stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
هواپیمای تذرو
ویژگی‌ها

تذرو از اسکلتی آلومینیومی با پوسته ایی از مواد مرکب ساخته شده‌است. تذرو دارای بدنه ایی دوکی شکل است و دارای بال مستقیم و سکان عمودی پسگراست. آسمانه (کاناپی) آن دید مناسبی به خلبان می‌دهد. همچنین تذرو مجهز به صندلیهای پرتاب شونده نیز می‌باشد.
با توجه اطلاعات به تیم‌های توسعه، دهنده تذرو نخستین هواپیمای جت ساخت ایران است که به‌طور کامل از مواد کامپوزیت به ویژه از الیاف شیشه‌ای و مواد پلاستیکی فیبر کربن تقویت شده ساخته شده‌است. سطوح بلبرینگ، بدنه و بخش دم از هم جدا شده و سپس با هم پیچ شده‌است. بال و واحد دم با مواد رزین مصنوعی به هم متصل شده‌اند.
پیشرانه این هواپیما یک موتور توربوجت تک محور از نوع J8 5-17 است؛ این موتور در ایران در سسنا T-37 نیز بکار رفته‌است. برنامه‌ای برای جایگزینی این موتور که دارای فناوری منسوخ شده‌است با موتور چینی TFE731 که در جت آموزشی چینی چینی K-8نیز بکار رفته‌است پیش‌بینی شده‌است.
پی‌نوشت‌ها

1 2  «تذرو، نخستین هواپیمای جت آموزشی ساخت ایران». تبیان. ۲۳ مهر ۱۳۸۶.
↑  "Ya Hossein Tazarve". International Air Power Review (به انگلیسی). 2003.
ویلیام بارو

| ویلیام بارو | ویلیام بارو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۶ ژوئیهٔ ۱۹۰۳ باتون‌روژ، لوئیزیانا
درگذشت: ۲۹ اوت ۱۹۷۵ (۷۲ سال)
جوایز: مدال ادیسون انجمن مهندسان برق و الکترونیک (۱۹۶۶)
ویلیام بارو (انگلیسی: Wilmer L. Barrow; ۲۶ ژوئیهٔ ۱۹۰۳ – ۲۹ اوت ۱۹۷۵ (۷۲ سال)) مهندسان برق اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال ادیسون انجمن مهندسان برق و الکترونیک و جایزه موریس لیبمن انجمن مهندسان برق و الکترونیک آمریکا شده است.
شبکه فراتر

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کشور: ایران
گستره پخش: آسیا
شعار تبلیغاتی: ایران چهارفصل را زیباتر ببینید
برنامه‌سازی: برنامه‌سازی
زبان(ها): فارسی
فرمت تصویر: یواچ‌دی
مالکیت: مالکیت
مالک: سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران
تاریخچه: تاریخچه
راه‌اندازی‌شده: ۹ آذر ۱۳۹۹ (۴ سال پیش)
پیوندها: پیوندها
وبگاه: iribuhd.ir
دسترسی: دسترسی
زمینی: زمینی
ایستگاه جماران: CH54 UHF Digital
ماهواره‌ای: ماهواره‌ای
بدر ۸: ۱۲۳۲۲ / عمودی / ۳۰۰۰۰
رسانه جاری: رسانه جاری
پخش‌آنلاین شبکه فراتر در سایت و اپلیکیشن سپهر: پخش‌آنلاین شبکه فراتر در سایت و اپلیکیشن سپهر
پخش آنلاین شبکه فراتر در سایت و اپلیکیشن تلوبیون: پخش آنلاین شبکه فراتر در سایت و اپلیکیشن تلوبیون
 :  
شبکه فراتر، یکی از شبکه‌های تلویزیونی دولتی کشور ایران است که در مجموعه سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران مدیریت می‌شود. این شبکه، نخستین شبکه تلویزیونی فارسی‌زبان دنیا با وضوح ۴کی است که از آذرماه ۱۳۹۹ شروع به فعالیت کرد.  مدیریت این شبکه را ابوالفضل صالحی بر عهده دارد.
تاریخچه

این شبکه تلویزیونی پس از مطالعات معاونت توسعه و فناوری صدا و سیما، با کیفیت یواچ‌دی یا به اصطلاح عامیانه، فورکِی (4K) و با فناوری رنگی WCG و اچ‌دی‌آر (HDR HLG)، صدای محیطی چند کاناله، فشرده‌سازی HEVC Main 10 و نرخ ۶۰ فریم در ثانیه راه‌اندازی شده که به ادعای صدا و سیما و رسانه‌های نزدیک به آن، بالاترین سطح استاندارد پخش تلویزیونی را در جهان می‌باشد؛ همچنین شبکه فراتر مجهز به فناوری تلویزیون ترکیبی (HbbTV) نیز هست که ضمن ایجاد بستر تعامل با مخاطبان، جذابیت‌های آن را دوچندان می‌کند.
پخش آزمایشی شبکه فراتر از یک ساعت در روز آغاز شد و تا پخش شبانه‌روزی و ۴ ساعته محتوای جدید در روزهای عادی و ۶ ساعت در روزهای پایانی هفته رسید. با افزایش مخاطبان شبکه و درخواست آن‌ها مبنی بر پخش برنامه‌های متنوع‌تر، در سال ۱۴۰۱، شبکه فراتر به شبکه نسیم در معاونت سیما پیوست تا با رویکرد سرگرمی، امکان پخش برنامه‌های شاد، مفرح و متنوع از قاب این شبکه فراهم گردد.
صدا و سیما، اهداف خود را از راه‌اندازی شبکه این‌گونه عنوان کرده‌است:
تضمین آتیه رسانه ملی با ایجاد انگیزه برای شتاب در افزایش کیفیت فنی دارایی‌های محتوایی رسانه ملی، همچنین ارتقای سطح فناوری در صنعت تولید گیرنده‌های تلویزیون در داخل کشور و نیز ایجاد بستری چابک و مدرن برای بکارگیری آخرین دستاوردهای صنعت صداوتصویر درجهان مانند صدای نسل آینده (NGA) و فناوری‌های نوین تولید محتوا مانند واقعیت ترکیبی (MR, XR).
شبکه فراتر ابتدا به صورت زمینی در ۳۱ مرکز استان با تلویزیون یا گیرنده‌های مجهز به پخش تصاویر یواچ‌دی قابل دریافت بود اما از سال ۱۴۰۱ بدین‌سو، در تمامی شهرهای ایران قابل دریافت است. همچنین سیگنال این شبکه، روی ماهواره بدر ۵ که منطقه خاورمیانه را پوشش می‌دهد موجود است و می‌توان آن را توسط گیرنده‌های ماهواره‌ای که توانایی پخش تصاویر یواچ‌دی را دارند نیز دریافت کرد. پخش اینترنتی این شبکه نیز از دی‌ماه ۱۴۰۱ به وبگاه این شبکه افزوده شد.
تلویزیون ترکیبی

با توجه به اینکه شبکه فراتر، با کیفیت و استاندارد بالا پخش می‌شود، تلویزیون‌های گیرنده این سرویس نیز به‌طور کلی به‌روز و جدید بوده و با قابلیت اتصال به اینترنت، امکان استفاده از سرویس‌های تعاملی HbbTV یا تلویزیون ترکیبی (هیبریدی) را نیز دارند. تلویزیون ترکیبی قابلیتی است که با آن، تلویزیون علاوه بر پخش عادی محتوای شبکه‌های تلویزیونی (برودکست)، قادر به نمایش محتوای اضافی و تعاملی مانند اخبار، آرشیو، جدول پخش، بازی، هواشناسی و غیره ازطریق اینترنت نیز هست و به راحتی با فشردن دکمه قرمز کنترل تلویزیون، فعال می‌شود.
برنامه‌ها

بیشتر برنامه‌هایی که از شبکه فراتر پخش می‌شود، تولید سایر کشورهاست اما از سال ۱۴۰۲ به بعد، برخی از سریال‌های تولید شده توسط صدا و سیما مثل نجلا و دردسرهای شیرین که به صورت یو‌اچ‌دی تولید شده‌اند را نیز پخش می‌کند؛ همچنین برنامه های تلویزیونی کودک‌شو و مهمونی و فیلم های سینمایی ایرانی و خارجی نیز از این شبکه با کیفیت یواچ‌دی پخش می‌شوند.
از دیگر برنامه‌هایی که از این شبکه پخش می‌شوند، می‌توان به مستندهایی مانند سیاره زمین ۲، سیاره آبی ۲ و ایرانگرد، سریال‌ها، فیلم‌های سینمایی، پویانمایی و پخش مسابقات ورزشی به صورت زنده نیز اشاره کرد.
محمد قزوینی

| محمّد قزوینی | محمّد قزوینی |
| --- | --- |
زاده: ۱۱ فروردین ۱۲۵۶ محله دروازه قزوین، تهران، ایران
محل زندگی: تهران، لندن، پاریس 
درگذشته: ۶ خرداد ۱۳۲۸ (۷۲ سال) تهران، ایران
آرامگاه: شاه‌عبدالعظیم در کنار مزار شیخ ابوالفتوح رازی
نام(های) دیگر: پژوهشگر فرهنگ و ادب ایران
لقب: علامه
زمینه کاری: ادبیات
ملیت: ایرانی
همسر(ها): رزا قزوینی
فرزند(ان): ناهید سوزان قزوینی
پدر و مادر: ملا عبدالوهاب قزوینی
میرزا محمّد بن عبدالوهاب قزوینی مشهور به علّامه قزوینی (۱۱ فروردین ۱۲۵۶ تهران – ۶ خرداد ۱۳۲۸ تهران)، ادیب و پژوهشگر تاریخ و فرهنگ ایران بود.
زندگی

محمّد قزوینی در یازدهم فروردین ۱۲۵۶ خورشیدی در تهران در محلهٔ دروازه قزوین در خانواده‌ای از تبار قزوین زاده شد. پدر و اجدادش از اهل قلم و فرهنگ بودند. پدر بزرگ او ملا عبدالعلی قزوینی از دانشمندان قزوین بود. پدرش ملا عبدالوهاب قزوینی معروف به «ملا آقای قزوینی» اصلاً اهل بلوک بشاریات (اکنون بخش بشاریات) بود که با کوشش شخصی صاحب مرتبه‌ای در دانش و ادب شد و به تهران آمد و در مدرسهٔ معیرالممالک درس می‌داد.
پدر محمد قزوینی در ۱۲۶۷ درگذشت. محمد در این زمان دوازده‌ساله بود و به کمک شمس‌العلما به‌جای پدر در تدوین نامه دانشوران شرکت کرد تا کمک معاش خانواده باشد. او صرف و نحو و فقه و کلام و حکمت را نخست نزد پدر و سپس نزد استادان دیگر مانند شیخ فضل‌الله نوری و میرزا حسن آشتیانی و ملا محمد آملی تحصیل کرد. او از محضر ادیب پیشاوری و شیخ هادی نجم‌آبادی نیز برخوردار شد. در مدرسهٔ معیرالملک حجره‌ای گرفت و طلبه شد. زیر نظر شمس‌العلما در علوم اسلامی و هیئت و ریاضی و تاریخ و تاریخ ادب و رجال و عَروض و قافیه متبحر شد. بعد در مدرسه آلیانس تهران به فراگیری زبان فرانسه پرداخت. همچنین به آموزش عربی به دوستان و آشنایان جوان خود پرداخت. فرزندان شیخ فضل‌الله نوری ضیاءالدین و میرزا هادی مدت سه سال نحو و محمدعلی فروغی و برادرش ابوالحسن فروغی از او عربی آموختند و خود به دیگر معلومات او، ازجمله در زبان فرانسه، افزودند. پدر فروغی‌ها یعنی میرزا محمدحسین فروغی او را به همکاری در روزنامه تربیت تشویق کرد و او را با روش کار و تحقیق ادبی و تاریخی اروپاییان آشنا ساخت. به‌زودی شهرتی در زمینه‌های مختلف ادبی پیدا کرد و به‌خصوص در نحو عربی چهره‌ای شاخص شد. در تألیف بخش تاریخ اسلام در کتاب تاریخ مفصل ایران که کتاب درسی مدارس بود شرکت داشت.
بخشی از خودزیست‌نامه

او در شرح احوالاتش که برای درج در کتاب شرح احوال رجال علم و ادب تألیف مرتضی مدرسی چهاردهی نگاشته، آورده‌است: «اسم این جانب محمد و اسم پدرم عبدالوهاب بن عبدالعلی قزوینی است. پدرم یکی از مؤلفین اربعه نامه دانشوران است و تراجم احوال نُحاه و لغویین و ادبا و فقها غالباً به او محول بود و اسم او در مقدمه آن کتاب و شرح حال مختصری از او در کتاب المآثر و الآثار مرحوم محمدحسن خان اعتمادالسلطنه مسطور است و در سنه هزار و سیصد و شش هجری قمری در طهران مرحوم شد.
تولد این جانب در طهران [و] در محله دروازه قزوین در پانزدهم ربیع‌الاول سنه هزار و دویست و نود و چهار هجری قمری است. تحصیلات علوم متداوله اسلامی را در همان طهران [طی] کرده‌ام. صرف و نحو را در خدمت پدرم و خدمت مرحوم حاج سید مصطفی مشهور به قنات آبادی در مدرسهٔ معیرالممالک و فقه را در خدمت همان بزرگوار و مرحوم حاج شیخ محمدصادق طهرانی[،] مدرس همان مدرسه و سپس در محضر مرحوم حاج شیخ فضل‌الله نوری، کلام و حکمت قدیم را در خدمت مرحوم ملامحمد آملی در مدرسهٔ خازن الممالک، و سپس اصول فقه خارج را در محضر درس مرحوم افضل المتاخرین آقا میرزا حسن آشتیانی (صاحب حاشیهٔ مشهور بر رسائل مرحوم شیخ مرتضی انصاری) در سه چهار سال اخیر عمر آن مرحوم.
دیگر علمائی که بدون حضور در مجالس درس ایشان (چون اصلاً مجالس درس نداشتند) از مفاوضات کثیر البرکات ایشان مدت‌های مدید مستفیض شده‌ام یکی مرحوم حاج شیخ هادی نجم‌آبادی و دیگر مرحوم سید احمد ادیب پیشاوری و دیگر مرحوم شمس العلماء شیخ محمد مهدی قزوینی عبدالرب آبادی یکی از مؤلفین اربعه «نامه دانشوران» است رحمه الله علیهم اجمعین»
سفر به لندن

در سال ۱۲۸۳ خورشیدی به دعوت برادر خود که آن زمان در لندن بود، به قصد دیدار از کتابخانهٔ عظیم لندن و نسخه‌های قدیمی نفیس آن، از راه روسیه و آلمان و هلند رهسپار لندن شد. به گفتهٔ خودش «پس از مشاهدهٔ عظمت کتابخانهٔ آن شهر و تأمل آن‌همه کتب نفیسهٔ نادره از عربی و فارسی و غیره شوق مطالعهٔ آن‌ها چنان بر من غلبه کرد که بی‌اختیار اهل و وطن و خانواده را نمی‌گویم فراموش کردم ولی موقتاً خیال آن‌ها را به کناری گذاردم.»
محمد قزوینی دو سال در لندن اقامت داشت و در این مدت با جمعی از خاورشناسان انگلیسی همچون اِی. اِی. بوان، اِی. جی. الیس، و مشهورتر از همه ادوارد براون آشنایی یافت. ادوارد براون که سمت ریاست امنای اوقاف گیب را داشت، به او پیشنهاد کرد که کار تصحیح بعضی از کتاب‌های کهن فارسی را جهت نشر در سلسله انتشارات اوقاف گیب به عهده گیرد. در سال ۱۲۸۵ محمد قزوینی به منظور آغاز کار تصحیح تاریخ جهانگشای جوینی که بهترین نسخه‌های آن در کتابخانه ملی پاریس بود عازم آن شهر شد و تا هشت سال بعد در پاریس مشغول به تحقیق بود. در این مدت موفق به نشر جلد اول تاریخ جهانگشای جوینی و آماده کردن جلد دوم آن شد و ضمناً چند مقاله و رساله دربارهٔ ادبیات و تاریخ ایران نوشت، و دو سه متن کهن فارسی را تصحیح کرد. در این دوران با جمعی از خاورشناسان نامدار فرانسوی چون کلمان هوار، و شارل باربیه دومنار مراوده داشت. در خاطرات خود از سال‌های اقامت پاریس از تجدید دیدار با علی‌اکبر دهخدا نیز یاد می‌کند که مدتی در اوایل استبداد صغیر جزو مهاجرین ملی در پاریس اقامت داشته‌است.
در سال ۱۲۹۴ که بر اثر جنگ جهانی اول امکان پیشرفت کارهای تحقیقی نبود، به پیشنهاد دوست قدیم خود حسینقلی نواب که به سمت وزیر مختار ایران در آلمان منصوب شده بود همراه او رهسپار برلین شد. اقامت او در برلین تا پس از پایان جنگ جهانی و بیش از پنج سال به طول انجامید. در آنجا در انجمنی از ایرانیان تبعیدی مقیم برلین به اسم «کمیتهٔ ایرانی» وارد شد که به سرپرستی سید حسن تقی‌زاده با مساعدت دولت آلمان تشکیل شده بود و روزنامه کاوه را منتشر می‌ساخت. از اعضای برجستهٔ این انجمن میرزا فضلعلی آقا مجتهد تبریزی، محمدعلی جمالزاده، محمود غنی‌زاده، حسین کاظم‌زاده ایرانشهر، محمدعلی تربیت و ابراهیم پورداود بودند. محمد قزوینی در این دوران با برخی از خاورشناسان مشهور آلمانی همچون یوزف مارکوارت، ادوارد زاخائو، اویگن میتووخ و مارتین هارتمان نیز آشنایی و مراوده یافت.
پس از پایان جنگ جهانی و رفع موانع سفر در سال ۱۲۹۹ به پاریس بازگشت و کار تصحیح کتاب‌هایی را که نیمه‌کاره مانده بود از سر گرفت. از آن هنگام با مساعدت محمدعلی فروغی مقرری سالانه‌ای از طرف دولت ایران در مورد او برقرار شد. همچنین از سوی وزارت فرهنگ مبلغی در اختیار او گذاشته شد که از بعضی نسخ خطی نفیس عکسبرداری کند و به ایران ارسال دارد، و او جمعاً از ۱۶ کتاب عکس گرفت و همراه با مقدمه‌هایی که برای آن‌ها نگاشته بود به ایران فرستاد.
دوستان اروپایی و آفریقایی

علامه قزوینی در دوران طولانی اقامتش در اروپا به پژوهش و بررسی نسخه‌های خطی فارسی و عربی در مراکز پژوهشی مشغول بود. علاوه بر این با مراکز شرق‌شناسی اروپا آشنا شد و سعی کرد از این مراکز استفاده لازم را ببرد. مراکز شرق‌شناسی انگلیس، فرانسه و آلمان از جمله مراکزی بود که وی در آنجا تجاربی اندوخت.
او در این مدت، با ایران‌شناسان و پژوهشگران نامداری چون آمدروز (ناشر تاریخ الوزراء هلال صابی و تاریخ دمشق ابن القلانسی)، سر اینزن رس (مترجم تاریخ رشیدی به انگلیسی)، هرتویک درنبورگ (ناشر کتاب سیبویه)، کلمانت هوارت (مترجم و ناشر کتاب البدء و التاریخ مقدسی و مناقب‌العارفین افلاکی و مولف تعداد قابل توجهی از آثار نفیس دیگر)، آدریان باربیه دومنار (مترجم و ناشر مروج‌الذهب مسعودی و بسیاری کتب دیگر)، ولادیمیر مینورسکی (شرق‌شناس معروف روسی، مترجم حدودالعالم با حواشی و تعلیقات بسیار و همچنین مؤلف بسیاری از آثار دیگر در تاریخ و جغرافیای ایران)، پاول کراوس (شرق‌شناس چک، مترجم بسیاری از تألیفات محمدبن زکریای رازی)، پل کازانوا (شرق‌شناس مشهور فرانسوی و متخصص در تاریخ و جغرافیای اسلامی)، گابریل فرآن (مدیر ژورنال ازیاتیک)، پل پلیو (شرق‌شناس معروف فرانسوی و متخصص در زبان چینی و مغولی)، ادگارد بلوشه (مؤلف فهرست کتاب‌های فارسی کتابخانهٔ ملی پاریس و ناشر قسمتی از جامع‌التواریخ رشیدالدین فضل‌الله وزیر غازان واولجایتو)، لویی ماسینیون (شرق‌شناس برجستهٔ فرانسوی و متخصص در زبان عربی و تصوف به‌ویژه آثار مرتبط به حسین ابن منصور حلاج)، هانری ماسه (شرق‌شناس مشهور فرانسوی)، ادوارد زاخائو (شرق‌شناس شهیر آلمانی، ناشر متن آثارالباقیه ابوریحان بیرونی و ترجمهٔ آن به انگلیسی و ناشر طبقات کبیر ابن سعد کاتب واقدی در ۱۵ جلد)، اویگن میتووخ (متخصص در زبان عربی و مصحح قسمتی از طبقات ابن سعد) و مارتین هارتمن (متخصص در زبان عربی)، دکتر موریتز (مدیر کتابخانهٔ مدرسه زبان‌های شرقی برلین، متخصص در زبان عربی) و البته با ادوارد براون آشنایی (شرق‌شناس شهیر و نامور انگلیسی) همکاری بسیار نزدیکی داشت. مرحوم علامهٔ قزوینی در فرانسه با پروفسور عثمان کعاک (اندیشمند برجستهٔ تونسی) آشنا شد و او را علاقه‌مند به فرهنگ و تمدن ایرانی یافت و اطلاعات لازم را در اختیار او گذاشت. امروزه عثمان کعاک با نگارش کتاب روابط تاریخی تونس و ایران (به عربی: العلاقات بین تونس و ایران عبر التاریخ) کتابی در حوزه ایرانشناسی را در کشورهای غرب عربی از خود به یادگار گذاشت.
وفات

محمد قزوینی در سال ۱۳۱۸ با توجه به مشکلاتی که اتباع خارجی مقیم در اروپا به علت بروز جنگ جهانی دوم گرفتار آن شده بودند، تصمیم به بازگشت به ایران گرفت و بعد از سی و شش سال اقامت در خارج از ایران، در مهر ماه آن سال برای اقامت دایم به ایران بازگشت. در ایران نیز تمام اوقات او صرف مطالعه و تحقیق و تصحیح متون کهن می‌شد. تصحیح دیوان حافظ با همکاری قاسم غنی یادگار دورهٔ اقامت او در تهران است.
علامه محمد قزوینی در ۶ خرداد سال ۱۳۲۸ در تهران درگذشت و در شاه‌عبدالعظیم در کنار مزار ابوالفتوح رازی دفن شد.
محمدتقی بهار قصیده معروف خود را در سوگ او سرود که مطلع آن چنین است:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| از ملک ادب داعیه‌داران همه رفتند |  | شو بار سفر بند که یاران همه رفتند |
کتابخانه شخصی او برای کتابخانه دانشگاه تهران خریداری شد.
در نگاه دیگران

سید حسن تقی زاده درباره علامه قزوینی می گوید:
می توان گفت که در قرون اخیر محققی دانشمند نظیر مرحوم قزوینی نداشته ایم و اگر به مبالغه و خطا منسوب نشوم می توانم بگویم که نظیر ایشان در تمام تاریخ دراز ما با کثرت عظیم عده اهل علم و فضل، بسیار کم و بلکه نادر است و می توان وی را بیرونی ثانی خواند. بنظر اینجانب بالاتر از همه مراتب تبحر او یک فضیلت فوق العاده او بود که در تاریخ ما و بلکه تاریخ اسلامی می توان گفت به آن درجه نظیری نداشت و یا خیلی نادر بود و فقط بیرونی مطلقا و تا حدی ابن خلدون و مسعودی و عبدالقادر بغدادی و دو سه نفر دیگر از متقدمین از قسمتهایی از آن فضیلت بهره مند بوده اند و آن مزیت عبارت بود از دقت به اعلاء درجه و تحقیق دقیق و تعمق و ذره بینی و اجتناب کامل از مسامحه و نیز انصاف و حزم ادبی بعلاوه اطلاع از تحقیقات و تدقیقات عالمانه محققین مغرب زمین
همچنین قاسم غنی درباره او می گوید:
مرحوم قزوینی روش تدقیق و نقد ادبی را به معاصرین خود آموخت؛ آفتاب فیاض با برکتی بود که هرکس را مستعد می‌دید به تربیت و ارشاد او می‌پرداخت.
وصیتنامه

اینجانب محمد قزوینی دارای شناسنامه شماره ۱۲۷۶ صادره از قونسولگری ایران در پاریس ساکن طهران، خیابان فروردین، کوچه دانش از جانب خود جناب آقای سیدحسن تقی زاده را وصی شرعی و نایب مناب مطلق خود نمودم....
اما ورثه من منحصر است به یک زن معقوده شرعی موسوم سابقا به رزا شیاوی و پس از ازدواج با من رزا قزوینی و یک دختر موسومه به ناهید سوزان قزوینی.
آثار > تصحیح

مرزبان‌نامه
المعجم فی معاییر اشعارالعجم
چهار مقاله نظامی عروضی سمرقندی
تاریخ جهانگشای جوینی
دیوان حافظ به همراه قاسم غنی
شَدالازار فی حط‌الاوزار عن زوارالمزار
سیاست‌نامه
آثار > مقالات

بیست مقاله قزوینی، جلد اول (به کوشش ابراهیم پورداوود)، ۱۳۰۷
بیست مقاله قزوینی، جلد دوم (به کوشش عباس اقبال آشتیانی)، ۱۳۱۳
آثار > نامه‌ها و یادداشت‌ها

نامه‌های قزوینی به تقی‌زاده (به کوشش ایرج افشار)
یادداشت‌های قزوینی، در ۱۰ جلد (به کوشش ایرج افشار)
مسائل پاریسیه، در ۴ جلد (به کوشش ایرج افشار و علی‌محمد هنر)
پینرولو

مکان
| پینرولو | پینرولو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
Città di Pinerolo: Città di Pinerolo
ناحیه: پیمونت
استان / شهرستان: استان تورین (TO)
دهستان: Abbadia Alpina, Baudenasca, Riva di Pinerolo, Talucco
حکومت: حکومت
 • شهردار: Eugenio Buttiero (حزب دموکراتیک ایتالیا)
مساحت: مساحت
 • کل: ۵۰ کیلومتر مربع (۲۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۳۷۶ متر (۱۲۳۴ فوت)
جمعیت (30 April 2009): جمعیت (30 April 2009)
 • کل: ۳۵٬۶۸۳
 • تراکم: ۷۱۰/کیلومتر مربع (۱۸۰۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Pinerolesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 10064
پیش‌شماره تلفن: 0121
قدیس پشتیبان: San Donato
روز قدیس: Monday after last Sunday of August
وبگاه: وبگاه رسمی
پینرولو (به ایتالیایی: Pinerolo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان تورین واقع شده‌است.
خصوصیات

پینرولو ۵۰ کیلومترمربع مساحت و ۳۵٬۶۸۳ نفر جمعیت دارد و ۳۷۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده

شهرهای گپ، پروانس آلپ-کوت دازور، تروان‌اشتاین، سان فرانسیسکو (آرژانتین) و Derventa خواهرخوانده‌های پینرولو هستند.
بخش تحقیقات (مجموعه تلویزیونی)

| Research unit | Research unit |
| --- | --- |
ژانر: فیلم جنایی
سازنده: استیون بال دومینیک لانسه لوت
بازیگران: ژاویر دلو ویرجینیا کالیار کامل بلقاضی کریستل لابود لیندا هاردی ژان پاسکال لاکوسه  سرژ ریابوکین  برنارد مونتیل وینسنت پریمالت اولیویا لانسه لوت فرانک سیمونین مانون آزم جولی فورنیر استیون سو مونگا
کشور سازنده: فرانسه
زبان اصلی: الگو:زبان‌های سوئیس
شمار فصل‌ها: 13
شمار قسمت‌ها: 155 (فهرست قسمت‌ها)
تولید: تولید
مکان‌های تولید:  بوردو، فرانسه (seasons 1–7)  نیس، فرانسه (season 8–)  پاریس، فرانسه 
مدت: 52 minutes
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: تی‌اف۱
فرمت صدا: صدای استریو
انتشار اولیه: May 11, 2006
پیوندهای بیرونی: پیوندهای بیرونی
وبگاه: وبگاه
پخش تحقیقات (به فرانسوی: Section de recherches) یک مجموعه تلویزیونی فرانسوی است که که برای اولین بار در تاریخ ۱۱ ماه مه ۲۰۰۶ از شبکه تی‌اف۱ فرانسه پخش شد. این سریال در ۱۳ فصل و در ۱۵۵ قسمت از سال ۲۰۰۶ تا کنون در کشور فرانسه تولید شده‌است.
این مجموعه فرانسوی با ژانر جنایی-پلیسی به کارگردانی دومینیک لانسه لوت و استیو باول تولید شده است و بازیگرانی چون ژاویر دالو، کریستل لابود، مانون آزم و ... در آن نقش آفرینی کرده‌اند.
در این سریال پلیسی، اعضای تیم تحقیقات همه توانشان را روی پرونده‌های کودک ربایی، ناپدید شدن‌ها و جنایات شرورانه متمرکز می‌کنند. این تیم مجاز است تحقیقات خود را در خارج از مرزهای فرانسه نیز گسترش دهد.
سادات افغانستان

| مناطق با جمعیت چشمگیر> زبان‌ها | مناطق با جمعیت چشمگیر> زبان‌ها |
| --- | --- |
 فارسی  ، پشتو و ازبیکی:  فارسی  ، پشتو و ازبیکی
دین: دین
اسلام، مذاهب شیعه و سنی: اسلام، مذاهب شیعه و سنی
سادات به گروهی از افراد می‌گویند که نسب‌شان از طرف پدر به «هاشم بن عبدمناف» (جد پیامبر اسلام محمد بن عبدالله) می‌رسد. یا به عبارتی از قبیله بنی هاشم باشد. این گروه از دیر زمان یکی از اقوام به رسمیت شناخته شده در افغانستان بوده است. از جمله اسناد تاریخی استنباط کننده‌ این مسئله، قومیت یکی از تولی مشر های امان‌ الله خان بنام سید‌محمود خان فرزند سید احمد خان است که در نبرد با شورشیان مخالف دولت امان‌الله خان، به رهبری ملا عبدالله معروف به «ملای لنگ»، در سال ۱۹۲۴ میلادی جان خود را از دست داد، نام وی در کتیبه سنگی روی منار علم و جهل درج گردیده و در قسمت قومیت وی کلمه سادات را ذکر کرده‌اند. ولی بعد از جنگ‌های داخلی دهه هفتاد شمسی در افغانستان دیگر نامی از این مجموعه منحیث یک قوم در قوانین اساسی حکومت‌ها به شمول حکومت کرزی ذکر نگردید. [نیازمند منبع] اما بعد از دادخواهی‌های گسترده این قوم، در روز ۲۴ حوت/اسفند ۱۳۹۷ مصادف با ۱۵ مارس ۲۰۱۹ رئیس‌جمهوری افغانستان (اشرف غنی) حکمی صادر کرد و سادات را به عنوان یک قوم مستقل به رسمیت شناخت تا سادات بتوانند قومیت خود را در تذکره یا شناسنامه‌های الکترونیکی ثبت کنند.
چگونگی به رسمیت شناخته شدن قوم سادات در افغانستان

در پی درخواست کمیسیون تثبیت هویت اقوام همسو مبنی بر به رسمیت شناخته شدن سادات در افغانستان و پیگیری آن توسط رئیس‌جمهور افغانستان، مجلس نمایندگان افغانستان در ۸ عقرب/آبان سال ۱۳۹۶ درخواست رئیس‌جمهور افغانستان را با ۸۵ رای مخالف و ۴۴ رای موافق رد کرد اما در ۲۷ قوس/آذر ۱۳۹۶ مجلس سنا رای مثبت به آن داد در نتیجه کمیته مشترک ۱۶ نفره ای از مجلس سنا و مجلس نمایندگان تشکیل شد که با آراء ۸ عضو مجلس سنا و ۴ عضو مجلس نمایندگان فرمان رئیس‌جمهور اسلامی افغانستان تأیید شد تا سادات به عنوان قوم مستقل افغانستان ثبت گردد، در ۲۱ حوت/اسفند ۱۳۹۷ سرور دانش موافقت خود را دربارهٔ به رسمیت شناخته شدن سادات اعلام کرد، بعد از سخنرانی سرور دانش، رئیس‌جمهور افغانستان گفت من فردا (۲۲ حوت/اسفند ۱۳۹۷) دستور می‌دهم تا قوم سادات به رسمیت شناخته شود و نهایتاً در روز ۲۴ حوت/اسفند ۱۳۹۷ مصادف با ۱۵ مارس ۲۰۱۹ حکم رئیس‌جمهوری افغانستان صادر شد تا سادات بتوانند قومیت خود را در تذکره یا شناسنامه‌های الکترونیکی ثبت کنند.
یکی از مخالفان طرح ثبت قوم سادات خانم رولا غنی همسر رئیس‌جمهور افغانستان بود. وی اظهار داشت که هرکس می‌گوید سادات یک قوم است؛ دروغ می‌گوید؛ سادات یک طبقه است نه قوم و هر قوم، سادات مخصوص به خود را دارد. در واکنش به اظهارات رولا غنی هزاران تن از شهروندان ولایت بامیان در مرکز افغانستان روز جمعه ۱ جون ۲۰۱۸ با راه اندازی تظاهرات مسالمت آمیز سخنان اخیر خانم رئیس‌جمهوری افغانستان را محکوم کردند و عکس او را آتش زدند تظاهرات کنندگان اظهارات رولاغنی را نفی اقوام، قوم ستیزی و غیر مسئولانه خوانده و از خانم رئیس‌جمهور خواستند تا اظهاراتش را پس گرفته و از قوم سادات رسماً معذرت خواهی کند و اگر رولا غنی از سادات افغانستان معذرت نخواهد آنها حرکت‌های جدی را در مخالفت با این اظهارات در سراسر کشور برگزار خواهند کرد. این دومین بار است که هزاران تن از شهروندان سادات ولایت بامیان به تظاهرات مسالمت آمیز دست می‌زنند و خواهان ذکر نام این قوم در تذکره‌های برقی و قانون اساسی این کشور می‌باشند.
زبان‌ها و گویش‌ها

سادات به زبان‌های فارسی دری، پشتو و ازبکی صحبت می‌کنند آنها گویش‌های مختلفی دارند.
مذهب

قوم سادات مسلمان و پیرو مذاهب تشیع و تسنن هستند که در مناطق مختلف افغانستان زندگی می‌کنند.
تاریخچه ورود سادات به افغانستان

ورود سادات به افغانستان به دو دوره تعلق دارد. انفرادی و جمعی.
دورهٔ اول آن از همان اوایل فتح سرزمین‌های جدید به دست مسلمانان شروع شد. که به‌طور مثال می‌توان به مهاجرت یکی از نوادگان محمد نفس زکیه و یحیی بن زید نوه امام سجاد اشاره کرد. یحیی بن زید از اولین ساداتی است که وارد افغانستان و شهر بلخ شد. او در شهر جوزجان توسط حکام اموی شهید شد[نیازمند منبع].
ورود سادات افغانستان به‌طور گسترده به زمان سرکوب قیام سربداران در بیهق یا همان سبزوار (۷۳۷–۷۸۸ ق) بازمی‌گردد. هنگامی که آن قیام سرکوب شد، به شیعیان بیهق فشار بسیاری وارد آمد. پس از آن عده ای از بزرگان سادات سبزوار در جستجوی محلی امن برای زندگی خود و نزدیکان شان شدند. به مناطق مرکزی افغانستان مهاجرت کردند و در آنجا به تبلیغ دین اسلام و مذهب تشییع پرداختند.
از میان بزرگان ساداتی که به افغانستان مهاجرت کردند،
می‌توان به این بزرگواران اشاره کرد:
میر سید علی یخسوز و خانواده اش در بامیان.
سلطان سید احمد کبیر ملقب به شاه برهنه که در سرقول یکاولنگ مستقر شد.
سیدشاه قباد ولی و خانواده اش در سنگلاخ.
شاه سید بابا در شرق هزاره جات، ما بین جلریز و تکانه.
سید یحیی شاه قلندر و برادرش در منطقه وردک.
سید بابا حسن ابدال در جنوب هزاره جات، نزدیک به قندهار.
سید شاه قباد ولی و سید احمد کبیر (شاه برهنه) و میر سید علی سبزواری (یخ سوز)، مریدان فراوانی در میدان وردک و بامیان پیدا کردند و هم‌اکنون نیز مزار آنان همچون زیارتگاهی برای اهالی منطقه به‌شمار می‌رود. سید دیگری که قبر وی اکنون به صورت زیارتگاهی در بلخاب می‌باشد، سید مراد علی، از نوادگان یحیی بن زید است، وی از اجداد شهید سید اسماعیل بلخی است.
هگانا

| ההגנה هاگانا | ההגנה هاگانا |
| --- | --- |
فعال: ۱۹۲۰–۱۹۴۸
برچیدگی: ۲۸ مه ۱۹۴۸
کشور: یه‌شو، قیمومت بریتانیا بر فلسطین اسرائیل
گونه: نظامی‌نما
اندازه: متوسط: ۲۱٫۰۰۰
نبردها: شورش عرب‌ها در فلسطین در سال ۱۹۳۶-۱۹۳۹ جنگ جهانی دوم جنگ داخلی در فلسطین تحت قیمومت بریتانیا (۱۹۴۸–۱۹۴۷) جنگ عرب‌ها و اسرائیل (۱۹۴۸) (برای دو هفته)
پوستر هاگانا در ۱۹۴۰
هاگانا یا هگانا یا هه‌گَنه (در عبری: ההגנה به معنای دفاع) یک سازمان شبه‌نظامی یهودی وفادار به ایدئولوژی صهیونیسم بود که سال ۱۹۲۰ در فلسطین تحت قیمومت انگلستان به جای سازمان هاشومیر تشکیل شد و مأموریت آن حفاظت از زندگی و اموال یهودیان در برابر حملات عرب‌ها بود. و به‌طور فعال شهرک‌های یهودی را در فلسطین ایجاد کرد و از مهاجرت غیرقانونی یهودیان به فلسطین حمایت کرد.اولین داوطلبانی که به هاگانا پیوستند، اکثراً کهنه سربازان لژیون یهودی و سپاه قاطر صهیون بودند که با انگلیسی‌ها در جنگ جهانی اول جنگیده بودند، و کهنه سربازان سازمان هاشومر که در فلسطین در سال ۱۹۰۷ برای محافظت از شهرک‌های یهودی تشکیل شده بود.
پس از رای سازمان ملل به تقسیم فلسطین در سال ۱۹۴۷، هاگانا به عنوان ارتش جنبش صهیونیستی عمل کرد و با نیروهای قیمومیت و شبه نظامیان فلسطینی جنگید. در زمان اعلام دولت اسرائیل، هاگانا نه تنها مناطقی را که توسط طرح تقسیم به دولت یهودی اختصاص داده شده بود، بلکه یافا و عکا را نیز تحت کنترل داشت. در ۳۱ مه ۱۹۴۸، به دستور دولت موقت اسرائیل منحل شد و اعضای آن هسته اصلی ارتش دولتی شدند.