مقررات فناوری نانو
حکومت دموکراتیک > تازگی

این سوال که آیا نانوتکنولوژی چیزی "جدید" را نشان می دهد باید پاسخ داده شود تا تصمیم گیری شود که چگونه فناوری نانو باید به بهترین شکل تنظیم شود. انجمن سلطنتی توصیه کرد که دولت بریتانیا مواد شیمیایی به شکل نانوذرات یا نانولوله ها را به عنوان مواد جدید ارزیابی کند. متعاقب آن، در سال ۲۰۰۷ ائتلافی متشکل از چهل گروه خواستار طبقه بندی نانومواد به عنوان مواد جدید و تنظیم آن شدند.

علی‌رغم این توصیه‌ها، مواد شیمیایی شامل نانوذرات که قبلاً مورد ارزیابی و مقررات قرار گرفته‌اند، صرف‌نظر از احتمال خطرات و اثرات مختلف، ممکن است از مقررات مستثنی شوند. در مقابل، نانومواد اغلب از منظر حقوق مالکیت معنوی (IPRs) به‌عنوان «جدید» شناخته می‌شوند و به این ترتیب از طریق قوانین ثبت اختراع از نظر تجاری محافظت می‌شوند.

بحث قابل توجهی در مورد اینکه چه کسی مسئول تنظیم فناوری نانو است وجود دارد. در حالی که برخی از آژانس های نظارتی غیر فناوری نانو در حال حاضر برخی از محصولات و فرآیندها را (به درجات مختلف) پوشش می دهند - با "پیوند کردن" فناوری نانو به مقررات موجود - شکاف های واضحی در این رژیم ها وجود دارد. این امر برخی از کاربردهای فناوری نانو را قادر می‌سازد تا بدون اینکه تحت پوشش هیچ مقرراتی قرار نگیرند، به‌طور مجازی «از شکاف‌ها عبور کنند». نمونه ای از این در ایالات متحده رخ داده است و شامل نانوذرات تیتانیوم دی‌اکسید (TiO2) برای استفاده در کرم های ضد آفتاب است که در آن ظاهر زیبایی شفاف تری ایجاد می کنند. در این مورد، سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) اثرات بهداشتی فوری قرار گرفتن در معرض نانوذرات TiO2 را برای مصرف کنندگان بررسی کرد. با این حال، آنها تأثیرات آن را برای اکوسیستم‌های آبی پس از پاک شدن کرم ضد آفتاب بررسی نکردند، و همچنین EPA یا هیچ آژانس دیگری نیز این کار را انجام ندادند. به طور مشابه، نظارت معادل FDA استرالیا، سازمان محصولات درمانی (TGA)، استفاده از نانوذرات در ضدآفتاب‌ها را تأیید کرد (بدون نیاز به برچسب‌گذاری بسته) پس از بررسی دقیق ادبیات، بر اساس اینکه با وجود اینکه نانوذرات TiO2 و روی اکسید (ZnO) در ضدآفتاب‌ها در vitro رادیکال‌های آزاد و آسیب DNA اکسایشی تولید می‌کنند، اما چنین ذراتی احتمالاً قادر به عبور از سلول‌های خارجی مرده لایه corneum stratum پوست انسان نیستند؛ یافته‌ای که برخی از دانشمندان بر این باور هستند که این اصل احتیاط را در رابطه با استفاده طولانی مدت در کودکان با پوست بریده، سالمندان با پوست نازک، افراد با پوست بیمار یا استفاده در چینش‌های انعطاف‌پذیر ندارد.شک ها درباره تصمیم TGA با انتشار مقاله‌ای که نشان می‌داد فرم آناتاز بدون پوشش از TiO2 که در برخی از ضدآفتاب‌های استرالیایی استفاده می‌شود، باعث واکنش فتوکاتالیستی شده و سطح روف‌های پیش‌ترنگ‌شدهٔ فولادی را در نقاطی که با دست‌های پوشیده از ضدآفتاب کارگران تماس می‌گیرد، تخریب می‌کند، مطرح شد. چنین شکاف‌هایی در مقررات احتمالاً در کنار توسعه و تجاری‌سازی فن‌آوری‌های نانو به‌طور فزاینده پیچیده‌تر نسل دوم و سوم ادامه خواهد یافت.

نانوپزشکی تازه شروع به ورود به فرآیندهای نظارت بر دارو کرده است، اما در چند دهه آینده می‌تواند به یک گروه برجسته در دسته داروهای نوآور شود. فکر کنونی نظارت‌کنندگان ایمنی و کارآمدی هزینه، این است که این محصولات باعث بروز چندان مشکلات نانوی خاصی نمی‌شوند. برخی از دانشگاهیان (مانند توماس آلورد فانس) این گزاره را به چالش کشیده اند و پیشنهاد می کنند که نانوداروها ممکن است چالش های سیاستی منحصر به فرد یا تشدید شده ای را برای سیستم های دولتی از نظر مقرون به صرفه بودن و همچنین مقررات ایمنی ایجاد کنند. همچنین جنبه های مثبت عمومی قابل توجهی در مقررات فناوری نانو وجود دارد، به ویژه با توجه به حصول اطمینان از اینکه مشارکت صنعت در تنظیم استانداردها به ابزاری برای کاهش رقابت تبدیل نمی شود و اینکه سیاست ها و مقررات فناوری نانو مدل های جدید کشف و توسعه داروی ایمن را به طور سیستماتیک تر تشویق می کند که بار جهانی بیماری را هدف قرار داده است.

تلاش‌های خودتنظیمی ممکن است به دلیل تعارض منافع در درخواست از هر سازمانی برای نظارت بر خود با شکست مواجه شوند. اگر مردم از این شکست آگاه شوند، اغلب به یک سازمان خارجی و مستقل وظیفه پلیسی داده می‌شود که گاهی با اقدامات تنبیهی شدید علیه سازمان انجام می‌شود. سازمان غذا و دارو خاطرنشان می کند که فقط بر اساس ادعاهای داوطلبانه تولید کننده محصول تنظیم می کند. اگر هیچ ادعایی از سوی یک سازنده مطرح نشود، ممکن است FDA از استفاده از فناوری نانو بی اطلاع باشد.

با این حال، مقررات در سراسر جهان هنوز بین مواد در مقیاس نانو و شکل حجیم آنها تمایز قائل نیستند. این بدان معناست که نانومواد به طور موثری تنظیم نشده باقی می مانند. هیچ الزام قانونی برای نانومواد برای مواجهه با آزمایش‌های جدید سلامت و ایمنی یا ارزیابی اثرات زیست محیطی قبل از استفاده در محصولات تجاری وجود ندارد، در صورتی که این مواد قبلاً به صورت فله تأیید شده باشند. خطرات سلامتی نانومواد نگرانی خاصی برای کارگرانی است که ممکن است در سطوح بالاتر و بر اساس معمول‌تر نسبت به عموم مردم با مواجهه شغلی با نانومواد مواجه شوند.