stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
رجبعلی لباف خانیکی
زندگی

لباف خانیکی در سال ۱۳۲۷ خورشیدی در شهرستان گناباد از استان خراسان رضوی متولد شد. وی دوران کودکی و نوجوانی خود را در فضایی روستایی و کشاورزی در شهرستان گناباد سپری کرد و همین آشنایی نزدیک او با فناوری‌ها و نظام‌های اجتماعی سنتی بعداً نقش مهمی در تحلیل‌های باستانشناسی وی ایفا کرد. او تحصیلات مقدماتی خود را در کاخک و گناباد سپری کرد و سپس سال‌های آخر دبیرستان را در مدرسهٔ علمیهٔ تهران گذراند. وی برای ادامهٔ تحصیل در رشتهٔ باستانشناسی وارد دانشگاه تهران شد. نامبرده زمینهٔ پژوهشی خود را بر روی باستانشناسی دوران اسلامی متمرکز نمود و در سراسر ایران به ویژه استان خراسان به کاوش و بررسی زیستگاه‌ها، ابنیه و محوطه‌های تاریخی پرداخت. در حال حاضر از رجبعلی لباف خانیکی به عنوان یکی از باستانشناسان دوران اسلامی در ایران نام برده می‌شود.
وی زندگی حرفه ای خود را با اشتغال در اداره کل حفاظت آثار باستانی در تهران آغاز کرد. سپس به عنوان کارشناس در دفتر آثار تاریخی، موزه ایران باستان و اداره کل میراث فرهنگی خراسان به تحقیقات خود ادامه داد. او در ادارهٔ کل میراث فرهنگی خراسان به سمت معاونت پژوهشی منصوب شد و در نهایت مدیریت کل این اداره را به مدت نزدیک به دو سال بر عهده گرفت. رجبعلی لباف خانیکی به صورت تدریجی، سطوح مدیریتی سازمان متبوع خود را طی کرد و در حال حاضر دوران بازنشستگی را سپری می‌کند؛ ولی همچنان در عرصهٔ تحقیق و پژوهش فعال می‌باشد.
او در سال ۱۳۵۳ با خانم اشرف بانو خانیکی خواهر هادی خانیکی ازدواج کرد که حاصل آن سه فرزند پسر می‌باشد.
آثار

به قلم رجبعلی لباف خانیکی تا کنون ۱۹ عنوان کتاب و در حدود ۱۵۰ مقالهٔ علمی و پژوهشی منتشر شده‌است. بیشتر آثار نامبرده در زمینهٔ باستانشناسی خراسان در دورهٔ اسلامی و شناخت زوایای تاریخی آن سرزمین می‌باشد. عناوین برخی از کتابهای مذکور از قرار ذیل می‌باشند:
باستان‌شناسی و کتیبه‌های کهن: سنگ نگاره لاخ مزار - بیرجند
سیمای میراث فرهنگی خراسان
گناباد، خاستگاه حماسه‌های پنهان
مساجد خراسان از آغاز تا دوران معاصر
اسناد تصویری کلات نادری و سرخس
کاروانسراهای خراسان
جایگاه سفال‌های آستان قدس رضوی در سفالگری ایران
شناخت تابران (کتاب برگزیده یازدهمین دوره انتخاب کتاب سال خراسان رضوی)
یادنامه معماران و معماری سنتی خراسان
پناهگاه حیات وحش امیرکلایه

پناهگاه حیات وحش امیرکلایه به وسعت ۱۲۳۰ هکتار در بخش شیر جوپشت شهرستان لاهیجان و در ۲۸ کیلومتری شمال غربی لنگرود، در نزدیکی جاده بندر کیاشهر به لنگرود واقع است و دسترسی به آن از طریق جاده کنار گذر چمخاله به کیاشهر می‌باشد.
موقعیت

این تالاب از محدود تالاب‌های آب شیرین در استان گیلان است.
اهمیت

تالاب امیرکلایه نقش مهمی در اکوسیستم و حیات گونه‌های موجودات آبزی و غیرآبزی منطقه داشته و در کنار اثرات اکولوژیکی، اثرات اقتصادی و گردشگری این تالاب نیز قابل توجه است. این تالاب دارای جاذبه‌های گوناگونی اعم از انواع آبزیان گیاهی و جانوری می‌باشد.
حیات وحش

این تالاب به عنوان یک اکوسیستم آبی زیستگاه ۱۱ گونه از ماهیان است. لای ماهی از مهمترین گونه آبزیان در این تالاب است که از نظر کارشناسان شیلاتی حیات آن حائز اهمیت است.
پوشش گیاهی

از گونه‌های مهم گیاهی این تالاب می‌توان از نی، لویی، جگن، نیلوفر آبی و لاله مردابی نام برد. گیاه غالب منطقه نی می‌باشد که علاوه بر آن گیاهان شناور (عدسی آبی) و گیاهان غوطه ور به فراوانی دراین منطقه وجود دارند.
رستم‌خان رفعت‌الدوله

| رستم خان رفعت الدوله | رستم خان رفعت الدوله |
| --- | --- |
نماینده دوره سوم و چهارممجلس شورای ملی: نماینده دوره سوم و چهارممجلس شورای ملی
حوزه انتخاباتی: جیرفت
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
ملیت: ایرانی
پیشه: سیاستمدار
رستم خان رفعت الدوله  از سیاستمداران ایرانی بود، که در  دوره سوم
و دوره چهارم بعنوان نماینده جیرفت در مجلس شورای ملی حضور داشت.
ربیع فلاح جلودار

| ربیع فلاح جلودار | ربیع فلاح جلودار |
| --- | --- |
استاندار مازندران: استاندار مازندران
دوره مسئولیت ۱۸ شهریور ۱۳۹۲ – ٧ آبان ۱۳۹۶: دوره مسئولیت ۱۸ شهریور ۱۳۹۲ – ٧ آبان ۱۳۹۶
رئیس‌جمهور: حسن روحانی
پس از: سید علی‌اکبر طاهایی
پیش از: محمد اسلامی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: بابل
ملیت: ایران
محل تحصیل: دانشگاه آزاد اسلامیدانشگاه مازندران
پیشه: سیاست‌مدار
هیئت دولت: دولت یازدهم
ربیع فلاح جلودار استاندار سابق استان مازندران در دولت یازدهم بوده‌است. وی دانش‌آموخته دکترای پی‌اچ‌دی آموزش و ترویج کشاورزی واحد علوم تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی و بیست و یکمین استاندار مازندران پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران است.
فلاح در جریان انتخابات ریاست جمهوری ایران ۱۳۹۲ رئیس ستاد انتخاباتی حسن روحانی در مازندران بود.
تحصیلات

کارشناسی مهندسی کشاورزی دانشگاه مازندران (۱۳۵۶)
کارشناسی ارشد آموزش و ترویج کشاورزی واحد علوم تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی (۱۳۷۶)
دکترای PHD آموزش و ترویج کشاورزی واحد علوم تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی (۱۳۸۵)
دکترای افتخاری از انستیتو بیابان‌زدایی کشور ترکمنستان
سوابق اجرایی

مسئول کمیته کشاورزی جهاد سازندگی استان مازندران. (۱۳۶۱-۱۳۵۸)
عضو شورای مرکزی جهاد سازندگی همراه با مسئولیت پشتیبانی جنگ جهاد سازندگی استان مازندران. (۱۳۶۳-۱۳۶۱)
مسئول کمیته کشاورزی وزارت جهاد سازندگی. (۱۳۶۶-۱۳۶۳)
عضو هیئت مدیره شیلات ایران و مدیرکل شیلات استان مازندران. (۱۳۶۷-۱۳۶۶)
معاون وزیر در امور دام و کشاورزی وزارت جهاد سازندگی. (۱۳۶۹-۱۳۶۷)
معاون وزیر و رئیس سازمان جنگلها و مراتع کشور. (۱۳۷۶-۱۳۶۹)
مشاور وزیر جهاد سازندگی. (۱۳۷۷-۱۳۷۶)
رئیس کمیسیون اقتصادی ایران و فنلاند(۱۳۷۴-۱۳۷۲)
مسئول کشاورزی مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی. (۱۳۷۸-۱۳۷۶)
مشاور کشاورزی رئیس ستاد اجرایی فرمان حضرت امام (ره). (۱۳۸۰-۱۳۷۷)
معاون اجرایی و رئیس گروه کشاورزی سازمان کشاورزی بنیاد مستضعفان و جانبازان انقلاب اسلامی. (۱۳۸۱-۱۳۷۶)
عضو هیأت علمی سازمان تحقیقات و آموزش و ترویج وزارت جهاد کشاورزی. (۱۳۸۱-تاکنون)
سوابق پژوهشی

نقش مجریان طرح‌های جنگل‌داری در توسعة ترویجی جامعه جنگل‌نشینان برای حفظ و احیا و توسعه و بهره‌برداری از جنگل‌های شمال کشور (۱۳۷۶)
عوامل مؤثر در موفقیت کارآفرینی زنان روستایی شمال کشور
یوری هایراپتیان

| یوری هایراپتیان | یوری هایراپتیان |
| --- | --- |
زاده: ۲۲ اکتبر ۱۹۳۳ایروان، ارمنستان
خاستگاه:  ارمنستان
درگذشته: ۱۹ آوریل ۲۰۲۱ (۸۷ سال)مسکو، روسیه
پیشه: نوازنده و آموزگار موسیقی
ساز(ها): پیانو
جایزه(ها): 
یوری سورنی هایراپتیان (ارمنی: Յուրի Սուրենի Հայրապետյան؛ زاده ۲۲ اکتبر ۱۹۳۳ - درگذشته ۱۹ آوریل ۲۰۲۱) یک نوازنده پیانو و آموزگار موسیقی اهل ارمنستان بود.
زندگی‌نامه

وی در ۲۲ اکتبر ۱۹۳۳ در ایروان به دنیا آمد و از کنسرواتوار مسکو فارغ‌التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۷۶) و مدال موسس خورناتسی (۲۰۰۴) شد. هایراپتیان استاد کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان بود. وی در ۱۹ آوریل ۲۰۲۱ در سن ۸۷ سالگی در مسکو درگذشت و در آرامستان ووستریاکوفسکوی به خاک سپرده شد..
جستارهای ویژه

فهرست آهنگسازان ارمنی
رایحه مظفریان

| رایحه مظفریان | رایحه مظفریان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۶۵ شیراز
ملیت: ایران
تحصیلات: دکترا
محل تحصیل: دانشگاه آنادولو
سال‌های فعالیت: ۱۳۸۷–اکنون
شناخته‌شده برای: فعال حقوق زنان و کودکان، نویسنده، مستندساز
همسر: هادی احمدی
فرزندان: ۱
وبگاه: https://rayehe.org
رایحه مظفریان (زادهٔ ۱۳۶۵) فعال حقوق زنان و کودکان، نویسنده و مستندساز ایرانی، متولد شهر شیراز است. او بیشتر برای فعالیت‌های خود در زمینهٔ تحقیقات و آگاه‌سازی راجع به ختنهٔ زنان در ایران و همچنین تلاش برای رفع ممنوعیت فعالیت زنان در ورزش زورخانه‌ای از طرف فدراسیون ورزشی زورخانهٔ این کشور است. وی مؤسس کمپین‌های «گام به گام تا توقف ناقص‌سازی جنسی زنان در ایران» و «زن و زورخانه» نیز می‌باشد.
مظفریان تا کنون چندین کتاب تألیف کرده؛ از جمله کتاب تیغ و سنت که به بررسی جنبه‌های مختلف ختنهٔ زنان می‌پردازد و کتاب حلقه، نگاهی به ازدواج کودکان در ایران که کودک‌همسری در ایران و دلایل وجود این مشکل را بررسی می‌کند. او همچنین تعدادی فیلم مستند را کارگردانی و تهیه کرده‌است. مستند او در سال ۱۴۰۱ به نام آفریده که در مورد نشانگان آشر است، نامزد دریافت جایزه مستند نیمه بلند در ششمین جشنواره تلویزیونی مستند شد.
زندگی‌نامه و حرفه

رایحه مظفریان در سال ۱۳۶۵ در شیراز به دنیا آمد. او پس از کسب مدرک کارشناسی در رشتهٔ مهندسی معماری از دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز در سال ۱۳۸۷، تحصیلات خود را ادامه داد و در سال ۱۳۹۰ در رشته کارشناسی ارشد جامعه‌شناسی با گرایش جمعیت و توسعه از دانشگاه شیراز واحد بین‌الملل فارغ‌التحصیل شد.
مظفریان پس از مطالعات و تحقیقات خود در مورد ختنهٔ زنان به ویژه در جزیرهٔ قشم نگارش اولین کتاب خود را با عنوان تیغ و سنت آغاز کرد. چاپ اول این کتاب توسط انتشارات روشنگران و مطالعات زنان در سال ۱۳۹۳ منتشر شد. این کتاب دارای هفت فصل است که جنبه‌های مختلف ختنه زنان از جمله جنبه‌های علمی و پزشکی و همچنین عوارض و پیامدهای روانی، فردی و اجتماعی آن را تحلیل می‌کند. دیگر کتاب برجستهٔ نوشتهٔ مظفریان، به نام حلقه، نگاهی به ازدواج کودکان در ایران در سال ۱۳۹۵ چاپ شد که به کودک‌همسری در ایران و علل آن می‌پردازد. او در سال ۱۴۰۰ کتاب دیگری در این زمینه با عنوان گره: ازدواج زودهنگام در ایران منتشر کرد.
مظفریان همچنین کارگردانی و تهیه کنندگی چندین فیلم مستند را در کارنامه کاری خود دارد، از جمله ده چهل و یک دربارهٔ ازدواج کودکان، سرخو دربارهٔ ختنه زنان، لبه گود دربارهٔ حضور زنان در ورزش زورخانه‌ای و آفریده دربارهٔ نشانگان آشر. فیلم مستند آفریده نامزد دریافت جایزه مستند نیمه بلند در ششمین جشنواره تلویزیونی مستند شده‌است.
فعالیت‌ها

مظفریان مؤسس کمپین گام به گام تا توقف ناقص سازی جنسی زنان در ایران است. او تا کنون سخنرانی‌های زیادی در سازمان ملل، دانشگاه تهران، انجمن جامعه‌شناسی دانشگاه تهران و کمیسیون حقوق بشر اسلامی داشته‌است. او علاوه بر این توانست دولت را قانع کند تا به برپایی کارگاه‌هایی بپردازد که هدفشان آگاه‌سازی مردم جنوب ایران در مورد مسئلهٔ ختنه زنان بود. در همین راستا او شروع به جمع‌آوری فتواهای مراجع اهل سنت و شیعه کرد و دیدارهایی نیز با تعدادی از شیوخ اهل سنت داشت که در نهایت منجر به صدور فتوایی علیه این سنت دیرینه توسط شورای فتوا دهندگان اهل سنت و جماعت جنوب ایران شد. رایحه مظفریان در سال ۱۳۹۰ به ارائهٔ حاصل تحقیقات خود دربارهٔ ناقص سازی جنسی زنان در منطقه کردستان و استان هرمزگان در قالب کتابی تحت عنوان تیغ و سنت  می‌پردازد. وی با بیان اینکه هر ۱۱ ثانیه یک دختر در دنیا ختنه می‌شود عنوان کرد که سه واژه مثله کردن، ناقص سازی جنسی زنان و ختنه دختران برای این عمل به کار می‌رود. او خواهان ممانعت از روا داشتن چنین ظلمی به زنان شد. مظفریان همچنین با شهیندخت مولاوردی، معاون وقت امور زنان و خانواده رئیس‌جمهوری ایران ملاقات کرد و نسبت به وجود یک نوع افراطی از ختنهٔ زنان به نام انفیبولاسیون در برخی مناطق استان خوزستان هشدار داد.
ریحانه مظفریان در کنار فعالیت‌های مرتبط یا رشته تحصیلی اش، مدتها بود که به ورزش زورخانه ای نیز به عنوان ورزش ملی همه ایرانیان علاقه‌مند شده بود و به عنوان «اولین بانوی باستانی‌کار ایران» در این رشته فعالیت می‌کرد. عدم حضور زنان در این ورزش باعث شد تا با گشایش کمپین زن و زورخانه، حضور زنان و مشارکت آنها رادر اشاعه فرهنگ ملی ایرانیان ترویج بخشد. انتشار عکسی از وی در صفحه اول روزنامه آفتاب یزد با عنوان «پهلوان رایحه» موجب تحصن برخی از ورزشکاران مرد زورخانه ای در زورخانه عراقچی تهران شد. مظفریان خطاب به معترضین که اظهار می‌داشتند «زورخانه مکان مقدسی است و جای زنان نیست»، عنوان داشت که «زورخانه از خانه خدا و مسجد مقدس‌تر نیست» و «زنان هیچگاه از حضور در اماکن مقدس منع نشده‌اند». رئیس سابق فدراسیون اسلامی ورزش بانوان ایران فائزه هاشمی رفسنجانی به مظفریان توصیه کرد که برای ایستادن در برابر این ممنوعیت از تریبون خود در شبکه‌های اجتماعی استفاده کند: «آنچه که می‌توان کرد انتشار این خبر در شبکه‌های اجتماعی است. و صحبت کردن در مورد آن، زنده نگه داشتن آن. نباید اجازه دهید بمیرد."
مظفریان همچنین به طرح چالش دیگری با مضمون عدم حضور پرستاران مرد در زایمان‌های اضطراری پرداخته‌است.
مظفریان علاوه بر تلاش‌هایش برای حقوق زنان در ایران، فعال حقوق کودکان نیز می‌باشد و در رابطه با کودک‌همسری و استفاده از کودکان در تبلیغات در آگاهی‌سازی می‌کند. اگرچه دولت ایران پیمان‌نامه حقوق کودک را امضا کرده‌است که در آن همهٔ افراد زیر ۱۸ سال کودک محسوب می‌شوند و طبق این پیمان‌نامه ازدواج کودکان ممنوع است، اما ازدواج کودکان در ایران اتفاق می‌افتد. مظفریان یکی از دلایل وجود این مسئله را اجبار فرزند به ازدواج از روی «تحکم و تشخیص مصلحتی» به دلیل «فقر اقتصادی و فرهنگی خانواده‌ها» می‌داند. او همچنین یکی از دلایل تمایل کودکان به ازدواج را «رهایی از شرایط نابسامان خانواده مثل اعتیاد و فقر» می‌پندارد. مظفریان همچنین بر این باور است که «برخی از خانواده‌ها به خاطر جلوگیری از آشنایی کودکانشان با مسائل جنسی یا در خطر افتادن آنان در روابط قبل ازازدواج، این خردسالان را زودتر به ازدواج وادار می‌کنند.»
آثار > کتاب‌ها

این فهرست از روی فهرست برخط دسترسی همگانی گردآوری شده‌است.
تیغ و سنت (۱۳۹۳)
مردی به نام شیراز (‫۱۳۹۳‬)
حلقه: نگاهی به ازدواج زود هنگام در ایران (۱۳۹۴)
نگاهی به چرایی توقف ناقص‌سازی جنسی زنان در ایران (۱۳۹۶)
جدار شیشه‌ای (‫۱۳۹۸)
گره ازدواج زود هنگام در ایران (۱۴۰۰)
ده، چهل و یک نگاهی به ازدواج کودکان در ایران با تکیه بر تاریخ، اسناد و آمار (۱۴۰۱)
آثار > فیلم‌ها

آفریده
ده چهل و یک
سرخو
تیغ و سنت
لبهٔ گود
جوایز و نامزدی‌ها

| جایزه | سال | دریافت‌کننده(ها) و نامزد(ها) | دسته‌بندی | نتیجه | منبع>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| جشنوارهٔ تلویزیونی مستند | ۱۴۰۱ | آفریده | مستند نیمه بلند | در انتظار |  |
محل تولد رایحه مظفریان
قوچ‌کندی (پلدشت)

| قوچ‌کندی | قوچ‌کندی |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: آذربایجان غربی
شهرستان: ماکو
بخش: بخش پلدشت
دهستان: گچلرات غربی
جمعیت: ۱۰۸۶ نفر
قوچ‌کندی، روستایی است از توابع بخش پلدشت و در شهرستان ماکو استان آذربایجان غربی ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان گچلرات غربی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۰۸۶نفر (۲۱۹ خانوار) 
بوده است.
فرانکو نرو

| فرانکو نِرو | فرانکو نِرو |
| --- | --- |
نرو در آویل ۲۰۱۸: نرو در آویل ۲۰۱۸
نام هنگام تولد: فرانچسکو کلِمِنته جوزپه اسپارانرو
زادهٔ: ۲۳ نوامبر ۱۹۴۱ ‏(۸۳ سال) پارما، پارما، پادشاهی ایتالیا
پیشه(ها): بازیگر، تهیه‌کننده، کارگردان
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۲–اکنون
همسر: ونسا ردگریو (ا. ۲۰۰۶)
فرزندان: کارلو گابریل نرو
فرانچسکو کلِمِنته جوزپه اِسپارانِرو (انگلیسی: Francesco Clemente Giuseppe Sparanero؛ زاده ۲۳ نوامبر ۱۹۴۱) که با نام حرفه‌ای فرانکو نِرو (انگلیسی: Franco Nero) شناخته می‌شود، بازیگر، تهیه‌کننده و کارگردان ایتالیایی است. نقش موفقیت‌آمیز او به عنوان شخصیت اصلی فیلم وسترن اسپاگتی جانگو (۱۹۶۶) بود که او را به یک پاپ آیکان تبدیل کرد و حرفهٔ بین‌المللی او آغاز شد که شامل بیش از ۲۰۰ نقش اصلی و فرعی در طیف گسترده‌ای از فیلم‌ها و برنامه‌های تلویزیونی است.
از برجسته‌ترین فیلم‌های او می‌توان به بازگشت سپیددندان، کتاب مقدس (۱۹۶۶)، کملوت (۱۹۶۷)، سرباز حرفه‌ای (۱۹۶۸)، نبرد نرتوا (۱۹۶۹)، تریستانا (۱۹۷۰) سه حرفه‌ای (۱۹۷۰)، کئوما (۱۹۷۶)، یگان ۱۰ از ناوارون (۱۹۷۸)، نینجا وارد می‌شود (۱۹۸۱)، جان‌سخت ۲ (۱۹۹۰)، نامه‌هایی به ژولیت (۲۰۱۰)، ماشین‌ها ۲ (۲۰۱۱) و جان ویک: بخش ۲ (۲۰۱۷) اشاره کرد. نرو در بسیاری از فیلم‌های درجهٔ ب محبوب ایتالیایی در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، از جمله وسترن‌های جالو و اسپاگتی کار کرد.
نرو رابطه طولانی با ونسا ردگریو داشته‌است که در طول فیلمبرداری کملوت آغاز شد. آنها در سال ۲۰۰۶ ازدواج کردند و والدین بازیگر کارلو گابریل نرو هستند. او همچنین به عنوان مهمان ویژه در سی و ششمین جشنواره جهانی فیلم فجر حضور داشت.
اوایل زندگی

فرانچسکو کلِمِنته جوزپه اِسپارانِرو در سن پروسپرو پارمنسه (پارما، امیلیا-رومانیا)، پسر یک افسر مأمور در کارابینری به دنیا آمد. پدر و مادر او در اصل اهل سان سورو (فوجا، پولیا) بودند. او در بدونیا و میلان بزرگ شد و مدت کوتاهی در دانشکدهٔ اقتصاد و تجارت دانشگاه محلی تحصیل کرد اما بعداً برای تحصیل به تئاتر کوچک شهر میلان رفت.
برگزیدهٔ فیلم‌شناسی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
: به فیلم‌هایی اشاره دارد که هنوز اکران نشده‌اند
برگزیدهٔ فیلم‌شناسی > فیلم

| سال | عنوان | نقش | یادداشت‌ها |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۶۵ | من او را خوب می‌شناختم | ایتالو |  |
| ۱۹۶۶ | جانگو | جانگو |  |
| ۱۹۶۶ | خداحافظ تگزاس | کلانتر برت سالیوان |  |
| ۱۹۶۶ | کتاب مقدس | هابیل | اولین فیلم آمریکایی |
| ۱۹۶۷ | کملوت | لانسلوت | آواز صدا توسط جین مرلینو نامزد—جایزه گلدن گلوب برای امیدوارکننده‌ترین تازه وارد - مرد |
| ۱۹۶۸ | سرباز حرفه‌ای | سرگئی «پولاک» کوالسکی |  |
| ۱۹۶۹ | روز پنجم | پرچمدار برونو گرابر |  |
| ۱۹۶۹ | جنگ نرتوا | کاپیتان میچل ریوا |  |
| ۱۹۶۹ | یک کارآگاه | کارآگاه استفانو بلی |  |
| ۱۹۷۰ | تریستانا | هوراسیو |  |
| ۱۹۷۰ | باکره و کولی | کولی | نامزد—جایزه لورل طلایی برای ستاره فردا، مرد |
| ۱۹۷۰ | بی‌خیال درس | برونو گرازا |  |
| ۱۹۷۰ | سه حرفه‌ای | یودلاف پترسون |  |
| ۱۹۷۱ | تعطیلات | اوزیراید |  |
| ۱۹۷۱ | بازپرسی به پایان رسید، فراموش کنید |  |  |
| ۱۹۷۲ | پاپ ژوان | لودوویکو دوم ایتالیا |  |
| ۱۹۷۲ | راهب | آمبروزیو |  |
| ۱۹۷۳ | ردنک | موسکیتو |  |
| ۱۹۷۳ | سپیددندان | جیسون اسکات |  |
| ۱۹۷۴ | آخرین روزهای موسولینی | والریو |  |
| ۱۹۷۵ | گریه پیاز | پیاز استارک |  |
| ۱۹۷۶ | تسلیم | آرماند |  |
| ۱۹۷۶ | کئوما | کئوما شانون |  |
| ۱۹۷۸ | یگان ۱۰ از ناوارون | کاپیتان نیکولای  لسکووار / سرهنگ فون اینگورسلبون |  |
| ۱۹۷۹ | مهمان | عیسی | ذکر نشده |
| ۱۹۷۹ | شکارچی کوسه | مایک  دی‌دوناتو |  |
| ۱۹۸۱ | نینجا وارد می‌شود | کول |  |
| ۱۹۸۲ | کوئرله | ستوان سبلون |  |
| ۱۹۸۷ | دختر | یوهان برگ |  |
| ۱۹۸۸ | توسکانینی جوان | کلودیو توسکانینی |  |
| ۱۹۹۰ | جان‌سخت ۲ | ژنرال رامون اسپرانزا |  |
| ۱۹۹۲ | خواهران و برادران | فرانکو |  |
| ۱۹۹۵ | من و پادشاه | سرگرد فری |  |
| ۱۹۹۸ | صحبت از فرشتگان |  |  |
| ۲۰۰۰ | میرکا | جیانکارلو |  |
| ۲۰۰۸ | پست‌فطرت‌ها | رنه یووارا |  |
| ۲۰۰۸ | باتوری | ماتیاس، امپراتور مقدس روم |  |
| ۲۰۱۰ | نامه‌هایی به ژولیت | لورنزو  بارتولینی |  |
| ۲۰۱۱ | راسپوتین | راوی |  |
| ۲۰۱۱ | ماشین‌ها ۲ | عمو توپولینو | صدا |
| ۲۰۱۲ | جنگوی زنجیرگسسته | آمریگو وسپی | پیش درآمد جانگو (۱۹۶۶) |
| ۲۰۱۶ | شهر گمشده زی | بارون دو گوندوریز |  |
| ۲۰۱۷ | جان ویک: بخش ۲ | جولیوس |  |
| ۲۰۲۳ | مردی که خدا را ترسیم کرد | امانوئل | همچنین کارگردان |
| ۲۰۲۳ | جن‌گیر پاپ | پاپ |  |
| TBA | در دست دانته |  |  |
:
برگزیدهٔ فیلم‌شناسی > تلویزیون

| سال | عنوان | نقش | یادداشت‌ها |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۷۸ | دزد دریایی | شیخ  بیدر الفی دزد دریایی | مینی‌سریال |
| ۱۹۸۳ | واگنر | کرسپی | مینی‌سریال تلویزیونی |
| ۱۹۹۰ | نامزد | پدر کریستوفورو | مینی‌سریال تلویزیونی |
| ۱۹۹۱ | کاترین جوان | کنت میخائیل ورونتسوف | مینی‌سریال تلویزیونی |
| ۱۹۹۷ | بلا مافیا | ماریو دومینو | فیلم تلویزیونی |
| ۲۰۰۱ | جنگجویان صلیبی | ابن ازل | مینی‌سریال تلویزیونی |
| ۲۰۱۱ | نظم و قانون: واحد قربانیان ویژه | روبرتو دیستاسیو | قسمت: «زمین  سوخته» |
:
برگزیدهٔ فیلم‌شناسی > بازی‌های ویدئویی

| سال | عنوان | نقش | یادداشت‌ها |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۱ | ماشین‌ها ۲ | عمو توپولینو | صداپیشه |
اگر رفیق شفیقی درست‌پیمان باش

غزلی با مطلع «اگر رفیق شفیقی درست پیمان باش»، غزل شمارهٔ ۲۷۳ از دیوانِ حافظ در تصحیحِ محمد قزوینی و قاسم غنی است.
در دیگر آثار هنری

در نسخهٔ کتابخانهٔ رضا در هند که کتابت‌شده در خراسان و به‌تاریخ ه‍.ق/۱۵۷۵ م و مصورشده به‌تاریخ اواخر سدهٔ ۱۰ و اوایل سدهٔ ۱۱ ه‍.ق (دورهٔ اکبر) نیز نگاره‌ای بر مبنای این غزل با عنوان نگارهٔ گرمابه موجود است.
سوفیا جکس بلیک

| سوفیا جکس بلیک Sophia Jex-Blake | سوفیا جکس بلیک Sophia Jex-Blake |
| --- | --- |
چهره سوفیا جکس بلیک در سال ۱۸۶۵م، که توسط ساموئل لارنس، نقاش بریتانیایی، پرداخته شده‌است.: چهره سوفیا جکس بلیک در سال ۱۸۶۵م، که توسط ساموئل لارنس، نقاش بریتانیایی، پرداخته شده‌است.
نام هنگام تولد: سوفیا لوئیزا جکس بلیک
زادهٔ: ۲۱ ژانویه ۱۸۴۰م. هیستینگز، ساسکس، انگلستان
درگذشت: ۷ ژانویه ۱۹۱۲م (۷۱ سال) روثرفیلد، ساسکس، انگلستان
ملیت: بریتانیایی
تحصیلات: دکترای پزشکی
محل تحصیل: دانشگاه ادینبرو
پیشه(ها): پزشک و استاد مدرس
شناخته‌شده برای: او یکی از اولین پزشکان زن در بریتانیا و ایرلند و یکی از بانیان دانشکده پزشکی زنان در لندن بود.
سوفیا لوئیزا جکس بلیک (انگلیسی: Sophia Louisa Jex-Blake) زادهٔ ۲۱ ژانویه ۱۸۴۰ و در گذشته به تاریخ ۷ ژانویه ۱۹۱۲م، در سن ۷۱ سالگی، یک پزشک و استاد مدرس انگلیسی بود.
سوفیا جکس بلیک، یکی از پیشگامان جنبش زنان در پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود و در ایجاد امکان تحصیلات پزشکی برای زنان نقشی اساسی داشت. او به همراه ۶ زن دیگر که مجموعاً به عنوان هفت ادینبورگ معروف شدند، در سال ۱۸۶۹م، اولین زنانی بودند که تحصیل در رشته پزشکی در دانشگاه ادینبورگ را آغاز کردند. جکس بلیک خود اولین پزشک زن شاغل در اسکاتلند بود. در دورانی که امکان تحصیل زنان در رشتهٔ پزشکی بسیار محدود بود و هیچ مرکز آموزشی ویژه برای زنان در رشته‌های مربوط مانند مامایی وجود نداشت، جکس بلیک در تأسیس دو دانشکده پزشکی ویژه بانوان در لندن و ادینبورگ نقشی اساسی داشت و یکی از بانیان احداث دانشکده پزشکی زنان در لندن بود.
پیشینه > کودکی و اوایل جوانی

سوفیا جکس بلیک در سال ۱۸۴۰م، در هیستینگز به دنیا آمد. پدرش وکیل بازنشسته ای بود که سرپرستی یک انجمن حقوق سنتی مدنی را نیز بر عهده داشت. برادر سوفیا بعدها به مقام اسقف کلیسای جامع ولز منصوب شد و دختر برادرش نیز بعدها در کالج گیرتون (کمبریج) به عنوان یکی از کارمندان عالی‌رتبه مشغول کار شد. جکس بلیک تا سن ۸ سالگی در محیط خانه آموزش دید و سپس در چند مدرسه خصوصی واقع درجنوب انگلستان تحصیلات متوسطه خود را به اتمام رساند. در سال ۱۸۵۸م، علی‌رغم مخالفت والدینش در کالج کوئینز لندن ثبت نام کرد. سال بعد در حالی که سوفیا خود هنوز مشغول تحصیل بود به وی پیشنهاد تدریس ریاضیات در کالج شد. سوفیا جکس بلیک این دعوت را پذیرفت و تا سال ۱۸۶۱م، عهده‌دار تدریس ریاضی به دانشجویان کالج بود. در این دوره او مدتی در خانه یکی از رهبران زن جنبش اصلاحگرا زندگی کرد، اما بابت حق تدریس، دست مزدی دریافت نکرد.

در تابستان سال ۱۸۶۵م، با پایان یافتن جنگ داخلی آمریکا جکس بلیک به ایالات متحده سفر کرد تا دربارهٔ آموزش زنان بیشتر بیاموزد. در این سفر وی از مراکز و مدارس مختلفی بازدید کرد و به شدت تحت تأثیر نظام آموزش همگانی در آنجا قرار گرفت. بعدها وی از تجارب خود در این مورد گزارشی به صورت یک کتاب منتشر کرد و بعضی از مدارس و کالج‌های آمریکایی را وصف نمود. در همین سفر سوفیا جکس بلیک در
بوستون با یکی از پزشکان زن بیمارستان زنان و کودکان در نیو انگلند آشنا و دوست شد و مدتی در همان بیمارستان کار کرد. این دوستی که تا پایان عمر آن دو دوام آورد، نقطه عطفی در زندگی سوفیا جکس بلیک بود. زمانی که او دریافت حرفه پزشکی در انحصار مردان نیست و او این شغل را برای آینده اش برگزید.

در سال ۱۸۶۷م، سوفیا جکس بلیک به کمک یکی از پزشکان زن بیمارستان زنان و کودکان در نیو انگلند نامه ای به رئیس دانشگاه هاروارد نوشت و از وی مستقیماً درخواست پذیرش به دانشگاه به منظور تحصیل در رشته پزشکی نمود. یک ماه بعد پاسخ منفی درخواستش به دستش رسید. در نامه رئیس دانشگاه آمده بود که متأسفانه برای تحصیل زنان در رشته پزشکی هیچ بخشی پیش‌بینی نشده‌است. سال بعد سوفیا امیدوار بود در کالج پزشکی جدیدی که توسط الیزابت بلکول در نیویورک تأسیس شده بود، ثبت نام کند. اما در همان سال پدرش را از دست داد و به ناگزیر برای همنشینی با مادرش به انگلستان بازگشت.
پیشینه > رقابت عادلانه

در سال ۱۸۶۹م، در کتابی نوشته ژوزفین باتلر که در مورد کار و فرهنگ زنان بود، مقاله سوفیا جکس بلیک با عنوان «پزشکی حرفه ای برای زنان» منتشر شد. در این مقاله جکس بلیک ادعا کرده بود که مراقبت از بیماران، بخشی از طبیعت و غریزه زنان است. با این حال نظام آموزشی تحصیل دختران را تنها به کار در خانه و صنایع دستی محدود کرده و عملاً به آنها اجازه شرکت در یک رقابت منصفانه و مشارکت در امور بهداشتی در مقام پزشک نمی‌دهد. در این مقاله او خاطر نشان ساخته بود که هیچ مدرک عینی دال بر برتری مردان در تصدی مشاغل پزشکی وجود ندارد. در همین مقاله او پیشنهاد کرده بود که این ادعا را می‌توان در عمل در یک رقابت عادلانه و بی آنکه امتیازی برای زنان قائل شوند به محک آزمایش گذاشت. کافی است زنان بعد از دریافت آموزشی برابر با مردان مورد همان امتحاناتی قرار گیرند که برای مردان در نظر گرفته شده‌است، تا ثابت شود که زنان برای تصدی مشاغل پزشکی چیزی از مردان کم ندارند.
پیشینه > مبارزه

سوفیا جکس بلیک مصمم بود تا به تحصیل پزشکی در بریتانیا بپردازد؛ و از آنجایی که در آن زمان فضای سیاسی و آموزشی در اسکاتلند از روشنی و آزادی بیشتری برخوردار بود، نتیجه گرفت که اگر در بریتانیا اصولاً دانشگاهی به زنان اجازه تحصیل در رشته پزشکی بدهد، آن دانشگاه در اسکاتلند خواهد بود. در ماه مارس سال ۱۸۶۹م، جکس بلیک درخواستی برای تحصیل در رشته پزشکی به دانشگاه ادینبرو ارسال کرد. اگر چه دانشکده پزشکی و کادر علمی دانشکده این درخواست را طبق اصول پذیرفتند اما سازمان اداری دانشگاه به این بهانه که قادر نیست مقدمات لازم را تنها به خاطر یک متقاضی زن مهیا کند، در عمل درخواست وی را رد کرد.

این جواب منفی سوفیا جکس بلیک را بر آن داشت که برای جلب حمایت مردمی، متوسل به نشریات ملی نظیر اسکاتسمن شود و به آگاهی زنان بپردازد. در تابستان سال ۱۸۶۹م، دومین درخواست به صورت گروهی متشکل از ۵ زن ارسال شد. این گروه که سپس دو نفر دیگر بر آن افزوده شد، بعدها به گروه هفت ادینبورگ معروف گشت. مطالبه این گروه
حق برخورداری از کلیه امکانات آموزشی در رشته پزشکی و شرکت در تمام امتحانات لازم برای دریافت مدرک دکترای پزشکی بود. این درخواست گروهی نهایتاً مورد پذیرش هیئت رئیسه دانشگاه قرار گرفت و به این ترتیب دانشگاه ادینبورگ اولین دانشگاه در تاریخ بریتانیا بود که به زنان اجازه تحصیل در رشته پزشکی به قصد دریافت دکترا داد.
بعد از این موفقیت سوفیا جکس بلیک در نامه ای به دوست آمریکایی خود که یک پزشک زن بود نوشت:
ورود به یک دانشگاه بریتانیایی که برای اولین بار درهایش را به روی زنان باز می‌کند، رویداد بزرگی است. اینطور نیست؟