stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سید محمد بهشتی
پس از انقلاب ۱۳۵۷ و ریاست دیوان عالی کشور

با پیروزی انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ او دبیر شورای انقلاب بود. به دلیل باور نیرومند به کار حزبی در ۲۹ اسفند ۱۳۵۷ حزب جمهوری اسلامی را به همراه سید عبدالکریم موسوی اردبیلی، اکبر هاشمی رفسنجانی، سید علی خامنه‌ای و محمدجواد باهنر بنیان کرد که به زودی به مخالفان سرسخت رئیس‌جمهور ابوالحسن بنی‌صدر تبدیل شد. بهشتی در انتخابات مجلس خبرگان قانون اساسی شرکت کرد و برای تدوین قانون اساسی انتخاب شد.
در ۴ اسفند ۱۳۵۸ به دستور روح‌الله خمینی، ریاست دیوان عالی کشور یعنی بلندپایه‌ترین مقام قضایی در آن زمان را بر عهده گرفت و تا زمان ترور شدنش در این سمت بود. ۲۲ اسفند ۱۳۵۹ در نامه‌ای به سید روح‌الله خمینی با اشاره به حمایت‌های وی از بنی‌صدر این‌گونه نوشت: «اگر اداره جمهوری اسلامی به وسیلهٔ صاحبان بینش دوم (بنی صدر) را در این مقطع اصلح می‌دانید، ما به همان کارهای طلبگی خویش بپردازیم و بیش از این شاهد تلف شدن نیروها در جریان این دوگانگی فرساینده نباشیم.»
همچنین از دیگر اقدامات مهم بهشتی در زمان تصدی خود بر دستگاه قضایی برکناری و عزل صادق خلخالی از مقام ریاست و حاکمیت شرع دادگاه‌های انقلاب بود. بهشتی اقدامات او را برخلاف مبانی اسلامی و شرعی می‌خواند و دربارهٔ عزل او گفته بود: «من بساط این‌گونه دادگاه‌ها را جمع خواهم کرد.» او همچنین دستور بررسی پرونده‌هایی را که توسط خلخالی منجر به صدور حکم شده بود، داد.
با این‌حال، بدری آتابای در مصاحبه با تاریخ شفاهی دانشگاه هاروارد مدعی شده است که در ابتدای انقلاب محمد بهشتی در کنار صادق خلخالی او را مورد تحقیر و آزار کلامی قرار دادند و محمد بهشتی بعد از شنیدن القاب سلطنتی محمدرضا شاه پهلوی از زبان بدری آتابای می‌گوید، باید زبان این زن را به دلیل استفاده از این القاب برید.
با اصرار محمد بهشتی (رئیس دیوان عالی کشور) و علی قدوسی (دادستان کل انقلاب اسلامی) در ۲۰ شهریور ۱۳۵۹ اسدالله لاجوردی دادستان انقلاب تهران شد.
واکاوی عملکرد تقریباً سی‌ماهه بهشتی پس از انقلاب بهمن ۵۷، نشان می‌دهد او یک روحانی خوش‌رو و در ظاهر اهل شکیبایی بود؛ امّا صبر و تحمل او از جنس مدارا و پذیرش حق آزادی مخالف نبود، بلکه می‌کوشید در برخوردی پیچیده، مخالفان را یا جذب کرده یا مخالفت آن‌ها را بی‌اثر کند. او یک روحانی باورمند به گفتمان بنیادگرایی اسلامی شیعه‌محور بود و نقش بی‌بدیلی در پایه‌گذاری نظامی ایدئولوژیک بر اساس خوانشی مشابه نظام سیاسی شوروی سابق با جایگزینی تفسیر ایدئولوژیک از فقه شیعه «امامیه» با مارکسیسم-لنینیسم ایفا کرد. آرا و نظریات و همچنین رفتار سیاسی او هیچ تناسبی با دموکراسی نداشت. او حکومت اسلامی بر پایه الیگارشی بخشی از روحانیت را دنبال می‌کرد.
شورای ریاست‌جمهوری

بهشتی در ۲ تیر ۱۳۶۰ پس از برکناری ابوالحسن بنی‌صدر به همراه محمدعلی رجایی و اکبر هاشمی رفسنجانی عضو شورای موقت ریاست‌جمهوری شد.
ترور

مقالهٔ اصلی: بمب‌گذاری در دفتر حزب جمهوری اسلامی
وی در شامگاه یکشنبه ۷ تیر ۱۳۶۰ در بمب‌گذاری در دفتر حزب جمهوری اسلامی منسوب به سازمان مجاهدین خلق ایران در حین سخنرانی در تالار حزب جمهوری اسلامی ترور شد. سازمان مجاهدین خلق تا به امروز مسئولیت این انفجار را بر عهده نگرفته و همچنین انکار نکرده است.
جزئیات بمب‌گذاری به این شکل است که یک بمب بر ستون اصلی ساختمان حزب و یک بمب دقیقاً زیر تریبون بهشتی قرار داده شده که بعد از انفجار سقف پایین می‌آید و چندین نفر کشته و زخمی می‌شوند.
بنابر اسناد ساواک از اعترافات وحید افراخته، او ادعا کرده است در سال ۱۳۵۴ نیز سازمان مجاهدین خلق به دنبال ترور بهشتی بوده است. تقی شهرام معتقد بوده است چون این کار از نظر تبلیغاتی صلاح نیست، بهتر است با روش‌هایی چون زیر گرفتن بهشتی توسط اتومبیل این کار انجام شود. به هر حال در سال ۱۳۵۴ این کار توسط این سازمان عملی نمی‌شود. بعد از درگذشت بهشتی، خمینی به قضات قوه قضائیه دستور داد تا وقتی عصبانی هستید، دست به قضاوت نزنید. پیکر او در قطعه ۲۴ بهشت زهرای تهران دفن شده است.
خانواده

فرزند او سید علیرضا حسینی بهشتی، عضو هیئت علمی دانشکدهٔ علوم انسانی دانشگاه تربیت مدرس، دبیرکل جمعیت توحید و تعاون و از بازداشت‌شدگان ناآرامی‌های انتخابات ریاست جمهوری دهم است. سید محمدرضا حسینی بهشتی دیگر فرزند او، دانشیار فلسفه دانشگاه تهران و عضو پیوستهٔ فرهنگستان هنر است. ملوک‌السادات حسینی بهشتی، فرزند ارشد او، استادیار پژوهشی پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران است.
آرامگاه

آرامگاه شهدای هفتم تیر یا آرامگاه ۷۲ تن آرامگاهی در قطعه ۲۴ قبرستان بهشت زهرا در جنوب تهران است که جمعی از مقامات و مسئولان ارشد جمهوری اسلامی ازجمله سید محمد بهشتی، محمدعلی رجایی و محمدجواد باهنر در آن به خاک سپرده شده‌اند. معمار، طراح و سازندهٔ این بنا میرحسین موسوی، سیاستمدار ایرانی است.
موزه‌سرا

خانهٔ محمد بهشتی در محلّهٔ قلهک در تیر ۹۲ به موزه‌سرا تبدیل و افتتاح شد. این منزل از دو بخش تشکیل شده است و هنرمندان سعی کردند که هر دو بخش را به نمایش بگذارند. یک بخش مربوط به زندگی اجتماعی بهشتی همچون قسمت اتاق جلسات است که در این منزل اتفاقات زیادی در قبل و بعد از انقلاب ۵۷، رخ داد و او حداقل دو بار با یورش مأموران ساواک بازداشت شد؛ همچنین جلسات متعددی میان نواندیشان دینی، شورای انقلاب، شورای روحانیت مبارز که در این مکان شکل گرفته که مربوط به زندگی اجتماعی او در این منزل است. بخش دیگر قسمت خانوادگی این بناست که روایتگر رفتارهای او با خانواده است.
آثار

آموزش مواضع
از حزب چه می‌دانیم
اقتصاد اسلامی
اهمیت شیوهٔ تعاون
بانکداری و قوانین مالی اسلام
باید و نبایدها
بررسی و تحلیلی از جهاد، عدالت، لیبرالیسم، امامت
بهداشت و تنظیم خانواده
پنج گفتار
التوحید فی القرآن
توکل از دیدگاه قرآن
حج در قرآن
حق و باطل
خدا از دیدگاه قرآن
دکتر شریعتی، جستجوگری در مسیر شدن
ربا در اسلام
رسالت دانشگاه و دانشجو
روش برداشت از قرآن
سرود یکتاپرستی
سلسله درسهای اسلامی - مسئله مالکیت
سلسله درسهای اسلامی - شناخت
شناخت از دیدگاه فطرت
شناخت از دیدگاه قرآن
طرح لایحهٔ قصاص
مبارزهٔ پیروز
مبانی نظری قانونی اساسی
محیط پیدایش اسلام
مکتب و تخصص
نقش آزادی در تربیت کودکان
نقش تشکیلات در پیشبرد انقلاب اسلامی ایران
نماز چیست؟
وظائف انجمن‌های اسلامی دانشجویان در اروپا در برابر جوانان مسلمان
ویژگی‌های انقلاب اسلامی ایران
نگارخانه

حضور سید علی خامنه‌ای بر سر مزار سید محمد حسینی بهشتی در آرامگاه شهدای هفتم تیر، ۱۱ بهمن ۱۳۹۱
حضور محمد بهشتی در راهپیمایی تاسوعا و عاشورای ۱۳۵۷
مزار بهشتی در آرامگاه شهدای هفتم تیر
نماز جمعه به امامت سیدعلی خامنه‌ای با حضور سید محمد بهشتی
سیدمحمد بهشتی در کنار هاشمی رفسنجانی و خامنه ای
بهشتی در مراسم تحلیف ابوالحسن بنی صدر
بهشتی در میان هیئت اعزامی حکومت جهوری اسلامی به کردستان در فروردین ۱۳۵۸. از چپ به راست: محمد ربیعی، احمد مفتی‌زاده، سید محمود طالقانی، سید محمد بهشتی
بهشتی در کنار حسینعلی منتظری در زمان نیابت رئیس مجلس خبرگان قانون اساسی
مقبره بهشتی در آرامگاه کشته شدگان هفتم تیر
تاناسیلما، شهرستان پلوا

Village در 23x15px|border |alt=|link= استونی
| Tännassilma | Tännassilma |
| --- | --- |
Village: Village
شهرستان‌های استونی: شهرستان پولوا
Parish: دهستان پولوا
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
تاناسیلما، شهرستان پلوا (به لاتین: Tännassilma, Põlva County) یک روستا در استونی است که در دهستان پولوا واقع شده‌است.
باشگاه فوتبال دپورتیوو مارکوئنزه

Football club
باشگاه فوتبال دپورتیوو مارکوئنزه یا به زبان ساده مارکوئنزه، یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای گواتمالایی است که در سن مارکوس، شهرستان سن مارکوس واقع شده است. آنها در لیگ ناسیونال، بالاترین سطح فوتبال گواتمالا، رقابت می‌کنند. ورزشگاه خانگی آنها ورزشگاه مارکوئسا ده لا انسنادا است.
تازه‌کند (زرداب)

مکان در 23x15px|border |alt=|link= جمهوری آذربایجان
| تازه‌کند | تازه‌کند |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
بخش: شهرستان زردآب
جمعیت[نیازمند منبع]: جمعیت[نیازمند منبع]
 • کل: ۱٬۱۳۱
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AZT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (AZT)
تازه‌کند (به لاتین: Təzəkənd) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان زردآب واقع شده‌است.
خصوصیات

تازه‌کند ۱٬۱۳۱ نفر جمعیت دارد.
باشگاه فوتبال مونیسیپال پرز زلدون

باشگاه فوتبال کاستاریکایی
Football club
باشگاه فوتبال مونیسیپال پرز زلدون یک تیم فوتبال کاستاریکایی است که در لیگ برتر کاستاریکا بازی می‌کند.
ابیویل، میسیسیپی

مکان
| Abbeville, Mississippi | Abbeville, Mississippi |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
General store in Abbeville: General store in Abbeville
موقعیت ابیویل، میسیسیپی: موقعیت ابیویل، میسیسیپی
مختصات: ۳۴°۳۰′۱۶″ شمالی ۸۹°۳۰′۳″ غربی﻿ / ﻿۳۴٫۵۰۴۴۴°شمالی ۸۹٫۵۰۰۸۳°غربی﻿ / 34.50444; -89.50083: مختصات: ۳۴°۳۰′۱۶″ شمالی ۸۹°۳۰′۳″ غربی﻿ / ﻿۳۴٫۵۰۴۴۴°شمالی ۸۹٫۵۰۰۸۳°غربی﻿ / 34.50444; -89.50083
ایالت: میسیسیپی
شهرستان: لافایت
مساحت: مساحت
 • کل: ۳٫۵ مایل مربع (۹٫۰ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۳٫۵ مایل مربع (۹٫۰ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۳۷۱ فوت (۱۱۳ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۳۱۱
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: ۳۸۶۰۱
کد منطقه: 662
FIPS code: ۲۸–۰۰۱۰۰
GNIS feature ID: ۰۶۹۱۶۴۲
ابیویل (به انگلیسی: Abbeville) شهرکی در ایالت میسیسیپی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۱۹ نفر بوده‌است.
حادثه اتمی فوکوشیما

| 0 | 1 |
| --- | --- |
تصویر ماهواره‌ای از ساختمان ۴ رآکتور آسیب‌دیده، ۱۶ مارس ۲۰۱۱: تصویر ماهواره‌ای از ساختمان ۴ رآکتور آسیب‌دیده، ۱۶ مارس ۲۰۱۱
نام بومی:  福島第一原子力発電所事故
تاریخ: ۱۱ مارس ۲۰۱۱؛ ۱۳ سال پیش (۲۰۱۱-۱۱}})
مکان: اوکوما و فوتابه، فوکوشیما، ژاپن
مختصات: 
نتیجه: سطح ۷ مقیاس بین‌المللی حادثه هسته‌ای (حادثهٔ بزرگ)
کشته‌ها: ۱ مورد مشکوک به ناشی بودن از تشعشع (سرطان ریه، ۴ سال بعد)
آسیب‌دیده‌ها: ۶ مورد با سرطان یا لوسمی ۱۶ نفر با صدمات فیزیکی به‌دلیل انفجارهای هیدروژنی  ۲ کارگر بستری‌شده با سوختگی ناشی از تشعشع
آواره: بیش از ۱۶۴٬۰۰۰ ساکن محلی
حادثه مرگبار اتمی فوکوشیما به مجموعه حوادثی گفته می‌شود که از تاریخ ۱۱ مارس ۲۰۱۱، در پی زلزلهٔ ۹ ریشتری و سونامی، و در اثر از کار افتادن ماشین‌آلات نیروگاه هسته‌ای شماره ۱ فوکوشیما متعلق به شرکت نیروی برق توکیو، یکی پس از دیگری، و نشت مواد رادیواکتیو به وقوع پیوست. متخصصان این حادثه را بعد از حادثه چرنوبیل بزرگ‌ترین فاجعهٔ اتمی می‌دانند و از نظر پیچیدگی آن را در مقام نخست فجایع اتمی جهان قرار می‌دهند چرا که تمام رآکتورهای نیروگاه فوکوشیما در نتیجهٔ این رویداد با مشکل مواجه شد.
وقوع زلزله

در زمان وقوع زلزله، رآکتور ۴ خالی از سوخت بود و رآکتورهای ۵ و ۶ خاموش و کاملاً سرد بودند. بقیهٔ رآکتورها، با وقوع زلزله به‌طور خودکار خاموش شدند و ژنراتورهای اضطراری برای فعال نمودن پمپ‌های آب و خنک کردن رآکتورها روشن شدند. محوطهٔ نیروگاه با سدی دریایی، که برای مقابله با سونامی ۵٫۷ متری کفایت می‌کرد، محافظت می‌شد؛ ولی در برابر امواج ۱۴ متری که ۱۵ دقیقه بعد از زلزله آغاز شدند، بی استفاده بودند. در نتیجه محوطهٔ نیروگاه کاملاً در آب غرق شد و ژنراتورها که در ارتفاعی پایین‌تر از سطح دریا قرار داشتند و تابلوهای برق در طبقهٔ پایین رآکتورها واقع شده بودند، همگی به زیر آب رفتند. ارتباط با شبکهٔ برق قطع و در نتیجه با از کار افتادن پمپ‌ها، کار خنک کردن رآکتورها متوقف شد. سپس دمای رآکتورها از حد مجاز بالاتر رفت. این در حالی بود که سیل و زلزله، کمک‌رسانی را تقریباً غیرممکن کرده بود.
شواهدی که به زودی به دست آمد، حاکی از این بود که در رآکتورهای ۱ و ۲ و ۳ سوخت هسته‌ای ذوب شده و روکش فلزی بالای ساختمان رآکتورهای ۱ و ۳ و ۴ در اثر انفجار هیدروژن از بین رفته است. انفجار به دستگاه‌های کنترل حرارت در داخل رآکتور ۲ آسیب رساند و رآکتور ۴ نیز آتش گرفت. علاوه بر این، میله‌های سوخت مصرفی که در استخرهای سوخت واحدهای ۱–۴ ذخیره شده بود در اثر کاهش سطح آب استخرها شروع به داغ شدن کرد.
عواقب

به دلیل امکان نشت اشعه، تا شعاع ۲۰ کیلومتری (۱۲ مایلی) نیروگاه از سکنه خالی شد و کارگران نیروگاه که در معرض تابش اشعه قرار داشتند، موقتاً از نیروگاه خارج شدند. در تاریخ ۱۷ مارس ژنراتوری که در واحد ۶ قرار داشت، به کار انداخته شد تا واحدهای ۵ و ۶ را که کمتر آسیب دیده بودند، خنک کند. از ۲۰ مارس شبکهٔ برق دوباره به کار افتاد ولی ماشین‌آلاتی که در اثر سیل، آتش‌سوزی و انفجار در رآکتورهای ۵ و ۶ تخریب شده بودند همچنان غیرقابل راه‌اندازی بودند. مقامات ژاپنی پس از بررسی حادثه ابتدا میزان آن را سطح ۴ در مقیاس بین‌المللی هسته‌ای (اینس) برآورد کردند اگرچه سازمان‌های دیگر بین‌المللی فکر می‌کردند که سطح واقعی بحران بالاتر از این سطح باشد. دولت ژاپن سطح بحران هسته‌ای را ابتدا تا سطح ۵ و سپس تا ۷ بالا برد و فروش مواد خوراکی که در این منطقه روییده بودند را ممنوع کرد.
بررسی‌های وزارت علوم و وزارت آموزش ژاپن نشان داد که در مناطق شمالی ژاپن، در فاصلهٔ ۵۰–۳۰ کیلومتری محوطهٔ نیروگاه، میزان سزیم رادیواکتیو تا سطح نگران‌کننده‌ای بالا رفته است. در این گزارش اشاره شده است بر اساس مقیاس جهانی سزیم-۱۳۷ و ید-۱۳۱ نشان می‌دهد که موادی که از نیروگاه فوکوشیما ۱ آزاد شده به اندازهٔ ایزوتوپ‌های آزاد شده در فاجعهٔ چرنوبیل دارای اهمیت است. مقامات توکیو توصیه کردند که تا مدتی از آب شیر برای تهیهٔ غذای نوزادان استفاده نشود. در دو سایت نیروگاه نیز آلودگی پلوتونیمی مشاهده شد.
تحقیقات

سه تحقیق انجام‌شده پیرامون این حادثه نشان داده است که طبیعت انسان‌ساخت این فاجعه و ریشه‌های آن در تسخیر نظارت با «شبکه‌ای از فساد، تبانی و خویشاوندسالاری» مرتبط بوده است. در یک گزارش منتشر شده از سوی نیویورک تایمز، نشان داده شد که سامانهٔ نظارت اتمی ژاپن به‌طور پیوسته بر پایهٔ مفهوم آماکوداری («نزول از بهشت») از صنعت اتمی ژاپن طرفداری کرده و آن را ترویج می‌کرده است که طی آن، ناظران ارشد مشاغلی پردرآمد در شرکت‌هایی که در گذشته ناظر بر آن‌ها بوده‌اند را پذیرفته‌اند.
در اوت ۲۰۱۱، چندین نفر از مقامات عالی‌رتبهٔ صنعت انرژی از سوی دولت از سمت خود اخراج شدند؛ سمت‌های تحت تأثیر از این تصمیم شامل معاون وزیر اقتصاد، تجارت و صنعت، سرپرست سازمان ایمنی هسته‌ای و صنعتی، و سرپرست سازمان منابع طبیعی و انرژی می‌شدند.
در سال ۲۰۱۶، سه مقام اجرایی سابق شرکت تپکو، سونهسیا کاتسوماتا، رئیس هیئت مدیره و دو نفر از معاونان این شرکت، در سهل‌انگاری منجر به مرگ و آسیب مقصر شناخته شدند. این سه نفر اقرار به بی‌گناهی کردند و در سپتامبر ۲۰۱۹، دادگاه اقرار آن‌ها را پذیرفت.
تحقیقات > ان‌ای‌آی‌آی‌سی

کمیسیون مستقل تحقیقات حادثه اتمی فوکوشیما (NAIIC) نخستین کمیسیون تحقیقاتی مستقل از سوی دایت ملی در تاریخ ۶۶ سالهٔ حکومت مشروطهٔ ژاپن بود.
رئیس این کمیسیون اشاره کرده است که این حادثه قابل پیش‌بینی و پیشگیری بوده است. یافته‌های این کمیسیون نشان داده است که دولت و شرکت تپکو متوجه این موضوع نبوده‌اند که خودشان مسئولیت حفاظت از جامعه را بر عهده داشته‌اند. «آنان عملاً به حق ملت برای مصون ماندن از حوادث هسته‌ای خیانت کردند.» این کمیسیون این موضوع را مطرح کرده است که این حادثه منحصراً دارای خصوصیات ژاپنی بوده است، زیرا دلایل آن با «معارف فرهنگی ژاپن» نظیر تمکین، «عدم تمایل به پرسش‌گری از مقامات»، و گروه‌گرایی پیوند خورده‌اند.
این کمیسیون همچنین دریافته است که ساکنان تحت تأثیر از این حادثه همچنان با نگرانی‌های شدیدی نظیر «اثرات قرارگیری در معرض تشعشعات هسته‌ای بر سلامتی، آوارگی، فروپاشی خانواده‌ها، اختلال در زندگی و سبک زندگی و آلودگی بخش وسیعی از محیط زیست» روبرو و درگیر بوده‌اند.
تحقیقات > آی‌سی‌ای‌ان‌پی‌اس

پیشنهاد تشکیل کمیته تحقیقات دربارهٔ حادثه در نیروگاه‌های هسته‌ای فوکوشیما (ICANPS) برای شناسایی دلایل حادثه و پیشنهاد سیاست‌های طراحی‌شده برای رساندن خسارت‌ها به حداقل و جلوگیری از وقوع حوادث مشابه مطرح شد. این کمیتهٔ ۱۰ نفره که از سوی دولت منصوب شدند، متشکل از اندیشمندان، روزنامه‌نگاران، حقوق‌دانان و مهندسان بود. این کمیته از سوی مدعیان عمومی و متخصصان دولتی پشتیبانی می‌شد و گزارش ۴۴۸ صفحه‌ای از تحقیقات خود را در ۲۳ ژوئیهٔ ۲۰۱۲ منتشر کرد.
در گزارش این کمیته، سازوکار حقوقی ناکامل برای مدیریت بحران هسته‌ای، ایجاد بی‌نظمی در مدیریت بحران از سوی دولت و شرکت تپکو، و احتمال مداخلهٔ بیش از حد از سوی دفتر نخست‌وزیر نائوتو کان در مراحل اولیهٔ بحران مقصر دانسته شده‌اند. این کمیته به این نتیجه رسیده است که فرهنگ خودخشنودی پیرامون ایمنی هسته‌ای و ضعف در مدیریت بحران منجر به وقوع این حادثهٔ اتمی شده است.
مسائل بین‌المللی

آژانس بین‌المللی انرژی اتمی (IAEA) در ۲۷ مارس اعلام کرد، کارگرانی که در ۲۵ مارس برای پیشگیری در بیمارستان بستری شده بودند، به علت ایستادن در آبی که در واحد ۳ نیروگاه جمع شده بود، تا مچ پا در معرض اشعهٔ رادیواکتیو بین ۲ تا ۶ درجهٔ Sv قرار گرفته‌اند. واکنش جهانی به این حوادث نیز همچنان نگران‌کننده بود. دولت ژاپن و تپکو (TEPCO) برای آنچه عدم ارتباط درست با عموم و تلاش‌های خودساخته برای حل مشکل خوانده شد، مورد انتقاد قرار گرفتند. متخصصان اعلام کردند که حتی با استفاده از نیروی چندصد یا حتی هزاران نفری، ممکن است پاک نمودن منطقه چند سال یا چند دهه به طول بینجامد. در ۲۰ مارس، سخنگوی دولت، یوکیو امانو؛ اعلام کرد که پس از عبور از بحران، فعالیت نیروگاه هم چنان متوقف خواهد ماند.
کارکنان درحال بازسازی بخش آسیب دیده از حادثه فوکوشیما.
قوم‌زایی

قوم‌زایی یا قوم‌سازی، فرایندِ پیدایش و توسعهٔ یک گروه قومی و هویتِ قومیِ آن است. که می‌تواند از خودشناسیِ گروهی یا با شناساییِ بیرونی حاصل شود.
اصطلاح قوم‌زایی در اصل یک نوواژه در اواسط قرن نوزدهم بود که بعدها در انسان‌شناسیِ دانشگاهی قرن بیستم به کار رفت. این واژه در این بافت (context)، به پدیدهٔ مشاهده‌پذیرِ ظهور گروه‌های اجتماعیِ نوین اشاره دارد که به‌عنوان دارندهٔ یک هویت منسجم، در اصطلاح انسان‌شناختی، یک «قوم» شناخته می‌شوند. علوم اجتماعیِ مربوطه نه تنها این پدیده را مشاهده می‌کنند، بلکه به دنبال تبیینِ چرایی و چگونگیِ آن هم می‌گردند.
روش‌های فَعّلانه و مُنفَعِلانه

قوم‌زایی می‌تواند کنش‌مند و فعال یا واکنشانه و غیرِ فعال باشد.
قوم‌زایی منفعلانه، یک خروجیِ پیش‌بینی‌نشده است که باعثِ بروز مشخصه‌های هویتی قومی‌ای در فرایندهایی مانند تعامل با محیط، مهاجرت، تقابل فرهنگی و… می‌شود. در این فرایند شاید چیزی مانند اسطوره اصلی ساخته و پرداخته بشود.
قوم‌زایی فعالانه، یک حرکت حساب‌شده با برنامه‌ریزی مشخص و مهندسی‌شده برای زایاندنِ هویتِ متمایز است. این مسئله به خاطر سختی‌هایِ مسیرِ زایشِ قومِ تازه، چالش‌برانگیز است. قوم‌زایی فعالانه، قوم‌زایی منفعلانه را تقویت می‌کند. قوم‌زایی فعالانه اغلب از مسائل سیاسی‌ای مانند تبعیض، نابرابری اقتصادی (عدم تعادل اقتصادیِ درک‌شده) و نابرابری فرهنگی (تبعیضِ درک‌شده علیه برخی عناصر فرهنگی) الهام می‌گیرد.
پیرامون موردِ اخیر، از سدهٔ هجدهم میلادی تا کنون، کوشش‌های قوم‌زایانه‌ای برای بازسازی یا میراندنِ یک گویشِ بخصوص انجام شده‌است. ناسیونالیست‌های نوپا اغلب می‌کوشند تا یک گویش ویژه (یا گروهی از گویش‌ها) را به‌عنوان زبانی جداگانه، شامل یک «ادبیات ملی» معرفی بکنند تا از آن اسطوره‌ای بنیان‌گذار استخراج و ترویج شود. در سده‌های ۱۹ و ۲۰ میلادی، جوامعِ کهنی که کلان‌روایت‌هایِ انسجام‌دهندهٔ پیشینشان را منسوخ یافتند، به روایت‌های قومی یا نژادی به عنوان ابزاری برای حفظ یا تأییدِ مجددِ هویتِ جمعی خویش بازگشتند.
موزراتو ول کوکیارا

مکان
| موزراتو ول کوکیارا | موزراتو ول کوکیارا |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
موزراتو ول کوکیارا: موزراتو ول کوکیارا
Montenero Val Cocchiara's View: Montenero Val Cocchiara's View
ناحیه: مولیز
استان / شهرستان: استان ایسرنیا (IS)
حکومت: حکومت
 • شهردار: Roberta Orlando (Since 30/03/2010)
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۱ کیلومتر مربع (۸ مایل مربع)
جمعیت (2011): جمعیت (2011)
 • کل: ۵۷۵
 • تراکم: ۲۷/کیلومتر مربع (۷۱/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 86080
پیش‌شماره تلفن: 0865
Montenero Val Cocchiara is a town and کومونه in the استان ایسرنیا، in the مولیز region (southern ایتالیا).
موزراتو ول کوکیارا (به ایتالیایی: Montenero Val Cocchiara) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ایسرنیا واقع شده‌است.
خصوصیات

موزراتو ول کوکیارا ۲۱ کیلومترمربع مساحت و ۵۷۵ نفر جمعیت دارد.
ستایش (فیلم ۲۰۱۳)

| ستایش (فیلم ۲۰۱۳) | ستایش (فیلم ۲۰۱۳) |
| --- | --- |
پوستر فیلم در استرالیا: پوستر فیلم در استرالیا
کارگردان: آن فونتن
تهیه‌کننده: فیلیپ کارکاشن میشل فلر باربارا گیبس دومینیک بسنئار
فیلمنامه‌نویس: کریستوفر همپتون
بر پایه: مادربزرگ‌ها اثر دوریس لسینگ
بازیگران: نائومی واتس رابین رایت بن مندلسون خاویر ساموئل جیمز فرش‌ویل
موسیقی: کریستوفر گوردن آنتونی پارتوس
فیلم‌بردار: کریستوف بوکارن
تدوین‌گر: لوک بارنیه هینوین بری
شرکت تولید: هاپ‌اسکاچ فیلمز رمستار
توزیع‌کننده: گومون
تاریخ‌های انتشار:  ۱۸ ژانویه ۲۰۱۳ (۲۰۱۳-01-۱۸) (ساندنس)  ۳ آوریل ۲۰۱۳ (۲۰۱۳-۰۴-۰۳) (فرانسه)  ۱۴ نوامبر ۲۰۱۳ (۲۰۱۳-۱۱-۱۴) (استرالیا)  
مدت زمان: ۱۱۱ دقیقه
کشور: استرالیا فرانسه
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۱۶ میلیون دلار
فروش گیشه: ۶۷۴٬۹۸۲ دلار (با عنوان ادور) ۱٬۸۸۶٬۰۴۲ دلار (با عنوان "دو مادر") ۲٬۵۶۱٬۰۲۴ دلار(مجموع)
ستایش (انگلیسی: Adoration) که با نام عشق ورزیدن (Adore) در انگلستان، آمریکا و همچنین نام‌های دو مادر و مادران عالی در پخش جهانی، شناخته می‌شود؛ فیلمی در ژانر درام، رومانتیک به کارگردانی آن فونتن و محصول مشترک استرالیا و فرانسه است.
از بازیگرانی که در این فیلم به ایفای نقش پرداخته‌اند، می‌توان از نائومی واتس، رابین رایت، خاویر ساموئل، جیمز فرش‌ویل، بن مندلسون، جسیکا تووی و سوفی لوو نام برد.
فیلمنامه این اثر نوشتهٔ آن فونتن اقتباسی از کتاب مادربزرگ‌ها، اثر دوریس لسینگ که در سال ۲۰۰۳ نوشته شده‌است؛ و کریستوفر همپتون آن را با فیلمنامه منطبق کرده‌است. نمایش افتتاحیه آن در جشنواره فیلم ساندنس ۲۰۱۳ و به نام دو مادر بود.
این فیلم در مجموع ۵ بار نامزد دریافت جایزه شد؛ و نائومی واتس موفق به کسب جایزه بهترین بازیگر از حلقه منتقدان فیلم استرالیا در سال ۲۰۱۴ گردید.
ویل اسمیت

| ویل اسمیت | ویل اسمیت |
| --- | --- |
اسمیت در ۲۰۱۹: اسمیت در ۲۰۱۹
نام هنگام تولد: ویلارد کارول اسمیت دوم
زادهٔ: ۲۵ سپتامبر ۱۹۶۸ ‏(۵۶ سال) فیلادلفیا، پنسیلوانیا، ایالات متحده
دیگر نام‌ها: د فرش پرینس
پیشه‌ها:  بازیگر  تهیه‌کنندهٔ فیلم  رپر 
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۶–اکنون
سازمان‌ها:  وست‌بروک آی‌ان‌سی  آوربوک اینترتینمنت 
نمایندگان:  آژانس هنرهای خلاق  جیمز لاسیتر 
آثار: دیسکوگرافی و فیلم‌شناسی
همسران: شری زامپینو (ا. ۱۹۹۲–۱۹۹۵) جیدا پینکت اسمیت (ا. ۱۹۹۷)
فرزندان: ۳، از جمله جیدن و ویلو
جوایز: فهرست کامل
پیشه موسیقی: پیشه موسیقی
خاستگاه: فیلادلفیا غربی، پنسیلوانیا، ایالات متحده
ژانر: پاپ رپ
ناشر(ان):  اینترسکوپ  کلمبیا  آرسی‌ای  جایو 
 :  
ویلارد کارول اسمیت دوم (انگلیسی: Willard Carroll Smith II؛ زادهٔ ۲۵ سپتامبر ۱۹۶۸) بازیگر، تهیه‌کنندهٔ فیلم و رپر آمریکایی است. او جوایز گوناگونی چون یک جایزهٔ گلدن گلوب، یک جایزهٔ اسکار و چهار جایزهٔ گرمی برنده شده‌است. فوربز در سال ۲۰۱۳ اسمیت را پول‌سازترین ستارهٔ جهان معرفی کرد. در آوریل ۲۰۰۷ نیوزویک او را «قدرتمندترین بازیگر هالیوود» نامید. فیلم‌های او تا سال ۲۰۱۹ بیش از ۹.۳ میلیارد دلار در گیشهٔ جهانی فروش داشته‌اند.
اسمیت برای بازی در نقش بوکسور محمد علی در فیلم علی (۲۰۰۱) و دلال سهام کریس گاردنر در فیلم در جستجوی خوشبختی (۲۰۰۶) نامزد دریافت جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر مرد شد. او در سال ۲۰۲۱ برای به تصویر کشیدن ریچارد ویلیامز در فیلم درام شاه ریچارد برندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر مرد شد.
حرفه

ویل اسمیت کار خود را به عنوان خواننده سبک هیپ هاپ در دهه ۱۹۸۰ آغاز کرد و در سال ۱۹۸۶ جایزه گرمی را برد. در دهه ۱۹۹۰ همزمان با افزایش شهرتش به عنوان خواننده، به عنوان بازیگر و تهیه‌کننده وارد تلویزیون و سینما شد و بسیار موفق عمل کرد و سرعت به یکی از ستاره‌های سیاهپوست پولساز هالیوود تبدیل شد. موفقیت تجاری فیلم‌هایی مانندپسرهای بد و مردان سیاهپوش باعث شد او یکی از گران‌ترین بازیگران سینمای آمریکا از لحاظ دستمزد شناخته شود.
با بازی در نقش محمدعلی در فیلم علی باعث شد در سال ۲۰۰۱ برای نخستین بار نامزد جایزه اسکار شود. بازی در فیلم در جستجوی خوشبختی او را برای دومین بار نامزد دریافت جایزه اسکار کرد.
ویل اسمیت در دهه ۲۰۱۰ در فیلم‌های مورد پسند جوایز سینمایی و آثار عامه‌پسند بازی کرد. او برای بازی در فیلم ضربه مغزی برای ششمین بار نامزد جایزه گلدن گلوب شد. نامزد نشدن او در جوایز اسکار برای این فیلم، جنجال‌های زیادی به همراه داشت. در این دهه حضور او در نقش ددشات در فیلم ابرقهرمانی جوخه انتحار و غول چراغ جادو در علاءالدین نشان می‌داد که او توانایی بسیاری دارد.
موفقیت‌های ویل اسمیت در دهه ۲۰۲۰ نیز ادامه داشتند. او برای بازی در فیلم شاه ریچارد برای نخستین بار جایزه اسکار را برد.
حرفه > جنجال در مراسم اسکار ۲۰۲۲

مقالهٔ اصلی: سیلی زدن ویل اسمیت به کریس راک
در ۲۷ مارس ۲۰۲۲ در نود و چهارمین دوره جوایز اسکار، کریس راک، کمدین آمریکایی و یکی از اهدا کنندگان برنامه، با جیدا پینکت اسمیت، همسر ویل اسمیت که به دلیل بیماری موهای سرش ریخته، شوخی کرد و گفت:«جیدا، دوستت دارم، جی.آی. جین ۲، بی‌صبرانه منتظر دیدنش هستم» سپس ویل اسمیت به روی صحنه رفت و به او سیلی زد. حاضران در مراسم ابتدا تصور کردند که این اتفاق بخشی از یک شوخی و نمایشی بوده‌است. ویل اسمیت بعداً وقتی به عنوان برنده جایزه بهترین بازیگر مرد برای فیلم شاه ریچارد اعلام شد روی صحنه از آکادمی و حاضرین عذرخواهی کرد، او بعد از گذشت چند روز از کریس راک نیز عذرخواهی کرد.
گفته می‌شود این حرکت ویل اسمیت ممکن است دستاوردهای چند دهه‌ای او به عنوان یک ستاره محبوب و بازیگر باکیفیت را زیر سوال ببرد. اداره پلیس لس آنجلس اعلام کرده که کریس راک از او شکایت نکرده است.
به دلیل این سیلی در مراسم اسکار ویل اسمیت در ۲ آوریل ۲۰۲۲ از آکادمی اسکار استعفا داد و رئیس آکادمی نیز استعفای او را پذیرفت، اما آنها به تحقیقات خود در این باره ادامه دادند، در نهایت هیئت مدیره آکادمی، در تاریخ ۸ آوریل۲۰۲۲ ضمن عذرخواهی از راک و بینندگان تلویزیونی اعلام کردند که وی را به مدت ۱۰ سال از حضور در برنامه‌های خود محروم می‌کنند. اسمیت نیز گفته است رفتارش غیر قابل توجیه است و به تصمیم آکادمی احترام می‌گذارد.او باری دیگر در تاریخ ۲۹ ژوئیه از اقدام خود در مراسم اسکار، عمیقا اظهار پشیمانی کرد.
همچنین نتفلیکس و سونی پیکچرز اینترتینمنت پروژه های فعلی خود با اسمیت را معلق کردند.
فیلم‌شناسی

1992- Where the Day Takes You
1993- Made in America
Six Degrees of Separation
1995- Bad Boys
1996- Independence Day
1997- Men in Black
1998- Enemy of the State
1999- Wild Wild West
2000- The Legend of Bagger Vance
2001- Ali
2002- Men in Black II
2003- Bad Boys II
2004- Jersey Girl
I, Robot
Saving Face
Shark Tale
2005- Hitch
2006- ATL
The Pursuit of Happyness
2007- I Am Legend
2008- Hancock
The Human Contract
The Secret Life of Bees
Lakeview Terrace
Seven Pounds
2010- The Karate Kid
2012- This Means War
Men in Black 3
2013- After Earth
Anchorman 2: The Legend
2014- Winter's Tale
Annie
2015- Focus
Concussion
2016- Suicide Squad
Collateral Beauty
2017- Bright
2019- Student of the Year 2
Aladdin
Dads
Gemini Man
Spies in Disguise
2020- Bad Boys for Life
Life in a Year
2021- King Richard
2022- Emancipation
2024- Bad Boys: Ride or Die
2025-GTA san andreas MOVIE
مقالهٔ اصلی: فیلم‌شناسی ویل اسمیت