باگ پنتیوم اف‌دی‌آی‌وی
بررسی و پاسخ

Thomas Nicely، پروفسور ریاضیات در کالج Lynchburg، کدی برای شمارش اعداد اول، اعداد اول دوقلو، اعداد اول triplet و اعداد اول quadruplet نوشته‌است.
در تاریخ ۱۳ ژوئن سال ۱۹۹۴، او متوجه یک سری ناسازگاری در محاسبات شد، بعد مدت کوتاهی که به مجموعه کامپیوترهایش یک سیستم پنتیوم اضافه کرد و تا ۱۹ اکتبر سال ۱۹۹۴، قادر به برطرف کردن عوامل دیگری (مثل مشکلات برنامه‌نویسی، مجموعه تراشه‌های مادربورد و غیره) نبود. در ۲۴ اکتبر سال ۱۹۹۴، گزارش مشکل را به اینتل فرستاد. طبق گزارش‌ها، خودِ اینتل در ژوئن سال ۱۹۹۴ از مشکل باخبر شده بود و در این مرحله اقدام به حل مشکل کرده بود ولی تصمیم داشت جزییاتی به‌صورت عمومی منتشر نکند و سی‌پی‌یو معیوبی را فراخوانی نکند.
در تاریخ ۳۰ اکتبر سال ۱۹۹۴، ایمیلی برای استادان و محققان مختلف فرستاد که در آن مشکل را شرح داده و از آن‌ها درخواست کرده بود که عیب پنتیوم‌های 486-DX4s و پنتیوم‌های مشابه را گزارش دهند. آن‌ها به‌سرعت مشکل را بررسی و تأیید کردند و خبر آن سریعاً در اینترنت پیچید.
این مشکل از روی حرف اول کلمه floating-point (ممیز شناور) و دو حرف اول کلمه division (تقسیم) در زبان اسمبلی X86، «باگ پنتیوم اف‌دی‌آی‌وی» نام گرفت. این عملیات تحت‌تاثیرترین عملیات مورداستفاده بود.
این قضیه اولین بار در ۷ نوامبر سال ۱۹۹۴، در مقاله‌ای در الکترونیک انجنیر تایمز، با مضمون «اینتل نقص فنی اف‌پی‌یو پنتیوم را برطرف می‌کند» توسط الکساندر ولف به‌طور عمومی مطرح شد، پس از آن در اخبارِ شبکه CNN در تاریخ ۲۲ نوامبر پخش شد. همچنین توسط روزنامه‌های نیویورک تایمز و بوستون گلوب گزارش شد و در روزنامه بوستون گلوب در صفحه اول قرار گرفت.
در این مرحله، اینتل عیب ممیز شناور را تأیید کرده بود ولی مدعی بود که مشکل جدی‌ای وجود ندارد و اکثر کاربران درگیرش نمی‌شوند. اینتل به کاربرانی که توانایی اثبات درگیر شدن‌شان با این مشکل را داشتند، پیشنهاد تعویض پردازنده داد. با این همه، هرچند که بیشتر آمار غیر وابسته به شرکت، به این موضوع پی بردند که باگ تأثیر کمی برای اکثر کاربران دارد، باز هم تأثیر منفی چشم‌گیری روی وجهه عمومی شرکت گذاشت.IBM، فروش کامپیوترهایی که دارای سی‌پی‌یوی اینتل بودند را متوقف کرد و سهام اینتل به‌شدت افت کرد.
برخی در این صنعت، جویای علت این تصمیم IBM شدند؛ IBM در آن زمان سی‌پی‌یوهای پاورپی‌سی را تولید کرد و از خسارت وارد شده بر اعتبار پنتیوم یا اینتل، سود زیادی دریافت کرد. با این حال، این تصمیم باعث شد که خریداران حقوقیِ قطعات کامپیوتر، درخواست تعویض سی‌پی‌یوهای موجود پنتیوم را بدهند و مدتی بعد، سایر تولیدکننده‌های کامپیوتر، شروع به پیشنهاد تعویض تراشه‌های معیوب پنتیوم، بدون این که سؤالی بپرسند، کردند.
رشد نارضایتی از پاسخ اینتل باعث شد این شرکت پیشنهاد تعویض همهٔ پردازنده‌های پنتیوم را در تاریخ ۲۰ دسامبر بدهد.
در ۱۷ ژانویه سال ۱۹۹۵، اینتل «هزینه پیش از مالیاتی به میزان ۴۷۵ میلیون دلار با درآمد یا ظاهرا کل هزینه جایگزینی پردازنده‌های معیوب» را اعلام کرد.
این مقدار معادل ۷۴۳ میلیون دلار در سال ۲۰۱۹ می‌باشد. اینتل به‌دلیل منع توزیع‌کننده‌ها و تولیدکنندگان تجهیزات اصلی (OEM) از شرکت در برنامه فراخوانی و مجبور شدن مصرف‌کنندگان به تعویض تراشه‌ها توسط خودشان، مورد انتقاد قرار گرفت. اینتل دلیل خود را برای این موضوع در صفحه وب پشتیبانی خود منتشر کرد و محتوا به این صورت بود «این تصمیم شخصی خود مصرف‌کننده است که مشخص کند آیا عیب روی دقت برنامه‌شان تاثیر می‌گذارد یا خیر.»
مقاله‌ای در سال ۱۹۹۵ در Science، در رابطه با اهمیتِ مشکلات نظریه اعداد در کشف باگ‌های کامپیوتری منتشر شد که این موضوع را تشریح می‌کند و پیشینه‌ای از ریاضیات و تاریخچه ثابت برون می‌دهد، مشکل به‌درستی در حال حل شدن بود که او باگ را کشف کرد.
پاسخ اینتل به باگ اف‌دی‌آی‌وی، به‌عنوان یک مورد از تأثیر روابط عمومی بر مشکلی که اثر کاربردی مشکل ذکر شده را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد، شناخته شده بود. در حالی که اکثر کاربران با عیب گفته شده درمحاسبات روزانه برخورد نمی‌کردند، پاسخ اولیه شرکت در رابطه با تعویض نکردن تراشه‌ها تا وقتی که که مشتریان تضمین کنند تراشه‌ها معیوب هستند، باعث واکنش منفی گروهی از متخصصان این صنعت شد. بازخورد عمومی بعدی، اطمینان مصرف‌کنندگان به سی‌پی‌یوها را درهم شکست و باعث تقاضا برای اقدام حتی از طرف افرادی که امکان برخورد با مشکل را نداشتند، شد. در آن زمان از اندرو گروو، مدیر عامل اینتل، در ژورنال وال استریت با این سخنان نقل‌قول شده بود «من فکر می‌کنم که بخش اصلی از مشکل که فراموش کرده‌ایم این است که ما به خود اجازه می‌دهیم به دیگران بگوییم راجع به چه‌چیزی نگران باشند یا نباشند، چه‌کاری باید انجام دهند، چه‌کاری باید انجام ندهند.»
به‌دنبال مشکلات بعد از کشف باگ و فراخوانی پس از آن، افزایش قابل‌ملاحظه‌ای در استفاده از راستی‌آزمایی رسمیِ عملیات‌های ممیز شناور سخت‌افزاری در سراسر این صنعت نیمه‌فعال دیده شد. به‌خاطر کشف این باگ، تکنیکی به نام «وارسی مدل در سطح واژه»، مناسب الگوریتم SRT در سال ۱۹۹۶ توسعه یافت. اینتل به استفاده از راستی‌آزمایی رسمی در توسعه ساختار سی‌پی‌یوهای بعدی ادامه داد. در توسعه پنتیوم ۴، از ارزیابی مسیر نمادی و اثبات قضیه استفاده شد تا تعدادی باگ که تأثیر مشابهی با باگ ذکر شده داشتند، پیدا کنند. اولین ریزمعماری اینتل که از راستی‌آزمایی رسمی به‌عنوان روش اصلی راستی‌آزمایی استفاده می‌کرد، Nehalem بود که در سال ۲۰۰۸ توسعه یافت.