stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آی‌بی‌ام و هولوکاست

| 0 | 1 |
| --- | --- |
جلد کتاب: جلد کتاب
نویسنده(ها): ادوین بلک
عنوان اصلی: آی‌بی‌ام و هولوکاست: اتحاد استراتژیک میان آلمان نازی و قدرتمندترین شرکت آمریکا
کشور: ایالات متحده آمریکا
زبان: انگلیسی
گونه(های) ادبی: ناداستان
ناشر: دایالوگ پرس
تاریخ نشر: ۲۰۰۱، ۲۰۰۲، ۲۰۰۸، ۲۰۱۲ (نسخهٔ مفصل‌تر با مدارک بیشتر) و ۲۰۲۱ (نسخهٔ به‌روزرسانی‌شده به‌مناسبت بیستمین سال انتشار)
شابک: شابک ‎۹۷۸−۰−۹۱۴۱۵۳−۲۸−۳
شماره اوسی‌ال‌سی: ۴۹۴۱۹۲۳۵
وبگاه: وبگاه رسمی
آی‌بی‌ام و هولوکاست: اتحاد استراتژیک میان آلمان نازی و قدرتمندترین شرکت آمریکا (انگلیسی: IBM and the Holocaust: The Strategic Alliance between Nazi Germany and America's Most Powerful Corporation) نام کتابی به قلمِ ادوین بلک، روزنامه‌نگار و پژوهشگر تاریخی است که خدمات استراتژیک ارائه‌شده توسط شرکت چندملیتی آمریکاییِ آی‌بی‌ام و شرکت‌های تابعه و زیرمجموعه‌اش در آلمان و اروپا را به دولت نازی آدولف هیتلر، از آغاز رایش سوم در ژانویه ۱۹۳۳ تا آخرین روز رژیم در مه ۱۹۴۵ در پایان جنگ جهانی دوم، بررسی و بازگو می‌کند. ادوین بلک در این کتاب که در سال ۲۰۰۱ منتشر شد و چندین تجدید چاپ مفصل‌تر هم داشت، نقش کلیدی فناوری آی‌بی‌ام را در نسل‌کشی نازی‌ها، با تسهیل تولید و نحوهٔ جدول‌بندی کارت‌های پانج جهت سامان دادن به اطلاعات سرشماری ملی، تدارکات نظامی، آمار گِـتوها، مدیریت حرکت قطارها و اردوگاه‌های کار اجباری نشان داد.
پیون به بیرون

وبگاه رسمی
| داده‌های کتابخانه‌ای  | داده‌های کتابخانه‌ای  |
| --- | --- |
عمومی:  ویاف 1  ورلدکت (از طریق ویاف) 
کتابخانه‌های ملی:  لهستان
دریاسالاری (سنت پترزبورگ)

برج دریاسالاری (۱۸۰۶–۲۳) که از باغ الکساندر دیده می‌شود. این نقطه کانونی مرکز شهر سنت پترزبورگ است: سه خیابان اصلی در نزدیکی یکدیگر قرار دارند.
ساختمان دریاسالاری مقر سابق هیئت دریاداری و نیروی دریایی امپراتوری روسیه در مرکز شهر سن پترزبورگ، در روسیه است و مقر فعلی نیروی دریایی روسیه می‌باشد.
این عمارت در قرن نوزدهم برای حمایت از جاه طلبی‌های دریایی تزار بازسازی شد. طرح اولیه یک کارخانه کشتی‌سازی مستحکم بود که بعداً توسط پنج سنگر احاطه شد و بیشتر توسط یک خندق محافظت شد.
عمارت سبک امپراتوری که امروزه در اسکله دریاسالاری قابل مشاهده است، بنا به طرح آندریان زاخاروف بین سال‌های ۱۸۰۶ و ۱۸۲۳ ساخته شده است. دریاسالاری که در انتهای غربی خیابان نوسکی قرار دارد، با گلدسته طلاکاری شده اش که بالای آن یک بادگیر طلایی به شکل یک کشتی جنگی بادبان کوچک (کورابلیک) قرار گرفته است، یکی از برجسته‌ترین نقاط دیدنی شهر و نقطه کانونی سه خیابان اصلی سن پترزبورگ - یعنی خیابان‌های گورکوفسکی، گورکوفزکورسکی و نوسکی پروسپکت - است و این شیوهٔ معماری اهمیتی که پیتر اول برای نیروی دریایی روسیه قائل بود را نشان می‌دهد.
ولادیمیر ناباکوف، نویسنده و اهل سنت پترزبورگ، در ماه مه ۱۹۳۳ داستان کوتاهی با عنوان «میل مخروطی دریاسالاری» نوشت.
رضا شهابی

| رضا شهابی زکریا | رضا شهابی زکریا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۵۲ تبریز
ملیت: ایرانی
پیشه: زندانی سیاسی فعال کارگری
سال‌های فعالیت: ۱۴۰۱ به بعد
همسر: ربابه رضایی
فرزندان: محمدامین شهابی زکریا _ شیرین شهابی زکریا
والدین: علی شهابی زکریا _ مادر صمدی زکریا
وبگاه: ندارد
رضا شهابی مهندس برق است.او در سال ۱۴۰۱ به ۶ سال زندان محکوم شد. وی در مرداد ۱۳۹۶ در اعتراض به دستگیری مجددش دست به اعتصاب غذا زد.
فعالیت‌های کارگری و بازگشایی سندیکا

رضا شهابی از کودکی در کنار درس‌خواندن کار می‌کرد تا بتواند بخشی از مخارج خانواده‌اش را تامین کند. هنوز دیپلم نگرفته بو که به عنوان رانندهٔ اتوبوس در شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه شروع به کار کرد.
در زمستان سال ۱۳۸۳، رضا شهابی، منصور اسانلو و ابراهیم مددی با کمک «هیأت مؤسس سندیکاهای کارگری» و با استناد به مقاوله‌نامه‌های ۸۷ و ۹۸ سازمان بين‌المللی کار، با عضو‌گيری از رانندگان و كارگران، سنديكای کارگران شركت واحد تهران و حومه را بعد از گذشت ۲۷ سال بازگشایی کردند.
رضا شهابی در دهه هشتاد خورشیدی در سرویس کارگریِ مجله "پیام سندیکا" (نشریه هفتگی سندیکاهای کارگری ایران) به سردبیری روبرت درویش قلم می‌زد.
شهابی در خرداد ۱۳۸۴ و در جریان انتخابات مجمع عمومی و بازگشایی سندیکا، به عضویت هیأت مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد انتخاب شد. این انتخابات ابتدا با ممانعت نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی و بازداشت تعدادی از فعالان سندیکایی شروع شد، اما در نهایت با مقاومت کارگران، فعالان بازداشت‌شده آزاد شدند و انتخابات هم به دلیل سه‌شیفته بودن رانندگان تا پاسی از شب ادامه پیدا کرد. با شروع به کار سندیکا و گسترش فعالیت‌ها، اعضای هیأت مدیره مدام تهدید می‌شدند و زیر فشارهای امنیتی قرار می‌گرفتند.
بعد از چند حرکت اعتراضی، سندیکای شرکت واحد تصمیم به یک اعتصاب بزرگ گرفت اما قبل از آن منصور اسانلو و برخی دیگر از اعضای هیأت مدیره بازداشت شدند. شهابی و سایر اعضای هیأت مدیره در اعتراض به این بازداشت‌ها در ۴ دی ۱۳۸۴ اعلام اعتصاب کردند که در نتیجه آن شهابی بازداشت شد. کارگران به دلیل بازداشت اعضای سندیکا یک روز دست از کار کشیدند و شهابی و سایر بازداشت‌شدگان پس از چند روز از زندان آزاد شدند.
اخراج و بازگشت به کار

دومین اعتصاب سندیکای کارگران شرکت واحد برای ۸ بهمن ۱۳۸۴ سازمان‌دهی شد که در نتیجهٔ آن شهابی و تعدادی دیگر از رانندگان حکم اخراج دریافت کردند.
شهابی و تعدادی دیگر از کارگران اخراج‌شده بارها از طریق وزارت کار و ثبت شکایت پیگیر لغو حکم اخراج خود شدند اما تلاش آنها بی‌نتیجه ماند. شهابی در مدتی که به اجبار بیکار بود، علاوه بر ادامهٔ مبارزه و پیگیری حقوق کارگران، تحصیلاتش را ادامه داد و توانست دیپلم بگیرد. او مدتی بعد در رشتهٔ حقوق دانشگاه پیام نور شروع به تحصیل کرد و برای امرار معاش خانواده‌اش مسافرکشی هم می‌کرد.
شهابی نهایتا بعد از چهار سال با رای هیأت رسیدگی به تخلفات اداری حکم بازگشت به کار گرفت و با دریافت حقوق معوقهٔ ایام بی‌کاری دوباره به سر کار بازگشت.
بازداشت در سال ۱۳۸۹ و محکومیت به حبس

شهابی در ۲۲ خرداد ۱۳۸۹ برای دومین بار بازداشت و مستقیماً به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شد و ۸ ماه در بازداشت و تحت بازجویی و فشار برای اعتراف اجباری به ارتباط با گروه‌های سیاسی برانداز قرار داشت اما این اتهام را نپذیرفت. او در ۴ خرداد ۱۳۹۰ در دادگاهی که به ریاست قاضی صلواتی برگزار شد، به اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» به یک سال و به اتهام «تبانی به قصد اقدام عليه امنيت ملی» به پنج سال زندان محکوم شد. علاوه بر این، دادگاه او را به بازگرداندن هفت ميليون تومان به دولت محکوم کرد.
شهابی طی دوران بازداشت و حبس خود چندین بار در اعتراض به بلاتکلیفی، وضعیت نامناسب زندان، فشارهای امنیتی و عدم دریافت خدمات درمانی دست به اعتصاب غذا زد. در دوران طولانی بازداشت شهابی، مادرش به دلیل بیماری قلبی فوت کرد اما به شهابی اجازه داده نشد در مراسم خاکسپاری مادرش شرکت کند. او پس از ۲۳ روز اعتصاب غذا در آذر ۱۳۹۱، به مرخصی استعلاجی اعزام شد اما در فروردین ۱۳۹۲ دوباره برای تحمل حبس به زندان احضار شد.
در دوران تحمل حبس، واقعهٔ موسوم به «جمعهٔ سیاه اوین» در زندان اوین رخ داد که در جریان آن در روز ۲۸ فروردین ۱۳۹۳، ماموران امنیتی به داخل بند ۳۵۰ رفتند و وسایل زندانیان را مورد بازرسی قرار دادند که این اقدام مورد اعتراض زندانیان سیاسی از جمله شهابی قرار گرفت و ماموران امنیتی و گارد زندان، زندانیان سیاسی را  مورد ضرب و شتم قرار دادند. ۴۰ نفر از زندانیان دچار جراحت‌های شدید و بیش از ۳۰ نفر نیز طی دو نوبت به سلول انفرادی منتقل شدند. حدود ۱۰ ماه پس از این حادثه، پرونده‌ای علیه تعدادی از زندانیان سیاسی محبوس در اوین تشکیل شد که بر اساس آن شهابی به عنوان متهم ردیف اول، کامران ایازی به عنوان متهم ردیف دوم و امید زارعی‌نژاد به عنوان متهم ردیف سوم، به اتهام تبلیغ علیه نظام در شعبهٔ ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی احمدزاده محاکمه شدند. بر اساس حکم دادگاه، رضا شهابی به یک سال حبس و کامران ایازی و امید زارعی‌نژاد هر کدام به ۹۱ روز حبس محکوم شدند. این حکم در دادگاه تجدیدنظر عیناً تایید شد.
فعالیت کارگران سندیکا و آزادی شهابی

در سال ۱۳۹۶، سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوس‌رانی تهران و حومه اعلام کرد ۱۶۰۰ نفر با امضای طوماری خواستار آزادی فوری و بی‌قید و شرط رضا شهابی شدند. پنج سندیکای کارگری فرانسوی، حزب کمونیست فرانسه و چند اتحادیه کارگری سوئدی نیز خواهان آزادی رضا شهابی شدند. در شهریور ۱۳۹۶ رانندگان بی‌آرتی تهران با کاهش سرعت به ۲۰ کیلومتر در ساعت و روشن کردن چراغ‌ها به حبس شهابی اعتراض کردند. همچنین ۹۰۰ فعال سیاسی و مدنی در نامه‌ای از شهابی حمایت کردند. مهرماه همان سال به دعوت سندیکای کارگران شرکت واحد تجمعی در برابر وزارت کار در حمایت از شهابی برگزار شد. خود شهابی نیز طی مدت حبس چند بار دست به اعتصاب غذا زد. یکی از اعتصاب‌های او همزمان با اعتصاب غذای ۲۰ زندانی سیاسی در زندان گوهردشت کرج از ۸ مرداد ۱۳۹۶ در اعتراض به فشارهای اعمال‌شده از سوی مسئولان زندان و انتقال آنها به بند فوق امنیتی سالن ۱۰ بود.
شهابی در ۱۹ بهمن ۱۳۹۶ به مرخصی چندروزه اعزام شد و در ۲۲ اسفند ۱۳۹۶ با رای شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر و اعمال ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی از زندان آزاد شد.
شهابی در سال ۱۳۹۸ در جریان برگزاری مراسم روز جهانی کارگر یک بار دیگر همراه با ده‌ها نفر دیگر بازداشت شد اما پس از یک هفته با قید وثیقه از زندان آزاد گردید.
بازداشت در سال ۱۴۰۱ و محکومیت به حبس

در ۲۲ فروردین ۱۴۰۱ رضا شهابی در منزلش بازداشت و مستقیما به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شد.ماموران امنیتی با خشونت وارد منزل مسکونی او شدند و او را دستگیر کردند. سه روز بعد از بازداشت او، قرارگاه سایبری عمار در ۲۵ اردیبهشت ۱۴۰۱ در خبری نوشت که رضا شهابی و آنیشا اسداللهی با اتهاماتی مرتبط با همکاری و ارتباط با گروهی در جهت براندازی نظام در حال بازجویی هستند. طبق این گزارش، رضا شهابی و آنیشا اسداللهی دو فعال کارگری معرفی شدند که با دو تبعهٔ فرانسوی به نام‌های سسیل کولر و همسرش ژاک پاری که از «اعضای فدراسیون آموزش و فرهنگ نیروی کار فرانسه» هستند، ارتباط داشته و در تلاش برای «براندازی نظام با یک‌دیگر همکاری» می‌کردند. آنها همچنین متهم به «تشکیل هسته ضدامنیتی با هدف تحریک کارگران، معلمان و مردم برای ایجاد آشوب» در کشور شدند. همچنین در ۲۶ اردیبهشت ۱۴۰۱ یک گزارش تلویزیونی در همین خصوص از صداوسیما پخش شد. امیر رئیسیان، وکیل مدافع رضا شهابی، آنیشا اسداللهی و کیوان مهتدی، پخش این گزارش تلویزیونی را محکوم و اعلام کرد که انتشار فیلم و عکس موکلانش و سایر بازداشتی‌ها ناقض ماده ۹۶ قانون آیین دادرسی کیفری است. کانون مدافعان حقوق بشر، تشکل‌های حقوق بشری، کارگری، معلمان و بازنشستگان نیز به این موضوع اعتراض کردند.
شهابی در خرداد ۱۴۰۱ اعلام کرد که در اعتراض به تمدید قرار بازداشت علیرغم وخامت حال جسمی‌اش، از دوشنبه ۲۳ خرداد دست به اعتصاب غذا خواهد زد.
در پاییز ۱۴۰۱، شعبهٔ ۲۶ دادگاه انقلاب تهران، رضا شهابی و حسن سعیدی (فعال صنفی سندیکای شرکت واحد) را به اتهام تبلیغ علیه نظام و اجتماع و تبانی به قصد ارتکاب جرم علیه امنیت کشور، مجموعا به ۶ سال حبس تعزیری محکوم کرد.
حمایت‌ها > داخلی

روز سه‌شنبه ۱۴ شهریور، در مقابل مجلس شورای اسلامی یک گردهمایی با شرکت ۲۰۰ نفر برای درخواست آزادی رضا شهابی، برگزار شد که با خشونت از جانب پلیس، مأموران امنیتی و لباس شخصی‌ها همراه بود تظاهرکنندگان در این تجمع شعارهایی مانند «دانشجو کارگر- اتحاد اتحاد»، «کارگر زندانی آزاد باید گردد»، «کارگر، دانشجو، معلم- اتحاد و اتحاد» و «شهابی آزاد نشه این وضع ادامه دارد» سر دادند.
روز چهارشنبه ۲۲ شهریور ۱۳۹۶ برخی از رانندگان شرکت واحد اتوبوسرانی تهران برای آزادی رضا شهابی با چراغ‌های روشن و سرعت ۲۰ کیلومتر بر ساعت راندند.
روز جمعه هفتم مهر  ۱۳۹۶ نیز تعدادی از کاربران شبکه‌ی اجتماعی توییتر در حمایت از شهابی و سایر کارگران طوفان توییتری راه انداختند.
تجمع اعتراضی در حمایت از رضا شهابی در مقابل مجلس شورای اسلامیدر روز سه شنبه پنجم دی ۱۳۹۶ تجمعی صلح آمیز در جلوی وزارت کار و در راستای حمایت از رضا شهابی و درخواست اجازه درمان این زندانی سیاسی و فعال کارگری صورت پذیرفت که با سرکوب شدید و بازداشت گسترده حداقل ۲۵ نفر مواجه شد.
حمایت‌ها > بین‌المللی

روز ۲۶ مرداد، فدراسیون جهانی کارگران بخش حمل و نقل با انتشار بیانیه ای نگرانی و اعتراض شدید خود را نسبت به زندانی شدن رضا شهابی، عضو هیئت مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوس‌رانی تهران و حومه، ابراز داشت.
روز جمعه ۱۷ شهریور، حزب کمونیست فرانسه در پاریس خواستار آزادی فوری رضا شهابی و دیگر فعالان صنفی از جمله معلمان و پایان فشار بر آنها شد.
مدل تیزه-پاسخ

مدل تیزه-پاسخ (به انگلیسی: Spike-Response Model یا SRM) یک مدل ریاضی در علوم اعصاب است که برای توصیف چگونگی تولید و پاسخ نورون‌ها به تیزه‌ها (پالس‌های عصبی) استفاده می‌شود. این مدل به عنوان یک جایگزین ساده‌تر برای مدل‌های پیچیده‌تری مانند مدل هاجکین-هاکسلی شناخته می‌شود و به‌طور گسترده در شبیه‌سازی شبکه‌های عصبی و مطالعه دینامیک نورون‌ها کاربرد دارد. این مدل برای اولین‌بار در دهه ۱۹۹۰ توسط گرستنر (Wulfram Gerstner) و همکارانش معرفی شد. این مدل به عنوان یک چارچوب ریاضی ساده برای توصیف رفتار نورون‌ها توسعه یافت و به سرعت در مطالعات علوم اعصاب و شبکه‌های عصبی مورد استفاده قرار گرفت.
مدل تیزه-پاسخ از دو تابع اصلی استفاده می‌کند:
تابع پس‌تیزه (Post-Spike Kernel): این تابع، که با نماد η(t) نشان داده می‌شود، تغییرات پتانسیل غشای نورون را پس از تولید یک تیزه توصیف می‌کند. این تابع معمولاً شامل اثرات دوره بازگشت به حالت استراحت (Refractory Period) است.
تابع پیش‌تیزه (Pre-Spike Kernel): این تابع، که با نماد κ(t) نشان داده می‌شود، پاسخ نورون به تیزه‌های دریافتی از نورون‌های دیگر را توصیف می‌کند. این تابع نشان می‌دهد که چگونه یک تیزه دریافتی بر پتانسیل غشای نورون تأثیر می‌گذارد.
مدل‌های تیزه-پاسخ (SRM)، انباشت-شلیک (Integrate-and-Fire model) و هاجکین-هاکسلی (Hodgkin-Huxley model) سه رویکرد مختلف برای توصیف رفتار نورون‌ها هستند. مدل هاجکین-هاکسلی دقیق‌ترین و پیچیده‌ترین مدل است و با معادلات دیفرانسیل جریان‌های یونی را توصیف می‌کند. مدل‌های انباشت-شلیک ساده‌تر هستند و نورون را به عنوان یک مدار الکتریکی در نظر می‌گیرند که با رسیدن پتانسیل غشا به آستانه، تیزه تولید می‌کند. مدل تیزه-پاسخ بین این دو قرار دارد که پاسخ نورون به تیزه‌های دریافتی و تاریخچه تیزه‌های قبلی را توصیف می‌کند. این مدل‌ها به ترتیب از بیشترین دقت و پیچیدگی (هاجکین-هاکسلی) تا ساده‌ترین و محاسباتی‌ترین (انباشت-شلیک) مرتب می‌شوند، در حالی که مدل تیزه-پاسخ تعادلی بین دقت و سادگی ایجاد می‌کند.
مدل

توابع پس‌تیزه و پیش‌تیزه به شکل زیر تعریف می‌شوند:
\eta (t)={\begin{cases}-\alpha e^{-t/\tau },&{\text{if }}t\geq 0\\0,&{\text{if }}t<0\end{cases}}
\kappa (t)={\begin{cases}\beta e^{-t/\tau '},&{\text{if }}t\geq 0\\0,&{\text{if }}t<0\end{cases}}
که در آن α و β دامنه تابع و τ و 'τ ثابت زمانی هستند.
پتانسیل غشای نورون به صورت زیر محاسبه می‌شود:
V(t)=\sum _{i}\omega _{i}\sum _{t_{i}}\kappa (t-t_{i})+\sum _{t_{f}}\eta (t-t_{f})
که در آن  t_{i} زمان تیزه‌های دریافتی و  t_{f} زمان تیزه زدن نورون است.
همچنین برای حالت زمان پیوسته می‌توان معادله را به شکل زیر نوشت:
V(t)=\sum _{t_{f}}\eta (t-t^{f})+\sum _{i}\omega _{i}\int _{-\infty }^{t}\kappa (t-t')I(t')dt'
پتانسیل آستانه  \vartheta (t) به شکل زیر تعریف می‌شود:
که در آن  \vartheta _{0} آستانه شلیک یک نورون غیرفعال است و  \theta _{1}(t-t^{f}) افزایش آستانه را پس از یک تیزه در زمان t^{f} توصیف می‌کند.
کاربردهای SRM > شبیه‌سازی شبکه‌های عصبی و مطالعه دینامیک نورون‌ها

مدل تیزه-پاسخ به دلیل سادگی و کارایی محاسباتی، برای شبیه‌سازی شبکه‌های بزرگ نورونی ایده‌آل است. این مدل می‌تواند رفتار نورون‌ها را با دقت قابل قبولی توصیف کند و در مطالعه دینامیک شبکه‌های عصبی، یادگیری و حافظه به کار رود؛ در حالی که از نظر محاسباتی سبک‌تر از مدل‌های پیچیده‌تری مانند هاجکین-هاکسلی است و امکان شبیه‌سازی شبکه‌های با هزاران یا حتی میلیون‌ها نورون را ممکن می‌سازد. همچنین این مدل برای بررسی چگونگی تولید تیزه‌ها و پاسخ نورون‌ها به محرک‌ها استفاده می‌شود. این مدل قادر است اثرات تاریخچه تیزه‌ها (مانند دوره بازگشت به حالت استراحت) را نیز توصیف کند.
کاربردهای SRM > مهندسی نورومورفیک

مدل تیزه-پاسخ در طراحی سیستم‌های محاسباتی (مانند تراشه‌های نورومورفیک، ربات‌های خودکار، و سیستم‌های پردازش سیگنال) الهام‌گرفته از مغز (نورومورفیک) استفاده می‌شود. این سیستم‌ها برای انجام وظایف محاسباتی با کارایی بالا و مصرف انرژی کم طراحی شده‌اند. مزیت این مدل در امکان پیاده‌سازی آن به دلیل سادگی است.
کاربردهای SRM > مدل‌سازی یادگیری و پلاستیسیته

مدل تیزه-پاسخ می‌تواند برای مطالعه مکانیسم‌های یادگیری و پلاستیسیته سیناپسی (تغییر در قدرت سیناپس‌ها) استفاده شود. این مدل قادر است تغییرات در وزن سیناپسی را بر اساس فعالیت نورون‌ها توصیف کند.
کاربردهای SRM > مدل‌سازی بیماری‌های عصبی

مدل SRM برای مطالعه بیماری‌های عصبی و اختلالات مغزی استفاده می‌شود (صرع، پارکینسون، و سایر اختلالات عصبی). این مدل با امکان شبیه‌سازی شرایط پاتولوژیک می‌تواند اثرات تغییرات در پارامترهای نورونی (مانند تغییر در پتانسیل غشا یا وزن سیناپسی) را بررسی کند.
پیوندها

مدل تیزه-پاسخ, فصل ۶٫۴ کتاب دینامیک عصبی
'آستانه نرم' و نویز فرار، فصل ۹ کتاب دینامیک عصبی
مدل تیزه-پاسخ, از Scholarpedia
الا-باش

مکان
| Ala-Bash | Ala-Bash |
| --- | --- |
استان: استان ایسیق‌کول
ارتفاع: ۲٬۰۲۶ متر (۶۶۴۷ فوت)
منطقهٔ زمانی: UTC +5
منطقه ای در قرقیزستان
الا-باش (به لاتین: Ala-Bash) یک منطقهٔ مسکونی در قرقیزستان است که در استان ایسیق‌کول واقع شده‌است.
خصوصیات

الا-باش ۲٬۰۲۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
قبیله شاکیا

شاکیا (به سانسکریت: Śākya) یا شاکا (به پالی: Sākya) (به دیواناگری: शाक्य) قبیله‌ایست باستانی از اقوام سکایی که در هزاره اول (پیش از میلاد) در شبه قاره هند می‌زیسته‌اند.
مشهورترین فرد از این قبیله شاهزاده «سیذارتا گوتاما بودا» (Siddhartha Shakya) یا همان گوتاما بودا ملقب به ساکیامونی یا رئیس و سرور قبیله شاکیا در شبه قاره هند است.
جفری کوتیک می‌نویسد: گرچه شاکیاها ایرانی یا اشکانی محسوب نمی‌شوند، اما در ادبیات بودایی به ازدواج خواهر و برادر معروف بودند. پژوهشگر بودایی جایاروا آتوود ،  (۲۰۱۲) ذکر می‌کند که در «آمباتوها سوتا، پادشاه برادران بزرگ‌تر خود را از پادشاهی خود بیرون می‌کند و آنها خانه خود را در دامنه‌های هیمالیا می‌سازند. اما آنها نمی‌توانند هیچ‌کس مناسبی برای ازدواج پیدا کنند، بنابراین خواهران خود را به همسری می‌گیرند و این روابط محارم باعث پیدایش شاکیاها می‌شود» و این ازدواج خواهر و برادری است که مایکل ویتزل آن را یک ویژگی ایرانی می‌داند.
دانشگاه مدیترانه شرقی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
Doğu Akdeniz Üniversitesi: Doğu Akdeniz Üniversitesi
شعار: "پیش به سوی جهانی شدن"
نوع: دانشگاه دولتی
بنیانگذاری شده: ۱۹۷۹
رئیس دانشگاه: پروفسور دکتر حسن کیلیچ
کارمندان مدیریتی: دکتر عثمان کاراتپه(معاون آموزشی) دکتر سنوچ زُرلو(معاون دانشجویی) دکتر موصطفا تومر(معاون فرهنگی و اجتماعی)
دانشجویان: در حدود ۱۷۵۰۰ از ۱۱۰ کشور
موقعیت: فاماگوستا، جمهوری ترک قبرس شمالی 
وبگاه: https://fa.emu.edu.tr/fa
دانشگاه مدیترانه شرقی (انگلیسی: Eastern Mediterranean University) یک دانشگاه دولتی در شهر فاماگوستا در جمهوری ترک قبرس شمالی است که در سال ۱۹۷۹ افتتاح شده است. زبان تحصیل در این دانشگاه ترکی و انگلیسی می‌باشد و از لحاظ رده‌بندی، مهم‌ترین دانشگاه قبرس شمالی محسوب می‌شود. در این دانشگاه دانشجویانی عمدتاً از قبرس شمالی و ترکیه، برخی کشورهای عربی، نیجریه، پاکستان، ایران، آذربایجان، کشورهای آسیای میانه و برخی کشورهای اروپایی شرقی مشغول به تحصیل می‌باشند.
دربارهٔ دانشگاه

دانشگاه مدیترانه شرقی از دانشگاه‌های دولتی قبرس است که در سال ۱۹۷۹ میلادی در شهر فاماگوستا تأسیس شد. این دانشگاه دارای زیربنای بیش از ۸۹۰ هکتار می‌باشد.
دانشگاه مدیترانه شرقی دارای بیش از ۵۰ گروه آموزشی بوده و مقاطع و رشته‌های ارائه شده در آن مورد تأیید وزارت علوم ترکیه (YOK) است. این دانشگاه در حال حاضر دارای ۶۸ رشته در مقطع کارشناسی، ۳۹ رشته در مقطع کارشناسی ارشد و ۱۸ رشته در مقطع دکتری می‌باشد و عضو اتحادیه دانشگاه‌های اروپا EUA، انجمن دانشگاه‌های بین‌المللی IAU، انجمن دانشگاه‌های جهان اسلام FUIW، جامعه دانشگاه‌های مدیترانه CMU و عضو رسمی ABET آمریکا است.
موقعیت و رنکینگ دانشگاه EMU

دانشگاه مدیترانه شرقی قبرس دارای «پنج ستاره» از وبگاه QS می‌باشد. طبق آخرین رتبه‌بندی دانشگاه‌های جهان در ژانویه ۲۰۲۳ توسط وبگاه وبومتریکس، رتبه جهانی دانشگاه مدیترانه شرقی ۱۲۹۶ است.
کتابخانه

در حال حاضر می‌توان گفت کتابخانه دانشگاه با دارا بودن ۱۲۰۰۰۰ جلد کتاب یکی از کتابخانه‌های بزرگ در بخش قبرس ترک شمالی می‌باشد، علاوه بر این بانک اطلاعات گسترده دانشگاه بر پایه اینترت شامل هزاران منبع و مقاله می‌باشد که قابل دسترس برای کاربران می‌باشد.
دانشکده‌ها، مدرسه‌ها و مؤسسه‌ها

این دانشگاه دارای ۱۲ دانشکده، ۵ مدرسه تخصصی  و ۳ مؤسسه بنیادی می‌باشد که ۱۳۹ برنامه آموزشی در مقاطع کاردانی، کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا ارائه می‌دهد. همچنین دارای مدرسه زبان انگلیسی برای آن دسته از دانشجویان که نیاز به بهبود زبان انگلیسی آنها می‌باشد است.
دانشکده‌ها، مدرسه‌ها و مؤسسه‌ها > دانشکده‌ها

دانشکده کسب و کار و اقتصاد
دانشکده مهندسی
دانشکده هنر و علوم
دانشکده حقوق
دانشکده معماری
دانشکده ارتباطات
دانشکده آموزش و پرورش
دانشکده علوم بهداشت و درمان
دانشکده داروسازی
دانشکده پزشکی
دانشکده گردشگری
دانشکده‌ها، مدرسه‌ها و مؤسسه‌ها > مدرسه‌ها

مدرسه تخصصی محاسبات و فن آوری (فن آوری اطلاعات)
مدرسه تخصصی حقوق
مدرسه تخصصی گردشگری و هتلداری
مدرسه تخصصی خدمات بهداشتی
مدرسه تخصصی زبان های خارجی
دانشکده‌ها، مدرسه‌ها و مؤسسه‌ها > موسسه‌ها

مؤسسه تحقیقات و تحصیلات تکمیلی
مؤسسه تحقیق و توسعه و فناوری پیشرفته
مؤسسه آموزش از راه دور
دوره های تحصیلات تکمیلی (کارشناسی ارشد و دکتری)

دانشگاه مدیترانه شرقی ۹۶ رشته در مقاطع تحصیلی کارشناسی ارشد و دکتری را ارائه می‌دهد، که
ساختار دوره های کارشناسی ارشد و دکتری در این دانشگاه به شرح زیر است:
دوره های تحصیلات تکمیلی (کارشناسی ارشد و دکتری) > کارشناسی ارشد بدون پایان نامه

دانشگاه مدیترانه شرقی پذیرای متقاضیان در دوره های متفاوت در مقطع کارشناسی ارشد بدون پایان نامه می باشد. طول دوره های کارشناسی ارشد بدون پایان نامه ۱-۱/۵ سال تحصیلی (۲-۳ ترم) می باشد. دانشجویان بایستی تعداد ۱۰ درس (۱۲ درس برای رشته MBA) را با موفقیت بپایان برسانند و در پایان پروژه فارغ التحصیلی ارایه کنند.
دوره های تحصیلات تکمیلی (کارشناسی ارشد و دکتری) > کارشناسی ارشد با پایان نامه

دانشگاه مدیترانه شرقی پذیرای متقاضیان در رشته های متفاوت در مقطع کارشناسی ارشد با پایان نامه می باشد. طول قانونی دوره های کارشناسی ارشد با پایان نامه ۲ سال تحصیلی (۴ ترم) می باشد ولی در صورتیکه دانشجویی نتواند از پایان نامه خود با موفقیت دفاع کند، حداکثر ۲ ترم دیگر وقت دارد تا با موفقیت فارغ التحصیل شود. دانشجویان دوره های کارشناسی ارشد با پایان نامه بایستی ۷ درس (به استثنا رشته MBA) را ظرف حداکثر ۴ ترم با موفقیت بگذرانند و در صورت کسب حداقل معدل ۳/۴ از پایان نامه خود دفاع کنند.
دوره های تحصیلات تکمیلی (کارشناسی ارشد و دکتری) > دکتری

دانشگاه مدیترانه شرقی پذیرای متقاضیان در رشته های متفاوت در مقطع دکتری می باشد. طول قانونی دوره های دکتری ۳-۵ سال است ولی در صورتیکه دانشجویی نتواند بموقع از رساله دکتری خود دفاع کند می تواند حداکثر ۲ ترم دیگر تحصیل خود را ادامه دهد. دانشجویان دوره دکتری بایستی تعداد ۷ درس را ظرف حداکثر ۴ ترم با موفقیت بگذرانند و حداقل معدل ۳/۴ کسب کنند. پس از آن، دانشجویان باید در امتحان جامع (کتبی و شفاهی) شرکت کنند و با کسب حداقل نمره قبولی به پروژه رساله دکتری خود بپردازند.
همان‌طور که جهان می‌چرخد

| همان‌طور که جهان می‌چرخد | همان‌طور که جهان می‌چرخد |
| --- | --- |
پرونده:As The World Turns 2009 logo.png: پرونده:As The World Turns 2009 logo.png
نام‌های دیگر: ATWT
ژانر: سریال آبکی
سازنده: ایرنا فیلیپس
نویسنده: ژان پاسانانت و لوید گلد
کشور سازنده: ایالات متحده
زبان اصلی: انگلیسی
شمار فصل‌ها: ۵۴
شمار قسمت‌ها: ۱۳٬۸۵۸
تولید: تولید
تهیه‌کننده‌های اجرایی:  تد کوردی (۱۹۵۶–۶۵)  مری هریس (۱۹۶۵–۱۹۷۱)  فردی بارتالومیو (۱۹۷۱–۷۳, ۱۹۸۰–۸۱)  جو ویلمور (۱۹۷۳–۱۹۷۸)  جو روتنبرگر (۱۹۷۸–۱۹۸۰)  مری الیس بونیم (۱۹۸۱–۱۹۸۴)  رابرت کالهون (۱۹۸۴–۱۹۸۸)  لارنس کاسو (۱۹۸۸–۹۵)  جان والنته (۱۹۹۵–۱۹۹۶)  فلیسیا مینی بهر (۱۹۹۶–۹۹)  کریستوفر گوتمن (۱۹۹۹–۲۰۱۰) 
مدت: ۳۰ دقیقه (۱۹۵۶–۷۵) ۶۰ دقیقه (۱۹۷۵–۲۰۱۰)
تولیدکننده‌ها:  پروکتر اند گمبل. (۱۹۵۶–۲۰۰۸)  TeleNext Media, Inc. (2008–10) 
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: سی‌بی‌اس
انتشار اولیه: ۲ آوریل ۱۹۵۶ (۱۹۵۶-04-۰۲) – ۱۷ سپتامبر ۲۰۱۰ (۲۰۱۰-09-۱۷)
انتشار: انتشار
نمایش‌های مشابه: دنیایی دیگر The Brighter Day Guiding Light The Young and the Restless
وبگاه: وبگاه
همان‌طور که جهان می‌چرخد (انگلیسی: As the World Turns) یک سریال آبکی تلویزیونی آمریکایی است که به‌مدت ۵۴ سال از ۲ آوریل ۱۹۵۶ تا ۱۷ سپتامبر ۲۰۱۰ از شبکه سی‌بی‌اس پخش شد. ایرنا فیلیپس این مجموعه را به‌عنوان نمایش خواهر دیگر مجموعهٔ خود یعنی روشنگر مسیر (Guiding Light) خلق کرد. با ۱۳٫۷۶۳ ساعت حکایت انباشته، همان‌طور که جهان می‌چرخد طولانی‌ترین زمان اجرا را در بین هر برنامه تلویزیونی دارد. از نظر پخش مداوم، این مجموعه با ۵۴ سال پخش، چهارمین پخش طولانی سریال تلویزیونی روزانه در تلویزیون آمریکاست. این مجموعه برای ۴۳ سال نخست در منهتن و از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۰ در بروکلین تولید شد.
روستومیان

روستومیان (زبان ارمنی: Ռոստոմյան), یکی از نام‌های خانوادگی رایج در میان ارمنیان می‌باشد.
استپان روستومیان
هراچیا روستومیان
گاگیک روستومیان
لوک دی یونگ

لوک دی یونگ (هلندی: Luuk de Jong؛ زاده ۲۷ اوت ۱۹۹۰) بازیکن فوتبال اهل هلند است که برای تیم فوتبال پی اس وی آیندهوون در لیگ برتر فوتبال هلند بازی می‌کند
تیم ملی

وی سابقه ۳۸ بازی ملی و ۸ گل ملی برای تیم ملی هلند در کارنامه دارد، همچنین پست تخصصی او، مهاجم است.
افتخارات

سویا
لیگ اروپا: ۲۰–۲۰۱۹