stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سانحه سقوط هلیکوپتر کالاباساس
سانحه

در ۲۶ ژانویه ۲۰۲۰، تقریباً ساعت ۹:۰۶ صبح به وقت منطقه زمانی اقیانوس آرام (۱۷:۰۶ یوتی‌سی)، مسافر و خدمه هلیکوپتر از فرودگاه جان وین (SNA) در شهرستان اورنج، کالیفرنیا با یک هلیکوپتر سیکورسکی اس-۷۶ مدل ۱۹۹۱ و شماره دم N72EX حرکت کردند. به همراه هفت نفر دیگر از جمله جان آلتوبلی (مربی بیسبال در کالج ساحلی اورنج) و خلبان آرا زوبایان. آنها در حال رفتن به یک بازی بسکتبال در آکادمی ورزشی مامبای برایانت در نیوبوری پارک بودند، جایی که برایانت قرار بود مربی تیم جیانا باشد. سوابق پرواز نشان می‌دهد که هلیکوپتر یک روز قبل بدون حادثه به فرودگاه کاماریلو (CMA)، یک فرودگاه اصلی هوانوردی عمومی حدود ۲۰ دقیقه با ماشین از آکادمی ورزشی مامبا پرواز کرده است. پرواز روز قبل فقط ۳۰ دقیقه طول کشیده بود. در مقابل، پرواز از خانه برایانت در نیوپورت بیچ تا آکادمی حداقل ۲ ساعت طول می کشید.
سانحه > شرایط آب و هوایی

تعدادی فیلم ضبط‌شده از منطقه سقوط در دسترس بود و اگرچه هیچ‌کدام خود سقوط را نشان نمی‌داد، اما صدای هلیکوپتر و سقوط ضبط شده. به طور خاص، دوربین‌های نظارتی نصب‌شده در زمین‌های بیسبال آگورا پونی، پوشش همپوشانی بخش‌های پایانی مسیر پرواز را فراهم می‌کردند. FAA یک مطالعه دید انجام داد که از تجزیه و تحلیل فرکانس استفاده کرد تا مشخص کند که هواپیما چه زمانی نزدیک‌ترین فاصله را به هر دوربین، سرعت زمین و دور موتور دارد و با مقایسه ویدیوی ضبط‌شده در طول دوره سانحه با تصاویر آسمان صاف، دید احتمالی در هنگام پرواز را تعیین می‌کند. گزارش نتیجه گرفت که در لحظه وقوع حادثه، محدوده دید برآوردشده بین ۱.۵-۱ مایل (۲.۴-۱.۶ کیلومتر) بوده است.
بخش پشتیبانی هوایی پلیس لس آنجلس هلیکوپترهای خود را در صبح روز ۲۶ ژانویه به دلیل دید ضعیف و سقف کم زمین‌گیر کرده بود. قوانین بخش پشتیبانی هوایی حداقل به ۲ مایل (۳.۲ کیلومتر) دید و سقف ابر ۸۰۰ فوت (۲۴۰ متر) نیاز دارد. در زمانی که N72EX از SNA بلند شد، دید ۵ مایل (۸ کیلومتر) با سقف ۱۳۰۰ فوت (۴۰۰ متر) بود. این هواپیما توسط هلیکوپترهای آیلند اکسپرس به عنوان یک پرواز مسافری 14 CFR بر اساس قوانین پرواز بصری (VFR) انجام شد. پرواز از میان ابرها در صورتی امکان‌پذیر است که خلبان تصمیم بگیرد که تحت قوانین پرواز با ابزار (IFR) عمل کند، اما گواهینامه عملیاتی قسمت ۱۳۵ شرکت، که در سال ۱۹۹۸ صادر شد، عملیات‌ها را محدود به پروازهای درخواستی VFR می‌کند. حتی اگر گواهینامه عملیاتی و قوانین شرکت اجازه پرواز تحت IFR را می‌داد، این گزینه همچنان می‌توانست به دلیل ازدحام شدید در حریم هوایی کنترل شده لس آنجلس به تأخیرها و انحرافات طولانی مدت منجر شود (در نتیجه از هر گونه صرفه جویی در زمان پیش‌بینی‌شده استفاده می‌شود). وضعیت مشهور برایانت به هلیکوپتر در آن حریم هوایی اولویت نمی‌داد.
بر اساس یک ایستگاه هواشناسی خودکار، سقف (فاصله از زمین تا پایین لایه ابر) در فرودگاه وان نویز ۱۱۱۰۰ فوت (۳۴۰ متر) بالاتر از سطح زمین بود. در نزدیکی محل سقوط، قله ابر تا ۲۴۰۰ فوت (۷۳۰ متر) بالاتر از سطح متوسط ​​دریا گسترش یافته است.
سانحه > برخورد و پاسخ اضطراری

همانطور که در تماس اضطراری ۹۱۱ در ساعت ۹:۴۷ صبح (۱۷:۴۷ یوتی‌سی) گزارش شد، هلیکوپتر در کالاباساس، کالیفرنیا، در نزدیکی تقاطع خیابان لاس ویرجنز و خیابان ویلو گلن سقوط کرد و آتش گرفت. این تصادف در مسیر حلقه هزاره جدید، در دامنه تپه‌ای در پشت مقر منطقه آبی شهرداری لاس ویرجنز رخ داد. دامنه تپه زمینی عمومی است که توسط منطقه آب و سازمان دولتی دیگری به نام اداره حفاظت و تفریح ​​کوهستان مدیریت می‌شود و بخشی از دره کوچکی را تشکیل می‌دهد که اتفاقاً انتهای بالایی دره مالیبو نیز هست.
محل برخورد ۲۴ فوت در ۱۵ فوت قطر و ۲ فوت عمق داشت و لاشه اصلی در فاصله ۱۲۷ فوتی از نقطه برخورد اولیه با زاویه ۳۴۷ درجه که در اثر آتش سوزی قرار گرفت، قرار گرفت. بسیاری از هلیکوپتر، کابین، کابین خلبان و ابزار دقیق در اثر برخورد و آتش سوزی متعاقب آن به شدت تکه تکه شده و از بین رفتند.
هلیکوپتر بین دو گروه از دوچرخه‌سواران کوهستانی که با ۹۱۱ تماس گرفتند، سقوط کرد. شاهدان گزارش دادند که موتور هلیکوپتر قبل از سقوط در حال «پاشیدن» بود. برخی دیگر گزارش کردند که هلیکوپتر را در حال پرواز در زمین با "سرعت نسبتاً قابل توجهی" گزارش کردند. شرایط آب و هوایی باعث شد که تماس مختل شود.
این برخورد باعث آتش‌سوزی ۱.۴ جریب فرنگی (۱۰۰۰ متر مربع) شد که به دلیل وجود منیزیم (که با اکسیژن و آب به سرعت واکنش می‌دهد) خاموش کردن آن دشوار بود. آتش نشانان سازمان آتش نشانی لس آنجلس در محل حاضر شدند و آتش را تا ساعت ۱۰:۳۰ خاموش کردند. بقایای سقوط در زمین‌های شیب‌دار بر روی زمینی که وسعت آن بین ۵۰۰ تا ۶۰۰ فوت (۱۵۰ تا ۱۸۰ متر) تخمین زده می‌شود، پراکنده شد. آتش نشانان به محل رفتند و امدادگران از یک هلیکوپتر به محل حادثه رفتند اما نتوانستند بازمانده‌ای را پیدا کنند. همه ۹ سرنشین هلیکوپتر در این سقوط کشته شدند. بر اساس معاینات اداره پزشکی قانونی لس آنجلس، همه ۹ سرنشین بر اثر ضربه شدید جان خود را از دست دادند.
هلیکوپتر

تا سال ۲۰۱۵، هلیکوپتر سیکورسکی اس-۷۶ N72EX متعلق به فرمانداری ایالت ایلینوی بود که از آن برای حمل و نقل فرمانداران و سایر مقامات استفاده می‌کرد. بر اساس سوابق FAA و وزیر امور خارجه کالیفرنیا، این هلیکوپتر در شرکت Holding Island Express مستقر در فیل مور، کالیفرنیا ثبت شده است. محفظه مسافری هلیکوپتر از پیکربندی دوازده صندلی (به عنوان N761LL) پس از فروش به Island Express به هشت صندلی تبدیل شد.
هواپیما ضبط‌کننده اطلاعات پرواز (FDR) یا ضبط کننده صدای کابین خلبان (CVR) نداشت. هلیکوپترها در ایالات متحده نیازی به حمل آنها ندارند. اگرچه S-76B در ابتدا یک CVR نصب کرده بود، سوابق نشان می‌دهد که Island Express بلافاصله پس از خرید هلیکوپتر از فرمانداری ایالت ایلینوی در مارس ۲۰۱۶، CVR را حذف کرد. این بالگرد همچنین مجهز به سیستم هشدار و آگاهی از زمین (TAWS) نبود؛ اگرچه NTSB توصیه کرد که تمام هلیکوپترهایی که برای حمل شش یا بیشتر صندلی مسافر طراحی شده‌اند، پس از سقوط S-76A در سال ۲۰۰۴ به TAWS مجهز شوند، FAA این توصیه را اجرا نکرد.
به طور کلی پس از سقوط مشخص نبود که آیا برایانت هواپیما را اجاره کرده است یا آن را به صورت تمام وقت اجاره کرده است. شرکت برایانت مذاکراتی را با هلیکوپترهای OC (OCH) در سال ۲۰۱۲ یا ۲۰۱۳ برای ارائه خدمات هلیکوپتر چارتر بر حسب تقاضا آغاز کرده بود که مستلزم استفاده از هلیکوپتر دو موتوره و لیست از پیش غربال شده خلبانان قابل قبول بود. از آنجایی که OCH فقط یک هلیکوپتر تک موتوره داشت، Island Express برای پروازهای برایانت که از سال ۲۰۱۵ شروع شد قرارداد فرعی بسته شد و زوبایان خلبان ترجیحی شد. OCH یک رابطه تجاری با Island Express ایجاد کرده بود که تقریباً در سال ۲۰۱۴ شروع شد، زمانی که OCH شروع به قرارداد فرعی پروازهای چارتر به Island Express کرد.
اقدامات قانونی

در ۲۴ فوریه ۲۰۲۰، ونسا برایانت، همسر کوبی برایانت و مادر جیانا، و همچنین وارثان دارایی خلبان، آرا زوبایان، شکایتی را علیه Island Express، ثبت کردند. خانواده ماوزر و آلتوبلی در ماه آوریل علیه Island Express شکایت کردند و خانواده چستر در ماه مه به دنبال آن بودند. برگ زوبایان، برادر آرا، در ماه مه به شکایت اولیه پاسخ داد و گفت که کوبی از خطرات آن آگاه بوده و از سهل انگاری مسافران مقصر بوده است. Island Express مجدداً تاکید کرد که برایانت از خطرات آن آگاه بوده و مسئولیت آن را رد کرده و سقوط هواپیما را "عمل خدا" خوانده است.
Island Express یک شکایت متقابل علیه دو کنترلر ترافیک هوایی SCT که برای FAA کار می‌کردند در اوت ۲۰۲۰ تنظیم کرد و بیان کرد که "مجموعه اعمال و یا کوتاهی‌های اشتباه" آنها باعث سقوط هواپیما شده است. در همان ماه، قاضی ویرجینیا کینی درخواست ثبت‌شده توسط وراث زوبایان برای تغییر محل برگزاری را رد کرد. این شکایت در دادگاه عالی لس آنجلس ثبت شد و قبلاً به دادگاهی در ون نایس محول شده بود. برایانت در ماه سپتامبر نظر خود را اصلاح کرد و از هلیکوپترهای OC به عنوان یک متهم دیگر نام برد و مدعی شد که مالک، شرایط آب و هوایی را در طول پرواز مرگبار بررسی و نظارت کرده است.
حدود هشت معاون کلانتر شهرستان لس آنجلس که به این تصادف واکنش نشان داده بودند، عکس‌هایی را در دستگاه‌های شخصی گرفتند یا به اشتراک گذاشتند. وقتی کلانتر ویلانووا از این موضوع مطلع شد، به نمایندگان دستور داد که عکس‌ها را حذف کنند. اگرچه هیچ سیاست رسمی برای منع عکس‌برداری در یک تصادف وجود نداشت، ویلانووا آن را "غیرقابل توجیه... داشتن این موضوع علاوه بر آنچه قبلاً از سر گذرانده‌اند، غیر وجدان‌آمیز است" و از خانواده‌ها عذرخواهی کرد و در عین حال خواستار قانون ایالتی برای منع موارد غیرمجاز شد. ونسا برایانت همچنین در سپتامبر ۲۰۲۰ به دلیل اشتراک‌گذاری عکس‌های صحنه تصادف علیه کلانتر شکایت کرد. کالیفرنیا AB2655 را در ۲۸ سپتامبر تصویب کرد، که بیان می‌کند اولین واکنش‌دهنده‌هایی که عکس‌های غیرمجاز از قربانیان جنایت یا حادثه‌ای خارج از وظایف شغلی خود می‌گیرند، می‌توانند با تخطی از قانون مورد استناد قرار گیرند که برای نمونه با جریمه‌ای تا ۱۰۰۰ دلار آمریکا مجازات می‌شود. خانواده ماوزر در ماه دسامبر شکایت مشابهی را علیه کلانتری تنظیم کردند. جان اف. والتر، قاضی دادگاه منطقه ای ایالات متحده، حکم داد که اسامی نمایندگانی که به دلیل رفتار نادرست تعلیق شده‌اند، می‌تواند در مارس ۲۰۲۱ برای عموم منتشر شود، که ونسا برایانت آن را در ۱۵ مارس همان سال فاش کرد.
تحقیقات NTSB

سخنگوی هیئت ملی ایمنی ترابری در ۳۱ ژانویه گفت که هلیکوپترهای Island Express که مالک هلیکوپتری سقوط‌کرده بودند، مجوز پرواز در شرایط مه‌آلود را ندارند.
در ۳۰ ژانویه، لاشه هلیکوپتر برای بررسی بیشتر توسط محققان NTSB از لس آنجلس به فینیکس، آریزونا منتقل شد. با این حال، محیط امن در اطراف محل سقوط باقی ماند و در انتظار پاکسازی مواد خطرناک (به ویژه سوخت جت و مایعات هیدرولیک) توسط یک خدمه پاکسازی هازمات خصوصی تحت نظارت اداره کنترل مواد سمی کالیفرنیا بود.
در ۷ فوریه، NTSB یک "به روز رسانی تحقیقاتی" در مورد سقوط منتشر کرد. یافته‌های اولیه به روز رسانی NTSB نشان می‌دهد که هیچ مدرکی دال بر خرابی موتور وجود ندارد. این گزارش نشان می‌دهد که «بخش‌های قابل مشاهده موتورها شواهدی از خرابی داخلی غیرقابل کنترل یا فاجعه‌بار را نشان نمی‌دهند» و آسیب به تیغه‌ها «مطابق با چرخش نیروگاهی در زمان برخورد بوده است».
در ۱۷ ژوئن ۲۰۲۰، NTSB سند عمومی در مورد سقوط را منتشر کرد. این سند حاوی بیش از ۱۷۰۰ صفحه "گزارش‌های واقعی در مورد عملیات، عوامل بقا، عملکرد انسانی، کنترل ترافیک هوایی، و عملکرد هواپیما است. این سند همچنین شامل متن مصاحبه، عکس‌ها و سایر مواد تحقیقاتی است."
در ۹ فوریه ۲۰۲۱، NTSB جلسه‌ای برای تعیین علت احتمالی سقوط برگزار کرد. هیئت مدیره به این نتیجه رسید که زوبایان برخلاف الزامات VFR در میان ابرهای غلیظ پرواز کرده است. در نتیجه عدم جهت‌گیری فضایی و از دست دادن کنترل منجر به سقوط شد. دلایل احتمالی کمک‌کننده ذکرشده، فشار خود ناشی از خلبان برای تکمیل پرواز و نظارت ناکافی Island Express بر فرآیند مدیریت ایمنی آن بود. پرواز با سرعت بیش از حد برای شرایط آب و هوایی نیز در گزارش نهایی ذکر شده است. حتی اگر هلیکوپتر به سیستم هشدار و آگاهی از زمین مجهز شده بود، به دلیل گمراهی خلبان، به احتمال زیاد کمکی به جلوگیری از سقوط نمی‌کرد. در "علت احتمالی" آمده است:
هیئت ملی ایمنی ترابری تشخیص می‌دهد که علت احتمالی این حادثه تصمیم خلبان برای ادامه پرواز بر اساس قوانین پرواز بصری در شرایط هواشناسی ابزاری بوده است که منجر به عدم جهت گیری فضایی خلبان و از دست دادن کنترل شده است. فشار احتمالی خلبان و ادامه برنامه خلبان که بر تصمیم گیری او تأثیر منفی گذاشته و بررسی و نظارت ناکافی هلیکوپترهای Island Express بر فرآیندهای مدیریت ایمنی خود، عامل اصلی این حادثه بود.
یادبودها

حدود ۲۰۰ نفر در پای تپه نزدیک به تصادف جمع شدند، بسیاری از آنها پیراهن برایانت را پوشیده بودند و توپ بسکتبال در دست داشتند. مردم همچنین یک یادبود موقت را در استیپلز سنتر، میدان خانگی لس آنجلس لیکرز (تیمی که برایانت در طول ۲۰ سال فعالیت حرفه‌ای خود در NBA، از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۱۶ در آن بازی کرده بود) درست چند ساعت قبل از ساعت برنامه‌ریزی شده برای میزبانی این ورزشگاه تشکیل دادند. جوایز گرمی در طول مراسم، مجری برنامه آلیشا کیز و بویز II من به منظور ادای احترام به برایانت، آهنگ «خیلی سخت است خداحافظی با دیروز» را اجرا کردند، و سایر اجراکنندگان از جمله لیل ناز اکس، لیزو، ران-دی.ام.سی، اروسمیث و دی‌جی خالد ادای احترامی را به برایانت در اجرای خود اختصاص دادند. دو پیراهن برایانت که در تیرهای مرکز استیپلز آویزان شده بودند، توسط نورافکن روشن شدند. یک هفته پس از مرگ برایانت، کارکنان مرکز استیپلز شروع به تمیز کردن بنای یادبود موقت خارج از سالن کردند، اما قول دادند که همه اقلام فاسد نشدنی را فهرست، بسته‌بندی و برای خانواده‌اش ارسال کنند. در میان اقلامی که به این ترتیب کشف شد، ۱۳۵۰ توپ بسکتبال و همچنین "۲۵۰۰۰ شمع، ۵۰۰۰ علامت یا نامه، ۵۰۰ حیوان عروسکی، ۳۵۰ جفت کفش و ۱۴ بنر" بود.
طرفداران یادبودی برای برایانت در خارج از ورزشگاه کوبی برایانت در دبیرستان لوور مریون در آردمور، پنسیلوانیا ایجاد کردند، که برایانت از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۶ در آن حضور داشت.
بناهای دیدنی در سراسر جهان، از جمله فرودگاه بین المللی لس آنجلس، مدیسن اسکوئر گاردن، ساختمان امپایر استیت و برج آبی سانتا آنا در خانه برایانت در اورنج کانتی، کالیفرنیا، به یاد برایانت به رنگ ارغوانی و طلایی روشن شدند.
در ۲ فوریه، بلندترین ساختمان جهان، برج خلیفه، با تصاویری برای ادای احترام به برایانت و دخترش روشن شد. این نمایش توسط رئیس اجرایی مرکز چند کالای دبی (DMCC) احمد سلطان بن سلیم ترتیب داده شد.
در ۷ فوریه، کوبی و دخترش در یک تشییع جنازه خصوصی در پارک یادبود پاسیفیک ویو در محله کورونا دل مار در نیوپورت بیچ به خاک سپرده شدند. دو روز بعد، برایانت همچنین در کنار دیگر چهره‌های اخیراً درگذشته صنعت فیلم، در مونتاژ In Memoriam در نود و دومین مراسم جوایز اسکار در ۹ فوریه حضور داشت. جشن زندگی برای کوبی و دخترش در ۲۴ فوریه ۲۰۲۰ در مرکز استیپلز برگزار شد.
در ۱۰ فوریه، مراسم یادبودی در داخل استادیوم فرشته در آناهایم، ​​کالیفرنیا، برای گرامیداشت جان آلتوبلی، همسرش کری و دخترش آلیسا برگزار شد.
در ۱۸ ژوئیه، آکادمی علوم و هنرهای تلویزیونی پس از مرگ برایانت در هفتاد و دومین دوره جوایز امی لس آنجلس به منظور قدردانی از "میراث بشردوستانه، ساختن جامعه و الهام بخش او که فراتر از زمین بسکتبال بود" جایزه فرماندار را اعطا کرد. آهنگساز جان ویلیامز، که برایانت در انیمیشن کوتاه خود بسکتبال عزیز با او کار کرد، از طرف او این جایزه را پذیرفت.
واکنش‌ها > در سیاست

بیل کلینتون و باراک اوباما روسای‌جمهور سابق، هیلاری کلینتون وزیر امور خارجه سابق، گوین نیوسام فرماندار کالیفرنیا، اریک گارستی شهردار لس آنجلس و دیگر سیاستمداران آمریکایی همگی ابراز همدردی کردند.
واکنش‌ها > در فرهنگ عامه

رپرهای آمریکایی جی الکترونیکا و جی-زی آهنگ غم‌انگیز "A.P.I.D.T.A" را در شب سقوط هلیکوپتر ضبط کردند، که بعداً به عنوان آخرین آهنگ در اولین آلبوم جی الکترونیکا، یک شهادت مکتوب در ۱۳ مارس ۲۰۲۰ منتشر شد. ال دانکن از ESPN داستانی احساسی را هنگام میزبانی برنامه اسپورتس‌سنتر در ۲۷ ژانویه ۲۰۲۰ به اشتراک گذاشت که نشان می‌دهد چقدر افتخار می‌کند. برایانت پدر دخترانش بود. دانکن از جمله به یاد می‌آورد که برایانت به او گفته بود: "اگر می توانستم پنج دختر دیگر داشتم. من یک پدر دختر هستم." داستان دانکن در فضای مجازی منتشر شد و الهام بخش دیگر پدران در سراسر جهان شد تا با استفاده از هشتگ #GirlDad، روابط خود را با دخترانشان را پاس بدارند.
کانیه وست آهنگ «۲۴» از آلبوم خود دوندا را به برایانت تقدیم کرد.
این تصادف در بیست و دومین فصل سریال پیام اضطراری با عنوان "از دست دادن یک افسانه" نیز پخش خواهد شد.
صدا از انتقال رادیویی بین هلیکوپتر و کنترلرها تا زمانی که تماس قطع شد.
تصویر ثابت از ویدئوی پهپاد در آخرین سیگنال ثبت شده ADS-B. پهپاد توسط NTSB برای کپی کردن مسیر پرواز N72EX مستقر شد.
N72EX, the helicopter involved in the accident, in November, 2018.
نمای هوایی کالاباساس، تقریباً در مرکز محل سقوط. هلیکوپتر از گوشه سمت راست بالای این تصویر وارد شد، در اطراف فرودگاه ون نایس خم شد، سپس سعی کرد آزادراه ونتورا (US 101) را دنبال کند تا از گوشه پایین سمت چپ خارج شود.
The Los Angeles County sheriff speaking about the crash
بازرسان NTSB در حال بررسی لاشه هواپیما هستند.
مدت کوتاهی پس از مرگ برایانت، یک بنای یادبود موقت در خارج از مرکز استیپلز برپا شد.
مرکز اداری شهرستان سن دیگو در ۳۰ ژانویه به رنگ‌های لس آنجلس لیکرز به عنوان یادبود برایانت روشن شد.
یادبود در دانشگاه تگزاس در دالاس
طرفداران برایانت در سوگ مرگ او
لارین بوث

لارین بوث، گوینده بریتانیایی پرس تی‌وی، ۲۰۱۸
لارین بوث (لورن بوث یا لارن بوث)، (به انگلیسی: Lauren Booth) (زاده ۱۹۶۷، اسلینگتون لندن) گوینده، روزنامه‌نگار و فعال حقوق بشر بریتانیایی است. او در حال حاضر برای پرس تی‌وی، کار می‌کند. وی خواهر ناتنی چری بلر، همسر تونی بلر، نخست‌وزیر سابق بریتانیا است.
پذیرش اسلام

وی طی سفری به ایران در سال ۱۳۸۹مسلمان شد. لارین که با «پرس تی‌وی» و روزنامه «دیلی میل» همکاری می‌کند، برای پوشش خبری راه‌پیمایی روز قدس برای پرس تی‌وی به ایران سفر کرده بود و در تهران به سر می‌برد، بدنبال آن وی سفری کوتاه به اصفهان هم داشته که در قم توقف نموده و از حرم فاطمه معصومه، خواهر امام هشتم شیعیان علی بن موسی الرضا در شهر قم، زیارت کرده بود و در حرم آرامش و صفای عجیبی را تجربه کرده بود که برای همیشه او را تغییر داده بود، پس از این زیارت بود که خبر مسلمان شدنش رسانه‌ای شد. او از پرواز تهران به لندن با حجاب پیاده شده بود و شرب خمر و سیگار کشیدن را متوقف کرد. قبل از اعلام با مادر و دو دخترش که ۱۰ ساله و ۸ ساله بودند در میان گذاشت و همه احساس خشنودی کرده بودند او یک ماه پس از مسلمان شدنش، آن‌ را اعلام عمومی کرد.
وی از اعلام گرایش به شاخه‌ای خاص از اسلام خودداری کرده‌است و در واکنش به اعلام خبر العربیه یادآور شده‌است: «من پس از بازگشتم از سفر ایران مسلمان شده‌ام اما شیعه نشده‌ام، من در ایران مسلمان نشدم اما شبکه العربیه به دروغ اعلام کرد که من شیعه شده‌ام». قبل از آنکه بوث به ایران سفر کند تا حدودی با اسلام موافق بود و بسیاری از وقت خود را در خصوص موضوع فلسطین صرف می‌کرد.
بوث تأکید کرده‌است: «من همیشه از قدرت و تسلی که اسلام به انسانها می‌داد شگفت‌زده می‌شدم». وی گفته‌است که نمی‌گویم می‌خواهم شیعه باشم یا سنی، چون برای من تنها یک خدا وجود دارد و یک اسلام.
میرزنگ

| میرزنگ | میرزنگ |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۱°۰۴′۱۴″شمالی ۶۱°۳۱′۵۱″شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۰۷۰۴۳۲۳°شمالی ۶۱٫۵۳۰۸۴۸۴°شرقی﻿ / 31.0704323; 61.5308484: مختصات: ۳۱°۰۴′۱۴″شمالی ۶۱°۳۱′۵۱″شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۰۷۰۴۳۲۳°شمالی ۶۱٫۵۳۰۸۴۸۴°شرقی﻿ / 31.0704323; 61.5308484
کشور: ایران
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: زابل
بخش: مرکزی
دهستان: حیدرآباد
جمعیت: ۱۷۵ نفر (سرشماری ۹۵)
میرزنگ یا خمرآباد، روستایی در دهستان حیدرآباد بخش مرکزی شهرستان زابل در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۷۵ نفر (۵۴ خانوار) بوده‌است.
آملیا ارهارت

| آملیا ارهارت | آملیا ارهارت |
| --- | --- |
ارهارت، مارس ۱۹۳۷ در اوکلند، کالیفرنیا، قبل از اینکه آخرین تلاش خود را برای دور دنیا قبل از ناپدید شدنش انجام دهد.: ارهارت، مارس ۱۹۳۷ در اوکلند، کالیفرنیا، قبل از اینکه آخرین تلاش خود را برای دور دنیا قبل از ناپدید شدنش انجام دهد.
زادهٔ: ۲۴ ژوئیه ۱۸۹۷ اچسن، کانزاس، ایالات متحده
ناپدید شدن: ۲ ژوئیه ۱۹۳۷ (۳۹ سال) در مسیر جزیره هاولند، اقیانوس آرام از لائه، پاپوآ گینه نو
وضعیت: به صورت غیابی مرده اعلام شد ۵ ژانویه ۱۹۳۹
علت مرگ: مفقودالاثر
ملیت:  آمریکایی
پیشه(ها): خلبان ، نویسنده
شناخته‌شده برای: نخستین زنی که پرواز تک نفره را در عرض اقیانوس اطلس انجام داده
همسر: جرج پی. پاتنم (ا. ۱۹۳۱)
وبگاه: وبگاه رسمی
امضاء: امضاء
آملیا مری ارهارت (به انگلیسی: Amelia Mary Earhart) (زاده ۲۴ ژوئیه ۱۸۹۷ – ناپدید شدن ۲ ژوئیه ۱۹۳۷) یک پیشگام هوانوردی و نویسنده آمریکایی بود.  ارهارت اولین هوانورد زنی بود که به تنهایی از اقیانوس اطلس عبور کرد.  او رکوردهای بسیاری دیگر را ثبت کرد، یکی از اولین هوانوردانی بود که سفرهای هوایی تجاری را تبلیغ کرد، کتاب‌های پرفروشی را درباره تجربیات خود در پرواز نوشت، و در تشکیل سازمانی برای خلبانان زن، نقش داشت.
ارهارت که در اچسن، کانزاس، و بعداً در دموین، آیووا به دنیا آمد و بزرگ شد، در سنین جوانی اشتیاق به ماجراجویی پیدا کرد و به طور پیوسته از بیست سالگی تجربه پرواز را به دست آورد.  در سال ۱۹۲۸، ارهارت اولین مسافر زنی بود که با هواپیما از اقیانوس اطلس عبور کرد (همراه خلبان ویلمر استولتز) که به همین دلیل به شهرت زیادی دست یافت.  در سال ۱۹۳۲، ارهارت با خلبانی یک هواپیمای لاکهید وگا ۵بی، یک پرواز انفرادی بدون توقف در اقیانوس اطلس انجام داد و اولین زنی بود که به چنین موفقیتی دست یافت.  او صلیب پرواز ممتاز ایالات متحده را برای این موفقیت دریافت کرد.  در سال ۱۹۳۵، ارهارت به عنوان مشاور مهندسی هوانوردی و مشاور شغلی دانشجویان دختر، عضو هیئت علمی دانشگاه پردو شد.  او همچنین یکی از اعضای حزب ملی زنان و یکی از حامیان اولیه اصلاحیه حقوق برابر بود.
در طی تلاشی برای تبدیل شدن به اولین زنی که در سال ۱۹۳۷ یک پرواز دور دنیا را با یک هواپیمای لاکهید مدل ۱۰ الکترا با بودجه پردو انجام داد، ارهارت و کمک خلبان، نونان بر فراز اقیانوس آرام در نزدیکی جزیره هاولند ناپدید شدند.  این دو آخرین بار در ۲ ژوئیه ۱۹۳۷ در لائه، گینه نو، در آخرین ایستگاه زمینی قبل از جزیره هاولند و یکی از آخرین مراحل پروازشان دیده شدند.  به طور کلی فرض بر این است که او و نونان در جایی در اقیانوس آرام در طول سفر مردند.  تقریباً یک سال و شش ماه پس از ناپدید شدن او و نونان، ارهارت رسماً مرده اعلام شد.  تحقیقات و علاقه قابل توجه عمومی به ناپدید شدن آنها با گذشت بیش از ۸۰ سال هنوز ادامه دارد.
علیرغم این که دو سال بعد از گم شدن هواپیما، امیلیا ارهارت فوت شده اعلام شد، هنوز کسانی هستند که به دنبال او می‌گردند. ناپدید شدن او یکی از اسرارآمیزترین حوادث تاریخ هوایی است.
زندگی

ارهارت در کانزاس به دنیا آمد و بزرگ شد. مادرش آمی، پدرش رادیون و خواهرش موریل نام داشتند. در نوجوانی در جنگ جهانی اول به صورت داوطلبانه به‌عنوان پرستار مشغول به خدمت شد. پس از مدتی او نزد یک مربی پرواز زن به نام آنیتا اسنوک در لانگ بیچ کالیفرنیا به آموزش پرواز پرداخت. سپس یک هواپیما خرید و نام آن را قناری گذاشت. او در اکتبر سال ۱۹۲۲ رکورد جهانی را شکست و رکورد بلندترین ارتفاع پرواز زنان را به دست آورد.
ارهارت در سال ۱۹۳۱ با یک ناشر مشهور به نام جرج پالمر پاتنم ازدواج کرد. او با گذشت دو ماه از ازدواج‌شان موفق به پیمودن مسیر ساحل شرقی تا غربی آمریکا با هواپیمای شخصی خود شد. در سال ۱۹۳۲ به‌عنوان نخستین زن با پروازی تک نفره، عرض اقیانوس اطلس را پیمود.
ناپدید شدن > تجهیزات رادیویی

در برنامه آماده‌سازی برای سفر به جزیره هاولند، گارد ساحلی ایالات متحده، کاتر(کشتی) خدمات دهی USCGC Itasca را به جزیره فرستاده بود.  این کاتر خدمات زیادی به جزیره ارائه می داد، اما دارای عملکردهای ارتباطی و جهت یابی نیز بود.  نقشه این بود که کاتر بتواند: از طریق رادیو با هواپیمای ارهارت ارتباط برقرار کند.  یک سیگنال رادیویی را برای یافتن جزیره هاولند بدون ناوبری دقیق آسمانی ارسال کند.  اگر ارهارت از فرستنده ۵۰۰ کیلوهرتز خود استفاده کرده است، جهت رادیویی را پیدا کند.  از یک جهت یاب آزمایشی فرکانس بالا برای انتقال صدای ارهارت استفاده کنید. و از دیگ های بخار خود برای "درست کردن دود" استفاده کند (یک ستون تیره از دود ایجاد کنید که در افق دیده شود تا ارهارت با دیدن آن جزیره را پیدا کند). همه روش‌های جهت یابی در هدایت ارهارت به جزیره هاولند شکست خورد.
الکترا دارای تجهیزات رادیویی هم برای ارتباط و هم برای جهت یابی بود، اما جزئیات مربوط به آن تجهیزات مشخص نیست. الکترا نتوانست ارتباطات رادیویی دو طرفه را با کشتی USCGC Itasca برقرار کند و نتوانست آن را پیدا کند. نظریه های متعددی برای علت اینکه چرا آنها نتواستند با هیچکدام از روش ها جزیره را پیدا کنند مطرح شده است.
این هواپیما دارای فرستنده ۱۳سی مدل وسترن الکتریک اصلاح شده بود.  فرستنده ۵۰ واتی کنترل کریستالی بود و قادر به ارسال در ۵۰۰ کیلوهرتز، ۳۱۰۵ کیلوهرتز و ۶۲۱۰ کیلوهرتز بود.  کنترل کریستالی به این معنی است که فرستنده را نمی توان با فرکانس های دیگر تنظیم کرد.  هواپیما فقط می توانست در آن سه فرکانس ارسال کند.  فرستنده در کارخانه برای ارائه قابلیت ۵۰۰ کیلوهرتز بازطراحی شده بود.
ناپدید شدن > نزدیک جزیره هاولند

کشتی USCGC Itasca در ایستگاه هاولند بود. وظیفه آن برقراری ارتباط با الکترای ارهارت و راهنمایی آنها به جزیره پس از نزدیک شدن به جزیره بود.  نونان و ارهارت انتظار داشتند که ارتباطات صوتی را روی ۳۱۰۵ کیلوهرتز در طول شب و ۶۲۱۰ کیلوهرتز در طول روز انجام دهند.
از طریق یک سری سوء تفاهم ها یا خطاها (که جزئیات آن هنوز بحث برانگیز است)، رویکرد نهایی به جزیره هاولند با استفاده از جهت‌یابی رادیویی موفقیت آمیز نبود. کمک خلبان نونان قبلاً در مورد مشکلاتی که بر دقت یافتن جهت رادیویی در جهت یابی تأثیر می گذارد، نوشته بود.  یکی دیگر از دلایل سردرگمی احتمالی این بود که کشتی و هواپیما برنامه‌ریزی ارتباطات خود را با استفاده از سیستم‌های زمانی متفاوت و با فاصله نیم ساعت از هم، ارهارت با استفاده از ساعت سیستم گرینویچ و کشتی تحت سیستم تعیین منطقه زمانی نیروی دریایی، برنامه‌ریزی کردند.
شواهد تصویری از لائه نشان می‌دهد که یک آنتن نصب شده در زیر بدنه ممکن است هنگام برخاستن از باند فرودگاه از هواپیما کنده شده باشد، اگرچه بعداً هیچ آنتنی در فرودگاه لائه پیدا نشد.