stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
علیرضا دبیر
ریاست فدراسیون کشتی > جنجال پیش از دیدار دوستانه با آمریکا

در سال ۱۴۰۰ به دعوت فدراسیون کشتی آمریکا مقرر شد تا دیدار دوستانه‌ای میان تیم‌های ملی ایران و آمریکا در ۲۳ بهمن ۱۴۰۰ صورت بگیرد اما عدم صدور ویزا از سوی سفارت آمریکا برای علیرضا دبیر به عنوان رئیس فدراسیون کشتی، یک مربی و یک کشتی‌گیر از کاروان تیم ملی ایران حاشیه‌ساز شد. پیش از آن نیز برخی رسانه‌های آمریکایی همچون فاکس‌نیوز با استناد به اظهارات ضدآمریکایی دبیر خواستار عدم صدور ویزای وی شدند.
در حالی که حدود یک ماه به این رقابت دوستانه زمان باقی مانده بود، علیرضا دبیر رئیس فدراسیون کشتی در گفت‌وگویی به شعار «مرگ بر آمریکا» تأکید کرد. فاکس نیوز در گزارشی دربارهٔ دبیر نوشت: «علاوه بر اظهارات ضد آمریکایی دبیر، او گرین کارت آمریکا را دارد». دبیر در واکنش اعلام کرد: «هفت سال است گرین کارتم را پس داده‌ام و تصویر گرین کارتم جعلی است، گفتم از کشورتان خوشم نمی‌آید».
در پی عدم صدور ویزا دبیر اظهار کرد که حتی در صورت عدم صدور ویزای یک ایرانی هم سفر کاروان ایران و این دیدار دوستانه لغو خواهد شد. سرانجام علیرضا دبیر در نامه‌ای به بروس بومگارتنر رئیس فدراسیون کشتی آمریکا اعلام کرد سفر تیم ملی کشتی آزاد ایران به این کشور به دلیل عدم صدور ویزا برای خودش و پنج عضو این تیم لغو شده است. او همچنین در این نامه از برخورد کارکنان سرکنسولگری آمریکا در دبی و مواردی دیگر انتقاد کرد، اما از طرف آمریکایی دعوت کرد که در اولین فرصت این دیدار در ایران انجام شود.
زندگی شخصی

دبیر تک پسر خانواده است و سه خواهر دیگر دارد. او در سال ۱۳۸۵ ازدواج کرد و صاحب دو فرزند است که یک پسر و یک دختر هستند.
علیرضا دبیر تحصیلات خود را در رشته مدیریت بازرگانی آغاز کرد و با اخذ مدرک دکترای مدیریت منابع انسانی از دانشگاه شهید بهشتی به پایان رساند. او هم‌اکنون با مرتبه علمی استادیار عضو هیئت علمی دانشکده مدیریت و حسابداری دانشگاه علامه طباطبایی است.
هم‌زمان با ایام دههٔ ولایت در شهریور ۱۳۹۶، دبیر با حضور در حرم رضوی سیزده مدال از جمله مدال‌های المپیک، جهانی و آسیایی خود را به موزه آستان قدس رضوی تقدیم کرد.
افتخارات

قهرمانی جوانان جهان ۱۹۹۴ بوداپست - ۵۰ ک‌گ
قهرمانی آسیا و اقیانوسیه ۱۹۹۶ چین - ۵۶ ک‌گ
قهرمانی دانشگاهی جهان ۱۹۹۶ تهران - ۵۷ ک‌گ
قهرمانی جوانان جهان ۱۹۹۷ هلسینکی - ۵۶ ک‌گ
جام تختی ۱۳۷۶ تهران - ۵۸ ک‌گ
قهرمانی دانشگاهی جهان ۱۹۹۸ آنکارا - ۵۸ ک‌گ
جام تختی ۱۳۷۷ تنکابن - ۵۸ ک‌گ
جام جهانی ۱۹۹۸ استیل واتر - ۵۸ ک‌گ
قهرمانی جهانی ۱۹۹۸ تهران - ۵۸ ک‌گ
جام جهانی ۱۹۹۹ اسپوکن - ۵۸ ک‌گ
قهرمانی جهان ۱۹۹۹ آنکارا - ۵۸ ک‌گ
جام تختی ۱۳۷۸ قزوین - ۵۸ ک‌گ
جام جهانی ۲۰۰۰ فیرفاکس - ۵۸ ک‌گ
بازی‌های المپیک ۲۰۰۰ سیدنی - ۵۸ ک‌گ
جام تختی ۱۳۷۹ مشهد - ۶۳ ک‌گ
جام جهانی ۲۰۰۱ بالتیمور - ۶۳ ک‌گ
قهرمانی جهانی ۲۰۰۱ صوفیه - ۶۳ ک‌گ
جام تختی ۱۳۸۰ تهران - ۶۶ ک‌گ
قهرمانی جهان ۲۰۰۲ تهران - ۶۶ ک‌گ
بازی‌های آسیایی ۲۰۰۲ بوسان - ۶۶ ک‌گ
قهرمانی دانشگاهی جهان ۲۰۰۲ ادمونتون - ۶۶ ک‌گ
جام تختی ۱۳۸۲ سنندج - ۶۶ ک‌گ
نشان شجاعت درجه دو از رئیس‌جمهور ایران در دی ۱۳۸۱
نظام دادگستری

قوه قضائیه یا دستگاه دادگستری (به انگلیسی: Judiciary) که به نام‌های عدلیه یا عدالتخانه نیز خوانده می‌شده، نام سیستم یا نهادی است که بخش‌های مختلفی از جمله دادگاه‌ها و قضات را دارا می‌باشد و به وظایفی از قبیل رسیدگی به شکایت‌ها (دعاوی) می‌پردازد. نظام دادگستری سیستم دادگاه‌ها است که اختلافات حقوقی را قضاوت می‌کند و در پرونده‌های حقوقی، قانون را تفسیر، دفاع و اعمال می‌کند. این سیستم شامل آیین دادرسی کیفری و آیین دادرسی مدنی نیز هست.
نظام قضایی در چارچوب تفکیک قوا

تفکیک قوا، همیشه وجود نداشته و به صورت امروزی مطرح نبوده و لزوم آن فرض نمی‌شده بلکه ایده‌ای مدرن است که بازدیسی (رِفرم) امروزی‌اش معمولاً به مونتسکیو منتسب می‌شود.
در دکترین تفکیک قوا، نظام قضایی به صورت مستقل و غیرسیاسی تعریف می‌شود و وظیفهٔ آن تشکیل و نظارت بر نظام قضایی کشور و تعبیر و تفسیر قوانین آن کشور است. همچنین نظارت بر اجرای قوانین و در برخی کشورها نظارت بر انتخابات و حل اختلاف بین قوهٔ مجریه یا دستگاه اجرایی و قوهٔ مقننه نیز از وظایف این نهاد است.
نظام دادگستری در ایران

مقالهٔ اصلی: قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران
نظام دادگستری در ایران > تاریخ نظام دادگستری در ایران

از آنجا که تفکیک قوا، همیشه وجود نداشته و ایده ای مدرن است، تاریخ نظام دادگستری به پیش از استقلال آن به عنوان یک قوهٔ از سه قوه برمی‌گردد. تاریخ دادگستری ایران باید به چند مرحله تفکیک شود:
نظام دادگستری در ایران > تاریخ نظام دادگستری در ایران > پیش از اسلام

در مورد هخامنشیان، شواهدی در نوشته‌های نویسندگان یونانی از قبیل هرودوت و گزنفون وجود دارد. شاهان هم به داوری مشغول بودند؛ مثلاً داریوش اول هخامنشی، روزی را برای داوری تعیین کرده بود. داریوش قانون خود را از خدا می‌دانست. در کتیبه‌های هخامنشی تا سلوکی، واژهٔ دات برای قانون به کار رفته‌است. در زمان هخامنشی، قوانین به صورت سخت و بدون ملاحظه انجام می‌شده‌است. شورایی به نام داوران شاهی وجود داشته‌است.
از وضع دادرسی و قضاوت و قوانین دوران اشکانی اسناد زیادی در دست نیست. اندک اطلاعاتی که در مورد اشکانیان در دست است، شامل قوانینی در مورد طلاق است. همچنین در مورد جنایاتی که در خانواده‌ها انجام می‌شده، (که باید توسط خانواده حل و فصل می‌شده‌است).
قوانین حقوقی در عهد ساسانی، بر مبنای کتاب دینی اوستا، و تفسیرهای آن، و فتواها بوده‌است. در دعاوی حقوقی، رای موبد موبدان، راسخ و قطعی، و فتوای او غیرقابل نقض بوده‌است. گاهی هیئت منصفه ای از قضات مختلف تشکیل می‌شده‌است. در زمان ساسانیان، قدرت قضاوت بیشتر در دست روحانیون بود. در راس هر دادگاه یک قاضی روحانی قرار داشت. در زمان ساسانیان جنایات به سه نوع تقسیم می‌شد: اول، جنایات به خدا (جزای از دین برگشتگان اعدام بود)، دوم، جنایات علیه امنیت کشور، شاه و جنایات سیاسی، و سوم، جنایت نسبت به یکدیگر (هتک ناموس، دزدی، قتل، و غیره) برای رسیدگی به جرم‌های پیروان سایر دین‌ها (مثلا مسیحیان) انجمن‌هایی (و اشخاصی) جدا از دادگاه‌های عادی بود که موبدی در آنها عضو بوده‌است. امیانوس مارسلینوس تاریخ‌نگار رومی می‌گوید «ایرانیان از قانون بسیار می‌ترسند، به‌خصوص فراریان از خدمت نظام».
نظام دادگستری در ایران > تاریخ نظام دادگستری در ایران > نهضت عدالتخواهی ایران

تأسیس عدالتخانه از درخواست‌های محوری جنبش مشروطه بود.
نهضت عدالتخواهی ایران در زمان قاجار ارتباط تنگاتنگی با نهضت مشروطه دارد و معمولاً بخشی از آن محسوب می‌شود. اما در جای خود احتیاج به بررسی دارد. در این مورد به بخش مربوط به آن در  جنبش مشروطه ایران مراجعه شود.
نظام دادگستری در ایران > تاریخ نظام دادگستری در ایران > دادگستری مدرن در ایران

در دوران مدرن بعد از مشروطه، دادگستری مدرن در ایران توسط افرادی همچون حسن پیرنیا (مشیرالدوله)، تیمورتاش و نهایتاً علی اکبر داور پایه‌گذاری شد. از این افراد به عنوان پایه‌گذاران آیین دادرسی کیفری و مدنی ایران نام برده می‌شود. با تشکیل سلسله پهلوی و به پادشاهی رسیدن رضاشاه ایران در مسیر نوینی قرار گرفت. شخص مورد نظر رضاشاه برای گسترش دادگستری علی‌اکبر داور بود. او در روز ۲۰ بهمن ۱۳۰۵، کلیه تشکیلات قضایی تهران را منحل کرد. وی پس از آن در اسفند ۱۳۰۵ با صدور تلگرافی که به سراسر کشور ابلاغ کرد، تشکیلات قضایی ایالات و ولایات را منحل و سعی کرد بستر را برای ایجاد یک نظام دادگستری جدید فراهم کند. در حقیقت او نخست نظام سنتی قضایی را منحل کرد و سپس با کمک مجلس شورای ملی، که به وی اختیارات ویژه‌ای در این زمینه داد، پایه عرفی کردن نظام قضایی ایران را گذاشت. بدین‌ترتیب نظام دادگستری نوین جای نظام عدلیه گذشته را گرفت. داور در مجلس گفت: می‌خواهیم یک نظام عدلیه عادلانه و مبتنی بر واقعیت روز تأسیس کنیم.
نظام دادگستری در ایران > تاریخ نظام دادگستری در ایران > دوران جمهوری اسلامی

به پیوند قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران و وزارت دادگستری جمهوری اسلامی ایران مراجعه شود.
سیستم‌های قضایی

تنوع و گوناگونی زیادی در مورد سیستم‌های قضایی مختلف جهان وجود دارد. علت آن است که هر سیستم حقوقی، نظام قضایی و دادگستری متفاوت خود را دارد. (به بخش «کارکردهای قضایی در سیستم‌های حقوقی مختلف»، در پیوند انگلیسی Judicary مراجعه شود.) این تفاوت‌ها از جنبه‌های مختلف هستند، از قبیل چند مورد زیر:
تفکیک قوا
سیستم هیئت منصفه
سیستم شاه-قاضی
باشگاه فوتبال فلومیننزه

Football club
باشگاه فوتبال فلومیننزه (به پرتغالی: Fluminense FC) یک باشگاه فوتبال در شهر ریو دوژانیرو، برزیل است.
این باشگاه در سال ۱۹۰۲ میلادی تأسیس شده و است و سابقه ۴ قهرمانی در لیگ برتر فوتبال برزیل و یک قهرمانی در جام حذفی فوتبال برزیل را دارد.
افتخارات

سری آ برزیل (۴): ۱۹۷۰، ۱۹۸۴، ۲۰۱۰، ۲۰۱۲
جام حذفی فوتبال برزیل (۱): ۲۰۰۷
قهرمانی کاریوکا (۳۳): 1906, 1907, 1908, 1909, 1911, 1917, 1918, 1919, 1924, 1936, 1937, 1938, 1940, 1941, 1946, 1951, 1959, 1964, 1969, 1971, 1973, 1975, 1976, 1980, 1983, 1984, 1985, 1995, 2002, 2005, 2012, 2022, 2023
جام لیبرتادورس (۱): ۲۰۲۳
کوپا ریو (بین‌المللی) (۱): ۱۹۵۲
رکوپا سودامریکانا (۱): ۲۰۲۴
تورنمنت ریو-سائو پائولو (۲): ۱۹۵۷، ۱۹۶۰
Primeira Liga (۱): ۲۰۱۶
جام کیرین (۱): ۱۹۸۷
بازیکنان برجسته

روماریو
رونالدینیو
تیاگو سیلوا
مارسلو
دکو
فرد (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۸۳)
فیلیپه ملو
فابیو دیوسون لوپز
داگلاس کاستا
رناتو آگوستو
روان‌پزشک (مانگا)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
روان‌پزشک: روان‌پزشک
نخستین جلد تانکوبون: نخستین جلد تانکوبون
Shrink～精神科医ヨワイ～ (Shurinku ~ Seishinkai Yowai ~): Shrink～精神科医ヨワイ～ (Shurinku ~ Seishinkai Yowai ~)
ژانر: درام پزشکی
مانگا: مانگا
نویسنده: جین نانامی
نگارگر: تسوکیکو
ناشر: شوئیشا
چاپ: Young Jump Comics
مجلهٔ: گرند جامپ
جمعیت آماری: سینن
تاریخ انتشار: ۵ ژوئن ۲۰۱۹ – اکنون
جلدها: ۱۳
نمایش تلویزیونی: نمایش تلویزیونی
کارگردان: کازوهیتو ناکائه
نویسنده: جونکو اویاما
موسیقی: ستسو فوکوشیما هارومی فوئوکی
شبکه: NHK General TV, BS 4K Premium
پخش اصلی:  ۳۱ اوت ۲۰۲۴  –  ۱۴ سپتامبر ۲۰۲۴
قسمت‌ها: ۳
 درگاه انیمه و مانگا:  درگاه انیمه و مانگا
روان‌پزشک (Shrink～精神科医ヨワイ～, Shurinku ~ Seishinkai Yowai ~؟) مجموعه مانگای ژاپنی به نویسندگی جین نانامی و تصویرگری تسوکیکو است. این مانگا در مجله گراند جامپ شوئیشا از ژوئن ۲۰۱۹ به چاپ رسید. یک درام لایواکشن ژاپنی از روی این اثر اقتباس شد که در سه قسمت بین ماه اوت و سپتامبر ۲۰۲۴ در تلویزیون عمومی ان‌اچ‌کی پخش شد.
خلاصه داستان

کونوسوکه روان‌پزشکی است که یک کلینیک را در کوچه پس کوچه‌های شینجوکو اداره می‌کند. او با دقت بیماران را درمان می‌کند و به آنها امید می‌دهد. یوری، پرستار تازه‌وارد، کارهای او را تحسین می‌کند اما از گذشته غم‌انگیز او بی‌خبر است.
بازخورد

این مانگا در سال ۲۰۲۱ برنده پنجمین جایزه سایتو تاکائو شد.
بیدل، مونتانا

مکان
| Biddle | Biddle |
| --- | --- |
مکان مختص سرشماری: مکان مختص سرشماری
ایالت: مونتانا
شهرستان: شهرستان پودر ریور، مونتانا
ارتفاع: ۳۳۳۷ فوت (۱۰۱۷ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۶۱
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۷ (MST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۶ (MDT)
زیپ‌کد: 59314
GNIS feature ID: 802029
بیدل (به انگلیسی: Biddle) شهری در ایالت مونتانا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۱ نفر بوده‌است.
نشانگر مرز

نشانگر مرز در والدبورن مورفلدن
نشانگر مرز (انگلیسی: Boundary marker) یا سنگ مرزی یک نشانگر فیزیکی ستبر است که شروع یک مرز زمینی یا تغییر در یک مرز، به ویژه تغییر جهت یک مرز را مشخص می‌کند. چندین نوع دیگر از نشانگرهای مرزی وجود دارد که به نام‌های درختان مرزی، ستون‌ها، بناهای تاریخی شناخته می‌شوند.
هدف

نشانگرهای مرزی «راهی برای نشان دادن معانی انسانی، فرهنگی، اجتماعی بر یک محیط طبیعی است.» نشانگرهای مرزی به سلسله مراتب اجتماعی مرتبط هستند، زیرا معنای خود را از اختیار یک فرد یا گروه برای اعلام محدودیت‌های یک فضای معین از زمین به دلایل سیاسی، اجتماعی یا مذهبی می‌گیرند. تعیین اینکه چه کسی می‌تواند از قطعات زمین زراعی و برای چه هدفی استفاده کند، از پیامدهایفوری و آشکار نشانگر است.
بسیاری از مرزها در امتداد خطوط نامرئی از عرض جغرافیایی یا طول جغرافیایی ترسیم می‌شدند که اغلب نیاز به علامت گذاری دقیق این مرزها بر روی زمین با استفاده از فناوری روز ایجاد می‌کرد. پیشرفت در فناوریسامانه موقعیت‌یاب جهانی نشان داده است که بسیاری از مرزها به صورت نادرست روی زمین مشخص شده‌اند.
نگارخانه

سنگ مرز بین المللی از سال ۱۹۵۵ در مرز بین شهرهای فلدکیرش، اتریش و مورن، لیختن اشتاین
سنگ مرزی از سال ۱۷۶۳ بین نروژ و سوئد، واقع در قطب شمال
سنگ مرز ایتالیا و سوئیس
نشانگر مرز فرانسه و سوئیس.
سنگ مرزی در فرانسه
1754 سنگ مرز جنگل آلمان در سال ۱۷۵۴ راه اندازی شد. این یک انتهای خطی از ۶۵ سنگ مرزی بین جنگل ایالتی هانوفر و جنگل‌های مشترک روستاهای محلی را مشخص می‌کند. مرز به دستور جورج دوم بریتانیایی که در آن زمان منتخب هانوفر نیز بود مشخص شد.
یک نشانگر مرزی در ابدام، هلند.
نشانگر مرزی در شردام، هلند
بیجای

مکان در 23x15px|border |alt=|link= چین
| بیجای 毕节市 | بیجای 毕节市 |
| --- | --- |
شهر مرکزی: شهر مرکزی
بیجای: بیجای
موقعیت بیجای در نقشه: موقعیت بیجای در نقشه
استان: گوئیژو
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۶۸۵۳ کیلومتر مربع (۱۰۳۶۸ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۷۲۳ متر (۵۶۵۳ فوت)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۶۵۳۶۳۷۰
 • تراکم: ۲۴۰/کیلومتر مربع (۶۳۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۸ (China Standard)
Postal code: ۵۵۱۷۰۰
کد منطقه: ۰۸۵۷
Licence plate prefixes: 贵F
وبگاه: Bijie.gov.cn
بیجای (به لاتین: Bijie) یک شهر مرکزی در جمهوری خلق چین است که در گوئیژو واقع شده‌است.
خصوصیات

بیجای ۲۶٬۸۵۳ کیلومترمربع مساحت و ۶٬۵۳۶٬۳۷۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۷۲۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
حزب دموکرات کردستان ایران

با حزب دموکرات کردستان (حدک) اشتباه نشود.
| حزب دموکرات کردستان ایران پارتی دێموکراتی کوردستانی ئێران | حزب دموکرات کردستان ایران پارتی دێموکراتی کوردستانی ئێران |
| --- | --- |
کوته‌نوشت: حدکا
سخنگو: خالد عزیزی
مسئول مرکز اجرائی: مصطفی هجری
بنیان‌گذار: قاضی محمد
بنیان‌گذاری: ۱۶ اوت ۱۹۴۵؛ ۷۹ سال پیش (۱۹۴۵-16}}) (۱۳۲۴ خورشیدی)
انشعاب از: حزب توده ایران
ستاد: کوی‌سنجق، کردستان عراق
روزنامه: کُردستان
شاخه دانشجویی: اتحادیه دانشجویان دموکرات کردستان ایران
شاخه جوانان: اتحادیه جوانان دموکرات کردستان ایران
شاخه زنان: اتحادیه زنان دموکرات کردستان ایران
عقاب‌های زاگرس: عقاب‌های زاگرس
اعضای ثبت‌نام کرده  (۲۰۰۸): ۱٬۲۰۰–۱٬۸۰۰ نفر (برآورد ۲۰۰۸)
مرام سیاسی: ملی‌گرایی کردی سوسیال دموکراسی سکولاریسم ترقی‌خواهی در گذشته: سوسیالیسم دمکراتیک دموکراسی خلق امپریالیسم‌ستیزی 
طیف سیاسی: چپ میانه چپ‌گرایی (در گذشته)
وابستگی ملی: جبهه مؤتلف احزاب آزادی‌خواه (۱۳۲۵-۱۳۲۷) مرکز همکاری احزاب کردستان ایران کنگره ملیت‌های ایران فدرال همبستگی برای آزادی و برابری در ایران
وابستگی بین‌المللی: انترناسیونال سوسیالیست (عضو مشورتی) اتحاد ترقی‌خواهان سازمان ملت‌ها و اقلیت‌های غیررسمی
شعار: "دموکراسی برای ایران، خودمختاری برای کردستان"
تلویزیون: کورد کانال پیش‌تر: تیشک تی‌وی (۲۰۰۶-۲۰۲۲)
وبگاه: وبگاه
کردستان‌مدیا: کردستان‌مدیا
سیاست در ایران حزب‌ها انتخابات: سیاست در ایران حزب‌ها انتخابات
حزب دموکرات کردستان ایران (مخفف: حدکا) حزبی سیاسی و مسلح در تاریخ کردستان ایران است که در روز ۲۵ مرداد ۱۳۲۴ (برابر با ۱۶ اوت ۱۹۴۵ میلادی) توسط قاضی محمد در شهر مهاباد تأسیس شد. این حزب، علیه نظام جمهوری اسلامی ایران فعالیت می‌کند. مرکز آن در شهر اربیل مرکز کردستان عراق واقع شده‌است. دبیرکل کنونی آن مصطفی هجری است. شعار این حزب از روز نخست «دموکراسی برای ایران و خودمختاری برای کُردستان» بود اما پس از بیش از نیم‌قرن از مبارزاتش، شعار استراتژیک خود را به «تأمین حقوق ملی خلق کُرد در چهارچوب ایرانی دموکراتیک و فدرال» تغییر داد.
حزب دموکرات کردستان از سال ۱۳۶۳ به مدت چهار سال با حزب کومله وارد یک جنگ مسلحانه شد که موجب تلفات و تغییراتی در هر دو حزب شد.
بخشی از نیروهای حزب دموکرات کردستان ایران در سال ۱۳۸۵ از این حزب انشعاب کردند و با نام حزب دموکرات کردستان به فعالیت خود ادامه دادند. در سال ۱۴۰۱ پس از ۱۶ سال در هنگام خیزش ۱۴۰۱،دو حزب بار دیگر به یکدیگر پیوسته و تحت نام حزب دموکرات کردستان ایران فعالیت مشترک خود را تحت رهبری واحد تداوم بخشیدند.
تاریخچه

در سپتامبر ۱۹۴۵ قاضی محمد و عده‌ای دیگر از شخصیت‌های مهم کُرد، برای ملاقات سرکنسول شوروی به تبریز دعوت شده و سپس به باکو فرستاده شدند و در آن‌جا با میرجعفر باقرف نخست‌وزیر جمهوری شوروی سوسیالیستی آذربایجان دیدار کردند. باقرف با توضیح اهمیت فرقه دموکرات آذربایجان و جایگزینی آن با حزب توده، تأکید می‌کند که کُردها نیز برای به‌دست آوردن آزادی باید همین کار را انجام دهند. او به آنها می‌گوید که جمعیت احیای کُرد، ساخته و ابزار امپریالیسم است. آن‌ها نیز به ایجاد یک حزب دموکراتیک ترغیب می‌شوند. در بازگشت از این سفر، انحلال جمعیت احیای کُرد انجام شد و بیانیه‌ای با امضای قاضی محمد و ۱۰۵ تن از سرشناسان کرد انتشار یافت. در این بیانیه تأسیس حزب دموکرات کردستان اعلام شد.
تاریخچه > تأسیس

حزب دموکرات کردستان روز ۲۵ مرداد ۱۳۲۴ در شهر مهاباد تأسیس شد.
بیانیه تأسیس این حزب شامل هشت بند بود:
مردم کرد ایران باید از آزادی و خودگردانی در اداره امور خود بهره‌مند باشند و در چارچوب مرزهای ایران، خودمختاری داشته باشند.
حق آموزش به زبان کردی و کاربست اداری زبان کردی باید برقرار شود.
انجمن ایالتی کردستان، باید بی‌درنگ، موافق با قانون اساسی (مشروطه ۱۲۸۴ خورشیدی) انتخاب شود و بر تمام امور اجتماعی و دولتی (مناطق کردستان) نظارت کند.
کلیه کارکنان دولت در منطقه از خود منطقه باشند.
قانون واحد برای کشاورزان و مالکان وضع گردد و آینده این دو طبقه تأمین شود.
حزب دموکرات کردستان برای تأمین وحدت و دوستی کامل در مبارزه ، با مردم آذربایجان و سایر اقوامی که در کردستان زندگی می‌کنند (آشوری‌ها، ارمنی‌ها و غیره) کوششی خاص مبذول خواهد داشت.
حزب دموکرات کردستان ایران به خاطر پیشرفت کشاورزی و بازرگانی و رشد فرهنگ و بهداشت و همچنین باکیفیت‌ترکردن زندگانی اقتصادی و معنوی خلق کُرد به برداشت از معادن طبیعی کردستان دست می‌آغازد و در این راه می‌کوشد.
ما آرزومندیم مللی که در ایران زندگی می‌کنند بتواند آزادانه در راه تأمین سعادت و پیشرفت کشور خویش بکوشند.
تاریخچه > جمهوری مهاباد

۶۰ روز پس از تأسیس یعنی روز ۲ بهمن ۱۳۲۴ (برابر با ۲۲ ژانویه ۱۹۴۶)، این حزب با استفاده از شرایط مناسب (اشغال ایران در جنگ جهانی دوم) و با حمایت دولت شوروی در بخشی از خاک کردستان ایران (که در اشغال شوروی بود) حکومتی به نام دولت جمهوری کردستان تشکیل داد؛ که تاریخ‌نگاران از آن به عنوان جمهوری مهاباد نام برده‌اند. علت آن این بود که پیشروی نیروهای شوروی به علت وجود نیروهای بریتانیا که از جنوب آمده بودند متوقف شد لذا سنندج و مناطق اطراف آن به‌عنوان مناطق حائل میان شوروی و بریتانیا در نظر گرفته شدند.
جمهوری مهاباد، تنها ۱۱ ماه دوام آورد و علت آن، خروج نیروهای شوروی به علت انعقاد قراردادی از جانب دولت وقت ایران با اتحاد جماهیر شوروی و بازپس‌گیری کردستان توسط نیروهای ایران بود. ارتش شاهنشاهی ایران در ۱۶ آذر ۱۳۲۵ جمهوری مهاباد را سرنگون کرد و نخستین رهبر حزب دموکرات و رئیس‌جمهور وقت جمهوری مهاباد، یعنی قاضی محمد را به همراه بسیاری دیگر (همچون حسن مازوجی) در میدان مرکزی شهر مهاباد به دار آویخت. اعدام‌های دیگری در سقز و سایر شهرها نیز صورت گرفت و همچنان ادامه دارد. سایر اعضای حزب نیز یا زندانی شدند یا موفق شدند به خارج و به ویژه به مناطق کردنشین شمال عراق بگریزند.
تاریخچه > حکومت پهلوی

کمتر از دو سال بعد از سقوط جمهوری مهاباد، حزب دموکرات، فعالیت سیاسی و تشکیلاتی خود را از سر گرفت و طی مدت زمان کوتاهی در بیشتر مناطق کردستان ریشه دوانید. بعد از سقوط دولت مصدق در سال ۱۹۵۳ که آزادی‌های سیاسی در سراسر ایران سرکوب گردید فعالیت حزب دموکرات کردستان نیز دچار اختلال شد. اما دو سال بعد مجدداً حزب فعالیت سیاسی و نظامی خود را به صورت مخفی از سر گرفت.
[[غنی بلوریان]] به همراه عزیز یوسفی، کریم حسامی، حسن قزلجی، سلیمان معینی، قادر شریف و دیگر فعالان کرد، کمر همت برای احیای سازمان حزب دموکرات کردستان و ازسرگیری فعالیت آن بستند. یکی از کارهای مهم بلوریان در این دوره انتشار روزنامه ریگا* به همراهی عزیز یوسفی، کریم حسامی، سلیمان معینی، حسن قزلجی و همکاری عده‌ای از جوانان کرد: جلیل گادانی، حسن رستگار، عبدالله حسن‌زاده، فتاح کاویان و قادر شریف بود. *(ریگا در کردی به معنای راه است)
در دومین کنگرهٔ حزب دموکرات کردستان ایران (۱۹۶۴)، دو بخش مهم پا گرفت، یکی کمیته مرکزی و دیگری کمیته اجرایی. در کمیته مرکزی عبدالرحمان قاسملو و افراد سیاسی فعاّل بودند و در کمیته اجرایی افرادی از قبیلِ احمد توفیق و قادر شریف که به پیش‌مرگ معروف بودند فعالیت می‌کردند که در دهه ۱۳۴۰ در کردستان  ایران و گاه عراق، حضور فعال داشتند.
دو حمله وسیع پلیسی به تشکیلات حزب دموکرات در سال‌های ۱۹۵۹ و ۱۹۶۴، ضربه سنگینی بر فعالیت حزب وارد کرد و موجب دستگیری حدود سیصد تن و فراری و مخفی شدن شمار بیشتری شد.
با این وجود این حزب به فعالیت خود ادامه داد. فعالیت حزب چنان اوج گرفت که در سال‌های ۱۹۶۷–۶۸ شماری از کادرها و اعضای حزب به مدت ۱۸ ماه دست به مبارزات مسلحانه علیه حکومت پهلوی زدند. بعد از شکست جمهوری کردستان، سطح رشد و تنزل جنبش کردها، به سطح اختلاف میان روابط ایران و عراق بستگی پیدا کرد. در آن زمان، مرکز حزب دموکرات کردستان ایران به عراق انتقال یافت. در زمان عبدالرحمان قاسملو روابط بین حزب دموکرات کردستان ایران با حزب بعث عراق با حفظ استقلال سیاسی شروع شد.
تاریخچه > پس از انقلاب ۱۳۵۷

به دنبال سقوط حکومت پهلوی در پی انقلاب اسلامی ایران، در بهمن ماه ۱۳۵۷ و پیش از روی کار آمدن دولت موقت، حزب دموکرات کردستان به رهبری عبدالرحمان قاسملو فعالیت آشکار خود را از سر گرفت. حزب دموکرات کردستان با درنظر گرفتن شرایط به وجود آمده در ایران، در اواخر اسفند ماه سال ۱۳۵۷ دست به شورش زد که به تلاش برخی احزاب و گروه‌های کُرد خصوصاً حزب دموکرات کردستان در ایران، غالباً در بخش‌های سنی مذهب و سکولار، علیهٔ حکومت جدید اشاره دارد که یکی از شورش‌های کُردها در ایران مدرن بوده‌است.
در ابتدا، با شروع درگیری‌ها در مریوان و سنندج، جنبش‌های کُردی اعلام کردند که در تلاش برای همراهی با حاکمیت جدید ایران، به دنبال تأکید هویت اسلامی خود و به دنبال زمینه‌های مشترک با نظام جمهوری اسلامی ایران بودند. حزب دموکرات کردستان ایران حتی به‌طور خلاصه خود را به عنوان سازمان «غیر جدایی طلب» معرفی کرد؛ و از کسانی که خواهان استقلال بودند انتقاد می‌کرد، اما با این حال خواستار استقلال سیاسی بود. در مقابل نظر نظام جمهوری اسلامی ایران این بود که هدف این احزاب، جدایی طلبی است. با این حال روابط میان کُردها و حکومت جمهوری اسلامی به سرعت رو به وخامت گذاشت.
برخی کُردهای شیعه کرمانشاه و برخی از رهبران قبیله‌ای به سمت دولت جمهوری اسلامی گرایش پیدا کرده بودند.
در آن زمان، فدائیان خلق و حکومت عراق که خواستار تضعیف قدرت روحانیون در تهران بودند، به رهبران کُرد که زیر پرچم حزب دموکراتیک کردستان ایران همکاری می‌کردند، کمک کردند. سیاست و مشی عبدالرحمان قاسملو سرانجام موجب شد تا غنی بلوریان و ۶ تن از رهبران حزب دموکرات کردستان ایران از این حزب جدا شوند. آن‌ها همچنین قاسملو را برای گرفتن کمک از بغداد در زمانی که خطر فزاینده‌ای برای ایران وجود داشته، محکوم کردند.
در حالی که در ابتدا شبه نظامیان کرد، در درجه اول از حزب دموکرات کردستان ایران، برخی از دستاوردهای ارضی در منطقه مهاباد را ساخته و نیروهای جمهوری اسلامی را از منطقه بیرون راندند و برخی از نیروهای نظامی جمهوری اسلامی را کشتند، یک حملهٔ در مقیاس بزرگ در بهار سال ۱۹۸۰ توسط سپاه پاسداران، این دوره از جنگ را معکوس کرد.
تاریخچه > لبیک قاسملو و حمایت از خمینی

عبدالرحمان قاسملو رهبر پیشین حزب دموکرات کردستان ایران، در جریانِ انقلاب سال ۱۳۵۷، ابتدا از این انقلاب و رهبر انقلاب یعنی سید روح‌الله خمینی حمایت می‌کرد. در همان سال در روزنامه‌های ایران، عکس‌هایی با عنوان «لبیک قاسملو به امام خمینی» چاپ شد. فایلی صوتی مربوط به سال ۱۳۵۷ که به همین نام (لبیک قاسملو به خمینی) از وی منتشر شده‌است. همچنین نامه‌هایی از قاسملو به خمینی هم در سال‌های اخیر، رسانه‌ای شده‌است.
تاریخچه > انشعاب در حزب

عبدالله حسن‌زاده دبیرکل قبلی حزب دموکرات کردستان ایران همراه با چندین تن از اعضای با سابقه و رهبری حزب در تاریخ ۱۶ دسامبر ۲۰۰۶ اعلام کردند که «در اعتراض به عملکردهای جناح تمامیت‌خواه به رهبری مصطفی هجری، راه خود را از راه اکثریت کمیته مرکزی منتخب کنگره سیزدهم حزب جدا و از این تاریخ به بعد با نام حزب دموکرات کردستان (حدک) که نام سابق حزب نیز هست، فعالیت خواهند کرد». عبدالله حسن‌زاده، روز پنج‌شنبه ۷ دسامبر ۲۰۰۶ به خبرگزاری فرانسه گفته‌است که انشعاب او و هم حزبی‌هایش صلح‌آمیز و بدون هرگونه درگیری انجام شده‌است. آقای حسن‌زاده که در کوی‌سنجق کردستان عراق به سر می‌برد می‌گوید: «در دو سال گذشته بحث اصلی در درون حزب، پیرامون اصلاح ساختار رهبری جمعی حزب بود و به دلیل عدم رسیدگی به خواست‌هایمان، به این نتیجه رسیدیم که این تصمیم را بگیریم». حزب دموکرات کردستان می‌گوید علت انشعاب، اختلاف بر سر مسئله رهبری حزب بود. در همین زمینه، کمیته مرکزی حزب دمکرات کردستان در اطلاعیه‌ای گفته‌است میانجی‌گری‌های حزب دموکرات کردستان عراق و اتحادیه میهنی کردستان عراق در ترغیب اکثریت کمیته مرکزی به اجرای قوانین حزب، بی‌نتیجه بوده‌است.
ترور رهبران

تاکنون دو بار دبیرکل‌های این حزب در خارج از ایران، توسط جمهوری اسلامی ترور شده‌اند.
ترور رهبران > ترور وین

در ۱۳ ژوئیه ۱۹۸۹ عبدالرحمان قاسلمو به همراه تنی چند از سران حزب، در وین ترور شد. قاسملو برای گفت‌وگو و مذاکره با نمایندگان جمهوری اسلامی به وین رفته بود. دقایقی پس از ورود قاسملو و همراهانش به محل برگزاری جلسه و آغاز گفت‌وگو، نمایندگان جمهوری اسلامی، با بیرون کشیدن سلاح‌های مخفی‌شدهٔ خود، هیئت مذاکره‌کننده و قاسملو را به رگبار بسته و به‌قتل رساندند.
ترور رهبران > ترور میکونوس

مقالهٔ اصلی: ترور میکونوس
در ۱۷ سپتامبر ۱۹۹۲ صادق شرفکندی به شیوهٔ مشابهی در برلین به همراه تنی دیگر از سران حزب از جمله فتاح عبدلی، همایون اردلان و مترجم آن‌ها، نوری دهکردی، در رستوران میکونوس به قتل رسید. این واقعه باعث تنش‌های زیادی در روابط حکومت جمهوری اسلامی با آلمان شد. در محاکمهٔ عاملان این ترور، یک تبعهٔ ایرانی به‌نام کاظم دارابی و یک لبنانی به‌نام عباس راحیل، به جرم قتل، به حبس ابد محکوم شدند. دو لبنانی دیگر، به‌جرم فراهم ساختن شرایط و امکانات ترور، هر یک به ۱۰ سال زندان محکوم شدند. هرچند حکومت جمهوری اسلامی هیچ‌گاه مسئولیت این ترورها را نپذیرفت اما تنی چند از عالی‌رتبه‌ترین مقامات شامل اکبر هاشمی رفسنجانی، رئیس‌جمهور و علی خامنه‌ای، رهبر این حکومت، از انجام این ترور، مطلع بودند. علی فلاحیان، وزیر اطلاعات وقت، نیز به دادگاه فراخوانده شد ولی به‌دلیل عدم حضور، مورد تعقیب پلیس بین‌الملل قرار گرفت.