stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ولادیمیر اوستینوف

| ولادیمیر اوستینوف | ولادیمیر اوستینوف |
| --- | --- |
Владимир Устинов: Владимир Устинов
Prosecutor General of Russia: Prosecutor General of Russia
دوره مسئولیت ۱۷ مه ۲۰۰۰ – ۲ ژوئن ۲۰۰۶: دوره مسئولیت ۱۷ مه ۲۰۰۰ – ۲ ژوئن ۲۰۰۶
نخست‌وزیر:  میخائیل کاسیانوف  ویکتور کریستنکو (بازیگری)  میخائیل فرادکوف  ویکتور زوبکوف 
پس از: یوری اسکوراتوف
پیش از: شوری چایکشش
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۵ فوریهٔ ۱۹۵۳ ‏(۷۲ سال) نیکولایفسک-آن-آمور، جمهوری سوسیالیستی فدراتیو شوروی روسیه، اتحاد جماهیر شوروی
همسر(ان): نادژدا اوستینوا
فرزندان: ۲
جایزه‌ها: قهرمان فدراسیون روسیه
ولادیمیر واسیلیویچ اوستینوف (روسی: Владимир Васильевич Устинов ; متولد ۲۵ فوریه ۱۹۵۳) یک وکیل و دولتمرد روسی است. از سال ۲۰۰۸ او نماینده تام‌الاختیار در ناحیه فدرال جنوبی است. او تا سال ۲۰۰۸ وزیر دادگستری روسیه بود.
او دارای رتبه دادستانی مشاور ایالتی فعال جاستیتیا و رتبه خدمات غیرنظامی ایالتی فدرال از درجه ۱ مشاور ایالتی فعال فدراسیون روسیه است.
او با یک زن خانه‌دار به نام نادژدا الکساندرونا اوستینوا (روسی: Надежда Александровна Устинова ازدواج کرده‌است. و آنها یک پسر به نام دیمیتری و یک دختر به نام ایرینا دارند.
هنری تیلور بلو

| هنری تیلور بلو | هنری تیلور بلو |
| --- | --- |
فرستاده ناحیه کلمبیا: فرستاده ناحیه کلمبیا
دوره مسئولیت ۱ ژوئیه ۱۸۷۴ – ۳۱ دسامبر ۱۸۷۴: دوره مسئولیت ۱ ژوئیه ۱۸۷۴ – ۳۱ دسامبر ۱۸۷۴
پس از: تأسیس دفتر
پیش از: Seth Ledyard Phelps
عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از میزوری حوزهٔ دوم: عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از میزوری حوزهٔ دوم
دوره مسئولیت ۴ مارس ۱۸۶۳ – ۳ مارس ۱۸۶۷: دوره مسئولیت ۴ مارس ۱۸۶۳ – ۳ مارس ۱۸۶۷
پس از: James S. Rollins
پیش از: Carman A. Newcomb
عضو سنای میسوری: عضو سنای میسوری
دوره مسئولیت ۱۸۵۴–۱۸۵۸: دوره مسئولیت ۱۸۵۴–۱۸۵۸
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۵ ژوئیهٔ ۱۸۱۷ شهرستان ساوت‌همپتون، ویرجینیا، USA
درگذشته: ۱۱ سپتامبر ۱۸۷۵ (۵۸ سال) ساراتوگا، نیویورک، USA
حزب سیاسی: اتحادگرای غیرمشروط، جمهوری‌خواه
همسر(ان): Minerva Grimsley Blow
تخصص: سیاستمدار، تاجر
هنری تیلور بلو (Henry Taylor Blow) (۱۵ ژوئیه ۱۸۱۷–۱۱ سپتامبر ۱۸۷۵)، دو دوره نماینده ایالت میسوری در مجلس نمایندگان ایالات متحده و سفیر ایالات متحده در ونزوئلا و برزیل بود.
اوایل زندگی

هنری در شهرستان ساوت‌همپتون ایالت ویرجینیا در خانواده کاپیتان پیتر و الیزابت (تیلور) بلو مالکین بردهٔ مشهوری به‌نام درد اسکات، به دنیا آمد. بلو هشتمین فرزند از جمله ده فرزند خانواده بود. بلو با والدینش به هانتسویل ایالت آلاباما نقل مکان نمود و در آنجا پدرش تلاش ناموفقی را در کشاورزی انجام داد. در سال ۱۸۳۰ خانوادهٔ بلو دوباره به سنت‌لوئیس ایالت میسوری نقل مکان کرد و پیتر بلو در آنجا مهمان‌خانه شبانه‌روزی باز کرد و بردگان خویش از جمله درد اسکات را که به‌عنوان کارگر فعالیت می‌کردند، در بدل مزد استخدام نمود. مادر هنری در سال ۱۸۳۱ فوت نمود و متعاقباً یک سال بعد، پدرش نیز درگذشت.
هنری بلو از دانشگاه سنت لوئیس فارغ شد و به عنوان کارآموز در یک دفتر حقوقی شروع به کار نمود اما با مرگ والدین‌اش مجبور شد تا در بازرگانی شوهر خواهراش چارلز که فروش رنگ و نفت بود، به عنوان منشی کار نماید. هنری بلو اموال و دارایی خویش را به دو دختر مجرد و برادران جوان هنری به‌نام‌های تیلور و ویلیام واگذار نمود. هنری زمانی‌که پانزده ساله بود، پدرش فوت نمود اما به قدر کافی بالغ بود که به‌عنوان مردی شناخته شود که به تنهایی قادر به ادامهٔ زندگی است. شارلوت تیلور خواهر متأهل هنری بلو نیز میراث نگرفت. وی در سال ۱۸۳۱ با جوزف چارلز جونیور ازدواج نمود. جوزف چارلز، پدر چارلز نخستین روزنامه در غرب می‌سی‌سی‌پی را تأسیس نمود. خانوادهٔ چارلز، هنری را بعد از مرگ پدرش کمک نمودند و هنری کار خویش را به عنوان منشی در شرکت عمده فروشی دارو و رنگ آن‌ها آغاز نمود. پس از بازنشستگی چارلز پدر در سال ۱۸۳۶، هنری در این بازرگانی شریک شد. در سال ۱۸۳۸ این بازرگانی به‌نام چارلز، بلو و شرکت تغییر نام داده شد. صرف چند سال بعد در سال ۱۸۴۴ این شراکت منحل گردید. چارلز مالکیت داروخانه را به دست گرفت و بلو شرکت تولیدی را که بعداً به‌نام شرکت کولایر وایت لید و اویل معروف شد، را حفظ نمود. شرکت کولایر یکی از بزرگترین کارخانه‌ها در سنت لوئیس بود.
چارلز، بلو و شرکت تنها بازرگانی نبود که بلو رهبری می‌نمود. هنری و برادراش پیتر شرکت معدن‌کاری و ذوب گرنبی را ایجاد نمودند. هنری همچنین یک مدتی به‌صفت رئیس خط آهن کوه آهن خدمت نمود و در ایجاد کوره صنعت آهن در کارندولت کمک نمود.
هنری با مینروا گریمسلی (۱۸۲۱–۱۸۷۵) دختر سرهنگ تورنتون، دختر مالک ثروتمند کارخانه تولید زین و سوسن (ستارک) ازدواج نمود که نُه فرزند از وی داشت. هنری و مینروا در سال ۱۸۴۰ ازدواج نمودند. هنری دختران‌اش را به کسب آموزش تشویق نمود و این کار در آن زمان کار غیرمعمول و خارق‌العادهٔ بود. یکی از آن دختران به‌نام سوسن الیزابت بلو مربی سرشناس قرن نوزدهم شد که نخستین کودکستان را در سراسر نواحی کشور بنیان‌گذاری نمود. در سال ۱۸۴۹ پس از آن‌که منزل خانوادگی آتش گرفت و بیماری همه‌گیر وبا به سرعت در سنت لوئیس گسترش یافت، بلو خانواده‌اش را به کاروندلت که در آن‌زمان شهر جداگانه بود، منتقل نمود. سرهنگ تورنتون در این محل به مساحت هفده جریب زمین را به فامیل هنری داد. بلو عمارت ویکتوریایی بر روی زمین بناء کرد که دارای کتابخانهٔ با تابلوهای ساخت استادانه و پنجره‌های شیشه‌ای داغی بود که بعداً در موزه تاریخی میسوری نصب شد.
زندگی سیاسی

با وجودیکه بلو در جنوب بزرگ شده بود ولی مخالف بردگی بود. والدین هنری بردهٔ داشتند، به‌نام درد اسکات که به  امرسون فروختند و  امرسون این برده را به سرزمین‌های آزاد ایلینوی و ویسکانسین برد. زمانیکه اسکات به سنت لوئیس برگشت، هنری تیلور بلو وی را تشویق کرد تا برای آزادی خویش دعوی باز نماید، زیرا وی در ایالت‌های آزاد زندگی کرده بود. هر دو برای تأمین مالی مالی این پرونده پول کمک نمودند که بر اثر آن این پرونده از طریق سیستم حقوقی تا دیوان عالی راه یافت. اسکات بعداً در پیشنهاد آزادی خویش ناکام شد. دادگاه حکم نمود که برده جزو اموال است نه شهروند. درد اسکات بعد از اینکه بیوه  امرسون او را به تیلور بلو بخشید و تیلور او را برای همیشه آزاد نمود، سرانجام آزادی خویش را به‌دست‌آورد.
بلو در سال ۱۸۵۴ به دلیل دیدگاه جمهوری‌خواهان در قبال برده‌داری به حزب جمهوری‌خواه پیوست. هنری تیلور بلو در آن سال به عضویت سنای میسوری انتخاب شد و از سال ۱۸۵۴ تا سال ۱۸۵۸ در این مجلس خدمت نمود. در سال ۱۸۶۰ بلو به عنوان نمایندهٔ میسوری در کنوانسیون شیکاگو خدمت کرد، جاییکه آنها ابراهام لینکلن را نامزد ریاست‌جمهوری معرفی نمودند.
بلو در سال ۱۸۶۱ توسط رئیس‌جمهور ابراهام لینکلن وزیرمختار ونزوئلا تعیین شد و تا سال بعدی در این سمت خدمت نمود. بلو در این سمت برای بهبود بازرگانی بین ونزوئلا و دره می‌سی‌سی‌پی کار نمود. بلو برای مدت زیادی در این سمت باقی نماند. وی به‌منظور حمایت اتحادیه در جریان جنگ داخلی به ایالات متحده آمریکا برگشت. او بعداً به‌عنوان یک اتحادیه گریا بدون قید و شرط، به مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا انتخاب شد. بلو در سال‌های ۱۸۶۲ و ۱۸۶۴ در این مجلس انتخاب شد و الی سال ۱۸۶۷ خدمت نمود. بلو خواستار برگشت به کسب و کار خود در سنت لوئیس بود و از نامزدی مجدد در انتخابات سال ۱۸۶۷ خودداری نمود. بلو در کمیتهٔ مشترک بازسازی که اصلاحیه چهاردهم قانون اساسی ایالات متحده را پیش‌نویس نمود، خدمت کرد.
بلو در سال ۱۸۶۹ زمانیکه توسط رئیس‌جمهور یولیسیز سایمن گرانت به عنوان سفیر در برزیل تعیین شد، به سیاست برگشت. بلو در سال ۱۸۷۴ به عضویت هیئت عالی رتبگانی که به‌منظور سازماندهی مجدد حکومت ناحیه کلمبیا گماشته شده بودند، تعیین شد. وی شش ماه پس از اشغال این پُست به اساس ملاحظات شخصی استعفا داد.
مرگ و میراث

هنری تیلور بلو در سال ۱۸۷۵ به عمر ۵۸ سالگی در اسرتووگا ایالت نیویورک فوت نمود. مرگ بلو فقط پس از سه ماه از مرگ مینروا به‌وقوع پیوست. این دو به مدت ۳۵ سال با هم زندگی مشترک داشتند. مراسم جنازه بلو به مدت دو ساعت را دربرگرفت و قطار خاصی برای انتقال عزاداران از سنت لوئیس به خانه او در کاروندلت گماشته شد. وی در گورستان بلفونتاین در سنت لوئیس ایالت می‌سوزی دفن شد و از وی شش فرزند باقی‌ماند.
بلو در تأسیس و ایجاد تعداد زیادی سازمان‌ها از جمله کلیسای پروتستان، مجمع فیلسوفان، انجمن فیل‌هارمونیک یا ترویج موسیقی سنت لوئیس، باشگاه قرن بیستم، آکادمی هنر غربی و مدرسهٔ دولتی کاروندلت، کمک نمود.
جادهٔ بلو که از چندین شهرستان در همسایگی شهر سنت لوئیس جنوبی می‌گذرد، به‌نام بلو نام‌گذاری شده‌است.
مدرسه اچ. تی بلو در واشینگتن دی‌سی نیز به‌نام وی نام‌گذاری شده بود. این مدرسه بعداً به‌منظور ایجاد مدرسه بلو-پیرس، با مدرسه ابتدائی فرانکلین پیرس ادغام شد. اخیراً این مدرسه به مدرسه ویژه‌ای به‌نام مدرسه ابتدائی دوستی بلو پیرس تغییر نام داده شد.
تمبر یادبود کارخانه هنری تیلور بلو
وولف ۱۰۶۹بی

وولف ۱۰۶۹ بی  (به انگلیسی:  Wolf 1069 b ) یک سیاره فراخورشیدی در مدار ستارهٔ کوتولهٔ سرخ وولف ۱۰۶۹ این ستاره در صورت فلکی ماکیان قرار دارد. این سیاره در فاصله حدود ۳۱٫۶ سال نوری (۹٫۶ پارسک) از زمین قرار دارد.وولف ۱۰۶۹ بی، یک سیارهٔ زمین‌سان است که در حال چرخش بدور ستاره‌اش در منطقهٔ قابل سکونت می‌باشد
| کشف | کشف |
| --- | --- |
کاشف: کوساکوفسکی و همکاران.
تاریخ کشف: ژانویه ۲۰۲۰
روش اکتشاف: طیف‌سنجی داپلر
طبقه‌بندی: طبقه‌بندی
نام‌های متداول: LHS 3549 b, NLTT 49289 b, GJ 1253 b
ویژگی‌های مداری: ویژگی‌های مداری
نیم‌قطر بزرگ: ۷۰۱۰۱۰۰۵۲۹۷۶۹۱۱۰۳۹۹♠۰٫۰۶۷۲±۰٫۰۰۱۴ AU
تناوب مداری: ۷۰۰۶۱۳۴۴۷۲۹۶۰۰۰۰۰۰۰♠۱۵٫۵۶۴±۰٫۰۱۵ d
ستاره: وولف ۱۰۶۹
ویژگی‌های فیزیکی: ویژگی‌های فیزیکی
میانگین شعاع: ۷۰۰۰۱۰۸۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰♠۱٫۰۸ شعاع زمین
جرم: ۷۰۰۰۱۲۶۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰♠۱٫۲۶±۰٫۲۱ جرم زمین
دما: ۷۰۰۲۲۵۰۱۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰♠۲۵۰٫۱+۶٫۶ −۶٫۵ کلوین (۷۰۰۲۲۵۰۱۴۹۹۹۹۹۹۹۹۹۹♠−۲۳+۶٫۶ −۶٫۵ °C)
 :
هارولد رو بارتل

| اچ>  رو بارتل | اچ>  رو بارتل |
| --- | --- |
۴۷مین شهردار شهر کانزاس: ۴۷مین شهردار شهر کانزاس
دوره مسئولیت ۱۹۵۶ – ۱۹۶۳: دوره مسئولیت ۱۹۵۶ – ۱۹۶۳
پس از: William E. Kemp
پیش از: Ilus W. Davis
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: هارولد رو بنت استوردیوانت بارتل ۲۵ ژوئن ۱۹۰۱ ریچموند، ویرجینیا، ایالات متحده
درگذشته: ۹ مهٔ ۱۹۷۴ (۷۲ سال) شهر کانزاس، میسوری، ایالات متحده
آرامگاه: قبرستان تپه جنگلی، شهر کانزاس، میسوری.
حزب سیاسی: دموکرات
همسر(ان): مارگارت آن کارولین جارویس
فرزندان: مارگارت رو «جیمی» بارتل تیلور
محل تحصیل: دانشگاه تنسی در چتانوگا
تخصص: اجرایی، نوع‌دوست، معلم، سخنگوی عمومی
لقب(ها): د چیف
هارولد رو بنت استوردیوانت بارتل (Harold Roe Bennett Sturdyvant Bartle) (زادهٔ ۲۵ ژوئن ۱۹۰۱ – درگذشتهٔ ۹ می ۱۹۷۴)، بازرگان، نوع‌دوست، مدیر اجرایی و سخنران عمومی اهل ایالات متحده بود که برای دو دوره به عنوان شهردار کانزاس‌سیتی، میزوری خدمت کرد. پس از اینکه بارتل تیم فوتبال دالاس تگزان در لیگ فوتبال آمریکایی را در ۱۹۶۲ میلادی به کانزاس‌سیتی کشاند، مالک این باشگاه لمار هانت، نام این تیم را به افتخار کنیه بارتل که «ارشد» (د چیف) بود، به تیم کانزاس سیتی چیفس تغییر داد.
اوایل زندگی و تحصیلات

بارتل در ریچموند، ویرجینیا بدنیا آمد و تنها فرزند ساموئل دون بارتل، مهاجر انگلیسی و کشیش و «ادا ما رو» اهل شمال ایلینوی بود. خانواده بارتل یک خانواده موسیقی دوست بود، از اینرو هارولد زمانی که تنها سیزده سال سن داشت در کلیسای پدر خود پیانو و ارگ می‌نواخت. در همان سال وی همچنین تلاش نمود تا وارد ارتش شود، اما پدرش مدرک سن وی را فراهم نموده و وی را از ارتش اخراج کرد.
بارتل از ۱۹۱۶ تا ۱۹۲۰ میلادی در آکادمی نظامی فورک یونیون آموزش دید، جاییکه پدر وی مضمون تاریخ و علوم نظامی تدریس می‌کرد. هنگام حضور در این آکادمی، رو (تأکید می‌کرد تا به این نام شناخته شود) به قهرمان مناظره‌کننده مبدل شد. بارتل در ۱۹۲۰ میلادی در دانشگاه چتانوگا پذیرفته شده و توانایی خود به عنوان یک ورزشکار طبیعی را به اثبات رساند، اما برای مدت زمان زیادی از سینه‌پهلو رنج برد. از اینرو وی دوباره به نزد خانواده‌اش که در آن زمان در لبنان، کنتاکی ساکن بودند برگشته و در ۱۹۲۱ میلادی مدرک حقوق خود از کالج حقوق همیلتون، مدرسه حقوق آنلاین مستقر در شیکاگو، کسب کرد.
زندگی شخصی

بارتل در لبنان با مارگارت آن کارولین جارویس آشنا شده و آنها در ۲۶ سپتامبر ۱۹۲۳ در سنت جوزف، میزوری، جاییکه پدرش به عنوان کشیش گماشته شده بود ازدواج کردند. خانواده بارتل یک فرزند داشتند، مارگارت رو «جیمی» بارتل تیلور. بارتل با داشتن ۶ فوت ۴ اینچ قد، قبل از ازدواج بیش از ۲۰۰ پوند وزن داشت و به وزن گرفتن ادامه داد تا اینکه وزن وی در مقطعی به حدود ۳۷۵ پوند رسید.
حرفه پیشاهنگی

بارتل در ۱۹۲۰ میلادی (قبل از اینکه مدرک آنلاین خود را به اتمام برساند) اجازه فعالیت به عنوان وکیل دادگستری را در کنتاکی دریافت نموده و در یک بنگاه واقع در لبنان به کار آغاز کرد؛ وی همچنین از ۱۹۲۰ – ۱۹۲۲ میلادی به عنوان دادستان در لبنان کار کرد. با این همه، بارتل در حوزه‌های سازماندهی و تبلیغات ماهر بود و نمی‌خواست تا کل زندگی خود را در بخش حقوق بگذراند. بارتل مسئولیت سرپرستی از یک نیروهای پیشاهنگی پسران در لبنان را بر عهده داشت و وی در ۱۹۲۳–۲۴ میلادی سمتی را به عنوان مدیر اجرائی شورای شایان سازمان پیشاهنگی پسران آمریکا در کسپر، وایومینگ پذیرفت که وظایف وی شمال نظارت از کل ایالت می‌شد. وی از ۱۹۲۵ تا ۱۹۲۸ میلادی سمت مشابهی در سنت جوزف، میزوری داشت و از ۱۹۲۸ تا ۱۹۵۵ میلادی وی مدیر اجرائی پیشاهنگی در منطقه کانزاس‌سیتی این شورا بود.
بارتل یک برنامه افتخاری کمپینی تحت نام قبیله میکوسی (Tribe of Mic-O-Say)، را در ۱۹۲۵ میلادی در اجانسی، میزوری در کمپ برینتون ایجاد نمود. وی برنامه قبیله میکوسی را به یک کمپ پسران پیشاهنگی در اوسکیئولا، میزوری آورد. این کمپ که در آن زمان به کمپ اوسکیئولا یاد می‌گردید، بعدتر به افتخار وی به اچ. رو بارتل اسکاوت ریزرویشن تغییر نام داده شد. چیزی که رو در رابطه با این برنامه‌ها الهام می‌بخشید، سالهایی بود که وی در وایومینگ گذرانده بود.
حرفه تجاری

هنگام خدمت به عنوان مدیر اجرایی پیشاهنگی، بارتل در کارهای بازرگانی سودآور نیز دخیل شده و تصمیم‌های سرمایه‌گذاری زیرکانه اتخاذ کرد. وی همچنین در هیئت مدیره چندین شرکت سهامی و بانک خدمت کرد، از جمله بزرگترین بازرگان مستقل مشروبات الکلی در میزوری. طبق گفته دختر وی، زمانی که دوست پدرش رئیس‌جمهوری هری ترومن از وی درخواست نمود تا رئیس منطقه‌ای اداره ثبات اقتصادی شود، بارتل مجبور شد از عضویت ۵۷ هیئت مدیره استعفا دهد تا از بروز تضاد منافع ممکنه جلوگیری نماید.
به عنوان یک سخنران عمومی، وی همواره در سازمان‌های سیاسی، برادری، آموزشی، مذهبی، مدنی، تجاری و خدماتی سخنرانی می‌کرد. (او صدای غنی و پرقدرت داشت و باری در شهر نیس، فرانسه باعث ترکیدن سیستم بلندگو شد) زمانی که وی وارد انتخابات شهرداری شد، او سالانه حدود ۲۰۰ سخنرانی ایراد می‌کرد و از سخنرانی خود حدود ۱٬۰۰۰ دلار فیس دریافت می‌کرد. یکی از مسئولین باشگاه خدمات به حدی مبهوت سخندانی و شوخ‌طبعی بارتل شده بود که اعلام نمود، بارتل «یکی از پویاترین سخنرانی‌های را که انسان در تاریخ شنیده‌است» را ایراد نمود. یک گزارشگر اندکی شکاک اضافه نمود که، با این وجود «آنچه که او گفت… ثبت نشده بود».
پولی را که بارتل از طریق سرمایه‌گذاری در سکتور خصوصی بدست می‌آورد برای تأمین هزینه مالی خدمات عمومی خود به مصرف می‌رساند، چیزی که به وی این امکان را فراهم می‌نمود تا هزینه مالی سازمانهای که در آنها سهم داشت را تأمین نماید. به عنوان مثال، وی برای مدت ۳۰ سال حقوقی را که از پیشاهنگی پسران دریافت می‌کرد به مؤسسه عمومی خود اهدا می‌نمود. به گفته خود وی، سه نوع بارتل وجود داشت، «بارتلی که پول کسب می‌کرد، بارتلی که بخشش می‌کرد و بارتلی که رایگان کار می‌کرد».
فعالیت‌های مدنی، نوع‌دوستانه و مذهبی

بارتل ظاهراً مصمم بود تا در حد امکان در مؤسسات خیریه بیشتری اشتراک نماید. وی عضویت سی هیئت و کمیسیون نوع‌دوستانه را پذیرفت و همزمان به‌طور غیرحضوری در امور اجرائی تمامی آنها شرکت می‌کرد. در جریان جنگ جهانی دوم، وی به عنوان مدیر ارشد سازمان پدران جنگ آمریکا (American War Dads) که یک سازمان متمرکز بر رفاه سربازان بود، خدمت کرد. پس از جنگ، بارتل از ۱۹۴۵ تا ۱۹۵۲ میلادی به عنوان رئیس کالج میزوری والی، مدرسهٔ کوچک مختلط منتسب به کلیسای پرسبیترین کمبرلند، خدمت کرد.
زمانی که وی به عنوان رئیس این کالج خدمت می‌کرد، وی سازمان نوع‌دوستانهٔ بنام بنیاد انسانی آمریکا، حالا معروف به ائتلاف رهبری غیرانتفاعی است، را در ۱۹۴۸ میلادی در کالج میزوری والی بنیانگذاری نموده و ۱۰۰٬۰۰۰ دلار به این بنیاد اهدا نمود. این برنامه که حالا در سطح کشور در هفتاد و پنج کالج و دانشگاه فعالیت دارد، دانشجویان را برای رهبری سازمان‌های غیرانتفاعی خدمات عمومی مانند پیشاهنگی پسران، باشگاه دختران آتش (Camp Fire Girls) و انجمن زنان جوان مسیحی (YWCA) آماده می‌سازد.
بارتل از ۱۹۳۱ تا ۱۹۴۶ میلادی به عنوان رئیس ملی سازمان برادری آلفا فی اومگا خدمت کرد. زمانی که وی تصدی این سازمان را برعهده گرفت، آلفا فی اومگا تنها ۱۸ شعبه داشت، اما زمانی که وی از ریاست کنار رفت تعداد شعبه‌های این سازمان به ۱۰۹ شعبه گسترش یافته بود. گفته می‌شد که بارتل به‌طور شخصی هزینه مالی این سازمان نوبال را تأمین کرد.
بارتل از ۱۹۲۹ میلادی تا هنگام مرگ خود یکی از اعضای راسخ کلیسای مرکزی پرسبیترین در کانزاس‌سیتی بود، اما وی اغلب نمی‌توانست شخصاً در کلیسا حضور یافت، چون معمولاً در جاهای دیگری مشغول وعظ می‌بود. (اگر گاهی از بارتل خواسته می‌شد تا بجای کشیشی که مریض است به کلیسا بیاید، او تنها به زمان لباس پوشیدن و رسیدن به کلیسا نیاز داشت. او می‌توانست در جریان راه خطابه وعظ را آماده سازد) بارتل از ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۸ میلادی به عنوان عضو شورای عمومی کلیسای پرسبیترین و از ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۶ میلادی به عنوان عضو مجلس عمومی خدمت کرد. وی همچنین یکی از اعضای بنیان‌گذار کنفرانس ملی مسیحیان و یهودیان بود.
محمدرضا کافی (مدیر ورزشی)

محمدرضا کافی (زاده ۲۵ مهٔ ۱۳۵۰ در تهران)، مدیر ورزشی و مدیرعامل باشگاه مس کرمان است. وی از سال ۱۳۷۹ در شرکت ملی صنایع مس ایران فعالیت داشته و بیش از ۱۵ سال تجربه مدیریت در حوزه ورزش و امور اجتماعی دارد.
زندگی‌نامه
محمدرضا کافی در سال ۱۳۵۰ در تهران، منطقه شمیرانات، به دنیا آمد. او تحصیلات خود را در رشته مدیریت ورزشی ادامه داد و دارای مدرک کارشناسی ارشد در این زمینه است.
تحصیلات
کارشناسی ارشد مدیریت ورزشی– گرایش مدیریت سازمان‌ها و باشگاه‌های ورزشی
کارشناسی مدیریت برنامه‌ریزی– گرایش علوم اجتماعی
سوابق شغلی
باشگاه صنعت مس کرمان
مدیرعامل و عضو هیئت مدیره – از ۱۳۹۶ تاکنون
معاون فنی – ۱۳۹۳ تا ۱۳۹۶
مدیر روابط عمومی و امور بین‌الملل– ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۳
باشگاه مس سونگون
رئیس هیئت مدیره– از آذر ۱۳۹۴ تا مهر ۱۳۹۸
مدیرعامل و عضو هیئت مدیره – ۱۳۹۳–۱۳۹۷ و ۱۳۹۶–۱۳۹۸
شرکت ملی صنایع مس ایران
مدیر امور ورزش – از شهریور ۱۳۹۱ تا آذر ۱۳۹۴
مجری طرح سازماندهی ورزش صنعت مس – از بهمن ۱۳۸۳
باشگاه آلومینیوم اراک (ایرالکو)
مدیر ورزشی – از اردیبهشت ۱۳۸۶
فعالیت‌های حرفه‌ای
محمدرضا کافی تجربه گسترده‌ای در مدیریت تیم‌ها، برنامه‌ریزی و برگزاری رویدادهای ورزشی دارد. او در سازماندهی و اجرای برنامه‌های تدوینی سازمان، همکاری با تیم‌های چندرشته‌ای و حفظ اصول و قوانین ورزشی نقش فعالی داشته است. دوران مدیریت او در باشگاه مس کرمان با صعود این تیم به لیگ برتر فوتبال ایران و موفقیت‌های مختلف در زمینه توسعه زیرساخت‌های باشگاه همراه بوده است.
افتخارات
صعود به لیگ برتر فوتبال ایران – ۱۴۰۱
توسعه زیرساخت‌های باشگاه مس کرمان
بهبود ساختار تیم‌های پایه باشگاه
منابع
↑  «مدیرعامل مس سونگون: فضای فوتبال ما نیاز به بازنگری دارد». ایسنا. ۲۰۲۲-۰۷-۱۱. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۳-۱۵.
↑  «مدیرعامل باشگاه مس کرمان نهایت همکاری را با مسئولان قضائی داریم». www.irna.ir. ۲۰۲۵-۰۳-۱۵. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۳-۱۵.
↑  «مدیرعامل جدید باشگاه مس معرفی شد». ورزش سه. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۳-۱۵.
↑  «۱۶ رشته ورزشی را مدیریت می کنیم/ به موفقیت تیم فوتبال مس امیدوارم». خبرگزاری مهر | اخبار ایران و جهان | Mehr News Agency. ۲۰۲۴-۰۶-۱۱. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۳-۱۵.
↑  borna.news (۲۰۲۵-۰۳-۱۵). «فوتسال دیگر دو قطبی نیست/ به دنبال قهرمانی خواهیم بود». fa. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۳-۱۵.
↑  TABNAK، تابناک | (۲۰۲۵-۰۳-۱۵). «محمدرضا کافی به عنوان مدیرعامل جدید باشگاه مس معرفی شد». fa. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۳-۱۵.
↑  میزان، خبرگزاری. «کافی: باید شاکله تیم را حفظ کنیم/ هدف مس سونگون قهرمانی در جام باشگاه‌های آسیا است». fa. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۳-۱۵.
↑  «fars | کافی مدیر امور ورزش شرکت ملی مس ایران شد». Fars. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۳-۱۵.
↑  «دیدار مدیرعامل باشگاه مس کرمان با رئیس فدراسیون فوتبال». خبرگزاری ایلنا. ۲۰۲۴-۰۵-۰۴. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۳-۱۵.
↑  "اخبار مرتبط با محمدرضا کافی". باشگاه فرهنگی ورزشی صنعت مس کرمان (به انگلیسی). Retrieved 2025-03-15.
پیوند به بیرون
وب‌سایت رسمی باشگاه مس کرمان
صفحه رسمی باشگاه مس کرمان در اینستاگرام
الگو:مدیران باشگاه مس کرمان
الگو:ورزش ایران
ویکی رندل

| ویکی رندل | ویکی رندل |
| --- | --- |
اجرای رندل در سال ۲۰۰۸: اجرای رندل در سال ۲۰۰۸
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۱۱ دسامبر ۱۹۵۴ ‏(۷۰ سال) سانفرانسیسکو، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا
همکاری‌های مرتبط: The Tonight Show Band، گروه نمایش Primetime
وبگاه: VickiRandle.com
ویکی رندل (زاده ۱۱ دسامبر 1954) خواننده، نوازنده چند ساز (عمدتا گیتار آکوستیک، باس و پرکاشن) و آهنگساز آمریکایی است که به عنوان اولین عضو زن دائمی گروه The Tonight Show Band شناخته می‌شود.
رندل آشکارا لزبین است. او اقامتگاه‌هایی در ساحل ونیز و اوکلند، کالیفرنیا دارد.
ایدیاش‌باش

Village
| Idyashbash Идяшбаш | Idyashbash Идяшбаш |
| --- | --- |
Village: Village
Idyashbashموقعیت روی نقشه باشقیرستانIdyashbashموقعیت روی نقشه روسیه: Idyashbashموقعیت روی نقشه باشقیرستانIdyashbashموقعیت روی نقشه روسیه
مختصات: ۵۴°۵۲′ شمالی ۵۴°۱۹′ شرقی﻿ / ﻿۵۴٫۸۶۷°شمالی ۵۴٫۳۱۷°شرقی﻿ / 54.867; 54.317: مختصات: ۵۴°۵۲′ شمالی ۵۴°۱۹′ شرقی﻿ / ﻿۵۴٫۸۶۷°شمالی ۵۴٫۳۱۷°شرقی﻿ / 54.867; 54.317
ناحیه‌های فدرال روسیه: باشقیرستان
شهر: شهرستان بوزدیاکسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۰۰
ایدیاش‌باش (انگلیسی: Idyashbash) یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
ویلسون فیلیپس

| ویلسون فیلیپس | ویلسون فیلیپس |
| --- | --- |
ویلسون فیلیپس در مرکز هنرهای نمایشی سریتوس، سریتوس، کالیفرنیا، اوت ۲۰۱۱: ویلسون فیلیپس در مرکز هنرهای نمایشی سریتوس، سریتوس، کالیفرنیا، اوت ۲۰۱۱
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
خاستگاه: لس آنجلس، کالیفرنیا، ایالات متحده
ژانر: پاپ، پاپ راک، سافت راک
سال‌های فعالیت:  ۱۹۸۹–۱۹۹۳  ۲۰۰۱  ۲۰۰۴–۲۰۰۶  ۲۰۱۰–تاکنون 
ناشر(ان): SBK, Columbia, Sony Masterworks
همکاری‌های مرتبط: موسیقی کالیفرنیا، ویلسونز
اعضا: چینا فیلیپس وندی ویلسون کارنی ویلسون
ویلسون فیلیپس یک گروه آواز پاپ آمریکایی است که در سال ۱۹۸۹ در لس آنجلس تشکیل شد. این گروه متشکل از خواهران کارنی و وندی ویلسون، دختران برایان ویلسون از بیچ بویز، و چاینا فیلیپس، دختر جان و میشل فیلیپس از ماماز اند پاپاز هستند.
اولین آلبوم آن‌ها در سال ۱۹۹۰ بیش از ۱۰ میلیون نسخه در سراسر جهان فروخت و شامل پنج تک‌آهنگ پرطرفدار ایالات متحده بود که چهار تای آن‌ها در لیست ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد در رتبه ۱۰ قرار گرفتند.
ورزاجنگ

ورزا یا گاو نر
وَرزا جَنگ یا جونکا سَره جنگی است که در شمال ایران بین گاوهای نر سازمان داده می‌شود. این مراسم هم‌اکنون تنها در استان‌های گیلان و مازندران اجرا می‌شود. اما درگذشته، این مراسم در همه ایران معمول بود و بخشی از سرگرمی‌های جشن‌های محلی را در کنار سایر بازی‌هایی که از قرار دادن حیوانات علیه یکدیگر، از جمله قوچ، بوفالو، سگهای نگهبان، خرس و… استفاده می‌کردند تشکیل می‌داد. ورزا جنگ عمدتاً در مازندران در آمل، نور، چمستان و نوشهر و در گیلان در شهرستان‌های رودسر ، لاهیجان و چابکسر و رشت و خمام انجام می‌گیرد.
امروزه

گاو نر را در  زبان گیلکی ورزا می‌گویند. ورزا جنگ از گذشته‌های دور به هنگام فراغت از کارهای زراعت و کشاورزی و مناسبتهای مختلف انجام شده‌است، قبل از مسابقه گاوهای نر را برای مسابقه حاضر می‌کردند و برای اینکار سیر خام را به شاخ‌های گاو می‌زدند تا ضربه شاخ مؤثرتر و تیزتر شود. صاحبان ورزاها دقت زیادی نسبت به این حیوانات می‌کنند، پس از آرایش دادن ورزا را با طناب دور گردن حیوان حلقه شده و به میدان مبارزه می‌آورند با به گردش درآوردن آن‌ها حمله‌ور می‌شوند، و همدیگر را فشار می‌دهند. گاوداران نزدیک آن‌ها قرار گرفته و گاوهای جنگی را باچماقهای کلفت و ضخیم خود تحریک می‌کنند و جنگ آن قدر ادامه دارد تا آنکه یکی از ان ورزاها فرار کند، یا بیفتد یا اینکه شدیداً مجروح یا مقتول شود امروزه بعضی از نقاط گیلان به صورت مخفیانه انجام می‌شود.
نمایش ورزا جنگ عمدتاً در مازندران در آمل، نور، چمستان و نوشهر و در گیلان در شهرستان‌های رودسر ، لاهیجان و چابکسر و خمام و رشت انجام می‌گیرد.[نیازمند منبع]
در هنگام جنگ پس از آمادگی‌های اولیه، گاوهای نر را برای نبرد با یکدیگر به میدان می‌فرستند و صاحبان آن‌ها از مردم پول جمع می‌کنند، برخی برسر این بازی شرط‌بندی می‌کنند که همین کار باعث شد تا محدودیت‌هایی در اجرای این نمایش اعمال گردد.
پاییز و اوایل زمستان بهترین موقع ورزا جنگ است چون در این زمان گاوها از قدرت جسمانی کافی برخوردار هستند. این نمایش محلی ریشه در باورها و اعتقادات مردم گیلان و مازندران داشته و با نوع نگرش و شیوه زندگی اجداد و نیاکان آنان پیوندهای عمیقی دارد.
این مراسم از نظر حامیان حقوق حیوانات مصداق کامل حیوان آزاری است اگر چه هنوز در ایران قوانین مقابله با حیوان آزاری وجود ندارد.