جوهر الکترونیکی
تاریخ > ریشه در (MIT (Massachusetts Institute of Technology

ایدهٔ نمایشگرِ کاغذ-مانندِ کم‌مصرف که در ابتدا توسط محققان Xerox PARC مطرح شد (اما هرگز تحقق نیافته بود)، از دهه ۱۹۷۰ وجود داشته‌است. در حالی که دانشجوی دکترا در دانشگاه استنفورد، فیزیکدان جوزف جاکوبسون پیش‌بینی یک کتاب چند صفحه ای با محتوا بود که می‌تواند با فشار یک دکمه تغییر یابد و به استفاده کمی نیاز داشت.
نیل گرشنفلد در سال ۱۹۹۵ پس از شنیدن ایده‌های خود برای کتاب الکترونیکی، جاکوبسون را به آزمایشگاه رسانه ای MIT آورد. جاکوبسون، به نوبه خود، از زیرگروه‌های MIT به استخدام Barrett Comiskey، سرشناس ریاضی، و JD Albert، مدیر ارشد مهندسی مکانیک، برای ایجاد فن آوری نمایشگر مورد نیاز برای تحقق دیدگاه خود استفاده کرد.
روش اولیه ایجاد کره‌های کوچک و نیمه‌سفید و نیمه‌سیاه بوده و بسته به میزان بار الکتریکی می‌تواند به گونه‌ای بچرخد که طرف سفید یا قسمت سیاه آن روی صفحه قابل مشاهده باشد. به آلبرت و کامیسکی گفته شد که این شیوه توسط اکثر دانشمندان شیمی و باتجربه مواد غیرممکن است و آن‌ها در ایجاد این کره‌های کاملاً نیمه‌سفید، نیمه‌سیاه مشکل داشتند و در طول آزمایش‌ها خود، آلبرت به‌طورتصادفی برخی از کره‌های سفید را ایجاد کرد.
کمیسکی با شارژ کردن و محاصره کردن آن ذرات سفید رنگ در میکروکپسول‌هایی که با یک رنگ تیره مخلوط شده بودند، آزمایش کرد. نتیجه یک سیستم میکروکپسول بود که می‌تواند بر روی یک سطح اعمال شود و سپس می‌تواند به‌طورمستقل برای ایجاد تصاویر سیاه و سفید شارژ شود. اولین اختراع ثبت شده برای این نمایشگر الکتروفورز میکروپپسوله شده توسط MIT در اکتبر ۱۹۹۶ ارائه شد.
مقاله علمی روی جلد مجله هم‌کار بررسی شده Nature، غیرمعمول برای کارهایی که توسط دانشجویان کارشناسی انجام می‌شد، ارایه شده‌است. مزیت نمایشگر الکتروفورز میکروپپسوله شده و پتانسیل آن برای برآورده کردن نیازهای عملی مقاله الکترونیکی در چکیده مقاله Nature خلاصه شده‌است:
سالها است که محققان در رسانه نمایش برای ایجاد یک سیستم کم هزینه انعطاف‌پذیر که آنالوگ الکترونیکی کاغذ است، ایجاد شده‌است. در این زمینه، نمایشگرهای مبتنی بر ریزگردها مدت‌هاست که محققان را مورد علاقه خود قرار داده‌اند. کنتراست قابل تعویض در چنین نمایشگرهایی با انتقال الکترون ذرات بسیار پراکندگی یا جذب (در محدوده اندازه ۰٫۱–۵ میکرومتر) حاصل می‌شود، کاملاً متمایز از خواص در مقیاس مولکولی که حاکم بر رفتار نمایشگرهای کریستال مایع بیش‌تر است. نمایشگرهای مبتنی بر میکروذرات از قابلیت ذاتی برخوردار هستند، دارای آدرس بسیار کم قدرت DC هستند و کنتراست و بازتاب بالایی نشان‌داده‌اند. این ویژگی‌ها، همراه با یک ویژگی مشاهده نزدیک لامبرتیایی، باعث می‌شوند که یک «جوهر روی کاغذ» به‌نظربرسد. اما چنین نمایشگرهایی تا به امروز از عمر کوتاه و مشکل در ساخت رنج می‌برند. در این‌جا ما سنتز جوهر الکتروفورز را بر اساس ریزپوشش یک پراکندگی الکتروفورز گزارش می‌کنیم. استفاده از یک وسیله الکتروفورز میکروپپسوله شده مسایل مربوط به طول‌عمر را حل می‌کند و ساخت یک صفحه نمایش الکترونیکی قابل دستیابی را فقط با استفاده از چاپ مجاز می‌کند. این سیستم ممکن است نیازهای عملی مقاله الکترونیکی را برآورده کند.
ثبت اختراع دوم در صفحه نمایش الکتروفورز میکروپپسوله شده توسط MIT در مارس ۱۹۹۷ ثبت شد.
پس از آن، آلبرت، کمیسکی و جیکوبسون به هم‌راه راس ویلکوکس و جروم روبین در سال ۱۹۹۷ شرکت E Ink را تأسیس کردند، دو ماه قبل از فارغ‌التحصیلی آلبرت و کمیسکی از دانشگاه MIT.
در شرکت E Ink، کمیسکی تلاش برای توسعه اولین نسل از جوهر الکترونیکی E Ink را هدایت کرد، در حالی که آلبرت روش‌های ساختاری را که برای ساختن نمایشگرهای جوهر الکترونیکی در حجم بالا استفاده شده بود، توسعه داد. ویلکوکس نقش‌های تجاری مختلفی را ایفا کرد و از سال ۲۰۰۴–۲۰۰۹ به عنوان مدیر عامل شرکت کرد.