶٫۹۹ کیلومتر مربع (۲۵٫۸۶ مایل مربع)
ارتفاع: ۳۱۸ متر (۱۰۴۳ فوت)
جمعیت (۲۰۰۵-۰۶-۳۰): جمعیت (۲۰۰۵-۰۶-۳۰)
 • کل: ۱۸۱۵۱
 • تراکم: ۲۷۰/کیلومتر مربع (۷۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: ۹۶۳۱۷
کدهای شماره‌گیری: ۰۹۲۶۱
پلاک خودرو: KC
وبگاه: www.kronach.de
شهر کروناخ (به آلمانی: Kronach) در ایالت بایرن در کشور آلمان واقع شده است.