سپیده قلیان
پیشینه فعالیت > شکنجه

سپیده قلیان پس از آزاد شدن از زندان در تاریخ ۱۹ دی ۱۳۹۷ شرحی از شکنجه‌های صورت گرفته توسط مأموران را ارائه کرد. او که این اظهارات را در صفحه توئیتر خودش منتشر کرد، ادعا کرد که او و اسماعیل بخشی هر دو در روزهای بازداشت تحت شکنجه شدید قرار گرفتند. او گفت که حاضر است در دادگاه دربارهٔ شکنجه خودش و اسماعیل بخشی شهادت بدهد. او همچنین در توئیتی نوشت که مأموران اطلاعات گفتند که تنها در صورت قبول «اتهاماتی جنسی» او را آزاد خواهند کرد. قلیان در این سلسله توئیت‌های خود نوشت مأموران برای اخذ اعتراف از او از کابل و اتهام جنسی علیه او استفاده کردند. قلیان ادعا کرد که در هنگام شکنجه مأموران اسماعیل بخشی را مجبور کردند تا به خودش فحاشی کند.
اسماعیل بخشی نیز با تشریح شکنجه‌های دوره بازداشت خود و سپیده قلیان، خواستار پاسخگویی علنی وزیر اطلاعات جمهوری اسلامی ایران شد. او محمود علوی را به شرکت در یک مناظره تلویزیونی دعوت کرد. به گفته اسماعیل بخشی نماینده بازداشتی کارگران نیشکر هفت‌تپه، مأموران وزارت اطلاعات او و سپیده قلیان را «کتک می‌زدند» و «انواع و اقسام فحش‌های رکیک جنسی» را علیه آنان بکار می‌گرفتند. بخشی همچنین ادعا کرد که مکالمات خانوادگی او نیز «شنود» شده است. او مدعی شد که این شکنجه‌ها آنقدر شدید بوده که همچنان پس از بازداشت دچار حمله عصبی می‌شده است.
در تاریخ ۲۴ دی‌ماه ۱۳۹۷ عسل محمدی، عضو هیئت تحریریه نشریه گام که پس از حمایت از اعتراضات کارگری ۱۳۹۷ خوزستان بازداشت شد و چند روز بعد به قید وثیقه آزاد گشت، نسبت به این اظهارات واکنش نشان داد و ادعا کرد که از نزدیک شاهد شکنجه این دو بوده است. او شکنجه اسماعیل بخشی و سپیده قلیان را تأیید کرده و اعلام کرد که حاضر است به نفع اظهارات این دو تن، در دادگاه شهادت دهد. محمدی همچنین در عین حال اشاره کرد که «شاهد ساعت‌های طولانی بازجویی» از سپیده قلیان بوده است؛ بازجویی‌هایی که به گفته او، از ۱۰ صبح تا پاسی از نیمه شب ادامه داشت و تقریباً هر روز تکرار می‌شد. او در رابطه با این بازجویی‌ها گفت: «صدای فریادها و توهین‌های بازجویش را از اتاق کناری می‌شنیدم. من شاهد روزی بودم که چنان فشاری برای اعتراف دروغ بر او آوردند که پنجه بر چهره نازنینش می‌کشید و آرزوی مرگ می‌کرد».
سپیده قلیان که به‌طور موقت و با قید وثیقه از زندان آزاد شده بود، فاش کرد که در زندان سپیدار اهواز مأموران اطلاعات یک زن عرب بنام زهرا حسینی را مورد شکنجه قرار دادند، طوری که دست و پای وی کبود شده بود. سپیده قلیان در کتابش به نام «تیلاپیا خونِ هورالعظیم را هورت می‌کشد» اشاره‌های فراوانی دارد به شیوه‌های شکنجه، تحقیر و تبعیض زنان و مردان جوان و نوجوان عرب اهوازی که گروگان گرفته شده بودند. او در این کتاب در روایت هفتم از زبان زهرا حسینی می‌نویسد:
[زهرا]گفت برگه ای گذاشته بودند جلوم، از بازجو پرسیدم: «تُک نویسی در مورد صادق … یعنی چه؟» او هم یکی خواباند زیر گوشم و گفت: «درستش تَک نویسیه».
در روایت پنجم صفحه ۱۸ می‌نویسد:
کتکها شروع می‌شود. نامش اسماعیل است … عرب است … اسم عملیات را از او می‌پرسند، به عربی فریاد می‌زند: نمی‌دانم، شکنجه‌ها بیشتر و بیشتر می‌شود و شکنجه گرها فریاد می‌زنند «نجس! فارسی صحبت کن». صدای شکنجه‌ها بحدی ست که دردش به من هم می‌رسد.
در صفحه ۱۹ می‌نویسد: … یکهو شکنجه‌ها باز شروع می‌شود. انگار که بر تن اسماعیل عرب که بلد نبود درست فارسی صحبت کند آب جوش ریخته باشند. داد و فریادش جوری می‌شود که پلک چپم شروع به پریدن می‌کند. ـ «سوختم، سوختم، سوختم!». آخ من هم سوختم… ـ «فقط بگید چه عملیاتی من انگشت می‌زنم …». شکنجه گر قاه قاه می‌خندد و لهجه ش را مسخره می‌کند، ….
در روایت هشتم در مورد شخصی به نام علی ابو نایف می‌نویسد. «علی که ماهیگیر است بیماری آسم دارد. زیر شکنجه مجبور به درآوردن صدای گاو و گوسفند می‌شود.» در صفحه ۲۹ از همان کتاب آمده: «بازجو گفت "علی این دفعه دیگه بهت اسپری هم نمی‌دهم ها! می‌ذارم خفه شی زیر مشت و لگدام. البته می تونم مثل اون دفعه به برق وصلت کنم که صدای گوسفند بدی! کدومشونو می خوای؟".» اینها فقط چند نمونه از آنچه در کتاب سپیده قلیان در مورد نحوه برخورد تبعیض گرانه و تحقیرآمیز بازجویان با بازداشت شدگان عرب است. با خواندن این کتاب گوشه ای از درد و رنج مردم ستمدیده اهواز برای خواننده آشکار می‌شود.