stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تهاجم ژاپن به کره (۱۵۹۸–۱۵۹۲)
زمینه

احتمالاً هیده‌یوشی بلافاصله پس از آن که به منصب کانپاکو (صدراعظم) در سال ۱۵۸۵ گمارده شد، طرح حمله به خارج از ژاپن را در نظر داشته‌است اما پس از فتح کیوشو در سال ۱۵۸۷، وی به این تصمیم جامهٔ عمل پوشاند. در آن سال، هیده‌یوشی به خاندان سو در تسوشیما (جزیره‌ای مابین ژاپن و کره) دستور داد تا با کره گفتگو کند. محتوای گفتگو این بود که کره باید تابع ژاپن شود و در فتح چین ژاپن را راهنمایی کند. اما خاندان سو که روابط تجاری عمیقی با کره داشتند نتوانستند نیت و خواست هیده‌یوشی را همان گونه که بود به کره منتقل کنند. بلکه ملازم این خاندان در کره اعلام کرد که هیده‌یوشی فرمانروای جدید ژاپن شده‌است و خواستار فرستادن سفیر از طرف کره برای عرض تبریک جهت وحدت ژاپن شد. در برابر چنین درخواستی مقامات کره چنین پنداشتند که هیده‌یوشی جایگاه خاندان امپراتوری ژاپن را غصب کرده و از فرستادن سفیر خودداری کردند. پس از مدتی هیده‌یوشی بار دیگر خواستار فرستادن نماینده از طرف کره شد. این بار سو یوشیتوشی به همراه دو ژاپنی دیگر از هاکاتا عازم کره شدند و خواستار فرستادن سفیر از طرف کره شدند. سرانجام در سال ۱۵۹۰ هیئتی به رهبری هونگ یون-گیل و معاون وی کیم سونگ-ایل و یک کره‌ای دیگر در قصر جوراکودای با هیده‌یوشی دیدار کردند. در این دیدار هیده‌یوشی که می‌پنداشت که پیام وی به مقامات کره رسانده شده و این هیئت تابع بودن کره را پذیرفته به آنان دستور داد که در نبرد علیه چین، ژاپن را راهنمایی کنند و خواست که این پیغام به شاه کره رسانده شود. از سال بعد هیده‌یوشی در ناگویا و کاراتسو ساخت قلعه را جهت ایجاد پایگاهی برای آغاز حمله آغاز کرد. سرانجام کونیشی یوکیناگا و سو یوشیتوشی پیغام هیده‌یوشی مبنی بر راهنمایی کره در نبرد با چین را به این صورت به کره‌ای‌ها رساندند که ژاپن قصد حمله به چین را دارد و خواستار این است که کره راه‌های عبور به چین را به ژاپن قرض دهد. کره این درخواست را نپذیرفت. برای سده‌ها، کره باجگذار (باج مالیاتی است که پادشاهان بزرگ از پادشاهان زیردست می‌گیرند) چین بود و در این مقطع آمادگی از بین بردن روابط خود با چین را نداشت بنابراین درخواست ژاپنی‌ها را به صراحت رد کرد. سئونجو، چهاردهمین پادشاه سلسلهٔ چوسون که نگران نقشه‌های هیده‌یوشی بود، فرستادگانی را به ژاپن گسیل داشت و کوشید تا از نیات واقعی او آگاه شود اما این فرستادگان با گزارش‌هایی ضد و نقیض بازگشتند به هر روی سئونجو ترجیح داد تا به گزارش‌ها مبنی بر تمایل نداشتن هیده‌یوشی به حمله به کره دل خوش کند. در نتیجه هیچ گونه آمادگی نظامی‌ای برای دفاع از شبه جزیره کره انجام نشد.
زمینه > ارتباط با کره

در سال ۱۳۹۲، ژنرال تائجو چوسان با انجام‌دهی یک کودتای موفقیت‌آمیز، قدرت سیاسی را در کره از یو از گوریو ستاند. پیروان تائجو چوسان او را ناچار به گرفتن تاج کردند، بنابراین یک سلسلهٔ جدید بنام پادشاهی چوسون ایجاد کردند. رژیم جدید در جستجوی توجیهی برای حاکمیت خود با توجه به نبود خون سلطنتی در رگ‌های فرمانروایان تازه بود. چین رژیم جدید را به رسمیت شناخت و پادشاهی چوسون ادغام در سیستم انشعاب سلطنتی چین را در چارچوب فرمان آسمان دریافت کرد. در چارچوب این سیستم، چین نقش «برادر بزرگ» را به عهده گرفت، و کره بالاترین مقام را در ایالت‌های باج‌گذار چین حفظ کرد. کشورهای دیگر باج‌گذار چین همچنین شامل پادشاهی ریوکیو، ویتنام، تایلند و لائوس بودند.
در سال ۱۴۰۲، به شوگون آشیکاگا یوشی‌میتسو که علی‌رغم این که امپراتور ژاپن نبود ولی درعمل حاکم ژاپن بود، از طرف امپراتور چین لقب «پادشاه ژاپن» اعطا شد و برای مدت کوتاهی تا زمان مرگ آشیکاگا یوشی‌میتسو در سال ۱۴۰۸، ژاپن یکی از شاخه‌های رسمی خاندان مینگ بود. این رابطه در سال ۱۵۴۹ زمانی پایان یافت که ژاپن، برخلاف کره، تصمیم گرفت به رسمیت شناختن سلطهٔ منطقه‌ای چین را پایان دهد و مأموریت‌های ادای احترام را لغو کند. یوشیمیتسو اولین و تنها حاکم ژاپنی در اوایل دورهٔ مدرن بود که عنوان چینی را پذیرفت. عضویت در سیستم باج‌گذاری چین پیش‌شرط هرگونه مبادلهٔ اقتصادی با چین بود و با خروج از این سیستم، ژاپن رابطهٔ تجاری خود را با چین کنار گذاشت.
هزار سال قبل، دودمان سوئی و دودمان تانگ چین روابط سیاسی و تجاری نزدیکی با سه پادشاهی کره داشتند. به همین ترتیب، دودمان مینگ چین با پادشاهی چوسون روابط تجاری و دیپلماتیک نزدیکی داشت که در سیستم باج‌گذاری چین ادغام شده بود.
مینگ چین و پادشاهی چوسون اشتراکات زیادی داشتند. هر دو در طی سدهٔ چهاردهم، پس از پایان سلسلهٔ یوان ظهور کردند، آرمان‌های کنفوسیوس‌گرایی را در جامعه پذیرفتند و با تهدیدهای مشابهِ مردم جورجی و دزدان دریایی واکو روبرو بودند. هر دو دارای جناح‌های سیاسی داخلی رقابتی بودند، که بر تصمیمات گرفته‌شده در قبل و در طول جنگ تأثیر می‌گذاشت. به دلیل تجارت نزدیک و دشمنان مشترک، پادشاهی چوسون و مینگ اتحاد دوستانه‌ای داشتند.
نخستین حمله، نبرد بونروکو

در مارس ۱۵۹۲، هیده‌یوشی حدود ۱۶۰٬۰۰۰ سرباز را در نه گروه سامان داد و آنها را به کره فرستاد. در تاریخ ۱۲ آوریل، کونیشی یوکیناگا و سو یوشیتوشی همراه با نخستین گروه در بوسان پیاده شدند، و برای آخرین بار خواست قرض دادن جاده برای عبور را به کره ای‌ها ابلاغ کردند، اما پاسخی نگرفتند، آنها قلعه بوسان را فتح کردند. بدین ترتیب اولین حمله به کره آغاز شد. پس از این، نیروهای کاتو کیوماسا و کورودا ناگاماسا حمله را آغاز کردند و سه هفته بعد از ورود به کره در تاریخ ۳ ماه مه، پایتخت کره هانسونگ (سئول) سقوط کرد و پادشاه کره از پایتخت فرار کرد. در این زمان فرماندهان نیروهای ژاپنی در تمامی خاک کره پخش شدند. هدف آنان استحکام بخشیدن به تمامی خاک کره به عنوان پایه‌ای برای فتح چین و تأمین امنیت جاده‌ای از بوسان به طرف چین و همچنین اقامتگاه سپاهیان ژاپنی بود. برای این منظور، سیاست سرزمین اشغال شده را برای کشت کشاورزان کره ای اتخاذ کردند و بدین ترتیب برنج برداشت شده توسط کشاورزان به مصرف سربازان ژاپنی می‌رسید و کسانی که مخالف ارتش ژاپن بودند مجازات می‌شدند. در استان هامگیونگ، فرمانده ژاپنی نابه‌شیما نائوشیگه کشاورزان را به گروگان گرفته و به زندان می‌انداخت و برنج مورد نیاز سربازان را از آنها می‌گرفت.
نخستین حمله، نبرد بونروکو > مذاکرات صلح

در ۲۸ ژوئن ۱۵۹۳، ژاپن مذاکرات صلح را به‌طور رسمی آغاز کرد. کره‌ای‌ها کاملاً با صلح مخالف بودند، اما ارتش مینگ مذاکرات با کره را نادیده گرفت و بدون آنان با طرف ژاپنی مذاکرات را آغاز کرد. دولت کره حق صحبت در مذاکرات را نداشت؛ اما اعتراض داشت. در این زمان دو نفر از فرماندهان چینی دو نفر از زیردستان خود را برای مذاکره با ژاپن فرستادند و به دروغ آنان را نماینده امپراتور چین معرفی کرده و به هیده‌یوشی اینطور وانمود شد که آنان حاوی پیام معذرت‌خواهی چین هستند. هیده‌یوشی در ۱۵ ماه مه در ناگویا شرایط صلح را در هفت ماده تنظیم کرد:
فرستادن یکی از دختران امپراتور چین جهت ازدواج به دربار ژاپن
احیای تجارت کانگو
ردوبدل کردن سوگندنامه مابین وزرای چین و ژاپن
واگذاری چهار استان در جنوب کره به ژاپن
آزادی دو شاهزاده کره‌ای، شاهزاده ایمهه و شاهزاده سونوا که توسط ژاپن اسیر شده بودند
فرستادن یک یا دو گروگان از خانواده سلطنتی یا بزرگان کره به ژاپن
قولی مبنی بر اینکه از این پس وزرای کره از ژاپن سرپیچی نکنند
سپس توصیه کرد که این شرایط توسط کونیشی یوکیناگا و ایشیدا میتسوناری بازنویسی شده و به چین ابلاغ شود. در ۲۸ ژوئن کونیشی یوکیناگا ملازم خود نایتو جوآن را برای رساندن شرایط هفت ماده ای به پکن فرستاد و در اواسط ماه ژوئیه دو شاهزاده اسیر کره‌ای را آزاد کرد. اما از سویی قبول چنین پیشنهادهایی توسط چین غیر عملی بود و از سویی دیگر چین مصرانه سندی را درخواست می‌کرد که تسلیم هیده‌یوشی را نشان دهد، به همین علت کونیشی یوکیناگا پیغامی دروغین از طرف هیده‌یوشی به دودمان مینگ فرستاد که در آن عنوان شده بود که ژاپن هیچ خواسته‌ای از چین ندارد و پس از صلح با کره به تابعیت دودمان مینگ درخواهد آمد. از سوی دیگر در ماه اوت از اوساکا خبر رسید که همسر هیده‌یوشی، یودو-دونو زایمان کرده‌است و فرزند او پسر است. پس از این خبر هیده‌یوشی دیگر به چگونگی مذاکرات صلح توجه چندانی نشان نداد و در ۱۳ ماه اوت از قلعه ناگویا، برای دیدن نوزاد (تویوتومی هیده‌یوری)، به قلعه اوساکا بازگشت.
پس از چند سال تأخیر در پاییز سال ۱۵۹۶ هیئت صلح چینی با پاسخی از جانب امپراتور بازگشت. امپراتور چین به هیده یوشی لقب «پادشاه ژاپن» را داده بود و ژاپن را به عنوان خراج گذار چین به رسمیت شناخته بود بدون اینکه به شرایط ژاپن توجهی کرده باشد. این جواب هیده یوشی را سخت خشمگین کرد و سبب شد تا وی نقشه تهاجم دوم به کره را طراحی کند.
در سال ۱۵۹۶ از طرف دودمان مینگ نامه‌ای توسط هیئت صلح چینی به ژاپن فرستاده شد که در آن ژاپن به عنوان یک کشور تابع مورد خطاب گرفته بود. امپراتور چین، ژاپن را به عنوان خراج‌گذار چین به رسمیت شناخته بود. این نامه مورد خشم شدید هیده‌یوشی شد.
دومین حمله، نبرد کیچو

هیده‌یوشی با عصبانیت که خواسته‌های وی کاملاً نادیده گرفته شده، در سال ۱۵۹۷ سربازان را به کره فرستاد، و باعث حمله دوم شد. هدف از حمله دوم فتح نبود بلکه به دست آوردن تسلط بر چهار ایالت در جنوب کره بود. در طی حمله دوم قتل‌عام مردم کره، بریدن بینی و گوش و فرستادن اسیران جنگی کره به اجبار به ژاپن، ظلم وحشتناکی به مردم کره وارد کرد. با این حال، مقاومت طرف‌های مینگ و کره ای قوی بود و بیشتر سربازان ژاپنی که به کره جنوبی حمله کردند، در خط ساحلی کره میخکوب شدند. در همین حال، با مرگ هیده‌یوشی در اوت ۱۵۹۸، ارتش ژاپن شروع به عقب‌نشینی از کره کرد و در نوامبر همان سال، جنگ هفت ساله پس از عقب‌نشینی کامل ژاپن پایان یافت.
گروه‌بندی نیروهای ژاپنی

هسته این ارتش تعداد زیادی سامورایی بودند که سواران و سربازانی نمونه بودند، افرادی که سال‌های طولانی جنگ داخلی آنها را بسیار جنگ آزموده کرده بود. باقی این ارتش را سربازانی که بیشتر محلی‌های ولایت‌های گوناگون بودند تشکیل می‌داد. این ارتش به خوبی آموزش دیده بود و به توپ و تفنگ‌های فتیله‌ای و شمشیرهای بلند مجهز شده بود و البته توسط فرماندهانی لایق فرماندهی می‌شد. این فرماندهان در واقع دایمیوهای ولایت‌های گوناگون بودند که سوگند وفاداری به هیده‌یوشی خورده بودند. سامورایی‌های توکوگاوا ایه‌یاسو در واقع هرگز در تهاجم به کره شرکت نکردند. هر چند، خود ایه‌یاسو به عنوان یک مشاور نظامی به دستور هیده‌یوشی به کیوشو احضار شد. ایه‌یاسو پس از احضار به همراه نیروهایش در کیوشو، به عنوان سربازان ذخیره جهت لشکرکشی به کره برای پنج سال باقی ماندند.
| موج اول حمله ژاپنی‌ها | موج اول حمله ژاپنی‌ها | موج اول حمله ژاپنی‌ها | موج اول حمله ژاپنی‌ها |
| --- | --- | --- | --- |
| نخستین گروه. | کونیشی یوکیناگا | ۷٬۰۰۰ | ۱۸٬۷۰۰ |
| نخستین گروه. | سو یوشیتوشی | ۵٬۰۰۰ | ۱۸٬۷۰۰ |
| نخستین گروه. | ماتسورا شیگه‌نوبو | ۳٬۰۰۰ | ۱۸٬۷۰۰ |
| نخستین گروه. | آریما هارونوبو | ۲٬۰۰۰ | ۱۸٬۷۰۰ |
| نخستین گروه. | اومورا یوشی‌آکی | ۱٬۰۰۰ | ۱۸٬۷۰۰ |
| نخستین گروه. | گوتو هاروماسا | ۷۰۰ | ۱۸٬۷۰۰ |
| دومین گروه. | کاتو کیوماسا | ۱۰٬۰۰۰ | ۲۲٬۸۰۰ |
| دومین گروه. | نابه‌شیما نائوشیگه | ۱۲٬۰۰۰ | ۲۲٬۸۰۰ |
| دومین گروه. | ساگارا یوریفوسا | ۸۰۰ | ۲۲٬۸۰۰ |
| سومین گروه. | کورودا ناگاماسا | ۵٬۰۰۰ | ۱۱٬۰۰۰ |
| سومین گروه. | اوتومو یوشیمونه | ۶٬۰۰۰ | ۱۱٬۰۰۰ |
| چهارمین گروه. | شیمازو یوشی‌هیرو | ۱۰٬۰۰۰ | ۱۴٬۰۰۰ |
| چهارمین گروه. | موری کاتسونوبو، موری کاتسوناگا | ۲٬۰۰۰ | ۱۴٬۰۰۰ |
| چهارمین گروه. | تاکاهاشی موتوتانه، آکیزوکی تانه‌ناگا، ایتو سوکه‌تاکا، شیمازو تویوهیسا | ۲٬۰۰۰ | ۱۴٬۰۰۰ |
| پنجمین گروه. | فوکوشیما ماسانوری | ۴٬۸۰۰ | ۲۵٬۰۰۰ |
| پنجمین گروه. | تودا کاتسوتاکا | ۳٬۹۰۰ | ۲۵٬۰۰۰ |
| پنجمین گروه. | چوسوکابه موتوچیکا | ۳٬۰۰۰ | ۲۵٬۰۰۰ |
| پنجمین گروه. | ایکوما چیکاماسا | ۵٬۵۰۰ | ۲۵٬۰۰۰ |
| پنجمین گروه. | کوروشیما میچیفوسا | ۷۰۰ | ۲۵٬۰۰۰ |
| پنجمین گروه. | هاچیسوکا ایه‌ماسا | ۷٬۲۰۰ | ۲۵٬۰۰۰ |
| ششمین گروه. | کوبایاکاوا تاکاکاگه | ۱۰٬۰۰۰ | ۱۵٬۷۰۰ |
| ششمین گروه. | کوبایاکاوا هیده‌کانه، تاچیبانا مونه‌شیگه، تسوکوشی هیروکادو، آنکوکوجی اکی | ۵٬۷۰۰ | ۱۵٬۷۰۰ |
| هفتمین گروه. | موری تروموتو | ۳۰٬۰۰۰ | ۳۰٬۰۰۰ |
| جمع جزء | جمع جزء | ۱۳۷٬۲۰۰ | ۱۳۷٬۲۰۰ |
| رزرو (هشتمین گروه) | اوکیتا هیده‌ایه (تسوشیما) | ۱۰٬۰۰۰ | ۲۱٬۵۰۰ |
| (نهمین گروه) | تویوتومی هیده‌کاتسو و هوسوکاوا تادائوکی(ایکی‌نوشیما) | ۱۱٬۵۰۰ | ۲۱٬۵۰۰ |
| جمع جزء | جمع جزء | ۱۵۸٬۷۰۰ | ۱۵۸٬۷۰۰ |
| نیروهای مستقر در ناگویا | توکوگاوا ایه‌یاسو، اوئه‌سوگی کاگه‌کاتسو، گامو اوجیساتو، و دیگران | ۷۵٬۰۰۰ | ۷۵٬۰۰۰ |
| جمع جزء | جمع جزء | ۲۳۳٬۷۰۰ | ۲۳۳٬۷۰۰ |
| حذف نیروی دریایی | کوکی یوشیتاکا، واکیساکا یاسوهارو، کاتو یوشی‌آکی، اوتانی یوشیتسوگو | −۹٬۰۰۰ |  |
| مجموع (عدد روند) | مجموع (عدد روند) | ۲۲۵٬۰۰۰ | ۲۲۵٬۰۰۰ |
تپه منیرآباد

| تپه منیرآباد | تپه منیرآباد |
| --- | --- |
نام: تپه منیرآباد
کشور: ایران
استان: استان لرستان
شهرستان: شهرستان ازنا
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: تپه
دیرینگی: دوران‌های تاریخی پس از اسلام
دورهٔ ساخت اثر: دوران‌های تاریخی پس از اسلام
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۸۲۸۸
تاریخ ثبت ملی: ۲۸ اسفند ۱۳۸۵
تپه منیر آباد مربوط به سده‌های میانی دوران‌های تاریخی پس از اسلام - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان ازنا، بخش مرکزی، دهستان سیلاخور شرقی، ۱ کیلومتری شمال غربی روستای پازردآلو واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۸ اسفند ۱۳۸۵ با شمارهٔ ثبت ۱۸۲۸۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
باغچه‌علی

باغچه‌علی (به لاتین: Bağçalı) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان قوبا واقع شده است. باغچه‌علی ۶۵۶ نفر جمعیت دارد.
دیکیا

| Dickeya | Dickeya |
| --- | --- |
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: باکتری
شاخه:: پروتئوباکتریا
رده:: گاماپروتئوباکتریا
راسته:: Enterobacteriales
تیره:: انتروباکتریاسیا
سرده:: Dickeya[نیازمند منبع]
Species: Species
 Several, see text:  Several, see text
Dickeya سرده ای از خانواده انتروباکتریاسه است که عمدتاً شامل عوامل بیماری زای گیاهان علفی است. دیکیا نتیجه طبقه‌بندی ۷۵ سویه از پکتوباکتریوم کریزانتمی و همچنین Brenneria paradisiaca CFBP 4178 به سرده‌ای جدید است. این سرده به نام phytopathologist Robert S. Dickey آمریکایی تبار نام گذاری شده است. چندین گونه مانند Dickeya dadantii در این سرده با نام فیتوپاتوژن شناخته شده‌اند.
گونه‌های حاضر عبارتند از: [نیازمند بازبینی منبع][نیازمند منبع]
Dickeya aquatica
Dickeya chrysanthemi
Dickeya dadantii (D. chrysanthemi)
Dickeya dianthicola
Dickeya dieffenbachiae
Dickeya paradisiaca
Dickeya solani
Dickeya zeae
جنت جکسون

| جنت جکسون | جنت جکسون |
| --- | --- |
جکسون در سال ۲۰۱۵: جکسون در سال ۲۰۱۵
نام هنگام تولد: جنت دامیتا جو جکسون
زادهٔ: ۱۶ مهٔ ۱۹۶۶ ‏(۵۸ سال) گری، ایندیانا، ایالات متحده
پیشه‌ها:  خواننده  ترانه‌سرا  رقصنده  بازیگر  تهیه‌کنندهٔ موسیقی 
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۳–تاکنون
همسران: جیمز دبرژ  (ا. ۱۹۸۴–۱۹۸۵) رنه الیزوندو  (ا. ۱۹۹۱–ج. ۲۰۰۰) وسام المانع (ا. ۲۰۱۲–۲۰۱۷)
شریک(های) زندگی: جرمین دوپری (۲۰۰۲–۲۰۰۹)
فرزندان: ۱
والدین:  جوزف جکسون  کاترین جکسون 
خانواده: جکسون
پیشه موسیقی: پیشه موسیقی
ژانر:  آراندبی  پاپ  رقص  هیپ هاپ  فانک  راک  آهنگ جدید جک 
ساز(ها):  آواز  کیبوردز 
ناشر(ان):  ای-اند-ام  ویرجین  آیلند  جی‌دی‌جی انترتینمنت  ریتم نیشن  بی‌ام‌جی  Cinq 
وبگاه: janetjackson.com
 :  
جنت دامیتا جو جکسون (به انگلیسی: Janet Damita Jo Jackson؛ زادهٔ ۱۶ مه ۱۹۶۶) خواننده، رقصنده، ترانه‌سرا، تهیه‌کننده موسیقی، بازیگر و نویسنده آمریکایی است. او کوچک‌ترین خواهر مایکل جکسون می‌باشد. وی به‌ دلیل سبکش در موسیقی و اجرا، فعالیت‌های اجتماعی و حمایت از جنبش‌های همجنس‌گرایی تبدیل به یک شخصیت برجسته در فرهنگ عامه آمریکا شده‌ است.
وی با فروش بیش از ۱۰۰ میلیون نسخهٔ آلبوم و بیش از ۴۰ میلیون نسخهٔ تک‌آهنگ در جهان، یکی از پرفروش‌ترین هنرمندان تمام دوران است. همچنین او هفتمین هنرمند برتر تاریخ تأسیس مجلهٔ بیلبورد است. جنت ۱۰ تک‌آهنگ شماره یک و ۲۹ تک‌آهنگ در ۱۰ تای برتر بیلبورد هات ۱۰۰ ایالات متحده به ثبت رسانده‌ است. او همچنین تاکنون ۷ آلبوم شماره یک در بیلبورد ۲۰۰ ایالات متحده به ثبت رسانده‌ است که او را به سومین هنرمند زن تاریخ (بعد از باربارا استرایسند و مدونا) که بیشترین آلبوم‌ های شماره‌یک را داشته تبدیل می‌کند.
تولد و خانواده

جنت جکسون در ۱۶ مه ۱۹۶۶ در گری، ایندیانا به دنیا آمد. او آخرین فرزند از بین ده فرزند کاترین جکسون و جوزف جکسون می‌باشد. زمانی که هنوز کودک بود، برادران وی گروه جکسون فایو را تشکیل دادند. در مارس ۱۹۶۹، جکسون فایو با کمپانی موسیقی موتاون قرارداد بست و خیلی زود موفق به کسب اولین آهنگ شماره یک خود شدند.
بعد از آن، خانواده جکسون‌ها به محلهٔ انسینو شهر لس آنجلس نقل مکان کردند. جنت در ابتدا به بازیگری، سوارکاری و قضاوت علاقه داشت. با وجود این، پیش‌بینی می‌شد که وی حرفه ای را در صنعت سرگرمی دنبال کند و این ایده را پس از ضبط آهنگی که خودش در استودیو انجام داد، دنبال کرد.
در سن هفت سالگی جنت در کازینو ام‌جی‌ام در شهر لاس وگاس اجرا کرد. او سپس در سال ۱۹۷۶ در برنامهٔ تلویزیونی ۱۲ قسمتی به نام جکسون‌ها شرکت کرد. جنت در سال ۱۹۷۷ تنها زمانی که ۱۱ سال سن داشت، برای بازی برنامه‌های تلویزیونی‌ای همانند: شکلی جدید از خانواده، زمان‌های خوب و لطمه‌های مختلف انتخاب شد. جنت بعدها در سال ۱۹۸۴ در فصل چهارم سریال شهرتنیز ایفای نقش کرد اما نسبت به این سریال بی‌تفاوت بود و عمدتاً دلیل آن استرس احساسی ازدواج پنهان او با جیمز دبرژ، خوانندهٔ سبک آراندبی بود.
زندگی > ۱۹۸۲: آغاز فعالیت هنری

زمانی که جنت شانزده ساله بود، پدرش، جوزف جکسون، ترتیب بستن یک قرارداد موسیقی را با کمپانی ای-اند-ام رکوردز داد. اولین آلبوم استودیویی او با نام جنت جکسون در سال ۱۹۸۲ تحت نظارت پدرش منتشر شد. این آلبوم توانست به رتبهٔ ۶۳ بیلبورد ۲۰۰ ایالات متحده آمریکا برسد در حالی که تبلیغات بسیار کمی درباره‌اش شده بود. این آلبوم در فهرست «برترین آلبوم‌های هنرمندان سیاه‌پوست سال ۱۹۸۳» قرار گرفت و همچنین خود جنت هم بالاترین رتبه بین خوانندگان زن را در فهرست پایانِ سال بیلبورد برای «برترین آلبوم‌های هنرمندان سیاه‌پوست» به‌دست‌آورد.
تک‌آهنگ منتشر شده از این آلبوم به نام «عشق جوان» تبدیل به اولین تک‌آهنگ جنت شد که به جدول ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد وارد می‌شد و توانست به رتبهٔ ۶۴ برسد. این تک‌آهنگ توانست به رتبهٔ ۶ جدول آهنگ‌های داغ هیپ‌هاپ/آراندبی بیلبورد نیز برسد. دومین آلبوم استودیویی جنت به نام خیابان رؤیایی دو سال بعد یعنی در ۱۹۸۴ منتشر شد. این آلبوم توانست به رتبهٔ ۱۴۷ در بیلبورد ۲۰۰ در ایالات متحده برسد.
زندگی > ۱۹۸۶–۱۹۸۸: شروع موفقیت‌ها و آلبوم کنترل

پس از انتشار دومین آلبوم جنت، او تصمیم گرفت که به نظارت پدرش بر امور تجاری‌اش خاتمه بدهد. جنت در این باره گفته: «من فقط می‌خواستم تا از خانه و زیر دست پدرم بیرون بروم که این یکی از سخت‌ترین چیزهایی بود که باید انجام می‌دادم.»
جنت برای تهیهٔ سومین آلبوم استودیویی‌اش با تهیه‌کنندگان موسیقی، جیمی جم و تری لوییس همکاری کرد. تنها در عرض شش هفته کار تهیهٔ سومین آلبوم جنت به نام کنترل به پایان رسید. این آلبوم رتبهٔ اول جدول بیلبورد ۲۰۰ ایالات متحده رو کسب کرد و تاکنون بیش از ۱۲ میلیون نسخه در جهان و بیش از ۷ میلیون نسخه در آمریکا فروش داشته‌است و موفق به دریافت ۵ گواهی پلاتینوم از طرف انجمن صنعت ضبط موسیقی ایالات متحده آمریکا شده‌است. این آلبوم نامزد ۴ جایزه گرمی از جمله «بهترین آلبوم سال» شد.
آلبوم کنترل موفق به ثبت ۵ آهنگ در ۱۰تای برتر بیلبورد هات ۱۰۰ آمریکا شد؛ که آن را تبدیل به اولین آلبوم تاریخ کرد که بیشترین تعداد تک‌آهنگ در ۱۰ تای برتر بیلبورد در تاریخ توسط یک هنرمند زن را ثبت کرده‌است. این آلبوم رکوردشکنی‌های دیگری هم داشت از جمله، رکورد بیشترین هفتهٔ ماندگاری تک‌آهنگ‌های یک آلبوم در بیلبورد هات ۱۰۰ که قبلاً دست برادرش، مایکل جکسون بود و آن را با ۶۵ هفتهٔ متوالی در بیلبورد شکست. تک‌آهنگ «زمانی که به تو فکر می‌کنم» از این آلبوم موفق شد در بیلبورد هات ۱۰۰ شماره یک شود و به اولین آهنگ شماره‌یک جنت جکسون تبدیل بشود.
محتوای متن ترانه‌های این آلبوم شامل چندین موضوع توانمندسازی بود که از یک واقعهٔ آزار جنسی الهام گرفته بودند و این پیام را در ترانه‌های «بدجنس» و «اخیراً برایم چه کردی» می‌توان مشاهده کرد.
خواننده و رقصندهٔ معروف، پائولا عبدل، که در آن زمان هنوز زیاد شناخته‌شده نبود، طراح رقص موزیک ویدئوهای این آلبوم از جمله «زمانی که به تو فکر می‌کنم» ، «بدجنس» و «اخیراً برایم چه کردی» بود و همچنین در این موزیک ویدئوها به‌عنوان رقصنده نیز حضور داشت. در ابتدای ترانهٔ «اخیراً برایم چه کردی» صدای مکالمه‌های جنت جکسون و پائولا عبدل نیز آورده شده‌است.
زندگی > ۱۹۹۷–۲۰۰۰: آلبوم طناب مخملی

جنت جکسون در این دوره از زندگی‌اش با افسردگی و اضطراب دست و پنجه نرم می‌کرد و همین امر سبب شد تا ششمین آلبوم استودیویی او بر پایهٔ این محتوا تهیه شود. در ماه اکتبر سال ۱۹۹۷ جکسون آلبوم طناب مخملی را منتشر کرد. جنت با ظاهری کاملاً متفاوت برای این آلبوم ظاهر شد. موهای قرمز فر، پیرسینگهای گوش و بینی و همچنین تتو او را متفاوت کرده بودند. این آلبوم در درجهٔ اول بر این عقیده متمرکز است که همه یک نیاز ذاتی به تعلق داشتن دارند. گذشته از اشعار فراگیر مربوط به موضوعات اجتماعی مانند روابط همجنس‌گراها، هموهراسی و خشونت خانگی، این آلبوم شامل مضامین سادومازوخیسم نیز هست و از نظر مسائل جنسی بسیار بیشتر و واضح‌تر از آلبوم قبلی‌اش، جنت می‌باشد. این آلبوم به‌طور کامل جنت را به‌عنوان یک نماد همجنس‌گرایی به‌دلیل مضامین خود در مورد همجنس‌گرایی و اعتراض به همجنسگرا‌هراسی تثبیت کرد. ترانه‌هایی مانند منطقهٔ آزاد، دوباره با هم و پاپ پس از ایدز و از این آلبوم این مضامین را شامل می‌شوند. همچنین بخشی از درآمد حاصل از ترانهٔ دوباره با هم به بنیاد آمریکایی تحقیقات ایدز اهدا شد.
این آلبوم از طرف مراسم جایزه رسانه‌ای گلد (مراسمی که هر ساله در حمایت از جامعه دگرباشان جنسی برگزار می‌شود) مورد تقدیر و ستایش قرار گرفت و جایزهٔ افتخاری "بهترین آلبوم" را دریافت کرد.
این آلبوم بسیار مورد تقدیر منتقدان قرار گرفت. بیلبورد در مقاله‌ای این آلبوم را "بهترین آلبوم آمریکایی سال و بهترین آلبوم از بین ۵ آلبوم قبلی جنت جکسون" عنوان کرد. این آلبوم در رتبهٔ اول بیلبورد ۲۰۰ ایالات متحده نشست و تاکنون بیش از ۱۳ میلیون نسخه در جهان و بیش از ۴٫۵ میلیون نسخه در آمریکا فروش داشته‌ است. همچنین این آلبوم موفق به کسب ۳ گواهی پلاتینوم از طرف انجمن صنعت ضبط موسیقی ایالات متحده آمریکا نیز شده‌ است.
این آلبوم در مجموع دو نامزدی جایزه گرمی را به همراه داشت. تک‌آهنگ آغازین این آلبوم داشتن تا زمانی که از دستش بدهی موفق به دریافت جایزهٔ گرمی «بهترین موزیک ویدئو» شد. تک‌آهنگ دوباره با هم نامبروان بیلبورد هات ۱۰۰ ایالات متحده شد و هشتمین ترانهٔ نامبروان جنت جکسون را رقم زد. این تک‌آهنگ مدت ۴۶ هفتهٔ متوالی را در بیلبورد آمریکا سپری کرد و تاکنون بیش از ۱۰ میلیون نسخه نیز در جهان فروش داشته‌ است که یکی از «پرفروش‌ترین سینگل‌های عصر فیزیکال» در تاریخ به حساب می‌آید.
تک‌آهنگ من تنها می‌شوم در رتبهٔ سوم بیلبورد هات ۱۰۰ نشست و تبدیل به هجدهمین تاپ تن متوالی جنت جکسون شد که او را تبدیل به «اولین هنرمند زن تاریخ» کرد که به چنین موفقیتی دست پیدا کرده‌است و بعد از الویس پرسلی و بیتلز قرار گرفت. جنت سومین تور کنسرت خودش را با نام ("The Velvet Rope Tour") برگزار کرد. این تور به‌دلیل فن نمایش تئاتری، رقص‌های مختلف و همچنین خوانندگی و آواز زندهٔ جنت مورد ستایش زیادی قرار گرفت. همچنین خود جنت نیز تهیه‌کننده و کارگردان این تور بود. ویدئوی این کنسرت از شبکه «اچ‌بی‌او» پخش شد و توانست ۱۵ میلیون بیننده به‌صورت زنده ثبت کند که رکورد «پربیننده‌ترین برنامهٔ این شبکه» را شکست. این تور نامزد ۴ جایزه امی شد که موفق به برنده شدن دو جایزه از آن شد. جکسون بخشی از فروش این تور را به وعدهٔ آمریکا، سازمانی که توسط کالین پاول برای کمک به جوانان محروم تأسیس شده‌بود، اهدا کرد.
در سال ۱۹۹۹ جنت جکسون از مراسم "جایزهٔ موسیقی ملل" جایزهٔ افتخاری «افسانهٔ موسیقی» را به‌دلیل موفقیت‌های چشم‌گیرش در موسیقی دریافت کرد.
زندگی > ۲۰۰۱–۲۰۰۳: آلبوم همه از آن تو

در پی انتشار هفتمین آلبوم استودیویی جنت در سال ۲۰۰۱، ام‌تی‌وی مراسمی به نام برای بزرگداشت و قدردانی از تاثیرگذاری‌ ها و رکوردشکنی‌ های وی برگزار کرد. هنرمندانی از جمله دستینیز چایلد، پینک، آشر، میا، انسینک در این مراسم بهترین آهنگ‌های جنت را اجرا کردند و هنرمندان دیگری هم از جمله بریتنی اسپیرز، کریستینا آگیلرا، آلیا، مایکل جکسون، جکسون فایو، جنیفر لوپز، جیمی فاکس، استیوی واندر و جسیکا سیمپسون از او در این مراسم قدردانی کردند. در انتهای این مراسم هم جنت ترانه همه از آن تو را اجرا کرد. جنت جکسون اولین هنرمند تاریخ و تنها هنرمند زن تاریخ هست که برندهٔ این جایزهٔ افتخاری مراسم ام‌تی‌وی شده‌ است.
در همان سال، مراسم جایزهٔ موسیقی آمریکا نیز با اهدا جایزهٔ افتخاری "Merit" از وی قدردانی کرد. آکادمی ملی علوم و هنرهای ضبط (جوایز گرمی) نیز جایزهٔ افتخاری "Governor's Award" را به وی اهدا کرد. جنت جکسون تبدیل به اولین هنرمند زن تاریخ شد که از ۴ مراسم مهم موسیقی حداقل یک جایزهٔ افتخاری دریافت کرده‌ است.
هفتمین آلبوم استودیویی جنت جکسون با نام همه از آن تو در سال ۲۰۰۱ منتشر شد. این آلبوم در بیلبورد ۲۰۰ ایالات متحده رتبهٔ اول را کسب کرد و همچنین در هفتهٔ اول انتشار بیش از ۶۰۵ هزار نسخه فروش داشت که تبدیل به یکی از پرفروش‌ترین آلبوم‌های هنرمندان زن در هفتهٔ اول انتشار در تاریخ شد. این آلبوم بازگشتی به سبک پاپ و دنس بود که مورد استقبال هواداران، مردم و منتقدان گردید. در آن دوره که موسیقی هیپ هاپ ترند بود و تمام هنرمندان این سبک را دنبال می‌کردند جنت جدا از آنها سبکی متفاوت را به آن دوره تزریق کرد. این آلبوم تاکنون بیش از ۱۲ میلیون نسخه در جهان و ۴ میلیون نسخه در آمریکا فروش داشته‌است که موفق به دریافت ۲ گواهی پلاتینوم از طرف انجمن صنعت ضبط موسیقی ایالات متحده آمریکا نیز شده‌است. این آلبوم در مجموع ۳ نامزدی جایزه گرمی و یک برد را به همراه داشت.
ترانهٔ همه از آن تو از این آلبوم نیز موفق به کسب رتبهٔ اول بیلبورد هات ۱۰۰ ایالات متحده شد و دهمین آهنگ نامبروان جنت را رقم زد. این ترانه هفت هفتهٔ متوالی در رتبهٔ اول بیلبورد هات ۱۰۰ بود و موفق به دریافت جایزه گرمی "بهترین آهنگ سبک دنس" شد. جنت از ام‌تی‌وی "ملکهٔ رادیو" لقب گرفت. ترانهٔ همه از آن تو موفق شده‌بود در تمامی پلی لیست‌های پاپ، آربن و ریتمیک در همان هفتهٔ اول انتشار وارد شود و بیش از ۷ میلیون شنونده در رادیو کسب کند و رکورد "پرشنونده‌ترین آهنگ در هفتهٔ اول انتشار در رادیو" را بشکند.
جکسون در آن سال چهارمین تور کنسرت خود را با نام "تور همه از آن تو " برگزار کرد. ویدئوی این کنسرت که از شبکهٔ «اچ‌بی‌او» پخش شد موفق شد ۱۲ میلیون بیننده به صورت زنده ثبت کند.
در اواخر سال جنت به‌دلیل شایعه‌های رابطه‌اش با جاستین تیمبرلیک، متیو مک‌کانهی و جرمین دوپری تیتر اول خبرها شد.