stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
بانگ‌مرغ دم‌سرخ

| بانگ‌مرغ دم‌سرخ | بانگ‌مرغ دم‌سرخ |
| --- | --- |
بانگ‌مرغ دم‌سرخ، Calicalicus madagascariensis: بانگ‌مرغ دم‌سرخ، Calicalicus madagascariensis
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرنده
راسته:: گنجشک‌سانان
گونه:: C. madagascariensis
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Calicalicus madagascariensis : Calicalicus madagascariensis 
بانگ‌مرغ دم‌سرخ (نام علمی: Calicalicus madagascariensis) نام یک گونه از سرده بانگ‌مرغ‌های سرخ است.
کاخ مانولده

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کاخ مانولده: کاخ مانولده
Kim Hong-do painting, Kyehoe on Site of Manwoldae: Kim Hong-do painting, Kyehoe on Site of Manwoldae
نام کره‌ای: نام کره‌ای
هانگول: 만월대
هانجا: 滿月臺
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Manwoldae
مک‌کیون–ریشاور: Manwŏltae
مانول‌دائه (هانگول: 만월대، Hanja: 滿月臺؛ روشن. سکوی ماه کامل)، یا مانگول‌دائه (هانگول: 망월대، Hanja: 望月臺)، کاخ اصلی سلسله گوریو کره بود. نام رسمی مانند " گیونگ بوک گونگ " (کاخ اصلی سلسله چوسون) نداشت، زیرا یک کاخ امپراتوری مانند کاخ‌های امپراتوری چین بود (مثلاً "大內"، "皇城"). این کاخ در پایتخت گوریو کائسونگ واقع شده‌است، در سال‌های ۱۰۱۱، ۱۱۲۶، ۱۱۷۱، ۱۲۲۵ و ۱۳۶۲ به آتش کشید. نام مانول‌دائه به ویرانه‌های کاخ در قرن 14 یا 15 از دوره ژوسئون داده شد.
تاریخچه

ساخت و ساز در کاخ در سال ۹۱۹، در آغاز سلسله گوریو آغاز شد. در جنوب کوه‌های سونگک برای فنگ‌شویی خوب ساخته شده‌است. کاخ به دو بخش عمده تقسیم شده بود. کونگ‌سونگ (궁성، 宮城)، جایی که پادشاه و خانواده سلطنتی در آن زندگی می‌کردند، و هوانگ‌سونگ (황성، 皇城)، که در آن امور ایالتی انجام می‌شد. ساختمان‌های بزرگی مانند تالار چانگوا (장화전، 長和殿)، و وونندک (원덕전، 元德殿) حاوی زیارتگاه‌ها و محل‌های زندگی بودند، در حالی که تالار هوئه‌گیونگ (회경전، 殜 惏)بزرگ‌ترین و باشکوه‌ترین اتاق تاج و تخت این مجموعه همچنین حاوی یک برج نجوم سنگی به نام چوم‌سونگ‌دائه (첨성대، 瞻星臺) بود که توسط اخترشناسان سلطنتی استفاده می‌شد. این کاخ در سال ۱۳۶۱ با حمله عمامه سرخ‌ها و غارت شهر کائسونگ با خاک یکسان شد و پادشاه را مجبور به فرار موقت از آندونگ کرد. سوابق معاصر این کاخ را شامل ساختمان‌هایی با ابعاد بسیار زیاد شبیه به اندازه ساختمان‌های موجود در شهر ممنوعه توصیف می‌کند. گفته می‌شود سبک معماری و دکوراسیون از پالت رنگی منحصر به فرد سلطنتی کره ای به نام دانچئونگ پیروی می‌کند که در دیگر کاخ‌های کره ای که هنوز هم پابرجا هستند دیده می‌شود. با این حال، کاخ ماندولدا در مقایسه با کاخ‌های باقی مانده از سلسله کنفوسیوس جوسون کره، که بر فروتنی و خویشتن داری در همه چیز تأکید می‌کرد، دارای ساختمان‌های چند طبقه، تزئینات طلایی بیشتر، و رنگ‌های آبی و سفید است؛ بنابراین، مانول‌دائه بینش ارزشمند دیگری را در مورد شکل دیگری از معماری کاخ کره ای که به دلیل تهاجمات خارجی از بین رفته بود، به ما می‌دهد. در حال حاضر، محل کاخ در جمهوری دموکراتیک خلق کره است.
شرح

گمان می‌رود که این کاخ دارای کاشی‌های آبی سلادون بوده‌است، شبیه به سایر کاشی‌های حفاری شده مربوط به همان دوره.
کاوش‌ها و یافته‌ها

حفاری ویرانه‌های کاخ مانول‌دائه تحت نظارت دولت کره شمالی آغاز شد، اما در یک پروژه فرهنگی کره‌ای مشترک ادغام شد. بسیاری از آثار ارزشمند اواخر دوره گوریو در این مکان کشف شده‌است، از جمله سرامیک، اقلام فلزی، لوح‌های اجدادی، آینه‌ها و بیش از ۳۰۰۰ کاشی سقف. این مکان در فهرست مکان‌هایی است که کره شمالی برای تبدیل کردن به میراث جهانی یونسکو برنامه‌ریزی کرده‌است. از سال ۲۰۱۵، هر دو کره شش دور حفاری مشترک از سال ۲۰۰۷ تاکنون در این سایت انجام داده‌اند. دور کاوش‌های ۲۰۱۵ شش ماه طول کشید که طولانی‌ترین دوره حفاری تا به امروز است.
یک کوزه سلادون۲۵ سانتی‌متری با طرح میمون و درخت منبت کاری شده در زیر لعاب طلایی که در این مکان یافت شده در موزه ملی کره نگهداری می‌شود.
در حفاری در این سایت یک استوانه گلدان مانند "بی نظیر" دو فوتی ساخته شده از سلادون کشف شد. عملکرد شی تا ژوئن ۲۰۱۵ نامشخص بود. شی گلدان مانند دارای الگوی پیچیده‌ای از گل صد تومانی و انگور است و قبلاً دارای سوراخ‌هایی در بالا و پایین بود. حدس زده می‌شد که گلدان گل یا ظرفی بوده‌است که برای اهداف تشریفاتی استفاده می‌شده‌است. یک سازنده مدرن سلادون کره جنوبی توضیح می‌دهد: «این قطعه به دلیل اندازه آن منحصر به فرد است. با توجه به ماهیت سرامیک‌های سلادون، پخت یک شی با این اندازه بسیار دشوار است، حتی سخت‌تر از اقلام کوچکتر که اغلب شکسته یا خم شده از کوره بیرون می‌آیند."
در نوامبر ۲۰۱۵، در حفاری قطعه‌ای فلزی پیدا شد که گزارش‌های اولیه مربوط به آن مربوط به سلسله گوریو است، اما برای تأیید زمان ساخت آن به مطالعات بیشتری نیاز است. محققان امیدوارند با تاریخ‌نگاری رادیوکربن قدمت این شی را تعیین کنند. آنها باید مطالعه کنند که چه زمانی ساخته شده‌است و از چه چیزی ساخته شده‌است. بر روی شیء آثاری از جوهر وجود دارد.
مانول‌دائه که امروزه وجود دارد
پشیمان شدن از شما

| پشیمان شدن از شما | پشیمان شدن از شما |
| --- | --- |
کارگردان: جاش بون
تهیه‌کننده:  رابرت کولزر  برانسون گرین  آنا تاد  فلاویا ویوتی 
فیلمنامه‌نویس: سوزان مک‌مارتین
بازیگران: الیسون ویلیامز مکینا گریس دیو فرانکو میسون تیمز ویلا فیتزجرالد اسکات ایستوود
شرکت تولید: کنستانتین فیلم
توزیع‌کننده: پارامونت پیکچرز
تاریخ‌های انتشار:  ۲۴ اکتبر ۲۰۲۵ (۲۰۲۵-10-۲۴)  
کشور:  آمریکا  آلمان 
زبان: انگلیسی 
پشیمان شدن از شما (انگلیسی: Regretting You) یک فیلم عاشقانه درام آمریکایی محصول سال ۲۰۲۵ به کارگردانی جاش بون با فیلمنامه‌ای از سوزان مک‌مارتین که بر اساس رمانی به همین نام اثر کالین هوور در سال ۲۰۱۹ ساخته شده‌است. الیسون ویلیامز، مکینا گریس، دیو فرانکو، میسون تیمز، ویلا فیتزجرالد و اسکات ایستوود در این فیلم به ایفای نقش پرداخته‌اند.
این فیلم قرار است در ۲۴ اکتبر ۲۰۲۵ توسط پارامونت پیکچرز در ایالات متحده اکران شود.
داستان

تمرکز بر روابط تیره بین مادر جوان مورگان گرانت و دختر نوجوانش کلارا است که با مرگ غم‌انگیز کریس شوهر مورگان تشدید شده است و آنها را مجبور می‌کند تا چالش‌های زندگی را با هم پشت سر بگذارند.
ساخت

فیلمبرداری در مارس ۲۰۲۵، در آتلانتا آغاز شد.
پیوند به‌ بیرون

پشیمان شدن از شما در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها (IMDb)
شاهزاده کاسپین و سفر کشتی سپیده‌پیما (مجموعه‌تلویزیونی ۱۹۸۹)

| شاهزاده کاسپین و سفر سفر کشتی سپیده‌پیما | شاهزاده کاسپین و سفر سفر کشتی سپیده‌پیما |
| --- | --- |
پرونده:Prince Caspian and The Voyage of the Dawn Treader 1989.jpg: پرونده:Prince Caspian and The Voyage of the Dawn Treader 1989.jpg
نویسنده: آلن سیمور
کارگردان: مارلین فاکس
بازیگران: ریچارد دمپسی سوفی کوک جاناتان اسکات سوفی ویلکاکس دیوید توایتس
داوران: بر اساس: شاهزاده کاسپین و سفر کشتی سپیده‌پیما  نوشته: سی. اس. لوئیس
کشور سازنده: بریتانیا
زبان اصلی: انگلیسی
شمار قسمت‌ها: ۶
تولید: تولید
مدت: ۱۷۲دقیقه (مجموع)
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: بی‌بی‌سی
فرمت صدا: صدای مونو
انتشار اولیه: ۱۹ نوامبر ۱۹۸۹ (۱۹۸۹-11-۱۹) – ۲۴ دسامبر ۱۹۸۹ (۱۹۸۹-12-۲۴)
شاهزاده کاسپین و سفر سفر کشتی سپیده‌پیما (به انگلیسی: Prince Caspian and The Voyage of the Dawn Treader) فیلمی محصول سال ۱۹۸۹ و به کارگردانی پاتریک لائو و ریچارد لاکستون است. در این مجموعه تلویزیونی بازیگرانی همچون ریچارد دمپسی، سوفی کوک، جاناتان اسکات، سوفی ویلکاکس، دیوید توایتس، واریک دیویس، ساموئل وست، جان هلم، پرستون لاک‌وود، کریستوفر گودوین، گابریل انور و جفری بیلدون ایفای نقش کرده‌اند. این مجموعه بر اساس شاهزاده کاسپین و سفر کشتی سپیده‌پیما نوشته سی. اس. لوئیس و بخشی از مجموعه سرگذشت نارنیا است.
جستهرهای وابسته

سرگذشت نارنیا (مجموعه‌تلویزیونی)
شیر، کمد و جادوگر (مجموعه‌تلویزیونی ۱۹۸۸)
صندلی نقره‌ای (مجموعه‌تلویزیونی ۱۹۹۰)
مهتاب کور

Maharani صاحب
| مهتاب کور | مهتاب کور |
| --- | --- |
Maharani صاحب : Maharani صاحب 
مهاراجه امپراتوری سیک: مهاراجه امپراتوری سیک
تصدی: ح. ۱۸۰۱ – ۱۸۱۳
تصدی: آوریل ۱۷۹۲ – ۱۱ آوریل ۱۸۰۱
پیشین: راج کور
جانشین: جایگاه منحل شد
زاده: ۱۷۸۲ باتالا، منطقه پنجاب، هند
درگذشته: ۱۸۱۳ (۳۰−۳۱ سال) امریتسار
همسر(ان): رانجیت سینگ (ا. ۱۷۸۹–۱۷۹۷)
پدر: گوربخش سینگ
مادر: سادا کور
مهتاب کور (۱۷۸۲ – ۱۸۱۳ (۳۰−۳۱ سال)) اولین همسر مهاراجه رانجیت سینگ، بنیانگذار امپراتوری سیک بود. او مادر مهاراجه شیر سینگ بود که برای مدت کوتاهی از سال ۱۸۴۱ تا زمان مرگش در سال ۱۸۴۳ فرمانروای امپراتوری سیک شد. مهتاب کائور تنها دختر سادا کائور و گوربکش سینگ کانهایا بود. پدرش اولین فرمانده یا سردار ارتش خلسا بود که از پنجاب محافظت می‌کرد. او در چهار سالگی با رانجیت سینگ شش ساله نامزد شد. به گفته مورخ ژان ماری لافون، مهتاب کور تنها کسی است که لقب ماهارانی (ملکه بزرگ) را یدک می‌کشد.
خانواده

مهتاب کور به عنوان تنها فرزند والدینش گوربکش سینگ کانهایا (ساندو) و همسرش سادا کائور دهلیوال، در سال ۱۷۸۲ به دنیا آمد. به محض تولد، او را به دلیل رنگ پوست روشنش «مهتاب» نامیدند که در زبان فارسی به معنی «نور ماه» یا «شکوه ماه» است. پدر او، گوربکش سینگ، وارث جای سینگ کانهایا (یک ساندو جات)، بنیانگذار و رئیس کانهایا بود. کانهایا که جایگزین بانگی‌ها به عنوان قدرتمندترین منطقه شده بود، حق پدر رنجیت سینگ (ماها سینگ) برای غارت جامو را به چالش کشید و در یکی از درگیری‌های پرشمار بین این دو، گوربکش سینگ در نبرد علیه ماها سینگ در فوریه ۱۷۸۵ کشته شد. مادر مهتاب کور، رانی سادا کور، زنی باهوش، با روحیه بالا و جاه طلب، تا سال ۱۸۲۱ از رانجیت سینگ حمایت می‌کرد.
ازدواج

جای سینگ با نامزدی نوه‌اش، مهتاب کور، با پسر ماها سینگ، رنجیت سینگ، مخالفت کرد، اما توسط عروس بیوه‌اش، سادا کور، متقاعد شد که با این ازدواج موافقت کند. کانهایا اندکی پس از آن در سال ۱۷۸۹ درگذشت و املاک خود را به سادا کائور واگذار کرد که رهبری را بر عهده گرفته بود. در همان سال مهتاب کائور جوان و رنجیت سینگ نامزد و ازدواج کردند. در دوران نوجوانی، رنجیت سینگ به ندرت به امور کشورداری علاقه نشان می‌داد و مادرش نگران آینده او بود. او احساس می‌کرد که ازدواج ممکن است او را به مسئولیت پذیری در زندگی سوق دهد. رنجیت پانزده ساله بود که گوجرانوالا را به مقصد باتالا، شهر اصلی کانهایا، ترک کرد تا مراسم پس از ازدواج را با مهتاب کائور در سال ۱۷۹۶ انجام دهد. این اتحاد بین دو خانواده مهم سیک، رویداد مهمی برای پنجاب بود. همه سران برجسته سیک در این عروسی حضور داشتند.
مرگ

ملکه مهتاب کور پس از مدت‌ها تحمل مشکلات سلامتی، در سال ۱۸۱۳ درگذشت. در زمان مرگ او، مهاراجه رنجیت سینگ در امریتسار بود و در مراسم سوزاندن او شرکت نکرد.
تویا

| تویا | تویا |
| --- | --- |
زادهٔ: اخمیم
ملیت: مصر
دیگر نام‌ها: Thuyu, Tjuyu
پیشه: [[]]
همسر: یویا
فرزندان: تیه و Anen, possibly آیی
خویشاوندان: آخناتون (grandson)
تُویا (گاه به صورت توییو، تویو، تویا، تجیو یا تویو) یک بانوی نجیب‌زاده مصری و مادر ملکه تیه (ملکه) و همسر یویا بود. او مادربزرگ آخناتون و نیای بزرگ توت‌عنخ‌آمون است.
زندگی‌نامه

گمان می‌رود تویا از نوادگان ملکه احمس-نفرتاری باشد و او در بسیاری از نقش‌های رسمی در پیوند میان مذهب و حکومت در مصر باستان مشارکت داشته است. او در آیین‌های مذهبی مختلف نقش داشت و از جمله عنوان‌های او می‌توان به «خواننده حاثور» و «رئیس نوازندگان» برای آمون و مین (اسطوره) اشاره کرد. او همچنین مسئولیت مهمی در مقام «سرپرست حرم‌سرا» برای خدای مین (اسطوره) در اخمیم و خدای آمون در طیبه (مصر) داشت. او با یویا، یکی از درباریان قدرتمند مصر باستان در دوره دودمان هجدهم مصر ازدواج کرد. گمان می‌رود که او در حدود ۱۳۷۵ پ.م. در دهه ۵۰ زندگی‌اش درگذشته باشد.
فرزندان

تویا و یویا دختری به نام تیه (ملکه) داشتند که همسر فرعون آمنهوتپ سوم شد. همسر بزرگ سلطنتی، بالاترین مقام مذهبی مصر بود که در مراسم و آیین‌های رسمی در کنار فرعون شرکت می‌کرد.
آن‌ها همچنین پسری به نام آنن داشتند که دارای عنوان‌هایی همچون «صدر اعظم مصر سفلی»، «دومین پیامبر آمون»، «کاهن اعظم هلیوپولیس» و «پدر الهی» بود.
گمان می‌رود که آن‌ها والدین احتمالی آیی، درباری برجسته در دوران حکومت آخناتون، نیز بوده باشند که پس از مرگ توت‌عنخ‌آمون به تخت فرعونی رسید. با این حال، شواهد قطعی در مورد نسبت یویا و آیی وجود ندارد، اما مشخص است که هر دو از اخمیم بودند.
آرامگاه

تویا در آرامگاه KV46 در دره پادشاهان، در کنار همسرش یویا به خاک سپرده شد. این مقبره که در سال ۱۹۰۵ کشف شد، تا پیش از کشف مقبره توت‌عنخ‌آمون، سالم‌ترین مقبره کشف‌شده در این دره محسوب می‌شد. این مقبره توسط گروهی از کارگران به سرپرستی باستان‌شناس جیمز کویبِل و به نمایندگی از میلیونر آمریکایی تئودور م. دیویس کشف شد. هرچند که مقبره در دوران باستان مورد دستبرد قرار گرفته بود و تمامی جواهرات جعبه‌های جواهرات آن به سرقت رفته بودند، بسیاری از اشیای آن همچنان در جای خود باقی بودند، از جمله تخت‌ها، جعبه‌ها، تابوت‌ها، ارابه و مومیایی‌های دو صاحب مقبره.
تابوت چوبی بزرگ تویا، با روکش طلا و رنگ سیاه، در برابر دیوار جنوبی مقبره قرار داده شده بود. این تابوت مستطیل‌شکل است و درپوش آن به شکل سقف شیب‌دار زیارتگاه پر-ور مصر علیا طراحی شده است و بر روی پایه‌های تزیینی سورتمه‌مانندی قرار دارد که سه تیرک متصل در زیر آن‌ها، غیرعملکردی بودنشان را نشان می‌دهد. دزدان باستانی تابوت را تا حدی از هم جدا کرده بودند تا به تابوت‌های داخلی و مومیایی او دسترسی پیدا کنند. درپوش و یکی از دیواره‌های بلند آن را روی تختی در سوی دیگر مقبره قرار داده بودند، درحالی‌که دیوارهٔ دیگر را به دیوار جنوبی تکیه داده بودند.
تابوت بیرونی او که به‌صورت انسان‌شکل و دارای روکش طلا بود، برداشته شده و درپوش آن روی تخت‌ها قرار داده شده بود، درحالی‌که قسمت زیرین تابوت در دورترین گوشهٔ مقبره گذاشته شده بود. درپوش تابوت دوم (داخلی‌ترین تابوت)، که آن نیز با طلا پوشیده شده بود، برداشته و به کناری گذاشته شده بود، اما قسمت زیرین تابوت و مومیایی او همچنان درون تابوت بیرونی باقی مانده بودند. کویبل بر این باور بود که این امر به دلیل دشواری سارقان دربرداشتن درپوش این تابوت رخ داده است.
آرامگاه > مومیایی

پیکر مومیایی‌شدهٔ تویا درحالی یافت شد که با پارچهٔ بزرگی از کتان پوشانده شده بود. این پارچه در پشت گره خورده و با چهار نوار بسته شده بود. این نوارها با رزین پوشانده شده بودند و در مقابل هر یک از آن‌ها، عناوین طلایی او که از ورق طلا بریده شده بودند، قرار داشت. پوشش رزینی بر روی لایه‌های زیرین نوارها، اثر یک طوق عریض بزرگ را حفظ کرده بود. نوارهای مومیایی که زمانی پیکر پیچیده‌شدهٔ او را پوشانده بودند، در بالای کوزه‌های ذخیره‌سازی در سوی دیگر اتاق پیدا شدند.
نخستین بررسی بر روی پیکر او توسط کالبدشناس استرالیایی گرافتن الیوت اسمیت انجام شد. او دریافت که تویا زنی سالخورده و کوتاه‌قد، به ارتفاع ۱٫۴۹۵ متر (۴٫۹۰ فوت)، با موهای سفید بوده است. هر دو نرمهٔ گوش او دارای دو سوراخ بودند. دستان او به‌صورت صاف در کنار بدنش قرار داشتند و کف دستانش بر روی ران‌هایش گذاشته شده بودند. برش مومیایی او با نخ دوخته شده بود و در انتهای پایینی آن، مهره‌ای از عقیق جگری متصل شده بود؛ حفرهٔ بدنش با پارچهٔ کتانی آغشته به رزین پر شده بود.
هنگامی که داگلاس دری، که بعدها نخستین کالبدشکافی مومیایی توت‌عنخ‌آمون را انجام داد، در حین بررسی به اسمیت کمک می‌کرد و پای تویا را آشکار کرد تا قد او را به‌طور دقیق اندازه بگیرد، مشخص شد که او صندل‌هایی از ورق طلا به پا دارد. اسمیت سن او را تنها بر اساس ظاهر خارجی‌اش بیش از ۵۰ سال برآورد کرد.
اسکن سی‌تی، سن او در زمان مرگ را بین ۵۰ تا ۶۰ سال تخمین زده است. مغز او برداشته شده بود، اما هیچ ماده‌ای جایگزین آن نشده بود، و هر دو سوراخ بینی‌اش با پارچهٔ کتانی پر شده بودند. مواد مومیایی به درون حفره‌های چشمی او تزریق شده بود و همچنین پرکننده‌هایی در بخش‌های میانی و پایین‌تر صورتش قرار داده شده بودند تا ظاهر او طبیعی‌تر به نظر برسد. مواد مومیایی در دهان و گلو نیز قرار داده شده بودند.
دندان‌های او در زمان مرگش وضعیت نامناسبی داشتند و چندین دندان آسیاب او از بین رفته بودند. فرسایش شدید و آبسه‌ها در تصاویر پرتوی ایکس پیشین دیده شده بودند.
اسکن نشان داد که او دچار کژپشتی خفیف بوده است و زاویهٔ زاویه کاب او ۲۵ درجه بوده است. هیچ دلیل مشخصی برای مرگ او یافت نشد. مومیایی او دارای شمارهٔ موجودی CG 51191 است.
جعبه جواهری از مقبره یویا و تویا
مومیایی تویا
رباب الکاظمی

| رباب الکاظمی | رباب الکاظمی |
| --- | --- |
رباب الكاظمي‎‎: رباب الكاظمي‎‎
رباب الکاظمی، دههٔ ۱۹۴۰: رباب الکاظمی، دههٔ ۱۹۴۰
زادهٔ: ۲۸ اوت ۱۹۲۰ قاهره، سلطنت مصر
درگذشت: دسامبر ۱۹۹۸ (۷۸ سال) لندن، بریتانیا
ملیت: عراقی-مصری
محل تحصیل: دانشگاه قاهره دانشگاه جورج تاون
پیشه(ها): شاعر، دندانپزشک
رَباب عبدالمحسن الکاظمی (۲۸ اوت ۱۹۲۰ – دسامبر ۱۹۹۸) شاعر و جراح دندانپزشک عراقی بود. به هنگام مهاجرت پدرش در قاهره به دنیا آمد. در اوایل جوانی شعر سرودن را آغاز کرد و آن را در روزنامه‌های «الاهرام» و «کوکب الشرق» منتشر می‌کرد. در آخرین روزهای بیماری و گوشه‌گیری پدر شاعرش، با او زندگی کرد که در سال ۱۹۳۵ درگذشت، شعرهای پدرش را پس از مرگش در دیوانی جمع‌آوری کرد و مقدمهٔ آن را نوشت.
زندگی شخصی

او با حکمت احمد الجادرجی/چادرچی (۱۹۱۲ – ۱۹۷۰) در سال ۱۹۳۶ ازدواج کرد. پسری به دنیا آورد که از روی نام پدرش، او را عبدالمحسن نامید. در سال ۱۹۴۷ دختری به دنیا آورد که او را لُبنا نامید.
یادداشت

↑  بر پایه روایت بدوی طبابه در کتاب «ادبیات زنان عراق»، او در ۲۸ اوت ۱۹۱۸ به دنیا آمد. اما خودش تاریخ ۲۸ اوت ۱۹۲۰ را برای رجا سمرین تأیید کرد. میر بصری تاریخ ۲۲ اوت ۱۹۱۷ را یاد کرده است.
رالی مونت کارلو ۲۰۱۷

رالی مونت کارلو 2017 (به طور رسمی با نام 85ème Rallye Automobile Monte-Carlo شناخته می شود) یک رویداد اتومبیل رانی برای خودروهای رالی بوذ که طی چهار روز بین 19 و 22 ژانویه 2017 برگزار شد. این رالی هشتاد و پنجمین دوره رالی مونت کارلو  و اولین دور از مسابقات رالی قهرمانی جهان ۲۰۱۷ ، WRC-2 و WRC-3 بود.
خلاصه رالی

هیدن پادون پس از تصادف مرگباری که با یک تماشاگر روی صحنه افتتاحیه رخ داد، از رالی کنار رفت. پادون پس از برخورد با تکه ای از یخ سیاه ، کنترل خود را از دست داد، که او را به داخل خاکریز کشاند و ماشین را غلت داد. پس از اینکه پادون در ابتدا کنترل خود را از دست داد، تماشاگر ضربه خورد. رویداد متوقف شد و با اینکه مراقبت های پزشکی و ماشین بازیابی شد، اما تماشاگر زنده نماند. اگرچه پادون طبق مقررات رالی 2 واجد شرایط شرکت مجدد در رالی بود، تیم تصمیم گرفت ماشین او را از این رویداد خارج کنند و از ادامه حضور در رالی خودداری کرد.
بولیاک‌باشوو

Village
| Bulyakbashevo Булякбашево | Bulyakbashevo Булякбашево |
| --- | --- |
Village: Village
Bulyakbashevoموقعیت روی نقشه باشقیرستانBulyakbashevoموقعیت روی نقشه روسیه: Bulyakbashevoموقعیت روی نقشه باشقیرستانBulyakbashevoموقعیت روی نقشه روسیه
مختصات: ۵۴°۲۲′ شمالی ۵۵°۲۱′ شرقی﻿ / ﻿۵۴٫۳۶۷°شمالی ۵۵٫۳۵۰°شرقی﻿ / 54.367; 55.350: مختصات: ۵۴°۲۲′ شمالی ۵۵°۲۱′ شرقی﻿ / ﻿۵۴٫۳۶۷°شمالی ۵۵٫۳۵۰°شرقی﻿ / 54.367; 55.350
ناحیه‌های فدرال روسیه: باشقیرستان
شهر: شهرستان چیشمینسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۰۰
بولیاک‌باشوو (انگلیسی: Bulyakbashevo) یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
سید جمال سید حاتمی

| سیدجمال سیدحاتمی | سیدجمال سیدحاتمی |
| --- | --- |
زادهٔ: تهران
ملیت: ایرانی
پیشه: کارگردان
سال‌های فعالیت: ۱۳۷۷-اکنون
افتخارات: نامزد دریافت سیمرغ بلورین بهترین کارگردان-نگاه نو
سیدجمال سیدحاتمی کارگردان، نویسنده، دستیار کارگردان ایرانی است از مهم‌ترین آثار سید جمال سید حاتمی می‌توان به کارگردانی فیلم لاک قرمز، سریال‌های محکومین، و مهیار عیار اشاره کرد سید جمال سید حاتمی کار حرفه ای خود را از تلویزیون آغاز کرد.
فیلم‌شناسی > کارگردان

مرز (۱۴۰۴)
مهیار عیار (۱۴۰۳)
مستوران (۱۴۰۱)
بام بالا (۱۳۹۹)
سرگذشت (۱۳۹۸)
محکومین (۱۳۹۶)
لاک قرمز (۱۳۹۴)
ابله (۱۳۹۳)
سرزمین مادری (۱۳۹۲)
اوقات مشترک آنها (۱۳۹۲)
انگشتر (۱۳۹۱)
فیلم‌شناسی > دستیار اول کارگردان

طعم شیرین خیال (۱۳۹۳)
خیابان‌های آرام (۱۳۸۹)
ما همه خوبیم (۱۳۸۳)
شهریار (۱۳۸۶–۱۳۸۴)
مارمولک(۱۳۸۲)
فیلم‌شناسی > برنامه‌ریز

طعم شیرین خیال (۱۳۹۳)
خیابان‌های آرام (۱۳۸۹)
از رئیس‌جمهور پاداش نگیرید (۱۳۸۷)
شهریار (۱۳۸۶–۱۳۸۴)
ما همه خوبیم (۱۳۸۳)
یک تکه نان (۱۳۸۳)
مارمولک (۱۳۸۲)
صاحبدلان (۱۳۸۵)
فیلم‌شناسی > دستیار کارگردان

از رئیس‌جمهور پاداش نگیرید (۱۳۸۷)
یک تکه نان (۱۳۸۳)
مارمولک (۱۳۸۲)
فیلم‌شناسی > دستیار برنامه‌ریز

آواز گنجشک‌ها (۱۳۸۶)
فیلم‌شناسی > دستیار تدوین

دارا و ندار (۱۳۷۸)
شوخی (۱۳۷۸)
چوکراکلی

Selo
| Chukrakly Чукраклы | Chukrakly Чукраклы |
| --- | --- |
Selo: Selo
Chukraklyموقعیت روی نقشه باشقیرستانChukraklyموقعیت روی نقشه روسیه: Chukraklyموقعیت روی نقشه باشقیرستانChukraklyموقعیت روی نقشه روسیه
مختصات: ۵۴°۲۱′ شمالی ۵۵°۱۷′ شرقی﻿ / ﻿۵۴٫۳۵۰°شمالی ۵۵٫۲۸۳°شرقی﻿ / 54.350; 55.283: مختصات: ۵۴°۲۱′ شمالی ۵۵°۱۷′ شرقی﻿ / ﻿۵۴٫۳۵۰°شمالی ۵۵٫۲۸۳°شرقی﻿ / 54.350; 55.283
ناحیه‌های فدرال روسیه: باشقیرستان
شهر: شهرستان چیشمینسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۰۰
چوکراکلی (انگلیسی: Chukrakly) یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
بانگ‌مرغ‌های سرخ

| بانگ‌مرغ‌های سرخ | بانگ‌مرغ‌های سرخ |
| --- | --- |
بانگ‌مرغ‌های سرخ، Calicalicus: بانگ‌مرغ‌های سرخ، Calicalicus
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرنده
راسته:: گنجشک‌سانان
تیره:: وانگا
سرده:: Calicalicus
بانگ‌مرغ‌های سرخ (نام علمی: Calicalicus) نام یک سرده از تیره بانگ‌مرغان است.
گونه‌ها

وانگای دم‌سرخ (Calicalicus madagascariensis)
وانگای شانه‌سرخ (Calicalicus rufocarpalis)
دالنی (باشقیرستان)

Khutor
| Dalny Дальний | Dalny Дальний |
| --- | --- |
Khutor: Khutor
Dalnyموقعیت روی نقشه باشقیرستانDalnyموقعیت روی نقشه روسیه: Dalnyموقعیت روی نقشه باشقیرستانDalnyموقعیت روی نقشه روسیه
مختصات: ۵۴°۲۷′ شمالی ۵۴°۵۸′ شرقی﻿ / ﻿۵۴٫۴۵۰°شمالی ۵۴٫۹۶۷°شرقی﻿ / 54.450; 54.967: مختصات: ۵۴°۲۷′ شمالی ۵۴°۵۸′ شرقی﻿ / ﻿۵۴٫۴۵۰°شمالی ۵۴٫۹۶۷°شرقی﻿ / 54.450; 54.967
ناحیه‌های فدرال روسیه: باشقیرستان
شهر: شهرستان چیشمینسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۰۰
دالنی (انگلیسی: Dalny, Republic of Bashkortostan) یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
اکاترینوسلاوکا

Village
| Ekaterinoslavka Екатеринославка | Ekaterinoslavka Екатеринославка |
| --- | --- |
Village: Village
Ekaterinoslavkaموقعیت روی نقشه باشقیرستانEkaterinoslavkaموقعیت روی نقشه روسیه: Ekaterinoslavkaموقعیت روی نقشه باشقیرستانEkaterinoslavkaموقعیت روی نقشه روسیه
مختصات: ۵۴°۲۵′ شمالی ۵۵°۰۷′ شرقی﻿ / ﻿۵۴٫۴۱۷°شمالی ۵۵٫۱۱۷°شرقی﻿ / 54.417; 55.117: مختصات: ۵۴°۲۵′ شمالی ۵۵°۰۷′ شرقی﻿ / ﻿۵۴٫۴۱۷°شمالی ۵۵٫۱۱۷°شرقی﻿ / 54.417; 55.117
ناحیه‌های فدرال روسیه: باشقیرستان
شهر: شهرستان چیشمینسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۰۰
اکاترینوسلاوکا (انگلیسی: Ekaterinoslavka) یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
آیلین اش

آیلین مِـی اَش (انگلیسی: Eileen May Ash؛ ‏ ۳۰ اکتبر ۱۹۱۱ – ۳ دسامبر ۲۰۲۱) با نام‌خانوادگی دوشیزگی ویلان بازیکن حرفه‌ای کریکت و یک زن ابرصدساله اهل بریتانیا بود که در زمین بازی در پُست پرتاب‌کننده میانه راست‌دست بازی می‌کرد.
او با نام آیلین ویلان، بین سال‌های ۱۹۳۷ و ۱۹۴۸/۴۹ در هفت مسابقه تست کریکت زنان برای تیم انگلستان بازی کرد. اَش طولانی‌ترین عمر را به عنوان یک بازیکن بین‌المللی کریکت داشت و تا سن ۱۱۰ سال و ۳۴ روز زندگی کرد.
زندگی اولیه و تحصیلات

آیلین مِـی ویلان در هایبری میدلسکس به دنیا آمد. او در مدرسه اُرسولین کانونت در ایلفورد در شرق لندن تحصیل کرد، و در آنجا کاپیتان تیم هاکی «فرست ایلون» بود و همچنین تنیس و نت‌بال هم بازی می‌کرد.
دوران کریکت

اَش در کریکت باشگاهی برای تیم‌های ایلفورد واندررز و واگتیلز و در کریکت حرفه‌ای برای تیم‌های سیویل سرویس، میدلسکس و تیم منتخب جنوب انگلستان بازی کرد. او همچنین پیش و پس از جنگ جهانی دوم در تیم تست کریکت بازی کرد. اولین بازی او را در برابر استرالیا در نورتهمپتون در ژوئن ۱۹۳۷ انجام داد و آخرین بازی خود را در برابر نیوزیلند در اوکلند در مارس ۱۹۴۹ انجام داد. اش به عنوان یک پرتاب‌کننده متخصص، ده ویکت در تست کریکت با میانگین ۲۳٫۰۰ گرفت.
بهترین عملکرد حرفه‌ای اش در برابر تیم «ویکتوریا کانتری یازده» در یک بازی تور در ۱۹۴۹ بود که با نمایش عالی خود صد گل زد و پنج ویکت گرفت که باعث پیروزی راحت ۱۷۰ تایی انگلستان شد. او در سال ۱۹۴۹، بازیکن نامدار کریکت استرالیایی دونالد برادمن در یک رستوران فرانسوی در سیدنی ملاقات کرد و یک چوب کریکت امضا شده از او دریافت کرد.
زندگی شغلی و بازنشستگی

اَش از سن ۱۸ سالگی در سازمان خدمات مدنی مشغول به کار شد. او در طول جنگ جهانی دوم برای خدمت در ام‌آی۶ اعزام شد و به مدت یازده سال با این سازمان همکاری کرد. اَش و همسرش در نهایت در نوریچ بازنشسته شدند. او در اواخر زندگی‌اش بازی گلف را آغاز کرد و تا سن ۹۸ سالگی آن را ادامه داد.
ابرصدساله

اَش در سال ۲۰۱۱، نخستین بازیکن زن تست کریکت شد که به ۱۰۰ سالگی رسید. به مناسبت این رویداد، او به عنوان عضو افتخاری مادام‌العمر باشگاه کریکت مریلبون (MCC) شد. در فوریه ۲۰۱۷، هدر نایت، کاپیتان تیم ملی انگلستان، در مقاله‌ای برای بی‌بی‌سی نوشت:
من افتخار بی‌نظیری داشتم که با آیلین اَش، مسن‌ترین بازیکن تست کریکت زنده (چه مرد و چه زن)، پیش از سفرم به استرالیا برای فیلم‌برداری، دیدار کردم و او قطعاً یکی از خارق‌العاده‌ترین زنانی است که تاکنون ملاقات کرده‌ام. او ۱۰۵ سال دارد، هر هفته یوگا می‌کند و من با نوجوانانی ملاقات کرده‌ام که انرژی کمتری از او دارند! بسیار شگفت‌انگیز بود که برخی از تجربیات او از بازی کریکت برای انگلستان را بشنوم، به ویژه سفرهای دریایی که برای بازی در استرالیا انجام می‌دادند، و او همچنین مرا با روتین یوگای خود آشنا کرد. از شدت شرمندگی در مقابل این بانوی ۱۰۵ ساله، تمام عضلاتم به‌علاوه غرورم درهم شکسته است.
در ژوئیه ۲۰۱۷، اش در سن ۱۰۵ سالگی زنگ آغاز شروع بازی در فینال جام جهانی کریکت زنان ۲۰۱۷ را در زمین کریکت لورد به صدا درآورد که انگلستان در برابر هند پیروز شد. او به مدت پنج دقیقه زنگ را در زمین کریکت لورد به صدا درآورد تا ۸۰مین سالگرد نخستین حضور بین‌المللی‌اش را گرامی بدارد. برای جشن تولد ۱۰۶ سالگی خود، او سوار یک دی هاویلند تایگر موث شد. در نوامبر ۲۰۱۸، او سالن ورزشی‌ای را که به افتخار او در آکادمی هیوت در نوریچ ساخته شده بود، افتتاح کرد. در سال ۲۰۱۹، باشگاه کریکت مریلبون از پرتره‌ای از او در زمین کریکت لورد پرده‌برداری کرد.
در ژانویه ۲۰۲۱، در سن ۱۰۹ سالگی، او یکی از مسن‌ترین افراد در بریتانیا بود که واکسن کووید ۱۹ دریافت کرد. اَش در ۳۰ اکتبر ۲۰۲۱، ۱۱۰ سالگی خود را در یک خانه سالمندان در نورویچ که در آن اقامت داشت، جشن گرفت. او کمتر از پنج هفته بعد، در ۳ دسامبر ۲۰۲۱ درگذشت.