stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پایتون گیت
جلسه

ویدیویی روز چهارشنبه ۲۳ فروردین ۱۴۰۲ از برنامه‌ای با عنوان «نشست با جمعی از دانشمندان یک درصد برتر جهان» در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد که نشان می‌دهد داوود دومیری گنجی، استاد دانشگاه صنعتی بابل، از پایتون که یک زبان برنامه‌نویسی است به عنوان «یک شبکهٔ قدرتمند جهانی» نام می‌برد که با استفاده از آن می‌توان روندهای آینده را در حوزه‌هایی از پزشکی تا سیاسی، پیش‌بینی کرد. در این جلسه سید ابراهیم رئیسی از سخنان داوود دومیری گنجی استقبال و یاداشت برداری کرد و قول پیگیری داد.
عبارت «دانشمندان یک درصد برتر جهان» ترجمه غلط «highly cited researchers» است که معنای درست آن «پژوهشگران پراستناد» می‌شود، چهره‌هایی که مقالاتشان با توجه به ارجاعات متعددی که به آنها داده می‌شود در مقایسه با سایر مقالات جزو یک درصد برتر هستند.
واکنش‌ها

محمد فاضلی، جامعه‌شناس و استادیار سابق دانشگاه شهید بهشتی، به این رخداد واکنش نشان داد و در توییتر نوشت «باید ترسید از هزاران جلسه‌ای که در آنها مقامات در معرض دانشمندان پایتونی قرار می‌گیرند؛ پایتونیسم منطق برنامه‌ریزی می‌شود؛ و سیاست‌های پایتونی پنهان و آشکار وضع و اجرا می‌شوند.»
محمود صادقی، عضو پیشین مجلس شورای اسلامی، در صفحه شخصی خود در توییتر، این سخنان را نشان‌دهنده «سطح نخبگانی دانست که به دولت مشورت می‌دهند.» عباس صالحی، وزیر پیشین فرهنگ و ارشاد اسلامی، نیز نسبت به پیامدهای ترویج جعلیات و ادعاهای غیرعقلانی در سطوح عالی کشور هشدار داد.
سید محمد طبیبیان، اقتصاددان نیز نوشت «این دانشمند نمی‌داند که پایتون یک نرم‌افزار کدنویسی کامپیوتر معمولی و متعارف است و بسیاری از دانشجویان دوره کارشناسی داخل هم با آن آشنا هستند. یک شبکه جهانی نیست و هیچ‌کدام از کارهایی هم که ایشان فکر می‌کند را انجام نمی‌دهد. اگر این ردیف برتر یک درصد دانشمندان جهان هستند تو خود حدیث مفصل بخوان در مورد بقیه ۹۹ درصد.»
سعید محمد، فرمانده پیشین قرارگاه خاتم‌الانبیا نوشت «سیا برای فروپاشی یکی از کشورهای بلوک شرق در جنگ سرد، یک جاسوس را در بالاترین سطح در سیستم انتصابات آن کشور نفوذ داده بود که مأموریت وی به‌کارگیری افراد ناکارآمد و غیر متخصص در پست‌های کلیدی بود.»
گردشگری جنسی

روابط جنسی در گردشگری به گردشگری به قصد داشتن روابط یا فعالیت جنسی با روسپیان گفته می‌شود این موضوع برای جذب گردشگر از کشورهای ثروتمند نیز در نظر گرفته می‌شود.
سازمان جهانی گردشگری که یک سازمان زیر مجموعه سازمان ملل است روابط جنسی در گردشگری را یک مسافرت سازمان یافته توسط بخش گردشگری، یا توسط افرادی بیرون از این بخش ولی با استفاده از امکانات این بخش با هدف اولیه استفاده تجاری از روابط جنسی گردشگر با افراد مقیم مقصد تعریف کرده است. سازمان ملل به علت نتایج نامناسب روابط جنسی در گردشگری در ایجاد نابرابری در بخش‌های بهداشت، اجتماع و فرهنگ در هر دو کشور میهمان میزبان و به خصوص در ایجاد امکان بهره بردای از نابرابری جنسی و اقتصادی در کشور میزبان با آن به مبارزه می‌پردازد.
جذابیت سکس در کشور میزبان ممکن است به علت قیمت پائین‌تر نسبت به کشور میهمان یا قانونی بودن روسپی‌گری یا بی‌تفاوتی قانون نسبت به روسپی‌گری باشد.
میزبان‌ها

مقاصد مهم برای سکس در گردشگری کشورهای تایلند، برزیل، سریلانکا، جمهوری دومینیکن، کاستاریکا کوبا می‌باشند.
شهرها و مراکزی مخصوص برای روابط جنسی در نظر گرفته شده است که از آن جمله مناطق روسپیان در آمستردام هلند، زانه نورت در شهر تیخوانا در مکزیک، شهرک پسران در نئوو لایردو مکزیک، بانکوک، پاتایا، پوکت در تایلند، ولادی‌وستوک در روسیه (برای گردشگران ژاپنی)، و انجلز سیتی در فیلیپین را نام برد.
در بیشتر مناطق ایالات متحده آمریکا فحشا ممنوع می‌باشد ولی در ایالت نوادا ناحیه‌های مشخصی برای فحشا وجود دارد در نتیجه گروهی از مردم آمریکا به منظور بهره‌گیری از این امکان به نوادا سفر می‌کنند. باوجود منع قانونی، به صورت خردتر نسبت به نوادا شهرهای بزرگ آمریکا میزبانان گردشگران سکس می‌باشند.
بسیاری از زنان عراقی که از جنگ عراق گریختند به فحشا روی آوردند به‌طوری‌که تنها در کشور سوریه ۵۰٬۰۰۰ زن و دختر عراقی مجبور به فحشا شدند. وجود روسپیان ارزان قیمت عراقی، به سوریه برای جلب گردشگران سکس کمک کرده است. مشتریان روسپیان از کشورهای ثروتمند خاورمیانه از جمله مردان عربستانی می‌باشند. برای روسپیان باکره هزینه بیشتری پرداخت می‌شود.
میزبان‌ها > روابط جنسی در گردشگری برای زنان

مقاصد مهم گردشگری جنسی برای زنان شامل جنوب اروپا (ایتالیا، اسپانیا، یوگسلاوی سابق و یونان)، جزایر کارائیب (کاستاریکا، دومینیکن، جامائیکا و باربادوس) و در آفریقا کشور کنیا است. سکس در گردشگری زنان با مردان متفاوت است زنان برای این مقصود وارد بارها نمی‌شوند همچنین آن‌ها معمولاً به جای پرداخت دستمزد برای روسپی، لباس و غذا هدیه می‌دهند.
کودکان > آمریکا

مطابق با قانون فدرال PROTECT Act of ۲۰۰۳، هرگونه استفاده از افراد زیر ۱۸ سال برای بهره‌گیری در سکس در گردشگری ممنوع است.
در سال ۲۰۰۵ یک شرکت فعال در بخش گردشگری به نام Big Apple Oriental Tours به علت تلاش برای گسترش فحشا از طریق صنعت گردشگری مورد پیگرد قانونی قرارگرفت اما پس از دوبار رسیدگی قضایی، این پرونده به نتیجه‌ای نرسید.
دولت آمریکا مبلغ ۵۰ میلیون دلار را برای پیگیری موضوعات مربوط به سکس در گردشگری در نظر گرفته است.
کودکان > انگلیس

مطابق با قانون Sexual Offences Act ۲۰۰۳ همه شهروندان بریتانیایی که مرتکب جرایم جنسی علیه کودکان شوند مورد پیگرد قانونی قرار می‌گیرند. افرادی در صورت ارتکاب جرایم جنسی علیه کودکان به زندان محکوم می‌شوند همچنین نام افراد و مکان‌های مرتبط با این اعمال به عنوان آزاردهندگان کودکان ثبت می‌شود. پلیس انگلستان به همراه مرکز مبارزه با بهره‌کشی کودکان اروپا و اینترپل گردشگرانی را که به منظور سکس وارد انگلستان می‌شوند زیر نظر می‌گیرد.
یک رقصنده در یک بار در تایلند
درک اشتون

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Derek Ashton
زادروز:  ۴ ژوئیهٔ ۱۹۲۲
زادگاه:  وورکساپ
تاریخ مرگ:  ۱۶ فوریهٔ ۱۹۹۷ (۷۴ سال)
محل مرگ:  تلفورد
پست:  مدافع
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۴۱–۱۹۴۶ |  باشگاه فوتبال ولورهمپتون واندررز |  ۰ |  (۰) |
| ۱۹۴۶–۱۹۵۱ |  باشگاه فوتبال استون ویلا |  ۸ |  (۰) |
|  |  ولینگتون تاون |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
درک اشتون (انگلیسی: Derek Ashton; ۴ ژوئیهٔ ۱۹۲۲ – ۱۶ فوریهٔ ۱۹۹۷) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال وست برومویچ آلبیون، باشگاه فوتبال استون ویلا، و باشگاه فوتبال ولورهمپتون واندررز اشاره کرد.
پردیس سینمایی زندگی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
مکان: تهران، میدان صادقیه، بزرگراه آیت‌الله کاشانی، بلوار اباذر
مالک: شرکت نمایشگران پرده نقره‌ای
گرداننده: ابراهیم میرآخوری
گونه: داخل سالنی
گنجایش: سالن ۱ (۲۳۱ نفر) سالن ۲ (۳۰۵ نفر) سالن ۳ (۱۰۸ نفر) سالن ۴ (۱۰۴ نفر) سالن ۵ (۱۷۶ نفر)
گشایش: ۱۳۸۸
پردیس سینمایی زندگی مجموعه‌ای فرهنگی-تجاری در غرب تهران است که دارای پنج سالن سینما، سالن تئاتر، مرکز خرید و رستوران می‌باشد. این مجموعه در بزرگراه آیت‌الله کاشانی، بلوار اباذر قرار دارد و روبه‌روی بیمارستان پیامبران واقع شده‌است.
به گفتهٔ علی‌اکبر تشکری‌نیا مدیرعامل شرکت توسعه فضاهای فرهنگی شهرداری تهران، پردیس سینمایی زندگی نخستین پردیس واگذار شده به بخش خصوصی است.
پلمپ به دلیل پخش فوتبال برای زنان

پردیس سینمایی زندگی در خرداد ۱۳۹۱ به دلیل فروش بلیت مسابقات فوتبال جام ملت‌های اروپا (یورو ۲۰۱۲) به زنان، به دست نیروی انتظامی و اداره اماکن، پلمپ شد.
با وجود آن که اعلام شده بود پردیس سینمایی زندگی براساس هماهنگی‌های صورت داده با ادارهٔ اماکن بلیت‌های دو بازی انگلستان و فرانسه و اوکراین و سوئد را برای خانم‌ها و آقایان به فروش می‌رساند، چند ساعت پیش از شروع فوتبال، هنگامی که فیلم‌های سینمایی در پنج سالن سینمای پردیس زندگی در حال نمایش بود، ماموران ادارهٔ اماکن مخاطبان را از سالن‌های نمایش دهندهٔ فیلم بیرون کردند و این پردیس سینمایی را پلمپ کردند. توجیه ماموران پلمپِ سالن این بود که «براساس اعلام ارشاد برای نمایش بازی فوتبال در سینما نیاز به مجوز اداره اماکن هست که این مجوز فقط برای پخش بازی‌ها برای مردان صادر شده‌است.» همچنین یکی از سالن‌های پردیس سینمایی ملت نیز به همین دلیل پلمب شد.
در روزهای بعد این پردیس با دادن تعهد برای عدم پخش فوتبال رفع پلمپ شد.
سگ آبی

| سگ آبی محدودهٔ زمانی: Late میوسن – Recent | سگ آبی محدودهٔ زمانی: Late میوسن – Recent |
| --- | --- |
سگ آبی آمریکای شمالی (بیدَستَر کانادایی): سگ آبی آمریکای شمالی (بیدَستَر کانادایی)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پستانداران
راسته:: جوندگان
تیره:: بیدستران
سرده:: بیدَستَر کارل لینه، ۱۷۵۸
گونه: گونه
 C. canadensis – سگ آبی آمریکای شمالی C. fiber – سگ آبی اوراسیایی  † C. californicus :  C. canadensis – سگ آبی آمریکای شمالی C. fiber – سگ آبی اوراسیایی  † C. californicus 
پراکندگی هر دو گونهٔ سگ‌های آبی. نقطه‌های قرمز در اروپا نشانهٔ موردهای آمریکایی آزاد شده در آن منطقه‌است.: پراکندگی هر دو گونهٔ سگ‌های آبی. نقطه‌های قرمز در اروپا نشانهٔ موردهای آمریکایی آزاد شده در آن منطقه‌است.
سگ آبی یا بیدَستَر (پارسی میانه: ببرَگ) (نام علمی: Castor) (انگلیسی Beaver) سرده‌ای از جوندگان شب‌زی و نیمه‌آبزی شامل دو گونه سگ آبی آمریکایی (بومی آمریکای شمالی) و سگ آبی اوراسیایی (بومی اروپا و بخشی از آسیا) است.
سگ‌های آبی به دلیل ساخت سد، کانال و خانه‌های چوبی بسیار پرآوازه‌اند. آن‌ها پس از برگچه‌خوار دومین جوندهٔ بزرگ دنیا هستند. یک گروه از آن‌ها معمولاً به ساخت یک یا دو سد می‌پردازند تا آب ساکن و عمیق ایجاد کرده باشند تا به وسیلهٔ آن هم خانوادهٔ خود را از دسترس شکارچیان دور نگه داشته باشند و هم بتوانند غذا و مواد مورد نیاز برای ساخت خانه را در آن آب شناور کنند و به آسانی جابجا کنند.
شکار گسترده برای استفاده از پوست این جانور و همچنین تخریب اکوسیستم‌های آبی باعث کاهش شدید جمعیت این جانور شده‌است. به‌ویژه سگ آبی اروپایی در سال ۱۹۰۰ در آستانه انقراض قرار گرفته بود اما پس از آن با حفاظت مناسب جمعیت آن افزایش یافته و به بسیاری از نقاطی که پیشتر منقرض شده بود بازگشت. جمعیت سگ‌های آبی آمریکای شمالی هم‌زمانی بیش از ۶۰ میلیون بود اما در سال ۱۹۸۸ جمعیت آن‌ها به ۶ تا ۱۲ میلیون رسیده‌است. از آنجایی که این جانوران به بریدن درخت‌ها و ایجاد آبراهه‌ها می‌پردازند، از بین رفتن آن‌ها در یک منطقه باعث تغییر قابل توجهی در اکوسیستم می‌شود که بر جانوران و گیاهان دیگر هم تأثیرگذار خواهد بود.
سگ آبی جانور ملی رسمی کشور کانادا از سال ۱۹۷۵ به این سو است.
همچنین حیوان شانس بیار و نماد دانشگاه ام آی تی است.
عمومی

سگ‌های آبی به دلیل ویژگی‌هایی که دارند بسیار شناخته شده‌اند، آن‌ها بر روی رودخانه‌ها و جریان‌های آب سد می‌زنند و در آبگیری که خود ساخته‌اند خانه می‌سازند. از آن جایی که جابجایی مواد لازم برای ساخت خانه در سطح زمین برای آن‌ها مشکل است، آن‌ها کانال‌هایی را می‌سازند تا از راه آن‌ها مواد خام ساخت خانه را جابجا کنند.[نیازمند منبع] آن‌ها دندان‌های جلوی قدرتمندی دارند که از آن‌ها برای بریدن درختان برای ساخت خانه یا بریدن دیگر گیاهان برای خوراک استفاده می‌کنند. در صورتی که آبگیر مناسبی وجود نداشته باشد، سگ‌های آبی مجبورند نخست یک سد و بعد خانهٔ خود را بسازند. آن‌ها برای ساخت خانه اول ستونک‌های عمودی را نصب می‌کنند و بعد فضای خالی میان آن‌ها را با نصب افقی (متقاطع) شاخه‌های درختان پر می‌کنند، آنگاه باز اگر فضای خالی میان شاخه‌ها وجود داشت آن را با مخلوطی از گِل و علف پر می‌کنند تا زمانی که اندازهٔ کافی آب وارد آبگیر سد آن‌ها بشود و آب خانشان را احاطه کند.
یکی دیگر از رفتارهای ویژهٔ این جانور، عملکرد آن‌ها در هنگام ترس و روش هشدار دادن آن‌ها به دیگران است: هرگاه یکی از سگ‌های آبی شناگر بترسد و احساس خطر کند به سرعت به درون آب شیرجه می‌زند و با دم پهنش به شدت بر روی آب می‌کوبد به گونه‌ای که در فاصلهٔ دوری در زیر آب و روی آب صدایش قابل شنیدن باشد، با این کار دیگر سگ‌های آبی که در آن نزدیکی هستند با خبر می‌شوند. هرگاه یکی از سگ‌های آبی اعلام خطر کند دیگران به محض آگاهی به سرعت به درون آب شیرجه می‌زنند و تا مدتی به یکدیگر نزدیک نمی‌شوند. سگ‌های آبی بر روی زمین بسیار کندند ولی در مقابل شناگران ماهری اند و می‌توانند تا ۱۵ دقیقه زیر آب دوام بیاورند.
این جانور گیاه‌خوار است. درختان مورد علاقهٔ آن عبارتند از: بید مجنون، توسکا، توس، افرا، گیلاس و چند گونه از صنوبر (Populus sect. Argiros و Populus tremuloides). همچنین سگ‌های آبی از نیلوفر آبی، گیاهان کف آبگیر و زنبق زرد (sedge) نیز تغذیه می‌کنند.
سگ‌های آبی خواب زمستانی ندارند. آن‌ها در میان ستونک‌های آبگیرشان، تکه‌های چوب و علف را برای خوردن ذخیره می‌کنند. بعضی از ستونک‌های آن‌ها از سطح آب بیرون می‌زند، این کار باعث می‌شود تا در زمستان برف بر روی این ستونک‌ها جمع شود و آب درون و دور ستونک‌ها و در نتیجه غذایی که آنجا نگهداری می‌کنند یخ نزد همچنین فضایی برای سگ‌های آبی است که بتوانند از زیر آب بیرون بیایند و نفس بکشند.
فسیل‌های به جای مانده از سگ‌های آبی در میان کودهای گیاهی و دیگر مواد ته‌نشینی سطحی در بریتانیا و منطقه‌های قاره‌ای اروپا پیدا شده‌اند. منطقه‌های بریتانیا و سیبری در دورهٔ پلیستوسن تشکیل شده‌اند، این فسیل‌ها ی به جای مانده، خود نشان دهندهٔ سرده سگ‌های آبی غول پیکر هستند.
میان انگشتان پای عقب سگ آبی، پرده وجود دارد و انگشتان با این پردهٔ نازک به هم وصل‌اند. دم آن‌ها نیز پهن و زبر است. توان بینایی آن‌ها ضعیف است اما در مقابل شنوایی، بویایی و لامسهٔ بسیار خوبی دارند. دندان‌های آن‌ها نیز همواره در حال رشد است به همین دلیل در اثر جویدن چوب دچار فرسایش نمی‌شود. مینای چهار دندان جلویی آن‌ها از مادهٔ سخت نارنجی رنگی تشکیل شده‌است که در جلو قرار دارد و زیر آن عاج دندان قرار دارد که لایه‌ای نرم‌تر است. شکل دندان‌های جلوی آن‌ها که شبیه اسکنه است بوسیلهٔ خود آن‌ها ایجاد شده‌است، سگ‌های آبی با دندان زدن به سطوح مختلف به دندان‌های خود شکل مناسب را می‌دهند.
این جانوران همواره رشد می‌کنند در میان آن‌ها وزن ۲۵ کیلوگرم (۵۵ پوند) بسیار رایج است. جنس مادهٔ آن‌ها به بزرگی جنس نر هم سن خود و گاهی بزرگتر نیز است که این موضوع در میان پستانداران معمول نیست. سگ‌های آبی در محیط وحشی خود تا ۲۴ سال عمر می‌کنند.
دلیل نام‌گذاری

نام انگلیسی سگ‌های آبی beaver است. این نام از واژه حیوان در زبان نیا-هندواروپایی گرفته شده‌است. همچنین واژهٔ سانسکریت babhru به معنی قهوه‌ای، در زبان اوستایی bawra، لاتین fiber، آلمانی Biber، روس bobre، ریشهٔ bhru به معنی قهوه‌ای است و در زبان‌های رومی‌تبار، برنز و Burnish است.
گونه‌ها

آن‌ها تنها اعضای زندهٔ تیرهٔ بیدستران هستند که تنها یک سرده، بیدستر، دارند. پژوهشهای ژنتیک نشان داده‌است که سگ‌های آبی اروپایی با گونهٔ آمریکایی تفاوت دارند و نوع جفت‌گیری آن‌ها نیز شبیه هم نیست. نزدیکترین جانور به سگ‌های آبی، سنجاب است که برخی از ویژگی‌های استخوان بندی بدنش مانند جمجمه و فک پایین به یکدیگر شبیه‌اند. در سنجاب‌ها دو استخوان اصلی (ساق پا و نازک‌نی) در نیمهٔ پایین پاها کاملاً جدا از هم است، دُم گرد و پُرمو است و زیستگاه آن‌ها بر روی درخت یا سطح زمین است. در سگ‌های آبی و بیدسترها این دو استخوان در انتها با هم تماس دارند. دُم آن‌ها فرورفته، پهن و پوست-پوست است و زیستگاهشان در آب است.
با وجود آنکه دو گونهٔ آمریکایی و آسیایی-اروپایی سگ‌های آبی در ظاهر به هم شبیه‌اند ولی در واقع تفاوت‌های مهمی میان آن‌ها وجود دارد. نوع اروپایی-آسیایی آن‌ها معمولاً بزرگتر اند، سرهای بزرگتری دارند که به اندازهٔ گونهٔ دیگر گرد نیست و پوزهٔ آن‌ها بلندتر و باریک‌تر است. خزهای بدنشان کم‌پشت‌تر، کوتاه‌تر و روشن‌تر است. دم آن‌ها باریک‌تر است و گردی انتهای آن کمتر است (کمتر به بیضی شبیه‌است) استخوان‌های ساق پای آن‌ها نسبت به گونهٔ آمریکای شمالی کوتاه‌تر است در نتیجه کمتر می‌توانند با کمک پاهای خود در زمین جابجا شوند. استخوان‌های بینی نوع آسیایی-اروپایی کشیده‌تر است. سوراخ‌های بینی گونهٔ آسیایی-اروپایی مثلثی است ولی در گونهٔ آمریکایی مربع شکل است. فرورفتگی استخوان پس سری در
آسیایی-اروپایی گرد است و در گونهٔ آمریکای شمالی مثلثی. کیسه‌های مقعدی (غده‌های مقعدی) در گونهٔ آسیایی-اروپایی بزرگتر است و دیوارهٔ نازکتری دارد و حجم داخلی آن‌ها نسبت به گونهٔ آمریکایی بیشتر است. ۶۶٪ سگ‌های آبی آسیایی-اروپایی خزهایی به رنگ قهوه‌ای کمرنگ یا نخودی دارند، ۲۰٪ آن‌ها قهوه‌ای مایل به قرمز اند، نزدیک به ۸٪ آن‌ها قهوه‌ای است و تنها ۴٪ آن‌ها مشکی است. ۵۰٪ سگ‌های آبی آمریکای شمالی خزهایی به رنگ قهوه‌ای کمرنگ دارند، ۲۵٪ آن‌ها قهوه‌ای مایل به قرمز، ۲۰٪ قهوه‌ای و ۶٪ سیاه‌اند.
گونه‌های سگ‌های آبی از دید ژنتیکی قابل مقایسه نیستند. آن‌هایی که مال آمریکای شمالی اند ۴۰ فام‌تن دارند درحالی که آسیایی-اروپایی‌ها، ۴۸ فام‌تن. در روسیه، بیش از ۲۷ بار تلاش شد تا میان این دو نژاد مختلف لقاح صورت گیرد که از آن میان در یک مورد که میان سگ آبی نر آمریکای شمالی و سگ آبی ماده آسیایی-اروپایی بود به جنین منجر شد که در آن یک مورد هم بچه مُرده به دنیا آمد. به دلیل همین تفاوت‌ها است که در مناطقی که هر دو گونه یافت می‌شود امکان اختلاط نژاد تقریباً ناممکن به نظر می‌رسد.
یادداشت و منبع

↑  electricpulp.com. "BEAVER – Encyclopaedia Iranica". www.iranicaonline.org (به انگلیسی). Retrieved 2018-07-29.
↑  Nowak, Ronald M. ۱۹۹۱. pp. 364–367. Walker's Mammals of the World Fifth Edition, vol. I. Johns Hopkins University Press, Baltimore.
↑  "جانوران ملی" (به انگلیسی). سی‌بی‌سی. Retrieved 31 October 2011.
↑  «MIT History | MIT Facts». دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۲-۲۷.
↑  13.4.7. Managing Beaver to Benefit Waterfowl
↑  "Beaver Biology". Beaver Solutions. Archived from the original on 14 April 2010. Retrieved 2010-03-15.
1 2  Encyclopædia Britannica, 11th Ed.
1 2  Kitchener, Andrew (2001). Beavers. Stowmarket: Whittet. p. 144. ISBN 1-873580-55-X.
استخوان‌بندی یک سگ آبی
نمایش استخوان بندی یک سگ آبی در موزه استخوان‌شناسی اوکلاهما
جای پای سگ آبی آمریکای شمالی
حبیب محمدی

| حبیب محمدی | حبیب محمدی |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: سیدمحمدحبیب محمدی
زادهٔ: ۱۲۸۳ لاهیجان، ایران
درگذشت: ۱۳۵۰ تهران، ایران
ملیت: ایرانی
محل تحصیل: آکادمی روسیه
پیشه(ها): نقاشی، مجسمه‌سازی، تابلوسازی، دکورسازی
سبک: امپرسیونیسم، رئالیسم سوسیالیستی
خویشاوندان: سیدمحمد خوشنویس
سید محمدحبیب محمدی (زاده ۱۲۸۳ لاهیجان – درگذشته ۱۳۵۰) نقاش لاهیجانی، پدر نقاشی مدرن گیلان و از نخستین نقاشان ایرانی است که طبیعت و زندگی شهری در آثارش جلوه‌ای خاص یافته‌است.
زندگی

سید محمدحبیب محمدی در سال ۱۲۸۳ خورشیدی در حاجی‌طرخان لاهیجان زاده شد. پدر و عموی وی، که برخی اصلیت آن‌ها را از لنگرود دانسته‌اند، از تجار ایرانی مقیم باکو در دوران حکومت تزاری بوده‌اند و جد حبیب محمدی، «سیدمحمد خوشنویس»، از خطاطان بنام دوران خود بود. وی از کودکی به نقاشی علاقه‌مند بود و در سنین نوجوانی نزد نقاش مهاجر آلمانی «ورت کرت» و استاد مشهور «ولاسف»، عضو فرهنگستان ایتالیا، به فراگیری نقاشی پرداخت.
محمدی پس از اخذ دیپلم آکادمی نقاشی به مسکو سفر کرد و در رشتهٔ مجسمه‌سازی به تحصیل پرداخت. وی زیر نظر «گوتوف»، مجسمه‌ساز معروف و عضو آکادمی روسیه، هنر مجسمه‌سازی را فرا گرفت. پس از فراغت از تحصیل در مدارس باکو به تدریس و تعلیم پرداخت و به خلق آثارش پرداخت. حاصل کار و کوشش و فعالیت‌های هنری او در این دوران ۳۶۰ تابلو بود که هنگام بازگشت به ایران در سال ۱۳۱۷ توسط دولت شوروی ضبط شد؛ به این بهانه که این تابلوها جزء آثار هنری کشور بوده و خروج آن‌ها طبق قانون ممنوع است.
محمدی در بازگشت به ایران ابتدا در بندر انزلی و سپس لنگرود ساکن شد. پس از شهریور ۱۳۲۰، به رشت رفت و در ضلع شرقی بازارچهٔ سبزه میدان کارگاهی دایر نمود و به کار تعلیم نقاشی و تابلوسازی و خلق آثار هنری پرداخت.
حبیب محمدی در سال ۱۳۳۶ به تهران مهاجرت کرد و در بخش دکورسازی تلویزیون به کار مشغول شد و سال‌ها بعد در فراموشی ذهن‌ها درگذشت.
سبک نقاشی

نقاشی‌های محمدی بیشتر از کوچه‌ها و خانه‌های عادی رشت بود یا از محله‌هایی مانند ساغری‌سازان یا از باغ محتشم. سبک او نوعی امپرسیونیسم بی‌رمق آلاروس بود با رنگ‌های غلیظ و ضربهٔ قلم‌های قوی. او نقاش خوبی بود اما از آن‌جا که دوران رئالیسم سوسیالیسم استالین را گذرانده بود، حد نهایی کارش نوعی امپرسیونیسم «مانه»وار بود.
به اعتقاد آیدین آغداشلو حبیب محمدی از نخستین نقاشان ایرانی است که طبیعت و زندگی شهری در آثارش جلوه‌ای خاص یافته‌است و در کنار این همه، شخصیت انسانی این نقاش او را متمایز از هنرمندان دوران خود می‌سازد.
نمایشگاه‌ها و یادبودها

سالن شهرداری رشت — که قرار بود در ۱۳۵۵ خورشیدی تبدیل به موزهٔ نقاشی شود — در ۱۳۳۱، پذیرای نمایشگاهی از آثار حبیب محمدی بود. از میزان استقبال جامعهٔ هنری و عامهٔ مردم گیلان از این نمایشگاه اخباری در دست نیست.
در روز ۳ مرداد ۱۳۸۱، آتلیهٔ نقاشی پویا توانست در روز افتتاح گالری پویا، نمایشگاهی از آثار حبیب محمدی برگزار کند. سیاوش یحیی‌زاده، نقاش و مدیر گالری پویا، با پیگیری مدام خود سرانجام توانست تابلوهای نقاش همشری خود را از انبار موزهٔ رشت به دیوار نمایشگاه آتلیهٔ خود بکشاند. ۱۳ تابلوی رنگی و ۲۱ تابلوی سیاه‌وسفید به همراه ۵ تابلو از بهمن محصص، شاگرد برجستهٔ حبیب محمدی، در آن روز به نمایش درآمد.
در شهریور ۱۳۹۱ مجموعه عکس‌های مربوط به حبیب محمدی به عنوان یکی از پیشگامان نقاشی مدرن در گیلان و در راستای گردآوری مجموعه عکس‌های تاریخی اشخاص  به سفارش سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران و توسط برادرزادهٔ وی گردآوری شد.
شاگردان

در سال‌های بعد از شهریور ۱۳۲۰، حبیب محمدی تنها کسی بود که آموخته‌های آکادمیک خود را در رشت به هنرآموزان نقاشی منتقل می‌کرد و این هنر را به طور اصولی آموزش می‌داد. از شاگردان حبیب محمدی می‌توان به بهمن محصص اشاره کرد که از شاگردان وفادار او بود. آیدین آغداشلو، یکی دیگر از شاگردان برجستهٔ این استاد بود که با آن‌که مدت زیادی به شاگردی او نگذراند خود را از شاگردان او می‌دانست. وفاداری بی‌چون و چرای بهمن محصص به حبیب محمدی شگفت‌انگیز بود. او تا وقتی که ساکن ایران بود، برای استاد پیر از کار افتادهٔ بی‌پولش، پول و کار دست و پا می‌کرد و یک بار به اصرار آیدین آغداشلو واسطه کرد تا مجموعه‌ای از کارهای او به موزهٔ هنرهای معاصر تهران هدیه شود. کارهای حبیب محمدی — در قیاس با شاهکارهایی که محصص دیده بود و کارهای خود او — نقاشی‌های معمولی و متوسطی بودند، اما هر بار که محصص نقاشی‌های استادش را ورق می‌زد انگار که اوراق مقدسی را لمس می‌کرد.
از شاگردان غیرمستقیم او که با دیدن نقاشی‌هایش در آتلیهٔ او در رشت تحت تأثیرش قرار گرفتند می‌توان به قاسم حاجی‌زاده، حسین محجوبی بودند.
پی‌نوشت

↑  «محمد حبیب محمدی (1350-1283) - Tehran Auction». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۵ اكتبر ۲۰۲۱. دریافت‌شده در 2021-10-24. تاریخ وارد شده در |archive-date= را بررسی کنید (کمک)
↑  سقراطی، «در گاه‌یاد حبیب محمدی»، تندیس، ۸.
↑  سقراطی، «در گاه‌یاد حبیب محمدی»، تندیس، ۹.
↑  ضیاءپور، «فصل پانزهم: نقاشان گیلان»، کتاب گیلان، ۳:‎ ۳۹۷-۴۲۳.
↑  سقراطی، «در گاه‌یاد حبیب محمدی»، تندیس، ۹.
↑  ضیاءپور، «فصل پانزهم: نقاشان گیلان»، کتاب گیلان، ۳:‎ ۳۹۷-۴۲۳.
↑  ضیاءپور، «فصل پانزهم: نقاشان گیلان»، کتاب گیلان، ۳:‎ ۳۹۷-۴۲۳.
↑  ضیاءپور، «فصل پانزهم: نقاشان گیلان»، کتاب گیلان، ۳:‎ ۳۹۷-۴۲۳.
↑  سقراطی، «در گاه‌یاد حبیب محمدی»، تندیس، ۹.
↑  ضیاءپور، «فصل پانزهم: نقاشان گیلان»، کتاب گیلان، ۳:‎ ۳۹۷-۴۲۳.
↑  سقراطی، «در گاه‌یاد حبیب محمدی»، تندیس، ۹.
↑  سقراطی، «در گاه‌یاد حبیب محمدی»، تندیس، ۹.
↑  سقراطی، «در گاه‌یاد حبیب محمدی»، تندیس، ۹.
↑  سقراطی، «در گاه‌یاد حبیب محمدی»، تندیس، ۹.
↑  سقراطی، «در گاه‌یاد حبیب محمدی»، تندیس، ۹.
↑  سقراطی، «در گاه‌یاد حبیب محمدی»، تندیس، ۹.
↑  سقراطی، «در گاه‌یاد حبیب محمدی»، تندیس، ۹.
↑  سقراطی، «در گاه‌یاد حبیب محمدی»، تندیس، ۹.
↑  سقراطی، «در گاه‌یاد حبیب محمدی»، تندیس، ۹.
↑  «مجموعه عکس‌های نقاش...»،  ایرانا.
↑  سقراطی، «در گاه‌یاد حبیب محمدی»، تندیس، ۸.
↑  سقراطی، «در گاه‌یاد حبیب محمدی»، تندیس، ۹.
↑  سقراطی، «در گاه‌یاد حبیب محمدی»، تندیس، ۹.
↑  سقراطی، «در گاه‌یاد حبیب محمدی»، تندیس، ۹.
↑  سقراطی، «در گاه‌یاد حبیب محمدی»، تندیس، ۸.
↑  سقراطی، «در گاه‌یاد حبیب محمدی»، تندیس، ۹.
↑  سقراطی، «در گاه‌یاد حبیب محمدی»، تندیس، ۸.
نقاشی بی‌عنوان از حبیب محمدی
موزه مردم‌شناسی بندرکنگ

| موزه مردم‌شناسی بندرکنگ | موزه مردم‌شناسی بندرکنگ |
| --- | --- |
نام: موزه مردم‌شناسی بندر کنگ
کشور: ایران
استان: هرمزگان
شهرستان: بندر لنگه
کاربری: خانه
کاربری کنونی: موزه
اطلاعات بازدید: اطلاعات بازدید
امکان بازدید: همه روزه صبح‌ها از ساعت ۹ تا ۱۲ و عصرها از ساعت ۱۷ تا ۲۱
آدرس: بندر کنگ، خیابان صیادان، روبروی بوم مسی
موزه مردم‌شناسی بندرکنگ یک موزه در شهر بندر کنگ واقع در شهرستان بندر لنگه در غرب استان هرمزگان است. این موزه با همت جمعی از افراد نیکوکار، ناخداها و جاشوهای این بندر و شهرداری بندرکنگ تأسیس شده و در آن مجموعه‌های مهم دریانوردی، آداب و رسوم، معماری، صنایع دستی و نوع پوشش و خوراک مردم قدیم و جدید بندرکنگ به نمایش درآمده است.
ساختمان این موزه یک خانهٔ بزرگ تاریخی است که با مرمت و به‌سازی به موزه تبدیل شده‌است.
پیشینه

سنگ بنای این موزه در نوروز سال ۱۳۹۰ با آویختن یک دهل و لباس قدیمی ناخدا توسط علی بحری یکی از ناخدایان بازنشسته بندر کنگ آغاز شد. این حرکت مورد استقبال شهرداری و شورا و مردم و سایر دریانوردان قرار گرفت و اشیای قدیمی از انبار و پستوی خانه‌ها بیرون آورده شده و با اعتماد به او سپرده شد. حال پس از گذشت چندین سال دو قلم دهل و لباس پدری به ۷۰۰ شیء تاریخی رسیده‌است.
ویژگی‌های موزه

مهم‌ترین ویژگی این موزهٔ مردم‌شناسی گردانندگان آن هستند که جمعی از ناخداها و جاشوان بازنشسته بندر کنگ هستند که هرروز گرد هم جمع می‌شوند و به‌عنوان راهنمای موزه بخش‌های مختلف و آثار موجود در موزه را به به بازدیدکنندگان توضیح می‌دهند.
بخش‌های موزه

قدیمی‌ترین وسایل موزهٔ مردم‌شناسی بندر کنگ نقشه‌های تاریخی دریانوردی است که در لوله‌های برنجی محافظت می‌شوند.
بخش‌های موزه > اتاق دریانوردی

در این بخش مجموعه‌ای از اسناد و اشیای تاریخی بازمانده از فعالیت دریانوردان بندرکنگ در سال‌های دور و نزدیک به نمایش درآمده است.
بخش‌های موزه > اتاق حجله

در این بخش از موزه، حجله که اتاق عروس و داماد در فرهنگ مردم بندر کنگ و مناطق دیگری از هرمزگان همچون بندرلنگه، قشم و بندرعباس است شبیه‌سازی شده‌است و گردشگران می‌توانند لباس‌های محلی مرد و زن را نیز بپوشند.
بخش‌های موزه > اتاق بادگیر

این اتاق کوچک زیر بادگیر قرار گرفته می‌توان علاوه بر استفاده از باد خنک بادگیر، شکل آن از نمای پایین را دید.
بخش‌های موزه > آشپزخانه

در این بخش از موزه، عصر هر روز تعدادی از خوراکی‌های محلی بندر کنگ همچون نخود آب‌پز داغ، نان توموشی، لگیمات، پکاره و … پخته می‌شود و به گردشگران فروخته می‌شود.
بخش‌های موزه > بُرکَه و چاه

در حیاط این موزه یک آب‌انبار کوچک که در هرمزگان به آن بُرکَه گفته می‌شود نیز ساخته شده تا گردشگران با شیوهٔ جمع‌آوری آب در جنوب آشنا شوند.
سایر آثار موجود در این موزه عبارت‌اند از: فرمان لنج، سکستان، رادیوهای قدیمی، قطب‌نما، تصاویری از انواع ماهی، لنگر کشتی، ماکت کشتی‌های کوچک و بزرگ، صنایع دستی ساخته شده از محصولات دریایی و درخت نخل نظیر حصیر، سُپ و …