رضا رسایی
واکنش‌ها

سازمان عفو بین‌الملل ۱۴ دی سال گذشته دربارهٔ اجرای حکم اعدام رضا رسایی ابراز نگرانی کرده بود و خواستار توقف اجرای آن شد. این سازمان، حکم اعدام یاد شده را مرتبط با اعتراض‌های سراسری «زن، زندگی، آزادی» عنوان کرده بود.
حزب حیات آزاد کردستان اعدام رسایی را به‌عنوان یک جوان کُرد یارسانی حکایت از «تاریخچه‌ای از ظلم و ستم مضاعف علیه هویت‌های متفاوت خلق کُرد به طریق نسل‌کشی مداوم» و اقدامی «ظالمانه و نسل‌کشانه» دانست و آن را نشانه‌ای از درس عبرت نگرفتن حاکمیت ایران از مواضع مردمی جنبش انقلابی ژن، ژیان، آزادی و «شکست رویهٔ سیاسی–امنیتی ظالمانهٔ نظام ایران» دانست.
شورای ملی مقاومت ایران با انتشار بیانیه‌ای ضمن اشاره به شکنجه‌ها و حکم صادره علیه رضا رسایی، اعدام او را بخشی از روند فزایندهٔ اعدام‌ها در آغاز ریاست جمهوری مسعود پزشکیان و نشانه‌ای از این امر دانست که شکنجه و اعدام «وجه مشترک همه باندهای درون رژیم» و «لازمهٔ بقا» ی آن است که «در هیچ شرایطی از آن دست برنمی‌دارد».
مصطفی هجری مسئول مرکز اجرایی حزب دموکرات کردستان ایران با انتشار پیامی ضمن عرض تسلیت به خانوادهٔ رسایی، مردم کردستان و پیروان یارسان، اعلام کرد مجازات اعدام «مانعی بر سر راه مبارزات آزادیخواهان ایران و کردستان جهت مقابله با رژیم ضدبشری جمهوری اسلامی نخواهد بود».
«تشکل دانشجویان پیشرو» با انتشار بیانیه‌ای اعدام رضا رسایی و دیگر زندانیان سیاسی را «اپیزودهایی از جنگ ما مردم برای حفظ حق زندگی» در برابر حکومتی دانست که «برای بقا، فقط و فقط به جنایت پناه می‌آورد» و مردم را به اعتراض گسترده در روزهای شنبه و یکشنبه ۲۰ و ۲۱ مرداد ۱۴۰۳ (۱۰ و ۱۱ اوت ۲۰۲۴) دعوت کرد.
حزب کمونیست کارگری ایران با صدور بیانیه‌ای ضمن اشاره به فضای سیاسی که تحت تأثیر تنش میان جمهوری اسلامی ایران و اسرائیل قرار دارد، از تلاش‌های فعالان و زندانیان سیاسی علیه احکام اعدام یاد کرد و از فراخوان دانشجویان برای اعتراض در روزهای ۱۰ و ۱۱ اوت با خواست لغو مجازات اعدام در ایران حمایت کرد.
سازمان دموکراتیک یارسان اعدام رضا رسایی را «یک جنایت ضد بشری» و «مثالی از ستمگری‌های بی‌پایان رژیم علیه مردم بی‌گناه یارسان» دانست و خواهان «توجه و اقدام جدی جامعهٔ جهانی برای توقف این جنایات و حمایت از حقوق و آزادی‌های مردم یارسان» شد.
سازمان اتحاد فداییان خلق ایران با اعلام خبر اعدام رضا رسائی، بر این امر تأکید کرد که اجرای حکم این فرد از اقلیت کُرد و یارسان، تنها یک روز پس از انتشار گزارش جدید کمیتهٔ حقیقت‌یاب سازمان ملل در افشای درهم تنیدن «جنسیت با قومیت و دین» برای تعقیب و آزار حکومتی در ایران صورت گرفته است.
گولان فهیم رئیس مشترک «جامعۀ دموکراتیک و آزاد شرق کردستان (کودار)» در مصاحبه با آژانس خبری فرات اعدام غلامرضا رسایی در سکوت مطلق و بدون اطلاع قبلی خانواده و وکیلانش را بیانگر «ترس عمیق» حکومت ایران دانست و با «شهید» نامیدن غلامرضا رسایی، به خانوادۀ او و «تمام آزادیخواهان» تسلیت گفت.
در ۲۰ مرداد ۱۴۰۳ معترضان ناشناس در اعتراض به اعدام رضا رسایی بنری با تصویر وی را بر روی پل عابر پیاده‌ای در بزرگراه مدرس تهران نصب کردند.
آذردخت حق‌جویان مادر رضا رسایی در آذر ۱۴۰۳ با حضور بر مزار فرزندش در گورستان میناآباد کرمانشاه خواستار پیایان یافتن مجازات اعدام برای همیشه در جامعۀ انسانی شد.
«با درود بر وجدان بیدار بشریت. من آذردخت مادر جاویدنام سربه‌دار، رضا رسایی صحنه‌ای در کنار مزار پسرم نه به اعدام را برای همیشه در جامعۀ انسانی خواستارم. مرگ ناعادلانۀ پسرم موج بزرگی از احساس همبستگی ملی را برانگیخت. تا آنجا که تاریخ‌ساز گشت، نه شاهدی خموش در مقابل تاریخ.

در این جا می‌خواهم از همۀ کسانی که در دردناک‌ترین روزهای زندگیمان همراهمان بودند تشکر کنم. چراکه سزاوار قدردانی و سپاس‌گزاری هستید.

درود بر شما مردم که فقط مردم بودید و مردمی.

با آن‌که آزادی و عدالت اسیر ظلمت گشته، ولی دادخواهی پایانی ندارد.

نه به اعدام. صدای رضای رسایی خاموش‌شدنی نیست.»