گوتفریت لایبنیتس

| گوتفریت لایبنیتس | گوتفریت لایبنیتس |
| --- | --- |
پرترهٔ لایبنیتس اثر کریستف برنهارت فرانک: پرترهٔ لایبنیتس اثر کریستف برنهارت فرانک
نام هنگام تولد: گوتفریت ویلهلم فون لایبنیتس
زادهٔ: ۱ ژوئیه ۱۶۴۶(مصادف با ۱۲ دی ۱۰۲۴(هجری شمسی)) لایپزیگ، قلمرو ساکسونی، امپراتوری مقدس روم
درگذشت: ۱۴ نوامبر ۱۷۱۶ (۷۰ سال) هانوفر، انتخابگرنشین هانوفر، امپراتوری مقدس روم
ملیت: آلمانی
تحصیلات:  Alte Nikolaischule (۱۶۵۵–۱۶۶۱)  دانشگاه لایپزیگ (۱۶۶۱–۱۶۶۶: بی‌ای در رشته فلسفه، دسامبر ۱۶۶۲  M.A. در رشته فلسفه، فوریه ۱۶۶۴  LL.B. , سپتامبر ۱۶۶۵  پروفسور، مارس ۱۶۶۶)  دانشگاه ینا (مدرسه تابستانی، ۱۶۶۳)  University of Altdorf (Dr. jur. , نوامبر ۱۶۶۶) 
: 
دوره: فلسفه قرن هفدهم/عصر روشنگری
حیطه: فلسفه غرب
مکتب: خردگرایی ایدئالیسم مبناگرایی مفهوم‌گرایی بازنمایی‌گرایی تئوری مطابقت حقیقت Relationism
پایان‌نامه‌ها:  De Arte Combinatoria (On the Combinatorial Art) (March 1666)  Disputatio Inauguralis de Casibus Perplexis in Jure (Inaugural Disputation on Ambiguous Legal Cases) (November 1666) 
استاد راهنما: Bartholomäus Leonhard von Schwendendörffer (Dr. jur. advisor)
دیگر راهنمایان دانشگاهی:  Erhard Weigel (Jena)  Jakob Thomasius (B.A. advisor)  کریستیان هویگنس 
دانشجویان سرشناس: یاکوب برنولی (epistolary correspondent) کریستیان ولف (epistolary correspondent)
علایق اصلی: ریاضیات، فیزیک، زمین‌شناسی، پزشکی، زیست‌شناسی، رویان‌شناسی، همه‌گیرشناسی، دامپزشکی، دیرینه‌شناسی، روان‌شناسی، مهندسی، زبان‌شناسی، لغت‌شناسی، جامعه‌شناسی، متافیزیک، فلسفه اخلاق، علم اقتصاد، دیپلماسی، تاریخ، سیاست، تئوری موسیقی، شعر، منطق، تئودیسه، زبان همگانی، en:universal science
 تأثیرگرفته از فلسفه مدرسی، ارسطو، ارشمیدس، اقلیدس، آپولونیوس، افلاطون، فرانسیسکو سوارز، آن کانوی، رنه دکارت، توماس هابز، نیکولا مالبرانش، باروخ اسپینوزا، ژاک بنینی بوسوئه، بلز پاسکال، کنفوسیوس :  تأثیرگرفته از فلسفه مدرسی، ارسطو، ارشمیدس، اقلیدس، آپولونیوس، افلاطون، فرانسیسکو سوارز، آن کانوی، رنه دکارت، توماس هابز، نیکولا مالبرانش، باروخ اسپینوزا، ژاک بنینی بوسوئه، بلز پاسکال، کنفوسیوس 
 تأثیرگذار بر جرج بارکلی، ارنست پلاتنر، ولتر، دیوید هیوم، ایمانوئل کانت، برتراند راسل، جرج بول، نوربرت وینر، کورت گودل، برنهارت ریمان، کارل فریدریش گاوس، ژوزف-لوئی لاگرانژ، لئونارد اویلر، مارتین هایدگر، چارلز سندرز پرس، آلفرد تارسکی، بنوآ مندلبرو، ویلهلم وونت، گوتلوب فرگه، نیکولاس رشر، Rauschenbusch :  تأثیرگذار بر جرج بارکلی، ارنست پلاتنر، ولتر، دیوید هیوم، ایمانوئل کانت، برتراند راسل، جرج بول، نوربرت وینر، کورت گودل، برنهارت ریمان، کارل فریدریش گاوس، ژوزف-لوئی لاگرانژ، لئونارد اویلر، مارتین هایدگر، چارلز سندرز پرس، آلفرد تارسکی، بنوآ مندلبرو، ویلهلم وونت، گوتلوب فرگه، نیکولاس رشر، Rauschenbusch 
 :  
امضاء: امضاء
: 
گوتفریت ویلهلم لایبنیتس (آلمانی: Gottfried Wilhelm Leibniz؛ ‏ آلمانی: [ˈɡɔtfʁiːt ˈvɪlhɛlm ˈlaɪbnɪts] (شنیدنپرونده:De-Gottfried Wilhelm Leibniz.ogg)؛ ‏۱ ژوئیه ۱۶۴۶(۱۲ دی ۱۰۲۴ ه.ش) [O.S. ۲۱ ژوئن] – ۱۴ نوامبر ۱۷۱۶ م(۲۳ آبان ۱۰۹۵ ه.ش.))، فیلسوف، منطق‌دان، ریاضی‌دان، فیزیک‌دان، حقوق‌دان، تاریخ‌دان و دیپلمات آلمانی بود که نقش به‌سزایی در سیاست اروپای زمان خود بازی کرد. او بنیان‌گذار دستگاه اعداد دودویی است.
همچنین او بنیان‌گذار محاسبات دیفرانسیل و انتگرال که در کنار معادلات دیفرانسیل زمینهٔ بسیاری از پیشرفت‌های بشر شدند است. بر سر این که او یا نیوتن مبدع علم حسابان بوده‌اند، اختلاف نظر به وجود آمد و از آن‌جا که کمیتهٔ بررسی این اختلاف‌نظر از دوستان نیوتن بودند، نیوتن پیروز این محکمه شد و بیش‌تر کشفیات به نام او ثبت شد. اما درنهایت نمادهایی که امروزه به‌طور گسترده استفاده می‌شوند (مانند  \partial y \over \partial x برای مشتق و  \int  برای انتگرال) نمادهایی‌اند که لایب‌نیتز نخستین بار به کار گرفت.
او از بزرگ‌ترین فیلسوفان تاریخ فلسفه و در شمار خِردگرایان پیرو رنه دکارت است. منطق نزد او، که «می‌اندیشم» دکارت را بسیار مهم می‌داند، بسیار ارجمند است و در فلسفه‌اش جایگاه و اثری چشم‌گیر و هویدا دارد.
در مکانیک کلاسیک، او بر این عقیده بود که زمان و مکان نسبی‌اند در حالی که نیوتون بر عقیده خودش مبنی بر مطلق بودن زمان و مکان اصرار می‌ورزید.
اگرچه لایبنیتز مورخ حرفه‌ای نبود، اما به‌سبب حضورش در دربار شاه‌گزین هانوفر مأمور تألیف تاریخ خاندان برونسویک شد، تألیفی که تا پایان عمرش ادامه داشت.
در روزگاری که عثمانیان وین را محاصره کرده بودند و شاه‌گزینان آلمانی امپراتوری مقدس روم سخت در جنگ با سپاهیان عثمانی بودند، لایبنیتس سخت پی‌گیر آشتی برقرار کردن میان دولت‌های مسیحی اروپا بود و برای تشویق فرمان‌روایان این دولت‌ها به اختلافات را کنارگذاشتن، با بسیاری از ایشان، از جمله پتر یکم تزار روسیه و لوئی چهاردهم پادشاه فرانسه نامه‌نگاری می‌کرد.
لایبنیتس اهل وسعت نظر بود و می‌کوشید تمام مسالک و معتقدات بشری را باهم سازش دهد و با این که هواخواه دکارت بود، از او کورکورانه پیروی نمی‌کرد و می‌گفت: «فلسفه دکارت به‌منزله دهلیز حقیقت است، از آن باید وارد شد اما نباید آن‌جا متوقف ماند.» با این که لایبنیتس تألیفات فراوانی داشت، کتاب‌های اندکی از او به‌جا مانده است؛ یکی به نام شعور انسان و دیگری به نام خداجویی و هر دو این کتاب‌ها به زبان فرانسوی نوشته شده است.[نیازمند منبع]
لایب‌نیتس هم‌چنین در ۱۶۸۴ مجله نامه دانشوران را در لایپزیگ و در ۱۷۰۰ انجمن دانش‌های برلین را بنیاد گذاشت و خودش نخستین رئیس آن شد، که بعدها به فرهنگستان پروس آوازه یافت.