stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
میمون گلوسفید

| میمون گلوسفید | میمون گلوسفید |
| --- | --- |
میمون گلوسفید، Cercopithecus albogularis: میمون گلوسفید، Cercopithecus albogularis
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پستانداران
راسته:: نخستی‌سانان
تیره:: میمون بر قدیم
گونه:: C. albogularis
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Cercopithecus albogularis : Cercopithecus albogularis 
میمون گلوسفید (نام علمی: Cercopithecus albogularis) نام یک گونه از زیرخانواده دم‌درازیان است.
یوکیو شیمابارا

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  یوکیو شیمابارا
زادروز:  ۵ ژوئن ۱۹۷۹ ‏(۴۵ سال)
زادگاه:  ژاپن
پست:  هافبک
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۸ |  باشگاه فوتبال ناگویا گرامپوس |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
یوکیو شیمابارا (ژاپنی: 新原 由喜男؛ زادهٔ ۵ ژوئن ۱۹۷۹) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ناگویا گرامپوس اشاره کرد.
میخائیل من

| میخائیل من | میخائیل من |
| --- | --- |
Minister of Construction Industry, Housing and Utilities Sector: Minister of Construction Industry, Housing and Utilities Sector
دوره مسئولیت ۱ نوامبر ۲۰۱۳ – تاکنون: دوره مسئولیت ۱ نوامبر ۲۰۱۳ – تاکنون
پس از: Vladimir Kogan
Governor of Ivanovo Oblast: Governor of Ivanovo Oblast
دوره مسئولیت ۲۳ دسامبر ۲۰۰۵ – ۱۶ اکتبر ۲۰۱۳: دوره مسئولیت ۲۳ دسامبر ۲۰۰۵ – ۱۶ اکتبر ۲۰۱۳
پس از: Vladimir Tikhonov
پیش از: Pavel Konkov
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۲ نوامبر ۱۹۶۰ ‏(۶۳ سال)
ملیت: روسیه
حزب سیاسی: روسیه واحد
فرزندان: شش فرزند دارد
محل تحصیل: Gubkin Russian State University of Oil and Gas
وبگاه: http://www.menn.ru/
میخائیل من (روسی: Михаил Александрович Мень؛ زادهٔ ۱۲ نوامبر ۱۹۶۰) سیاست‌مدار اهل کشور روسیه است. وی از سال ۲۰۱۳ در وزارت صنعت ساخت و ساز، مسکن و آب و برق روسیه خدمت می‌کند.
مصر در المپیک

| مصر در المپیک | مصر در المپیک |
| --- | --- |
شناسه آی‌اوسی: EGY
ان‌اوسی: کمیته المپیک مصر
وبگاه: www.egyptianolympic.org (به عربی و انگلیسی)
مدال‌ها رتبهٔ شصت و دوم:  طلا ۹ نقره ۱۲ برنز ۲۰ مجموع ۴۱ 
حضورهای تابستانی: حضورهای تابستانی
۱۹۱۲ ۱۹۲۰ ۱۹۲۴ ۱۹۲۸ ۱۹۳۲ ۱۹۳۶ ۱۹۴۸ ۱۹۵۲ ۱۹۵۶ ۱۹۶۰–۱۹۶۴ ۱۹۶۸ ۱۹۷۲ ۱۹۷۶ ۱۹۸۰ ۱۹۸۴ ۱۹۸۸ ۱۹۹۲ ۱۹۹۶ ۲۰۰۰ ۲۰۰۴ ۲۰۰۸ ۲۰۱۲ ۲۰۱۶ ۲۰۲۰ ۲۰۲۴: ۱۹۱۲ ۱۹۲۰ ۱۹۲۴ ۱۹۲۸ ۱۹۳۲ ۱۹۳۶ ۱۹۴۸ ۱۹۵۲ ۱۹۵۶ ۱۹۶۰–۱۹۶۴ ۱۹۶۸ ۱۹۷۲ ۱۹۷۶ ۱۹۸۰ ۱۹۸۴ ۱۹۸۸ ۱۹۹۲ ۱۹۹۶ ۲۰۰۰ ۲۰۰۴ ۲۰۰۸ ۲۰۱۲ ۲۰۱۶ ۲۰۲۰ ۲۰۲۴
حضورهای زمستانی: حضورهای زمستانی
۱۹۸۴ ۱۹۸۸–۲۰۱۸ ۲۰۲۲: ۱۹۸۴ ۱۹۸۸–۲۰۱۸ ۲۰۲۲
سایر حضورهای مرتبط: سایر حضورهای مرتبط
بازی‌های بینابینی ۱۹۰۶   جمهوری متحد عربی (۱۹۶۰، ۱۹۶۴): بازی‌های بینابینی ۱۹۰۶   جمهوری متحد عربی (۱۹۶۰، ۱۹۶۴)
اولین حضور مصر در بازی‌های المپیک مربوط به بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۱۲ است و از آن زمان تاکنون ورزشکارانی را به اکثر دوره‌های بازی‌های المپیک تابستانی اعزام کرده است. مصر به همراه کامبوج، عراق و لبنان بازی‌های ۱۹۵۶ را در اعتراض به تهاجم سه‌جانبهٔ اسرائیل، بریتانیا و فرانسه به مصر در بحران سوئز تحریم کرد. با این حال، مسابقات سوارکاری بازی‌های ۱۹۵۶ پنج ماه قبل‌تر در استکهلم، سوئد (به دلیل قوانین قرنطینه استرالیا) برگزار شد و سه سوارکار مصری در آنجا شرکت کردند. مصر همچنین پس از سه روز رقابت در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۶ به منظور پیوستن به تحریم گسترده آفریقا در پاسخ به حضور نیوزیلند، که هنوز روابط ورزشی با آپارتاید آفریقای جنوبی داشت، از ادامهٔ مسابقات خودداری کرد. مصر همچنین در تحریم بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ به نشانهٔ اعتراض به اتحاد جماهیر شوروی به دلیل تهاجم به افغانستان شرکت نکرد. شرکت مصر در بازی‌های المپیک زمستانی تنها یک بار در سال ۱۹۸۴ با حضور یک اسکی‌باز آلپاین بوده است.
ورزشکاران مصری تاکنون مجموعاً ۴۱ مدال کسب کرده‌اند که وزنه‌برداری بهترین ورزش آن‌ها است.
کمیتهٔ المپیک مصر در سال ۱۹۱۰ تأسیس شد و در همان سال نیز به تأیید کمیتهٔ بین‌المللی المپیک رسید.
شرکت در بازی‌های المپیک > قبل از جنگ جهانی دوم

مصر برای اولین بار در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۱۲ شرکت کرد، زمانی که شمشیرباز احمد حسنین در مسابقات شمشیربازی با شمشیر و فِلوره حضور یافت. از آنجایی که مصر در آن زمان بخشی از امپراتوری عثمانی بود، حسنین نتوانست تحت پرچم مصر رقابت کند. گزارش رسمی اطمینان ندارد که آیا حسنین واقعاً در دور دوم مسابقات حضور داشت یا خیر.
در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۰، مصر برای اولین بار با پرچم خود شرکت کرد. یک هیئت ۲۳ نفره از ورزشکاران در شش رشتهٔ ورزشی حضور یافت، که بخش عمده‌ای از آن را تیم ملی فوتبال مصر تشکیل می‌داد. نتایج چندان چشمگیر نبود. در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۴، ۳۴ ورزشکار در هشت رشتهٔ ورزشی رقابت کردند و وزنه‌بردار حمد سامی و کشتی‌گیر ابراهیم مصطفی به مقام چهارم دست یافتند. کریکور آگاتون اولین مصری بود که در دو رشتهٔ ورزشی، شمشیربازی و تیراندازی، شرکت کرد.
در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۸، مصر اولین مدال‌ها را به دست آورد. وزنه‌بردار السید نصیر در تاریخ ۲۹ ژوئیهٔ ۱۹۲۸، مدال طلا را در دستهٔ وزن‌های نیمه‌سنگین کسب کرد و با این پیروزی اولین مدال‌آور و قهرمان المپیک مصر شد. تیم ملی فوتبال مصر با رسیدن به نیمه‌نهایی شگفتی‌ساز شد. آنها با پیروزی‌های بزرگ در مرحلهٔ یک‌هشتم نهایی مقابل ترکیه (۷-۱) و در مرحلهٔ یک‌چهارم نهایی مقابل پرتغال (۲-۱) به نیمه‌نهایی رسیدند، جایی که با نتیجهٔ ۰-۶ برابر آرژانتین شکست خوردند. در بازی برای مدال برنز نیز در برابر ایتالیا با نتیجه ۳-۱۱ شکست خوردند که تا امروز با ۱۴ گل، پرگل‌ترین بازی نهایی تاریخ رقابت‌های فوتبال المپیک است.
در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۳۲، مصر هیچ ورزشکاری را اعزام نکرد. چهار سال بعد، در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۳۶، ۶۰ ورزشکار شرکت کردند و با کسب پنج مدال، از جمله دو قهرمانی، یکی از بهترین نتایج تاریخ المپیک مصر را رقم زدند. قابل توجه است که همهٔ پنج مدال توسط وزنه‌برداران کسب شد.
شرکت در بازی‌های المپیک > دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰

در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۴۸ که در لندن برگزار شد، مصر با ۹۹ شرکت‌کننده حاضر بود. این تیم با کسب پنج مدال، از جمله دو قهرمانی، به همان موفقیت‌های بازی‌های ۱۹۳۶ دست یافت. این بار نیز وزنه‌برداران دو مدال طلا کسب کردند و کشتی‌گیران در کشتی فرنگی موفق به کسب یک نقره و یک برنز شدند.
در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۵۲، بزرگترین هیئت مصری تا آن زمان با ۱۱۴ شرکت‌کننده اعزام شد. این تعداد تا سال ۲۰۱۲ تکرار نشد. یک مدال برنز در کشتی کسب شد و همچنین تیم شمشیربازی با فِلوره به مرحلهٔ نیمه‌نهایی رسید. در وزنه‌برداری، که تا آن زمان موفق‌ترین رشته ورزشی بود، تنها محمد ابراهیم صالح به رتبهٔ چهارم دست یافت.
به دلیل بحران سوئز، مصر بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۵۶ را تحریم کرد. با این حال، سه شرکت‌کننده به بازی‌های سوارکاری که پنج ماه پیش در استکهلم برگزار شده بود، اعزام شدند.
شرکت در بازی‌های المپیک > دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰

مصر، پادشاهی متوکلی یمن و سوریه در سال ۱۹۵۸ به کشورهای متحد عربی پیوستند. در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۰، تیم المپیکی مصر که به نام جمهوری متحد عربی با کد کشور UAR رقابت می‌کرد، علاوه بر کسب دو مدال، یک مدال نقره در کشتی و یک برنز در بوکس، به یک جایگاه چهارم غیرمنتظره در مسابقات پرش با اسب نیز دست یافت. وزنه‌بردار محمد محمود ابراهیم نیز در دسته وزنه‌های سنگین به رتبه چهارم رسید.
با اینکه اتحادیهٔ کشورهای عربی منحل شد، مصر نام UAR را تا سال ۱۹۶۸ حفظ کرد. در بازی‌های بعد از رم، برای مدت ۲۴ سال هیچ مدال المپیکی کسب نشد. تیم فوتبال مصر در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۴ چهارم شد. در بازی برای مدال برنز، با نتیجه ۱-۳ به تیم آلمان باخت.
شرکت در بازی‌های المپیک > دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰

تیم المپیکی مصر در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ نیز مانند بازی‌های ۱۹۶۸ بدون مدال باقی ماند.
سه روز پس از افتتاح بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۶، کمیتهٔ ملی المپیک مصر ورزشکاران خود را از رقابت‌ها خارج کرد تا به تحریم کشورهای آفریقایی بپیوندد. چهار نفر از ورزشکاران، شامل سه بوکسور و یک وزنه‌بردار، تا آن زمان مسابقات خود را برگزار کرده بودند. تیم بسکتبال نیز اولین بازی خود را انجام داده بود. کمیتهٔ ملی المپیک مصر به دعوت تحریم ایالات متحدهٔ آمریکا در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ نیز شرکت نکرد.
در بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۸۴، برای اولین و تاکنون تنها بار، یک ورزشکار مصری، جمیل ال-ریدی، در رشتهٔ اسکی آلپاین شرکت کرد.
در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۴، بعد از ۲۴ سال، نخستین مدال به دست آمد. جودوکار محمد علی رشوان مدال نقره در وزن آزاد را به دست آورد. کمیتهٔ ملی المپیک مصر برای اولین بار زنان را به لوس آنجلس اعزام کرد. شناگران شیرویت حافظ و خواهرش نوین حافظ در تاریخ ۲۹ ژوئیهٔ ۱۹۸۴ به عنوان اولین ورزشکاران زن مصری در المپیک شرکت کردند.
در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۸، مصر موفقیت چشمگیری نداشت و تنها یک جایگاه چهارم در وزن فوق‌سنگین توسط کشتی‌گیر حسن ال-حداد در کشتی فرنگی برجسته بود.
شرکت در بازی‌های المپیک > دههٔ ۱۹۹۰

بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۲ نیز برای تیم مصر موفقیت‌آمیز نبود. در تاریخ ۲۶ ژوئیهٔ ۱۹۹۲، شناگر رانیه علوانی در مسابقات مقدماتی ۱۰۰ متر آزاد به عنوان جوان‌ترین شرکت‌کنندهٔ مصری تا آن زمان به رقابت پرداخت.
در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۶ نیز هیچ موفقیت ویژه‌ای به دست نیامد. تیم هندبال مردان با سه پیروزی و سه شکست به مقام ششم دست یافت.
شرکت در بازی‌های المپیک > از سال ۲۰۰۰ تا کنون

در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۰، شرکت‌کنندگان مصری موفق به کسب مدال نشدند. در تاریخ ۲۳ سپتامبر ۲۰۰۰، محمد خورشد با ۴۹ سال و ۳۲۹ روز، به عنوان پیرترین شرکت‌کنندهٔ مصری در المپیک در رشتهٔ تیراندازی با تفنگ به رقابت پرداخت. خورشد برای پنجمین بار در المپیک شرکت می‌کرد.
در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴، کشتی‌گیر کرم ابراهیم جابر با کسب مدال طلای خود در کشتی فرنگی اولین مدال را پس از ۲۰ سال برای مصر به ارمغان آورد. این پیروزی همچنین اولین قهرمانی پس از ۵۶ سال بود. با یک مدال نقره و سه مدال برنز، این بازی‌ها به سومین دورهٔ موفق برای مصر تبدیل شد.
در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۸، دو مدال برنز دیگر به دست آمد. وزنه‌بردار عبیر عبدالرحمان در دستهٔ وزنه‌های نیمه‌سنگین ابتدا در جایگاه پنجم قرار گرفت که پس از دو بار محرومیت به دلیل دوپینگ، مدال برنز را دریافت کرد و به اولین زن مصری که مدال المپیک کسب کرد تبدیل شد.
در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲، کمیتهٔ ملی المپیک مصر ۱۰۹ شرکت‌کننده، از جمله ۳۶ زن، را به لندن اعزام کرد. کرام ابراهیم در وزن نیمه‌سنگین کشتی مدال نقره گرفت و پس از مدال طلای ۲۰۰۴، موفق‌ترین ورزشکار مصری در المپیک شد. علاوه بر مدال نقره دیگر در رشته شمشیربازی فِلوره به دست آمد و در وزنه‌برداری نیز کسب مدال دیگری رقم خورد.
جدول مدال‌ها

همچنین ببینید: جدول مدال‌های بازی‌های المپیک همه دوران‌ها
فهرست مدال‌آوران

| مدال | نام | بازی‌ها | ورزش | رویداد |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 طلا | السید نصیر |  ۱۹۲۸ |  وزنه‌برداری | وزن سبک‌وزن مردان |
| 1 طلا | ابراهیم مصطفی |  ۱۹۲۸ |  کشتی | وزن سبک‌وزن مردان |
| 2 نقره | فرید سمیکه |  ۱۹۲۸ |  شیرجه | پلتفرم ۱۰ متر مردان |
| 3 برنز | فرید سمیکه |  ۱۹۲۸ |  شیرجه | تخته فنری ۳ متر مردان |
| 1 طلا | انور مصباح |  ۱۹۳۶ |  وزنه‌برداری | وزن سبک مردان |
| 1 طلا | خضر التونی |  ۱۹۳۶ |  وزنه‌برداری | وزن میان‌وزن مردان |
| 2 نقره | صالح سلیمان |  ۱۹۳۶ |  وزنه‌برداری | وزن پر وزن مردان |
| 3 برنز | ابراهیم شمس |  ۱۹۳۶ |  وزنه‌برداری | وزن پر وزن مردان |
| 3 برنز | ابراهیم واصف |  ۱۹۳۶ |  وزنه‌برداری | وزن سبک‌وزن مردان |
| 1 طلا | محمود فیاض |  ۱۹۴۸ |  وزنه‌برداری | وزن پر وزن مردان |
| 1 طلا | ابراهیم شمس |  ۱۹۴۸ |  وزنه‌برداری | وزن سبک مردان |
| 2 نقره | عطیه حموده |  ۱۹۴۸ |  وزنه‌برداری | وزن سبک مردان |
| 2 نقره | محمود حسن |  ۱۹۴۸ |  کشتی | وزن کم‌وزن مردان |
| 3 برنز | ابراهیم عرابی |  ۱۹۴۸ | کشتی | وزن سبک‌وزن مردان |
| 3 برنز | عبدالعال راشد |  ۱۹۵۲ |  کشتی | وزن پر وزن مردان |
| 2 نقره | عثمان السید |  ۱۹۶۰ | کشتی | وزن پر وزن مردان |
| 3 برنز | عبدالمنعم الجندی |  ۱۹۶۰ |  بوکس | وزن پر وزن مردان |
| 2 نقره | محمد علی رشوان |  ۱۹۸۴ | جودو | وزن باز |
| 1 طلا | کرم ابراهیم جابر |  ۲۰۰۴ | کشتی | وزن سبک‌وزن ۹۶ کیلوگرم مردان |
| 2 نقره | محمد علی |  ۲۰۰۴ | بوکس | وزن سنگین مردان |
| 3 برنز | احمد اسماعیل الشامی |  ۲۰۰۴ |  بوکس | وزن سبک‌وزن مردان |
| 3 برنز | محمد السید |  ۲۰۰۴ |  بوکس | وزن سنگین مردان |
| 3 برنز | تامر بیومی |  ۲۰۰۴ |  تکواندو | وزن ۵۸ کیلوگرم مردان |
| 3 برنز | هشام مصباح |  ۲۰۰۸ |  جودو | وزن −۹۰ کیلوگرم مردان |
| 3 برنز | عبیر عبدالرحمان |  ۲۰۰۸ |  وزنه‌برداری | وزن ۶۹ کیلوگرم زنان |
| 2 نقره | علاءالدین ابوالقاسم |  ۲۰۱۲ |  شمشیربازی | شمشیربازی فلز مردان |
| 2 نقره | عبیر عبدالرحمان |  ۲۰۱۲ |  وزنه‌برداری | وزن ۷۵ کیلوگرم زنان |
| 2 نقره | کرم ابراهیم جابر |  ۲۰۱۲ |  کشتی | وزن ۸۴ کیلوگرم مردان |
| 3 برنز | طارق یحیی |  ۲۰۱۲ |  وزنه‌برداری | وزن ۸۵ کیلوگرم مردان |
| 3 برنز | محمد ایهاب |  ۲۰۱۶ |  وزنه‌برداری | وزن ۷۷ کیلوگرم مردان |
| 3 برنز | ساره احمد |  ۲۰۱۶ |  وزنه‌برداری | وزن ۶۹ کیلوگرم زنان |
| 3 برنز | هدایه ملاک |  ۲۰۱۶ |  تکواندو | وزن ۵۷ کیلوگرم زنان |
| 1 طلا | فریال عبدالعزیز |  ۲۰۲۰ |  کاراته | وزن +۶۱ کیلوگرم زنان |
| 2 نقره | احمد الجندی |  ۲۰۲۰ |  پنج‌گانه مدرن | مردان |
| 3 برنز | هدایه ملاک |  ۲۰۲۰ |  تکواندو | وزن ۶۷ کیلوگرم زنان |
| 3 برنز | سیف عیسی |  ۲۰۲۰ |  تکواندو | وزن ۸۰ کیلوگرم مردان |
| 3 برنز | محمد ابراهیم السید |  ۲۰۲۰ |  کشتی | وزن سبک‌وزن ۶۷ کیلوگرم مردان |
| 3 برنز | جیانا فاروک |  ۲۰۲۰ |  کاراته | وزن −۶۱ کیلوگرم زنان |
| 1 طلا | احمد الجندی |  ۲۰۲۴ |  پنج‌گانه مدرن | مردان |
| 2 نقره | ساره احمد |  ۲۰۲۴ |  وزنه‌برداری | وزن ۸۱ کیلوگرم زنان |
| 3 برنز | محمد السید |  ۲۰۲۴ |  شمشیربازی | شمشیربازی اپه مردان |
پرچم‌داران

عبیر عبدالرحمان در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲
یوکیو ساکاگوچی

| یوکیو ساکاگوچی | یوکیو ساکاگوچی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۶ ژوئیهٔ ۱۹۷۳ ‏(۵۱ سال) مگورو-کو، توکیو
محل زندگی: یوکوهاما، استان کاناگاوا
ملیت: ژاپن
قد: ۱٫۷۷ m (۵ ft ۹ ۱⁄۲ in)
وزن: ۷۴٫۲ کیلوگرم (۱۶۴ پوند)
شاخه: سبک‌وزن
مبارزه کردن از: سایتاما
تیم: هیدهیکو یوشیدا
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۶-اکنون
رکورد هنرهای رزمی ترکیبی: رکورد هنرهای رزمی ترکیبی
مجموع: ۱۳
برد: ۶
ناک‌اوت: ۳
تسلیم: ۲
تصمیم داور: ۱
باخت: ۷
ناک‌اوت: ۳
تسلیم: ۴
 :  
دانشگاه: دانشگاه توکیو
رکورد هنرهای رزمی ترکیبی از شرداگ: رکورد هنرهای رزمی ترکیبی از شرداگ
last updated on: ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۳: last updated on: ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۳
یوکیو ساکاگوچی (انگلیسی: Yukio Sakaguchi؛ زادهٔ ۲۶ ژوئیهٔ ۱۹۷۳) مهندس عمران، ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی، جودوکار، بازیگر، کشتی‌گیر کشتی حرفه‌ای و کاراته‌کا اهل ژاپن است.
ویلهلمسروه

| ویلهلمسروه  | ویلهلمسروه  |
| --- | --- |
Quarter  of برلین : Quarter  of برلین 
Aerial view: Aerial view
کشور: آلمان
ایالت: برلین
شهرستان: برلین 
بخش: Pankow
بنا نهاده: 1875
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۳۷ کیلومتر مربع (۰٫۵۳ مایل مربع)
ارتفاع: ۵۰ متر (۱۶۰ فوت)
جمعیت (2008-06-30): جمعیت (2008-06-30)
 • کل: ۷٬۲۱۶
 • تراکم: ۵۳۰۰/کیلومتر مربع (۱۴۰۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: (nr. 0313) 13158
پلاک خودرو: B
ویلهلمسروه (به آلمانی: Berlin-Wilhelmsruh) یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در پانکوو واقع شده‌است. ویلهلمسروه ۷٬۲۱۶ نفر جمعیت دارد.
میازیس

Medical condition
| میازیس | میازیس |
| --- | --- |
نام‌های دیگر: بوت‌فلای، میاز
میاز بر روی شانهٔ انسان: میاز بر روی شانهٔ انسان
طرز تلفظ: ‎/ˈmaɪ.əsɪs/‎ or ‎/maɪˈaɪ.əsɪs/‎ 
تخصص: بیماری عفونی (تخصص پزشکی)
طبقه‌بندی و منابع بیرونی: طبقه‌بندی و منابع بیرونی
[ویرایش در ویکی‌داده]: [ویرایش در ویکی‌داده]
میازیس یا میاز یا زخم مگس (به انگلیسی: Myiasis)، هجوم انگلی به بدن یک جانور زنده توسط لارو مگس‌ها (ماگوت) است که در بدن میزبان رشد می‌کند و از بافت آن تغذیه می‌کند. اگرچه مگس‌ها معمولاً جذب زخم‌های باز و خز آغشته به ادرار یا مدفوع می‌شوند، برخی از گونه‌ها (از جمله شایع‌ترین مگس‌های میاتیک مانند مگس‌های لاشه می‌توانند حتی به پوست سالم و بدون زخم، هجوم ببرند.
از آن‌جایی که برخی از جانوران (به‌ویژه جانوران اهلی غیربومی) نمی‌توانند به اندازهٔ انسان به علل و اثرات میاز واکنش نشان دهند، چنین آلودگی‌هایی یک مشکل جدی و مداوم برای صنایع دامپروری در سراسر جهان است و باعث خسارات اقتصادی شدیدی می‌شود. میازیس همچنین یک بیماری نسبتاً شایع برای انسان در مناطق گرمسیری روستایی است که مگس‌های میاتیک در آن رشد می‌کنند، و اغلب ممکن است برای برداشتن انگل‌ها به مراقبت‌های پزشکی نیاز باشد.
میازیس از نظر اشکال و اثرات آن بر افراد مبتلا بسیار متفاوت است. چنین تغییراتی تا حد زیادی به گونهٔ مگس و محل قرارگیری لاروها بستگی دارد. برخی از مگس‌ها در زخم‌های باز تخم می‌گذارند، لاروهای دیگر ممکن است به پوست سالم حمله کنند یا از طریق بینی یا گوش وارد بدن شوند و برخی دیگر ممکن است اگر تخم‌ها روی لب‌ها یا روی غذا قرار گیرند، بلعیده شوند. همچنین ممکن است میاز تصادفی ایجاد شود و مگس پهپادی می‌تواند از طریق آب دارای لارو یا غذای خام آلوده در انسان ایجاد آلودگی کند.
مگس‌های عامل میاز

سه خانوادهٔ اصلی از راستهٔ مگس وجود دارد که باعث میاز مهم در دام و همچنین گاهی در انسان می‌شود:
مگس‌های لاشه
برای مثال بطری فیروزه‌ای
مگس پاشنه
مگس گوشت معمولاً در گوشت مرده و فاسد و فضولات جانوران، یافت می‌شوند که محیط‌های اصلی برای آن‌هاست. این به این دلیل است که لاروهای آن‌ها انگل اختیاری هستند، زیرا از مواد آلی تغذیه می‌کنند.
خانواده‌های دیگری که گاهی ایجاد میاز می‌کنند، عبارت‌اند از:
پشه‌های چوب
مگس پنیر
مگس‌های سرباز
مگس گلزار
درمان

در بسیاری از مناطق، نخستین پاسخ به میاز پوستی پس از ایجاد سوراخ توسط لاروها، پوشاندن سوراخ پوستی با ژله پترولیوم و برخی فراورده‌های نفتی دیگر است. کمبود اکسیژن سپس لارو را مجبور می‌کند به سطح بیاید که می‌توان با آن راحت‌تر مقابله کرد. در یک محیط بالینی یا دامپزشکی ممکن است زمان برای چنین رویکردهایی وجود نداشته باشد و درمان انتخابی ممکن است مستقیم‌تر و همراه یا بدون ایجاد برش در پوست باشد. ابتدا لارو با فشار اطراف ضایعه و استفاده از فورسپس حذف می‌شود. سپس زخم باید تمیز و ضدعفونی شود. کنترل بیشتر برای جلوگیری از آلودگی بیشتر ضروری است.
دام‌ها را می‌توان با بولوس‌های آهسته‌رهش حاوی آیورمکتین به‌طور پیشگیرانه درمان کرد، که می‌تواند محافظت طولانی‌مدت در برابر رشد لارو ایجاد کند. همچنین ممکن است دام‌ها در حشره‌کش برای مسموم کردن لاروها پیش از ایجاد مشکل، غوطه‌ور شوند.
میازیس در گوشت گربه
میاز در گوشت سگ
یوری دولگوروکی

| یوری دولگوروکی | یوری دولگوروکی |
| --- | --- |
سلطنت: ۱۱۹–۱۱۵۱
پیشین: وجود نداشت
جانشین: آندری یکم
زاده: ۱۰۹۹ سن‌پترزبورگ
درگذشته: ۱۵ می ۱۱۵۷ (۵۷−۵۸ سال)
پدر: ولادیمیر دوم مونوماخ
یوری ولادیمیرویچ اول (به روسی: Юрий Владимирович)(۱۰۹۹ – ۱۵ می ۱۱۵۷)، که با لقب یوری دولگوروکی (به روسی: Юрий Долгорукий، همچنین به القاب دیگری چون گیورگی، دیورگی یا جرج اول روس شناخته می‌شد)، به معنای "یوری دائم المسلح" شناخته می‌شود از شاهزادگان روس دودمان روریک بود. او از سپتامبر سال ۱۱۴۹ تا آوریل ۱۱۵۱ و سپس از مارس ۱۱۵۵ تا می ۱۱۵۷ به عنوان "ولیکی نی یز (شاهزاده بزرگ)" کی‌یف سلطنت کرد. وی پس از آنکه برادر بزرگ‌ترش، مستیسلاو، کشته شد، حاکم قلمرو موروثی خاندان خود گشت. وی برای دفاع از کی‌یف مبارزات بسیاری انجام داد. وی همچنین از چهره‌های کلیدی انتقال قدرت از کی‌یف به روسیه شناخته می‌شود.
مشکل در شناسایی تاریخ تولد و هویت مادر

باتوجه به گفته واسیلی تاتیشچف، قوم نگار روس، یوری در سال ۱۰۹۰، متولد شد که می‌توان اورا فرزند نخستین همسر ولادیمیر مونوماخ به نام گیتا وسکسی، دختر هارولد گادوینسن، به حساب آورد. محققان دربارهٔ تاریخ مرگ مادرش نیز اختلاف نظر دارند و برخی ۱۰۹۸ و برخی ۱۱۰۷ می‌دانند.
بنابر وصیتنامه ولادیمیر مولوماخ، مادر یوری در هفتم مه سال ۱۱۰۷ وفات یافت. اگر گیتا در ۷ مارس ۱۰۹۸ فوت کرده باشد، پس ممکن است یوری فرزند دومین همسر پدرش به نام یفیمیا باشد. بنابر برخی از وقایع نگاری‌ها برادر بزرگ یوری، ویاچسلاو، به او گفت: من خیلی بزرگتر از تو هستم. من وقتی تو به دنیا آمدی، دارای ریش بودم. نظر به اینکه ویاچسلاو سال ۱۰۸۳ متولد شده بود، این ظاهراً تولد یوری را به سال ۱۰۹۹/۱۱۰۰ به جلو می‌اندازد. با این حال، قصه سالیان گذشته، اولین ازدواج یوری را در تاریخ ۱۲ ژانویه ۱۱۰۸ ثبت می‌کند. این بدان معنی است که یوری قبل از سال ۱۰۹۹/۱۱۰۰ متولد شده بود؛ زیرا نمی‌توانست در ان زمان در ۹–۶ سالگی ازدواج کند.
تاتیشچف همچنین گزارش می‌دهد که فرزند بوری به نام آندری بوگولویبسکی در حدود سال ۱۱۱۱ به دنیا آمده‌است. جای تردید است که یوری در آنزمان جوانتر از ۱۶ یا ۱۷ سال بود. هنوز نیز در سال تولد یوری شک و شبهه است. اگرچه با درنظر گرفتن اطلاعات مذکور، تاریخ تولد یوری را می‌توان به اواخر دهه ۱۰۸۰-اوایل دهه ۱۰۹۰ تقریب زد. اما این بدان معنی است که درواقع گیتا مادرش بود.
فعالیت‌ها در روستاف و سوزدال

درسال ۱۱۰۸ ولادیمیر مونوماخ پسر جوانش یوری را به سمت حکمرانی استان ولادیمیر-سوزدال، واقع در شمال شرقی کیف، به آنجا فرستاد. درسال ۱۱۲۱، بین یوری با بویارهای روستاف نزاع درگرفت و یوری پایتخت نواحی مورد حکمرانیش را از روستوف به شهر سوسدال منتقل کرد. از آنجا که این منطقه کم جمعیت بود، یوری قلعه‌های زیادی آنجا بنا کرد. او شهرهای کسنیاتین (درسال ۱۱۳۴)، پرسلوال-زالسکیی و یوریف-پولسکی (در سال ۱۱۵۲) و دمیتروف (درسال ۱۱۵۴) را بنا کرد. همچنین تأسیس شهرهای تور، کوستروما و وولوگدا به یوری منصوب شده‌است.
درسال ۱۱۴۷ یوری دالگوروکی با اسویاتوسلاو اوگاویچ (بعدها شاهزاده بلگراد کیفسکی شد) در مکانی به نام مسکو ملاقات کرد. درسال ۱۱۵۶ یوری مسکو را با دیوارهای چوبی و خندق مستحکم کرد. اگرچه این شهر احتمالاً قبلتر یا بعدتر نیز وجود داشت، اما دالگوروکی اغلب بنیانگذار شهر مسکو خوانده می‌شود.
مبارزه برای کیف

باتوجه به تمام علاقه و توجه او به تقویت مناطق شمالی قلمروی خود، یوری هنوز طمع بدست آوردن تاج و تخت کیف را داشت. این مشارکت فعالانه در امور جنوب بود که باعث دست یافتن او به لقب دولگوروکی شد. برادر بزرگتر وی، مستیسلاو، در سال ۱۱۳۲ درگذشت و بقول یکی از تواریخ، سرزمین روس از هم پاشید. یوری فوراً به شاهزادگان چرنیگوف، یعنی مقر حکومت شاهزاده بزرگ و برادرش یاروپلوک دوم، اعلام جنگ کرد و پسرش را در نوگورود برتخت نشاند و قلمروی موروثی پدرش را در جنوب پریاسلاو تصرف کرد. اما، نوگورودیان به وی خیانت کردند و یوری با تصرف قلعه مهم شرقی خود، تورژوک، از آنها انتقام گرفت.
درسال ۱۱۴۷، یوری دوباره مبارزه‌های خودرا برای دستیابی به کیف از سرگرفت و درسال ۱۱۴۹، او کیف را تسخیر کرد. اما در سال ۱۱۵۱ او توسط خواهرزاده خود، ایزیاسلاو، از پایتخت روس‌ها رانده شد. درسال ۱۱۵۱، یوری دوباره کیف را تسخیر کرد. درسال ۱۱۵۵ یوری، پس از مسموم شدن در یک ضیافت یک اشراف‌زاده کیفی، به‌طور غیرمنتظره درسال ۱۱۵۷ درگذشت. مرگ او، باعث شورشی ضد سوزدالیانی در شهر کیف شد. یوری دالگوروکی در کلیسای ناجی در برستوفا کیف دفن شد. اما امروزه قبر او خالی است.
ازدواج‌ها و فرزندان

قصه سالیان گذشته نخستین ازدواج یوری را درسال ۱۲ ژانویه ۱۱۰۸ ثبت می‌کند. نخستین همسر او، دختر آئپا اوسنویچ، خان کومانها، کنفدراسیونی از میراث داران و مبارزان قبایل ترک نژاد، بود.
همسر دوم او هلنا از وی جان سالم به در برد و به قسطنطنیه نقل مکان کرد. پدر و مادر او به‌طور مشخص شناخته نمی‌شود اما نیکولای کارامزین اولین کسی بود که این تئوری را مبنی بر بازگشت هلنا به شهر مادری خود نظریه می‌کند. از آن زمان او به عنوان عضو خاندان کومنوس که در طول زندگی یوری بیزانس را تحت سلطه داشت، تئوریزه شده‌است.
چندین وب سایت گمانه زنی کرده‌اند که همسر وی دختر اسحاق کومننوس بوده‌است. این شناسایی باعث می‌شود او یک نوه الکسیوس اول کومننوس و ایرنه دوکایینا باشد. هیچ سندی برای پشتیبانی از این پیوند وجود ندارد.
یوری حداقل پانزده فرزند داشت. هویت مادران آنها دقیقاً مشخص نیست.
موارد زیر را فرزندان بزرگتر درنظر گرفته‌اند و معمولاً به همسر اول نسبت داده می‌شوند:
روستیسلاو، شاهزاده پریاسلاو (مرگ. ۶آپریل ۱۱۵۱).
ایوان، شاهزاده کورسک (مرگ. ۲۴ فوریه ۱۱۴۷).
اولگا(d. 1189). با یاروسلاو اوسمامویسل ازدواج کرد.
آندری I بوگولیوبسکی (۱۱۱۱ – ۲۸ ژوئن ۱۱۷۴).
ماریا. با اولگ اسویاتوسلاویچ، شاهزاده نووهورود-سیورسکیی ازدواج کرد.
اسویاتوسلاو (مرگ. ۱۱ ژانویه ۱۱۷۴).
یاروسلاو (مرگ. ۱۲ آوریل ۱۱۶۶).
گلپ (مرگ. ۱۱۷۱).
بوریس، شاهزاده بلگراد و تور (مرگ ۱۲ می ۱۱۵۹).
مستیسلاو، شاهزاده نووگرود (مرگ ۱۱۶۶).
واسیلکا، شاهزاده سوزدال (خلع شده در ۱۱۶۱).
موارد زیر جوانتر هستند و به همسر دوم منوسب می‌شوند:
میخائیل ولادیمیری (مرگ. ۲۰ ژوئن ۱۱۷۶).
وسوولد لانه بزرگ (۱۱۵۴ – ۱۲ آوریل ۱۲۱۲).
دیوید.
باروپولک.
یادبودها

مسکوی‌ها یاد موری را به عنوان بنیانگذار شهرشان گرامی می‌دارند. قدیس حامی او، سنت جورج بر روی نشان مسکو درحالی که در موقعیت کشتن اژدها هست، ظاهر می‌شود. درسال ۱۹۵۴، بنای یادبودی که توسط مجسمه‌ساز سرگی اورلوف طراحی شد و در خیابان تورسکایای مسکو، خیابان اصلی شهر، مقابل شهرداری مسکو بنا شد.
تصویر دولگوروکی بر روی مدال بزرگداشت هشتصدمین سالگرد شهر مسکو، که درسال ۱۹۴۷ معرفی شد، نقش بسته‌است.
نام زیردریایی هسته ای نیز به احترام او به نام یوری دالگوروکی در سال ۲۰۰۸ نام گذاری شد.
بنای یادبود مسکو یوری دالگوروکی همان‌طور که در سکه روسی ۱۹۹۷ نقش بسته‌است
ناوشکن کلاس المیرانتا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیشینه: پیشینه
مالک: 
اطلاعات کلی کلاس: اطلاعات کلی کلاس
طرح شده:: ۲
تکمیل شده:: ۲
بازنشسته:: ۲
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
وزن::  ۲٬۷۳۰ تن بزرگ (۲٬۷۷۴ تن)
درازا::  ۱۲۲٫۵ متر (۴۰۱ فوت ۱۱ اینچ)
پهنا::  ۱۳٫۱ متر (۴۳ فوت ۰ اینچ)
آبخور::  ۴ متر (۱۳ فوت ۱ اینچ)
سرعت::  ۳۴٫۵ گره (۶۳٫۹ کیلومتر بر ساعت؛ ۳۹٫۷ مایل بر ساعت)
دیسترویر کلاس المیرانتا (به انگلیسی: Almirante-class destroyer) یک کلاس از کشتی ناوشکن است که طول آن ۱۲۲٫۵ متر (۴۰۱ فوت ۱۱ اینچ) می‌باشد. این کشتی توسط بریتانیا در سال ۱۹۶۰ برای نیروی دریایی شیلی ساخته شده‌است
مگی نلسن

| مگی نلسن | مگی نلسن |
| --- | --- |
زاده: ۱۹۷۳ (۵۰–۵۱ سال) سان فرانسیسکو
ملیت: ایالات متحده آمریکا
دانشگاه: دانشگاه وسلین
سبک نوشتاری:  Non-داستان  شعر  زندگی‌نامه  تئوری 
همسر(ها): هری داج
فرزند(ان): ۲
مگی نلسن (انگلیسی: Maggie Nelson; ۱۹۷۳ (۵۰–۵۱ سال) –) شاعر، نویسنده، مقاله‌نویس، و استاد دانشگاه اهل ایالات متحده آمریکا بود. او در بسیاری از گونه‌های ادبی و فرهنگی مانند زندگی‌نامه‌نویسی، نقد هنری، تئوری، فمینیسم، دگرباشی، خشونت جنسی، تاریخ آوانگارد، نظریه زیبایی‌شناسی، فلسفه، دانش‌پژوهی، و شعر صاحب اثر می‌باشد.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه یاران مک‌آرتور، و کمک‌هزینه گوگنهایم شده‌است.