stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
شهرستان تبریز
پوشش گیاهی و جانوری

پوشش گیاهی و جانوری شهرستان تبریز به‌شرح زیر است:
| دسته | انواع | ملاحظات |
| --- | --- | --- |
| درختان | انواع درختان راش، بلوط، ممرز، افرا، ون و همچنین درختان میوه جنگلی از قبیل گردو، گیلاس، فندق، سیب و گلابی |  |
| گیاهان (عمومی) | کنگر وحشی، خارشتر، چمن، خاکشیر، قیاغ اولی، شیرین بیان، روناس، گندمیان، بومادران و گون کتیرا | در بیشتر نواحی در بیشتر ایام سال می‌رویند. |
| گیاهان (جلگه تبریز) | مراتع ییلاقی (به‌ویژه در دامنهٔ تودهٔ کوهستانی سهند) و مراتع قشلاقی (اطراف دریاچه ارومیه) |  |
| گیاهان (دامنه‌های سهند) | به‌علت شیب تند و سنگلاخی‌بودن پوشش گیاهی مانند گونه‌های مناطق کوهستانی | پوشش گیاهی دامنه‌های سهند از پوشش گیاهی دامنه‌های سبلان فقیرتر است. |
| گیاهان (در نواحی جلگه‌ای و کم‌ارتفاع) | مانند گیاهان ایران مرکزی | در نواحی خشک‌تر، گیاهانی مانند خارشتر، فراوان وجود دارد. |
| جانوران | گرگ، گراز، روباه، خرس، قوچ، میش، بز وحشی، شغال، آهو و خرگوش |  |
| پرندگان بومی | کبک، اردک، غاز، قرقاول |  |
| پرندگان مهاجر | مرغ سقا، فلامینگو، انواع مرغابی و دُرنا، لک‌لک و حواصیل | حواصیل در حوالی رودخانه‌های شهرستان یافت می‌شود. |
جرد کوشنر

| جرد کوشنر | جرد کوشنر |
| --- | --- |
مشاور ارشد رئیس‌جمهور ایالات متحده: مشاور ارشد رئیس‌جمهور ایالات متحده
دوره مسئولیت ۲۰ ژانویه ۲۰۱۷ – ۲۰ ژانویه ۲۰۲۱ همکار استیون میلر: دوره مسئولیت ۲۰ ژانویه ۲۰۱۷ – ۲۰ ژانویه ۲۰۲۱ همکار استیون میلر
رئیس‌جمهور: دونالد ترامپ
پس از: والری جارت
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۰ ژانویهٔ ۱۹۸۱ ‏(۴۴ سال) لیوینگستون، نیوجرسی، آمریکا
ملیت: ایالات متحده آمریکا
همسر(ان): ایوانکا ترامپ (ا. ۲۰۰۹)
فرزندان: ۳
جَرِد کوری کوشنر (انگلیسی: Jared Kushner؛ زادهٔ ۱۰ ژانویهٔ ۱۹۸۱) بازرگان، سرمایه‌گذار در املاک، مستغلات و ناشر آمریکایی و نیز مشاور ارشد دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور فعلی آمریکا و همچنین همسر دختر او ایوانکا ترامپ است. گفته شده کوشنر مورداعتمادترین مشاور ترامپ است و به پدرزنش «وفاداری تزلزل‌ناپذیری» دارد.
کوشنر مالک اصلی هلدینگ و توسعه املاک کوشنر پراپرتیز و شرکت انتشار روزنامه نیویورک آبزرور است. او پسر ساختمان‌ساز آمریکایی، چارلز کوشنر است. کوشنر از مشاورین ارشد کمپین ریاست جمهوری دونالد ترامپ بود. او بین سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۶، دست‌کم ۷ میلیارد دلار در املاک نیویورک سرمایه‌گذاری کرد. در سال ۲۰۰۷، او در ۲۶ سالگی گران‌قیمت‌ترین خرید مالکیت یک ساختمان را در تاریخ آمریکا انجام داد.
او دارای لیسانس جامعه‌شناسی از دانشگاه هاروارد و جی دی و ام بی ای از دانشگاه نیویورک است.
دولت ترامپ

ترامپ در ژانویه ۲۰۱۷ کوشنر را به عنوان مشاور ارشد کاخ سفید معرفی کرد.
ترامپ مسئولیت مذاکره برای صلح در منازعه فلسطین-اسراییل و نیز مذاکره برای معامله با کشورهای خارجی را به کوشنر سپرد.
در مارس ۲۰۱۷، مسئولیت دفتر تازه تأسیس نوآوری آمریکا نیز به کوشنر واگذار شد. او در این مسئولیت به روز کردن تشکیلات اداری آمریکا را برعهده دارد.
جرد کوشنر روز دوشنبه ۳ آوریل ۲۰۱۷ به دعوت جوزف دانفورد رئیس ستاد مشترک ایالات متحده به عراق سفر کرد. هدف از این سفر ابراز حمایت و تعهد دولت آمریکا نسبت به عراق و پرسنل آمریکایی مستقر در عراق می‌باشد.
در ۲۱ ژوئن ۲۰۱۷ جرد کوشنر به عنوان نماینده کاخ سفید باهدف تجدید مذاکرات صلح به خاورمیانه سفر کرد. او در این سفر با بنیامین نتایناهو در اورشلیم و با محمود عباس در رام‌الله به‌طور جداگانه ملاقات و مذاکره کرد. در این ملاقات‌ها جیسون گرینبلات نماینده دولت آمریکا در امور خاورمیانه و دیوید فریدمن سفیر تازه آمریکا در اسرائیل نیز حضور داشتند. کاخ سفید با صدور اطلاعیه‌ای این مذاکرات را سازنده خواند. نبیل ابو ردینه، سخنگوی نهاد ریاست حکومت خودگردان فلسطین گفت، در ملاقات جرد کوشنر با محمود عباس، «تمامی مسائل عمده‌ای که قلب نزاع اسرائیلی- فلسطینی هستند، مطرح شده‌است».
زندگی شخصی

جرد کوشنر در ۱۰ ژانویه ۱۹۸۱ در خانواده‌ای ثروتمند با اصلیتی یهودی در لیوینگستون، نیوجرسی زاده شد. پدرش، چارلز کوشنر برج‌ساز و سرمایه‌دار بود. اجداد پدری وی از نجات‌یافتگان هولوکاست بودند که از شهر ناواریداک (در بلاروس امروزی) به ایالات متحده مهاجرت کردند.
کوشنر در یک مراسم یهودی در ۲۵ اکتبر ۲۰۰۹ با ایوانکا ترامپ، دختر دونالد ترامپ ازدواج کرد. این زوج ارتدکس مدرن هستند. کوشنر و ایوانکا سه فرزند دارند: آرابلا روز، جوزف فردریک و تیودور جیمز.
رئیس‌جمهور ترامپ و نخست‌وزیر شینزو آبه، ۱۷ نوامبر ۲۰۱۶
جَرِد کوری کوشنر در کنار دونالد ترامپ
کوپا آمریکا ۲۰۱۱

| کوپا آمریکا | کوپا آمریکا |
| --- | --- |
جزئیات مسابقات: جزئیات مسابقات
کشور میزبان: آرژانتین
تاریخ برگزاری: ۱۰ تیر – ۲ مرداد ۱۳۹۰
شمار تیم‌ها: ۱۲ (از ۲ کنفدراسیون)
شمار ورزشگاه‌ها: ۸ ورزشگاه (در ۸ شهر)
رده‌بندی نهایی: رده‌بندی نهایی
 اروگوئه:  اروگوئه
نایب‌قهرمان:  پاراگوئه
جایگاه سوم:  پرو
جایگاه چهارم:  ونزوئلا
آمار مسابقات: آمار مسابقات
بیشترین گلزن(ـان): پائولو گررو
بهترین بازیکن(ـان): لوییس سوارز
→ ۲۰۰۷ ۲۰۱۵ ← : → ۲۰۰۷ ۲۰۱۵ ← 
جام ملت‌های آمریکای جنوبی ۲۰۱۱ یا کوپا آمریکا ۲۰۱۱ چهل و سومین دورهٔ جام ملت‌های آمریکای جنوبی است که از ۱۰ تیر تا ۲ مرداد ۱۳۹۰ در آرژانتین برگزار شد و اروگوئه توانست در فینال آن تیم ملی پاراگوئه را با نتیجهٔ ۳:۰ شکست دهد و به مقام قهرمانی برسد. اروگوئه به همراه آرژانتین با کسب پانزده عنوان قهرمانی، پر افتخارترین تیمهای جام ملتهای آمریکای جنوبی می باشند.تیم ملی فوتبال برزیل هم با ۹ جام  درجایگاه بعدی قرار دارد.
میزبان

بنابر تصمیمی که کونمبول در تاریخ ۲۵ نوامبر ۲۰۰۸ گرفت، این مسابقات می‌بایست در آرژانتین برگزار می‌شد. پیش از این نیز آرژانتین ۸ بار، در سال‌های ۱۹۱۶، ۱۹۲۱، ۱۹۲۵، ۱۹۲۹، ۱۹۳۷، ۱۹۴۶، ۱۹۵۹ و ۱۹۸۷، میزبان این مسابقات بوده‌است.
میزبان > ورزشگاه‌ها

آرژانتین هشت ورزشگاه فوتبال خود را که هر کدام در یکی از شهرهای این کشور بودند، به عنوان ورزشگاه‌های میزبان این جام برگزید.
بوئنوس آیرس، کوردبا، سن سالوادر جوجیه، لاپلاتا، مندوزا، سالتا، سانتافه و سن خوان نام هشت شهری است که این مسابقات در آن‌ها صورت گرفت.
از ویژگی‌های این ورزشگاه‌ها نزدیک بودنشان به مرزهای آرژانتین با دیگر ملل حاضر در جام بود. چنانچه مندوزا و سن خوان، در نزدیکی شیلی، سالتا و خوخوئی در کناره‌های مرز پرو، بولیوی و پاراگوئه و لاپلاتا نزدیک به اروگوئه بوده‌اند. علاوه بر این شهرهای سان‌خوان و مندوزا به عنوان میزبان، بایستی تعدادی از بسیاری گردشگران که از کشورهای دیگر بودند را جذب می‌نمود.
داوران

در ۶ ژوئن ۲۰۱۱، کونمبول فهرستی از داوران را برای قضاوت در رقابت‌ها اعلام نمود. این لیست شامل ۱۲ داور بود و از هر کشور شرکت‌کننده یک داور دیده می‌شد. ولی هیچکدام از این افراد در جام جهانی ۲۰۱۰ حاضر نبودند.
داوران دستیار نیز، هر کدام از یکی از کشورهای شرکت‌کننده بودند. علاوه بر این، داور آرژانتین هرنان میدانا بونفا و دیگو قادر شدند به تناوب در تمام جلسات حضور یابند.
در ۲۱ ژوئن، داور پاراگوئه‌ای، کارلوس تورس، اعلام نمود که به علت مصدومیت زانویش، قادر به شرکت در مسابقات نیست و کارلوس آمریلا جایگزین وی شد.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|   آرژانتین سرجیو پزوتا   بولیوی رائول ارسکو   برزیل فاگوندس   شیلی انریکه اوسس |   کلمبیا رولدان   کاستاریکا والتر کوئسادا   اکوادور کارلوس ورا   مکزیک فرانسیسکو چاکون |   پاراگوئه کارلوس آمریلا   پرو ویکتور هوگو ریورا   اروگوئه روبرتو سیلورا   ونزوئلا خوان سوتو   |
تیم های شرکت کننده

در ابتدا دو تیم ژاپن و مکزیک برای پیوستن به سازمان کونمبول در این مسابقات دعوت شدند. مکزیک با اینکه مجاز به شرکت در این مسابقات اعلام شده‌بود، نتوانست بسیاری از بازیکنانش را به همراه داشته باشد.
مشارکت ژاپن نیز پس زمین‌لرزه و سونامی توکیو با شک همراه بود، با این حال تیم ملی فوتبال ژاپن در ۱۶ مارس ۲۰۱۱، مجاز به شرکت در تورنمنت شد ولی فدراسیون فوتبال ژاپن پس از آن در تاریخ ۲۴ آوریل ۲۰۱۱ کناره‌گیری کرد ولی پس از دیدار با رئیس فدراسیون فوتبال آرژانتین، فدراسیون فوتبال ژاپن تصمیم گرفت تا 15 آوریل تصمیم نهایی خود را اعلام نکند. ژاپن بعدها در تاریخ ۱۴آوریل اعلام کرد که در رقابت‌ها شرکت می‌کند. ولی باز هم در ۱۶ مه ژاپن با اشاره به مشکلات برنامه زمانی بازیکنانش در باشگاه‌های اروپا انصراف داد. در روز بعد، کونمبول یک دعوتنامهٔ رسمی برای فدراسیون فوتبال کاستاریکا ارسال نمود و کاستاریکا به عنوان جایگزین دعوت شد.
بدین ترتیب در این مسابقات ۱۲ تیم شرکت کردند که دو تیم از این بین در قارهٔ امریکای جنوبی قرار نداشته‌اند:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|   آرژانتین (میزبان)   بولیوی   برزیل (مدافع عنوان قهرمانی)   شیلی |   کلمبیا   کاستاریکا (میهمان)   اکوادور   مکزیک (میهمان) |   پاراگوئه   پرو   اروگوئه   ونزوئلا   |
میزبان‌ها

این رقابت‌ها در هشت ورزشگاه از شهرهای گوناگون آرژانتین برگزار گشت.
قرعه کشی

با توجه به عملکرد تیم‌های ملی در جام جهانی سه تیم اروگوئه، برزیل و آرژانتین در این قرعه‌کشی عنوان سرگروه‌ها را داشتند و بقیه تیم‌ها در سبدهای دیگر قرعه کشی قرارداشتند. در این قرعه‌کشی ژاپن نیز حضور داشت ولی سپس کاستاریکا جای این تیم را گرفت و ژاپن در مسابقات شرکت نکرد.
| سبد سرگروه‌ها | سبد ۱ | سبد ۲ | سبد ۳ |
| --- | --- | --- | --- |
|   آرژانتین   برزیل   اروگوئه |   پاراگوئه   شیلی   کلمبیا |   پرو   ونزوئلا   بولیوی |   اکوادور   ژاپن   مکزیک |
مرحله گروهی

در این مرحله تیم‌های اول و دوم هر گروه به همراه دو تیم برتر از بین تیم‌های سوم گروه‌ها به مرحله بعد راه پیدا می‌کنند .
مرحله گروهی > گروه A

| تیم | امتیاز | بازی | برد | مساوی | باخت | زده | خورده | تفاضل |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  کلمبیا | ۷ | ۳ | ۲ | ۱ | ۰ | ۳ | ۰ | ۳ |
|  آرژانتین | ۵ | ۳ | ۱ | ۲ | ۰ | ۴ | ۱ | ۳ |
|  کاستاریکا | ۳ | ۳ | ۱ | ۰ | ۲ | ۲ | ۴ | -۲ |
|  بولیوی | ۱ | ۳ | ۰ | ۱ | ۲ | ۱ | ۵ | -۴ |
۲ ژوئیه ۲۰۱۱، ۲۱:۴۵
|  آرژانتین | ۱:۱ (۰:۰) |  بولیوی |
| --- | --- | --- |
| سرجیو آگئورو   ۷۵' |  | روجاس  ۴۷' |
تماشاگران: ۵۲٫۷۰۰
داور: رابرتو سیلورا (اوروگوئه)
۲ ژوئیه ۲۰۱۱، ۱۵:۳۰
|  کلمبیا | ۰:۱ (۰:۱) |  کاستاریکا |
| --- | --- | --- |
آدریانو راموس  ۴۴': 
تماشاگران: ۲۳٫۰۰۰
داور: اوسس (شیلی)
۶ ژوئیه ۲۰۱۱، ۲۱:۴۵
|  آرژانتین | ۰:۰ |  کلمبیا |
| --- | --- | --- |
تماشاگران: ۴۷٫۰۰۰
داور: فاگوئانتز (برزیل)
۷ ژوئیه ۲۰۱۱، ۱۹:۱۵
|  بولیوی | ۲:۰ (۰:۰) |  کاستاریکا |
| --- | --- | --- |
|  |  | مارتینز  ۵۹' کامبل  ۷۸' |
تماشاگران: ۲۳٫۰۰۰
داور: کارلوس آلبرتو ویرا (اکوادور)
۱۰ ژوئیه ۲۰۱۱، ۱۶:۰۰
|  کلمبیا | ۰:۲ (۰:۲) |  بولیوی |
| --- | --- | --- |
فالکائو  ۱۴'  ۲۸' (پنالتی): 
تماشاگران: ۱۲٫۰۰۰
داور: فرانسیکو چاکون (مکزیک)
۱۱ ژوئیه ۲۰۱۱، ۲۱:۴۵
|  آرژانتین | ۰:۳ (۰:۱) |  کاستاریکا |
| --- | --- | --- |
سرجیو آگئورو  ۴۵+۱'  ۵۲' دی‌ماریو  ۶۳': 
تماشاگران: ۵۷٫۰۰۰
داور: ویکتور هوگو ریورا (پرو)
مرحله گروهی > گروه B

| تیم | امتیاز | بازی | برد | مساوی | باخت | گل زده | گل خورده | تفاضل گل |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  برزیل | ۵ | ۳ | ۱ | ۲ | ۰ | ۶ | ۴ | ۲ |
|  ونزوئلا | ۵ | ۳ | ۱ | ۲ | ۰ | ۴ | ۳ | ۱ |
|  پاراگوئه | ۳ | ۳ | ۰ | ۳ | ۰ | ۵ | ۵ | ۰ |
|  اکوادور | ۱ | ۳ | ۰ | ۱ | ۲ | ۲ | ۵ | -۳ |
۳ ژوئیه ۲۰۱۱، ۱۶:۰۰
|  برزیل | ۰:۰ |  ونزوئلا |
| --- | --- | --- |
تماشاگران: ۳۵٫۰۰۰
داور: رائول اوروزکو (بولیوی)
۳ ژوئیه ۲۰۱۱، ۱۸:۳۰
|  پاراگوئه | ۰:۰ |  اکوادور |
| --- | --- | --- |
تماشاگران: ۲۰٫۰۰۰
داور: سرجیو پزوتا (آرژانتین)
۹ ژوئیه ۲۰۱۱، ۱۶:۰۰
|  برزیل | ۲:۲ (۰:۱) |  پاراگوئه |
| --- | --- | --- |
| رونالدینهو  ۳۸'  کاکا  ۸۹' |  | سانتا کوروز  ۵۴' والدز  ۶۶' |
تماشاگران: ۵۷٫۰۰۰
داور: ویلیام رولدان (کلمبیا)
۹ ژوئیه ۲۰۱۱، ۱۸:۳۰
|  ونزوئلا | ۰:۱ (۰:۰) |  اکوادور |
| --- | --- | --- |
گونزالز  ۶۱': 
تماشاگران: ۱۲٫۰۰۰
داور: والتر کوسادا (کاستاریکا)
۱۳ ژوئیه ۲۰۱۱، ۱۹:۱۵
|  پاراگوئه | ۳:۳ (۱:۱) |  ونزوئلا |
| --- | --- | --- |
| آلکاراز  ۳۲' باریوس  ۶۲' روروس  ۸۵' |  | روندون  ۴' فدور  ۸۹' پروزو  ۹۰+۲' |
تماشاگران: ۱۸٫۰۰۰
داور: اوسس (شیلی)
۱۳ ژوئیه ۲۰۱۱، ۲۱:۴۵
|  برزیل | ۲:۴ (۱:۱) |  اکوادور |
| --- | --- | --- |
| پاتو  ۲۸'  ۶۱' نیمار  ۴۸'  ۷۱' |  | فیلیپ کایکدو  ۳۶'  ۵۸' |
تماشاگران: ۳۹٫۰۰۰
داور: رابرتو سیلورا (اوروگوئه)
مرحله گروهی > گروه C

| تیم | امتیاز | بازی | برد | مساوی | باخت | زده | خورده | تفاضل |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  شیلی | ۷ | ۳ | ۲ | ۱ | ۰ | ۴ | ۲ | ۲ |
|  اروگوئه | ۵ | ۳ | ۱ | ۲ | ۰ | ۳ | ۲ | ۱ |
|  پرو | ۴ | ۳ | ۱ | ۱ | ۱ | ۲ | ۲ | ۰ |
|  مکزیک | ۰ | ۳ | ۰ | ۰ | ۳ | ۱ | ۴ | -۳ |
۴ ژوئیه ۲۰۱۱، ۱۹:۱۵
|  اروگوئه | ۱:۱ (۱:۱) |  پرو |
| --- | --- | --- |
| آلبرتو سوئارز  ۴۵' |  | پائولو جوررو  ۲۳' |
تماشاگران: ۲۵٫۰۰۰
داور: ویلیام رولدان (کلمبیا)
۴ ژوئیه ۲۰۱۱، ۲۱:۴۵
|  شیلی | ۱:۲ (۱:۰) |  مکزیک |
| --- | --- | --- |
| پردس  ۶۷' ویدال  ۷۲' |  | آراجو  ۴۱' |
تماشاگران: ۲۵٫۰۰۰
داور: جوئن سوتو (ونزوئلا)
۸ ژوئیه ۲۰۱۱، ۱۹:۱۵
|  اروگوئه | ۱:۱ (۰:۰) |  شیلی |
| --- | --- | --- |
| پیرا  ۵۳' |  | سانچز  ۶۴' |
تماشاگران: ۴۵٫۰۰۰
داور: کالوس آمریلا (پاراگوئه)
۸ ژوئیه ۲۰۱۱، ۲۱:۴۵
|  مکزیک | ۱:۰ (۰:۰) |  پرو |
| --- | --- | --- |
|  |  | پائولو جوررو  ۸۲' |
تماشاگران: ۱۰٫۰۰۰
داور: سرجیو پزوتا (آرژانتین)
۱۲ ژوئیه ۲۰۱۱، ۱۹:۱۵
|  شیلی | ۰:۱ (۰:۰) |  پرو |
| --- | --- | --- |
آندره کاریلو  ۹۰+۲' (a.g.): 
تماشاگران: ۴۵٫۰۰۰
داور: فاگوئانتز (برزیل)
۱۲ ژوئیه ۲۰۱۱، ۲۱:۴۵
|  اروگوئه | ۰:۱ (۰:۱) |  مکزیک |
| --- | --- | --- |
پیرا  ۱۴': 
داور: رائول ارسکو (بولیوی)
مرحله گروهی > بازنده‌ها

در پایان مرحلهٔ اول سه تیمی که در گروه خود سوم شده بودند، با هم به رقابت پرداختند و دوتا از این دو تیم به مرحلهٔ بعد صعود کردند.
| گروه | تیم | بازی | بُرد | مساوی | باخت | زده | خورده | تفاضل | امتیاز |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| C |  پرو | ۳ | ۱ | ۱ | ۱ | ۲ | ۲ | ۰ | ۴ |
| B |  پاراگوئه | ۳ | ۰ | ۳ | ۰ | ۵ | ۵ | ۰ | ۳ |
| A |  کاستاریکا | ۳ | ۱ | ۰ | ۲ | ۲ | ۴ | −۲ | ۳ |
مراحل نهایی > یک چهارم نهایی

۱۶ ژوئیه۲۰۱۱
۱۶
|  کلمبیا | ۲:۰ (و> ا.) |  پرو |
| --- | --- | --- |
|  | گزارش | کارلوس لباتون  ۱۰۱' وارگاس  ۱۱۱' |
داور: چاکون (مکزیک)
۱۶ ژوئیه۲۰۱۱
۱۹:۱۵
|  آرژانتین | ۱:۱ (و> ا.) |  اروگوئه |
| --- | --- | --- |
| گنزالو هیگواین  ۱۷' | گزارش | دیگو پرز  ۵' |
ضربات پنالتی: ضربات پنالتی
| لیونل مسی  خاویر ماسچرانو  کارلوس توز  پاستور  گنزالو هیگواین  | ۴ – ۵ |  دیگو فورلان  لوییس سوارز  اندرس سکاتی  والتر گارگانو  مارتین کاسرس |
داور: آمریلا (پاراگوئه)
۱۷ ژوئیه ۲۰۱۱
۱۶:۰۰
|  برزیل | ۰:۰ (و> ا.) |  پاراگوئه |
| --- | --- | --- |
|  | گزارش |  |
ضربات پنالتی: ضربات پنالتی
| نیمار  رونالدینهو  کاکا  تیاگو سیلوا  | ۲:۰ |  ادگار بارتو  مارسلو استیگا ریبیا  کریستین ریوروس |
داور: سرجیو پازتو (آرژانتین)
۱۷ ژوئیه ۲۰۱۱
۱۹:۱۵
|  شیلی | ۲:۱ |  ونزوئلا |
| --- | --- | --- |
| سوئازو  ۷۰' | گزارش | ویزکاراندو  ۳۵' کیچرو  ۸۱' |
داور: کارلوس ویرا (اکوادور)
مراحل نهایی > نیمه نهایی

۱۹ ژوئیه ۲۰۱۱
۲۱:۴۵
|  پرو | ۲:۰ |  اروگوئه |
| --- | --- | --- |
|  | گزارش | سوئارز  ۵۲'، ۵۷' |
داور: اورسکو (بولیوی)
۲۰ ژوئیه ۲۰۱۱
۲۱:۴۵
|  پاراگوئه | ۰:۰ (و> ا.) |  ونزوئلا |
| --- | --- | --- |
|  | گزارش |  |
ضربات پنالتی: ضربات پنالتی
| اورتیگوزا  باریوس  ریوروس  مارتینز  ورون  | ۳:۵ |  مالدونادو  رِی  لوسنا  فدور  |
داور: چاکون (مکزیک)
مراحل نهایی > سومی

23 ژوئیه ۲۰۱۱
۱۶:۰۰
|  پرو | ۱:۴ |  ونزوئلا |
| --- | --- | --- |
| چیرکوئه  ۴۱' پائولو جوررو  ۶۳'، ۸۹'، ۹۰+۲' | گزارش | Arango  ۷۷' |
داور: رولدان (کلمبیا)
مراحل نهایی > فینال

۲۴ ژوئیه ۲۰۱۱
۱۶:۰۰
|  اروگوئه | ۰:۳ |  پاراگوئه |
| --- | --- | --- |
| سوارز  ۱۱' فورلان  ۴۱'، ۸۹' | گزارش |  |
داور: فاگوندس (برزیل)
برترین گلزنان

پائولو گررو
لوییس سوارز
سرخیو آگوئرو
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|   نیمار   الکساندر پاتو  |   رادامل فالکائو   فیلیپه کایسدو  |   دیگو فورلان   آلوارو پریرا   |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|   آنخل دی ماریا   گونسالو ایگواین   ادیوالدو هرموزا   فرد (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۸۳)   ژدسون   رونالدینهو   کاکا   استبان پاردس   الکسیس سانچز   هومبرتو سوازو  |   آرتورو ویدال   آدرین راموس   جوئل کمپل   آنتونی الکاراز   لوکاس باریوس   نلسون هیدو والدز   کریستین ریوروس   روکه سانتا کروز  |   خوان مانوئل وارگاس   دیه‌گو پرز   خوان آرانگو   خوزه سالومون روندون   اسوالدو ویزکاروندو   |
آندره کاریو (برابر شیلی)
ورزشگاه بوینس آیرس در فینال
کریستین رودریگز و جام کوپا آمریکا
پرشیاز گات تلنت

| پرشیاز گات تلنت | پرشیاز گات تلنت |
| --- | --- |
ژانر: واقع‌نما استعدادیابی
سازنده:  سایمون کاول 
مجری:  فرزان اطهری  تارا گرامی 
داوران:  ابی  مهناز افشار  آرش  نازنین نور 
کشور سازنده: چند کشور (به نمایندگی ایران)
زبان اصلی: فارسی، انگلیسی
شمار فصل‌ها: ۱
شمار قسمت‌ها: ۱۱
تولید: تولید
تهیه‌کننده‌ها:  آرش سبحانی 
مکان تولید: استکهلم، سوئد
مدت: ۶۰–۱۲۰ دقیقه
تولیدکننده‌ها: فریمنتل سایکو
توزیع‌کننده: فریمنتل
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: ام‌بی‌سی پرشیا
فرمت تصویر:  SDTV 576i  HDTV 1080i 
انتشار اولیه: ۱۱ بهمن ۱۳۹۸ – اکنون
انتشار: انتشار
نمایش‌های مشابه: نمایش‌های دیگر گات تلنت
پیوندهای بیرونی: پیوندهای بیرونی
وبسایت رسمی: وبسایت رسمی
پرشیاز گات تلنت (به انگلیسی: Persia's Got Talent) یا به‌طور کوتاه PGT، یک مسابقهٔ تلویزیونی استعدادیابی است که شبکهٔ ام‌بی‌سی پرشیا امتیاز آن را از گات تلنت خریده و پخش کرده است. فصل اول این برنامه در دوره‌ای از سال‌های ۲۰۲۰ و ۲۰۲۱، جمعه‌ها ساعت ۲۲ از شبکهٔ ام‌بی‌سی پرشیا پخش شد. در این نمایش، افراد توانایی‌های درخشان خود را با قضاوت داوران کشف می‌کنند. این برنامه توانایی‌های خوانندگان، رقاصان، شعبده‌بازان، آکروباتیک‌بازان، کمدین‌ها، نوازندگان، ذهن‌خوانان، ریاضی‌دانان، بیت باکسینگ‌بازان و ژیمناستیک‌کاران و هر توانایی نمایشی شگفت‌انگیز دیگر را در همهٔ رده‌های سنی می‌پذیرد.
فصل اول این برنامه در استکهلم سوئد فیلم‌برداری شد که محل اقامت بسیاری از فارسی‌زبانان است. مانند دیگر نمایش‌های گات تلنت، شرکت‌کنندگان پرشیاز گات تلنت برای داوران و آراء مخاطبان اجرا می‌کنند و برنده، جایزهٔ نقدی دریافت می‌کند. همچنین هر کسی که یکی از زبان‌های فارسی، انگلیسی و سوئدی را بداند می‌تواند در این مسابقه شرکت کند.
روش مسابقه

این مسابقه را ۴ داور و دو مجری مدیریت می‌کنند. نخست، شرکت‌کنندگان با فرستادن ویدئو، پرکردن فرم ثبت‌نام و همچنین با شرکت در آزمون‌های اولیه‌ای که در چندین شهر اروپا و آمریکا برگزار می‌شود می‌توانند برای شرکت در این برنامه اقدام کنند. پس از تأیید، این افراد به مرحلهٔ آزمون دعوت می‌شوند که رو در روی داوران و مردم اجرا خواهند داشت و در صورت گرفتن حداقل سه رای مثبت شانس راه‌یابی به مرحلهٔ نیمه‌نهایی را کسب می‌کنند. همچنین داوران می‌توانند با زدن زنگ طلایی یا گلدن بازر شرکت‌کننده را مستقیم به مرحلهٔ نیمه‌نهایی ببرند. هر داور یک‌بار اجازهٔ استفاده از زنگ طلایی را در مرحلهٔ آزمون دارد. همچنین هر دو مجری با هم می‌توانند یک بار این دکمه را فشار دهند.
بعد از اتمام مرحلهٔ آزمون، داوران با بررسی مجدد همهٔ اجراهایی که حداقل ۳ جواب مثبت از داوران را گرفته‌اند، تعداد ۹ نفر را به اضافهٔ ۵ شرکت‌کننده‌ای که زنگ طلایی داوران و مجریان را گرفتند برای حضور در مرحلهٔ نیمه‌نهایی انتخاب می‌کنند.
مرحلهٔ نیمه‌نهایی در ۲ قسمت برگزار و پخش خواهد شد. هر قسمت از نیمه‌نهایی دارای یک داور مهمان خواهد بود. در این مرحله در هر قسمت ۳ نفر توسط داوران به مرحلهٔ نهایی راه خواهند یافت.
مرحلهٔ نهایی با حضور ۶ شرکت‌کنندهٔ برتر فصل پخش خواهد شد. نفرات برتر بر اساس رأی داوران انتخاب می‌شوند.
جوایز

جایزهٔ نفر اول ۱۰۰٬۰۰۰ یورو و جایزهٔ نفر دوم ۲۵٬۰۰۰ یورو است. پرشیاز گات تلنت از معدود سری‌های گات تلنت است که به مقام دوم نیز جایزه‌ای اختصاص می‌دهد.
بازخوردها > افراد سرشناس

رضا صادقی، خواننده ایرانی در واکنش به داوری مهناز افشار در پرشیاز گات تلنت گفت: «من شخصاً شدیداً و قویا بر این باورم که اگر جایی برای من جایگاه داشته باشد، سرزمین خودم است. شاید یک روزی بچه‌های من اگر نتوانستند اینجا درس بخوانند، برای تحصیل به جای دیگری بروند. این خیلی خوب است که فردی بتواند به جای بهتر برود اما من قرار است کنار آدم‌هایی باشم که قرار است اینجا را بهتر کنند.» مهدی فخیم‌زاده نیز در این مورد واکنش داشت و مهاجرت افشار را کاری شخصی دانست.
بازخوردها > مردمی

رسانه‌های اجتماعی این برنامه به سرعت به محبوبیت و دنبال‌کننده‌های فراوانی دست یافتند. به نحوی که اینستاگرام این برنامه در مدت کوتاهی به حدود نیم میلیون دنبال‌کننده دست یافت.
«شما عالی هستید، امیدوارم این برنامه را در ایران اجرا کنید» به عنوان یک نماینده از دیدگاه‌های مردمی، از سوی رسانهٔ ایندیپندنت فارسی در نظر گرفته شد.
بازخوردها > در رسانه‌ها

عصر ایران، این برنامه و مهناز افشار، اِبی، آرش و نازنین نور را رقیبان تازه صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران دانست. این رسانه که در داخل ایران فعالیت دارد، ضبط برنامه در سوئد را «چند وجهی عجیب» اعلام کرد.
در آذر ماه ۱۳۹۸، رسانه‌های داخلی ایران، خبرهایی از دستمزد مهناز افشار برای حضور به عنوان داور در پرشیاز گات تلنت منتشر کردند و ادعا کردند که مهناز افشار یک میلیون یورو برای حضور به عنوان داور این مسابقه دریافت کرده است. هرچند که این ادعا مدرک جدی را ارائه نمی‌کرد.
مشرق‌نیوز، رسانهٔ داخلی ایرانی نیز با اشاره به حضور زنان و تهیه تصاویری از آنان و مقایسه با برنامه مشابه در صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، حضور زنان در برنامه را برای ایجاد جاذبه جنسی دانست و معتقد بود که ساخت این برنامه «تلاش سعودی برای جا نماندن از عصر جدید» بوده است. این رسانه حتی به صدف طاهریان، بازیگر و مدل ایرانی با توجه به احتمال حضورش در پرشیاز گات تلنت، حمله کرد. در ادامه مشرق این برنامه را با کنش‌های مسیح علی‌نژاد مرتبط دانست.
در ۱۲ اسفند ۱۳۹۸ خبر حضور فرزاد فرزین به عنوان تماشاگر در این برنامه، توسط رسانه‌های داخلی ایران منتشر شد و جنجالی خوانده شد.
رسانهٔ ایندیپندنت فارسی نوشت: «هرچند در پرشیاز گات تلنت نمونه‌های زیبایی از «اولین اجراهای فوق‌العاده» را دیدیم اما با سرکوب چهل‌سالهٔ موسیقی، رقص و هنرهای زیبا و تجسمی در ایران، عدم توجه به آموزش هنر در مدارس و شرایط اقتصادی خانواده‌های ایرانی، شاید توقع زیادی است تا انتظار داشته باشیم افرادی که بخت آن را داشته‌اند تا آموزش کافی را در زمان مناسب دریافت کرده باشند تعداد قابل‌توجهی باشند». این رسانه، پیشنهاد کرد که سازندگان برنامه، گسترهٔ شرکت‌کنندگان را فرای مردم ایران برده و به سوی تمام مردم تحت تأثیر فرهنگ ایرانی، همچون افغان‌ها و مردم تاجیکستان و ازبکستان ببرند تا روح تازه‌ای به برنامه وارد شود.
رسانهٔ داخلی جامعه خبر اعلام داشت که: «قطعاً در تولید برنامه‌ای چون «پرشیاز گات تلنت» جذابیت‌های لازم برای نسل‌های گوناگون لحاظ شده است که به چنین چیدمانی دست زده‌اند». این رسانه که با لحنی نگران از احتمال از دست دادن مخاطبین توسط صدا و سیما سخن می‌گفت، افزود: «آیا این توانایی در داخل کشور وجود ندارد؟ قطعاً وجود دارد اگر بسیاری از لج‌بازی، جناح‌بندی و خط‌کشی‌های مرسوم تلویزیون کنار گذاشته شود می‌توان با استفاده از توانایی افراد داخل کشور برنامه‌های به مراتب جذابتر تولید کرد».
داوران و مجریان

| فصل | مجریان | مجریان | داوران | داوران | داوران | داوران |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ۱ | ۲ | ۱ | ۲ | ۳ | ۴ |
| ۱ | فرزان اطهری | تارا گرامی | ابی | مهناز افشار | آرش | نازنین نور |
داوران فصل نخست پرشیاز گات تلنت ابی، مهناز افشار، آرش و نازنین نور بودند. پرشیاز گات تلنت با اجرای فرزان اطهری و تارا گرامی پخش می‌شود.
داوران و مجریان > داوران میهمان

| فصل | داوران میهمان به ترتیب حضور> ۱ | داوران میهمان به ترتیب حضور> ۲ | داوران میهمان به ترتیب حضور> ۳ | داوران میهمان به ترتیب حضور>  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | هدی جراح | انیسا امانی | سوگند |  |
خلاصه فصل‌ها

| فصل | پخش اصلی> نخستین پخش | پخش اصلی> واپسین پخش | برنده | جایگاه دوم | جایگاه سوم |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | ۱۱ بهمن ۱۳۹۸ | ۱ اسفند ۱۳۹۹ | نوید رضوانی | یاسمین سالکی | نگار زراسی |
خلاصه فصل‌ها > فصل ۱ (۲۱–۲۰۲۰)

مقالهٔ اصلی: پرشیاز گات تلنت (فصل ۱)
فصل اول این برنامه از ۱۱ بهمن ۱۳۹۸ شروع به‌پخش کرد و تا ۱ فروردین ۱۳۹۹ در ۸ قسمت روی آنتن رفت. ادامه این فصل به دلیل شیوع ویروس کرونا در سوئد ماه‌ها ناتمام ماند. پس از ماه‌ها توقف ضبط، از ۱۷ بهمن ۱۳۹۹ پخش نیمه‌نهایی آغاز شد. فینال فصل اول در ۱ اسفند ۱۳۹۹ پخش شد. در پایان، نوید به عنوان قهرمانی، یاسمین به نایب‌قهرمانی و نگار به مقام سومی رسید.
رسیدگی به آرایش داوران در میانه ضبط برنامه
کنوانسیون بارسلون

|  نام کامل:  کنوانسیون بارسلون برای حفاظت از محیط زیست دریایی و منطقه ساحلی مدیترانه (۱۹۹۵)   |  نام کامل:  کنوانسیون بارسلون برای حفاظت از محیط زیست دریایی و منطقه ساحلی مدیترانه (۱۹۹۵)   |
| --- | --- |
نقشه‌ای که جغرافیای این کنوانسیون را نشان می‌دهد: نقشه‌ای که جغرافیای این کنوانسیون را نشان می‌دهد
تاریخ امضا: ۱۹۷۵ (فرم اصلی) ۱۹۹۵ (اصلاحات)
مکان امضا: بارسلون، اسپانیا
تاریخ اجرا: اصلی ۱۶ فوریه ۱۹۷۶ (۱۹۷۶-۰۲-۱۶), اصلاح شده ۹ ژوئیه ۲۰۰۴ (۲۰۰۴-07-۰۹)
گروه‌ها:  طرف‌های متعهد ۲۲  آلبانی   الجزایر   بوسنی و هرزگوین   قبرس   مصر   اتحادیه اروپا   فرانسه   یونان   اسراییل   ایتالیا   لبنان   لیبی   مالت   موناکو   مونته‌نگرو   مراکش   اسلوونی   اسپانیا   سوریه   تونس   ترکیه  
ضامن: سازمان ملل متحد
کنوانسیون بارسلون (انگلیسی: Barcelona Convention)
کنوانسیون حفاظت از محیط زیست دریایی و منطقه ساحلی مدیترانه، در اصل کنوانسیون حفاظت از دریای مدیترانه در برابر آلودگی است و به عنوان کنوانسیون بارسلون نامیده می‌شود. یک کنوانسیون منطقه‌ای که در سال ۱۹۷۶ برای جلوگیری و کاهش آلودگی ناشی از کشتی‌ها، هواپیماها و منابع زمینی در دریای مدیترانه تصویب گردید. این کنوانسیون فقط شامل تخلیه یا ترشحات آلاینده‌ها نیست، بلکه امضاکنندگان این میثاق موافقت کردند که برای مقابله با شرایط اضطراری آلودگی، نظارت و تحقیقات علمی کمک و همکاری داشته باشند. این کنوانسیون در ۱۶ فوریه ۱۹۷۶ به تصویب رسید و در ۱۰ ژوئن ۱۹۹۵ اصلاح گردید.
کنوانسیون بارسلون و پروتکل‌های آن چارچوب قانونی برنامه اقدام مدیترانه مصوب ۱۹۷۵ می‌باشند که تحت نظارت برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد برای دریاها تدوین شده‌است.
اهداف

هدف اصلی این کنوانسیون کاهش آلودگی در دریای مدیترانه و حفاظت و بهبود محیط زیست دریایی در این منطقه و در نتیجه کمک به توسعه پایدار آن است. برای دست‌یابی به این هدف تعهدات مشخصی در نظر گرفته شده‌است.