stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
علی اعطا

| علی اعطا | علی اعطا |
| --- | --- |
سخنگوی شورای شهر تهران: سخنگوی شورای شهر تهران
دوره مسئولیت ۱ شهریور ۱۳۹۶ – ۱۳ مرداد ۱۴۰۰: دوره مسئولیت ۱ شهریور ۱۳۹۶ – ۱۳ مرداد ۱۴۰۰
پس از: رضا تقی‌پور.
عضو شورای شهر تهران  دوره پنجم: عضو شورای شهر تهران  دوره پنجم
دوره مسئولیت ۱ شهریور ۱۳۹۶ – ۱۳ مرداد ۱۴۰۰: دوره مسئولیت ۱ شهریور ۱۳۹۶ – ۱۳ مرداد ۱۴۰۰
اکثریت: ۱٫۲۱۶٫۲۰۹
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۵۹ اهواز، ایران
ملیت: ایرانی
حزب سیاسی: حزب اتحاد ملت ایران اسلامی
محل تحصیل: دانشگاه تهران
تخصص: معمار
علی اعطا معمار و روزنامه‌نگار، فعال سیاسی اصلاح‌طلب و عضو هیئت رئیسه و سخنگوی شورای اسلامی شهر تهران و ری و تجریش، در دوره پنجم بوده است. او‌ در کمیسیون معماری و شهرسازی و همچنین کمیسیون نظارت و حقوقی عضویت داشته است. او دارای درجه دکتری تخصصی معماری است و در حال حاضر پژوهشگر دکتری مطالعات تطبیقی توسعه شهری در دانشگاه استراسبورگ فرانسه است. علی اعطا فرزند محمد اعطا از شهدای جنگ تحمیلی در اهواز است.[نیازمند منبع]
سوابق

علی اعطا در دولت یازدهم با وزارت راه و شهرسازی همکاری داشته‌است. او طی حکمی از سوی پیروز حناچی معاون وزیر و دبیر وقت شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران در اردیبهشت ۹۳ به عنوان مشاور در امور رسانه‌ها منصوب شد.
در پنجمین دوره انتخابات شورای اسلامی شهر تهران و ری و تجریش علی اعطا با قرار گرفتن در لیست امید (لیست اصلاح طلبان) مورد حمایت جمعی از متخصصین برجسته و چهره‌های معماری و شهرسازی و تشکل‌های حرفه‌ای و مدنی قرار گرفت.
اعطا از دهه هشتاد با روزنامه شرق همکاری می‌کند. او در حال حاضر به همراه سیدمحمدبهشتی، احمد میدری، محمد نعیمی‌پور و علی دهقان در شورای سیاستگذاری ماهنامه اهالی (ضمیمه شهری روزنامه شرق) به مدیر مسئولی مهدی رحمانیان عضویت داشته و دبیری این شورا را نیز برعهده دارد. او همچنین در دهه هشتاد و نود با شبکه سراسری فرهنگ همکاری داشته‌است.
در اوایل دهه هشتاد، علی اعطا در سمت رئیس شورای عمومی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه‌های تهران و علوم پزشکی تهران و نیز، دبیر سیاسی و مسئول تشکیلات انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران، فعالیت کرده‌است.
در سال ۹۴ و در دهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی علی اعطا از حوزه انتخابیه اهواز نامزد نمایندگی مجلس شد و در لیست اولیه اصلاح طلبان قرار گرفت. اما پس از قرار نگرفتن در لیست نهایی، با انتشار بیانیه‌ای در حمایت از لیست امید اهواز، از کاندیداتوری انصراف داد.
مسئولیت‌ها در پنجمین دوره شورای اسلامی شهر تهران

علی اعطا در دوره پنجم شورای اسلامی شهر تهران، به‌عنوان عضو هیئت رئیسه و سخنگوی شورا، عضو کمیسیون شهرسازی و معماری ، عضو کمیسیون نظارت و حقوقی  فعالیت داشته است.
او رئیس کمیته معماری و طرح‌های شهری شورا ، عضو کمیسیون ماده صد قانون‌شهرداری ، عضو هیأت مؤسس خانه معمار ، عضو کمیته پیگیری و نظارت موضوع بند (ز) مصوبه شهر دوستدار کودک ، عضو کارگروه تعیین ضریب (k) در راسته‌ها و بورس‌های تجاری ، نماینده شورای اسلامی شهر تهران در کمیسیون موضوع ماده هشتم قانون نوسازی و عمران شهری  و عضو ستاد شورایاری‌ها بوده است.
انتخاب پیروز حناچی به عنوان شهردار تهران و نقش علی اعطا

پس از کناره‌گیری محمدعلی افشانی از شهرداری تهران به دلیل قانون منع به‌کارگیری بازنشستگان، در جلسه انتخاب شهردار در روز سه‌شنبه ۲۲ آبان ۱۳۹۷ پیروز حناچی با اختلاف یک رای با عباس آخوندی به عنوان سومین شهردار شورای پنجم، پس از محمدعلی نجفی و محمدعلی افشانی، انتخاب شد.
در گزارش خبرگزاری تسنیم با عنوان «کدام عضو حزب اتحاد ملت مانع شهردار شدن آخوندی در تهران شد؟» آمده است:
«پیروز حناچی  تنها با اختلاف یک رأی نسبت به آخوندی توانست شهردار جدید پایتخت شود، در همین رابطه کانال اعتماد آن‌لاین وابسته به حزب اعتماد ملی اسامی کسانی را که در انتخابات امروز  به پیروز حناچی رأی دادند منتشر کرده است.»
در ادامه این گزارش آمده ‌است:  «به‌گفته اعتماد آن‌لاین علی اعطا سخنگوی شورای شهر و عضو فراکسیون اتحاد ملت به‌خلاف دیگر هم‌حزبی‌هایش که به عباس آخوندی رأی داده بودند، به پیروز حناچی رأی داد تا عامل اصلی انتخاب وی به‌عنوان شهردار جدید تهران شود.»
در میانه برخی انتقادها به علی اعطا در رابطه با رای به پیروز حناچی، به گزارش روزنامه شرق علی شکوری‌راد دبیرکل وقت حزب اتحاد ملت ایران اسلامی در اکانت توییتر خود نوشت: «با رأی اکثریت شورای‌ شهر‌ تهران شهردار جدید تهران انتخاب شد. انتخاب دکترحناچی نتیجه مناسب‌تری برای این مرحله بود. شورا با رأی‌آوری حناچی همگرایی و انسجام خود را بهتر حفظ خواهد کرد. به دکتر حناچی و شورا بابت این انتخاب شایسته تبریک می‌گویم و برایشان آرزوی موفقیت می‌کنم».
آثار

کتاب روزگار برزخی معماری ما، کتابکدهٔ کسری، ۱۳۹۵ (با مقدمه سید محمد بهشتی رئیس اسبق سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری)
دیدگاه‌ها و نظرات

در حوزه چگونگی مقابله با فساد، علی اعطا در گفتگوی تفصیلی با روزنامه شرق گفته‌است: «من برای مقابله با فساد، به اقدام در چارچوب یک‌ مدل سیاستی-عملیاتی چهاروجهی قائل هستم که در یک ضلع،اصلاح فرایندها در شهرداری، در یک ضلع توسعه شفافیت با سیاست‌گذاری شورا و عاملیت مدیریت ارشد شهرداری، در یک‌ ضلع نظارت همگانی جامعه‌محور‌ و‌ در یک ضلع نهادهای نظارتی فرادست مؤثر هستند.»
علی اعطا با طرح مفهومی با عنوان «فساد پیراسازمانی» در تشریح آن توضیح می‌دهد «در حوزهشهرسازی و معماری در پیرامون شهرداری فشار زیادی بر سازمان شهرداری برای شکل‌دادن به شبکه‌های فساد یا فعال‌کردن آنها براساس منافع مشترک وجود دارد. ذی‌نفعان آن در بیرون از شهرداری، از فساداحتمالی در حوزه شهرسازی بسیار منتفع خواهند شد. این فساد، یک فساد پیراسازمانی است.»
رضا مریدی

| رضا مریدی | رضا مریدی |
| --- | --- |
نماینده ریچموند هیل در مجلس استانی انتاریو: نماینده ریچموند هیل در مجلس استانی انتاریو
دوره مسئولیت ۳۰ اکتبر ۲۰۰۷ – ۷ ژوئن ۲۰۱۸: دوره مسئولیت ۳۰ اکتبر ۲۰۰۷ – ۷ ژوئن ۲۰۱۸
پادشاه: ملکه الیزابت دوم
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده:  ارومیه، آذربایجان غربی، ایران
ملیت:  کانادا
حزب سیاسی: حزب لیبرال انتاریو
پیشه: فیزیکدان و سیاستمدار
وبگاه: وبگاه رسمی
رضا مریدی (زادهٔ ارومیه، آذربایجان غربی)، سیاست‌مدار ترک (از ایل ترک افشار اورمی) ایرانی‌تبار کانادایی است. او عضو حزب لیبرال است و تا سال ۲۰۱۸ نمایندگی ریچموند هیل در مجلس استانی اونتاریو را بر عهده داشت. او به عنوان یکی از وزرای کابینه کاتلین وین مشغول به کار بود.
زندگی

مریدی در شهر ارومیه در استان آذربایجان غربی در یک خانواده ترک سنی دیده به جهان گشود. تحصیلات دوره ابتدایی و راهنمایی وی هم در این شهر بود. دوره متوسطه را در دبیرستان البرز تهران گذراند. پس از آن مدرک لیسانس را در رشته فیزیک و فوق لیسانس فیزیک هسته‌ای را از دانشگاه تهران دریافت کرد. او برای تکمیل تحصیلات به انگلستان رفت و مدرک فوق لیسانس تکنولوژی و دکترای فیزیک را از دانشگاه برونل دریافت کرد. مریدی در سال ۱۳۵۴ به تهران بازگشت و در مدرسه عالی دختران مشغول به کار و تدریس شد. او سابقه تدریس در سایر دانشگاه‌های ایران را نیز دارد.
مریدی در سال ۱۳۶۸ به همراه خانواده‌اش به کانادا مهاجرت کرد و پس از مدتی اقامت در تورنتو از سال ۱۳۶۹ در شهر ریچموند هیل سکونت گزید. او مدتی معاون سازمان حفاظت اشعه‌ای کانادا نیز بوده‌است.
راهیابی به مجلس استانی اونتاریو

مریدی در ۱۰ اکتبر ۲۰۰۷ موفق شد با گرفتن اکثریت آرا (۴۸ درصد) به عنوان نخستین نماینده ایرانی وارد مجلس انتاریو شود. پس از انتخاب مریدی، رسانه‌های کانادایی پیروزی او را یک دستاورد تاریخی خواندند. از آنجا که اونتاریو به عنوان بزرگترین و پرجمعیت‌ترین استان کانادا شناخته می‌شود، راهیابی به مجلس قانونگذاری این استان، از اهمیت زیادی برخوردار است.
دفتر ستاد انتخاباتی مریدی
عفو بین‌الملل

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نماد سازمان عفو بین‌الملل: نماد سازمان عفو بین‌الملل
شعار: بهتر است به جای نفرین تاریکی شمعی روشن کرد
بنیان‌گذاری: ژوئیه ۱۹۶۱ توسط پیتر بننسون در انگلستان
گونه: سازمان مردم‌نهاد و ناسودبر
هدف: حمایت از حقوق بشر
ستاد: لندن
محدودهٔ فعالیت: جهانی
دبیرکل: اگنس کالامار
وبگاه: www.amnesty.org
اعتراض گروهی از فعالان حقوق بشر عضو سازمان عفو بین‌الملل در شهر میامی، فلوریدا به وضعیت زندگی زندانیان در بازداشتگاه گوانتانامو.
عفو بین‌الملل (به انگلیسی: Amnesty International) سازمانی غیردولتی است که با داشتن بیش از ۱۰ میلیون عضو در زمینهٔ حمایت از حقوق بشر فعالیت می‌کند. هدف‌گذاری این بنیاد غیردولتی این است که بتواند با پژوهش و فعالیت در زمینهٔ حقوق بشر، از پایمال شدن حقوق انسان‌ها در سراسر دنیا جلوگیری کرده و در نهایت، خواستار برقراری عدالت در مورد افرادی که حقوق ایشان به هر نحوی پایمال گردیده می‌باشد.
عفو بین‌الملل در سال ۱۹۶۱ و با تأثیرپذیری مستقیم از مقالهٔ زندانیان فراموش‌شده که در مجلهٔ آبزرور توسط پیتر بننسون نوشته شد در لندن تأسیس گردید. این ارگان سعی دارد تا با متوجه کردن افراد به مسائل حقوق بشر و استانداردهای جهانی تا حد ممکن فشار را بر دولت‌هایی که اجازهٔ سوءاستفاده در کشور خود را می‌دهند افزایش دهد. این ارگان دارندهٔ جایزه صلح نوبل در سال ۱۹۷۷ جهت مبارزه با شکنجه در دنیا و همچنین دارندهٔ جایزه سازمان ملل متحد در زمینه حقوق بشر می‌باشد. این ارگان طولانی‌ترین پشتوانهٔ تاریخی را در زمینهٔ حمایت از حقوق بشر در دنیا داراست و بسیاری بر این باورند که این ارگان، استانداردهای لازم را برای جنبش حقوق بشر به‌وجود آورده‌است.
تاریخچه > دههٔ ۱۹۸۰

با رسیدن دهه ۸۰ میلادی فعالیت‌های این سازمان انتقاد دولت‌ها را به سمت خود جلب می‌کرد. اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی سازمان عفو بین‌الملل را متهم به جاسوسی و دولت کشور مراکش نیز این سازمان را به دفاع از افرادی که قانون را زیرپا گذاشته‌اند متهم کردند و دولت آرژانتین انتشار گزارش سالیانه این سازمان را در آن کشور ممنوع اعلام کرد.
این سازمان در ادامه دهه ۸۰ میلادی به فعالیت‌ها خود ضد شکنجه ادامه داده و در راستای حمایت از زندانی‌های عقیدتی فعالیت می‌کرد. در این دوره همچنین مشکلات جدیدی از قبیل اعدام‌های بدون محاکمه، حرکات نظامی، امنیت و انتقال پلیس، کشتارهای سیاسی و ناپدید شدن نیز به دیگر مشکلات اضافه گردید.
در انتهای دهه ۸۰ میلادی افزایش آمار پناهندگان در دنیا به وضوح یکی از نگرانی‌های اصلی عفو بین‌الملل بود. اگر چه دلیل بسیاری از پناهندگان جنگ و قحطی بود، این سازمان در راستای تبعیت از اصولی که بر پایه آن‌ها شروع به کار کرده بود، توجه خود را معطوف به افرادی که به دلایل حقوق بشری مجبور به گریختن از کشور خود شده بودند می‌کرد. این سازمان اعتقاد داشت که به جای تصویب کردن قوانین جدید در راستای محدودیت ورود افرادی که به دنبال امنیت جانی پناهنده می‌شوند، دولت‌ها می‌بایست راهی برای حل مشکل نقض حقوق بشر در کشورهای مختلف پیدا کنند.
به غیر از کمپین این سازمان ضد شکنجه در نیمه اول دهه ۸۰ میلادی، دو فستیوال موسیقی نیز جهت افزایش اطلاعات مردم از وجود سازمان عفو بین‌الملل و اهمیت حقوق بشر در دنیا، به خصوص در میان جوانان آن دوره در انتهای این دهه برگزار گردید. در سال ۱۹۸۶ تور موسیقی با نام توطئه امید (به انگلیسی: A Conspiracy of Hope) که متشکل از ۵ کنسرت در ایالات متحده آمریکا با ۳۰ اجرای عجیب و متفاوت بود در یکی از بزرگ‌ترین استادیوم‌ها و در سال ۱۹۸۸ نیز توری با نام حال نوبت حقوق بشر است به (انگلیسی: !Human Rights Now) و با اجرای حدود ۲۰ کنسرت در ۵ قاره و در مدت ۶ هفته٫ که مصادف بود با چهلمین سالگرد اعلامیه جهانی حقوق بشر برگزار گردید. در هر دوی تورهای اشاره شده جمعی از معروف‌ترین موسیقیدانان آن زمان شرکت داشتند.
تاریخچه > دههٔ ۲۰۰۰

پس از سال ۲۰۰۰ سازمان عفو بین‌الملل دستور کار خود را به مشکلات برآمده از جهانی شدن و واکنش‌هایی که نسبت به حملات ۱۱ سپتامبر انجام می‌شد معطوف گرداند. سیر جهانی شدن، تغییراتی اساسی در سیاست‌های این سازمان ایجاد کرد و باعث شد تا عفو بین‌الملل فعالیت‌های خود در زمینه‌های اقتصادی و حقوق شهروندی و فرهنگی را که در گذشته کاهش داده بود مجدداً افزایش دهد. این سازمان باور داشت٫ این تغییرات دارای اهمیت بالایی است٫ نه به دلیل دادن اعتبار به موضوع «ارجح نبودن حقوق نسبت به یکدیگر» بلکه به، دلیل افزایش بی‌اندازهٔ قدرت شرکت‌های بزرگ در دنیا و همچنین تضعیف بسیاری از کشورها به دلیل جهانی شدن.
پس از حملات ۱۱ سپتامبر٫ دبیرکل جدید سازمان عفو بین‌الملل در آن زمان، ایرنه خان گزارش داد که یکی از مسئولان ارشد دولت، به نمایندهٔ این سازمان اعلام کرده‌است که «نقش شما نیز با سقوط برج‌های دوقلو سقوط کرد». در سال‌های پس از حملات ۱۱ سپتامبر٫ عده‌ای بر این باور هستند که دستاوردهای این سازمان با این حملات از بین رفت. استدلال سازمان عفو بین‌الملل این‌گونه بود که حقوق بشر، اساس امنیت برای تمام افراد است نه آن‌که سدی باشد برای رسیدن به امنیت. انتقادات سختی از طرف حکومت جورج بوش و روزنامهٔ واشینگتن پست نسبت به ایرنه خان به‌دلیل تشبیه بازداشتگاه گوانتاناموی آمریکا در کوبا به اداره کل اردوگاه‌های کار و اصلاح در شوروی سابق وارد گردید.
در نیمهٔ نخست این دهه، این سازمان توجه خود را به خشونت علیه زنان٫ تسلط بر مبادلات اسلحه در جهان٫ نگرانی‌ها در زمینهٔ مؤثر بودن سازمان ملل متحد و خاتمه دادن به شکنجه در دنیا معطوف کرد. با داشتن نزدیک به ۲ میلیون عضو در سال ۲۰۰۵ این سازمان به فعالیت‌های خود در زمینه زندانیان عقیدتی ادامه می‌داد. در سال ۲۰۰۷ کمیتهٔ اجرایی این سازمان تصمیم به حمایت از مسئلهٔ سقط جنین زنان در مواردی که محدودیت‌هایی در بارداری زنان به‌دلیل تجاوز٫ خشونت و نزدیکی کردن با اقوام و در زمانی که بارداری برای زندگی زن خطر مرگ دارد را گرفت.
سازمان عفو بین‌الملل در ۱۷ مارس ۲۰۰۸ در مورد جنگ عراق گزارشی تهیه کرده و در آن اعلام کرد که با وجود ادعاهایی که در زمینهٔ ارتقاء امنیت در عراق می‌شود، وضعیت حقوق بشر در این کشور پس از شروع جنگ در سال ۲۰۰۳ فاجعه‌بار است. در سال ۲۰۰۸ این سازمان، کمپین جمع‌آوری کمک‌های مالی خود توسط تلفن همراه را که به حمایت‌کنندگان اجازه می‌داد کمک‌های کوچک ۵ دلاری خود را با فرستادن پیامک به شمارهٔ ۹۰۹۹۹ پرداخت کنند آغاز کرد. این کمپین با مشارکت شرکت Mgive و سازمان غیردولتی Mobile Giving Foundation (بنیاد کمک از طریق موبایل) به انجام رسید.
در سال ۲۰۰۹ عفو بین‌الملل٫ اسرائیل و گروه حماس در فلسطین را به انجام جنایت جنگی در طول جنگ غزه (۲۰۰۸–۲۰۰۹) که منجر به کشته شدن بیش از ۱٫۴۰۰ فلسطینی و ۱۳ اسرائیلی گردید متهم کرد. در گزارشی ۱۱۷ صفحه‌ای، عفو بین‌الملل اسرائیل را به‌دلیل کشتن صدها شهروند فلسطینی و تخریب هزاران خانه در فلسطین محکوم کرد. این سازمان همچنین شواهدی مربوط به استفاده از غیرنظامیان به‌عنوان سپر انسانی توسط نیروی‌های نظامی فلسطین جهت توقف حملات نیروهای اسرائیلی به‌دست‌آورد. هیئت حقیقت‌یاب سازمان ملل درباره مناقشه غزه نیز تحقیقاتی در این زمینه انجام داد و سازمان عفو بین‌الملل نیز اعلام کرد که نتایج این تحقیقات با تحقیقاتی که سازمان عفو بین‌الملل در محل انجام داده‌است کاملاً مطابقت داشته و در نتیجه از سازمان ملل متحد تقاضا کرد تا بی‌درنگ جهت ارائه توصیه‌های لازم در این زمینه اقدام نماید.
تاریخچه > دههٔ ۲۰۱۰

در فوریهٔ سال ۲۰۱۰ عفو بین‌الملل فعالیت گیتا سهگل٫ دبیر بخش جنسیت خود را به دلیل انتقاد از این سازمان جهت داشتن رابطه با معظم بگ٫ دبیر گروه حقوق بشری با نام زندانیان قفس (Cageprisoners) به تعلیق درآورد. «وی این رابطه را حالتی مشمئزکننده از یک اشتباه معرفی می‌کند» که باعث به خطر افتادن شهرت سازمان عفو بین‌الملل در زمینهٔ حقوق بشر می‌شود. وی در ادامه می‌گوید: «این اشتباه است که این سازمان با یکی از حمایت‌کنندگان اصلی طالبان در انگلستان همکاری کند». سازمان عفو بین‌الملل در جوابیهٔ خود خبر از عدم تعلیق سهگل به‌دلیل مطرح کردن این مسئله داد و گفت معظم بگ عقاید شخصی خود را بیان کرده و این عقاید ارتباطی به سازمان عفو بین‌الملل ندارد. از میان کسانی که در حمایت از سهگل سخنرانی کردند می‌توان از سلمان رشدی و نمایندگان پارلمان، دنیس مک شِین، جوان اِسمیت، کریستوفر هیچنز مارتین برایت، مٍلانی فیلیپس و نیک کوهن نام برد.
عفو بین‌الملل در فوریهٔ سال ۲۰۱۱ از مسئولان کشور سوئیس درخواست کرد که پس از سفر جرج دابلیو. بوش رئیس‌جمهور پیشین ایالات متحده به این کشور، تحقیقات جنایی را در مورد او انجام داده و او را دستگیر کند اما این سفر لغو شد.
در ژوئیهٔ سال ۲۰۱۱ این سازمان پنجاهمین سالگرد خود را با ساخت فیلمی کارتونی به کارگردانی کارلوس لاسکانو و به تهیه‌کنندگی اِِلین لوشن آرت استودیوی دریم و آهنگسازی برندهٔ جایزه اسکار، هانس زیمر و نامزد جایزهٔ اسکار لورنِ بالف جشن گرفت. این فیلم با مضمون این‌که مبارزه در راه حقوق بشر هنوز تمام نشده‌است ساخته شد.
اتهام جانب‌داری سیستماتیک

مقالهٔ اصلی: انتقاد از عفو بین‌الملل
در آوریل ۲۰۲۱ گاردین گزارش کرد که کارکنان عفو بین‌الملل دارای جانبداری سیستماتیک هستند و افراد بلندمرتبهٔ این سازمان، با ادبیاتی نژادپرستانه سخن می‌گویند.
گزارش داخلی دبیرکل این سازمان، که در اکتبر ۲۰۲۰ منتشر شد اما چاپ نگردید، دارای نمونه‌های متعددی از توهین‌های قومیتی، جانبداری سیستماتیک و اظهارنظرهای مشکل‌دار در مورد آداب مذهبی است.
کارکنان شعبهٔ لندن عفو بین‌الملل نیز ادعاهایی در خصوص تبعیض نژادی مطرح کرده‌اند.
این گزارش همچنین به توهین نژادی از طریق کاربرد واژهٔ کاکاسیاه اشاره دارد. مسئول شاخهٔ عفو بین‌الملل در شاخ آفریقا که مقر آن در لندن است در آوریل ۲۰۲۱ از اظهارنظر در این مورد خودداری کرد.
تمبر بیست و پنجمین سالگرد عفو بین‌الملل نقاشی شده توسط Rannvá Kunoy یازده ساله
آزات آرشاکیان

| آزات آرشاکیان | آزات آرشاکیان |
| --- | --- |
نماینده دوره اولمجلس ملی جمهوری ارمنستان: نماینده دوره اولمجلس ملی جمهوری ارمنستان
دوره مسئولیت ۱۹۹۵ – ۱۹۹۹: دوره مسئولیت ۱۹۹۵ – ۱۹۹۹
فراکسیون: -
نماینده دوره اولشورای عالی جمهوری ارمنستان: نماینده دوره اولشورای عالی جمهوری ارمنستان
دوره مسئولیت ۱۹۹۰ – ۱۹۹۵: دوره مسئولیت ۱۹۹۰ – ۱۹۹۵
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳ اوت ۱۹۵۰ ‏(۷۴ سال) ایروان، جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان
ملیت: ارمنستان
حزب سیاسی: اتحادیه دموکرات-مسیحی ارمنستان
فرزندان: تارون آرشاکیان
آزات لوونی (لئویکی) آرشاکیان (ارمنی: Ազատ Լևոնի (Լևիկի) Արշակյան؛ زادهٔ ۱۳ اوت ۱۹۵۰) یک سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۹۹۵ تا تاریخ ۱۹۹۹ سمت نمایندگی دوره اول مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. وی پیشتر از تاریخ ۱۹۹۰ تا تاریخ ۱۹۹۵ سمت نمایندگی دوره اول شورای عالی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت.
زندگی‌نامه

در	۱۳ اوت ۱۹۵۰ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه ملی معماری و شهرسازی ارمنستان فارغ‌التحصیل شد.
اروس و تمدن

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): هربرت مارکوزه
عنوان اصلی: Eros and Civilization
برگرداننده(ها): امیر هوشنگ افتخاری راد
کشور: آمریکا مکان ناشر فارسی: تهران
زبان: انگلیسی
موضوع(ها): فلسفه سیاسی
گونه(های) ادبی: اندیشه انتقادی
ناشر: Beacon Press ناشر فارسی: نشر چشمه
تاریخ نشر: ۱۹۹۵ تاریخ نشر فارسی: ۱۴۰۰ چاپ هفتم
گونه رسانه: کتاب
شابک: شابک ‎۹۷۸۹۶۴۳۶۲۶۹۴۵
اروس و تمدن کتابی اثر هربرت مارکوزه (۱۹ ژوئیه ۱۸۹۸ – ۲۹ ژوئیه ۱۹۷۹) فیلسوف و جامعه‌شناس آلمانی است. مارکوزه این اثر مشهورش را در اواسط دهه ۱۹۵۰ نوشت. این کتاب، نقدی بر روانکاوی فروید و خوانشی تازه از نظریات وی دربارهٔ فرهنگ و تمدن به‌شمار می‌آید. مارکوزه در این اثر در پی تبیین و گسترش محتوای آن دسته از آموزه‌های فروید است که معطوف به جامعه‌شناسی و تاریخ در باب انسانند. به نظر مارکوزه برخلاف گفته فروید اساس تمدن نه غریزه ترس از مرگ و سرکوب نیازهای جنسی بلکه غریزه عشق است و انسان‌ها با عشق ورزی و محبت مدنیت و جامعه را خلق کردند و گسترش دادند. فارسی این اثر به قلم امیر هوشنگ افتخاری راد سال ۱۳۸۹ در نشر چشمه منتشر شده‌است. چاپ هفتم آن سال ۱۴۰۰ عرضه شده‌است.
بازتاب در رسانه‌های عمومی

کتاب «اروس و تمدن» موفق شد نقدهای مثبت بسیاری را از سوی ابراهام ادل فیلسوف در کتاب «ملت» و نیز از سوی رابرت ام یانگ، تاریخ‌شناس علم در مجله نیواستیتمن دریافت کند. روزنامه نیویورک‌تایمز نیز در بخش نقد کتاب، نقد مفصلی را دربارهٔ همین کتاب به قلم کلاید کلاکهون، انسان‌شناس به رشته تحریر تحریر درآورد. سوزان سانتاگ نیز در روزنامه کلمبیا دیلی اسپکتیتور مقاله مفصلی دربارهٔ کتاب نوشت.. بحث‌های متاخر شامل بحث‌های اچ.ان. توتل آر.جی. هول، و ام. آ برتمان می‌شوند و راجر کیمبل، منقد هنری آمریکایی نیز دربارهٔ همین کتاب در ماهنامه ادبی آمریکایی نیوکریترین به‌طور تفصیلی مطلبی را به‌چاپ رساند.
ابراهام در کتاب خود با تمایز قائل شدن بین این‌که چه بخشی از گنجایش تمدن سرکوبگر که بر دوش رانه‌های اساسی است توسط نیازهای حیاتی ضروری شده و بخشی که در خدمت منافع سلطه است و به دلیل پیشرفت علم در جهان مدرن غیرضروری شده به مارکوزه اعتبار می‌دهد و پیشنهادهایی مبنی بر این‌که چه تغییراتی در نگرش‌های فرهنگی به کاهش چشم‌اندازهای سرکوبگرانه منجر می‌شود، ارائه می‌کند.
رابرت ام یانگ نیز در نقد خود کتاب «اروس و تمدن» را کتابی پراهمیت و صادق و به همان نسبت جدی، پیچیده و گیرا خوانده و دربارهٔ آن نوشته «نتیجه‌گیری مارکوزه دربارهٔ «سرکوب مازاد» فروید را به یک مارکس اروتیک شده تبدیل کرده‌است. او با انتقاد قانع‌کننده‌ای از نئوفرویدی‌هایی چون فروم، هورنی و سالیوان به مارکوزه اعتبار می‌بخشد و اگر چه معتقد است هم آن‌ها و هم مارکوزه ایدئولوژی را با واقعیت اشتباه گرفته‌اند و گستره فیزیولوژی را به حداقل رسانده‌اند با این‌حال از این دیدگاه مارکوزه که «تمایز بین دسته و مقوله‌های روان‌شناختی و سیاسی به واسطه شرایط انسان در عصر حاضر منسوخ گشته» استقبال می‌کند.
سانتاگ نیز در نقد خود بر این کتاب نوشته که به همراه «زندگی در برابر مرگ» نوشته براون (۱۹۵۹) اروس و تمدن نیز نمایانگر «جدیتی نو و تازه دربارهٔ ایده‌های فرویدی است» و اغلب نوشته‌های قبلی دربارهٔ فروید در ایالت متحده را بی‌ربط و سطحی نشان داده‌است.
تاتل نیز پیشنهاد می‌دهد که اروس و تمدن بدون خواندن و مطالعه آثار ابتدایی مارکوزه چون آنتولوژی هگل و تئوری تاریخ‌مندی (۱۹۳۲) به تمامی فهمیده نمی‌شود
هاول نیز نوشته که این کتاب از کتاب‌های ملانی کلاین و نظریه انتقادی اجتماعی (۱۹۸۹) نوشته سی. فرد آلفرود بهتر و پربارتر است. برتمان نوشته کتاب کتاب اروس و تمدن کتابی هیجان‌انگیز است که نقش مهمی در اثرگذاری مارکوزه داشته‌است. کیمبال نیز کتاب «اروس و تمدن» و «انسان تک‌ساحتی» (۱۹۶۴) را تاثیرگذارترین کتاب‌های مارکوزه خوانده و نوشته که دیدگاه‌های او به‌رغم تفاوت‌های اساسی در لحن بسیار شبیه و موازی با دیدگاهات نورمان او. براون است و دیدگاه‌های هر دو متفکر را اشتباه، مضر و مطرود دانسته‌است.
نقد و بررسی در محافل سوسیالیست

«اروس و تمدن» نقد متفاوتی را از سوی پل ماتیک، نویسنده مارکسیست در مجله سوسیالیست غربی دریافت کرد. این کتاب همچنین توسط استفن. جی وایتفیلد در مجله دیسنت به نقد و چالش کشیده شد.
گفتنی است که ماتیک به مارکوزه به خاطر تجدید تلاش برای خوانش مارکس به فروید به دنبال کوشش‌های ناموفق ویلهم رایش اعتبار بخشیده و با مارکوزه از این لحاظ که تجدید نظرطلبی فرویدی اصلاح‌طلبانه یا غیرانقلابی است موافقت کرده‌است.
با این‌حال او در ادامه نوشت که اگر فروید روش‌هایی که مارکوزه مفاهیم انقلابی را بر مبنای تئوری‌های خودش می‌خواند، می‌دید شگفت‌زده می‌شد. او خاطرنشان می‌کند که روش مارکوزه در غلبه بر این مخمصه که «رضایت کامل از نیازهای غریزی انسان با وجود جامعه متمدن سازگار نیست» مارکسیستی بوده‌است. علی‌رغم
این حقیقت که مارکوزه هیچ‌جا از مارکس نامی نمی‌برد و فقط به‌طور غیرمستقیم از کاپیتالیسم به عنوان تمدن صنعتی یاد می‌کند.
او می‌گوید که مارکوزه می‌کوشد ایده‌هایی را توسعه دهد که پیشتر در زبان کم‌تر غامض تئوری مارکسیستی وجود داشته اما از این واقعیت نیز استقبال می‌کند که مارکوزه سبب شده که روانکاوی و ماتریالیسم دیالکتیکی به همان نتیجه مطلوب برسد. او در پایان نتیجه می‌گیرد که دعوت مارکوزه به مخالفت با شرایط امروزی یک تمرین فلسفی صرف و بدون قابلیت اجرا در کنش‌های اجتماعی باقی می‌ماند. وایتفیلد نیز اشاره می‌کند که خود مارکوزه اروس و تمدن را مهم‌ترین کتاب خود و شایسته توجه به‌عنوان بهترین اثر خود می‌داند. و از شرافت مارکوزه یاد می‌کند که تلاش کرده تصور کند که چگونه کامل‌ترین بیان شخصیت و فراوانی می‌تواند بدبختی که ویژگی حیاتی و سرنوشت محتوم سرنوشت و شرایط بشری تلقی شده مهار کند.
او این کتاب را برای گمانه‌زنی‌های مارکوزه دربارهٔ این‌که چگونه شکل‌گیری زندگی بدون محدودیت‌های مادی می‌تواند معنادار باشد کتابی هیجان‌انگیز توصیف کرده‌است.
او همچنین استدلال می‌کند که دیدگاه مارکوزه مبنی بر این‌که می‌توان از تکنولوژی برای ساخت یک آرمان‌شهر استفاده کرد، با رد بوروکراسی تکنوتراتیک در اثر بعدی‌اش «انسان تک‌ساحتی» سازگار نیست. او همچنین می‌گوید که همین کتاب بوده که پاپ پل ششم را به محکوم کردن مارکوزه در سال ۱۹۶۹ واداشت.
بحث‌ها در نظریه و جامعه

بحث‌های مربوط به این کتاب در نظریه و جامعه شامل بحث‌های مارتین جی فیلسوف و تاریخدان نانسی شادورو روان‌شناس سی. فرد آلفورد می‌شود.
جی این کتاب را یکی از مهم‌ترین آثار مارکوزه و آرمان‌شهری‌ترین آن‌ها توصیف می‌کند. او در ادامه می‌گوید که این کتاب تئوری یادبود مارکوزه را تکمیل می‌کند مطابق با آنچه حافظه تک بعدی را دگرگون می‌کند و امکان آینده‌ای جایگزین را فراهم می‌آورد و به مارکوزه کمک کرده تا شکلی از تئوری انقلابی را پیش ببرد که دیگر قادر به تکیه بر پرولتاریایی انقلابی نیست. بااین‌حال او از تئوری مارکوزه برای شناسایی نامشخص حافظه جمعی و فردی انتقاد هم می‌کند و می‌نویسد که مارکوزه نتوانسته توضیح دهد که چطور یک فرد در هویت کهن با گونه‌ها قرار می‌گیرد. او پیشنهاد می‌دهد که علی‌رغم نگاه تحقیرآمیز مارکوزه به یونگ باید یک رابطه نزدیک و همبستگی بین دیدگاه آن دو وجود داشته باشد. او از مارکوزه به دلیل عدم انجام آزمایش‌هایی در به خاطر آوردن‌های شخصی شبیه آنچه والتر بنیامین انجام داده یا در بررسی موشکافانه تفاوت بین حافظه شخصی یک رویداد واقعی در زندگی فرد و حافظه تاریخی جمعی رویدادها که مقدم بر همه موجودات زنده است انتقاد می‌کند.
جی پیشنهاد می‌دهد که دیدگاه فیلسوف ارنست بلوخ ممکن از از دیدگاه مارکوزه بهتر باشد زیرا آن‌ها کوشش بیشتری برای شرح «جدید در تاریخ» کرده‌اند و با دقت و وسواس بیشتری از همسان‌پنداری به خاطر آوردن با تکرار اجتناب کرده‌اند.
جلد انگلیسی اروس و تمدن
الوسجرد

| الوسجرد | الوسجرد |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مرکزی
شهرستان: ساوه
بخش: مرکزی
دهستان: نورعلی بیک
جمعیت: ۱۴۸۰ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۸۶۴
الوسجرد روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ساوه در استان مرکزی ایران است که در ۵ کیلومتری جنوب ساوه قرار دارد.
تپه تاریخی

قلعه‌ای در الوسجرد که حالا تبدیل به تپه شده‌است، این تپه تاریخی در فهرست آثار ملی ایران در تاریخ ۲۵ آبان ۱۳۸۷ و به شماره ۲۳۷۹۸ ثبت شده‌است.
جمعیت

براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۴۸۰ نفر (۷۴۶ نفر مرد و ۷۳۴ نفر زن - ۴۶۰ خانوار) است؛ هفتاد درصد جمعیت این روستا با سواد هستند.
از جمله محصولات کشاورزی آن انار و گندم و جو و پنبه و انجیر و انواع محصولات صیفی اشاره کرد.
روستاهای یل آباد در غرب و محمودآباد در جنوب این روستا قرار دارند.
دهستان نور علی بک در غرب شهرستان ساوه واقع شده‌است و با روستای الوسجرد فاصله زیادی دارد.