stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ازلیان
مَن‌یُظهره‌الله

مَن‌یُظهِرُهُ‌الله (به معنی: کسی که خدا او را ظاهر خواهد ساخت) به باور بابیان و بهائیان، فردی است که بنا به کتاب بیان فرستادهٔ خدا است و خداوند بعد از سید علی‌محمد باب او را به پیامبری برخواهد گزید تا راهنمای بشر و نجات‌گر عالم باشد. به اعتقاد بهائیان، مَن‌یُظهِرُهُ‌الله، همان بهاءالله، شارع دیانت بهائی است.
از اساسی‌ترین آموزه‌های سید علی‌محمد باب این نکته است که نتیجه و ثمرهٔ آیین او باید شناخت و ایمان به «مَن‌یُظهِرُهُ‌الله» باشد. باب به کرّات در آثار خود به ظهور «مَن یُظهره الله» اشاره می‌کند و از پیروان خود می‌خواهد که شناخت و ایمان خود را به تصدیق هیچ‌کس حتی خود باب و هجده حواری اولیهٔ وی (حروف حی) مشروط نکنند و موعود را از آثار و صفات خود او بشناسند و نه از اشاره و دلالت دیگران. باب حتی پیروانش را برحذر می‌دارد که مبادا مانند ادیان قبل که با استدلال به کتاب آسمانی خود از پیامبر بعدی محروم شدند با استدلال به آثار باب از ایمان به «مَن یُظهره الله» محروم شوند، مقام موعود به گفتهٔ باب بالاتر از آن است که حتی آثار خود باب لیاقت اشاره به وی را داشته باشد. باب در آثارش از نزدیکی ظهور موعود می‌گوید و برای زمان ظهور او به سال نه و سال نوزده اشاره می‌کند. اندکی پس از یک دهه از آغاز دعوت باب در سال ۱۸۴۴، یعنی چند سال پس از اعدام وی در سال ۱۸۵۰، بیش از ۲۵ نفر ادعای من یظهره‌اللهی کردند. دنیس مکین نام بیست نفر از مدعیان را فهرست کرده‌است.
میرزا اسدالله خویی دیّان یکی از اولین کسانی بود که چنین ادعایی کرد و قبل از این که طرفداران قابل توجهی کسب کند در بغداد احتمالاً با توطئهٔ صبح ازل به قتل رسید. نوزده سال بعد از دعوت باب، بهاءالله در سال ۱۸۶۳ در جمع یارانش و بعدتر در سال ۱۸۶۶ به صورت عمومی‌تر ادعای من‌یظهره‌اللهٔ کرد و عموم بابیان به وی ایمان آوردند. گروه اندکی که به طرفداری از میرزا یحیی ازل بابی باقی ماندند ازلی نام گرفتند. البته شخص بهاءالله در نوشته‌ها و نیز گفت‌وگویی که با میرزا آقاخان کرمانی داشت، از پیروان میرزا یحیی با عنوان اهل بیان یاد می‌کند و ازلیان، عنوانی بود که برای نخستین بار از سوی عباس افندی برای اشاره به ایشان به‌کار رفت. ازلیان ظهور من‌یظهره‌الله را در فاصله‌ای خیلی دور پیش‌بینی می‌کردند و معتقد بودند ظهور موعود زودتر از دست کم ۲۰۰۰ سال از ظهور باب و قبل از مورد قبول شدن دین باب در بسیاری از کشورها رخ نخواهد داد. با این وجود ازلیان در پی تبلیغ و جهانگیر کردن آیین بابی بر نیامدند و با تقیه و پنهان کردن هویت دینی خود عملاً در جامعهٔ اسلامی حل شدند.
جدا شدن بهائیان از بابیان (ازلیان)

مقالهٔ اصلی: انشعاب بابی بهائی
همچنین ببینید: بهائیان ایرانی و بابیان
پس از تیرباران شدن سید علی‌محمد باب، پیروانش که به «بابی»، مشهور بودند و بر پایهٔ گفتهٔ باب در کتاب بیان، در پی موعود آیین بابی-که در کتاب بیان با عنوان «من‌یظهره‌الله» از آن یاد شده-می‌گشتند. بهاءالله در سال ۱۸۶۳ میلادی، خود را «من‌یظهره‌الله» یا همان موعود کتاب بیان خواند. بیشتر بابیان به او باورمند شده و بهائی نامیده شدند؛ برخی از بابیان، به سنت موجود، وفادار مانده و با پیروی از نابرادری کوچک بهاءالله یعنی میرزا یحیی نوری (معروف به صبح ازل)، ازلی یا بیانی، نام گرفتند؛ شمار ازلی‌ها اکنون اندک است. میرزا یحیی نوری، فعالیت چندانی نشان نداد؛ ولی بهاءالله کیش بهائیت را پدیدآورد که به دینی جهانی تبدیل شده‌است. البته در آمریکا و در زمان حیات عباس افندی، در سال ۱۹۰۶، یک بهائی آمریکایی سوئدی‌تبار با نام آگوست استن استرندز پس از مطالعهٔ آثار ادوارد براون در مورد تاریخ و اندیشه‌های جریان بابی و انشعاب ازلی/بهائی، با انتشار نامه‌های سرگشاده‌ای به محفل ملی آمریکا، بهاءالله را پیامبری دروغین خواند و آن‌ها را به تجدیدنظر در باور خود و پیوستن به صبح ازل ترغیب کرد. وی در رساله‌ای که از شیکاگو منتشر نمود، به صراحت در صفحهٔ ۲۸ اعلام کرد که «مطالعهٔ تاریخچهٔ بابی به‌علاوهٔ دستنویس‌های مقدسشان ثابت می‌کند یک دستکاری وحشتناک، تغییر و پس و پیش کردن معانی، توسط بهائیان انجام شده‌است». بار دیگر (در صفحهٔ ۲۸) می‌نویسد که «مدارک فراوانی داریم که دستکاری، پس و پیش کردن، تغییر، تحریف و دزدی از دستنویس‌های مقدس مذهب بابی را به‌دست بهائیان نشان می‌دهد». استن استرندز در سال ۱۹۲۷ و در دوران پیشوایی شوقی افندی، توسط شخص شوقی رسماً از ساختار اداری و تشکیلاتی بهائی به‌دلیل «ازلی بودن» طرد شد.
آیین بیانی پس از صبح ازل

دربارهٔ میزان درگیر بودن یحیی دولت‌آبادی در سازمان‌دهی ازلیان به‌طور فعال، شواهد اندکی وجود دارد. میرزا یحیی چیز زیادی دربارهٔ موضوعات ازلی ننوشت، نقش یک اصلاح‌گر سکولار را به جای یک رهبر مذهبی برگزید، و بابیت ازلی در زمانی نه چندان طولانی اثرگذاری خود را از دست داد. ابوالقاسم افنان از مورخان بهائی به نقل از محمدعلی جمال‌زاده در ژنو شنیده که هنگامی‌که میرزا یحیی ازل در قبرس وفات نمود میرزا یحیی دولت‌آبادی در ژنو بود. به او پیشنهاد کردند که جانشینی ازل و زعامت ازلی‌ها را قبول کند و به قبرس برود ولی او نپذیرفت و قبول نکرد و به تهران مراجعت نمود.
آیین بیانی پس از صبح ازل > دربارهٔ پیشوایی دوم ازلیان

هادی دولت‌آبادی، که جانشین یحیی صبح ازل (از سوی صبح ازل، ملقب به «اسم‌الله الودود»)) و پیشوای دوم ازلیان (پیشوای سوم بابیه) ایران بود، چند سال پیش از درگذشت صبح ازل، فوت کرد. صبح ازل، پس از مرگ پدر، پسرش میرزا یحیی دولت‌آبادی را به عنوان جانشین خود و رهبر جامعهٔ ازلی گماشت؛ ولی میرزا یحیی، وقت خود را بیشتر، صرف آموزش و ادبیات کرد. دربارهٔ میزان درگیر بودن او در سازمان‌دهی فعالانهٔ ازلیان، شواهد اندکی وجود دارد. میرزا یحیی، مطالب چندانی دربارهٔ موضوعات بابی ننوشت و به جای پذیرش رهبری دینی، نقش یک اصلاح‌گر سکولار را برگزید.
ازلیان نیروی محرکهٔ اصلی انقلاب مشروطه بودند. آن‌ها ائتلافی از چهره‌های شاخصی را ایجاد کردند که برای رهبری انقلاب مشروطه اعتبار داشتند، انجمن‌هایی تشکیل دادند که جنبش مشروطهٔ ایران را سازماندهی کرد، شب‌نامه‌ها و روزنامه‌هایی منتشر کردند که دستور کار جنبش مشروطه را تعیین کرد، و خطابه‌هایی ایراد کردند که باعث جلب حمایت مردم از انقلاب مشروطه شد. ازلیه با درگذشت ازلیانی که در انقلاب مشروطه، فعال بودند، وارد رکودی شد که هرگز از آن، التیام نیافت و در دوره‌ای نه چندان طولانی، اثرگذاری خود را از دست داد. البته پس از درگذشت میرزا یحیی دولت‌آبادی، محمدصادق ابراهیمی بنابر وصیت شخص دولت‌آبادی به جانشینی جامعهٔ بیانی و عملاً به عنوان چهارمین پیشوای ازلیان انتخاب شد.
با راه‌اندازی «وبگاه زنان قاجار» به‌عنوان زیرمجموعه‌ای از وبگاه کتابخانهٔ آنلاین دانشگاه هاروارد و در دسترس گذاشتن نوشته‌ها، نامه‌ها، کتاب‌ها و رسالات پرشماری از فعالان ازلی از جمله جلال ازل (نوهٔ صبح ازل)، قمرتاج دولت‌آبادی، پروین دولت‌آبادی، علی‌محمد فره‌وشی، عصمت ازل و سایرین، ابعاد تازه‌ای از فعالیت‌ها و روابط جامعهٔ ازلی روشن شد. در کنار رساله‌ها و کتاب‌های خطی، نامه‌نگاری‌های فراوان جلال ازل با فضل‌الله صبحی، میرزا احمد سهراب، خانوادهٔ محمدعلی، هم‌کیشان ازلی و اعضای خانوادهٔ خود نیز از جمله مطالب قابل توجه در این وبگاه است. جلال ازل و احمد سهراب در پی همین نامه‌نگاری‌ها سرانجام برای نخستین بار موفق به تشکیل گردهمایی نسبتاً گسترده‌ای شامل نمایندگان جامعهٔ ازلیان، دو نسل از مطرودین جامعهٔ بهائی (فرزندان محمدعلی در زمان عباس افندی و سایر نوادگان و نتایج بهاءالله در دورهٔ شوقی افندی) و کاروان شرق و غرب (شامل بهائیان غالباً غربی طرد شده توسط شوقی افندی) شدند. نتیجهٔ این دیدار بنا بر پژوهش‌های موژان مؤمن، موافقت بر ساخت آرامگاهی بر مقبرهٔ صبح ازل بود.
گاه‌شمار آیین بیانی > سال بیانی

سال بیانی ۳۶۱ روز است. در کتاب بیان عربی، باب سوم از واحد پنجم چنین وارد شده‌است: «قد جعلنا الحول تسعةعشر شهرا» ترجمه: «همانا قرار دادیم برای سال نوزده ماه».
همان باب در کتاب بیان فارسی چنین شرح داده شده‌است: «خداوند عالم خلق فرموده کل سنین را به امر خود و از ظهور بیان قرار داده عدد هر سنین را عدد کلشیئ (۳۶۱ روز) و آن را نوزده شهر [ماه] قرار داده و هر شهر را نوزده روز فرموده تا آن‌که کل از نقطهٔ تحویل حمل تا منتهی‌الیه سیر او که به حوت منتهی می‌گردد در نوزده مراتب حروف واحد سیر نمایند».
گاه‌شمار آیین بیانی > مبدأ تاریخ بیانی

در باب چهاردهم از واحد ششم کتاب بیان عربی، بزرگ‌ترین روز سال یوم‌الله الاعظم نام برده شده‌است. شرح آن در همان باب کتاب بیان فارسی چنین است: «خداوند عالم در میان ایام یومی را منسوب به خود فرموده و آن را یوم‌الله خوانده‌است».
در کتاب بیان تعداد روزهای سال بیانی ۳۶۱ روز ذکر گردیده ولی تکلیف چهار یا پنج روز تفاوت نسبت به تقویم شمسی مشخص نگردیده‌است و نام ماه‌ها و مبدأ تاریخ نیز عنوان نشده‌است. در کتاب پنج شأن چنین وارد است: "هذا یوم الاربعاء الخامس من شهر جیم الاول من سنة ۱۲۷۶ عن بعثة الفرقانیه … هذا یوم الاول من شهر البهاء من السنة الابد" ترجمه: "امروز چهارشنبه پنجم جمادی‌الاول از سال ۱۲۷۶ از بعثت فرقان است … امروز روز اول از ماه بهاء از سال هفتم ظهور است".
"قد جعل الله کل حول من ذلک الیوم تسعةعشر شهرا و کل شهر تسعة عشر یوما و بداء الحساب من ذلک الیوم لانه اول سنة لایبدل الا بامر من یظهره الله" ترجمه: "از امروز خداوند عز ذکره، سال را نوزده ماه و هر ماه را نوزده روز قرار داده‌است و آغاز حساب از امروز است. این تقویم تغییرپذیر نیست مگر به امر «من‌یظهره‌الله»...."
در کتاب الأسماء کلشیئ (چهار شأن) در سال ۱۲۶۵ هجری قمری در جواب مؤمنی به اسم رفیع (در ظل اسم رفیع در این کتاب) چنین آمده‌است: «انما قد ذکرت فی الکتاب من اول سنة البدیع فی البیان ترجمه: (در این نامه از مبدأ تاریخ و تقویم پرسیده‌ای) شما از پنجم جمادی‌الاول سال هفتم ظهور (۱۲۶۶) حساب کنید ثم کل واحد شهر تحسبون ترجمه: هر نوزده روز را یک ماه حساب کنید. و ما یزید انتم من بعد تنقصون ترجمه: چند روز اضافه را به سال بعد ببرید. کل شهر تسعة عشر یوما و کل سنة تسعةعشر شهرا و کل حول ثلثمأة و ستین ثم واحدا ترجمه :هر ماه نوزده روز است و هر سال نوزده ماه و هر سال ۳۶۱ روز باشد نه زیاده. و لا تومرنّ بالقمر فی طلوعه و لا بما انتم بالشمس تحسبون ترجمه: به قمری یا شمسی حساب نکنید. قد رفعنا عنکم ما انتم فیه تختلفون ترجمه: ما آن دو تقویم را برداشتیم به سبب آنچه در آن اختلاف می‌کردید (اختلاف دقایق و کبیسه‌ها که در اسلام باعث شد روزهای احزان و اعیاد مورد اختلاف باشد). و من لم یُسمیٰ شیئا بغیر ما قد سمّاه الله فیکون مشرکا ترجمه: هر کس در این‌باره بر خلاف حکم خدا عمل کند مشرک است».
گاه‌شمار آیین بیانی > تقویم دین بیانی

مبدأ تقویم بدیع بیانی ۲۹ اسفند سال ۱۲۲۸ ایرانی معادل ۲۰ مارس ۱۸۵۰ میلادی برابر اول شهر البهاء اولین سال تقویم بیانی است.
تقویم آئین بیانی
تبدیل تقویم آئین بیانی به میلادی
تبدیل تقویم جلالی(ایرانی) به تقویم آئین بیانی
چهره‌های سرشناس دیانت بابی

برای آگاهی از این بخش، بابیان را ببینید.
در این بخش، به سرشناسان و کنشگران دین بابیه (بیانی) یعنی بابیانِ اهل هنر، ادبیات، دانش، دین، عرفان، سیاست و همچنین مبلغان اسلام‌گرای بابی‌شده، بابیان فرادینی‌شده و بابیان کشته‌شده، پرداخته شده‌است.
چهره‌های سرشناس دیانت بابی > هنر

باقر تبریزی؛ خوشنویس.
چهره‌های سرشناس دیانت بابی > ادبیات

محمدعلی جمال‌زاده (فرزند جمال‌الدین واعظ اصفهانی، ملقب به «صدرالواعظین» و «صدرالمحققین»)؛ مترجم، پیشتاز قصّه‌نویسی معاصر (نویسندهٔ نخستین مجموعهٔ داستان‌های کوتاه ایرانی با عنوان یکی بود یکی نبود (مجموعه‌داستان))، پدر داستان کوتاه در زبان فارسی و آغازگر سبک واقع‌گرایی در ادبیات فارسی. جمال‌زاده در سال ۱۹۶۵ نامزد جایزه نوبل ادبیات شد.
محمدمهدی شریف کاشانی؛ کنشگر اجتماعی و نویسنده (کتاب واقعات اتفاقیه در روزگار).
علی‌محمد فره‌وشی («مترجم همایون»؛ پدر بهرام فره‌وشی)؛ مترجم، یکی از پایه‌گذاران مدارس نوین در ایران و از نخستین نویسندگان کتاب‌های درسی جدید برای دانش‌آموزان ایرانی، آشنایی کامل با زبان فارسی و فرانسوی.
چهره‌های سرشناس دیانت بابی > ادبیات > شعر

فاطمه برغانی قزوینی (طاهره قرةالعین)؛ شاعر، خطیب، مجتهد، عارف و یکی از سران جنبش بابیه که سرانجام به دست برخی از مأموران دولتی کشته شد.
کریم‌خان مافی («بهجت قزوینی»)؛ شاعر و خوش‌نویس؛
محمد کرادی بغدادی؛ شاعر و غزل‌سرا که در جریان بابی‌کشی به قتل رسید.
میرزا محمدرضا («عرب») کاشی؛ شاعر؛
میرزا عبدالله «غوغا» ی قزوینی؛ شاعر و صوفی.
پروین دولت‌آبادی؛ شاعر، نیکوکار و بنیان‌گذار شورای کتاب کودک ایران.
چهره‌های سرشناس دیانت بابی > فلسفه و علم

جمال‌الدین واعظ اصفهانی، ملقب به «صدرالواعظین» و «صدرالمحققین» (پدر محمدعلی جمال‌زاده اصفهانی)؛ نویسنده و یکی از کنشگران جنبش مشروطهٔ ایران.
محمدعلی فروغی؛ ملقّب به ذُکاءُالمُلک، نویسندهٔ نخستین کتاب‌های درسی دانشگاهی به زبان فارسی در رشته‌های اقتصاد، حقوق، تاریخ و جامعه‌شناسی و فلسفه (کتاب منسجم و روان سیر حکمت در اروپا)، فعال سیاسی ملی‌گرا، تجددخواه، روشن‌فکر، مترجم، ادیب، سخن‌شناس، فیلسوف، تاریخ‌دان، روزنامه‌نگار، دیپلمات، نماینده و رئیس مجلس، وزیر و نخست‌وزیر ایران بود.
میرزا محمد ناظم‌الاسلام کرمانی؛ نویسنده، روزنامه‌نگار، مدیر برخی از روزنامه‌ها در دورهٔ مشروطه و نویسندهٔ کتاب تاریخ بیداری ایرانیان.
چهره‌های سرشناس دیانت بابی > سیاست و جامعه

میرزا علی‌محمد دولت‌آبادی (فرزند هادی دولت‌آبادی)؛ کنشگر سیاسی.
میرزا جهانگیرخان صور اسرافیل شیرازی؛ روزنامه‌نگار و کنشگر سیاسی که سرانجام، کشته شد.
صدیقه دولت‌آبادی (فرزند هادی دولت‌آبادی)؛ کنشگر در زمینهٔ حقوق زنان و پایه‌گذار انجمن مخدرات وطن و منتشرکنندهٔ نشریهٔ فارسی برای زنان به نام زبان زنان.
محمود نریمان، نمایندهٔ دورهٔ هفدهم مجلس شورای ملی از حامیان مصدق و عضو فراکسیون نهضت ملی.
میرزا نصرالله ملک‌المتکلمین؛ سخنور، کنشگر دورهٔ جنبش مشروطه ایران، یکی از مدیران انجمن باغ میکده و نیز از بنیان‌گذاران برخی از مدارس جدید.
میرزا محمدجعفر صدرالعلما؛ یکی از کنشگران جنبش مشروطهٔ ایران.
قاضی قزوینی؛ یکی دیگر از کنشگران جنبش مشروطهٔ ایران.
چهره‌های سرشناس دیانت بابی > دین و عرفان

سید علی‌محمد باب شیرازی؛ پایه‌گذار بابیت.
میرزا یحیی نوری مازندرانی، معروف به صبح ازل (برادر میرزا حسین‌علی نوری مازندرانی بهاءالله)؛ دومین پیشوای بابیهٔ ازلیه.
میرزا هادی دولت‌آبادی (پدر یحیی دولت‌آبادی، علی‌محمد دولت‌آبادی و صدیقه دولت‌آبادی و نیز یکی از شاگردان میرزای شیرازی و زین‌العابدین حائری مازندرانی)؛ مجتهد، از سوی میرزا یحیی صبح ازل نوری، ملقب‌شده به «اسم‌الله الودود» و نیز سومین پیشوای کیش بابیه (ازلیه).
میرزا یحیی دولت‌آبادی
وحید ازل، فیلسوف، پژوهشگر و دین‌پژوه
گروهی از ازلیان در قبرس. فخرتاج و قمرتاج دولت‌آبادی در میان بازماندگان میرزا یحیی صبح ازل در قبرس (حدود سال ۱۳۲۸ ش)- در این تصویر میرزا عبدالعلی ازل (فرزند صبح ازل) و همسرش در وسط نشسته‌اند. در ردیف پشت، از سمت چپ، نفر نخست: فخرتاج دولت‌آبادی، نفر چهارم: جلال ازل (پسر میرزا عبدالعلی ازل)، نفر پنجم: عصمت‌خانم (دختر میرزا بدیع‌الله فرزند بهاءالله، و همسر جلال ازل)، نفر ششم: محمّد رشاد: نوهٔ احمد روحی و نفر هفتم: قمرتاج دولت‌آبادی ایستاده‌اند. این دو خواهر حدود ده سال پس از درگذشت برادرشان، میرزا یحیی دولت‌آبادی (جانشین صبح ازل در مقام شهید بیان)، به قبرس رفتند تا از بازماندگان صبح ازل آگاهی یابند. ایشان در آن مسافرت به بازسازی آرامگاه صبح ازل پرداختند و توانستند اسناد مهمی از مجموعهٔ شخصی او (مانند «لوح وصایت» و «لوح مکتب‌خانهٔ من‌یظهره‌الله») را به ایران بیاورند. برخی از آن اسناد حدود شش سال بعد در کتاب قسمتی از الواح خط نقطهٔ اولی و آقا سیّد حسین کاتب آورده شد.
سانسور در چین

سانسور در جمهوری خلق چین توسط حزب کمونیست که گردانندۀ رژیم چین است به‌کارگرفته و اجرا می‌شود. البته مکان‌های مخصوص تحت نظر چین همانند هنگ کنگ و ماکائو نظام‌های قانونی خود را دارند و این سیاست‌های سانسور در آن‌جا به‌کارگرفته نمی‌شود.
سانسور در زمینه‌های مختلف > فرهنگی

سانسور فرهنگی در چین به شدت زیاد است از جمله آن که حق انتشار به کتاب‌هایی که در آن ضد منافع دولت سخن پیش آمده داده نمی‌شود همچنین در این کشور هر فیلم یا مجموعه تلویزیونی (چه داخلی و چه خارجی) که در آن برضد حکومت سخنی آمده باشد توقیف می‌شود.
سانسور در زمینه‌های مختلف > مذهبی

در این کشور رهبران گروه‌های مختلف مذهبی نمی‌توانند آزادانه عمل کنند و باید برای گرفتن مجوز و اجازه‌نامه باید مراحل گوناگونی را بگذرانند.
مقاله‌های مرتبط

دیوار آتش بزرگ چین
زوج یا فرد

| زوج یا فرد | زوج یا فرد |
| --- | --- |
نام‌های دیگر: مُرِّ قانون حوزه استحفاظی
ژانر: کمدی
نویسنده: امیرعباس پیام مهدی روشن‌روان
کارگردان: علیرضا نجف‌زاده
بازیگران: مرجانه گلچین هدایت هاشمی مهران غفوریان یوسف تیموری ناهید مسلمی اشکان اشتیاق شیدا خلیق مهران رجبی سپند امیرسلیمانی شهین تسلیمی مهشید ناصری بهشاد شریفیان دلسا ملکی عباس محبوب محمد الهی کریم قربانی حلیمه سعیدی داریوش سلیمی اردشیر کاظمی
آهنگساز: حمیدرضا صدری
کشور سازنده: ایران
زبان اصلی: فارسی
شمار قسمت‌ها: ۱۶ قسمت
تولید: تولید
تهیه‌کننده: مهران مهام
مدت: ۴۵ دقیقه
توزیع‌کننده:  صدا و سیما
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی:  شبکه سه
انتشار اولیه: ۲ فروردین ۱۳۹۸ – ۱۸ فروردین ۱۳۹۸
انتشار: انتشار
پس از: لحظه گرگ و میش
پیش از: شرایط خاص
زوج یا فرد (با نام پیشین مُرِّ قانون یا حوزه استحفاظی) مجموعه‌ای ایرانی است که در نوروز سال ۱۳۹۸ از شبکه سه سیما پخش شد. نویسندگان این سریال امیرعباس پیام و مهدی روشن‌روان، کارگردان آن علیرضا نجف‌زاده و تهیه‌کننده این سریال مهران مهام است.
داستان

این سریال به صورت کلی قصه یک شخص به نام کمال شهری را نشان می‌دهد که قرار است وزیر شود اما با خطاهای پسرش و آقای نیکبخت (معاون آقای شهری) از سمت خود برکنار می‌شود و چشمش به دنبال خانمی به نام آفاق دستان که پرستار مادرش است می‌افتد و از آنجایی که پسرش به شدت غیرتی است مشکلاتی برای آنها پیش می‌افتد…
بازیگران

| بازیگر | نقش | توضیحات |
| --- | --- | --- |
| مرجانه گلچین | آفاق دستان | پرستار شهربانو شهری و همسر کمال مادر فرهاد پولکی |
| هدایت هاشمی | کمال شهری | معاون وزیر بازنشسته و شوهر آفاق |
| مهران غفوریان | فرشید دستان | برادار آفاق و دایی فرهاد |
| یوسف تیموری | فرهاد پولکی و یدالله پولکی | پسر آفاق و یَدی/پدر فرهاد و شوهر متوفی آفاق |
| ناهید مسلمی | شهربانو شهری | مادر کمال مادر بزرگ آمنه و ناصر |
| اشکان اشتیاق | ناصر شهری | پسر کمال برادر آمنه نوه شهربانو اختلاس گر |
| شیدا خلیق | آمنه شهری | دختر کمال خواهر ناصر نوه شهربانو |
| مهران رجبی | حاج رضا (رضا دمنوش) | دوست کمال مدیرکل سابق وزارت و مغاره مدار |
| سپند امیرسلیمانی | نیکبخت | ریس دفتر معاون وزیر (کمال شهری) معاون جدید وزیر |
| شهین تسلیمی | اشرف | صاحبخانه آفاق |
| مهشید ناصری | ساحل ایزدی | همسر ناصر مادر دریا |
| بهشاد شریفیان | بعشاد | فرمانده پلیس |
| دلسا ملکی | دریا شهری | دختر ناصر |
| شیوا خسرومهر | ملیحه | زن حاج رضا |
| عباس محبوب | عباس | نانوا |
| محمد الهی |  | وزیر |
| کریم قربانی | پروانه | هم محله ای کمال |
| اردشیر کاظمی | پیرمرد | همسایه کمال |
| حلیمه سعیدی | عروس |  |
| داریوش سلیمی | - | تولیدکننده |
:
جوایز و نامزدها[نیازمند منبع]

| سال | جایزه | رده | دریافت‌کننده | نتیجه |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۹۸ |  نوزدهمین جشن حافظ |  |  |  |
| ۱۳۹۸ |  نوزدهمین جشن حافظ | بهترین بازیگر زن کمدی تلویزیونی | مرجانه گلچین | نامزدشده |
| ۱۳۹۸ |  نوزدهمین جشن حافظ | بهترین بازیگر زن کمدی تلویزیونی | ناهید مسلمی | نامزدشده |
آتشفشان بوگاتیر

| آتشفشان بوگاتیر | آتشفشان بوگاتیر |
| --- | --- |
Stokap: Stokap
fa (in English: Expected satiety): fa
آتشفشان بوگاتیرLocation in Russia : آتشفشان بوگاتیرLocation in Russia 
مرتفع‌ترین نقطه: مرتفع‌ترین نقطه
ارتفاع: ۱٬۶۳۴ متر (۵٬۳۶۱ فوت)
برجستگی: ۱٬۶۳۴ متر (۵٬۳۶۱ فوت)
فهرست‌بندی: قله بسیار برجسته
مختصات: ۴۴°۵۰′۱۵″ شمالی ۱۴۷°۲۰′۳۶″ شرقی﻿ / ﻿۴۴٫۸۳۷۵۰°شمالی ۱۴۷٫۳۴۳۳۳°شرقی﻿ / 44.83750; 147.34333
جغرافیا: جغرافیا
موقعیت: ایتوروپ، جزایر کوریل، روسیه
زمین‌شناسی: زمین‌شناسی
نوع کوه: آتشفشان چینه‌ای
آخرین فوران: Unknown
آتشفشان بوگاتیر (انگلیسی: Bogatyr Ridge) یک کوه آتشفشانی در جزایر کوریل کشور روسیه است.
گربه دم‌کوتاه

| گربه دم‌کوتاه | گربه دم‌کوتاه |
| --- | --- |
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پستانداران
راسته:: گوشت‌خواران
زیرراسته:: گربه‌سانان
تیره:: گربه‌ایان
زیرخانواده:: گربه‌ایان کوچک
سرده:: وَشَقها∗
گونه:: L. rufus
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Lynx rufus شربر، ۱۷۷۷: Lynx rufus شربر، ۱۷۷۷
گربه دم‌کوتاه  (Lynx rufus) که با عنوان سیاهگوش سرخ نیز شناخته می‌شود، گربه‌ای با جثه متوسط و بومی آمریکای شمالی است. زیستگاه این گونه از  جنوب کانادا و سرزمین اصلی ایالات متحده گرفته تا اواکساکا در مکزیک را شامل می‌شود. به دلیل پراکندگی گسترده و جمعیت بالا، از سال 2002 نام آن به عنوان گونه‌ای با کمترین نگرانی در فهرست سرخ  اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت ثبت شده است. با اینکه به طور گسترده هم برای تفریح و هم با هدف تولید خز شکار می‌شود جمعیت آن ثابت بوده است. اگرچه در برخی مناطق جمعیت رو به کاهش است.
آرایه‌شناسی و فرگشت > تبارزایی

سرده سیاهگوش با سرده شیر کوهی، گربه‌ها  و پلنگ‌گربه آسیایی دارای تبارشاخه‌ای مشترک است که قدمت آن به ۱۵/۷ میلیون سال پیش می‌رسد. سیاهگوش تقریباً 24/3 میلیون سال پیش از دیگر سرده‌ها جدا شد.
توصیف

گربه دم‌کوتاه مشابه دیگر گونه‌های سرده سیاهگوش است اما به طور متوسط کوچکترین آنها است. رنگ پوشش آن متغیر است اما عموماً قهوه‌ای مایل به زرد تا قهوه‌ای مایل به خاکستری با رگه‌های سیاه و نوارهای تیره در پاها و دم است. طرح خالدار آن به عنوان استتار عمل می‌کند. نوک گوش‌ها سیاه و تیز با ریشی کوتاه و مشکی است. به طور کلی لب‌ها، چانه و بخش‌های زیرین رنگ سفید مایل به خاکستری دارند. گربه دم‌کوتاه در مناطق بیابانی جنوب غربی پوششی روشن‌تر و در مناطق شمالی و جنگلی پوشش تیره‌تری دارد. بچه‌گربه‌ها با پوشش خز کامل و خالدار متولد می‌شوند. چند گربه دم‌کوتاه کاملا سیاه نیز در فلوریدای ایالات متحده آمریکا و نیوبرانزویک کانادا مشاهده و اسیر شدند.
پراکندگی و زیستگاه

گربه دم‌کوتاه گونه‌ای تطبیق‌پذیر است. مناطق جنگلی را ترجیح می‌دهد (برگ‌ریز، مخروطی یا هر دو) اما به جنگل وابسته نیست. زیستگاه مطلوب آن از باتلاق‌های مرطوب فلوریدا تا بیابان‌های تگزاس و مناطق کوهستانی ناهموار گسترش می‌یابد. اگر صخره‌های سنگی، مرداب‌ها یا مناطق جنگلی وجود داشته باشند در نزدیکی مناطق کشاورزی اسکان می‌یابد. پوشش خالدارش به عنوان استتار عمل می‌کند. اندازه جمعیت گربه دم‌کوتاه در درجه اول به جمعیت طعمه‌های آن وابسته است. عوامل اصلی دیگری در انتخاب نوع زیستگاه نقش دارند عبارتند از: محافظت در برابر آب و هوای نامساعد، دسترسی آسان به محل‌های استراحت و لانه، پوشش متراکم برای شکار و فرار و دوری از مزاحمت‌ها.
به نظر می رسد زیستگاه گربه دم‌کوتاه توسط انسان‌ها محدود نم‌ شود، بلکه دلیل انتخاب یک زیستگاه در دسترس بودن آن است. تنها زمین های بزرگ و تحت کشت بالا برای این گونه نامناسبند. همچنین، ممکن است در حیاط پشتی خانه‌ها حاشیه شهر که در قلمرو او قرار دارند مشاهده شود.
رفتار و بوم شناسی

گربه دم‌کوتاه حیوانی پگاه‌رو است و بیشتر در زمان گرگ و میش فعالیت می‌کند. از سه ساعت قبل از غروب آفتاب تا حدود نیمه شب و مجددا قبل از طلوع آفتاب تا سه ساعت پس از آن در حرکت است. هر شب، از 3 تا 11 کیلومتر در طول مسیر معمول خود حرکت می‌کند. این رفتار ممکن است بسته به فصل تغییر کند چرا که گربه‌های دم‌کوتاه در پاییز و زمستان در پاسخ به فعالیت طعمه‌های خود به هوای سرد بیشتر در طول روز فعالیت می‌کنند.
رفتار و بوم شناسی > ساختار اجتماعی و محدوده زیستگاه

فعالیت گربه‌های دم‌کوتاه به مناطق مشخصی محدود می‌شود که اندازه آن بسته به جنس و توزیع طعمه متفاوت است. زیستگاه گربه دم‌کوتاه با مدفوع، بوی ادرار، و با پنجه زدن درختان برجسته منطقه نشانه‌دار می‌شود.
2 عدد بچه گربه دم کوتاه 2تا4 ماهه در حال بازیگوشی
اوشیشیر

| نام بومی: Ушишир 宇志知島 | نام بومی: Ушишир 宇志知島 |
| --- | --- |
نمایی از جزیره از دید ناسا: نمایی از جزیره از دید ناسا
fa (in English: Expected satiety): fa
جغرافیا: جغرافیا
مکان: دریای اختسک
مختصات: ۴۷°۳۱′شمالی ۱۵۲°۴۸′شرقی﻿ / ﻿۴۷٫۵۲°شمالی ۱۵۲٫۸۰°شرقی﻿ / 47.52; 152.80
مجمع‌الجزایر: جزایر کوریل
مساحت: ۵ کیلومتر مربع (۱٫۹ مایل مربع)
بیشترین ارتفاع: ۴۰۱ متر (۱٬۳۱۶ پا)
بلندترین نقطه: Mikasayama
کشور: کشور
Russia: Russia
جمعیت‌شناسی: جمعیت‌شناسی
جمعیت: ۰
گروه‌های قومی: قوم آینو (پیش‌تر)
اوشیشیر (انگلیسی: Ushishir) یک جزیره آتشفشانی در جزایر کوریل کشور روسیه است.
ترک‌های اروپا

مناطق اروپا  اروپای شمالی
  اروپای غربی
  اروپای شرقی
  اروپای جنوبی
ترک‌های اروپا (به انگلیسی: Euro-Turks)، (به ترکی استانبولی: Avrupa Türkleri) ترک‌هایی از شاخهٔ ترک‌های استانبولی هستند که در سرتاسر قارهٔ اروپا به جز ترکیه زندگی می‌کنند. برآوردهای کنونی نشان می‌دهد که حدود ۹ میلیون تُرک در اروپا، به استثنای ترکیه سکونت دارند.
پیشینه

ترکان سابقهٔ سکونت طولانی از دوران امپراتوری عثمانی در اروپا دارند که برای اولین بار به جنوب شرق اروپا مهاجرت کردند. تُرک‌ها در محدوده امپراطوری عثمانی و نیز هم‌اکنون جوامعی در بلغارستان (ترک‌های بلغارستان)، بوسنی و هرزگوین (ترک‌های بوسنی و هرزگوین)، قبرس (ترک‌های قبرس)، گرجستان (ترک‌های مسختی)، یونان (ترک‌های یونان) (ترک‌های تراکیه غربی) (ترک‌های دودیکانیسیا)، کوزوو (ترک‌های کوزوو)، مقدونیه (ترک‌های مقدونیه) و رومانی (ترک‌های رومانی) زندگی می‌کنند.
مهاجرت ترک‌ها به اروپای غربی با مهاجرت ترک‌های قبرس به بریتانیا در دهه ۱۹۲۰ آغاز شد. که با وقوع کریسمس خونین، ترک‌های قبرس در دهه ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ به میزان قابل توجهی به جهت مناقشه قبرس به بریتانیا کوچ کردند. برعکس، در سال ۱۹۴۴، ترک‌ها که به زور و اجبار از مسختی در گرجستان تبعید شدند. و در طول جنگ جهانی دوم به عنوان ترک‌های مسختی شناخته می‌شوند. دسته دیگری در شرق اروپا به خصوص در جمهوری آذربایجان، قزاقستان، روسیه و اوکراین ساکن شدند. اوایل دهه ۱۹۶۰، مهاجرت به غرب و شمال اروپا به طور قابل توجهی از ترکیه افزایش یافت، که از ترکیه " کارگران میهمان" تحت قرارداد صادرات کارگر" با آلمان در سال ۱۹۶۱، به دنبال یک قرارداد مشابه با هلند، بلژیک و اتریش در سال ۱۹۶۴، فرانسه در سال ۱۹۶۵، و سوئد در سال ۱۹۶۷ وارد شدند. اخیراً، ترک‌های بلغارستان، ترک‌های رومانیایی و ترک‌های تراکیه غربی نیز به اروپای غربی مهاجرت کرده‌اند.