stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مالدیو
مردم > زبان

زبان رسمی مالدیو، زبان دیوهی است که زبانی از خانواده هندوآریایی بوده و با زبان سینهالی (زبان رسمی سری لانکا) هم‌خانواده‌است.
بیشینهٔ مطلق (صد در صد) مردم بومی مالدیو مسلمان سنی هستند و اسلام دین رسمی این کشور است. پیشینهٔ اسلام در مالدیو به سدهٔ دوازدهم میلادی بازمی‌گردد، هنگامی که دریانوردان مسلمان به این سرزمین آمده‌اند. پیش‌تر، ساکنان مالدیو پیرو آیین بودا بوده‌اند.
مردم > فرهنگ

فرهنگ مالدیو به شدت تحت تأثیر فرهنگ کشورهای همسایه خود یعنی سریلانکا و هند جنوبی می‌باشد. از میانه‌های سده دوازدهم با تغییر دین مردم این کشور از بودایی به اسلام شاهد تأثیر اسلام، فرهنگ عربی و همچنین فرقه‌های تصوف بر فرهنگ و میراث این کشور بوده‌ایم.
معابد سنگی، حصیربافی، مجسمه‌های چوبی، خطاطی و ساخت قایق از چوب نارگیل از تولیدات فرهنگی این کشور است. فوتبال، کریکت، بای بالا (بازی محلی) و والیبال ساحلی عمده ورزش‌های محبوب در مالدیو می‌باشند.
محوریت غذا در مالدیو روی ماهی (به‌خصوص ماهی تن) می‌باشد و متأثر از ذائقه غذایی سریلانکا و هند جنوبی قرار دارد. خوراک‌ها عمدتاً گرم، تند و با ادویه‌جات مختلف به‌خصوص نارگیل بوده و نوع سنتی آن شامل برنج، ماهی پاک کرده، لیمو ترش، چیلی و پیاز است.
برخی از غذاهای محلی مالدیو:
جمعیت مالدیو مسلمان سنی و پایبند هستند و مصرف الکل برای مردم محلی منع قانونی دارد؛ اما کشتی‌های تفریحی مجاز به سرو الکل هستند و خارجی‌ها نیز می‌توانند در ماله الکل را خریداری کنند. اکثر مالدیوی‌ها الکل نمی‌نوشند، اما ممکن است بعضی از جوانترها بنوشند.
آب مراکز اقامتی به صورت لوله‌کشی است و غیرقابل نوشیدنی.
پدیده گرم شدن زمین و مالدیو

زمانی که نخست‌وزیر مالدیو به هیئت دولت خویش دستور داد تا غواصی یاد بگیرند محافل خبری این خبر را به صورت طنز گونه منتشر کردند. حتی برخی گمان کردند که محمد ناشید در پی افزایش جاذبه‌های توریستی کشورش است ولی در اصل غرق شدن مالدیو در آب‌های اقیانوس بر اثر گرم شدن زمین واقعیتی بود که محمد ناشید و هیئت دولتش سعی داشت تا به وسیله جلسه نا متعارفشان به جهانیان گوشزد کنند. پدیده بالا آمدن سطح آب اقیانوس‌ها حدوداً با یک سوم جمعیت جهان به‌طور مستقیم سر و کار دارد؛ کشور مالدیو نیز به علت ارتفاع بسیار کم از سطح دریا مطمئناً با این مشکل روبه رو خواهد بود.
نام یوسف تبریزی بر کاشی‌کاری مسجد آدینه ماله.
نمایی از ماله، پایتخت مالدیو.
آب‌سنگ‌ها و تقسیمات در مالدیو.
محمد نشید چهارمین رئیس‌جمهور مالدیو و نسیم محمد بانوی نخست کشور
نقشه‌درختی از مهم‌ترین صادرات مالدیو
جاذبه‌های گردشگری در مالدیو.
الهام حسین مدافع سلامت اهل مالدیو
ماهی تن از پایه‌های اصلی در بسیاری از خوراک‌های مالدیوی است.
موتور رفت و برگشتی

بخش‌های متداول در یک موتور درون‌سوز چهارزمانه،
E- میل بادامک اگزوز
I- میل بادامک ورودی
S- شمع
V- سوپاپ
P- پیستون
R- شاتون
C- میل‌لنگ
W- مسیرهای عبور آب برای خنک‌کاری
موتور رفت و برگشتی یا موتور پیستونی(به انگلیسی: Piston engine)، یک ماشین گرمایی است که با استفاده از یک یا چند پیستون، که حرکت رفت و برگشتی انجام می‌دهند، فشار را به حرکت دورانی تبدیل می‌کند. انواع اصلی موتورهای رفت و برگشتی شامل موتورهای درون‌سوز، موتور بخار و موتور استرلینگ می‌شوند.
یک موتور رفت و برگشتی، ممکن است یک یا تعداد بیشتری پیستون داشته باشد. هر پیستون، داخل یک سیلندر قرار دارد. گازی که وارد سیلندر می‌شود، در موتورهای بخار، از قبل داغ و فشرده شده‌است. در سایر موتورهای رفت و برگشتی، این گاز ابتدا وارد سیلندر شده و سپس در داخل سیلندر در اثر اشتعال مخلوط سوخت و هوا (در موتورهای درون‌سوز) یا در اثر انتقال حرارت از یک منبع حرارتی (در موتور استرلینگ)، گرم می‌شود. گاز گرم، منبسط شده و پیستون را به پایین سیلندر هُل می‌دهد. پیستون دوباره در اثر چرخش چرخ طیار یا توان ایجاد شده توسط سایر پیستون‌ها، به نقطهٔ مرگ بالا برمی‌گردد. در بیشتر انواع موتورهای رفت و برگشتی، گازهای منبسط شده با بازگشت پیستون از سیلندر خارج می‌شوند.
تاریخچه

یک نمونهٔ اولیه از تبدیل حرکت دورانی به رفت و برگشتی، (عکس موتورهای رفت و برگشتی)، در چوب‌بری‌های روم باستان (بین سده‌های ۳ تا ۶ شده‌است. در این سامانه، یک میلهٔ رابط، حرکت چرخشی چرخ آبگرد را به حرکت خطی ارّه تبدیل می‌کرد.
یک نمونهٔ دیگر، پمپ پیستونی رفت و برگشتی، ساخته شده توسط بدیع‌الزمان جزری در سال ۱۲۰۶ است.
موتور رفت و برگشتی، در سده ۱۸، ابتدا به صورت ماشین حرارتی نیوکامن (موتور بخار جوی) و سپس به صورت موتور بخار در اروپا ساخته شد. سپس موتور استرلینگ و موتور درون‌سوز در سده ۱۹ ابداع شدند. امروزه رایج‌ترین نوع موتورهای رفت و برگشتی، موتورهای درون‌سوز هستند که با استفاده از انرژی ناشی از احتراق بنزین، گازوئیل، ال‌پی‌جی یا سی‌ان‌جی، وسایل نقلیه موتوری را به حرکت درمی‌آورند.
متیو رابین

| ماتیو جوئل رابین | ماتیو جوئل رابین |
| --- | --- |
ماتیو جوئل رابین در سال ۲۰۰۸: ماتیو جوئل رابین در سال ۲۰۰۸
زادهٔ: ۲۷ دسامبر ۱۹۶۳
ملیت: آمریکایی
محل تحصیل: دانشگاه ویسکانسین-مدیسنMIT
شناخته‌شده برای: اقتصاد رفتاری
جوایز: جان بیتس کلارکجان فون نویمان
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): اقتصاد رفتاری، اقتصاد
 :  
ماتیو جوئل رابین (زاده ۲۷ دسامبر ۱۹۶۳)استاد رشته اقتصاد رفتاری در دانشکده اقتصاد هاروارد است. پژوهش‌های «رابین» در درجه اول با استفاده از فرضیات واقعی و واقعی‌تر به لحاظ تجربی، متمرکز می‌باشد. موضوعات مورد علاقه او شامل اشتباهاتی در استدلال آماری و تحول باورها، تأثیرات زمینه انتخاب در ترجیحات به نمایش گذاشته شده، ترجیحات وابسته به مرجع و خطاهایی است که افراد در استنتاج بازار و تنظیمات یادگیری ایجاد می‌کنند.
پیش زمینه

او در سال ۱۹۸۴ در رشته اقتصاد و ریاضیات از دانشگاه ویسکانسین-مدیسن فارغ‌التحصیل شد و دکترای اقتصادش را از دانشگاه ام.آی.تی در سال ۱۹۸۹ گرفت. رابین همچنین استاد مدعو در ام.آی.تی ، دانشکده اقتصاد لندن، دانشگاه نورث وسترن ، هاروارد، و کالج در مرکز مطالعات پیشرفته در علوم رفتاری در استنفورد و مؤسسه راسل سیج بود.
تحقیقات او در میان دیگر زمینه‌های اقتصادی معطوف به اقتصاد رفتاری است. او عدالت رابین را به عنوان یک مدل برای توجیه عدالت در اولویت‌های اجتماعی توسعه داد. در سال ۲۰۰۱ جایزه مدال جان بیتس کلارک را از انجمن اقتصادی آمریکا و همچنین
در سال ۲۰۰۶، جایزه جان فون نویمان را از کالج Rajk Laszlo برای مطالعات پیشرفته دریافت کرد.
سیمین کریمی

سیمین کریمی حقیقی زبان‌شناس ایرانی، استاد گروه زبان‌شناسی دانشگاه آریزونا و همچنین عضو گروه مطالعات زنان و جنسیت در همین دانشگاه است. او در سال ۱۳۵۲ (۱۹۷۳) در رشته زبان‌های آلمانی از دانشگاه تهران مدرک کارشناسی گرفت و در سال ۱۳۵۵ (۱۹۷۶) دوره کارشناسی ارشد زبان‌شناسی را با نگارش رساله‌ای به راهنمایی هرمز میلانیان در همین دانشگاه به پایان برد. او در سال ۱۹۸۹ از دوره دکتری زبان‌شناسی دانشگاه واشینگتن فارغ‌التحصیل شد. پژوهش‌های او عمدتاً در زمینه نحو زایشی، زبان‌های ایرانی، فصل مشترک صرف و نحو و فصل مشترک نحو و معنی‌شناسی‌ست.
کتاب‌شناسی

Lewis, Will, Simin Karimi, Heidi Harley, Scott Farrar (eds)) (2009) Time and Again: Theoretical Perspectives and Formal Linguistics. John Benjamins Publishing.
Karimi, Simin; Vida Samiian, Don Stilo (eds) (2008) Aspects of Iranian Linguistics. Cambridge Scholars Publishing.
Karimi, Simin; Vida Samiian, Wendy Wilkins, eds.(2007) Clausal and phrasal architecture: syntactic derivation and interpretation. John Benjamins
Karimi, Simin (2005) A Minimalist Approach to Scrambling: Evidence from Persian, Mouton de Gruyter
Karimi, Simin, ed. (2003) Word Order and Scrambling, Blackwell Publishers
Karimi, Simin, ed. (1995) Language and Gender, The journal of Nimeye Digar
Barss, Andrew, Andrew Carnie, Heidi Harley and Simin Karimi (contracted). Introduction to Minimalist Syntax. Oxford: Blackwell (contracted publication, expected completion 2010). (textbook)
عباس متین

عباس متین (بندرعباس ۱۳۲۸) نماینده روحانی حوزه انتخابیه بندرعباس، قشم، ابوموسی، حاجی‌آباد و خمیر طی سال‌های ۱۳۶۱ تا ۱۳۶۷ در مجالس اول و دوم بعد از انقلاب ایران از بود.
او در انتخابات میان‌دوره‌ای سال ۱۳۶۱ به جای غلامحسین حقانی نماینده پیشین این شهرستان به مجلس راه یافت که در انفجار هفتم تیر ۱۳۶۰ در دفتر حزب جمهوری اسلامی کشته شده بود.
حجت‌الاسلام متین در حال حاضر رییس دفتر شورای نگهبان در هرمزگان و مسوول نهاد نمایندگی رهبری در دانشگاه آزاد اسلامی استان هرمزگان است.
میزان آرا

| دوره نمایندگی | میزان آرا | درصد آرا |
| --- | --- | --- |
| اول | ۵۴٬۹۱ | ۵۰/۲ |
| دوم | ۴۳٬۴۳۷ | ۵۷ |
زندگی‌ شخصی

عباس متین سال ۱۳۲۸ در شهر بندرعباس متولد شد و دوره‌ی تحصیلی‌اش را در دبستان جاوید و دبیرستان ابن‌سینا گذراند. پس از اتمام دوره‌ی متوسطه، برای گذراندن تحصیلات حوزوی به استان یزد رفت، یک سال را در حوزه علمیه شهر یزد مشغول تحصیل شد. سپس به حوزه علمیه شهید بهشتی قم رفت و تا سال‌ها پس از انقلاب آن‌جا به ادامه تحصیل پرداخت.
وی یکی از چهره‌های شاخص‌ مبارزات قبل از انقلاب در استان هرمزگان به شمار می‌رود و پس از انقلاب هم جزو نخستین مسوولان این استان نیز محسوب می‌شود که به عنوان اولین مسوول کمیته انقلاب اسلامی استان، نماینده امام در جهاد سازندگی، مسوول سازمان تبلیغات اسلامی هرمزگان و پس از شهادت حجت‌الاسلام حقانی نماینده مردم بندرعباس به‌عنوان نماینده مردم حوزه مرکزی استان به مدت دو دوره وارد مجلس شورای اسلامی شد.
کریم حکیمی

| کریم حکیمی | کریم حکیمی |
| --- | --- |
زادهٔ: ایران
ملیت: ایرانی-کانادایی
پیشه(ها): کارآفرین، عینک‌سازی
شناخته‌شده برای: مؤسس حکیم اپتیکال
کریم حکیمی یک ایرانی-کانادایی کارآفرین و عینک ساز است.
اوایل زندگی

حکیمی متولد ایران است. در سن پنج سالگی پدرش فوت کرد و مجبور به ترک مدرسه و کار برای حمایت از خانواده‌اش شد. او به شغل تراش شیشه‌های لنز وارد شد و این برای او تجارب خوبی در مورد تکنیک‌ها و تجهیزات چشم پزشکی دربر داشت.
در چهارده سالگی حکیمی با حضور در مدرسه شبانه به تکمیل تحصیلات ابتدایی خود و یادگیری خواندن و نوشتن پرداخت. سپس به نیروی دریایی ایران پیوست.
او در ابتدا به آلمان و سپس به سوئیس مهاجرت کرد که در آنجا او با تکمیل تحصیلات خود در زمینه چشم پزشکی مشغول به کار شد.
زندگی حرفه‌ای

حکیمی با نامه‌نگاری به دولت‌های آمریکا، کانادا، استرالیا طرحها و ایده‌هایی را که برای امور بازرگانی موفقیت آمیز می‌پنداشت مطرح کرد که تنها با استقبال دولت کانادا روبرو شد. دولت وقت کانادا با پرداخت ۵۰۰ دلار هزینهٔ بلیت کشتی او به این کشور، روی یک نابغه بازرگانی سرمایه‌گذاری کرد.
این ترتیب حکیمی در تورنتوی کانادا زمینه لنزهای چشم‌پزشکی مشغول بکار شد
در سال ۱۹۶۷ حکیمی لابراتوار تراش لنز خود را در هتل الوود سابق در تورنتو یا خرید و بازسازی تجهیزات دست‌دوم راه انداخت. در ابتدا او یه فروش مستقیم لنز به صورت مراجعه به درب چشم‌پزشکی‌ها و فروشگاه‌های عینک پرداخت. به زودی او قادر به پس‌انداز کافی برای بازکردن اولین فروشگاه خود شد. روزها به فروش مشغول بود و شب‌ها سفارش‌ها را آماده می‌کرد.
جوایز و افتخارات

حکیمی به عنوان کسی که از هیج به ثروت و موفقیت رسیده به طور گسترده به عنوان مهاجر برجسته در کانادا شناخته شده است.
در سال ۲۰۰۵: در مراسمی در پارک ملکه در تورنتو از طرف سواره نظام مالتا مفتخر به لقب شوالیه شد.
در سال ۲۰۰۸: خیابان را در شهر تورنتو به افتخار او به نام خیابان حکیمی تغییر دادند.
در سال ۲۰۱۱: نام او به عنوان یکی از کانادا ۲۵ مهاجر برتر کانادا معرفی شد.
در سال ۲۰۱۲: مدال الماس بزرگداشت ملکه الیزابت دوم به او اهدا شد.
در سال ۲۰۱۴: شهر تورنتو نام بخشی از خیابان لبوویک را به افتخار او به خیابان حکیمی تغییر داد. در شمال غربی تقاطع خیابان حکیمی و Eglinton خیابان اگلیتون فروشگاه حکیمی اپتیک قرار دارد.
در سال ۲۰۱۶: ایستگاه قطار شهری لبوویک در تورنتو و خیابانی که این ایستگاه در آن واقع است به نام حکیمی-لبوویک تغییر نام داده.
میخائیل الکسیف

میخائیل واسیلیویچ الکسیف
میخائیل واسیلیویچ الکسیف
(زادهٔ ۳ نوامبر ۱۸۵۷ در تور — درگذشتهٔ ۲۵ سپتامبر ۱۹۱۸ ) (به روسی: Михаил Васильевич Алексеев) یک نظامی بلندپایه امپراتوری روسیه در طول جنگ اول جهانی و جنگ داخلی روسیه بود.
الکسیف در تور شهری در روسیه زاده شد. پدر وی واسیلی الکسیف یک فرمانده در ارتش قزاق بود.
الکسیف در ۱۹۰۴ میلادی در زمان جنگ روسیه و ژاپن، ژنرال ارتش روسیه بود. او در همین زمان مدال شمشیر طلایی برای شجاعت و نشان‌های سنت استینسلوف و سنت آنه را دریافت کرد.
در جنگ اول جهانی الکسیف رئیس ستاد جبهه جنوبی بود. ستاد جبهه جنوبی بر لشگرهای سوم، چهارم، پنجم، و هشتم فرماندهی می‌کرد.
پس از انقلاب اکتبر ۱۹۱۷ و در اوایل سال ۱۹۱۸ میلادی، الکسیف اقدام به پایه‌گذاری یک ارتش ضد بلشویک کرد. این ارتش به ارتش سفید مشهور شد. پس از بنیان‌گذاری ارتش سفید، وی به علل طبیعی درگذشت.
بزرگراه ۹۹ بریتیش کلمبیا

بزرگراه ۹۹ بریتیش کلمبیا (انگلیسی: British Columbia Highway 99) شریان شمالی-جنوبی اصلی است که از منطقه ونکوور بزرگ در بریتیش کلمبیا از مرز ایالات متحده آمریکا–کانادا، از هاو ساند از طریق دریا تا اسکای کانتری تا لیلویت بالا می‌رود و به بزرگراه ۹۷ کانادا در شمال کش کریک، بریتیش کلمبیا متصل می‌شود. شماره بزرگراه از مسیر سابق بزرگراه ۹۹ ایالات متحده آمریکا، که بزرگراه ابتدا به آن در مرز متصل می‌شد، مشتق شده بود. این بزرگراه در حال حاضر به بزرگراه میان‌ایالتی ۵ در مرز ایالات متحده متصل می‌شود.
فقیه‌حسنان

| فقیه‌حسنان | فقیه‌حسنان |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: بوشهر
شهرستان: دشتی
بخش: مرکزی
دهستان: خورموج
جمعیت: ۲۷۵ نفر (سرشماری ۹۵)
فقیه‌حسنان، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان دشتی استان بوشهر ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان خورموج قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ آمار رسمی جمعیت آن (۳۰ خانوار) ۱۴۷ نفر می‌باشد.
متن زمان‌دار

زیر نویس
متن زمان‌دار یا متن زمان‌بندی‌شده (به انگلیسی: Timed text) به ارائه رسانهٔ متنی همزمان با سایر رسانه‌ها، مانند صدا و تصویر اشاره دارد.
کاربردها

کاربردهای معمول متن زمان‌دار عبارت‌اند از: زیرنویس همزمان برای فیلم‌های خارجی زبان در وب، یا زیرنویس برای افرادی که فاقد دستگاه صوتی یا دارای کم شنوایی‌اند، یا کارائوکه، یا پیمایش موارد خبر یا کاربردهای اتوکیو هستند.
متن زمان‌دار برای فیلم‌های MPEG-4 و رسانه تلفن همراه در MPEG-4 Part 17 Timed Text تعیین شده‌است و نوع MIME آن توسط RFC 3839 مشخص شده‌است.
مشخصات زبان نشانه‌گذاری

ائتلاف وب جهان‌گستر دو استاندارد را برای تنظیم متن زمان‌دار در اینترنت حفظ می‌کند: زبان نشانه‌گذاری متن زمان‌دار (TTML) و WebVTT (در حال حاضر در مرحله پیش‌نویس است).  انجمن مهندسین فیلم و تلویزیون (SMPTE)  ساختارهای فراداده دیگری را برای استفاده در TTML ایجاد کرده و نمایه‌ای از TTML به نام SMPTE-TT ایجاد کرده‌است. اکوسیستم محتوای سرگرمی دیجیتال (DECE) متن زمان‌دار SMPTE را در مشخصات قالب پرونده متداول UltraViolet خود قرار داده‌است.
قالب‌های رقابتی

در طول توسعه ویژگی SMIL 2.0، قابلیت همکاری برای متن زمان‌دار وجود دارد. امروزه از قالب‌های ناسازگار برای کپشن، زیرنویس و سایر اشکال متن زمان‌دار در وب استفاده می‌شود. این بدان معنی است که هنگام ایجاد یک نمایش SMIL، بخش متن اغلب باید برای یک محیط پخش خاص هدف قرار گیرد. علاوه بر این، انجمن دسترسی به زیرنویس برای ایجاد محتوای سمعی و بصری در دسترس به شدت متکی است. عدم وجود یک قالب قابل همکاری، هزینه اضافی قابل توجهی را به هزینه‌های زیرنویس‌سازی محتوای وب اضافه می‌کند، که از قبل هم زیاد است.
مثال

آنچه در زیر است استخراج شده از پرونده زیرنویس بسته انگلیسی، در قالب SubRip، برای فیلم Krazy Kat Bugolist ۱۹۱۶ است.
۱
۰۰:۰۰:۲۲٬۰۰۰ --> ۰۰:۰۰:۲۷٬۰۰۰
I'll teach thee Bugology, Ignatzes
۲
۰۰:۰۰:۴۰٬۰۰۰ --> ۰۰:۰۰:۴۳٬۰۰۰
Something tells me
۳
۰۰:۰۰:۵۸٬۰۰۰ --> ۰۰:۰۱:۵۹٬۰۰۰
Look, Ignatz, a sleeping bee
معادل آن در W3C WebVTT به شرح زیر است:
WEBVTT
۰۰:۲۲٫۰۰۰ --> ۰۰:۲۷٫۰۰۰
I'll teach thee Bugology, Ignatzes
۰۰:۴۰٫۰۰۰ --> ۰۰:۴۳٫۰۰۰
Something tells me
۰۰:۵۸٫۰۰۰ --> ۰۱:۵۹٫۰۰۰
Look, Ignatz, a sleeping bee
معادل آن در W3C TTML به شرح زیر است:
<tt xmlns="http://www.w3.org/ns/ttml">
  <body>
    <div begin="22s" dur="5s">
      <p>I'll teach thee Bugology, Ignatzes</p>
    </div>
    <div begin="40s" dur="3s">
      <p>Something tells me</p>
    </div>
    <div begin="58s" dur="61s">
      <p>Look, Ignatz, a sleeping bee</p>
    </div>
  </body>
</tt>
مناطق شهرداری تبریز

نقشهٔ مناطق شهرداری تبریز
شهر تبریز به ۱۰ منطقهٔ شهرداری تقسیم شده است.
این شهر با ۲۴۴٫۵۱ کیلومتر مربع وسعت، چهارمین شهر بزرگ ایران (به لحاظ مساحت) پس از تهران و مشهد و اصفهان محسوب می‌شود.
جمعیت تبریز نیز براساس آخرین سرشماری رسمی در۱۳۹۵ خورشیدی (۲۰۱۶) بالغ بر ۱٬۵۸۴٬۸۵۵ نفر بود.
جمعیت و مساحت هریک از مناطق شهری تبریز به شرح زیر است:
| ردیف | نام منطقه | جمعیت (۱۳۹۵) | مساحت (کیلومتر مربع) |
| --- | --- | --- | --- |
| * | تبریز | ۱٬۵۸۴٬۸۵۵ | ۲۴۴٫۵۱ |
| ۱ | منطقهٔ ۱ | ۲۱۸٬۶۴۷ | ۱۵٫۴۱ |
| ۲ | منطقهٔ ۲ | ۱۹۶٬۵۰۷ | ۲۰٫۸۰ |
| ۳ | منطقهٔ ۳ | ۲۲۹٬۴۷۴ | ۲۷٫۸۵ |
| ۴ | منطقهٔ ۴ | ۳۱۵٬۱۸۳ | ۲۵٫۴۰ |
| ۵ | منطقهٔ ۵ | ۱۳۴٬۶۲۰ | ۳۱٫۵۳ |
| ۶ | منطقهٔ ۶ | ۱۰۸٬۹۵۹ | ۷۲٫۱۸ |
| ۷ | منطقهٔ ۷ | ۱۶۱٬۸۷۳ | ۲۸٫۹۲ |
| ۸ | منطقهٔ ۸ | ۲۹٬۳۸۴ | ۳٫۸۸ |
| ۹ | منطقهٔ ۹ | ۲٬۲۵۰ | ۸٫۰۳ |
| ۱۰ | منطقهٔ ۱۰ | ۱۸۷٬۹۵۸ | ۱۰٫۵۱ |
دورهٔ قاجار (دارالسلطنهٔ تبریز)

شهر تبریز زمانی که ولیعهد نشین قاجاریان بود، به ۲۰ محلهٔ اصلی تقسیم شده بود که برخی از این محله‌ها خودشان نیز به چندین محلهٔ کوچک‌تر تقسیم می‌شدند. این شهر تا سال ۱۲۶۹ خورشیدی، پرجمعیت‌ترین شهر ایران و بزرگ‌تر از تهران بود. نقشهٔ ۲۰ محلهٔ اصلی تبریز در سال ۱۲۵۹ خورشیدی:
منطقهٔ ۱ تبریز

منطقهٔ ۱ (شرق) تبریز
ربع رشیدی، شهر دانشگاهی تاریخی، مربوط به دورهٔ ایلخانان
آرامگاه دو کمال (مدفن کمال خجندی و کمال‌الدین بهزاد)، واقع در محلهٔ بیلانکوه
خانهٔ پروین اعتصامی، واقع در محلهٔ عباسی
ساختمان مرکزی بانک سپه، واقع در چهارراه آبرسان
منطقهٔ ۱ (شرق) تبریز یکی از مناطق ده‌گانهٔ شهرداری تبریز است. تغییرات جمعیت این منطقه براساس سرشماری‌های اخیر مرکز آمار ایران به شرح زیر است:
| نام منطقه | جمعیت (۱۳۸۵) | جمعیت (۱۳۹۰) | جمعیت (۱۳۹۵) |
| --- | --- | --- | --- |
| منطقهٔ ۱ (شرق) تبریز | ۳۱۴٬۰۷۱ | ۲۱۲٬۲۰۶ | ۲۱۸٬۶۴۷ |
محله‌های اصلی شرق تبریز (منطقهٔ ۱) عبارتند از:
ایده‌لو
بیلانکوه
پل سنگی
راهنمایی
سیلاب
صالح‌آباد (سیابان، سیاوان)
عباسی
قوشخانه (سیلاب قوشخانه)
کوی حصارک
کوی گلکار
کوی وحدت
گلپارک
ولیعصر
یوسف‌آباد
ادارات و سازمان‌های دولتی واقع در شرق تبریز (منطقهٔ ۱) عبارتند از:
ادارهٔ جهاد کشاورزی شهرستان تبریز
ادارهٔ کل استاندارد و تحقیقات صنعتی استان
ادارهٔ کل بهزیستی استان
ادارهٔ کل بیمهٔ تأمین اجتماعی استان
ادارهٔ کل دادگستری استان
ادارهٔ کل راهنمایی و رانندگی استان
ادارهٔ کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان
ادارهٔ کل منابع طبیعی استان
بنیاد شهید و امور ایثارگران استان
بنیاد مسکن انقلاب اسلامی استان
جمعیت هلال احمر استان
سازمان توسعه و عمران عون بن علی
سازمان قطار شهری
سازمان نظام مهندسی کشاورزی و منابع طبیعی استان
شرکت آب منطقه‌ای استان
شرکت امور سرمایه‌گذاری و مشارکت
شرکت توزیع نیروی برق تبریز
شهرداری منطقهٔ ۱
شهرداری منطقهٔ ۵
منطقهٔ ۲ تبریز

منطقهٔ ۲ (جنوب شرق) تبریز
ایل‌گلی (شاه‌گلی)، گردشگاه تاریخی، مربوط به دورهٔ آق‌قویونلوها
دانشگاه تبریز، دومین دانشگاه ایران به لحاظ قدمت
رونق برج‌سازی در حاشیهٔ بزرگراه ایل‌گلی
منطقهٔ ۲ (جنوب شرق) تبریز یکی از مناطق ده‌گانهٔ شهرداری تبریز است. تغییرات جمعیت این منطقه براساس سرشماری‌های اخیر مرکز آمار ایران به شرح زیر است:
| نام منطقه | جمعیت (۱۳۸۵) | جمعیت (۱۳۹۰) | جمعیت (۱۳۹۵) |
| --- | --- | --- | --- |
| منطقهٔ ۲ (جنوب شرق) تبریز | ۲۸۰٬۲۶۱ | ۱۶۹٬۰۴۷ | ۱۹۶٬۵۰۷ |
محله‌های اصلی جنوب شرق تبریز (منطقهٔ ۲) عبارتند از:
آبرسان
ائل‌گلی (ایل‌گلی، شاه‌گلی)
بزرگمهر
بهارستان
پرواز
حافظ
دادگستری
رجایی‌شهر و ویلاشهر
زعفرانیه
شمس‌آباد
شهید رجایی
کوی فردوس
گلشهر
مخابرات
میرداماد
ولیعصر جنوبی
یاغچیان
ادارات و سازمان‌های دولتی واقع در جنوب شرق تبریز (منطقهٔ ۲) عبارتند از:
ادارهٔ کل اوقاف و امور خیریهٔ استان
ادارهٔ کل هواشناسی استان
دفتر نمایندگی وزارت امور خارجه
سازمان پارکها
سازمان فرهنگی و هنری شهرداری
شرکت آب و فاضلاب استان
شرکت آب و فاضلاب روستایی استان
شرکت مخابرات استان
شهرداری منطقهٔ ۲
مدیریت نقشه‌برداری استان
مرکز صدا و سیمای استان
معاونت مدیریت و برنامه‌ریزی استانداری
سراسرنمایی از شرق تبریز (منطقهٔ ۲ و بخش‌هایی از مناطق ۱ و ۵) از فراز تپهٔ ایل‌گلی
منطقهٔ ۳ تبریز

منطقهٔ ۳ (جنوب) تبریز
کارخانهٔ چرم‌سازی خسروی، اولین کارخانهٔ چرم‌سازی ایران، مربوط به دورهٔ رضاشاه
استادیوم یادگار امام، سومین استادیوم بزرگ ایران به لحاظ گنجایش
شهرداری تبریز، اولین نهاد شهرداری (بلدیه) در تاریخ ایران
منطقهٔ ۳ (جنوب) تبریز یکی از مناطق ده‌گانهٔ شهرداری تبریز است. تغییرات جمعیت این منطقه براساس سرشماری‌های اخیر مرکز آمار ایران به شرح زیر است:
| نام منطقه | جمعیت (۱۳۸۵) | جمعیت (۱۳۹۰) | جمعیت (۱۳۹۵) |
| --- | --- | --- | --- |
| منطقهٔ ۳ (جنوب) تبریز | ۳۲۷٬۷۹۹ | ۲۴۳٬۴۰۰ | ۲۲۹٬۴۷۴ |
محله‌های اصلی جنوب تبریز (منطقهٔ ۳) عبارتند از:
اسلام‌آباد
امامیه
تجلایی
چرنداب
حکیمی (حکیم نظامی، آخر شهناز)
خیابان
دانش
زنگوله‌باغ
ساری زمین
طالقانی (شهرک سفیر امید)
کوی دانشگاه
لکلر
مارالان
منظریه
ادارات و سازمان‌های دولتی واقع در جنوب تبریز (منطقهٔ ۳) عبارتند از:
ادارهٔ کل آموزش و پرورش استان
ادارهٔ کل پست استان
سازمان آمار و فناوری اطلاعات شهرداری
سازمان پایانه‌های مسافربری
سازمان تاکسیرانی
سازمان عمران
سازمان زیباسازی شهرداری
سازمان پیشگیری و مدیریت بحران
شرکت خانه‌سازی پیش‌ساختهٔ آذربایجان
شهرداری تبریز
کمیتهٔ امداد امام خمینی استان
منطقهٔ ۴ تبریز

منطقهٔ ۴ (غرب) تبریز
یادمان شمس تبریزی، واقع در باغ گلستان (مقبرةالعرفا)
خانهٔ ستارخان، واقع در محلهٔ امیرخیز
پل آجی‌چای، پل تاریخی برروی رودخانهٔ آجی‌چای (تلخه‌رود)، مربوط به دورهٔ صفویان
منطقهٔ ۴ (غرب) تبریز یکی از مناطق ده‌گانهٔ شهرداری تبریز است. تغییرات جمعیت این منطقه براساس سرشماری‌های اخیر مرکز آمار ایران به شرح زیر است:
| نام منطقه | جمعیت (۱۳۸۵) | جمعیت (۱۳۹۰) | جمعیت (۱۳۹۵) |
| --- | --- | --- | --- |
| منطقهٔ ۴ (غرب) تبریز | ۳۰۱٬۵۶۱ | ۳۱۶٬۱۲۶ | ۳۱۵٬۱۸۳ |
محله‌های اصلی غرب تبریز (منطقهٔ ۴) عبارتند از:
آخونی
احراب (اهراب)
اسکویی
امیرباغی (باغ امیر)
امیرخیز
جمشیدآباد
چشمه‌لی داغ
چوخورلار
چوسدوزان (چوستدوزان)
حکم‌آباد
حیدرآباد
رضوانشهر
شتیل باغی
شهرک شهید بهشتی
قره‌آغاج
قمتپه (قوم‌تپه)
قوروخ باغی
کوچه‌باغ
کوره‌باشی
کوی فیروز
لاک دیزک (لاک دیزج)
ملاعلی‌اکبر
وزیرآباد
ادارات و سازمان‌های دولتی واقع در غرب تبریز (منطقهٔ ۴) عبارتند از:
ادارهٔ کل تعاون، کار و رفاه اجتماعی استان
سازمان جهاد کشاورزی استان
سازمان خدمات موتوری شهرداری
سازمان ورزش
شرکت گاز استان
شرکت واحد اتوبوسرانی تبریز و حومه
شهرداری منطقهٔ ۴
منطقهٔ ۵ تبریز

منطقهٔ ۵ (شمال شرق) تبریز
شهرک رشدیه، معروف به خاطر معماری مدرن آن.
سردر نمایشگاه بین‌المللی تبریز
منطقهٔ ۵ (شمال شرق) تبریز یکی از مناطق ده‌گانهٔ شهرداری تبریز است. تغییرات جمعیت این منطقه براساس سرشماری‌های اخیر مرکز آمار ایران به شرح زیر است:
| نام منطقه | جمعیت (۱۳۸۵) | جمعیت (۱۳۹۰) | جمعیت (۱۳۹۵) |
| --- | --- | --- | --- |
| منطقهٔ ۵ (شمال شرق) تبریز | ۶۵٬۰۹۲ | ۹۲٬۲۷۴ | ۱۲۶٬۱۲۴ |
| کرکج (الحاق به منطقهٔ ۵ تبریز در سال ۱۳۹۷) | ۸٬۲۲۸ | ۸٬۹۳۱ | ۸٬۴۹۶ |
محله‌های اصلی شمال شرق تبریز (منطقهٔ ۵) عبارتند از:
الهیه
کوی فرشته
کوی نصر
بارنج
باغمیشه
خلعت‌پوشان
رشدیه
شهید بهشتی
کرکج
کوی استانداری
کوی مرزداران
کوی ولی‌امر
هیچ اداره و سازمان دولتی در شمال شرق تبریز (منطقهٔ ۵) مستقر نیست.
نمایی از طرح تبادل امام علی، واقع در مرز مناطق ۲ و ۵ شهرداری
منطقهٔ ۶ تبریز

منطقهٔ ۶ (شمال غرب) تبریز
فرودگاه بین‌المللی شهید مدنی تبریز، بزرگ‌ترین فرودگاه ناحیهٔ شمال‌غرب ایران
ایستگاه راه‌آهن تبریز، مربوط به اواخر دورهٔ قاجاریان
مینیاتور آرامگاه غازان خان، واقع در محلهٔ شنب غازان
منطقهٔ ۶ (شمال غرب) تبریز یکی از مناطق ده‌گانهٔ شهرداری تبریز است. تغییرات جمعیت این منطقه براساس سرشماری‌های اخیر مرکز آمار ایران به شرح زیر است:
| نام منطقه | جمعیت (۱۳۸۵) | جمعیت (۱۳۹۰) | جمعیت (۱۳۹۵) |
| --- | --- | --- | --- |
| منطقهٔ ۶ (شمال غرب) تبریز | ۲۴٬۶۲۷ | ۹۴٬۸۹۷ | ۹۸٬۹۱۰ |
| آناخاتون (الحاق به منطقهٔ ۶ تبریز در سال ۱۳۹۷) | ۲٬۰۵۲ | ۶٬۸۱۲ | ۸٬۲۸۸ |
| الوار علیا (الحاق به منطقهٔ ۶ تبریز در سال ۱۳۹۷) | ۱٬۳۰۹ | ۱٬۱۴۲ | ۱٬۷۶۱ |
محله‌های اصلی شمال غرب تبریز (منطقهٔ ۶) عبارتند از:
آناخاتون
الوار علیا
خانه‌های سازمانی نیروی هوایی
خطیب
شنب غازان (شام غازان)
شهرک امام خمینی (خانه‌سازی)
شهرک راه‌آهن
قراملک
قره‌لر باغی
شهرک شهید صیاد شیرازی
ادارات و سازمان‌های دولتی واقع در شمال غرب تبریز (منطقهٔ ۶) عبارتند از:
ادارهٔ کل آموزش فنی و حرفه‌ای استان
ادارهٔ کل پشتیبانی امور دام استان
ادارهٔ کل راه و ترابری استان
ادارهٔ کل راه‌آهن آذربایجان
ادارهٔ کل فرودگاه‌های استان
ادارهٔ کل گمرکات استان
شهرداری منطقهٔ ۶
منطقهٔ ۶ تبریز > جغرافیا

شهرداری منطقهٔ شش تبریز، قسمت بزرگی از نواحی شمال‌غربی شهر تبریز را دربرمی‌گیرد. محدودهٔ حوزهٔ استحفاظی این منطقه از سمت شمال از میدان شهید بابایی تا شهرک شهید صیاد شیرازی ادامه می‌یابد و فرودگاه بین‌المللی شهید مدنی تبریز و پایگاه دوم شکاری شهید فکوری را شامل می‌شود. از سمت جنوب به بزرگراه شهید بابایی و باغات محلهٔ حکم‌آباد منتهی می‌شود. از سمت غرب به بزرگراه کارگر و سرحد غربی شهرداری منطقهٔ چهار ختم می‌شود و از سمت شرق نیز از جادهٔ روستای مایان و سه‌راهی مرند تا میدان راه‌آهن را شامل می‌شود. محلهٔ تاریخی شنب غازان، محلهٔ تاریخی قراملک، شهرک راه‌آهن، شهرک شهید بهشتی (خانه‌های سازمانی شرکت ماشین‌سازی تبریز) در این منطقه قرار گرفته‌اند.
منطقهٔ ۶ تبریز > شهرداری

ساختمان شهرداری منطقهٔ شش تبریز، در ضلع شرقی بزرگراه کارگر واقع شده‌است. شمار پرسنل این شهرداری در سال ۱۳۸۶ خورشیدی، ۱۰۶ نفر بوده است.
منطقهٔ ۷ تبریز

منطقهٔ ۷ (جنوب غرب) تبریز
کتابخانهٔ مرکزی تبریز، بزرگترین کتابخانهٔ عمومی ایران از لحاظ مساحت و تعداد کتاب
محلهٔ کوجووار، مزارع سرسبز در کنار کارخانجات بزرگ صنعتی
شرکت ریخته‌گری تراکتورسازی ایران
وادی رحمت، آرامستان اصلی شهر تبریز
کتابخانه و قرائتخانهٔ صدیقه قره‌چمنی
منطقهٔ ۷ (جنوب غرب) تبریز یکی از مناطق ده‌گانهٔ شهرداری تبریز است. تغییرات جمعیت این منطقه براساس سرشماری‌های اخیر مرکز آمار ایران به شرح زیر است:
| نام منطقه | جمعیت (۱۳۸۵) | جمعیت (۱۳۹۰) | جمعیت (۱۳۹۵) |
| --- | --- | --- | --- |
| منطقهٔ ۷ (جنوب غرب) تبریز | ۴۸٬۴۵۴ | ۱۴۳٬۴۶۰ | ۱۵۵٬۸۷۲ |
| کوجووار (الحاق به منطقهٔ ۷ تبریز در سال ۱۳۹۷) | ۵٬۶۶۱ | ۵٬۹۶۵ | ۶٬۰۰۱ |
محله‌های اصلی جنوب غرب تبریز (منطقهٔ ۷) عبارتند از:
آخماقیه (شهرک شهید چمران)
اشرفی لاله (لاله)
برادران
بهاران
خلجان
دیزل‌آباد
رسالت
رواسان
شهرک اندیشه
شهید باکری
قوروخ کوشنی
کوجووار
کوی لاله
کوی مکرر
نور
ادارات و سازمان‌های دولتی واقع در جنوب غرب تبریز (منطقهٔ ۷) عبارتند از:
ادارهٔ کل کتابخانه‌های عمومی استان
سازمان آرامستان‌ها
شهرداری منطقهٔ ۳
شهرداری منطقهٔ ۷
کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان استان