stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
صرف (زبان‌شناسی)

صرف یا تصریف اسم در زبان‌شناسی عبارت است از تغییر شکل یک واژه از طریق برخی از عطف‌ها برای بیان عملکرد نحوی آن در جمله
. تغییر صرفی فعل‌ها صرف فعلی نامیده می‌شود.
صرف روی اسم‌ها، ضمایر، صفت‌ها، قیدها و حروف تعریف برای نشان دادن شمار (به عنوان مثال مفرد، مثنی، جمع)، حالت (به عنوان مثال حالت نهادی، حالت مفعولی، حالت اضافی، حالت برایی)، جنس (به عنوان مثال مذکر، خنثی، مؤنث) و تعدادی دیگر از رده‌های دستوری اعمال می‌شود.
|  | اوستایی | حرف نویسی | فارسی | حالت دستوری |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 𐬐𐬀𐬙𐬋. | kat-ō | اتاق | نهادی (فاعلی) |
| 2 | 𐬐𐬀𐬙𐬆𐬨. | kat-əm | اتاق را | رایی (مفعولی) |
| 3 | 𐬐𐬀𐬙𐬀. | kat-a | با اتاق | بایی( مفوعل معه) |
| 4 | 𐬐𐬋𐬙𐬁𐬌. | kat-āi | به، برای اتاق | برایی(مفعول له،به) |
| 5 | 𐬐𐬀𐬙𐬁𐬝. | kat-āț | از اتاق | ازی (مفعول منه) |
| 6 | 𐬐𐬀𐬙𐬀𐬵𐬈. | kat-ahe | یِ اتاق | واستگی (اضافی) |
| 7 | 𐬐𐬀𐬙𐬈. | kat-e | در اتاق | دری (مفعول فیه) |
| 8 | 𐬐𐬀𐬙𐬀. | kat-a | ای اتاق | ندایی (منادا) |
صرف در بسیاری از زبان‌های جهان وجود دارد. صرف جنبه مهمی از خانواده‌های زبانی بسیاری مانند زبان‌های بومی آمریکایی (مانند کچوا)، هندواروپایی (آلمانی، بالتیک، اسلاوی، سانسکریت، لاتین، گونه‌های یونانی باستان و نوین)، بانتو (زولو، کیکویو)، سامی (عربی نوین معیار)، فینو-اوگری (مجاری، فنلاندی، استونیایی) و ترکی (ترکی استانبولی) است.
کلر دالی

| کلر دالی عضو پارلمان اروپا | کلر دالی عضو پارلمان اروپا |
| --- | --- |
دالی در ۱۹ سپتامبر ۲۰۱۹: دالی در ۱۹ سپتامبر ۲۰۱۹
عضو پارلمان اروپا: عضو پارلمان اروپا
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۲ ژوئیه ۲۰۱۹: آغاز به کار  ۲ ژوئیه ۲۰۱۹
حوزه انتخاباتی: دوبلین
دوره مسئولیت فوریه ۲۰۱۶ – ژوئیه ۲۰۱۹: دوره مسئولیت فوریه ۲۰۱۶ – ژوئیه ۲۰۱۹
حوزه انتخاباتی: فینگل دوبلین
دوره مسئولیت فوریه ۲۰۱۱ – فوریه ۲۰۱۶: دوره مسئولیت فوریه ۲۰۱۱ – فوریه ۲۰۱۶
حوزه انتخاباتی: دوبلین شمالی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۶ آوریل ۱۹۶۸ ‏(۵۶ سال) نیوبریج، شهرستان کیلدر، ایرلند
ملیت: ایرلندی
حزب سیاسی:  جمهوری ایرلند: مستقلان برای تغییر  اتحادیه اروپا: GUE/NGL
دیگر عضویت‌های سیاسی: اتحاد چپ (۲۰۱۳–۲۰۱۵) حزب سوسیالیست (۱۹۹۶–۲۰۱۲) حزب کارگر (تا ۱۹۸۹)
همسر(ان): مایکل مورفی (ا. ۱۹۹۹)
محل تحصیل: دانشگاه دوبلین سیتی
وبگاه: claredaly.ie
کلر دالی (زاده ۱۶ آوریل ۱۹۶۸) سیاستمدار ایرلندی، از اعضای چپ‌گرای حزب مستقلان برای تغییر و از ژوئیه ۲۰۱۹ تا ژوئیه ۲۰۲۴ عضو پارلمان اروپا از ایرلند برای حوزه انتخابیه دوبلین بود.
در دهه ۱۹۸۰ میلادی، دالی در نوجوانی یکی از اعضای حزب کارگر بود، اما پس از متهم شدن به تروتسکیسم، هم راستا با برخی اعضا، از حزب کارگر خارج گردید. وی متعاقباً از اعضای مؤسس حزب «کارگر مبارز» بود که بعدها به نام حزب «سوسیالیست» شناخته شد. در سال ۱۹۹۹ میلادی، او به عضویت شورای شهرستان فینگل انتخاب شد و این سمت را به مدت ۱۲ سال حفظ کرد. دالی در انتخابات عمومی ۲۰۱۱ ایرلند به عنوان عضو «حزب سوسیالیست ایرلند» برای حوزه انتخابیه شمال دوبلین انتخاب شد.
از سال ۲۰۱۲، دالی یک ارتباط سیاسی نزدیک با میک والاس تشکیل داده‌است. پس از اینکه والاس از سوی جناح چب به فرار مالیاتی متهم شد، دالی در اوت ۲۰۱۲ و در اعتراض به حزب سوسیالیست، از این حزب خارج شد و خود را دوباره به عنوان عضوی از «اتحاد چپ» معرفی نمود. وی مجدداً در سال ۲۰۱۵ به حزب فعلی خود یعنی «مستقلان برای تغییر» پیوست.
از زمان عضویت در پارلمان اروپا، دالی به دلیل دیدگاه‌های سیاست خارجی خود به ویژه در خصوص روسیه و چین، همواره مورد انتقاد از سوی جناح راست بوده‌است.
فعالیت سیاسی

دالی در ابتدا به حزب کارگر پیوست و در آنجا به عنوان نماینده جوانان به کمیته اجرایی حزب انتخاب شد. او که یکی از اعضای گرایش مبارز کارگر بود، در سال ۱۹۸۹ در کنار جو هیگینز و دیگر حامیان جناح از حزب اخراج شد. در ابتدا خود را کارگر مبارز نامیدند و در سال ۱۹۹۶ «حزب سوسیالیست ایرلند» را تشکیل دادند.
فعالیت سیاسی > عضویت در پارلمان اروپا

در انتخابات ۲۰۱۹ پارلمان اروپا، او برای حوزه انتخابیه دوبلین با مجموعاً ۸۷٬۷۷۰ رای (۱۱٫۶ درصد) منتخب شد و در جایگاه سوم به پارلمان راه یافت.
فعالیت سیاسی > اتهامات

وی همواره از سوی رسانه‌های «جناح راست» اروپا مورد اتهام بوده‌است، در ماه دسامبر ۲۰۱۹، تایمز لندن طی گزارشی او را متهم به استخدام خویشاوندان و افراد نزدیک به خود در پارلمان کرد. دالی قبلاً پسر همکار خود، میک والاس، عضو پارلمان اروپا را استخدام کرده بود.
فعالیت سیاسی > دیدار با اعضای حشد الشعبی

در آوریل ۲۰۲۱، پس از اینکه او به همراه میک والاس بعنوان نماینده پارلمان اروپا به عراق سفر کردند و با مقامات بسیج مردمی موسوم به حشد شعبی، شبه نظامیان عراقی مورد حمایت ایران، دیدار کردند، توسط مالکوم برن، عضو فیانا فایل، «خجالت ایرلند» نامیده شدند. برن گفته‌است: «این دو نماینده پارلمان اروپا با یک گروه شبه نظامی شیعه که همجنسگرایان را به قتل می‌رساند، دیدار کردند. گویی حمایت آنها از لوکاشنکو در بلاروس و حزب‌الله لبنان کافی نبود.»
فعالیت سیاسی > انتخابات ونزوئلا و اکوادور

در ژوئن ۲۰۲۱، دالی و والاس از جمله نمایندگان پارلمان اروپا بودند که توسط گروه حمایت از دموکراسی و هماهنگی انتخابات پارلمان اروپا به دلیل ایفای نقش به عنوان ناظر غیررسمی انتخابات در انتخابات پارلمانی دسامبر ۲۰۲۰ ونزوئلا و انتخابات سراسری اکوادور در آوریل ۲۰۲۱ بدون مجوز از اتحادیه اروپا مورد انتقاد قرار گرفتند. دالی و والاس تا پایان سال ۲۰۲۱ از انجام هرگونه تبلیغات انتخاباتی منع شدند. به آنها اخطار داده شد که هرگونه اقدام بعدی ممکن است منجر به اخراج آنها از پارلمان اروپا تا پایان دوره ریاستشان در سال ۲۰۲۴ شود. به گزارش روزنامه آیریش تایمز، در حالی که نمایندگان پارلمان اروپا می‌توانند سفرهای شخصی به خارج از کشور داشته باشند، دالی و والاس هیچ اشاره ای به این موضوع نکردند و گویی سفر آنها رسمی بوده‌است. دالی و والاس بیانیه مشترکی صادر کردند که در آن آمده بود: «این یک ترفند سیاسی از سوی احزاب راست میانه در پارلمان اروپا است و ما آن را به چالش خواهیم کشید. این سفرهای نظارتی انتخاباتی فریب دهنده نبودند. ما به دفعات اعلام کردیم که با هدف نظارت رسمی بر انتخابات، از اکوادور یا ونزوئلا بازدید نمی‌کنیم.»
فعالیت سیاسی > مخالفت با کلاه‌سفیدها

به دنبال حوادث حمله شیمیایی دوما که در ۷ آوریل ۲۰۱۸ به‌وقوع پیوست، کلر دالی خواستار تحقیقات «مستقل» دربارهٔ نقش سازمان دفاع مدنی سوری موسوم به کلاه‌سفیدها در حوادث دوما شد.
فعالیت سیاسی > روسیه

مواضع او و هم حزبی‌هایش دربارهٔ روسیه همواره موجب ایجاد تنش و عدم اتفاق در پارلمان اروپا می‌شود. وی خواستار حذف بخش مربوط به روسیه در قطعنامه سرنگونی پرواز شماره ۱۷ هواپیمایی مالزی بود.
در نوامبر ۲۰۲۲، دالی به قطعنامه اعلام روسیه به عنوان کشور حامی تروریسم «رای منفی» داد. او گفت: «من تهاجم روسیه به اوکراین را محکوم می‌کنم و خواستار عقب‌نشینی هستم… اما انجام چنین اقداماتی گزینه‌های مذاکره برای صلح را از بین می‌برد.»
در ۷ آوریل ۲۰۲۲، وی در پارلمان اتحادیه اروپا علیه وضع تحریم‌های مالی و اقتصادی علیه روسیه سخنرانی کرد. او معتقد است این اقدامات موجب ویرانی اقتصادی مردم روسیه و اروپایی‌ها خواهد شد. او اقدامات اتحادیه اروپا علیه روسیه را با مشارکت این کشور در جنگ‌های آمریکا در عراق، افغانستان و «نسل‌کشی عربستان سعودی در یمن» مقایسه کرد. او گفت که مجتمع نظامی صنعتی، «آتش» در «جنگ نیابتی» با روسیه را شعله‌ور می‌کند، زیرا اتحادیه اروپا «تسخیر صنعت تسلیحاتی» شده‌است.
فعالیت سیاسی > ایران

وی حمله حمله هوایی آمریکا به فرودگاه بین‌المللی بغداد که منجر به کشته شدن قاسم سلیمانی و ابومهدی المهندس شد، عملیات «ترور» قهرمانان مبارزه با تروریسم نامید.
به دنبال مرگ مهسا امینی در بازداشتگاه پلیس، کلر دالی خواستار تحقیقات شفاف در این زمینه شد و اعتراض بدون سرکوب را حق مردم ایران دانست. او که به قطعنامه اتحادیه اروپا علیه ایران رای ممتنع داده بود، خواستار عدم دخالت اتحادیه اروپا در اعتراضات ایران و همچنین عدم وضع تحریم‌های جدید علیه ایران شد چرا که حاصل این تحریم‌ها را ضربه به مردم ایران دانست. او گفت: «در حالی که بسیاری در ایران به پیشرفت اجتماعی نیاز دارند و به درستی نیاز دارند، این تصمیم آنها است که در ایران چه اتفاقی بیفتد، نه ما. بسیاری از آنها نمی‌خواهند ببینند که حکومتشان سرنگون شده یا کشورشان به روی هوس‌های غارتگرانه خارجی مانند گذشته باز شود که متأسفانه در اینجا بسیاری این را می‌خواهند.»
کلر دالی و میک والاس در بازدید از مقر نیروهای بسیج مردمی عراق موسوم به حشد شعبی در آوریل ۲۰۲۱
نبرد لویو

نبرد لویو (به آلمانی: schlacht von Lviv) که در تاریخ‌نگاری اتحاد شوروی عملیات دفاع راهبردی لویو-چرنیفتسی نامیده می‌شود، نبردی در جبهه شرقی جنگ جهانی دوم بود که در از اواخر ماه ژوئن تا اوایل ماه ژوئیه سال ۱۹۴۱ در حوالی شهر لویو در غرب اوکراین شوروی میان ورماخت و ارتش سرخ رخ داد و در نهایت با پیروزی آلمانی‌ها و عقب‌نشینی نیروهای شوروی از این منطقه به پایان رسید.
در جریان این نبرد، جبهه جنوب غربی شوروی پس از شکست در درگیری‌های اولیه مرزی عملیات بارباروسا، تهاجم آلمان به شوروی، وادار شد پیش از افتادن در محاصره گروه ارتش جنوب آلمان، از شهر لویو به خط دفاعی استالین عقب‌نشینی کرد.
برنامه‌ریزی و آماده‌سازی آلمان

گروه ارتش جنوب ورماخت به فرماندهی فیلدمارشال گرت فن روندشتت، بر طبق طرح عملیاتی بارباروسا وظیفه «انهدام نیروهایی از شوروی در گالیسیا و غرب اوکراین که همچنان در غرب رود دنیپر هستند و تصرف زود هنگام گذرگاه‌های رود دنیپر در کی‌یف و جنوب آن» را بر عهده داشت. نیروهای این گروه ارتش با یک شکاف ۳۳۰ کیلومتری در کوه‌های کارپات در مرز مجارستان و شوروی، به دو گروه مجزا تقسیم شده بودند. طرح عملیاتی در ابتدا تحقق این اهداف را از طریق یک حرکت گازانبری بزرگ از جنوب لهستان در شمال و رومانی در جنوب پیش‌بینی کرده بود اما این روش به دلایل مختلفی رها و طبق تصمیم ۱۷ مارس سال ۱۹۴۱، تهاجم گروه ارتش جنوب تنها از طرف شمالی و در خط لوبلین-کی‌یف می‌بایست انجام می‌گرفت. گروه ارتش جنوب برای این تهاجم ۳۸ لشکر در اختیار داشت. شیوه استقرار نیروهای شوروی، مخصوصا تمرکز یگان‌های آن در ناحیه لویو، برای آلمانی‌ها نشان‌گر طرح دشمن برای دفاع در نزدیکی مرز بود. به جهت باز بودن جناح راست ارتش هفدهم ورماخت که بر شکاف بین دو بازوی گروه ارتش جنوب در اراضی مجارستان قرار گرفته بود، موفقیت ورماخت در این قسمت متکی به عملیات یگان‌های زرهی گروه زرهی ۱ در شکستن خط دفاعی دشمن در نقطه‌ای راهبردی و سپس عمل مستقل در پشت خط مقدم آن بود. بدین منظور ارتش ششم ورماخت می‌بایست دفاع مرزی را برای گروه زرهی ۱ می‌شکست و ضمن دفاع از جناح شمالی گروه ارتش، با فاصله کمی نیروهای زرهی را تعقیب می‌کرد تا پس از ایجاد محاصره، دشمن را منهدم نماید. ارتش هفدهم ورماخت در جناح راست بازوی شمالی گروه ارتش جنوب، می‌بایست ناحیه لویو را به محاصره در می‌آورد و سپس به سمت وینیتسا پیش می‌رفت.
دفاع شوروی در اوکراین

در طرف مقابل، فرماندهی عالی شوروی می‌دانست که تمرکز اصلی نیروهای آلمانی در عملیات بارباروسا بر شمال مرداب‌های پریپیات خواهد بود اما ژوزف استالین، رهبر شوروی، اصرار داشت که تأکید شوروی بر جنوب باشد. جبهه جنوب غربی شوروی تحت امر ارتشبد میخائیل کیرپونوس در اوکراین به عنوان قدرتمندترین جبهه در مرزهای غربی شوروی، در مجموع چهار ارتش میدانی شامل ۶۱ لشکر (۳۳ تفنگدار، ۱۶ تانک، ۸ تفنگدار موتوریزه، ۲ تفنگدار کوهستان و ۲ سواره‌نظام) به علاوه ۸ لشکر نیروی هوایی، با پشتیبانی سه سپاه مکانیزه در خط مقدم، یک سپاه مکانیزه در جایگاه ذخیره و دو سپاه مکانیزه دیگر در موقعیت ذخیره راهبردی، در اختیار داشت. علاوه بر این، ۵ تیپ ضد تانک و ۶ هنگ توپخانه از ذخیره فرماندهی عالی در این قسمت مستقر بود. به هر صورت آرایش‌های نظامی جبهه جنوب غربی با وجود قدرت ظاهری، در حقیقت عموما ترکیبی از یگان‌های رزمی ضعیف با تعداد اندکی یگان در شرایط مناسب، بودند.
جبهه جنوب غربی شوروی از خط مقدمی به طول حدود ۱۰۰۰ کیلومتر دفاع می‌کرد. در مرکز این خط مقدم یک برآمدگی با مرکزیت شهر لویو قرار داشت که در اراضی جنوب لهستان فرو رفته بود. با توجه به اهمیت این ناحیه از منظر تهاجمی و تدافعی در نزد شوروی، مقادیر زیادی نیرو در داخل و اطراف برآمدگی لویو مستقر گشته بودند. علاوه بر قوای تحت امر کیرپونوس، استاوکا، فرماندهی عالی شوروی، روز ۲۵ ژوئن، جبهه جنوبی به فرماندهی ارتشبد ایوان تیولنف را نیز به کمک ارتش‌های نهم و هجدهم ایجاد کرد تا در قسمت جنوبی خط مقدم مجموعاً قریب به ۸۰۰ هزار سرباز آلمانی با نزدیک به ۱٫۲ میلیون سرباز شوروی به پیکار بپردازند.
آغاز نبرد

با آغاز عملیات بارباروسا، تهاجم آلمان به شوروی، از روز ۲۲ ژوئن سال ۱۹۴۱، گروه ارتش جنوب ورماخت با در اختیار داشتن ۶۰۰ تانک و پشتیبانی هوایی ۷۷۰ هواگرد ناوگان چهارم هوایی لوفت‌وافه، اوکراین را مورد حمله قرار داد. ارتش سرخ در تمامی طول خط مقدم کاملاً غافلگیر شد. ساعات اولیه روز نخست لشکرهای جلودار گروه زرهی ۱ با پشتیبانی نزدیک پیاده‌نظام ارتش ششم ورماخت، از رود بوگ جنوبی به طرف شرق عبور و در مواضع پیشین ارتش پنجم شوروی نفوذ کردند. ضربه اصلی تهاجم آلمانی‌ها با حداکثر تمرکز مطلوب، متوجه سپاه ۲۷ تفنگ‌دار ارتش پنجم شوروی گشت. در نقطه تمرکز سه لشکر ضعیف شوروی به همراه چند یگان مرزبانی و گردان مسلسل در خط مقدمی ۱۰۰ کیلومتری در مقابل هشت لشکر پیاده‌نظام و دو لشکر زرهی از لایه نخست مهاجمان قرار گرفته بودند. آلمانی‌ها یک شکاف بیش از ۳۰ کیلومتری تقریباً بی‌دفاع بین لشکرهای ۸۷ و ۱۲۴ تفنگدار در جناح جنوبی سپاه ۲۷ تفنگدار شوروی بازکردند و لشکرهای چهاردهم زرهی و چهل و چهارم و ۲۹۹ پیاده‌نظام ورماخت در طول روز نخست وارد آن گشتند. نیروهای لشکر یازدهم زرهی از سپاه ۴۸ موتوریزه ورماخت، از طریق این شکاف، روز ۲۳ ژوئن خود را به برستچکو در ۶۰ کیلومتری عمق خاک شوروی و ۱۰۰ کیلومتری شمال شرقی لویو رسانند.
درحالیکه لشکرهای دو سپاه ۱۵ و ۲۳ تفنگدار شوروی در نزدیکی خط مرزی برای بقای خود می‌جنگیدند، ستاد فرماندهی ارتش پنجم و جبهه جنوب غربی شوروی در تلاش برای دریافت اطلاعات از حوادث مرز بودند. از همان ابتدا این سطوح بالای فرماندهی تقریباً در خلأ اطلاعاتی عمل می‌کردند. علاوه بر ضعف زیرساختی، تأخیر عملکردی و ناهماهنگی در شوروی، یکی از مهم‌ترین عوامل این شرایط هدف قرار گرفتن دقیق تأسیسات و مراکز ارتباطی به شکل اختصاصی توسط آلمانی‌ها و خرابکاری عناصر نفوذی آن‌ها بود که بخش اعظمی از فرماندهی پیشین ارتش سرخ را برای مدتی «کور و کر» کرد؛ به وجهی که فرماندهی جبهه جنوب غربی شوروی اصلا از این که شکاف بزرگی بین جناحین دو ارتش پنجم و ششم آن باز شده است و نیروهای زرهی آلمان در حال رخنه عمیق در آن هستند، خبر نداشت. استالین با نگرانی از این وضعیت چند تن از مقامات عالی‌رتبه نظامی را به مناطق مرزی فرستاد تا مستقیما اطلاعاتی را گردآاوری کنند. یکی از این فرستادگان ارتشبد گئورگی ژوکوف، رئیس ستاد کل ارتش سرخ بود که پیش از جنگ خود مدتی فرمانده منطقه ویژه نظامی کی‌یف بود.
آلمانی‌ها از این که توانسته‌اند دشمن را غافلگیر کنند آگاهی داشتند. با این حال برای فرماندهی عالی آلمان روشن نبود که شوروی می‌خواهد ناحیه مرزی را به هر قیمتی حفظ کند یا قصد عقب‌نشینی دارد. به هر صورت پس از غافلگیری اولیه، مقاومت نیروهای ارتش سرخ به شکل قابل ملاحظه‌ای تشدید شد. نیروهای ارتش سرخ در این ناحیه دست به دفاعی شدید زدند و با وجود کمبودهای جدی در زمینه سوخت و مهمات، از جانب فرماندهان عالی موظف به اجرای بلافاصله ضد حملات گردیدند. ضد حملات شوروی با قوای پرشمار ادامه پیشروی گروه ارتش جنوب ورماخت را به شدت کند کرد. بر خلاف یورش سریع یگان‌های زرهی دو گروه ارتش دیگر ورماخت، حرکت گروه زرهی ۱ به سمت رود استیر، بین دوبنو و لوتسک، می‌بایست در مقابل یگان‌هایی از دشمن که در حال دفاع رو در رو بودند و ضد حملاتی به جناحین مهاجمان می‌زدند، انجام می‌شد. لشکرهای پیاده‌نظام ارتش هفدهم ورماخت در تهاجم به سمت لویو، نیز تنها پیشروی نسبتاً کندی داشتند. همین حرکت کند گروه ارتش جنوب ورماخت به کیرپونوس زمان به سامان کردن دفاع خود را داد.
ادامه تهاجم گروه ارتش جنوب

بدین ترتیب، گروه زرهی ۱ ورماخت با ادامه پیشروی، پس از درگیری‌های شدید و دفع ضد حملات مکرر ارتش سرخ، روز ۲۶ ژوئن با رساندن خود به رود استیر، شهرهای لوتسک و دوبنو را به تصرف درآورد. نیروهای فن کلایست در این موضع یک بار دیگر هدف ضد حملات گسترده سپاه‌های مکانیزه شوروی قرار گرفتند که به پا شدن یک رزم زرهی در مقیاسی بی‌سابقه بین طرفین در نبرد برودی شد. این ضد حملات که به صورت تکه‌تکه و با گرفتاری به مشکلات فرماندهی و بی‌تجربگی افسران ارتش سرخ در کنترل توده نیروهای زرهی، به اجرا درمی‌آمدند، در رسیدن به اهداف تعیین شده ناموفق بودند و باعث از بین رفتن بسیاری از نیروهای ذخیره شوروی در منطقه شدند.
عقب‌نشینی ارتش سرخ

دقیقا یک روز پس از که فرماندهی عالی نیروی زمینی آلمان و گروه ارتش جنوب ورماخت در حال انطباق برنامه خود با شرایط در حال تغییر بودند، روز ۲۷ ژوئن مشخص شد ارتش سرخ در حال عقب‌نشینی از ناحیه لویو است. پیروزی‌های ورماخت در برودی و دوبنو، مواضع جبهه جنوب غربی شوروی در جنوب لویو را غیر قابل دفاع ساخته بود. از این رو ارتش ششم شوروی روز ۲۷ ژوئن مواضع خود در راوا-روسکایا را رها و به سمت لویو عقب‌نشینی کرد. مدافعان شوروی در مقابل ارتش هفدهم ورماخت، با پوشش نیروهایی قدرتمند و با اجرای ضد حملات محلی از جمله با یگان‌های زرهی، در حال عقب نشستن به سمت شرق بودند. فرماندهی گروه ارتش جنوب ورماخت با صدور فرمان شماره ۲ خود در روز ۲۸ ژوئن، نیروها را مامور به حرکت سریع به سمت شرق کرد. بر این اساس، ارتش هفدهم ورماخت موظف به تعقیب بلافاصله دشمن جهت جلوگیری از استقرار آن در مواضع خط دفاعی جدید شد. دو روز بعد، در ۳۰ ژوئن،  پس از تصرف ریونه و استروگ توسط یگان‌های زرهی فن کلایست، ارتش ششم شوروی، جهت اجتناب از گرفتاری در محاصره از شمال، خود لویو را نیز رها کرد. همان روز استاوکا، فرماندهی عالی شوروی، به کیرپونوس دستور داد نیروهای خود را تا ۹ ژوئیه تا استحکامات دفاعی موسوم به خط استالین در مرز پیشین شوروی و لهستان، عقب بکشد. همان روز ۳۰ ژوئن شهر لویو بدون هیچ مبارزه‌ای به تصرف لشکر یکم کوهستان از ارتش هفدهم ورماخت درآمد. سپاه ۴ مکانیزه شوروی جهت پوشش دادن به عقب‌نشینی نیروهای خودی، روز بعد برای پس گرفتن لویو اقدام به ضد حمله کرد. پس از نبرد شدید تن‌به‌تن، تلسط آلمانی‌ها بر این شهر حفظ شد.
نیروهای مجارستانی در قابل سپاه ۷ این کشور در نهایت روز ۲ ژوئیه وارد میدان شدند و به سرعت از رود دنیستر در استانیسلاو گذشتند. این نیروها در ترنوپیل به ارتش هفدهم ورماخت متصل گشتند.
نتایج و پیامدها

درگیری‌های شدید در ناحیه مرزی اطراف لویو هر دو طرف را متحمل خسارات و تلفات زیادی کرد. در اثر این درگیری‌ها گروه ارتش جنوب ورماخت در مواجهه با مقاومت نیروهای ارتش سرخ، با پیشروی کُند، از سایر نیروهای آلمانی در بخش‌های دیگر خط مقدم عقب ماند.
به هر صورت، با عقب‌نشینی ارتش پنجم شوروی به سمت مرداب‌های پریپیات در شمال و عقب‌نشینی ارتش ششم شوروی به سمت شرق، شکاف ایجاد شده بین این دو ارتش شوروی راه را برای گروه زرهی ۱ به سمت کی‌یف باز کرد. با وجود به تأخیر افتادن پیشروی سپاه ۳ موتوریزه ورماخت با ضد حملات کیرپونوس و فراهم آمدن مقدار بیشتری وقت جهت عقب‌نشینی نیروهای او به مواضع دفاعی مشخص شده، خط استالین نیز با رسیدن لشکر یازدهم زرهی ورماخت به بردیچیف، روز ۷ ژوئیه در جنوب نووگورود-وولینسکی شکسته شد.
معابد بزرگ لیوینگ چولا

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
منطره‌ای از سه نیایشگاه: منطره‌ای از سه نیایشگاه
مکان: تامیل نادو، هند
دربرگیرنده:  نیایشگاه بریهادیسوارار  مجموعه معابد بریادیسوارا ، معبد گانگایکوندا چولاپورام  مجموعه معابد ایراواتسوارا، داراسورام 
معیار ثبت: فرهنگی: (ii), (iii)
شمارهٔ ثبت: ۲۵۰
تاریخ ثبت: ۱۹۸۷
تمدید ثبت: ۲۰۰۴
مساحت: ۲۱٫۸۸ هکتار (۵۴٫۱ جریب فرنگی)
منطقه حائل: ۱۶٫۷۱۵ هکتار (۴۱٫۳۰ جریب فرنگی)
مختصات: ۱۰°۴۶′۵۹″ شمالی ۷۹°۰۷′۵۷″ شرقی﻿ / ﻿۱۰٫۷۸۳۰۶°شمالی ۷۹٫۱۳۲۵۰°شرقی﻿ / 10.78306; 79.13250
موقعیت معابد بزرگ لیوینگ چولا در هند: موقعیت معابد بزرگ لیوینگ چولا در هند
معابد بزرگ لیوینگ چولا، یک مجموعه میراث جهانی یونسکو برای گروهی از معبد هندو دودمان چولا در هند تامیل نادو است. در اوایل قرن یازدهم و دوازدهم میلادی، این بناهای تاریخی شامل نیایشگاه بریهادیسوارار در تانجاوور، معبد گانگایکوندا چولاپورام و معبد ایراواتسوارا در داراسورام است. معبد بریادیسوارا در سال ۱۹۸۷ شناخته شد. معبد گانگایکوندا چولاپورام و معبد ایراواتسوارا در سال ۲۰۰۴ به سایت اضافه شدند.
محل

تانجاوور
گانگایکوندا چولاپورام
ایراواتسوارا
چنای
مادورای
بنگالورو
کویمباتور
مکان معابد چولا در میراث جهانی یونسکو.
معبد بریادیسوارا در شهر تانجاوور، در حدود ۳۵۰ کیلومتر (۲۲۰ مایل) جنوب غربی چنای و معبد گانگایکوندا چولاپورام و معبد ایراواتسوارا حدود ۷۰ کیلومتر (۴۳ مایل) و ۴۰ کیلومتر (۲۵ مایل) به ترتیب به شمال شرقی آن قرار دارند. شهر تانجاوور به شبکه راه‌آهن هند، خدمات اتوبوس تامیل نادو و بزرگراه‌های ملی ۶۷، ۴۵C، ۲۲۶ و ۲۲۶ متصل می‌شود.
این مکان دارای فرودگاه نزدیک انجمن بین‌المللی حمل‌ونقل هوایی است که سرویس هوایی معمولی ندارد. نزدیکترین فرودگاه با خدمات منظم فرودگاه تیروچیراپالی، حدود ۵۵ کیلومتر (۳۴ مایل) سایت واقع است.
گوپورام گرانیتی گوپورام نیایشگاه بریهادیسوارار ، ۱۰۱۰ م.
جزئیات ارابه در معبد ایراواتسوارا  .
بنای هرمی بالاتر از پناهگاه در معبد بریادیسوارا .
معبد ایراواتسوارا  ساخته شده توسط راجندرا چولا دوم در قرن دوازدهم میلادی.
ورودی معبد بریادیسوارا گوپورامس در تانجاوور .
معبد گانگایکوندا چولاپورام

معبد گانگایکوندا چولاپورام بریادیسوارا یک معبد هندو است که در گانگایکوندا چولاپورام حدود ۷۰ کیلومتر (۴۳ مایل) از معبد تانجاور بریادیسوارا قرار دارد. در سال ۱۰۳۵ میلادی توسط راجندرا چولا یکم به عنوان بخشی از پایتخت جدید وی تکمیل شده‌ است، این معبد از لحاظ طراحی مشابه به دوران سلسله چولا است و دارای اسم مشابه قرن یازدهم است، و گاهی اوقات فقط معبد گانگایکوندا چولاپورام نامیده می‌شود.
Ardhanarishvara - نیمی از Shiva ، نیمی از Parvati - مجسمه در گانگایکوندا چولاپورام.
زیارتگاه گانشه با معبد اصلی شیوا.
مجسمه سنگی در گانگایکوندا چولاپورام.
جام جم (منظومه)

جام جم، منظومه‌ای به زبان فارسی است که بر قالب مثنوی سروده شده‌است. شاعر این اثر، اوحدی مراغه‌ای، شاعر و عارف ایرانی است که به سال ۷۳۸ ه.ق مصادف با ۱۳۳۸ میلادی از دنیا رفته‌است. این اثر بین سال‌های ۷۳۲ تا ۷۳۳ ه.ق نگاشته شده‌است و شامل ۵۰۰۰ بیت می‌باشد. اوحدی این منظومه را در ۳ دور با موضوعات مختلف سروده‌است و در مواردی چون بررسی احوالات صوفیان در قرن هشتم، اوضاع مردمان در آن روزگاران و شیوه مواجهه با حاکمان، مورد توجه محققان قرار گرفته‌است. این منظومه امروزه بخشی از کلیات اشعار مراغه‌ای را شکل داده‌است.
تاریخچه اثر

جام جم، منظومه‌ای به زبان فارسی است که بر قالب مثنوی سروده شده‌است. شاعر این اثر، اوحدی مراغه‌ای، شاعر و عارف ایرانی است که به سال ۷۳۸ ه.ق مصادف با ۱۳۳۸ میلادی از دنیا رفته‌است. اوحدی این مثنوی را به نام ابوسعید — از آخرین پادشاهان ایلخانی در ایران — سروده‌است. او در این مثنوی را به یاری وزیر ابوسعید، غیاث الدین محمد فرزند خواجه رشیدالدین فضل الله اشاره دارد. این منظومه در ۶۰ سالگی اوحدی سروده شده و مدل یک سال به طول انجامید. این منظومه بین سال‌های ۷۳۲ تا ۷۳۳ ه.ق سروده شده‌است. این مثنوی شامل پنج هزار بیت است که به پیروی از وزن و سبک حدیقه الحقیقه اثر سنایی سروده شده‌است. این منظومه در اندک زمانی با استقبال عمومی در روزگار شاعر مواجه شد و از جهت شیرینی و روانی در گفتار، بر حدیقه برتری دارد.
محتوا

اوحدی در بخشی از این منظومه، آن را «فتوحی از عالم بالا»، «نامه اولیاء» و «پیامی از آسمان» می‌داند و از آن جهت که در آن به حقایق و دانستنی‌های مورد نیاز انسان برای نجات اشاره دارد، جام جم نامیده‌است. این منظومه با ستایش خدا و پیامبر اسلام آغاز می‌شود و مدح سلطان ابوسعید و وزیر او غیاث‌الدین را نیز شامل می‌شود. این مثنوی به سه دو تقسیم شده‌است؛ مبداء آفرینش، کیفیت معاش جمهور و شرح معاد خلایق و احوال آخرت. در دور اول این مثنوی، مطالبی اعم از مبدا آفرینش، ظهور موالید ثلاثه، صفت معدن، تکوین نباتات، اشجار، جانوران و انسان، حالتهای گوناگون زندگی فرد پس از تولد، تأثیر اجرام سماوی در عالم کون و فساد، آثار علوی، خواص نفس قدسی و دلیلهای حرکتها و علامتهای اجزاء بدن، و شرافت انسان از نظر صورت و معنی بر دیگر آفریده‌ها بیان شده‌است. در دور دوم کیفیت معاش مورد توجه قرار گرفته است در دو باب خلاصه شده‌است. اوحدی در بخش اول این دور به توصیه‌هایی اشاره دارد که مخاطب آنها، پادشاهان و سلاطین هستند. در باب دوم نیز به موضوعات سلوک عرفانی و آفت‌های آن اشاره شده‌است. اوحدی در این باب نخست به اهمیت ترک دنیا و جست‌و‌جو برای یافتن پیر و مرشدی راهنما می‌پردازد و صفات چنین مرشدی را برمی‌شمرد. در دور سوم مثنوی جام جم، احوالات آخرت مورد توجه شاعر قرار گرفته‌است. او در این دور، مباحثی چون سبب مرگ طبیعی، معاد و تجرد کلی و عروج روح و... را مطرح می‌کند. در پایان با مدح خواجه غیاث الدین محمد وزیر این منظومه به پایان می‌رسد.
اهمیت و نسخ

این منظومه در خصوص بررسی اوضاع اجتماعی سده هشتم ه.ق و روحیات و اخلاقیات مردمان آن دوران، مورد توجه محققان قرار گرفته‌است. در بررسی‌های صوفیانه و تعاملات صوفیان آن دوران نیز این منظومه مورد توجه قرار گرفته‌است. این مجموعه نخستین بار به کوشش وحید دستگردی به سال ۱۳۰۷ ه.ش در مجله ارمغان منتشر شد، چندی بعد در مجموعه کلیات اوحدی مراغه‌ای، این منظومه قرار گرفت و به سال ۱۳۴۰ به کوشش سعید نفیسی به چاپ رسید.
اومینکو وقتی که آن‌ها گریه می‌کنند
گیم پلی

اومینکو وقتی که آنها گریه می‌کنند یک رمان تصویری معمایی جنایی است و از این رو داستان آن عمدتاً از طریق روایت‌ها و دیالوگ‌های متن‌محور بازگو می‌شود که با عناصر بصری و صوتی همانند تصاویر دو بعدی شخصیت‌ها، موسیقی پس‌زمینه و جلوه‌های صوتی مکمل شده است. سونث اکسپنژن از این رمان به عنوان نوعی «رمان صوتی» یاد می‌کند؛ چرا که بیشتر تمرکز بازی مبتنی بر خلق جو و حالت محیط به وسیلهٔ عناصر صوتی می‌باشد تا جنبه‌های بصری. نسخهٔ اصلی رمان شامل هیچ صداگذاری برای شخصیت‌ها نیست. اومینکو تقریباً سراسر داستانی خطی و غیر منشعب است و شامل هیچ تعاملی با بازی نمی‌شود (یعنی نمی‌توان شخصیت‌ها را کنترل کرد)؛ با این حال قسمت آخر این رمان، افول جادوگر طلایی از این قاعده مستثنی است و بخش‌های کوچکی از آن نیاز به تعامل خواننده دارد. علاوه بر پیشروی در خواندن متن، خوانندگان می‌توانند به بخش «نکات» بازی نیز دسترسی پیدا کنند. این بخش شامل اطلاعاتی تکمیلی دربارهٔ شخصیت‌ها و داستان می‌باشد. هر قسمت همچنین شامل دو مؤخره می‌باشد که به‌طور پشت سر هم قفل‌گشایی می‌شوند و ادامهٔ داستان اصلی می‌باشند که اغلب شامل نکات مهمی هستند.
اومینکو با وجود کمبود عناصر تعامل با بازی، همانند یک بازی میان نویسنده و خوانندهٔ آن توصیف شده، همراه با اینکه درجهٔ سختی برای هر قسمت، در بخش توضیحات آن آورده شده است. این درجه مربوط به میزان دشواری معماهای هر قسمت است که خواننده باید فعالانه تلاش کند این معماها را حل کند. چندی از عناصر داستانی در طول داستان معرفی می‌شوند تا به خوانندگان همراه با قهرمان داستان در حل معماها کمک کنند.