stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
گزده تورکر

بازیگر اهل ترکیه
| گزده تورکر | گزده تورکر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۷ سپتامبر ۱۹۹۵ ‏(۲۹ سال) بورسا، ترکیه
ملیت: ترکیه
محل تحصیل: دانشگاه هنرهای زیبای معمار سنان
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۳-اکنون
قد: ۱۷۴ سانتیمتر (۵ فوت ۹ اینچ)
همسر: آنیل گولر (ا. ۲۰۲۱)
جوایز: بهترین بازیگر نقش مکمل زن در جشنواره بهترین زمان ۲۰۲۲
گُزده تورکر (به ترکی استانبولی: Gözde  Türker؛ زاده ۱۷ سپتامبر ۱۹۹۵) بازیگر اهل ترکیه است.
زندگی و تحصیلات

تورکر در ۱۷ سپتامبر ۱۹۹۵ در شهر بورسا متولد شد، وی در خانواده‌ای کم جمعیت متولد شد و یک خواهر بزرگتر از خود دارد.
تورکر در رشته‌ی تئاتر از دانشگاه هنرهای زیبای معمار سنان فارغ‌التحصیل شد.
حرفه

تورکر ار ۹ سالگی وارد عرصه بازیگری شد. او بازیگری حرفه‌ای را در ۱۸ سالگی با ایفای نقش صفیه در مجموعه تلویزیونی حریم سلطان آغاز کرد، سپس در مجموعه‌های پویراز کارایل و عروس استانبولی حضور یافت، تورکر با ایفای نقش هاریکا مانیاسلی در مجموعه تلویزیونی خواهر و برادرانم به شهرت بسیاری رسید.
زندگی شخصی

گزده تورکر در ۲۴ ژوئیه ۲۰۲۱ با آنیل گولر تاجر ترک ازدواج کرد. او هم اکنون در شبکه‌اجتماعی اینستاگرام ۱/۳ میلیون دنبال‌کننده دارد.
فیلم‌شناسی

| مجموعه تلویزیونی> سال | مجموعه تلویزیونی> عنوان | مجموعه تلویزیونی> نقش | مجموعه تلویزیونی> جزئیات |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۳ | حریم سلطان | صفیه | ۱۲ قسمت |
| ۲۰۱۶ | پویراز کارایل | ملیس | ۸ قسمت |
| ۲۰۱۸ | عروس استانبولی | اُلفت | ۴ قسمت |
| ۲۰۲۱–۲۰۲۲ | خواهر و برادرانم | هاریکا | ۵۲ قسمت |
| ۲۰۲۳ | پرچم سرخ | آسلی | ۱۹ قسمت |
نلی کانلی

| نلی کانلی | نلی کانلی |
| --- | --- |
نلی کانلی در لیموزین ریاست جمهوری در ۲۲ نوامبر ۱۹۶۳ میلادی.: نلی کانلی در لیموزین ریاست جمهوری در ۲۲ نوامبر ۱۹۶۳ میلادی.
بانوی اول تگزاس: بانوی اول تگزاس
در نقش ۱۵ ژانویه ۱۹۶۳ – ۲۱ ژانویه ۱۹۶۹: در نقش ۱۵ ژانویه ۱۹۶۳ – ۲۱ ژانویه ۱۹۶۹
فرماندار: جان کانلی
پس از: Jean Daniel
پیش از: Ima Smith
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: Idanell Brill ۲۴ فوریهٔ ۱۹۱۹ آستین، تگزاس، U.S.
درگذشته: ۱ سپتامبر ۲۰۰۶ (۸۷ سال) آستین، تگزاس، U.S.
آرامگاه: قبرستان ایالت تگزاس
ملیت: آمریکایی
همسر(ان): جان کانلی (ا. ۱۹۴۰–۱۹۹۳)
فرزندان: ۴
محل تحصیل: دانشگاه تگزاس در آستین
ایدانل بریل کانلی (Idanell Brill Connally) (زادهٔ ۲۴ فوریه ۱۹۱۹ – درگذشت ۱ سپتامبر ۲۰۰۶)، از ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۹ میلادی بانوی اول تگزاس بود. او همسر جان کانلی، فرماندار تگزاس و بعداً وزیر خزانه‌داری ایالات متحده بود.
در حادثه ترور جان اف. کندی رئیس‌جمهور ایالات متحده در ۲۲ نوامبر ۱۹۶۳ میلادی در دالاس، تگزاس، او و همسرش نیز سرنشینان لیموزینِ رئیس‌جمهور بودند.
اوایل زندگی

کانلی در آستین، تگزاس متولد شده و بزرگترین فرزند از پنج فرزند کاتلین انی (تخلص قبل از ازدواج، اینکس) و آرنو دبلیو. بریل بود. او در دانشگاه تگزاس آموزش دید، جای که در ۱۹۳۸ میلادی به او لقب «دلربای دانشگاه» داده شد. کانلی در نخست آرزو داشت تا بازیگر سینما شود، اما پس از ملاقات با شوهر آینده‌اش، جان کانلی در ۱۹۳۷ میلادی در دانشگاه تگزاس، از این برنامه‌های خود منصرف شد. آن‌ها در ۱۹۴۰ میلادی باهم ازدواج نمودند.
بانوی نخست تگزاس

جان کانلی پیشه سیاسی خود را با کار برای نماینده وقت کنگره (و رئیس‌جمهور آینده ایالات متحده)، لیندون بی. جانسون آغاز کرد. جان کانلی در ۱۹۶۲ میلادی به عنوان فرماندار تگزاس انتخاب شود. او متعاقباً برای دو دوره بعدی نیز مجدداً به عنوان فرماندار انتخاب گردید.
در جریان تصدی‌اش به عنوان بانوی نخست، کانلی باغ‌های کاخ فرماندار تگزاس را ساخته و نقره این ایالات را گردآوری نمود.
بانوی نخست تگزاس > ترور کندی

در ۲۲ نوامبر ۱۹۶۳، در حادثه‌ای که رئیس جمهور ایالات متحده جان اف کندی در دالاس، تگزاس ترور شد، کانلی و همسرش نیز سرنشین لیموزین ریاست جمهوری بودند. کانلی زمانی که با رئیس‌جمهور کندی سوار ماشین بودند، به رئیس‌جمهور کندی گفت، «آقای رئیس‌جمهور، شما نمی‌توانید بگویید که دالاس شما را دوست ندارد» و رئیس‌جمهور تصدیق نموده و پاسخ داد که «نه، به یقین که شما نمی‌توانید». در خلال چند ثانیه، او نخستین صدای چیزی را شنید که بعداً گفت سه شلیک گلوله با توالی سریع بودند.
رئیس‌جمهور و فرماندار کانلی مورد اصابت گلوله قرار گرفته بودند که در نتیجه منتهی به مرگ رئیس‌جمهور و جراحت شدید فرماندار شد. نیلی کانلی به زمین خم شد تا از شوهرش که پس از شلیک دومی به زمین افتاده بود، مراقبت کند. او اظهار داشت که «من هیچگاه دوباره به عقب نگاه نکردم. من فقط تلاش می‌کردم تا از او مراقبت کنم». کانلی گفته بود که ماندنی‌ترین تصویری که او از ترورِ دالاس داشت، تصویر آمیزه‌ای از خون و گل‌ها بود. او در مصاحبه‌ای در ۲۰۰۳ میلادی با اسوشیتد پریس گفت، «تصویری بود از گل‌های سرخ و زرد و خون که در همه جای ماشین… و همه جای ما، پخش شده بود». «من هیچگاه آن را فراموش نمی‌کنم. … این حادثه بسیار سریع، کوتاه و نیرومند بود».
کانلی در کتاب ۲۰۰۳ خود، از میدان عشق – ساعات آخری ما با جان اف. کندی، خاطرات شخصی خود از رویداد که تنها چند روز از پس از ترور نوشته بود، را شریک ساخت. او در کتابش گفته‌است که به باور وی، گلوله‌ای که به شوهر وی اصابت کرده از دو گلوله که به کندی اصابت کرده بود، متفاوت بود.
اواخر زندگی > دادخواهی و کارهای خیریه

پس از خدمت به عنوان بانوی نخست تگزاس، کانلی در راستای گردآوری اعانه برای چندین مؤسسه خیریه ازجمله چلدرین مریکل نتورک تلیتان برای بیمارستان کودک هرمان، کار کرد. او از ۱۹۸۴ به بعد در مرکز سرطان ام.دی. اندرسون دانشگاه تگزاس خدمت نموده و از طریق صندوق خیریه که به‌نام خود وی بود، میلیون‌ها دلار برای برنامه‌های پژوهشی و بیماران اعانه گردآوری کرد. چندی بعد، او از سوی بنیاد کروهنز و کولیتیس لقب زن باافتخار را به‌دست‌آورد. وی همچنین عضو کمیسیون تاریخی تگزاس بود و در راستای اتمام پارک ترانکوالیتی واقع در هیوستون، همکاری نمود.
در ۱۹۸۸ میلادی، کانلی به بیماری سرطان پستان دچار شد. او تحت معالجه قرار گرفته و بهبود یافت. سال بعدی، ریچارد نیکسون، دونالد ترامپ و باربارا والترز برای افتخار بخشیدن به وی و جمع‌آوری اعانه برای پژوهشی در حوزه بیماری قند، در ضیافتی که او برگزار کرده بود حضور یافتند. در ۱۹۹۸ میلادی، ده سال پس از ابتلا به بیماری سرطان پستان، کانلی هشتادمین زاد روز خود را همراه با سایر نجات‌یافتگان سرطان پستان، طی محفلی در مرکز سرطان نیلی بی. کانلی در بیمارستان اندرسون در هیوستون، تجلیل نمود.
اواخر زندگی > ورشکستگی

پس از ۱۹۸۰ میلادی، شرکت‌های تجاری شخصی، نسبت به پیشه جان کانلی به عنوان سیاست‌مدار و وکیل کارگزار، کمتر موفقیت‌آمیز بود. یک شرکت نفت که او در آن سرمایه‌گذاری نموده بود دچار مشکلات شد و پروژه‌های املاک به ارزش ۲۰۰ میلیون دلار ناکام گردید. او تحت فصل ۱۱ قانون ورشکستگی فدرال برای سازماندهی مجدد امور مالی شخص خود درخواست داده و تحت فصل ۷ برای تصفیه شرکت مشارکت بارنیس-کانلی درخواست داد، شرکتی مقیم آستین که او همراه با نایب فرماندار پیشین میان بارنس بنیان‌گذاری نموده بود. این حراج تنها بخشی از ۹۳ میلیون دلار بدهی که کانلی نزد محکمه ورشکستگی در آستین فهرست نموده بود، را پرداخت کرد.
زندگی شخصی

جان کانلی و نیلی در ۲۱ دسامبر ۱۹۴۰ در کلیسای فرست یونایتد متودیست در آستین باهم ازدواج کردند. آن‌ها چهار فرزند داشتند: کاتلین، جان بی. کانلی ۳، شارون و مارک مادیسون. در ۱۹۵۹ میلادی، رابرت الین هیل از اتهام مرتبط با قتل دختر جوان کانلی (کاتلین کانلی هیل) در آوریل ۱۹۵۹ میلادی، توسط هیئت منصفه پزشکی قانونی در فلوریدا تبرئه گردید. رابرت هیل و کاتلین کانلی هیل، ۴۴ روز قبل از مرگ کاتلین باهم ازدواج کرده بودند. جان و نیلی کانلی الی زمان مرگ جان در ۱۹۹۳ میلادی بر اثر بیماری نومُنیا، باهم بودند.
زندگی شخصی > مرگ

در ۱ سپتامبر ۲۰۰۶، کانلی به عمر ۸۷ سالگی در حین خواب درگذشت. در زمان مرگ خود، او در کاخ وستمینستر، آسایشگاهی در آستین که او از یک سال بدانسو در آنجا بسر می‌برد، زندگی می‌کرد. او در قبرستان ایالتی تگزاس در آستین به خاک سپرده شد.
کاروان پرزیدنت جان اف. کندی، دالاس، تگزاس، جمعه، 22 نوامبر 1963. جکی کندی، فرماندار تگزاس جان کانالی و همسرش نلی نیز در لیموزین ریاست جمهوری حضور دارند.
ینگجه (اوجان شرقی)

village در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| ینگجه (اوجان شرقی) ینگجه | ینگجه (اوجان شرقی) ینگجه |
| --- | --- |
village: village
ینگجه (اوجان شرقی): ینگجه (اوجان شرقی)
مختصات: ۳۷°۴۸′۵۵″ شمالی ۴۶°۵۳′۴۳″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۸۱۵۲۸°شمالی ۴۶٫۸۹۵۲۸°شرقی﻿ / 37.81528; 46.89528: مختصات: ۳۷°۴۸′۵۵″ شمالی ۴۶°۵۳′۴۳″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۸۱۵۲۸°شمالی ۴۶٫۸۹۵۲۸°شرقی﻿ / 37.81528; 46.89528
استان‌های ایران: استان آذربایجان شرقی
شهرستان‌های ایران: شهرستان بستان‌آباد
بخش (تقسیمات کشوری): بخش تیکمه‌داش
تقسیمات کشوری در ایران: دهستان اوجان شرقی
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۹۶
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
ینگجه یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان اوجان شرقی بخش تیکمه‌داش شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است.این روستا ۹۶ نفر جمعیت دارد.
نوو اوگاریوو

ولادیمیر پوتین و همسرش لودمیلا با رئیس جمهور ایالات متحده جورج دبلیو بوش و همسرش لورا در نوو اوگاریوو در ۲۴ مه ۲۰۰۲
نوو اوگاریوو ( روسی: Ново-Огарёво)، همچنین به عنوان نوو-اگاروو ترجمه شده است، یک ملک در منطقه اودینتسفسکی در استان مسکو است که در کنار بزرگراه روبلیوو-اوسپنسکویه در غرب شهر مسکو واقع شده است. این اقامتگاه به عنوان اقامتگاه حومه ای رئیس جمهور روسیه شناخته می شود که در سال ۲۰۰۰ رسماً به عنوان اقامتگاه ریاست جمهوری انتخاب شد، اگرچه در طول دوره دوم ریاست جمهوری ولادیمیر پوتین ، او به تدریج زمان بیشتری را در نوو-اگاریوو گذرانده است، به طوری که به طور غیررسمی نامیده می شود. محل اقامت عملی رئیس دولت.
باراک اوباما و ولادیمیر پوتین در نوو اوگاریوودر ۷ ژوئیه ۲۰۰۹
تاریخچه

نوو اوگاریوو در نیمه اول دهه ۱۹۵۰ مشابه یک ویلای قرن ۱۹، به دستور گئورگی مالنکوف ، با استفاده از طرح دختر معمارش ساخته شد. زمانی که مالنکوف در سال ۱۹۵۵ از سمت نخست وزیری اتحاد جماهیر شوروی برکنار شد، کار ساخت و ساز در حال انجام بود، و سپس از این مکان به عنوان گوسداچا ، " داچا ایالتی" یا استراحتگاه تعطیلات برای اسکان مهمانان، برای پذیرایی و به عنوان یک مکان استفاده شد. محل کار برای کمیته های مختلف دولتی
از سال ۱۹۹۱، نوو اوگاریوو به عنوان یک اقامتگاه دولتی شناخته شده است، که عمدتاً تا زمانی که ولادیمیر پوتین ، رئیس جمهور روسیه (از ۳۱ دسامبر ۱۹۹۹ در قدرت بود) آن را در سال ۲۰۰۰ بازسازی کرد، استفاده نشده بود. دیواری به ارتفاع شش متر دور تا دور مقر ریاست جمهوری را احاطه کرده است.
در اکتبر ۲۰۱۲، پوتین اعلام کرد که قصد دارد در نوو اوگاریوو فعالیت کند تا از رفت و آمد به مسکو خودداری کند، زیرا ازدحام ترافیک زیادی در شهر وجود دارد.
در آوریل ۲۰۲۰، پوتین پس از ملاقات با رئیس بیمارستان بالینی شماره ۴۰ مسکو، که بعداً آزمایش کووید-۱۹ مثبت شد، در نوو اوگاریوو خود ایزوله شد.
لوجو

مکان
| لوجو 泸州市 | لوجو 泸州市 |
| --- | --- |
شهر مرکزی: شهر مرکزی
لوجو: لوجو
موقعیت لوجو در نقشه: موقعیت لوجو در نقشه
لوجوLocation in China: لوجوLocation in China
مختصات: ۲۸°۵۳′ شمالی ۱۰۵°۲۷′ شرقی﻿ / ﻿۲۸٫۸۸۳°شمالی ۱۰۵٫۴۵۰°شرقی﻿ / 28.883; 105.450: مختصات: ۲۸°۵۳′ شمالی ۱۰۵°۲۷′ شرقی﻿ / ﻿۲۸٫۸۸۳°شمالی ۱۰۵٫۴۵۰°شرقی﻿ / 28.883; 105.450
استان: سیچوآن
County-level division: ۷
تأسیس‌شده: 151 BC
حکومت: حکومت
 • نوع: شهر مرکزی
 • حزب کمونیست چین Luzhou Secretary: Liu Guoqiang (刘国强)
 • شهردار: Liu Qiang (刘强)
مساحت: مساحت
 • شهر مرکزی: ۱۲۲۳۳٫۵۸ کیلومتر مربع (۴۷۲۳٫۴۱ مایل مربع)
 • کلان‌شهری: ۹۸۱٫۷ کیلومتر مربع (۳۷۹٫۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۶۲ متر (۸۶۰ فوت)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰)
 • شهر مرکزی: ۴۲۱۸۴۲۷
 • تراکم: ۳۴۰/کیلومتر مربع (۸۹۰/مایل مربع)
 • کلان‌شهری: ۹۱۹۸۳۲
اهلیت‌نام: Luzhouese
Major ethnic groups: Major ethnic groups
 • قوم هان: ۹۸٫۴۷٪
 • Miao: ۱٫۲۶٪
 • other ethnic groups: ۰٫۲۷٪
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۸ (China Standard)
Postal code: ۶۴۶۰۰۰
کد منطقه: ۸۳۰
تولید ناخالص داخلی: ۲۰۱۱
 - Total: رنمینبی 90.09 billion (دلار آمریکا 14.33 billion)
 - Per capita: رنمینبی 21,358 (USD ۳٬۳۹۵)
 - Growth:  15.9%
City flower: اسمانتوس فراگناس
City tree: چشالو tree
زبان‌های چینی: Chuan: Luzhou dialect (泸州话)
License plate prefix: 川E
وبگاه: luzhou.gov.cn
لوجو (به لاتین: Luzhou) یک شهر مرکزی در جمهوری خلق چین است که در سیچوآن واقع شده‌است.
خصوصیات

لوجو ۱۲٬۲۳۳٫۵۸ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۲۱۸٬۴۲۷ نفر جمعیت دارد و ۲۶۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ویکتور عطیه

| ویک عطیه | ویک عطیه |
| --- | --- |
عطیه در ۲۰۱۲ میلادی: عطیه در ۲۰۱۲ میلادی
۳۲مین فرماندار اورگن: ۳۲مین فرماندار اورگن
دوره مسئولیت ۸ ژانویه ۱۹۷۹ – ۱۲ ژانویه ۱۹۸۷: دوره مسئولیت ۸ ژانویه ۱۹۷۹ – ۱۲ ژانویه ۱۹۸۷
پس از: Bob Straub
پیش از: Neil Goldschmidt
عضو سنای ایالتی اورگن از حوزه ۹م: عضو سنای ایالتی اورگن از حوزه ۹م
دوره مسئولیت ۱۹۶۵ – ۱۹۷۸: دوره مسئولیت ۱۹۶۵ – ۱۹۷۸
عضو خانه نمایندگان اورگن از شهرستان واشینگتن: عضو خانه نمایندگان اورگن از شهرستان واشینگتن
دوره مسئولیت ۱۹۵۹ – ۱۹۶۴: دوره مسئولیت ۱۹۵۹ – ۱۹۶۴
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ویکتور جورج عطیه ۲۰ فوریهٔ ۱۹۲۳ پورتلند، اورگن، U.S.
درگذشته: ۲۰ ژوئیهٔ ۲۰۱۴ (۹۱ سال) هیون-سیلوان غربی، اورگن، U.S.
آرامگاه: قبرستان ریور ویو
حزب سیاسی: جمهوری‌خواه
همسر(ان): Dolores Hewitt (ا. ۱۹۴۴)
فرزندان: ۲
تحصیلات: دانشگاه اورگن
ویکتور جورج عطیه (Victor George Atiyeh)‏ (۲۰ فوریه ۱۹۲۳–۲۰ ژوئیه ۲۰۱۴)، از سیاستمداران آمریکایی بود که طی سال‌های ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۷ به عنوان سی‌ودومین فرماندار ایالت اورگان خدمت کرد. او نخستین فرماندار منتخب در این کشور بود که تبارش به خاورمیانه می‌رسید. به علاوه او اولین فرماندار سوری بود که در ایالات متحده آمریکا انتخاب شده بود.
عطیه در انتخابات ۱۹۷۸، رابرت دبیلو استراب، فرماندار دموکرات ایالت اورگان را شکست داد و برای تصدی این سمت برگزیده شد. او بار دیگر در سال ۱۹۸۲ با کسب ۶/۶۱ درصد آراء در برابر نامزد رقیب، تد کولونگوسکی، به پیروزی رسید که بالاترین میزان اختلاف آراء طی ۳۲ سال اخیر بود. عطیه از سال ۱۹۵۹ و پیش از اینکه برای فرمانداری انتخاب شود در مجلس قانونگذاری اورگان حضور داشت؛ وی ابتدا در مجلس نمایندگان بود و سپس به مجلس سنا راه یافت.
تا سال ۲۰۲۲، او آخرین جمهوریخواهی بود که فرمانداری ایالت اورگان را در اختیار داشت.
سال‌های نخست زندگی

جورج عطیه و لیندا اَسلی، پدر و مادر ویکتور، به ترتیب از روستای الحصن واقع در سوریه و شهر بیروت در لبنان به آمریکا مهاجرت کرده بودند. پدر او در سال ۱۸۹۸ از راه جزیره الیس به آنجا آمد تا به برادرش عزیز در کار تجارت فرش ملحق شود. خانواده مادریش وابسته به کلیسای ارتدوکس انطاکیه بودند ولی عطیه خودش بعدها به کلیسای اسقفی پیوست.
او در شهر پورتلند ایالت اورگان بزرگ شد و در مدرسه هالادی‌گرید و دبیرستان واشینگتن تحصیل کرد. دو سال در دانشگاه اورگان در شهر یوجین درس خواند و در آنجا به عنوان بازیکن خط میانی در تیم فوتبال اورگان‌داکس بازی کرد و رهبر گروه پیشاهنگی پسران آمریکا در آن منطقه شد. هنگامی که پدرش از دنیا رفت، عطیه کالج را رها کرد و حرفه خانوادگیش را در پیش گرفت که با نام «برادران عطیه» در کار تجارت قالی و قالیچه بود.
حرفه

عطیه از سال ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۴ از سوی منطقه واشینگتن‌کانتی در عضویت مجلس نمایندگان اورگان بود. همچنین طی سال‌های ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۸ نمایندگی ناحیه نهم را در مجلس سنا بر عهده داشت.
حرفه > فرماندار اورگان

در سال ۱۹۷۴، عطیه برای فرمانداری نامزد شد و در برابر نماینده دموکرات‌ها، رابرت دبیلو استراب، متحمل شکست شد. وی پس از برتری در مقابل فرماندار اسبق، تام مک‌کال، در دور مقدماتی انتخابات بار دیگر در سال ۱۹۷۸ با استراب رقابت کرد و در این دوره با کسب ۵۵ درصد آراء او را شکست داد. عطیه نخستین آمریکایی عرب‌تباری بود که در ایالات متحده آمریکا به عنوان فرماندار انتخاب می‌شد.
در سال ۱۹۸۲، او مجدداً برای یک دوره چهار ساله دیگر انتخاب شد. در این سال با کسب ۴/۶۱ درصد آراء در برابر نامزد دموکرات‌ها، تد کولونگوسکی، به پیروزی دست یافت که طی ۳۲ سال اخیر در انتخابات فرمانداری ایالت اورگان، بالاترین رقم اختلاف آراء محسوب می‌شد. عطیه در تمام ۳۶ منطقه این ایالت به پیروزی رسیده بود.
او در مقام فرماندار با هدف تأمین ایمنی افراد در کار ماهیگیری و صنعت چوب که از مشاغل سنتی اورگان به‌شمار می‌رفتند، طرح‌های نوینی ارائه کرد. عطیه به منظور جذب صنایع جدید و تنوع بخشیدن به اقتصاد در آن ایالت، مشوق‌هایی را اعمال کرد که از آن جمله می‌توان به افتتاح دفتر تجاری در توکیوی ژاپن اشاره کرد که نخستین دفتر تجاری خارجی اورگان بود. وی در زمینه گردشگری ابتکاری جهانی به خرج داد و تلاش کرد تا معبر رودخانه کلمبیا از حیث دارا بودن مناظر دیدنی به عنوان منطقه حفاظت‌شده ملی معرفی شود. به سبب این تلاش‌ها لقب «ویکِ سوداگر» به او دادند.
او در راه‌اندازی بانک غذای ایالتی نیز نقش داشت که در سراسر کشور اولین در نوع خود بود. به علاوه کوشید تا مردم نسبت به خطرات رانندگی در حالت مستی آگاهی بیشتری پیدا کنند و همچنین در جهت مقابله با این اقدام قوانینی تدوین کرد. او رئیس مجمع فرمانداران جمهوریخواه بود و در انتخابات ریاست جمهوری ۱۹۸۴در حمایت از رونالد ریگان، رهبری کنوانسیون ملی جمهوریخواهان را بر عهده گرفت.
حرفه > فعالیت‌های داوطلبانه و کارهای خیریه

عطیه مدت‌ها با دانشگاه پاسفیک واقع در شهر فارست‌گرو در ارتباط بود و در آنجا به عنوان یکی از اعضای هیئت امناء و بعدها عضو افتخاری این هیئت فعالیت داشت و در سال ۱۹۹۶ دکترای افتخاری این دانشگاه را دریافت کرد. او در سال ۲۰۱۱ گنجینه‌ای از یادگاری‌های ارزشمند خود را به کتابخانه این دانشگاه اهدا کرد.
حرفه > سایر مناصب و مشاغل

عطیه پس از اتمام دوران فرمانداری، مشاور تجاری بین‌المللی شد.
در سال ۲۰۰۶، او به همراه باربارا رابرتز، فرماندار سابق دموکرات، جان کیتزابر، فرماندار سابق و آتی و تد کولونگوسکی، فرماندار وقت ایالت، ریاست کمپین «بله به ۴۹» را بر عهده داشت و از حامیان رأی‌گیری ۴۹ بود. وی از فیل نایت، مدیر عامل شرکت نایک، درخواست کرد تا یکصدهزار دلار کمک مالی به این کمپین اهدا کند.
زندگی شخصی

عطیه به همراه همسرش دولورس (با نام خانوادگی اصلی هویت) که با او در تاریخ ۵ ژوئیه ۱۹۴۴ ازدواج کرده بود، در شهر پورتلند زندگی می‌کرد. آنها دو فرزند به نام‌های تام و سوزان داشتند. دولورس عطیه در ۲۹ اوت ۲۰۱۶ در ۹۲ سالگی در پورتلند درگذشت.
زندگی شخصی > وضعیت جسمانی و وفات

در ۳۱ اوت ۲۰۰۵، عطیه تحت عمل جراحی بای‌پس قرار گرفت؛ او پس از احساس درد در قفسه سینه خود را به مرکز پزشکی سنت‌وینسنت رساند. محافظه‌کاری او در مسائل مالی قابل توجه بود. به گفته فردی که به نمایندگی از او صحبت می‌کرد، عطیه با مشاهده افزایش شدید قیمت‌ها، در مسیر بیمارستان توقف می‌کند تا باک خودرویش را پر از بنزین کند. البته او در هفته‌های پس از عمل به دلیل تنگی نفس و درد در ناحیه بازو دوباره چندین مرتبه در بیمارستان بستری شد.
ویکتور عطیه در ۵ ژوئیه ۲۰۱۴ در منزل شخصیش زمین‌خورد. پس از آن بار دیگر در مرکز پزشکی پراویدنس سنت‌وینسنت بستری شد و به دلیل خونریزی داخلی تحت درمان قرار گرفت. او برای مدت کوتاهی از بیمارستان مرخص شد ولی در پی بروز واکنش سوء به داروهای ضد درد مجدداً به بیمارستان رفت و در تاریخ ۲۰ ژوئیه و در ۹۱ سالگی بر اثر نارسایی کلیه درگذشت.
ویکتور در ۲۰۱۲ میلادی
نوکیا ۶۲۲۰ کلاسیک

| 0 | 1 |
| --- | --- |
سازنده: نوکیا
سری: ۶۰۰۰
رونمایی: 2008, فوریه
شکل: مستطیل
ابعاد: 108x47x15 میلی‌متر, 66 سی سی
وزن: 90 گرم
سیستم‌عامل: سیستم عامل سیمبیان 9.3, S60 rel. 3.2
CPU: ARM 11 369 MHz processor
حافظه داخلی: 120 MB حافظه داخلی
کارت حافظه: 128 مگابایت
باتری: Standard battery, Li-Ion 900 mAh (BP-5M)
نمایشگر: TFT, با 16 میلیون رنگ
دوربین پشت: 5 مگاپیکسل, 2592?1944 pixels, لنز کارل زایس, فوکوس اتوماتیک, فلش زنون
دوربین جلو: دوربین مکالمه تصویری
رسانه: همین شرکت
دیگر: وب‌گاه رسمی
نوکیا ۶۲۲۰ یک نمونه از گوشی‌های تلفن همراه سری ۶۰۰۰ شرکت نوکیا می‌باشد که توسط همین شرکت به بازار عرضه شده‌ است. این گوشی به دلیل داشتن یک فلش زنون برای دوربین ۵ مگاپیکسلی خود ، شبیه به نوکیا N82 شده و اغلب به عنوان یک نسخه "ارزان تر از N82" نام برده می شود. این نوع از گوشی ها فاقد Wi-Fi و جک صوتی ۳.۵ میلی متری است که احتمالا این ویژگی ها برای کاهش هزینه ها حذف شده است .
ویژگی ها

دوربین جلو ثانویه برای تماس های تلفنی تصویری (وضوح CIF +)
دوربین 5.0 مگاپیکسلی با فوکوس خودکار ، لنز Carl Zeiss و فلاش زنون.
اتصال میکرو USB .
بلوتوث نسخه 2.0 با نمایه A2DP.
رادیو FM استریو با پشتیبانی از Visual Radio و RDS.
پخش کننده صوتی با پشتیبانی از فرمت های MP3 ، M4A ، eAAC + ، RealAudio 7،8،10 و WMA.
نورمن بیکر

| د رایت آنربل نورمن بیکر | د رایت آنربل نورمن بیکر |
| --- | --- |
بیکر در ۲۰۱۰: بیکر در ۲۰۱۰
وزیر پیشگیری از جرم: وزیر پیشگیری از جرم
دوره مسئولیت ۷ اکتبر ۲۰۱۳ – ۳ نوامبر ۲۰۱۴: دوره مسئولیت ۷ اکتبر ۲۰۱۳ – ۳ نوامبر ۲۰۱۴
نخست‌وزیر: دیوید کامرون
پس از: Jeremy Browne
پیش از: Lynne Featherstone
پارلمانی تحت وزارت کشور برای حمل و نقل: پارلمانی تحت وزارت کشور برای حمل و نقل
دوره مسئولیت ۱۵ مه ۲۰۱۰ – ۷ اکتبر ۲۰۱۳: دوره مسئولیت ۱۵ مه ۲۰۱۰ – ۷ اکتبر ۲۰۱۳
نخست‌وزیر: دیوید کامرون
پس از: Paul Clark
پیش از: Robert Goodwill
عضو پارلمان از لوس: عضو پارلمان از لوس
دوره مسئولیت ۱ مه ۱۹۹۷ – ۳۰ مارس ۲۰۱۵: دوره مسئولیت ۱ مه ۱۹۹۷ – ۳۰ مارس ۲۰۱۵
پس از: Tim Rathbone
پیش از: Maria Caulfield
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۶ ژوئیهٔ ۱۹۵۷ ‏(۶۷ سال) ابردین، ابردین‌شیر، اسکاتلند
ملیت: بریتانیا
حزب سیاسی: حزب لیبرال دموکرات (بریتانیا)
محل تحصیل: رویال هالووی، دانشگاه لندن
نورمن جان بیکر (Norman John Baker) (زادهٔ ۲۶ ژوئیه ۱۹۵۷)، یک سیاست‌مدار لیبرال دموکراتِ اهل بریتانیا است که پس از پیروزی در انتخابات سراسری ۱۹۹۷ میلادی تا شکست وی در ۲۰۱۵ میلادی از حوزه انتخابیه لوئیس، ساسکس شرقی در پارلمان بریتانیا نمایندگی می‌کرد.
در می ۲۰۱۰ او به عنوان معاون پارلمانی وزیر امور خارجه در وزارت حمل و نقل گماشته شد. در ۷ اکتبر ۲۰۱۳، بیکر در حکومت ائتلافی ۲۰۱۵–۲۰۱۰ میلادی به وزیر کشور بریتانیا، ترفیع داده شد. وی در ۳ نوامبر ۲۰۱۴، از سمت خود در وزارت کشور استعفا داد.
اوایل زندگی

بیکر در ابردین زاده شد، اما خانواده وی در ۱۹۶۸ میلادی به هورنچورچ در لندن شرقی نقل مکان نمودند. او در مدرسه رویال لیبرتی در گیدیا پارک در مجاورت رامفورد آموزش دیده و مدرک لیسانس بی ای (BA) خود را در رشته زبان آلمانی و تاریخ در ۱۹۷۸ میلادی از کالج لویال هالووی، دانشگاه لندن کسب کرد.
بیکر زمانی که در ایزلینگتون زندگی می‌کرد، در ۱۹۸۱ میلادی به حزب لیبرال دموکرات پیوست، او در زیست‌نامه‌اش، خود را یک عضو «خواب آلود» این حزب، به‌جز از یک جلسه محله‌پویی در شش سال، توصیف کرد. در ۱۹۸۵ میلادی، قبل از این‌که برای به‌دست آوردن نخستین کرسی خود به عنوان عضو شورای منطقه اوس والی در شورای شهرداری لوئیس در ۱۹۸۷ تلاش نماید، به حزب اکولوجی پیوست. دو سال بعد در ۱۹۸۹ میلادی، او به عنوان عضو شورای محلی ساسکس شرقی انتخاب گردید. در ۱۹۹۱ میلادی او رئیس شورای شهرداری لوئیس شده و تا زمان انتخاب شدنش به عنوان عضو پارلمان در ۱۹۹۷ میلادی، در این سمت باقی ماند.
خارج از سیاست، بیکر به عنوان رئیس منقطه‌ای بخش اسناد قیمت‌های ما در شرکت ویرجین مگاستورز، برای پنج سال از ۱۹۷۸ میلادی کار کرد. وی از ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۵ میلادی در مالینگ استریت سرویس استیشن، لوئیس کار کرد. وی از ۱۹۸۵ تا ۱۹۹۷ میلادی زبان انگلیسی را به عنوان زبان خارجی تدریس می‌نمود و در ۱۸۸۹–۹۰ میلادی به عنوان پژوهش‌گر محیط لیبرال دموکرات وارد مجلس عوام بریتانیا شد.
حرفه پارلمانی

بیکر در انتخابات سراسری ۱۹۹۲ از حوزه انتخابیه لوئیس نام‌زد انتخابات شد، اما عضو بر حال پارلمان از حزب محافظه کار، تیم راتبون برنده این کرسی شد. او بار دیگر در انتخابات ۱۹۹۷ شرکت کرد و این بار با به‌دست آوردن ۱٬۳۰۰ رأی بیشتر نسبت به راتبون توانست این کرسی را به‌دست آورده و به نخستین عضو پارلمان غیر محافظه کار از حوزه انتخابیه لوئیس پس از ۱۸۷۴ میلادی شود.
بیکر خود را مفتخر می‌دانست که «رسوایی‌ها و تضادهای منافع در میان نمایندگان پارلمان و حکومت را برملا کرده‌است». پرسش‌های مداوم وی از پیتر ماندلسون ممکن است، باعث استعفای دوم ماندلسون از حکومت شده باشد. او هم‌چین مسائلی را در مورد لرد برت و نقش وی به عنوان مشاور تونی بلیر، مطرح کرد. پس از جمع‌آوری ارقام در ۲۰۰۲ میلادی که نشان می‌داد، کاروان ماشینهای وزیران حکومت به بزرگ‌ترین اندازه خود رسیده‌است، وی در ژانویه ۲۰۰۵ پیکاری را آغاز نموده و بر افشا سازی جزئیات هزینه‌های اعضای پارلمان تحت قانون آزادی دسترسی به اطلاعات پافشاری نمود که در نهایت در فوریه ۲۰۰۷ موفق گردید. موفقیت وی در افشاسازی هزینه‌ها، روزنامه دَ دیلی تلگراف را قادر ساخت جزئیات هزینه‌های خود او را به نشر برساند که شامل ۳٬۰۰۰ پوند برای «اجاره دفتر» بود. در اکتبر ۲۰۰۱ وی یک پروندهٔ آزمایشی را در دیوان عالی دادگستری برنده شد، این زمانی بود که هیئت استیناف امنیت ملی حکم داد که طبق قانون محافظت از داده‌ها، سرویس اطلاعاتی MI5 باید به بیکر اجازه دسترسی به آن اطلاعاتی را بدهد که سرویس اطلاعاتی در مورد وی نگه می‌دارد، این امر در ۹۵ سال تاریخ MI5 بی‌سابقه بود. در ۲۰۰۱ میلادی و به جایزه «بازپرس سال» را از جوایز سالانه پارلمانی هفته‌نامه دَ انسپیکتر به‌دست آورده و در فوریه ۲۰۰۲ او برنده جایزه عضو پارلمان اپوزیسون از شبکه چینل ۴ را به‌دست‌آورد.
بیکر به عنوان یک عضو چپ‌گرای حزب لیبرال دموکرات پنداشته شده و تا زمانی که کرسی خود را از دست داد، در گروه پارلمانی بوریج لیبرال دموکرات‌ها می‌نشست. او که یک جمهوری‌خواه ثابت قدم است، برای حمایت پر سر و صدای خود از گروه‌های حقوق حیوانات بسیار معروف بوده و همچنین یکی از طرف‌داران قوی محافظت بیش از حیوانات از طریق قانون‌گذاری است. در ۱۹۹۷ میلادی، ستون نویس روزنامه دَ تایمز، متیو پاریس وی را به عنوان یک «ملولِ کلاسیک مجلس عوام» توصیف نموده و در ۲۰۰۲ میلادی عضو پارلمان استیفین پاوند در مجلس عوام، سخنرانی وی در مورد «جراحی کانال ریشه بدون داروی بیهوشی» را تحسین کرد، اما پاریس در ۲۰۰۱ میلادی افزود که «شما با ریسک به مخاطره انداختن خود، او را دست کم می‌گیرید. او در صحیح ثابت شدن، عادت دارد». او در ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷ میلادی دو سؤال پارلمانی از وزارت دفاع در مورد موضوعی که وزارت آن را «پدیده ارضی غیرقابل توضیح» می‌نامد پرسید، شامل: «از وزیر دفاع پرسیده شود که آیا پروژه اشیای ناشناس پرنده در وزارت وی هنوز پابرجا است؛ و این‌که آیا او می‌توانید توضیحی بدهد».
پس از رویدادی در پیکار برای اقدامات جوی در ۲۰۰۸ میلادی در نیروگاه کینگس‌سورث، بیکر درخواست تحقیق در مورد تاکتیک‌های پلیس را نموده و بیان داشت که او شاهد اعمال پرخاش‌گرانه غیر ضروری پلیس و خشونت نابرابر در مقابل معترضین صلح‌جو در جریان این رویداد بوده‌است.