stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پالایشگاه نفت آبادان
جنگ ایران و عراق

این پالایشگاه در خلال جنگ ایران و عراق به دلیل نزدیکی به مرزهای عراق، عملاً در میدان جنگ قرار داشت و امکان فعال‌سازی آن غیرممکن بود. کارگران این واحد تولیدی، تنها قادر بودند با چیدن بشکه‌های فلزی و ماسه، از تأسیسات پالایشگاه حفاظت کنند و با تخلیه مخازن عظیم نفتی آن، آن‌ها را از انفجار مصون نگه دارند.
پالایشگاه آبادان در جنگ ایران و عراق بخاطر وارد آمدن خسارات و صدمات شدید بسیاری از واحدها و دستگاه‌های خود را از دست داد این پالایشگاه پیش‌تر دارای چهار برج تقطیر هر یک با ظرفیت تقریبی ۱۰۰ هزار بشکه در روز، یک واحد تقطیر با ظرفیت ۱۳۰ هزار بشکه و دو واحد تقطیر در خلأ، هر یک با ظرفیت ۴۰ هزار بشکه و چندین واحد تولید فراورده و نیز حدود ۲۰۰ مخزن ذخیره مواد نفتی بوده است. در دوران جنگ بسیاری از این واحدها و بخش‌ها تخریب گردیدند. اما پس از تصویب قطعنامه ۵۹۸ شورای امنیت سازمان ملل متحد و برقراری آتش‌بس، عملیات بازسازی فاز اول این پالایشگاه با ظرفیت ۱۳۰ هزار بشکه در روز آغاز و در فروردین ماه ۱۳۶۸ واحد بازسازی شده تقطیر ۸۵ وارد مدار تولید شد. فراورده‌های تولیدی در این مرحله عبارتند از: گاز مایع، بنزین، نفت سفید، نفت گاز و نفت کوره سبک، گوگرد و ماده اولیه کارخانه‌های روغن‌سازی.
وضعیت کنونی

پالایشگاه آبادان اکنون با تولید روزانه ۱۵ میلیون لیتر بنزین، به‌طور روزانه ۲۳ درصد کل بنزین و ۲۶ درصد بنزین پالایشگاهی ایران را تأمین می‌کند و همچنان بزرگ‌ترین پالایشگاه نفت ایران محسوب می‌شود. این پالایشگاه اکنون فراورده‌های زیر را تولید می‌کند: گاز مایع، بنزین، نفت سفید، نفت گاز، سوخت جت، نفت کوره، روغن‌موتور پایه، قیر، حلال‌های نفتی، گوگرد، نفتا و گاز همراه (خوراک پتروشیمی آبادان).
شرکت‌های فعال در پالایشگاه آبادان

در حال حاضر شرکت‌های زیر در پالایشگاه آبادان فعالیت دارند:
شرکت نفت ایرانول: تولیدکننده روغن موتور، گریس و روان‌سازها
شرکت نفت پاسارگاد: تولیدکننده قیر
حوادث

در تاریخ ۳ خرداد ۱۳۹۰ هنگام برگزاری مراسم افتتاح طرح بنزینسازی در فاز سه پالایشگاه آبادان با حضور محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهوری وقت، پس از خروج هیئت دولت، انفجاری در پالایشگاه روی داد، که به آتش‌سوزی، پخش گازهای سمی و کشته و زخمی‌شدن تعدادی از کارکنان پالایشگاه منجر شد. حمیدرضا کاتوزیان رئیس وقت کمیسیون انرژی مجلس شورای اسلامی در جمع خبرنگاران گفت: حادثه پالایشگاه آبادان به هیچ عنوان خرابکاری و عمدی نبوده و تنها به دلیل آماده نبودن پالایشگاه برای افتتاح بوده است. وی افزود: مسئولان پالایش و پخش نیز پیش از این، از احتمال وقوع حادثه در صورت افتتاح پالایشگاه در شرایط کنونی هشدار داده بودند، اما برخی رسانه‌ها (بی‌بی‌سی و رادیو فردا) این اتفاق را بزرگ جلوه دادند تا طرح ضربتی ایران برای تولید بنزین و مقابله با تحریم‌ها را غیرکارشناسی‌شده و شکست خورده تلقی کنند.
نیروگاه سوم پالایشگاه

نیروگاه سوم پالایشگاه آبادان یکی از منابع تأمین برق این پالایشگاه است. این نیروگاه از نوع گازی با ظرفیت تولید ۲۱۰ مگاوات است که شامل ۷ واحد گازی ۳۰ مگاواتی و ۵ دستگاه بویلر بازیاب حرارتی (HRSG)، هر یک با ظرفیت ۵۰ تن در ساعت است. نیروگاه سوم پالایشگاه آبادان با هدف تولید برق مطمئن و جایگزین مولدهای قدیمی و فرسوده این پالایشگاه به منظور پایداری تولید فراورده‌های نفتی، تأمین ۶ برق مصرفی فاز ۳ (واحد بنزین‌سازی کت کراکر جدید)، تولید بخار فشار بالای مورد نیاز فاز ۳ (واحد بنزین‌سازی کت کراکر جدید)، پروژه سیستم آب مدار بسته (توربین‌های بخاری برج خنک‌کننده) پالایشگاه و تأمین برق پروژه‌های آتی این شرکت در زمینی به ابعاد ۳ هکتار است.
پالایشگاه نفت آبادان در سال ۱۹۵۰ میلادی
سربازان ارتش بریتانیا در حال ورود به پالایشگاه نفت آبادان در جریان جنگ اشغال ایران در جنگ جهانی دوم
ژولیا پریرا ده سوزا مابیلو

ژولیا پریرا ده سوزا مابیلو (فرانسوی: Julia Pereira de Sousa Mabileau‎؛ زادهٔ ۲۰ سپتامبر ۲۰۰۱) اسنوبردسوار اهل فرانسه است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
نالباند، ارمنستان

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ارمنستان
| نالباند | نالباند |
| --- | --- |
استان: لوری
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AMT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (AMST)
کد منطقه: ؟؟؟ (۳۷۴)
نالباند، ارمنستان  یک روستا در ارمنستان است که در استان لوری واقع شده‌است.  در  کیلومتری شمال وانادزور، مرکز استان لوری واقع شده است.
نشان ملی سوریه

| نشان ملی جمهوری عربی سوریه شعار الجمهوریة العربیة السوریة | نشان ملی جمهوری عربی سوریه شعار الجمهوریة العربیة السوریة |
| --- | --- |
نسخه‌ها: نسخه‌ها
مهر نخست‌وزیر: مهر نخست‌وزیر
نسخه طلایی: نسخه طلایی
مهر وزارت آموزش و پرورش (نسخه نقره‌ای): مهر وزارت آموزش و پرورش (نسخه نقره‌ای)
 :  
ملازم:  سوریه
پذیرفته‌شده: ۸ دسامبر ۲۰۲۴ (دفاکتو)
نویسار: سپر رسمی عربی که بر آن پرچم ملی سوریه عمود شده است
کاربرد: بر پول ملی سوریه، در صف‌های مدارس، در مجلس خلق سوریه، در ساختمان‌های دولتی، بر روی گذرنامه‌ها، بر روی شناسنامه‌ها، سربرگ در مدارک رسمی (که مدرک‌های دانشگاهی را نیز شامل می‌شود).
نشان ملی سوریه (به عربی: شعار سوريا)، عبارت است از عقاب طلایی رنگ در وسط سپر عربی که روی آن پرچم رسمی سوریه نقش بسته است، به اضافهٔ وجود دو شاخهٔ گندم که رمز سرسبزی و زندگی است و عقاب با چنگال‌هایش نواری که روی آن با خط کوفی نوشته شده «الجمهوریة العربیة السوریة» را حمل می‌کند. این نشان با قانون شمارهٔ ۳۷ صادره در تاریخ ۲۱ ژوئن ۱۹۸۰ بعد از رأی اعتماد مجلس خلق سوریه در تاریخ ۱۷ ژوئن ۱۹۸۰ تصویب شد و در روزنامهٔ رسمی شمارهٔ ۲۶ سال ۱۹۸۰ منتشر شد.
تاریخچه

نشان رسمی پادشاهی عربی سوریه
(۱۹۱۹–۱۹۲۰)
جمهوری اول سوریه
(۱۹۴۵–۱۹۵۸)
جمهوری متحد عربی
(۱۹۵۸–۱۹۶۱)
جمهوری دوم سوریه
(۱۹۶۱–۱۹۶۳)
سوریه بعثی
(۱۹۶۳–۱۹۷۲)
سوریه بعثی
(۱۹۷۲–۱۹۸۰)
سوریه بعثی
(۱۹۸۰–۲۰۲۴)
دولت انتقالی سوریه
(۲۰۲۴–اکنون)
آنتسیافابوسیترا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ماداگاسکار
| آنتسیافابوسیترا | آنتسیافابوسیترا |
| --- | --- |
آنتسیافابوسیتراLocation in Madagascar: آنتسیافابوسیتراLocation in Madagascar
مختصات: ۱۷°۱۸′ جنوبی ۴۶°۵۷′ شرقی﻿ / ﻿۱۷٫۳۰۰°جنوبی ۴۶٫۹۵۰°شرقی﻿ / -17.300; 46.950: مختصات: ۱۷°۱۸′ جنوبی ۴۶°۵۷′ شرقی﻿ / ﻿۱۷٫۳۰۰°جنوبی ۴۶٫۹۵۰°شرقی﻿ / -17.300; 46.950
فهرست منطقه‌های ماداگاسکار: بتسیبوکا
بخش‌های ماداگاسکار: مائوتنانا
ارتفاع: ۳۸۸ متر (۱۲۷۳ فوت)
جمعیت (۲۰۰۱): جمعیت (۲۰۰۱)
 • کل: ۸۰۰۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۳ (زمان شرق آفریقا)
آنتسیافابوسیترا (به لاتین: Antsiafabositra) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در مائوتنانا واقع شده‌است. آنتسیافابوسیترا ۸٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۳۸۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اشچیانکا، گمینا ویلگا

Village در 23x15px|border |alt=لهستان|link=لهستان لهستان
| Trzcianka | Trzcianka |
| --- | --- |
Village: Village
Trzcianka: Trzcianka
مختصات: ۵۱°۵۱′۳۸″ شمالی ۲۱°۲۸′۲۰″ شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۸۶۰۵۶°شمالی ۲۱٫۴۷۲۲۲°شرقی﻿ / 51.86056; 21.47222: مختصات: ۵۱°۵۱′۳۸″ شمالی ۲۱°۲۸′۲۰″ شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۸۶۰۵۶°شمالی ۲۱٫۴۷۲۲۲°شرقی﻿ / 51.86056; 21.47222
استان‌های لهستان: استان ماسوویان
County: Garwolin
گمینا: Wilga
اشچیانکا، گمینا ویلگا (به لاتین: Trzcianka, Gmina Wilga) یک منطقهٔ مسکونی در لهستان است که در Gmina Wilga واقع شده‌است.
پنت د ملینس

مکان در 23x15px|border |alt=|link= کاتالونیا, 23x15px|border |alt=|link= اسپانیا
| Pont de Molins | Pont de Molins |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
Old bridge and Muga river: Old bridge and Muga river
Pont de MolinsLocation in Catalonia: Pont de MolinsLocation in Catalonia
مختصات: ۴۲°۱۸′۵۳٫۵″ شمالی ۲°۵۵′۵۴″ شرقی﻿ / ﻿۴۲٫۳۱۴۸۶۱°شمالی ۲٫۹۳۱۶۷°شرقی﻿ / 42.314861; 2.93167: مختصات: ۴۲°۱۸′۵۳٫۵″ شمالی ۲°۵۵′۵۴″ شرقی﻿ / ﻿۴۲٫۳۱۴۸۶۱°شمالی ۲٫۹۳۱۶۷°شرقی﻿ / 42.314861; 2.93167
بخش خودمختار:  کاتالونیا
استان: استان خرنا
Comarca: الت امپوردا
حکومت: حکومت
 • شهردار: Josep Fuentes Jiménez (CiU)
مساحت: مساحت
 • کل: ۸٫۷ کیلومتر مربع (۳٫۴ مایل مربع)
ارتفاع: ۳۶ متر (۱۱۸ فوت)
جمعیت (2011): جمعیت (2011)
 • کل: ۵۰۹
 • تراکم: ۵۹/کیلومتر مربع (۱۵۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام(ها): Molinencs, Molinenques
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (زمان)
وبگاه: وبگاه رسمی
پنت د ملینس (به اسپانیایی: Pont de Molins) یک شهرستان در اسپانیا است که در استان خرنا واقع شده‌است.
خصوصیات

پنت د ملینس ۸٫۷ کیلومترمربع مساحت و ۵۰۹ نفر جمعیت دارد و ۳۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دنیای مطبوعاتی آقای اسراری

| دنیای مطبوعاتی آقای اسراری | دنیای مطبوعاتی آقای اسراری |
| --- | --- |
نویسنده: بهرام بیضایی
شخصیت‌ها:  مدیر (آقای اسراری بزرگ)  جهانگیر اسراری  محمدی  افشارپور  علایی  نظری  خانم اقاقی  دختر  محمود شیرزاد  . . . 
زبان اصلی: فارسی
سبک: کمدی
دنیای مطبوعاتی آقای اسراری نمایشنامه‌ای است در هفت صحنه از بهرام بیضایی، نوشته به سالِ ۱۳۴۴. بیضایی در این نمایشنامه مسئلهٔ نویسندگی و مالکیّتِ سخن و مطبوعات آزاد را برمی‌رسد.
داستان > صحنهٔ یکُم

آقای اسراری، مدیرِ میانه‌سالِ هفته‌نامهٔ نیمه‌ورشکستهٔ ایران مصوّر، در اتاقِ کارش در زیرزمینِ ساختمانی بزرگ چشم به راهِ زنش است که برسد تا چند روزی به سفر بروند. کارهای مجلّه فراوان است. تلفن پی‌درپی زنگ می‌زند و مصحّح و حسابدار و کارپرداز و مستخدم در رفت‌وآمدند. محمود شیرزاد، که حروفچینِ بیست‌ونه‌سالهٔ مجلّه است، به دفترِ مدیر می‌آید و گله می‌کند که داستانی که نوشته و برادرزادهٔ مدیر، جهانگیر اسراری، پسندیده و در شمارهٔ کنونیِ مجلّه چاپ شده به نامِ جهانگیر اسراری چاپ شده است. مدیر شگفت‌زده می‌شود که این جوانکِ ناشناس داستان نوشته. او به برادرزاده‌اش زنگ می‌زند و گفتگو می‌کند. سپس شیرزاد را دست‌به‌سر می‌کند و نویدِ کارِ بهتری می‌دهد تا بتواند بیشتر کمک‌حالِ مادر و برادرِ ناتوانش در شهرستان باشد. مستخدم می‌رسد و می‌گوید که همسرِ مدیر رسیده، و مدیر به پیشوازش می‌شتابد.
داستان > صحنهٔ دوّم

مدیر: خیلیها مایلن داستان بعدی این نویسنده رو بخونن.
شیرزاد: کدوم نویسنده؟
مدیر: چه فرق می‌کنه؛ اصل خود اثره نه اسمی که پای اون گذاشته می‌شه!
داستانِ شیرزاد با امضای جهانگیر اسراری گُل کرده و مجلّه امید یافته تا از ورشکستگی به در آید. عکّاس از کارمندان مجلّه و از اسراری عکس می‌گیرد و همگی شادمانند، که ناگهان مدیر − زودتر از موعد − پیدا می‌شود. هنگامی که مدیر با برادرزاده‌اش − چشم و چراغ خانواده − تنها می‌شود، به وی عتاب می‌کند که این اشتباه نبوده و او دانسته داستان شیرزاد را به نام خودش چاپ زده است. اسراری به عمویش می‌گوید که شیرزاد چندین داستان دیگر هم دارد. و سرانجام تصمیم می‌گیرند که همین راه را ادامه دهند و اسبابِ پیشرفت مجلّه را فراهم کنند. پدرزنِ مدیر هم − که مدیر برای جلب مشارکت مالی او به سفر رفته بود − از پس این کامیابی حاضر شده تا سهامدار بشود. شیرزاد، که اینک از حروفچینی منتقل شده و کار اداری می‌کند، نزد مدیر می‌آید. مدیر به او می‌گوید که بنا نیست اشتباه چاپی شماره پیشین را در شماره نو تصحیح کنند، چراکه حیثیت مجلّه آسیب می‌خورد؛ و شیرزاد باید به فکر این کارمندان بیچاره باشد که از این مجلّه نان می‌خورند و در واقع اصل مطلب است که اهمیّت دارد و نه نام نویسنده و این که شیرزاد باید به فکر برادر ناتوان و مادر تنهایش هم باشد و اگر همکاری نکند اخراج می‌شود و اگر شکایت کند نمی‌تواند شکایت را به نتیجه برساند و اگر با رقبای مجلّه همکاری کند، حتّی رقبا همکارشان را به دشمن برتری می‌دهند. شیرزاد، ناگزیر از همکاری، از برگشتن به حروفچینی چشم می‌پوشد، چِک مدیر را می‌پذیرد، و به داستان نوشتن می‌پردازد. مدیر آگهی‌ها را گران می‌کند و اجاره‌نشینانِ بخش‌های دیگر ساختمان را بیرون می‌کند و به کارهای مجلّه سامان می‌دهد. داستان‌های شیرزاد − با امضای اسراری − یکی پس از دیگری پرفروش است. مدیر در اندیشهٔ کتاب داستان آقای اسراری است.
داستان > صحنهٔ سوّم

محمدی: من بیمه شده‌ام. انواع اطمینان‌ها به من داده شده. دیگر مصون، و در سلامت مطلقم. امراض دیگر به نزدیکی من نزدیک هم نمی‌شوند. کارت بیمه‌ام را نشان می‌دهم و همه‌شان از من می‌گریزند. حتّی مرگ هم از من در وحشت است . . .
مستخدم و اسراری در اشکوب بالاتری از ادارهٔ مجلّه هستند. مستخدم اسراری را به جشنی فرامی‌خواند که همکاران در کافهٔ سر خیابان برایش گرفته‌اند. اسراری نامی درکرده و نامه از پی نامه و تلفن از پی تلفن سراغ او را می‌گیرند. مدیر می‌رسد. اسراری پریشان است و مدیر از دست شیرزاد کلافه. می‌خواهند تا به داستان‌های او دست یابند، مگر بتوانند عذرش را بخواهند و خودشان بمانند و داستان‌های شیرزاد. مدیر گفته تا میز تحریر و وسایل کامل بیاورند تا شیرزاد به اتاق او منتقل شود تا دسترسی به نهانگاه داستان‌هایش آسان‌تر شود. ولی شیرزاد خوش ندارد با مدیر هم‌اتاق شود. مدیر شایعه‌ای می‌سازد که از یکی از داستان‌ها شکایتی شده. شیرزاد می‌شنود و می‌ترسد و همه داستان‌ها را کار اسراری می‌داند و حتّی جای داستان‌ها را در خانه‌اش می‌گوید و کلید می‌دهد تا بروند و بردارند و دست از سرش بردارند. همه شادان به جشن می‌روند و شیرزاد تنها می‌ماند. دختر جوانی از راه می‌رسد که با نویسندهٔ داستان‌های اسراری کار دارد. شیرزاد منکر نمی‌شود و دختر − که او را اسراری می‌پندارد − با او گفتگو می‌کند. شیرزاد از دختر خوشش آمده، و در عین حال از سرنوشت عجیب خودش پریشان است و می‌ترسد که واقعیّت را به دختر بگوید، مبادا دختر خبرکشِ مدیر باشد و مدیر بفهمد که شیرزاد راز را نگه نداشته. شیرزاد قراری برای پس‌فردا می‌گذارد تا گفتگو را در کافه پی بگیرند. دختر می‌رود و اسراری می‌رسد.
دختر: اسم همهٔ این‌ها رو می‌شه گذاشت حس عدم اعتماد.
شیرزاد: [بی‌طاقت] شما چه جور آدمی هستید که با خونسردی همه چی رو اسم‌گذاری می‌کنید؟ خیال می‌کنین با برچسب زدن به هر چیزی شناختیدش؟
داستان > صحنهٔ چهارم

نظریِ عکّاس و علاییِ کارپرداز و افشارپورِ مصحّح و محمّدیِ حسابدار در کافه نشسته‌اند و از افشاگری شیرزاد حرف می‌زنند. شیرزاد گفته که نویسندهٔ داستان‌های اسراری بوده و کارمندان هم روی هم رفته باور کرده‌اند. ولی می‌ترسند که طرفِ شیرزاد را بگیرند. نظری طرفِ شیرزاد را می‌گیرد، ولی محمّدی یادآوری می‌کند که از پسِ همین دروغ و مدیریّت خوب اسراری بوده که همگی سود برده‌اند و به اتاق‌های خوب رفته‌اند و کارشان بهتر شده و اضافه‌حقوقشان رسیده و مجلّهٔ ایران مصوّر به روزگار زرّینش بازگشته. علایی هم به اسراری وفادار است. افشار سرگردان است. ساعت ناهار به پایان می‌رسد و کارمندان از کافه می‌روند. نظری دمی می‌ماند، به پشت کافه می‌رود و شیرزاد از پس پرده نمایان می‌شود. شیرزاد سخن همه را شنیده. نظری شرمگین است. خداحافظی می‌کند و به اداره بازمی‌گردد. باران گرفته. دخترِ محقّق می‌رسد و سر میز شیرزاد می‌رود. شیرزاد پریشان است و نمی‌داند چه کند. از نوشتن بیزار آمده. و از طرفی هم دختر − به تبع استاد راهنمایش − هنوز صددرصد باور ندارد که ادّعای شیرزاد راست باشد. شاگرد کافه می‌خواهد کافه را ببندد. شیرزاد و دختر برای فردا قرار می‌گذارند که باز همدیگر را ببینند. شیرزاد دختر را دوست می‌دارد و دختر هم خودداری ندارد. شیرزاد به اداره می‌رود. دختر کاغذ مچاله‌ای را که شاگرد کافه می‌خواهد به بخاری بیندازد می‌گیرد و می‌خواند. شعرگونه‌ای است تلخ که گویا شیرزاد نوشته و مچاله کرده است.
داستان > صحنهٔ پنجم

مدیر: فقط جهانگیر اسراری نویسندهٔ اون داستانهاست. آیا تو او هستی؟
شیرزاد: خود شما گفتید خیال کن این اسم مستعار توست!
مدیر: من فقط گفتم خیال کن!
شیرزاد نیست. مدیر در اتاقی در طبقه‌ای بسیار بلند از ساختمان خشمگین است و همه را پی شیرزاد می‌فرستد. هوا آفتابی است و باران هم می‌بارد. جنجالی تبلیغاتی با مقالاتی له و علیه اسراری و هویّت نویسندگیش برپا شده و فروش مجلّه را به اوج رسانده. شیرزاد می‌رسد و با مدیر بگومگو می‌کند و می‌کوشد، با این ادّعا که داستان‌ها کارِ خودش نیست و از کسی دزدیده که به زودی از سفر برمی‌گردد، مدیر را بیازارد. شیرزاد منکر می‌شود که مادر و برادری دارد، و می‌کوشد مدیر و اسراری باور کنند که او بوده که از ایشان سوء استفاده کرده. دختر از راه می‌رسد و می‌خواهد اسراری را ببیند. مدیر و اسراری دختر را قانع می‌کنند که شیرزاد شیّاد بوده. دختر نمی‌داند حرفِ شیرزاد را باور کند یا حرفِ اسراری را. ولی، چون بی‌پناهیِ شیرزاد را می‌بیند، دلش با شیرزاد است. اسراری فهرستِ ناشرانی را که دختر به شیرزاد داده بوده می‌گیرد و به مدیر می‌دهد تا هماهنگ باشند و زیر بار این حرف نروند که شیرزاد نویسنده است. اسراری می‌رود که دختر را برساند. شیرزاد به حروفچینی هم بازنمی‌گردد و نمی‌پذیرد که بیش بنویسد و می‌خواهد که برود. مادر و برادرش می‌رسند. او از دیدنِ ایشان نومید می‌شود و ایشان نیز.
دختر: من تا امروز شکست یک مرد رو ندیده بودم. در داستان سوم، شما شکست رو با کلماتی توصیف کرده‌یین که اونو باشکوه نشان می‌ده. مرد با بزرگ‌ترین شکست به اوج می‌رسه؛ عظمت او وقتی بود که از همیشه ناامیدتر بود! . . .
داستان > صحنهٔ ششم

شیرزاد در جستجوی ناشر یا مجلّه‌ای است که داستان‌هایش را چاپ کند. ولی کسی نمی‌پذیردش، حتّی اگر سخنش راست باشد که داستان‌های اسراری کار اوست. نام اسراری است که قیمت دارد. شیرزاد درمانده. حتّی به او کار حروفچینی هم نمی‌دهند، که الگوی بدی برای کارگرانِ حرف‌شنوست. او زمین‌می‌خورد.
داستان > صحنهٔ هفتم

همگی در دفترِ مجلّه در بالاترین اشکوب ساختمانند و دارند آماده می‌شوند که به تماشای نمایشی بروند که دوستان دختر در انجمن هنر از سوّمین داستان آقای اسراری ساخته‌اند. چندی است که داستانی چاپ نشده و نامه‌هایی به دفترِ مجلّه می‌رسد که مشتری‌ها چشم به راه داستان نو هستند. اسراری پریشان و نگران است. مدیر دلداری می‌دهد و دلگرمش می‌کند که شیرزاد بازخواهد گشت و کارها درست خواهد شد. دختر می‌رسد. می‌خواهند اعلام کنند که آقای اسراری از نوشتن کناره گرفته و به این باور رسیده که باید کاری هرچند کوچک کرد؛ که نویسندگی درمان دردهای امروز اجتماع نیست. مدیر دختر را بر آن می‌دارد که آقای اسراری را از این فکر روگردان کند تا باز هم از داستان‌هایش بهره‌مند شوند. شریف، بایگانِ قدیمیِ اداره، می‌آید بالا و خداحافظی می‌کند. او سوّمین بار در زندگی بازنشسته می‌شود. نظری هم نومید شده و می‌خواهد برود، ولی مدیر بازش‌می‌دارد. تحقیقاتِ دختر به انجام نرسیده و هنوز در گمان است و نمی‌داند کدام طرف را باور کند. مهربانی مدیر و اسراری سبب نمی‌شود که بدگمانی او کمرنگ شود. کتابِ آقای اسراری چاپ شده، و بخشی از رسالهٔ دختر را همچون مقدّمه در آن کتاب گنجانده‌اند تا رای دختر را بزنند و به سودِ خود برگردانند. برف بندآمده، باران گرفته و غروب است و وقتِ رفتن به تماشا. زنِ مدیر از آرایشگاه رسیده و همه مهیّای رفتنند. اسراری دختر را برده تا حروفچینی را نشانش بدهد. آنجا یک حروفچین می‌خواهند. مدیر می‌خواهد از طریقِ دخترْ شیرزاد را به مجلّه بازگرداند تا باز هم داستان‌های آقای اسراری − که مدیر هنوز هم نفهمیده چرا این همه ارزشِ ادبی دارد − ادامه پیدا کند. شیرزاد در کافه دیده شده. مدیر و اسراری نمی‌توانند دختر را قانع کنند که دست از تردید بشوید و باور کند که اسراری نویسندهٔ داستان‌هاست. دختر از اسراری خوشش نمی‌آید و باورش نمی‌شود. دختر نومید و تلخ است و می‌خواهد پژوهش را رها کند و نه اسراری و نه شیرزاد را ببیند. کتاب از چاپخانه می‌رسد. همه آمادهٔ رفتنند. موافقتِ امتیازِ نشریاتِ اقماریِ ایران مصور و پیشنهادهای ترجمهٔ داستان‌های آقای اسراری رسیده. مدیر آگهی کتاب را به علایی دیکته می‌کند تا با خطّ درشت بنویسد و به روزنامه‌ها برساند. همه راه‌می‌افتند که به نمایش برسند، و دختر پیشاپیشِ همه؛ ولی هنگامِ خروج شیرزاد پیدا می‌شود، که خیس از باران است، و برگشته که در حروفچینی کار کند، و بجنگد. مدیر موافق است.
متن

بیضایی این نمایشنامه را پاییزِ سالِ ۱۳۴۴ نوشت. کتابش نخستین بار بهارِ ۱۳۴۵ به وسیلهٔ انتشاراتِ مروارید به چاپ رسید: نمایشنامه‌ای در شش صحنه. در چاپِ بعدی، به سالِ ۱۳۵۵، نویسنده متن را به صورتِ دلخواهش درآورد: هفت صحنه. سالِ ۱۳۸۲ نیز نسخه‌ای بازنگریسته با شکسته‌نویسیِ مناسبِ نمایش در جلدِ یکُمِ دیوان نمایش به چاپ رسید. همین متن در زمستانِ ۱۳۹۸، پس از بیش از چهل سال، باز به صورتِ کتابی جداگانهٔ رسمی منتشر شد، به وسیلهٔ انتشاراتِ روشنگران و مطالعات زنان.
نمایش

بیضایی این نمایشنامه را به نمایش درنیاورده است. ولی علیرضا مجلّل اندکی پس از سالِ ۱۳۶۷ این نمایشنامه را با اجازهٔ نویسنده در چند شهرِ سوئد بر صحنه برد.
در فرهنگِ مطبوعاتی

نویسندگانِ دیگری گاه از نامِ «محمود شیرزاد» استفاده کرده و در مطبوعاتِ فارسی به این نام قلم زده‌اند؛ و «محمود شیرزاد» نامِ مستعارِ بیش از یک نویسنده بوده است. یک نمونه از این قرار است:
گرینبلت، استیون (۱۸ آبان ۱۳۹۵). ترجمهٔ محمود شیرزاد. «انتخابات ۲۰۱۶ در حکایت شکسپیر». کرگدن (۲۷): ۱۲−۱۳.
الومار

مکان در Cabo Delgado Province, 23x15px|border |alt=|link= موزامبیک
| Alumar | Alumar |
| --- | --- |
AlumarLocation in Mozambique: AlumarLocation in Mozambique
مختصات: ۱۲°۵۵′۲۳″ جنوبی ۳۹°۴۵′۱۵″ شرقی﻿ / ﻿۱۲٫۹۲۳۰۶°جنوبی ۳۹٫۷۵۴۱۷°شرقی﻿ / -12.92306; 39.75417: مختصات: ۱۲°۵۵′۲۳″ جنوبی ۳۹°۴۵′۱۵″ شرقی﻿ / ﻿۱۲٫۹۲۳۰۶°جنوبی ۳۹٫۷۵۴۱۷°شرقی﻿ / -12.92306; 39.75417
استان‌های موزامبیک: Cabo Delgado Province
District: بخش انکواب
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (Central Africa Time)
الومار (به لاتین: Alumar) یک منطقهٔ مسکونی در موزامبیک است که در Cabo Delgado Province واقع شده‌است.
شیشکرت

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ارمنستان
| شیشکرت Շիշկերտ | شیشکرت Շիշկերտ |
| --- | --- |
روستا: روستا
شیشکرتموقعیت روی نقشه ارمنستانشیشکرتموقعیت روی نقشه استان سیونیک: شیشکرتموقعیت روی نقشه ارمنستانشیشکرتموقعیت روی نقشه استان سیونیک
مختصات: ۳۹°۰۴′۱۵″ شمالی ۴۶°۲۱′۰۳″ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۰۷۰۸۳°شمالی ۴۶٫۳۵۰۸۳°شرقی﻿ / 39.07083; 46.35083: مختصات: ۳۹°۰۴′۱۵″ شمالی ۴۶°۲۱′۰۳″ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۰۷۰۸۳°شمالی ۴۶٫۳۵۰۸۳°شرقی﻿ / 39.07083; 46.35083
استان: سیونیک
شهرداری: تساو
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۲۶۴
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AMT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (AMST)
کد منطقه: ؟؟؟ (۳۷۴)
شیشکرت at GEOnet Names Server: شیشکرت at GEOnet Names Server
شیشکرت (به ارمنی: Շիշկերտ) یک منطقهٔ مسکونی در ارمنستان است که در تساو، ارمنستان واقع شده‌است.  در  کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده است.
خصوصیات

شیشکرت ۲۶۴ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع  متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
شهرستان سمیرم

| شهرستان سِمیرُم | شهرستان سِمیرُم |
| --- | --- |
موقعیت در استان: موقعیت در استان
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
کشور:  ایران
استان: اصفهان
مرکز شهرستان: سمیرم
سایر شهرها: سمیرم ،  ونک  ، فتح آباد ، بیده ،  حنا ، کمه
بخش‌ها: مرکزی ، پادنا ، پادنا علیا ، وردشت
سال تأسیس: ۱۳۲۹
نام‌های پیشین: سام آرام
اداره: اداره
فرماندار: اصغر هدایت 
مردم: مردم
جمعیت: ۴۳٫۸۷۹ نفر. (۱۴۰۱)
رشد جمعیت: ۲۵ درصد
مذهب: شیعه
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
مساحت: ۵۲۲۴ کیلومتر مربع کیلومتر مربع
ارتفاع از سطح دریا: ۲۵۷۷ متر
آب‌وهوا: آب‌وهوا
بارش سالانه: ۳۶۰ میلی‌متر
روزهای یخبندان سالانه: ۷۰ روز
داده‌های دیگر: داده‌های دیگر
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۳۱
شهرستان سِمیرُم یکی از شهرستانهای استان اصفهان است. مرکز این شهرستان، شهر سمیرم است.
جغرافیا

شهرستان سمیرم با مساحت ۵۲۲۴ کیلومتر مربع در جنوب غربی استان اصفهان با مختصات جغرافیایی ۵۱ درجه و ۱۷ دقیقه تا ۳ دقیقه طول شرقی و ۳۰ درجه و ۴۲ دقیقه تا ۳۱ درجه و ۵۱ دقیقه عرض شمالی و با ارتفاع متوسط ۲۴۰۰ متر از دریا، در مجاورت سه استان چهار محال و بختیاری، کهگیلویه و بویر احمد و فارس واقع شده‌است. از شمال به شهرستان شهرضا، از شرق به شهرستان آباده، از جنوب غربی به استان کهگیلویه و بویر احمد، از غرب به شهرستان لردگان (چهارمحال و بختیاری) محدود می‌شود. این شهرستان از نظر تقسیمات سیاسی و اقتصادی تا سال ۱۳۲۵ خورشیدی جز بلوک سر حد شش ناحیه استان فارس بوده است .
این شهرستان ۹/۴ درصد مساحت و ۱/۴۵ درصد جمعیت استان اصفهان را شامل می‌شود. از نظر موقعیت قرارگیری در حاشیه جنوب شرقی رشته کوه‌های زاگرس قرار گرفته به‌طوری‌که رشته کوه‌های دنا به صورت حصاری در غرب و جنوب غربی آن کشیده شده‌است. تعداد جمعیت مردم سمیرم ۹۴۱۲۵هزار نفر در سال ۱۳۹۵ه‍.ش می‌باشند.
گیاهان

از مجموع ۴۴۰۸۰۰ هکتار کل عرصه‌های ملی شهرستان سمیرم که معادل ۵/۵ درصد از عرصه‌های ملی استان است، ۳۹۳۰۰۰ هکتار معادل ۸۹ درصد آن را مراتع ییلاقی شامل می‌شوند که با کیفیتهای مختلف در سطح منطقه پراکنده شده‌اند، ضمن اینکه ۴۷۸۰۰ هکتار باقی‌مانده عرصه‌های ملی شهرستان شامل جنگل‌های طبیعی و دشت می‌شود.
مهم‌ترین تیپ‌ها و گونه‌های گیاهی مراتع منطقه شامل انواع گون و قیاق، سریش، کنگر، خوشک، جو وحشی، جاشیر، فستوکا و قیاق، جاز و استپا و انواع گیاهان دارویی می‌باشد که متأسفانه به علت چرای بیش از حد دام توسط عشایر رو به نابودی است، ضمن اینکه ۲۵۰۰۰ هکتار مراتع کتیرا خیز با متوسط تولید ۲۵۰۰ کیلوگرم در سال در منطقه موجود می‌باشد.
پوشش جنگلی منطقه نیز مشتمل بر گونه‌های ارجن، بادام کوهی، سیب، گلابی، زالزالک داغداران و گز بوده که به علت مصارف سوختی، ساختمانی و چرای بیش از حد عشایر و روستاییان از بین رفته و تنها گونه‌های چوبی باقی‌مانده منطقه شامل شیرخشت، پسته و بادام وحشی، افرا، زرشک و بید می‌شود.
مردم و زبان

غالب مردم به زبان فارسی معیار صحبت می‌کنند ولی در سایر مناطق شهرستان زبان های‌ لری و ترکی رواج دارند. ترک های قشقایی در روستاهای شمالی و بخش وردشت ساکن اند. لرهای بختیاری در شهر حنا و ونک و نواحی نزدیک به چهارمحال و بختیاری زندگی می کنند و لرهای کهگیلویه‌ای در منطقه پادنا و جنوب سمیرم ساکن اند و با لرهای بویراحمدی قوم و خویش اند.
محصولات

محصول عمدهٔ تولیدی شهرستان سمیرم سیب است. غلاتی چون گندم و جو نیز از دیگر محصولات این شهرستان است.
به نقل از یکتابان سمیرم با در اختیار داشتن 8400 هکتار سطح زیر کشت سیب درختی معادل 79 درصد کل سطح زیر کشت این محصول در استان اصفهان است. ارتفاع زیاد از سطح دریا و دوری از خط استوا، دو فاکتور مهم افزایش کیفیت و خاصیت سیب است، از این رو، سمیرم منطقه مساعد جهت تولید و پرورش سیب می باشد. در حال حاضر 10800 هکتار از سطح زیر کشت به مرحله باز دهی اقتصادی رسیده است و سالانه حدود 250 الی 300 هزار تن سیب مرغوب در سمیرم تولید می شود که متوسط سالانه 50 الی 60 هزار تن سیب درختی با کیفیت عالی به کشور های حوزه خلیج فارس و اروپایی صادر می شود.
سیب درختی یکی از مهمترین محصولات باغی شهرستان سمیرم می باشد، بطوری که می توان گفت اقتصاد منطقه متکی به تولید این محصول می باشد . طبق برآورد انجام شده در حدود 73.64 درصد درآمد ناخالص محصولات آبی شهرستان به سیب درختی اختصاص دارد.