stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
استفان لمبزی

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادروز:  ۱۰ مهٔ ۱۹۹۵ ‏(۲۹ سال)
زادگاه:  نوژان-سور-مرن
قد:  1.74m
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  Quevilly-Rouen
شمارهٔ پیراهن:  ۲۲
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۴–۲۰۰۸:  Olympique de Sevran
۲۰۰۸–۲۰۱۳:  Paris Saint-Germain
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۶ |  Paris Saint-Germain B |  ۴۵ |  (۰) |
| ۲۰۱۷ |  Blois Foot 41 |  ۱۱ |  (۱) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۹ |  باشگاه فوتبال لوریان |  ۲۵ |  (۰) |
| ۲۰۱۸–۲۰۱۹ |  ← Laval (قرضی) |  ۳۰ |  (۱) |
| ۲۰۱۹–۲۰۲۱ |  Orléans |  ۵۰ |  (۱) |
| ۲۰۲۱– |  Quevilly-Rouen |  ۱ |  (۰) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۰–۲۰۱۱ |  France U16 |  ۴ |  (۱) |
| ۲۰۱۵ |  Haiti U20 |   |   |
| ۲۰۱۵– |  تیم ملی فوتبال هائیتی |  ۱۸ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۸ اوت ۲۰۲۱.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۲:۴۷, ۱۴ ژانویه ۲۰۲۱ (UTC):  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۸ اوت ۲۰۲۱.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۲:۴۷, ۱۴ ژانویه ۲۰۲۱ (UTC)
استفان لمبزی (انگلیسی: Stéphane Lambese؛ زادهٔ ۱۰ مهٔ ۱۹۹۵) بازیکن فوتبال اهل هائیتی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال France national under-16 football team, Haiti national under-20 football team، و هائیتی بازی کرده‌است.
کاستیبیسبال

| Castellbisbal | Castellbisbal |
| --- | --- |
Municipality: Municipality
  نشان:   نشان
کشور:  اسپانیا
بخش خودمختار: کاتالونیا
استان: استان بارسلون
Comarca: Vallès Occidental
حکومت: حکومت
 • شهردار: Conxi Llurba Escobar
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۱٫۲ کیلومتر مربع (۱۲٫۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۳۲ متر (۴۳۳ فوت)
جمعیت (2011): جمعیت (2011)
 • کل: ۱۲٬۲۶۷
 • تراکم: ۳۹۰/کیلومتر مربع (۱۰۰۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Castellbisbalencs
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (زمان)
وبگاه: وبگاه رسمی
کاستیبیسبال (به اسپانیایی: Castellbisbal) یک شهرستان در اسپانیا است که در استان بارسلون واقع شده‌است.
خصوصیات

کاستیبیسبال ۳۱٫۲ کیلومترمربع مساحت و ۱۲٬۲۶۷ نفر جمعیت دارد و ۱۳۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شمال فیلادلفیا

| شمال فیلادلفیا | شمال فیلادلفیا |
| --- | --- |
Neighborhood of Philadelphia: Neighborhood of Philadelphia
شمال فیلادلفیا: شمال فیلادلفیا
موقعیت شمال فیلادلفیا در نقشه: موقعیت شمال فیلادلفیا در نقشه
کشور:  ایالات متحده آمریکا
ایالت آمریکا:  پنسیلوانیا
شهرستان:  شهرستان فیلادلفیا، پنسیلوانیا
شهر:  فیلادلفیا
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۶٫۷ مایل مربع (۱۲۱ کیلومتر مربع)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۲۴۰۷۸۱
 • تراکم: ۵۱۵۵/مایل مربع (۱۹۹۰/کیلومتر مربع)
زیپ‌کد: ۱۹۱۳۲, ۱۹۱۳۳, ۱۹۱۲۰, ۱۹۱۲۱, ۱۹۱۲۲, ۱۹۱۲۳, ۱۹۱۳۰٬۱۹۱۳۴٬۱۹۱۳۶٬۱۹۱۳۸, ۱۹۱۵۰٬۱۹۱۴۰
شمال فیلادلفیا (به انگلیسی: North Philadelphia) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در فیلادلفیا واقع شده‌است. شمال فیلادلفیا ۲۴۰٬۷۸۱ نفر جمعیت دارد. در فیلادلفیا شمالی هفت کد پستی وجود دارد: ۱۹۱۳۲، ۱۹۱۳۳، ۱۹۱۲۱، ۱۹۱۲۲، ۱۹۱۳۰، ۱۹۱۲۳ و ۱۹۱۲۰
سیارک ۱۲۳۹۸

| کشف | کشف |
| --- | --- |
تاریخ کشف: مه ۲۵, ۱۹۹۵
ویژگی‌های مداری: ویژگی‌های مداری
مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸: مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸
اوج: ۲.۴۴۳۰۰۶۱
حضیض: ۱.۸۸۲۲۱۷۵
خروج از مرکز مداری: ۰.۱۲۹۶۵۵۴
تناوب مداری: ۱۱۶۱.۶۲۵۹۲۰۱
آنومالی متوسط: ۱۴.۳۳۱۰۶
انحراف: ۱.۰۵۴۰۴
 :  
سیارک ۱۲۳۹۸ (به انگلیسی: 12398 Pickhardt، نامگذاری:1995KJ3) دوازده هزار و سیصد و نود و هشتمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۵ مه ۱۹۹۵ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۹.۳ است.
ریکی چمپ

| ریکی چمپ | ریکی چمپ |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ ژوئیهٔ ۱۹۸۰ ‏(۴۴ سال) ساوتند-آن-سی، اسکس، انگلستان
پیشه: هنرپیشه
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۵ تا کنون
ریکی چمپ (انگلیسی: Ricky Champ؛ زادهٔ ۱ ژوئیهٔ ۱۹۸۰) یک هنرپیشه انگلیسی است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به موردکای، ایست‌اندرز، هیچ‌کس و ورلدز اند اشاره کرد.
استفان لمبرت (ورزشکار)

استفان لمبرت (انگلیسی: Stephen Lambert؛ زادهٔ ۲۱ دسامبر ۱۹۷۹) ورزشکار هاکی روی چمن اهل استرالیا است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
ریچارد تایلور

| Lieutenant General ریچارد تایلور | Lieutenant General ریچارد تایلور |
| --- | --- |
photo taken between 1860 and 1870: photo taken between 1860 and 1870
زاده: ۲۷ ژانویهٔ ۱۸۲۶ لوییویل، کنتاکی
درگذشته: ۱۲ آوریل ۱۸۷۹ (۵۳ سال) نیویورک
مدفن: Metairie Cemetery نیواورلئان، لوئیزیانا
وفاداری:  ایالات مؤتلفه آمریکا
شاخه نظامی:  ارتش ایالات مؤتلفه
سال‌های خدمت: ۱۸۶۱–۱۸۶۵
درجه:  Lieutenant General (CSA)
فرماندهی: 9th Louisiana Infantry "Louisiana Tigers"
جنگ‌ها و عملیات‌ها: جنگ داخلی آمریکا نخستین نبرد بول ران  Jackson's Valley Campaign  جنگ‌های هفت روزه  Battle of Fort Bisland  Siege of Port Hudson  Red River Campaign 
کارهای دیگر: Louisiana State Senate (1855-1861)
ریچارد تایلور (انگلیسی: Richard Taylor; ۲۷ ژانویهٔ ۱۸۲۶ – ۱۲ آوریل ۱۸۷۹) فرد نظامی اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جیسون ریچی

| جیسون ریچی | جیسون ریچی |
| --- | --- |
جیسون ریچی در حال اجرا: جیسون ریچی در حال اجرا
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۳ فوریهٔ ۱۹۷۴ ‏(۵۰ سال) پورتلند، مین
ژانر: بلوز، موسیقی راک
پیشه(ها): موسیقی‌دان
ساز(ها): خوانندگی، سازدهنی
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۵–اکنون
ناشر(ان): الر سول
همکاری‌های مرتبط: جانی وینتر
وبگاه: www.mooncat.org
جیسون ریچی (انگلیسی: Jason Ricci؛ زادهٔ ۳ فوریهٔ ۱۹۷۴) موسیقی‌دان سبک بلوز و نوازندهٔ سازدهنی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
ماکس ارنست

| ماکس ارنست | ماکس ارنست |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲ آوریل ۱۸۹۱ برول، آلمان
درگذشت: ۱ آوریل ۱۹۷۶ (۸۴ سال) پاریس، فرانسه
آرامگاه: گورستان پر-لاشز
ملیت: آلمانی
پیشه(ها): نقاش و مجسمه‌ساز و شاعر
جنبش: دادائیسم و سوررئالیسم
ماکس ارنست (به آلمانی: Max Ernst) (زاده ۲ آوریل ۱۸۹۱ – درگذشته ۱ آوریل ۱۹۷۶) نقاش آلمانی بود که در جنبش‌های سوررئالیسم و دادائیسم فعالیت داشت.
زندگی

سالِ ۱۸۹۱ در شهر برول، در راینلاند در غرب آلمان چشم به جهان گشود و در ۱۹۷۶ در پاریس عمرش به پایان رسید. در دانشگاه بن به تحصیل فلسفه و روانشناسی پرداخت و بی‌آنکه درس نقاشی خوانده باشد، نقاشی را آغاز کرد. ضمن دیداری از پاریس در ۱۹۱۳، با نوگرایانی چون دلند، ماکه، آپولینر، و آرپ آشنا شد و با ماکه و هنرمندان دیگر نمایشگاهی ترتیب داد. عمیقاً تحت تأثیر جنگ جهانی اول (۱۹۱۴–۱۹۱۸) قرار گرفت. بعد از جنگ، در ۱۹۱۹ رهبری گروه دادای کلن را بر عهده گرفت. در ۱۹۲۰ نمایشگاهی در پاریس برپا کرد و در ۱۹۲۲ در آن شهر سکونت گزید. با برتون متحد شد، کسی که در جهت گسترش نظریه سورئالیستی خودکاری (اتوماتیسم) گام برمی‌داشت و هنر را وسیله ابراز حالات خیالی و رؤیایی معرفی می‌کرد. وی در۱۹۲۴ به سورئالیست‌ها پیوست و با سوررئالیست‌ها نمایشگاه برگزار کرد و اسلوب مالش کاری و دیگر شیوه های نیمه - خودکاری  را پروراند. در ۱۹۴۱ به نیویورک مهاجرت کرد. بعد از جنگ جهانی دوم، بیشتر اوقات خود را در کالیفرنیا و فرانسه گذراند. نقاشی ارنست بعد از بازگشت به فرانسه، یعنی از ۱۹۴۹ به بعد، بیش از پیش تغزلی و انتزاعی شد. وی همچنین در سال ۱۹۶۱ کتابی تحت عنوان  زندگی غیررسمی ماکس ارنست نوشت.
اشاره‌ای به جنبش دادا

در زمان جنبش دادای برلین، جنبش دادائیستی مشابهی در کلن زیر نفوذ شخص عجیبی چون ماکس ارنست جریان داشت. او در بن که فاصلهٔ زیادی با کلن نداشت، آموزش فلسفه و نه هنر گرفته بود. از رهگذر دوستی با مارک در سال ۱۹۱۱ و آرپ در سال ۱۹۱۴ با کار و ایده‌های سوارآبی تماس برقرار کرده بود. ماکه را نیز که در بن زندگی می‌کرد، می‌شناخت. نمایشگاه زوندربونت دارودسته عجایب که در سال ۱۹۱۲ در کلن تشکیل شد، تصویر فوق‌العاده جامعی از هنرمندان را عرضه کرد. سپس جنگ واقع شد. ارنست دربارهٔ خود نوشت:
ماکس ارنست در اول اوت ۱۹۱۴ مرد. در ۱۱ نوامبر ۱۹۱۸ در قالب جوانی که می‌خواست جادوگر شود و اسطوره کانونی عصر خویش را پیدا کند، به زندگی بازگشت.
در سال ۱۹۱۶ در برلین با گروس و ویلانت هرتسفلده در گالری (توفان) آشنا شد. آرپ در سال ۱۹۱۹ در کلن اقامت گزید و تا سال ۱۹۲۱ که به پاریس رفت، تقریباً به‌طور پیوسته در آن شهر ماندگار شد. در سال ۱۹۱۹ ارنست، آرپ و شاعر و نقاش هوادار کمونیسم، یوهانس بارگلد (بارگلد در آلمانی به معنی پول نقد است) در انتشار ادواری‌های موقت و پرخاشگر، و مقابله با رخدادهای فرهنگی ارتجاعی، همکاری می‌کردند. این رخدادها محلی بودند ولی ادواری‌ها ماهیت بین‌المللی داشتند و نویسندگانی از برلین و پاریس اغلب با آن‌ها همکاری می‌کردند و ارتش اشغالگر انگلیس خواهان توقف انتشار آن‌ها بود.
کلن، یک شهر آلمانی کاتولیک مذهب که در نزدیک‌ترین نقطه به خاک فرانسه قرار گرفته‌است، سالی یک با در جریان کارناوال ما قبل چلهٔ روزه اعمال و صحنه‌های عجیب و غریبی را تجربه می‌کند. فعالیت گروه دادای کلن گوشه‌ای از برنامه‌های این سنت را منعکس می‌کردند. آن‌ها در سال ۱۹۲۰ در حیاط یک آبجوفروشی، نمایشگاهی ترتیب دادند که روی درش به شکل پاکیزه‌ای نوشته شده بود: آقایان آن موفقیت بزرگی بود. از بازدیدکنندگان خواسته می‌شد که با آلات و ابزاری که در اختیارشان قرار می‌گرفت، اشیا به نمایش درآمده را تخریب کنند، و پلیس که نمایشگاه را به دلیل ابتذال آن تعطیل کرد، علتش صرفاً آن بود که شیء مشکل آفرین باسمهٔ آدم و حوای آلبرشت دورر بوده‌است. همان سال، ارنست با نمایشگاه دادای برلین همکاری کرد و یک نمایشگاه انفرادی در پاریس ترتیب داد. او در سال ۱۹۲۲ کلن و آلمان را به قصد پاریس ترک کرد. گفت: «سی سال زندگی‌اش در آلمان کافی بود.» پدرش او را به دلیل بی حرمت کردن نام خانوادگی شان لعن کرد. منتقدان کلن با نام خانوادگی او بازی می‌کردند. ارنست در آلمانی به معنی «جدیت» و «اهمیت» است و ضمن مغایر دانستن آن با کارهایش، وی را یک عیاش اصلاح‌ناپذیر معرفی می‌کردند. در پاریس تریستان تسارا، آندره برتون و پل الوار (که هرسه نویسنده بودند) از مدت‌ها قبل علاقه‌مند به کارهای ارنست شده بودند.
ارنست یکی از چهره‌های برجسته سورئالیسم

ارنست رفته رفته به یکی از چهره‌های برجسته و پر اثر جنبش سوررئالیسم تبدیل شد، با این همه، هیچ تغییر مهم و نظرگیری در ماهیت و جهت‌گیری کار او صورت نگرفت. کلاژ، بخش مهم کار او را تشکیل می‌داد و شاید هم برخی بگویند که علاقهٔ وی به این نوع کار ناشی از فقدان آموزش نقاشی اش بوده‌است؛ ولی ارنست بین سال‌های ۱۹۰۹و ۱۹۱۹ تابلوهای زیادی با سبک‌های مختلف کشید که بازتابندهٔ آشنایی هر چه بیشتر وی با نقاشی مدرن بودند. برخی از این تابلوها، به ویژه آبرنگ‌های ماهی و پرندهٔ سال ۱۹۱۷، به نحو فوق‌العاده روشنی، کارهای پخته‌تر سورئالیستی بعدی او را وعده می‌دهند. با این همه، بهره‌گیری خاص از تصاویر و نقش‌های حاضر آماده، رفته رفته وجه مشخصهٔ کار او شد.
مقایسه و تأثیرپذیری اثری از ارنست با اثری از پیکابیا

ویژگی بهره‌گیری خاص از تصاویر و نقش‌های حاضر آماده در طراحی‌های ماشینی او که در سال ۱۹۱۹ ساخته شده‌اند دیده می‌شود، که در آن‌ها از شکل‌های چاپ شدهٔ بدون سایه که در چاپ خانه‌ها یافت می‌شود استفاده کرده و با قلم یا قلم مو چیزهایی بر آن‌ها افزوده‌است. ارنست در ساختن این مجموعهٔ خاص احتمالاً تحت تأثیر آن تصاویر طنزآمیز ماشین‌ها بوده که پیکابیا پدیدآورده‌است، منتهی تصاویر ارنست فریبندگی کمتری دارند و پیامدهی شان بیشتر از طریق فرایند به کار گرفته شده صورت می‌گیرد تا از راه اشارات شوخی‌آمیز به اعمال انسانی. او همچنین با استفاده از روش مدادسایی از باسمه‌های چوبی بزرگ، تصویر می‌گرفت. در حوالی سال ۱۹۲۰ تصادفاً یکی از دلخواه‌ترین راهکارهایش را کشف کرد، و آن مونتاژ و دگرسازی نقش‌های برگرفته از آگهی‌های چاپ شده، کاتالوگ‌های فروش محصولات و تصاویر دیگری از این قبیل بود. این تکنیک نه تنها، هنگامی که مصالح ناهمگنی را با هم ترکیب می‌کرد، وی را قادر می‌ساخت که به تأثیر برانگیزی و معنارسانی شگفت‌انگیزی دست یابد، بلکه آن معنای تحیر برانگیزی که ناشی از درهم ریختگی گذرا را، همراه خصوصیتی یگانه و حضور بصری نظر گیر، در محتوای اثر جا می‌داد. نقل است که ارنست دربارهٔ این کلاژها گفته‌است که آن‌ها بهره‌گیری سیستماتیک از تلاقی تصادفی یا سنجیدهٔ دو یا چند واقعیت ذاتاً ناسازگار روی صفحه‌ای اند که بسیار برای چنین منظوری ناکارآمد است)) و تأثیر برانگیزیشانهمچون جرقهٔ شاعرانه‌ای ست که در شکاف میان واقعیت‌ها، هنگامی که به هم نزدیک می‌شوند، زده می‌شود. همین جرقهٔ شاعرانه‌است که برترین کارهای ارنست را، با هر واسطهٔ هنری و هر روش آفرینشگری، از کارهای اغلب کلاژ سازهای دادائیست و سپس سورئالیست، ممتاز می‌کند.
استفاده ارنست از کلاژ و تأثیرپذیری وی از دکریکو

مکس ارنست هنگامی که در ۱۹۲۰ به پاریس گام نهاد به پختگی کامل رسیده بود. کار او دو عنصر را با هم تلفیق می‌کرد که به ویژه از نظر برتون بسیار جذاب بودند: جهان رؤیایی دکیریکو و کلاژ.
برتون، کلاژ را، به حق، اهدای اصلی مدرنیسم به سوررئالیسم دانست، و ارنست از آن به عنوان شیوه اصلی کار خود بهره می‌گرفت. کلاژ نوعی همجوارسازی برانگیزانده بود که نمونهٔ ادبی آن را لوترئامون در شعر خود به دست داده بود. دکیریکو که در آن اواخر بیش از پیش به نقش مایه‌های کلاسیک می‌پرداخت، از نظر برتون، راه راستین خود را گم کرده بود. برتون هنرمند ایدئال خود را در ارنست، جوانی که اهل کلن بود می‌دید (ارنست فقط سه سال از دکیریکو جوان تر بود ولی همیشه روحیهٔ جوان داشت و فصاحت دلپذیرش از هرگونه قید و بند آموزش‌های هنری آزاد بود). در روابط آن‌ها مسائلی وجود داشت، ولی برتون همیشه احترام بالایی برای ارنست قائل بود. در سال ۱۹۲۹ دربارهٔ او نوشت که
والاترین مغزی که امروز در کار است
به ارنست تعلق دارد. ارنست متقابلاً نه تنها معادل‌های بصری اتوماتیسم ادبی و تصاویری از ناپیوستگی ثمر بخش را می‌آفرید که با نوشتارهای سورئالیستی قابل قیاس بودند، بلکه همچنین در فرصت‌هایی تابلوهای رؤیایی پر تفصیلی را می‌کشید و تحرک قابل توجهی را از خود نشان می‌داد، وبی هرگونه وقفه‌ای، بر گسترهٔ آفرینش‌های خویش و سوررئالیسم تجسمی می‌افزود.
برداشت اولیه ارنست از دکیریکو به نوبه خود توجه‌برانگیز بود. بخشی از جاذبهٔ خاص تابلوهای نقاشان ایتالیایی به خاطره انگیزی نافذ آن‌ها مربوط می‌شد. نقاشی‌های دکیریکو در گذشته به سر می‌برند، وما آن‌ها را همچون خاطراتی حزن‌انگیز دریافت می‌کنیم. ارنست در نخستین مجموعه -ی چاپ‌های سنگی خود با عنوان فیات مدز از فضاها و پرسوناژهای دکیریکو استفاده می‌کند، و در عین حال که از ویژگی‌های لباس‌ها به عنوان استعارات تمسخرآمیز هنر بهره می‌گیرد، جلوه‌های زمانی دکیریکورا به نزاع بین دیروز و امروز تبدیل می‌کند. در یکی از چاپ نقش‌های ارنست به سبک دکیریکو، خطوط ژرفانمایی به گونهٔ ابهام‌آمیزی به سیم‌ها یا کابل‌های یک ساختمان تبدیل می‌شوند، ضمن آنکه یک تصویر کوچک‌تر، که بی هیچ منطقی گنجانده شده‌است، یک صحنهٔ وارونه را نشان می‌دهد. ارنست ماهیت تلخ و شیرین دل مشغولی‌های دکیریکو را را قبول ندارد. چاپنقش‌های او، نقادانه‌اند حال آنکه تابلوهای نقاش ایتالیایی سهل گیرانه به نظر می‌آیند. ارنست در سال‌های ۱۹۲۱–۱۹۲۲ به تجربهٔ مالش کاری (یا فروتاژ) دست زد، یعنی از تخته‌های کفپوش و دیگر صفحات، نقوش سایشی برمی‌داشت تا از طریق بافت آنها، تصور کشف انگاره‌های جدیدی را در مخاطب برانگیزد. او چند سال از این شیوه استفاده کرد و به تدریج شگردهای دیگری را به آن افزود که می‌توانستند همچون نقاشی، قوهٔ تخیل مخاطب را برانگیزد.
اثری از ارنست

ارنست در سال ۱۹۲۴ که از آن پس در پاریس بود.  یک تابلوی با نقش برجسته را ساخت که دو کودک به وسیلهٔ یک بلبل تحدید می‌شوند نام داشت. بخش نقاشی آن، هر چند رمز گونه و رؤیایی است به وضوح رنسانس را تداعی می‌کند. او فقط عنصر دادایی مونتاژ بی‌قاعده را به آن می‌افزاید. تأثیر برانگیزی این تابلو این است که هر گونه تعبیر عقلانی نمایش تصویری آن را با شک و تردید روبرو می‌سازد و آن ترفند کوبیسمی را اعمال می‌کند که مخاطب را به تقلای آزاردهنده‌ای برای کشف واقعیت‌های مختلف مکتوم در یک اثر وامی‌دارد. عنوان تابلو، که به‌طور دیمی در زیر کادر داخلی نوشته شده‌است، بر بی ضابطگی اثر می‌افزاید. حتی هنجارها را به زیر سؤال می‌برد:آیا بدین گونه باید عنوان یک اثرهنری را مشخص کرد؟ آیا آن در کوچک اسباب بازی که با بی ظرافتی نصب شده‌است می‌تواند مناسب کادر تابلو باشد؟ آیا مجموعهٔ کار، ارزش قرار گرفتن در یک کادر را دارد؟ چه بسا فراموش کنیم که از خود بپرسیم که چگونه یک بلبل می‌تواند دو کودک را تهدید کند، و پرسوناژ سوم کیست. خود این هنرمند دربارهٔ ترتیب کار سوررئالیسم با موضوع آثارش چنین می‌گوید:
اوهیچ گاه عنوان خاصی را برنقاشی اش تحمیل نمی‌کند، به انتظار می‌نشیند تا عنوانی، خودرا بر نقاشی تحمیل کند. اما در این مورد عنوان پیش از آفریده شدن این نقاشی وجود داشت.
این هنرمند پیشتر شعری سروده بود که بیتی از آن، عنوان شعر بود وقتی عنوان پیداشد، تابلو فقط حادثه‌ای است که رخ می‌دهد.
چاپ نقش‌هایی از گراوور کلاژ

ارنست دررمان‌های تصویری خود- یعنی ردیف چاپنقش‌هایی که از کلاژ گراوورهای قبلی پل گوگن ساخته شده‌اند- بر شک‌های ما در جهات متعددی می‌افزاید. هنرمندان دیگری قبلاً به ساخت رمان‌های تصویری، با کیفیتی عالی و تا حدی احساساتی، دست زده بودند که در آن‌ها، تصاویر متوالی، داستان قابل فهمی را بیان می‌کردند. در کار ارنست هیچ داستانی وجود ندارد. هر صفحه‌ای که ورق می‌خورد تکانی به ما می‌دهد. ذهنمان تلاش و تقلا می‌کند که جرقه‌های معنایی را برباید و آن‌ها را به هم پیوند دهد. بدیهی است که معناها، بر مدار دلمشغولی‌های همیشگی انسان‌ها، یعنی مسائل جنسی، مرگ و بی‌هویتی، می‌چرخند. ارنست با دستکاری عکس‌هایی که در مجلات و کاتالوگ‌های فروش قرن نوزدهم می‌یافت، تصاویر لازم برای این‌گونه رمان‌ها را تهیه می‌کرد. فراورده‌های پیوندی که بدین وسیله به دست می‌آمدند از تکه‌های زیادی تشکیل می‌شدند. اغلب یکی دو تکه روی تصویر موجود چسبانده می‌شد. نتیجهٔ کار همیشه شگفتی‌آور است. تصاویر، عادت‌های معمول قرائت ما را مختل می‌کنند. اندکی نمی‌گذرد که خود را، حتی نسبت به داده‌های سر راستی که طراحان اصلی با دقت برای مان باز نمایی کرده‌اند، ناباور احساس می‌کنیم.
ارنست در نقاشی‌هایش انتزاعی تر کار می‌کرد و هر چه بیشتر از منابع و شگردهای متنوعی بهره می‌گرفت، که استفاده از عکس‌های اولیه‌ای که جریان هوا را نشان می‌دادند و رنگ چکاندن روی بوم به وسیلهٔ قوطی رنگی که روی آن تاب داده می‌شد، از آن جمله بودند. تابلوهایش اغلب گویی که مکالمهٔ خلاقی را بین نقاش و موضوعات بصری و مادی او ثبت می‌کنند. کار ازنست، در دید کلی، شبیه گردباد است. اگر در انواع مختلف تصاویر پر شماری که در اطراف خود می‌بینیم به دنبال انسان یا روح حاکم بر رفتار او بگردیم، راه به جایی نخواهیم برد. نقل است که دربارهٔ زنان گفته‌است:
برای آن‌ها مشکل است که نرمش و ملایمت بیان ارنست را با خشونت آرامش بخشی که ذاتی اندیشهٔ اوست، وفق دهند. آن‌ها به سادگی می‌توانند آن را با یک زمین لرزهٔ ملایم مقایسه کنند که کاری بیش از لرزاندن مبل و صندلی انجام نمی‌دهد و همه چیز را به سرعت زیرو رو نمی‌کند. آنچه به ویژه برای آنها، نا مطبوع و تحمل ناپذیر است این است که تقریباً به هیچ وجه نمی‌توانند در تضادهای فاحشی که بین رفتارخود جوش او و اعمال سنجیده و آگاهانه اش وجود دارد هویت وی را کشف کنند.
این، هنرمند پربار، ولی فرار و ناگرفتنی، در سال ۱۹۴۰عازم آمریکا شد. از پایان جنگ جهانی دوم به این سو، ارنست و آثار آفریده اش به جهان تعلق یافتند و به ویژه در فرانسه، آمریکا، و زادگاهش آلمان، با استقبال فراوانی روبرو شد.
نمایشگاه‌ها، مرور برآثار گذشته خود

ارنست چندین نمایشگاه مرور آثار گذشته خود را تشکیل داد که از آْن جمله‌اند:
نمایشگاه پاریس ۱۹۰۹
نیویورک و لندن۱۹۶۱ * اشتوتگارت۱۹۷۰
مونیخ و برلین ۱۹۷۹
برخی از آثار ارنست

زنده باد مه، مرگ بر هنر (حدود ۱۹۱۹)
یک مرد لوله‌کش (۱۹۲۰)
تیک تاک صدای قطره اشک کوچک (۱۹۲۰)
از این آدم‌ها چیزی نمی‌توان فهمید (۱۹۲۳)
دو کودک به وسیلهٔ یک بلبل تهدید می‌شوند [۱۹۲۴)
زن، خاکستری، آبی (۱۹۲۴)
قایق‌رانی (چاپ نقش از گراوور کلاژ )(۱۹۲۹)
انقلاب شبانه (۱۹۳۳)
آدم‌ها در کوپه قطار (چاپ نقش از گراوور کلاژ) (۱۹۳۴)
مجسمه زن پاریسی(۱۹۵۰)
قرن بیستم (۱۹۶۱)
نصیر تپه سی

| نصیر تپه سی | نصیر تپه سی |
| --- | --- |
نام: نصیر تپه سی
کشور: ایران
استان: استان اردبیل
شهرستان: شهرستان گرمی
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: تپه
دیرینگی: دوره اشکانیان
دورهٔ ساخت اثر: دوره اشکانیان
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۹۴۰۱
تاریخ ثبت ملی: ۱۲ شهریور ۱۳۸۶
نصیر تپه سی مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان گرمی، بخش مرکزی، دهستان اجارودشمالی، روستای صغیر لی واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۲ شهریور ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۱۹۴۰۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کریس اسپارلینگ

| کریس اسپارلینگ | کریس اسپارلینگ |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۱ مارس ۱۹۷۷ ‏(۴۷ سال) پراویدنس، رود آیلند، ایالات متحده آمریکا
ملیت:  آمریکایی
پیشه(ها): هنرپیشه، فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان فیلم
کریس اسپارلینگ (انگلیسی: Chris Sparling؛ زادهٔ ۲۱ مارس ۱۹۷۷) یک فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان فیلم و هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به مدفون اشاره نمود.
او در سال ۲۰۱۰ میلادی برندهٔ جایزه گویای «بهترین فیلم‌نامهٔ غیراقتباسی» شد.
نصرآباد (طبس)

| نصرآباد | نصرآباد |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۴°۲۲′ شمالی ۵۶°۵۳′ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۳۶۷°شمالی ۵۶٫۸۸۳°شرقی﻿ / 34.367; 56.883: مختصات: ۳۴°۲۲′ شمالی ۵۶°۵۳′ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۳۶۷°شمالی ۵۶٫۸۸۳°شرقی﻿ / 34.367; 56.883
کشور: ایران
استان: خراسان_جنوبی
شهرستان: طبس
بخش: بخش دستگردان
دهستان: دستگردان
جمعیت: ۰ نفر (سرشماری ۹۵)
نصرآباد، روستایی است از توابع بخش دستگردان و در شهرستان طبس استان خراسان جنوبی ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان دستگردان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۶خانوار) ۲۰نفر
بوده است.
نظریه بازیابی توجه

نظریه بازیابی توجه یا نظریه بازگردانی توجه (به انگلیسی: Attention restoration theory) بیان می‌کند که افراد می‌توانند پس از گذراندن زمانی در طبیعت یا حتی تماشای صحنه‌های طبیعت بهتر تمرکز کنند. محیط‌های طبیعی سرشار از «جذابیت‌های نرم» است که فرد می‌تواند با «توجه بی‌دردسر» به آنها فکر کند، مانند ابرهایی که در آسمان حرکت می‌کنند، برگ‌هایی که در نسیم خش‌خش می‌کنند یا آب بر روی صخره‌ها در یک جویبار. از نظر فلسفی، طبیعت از دیرباز به عنوان منبع صلح و انرژی پنداشته می‌شد، با این حال جامعه علمی آزمایش‌های دقیقی را تنها در دهه ۱۹۹۰ آغاز کرد که اجازه داد دیدگاه‌های علمی و دقیقی دربارهٔ اینکه آیا طبیعت ویژگی ترمیمی دارد یا خیر، ارائه شود.
توجه ممکن است با تغییر به نوع دیگری از کار که از بخش‌های مختلف مغز استفاده می‌کند، «بازیابی» شود، مانند اصطلاح آشنای «تغییر به اندازه استراحت خوب است». از سوی دیگر، قرار گرفتن در محیط‌های طبیعی و طبیعت وحشی دارای مزایای روانی از جمله بازگرداندن توجه است.
کیم هی-جونگ

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کیم هی-جونگ: کیم هی-جونگ
هانگول: 김희정
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Gim Hui-jeong
مک‌کیون–ریشاور: Kim Hŭijŏng
کیم هی-جونگ (کره‌ای: 김희정) ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
کیم هی-جونگ (بازیگر، زاده ۱۹۷۰) (زادهٔ ۱۹۷۰)، بازیگر اهل کره جنوبی
کیم هی-جونگ (بازیگر، زاده ۱۹۹۲) (زادهٔ ۱۹۹۲)، بازیگر اهل کره جنوبی
کیم هی-جونگ (شمشیرباز) (زادهٔ ۱۹۷۵)، شمشیرباز اهل کره جنوبی
نزاع بزرگ

| نزاع بزرگ The Big Brawl | نزاع بزرگ The Big Brawl |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: رابرت کلوز
تهیه‌کننده: ریموند چو فرد وینتراب
نویسنده: رابرت کلوز
بازیگران: جکی چان
موسیقی: لالو شیفرین
تدوین‌گر: جورج گرنویل
توزیع‌کننده: اورنج اسکای گلدن هاروست (هنگ کنگ) برادران وارنر (آمریکا)
تاریخ‌های انتشار:  ۱۰ سپتامبر ۱۹۸۰ (۱۹۸۰-09-۱۰) (ایالات متحده)  ۱۶ اکتبر ۱۹۸۰ (۱۹۸۰-10-۱۶) (هنگ کنگ)  
مدت زمان: ۹۵ دقیقه
کشور: ایالات متحده آمریکا هنگ کنگ
زبان: انگلیسی 
فروش گیشه: ۲۰ میلیون دلار آمریکا
نزاع بزرگ (به انگلیسی: The Big Brawl) که در ایران با نام مبارز خیابانی شناخته می‌شود، یک فیلم رزمی  محصول سال ۱۹۸۰ است. این اثر نخستین تلاش جکی چان برای ورود به بازار فیلم‌های هالیوود بود. این فیلم تولید مشترک هنگ کنگ و آمریکا، توسط رابرت کلوز کارگردانی شد و بسیاری از عوامل فیلم اژدها وارد می‌شود (۱۹۷۳) در این پروژه نیز حضور دارند.
داستان

جوان رزمی‌کار آمریکایی-آسیایی تبار مجبور است برای نجات همسر خود در رقابت رسمی مبارزه خیابانی شرکت کند.
محله درب مسجد

نقشه شیراز قدیم
محله درب مسجد، نام یکی از محله‌های شیراز قدیم می‌باشد که در اطراف مسجد جامع نو می باشد.
وجه تسمیه

نام این محله به سبب مسجدی است که در این محله قرار دارد. این بنا از ساختمان‌های مشیرالملک شیرازی است که از ثروتمندان بزرگ این شهر بوده‌است.
تقسیم‌بندی محلات شیراز قدیم

در کل محلات شیراز به دو دسته بزرگ حیدری و نعمتی تقسیم شده بودند. حیدری به محلاتی گفته می‌شد که افراد آن محلات، خود را پیرو سلطان حیدر  که از مشایخ عرفان بود، می‌دانستند.
نعمتی به محلاتی اطلاقی می‌شد که ساکنان آن خود را پیرو شاه نعمت‌الله ولی که او نیز از بزرگ‌ترین و شاخص‌ترین عرفای عصر بودمی‌دانستند. درگیری‌ها و مخاصماتی که بین این دو دسته در سال‌های متمادی صورت گرفته هنوز هم مورد بحث است و حتی به صورت ضرب‌المثل جنگ حیدری، نعمتی در زبان‌هاست.
پنج محله محله اسحاق بیگ، محله درب شاهزاده، محله بالا کفت، محله میدان شاه و محله بازار مرغ را حیدری خانه و پنج محله محله سرباغ، محله سنگ سیاه، محله درب مسجد، محله لب آب و محله سر دزک را نعمتی خانه می‌گفتند. البته محله ارمنی‌ها و محله کلیمی‌ها جزء محلات بی‌طرف بودند و کاری به درگیری‌ها و مخاصمات نداشتند.
جیسون ریچاردسون (موسیقی‌دان)

| جیسون ریچاردسون | جیسون ریچاردسون |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۳۰ ژوئیهٔ ۱۹۹۱ ‏(۳۳ سال)  ایالات متحده آمریکا مناسس، ویرجینیا
ژانر: دث‌کور، متال‌کور، پراگرسیو متال، جنت
پیشه(ها): موسیقی‌دان
ساز(ها): گیتار، بیس، درام، پیانو
عضو کنونیِ: آل دت ریمینز
عضو پیشینِ: آل شل پریش، بورن آو اسایرس، چلسی گرین
وبگاه: jasonrichardsonmusic.com
جیسون ریچاردسون (انگلیسی: Jason Richardson؛ زادهٔ ۳۰ ژوئیهٔ ۱۹۹۱) موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است.
محمد بن مخلد سگزی

محمد بن مخلد سگزی زاده سیستان و از نخستین شاعران به زبان فارسی بود.
از وی شعری در ستایش یعقوب لیث صفاری به جا مانده‌است:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| جز تو نزاد حوّا و آدم نکشت |  | شیر نهادی به دل و بر مَنِشت |
| معجز پیغمبر مکی تویی |  | به کنش و به منش و به گُوِشت |
| فخر کند عمار روزی بزرگ |  | کوهدانم من که یعقوب کشت |