stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مازیار فلاحی
زندگی‌نامه

مازیار فلاحی متولد ۲۶ مهر ۱۳۵۳ در تهران است. وی به‌طور حرفه‌ای نوازندگی گیتار را از سال ۱۳۶۸ آغاز کرد. در سال ۱۳۷۱ در رشتهٔ مهندسی صنایع وارد دانشگاه شد و هم‌زمان در مرکز آموزش‌های هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دورهٔ کارگردانی سینما را در سال ۱۳۷۴ به پایان رساند. فیلم کوتاه «مطرود» اولین تجربهٔ کارگردانی او است. پس از آن در سال ۱۳۷۶ مجموعهٔ داستان‌های کوتاهش را با نام «کلاغ - پاییزکودکی» منتشر کرد. مازیار فلاحی در ۱۳ اردیبهشت ۱۳۹۶ و در نخستین روز نمایشگاه بین‌المللی کتاب، از کتاب ترانه‌های خود تحت عنوان «مجنون لیلی» رونمایی کرد.
فلاحی در سال ۱۳۸۰ به عضویت گروه کر دانشگاه تربیت مدرس به رهبری الیپس مسیحی درآمد. تئوری موسیقی، سلفژ، ارکستراسیون و موسیقی مکتوب را نزد حمیدرضا دیبازر به مدت ۶ سال فراگرفت. در همین حال به عضویت گروه کر بهمن به رهبری مهدی قاسمی درآمد. دروس آواز جمعی و تکنیک‌های آواز را نزد ناربه چولاکیان و شقایق الهیاری گذراند و گیتار کلاسیک را نزد فرزانه رجایی و آیلین ارجمند و نوازندگی پیانو را نزد علیرضا حشمتی افشار ادامه داد. در اسفند ۱۳۸۶ به دعوت قاسم جعفری آهنگ‌ها و ترانه‌های فیلم مجنون لیلی را نوشت که آغاز رسمی فعالیت خوانندگی وی در عرصهٔ سینما و موسیقی است.
فعالیت‌های هنری

از جمله کارهای وی می‌توان به ساخت موسیقی متن، ترانه‌ها و خوانندگی فیلم‌های دو راه حل برای یک مسئله (به سفارش یونیسف)، مدرسه‌ای برای دیگران، نبش قلب، ققنوس (تلویزیون)، تیتراژ سریال لحظهٔ دیدار (شبکه جام جم)، فیلم‌های به‌دنبال خوشبختی، دلواپسی، بی‌ستاره، سرسپرده، تیتراژ فیلم سینمایی دختران، سریال قلب یخی، فیلم سینمایی پروانگی اشاره کرد. آلبوم «قلب یخی» اولین آلبوم رسمی موسیقی او است.
در آلبوم خاص که در سال ۱۳۹۰ منتشر شد مازیار فلاحی یک قطعه با نام لحظه‌ها دارد. مازیار در ۴ شهریور ۱۳۹۲ دومین آلبوم رسمی خودش با نام لعنت به من را روانه بازار کرد.
سومین آلبوم او نیز با نام ماه هفتم در ۲۳ مهر ۱۳۹۳ منتشر شد.
مازیار فلاحی در تازه‌ترین تجربهٔ سینمایی خود با «یادم تو رو فراموش» به کارگردانی «علی عطشانی» موفق به کسب جایزهٔ بهترین بازیگر نقش مکمل مرد و بهترین آهنگسازی از جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم ویند آمریکا شد.
جدیدترین و چهارمین آلبوم موسیقی مازیار فلاحی با عنوان یادم تو را فراموش در تاریخ ۷ شهریور ۱۳۹۶ به بازار موسیقی ایران عرضه شد.
فعالیت‌های هنری > تورهای کنسرت

بار دیگر مازیار فلاحی هنرمند محبوب ایرانی صدای عاشقانه‌هایش را به خارج مرزهای ایران رساند. این خواننده که اجراهای متعددی همچون کنسرت‌هایی در دبی و کانادا در سال ۲۰۱۳ را در خارج از ایران تجربه کرده است در سوم مهر سال ۱۳۹۴ تور اروپایی خود را در شهرهای مالمو آغاز کرد و در شهرهایی همچون استکهلم، کلن، لندن، اسلو، منچستر و فرانکفورت, کانادا , امریکا به روی صحنه رفت.
فعالیت‌های هنری > شایعات و حاشیه‌ها

مازیار فلاحی در سال ۱۳۹۲ در صدر فهرست ثروتمندترین خواننده‌های ایرانی قرار گرفت.
به دنبال حواشی و شایعه‌پراکنی‌های سال ۱۳۹۴ مبنی بر ممنوع از کار بودن او و تنی چند از سایر فعّالان موسیقی ایران، مازیار در صفحهٔ شخصی اینستاگرام خود این شایعه را رسماً تکذیب کرد.
فعالیت‌های هنری > اعضای گروه

AVA Promotion، مدیر برنامه
نوید اسکندر، کیبورد و پیانو
آشور ظفرمرادیان، درامز
بابک ایمانی، ویولن
پژمان فرهمند، پرکاشن
محمد بیانی مهر، گیتار
ایمن خراسانی، گیتار الکتریک
مسعود مبینی، گیتار باس
مهاجرت

فلاحی پس از چند سال غیبت، در سال ۱۴۰۰ در شبکه منوتو حضور پیدا کرد و به نوعی خبر از مهاجرت خود داد.[نیازمند منبع]
موسیقی فیلم

مجنون لیلی (فیلم سینمایی)
پروانگی (فیلم سینمایی)
دلواپسی (فیلم سینمایی)
به دنبال خوشبختی (فیلم سینمایی)
اسب سفید پادشاه (فیلم سینمایی)
یادم تو رو فراموش (فیلم سینمایی)
جاودانگی (مجموعهٔ تلویزیونی)
یلدا (مجموعهٔ تلویزیونی)
قلب یخی (سریال نمایش خانگی)
هفت‌سنگ (مجموعه تلویزیونی)
نبش قلب (فیلم سینمایی)
مینو (مجموعهٔ تلویزیونی)
بازیگری

قلب یخی (فصل سوم) (سریال نمایش خانگی) (سامان مقدم - ۱۳۹۱)
یادم تو رو فراموش (فیلم سینمایی) (علی عطشانی - ۱۳۹۵)
ترانه‌شناسی > تک‌آهنگ‌ها

| نام ترانه | ترانه‌سرا | آهنگساز | تنظیم |
| --- | --- | --- | --- |
| عشقم | مازیار فلاحی | مازیار فلاحی | افشین آرام |
| یکی درمیون | میترا مهری پور | مازیار فلاحی | افشین آرام |
| ساقیا | مازیار فلاحی | مازیار فلاحی | افشین آرام |
| آرایش | مازیار فلاحی | مازیار فلاحی | افشین آرام |
| لحظه‌ها | مازیار فلاحی | مازیار فلاحی | رامین مظاهری |
| لیلا | یاحا کاشانی | مازیار فلاحی | امیر توسلی |
| مهمون من باش (با محمدرضا علیمردانی) | یاحا کاشانی | مازیار فلاحی | آرش صدا |
تیم عاشق: مازیار فلاحی
| ازت متشکرم | یاحا کاشانی | مازیار فلاحی | نوید اسکندر |
تاب گیسو: مازیار فلاحی
| تگرگ (با میثم ابراهیمی) | مهرزاد امیرخانی | پازل بند | پازل بند |
| نفرین به تو | علی ثابت قدم | سینا پارسیان | نوید اسکندر |
| بی‌قرار | علی ثابت قدم | سینا پارسیان | نوید اسکندر |
| روزای بی‌تو | علی ثابت قدم | لاتین موزیک | میلاد بهشتی |
| می‌رسم به تو | علی ثابت قدم | مازیار فلاحی | میلاد بهشتی |
| موج (با علی ثابت قدم) | علی ثابت قدم | مازیار فلاحی | میلاد بهشتی |
| تیغ عشق | مازیار فلاحی | مازیار فلاحی | نوید اسکندر |
دلم تنگته: مازیار فلاحی
| حواست به منه | علی ثابت قدم | مازیار فلاحی | نوید اسکندر |
| دست بزن | علی ثابت قدم | مازیار فلاحی | امیر جمال‌فرد |
| عشق تو صدام | علی ثابت قدم | مازیار فلاحی | امیر جمال‌فرد |
| بگو برو | علی ثابت قدم، مازیار فلاحی | مازیار فلاحی | امیر جمال‌فرد |
| رو تو حساسم | حمیدرضا یوسفی | حامد برادران | حامد برادران |
| تو فقط باش | صدیقه ابوی | مازیار فلاحی | نوید اسکندر |
| حتی اگه پیرم بشی | یاحا کاشانی | انوشیروان تقوی، مازیار فلاحی | انوشیروان تقوی |
| نازنین | محمدمهدی علی‌نژاد | فرامرز نصیری | بهرنگ قدرتی |
| چهار صبح | مازیار فلاحی | امیر جمال‌فرد | امیر جمال‌فرد |
| هوای شیراز | مازیار فلاحی | مازیار فلاحی | هیربد حسینی |
| شام آزادی | مهدی موسوی | مازیار فلاحی | خشایار بندار |
آهنگسازی برای دیگران

| خواننده | نام ترانه | ترانه‌سرا | آهنگساز | تنظیم |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| غلام کویتی‌پور | موج | حسین غیاثی | مازیار فلاحی | فرزین قره گزلو |
| پیام صالحی | چشمامو می‌بندم | یاحا کاشانی | مازیار فلاحی | شهاب اکبری |
| میثم ابراهیمی | چهاردیواری | علی ثابت قدم | مازیار فلاحی | مازیار فلاحی |
| یاسر داودیان | گلایه | مازیار فلاحی | مازیار فلاحی | امیر علیزاده |
بشک

| بشک | بشک |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: بوشهر
شهرستان: دشتی
بخش: شنبه و طسوج
دهستان: شنبه
جمعیت: ۱۶ نفر (سرشماری ۹۵)
بِشَک، روستایی است از توابع بخش شنبه و طسوج شهرستان دشتی استان بوشهر ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان شنبه قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ آمار رسمی جمعیت آن (۴ خانوار) ۲۱نفر می‌باشد.
طریق شاهان

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): براندون ساندرسون
کشور: آمریکا
زبان: انگلیسی
ناشر: تور بوکز
تاریخ نشر: ۳۱ اوت ۲۰۱۰
شمار صفحات: ۱۰۰۷ (چاپ اول، جلد سخت)
شابک: شابک ‎۹۷۸−۰−۷۶۵۳−۲۶۳۵−۵
شماره اوسی‌ال‌سی: ۷۹۹۳۵۲۲۶۹
رده‌بندی دیوئی: ۸۱۳/.۶
کتابخانه کنگره: PS3619.A533 W375 2010
پیش از: Words of Radiance 
طریق شاهان (انگلیسی: The Way of Kings) کتابی در شیوهٔ خیال‌پردازی حماسی از مجموعه استورم‌لایت اثر براندون ساندرسون است که در ۳۱ اوت ۲۰۱۰ توسط تور بوکز منتشر شد. طریق شاهان شامل یک پیش‌درآمد، ۷۵ بخش، یک پس‌درآمد، و ۹ میان‌پرده است.
پیرنگ

طریق شاهان، حکایتی حماسی از شهامت، شرافت و استقامت است. قرن‌ها پس از سقوط ده رسته از سلحشوران موسوم به «شوالیه های پرتوافکن» شمشیرها و زره های سنگی‌شان (موسوم جنگ افزارهای شارْد) همچنان بین انسان‌ها دست به دست شده و صاحبانشان را به سلحشورانی شکست ناپذیر و فراانسانی بدل می‌کند. تمامی جنگ‌ها با محوریت شمشیرزنان سنگی و زره پوشان سنگی درگرفته و به دست آنان به پیروزی می‌انجامند. در یکی از جنگ‌ها که در دشتی موسوم به دشت هزار تکه در جریان است، برده ای به نام کالادین در تلاش برای نجات جان هم‌بندی‌های خویش، به تفکرات رهبران ده سپاه (که در جنگ برده ها را موجوداتی مصرفی می‌پندارند) پی می‌برد. لُرد دالینار رهبری یکی از ده سپاه را برعهده دارد. او شیفته ی یکی از متون باستانی با نام «طریقِ شاهان» و اسیر پنجه ی اوهامی ست از دوران باستان، که ذهنش را تحت سلطه ی خود در آورده اند. وضعیت او به حدی رو به وخامت می‌گذارد که حتی به سلامت عقل خود مشکوک می‌شود. در همین گیرودار، در آن سوی اقیانوس، دختری جوان با نام شالان، تحت نظارت محقق برجسته و بدنام، برادرزاده ی دالینار، جاسنا، به تعلیم دیدن مشغول است. اگرچه شالان از صمیم قلب شیفته ی یادگیری ست، نقشه ای شوم در سر دارد. تحقیقات وی و جاسنا به کشف رموزی درباره ی شوالیه های باستانی پرتوافکن و همچنین دلیل اصلی جنگ طولانی در دشت هزار تکه می‌انجامد.
کاپرونی سی‌ای.۱ (۱۹۱۰)

| Caproni Ca> 1 | Caproni Ca> 1 |
| --- | --- |
کاربری: هواگرد آزمایشی
تولیدکننده: Giovanni Battista Caproni
طراح: Gianni Caproni
نخستین پرواز: ۲۷ می ۱۹۱۰
وضعیت: در موزه هوانوردی Volandia نگهداری می‌شود.
تعداد ساخته‌شده: 1
کاپرونی سی‌ای.۱ (به انگلیسی: Caproni Ca.1)، هواپیمای دو بال آموزشی بود که در سال ۱۹۱۰ در ایتالیا ساخته شد. این هواپیما، اولین هواپیمایی که بود که توسط گیانی کاپرونی طراحی و ساخته شد. اگرچه این فرد پیشتر نیز در ساخت هواگردهای بدون موتور با هنری کوآندا همکاری داشته. کا یک، دارای نوعی طراحی غیرقابل معمول بود با داربست‌هایی مستطیلی و بدون پوشش به عنوان بدنه. اگرچه موتور این هواپیما در دماغه نصب شده بود، اما دو پروانه که در طول بال و در دو طرف آن نصب شده بودند را میچرخاند. ارابه‌های فرود آن شامل دو چرخ اصلی بود که آرایشی موازنه داشت، به همراه چرخ‌های پایه‌ای در دو نوک بال و یک چرخ در قسمت دم.
کا یک، اولین پرواز خود را در ۲۷ می ۱۹۱۰ انجام داد، اما این پرواز منجر به صدمه دیدن آن نیز شد.
خصوصیات

خدمه: یک نفر، خلبان
ظرفیت: یک مسافر
طول: ۹،۸۶ متر
فاصله نوک دوبال از یکدیگر: ۱۰،۵۰ متر
ارتفاع: ۳،۳۶ متر
مساحت بال: ۳۸ متر مربع
وزن خالص هواپیما (بدنه): ۵۵۰ کیلوگرم
وزن کلی هواپیما: ۶۵۰ کیلوگرم
موتور: ۱ موتور شعاعی میلر با قدرت ۲۲ اسب بخار
بیشینه سرعت: ۸۰ کیلومتر بر ساعت
سفر جادویی

| سفر جادویی | سفر جادویی |
| --- | --- |
کارگردان: ابوالحسن داوودی
تهیه‌کننده: تعاونی ایران‌میلاد   علی‌محمد سعدالدین
نویسنده: ابوالحسن داوودی
بر پایه: مداد قدیمی اثر ایرج کریمی
بازیگران: اکبر عبدی   آزیتا حاجیان  حسین محب‌اهری   فرهنگ مهرپرور   سعید شیخ‌زاده مریم هژیروند  داوود ملک‌محمودی بابک بادکوبه   فاطمه طاهری  رضا عبدی
موسیقی: ناصر چشم‌آذر
فیلم‌بردار: مازیار پرتو
تدوین‌گر: حسن حسن‌دوست
شرکت تولید: تعاونی ایران میلاد
تاریخ‌های انتشار: ۲۲ خرداد ۱۳۷۰
مدت زمان: ۹۱ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
سفر جادویی فیلمی ایرانی در ژانر فانتزی کودکانه به کارگردانی ابوالحسن داوودی و تهیه‌کنندگی علی‌محمد سعدالدین محصول سال ۱۳۶۹ است.
داستان

دکتر رضا کمالی با آزار و تنبیه فرزندش، سینا، می‌خواهد از او دانش آموز ممتازی بسازد. روزی سینا از ترس پدر به درون ماشین لباسشویی مرموز خانه پناه می‌برد. کسی توضیح دکتر کمالی را که چه بر سر فرزندش آمده باور نمی‌کند و او را در بیمارستان بستری می‌کنند، اما او می‌گریزد و در موقع فرار  به درون ماشین لباسشویی بیمارستان می‌افتد، آنجا دادگاهی برپا میشود و دانش آموزان که اعضای دادگاه هستند، دکتر کمالی را مجازات می‌کنند و به دوران کودکی میفرستند.
جشنواره‌ها

برنده جایزه قاهره نقره بهترین فیلم بلند در سومین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان قاهره (۱۳۷۰)
برنده پروانه طلایی بهترین فیلم در ششمین دوره جشنواره کودکان و نوجوانان (۱۳۶۹)
بعد به کجا حمله کنیم

| بعد به کجا حمله کنیم | بعد به کجا حمله کنیم |
| --- | --- |
پوستر انتشار: پوستر انتشار
کارگردان: مایکل مور
تهیه‌کننده:  کارل دییل  تیا لسین  مایکل مور 
راوی: مایکل مور
فیلم‌بردار:  ریچارد راولی  جِیمی روی 
تدوین‌گر:  پابلو پرُوِنزا  تاد وودی ریچمن  تایلر اچ. واک 
توزیع‌کننده: درفت‌هاوز فیلمز
تاریخ‌های انتشار:  ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۵ (۲۰۱۵-۰۹-۱۰) (تورنتو)  ۲۳ دسامبر ۲۰۱۵ (۲۰۱۵-۱۲-۲۳) (آمریکا)  
مدت زمان: ۱۱۰ دقیقه
کشور: آمریکا
زبان:  * انگلیسی * عربی * فنلاندی * فرانسوی * آلمانی * ایتالیایی * نروژی * پرتغالی  
فروش گیشه: ۲٫۶ میلیون دلار
بعد به کجا حمله کنیم (انگلیسی: Where to Invade Next) فیلمی در ژانر مستند به کارگردانی مایکل مور است که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد.
این فیلم یک ساعت و ۵۰ دقیقه‌ای دربارهٔ برنامه‌های آموزشی و اجتماعی در کشورهای اروپایی است. مور در این مستند به کشورهای مختلف از جمله فنلاند، ایتالیا و فرانسه سفر می‌کند و روش‌های مواجهه آن‌ها با موضوعات اجتماعی و اقتصادی را مورد بررسی قرار می‌دهد. او در این فیلم بر تقابل استفاده از این روش‌ها در مقایسه با آنچه در ایالات متحده روی می‌دهد، تأکید دارد.
مستند «بعد به کجا حمله کنیم» به کارگردانی مایکل مور، در سپتامبر ۲۰۱۵ برای اولین بار در چهلمین جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو روی پرده رفت. سپس در جشنواره فیلم نیویورک نمایش داده شد. در جشنواره بین‌المللی فیلم همپتنز جایزه بهترین مستند بلند به انتخاب تماشاگران را دریافت کرد. بالاخره در ۲۳ دسامبر ۲۰۱۵ در نیویورک و لس‌آنجلس اکران عمومی شد. «بعد به کجا حمله کنیم» اولین فیلم مور بعد از شش سال است. وی پیش‌از این، در سال ۲۰۰۹ میلادی فیلم «کاپیتالیسم: یک داستان عاشقانه» را روی پرده سینماها داشت.
مستند «بعد به کجا حمله کنیم» برای نخستین‌بار در اروپا در بخش ویژه شصت و ششمین جشنواره بین‌المللی فیلم برلین روی پرده رفت.
مایکل مور در مورد این مستند ۱۱۰ دقیقه‌ای، چنین توضیح می‌دهد:" مدت زیادی است که موضوع جنگ‌های بی انتهای ایالات متحده از دغدغه‌های من بوده و طنز و کنایه‌های مورد نیاز این فیلم را تهیه کرده است. حالا دیگر مخفی کاری بس است، من خیلی خوشحالم که قرار است این فیلم در جشنوارهٔ تورنتو به نمایش دربیاید. شما احتمالاً زیاد از من خبری نداشتید، چرا که ما سعی می‌کردیم در مورد این فیلم مخفیانه عمل کنیم. ما همه در این زمانه، مشخصاً دورهٔ بعد از حوادث یازده سپتامبر زندگی کرده‌ایم، در این نیاز همیشگی به یک دشمن و این سؤال که دشمن بعدی ما کیست؟ چرا که بتوانیم تمام این صنعت نظامی و شرکت‌هایی که از این راه تجارت می‌کنند را زنده نگه داریم. به همین دلیل من همیشه از این بابت ناراحت بوده‌ام و از اینجا بود که طنز این فیلم برآمده است."
جون و جنیفر گیبنز

| جون گیبنز | جون گیبنز |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۱ آوریل ۱۹۶۳ ‏(۶۱ سال) بیمارستان نظامی انگلیس، عدن، یمن
ملیت: انگلیسی
پیشه: نویسنده
والدین: گلوریا و آبری گیبنز
| جنیفر گیبنز | جنیفر گیبنز |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۱ آوریل ۱۹۶۳ بیمارستان نظامی انگلیس، عدن، یمن
درگذشت: ۹ مارس ۱۹۹۳ (۲۹ سال)
ملیت: انگلیسی
پیشه: نویسنده
والدین: گلوریا و آبری گیبنز
جون گیبنز (زاده ۱۱ آوریل ۱۹۶۳) و جنیفر گیبنز (۱۱ آوریل ۱۹۶۳–۹ مارس ۱۹۹۳) دوقلوهای همسانی بودند که در ولز بزرگ شدند. آن‌ها بعداً "دوقلوهای خاموش" لقب گرفتند، زیرا تنها با یکدیگر ارتباط برقرار می‌کردند. این دو خواهر، چند آثار داستانی نوشتند. همچنین هر دو آن‌ها، به مدت یازده سال در بیمارستان برادمور بستری بودند.
اوایل زندگی

جون و جنیفر، دختران مهاجران کارائیبی، گلوریا و آبری گیبنز بودند. خانواده گیبنز در اوایل دهه ۱۹۶۰ به عنوان بخشی از نسل ویندراش از باربادوس به بریتانیا نقل مکان کردند. گلوریا خانه‌دار بود و آبری به عنوان تکنسین برای نیروی هوایی سلطنتی کار می‌کرد. این زوج، سه فرزند دیگر نیز داشتند: گرتا زادهٔ ۱۹۵۷، دیوید ۱۹۵۹ و رزی ۱۹۶۷.
در سال ۱۹۶۰، آبری برای اقامت، نزد یکی از بستگانش در کاوِنتری رفت و خیلی زود، به عنوان تکنسین کارکنان، واجد شرایط شد. گلوریا چند ماه بعد به‌همراه گرتا و دیوید به‌دنبال او راهی شد. دوقلوها در ۱۱ آوریل ۱۹۶۳، در یک بیمارستان نظامی در عدن، یمن، جایی که پدرشان در آن‌جا مستقر شده‌بود، به دنیا آمدند. خانواده به زودی نقل مکان کردند–ابتدا به انگلستان، و در سال ۱۹۷۴، به هاورفوردوست، ولز. این دوقلوها، جدایی‌ناپذیر بودند و زبان آن‌ها که یک زبان باجان کریول تسریع‌شده، بود، درک این دو خواهر را برای مردم دشوار می‌کرد.
گیبنزها، تنها کودکان سیاه‌پوست جامعه بودند و اغلب در مدرسه طرد می‌شدند. مشخص شد که این موضوع، برای دوقلوها آسیب‌زا بوده و در نهایت باعث شد مدیران مدرسه هر روز آن‌ها را زودتر مرخص کنند تا بلکه از قلدری شدن آن‌ها، اجتناب کنند. زبان آن‌ها در این زمان حتی عجیب‌تر و به زودی برای دیگران نامفهوم شد. زبان آن‌ها، یا idioglossia، به عنوان نمونه‌ای از کریپتوفازی یاد می‌شود و مثالی از آن، اقدامات همزمان دوقلوها بود، که اغلب دقیقاً شبیه کارهای یکدیگر را انجام می‌دادند. دوقلوها به طرز فزاینده‌ای محتاط شدند و در نهایت با هیچ‌کس به جز یکدیگر و خواهر کوچک‌ترشان رز، صحبت نکردند.
دختران به تحصیل در مدرسه ادامه دادند، هرچند از خواندن و نوشتن خودداری می‌کردند. در سال ۱۹۷۴، پزشکی که واکسیناسیون را در مدرسه انجام می‌داد، متوجه رفتار آن‌ها شد و به یک روان‌شناس کودک اطلاع داد. دوقلوها شروع به دیدن شماری از درمانگران کردند که تلاش‌های ناموفقی برای وادار کردن آن‌ها به برقراری ارتباط با دیگران انجام دادند. آن‌ها برای شکستن انزوای خود به مدارس شبانه‌روزی جداگانه فرستاده شدند، اما این زوج پس از جدایی، کاملاً منزوی شدند.
حرفه

هنگامی که این دو خواهر دوباره به هم ملحق شدند، چندین سال، خود را در اتاق خوابشان منزوی کرده و مشغول بازی‌های مفصلی با عروسک‌ها شدند. آن‌ها نمایشنامه‌ها و داستان‌های آبکی بسیاری خلق کردند و برخی از آن‌ها را با صدای بلند، روی نوار، به عنوان هدیه برای خواهرشان رز، خواندند. آن‌ها با الهام از یک جفت هدیه در کریسمس ۱۹۷۹، حرفه نویسندگی خود را آغاز کردند. آن‌ها آثارشان را برای یک دوره مسابقهٔ نویسندگی خلاق، که آثار باید از طریق پست ارسال می‌شدند، فرستادند. هر کدام از آن‌ها نیز یک دفتر خاطرات گسترده داشتند و تعدادی داستان، شعر و رمان نوشتند. این داستان‌ها عمدتاً در ایالات متحده و به ویژه در مالیبو، کالیفرنیا اتفاق می‌افتد که شامل زنان و مردان جوانی است که رفتارهای عجیب و غریب و اغلب مجرمانه از خود نشان می‌دهند.
جون، رمانی با عنوان معتاد به پپسی-کولا نوشت که در آن یک قهرمان دبیرستانی، توسط معلمش اغوا می‌شود و سپس به یک اصلاح‌خانه فرستاده می‌شود، جایی که یک نگهبان همجنس‌گرا برای او، یک نمایش می‌سازد. این دو دختر، بیمه بیکاری خود را با هم جمع کردند تا رمان را توسط یکی از روزنامه‌های کمپانی ونیتی پرس، منتشر کنند. این تنها اثرِ قابل دسترس از خواهران گیبنز است که برای خرید در دسترس نبود و تنها در پنج کتابخانه در جهان نگهداری می‌شد تا اکتبر ۲۰۲۰ که به عنوان یک نسخه محدود توسط Cashen's Gap دوباره منتشر شد. همچنین این کتاب، در می ۲۰۲۳ توسط Strange Attractor با جلد شومیز منتشر شد. تلاش‌های دیگر آن‌ها برای انتشار رمان‌ها و داستان‌ها ناموفق بود، اگرچه Cashen's Gap در نظر دارد در آینده پروژه‌هایی از جون و جنیفر منتشر کند. در The Pugilist نوشتهٔ جنیفر، یک پزشک آن‌قدر مشتاق نجات جان فرزندش است که سگ خانواده را می‌کشد تا قلبش را برای پیوند به دست آورد. روح سگ در کودک زنده می‌ماند و در نهایت انتقام خود را از پدر می‌گیرد. جنیفر همچنین Discomania را نوشت، داستان زن جوانی که متوجه می‌شود فضای یک دیسکو محلی، مشتریان را به خشونتی دیوانه‌وار تحریک می‌کند. او کارش را با نوشتن پسر راننده تاکسی، یک نمایشنامه رادیویی به نام خانم و آقای پستچی و چندین داستان کوتاه ادامه داد.
بستری شدن در بیمارستان

در سال‌های پایانی نوجوانی، دوقلوها شروع به استفاده از مواد مخدر و الکل کردند. در سال ۱۹۸۱، مرتکب جنایاتی از جمله خرابکاری، سرقت کوچک و آتش‌افروزی شدند که منجر به بستری شدن آن‌ها در بیمارستان برادمور، یک بیمارستان بهداشت روانی با امنیت بالا، شد. این دوقلوها بر اساس قانون سلامت روان ۱۹۸۳، به بازداشت با زمان نامشخص محکوم شدند. آنها یازده سال در برادمور بستری بودند. جون بعداً این حکم طولانی را به دلیل خاموش بودن انتخابی آن‌ها دانست: «بزهکاران نوجوان دو سال حکم زندان می‌گیرند… ما دوازده سال حکم این جهنم را گرفتیم فقط چون حرف نمی‌زدیم… ما واقعاً امیدمونو از دست دادیم. من نامه ای به ملکه نوشتم و از او خواستم که ما را آزاد کند. اما ما گرفتار شدیم.» پس از استفادهٔ دوزهای بالای داروهای ضدروان‌پریشی، آن‌ها متوجه شدند که قادر به تمرکز نیستند. جنیفر ظاهراً دچار دیسکینزی دیررس (یک اختلال عصبی که منجر به حرکات غیرارادی و تکراری می‌شود) شد. داروهای آنها ظاهراً به اندازه‌ای تنظیم شده‌بود که به آن‌ها اجازه دهد به نوشتن خاطرات فراوانی که در سال ۱۹۸۰ شروع کرده بودند ادامه دهند؛ آن‌ها همچنین توانستند به گروه کر بیمارستان بپیوندند، اما بیشتر علاقه خود را به نوشتن خلاق، از دست دادند.
این پرونده به دلیل پوشش روزنامه توسط روزنامه‌نگاری به نام مارجوری والاس از ساندی تایمز به شهرت رسید. والاس بعداً کتابی دربارهٔ این دو با عنوان دوقلوهای خاموش نوشت که در سال ۱۹۸۶ توسط پرنتیس هال منتشر شد.
مرگ جنیفر

به گفته والاس، دختران یک توافق دیرینه با هم داشتند که اگر یکی از آن‌ها بمیرد، دیگری باید شروع به صحبت کند و زندگی عادی داشته باشد. در طول اقامتشان در بیمارستان، آن‌ها به این باور رسیدند که لازم است یکی از آنها بمیرد و پس از بحث‌های فراوان، جنیفر پذیرفت که جان خود را فدا کند. در مارس ۱۹۹۳، دوقلوها از برادمور به کلینیک بازترِ کازول در بریجند، ولز منتقل شدند. هنگام ورود جنیفر نمی‌توانست بیدار شود. او به بیمارستان منتقل شد و بلافاصله پس از میوکاردیت حاد، نوعی التهاب ناگهانی قلب، درگذشت. هیچ مدرکی از دارو یا سم در بدن او وجود نداشت.
در تحقیقات، جون فاش کرد که جنیفر حدود یک روز قبل از انتقال، رفتار عجیبی داشته‌است؛ صحبت‌هایش ابهام‌آمیز بوده و گفته‌است که در حال مرگ می‌باشد. در سفر به کازول، او در دامان جون با چشمان باز خوابیده‌بوده‌است. چند روز بعد، والاس پس از ملاقات، گفت که جون «در حال و هوای عجیبی بوده‌است.» جون گفت: «من بالأخره آزادم، رها شدم و در آخر جنیفر، جانش را به خاطر من فدا کرد.» او همچنین آن را به عنوان یک سونامی توصیف کرد که او را از گناهانش شست و از خواهرش رهایی داد. جنیفر در قبرستان سنت مارتین، هاورفوردوست، پمبروک‌شایر، ولز به خاک سپرده شد.
پس از مرگ جنیفر، جون با هارپرز بازار و گاردین مصاحبه کرد. تا سال ۲۰۰۸، او بی‌سروصدا و مستقل در نزدیکی والدینش در ولز غربی زندگی می‌کرد. او دیگر تحت نظارت خدمات روان‌پزشکی نبود، توسط جامعه خود پذیرفته شده و به دنبال پشت سر گذاشتن گذشته خود بود. مصاحبه‌ای در سال ۲۰۱۶ با خواهرش گرتا، نشان داد که خانواده از زندانی شدن دختران، به شدت در دردسر افتاده‌بودند. او برادمور را به خاطر خراب کردن زندگی‌شان و نادیده گرفتن سلامتی جنیفر سرزنش کرد. او می‌خواست علیه برادمور شکایت کند، اما آبری و گلوریا نپذیرفتند و گفتند که این کار جنیفر را برنمی‌گرداند.
در رسانه

این زوج، موضوع درام تلویزیونی دوقلوهای خاموش که به عنوان بخشی از سریال پرده دو در سال ۱۹۸۶، از شبکه BBC2، و مستند دوقلوی خاموش – بدون سایه‌ام از برنامه Inside Story که در سپتامبر ۱۹۹۴ از شبکه BBC1 پخش گردید، بودند. نمایشی بر اساس کتاب والاس، با عنوان بی‌کلام، در لندن در سال ۲۰۱۱ به نمایش درآمد.
داستان دوقلوها همچنین الهام‌بخش آهنگی از منیک استریت پریچرز به‌نام «سونامی» در سال ۱۹۹۸ بود.
فیلمساز لهستانی آگنیشکا اسموچینسکا، یک فیلم سینمایی به‌نام دوقلوهای خاموش محصول سال ۲۰۲۲، با موضوع دوقلوها با بازی لتیتیا رایت و تامارا لارنس بر اساس کتاب دوقلوهای خاموش، نوشتهٔ مارجوری والاس کارگردانی کرد. این فیلم که اولین فیلم انگلیسی‌زبان فیلم او نیز بود، محصول مشترک بین‌المللی بین کمپانی 42 Management بریتانیا و کمپانی Mandats لهستان و با حمایت مؤسسه فیلم لهستان و Moderator Inwestycje بود.
آلبوم ۲۰۲۲ آنجلین موریسون، ترانه‌های غم و اندوه (آهنگ‌های عامیانه تجربه سیاه‌پوستان بریتانیا) دارای آهنگی دربارهٔ دوقلوها است به‌نام «شعله‌های آتش بالا می‌روند».
شاعر آمریکایی، لوسی براک برویدو، نیز، در اولین کتاب خود، گرسنگی، آلفرد آ. ناپف، در سال ۱۹۸۸، شعری با عنوان «لال‌های انتخابی» دربارهٔ دوقلوها نوشت.
فتحعلی‌خان سردار معظم

| فتحعلی خان سردار معظم بختیار | فتحعلی خان سردار معظم بختیار |
| --- | --- |
نماینده مجلس شورای ملی: نماینده مجلس شورای ملی
پس از: امیر حسین خان ایلخان ظفر
پیش از: عبدالوهاب مؤیداحمدی
حوزه انتخاباتی: ایل بختیاری (دوره‌های هشتم و نهم)
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲ مرداد ۱۲۶۵ منطقه بختیاری
درگذشته: ۳ مرداد ۱۳۳۵ اصفهان، ایران
ملیت: ایران
همسر(ان): بی‌بی کوکب حاجی‌ایلخانی
فرزندان: امیر تیمور بختیار عبدالحمید بختیار منوچهر بختیار مجید بختیار
پیشه: سیاست‌مدار
فتحعلی خان سردار معظم (۲ مرداد ۱۲۶۵ منطقه بختیاری – ۳ مرداد ۱۳۳۵ اصفهان) سیاست‌مدار ایرانی و از خوانین ایل بختیاری بود، که در دوره‌های هشتم و نهم مجلس شورای ملی نمایندگی این ایل را به عهده داشت.
فتحعلی‌خان فرزند امیر مفخم بختیاری (دو دوره وزیر جنگ ایران در زمان قاجار) و پدر تیمور بختیار و منوچهر بختیار بود.
بطاهرکلا

| بطاهرکلا | بطاهرکلا |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: نور
بخش: بلده
دهستان: شیخ فضل‌الله نوری
جمعیت: ۲۷۸ نفر (سرشماری ۹۵)
بطاهرکلا، روستایی است از توابع بخش بلده شهرستان نور در استان مازندران ایران.
شخص مهم این روستا حسام متولی  پژوهشگر ایرانی است
جمعیت

این روستا در دهستان شیخ فضل‌الله نوری قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۲ نفر (۴۲خانوار) بوده‌است. مردم این روستا به زبان مازندرانی صحبت میکنند.
گریز از شهر

| گریز از شهر | گریز از شهر |
| --- | --- |
کارگردان: محمدرضا صفوی
تهیه‌کننده: محمدرضا صفوی
نویسنده: محمدرضا صفوی
بازیگران: حسین عمرانی جواد موسوی احمد رضاییان زهره حبیبی بتول یوسفیان
موسیقی: میلاد کیایی
فیلم‌بردار: کمال مطیعی
تدوین‌گر: محسن عبدلی
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۶۴
مدت زمان: ۱۰۰دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
گریز از شهر فیلمی به کارگردانی و نویسندگی محمدرضا صفوی ساختهٔ سال ۱۳۶۴ است.
بازیگران

حسین عمرانی
جواد موسوی
احمد رضاییان
زهره حبیبی
بتول یوسفیان
سعید رضاییان
آقا اسماعیل(کل اسمال)
نسرین قاسم‌زاده خرم‌آبادی
ابوالقاسم صفار مقدم
جواد کامل
محمدعلی لطفی
آمنه عرب
مهدی عنایتی
مهدی صباغی
حسین تراب زاده
محمود معین طیبی
فاطمه آوی
حسین میناچی
محمد کثیری
فاطمه یعقوبی
حمید معین طیبی
محمدرضا تقی‌نژاد
رضا رضاپور
سعید معین طیبی
کامران عارفی
فرناز ارباب
محمدرضا غفوریان