stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
علیرضا اسپهبد

| علیرضا اسپهبد | علیرضا اسپهبد |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۳۰ محله شاپور تهران
درگذشت: ۵ اسفند ۱۳۸۵ تهران
ملیت: ایرانی
تحصیلات: دانشکده هنرهای تزئینی دانشکده گلداسمیت دانشگاه لندن
شناخته‌شده برای: نقاش و طراح
آثار برجسته: کلاغها ۱۳۵۴ انسان-واژه ۱۳۸۴
جنبش: سورئالیسم
علیرضا اسپهبد (زاده ۱۳۳۰ در محله شاپور تهران – درگذشته ۵ اسفند ۱۳۸۵), از نقاشان و طراحان معاصر ایرانی بود.
اسپهبد پس از پایان تحصیلات در تهران راهی انگلستان شد و تحصیل نقاشی را در این کشور به پایان برد. حاصل سال‌ها نقاشی نمایشگاه‌های متعددی بوده‌است که در ایران و خارج از ایران برگزار کرده‌است. یکی از مشهورترین آثار اسپهبد طرح جلد ثابت مجموعه اشعار احمد شاملو بود. وی همچنین طراح مجله «کتاب جمعه» به سردبیری شاملو بود.
در ادبیات

احمد شاملو شعر «بچه‌های اعماق»‌ را که برای احمد زیبرم سروده شده، به علیرضا اسپهبد تقدیم کرده‌است. بخش آغازین این شعر به صورت زیر است:
در شهرِ بی‌خیابان می‌بالند
در شبکه‌ی مورگی پس‌کوچه و بُن‌بست،
آغشته‌ی دودِ کوره و قاچاق و زردزخم
قابِ رنگین در جیب و تیرکمان در دست،
‌
بچه‌های اعماق
بچه‌های اعماق
....
پاراموشیر

| آینو: パラムシㇼ روسی: Парамушир ژاپنی: 幌筵島 | آینو: パラムシㇼ روسی: Парамушир ژاپنی: 幌筵島 |
| --- | --- |
Map of Paramushir Island: Map of Paramushir Island
پاراموشیر: پاراموشیر
fa (in English: Expected satiety): fa
جغرافیا: جغرافیا
مکان: اقیانوس آرام
مختصات: ۵۰°۲۰′ شمالی ۱۵۵°۴۵′ شرقی﻿ / ﻿۵۰٫۳۳۳°شمالی ۱۵۵٫۷۵۰°شرقی﻿ / 50.333; 155.750
مجمع‌الجزایر: جزایر کوریل
مساحت: ۲٬۰۵۳ کیلومتر مربع (۷۹۳ مایل مربع)
طول: ۱۰۰ کیلومتر (۶۰ مایل)
عرض: ۲۰ کیلومتر (۱۲ مایل)
بیشترین ارتفاع: ۱۸۱۶ متر (۵٬۹۵۸ پا)
بلندترین نقطه: چیکوراچکی
کشور: کشور
Russia: Russia
تقسیمات کشوری: تقسیمات کشوری
استان: استان ساخالین
شهرستان: سورو-کوریلسکی
بزرگترین منطقه مسکونی: سورو-کوریلسک (جمعیت  ۲۵۹۲)
پاراموشیر (انگلیسی: Paramushir) یک جزیره آتشفشانی در جزایر کوریل کشور روسیه است.
مهندس عمران

با وجود این که اکثر مهندسان عمران تمایل دارند که حداقل مقداری از زمان خود را بر سر پروژه باشند؛ اما بیشتر امور مربوط به مهندسی عمران در محل کار و با استفاده از نقشه‌ها و رایانه انجام می‌گیرد.
در واقع، کار یک مهندس عمران در کارها و پروژه‌های عمومی و همگانی (سیویل) می‌باشد. با گذشت زمان  و تخصصی شدن علوم شاخه‌های گوناگونی از مهندسی تخصصی از مهندسی عمران به وجود آمده‌اند که شامل مهندسی سازه و مهندسی اجراو مدیریت پروژه میباشد.
در برخی جای‌ها، یک مهندس عمران ممکن است که کار نقشه‌برداری را انجام دهد. یا اینکه در شرایط خاصی محدود به کار ساخت‌وساز شود.
تخصص

مهندسان عمران معمولاً در تخصص‌های ویژه‌ای کار می‌کنند. از قبیل مهندسی سازه، مهندسی ژئوتکنیک (مکانیک خاک و پی)، مهندسی آب، مهندسی مواد ساختمانی ( مهندسی مصالح ساختمانی)، مدیریت پروژه، مهندسی راه، مهندسی سازه‌های هیدرولیکی و مهندسی محیط زیست و…. برخی از مهندسان عمران به‌طور ویژه برای نهادهای دولتی کار می‌کنند، که ممکن است شامل تخصص‌های چندگانه ای باشد. مخصوصاً زمانی که شامل توسعه و نگهداری از زیرساخت‌های حیاتی باشد.
تحصیلات و صدور مجوز

در بیشتر کشورها یک مهندس عمران با مدرک کارشناسی مهندسی عمران فارغ‌التحصیل می‌شود که نیازمند پایه‌ای قوی در ریاضیات و دانش فیزیک است. با این حال بیشتر مهندسان عمران برای کسب مدرک کارشناسی ارشد، مدرک مهندسی، دکترا و فوق دکترا ادامه تحصیل می‌دهند. در شمار زیادی از کشورها یک مهندس عمران نیازمند مجوز است و کسانی که مدرک دانشگاهی کسب نکرده‌اند، نمی‌توانند با عنوان مهندس عمران فعالیت کنند.
انجمن‌های حرفه‌ای > انجمن مهندسان عمران آمریکا

انجمن مهندسان عمران آمریکا (به انگلیسی: American Society of Civil Engineers) یا ASCE دارای ۱۴۰٫۰۰۰ عضو از بین مهندسان عمران سراسر دنیا است. اعضای رسمی این انجمن باید دارای مدرک کارشناسی مهندسی عمران معتبر بوده و یک مهندس حرفه‌ای دارای مجوز باشند یا ۵ سال سابقهٔ کار در زمینهٔ مهندسی عمران داشته باشند. اکثر مهندسان عمران برای با خبر بودن از اخبار، پروژه‌ها و روش‌های مرتبط با مهندسی عمران همچنین کمک کردن و دادن اطلاعات و تجربیات خویش به مهندسان دیگر یا دانشجویانی که در حال تحصیل در این حوزه هستند عضو این انجمن می‌شوند.
انجمن‌های حرفه‌ای > مؤسسهٔ مهندسان عمران

مؤسسهٔ مهندسان عمران (به انگلیسی: Institution of Civil Engineers) یا ICE در سال ۱۸۱۸ تأسیس شده و تا سال ۲۰۰۸ دارای بیش از ۸۰٫۰۰۰ عضو از مهندسان عمران سراسر دنیا بوده‌است. بازوی تجاری این مؤسسه یعنی توماس تلفورد با مسئولیت محدود، ارائه دهندهٔ خدمات آموزشی، استخدام، چاپ و نشر و خدمات قراردادی است.
لوگوی موسسه مهندسان عمران
ابه‌کو

| ابه‌کو | ابه‌کو |
| --- | --- |
نمایی از آتشفشان: نمایی از آتشفشان
fa (in English: Expected satiety): fa
ابه‌کونمایش نقشه روسیهابه‌کونمایش نقشه جزایر کوریل : ابه‌کونمایش نقشه روسیهابه‌کونمایش نقشه جزایر کوریل 
مرتفع‌ترین نقطه: مرتفع‌ترین نقطه
ارتفاع: ۱٬۱۵۶ متر (۳٬۷۹۳ فوت)
مختصات: ۵۰°۴۱′۱۰″شمالی ۱۵۶°۰۰′۵۰″شرقی﻿ / ﻿۵۰٫۶۸۶۱۱۱°شمالی ۱۵۶٫۰۱۳۸۸۹°شرقی﻿ / 50.686111; 156.013889
زمین‌شناسی: زمین‌شناسی
نوع کوه: آتشفشان
آخرین فوران: ۲۰۲۴
ابه‌کو (انگلیسی: Ebeko) یک قله آتشفشانی در جزایر کوریل کشور روسیه است.
تائو-روسیر

| تائو-روسیر | تائو-روسیر |
| --- | --- |
نمایی از جزیره اونکوتان و قله نمو: نمایی از جزیره اونکوتان و قله نمو
fa (in English: Expected satiety): fa
تائو-روسیرنمایش نقشه روسیهتائو-روسیرنمایش نقشه ساخالین اوبلاست : تائو-روسیرنمایش نقشه روسیهتائو-روسیرنمایش نقشه ساخالین اوبلاست 
مرتفع‌ترین نقطه: مرتفع‌ترین نقطه
ارتفاع: ۱٬۳۲۵ متر (۴٬۳۴۷ فوت)
مختصات: ۴۹°۲۱′شمالی ۱۵۴°۴۲′شرقی﻿ / ﻿۴۹٫۳۵°شمالی ۱۵۴٫۷۰°شرقی﻿ / 49.35; 154.70
زمین‌شناسی: زمین‌شناسی
نوع کوه: آتشفشان چینه‌ای / کاسه آتشفشانی
آخرین فوران: نوامبر ۱۹۵۲
تائو-روسیر (انگلیسی: Tao-Rusyr Caldera) یک کاسه آتشفشانی در جزایر کوریل کشور روسیه است.
قله فوسا

| قله فوسا | قله فوسا |
| --- | --- |
نمایی از قله از دیده ایستگاه فضایی بین‌المللی: نمایی از قله از دیده ایستگاه فضایی بین‌المللی
fa (in English: Expected satiety): fa
قله فوساRussia : قله فوساRussia 
مرتفع‌ترین نقطه: مرتفع‌ترین نقطه
ارتفاع: ۱٬۷۷۲ متر (۵٬۸۱۴ فوت)
برجستگی: ۱٬۶۳۰ متر (۵٬۳۵۰ فوت)
فهرست‌بندی: قله بسیار برجسته
مختصات: ۵۰°۱۶′۰۳″ شمالی ۱۵۵°۱۴′۵۱″ شرقی﻿ / ﻿۵۰٫۲۶۷۵۰°شمالی ۱۵۵٫۲۴۷۵۰°شرقی﻿ / 50.26750; 155.24750
جغرافیا: جغرافیا
موقعیت: پاراموشیر، جزایر کوریل، روسیه
زمین‌شناسی: زمین‌شناسی
نوع کوه: آتشفشان چینه‌ای
آخرین فوران: ژوئیه ۱۸۵۴
قله فوسا (انگلیسی: Fussa Peak) یک قله آتشفشانی در جزایر کوریل کشور روسیه است.
در خدمت سرویس مخفی ملکه (فیلم)

| در سرویس مخفی ملکه | در سرویس مخفی ملکه |
| --- | --- |
کارگردان: پیتر. ر. هانت
تهیه‌کننده: هری سالتزمن
نویسنده: یان فلمینگ
فیلمنامه‌نویس: ریچارد مِـی‌بام
بازیگران: جورج لازنبی تلی ساوالاس گابریله فرزتی دایانا ریگ برنارد لی برنارد هورسفال  دیوید دی کایسر
موسیقی: جان باری
تدوین‌گر: جان گلن
توزیع‌کننده: یونایتد آرتیستس
تاریخ‌های انتشار: ۱۸ دسامبر ۱۹۶۹
مدت زمان: ۱۴۰ دقیقه
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۷ میلیون دلار
فروش گیشه: ۸۷٫۴ میلیون دلار
در خدمت سرویس مخفی ملکه (به انگلیسی: On Her Majesty's secret service) ششمین فیلم از مجموعه جیمز باند محصول ۱۹۶۹ بر اساس کتابی که به همین نام از یان فلمینگ در سال ۱۹۶۳ منتشر شده می‌باشد.
در این فیلم جورج لازنبی که یک بازیگر بدون سابقه بود برای اولین و آخرین بار نقش جیمز باند را به عهده گرفت.
به عنوان یک خرق عادت در مجموعه باند او در این فیلم عاشق می‌شود و ازدواج می‌کند. به اعتقاد بسیاری در خدمت سرویس مخفی ملکه بهترین داستان فلمینگ است، ولی به دلیل پسند نشدن بازی لازنبی در نقش باند آن هم بعد از کنار رفتن اسطوره شون کانری از این نقش، این فیلم فروش خوبی نکرد و شکست تجاری خورد.
این فیلم تنها فیلم جیمز باند بود که از دیوار چهارم استفاده کرده بود. در بخش ابتدایی فیلم لازنبی به نوعی به دوران شون کانری در فیلم‌های باند کنایه زده و می‌گوید: «همچین چیزی هرگز برای همکار دیگرم رخ نداده‌است.» در فیلم در سرویس مخفی ملکه با هوشیاری و با نمایش بخش‌هایی از چند قسمت قبلی باند در تیتراژ فیلم ارتباطی بین این فیلم با بقیه فیلم‌های این سری برقرار نمودند.
بازیگران

جورج لازنبی:   جيمز باند، مامور مخفي MI6 و داراي جواز قتل
تلی ساوالاس:  ارنست استاورو بلوفلد،رهبر گروه specter و دشمن باند
گابریل فرزتی: دراكو، رئيس اتحاديه كورس يك سنديكاي بزرگ جهاني و پدر ترسا
دایانا ریگ: ترسا دی ویچنزو، دختر دراكو كه قلب باند را تسخير ميكند
برنارد لی:  M،رئيس سرويس مخفي بريتانيا
دزموند لولین: كيو، رئيس بخش فني
لوئيز مكسول: مانی پني،منشي ام
برنارد هورسفال:شان كمپبل،همكار 007
ايلزه اشتپات:ايرما بنت، همكار ارنست استاورو بلوفلد
ویرجینیا نورث:المپ،معشوقه دراکواروین آلن و جرج لازنبیاروين آلن:چه چه،محافظ تریسی
بازیگران > فرشتگان مرگ بلوفلد

آنجلا اسكولار:روبي بارتلت،دختر انگلیسی در کلینیک
آنوسکا همپل:دختر استرالیایی در کلینیک
کاترینا فون شل:نانسی،دختر مجارستانی در کلینیک
دنی شریدان:دختر آمریکایی در کلینیک
هلنا رونی:دختر اسرائیلی در کلینیک
جنی هانلی:دختر آلمانی در کلینیک
جوانا لاملی:دختر انگلیسی در کلینیک
جولی ایج:هلن،دختر اسکاندیناوی در کلینیک
مونا چانگ:دختر چینی در کلینیک
سیلوانا هنریکس:دختر جامایکایی در کلینیک
زارا:دختر هندی در کلینیک
تلی ساوالاس در نقش ارنست استاورو بلوفلد.
فیلیپ تروسیه

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
 :  
شناسنامه: شناسنامه
زادروز: ۲۱ مارس ۱۹۵۵
زادگاه: پاریس،  فرانسه
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی: تیم ملی فوتبال ویتنام(سرمربی)
پُست: مدافع
باشگاه‌های حرفه‌ای: باشگاه‌های حرفه‌ای
| سال‌ها | باشگاه‌ها | بازی (گل) |
| ۱۹۷۶-۱۹۷۷ ۱۹۷۷-۱۹۷۸ ۱۹۷۸-۱۹۸۱ ۱۹۸۱-۱۹۸۳ | آنگولم ستاره سرخ روئن استاد رنس |  |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۱۹۸۳-۱۹۸۴ ۱۹۸۴-۱۹۸۷ ۱۹۸۷-۱۹۸۹ ۱۹۸۹ ۱۹۸۹-۱۹۹۲ ۱۹۹۳ ۱۹۹۴ ۱۹۹۵-۱۹۹۷ ۱۹۹۷ ۱۹۹۷-۱۹۹۸ ۱۹۹۸ ۱۹۹۸-۲۰۰۲ ۲۰۰۳-۲۰۰۴ ۲۰۰۴-۲۰۰۵ ۲۰۰۵ ۲۰۰۸-۲۰۱۰ ۲۰۱۱-۲۰۱۳ ۲۰۱۴ ۲۰۱۵ ۲۰۱۹-۲۰۲۱: آی‌ان‌اف ویشی سی‌اس آلنکون ستاره سرخ کرتیل لوسیتانو ای‌اس‌ای‌سی میموزاز ساحل عاج کایزر چیفس اف‌یواس رباط نیجریه بورکینافاسو آفریقای جنوبی ژاپن قطر المپیک مارسی مراکش ریوکیو شنژن رابی صفاقسی هانگژو گرین‌تاون زیر ۱۹ سال ویتنام
فیلیپ تروسیه (به فرانسوی: Philippe Troussier) با نام جدید عُمَر تروسیه (زادهٔ ۲۱ مارس ۱۹۵۵ در پاریس) فوتبالیست سابق و مربی فوتبال فرانسوی است. وی در دوران مربی گری در آفریقا به جادوگر سفید شهرت یافته بود.
تروسیه و همسرش در سال ۲۰۰۶ هنگامی که در مراکش اقامت داشتند به اسلام گرویدند. او نام اسلامی عمر را برای خود برگزید، همسرش دومینیک هم نام امینه را برای خود برگزید و آن‌ها دو دختر به نام‌های سلما و مریم را نیز به فرزندی پذیرفتند.
کوشتاو

| کوشتاو | کوشتاو |
| --- | --- |
کوه کوشتاو در باشقیرستان: کوه کوشتاو در باشقیرستان
fa (in English: Expected satiety): fa
کوشتاوموقعیت در باشقیرستان، روسیه : کوشتاوموقعیت در باشقیرستان، روسیه 
مرتفع‌ترین نقطه: مرتفع‌ترین نقطه
ارتفاع: ۳۵۷ متر (۱٬۱۷۱ فوت)
برجستگی: ۱۰۰
مختصات: ۵۳°۲۴′۰۴″شمالی ۵۶°۰۴′۳۴″شرقی﻿ / ﻿۵۳٫۴۰۱°شمالی ۵۶٫۰۷۶°شرقی﻿ / 53.401; 56.076
جغرافیا: جغرافیا
موقعیت: شهرستان ایشیمبایسکی، باشقیرستان، روسیه
رشته‌کوه مادر: اورال جنوبی
صعود: صعود
آسان‌ترین مسیر: Hiking
کوشتاو (باشقیری: Ҡуштау — «کوه دوقلو») یک شیهان یا تپه منفرد است که در شهرستان ایشیمبایسکی و در نزدیکی مرز شهر استرلیتاماک، روسیه قرار دارد. این کوه بقایای یک صخره از یک دریای گرمسیری باستانی از دوران پرمین (دیرینه‌زیستی) است که بیش از ۲۳۰ میلیون سال پیش شکل گرفته است.
مناقشه بر سر استخراج معدن

در سال ۲۰۱۸، مقامات محلی قصد داشتند این کوه را به عنوان یک معدن برای استخراج سنگ آهک توسعه دهند. شرکت سوداسازی باشقیر علاقه‌مند به خرید حقوق استخراج معدن بود. اما این طرح با اعتراض گروهی از فعالان محیط‌زیست محلی روبرو شد که مانع از دسترسی به کوه شدند. علی‌رغم مخالفت گسترده مردم باشقیر، حقوق معدن‌کاری این شیهان توسط رادیی خابیروف، رئیس وقت باشقیرستان، به شرکت سوداسازی باشقیر واگذار شد.
در سال ۲۰۲۰، پس از یک رویارویی طولانی بین فعالان محلی و مقامات، طرح‌های استخراج معلق شد و مقامات خواستار سازش بر سر آینده کوه شدند. در نهایت، پیشنهاد شد که این کوه به عنوان یک ذخیره‌گاه ملی طبیعی برای حفاظت طبیعت اختصاص یابد.
سورو-کوریلسک

شهر سورو-کوریلسک (به روسی: Северо-Курильск) در کشور روسیه و در اوبلاست ساخالین واقع شده‌است.
مناماتی ایلوتو

| مناماتی ایلوتو | مناماتی ایلوتو |
| --- | --- |
کشور:  ماداگاسکار
فهرست منطقه‌های ماداگاسکار: ایهورومبه
منطقه: ایهوسی
ارتفاع: ۳۷۶ متر (۱۲۳۴ فوت)
جمعیت (2001): جمعیت (2001)
 • کل: ۵٬۰۰۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۳ (زمان شرق آفریقا)
مناماتی ایلوتو (به لاتین: Menamaty Iloto) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در ناحیه ایووهیبه واقع شده‌است.
 مناماتی ایلوتو  ۵٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۳۷۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اشتراس کیرشن

| اشتراس کیرشن   | اشتراس کیرشن   |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: بایرن
منطقه اداری: بایرن سفلی
ناحیه: اشتراوبینگ-بوگن
انجمن شهرداری: اشتراس کیرشن 
حکومت: حکومت
 • شهردار: Eduard Grotz (SPD)
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۸٫۳۹ کیلومتر مربع (۱۴٫۸۲ مایل مربع)
ارتفاع: ۳۲۴ متر (۱۰۶۳ فوت)
جمعیت (2013-12-31): جمعیت (2013-12-31)
 • کل: ۳٬۱۵۰
 • تراکم: ۸۲/کیلومتر مربع (۲۱۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: 94342
کدهای شماره‌گیری: 09424
پلاک خودرو: SR
وبگاه: www.strasskirchen.de
اشتراس کیرشن (به آلمانی: Straßkirchen) یک شهر در آلمان است که در بایرن واقع شده‌است.
خصوصیات

اشتراس کیرشن ۳۸٫۳۹ کیلومترمربع مساحت دارد ۳۲۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
هاوال اچ۶ کوپه

Motor vehicle
| هاوال اچ۶ کوپه | هاوال اچ۶ کوپه |
| --- | --- |
نسل دوم هاوال اچ۶ کوپه: نسل دوم هاوال اچ۶ کوپه
دید کلی: دید کلی
شرکت: گریت وال موتورز
تولید: ۲۰۱۵-اکنون
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
کلاس: کامپکت کراس اوور
شکل بدنه: ۵ در اس‌یووی
گاه‌شمار: گاه‌شمار
پیشین: هاوال اچ۳
خودروی هاوال اچ۶ کوپه یک کامپکت اس‌یووی است که توسط گریت وال موتورز ساخته شده‌است.
نسل اول (۲۰۱۵–۲۰۱۸)

Motor vehicle
| هاوال اچ۶ کوپه | هاوال اچ۶ کوپه |
| --- | --- |
برچسب قرمز هاوال اچ۶ کوپه: برچسب قرمز هاوال اچ۶ کوپه
دید کلی: دید کلی
شرکت: گریت وال موتورز
تولید: ۲۰۱۵-اکنون
مدل سال: ۲۰۱۵-اکنون
مونتاژ: تیانجین، چین
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
کلاس: کامپکت اس‌یووی
شکل بدنه: ۵ در
خودروهای وابسته: هاوال اچ۶
پیشرانه: پیشرانه
موتور: ۱٬۵ لیتری 4G15 I4 (بنزین) ۲٬۰ لیتری GW4D20 I4 (دیزل)
جعبه‌دنده: ۶ سرعته دنده ای ۶ سرعته اتوماتیک ۷ سرعته DCT
ابعاد: ابعاد
فاصله بین محورها: ۲٬۴۷۰ میلیمتر (۹۷٫۲ اینچ)
درازا: ۴٬۵۴۵ میلیمتر (۱۷۸٫۹ اینچ)
پهنا: ۱٬۸۳۵ میلیمتر (۷۲٫۲ اینچ)
بلندی: ۱٬۷۰۰ میلیمتر (۶۶٫۹ اینچ)
هاوال اچ۶ کوپه که در نمایشگاه خودروی شانگهای ۲۰۱۵ رونمایی شده‌است، نسخه تولیدی قبلی هاوال کوپه سی است که در نمایشگاه خودروی پکن ۲۰۱۴ راه اندازی شد. با وجود ابعاد کمی کوچکتر در مقایسه با حالت عادی هاوال اچ۶، در بازار کمی بالاتر از هاوال اچ۶ قرار گرفت.
در سال ۲۰۱۷، نسخه ای از برچسب قرمز و یک برچسب آبی با طراحی ظاهری متفاوت در دسترس قرار گرفت و به سمت گروه‌های مختلف مشتری هدف قرار گرفت، در حالی که برچسب قرمز هاوال اچ۶ کوپه دریافت طراحی مجدد فاسیاهای جلو و عقب و مدل برچسب آبی تا حد زیادی همچنان باقی مانده‌است.
نمای جلوی برچسب آبی هاوال اچ۶ کوپه ۲۰۱۶
نمای عقب برچسب آبی هاوال اچ۶ کوپه ۲۰۱۶
نمای جلوی فیس لیفت برچسب آبی هاوال اچ۶ کوپه ۲۰۱۸
نسل دوم (۲۰۱۷-اکنون)

Motor vehicle
| هاوال اچ۶ کوپه | هاوال اچ۶ کوپه |
| --- | --- |
برچسب قرمز نسل دوم هاوال اچ۶ کوپه ۲۰۱۸: برچسب قرمز نسل دوم هاوال اچ۶ کوپه ۲۰۱۸
دید کلی: دید کلی
شرکت: گریت وال موتورز
تولید: ۲۰۱۷-اکنون
مدل سال: ۲۰۱۸-اکنون
مونتاژ: تیانجین، چین
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
کلاس: کامپکت اس‌یووی
شکل بدنه: ۵ در
خودروهای وابسته: هاوال اچ۶
پیشرانه: پیشرانه
موتور: ۱٬۵ لیتری توربوشارژ I4 (بنزین)
جعبه‌دنده: ۶ سرعته دنده ای ۶ سرعته اتوماتیک ۷ سرعته DCT
ابعاد: ابعاد
فاصله بین محورها: ۲٬۷۲۰ میلیمتر (۱۰۷٫۱ اینچ)
درازا: ۴٬۵۹۰ میلیمتر (۱۸۰٫۷ اینچ)
پهنا: ۱٬۸۴۵ میلیمتر (۷۲٫۶ اینچ)
بلندی: ۱٬۷۰۰ میلیمتر (۶۶٫۹ اینچ)
نسخه کاملاً مجلل برچسب قرمز از هاوال اچ۶ کوپه در سال ۲۰۱۸ با طراحی مجدد کل وسیله نقلیه معرفی شد، در حالی که در کنار اصلی هاوال اچ۶ کوپه اصلی به فروش می‌رسید و نمونه اصلی هاوال اچ۶ کوپه را یک مدل برچسب آبی می‌ساخت.
از فوریه ۲۰۱۹، یک فیس لیفت با نشان جدید برچسب مشکی و خاتمه دادن به مدل برچسب آبی جایگزین این آرم شد و به‌طور رسمی نسخه قبلی برچسب قرمز از هاوال اچ۶ کوپه را به مدل دوم تبدیل کرد. این مدل به روز شده از یک موتور ۱٬۵ لیتری توربوشارژ درون خط ۴ تولید می‌کند که ۱۶۹ اسب بخار و ۲۸۵ نیوتن متر گشتاور تولید می‌کند.
نمای جلوی برچسب قرمز هاوال اچ۶ ۲۰۱۸
نمای عقب برچسب قرمز هاوال اچ۶ ۲۰۱۸
ذخیره‌گاه طبیعی باشقیریا

| ذخیره‌گاه طبیعی باشقیریا | ذخیره‌گاه طبیعی باشقیریا |
| --- | --- |
روسی: Башкирский заповедник: روسی: Башкирский заповедник
رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: Ia (ذخیره‌گاه طبیعی محدودشده): رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: Ia (ذخیره‌گاه طبیعی محدودشده)
Bashkirsky Zapovednik: Bashkirsky Zapovednik
Location of Reserve: Location of Reserve
fa (in English: Expected satiety): fa
مکان: باشقیرستان
نزدیک‌ترین شهر: استاروسوبخانگولوو
مختصات: ۵۳°۲۰′۴۴″ شمالی ۵۷°۴۶′۴۰″ شرقی﻿ / ﻿۵۳٫۳۴۵۵۶°شمالی ۵۷٫۷۷۷۷۸°شرقی﻿ / 53.34556; 57.77778
مساحت: ۴۹٬۶۰۹ هکتار (۱۲۲٬۵۸۷ جریب فرنگی؛ ۱۹۲ مایل مربع)
تاسیس‌شده: ۱۹۳۰ (۱۹۳۰)
هیئت حاکمه: وزارت محیط زیست و منابع طبیعی روسیه
وبگاه: http://www.bashzapovednik.ru/
ذخیره‌گاه طبیعی باشقیریا (انگلیسی: Bashkiriya Nature Reserve) یک پارک و ذخیره‌گاه طبیعی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
کوه‌های سایلیوگم

کوه‌های سایلیوگم (روسی: Сайлюгем) یک رشته‌کوه در جمهوری آلتای کشور روسیه است.
شاخدار

| شاخدار | شاخدار |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: قزوین
شهرستان: آوج
بخش: بخش آبگرم
دهستان: آبگرم
جمعیت: ۵۱۲ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۲۸۵۸
وبگاه: https://www.instagram.com/shakhdar_city
شاخدار، روستایی از توابع بخش آبگرم شهرستان آوج در استان قزوین ایران است. مردم روستای شاخدار، مانند دیگر قسمت‌های شهرستان آوج به زبان ترکی سخن می‌گویند و مسلمان شیعه هستند.
جمعیت

این روستا در بخش آبگرم قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۳۶ نفر (۱۵۷خانوار) بوده است.
ابوعطا

ابوعطا یکی از آوازهای موسیقی ایرانی است و از ملحقات دستگاه شور دانسته می‌شود. این آواز بر محوریت دستگاه شور است اما شروع آن از درجهٔ دوم شور است و نت شاهد آن درجهٔ چهارم شور است. گوشهٔ حجاز در آواز ابوعطا نقشی کلیدی دارد و اوج آواز ابوعطا در این گوشه اجرا می‌شود. اجرای آواز ابوعطا معمولاً با فرود به محور اصلی دستگاه شور خاتمه می‌یابد.
ریشهٔ نام ابوعطا مشخص نیست؛ این آواز با نام‌های سارنج و دستان عرب نیز شناخته می‌شود و ممکن است با یکی از راگاهای همنام هندی مرتبط باشد. استفاده از آواز ابوعطا در موسیقی بومی ایران بسیار رایج است و بخشی از موسیقی مذهبی نیز در این آواز (به ویژه در گوشهٔ حجاز که حس و حال «عربی» دارد) اجرا می‌شود.
تاریخچه

ریشهٔ تاریخی نام «ابوعطا» مشخص نیست. به گوشهٔ ابوعطا و آواز ابوعطا چند نام دیگر هم داده شده‌است: سارَنج، دستانِ عرب، و سَرَنی. فرصت‌الدوله شیرازی معتقد است ابوعطا همان سارنج است (که یکی از شعبه‌های بیست و چهارگانهٔ موسیقی قدیم ایران بود) و آواز ابوعطا را قسمی از فرود شور تلقی می‌کند. گن‌ایچی تسوگه نیز احتمال ارتباط بین ابوعطا با یکی از راگاهای هندی به نام سارَنگ را مطرح می‌کند. با این حال نام سارنج نیز در مآخذ قدیمی موسیقی ایرانی دیده نمی‌شود. حدس زده می‌شود که نام ابوعطا از دوران ناصری رواج یافته باشد.
تحلیل ردیف

آواز ابوعطا بر محوریت دستگاه شور است. درجهٔ دوم دستگاه شور (که نت شاهد دستگاه شور نیز هست) در ابوعطا هم نت آغاز و هم نت ایست تلقی می‌شود. درجهٔ چهارم شور نت شاهد ابوعطاست و درجهٔ پنجم شور در ابوعطا برخلاف خود شور نت متغیر نیست و کلاً هم از اهمیت کمی برخوردار است. بیشتر ملودی ابوعطا در فاصلهٔ درجات دوم و چهارم شور متمرکز است و اگر چه گاه روی درجهٔ سوم توقف می‌شود اما این توقف گذراست. پایان آواز ابوعطا با فرود به دستگاه شور همراه است که این خود مهم‌ترین دلیل است برای آن که آن را وابسته به دستگاه شور می‌دانند. با این حال، تمرکز ابوعطا روی درجهٔ دوم شور باعث می‌شود که از نظر تونالیته با شور متمایز باشد. از همین رو، درجهٔ دوم شور را می‌توان «نت شاهد دوم» این آواز نامید، اگر چه روح‌الله خالقی و علینقی وزیری آن را نت ایست ابوعطا در نظر گرفته‌اند.
مهم‌ترین گوشه‌هایی که در ابوعطا اجرا می‌شوند، عبارتند از سَیَخی، حجاز، چهارباغ و گَبری (که همگی جزو گوشه‌های دستگاه شور هستند). همچنین گاه گوشه‌های کرشمه، دوبیتی و بسته‌نگار نیز به دلخواه خواننده اجرا می‌شوند. گوشهٔ سیخی از نظر مُد تفاوتی با ابوعطا ندارد و تفاوت این دو در ملودی آن‌هاست. داریوش طلایی در کتاب تحلیل ردیف گوشهٔ رامِکلی را هم برای آواز ابوعطا برشمرده‌است.
گوشهٔ چهارباغ از یک متر سه‌ضربی آهسته برخوردار است و می‌تواند به عنوان درآمدی برای گوشهٔ حجاز نیز استفاده شود؛ اگرچه، فرود آن به آواز دشتی شباهت دارد. گوشهٔ گبری نیز در پرده‌های حجاز اجرا می‌شود و روندی نزولی از درجهٔ پنجم به نت پایهٔ شور، یا برعکس روندی صعودی از درجهٔ چهارم به درجهٔ هفتم شور را دنبال می‌کند. این گوشه معمولاً با اشعاری در بحر هَزَج مُسَدَّس مقصور (بر وزن مَفاعیلُن مفاعیلن مفاعیل) و بیشتر با دوبیتی‌های باباطاهر خوانده می‌شود. در مجموع، اجرای آواز ابوعطا از درآمد ابوعطا آغاز می‌شود، به گوشهٔ حجاز می‌رود و نهایتاً به محور اصلی دستگاه شور فرود می‌آید؛ در این مسیر درآمد ابوعطا تکرار نمی‌شود و این امر در کنار فرود به شور، وابستگی ابوعطا به شور را نشان می‌دهد.
تحلیل ردیف > گوشهٔ حجاز

مقالهٔ اصلی: حجاز (گوشه)
حجاز گوشه‌ای مفصل است که از نظر اهمیت با ابوعطا برابری می‌کند و حتی در موسیقی ترکی و عربی به عنوان یک مقام موسیقی شناخته می‌شود و کاربرد فراوان دارد (اگر چه فواصل آن با گوشه‌های حجاز و ابوعطا در موسیقی ایرانی یکی نیست). حجاز از نظر مد با ابوعطا تفاوت دارد: اگرچه، نت ایست هر دو نت پایه شور است اما نت شاهد در حجاز درجهٔ پنجم شور است و بیشتر ملودی بین درجات چهارم و هشتم شور متمرکز است (به جز در زمان فرود از حجاز، که دانگ اول شور به کار گرفته می‌شود). اوج حجاز در درجهٔ ششم شور رخ می‌دهد و زمانی که ملودی بالارونده باشد، این درجه ربع پرده بالا برده می‌شود (اما این کاربرد چنان خاص است که به این درجه لفظ نت متغیر اطلاق نمی‌شود). همچنین، برخلاف ابوعطا که در آن جهش‌ها حداکثر به اندازهٔ فاصلهٔ سوم هستند، در حجاز جهش‌های بزرگتر (نظیر چهارم درست و پنجم درست) نیز گاه دیده می‌شود و به خصوص جهش‌هایی به اندازهٔ پنجم بزرگ در ابتدای اجرای حجاز متداول است. هرمز فرهت با اشاره به این تفاوت‌ها، ذکر می‌کند که تنها دلیل این که حجاز جزئی از ابوعطا دانسته می‌شود (و نه برعکس) این است که در موسیقی ایرانی سیر کلی اجرا از نت‌های بمتر به زیرتر است و در نتیجه قطعات با ابوعطا شروع شده و بعد به حجاز می‌رسند و به همین دلیل نامشان را از گوشه‌ای که از آن شروع شده‌اند، می‌گیرند. با این وجود، او گوشهٔ حجاز را به دلیل گستردگی‌اش و میزان اوجی که می‌گیرد یکی از برجسته‌ترین و جذاب‌ترین گوشه‌ها در ردیف موسیقی ایرانی نامیده‌است. در اجرا نیز، حجاز طولانی‌ترین گوشهٔ آواز ابوعطاست و اوج آواز ابوعطا در گوشهٔ حجاز (و گاهی با کمک گرفتن از گوشه عشاق) شکل می‌گیرد.
گوشهٔ حجاز از نظر نت شاهد و نت خاتمه با آواز دشتی (که آن هم از متعلقات دستگاه شور است) یکسان است و از نظر احساسی نیز تا حدی به آن نزدیک است. مهم‌ترین وجه تمایز این دو آن است که در دشتی نت شاهد (درجهٔ پنجم شور) نت متغیر بوده و در حالت پایین‌رونده ربع پرده بم‌تر می‌شود اما در حجاز این نت کمتر حالت متغیر دارد؛ همچنین، درجهٔ سوم شور در حجاز اهمیت بیشتری دارد تا در دشتی. اجرای گوشهٔ حجاز در ابوعطا، مصداق پرده‌گردانی دانسته نمی‌شود چرا که این گوشه در همان مد اصلی شور و ابوعطا قرار دارد.
تحلیل ردیف > رابطه با دیگر دستگاه‌ها و آوازها

گوشه بوسلیک در دستگاه نوا و گوشه‌ای به نام «ابوالچپ» که در دستگاه‌های راست‌پنج‌گاه و همایون وجود دارد، از لحاظ ساختار با ابوعطا شباهت دارند.
به گفتهٔ داریوش صفوت، در گذشته، پرده‌گردانی ابوعطا معمول نبوده است اما امروزه گوشهٔ عشاق را برای تنوع بخشیدن به ابوعطا در اجرای آن به کار می‌برند. در گوشهٔ عشاق، درجهٔ ششم شور ربع پرده بالا برده می‌شود و اوج آواز تا درجهٔ هشتم بالا می‌رود. در زمان فرود از این اوج، درجهٔ ششم به جای سابق بازگردانده می‌شود.
احساس

آواز ابوعطا غم‌انگیز و سوزناک توصیف شده‌است و احساس آن با دستگاه شور نزدیکی دارد. بخشی از موسیقی مذهبی ایران نظیر اذان و قرائت قرآن معمولاً در گوشهٔ حجاز اجرا می‌شود و این گوشه دارای حال و هوای «عربی» توصیف شده‌است.
نمونه‌ها

آواز ابوعطا در موسیقی بومی ایران بسیار رایج است. قطعهٔ «مگر نسیم سحر» از قمرالملوک وزیری به آهنگسازی مرتضی نی‌داوود و آلبوم عشق داند اثر محمدرضا شجریان و محمدرضا لطفی نمونه‌هایی از آواز ابوعطاست. تصنیف بهار دلکش منسوب به درویش‌خان نیز از آثار شاخص ساخته‌شده در آواز ابوعطا (گوشهٔ حجاز) است. تصنیف آتش دل که عبدالحسین برازنده که روی شعری از حسن صدر سالک ساخت و اولین بار توسط جلال‌الدین تاج اجرا شد نیز در آواز ابوعطاست.
ساختار گام آواز ابوعطا
استودیو میثاقیه

استودیو میثاقیه یک شرکت فیلمسازی در تهران بود که در ۱۵ آذر ۱۳۳۸ توسط مهدی میثاقیه تأسیس شده بود. فریاد نیمه‌شب اولین فیلم این استودیو در سال ۱۳۴۰ بوده است. این استودیو پس از انقلاب ۱۳۵۷ مصادره شد و ساختمان آن هم‌اکنون به‌عنوان ساختمان شماره ۲ بنیاد سینمایی فارابی استفاده می‌شود.
از مطرح‌ترین فیلم‌های ساخته شده توسط این استودیو میتوان به گوزنها و سلطان قلبها اشاره کرد.
فیلم‌شناسی

جای امن (۱۳۵۶)
ماهی‌ها در خاک می‌میرند (۱۳۵۶)
برهنه تا ظهر با سرعت (۱۳۵۵)
گوزنها (۱۳۵۳)
خاک (۱۳۵۲)
فرزند شمشیر (۱۳۵۲)
بلوچ (۱۳۵۱)
پستچی (۱۳۵۱)
حکیم‌باشی (۱۳۵۱)
سرزمین دلاوران (۱۳۵۱)
صلاح الدین ایوبی (۱۳۵۱)
این گروه زبل (۱۳۵۰)
درختان ایستاده می‌میرند (۱۳۵۰)
رسوای عشق (۱۳۵۰)
سه دلاور (۱۳۵۰)
سه دلاور بی‌باک (۱۳۵۰)
شیادان (۱۳۵۰)
محلل (۱۳۵۰)
آدم و حوا (۱۳۴۹)
تاکسی عشق (۱۳۴۹)
حادثه جویان (۱۳۴۹)
شهر گناه (۱۳۴۹)
روسپی (۱۳۴۸)
قاتلین هم می‌گریند (۱۳۴۸)
ببر مازندران (۱۳۴۷)
دزد سیاهپوش (۱۳۴۷)
سلطان قلبها (۱۳۴۷)
مرد حنجره طلایی (۱۳۴۷)
سرنوشت (۱۳۴۶)
مرد بی ستاره (۱۳۴۶)
مردی از اصفهان (۱۳۴۶)
نیم وجبی (۱۳۴۶)
بی عشق هرگز (۱۳۴۵)
حاتم طائی (۱۳۴۵)
سه ناقلا در ژاپن (۱۳۴۵)
سرسام (۱۳۴۴)
سه کارآگاه خصوصی (۱۳۴۴)
انسان‌ها (۱۳۴۳)
سه تفنگدار (۱۳۴۳)
ساحل انتظار (۱۳۴۲)
فرار (۱۳۴۲)
نابغه هفت‌ماهه (۱۳۴۲)
وحشت (۱۳۴۲)
قربون خودم (۱۳۴۱)
کلید (۱۳۴۱)
فریاد نیمه شب (۱۳۴۰)
سکه‌سازان

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): آندره ژید
برگرداننده(ها): حسن هنرمندی
زبان: فرانسوی
موضوع(ها): ادبیات
تاریخ نشر:  تاریخ نشر فارسی: ۱۳۳۵
جعل کنندگان (به فرانسوی: Les Faux-monnayeurs) که با عنوان"سکه سازان" به فارسی ترجمه شده، نام رمانی از آندره ژیدنویسندهٔ فرانسوی است. حسن هنرمندی در سال ۱۳۳۵، این رمان را به فارسی ترجمه کرد.