نانو نقره
کاربرد > داروی ضد میکروبی

معرفی نقره در درون سلول‌های باکتریایی درجه بالایی از تغییرات ساختاری و مورفولوژی که منجر به مرگ سلولی می‌شوند را القا می‌کند. از آنجایی که نانوذرات نقره با باکتری در ارتباط هستند، به دیوارهٔ سلولی و غشای سلولی چسبیده‌اند. اگر محدود گردند، برخی از ذرات نقره به داخل عبور می‌کنند و با ترکیبات حاوی فسفات همانند DNAو RNA تعامل می‌کنند، در حالیکه پروتئین دیگری به پروتئین‌های حاوی گوگرد در غشا، می‌چسبند. فعل و انفعالات نقره- گوگرد در غشا باعث دیوارهٔ سلولی به تغییرات ساختاری می‌گردد، همانند تشکیل حفره و منفذها. از طریق این منافذ، با توجه به تفاوت اسمزی، اجزای سلولی به مایع خارج سلولی منتشر می‌گردد. در داخل سلول، ادغام نقره، منطقه‌ای با وزن مولوکلی کم ایجاد می‌نماید که در آن DNA متراکم می‌گردد. داشتن DNA در حالت تغلیظ شده باعث مهار پروتئین‌های تکثیر شده سلول در ارتباط با DNA می‌گردد؛ بنابراین معرفی نانوذرات نقره باعث مهار تکثیر می‌گردد و برای منجر شدن به مرگ سلول، کافیست. زمانی که نقره با مایعات در ارتباط هست، متمایل به یونیزه نانوذرات می‌باشد که فعالیت ضد باکتریایی نانوذرات را افزایش می‌دهد. این امر با سرکوب آنزیم در ارتباط هست و تجلی پروتئین‌ها که به توانایی سلول‌ها برای تولید ATP مربوط هست را مهار می‌نماید.
گرچه آن برای هر سلول پیشنهادی، متفاوت هست، اما از آنجایی که ترکیب غشای سلولی آن‌ها تا حد زیادی متفاوت هست، دیده شده است که نانوذرات نقره با اندازهٔ میانگین ۱۰ نانومتر یا کمتر تأثیرات الکترونیکی را نشان می‌دهد که تا حد زیادی فعالیت ضد باکتریایی آن‌ها را افزایش می‌دهد. شایان ذکر هست که معرفی نانوذرات نقره نشان داد که دارای فعالیت‌های هم افزایی با آنتی‌بیوتیک‌های رایجی که امروزه استفاده می‌شوند از قبیل پنی سیلین جی، آمپی سیلین، اریترومایسین، کلیندامایسین، وانکومایسن ضد E.coli و استافیلوکوکوس اورئوس هستند.
نانوذرات نقره می‌توانند مانع رشد باکتری‌ها بر روی سطح یا چسبیده به سطح شوند. این امرمی تواند در روند جراحی مفید باشد، زیرا در جراحی بایستی تمامی سطوح در ارتباط با بیمار استریل شود. جالب توجه هست که می‌توان نانوذرات نقره را در انواع متنوعی از سطوح از قبیل فلزات، پلاستیک و شیشه گنجاند. در تجهیزات پزشکی، نانو ذرات نقره در مقایسه با تکنیک‌های قدیمی، تعداد باکتری‌های موجود بر روی دستگاه‌ها را کاهش می‌دهند. با این حال مشکل زمانی رخ می‌دهد که پروسه‌ای به پایان برسد و پروسه‌ای جدید بایستی صورت گیرد. در روند شست‌وشوی ابزار، بخش بزرگی از نانو ذرات نقره اثربخشی خود را به دلیل از دست دادن یون‌های نقره، ازدست می‌دهند. از آن‌ها معمولاً در پیوند پوست برای قربانیان سوختگی استفاده می‌شود، زیرا نانوذرات نقره تعبیه شده با پیوند، فعالیت ضد میکروبی بهتری را به ثمر می‌رساند و جای زخم کمتری را در بیمار باقی می‌گزارد. این کاربردهای جدید، نسخه‌های مستقیمی از شیوه‌های قدیمی تری می‌باشند که از نیترات نقره برای درمان بیماری‌هایی مانند زخم‌های پوستی استفاده می‌کردند. در حال حاضر، نانو ذرات نقره در باند و چسب‌های زخم برای کمک به التیام سوختگی و زخم استفاده می‌شود.
آن‌ها همچنین برنامه‌ای امیدوارکننده از روش آب درمانی برای ایجاد آب آشامیدنی پاک نشان می‌دهند. هر چند تأثیر زیادی ندارد ولی آب حاوی بیماری‌های متعددی می‌باشد و برخی از نقاط جهان از نعمت آب تمیز بهره‌مند نیستند یا اصلاً ندارند. استفاده از نقره برای حدف میکروب‌ها موضوع جدیدی نیست اما در این آزمایش از کربنات در آب استفاده شده تا میکرب‌ها در برابر نقره آسیب‌پذیر باشند. نخست دانشمندان این آزمایش از نانوذرات برای حذف آفت کش‌هایی از آب که در صورت بلع توسط مردم کشنده خواهند بود، استفاده نمودند. چندین آزمایش دیگر نیز نشان دادند که نانوذرات نقره قادربه حذف یون‌های موجود در آب مانند آهن، سرب و آرسنیک بودند. اما این تنها دلیل جذابیت نانو ذرات نقره نمی‌باشد، آن‌ها نیازمند هیچ نیروی خارجی برای رویداد واکنش نمی‌باشند.