stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تله‌نت (شبکه داده عمومی)
فناوری شبکه داخلی

شبکه اولیه از مسیریابی هاپ به هاپ با تعریف استاتیکی استفاده می‌کرد و از مینی کامپیوترهای تجاری Prime به عنوان سوئیچ استفاده می‌کرد، اما سپس به سوییچ چند پردازشی ساخته شده بر اساس ریزپردازنده‌های ۶۵۰۲ منتقل شد. از جمله نوآوری‌های این سوئیچ نسل دوم، یک رابط گذرگاه داوری ثبت شده بود که یک پارچه سوئیچ در میان ریزپردازنده‌ها ایجاد کرد. در مقابل، یک سیستم معمولی مبتنی بر ریزپردازنده آن زمان از یک گذرگاه استفاده می‌کرد. پارچه‌های تعویض شده تا حدود بیست سال بعد، با ظهور PCI Express و HyperTransport رایج نشدند.
اکثر خطوط اینترسوئیچ با ۵۶ کار می‌کردند kbit/s، با تعداد کمی، مانند نیویورک-واشینگتن، در T1 (یعنی ۱٫۵۴۴ مگابیت بر ثانیه). پروتکل داخلی اصلی یک نوع اختصاصی در X.75 بود. Telenet همچنین دروازه‌های استاندارد X.75 را به سایر شبکه‌های سوئیچینگ بسته اجرا می‌کرد.
در اصل، جداول سوئیچینگ را نمی‌توان جدا از کد اجرایی اصلی تغییر داد و به روز رسانی توپولوژی باید با خراب کردن عمدی کد سوئیچ و راه اندازی مجدد اجباری از مرکز مدیریت شبکه انجام می‌شد. بهبود در نرم‌افزار اجازه بارگذاری جداول جدید را می‌دهد، اما شبکه هرگز از پروتکل‌های مسیریابی پویا استفاده نمی‌کند. مسیرهای ثابت چندگانه، بر اساس سوئیچ به سوئیچ، می‌تواند برای تحمل خطا تعریف شود. عملکردهای مدیریت شبکه بر روی مینی کامپیوترهای Prime همچنان اجرا می‌شد.
Telenet در ابتدا از یک رابط میزبان اتصال مجازی اختصاصی استفاده می‌کرد. رابرتز و بری وسلر مدت کوتاهی قبل از نهایی شدن به تلاش بین‌المللی برای استانداردسازی پروتکلی برای ارتباطات داده سوئیچینگ بسته بر اساس مدارهای مجازی پیوستند. پیشنهاد CCITT برای X.25 توسط Rémi Després و دیگر کارشناسان بین‌المللی آماده می‌شد. چند تغییر جزئی که مشخصات پیشنهادی را تکمیل می‌کردند، برای اینکه Telenet بتواند به توافق بپیوندد، اعمال شد. Telenet مدت کوتاهی پس از انتشار پروتکل در مارس ۱۹۷۶، X.25 را پذیرفت رابط میزبان X.25 آن اولین در صنعت بود.
دسترسی به شبکه > دسترسی ناهمزمان اولیه

کاربران می‌توانند از مودم‌های موجود در شبکه تلفن عمومی سوئیچ‌شده برای شماره‌گیری درگاه‌های TAC استفاده کنند، یا از پایانه‌های «گنگ» یا از رایانه‌هایی که چنین پایانه‌هایی را تقلید می‌کنند، تماس بگیرند. سازمان‌هایی با تعداد زیادی پایانه محلی می‌توانند یک TAC را در سایت خود نصب کنند که از یک خط اختصاصی تا ۵۶ استفاده می‌کند. kbit/s، برای اتصال به سوئیچ در نزدیکترین مکان Telenet. مودم‌های Dialup پشتیبانی شده حداکثر سرعت ۱۲۰۰ بیت بر ثانیه و بعداً ۴۸۰۰ بیت بر ثانیه داشتند.
که آنها را به یک سیستم کامپیوتری با شماره "۵۵۵" که در همان مجاورت "کد منطقه" استاندارد تلفن ۳۰۱ قرار دارد متصل می‌کند.
یکی از مشتریان مهم، ارائه‌دهنده خدمات اینترنتی اولیه (که اکنون نامیده می‌شود)، منبع بود که تجهیزات خود را در مکلین، ویرجینیا داشت. Telenet در زمانی که تعداد کمی از مشتریان شرکتی وجود داشت، نرخ بسیار پایین‌تری در شب ارائه می‌داد و این به منبع اجازه می‌داد تا یک سرویس متوسط را راه‌اندازی کند. ارائه قیمت به ده‌ها هزار مشتری. یکی دیگر از مشتریان برجسته در دهه ۱۹۸۰ کوانتوم لینک (اکنون AOL) بود.
سایر پروتکل‌های دسترسی

Telenet از متمرکزکننده‌های راه دور برای پایانه‌های هوشمند خانواده IBM 3270 پشتیبانی می‌کرد که از طریق X.25 به نرم‌افزار نوشته شده توسط Telenet که در پردازنده‌های جلویی سری IBM 370x اجرا می‌شد، ارتباط برقرار می‌کرد. Telenet همچنین از رابط‌های ترمینال حالت بلوک (BMTI) برای پایانه‌های IBM Remote Job Entry که از پروتکل‌های 2780/3780 و HASP Bisync پشتیبانی می‌کنند، پشتیبانی می‌کند.
پی‌سی پی‌سی

در اواخر دهه ۱۹۸۰، Telenet سرویسی به نام PC Pursuit ارائه کرد. مشتریان با پرداخت هزینه ماهانه ثابت می‌توانند به شبکه Telenet در یک شهر شماره‌گیری کنند، سپس از مودم‌های شهر دیگر برای دسترسی به سیستم‌های تابلوی اعلانات و سایر خدمات استفاده کنند. PC Pursuit در میان علاقه‌مندان به کامپیوتر بسیار محبوب بود، زیرا هزینه‌های مسافت طولانی را کنار می‌زد. از این نظر، PC Pursuit شبیه اینترنت بود و به هر کاربری اجازه می‌داد تا با هر سیستمی به‌گونه‌ای که محلی است تماس بگیرد.
هنگام اتصال به شبکه، کاربر یک کد ۵ حرفی را برای شهر مورد نظری که می‌خواست با آن تماس بگیرد وارد می‌کرد. این شامل یک کد دولتی ۲ حرفی و یک مخفف ۳ حرفی برای شهر بود. به عنوان مثال، برای فراخوانی یک سیستم در کلیولند، اوهایو، کاربر کد OHCLV را برای "OHio", "CLeVeland" وارد می‌کند. پس از اتصال، کاربر می‌توانست با هر شماره محلی تماس بگیرد و سیستم ارتباط مستقیم بین دو نقطه پایانی را شبیه‌سازی می‌کند.
| City Code | Area Code(s) | City |
| --- | --- | --- |
| AZPHO | 602 | Phoenix, Arizona |
| CAGLE | 818 | Glendale, California |
| CALAN | 213 | Los Angeles, California |
| CODEN | 303 | Denver, Colorado |
| CTHAR | 203 | Hartford, Connecticut |
| FLMIA | 305 | Miami, Florida |
| GAATL | 404 | Atlanta, Georgia |
| ILCHI | 312, 815 | Chicago, Illinois |
| MABOS | 617 | Boston, Massachusetts |
| MIDET | 313 | Detroit, Michigan |
| MNMIN | 612 | Minneapolis, Minnesota |
| NCRTP | 919 | Research Triangle Park, North Carolina |
| NJNEW | 201 | Newark, New Jersey |
| NYNYO | 212, 718 | New York City |
| OHCLV | 216 | Cleveland, Ohio |
| ORPOR | 503 | Portland, Oregon |
| PAPIT | 412 | Pittsburgh, Pennsylvania |
| PAPHI | 215 | Philadelphia, Pennsylvania |
| TXDAL | 214, 817 | Dallas, Texas |
| TXHOU | 713 | Houston, Texas |
| WIMIL | 414 | Milwaukee, Wisconsin |
| WASEA | 206 | Seattle, Washington |
جوزف مسمار

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- |
ملیت: سوریه
زاده: ۲۵ نوامبر ۱۹۲۱
ورزشی: ورزشی
ورزش: ورزش تیراندازی
جوزف مسمار (عربی: جوزيف مسمار؛ زادهٔ ۲۵ نوامبر ۱۹۲۱) تیرانداز اهل سوریه بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ شرکت کرده‌است.
آرتور پرسیوال نیوتن

آرتور پرسیوال نیوتن (به انگلیسی: Arthur Percival Newton) (متولد ۱۸۷۳- درگذشت ۱۹۴۲) تاریخ‌نگار «امپراتوری بریتانیا» و صاحب کرسی رودز تاریخ امپراتوری در کینگز کالج لندن بین سال‌های ۱۹۲۰ تا ۱۹۳۸ بود. او سرویراستار تاریخ امپراتوری بریتانیا کمبریج بود.
آثار

The colonising activities of the English Puritans: The last phase of the Elizabethan struggle with Spain. انتشارات دانشگاه ییل, New Haven, 1914.
The empire and the future, a series of imperial studies lectures delivered in the University of London, King's College. مکمیلن, London, ۱۹۱۶.
An introduction to the study of colonial history. Society for Promoting Christian Knowledge, London, 1919.
The staple trades of the empire. Dent, London, ۱۹۱۸.
ها تائه-کوون

| کسب مدال در المپیک> بدمینتون مردان.به نمایندگی از   کره جنوبی | کسب مدال در المپیک> بدمینتون مردان.به نمایندگی از   کره جنوبی | کسب مدال در المپیک> بدمینتون مردان.به نمایندگی از   کره جنوبی |
| --- | --- | --- |
|  |  بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴  | دونفره |
|  |  بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۰  | دونفره |
ها تائه-کوون (انگلیسی: Ha Tae-kwon؛ زادهٔ ۳۰ آوریل ۱۹۷۵) بدمینتون‌باز اهل کره جنوبی است.
ترجمه‌های دیوان حافظ

این فهرست ممکن است ناکامل باشد و هرگز نتوان آن را کامل کرد. با  با استفاده از منابع معتبر، به ویکی‌پدیا کمک کنید.
این مقاله به ترجمه‌های دیوانِ حافظ می‌پردازد. ترجمه‌های دیوان یا بخشی از آن به زبان‌های اردو، پنجابی، سندی، عربی، انگلیسی در هند و پاکستان، دیوان و گزیدهٔ آن، و تنظیمِ اشعار برای آواز به زبان‌های انگلیسی، فرانسه، آلمانی، روسی، ارمنی، بلغاری، چکی، چینی، دانمارکی، هلندی، فنلاندی، یونانی، مجاری، ایتالیایی، لاتین، لیتوانیایی، نروژی، لهستانی، پرتغالی، رومانیایی، صربی، سوئدی، اسپانیایی و ترکی هست. از دیوان حافظ همچنین چند ترجمه به زبان کردی موجود است.
کردی

شاعران کُرد بسیاری ابیاتی از حافظ را در اشعار خود تضمین کرده‌اند و یا اشعاری را با تأثیر از غزلیات وی سروده‌اند. اما ترجمۀ مستقیم اشعار وی به زبان کردی به چند دهۀ‌ اخیر بازمی‌گردد. عباس حقیقی ۱۰۰ غزل از دیوان حافظ را به کردی سورانی ترجمه کرده و در مجموعه‌‌ای با عنوان «شه‌ونم» (شبنم) به چاپ رسانده است. همچنین عمر صالحی صاحب نیز مجموعه‌ای کامل از اشعار حافظ را به کردی سورانی ترجمه کرده و با عنوان «تافگه‌ی ئه‌وین» (آبشار عشق) منتشر نموده است. علاوه بر این دو ترجمه به کردی سورانی، مصطفی بیگی شاعر ایلامی نیز مجموعه‌ای از غزلیات حافظ را به کردی جنوبی و گویش ایلامی ترجمه کرده که در همایش‌های متعددی خوانده شده،‌ اما هنوز به صورت مستقل به چاپ نرسیده است.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
فهرستِ مترجمانِ کُردیِ دیوانِ حافظ: فهرستِ مترجمانِ کُردیِ دیوانِ حافظ
| ردیف | مترجم | فعالیت | توضیحات |  |  |  |
| ۱ | عباس حقیقی (د. ۱۳۷۵ ه‍.ش/۱۹۹۶ م) | ترجمهٔ ۱۰۰ غزل، ۹ رباعی و ساقی‌نامهٔ حافظ به کردی و انتشار با عنوان شه‌ونم (شبنم) در ارومیه؛ سرایش ملمع‌ها و مسمط‌های تضمینی با بهره‌گیری از شعر حافظ |  |  |  |  |
| ۲ | عمر صالحی صاحب ادیب و شاعر کُرد | ترجمهٔ هر غزل به کُردی سورانی با حفظ وزن اصلی، و به سبک و سیاق شعر حافظ. مترجم در انتهای هر غزل یک بیت از خودش را متناسب با محتوای غزل گنجانده است. | این ترجمه با عنوان «تافگه‌ی ئه‌وین» (آبشار عشق) توسط انتشارات دانشگاه کردستان به چاپ رسیده است. |  |  |  |
عربی

پس از خَیّام و رباعیاتش، حافظ و دیوانش بیشترین اثرگذاری را در قلمرو ادب عرب داشته است. ابراهیم امین شواربی، دانشجوی مصری، نخستین کسی بود که حافظ‌پژوهی را آغاز کرد. او دو اثر در این‌باره دارد: اغانی شیراز و حافظ الشیرازی شاعر الغناء الغزل فی ایران. اغانی شیراز او غزلیات حافظ الشیرازی بخش عمدهٔ کار شواربی را شامل می‌شود که در دو مرحله چاپ شد. در مرحلهٔ نخست و در سال ۱۳۲۳ ه‍.ش/۱۹۴۴ م، ۱۴۵ غزل از حرف الف تا دال در قاهره منتشر شد. اندکی بعد کتاب به‌طور کامل چاپ شد. شواربی در مقدمه می‌گوید ترجمهٔ شعر به شعر کاری ناممکن است؛ به همین خاطر وی ترجمه به نثر را برگزیده است؛ اما گاهی چنان از حافظ اثر می‌گرفته که به‌ناچار به نثر مسجع روی آورده است. شواربی ترجمه‌اش را در شش قالب انجام داده است: ۱. به نثر؛ ۲. به نثر مسجع برپایهٔ بیت نخست غزل؛ ۳. به نثر مسجع برپایهٔ قافیهٔ غزل؛ ۴. به نثر با حفظ ردیف غزل؛ ۵. به نظم با حفظ وزن و قافیهٔ شعر فارسی؛ ۶. به نظم بدون رعایت وزن و قافیهٔ شعر فارسی. این چندگانگی و بی‌نظمی در سراسر ترجمه آشکار است. درمجموع ۴۹۶ غزل به نثر و ۱۹ غزل افزون‌بر نثر، به نظم نیز ترجمه شده‌اند. ۵ غزل که ملمّعند تنها به نظم ترجمه شده‌اند. ساقی‌نامه نیز به‌طور کامل به شعر عربی ترجمه شده است. در این ترجمه اثری از هنر شعری حافظ دیده نمی‌شود. از کاستی‌های بزرگ این ترجمه نخست اشتباه‌های فراوانی در متن‌های فارسی دو کتاب و دوم بدفهمی‌هایی در ترجمه است.
در ابتدای دههٔ ۱۳۴۰ ه‍.ش/۱۹۶۰ م، محمد فراتی از سوی وزارت فرهنگ سوریه مأمور شد تا ترجمهٔ آثار فارسی را به عربی انجام دهد. او طی پنج سال شماری از آثار ارزشمند فارسی را به عربی ترجمه کرد. یکی از این آثار، ترجمهٔ ۲۰۰۰ بیت از سروده‌های سعدی و حافظ بود. در سال ۱۹۶۳ م، مجلهٔ الدراسات الادبیة شش غزل از غزل‌های حافظ ترجمهٔ فراتی را منتشر کرد. صلاح صاوی شاعر مصری در سال ۱۳۶۷ ه‍.ش/۱۹۸۸ م کتابی با عنوان دیوان العشق، شعر حافظ الشیرازی در تهران به چاپ رساند. این کتاب ۳۰ غزل حافظ همراه با ترجمهٔ منظوم به عربی را دربرمی‌گیرد. محمدعلی شمس‌الدین شاعر لبنانی از آخرین کسانی است که به حافظ توجه کرده است. از آثار او کتاب شیرازیات است که در سال ۱۳۸۴ ه‍.ش/۲۰۰۵ م هم‌زمان با همایش حافظ در نگاه ادیبان عرب در بیروت چاپ شد. این کتاب شامل ترجمهٔ ۷۵ غزل از حافظ است. واپسین ترجمهٔ شعر حافظ به عربی اثر عمر محمد شبلی است که در مجلهٔ شیراز معرفی شده است. شبلی دیوان حافظ را با عنوان حافظ الشیرازی بالعربیة شعراً ترجمه کرده و جلد نخستش را به مجلهٔ شیراز فرستاده است. او وعدهٔ ارسال جلد دوم را نیز داده است. احمد زکی ابوشادی نیز ۶۵ رباعی از رباعیات منسوب به حافظ را از نسخهٔ ترجمهٔ انگلیسی گرانمر بنگ در سال ۱۹۱۶ م به عربی ترجمه کرده است.
ستاد ادبی دانشگاهی سوری-ایرانی نادر نظام تهرانی در سال ۱۳۹۹ش/۲۰۲۰ م دیوان حافظ را به عربی با عنوان «ديوان حافظ: بالعربية شعرًا» ترجمه و چاپ کرد.
ترکی عثمانی

عبدالباقی گولپینارلی (د. ۱۹۸۲ م) از ایران‌شناسانِ نامدار، در سال ۱۹۴۴ م، دیوانِ حافظ را براساسِ نسخهٔ ۳۹۴۵ کتابخانهٔ ایاصوفیه در استانبول به‌تاریخ ۸۱۳ ه‍.ق و مقابله با نسخهٔ عبدالرحیم خلخالی چاپ‌شده در ۱۳۰۶ ه‍.ش، به‌همراه مقدمه‌ای مفصل و پیوست‌هایی به ترکی استانبولی ترجمه کرد که چندین بار چاپ شده است.
روسی

آشنایی با حافظ در حوزهٔ روسیه و شورویِ سابق بیش از سیصد سال سابقه دارد. همزمان با آشنایی با ادبیاتِ فارسی در دورهٔ کاترینِ دوم و ترجمهٔ آثارِ شرقی به‌واسطهٔ زبان‌های اروپایی — و به‌ویژه فرانسوی — به روسی، ترجمه‌هایی از دیوانِ حافظ انجام گرفت. جایگاهِ حافظ در فرهنگِ روسی، افزون بر شاعری بزرگ، جایگاهِ آزاداندیشی و نمونهٔ مبارزه با تزویر و ریاکاری است. آگاهیِ ادیبانِ روسی در نیمهٔ نخستِ سدهٔ نوزدهمِ میلادی، به‌واسطهٔ ترجمهٔ آلمانی و به‌ویژه دیوانِ غربی–شرقیِ گوته است. این اثرپذیری سببِ ترجمه‌هایی روسی از اشعارِ حافظ شد. ترجمهٔ اوسیپ سنکوفسکی، نخستین ترجمهٔ روسیِ غزل‌های حافظ است. او در سفرِ استانبول با دیوانِ حافظ آشنا شد و مقاله‌ای با عنوانِ «دیوان خواجه حافظ شیرازی، شاعرِ شهیرِ فارسی‌گوی» در شمارهٔ ماهِ مارسِ ۱۸۲۰ م مجلهٔ «یادداشت‌های روزانهٔ ولینسکی» منتشر کرد. در این مقاله ۳ غزل با ترجمهٔ نثر ارائه شده است. این ترجمه‌های از روی ترجمه‌های ترکیِ دیوانِ حافظ انجام گرفته است. دومین ترجمه را الکساندر بستوژیف از ۵ غزلِ حافظ در سال ۱۸۲۸ م و از زبانِ آلمانی به روسی انجام داد. او دو غزل هم از فارسی به روسی ترجمه کرد. نیکلای چرنیشفسکی هم ترجمه‌هایی پراکنده از ابیاتِ حافظ به روسی انجام داد. ترجمهٔ سومْ کارِ آفاناسی فت، شاعرِ روسی است. شاعر بودنِ وی، سببِ فهمِ بهتر و بیشتر وی از اندیشه‌های حافظ و راهیابی‌اش به جهانِ معنویِ او شد. ترجمهٔ فت، تمامِ دیوانِ حافظ را دربرمی‌گیرد و این ترجمه از زبانِ آلمانی به روسی صورت گرفته است. آخرین کاری که در زمینهٔ ترجمهٔ اشعارِ حافظ به روسی انجام شده، کاری است که در انستیتوی شرق‌شناسی آکادمی علوم روسیه درحال انجام است. این اثر ترجمهٔ کاملی از دیوانِ حافظ توسط سه ایران‌شناسِ برجسته و استادِ زبان فارسیِ روس و به‌سرپرستیِ ناتالیا ایلینیچنا پریگارینا است. تاکنون بیش از ۲۰۰ غزلْ ترجمه شده و باقی در دستِ انجام است. پژوهش‌ها در زمینهٔ اشعار و ترجمه و شرحِ بعضی از اشعار نیز، مرتباً در مجلهٔ ایرانو اسلاویکا متعلق به انستیتو منتشر می‌شود.
فرانسوی

نخستین ترجمهٔ اشعارِ حافظ به زبانِ فرانسه، توسط ویلیام جونزِ انگلیسی در سال ۱۷۷۰ م صورت گرفت. او در پایانِ ترجمهٔ کتابِ دُرّهٔ نادری، ۱۳ غزل از حافظ را معرفی و ترجمه کرد. سپس‌تر در سال ۱۷۷۱ م توسط کارل امریش الکساندر دو رویچسکی در مرکزِ شرق‌شناسیِ وین، ترجمهٔ دیگری انجام شد. او در کتابی با عنوانِ نمونهٔ شعر فارسی، به ترجمه و شرحِ ۱۶ غزلِ حافظ پرداخت. مشورتِ رویچسکی با ویلیام جونزِ انگلیسی، سبب شد تا جونز — که پیشتر ۱۳ غزل از حافظ را در کتابِ دستور زبان فارسیِ خویش معرفی کرده بود — به ترجمهٔ ۱۰ غزل از حافظ دست زند و آنها را به فرانسه در «رساله دربارهٔ شعرِ آسیایی» در سال ۱۷۷۴ م و سپس در کتابِ تفسیرِ اشعارِ آسیایی، کتاب ششم به زبانِ لاتینی منتشر کند. در سال ۱۸۹۸ م، آلفونس نیکلا، چند غزل از حافظ را ترجمه و منتشر کرد، اما این اثر چندان بازتابی نداشت. در سدهٔ بیستمِ میلادی، اندک‌اندک ترجمه‌های بیشتری از اشعارِ حافظ انجام شد. این آثار توسطِ آشنایان با زبانِ فارسی صورت می‌گرفت که حتی مدتی در ایران زندگی کرده بودند. در سال ۱۹۲۲ م در پاریس، هانری پیاتسا اشعارِ حافظ را در کتابی با عنوانِ غزل‌های حافظ ترجمه و چاپ کرد. به‌نظر می‌رسد ترجمهٔ شارل دوویلر نیز که در همین سال و با همین عنوان منتشر شده، تکرارِ اثرِ پیاتساست. آرتور گی در ۱۹۲۷ م، اشعارِ حافظ را در کتابی با نام اشعارِ عاشقانه یا غزل‌ها ترجمه کرد. او در این اثر، مقدمه و یادداشت‌هایی برپایهٔ شرحِ سودی افزوده است. با وجودِ کوششِ فراوان او تنها توانست ۱۷۵ غزل را ترجمه کند. پژوهشگران به‌خاطرِ اشتباه‌های بسیارِ این ترجمه، برای آن جایگاهی قائل نشدند. در سالِ ۱۹۳۲ م، ترجمهٔ تعدادی از اشعارِ حافظ در کتابی با عنوانِ «بیست شعر از حافظ» توسط آنری ماسه چاپ شد. این اثر از سوی پرویز ناتل خانلری تأیید نشد. روژه لسکو در سال ۱۹۵۵ م، ترجمهٔ تعدادی غزل را در کتابی با عنوانِ نُه غزل از حافظ چاپ کرد.
اثر دیگری با همین عنوان و با همین تعدادِ غزل توسط ونسان مونتی در ۱۹۵۴ م ترجمه شده بود. بعدها مونتی تعدادِ بسیاری از غزل‌ها را برگزید و ترجمه کرد. این کار در کتابی با عنوانِ عشق، معشوق و محبوب، صد غزل از دیوان حافظ در سال ۱۹۸۹ م چاپ شد. ژیلبر لازار نیز ۱۵ غزل را ترجمه کرد که شارل هانری دوفوشه‌کور آن‌ها را بهترین ترجمه از شعرِ حافظ می‌داند. دوفوشه‌کور درصددِ ترجمه‌ای کامل برپایهٔ ویرایشی معتبر برآمد و ترجمهٔ خود را براساسِ تصحیحِ انتقادیِ ناتل خانلری با بهره‌بردن از آخرین پژوهش‌های حافظ‌پژوهانِ ایران برای شرح و تفسیرِ ۴۸۶ غزلِ این تصحیح آغاز کرد. این اثر در سال ۲۰۰۶ م به چاپ رسید.
ژاپنی

رئیچی گامو، ایران‌شناسِ ژاپنی تلاش کرد تا شعرِ حافظ را به زبان ژاپنی ترجمه کند. تسونئو کورویاناگی در ۱۹۷۶ م ترجمه‌ای کامل از دیوان به ژاپنی را ارائه کرد. نسخهٔ مبنای ترجمهٔ او، تصحیحِ قزوینی و غنی است.
تپه گلستان رباط کریم

| تپه گلستان رباط کریم | تپه گلستان رباط کریم |
| --- | --- |
نام: تپه گلستان رباط کریم
کشور: ایران
شهرستان: شهرستان بهارستان
بخش: بخش گلستان
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: تپه، رباط
دیرینگی: هزاره دوم و اول
دورهٔ ساخت اثر: هزاره دوم و اول
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۰۸۱۲
تاریخ ثبت ملی: ۲ بهمن ۱۳۸۲
تپه گلستان رباط کریم مربوط به هزاره دوم و اول قبل از میلاد است و در شهرستان بهارستان واقع شده و این اثر در تاریخ ۲ بهمن ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۱۰۸۱۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
آدولف شیمپرسکی

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۵ اوت ۱۹۰۹
زادگاه:  Břevnov، اتریش-مجارستان
تاریخ مرگ:  ۱۵ فوریهٔ ۱۹۶۴ (۵۴ سال)
محل مرگ:  چکسلواکی
پست:  Midfielder
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
–:  Březnice
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۲۷–۱۹۳۶ |  اسلاویا پراگ |   |   |
| ۱۹۳۷–۱۹۳۸ |  بانیک استراوا |   |   |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۳۰–۱۹۳۳ |  چکسلواکی |  ۱۰ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
آدولف شیمپرسکی (انگلیسی: Adolf Šimperský؛ ۵ اوت ۱۹۰۹ – ۱۵ فوریهٔ ۱۹۶۴) یک بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی بود.
باشگاهی

از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بانیک استراوا، باشگاه فوتبال اسلاویا پراگ اشاره کرد.
تیم ملی

وی سابقه ۱۰ بازی در تیم ملی فوتبال چکسلواکی را دارد.
شهر موش‌ها (رمان)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): امیلی رودا(جنیفر روو)
عنوان اصلی: City of the Rats
برگرداننده(ها): محبوبه نجف‌خوانی
کشور: استرالیا
زبان: انگلیسی
گونه(های) ادبی: رمان
ناشر:  ناشر فارسی: انتشارات بنفشه
تاریخ نشر: ۲۰۰۰–۲۰۰۴
شهر موش‌ها (به انگلیسی: City of the Rats) جلد سوم مجموعه ی هشت جلدی«در جستجوی دلتورا»، اثر امیلی رودا(جنیفر روو) نویسنده استرالیایی است.
شهر اجتماع‌محور

طرح شهر اجتماع‌محور یا شهر اجتماعی، براساس میزان کاهش حمل و نقل خصوصی و توزیع متوازن خدمات شهری، توسط پاتریک گدس پیشنهاد گردید.
طرح شهر اجتماعی گدس گنجایش جمعیت در حدود ۴۰۰ هزار نفر را داشت.
ساختار طرح

در این طرح، ده باغ‌شهر و یک شهر مرکزی در نظر گرفته شده بود. طوریکه برای تمام شهروندان زمینهٔ دسترسی به محل کار، تسهیلات آموزشی ساحات تفریحی و سایر خدمات در نظر گرفته شده بود.
در طرح شهر اجتماع‌محور نیز به مانند باغ‌شهر میزان حمل و نقل خصوصی کم بود و نیاز چندان به آن احساس نمی‌شد.
توابع مثلثاتی

در ریاضیات، منظور از توابع مثلثاتی شش تابع سینوس، کسینوس، تانژانت، کتانژانت، سکانت و کسکانت است که این توابع رابطهٔ میان زاویه‌ها و ضلع‌های یک مثلث قائم‌الزاویه را نشان می‌دهند و به همین دلیل توابع مثلثاتی نامیده می‌شوند.

قدمت اولین متن‌های به‌جامانده از توابع مثلثاتی به دوران پیش از میلاد در مصر و یونان بازمی‌گردد. قضیهٔ تالس توسط تالس در سدهٔ ششم پیش از میلاد در مصر مطرح شد، همچنین از قضیهٔ فیثاغورس به عنوان سنگ بنای مثلثات یاد می‌شود.
علاوه بر مصر و یونان، کشورهای دیگری از جمله چین، هند، کشورهای اسلامی و کشورهای اروپایی پیشبردهای مطرحی در زمینهٔ مثلثات داشتند که می‌توان به افرادی چون خوارزمی، بتانی، ابوالوفا محمد بوزجانی، شن کو، گو شوجینگ و رتیکوس اشاره کرد.
تعاریف متفاوتی از توابع مثلثاتی بیان شده‌است، ساده‌ترین آن‌ها بر پایهٔ دایرهٔ واحد است که در این تعریف دایره‌ای با شعاع ۱ ترسیم می‌شود و شعاعی با زاویهٔ مشخص نسبت به محور افقی روی آن رسم شده و یک مثلث را تشکیل می‌دهد. هر یک از توابع مثلثاتی را می‌توان با پاره‌خطی در این دایره نشان داد. تعاریف دیگری از توابع مثلثاتی نیز بر پایهٔ انتگرال، سری توانی و معادلهٔ دیفرانسیل بیان شده‌است که هر یک از آن‌ها کاربرد خاص خود را دارند. برای نمونه در تعریف بر پایهٔ سری توانی، از سری مکلورن استفاده می‌شود که در محاسبهٔ مقدار تقریبی آن‌ها توابع مثلثاتی استفاده فراوان دارد.
توابع مثلثاتی بر روی یک زاویه عملیات انجام می‌دهند و یک عدد حقیقی را برمی‌گردانند و هر یک از آن‌ها ویژگی‌های خاص خود را دارند، از جمله زوج یا فرد بودن، متناوب بودن، پیوسته بودن، متعامد بودن. کاربرد اصلی این تابع‌ها در محاسبهٔ اندازهٔ ضلع‌ها و زاویه‌های یک مثلث و سایر عوامل مرتبط با آن‌ها است. این کاربرد، در دانش‌های مختلفی مانند نقشه‌برداری، ناوبری و زمینه‌های گوناگون فیزیک مورد استفاده قرار می‌گیرد. در نقشه‌برداری، با استفاده از اندازه‌گیری زاویهٔ یک نقطه نسبت به دو نقطه معین، مختصات آن نقطه را محاسبه می‌کنند که امروزه از این روش برای اندازه‌گیری سه‌بعدی نوری استفاده می‌شود یا در ناوبری، تنظیم خط سیر کشتی‌ها و سایر شناورها بر پایهٔ اجسام ثابت مانند فانوس دریایی با بهره‌گیری از توابع مثلثاتی انجام می‌شود. همچنین به علت خاصیت تناوبی بودن این تابع‌ها، از آن‌ها در مدل‌سازی فرایندهای نوسانی مانند نور و موج استفاده می‌شود. برای نمونه قانون اسنل بنیادی‌ترین کاربرد توابع مثلثاتی است که در پدیدهٔ شکست نور به کار می‌رود. از دیگر کاربردهای توابع مثلثاتی می‌توان به استفاده آن در صنعت برق و مخابرات اشاره کرد. از جمله کاربرد امواج سینوسی در جریان‌های متناوب و همچنین انواع مدولاسیون که برپایه همین امواج سینوسی انجام می‌شود.
تاریخچه

مقالهٔ اصلی: تاریخ مثلثات
شواهد به‌کارگیری توابع مثلثاتی در زمینه‌های گوناگون، به ویژه در نجوم، در بسیاری از متون به جا مانده از دوران پیش از میلاد از جمله در یونان و مصر وجود دارد. یکی از کهن‌ترین مطالب مرتبط با مثلثات که در متون تاریخی بیان شده، قضیه تالس است. تالس که در سده ششم پیش از میلاد در مصر تحصیل می‌کرد، برای حل مسئلهٔ محاسبهٔ ارتفاع هرم خئوپس، روشی تازه را ارائه نمود که بعداً با عنوان قضیه تالس شناخته شد. می‌توان قضیهٔ فیثاغورس را سنگ بنای مثلثات دانست. در بسیاری از متون یونان باستان، کاربردهای مثلثات مورد توجه قرار گرفته‌اند. ابرخس، نخستین جدول مثلثاتی را ایجاد نمود و به همین دلیل، او را پدر مثلثات می‌نامند. منلائوس مثلثات کروی را پایه‌گذاری کرد. بطلمیوس در المجسطی، رابطهٔ سینوس و کسینوس مجموع و تفاضل دو زاویه را بیان کرد.
مطالعه در زمینهٔ توابع مثلثاتی در هند نیز رواج داشته‌است. از جمله، در کتاب سوریا سیدهانتا در سدهٔ چهارم میلادی از جدول سینوس به جای جدول وتری در نجوم استفاده شده‌است. همچنین به نظر می‌رسد که نام‌های سینوس و کسینوس، تغییر یافتهٔ توابع جیا و کوتیجیا در نجوم دوره گوپتای هند باشند. مدهاوه در سدهٔ چهاردهم سری تیلور تابع‌های سینوس، کسینوس و تانژانت را به دست آورد.
دوران طلایی اسلام، تأثیر قابل توجهی بر پیشرفت علوم ریاضی و از جملهٔ آن‌ها مثلثات داشت. خوارزمی، جدول‌های نجومی و مثلثاتی (مربوط به سینوس و تانژانت) را تهیه کرد. مروزی جدول کتانژانت را تهیه کرد. در آثار بتانی در سدهٔ سوم شمسی (سدهٔ نهم میلادی)، مثلثات به‌طور وسیعی به کار رفته‌است که از جمله می‌توان به جدول کسکانت اشاره کرد. ابوالوفا محمد بوزجانی در سدهٔ چهارم شمسی (سدهٔ دهم میلادی)، قانون سینوس‌ها را به دست آورد. ابوریحان بیرونی مثلث‌سازی را برای تهیهٔ نقشه به کار گرفت. در پایان سدهٔ یازدهم، عمر خیام معادلات درجهٔ سوم را با حل عددی تقریبی که از درونیابی جداول مثلثاتی به دست می‌آمد، حل کرد. همچنین غیاث‌الدین جمشید کاشانی در سدهٔ پانزدهم میلادی، سینوس زاویهٔ ۱ درجه را با حل معادلهٔ درجهٔ ۳ برحسب زاویهٔ ۳ درجه تا ۱۷ رقم اعشار محاسبه کرد.
دانشمندان چینی چندان به مطالعهٔ مثلثات نمی‌پرداختند. دو ریاضی‌دان چینی با نام شن کو و گو شوجینگ مطالعاتی را در زمینه توابع مثلثاتی انجام دادند. برای نمونه، شن کو یک رابطهٔ تقریبی برای محاسبهٔ طول کمان برحسب قطر دایره، زه و طول وتر به دست آورد.
احتمالاً رتیکوس نخستین شخص اروپایی بود که در سدهٔ شانزدهم میلادی، توابع مثلثاتی را به جای دایره برحسب زاویهٔ قائمه تعریف کرد و جدول‌های هر شش تابع را تهیه نمود. مقالهٔ اویلر در ۱۷۴۸ میلادی به عنوان پایه‌گذار اصلی رفتار تحلیلی با توابع مثلثاتی در اروپا دانسته می‌شود. اویلر توابع مثلثاتی را به صورت سری نامتناهی تعریف کرد و فرمول اویلر را ارائه نمود.
نام‌گذاری

در متون سانسکریت، از نام‌های جیوا (به معنی وتر) و کوجیوا برای نام‌گذاری دو تابع اصلی مثلثاتی (سینوس و کسینوس) استفاده می‌شد. در برگرداندن به زبان عربی، جیوا به جیب تبدیل شد که البته در فارسی هم مورد استفاده قرار گرفت.
دانشمندان مسلمان، سایر توابع مثلثاتی را نیز می‌شناختند و آن‌ها را نام‌گذاری کرده‌بودند. جدول زیر، نام‌های به کار رفته برای توابع مثلثاتی در متون دانشمندان مسلمان را نشان می‌دهد:
| نام قدیم در فارسی | معنی نام | نام امروزی |
| --- | --- | --- |
| جَیْب | گریبان | سینوس |
| جَیْبِ تمام | گریبان پُر | کُسینوس |
| ظِلّ، ظِلِّ معکوس | سایه | تانژانت |
| ظِلِّ تمام، ظِلِّ مُسْتَوی | سایهٔ پُر | کُتانژانت |
| قاطع، قطر ظِلّ | بُرنده | سِکانت |
| قاطع تمام | بُرندهٔ پُر | کُسکانت |
دانشمندان اروپایی که متن‌های عربی را به لاتین ترجمه می‌کردند، جیب را به صورت جَیب می‌خواندند (که به معنی خلیج است). بنابراین آن را به سینوس (که واژه‌ای لاتینی به معنی خلیج است) برگرداندند.