stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فولاد پوشش‌دار رنگی
فولاد با پوشش حلب سربی و فولاد با روکش سرب

سرب و حلب سربی، آلیاژی از سرب و قلع به عنوان سطوح نهایی برای فولاد و فولاد ضد زنگ برای کارهای روکش کاری و سقف سازی استفاده می‌شوند. این فولادها نسبت به پیل‌های دو قطبی مقاوم است و می‌توان آن‌ها را در تماس با سرب، مس، آلومینیم یا روی  به کار برد. جابجایی (انقباض و انبساط) گرمایی آن مانند فولاد ضد زنگ است و می‌توان قطعاتی تا ۹ متر طول را برای سقف یا روکش کاری استفاده کرد.
همچنین برای پوشش نهایی سقف مناسب است. بخاطر مقاومت فولاد ورق را می‌توان برای قسمت‌های خود ایستایی افقی، پوشش زیرین سازه‌ها، آب روها و قطعات تا شده بکار برد.
فولاد پوشیده شده با مواد آلی

مدرن‌ترین روکشها، پوشش های آلی گرما چسب با تنوع رنگی است؛ پلاستیک ها p.v.c (پوشش رنگی)، پلی وینیل فلوراید (p.v.f۲)، پلی استرها و فیلم p.v.c (استلوتیت) از جمله آنهاست. از میان اینها، پلاستیک p.v.c در حال حاضر بیشتر بازار روکاری و سقف را به خود اختصاص داده‌است.
پوشش پلاستیک  p.v.c

پلاستیک  p.v.cرا روی فولاد پوشیده شده با روی_آلومینیوم استفاده می‌کنند؛ سطح پایانی آن درشت دانه، زمخت و چرب مانند است و در رنگهای متنوعی وجود دارد، هرچند رنگهای مات برای پوشش سقف پیشنهاد می‌شوند. طرف دیگر معمولاً با یک مادهٔ ضد خوردگی پوشیده می‌شود و پرداخت آن پلی استر است، لبته P.V.C برای محیطهای بسیار شیمیایی نی مناسب است. برای شرایط غیر دریایی با دوام‌ترین رنگها، دوامی حدود ۲۰ سال خواهند داشت. رنگهای تند و براق در مکانهای ساحلی عمر کمتری دارند.
پوشش P.V.F۲

که یک فلوئورو کربن خنثی است، به صورت پوشش‌های با ضخامت ۰۲۷/۰ میلی‌متر بر روی فولاد گالوانیزه بکار می‌رود. دوام رنگ آن در دمای زیر ۱۲۰ درجه سانتی گراد بالاست و برای استفاده در هر جایی مناسب است. سطح نهایی صاف است و به راحتی تمیز می‌شود.
پوشش پلی استر

فولاد گالوانیزه با پوشش پلی استر سیلیسیم، تولیدات اقتصادی هستند ولی در مکان‌های غیر سخت عمر میان مدت دارند.
در استفادهٔ خارجی تا ده سال به تعمیر و نگهداری نیازی نیست ولی این پوششها برای داخل مناسب ترند. از آن‌ها نباید در مکانهای دریایی یا داغ و مرطوب استفاده کرد.
لعاب

فولادهای پوشیده شده بالعاب، نور را به خوبی بازتاب می‌دهند و برای داخل مناسبند و به صورت تایل برای سقف‌های کاذب و روکش دیوارها استفاده می‌شوند. این پوشش معمولاً با آهن پوشیده شده با آلیاژ روی-آلومینیم (به طریقهٔ غرق در مذاب) اضافه می‌شود و تمیز کردن آن راحت است.
نوروزعلی (روستا)

| نوروزعلی | نوروزعلی |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
نوروزعلی: نوروزعلی
مختصات: ۳۹°۱۴′ شمالی ۴۸°۱۶′ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۲۳۳°شمالی ۴۸٫۲۶۷°شرقی﻿ / 39.233; 48.267: مختصات: ۳۹°۱۴′ شمالی ۴۸°۱۶′ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۲۳۳°شمالی ۴۸٫۲۶۷°شرقی﻿ / 39.233; 48.267
کشور:  جمهوری آذربایجان
تقسیمات کشوری جمهوری آذربایجان: شهرستان جلیل‌آباد
جمعیت[نیازمند منبع]: جمعیت[نیازمند منبع]
 • کل: ۳۳۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AZT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (AZT)
نوروزعلی (به لاتین: Novruzallı) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان جلیل‌آباد واقع شده‌است. نوروزعلی ۳۳۰ نفر جمعیت دارد.
لشکر ۳۰ پیاده‌نظام (لهستان)

لشکر ۳۰ پیاده‌نظام پولشه (لهستانی: 30. Poleska Dywizja Piechoty) یکی از لشکرهای نیروی زمینی لهستان در دوران میان دو جنگ جهانی بود. مقر این لشکر در شهر کوبرین و دیگر شهرهای استان پولشه مانند برست و پینسک قرار داشت. فرماندهان این لشکر عبارت بودند از: سرهنگ میچسواو ماچکویچ (۲۶–۱۹۲۱)، ژنرال استانسیواو تسارو (۲۹–۱۹۲۶)، سرهنگ استانیسواو وژالینسکی (۳۱–۱۹۲۹) و ژنرال امیل کروکویچ-پژادژمیرسکی (۳۸–۱۹۳۱).
مقرهای لشکر ۳۰ پیاده‌نظام در سال ۱۹۳۸ میلادی
هنگام تهاجم آلمان به لهستان در سال ۱۹۳۹ میلادی این لشکر جزوی از ارتش ووچ بود. این لشکر پیش از آغاز تهاجم آلمان در امتداد رود وارتا و در جنوب‌غربی پیوترکوف تربونالسکی مستقر شد. اندکی پیش از آغاز جنگ لشکر ۳۰ با یک گروهان تانک و دو قطار زرهی تقویت شد.
دو لشکر ورماخت در ۲ سپتامبر خطوط دفاعی لهستانی‌ها را شکستند و جنگ شهری سختی در جاووشن درگرفت. با شدت گرفتن حمله آلمانی‌ها نیروهای لهستانی در همان روز مجبور به عقب‌نشینی تا رود ویداوکا شدند. طی روزهای ۴ و ۵ سپتامبر لشکر ۳۰ پیاده‌نظام حمله‌های آلمانی‌ها در نزدیکی شچرتسوو را پس زد اما به دلیل خطر قرار گرفتن در محاصره آلمانی‌ها تا سوپیا عقب نشست. در ۱۰ سپتامبر به لشکر ۳۰ دستور داده شد تا به ورشو عقب بکشد اما این امر محقق نشد و لشکر به دژ مودلین رفت که در آنجا تا تسلیم لهستان در ۲۹ سپتامبر مقاومت کرد.
چهارمیل کردن

چهارمیل کردن یا به سیخ کردن یا به چوب آویختن یا باسُق زدن نوعی اعدام از طریق شکنجه است.
در چهارمیل کردن معمولی چوب یا نیزه بلندی را درون بدن فرد محکوم فروکرده و می‌گذارند که فرد با دست و پا زدن جان دهد.
چهارمیل افقی کردن

در این روش از شکنجه/اعدام، چوب یا سیخ پهن و بلندی را درون مقعد یا مهبل فرد محکوم فروکرده و ادامه داده، تا چوب از دهان یا شانه‌های فرد بیرون بزند. سپس ستون یا چوب را در حالی‌که فرد محکوم روی آن قرار دارد را راست و عمود بر زمین قرار می‌دهند. فرد با دست و پا زدن و با نیروی جاذبه رفته‌رفته فرود می‌آید (به سیخ فرو می‌رود.).
این روش اعدام را اغلب برای درد و زجر کشیدن محکومین به کار می‌برده‌اند. در این روش سعی می‌شود که چوب فرورفته، ارگان‌های حساس بدن مثل قلب و کبد و غیره را مورد اصابت قرار ندهد، تا شخص مدت بیشتری زنده مانده و درد بکشد. از آن‌جایی‌که چوب فرورفته مقعد یا مهبل را بلوکه کرده، زیاد خون‌ریزی انجام نمی‌گیرد، و اگر این کار با دقت انجام شود، شخص بر روی ستون تا چند روز زنده می‌ماند و درد می‌کشد.
تاریخ > در عهد باستان

کهن‌ترین سند تاریخی از این شکنجه به هزاره اول قبل از میلاد در امپراتوری آشوریان دیده می‌شود.
تاریخ > در ایران باستان

هرودوت، تاریخ‌نویس یونانی نیز بازگو می‌کند که هنگامی‌که داریوش اول بابل را فتح کرد، ۳۰۰۰ بابلی را به چوب کشانید. داریوش، خود نیز این فرمان خود را در کتیبه بیستون نیز بازگو می‌کند. مثلاً داریوش در کتیبه بیستون در ارتباط با قیام بابلی‌ها ضد حکومت هخامنشی به سرکردگی پادشاه بابلی ندینتو بل (بخت‌نصر سوم) می‌نویسد:
سپس در بابل من آن ندینتو بل را به همراه نجیب‌زادگانی که با وی بودند به میل نشاندم، من ۴۹ نفر را اعدام کردم
داریوش همچنین در ارتباط با قیام مادها به رهبری فرورتیش از مجازات‌های سنگین شورشیان مادی در کتیبه بیستون صحبت می‌کند که مجازات چهارمیل کردن از جملهٔ آنهاست:
من ارتشی فرستادم برای دستگیری فرورتیش، او محاصره شده به سوی من فرستاده شد، من بینی، گوشها و زبان او را بریدم ویکی از چشمانش را خارج کردم، او دست بسته به ورودی قصر من آویزان بود و همه او را دیدند، سپس من او وهمراهانش را در اکباتانا (هگمتانه) به نیزه نشاندم
تاریخ > در اروپای قرون وسطی

عثمانیان از این روش شکنجه در تاریخ خود بسیار بهره برده‌اند.
اما معروفترین حاکم در قرون وسطی که از این روش برای دشمنان و مخالفان خود بهره می‌برده‌است ولاد به میخ‌کِشنده می‌باشد. همان‌طوری‌که از نامش پیداست، وی این روش را علیه عثمانیان به کار گرفت، و به روایتی ۲۰۰۰۰ بلغار و ترک را به سیخ کشانید.
در میان قرون ۱۴–۱۸ میلادی، این روش اعدام در ممالک اروپای شرقی بسیار دیده شده‌است. سوئد نیز در قرن ۱۷ میلادی این روش اعدام و شکنجه را علیه دانمارکی‌ها به‌کار می‌گرفت.
ارتش اعزامی فرانسه به مصر بعد از قتل ژنرال کلبر در سال ۱۸۰۰ قاتل او را که یک فرد مسلمان بود، به سیخ کشید. سیخ کشیدن در زمان امپراتوری عثمانی رواج زیادی داشت. همچنین در میان بعضی شاهزادگان و جنگجویان در قرون وسطی که در راسشان ولاد سوم، معروف به دراکولا به معنی بچه اژدها وجود داشت. او سال‌ها علیه نفوذ عثمانیان در رومانی سابق جنگید و شدیدترین شکنجه‌ها را علیه اسیران جنگی اعمال کرد؛ از بریدن گوش و بینی گرفته تا گردن زدن و به سیخ کشیدن.
تاریخ > در دوران معاصر

در مالزی، این نوع شکنجه را حکم سولا (Hukum Sula) می‌نامیدند، و به عنوان حد زنا بکار می‌رفته‌است.
در جنوب قاره آفریقا از این شکنجه با نام اوکوجوجا (ukujoja) نام می‌بردند.
سربازان آشوری در حال به سیخ کشیدن یهودیان
تصویر فرورتیش بر کتیبه بیستون، در بالای این نگاره به خط میخی نوشته شده: "این فرورتیش است، او دروغ گفت که من از سلاله پادشاهی هوخشتره هستم، من پادشاه ماد هستم"
لودویگ هوفمان (معمار)

| لودویگ هوفمان | لودویگ هوفمان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳۰ ژوئیهٔ ۱۸۵۲ دارمشتات، هسن
درگذشت: ۱۱ نوامبر ۱۹۳۲ (۸۰ سال) Berlin
ملیت: آلمان
پیشه: معمار
جوایز: Honorary citizen of Berlin
لودویگ هوفمان (انگلیسی: Ludwig Hoffmann؛ ۳۰ ژوئیهٔ ۱۸۵۲ – ۱۱ نوامبر ۱۹۳۲) یک معمار اهل آلمان بود.
لانگنفلد (ماین-کبلنتس)

| لانگنفلد (ماین-کبلنتس)  | لانگنفلد (ماین-کبلنتس)  |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: راینلاند-فالتس
ناحیه: Mayen-Koblenz
انجمن شهرداری: Vordereifel
حکومت: حکومت
 • شهردار: Alfred Schomisch
مساحت: مساحت
 • کل: ۴٫۷۱ کیلومتر مربع (۱٫۸۲ مایل مربع)
ارتفاع: ۵۵۰ متر (۱۸۰۰ فوت)
جمعیت (2012-12-31): جمعیت (2012-12-31)
 • کل: ۶۷۶
 • تراکم: ۱۴۰/کیلومتر مربع (۳۷۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: 56729
کدهای شماره‌گیری: 02655
پلاک خودرو: MYK
وبگاه: www.langenfeld-eifel.de
لانگنفلد (به آلمانی: Langenfeld) یک شهر در آلمان است که در ماین-کبلنتس واقع شده‌است. لانگنفلد ۷۴۷ نفر جمعیت دارد.
لانگنلونسهایم

| لانگنلونسهایم   | لانگنلونسهایم   |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: راینلاند-فالتس
ناحیه: Bad Kreuznach
انجمن شهرداری: Langenlonsheim
حکومت: حکومت
 • شهردار: Michael Cyfka (CDU)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۱٫۹۱ کیلومتر مربع (۴٫۶۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۶۰ متر (۵۲۰ فوت)
جمعیت (2012-12-31): جمعیت (2012-12-31)
 • کل: ۳٬۷۶۷
 • تراکم: ۳۲۰/کیلومتر مربع (۸۲۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: 55450
کدهای شماره‌گیری: 06704
پلاک خودرو: KH
وبگاه: 
لانگنلونسهایم (به آلمانی: Langenlonsheim) یک شهر در آلمان است که در باد کرویتسناخ واقع شده‌است. لانگنلونسهایم ۳٬۶۱۵ نفر جمعیت دارد.
لانجا فریتز

لانجا فریتز (انگلیسی: Lanja Fritz؛ زادهٔ ۱۹۹۵) ورزشکار دو و میدانی رشته دو سرعت اهل نائورو است که در بازی‌های میکرونزی موفق به کسب ۱ مدال طلا و ۱ مدال نقره شد.
لروی اندرسون

| لروی اندرسون | لروی اندرسون |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۹ ژوئن ۱۹۰۸
درگذشت: ۱۸ مهٔ ۱۹۷۵ (۶۶ سال)
لروی اندرسون (انگلیسی: Leroy Anderson؛ زاده ۲۹ ژوئن ۱۹۰۸ درگذشته ۱۸ مهٔ ۱۹۷۵) یک آهنگساز اهل ایالات متحده آمریکا بود.
لوئیس اسکالارو

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Luis Américo Scatolaro Benítez
زادروز:  ۱۲ فوریه ۱۹۶۳
زادگاه:  آرژانتین
پست:  مهاجم
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| -۱۹۷۹ |  باشگاه فوتبال بوکا جونیورز |  ۱ |  (۱) |
|  |  Club Atlético Belgrano |  ۵+ |  (۲+) |
| ۱۹۸۹–۱۹۹۰ |  Chaco For Ever |  ۲۶ |  (۷) |
| ۱۹۹۰–۱۹۹۱ |  C.D. Irapuato |   |   |
| ۱۹۹۱–۱۹۹۴ |  Club Necaxa |   |   |
| ۱۹۹۵–۱۹۹۸ |  C.D. Irapuato |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
لوئیس اسکالارو (انگلیسی: Luis Scatolaro؛ زادهٔ ۱۲ فوریه ۱۹۶۳) بازیکن فوتبال است.
چهار کتاب و پنج کلاسیک

کتاب‌های معتبر و مهم مرتبط با آیین کنفوسیوس
چهار کتاب و پنج کلاسیک (به انگلیسی: The Four Books and the Five Classics) کتاب‌های معتبر و مهم مرتبط با آیین کنفوسیوس هستند که ۳۰۰ سال قبل از میلاد نوشته شده‌اند. اعتقاد بر این است که توسط کنفوسیوس یا یکی از شاگردانش نوشته، ویرایش یا تفسیر شده باشند. این آثار با شروع سلسله هان، به هسته آثار کلاسیک چینی تبدیل شدند، و دانش‌آموزان در سیستم آزمون امپراتوری (امتحانات خدمات کشوری) با آن‌ها آزمایش می‌شدند.
چهار کتاب

چهار کتاب متون کلاسیک چینی هستند که ارزش‌های بنیادی و نظام‌های اعتقادی در آیین کنفوسیوس را نشان می‌دهند. چهار کتاب توسط چو هسی در سلسله سونگ انتخاب شدند تا به‌عنوان مقدمه‌ای کلی در خدمت تفکر کنفوسیوس باشند، و در سلسله‌های مینگ و چینگ هسته اصلی برنامه درسی رسمی برای امتحانات خدمات کشوری بودند. اطلاعات بیش‌تر درباره چهار کتاب به شرح زیر است:
پنج کلاسیک

پنج کلاسیک، پنج کتاب چینی ماقبل کین هستند که بخشی از قانون سنتی کنفوسیوس را تشکیل می‌دهند. بسیاری از متون قبلاً در دوره ایالت‌های جنگ‌طلب برجسته بودند. منسیوس، محقق برجسته کنفوسیوس آن زمان، سالنامه‌های بهار و پاییز را به همان اندازه وقایع‌نگاری‌های نیمه‌افسانه‌ای دوره‌های پیشین مهم می‌دانست. در طول دودمان هان، که کنفوسیوسیسم را به‌عنوان ایدئولوژی رسمی خود پذیرفت، این متون بخشی از برنامه درسی تحت حمایت دولت شدند. در این دوره بود که متون برای اولین بار با هم به‌عنوان یک مجموعه در نظر گرفته شدند و در مجموع پنج کلاسیک نامیده شدند.
نویسندگی

تصور می‌شد که کنفوسیوس خود متون پنج کلاسیک را گردآوری یا ویرایش کرده‌است. محقق یائو شینژونگ می‌گوید که باور کنیم کلاسیک‌های کنفوسیوس در دستان کنفوسیوس شکل گرفته‌اند، اما «هیچ چیز را نمی‌توان در مورد نسخه‌های اولیه کلاسیک بدیهی انگاشت». یائو ادامه می‌دهد، از زمان سلسله هان غربی، اکثر دانشمندان کنفوسیوس معتقد بودند که کنفوسیوس آثار قبلی را دوباره جمع‌آوری و ویرایش کرد، و بدین ترتیب نسخه‌های نوشته‌های باستانی را که به کلاسیک تبدیل شدند، «تثبیت» کرد. سنت کنفوسیوس معتقد است که مجموعه شیجینگ توسط کنفوسیوس از مجموعه‌ای از ۳۰۰۰ قطعه به شکل سنتی ۳۰۵ قطعه ویرایش شده‌است. در قرن بیستم، بسیاری از دانشمندان چینی هم‌چنان به این سنت پایبند بودند. شیونگ شیلی، محقق کنفوسیوسیسم جدید (۱۸۸۵–۱۹۶۸)، معتقد بود که شش کلاسیک نسخه‌های نهایی هستند که کنفوسیوس در دوران پیری خود آن را اصلاح کرد. سایر علما نظرات متفاوتی داشتند و دارند. متون قدیم بر نسخه‌های یافت‌شده در سلسله هان تکیه می‌کردند که ظاهراً از سوزاندن کتاب‌های سلسله کین جان سالم به‌در بردند، اما بسیاری از آن متون معتقد بودند که این آثار توسط کنفوسیوس ویرایش نشده‌اند، بلکه مستقیماً از سلسله ژو باقی مانده‌اند.
به دلایل مختلف، که عمدتاً مربوط به مطالعات متنی مدرن است، تعداد بیش‌تری از محققان قرن بیستم چه در چین و چه در کشورهای دیگر معتقدند که کنفوسیوس هیچ ارتباطی با ویرایش آثار کلاسیک نداشته‌است. یائو شینژونگ گزارش می‌دهد که هنوز سایر محققان دیدگاه «عمل‌گرایانه» دارند که تاریخ کلاسیک‌ها طولانی است و کنفوسیوس و پیروانش، اگرچه قصد ایجاد سیستم کلاسیک را نداشتند، اما «در شکل‌گیری آن‌ها سهیم بودند». در هر صورت، بدون شک در بیش‌تر ۲۰۰۰ سال گذشته، اعتقاد بر این بود که کنفوسیوس این آثار کلاسیک را نوشته یا ویرایش کرده‌است.
مهم‌ترین وقایع در کارنامه متنی این کلاسیک‌ها پذیرش کنفوسیوس به‌عنوان ارتدوکس دولتی در سلسله هان بود، که به حفظ آن‌ها انجامید و رنسانس کنفوسیوسیسم در سلسله سونگ که منجر به پایه‌گذاری آن‌ها شد. ارتدکس کنفوسیوس در نظام امتحانات امپراتوری در سلسله‌های بعدی حکیم نوکنفوسیوس چو هسی (۱۱۳۰–۱۲۰۰) متون چهار کتاب را اصلاح کرد و تفسیرهایی نوشت که تفاسیر جدید آن‌ها به‌عنوان تفسیرهای خود کنفوسیوس پذیرفته شد.
میراث

در زمان سلطنت امپراتور وو هان، پنج کلاسیک و چهار کتاب اساس نظام امتحانات امپراتوری شدند.
لبدیسی رونده

| لبدیسی رونده | لبدیسی رونده |
| --- | --- |
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: گیاهان
(طبقه‌بندی‌نشده):: گیاهان گلدار
(طبقه‌بندی‌نشده):: دولپه‌ای‌های نو
(طبقه‌بندی‌نشده):: آستریدها
راسته:: نعناسانان
تیره:: نعناعیان
زیرخانواده:: Ajugoideae
سرده:: آجوگا
گونه:: A. reptans
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Ajuga reptans کارل لینه: Ajuga reptans کارل لینه
لبدیسی رونده، لبدیسی گسترده، فرش منجوقی (نام علمی: Ajuga reptans) نام یک نوع بوته زینتی خزنده با سنبله‌های منار شکل و گل‌های ارغوانی یا بنفش کم رنگ گیاهی کوتاه قد و قوی و علفی و پایاست که سایه را دوست دارد اگر چه در آفتاب هم به خوبی رشد می‌کند. این بوته پوشش خوبی در سطح خاک مرطوب یا نم دار به وجود می‌آورد. به وسیله خزیدن یا روندگی گسترش پیدا می‌کنند. تکثیر و ازدیاد این گیاه از طریق تقسیم تودهٔ انبوه ریشهٔ بوته در زمستان یا کاشت بذر در بهار انجام می‌شود.
Ajuga reptans
لودویگ هوساک

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Ludwig Hussak
زادروز:  ۳۱ ژوئیهٔ ۱۸۸۳
زادگاه:  وین
تاریخ مرگ:  ۵ ژوئیهٔ ۱۹۶۵ (۸۱ سال)
پست:  مهاجم
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۰۱–۱۹۱۱ |  Vienna Cricket and Football-Club |   |   |
| ۱۹۱۱–۱۹۱۴ |  باشگاه فوتبال آستریا وین |   |   |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۰۵–۱۹۱۲ |  تیم ملی فوتبال اتریش |  ۱۴ |  (۵) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
لودویگ هوساک (آلمانی: Ludwig Hussak; ۳۱ ژوئیهٔ ۱۸۸۳ – ۵ ژوئیهٔ ۱۹۶۵) بازیکن فوتبال اهل اتریش بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آستریا وین اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده‌است.
مینیاپولیس

مینیاپولیس (به انگلیسی: Minneapolis) مرکز شهرستان هنپین، شهر بزرگتر شهرهای دوقلو، چهاردهمین شهر بزرگ ایالات متحده، و شهر بزرگ ایالت مینه‌سوتا است. بر اساس آمار ۲۰۱۳ این شهر چهل و ششمین شهر پرجمعیت ایالات متحده است. مینیاپولیس به همراه سینت پال بزرگترین مرکز اقتصادی غرب میانه بعد از شیکاگو می‌باشد.
مینیاپولیس در دو سمت رود می‌سی‌سی‌پی درست در شمال محل تلاقی آن با رود مینه‌سوتا واقع می‌باشد. این شهر از نظر منابع آب بسیار غنی می‌باشد علاوه بر واقع شدن در دوسوی رود می‌سی‌سی‌پی شهر دارای دریاچه‌های متعدد، آبشار، و آبگیر می‌باشد. شهر مینیاپولیس زمانی به دلیل دارا بودن آسیاب‌های آبی فراوان پایتخت آسیاب‌های آبی دنیا نامیده می‌شد.
نام‌گذاری

نام‌گذاری این شهر به اولین معلم مدرسه شهر به‌نام چارلز هاوکس نسبت داده می‌شود. مینیاپولیس ترکیب دو کلمه مینه که در زبان سینوکسی به معنای آب می‌باشد و کلمه پولیس که در زبان یونانی به معنای شهر می‌باشد.
تاریخچه

تا پیش از آمدن جهانگردان فرانسوی در حدود سال ۱۶۸۰ به این منطقه، افراد قبیله سو داکوتا تنها ساکنان منطقه کنونی شهر مینیاپولیس بودند. در سال ۱۸۱۹ زمینه مهاجرت گسترده سفید پوستان به این منطقه با ساخت قلعه اسنلینگ توسط ارتش ایالات متحده فراهم شد و توسعه این منطقه شدت یافت. در همان سال‌ها دولت ایالات متحده قبیله پدواکنتون شاخه‌ای از قبیله داکوتا را مجبور به فروش زمین‌هایشان کرد که با این‌کار زمینه مهاجرت مردم از شرق به این منطقه را فراهم نمود. مجلس قانون‌گذاری مینه سوتا اجازه تشکیل شهر کنونی مینیاپولیس را در سال ۱۸۵۶ به‌عنوان شهر در قسمت غربی رودخانه می‌سی‌سی‌پی صادر نمود. مینیاپولیس در سال ۱۸۶۷ به عنوان شهر به ثبت رسید و از همان سال سرویس ترابری ریلی بین مینیاپولیس و شیکاگو آغاز شد. در سال ۱۸۷۲ قسمت شرق رودخانه شهر سنت آنتونی نیز به مینیاپولیس ملحق شد.
اقتصاد

مینیاپولیس-سنت پال دومین مرکز اقتصادی در غرب میانه ایالات متحده بعد از شیکاگو می‌باشد. اقتصاد امروزی مینیاپولیس بر مبنای تجارت، امور مالی، راه‌آهن و خدمات حمل و نقل، مراقبت‌های بهداشتی، و صنعت استوار است. بخش‌ها تجاری کوچکتر شمال‌اند بر چاپ و نشر، آسیاب، صنایع غذایی، هنرهای گرافیک، بیمه، آموزش، و فناوری‌های پیشرفته استوار است. صنایع در این منطقه بر تولید فلزات و قطعات اتومبیل، مواد شیمیایی و کشاورزی، لوازم الکترونیک، رایانه، لوازم دقیق پزشکی، پلاستیک‌ها، و ماشین‌کاری استوار است.
مقر اصلی شرکت‌های بزرگ بسیاری از جمله تارگت و بانک فدرال رزرو مینیاپولیس در این شهر قرار دارد.
ورزش

این شهر دارای چندین مجموعه بزرگ ورزشی از جمله تارگت سنتر، مترودوم، و تی سی اف می‌باشد. هم‌اکنون مجموعه بزرگ دیگری با نام یو اس بانک به جای مترودوم در مرکز شهر مینیاپولیس در حال احداث می‌باشد. مینیاپولیس خانه تیم بسکتبال مینه‌سوتا تیمبرولوز و تیم فوتبال مینه‌سوتا وایکینگز می‌باشد.
مراکز دانشگاهی

دانشگاه مینه‌سوتا
کالج آوگسبرگ
دانشکدهٔ پزشکی و پیراپزشکی دانشگاه سنت کاترین
کالج هنر و طراحی مینیاپولیس
کالج تکنولوژی و ارتباطات مینیاپولیس
مراکز گردشگری

کتابخانه شهرستان هنپین
مؤسسه هنر مینیاپولیس
پارک مجسمه مینیاپولیس
موزه هنری والکر
آبشار سنت آنتونی
دریاچه کالهون
لوته کپیتال

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت تابعه
بنا نهاده: ۲۸ نوامبر ۱۹۹۵
دفتر مرکزی: سئول، کره جنوبی
محصولات: خدمات مالی
تعداد کارکنان: ۵۶۵ نفر (۲۰۱۱)
مادر: لوته
وبگاه: www.lottecap.com
لوته کپیتال (انگلیسی: Lotte Capital) شرکت خدمات مالی کره‌ای است، که در سال ۱۹۹۵ تأسیس شد.
چه (فیلم)

برای فیلم ایرانی به کارگردانی ابراهیم حاتمی‌کیا، چ (فیلم) را ببینید.
| چه | چه |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: استیون سودربرگ
تهیه‌کننده: لورا بیکفورد بنیسیو دل تورو
نویسنده: پیتر پاچمن ترنس مالیک بنجامین وین
بازیگران: بنیسیو دل تورودمیان بیچیررودریگو سانتوروکاتالینا ساندینو مورنوفرانکا پوتنتهسانتیاگو کابارراجولیا اورموندلو دایموند فیلیپسادگار رامیرزخواکیم دی آلمیداخورخه پروگوریا   گاستون پائولس   الویرا مینگس  خوان کارلوس بئیدو
موسیقی: آلبرتو ایگلسیاس
فیلم‌بردار: پیتر اندروز
تدوین‌گر: پابلو زوماراگا
تاریخ‌های انتشار:  ۲۱ مه ۲۰۰۸ (۲۰۰۸-0۵-۲۱)  
مدت زمان: ۲۵۷ دقیقه
کشور: اسپانیافرانسهایالات متحده آمریکا
زبان: اسپانیاییانگلیسی
هزینهٔ فیلم: ۵۸ میلیون دلار
فروش گیشه: ۴۰٬۹۴۳٬۱۳۱ دلار
چه (به انگلیسی: Che) فیلمی دوبخشی در ژانر زندگی‌نامه به کارگردانی استیون سودربرگ و محصول ۲۰۰۸ درباره چه‌گوارا و انقلابیون مارکسیست است. فیلم‌ها به جای اینکه از ترتیب زمانی پیروی کنند، یک سری از لحظات متقاطع از جدول زمانی ارائه می‌دهند. بخش اول به انقلاب کوبا و سقوط دیکتاتوری فولگنسیو باتیستا تا دو سال بعد می‌پردازد. بخش دوم که چریک نام دارد و بر تلاش چه گوارا بر ایجاد انقلاب در بولیوی و همچنین پایان کار او متمرکز است. بنیسیو دل تورو، دمیان بیچیر، خودریگو سانتورو، سانتیاگو کاباررا، فرانکا پوتنته، جولیا اورموند، مارک-آندره گروندین، لو دیاموند فیلیپس، ژواکیم دی آلمیدا، ادگار رامیرز، گاستون پائولس و اسکار آیزاک از بازیگران این فیلم به شمار می‌روند.
فیلمنامه ترنس مالیک در ابتدا محدود به تلاش چه گوارا برای شروع انقلاب در بولیوی بود. وقتی پروژه با کمبود بودجه مواجه شد، مالیک پروژه را ترک کرد و استیون سودربرگ موافقت کرد که فیلم را کارگردانی کند. او فهمید که هیچ زمینه‌ای برای اقدامات چه گوارا در بولیوی وجود ندارد و تصمیم گرفت که مشارکت وی در انقلاب کوبا و حضور او در سازمان ملل متحد در سال ۱۹۶۴ را به تصویر بکشد. پیتر پاچمن برای نوشتن فیلمنامه استخدام شد، فیلمنامه آنقدر طولانی شد که استیون سودربرگ فیلم را به دو بخش تقسیم کند، یک بخش شرح حال کوبا و دیگری بولیوی. فیلم‌برداری از سال ۲۰۰۷ و در اسپانیا، آرژانتین، پورتوریکو و مکزیک انجام شد.
فیلم اولین بار در جشنواره کن اکران شد و نظرات مثبتی نیز دریافت کرد و بنیسیو دل تورو موفق به دریافت بهترین بازیگر مرد شد.
داستان

فیلم از ملاقات فیدل کاسترو و چه گوارا در مکزیکو سیتی آغاز می‌شود، در بخش اول تا پیروزی درخشان گوارا در تسخیر شهر سانتا کلارا (کوبا) و حرکت وی و ارتش چریک‌ها تحت رهبری او به سمت هاوانا ادامه می‌یابد.
در قسمت دوم، پیروزی بر رژیم فولگنسيو باتيستا و عزیمت وی به کنگو و سپس بولیوی و جان باختنش محور اصلی فیلم است.
بازیگران

بنیسیو دل تورو در نقش چه گوارا
دمیان بیچیر در نقش فیدل کاسترو
خودریگو سانتورو در نقش رائول کاسترو
سانتیاگو کاباررا در نقش کامیلو سینفوئگوس
کاتالینا ساندینو مورنو در نقش آلیدا مارچ
جولیا اورموند در نقش لیسا هاوارد
خورخه پروگوریا در نقش خوان ویتالیو آکونا
ادگار رامیرز در نقش سیرو ردوندو
آرماندو ریسکو در نقش داریل رامیرز
جسو گارسیا در نقش خورخه
اسکار آیزاک در نقش مفسر سازمان ملل
فرانکا پوتنته در نقش تامارا بونکه
لو دایموند فیلیپس در نقش ماریو مونجه
ژواکیم دی آلمیدا در نقش رنه بارینتوس
مارک-آندره گروندین در نقش ریجیس دبرا
اسکار جانادا در نقش دیوید آردازولا
مت دیمون در نقش پدر شوارتر
خوان کارلوس بئیدو
انتشار

حقوق توزیع نمایشی در چندین سرزمین اصلی از جمله فرانسه، انگلستان، اسکاندیناوی، ایتالیا و ژاپن پیش‌فروش شد. استودیو قرن بیستم حق نمایشی فیلم را خرید. چه نخستین بار در جشنواره فیلم کن در دو سانس متوالی در ۲۱ مه ۲۰۰۸ به نمایش درآمد. در اسپانیا، بخش اول فیلم در تاریخ ۵ سپتامبر ۲۰۰۸ و بخش دوم آن در ۲۷ ژانویه ۲۰۰۹ به نمایش درآمد. در فرانسه نیز، بخش اول در ۷ ژانویه ۲۰۰۹ و بخش دوم آن در ۲۷ ژانویه ۲۰۰۹ اکران شد. همچنین چه در چهل و چهارمین جشنواره فیلم نیویورک و سی و سومین جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو نیز به نمایش درآمد. چه در ۱۲ دسامبر ۲۰۰۸، در سینماهای لس آنجلس و نیویورک اکران شد تا واجد حضور در مراسم اسكار باشد. چه در نوامبر ۲۰۰۸ در آرژانتین به نمایش درآمد و به همین مناسبت خیابان‌های بوئنوس آیرس با ترافیکی بی‌سابقه در تاریخ این شهر در مقابل گیشه های سینما مواجه شد.
لودویگ هرمان

| 0 | 1 |
| --- | --- |
Ludwig Hörmann in 1952: Ludwig Hörmann in 1952
مشخصات فردی: مشخصات فردی
زاده: ۶ سپتامبر ۱۹۱۸ مونیخ، آلمان
درگذشت: ۱۹ ژوئن ۲۰۰۱ (۸۲ سال) مونیخ
اطلاعات تیم: اطلاعات تیم
نوع مسابقات: Road, track
نقش: Rider
تیم(های) حرفه‌ای: تیم(های) حرفه‌ای
۱۹۴۶–۱۹۵۱: Bauer
۱۹۵۲: Bertin – D'Alessandro
۱۹۵۳: Ruberg
۱۹۵۴: Tebag
 :  
لودویگ هرمان (انگلیسی: Ludwig Hörmann; ۶ سپتامبر ۱۹۱۸ – ۱۹ ژوئن ۲۰۰۱) دوچرخه‌سوار اهل آلمان بود.
لودویک آسوار

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۲۶ اکتبر ۱۹۷۶ ‏(۴۷ سال)
زادگاه:  مارسی
قد:  1.83 m
پست:  هافبک
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۴–۱۹۹۸ |  باشگاه فوتبال المپیک مارسی |  ۶۸ |  (۵) |
| ۱۹۹۸–۲۰۰۱ |  باشگاه فوتبال متس |  ۴۹ |  (۱) |
| ۲۰۰۱–۲۰۰۴ |  باشگاه فوتبال سدان |  ۸۰ |  (۱۳) |
| ۲۰۰۴–۲۰۰۷ |  باشگاه فوتبال دیژون |  ۸۲ |  (۱۰) |
| ۲۰۰۷–۲۰۰۹ |  باشگاه فوتبال آژاکسیو |  ۵۵ |  (۴) |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۰ |  SO Cassis Carnoux |  ۱۳ |  (۱) |
| مجموع |   |  ۳۴۷ |  (۳۴) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۹۷ |  تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال فرانسه |  ۵ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
لودویک آسوار (انگلیسی: Ludovic Asuar؛ زادهٔ ۲۶ اکتبر ۱۹۷۶) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال متس، باشگاه فوتبال دیژون، باشگاه فوتبال آژاکسیو، باشگاه فوتبال المپیک مارسی، و باشگاه فوتبال سدان اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال فرانسه بازی کرده‌است.
ویواریوم

دو تراریوم شیشه‌ای و گیاهان درون آنها
بایوسفر ۲ اوراکل، آریزونا
سوسک‌های خورشیدی در یک اینسکتاریوم
ویواریوم با دیوارهای تخته چندلایه و پوشش اپوکسی
ویواریوم، هسن، آلمان
زیست‌دان یا ویواریوم (به انگلیسی: Vivarium) کلمه‌ای لاتین به معنی «محل زندگی» و جایی است که معمولاً برای نگهداری و رشد و نمو گیاهان یا حیوانات، برای دیدن یا تحقیق استفاده می‌شود.
معمولاً بخشی از اکوسیستم برای یک گونهٔ خاص، در اندازهٔ کوچک‌تر، همراه با امکان کنترل شرایط محیطی، شبیه‌سازی می‌شود.
یک ویواریوم ممکن است بسیار کوچک و مناسب نگهداری روی یک میز باشد، مانند تراریوم یا آکواریوم، یا ممکن است سازه‌ای بسیار بزرگ باشد که امکان پرواز گونه‌های نگهداری‌شده را نیز داشته‌باشد.