تاریخ شرکت بوئینگ
پیش از دهه ۱۹۵۰

این شرکت در سیاتل، در ایالت واشینگتن توسط ویلیام. ای بوئینگ در ۱۵ ماه ژوئیه سال ۱۹۱۶، تحت عنوان «شرکت محصولات و تولیدات هوایی اقیانوس آرام» طبق برنامه قبلی ۱۵ ژوئن سال ۱۹۱۶ با اولین پرواز یکی از دو B&W هواپیمای دریایی ساخته شده با کمک جرج کونراد وسترولتس مهندس ملوان ایالات متحده آمریکا تشکیل شد. در ۹ ماه مه سال ۱۹۱۷ این شرکت به عنوان «شرکت هواپیمایی بوئینگ» ثبت شد. ویلیام. ای. بوئینگ، تحصیلات خود را در دانشگاه یله تمام کرده بود و در اول در صنعت چوب بری کار می‌کرد که در آن کار ثروتمند شد و اطلاعاتی دربارهٔ چوب و ساختار آن کسب کرد. این اطلاعات و معلومات ارزش خود را در طراحی‌های و سرهم‌بندی هواپیماها ثابت کرد و نشان داد.
در سال ۱۹۲۷، بوئینگ خط هوایی دایر کرد که به اسم حمل و نقل هوایی بوئینگ (BAT) نامیده می‌شد. یک سال بعد BAT به عنوان حمل و نقل هوایی اقیانوس آرام معروف شد و با شرکت هواپیمایی بوئینگ به صورت یک کمپانی ادغام شدند. این شرکت در سال ۱۹۲۹ اسم خود را به هواپیماسازی ایالات و اتحادیه حمل و نقل عوض کرد و رعایت اصول پرات و ایتنی استانداردهای صحیح شرکت هامیلتون و چانس ووگت را لازم دانست. سپس هواپیمایی ایالات شرکت حمل و نقل هوایی ملی را در سال ۱۹۳۰ خریداری کرد. قانون پست هوایی مصوب ۱۹۳۴ که بودن خطوط هوایی و سازندگان و تولیدکنندگان را تحت چتر یک اتحادیه قدغن می‌کرد، باعث شد که این شرکت به سه شرکت کوچک‌تر تقسیم شود- شرکت هواپیمایی بوئینگ، خطوط هوایی ایالات و اتحادیه هواپیمایی ایالات و تکنولوژیهای ایالات. در نتیجه ویلیام بوئینگ سهام خود را فروخت.
بعد از مدت کوتاهی، یک قرارداد با شرکت در نتیجه ویلیام بوئینگ سهام خود را فروخت.
بعد از مدت کوتاهی، یک قرارداد با شرکت خطوط هوایی جهانی پان امریکن، (Pan Am) به انجام رسید و تولید و ساخت شناورهای هوایی را آغاز و توسعه داد که برای حمل مسافر از راه‌ها و فضاهای بالای اقیانوسها و قاره‌ها استفاده شود. اولین پرواز بوئینگ ۳۱۴ ملخ دار در ماه ژوئن سال ۱۹۳۸ بود. آن بزرگ‌ترین هواپیمای غیرنظامی در زمان خود بود که ظرفیت ۹۰ مسافر را در پرواز روزانه و ۴۰ مسافر را در پرواز شبانه داشت. یک سال بعد، اولین پرواز مسافری منظم از ایالات متحده آمریکا به بریتانیای کبیر بکار افتاد. در نتیجه بتدریج راه‌های هوایی دیگری باز شدند که بزودی شرکت پان امریکن توانست با بوئینگ ۳۱۴ به فواصل و مسافتهایی در سراسر جهان پرواز کند.
در سال ۱۹۳۸ شرکت بوئینگ کار بر روی هواپیمای بوئینگ مدل ۳۰۷" استرالاینر را تکمیل کرد. این اولین هواپیمای حمل و نقل با کابین دارای فشار بود و این هواپیما قابلیت پرواز در ارتفاع جغرافیایی ۲۰۰۰۰ فیت که بالاتر از محل بیشتر آشفتگی‌ها و تغییرات و تحولات جوی می‌باشد، داشت
در طی جنگ جهانی دوم بوئینگ تعداد بیشمار و بسیار زیادی از از بمب افکنها را تولید کرد. بسیاری از کارگران آن زنان بودند که شوهران آن‌ها به جنگ رفته بودند. در اول ماه مارس سال ۱۹۹۴تولید در همان مقیاس باقی‌ماند و بنابر همین منوال بیش از ۳۵۰ هواپیما در هر ماه ساخته شد. برای پیشگیری از حمله از طریق هوا، محوطه تولید با وسایل و مواد سبز رنگ و به رنگ مزرعه پوشانده شد. در طی این سال‌های جنگ شرکت‌های هواپیمایی پیشقدم ایالات متحده آمریکا با همدیگر به تشریک مساعی پرداختند. هواپیمای بمب افکن طراحی شده توسط بوئینگ فورترس پروازکننده B-۱۷ توسط شرکت هواپیماسازی لاکهید و شرکت هواپیماسازی داگلاس تکمیل و سوار شدند و هم‌زمان سوپرفورترس B-۲۹ توسط شرکت هواپیماسازی بل و شرکت گلن. ال. مارتین تکمیل و سوار شدند.
بعد از جنگ، بیشتر سفارش‌ها برای بمب افکنها انصراف داده شدند و ۷۰۰۰۰ نفر که در شرکت‌های هواپیمایی کار می‌کردند، کار خود را از دست دادند. شرکت سعی کرد که این ضررو نقصان را سریعاً با فروش استراتوکرویزر خود، یک هواپیمای لوکس چهار موتوره تجارتی ایرلاینر که از هواپیماهای B-۲۹ توسعه و تکمیل کرده بودند، جبران کند. اما با وجود این فروش این مدل مطابق آنکه انتظار می‌رفت، نبود و شرکت بوئینگ شروع به جستجوی فرصت‌های دیگری برای غلبه بر این وضعیت شد. این شرکت توانست هواپیماهای نظامی را برای حمل و نقل سربازان و|که از هواپیماهای B-۲۹ توسعه و تکمیل کرده بودند، جبران کند. اما با وجود این فروش این مدل مطابق آنکه انتظار می‌رفت، نبود و شرکت بوئینگ شروع به جستجوی فرصت‌های دیگری برای غلبه بر این وضعیت شد. این شرکت توانست هواپیماهای نظامی را برای حمل و نقل سربازان و سوختگیری هوایی استفاده کند.