مار مولگا
رده‌بندی

این گونه برای اولین بار توسط جانورشناس انگلیسی جان ادوارد گری در سال ۱۸۴۲ از نمونه‌ای که در پورت اسینگتون در قلمرو شمالی جمع‌آوری شده بود، توصیف شد. گری در نمونه حفظ‌شده خود تفاوت کمی با کبرای مصری (Naja haje) مشاهده کرد - به جز تنوع در صفحات چشمی - و نام Naja australis را به آن اختصاص داد. آلبرت گونتر از موزه بریتانیا با به دست آوردن نمونه دوم از کالج جراحان، قرابتی با گونه استرالیایی توصیف‌شده به عنوان Pseudechis porphyriacus تشخیص داد که منجر به ترکیب فعلی به عنوان Pseudechis australis در سرده مار سیاه Pseudechis شد.
طبیعت‌شناس اسکاتلندی-استرالیایی، ویلیام جان مک‌لی، در سال ۱۸۷۸، _Pseudechis darwiniensis_ را از یک نمونه باریک‌تر که فکر می‌کرد از _P. australis_ متمایز است، توصیف کرد. جانورشناس بلژیکی-بریتانیایی جرج آلبرت بولانگر در سال ۱۸۹۶ _P. cupreus_ را از نمونه‌ای که از رود مورای جمع‌آوری شده بود، توصیف کرد و _P. darwiniensis_ را از _P. australis_ بر اساس شکل پولک پیشانی تشخیص داد. جانورشناس اتریشی فرانتس ورنر در سال ۱۹۰۹ _Pseudechis denisonioides_ را از Eradu, Western Australia توصیف کرد. طبیعت‌شناس استرالیایی دونالد تامسون در سال ۱۹۱۴ جمجمه یک نمونه بزرگ با سر پهن را که از رودخانه East Alligator در آرنهم‌لند جمع‌آوری شده بود، به دست آورد و در سال ۱۹۳۳ آن را _Pseudechis platycephalus_ نامید. او این گونه را از _P. australis_ بر اساس داشتن دندان‌های کامی و بالی با شیارهای قدامی و داشتن برجستگی‌ها و تیغه‌های صاف روی پولک‌های پشتی تشخیص داد.
در سال ۱۹۵۵، روی مک‌کی، متخصص خزندگان استرالیایی، به این نتیجه رسید که چندین گونه که قبلاً توصیف شده بودند، مترادف با _P. australis_ هستند، با تشخیص اینکه این یک آرایه بسیار متغیر است. او اشاره کرد که _P. australis_ دارای پولک‌های پیشانی با شکل متغیر است و شیارهایی روی دندان‌های بسیاری از نمونه‌های _Pseudechis_ وجود دارد، بنابراین این ویژگی‌ها از گونه‌های جداگانه پشتیبانی نمی‌کنند. ریچارد دبلیو ولز و سی راس ولینگتون، متخصصان خزندگان استرالیایی، در سال ۱۹۸۵ _Cannia centralis_ را از یک نمونه ۱٫۳ متری که در ۸ کیلومتری شمال تننت کریک در سال ۱۹۷۷ جمع‌آوری شده بود، توصیف کردند و آن را بر اساس سر باریک از سایر گونه‌ها تشخیص دادند. با این حال، این تمایز توسط نویسندگان دیگر پشتیبانی نشد. دو گونه جدید و یک سرده جدید توسط ریموند هوزر، متخصص مارهای استرالیایی، در این مجموعه توصیف شده است - eastern dwarf mulga snake (_P. pailsei_) از نزدیکی مانت ایسا، کوئینزلند، استرالیا، و Papuan pygmy mulga snake (_P. rossignolii_)، که در گینه نو غربی یافت می‌شود. هوزر بعداً pygmy mulga snake (_P. weigeli_) را نیز احیا کرد (که در اصل توسط ولز و ولینگتون در سال ۱۹۸۷ به عنوان _Cannia weigeli_ توصیف شد). این توصیفات در ابتدا به دلیل سطح پایین شواهد ارائه شده در توصیفات اصلی با شک و تردید مواجه شد.
محقق پزشکی استرالیایی، استراون ساترلند، اشاره کرد که نام «مار قهوه‌ای پادشاه» یک مشکل است، زیرا سم آن توسط پادزهر مار قهوه‌ای خنثی نمی‌شود، که می‌تواند جان قربانیان گزش مار را به خطر بیندازد؛ او توصیه کرد که این نام و اصطلاح قدیمی «مار قهوه‌ای داروین» را کنار بگذارند و به جای آن از «مار مولگا» استفاده کنند. موضوع را پیچیده‌تر می‌کند، این واقعیت است که اصطلاح «مار قهوه‌ای پادشاه» به هر مار قهوه‌ای بزرگی اطلاق شده است. گلن شیا، متخصص مارهای استرالیایی، همچنین اشاره کرده است که «مار مولگا» نیز مشکلاتی دارد زیرا این گونه علاوه بر مولگا در طیف وسیعی از زیستگاه‌ها زندگی می‌کند. به این مار «کبرای پیلبارا» نیز گفته می‌شود. جانورشناس استرالیایی جرارد کرفت آن را مار قهوه‌ای شکم نارنجی نامید. در زبان Kaytetye language که در استرالیای مرکزی صحبت می‌شود، به آن atetherr-ayne-wene، «مرغ عشق-خوار» می‌گویند. اصطلاح «قهوه‌ای پادشاه» به اندازه بزرگ افراد در شمال و شمال غربی استرالیا اشاره دارد که می‌تواند بیش از ۳ متر طول داشته باشد؛ این بزرگ‌ترین و خطرناک‌ترین کفچه‌مار در آن مناطق است. در جنوب غربی استرالیا، جایی که این گونه تا ۲ متر طول دارد، به عنوان مار مولگای معمولی نیز شناخته می‌شود و آن را از مار مولگای خالدار _Pseudechis butleri_ متمایز می‌کند.