stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
اورلند کی. آرمسترانگ

| اورلند آرمسترانگ | اورلند آرمسترانگ |
| --- | --- |
عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از میزوری حوزهٔ 6م: عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از میزوری حوزهٔ 6م
دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۱۹۵۱ – ۳ ژانویه ۱۹۵۳: دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۱۹۵۱ – ۳ ژانویه ۱۹۵۳
پس از: George H. Christopher
پیش از: William Cole
عضو خانه نمایندگان میسوری: عضو خانه نمایندگان میسوری
دوره مسئولیت ۱۹۴۲ – ۱۹۴۴: دوره مسئولیت ۱۹۴۲ – ۱۹۴۴
دوره مسئولیت ۱۹۳۲ – ۱۹۳۶: دوره مسئولیت ۱۹۳۲ – ۱۹۳۶
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: اورلند کی آرمسترانگ ۲ اکتبر ۱۸۹۳ ویلو اسپرینگ، میزوری،  U.S.
درگذشته: ۱۵ آوریل ۱۹۸۷ (۹۳ سال) اسپرینگفیلد، میزوری،  U.S.
حزب سیاسی: جمهوری‌خواه
همسر(ان): Louise McCool (1922–1947) Marjorie Moore (1949–1987)
تحصیلات: دانشگاه دروری (BA) دانشگاه کامبرلند (LLB)
اورلند کی. آرمسترانگ (Orland Kay Armstrong)‏ (۲ اکتبر ۱۸۹۳ – ۱۵ آوریل ۱۹۷۸)، از جمهوریخواهان عضو مجلس نمایندگان ایالت متحده آمریکا، روزنامه‌نگار و فعال مدنی بود.
اوایل زندگی

اورلند «اُ.کی.» آرمسترانگ در ویلو اسپرینگز واقع در میزوری به دنیا آمد، او سومین فرزند از میان نه فرزند خانواده بود. پدرش، جناب ویلیام آرمسترانگ، معلم مدرسه و کشیش بود. خانواده اورلند بی‌وقفه در حال جابجایی در مناطق جنوبی میسوری بود چرا که پدرش مدام محل تدریسش را تغییر می‌داد یا برای تأسیس کلیساهای جدید به جاهای مختلف می‌رفت. سرانجام در سال ۱۹۰۷ خانواده آرمسترانگ در کارترویل سکونت گزید و درست در همین شهر بود که اورلند توانست در سال ۱۹۱۲ به عنوان شاگرد اول، دبیرستان را به پایان برساند. سپس وارد کالج دروری در اسپرینگ‌فیلد شد و با اخذ مدرک کارشناسی آموزش در سال ۱۹۱۶ به عنوان دانشجوی ممتاز از آنجا فارغ‌التحصیل شد.
اولین تجربه آرمسترانگ در زمینه تدریس به کالج ساوت‌وست باپتیست بازمی‌گردد، او در این کالج که در شهر بولیوار میسوری قرار داشت به تدریس زبان انگلیسی و آموزش بسکتبال مشغول شد. ساوت‌وست باپتیست کاملاً مناسب او بود چرا که پدربزرگ مادریش، کشیش دانیل پرستون، یکی از بینان‌گذاران این کالج به‌شمار می‌رفت. با ورود آمریکا به جنگ جهانی اول در آوریل ۱۹۱۷، آرمسترانگ از کالج مرخصی گرفت تا برای خدمت به ارتش آمریکا بپیوندد. او که به واحد مخابرات اعزام شده بود، آموزش خلبانی دید تا در طول جنگ به عنوان مربی خلبانی فعالیت کند. درست هنگامی که به کار آموزش خلبانی اشتغال داشت با قبول سردبیری نشریه هوانوردی به نام پراپلر برای نخستین بار به عرصه روزنامه‌نگاری گام گذاشت. پس از پایان جنگ جهانی اول، موقعیت کاری برای آرمسترانگ در YMCA فراهم شد و او برای دو سال به فرانسه رفت. وی در آنجا به مراقبت از اسیران جنگی روسی کمک می‌کرد که در انتظار بازگشت به سرزمین مادری‌شان بودند.
در سال ۱۹۲۰ و پس از بازگشت از فرانسه، آرمسترانگ تصمیم گرفت تا تحصیلاتش را در دانشگاه کامبرلند ادامه دهد و بدین‌ترتیب در سال ۱۹۲۲ دومین مدرک کارشناسی خود را در رشته حقوق دریافت کرد. او در آزمون کانون وکلای میسوری شرکت کرد و در آن موفق شد ولی انتخابش این بود که فعالیت حقوقی انجام ندهد. در مقابل در دانشگاه میسوری ثبت نام کرد و درسال ۱۹۲۵ موفق به اخذ مدرک کارشناسی و کارشناسی ارشد در رشته روزنامه‌نگاری از این دانشگاه شد. او که بار دیگر جایگاه خود را به عنوان معلم بازیافته بود، اقدام به راه‌اندازی دانشکده روزنامه‌نگاری در دانشگاه فلوریدا نمود. وی از اواسط دهه ۱۹۲۰علاوه بر تدریس، به عنوان روزنامه‌نگار آزاد نیز برای چندین روزنامه و نشریه داخلی کار می‌کرد. یکی از مواردی که شهرت فراوانی برای آرمسترانگ به ارمغان آورد، مصاحبه استثنایی او در سال ۱۹۲۷ با چارلز لیندبرگ برای مجله بویزلایف بود. این مصاحبه سبب دوستی مادام‌العمر این دو خلبان شد که ریشه هر دو با میسوری پیوند خورده بود.
زندگی پس از سیاست

اورلند آرمسترانگ در سال‌های باقی مانده از حیاتش به کار روزنامه‌نگاری ادامه داد. از اواسط دهه ۱۹۴۰ در سمت‌های مختلف به استخدام مجله ریدرزدایجست درآمد؛ اعتبار او به سبب نوشتن بیش از ۱۲۵ مقاله برای نشریات و حضور در هیئت تحریریه آنها است. مقالات او که برخی با نام مستعار نوشته شده‌است، اغلب در جهت تحقق حقوق مدنی، محکوم ساختن بدهی‌های فزاینده کشور و تأکید بر عواقب صنعت پورنوگرافی بود. در سال ۱۹۷۰ او در شکل‌گیری تشکلی موسم به شورای شهروندی نجابت در اسپرینگ‌فیلد میسوری نقش داشت که در واقع یک گروه مخالف پورنوگرافی در این شهر بود.
زندگی شخصی

اورلند آرمسترانگ دو بار ازدواج کرد. او همسر اولش، لوئیس مک‌کول را در سال ۱۹۲۰ ملاقات کرد، زمانی که لوئیس مدت کوتاهی برای کار نزد پدر و مادر رونالد در فلوریدا آمده بود. آنها در سال ۱۹۲۲ ازدواج کردند و صاحب پنج فرزند شدند. لوئیس آرمسترانگ در سال ۱۹۴۷ به دلیل سرطان از دنیا رفت. دو سال بعد و در سال ۱۹۴۹ او با یکی از دوستان و همکاران نویسنده‌اش به نام ماری‌جوری مور پیوند زناشویی بست و تا زمان مرگش با او زندگی کرد. اورلند کی. آرمسترانگ در ۱۵ آوریل ۱۹۸۷ در اسپرینگ‌فیلد درگذشت. وی در گورستان گرین‌لاون این شهر به خاک سپرده شد. زندگینامه او که به تأیید خانواده آرمسترانگ رسیده‌است، در اکتبر ۲۰۲۰ منتشر شد.
دراویش گنابادی

سلسله الاولیاء
برای آگاهی از اعتراضات ۱۳۹۶، گلستان هفتم را ببینید.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
کرسی‌نامه (سلسله اولیا): کرسی‌نامه (سلسله اولیا)
عقاید: عقاید
اصول: توحید •  نبوت •  معاد یا قیامت عدل •  امامت
فروع: نماز •  روزه •  خمس •  عشریه •  زکات •  حج
شخصیت‌ها: شخصیت‌ها
چهارده معصوم: محمد •  فاطمه •  علی •  حسن •  حسین •  سجاد •  باقر •  صادق •  کاظم •  رضا •  جواد •  هادی •  عسکری •  مهدی
برخی مکان‌های متبرک: برخی مکان‌های متبرک
مکه مکرمه، مسجد الحرام، مدینه منوره، مسجد النبی، مزار سلطانی بیدخت: مکه مکرمه، مسجد الحرام، مدینه منوره، مسجد النبی، مزار سلطانی بیدخت
مناسبت‌ها: مناسبت‌ها
عید فطر •  عید قربان •  عید غدیر •  محرّم، سوگواری محرم •  عید مبعث •  میلاد پیامبر: عید فطر •  عید قربان •  عید غدیر •  محرّم، سوگواری محرم •  عید مبعث •  میلاد پیامبر
کتاب‌ها: کتاب‌ها
قرآن •  نهج‌البلاغه •  صحیفه سجادیه •  پند صالح: قرآن •  نهج‌البلاغه •  صحیفه سجادیه •  پند صالح
شخصیت‌های مهم: شخصیت‌های مهم
شاه نعمت‌الله ولی  نورعلی تابنده: شاه نعمت‌الله ولی  نورعلی تابنده
ن ب و: ن ب و
دراویش گنابادی از سلسله‌های تصوف است و دَرویش به مسلمان صوفی گفته می‌شود که در راه طریقت گام برمی‌دارد. در ایران سوم اسفند به عنوان روز درویش نام‌گذاری شده‌است.
تاریخچه

سلسله نعمت‌اللهی یکی از طریقت‌های تصوف است که سینه به سینه از زمان امامان به این نقطه رسیده‌است. سلسله نعمت‌اللهی سلطان‌علیشاهی گنابادی در عصر حاضر از معروفترین سلسله‌های تصوف است.

کلمه نعمت‌اللهی از نام شاه نعمت‌الله ولی گرفته شده و چون در دوران وی، پیروان او را «نعمت‌اللهی» می‌خواندند، این عنوان به کسانی که بعد از وی از عقاید و روش صوفیانه وی تبعیت کردند، داده شد. قبل از شاه نعمت‌الله نام طریقت همنام با قطب وقت بوده، چنان‌که در زمان معروف کرخی به معروفیه و در زمان جنید بغدادی به جنیدیه مشهور بوده‌است.
تاریخچه > نسبت خرقه شاه نعمت‌الله ولی

نسب سلسله به «جنید بغدادی» می‌رسد که از عرفای مشهور اسلامی است که در قرن سوم زیسته‌ است. دراویش گنابادی از قرن سوم خود را به نام‌هایی می‌نامیدند که بیشتر، متأثر از نام‌های رهبر زمان خود بوده‌ است. این سلسله در قرن نهم دارای یک نقطه عطف شد که آن را از سابقه خود و همینطور دیگر طریقت‌های عرفانی متمایز ‌کرد. در قرن هشتم و نهم هجری (پانزدهم میلادی) دراویش گنابادی به شدت متاثر از شخصیت، منش و دانش «شاه نعمت‌الله ولی» شدند و بسیاری از ایشان، از آن پس خود را «نعمت‌اللهی» نامیدند. از این رو اصطلاح دراویش گنابادی نعمت‌اللهی، اصطلاحی است که به احترام شاه نعمت‌الله ولی استفاده می‌شود هر چند قدمت این سلسله به قبل از وی بازمی‌گردد.
شاه نعمت‌الله ولی ← عبدالله یافعی ← ابی‌صالح بربری ← نجم‌الدین کمال کوفی ← ابوالفتوح صعیدی ← ابومدین مغربی ← ابوالسعود اندلسی ← شیخ ابوالبرکات ← ابوالفضل بغدادی ← احمد غزالی ← ابوبکر طوسی ← ابوالقاسم گورکانی ← ابوعثمان سعید مغربی ← ابوعلی کاتب ← ابوعلی رودباری ← جنید بغدادی ← سری سقطی ← معروف کرخی←
شاه نعمت‌الله ولی

مقالهٔ اصلی: نعمت‌الله ولی
سید نورالدّین شاه نعمت‌الله ولی از اقطاب و عرفای مشهور قرن هشتم و نهم هجری است شاه نعمت‌الله ولی در روز دوشنبه چهاردهم ربیع الاول ۷۳۱ هجری قمری در شهر حلب متولد شد. هفت سال مرشد خود عبدالله یافعی را خدمت کرد
در هرات شاه نعمت‌الله ولی با نوهٔ میرحسینی هروی پرسنده سؤالات گلشن راز ازدواج کرد و ثمرهٔ این ازدواج فرزند او برهان الدین خلیل‌الله (متولد ۷۷۵ هجری) بود که پس از شاه نعمت‌الله ولی به قطبیت سلسله نعمت‌اللهی رسید.
شاه نعمت‌الله ولی قریب صد سال زندگی کرد و سرانجام در روز پنجشنبه بیست و سوم ماه رجب ۸۳۲ و به قولی ۸۳۴ هجری در کرمان خرقه تهی کرد.
شاه نعمت‌الله ولی > فعالیت‌های عمرانی

شاه نعمت‌الله ولی توجه خاصی به خدمات عام‌المنفعه داشت و در برخی از مناطق و شهرهای ایران مانند ماهان، کرمان، ابرقو و تفت یزد اقدامات عمرانی مانند احداث ساختمان، باغ و حفر قنات به انجام رسانید که برخی از آن‌ها مانند عمارت شاه ولی در تفت یزد کماکان باقی است.
شاه نعمت‌الله ولی > تألیفات

از شاه نعمت‌الله ولی آثار و تألیفات متعددی به‌جا مانده‌است از جمله کلیات اشعار، رساله‌ها و شرح لمعات.
شاه نعمت‌الله ولی > مکتب

گرچه پیشوایان طریقت از قبل از شاه نعمت‌الله ولی تا زمان علی ابن ابیطالب فراوان بوده‌اند، بعد از وی این سلسله به نام نعمت‌اللهی معروف شد. یک نظر اجمالی به وضع تصوف قبل و بعد از شاه نعمت‌الله ولی این علت را به خوبی توجیه می‌نماید. دو نوع اجتهاد از طرف شاه نعمت‌الله ولی در تصوف به عمل آمد:
اجتهاد نظری: شاه نعمت‌الله ولی برای اینکه مسئله وحدت وجود را بیان کند، وجود را به دریایی تشبیه می‌کند و مظاهر آن را امواج و حباب‌های آن دریا می‌داند که در حقیقت آب‌اند. شاه می‌گوید: حقیقت وجود مانند نقطه است و دایره‌ای که از حرکت آن پیدا می‌شود نمودار مظاهر وجود است که اگرچه ظاهراً وجودی دارد اما در حقیقت آن وجود اعتباری است. نیز مانند الف و سایر حروف که از نقطه پیدا می‌شوند و وجودشان ظاهری می‌باشد.
اجتهاد عملی: شاه نعمت‌الله ولی اقداماتی در زمینه تصوف نمود که می‌توان از موارد زیر نام برد.
اولین قدم مفید او منع پیروان مکتب خود از بیکاری و گوشه نشینی بود.
اقدام دیگر وی این بود که مریدان را از داشتن لباس مخصوص فقر نهی نمود.
از زمان شاه نعمت‌الله ولی به بعد در روحیه پیروان نعمت‌اللهی نشاط و سرور و شادمانی سالک در سیر و سلوک بر خمود و گرفتگی و اندوه او می‌چربد.
شاه نعمت‌الله ولی تصوف را امری انحصاری نمی‌دانست و هرکه را طالب مکتب توحید می‌دید، الفبای محبت می‌آموخت.
شاه نعمت‌الله ولی با تمام ملل و نحل و سلاسل فقری آن زمان، با کمال محبت سلوک می‌نمود. [نیازمند منابع بیشتر]
ویژگی‌ها

ویژگی‌های مهم اجتماعی دراویش گنابادی از این قرار است:
عزلت را نمی‌پسندند و خلوت در انجمن را بر آن ترجیح می‌دهند.
سخت مخالف استعمال حشیش و اعتیادات از این نوع‌اند.
درویشان نعمت‌اللهی باید به کاری مشغول باشند و بیکاری در این طریق نهی است.
لباس مخصوصی را انتخاب نکرده‌اند.
انسان‌ها را از هر مذهب و ملت که باشند دوست دارند و احترام می‌گذارند و در زندگی روش ایشان شفقت به خلق‌الله است.
طرفدار صلح و برابری و برادری هستند.
دیدگاه نظام جمهوری اسلامی

اندک‌زمانی پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ حمله به حسینیه‌ها دراویش شدت گرفت، زرند کرمان نخستین شهر مورد حمله بود. یکی از علل اصلی مشکل جمهوری اسلامی با دراویش به حوزه مذهب ارتباط دارد، کاهش علاقمندان به قرائت بنیادگرا از شیعه دوازده امامی حکومت جمهوری اسلامی را نگران ساخت و آن‌ها برای حل این مشکل فشار بر گروه‌های مذهبی اقلیت را برگزیدند که توانستند حوزه باورمندان به آئین خود را علی‌رغم همه تنگناها و تبعیض‌ها افزایش دهند.
عاملان این حملات عمدتاً از باورهای سنتی و حکومتی مراجعی همچون صافی گلپایگانی، وحید خراسانی، نوری همدانی، فاضل لنکرانی و مکارم شیرازی تغذیه می‌شوند. دیدگاه و انگیزه این حملات عمدتاً «منحرف کردن جوانان و حزب‌اللهی‌ها» توسط دراویش عنوان می‌شود.
یکی از اهداف اصلی برخی نهادهای حکومتی جمهوری اسلامی همچون مؤسسه فرق و ادیان و دانشگاه باقرالعلوم مقابله با نفوذ رو به افزایش پیروان دراویش گنابادی در ایران است.
سعید امامی، معاون علی فلاحیان، وزیر سابق اطلاعات ایران، در یکی از سخنرانی‌هایش در سال ۱۳۷۵، سوءظن حکومت به دراویش و قصد نهادهای اطلاعاتی برای برخورد با آنان را نشان داده بود. او از دراویش به عنوان یکی از «گروهک‌های» چهارگانهٔ خطرناک برای نظام نام برده بود که از «تفکرات وحشتناک» برخوردارند، «دارند رشد می‌کنند» و به گفتهٔ وزارت اطلاعات در آن زمان عده‌ای از آنان را به همین دلیل دستگیر کردند.
نهادهای امنیتی حکومت در سال ۱۳۹۷ به لحاظ ساختاری و تشکیلاتی دراویش گنابادی را در سه شاخه تعریف و تشریح کردند:
(این تقسیم بندی ها بر اساس تفکر اشتباه نهاد های اطلاعتی بوده که سعی در معرفی درویشی به عنوان یک جریان سیاسی میباشد، رویه درویشی در کتاب پند صالح به فراونی در دسترس بوده جهت اطلاع موجود میباشد)
جریان حاکمیت؛ نورعلی تابنده (درگذشته ۱۳۹۸) به عنوان قطب در این شاخه قرار می‌گرفت و بنابر عقیده جمهوری اسلامی به‌دنبال این بود که پسر خود را به عنوان جانشین خویش معرفی کند و جریان سیاسی تحرکاتش را تحت نظر او در سلسله دنبال می‌کرد.
جریان سنتی؛ یوسف مردانی (درگذشته ۱۳۹۹) و احمد شریعت (درگذشته ۱۳۹۹) مشایخ سلسله از حامیان جریان سنتی معرفی شدند و گفته شده یوسف مردانی همواره به این مسئله اعتراض داشته که چرا فقط باید طایفه تابنده رهبر فرقه گنابادی باشند. برخی نهادها مدعی بوده‌اند این جریان عقیدتاً هم با نظام جمهوری اسلامی زاویه‌ای نداشته و نظرشان بر این بوده که اقداماتی که انجام می‌دهند طبق قانون است.
جریان سیاسی ؛ جمهوری اسلامی معتقد بوده این جریان چالش امنیتی - سیاسی برای نظام ایجاد می‌کنند و آن را به دو دسته تقسیم می‌کند:
دسته اول در خارج، توسط مصطفی آزمایش هدایت می‌شد. طرفداران این جریان، لائیک و به هیچ چیز اعتقاد نداشته، بیشترین اسناد ایران را به بیگانگان داده‌اند.
دسته دوم در داخل و توسط کسری نوری فعالیت می‌کردند که در ایجاد اغتشاشات [اعتراضات] در شهرستان کوار، دیگر شهرها از جمله تهران و بسیاری اقدامات دیگر تاکنون دست داشته‌اند و در اعتراضات خیابان پاسداران هم به تحریک مردم پرداختند.
جمعیت و پراکندگی

جمعیت دراویش به صورت رسمی مشخص نیست و در منابع رسمی‌ آماری در این زمینه وجود ندارد. برخی از دراویش مدعی هستند که جمعیت این گروه به چند میلیون نفر می‌رسد. منابع جمعیت دراویش را در قبل از انقلاب حدود یک میلیون نفر تخمین می‌زنند.
تراکم دراویش گنابادی، در حال حاضر، بیشتر در شهرهای تهران، شیراز، اصفهان و مشهد است. دراویش در شهرهای کوچک هم حسینیه یا مجالس دارند. حسینیه‌ها قبل از انقلاب هم بوده‌اند اما در سال‌های بعد از انقلاب، به تدریج بسته شدند. پس از اعتراضات گلستان هفتم تمامی این حسینیه‌ها بسته است و مجالس دراویش در منازل افراد معتمد برگزار می‌شود.
برخی از مکان‌هایی که دراویش در آن‌ها حسینیه داشته‌اند در شهرهای تهران، بندرعباس، شیراز،زرند، ماهان کرمان (مزار شاه نعمت‌الله)، شهر بیدخت در شهرستان گناباد (محل دفن نورعلی تابنده و چند تن دیگر از اقطاب) و بروجرد است.
تنکابن، قزوین، سمنان، کرمان، قوچان، زاهدان، زابل، لار، فسا، اردبیل، اهواز، کرمانشاه، الیگودرز و کیش از دیگر شهرهایی است که دراویش در آن حضور دارند.
شخصیت‌های تأثیرگذار

شاه نعمت‌الله ولی، عارف قرن نهم
نورعلی تابنده، سیاستمدار
عبدالرزاق بغایری، پدر علم جغرافیای نوین
محمدابراهیم باستانی پاریزی، تاریخ نگار
تورج نگهبان، نویسنده
کسری نوری، فعال سیاسی
قاسم هاشمی نژاد، مترجم
همایون خرم، موسیقی‌دان
محمد ثلاث، درویش اعدام شده
تخریب حسینیه‌ها

در دههٔ هشتاد حسینیه‌ و اماکن مذهبی دراویش گنابادی در چندین شهر ایران از جمله قم، بروجرد، اصفهان تخریب شد. قدمت برخی از مکان‌های مذهبی تخریب شدهٔ دراویش به پیش از انقلاب اسلامی ۱۳۵۷ می‌رسید. در تخریب این اماکن مذهبی که با مقاومت دراویش همراه شده بود مجموعاً دو هزار نفر بازداشت یا زخمی شدند.
تخریب حسینیه‌ها > نامه به حسن روحانی

سال ۱۳۹۲ و پس از پیروزی حسن روحانی در انتخابات، ۹ تن از فعالان حقوق دراویش از روحانی خواستند فریاد‌ها را در گلو، به کینه بدل نکند‌.
این ۹ تن که در زندان‌های تهران و شیراز محبوس بودند در این نامه خواستار رسیدگی به وضعیت دراویش بودند؛ «به بایکوت خبری دراویش پایان ببخشید. فریاد، آخرین واکنش ستمدیده در برابر ستم است. محروم کردن او ‌‌نهایت جنایت است. فریاد‌ها را در گلو، به بغض و کینه مبدل نکنید.»
در ابتدای این نامه آمده بود:
سلام و تبریکی با خوف و رجا، خوف از آن رو که مبادا این عرض سلام، تایید ِسرابی دروغین باشد و ما نیز، ولو به قدر نگارش نامه‌ای کوتاه، در فریب ِملت ایران نقش داشته باشیم و ۴ سال بعد، ناممان در زمره‌ی چاپلوسان مردم فریب درج گردد.
اعتراضات گلستان هفتم

مقالهٔ اصلی: اعتراضات دراویش گنابادی
پس از اعلام اخباری مبنی بر احتمال دستگیری نورعلی تابنده و همچنین ایجاد ایست بازرسی در منطقه، دراویش گنابادی از تاریخ ۴ بهمن ماه ۱۳۹۶ در مقابل منزل او برای جلوگیری از تعرض به منزل تابنده توسط نیروهای امنیتی تجمع کردند. این تجمع به درگیری در همان شب میان نیروهای امنیتی و لباس شخصی با دراویش گنابادی منجر شد. در ادامه و با گذشت یک روز از این اتفاق، درگیری‌های بیشتری با افزایش دراویش در خیابان گلستان هفتم اتفاق افتاد.
این درگیری‌ها برای چند روز کم رنگ شد اما بار دیگر در ۱۵ بهمن همان سال درگیری‌ها شدت گرفت.
کسری نوری وقوع درگیری بین نیروهای امنیتی و دراویش گنابادی ۱۵ بهمن در خیابان پاسداران تهران را تأیید کرد، این حقوقدان در همین رابطه به یورونیوز گفت دراویش از حقوق بنیادی‌شان دفاع کرده‌اند. او همچنین احتمال مذاکره (وزارت کشور) «با کسانی که به قانون احترام نمی‌گذارند» را رد کرده بود. با این حال محمدرضا نقدی، مسئول ستاد مشترک سپاه پاسداران مدعی مذاکره شد و با انتقاد از عملکرد وزارت کشور گفت این مذاکرات کار خوبی نبوده‌است.
پس از آن نورعلی تابنده بیانیه داد و از دراویش خواست منطقه را ترک کنند و فارس نوشت دراویش گنابادی طرفدار تابنده که در پی شایعه دستگیری وی تجمع کرده بودند به تجمع خود پایان دادند، اما تحرکات نیروهای امنیتی، موتورسواران لباس شخصی و حضور دراویش در منطقه ادامه یافت.
۳۰ بهمن ۱۳۹۶ بار دیگر خیابان پاسداران تهران با بازداشت یک درویش ساکن شهرکرد (در ۲۸ بهمن) در مقابل کلانتری منطقه به صحنه درگیری تبدیل شد و منجر به محاصرهٔ درویشان گنابادی در گلستان هفتم گردید.
این درگیری با تیراندازی به درویش‌ها، ضرب و شتم آن‌ها و زیر گرفته‌شدن و مرگ سه تن از نیروهای انتظامی و دو بسیجی و یک درویش همراه بود. دادگاه، محمد ثلاث (از دراویش حاضر در محل) را عامل این کشتار معرفی کرده و به سرعت برای او حکم اعدام صادر کرد. بعد از آن، محمد ثلاث این اتهام را رد کرد و یک فایل صوتی از زندان اعلام کرد که اعتراف وی زیر شکنجهٔ شدید بوده‌است.
این خشونت‌ها منجر به بازداشت تعداد زیادی از دراویش زن و مرد شد و زخمی شدن ۱۸۰ نفر از آن‌ها را درپی داشت. برخی از این افراد هم به صورت خانوادگی در این حوادث دستگیر و زندانی شدند.
حصر خانگی نورعلی تابنده

مقالهٔ اصلی: نورعلی تابنده
از یک اسفند قطب دراویش گنابادی عملاً در نوعی حصر خانگی قرار گرفت.
نورعلی تابنده در یک پیام ویدئویی که در ۱۵ اسفند ۹۶ منتشر شد، به‌طور تلویحی از «حصر خانگی» خود خبر داد و ابراز امیدواری کرد که محدودیت‌های اعمال‌شده در مورد وی و پیروان این سلسله رفع شود.
پیش از این گفته می‌شد نورعلی تابنده از سال ۱۳۸۶ در نوعی حصر پنهان قرار داشته، کسری نوری در سال ۱۳۹۵ گفته بود تابنده همواره با فشارهای مختلفی روبرو بوده تا این که در سال ۸۶ در موطنش بیدخت بازداشت و به تهران تبعید می‌شود و از آن زمان تحت حصر پنهان حکومت بوده و از رفت و آمد و مسافرتش توسط دستگاه امنیتی ممانعت به عمل می‌آمده‌است.
نورعلی تابنده در تابستان ۱۳۹۸، یکسال و نیم پس از حوادث گلستان هفتم توانست به شهرستان بیدخت، زادگاه خود، سفر کند اما پیروان او گفتند که به دراویش اجازه همراهی با او داده نشد.
به ما «حنظل» می‌دهند و بعد انتظار دارند که ما بگوییم عسل است.
تابنده در سال ۱۳۹۷ در ویدیوی کوتاه تلویحاً از سوء قصد به جان خود خبر داد و گفت قبلاً هم به جان اقطاب پیشین سوء قصد شده بود. چند ماه پس از آن هم در یکی از صحبت‌هایش خبر از مسمومیت تدریجی خود داد و گفت: به ما «حنظل» می‌دهند و بعد انتظار دارند که ما بگوییم عسل است یا در جای دیگر گفت نمی‌دانم در داروهایم چیست که دائماً مرا خواب آلود می‌کند و برخی مواقع بیهوش می‌شوم.
او همچنین پیش از این در نوروز ۱۳۹۶ در یکی از بیانات نوروزی‌ خود اعلام کرده بود چندین بار احساس کرده قصد حذف او را دارند.
نهایتاً تابنده در ۳ دی پس از حدود دو سال حصر خانگی در بیمارستان مهر تهران درگذشت و شایعات مربوط به مسمومیت یا کشته شدن آقای تابنده در هیچ‌یک از خبرگزاری‌ها تأیید نشد.
درگذشت تابنده و تعیین جانشین

نورعلی تابنده از اوایل آبان ۱۳۹۸ در بیمارستان مهر تهران، بستری و نهایتاً ۳ دی ماه ۱۳۹۸ درگذشت، و پیکر او به بیدخت منتقل در گورستان سلطانی بیدخت خاکسپاری شد.
بنابر وصیتی مکتوب منتسب به نورعلی تابنده که ۴ دی ۱۳۹۸ در مراسم خاکسپاری وی قرائت شد، سید علیرضا جذبی با لقب ثابت‌علیشاه به عنوان قطب جدید دراویش گنابادی تعیین شد.
برخی از دراویش با قطب جدید بیعت نکردند. گفته می‌شود نحوه برخورد حکومت جمهوری اسلامی با قطب جدید متفاوت و در تناقض با فشارها و محدودیت‌هایی است که برای نورعلی تابنده وجود داشت.
برای مطالعهٔ بیشتر

احسان مهرابی. «نورعلی تابنده؛ از وکیل و سیاستمدار تا درویش». بی‌بی‌سی.
کسری نوری. «دراویش گنابادی و حقوق بنیادی شان». یورونیوز.
آیدا قجر. «دراویش گنابادی چه می‌گویند و چه می‌خواهند؟». ایران‌وایر.
کبری آسوپار. «رندی تابنده در عین سادگی ظاهری». وطن امروز.
| ن ب واقطاب دراویش سلسله نعمت‌اللهی گنابادی | ن ب واقطاب دراویش سلسله نعمت‌اللهی گنابادی |
| --- | --- |
محمد بن عبدالله و پیشوایان دیگر اسلام •  شیخ عبدالله یافعی •  شاه نعمت‌الله ولی •  شاه برهان الدین خلیل‌الله  •  شاه حبیب‌ الدین محب الله اول •  میرشاه کمال‌الدین عطیه الله اول  •  میرشاه برهان الدین خلیل الله ثانی  •  میرشاه حبیب الدین محب الله ثانی •  میرشاه شمس‌الدین محمدثانی •  میرشاه کمال‌الدین عطیه الله ثانی •  میرشاه شمس‌الدین محمدثالث •  شیخ محمود دکنی •  شیخ شمس الدین دکنی • رضا علیشاه دکنی  • سیدمعصوم‌علیشاه  • محمدعلی طبسی(نورعلیشاه اول)  •  سید علیرضا دکنی(رضاعلیشاه دکنی) •  میرعبدالرحیم دکنی (معصومعلیشاه)  •  محمدحسین اصفهانی(حسین‌علیشاه) •  محمدجعفر کبودرآهنگی(مجذوب‌علیشاه همدانی) •  زین‌العابدین شیروانی(مستعلیشاه) • زین‌العابدین شیرازی(رحمت‌علیشاه) محمّدکاظم اصفهانی(سعادتعلیشاه) •  سلطان محمد گنابادی(سلطانعلیشاه) •  علی گنابادی(نورعلیشاه ثانی) •  محمدحسن گنابادی(صالح‌علیشاه) •  سلطان‌حسین تابنده گنابادی(رضاعلیشاه) •  علی تابنده(محبوب‌علیشاه) •  نورعلی تابنده(مجذوبعلیشاه) • سید علیرضا جذبی طباطبایی(ثابتعلیشاه): محمد بن عبدالله و پیشوایان دیگر اسلام •  شیخ عبدالله یافعی •  شاه نعمت‌الله ولی •  شاه برهان الدین خلیل‌الله  •  شاه حبیب‌ الدین محب الله اول •  میرشاه کمال‌الدین عطیه الله اول  •  میرشاه برهان الدین خلیل الله ثانی  •  میرشاه حبیب الدین محب الله ثانی •  میرشاه شمس‌الدین محمدثانی •  میرشاه کمال‌الدین عطیه الله ثانی •  میرشاه شمس‌الدین محمدثالث •  شیخ محمود دکنی •  شیخ شمس الدین دکنی • رضا علیشاه دکنی  • سیدمعصوم‌علیشاه  • محمدعلی طبسی(نورعلیشاه اول)  •  سید علیرضا دکنی(رضاعلیشاه دکنی) •  میرعبدالرحیم دکنی (معصومعلیشاه)  •  محمدحسین اصفهانی(حسین‌علیشاه) •  محمدجعفر کبودرآهنگی(مجذوب‌علیشاه همدانی) •  زین‌العابدین شیروانی(مستعلیشاه) • زین‌العابدین شیرازی(رحمت‌علیشاه) محمّدکاظم اصفهانی(سعادتعلیشاه) •  سلطان محمد گنابادی(سلطانعلیشاه) •  علی گنابادی(نورعلیشاه ثانی) •  محمدحسن گنابادی(صالح‌علیشاه) •  سلطان‌حسین تابنده گنابادی(رضاعلیشاه) •  علی تابنده(محبوب‌علیشاه) •  نورعلی تابنده(مجذوبعلیشاه) • سید علیرضا جذبی طباطبایی(ثابتعلیشاه)
نگارخانه

سید نورالدین نعمت‌الله بن عبدالله (شاه نعمت‌الله ولی)
سلطان‌محمد گنابادی (سلطان‌علیشاه)
علی گنابادی (نورعلیشاه ثانی)
محمدحسن بیچاره بیدختی (صالح‌علیشاه)
سلطان‌حسین تابنده (رضاعلیشاه)
علی تابنده (محبوب‌علیشاه)
نورعلی تابنده (مجذوب‌علیشاه)
سید علیرضا جذبی (ثابت‌علیشاه)
آخرین تصویر تابنده همراه با نوری، پیش از حصر در منزلش - ۲۳ بهمن ماه سال ۱۳۹۶
استان کرکوک

مکان در 23x15px|border |alt=|link= عراق
| استان کرکوک | استان کرکوک |
| --- | --- |
استان: استان
جایگاه استان کرکوک در نقشهٔ عراق: جایگاه استان کرکوک در نقشهٔ عراق
مرکز: کرکوک
حکومت: حکومت
 • فرماندار: ریبوار طه
مساحت: مساحت
 • کل: ۹۶۷۹ کیلومتر مربع (۳۷۳۷ مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۳+ (Iraqi Standard Time)
کد منطقه: ۵۰ ۹۶۴
کد ایزو ۳۱۶۶: IQ-TS
زبان رسمی: کردی، ترکمانی، آرامی جدید، عربی
استان کرکوک (به عربی: محافظة كركوك) (به کردی: پارێزگای کەرکووک) یکی از استان‌های کشور عراق واقع در شمال این کشور است.
مرکز این استان نیز شهر کرکوک است.
تاریخچه

از سال ۱۹۷۶ تا میانه سال ۲۰۰۶ این استان به نام التأمیم (به عربی: محافظة التأميم) نامیده می‌شد که به معنی ملی است که به مالکیت ملی ذخایر غنی نفت و گاز آن اشاره دارد.
تا قبل از ۱۹۷۶ این منطقه استان کرکوک نامیده می‌شد و شامل مناطق بزرگتری بود که بعداً به استان‌های همسایه آن یعنی استان دیاله (کفری)، استان سلیمانیه (چمچمال) و استان صلاح‌الدین (دوزخورماتو) اضافه گردید.
بعد از سال ۲۰۰۶ تا کنون این استان به نام قبلی خود برگشت و هم‌اکنون به نام استان کرکوک شناخته می‌شود اما مرزهای آن بدون تغییر باقی‌ماند.
مساحت و جمعیت

مساحت این استان ۹۶۷۹ کیلومتر مربع است و در سال ۲۰۰۳ جمعیت آن ۸۴۸٬۰۰۰ نفر بوده‌است.
زبان‌های گفتاری

زبان‌های کردی، عربی و ترکمنی در بین مردم استان کرکوک رایج است. 
کردها و عرب های کرکوک اکثراً سنی مذهب هستند و ترکمان‌های کرکوک ترکیبی بین سنی و شیعه هستند.
| دین مردم استان کرکوک | دین مردم استان کرکوک | دین مردم استان کرکوک | دین مردم استان کرکوک | دین مردم استان کرکوک |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| قومیت | قومیت |  | درصد | درصد |
|  سنی  |  سنی  |   | ۸۴٪ | ۸۴٪ |
|  شیعه  |  شیعه  |   | ۱۶٪ | ۱۶٪ |
زنان در اقتصاد ایران

زنان در اقتصاد ایران، مشارکت زنان نقش کلیدی در توسعه اقتصاد ایران دارد؛ اما سیاستی برای استفاده از ظرفیت این بخش از جامعه طراحی نشده است. با اینکه نیمی از جمعیت کشور را زنان تشکیل می‌دهند که پتانسیل بالایی برای کمک به رشد و توسعه اقتصادی کشور محسوب می‌شوند، اما آخرین آمارهای منتشرشده از نرخ مشارکت نیروی کار نشان می‌دهد تنها ۱۴درصد از زنان تمایل به کار دارند. موضوعی که به معنی انفعال ۲۷٫۵میلیون نفر از جمعیت زنان در سن کار است. نیروهایی که می‌توانند در صورت ورود به بازار کار حجم عظیمی از ارزش‌افزوده اقتصادی خلق کنند. عوامل مختلف اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی در این مشارکت پایین زنان در بازار کار دخیل هستند.