stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
امیل لدرر
آثار

لدرر، کسی که اقتصاد و جامعه‌شناسی را به هم گره زد، مهم‌ترین حامی علوم اجتماعی میان‌رشته‌ای در هایدلبرگ بود.
تلاش‌های او به عنوان سوسیال دموکرات در مقالات متعدد او، از جمله نظریهٔ اقتصاد و تحلیل ساختار طبقات منعکس شده‌است. لدرر مجله نظریهٔ سوسیال دموکرات «Die Neue Zeit» را چاپ کرد، از کارل مارکس و جوزف شومپتر متأثر شده بود. او از یک بازار آزاد تنظیم ناشده حمایت نکرد: او ناکارآمدی انحصاری‌ها را بررسی کرد و تا حدی تأثیرات مثبت پیشرفت تکنیکی را طبق قضیه رکود خود محکوم کرد.
نوویستور

آرسی‌ای 6DS4 «نوویستور» تریود لامپ خلاء، حدود. ۲۰ میلی‌متر ارتفاع و ۱۱ میلی‌متر قطر
نوویستور با سکه ایالات متحده برای مقیاس
نوویستور (به انگلیسی: nuvistor) نوعی لامپ خلاء است که توسط آرسی‌ای در سال ۱۹۵۹ معرفی شد. نوویستورها برای رقابت با ترانزیستورهای پیوند دوقطبی جدید در آن زمان ساخته شدند و بسیار کوچکتر از لامپ‌های معمولی آن روز بودند و تقریباً به فشردگی پوشش‌های ترانزیستور گسسته اولیه نزدیک می‌شدند. به دلیل اندازه کوچک آنها، فضایی برای قرار دادن اتصالات خلاء برای تخلیه لامپ وجود نداشت. در عوض، نوویستورها در یک محفظه خلاء توسط دستگاه‌های روباتیک ساده جمع‌آوری و پردازش شدند. محفظه لوله فلزی با پایه سرامیکی ساخته شده است. تریود و چند تترود و پنتود ساخته شد. تترودهای نوویستور از تریودها بلندتر بودند.
نوویستورها از جمله لامپ‌های دریافت فرکانس رادیویی سیگنال کوچک با بالاترین کارایی هستند که عمدتاً به دلیل ظرفیت‌خازنی پایین و اندوکتانس پایین به دلیل اندازه کوچک آنها است. آنها عملکرد عالی VHF و UHF و عددهای نویز کم دارند و در سراسر دهه ۱۹۶۰ به‌طور گسترده برای کاربردهای کم‌توان در دستگاه‌های تلویزیون استفاده می‌شدند (از مجموعه رنگی‌های آرسی‌تی «نیو ویستا» در سال ۱۹۶۱ با شاسی سی‌تی سی-۱۱)، گیرنده‌ها و فرستنده‌های رادیویی، تجهیزات صوتی، و اسیلوسکوپ استفاده می‌شد. آرسی‌ای در اواخر سال ۱۹۷۱ استفاده از آنها را در تیونرهای تلویزیونی متوقف کرد.
کاربردهای نوویستور شامل اِمپکس ام‌آر-۷۰، ضبط نوار استودیویی که کل بخش الکترونیک آن بر پایه نوویستورها بود، و میکروفون‌های درجه یک استودیویی از آن دوران، مانند ای‌کی‌جیی/نورلکو سی۱۲اِی، که از ۷۵۸۶ استفاده می‌کرد، بود. همچنین بعداً مشخص شد که با تغییرات جزئی مدار، نوویستور جایگزین کافی برای لامپ منسوخ تلفونکن وی‌اف۱۴ام که در میکروفون استودیو نیومن یو۴۷ استفاده می‌شد، ایجاد کرد. تکترونیکس از نوویستورها در بسیاری از اسیلوسکوپ‌های پیشرفته خود در دهه ۱۹۶۰ استفاده کرد، قبل از اینکه بعداً آنها را با جی‌فت‌های حالت جامد جایگزین کرد. نوویستورها در برنامه فضایی رنجر و نمونه‌های ساخت روسیه (با سَری‌های سیم‌بافته لحیم‌شده، قابل اطمینان‌تر از سوکت‌ها) در جت جنگنده شوروی میگ-۲۵ استفاده شد، احتمالاً برای مقاوم‌سازی تابش تجهیزات الکترونیکی جنگنده. این پس از فرار ویکتور بلنکو کشف شد.
جانمایی‌های پایه

سوکت‌های نوویستور دارای یک طرح استاندارد شده بر اساس چهار دایره هم‌مرکز فرضی هستند که پایه‌ها در زاویه ۶۰ درجه از نقطه مرکزی پایه قرار گرفته‌اند. پوسته فلزی دارای دو باله است که در زیر پایه قرار دارند. بزرگتر این دو باله موقعیت کلیدی است. سوکت‌ها می‌توانند تا ۱۲ پایه را در خود جای دهند، اما معمولاً فقط از پنج یا شش پایه استفاده می‌شود.
پایه‌های ۱، ۲ و ۳ به بیرونی‌ترین دایره اختصاص داده می‌شوند و پایه ۱ در ۶۰ درجه در جهت عقربه‌های ساعت باله کلیدی قرار دارد. پایه ۲ که در راستای باله کوچک است، ۱۲۰ درجه در جهت عقربه‌های ساعت پایه ۱ است. پایه ۳، ۱۲۰ درجه در جهت عقربه‌های ساعت پایه ۲ است. برای تریودها، این پایه‌ها (معمولا فقط پایه ۲) اتصال صفحه/آند هستند. برای تترودها، یکی از این پایه‌ها اتصال شبکه صفحه است و صفحه/آند دارای اتصال کلاهک بالایی است.
پایه‌های ۴، ۵ و ۶ به دایره بعدی اختصاص داده می‌شوند. پایه ۴ مطابق با باله کلید است. پایه ۵ ۱۲۰ درجه در جهت عقربه‌های ساعت پایه ۴ و باله کلید است. پایه ۶، ۱۲۰ درجه در جهت عقربه‌های ساعت پایه ۵ است. پایه‌های این دایره (معمولا پایه ۴) به شبکه کنترل متصل می‌شوند.
پایه‌های ۷، ۸ و ۹ به دایره بعدی اختصاص داده می‌شوند. آنها در خطوطی مشابه پایه‌های ۱، ۲ و ۳ قرار دارند و همچنین به ترتیب در جهت عقربه‌های ساعت افزایش می‌یابند. این پایه‌ها (معمولا پایه ۸) به کاتد متصل می‌شوند.
پایه‌های ۱۰، ۱۱ و ۱۲ به درونی‌ترین دایره اختصاص داده می‌شوند. آنها در خطوط مشابه پایه‌های ۴، ۵ و ۶ قرار دارند و همچنین به ترتیب در جهت عقربه‌های ساعت افزایش می‌یابند. این پایه‌ها (معمولاً پایه‌های ۱۰ و ۱۲) به گرم‌کن متصل می‌شوند.
پایه 12AQ -- که توسط اکثر ترایودها از جمله 6CW4 و 6DS4 استفاده می‌شود -- رایج‌ترین جانمایی اتصال است. اتصالات عبارتند از:
پایه ۲ - صفحه/آند
پایه ۴ - شبکه
پایه ۸ - کاتد
پایه‌های ۱۰ و ۱۲ - گرم‌کن
پایه 12AS جانمایی تترود است. اتصالات عبارتند از:
پایه ۲ - شبکه ۲
پایه ۴ - شبکه ۱
پایه ۸ - کاتد
پایه‌های ۱۰ و ۱۲ - گرم‌کن
سرپوش - صفحه
انواع

۷۵۸۶ - اولین نسخه منتشر شده، مو تریود متوسط (ضریب تقویت: ۳۱ تا ۳۵)
۷۸۹۵–۷۵۸۶ با مو بالاتر (ضریب تقویت: ۶۴)
۸۳۹۳ - متوسط مو تریود معادل ۷۵۸۶ بجز گرم‌کن ۱۳٫۵ ولت در ۶۰ میلی‌آمپر است که در تجهیزات تکترونیکس استفاده می‌شود.
۷۵۸۷ - تترود با قطع تیز (آند در بالا قرار دارد)
۸۰۵۶ - تریود برای ولتاژهای صفحه (پلیت) پایین
۸۰۵۸ - تریود، با درپوش صفحه و شبکه روی پوسته، برای عملکرد UHF
6CW4 - تریود مو بالا، با گرم‌کن ۶٫۳ ولت / ۱۳۵ میلی‌آمپر. رایج‌ترین نوع نوویستور در لوازم الکترونیکی مصرفی. همچنین در تجهیزات رادیویی آماتور VHF و رادیو دریایی استفاده می‌شود. (ضریب تقویت: ۶۵)
2CW4 - مانند نوع 6CW4، اما با گرم‌کن ۲٫۱ ولت / ۴۵۰ میلی‌آمپر. بیشتر در گیرنده‌های تلویزیون با رشته‌های گرم‌کن سِری استفاده می‌شود
13CW4 - مانند 6CW4، اما با گرم‌کن ۱۲٫۶ ولت / ۲۳۰ میلی‌آمپر. اغلب در تجهیزات رادیویی VHF استفاده می‌شود که توسط باتری‌های ذخیره‌سازی ۱۲ ولت و ژنراتورها تغذیه می‌شوند.
6DS4 - قطع کنترولی 6CW4، با گرم‌کن ۶٫۳ ولت / ۱۳۵ میلی‌آمپر. بیشتر در گیرنده‌های تلویزیون رنگی آرسی‌ای به عنوان تقویت‌کننده RF در تیونرهایی با مخلوط‌کننده‌های ترانزیستوری و نوسان‌سازهای محلی استفاده می‌شود (ضریب تقویت: ۶۳)
2DS4 - مانند 6DS4، اما با گرم‌کن ۲٫۱ ولت / ۴۵۰ میلی‌آمپر. بیشتر در گیرنده‌های تلویزیون با رشته‌های گرمکن سِری استفاده می‌شود
6DV4 - مو متوسط، در نظر گرفته شده به عنوان نوسان‌ساز UHF، پوسته گاهی با روکش طلا (ضریب تقویت: ۳۵)
انواع شوروی (برخی از انواع ممکن است سیم‌بافته‌های لحیم‌کاری بلند داشته باشند)
۶П۳۷Н-В (الفبای لاتین: 6P37N-V) - تترود قدرت ته‌سیمی (به انگلیسی: wire-ended)
6C51H (6S51N) - مشابه ۷۵۸۶
6C52H (6S52N) - همان ۷۸۹۵
6C53H-В (6S53N-V) - تریود ته‌سیمی
6C62H (6S62N) - تریود با مو زیاد (۹۰) که برای دریافت سیگنال‌های RF ضعیف طراحی شده است.
6C63H (6S63N) - تریود
تشریح لامپ تریود نوویستور

| بخش‌هایی از یک نوویستور تریود کوچک | عکس‌ها |
| --- | --- |
۷۵۸۶ نوویستور تریود. دو شاخه (یکی بزرگ و دیگری کوچک) در مجاورت پایه‌های ۲ و ۴، لامپ را در سوکت آن قرار می‌دهند که در کنار آن نشان داده شده است.: 
۷۵۸۶ نوویستور تریود. دوازده پایه از پایه سرامیکی بیرون زده که برخی از آنها بلند هستند و اتصالات الکترودهای گرم‌کن، کاتد، شبکه و آند را تشکیل می‌دهند. این پایه‌های کوتاه ساختار داخلی را به همراه پایه‌های بلند پشتیبانی می‌کنند.: 
پوشش فلزی برداشته شده است. نمای پایه لامپ، آند یا صفحه و پایه‌های پشتیبانی.: 
نما از بستر لامپ، آند یا صفحه و پایه‌های پشتیبان. توجه داشته باشید که مانند دریچه‌های معمولی از فاصله‌اندازهای میکا برای پشتیبانی و جداسازی ساختارهای داخلی استفاده نمی‌شود.: 
آند حذف شده است. الکترود سیم مشبک جهت عمودی، شبکه کنترل است.: 
شبکه کنترل حذف شده است. الکترود عمودی کاتد است. کاتد گرم شده غیرمستقیم گرم‌کن را احاطه کرده است. بخش گسیل‌کننده الکترون کاتد، پوشش اکسیدی سفید رنگ است که معمولاً اکسید باریم یا اکسید استرانسیوم است.: 
کاتد حذف شده است. گرم‌کن از سیم تنگستن با مواد دی‌الکتریک نسوز با رسانایی گرمایی بالا پوشیده شده است.: 
نوویستور تریود ۶С۵۲Н. کامل (راست)، بدون جعبه (چپ)، با سیم‌بافته‌های سرپایی. اتحاد جماهیر شوروی، دهه ۱۹۷۰.
صد سال تنهایی

برای دیدن مجموعه تلویزیونی اقتباس‌شده از این اثر، صد سال تنهایی (مجموعه تلویزیونی) را ببینید.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
First edition: First edition
نویسنده(ها): گابریل گارسیا مارکز
عنوان اصلی: Cien años de soledad
برگرداننده(ها): Gregory Rabassa
کشور: آرژانتین
زبان: زبان اسپانیایی
گونه(های) ادبی: واقع‌گرایی جادویی، رمان
ناشر: انتشارات هارپر (آمریکا) Jonathan Cape (بریتانیا)
تاریخ نشر: ۱۹۶۷
انتشار به انگلیسی: ۱۹۷۰
شماره اوسی‌ال‌سی: ۱۷۵۲۲۸۶۵
صد سال تنهایی (به اسپانیایی: Cien años de soledad) نام رمانی به زبان اسپانیایی نوشته گابریل گارسیا مارکز که چاپ نخست آن در سال ۱۹۶۷ در آرژانتین با تیراژ ۸۰۰۰ نسخه منتشر شد. تمام نسخه‌های چاپ اول صد سال تنهایی به زبان اسپانیایی در همان هفته نخست کاملاً به فروش رفت. در ۳۰ سالی که از نخستین چاپ این کتاب گذشت بیش از ۳۰ میلیون نسخه از آن در سراسر جهان به فروش رفته و به بیش از ۳۰ زبان ترجمه شده‌است.
جایزه نوبل ادبیات ۱۹۸۲ به گابریل گارسیا مارکز به خاطر خلق این اثر تعلق گرفت.
در این رمان به شرح زندگی شش نسل خانواده بوئندیا پرداخته شده‌ است که نسل اول آن‌ها در دهکده‌ای به‌نام ماکوندو ساکن می‌شود.
ناپدید شدن و مرگ بعضی از شخصیت‌های داستان به جادویی شدن روایت‌ها می‌افزاید. صعود رمدیوس به آسمان، درست مقابل چشم دیگران، کشته شدن همه پسران سرهنگ آئورلیانو بوئندیا که از زنان در جبهه جنگ به وجود آمده‌اند، توسط افراد ناشناس از طریق هدف گلوله قرار دادن پیشانی آنها که علامت صلیب داشته و طعمه مورچه‌ها شدن آئورلیانو نوزاد تازه به دنیا آمده آمارانتا اورسولا از این موارد است. به اعتقاد بسیاری او در این کتاب سبک رئالیسم جادویی را ابداع کرده‌ است. داستانی که در آن همهٔ فضاها و شخصیت‌ها واقعی و حتی گاهی حقیقی هستند، اما ماجرای داستان مطابق روابط علّی و معلولی شناخته شدهٔ دنیای ما پیش نمی‌روند.
شخصیت‌ها

سرهنگ آئورلیانو بوئندیا (به اسپانیایی: Colonel Aureliano Buendía) پسر دوم اورسولا و خوزه آرکادیو بوئندیا ، اولین فرزندی است که در ماکوندو به دنیا می‌آید. این شخصیت فاقد هرگونه احساس عشق، نفرت، ترس، تنهایی و امید است. وی از کودکی تحت تأثیر برادر بزرگتر خود خوزه آرکادیو قرار دارد و در اوج داستان برادرش، که در نقطه مقابل دیدگاه سیاسی وی قرار دارد و به نوعی نماینده تمام نمای دشمنان او نیز به حساب می‌آید، او را از اعدام نجات می دهد.
بارها و بارها از مرگ می‌گریزد. نه جوخه اعدام و نه زخم و سم و خودکشی نمی‌تواند وی را بکشد. وی به نوعی نماد شخصیت کسی است که باید زنده بماند و عذاب بکشد تا پل بین سنت و مدرنیته در شهر خیالی ماکوندو باشد.
آئورلیانو در طول جنگ‌های داخلی در تمام جبهه‌های جنگ با زنان بیشماری خوابیده و ۱۷ پسر که همه نام کوچک وی و نام خانوادگی مادرانشان را دارند از وی به‌وجود آمده‌اند. گویی که در تمام مسیر پیشروی جبهه تخم جنگ را پراکنده‌است.
اما همه این ۱۷ پسر که یک کشیش روی پیشانی آن‌ها علامت صلیب را با خاکستر حک کرده‌است به سرعت کشته می‌شوند و در نهایت سرهنگ در اوج تنهایی و فراموش شدگی می‌میرد.
شخصیت‌ها > خوزه آرکادیو بوئندیا

خوزه آرکادیو بوئندیا جد خانواده بوئندیا به سبب کشتن پرودنسیو آگیلار با چند خانواده از شهرش خارج شد و به سوی مکانی بی‌نام و نشان رفت. جد وی و اورسولا با هم شریک بودند و به دلیل این که دایی و خاله اورسولا با هم ازدواج کرده و بچه آنها با دُم به دنیا آمد، خانواده نمی‌گذاشتند این دو بچه دار شوند. اورسولا هم شلوار بلندی با زنجیری به دورش می‌پوشید. روزی خوزه آرکادیو با پرودنسیو آگیلار خروس جنگی بازی کردند و پرودنسیو حرفی به او دربارهٔ عقیم بودنش زد و خوزه عصبانی شد و با نیزه او را کشت؛ ولی روح آگیلار همیشه در خانه‌اش بود و خوزه به خاطر او با چند خانواده به دنبال مکانی جدید برای زندگی رفت. وی پس از گذر از کوهستان به جایی رسید و در آنجا اقامت کرد و به‌خاطر خوابش آن جا را ماکوندو نام نهاد.
ملکیادس
یکی از شخصیت‌های بسیار مهم است. به گونه‌ای که بدون وجود ملکیادس، کتاب صد سال تنهایی معنایی ندارد!  وی بهترین دوست خوزه آرکادیو بوئندیا است و کتاب صدسال تنهایی زمانی به پایان می‌رسد که کل مکتوبات ملکیادس به اسپانیولی ترجمه می‌شود.
شخصیت‌ها > تفاوت شخصیت‌ها

شخصیت اورسولا و پیلار ترنرا با بقیه افراد خانواده تفاوت دارد زیرا این دو نفر با حس ششم خود و گرفتن فال ورق می‌توانند آینده افراد را پیش‌بینی کنند.
بعد از مرگ اورسولا این فرناندا دل کارپیو است که کنترل زندگی افراد خانواده را برعهده می‌گیرد و نظراتش را بر آنها تحمیل می‌کند. چون او از ارتباط دخترش رناتا رمدیوس با مائوریسیا بابیلونیا ناراضی ست و نمی‌خواهد مردم دهکده در جریان رابطه آن دو قرار بگیرند، باعث ناتوان آن جوان تا آخر عمر می‌شود و دخترش را به یک صومعه پیش عده‌ای راهبه می‌فرستد که تا پایان عمر در آنجا بماند. وقتی راهبه‌ای به خانه فرناندا می‌آید و نوه او که فرزند رناتا و مائوریسیا است را با خود می‌آورد با وجود آن که فرناندا در ابتدا قصد کشتن آن کودک را دارد اما از فکر خود منصرف می‌شود و آن بچه در خانه او بزرگ می‌شود.
سبک صد سال تنهایی

داستان از زبان سوم شخص حکایت می‌شود. سبک این رمان رئالیسم جادویی است. مارکز با نوشتن از کولی‌ها از همان ابتدای رمان به شرح کارهای جادویی آن‌ها می‌پردازد و شگفتی‌های مربوط به حضور آن‌ها در دهکده را در خلال داستان کش‌وقوس می‌دهد تا حوادثی که به واقعیت زندگی در کلمبیا شباهت دارند با جادوهایی که در این داستان رخ می‌دهند ادغام شده و سبک رئالیسم جادویی به وجود آید. صدسال تنهایی اثری است که "آمریکای لاتین برای فهمیدن خود به وجود آورده است."
در ایران و زبان فارسی

این کتاب چندین بار توسط مترجمان گوناگون به فارسی ترجمه شده‌است که عموماً از روی ترجمه انگلیسی به فارسی برگردانده شده‌اند. ترجمه بهمن فرزانه نخستین ترجمه این اثر به فارسی است که سال‌ها به عنوان بهترین ترجمه معرفی می‌شد. ولی بعدها مقالات انتقادی نسبتاً تندی علیه این ترجمه و چند ترجمه دیگر چاپ و منتشر شد.
شجره‌نامه خاندان بوئندیا (رمان صد سال تنهایی)
مارکز در سال ۱۹۹۹
لوایح دوگانه

لوایح دوگانه یا لوایح دوقلو اصطلاحی است که به دو لایحه که توسط دولت اصلاحات در سال ۸۱ به مجلس ششم فرستاده شدند اطلاق می‌شود.
سیدمحمد خاتمی پس از انتخاب مجددش به‌عنوان رئیس‌جمهور در ۱۸ خرداد سال ۱۳۸۰، لایحه‌ای را که سال‌ها پیش، یعنی در تاریخ ۲۲ آبان ۶۵، با عنوان اصلاح مواد فصل دوم قانون تعیین حدود وظایف و اختیارات ریاست‌جمهوری اسلامی ایران آماده شده بود، بار دیگر مورد توجه قرار داد و دولت در تاریخ ۲۷ شهریور ۸۱ آن را تصویب کرد. خاتمی تصمیم گرفت تمام تلاش خود را برای تبیین اختیارات رئیس‌جمهور و اصلاح قانون انتخابات در قالب دو لایحه به کار بگیرد؛ لوایحی که بعدها لوایح دوگانه رئیس‌جمهور و مهم‌ترین لوایح دولت خاتمی در هشت سال ریاست‌جمهوری او لقب گرفت. دولت این لوایح را تقدیم مجلس کرد، اما بین مجلس و شورای نگهبان بارها در رفت‌وآمد گرفتار شد.
خاتمی پیش از رد مجدد لوایح در شورای نگهبان گفته بود لایحه تبیین اختیارات «اگر تصویب نشود، دیگر رئیس‌جمهوری آن نیست که قانون اساسی معین کرده و مردم باید بدانند که به چه رئیس‌جمهوری رأی می‌دهند و چه توقعی از او دارند»؛ خاتمی لایحه اصلاح قانون انتخابات را نیز برای تثبیت حق مسلم مردم و اهتمام به آن می‌دانست، آن‌طوری‌که مورد نظر جمهوری اسلامی ایران است. یک لایحه در مورد تبیین (افزایش) اختیارات رئیس‌جمهور و لایحهٔ دیگر در مورد اصلاح قانون انتخابات بود. این لایحه توسط شورای نگهبان رد شد و نمایندگان مجلس ششم تصمیم بر استعفای جمعی یا تحصن گرفتند که تحصن را به نمایش گذاشتند. محمد خاتمی نیز تهدید به استعفا کرد. عاقبت لوایح توسط محمد خاتمی باز پس گرفته شد.
طرح

در اولین روز هفته دولت سال ۸۱ سید محمد خاتمی در مصاحبه‌ای با خبرنگاران داخلی و خارجی، خبر از لایحه «اصلاح قانون انتخابات مجلس» از سوی دولت داد.  خاتمی همچنین در آن مصاحبه، از ارائه لایحه‌ای که «تبیین حدود وظایف و اختیارات رئیس‌جمهور» می‌نامید، سخن گفت. رئیس‌جمهور در این مصاحبه گفت: «رئیس‌جمهور ابزارهای لازم برای اجرای هرچه بهتر قانون اساسی را در اختیار ندارد و حق رئیس‌جمهور در این زمینه مورد تردید و انکار قرار گرفته است... لذا لایحه‌ای تنظیم و به مجلس ارائه خواهد شد.». در آن زمان یکی از مباحث مسئله‌ساز درخصوص لایحه دوم، که دولت هشتم آن را مطرح می‌ساخت، جایگزینی واژه «افزایش اختیارات» بود. عبدالله رمضان‌زاده سخنگوی دولت خاتمی و عضو ارشد حزب مشارکت، در همین راستا این لایحه را در واقع افزایش اختیارات خاتمی دانست: لایحه افزایش اختیارات ریاست جمهوری از ضروریات جامعه از نظر دولت است. در مقابل این اظهارات، هاشمی شاهرودی، رئیس قوه قضائیه، این چنین واکنش نشان داد: مشکل اساسی مردم ما، عدم اعمال صحیح اختیارات موجود در قانون و درست پیاده نشدن برنامه‌هاست. در حالی که هنوز یک هفته از وعده خاتمی نمی‌گذشت، «لایحه اصلاح قانون انتخابات مجلس»، توسط محمد علی ابطحی، معاون حقوقی و امور مجلس خاتمی، به مجلس ششم رفت. در مجلس نیز کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس ششم به ریاست میردامادی، دبیرکل حال حاضر حزب مشارکت، فوراً آن را در دستور کار قرار داد و ظرف چند دقیقه و بدون طرح نظرات مخالف و موافق این لایحه در کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی به تصویب رسید. حذف نظارت استصوابی شورای نگهبان اصلی‌ترین محور لایحه انتخابات قلمداد می‌شد و به همین دلیل بود که اصلاح طلبان پس از تصویب کلیات لایحه در کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی از آن استقبال نمودند. در همین زمینه در تاریخ ۱۲ شهریور ۸۱ رادیو آزادی، از حذف نظارت استصوابی در لایحه دولت اظهار شادمانی نمود و با تأکید بر با فرض تصویب نهایی لایحه اصلاح قانون انتخابات، گروه‌ها و سازمان‌های خارج از حاکمیت برای ورود به مجلس با محدودیت روبه‌رو خواهند بود، از تندروها برای حل این مشکل نیز استمداد طلبید.
به گزارش همشهری آنلاین به نقل از شرق، «در بعضی جاها اختیار رئیس‌جمهور از اختیار یک شهروند عادی کمتر است… لوایح دوگانه حداقل‌هایی است که باید باشد… بدون رعایت روح لوایح، دیگر رئیس‌جمهور خیلی کاره‌ای نیست». این جملات سیدمحمد خاتمی در روزهایی بیان شد که لوایح دوگانه پیشنهادی‌اش بین شورای نگهبان و مجلس دررفت‌وآمد بود؛ لوایحی که به اعتقاد برخی از صاحب‌نظران برای اجرای قانون اساسی و رعایت حقوق ملت لازم و ضروری بود و البته مخالفان نیز معتقد بودند این لوایح، مشکلی از مشکلات مردم را حل نمی‌کند و نباید به دنبال اضافه‌کردن اختیارات رئیس‌جمهور بود.
علی صوفی، فعال سیاسی اصلاح‌طلب در گفت‌وگو با «برنا» دربارهٔ موضع محمد یزدی در مواجهه با لوایح دوقلو بیان کرده‌است: «فردی از مرحوم آیت‌الله یزدی خاطره جالبی نقل کرده‌است. وقتی آقای خاتمی لایحه دوقلوی انتخابات را به مجلس داده‌است یکی از موارد این بوده که ببینند مسئول اجرای قانون اساسی در کشور که در قانون اساسی، رئیس‌جمهور نام برده شده شامل همه اصول قانون اساسی می‌شود یا نه؟ آقای یزدی گفته‌است که مسلم است که شامل همه‌چیز می‌شود. گفته‌اند پس چرا شما در شورای نگهبان رد کرده‌اید، گفته‌اند چون آقای خاتمی سؤال کرد!»
طرح > سناریوی رفراندوم

تهدید تندروهای اصلاح طلب تنها خروج از حاکمیت را در برنگرفت بلکه آنان برگزاری رفراندوم را گزینه دیگری برای تهدید در نظر گرفته بودند. تهدید برگزاری رفراندوم را حزب مشارکت پس از گفته‌های عبدالکریم سروش، در دستور کار قرار داد. سروش که از آمریکا به ایران آمده بود، در مصاحبه‌ای با رویداد، ارگان اینترنتی حزب مشارکت، دربارهٔ راه‌های پیش پای افراطیون پس از رد لوایح از سوی شورای نگهبان، رفراندوم را به عنوان تهدید ساختار شکنانه‌ای پیشنهاد داد:از جمله رفراندوم را می‌توان در این راستا مورد توجه قرار داد. در جهت استفاده از این راهکار میردامادی، رئیس کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس ششم، بیان داشت که: طبق قانون می‌توان در مورد مسائل مهم، تقاضای همه‌پرسی کرد و همه‌پرسی می‌تواند یکی از گام‌ها باشد. محمدرضا خاتمی، نیز بر راه حل رفراندوم تأکید کرد: «اگر از سوی شورای نگهبان (لوایح دوگانه) رد شود، رفراندوم را پیشنهاد می‌کنیم.». به فاصله سه روز از تهدید صورت گرفته رضا خاتمی مبنی بر رفراندوم، جلایی‌پور نیز در مصاحبه‌ای با ایسنا بر این تهدید صحه گذاشت: اگر لوایح تصویب نشود، جنبش اصلاحی دو راهکار پیش رو دارد: اول رفراندوم و نهایتاً استعفا.
علی کشتگر، از اعضای چریک‌های فدایی خلق، در مصاحبه با رادیو صدای آمریکا و در پاسخ به این سؤال که «موضوع رفراندوم باید نوع حکومت ایران باشد یا لوایح دوگانه» برگزاری رفراندوم را حتی اگر در مورد نظارت استصوابی شورای نگهبان یا اختیارات رئیس‌جمهوری باشد، یک پیروزی بسیار بزرگ برای اپوزیسیون دانست و از آن به عنوان مقدمه‌ پیشرفت‌های بیشتر در جهت براندازی جمهوری اسلامی یاد كرد.
رد شدن در شورای نگهبان

با پایان تعطیلات نوروزی سال ۱۳۸۲ و شروع به کار دوباره مجلس ششم، شورای نگهبان پس از بحث و بررسی لایحه تغییر قانون انتخابات مجلس، این لایحه را در ۳۹ مورد خلاف قانون اساسی و در ۷ مورد خلاف شرع تشخیص داد و آن را رد کرد. در نوزدهم اردیبهشت ۸۲، شورای نگهبان پس از بررسی لایحه تبیین حدود وظایف و اختیارات ریاست جمهوری در جلسات متعدد، این لایحه را نیز در مواردی با قانون اساسی مغایر تشخیص داد و این مغایرت‌ها را در ۱۰ بند به مجلس برای اصلاح بازگرداند. تهدیدها به جایی نرسید اما خاتمی در آخرین روز اردیبهشت ۱۳۸۲، در گفت‌وگویی با خبرنگاران، مجدداً بر این لوایح تأکید کرد و گفت: «اگر مواردی هم واقعاً خلاف شرع و قانون اساسی باشد،‌ باید اصلاح شود.»
برخی موافقان و مخالفان وقت

در اوّلین واکنش‌ها، سید محمدعلی ابطحی (معاون امور حقوقی و پارلمانی خاتمی) اعلام کرد: «افزایش اختیارات حقّ خاتمی است، آنچه که رئیس‌جمهور طلب کرده، زیاده‌خواهی نیست و بلکه نتیجه پنج سال تجربه است».
محمد هاشمی پس از رد لوایح اعتقاد داشت که نباید حساسیت زیادی نسبت به تصویب یا رد لایحه تبیین اختیارات رئیس‌جمهور ایجاد کرد، زیرا مشکلی از مشکلات مردم و کشور را حل نمی‌کند. او گفته بود: «اگر مبنا قانون اساسی و وظایف و اختیاراتی باشد که این قانون برای دستگاه‌های مختلف نظام تعیین کرده، باید گفت که در تصویب لایحه اختیارات رئیس‌جمهور، مجلس به وظیفه‌اش عمل کرده و در رد مواردی از این لایحه هم، شورای نگهبان به وظیفه قانونی‌اش عمل کرده‌است؛ بنابراین کسانی که شعارشان قانون‌مندی و حاکمیت قانون است نباید در پذیرش مصوبه مجلس و نظر شورای نگهبان، تفاوتی قائل باشند». علی لاریجانی نیز اعتقاد داشت که اگر رئیس‌جمهور قصد کارکردن داشته باشد، فرصت و ظرفیت آن فراهم است و اختیاراتش کم نیست، اما اگر کسی دنبال کار نباشد می‌تواند هزار بهانه بیاورد تا کار نکند. او گفته بود: طبق قانون اساسی رئیس‌جمهور دارای اختیارات مناسب است.
محسن رضایی نیز معتقد بود: «قانون اساسی، اختیارات قابل توجهی را به رئیس‌جمهور داده‌است. رئیس‌جمهور می‌تواند در شورای عالی امنیت ملی تصمیم بگیرد، می‌تواند با وزارت اطلاعات و پلیس موانع را از سر راه خود بردارد. رئیس‌جمهور یک آدم بی‌دست‌وپا نیست».
حسین انصاری راد، رئیس کمیسیون اصل ۹۰ مجلس ششم، هم پس از رد لوایح دوقلو به خبرگزاری «ایسنا» گفته بود: «روشن بود که در این دو لایحه و تصمیمات اتخاذشده در مورد رد گسترده انتخاب‌شوندگان امری سیاسی و ناشی از نوع استنباط و مصلحت‌اندیشی خاصی بود که نمی‌توانست مورد تأیید قاطبه حقوق‌دانان بی‌طرف باشد. رئیس‌جمهور طبق قانون اساسی شخص دوم کشور و مسئول اجرای قانون اساسی و موظف به پاسداری از آن است، واضح است که مجری قانون اساسی و موظف به پاسداری از آن، لزوماً باید ناظر بر قانون و اجرای آن باشد. با توجه به این امر رئیس‌جمهور در صورت نقض قانون باید بتواند ناقض قانون را مورد سؤال و پیگرد قرار داده و به او اخطار دهد و مسئولیت بخواهد و این مطلب روشنی از نظر کارشناسان بی‌طرف بود، اما مسئولان جناح اصولگرا و محافظه‌کار، نظارت رئیس‌جمهور بر بخش‌هایی از قانون اساسی و به‌ویژه قوانین قضائی را قبول نداشتند و آن را نمی‌پذیرفتند و کار و مسئولیت رئیس‌جمهور در اجرای قانون اساسی و نظارت بر آن متوقف و بدون اثر شده‌است».
[این بحث] البته فقط منحصر به روحانی و خاتمی هم نبوده‌است و محمود احمدی‌نژاد به‌عنوان رئیس‌جمهوری که تمام اصولگرایان از او حمایت می‌کردند نیز در اواخر کار خود در دولت دومش از اختیارات محدود رئیس‌جمهور گله می‌کرد.
سید حسین میرحسینی (بازیکن فوتوالی)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نایب قهرمانی مسابقات فوتبال ساحلی بلاروس با تیم ملی ایران سال ۲۰۲۳: نایب قهرمانی مسابقات فوتبال ساحلی بلاروس با تیم ملی ایران سال ۲۰۲۳
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل: سید حسین میرحسینی
تیم ملی: تیم ملی فوتوالی ایران تیم ملی فوتبال ساحلی ایران
زاده: ۲۵ دسامبر ۱۳۷۷ یزد، ایران
قد: ۱٫۷۵ متر (۵ فوت ۹ اینچ)
وزن: ۷۲ کیلوگرم
ورزشی: ورزشی
زندگی‌نامه

سید حسین میرحسینی (زاده ۲۵ دسامبر ۱۳۷۷ در یزد) بازیکن فوتوالی و فوتبال ساحلی اهل ایران است. او کاپیتان تیم ملی فوتوالی ایران است و در رقابت‌های داخلی و بین‌المللی افتخارات متعددی کسب کرده است.
دوران حرفه‌ای > فوتبال ساحلی

میرحسینی دوران حرفه‌ای خود را در فوتبال ساحلی از باشگاه گلساپوش یزد آغاز کرد. او توانست در رقابت‌های داخلی و بین‌المللی خوش بدرخشد:
قهرمانی لیگ برتر فوتبال ساحلی ایران با تیم گلساپوش یزد (۱۳۹۸، ۱۴۰۳)
نایب قهرمانی لیگ برتر فوتبال ساحلی ایران با تیم گلساپوش یزد (۱۳۹۷)
قهرمانی لیگ برتر فوتبال ساحلی عراق با تیم المصافی بغداد (۲۰۲۴)
قهرمانی جام حذفی فوتبال ساحلی عراق با تیم المصافی بغداد (۲۰۲۴)
قهرمانی مسابقات بین‌المللی اوراسیاکاپ با تیم گلساپوش یزد (۲۰۱۸)
نایب قهرمانی مسابقات بین‌المللی اوراسیاکاپ با تیم گلساپوش یزد (۲۰۱۹)
حضور در مسابقات بین‌المللی مسکو کاپ با تیم گلساپوش یزد (۲۰۲۲، ۲۰۲۴)
نایب قهرمانی مسابقات جام مشترک المنافع فوتبال ساحلی با تیم ملی ایران (بلاروس ۲۰۲۳)
دوران حرفه‌ای > فوتوالی

میرحسینی در رشته فوتوالی نیز به موفقیت‌های چشمگیری دست یافته است. او به عنوان کاپیتان تیم ملی فوتوالی ایران عملکرد فوق‌العاده‌ای داشته است:
قهرمانی جام جهانی فوتوالی با تیم ملی ایران (آلانیا ترکیه، ۲۰۲۴)
قهرمانی مسابقات بین‌المللی AFC کاپ فوتوالی (دبی، ۲۰۲۴)
انتخاب به عنوان بهترین بازیکن مسابقات بین‌المللی AFC کاپ فوتوالی (دبی، ۲۰۲۴)
نایب قهرمانی مسابقات بین‌المللی AFC کاپ فوتوالی (دبی، ۲۰۲۵) با تیم سوپر پاور امارات
قهرمانی لیگ برتر فوتوالی ایران با تیم پیکان تهران (۱۴۰۰)
مقام پنجم مسابقات فوتوالی قهرمانی آسیا (تایلند، ۲۰۱۸)
حضور در مسابقات جام باشگاه‌های فوتوالی با تیم کپه داغ ترکمنستان (دبی، ۲۰۲۳)
۱۵ قهرمانی کاپ‌های کشوری فوتوالی با تیم گلساپوش یزد (۱۳۹۵ تا ۱۴۰۳)
دوران حرفه‌ای > مربیگری

میرحسینی علاوه بر دوران بازی، در زمینه مربیگری نیز فعالیت داشته است:
۸ قهرمانی مسابقات کشوری فوتوالی با تیم گلساپوش یزد (به عنوان سرمربی)
قهرمانی لیگ برتر فوتبال ساحلی زیر ۲۳ سال (۱۴۰۱)
قهرمانی لیگ برتر فوتبال ساحلی زیر ۱۸ سال (۱۴۰۳)
نایب قهرمانی لیگ برتر فوتبال ساحلی زیر ۱۸ سال (۱۴۰۲)
افتخارات > افتخارات ملی

قهرمانی جام جهانی فوتوالی (آلانیا ترکیه، ۲۰۲۴)
قهرمانی مسابقات بین‌المللی AFC کاپ فوتوالی (دبی، ۲۰۲۴)
نایب قهرمانی جام مشترک المنافع فوتبال ساحلی (بلاروس، ۲۰۲۳)
افتخارات > افتخارات باشگاهی

قهرمانی لیگ برتر فوتبال ساحلی ایران با گلساپوش یزد (۱۳۹۸، ۱۴۰۳)
قهرمانی لیگ برتر فوتبال ساحلی عراق با المصافی بغداد (۲۰۲۴)
قهرمانی جام حذفی فوتبال ساحلی عراق با المصافی بغداد (۲۰۲۴)
قهرمانی لیگ برتر فوتوالی ایران با پیکان تهران (۱۴۰۰)
۱۵ قهرمانی کاپ کشوری فوتوالی با تیم گلساپوش یزد