ایمی آدامز
بازخورد و سبک بازیگری

در توصیف شخصیت آدامز خارج از قاب سینما، هدلی فریمن از مجلهٔ گاردین در سال ۲۰۱۶ نوشت که او «بسیار دلنشین و جدی است اما وقتی که شروع به صحبت می‌کند، حسی از صراحت و رک‌گویی زنانه در او مشاهده می‌شود». کارل سوانسون در مجلهٔ والچر درباره‌اش نوشته که «برای یک ستارهٔ هالیوودی، به‌شکل عجیبی خودشیفته نیست، باوقار، سخت‌کوش و آنقدر شایسته است که تقریباً نمی‌توان او را یک سلبریتی به حساب آورد». الکس بیلمز، روزنامه‌نگار، بر این باور است که توانایی آدامز برای اینکه هم یک ستاره سینمایی پرزرق‌وبرق باشد و هم یک شخص عادی که بتوان با او ارتباط برقرار کرد، راز موفقیت اوست.
آدامز با مربی بازیگری‌اش، وارنر لافلین، همکاری تنگاتنگی دارد. او لافلین را مسئول کمک به سازماندهی و ساختار بخشیدن به افکارش دانسته است. او نوعی روش بازیگری که لافلین به او یاد داده را به کار می‌برد. در این روش، آدامز سعی می‌کند روان‌شناسی شخصیت را به‌وسیلهٔ خلق پیشینهٔ داستانی برای شخصیت از سه سالگی درک کند. او ترجیح می‌دهد با کارگردانان مطمئنی کار کند که به او فضایی به‌منظور استقلال فکری می‌دهند. در هنگام فیلم‌برداری در قالب شخصیتی خود می‌ماند و به سختی می‌تواند خود را از نقش‌ها و لهجه‌ها جدا کند. اندازهٔ نقش برای آدامز مهم نیست و هم به نقش اصلی و هم به نقش مکمل مجذوب می‌شود. او خودش را ایفاگری وسواسی توصیف کرده است.
جیک کویل در واشینگتن تایمز آدامز را بازیگری می‌داند که برای نقش‌ها خودش را تغییر نمی‌دهد بلکه «با عطش و هوشمندی» شخصیت را زندگی می‌کند و «در عین حال، به مراتب مختلف، خودش باقی می‌ماند.» مریل استریپ که در تردید و  جولی و جولیا با او هم‌بازی بود، گفته که آدامز کاملاً آماده سر صحنه فیلم‌برداری حضور دارد و از «هوش کلانی» در خلق قوس داستانی شخصیتش برخوردار است. پل توماس اندرسون که فیلم استاد با بازی او را کارگردانی کرد، تعهد و جدیت آدامز در پروژه‌هایش را تعریف می‌کند. روزنامه‌نگاران در مورد شخصیت «دلبر آمریکایی» آدامز در نقش‌های دههٔ ۲۰۰۰ او اظهار نظر کرده‌اند، و همچنین به تنوع هنری بیشتر او در دههٔ ۲۰۱۰ اشاره کرده‌اند. استیون مارش، رمان‌نویس، آدامز را «بزرگ‌ترین بازیگر نسل خود» نامید. آنتونی لین، روزنامه‌نگار و منتقد نیویورکر در سال ۲۰۱۶ در توصیف فعالیت سینمایی او در نقدی برای ورود نوشت:
خیرخواهی پرنشاطی که او را در فیلمی مانند افسون‌شده (۲۰۰۷) به پیش برد، در سال‌های اخیر با ارادهٔ استوار استاد (۲۰۱۲) و تندوتیزی حقه‌بازی آمریکایی (۲۰۱۳) در هم آمیخته شده است و اکنون در ورود، توانایی خاص او برای اندوه، استواری او، و ملاطفت غریزی خلق و خوی او همه در یک‌جا جمع شده‌اند.
فوربز آدامز را در میان بازیگران زن جهان با بیشترین دستمزد رتبه‌بندی کرد. نام او با درآمد بالغ بر ۱۳ میلیون دلار در ۲۰۱۴ و نیز در ۲۰۱۶ و بالغ بر ۱۱ میلیون دلار در ۲۰۱۷ در این رتبه‌بندی قرار گرفت. این مجله در سال ۲۰۱۴ او را در فهرست سالانه ۱۰۰ سلبریتی خود معرفی کرد و نیز او را در میان قدرتمندترین بازیگران زن در این تجارت قرار داد. همچنین در آن سال، او از سوی مجلهٔ تایم یکی از ۱۰۰ شخص تأثیرگذار جهان نامیده شد. آدامز در سال ۲۰۱۷ ستاره‌ای در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود کسب کرد. فیلم‌های او تا سال ۲۰۱۷ بیش از ۴٫۷ میلیارد دلار در سراسر جهان فروش داشته است. رابرت ایتو از نیویورک تایمز معتقد است که گرایش او به پروژه‌های مخاطره‌آمیز مانع از آن می‌شود که در گیشه موفق‌تر باشد.
استوارت مک‌گورک از جی‌کیو به پوست روشن و صاف، موهای خرمایی، مهربانی و سبک صحبت صمیمانهٔ آدامز به‌عنوان یکی از خصلت‌های بارز او اشاره کرده است. او در سال ۲۰۱۱ از سوی ال به عنوان یکی از زیباترین افراد در آمریکا معرفی شد، و چندین نشریه حضور او در فرش قرمز را در میان فهرست خودشان از سلبریتی‌های خوش‌پوش قرار داده‌اند. آدامز در سال ۲۰۱۲ یکی از عطرهای لاکست را تبلیغ کرد و دو سال بعد، از لوازم جانبی و کیف‌های دستی مکس مرا اعلام پشتیبانی کرد. او در سال ۲۰۱۵ با مکس مرا برای طراحی و تبلیغ یکی از خط‌های تولید کیف دستی همکاری کرد.