stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کوروش قاضی‌مراد
زندگی حرفه‌ای

کوروش پس از ورود به انجمن خوشنویسان ایران در سال ۱۳۶۸ توانست طی دو سال به درجه ممتازی در رشته شکسته نستعلیق نائل شود. او پس از اتمام تحصیلات دانشگاهی در سال ۱۳۷۵ برای گذراندن دوره خدمت سربازی وارد حوزه هنری شد و در دپارتمان‌های مختلفی از جمله واحد تجسمی، استودیو بعثت، و … خدمت کرد. در همین دوران بود که نخستین تجربه جدی وی در زمینه گرافیک رقم خورد. وی در این دوران با اساتیدی چون حسین خسروجردی، حمید شریفی، احمد قلی‌زاده، ابوالفضل عالی، مرتضی گودرزی، مصطفی گودرزی، و ایرج اسکندری آشنا شد تا نخستین تجربه حرفه‌ای خود را در زمینه طراحی گرافیک کسب کند. قاضی مراد در پایان دوره سربازی به استخدام حوزه هنری درآمد.
زندگی شخصی

کوروش در تاریخ ۲۵ شهریور ۱۳۴۸ در تهران به دنیا آمد. پدر وی علاقه وافری به خوشنویسی داشت و هنر خوشنویسی را خود آموخته بود، با این وجود مادر کوروش اصلی‌ترین مشوق وی در یادگیری خوشنویسی بود. کوروش فرزند بزرگ خانواده است، و یک خواهر و یک برادر دارد. قاضی مراد در سال ۱۳۸۱ ازدواج کرد. حاصل این ازدواج یک فرزند پسر با نام «دانا» است.[نیازمند منبع]
آغاز خوشنویسی

خوشنویسی از ابتدا یکی از علاقه‌مندی‌های قاضی مراد بود که نگاه چندان جدی به آن نداشت. تا اینکه در سال ۱۳۶۸ تصمیم گرفت خوشنویسی را به صورت مدرسه‌ای بیاموزد؛ بنابراین بعد از چندین ماه تمرین شخصی در سال ۱۳۶۸ برای گذراندن دوره‌های تخصصی وارد انجمن خوشنویسان ایران شد. دوره‌های انجمن خوشنویسان به شش سطح مبتدی، متوسط، خوش، عالی، ممتاز، و فوق ممتاز تقسیم می‌شود، که کوروش با قبولی در امتحان دوره خوش در بدو ورود، دوره خود را از سطح عالی آغاز کرد. در این سطح کوروش علاوه بر نستعلیق، آغاز به یادگیری خوشنویسی شکسته کرد. در آن هنگام رئیس انجمن خوشنویسان ایران غلامحسین امیرخانی بود. نخستین استاد کوروش در خوشنویسی نستعلیق علی رضائیان، و در خوشنویسی شکسته آقای اسرافیل شیرچی بود. علاقه کوروش به خوشنویسی به حدی شد که تا روزی هشت ساعت به تمرین خوشنویسی می‌پرداخت.
کوروش موفق شد کلاس‌های ۹ ماهه عالی خوشنویسی را با موفقیت پشت سر بگذارد. در همین حال همچنان به تحصیل دانشگاهی خود نیز ادامه می‌داد، گرچه اکنون تمام تمرکز وی بر روی یادگیری خوشنویسی بود. کوروش دوره ممتاز خوشنویسی را بلافاصله در انجمن آغاز کرد. در این دوره کوروش بر خلاف نظر اساتید خود (رضائیان و شیرچی) و به دلیل کنجکاوی زیاد استفاده از قلم‌های بزرگتر را تجربه کرد. اساتید کوروش معتقد بودند که تغییر اندازه قلم‌ها در آن دوره، موجب برهم خوردن مقایس‌های خوشنویسی وی و خراب شدن آثارش خواهد شد. در همان زمان بود که کوروش متوجه شد، درون او به چیزی بیش از خوشنویسی نیاز دارد.
روحیه سرکش کوروش وی را به سمت خلق آثاری خارج از چارچوب‌های خواسته شده اساتید می‌برد که بعضاً خشنودی آن‌ها را به دنبال نداشت. کوروش سال‌ها بعد به این نتیجه رسید که گفته اساتیدش بر حق بوده‌است زیرا تجربیات آن زمان وی تجربیاتی بسیار اولیه بود. اما در اوایل دهه ۱۳۷۰ شمسی و در کلاس‌های ممتاز، کوروش نمی‌توانست ذهن خود را بدون تجربه کردن سوال‌هایی که در خوشنویسی با آن‌ها روبرو می‌شد راضی کند. در پایان دوره ممتاز، کوروش توانست در امتحان نستعلیق و شکسته نستعلیق موفق شود، اما در کتابت نستعلیق (با قلم ریز) ناکام ماند. کوروش دیگر در این رشته امتحان نداد.
فروش در حراج تهران

تا کنون دو اثر از کوروش قاضی مراد در حراج تهران به فروش رسیده است.
نخستین اثر در دی ماه سال ۱۳۹۸ در ابعاد ۲۰۰ در ۲۰۰ سانتی‌متر روی بوم بوده است که برآورد قیمت آن ۲۵-۳۵ میلیون تومان بوده و در نهایت با قیمت ۶۰ میلیون تومان به فروش رفت.
دومین اثر نیز در مرداد ۱۴۰۰ در ابعاد ۱۹۰ در ۲۰۰ سانتی‌متر اکریلیک روی بوم بوده است که برآورد قیمت آن ۷۰-۹۰ میلیون تومان بوده و در نهایت با قیمت ۲۲۰ میلیون تومان به فروش رفت.
گالری‌ها > نمایشگاه‌های فردی

| سال برگزاری | عنوان نمایشگاه | محل برگزاری | کشور، شهر |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۹۹ | نوای خوشنویسی؛ روح | دانشگاه حاجت تپه | آنکارا |
| ۱۳۹۹ | روح جوهر | گالری اِران | آنتاریو |
| ۱۳۹۸ | می دانی، نمی دانی | گالری سهراب | تهران |
| ۱۳۹۶ | خیال سپید | گالری خانه نگار ۱۴ | تهران |
| ۱۳۹۴ | رقص قلم | گالری Artlab  | بیروت |
| ۱۳۹۴ | خوشنویسی سریر | گالری نارنج | شیراز |
| ۱۳۹۴ | رونمایی از قلم سریر | خانه هنرمندان ایران | تهران |
| ۱۳۹۰ | آثار خوشنویسی | گالری هاله | مونیخ |
| ۱۳۸۹ | آثار خوشنویسی | گالری هاله | مونیخ |
| ۱۳۸۸ | آثار خوشنویسی | گالری هاله | مونیخ |
| ۱۳۸۸ | آثار خوشنویسی | گالری آران | تهران |
| ۱۳۸۷ | آثار خوشنویسی | گالری آران | تهران |
| ۱۳۸۵ | Art Basel Miami | گالری سیحون | میامی |
| ۱۳۸۵ | آثار خوشنویسی |  | لاگونا بیچ |
| ۱۳۸۵ | آثار خوشنویسی | گالری سیحون | لس آنجلس |
| ۱۳۸۴ | آثار خوشنویسی | گالری زنگار | تهران |
| ۱۳۸۱ | آثار خوشنویسی | نمایش اختصاصی | آمریکا |
| ۱۳۷۹ | آثار خوشنویسی | گالری برگ | تهران |
| ۱۳۷۷ | آثار خوشنویسی | گالری برگ | تهران |
گالری‌ها > نمایشگاه‌های گروهی

| سال برگزاری | عنوان نمایشگاه | محل برگزاری | کشور، شهر |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۴۰۱ | کرسی | موسسه بنیان و فرهنگ معیار | تهران |
| ۱۴۰۱ | معاصرین | گالری اِچ | تهران |
| ۱۴۰۰ | منتخب سه | نگارخانه نگر | تهران |
| ۱۳۹۸ | هنرمندان معاصر نسل 2 | گالری نگاه | تهران |
| ۱۳۹۸ | سه هزار هزار بار نوشتن، چهار هزار هزار بار دیدن | گالری وَرد | تهران |
| ۱۳۹۸ | خانه خوبان | گالری پردیس ملت | تهران |
| ۱۳۹۸ | تلورانس خط | گالری نگاه | تهران |
| ۱۳۹۸ | بیکرانگی خط و رنگ | گالری سهراب | تهران |
| ۱۳۹۶ | خط چهارم | گالری ساربان | تهران |
| ۱۳۹۶ | خطنقاشی | گالری سهراب | تهران |
| ۱۳۹۶ | اساتید هنر ایرانی | گالری نگاه | تهران |
| ۱۳۹۵ |  Looking For Happiness | گالری پدرامی | آنتورپ |
| ۱۳۹۴ | کمتر بیشتر است | گالری آران | تهران |
| ۱۳۹۴ | فلورسنت | گالری آرت لانژ | تهران |
| ۱۳۹۴ | هنر برای صلح | فرهنگسرای نیاوران | تهران |
| ۱۳۸۲ | خوشنویسی و طراحی گرافیک ایران |  | لا لویق |
| ۱۳۸۱ | طراحی گرافیک | گالری شامونت | شامونت |
| ۱۳۸۰ | آثار خوشنویسی | گالری کورت یارد | دبی |
| ۱۳۷۸ | آثار خوشنویسی | گالری کورت یارد | دبی |
| ۱۳۷۰ | آثار خوشنویسی | نمایشگاه بین‌المللی تهران | تهران |
عزالدین عبدالوهاب زنجانی

| عبدالوهاب زنجانی | عبدالوهاب زنجانی |
| --- | --- |
زادهٔ: ؟ زنجان
درگذشت: ۱۲۵۷/ ۶۵۵ق بغداد
پیشه(ها): خطاط و زبان‌شناس عربی
عنوان: ابوالمعالی
عزالدین عبدالوهاب زنجانی، عالم، دانشمند، ریاضیدان، ادیب و خطاط ایرانی است. او فرزند ابراهیم ابن محمد خزرجی بود. سال تولد وی مشخص نیست ولی در سال ۶۵۵ هجری قمری درگذشته است. او مدتی از زندگی خود در تبریز و موصل و بغداد گذراند و در بغداد درگذشت. او در زمینه علوم نحو، لغت، صرف، معانی و بیان عروض شناخته شده بود؛ و با خواجه نصیرالدین طوسی مراوداتی داشته‌است.کنیه او ابوالمعالی بود.
برگی به خط نستعلیق، اثر عزالدین عبدالوهاب زنجانی که اکنون در مالکیت کتابخانهٔ ملی کنگرهٔ آمریکا قرار دارد.
کتاب‌شناسی

العزی تصریف در زمینه صرف
الهادی در زمینه نحو
معیارالنظار فی علوم‌الاشعار
المضنون به علی غیراهله
تصحیح المقیاس فی تفسیرالقسطاس" در زمینه عروض
رسالهٔ الوفق‌التام؛ رسالهٔ کوچکی در بارهٔ چگونگی به‌کار بردن اسطرلاب
توماس کوهن

| توماس کوهن | توماس کوهن |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: توماس ساموئل کوهْن
زادهٔ: ۱۸ ژوئیهٔ ۱۹۲۲ سینسیناتی، اوهایو، اوهایو، ایالات متحده آمریکا
درگذشت: ۱۷ ژوئن ۱۹۹۶ (۷۳ سال) کمبریج، ماساچوست، آمریکا
محل تحصیل: دانشگاه هاروارد
دوره: فلسفهٔ سده ۲۰ (میلادی)
حیطه: فلسفه غرب
مکتب: تحلیلی ساختار انقلاب‌های علمی
علایق اصلی: فلسفه علمتاریخ دانش
ایده‌های چشمگیر:  تحول انگاره  قیاس‌پذیری  علم طبیعی  Kuhn loss 
 تأثیرگرفته از  کانت  پولانی  وان ولک  فِلک  ویتگنشتاین  می‌یر  متزگر  مایرسون  پیاژه  پوپر  هانسون  باترفیلد  :  تأثیرگرفته از  کانت  پولانی  وان ولک  فِلک  ویتگنشتاین  می‌یر  متزگر  مایرسون  پیاژه  پوپر  هانسون  باترفیلد  
 تأثیرگذار بر  فایرابند  لاکاتوش  کیچر  مارتین کوهن  :  تأثیرگذار بر  فایرابند  لاکاتوش  کیچر  مارتین کوهن  
 :  
توماس ساموئل کوهْن یا توماس ساموئل کوْوْن (به انگلیسی: Thomas Samuel Kuhn) (زادهٔ ۱۸ ژوئیه ۱۹۲۲ – درگذشتهٔ ۱۷ ژوئن ۱۹۹۶) فیلسوف و فیزیک‌دان آمریکایی بود. او بیشتر به تاریخ علم، فلسفهٔ علم و جامعه‌شناسی علم می‌پرداخت. شناخته‌شده‌ترین کتاب او ساختار انقلاب‌های علمی است که در آن به ارائه معیارهایی برای تشخیص انقلاب علمی می‌پردازد.
زندگی و آثار

توماس کوهْن در هجدهم ژوئیه ۱۹۲۲ در ایالت اوهایوی آمریکا به دنیا آمد. زندگی دانشگاهی‌اش را در فیزیک آغاز کرد. سپس به مطالعه در تاریخ علم پرداخت و رفته‌رفته به فلسفهٔ علم روی آورد گرچه در این میان علاقه‌اش را به تاریخ فیزیک حفظ کرد. در ۱۹۴۳ از هاروارد فارغ‌التحصیل شد. در ۱۹۴۶ در رشته فیزیک فوق لیسانس و در ۱۹۴۹ دکترا گرفت. کوهن از آن سال تا ۱۹۵۶ برای دانشجویان لیسانس علوم انسانی به تدریس علوم پایه اشتغال داشت. در اوایل این دوره کار کوهن معطوف به نظریهٔ ماده و تاریخ اولیه ترمودینامیک در قرن هجدهم بود. او سپس به تاریخ نجوم روی آورد و در ۱۹۵۷ نخستین کتابش را با عنوان انقلاب کوپرنیکی منتشر ساخت. کوهن در ۱۹۵۶ وارد دانشگاه کالیفرنیا در برکلی شد و به تدریس در تاریخ علم پرداخت، البته در گروه فلسفه آن دانشگاه.
کوهن در ۱۹۶۱ به بالاترین مرتبه استادی رسمی در آمریکا رسید. در ۱۹۶۲ کتاب ساختار انقلاب‌های علمی را در مجموعهٔ «دائرةالمعارف بین‌المللی علوم» که سرپرستی آن را اوتونویرات و رودلف کارناپ بر عهده داشتند منتشر کرد. مفهوم محوری این کتاب پرتأثیر و بحث‌انگیز آن است که بسط و گسترش علم - در دوره‌های متعارف علم - متأثر از یا مبتنی بر آن چیزی است که کوهن از آن به انگاره (Paradigm) تعبیر می‌کند.
مجموعه‌ای از مقالات کوهن در فلسفه و تاریخ علم در سال ۱۹۷۷ با عنوان The Essential Tension منتشرشد. سال بعد دومین تک‌نگاری تاریخی او تحت عنوان نظریهٔ جسم سیاه و گسست کوانتومی به چاپ رسید. در ۱۹۸۳ به سمت استادی در MIT (مؤسسه تکنولوژی ماساچوست) منصوب شد. کوهن در سراسر دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ راجع به مباحث گوناگونی در تاریخ و فلسفه علم کار کرد. از جمله به بسط و شرح مفهوم قیاس‌ناپذیری پرداخت. او در اواخر عمر روی دومین تک‌نگاری فلسفی‌اش کار می‌کرد که مربوط می‌شد به نگرشی انقلابی راجع به دگرگونی‌ها و تحولات علمی. کوهن در هفدهم ژوئن ۱۹۹۶ در اثر بیماری سرطان درگذشت.
اندیشه > سیر و دگرگونی علم

برطبق نظر کوهن سیر دگرگونی و پیشرفت یک علم به صورت یکسان و یک شکل نیست، بلکه دوره‌های هنجارین یا متعارف و انقلابی (یا فوق‌العاده) را از سر می‌گذراند. دوره‌های انقلابی صرفاً دوره‌های پیشرفت سریع و شتابان نیستند بلکه به صورت کیفی با علوم هنجارین و متعارف یا عادی - دست‌کم در سطح - فرق دارند. کوهن علم هنجارین را با اصطلاح حل مسئله و معما (puzzle - solving) توصیف می‌کند.
این اصطلاح به این معناست که علم هنجارین و عادی هدف اصلی‌اش انتقال این اندیشه است که حل‌کنندهٔ معما یا مسئله - مانند کسی که شطرنج بازی می‌کند یا مشغول حل جدول کلمات متقاطع است - انتظار دارد که به شکل معقول و دست‌یافتنی معما را حل کند و اینکه انجام این کار عمدتاً به توانایی خودش بستگی دارد و دیگر اینکه خود معما و روش‌های حل آن تا حد زیادی آشنا و معلوم هستند. یک حل‌کنندهٔ معما به حوزه‌ای کاملاً ناشناخته پا نمی‌گذارد. چون معماها و راه حل‌های آن ها آشنا و مأنوس و نسبتاً سرراست هستند، می‌توان انتظار داشت که علم هنجارین و متعارف، ذخیره‌ای رو به رشد از حل معماها را گردهم آورد. اما علم انقلابی و خلاف هنجار برطبق نظر کوهن خصلت گردآوری، ذخیره‌سازی و افزودن ندارد.
به عقیدهٔ او انقلاب‌های علمی مستلزم تجدیدنظر در باورها و فعالیت‌های علمی موجود است. به دید او چنین نیست که همهٔ دستاوردهای علم هنجارین در یک انقلاب علمی حفظ شود. در واقع دورهٔ علم بعدی ممکن است تبیینی برای پدیده‌ای که در دورهٔ پیشین عقیده بر آن بود که با موفقیت تبیین شده‌است، نداشته باشد. این وجه از انقلاب‌های علمی به (Kuhn- loss) معروف است که بیانگر نوعی فقدان و به اصطلاح کسری است اما اگر - چنان‌که در دیدگاه متعارف چنین تصوری هست - انقلاب‌های علمی مانند علم هنجارین و عادی هستند اما بهتر، پس علم انقلابی همواره امری مثبت و مطلوب محسوب خواهدشد که باید به آن خوشامد گفت و ترویجش کرد. در دیدگاه پوپر نیز مسئلهٔ انقلاب علمی مطرح است اما نه به این دلیل که انقلاب‌های علمی بر دانش مثبت و ایجابی می‌افزایند و حقایق نظریه‌های پیشین را گسترش می‌دهند، بلکه به این دلیل که بر دانش منفی یا سلبی که نشان‌دهندهٔ نادرستی نظریه‌های رقیب‌اند می‌افزایند.
کوهن هم دیدگاه سنتی و هم دیدگاه پوپری در زمینهٔ انقلاب‌های علمی را رد می‌کند و این نظر را پیش می‌نهد که علم هنجارین و متعارف می‌تواند کامیاب باشد و پیشرفت کند. اما فقط در صورتی که در میان یک جمع علمی (یعنی مجموعه دانشمندان و فعالان عرصه یک علم) در مورد ارزش‌ها، ابزارها، تکنیک‌ها و باورهای نظری و حتی دیدگاه‌های متافیزیکی‌شان اجماع و اتفاق نظر وجود داشته باشد. این اجماع و اتفاق نظر یا زمینه مشترک را (که پیچیدگی‌های خاص خودش را دارد) کوهن با اصطلاح disciplinary matrix معرفی می‌کند. matrix معانی مختلفی دارد از جمله چارچوب، بافت، زمینه، قالب و خاستگاه. در ریاضیات matrix به معنای جدول ارقام و اعداد است. همه این معانی و معادل‌ها به نوعی مقصود موردنظر کوهن را تا حدودی بیان می‌کنند. باری اصطلاح یادشده به معنای زمینه، بستر و چارچوب یک رشته علمی است که در جمع دانشمندان و فعالان یک علم در مورد آنها کم و بیش اتفاق نظر وجود دارد.
به عقیده کوهن انقلاب های علمی نیازمند تجدید نظر در باور ها و فعالیت های علمی موجود است.
کوهن معتقد است دوره هایی در تاریخ علم وجود دارد که پارادایم های علمی به طور جدی تغییر نمی کنند که او این دوره هارا دوره علم عادی میخواند.
دوره علم عادی به این معنی نیست که هیچ پژوهش علمی یا دست آورد علمی میسر نشده باشد این دیدگاه فقط به ثابت بودن پارادایم ها اشاره دارد.
اندیشه > انگاره

انگاره یا پارادایم paradigm از واژهٔ یونانی paradeigma ریشه می‌گیرد که به معنای الگو، مدل، طرح و نظایر اینهاست و استفاده از آن را می‌توان در آثار افلاطون هم پی گرفت. دیدگاه کوهن دربارهٔ تحولات علمی، بدیلی در برابر دو دیدگاه سنتی و پوپری ارائه می‌دهد، که در یکی تأکید بر روال عادی و اثباتی متمرکز است و در دیگری بر روند ابطال. از آنجا که بنا بر نظر کوهن پایبندی به چارچوب و زمینه رشته‌ای یا انگاره‌ای، پیش شرط و بستر لازم برای علم هنجارین موفق است پایبندی به آن یک عنصر کلیدی در کاوش علمی است و در شکل‌گیری قالب ذهنی (mindset) یک دانشمند موفق نقش اساسی دارد. کوهن در تئوری خود تحولات دوران تاریخی را محور قرار داده است، برای همین می توان او را یک فیلسوف علم با دیدگاه تاریخی قلمداد کرد.
کشمکش میان تمایل به نوآوری و ابداع و محافظه‌کاری ضروری اکثر دانشمندان، موضوع یکی از نخستین مقالات کوهن در باب تئوری‌های علمی بود که «کشمکش اساسی» (۱۹۵۹) نام داشت و از همان آغاز، دیدگاه او را از دید قهرمان محورانه متداول درباره تحول علمی، از دیدگاه پوپر مبنی بر اینکه یک دانشمند پیوسته در تلاش است تا مهم‌ترین نظریه‌های خود را رد و ابطال کند، متمایز می‌ساخت. این مقاومت محافظه کارانه در برابر رد و ابطال نظریه‌های کلیدی و مهم، بدین معناست که انقلاب‌های علمی جز تحت شرایط بسیار حاد مورد جستجو قرار نمی‌گیرد. دیدگاه پوپر دلالت بر آن دارد که یک پدیدهٔ خلاف هنجار، برای رسیدن به رد و نقض یک تئوری کفایت می‌کند. نظر کوهن این است که در علم هنجارین و متعارف، دانشمندان پدیده‌های خلاف هنجار را منجر به ابطال تئوری‌ها محسوب نمی‌کنند. بلکه موارد خلاف هنجار نادیده گرفته می‌شود یا در صورت امکان، تبیینی از آن‌ها صورت می‌گیرد. تنها در صورت فزونی گرفتن و تراکم موارد خلاف هنجار نگران‌کننده است که برای چارچوب رشته‌ای یا پارادایم موجود مشکل ایجاد می‌شود و تردیدهای جدی به میان می‌آید. یک خلاف هنجار خاص این است که روند عملی علم هنجارین مورد تردید قرار گیرد. مثلاً یک مورد خلاف هنجار ممکن است نارسایی‌هایی را در برخی تجهیزات متداول آشکار کند و این کار را با ایجاد تردید در مورد نظریه زیرساختی و اساسی مربوط به آن انجام دهد. اگر بخش بیشتر علم هنجارین متکی بر این تجهیزات باشد، علم هنجارین این را دشوار می‌یابد که آن مورد خلاف هنجار را نادیده بگیرد و با اطمینان به کار خود ادامه دهد. در واقع علم هنجارین در چنین مواردی ناچار است که به آن امور خلاف هنجار، توجه کند. اگر در این راه، کامیاب نباشد و این موارد به صورت عمده و اساسی درآید، علم هنجارین به نقطه‌ای می‌رسد که کوهن آن را «بحران» می‌خواند.
جالب توجه‌ترین پاسخ به این بحران جستجو برای رسیدن به یک چارچوب رشته‌ای یا انگارهٔ بازنگری شده‌است. بازنگری و تجدیدنظری که امکان حذف دست‌کم بخش اعظم موارد خلاف هنجار و نیز حل بسیاری از مهم‌ترین معماهای حل ناشده را فراهم می‌سازد. چنین بازنگری‌ای، یک انقلاب علمی (scientific revolution) است. بر طبق نظر کوهن هیچ قاعده‌ای برای تصمیم‌گیری راجع به اهمیت یک معما و نیز برای سنجش معماها و راه حل‌هایشان با یکدیگر وجود ندارد. تصمیم‌گیری در مورد اتخاذ یک بازنگری و تجدیدنظر راجع به چارچوب رشته‌ای یا انگاره چیزی نیست که به صورت عقلی انجام شود. انتخاب یک انگاره نیز بنا بر دلایل و عوامل صرفاً عقلی انجام نمی‌شود. به عقیده کوهن عوامل غیرعلمی نیز بر ظهور یک انقلاب علمی اثر می‌گذارد. مثل وضعیت سیاسی و شرایط اجتماعی و جز اینها.
اندیشه > مفهوم قیاس‌ناپذیری

مقالهٔ اصلی: قیاس‌پذیری (فلسفه علم)
نگرش تجربی متداول راجع به ارزیابی تئوری‌ها، داوری راجع به کیفیت معرفتی یک نظریه را مبتنی بر اعمال قواعدی خاص در مورد تئوری و شواهد مربوط به آن می‌داند، دیدگاه کوهن که در مقابل این دیدگاه قرار دارد آن است که ما کیفیت یک تئوری (و شواهد مربوط به آن) را با مقایسه آن با یک تئوری پارادایمی ارزیابی می‌کنیم؛ بنابراین معیارهای ارزیابی داوری، قواعد ثابت و پایدار و مستقل از تئوری نیستند. آنها مستقل از تئوری نیستند چون مستلزم مقایسه با یک تئوری و پارادایم مربوط به آن هستند. آنها پایدار هم نیستند چون پارادایم طی یک انقلاب علمی دچار تغییر و دگرگونی می‌شود. از باب مثال، در سده هفدهم شرح نیوتن از گرانش و جاذبه در نظر خیلی‌ها در قیاس با مثلاً تبیین بطلمیوس از حرکت سیارات بر حسب آسمان‌های هم‌کانون، یا با تبیین دکارت بر پایه حرکت گردابی (Vortices, vortex) شرحی ناتوان به حساب می‌آمد!
اما بعدها که تئوری نیوتن پذیرفته شد و پارادایم مربوط به آن قبول عام یافت، آنچه پیشتر نوعی کاستی به‌شمار می‌رفت با دیدی دیگر دیده می‌شد و دیگر کاستی به حساب نمی‌آمد. در نتیجه، مقایسه میان تئوری‌ها آنطور که دیدگاه تجربه‌گرای متداول گمان می‌کرد سر راست و سهل نبود زیرا معیارهای ارزیابی، خود دستخوش تغییر و دگرگونی بود. این نوع دشواری در مقایسهٔ میان تئوری‌ها نمونه‌ای از آن چیزی است که کوهن و فایرابند آن را «قیاس‌ناپذیری» (incommensurability) می‌نامند. بر طبق این نظر، تئوری‌ها با یکدیگر قیاس‌ناپذیرند چون مقیاس مشترکی میان آن‌ها وجود ندارد. اگر پارادایم‌ها، سنجه‌های حل معماها باشند پس حل معماها یا حل مسئله‌های بسط یافته در دوره‌های مختلف علم هنجارین بر پایهٔ پارادایم‌های مختلفی مورد مقایسه قرارمی‌گیرند و فاقد یک مقیاس مشترک خواهند بود. البته کوهن تصریح می‌کند مفهوم قیاس‌ناپذیری به این معنا نیست که تئوری‌ها از هیچ جهت با یکدیگر قابل مقایسه نیستند (non comparability). با این حال روشن است که نظر کوهن در مورد قیاس‌ناپذیری، مقایسه میان تئوری‌ها را از آنچه عموماً فرض می‌شود بسیار دشوارتر و حتی در پاره‌ای موارد غیرممکن می‌سازد. می‌توان سه نوع قیاس‌ناپذیری در نظرات کوهن دید:
۱- روش شناختی - یعنی اینکه هیچ مقیاس مشترکی وجود ندارد. چون روش‌های مقایسه و ارزیابی، تغییر می‌کند. ۲- ادراکی یا مشاهده‌ای - به این معنا که شواهد مبتنی بر مشاهده نمی‌تواند مبنای مشترکی برای مقایسه تئوری‌ها فراهم کند زیرا تجربه ادراکی، وابسته به تئوری است.
۳- سومین قیاس‌ناپذیری از نوع زبانی و معناشناختی (semantic) است: این واقعیت که زبان تئوری‌ها در دوره‌های مختلف علم با یکدیگر متفاوت است، مانعی بر سر راه مقایسه میان آن تئوری‌هاست.
میدان آزادی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام(های) پیشین: میدان آزادی
مساحت: ۶٫۸ هکتار (۱۷ جریب فرنگی)
مکان: تهران، ایران
مختصات: ۳۵°۴۱′۵۹″ شمالی ۵۱°۲۰′۱۴″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۶۹۹۷۲°شمالی ۵۱٫۳۳۷۲۲°شرقی﻿ / 35.69972; 51.33722
شمال: بزرگراه محمدعلی جناح
شرق: خیابان آزادی
جنوب: بزرگراه سعیدی
غرب: جاده مخصوص کرج
سایر: سایر
طراح: حسین امانت
میدان آزادی که پیش از انقلاب ۱۳۵۷ میدان شهیاد نام داشت، بزرگ‌ترین میدان شهر تهران است که در بخش غربی آن جای گرفته‌است. این میدان به همراه برج شهیاد در سال ۱۳۴۹ خورشیدی برای یادبود جشن‌های ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی ایران و به دستور محمدرضا پهلوی، شاه وقت ایران و توسط حسین امانت طراحی و ساخته شد و پس از انقلاب اسلامی ایران در سال ۱۳۵۷ «میدان آزادی» نام گرفت.
دور میدان آزادی
این میدان از شرق به خیابان آزادی، از شمال به بزرگراه محمدعلی جناح، از غرب به بزرگراه لشگری (جاده مخصوص کرج) و از جنوب به بزرگراه آیت‌الله سعیدی پیوند دارد.
برج شهیاد نماد تهران است.
ویژگی‌های میدان

میدان آزادی در بخش غربی تهران جای گرفته‌است و مسافرانی که از فرودگاه مهرآباد، ترمینال غرب تهران و بزرگراه لشگری (جاده مخصوص کرج) به تهران وارد می‌شوند، به عنوان نخستین نماد شهری، با این میدان و بنای ویژه آن روبرو خواهند شد. این میدان به شکل بیضی ساخته شده‌است که در مرکز آن برج آزادی قرار گرفته‌است و در حاشیهٔ آن دو مسیر سواره‌رو که در برخی از بخش‌ها به‌صورت زیرگذر ساخته‌شده، قرار گرفته‌است. در فضای میان بنای برج آزادی و مسیرهای پیرامون میدان نیز باغچه‌های چمن‌کاری شده به‌صورت شش ضلعی ساخته شده‌است.
میدان آزادی با مساحت ۵۰٬۰۰۰ مترمربع پس از میدان نقش جهان با مساحت ۸۹٬۶۰۰ مترمربع، بزرگ‌ترین میدان ایران است و برج آزادی، یکی از شناخته‌شده‌ترین نمادهای تهران، با بلندای چهل و هشت متر در میان آن جای گرفته‌است.
برج آزادی، در زمان محمدرضا پهلوی به عنوان نماد پایتخت ساخته شد. طراح این میدان مهندس معمار حسین امانت بود.
بر پایه نظرسنجی‌های انجام شده بیشینه شهروندان تهرانی برج آزادی را به عنوان نماد شهر تهران معرفی کرده‌اند. همچنین بر پایه همین نظرسنجی میدان آزادی، پس از موزه‌ها و کاخ‌ها، سومین جایی است که شهروندان تهرانی برای معرفی به بازدیدکنندگان خارجی دارای اولویت می‌دانند.
از سال ۱۳۵۲ تا سال ۱۳۵۷ اسکناس‌های دویست ریالی ایران با تصویری از این برج چاپ و پخش می‌شد.
این میدان مرکز تجمع تاکسی‌ها و اتوبوس‌های خطوط شهرستان به ویژه به سمت شمال و غرب کشور است.
معماری

نقشهٔ میدان دقیقاً از سقف مسجد شیخ‌لطف‌الله اقتباس شده، تنها به جای یک دایره، در اینجا دو بخش از دو بیضی با کانون‌های متفاوت وجود دارند. اغلب طرح‌های پروژه، از جمله این طرح با نقشه‌های پیچیدهٔ هندسی و با الهام از نمونه‌های تاریخی و با چرخشی مدرن پرورانده شده‌است.
تحلیل هندسی تناسبات برج آن را کوتاه و تنومند نشان می‌دهد. در واقع اگر برج بلندتر می‌بود و اگر سه دایره افقی با دایره‌های عمودی هم‌سان بودند، قطعاً اوج‌گیری برج بیشتر القا می‌شد و دیگر همچون هیکلی بدون سر و گردن به نظر نمی‌رسید. اما به هرحال، ارتفاع ۴۵ متری برج که به دلیل نزدیکی به فرودگاه به طرح امانت تحمیل شده بود، او را محدود می‌کرد؛ بنابراین آنچه را که در ارتفاع نمی‌توانست به‌دست‌آورد، با گسترش افقی ستون‌ها و عظمت شکل‌های توخالی قسمت پایین جبران کرد.
یحیی جمور معاون فنی سازمان نقشه‌برداری کشور در رابطه با وضعیت برج آزادی گفت: با توجه فرونشست‌های اخیر در تهران و بر اساس گسترش پدیده فرونشست مناطق ۱۷، ۱۸، ۱۹ و ۲۰ تهران تحت تأثیر فرونشست قرار دارند و چیزی نمانده‌است که فرونشست به میدان آزادی نفوذ کند. یحیی جمور همچنین به تدابیر لازم در رابطه با برج آزادی اشاره کرد که در دست اقدام جهت ایمن‌سازی آن می‌باشند.
نگارخانه

برج آزادی در زمان ساخت
:نمایی از معترضان پس از انتخابات ۱۳۸۸
فضای میدان
نمایی از میدان و برج آزادی
نمای زیرین برج آزادی در شب
نمای زیرین برج آزادی
عکسی از میدان آزادی پیش از انقلاب ۱۳۵۷ ایران
محمدرضا خان‌محمدی خرمی

| محمدرضا خان‌محمدی خرمی | محمدرضا خان‌محمدی خرمی |
| --- | --- |
نمایندهٔ دورهٔ نهم مجلس شورای اسلامی: نمایندهٔ دورهٔ نهم مجلس شورای اسلامی
دوره مسئولیت ۱۳۹۱ – ۱۳۹۵: دوره مسئولیت ۱۳۹۱ – ۱۳۹۵
حوزه انتخاباتی: خرم دره
نایب رئیس دوم کمیسیون صنایع و معادن مجلس شورای اسلامی: نایب رئیس دوم کمیسیون صنایع و معادن مجلس شورای اسلامی
رئیس دانشگاه آزاد اسلامی واحد قزوین 1399/04/17 الی 1399/06/31: رئیس دانشگاه آزاد اسلامی واحد قزوین 1399/04/17 الی 1399/06/31
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۴۳ خورشیدی خرمدره، زنجان
ملیت: ایرانی
محل تحصیل: دکتری شیمیدانشگاه شهید بهشتی
پیشه: سیاستمدار
فعالیت: رئیس دانشگاه آزاد اسلامی واحد قزوین، استاد تمام دانشگاه بین المللی امام خمینی
محمدرضا خان‌محمدی خرمی نمایندهٔ دورهٔ نهم مجلس شورای اسلامی و نایب رئیس دوم کمیسیون صنایع و معادن مجلس شورای اسلامی از حوزهٔ انتخابیهٔ ابهر و خرمدره و سلطانیه در استان زنجان بود.
وی هم اکنون استاد تمام دانشگاه بین المللی امام خمینی است. وی از تاریخ 17 تیر 1399 تا 31 شهریور 1399 رییس دانشگاه آزاد قزوین بود.
زندگی‌نامه

دکتر محمدرضا خان محمدی در سال ۱۳۴۳ در شهرستان خرمدره متولد شد و تحصیلات مقدماتی را در خرمدره گذرانده و سپس وارد دانشگاه تهران برای تحصیل کارشناسی شیمی شد. او دارای دکترای شیمی تجزیه از دانشگاه شهید بهشتی تهران است. خان‌محمدی خرمی، نماینده مردم شهرستان خرمدره و ابهر در مجلس نهم بوده است. وی در تاریخ ۱۷ تیر ۱۳۹۹ با حکم دکتر طهرانچی رئیس دانشگاه آزاد به ریاست دانشگاه آزاد اسلامی استان  قزوین منصوب شد و در تاریخ 31 شهریور 1399 از این سمت استعفا کرد. با پذیرش استعفای وی دکتر ناصر حمیدی سرپرست دانشگاه آزاد اسلامی استان قزوین شد.
محمدهادی ربانی

| محمدهادی ربانی  شیرازی | محمدهادی ربانی  شیرازی |
| --- | --- |
نمایندهٔ دورهٔ هفتم مجلس شورای اسلامی: نمایندهٔ دورهٔ هفتم مجلس شورای اسلامی
دوره مسئولیت ۱۳۸۳ – ۱۳۸۷: دوره مسئولیت ۱۳۸۳ – ۱۳۸۷
حوزه انتخاباتی: شیراز و زرقان
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: قم ۱۳۳۷ خورشیدی قم، ایران
ملیت:  ایران
پیشه: سیاستمدار
تخصص: جامعه‌شناسی، کارشناسی حقوق قضایی
محمدهادی ربانی (زادهٔ ۱۳۳۷ در قم) فرزند آیت‌الله عبدالرحیم ربانی شیرازی از مبارزین قبل از انقلاب و نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ شیراز در دورهٔ هفتم مجلس شورای اسلامی بوده‌است.
اف‌ام‌ای ای‌ئی‌ام‌بی.۲

| ای‌ئی‌ام‌بی>  ۱ و ای‌ئی‌ام‌بی. ۲ بُمبی AeMB.1 and AeMB.2 Bombi | ای‌ئی‌ام‌بی>  ۱ و ای‌ئی‌ام‌بی. ۲ بُمبی AeMB.1 and AeMB.2 Bombi |
| --- | --- |
کاربری: بمب‌افکن
کشور سازنده:  آرژانتین
تولیدکننده: فابریکا میلیتار دی آویونس (اف.ام. ای)
نخستین پرواز: ۹ اکتبر ۱۹۳۵ (۱۶ مهر۱۳۱۴ خورشیدی)
معرفی‌شده در: ۱۹۳۶
بازنشستگی: ۱۹۴۵
کاربر اصلی:  نیروی هوایی آرژانتین
تعداد ساخته‌شده: ۱۶
اف‌ام‌ای ای‌ئی‌ام‌بی. ۲ بُمبی (به اسپانیایی: FMA AeMB.2 Bombi) اولین و تنها بمب افکنی بود که توسط اف‌ام‌ای طراحی و تولید شد و همچنین اولین هواپیمای از این نوع بود که در آمریکای لاتین تولید شد. علیرغم اینکه بُمبی به عنوان یک بمب افکن ساخته شده بود، در انواع مختلفی از کاربری‌ها از جمله، شناسایی، ترابری، سکوی پرتاب چتربازان و ماموربت پزشکی مورد استفاده قرارگرفت.این هواپیما نقطه اوج اولین مرحله از طراحی های ملی اف‌ام‌ای بود و تا سال هایی ورود آورو لنکستر و آورو لینکلن به نیروی هوایی آرژانتین به خدمت خود ادامه داد.
گونه‌ها

اف‌ام‌ای ای‌ئی‌ام‌بی. ۱ - طراحی اولیه با برجک تیربار شلیک به سمت عقب در بالای هواپیما مجهز به دو قبضه تیربار بریتانیایی ۰٫۳۰۳ لوئیس
اف‌ام‌ای ای‌ئی‌ام‌بی. ۲ -طراحی بهبود یافته، برجک تیربار برای پایداری بیشتر هواپیما حذف شد