stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
استونی
تاریخ > دوره معاصر

زمانی که کمونیست‌ها قدرت را در روسیه به دست گرفتند (۱۹۱۷) استونی جدا شد ولی اشغال آلمانی‌ها و دو حمله از سوی روسیه استقلال را تا ۱۹۱۹ به تعویق انداخت.
در ۱۹۳۴ دیکتاتوری جایگزین دموکراسی ضعیف استونی گردید. پیمان عدم تعرض (۱۹۳۹) بین هیتلر و استالین استونی را به شوروی واگذاشت.
بزودی در ژوئن ۱۹۴۰، روسیه به بهانهٔ تحریکات دولت وقت استونی علیه نیروهای روسی مقیم، خواستار افزایش تعداد این نیروها در خاک استونی و تغییر دولت آن شد. در این دوره با پیشروی نظامی نیروهای آلمان نازی در جبهه‌های اروپای غربی، استالین به منظور تقویت مرزهای غربی، تصمیم به الحاق سه کشور بالتیک به شوروی گرفت، به ویژه که واکنشی از ناحیهٔ انگلستان یا فرانسه انتظار نمی‌رفت و ضمناً اپوزیسیون چپ داخلی نیز به دلیل بحران فزاینده اقتصادی، نفوذ و قدرت فراوان یافته بود. سرانجام استونی تسلیم تهدیدات شوروی شده و در ۲۱ ژوئن ۱۹۴۰ با حضور و نظارت نمایندگان اعزامی از مسکو، یک «دولت خلقی» با اعضایی کاملاً وابسته به شوروی، زمام امور را در دست گرفت. یک ماه بعد در حالی‌که اعضای حزب کمونیست و طرفداران شوروی، مجلس استونی را نیز در اختیار داشتند، پارلمان رسماً تأسیس جمهوری سوسیالیستی استونی را اعلام و تقاضای الحاق به اتحاد جماهیر شوروی را نمود که البته در ۶ اوت ۱۹۴۰ پذیرفته شد. از ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۴ استونی تحت اشغال آلمان نازی بود.
زمانی که سلطه شوروی دوباره تحمیل گشت (۱۹۴۵)، مهاجرت گسترده روس‌ها جایگزین ۱۲۰٬۰۰۰ استونیایی شد که کشته یا به سیبری تبعید شده بودند. در ۱۹۸۸ اصلاحات در شوروی به استونیایی‌های ملی‌گرا این فرصت را داد تا آشکارا فعالیت کنند.
ملی‌گرایان در پارلمان این جمهوری به اکثریت دست یافتند و خودمختاری بیشتری کسب کردند و به دنبال کودتای نافرجام کمونیست‌های تندرو در مسکو (اوت ۱۹۹۱) استونی را از اتحاد شوروی خارج کردند. در سپتامبر ۱۹۹۱ شوروی استقلال استونی را به رسمیت شناخت.
روسیه بر این نکته اصرار دارد که ارتش اتحاد جماهیر شوروی سابق اروپا را از چنگ نازی‌ها آزاد کرد و رئیس‌جمهوری روسیه از درخواست کشورهای لتونی، لیتوانی و استونی برای عذرخواهی در مورد اقدام شوروی سابق در الحاق این کشورها خشمگین است.
دولت استونی آخرین یادبود تسلط پنجاه ساله شوروی بر این کشور را روز ۲۷ آوریل ۲۰۰۷ از پایتخت برداشت. این اقدام با اعتراض روس‌تبارهای استونی روبرو شده است. تظاهرات خشونت بار آن‌ها دستکم یک نفر کشته و حداقل ۱۵۳ زخمی برجای گذاشت.
سیاست

مقاله‌های اصلی: مجلس استونی و دولت استونی
مقالهٔ اصلی: انتخابات در استونی
نظام سیاسی استونی جمهوری پارلمانی است و رئیس‌جمهوری، که اختیارات اجرایی محدودی دارد، از سوی نمایندگان پارلمان برای دوره پنج ساله به این سمت برگزیده می‌شود.
پارلمان این کشور دارای یک مجلس با ۱۰۱ نماینده است که با رای مستقیم مردم برای دوره‌های چهارساله به عضویت مجلس انتخاب می‌شوند.
مجمع ۱۰۶ نفره و رئیس‌جمهور با رأی تمامی افراد بالغ برای چهار سال انتخاب می‌شود. رئیس‌جمهور، نخست‌وزیر و شورای وزیرانی را انتصاب می‌کند که به مجمع پاسخگو هستند.
احزاب عمده سیاسی عمده عبارت‌اند از: حزب اصلاحات استونی، حزب مرکزی استونی، حزب محافظه‌کار خلق استونی، ایساما و حزب سوسیال دموکراتیک استونی
آلار کاریس در اوت ۲۰۲۱ به عنوان رئیس‌جمهور جدید این کشور انتخاب شد.
کشور استونی بیش از ۱۳۰ سرباز در چهارچوب نیروهای بین‌المللی کمک به امنیت، آیساف در افغانستان داشت که در ولایت آشوب‌زده هلمند مستقر بودند.
با امضای توافقنامه‌ای میان آمریکا و جمهوری استونی، شهروندان استونیایی از اواخر سال ۲۰۰۸ میلادی می‌توانند بدون روادید به آمریکا سفر کنند.
قلعه آلاتسکیوی
جغرافیا

مقالهٔ اصلی: جغرافیای استونی
استونی ۴۵٬۲۲۷ کیلومتر مربع (۱۷۴۶۲ مایل مربع) وسعت دارد.
استونی کوچک‌ترین و شمالی‌ترین کشور منطقه بالتیک بوده و از تعداد زیادی جزیره در ساحل جنوبی خلیج فنلاند تشکیل شده است. این کشور متشکل است از سرزمینی کم‌ارتفاع، که در جنوب شرق ۳۱۸ متر ارتفاع می‌یابد، و دو جزیره اصلی که ۲۲ درصد کشور را جنگل پوشانیده است و از چوب آن برای کاغذ و کبریت‌سازی استفاده می‌شود. استونی، از نظر منابع طبیعی فقیر می‌باشد.
در این کشور، دریاچه‌های فراوان و جنگل‌های متراکم زیادی، به چشم می‌خورد. استونی سه رودخانه اصلی دارد به نام‌های امایوگی، پارنو و ناروا.
آب‌وهوای این کشور معتدل و مرطوب با تابستان‌های ملایم و زمستان‌های سرد است.
استونی ۵۶۱ کیلومتر مرز دارد و طول سواحل آن بسیار بیشتر از این یعنی ۳۷۹۴ کیلومتر است. در مرز شرقی استونی با روسیه، دریاچه پیپوس واقع شده و مرز شمالی را رودخانه ناروا تشکیل می‌دهد. استونی تنها در مرز جنوبی خود عارضه طبیعی مشخصی ندارد.
سطح کشور استونی کمابیش هموار است ولی در برخی سواحل آن زمین‌ها گاه با شیب زیادی از دریا بیرون آمده‌اند و در جنوب شرق کشور در پشت این سواحل نیز تپه‌زارها ادامه می‌یابند. بلندترین نقطه استونی یعنی سور مونامگی (به معنی کوه تخم‌مرغی بزرگ) که ۳۱۸ متر ارتفاع دارد نیز در این بخش از کشور واقع شده است.
در مناطق غربی و شمالی استونی صدها جزیره واقع شده که بیشتر آن‌ها غیرمسکونی هستند و از شماری از آن‌ها در زمان شوروی به عنوان منطقه نظامی استفاده می‌شد. بزرگ‌ترین این جزایر ساره و هیو هستند که هر یک استان‌های جداگانه‌ای به‌شمار می‌آیند. از جزیره‌های کوچک‌تر مسکونی می‌توان به موهو، وورمسی، ویلساندی، آبروکا، کیهنو، و روهنو اشاره کرد.
نگاره ماهواره‌ای از استونی
اوسموسار یکی از جزایر پرشمار استونی
دریاچه‌ای در استونی
جنگل در استونی
بالاترین نقطه در سرزمین استونی، پارک ملی لاهما
رودخانه آلتجا در پارک ملی لاهما، استونی
جغرافیا > اقلیم

مقالهٔ اصلی: اقلیم استونی
استونی در بخش شمالی منطقه معتدل و در بین منطقه انتقال اقلیم اقیانوسی و اقلیم قاره‌ای قرار دارد و دارای چهار فصل تقریباً یکسان است.
دمای هوای استونی به‌طور میانگین ۱۶٫۳ درجه سانتیگراد (۶۱٫۳ درجه فارنهایت) در جزایر بالتیک تا ۱۸٫۱ درجه سانتیگراد (۶۴٫۶ درجه فارنهایت) در داخل در ماه ژوئیه (گرم‌ترین ماه) و از ۳٫۵- درجه سانتیگراد (۲۵٫۷ درجه فارنهایت) در جزایر بالتیک تا ۷٫۶- درجه سانتیگراد (۱۸٫۳ درجه فارنهایت) در داخل در فوریه (سردترین ماه) است. همچنین در کل متوسط دما در سال در استونی ۵٫۲ درجه سانتی گراد (۴۱٫۴ درجه فارنهایت) است.
میانگین بارش در سال‌های ۱۹۶۱–۱۹۹۰ از ۵۳۵ تا ۷۲۷ میلیمتر (۲۱٫۱ تا ۲۸٫۶ اینچ) در سال بوده.
جغرافیا > تنوع زیستی

بسیاری از گونه‌های منقرض شده در بیشتر کشورهای اروپایی هنوز در استونی یافت می‌شوند. پستانداران موجود در استونی شامل گرگ، وشق اوراسیایی، خرس قهوه‌ای، روباه سرخ، رودک، گراز، موس، مرال، شوکا، سگ آبی اوراسیایی، شنگ اوراسیایی، فک خاکستری و فک حلقه‌دار است. تیره‌راسوی اروپایی که به شدت در معرض خطر انقراض است مجدداً با موفقیت در جزیره هیوما دیده شده و سنجاب پرنده سیبریایی در شرق استونی زیست می‌کند.
گونه‌های واردشده، مانند گوزن ژاپنی، سگ‌راکون و موش آبی، در این کشور یافت می‌شوند بیش از ۳۰۰ گونه پرنده در استونی شناسایی شده است که شامل عقاب دریایی دم‌سفید، عقاب خال‌دار کوچک، عقاب طلایی، ستبرخروس اوراسیایی، لک‌لک سیاه و لک‌لک سفید و گونه‌های متعددی جغد و غاز می‌شود. همچنین چلچله پرنده ملی کشور استونی محسوب می‌شود.
مناطق حفاظت شده ۱۸٪ سرزمین استونی و ۲۶٪ سرزمین دریایی آن را تحت پوشش قرار داده است. ۶ پارک ملی، ۱۵۹ ذخیره‌گاه طبیعی و بسیاری از مناطق حفاظت شده در این کشور وجود دارد.
جغرافیا > تقسیمات کشوری

استونی به ۱۵ شهرستان (به استونیایی: maakonnad) تقسیم می‌شود که ناحیه‌های مدیریتی کشور هستند.
اقتصاد

مقالهٔ اصلی: اقتصاد استونی
استونی به‌عنوان عضوی از اتحادیه اروپا، از نظر بانک جهانی اقتصادی با درآمد بالا تلقی می‌شود، برابری قدرت خرید کشور براساس اعلام صندوق بین‌المللی پول در سال ۲۰۱۶ برابر با ۲۹٬۳۱۲ دلار بوده. جمهوری استونی در ۱ ژانویه ۲۰۱۱ هفدهمین کشور اتحادیه اروپاست که به حوزه یورو پیوسته است.
براساس یورواستات، استونی کمترین نسبت بدهی دولت به تولید ناخالص داخلی را در میان کشورهای اتحادیه اروپا با ۶٫۷ درصد در پایان سال ۲۰۱۰ داشته است. بودجه متعادل، بدهی دولت تقریباً ناموجود، مالیات بر درآمد ثابت، رژیم تجارت آزاد، بخش بانکداری تجاری رقابتی، خدمات نوآورانه الکترونیکی و حتی خدمات مبتنی بر تلفن همراه، از شاخصه‌های اقتصاد بازار استونی هستند.
استونی حدود ۷۵ درصد از برق مصرفی خود را تولید می‌کند که در سال ۲۰۱۱ حدود ۸۵ درصد از آن توسط سنگ نفت استخراج شده در کشور تولید شده است. منابع انرژی جایگزین مانند چوب، پوده و زیست‌توده تقریباً ۹٪ از تولید انرژی اولیه را تشکیل می‌دهند. انرژی باد حدود ۶٪ کل تولید در سال ۲۰۰۹ را تشکیل می‌داده. استونی فراورده‌های نفتی را از اروپای غربی و روسیه وارد می‌کند همچنین ۱۰۰٪ گاز طبیعی خود را از روسیه وارد می‌کند.
انرژی سنگ نفت، مخابرات، نساجی، محصولات شیمیایی، خدمات بانکی، غذا و ماهیگیری، الوار، کشتی‌سازی، الکترونیک و حمل و نقل بخش‌های اصلی اقتصاد استونی را تشکیل می‌دهند.
خاک استونی، قابلیت کشت مناسبی نداشته، و دامداری آن نیز، فقط جوابگوی ۲۰ درصد نیاز کشور است. در سالیان اخیر، منابع محدودی از نفت و فسفریت در این کشور یافت شده است.
استونی نخستین کشور از جمهوری‌های شوروی سابق بود که واحد پول یورو را به جای پول ملی، به گردش درآورد. بیست سال پس از جدا شدن استونی از اتحاد جماهیر شوروی، برای بسیاری از مردم استونی، پیوستن به یورو این موضوع را ثابت کرد که آن‌ها به غرب پیوسته‌اند. کاهش هزینه‌های دولتی که برای پیوستن استونی به حوزه یورو ضروری بوده، سبب افزایش نرخ بیکاری در این کشور و رسیدن آن به ۱۶ درصد شد. بحران بدهی‌های اروپا در گذشته به شدت به استونی صدمه زده‌بود.
اقتصاد استونی از شفافیت بسیار بالایی برخوردار است به‌طوری که در رده ۶ جهانی و رده ۲ اروپا در شاخص آزادی اقتصادی قرار دارد. یک سیستم مالیاتی ساده با نرخ ثابت و مالیات غیرمستقیم کم، گشودگی برای سرمایه‌گذاری خارجی و یک سیستم تجاری لیبرال از اقتصاد ارتجاعی و عملکرد خوب حمایت کرده است. تمرکز زیاد در بخش فناوری اطلاعات منجر به خدمات عمومی بسیار سریعتر، ساده و کارآمد شده است که برای مثال ثبت اظهارنامه مالیاتی کمتر از پنج دقیقه طول می‌کشد و ۹۸٪ معاملات بانکی از طریق اینترنت انجام می‌شود.
مردم

مقالهٔ اصلی: مردم استونیایی
| اقوام ساکن استونی | اقوام ساکن استونی | اقوام ساکن استونی | اقوام ساکن استونی | اقوام ساکن استونی |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| استونیایی | استونیایی |   | ۶۸٫۷٪ | ۶۸٫۷٪ |
| روس | روس |   | ۲۴٫۸٪ | ۲۴٫۸٪ |
| اوکراینی | اوکراینی |   | ۲٫۰٪ | ۲٫۰٪ |
| بلاروسی | بلاروسی |   | ۱٫۱٪ | ۱٫۱٪ |
| فنلاندی | فنلاندی |   | ۰٫۸٪ | ۰٫۸٪ |
| دیگران | دیگران |   | ۱٫۶٪ | ۱٫۶٪ |
پیش از جنگ جهانی دوم، مردم استونیایی‌تبار ۸۸ درصد از جمعیت کشور را تشکیل می‌داد و اقلیت‌های قومی ۱۲ درصد باقی‌مانده را تشکیل می‌دادند.
بزرگ‌ترین گروه‌های اقلیتی در سال ۱۹۳۴ عبارت بود از روس، آلمانی، سوئدی، لتونیایی، یهود، لهستانی، فنلاندی و اینگری‌ها.
بین سال‌های ۱۹۴۵ و ۱۹۸۹، با اجرای برنامه روسی‌سازی شوروی‌ها درصد استونیایی‌تبارها در میان مردم این کشور به به ۶۱ درصد کاهش یافت.
شوروی مهاجرت انبوه کارگران صنعتی از روسیه، اوکراین، و بلاروس را به استونی ترویج کرد و بسیاری از استونیایی‌ها در زمان جنگ ناچار به مهاجرت شدند. ژوزف استالین نیز دست به تبعیدهای دسته جمعی و اعدام مردم استونی زد به‌طوری‌که در جریان دوران «پاکسازی» او ۱۱۰ هزار تن از مردم استونی کشته یا تبعید شدند.
در دهه پس از استقلال، مهاجرت گسترده روس‌ها از استونی و برچیده شدن پایگاه‌های نظامی روسیه در سال ۱۹۹۴ باعث شد که نسبت قوم استونیایی در استونی از ۶۱٪ در سال ۲۰۰۶ میلادی به ۶۹٪ درصد افزایش پیدا کند.
فرهنگ

در سال ۲۰۱۰، تعداد ۲۴۵ موزه در استونی وجود داشت که به‌طور جمعی بیش از ۱۰ میلیون شیء در آن‌ها به نمایش درآمده است.
آکادمی هنرهای استونی (به استونیایی: Eesti Kunstiakadeemia, EKA) ارائه آموزش عالی در هنر، طراحی، معماری، رسانه، تاریخ هنر و آموزش مرمت آثار را برعهده دارد.
رویکرد فرهنگسرای ویلیاندی (Viljandi) دانشگاه تارتو همگانی کردن فرهنگ بومی از طریق ارائه برنامه‌های درسی در رشته‌های ساختمان‌سازی بومی، آهنگری بومی، طراحی پارچه و لباس بومی، صنایع دستی سنتی و موسیقی سنتی است.
هستهٔ اولیهٔ شعر معاصر استونی با آرمان‌گرایی استقلال‌طلبانهٔ آن، موجب پدید آمدن گروهی از شاعرانی شد که کارشان را از ۱۹۰۵ آغاز کردند و با نام «استونی‌های جوان» شهرت دارند.
پس از استقلال جمهوری استونی از امپراتوری تزاری روس و قرن‌ها سلطه فئودالی آلمانی‌ها، شعر «ماری اوندر» به عنوان الگوی سنتی شعر استونی شناخته شد و نام او را به عنوان نامزد جایزهٔ ادبی نوبل مطرح کرد.
در دهه ۱۹۳۰ نسل سوم شاعران استونی قدم به عرصهٔ وجود گذاشتند، که از آن میان می‌توان به شاعرانی چون: «بتی آلور»، «اوکو ماسینگ» و «برنارد کانگرو» اشاره کرد؛ که از میان آنان «بتّی الور»، پس از درگذشت «ماری اوندر» عنوان شاعر ملی استونی را به دست آورد.
حرکت جدید شعر معاصر استونی که از دههٔ پنجاه به بعد رو به رشد نهاده بود، در دهه‌های بعد نیز به حرکت خود ادامه داد و در حال حاضر نیز به رشد خود ادامه می‌دهد.
فرهنگ > موسیقی

اولین اشاره به آواز استونیایی مربوط به ساکسو گراماتیکوس بوده است، ساکسو از رزمندگان استونیایی صحبت می‌کند که شبانه در حالی که منتظر نبرد بودند آواز می‌خواندند. سازهای بادی سنتی که توسط چوپان‌ها ساخته و نواخته می‌شد مدتی رواج داشت، از دیگر سازهای موسیقی فولکلور استونی می‌توان از زیتر و آکوردئون اشاره کرد.
جشنواره موسیقی استونی که از سال ۱۸۶۹ تاکنون برگزار می‌شود بزرگ‌ترین جشنواره موسیقی در این کشور محسوب می‌شود که ابتدا در شهر تارتو برگزار می‌شد اما از سال ۱۸۹۶ به تالین منتقل شد. نوازندگان و آهنگسازان حرفه‌ای استونی در قرن ۱۹ شامل رودولف توبیاس، مینا هارما، مارت سار، آرتور کاپ، یوهان آویک، الکساندر اونیلید، آرتور لمبا و هینو الر و موسیقی‌دانان حرفه‌ای مطرح استونی در قرن ۲۰ شامل آروو پرت، ادوارد توبین و ویلیو تورمیس بوده است.
در دهه ۱۹۵۰، جورج اوتس باریتون اهل استونی به عنوان یک خواننده اپرا به شهرت جهانی رسید. در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۰۱ تانل پادار با آهنگ «همه» برنده این مسابقات شد و در سال ۲۰۰۲ استونی میزبان مسابقه آواز یوروویژن را برعهده داشت.
فرهنگ > ادبیات

ادبیات استونی به ادبیات نوشته شده به زبان استونیایی اشاره دارد. (حدود ۱ میلیون گویشور) شکست استونی در جنگ‌های صلیبی شمالی از قرن سیزدهم تا ۱۹۱۸ در برابر آلمان، سوئد و روسیه منجر به انتشار چند اثر ادبی اولیه به زبان استونیایی شد، قدیمی‌ترین سوابق نوشتاری استونی مربوط به قرن سیزدهم است.
اسکار لوتس برجسته‌ترین نثرنویس ادبیات اولیه استونی بود که آثارش امروزه نیز به‌طور گسترده خوانده می‌شود مخصوصاً رمان مکتب غنایی بهار (Kevade), آنتون هانسن تامساره در رمان حقیقت و عدالت که یک اثر واقع‌گرای روانشناختی پنتالوگرافی است تحول جامعه استونی را از یک جامعه دهقانی به یک کشور مستقل ثبت کرده است. در دوران مدرن یان کروس و یان کاپلینسکی مشهورترین و ترجمه‌شده‌ترین نویسندگان استونی هستند. همچنین از مشهورترین نویسندگان اواخر قرن بیستم و اوایل قرن بیست و یکم می‌توان به تونو اونپالو و اندروس کیویرا اشاره کرد.
فرهنگ > تعطیلات

| ادیان در استونی (سال ۲۰۰۰) | ادیان در استونی (سال ۲۰۰۰) | ادیان در استونی (سال ۲۰۰۰) | ادیان در استونی (سال ۲۰۰۰) | ادیان در استونی (سال ۲۰۰۰) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| بدون دین | بدون دین |   | ۷۰٫۸٪ | ۷۰٫۸٪ |
| لوتریانیسم | لوتریانیسم |   | ۱۳٫۶٪ | ۱۳٫۶٪ |
| ارتدکس شرقی | ارتدکس شرقی |   | ۱۲٫۸٪ | ۱۲٫۸٪ |
| دیگر ادیان | دیگر ادیان |   | ۲٫۸٪ | ۲٫۸٪ |
روز ملی استونی روز استقلال این کشور در ۲۴ فوریه است، روزی که اعلامیه استقلال استونی صادر شده است، از سال ۲۰۱۳، دوازده روز تعطیل عمومی وجود دارد که جشن گرفته می‌شود.
| تعطیل عمومی استونی | تاریخ |
| --- | --- |
سال نو: ۱ ژانویه
روز استقلال: ۲۴ فوریه
آدینه نیک: 
عید پاک: 
روز مه: ۱ مه
عید پنجاهه: 
روز پیروزی: ۲۳ ژوئن
روز نیمه تابستان: ۲۴ ژوئن
روز استقلال دوباره: ۲۰ اوت
شب کریسمس: ۲۴ دسامبر
کریسمس: ۲۵ دسامبر
روز باکسینگ: ۲۶ دسامبر
کلیسای وایکه-ماریا
جمهوری شوروی سوسیالیستی استونی
ساختمان مجلس استونی در قلعه تومپئا.
استنبوک هاوس ساختمان اصلی دولت استونی در شهر تالین
تصویر ماهواره‌ای از استونی
موقعیت جغرافیایی استونی
طبقه‌بندی اقلیم‌های استونی
پرستوی خانگی پرنده ملی استونی
کارخانه آبجوسازی ساکو در ساکو، استونی با بیش از دویست‌سال سابقه فعالیت
گروه بی‌ال‌آرتی یک شرکت کشتی‌سازی در شهر تالین، استونی
کرلی خواننده و ترانه‌سرای استونیایی
جشنواره موسیقی استونی از شاهکارهای شفاهی و ناملموس میراث بشری یونسکو
ماری اوندر مهم‌ترین شاعر معاصر استونی
زاسکیا اسکن

رهبر حزب سوسیال دموکرات آلمان
| Saskia Esken | Saskia Esken |
| --- | --- |
رهبر حزب سوسیال دموکرات: رهبر حزب سوسیال دموکرات
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۶ دسامبر ۲۰۱۹ همکار با نوربرت والتر-بوریانس: آغاز به کار  ۶ دسامبر ۲۰۱۹ همکار با نوربرت والتر-بوریانس
General Secretary: لارس کلینگ‌بایل
قائم‌مقام: کلارا گیویتس هوبرتوس هایل کوین کوهنرت سرپیل میدیاتلی آنکه رلینگر
پس از: مالو دریر (acting)
عضو بوندستاگ از بادن-وورتمبرگ: عضو بوندستاگ از بادن-وورتمبرگ
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۲۲ سپتامبر ۲۰۱۳: آغاز به کار  ۲۲ سپتامبر ۲۰۱۳
حوزه انتخاباتی: لیست انتخاباتی حزب سوسیال دموکرات
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: Saskia Hofer ۲۸ اوت ۱۹۶۱ ‏(۶۳ سال) اشتوتگارت، آلمان غربی
حزب سیاسی: SPD
زاسکیا اسکن (زاده ۲۸ اوت ۱۹۶۱) یک سیاستمدار آلمانی از حزب سوسیال دموکرات آلمان (SPD) است که از دسامبر ۲۰۱۹ رهبری حزب سوسیال دموکرات آلمان را (بطور مشترک نوربرت والتر-بوریانس) بر عهده دارد. وی از سال ۲۰۱۳ عضوی از بوندستاگ است. اسکن متخصص فناوری اطلاعات است.
زندگی و حرفه

اسکن در سال ۱۹۶۱ در اشتوتگارت متولد شد. وی پس از تحصیلات ناتمام در زمینه ادبیات و جامعه‌شناسی، در سال ۱۹۹۰ گواهینامه تخصصی در رشته فناوری اطلاعات دریافت کرد و تا زمان تولد فرزندانش در این حوزه مشغول به کار بود.
زندگی سیاسی

اسکن در سال ۱۹۹۰ وارد حزب سوسیال دموکرات شد و در انتخابات فدرال ۲۰۱۳ از منطقه کالو وارد بوندستاگ شد. وی عضوی از کمیته برنامه دیجیتال بوندستاگ می‌باشد و سمت وی در این کمیته گزارشگر گروه پارلمانی در زمینه حفظ حریم خصوصی، امنیت رایانه، آموزش دیجیتال و دولت الکترونیکی است. .
از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۷، اسکن عضو کمیته ارزیابی آموزش، تحقیقات و فناوری و همچنین هیئت مشورتی مجلس برای توسعه پایدار بود. پس از انتخابات سال ۲۰۱۷، وی به کمیته امور داخلی بوندستاگ پیوست.
اسکن در داخل گروه پارلمانی خود، عضوی از گروه‌های کاری در زمینه مسائل دیجیتالی (از سال ۲۰۱۴) و حمایت از حقوق مصرف‌کننده (از سال ۲۰۱۸) و همچنین عضوی گروه چپ پارلمانی، یک انجمن نمایندگان چپ‌گرا در بوندستاگ است.
در مذاکرات برای تشکیل یک دولت ائتلافی تحت رهبری صدراعظم آنگلا مرکل پس از ۲۰۱۷ انتخابات فدرال، اسکن به عضویت گروه کاری در سیاست‌های دیجیتال درآمد که توسط هلگه براون، دروته بر و لارس کلینگبایل رهبری می‌شد.
اسکن همراه با نوربرت والتر بوریانس آمادگی خود را برای نامزدی در انتخابات رهبری حزب سوسیال دموکرات آلمان در سال ۲۰۱۹ اعلام کرد. و در دور دوم انتخابات رهبری حزب در نوامبر ۲۰۱۹ برنده شد و به رهبری حزب سوسیال دموکرات رسید.
فعالیتهای دیگر > آژانس‌های نظارتی

آژانس شبکه فدرال برق، گاز، ارتباطات، پست و راه‌آهن (BNetzA)، عضو هیئت مشورتی (از سال 2018)
فعالیتهای دیگر > سازمانهای غیرانتفاعی

بنیاد حریم خصوصی، عضو هیئت مشاوره استراتژیک
Ein Netz für Kinder، عضو هیئت امنا (از سال ۲۰۱۴)
فدراسیون آلمان برای حفاظت از محیط زیست و طبیعت (BUND)، عضو
صلح سبز، عضو
اتحادیه صنفی خدمات متحد آلمان (ver.di)، عضو
آژانس فدرال آموزش مدنی، عضو علی‌البدل هیئت امنای (۲۰۱۴–۲۰۱۸)
مواضع سیاسی

در مارس ۲۰۱۹، اسکن با دستورالعمل اتحادیه اروپا دربارهٔ حق چاپ در بازار واحد دیجیتال و ماده ۱۳ آن مخالفت کرد
در سال ۲۰۱۹، اسکن در چندین مورد خواستار مذاکره مجدد در مورد موضوعاتی مانند هزینه‌های دولت و سیاست تغییر آب و هوا در معاهده ائتلاف ۲۰۱۸ شد.
جنجال

در اواسط سال ۲۰۲۰، دادستانی کل برلین صدها شکایت دریافت کرد که اسکن را به تهمت به خاطر استفاده از اصطلاح "Covidiots" در توییتر متهم می‌کردند. اسکن گفته بود که معترضین در راهپیمایی برلین با نقض قوانین فاصله اجتماعی و نادیده گرفتن الزامات استفاده از ماسک صورت، سلامتی دیگران را تهدید می‌کنند. دادستان با استدلال اینکه اسکن از حقوق اساسی خود برای ابراز عقیده استفاده می‌کند، شکایات حقوقی را رد کرد.
ریچارد کلاریدا

| ریچارد کلاریدا | ریچارد کلاریدا |
| --- | --- |
۲۱امین نایب‌رئیس فدرال رزرو: ۲۱امین نایب‌رئیس فدرال رزرو
دوره مسئولیت ۱۷ سپتامبر ۲۰۱۸ – ۱۴ ژانویه ۲۰۲۲: دوره مسئولیت ۱۷ سپتامبر ۲۰۱۸ – ۱۴ ژانویه ۲۰۲۲
رئیس‌جمهور: دونالد ترامپ جو بایدن
پس از: استنلی فیشر
پیش از: لایل براینارد
عضو شورای حکام فدرال رزرو: عضو شورای حکام فدرال رزرو
دوره مسئولیت ۱۷ سپتامبر ۲۰۱۸ – ۱۴ ژانویه ۲۰۲۲: دوره مسئولیت ۱۷ سپتامبر ۲۰۱۸ – ۱۴ ژانویه ۲۰۲۲
رئیس‌جمهور: دونالد ترامپ جو بایدن
پس از: دانیل تارولو
پیش از: فیلیپ جفرسون (نامزد)
دستیار وزیر خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا در امور سیاست اقتصادی: دستیار وزیر خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا در امور سیاست اقتصادی
دوره مسئولیت ۷ فوریه ۲۰۰۲ – ۱۶ مه ۲۰۰۳: دوره مسئولیت ۷ فوریه ۲۰۰۲ – ۱۶ مه ۲۰۰۳
رئیس‌جمهور: جرج دابلیو. بوش
پس از: دیوید ویلکاکس
پیش از: مارک وارشاوسکی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۸ مهٔ ۱۹۵۷ ‏(۶۷ سال) هرین، ایلینوی، U.S.
حزب سیاسی: جمهوری‌خواه
تحصیلات: دانشگاه ایلینوی در اربانا-شمپین (BS) دانشگاه هاروارد (MA، PhD)
ریچارد هاریس کلاریدا (Richard Harris Clarida) (متولد ۱۸ می ۱۹۵۷)، اقتصاددان اهل ایالات متحده است که به عنوان عضو شورای حکام فدرال رزرو و از سال ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۲ به عنوان نایبرئیس فدرال رزرو خدمت نموده است. کلاریدا دو هفته قبل از به پایان رسیدن دوره‌اش به عنوان حاکم، به علت دخیل بودن در رسوایی تجاری ۲۰۱۹/۲۰ فدرال رزرو از سمت خود کنار رفت. او پروفسور سی. لویل هاریس مضمون اقتصاد و امور بین‌الملل در دانشگاه کلمبیا بود و همچنین از ۲۰۰۶ تا سپتامبر ۲۰۱۸ به عنوان مشاور استراتژی جهانی برای پیمکو (PIMCO) خدمت نمود. او برای کارهایش در نظریه تعادل عمومی پویای تصادفی و اقتصاد پولی بین‌المللی شناخته می‌شود. او معاون پیشین وزارت خزانه‌داری در امور سیاست اقتصادی و دریافت‌کننده مدال خزانه‌داری است.
تحصیلات

کلاریدا مدرک لیسانس علوم خود را در رشته اقتصاد از دانشگاه ایلینوی با درجه برنز کسب نموده و فوق لیسانس (M.A) و دکترای تخصصی (PhD) خود را از دانشگاه هاروارد به‌دست‌آورد. او در اکتبر ۲۰۱۸، جایزه فارغ‌التحصیل کالج هنرهای آزاد و علوم را از دانشگاه الینوی دریافت کرد.
حرفه علمی و دستاوردهای پژوهشی

از ۱۹۸۸ میلادی تاکنون، کلاریدا مشغول تدریس برنامه‌های اقتصاد و امور بین‌المللی در دانشگاه کلمبیا است، جای که او اکنون پروفسور سی. لویل هاریس اقتصاد است. کلاریدا از ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۱ میلادی به عنوان رئیس دانشکده اقتصاد در دانشگاه کلمبیا خدمت کرد. در اوایل حرفه خود، او عضو بنیاد کاولز در دانشگاه ییل بود.
پژوهش کلاریدا متمرکز بر مدل‌سازی تعادل عمومی پویای تصادفی است، شاخه‌ای از نظریه تعادل عمومی کاربردی که روی اقتصاد کلان معاصر و سیاست پولی بهینه تأثیرگذار می‌باشد، به‌ویژه با لنز تحلیل سری زمانی. مطالعات وی همراه با جوردی گالی و مارک گرتلر، پیشنهاد می‌نماید که امروزه سیاست پولی در بیشتر کشورها نشان‌دهنده یک قانون تیلور پیش‌رونده است، در حالی که سیاست‌گذاران دهه ۱۹۷۰ نتوانستند از این چنین یک قانون تیلور پیش‌رونده پیروی نمایند.
کلاریدا تعداد زیادی از مقالاتی که به‌طور مکرر بازدید گردیده در ژورنال‌های علمی پیشتاز روی موضوعات سیاست پولی، نرخ‌های مبادله، نرخ‌های سود و جریان‌های بین‌المللی سرمایه منتشر نموده‌است. بارها از وی دعوت به عمل آورده شد تا پژوهش‌های خود را در بانک‌های مرکزی پیشتاز در سطح دنیا از جمله، فدرال رزرو، بانک مرکزی اروپا، بانک انگلستان و بانک ژاپن ارایه نماید. او در مورد تبعات سیاست پولی دوره تورم-پایین که به‌وسیله بحران مالی ۲۰۰۸ ایجاد گردید، نوشته‌است. او همچنین در ۲۰۱۴ میلادی مفهوم «بی‌طرفی جدید» را برای سیاست پولی آمریکا معرفی نموده و طبق آن یک کاهش چشم‌گیر در *r (نرخ بهره‌ای که با استخدام کامل و تورم ثابت سازگار می‌باشد) را پیش‌بینی نمود. گرچه قبل از بحران تصور براین بود که *r بالاتر از ۴ درصد است، اما کلاریدا در ۲۰۱۴ نوشت که *r حالا نزدیک به ۲ بود نه ۴ درصد.
سایر دستاوردهای حرفه‌ای

کلاریدا به عنوان معاون وزارت خزانه‌داری ایالات متحده در امور سیاست اقتصادی خدمت نمود، سمتی که مستلزم تأییدی مجلس سنای ایالات متحده است. در این سمت، او به عنوان مشاور ارشد اقتصادی دو وزیر خزانه‌داری، پاول اونیل و جان دبلیو. اسنو خدمت نموده و به آن‌ها در رابطه با مسائل اقتصادی مشورت می‌داد، از جمله ابعاد اقتصادی جهانی و ایالات متحده، جریان‌های بین‌المللی سرمایه، راهبری شرکتی و ساختار موعد قرضه‌های ایالات متحده. در ماه می ۲۰۰۳، اسنو مدال خزانه‌داری را «برای قدردانی از خدمات شایسته کلاریدا» برای وی اعطاء کرد.
کلاریدا در چندین شرکت مالی مشهور از جمله در گروه مبادلات خارجی جهانی در شرکت کریدت سوئیسو فرست بوستون (Credit Suisse First Boston) و شرکت مدیریت دارایی گراس‌من (Grossman Asset Management) به عنوان مشاور خدمت نموده‌است. او از ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۸ میلادی مشاور استراتژی جهانی در شرکت پیمکو (PIMCO) بوده و در ۲۰۱۵ میلادی به عنوان مدیر اجرائی این شرکت انتخاب گردید. او عضو شورای روابط خارجی است. کلاریدا رئیس پروژه و ویراستار ناهمترازی‌های فعلی حساب گروه ۷: ثبات و تعدیل در NBER بود. از ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۸ میلادی، او به عنوان یکی از ویراستارهای سال‌نامه بین‌المللی اقتصادکلان NBER خدمت کرد.
فدرال رزرو

در ۲۴ آوریل ۲۰۱۸، کلاریدا رسماً از جانب رئیس‌جمهوری دونالد ترامپ، به‌جای استنلی فیشر به عنوان نایب رئیس فدرال رزرو معرفی گردید. در ۲۸ اوت ۲۰۱۸، مجلس سنای ایالات متحده با ۶۹ رأی موافق در مقابل ۲۶ رأی مخالف، کلاریدا را تأیید نمود. او از ۱۷ سپتامبر ۲۰۱۸ به کار خود به عنوان نایب رئیس فدرال رزرو آغاز کرد.
فدرال رزرو > تجارت بحث‌برانگیز

در ۲۷ فوریه ۲۰۲۰، درست یک روز قبل از این‌که رئیس فدرال رزرو، جروم پاول بیانیه‌ای را در رابطه با واکنش اقتصادی به پاندمی کووید-۱۹ صادر نماید، کلاریدا میان ۱ تا ۵ میلیون دلار از صندوق اوراق قرضه به صندوق سهام پیمکو استاکس‌پلاس (PIMCO StocksPlus) معامله نمود. یکی از سخنگویان فدرال رزرو به رویترز پاسخ داد: «افشای معاملات مالی نایب رئیس کلاردیا در سال ۲۰۲۰، معامله‌های را نشان می‌دهد که نمایان‌گر یک تنظیم-مجدد از قبل طراحی شده در حساب‌های وی است، همانند یک تنظیم-مجدد که او در آوریل ۲۰۱۹ انجام داده و گزارش داده شده بود». در ۴ اکتبر ۲۰۲۱، سناتور الیزابت وارن از کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا درخواست نمود تا تحقیق نمایند که آیا کلاریدا قوانین معامله بر مبنای اطلاعات درونی را نقض کرده‌است یا خیر و همچنین این‌که «معاملات از نظر اخلاقی پرسش‌برانگیز» وی را بررسی نمایند. زمانی که یک افشای تصحیح شده برملا ساخت که کلاریدا همان صندوق سهام را سه روز پیش از این‌که دوباره خریداری نماید به فرش رسانیده بود، نیویورک تایمز نوشت: «حرکت سریع در فروش و خریداری مجدد سهام، کم‌تر یک حرکت مالی برنامه‌ریزی شده و دراز مدت به نظر رسیده و بیشتر شبیه واکنشی به اوضاع بازار است». در ۱۰ ژانویه ۲۰۲۲، کلاریدا اعلام کرد که در ۱۴ ژانویه، دو هفته قبل از منقضی شدن دوره کاری خود، از سمتش کنار می‌رود. در این اعلامیه که از جانب کلاریدا ارایه گردید، هیچ ذکری از اتهامات معاملات بحث‌برانگیز صورت نگرفت.