stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
قول حاجی

| قول حاجی | قول حاجی |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: گلستان
شهرستان: گنبد کاووس
بخش: بخش مرکزی شهرستان گنبد کاووس
دهستان: فجر
جمعیت: ۱۵۲۸ نفر (سرشماری ۹۵)
قول حاجی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گنبد کاووس در استان گلستان ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان فجر قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۱٬۱۶۰نفر (۲۵۲خانوار) بوده‌است.
آکواریوم واسکو دو گاما

آکواریوم واسکو دو گاما آکواریومی در اوئیرش پرتغال است که توسط لوئیس اول پرتغال در سال ۱۸۹۸ (در شهر الگس) و به عنوان موزه‌ای به مناسبت ۴۰۰ مین سالگرد سفر واسکو دو گاما به هند و بزرگداشت این دریانورد ساخته شد. لوئیس اول بیشتر وقت خود را صرف تحقیق در مورد ماهی‌ها در این آکواریوم می‌کرد. همچنین پس از بازسازی کتابخانه، کتاب‌های این موزه هم در دسترس توریست‌ها قرار گرفته‌است. این آکواریوم همچنین امروزه وسیله‌ای برای تحقیق در مورد اکوسیستم‌های آبی و جانوران آبی به صورت زنده استفاده می‌شود. در این آکواریوم از محفظه‌ها و صفحه نمایش‌های دیجیتال نیز استفاده می‌شود. در این موزه بیش از ۹۰ آکواریوم و ۳۰۰ موجود زنده آبی و گیاهی نگهداری می‌کنند. همچنین دارای قایقی ۱۷ متری برای شبیه‌سازی ماهی‌گیری در سواحل پرتغال است. این آکواریوم زیرنظر نیروی دریایی پرتغال اداره می‌شود.
جنرالیسیمو

چیانگ کای‌شک
الکساندر سووروف
فرانسیسکو فرانکو
جنرالیسیمو یا جنرالیسموس درجه‌ای نظامی بالاتر از فیلد مارشال و دیگر درجه‌های پنج ستاره است. این درجه در ایالات متحده آمریكا معادل "ژنرال شش ستاره" می باشد. و معادل رایش مارشال در ارتش آلمان نازی است.
این درجه به‌طور تاریخی به نظامیان رهبری‌کننده کل یک ارتش یا قوای مسلح یک کشور که تنها از حاکم پایین‌تر است گفته می‌شود. دیگر کاربرد آن در خصوص فرماندهی ارتش‌های متحد چندین قدرت متحد است.
فهرست جنرالیسیموها

| فرد | ارتش | کشور | دوره | ملاحظات |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| چیانگ کای‌شک | ارتش انقلابی ملی | جمهوری چین | ۱۹۲۸ |  |
| فردیناند فوش | نیروی زمینی فرانسه | فرانسه | ۱۹۱۸ |  |
| آلبرخت فون والنستاین | ارتش سلطنتی هابسبورگ | امپراتوری هابسبورگ | ۱۶۲۵-۱۶۳۰، ۱۶۳۲-۱۶۳۴ |  |
| الکساندر سووروف | ارتش امپراتوری روسیه | امپراتوری روسیه | ۱۷۹۹ |  |
| فرانسیسکو دِ میراندا | ارتش ونزوئلا | ونزوئلا | ۱۸۱۲ |  |
| میگل ایدالگو ی کوستییا | ارتش انقلابی مکزیک | مکزیک | سپتامبر ۱۸۱۰ - فوریه ۱۸۱۱ |  |
| فرانسیسکو فرانکو | نیروهای نظامی اسپانیا | اسپانیا | ۱۹۳۶ |  |
| ماکسیمو گومز | ارتش جمهوری کوبا | کوبا | ۱۸۹۵ |  |
| احسان نوری پاشا | نیروهای شورشی کردستان | ترکیه | ۱۹۳۰ c. |  |
| شارل چهاردهم | ارتش سوئد | سوئد | ۱۸۱۰-۱۸۱۸، ۱۸۱۳-۱۸۱۴ |  |
| ژوزف استالین | نیروهای مسلح شوروی | اتحاد جماهیر شوروی | ۱۹۴۵ |  |
| کیم ایل-سونگ | ارتش خلق کره | کره شمالی | ۱۹۹۲ |  |
| کیم جونگ-ایل | ارتش خلق کره | کره شمالی | پس از مرگ پدر ۲۰۱۲ |  |
| میشاییل یکم پرتغال | ارتش پرتغال | پرتغال | ۱۸۲۳ |  |
| رافائل تروخیو | ارتش دومینیکن | جمهوری دومینیکن | ۱۹۳۰ |  |
| سون یات سن | ارتش چین | جمهوری چین | ۱۹۱۷-۱۹۱۸، ۱۹۲۲ | Technically as Grand Marshal (source does not support this) |
| آنتونیو لوپز ده سانتا آنا | ارتش مکزیک | مکزیک | ۱۸۴۶-۱۸۵۵ |  |
الیسون باشفورد

| الیسون باشفورد> اطلاعات شخصی.مرتبه | الیسون باشفورد> اطلاعات شخصی.مرتبه |
| --- | --- |
جوایز: Fellow of the Australian Academy of the Humanities (2010) عضو آکادمی بریتانیا (2017)
آلیسون کارولین باشفورد (به انگلیسی: Alison Caroline Bashford) ، FBA  (متولد 1963) یک مورخ متخصص در تاریخ جهانی و تاریخ علم است. او برنده جایزه استاد تاریخ در دانشگاه نیو ساوت ولز و مدیر مرکز برندگان تاریخ و جمعیت است. آلیسون باشفورد قبلاً پروفسور ور هارمسورث تاریخ امپراتوری و نیروی دریایی در دانشگاه کمبریج (2013-2017) بود.
آثار برگزیده

باشفورد علاوه بر اینکه تعدادی از فصل‌های کتاب را نوشته و مقالات مجلات مورد بررسی قرار داده است، کتاب‌های زیر را نوشته یا ویرایش کرده است:
آثار برگزیده > کتاب های نوشته شده

Purity and Pollution: Gender, Embodiment and Victorian Medicine (Macmillan, 1998). شابک ‎۹۷۸۰۳۳۳۶۸۲۴۸۷
Imperial Hygiene: A Critical History of Colonialism, Nationalism and Public Health (Palgrave Macmillan, 2004). شابک ‎۹۷۸۱۴۰۳۹۰۴۸۸۱
Griffith Taylor: Visionary, Environmentalist, Explorer (University of Toronto Press/National Library of Australia Press, 2008). Co-authored with Carolyn Strange. شابک ‎۹۷۸۰۸۰۲۰۹۶۶۳۰
Global Population: History, Geopolitics, and Life on Earth (Columbia University Press, 2014). ASIN B00I2G6UXA
The New Worlds of Thomas Robert Malthus: Re-reading the Principle of Population (Princeton University Press, 2016). Co-authored with Joyce E. Chaplin. شابک ‎۹۷۸۰۶۹۱۱۶۴۱۹۹
An Intimate History of Evolution: The Huxleys in Nature and Culture, (Allen Lane, 2022). The Huxleys: An Intimate History of Evolution, (University of Chicago Press, 2022). شابک ‎۹۷۸۰۲۲۶۷۲۰۱۱۱
آثار برگزیده > کتاب های ویراستاری شده

Contagion: Historical and Cultural Studies (Routledge, 2001). Co-edited with Claire Hooker. New edition: Contagion: Epidemics, history and culture from smallpox to anthrax (Pluto Press, 2003). شابک ‎۹۷۸۰۴۱۵۲۴۶۷۱۲
Isolation: Places and Practices of Exclusion (Routledge, 2003). Co-edited with Carolyn Strange. شابک ‎۹۷۸۰۴۱۵۳۰۹۸۰۶
Medicine at the Border: Disease, Globalization and Security from 1850 to the Present (Palgrave Macmillan, 2006). شابک ‎۹۷۸۱۱۳۷۴۴۴۶۶۰
The Oxford Handbook of the History of Eugenics (Oxford University Press, 2010). Co-edited with Philippa Levine. شابک ‎۹۷۸۰۱۹۹۹۴۵۰۵۴
The Cambridge History of Australia, 2 vols (Cambridge University Press, 2013). Co-edited with Stuart Macintyre. شابک ‎۹۷۸۱۱۰۷۴۴۷۵۱۶
Pacific Histories: Ocean, Land, People (Palgrave Macmillan, 2014). Co-edited with David Armitage. شابک ‎۹۷۸۱۱۳۷۰۰۱۶۳۴
Oceanic Histories (Cambridge University Press, 2018), with David Armitage and Sujit Sivasundaram. شابک ‎۹۷۸۱۱۰۸۴۳۴۸۲۹
لینک های خارجی

وب سایت آلیسون باشفورد
الگو:Vere Harmsworth Professors of Imperial and Naval History
| داده‌های کتابخانه‌ای  | داده‌های کتابخانه‌ای  |
| --- | --- |
عمومی:  ISNI 1  اُرکید 1  2  ویاف 1  ورلدکت (از طریق ویاف) 
کتابخانه‌های ملی:  نروژ  فرانسه (داده‌ها)  کاتالونیا  آلمان  اسرائیل  ایالات متحده آمریکا  لتونی  جمهوری چک  استرالیا  هلند  لهستان 
واژه‌نامه‌های زندگی‌نامه‌ای:  فهرست زنان استرالیا 
پایگاه‌های دادهٔ علمی:  ساینی (ژاپن) 
سایر:  ریرو (سوئیس) 1  سوداک (فرانسه) 1  تروو (استرالیا) 1  2
آگوس

| 0 | 1 |
| --- | --- |
جلد هفته‌نامه آگوس در ۱۸ ژانویه ۲۰۱۳ حاوی تصویر سردبیر ترور شده آن هرانت دینک: جلد هفته‌نامه آگوس در ۱۸ ژانویه ۲۰۱۳ حاوی تصویر سردبیر ترور شده آن هرانت دینک
نوع: هفته‌نامه
قطع: Berliner
بنیانگذار(ان): هرانت دینک
سردبیر: هرانت دینک (۱۹۹۶–۲۰۰۷) Etyen Mahçupyan (۲۰۰۷–۲۰۱۰) آگوس (۲۰۱۰–۲۰۱۵) Yetvart Danzikyan (۲۰۱۵-)
بنیان‌گذاری: ۱۹۹۶
جهت‌گیری سیاسی: مستقل
زبان: ارمنی و ارمنی (چاپی) انگلیسی (نسخه آنلاین)
دفتر مرکزی: استانبول، ترکیه
وبگاه: www.agos.com.tr
هفته‌نامه آگوس (ارمنی: Ակօս) به سردبیری هرانت دینک بنیاد نهاده شد و به طرح مسائل موجود جامعه ارمنی ترکیه می‌پردازد. این هفته‌نامه به دو زبان ترکی و ارمنی منتشر می‌شود و نسخه انگلیسی آن به صورت آنلاین در دسترس می‌باشد. دینک در ۵ آوریل ۱۹۹۶ به کمک چند تن از دوستانش و حمایت‌های «پاتریارک» وقت این هفته‌نامه را تأسیس کرد.
هرانت دینک، بنیانگذار و نخست سردبیر آگوس در ۱۹ ژانویه ۲۰۰۷ در برابر دفتر هفته‌نامه به ضرب گلوله «اوگون ساماست» یک ملی‌گرای ۱۷ ساله افراطی ترک ترور شد.
اعتراضات آبان ۱۳۹۸ ایران

«آبان خونین» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای قیام آبان ۱۴۰۱، سالگرد آبان خونین را ببینید.
برای مشاهده جزییات، روزشمار اعتراضات ۱۳۹۸ ایران را ببینید.
اعتراضات آبان ۱۳۹۸ ایران یا آبان خونین مجموعهٔ اعتراضات مردمی و ضد حکومتی در سراسر ایران بود که در ۲۴ آبان ۱۳۹۸ و پس از انجام مجدد سهمیه‌بندی بنزین در ایران و افزایش ۲۰۰ درصدی قیمت بنزین آغاز شد. این اعتراضات که عمدتاً در محلات کارگری و فقیرنشین شهری متمرکز و در ابتدا مسالمت‌آمیز بود، در واکنش به افزایش قیمت بنزین آغاز شد ولی سپس نظام جمهوری اسلامی ایران و رهبران روحانی آن را هدف گرفت. بر اساس گزارش نهادهای امنیتی ایران، ۲۹ استان و صدها شهر دستخوش ناآرامی‌های پس از افزایش قیمت بنزین بودند.
در روز اول اعتراضات اینترنت تلفن همراه در شهرهای مشهد، اهواز، بهبهان و امیدیه مختل شد و از ۲۵ آبان به دستور شورای عالی امنیت ملی قطعی سراسری اینترنت آغاز شد. با گسترش تجمعات اعتراضی در ۲۵ آبان، محمدجعفر منتظری، دادستان وقت کل ایران، معترضان به افزایش قیمت بنزین را «اخلال‌گر» خواند و تهدید کرد که با آنان برخورد جدی خواهد شد. همزمان با آن نهادهای امنیتی ایران با ارسال پیامک‌های تهدیدآمیز به تلفن‌های همراه بعضی شهروندان شرکت کرده در تجمعات، آن‌ها را تهدید به پیگرد قانونی در صورت تکرار شرکت در تجمعات غیرقانونی کردند. دو روز پس از سه برابر شدن قیمت بنزین، سید علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، از تصمیم سران قوا مبنی بر افزایش قیمت بنزین حمایت کرد. او آتش‌زدن بانک‌ها و ایجاد ناآرامی را به «اشرار و ضدانقلاب و دشمنان ایران» نسبت داد و با اشاره به جان باختن تعدادی از معترضان، اجرای طرح افزایش قیمت سوخت را ضروری دانست. خامنه‌ای در این سخنرانی پنج بار بر سررشته نداشتن یا تخصص نداشتنش در مورد مسائل اقتصادی تأکید کرد. سخنان خامنه‌ای در ۲۶ آبان از سوی مخالفانش به فرمان «سرکوب اعتراضات» تعبیر شد، اما افراد نزدیک به حکومت صحبت‌های او را «فداکارانه» و «باعث پایان آشوب‌ها» ارزیابی کردند. رویترز در گزارش ویژهٔ خود در ۲ دی ۱۳۹۸ نوشت که خامنه‌ای در جلسه‌ای با حضور مقامات امنیتی و دولتی، از آن‌ها خواسته تا به هر قیمتی که شده اعتراضات مردم را متوقف کنند.
خبرگزاری‌ها و سازمان‌های حقوق بشری خارج از کشور، بر اساس تحقیقات و منابع خود، تعداد جان‌باختگان اعتراضات را از چند صد نفر تا ۱۵۰۰ نفر اعلام کرده‌اند؛ این در حالی است که مقامات رسمی جمهوری اسلامی ایران از اعلام رقم دقیق کشته‌شدگان سر باز می‌زنند. از سوی دیگر، برخی پژوهش‌ها نشان می‌دهد بیش از ۷٬۵۰۰ مرگ بدون دلیل در پاییز ۱۳۹۸ و ۶٬۳۰۰ مرگ بدون دلیل در آبان ۱۳۹۸ ثبت شده است که علت این مرگ‌ومیر کووید-۱۹، آنفلوانزا، تصادفات جاده‌ایی و حوادث طبیعی نبوده است. آمار دقیقی نیز از بازداشت‌شدگان در دسترس نیست، اما جمع‌بندی سخنان مقامات رسمی جمهوری اسلامی و همچنین گزارش نهادهای حقوق بشری نشان می‌دهد که در جریان اعتراضات دست کم ۸٬۶۰۰ نفر در ۲۲ استان ایران بازداشت شدند.
زمینه‌ها

مقالهٔ اصلی: ریشه‌ها و زمینه‌های اعتراضات آبان ۱۳۹۸ ایران
عوامل مختلف اجتماعی، اقتصادی و سیاست‌های داخلی و خارجی حکومت در شکل‌گیری این اعتراضات نقش داشتند. بی‌اعتمادی‌ها و نارضایتی‌های معیشتی و اجتماعی از دیگر علل مخالفت‌ها با حکومت بود، نتایج یک نظرسنجی که بعد از اعتراضات دی ۱۳۹۶ انجام شده بود، نشان می‌داد ۴۱ درصد افرادی که از وضعیت موجود کشور ناراضی هستند، گفته‌اند که تمایل دارند در تجمعات اعتراضی شرکت کنند. این نظرسنجی همچنین میزان جمعیت ناراضی را نزدیک ۷۵ درصد برآورد کرده بود. اعتراضات دی ۱۳۹۶ و آبان ۱۳۹۸ برای کسانی که در مراکز نظرسنجی کار می‌کردند خیلی عجیب نبود. در ۲۰ سال گذشته گزارش‌های مختلفی دربارهٔ خودسوزی اعتراضی افراد در شهرهای مختلف ایران منتشر شده است. حسین راغفر (اقتصاددان) می‌گوید که اعتراضات همواره اتفاق می‌افتاد ولی در دفعات قبل مردم به‌جای پمپ بنزین‌ها خودشان را آتش می‌زدند. به باور محسن رنانی (اقتصاددان)، این شورش‌ها زادهٔ ناامیدی و بی‌افقی است و ممکن است ناامیدی و بی افقی را تشدید کند، اما در صورتی که منجر به تغییراتی در رویکرد نظام تدبیر شود، می‌تواند دستاورد بزرگی باشد که موجب بازسازی امید و افق‌گشایی خواهد شد. رنانی معتقد است سرکوب این اعتراضات می‌تواند موجب خشم فروخورده و تعمیق نفرت شود که در دور بعدی با شدت بیشتری بروز پیدا خواهد کرد.
زمینه‌ها > طرح افزایش قیمت بنزین

در نیمه‌شب ۲۴ آبان ۱۳۹۸ شرکت ملی پخش فرآورده‌های نفتی ایران، بدون اطلاع‌رسانی قبلی اعلام کرد که سهمیه‌بندی بنزین دوباره آغاز شده است. بر این اساس قیمت هر لیتر بنزین سهمیه‌ای ۱۵۰۰ تومان تعیین شد و نرخ هر لیتر بنزین آزاد از ۱۰۰۰ به ۳۰۰۰ تومان افزایش یافت. علی مطهری بعده‌ها عنوان کرد که چند ساعت قبل از گران کردن بنزین، وی را از این موضوع باخبر کرده‌اند و پیش‌بینی اعتراضات خیابانی مردم و آتش زدن دست کم ۱۵۰ پمپ بنزین هم صورت گرفته بوده است.
زمینه‌ها > دلایل دولت برای افزایش قیمت بنزین

ساعاتی بعد از اعلام نرخ جدید، حسن روحانی دلیل این افزایش را تقسیم درآمد حاصله بین شصت میلیون ایرانی عنوان کرد و گفت «ریالی از این پول به خزانه نخواهد رفت». او تلاش دولت برای جبران کسری بودجه از محل افزایش قیمت بنزین را تکذیب کرد و گفت این تصمیم به نفع مردم و قشر تحت فشار جامعه است. جمشید پژویان اقتصاددان، ادعای دولت ایران مبنی بر اینکه درآمد حاصل از افزایش قیمت بنزین، صرف قشر کم‌درآمد جامعه شود را شبیه شوخی دانست. با وجود آنکه دولت، بارها علت اصلی سهمیه‌بندی بنزین را مبارزه با قاچاق سوخت، کاهش مصرف بنزین و بهبود شرایط محیط زیست اعلام کرده بود، پس از فروکش کردن ناآرامی‌ها حسن روحانی، رئیس‌جمهور در توضیح شرایط اقتصادی بحران‌زدهٔ دولت گفت:
«سالانه حدود ۴۵۰ هزار میلیارد تومان بودجه برای اداره کشور در خزانه نیاز است، بالاترین مالیاتی که پیش‌بینی می‌شود سال آینده بتوانیم بگیریم ۱۵۰هزار میلیارد تومان است، ۳۰۰ هزار میلیارد تومان دیگر که برای بودجه لازم است را از کجا بیاوریم؟ درآمد اصلی که کشور را اداره می‌کند پول نفت است».
مطابق با آمارهای بین‌المللی، پس از برجام، فروش نفت ایران ۲ میلیون و ۸۰۰ هزار بشکه در روز بوده است. اما بعد از خروج آمریکا از برجام و اِعمال مجدد تحریم‌ها علیه ایران، این عدد به ۳۰۰ هزار بشکه در روز کاهش یافته که از میزان فروش نفت ایران در دوران جنگ ایران و عراق نیز پایین‌تر است. طبق گفتهٔ الکساندر نوواک، وزیر انرژی روسیه، ایران در صدد بوده تا وامی به مبلغ ۲ میلیارد دلار از روسیه دریافت کند و حتی در تلاش بوده مبلغ این وام را تا سقف ۵ میلیارد دلار افزایش دهد که این خود نشان از وخامت اوضاع اقتصادی ایران در آن زمان دارد.
آغاز اعتراض‌ها

اعتراضات از ۲۴ آبان ۱۳۹۸ و پس از انجام مجدد سهمیه‌بندی بنزین در ایران و افزایش ۲۰۰ درصدی قیمت بنزین آغاز شد. این اعتراضات که عمدتاً در محلات کارگری و فقیرنشین شهری متمرکز و در ابتدا مسالمت‌آمیز بود، در واکنش به افزایش قیمت بنزین آغاز شد ولی سپس نظام جمهوری اسلامی ایران و رهبران روحانی آن را هدف گرفت.
آغاز اعتراض‌ها > روزشمار اعتراضات

مقالهٔ اصلی: روزشمار اعتراضات ۱۳۹۸ ایران
آغاز اعتراض‌ها > روزشمار اعتراضات > ۲۴ آبان

از شامگاه ۲۴ آبان ۱۳۹۸، اعتراضات در شهرهای مشهد، تهران، اهواز، کرمانشاه، سنندج، یزد، جوانرود، مریوان، ارومیه، بوکان، سیرجان و شیراز آغاز شد و به بندرعباس، اصفهان، کرمان، قزوین، شهرک اندیشه، ماهشهر، گچساران، خرمشهر، بابل، رشت، بیرجند، جیرفت، شوشتر، اندیمشک، کازرون، بهبهان، بوشهر و دهدشت گسترش یافت.
مردم اهواز با تجمع در مناطقی از شهر با سر دادن شعار «اهوازی با غیرت، ماشین‌ات رو خاموش کن» خواستار خودداری شهروندان از خرید و مصرف بنزین شدند. در فلکهٔ کیان‌پارس اهواز تجمع و تظاهرات گسترش یافت که با حمله موتورسواران ضدشورش مردم با آن‌ها درگیر شدند.
در سیرجان با شدت گرفتن اعتراضات، دست‌کم یک پمپ بنزین به آتش کشیده شد و یک نفر به‌نام جواد نظری فتح‌آبادی (نخستین فردِ کشته‌شده در این اعتراضات) در حمله نیروهای امنیتی به تجمع‌کنندگان کشته شد. به گفتهٔ خبرگزاری وابسته به دولت، ایرنا، معترضان سیرجانی سعی داشتند انبار نفت شهر را آتش بزنند که با واکنش نیروی انتظامی مواجه شده و ناکام ماندند.
در مشهد معترضان به گران شدن بنزین، خودروهای خود را در بلوار وکیل‌آباد خاموش کرده و از حرکت سر باز زدند. آن‌ها شعار می‌دادند: «روحانی حیا کن، مملکت را رها کن» و «دیکتاتور حیا کن، مملکت را رها کن». نیروهای امنیتی برای مقابله با معترضان به شلیک گاز اشک‌آور متوسل شدند.
در بهبهان مردم معترض شعار می‌دادند: «بنزین گران‌تر شده، فقیر فقیرتر شده» و یک شعبهٔ بانک ملی به آتش کشیده شد.
در امیدیه، مردم دست به تجمع و اعتراض زدند و جادهٔ این شهر به آغاجاری را بستند و ترافیک بسیار سنگینی را ایجاد کردند.
در شهر قدس تهران، مردم در شامگاه ۲۴ آبان تجمع و اعتراض کرده و یکی از خودروهای یگان ویژه را واژگون کردند.
آغاز اعتراض‌ها > روزشمار اعتراضات > ۲۵ آبان

شنبه ۲۵ آبان اعتراضات در تهران بالا گرفت و مردم برخی از اتوبان‌ها از جمله اتوبان همت، اتوبان تهران-کرج و بلوار بابایی و تهران‌پارس را بستند و در زیر پل ستارخان شعار سر دادند: «پول نفت گم شده خرج فلسطین شده»، «مرگ بر گرانی» و «مرگ بر دیکتاتور» ، «نترسید نترسید ما همه با هم هستیم»، «توپ تانک فشفشه، آخوند باید گم بشه». معترضان در شرق تهران، با سنگ و آجر اتوبان امام علی را بستند و با نیروهای انتظامی که به سمت مردم گاز اشک‌آور پرتاب کردند، درگیر شدند.
در شیراز و اصفهان مردم معترض خودروهای خود را در خیابان‌ها خاموش کردند، مسیر را بسته و شعار سردادند: «نه غزه، نه لبنان، جانم فدای ایران»
دامنهٔ اعتراضات و درگیری‌ها به بندرعباس، اصفهان، ماهشهر، گچساران، خرمشهر، بابل، بیرجند، شوشتر، اندیمشک و قم گسترش پیدا کرد و در اصفهان و کرمان چند پمپ بنزین به آتش کشیده شد.
اعتراضات شنبه ۲۵ آبان در اراک، تبریز، بوشهر، ارومیه، کرج، کرمانشاه، سرپل ذهاب، سقز، مریوان، رشت، گرمسار، کردستان، لرستان، اسلامشهر، ساری، گرگان، یاسوج، دهدشت، جیرفت، نجف‌آباد، شاهین‌شهر، رامهرمز، مریوان، جوانرود، پاسارگاد، شهر قدس، دماوند، سنندج، بندر ریگ، یزد، نیشابور، چابهار، اهر، رودهن، گچساران، زاهدان، فردیس کرج، قزوین، همدان و خرم‌آباد لرستان ادامه داشت.
در شهریار معترضان مجسمهٔ انگشتر سید روح‌الله خمینی که در میدان امام خمینی آن شهر نصب شده‌بود را به آتش کشیدند و آن را وسط خیابان اصلی شهر (خیابان ولیعصر) قراردادند. گزارش‌ها از تیراندازی و تیرخوردن تعدادی از معترضان در شهریار حکایت دارند.
چند بانک در تهران، اندیشه، اسلام‌شهر، بهبهان، جادهٔ ساوه و رباط کریم و یک حوزه علمیه در اصفهان به آتش کشیده شد.
نت‌بلاکس در گزارشی تأیید کرد که دولت ایران دسترسی به اینترنت در سراسر کشور را به‌طور کامل قطع کرده است.
خشونت جمهوری اسلامی در اعتراضات

حکومت جمهوری اسلامی ایران در جریان این اعتراضات بدون آگاهی‌رسانی رسمی، وضعیت اضطراری اعلام کرد. طبق قانون اساسی جمهوری اسلامی، اعلان چنین وضعیتی که در آن آزادی‌های شهروندی محدود می‌شود، نیاز به تصویب مجلس شورای اسلامی دارد. بر اساس گزارش سازمان عفو بین‌الملل «حکومت ایران عامدانه و مرگبار از سلاح گرم استفاده کرده و به‌طور نامتناسبی به زور متوسل شده است.» در بسیاری از ویدئوهای منتشر شده از اعتراضات، مأموران پلیس، مستقیم به جمعیت تیراندازی می‌کنند. در بعضی از این ویدئوها، شماری از کشته‌شدگان دیده می‌شوند که از ناحیه سر مورد اصابت گلوله قرار گرفته‌اند. بر اساس قوانین بین‌المللی حتی اگر ادعای دولت ایران مبنی بر آسیب زدن به اموال عمومی درست باشد، استفاده از سلاح، تنها در «شرایط دفاع مشروع و محافظت از افراد در مقابل خطر فوری مرگ یا جراحت خطرناک» موجه است و نه پرتاب سنگ، تخریب اموال عمومی و آتش زدن ساختمان‌های دولتی. این در حالی است که نهادهای ناظر و شاهدان عینی تأیید می‌کنند که حکومت ایران از گلوله جنگی علیه معترضان استفاده کرده و اعتراضات را به خشونت کشانده است. زمانی که نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی اقدام به سرکوب خشن اعتراضات کردند، اعتراض‌کنندگان جسورتر شدند و در بسیاری از شهرها، خیابان‌ها به صورت منطقه جنگی درآمد و ساختمان‌های دولتی، خودروها، خودروهای پلیس، بانک‌ها و بعضی از مغازه‌ها توسط معترضان و نیروهای امنیتی تخریب و جریان عادی کسب‌وکار و آمد و شد مختل شد. در برخی مناطق شهری شبکه بانکی، مخابراتی، سوخت رسانی و ترابری شهری تخریب و فروشگاه‌های دولتی غارت شدند.
صنم وکیلی، معاون برنامهٔ خاورمیانه و شمال آفریقا در چَتِم هاوس معتقد است اعتراض به‌طور مؤثر، بخشی از فرهنگ ایرانیان است. او می‌گوید «با وجود سرکوبگری حکومت در چهار دههٔ گذشته، به نظر می‌رسد که در این دور آخر، حکومت به لحاظ سرعت در کینه‌توزی و وحشیگری از یک خط قرمز عبور کرده‌اند». عبدالکریم سروش متفکر و پژوهشگر دینی در یک سخنرانی نسبت به افزایش خشونت از سوی معترضان و حتی دست بردن گروهی از مردم به «اسلحه» در صورت تن ندادن حکومت به خواسته‌هایشان هشدار داد.
میچل باچله کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل در ۱۵ آذر ۱۳۹۸ گفت: «تصاویری دریافت کرده‌ایم که به نظر می‌رسد نیروهای امنیتی از روی بام ساختمان‌ها و سوار بر بالگرد به معترضان در حال فرار از پشت سر تیراندازی می‌کنند، و این که مستقیم به صورت یا اعضای حیاتی معترضان تیراندازی می‌کنند.» او احتمال داد که تعداد زیادی از ضاربان به جرایمی متهم شوند که مجازات اعدام در پی داشته باشد.
در ۱۴ شهریور ۱۳۹۹، جاوید رحمان، گزارشگر ویژه حقوق بشر در ایران، طی گزارشی که به سازمان ملل متحد ارائه داد، برخورد «به شدت خشن» نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی علیه معترضان را بی‌سابقه و حیرت‌آور توصیف کرد و از شکنجهٔ افراد بازداشت‌شده خبر داد. او ضمن اشاره به مواردی همچون شلیک نیروهای امنیتی به ارگان‌های حیاتی معترضان، با طرح این احتمال که آمار واقعی جانباختگان می‌تواند بسیار بیشتر از تعداد اعلام شده باشد، از حکومت جمهوری اسلامی به علت خودداری از انتشار آمار قربانیان انتقاد کرد. هم‌زمان، سازمان عفو بین‌الملل طی گزارشی به شکنجهٔ بازداشت‌شدگان به روش‌هایی مانند اعدام نمایشی، شوک الکتریکی، و القای حس خفگی با آب برای گرفتن اعتراف اجباری اشاره کرد.
گستردگی اعتراضات

قاسم میرزایی نیکو، نماینده دماوند و فیروزکوه در مجلس، گفته است که اعتراض‌ها در بیش از ۵۰۰ نقطه ایران رخ داده است؛ هر چند بر پایهٔ برخی از منابع دیگر، اعتراضات در ۲۹ استان و ۱۰۴ شهر و ۷۱۹ جای کشور، رخ داده است.
روش‌های اعتراض

مقالهٔ اصلی: روش‌های اعتراض در اعتراضات آبان ۹۸
پیش از آنکه حکومت اعتراضات را به خشونت بکشاند، مردم نقاط مختلف ایران با شیوه‌های مسالمت‌آمیز اعتراض‌شان را ابراز می‌کردند. کمپین نه به خرید بنزین، خاموش کردن و توقف خودروها در خیابان‌ها، جاده‌ها و معابر، اعتصاب، بستن بازارها و مغازه‌ها در برخی شهرها، بستن جاده‌ها و خیابان‌ها با راهپیمایی، سنگ، خاک و روشن کردن آتش، نشستن در خیابان و سرودخوانی دسته‌جمعی، نشان دادن کیلومتر خودورها به نشانه حرکت ندادن آنها، انجام فعالیت‌های مختلف در خیابان‌های عاری از خودرو مانند: فوتبال بازی کردن، والیبال بازی کردن، تخته نرد بازی کردن، قلیان کشیدن، سبزی پاک کردن، رقصیدن، یزله‌خوانی مردم عرب در خوزستان، خوابیدن در خیابان با کفن، دادن گُل به مأموران و نیروهای انتظامی، سه‌چرخه‌سواری با سه‌چرخه کودکان، سر دادن شعار و… از جمله این روش‌ها برای اعتراض مسالمت‌آمیز بود.
اتفاقاتی مانند تخریب و آتش زدن اموال دولتی و حمله به حوزه‌های علمیه و دفترهای امامان جمعه پس از به خشونت کشیده‌شدن اعتراضات رخ دادند. عده‌ای از تحلیل‌گران این حمله‌ها را نشانهٔ اعتراض مردم به حمایت حوزه‌های علمیه از حکومت جمهوری اسلامی دانستند حال‌آن‌که به عقیدهٔ برخی چهره‌های سیاسی، حکومت با هدف تشدید سرکوب، خود اقدام به تخریب اموال عمومی کرد و آن را به معترضان نسبت داد.
روش‌های سرکوب

«تنها خشونت مجاز، خشونت حکومتی است، مثل مورد سرکوب اعتراضات بر سر موضوع بنزین.»
محمد قوچانی، روزنامه‌نگار اصلاحطلب در مصاحبه با تسنیم، ۳ دی ۱۳۹۹
مقالهٔ اصلی: روش‌های سرکوب در اعتراضات آبان ۹۸
روش‌های سرکوب > قطع سراسری اینترنت

مقالهٔ اصلی: قطعی سراسری اینترنت در ایران (۱۳۹۸)
با آغاز اعتراض‌ها به افزایش قیمت بنزین اینترنت در ایران و در شهرهای مشهد، اهواز، بهبهان و امیدیه مختل شد. از صبح دومین روز اعتراضات و با گسترش اعتراض‌ها به شهرهای مختلف ایران، دسترسی کاربران به وب‌سایت شماری از سایت‌های داخلی مانند خبرگزاری‌ها محدود شد، اطلاع‌رسانی رسانه‌ها دربارهٔ حوادث با محدودیت روبه‌رو شد و شهروندان برای ارسال فیلم و تصاویر با مشکل مواجه شدند. تا پایان روز ۲۵ آبان، اینترنت بین‌الملل به دستور اعضای شورای عالی امنیت ملی قطع شد و دسترسی کاربران فقط به سایت‌های ایرانی که از سرور داخلی استفاده می‌کردند ممکن بود. مقام‌های ایرانی اعلام کردند اینترنت به‌دلایل امنیتی قطع شده و زمان بازگشت آن هم مشخص نیست. اَلپ توکر، بنیانگذار و مدیر نت‌بلاکس، قطعی اینترنت آبان ۹۸ را «شدیدترین قطع ارتباط از نظر پیچیدگی و وسعت فنی که نت‌بلاکس در هر کشوری ردیابی کرده» توصیف کرد. برخی کارشناسان از آنچه در ایران رخ داد با عنوان «کودتای اینترنتی» نام می‌برند.
در استان‌های خوزستان و سیستان و بلوچستان تا چهارده روز پس از آغاز اعتراض‌ها، اینترنت همچنان قطع بود.
روش‌های سرکوب > پیامک‌های تهدیدآمیز

با گسترش تجمعات اعتراضی در روز شنبه ۲۵ آبان، نهادهای امنیتی ایران با ارسال پیامک‌های تهدیدآمیز به تلفن‌های همراه بعضی شهروندان شرکت کرده در تجمعات، آن‌ها را تهدید به پیگرد قانونی در صورت تکرار شرکت در تجمعات غیرقانونی کردند.