سگ‌های ولگرد بونگو
شخصیت‌ها > مافیای بندر > موهبت: راشومون (پاره کردن اشیا و…)

ریونوسکه آکوتاگاوا(به ژاپنی:芥川 龍之介) که نام او از ریونوسکه آکوتاگاوا نویسنده داستان‌های کوتاه دوره تایشو و موهبت او از یکی آثار معروف این نویسنده یعنی راشومون اقتباس شده است. آکوتاگاوا یک نگاه سیاه و سفید داروینیسم سوسیال به جهان دارد و ادعا می‌کند که افراد ضعیف باید بمیرند و جای خود را به افراد قویتر بدهند. او از درد و شکست نمی‌ترسد، فقط اگر کلمه‌ای را از یک «شخص خاص» بشنود. ذات بی‌رحمانه و شرور او را به یکی از خطرناکترین اعضای بندر مافیا تبدیل می‌کند، که هم متحد و هم دشمن از آن وحشت دارند. بیشتر تمکینی که از زیردستان «سوسمار سیاه» دریافت می‌کند، عمدتاً ناشی از ترس از کوتاهی روحیه و عدم تحمل عمومی بی کفایتی اوست.
آکوتاگاوا با عنوان «سگ وحشی» بندر مافیا، تمایلی حاد برای ارتکاب جنایات خشن را به تصویر می‌کشد تا علاوه بر اهداف مافیا بلکه برنامه خود را نیز به پیش ببرد. بی‌رحمانه و صریح، آکوتاگاوا در مورد اهداف خود تمایز قائل نیست، زیرا هیچ‌کسی از کشته شدن کسی از غیرنظامیان بی‌گناه، کودکان و دشمنان به هیچ وجه ناراحت نیست. او که با بی‌رحمی به افراد ضعیف حمله می‌کند، از شکنجه‌های بی‌معنی بیزار است و ترجیح می‌دهد هر زمان که ممکن است کشتن را با یک حرکت انجام دهد.
آکوتاگاوا به همان اندازه که خشن است، رویکردی کاملاً متشکل و جدا از هم دارد. نسبت به زیردستان و مافوق، به‌طور یکسان عمل می‌کند و از تعاملات اجتماعی هرچقدر ممکن باشد فاصله می‌گیرد. با این وجود خونسردی او شکننده است. در مواردی مانند هیگوچی در حین تعقیب و گریز برای آتسوشی ناکاجیما آکوتاگاوا سریعاً لگد می‌زند و او را مسخره می‌کند که با اقدام بی پروا به او خطر می‌بخشد. این خلق و خوی سریع، غالباً مانع او می‌شود و فعالیت‌های او را به هسته اصلی وجود خود دامن می‌زند.
مرکز این خشم از گذشته او به عنوان یتیمی در زاغه‌های یوکوهاما ناشی می‌شود. از زمان کودکی، نگاه تلخ آکوتاگاوا هرگز تغییر نکرد. تنها چیزی که تغییر کرد دیدار با دازای در سن ۱۴ سالگی بود، که قبلاً مایل بود گروهی از بازرگانان غیرقانونی مسئول قتل همراهانش را بکشد. این ملاقات با دازای در یک تغییر اساسی در آکوتاگاوا - احترام به شخصی - به پایان می‌رسد. حتی پس از گذراندن دوره آموزش وحشتناک و وحشتناک دازای، آکوتاگاوا هرگز از فلسفه خود دور نمی‌شود و کاملاً مخالف پذیرش ارزش اطلاعات دازای صرفاً برای خلاص شدن از شر دشمنان مافیاست. فقط با شنیدن صدای ضرب و شتم دازای، یادگیری نظر عالی دازای در مورد ساکونوسوکه اودا در سطح عمیقی به آکوتاگاوا آسیب می‌رساند، احساس توهین می‌کند که تصور می‌شود او نسبت به کسی که حاضر به کشتن در مافیا نیست، پایین‌تر است. فرار دازای اوضاع را را خراب‌تر می‌کند و احساس حقارت دائمی و ماندگار را در ذهن آکوتاگاوا باقی می‌گذارد، مهم نیست که چه کاری در مافیا انجام داد. اگرچه او هنوز در تلاش برای تأیید دازای است، اما وضعیت فعلی دازای را رسوائی برای شهرت خونین که در تاریخ مافیای بندر حک کرده است، می‌داند.
تمایل آکوتاگاوا برای تأیید دازای ناگزیر به کینه شدیدی نسبت به شاگرد جدید دازای، آتسوشی منجر می‌شود. آکوتاگاوا در اولین ملاقات با آتسوشی هنگامی که ضعیف است، می‌ترسد و در برابر خشونت لرزه بر اندامش می‌افتد، آتسوشی را کنار می‌گذارد و این چیزی نیست جز یک فرد ضعیف دیگر که قرار است به خاطر افراد قدرتمندتر از او بمیرد. گرچه موهبت آتسوشی لحظه ای او را هجوم می‌آورد، با این وجود آکوتاگاوا چیز خاصی در آتسوشی نمی‌بیند. نظر او در مورد آتسوشی هنگامی بدتر می‌شود که دازای به او می‌بالد، و همزمان به ارزش آکوتاگاوا به عنوان شاگرد سابق دازای توهین می‌کند. در بیشتر اوقات، آکوتاگاوا نمی‌تواند ارزشی را که دیگران برای آتسوشی قائل هستند، درک کند و بالعکس. آتسوشی یک تناقض برای آکوتاگاوا است - ضعیف، اما با وجود این که توسط دیگران بسیار ارزشمند است، نسبت به آنچه در واقع برای مکانی در جهان و اجازه زندگی است، قویتر است. این امر عمیقاً با درک خود آکوتاگاوا در تعارض است. دیگران او را قدرتمند می‌دانند، اما آکوتاگاوا قدرت او را در نتیجه تربیت و فلسفه خودش تصدیق نمی‌کند. این امر منجر به تکرار ریاکاری محکومیت آتسوشی به دلیل تلاش برای جلب رضایت همه می‌شود در حالی که خود آکوتاگاوا تقریباً کاملاً برای تأیید دازای عمل می‌کند.
این رقابت بیشتر اوقات به خورد این دو می‌خورد، با این حال، سرانجام آکوتاگاوا به درک درستی از آتسوشی می‌رسد. کینه او هنوز تازه و تمایلی بی‌پایان برای کشتن آتسوشی به خاطر خودش است، حداقل با نوعی احترام نسبت به آتسوشی مخلوط می‌شود. این مسئله به‌ویژه هنگامی نشان می‌دهد که آتسوشی برای کنار آمدن با مرگ رئیس یتیم خانه تلاش می‌کند. اگرچه زمان مناسبی برای تعطیلات آتسوشی است، اما آکوتاگاوا از این کار خودداری می‌کند و می‌گوید او را تنها می‌گذارد تا با درد از دست دادن رئیس یتیم خانه خود کنار بیاید. او همچنین درک ماهرانه‌ای از ببر زیر نور ماه به دست می‌آورد، و در هنگام جنگ با هم علیه فیتز جرالد و ایوان به هر دو کمک می‌کند.
با تمام عصبانیت، تلخی و کینه‌اش نسبت به بشریت و خود جهان، آکوتاگاوا روابط خود را دارد. او رابطه دوستانه‌ای با خواهر کوچکترش گین دارد و تا جایی پیش می‌رود که کمک کند و لطف او را بدون هیچ کم‌وکاستی انجام دهد. بعلاوه، بعد از اینکه هیگوچی و سوسمار سیاه او را از یک گروه رقیب نجات دادند، آکوتاگاوا از هیگوچی برای این مشکل عذرخواهی کرد. اگرچه این لحظات کوتاه از طرف آرام و جدی آکوتاگاوا است، اما با این وجود وزن دارد. مشخص است که آکوتاگاوا شخصیتی کمیاب دارد.