stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کودک کار در پاکستان
نوع کار

در شهر حیدرآباد پاکستان کودکان ۴ تا ۵ ساله برای ساخت جواهرات و دستبند به‌کار گرفته می‌شوند. آنها در مقابل ساخت ۱۲ مجموعه (که هر مجموعه دارای ۶۵ جواهر است) فقط مبلغ ۴۰ روپیه دریافت می‌کنند و این کار ۲ تا ۳ روز طول می‌کشد. این شرایط کار کودکان فقط در حیدرآباد نیست بلکه تمام پاکستان را شامل می‌شود. در شهر پنجاب طبق آمار اداره کار این شهر ۱۰۳۴۷ کوره آجرپزی وجود دارد که ۱۲۶۷۷۹ کودک در این کوره‌ها مشغول به کار هستند. در این شهر ۳۲۷۲۷ کودک به مدرسه نمی‌روند. ۷۱۳۷۳ کودک در صف رفتن به مدرسه هستند، که ۳۰۳۵۶ نفر آنها دختر و ۴۱۰۱۷ نفر بقیه پسر هستند. تعداد کودکانی که به مدرسه خصوصی می‌روند ۱۳۱۲۵ نفر می‌باشد، که از این تعداد ۷۴۳۸ نفر پسر و ۵۶۸۷ نفر دختر هستند. ۹۵۵۴ کودک هم در مؤسسات غیررسمی آموزشی تحصیل می‌کنند. در دسامبر ۲۰۱۴ اداره کار ایالات متحده لیست ۹ نوع کالاهای تولید شده با نیروی کار کودکان را منتشر کرد و اعلام کرد که ۶ نوع از این کالاها با کار کودکان پاکستانی تولید شده‌اند. این کالاها شامل آجر، قالی، النگوهای شیشه‌ای، چرم، ابزار جراحی و زغال‌سنگ است.
علت‌ها و دلایل

سازمان بین‌الملی کار مهمترین علت روی آوردن کودکان به کار را فقر می‌داند. درآمد سرانه هر فرد در پاکستان تقریباً ۱۹۰۰ پوند است. درآمد یک نفر از طبقه متوسط روزانه ۶ پوند است. یک پاکستانی باید روزانه با درآمد خود ۹ تا ۱۰ نفر را غذا بدهد. به‌علاوه باید با یک تورم شدید مقابله کند. در سال ۲۰۰۸، ۱۷٫۲ درصد از جمعیت پاکستان زیر خط فقر بودند که در تاریخ پاکستان بی‌سابقه بود. این فقر موجب شد که کودکان برای کمک خرجی خانواده خود به کار فرستاده شوند. برای شرکتها هم به‌کارگیری کودکان با دستمزد کم موجب می‌شود که قیمت تمام شده محصولات آنها پایین بیاید و از قیمت محصولات کشورهایی که کار کودکان در آنها ممنوع است پائین‌تر باشد. در تحقیقاتی که توسط گروهی بنام اختر، فاطمه و سادات در بلوچستان انجام گرفت علت اصلی که کودکان در بخش ماهیگیری این منطقه به‌کار گرفته می‌شوند پائین بودن تحصیلات، نبودن چشم‌انداز شغل و عقب ماندگی آن ناحیه است. این محققان معتقدند که اگر سطح آموزشی در این ناحیه ارتقا یابد تعداد کودکان کار کمتر خواهد شد.
سیاست دولت در مورد کودکان کار

دولت سعی کرده‌است با گذراندن قوانینی استفاده از کودکان را در کار محدود کند. قوانین و مقرراتی در مورد کودکان کار و شرایط به‌کارگیری نوجوانان در پاکستان وجود دارد از جمله:
قانون کارخانه سال ۱۹۳۴.
آئین‌نامه سال ۱۹۶۹ پاکستان غربی در مورد فروشگاه‌ها و مؤسسات.
قانون تحصیلات اجباری پنجاب سال ۱۹۹۴.
ولی عموماً این قوانین نادیده گرفته می‌شوند. سازمانهای غیردولتی افکار عمومی پاکستان را نسبت به استثمار کودکان در کارخانه‌ها هوشیار کرده‌اند. در حال حاضر چند سازمان در تلاش هستند تا از تعداد کودکان کار در پاکستان کم کنند. کارخانه‌ها موظف هستند تا طبق برنامه‌های امنیتی اجتماعی، برای کودکانی که در آنها کار می‌کنند مدرسه و نیز خدمات پزشکی مجانی، فراهم کنند.
یک پسر پاکستانی کفاشی می‌کند
دو کودک کار در پاکستان
دختر پاکستانی به‌عنوان کودک کار کار می‌کند
بریدینگ، کنتاکی

| بریدینگ، کنتاکی | بریدینگ، کنتاکی |
| --- | --- |
محدوده ثبت‌نشده: محدوده ثبت‌نشده
بریدینگ، کنتاکی: بریدینگ، کنتاکی
بریدینگ، کنتاکیLocation within the state of Kentuckyنمایش نقشه کنتاکیبریدینگ، کنتاکیبریدینگ، کنتاکی (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا: بریدینگ، کنتاکیLocation within the state of Kentuckyنمایش نقشه کنتاکیبریدینگ، کنتاکیبریدینگ، کنتاکی (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا
مختصات: ۳۶°۵۷′۳۳″ شمالی ۸۵°۲۶′۴″ غربی﻿ / ﻿۳۶٫۹۵۹۱۷°شمالی ۸۵٫۴۳۴۴۴°غربی﻿ / 36.95917; -85.43444: مختصات: ۳۶°۵۷′۳۳″ شمالی ۸۵°۲۶′۴″ غربی﻿ / ﻿۳۶٫۹۵۹۱۷°شمالی ۸۵٫۴۳۴۴۴°غربی﻿ / 36.95917; -85.43444
کشور: ایالات متحده آمریکا
ایالت آمریکا: کنتاکی
شهرستان: شهرستان ادیر، کنتاکی
ارتفاع: ۱۰۰۱ فوت (۳۰۵ متر)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (منطقه زمانی مرکزی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
شماره GNIS: ۴۸۷۸۵۵
بریدینگ (به انگلیسی: Breeding) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ادیر، کنتاکی واقع شده‌است. بریدینگ ۳۰۵٫۱۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
الساندرو اسکانزیانی

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۲۳ مارس ۱۹۵۳ ‏(۷۱ سال)
زادگاه:  ورنو برینزا
قد:  ۱٫۷۸ متر (۵ فوت ۱۰ اینچ)
پست:  هافبک
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۷۲–۱۹۷۳ |  Meda |  ۲۶ |  (۹) |
| ۱۹۷۳–۱۹۷۷ |  باشگاه فوتبال کومو |  ۹۷ |  (۱۸) |
| ۱۹۷۳–۱۹۷۴ |  ← باشگاه فوتبال لیورنو (قرضی) |  ۳۰ |  (۷) |
| ۱۹۷۷–۱۹۷۹ |  باشگاه فوتبال اینتر میلان |  ۴۶ |  (۸) |
| ۱۹۷۹–۱۹۸۱ |  باشگاه فوتبال آسکولی |  ۵۵ |  (۱۲) |
| ۱۹۸۱–۱۹۸۶ |  باشگاه فوتبال سمپدوریا |  ۱۵۲ |  (۲۵) |
| ۱۹۸۶–۱۹۸۸ |  باشگاه فوتبال جنوآ |  ۶۸ |  (۹) |
| ۱۹۸۸–۱۹۸۹ |  باشگاه فوتبال اتلتیکو آرتزو |  ۳۲ |  (۱) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۱۹۹۵–۱۹۹۷:  باشگاه فوتبال کومو
۱۹۹۷–۱۹۹۸:  باشگاه فوتبال مودنا
۱۹۹۸–۲۰۰۰:  Lumezzane
۲۰۰۰–۲۰۰۱:  باشگاه فوتبال اسپال
۲۰۰۱–۲۰۰۲:  Lecco
۲۰۰۳–۲۰۰۴:  Pro Sesto
۲۰۰۹–۲۰۱۰:  باشگاه فوتبال یو. اس. پرگولیتزه
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
الساندرو اسکانزیانی (انگلیسی: Alessandro Scanziani؛ زادهٔ ۲۳ مارس ۱۹۵۳) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اینتر میلان، باشگاه فوتبال آسکولی، باشگاه فوتبال سمپدوریا، باشگاه فوتبال جنوآ، باشگاه فوتبال کومو، باشگاه فوتبال لیورنو، و باشگاه فوتبال اتلتیکو آرتزو اشاره کرد.
خالد ابراهیم

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Khaled Ibrahim Helal Al-Dhanhani
زادروز:  ۱۷ ژانویهٔ ۱۹۹۷ ‏(۲۷ سال)
زادگاه:  امارات متحده عربی
قد:  ۱٫۸۳ متر (۶ فوت ۰ اینچ)
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال الوحده امارات
شمارهٔ پیراهن:  ۱۹
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۸–۲۰۱۶:  Dibba Al-Fujairah
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۶– |  باشگاه فوتبال الوحده امارات |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
خالد ابراهیم (انگلیسی: Khaled Ibrahim؛ زادهٔ ۱۷ ژانویهٔ ۱۹۹۷) بازیکن فوتبال اهل امارات متحده عربی است.
بنیامین فرملن

| مشخصات فردی | مشخصات فردی |
| --- | --- |
زاده: ۱۵ ژوئیهٔ ۱۹۵۷ ‏(۶۷ سال) سینت-نیکلاس، بلژیک
اطلاعات تیم: اطلاعات تیم
نقش: Rider
بنیامین فرملن (انگلیسی: Benjamin Vermeulen؛ زادهٔ ۱۵ ژوئیهٔ ۱۹۵۷) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک است.
ناتاشا کالی

ناتاشا کالی (به انگلیسی: Natasha Kelley) ژیمناست زادهٔ ۱ ژانویهٔ ۱۹۹۰ میلادی اهل کشور ایالات متحده آمریکا است.
کولدیماچینه

| کولدیماچینه | کولدیماچینه |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
کولدیماچینه: کولدیماچینه
کشور: ایتالیا
ناحیه: آبروتزو
استان / شهرستان: استان کییتی (CH)
حکومت: حکومت
 • شهردار: Graziano Di Berardino
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۱ کیلومتر مربع (۴ مایل مربع)
ارتفاع: ۷۷۰ متر (۲۵۳۰ فوت)
جمعیت (۱ ژانویه ۲۰۰۷): جمعیت (۱ ژانویه ۲۰۰۷)
 • کل: ۲۷۷
 • تراکم: ۲۵/کیلومتر مربع (۶۵/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Colledimanicesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 66010
پیش‌شماره تلفن: 0872
روز قدیس: 11 August
کولدیماچینه (به ایتالیایی: Colledimacine) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کییتی واقع شده‌است.
خصوصیات

کولدیماچینه ۱۱ کیلومترمربع مساحت و ۲۷۷ نفر جمعیت دارد و ۷۷۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرستان خودمختار باما یائو

| باما یاو 巴马县 | باما یاو 巴马县 |
| --- | --- |
County: County
باما یاو: باما یاو
کشور: People's Republic of China
Region: گوانگشی
شهر مرکزی: شهر هه‌چی
Township-level divisions: 1 towns 9 townships
County seat: Bama  (巴马镇)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۹۶۶ کیلومتر مربع (۷۵۹ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۳۰ متر (۷۵۰ فوت)
جمعیت (۲۰۰۷): جمعیت (۲۰۰۷)
 • کل: ۲۵۱۰۰۰
 • تراکم: ۱۳۰/کیلومتر مربع (۳۳۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۸ (China Standard)
باما یاو (به لاتین: Bama Yao Autonomous County) یک سکونتگاه مسکونی در جمهوری خلق چین است که در شهر هه‌چی واقع شده‌است.
خصوصیات

باما یاو ۱٬۹۶۶ کیلومترمربع مساحت و ۲۵۱٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۲۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ناحیه سوده‌مون

| ناحیه سوده‌مون 서대문구 | ناحیه سوده‌مون 서대문구 |
| --- | --- |
Autonomous District: Autonomous District
서대문구 · 西大門區: 서대문구 · 西大門區
سوده‌مون در شب: سوده‌مون در شب
  پرچم:   پرچم
موقعیت ناحیه سوده‌مون در سئول: موقعیت ناحیه سوده‌مون در سئول
Country: کره جنوبی
Region: ناحیه پایتختی سئول
Special City: سئول
Administrative dong: ۱۴
حکومت: حکومت
 • شهردار: مون سوک جین
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۷٫۶۱ کیلومتر مربع (۶٫۸۰ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۳۱۳٬۸۱۴
 • تراکم: ۱۸۰۰۰/کیلومتر مربع (۴۶۰۰۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: 서대문구민 (سوده‌مون گومین)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۹ (زمان در کره جنوبی)
Postal code: ۰۳۶۰۰ ~ ۰۳۸۹۹
Area code: +۸۲–۲٬۳۰۰٬۷۰۰٬۳۱۵۰~
گل: رز
درخت: کاج
پرنده: زاغی خاوری
وبگاه: وبگاه رسمی ناحیه سوده‌مون
یک طراحی از سوده‌مون (دروازه بزرگ غربی) حدود سال ۱۸۹۴ میلادی
سوده‌مون (کره‌ای: 서대문구, «دروازه بزرگ غربی») یکی از ۲۵ نواحی سئول پایتخت کره جنوبی است.
ناحیه سوده‌مون جمعیتی بالغ بر ۳۱۳٬۸۱۴ نفر (۲۰۱۰) و مساحت جغرافیایی ۱۷٫۶۱ کیلومتر مربع (۶٫۸ مایل مربع) دارد و به ۱۴ محله اداری (دونگ) تقسیم شده‌است. این ناحیه در شمال غربی سئول واقع شده‌است و از شمال غربی هم‌مرز با ناحیه اون‌پیونگ، از جنوب غربی هم‌مرز با ناحیه ماپو، از جنوب شرقی هم‌مرز با ناحیه جونگ و از شرق هم‌مرز با ناحیه جونگنو است.
سوده‌مون بخشی از منطقه سونگ‌جوشیب‌ری (سئول قدیم بیرونی) است و نام آن از دون‌یی‌مون، یکی از هشت دروازه سئول گرفته شده‌است که قبلاً محل آن در این ناحیه بوده‌است. پارک استقلال سوده‌مون در ناحیه سوده‌مون قرار دارد که میزبان چندین بنای تاریخی از جمله موزه زندان سوده‌مون و دروازه استقلال است.
مون سوک جین (문석진) از حزب دموکراتیک از ژوئیه ۲۰۱۰ شهردار سوده‌مون است.
خواهرخوانده

هایدیان، چین
موکپو، کره جنوبی
کولدیمتزو

| کولدیمتزو | کولدیمتزو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
کولدیمتزو: کولدیمتزو
Val di Sangro: Val di Sangro
کشور: ایتالیا
ناحیه: آبروتزو
استان / شهرستان: کییتی (CH)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۱ کیلومتر مربع (۴ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۲۵ متر (۱۳۹۴ فوت)
جمعیت (۱ ژانویه ۲۰۰۷): جمعیت (۱ ژانویه ۲۰۰۷)
 • کل: ۵۵۵
 • تراکم: ۵۰/کیلومتر مربع (۱۳۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Colledimezzesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 66040
پیش‌شماره تلفن: 0872
قدیس پشتیبان: San Rocco
وبگاه: وبگاه رسمی
کولدیمتزو (به ایتالیایی: Colledimezzo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کییتی واقع شده‌است.
خصوصیات

کولدیمتزو ۱۱ کیلومترمربع مساحت و ۵۵۵ نفر جمعیت دارد و ۴۲۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اشتراسبورگ (اوکرمارک)

| Strasburg | Strasburg |
| --- | --- |
Saint Mary Church: Saint Mary Church
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: مکلنبورگ-فورپومرن
ناحیه: Vorpommern-Greifswald
تقسیمات: ۱۱
حکومت: حکومت
 • شهردار: Norbert Raulin (SPD)
مساحت: مساحت
 • کل: ۸۶٫۸۳ کیلومتر مربع (۳۳٫۵۳ مایل مربع)
ارتفاع: ۶۰ متر (۲۰۰ فوت)
جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱): جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱)
 • کل: ۵۹۳۴
 • تراکم: ۶۸/کیلومتر مربع (۱۸۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: ۱۷۳۳۵
کدهای شماره‌گیری: ۰۳۹۷۵۳
پلاک خودرو: UER
وبگاه: www.strasburg.de
شهر اشتراسبورگ (به آلمانی: Strasburg) در ایالت مکلنبورگ-فورپومن در کشور آلمان واقع شده‌است.
جان کویینسی آدامز
زندگی اولیه، تحصیلات، و اوایل حرفه

جان کوئینسی آدامز در 11 ژوئیه 1767 از جان و ابیگیل آدامز (نام اسمیت) در بخشی از برینتری، ماساچوست، که اکنون کوینزی است، به دنیا آمد.نام او از پدربزرگ مادرش، سرهنگ جان کویینسی، که کویینسی، ماساچوست نیز به نام او گرفته شده است، میباشد.سرهنگ کویینسی دو روز پس از تولد نوه اش درگذشت.آدامز جوان توسط معلمان خصوصی - پسر عمویش جیمز تاکستر و منشی حقوق پدرش، ناتان رایس - آموزش دید.آدامز تا سن ده سالگی در مزرعه خانوادگی در برینتری بزرگ شد که عمدتاً تحت مراقبت مادرش بود.اگرچه جان آدامز به دلیل شرکت در انقلاب آمریکا غالباً غایب بود، اما با پسرش مکاتبه داشت و او را تشویق کرد که آثار نویسندگانی مانند توسیدید و هوگو گروتیوس را بخواند.آدامز با تشویق پدرش نویسندگان کلاسیکی مانند ویرژیل، هوراس، پلوتارک و ارسطو را نیز ترجمه کرد.
در سال 1778، آدامز و پدرش به اروپا رفتند، جایی که جان آدامز به عنوان بخشی از مأموریت های دیپلماتیک آمریکا در فرانسه و هلند خدمت می کرد.در این دوره، آدامز قانون، فرانسوی، یونانی و لاتین خواند و در چندین مدرسه از جمله دانشگاه لیدن تحصیل کرد.در سال 1781، آدامز به سنت پترزبورگ، روسیه سفر کرد و در آنجا به عنوان منشی دیپلمات آمریکایی، فرانسیس دانا، خدمت کرد.او در سال 1783 به هلند بازگشت و در سال 1784 به همراه پدرش به بریتانیای کبیر رفت.اگرچه آدامز از اروپا لذت می برد، او و خانواده اش تصمیم گرفتند که برای تکمیل تحصیلات خود به ایالات متحده بازگردد و در نهایت یک حرفه سیاسی را آغاز کند.
آدامز در سال 1785 به ایالات متحده بازگشت و در سال بعد به عنوان عضوی از کلاس اول کالج هاروارد پذیرفته شد.او به فی بتا کاپا پیوست و از نظر آکادمیک عالی شد و در سال 1787 از کلاس خود فارغ التحصیل شد.پس از فارغ التحصیلی از هاروارد، از سال 1787 تا 1789 نزد تئوفیلوس پارسونز در نیوبوریپورت، ماساچوست، حقوق خواند.آدامز در ابتدا با تصویب قانون اساسی ایالات متحده مخالف بود، اما در نهایت این سند را پذیرفت و در سال 1789 پدرش به عنوان معاون اول رئیس جمهور ایالات متحده انتخاب شد.در سال 1790، آدامز دفتر حقوقی خود را در بوستون افتتاح کرد.با وجود برخی از مبارزات اولیه، او به عنوان یک وکیل موفق بود و استقلال مالی از پدر و مادرش ایجاد کرد.
حرفه سیاسی اولیه (1793-1817) > سناتور آمریکایی از ماساچوست

در بازگشت به ایالات متحده، آدامز یک روش حقوقی را در بوستون مجدداً تأسیس کرد و در آوریل 1802 به مجلس سنای ماساچوست انتخاب شد.در نوامبر همان سال، نامزدی ناموفق برای مجلس نمایندگان ایالات متحده شد.در فوریه 1803، قانونگذار ماساچوست آدامز را به عضویت سنای ایالات متحده انتخاب کرد.اگرچه آدامز تا حدودی تمایلی به وابستگی به هیچ حزب سیاسی نداشت، اما به اقلیت فدرالیست در کنگره پیوست.او نیز مانند همکاران فدرالیست خود، با استیضاح قاضی ساموئل چیس، یکی از حامیان صریح حزب فدرالیست، مخالفت کرد.
آدامز به شدت با نامزدی جفرسون در سال 1800 برای ریاست جمهوری مخالفت کرده بود، اما او به تدریج از حزب فدرالیست بیگانه شد.نارضایتی او ناشی از کاهش محبوبیت حزب، اختلاف نظر بر سر سیاست خارجی، و خصومت آدامز با تیموتی پیکرینگ، رهبر حزب فدرالیست بود که آدامز او را بیش از حد مطلوب بریتانیا می دانست.برخلاف سایر فدرالیست های نیوانگلند، آدامز از خرید دولت جفرسون در لوئیزیانا و سیاست های توسعه طلبانه حمایت کرد.آدامز تنها فدرالیست کنگره بود که به قانون عدم واردات سال 1806 رای داد که بریتانیا را به دلیل حملاتش به کشتی های آمریکایی در طول جنگ های ناپلئونی در حال انجام مجازات می کرد.آدامز به طور فزاینده ای از عدم تمایل سایر فدرالیست ها برای محکوم کردن اقدامات بریتانیا، از جمله تحت تأثیر قرار گرفتن، ناامید شد و او به دولت جفرسون نزدیک شد.پس از حمایت آدامز از قانون تحریم سال 1807، قانونگذار ماساچوست که تحت کنترل فدرالیست ها بود، جانشین آدامز را چند ماه قبل از پایان دوره او انتخاب کرد و آدامز اندکی پس از آن از سنا استعفا داد.
آدامز در حالی که عضو مجلس سنا بود، به عنوان استاد منطق در دانشگاه براون و به عنوان استاد زبان آوری و خطابه بویلستون در دانشگاه هاروارد خدمت کرد.تعهد آدامز به بلاغت کلاسیک، پاسخ او به مسائل عمومی را شکل داد، و او مدت ها پس از اینکه نئوکلاسیکالیسم و ​​سیاست های احترام آمیز نسل بنیانگذار تحت الشعاع اخلاق تجاری و دموکراسی توده ای دوران جکسونی قرار گرفت، از آن آرمان های بلاغی الهام گرفت.بسیاری از مواضع خاص آدامز ریشه در ارادت همیشگی او به آرمان سیسرونی شهروند سخنور «خوب سخن گفتن» برای ارتقای رفاه شهر داشت.او همچنین تحت تأثیر آرمان جمهوری‌خواه کلاسیک فصاحت مدنی بود که فیلسوف بریتانیایی دیوید هیوم از آن حمایت می‌کرد.آدامز این ایده‌آل‌های کلاسیک جمهوری‌خواه در سخنرانی عمومی را با بحث آمریکایی تطبیق داد و ساختار سیاسی چندسطحی آن را آماده «رنسانس فصاحت دموستنی» می‌دانست.سخنرانی‌های او درباره بلاغت و خطابه (1810) به سرنوشت خطابه‌های باستانی، ضرورت آزادی برای شکوفایی آن، و اهمیت آن به‌عنوان عنصری وحدت‌بخش برای ملتی جدید با فرهنگ‌ها و باورهای گوناگون می‌پردازد.همانطور که فصاحت مدنی نتوانست در بریتانیا محبوبیت پیدا کند، در دهه دوم قرن نوزدهم، منافع ایالات متحده کم رنگ شد، زیرا «حوزه عمومی سخنرانی داغ» به نفع حوزه خصوصی ناپدید شد.
حرفه سیاسی اولیه (1793-1817) > وزیر در روسیه

پس از استعفا از سنا، آدامز توسط رهبران فدرالیست ماساچوست طرد شد، اما او درخواست های دموکرات-جمهوری خواهان را برای کسب مقام رد کرد.در سال 1809، او در برابر دیوان عالی ایالات متحده در مورد فلچر علیه پک بحث کرد و دیوان عالی در نهایت با استدلال آدامز موافقت کرد مبنی بر اینکه بند قرارداد قانون اساسی از ایالت جورجیا از بی اعتبار کردن فروش زمین به شرکت های خارج از ایالت جلوگیری می کند. بعداً در همان سال، رئیس جمهور جیمز مدیسون، آدامز را به عنوان اولین وزیر ایالات متحده در روسیه در سال 1809 منصوب کرد. اگرچه آدامز اخیراً از حزب فدرالیست جدا شده بود، اما حمایت او از سیاست خارجی جفرسون باعث حسن نیت او با دولت مدیسون شده بود.آدامز پس از تجربیاتش در اروپا به طور کلی و روسیه به طور خاص برای این نقش واجد شرایط بود.
پس از گذری دشوار از دریای بالتیک، آدامز در اکتبر 1809 به پایتخت روسیه، سنت پترزبورگ رسید. او به سرعت با نیکولای رومیانتسف، مقام روسی، رابطه کاری سازنده برقرار کرد و در نهایت با تزار الکساندر اول روسیه دوست شد.آدامز همچنان از بی طرفی آمریکا بین فرانسه و بریتانیا در طول جنگ ناپلئون حمایت می کرد.لوئیزا در ابتدا از چشم انداز زندگی در روسیه مضطرب بود، اما در دربار روسیه به چهره ای محبوب تبدیل شد.آدامز از سمت دیپلماتیک خود، حمله ناپلئون امپراتور فرانسه به روسیه را مشاهده کرد که با شکست فرانسوی ها به پایان رسید.در فوریه 1811، پرزیدنت مدیسون، آدامز را به عنوان معاون قاضی دیوان عالی ایالات متحده معرفی کرد.نامزدی به اتفاق آرا توسط سنا تایید شد، اما آدامز کرسی را رد کرد، و ترجیح داد در سیاست و دیپلماسی فعالیت کند، بنابراین جوزف استوری به جای آن کرسی را گرفت.
حرفه سیاسی اولیه (1793-1817) > معاهده خنت و سفیر در بریتانیا

آدامز مدتها نگران بود که ایالات متحده وارد جنگی شود که نتواند در برابر بریتانیا پیروز شود، و در اوایل سال 1812، به دلیل حملات مداوم بریتانیا به کشتیرانی آمریکایی و رویه بریتانیایی تحت تأثیر قرار گرفتن، چنین جنگی را اجتناب ناپذیر می دید.در اواسط سال 1812، ایالات متحده علیه بریتانیا اعلام جنگ کرد و جنگ 1812 آغاز شد. تزار الکساندر تلاش کرد تا در مناقشه بین بریتانیا و ایالات متحده میانجیگری کند و پرزیدنت مدیسون آدامز، آلبرت گالتین وزیر خزانه داری و سناتور فدرالیست جیمز ای. بیرد را منصوب کرد.گالتین و بیرد در ژوئیه 1813 به سنت پترزبورگ رسیدند، اما بریتانیا پیشنهاد میانجیگری تزار الکساندر را رد کرد.آدامز به امید آغاز مذاکرات در محل دیگری، روسیه را در آوریل 1814 ترک کرد.مذاکرات سرانجام در اواسط سال 1814 در خنت آغاز شد، جایی که آدامز، گالتین و بیرد توسط دو نماینده آمریکایی دیگر، جاناتان راسل و رئیس سابق مجلس، هنری کلی، پیوستند.آدامز، رئیس اسمی هیئت، با گالتین، بیرد و راسل به خوبی کنار می آمد، اما گهگاه با کلی درگیر می شد.
هیئت بریتانیایی در ابتدا با ایالات متحده به عنوان یک قدرت شکست خورده برخورد کرد و خواستار ایجاد یک کشور حائل سرخپوست از قلمرو آمریکا در نزدیکی دریاچه های بزرگ شد.هیئت آمریکایی به اتفاق آرا این پیشنهاد را رد کرد و موقعیت مذاکره آنها با پیروزی آمریکا در نبرد پلاتسبورگ تقویت شد.در نوامبر 1814، دولت لرد لیورپول تصمیم گرفت تا به دنبال پایان دادن به خصومت‌ها با ایالات متحده بر اساس وضعیت موجود پیش از آن باشد.حتی اگر بازگشت به وضعیت موجود به معنای تداوم رویه بریتانیایی تحت تأثیر قرار گرفتن باشد، آدامز و همکارانش به شرایط مشابه امیدوار بودند.این معاهده در 24 دسامبر 1814 امضا شد. ایالات متحده هیچ امتیازی از این معاهده به دست نیاورد، اما می توانست به خود ببالد که از جنگ علیه قوی ترین قدرت جهان جان سالم به در برده است.پس از امضای معاهده، آدامز به پاریس سفر کرد و در آنجا از نزدیک شاهد جنگ صدروزه بازسازی ناپلئون بود.
در ماه مه 1815، آدامز متوجه شد که پرزیدنت مدیسون او را به عنوان سفیر ایالات متحده در بریتانیا منصوب کرده است.آدامز با کمک کلی و گالتین بر سر یک توافق تجاری محدود با بریتانیا مذاکره کرد.پس از انعقاد قرارداد تجاری، بیشتر وقت آدامز به عنوان سفیر صرف کمک به ملوانان سرگردان آمریکایی و اسیران جنگی شد.در تعقیب وحدت ملی، رئیس جمهور تازه منتخب جیمز مونرو تصمیم گرفت که یک شمالی برای پست وزیر امور خارجه بهینه باشد و آدامز محترم و با تجربه را برای این نقش انتخاب کرد.آدامز پس از گذراندن چندین سال در اروپا، در اوت 1817 به ایالات متحده بازگشت.
وزیر امور خارجه (1817-1825)

آدامز در دوران هشت ساله ریاست جمهوری مونرو، از 1817 تا 1825، به عنوان وزیر امور خارجه خدمت کرد.بسیاری از موفقیت های او به عنوان وزیر، مانند کنوانسیون 1818 با انگلستان، معاهده بین قاره ای با اسپانیا و دکترین مونرو، از قبل برنامه ریزی نشده بودند.آدامز می خواست برای جلوگیری از خطر جنگ با اسپانیا و متحدان اروپایی اش، به رسمیت شناختن جمهوری های تازه استقلال یافته آمریکای لاتین را به تاخیر بیندازد.با این حال، کمپین نظامی اندرو جکسون در فلوریدا و تهدیدهای هنری کلی در کنگره، اسپانیا را مجبور به قطع یک معامله کرد، که آدامز با موفقیت مذاکره کرد.جیمز لوئیس زندگینامه نویس می گوید: "او موفق شد نقش هایی را که به او داده شده بود - نقش هایی که به وضوح نمی خواست - بازی کند - به گونه ای که کابینه اسپانیا را مجبور کرد ضعف دست خود را تشخیص دهد".جدای از دکترین مونرو، چهار سال آخر او به عنوان وزیر امور خارجه موفقیت چندانی نداشت، زیرا او درگیر کمپین ریاست جمهوری خود بود و از مصالحه با کشورهای دیگر که ممکن بود نامزدی او را تضعیف کند، خودداری کرد.نتیجه یک جنگ تجاری در مقیاس کوچک اما یک انتخابات موفق برای کاخ سفید بود.
آدامز با روی کار آمدن پس از جنگ 1812، فکر می کرد که کشور در اجتناب از تلفات سرزمینی خوش شانس بوده است، و او اجتناب از جنگ دیگری با یک قدرت اروپایی، به ویژه بریتانیا را در اولویت قرار داد.او همچنین به دنبال پرهیز از تشدید تنش‌های مقطعی بود، که موضوع اصلی کشور در طول جنگ 1812 بود.آدامز علاوه بر نقش سیاست خارجی خود، وظایف داخلی متعددی از جمله نظارت بر سرشماری ایالات متحده در سال 1820 و نوشتن گزارش گسترده ای در مورد وزن ها و معیارها داشت.گزارش وزن‌ها و اندازه‌گیری‌ها، یکی از اشتیاق خاص آدامز، دیدگاه تاریخی گسترده‌ای را در مورد این موضوع ارائه کرد و از اتخاذ سیستم متریک حمایت کرد.
مونرو و آدامز در مورد اکثر مسائل مهم سیاست خارجی توافق داشتند: هر دو طرفدار بی طرفی در جنگ های استقلال آمریکای لاتین، صلح با بریتانیا، رد توافق تجاری با فرانسوی ها و گسترش مسالمت آمیز به قلمروهای آمریکای شمالی امپراتوری اسپانیا بودند.رئیس‌جمهور و وزیر امور خارجه‌اش روابط کاری قوی برقرار کردند، و در حالی که آدامز اغلب بر سیاست‌های مونرو تأثیر می‌گذاشت، او احترام می‌گذاشت که مونرو تصمیم‌های نهایی را در مورد مسائل اصلی می‌گرفت.مونرو مرتباً با کابینه پنج نفره خود که در ابتدا متشکل از آدامز، وزیر خزانه داری ویلیام اچ. کرافورد، وزیر جنگ جان سی. کلهون، وزیر نیروی دریایی بنجامین کرونینشیلد، و دادستان کل ویلیام ویرت بود، ملاقات می کرد.آدامز احترام زیادی برای کلهون ایجاد کرد، اما معتقد بود که کرافورد به طور غیرمنطقی بر جانشینی مونرو در سال 1824 متمرکز بود.
آدامز در زمان سفیر خود در بریتانیا، مذاکراتی را بر سر چندین موضوع بحث برانگیز آغاز کرده بود که با جنگ 1812 یا معاهده خنت حل نشده بود.در سال 1817، دو کشور با معاهده راش-باگوت موافقت کردند که تسلیحات دریایی در دریاچه های بزرگ را محدود می کرد.مذاکرات بین دو قدرت ادامه یافت و منجر به پیمان 1818 شد که مرز کانادا و ایالات متحده در غرب دریاچه های بزرگ را مشخص کرد.این مرز در مدار 49 با کوه‌های راکی ​​تعیین شد، در حالی که قلمرو غرب کوه‌ها که به عنوان کشور اورگان شناخته می‌شود، به طور مشترک اشغال می‌شد.این توافق نقطه عطفی در روابط بریتانیا و ایالات متحده بود، زیرا ایالات متحده بر مرزهای جنوبی و غربی خود متمرکز شد و نگرانی بریتانیا در مورد توسعه طلبی آمریکا فروکش کرد.