stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ادوراد ماردیکیان
زندگی‌نامه

وی در ۲۵ اکتبر ۱۹۰۷ در کنستانتینوپل به دنیا آمد و کوچک‌ترین فرزند استپان ماردیکیان بود. زمانی که تنها شش سال سن داشت به ایالات متحده آمریکا مهاجرت نمود. استپان ماردیکیان که به عنوان قصاب در تولید اوهایو مشغول به فعالیت بود پول کافی پس‌انداز نمود که بتواند خانواده خود را در اکتبر ۱۹۱۴ در آستانه نسل‌کشی ارامنه به ایالات متحده بیاورد. از دست مادر در سن ۱۲ سالگی برای ادوارد خیلی سخت بود. وی در ۳ نوامبر ۱۹۹۳ در سن ۸۶ سالگی درگذشت و در آرامستان نمازخانه سفید مموریال پارک به خاک سپرده شد
کوآلا
تغذیه

کوآلاها فقط در جنگل‌های اُکالیپتوس استرالیا زندگی می‌کنند. آنها هر شب با دست‌های پرقدرتشان شاخه‌ها را می‌گیرند و شاخه به شاخه برگ‌های سخت اکالیپتوس را می‌خورند. آنها هر روز میانگین ۳۰۰ تا ۴۰۰ گرم برگ اکالیپتوس می‌خورند. آنها به‌علت خوردن برگ‌های اکالیپتوس همیشه بوی این برگ را می‌دهند. هیچ جانور دیگری جز کوآلا نمی‌تواند برگ‌های سخت اکالیپتوس را بخورد.
کوآلای مادر پس از ۶ ماهگی و به منظور گذران رژیم غذایی فرزندش از شیر به گیاه اکالیپتوس، نوع ویژه‌ای از مدفوعش را به‌عنوان غذا به او می‌دهد. باکتری‌هایی در دستگاه گوارشی این پستاندار وجود دارند که به آنها کمک می‌کنند رشته‌های سلولزی موجود در برگ اکالیپتوس را بشکنند. در هنگام گذر از شیر مادر به تغذیه اکالیپتوسی، مادر نخست با کمک آن مدفوع و در طی یک ماه، به فرزند خود میکروارگانیسم‌های مورد نیاز برای هضم گیاه را می‌خوراند. پس از آنکه بدن فرزند پروتئین‌های مورد نیاز برای هضم را به‌دست آورد، تغذیه اصلی با برگ اکالیپتوس آغاز می‌شود.
یک کوآلای دو ساله در باغ‌وحش وریبی در استرالیا
سرم (خون)

آماده سازی سرم در ظرف (cup) برای دستگاه آزمایش سطح کلسترول خون
سرم (به فرانسوی: Sérum) بخش مایع خون پس از لخته شدن است.
فرق اصلی سرم با پلاسما در این است که برخلاف پلاسما سرم خون فاقد پروتئینهای انعقادی مانند فیبرینوژن است. سایر پروتئینها، آنتی‌ژنها، آنتی‌بادیها، آنزیمها و الکترولیتهای خون در سرم آن موجودند.
برای تهیه سرم بدین طریق عمل می شود که پس از عمل خونگیری خون را داخل لوله آزمایش ریخته و چند دقیقه صبر می کنیم تا خون لخته شود  سپس با یک لوله همزن شیشه ای بدون شکستگی آن را به هم می زنیم و پس از سانتریفوژ مایع به دست آمده روئی سرم است پس سرم فاقد فیبرینوژن است چون اجازه داده ایم خون لخته شود و فیبرینوژن به فیبرین تبدیل شود  وفیبرین در داخل لخته خون باقی مانده و از مایع خون جدا شده است بنا براین به مایع خون که فاقد فیبرینوژن باشد سرم گویند. اما برای تهیه پلاسما پس از خونگیری اجازه لخته شدن را به خون نمی دهیم به وسیله اضافه کردن هپارین و یا سیترات ویا (چلاتور کلسیم) EDTA  یا گذاشتن در یخچال آنزیم های انعقادی را غیر فعال می کنیم و پس از سانتریفوژ مایع روئی پلاسما است بنا براین به مایع خون که حاوی فیبرینوژن است پلاسما گویند.
الیوت کولا

| الیوت کولا | الیوت کولا |
| --- | --- |
الیوت کولا: الیوت کولا
پیشه: دانشیار
ملیت: آمریکایی
کار(های) برجسته: «آثار باستانی متضاد: مصرشناسی، مصر، مدرنیته مصری»
الیوت کولا پژوهشگر آمریکایی مطالعات خاورمیانه و متخصص ادبیات و فرهنگ عرب است. او دانشیار گروه عربی و مطالعات اسلامی در دانشگاه جورج تاون است.
شغلی

کولا در سال ۱۹۸۹ مدرک لیسانس خود را از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی و دکترای خود در ادبیات تطبیقی را از برکلی در سال ۲۰۰۰ دریافت کرد. ترجمه او از کتاب غبار طلا، اثر ابراهیم الکونی در سال ۲۰۰۹ نایب قهرمان جایزه بانیپال شد او یکی از سردبیران مجله الکترونیکی جدلیه است. او علاوه بر ترجمه و نگارش آثار آکادمیک، رمان قلب بغداد (۲۰۱۴) را منتشر کرده است که از آن یک سریال تلویزیونی با همین نام اقتباس شد که در سال ۲۰۲۰ منتشر شد.
شغلی > کتاب‌ها

آثار باستانی متضاد: مصرشناسی، مصر، مدرنیته مصری. دورهام: انتشارات دانشگاه دوک، ۲۰۰۷.
بغداد مرکزی لندن: چاپ لیمو تلخ، ۲۰۱۴.
برای مطالعهٔ بیشتر

به دنبال سه الماس بایگانی‌شده  در ۲۰۱۴-۰۷-۱۴ توسط Wayback Machine مریپ.
"شعر طغیان"، مجله الکترونیکی جدلیه.
خواسته مردم بایگانی‌شده  در ۲۰۱۴-۰۷-۱۴ توسط Wayback Machine مریپ.
مجله الکترونیکی جدلیه تداوم جوک‌ها.
دیوارها جدلیه.
" شعر شورش" در رادیو مصر جدید منبع باز.
اجلاس ناتو

نشست سران متشکل از سران کشور و سران دولت کشورهای عضو ناتو
اجلاس واشنگتن ۲۰۲۴ ناتو، جلسهٔ رسمی سران کشور و سران دولت سازمان پیمان آتلانتیک شمالی.
اجلاس ناتو گونه‌ای از نشست سران است که به عنوان فرصتی دوره‌ای برای سران کشورها و سران دولت‌های کشورهای عضو ناتو در نظر گرفته می‌شود تا فعالیت‌های ائتلاف را ارزیابی و جهت‌گیری راهبردی برای آن ارائه کنند.
اجلاس‌های ناتو مانند نشست‌های وزرای ناتو که به‌طور مکرر برگزار می‌شود، منظم نیستند. بلکه نقاط عطف مهمی در فرایند تصمیم‌گیری ائتلاف در بالاترین سطح به‌شمار می‌روند. این اجلاس‌ها اغلب برای معرفی سیاست‌های جدید، دعوت از اعضای جدید برای پیوستن به ائتلاف، آغاز طرح‌های بزرگ تازه و همچنین ایجاد همکاری با کشورهای غیرعضو ناتو مورد استفاده قرار می‌گیرند.
کشورهای شرکت‌کننده

فهرست زیر کشورهای کنونی عضو ناتو را نشان می‌دهد:
آلبانی
بلژیک
بلغارستان
کانادا
کرواسی
جمهوری چک
دانمارک
استونی
فنلاند
فرانسه
آلمان
یونان
مجارستان
ایسلند
ایتالیا
لتونی
لیتوانی
لوکزامبورگ
مونته‌نگرو
هلند
مقدونیه شمالی
نروژ
لهستان
پرتغال
رومانی
اسلواکی
اسلوونی
اسپانیا
سوئد
ترکیه
بریتانیا
ایالات متحده آمریکا
فهرست زیر کشورها و سازمان‌های غیرعضو ناتو را نشان می‌دهد که در حال حاضر شرکت دارند:
افغانستان (سابق)
ارمنستان
استرالیا
اتریش
جمهوری آذربایجان
بوسنی و هرزگوین
قبرس
اتحادیه اروپا
گرجستان
جمهوری ایرلند
ژاپن
اردن
مالت
مولدووا
نیوزیلند
فیلیپین
سنگاپور
کره جنوبی
سوئیس
تایلند
اوکراین
فهرست نشست‌های ناتو

از زمان بنیان‌گذاری ناتو در سال ۱۹۴۹، در مجموع ۳۳ اجلاس رسمی ناتو برگزار شده‌است. تنها نشست‌های سنتی (رسمی) دارای شمارهٔ رسمی هستند؛ ازاین‌رو نشست‌های فوق‌العاده سال ۲۰۰۱ و ۲۰۲۲ در مقر ناتو در بروکسل مستثنا شده‌اند.
آخرین نشست ناتو در واشینگتن، دی.سی. در ایالات متحده آمریکا از ۹ تا ۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۴ برگزار شد.
با مرتب‌سازی سال‌ها به ترتیب صعودی، جدول به صورت زیر خواهد بود:
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۵۷ | ۱۶–۱۹ دسامبر |  فرانسه | پاریس | رئیس‌جمهور فرانسه René Coty |
| ۱۹۷۴ | ۲۶ جون |  بلژیک | بروکسل | نخست‌وزیر بلژیک لیو تیندمانس |
| ۱۹۷۵ | ۲۹–۳۰ می |  بلژیک | بروکسل | نخست‌وزیر بلژیک لیو تیندمانس |
| ۱۹۷۷ | ۱۰–۱۱ می |  بریتانیا | لندن | نخست‌وزیر بریتانیا جیمز کالاهان |
| ۱۹۷۸ | ۳۰–۳۱ می |  ایالات متحده آمریکا | واشینگتن، دی.سی. | رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا جیمی کارتر |
| ۱۹۸۲ | ۱۰ جون |  آلمان غربی | بن | صدراعظم آلمان هلموت اشمیت |
| ۱۹۸۵ | ۲۱ نوامبر |  بلژیک | بروکسل | نخست‌وزیر بلژیک ویلفرید مارتنس |
| ۱۹۸۸ | ۲–۳ مارچ |  بلژیک | بروکسل | نخست‌وزیر بلژیک ویلفرید مارتنس |
| ۱۹۸۹ | ۲۹–۳۰ می |  بلژیک | بروکسل | نخست‌وزیر بلژیک ویلفرید مارتنس |
| ۱۹۸۹ | ۴ دسامبر |  بلژیک | بروکسل | نخست‌وزیر بلژیک ویلفرید مارتنس |
| ۱۹۹۰ | ۵–۶ جوئیه |  بریتانیا | لندن | نخست‌وزیر بریتانیا مارگارت تاچر |
| ۱۹۹۱ | ۷–۸ نوامبر |  ایتالیا | رم | نخست‌وزیر ایتالیا جولیو آندرئوتی |
| ۱۹۹۴ | ۱۰–۱۱ ژانویه |  بلژیک | بروکسل | نخست‌وزیر بلژیک ژان-لوک دهانه |
| ۱۹۹۷ | ۲۷ می |  فرانسه | پاریس | رئیس‌جمهور فرانسه ژاک شیراک |
| ۱۹۹۷ | ۸–۹ جوئیه |  اسپانیا | مادرید | نخست‌وزیر اسپانیا خوزه ماریا اسنار |
| ۱۹۹۹ | ۲۳–۲۵ آوریل |  ایالات متحده آمریکا | واشینگتن، دی.سی. | رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا بیل کلینتون |
| ۲۰۰۱ | ۱۳ جون |  بلژیک | بروکسل | Secretary General جورج رابرتسون (سیاستمدار) |
| ۲۰۰۲ | ۲۸ می |  ایتالیا | رم | نخست‌وزیر ایتالیا سیلویو برلوسکونی |
| ۲۰۰۲ | ۲۱–۲۲ نوامبر |  جمهوری چک | پراگ | نخست‌وزیر ولادیمیر اشپیدلا |
| ۲۰۰۴ | ۲۸–۲۹ جون |  ترکیه | استانبول | نخست‌وزیر ترکیه رجب طیب اردوغان |
| ۲۰۲۷ | TBD |  آلبانی | باید مشخص شود | نخست‌وزیر |
:
یوتا

مقایسهٔ تولید ناخالص داخلی ایالت‌های آمریکا با کشورهای دیگر در سال ۲۰۱۲.
ایالت یوتا در این سال تولید ناخالصی اش قابل مقایسه با کشور مجارستان بوده‌است.
برای دیگر کاربردها، یوتا (ابهام‌زدایی) را ببینید.
یوتا (به انگلیسی: Utah) ایالتی است در ایالت‌های غربی آمریکا. پایتخت و شهر مهم آن سالت‌لیک‌سیتی است. پرووو شهر دوم ایالت است. یوتا همچنین جزو ایالت‌های غرب آمریکا به‌شمار می‌آید. جمعیت این ایالت  سه میلیون و سیصد هزار نفر است و شهر سالت‌لیک‌سیتی، مرکز ایالت،دویست هزار نفر جمعیت دارد. یوتا در تاریخ ۴ ژانویه سال ۱۸۹۶ به عنوان چهل و پنجمین ایالت به ایالات متحده پیوست. یوتا سیزدهمین ایالت بزرگ آمریکا و ۳۴امین ایالت پرجمعیت این کشور است.
حدود ۸۰ درصد از مردم این ایالت در منطقه‌ای که به «کناره واساچ» (Wasatch Front) شهرت دارد زندگی می‌کنند که شامل چندین شهر نزدیک به هم در کوهپایه‌های کوهستان واساچ است. این تمرکز جمعیت در یک منطقه باعث شده‌است که بخش‌های بزرگی از ایالت تقریباً خالی از سکنه بمانند و یوتا از نظر درصد جمعیت شهرنشین در رتبه ششم در میان ایالات آمریکا قرار بگیرد.
یوتا از سوی شرق با کلرادو، از شمال شرق با وایومینگ، در شمال با آیداهو، از سمت جنوب با آریزونا، و از غرب با نوادا هم‌مرز است. جنوب شرق یوتا نیز در نقطه‌ای مرز کوچکی با گوشه‌ای از ایالت نیومکزیکو دارد.
یوتا از نظر مذهب یک‌دست‌ترین ایالت آمریکا است. ۶۳ درصد از جمعیت یوتا از پیروان مذهب مورمون هستند که از شاخه‌های مسیحیت است. این مذهب تأثیر بسیاری بر فرهنگ و زندگی روزمره مردم یوتا داشته‌است که از آن‌جمله پرهیز از نوشیدن آشامیدنی‌های الکلی و همچنین چای، و قهوه توسط مردم مورمون است. همچنین نرخ رشد جمعیت در این ایالت بیش از سایر ایالت‌های آمریکاست که این موضوع با تمایلات سنتی و خانواده دوستی مورمون‌ها مرتبط است.
مهم‌ترین نهادهای آموزش عالی این ایالت دانشگاه بریگهم یانگ، دانشگاه یوتا، و دانشگاه ایالتی یوتا هستند. از چهره‌های نامدار این ایالت می‌توان لوید میلر و بریگهم یانگ را نام برد.
جغرافیا

نام یوتا از واژه سرخ‌پوستی «یوته» برگرفته شده‌است که به معنای سرزمین مردم کوهستان می‌باشد. ایالت یوتا البته در میان رشته کوه‌های راکی قرار دارد و کوه‌های پوشیده از برف ایالت را می‌توان از شهر پایتخت ایالت سالت لیک سیتی مشاهده کرد. غرب ایالت را نمکزار و دریاچه‌های خشکیده نمک پوشانیده است. دریاچه بزرگ نمک در نزدیکی پایتخت قرار گرفته‌است. از این رو، این ایالت دارای تنوع آب و هوایی است. در حالی که آب و هوای غالب نیمه خشک و بیابانی است اما وجود برف و هوای سرد در برخی مناطق جاذبه‌های گردشگری زمستانی ایجاد کرده‌است؛ به نحوی که المپیک زمستانی سال ۲۰۰۲ در این ایالت برگزار شد.
شهرستان‌ها

ریچ
کش
باکس الدر
تویلی
سامیت
دگت
یینتا
کربن
دوشن
یوتا
جواَب
میلارد
سِویر
اِمِری
گرند
سنهوآن
وینی
بیور
آیرون
گارفیلد
کین
واشینگتن
اقتصاد

در سال ۲۰۱۲، این ایالت تولید ناخالص داخلی برابر با ۱۴۲٬۳۲۹ میلیارد دلار داشت، که بیشتر از تولید ناخالص داخلی کشور مجارستان (۱۲۵٬۵۰۸ میلیارد دلار) بود.
پارک‌های ملی

یوتا از نظر منابع طبیعی و پارک‌های ملی سرزمین بسیار غنی‌ای است.
پارک ملی کنیون لندز، پارک ملی کپیتول ریف، پارک ملی آرچز، دره یادبود، و پارک ملی برایس کنیون در جنوب این ایالت قرار دارند، و جنگل ملی کاریبو-تارگی در شمال آن.
از پارک‌های ملی دیگر می‌توان جنگل ملی دیکسی، جنگل ملی یواینتا-واساچ-کش، جنگل ملی فیشلیک، پارک ملی صهیون، و جنگل ملی مانتی-لا سال را نام برد.
روابط با ایران

دولتمردان زیادی از ایران دانش آموختهٔ موسسات آموزش عالی یوتا هستند.
در سال ۱۹۵۰، ایالات متحده آمریکا در راستای سیاست هری ترومن و قرارداد موسوم به قرارداد اصل چهارم برنامه‌ای تأسیس کرد که USAID نام گرفت. از اینجا بود که دانشگاه ایالتی یوتا موظف شد که بین سالهای ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۴ فناوری کشاورزی خود را به کشورهای در حال توسعه همانند ایران ارزانی دارد که در دهه ۱۹۶۰ نیز ادامه پیدا کرد.
دانشگاه یوتا نیز روابط مبسوطی را به ویژه با دانشگاه تهران برای تبادل دانشجو و محقق پایه‌ریزی نمود که سال‌ها ادامه داشت. تعداد زیادی دانش‌آموخته از این روابط حاصل شد، از جمله اردشیر زاهدی و علی اصغر سلطانیه.
با اینحال، دانشگاه‌های یوتا از سال‌ها پیش (به جهت مشابهت اقلیمی بین ایران و یوتا) با ایران روابط و تبادلات علمی-فرهنگی انجام داده بودند. نخستین دانشجوی ایرانی که جهت تحصیلات رهسپار یوتا گشت متعلق به سال ۱۹۱۲ است. و در سال ۱۹۳۹، رضاشاه پهلوی از آمریکا درخواست فرستادن متخصصین کشاورزی به ایران نمود. فرانکلین هریس، استاد و رئیس دانشگاه بریگهم یانگ، در پاسخ به درخواست وی به ایران آمد.
نگارخانه

مرکز تفریحات اسکی اسنوبرد در ایالت یوتا
از آثار سرخ‌پوستان کهن این سرزمین سنگ نگاره‌های فراوان آنان است.
یوتا یک ایالت کوهستانیست
«طاق ظریف» (Delicate Arch) در پارک ملی آرچز
شهر سالت لیک سیتی شهر مرکزی ایالت است. ساختمان مرکزی ایالت یوتا در اینجا دیده می‌شود.
موطلایی شهر ما

| موطلایی شهر ما | موطلایی شهر ما |
| --- | --- |
کارگردان: عباس شباویز
تهیه‌کننده: عباس شباویز
نویسنده: عباس شباویز
بازیگران: محمدعلی فردین پروین غفاری تقی ظهوری نعمت‌الله پیشواییان پوری بنایی
موسیقی: روبیک منصوری
فیلم‌بردار: احمد شیرازی
تدوین‌گر: احمد شیرازی
شرکت تولید: ایران فیلم
تاریخ‌های انتشار: ۲۵ آذر ۱۳۴۴
مدت زمان: ۱۲۸ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
موطلایی شهر ما فیلمی به کارگردانی و نویسندگی عباس شباویز محصول سال ۱۳۴۴ است.
خلاصه داستان

کارگر مکانیکی به نام نادر که با عمو منصور و برادرش محسن زندگی می‌کند، پیشنهاد زنی به نام لیلی را که می‌خواهد او آوازه خوان کافه‌ای بشود، رد می‌کند…
بازیگران

محمدعلی فردین
پروین غفاری
تقی ظهوری
نعمت‌الله پیشواییان
پوری بنایی
محمدتقی کهنمویی
جهانگیر غفاری
گیسو
میرمحمد تجدد
شهرام شکوفنده
قباد
حشمت
آرمسترانگ ویتورث آپولو

| آرمسترانگ ویتورث آپولو | آرمسترانگ ویتورث آپولو |
| --- | --- |
The second AW.55 Apollo in use by the Empire Test Pilot School at Farnborough in September 1954: The second AW.55 Apollo in use by the Empire Test Pilot School at Farnborough in September 1954
کاربری: Four-engined turboprop airliner
تولیدکننده: آرمسترانگ ویتورث
نخستین پرواز: ۱۹۴۹
معرفی‌شده در: ۱۹۵۲
بازنشستگی: ۱۹۵۷
کاربر اصلی: Aeroplane & Armament Experimental Establishment Empire Test Pilot's School
تعداد ساخته‌شده: ۲
آرمسترانگ ویتورث آپولو (به انگلیسی: Armstrong Whitworth Apollo) یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ آرمسترانگ ویتورث در کشور بریتانیا است. این هواگرد برای نخستین بار در ۱۹۹۰ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
گی جو بونگ

| گی جو بونگ | گی جو بونگ |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳ سپتامبر ۱۹۵۵ ‏(۶۹ سال) کره جنوبی
تحصیلات: کالج هنر سورابول - تئاتر و فیلم
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۷–اکنون
نماینده: پی‌کی انترتینمنت
خانواده: گی گوک سو (برادر)
نام کره‌ای: نام کره‌ای
هانگول: 기주봉
هانجا: 奇周峰
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Gi Ju-bong
مک‌کیون–ریشاور: Ki Chupong
 :  
گی جو بونگ (کره‌ای: 기주봉؛ زادهٔ ۳ سپتامبر ۱۹۵۵) بازیگر اهل کره جنوبی است.
فیلم‌شناسی

گزیده فیلم‌شناسی
فیلم‌شناسی > فیلم

خانواده آرام (۱۹۹۸)
منطقه امنیتی مشترک (۲۰۰۰)
بانجی جامپینگ خودشان (۲۰۰۱)
دوست (۲۰۰۱)
دشمن مردم (۲۰۰۲)
همدردی با آقای انتقام (۲۰۰۲)
سیاره سبز را نجات دهید! (۲۰۰۳)
تیوب (۲۰۰۳)
کلمنتین (۲۰۰۴)
دوست مرده (۲۰۰۴)
آر پوینت (۲۰۰۴)
شب غیرمنتظره (۲۰۰۶)
شب و روز (۲۰۰۸)
دشمن عزیز من (۲۰۰۸)
روزی که او می‌رسد (۲۰۱۱)
هه‌وون دختر هیچ‌کس (۲۰۱۳)
قایم‌موشک (۲۰۱۳)
بازی خشن (۲۰۱۳)
فیلم‌شناسی > مجموعه تلویزیونی

آل این (۲۰۰۳)
رستاخیز (۲۰۰۵)
لابیست (۲۰۰۷)
ضربان قلب (۲۰۱۱)
منم گلم (۲۰۱۱)
صلیب طلایی (۲۰۱۴)
برگشت (۲۰۱۴)
تهیه‌کنندگان (۲۰۱۵)
عاشق خوش‌شانس (۲۰۱۶)
نمی‌تونی دختری رو به خاطر تلاشش سرزنش کنی

۲۰۱۴ آلبوم چندآهنگهاز سابرینا کارپنتر
نمی‌تونی دختری رو به خاطر تلاشش سرزنش کنی (انگلیسی: Can't Blame a Girl for Trying) نخستین آلبوم چندآهنگه (ئی‌پی) از خواننده آمریکایی، سابرینا کارپنتر است که در ۸ آوریل ۲۰۱۴ توسط هالیوود رکوردز منتشر شد. بعداً در آی‌تیونز با آلبوم استودیویی ۲۰۱۵ او جایگزین شد که تمام چهار قطعهٔ این آلبوم چندآهنگه را شامل می‌شد. این آلبوم چندآهنگه توسط برایان مالوف، جیم مک‌گورمن، راب والیر، مت اسکوایر، استیو تیپیکونیک، اسکات هریس، جان گوردون و جولی فراست تولید شده است.
از نظر موسیقایی، این آلبوم ترکیبی از سبک فولک و پاپ است. تولید آن شامل گیتار، پیانو، درام و کیبورد است. به‌طور کلی، این آلبوم دربارهٔ عشق و مشکلات دوران نوجوانی صحبت می‌کند.
نمی‌تونی دختری رو به خاطر تلاشش سرزنش کنی دو تک‌آهنگ داشت: «نمی‌تونی دختری رو به خاطر تلاشش سرزنش کنی» که در ۱۴ مارس ۲۰۱۴ منتشر شد و «وسط شروع دوباره» که در ۱۹ اوت ۲۰۱۴ منتشر گردید.
انگکور بورئی و پنوم دا

| انگکور بورئی و پنوم دا | انگکور بورئی و پنوم دا |
| --- | --- |
معبد اسرام موها روسی در سایت انگکور بورئی: معبد اسرام موها روسی در سایت انگکور بورئی
مکان: ناحیه انگکور بوری، استان تاکئو، در جنوب کامبوج
مختصات: ۱۰°۵۹′۴۲″ شمالی ۱۰۴°۵۸′۲۹″ شرقی﻿ / ﻿۱۰٫۹۹۵۰۰°شمالی ۱۰۴٫۹۷۴۷۲°شرقی﻿ / 10.99500; 104.97472
موقعیت انگکور بورئی و پنوم دا در کامبوج: موقعیت انگکور بورئی و پنوم دا در کامبوج
آنگکور بورئی (خمر: អង្គរបុរី) و پنوم دا یا فنوم دا (خمر: ភ្នំដា)، نام دو مکان باستانی فونان هستند که در ناحیه آنگکور بورئی، استان تاکئو، در جنوب کامبوج واقع شده‌اند. هر دو سایت در بخش جنوبی کامبوج، نزدیک مرز ویتنام قرار دارند.
سایت انگکور بورئی احتمالاً پایتخت اولیه و منطقه ای بوده است که فرهنگ و هنرهای جنوب شرقی آسیا در دوران باستان در هم آمیخته شده است. کاوش‌های باستان‌شناسی آثاری را به دست داده‌اند که قدمت آن‌ها با روش کربن به حدود ۱۵۲۳ قبل از میلاد و پس از آن برمی‌گردد. بسیاری از آن‌ها مربوط به بودیسم اولیه و هندوئیسم هستند که نشان ازسکونت مداوم انسان حداقل به مدت ۵۰۰ سال دارد. این مکان حاوی قدیمی‌ترین کتیبه‌های تاریخ خمر و همچنین آنچه ممکن است قدیمی‌ترین سنت مجسمه‌سازی خمر باشد.
در سال‌های اخیر، محوطه‌های باستانی گردشگران زیادی را به خود جذب کرده‌اند. در عین حال، غارت و قاچاق غیرقانونی آثار باستانی به عنوان یک مشکل جدی در این منطقه باقی مانده است. انگکور بورئی منطقه‌ای چالش‌برانگیز برای انجام تحقیقات باستان‌شناسی است زیرا امروزه این مکان مسکونی است. بخش‌های مختلفی از این محوطه در اثر فعالیت‌هایی مانند خاک‌برداری، باغبانی و سایر فعالیت‌های روزانه به‌شدت آسیب دیده‌اند.
آنگکور بورئی

مانند بسیاری از سایت‌های باستانی آسیایی، اطلاعات اولیه از اسناد و گزارش‌های چینی به دست آمده است. کاوش‌های باستان‌شناسی بسیاری، مصنوعات و مکان‌های ناشناختهٔ زیادی را آشکار کرده‌اند. تحقیقات، معماری آجری، چاله‌های ستون برای یک سازهٔ چوبی بزرگ، و معبدی حاوی دو مجسمهٔ ویشنو را کشف کرده‌اند. پیش از این تصور نمی‌شد که از آجر در اوایل ۴۰۰ سال قبل از میلاد استفاده می‌شده است. شواهد نشان می‌دهند که ممکن است یک خندقی یا نوعی سیستم هیدرولیکی مصنوعی ساخت دست بشر وجود داشته باشد.
مصنوعات شامل سفال‌ها، قطعات آجر، استخوان حیوانات، ظروف، گلوله‌های رسی، سرباره و مجسمه‌های سنگی است. تجزیه و تحلیل سفال‌ها نشان می‌دهد که سفال‌ها شامل ظروف نارنجی ظریف، سفال‌های علامت دار با ریسمان، سفال‌های صیقلی براق شده، ظروف خاکستری است.
بر اساس سبک مصنوعات و قدمت‌گذاری کربنی، سه لایهٔ کلی از سکونت وجود داشته است. تاریخ‌ها همچنین نشان می‌دهند که سایت اوک ائو در زمان آنگکور بورئی نیز مسکونی بوده است.
آنگکور بورئی > قبرستان

گورستان وات کامنو نیز یکی از ویژگی قابل توجهی است که بر اساس کاوش‌های انجام شده تقریباً ۶۰ جسد از ۲۰۰ سال قبل از میلاد تا ۴۰۰ سال بعد از میلاد یافت شد. از این تعداد، ۲۵ نفر کودک زیر ۱۹ سال، ۳۶ نفر بزرگسال و بقیه افراد مسن بوده‌اند. مردان بیش از دو برابر زنان بوده‌اند و بسیاری از آن‌ها دچار شکستگی‌های فشاری در ناحیهٔ کمر خود بودند که نشان‌دهندهٔ نوعی کار سنگین است. تجزیه و تحلیل استخوان‌ها حاکی از عدم گرسنگی و فشار شدید نیست. دندان‌ها فاقد ویژگی‌های رایج مرتبط با مصرف قند و نشاسته هستند. این گورستان همچنین حاوی برخی از اشیاء از جمله مهره‌هایی است که اعتقاد بر این است که از سراسر جنوب شرقی آسیا مانند هند سرچشمه گرفته‌اند.
پنوم دا

پنوم دا یک رخنمون گرانیتی و یک محوطهٔ تاریخی در حدود ۳ کیلومتری جنوب شرقی آنگکور بورئی است. این بنا به دلیل قدیمی‌ترین معابد بر جای مانده، کتیبه‌های خمر و سانسکریت به عنوان منبع مهم است و همچنین این مکان بر اساس شواهد کتیبه‌نگاری، شمایل نگاری و سبک احتمالاً منبع اولین مجسمه‌های سنگی کامبوج است.
پنوم دا > مجسمه‌ها

این آثار اغلب به سلطنت پادشاه رودراوارمان (۵۱۴–۵۳۹ میلادی) نسبت داده می‌شوند. مجسمه‌ها پذیرش ایده‌هایی از ویتنام و هند کنونی را به همراه خلاقیت و نوآوری کامبوجی در طراحی تأیید می‌کنند. از جمله آثار سه‌گانهٔ پنوم دا مجموعه‌ای از مجسمهٔ سنگی ویشنو و دو آواتار او - راما و بالاراما (مرتبط با کریشنا) است. ویشنو به شکل یک شخصیت هشت‌دست با قد بیش از ۳۰ متر ظاهر می‌شود که در شش دست خود ویژگی‌ها و صفات را در دست دارد، اگرچه گمان می‌رود دو ویژگی و صفت دیگر نیز وجود داشته که اکنون از بین رفته‌اند. هر یک از ویژگی‌ها با یکی از هشت لوکاپالا (خدایانی که از مناطق فضا محافظت می‌کنند) مرتبط است. در حالی که سه‌گانه از شیست ساخته شده است؛ سایر مجسمه‌های سنگی ایستاده یافت‌شده در اینجا مانند تریویکراما، کریشنا گوواردانا و هاری کامبوجندرا - از ماسه‌سنگ ساخته شده‌اند و به هندوئیسم و شاید بودیسم نیز مربوط می‌شوند. آن‌ها سبکی و شمایل نگاری مشابه دورهٔ اواخر یا پس از امپراتوری گوپتا را نشان می‌دهند و گفته می‌شود که به‌طور قابل‌توجهی واقعی هستند. بیشتر این مجسمه‌ها به موزهٔ ملی پ نوم پن، در پایتخت کامبوج منتقل شده‌اند.
به نظر می‌رسد مجسمه‌ها قدمت بیشتری نسبت به معبد سنگی دارند.
پنوم دا > معبد

به نظر می‌رسد مجسمه‌ها مربوط به معبد سنگی هستند. قدیمی‌ترین معبد سنگی خمر (قرن ششم میلادی) در این مکان و ممکن است قبل از آن معابد هندوی چوبی وجود داشته است. کتیبه‌ها شامل ۱۱ سطر سانسکریت و ۲۱ سطر خمر است که اشکال ویشنو و پادشاه رودراوارمان را به همراه مراسمی که جزئیات تخصیص زمین را نشان می‌دهد، توصیف می‌کنند. گنجاندن پادشاه رودراوارمان که در معبد گنجانده شده است به این معنی است که او می‌توانست با دین مرتبط باشد و به‌عنوان تجسم دیده شود. شایعه شده است که او برادر ناتنی خود را برای به دست آوردن تخت سلطنت به قتل رسانده است و برای تقویت ادعای خود به تخت سلطنت، به دین تکیه کرده است. با این حال، طبق یک منبع، قدمت مجسمه‌ها ممکن است نادرست باشد و جدول زمانی پذیرفته‌شدهٔ فعلی را به هم بزند.
پایه سایت نیز توسط بقایای غارهای کوچک احاطه شده است.
وضعیت میراث جهانی

این سایت در ابتدا در ۱ سپتامبر ۱۹۹۲ در دستهٔ فرهنگی به فهرست آزمایشی میراث جهانی یونسکو اضافه شد. این درخواست در ۲۷ مارس ۲۰۲۰ تمدید شده است.
سوردفیش

| Swordfish | Swordfish |
| --- | --- |
کاربری: هواگرد اژدرافکن
تولیدکننده: Fairey Aviation
نخستین پرواز: ۱۷ آوریل ۱۹۳۴
معرفی‌شده در: ۱۹۳۶
بازنشستگی: ۲۱ مه ۱۹۴۵
وضعیت: لغو شد
کاربر اصلی: نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا
ساخته‌شده: ۱۹۳۶–۱۹۴۴
تعداد ساخته‌شده: 2,391 (692 by Fairey and 1,699 by Blackburn)
Swordfish (به انگلیسی: Fairey_Swordfish) یک هواگرد از نوع هواگرد اژدرافکن ساخت شرکت Fairey Aviation است. هواگرد Swordfish نخستین پروازش را در ۱۷ آوریل ۱۹۳۴ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۳۶ میلادی رسماً معرفی گردید و در سال‌های ۱۹۳۶–۱۹۴۴ تولید شده‌است. در مجموع، تعداد 2,391 (692 by Fairey and 1,699 by Blackburn) فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
وزارت رفاه و تأمین اجتماعی

همچنین ببینید: وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی
| وزارت سازمان | وزارت سازمان |
| --- | --- |
بنیان‌گذاری: ۱۳۸۳
برچینش: تیر ۱۳۹۰
سازمان پسین: وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی
گونهٔ سازمان: وزارت‌خانه
حوزهٔ قدرت: ایران
ستاد: تهران، ایران
گروه بالادست: دولت جمهوری اسلامی ایران
وزارت رفاه و تأمین اجتماعی در سال ۱۳۸۳ و پس از تصویب قانون نظام جامع تأمین اجتماعی در مجلس ششم تشکیل شد. این وزارت‌خانه در تیرماه ۱۳۹۰ با دو وزارت‌خانه تعاون و کار و امور اجتماعی ادغام شده و حاصل آن، تشکیل وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی بود.
قانون نظام جامعه تأمین اجتماعی در آذر ۱۳۸۲ در مجلس ششم تصویب شد و معرفی وزیر و تشکیل وزارت‌خانه به مجلس هفتم (که کنترل آن در اختیار محافظه‌کاران قرار داشت) موکول شد. در ابتدای آغاز به کار مجلس هفتم برخی از نمایندگان در لزوم تشکیل این وزارت‌خانه تشکیک کردند تا جاییکه عبدالله رمضان‌زاده، سخنگوی دولت خاتمی، لزوم قانونی تشکیل این وزارت‌خانه بر اساس مصوبات مجلس قبل را یادآور شد. سرانجام محمدحسین شریف‌زادگان به‌عنوان اولین وزیر رفاه و تأمین اجتماعی از مجلس رای اعتماد گرفت.
اهداف و برنامه‌ها

هدف اولیه از تأسیس این وزارت‌خانه تجمیع همه نهادهای خدماتی حمایتی و بیمه گر همچون سازمان تأمین اجتماعی، سازمان بهزیستی، سازمان خدمات درمانی، هلال احمر، سازمان حوادث غیر مترقبه، سازمان اورژانس کشور، کمیته امداد امام خمینی، بنیاد جانبازان و مستضعفان، بنیاد شهید، سازمان بازنشستگی، صندوق بیمه روستاییان و … و پایان دادن به تشتت گسترده در ارائه خدمات حمایتی و بیمه‌ای در کشور بود اما از آنجا که اصولگرایان با هر گونه کاهش اختیارات علی خامنه‌ای مخالفت می‌کنند، نهادهای زیر نظر وی همچون کمیته امداد و بنیادها به فعالیت خود خارج از حیطه این قانون ادامه دادند.
مسئولان اعلام کردند که نظام جامع اطلاعات ایرانیان را فراهم خواهند آورد تا بر اساس آن کد تأمین اجتماعی (در آمریکا: Social Securty Number) برقرار شود. (اقدامی که تاکنون صورت نگرفته).
محمد ستاری‌فر از معاونان خاتمی و یکی از طراحان این سازمان می‌گوید: «اگر اغراق نباشد باید بگویم من شخصاً درجه اعتبار این قانون را بعد از قانون اساسی می‌دانم.»
یکی از معاونان سازمان تأمین اجتماعی نیز گفت که وزارت رفاه باید همه افراد را تا دو سال پس از تأسیس تحت پوشش قرار دهد.
مخالفان

تشکیل این وزارت‌خانه با مخالف وزیر بهداشت و رؤسای دانشگاه‌های علوم پزشکی مواجه گردید.
مسعود پزشکیان وزیر وقت بهداشت درمان و آموزش پزشکی معتقد است که:" وقتی دولت در الفبای ارائه خدمات بهداشتی و درمانی به مردم مشکل دارد و قدرت پرداخت منابع مالی را ندارد چگونه می‌خواهد وزارت رفاه برای مردم درست کند؟" سازمان تأمین اجتماعی که بر اساس این قانون به وزارت‌خانه تبدیل گردید) پیشتر زیر مجموعه وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی قرار داشت. هم چنین برخی از نهادهای کارگری پیرامون استفاده از منابع صندوق تأمین اجتماعی (که از محل پرداخت حق بیمه کارگران در نیم قرن گذشته جمع‌آوری شده‌است) در سایر مصارف ابراز نگرانی کردند.
موافقان

به گفته نمایندگان مدافع طرح بیش از ۲۵٪ از بودجه کل کشور صرف مسایل امور خدماتی، حمایتی و درمانی می‌شود، اما هیچ وزارت‌خانه‌ای پاسخگوی این هزینه‌ها و همچنین وضعیت خدمات حمایتی و رفاهی در کشور نیست. به گفته نمایندگان سازمان‌های مختلفی در این امور مشغول هستند که تعدد آنان منجر به موازی کاری و تلف شدن بخش عمده‌ای از بودجه کشور می‌گردد. همچنین با گذشت بیش از دو دهه از انقلاب ۵۷ هنوز اهداف اصل ۴۹ قانون اساسی جمهوری اسلامی محقق نشده‌است.