stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پته
پته دوزی رودوزی است یا سوزن دوزی

رودوزی (Embroidery) به هنری می‌گویند که بر روی پارچه یا داخل پارچه انجام می‌شود. قلاب دوزی، گلابتون دوزی، پته دوزی و انواع سوزن دوزی‌ها مثل تفرش دوزی، درویش دوزی، بلوچ دوزی و ممقان دوزی را می‌توان جزو رودوزی‌های سنتی ایران تقسیم‌بندی کرد. این هنرها تماما بر روی پارچه انجام می‌شود. هنرهایی مانند سُکمه دوزی نیز جزو رودوزی هایی هستند که در داخل پارچه انجام می‌شود. البته به الحاق برخی مواد مانند سرمه بر روی پارچه نیز رودوزی می‌گویند. به این دست رودوزی‌های، رودوزی های الحاقی می‌گویند. از این رودوزی ها می‌توان به سرمه دوزی، سکه دوزی، چهل تکه دوزی و منجق دوزی اشاره کرد. بنابراین پَته دوزی، سوزن دوزی نیست، بلکه نوعی رودوزی است. به عبارت دیگر سوزن دوزی خود شامل سه نوع دوخت است: بلوچ دوزی، تفرش دوزی و ممقان دوزی. به بقیه دوخت ها، رودوزی می‌گویند.
کلاسیکو

| کلاسیکو | کلاسیکو |
| --- | --- |
سازنده: عادل فردوسی‌پور
مجری: پژمان جمشیدی
بازیگران: علی دایی وریا غفوری امیرمهدی ژوله ژابی آلونسو
راوی: حمید محمدی (معرفی مهمانان و مجری)   عادل فردوسی‌پور (کلیپ‌ها)
کشور سازنده:  ایران
زبان اصلی: فارسی
تولید: تولید
تهیه‌کننده: عادل فردوسی‌پور
دوربین: ۱۶:۹
مدت: ۸۸ دقیقه
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی:  کافه بازار  فیلیمو  نماوا
فرمت تصویر: ۱۰۸۰آی (اچ‌دی‌تی‌وی)
فرمت صدا: ای‌ای‌سی
انتشار اولیه: ۲۴ آذر ۱۳۹۸
کلاسیکو یک ویژه برنامه اینترنتی فوتبالی بود ، که در تاریخ ۲۴ آذر ۱۳۹۸ در کافه بازار، فیلیمو و نماوا منتشر شد. این ویژه برنامه با تهیه‌کنندگی عادل فردوسی‌پور و مجری‌گری پژمان جمشیدی و با حضور وریا غفوری و علی دایی ( اسطوره فوتبال ایران فوتبال ایران)  ژابی آلونسو (اسطوره تیم ملی فوتبال اسپانیا) و استند آپ امیرمهدی ژوله به بحث دربارهٔ ال کلاسیکوی ۲۷ آذر ۱۳۹۸ که یکی از حساس‌ترین ال کلاسیکوها است پرداخت و به استقبال این بازی رفت . حضور هواداران رئال مادرید و بارسلونا نیز از دیگر نکات جذاب این برنامه بود . این دومین برنامه عادل فردوسی‌پور در شبکه نمایش اینترنتی بود.
کلاسیکو در یک رکوردشکنی به اولین برنامه اینترنتی تبدیل شد که تنها در ۲۴ ساعت به ۱٬۸۲۰٬۰۰۰ بیننده دست پیدا کرده‌است، که پس از ۱ هفته به ۲٬۷۲۶٬۰۰۰ بیننده رسید. این برنامه تنها یک قسمت داشت .
ویژگی ها > پخش

این برنامه در ۲۴ آذر ۱۳۹۸ و در ساعت ۲۲:۰۰ پخش شد
ویژگی ها > اجرا

اجرای این برنامه به عهده‌ی پژمان جمشیدی فوتبالیست سابق تیم ملی فوتبال ایران و باشگاه فوتبال پرسپولیس بود
دربارهٔ برنامه

این برنامه به تهیه کنندگی عادل فردوسی پور و مجری گری پژمان جمشیدی یک برنامهٔ اینترنتی است که به الکلاسیکو می‌پردازد و سه روز قبل از انجام شدن حساس‌ترین مسابقهٔ جهان پخش شد.
کلاس یان هونتلار

درک یان کلاس «کلاس-یان» هونتلار (هلندی: Dirk Jan Klaas "Klaas-Jan" Huntelaar؛ زادهٔ ۱۲ اوت ۱۹۸۳) بازیکن فوتبال اهل هلند است.
یک مهاجم نوک تمام عیار که بهترین دوران فوتبالش را در شالکه سپری کرد. هونتلار محصول آکادمی آیندهوون بود و در هیرنوین مطرح شد. آژاکس او را به فوتبال اروپا معرفی کرد و پس از دوران کوتاه در رئال مادرید و میلان سال ۲۰۱۰ به شالکه پیوست. در واقع شالکه هونتلار را مطرح نکرد، اما دوران ناموفق در اسپانیا و ایتالیا را در آلمان به دست فراموشی سپرد و احیا شد و تا سال ۲۰۱۷ هم در ترکیب این تیم حضور داشت. کلاس یان هونتلار پس از هفت سال حضور در باشگاه شالکه، به تیم سابقش یعنی آژاکس بازگشت. او در این هفت سال به دومین گلزن برتر باشگاه شالکه تبدیل شد.
هونتلار در سال ۲۰۰۶ به عنوان بهترین بازیکن سال هلند انتخاب شد و عضوی از تیم هلند بود که در همان سال قهرمان جام یوفا زیر ۲۱ سال شد. در آن رقابت‌ها به عنوان بهترین گلزن شناخته شد و جایزه بهترین بازیکن را دریافت کرد. او بهترین گلزن تاریخ تیم ملی زیر ۲۱ سال هلند با رکورد ۱۸ گل در ۲۳ بازی است.
به گزارش وبسایت آماری اوپتا، هونتلار طی سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۷ در ۱۷۵ بازی بوندس لیگایی برای باشگاه شالکه ۸۲ گل به ثمر رساند. تنها کلاوس فیشر با ۱۸۲ گل بوندس لیگایی آماری بهتر از هونتلار در شالکه دارد. دو فصل آخر حضور او در شالکه با مصدومیت‌های پی در پی همراه بود و همین امر پایان کار او را با شالکه رقم زد. او تسلیم نشد و برای برگشتن به سطح ایده‌ال خود در آژاکس تلاش زیادی کرد و موفق هم شد. او در ژانویه۲۰۲۱ برای نجات شالکه از سقوط، دوباره به بوندس لیگا بازگشت. او در ۲۰۲۱/۰۹/۱۶ از دنیای فوتبال خداحافظی کرد.
از دیدگاه بسیاری از کارشناسان و مربیان مطرح جهان از جمله لوئیس فان خال، هونتلار با قدرت تمام کنندگی بالا، بهترین مهاجم جهان در داخل محوطه جریمه است.
یکی از بزرگ‌ترین اشتباهات هونتلار بعد از درخشش در آژاکس و قصد ترک این تیم ، انتخاب رئال مادرید برای ادامه بازی بود. فصلی که یکی از بدترین فصول یکی از قدرت‌های فوتبال اسپانیا و جهان بود و کسب نتایج ضعیف و درهم ریختگی باشگاه و نیمکت نشینی هونتلار باعث افت شدید و تغییر مسیر زندگی حرفه ای وی شد.
باشگاهی

او در تیم‌های آیندهوون، آژاکس، رئال مادرید، میلان و شالکه بازی کرد. موفق‌ترین دوران باشگاهی وی در شالکه و به عنوان کاپیتان رقم خورد.
بعد از احیا دوباره در شالکه ۰۴ , در فصل ۲۰۱۲_۲۰۱۱ با ثبت ۲۹ گل آقای گل فصل بوندس لیگا لقب گرفت. پس از کسب عنوان آقای گلی بوندس لیگا و درخشش خیره کننده در مسابقات لیگ قهرمانان اروپا، از دیدگاه برخی مجلات و خبرگزاری‌های مطرح جهان، بدون در نظر گرفتن مسی و رونالدو، هونتلار برترین مهاجم جهان در فصل فوق بود.
تیم ملی

او ۷۶ بازی ملی هم برای تیم ملی فوتبال هلند انجام داده‌است.
او در تیم ملی هلند درخشید و سومین گلزن برتر هلند پس از فن‌پرسی و دی‌پای است. او هیچوقت نتوانست خود را مانند رابین فن پرسی در تیم ملی هلند اثبات کند.
کوتو

کوتو یک ابخوست و منطقه شهرداری در ناحیه مورتلوکس در ایالت چوک در کشور ایالات فدرال میکرونزی است.
| کوتو | کوتو |
| --- | --- |
نقشه ایالت چوک: نقشه ایالت چوک
کشور: ایالات فدرال میکرونزی
ایالت: ایالت چوک
ناحیه: مورتلوکس
ارتفاع: ۹ متر (۳۰ فوت)
جمعیت (۲۰۰۸): جمعیت (۲۰۰۸)
 • کل: ۱۲۳۵
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۱۰:۰۰+
جغرافیا

کوتو در ۵۰۰ کیلومتر (۳۱۰ مایل) باختر پالیکیر قرار دارد.
آب و هوا

ماه فوریه پر باران‌ترین و سردترین ماه با ۴۵۹ میلی‌متر بارش و ۲۴ درجه سلسیوس است. ماه آوریل کم باران‌ترین و گرم‌ترین ماه با ۲۷۱ میلی‌متر بارش و ۲۵ درجه سلسیوس است.
کلیسای کاتولیک در ایالات متحده آمریکا

باسیلیکای حرم ملی لقاح معصومانه در واشینگتن، دی.سی.، بزرگ‌ترین کلیسای کاتولیک در آمریکا و آمریکای شمالیست. .
کلیسای کاتولیک در ایالات متحده آمریکا (انگلیسی: Catholic Church in the United States) بخشی از کلیسای کاتولیک در سرتاسر جهان است.
این کلیسا با ۶۹٫۴ میلیون عضو بزرگ‌ترین بدنهٔ مذهبی در آمریکاست که ۲۲٪ از کل جمعیت را در بر می‌گیرد. آمریکا دارای چهارمین جمعیت بزرگ کاتولیک در جهان پس از برزیل، مکزیک و فیلیپین و دارای بزرگ‌ترین جمعیت کاتولیک انگلیسی زبان است.
کلری

نام فعلی روستا : کلری و کفا
| کلری کفا کِلِری کِفا | کلری کفا کِلِری کِفا |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: آمل
بخش: لاریجان
دهستان: نمارستاق
جمعیت: ۷۳ نفر (سرشماری ۹۵)
وبگاه: https://www.instagram.com/keleri.kefa/
کلری کفا، روستایی است از توابع بخش لاریجان شهرستان آمل در دهستان نمارستاق است که از شرق با پلریه و از غرب با نمار همجوار است.این روستا از خاندان دیلمی و تیرگر تشکیل شده است.این روستا با شهرستان آمل ۷۰ کیلومتر فاصله دارد
جمعیت

این روستا در دهستان نمارستاق قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۷۳ نفر (۱۹خانوار) بوده‌است.
توماس کلارکسون

| توماس کلارکسون | توماس کلارکسون |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۸ مارس ۱۷۶۰
درگذشت: ۲۶ سپتامبر ۱۸۴۶ (۸۶ سال)
توماس کلارکسون (انگلیسی: Thomas Clarkson؛ زادهٔ ۲۸ مارس ۱۷۶۰ درگذشتهٔ ۲۶ سپتامبر ۱۸۴۶) یکی از طرفداران برجستهٔ لغو برده‌داری و عضو کارزار مقابله با تجارت برده در امپراتوری بریتانیا بود. او یکی از پایه‌گذاران جامعهٔ تحقق لغو تجارت برده بود و نقش مهمی در تصویب قانون تجارت برده مصوب ۱۸۰۷ داشت که به تجارت برده در بریتانیا پایان داد.
او در سال ۱۸۱۶ صلح‌طلب شد و همراه با برادرش جان کلارکسون یکی از ۱۲ بنیانگذار جامعهٔ ترویج صلح دائمی و جهانی بود.
کلارکسون در سال‌های پایانی عمرش برای تحقق آرمان لغو برده‌داری در سراسر جهان می‌کوشید که این کارزار در آن زمان بر قارهٔ آمریکا متمرکز شده بود. در سال ۱۸۴۰، کلارکسون سخنگوی اصلی انجمن ضدّ برده‌داری (امروزه معروف به سازمان بین‌الملل ضد برده‌داری) در اولین اجلاس این سازمان در لندن بود که با هدف لغو برده‌داری در سایر کشورها تشکیل شده بود.
کودکی، نوجوانی و تحصیلات

توماس کلارکسون بزرگ‌ترین پسر جان کلارکسون (کشیش کلیسای انگلستان و مدیر مدرسهٔ ویزبِک) و آنا وارد بود. او یک برادر به نام جان (زادهٔ ۱۷۶۴) و یک خواهر به نام آن داشت. او و برادرش در مدرسه‌ای که پدرشان مدیرش بود درس خواندند. پس از مرگ پدر، خانواده به خانه‌ای در خیابان بریج نقل مکان کردند که اکنون با پلاکی آبی‌رنگ قابل شناسایی است. توماس در سال ۱۷۷۵ به مدرسهٔ سنت‌پال در لندن رفت و پس از آن در سال ۱۷۷۹ وارد کالج سنت جان دانشگاه کمبریج شد. او مدرک لیسانس خود را در سال ۱۷۸۳ دریافت کرد و قرار بود تحصیلاتش را در کمبریج ادامه دهد تا پا جای پای پدرش بگذارد و وارد قشر روحانیت در کلیسای انگلیکان بشود. او توانست درجهٔ شماس را دریافت کند اما سلسله‌مراتب روحانیت را بیش از این طی نکرد و هرگز کشیش نشد.
پی‌بردن به فجایع برده‌داری

در سال ۱۷۵۸، کلارکسون وارد رقابت جستارنویسی به زبان لاتین شد که در دانشگاه برگزار می‌شد و همین رقابت مسیر زندگی آینده او رقم زد. موضوع مسابقه جستارنویسی این بود که «آیا به بردگی گرفتن دیگران برخلاف میل‌شان مشروع است یا خیر» و همین موضوع باعث شد کلارکسون به‌طور جدی در مورد مسئله تجارت برده بیندیشد. او هر مطلبی که در این باره پیدا کرد خواند از جمله آثار آنتونی بِنِزِت که یکی از طرفداران لغو برده‌داری و کوئیکر بود، و همچنین روایت‌های دست اول افراد فعال در تجارت برده مانند کتاب فرانسیس مور. او همچنین برای تحقیق دربارهٔ این موضوع به گفتگو با کسانی نشست که دربارهٔ تجارت برده و برده‌داری، تجربهٔ شخصی داشتند. کلارکسون پس از برنده‌شدن در این مسابقه، هنگامی که سوار بر اسب در حال طی مسیر بین کمبریج و لندن بود، دچار حالتی شد که آن را مکاشفه‌ای روحانی از جانب خداوند نامید. این تجربه و احساس وظیفهٔ الهی در نهایت باعث شد که کلارکسون زندگی خود را وقف لغو تجارت برده کند.
کلارکسون مقالهٔ لاتین خود را به انگلیسی ترجمه و در سال ۱۷۸۶ در قالب کتابچه‌ای به نام «جستاری در باب برده‌داری و تجارت گونهٔ انسان، علی‌الخصوص آفریقایی‌ها، ترجمه‌شده از یک مقالهٔ لاتین» منتشر کرد. این جزوه مؤثر افتاد و باعث شد کلارکسون با افراد دیگری که با جنبش لغو برده‌داری همدل بودند آشنا شود که برخی از آنها پیش از این مطالبی علیه برده‌داری منتشر کرده بودند از جمله افراد اثرگذاری مانند جیمز رَمزی و گرانویل شارپ و چندین چهرهٔ برجستهٔ کوئیکر. این جنبش که در بریتانیا و ایالات متحده، ابتدا توسط کوئیکرها و با حمایت دیگر گروه‌های اصلاح‌طلب مسیحی مانند متودیست‌ها و باپتیست‌ها، بنیان گذاشته شده بود، توانسته بود طی سالیان خود را تقویت کند. در سال ۱۷۸۳، ۳۰۰ کوئیکر که اغلبشان اهل منطقه لندن بودند، طوماری علیه تجارت برده را امضا و تقدیم پارلمان بریتانیا کردند.
کارزار ضد برده‌داری

در مه ۱۷۸۷ انجمنی به نام «جامعهٔ تحقق لغو تجارت برده» یا «کمیتهٔ لغو تجارت برده» تشکیل شد که در واقع گروهی مسیحی اما غیرفرقه‌گرا بود و قادر بود به واسطهٔ اعضای انگلیکان خود، در لابی‌کردن با نمایندگان پارلمان موفق‌تر باشد. ۱۲ عضو بنیان‌گذار این کمیته شامل ۹ کوئیکر و سه آنگلیکان پیشگام یعنی توماس کلارکسون، گرانویل شارپ و فیلیپ سن‌سام بود. به موجب یکی از قوانین آن زمان فقط کسانی که حاضر بودند هفت‌آیین را طبق قواعد کلیسای انگلستان به جا بیاورند می‌توانستند در پارلمان بریتانیا خدمت کنند، بنابراین تا قبل از قرن نوزدهم، کوئیکرها به‌طور کلی از حضور در مجلس عوام محروم بودند. کلارکسون سعی کرد به ویلیام ویلبرفورس نزدیک شود که انگلیکان بود و با نمایندگان پارلمان ارتباط خوبی داشت. ویلبرفورس یکی از معدود اعضای پارلمان بود که با طومار کوئیکرها همدلی و همراهی داشت و پیش از این نیز سؤالی دربارهٔ تجارت برده در مجلس عوام مطرح کرده بود.
کلارکسون در امور کمیته نقش مهم و پررنگی داشت و از سوی کمیته مأموریت یافت که شواهدی به نفع لغو تجارت برده جمع‌آوری کند. او برای این کار به شهرهای بریستول و لیورپول سفر کرد و با مخالفت شدید و بعضاً خشونت‌بار حامیان تجارت برده در این شهرها مواجه شد. تاجران برده، گروهی قدرتمند و اثرگذار بودند زیرا تجارت آنها کسب و کاری پرسود و وسوسه‌کننده بود و برای بسیاری از بنادر انگلستان رونق به همراه آورده بود.
لیورپول یکی از پایگاه‌های عمده سندیکاهای تجارت برده و بندر اصلی کشتی‌های حمل برده بود. در سال ۱۷۸۷، کلارکسون هنگام بازدید از این شهر مورد حملهٔ گروهی از ملوانان این شهر قرار گرفت که سعی داشتند او را ترور کنند. اما کلارکسون توانست حمایت تعداد زیادی از ملوانان دیگر را به دست بیاورد. سخنرانی کلارکسون به تاریخ ۲۸ اکتبر ۱۷۸۷ در کلیسایی که اکنون کلیسای جامع منچستر نامیده می‌شود، به کارزار ضد برده‌داری در این شهر جان تازه‌ای بخشید. در همان سال، کلارکسون جزوه‌ای به نام «دیدگاهی مختصر درخصوص تجارت برده و پیامدهای احتمالی لغو آن» را منتشر کرد.
کلارکسون در ارتقای وجههٔ عمومی کمیته بسیار موفق بود. او دو سال بعدی زندگی خود را صرف سفر به سراسر انگلستان و ترویج مقابله با برده‌داری و جمع‌آوری شواهد در این خصوص کرد. او طی تحقیقات خود با ۲۰٬۰۰۰ ملوان مصاحبه کرد و توانست به وسایلی که در کشتی‌های حمل برده استفاده می‌شد دست پیدا کند از جمله دستبندهای آهنی، پابند و وسایل شکنجه مانند پیچِ شست. او این وسایل را در سخنرانی‌های عمومی‌اش نشان می‌داد و تصویرشان را در جزوه‌هایش چاپ می‌کرد که تأثیر زیادی بر افکار عمومی داشت.
کلارکسون به نوشتن علیه تجارت برده هم ادامه داد. نوشته‌های او آکنده از توصیف‌های دقیق و دست‌اول ملوان‌ها، پزشک‌های کشتی و افراد دیگری بود که مستقیماً در تجارت برده نقش داشتند. او در سال ۱۷۸۸ مقاله ای نوشت به نام «جستاری درباره ناشایستگی تجارت بردگان آفریقایی» و آن را در سطح گسترده توزیع و منتشر نمود. یکی از دیگر نوشته‌های او «جستاری درباره تجارت برده» که در سال ۱۷۸۹ منتشر شد، روایت دست‌اول ملوانی بود که در یک کشتی حمل برده خدمت کرده بود. این آثار زمینه و مبنایی فراهم کرد تا ویلیام ویلبرفورس اولین سخنرانی خود در مورد لغو برده‌داری را در تاریخ ۱۲ مه ۱۷۸۹ در مجلس عوام بریتانیا ایراد کند.
کوخوا

کوخوا یا ستاره که به ستاره سرخ نیز مشهور بود نشریه بود که بین سال‌های ۱۹۰۶ تا ۱۹۱۸ به سردبیر فریدون آتورایا در ارومیه منتشر می‌شد. در واقع این نشریه اولین نشریه‌ای ست که برای آشوریان و به توسط خود آشوریان منتشر شد.
ویلفرید کلینگبیل

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۲۱ ژوئن ۱۹۳۹ ‏(۸۵ سال)
زادگاه:  اشتندل، آلمان
پست:  مهاجم
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۴۷–۱۹۵۷:  باشگاه فوتبال لوک اشتندل
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۵۷–۱۹۵۹ |  باشگاه فوتبال لوک اشتندل |  ۳۷ |  (۴) |
| ۱۹۶۰–۱۹۶۴ |  Dynamo Berlin |  ۷۹ |  (۱۵) |
| ۱۹۶۴–۱۹۶۶ |  ۱. FC Magdeburg |  ۴۰ |  (۰) |
| ۱۹۶۶–۱۹۶۹ |  Stahl Eisenhüttenstadt |   |   |
| ۱۹۶۹–۱۹۷۳ |  Stahl Brandenburg |   |   |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۵۸–۱۹۶۱ |  تیم ملی فوتبال آلمان شرقی |  ۶ |  (۱) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۱۹۷۳–۱۹۷۵:  Stahl Brandenburg
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
ویلفرید کلینگبیل (به آلمانی: Wilfried Klingbiel) بازیکن فوتبال و مهاجم اهل آلمان شرقی بود که از سال ۱۹۵۸ میلادی عضو تیم ملی فوتبال آلمان شرقی بوده‌است. وی در ۶ بازی ملی حضور داشته و در بازی‌های ملی‌اش ۱ گل به ثمر رساند. ویلفرید کلینگبیل آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۶۱ میلادی انجام داد.
سوادآموزی در ایران

«اکابر» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای روستای اکابر، اکابر (پارسیان) را ببینید.
مرد بالغ همراه با کودک در حال سوادآموزی؛ قزوین ۱۳۴۴
سوادآموزی یکی از مهم‌ترین مسائل آموزش و پرورش جامعه ایران محسوب می‌شود، چرا که برپایه آمار منتشر شده مرکز پژوهش‌های مجلس در سال ۱۳۹۸ خورشیدی، ایران بالغ بر روی ۸۹۷۵۵۵۳ نفر بی‌سواد دارد (بیش از ده درصد از کل جمعیت)
در سال ۱۹۳۶ (۱۳۱۵ خورشیدی) کمپین سوادآموزی بزرگسالان با ایجاد کلاس‌های بزرگسالان، به ویژه برای پایین‌ترین رده از کارمندان دولت آغاز می‌شود.
تاریخ باسوادی در ایران

مردمان تمدن جیرفت که به‌طور معتبر از ۵۰۰۰ سال پیش از میلاد در فلات ایران (در نزدیکی کرمان امروزی) حضور داشتند از سطح سواد و آگاهی مناسبی برخوردار بوده‌اند. برای نمونه می‌توان از روش‌های محاسبه‌ای که در آن زمان برای بازرگانی و تجارت به کار می‌رفته و امروزه در کاوشگاه باستانی جیرفت بدست آمده‌است، از سطح آگاهی مردمان ساکن فلات ایران در آن دوران آگاه شد.
همچنین از سنگ‌نوشته‌ای که در آن خط نوشتاری به کار رفته‌است و مربوط به ۳۲۰۰ پیش از میلاد است می‌توان نتیجه گرفت که مردمان تمدن جیرفت ایران اولین مخترعان خط بوده‌اند. تا پیش از این پنداشته می‌شد سومریان مخترع خط بوده‌اند. اما با کاوشی که در نوامبر سال ۲۰۰۷ انجام شد، این تصور دگرگون شد.
همچنین در دوران زرتشت و بواسطهٔ آموزه‌های او، اندیشه‌های فلسفی و جُستارهای علمی در میان ایرانیان رواج یافت. در دوران هخامنشی (حدوداً ۵۰۰ پیش از میلاد) و در دوران پادشاهی کوروش بزرگ و داریوش بزرگ که عدل و داد در ایران رواج یافته بود و دادگاه‌ها در همهٔ امپراطوری رونق داشتند، بسیاری از مردم، فرزندان خود را برای فراگیری و آموزش اصول قضاوت، برای آموزش به آموزشگاه‌ها می‌فرستادند. آن چنان‌که از استوانهٔ معروف کوروش بزرگ برمی‌آید، مردم ایران در آن زمان مردمانی متمدن و آگاه بوده‌اند.
در آن زمان فیلسوفان بسیاری چون استانس در ایران زاده شدند که استاد فیلسوفان پیشاسقراطی یونانی مشهوری چون دموکریتوس بوده‌اند.
در دوران اشکانیان (حدوداً هم‌زمان با میلاد مسیح) روابط دوستانه‌ای میان زرتشتیان و مسیحیان وجود داشت و بسیاری از مردم در این دوره بواسطهٔ برخورد مذهبی و اندیشه‌ای این دو دین، درگیر مسائل فلسفی شده بودند، که محصول آن ظهور ادیان جدیدی چون مانیگری در دوران ساسانیان بود. در دوران ساسانیان (پس از میلاد مسیح) نیز پادشاهان ساسانی چون شاپور اول، اهمیت ویژه‌ای بر امر دانش می‌گذاردند و در همان دوران بود که بزرگ‌ترین دانشگاه پزشکی جهان باستان، به نام گندی‌شاپور گشوده شد. گندی‌شاپور همچنین دارای کتابخانهٔ بسیار بزرگی بود که بعدها به دستور عمر، خلیفهٔ دوم اهل سنت به آتش کشیده شد. در دوران ساسانیان بسیاری از منابع پیشینیان سامان گرفته بود و به صورت نوشته و کتاب درآمده بود.
پس از حملهٔ اعراب نیز ایرانیان همچنان در سواد و دانش پیشتاز بودند، به گونه‌ای که بیشتر امور اداری و نوشتاری دربار حاکمان عرب، به دست ایرانیان انجام می‌شد.
ظهور شاعران بزرگی چون فردوسی، مولوی، خیام، نظامی، حافظ و سعدی، کشتی دانش و حکمت را بر واژگان منظم سوار کرد، که خود عامل نگهداری و حفظ زبان پارسی شد. بر خلاف همهٔ دیگر کشورهای گشوده شده به دست اعراب چون مصر و لبنان و دیگر کشورها که زبان عربی جایگزین زبان بومی شد، ولی ایرانیان به واسطهٔ فرهنگ کهن و پربار خود، مغلوب این زبان بیگانه نشدند و تنها به پذیرش دین اسلام اکتفا کردند. فیلسوفان و دانشمندان بزرگی چون ابن سینا، ابوریحان بیرونی، خیام، ملاصدرا و فارابی و صدها کس دیگر نیز در این دوران شکوفا شدند.
در این دوران سواد آموزی بیشتر در مکتب خانه‌ها انجام می‌شد که آموزگار غالباً آموزش دیدهٔ دروس مذهبی بوده‌است.
در دوران قاجار نیز، ۷ روز پیش از قتل امیرکبیر، نخستین دانشگاه رسمی ایران راه‌اندازی شد که دارالفنون نام داشت و استادان ایرانی تحصیل‌کرده در اروپا در آن به آموزش دانش و فنون جدید می‌پرداختند.
پیشینه برنامه‌های سوادآموزی در ایران

سازمان‌های زیر تاکنون با هدف سواد آموزی به بزرگسالان در ایران فعالیت نموده‌اند:
سازمان تعلیمات اکابر (۱۳۲۰–۱۳۱۵)
سازمان آموزش سالمندان (۱۳۳۵–۱۳۳۲)
سازمان آموزش بزرگسالان (۱۳۴۳–۱۳۳۵)
کمیته ملی پیکار جهانی با بی‌سوادی(۱۳۵۵–۱۳۴۳)
سازمان جهاد ملی سوادآموزی (۱۳۵۷–۱۳۵۵)
نهضت سوادآموزی(۱۳۵۸ تاکنون)
می‌توان سال ۱۲۸۶، یعنی زمان تشکیل اولین کلاس‌های اکابر را سرآغاز فعالیت‌های سوادآموزی دانست. [نیازمند منبع] برنامه‌های سوادآموزی ایران را تا سال ۱۳۵۰ را می‌توان چهار مرحله دانست.
در اول مهر ۱۳۰۵ نخستین دوره‌های آموزش اکابر (بزرگسالان) زیر نظر وزارت معارف به صورت کلاسهای شبانه در ده مدرسه تهران و با هشتصد دانش‌آموز آغاز شد.
سازمان تعلیمات اکابر اولین سازمانی است که به‌طور رسمی برای با سواد کردن بزرگسالان در ایران در سال ۱۳۱۵ تأسیس شد. در این دوره با استفاده از فضای مدرسه‌های موجود کلاس‌های شبانه برای بزرگسالان تشکیل گردید. فعالیت‌های این سازمان تا زمان اشغال ایران در شهریورماه ۱۳۲۰ ادامه داشت.
در ابتدا سوادآموزی تنها با هدف کاستن از تعداد بی‌سوادان و بدون توجه به ملاحظات اقتصادی-اجتماعی بود. در این دوره که از سال ۱۳۱۵ تا ۱۳۴۱ ادامه داشت، پیوند بین آموزش ابتدایی و بزرگسالان گسسته بود.
در مرحله دوم یعنی در دوره ۱۳۴۱ تا ۱۳۴۳ سوادآموزی به عنوان ابزاری برای تحقق اهداف توسعه و عمران کشور تلقی شده‌است. تأسیس سپاه دانش در سال ۱۳۴۱ نیز ظاهری با همین هدف صورت گرفته‌است.
مرحله سوم خصوصیات خاصی دارد که مهم‌ترین آن تشکیل سازمان جهانی به نام «کمیته بین‌المللی پیکار جهانی با بی‌سوادی» است. در این مرحله، اثرات اقتصادی سواد مورد توجه قرار گرفت و تشکیلات سوادآموزی متحول شد. فعالیت کمیته ملی پیکار با بی‌سوادی تا سال ۱۳۴۹ بیشتر در اجرای برنامه‌های آموزشی خلاصه می‌شد. تجربیات حاصل از اجرای برنامه‌های سوادآموزی در این دوره اتخاذ این راهبرد را، که امور اجرایی برنامه‌های سوادآموزی به ادارات و سازمان‌های دولتی واگذار شود و کمیته ملی پیکار با بی‌سوادی در نقش برنامه‌ریز و طراح طرح‌های اجرایی و نیز تدبیر امور سوادآموزی فعالیت نماید، ضرورت بخشید. لکن، تمام این تدابیر نتایج مورد انتظار را به دست نیاورد و با وجود افزایش نرخ سواد، تعداد بی‌سوادان همچنان افزایش یافت.
پس از پیروزی انقلاب ایران (۱۳۵۷) در سال ۱۳۵۷ و آغاز دوبارهٔ فعالیت‌های سوادآموزی امیدهای تازه‌ای به وجود آمد اما سرشماری ۱۳۶۵ آشکار ساخت که باوجود گسترش آموزش ابتدایی و اجرای فعالیت‌های سوادآموزی در مناطق شهری و روستایی و به‌ویژه در میان دختران و زنان، قدر مطلق بی‌سوادان افزایش یافته و از ۱۴٫۲ میلیون نفر در سال ۱۳۵۵ به ۱۴٫۷ میلیون نفر در سال ۱۳۶۵ رسیده‌است. البته نرخ باسوادی در دههٔ یادشده از ۴۱٫۷ به ۶۲ درصد ارتقا یافته‌است. در سال ۱۳۸۵ درصد باسوادان به ۸۴ درصد رسیده‌است.
پیشینه برنامه‌های سوادآموزی در ایران > ارزیابی فعالیت‌های سوادآموزی پیش از پیروزی انقلاب اسلامی

سوادآموزی بزرگسالان از سال ۱۲۸۶ با تشکیل کلاس‌های اکابر در شیراز آغاز شد. اما برنامه‌ریزی و تلاش برای مبارزه با بی‌سوادی در روستاها و در میان کودکان لازم التعلیم عملی در سال ۱۳۴۱ و با ایجاد سپاه دانش آغاز شد. اجرای وسیع برنامه‌های سوادآموزی نیز با تشکیل سازمان کمیته ملی پیکار با بی‌سوادی در سال ۱۳۴۳ مقدور گشت.
۱. سال ۱۲۸۶: تشکیل کلاس‌های اکابر در شیراز به همّت مشروطه خواهان
۲. سال ۱۲۸۸: تصویب آموزش اجباری همگانی برای کودکان هفت سال به بالا
۳. سال ۱۳۱۵: تصویب نظام‌نامه اکابر مبنی بر تشکیل کلاس‌های اکابر در مدارس دولتی و موظف نمودن کارکنان بی‌سواد دولت و موسسات عمومی و پیشه وران برای شرکت در این کلاس‌ها
۴. سال ۱۳۲۲: آغاز فعالیت کلاس‌های اکابر
۵. سال ۱۳۲۸: تأسیس اولین کلاس آموزش بزرگسالان در ورامین
۶. سال ۱۳۳۵: تجدید نظر در برنامه تعلیمات اساسی و ایجاد بنگاه عمران وزارت کشور و تهیه و تنظیم کتاب‌های «همه باسواد شویم»
۷. سال ۱۳۴۱: ایجاد سپاه دانش
۸. سال ۱۳۴۶: اجرای طرح تجربی سوادآموزی تابعی (حرفه‌ای) در اصفهان و دزفول
۹. سال ۱۳۵۵: ارائه و اجرای طرح جهاد ملی سوادآموزی
پیشینه برنامه‌های سوادآموزی در ایران > بررسی فعالیت‌های سوادآموزی از دههٔ ۱۳۳۰ تا سال ۱۳۵۷

از فعالیت‌های سوادآموزی پیش از سال ۱۳۳۴ به دلیل کمبود اطلاعات نمی‌توان برداشت درستی ارائه داد. آمارهای منتشره از مراجع مختلف در سال‌های ۱۳۳۴ تا ۱۳۵۷ هم عمومی ضد و نقیض بوده‌است. در عین حال، برای ارزیابی فعالیت‌ها، آمار رسمی وزارت آموزش و پرورش به عنوان آمار معتبر مورد بررسی قرار گرفته‌است.
در طی سال‌های ۱۳۳۴ تا ۱۳۴۴، بالغ بر ۳٫۶ میلیون نفر از بزرگسالان تحت پوشش برنامه‌های سوادآموزی اداره آموزش بزرگسالان قرار داشته‌اند. در اولین سال ارائه برنامه‌های سوادآموزی، تنها ۱۲۹۹۵ نفر در کلاس‌ها شرکت کرده‌اند. اما از سال ۱۳۳۵، فعالیت‌ها شدت گرفت و به بالاترین میزان خود یعنی ۴۵۰ هزار نفر در سال ۱۳۴۳ رسید.
ایجاد سپاه دانش در سال ۱۳۴۱ و به‌کارگیری سربازان نظام وظیفه در آموزش کودکان مناطق روستایی سبب شد تا هر ساله تعداد بیشتری از کودکان لازم التعلیم تحت پوشش آموزش ابتدایی قرار گیرند و نیز تعداد بزرگسالان مشمول برنامه‌های سوادآموزی افزایش یابد. در سال ۴۲–۱۳۴۱ که اولین سال اجرای طرح سپاه دانش است، هشتاد و پنج هزار نفر از کودکان سنین ۶ تا ۱۵ سال و شصت و پنج هزار نفر از بزرگسالان تحت پوشش آموزش قرار گرفته‌اند. این ارقام در سال‌های بعد افزایش یافته و در سال ۵۷–۱۳۵۶ به بالاترین میزان یعنی ۷۰۶۲۷۱ نفر رسیده‌است. نکته قابل توجه آن که تعداد دانش آموزان و سوادآموزان دختر تحت پوشش برنامه‌های سپاه دانش در مدت اجرای طرح بین ۱۵ تا ۳۰ درصد در نوسان بوده‌است و به‌طور کلی در حال افزایش بوده‌است. همچنین در طی سال‌های ۵۸–۱۳۴۱، معادل ۳٫۱ میلیون نفر از بزرگسالان زیر پوشش برنامه‌های سوادآموزی سپاه دانش قرار گرفته‌اند.