stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
باشگاه فوتبال بایرن مونیخ
نشان‌واره

نشان بایرن از زمان تأسیس تاکنون چندین بار تغییر کرده است. این نشان‌واره در اصل از حروف حالت داده شدهٔ F (فوتبال)، C (باشگاه)، B (بایرن) و M (مونیخ) تشکیل شده است. اولین نشان بایرن در ابتدا به‌صورت یک پرچم به رنگ آبی بود که در اصل، رنگ‌های ایالت باواریا بودند. نسخهٔ جدید نشان‌وارهٔ این باشگاه در سال ۱۹۵۴ و سپس در سال ۱۹۶۱ میلادی طی چندین مرتبه تغییراتی داشت، زیرا برای اولین بار در آن از پرچم ایالت باواریا به‌صورت لوزی شکل استفاده می‌شد.
باشگاه در سال ۲۰۰۲ حروف EV (به‌معنای باشگاه ثبت‌شده) که در سال ۱۹۷۰ معرفی شده‌بود را پس از ۳۲ سال از نشان‌واره‌اش حذف کرد. این کار عملی غیرعادی نبود، چون پیش از آن تیم‌های بزرگ اروپایی دیگر نیز همچون منچستر یونایتد دست به این کار زده‌بودند. درحالی‌که نشان بایرن برای اغلب زمان‌ها تک رنگ، آبی یا قرمز بود، نشان کنونی آبی، قرمز و سفید است. رنگ ایالت باواریا در وسط و نوشتهٔ باشگاه فوتبال بایرن مونیخ به رنگ سفید در گرداگرد آن و حلقهٔ ای به رنگ قرمز، رنگ ایالت باواریا را در مرکز خود دارد. در سال ۲۰۱۷، باشگاه بایرن از نشان‌وارهٔ جدید خود رونمایی کرد که در آن خط نوشتار نام باشگاه تغییر یافته و حلقهٔ دور نشان باشگاه رنگ قرمز جدید پررنگ‌تری به خود گرفته است.
تاریخ نشان‌واره‌ها و لوگوهای بایرن مونیخ از ابتدا تاکنون
۱۹۹۱–۱۹۹۰
۱۹۹۱–۱۹۰۶
۳۸–۱۹۲۳
۵۴–۱۹۴۵
۶۱–۱۹۵۴
۶۵–۱۹۶۱
۷۰–۱۹۶۵
۷۹–۱۹۷۰
۹۶–۱۹۷۹
۰۲–۱۹۹۶
۱۷–۲۰۰۲
۲۰۱۷–
ورزشگاه

مقالهٔ اصلی: ورزشگاه آلیانتس آرنا
ورزشگاه‌های خانگی بایرن، از بالا به پایین: گرون‌والدر (۱۹۷۲–۱۹۲۵)، المپیک مونیخ (۲۰۰۵–۱۹۷۲) و آلیانتس آرنا ورزشگاه اختصاصی بایرن از ۲۰۰۵ تا به امروز.
بایرن اولین بازی تمرینی خود را در شیرنپلتز در مرکز شهر مونیخ انجام داد. اولین بازی رسمی بایرن در Theresienwiese برگزار شد. در سال ۱۹۰۱ بایرن به یک محوطه اختصاصی در Schwabing که در Clemensstraße قرار داشت نقل مکان کرد. بایرن مونیخ پس از ترکیب با تیم مونچنر اسپرت-کلاب (MSC) در سال ۱۹۰۶ میلادی به زمین مونچنر در لئوپولد نقل مکان کرد. برای جذب هواداران خانگی که در آغاز سال ۱۹۲۰ شروع شد، بایرن به محل‌های مختلفی در مونیخ جابجا شد.
از سال ۱۹۲۵ تیم بایرن به‌طور مشترک با مونیخ ۱۸۶۰ در ورزشگاه گرونوالدر توپ می‌زد. تا جنگ جهانی دوم صاحب ورزشگاه، مونیخ ۱۸۶۰ بود و هنوز هم در میان مردم به‌طور محاوره‌ای این ورزشگاه «شصت» شناخته می‌شود. در خلال جنگ جهانی این ورزشگاه تخریب شد و تلاش برای بازسازی آن طی مدتی به صورت جسته گریخته و تدریجی به نتیجه رسید. رکورد حضور تماشاگران در این ورزشگاه، مربوط به بازی خانگی بایرن با نورنبرگ در فصل ۶۲–۱۹۶۱ میلادی با پنجاه هزار تماشاگر گزارش شده است. در آن دوران بوندس‌لیگا ظرفیت ورزشگاه چهل و چهار هزار تماشاگر بود که طی بارها به این مقدار رسیده‌بود، ولی در نهایت به ۲۱٫۲۷۲ نفر کاهش پیدا کرد. امروزه تیم دوم هر دو باشگاه و نیز تیم بانوان بایرن در این ورزشگاه توپ می‌زنند.
برای بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ در شهر مونیخ استادیوم المپیک ساخته شد. این استادیوم برای معماری خود مشهور است که در آخرین مسابقهٔ بوندس‌لیگا در فصل ۷۲–۱۹۷۱ به بهره‌برداری رسید. این مسابقه جمعیت ۷۹ هزار نفری را به خود جلب کرد. این ورزشگاه در زمان ساخته شدن یکی از استادیوم‌های برتر جهان در نظر گرفته می‌شد که میزبان رقابت‌های بزرگی بود، از جمله فینال جام جهانی ۱۹۷۴ و جام باشگاه‌های اروپا ۱۹۸۸. در سال‌های بعد ورزشگاه مورد چندین تغییر مانند افزایش فضای نشستن از ۵۰ درصد به ۶۰ درصد بود که در نهایت ورزشگاه به ظرفیت ۶۰٫۰۰۰ نفری برای مسابقات ملی و ۵۹٫۰۰۰ نفری برای رقابت‌های بین‌المللی (مانند مسابقات جام اروپا) رسید.
تیم اول بایرن برای ۳۳ سال در ورزشگاه المپیک مونیخ بازی می‌کرد با این حال، بسیاری از هواداران شروع به گلایه در مورد سرد بودن آب و هوا در فصل زمستان کردند. حدود نیمی از هواداران به دلیل نداشتن پوشش مناسب ورزشگاه در معرض تغییرات آب و هوا بودند. از سال ۲۰۰۲ باشگاه‌های بایرن و مونیخ ۱۸۶۰ برای احداث یک ورزشگاه بزرگ‌تر با امکانات کامل، به فکر افتادند و پاییز ۲۰۰۲ در شمال مونیخ ساخت و ساز ورزشگاه را با نام آلیانتس آرنا شروع کردند. ساخت آن تا آوریل ۲۰۰۵ طول کشید و بایرنی‌ها از مه ۲۰۰۵ بازی‌های خانگی خود را در این ورزشگاه انجام می‌دهند. آلیانتس آرنا گنجایش ۷۵ هزار تماشاگر را دارد و با طراحی منحصر به فرد خود که قابلیت تغییر رنگ نمای بیرونی را دارد معروف است. آلیانتس آرنا میزبان تعدادی از بازی‌های جام جهانی ۲۰۰۶ بود از جمله دیدار نیمه‌نهایی بین فرانسه و پرتغال. دیدار فینال لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۱۲ نیز از دیگر دیدارهای مهمی بود که در این ورزشگاه برگزار شد.
هواداران و کانون‌های هواداری باشگاه

بایرن مونیخ خود را یک باشگاه ملی می‌داند. این باشگاه دارای بیش از ۱۸۷٫۰۰۰ عضو و ۳۲۰۲ فروشگاه است که از این لحاظ در کشور آلمان بزرگ‌ترین باشگاه به‌شمار می‌رود. افراد معروفی مانند بوریس بکر، بندیکت شانزدهم، ولادیمیر کلیچکو، نیکو رزبرگ و اشتفی گراف از طرفداران این باشگاه هستند.
لیست افزایش تعداد هواداران باشگاه طی ۱۵ سال گذشته:
| فصل | اعضای باشگاه | کانون‌های هواداری | اعضای کانون‌های هواداری |
| --- | --- | --- | --- |
| ۰۱–۲۰۰۰ | ۹۱٫۲۸۸ | ۱٫۹۰۹ | ۱۱۵٫۳۴۳ |
| ۰۲–۲۰۰۱ | ۹۵٫۱۹۵ | ۱٫۹۸۰ | ۱۲۱٫۳۴۸ |
| ۰۳–۲۰۰۲ | ۹۶٫۴۴۰ | ۲٫۰۵۵ | ۱۳۲٫۳۰۸ |
| ۰۴–۲۰۰۳ | ۹۷٫۸۱۰ | ۲٫۱۲۳ | ۱۳۶٫۵۶۳ |
| ۰۵–۲۰۰۴ | ۱۰۴٫۷۲۰ | ۲٫۱۸۹ | ۱۴۶٫۰۰۹ |
| ۰۶–۲۰۰۵ | ۱۲۱٫۱۱۹ | ۲٫۲۹۰ | ۱۵۶٫۶۷۳ |
| ۰۷–۲۰۰۶ | ۱۳۵٫۷۵۲ | ۲٫۳۲۹ | ۱۶۴٫۵۸۰ |
| ۰۸–۲۰۰۷ | ۱۴۷٫۰۷۲ | ۲٫۴۳۷ | ۱۷۶٫۹۷۶ |
| ۰۹–۲۰۰۸ | ۱۵۱٫۲۲۷ | ۲٫۵۳۵ | ۱۸۱٫۶۸۸ |
| ۱۰–۲۰۰۹ | ۱۶۲٫۱۸۷ | ۲٫۷۶۴ | ۱۹۲٫۱۶۰ |
| ۱۱–۲۰۱۰ | ۱۷۱٫۳۴۵ | ۲٫۹۵۲ | ۲۰۴٫۲۳۵ |
| ۱۲–۲۰۱۱ | ۱۸۷٫۸۶۵ | ۳٫۲۰۲ | ۲۳۱٫۱۹۷ |
| ۱۳–۲۰۱۲ | ۱۹۵٫۶۸۹ | ۳٫۵۷۶ | ۲۶۲٫۰۷۷ |
| ۱۴–۲۰۱۳ | ۲۳۳٫۴۲۷ | ۳٫۷۴۹ | ۲۸۳٫۵۵۸ |
| ۱۵–۲۰۱۴ | ۲۵۱٫۳۱۵ | ۳٫۷۷۴ | ۲۹۳٫۶۰۷ |
| ۱۶–۲۰۱۵ | ۲۷۰٫۳۲۹ | ۴٫۰۳۰ | ۳۱۴٫۹۱۹ |
هماوردی‌ها

بایرن یکی از سه باشگاه حرفه‌ای شهر مونیخ است و یکی از هماوردهای سنتی این باشگاه مونیخ ۱۸۶۰ است. این باشگاه رقیب هم‌اینک شرایط مناسبی ندارد و در چند سال اخیر فراز و نشیب زیادی داشته است. مونیخ ۱۸۶۰ هم‌اکنون در دسته بوندس‌لیگا ۲ بازی‌های خود را برگزار می‌کند و به همین دلیل شهرآورد مونیخ بین این دو تیم برگزار نمی‌شود.
یکی دیگر از هماوردهای بایرن اف سی نورنبرگ است. نورنبرگ در دهه ۲۰ از موفق‌ترین باشگاه‌های آلمان بود که موفق به دستیابی به ۵ قهرمانی در لیگ آلمان شده بود. دیدار بایرن و نورنبرگ یکی از مهم‌ترین دیدارهای بوندس‌لیگا است که به آن شهرآورد (دربی) باواریا نیز می‌گویند. دیگر هماورد قدیمی بایرن در آلمان، کایزرسلاوترن است؛ به‌ویژه از سال ۱۹۷۳ که بایرن بازی ۴–۱ برده خود را ۷–۴ مقابل این تیم بازنده شد. باشگاه‌های شالکه ۰۴، هامبورگ از دههٔ ۸۰ میلادی و بروسیا مونشن گلادباخ از دههٔ ۷۰ میلادی نیز از هماوردهای دیرینه بایرن به ویژه در ۳۰ سال اخیر بوده‌اند. البته بازی با تیم اشتوتگارت هم همیشه مورد توجه قرار گرفته است.
هماوردهای بین‌الملی بایرن عبارتند از بارسلونا، رئال مادرید، آث میلان و منچستر یونایتد که بیشتر به خاطر برد یا باخت‌های کلاسیک در رقابت‌های اروپایی بوده است اما با باشگاه یوونتوس در تورین ایتالیا رابطه خوبی طی سال‌های گذشته داشته است.
هماوردی‌ها > کلاسیک آلمان

مقالهٔ اصلی: کلاسیک آلمان
کلاسیک آلمان (به آلمانی: Der Klassiker) یا هماوردی بزرگ، سنتی و دیرینه فوتبال آلمان، رویارویی بین دو تیم بایرن مونیخ و بروسیا دورتموند است. رقابتی که به دلیل وضعیت مناسب دو باشگاه در آلمان و تعداد زیاد هواداران آن‌ها همواره جذاب، جنجالی و پرحاشیه بوده است. مهم‌ترین رقیب بایرن در آلمان بروسیا دورتموند است. این دو باشگاه بارها برای کسب قهرمانی در لیگ داخلی و جام حذفی با یکدیگر رقابت کرده‌اند. باخت ۵–۲ بایرن در برابر دورتموند در جام حذفی سال ۲۰۱۲، سنگین‌ترین شکست بایرن در بازی‌های فینال تاکنون است. اوج رقابت این دو باشگاه به لیگ قهرمانان اروپا ۱۳–۲۰۱۲ بازمی‌گردد که بایرن در فینال ورزشگاه ومبلی ۲–۱ دورتموند را شکست داده و قهرمان اروپا شد.
رؤسا و مربیان

بایرن بیشتر توسط بازیکنان قدیمی این باشگاه هدایت و اداره می‌شود. هم‌اکنون رئیس هیئت مدیره بایرن مونیخ هربرت هاینر مدیرعامل سابق آدیداس می‌باشد که جایگزین اولی هوینس (ملقب به معمار بایرن) شده است. مدیرعامل تیم اولیور کان (دروازه‌بان پیشین بایرن مونیخ) و مدیر ورزشی باشگاه هم حسن صالح حمیدزیچ (بازیکن پیشین بایرن) می‌باشد.
مدیر سابق بایرن اولی هوینس پیش از هاینر
کارل هاینتس رومنیگه مدیر اجرایی باشگاه بایرن و دومین گلزن برتر باشگاه بایرن بعد از گرد مولر
حامیان مالی

آدیداس: باشگاه بایرن مونیخ با قراردادی ۹۰۰ میلیون یورویی (۶۴۵ میلیون پوند) همکاری خود با آدیداس را تا سال ۲۰۳۰ ادامه می‌دهد. قرارداد فعلی ۵ سال دیگر اعتبار دارد اما شرکت البسه آلمانی سریع تر از موعد ۱۰ سال دیگر با قهرمان بوندس‌لیگا تمدید کرد. اولیور بورگن سخنگوی آدیداس می‌گوید: «با تمدید قرارداد، آدیداس به همکاری با بایرن تا سال ۲۰۳۰ ادامه می‌دهد.» آدیداس ۸٫۳۳ درصد از سهام بایرن را در اختیار دارد. همچنین مبلغی که آدیداس به بایرن پرداخت می‌کند برابر ۸۰ میلیون یورو در سال می‌باشد. همچنین آدیداس به عنوان سهامدار و اسپانسر بایرن مبالغ زیادی به بایرن برای ساخت آکادمی و هزینه‌های دیگر ورزشگاه کمک می‌کند.
دویچه تلکوم: یک شرکت مخابرات آلمانی است که مرکز آن در بن قرار دارد و بزرگ‌ترین شرکت مخابراتی در آلمان و اروپا است. این شرکت با پرداخت سالانه ۴۰ میلیون دلار تا سال ۲۰۱۷، برند شرکت دویچه تلکوم را روی پیراهن بازیکنان بایرن مونیخ آگهی می‌کند.
آئودی: آئودی شرکت خودروسازی آلمانی که سال ۲۰۰۲ قراردادش را با این باشگاه آلمانی بست و امسال نیز پانزدهمین فصلی است که در کنار بایرنی‌ها می‌ایستد. علاوه بر این آئودی مسابقات چند جانبه «آئودی کاپ» هم دارد که از ۲۰۰۹ و هر دو سال در ورزشگاه آلیانتس آرنا برگزار می‌شود.
آلیانتس: آلیانتس شرکت چندملیتی خدمات مالی است، که دفتر مرکزی آن، در شهر مونیخ آلمان قرار دارد. این شرکت، فعالیت‌های اقتصادی فراوانی دارد، ولی تمرکز اصلی آن، بر ارائه خدمات بیمه می‌باشد. گروه خدمات مالی آلیانتس، حقوق نام ورزشگاه را تا سی سال خریداری کرده اما در بازی‌های رسمی فیفا و یوفا نمی‌توان از این نام استفاده کرد، زیرا سیاست‌های منع حمایت شرکت‌های اسپانسر که شرکای رسمی مسابقات هستند بر این دو نهاد حاکم است و این دلیل آن است که در گاهی به جای نام آلیانتس نام فوسبال آرنا را استفاده می‌کنند.
پروکتر اند گمبل: شرکت چندملیتی و آمریکایی مربوط به کالاهای مصرفی است که دفتر مرکزی آن در شهر سینسینتی، در ایالت اوهایو قرار دارد. این شرکت در سال ۱۸۳۷ میلادی، توسط ویلیام پروکتر و جیمز گمبل تأسیس شد و در حال حاضر از محصولات براون، دوراسل، ژیلت، پمپرز، هد اند شولدرز، اورال-بی، دولچه و گابانا، هربال اسنسز و هوگو باس تا تولیدات پرینگلز وکیلوگ، طیف وسیعی از مواد غذایی، لوازم آرایشی و محصولات بهداشتی را تولید و عرضه می‌نماید.
مان: شرکت خودروسازی ماشین‌های سنگین به نام مان که در مونیخ آلمان قرار دارد و یکی از حامیان باشگاه بایرن مونیخ می‌باشد. این شرکت از سال ۲۰۰۸ با باشگاه بایرن همکاری می‌کند و به تازگی این قرارداد تا سال ۲۰۱۹ تمدید شد. یواخیم دریز مدیر عامل شرکت مان است. شرکت مان از سال ۲۰۰۸ اتوبوس‌های مخصوص تیم‌های فوتبال و بسکتبال بایرن را تأمین می‌کند.
پاولانا: از معروفترین برندهای آبجو در جهان است. شرکت پاولانا در سال ۱۶۰۰ توسط راهب مونیخی سان فرانسیسکو دی پاولا بنیاد گذاشته شد. این شرکت اسپانسر رسمی بایرن مونیخ است و بازیکنان بایرن در جشن‌های پیروزی از این آبجو استفاده می‌کنند.
حامیان مالی > دیگر حامیان

هواپیمایی قطر
دی‌اچ‌ال
سامسونگ
هایپو-وراینس بانک
حامیان مالی > حامیان گذشته

ماگیروس. ایویکو (۱۹۷۸–۱۹۸۴)
کمودور اینترنشنال (۱۹۸۴–۱۹۸۹)
(۱۹۸۹–۲۰۰۲)
افتخارات > رقابت‌های ملی

| رقابت‌ها | قهرمانی | نایب قهرمانی | جایگاه سومی |
| --- | --- | --- | --- |
|  بوندس‌لیگا  | ۳۳ قهرمانی (رکورد): ۱۹۳۲، ۶۹–۱۹۶۸، ۷۲–۱۹۷۱، ۷۳–۱۹۷۲، ۷۴–۱۹۷۳، ۸۰–۱۹۷۹، ۸۱–۱۹۸۰، ۸۵–۱۹۸۴، ۸۶–۱۹۸۵، ۸۷–۱۹۸۶، ۸۹–۱۹۸۸، ۹۰–۱۹۸۹، ۹۴–۱۹۹۳، ۹۷–۱۹۹۶، ۹۹–۱۹۹۸، ۲۰۰۰–۱۹۹۹، ۰۱–۲۰۰۰، ۰۳–۲۰۰۲، ۰۵–۲۰۰۴، ۰۶–۲۰۰۵، ۰۸–۲۰۰۷، ۱۰–۲۰۰۹، ۱۳–۲۰۱۲، ۱۴–۲۰۱۳، ۱۵–۲۰۱۴، ۱۶–۲۰۱۵، ۱۷–۲۰۱۶، ۱۸–۲۰۱۷، ۱۹–۲۰۱۸، ۲۰–۲۰۱۹، ۲۱–۲۰۲۰، ۲۲–۲۰۲۱، ۲۳–۲۰۲۲ | ۱۰ نایب قهرمانی: ۷۰–۱۹۶۹، ۷۱–۱۹۷۰، ۸۸–۱۹۸۷، ۹۱–۱۹۹۰، ۹۳–۱۹۹۲، ۹۶–۱۹۹۵، ۹۸–۱۹۹۷، ۰۴–۲۰۰۳، ۰۹–۲۰۰۸، ۱۲–۲۰۱۱ | ۵ جایگاه سومی: ۱۹۶۶، ۱۹۷۶، ۱۹۸۲، ۲۰۰۲، ۲۰۱۱ |
|  جام حذفی فوتبال آلمان | ۲۰ قهرمانی (رکورد): ۱۹۵۷، ۱۹۶۶، ۱۹۶۷، ۱۹۶۹، ۱۹۷۱، ۱۹۸۲، ۱۹۸۴، ۱۹۸۶، ۱۹۹۸، ۲۰۰۰، ۲۰۰۳، ۲۰۰۵، ۲۰۰۶، ۲۰۰۸، ۲۰۱۰، ۲۰۱۳، ۲۰۱۴، ۲۰۱۶، ۲۰۱۹، ۲۰۲۰ | ۴ نایب قهرمانی: ۱۹۸۵٬۱۹۹۹، ۲۰۱۲، ۲۰۱۸ |  |
|  لیگاپوکال | ۶ قهرمانی (رکورد): ۱۹۹۷، ۱۹۹۸، ۱۹۹۹، ۲۰۰۰، ۲۰۰۴، ۲۰۰۷ | ۱ نایب قهرمانی: ۲۰۰۶ |  |
|  سوپر جام فوتبال آلمان | ۱۰ قهرمانی (رکورد): ۱۹۸۲(غیررسمی)، ۱۹۸۷، ۱۹۹۰، ۲۰۱۰، ۲۰۱۲، ۲۰۱۶، ۲۰۱۷، ۲۰۱۸، ۲۰۲۰ ۲۰۲۲٬۲۰۲۱ | ۸ نایب قهرمانی: ۱۹۸۹، ۱۹۹۴، ۲۰۰۸، ۲۰۱۳، ۲۰۱۴، ۲۰۱۵، ۲۰۱۹، ۲۰۲۳ |  |
:
افتخارات > رقابت‌های بین‌المللی

| جام قهرمانان اروپا / لیگ قهرمانان اروپا (۶ قهرمانی) | جام قهرمانان اروپا / لیگ قهرمانان اروپا (۶ قهرمانی) | جام قهرمانان اروپا / لیگ قهرمانان اروپا (۶ قهرمانی) | جام قهرمانان اروپا / لیگ قهرمانان اروپا (۶ قهرمانی) | جام قهرمانان اروپا / لیگ قهرمانان اروپا (۶ قهرمانی) | جام قهرمانان اروپا / لیگ قهرمانان اروپا (۶ قهرمانی) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۷۴–۱۹۷۳ | ۷۵–۱۹۷۴ | ۷۶–۱۹۷۵ | ۰۱–۲۰۰۰ | ۱۳–۲۰۱۲ | ۲۰–۲۰۱۹ |
جام در جام اروپا (۱ قهرمانی): جام در جام اروپا (۱ قهرمانی)
۶۷–۱۹۶۶: ۶۷–۱۹۶۶
جام یوفا/لیگ اروپا (۱ قهرمانی): جام یوفا/لیگ اروپا (۱ قهرمانی)
۹۶–۱۹۹۵: ۹۶–۱۹۹۵
سوپر جام اروپا (۲ قهرمانی): سوپر جام اروپا (۲ قهرمانی)
| ۲۰۱۳ | ۲۰۱۳ | ۲۰۱۳ | ۲۰۲۰ | ۲۰۲۰ | ۲۰۲۰ |
 جام بین قاره‌ای (۲ قهرمانی):  جام بین قاره‌ای (۲ قهرمانی)
| ۱۹۷۶ | ۱۹۷۶ | ۱۹۷۶ | ۲۰۰۱ | ۲۰۰۱ | ۲۰۰۱ |
 جام باشگاه‌های جهان (۲ قهرمانی):  جام باشگاه‌های جهان (۲ قهرمانی)
| ۲۰۱۳ | ۲۰۱۳ | ۲۰۱۳ | ۲۰۲۰ | ۲۰۲۰ | ۲۰۲۰ |
بایرن همچنین سه بار موفق به کسب آئودی کاپ شده که از این حیث رکورددار است. آئودی کاپ در ورزشگاه آلیانتس آرنا برگزار می‌شود.
افتخارات > بایرن مونیخ در اروپا

بروزرسانی شده در ۲۵ تیر ۱۴۰۳:
| رقابت | نتایج> بازی | نتایج> برد | نتایج> تساوی | نتایج> باخت | نتایج> برد % | منبع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| لیگ قهرمانان اروپا | ۳۹۴ | ۲۳۶ | ۷۹ | ۷۹ | ۰۶۰ |  |
| لیگ اروپا | ۶۸ | ۳۹ | ۱۳ | ۱۶ | ۰۵۷ |  |
| جام برندگان جام اروپا | ۳۹ | ۱۹ | ۱۴ | ۶ | ۰۴۹ |  |
| سوپرجام اروپا | ۷ | ۲ | ۱ | ۴ | ۰۲۹ |  |
| اینتر-سیتیز فیرز کاپ | ۱۳ | ۶ | ۳ | ۴ | ۰۴۶ |  |
| جام بین قاره‌ای فوتبال | ۳ | ۲ | ۱ | ۰ | ۰۶۷ |  |
| جام باشگاه‌های جهان | ۴ | ۴ | ۰ | ۰ | ۱۰۰ |  |
| مجموع | ۵۲۸ | ۳۰۸ | ۱۱۱ | ۱۰۹ | ۰۵۸ |  |
شش‌گانه

بایرن مونیخ در سال ۲۰۲۰ موفق شد شش‌گانه را تصاحب کند. این تیم در آلمان هر سه جام بوندس‌لیگا، جام حذفی فوتبال آلمان و سوپر جام فوتبال آلمان را از آن خود کرد و پای به رقابت‌های اروپایی گذاشت. در اروپا هم، لیگ قهرمانان اروپا، سوپرجام اروپا را به خانه برد و بالاخره با کسب جام باشگاه‌های جهان ۲۰۲۰ به تمام جام‌های ممکن دست یافت تا با باشگاه بارسلونا تنها باشگاه‌هایی باشند که به شش‌گانه رسیدند.
شش‌گانه > بازیکنان برجسته سال‌های قبل

| ۱۹۲۰–۱۹۳۰ | ۱۹۲۰–۱۹۳۰ |
| --- | --- |
  کانرد هایدکمپ (مدافع):   کانرد هایدکمپ (مدافع)
۱۹۷۰–۱۹۸۰: ۱۹۸۰–۱۹۹۰
  سپ مایر (دروازه‌بان)   فرانتس بکن باوئر (مدافع)   هانس گئورگ شوارتزنبک (مدافع)   پائول برایتنر (هافبک)   فرانتس روث (هافبک)   اولی هوینس (مهاجم)   گرد مولر (مهاجم):   ژان ماری فاف (دروازه‌بان)   کلاوس اوگنتالر (مدافع)   یورگن کوهلر (مدافع)   آندریاس برمه (مدافع)   سورن لربی (هافبک)   رونالد وولفارس (مهاجم)   دیتر هوینس (مهاجم)   کارل-هاینتس رومنیگه (مهاجم)
۱۹۹۰–۲۰۰۰: ۲۰۰۰–۲۰۱۰
  اولیور کان (دروازه‌بان)   لیزارازو (مدافع)   اشتفان افنبرگ (هافبک)   لوتار ماتئوس (هافبک)   برایان لادروپ (مهاجم)   ژان پیر پاپن (مهاجم)   یورگن کلینزمن (مهاجم)   جیوانی البر (مهاجم):   هانس یورگ بوت (دروازه‌بان)   ویلی ساینول (مدافع)   لوسیو (مدافع)   میشاییل بالاک (هافبک)   مهمت شول (هافبک)   روی ماکای (مهاجم)   لوکا تونی (مهاجم)   میروسلاو کلوزه (مهاجم)
۲۰۱۰–۲۰۲۰: 
  مانوئل نویر (دروازه‌بان)   فیلیپ لام (مدافع)   ژروم بواتنگ (مدافع)   داوید آلابا (مدافع)   یوشوا کیمیش (مدافع و هافبک)   فرانک ریبری (هافبک)   آرین روبن (هافبک)   باستین شواین‌اشتایگر (هافبک)   تونی کروس (هافبک)   توماس مولر (هافبک)   رابرت لواندوفسکی (مهاجم):
شش‌گانه > کاپیتان‌ها

| سال | کاپیتان |
| --- | --- |
۱۹۶۵–۱۹۷۰:  ورنر اولک (مدافع)
۱۹۷۰–۱۹۷۷:  فرانس بکن‌باوئر (مدافع)
۱۹۷۷–۱۹۷۹:  سپ مایر (دروازه‌بان)
۱۹۷۹:  گرد مولر (مهاجم)
۱۹۷۹–۱۹۸۰:  هانس گئورگ شوارتزنبک (مدافع)
۱۹۸۰–۱۹۸۳:  پائول برایتنر (هافبک)
۱۹۸۳–۱۹۸۴:  کارل هاینس رومنیگه (مهاجم)
۱۹۸۴–۱۹۹۱:  کلاوس اوگنتالر (مدافع)
۱۹۹۱–۱۹۹۴:  رایموند آمان (دروازه‌بان)
۱۹۹۴–۱۹۹۶:  لوتار ماتئوس (هافبک)
۱۹۹۷–۱۹۹۹:  توماس هلمر (مدافع)
۱۹۹۹–۲۰۰۲:  اشتفان افنبرگ (هافبک)
۲۰۰۲–۲۰۰۸:  الیور کان (دروازه‌بان)
۲۰۰۸–۲۰۱۱:  مارک ون بومل (هافبک)
۲۰۱۱–۲۰۱۷:  فیلیپ لام (مدافع)
۲۰۱۷–۲۰۱۸:  توماس مولر (هافبک)
۲۰۱۸–:  مانوئل نویر (دروازه‌بان)
شش‌گانه > رکورد شمار بازی‌ها و گل‌های زده

فهرست جدول زیر شامل تمام مسابقات رقابتی و گل‌ها در مسابقات رسمی برای بایرن مونیخ است (تیم اول). علاوه بر بازی‌های لیگ، شامل همه بازی‌ها در مسابقات جام ملی و بین‌المللی است.
بروزرسانی شده در ۲۵ تیر ۱۴۰۳:
شش‌گانه > تعدادی از اسطوره‌های باشگاه

فرانتس بکن‌باوئر؛ مشهور به «قیصر» در طول ۴۳۷ مسابقه‌ای که برای بایرن مونیخ انجام داد با آن که در پست مدافع بازی می‌کرد، موفق شد ۶۰ گل به ثمر برساند و به یکی از اسطوره‌های باشگاه تبدیل شود. وی در کنار حضور در بایرن، کاپیتان تیم ملی آلمان نیز بود و به موفقیت‌های بسیاری دست یافت.
لوتار ماتئوس؛ هافبکی که بین سال‌های ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۸ و ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۰ در بایرن مونیخ بازی کرد و افتخارات پرشماری را به‌دست آورد که مهم‌ترین آن‌ها ۷ عنوان قهرمانی در بوندسلیگا بوده است.
گرد مولر؛ مشهور به «بمب افکن» و بهترین گلزن تاریخ بوندسلیگا که در سال ۱۹۶۴ به بایرن پیوست و در ۴۵۰ بازی‌ای که برای بایرن انجام داد، ۴۰۰ گل به ثمر رساند. ده‌ها سال طول کشید تا مهاجمی در جهان یافت شد که بتواند با رکورد گلزنی‌های مولر در زمینه‌های باشگاهی و ملی برابری کند. وی یکی از ارکان اصلی کسب ۳ لیگ قهرمانان پیاپی بایرن از سال ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۶ در اروپا بود.
فیلیپ لام؛ کاپیتان سابق بایرن که در فصل ۱۳–۲۰۱۲ همراه آن‌ها در بوندسلیگا، جام حذفی، جام باشگاه‌های جهان، سوپرجام آلمان و لیگ قهرمانان اروپا قهرمان شد و به عنوان کاپیتان همهٔ جام‌های ممکن را بالای سر برد. او از بهترین مدافعان راست جهان بود.
کارل-هاینس رومنیگه؛ طی ۱۰ سال حضورش در بایرن از فصل ۱۹۷۴ تا ۱۹۸۴، سیصد و ده بار به میدان رفت، ۲۱۷ گل به ثمر رساند و یکی از بهترین گلزنان تاریخ باشگاه شد. او با پیراهن بایرن ۲ بار عنوان لیگ قهرمانان اروپا را کسب کرد.
مانوئل نویر سال ۲۰۱۱ به بایرن پیوست و در لباس این تیم درخشش‌های بسیاری داشت. وی در دیدار نیمه نهایی لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۱۲ مقابل رئال مادرید، با مهار پنالتی‌های کریستیانو رونالدو و کاکا نقش ارزنده‌ای در صعود بایرن مونیخ به فینال ایفا کرد. نویر از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۶ به مدت چهار سال متوالی بهترین دروازه‌بان جهان شد.
شش‌گانه > شماره بایگانی شده

مقالهٔ اصلی: بایگانی شماره بازیکنان فوتبال
۱۲ – یار دوازدهم
مربیان > کادر فنی کنونی

بروزرسانی شده در ۲۵ تیر ۱۴۰۳
| کادر مربیگری | کادر مربیگری |
| --- | --- |
 وینسنت کمپانی: سرمربی
 آرون دنکس: کمک‌مربی
 رنه ماریچ: کمک‌مربی
 فلوریبت انگالولا: کمک‌مربی
 مایکل رخنر: مربی دروازه‌بان‌ها
 والتر گریفرر: مربی ورزشی
بخش تجزیه و تحلیل بازی‌ها: بخش تجزیه و تحلیل بازی‌ها
 میشائیل نیمایر: تحلیلگر ارشد
 ویتوس انگرر: تحلیلگر مسابقات
 میشائیل کوپر: تحلیلگر مسابقات
 ماکسیمیلیان شواب: تحلیلگر مسابقات
بخش بدنسازی و آمادگی جسمانی: بخش بدنسازی و آمادگی جسمانی
 هولگر برویش: مدیر علمی و رئیس دپارتمان بدنسازی
 سیمون مارتینلو: مربی آمادگی جسمانی
 پیتر شولسر: مربی آمادگی جسمانی
 توماس ویلهلمی: مربی آمادگی جسمانی
 سونر منصوراوغلو: تحلیلگر داده
بخش پزشکی: بخش پزشکی
 دکتر پیتر اوبلاکر: پزشک و رئیس دپارتمان پزشکی باشگاه
 پروفسور دکتر رولاند اشمیت: متخصص داخلی و قلب و عروق
 دکتر یوآخن هاون: پزشک تیم
 هلموت ارهارد: فیزیوتراپ و رئیس دپارتمان فیزیوتراپی
 جری هافمن: کمک مربی ریکاوری
 جیانی بیانچی: فیزیوتراپ
 فلوریان برندنر: فیزیوتراپ
 نات استمر: فیزیوتراپ
 کریستین هان: فیزیوتراپ
 استفان ویکرت: فیزیوتراپ
بخش مدیریت و سازماندهی ورزشی: بخش مدیریت و سازماندهی ورزشی
 کاتلین کروگر: رئیس دپارتمان مدیریت تیم
 باستین ورنشاید: مدیر تیم
بازیکنان فعلی

بروزرسانی شده در ۲۵ تیر ۱۴۰۳
بازیکنان فعلی > بازیکنان قرضی

بروزرسانی شده در ۲۵ تیر ۱۴۰۳
آمار > فصل‌های پیشین

| فصل | رتبه در بوندسلیگا | بازی‌های انجام شده | پیروزی | تساوی | باخت | گل زده | گل خورده | تفاضل گل | امتیاز | جام حذفی آلمان | لیگ اروپا | لیگ قهرمانان اروپا |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۰۳–۲۰۰۲ | ۱ | ۳۴ | ۲۳ | ۶ | ۵ | ۷۰ | ۲۵ | ۴۵ | ۷۵ | قهرمان | — | ۱مرحله گروهی |
| ۰۴–۲۰۰۳ | ۲ | ۳۴ | ۲۰ | ۸ | ۶ | ۷۰ | ۳۹ | ۳۱ | ۶۸ | یک چهارم | — | یک‌هشتم |
| ۰۵–۲۰۰۴ | ۱ | ۳۴ | ۲۴ | ۵ | ۵ | ۷۵ | ۳۳ | ۴۲ | ۷۷ | قهرمان | — | یک چهارم |
| ۰۶–۲۰۰۵ | ۱ | ۳۴ | ۲۲ | ۹ | ۳ | ۶۷ | ۳۲ | ۳۵ | ۷۵ | قهرمان | — | یک‌هشتم |
| ۰۷–۲۰۰۶ | ۴ | ۳۴ | ۱۸ | ۶ | ۱۰ | ۵۵ | ۴۰ | ۱۵ | ۶۰ |  | — | یک چهارم |
| ۰۸–۲۰۰۷ | ۱ | ۳۴ | ۲۲ | ۱۰ | ۲ | ۶۸ | ۲۱ | ۴۷ | ۷۶ | قهرمان | نیمه نهایی | — |
| ۰۹–۲۰۰۸ | ۲ | ۳۴ | ۲۰ | ۷ | ۷ | ۷۱ | ۴۲ | ۲۹ | ۶۷ | یک چهارم | — | یک چهارم |
| ۱۰–۲۰۰۹ | ۱ | ۳۴ | ۲۰ | ۱۰ | ۴ | ۷۲ | ۳۱ | ۴۱ | ۷۰ | قهرمان | — | نایب قهرمانی |
| ۱۱–۲۰۱۰ | ۳ | ۳۴ | ۱۹ | ۸ | ۷ | ۸۱ | ۴۰ | ۴۱ | ۶۵ | نیمه نهایی | — | یک‌هشتم |
| ۱۲–۲۰۱۱ | ۲ | ۳۴ | ۲۳ | ۴ | ۷ | ۷۷ | ۲۲ | ۵۵ | ۷۳ | نایب قهرمان | — | نایب قهرمان |
| ۱۳–۲۰۱۲ | ۱ | ۳۴ | ۲۹ | ۴ | ۱ | ۹۸ | ۱۸ | ۸۰ | ۹۱ | قهرمان | — | قهرمان |
| ۱۴–۲۰۱۳ | ۱ | ۳۴ | ۲۹ | ۳ | ۲ | ۹۴ | ۲۳ | ۷۱ | ۹۰ | قهرمان | — | نیمه نهایی |
| ۱۵–۲۰۱۴ | ۱ | ۳۴ | ۲۵ | ۴ | ۵ | ۸۰ | ۱۸ | ۶۲ | ۷۹ | نیمه نهایی | — | نیمه نهایی |
| ۱۶–۲۰۱۵ | ۱ | ۳۴ | ۲۸ | ۴ | ۲ | ۸۰ | ۱۷ | ۶۳ | ۸۸ | قهرمان | — | نیمه نهایی |
| ۱۷–۲۰۱۶ | ۱ | ۳۴ | ۲۵ | ۷ | ۲ | ۸۹ | ۲۲ | ۶۷ | ۸۲ | نیمه نهایی | — | یک چهارم |
| ۱۸–۲۰۱۷ | ۱ | ۳۴ | ۲۷ | ۳ | ۴ | ۹۲ | ۲۸ | ۶۴ | ۹۲ | قهرمان | — | نیمه نهایی |
| ۱۹–۲۰۱۸ | ۱ | ۳۴ | ۲۴ | ۶ | ۴ | ۸۸ | ۳۲ | ۵۶ | ۷۸ | قهرمان | — | یک‌هشتم |
| ۲۰–۲۰۱۹ | ۱ | ۳۴ | ۲۶ | ۴ | ۴ | ۱۰۰ | ۳۲ | ۶۸ | ۸۲ | قهرمان | — | قهرمان |
| ۲۱–۲۰۲۰ | ۱ | ۳۴ | ۲۴ | ۶ | ۴ | ۹۹ | ۴۴ | ۵۵ | ۷۸ | نیمه نهایی | — | یک چهارم |
| ۲۲–۲۰۲۱ | ۱ | ۳۴ | ۲۴ | ۵ | ۵ | ۹۷ | ۳۷ | ۶۰ | ۷۷ | یک چهارم | — | یک چهارم |
| ۲۳–۲۰۲۲ | ۱ | ۳۴ | ۲۱ | ۸ | ۵ | ۹۲ | ۳۸ | ۵۴ | ۷۱ | یک چهارم | — | یک چهارم |
| ۲۴–۲۰۲۳ | ۳ | ۳۴ | ۲۳ | ۳ | ۸ | ۹۴ | ۴۵ | ۴۹ | ۷۲ | دور دوم | — | نیمه نهایی |
بایرن به ترتیب در فصل‌های ۲۰۲۰–۲۱ و ۲۰۲۱–۲۲ با ۷۸ و ۷۷ امتیاز قهرمانی بوندسلیگا را مجدد به‌دست‌آورد
فوتبال زنان

مقالهٔ اصلی: باشگاه فوتبال زنان بایرن مونیخ
گروه فوتبال زنان از پنج تیم شامل یک تیم حرفه‌ای، یک تیم ذخیره و دو تیم جوانان تشکیل شده است. در تیم اول بانوان که توسط سرمربی توماس ورول هدایت می‌شود، چندین نفر از اعضای تیم ملی جوانان آلمان حضور دارند. در فصل ۰۹–۲۰۰۸ این تیم در بوندس‌لیگای زنان دوم شد. این بخش در سال ۱۹۷۰ تأسیس شد و از چهار تیم با ۹۰ بازیکن تشکیل شده است. بزرگ‌ترین موفقیت آنها کسب عنوان قهرمانی در سالهای ۱۹۷۶، ۲۰۱۲، ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ بود. در فصل ۱۲–۲۰۱۱، در ۱۲ مه ۲۰۱۲، بایرن مونیخ دارندگان عنوان قهرمانی جام آلمان را شکست دادن تیم بانوان بایرن مونیخ با نتیجه ۲–۰ در فینال ۱۲–۲۰۱۱ در کلن تیم فرانکفورت را شکست داد و بزرگ‌ترین موفقیت تاریخ باشگاه را از زمان قهرمانی در ۱۹۷۶ جشن گرفت. در سال ۲۰۱۵ آنها برای اولین بار، بدون شکست، بوندسلیگا را فتح کردند. آنها برای دومین بار متوالی در بوندس لیگا ۲۰۱۵–۲۰۱۶ قهرمان شدند.
ورزش‌های دیگر > حوزه‌ها و دپارتمان‌های فعال > بسکتبال

مقالهٔ اصلی: باشگاه بسکتبال بایرن مونیخ
باشگاه بسکتبال بایرن بزرگ‌ترین زیرمجموعهٔ حرفه‌ای این تیم در رشته‌ای غیر از فوتبال است. آن‌ها در لیگ بسکتبال بوندسلیگا (بی‌بی‌ال) و یورولیگ مسابقه می‌دهند و بازی‌های خانگی خود را در ورزشگاه آئودی دوم (ظرفیت: ۶۷۰۰ نفر) انجام می‌دهد که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده است. آن‌ها در سال‌های ۱۹۵۴ و ۱۹۵۵ توانستند قهرمان لیگ و در سال ۱۹۶۸ قهرمان کاپ آلمان شوند. این باشگاه در سال ۱۹۶۶ یکی از اعضای مؤسس بسکتبال بوندسلیگا بود.
ورزش‌های دیگر > حوزه‌ها و دپارتمان‌های غیرفعال > هاکی روی یخ

مقالهٔ اصلی: باشگاه هاکی روی یخ بایرن مونیخ
باشگاه هاکی روی یخ بایرن مونیخ یکی از قدیمی‌ترین زیرمجموعه‌های ورزشی بایرن مونیخ بود که نام اصلی آن ام‌ای‌وی ۱۸۸۳ و پس از خریده‌شدن به‌دست باشگاه بایرن مونیخ به «اف‌سی باواریا» و سپس به «بایرن مونیخ» تغییر یافت. این باشگاه در سال ۱۹۰۹ تأسیس شده و قدمتی نزدیک به قدمت باشگاه فوتبال بایرن مونیخ دارد. آن‌ها موفق به قهرمانی در جام دی‌ای‌وی در سال ۱۹۶۷ شدند و در سال ۱۹۶۹ برای نخستین بار در صدر جدول رقابت‌های بوندس‌لیگای جنوب قرار گرفتند ولی مدتی نگذشت این صدرنشینی با انحلال کامل و تلخ باشگاه‌شان به اتمام رسید.
ورزش‌های دیگر > حوزه‌ها و دپارتمان‌های غیرفعال > بیسبال

مقالهٔ اصلی: باشگاه بیسبال بایرن مونیخ
باشگاه بیسبال بایرن مونیخ دیگر زیرمجموعهٔ ورزشی باشگاه فوتبال بایرن بود که طی یک دورهٔ هشت-ساله، در سال ۱۹۶۲ تأسیس و در سال ۱۹۷۰ منحل شد. آن‌ها در این هشت سال ۲ عنوان قهرمانی و ۳ عنوان دومی را در مسابقات قهرمانی بیسبال آلمان کسب کردند.