stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سازمان تربیت بدنی
فهرست رؤسای سازمان تربیت بدنی

«آشنایی با رئیس جدید سازمان تربیت بدنی». خبرگزاری تابناک. ۴ شهریور ۱۳۸۸. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۹ سپتامبر ۲۰۰۹.
حکیم الملک (فروردین ۱۳۱۳–۲ اردیبهشت ۱۳۱۳)
حسین علاء (۲ اردیبهشت ۱۳۱۳–۷ مرداد ۱۳۱۳)
حسین سمیعی (اول مهر ۱۳۱۳–۳۱ تیر ۱۳۱۸)
محمدعلی تربیت(۲۱ شهریور ۱۳۱۸–۴ بهمن ۱۳۱۸)- کفیل
اللهیار صالح(۵ بهمن ۱۳۱۸–۳۰ تیر ۱۳۱۹)- کفیل
ابوالحسن ابتهاج (۶ مرداد ۱۳۱۹–۴ آذر ۱۳۲۰)- کفیل
حسین علاء (۵ آذر ۱۳۲۰–۸ تیر ۱۳۲۴)
حسین سمیعی(۱۵ تیر ۱۳۲۴–۳۰ شهریور ۱۳۲۵)
سید علی شایگان(۱۷ مهر ۱۳۲۵–۱۳ اسفند ۱۳۲۵)- کفیل
حسین سمیعی(۲۷ اسفند ۱۳۲۵–۲۳ شهریور ۱۳۲۶)
امان‌الله جهانبانی(۳۰ شهریور ۱۳۲۶–۱ آذر ۱۳۲۶)
محمود بدر(۱۶ آذر ۱۳۲۶–۲۶ بهمن ۱۳۲۶)- کفیل
امان‌الله جهانبانی(۲۷ بهمن ۱۳۲۶–۲۴ دی ۱۳۳۱)
نادر باتمانقلیچ(۲۵ دی ۱۳۳۱– ۲۴ خرداد ۱۳۳۲)
کمال‌الدین جناب(۲۵ خرداد ۱۳۳۲– ۲۰ مرداد ۱۳۳۲)
عباس ایزدپناه (۲۱ مرداد ۱۳۳۲– ۲۰ شهریور ۱۳۳۷)
محمد دفتری (۲۱ شهریور ۱۳۳۷– ۴ آبان ۱۳۳۹)
نصرت‌الله حاج عظیمی (۵ آبان ۱۳۳۹– ۶ دی ۱۳۳۹)- کفیل
محمدحسین عمیدی (۷ دی ۱۳۳۹– ۲۲ بهمن ۱۳۴۰)
عباس ایزدپناه (۲۳ بهمن ۱۳۴۰–۵ دی ۱۳۴۵)
منوچهر قراگوزلو (۶ دی ۱۳۴۵– ۲۳ بهمن ۱۳۴۷)
پرویز خسروانی (۲۴ بهمن ۱۳۴۶–۵ شهریور ۱۳۵۰)
مصطفی امجدی (۶ شهریور ۱۳۵۰–۱۱ اردیبهشت ۱۳۵۱)
علی حجت کاشانی (۱۲ اردیبهشت ۱۳۵۱ –۲۷ مرداد ۱۳۵۵)
نادر جهانبانی (۴ آبان ۱۳۵۶– ۲۵ دی ۱۳۵۷)
حسین شاه‌حسینی (اول اسفند ۱۳۵۷–۱۷ شهریور ۱۳۵۹)
مصطفی داوودی (۱۸ شهریور ۱۳۵۹–۱۴ فروردین ۱۳۶۲)
سید اسماعیل داودی شمسی (۱۵ فروردین ۱۳۶۲–۱۴ بهمن ۱۳۶۴)
احمد درگاهی (۱۵ بهمن ۱۳۶۴–۱۲ شهریور ۱۳۶۸)
حسن غفوری‌فرد (۱۳ شهریور ۱۳۶۸–۲۶ بهمن ۱۳۷۲)
مصطفی هاشمی‌طبا (۲۷ بهمن ۱۳۷۲–۱۸ آبان ۱۳۸۰)
محسن مهرعلیزاده (۱۹ آبان ۱۳۸۰–۳ مهر ۱۳۸۴)
محمد علی‌آبادی (۴ مهر ۱۳۸۴–۲ شهریور ۱۳۸۸)
علی سعیدلو (۳ شهریور ۱۳۸۸–۴ تیر۱۳۹۰)
دیزنی جونیور

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کشور: United States
گستره پخش: United States
شعار تبلیغاتی: The party's right here!
ستاد: بربنک، کالیفرنیا، کالیفرنیا
برنامه‌سازی: برنامه‌سازی
زبان(ها): English زبان اسپانیایی (via SAP audio track)
فرمت تصویر: ۷۲۰پی تلویزیون وضوح‌بالا (downscaled to letterboxed ۴۸۰آی for the اس‌دی‌تی‌وی feed)
مالکیت: مالکیت
مالک: Disney Channels Worldwide (تلویزیون والت دیزنی)
شبکه‌های برادر/خواهر:  شبکه دیزنی  دیزنی اکس دی 
تاریخچه: تاریخچه
راه‌اندازی‌شده: ۱۴ فوریه ۲۰۱۱؛ ۱۳ سال پیش (۲۰۱۱-14}}) (as a programming block on Disney Channel) ۲۳ مارس ۲۰۱۲؛ ۱۲ سال پیش (۲۰۱۲-23}}) (as a television channel)
جایگزین‌شده: Soapnet Playhouse Disney (Worldwide)
پیوندها: پیوندها
وبگاه: disneyjunior.disney.com
دسترسی: دسترسی
ماهواره‌ای: ماهواره‌ای
دایرکت‌تی‌وی: Channel 289 (HD/SD)
دیش نتورک: Channel 168 (SD)
باند سی: AMC 11 – Channel 44 (4DTV Digital) AMC 18 – Channel 12 (H2H 4DTV)
آی‌پی تی‌وی: آی‌پی تی‌وی
Verizon Fios: Channel 260 (SD Only)
AT&T U-verse: Channel 306 (SD) Channel 1306 (HD)
گوگل فایبر: Channel 429 (HD/SD)
رسانه جاری: رسانه جاری
Sling TV: تلویزیون اینترنتی
DirecTV Now: تلویزیون اینترنتی
PlayStation Vue: تلویزیون اینترنتی
هولو: تلویزیون اینترنتی
یوتیوب تی‌وی: تلویزیون اینترنتی
 :  
دیزنی جونیور (به انگلیسی: Disney Junior) یک کانال تلویزیونی کابلی و ماهواره ای آمریکایی است که متعلق به کانال دیزنی است و به تنهایی در سراسر جهان زیر نظر گروه دیزنی (abc televizion ) که خود یک شرکت تابع از بخش رسانه ای شرکت والت دیزنی می‌ باشد به چندیدن زبان زنده دنیا پخش می شود . برنامه‌ های این کانال مخصوص کودکان زیر ۱۹ سال می‌ باشد و برنامه‌ های آن شامل سریال‌ های اصلی است که توسط این شرکت تولید می‌ شود .
خنجرخان

| خنجرخان | خنجرخان |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: آذربایجان غربی
شهرستان: خوی
بخش: بخش مرکزی
دهستان: قره‌سو
جمعیت: ۳۳۰ نفر (سرشماری ۹۵)
خنجرخان، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان قره‌سو قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۰۷ نفر (۶۸ خانوار)
بوده‌است.
فیروزه (ترکمنستان)

فیروزه در ایران در نقشه‌ای از ۱۸۹۲ (با فلش سبز نشان داده شده‌است).
فیروزه (ترکمنی: Firjuza، روسی: Фирюза)  نام روستایی در استان آخال در ترکمنستان است. این روستا تا قبل از پیمان آخال بخشی از خاک ایران بود. این روستا تا اواخر سده ۱۹ (میلادی) در اختیار ایران بود و ساکنان آن کردهای کرمانج بودند. کردهای فیرزه از ایل جلالی بودند. دولت ترکمنستان جدیداً جهت تغییر دموگرافی دست به تغییر ترکیب جمعیتی این منطقه و تخلیه روستا از ساکنانش زده‌است سر انجام این منطقه زیبا و خوش آب و هوا در قرداد بین دولت زاهدی و شوروی برای همیشه از خاک ایران جدا شد .
در قرارداد ۲۸ مه ۱۸۹۳ این روستا با دو قطعه زمین به نام‌های حصار و قلعه عباس‌آباد که در تصرف روسیه بود تعویض گردید. هر چند بعدها و در ضمن عهدنامه ۱۹۲۱ شوروی تعهد داد این روستا به ایران باز پس داده شود ولی این اتفاق هیچ وقت انجام نگرفت.
موقعیت

فیروزه از پایتخت ترکمنستان، عشق‌آباد، نزدیک به ۴۰ کیلومتر فاصله دارد. این روستا که در ۱۲ کیلومتری مرز ایران واقع است، از شهرستان شیروان به خوبی دیده می‌شود. این روستا از جنوب با منطقه حفاظت شده گلول و سرانی و روستای نامانلو، از شمال و شرق با شهر عشق آباد و از غرب با روستای خیرآباد و روستای رباط ارتباط دارد.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  |  | عشق‌آباد |  |  |
|  | عشق‌آباد |  | خیرآباد |  |
|  | عشق‌آباد |    فیروزه     | خیرآباد |  |
|  | عشق‌آباد |  | خیرآباد |  |
|  |  | نامانلو |  |  |
جغرافیای طبیعی

فیروزه منطقه‌ای ییلاقی در شمال کوه کپه‌داغ در کشور ترکمنستان است. در مقایسه با مناطق اطراف آب و هوای معتدلی دارد و از دیرباز پذیرای بزرگان منطقه بوده‌است. در زمان شوروی ویلاهای ییلاقی بسیاری برای سران حزب کمونیست در این منطقه ساخته شد. امروز هم فیروزه محلی برای گذران تعطیلات آخر هفته و تابستانی شهرنشینان منطقه‌است.
پیمان آخال

از سدهٔ ۱۶ به بعد به علت کمبود آب، قبایل پراکندهٔ ترکمن بیشتر به مناطق جنوب نظیر تجن و مرو در نزدیکی رودخانهٔ اترک آمدند. با این حال این قبایل تحت نفوذ حاکم خراسان یا حاکم بخارا و خیوه قرار داشتند. تا اوایل سدهٔ ۱۹ فرمانبرداری ترکمن‌ها از والی خراسان و خان خیوه نوسان داشت اما با تضعیف حکومت قاجار هر از گاهی به خراسان حمله می‌کردند و به غارت و چپاول می‌پرداختند. در زمان ناصرالدین‌شاه قاجار حاکم خراسان به جنگ ترکمن‌ها رفت ولی در جنگ (در سال ۱۸۶۱ میلادی) شکست خورد و حاکمیت ایران بر این منطقه از میان رفت. دولت قاجار ایران که استیلای خود را بر منطقه از دست رفته دید با امضای قرارداد آخال در سال ۱۸۸۱میلادی فرارود و ترکمنستان امروزی را رسماً به روس‌ها واگذار کرد و مرزهای امروز شمال شرقی را پذیرفت.
منطقهٔ مرزی فیروزه

یکی از مهم‌ترین و زیباترین مناطقی که در قرارداد آخال به روسیه واگذار شد روستای خوش آب و هوای فیروزه بود.
پس از انقلاب کمونیستی اکتبر ۱۹۱۷ دولتمردان نو روسیه چون در جستجوی هویت و آبروی بین‌المللی بودند و حال و هوای آرمان خواهانه داشتند قراردادهای ستمگرانه روسیه تزاری با ایران را لغو کردند و در سال ۱۲۹۹ هجری خورشیدی برابر با ۱۹۲۱ میلادی عهدنامه‌ای میان ایران و شوروی به نام  عهدنامهٔ مودت و دوستی ایران و شوروی به امضاء رسید.
در این عهدنامه آمده بود که چون شوروی تمایل دارد که حق حاکمیت ایران حفظ شود تمام قراردادها و معاهداتی که دولت تزاری روسیه با ایران منعقد کرده و حق ملت ایران را ضایع کرده لغو می‌کند.
یکی از بندهای این عهدنامه این بود که برای تعیین نوار مرزی نتیجهٔ کمیسیون سرحدی سال ۱۸۸۱ را مبنا قرار بدهد و بپذیرد. دولت روسیه همچنین پذیرفت که از بهره‌برداری از جزایر آشوراده و جزیره‌های دیگری که در کرانه‌های ولایت‌های استرآباد ایران واقع شده چشم‌پوشی کند و قریهٔ فیروزه را با زمین‌های نزدیک به آن که برابر قرارداد سال ۱۸۹۳ به روسیه انتقال داده شده بود به ایران بازگرداند که این مهم هیچ‌گاه عملی نشد و دولت روسیه از انجام آن سرباز زد.
ترنجستان بروجرد

| ترنجستان بروجرد | ترنجستان بروجرد |
| --- | --- |
نام: ترنجستان بروجرد
کشور: ایران
استان: لرستان
شهرستان: بروجرد
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
نام‌های دیگر: مجموعه فرهنگی تاریخی ترنجستان
نام‌های قدیمی: باغ بیرجندی
کاربری: خانه و باغ
دورهٔ ساخت اثر: دوره قاجار 
بانی اثر: حاج ابوطالب بیرجندی
اطلاعات بازدید: اطلاعات بازدید
امکان بازدید: رایگان برای عموم
مجموعه فرهنگی تاریخی ترنجستان (به اختصار: ترنجستان) که در گذشته به نام تکیه باغ بیرجندی شهرت داشت، یک باغ و بنای تاریخی در شهر بروجرد در غرب ایران است. شهر بروجرد دارای باغهای فراوان در داخل و حاشیه شهر است که عمدتا در غرب شهر قرار دارند. تکیه باغ بیرجندی در سمت شرق شهر بروجرد قرار دارد. این منطقه در بیرون از قلعه شهر بروجرد قرار داشته و به نام دشتله شناخته می شده است.
بازسازی

به همت سازمان میراث فرهنگی و نیز شهرداری بروجرد، تکیه باغ بیرجندی بازسازی شده و جاده دسترسی به آن از طریق کمربندی شرقی این شهر ایجاد شده است. همچنین تمهیداتی برای رونق بخشی به این مجموعه و ایجاد فعالیت های اقتصادی در آن صورت گرفته است.
ترانه

تَرانه
تَرانه یا آهنگ (به انگلیسی: Song) به معنی شعر و آهنگی که خواننده آن را تحت قواعد موسیقایی اجرا کرده باشد گفته می‌شود. به تعبیر دیگر هر شعری را که قابلیت موسیقایی داشته باشد می‌توان ترانه دانست.
یک آهنگ ممکن است توسط یک خواننده به‌طور تکی خوانده شود یا به همراه گروهی از خوانندگان به‌طور دو نفره، سه نفره یا بیشتر که در یک هارمونی مشخصی با هم اجرا می‌کنند؛ ولی این شکل برای ارکسترهای بزرگ کلاسیک یا اپرا مورد استفاده قرار نمی‌گیرد.
ترانه‌هایی که توسط بیشتر از یک نفر، در یک گروه در رنگ آمیزی‌های کلامی و در چند هارمونی خوانده می‌شود را ان کر می‌نامند.
دوران معاصر

در دوران معاصر، قافیه‌دار بودن و سازگار بودن شعر با عروض دیگر از پیش‌شرط‌های ترانه بودن یک شعر نیست.
درون‌مایهٔ ترانه‌ها معمولاً توده‌ای و عامیانه و احساسی است.
فراق، غربت، عشق و محبت، دشمنی، دادخواهی، مبارزه با ظلم و ستم، آموزش و … از موضوعات اصلی ترانه‌ها هستند.
در ابتدای دورهٔ معاصر اکثر ترانه‌های فارسی تغزل به سبک عراقی بوده و به پیروی از بزرگان این سبک مانند حافظ و سعدی سروده شده‌است. از آن‌جا که تنها سبک موجود آن روزگار موسیقی ردیفی و دستگاهی بود، تا سال‌ها در زبان و قالب ترانه تغییر جدی پدید نیامد.
در سال‌های آغازین دههٔ پنجاه، با آغاز موج نوی ترانه یا همان ترانهٔ نوین و تولد موسیقی پاپ در ایران، زبان به فراخور موسیقی دچار شکستگی شد و به واقع به زبان گفتاری مردم کوچه و بازار نزدیک شد. ترانه از آن پس از تعاریف قالب‌های کلاسیک بیرون آمد و در حقیقت تعریف آن دیگرگون شد. از آن تاریخ تا امروز تغییر بنیادین به مثابهٔ آنچه در دههٔ ۵۰ اتفاق افتاد، در ترانه رخ نداده‌است؛ ولی شاهد فراز و نشیب‌های بسیاری به فراخور تغییرات فرهنگی، سیاسی و اجتماعی، در آن بوده‌ایم.
در قدیم

واژهٔ ترانه در قدیم در معنای رباعی به‌کار می‌رفت. در معنی دیگری در قدیم به هر تصنیفی که سه گوشه داشته باشد ترانه گفته می‌شد.
در قدیم هم‌چنین واژهٔ ترانه را گاه در معناهای سرود، نوا و نغمه به‌کار می‌بردند.
ساختار اصلی ترانه

استخوان بندی یک ترانه شامل چندین بخش می‌شود که این بخش‌ها در جایی به هم وابسته‌اند یا اصولاً مستقل از هم هستند:
۱: ترانه باید موسیقی داشته باشد
۲: بهتر است وزن عروضی و قافیه داشته باشد
۳:هر ترانه باید یک موضوع خاص [داشته] باشد
ترانه از بندینه تشکیل می‌شود. هر بندینه می‌تواند ۱٬۲٬۳٬۴٬۵٬۶ مصراع باشد. معمول‌ترین بندینه‌ها ۲ یا ۴ مصراع دارد و غیر معمول‌ترین بندینه ۵ مصراع دارد. بندینه‌ای که در طول ترانه تکرار می‌شود بندگردان نام دارد. هر ترانه تنها می‌تواند یک بندگردان داشته باشد. بندینه در واقع واحد شمارش ترانه است که البته واضح است ترانه‌هایی که یک بندینه دارند بسیار غیر معمولند. در ترانه هر بندینه وزن مخصوص به خود را دارد و بندینه‌ها الزاماً با هم هم وزن نیستند.
زبان سرایش می‌تواند زبان گفتاری باشد یا زبان معیار نوشتاری.
نام‌های خانوادگی یهودی

یهودیان به صورت تاریخی از نام‌های با ریشه عبری استفاده می‌کردند. در این سیستم پس از نام کوچک پیشوند بن- یا بت- (به معنی پسر یا دختر) و سپس نام پدر استفاده می‌شد. نام‌های خانوادگی دائمی در بین یهودیان سفاردی اسپانیا رایج بود ولیکن این سیستم در بین یهودیان اشکنازی گسترش نیافت؛ ولیکن یهودیان اشکنازی در قرنهای ۱۸ و ۱۹ میلادی مجبور به پذیرش نام‌های خانوادگی آلمانی شدند تا حقوق شهروندی به دست آورند.
با اینکه یهودیان اشکنازی معمولاً دارای نام‌های خانوادگی اروپایی یا عبری مدرن هستند؛ در مراسم مذهبی معمولاً از نام‌های خانوادگی عبری سنتی استفاده می‌کنند. این نامها معمولاً در کنیسه یا در کتوبا مورد استفاده قرار می‌گیرند.
یهودیان سفاردی و میزراهی

استفاده از نام خانوادگی شایان عینی مقدم در بین یهودیان قرون وسطی رایج نبود. از زمانی که ارتباط یهودیان با بقیه مردم بیشتر شد، استفاده از یک نام خانوادگی به همراه نام «مقدس» که در مراسم مذهبی استفاده می‌شد رایج گردید. این فرهنگ در بین یهودیان سفاردی تا قبل از اخراج از اسپانیا بسیار رایج بود. در بین اشکنازیها که بیشتر از بقیه مردم جدا بودند استفاده از نام خانوادگی تنها از قرن ۱۸ رایج شد.
استفاده از نام خانوادگی در بین یهودیان عربی زبان بسیار رایج بود که این فرهنگ را با خود به اسپانیا و پرتغال بردند. در بین یهودیان اسپانیا نامهایی مانند Abeldano معادل ابن الدنان، Abencabre معادل ابن زبارا، Avinbruch معادل ابن بروج، Hacen معادل حسن یا حازن یافت می‌شود. نام‌های کتاب مقدس معمولاً تغییرات جالبی در یهودیان سفاردی می‌کنند مثلاً اسحاق به صورت Acaz، کوهن به صورت Coffen یا Coffe، یوم-توب به صورت Bondia، زماه به صورت Crescas یا Cresquez می‌شود.
استفاده از نام‌های شهرها و روستاها به عنوان نام خانوادگی در بین یهودیان سفاردی رایج بود. به‌طور مثال نام‌های خانوادگی نظیر اسپینوزا، گروندی، کاوالریا، دو لا توره، دل مونته، لوسادا و ویلا رئال از این نوع هستند.
بسیاری از یهودیانی که به زور مسیحی شدند یا به‌طور خفی یهودی بودند از ترجمه نام‌های عبری به عنوان نام خانوادگی استفاده کردند. مثلاهایم به Vidal و De Vidas، زو به Lobos، شلوم به de Paz، رواه به de la cruz و Espirito Santo تبدیل شد. بسیاری از یهودیان سفاردی به جای پیشوندهای عبری بن- و بت- از ابن- و بنت- عربی استفاده می‌کردند. ابن عزرا یکی از این افراد بود.
یهودیان اشکنازی

تا قبل از قرن ۱۸ که یهودیان وارد عرصه اجتماعی شوند ارتباط بین یهودی و غیریهودی در اروپا بسیار کم بود. البته استثناهایی در شهرهای بزرگ نظیر پراگ و فرانکفورت وجود داشت که در آن بسیاری از نامها از تابلوی خانه‌ها یا خاندان ربانی گرفته می‌شد. این نامها برای تغییر بسیار آسانتر بودند و مانند نام‌های امروزی رسمی محسوب نمی‌شدند.
روند اعطای نام‌های خانوادگی دائمی به یهودیان از امپراتوری اتریش-مجارستان شروع شد. در ۲۳ ژوئیه ۱۷۸۷ پنج سال بعد از دستور امپراتور جوزف دوم مبنی بر آزادی یهودیان آن‌ها مجبور شدند که نام‌های خانوادگی آلمانی انتخاب کنند. پروسیا نیز کمی بعد اینکار را انجام داد. بعد از اشغال پروسیا توسط ناپلئون، نام‌های خانوادگی برای تمامی شهروندان اجباری شد.
در فرانسه و انگلستان

در فرانسه استفاده از نام‌های کتاب مقدس بیشتر رایج بود. یهودیان انگلستان نیز که ابتدا فرانسوی صحبت می‌کردند از نام‌های توراتی استفاده می‌کردند و رایجترین نام در بین آنان ایزاک (اسحاق) و بعد از آن جوزف (یوسف) بود.
در اسرائیل

بسیاری از مهاجران به اسرائیل نام‌های خود را به عبری تغییر دادند تا پایان عصر آواره بودن را نشان دهند. این کار بیشتر در بین یهودیان اشکنازی رایج بود زیرا نام خانوادگی آنان تازه‌تر بود.
بعضی از این افراد نام‌های خانوادگی با تمهای صهیونیستی انتخاب می‌کردند مثلاً بن آمی (فرزند مردمم)، یا بن ارتزی (فرزند کشورم) یا بار ایلان (فرزند درختان). بعضی نام‌های عبری مشابه نام‌های خانوادگی قبلی خود انتخاب کردند مثلاً گلدا میرسوهن به گلدا میر تبدیل شد. دیوید بن گوریون دارای نام خانوادگی گرون بود که نام عبری بن گوریون (به معنی فرزند بچه شیر) را انتخاب کرد.
بر اساس شغل و پیشه

یکی از منابع اصلی نام‌های خانوادگی شغل و پیشه افراد بود. مثلاً نامهایی نظیر Merchant و Kaufmann به معنی تاجر رایج شدند. نامهایی از این قبیل نیز عبارتند از :Banks (بانکدار)، Brauer, Breyer و Brower (تولیدکننده آبجو)، Spielmann (بازیگر)، Steinschneider (سنگشکن)، Graveur (سنگتراش)، Shoemark (کفشدوز)، Schuster (کفاش)، Schneider, Snyder (خیاط به عبری حیاط یا Hyatt) و Wechsler (صراف).
بعضی نام‌های دیگر دارای یهودی بودن بیشتری بودند نظیر Parnass, Gabbay, Singer, Cantor, Voorsanger, Chazan, Cantarini. بعضی دیگر نیز به مقام فرد در کنیسه اشاره داشتند نظیر Schochet, Shadkun, Moreno, Rabe, Rabinowitz, Rabinovich, Rabinowicz, Rabbinovitz, Benmohel.
در ایران > لیست اسامی یهودی ایرانی

این نامها توسط افرائیم دردشتی از اطلاعات شخصی و نام‌های استفاده شده در متون یهودی و روزنامه‌های یهودی جمع‌آوری شده‌اند.
در ایران > مشاغل

آشپز
عطاریان، عطاران - فروشنده ادویه
عتیقه چی
آینه سازان
بنا
بندانداز
بوستانی
چادرچی
حمامی - مسئول حمام عمومی
دلال زاده
زنجیرباف
فالگیر
فرشفروش
قالیچی
قصاب
قصابیان
حاخامزاده
حاجیها
حکیم
حکیمفر
حلیمی
حناساب
جواهری و جواهریان
جواهرساز
طلافروش
جورابچی
کدخدا
کفاش، کفاشیان
خاکشوری، خاکشویی - تمیز کننده خاک طلا در طلافروشی
صباغ - رنگرز
کمانچه کش
کلانتر - رئیس جامعه یهودی
لحافدوز
مساچی، مصاچی، فروشنده نان مخصوص عید پسح (بدون مخمر)
معلم
ملایی - ربی ، حاخام
مقدم - رئیس جامعه یهودی
نجار
نی‌زن
استاد
پنیریان
پزشک
پینه‌دوز
روانشناس
صراف
شاعر
شوفت
سیم و زر
شوخت
سرمه فروش
طبیبی
طلاسازان
توتونچی
ذهابیان
زرگری
در ایران > نامهای عبری بدون تغییر

ابیر אביר شوالیه
عفر עפר خاک
احدوت אחדות متحد
احوبیم Ahoubim – אהובים عاشقان
آریه Aryeh – אריה شیر
اشکنازی Azhkenazi – אשכנזי اشکنازی
بعل هنس Baalhaness – בעל הנס معجزه گر
بخور Bakhour – בחור مردان جوان
باروخ Baroukh – ברוך برکت داده شده
بن الیاهو Beneliyahu – בן אליהו پسر الیاهو
بن هوری Benhuri – בן הורי پسر هور
بن پورات Benporat – בן פורת پسر پورات
بن صدیق Bensadigh – בן צדיק پسر زدیک
بن زیون Bension – בן ציון پسر صیون (صهیون)
بروخا Beroukha – ברוכה برکت داده شده
بروخیم Beroukhim – ברוכים برکت داده شده (به صورت جمع)
داوودی Davidi – דוידי داوودی
دیانیم Dayanim – דיינים قاضی شرعی یهودی
الداد אלדד
الی אלי
الیشا אלישע
امانوئل Emanouel – עמנואל خداوند باماست
امونا Emouna – אמונה ایمان
گبای – גבאי
جبریل גבריאל
گد גד –
گئولا Geula – גאולה رستگاری
قدیشه – קדישה
قدوش Ghadosh – קדוש مقدس
گویقدوش Goyqadosh – קדוש גוי ملت مقدس
حی Hai – חי زندگی
حییم Haim – חיים زندگی
حلولیا – הללויה
حلوسیم Halousim – חלוצים Pioneers
حسید Hassid – חסיד درستکار
حسیدیم Hassidim – חסידים درستکاران
حوریم Haverim – חברים دوستان
هبرون חברון –
هبرونی Hebroni – חברוני
هروت Herout – חרות آزادی
کبود Kabooud – כבוד احترام
کاشر Kasher – כשר کوشر
کهنیم Kohanim – כוהנים کاهنان
کهنقدوش Kohengadosh – כהן קדוש کاهن مقدس
کهنصدق Kohansedgh – כהן צדק کاهن درستکار
لاوی Lavi – לביא شیر
لوی Levi – לוי از قبیله لوی
لوییم Leviim – לויים
لیمودیمLimoudim – לימודים مطالعات
مکابی מכבי – مکابی
مشیا Mashiah – משיח مسیح
متانیاهو – מתניהו
مبوراخ Meborakh – מבורך برکت داده شده
ملامد Melamed – מלמד معلم
موره Moreh – מורה معلم
موشه – משה موسی
موشل Moshel – מושל حاکم
نجار Najar – נגר
نعیم Naiim – נעים دلنشین
نقی Naqi – נקי پاک
نسی Nasi – נשיא راس
نتانلی – נתנאלי
نوی Navi – נביא پیامبر
نهاما Nehama – נחמה
نهورای – נהוראי
نعمان Neman – נאמן باایمان
نتصر Netzer – נצר از نسل
احب Oheb – אוהב عاشق
احبشلوم Ohebshalom – אוהב שלום عاشق صلح
احبصیون Ohebsion – אוהב ציון عاشق اورشلیم
پدوییم – פדואים
پنهاسی – פנחסי
پرتیلی – פרתיאלי
پسخ Pessach – פסח عید پسح
پورات Pourat – פורת
راسون Rason – רצון
روبنی – ראובני
سپیر (سفیر) Sapir – ספיר
صراف Saraf – צרף
ساسون Sasooun – ששון شوق
سفاردی – ספרדי
شبتای שבתאי – سیاره کیوان
شالوم Shalem – שלם کامل
شلوم Shalom – שלום صلح
شائول שאול – طالوت
شمتوب Shemtoob – טוב שם نکونام
شیمونی – שמעוני
شوفت Shofet – שופט قاضی
شوخت Shokhet – שוחט قصاب شرعی
شموئل שמואל –
شمرونی Shomroni – שומרוני از سامریه (شمرون)
شوشنی Shoushani – שושני از شوشان (شوش)
سیمان Siman – סימן
سیمانتوب Simantob – סימן טוב
صیونی Sioni – ציוני صهیونیست
سوفر Soofer – סופר نویسنده تورات
سومخ Soomekh – סומך اعتماد
تلمود – תלמוד
تفیلین – תפילין
تقوا Tighva – תיקוה امید
تیشبی תישבי –
توب Toub – טוב نیک
یحید Yahid – יחיד منحصر به فرد
یدیدصیون Yedidsion – ידיד ציון دوست صهیون
یرانان Yeranen – ירנן او خواهد خواند
یروشلیمی Yeroushalmi – ירושלמי اهل اورشلیم
یودیم Yodim – יודעים دانشمند
یومتوب Yomtoub – טוב יום نکوروز
یحازقل – יחזקאל
ظهیر Zahir – זהיר بادقت
زروبابل – זרובבלי
سنگ‌نگاره ساسانی خان‌تختی

| سنگ‌نگاره ساسانی خان‌تختی | سنگ‌نگاره ساسانی خان‌تختی |
| --- | --- |
نام: سنگ‌نگاره ساسانی خان‌تختی
کشور: ایران
استان: آذربایجان غربی
شهرستان: سلماس
بخش: مرکزی
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
نام محلی: پیر چاووش داشی
نام‌های قدیمی: پیر چاووش داشی
دیرینگی: دوره ساسانیان
دورهٔ ساخت اثر: دوره ساسانیان
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۶۱
تاریخ ثبت ملی: ۱۵ دی ۱۳۱۰
اطلاعات بازدید: اطلاعات بازدید
امکان بازدید: در کل روز آزاد است
  سنگ‌نگاره ساسانی خان‌تختی  روی نقشه ایران ۳۸°۰۸′شمالی ۴۴°۵۶′شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۱۴°شمالی ۴۴٫۹۳°شرقی﻿ / 38.14; 44.93   :   سنگ‌نگاره ساسانی خان‌تختی  روی نقشه ایران ۳۸°۰۸′شمالی ۴۴°۵۶′شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۱۴°شمالی ۴۴٫۹۳°شرقی﻿ / 38.14; 44.93   
سنگ‌نگاره ساسانی خان‌تختی مربوط به دوره ساسانیان است و در کیلومتر ۱۵جاده سلماس به ارومیه در نزدیکی روستای میناس و روی کوه پیرچاووش واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۵ دی ۱۳۱۰ با شمارهٔ ثبت ۱۶۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
توضیح اثر

این نقش برجسته متعلق به قرن سوم میلادی و دوره پادشاهی ساسانیان است. سلماس کنونی در دوره اشکانیان یکی از مناطق حائل بین ایران و امپراتوری روم بوده و پس از آن به محل درگیری‌های نظامی دو ابرقدرت شاهنشاهی ایران ساسانی و امپراتوری روم بدل شد. سنگ‌نگاره خان‌تختی یادگار یکی از پیروزی‌های ایرانیان بر رومیان است و در آن اردشیر بابکان و ولیعهدش شاپور یکم تصویر شده‌است که در بازگشت از فتح ارمنستان و پیروزی بر سپاهیان روم، دو تن از حکمرانان ارمنی محلی، هدایایی به ایشان تقدیم می‌کنند.
این نگاره حدود ۵ متر عرض و ۲/۵ تا ۲/۸ متر طول دارد. در این سنگ‌نگاره دو نفر سوار و دو نفر پیاده هستند. سوار سمت چپ اردشیر بابکان است و سوار سمت راست شاپور یکم که در مقام ولیعهدی است و تاجی همانند پدرش دارد.[مردم محلی از نام شاهپور هم برای شهر سلماس استفاده میکنند] تاریخ ایجاد این نگاره ۲۳۸ میلادی است.
نگارخانه

اردشیر بابکان
از چپ به راست: نجیب‌زاده ارمنی در حال هدیه دادن به اردشیر بابکان، اردشیر سوار بر اسب، نجیب‌زاده ارمنی در حال هدیه دادن به شاپور یکم، شاپور سوار بر اسب
نجیب‌زاده ارمنی در حال هدیه دادن به اردشیر بابکان (همچنین احتمال دارد که این نجیب زاده، ساتراپ ارمنستان باشد که حلقه شاهی را از اردشیر دریافت می‌کند.)
نجیب‌زاده ارمنی در حال هدیه دادن به شاپور یکم (همچنین احتمال دارد که این نجیب زاده، وزیر اعظم ساتراپ ارمنستان باشد که حلقه قدرت را از شاپور دریافت می‌کند.)
وضعیت سنگ‌نگاره در ماه مه ۲۰۰۶ که با افشانه رنگ روی اثر خرابکاری شده‌است.
نمای جاده سلماس به ارومیه از محل سنگ‌نگاره. سمت راست طرف سلماس و سمت چپ طرف ارومیه‌است.
نمای سنگ‌نگاره از جاده سلماس به ارومیه در ماه مه ۲۰۰۶. در آن تاریخ هنوز پله برای نزدیک شدن به سنگ‌نگاره ساخته نشده بود و تابلوی راهنما نیز تعبیه نشده بود.
نمای سنگ‌نگاره از جاده سلماس به ارومیه در ماه ژوئن ۲۰۱۲ (خرداد ۱۳۹۱). پله و تابلوی راهنما در بهار سال ۱۳۹۱ در محل اجرا شده‌است.
شاپور یکم سوار بر اسب. دست چپ شاپور روی دسته شمشیر است و با دست راست هدیه را از فرد ارمنی تحویل می‌گیرد (یا حلقه قدرت را به او می‌دهد).
تابلوی راهنمای اثر، متعلق به سازمان میراث فرهنگی
احمد ناصری گهر

| احمد ناصری گهر> اطلاعات شخصی | احمد ناصری گهر> اطلاعات شخصی |
| --- | --- |
زاده: ۱۳۴۳ خورشیدی ملکشاهی، ایران
پیشه: نمایندهٔ دورهٔ پنجم مجلس شورای اسلامی
احمد ناصری گهر (زادهٔ ۱۳۴۳ در ملکشاهی) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ مهران و دهلران در دورهٔ پنجم مجلس شورای اسلامی بوده‌است.
احمد سیدامامی

| احمد سیدامامی | احمد سیدامامی |
| --- | --- |
سناتور: سناتور
دوره مسئولیت ۱۳۵۰ – ۱۳۵۲: دوره مسئولیت ۱۳۵۰ – ۱۳۵۲
حوزه انتخاباتی: آذربایجان شرقی (دوره‌ ششم)
نماینده مجلس شورای ملی: نماینده مجلس شورای ملی
حوزه انتخاباتی: تبریز  (دوره‌های شانزدهم، هجدهم و نوزدهم)
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۲۸۱ تبریز، ایران
درگذشته: ۱۳۵۲ تهران، ایران
ملیت:  ایرانی
احمد سیدامامی (۱۲۸۱ تبریز - ۱۳۵۲) پزشک، سناتور و نماینده مجلس شورای ملی بود.
مادرش نورالسلطنه دختر مظفرالدین شاه قاجار بود و پدرش میرزا سید کاظم امام‌جمعه تبریز بود. در رشته پزشکی در فرانسه درس خواند و پس از بازگشت به ایران به تدریس در دانشکده پزشکی دانشگاه تهران پرداخت.
سید امامی در سال ۱۳۲۸ به نمایندگی تبریز به مجلس شورای ملی رفت (دوره شانزدهم). در دوره‌های هجدهم و نوزدهم نیز نماینده  و سپس مدتی معاون وزات بهداری بود. یک دوره هم سناتور انتصابی آذربایجان شرقی شد و تا هنگام درگذشت سناتور بود. او مدتی نیز مجله‌ای پزشکی بهداشتی به نام تندرست منتشر می‌کرد.
احمد سیدامامی با فخرایران ذوالفقاری دختر اسعدالدوله ذوالفقاری ازدواج کرد که فرزندشان کاووس سیدامامی است.
ترور فرناندو ویلاویسنسیو

| ترور فرناندو ویلاویسنسیو | ترور فرناندو ویلاویسنسیو |
| --- | --- |
بخشی از بحران امنیتی اکوادور: بخشی از بحران امنیتی اکوادور
ویلاویسنسیو در ۲۰۲۳: ویلاویسنسیو در ۲۰۲۳
موقعیت: کولگیو اندرسون، کیتو، اکوادور
مختصات: ۰°۱۰′۰۹″ جنوبی ۷۸°۲۹′۰۲″ غربی﻿ / ﻿۰٫۱۶۹۱۷°جنوبی ۷۸٫۴۸۳۸۹°غربی﻿ / -0.16917; -78.48389
تاریخ: ۹ اوت ۲۰۲۳  6:20 p.m. ET (UTC−05:00)
هدف: فرناندو ویلاویسنسیو
گونه حمله: ترور
کشته‌ها: 2 (ویلاویسنسیو و یک مظنون)
زخمی‌ها: ۹
اتهام‌ها: ۶
ترور فرناندو ویلاویسنسیو (انگلیسی: Assassination of Fernando Villavicencio) نامزد ریاست جمهوری، در ۹ اوت ۲۰۲۳، یازده روز قبل از انتخابات سراسری اکوادور (۲۰۲۳)، پس از ترک یک تجمع تبلیغاتی در کیتو رخ داد. در جریان این حمله وی براثر اصابت سه گلوله به سرش به قتل رسید، یک مهاجم کشته شد و چندین نفر از اطرافیان او از جمله پرسنل امنیتی زخمی شدند.