stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فابین فارنول

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Fabien Ceddy Farnolle
زادروز:  ۵ فوریهٔ ۱۹۸۵ ‏(۳۹ سال)
زادگاه:  بوردو
قد:  1.96 m
پست:  دروازه‌بان
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال بویوک‌شهر بلدیه ارزروم‌اسپور
شمارهٔ پیراهن:  ۸۵
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۵–۲۰۰۲:  باشگاه فوتبال بوردو
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۲–۲۰۰۵ |  باشگاه فوتبال بوردو |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۰۲–۲۰۰۵ |  باشگاه فوتبال بوردو |  ۱۵ |  (۰) |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۶ |  باشگاه فوتبال ویتوریا ستوبال |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۶ |  باشگاه فوتبال ویتوریا ستوبال |  ۴ |  (۰) |
| ۲۰۰۶–۲۰۰۷ |  Quevilly |  ۸ |  (۰) |
| ۲۰۰۷–۲۰۰۸ |  US Lormont |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۰۸–۲۰۰۹ |  Libourne |  ۴ |  (۰) |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۰ |  باشگاه فوتبال بوردو |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۰ |  باشگاه فوتبال بوردو |  ۱۵ |  (۰) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۴ |  باشگاه فوتبال کلرمون فوت |  ۱۰۹ |  (۰) |
| ۲۰۱۵ |  باشگاه فوتبال دینامو بخارست |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۷ |  باشگاه فوتبال لو آور |  ۶۴ |  (۰) |
| ۲۰۱۷–۲۰۲۰ |  باشگاه فوتبال ینی ملطیه‌اسپور |  ۶۱ |  (۰) |
| ۲۰۲۰–۲۰۲۱ |  باشگاه فوتبال بویوک‌شهر بلدیه ارزروم‌اسپور |  ۱۳ |  (۰) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۰۳ |  تیم ملی فوتبال زیر ۱۸ سال فرانسه |   |   |
| ۲۰۱۲– |  تیم ملی فوتبال بنین |  ۲۶ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۵ ژوئیه ۲۰۲۰.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۰۷:۲۷, ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۹ (UTC):  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۵ ژوئیه ۲۰۲۰.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۰۷:۲۷, ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۹ (UTC)
فابین فارنول (انگلیسی: Fabien Farnolle؛ زادهٔ ۵ فوریهٔ ۱۹۸۵) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کلرمون فوت، باشگاه فوتبال دینامو بخارست، باشگاه فوتبال بوردو، باشگاه فوتبال لو آور، و باشگاه فوتبال ویتوریا ستوبال اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۸ سال فرانسه و بنین بازی کرده‌است.
طرح لاینویور برک

نمونه ای از طرح لاینویور برک.
طرح لاینویور–برک یک نمایش گرافیکی از معادله لاینویور برک از سینتیک آنزیم است که توسط هانس لاین ویور و دین برک در سال ۱۹۳۴ توصیف شده‌است. نمودار لاینویور برک برای آنزیم‌های مهار شده را می‌توان با هیچ بازدارنده ای مقایسه کرد تا مشخص شود بازدارنده چگونه با آنزیم رقابت می‌کند.
این نمودار زمانی درست است که سینتیک آنزیم از سینتیک مرتبه دوم ایده‌آل پیروی کند، با این حال برای سیستم‌هایی که رفتار ایده‌آل ندارند، رگرسیون غیر خطی مورد نیاز است. نمودار متقابل دوتایی ساختار خطای داده‌ها را تحریف می‌کند و بنابراین دقیق‌ترین ابزار برای تعیین پارامترهای جنبشی آنزیم نیست. رگرسیون غیر خطی یا اشکال خطی جایگزین معادله میکایلیس-منتن مانند نمودار هانس وولف یا نمودار ادی-هوفستی معمولاً برای محاسبه پارامترها استفاده می‌شود.
تعاریف برای تفسیر طرح

[S]: غلظت سوبسترا. محور مستقل نمودار لاینویور برک متقابل غلظت بستر است.
V 0 یا V: سرعت اولیه واکنش مهار شده توسط آنزیم. محور وابسته نمودار لاینویور برک متقابل سرعت است.
V max: حداکثر سرعت واکنش. قطع y نمودار لاینویور برک متقابل حداکثر سرعت است.
KM: میل ترکیبی ثابت یا آنزیمی مایکلیس-منتن. هر چه K M کمتر باشد، میل ترکیبی بیشتر است. از نظر گرافیکی فاصله x خط -1/K M است.
K cat: تعداد گردش یا واکنش‌ها در واحد زمان. هر چه Kcat کمتر باشد واکنش کندتر است. K cat =V max /[آنزیم]. از نظر گرافیکی این را می‌توان با مشاهده V max ارزیابی کرد.
بازده کاتالیزوری = K cat /K M. یک کاتالیزور سریع و میل ترکیبی بالا بهترین بازده کاتالیزوری را به همراه دارد.
\alpha =1+{\frac {[I]}{K_{I}}} جایی که  [I] غلظت مهار و  K_{I} ثابت بازدارنده است. آلفا درجه ای را تعیین می‌کند که اتصال یک بازدارنده بر سینتیک آنزیم یک بستر تأثیر می‌گذارد، همیشه دارای ارزش مثبت است.
محاسبه

نمودار یک روش گرافیکی بسیار مفید برای تجزیه و تحلیل معادله سینتیک میکائلیس–منتن ارائه می‌دهد، زیرا تعیین دقیق V max یک واکنش کاتالیز شده توسط آنزیم دشوار است:
گرفتن متقابل به ما می‌دهد:
نمودار لاینویور برک 1/[S] را در محور x و 1/V را در محور y قرار می‌دهد.
کاربردها

هنگامی که برای تعیین نوع مهار آنزیم استفاده می‌شود، نمودارلاینویور برک می‌تواند بازدارنده‌های رقابتی، خالص غیررقابتی و غیررقابتی را تشخیص دهد. حالت‌های مختلف بازداری را می‌توان با واکنش مهار نشده مقایسه کرد.
مشکلات

در حالی که لاینویور برک برای تعیین متغیرهای مهم در سینتیک آنزیم مفید است، مستعد خطا است. محور y نمودار متقابل سرعت واکنش را می‌گیرد، به این معنی که خطاهای کوچک در اندازه‌گیری بیشتر قابل توجه است. علاوه بر این، به این دلیل که اکثر نقاط در نمودار در سمت راست محور y یافت می‌شوند. محسابه مقادیر بزرگ [S] (و از این رو مقادیر کوچک برای 1/[S] در نمودار) اغلب به دلیل حلالیت محدود امکان‌پذیر نیست.
بازداری آنزیم با استفاده از لاینویور برک نمایش داده می‌شود (نقشه‌های متقابل دوگانه)
پرواز ۵۹۳ اروفلوت

Crashed passenger flight
| 0 | 1 |
| --- | --- |
F-OGQS، هواپیمایی که در سال ۱۹۹۳ دچار سانحه شد: F-OGQS، هواپیمایی که در سال ۱۹۹۳ دچار سانحه شد
سانحه: سانحه
تاریخ: ۲۳ مارس ۱۹۹۴ (۱۹۹۴-03-۲۳)
علت: خطای خلبان، کودک تعلیم ندیده پشت فرمان هواپیما
محل حادثه: ۲۰ کیلومتر (۱۲ مایل) E of مژدورچنسک، اوبلاست کمروو, روسیه  ۵۳°۳۰′ شمالی ۸۸°۱۵′ شرقی﻿ / ﻿۵۳٫۵۰۰°شمالی ۸۸٫۲۵۰°شرقی﻿ / 53.500; 88.250
هواگرد: هواگرد
نوع: ایرباس ای۳۱۰
نام هواپیما: میخائیل گلینکا
شرکت هواپیمایی: آئروفلوت
شماره دم: F-OGQS
مبدا پرواز: فرودگاه بین‌المللی شرمتیوو، مسکو، روسیه
مقصد: فرودگاه کای تک، هونگ کونگ
سرنشینان: ۷۵
مسافرین: ۶۳
خدمه: ۱۲
کشته‌شدگان: ۷۵
بازماندگان: ۰
پرواز ۵۹۳ اروفلوت یک پرواز مسافربری معمولی بود که از فرودگاه بین‌المللی شرمتیوو در مسکو به فرودگاه کای تک در هونگ کونگ می‌رفت. در ۲۳ مارس ۱۹۹۴، هواپیمای ایرباس ای۳۱۰–۳۰۴ اروفلوت در استان کمروو، روسیه به کوه خورد و تمام ۶۳ مسافر و ۱۲ خدمه آن کشته شدند.
شواهدی مبنی بر مشکلات فنی پیدا نشد. صدای کابین خلبان و دستگاه‌های ضبط داده‌های پروازی نشان دادند که دختر ۱۲ساله و پسر ۱۶ساله خلبان پشت فرمان هواپیما بودند. پسر خلبان ندانسته کنترل خلبان خودکار ای۳۱۰ هواپیما را غیرفعال کرده بود. پس خلبان خودکار کاملاً غیرفعال شد و هواپیما یک شیرجه تقریباً عمودی زد. علی‌رغم تلاش برای کنترل هواپیما، افسر اول زیادی آن را بالا کشید و هواپیما دچار واماندگی و چرخش شد. خلبان‌ها توانست دوباره هواپیما را تراز کند ولی از ارتفاع ایمن خیلی پایین آمد و به کوه برخورد کرد. تمام ۷۵ سرنشین آن، در دم جان دادند.
سانحه

در ۲۳ مارس ۱۹۹۴، هواپیما از فرودگاه بین‌المللی شرمتیوو در مسکو به مقصد فرودگاه کای تک در هونگ کونگ به راه افتاد. ۷۵ سرنشین داشت که ۶۳نفرشان مسافر بودند.
این نخستین پرواز بین‌المللی خلبان دو فرزند خلبان کوردینسکی بود و آن‌ها را به کابین آورد. پنج نفر در کابین بودند: کوردینسکی، دستیار خلبان پیسکاریوف، فرزندان کوردینسکی (الدار و یانا) و خلبانی دیگر به نام ولادیمیر ماکاروف.
کوردینسکی خلبان خودکار را فعال کرد و برخلاف قوانین، فرزندانش را پشت دستگاه کنترل نشاند. اول، دخترش یانا روی صندلی سمت چپ خلبان نشست. کمی بعد، پسرش الدار روی صندی خلبان نشست. برخلاف خواهرش به ستون کنترل دست زد و به مدت ۳۰ ثانیه خلبان خودکار را غیرفعال کرد. این موضوع باعث شد کامپیوتر پرواز، قسمت متحرک بال را به حالت کنترل دستی درآورد ولی همچنان کنترل دیگر سیستم‌ها را در دست داشته باشد. یک چراغ بی صدا روشن شد تا خلبانان متوجه این مسئله جزئی شوند. ظاهراً خلبانان به سیگنال‌های هشدار صدادار عادت داشتند و متوجه نشدند.
الدار پیش از همه متوجه مشکل شد. کمی بعد، نشانگر مسیر پرواز عوض شد. خلبانان ۹ ثانیه گیج شدند و در این مدت، هواپیما تقریباً ۹۰ درجه کج شد. ای۳۱۰ نمی‌تواند هم ارتفاع را حفظ کند و هم چنین چرخش تیزی داشته باشد، پس هواپیما سریع پایین آمد. افزایش نیروی گرانش کنترل دوباره را برای خلبان و خدمه بسیار دشوار کرد. خلبان خودکار دیگر قسمت‌های متحرک بال را کنترل نمی‌کرد، سراغ کنترل‌های دیگرش رفت و دماغه را بالا آورد. در نتیجه، هواپیما کم‌کم دچار واماندگی شد و خلبان خودکار کاملاً غیرفعال شد. چراغ نشانگر دوم روشن شد و خلبانان متوجه این موضوع شدند. همزمان صفحه نمایش خلبان خودکار خاموش شد. برای مقابله با واماندگی، یک سیستم خودکرار دماغه را پایین آورد و آن را دچار شیرجه ناگهانی کرد. با کاهش نیروی گرانش، کوردینسکی روی صندلی اش نشست. پیسکاریوف توانست هواپیما را از حالت شیرجه خارج کند ولی آن را در حالت صعود عمودی قرار داد. با اینکه کوردینسکی و پیسکاریوف کنترل را بدست گرفتند و بال‌ها را تراز کردند، نفهمیدند چقدر کاهش ارتفاع داده‌اند. هواپیما با سرعت عمودی بالا، حدوداً ۷۰متر در ثانیه، دچار سانحه شد و تمام ۷۵ سرنشین آن کشته شدند.
حین سانحه، چرخ دنده‌های فرود باز بودند و مسافران آماده فرود اضطراری بودند. پیش از سانحه هیچ تماس اضطراری گرفته شدو علی‌رغم تلاش‌های دو خلبان برای نجات هواپیما، بعدها مشخص شد که اگر ستون کنترل را رها می‌کردند، خلبان خودکار جلوی واماندگی را می‌گرفت و از سانحه جلوگیری می‌کرد. هیچ ردی از مشکل فنی در هواپیما پیدا نشد.
لاشه هواپیما در یک سرازیری متروک در رشته کوه کازنتسک آلاتا، حدود ۲۰ کیلومتری شرق مژدورچنسک، اوبلاست کمروو، روسیه پیدا شد. در روز دوم جستجو، دستگاه‌های ضبط داده‌های پرواز یافت شد. خانواده‌های قربانیان روسی در محل سانحه گل گذاشتند و خانواده‌های قربانیان چینی کاغذهایی را در اطراف زمین پخش کردند که پیام‌هایی رویشان نوشته شده بود.
پیامد

خطوط هوایی در ابتدا حضور کودکان را در کابین انکار کردند ولی وقتی مجله روسی اوبوزریواتل در ۲۸ سپتامبر ۱۹۹۴ رونوشتی را منتشر کرد، این موضوع را پذیرفتند. بر این اساس آسوشیتد پرس گفت «خدمه روسی تقریبا موفق به نجات هواپیما شدند». نیویورک تایمز گفت «رونوشت نوار هواپیما نشان می‌دهد که خدمه روسی تقریبا توانستند هواپیمای ایرباس و ۷۵ سرنشین را نجات دهند اما حضور کودکان و ناآشناییشان با هواپیمای خارجی، مانع موفقیتشان شد.»
ولسوالی کابل

| ولسوالی کابل | ولسوالی کابل |
| --- | --- |
ولسوالی: ولسوالی
موقعیت در کابل: موقعیت در کابل
کشور:  افغانستان
ولایت: ولایت کابل
مرکز: کابل
جمعیت (٢۰١٥): جمعیت (٢۰١٥)
 • کل: ٣۶٧٨۰٣۴
منطقهٔ زمانی: [[یوتی‌سی +۰۴:۳۰]] (وقت استاندارد)
کابل یکی از ولسوالی‌های ولایت کابل در خاور افغانستان است  با جمعیت نزدیک به ۱٬۹۲۵٬۵۴۸ نفر. مرکز این ولسوالی کابل است.
منبع‌ها

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Kabul Province». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۲ اسفند ۱۳۹۰ خورشیدی.
| ن ب و ولایت کابل | ن ب و ولایت کابل | ن ب و ولایت کابل |
| --- | --- | --- |
| پایتخت |  کابل  |  |
| ولسوالی‌ها |  بَگرامی  چهارآسیاب  دِه‌سبز  فَرزه  گُلدره  اِستالِف  کابل  کَلَکان  خاکِ جبار  میربچه‌کوت  موسهی  پَغمان  قره‌باغ  شکردره  سُروبی  |  |
| شهرها |  بگرامی  قلعه‌نعیم  تره خیل  دهنو فرزه  گلدره  استالف  کابل  کلکان  خاک جبار  میربچه‌کوت  موسهی  پغمان  قره‌باغ  شکر دره  سروبی  |  |
| جاهای گردشگری |  ارگ ریاست‌جمهوری افغانستان  قصر دارالامان  قلعه بالاحصار  باغ بابر  هتل اینترکانتینانتال کابل  هتل صافی لندمارک  هتل کابل سرینا  مسجد عبدالرحمان  مسجد عیدگاه  مسجد پل خشتی  شاه دوشمشیره  کتابخانه کابل  موزیم ملی افغانستان  میخانه ایرلندی کابل  کارته پروان گردواره  |  |
اداره امنیت حمل و نقل

| 0 | 1 |
| --- | --- |
دید کلی سازمان: دید کلی سازمان
بنیان‌گذاری: ۱۹ نوامبر ۲۰۰۱؛ ۲۲ سال پیش (۲۰۰۱-19}})
سازمان پیشین: اداره هوانوردی فدرال – دفتر امنیت پروازهای غیرنظامی
حوزهٔ قدرت: سامانه‌های حمل و نقل درون و متصل به ایالات متحده آمریکا
ستاد: پنتاگون سیتی، آرلینگتون، ویرجینیا
کارکنان: ۵۷٬۶۰۰+ (۲۰۱۶)
بودجه سالانه: ۷٫۵۵ میلیارد دلار (۲۰۱۵)
سازمان اجرایی: دیوید پکاسکی، رئیس
سازمان بالادست: وزارت امنیت داخلی ایالات متحده آمریکا
وبگاه: www.tsa.gov
اداره امنیت حمل و نقل ایالات متحده آمریکا (انگلیسی: Transportation Security Administration)یکی از ادارات زیرمجموعه وزارت امنیت داخلی ایالات متحده آمریکا است که وظیفه حفاظت از مسافران در ایالات متحده آمریکا را بر عهده دارد. تشکیل اداره امنیت حمل و نقل، تحت لوای قانون امنیت حمل و نقل و پرواز، با حمایت دان یانگ در مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا و فریتس هولینگز در مجلس سنای ایالات متحده آمریکا مطرح شد، توسط صد و هفتمین کنگره ایالات متحده آمریکا تأیید شد و در تاریخ ۱۹ نوامبر ۲۰۰۱ توسط جرج دابلیو بوش امضا و تبدیل به قانون شد. اداره امنیت حمل و نقل در ابتدا بخشی از وزارت ترابری ایالات متحده آمریکا بود اما در تاریخ ۹ مارس ۲۰۰۳ به وزارت امنیت داخلی ایالات متحده آمریکا انتقال یافت.
مدیریت

| # | تصویر | نام | دوره خدمت | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  | جان مگا | ۲۰۰۲ | معاون وزیر حمل و نقل در امور امنیت |
| ۲ |  | جیمز لوی | ۲۰۰۲–۲۰۰۳ | ابتدا معاون وزیر حمل و نقل در امور امنیت، سپس رئیس اداره امنیت حمل و نقل |
| ۳ |  | دیوید ام. استون | ۲۰۰۳–۲۰۰۵ | کفیل تا زمان تأیید توسط کنگره در جولای ۲۰۰۴ |
| — |  | کنث کسپریسین | ۲۰۰۵ | کفیل |
| ۴ |  | کیپ هاولی | ۲۰۰۵–۲۰۰۹ |  |
| — |  | گیل راسایدس | ۲۰۰۹–۲۰۱۰ | کفیل |
| ۵ |  | جان اس. پیستول | ۲۰۱۰–۲۰۱۴ |  |
| — |  | ملوین جی. کروی | ۲۰۱۵ | کفیل، منتقل شده به دفتر امور انتظامی محلی و ایالتی وزارت امنیت میهن پس از افشای ضعف‌های امنیتی در فرودگاه‌ها توسط تیم قرمز (بازرسی نامحسوس) دفتر بازرس کل. |
| — |  | مارک هتفیلد جونیور | ۲۰۱۵ | کفیل |
| — |  | فرانسیس اکس. تیلور | ۲۰۱۵ | کفیل، به صورت همزمان به عنوان معاون اطلاعات و آنالیز وزیر امنیت میهن فعالیت داشت. |
| ۶ |  | پیتر نفنگر | ۲۰۱۵–۲۰۱۷ |  |
| — |  | هیوبن ای گوادیا | ۲۰۱۷ | کفیل |
| ۷ |  | دیوید پکاسکی | ۲۰۱۷-تاکنون |  |
مدیریت > ساختار سازمانی

رئیس
معاون رئیس
دفتر عملکرد و ریسک سازمانی
دفتر حقوق و آزادی‌های شهروندی، بازرسی و تعامل با مسافرین
دفتر مشاور ارشد
دفتر امور مالی و اداری
رئیس ستاد
دفتر امور قانون‌گذاری
دفتر ارتباطات استراتژیک و روابط عمومی
رئیس امور عملیات‌ها
دفتر استراتژی‌های جهانی
دفتر اطلاعات و تجزیه تحلیل
دفتر امور انتظامی / سرویس فدرال مارشال هوایی
دفتر نیازمندی‌ها و تحلیل توانایی‌ها
دفتر عملیات‌های امنیتی
دفتر سیاست‌های امنیتی و تعامل‌های صنعتی
رئیس پشتیبانی ماموریت‌ها
دفتر مدیریت برنامه‌های مالکیت
دفتر قراردادها و تدارکات
دفتر سرمایه‌های انسانی
دفتر فناوری اطلاعات
دفتر بازرسی
دفتر مسئولیت حرفه‌ای
دفتر آموزش و توسعه
کارمندان

کارمندان اداره امنیت حمل و نقل عبارتند از:
افسران امنیت حمل و نقل(TSOs) :اداره امنیت حمل و نقل حدود ۴۷۰۰۰ افسر امنیت حمل و نقل دارد که اغلب به نام «مأمور» یا «غربال‌گر» شناخته می‌شوند. این مأموران وظیفه بازرسی از افراد و اماکن و همچنین کنترل ورودی و خروجی‌های فرودگاه‌ها را بر عهده دارند. افسران امنیت حمل و نقل اسلحه حمل نمی‌کنند، اجازه استفاده از «زور» و همچنین قدرت بازداشت افراد را ندارند.
افسران تشخیص رفتار(BDOs): در سال ۲۰۰۳، اداره امنیت حمل و نقل برنامه‌ای با نام «بازرسی مسافران با کمک تکنیک‌های دیداری» اجرا نمود که تا سال ۲۰۰۷ در تمام ایالات متحده گسترش یافت. در این برنامه، افسران تشخیص رفتار(BDOs) که از میان افسران امنیت حمل و نقل(TSOs) انتخاب می‌شوند، مسافرانی را که از گیت‌های بازرسی فرودگاه‌ها عبور می‌کنند، زیر نظر می‌گیرند و به دنبال نشانه‌هایی از استرس یا رفتارهای خطرساز می‌گردند. این مسافران بازرسی دقیق‌تری خواهند شد.
اجرای این برنامه به نگرانی‌هایی دربارهٔ طبقه‌بندی نژادی (قضاوت دربارهٔ یک فرد بر اساس نژاد او) دامن زده‌است. به گفته اداره امنیت حمل و نقل، افسران تشخیص رفتار آموزش دیده‌اند که به رفتار یک شخص توجه کنند و نه به ظاهر، نژاد، قومیت یا مذهب او.
مارشال فدرال هوایی: سرویس فدرال مارشال هوایی بازوی انتظامی اداره امنیت حمل و نقل است. مارشال‌های فدرال هوایی مأموران انتظامی هستند که به صورت مخفی کار می‌کنند و وظیفه حفاظت از سامانه‌های مسافرت هوایی را در برابر اقدامات خصمانه بر عهده دارند. به عنوان بخشی از سرویس فدرال مارشال هوایی، مارشال‌های فدرال هوایی اجازه حمل اسلحه دارند.
افسر فدرال عرشه پرواز (به انگلیسی: Federal Flight Deck Officer (FFDOs)) خلبانان خطوط هوایی ایالات متحده هستند که با احکامی، به عنوان افسر اجرای قانون فدرال (به انگلیسی: federal law enforcement officers (FLEOs)) معرفی می‌شوند تا در حوزه استحفاظی خود (عرشه پرواز) به اجرای قانون بپردازند. افسران فدرال عرشه پرواز، ملزم به حمل اسلحه صادرشده توسط دولت فدرال هستند و در حوزه استحفاظی خود، قدرت بازداشت دارند. این افسران توسط سرویس فدرال مارشال هوایی آموزش می‌بینند و احکام آن‌ها توسط وزارت امنیت میهن صادر می‌شود.
بازرسان امنیت حمل و نقل (TSIs): این افراد وظیفه بازرسی سامانه‌های انتقال بار و مسافران را (برای بررسی امنیت این سامانه‌ها) بر عهده دارند. اداره امنیت حمل و نقل حدود ۱۰۰۰ بازرس هوایی، ۴۵۰ بازرس بار و ۱۰۰ بازرس محیطی در استخدام خود دارد.
برنامه ملی تیم سگ‌های تشخیص مواد منفجره: این مربیان، سگ‌ها و نگاه‌دارندگان‌شان را برای خدمت به عنوان تیم‌های متحرک تشخیص و یافتن مواد خطرناک آماده می‌کنند. تا ژوئن ۲۰۰۸، اداره امنیت حمل و نقل ۴۳۰ تیم آموزش دیده داشت، که ۳۷۰ تیم در فرودگاه‌ها و ۵۶ تیم در سامانه‌های حمل و نقل عمومی فعالیت می‌کردند.
تیم‌های محسوس پیشگیری و پاسخ سریع بین وسیله‌ای(VIPR): این تیم‌ها از سال ۲۰۰۵ شروع به کار کردند و با همکاری مارشال‌های فدرال هوایی و دیگر کارکنان اداره امنیت حمل و نقل در بیرون از محدوده فرودگاه‌ها (ایستگاه‌های قطار، بنادر، ایستگاه‌های وزن‌کشی، مراسم‌های ویژه و …) فعالیت می‌کنند. تا سال ۲۰۱۱، هر سال حدود ۸۰۰۰ عملیات بازرسی توسط تیم‌های VIPR انجام می‌گرفت.
بودجه

برای سال مالی ۲۰۱۲، اداره امنیت حمل و نقل چیزی نزدیک به ۷٫۶ میلیارد دلار بودجه در اختیار داشت.
| بودجه | میلیون دلار | سهم |
| --- | --- | --- |
| امنیت هوانوردی | ۵٬۲۵۴ | ۷۰٪ |
| اطلاعات و پشتیبانی امنیت حمل و نقل | ۱٬۰۳۲ | ۱۴٪ |
| مارشال‌های فدرال هوایی | ۹۶۶ | ۱۳٪ |
| ارزیابی تهدیدهای حمل و نقل و اعتباربخشی | ۱۶۵ | ۲٪ |
| امنیت حمل و نقل سطحی | ۱۳۵ | ۲٪ |
| مجموع | ۷٬۵۵۲ | ۱۰۰٪ |
مقر اداره امنیت حمل و نقل در پنتاگون سیتی، آرلینگتون، ویرجینیا
یک جستجوی امنیتی توسط مأموران اداره امنیت حمل و نقل
یک تیم VIPR در حال بازرسی خودروهایی که در انتظار بارگیری در یک کشتی در شهر پورتلند در ایالت مین هستند
پارک ملی قره‌قروم مرکزی

| پارک ملی قراقورام مرکزی | پارک ملی قراقورام مرکزی |
| --- | --- |
میانی قراقرم ملی باغ: میانی قراقرم ملی باغ
رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: II (پارک ملی): رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: II (پارک ملی)
Map of the park within Pakistan: Map of the park within Pakistan
مکان: Gilgit-Baltistan, Pakistan
نزدیک‌ترین شهر: Skardu
تاسیس‌شده: ۱۹۹۳
پارک ملی قراقورام مرکزی (اردو: میانی قراقرم ملی باغ) یک پارک ملی است که در منطقه اسکاردو در گیلگیت-بالتستان در پاکستان واقع شده‌است و برخی از بلندترین قله‌های جهان و بزرگترین یخچال‌های طبیعی را در بر می‌گیرد. در سطح بین‌المللی برای کوهنوردی، صخره‌نوردی و فرصت‌های پیاده‌روی شهرت دارد و مساحتی در حدود ۱۰۰۰۰ کیلومتر مربع را پوشش می‌دهد و دارای بیشترین تراکم کوه‌های بلند روی زمین است. این پارک دارای چهار قله بالای ۸۰۰۰ متری چون گاشربروم ۱ (۸۰۶۸ متر)، گاشربروم ۲ (۸۰۳۵ متر) و برود پیک (۸۰۵۱ متر)، و شصت قله بالاتر از ۷۰۰۰ متر است. این پارک در سال ۲۰۱۶ در فهرست موقت میراث جهانی قرار داده شد
موقعیت

قره‌قروم مرکزی یک منطقه شدیداً کوهستانی بین سکردو و گلگت است. این پارک در سال ۱۹۹۳ به عنوان پارک ملی قره‌قروم مرکزی (CKNP) اعلام شد و امروزه بزرگترین منطقه حفاظت شده در پاکستان است که بیش از ۱۰۵۵۷٫۷۳ کیلومتر مربع در رشته کوه مرکزی قره‌قروم را پوشش می‌دهد. این منطقه بخشی از سیستم کوهستانی آسیایی هندوکش- قره‌قروم- هیمالیای غربی است و مرتفع‌ترین پارک جهان است.
زمین‌شناسی

این پارک در یک منطقه زمین‌ساختی بسیار فعال قرار دارد. حدود ۶۰ میلیون تا ۲۰ میلیون سال پیش، صفحه قاره هند به زیر صفحه اوراسیا فرورفت و چندین کوه عظیم تشکیل شد. این پارک طولانی‌ترین یخچال‌های طبیعی خارج از مناطق قطبی را در بر می‌گیرد که ۴۰ درصد از مساحت پارک را تشکیل می‌دهد. این مهم‌ترین و شکننده‌ترین اکوسیستم کل منطقه را تشکیل می‌دهد. یخچال‌های طبیعی مانند هیسپر، بیافو، بالتورو و چوگو لونگما سیستم‌های پیچیده‌ای را تشکیل می‌دهند که دره‌ها و در برخی موارد کل حوزه‌های آبخیز را اشغال می‌کنند. در منطقه‌ای با چنین فعالیت‌های ژئومورفولوژیکی شدید، جای تعجب نیست که لغزش‌ها رایج باشد. منطقه پارک با این رویدادها رابطه دوسوگرایانه ای دارد، از یک طرف فاجعه و ویرانی به همراه دارد، اما در عین حال منظره را دوباره پیکربندی می‌کند و لندفرم‌های جدیدی با پتانسیل سکونت و کشاورزی ایجاد می‌کند. به عنوان مثال، روستاها و مزارع آنها اغلب مستقیماً در زمین‌های ناشی از زمین لغزش‌های قبلی قرار دارند.
اکوسیستم

در داخل پارک اکوسیستم‌های مختلفی وجود دارد، از صخره‌های سنگی گرفته تا زمین‌های درختچه‌ای ارس، جنگل‌های مخروطی و پهن برگ و مراتع آلپی، که سطح بالایی از تنوع زیستی را در خود جای داده‌است. این اکوسیستم‌های متنوع پناهگاهی برای گونه‌های در معرض خطر پستانداران مانند گوزن مشک، پلنگ برفی، گوسفند وحشی اوریال، بزکوهی، سیاه‌گوش هیمالیایی، گوسفند آبی و گرگ خاکستری و همچنین تقریباً ۹۰ گونه پرنده در ۱۳ خانواده است.
امکانات

پارک ملی قراقورام مرکزی مرتفع‌ترین پارک ملی جهان و بزرگترین منطقه حفاظت شده پاکستان است و ۱۰٬۵۵۷ کیلومتر مربع (۴٬۱۰۰ مایل مربع) پوشش می‌دهد. این پارک همچنین شامل بالتورو، پانماه، یخچال بیافو، هیسپر و یخچالهای طبیعی می‌شود و یکی از مهمترین و پارک‌های ملی زیبا در پاکستان است. در سال ۲۰۱۳ اعلام شد که مرزهای دقیق پارک نامشخص است زیرا با گذشت بیست سال از تشکیل آن، پارک هنوز فاقد برنامه مدیریتی است. در زمان ایجاد آن در سال ۱۹۹۳، چهار مختصات برای ترسیم مرزهای پارک ارائه شد. اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت در سال ۱۹۹۴ طرح مدیریتی پیشنهادی را ارائه کرد، اما در آن زمان مورد تأیید قرار نگرفت. یک برنامه مدیریتی باید تمام جنبه‌های پارک از جمله مواردی مانند جنگلداری، معدن، سایر منابع طبیعی، گردشگری، چراگاه‌ها و مدیریت پسماند را پوشش دهد و بدون برنامه مناسب، پارک نمی‌تواند به درستی اداره شود.
یخچال بالتورو
اجبار ۲

| اجبار ۲ (۲۰۱۶) | اجبار ۲ (۲۰۱۶) |
| --- | --- |
کارگردان: آبهینی دئو
تهیه‌کننده: ویپول آمروتلال شاه
بازیگران: جان آبراهام سوناکشی سینها طاهر راج بهاسین
تاریخ‌های انتشار:  ۱۸ نوامبر ۲۰۱۶ (۲۰۱۶-11-۱۸)  
مدت زمان: ۱۲۷ دقیقه
کشور: هند
زبان: هندی 
اجبار ۲ (به انگلیسی: Force 2) فیلمی محصول سال ۲۰۱۶ و به کارگردانی آبهینی دئو است. در این فیلم بازیگرانی همچون جان آبراهام، سوناکشی سینها، طاهر راج بهاسین، عادل حسین، جنلیا دی‌سوزا، راج بابار، بومان ایرانی ایفای نقش کرده‌اند.
این فیلم دنباله فیلم اجبار می‌باشد.
داستان

یک مأمور نفوذی پلیس توسط خلافکاران کشته می‌شود، دوست او که یاشواردان سینگ(جان آبراهام) نام دارد و یک پلیس است از مافوقش درخواست می‌کند تا به این پرونده رسیدگی کند همچنین چند مأمور نفوذی دیگر هم کشته می‌شوند بنابراین با مأموریت او موافقت می‌شود. یاشواردان همراه یک مأمور امنیتی به نام مخفف کی کی (سوناکشی سینها) که نام کاملش کاملجیت کائور است به بوداپست می‌رود.
آن جا آن‌ها به دنبال عاملی که این مأموران را لو داده می‌گردند و یک مترجم سفارت به نام شیو شارمال را دستگیر می‌کنند ولی پس از مدت کوتاهی شیو شارمال فرار می‌کند. یاشواردان سینگ متوجه می‌شود شیو چند سال قبل مرده‌است و فردی به نام رودرا پرتاب سینگ خودش را جای او جا زده‌است. پدر پرتاب مأمور نفوذی بوده‌است و کشته شده اما چون حق و حقوق او داده نشده‌است فرزندش حالا دنبال انتقام است او مأموران مخفی را لو می‌دهد تا با خلافکاران معامله کند و به کمک آن‌ها وزیری را که مقصر این وضع می‌داند بکشد.
در پایان در یک مراسمی که که پرتاب می‌خواهد نقشه اش را عملی کند، یاشواردان و کائور موفق می‌شوند جان وزیر را نجات دهند و یاشواردان با یک شلیک پرتاب را می‌کشد و با تهدید وزیر حقوق مأموران مخفی را به خانواده آن‌ها بازمی‌گرداند.
فابین دژیزگا

فابین دژیزگا (به لهستانی: Fabian Drzyzga) (زاده ۳ ژانویه ۱۹۹۰ در بوردو) بازیکن والیبال اهل لهستان، عضو تیم ملی والیبال لهستان و باشگاه آسیکو رسوویا ژشوف است. فابین به همراه لهستان به مدال طلا قهرمانی جهان ۲۰۱۴ و مدال برنز قهرمانی اروپا ۲۰۱۱ رسید. پدر او مفسر والیبال و برادرش توماش یکی از مدیران اجرایی باشگاه زاکسا کوژله است.
کارل آس

| کارل آس | کارل آس |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۵ اوت ۱۸۹۹ تروندهایم
درگذشت: ۱ سپتامبر ۱۹۴۳ تروندهایم
ملیت: نروژ
کارل آس (نروژی: Karl Aas; ۲۵ اوت ۱۸۹۹ – ۱ سپتامبر ۱۹۴۳) ژیمناست هنری اهل نروژ بود.
آمبوآساری نورد

| آمبوآساری نورد | آمبوآساری نورد |
| --- | --- |
شهر: شهر
آمبوآساری نورد: آمبوآساری نورد
مختصات: ۱۸°۰۷′۳۰″ جنوبی ۴۷°۴۷′۳۸″ شرقی﻿ / ﻿۱۸٫۱۲۵۰۰°جنوبی ۴۷٫۷۹۳۸۹°شرقی﻿ / -18.12500; 47.79389: مختصات: ۱۸°۰۷′۳۰″ جنوبی ۴۷°۴۷′۳۸″ شرقی﻿ / ﻿۱۸٫۱۲۵۰۰°جنوبی ۴۷٫۷۹۳۸۹°شرقی﻿ / -18.12500; 47.79389
کشور:  ماداگاسکار
فهرست منطقه‌های ماداگاسکار: آنالامانگا
منطقه: آنجوروزوب
ارتفاع: ۱۱۳۵ متر (۳۷۲۴ فوت)
جمعیت۲۰۱۹: جمعیت۲۰۱۹
 • کل: ۸۲۵۵
 : Census
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳ (زمان شرق آفریقا)
postal code: ۱۰۷
آمبوآساری نورد (به لاتین: Amboasary Nord) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در آنالامانگا واقع شده‌است. آمبوآساری نورد ۸٬۲۵۵ نفر جمعیت دارد و ۱٬۱۳۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جایزه موسیقی

جایزهٔ گرمی یکی از مشهورترین نوع از جایزهٔ موسیقی
جایزه موسیقی نشان یا جایزه‌ای است که به دلیل مهارت یا تمایز در موسیقی اعطا می‌شود. جوایز متفاوتی در کشورهای مختلف وجود دارد و جوایز مختلف ممکن است بر موسیقی خاصی تمرکز کرده یا آن را حذف کنند. به عنوان مثال، برخی از جوایز موسیقی فقط برای موسیقی کلاسیک است و شامل هیچ موسیقی عامه‌پسند نیست. برخی از جوایز موسیقی آکادمیک هستند، برخی تجاری هستند و توسط صنعت موسیقی ایجاد شده‌اند.
جوایز بزرگ موسیقی

جایزه گرمی
جوایز موسیقی آمریکا
جوایز موسیقی بیلبورد
جوایز بین‌المللی موسیقی

جوایز ویدئو موسیقی ام‌تی‌وی
جایزه موسیقی پولار
مسابقه بین‌المللی ویولن‌نوازی ژان سیبلیوس
کنفرانس موسیقی زمستانی
جایزه موسیقی یوتیوب
بر اساس منطقه

این فهرست ممکن است ناکامل باشد و هرگز نتوان آن را کامل کرد. با  با استفاده از منابع معتبر، به ویکی‌پدیا کمک کنید.
بر اساس منطقه > آفریقا

MTV Africa Music Awards (ام‌تی‌وی)
All Africa Music Awards (اتحادیه آفریقا)
Star FM Music Awards (زیمبابوه)
The Headies (نیجریه)
Vodafone Ghana Music Awards (غنا)
3Music Awards (غنا)
بر اساس منطقه > آمریکا

جوایز موسیقی آمریکا
انجمن آهنگسازان، پدیدآوران و ناشران آمریکا (انجمن آهنگسازان، پدیدآوران و ناشران آمریکا)
جوایز موسیقی بیلبورد
جایزه گرمی (آکادمی ملی علوم و هنرهای ضبط)
جوایز موسیقی آی‌هارت‌رادیو
جشنواره ماچ موزیک ویدئو
جایزه جونو
جایزه گرمی لاتین
جوایز ویدئو موسیقی ام‌تی‌وی (ام‌تی‌وی)
جایزه ایمیج
جوایز برگزیده مردم
جوایز برگزیده نوجوانان