stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
محمدعلی وارسته
سناتوری و مغضوبیت

وارسته در مهر ۱۳۳۰ از دولت دکتر مصدق کنار رفت اما دوباره در روزهای پایانی سال به سمت خودش بازگشت و تا استعفای مصدق در تیر ۱۳۳۱ که به وقایع سی تیر انجامید، وزیر دارایی بود. پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ از محاکمه و تعقیب نجات یافت و به سمت استاندار فارس منصوب شد. در اواخر همان سال، سناتور انتصابی تهران شد و پس از ورود به مجلس سنای ایران ریاست کمیسیون دارایی را به عهده گرفت و نایب رئیس مجلس سنا شد.
با توجه به بیماری سیدحسن تقی‌زاده رئیس دوره دوم مجلس سنا و وخامت وضعیت سلامتش در سال‌ها پایانی عمر، وارسته که جانشین وی بود ریاست سنا را به عهده داشت. وارسته سناتوری را تا پایان دوره سوم حفظ کرد اما پس از حوادث ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ در جلسه‌ای که در جهت استمداد دربار از سران کشور برای تلاش و جلوگیری از فروپاشی نظام سلطنت برگزار شد، به جهت اظهار نظر در مورد عملکرد شاه و دولت، مورد غضب محمد رضا شاه قرار گرفت و دیگر به مجلس سنا راه نیافت و خانه‌نشین شد. وارسته سال‌ها بعد این ماجرا را این گونه نقل کرد:
«بعد از ظهر روز ۱۶ خردادماه ۱۳۴۲ بود که عده‌ای از رجال به دعوت تلفنی آقای علاء وزیر دربار وقت در وزارت دربار گرد آمدیم. بدواً مرحوم علاء اظهار نمود دو روز است مملکت دچار هرج و مرج شده و در شهرها ناامنی ایجاد شده و مردم تظاهراتی علیه دولت و به نفع روحانیت می‌نمایند. زد و خوردهای شدیدی بین مردم و نیروهای انتظامی رخ داده که متأسفانه عده‌ای کشته و تعدادی هم مجروح شده‌اند و این وضع نمی‌تواند ادامه پیدا نماید. امروز از آقایان دعوت کرده‌ام که نظرات شما رجال قدیمی مملکت که مورد اعتماد مردم می‌باشید و سوابق طولانی در خدمت به کشور دارید را دریافت نموده و بررسی نماییم که برای آرامش مردم چه باید کرد؟ من اظهار کردم در قدیم هر موقع که مردم از روش‌ها ناراضی بودند و شکایات و اعتراضات زیاد می‌شد و یک چنین بحرانی پیش می‌آمد، دولت مستعفی می‌گردید و رجالی مانند مؤتمن‌الملک و مستوفی‌الممالک مصدر کار می‌شدند و چون مردم به آن‌ها اعتماد داشتند و می‌دانستند که این اشخاص خدمتگزار مردم هستند آرام می‌گرفتند و با خیال راحت به سر کار خود می‌رفتند. لازم است در این موقع حساس هم دولت مستعفی گشته کسی سر کار بیاید که مورد نظر مردم باشد و دولت آینده هم از روحانیت دلجویی نماید. مقتضی نبود که اعلیحضرت به قم رفته، در میدان آن شهر اظهاراتی علیه روحانیت بنمایند. این سخنرانی اعلیحضرت موجب کدورت روحانیت شده‌است. لازم است ترتیبی داده شود که از روحانیت رفع کدورت شود.
گویا پس از خاتمه جلسه، سپهبد یزدان‌پناه یا یکی دیگر از حاضرین شرفیاب شده و اظهار نموده که اعلیحضرتا چه نشسته‌اید که در منزل خودتان علیه شما گفتگو می‌نمایند و دولت تعیین می‌کنند و شما اطلاعی ندارید. اعلیحضرت پس از اطلاع از این جریان اظهار نموده بودند که این رجال را باید در توالت انداخته و سیفون را کشید…
بعدها مرحوم علاء از وزارت دربار معزول گردید. همچنین انتظام از شرکت نفت کنار گذاشته شد و من و سایرین هم مورد غضب بودیم تا به حال …»
انقلاب و شورای سلطنت

در دی ۱۳۵۷ محمد رضا شاه تصمیم گرفت از ایران خارج شود و در غیاب خود شورائی متشکل از افراد خوشنام برای اداره کشور تشکیل دهد. در این راستا از محمد علی وارسته نیز با اینکه سال‌ها مغضوب بود برای عضویت در شورای سلطنت دعوت به عمل آمد.
در جلسه ۲۴ دی ۱۳۵۷ که با حضور شاه و اعضای شورای سلطنت برگزار شد، از آنجا که سید جلال‌الدین تهرانی به دلیل آشنایی و رابطه دیرینه با آیت‌الله خمینی گمان می‌رفت بتواند با دادن امتیاز به او اوضاع را آرام کند، به عنوان رئیس شورا و وارسته نیز به نیابت رئیس انتخاب شد. اما دو روز بعد از خروج شاه، سید جلال‌الدین تهرانی که در پاریس به دیدار خمینی رفته بود، از سمت خود استعفا داد و رسماً محمد علی وارسته ریاست شورای سلطنت را به عهده گرفت و تا پایان عمر کوتاه مدت شورای سلطنت در این مقام باقی ماند. فرمان‌های بسیاری از جمله آزادی زندانیان سیاسی را وارسته در همان ایام امضاء کرد.
سالهای پایانی و پس از انقلاب

محمد علی وارسته در سال‌های پس از انقلاب علی‌رغم پیشنهادها ترجیح داد در خانه بماند و دوران بازنشستگی را کنار خانواده بگذراند. او تا پایان عمر سلامت جسمانی خود را حفظ کرده بود ولی در سال‌های پایانی عمرش دچار بیماری آلزایمر شد و اطرافیانش را به سختی می‌شناخت تا اینکه روز چهارشنبه ۲۸ دی ۱۳۶۷ در سن ۹۴ سالگی در تهران درگذشت.

روزنامه تایمز چاپ لندن یک هفته بعد از فوت وی در مقاله‌ای نوشت: وی از مردان پاکدامن ایران بود که از فساد و آلودگی‌های مالی برکنار بود.
زندگی شخصی و روابط خانوادگی

محمدعلی وارسته برادر زادهٔ علی منصور ملقب به منصورالملک بوده و حسنعلی منصور سیاست‌مدار و نخست‌وزیر پسر عموی وی است. وارسته با تاج ماه خلعتبری دختر امیر اسعد خلعتبری و نوه محمدولی خان سپهدار اعظم تنکابنی ازدواج کرد و صاحب دو دختر و شش پسر شد که اکثراً دارای تحصیلات عالی بودند.
از میان پسران او، حمید وارسته معاون وزارت بازرگانی در کابینه مهدی بازرگان شد و محمود وارسته پس از آنکه دکترای حقوق گرفت، ابتدا معاون وزیر اقتصاد در دولت جمشید آموزگار شد اما پس از مدتی استعفا داد و وکیل عالیرتبه دادگستری شد به‌طوری‌که سال‌ها وکیل معتمد مجلس بود. منشور وارسته پژوهشگر علوم سیاسی نیز فرزند محمود و نوه محمد علی وارسته است.
برادر محمدعلی وارسته، باقر وارسته سفیر ایران در انگلستان و فرانسه و آلمان و از صاحب منصبان وزارت امورخارجه بود. مصطفی بزرگ‌نیا، یکی از سه دانشجوی کشته شده در حمله نیروهای امنیتی به دانشگاه تهران در ۱۶ آذر (روز دانشجو) هم خواهرزاده محمدعلی وارسته است.
نگارخانه

منصور نخست وزیر و محمدعلی وارسته
جلسه هیئت مختلط ملی شدن صنعت نفت
مراسم افتتاح یکی از اجلاسیه‌های مجلس سنا
دیدار اعضای کابینه  محمد مصدق با محمدرضا شاه
هیئت مختلط ملی شدن صنعت نفت
محمد مصدق و اعضاء کابینه اولش
گاسپار دروویل

گاسپار دروویل افسر فرانسوی که در سال‌های ۱۸۱۲–۱۸۱۳م در پانزدهمین سال سلطنت فتحعلی شاه قاجار و ولایتعهدی عباس میرزا در ایران اقامت داشته‌است.
او نماینده امپراتور روسیه، الکساندر اول در ایران بود.
سفرنامه

گاسپار دروویل خاطراتش را در دو جلد کتاب به نام Voyage en Perse (سفر در ایران) در سال ۱۸۲۸م منتشر کرد.
سفرنامهٔ او به جز چند فصل که به اوضاع نظامی و سیاسی ایران و دربار فتحعلی شاه و اقدامات عباس میرزا اختصاص یافته، دربارهٔ فرهنگ و زندگی و باورها و آیین‌های مردم ایران است.
اهمیت این سفرنامه در شرح جزئیات ساختمان‌ها، بازارها، غذاها و زندگی روزمره ایرانیان در اوایل دوران قاجار است.
اگبانگنیزون

Commune and فهرست شهرهای بنین در 23x15px|border |alt=|link= بنین
| Agbangnizoun | Agbangnizoun |
| --- | --- |
Commune and فهرست شهرهای بنین: Commune and فهرست شهرهای بنین
استان‌های بنین: استان زو
مساحت: مساحت
 • کل: ۹۴ مایل مربع (۲۴۴ کیلومتر مربع)
جمعیت (2002): جمعیت (2002)
 • کل: ۵۵٬۰۰۱
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (WAT)
اگبانگنیزون (به لاتین: Agbangnizoun) یک سکونتگاه مسکونی در بنین است که در استان زو واقع شده‌است.
خصوصیات

اگبانگنیزون ۲۴۴ کیلومترمربع مساحت و ۵۵٬۰۰۱ نفر جمعیت دارد.
سالبا رئینا

| سالبا رئینا | سالبا رئینا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۹ آوریل ۱۹۷۸ ‏(۴۶ سال) لاس پالماس، اسپانیا
ملیت: اسپانیایی
پیشه(ها): بازیگر، استندآپ کمدین
سالبا رئینا (اسپانیایی: Salva Reina‎؛ زادهٔ ۹ آوریل ۱۹۷۸) با نام مستعار و هنری «چوکه» بازیگر و استندآپ کمدین اهل اسپانیا است. وی در رشتهٔ «علوم ورزشی» تحصیل کرده است و بزرگ‌شدهٔ مالاگا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به ۴۷، خدا نگهدار و لجن‌زار اشاره کرد.
او در سال ۲۰۱۳ برندهٔ جایزهٔ کاکتوس نقره‌ای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد در جشنواره فیلم‌های اسپانیایی مالاگا و در سال ۲۰۲۵ برندهٔ جایزهٔ گویای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد.
برم پنتافلوئورید

برم پنتافلوئورید (به انگلیسی: Bromine pentafluoride) با فرمول شیمیایی BrF۵ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۲۴۶۰۶ است. که جرم مولی آن ۱۷۴٫۸۹۴ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، مایع زرد کمرنگ است.
محمود نیکبخت

| محمود نیک‌بخت | محمود نیک‌بخت |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۰ مرداد ۱۳۳۰ اصفهان، ایران
درگذشت: ۳ خرداد ۱۴۰۰ اصفهان
مدفن: اصفهان
پیشه: نویسنده
سال‌های فعالیت: ۱۳۵۴–۱۴۰۰
آثار برجسته: متفکر، منتقد و شاعر
فرزندان: راوی، راحه، پویا و بینا
محمود نیکبخت در ۲۰۱۰
محمود نیکبخت (۱۰ مرداد ۱۳۳۰ – ۳ خرداد ۱۴۰۰) منتقد ادبی، شاعر و مترجم معاصر ایرانی اهل اصفهان بود.
او در ابتدای کار نویسندگی‌اش از چهره‌های سرشناس جنگ اصفهان بود و با آثاری که بعد از جنگ اصفهان به چاپ رساند همان تدقیق و نقد دیالکتیکی مختص خویش را همواره به تکامل رسانیده‌بود. چنانچه کتاب از گمشدگی تا رهایی نتیجهٔ همان مقالهٔ «نقبی به سوی نور» است که در جنگ اصفهان به چاپ رسیده بود.
ترجمه‌های وی از زبان انگلیسی بود اما نه فقط از شاعران انگلیسی زبان، بلکه از شاعران دیگر زبان‌ها از جمله ایتالیایی و فرانسوی نیز ترجمه‌هایی کرده‌بود.
محمود نیکبخت همچنین داور مرحله نهایی چهارمین دوره جایزه شعر احمد شاملو بودند که در سال ۱۳۹۷ برگزار شد .
کتاب‌شناسی > مقاله و نقد > کتاب‌های انتقادی

بوطیقای بوف‌کور: روایت‌شناسی روان‌گسیختگی در تکنیک بوف‌کور، محمود نیکبخت، نشر گمان، ۱۳۹۵
از اندیشه تا شعر: مشکل شاملو در شعر، محمود نیکبخت، انتشارات هشت بهشت، ۱۳۷۴
از گمشدگی تا رهایی: شعر و زندگی فروغ فرخزاد، محمودنیکبخت، انتشارات مشعل، ۱۳۷۲
کتاب‌شناسی > مقاله و نقد > مقالات انتقادی

دربرزخ دیروز و امروز: بررسی شعر محمد حقوقی و چگونگی شناخت وی از نیما، کتاب شعر، جلد اول، ۱۳۷۰
بررسی مجموعه شعر "غراب‌های سپید" از "ضیا موحد"، کتاب شعر، جلد دوم، ۱۳۷۳
بخشی از فصل اول کتاب "بهرام صادقی: پیشتاز صناعتی خاص در داستان کوتاه، عصر پنجشنبه ۳۵–۳۶، ۱۳۸۰
نقبی به سوی نور، دربارهٔ فروغ فرخزاد، جنگ اصفهان، دفتر یازدهم، ۱۳۶۰
شرحی بر ساختار داستان "با کمال تاسف" بهرام صادقی، جنگ پردیس، شماره اول، ۱۳۸۴
بهرام صادقی در گفت و گوی شماری از یاران جنگ اصفهان (احمد اخوت، یونس تراکمه، کیوان قدرخواه، احمد میرعلایی و محمود نیک‌بخت)، جنگ پردیس، شماره اول، ۱۳۸۴
اوج صناعت شعری نیما: شرحی بر چگونگی صناعت و ساختارشعر "در پیش کومه‌ام" نیما یوشیج، جنگ پردیس، شماره ۲–۳، ۱۳۸۶
پاره‌ای از درآمد کتاب "روایت‌شناسی و صناعت‌شناسی بوف کور: بررسی چگونگی شناخت "جلال ال احمد" و "هوشنگ گلشیری" از بوف کور"صادق هدایت"، جنگ پردیس، شماره ۲–۳، ۱۳۸۶
کتاب‌شناسی > ترجمه > کتاب

جوزپه اونگارتی: شعر و زندگی اونگارتی، ترجمه محمود نیکبخت، مؤسسه انتشارات بهینه، چاپ اول، ۱۳۷۰
آناباز، سن ژون پرس: شاعر صبح جهان، ترجمه محمد مهریار. محمود نیکبخت، انتشارات فردا، چاپ اول، ۱۳۸۰
کتاب‌شناسی > ترجمه > مقاله و شعر

"آشنایی با اونگارتی"(ترجمهٔ چند شعر با مقاله‌ای از پاتریک کریگ)، رودکی ۶۷، خرداد ۱۳۵۶
چند شعر ازرافائل آلبرتی، جنگ اصفهان، دفتر یازدهم، ۱۳۶۰
ازرا پوند، مقاله "تصویر گرایی"، کتاب شعر، جلد اول، ۱۳۷۰
تی.ای. هیوم، مقاله "دیدگاه رمانتیک و کلاسیک نو "(فصل مهمی از کتاب "تفکرات")، کتاب شعر، جلد اول، ۱۳۷۰
اوکتاویو پاز، مقاله "سنگ زی، پادداشتهایی دربارهٔ ویلیام کارلوس ویلیامز"، کتاب شعر، جلد اول، ۱۳۷۰
ازرا پوند، شعر "سینو"، کتاب شعر، جلد دوم، ۱۳۷۳
زیبگینو هربرت، شعر "هفتمین فرشته"، کتاب شعر، جلد دوم، ۱۳۷۳
میروسلاو هلاب، ژیتوی شعبده باز (ترجمه با محمد مهریار)، کتاب شعر، جلد دوم، ۱۳۷۳
کتاب‌شناسی > شعر

نمی‌دانم از که می‌گویم، کتاب شعر، جلد اول، ۱۳۷۰
این درخت کویری ما، کتاب شعر، جلد اول، ۱۳۷۰
این خانه نمور است، کتاب شعر، جلد اول، ۱۳۷۰
هنوز، کتاب شعر، جلد اول، ۱۳۷۰
با مهر برای بانوک، کتاب شعر، جلد اول، ۱۳۷۰
من دریای تو را یافتم (شعر بلند)، کتاب شعر، جلد دوم، ۱۳۷۳
کتاب‌شناسی > سردبیری

جنگ پردیس (فصلنامه زبان و ادبیات)، سردبیر: محمود نیکبخت، شماره۱، بهار ۱۳۸۴
جنگ پردیس (فصلنامه زبان و ادبیات)، سردبیر: محمود نیکبخت، شماره۲و۳، تابستان ۱۳۸۶
کتاب‌شناسی > زیر نظر نیکبخت

کتاب شعر، جلد اول، زیر نظر محمود نیکبخت، انتشارات مشعل، چاپ اول ۱۳۷۰
کتاب شعر، جلد دوم، زیر نظر محمود نیکبخت، انتشارات مشعل، چاپ اول ۱۳۷۳
کتاب‌شناسی > داوری جوایز

داور مرحله نهایی چهارمین دوره جایزه شعر احمد شاملو در سال ۱۳۹۷
اگریمونت، ماساچوست

اگریمونت، ماساچوست
مکان
| Egremont, Massachusetts | Egremont, Massachusetts |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
The fields of Egremont Plain, looking northeastward towards the southern Berkshires: The fields of Egremont Plain, looking northeastward towards the southern Berkshires
Location in Berkshire County in Massachusetts: Location in Berkshire County in Massachusetts
ایالت: ماساچوست
شهرستان: Berkshire
سال بنیان‌گذاری: ۱۷۳۰
سال شهر شدن: ۱۷۷۵
حکومت: حکومت
 • نوع: Open town meeting
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۹٫۰ مایل مربع (۴۹٫۱ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱۸٫۸ مایل مربع (۴۸٫۸ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۱ مایل مربع (۰٫۳ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۷۴۸ فوت (۲۲۸ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۱۲۲۵
 • تراکم: ۶۵٫۲/مایل مربع (۲۵٫۱/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
کد پستی: ۰۱۲۵۸
کد منطقه: ۴۱۳
کد FIPS: ۲۵-۲۱۳۶۰
GNIS feature ID: ۰۶۱۸۲۶۵
وبگاه: http://www.egremont-ma.gov/
اگریمونت (به انگلیسی: Egremont) شهرکی در شهرستان برکشایر ایالت ماساچوست می‌باشد که در سال ۱۷۷۵ بنیان‌گذاری شده‌است. این شهرک در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۲۲۵ نفر جمعیت داشته‌است.
جرونیمو

| جرونیمو | جرونیمو |
| --- | --- |
Goyaałé: Goyaałé
ادوارد اس. کرتیس، پرتره از جرونیمو،  ۱۹۰۵: ادوارد اس. کرتیس، پرتره از جرونیمو،  ۱۹۰۵
Bedonkohe آپاچی رهبر: Bedonkohe آپاچی رهبر
پس از: مانگاس کولوراداس
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۶ ژوئن ۱۸۲۹ نزدیک نهر ترکیه (رود هیلا), مکزیک (اکنون نیومکزیکو، ایالات متحده آمریکا)
درگذشته: ۱۷ فوریهٔ ۱۹۰۹ (۷۹ سال) فورت سیل، اکلاهما
علت مرگ: نفس تنگی در اثر افتادن از اسب
آرامگاه: گورستان زندانیان جنگی سرخ‌پوستان آپاچی، فورت سیل ۳۴°۴۲′۴۸″شمالی ۹۸°۲۲′۱۰″غربی﻿ / ﻿۳۴٫۷۱۳۴۰۶°شمالی ۹۸٫۳۶۹۳۵۶°غربی﻿ / 34.713406; -98.369356
همسر(ان): Alope, Ta-ayz-slath, Chee-hash-kish, Nana-tha-thtith, Zi-yeh, She-gha, Shtsha-she, Ih-tedda, and Azul
فرزندان: چاپو، دن- سای
امضا: 
جرونیمو، ۱۸۸۷
جرونیمو (به زبان مسکالرو-چیریکاهوا: Goyaałé، به معنای آنکه خمیازه می‌کشد) (۱۶ ژوئن ۱۸۲۹ – ۱۷ فوریه ۱۹۰۹) یکی از رهبران برجستهٔ سرخپوست در آمریکا بود که رهبری آپاچی‌های چیریکاهوا در جنگ‌هایی موسوم به جنگ‌های آپاچی علیه مکزیک و ایالات متحده که به زمین‌های قبیلهٔ آنان دست‌اندازی کرده بودند را برای چندین دهه برعهده جرونیمو (سال‌های ۱۸۲۹–۱۹۰۹م) رهبر آپاچی‌ها بود بعد از این که سربازان مکزیکی خانواده اورا کشتند او جنگجوی چریک شد که هم سربازان مکزیکی و هم آمریکایی از او می‌ترسیدند. او سرنجام تسلیم شد و در سال ۱۹۰۵م در رژه پیروزی انتخاب رئیس‌جمهور (دوموکراسی) روزولت شرکت کرد.
زندگی‌نامه

جرونیمو در ۱۸۲۹ در دستهٔ آپاچی‌های بدونکوهه در نزدیکی رود تورکی در ایالت امروزی نیو مکزیکو که در آن زمان بخشی از خاک مکزیک بود اما خانواده‌اش آن را جز زمین‌های بدونکوهه می‌دانستند متولد شد. پدربزرگ او رئیس بدونکوهه‌ها بود و او سه برادر و چهار خواهر داشت. پس از مرگ پدر، مادرش او را پیش آپاچی‌های چیهنه برد و او با آنها بزرگ شد. در ۱۷ سالگی با دختری از دستهٔ ندنی-چیریکاهوا ازدواج کرد و صاحب سه فرزند شد.
در سالِ ۱۸۵۸ گروهی متشکّل از ۴۰۰ سربازِ مکزیکی به فرماندهی کلنل خوزه ماریا کاراسکو به کمپ جرونیمو در بیرون شهر خانوس، در زمانی که مردان در درون شهر مشغول داد و ستد بودند، حمله‌کرده و دست به کشتار زنان و کودکان زدند. همسر، فرزندان و مادر جرونیمو نیز از جمله کشته‌شدگان این حمله بودند. پس از این رویداد جرونیمو به انجام حملات انتقامی علیه مکزیکیان روی آورد. چنین بر می‌آید که عنوان «جرونیمو» نیز در همین زمان به او داده شد. وجه تسمیهٔ این نام به نبردی بازمی‌گردد که جرونیمو در آن، بی‌توجه به گلوله‌های مرگباری که به سویش می‌آمد مرتب با چاقو به سربازان مکزیکی حمله می‌برد و آنان نام جروم مقدس (جرونیمو) را صدا می‌زدند. آمریکایی‌ها این را شنیدند و گمان بردند که نام واقعی او جرونیمو است و همین نام بر او باقی ماند.
جرونیمو پیوسته حملات و جنگ علیه استان‌ها و شهرهای مختلف مکزیک و سپس علیه مناطق آمریکایی در سرتاسر آریزونا، نیو مکزیکو و غرب تگزاس را ترغیب می‌نمود تا آنکه سرانجام در سال ۱۸۸۶ و پس از سال‌ها تعقیب و گریز، خود را تسلیم مقامات آمریکایی نمود. او به عنوان زندانی جنگی به شخصی نامدار بدل شد و در بازارهای مکاره حضور می‌یافت، هرچند هرگز به او اجازهٔ بازگشت به زادگاهش داده نشد. جرونیمو بعدتر از اینکه خود را تسلیم کرده بود احساس پشیمانی نمود زیرا معتقد بود به شروطی که برای این کار تعیین کرده بود توجهی نشده است.
جرونیمو در فوریهٔ ۱۹۰۹ از اسبش به‌هنگام رفتن به خانه فروافتاد و تمام طول شب را در سرما درآنجا به‌صورت درازکش ماند تا آنکه یکی از دوستانش او را که به‌شدت بیمار شده بود یافت. جرونیمو در ۱۷ فوریهٔ همان سال بر اثر عوارض ناشی از ذات‌الریه در فورت سیل اوکلاهما درگذشت و همان‌جا در گورستان زندانیان جنگی آپاچی به خاک سپرده شد.
فالوده

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام‌های جایگزین: فالوده, پالوده
گونه: دسر
بخش: میان‌وعده
خاستگاه:  ایران
منطقه: شیراز، کرمان، یزد
مواد اصلی: شربت (شکر، گلاب)
انواع: لیمو، زعفران، نعنا
  رسانه: فالوده:   رسانه: فالوده
فالوده یا پالوده از خوردنی‌های سنتی و سرد ایرانی و از گونه دسر است.
که دارای رشته‌های نازک به اندازه ورمیشل است که از نشاسته در یک شربت نیمه یخ‌بسته زده دارای شکر و گلاب ساخته شده است. فالوده بیشتر همراه با آب لیمو و گاه پسته آسیاب شده پذیرایی یا آماده می‌شود.
در ایران، فالوده در بستنی فروشی‌ها و کافی شاپ‌ها با مزه‌هایی مانند پسته، زعفران، گلاب و عسل فروخته می‌شود و می‌توان آن را در کنار بستنی سنتی ایرانی رو کرد. شناخته شده‌ترین گونه فالوده ازآن به شهر شیراز است که با نام فالوده شیرازی شناخته می‌شود. فالوده شیرازی از محبوب‌ترین دسرهای ایرانی می‌باشد که در سراسر دنیا نیز این فالوده را به این نام می‌شناسند.
نام

واژه فارسی پالوده از فعل پالودن به معنای پالایش است. فالوده عربی شده از پالوده است که از برای نبود آوای / p / در عربی استاندارد پس از حمله اعراب به ایران، نمایان شد. در منابع قرون وسطایی عرب برای نمونه در المقام و المعتاد العام، آن را (عربی: فَالُوذَج، آوانگاری: Fālūḏaǧ) (رومانیزه شده: Fālūḏaǧ) می‌دانند.
در سده‌های ۱۶ تا ۱۸، پادشاهان گورکانی هند و ایرانی که بر جنوب آسیا فرمانروایی می‌کردند یک نوشیدنی دسر سرد به نام فالوها پدیدآورند که برگرفته از فالوده است.
پیشینه

در فرهنگ معین آورده شده که در گذشته فالوده به خوراکی گفته می‌شد که از پختن پودر بادام و شکر به‌دست می‌آمده است و این زمینه سرگذشت از آن دارد که فالوده در زمان‌هایی از تاریخ با روش و موادی سراسر دگرگون تهیه می‌شده است. ولی فالوده به سبک کنونی پیشینه‌ای به اندازه یک سده دارد.
تهیه

خمیر نشاسته نازک پخته شده، سپس از راه الک فشرده می‌شود و رشته‌های نازکی مانند رشته‌های ورمیشل می‌سازد، سپس در آب یخ سرد می‌شوند. پس از آن، آن‌ها با آمیختهٔ شربت، ترکیب شده و به تندی خنک می‌شوند تا شربت نیمه یخ‌بسته شود.
گونه‌ها

پالودهٔ شیرازی در ایران و دیگر کشورها بیشتر از گونه‌های دیگر مصرف دارد و در بسیاری از بستنی فروشی‌های سنتی به فروش می‌رسد و عبارت از رشته‌های نشاسته‌ای یخ زده و مخلفات که پیش‌ترها به شیوهٔ سنتی ساخته می‌شد، ولی امروز با دستگاه‌های ویژه و ماشین‌هایی با تندی بسیار گسترده‌تر و آسان‌تر تهیه می‌شود. پالودهٔ یزد و کرمان نیز از هواداران ویژهٔ خود برخوردار است. پالودهٔ شیرازی را بیشتر با یک گونه چاشنی مانند آب لیمو، عرقیاتی چون نسترن یا شربت آلبالو و پالودهٔ یزدی و کرمانی را با گلاب و نعناع یا شربتی بنام شیره (آب و شکر تغلیظ شده) درآمیخته و مصرف می‌کنند.
گونه‌ها > شیرازی

فالوده شیرازی یکی از پرطرفدارترین خوراکی‌های شیراز است. در تهیهٔ فالوده شیرازی، نشاستهٔ پخته شده را به‌دست دستگاه و با فشار از توری می‌گذرانند تا رشته رشته شود و سپس در فریزر نهاده تا یخ بزند. این خوراکی از رشته‌های نازک نشاسته‌ای یخی که با آبلیموی تازه شیراز، عرقیات و شربت‌های خوش‌بو درست می‌شود همچنین فالوده از گرما زدگی در روزهای گرم تابستان جلوگیری می‌کند و به گونهٔ تکی یا با بستنی سنتی سرو می‌شود.
گونه‌ها > کرمانی

فالوده کرمانی شکلی متفاوت از فالوده دیگر شهرها دارد و به جای آنکه نشاستهٔ آن رشته‌ای باشد، به صورت دانه‌های درشت توپی است. این فالوده با عرق بید مشک، نسترن، گلاب و نعناع یا شربتی با نام شیره سرو می‌شود. در گذشته فالوده فروشان کرمانی یخ موجود در یخدان مؤیدی را از درون چاله بیرون می‌آوردند و برای تولید فالوده کرمانی و بستنی از آن استفاده می‌کردند. هنگامی که یخ‌ها پایان می‌یافت برخی با استفاده از الاغ و گونی‌های کلفت به کوه سیرچ (جفتان) می‌رفتند و برای فالوده‌فروشان یخ می‌آوردند.
فالوده کرمان در سال ۱۳۹۵ در فهرست آثار ملی ناملموس کشور، ثبت ملی شده است.
گونه‌ها > یزدی

فالوده یزدی در شهر یزد به آن ماقوتک نیز می‌گویند خیلی شبیه به همنام کرمانی خود است. فالوده در میان مردم یزد دیرینگی نزدیک به چند صد سال دارد و هنوز هم حتی با پیشرفت دانش و نوآوری دستگاه‌های پیشرفته برای تهیه آن، بسته به دسرهای نو، ارزان‌ترین بها و بیشترین هوادار را دارد. در فالوده یزدی، نشاسته را آب کرده و سپس آن را پخته و در هنگامی که داغ است از آبکشی که زیر آن ظرف یخی می‌باشد، می‌گذرانند تا رشته رشته شود. فالوده یزدی را پس از آماده شدن با شیره، گلاب و سیاه دانه، سرو می‌کنند.
در ادبیات

با شاه هم پالوده نمی‌خورد. (کسی که خودپرستی دارد)
بخت اگر وارون شود، پالوده دندان بشکند.
انگار به پالوده خوردن می‌رود. (با این که خطر و مصیبتی درپیش دارد، آسوده‌خاطر است)
خاک دیوارِ خویشتن لیسی، بِه ز پالودهٔ کسان انگشت
پالوده اگر نگهدار بود، خودش را نگه می‌داشت. (آن که در امور خود موفق نیست نمی‌تواند راهنمای دیگری باشد)
آن قدر آشِ داغ خورده است، که به پالوده هم فوت می‌کند!
یواس‌اس توکان (ای‌ام-۳۸۷)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیشینه: پیشینه
مالک: 
آب‌اندازی::  ۱۶ فوریه ۱۹۴۴
آغاز کار::  ۱۵ سپتامبر ۱۹۴۴
به دست آورده شده::  ۲۲ دسامبر ۱۹۶۴
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
وزن::  ۸۹۰ تن بزرگ (۹۰۴ تن)
درازا::  ۲۲۱ فوت ۳ اینچ (۶۷٫۴۴ متر)
پهنا::  ۳۲ فوت (۹٫۸ متر)
آبخور::  ۱۰ فوت ۹ اینچ (۳٫۲۸ متر)
سرعت::  ۱۸ گره (۳۳ کیلومتر بر ساعت؛ ۲۱ مایل بر ساعت)
یواس‌اس توکان (ای‌ام-۳۸۷) (به انگلیسی: USS Toucan (AM-387)) یک کشتی بود که طول آن ۲۲۱ فوت ۳ اینچ (۶۷٫۴۴ متر) بود. این کشتی در سال ۱۹۴۴ ساخته شد.
ژازه تباتبایی

| ژازه تباتبایی | ژازه تباتبایی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ فروردین ۱۳۰۵ تهران، ایران
درگذشت: ۲۰ بهمن ۱۳۸۶ تهران، ایران
پیشه: نقاش، مجسمه‌ساز، شاعر و نمایش‌نامه‌نویس.
ژازه تباتبایی (با نام اصلی سید علی طباطبایی) (۱ فروردین ۱۳۰۵ تهران – ۲۰ بهمن ۱۳۸۶ تهران) نقاش، مجسمه‌ساز، شاعر و نمایش‌نامه‌نویس ایرانی بود. او «نگارخانه هنر جدید» را که از نخستین نگارخانه‌های ایران و یکی از مراکز فرهنگی مهم زمان خود بود تأسیس کرد. ژازه خود نام خویش را «تباتبایی» امضا می‌کرد.
شهرت امروز او بیشتر برای فیگورهای خلاقانه و مجسمه‌های فلزی است که با جفت‌کاری (اَسِمبلاژ) قطعات فلزی ماشین‌آلات صنعتی و اتومبیل‌ها ساخته‌است. سبک او به هنر سقاخانه‌ای نزدیک است و شیر-زن‌ها و خورشیدها از موضوعاتی است که اغلب در کارهای وی تکرار می‌شوند. به همین دلیل از او به همراه تنی چند از نقاشان معاصر ایرانی به عنوان پیشگامان مکتب سقاخانه در ایران یاد می‌شود که در اوایل دهه چهل شمسی شکل گرفت و شاید نخستین مکتب نقاشی منسجم ایرانی باشد.
زندگی

ژازه اولین داستان خود را بنام «شن و نی» در دوازده سالگی نوشت و سپس به دیگر رشته‌های هنری دست یازید. سپس نمایشنامه هایی مانند «شکوفه‌های پژمرده»، «لرد چی‌چی یانف»، «جای پا» و «آقاموچول» را نگارش کرده و خود نیز کارگردانی کرد و در «کانون پیشاهنگ» به روی صحنه آورد. در سال ۱۳۲۵ داستان «پسر کوچک» را چاپ نمود.
او در سال ۱۳۲۹ از هنرستان هنرپیشگی دیپلم گرفت و اولین نمایشگاه نقاشی خود را که نقاشی‌هایی با سبک مینیاتور بودند برپا کرد. ژازه تباتبایی در سال ۱۳۳۳ در رشته کارگردانی و مبانی تئاتر در دانشکده ادبیات ایران شاگرد اول شد و نمایش «پیراهن ملوانی» را به صحنه آورد.
در سال ۱۳۳۹ دوره نقاشی را در دانشکده هنرهای زیبا به‌پایان رساند و نگارخانه «هنر جدید» را بنیاد نهاد که اولین نگارخانه در ایران به‌شمار می‌رفت.
آثار ژازه

آثار نقاشی و مجسمه ژازه در موزه‌ها و کلکسیونهای شخصی مانند موزه لوور در پاریس، موزه متروپولیتن نیویورک، موزه هنرهای معاصر تهران، نگارخانه سیحون در تهران، پریوات کلکسیون در آلمان، مجموعه شخصی فرح پهلوی، مجموعه شخصی امیرعباس هویدا و مجموعه شخصی جیمی کارتر قرار دارند.
آثار ژازه تا کنون در کشورهایی مختلفی از جمله بریتانیا، فرانسه، ایتالیا، یونان، آلمان، ترکیه، هند، چین و آمریکا به نمایش درآمده و ۱۰ جایزه بین‌المللی را از آن او کرده‌است.
آثار دربارهٔ او

در سال ۱۳۴۶ خسرو سینایی کارگردان سینما فیلمی از آثار ژازه تهیه کرد که «شرح حال» نام دارد در سال ۱۳۷۶ نیز فیلم دیگری با نام «کوچه پاییز» دربارهٔ زندگی این هنرمند ساخت.
حراج

حراج تهران، تهران۱۳۹۳
حراج کریستی، تهران۱۳۹۲
حراج بونامز، دبی ۱۳۸۷
سال‌های پایانی عمر

ژازه در سالهای اخیر در کشور اسپانیا زندگی می‌کرد و اوقات کمی از سال در ایران بود. وی در ۲۰ بهمن ۱۳۸۶ در سن 77 سالگی در بیمارستان آتیه تهران درگذشت.
قبر تباتبایی در قطعه هنرمندان بهشت زهرا
دنیز جان آکتاش

بازیگر ترکیه‌ای
| دنیز جان آکتاش Deniz Can Aktaş | دنیز جان آکتاش Deniz Can Aktaş |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۸ ژوئیهٔ ۱۹۹۳ ‏(۳۱ سال) استامبول، ترکیه
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۵–اکنون
دنیز جان آکتاش (به ترکی استانبولی: Deniz Can Aktaş؛ زادهٔ ۲۸ ژوئیه ۱۹۹۳) هنرپیشه اهل ترکیه است.
زندگی

وی از سال ۲۰۱۵ میلادی مشغول به فعالیت است. او با بازی در سریال تلخ و شیرین و در نقش بوراک به اوج شهرت رسید. در سال ۲۰۲۱ با آهسن اوراعلو در سریال با مدیر برنامه ام تماس بگیر در حال نقش آفرینی است.
فیرچایلد ایکس‌سی-۱۲۰ پک‌پلین

| ایکس‌سی-۱۲۰ پک‌پلین | ایکس‌سی-۱۲۰ پک‌پلین |
| --- | --- |
تصویر ترکیبی از تنها ایکس‌سی-۱۲۰ روی زمین و در حال پرواز.: تصویر ترکیبی از تنها ایکس‌سی-۱۲۰ روی زمین و در حال پرواز.
کاربری: هواگرد ترابری نظامی
تولیدکننده: فیرچایلد ایرکرفت
نخستین پرواز: ۱۱ آگوست ۱۹۵۰
تعداد ساخته‌شده: ۱
توسعه‌یافته از: فیرچایلد سی-۱۱۹ فلائینگ باکس‌کار
فیرچایلد ایکس‌سی-۱۲۰ پک‌پلین یک هواپیمای ماژولار آزمایشی آمریکایی بود که برای اولین بار در سال ۱۹۵۰ پرواز کرد. این هواپیما از طرح فیرچایلد سی-۱۱۹ فلائینگ باکس‌کار متعلق به این شرکت ساخته شد و به لحاظ استفاده غیر متعارف از غلاف‌های قابل جابجایی بار که به جای داشتن یک محفظه بار داخلی، در زیر بدنه وصل شده بودند، منحصر به فرد بود.
مشخصات فنی (XC-۱۲۰)

داده‌ها از
ویژگی‌های کلی
خدمه: پنج (خلبان، کمک خلبان، مهندس پرواز، دو باربر)
ظرفیت: ۲۰٬۰۰۰ پوند (۹٬۰۹۰ کیلوگرم) (۲٬۷۰۰ فوت مکعب)
طول: ۸۲ فوت ۱۰ اینچ (۲۵٫۲۵ متر)
پهنای بال: ۱۰۶ فوت ۶ اینچ (۳۲٫۴۶ متر)
ارتفاع: ۲۵ فوت ۱ اینچ (۷٫۶۵ متر)
مساحت بال‌ها:  ۱٬۴۴۷ فوت مربع (۱۳۴٫۴ متر مربع)
وزن ناخالص:  ۶۴٬۰۰۰ پوند (۲۹٬۰۳۰ کیلوگرم)
پیشرانه: الگو:Formatnnumber عدد موتور شعاعی پرت اند ویتنی آر-۴۳۶۰ واسپ میجور, ۳٬۲۵۰ اسب بخار (۲٬۴۲۰ کیلووات)  خطای عبارت: نویسه نقطه‌گذاری شناخته نشده «[» برای برخاست
ایکس‌سی-۱۲۰ بدون کانتینر باری آن
ایکس‌سی-۱۲۰ بر روی زمین