stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سید حسین طباطبایی بروجردی
ورود به قم

پس از درگذشت مؤسس حوزهٔ علمیهٔ قم، عبدالکریم حائری یزدی و همچنین درگذشت محمدحسین نائینی (از مراجع ساکن نجف) در سال ۱۳۵۵ قمری (۱۳۱۵ خورشیدی) و نیز درگذشت آقا ضیاءالدین عراقی در سال ۱۳۶۱ قمری (۱۳۲۱ خورشیدی)، مرجعیت عامهٔ شیعه تا سال ۱۳۶۵ قمری (۱۳۲۵ خورشیدی) بر عهدهٔ سید ابوالحسن اصفهانی بود. سید ابوالحسن اصفهانی در نجف ساکن بود و مرجعیت عامهٔ شیعه را بر عهده داشت. همچنین در آن سال‌ها سید حسین طباطبایی قمی در کربلا ساکن بود و مشغول تدریس برای طلاب حوزهٔ کربلا بود.
پس از درگذشت سید ابوالحسن اصفهانی و سید حسین طباطبایی قمی در سال ۱۳۶۵ قمری، سید حسین طباطبایی بروجردی عهده‌دار مرجعیت شیعیان گشت و این مقام تا ۱۵ سال ادامه یافت.
پس از درگذشت عبدالکریم حائری یزدی مؤسس حوزهٔ علمیه قم در سال ۱۳۱۵ خورشیدی، ادارهٔ حوزه بر عهدهٔ سه تن از مراجع تقلید شیعه: سید محمدتقی خوانساری، سید محمد حجت کوه‌کمری و سید صدرالدین صدر قرار گرفت. این مراجع به مدت هشت سال حوزهٔ قم را اداره کردند. در سال ۱۳۲۳ خورشیدی به دنبال بیماری سید حسین بروجردی و بستری شدن وی در بیمارستان فیروزآبادی شهر ری، روحانیون قم به‌خصوص سید صدر الدین صدر برای دعوت وی به قم و اقامت در آن شهر، اصرار زیادی ورزیدند. در نهایت پس از دعوت روحانیون قم، سید حسین بروجردی در عصر روز پنجشنبه، ۲۱ دی ۱۳۲۳ مطابق با ۲۶ محرم ۱۳۶۴ وارد قم شد. با شنیدن این خبر، جمعی از روحانیون (حجت کوه کمری، صدر، خوانساری، فیض، سیدمحمدمحقق داماد، سیداحمدشبیری زنجانی و… و مردم شهر تا پل عسگری که در آن زمان بیرون شهر بود به پیشواز آمدند و از او استقبال کردند.
با ورود سید حسین بروجردی به قم، سید صدرالدین صدر، محل اقامهٔ نماز خود را در اختیار وی قرار داد. سید محمد حجت محل تدریس خود که محل تدریس عبدالکریم حائری یزدی بود را به وی واگذار کرد و سید محمد تقی خوانساری نیز اقامه نماز جمعه را به وی واگذار کرد؛ بروجردی بنا به نظرات فقهی خود از اقامهٔ نماز جمعه امتناع کرد. این سه مرجع تقلید در هر قضیه ای بعد از مشورت با سید حسین بروجردی اظهارنظر و مداخله می‌کردند و وی نیز در هر امری با آنان مشورت می‌کرد و برایشان احترام قائل بود. در هنگام بیماری سید محمد تقی خوانساری و سید محمد حجت، با گریه برایشان دعا می‌کرد و طبیب بر بالینشان می‌فرستاد.
دیدگاه‌ها > اندیشه تقریب مذاهب اسلامی

سید حسین بروجردی از دارالتقریب که در سال ۱۳۲۷ در قاهره با دبیر کلی شیخ محمد تقی قمی شکل گرفت، حمایت می‌کرد. محمد واعظ‌زاده خراسانی از شاگردانش که با دارالتقریب مصر ارتباط داشت، می‌گوید توجه بروجردی به تقریب مذاهب اسلامی نشانگر اهتمام وی به وحدت و انسجام مسلمانان است.
بروجردی معتقد بود که شیعه در عصر حاضر باید بر مقام علمی اهل بیت تأکید ورزد و اگر شیعه به استناد حدیث ثقلین به مرجعیت علمی اهل بیت اکتفا کند، قادر خواهد بود همهٔ مسلمانان را پیرامون اهل بیت جمع کند.
دیدگاه‌ها > سیاست

موضع بروجردی در مورد سیاست کاملاً محافظه‌کارانه بود و او نگران بود که دخالت مرجعیت در سیاست و کارکرد اشتباه آن به نام دین نوشته شود. وی در مورد جنبش ملی شدن صنعت نفت گفت که «من در قضایایی که وارد نباشم و آغاز و پایان را ندانم و نتوانم پیش‌بینی کنم، وارد نمی‌شوم. قضیهٔ ملی شدن صنعت نفت را نمی‌دانم چیست، چه خواهد شد و در آینده در دست چه کسانی خواهد بود. البته روحانیت نباید به هیچ وجه با این حرکت مخالفت کند، که اگر با این حرکت مردمی مخالفت کند و این حرکت ناکام بماند، در تاریخ ایران ضبط خواهد شد که روحانیت مانع شد؛ لذا به آقای بهبهانی و علمای تهران نوشتم که مخالفت نکنند.» او همچنین مخالف شرکت طلاب در انتخابات مجلس بود. رابطهٔ بروجردی با اسلام‌گرایان تندرو نیز تیره بود و در بهار ۱۳۳۱ دیدار با نواب صفوی و یارانش را نپذیرفته بود.
صادق طباطبایی به نقل از پدرش می‌گوید که: «چند روز بعد که اصحاب آیت‌الله بروجردی، از جمله پدرم در محضر ایشان بودند، یکی از بزرگان و از مدرسان حوزه که ظاهراً پدر آیت‌الله فاضل لنکرانی، مرجع معاصر، بود علت این رفتار را از آقای بروجردی سؤال کرده و می‌پرسد چرا این افراد را که خواهان حکومت اسلامی هستند، نپذیرفتید؟ ایشان در جواب می‌گویند: این آقایان می‌خواهند شاه را بردارند ولی امثال شما را به جای او بگذارند. شخصی دیگری که ظاهراً مرحوم آیت‌الله کبیر، از علمای بزرگ و فقهای برجسته بوده‌است می‌پرسد، مگر چه اشکالی دارد؟ آیت‌الله بروجردی در جواب می‌گویند، اشکال بزرگ این امر در این‌جا است که شاه با اسلحه، توپ و تفنگ به جان مردم می‌افتد، با این اسلحه می‌شود مقابله کرد ولی اگر شما به جای او نشستید، اسلحهٔ شما، ایمان و عقاید مردم است که به جان مردم می‌اندازید. با این اسلحه نمی‌توان به راحتی مقابله کرد و لذا دین و ایمان مردم به بازی گرفته می‌شود». حسینعلی منتظری نیز می‌گوید که «کسانی همچون مرحوم ربانی شیرازی، آ شیخ علی لر و آقای شیخ اسماعیل ملایری مبعوث شدند که به این غائله (فدائیان اسلام) خاتمه دهند. کار به جایی رسید که یک شب بعد از نماز مغرب و عشا طرفداران مرحوم نواب آمدند در مدرسه فیضیه شعار بدهند، آقایان تعقیبشان کردند و آن‌ها رفتند تهران».
بنا به گفتهٔ صادق خلخالی، سید روح‌الله خمینی موضع سیاسی بروجردی را نمی‌پسندید و اعدام فدائیان خلق، نقطهٔ جدایی آن‌ها شد. خلخالی در کتاب خاطرات خود نوشت: «همین کارها نیز باعث شد که امام از بیت آقای بروجردی فاصله گرفت و دیگر رفت و آمد خود را عملاً قطع کرد.» از سوی دیگر بروجردی نیز این حمایت روح‌الله خمینی از فدائیان را نمی‌پسندید و می‌گفت «من نمی‌دانم چرا بعضی از عقلای قم از این‌ها حمایت می‌کردند». مرتضی مطهری نیز به همین دلیل با نوشتن نامه‌ای، از قم به تهران رفت. منتظری نقل می‌کند که «من رفتم خدمت ایشان [بروجردی] و گفتم آقای مطهری این نامه را دادند خدمت شما و خداحافظی هم کردند. آقای بروجردی نامه را نگرفت، گفتم بالأخره ایشان گفته… با ناراحتی نامه را کنار زد».
دیدگاه‌ها > اصلاحات ارضی

بروجردی یکی از مخالفان سرسخت اصلاحات ارضی بود. این مخالفت در حدی بود که محمدرضا پهلوی طرح اصلاحات ارضی را تا زمان درگذشت وی عملیاتی نکرد. البته وی شاه را تهدید کرده بود که اگر اصلاحات ارضی را عملیاتی کند، زمین به‌دست آمده از اصلاحات اراضی را حرام یا نجس اعلام خواهد کرد. در همان دوران، بروجردی فتوای حرام بودن رادیو و تلویزیون و پپسی کولا را نیز اعلام کرد.
درگذشت

وی در ۱۰ فروردین ۱۳۴۰ (شوال ۱۳۸۰) در سن ۸۶ سالگی بر اثر بیماری قلبی درگذشت و در حرم فاطمه معصومه در قم به خاک سپرده شد. با این حال که او مقامی سیاسی و حزبی نداشت و به جز عراق و حجاز جای دیگری نرفته بود، خبر فوت او بازتابی وسیعی داشت، و دولت نیز تعطیل و راهی قم شد و سه روز عزای عمومی اعلام شد. شهربانی کافه‌ها را بست. در عراق و پاکستان سه روز عزای عمومی، و در سوریه، لبنان و کویت عزاداری شد. بازار تهران نیز تعطیل شد. سفیر شوروی پیام تسلیت فرستاد و بیشتر سفارتخانه‌های خارجی در تهران، در آن روز با پرچم‌های نیمه افراشته تعطیل شدند.
سرنوشت حوزه علمیه

بعد از درگذشت سید حسین بروجردی، جلسه ای با حضور روحانیون قم در منزل مرتضی حائری یزدی تشکیل و تصمیم گرفته شد که نیمی از شهریه پرداختی سید حسین بروجردی که مبلغی در حدود ۷۵ هزار تومان بود را، سید محمدرضا گلپایگانی و نیم دیگر را سید محمدکاظم شریعتمداری تقبل کنند. همچنین سید شهاب الدین مرعشی نجفی نیز مُهرِ نان طلاب را تقبل کرد. در این دوران سید احمد خوانساری در تهران به اقامه نماز جماعت و تدریس خارج فقه و اصول برای فضلای تهران اهتمام داشت. عده‌ای از علماء و معاریف حوزه در صدد بودند، سید احمد خوانساری را به قم دعوت و به‌عنوان مرجع عامه شیعه بعد از سید حسین بروجردی به مردم معرفی نمایند.
روش اجتهادی

او همچون علمای سلف خود مثل شیخ مفید، سید مرتضی، شیخ طوسی، شیخ طبرسی و سید محمدمهدی بحرالعلوم دارای جامعیتی در علوم اسلامی است. وی در فقه شیوه‌ای استنباطی را به کار برد.[نیازمند منبع]
شیوه او در فقه بر چند محور استوار است:
اهمیت به آراء قدماء
اهمیت به روایات و فتاوای
تکیه بر ادله و روایات اولیه
ریشه یابی مسائل
تألیفات

سید حسین طباطبایی بروجردی بر کتاب‌های فقیه شیخ صدوق، تهذیب الاحکام و استبصار شیخ طوسی، خصال و رجال و آمالی و علل الشرایع اسانیدی ضمیمه کرد. وی حاشیه بر کفایه آخوند خراسانی و نهایه طوسی نگاشت.
چند مورد از کتاب‌های او عبارت است از:
حاشیه علی کفایه الاصول
المهدی فی کتب اهل السنه
الآثار المنظومه، انیس المقلدین
مجمع الفروع، مناسک الحج
جامع احادیث الشیعه
مستدرک فهرست منتخب الدین
تجرید اسانید الامانی
تجرید اسانید الاستبصار.
نخستین بار از روی رسالهٔ عملیهٔ او کتاب توضیح المسائل نوشته شد که در زمان حیات و به تأیید خودش به چاپ رسید.
محمدتقی فلسفی، در حال تخریب حظیرةالقدس
محمدتقی فلسفی در حال تماشای تخریب حظیرةالقدس
صفحه اول روزنامه اطلاعات، پنجشنبه دهم فروردین ۱۳۴۰ شمسی، شماره ۱۰۴۶۶
بالی‌قیه

village در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| بالی‌قیه بالی قیه | بالی‌قیه بالی قیه |
| --- | --- |
village: village
استان‌های ایران: استان آذربایجان شرقی
شهرستان‌های ایران: شهرستان مراغه
بخش (تقسیمات کشوری): بخش سراجو
تقسیمات کشوری در ایران: دهستان قوری‌چای غربی
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۱۵۲
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
بالی‌قیه یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان قوری‌چای غربی بخش سراجو شهرستان مراغه واقع شده‌است.
تالش (قوبا)

مکان در 23x15px|border |alt=|link= جمهوری آذربایجان
| تالش | تالش |
| --- | --- |
تالش: تالش
مختصات: ۴۱°۰۵′۵۲″ شمالی ۴۸°۲۶′۳۹″ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۰۹۷۷۸°شمالی ۴۸٫۴۴۴۱۷°شرقی﻿ / 41.09778; 48.44417: مختصات: ۴۱°۰۵′۵۲″ شمالی ۴۸°۲۶′۳۹″ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۰۹۷۷۸°شمالی ۴۸٫۴۴۴۱۷°شرقی﻿ / 41.09778; 48.44417
تقسیمات کشوری جمهوری آذربایجان: شهرستان قوبا
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AZT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (AZT)
تالش (به لاتین: Talış) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان قوبا واقع شده‌است. تالش ۱۶۱ نفر جمعیت دارد.
بالدمورییو

مکان در 23x15px|border |alt=|link= مادرید, 23x15px|border |alt=|link= اسپانیا
| بالدمورییو | بالدمورییو |
| --- | --- |
دهستان‌های اسپانیا: دهستان‌های اسپانیا
بالدمورییو: بالدمورییو
  پرچمنشان:   پرچمنشان
بخش خودمختار:  مادرید (بخش خودمختار)
استان: مادرید (بخش خودمختار)
Comarca: Cuenca del Guadarrama
حکومت: حکومت
 • Alcalde: Pilar López Partida (حزب مردم (اسپانیا))
مساحت: مساحت
 • کل: ۹۳٫۷ کیلومتر مربع (۳۶٫۲ مایل مربع)
ارتفاع: ۸۱۵ متر (۲۶۷۴ فوت)
جمعیت (2009): جمعیت (2009)
 • کل: ۱۱٬۰۴۵
 • تراکم: ۱۲۰/کیلومتر مربع (۳۱۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: valdemorillense
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
Postal code: 28210
Official language(s): Spanish
بالدمورییو (به اسپانیایی: Valdemorillo) یکی از دهستان‌های اسپانیا است که در مادرید (بخش خودمختار) واقع شده‌است.
خصوصیات

بالدمورییو ۹۳٫۷ کیلومترمربع مساحت و ۱۱٬۰۴۵ نفر جمعیت دارد و ۸۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
امیلیو گوتیه‌رس کابا

| امیلیو گوتیه‌رس کابا | امیلیو گوتیه‌رس کابا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۶ سپتامبر ۱۹۴۲ ‏(۸۲ سال) وایادولید، اسپانیا
ملیت: اسپانیایی
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۳-اکنون
امیلیو گوتیه‌رس کابا (اسپانیایی: Emilio Gutiérrez Caba‎؛ زادهٔ ۲۶ سپتامبر ۱۹۴۲) بازیگر اهل اسپانیا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به برج سوسو، دهان‌به‌دهان، هنر مردن، شراب کهنه، آنچه چشمانش پنهان می‌کرد، با وجود همه‌چیز، درخت خون، وسوسه‌ام نکن، کندو، مگر من چه کرده‌ام؟، درختان نخل در برف، فرانسیس: برایم دعا کن، مرد هزارچهره، امکانش هست؟، زمان جاسوسی و نرودا اشاره کرد.
جنگل (رشتخوار)

| جِنگَل | جِنگَل |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: خراسان رضوی
شهرستان: رشتخوار
بخش: جنگل
نام(های) پیشین: جنگل حیدریه
مردم: مردم
جمعیت: ۶۶۵۰ نفر (۱۳۹۵)
رشد جمعیت: ۲٪+ (۵سال)
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
شهردار: مرتضی جمعه زاده
ره‌آورد: پسته
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۵۱۵۶۲۴
شناسهٔ ملی خودرو:  ایران
کد آماری: ۲۶۰۶
  جِنگَل  روی نقشه ایران ۳۴°۴۲′۱۰″شمالی ۵۹°۱۳′۲۲″شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۷۰۲۷۴۷°شمالی ۵۹٫۲۲۲۸۰۰°شرقی﻿ / 34.702747; 59.222800   :   جِنگَل  روی نقشه ایران ۳۴°۴۲′۱۰″شمالی ۵۹°۱۳′۲۲″شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۷۰۲۷۴۷°شمالی ۵۹٫۲۲۲۸۰۰°شرقی﻿ / 34.702747; 59.222800   
 :  
جنگل شهری در شهرستان رشتخوار، جنوب استان خراسان رضوی و در ۲۱۹ کیلومتری مشهد قرار دارد و بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۶٬۶۵۰ نفر (در ۱٬۷۳۷ خانوار) بوده‌است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۵ | ۶٬۲۳۲ | —     |
| ۱۳۹۰ | ۶٬۴۹۰ | ۴٫۱٪+ |
| ۱۳۹۵ | ۶٬۶۵۰ | ۲٫۵٪+ |
ایمشجه

ایمیشجه(به ترکی=ایمیش) یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان ورقه بخش مرکزی شهرستان چاراویماق واقع شده‌است.این روستا ۴۶۷ نفر جمعیت دارد.بیشترمردم فرش فروش میباشند
village در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| ایمیشجه ايمیشجه | ایمیشجه ايمیشجه |
| --- | --- |
village: village
ایمیشجه: ایمیشجه
مختصات: ۳۷°۱۳′۳۸″ شمالی ۴۶°۵۵′۰۴″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۲۲۷۲۲°شمالی ۴۶٫۹۱۷۷۸°شرقی﻿ / 37.22722; 46.91778: مختصات: ۳۷°۱۳′۳۸″ شمالی ۴۶°۵۵′۰۴″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۲۲۷۲۲°شمالی ۴۶٫۹۱۷۷۸°شرقی﻿ / 37.22722; 46.91778
استان‌های ایران: استان آذربایجان شرقی
شهرستان‌های ایران: شهرستان چاراویماق
بخش (تقسیمات کشوری): بخش مرکزی شهرستان چاراویماق
دهستان: دهستان ورقه
جمعیت (2006): جمعیت (2006)
 • کل: ۴۶۷
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
فاصله این روستا به قره آغاج۲۰کیلومتر به هشترود۳۰کیلومتر به مراغه۸۰کیلومتر و تبریز مرکز استان ۱۲۰کیلومتر هست
شغل

شغل اصلی مردم روستا کشاورزی می باشد.
محصولات آن گندم ، نخود ، جو ، عدس و ... می باشد.
بیشتر مردم روستای ایمیشجه به شهرستان های نظرآباد ، مهرشهر ، کرج و تهران نقل مکان کرده اند.
اصغر زمانی

| اصغر زمانی | اصغر زمانی |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: اصغر اسم زمانی آغمیونی
زادهٔ: ۱۳۳۲ تهران
درگذشت: ۱۳۷۷
مدفن: قطعه هنرمندان، بهشت زهرا
ملیت: ایرانی
تحصیلات: ششم ابتدایى
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۳۵۳–۱۳۷۶
اصغر زمانی (زاده ۱۳۳۲ – درگذشته ۱۳۷۷) بازیگر سینما، تلویزیون و تئاتر اهل ایران بوده‌است.
زندگی‌نامه

اصغر زمانی در سال ۱۳۳۲ در تهران زاده شد. فعالیت در تئاتر را از سال ۱۳۵۳ با بازی در نمایش «مشهدی عباد» آغاز کرد و سپس در نمایش‌های دیگری از جمله «آرشین مالالان»، «دزد بغداد»، «آرزوهای طلایی»، و «حاکم سه روزه» بازی کرد. نخستین حضور او در جلوی دوربین، بازی در فیلم کوتاه «من و مش کاظم» (۱۳۶۱) بود. او علاوه بر بازیگری، تعدادی نمایشنامه نوشته و کارگردانی کرده که برخی از آن‌ها در شبکهٔ پنجم سیما ضبط شده‌است.
او که بیشتر به عنوان بازیگر نقش‌های کمدی معروف بود، در مجموعه‌های تلویزیونی از جمله «خاله خانم» و «خانه در آتش» نیز ظاهر شد. برخی از فیلم‌های او عبارتند از: «اتوبوس»، «مردی که زیاد می‌دانست»، «گراند سینما»، «ریحانه»، «دو نفر و نصفی»، «چشم شیطان»، «مرگ سفید»، «سیاه راه»، «در اسارت»، «طائل»، «آتش در زمستان»، «میهمانی خصوصی»، «معما»، «قصهٔ زندگی»، «ایستگاه»، «خارج از محدوده»، «در انتظار شیطان»، «طوبی»، «آپارتمان شمارهٔ سیزده»، «شهر خاکستری»، «عشق من شهر من»، و «راه افتخار».
وی در سال ۱۳۷۷ بر اثر سکتهٔ قلبی درگذشت.
بازیگر > سینما

پشت دیوار شب (۱۳۷۶)
راه افتخار (۱۳۷۳)
چشم شیطان (۱۳۷۲)
دو نفر و نصفی (۱۳۷۰)
عشق من شهر من (۱۳۷۰)
شهر خاکستری (۱۳۶۹)
رانده شده (۱۳۶۸)
ریحانه (۱۳۶۸)
گراند سینما (۱۳۶۷)
ایستگاه (۱۳۶۶)
قصه زندگی (۱۳۶۵)
معما (۱۳۶۵)
میهمانی خصوصی (۱۳۶۵)
آتش در زمستان (۱۳۶۴)
اتوبوس (۱۳۶۴)
در اسارت (۱۳۶۳)
طائل (۱۳۶۳)
مردی که زیاد می‌دانست (۱۳۶۳)
مرگ سفید (۱۳۶۲)
بازیگر > تئاتر

ازدواج اجباری
زبان مستأجری
بازیگر > تلویزیون

خاله خانم
خانه در آتش
نابغه‌های قرن بیستم
کارگردانی نمایش

نمایش «آرزوهای طلایی»؛ تهران، تئاتر نصر؛ سال۱۳۷۶
نمایش «آیینه زندگی»؛ تهران، تئاتر نصر؛ سال۱۳۷۵و تئاتر پارس ۱۳۷۶
نمایش «عصای من کو»؛ تهران، تئاتر نصر؛ سال۱۳۷۷
نارینه زاریفیان

| نارینه زاریفیان | نارینه زاریفیان |
| --- | --- |
زاده: ۱۱ اکتبر ۱۹۵۸ ‏(۶۶ سال) ایروان، ارمنستان
خاستگاه: ارمنستان
پیشه(ها): موسیقی‌دان و آهنگساز
محل تحصیل: کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان
جوایز:  (۲۰۱۷)   
 :  
نارینه کارلی زاریفیان (ارمنی: Նարինե Կառլի Զարիֆյան؛ زادهٔ ۱۱ اکتبر ۱۹۵۸) موسیقی‌دان و آهنگساز اهل ارمنستان است.
زندگی‌نامه

وی در ۱۱ اکتبر ۱۹۵۸ در ایروان به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون چهره هنری افتخاری جمهوری ارمنستان، مدال موسس خورناتسی (۲۰۱۷) و مدال طلای وزارت فرهنگ جمهوری ارمنستان است.
مجید بهشتی

| مجید بهشتی | مجید بهشتی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۹ مهر ۱۳۳۴ ‏(۶۹ سال) کرمان، ایران
ملیت:  ایران
شهروندی: ایران
محل تحصیل: دانشکده هنرهای دراماتیک
پیشه(ها): بازیگر، کارگردان، تهیه‌کننده
سال‌های فعالیت: ۱۳۴۸ تا امروز
شناخته‌شده برای: باغ گیلاس خیالاتی قافله این عمر ریشه در خاک
سبک: کمدی و اجتماعی
جوایز: بهترین بازیگر و کارگردان در جشنواره تئاتر کرمان ۱۳۵۰
وبگاه: وب سایت خبری مجید بهشتی
مجید بهشتی (زاده ۲۹ مهر ۱۳۳۴ در کرمان) نویسنده، تهیه‌کننده، بازیگر و کارگردان ایرانی تئاتر و تلویزیون و سینما است.
زندگی‌نامه

مجید بهشتی در سال ۱۳۵۳ تحصیلات متوسطه را در دبیرستان آرشام کرمان در رشته طبیعی و شیمی به پایان برد و پس از اخذ دیپلم به دانشکده هنرهای دراماتیک تهران راه پیدا کرد. او تحصیلات خود را تا پایان سال ۱۳۶۵ تا سطح کارشناسی در رشته هنرپیشگی و کارگردانی ادامه داد و در سال ۱۳۸۳ در رشته کارگردانی تئاتر کارشناسی ارشد گرفت.
مجید بهشتی از بدو ورود به دانشکده هنرهای دراماتیک تهران به‌طور عملی نیز به فراگیری فن نمایش و کارگردانی پرداخت و زیر نظر استادانی چون رکن‌الدین خسروی، حمید سمندریان، بهزاد فراهانی، حسین پرورش و دیگر استادان، فن کارگردانی و بازیگری را آموخت. وی در سال ۱۳۶۰ در تلویزیون به عنوان تهیه‌کننده و کارگردان به‌کارِ تهیه و تولید سریال و فیلم سینمایی پرداخت. همزمان در سال ۱۳۷۶ مجله سینمایی فیلم و هنر را پایه‌گذاری کرد و به‌مدت ۷ سال در این مجله به عنوان مدیر مسئول و سردبیر مشغول کار بود. اما انتشار این نشریه در سال ۱۳۸۴ متوقف شد. بهشتی در دوران خدمت در رادیو و تلویزیون، کارگردانی و تهیه‌کنندگی سریال‌های بلند و نمایش‌های تلویزیونی را به عهده داشت که از رادیو و تلویزیون ایران پخش گردید. او در سال ۱۳۸۳ ایران را به مقصد انگلستان ترک کرد و در لندن اقامت دارد. فعالیت‌های هنری مجید بهشتی را می‌توان به چند بخش تقسیم کرد.
گزیدهٔ آثار > تئاتر در ایران

| نام | سمت | کارگردان | سال | شهر | محل اجرا |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| آسید کاظم | بازیگر | مهدی ثانی | ۱۳۴۸ | کرمان | کاخ جوانان کرمان |
| روح بهرام | بازیگر | محمدرضا پورمحسنی | ۱۳۴۸ | کرمان | کاخ جوانان کرمان |
| پهلوان | بازیگر | محمدرضا پورمحسنی | ۱۳۴۹ | کرمان | کاخ جوانان کرمان |
| دولخ | بازیگر | مجید بهشتی | ۱۳۵۰ | کرمان | کاخ جوانان کرمان |
| واژه‌های پوچ دیوانگی | بازیگر | مجید بهشتی | ۱۳۵۰ | کرمان | کاخ جوانان کرمان |
| چهار صندوق | بازیگر | مسعود یگانگی | ۱۳۵۳ | کرمان | کاخ جوانان کرمان |
| اوج افتخار | بازیگر | سیروس افهمی | ۱۳۵۴ | کرمان | کاخ جوانان کرمان |
| گوشه نشینان آلتونا | بازیگر | رکن‌الدین خسروی | ۱۳۵۸ | تهران | تماشاخانه سنگلج |
| مرگ بر آمریکا | بازیگر | رکن‌الدین خسروی | ۱۳۵۸ | تهران | تماشاخانه سنگلج |
| مردی برای تمام فصول | بازیگر | رکن‌الدین خسروی | ۱۳۵۸ | تهران | اداره تئاتر |
| سیزویه بانسی مرده است | بازیگر | رکن‌الدین خسروی | ۱۳۵۸ | تهران | اداره تئاتر |
| پتک | بازیگر | بهزاد فراهانی | ۱۳۵۹ | تهران | تماشاخانه سنگلج |
| دشمنان | بازیگر | رکن‌الدین خسروی | ۱۳۵۹ | تهران | اداره تئاتر |
| میراب | بازیگر | کریم اکبری مبارکه | ۱۳۶۰ | تهران | تئاتر شهر |
| دیار غریب | بازیگر | احمد طالبی‌نژاد | ۱۳۶۱ | تهران | تئاتر شهر |
| حنایی و روباه مکار | بازیگر | کریم اکبری مبارکه | ۱۳۶۲ | تهران | تئاتر شهر |
| پرورشگاه | کارگردان | مجید بهشتی | ۱۳۶۳ | تهران | تالار مولوی |
| سیزویه بانسی مرده است | کارگردان | مجید بهشتی | ۱۳۶۵ | تهران | تئاتر کوچک تهران |
| بازرس | کارگردان | مجید بهشتی | ۱۳۶۶ | تهران | تئاتر شهر |
گزیدهٔ آثار > تلویزیون

| نام | سمت | کارگردان | تهیه‌کننده | نویسنده | تعداد قسمت‌ها | شبکه | سال تولید |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| میراب | بازیگر | کریم اکبری مبارکه | مجید گلبابایی | کریم اکبری مبارکه | ۱ قسمت | شبکه اول | ۱۳۶۱ |
| میم مثل مصرف | بازیگر | کریم اکبری مبارکه | علیرضا مرادی | کریم اکبری مبارکه | ۱۳ قسمت | شبکه اول | ۱۳۶۲ |
| مشتی صالح | بازیگر | مجید بهشتی | مجید بهشتی | امیر مهاجر سلطانی | ۲۶ قسمت | شبکه اول | ۱۳۶۳ |
| حنایی و روباه مکار | بازیگر | کریم اکبری مبارکه | فخر شفایی | کریم اکبری مبارکه | ۴ قسمت | شبکه اول | ۱۳۶۴ |
| آقای همه‌فن‌حریف | بازیگر | مجید بهشتی | مجید بهشتی | محمود شاه‌حسینی | ۵۲ قسمت | شبکه اول | ۱۳۶۴ |
| اغر بخیر | بازیگر | مجید بهشتی | ایرج سنندجی | محمود شاه‌حسینی | ۱۳ قسمت | شبکه اول | ۱۳۶۵ |
| ریشه در خاک | کارگردان و تهیه‌کننده | مجید بهشتی | مجید بهشتی | افسانه پایدار | ۱۰ قسمت | شبکه اول | ۱۳۶۷ |
| دیار نفرین‌شده | بازیگر | قاسم سیف | شهرزاد مهدوی - اسماعیل شنگله | مهدی کلهر | ۱ قسمت | شبکه اول | ۱۳۶۷ |
| خیالاتی (آقای دلار) | کارگردان و تهیه‌کننده | مجید بهشتی | مجید بهشتی | فرهاد توحیدی | ۱۰ قسمت | شبکه اول | ۱۳۶۸ |
| قافله این عمر | کارگردان و تهیه‌کننده | مجید بهشتی | مجید بهشتی | خسرو حکیم رابط | ۴ قسمت | شبکه اول | ۱۳۷۱ |
| باغ گیلاس | کارگردان و تهیه‌کننده | مجید بهشتی | مجید بهشتی | تیرداد سخایی، میترا هاشمیان، علی‌اکبر محلوجیان | ۱۳ قسمت | شبکه اول | ۱۳۷۳ |
| بر سر دوراهی | کارگردان | مجید بهشتی | میرصالح سیدحمزه، حسین عمرانی | میرصالح سیدحمزه، حسین عمرانی | ۸ قسمت | شبکه اول | ۱۳۷۴ |
| بافته‌های رنج | کارگردان و تهیه‌کننده | مجید بهشتی | مجید بهشتی | علی‌محمد افغانی، حمید نعمت‌الهی | ۴۲ قسمت | شبکه اول | ۱۳۷۶ |
گزیدهٔ آثار > سینما

| نام | نویسنده | کارگردان | تهیه‌کننده | بازیگران | مدت زمان | کشور | زبان | سال تولید |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| مه‌بانو | حسن دولت‌آبادی | مجید بهشتی | مجید بهشتی | فیروز بهجت‌محمدی، فخری خوروش، شیوا بلوریان، مصطفی عبداللهی، هرمز سیرتی، داریوش علی‌نژاد، محمود جعفری، مرتضی ضرابی، کامران فیوضات، آزیتا لاچینی | ۹۰دقیقه | ایران | فارسی | ۱۳۸۰ |
گزیدهٔ آثار > نمایش‌های خارج از ایران

| نام | نویسنده | کارگردان | تهیه‌کننده | بازیگران | کشور | زبان | تماشاخانه | سال تولید |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| سوزنبان | خوان خوزه اره اولاً | رکن‌الدین خسروی | خانه امید | مجید بهشتی، جواد شمس | انگلستان | فارسی | جروود وانبرو | ۱۳۸۷ |
| نمایش مرگ در می‌زند | وودی آلن | رکن‌الدین خسروی | خانه امید | مجید بهشتی، دیدار رزاقی | انگلستان | فارسی | جروود وانبرو | ۱۳۸۷ |
| سیزویه بانسی مرده است | آثول فوگارد | مجید بهشتی | مجید بهشتی | جواد شمس، سامان خلاوه | انگلستان | فارسی | خانه امید | ۱۳۹۰ |
| مرگ و دوشیزه | آریل دورفمان | مجید بهشتی | گروه تئاتر امید | کوروش افشارپناه، جواد شمس، سودابه فرخ‌نیا | انگلستان | فارسی | تماشاخانه بول لندن | ۱۳۹۲ |
| واژه‌های پوچ | مسعود کرمانی | مجید بهشتی | مسعود کرمانی | مجید بهشتی، جواد شمس، مهرنوش خرسند، رضا بهرنگ، زهره رستمخانی | انگلستان | فارسی | رادا لندن | ۱۳۹۳ |
مجید بهشتی در پشت صحنه سریال بافته‌های رنج در برقان کرج
جناس مضارع

جناس مضارع در آرایه‌های ادبی از انواع جناس است که در آن دو کلمهٔ شبیه به هم یا متجانس، تنها در یک حرفِ قریب‌المخرج اختلاف داشته باشند و باقی حروف آن‌ها عین هم باشد. مانند «گام و کام» و «مثل حالی و خالی».
زیبایی این نوع جناس این است که کارکردی شبیه به سجع متوازی دارد و همین امر سبب انسجام هنری و زیبایی صوری دو متجانس و متعاقب آن شعر می‌شود. همچنینی تأمل و تلاش مخاطب برای پی بردن به قریب‌المخرج بودن حروف، بر لذت آن می‌افزاید.
مثال:
سنایی
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| علمی که ز ذوق شرع خالی است |  | حالی سبب سیاه حالی است |
ایوانکی

| ایوانکی ایوانِ کِیف | ایوانکی ایوانِ کِیف |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: سمنان
شهرستان: گرمسار
بخش: ایوانکی
نام(های) دیگر: ایوانِ کِیف
نام(های) پیشین: پیل کاسپین، دربند خزر
مردم: مردم
جمعیت: ۱۲٬۴۶۲ نفر (۱۳۹۵)
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
ارتفاع: ۱٬۰۷۵ متر
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
شهردار: مهندس هادی کمالی
ره‌آورد: خربزه ،شیرینی های سنتی
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۲۳۳۴۵۲
وبگاه: وبسایت شهرداری ایوانکی
کد آماری: ۱۵۴۸
  ایوانکی  روی نقشه ایران ۳۵°۲۰′۴۳″شمالی ۵۲°۰۳′۴۷″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۳۴۵۳°شمالی ۵۲٫۰۶۳۱°شرقی﻿ / 35.3453; 52.0631   :   ایوانکی  روی نقشه ایران ۳۵°۲۰′۴۳″شمالی ۵۲°۰۳′۴۷″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۳۴۵۳°شمالی ۵۲٫۰۶۳۱°شرقی﻿ / 35.3453; 52.0631   
 :  
ایوان کی غربی ترین بخش استان سمنان است.این بخش در ۵۵ کیلومتری خاور تهران قرار دارد. جمعیت این شهر طبق سرشماری سال ۱۳۹۵، ۱۲٬۴۶۲ نفر می‌باشد.
زبان

برخی از پژوهشگران گویش مردم شهر ایوان کی را تلفیقی از گویش مازندرانی و فارسی دری می‌دانند.
تاریخ

در کتاب تاریخ سیاسی ایران نوشته دکتر عبدالرفیع حقیقت تاریخ بناشدن شهر ایوانِ کِی به ۱۷۶ سال قبل از میلاد توسط فرهاد اول اشکانی میرسد.فرهاد اول (اشک پنجم)تپورستان را تسخیر کرد و مردم آمارد را مجبور نمود که دربند دریای خزر و راهی را که از خراسان به ماد می‌رفت، حفظ کنند. 
ایوان کی به دلیل موقعیت مهم جغرافیایی خود در زمان‌های دور به نام پیل کاسپین  (پل منطقه کاسپین یا همان دریای خزر) در کتب یونانی با نام کاسپیا پیلی (Κασπία πύλη) یا دربند خزر بوده و در زمان پادشاهی کیانیان به‌دلیل اینکه یکی از مکان‌های مهم آن زمان بوده و دربار شاه کیانیان در آنجا زیاد آمد و شد داشتند به نام ایوانِ کِی (ایوانِ کِی خسرو و کِی کاووس) تغییر نام یافت و تاکنون نیز همچنان با این نام شناخته می‌شود. آثار به‌جامانده از ایوانِ کِی قدیم که در زلزله کهن از بین رفته در جول دره (جُل دره) (درهٔ گود و عمیق) موجود است.
نام های پیشین کهن شهر ایوان کی: دربند خزر،پیل کاسپین،ایوان کیف
موقعیت جغرافیایی

ایوانِ کِی، غربی‌ترین بخش استان سمنان است از این رو آن را پیشانی استان نام نهاده‌اند. شهری است با جمعیتی بیش از ۱۲۰۰۰ نفر در ۵۵ کیلومتری شرق تهران؛ که از شمال با شهرهای  کیلان، آبسرد و دماوند و از جنوب با کویر، از جنوب غربی با ورامین، از شرق با گرمسار و از غرب با پاکدشت و تهران همسایه است. این شهر محل رویارویی دو دنیای متفاوت است. در ۲۵ کیلومتری این شهر جاده سر سبز فیروزکوه قرار دارد و در ۱۵ کیلومتری جنوب شهر، کویر قرار دارد.