stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تبعید بزرگ
تاریخچه

برای قرن‌ها، ارمنستان در معرض تهاجمات نظامی مستمر و حملات ویرانگر بود.   اولین پیروزهای اعراب در منطقه در دهه ۴۰ قرن هفتم آغاز شد.    بعدها، در آغاز قرن یازدهم، قبایل اوغوز-ترکمن از آسیای مرکزی حملات خود را آغاز کردند.  هم‌زمان با این رویدادها، به‌دلیل حملات مداوم امپراتوری بیزانس از یک سو و سلجوقیان از سوی دیگر، پادشاهی‌های ارمنی واسپوراکان و آنی نابود شدند. تا دهه ۷۰ قرن یازدهم (نبرد مانزیکرت)، سلجوقیان نفوذ خود را تقریباً به تمام خاک ارمنستان گسترش دادند، که این امر ضربه‌ای شدید به قوم ارمنی در منطقه وارد کرد. تا قرن سیزدهم، ارمنستان تحت حملات متعدد قبایل مسلمان و ترک‌تبار قرار گرفت.
پیش از این در دوران سلجوقیان، روند چند صد ساله به حاشیه راندن جمعیت ارمنی توسط عشایر بیگانه ترک در منطقه آغاز شده بود،       که به ویژه پس از تهاجم‌های تامرلن  در دوره حکومت مغول، ارمنستان غارت و ویران شد و غازان خان از اواخر قرن سیزدهم میلادی، جمعیت ارمنی را به ویژه از نخجوان و مناطق مجاور تحت آزار و اذیت شدید قرار داد.  توقتمش در سال ۱۳۸۵ ده‌ها هزار ارمنی را از آرتساخ، سیونیک و پارسکاهایک به اسارت برد.  حکومت مغول نیز تغییرات جمعیتی را که در دوران سلجوقیان آغاز شده بود تشدید کرد - جمعیت مسلمانان افزایش یافت، در حالی که جمعیت ارمنی کاهش یافت. طوایف بی شماری کوچ نشین برای چند قرن در مناطق حاصلخیز با مراتع وسیع نقل مکان کردند و ساکن شدند  و حاکمان قبیله ای آنها به تدریج اموال زمین داران ارمنی را تصاحب کردند و به آنها ظلم کردند. این امر منجر به مهاجرت اجباری دسته جمعی ارمنی‌ها به مکان‌های امن تر شد.
ویلیام روبروک که پس از حمله مغول از نخجوان دیدن کرد، می‌نویسد:
"ابتدا به عنوان یکی از زیباترین شهرهای یک پادشاهی بزرگ ساخته و تزئین شد؛ اما مغولان (تاتارها) آن را تقریباً به بیابانی تبدیل کردند. پیش از آن، هشتصد کلیسای ارمنی در این شهر وجود داشت، اما اکنون تنها دو کلیسای کوچک باقی مانده و بقیه توسط ساراسن‌ها (مسلمانان) تخریب شده‌اند."
از قرن شانزدهم، جنگ‌های مداوم جنگ‌های ایران و عثمانی که برای تسلط بر قلمرو آن در جریان بود، خسارت زیادی به ارمنستان وارد کرد.   این کشور که بین دو امپراتوری متخاصم تقسیم شده بود، در بیشتر قرن شانزدهم به عنوان میدان نبرد آنها عمل می‌کرد و توسط سیاست زمین سوخته که هم توسط عثمانی‌ها و هم صفویان دنبال می‌شد ویران شد. بر اساس پیمان آماسیه که به جنگ ایران و عثمانی (۱۵۱۴–۱۵۵۵) پایان دادو مناطق مختلفی مانند سیواس به ارزروم، آلاشکرت، دیاربکر، وان، قهرمان مراش و موصل را ضمیمه کرد، و در مقابل، ایران صفوی به قیمت اراضی قفقاز و فرارود دست یافت.
در سال ۱۵۷۸ جنگ جدید ترکیه و ایران (۱۵۷۸–۱۵۹۰) آغاز شد. ارتش عثمانی و ارتش ۱۰۰۰۰۰ نفری خانات کریمه به ارمنستان شرقی یورش بردند. لشکرکشی‌های ویرانگر در ماوراء قفقاز تا آغاز سال ۱۵۹۰ ادامه یافت. بخش قابل توجهی از مردم محلی کشته شدند، به بردگی رانده شدند یا فرار کردند (۶۰۰۰۰ نفر تنها از اریوان به بردگی رانده شدند).
مورخ ارمنی قرن شانزدهم یووانیسیک کارتسی در مورد این وقایع می‌نویسد:
"... یک فرمانده خاص به نام لالا با بسیاری از سربازان خود حرکت کرد و به منطقه ارارات رسید و ارمنی‌ها و مسلمانان، که تعدادشان به ۶۰ هزار نفر می‌رسید، را به جلو راند و آنها را به سرزمین رومی‌ها (امپراتوری روم شرقی) هدایت کرد."
در نتیجه جنگ، بر اساس عهدنامه فرهاد پاشا، ایران مجبور به واگذاری تبریز، شیروان و برخی از مناطق ارمنستان شرقی، آذربایجان و گرجستان (پادشاهی کرتلی و کاختی) شد.
ابوالقاسم قربانی

| ابوالقاسم قربانی | ابوالقاسم قربانی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۲ دی ۱۲۹۰ تهران
درگذشت: ۳۰ آبان ۱۳۸۰ تهران
ملیت: ایرانی
شناخته‌شده برای: تاریخ ریاضیات در ایران، ریاضیدانان ایرانی
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): ریاضیدان، پژوهشگر تاریخ ریاضیات
 :  
ابوالقاسم قربانی (زاده ۲۲ دی ۱۲۹۰- درگذشته ۳۰ آبان ۱۳۸۰) تاریخ‌نگار ریاضی اهل ایران و از دراویش گنابادی بود. قربانی بیشتر به دلیل پژوهش‌هایش دربارهٔ ریاضیدانان ایرانی و تاریخ ریاضیات در ایران نامبردار است.
زندگی‌نامه وی

ابوالقاسم قربانی در ۲۲ دی ۱۲۹۰ خورشیدی در تهران به دنیا آمد. در سال ۱۳۱۲ دوره دبیرستان را در مدرسه عالی سن لویی با رتبهٔ اول به پایان رساند. در سال ۱۳۱۶ از دانشسرای عالی دانش‌آموخته شد. پس از گذراندن دوره سربازی، از سال ۱۳۱۹ به استخدام وزارت فرهنگ (آموزش و پرورش) درآمد و در دبیرستان‌های مختلف از جمله دبیرستان رازی، دبیرستان سن لویی و دبیرستان فرانکو پرسان و همچنین در دانشسراهای مقدماتی به آموزش ریاضیات پرداخت. از سال ۱۳۴۱ تا سال ۱۳۴۵ در ژنو به سرپرستی دانشجویان ایرانی و رایزن فرهنگی گماشته شد و پس از بازنشستگی در سال ۱۳۴۵، تا سال ۱۳۵۷ در مدرسه عالی دختران ایران به فعالیت‌های آموزشی و پژوهش مشغول بود. قربانی در ۳۰ آبان ۱۳۸۰ چشم از جهان فروبست.
قربانی که از دراویش گنابادی و از ارادتمندان سلسله نعمت‌اللهی بود، به هنگام مرگ در آبان ماه ۱۳۸۰، دو کار پژوهشی در دست داشت. نخست زندگی‌نامهٔ منجمان دورهٔ اسلامی که قرار بود به همان شیوهٔ اثر مشهور ایشان، زندگی‌نامهٔ ریاضی‌دانان اسلامی منتشر شود و دیگر پژوهشی دربارهٔ آثاری از ریاضی‌دانان دورهٔ اسلامی یا کارنامهٔ ریاضی‌دانان دوره اسلامی. اما با درگذشت وی کار انتشار هر دو کتاب متوقف ماند.
پژوهش‌ها

قربانی در طول زندگی خود ۶۸ عنوان کتاب و همچنین مقاله‌های پرشماری در نشریه‌های علمی و فرهنگی همچون سخن علمی، یکان، یغما، راهنمای کتاب، آشتی با ریاضیات و آشنایی با ریاضیات به چاپ رساند. از میان این کتابها، ۱۰ عنوان مربوط به تاریخ ریاضیات در ایران و سایر کشورهای تمدن دوره اسلامی است. ۴۷ عنوان هم کتابهای درسی ریاضی برای دبستان و دبیرستان است که به‌طور مشترک با آقای حسن صفاری نوشته شده‌است. بقیه، کتابهایی است که در زمینه ریاضیات ترجمه یا تألیف شده‌اند.
از آثار دیگر او می‌توان کتابهای «نسوی نامه»، «فارسی نامه» و «تحریر استخراج الاوتار» را نام برد. کتاب زندگینامه ریاضیدانان دوره اسلامی مرجع بسیار مهم و کم‌نظیری برای پژوهش در این زمینه است. چکیده‌ای از این کتاب در سال ۱۳۵۲ به انگلیسی برگردانده و در دانشگاه صنعتی آریامهر (دانشگاه صنعتی شریف) چاپ شد.
جوایز

قربانی چهار بار برنده جایزه کتاب سال شد: کاشانی‌نامه (۱۳۵۰)، بیرونی‌نامه (۱۳۵۳)، بوزجانی‌نامه (۱۳۷۱) و تحقیق در آثار ریاضی ابوریحان بیرونی (۱۳۷۱).
جایزه ابوالقاسم قربانی

جایزه‌ای است که انجمن ریاضی ایران به مقالات برتر در زمینهٔ تاریخ ریاضیات اهدا می‌کند.
حسن رضایی باغ‌بیدی

| حسن رضائی باغ‌بیدی | حسن رضائی باغ‌بیدی |
| --- | --- |
حسن رضایی باغ‌بیدی (در وسط) به همراه امید طبیب‌زاده و لودویگ پاول: حسن رضایی باغ‌بیدی (در وسط) به همراه امید طبیب‌زاده و لودویگ پاول
زادهٔ: ۲۹ آذر ۱۳۴۵ تهران، ایران
ملیت: ایرانی
پیشه(ها): استاد دانشگاه اوزاکا، ژاپن
حسن رضائی باغ‌بیدی (زادهٔ ۲۹ آذر ۱۳۴۵ در تهران) زبان‌شناس ایرانی، عضو پیوستهٔ فرهنگستان زبان و ادب فارسی و عضو شورای عالی علمی مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی است. پیش از سال ۱۳۹۵، استاد زبان سنسکریت، زبان‌های ایرانی باستان (اوستایی، پارسی باستان) و زبان‌های ایرانی میانه (فارسی میانه، پارتی، سُغدی، ...) در گروه فرهنگ و زبان‌های باستانی دانشگاه تهران بود، اما اکنون استاد دانشگاه اوساکای ژاپن (مدرسه عالی زبان و فرهنگ) است. او یگانه عضو ایرانی انجمن بین‌المللی مطالعات سنسکریت است.
او به همراه محمود جعفری دهقی، ویراستار ۵ جلد نخست از ۲۰ جلد مجموعه کتاب‌های تاریخ جامع ایران است.
جوایز

حسن رضائی باغ‌بیدی دو بار (در بهمن ۱۳۸۴ و بهمن ۱۳۸۵) برندهٔ جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی ایران شده است. یک بار (در تیر ۱۳۸۹) جایزهٔ کتاب فصل را از آن خود کرده و یک بار هم (در بهمن ۱۳۹۲) در مراسم کتاب سال جمهوری اسلامی ایران شایسته تقدیر شناخته شده است. او همچنین در اولین دورهٔ کتاب سال اعضای هیئت علمی دانشگاه‌های سراسر ایران (در آبان ۱۳۹۴) نشان دهخدا را دریافت کرده است.
آثار

حسن رضائی باغ‌بیدی مقالات پژوهشی فراوانی به زبان‌های مختلف منتشر کرده است. بیشتر آثار او در زمینهٔ زبان‌های ایرانی باستان، زبان‌های ایرانی میانه، زبان‌ها و گویش‌های ایرانی نو، تاریخ زبان فارسی، زبان‌شناسی ایرانی، زبان و ادبیات سنسکریت، ریشه‌شناسی، فرهنگ ایران باستان، دین زرتشتی، دین مانوی، و سکه‌شناسی است. او همچنین مقالات متعددی برای بسیاری از دانشنامه‌ها و دائرةالمعارف‌های فارسی تألیف کرده است، همچون دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، دانشنامهٔ ایران، دانشنامهٔ جهان اسلام، دانشنامهٔ زبان و ادب فارسی، دانشنامهٔ زبان و ادب فارسی در شبه‌قاره، فرهنگ آثار ایرانی ـ اسلامی، و دانشنامهٔ فرهنگ مردم ایران. تا کنون بیش از ده کتاب در مجموعهٔ «پژوهش‌های ایران باستان» با مدیریت و ویراستاری حسن رضائی باغ‌بیدی از سوی مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی منتشر شده است[نیازمند منبع]. حسن رضائی باغ‌بیدی همچنین ویراستاری پنج جلد از مجموعهٔ بیست‌جلدی تاریخ جامع ایران را بر عهده داشته و برخی از فصول این مجموعه را خود تألیف کرده است[نیازمند منبع].
برخی از مهم‌ترین کتاب‌های حسن رضائی باغ‌بیدی عبارت‌اند از[نیازمند منبع]:
روایت آذَرفَرنبَغ فَرُّخزادان (رساله‌ای در فقه زرتشتی منسوب به سدهٔ سوم هجری)، تهران: انتشارات مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، ۱۳۸۴.
راهنمای زبان پارتی، تهران: انتشارات ققنوس، ۱۳۸۵.
واژه‌نامهٔ موضوعی زبان‌های باستانی ایران، تهران: فرهنگستان زبان و ادب فارسی، ۱۳۹۰–۱۳۹۵
سوترهٔ علت و معلول کردار (متنی بودایی به زبان سُغدی)، تهران: انتشارات اساطیر، چاپ دوم، ۱۳۹۲.
سکه‌های ایران در دورهٔ اسلامی: از آغاز تا برآمدن سلجوقیان، تهران: انتشارات سمت، ۱۳۹۳.
مقدمات زبان سنسکریت، تهران: انتشارات سمت، ۱۳۹۸.
تاریخ زبان‌های ایرانی، دانشگاه اوساکا (ژاپن): مرکز پژوهش زبان‌های دنیا، ۲۰۰۹.
واج‌شناسی تاریخی فارسی میانه، دانشگاه اوساکا (ژاپن)، ۲۰۱۷.
یادداشت

↑  International Association of Sanskrit Studies
↑  Middle Persian Historical Phonology
دانشگاه یورک (کانادا)

دانشگاه یورک (به انگلیسی: York University) (به فرانسوی: Université York) یک دانشگاه تحقیقاتی دولتی در تورنتو واقع در استان انتاریو کانادا است که در سال ۱۹۵۹ میلادی تأسیس شده‌است.
این دانشگاه سومین دانشگاه بزرگ کانادا، دومین مدرسه آموزش عالی بزرگ در انتاریو و پیشتاز در رشته‌های گوناگون دانشگاهی در کانادا است. یورک تقریباً ۵۵,۷۰۰ دانشجو، ۷٬۰۰۰ کارمند و ۳۲۵,۰۰۰ دانش‌آموخته در سراسر گیتی دارد. این دانشگاه دارای یازده دانشکده شامل دانشکده علوم مقدماتی و مطالعات پایه، دانشکده علوم و مهندسی، مدرسه کسب‌وکار شولیچ، دانشکده گلندن، دانشکده تربیت معلم، دانشکده هنر، دانشکده طراحی یورک/دانشکده شریدان، دانشکده بهداشت، دانشکده مطالعات محیط‌زیست و ۲۴ مرکز تحقیقاتی است.
چندین برنامه در دانشگاه یورک شناخت ویژه‌ای به صورت ملی و بین‌المللی کسب کرده‌اند. دانشگاه یورک همواره افتخار مشارکت در برنامه‌های فضایی کانادا را داشته‌است. دانشکده علوم و مهندسی یورک اولین دانشکده تحقیقاتی کانادایی است که در اکتشافات مریخ مشارکت دارد و طراحی بخشی از ابزار تحقیقات فضایی و برنامه‌های جاری ناسا را برعهده دارد. تنها برنامه مهندسی فضا در سراسر کشور کانادا در دانشگاه یورک ارائه می‌شود.
دانشگاه یورک میزبان تقدیرنامه‌دارترین مدرسه فیلم کانادا میباشد که به عنوان یکی از بهترین‌ها در کانادا رتبه‌بندی شده و نرخ پذیرش مشابه مدرسه هنرهای سینمایی دانشگاه کالیفرنیای جنوبی و دانشکده هنرهای تیش می‌باشد. به علاوه، دانشکده حقوق اسکود هال دانشگاه یورک در رده چهارم بهترین دانشکده‌های حقوق کانادا و پشت سر دانشگاه تورنتو، مک‌گیل و دانشگاه بریتیش کلمبیا قرار گرفته است.
در رده‌بندی MBA تمام‌وقت اکونومیست در سال ۲۰۱۱، دانشکده کسب و کار شولیچ دانشگاه یورک رتبه نهم جهانی و رتبه اول را در کانادا به دست آورده است، همچنین در رده‌بندی برنامه‌های MBA توسط شبکه CNN اکسپانشن، دانشکده شولیک مدیریت در رتبه ۱۸ جهانی قرار گرفته و رتبه اول در کانادا را به خود اختصاص داده است.
علاوه بر این، در سال ۲۰۱۸، دانشکده کینزیولوژی و علوم بهداشتی دانشگاه یورک رتبه چهارم در کانادا را کسب نموده و به‌عنوان بیست‌وچهارمین دانشکده برتر جهان شناخته شده است.
در رتبه‌بندی دانشگاه‌های جهانی QS سال ۲۰۲۴ ، دانشگاه یورک در رده ۳۵۳ جهان قرار گرفته است.
پردیس ها

پردیس Keele
پردیس کیل پردیس اصلی دانشگاه یورک است که در شمال تورنتو و در مرز منطقه یورک واقع شده است.این پردیس میزبان بسیاری از دانشکده‌های دانشگاه یورک از جمله علوم انسانی، هنرهای زیبا، بازرگانی، حقوق، مطالعات منطقه‌ای، علوم و مهندسی، آموزش و پرورش و بهداشت میباشد. در مجموع، نزدیک به ۵۰,۰۰۰ دانشجو در پردیس کیل مشغول به تحصیل هستند. ایستگاه مترو دانشگاه یورک یک ایستگاه مترو شهر تورنتو در پردیس کیل واقع شده است. سایر زیرساخت‌های حمل و نقل واقع در پردیس کیل یا نزدیک آن، اتوبوس‌های دانشگاه یورک و ایستگاه سابق GO دانشگاه یورک را شامل می‌شوند.
پردیس Glendon
دانشکده علوم انسانی و هنرهای لیبرال دو زبانه گلندون، پردیس مستقلی از دانشگاه یورک است. همچنین پردیس گلندون کتابخانه Leslie Frost را در خود جای داده است.
پردیس Markham
در سال ۲۰۱۸، دانشگاه یورک اعلام کرد که قصد دارد یک پردیس سوم در شهر Markham (مارکهام) ​​احداث کند. دولت انتاریو با تأمین مالی بخشی از این پروژه موافقت کرد و این خبر توسط Doug Ford، نخست وزیر انتاریو، در تاریخ ۲۳ ژوئیه ۲۰۲۰ اعلام شد. پردیس Markham قرار است در ترم بهار ۲۰۲۴ افتتاح شود.
سایر مکان‌ها
دانشکده محیط زیست و تغییر شهری - مرکز لیلین Meighen Wright به عنوان یک پردیس اکولوژیکی در کنار ذخیره‌گاه جنگلی Las Nubes در کاستاریکا معرفی شده است.
دانشکده بازرگانی شولیک یک پردیس مشترک با GMR School of Business در فرودگاه بین‌المللی Rajiv Gandhi در حیدرآباد، هند دارد.
مشاهیر دانشگاه یورک

دانشگاه یورک بیش از ۲۰۰۰۰۰ فارغ‌التحصیل در قید حیات دارد. اگرچه تعداد زیادی از فارغ‌التحصیلان در انتاریو زندگی می‌کنند، با این وجود تعداد قابل توجهی در بریتیش کلمبیا، نوا اسکوشیا، آلبرتا، نیویورک و واشنگتن دی سی زندگی می‌کنند. دانشگاه یورک همچنین بیش از ۲۵۰۰۰ فارغ‌التحصیل خارج از کشور دارد.
استیو مک‌لین
ریچل مک‌آدامز
لیلی سینگ
جک لايتون
جروم چن
جیم فلهرتی
جان توری
لینکلن الکساندر
جاناتان اولیوارز

| جاناتان اولیوارز | جاناتان اولیوارز |
| --- | --- |
زادهٔ: دسامبر ۱۹۸۱ ‏(۴۳ سال) بوستون، ماساچوست
ملیت:  ایالات متحده آمریکا
تحصیلات: مؤسسه پرت
پیشه: طراح صنعتی
وبگاه: www.jonathanolivares.com
جاناتان اولیوارز (متولد دسامبر ۱۹۸۱ میلادی) یک طراح صنعتی و نویسنده اهل ایالات متحدۀ آمریکا است. رویکرد اولیوارز به طراحی، پژوهش-محور و افزایشی مشخص شده است. در آوریل ۲۰۲۲ میلادی او معاون ارشد طراحی در شرکت مبلمان نول شد.
آوندداران

| آوندداران | آوندداران |
| --- | --- |
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: گیاهان
شاخه‌ها: شاخه‌ها
 سرخس‌گیان گیاهان دانه‌دار:  سرخس‌گیان گیاهان دانه‌دار
گیاهان آوندی یا آوندنداران (به انگلیسی: Vascular plants) (نام علمی: Tracheophyta) یکی از زیرفرمانروهای گیاهان است. این گروه شامل شاخهٔ سرخس‌گیان و گیاهان دانه‌دار (که خود به دو زیرشاخهٔ بازدانگان و نهان‌دانگان تقسیم می‌شود) است. ویژگی این دسته از گیاهان این است که آن‌ها بر خلاف گیاهان بدون آوند چون خزه‌گیان برای انتقال شیرهٔ خام و پرورده دارای آوند هستند. ویژگی دیگر گیاهان آونددار این است که نسل اسپوروفیت (که دیپلوئید است) بخش اصلی چرخهٔ زندگی گیاهان را تشکیل می‌دهد (در حالی که در گیاهان بدون آوند نسل هاپلوئید، یعنی گامتوفیت غلبه دارد).
موقعیت زمین در جهان

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نمایش لگاریتمی کیهان با مرکزیت منظومه شمسی، اندازه اجرام آسمانی در این تصویر بزرگنمایی شده است. ن ب و: نمایش لگاریتمی کیهان با مرکزیت منظومه شمسی، اندازه اجرام آسمانی در این تصویر بزرگنمایی شده است. ن ب و
دانش مربوط به موقعیت زمین در جهان حاصل ۴۰۰ سال مشاهدات تلسکوپی است که با شروع قرن بیستم بسیار توسعه یافت. در آغاز چنین پنداشته می‌شد که زمین در مرکز جهان است و جهان تنها شامل سیاراتی می‌شد که با چشم غیر مسلح قابل رؤیت بودند و یک کره بیرونی از ستارگان ثابت.
پس از پذیرش مدل خورشید مرکزی در قرن هفدهم، مشاهدات ویلیام هرشل و دیگران نشان داد که خورشید در یک کهکشان دیسک مانند از ستارگان قرار دارد.
در قرن بیستم مشاهدات سحابی مارپیچی نشان داد که کهکشان راه شیری یکی از میلیاردها کهکشانی است که در یک جهان در حال انبساط به شکل خوشه‌ها و ابرخوشه‌ها در کنار هم گروه‌بندی شده‌اند. در اواخر قرن بیستم، ساختار کلی جهان قابل مشاهده واضح‌تر می‌شد و مشخص شد که ابرخوشه‌ها در کنار هم تشکیل شبکه عظیمی از رشته‌کهکشانها و فضاهای پوچ می‌دهند. ابرخوشه‌ها، رشته کهکشان‌ها و فضاهای پوچ بزرگ‌ترین ساختارهای پیوسته قابل مشاهده در جهان هستند.
در مقیاس‌هاس بزرگتر (بیش از ۱۰۰۰ مگاپارسک) جهان همگن است یعنی همه بخشهای آن به‌طور متوسط چگالی، ترکیب و ساختار یکسانی دارند.
از آنجا که می‌دانیم جهان هیچ مرکز یا لبه‌ای ندارد هیچ نقطعه مرجع مشخصی برای ترسیم موقعیت کلی زمین وجود ندارد. از آنجا که تعریف جهان قابل مشاهده، ناحیه‌ای از جهان است که توسط ناظر زمینی قابل مشاهده است، در نتیجه به دلیل ثابت بودن سرعت نور، زمین در مرکز جهان قابل مشاهده زمین است. می‌توان ارجاعاتی به موقعیت زمین نسبت به ساختارهای مشخصی که در مقیاس‌های مختلف وجود دارند، بدهیم. هنوز مشخص نشده‌است که کل جهان متناهی یا نامتناهی است. فرضیه‌های متعددی نیز مطرح شده‌است که جهان شناخته‌شده را تنها نمونه‌ای از یک چندجهانی بزرگتر می‌دانند؛ هرچند که هیچ شواهد مستقیمی مبنی بر وجود چندجهانی در دست نیست و برخی نیز این فرضیه را ابطال‌ناپذیر خوانده‌اند.
اولین فاکس کلر

| اولین فاکس کلر | اولین فاکس کلر |
| --- | --- |
Evelyn Fox Keller: Evelyn Fox Keller
زادهٔ: ۲۰ مارس ۱۹۳۶
شهروندی: USA
محل تحصیل: Brandeis University(B.A.), Radcliffe College(M.A.), Harvard University(Ph.D.)
جوایز: MacArthur Fellowship, کمک هزینه گوگنهایم
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): Physics, Molecular Biology, History and Philosophy of Modern Biology, Gender and Science
پایان‌نامه: "Photoinactivation and the Expression of Genetic Information in Bacteriophage-Lambda." (۱۹۶۳)
 :  
اولین فاکس کلر (انگلیسی: Evelyn Fox Keller؛ زاده ۲۰ مارس ۱۹۳۶) یک دانشمند اهل ایالات متحده آمریکا است.
طوفان زندگی

| طوفان زندگی | طوفان زندگی |
| --- | --- |
کارگردان: علی دریابیگی
نویسنده: نظام وفا ضیایی
بازیگران: مهراقدس خواجه‌نوری آنیا آوشید زینت مؤدب فرهاد معتمدی رقیه چهره‌آزاد ژاله علو حسین محسنی علی کیایی فرامرز بردیا اسد آموزش حسین امیرفضلی
فیلم‌بردار: اسماعیل کوشان
شرکت تولید: میترا فیلم
تاریخ‌های انتشار: ۶ اردیبهشت ۱۳۲۷
مدت زمان: ۹۰ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
فروش گیشه: ۸۰۰٬۰۰ هزار ریال
طوفان زندگی فیلمی است به کارگردانی علی دریابیگی و محصول سال ۱۳۲۷ می‌باشد. این فیلم در منزل ارباب جمشید در باغ بزرگی در جوادیه تهران فیلمبرداری شد و غلامحسین بنان و لطف‌الله مجد نیز در آن به خوانندگی پرداختند. تنها نسخهٔ این فیلم در آتش‌سوزی «پارس فیلم» در سال ۱۳۳۱ از بین رفت.
خلاصه داستان

ناهید و فرهاد در یکی از شب‌نشینی‌های انجمن موسیقی ملی با یکدیگر آشنا و به زودی عاشق هم می‌شوند. پدر ناهید تاجر نوکیسهٔ متمولی است که با ازدواج دخترش با فرهاد مخالفت می‌کند و او را به مرد پولداری شوهر می‌دهد. فرهاد مأیوس، همهٔ کوشش خود را متوجه حرفه‌اش می‌کند و به زودی مقام و ثروتی به‌دست می‌آورد. همسر ناهید که خوشگذران و هوسباز است سرانجام با کجروی‌هایش او را از دست می‌دهد. طی حوادثی ناهید و فرهاد مجدداً مقابل هم قرار می‌گیرند و زندگی تازه‌ای را با یکدیگر آغاز می‌کنند.
کوچه پاییز

| کوچه پاییز | کوچه پاییز |
| --- | --- |
کارگردان: خسرو سینایی
تهیه‌کننده: خسرو سینایی
نویسنده: خسرو سینایی
بازیگران: ژازه طباطبایی مهدی احمدی محمد ابراهیم جعفری گیزلا وارگا سینایی نادر ابراهیمی
فیلم‌بردار: علي لقماني
تدوین‌گر: خسرو سینایی
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۷۶
مدت زمان: ۸۸دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
کوچه پاییز فیلمی به کارگردانی و نویسندگی خسرو سینایی ساختهٔ سال ۱۳۷۶ است.
خلاصه داستان

فیلم زمینه داستانی مستند دارد و به قصد پرداختن به چگونگی شکل‌گیری «گالری هنر جدید» و مؤسس آن «شراره طباطبائی» به بحث دربارهٔ هنر و هنرمند می‌پردازد. فیلم در پایان با جشن چهلمین سالروز تأسیس «گالری هنر جدید» با حضور بیش از بیست هنرمند سرشناس معاصر پایان می‌گیرد
بازیگران

ژازه طباطبایی
مهدی احمدی
محمد ابراهیم جعفری
گیزلا وارگا سینایی
نادر ابراهیمی
عیسی ابو-موسی

| عیسی ابو-موسی اران> ..جزئیات | عیسی ابو-موسی اران> ..جزئیات |
| --- | --- |
پایان پادشاهی: ۸۴۱
عیسی ابو-موسی (به انگلیسی: Esayi Abu-Musa) (در منابع عربی: عیسی بن استیفانوس یک شاهزاده ارمنی) از جنوب آرتساخ بود که در میانه قرن نهم بر بخش قابل توجهی از اران (در منابع ارمنی Ałuankʻ نامیده می‌شود) فرمانروایی می‌کرد و همچنین به عنوان بنیانگذار امارت دیزک شناخته می‌شود.
نام و ریشه

ابوموسی در زبان عربی به معنای «پدر موسی» (موسی) است، در منابع ارمنی وی «پسر کشیش» ملقب شده است. منابع عربی همچنین او را عیسی بن یوسف (پسر هوسپ) یا عیسی بن اخت استیفانوس (برادرزاده استپانوس) می‌نامند که این مورد اشاره به عموی مادری اش استپانوس ابلاسد است که به گفته مورخ آراکل باباخانیان از مهرانی‌ها بود. پس از قتل عیسایی ابوموسی در سال ۸۳۱، فیوها جانشین وی شدند. آراکل آسایی ابوموسه را یکی از اعضای خاندان محلی آران آرانشاهیک معرفی می‌کند.
سلطنت

جانشینی عیسی در حدود ۸۴۱ انجام شد و ۱۳ سال در قدرت ماند. بیشتر قلمروهای او شامل کانتون‌های آرتساخ می‌شد که قبلاً مقاومت شدیدی در برابر بابک خرمدین ارائه کرده بودند. مقر عیسی کتیش (دوغ) و سنگر مهم دیگر گوروز بود. ویرانه‌های این قلعه امروزه در نزدیکی روستاهای تومی و طوق در منطقه مورد مناقشه قره باغ کوهستانی قرار دارد.
مورخ ارمنی مووسس کاغانکاتواتسی که عیسی ابوعیسی را «مردی صلح طلب» توصیف می‌کند، می‌نویسد که وی بر کانتون‌های زیر حکومت می‌کرد:
ورین-وایکونیک، بردزور، سیساکان - کانتون‌های غربی آرتساخ که از غرب با سیونیک هم‌مرز هستند.
هابند، آماراس، پازکانک، مخنک - کانتون‌های جنوبی آرتساخ که از جنوب با رود اراکس هم‌مرز هستند.
تری گاور - کانتون جنوب شرقی اوتیک که از شمال شرقی با رودخانه کور هم‌مرز است.
مقاومت در کتیش

در سال ۸۵۴، دیزک توسط ارتش عباسی به فرماندهی بوغا الکبیر الشرابی، که قبلاً شاهزادگان آترنرسه از خاچن، کتریج از گردمان و کن استپانوس سووردیاتس از اوتیک را به اسارت گرفته بود، مورد حمله قرار گرفت. عیسی در قلعه خود در کتیش محاصره شد، اما در ۲۸ جنگ پیروز ماند. به گفته توما آرسرونی مورخ، سپاه عباسیان ۲۰۰۰۰۰ نفر نیرو داشت. او مقاومت قهرمانانه عیسی را در برابر هجوم بوغالکبیر به کتیش توصیف کرد. مشق باگراتونی (پسر سمبات اسپاراپت که مجبور به پیوستن به سپاه عباسی شد) در این نبرد شعری خواند و آن را با آمدن دوم مسیح مقایسه کرد.
مقاومت کتیش بیش از یک سال دوام آورد. عیسی در اعتراض به این حمله به خلیفه نامه نوشت و پس از دریافت ضمانت عبور امن از وی، برای گفتگوی صلح به بوغه رفت. با این حال بوغا او را خیانتکارانه دستگیر کرد. در سال ۸۵۵، آسایی ابوموسه به همراه وی تمامی شاهزادگان ارمنستان که توسط بوغا اسیر شده بودند، به سامرا در بین‌النهرین تبعید شدند.
فرزندان

۱. عیسی ابوموسی
۱٫۱ موزز موسی
۱٫۱٫۱ شاه گاگیک دیزک
۱٫۱٫۲ پرنسس سوفی
۱٫۱٫۳ لرد واچگان گوروز (واشاقان بن موسی در منابع عربی)
شاهزاده سوفی یک کتیبه ارمنی در «کلیسای سرخ» تومی به جای گذاشته است که قدمت آن به سال ۱۰۰۰ بازمی‌گردد و در حال حاضر در موزه دولتی آرتساخ نگهداری می‌شود.
جمهوری سوسیال ایتالیا

نقشه جمهوری سوسیال ایتالیا
جمهوری سوسیال ایتالیا (به انگلیسی: Italian Social Republic) (به ایتالیایی: Repubblica Sociale Italiana) دولت دست‌نشانده آلمان نازی در مناطق شمالی ایتالیا در جریان جنگ جهانی دوم بود.
نحوه تشکیل

در تاریخ ۲۴ ژوئیه ۱۹۴۳ و پس از پیاده شدن متفقین در سیسیل اعتماد آلمان‌ها به دولت ایتالیا از بین رفت و تصمیم به مداخله در ایتالیا گرفتند. روز بعد ویکتور امانوئل سوم دستور دستگیری موسولینی را صادر کرد. موسولینی دستگیر شد و دولت جدید شروع به برنامه‌ریزی برای تسلیم بدون قید شرط شد.
در همین حال آلمان نازی چندین واحد از بهترین نیروهای ارتشش را به ایتالیا فرستاد. این نیروها به همراه واحدهایی از ارتش ایتالیا به مقاومت در برابر متفقین پرداختند. در ۸ سپتامبر دولت جدید ایتالیا رسماً تسلیم شد، پس از اعلام تسلیم شدن دولت جدید آدولف هیتلر دستور به خلع سلاح نیروهای دولتی شمال ایتالیا و مناطق تحت کنترل را صادر کرد.
نحوه تشکیل > آزادسازی موسولینی

چهار روز بعد یعنی در ۱۲ سپتامبر چتربازان آلمان نازی به فرماندهی اتو اسکورزنی در عملیاتی که به نام عملیات بلوط نام‌گذاری شد موفق به آزاد کردن موسولینی شدند. پس از آزادی موسولینی به بایرن رفت.
تاریخچه

به محض آزاد شدن موسولینی، آدولف هیتلر پیشنهاد ایجاد کشوری مستقل از دولت تسلیم شده ایتالیا را داد. موسولینی نیز در تاریخ ۲۳ سپتامبر ۱۹۴۳ رسماً تشکیل این جمهوری سوسیالیستی را اعلام کرد. وی ابتدا قصد داشت پایتخت را شهر رم اعلام کند اما با مخالفت آلمان‌ها روبرو شد. آلمان‌ها به موسولینی اخطار دادند با توجه به ورود متفقین به جنوب ایتالیا و قرار گرفتن رم در خط مقدم جبهه یکی از شهرهای شمالی ایتالیا به عنوان پایتخت موقت اعلام شود، بنابراین موسولینی شهر سالو را به عنوان پایتخت موقت برگزید.
تشکیل این جمهوری سوسیال با دشواری‌های دیگری روبرو بود. متفقین با تبلیغات وسیع این دولت را دست‌نشانده آلمان‌ها می‌خواندند. این تبلیغات و همچنین گوش به فرمان بودن شخصی موسولینی از آلمان‌ها مردم را به این جمهوری سوسیالیستی بدبین کرد و اقبال عمومی نسبت به این حکومت کمرنگ شد.
حکومت جمهوری سوسیالیستی ایتالیا فاقد یک برنامه کامل بود این حکومت از لحاظ اقتصادی نیز کاملاً به حکومت رایش سوم وابسته بود. نیروهای آلمانی نقش پررنگی در سرکوب پارتیزانان نیز داشتند. از طرف دیگر موسولینی با ممنوعیت تجمع و اعتصابات به کارگران و مردم ایتالیا اعلام کرد اگر به وی فرصتی بدهند و وی را در بیرون کردن نیروهای متفقین یاری کنند وی خود را متعهد می‌داند که حکومتی عادل برپا کند. البته این سخنان موسولینی با استقبال عمومی مواجه نشد.
در حالی که هیتلر به‌طور کامل اعتمادش را نسبت به موسولینی از دست داده بود اما وی همچنان هیتلر را متحد و دوست صمیمی خود می‌دانست. موسولینی به هیتلر پیشنهاد داد تا جنگ را در جبهه شوروی متوقف و به حالت دفاعی برده و نیروها را به غرب آورده و انگلستان را شکست دهد. موسولینی معتقد بود انگلستان باعث فراگیر شدن جنگ آلمان نازی و لهستان و آغاز جنگ جهانی دوم بوده‌است.
با وخیم شدن اوضاع برای نیروهای آلمانی-ایتالیایی در میلان، موسولینی اعلام کرد که میلان برای متفقین مانند استالینگراد برای ما است. نیروهای ما اجازه نخواهند داد متفقین از میلان عبور کنند. درحالی که موسولینی و هیتلر سعی در آرام کردن سران و فرماندهان داشتند برخی مخفیانه با متفقین مذاکرات صلح را آغاز کردند. با ضعیف شدن مقاومت نیروهای محور در جمهوری سوسیال ایتالیا این حکومت در ۲۵ آوریل ۱۹۴۵ منحل شد و در ۲۷ آوریل موسولینی و معشوقه‌اش در حالی که سوی آلمان نازی در حال حرکت بودند توسط پارتیزان‌ها دستگیر و پس از اجرای دادگاه صحرایی اعدام شد.
نگارخانه

دیدار موسولینی با جوانان ارتش جمهوری سوسیال ایتالیا، ۱۹۴۴
یک سرباز جمهوری سوسیال ایتالیا