stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ابراهیم ابو لغد
زندگی سیاسی

ابو الغد چندین سال به عنوان سخنران و نویسنده در دفاع از مسائل عرب، به ویژه در مورد فلسطین فعال بوده‌است. در سال ۱۹۷۷، او به عنوان عضو شورای ملی فلسطین (مجلس فلسطین در خارج از کشور) انتخاب شد. مدت کوتاهی پس از آن، او شروع به اجرای پروژه دانشگاه آزاد فلسطین در بیروت تحت حمایت یونسکو کرد؛ اما این پروژه در آن زمان به دلیل حمله اسرائیل به لبنان اجرا نشد. او در سال ۱۹۹۱ از شورای ملی فلسطین استعفا داد و یکی از فعالترین دانشگاهیان و اعراب در انجمن‌های سیاسی آمریکا پس از ۱۹۶۷ بود.
زندگی خانوادگی

ابو الغد در سال ۱۹۵۱ با «جانت لیپمن» ازدواج کرد، او یک تحصیل کرده و دارای یک کتاب مشهور دربارهٔ قاهره بود؛ او سه دختر بنام‌های «لیلا، مریم و دینا و یک پسر بنام جواد» داشت، ازدواج آنها در سال ۱۹۹۱ با طلاق پایان یافت. در زمان وفات، وی شش نوه داشت.
درگذشت

وی در شهر رام‌الله در ۲۳ می ۲۰۰۱ درگذشت و در زادگاهش شهر یافا به خاک سپرده شد.
نیروگاه دماوند

| نیروگاه سیکل ترکیبی شهدای پاکدشت (دماوند) | نیروگاه سیکل ترکیبی شهدای پاکدشت (دماوند) |
| --- | --- |
کشور: ایران
مختصات: ۳۵°۲۴′۳۱″شمالی ۵۱°۵۰′۵۵″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۴۰۸۶۶°شمالی ۵۱٫۸۴۸۶°شرقی﻿ / 35.40866; 51.8486
وضعیت: در حال بهره‌برداری
آغاز ساخت: ۱۳۸۰
تاریخ راه‌اندازی: ۱۳۸۴
هزینه ساخت: دو میلیارد یورو
مالک(ـان): سهامی عام  حدود 75٪؜ از سهام متعلق به بنیاد شهید و امور ایثارگران (بانک دی)
گرداننده(ها): مهندس جمال‌آریایی
مساحت نیروگاه: ۱۹۴ هکتار
سیکل ترکیبی؟: Yes
توان تولیدی: توان تولیدی
ظرفیت نامی: ۲۸۶۸ مگاوات
پیوندهای بیرونی: پیوندهای بیرونی
ویکی‌انبار: 
[ویرایش در ویکی‌داده]: [ویرایش در ویکی‌داده]
نیروگاه سیکل ترکیبی دماوند معروف به نیروگاه شهدای پاکدشت (در کیلومتر ۴۵ جاده خاوران و در ۳۵ کیلومتری جاده تهران - مشهد، بین شهر شریف‌آباد و ایوانکی تأسیس ۱۳۸۴)، یکی از نیروگاه‌های ایران از نوع سیکل ترکیبی با ظرفیت تولید ۲۸۶۸ مگاوات است که شامل ۱۲ واحد گازی ۱۵۹ مگاواتی مدل V94.2 با ظرفیت ۱۹۰۸ مگاوات و ۶ واحد بخار ۱۶۰ مگاواتی با ظرفیت ۹۶۰ مگاوات در زمینی به مساحت ۱۹۴ هکتار است. هر دو واحد گازی و یک واحد بخار، یک بلوک نیروگاهی را تشکیل می‌دهد. شرکت سازنده گروه مپنا و عمران صدرا هستند.
نیروگاه دماوند در زمان ساخت، بزرگترین نیروگاه سیکل ترکیبی خاورمیانه بوده‌است.
میانگین قدرت عملی نیروگاه ۲۳۶۶ مگاوات است که قدرت عملی در زمستان ۲۵۳۲ مگاوات و در تابستان ۲۱۷۲ مگاوات است. میانگین قدرت عملی واحدهای گازی ۱۲۴٫۸ مگاوات و واحدهای بخار ۱۴۴٫۷ مگاوات است.
سوخت اصلی واحدها، گاز طبیعی است و سوخت پشتیبان آن گازوئیل (نفت گاز) است که گازوئیل در ۹ مخزن مجموعاً به ظرفیت ۲۴۰ میلیون لیتر ذخیره‌سازی می‌شود.
این نیروگاه از برج خنک‌کن خشک (هلر) استفاده می‌کند که برق را به کمک دو پست ۲۳۰ و ۴۰۰ کیلوولت تأمین می‌کند.
هزینه ساخت این نیروگاه حدود دو میلیارد یورو بوده‌است.
آمار تولید برق و مصرف سوخت نیروگاه در سال ۱۳۹۱

طبق آمار تولید در سال ۱۳۹۱ در نیروگاه سیکل ترکیبی دماوند، مصرف گازوئیل ۶۲۱۵۶۰ هزار لیتر، مصرف گاز ۲۱۰۵۵۷۴ هزار مترمکعب، مصرف آب جهت خنک‌کاری ۳۵۷ هزار مترمکعب، راندمان ۴۳٫۹ درصد و کارکرد نیروگاه در سال ۶۴۹۹ ساعت که کارکرد نیروگاه در سال طبق درصد ۷۴ درصد بوده‌است.
نیروگاه دماوند به‌طور متوسط ۵ درصد کل برق کشور را تولید می‌کند که این مقدار در سال ۱۳۹۱، حدود ۴٫۸ درصد بوده‌است.
سازندگان تجهیزات نیروگاه

سازنده نیروگاه گروه مپنا است. در نیروگاه گازی، مدل توربین‌ها V94.2 و سازنده آن شرکت‌های توگا، آنسالدو و زیمنس است. سازنده ژنراتورهای نیروگاه گازی، شرکت‌های پارس ژنراتور، آنسالدو و زیمنس است و سازنده بویلرها، مپنا بویلر - دوسان است.
همچنین شرکت مهندسی قدس نیرو به عنوان مشاور ساخت در این پروژه حضور داشت.
روزشمار نیروگاه دماوند

عملیات اجراییِ ۱۲ واحدِ بخش گازِ نیروگاه، از سال ۱۳۸۰ شروع و تا سال ۱۳۸۴ پایان یافت و عملیات ساخت و تکمیل ۶ واحدِ بخش بخارِ سیکل ترکیبی، از سال ۱۳۸۴ تا شهریور ۱۳۹۱ به طول انجامید.
واگذاری نیروگاه دماوند به بنیاد شهید

نیروگاه دماوند در خرداد ۱۳۹۱ بابت بدهی دولت، به مبلغ ۸۰۰ میلیارد تومان از وزارت نیرو به بنیاد شهید و امور ایثارگران واگذار شد. در مرحله اول ۴۵ درصد و در مرحله دوم ۵۵ درصد نیروگاه دماوند قیمت‌گذاری و به بنیاد شهید واگذار شد و هم‌اکنون بنیاد شهید مالک ۱۰۰ در صد نیروگاه است. شرکت مدیریت تولید برق دماوند که راهبر نیروگاه می‌باشد ۴۰ درصد سهام آن معلق به بنیاد شهید و ۶۰ درصد دیگر متعلق به شرکت سرمایه‌گذاری برق و آب صبا است.
پس از واگذاری، نام نیروگاه به نیروگاه شهدای پاکدشت یا به صورت کامل‌تر نیروگاه سیکل ترکیبی شهدای پاکدشت (دماوند) تغییر یافت.
مدیران عامل

مدیران عامل شرکت نیروگاه دماوند به صورت زیر است:
(اسامی و ترتیب این جدول به صورت کامل نیست)
مهندس جمال آریایی 
۱۳۹۹
تا کنون
| مدیرعامل | آغاز به کار | پایان | توضیحات  |
| --- | --- | --- | --- |
| مهندس سیامک میرزایی  | ۲۸ شهریور ۱۳۹۴  | ۳۱ تیر ۱۳۹۸  | مدیر عامل شرکت مدیریت تولید برق دماوند  |
| جمال‌الدین عزیزی | ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۳ | ۲۸ شهریور ۱۳۹۴ | مدیر عامل شرکت مدیریت تولید برق دماوند  |
| فرید بشیری  | ۱۳۹۲  | ۱۳۹۴  | مدیر عامل شرکت تولید نیروی برق دماوند  |
| محمد پورانیان | ۹۲ | ۹۳ | مدیرعامل سابق نیروگاه رامین اهواز  |
| کیومرث آقایی | ۹۱ | ۹۲ | سرپرست شرکت مدیریت تولید برق دماوند  |
| محمدباقر کوشا | ۲۷ خرداد ۱۳۸۷ |  | مدیر عامل شرکت تولید نیروی برق دماوند  |
| فرید بشیری | ۱۳۸۱ | ۱۳۹۱ | مدیر عامل شرکت مدیریت تولید برق دماوند  |
:
معاونین نیروگاه

اسامی معاونان شرکت مدیریت تولید نیروی برق دماوند به صورت زیر است:
سید حسن احمدزاده = معاونت تعمیرات
میر فرزان اردیبهشت = معاونت مهندسی و برنامه‌ریزی
احمدرضا دشتی= معاونت اداری و مالی
تثلیث از دیدگاه اسلام

در مسیحیت، آموزه تثلیث می‌گوید که خداوند وجودی واحد است که در عین حال و به‌طور ابدی، ذات مشترک سه شخص متمایز، پدر، پسر و روح القدس است. با این حال در اسلام، چنین مفهومی از کثرت دربارهٔ خداوند نفی توحید است و با آنچه در کتاب مقدس مسلمانان، قرآن وجود دارد، بیگانه است. شرک، شریک قائل شدن برای خدا - خواه پسر باشند، یا دختر یا شریک دیگر - که در اسلام نوعی بی‌ایمانی قلمداد می‌شود. قرآن به‌طور مکرر و قاطعانه بر یگانگی مطلق خداوند تصریح می‌کند، بنابراین احتمال شراکت شخص دیگری در حاکمیت یا ذات او را رد می‌کند.
قرآن هم تثلیث روح القدسی (پدر، پسر، روح‌القدس) و هم تثلیث مریمی (پدر، پسر، مادر) را رد کرده است.
پرچم ایالت مین

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کاربرد: پرچم زمینی شهروندی و کشوری
پذیرفته‌شده: ۱۶ ژوئن ۱۹۰۹
 :  
پرچم ایالت مین در ۱۶ ژوئن ۱۹۰۹ پذیرفته شد.
ووپی پای

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام‌های جایگزین: Black moon, gob, black-and-white, bob, BFO, Big Fat Oreo
گونه: کلوچه، پای، ساندویچ، یا کیک
خاستگاه: ایالات متحده
منطقه: پنسیلوانیا
مواد اصلی: کیک (معمولا شکلات); یخ‌چینه یا Marshmallow creme
  رسانه: ووپی پای:   رسانه: ووپی پای
ووپی پای (انگلیسی: Whoopie pie) یک محصول پخته آمریکایی است که ممکن است به عنوان کلوچه، پای، ساندویچ یا کیک در نظر گرفته شود. از دو تکه تپه ای شکل معمولاً کیک شکلاتی یا گاهی کدو حلوایی، نان زنجبیلی یا کیک‌های طعم دار دیگر، با پر کردن شیرین، خامه ای یا یخ‌چینه که بین آن‌ها ساندویچ می‌شود، درست می‌شود.
نوکیا ۳

| 0 | 1 |
| --- | --- |
برند: نوکیا
توسعه‌دهنده: اچ‌ام‌دی گلوبال
سازنده: فاکس‌کان
رونمایی: ۲۶ فوریه ۲۰۱۷؛ ۷ سال پیش (۲۰۱۷-26}})
وابسته: نوکیا ۲ نوکیا ۵ نوکیا ۶ نوکیا ۷ نوکیا ۸
گونه: تلفن هوشمند
ابعاد: ۱۴۳٫۴ میلیمتر (۵٫۶۵ اینچ) H ۷۱٫۴ میلیمتر (۲٫۸۱ اینچ) W ۸٫۴۸ میلیمتر (۰٫۳۳۴ اینچ) D ۸٫۶۸ میلیمتر (۰٫۳۴۲ اینچ) D (با احتساب بیرون زدگی دوربین)
سیستم‌عامل: اندروید ۷٫۰ نوقا
CPU: مدیاتک MT6737
حافظه موقت (RAM): ۲ گیگابایت حافظه دسترسی تصادفی
حافظه داخلی: ۱۶ گیگابایت
کارت حافظه: حافظه اس‌دی، قابل ارتقا تا ۱۲۸ گیگابایت
باتری: 2,630 mAh غیرقابل جداشدن، باتری لیتیم پلیمر
ورودی‌های داده: چندلمسی صفحه لمسی شتاب‌سنج حسگر نور محیط قطب‌نما ژیروسکوپ حسگر مجاورتی
نمایشگر: ۵٫۰ اینچ (۱۳۰ میلیمتر) مورب IPS LCD، مقاوم در برابر خراش کورنینگ اینکورپوریتد گوریلا گلس 1280x720 پیکسل ۱۶:۹ نسبت ابعاد
دوربین پشت: ۸ مگاپیکسل، ۱٫۱۲ میکرومتر سایز پیکسل، برچسب‌گذاری جغرافیایی، فوکوس لمسی f/2.0, فوکوس خودکار، فلش LED، فیلم‌برداری 720p@30fps
دوربین جلو: ۸ مگاپیکسل، f/2.0, فوکوس خودکار، فیلم‌برداری 720p
اتصال: یواس‌بی (USB 2.0)، یواس‌بی او تی جی، وای-فای، بلوتوث، ارتباط حوزه نزدیک
وبگاه: Nokia 3
نوکیا ۳ (انگلیسی: Nokia 3) تلفن همراه اندرویدی با نام تجاری اچ‌ام‌دی گلوبال از شرکت فنلاندی نوکیا است.
سیستم‌عامل این گوشی به‌طور پیش‌فرض اندروید نوقا ۷٫۰ است و اندروید اوریو و اندروید پای را نیز دریافت کرد. نوکیا ۳ از سیستم روی یک تراشه (SoC) مدیاتک MT6737 استفاده می‌کند. گوشی دارای پشتی پلی‌کربنات با قاب فلزی و یک ظاهر مشابه با نوکیا لومیا ۹۲۵ است.
اچ‌ام‌دی گلوبال گفته‌است که بروزرسانی نرم‌افزار به‌طور منظم به تلفن ارائه می‌دهند تا امنیت کاربران را حفظ کنند.
نوکیا ۳ در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۷ در هند عرضه شد. همچنین در تاریخ ۱۲ ژوئیه نیز در بریتانیا عرضه شد.
مشخصات

بدنهٔ ساخته شده از جنس فلز به همراه پوشش پلی کربنات برای قاب پشتی دستگاه و پوشش گوریلا گلس بروی صفحه نمایش
استفاده از صفحه نمایش ۵ اینچی با تراکم پیکسلی ۲۹۴ پیکسل بر هر اینچ و استفاده از پنل IPS LCD
استفاده از چیپ میان ردهٔ Mediatek MT6737 با استفاده از چهار هستهٔ پردازشی با مجموع فرکانس پردازشی ۱٫۳ گیگاهرتز به همراه پردازندهٔ گرافیکی مالی T720MP1
دوربین اصلی با سنسور ۸ مگاپیکسلی به همراه استفاده از لنزی با گشودگی f/2.0 و قابلیت ضبط ویدئو در رزولوشن 720p
دوربین سلفی با سنسور ۸ مگاپیکسلی و لنز با f/2.0 به همراه قابلیت ثبت تصاویر با زوایهٔ دید ۸۴ درجه و قابلیت ضبط ویدئو با رزولوشن 720p
استفادهٔ پیش‌فرض از اندروید ۷٫۰ نوقا
۱۶ گیگابایت حافظهٔ داخلی به همراه ۲ گیگابایت حافظهٔ رم و پشتیبانی از مموری کارت
پشتیبانی از شبکه‌های ارتباطی 4G LTE Cat.4 (150Mbps down/ 75Mbps up); Dual-Band Wi-Fi a/b/g/n; Bluetooth 4.0; GPS, A-GPS; FM radio; NFC
بهره‌گیری از باتری با ظرفیت ۲۶۵۰ میلی‌آمپر ساعت
مشخصات > معایب

امکان استفاده از چیپ سطح بالاتر و قدرتمندتر وجود داشت
عدم پشتیبانی از ضبط ویدئو با رزولوشن Full HD
عدم پشتیبانی از فناوری‌های شارژ سریع
مشخصات > طراحی و ساخت

نوکیا ۳ یک دستگاه با کیفیت ساخت مناسب می‌باشد؛ در این گوشی از فریم با جنس فلز استفاده شده‌است که ضمن ایجاد مقاومت مناسب برای آن، وزن زیادی را نیز برای آن ایجاد نکرده‌است.
بروی قاب پشتی این گوشی از یک پوشش از جنس پلی کربنات استفاده شده‌است. نوکیا نیز روند دیگر کمپانی‌های تولیدکنندهٔ گوشی‌های هوشمند را در پیش گرفته‌است و در گوشی جدید خود از باتری با قابلیت تعویض استفاده نکرده‌است.
بروی قاب پشتی این گوشی همانند گوشی‌های دکمه‌ای نوکیا، از یک دوربین بسیار کوچک استفاده شده‌است. در زیر آن نیز فلش دوربین وجود دارد و این دو قسمت در یک قاب بیضی شکل که اندکی تیره‌تر از قاب پشتی دستگاه هستند، قرار گرفته‌اند.
در بخش جلویی نوکیا ۳ نیز شاهد وجود صفحه نمایش دستگاه هستیم. در این گوشی از یک نمایشگر با سایز ۵ اینچ و با پنل IPS LCD استفاده شده‌است. تراکم پیکسلی در نظر گرفته شده برای این نمایشگر نیز ۲۹۴ پیکسل بر هر اینچ می‌باشد. شاید در نگاه اول و در مقایسه با عرضهٔ دستگاه‌هایی با تراکم پیکسلی ۸۰۰ پیکسل بر هر اینچ در سال ۲۰۱۷، تراکم پیکسلی ۲۹۴ پیکسل مقداری ناامیدکننده به نظر برسد اما باید به این نکته نیز توجه داشته باشیم که در مقایسه با قیمت تمام شده برای این گوشی، این تراکم پیکسلی مقدار مناسبی می‌باشد و برای کاربران آزاردهنده نخواهد بود.
در بخش بالایی صفحه نمایش نیز سنسورهای موردنیاز دستگاه به همراه دوربین سلفی آن وجود دارند. در زیر صفحه نمایش اما، دکمه‌های مسیریابی آن طراحی شده‌اند. این دکمه‌ها از نوع لمسی خازنی می‌باشند و نوکیا استفاده از این دکمه‌ها را به جای استفاده از دکمه‌های لمسی در بخش پایینی صفحه نمایش ترجیح داده‌است.
نوکیا ۳ با توجه به استفاده از یک صفحه نمایش ۵ اینچی به سادگی در دست گرفته می‌شود؛ بنابراین، در صورتی که قصد خرید دستگاهی با ابعاد مناسب و در دست‌گیری آسان را دارید، نوکیا ۳ می‌تواند این خواستهٔ شما را برآورده کند.
لبهٔ سمت راست این گوشی میزبان دکمه‌های پاور و تنظیم صدای دستگاه می‌باشد که با توجه به ابعاد کلی دستگاه محل مناسبی برای آن‌ها انتخاب شده‌است. بخش سمت چپ دستگاه نیز میزبان پورت‌های سیمکارت این گوشی می‌باشد. البته این بخش به صورت هیبریدی طراحی شده‌است؛ بنابراین، در صورتی که قصد استفاده از مموری کارت را در گوشی خود داشته باشید، شیار دوم سیمکارت آن پر می‌شود و نمی‌توانید از سیمکارت دوم در گوشی خود استفاده نمایید.
ابعاد کلی Nokia 3 برابر با ۱۴۳٫۴×۱٫۴×۸٫۵ میلی‌متر می‌باشد. ضخامت ۸٫۵ میلی‌متری آن اندکی در مقایسه با دستگاه‌های موجود در بازار بیشتر می‌باشد.
مشخصات > باتری

در نوکیا ۳ از یک باتری با ظرفیت ۲۶۳۰ میلی‌آمپر ساعت استفاده شده‌است که در مقایسه با باتری‌های ۴۰۰۰ میلی‌آمپری استفاده شده در برخی از گوشی‌ها مقدار کمتری می‌باشد.
اما با توجه به رزولوشن پایین صفحه نمایش این گوشی و مصرف کمتر باتری به وسیلهٔ آن، می‌توان انتظار بازدهی مناسبی از باتری این گوشی را داشت.
در تست انجام شده بروی نوکیا ۳، با یک بار شارژ کامل باتری این گوشی در حالت آماده به کار بازدهی ۵۳ ساعته‌ای را داشت. در تست مکالمهٔ مداوم نیز این گوشی در حدود ۱۰ ساعت بازدهی داشت.
در تست استاندارد وب گردی با Wi-Fi اما، نوکیا ۳ بازدهی معمولی در حدود ۱۰ ساعت داشت. در پخش مداوم ویدئو نیز این بازدهی کمتر شد و به ۸ ساعت و نیم رسید.
به صورت کلی این گوشی عملکرد فوق‌العاده‌ای در بخش باتری ندارد اما می‌تواند نیاز معمول یک روز شما را برطرف کند و شما را از همراه داشتن دائمی شارژر بازدارد.
مشخصات > سخت‌افزار

کمپانی HMD گوشی جدید خود از برند نوکیا را به چیپ میان ردهٔ Mali-T720MP1 مجهز کرده‌است. در این چیپ از چهار هستهٔ پردازشی از نوع A53 با مجموع فرکانس پردازشی ۱٫۴ گیگاهرتز استفاده شده‌است. همچنین، در این گوشی شاهد استفاده از دو گیگابایت حافظهٔ رم هستیم. همان‌طور که احتمالاً از مشخصات سخت‌افزاری این گوشی هم مطلع شده‌اید، نوکیا ۳ نمی‌تواند دستگاهی مناسب برای اجرای بازی‌های سنگین اندرویدی برای شما باشد. اما از این گوشی می‌توانید برای استفاده‌های معمولی و روزانهٔ خود شامل: وب گردی، تماشای ویدئو، تلگرام گردی، تماس، ارسال پیام و … استفاده نمایید.
در تست‌های بنچمارک اجرا شده بروی این گوشی شاهد نتایج فراتر از حد انتظاری نبودیم و معمولاً نوکیا ۳ در میان آخرین دستگاه‌های میان رده قرار می‌گرفت. در تست جامع انتوتو ۶، این گوشی امتیاز ۲۸ هزار را دریافت کرده‌است. این امتیاز در مقایسه با سایر میان رده‌ها چون: نوکیا ۶ با امتیاز ۴۶ هزار، میزو M5 با امتیاز ۴۰ هزار یا … به طرز قابل توجهی کمتر می‌باشد.
بنابراین، به صورت کلی با یک دستگاه میان رده با عملکردی نه چندان قدرتمند روبرو هستیم.
مشخصات > دوربین

در بخش دوربین در گوشی نوکیا ۳ از یک پکیج نه چندان قدرتمند استفاده شده‌است که البته با در نظر گرفتن قیمت پایین این گوشی، استفاده از این پکیج عادی می‌باشد. در این گوشی از یک سنسور ۸ مگاپیکسلی استفاده شده‌است که هر پیکسل ثبت شده به وسیلهٔ آن سایزی برابر با ۱٫۱۲ میکرون را دارا است. همچنین، برای این دوربین از لنزی با گشودگی دریچهٔ دیافراگم f/2.0 استفاده شده‌است.
اما نکتهٔ غافلگیرکننده در بخش دوربین این گوشی، دوربین سلفی استفاده شده در آن می‌باشد. در نوکیا ۳ از یک دوربین سلفی با سنسوری ۸ مگاپیکسلی با لنزی با f/2.0 استفاده شده‌است که سایز هر پیکسل ثبت شده به وسیلهٔ آن ۱٫۱۲ میکرون می‌باشد. موردی که در این بخش بسیار جالب توجه است، یکسان بودن مشخصات دو دوربین استفاده شده در این گوشی می‌باشد. البته دستکم بروی کاغذ این چنین می‌باشد و باید دید که آیا دوربین سلفی می‌تواند عملکردی به خوبی دوربین اصلی آن داشته باشد یا خیر.
در بخش ضبط ویدئو نیز هر دو دوربین استفاده شده در این گوشی توانایی ضبط ویدئو در رزولوشن 720p را دارند که البته اگر امکان ضبط ویدئو با رزولوشن Full HD نیز در آن استفاده می‌شد، بسیار جذابتر بود.
اپلیکیشن دوربین استفاده شده برای نوکیا ۳ بسیار کاملتر و بهتر از دستگاه‌های هم ردهٔ آن می‌باشد. در این اپ شما می‌توانید به سادگی به قابلیت‌های جذاب و مختلف موجود در آن استفاده نمایید و تصاویر بهتری را به ثبت برسانید.
یکی از حالت‌های بسیار خوب عکاسی که در این گوشی شاهد هستیم، حالت عکاسی دستی یا Manual می‌باشد. با استفاده از این حالت شما می‌توانید المان‌های عکاسی را متناسب با نیاز خود تغییر دهید. برای نمونه، می‌توانید فوکوس را تنظیم کنید؛ ISO را متناسب با شرایط تغییر دهید و نور تصویر را تنظیم نمایید.
به صورت کلی نباید انتظار عملکرد دوربین یک دستگاه رده بالا را از این گوشی داشته باشد. در تصاویر ثبت شده با استفاده از دوربین نوکیا ۳، جزئیات به اندازهٔ یک دوربین ۸ مگاپیکسلی وجود دارند. اما مسئلهٔ مهم در عملکرد آن که اندکی ممکن است ما را از آن ناامید کند، دقت آن در ثبت درست رنگ‌ها و عدم شفافیت در ثبت لبه‌ها و مرزهای سوژه‌ها می‌باشد. یکی دیگر از مشکلاتی که در این گوشی و دوربین آن شاهد بودیم، مشکل آن در بخش فوکوس می‌باشد. زمانی که در حال عکاسی هستید و قصد تنظیم فوکوس به صورت خودکار را دارید، در برخی موارد ممکن است فوکوس به درستی انجام نشود و تصویری تار برای شما به ثبت برسد.
بل ۲۱۲

| بل ۲۱۲ | بل ۲۱۲ |
| --- | --- |
در پایگاه هوایی و فضایی موهاوی: در پایگاه هوایی و فضایی موهاوی
کاربری: بالگرد چندمنظوره متوسط
کشور سازنده: ایالات متحده آمریکا/کانادا
تولیدکننده: بل تکستران
نخستین پرواز: ۱۹۶۸
معرفی‌شده در: ۱۹۶۸
وضعیت: پایان تولید
کاربر اصلی: CHC Helicopter
ساخته‌شده: ۱۹۶۸–۱۹۹۸
توسعه‌یافته از: بل ۲۰۴/۲۰۵
گونه‌ها: بل یواچ-۱ان توین هیویی بل ۲۱۴
بل ۲۱۲ (به انگلیسی: Bell 212) گونه‌ای بالگرد چندمنظوره آمریکایی است که شرکت بل کار توسعه، ساخت و طراحی آن را انجام داده و نخستین نمونه آن نیز در سال ۱۹۶۸ میلادی به پرواز درآمد. این بالگرد هم برای مقاصد نظامی و هم برای مقاصد تجاری تولید شده و نوع دوموتوره بالگرد به یواچ-۱ ایروکوای معروف است که در دهه ۱۹۶۰ بالگرد اصلی نیروهای مسلح ایالات متحده بود.
شرکت بل به سفارش ارتش کانادا بل ۲۱۲ را بر مبنای بدنهٔ بزرگترشدهٔ بل ۲۰۵ طراحی کرد. در سال ۱۹۷۱ نخستین بل ۲۱۲ها شامل پنجاه فروند به کانادا تحویل داده شده و در همین سال آمریکایی‌ها هم سفارش تولید ۲۹۴ فروند از این بالگرد را به شرکت بل ارائه کردند. این بالگرد ابتدا در کارخانهٔ شهر فورت وورث تگزاس شرکت بل تولید می‌شد اما از سال ۱۹۸۸ خط تولید آن به شهر میرابل در کانادا منتقل شد. ضمن اینکه شرکت بالگردسازی ایتالیایی آگوستا نیز تحت لیسانس بل به تولید این بالگرد اقدام می‌کند.
در درون این بالگرد پانزده صندلی وجود دارد که یکی صندلی خلبان و چهارده صندلی دیگر برای مسافران می‌باشد. در حالت حمل بار نیز گنجایش درونی این بالگرد، به اندازه ۶٫۲۳ متر مکعب است. ظرفیت بار خارجی این بالگرد که می‌تواند آن را حمل کند، چیزی در حدود ۲٬۲۶۸ کیلوگرم است.
در ارتش ایالات متحده این بالگرد با نام یواچ-۱ان تواین هویی شناخته شده و از نام بل ۲۱۲ در اشاره به نوع غیرنظامی استفاده می‌شود. اما شرکت آگوستا نوع نظامی این بالگرد را هم با نام بل ۲۱۲ عرضه می‌کند. ارتش ایران هم در دوره حکومت پهلوی بل ۲۱۲های تولید ایتالیا را خریداری کرده بود و نوع نظامی این بالگرد هم در ایران به نام بل ۲۱۲ معروف است.
بل ۲۱۲ در جنگ‌های متعددی از جمله جنگ ویتنام، جنگ فالکلند، جنگ ایران و عراق، جنگ آزادسازی کویت، و جنگ ۲۰۰۳ عراق شرکت داشته است. بالگردهای بل ۲۱۲ برای ماموریت‌های نظامی همچون حمل‌ونقل تاکتیکی، عملیات جستجو و نجات و ایفای نقش آمبولانس پرنده، عملیات‌های شناسایی، و پشتیبانی نزدیک هوایی استفاده می‌شود. این بالگرد را می‌توان برای ماموریت‌های جنگی مسلح به سلاح‌هایی همچون پرتابگرهای راکت هوابه‌زمین هیدرا ۷۰، غلاف‌های تیربار سنگین ۱۲٫۷ م‌م، چندمنظوره ۷٫۶۲م‌م و مینی‌گان ۷٫۶۲م‌م مجهز کرد.
شرکت آگوستا به سفارش ترکیه نوعی از این بالگرد را مخصوص جنگ الکترونیکی تولید کرده که با نام آگوستا-بل آب ۲۱۲ ۱۲۱ئی‌دبلیو شناخته می‌شود. مدل ضد زیردریایی و ضد کشتی این بالگرد هم آگوستا-بل آب ۲۱۲ ۱۲۱اِی اِس‌ دبلیو نام دارد که نیروهای دریایی کشورهای ایران، اسپانیا، ایتالیا، یونان، پرو، ترکیه و ونزوئلا آن را خریداری کرده‌اند. در این مدل یک آنتن رادار بزرگ و کاملاً مشخص بر روی کابین خلبان قرار گرفته و بالگرد به یک سونار هم مجهز می‌شود که با استفاده از یک چنگک آن را به داخل آب فرو می‌برد. در این نوع تجهیزاتی برای اخلال الکترونیکی و فرود بر روی کشتی‌ها هم نصب شده و تقویت‌های ساختاری برای تحمل وزن سنگین‌تر و پیش‌بینی‌هایی برای محافظت در مقابل فرسایش صورت گرفته است. ترکیب جنگ‌افزارهای قابل استفاده این بالگرد هم شامل دو اژدر ام‌کی ۴۴ یا ام‌کی ۴۶ یا دو خرج عمقی برای نبرد با زیردریایی‌های دشمن و و چهار موشک هوابه‌سطح هدایت سیمی اِی اِس. ۱۲ برای جنگ با کشتی‌ها و شناورهای سطحی می‌شود
حوادث قابل‌توجه

مقالهٔ اصلی: سقوط بالگرد حامل سید ابراهیم رئیسی
۱۹۸۲ سقوط بالگرد بل ۲۱۲ بریستو: در ۱۴ سپتامبر ۱۹۸۲، در عملیات تخلیه پزشکی که توسط بالگرد بریستو انجام می‌شد، در ساعات اولیه صبح در اثر باران شدید و دید ضعیف بر فراز دریای شمال سقوط کرد. هر شش خدمه سرنشین بالگرد زمانی که بالگرد آنها در نزدیکی سکوی مورچیسون در دریا سقوط کرد و در حال تلاش برای یافتن کشتی لرزه‌نگاری بافین سیل بود، جان باختند.
سانحه سقوط بالگرد ورزقان: در روز ۳۰ اردیبهشت ماه سال ۱۴۰۳ در حدود ساعت سیزده و سی دقیقه و در مسیر بازگشت از افتتاح سد مرزی (قیز قلعه سی) دو کشور ایران و جمهوری آذربایجان در محدوده جنگل دیزمار آذربایجان شرقی شهرستان ورزقان و جلفا، یک فروند بالگرد Bell 212 حامل سید ابراهیم رئیسی رئیس‌جمهور ایران، سید محمدعلی آل‌هاشم امام جمعه تبریز، حسین امیرعبداللهیان وزیر امور خارجه، مالک رحمتی استاندار آذربایجان شرقی و چند تن دیگر از همراهان او که در این بالگرد بودند، به علت شرایط نامساعد آب و هوایی و مه شدید هوا، بالگرد به کوه برخورد کرده و منهدم شد که در نتیجه آن تمامی سرنشینان آن کشته شدند.
مشخصات (Bell 212)

خصوصیات عمومی
خدمه: ۱ نفر (دو نفر برای عملیات IFR)
ظرفیت: ۱۴ مسافر
طول: ۵۷ فوت ۱٫۶۸ اینچ (۱۷٫۴۱۶۳ متر)
ارتفاع: ۱۲ فوت ۶٫۸۳ اینچ (۳٫۸۳۱۱ متر)
وزن خالی: ۶۵۲۹ پوند (۲۹۶۲ کیلوگرم)
حداکثر وزن برخاست: ۱۱۲۰۰ پوند (۵۰۸۰ کیلوگرم)
نیروگاه: ۱ × موتور توربوشفت کوپل شده پرت اند ویتنی کانادا PT6T-3 یا -3B، 1800 shpt (۱۳۰۰ کیلووات) (TwinPac)
قطر روتور اصلی: ۴۸ فوت ۰ اینچ (۱۴٫۶۳ متر)
مساحت روتور اصلی: ۱۸۰۹٫۵ فوت مربع (۱۶۸٫۱۱ متر مربع)
بخش تیغه: ریشه: NACA 0010.8 ; نکته: NACA 0005.4 mod
کارایی
سرعت کروز: 100 kn (۱۲۰ مایل در ساعت، ۱۹۰ کیلومتر در ساعت)
هرگز از سرعت تجاوز نکنید : 120 kn (۱۴۰ مایل در ساعت، ۲۲۰ کیلومتر در ساعت)
برد: ۲۳۷ نانومیل (۲۷۳ مایل، ۴۳۹ کیلومتر)
سقف خدمات: ۱۷۴۰۰ فوت (۵۳۰۰ متر)
سرعت صعود: ۱۷۴۵ فوت در دقیقه (۸٫۸۶ متر بر ثانیه)
بارگذاری دیسک: ۶٫۱۹ پوند بر فوت مربع (۳۰٫۲ کیلوگرم بر متر
اپراتورها > اپراتورهای مدنی و دولتی

بل ۲۱۲ توسط بسیاری از اپراتورهای خصوصی و تجاری مورد استفاده قرار می‌گیرد، به ویژه در صنایع نفت و برای استفاده در اجرای قانون محبوبیت دارد.
گارد ساحلی کانادا - اپراتور سابق شش ۲۱۲
نیروی هوایی بنگلادش دارای ۱۴ بل ۲۱۲ است
آژانس تحقیقات و حفاظت دولتی
پلیس کرواسی
پلیس ملی کلمبیا
هوا گرینلند
نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران
گارد ساحلی ژاپن
پلیس مقدونیه شمالی
پلیس صربستان
پلیس ملی اسلوونی
سلطنتی تایلند
اداره کلانتری شهرستان سن برناردینو
سازمان آتش‌نشانی سن دیگو
انواع

بل مدل ۲۱۲ - نام شرکت بل هلیکوپتر برای UH-1N.
Twin Two-Twelve - نسخه حمل و نقل ابزار شهری. می‌تواند تا ۱۴ مسافر را حمل کند.
Agusta-Bell AB 212 - نسخه حمل و نقل عمومی یا نظامی. تحت لیسانس در ایتالیا توسط آگوستا ساخته شده است.
Agusta-Bell AB.212ASW - نوع ضد زیردریایی AB.212
بل مدل ۴۱۲ - بل ۲۱۲ با سیستم روتور نیمه صلب چهار پره.
Eagle Single - Bell 212 به پیکربندی تک موتوره تبدیل شده است. تولید شده توسط Eagle Copters از کلگری، آلبرتا، کانادا، با استفاده از موتور Lycoming T5317A, T5317B، یا T5317BCV.
توسعه

بر اساس بدنه کشیده Bell 205، Bell 212 در ابتدا برای نیروهای کانادایی به عنوان CUH-1N توسعه یافت و بعداً با نام CH-135 دوباره طراحی شد. نیروهای کانادایی ۵۰ فروند از ماه مه ۱۹۷۱ تحویل گرفتند. در همان زمان، خدمات نظامی ایالات متحده ۲۹۴ فروند بل ۲۱۲ را با نام UH-1N سفارش داد.
تا سال ۱۹۷۱، بل ۲۱۲ برای کاربردهای تجاری توسعه یافته بود. یکی از اولین موارد استفاده از این نوع در هوانوردی غیرنظامی توسط هلیکوپتر سرویس AS نروژ بود که برای پشتیبانی از حفاری دریایی استفاده می‌شد. به ویژه در بخش فراساحلی محبوبیت پیدا کرد زیرا برای کار در شرایط آب و هوایی حاشیه ای گواهی نامه دریافت کرده بود. امروزه، ۲۱۲ را می‌توان در عملیات چوب بری، نجات دریایی و تأمین مجدد در قطب شمال در خط هشدار اولیه دور یا سیستم هشدار شمال یافت.
۲۱۲ توسط Pratt & Whitney Canada PT6T -3 Twin-Pac ساخته شده از دو توربین قدرت PT6 جفت شده که یک گیربکس مشترک را هدایت می‌کنند، نیرو می‌گیرد. آنها قادر به تولید تا 1800 shpt (۱۳۴۲ کیلو وات) هستند. در صورت خرابی یک بخش برق، بخش باقیمانده می‌تواند ۹۰۰ اسب بخار (۶۷۱ کیلووات) را به مدت ۳۰ دقیقه یا ۷۶۵ اسب بخار (۵۷۱ کیلووات) به‌طور مداوم تحویل دهد و ۲۱۲ را قادر می‌سازد تا عملکرد کروز را در حداکثر وزن حفظ کند.
۲۱۲های اولیه که با یک بسته قوانین پرواز ابزاری (IFR) پیکربندی شده بودند، باید دارای یک باله بزرگ و بسیار واضح به سقف هواپیما، در بالا و کمی پشت کابین خلبان باشند. این باله در ابتدا برای تغییر عملکرد چرخش هواپیما در طول مانورهای پیچیده پرواز با ابزار ضروری تشخیص داده شد، اما به دلیل مقررات تجدید نظر شده گواهی نوع دیگر مورد نیاز نیست. بسیاری از هواپیماها هنوز با این اصلاح پرواز می‌کنند.
در سال ۱۹۷۹، با خرید ۸ فروند هلیکوپتر توسط اداره هوای غیرنظامی، ۲۱۲ اولین هلیکوپتر آمریکایی فروخته شده در جمهوری خلق چین شد.
تعیین‌کننده ICAO برای این هواپیما همان‌طور که در برنامه پرواز استفاده می‌شود "B212" است. بل مدل ۲۱۲ را با Bell 412 توسعه داد. تفاوت عمده در روتور اصلی چهار پره مرکب است. آخرین بل ۲۱۲ در سال ۱۹۹۸ تحویل داده شد
بیشتر خواندن

شعار، کریستوفر. هلیکوپترهای جنگی قرن بیستم. کتاب‌های گراهام بیهگ، کرایست چرچ، دورست، انگلستان (۱۹۹۶).
دیبای، ایو. هلیکوپترهای رزمی، فرانسه: تاریخچه و مجموعه‌ها (۱۹۹۶).
موتزا، وین. UH-1 Huey در رنگ‌ها. Carrollton, TX: Squadron Signal. شابک ۰-۸۹۷۴۷-۲۷۹-۹.
کارزار بیابانی سوریه (مه-ژوئیه ۲۰۱۷)

کارزار بیابانی سوریه عملیات نظامی نیروی زمینی سوریه است که در آغاز در راستای بزرگراه دمشق به مرز با عراق علیه نیروهای شورشی در جریان جنگ داخلی سوریه شروع شد. هدف آن ابتدائاً به چنگ آوردن بزرگراه و گذرگاه مرزی التنف و بدین ترتیب ایمن‌سازی حاشیهٔ روستایی دمشق در برابر حملهٔ احتمالی شورشیان بود. بعدها چندین جبههٔ دیگر در چارچوب عملیات در سراسر بیابان گشوده شد، و عملیات «طلوع بزرگ» علیه داعش با هدف بازگشایی بزرگراه دمشق-تدمر و آماده شدن برای هجوم به دیرالزور نیز آغاز شدند.
آمریکا و بریتانیا از سال ۲۰۱۶ در التنف یک تأسیسات آموزشی دایر کرده‌اند و نیروهای ویژهٔ آنها به مستشاری یک گروه شورشی سوری به نام ارتش کوماندویی سوریه می‌پردازند. این پادگان در مه ۲۰۱۷ تقویت شد و در ژوئن آن سال بسط یافت و سلاح‌های پیشرفته تر تهاجمی آمریکایی در آن مستقر شد. نیروهای آمریکایی در چندین مورد در جریان تهاجم سربازان حامی حکومت سوریه به آنان حمله کرده‌اند که آن را رسماً «حملات تدافعی» عنوان کرده‌اند.