stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آگاراک (سیونیک)

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ارمنستان
| آگاراک Ագարակ | آگاراک Ագարակ |
| --- | --- |
نمایی از آگاراک از مرز ایران و ارمنستان: نمایی از آگاراک از مرز ایران و ارمنستان
استان: سیونیک
تأسیس‌شده: ۱۹۴۹
City status: ۱۹۹۵
حکومت: حکومت
 • شهردار: مخیتار زاکاریان
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۵ کیلومتر مربع (۱٫۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۶۵۰ متر (۲۱۳۰ فوت)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۴۴۲۹
 • تراکم: ۱۸۰۰/کیلومتر مربع (۴۶۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (ساعت هماهنگ جهانی)
کد پستی: ۳۴۰۳
کد منطقه: ۲۸۶ (۳۷۴)+
منابع: جمیعت: منابع: جمیعت
آگاراک (به ارمنی: Ագարակ) یک شهر در ارمنستان است که در استان سیونیک واقع شده‌است. در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده‌است. این روستا در سال ۱۹۴۹ بنیانگذاری شده‌است.
آگاراک از شهرهای ارمنستان واقع در استان سیونیک و در مرز ایران است. آخرین شهر در میان راه شهر مغری ارمنستان به سوی ایران شهر کوچک آگاراک است که در سال ۱۹۴۹ ساخته شده‌است. در آنجا یک پل ماشین‌رو و یک پل پیاده‌رو بر روی دوخانه ارس، ایران و ارمنستان را به هم می‌پیوندد. در بالای روستای آگاراک، میان این روستا و روستای کارچِوان، راه خاکی ای است که از کنار یک معدن مس و مولیبدن بزرگ می‌گذرد. در نزدیکی آگاراک محل قدیمی روستای آگاراک قرار دارد که در آن دو کلیسا متعلق به سده هفدهم میلادی به نام‌های «کلیسای آکناخاچ» و «کلیسای آمِناپْرکیچ» جای دارد. جاده آگاراک به ایران به کنار رود ارس می‌رسد و چشم‌اندازی چشمگیر دارد با گردنه‌های خشک و بریده بریده و دره‌های سرسبز.
جغرافیا و آب و هوا

آگاراک ۲٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۴۲۹ نفر جمعیت دارد و ۶۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده‌است.
فرهنگ > خواهرخوانده

شهر سالیهورسک در بلاروس خواهرخواندهٔ آگاراک هست.
نگارخانه

محل آگاراک در ارمنستان
خانه‌های ساخته‌شده در دوران شوروی
مجتبی نجاریان

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۵ بهمن ۱۳۷۶ ‏(۲۷ سال)
زادگاه:  بهبهان، خوزستان، ایران
قد:  ۱٬۷۶ متر
پست:  دفاع راست
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  فولاد
شمارهٔ پیراهن:  ۲۰
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
–۲۰۱۶:  فولاد
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۶– |  فولاد |  ۱۵۲ |  (۴) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۶– |  جوانان ایران |  ۵ |  (۱) |
| ۲۰۱۷– |  امید ایران |  ۶ |  (۲) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۶ فوریه ۲۰۲۲.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۶ فوریه ۲۰۲۲:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۶ فوریه ۲۰۲۲.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۶ فوریه ۲۰۲۲
مجتبی نجاریان (زادهٔ ‎۵ بهمن ۱۳۷۶) یک بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست دفاع راست برای باشگاه فوتبال فولاد خوزستان در لیگ برتر خلیج فارس بازی می کند.
دعوت به تیم ملی

وی در تیم ملی امید بازی می‌کرد اما با نمایش‌های خوب خود در پیراهن فولاد خوزستان در رقابت‌های لیگ برتر توجه دراگان اسکوچیچ، سرمربی وقت تیم ملی فوتبال ایران را به خود جلب کرد و به تیم ملی بزرگسالان نیز دعوت شد.
هان‌نان

City
| Hannan 阪南 | Hannan 阪南 |
| --- | --- |
City: City
阪南市 · Hannanshi: 阪南市 · Hannanshi
  پرچم:   پرچم
Location of Hannan in  استان اوساکا: Location of Hannan in  استان اوساکا
Hannan : Hannan 
مختصات: ۳۴°۵۱′ شمالی ۱۳۵°۳۶′ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۸۵۰°شمالی ۱۳۵٫۶۰۰°شرقی﻿ / 34.850; 135.600: مختصات: ۳۴°۵۱′ شمالی ۱۳۵°۳۶′ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۸۵۰°شمالی ۱۳۵٫۶۰۰°شرقی﻿ / 34.850; 135.600
Region: ناحیه کانسای
استان‌های ژاپن: استان اوساکا
حکومت: حکومت
 • Mayor: Toshihiro Fukuyama
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۶٫۱۰ کیلومتر مربع (۱۳٫۹۴ مایل مربع)
جمعیت (۱ May 2010): جمعیت (۱ May 2010)
 • کل: ۵۶۴۴۵
 • تراکم: ۱۵۶۰/کیلومتر مربع (۴۰۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۹ (زمان استاندارد ژاپن)
- Tree: کاج
- Flower: Satsuki azalea
Phone number: ۰۷۲-۴۷۱-۵۶۷۸
Address: ۳۵-۱ Ozaki-chō, Hannan-shi, Ōsaka-fu ۵۹۹-۰۲۰۱
وبگاه: City of Hannan
هان‌نان در استان اوساکا در کشور ژاپن واقع شده است که دارای جمعیت ۵۶٬۸۵۳ نفر و مساحت ۳۶٫۱۰ کیلومتر مربع با تراکم جمعیت ۱٬۵۷۵ نفر در کیلومترمربع است و در تاریخ ۰۱۹۹۱−۱۰−۰۱ ۱ اکتبر ۱۹۹۱ به عنوان شهر شناخته شد.
هونتلی، نبراسکا

Village در 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Huntley, Nebraska | Huntley, Nebraska |
| --- | --- |
Village: Village
Downtown Huntley: Division Avenue: Downtown Huntley: Division Avenue
Location of Huntley, Nebraska: Location of Huntley, Nebraska
مختصات: ۴۰°۱۲′۳۵″ شمالی ۹۹°۱۷′۳۱″ غربی﻿ / ﻿۴۰٫۲۰۹۷۲°شمالی ۹۹٫۲۹۱۹۴°غربی﻿ / 40.20972; -99.29194: مختصات: ۴۰°۱۲′۳۵″ شمالی ۹۹°۱۷′۳۱″ غربی﻿ / ﻿۴۰٫۲۰۹۷۲°شمالی ۹۹٫۲۹۱۹۴°غربی﻿ / 40.20972; -99.29194
ایالت: نبراسکا
شهرستان: شهرستان هارلن، نبراسکا
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۳۵ مایل مربع (۰٫۹۱ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۳۵ مایل مربع (۰٫۹۱ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۲۱۴۲ فوت (۶۵۳ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۴۴
 • برآورد (2012): ۴۴
 • تراکم: ۱۲۵٫۷/مایل مربع (۴۸٫۵/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 68971
کد منطقه: 308
FIPS code: 31-23550
شماره GNIS: 0830210
هونتلی(به انگلیسی: Huntley) شهری در ایالت نبراسکا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۴ نفر بوده‌است.
مایکوپ

مایکوپ (به روسی: Майко́п، به آدیغی: Мыекъуапэ/Myequape) شهری است در روسیه. این شهر مرکز جمهوری آدیغیه است. این شهر از شرق و جنوب با شهرستان مایکوپسکی، از شمال با شهرستان گیاگینسکی و از غرب با شهرستان بلورچنسکی در سرزمین کراسنودار هم‌مرز است.
شهر مایکوپ در کرانهٔ راست رودخانهٔ بـِلایا (از شاخه‌های کوبان) واقع شده و در ۱۶۰۰ کیلومتری جنوب مسکو قرار دارد.
جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۲ میلادی ۱۵۶٬۹۳۱ بود.
شهر مایکوپ در سال ۱۸۵۷ به عنوان یک دژ قزاق‌های روسی کوبان بنیاد شد و در دوره پایانی جنگ قفقاز در ۱۸۵۸–۱۸۶۳ نقش یک دژ مرزی مهم را ایفا کرد. مایکوپ در سال ۱۸۷۰ رسماً تبدیل به شهر شد.
فرهنگ مایکوپ که یکی از فرهنگ‌های باستان‌شناختی مربوط به عصر برنز است نام خود را از این شهر گرفته است زیرا بازمانده‌های این فرهنگ در سال ۱۸۹۷ در این منطقه کشف شد.
در سال ۱۹۱۱ در نزدیکی مایکوپ نفت کشف شد.
جایگاه مایکوپ در نقشه روسیه و جمهوری آدیغیه.
گروه‌های قومی

گروه‌های قومی در شهر (داده‌های ۲۰۰۲):
روس (۷۲٫۵۹٪)
آدیغه (۱۶٫۶۵٪)
ارمنی (۲٫۹۹٪)
اوکراینی (۲٫۵۲٪)
تاریخچه

جمعیت: ۱۴۴٬۲۴۹ (بر طبق سرشماری سال ۲۰۱۰)؛ ۱۵۶٬۹۳۱ (سرشماری سال ۲۰۰۲)؛ ۱۴۸٬۶۰۸ (سرشماری سال ۱۹۸۹).
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۸۹۷ | ۳۴٬۳۰۰ | —     |
| ۱۹۲۶ | ۵۲٬۵۲۵ | ۵۳٫۱٪+ |
| ۱۹۳۹ | ۵۵٬۸۷۱ | ۶٫۴٪+ |
| ۱۹۵۹ | ۸۲٬۱۳۵ | ۴۷٪+ |
| ۱۹۷۰ | ۱۱۰٬۲۱۲ | ۳۴٫۲٪+ |
| ۱۹۷۹ | ۱۲۷٬۸۲۸ | ۱۶٪+ |
| ۱۹۸۹ | ۱۴۸٬۶۰۸ | ۱۶٫۳٪+ |
| ۲۰۰۲ | ۱۵۶٬۹۳۱ | ۵٫۶٪+ |
| ۲۰۱۰ | ۱۴۴٬۲۴۹ | ۸٫۱٪− |
| ۲۰۲۱ | ۱۴۳٬۳۸۵ | ۰٫۶٪− |
منبع: داده‌های سرشماری: منبع: داده‌های سرشماری
نام این شهر از عصر برنز و کشف فرهنگ مایکوپ در سال ۱۸۹۷ گرفته شده است.
پس از ایجاد یک اردوگاه نظامی در سال ۱۸۲۵، نیروی زمینی امپراتوری روسیه در سال ۱۸۵۷ یک قلعه نظامی در مایکوپ احداث کرد.
در سال ۱۹۱۰، در نزدیکی مایکوپ، نفت خام کشف شد.
این شهر مرکز اداری بخش مایکوپسکی در استان کوبان بود. در سال ۱۹۳۶، مایکوپ و مناطق اطراف آن با استان خودگردان آدیغیه ادغام شده و به مرکز اداری خودمختاری تبدیل شد. ورماخت در ۱۰ اوت ۱۹۴۲ بدون درگیری و از طریق عملیات براندنبورگر تکاوران، این شهر را اشغال کرد. تلاش‌های آلمان برای از سرگیری تولید نفت در منطقه‌ای که به سبک زمین سوخته تخریب شده بود، موفقیت چندانی نداشت. در ۲۹ ژانویه ۱۹۴۳، جبهه ماورای قفقاز از ارتش سرخ شهر را بازپس گرفت.
از سال ۱۹۹۱، مایکوپ پایتخت جمهوری آدیغیه در روسیه است.
اقتصاد

کشف ذخایر گسترده نفتی، مایکوپ را به یکی از مراکز اصلی استخراج نفت در اتحاد جماهیر شوروی و سپس روسیه تبدیل کرد. از دیگر بخش‌های مهم اقتصادی می‌توان به صنایع غذایی و صنایع چوب اشاره کرد.
وضعیت اداری و شهری

در تقسیمات کشوری روسیه، این شهر همراه با هشت سکونتگاه روستایی، به‌عنوان مایکوپ شهر با اهمیت جمهوری—یک واحد اداری با وضعیت معادل بخش‌ها—به ثبت رسیده است. این شهر دارای روستاهای زیر تحت قلمرو خود است:
خوتور گاوردوفسکی
استانیستا خانسکایا
خوتور کوسینوف
سکونتگاه پودگورنی
سکونتگاه رودنیکووی
سکونتگاه سورنی
خوتور وسیولی
سکونتگاه زاپادنی
کارخانه آبجوسازی (میراث فرهنگی)
گل یا پوچ (مجموعه نمایش خانگی)

| گل یا پوچ | گل یا پوچ |
| --- | --- |
نشان مجموعه: نشان مجموعه
ژانر:  مسابقه تلویزیونی  رئالیتی شو 
نویسنده:  علی رضازاده  بهار کاتوزی  مهرنوش شیخی  علیرضا حق‌کیش  سپیده نیک‌آئین 
کارگردان:  نیک یوسفی  محمدرضا درخشان 
مجری:  مهران مدیری 
آهنگساز: بهنام راد
کشور سازنده: ایران
زبان اصلی: فارسی
شمار قسمت‌ها: ۱۲
تولید: تولید
تهیه‌کننده: علی اسدزاده
فیلم‌برداری: سیامک عبادی‌زاده مهدی عفتی روزبه عباسی کامران جمشیدیان مهدی تهرانی مرتضی صفدری داود بازرگانی فرزاد اصلانی محمد صالحی مهدی نفری‌آزاد غلامرضا صابری‌زاده مجید محسنی دانش تاج‌میرریاحی علی قاضیان عبدالمجید فوامی هادی فدک‌ساز
تدوین‌گران: حسین فیروزلی آتنا زرگر
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: فیلیمو
انتشار اولیه: ۱۸ مرداد ۱۴۰۳ – ۱۳ مهر ۱۴۰۳
انتشار: انتشار
پس از: اسکار
پیش از: قهوه پدری
گل یا پوچ مجموعه نمایش خانگی به کارگردانی نیک یوسفی و تهیه کنندگی علی اسدزاده با اجرای مهران مدیری محصول ۱۴۰۳ است. پخش گل یا پوچ از ۷ مرداد ۱۴۰۳ در پلتفرم (فیلیمو) آغاز شد.
ساختار برنامه

مسابقه گل یا پوچ یک بازی گروهی است که در قسمت‌های مختلف تیم‌های متفاوت در قالب و مدل حذفی به مصاف هم می‌روند. در هر دوره بازی گل یا پوچ دو تیم ۳ نفره روبروی هم قرار می‌گیرند و بازی گل یا پوچ را با قوانین مخصوص این مسابقه تصویری انجام می‌دهند.
هر بار که گل دست یک تیم باشد تیم مقابل باید با سه «خالی بازی» گل را حدس بزند. اگر گل را حدس بزند می‌تواند بازی کند و اگر حدس نزند یک امتیاز به تیمی داده می‌شود که گل را حفظ کرده است. اما اگر تیم مقابل که می‌خواهد حدس بزند یک ضرب گل را بگیرد و هیچ دستی را پوچ نکند ۲ امتیاز می‌گیرد.
جوایز

| سال | جایزه | رده | دریافت‌کننده | نتیجه |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۴۰۳ | بیست و سومین جشن حافظ | بهترین چهره تلویزیونی | مهران مدیری | برنده |
آل، اردن

مکان در 25px اردن
| Al `Al | Al `Al |
| --- | --- |
استان‌های اردن: استان عمان
منطقهٔ زمانی: ساعت هماهنگ جهانی + 2
ال آل، جردن یک منطقهٔ مسکونی در اردن است که در استان عمان واقع شده‌است.
آووکا، آیووا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= آیووا, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Avoca, Iowa | Avoca, Iowa |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of Avoca, Iowa: Location of Avoca, Iowa
ایالت:  آیووا
شهرستان: شهرستان پوتاواتامی، آیووا
حکومت: حکومت
 • نوع: Mayor-council
 • شهردار: Jennie Maassen
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۱۳ مایل مربع (۵٫۵۲ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲٫۱۳ مایل مربع (۵٫۵۲ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۱۹۴ فوت (۳۶۴ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۱٬۵۰۶
 • برآورد (2012): ۱٬۵۰۳
 • تراکم: ۷۰۷٫۰/مایل مربع (۲۷۳٫۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 51521
کد منطقه: 712
FIPS code: 19-03970
GNIS feature ID: 0454290
وبگاه: City of Avoca
آووکا (به انگلیسی: Avoca) شهری در ایالت آیووا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۵۰۶ نفر بوده‌است.
اتاق‌سرا (آمل)

مکان
| اتاق سرا | اتاق سرا |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
اتاق سرا: اتاق سرا
مختصات: ۳۶°۲۴′۲٫۹۹″ شمالی ۵۲°۳۸′۲۴٫۰۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۴۰۰۸۳۰۶°شمالی ۵۲٫۶۴۰۰۰۰۰°شرقی﻿ / 36.4008306; 52.6400000: مختصات: ۳۶°۲۴′۲٫۹۹″ شمالی ۵۲°۳۸′۲۴٫۰۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۴۰۰۸۳۰۶°شمالی ۵۲٫۶۴۰۰۰۰۰°شرقی﻿ / 36.4008306; 52.6400000
استان: مازندران
شهرستان: آمل
بخش: لاریجان
دهستان: لاریجان سفلی
جمعیت:  نفر 
اتاق سرا، روستایی است از توابع بخش گتاب شهرستان بابلدر استان مازندران ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان لاریجان سفلی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
فسنجان

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام‌های جایگزین: فسنجان
گونه: خوراک اصلی
بخش: ناهار، شام
خاستگاه:  ایران
منطقه: مناطق شمالی ایران
خوراک ملی وابسته: ایران
دمای سرو: گرم
مواد اصلی: پسته یا گردو، رب انار، گوشت، مرغ،
  رسانه: فسنجان:   رسانه: فسنجان
خورش فِسِنجان یا فسنجون که در قدیم فسوجن هم می‌نامیدند، یکی از خورش‌های اصیل ایرانی است. در پخت این خورش از مغز گردو و رب انار ترش استفاده می‌شود اما آرد مغز پسته، یا بادم، رب انار ترش و شیرین و رب آلوچه ترش هم به دلخواه به همراه قطعات کوچک گوشت مرغ یا گوشت قرمز استفاده می‌شود و با پلو مصرف می‌شود. به دلیل مواد گوناگونی که در این خورش به کار می‌رود، فسنجان می‌تواند اشکال بسیار متنوعی داشته باشد. همچنین چون فرایند پخت این غذا در گذشته طولانی و دشوار بود و نیز مواد آن در دسترس همگان نبود، این غذا را به عنوان خوراکی شاهانه می‌دانستند. اگرچه امروزه از اشرافیت آن کاسته شده اما همچنان در کلام از آن به عنوان خوراکی مفصل یاد می‌شود.
ازآنجایی‌که در گذشته در مناطقی از ایران، به‌ویژه در مناطق شمالی ایران ــ که خورش فسنجان از غذاهای بومی و اصیل آن به‌شمار می‌رود ــ زنان در فرایند تولید فسنجان مغز گردو و گاه ناردانه‌ها یا سبزیها را با سنگهای مخصوص می‌ساییدند، به نظر می‌رسد، اطلاق جزء نخست واژهٔ فسنجان گرفته شده از «فسن» در گیلکی به‌معنای سابیدن (گردو) با سنگ باشد؛ نیز وجود نوعی خورش از خانوادهٔ فسنجان به نام «سنگه‌خورش» در گیلان و مازندران این نظر را تقویت می‌کند.
معرفی

فسنجان در اکثر مناطق ایران درست می‌شود. جدای مغز گردو که مادهٔ اصلی فسنجان است، سایر مواد با توجه به سلیقه آشپز یا ذائقه آن اقلیم انتخاب می‌شود. به‌طور مثال، در شمال کشور و به خصوص در مناطق گیلک‌نشین در پخت فسنجان گوشت پرندگان شکار به کار می‌رود. در مرکز ایران در طبخ فسنجان گوشت قرمز چهارپایان را به صورت رنده‌شده و قل‌قلی ریز به کار می‌برند.
برای پخت فسنجان از مغز گردوی آسیاب‌شده استفاده می‌شود. خورش فسنجان به‌طور کلی خوراکی گرانقیمت به حساب می‌آید. طوری که گاهی برای به صرفه بودن این خورش از سایر مغزها مثل مغز کنجد هم استفاده می‌کنند.
روش‌های پخت

فسنجان در مناطق مختلف کشور به روش‌های گوناگون پخته می‌شود که برخی از آنها شیرین و برخی ملس است و در تهیهٔ آن از شکر یا قیسی یا حتی خرما هم استفاده می‌شود.
فسنجان گیلانی ترش و ملس است ولی فسنجانی که در نواحی مرکزی ایران تهیه می‌شود شیرین است. مردمان آذربایجان فسنجان را ملس می‌پسندند و برای ملس کردن آن از قیسی استفاده می‌کنند و بنابراین فسنجان آذری‌ها ترش نیست.
روش‌های پخت > فسنجان گیلکی

فسنجان گیلانی مزه‌ای ملس (ترش و شیرین) و معمولاً به سمت ترش دارد و معمولاً با گوشت پرندگان تهیه می‌شود. مردم گیلان فسنجان را به جای مرغ با مرغابی یا خوتکا درست می‌کنند. برای ملس کردن در کنار ربّ انار از ربّ آلوچهٔ ترش هم استفاده می‌کنند. ربّ انار فسنجان گیلکی از انار جنگلی یا «ترشه انار» است. فسنجان گیلکی معمولاً مملو از گردو و غلیظ است و مزه‌اش شیرین نیست بلکه ترش و شیرین یا ملس است. فسنجان گیلکی که به صورت سنتی تهیه شده باشد، مزه‌ای ملس دارد و رنگ آن سیاه است. معمولاً مغز گردو را بسیار آسیاب کرده به حالت خمیر درمی‌آورند. فسنجان گیلکی را در گَمَج (ظرف سنتی و سفالی گیلان) تهیه می‌کنند.
فسنجان با کنجد یکی از خوش عطر و طعم ترین فسنجون هایی است که می توانید آن را به راحتی بپزید .
در فصل پاییز و زمستان، گوشت پرندهٔ شکار (مرغابی یا غاز) یا گوشت اردک یا غاز محلی را با ربّ انار ترش بر اجاق می‌گذارند و در ادامه، خمیر مغز گردو (که بسیار ریز آسیاب شده) را به آن می‌افزایند. در ادامه، جهت ملس کردن خورشت از میوهٔ قیسی خشک‌شده استفاده می‌کنند. در ادامه و برای سیاه‌تر شدن خورشت، تکه‌آهنی را که بر آتش گذاشته شده‌است و حسابی داغ (سرخ‌رنگ) شده را در گمج خورشت می‌اندازند. در ادامه، مقداری از آهن به خورد خورشت می‌رود و رنگ خورشت کاملاً سیاه می‌شود. تکه‌آهن به کار گرفته شده در طبخ فسنجان گیلکی معمولاً نعل اسب است ولی از هر نوع وسیلهٔ آهنی تمیز دیگر می‌تواند استفاده شود. ترکیب اکسید آهن با تانَنِ (مادهٔ گسِ) گردو و رب انار رنگِ سیاه می‌دهد و باعث تیره شدن خورش می‌شود.
گاهی در مراحل پخت به خورشت آب سرد می‌افزایند که باور دارند باعث می‌شود روغن مغز گردو تماماً استخراج شود و روی خورشت را بگیرد.
در فصل‌های بهار و تابستان که معمولاً فصل شکار نیست از گوشت مرغ یا بوقلمون استفاده می‌شود.
به این خورشت در زبان گیلکی آغۊز خۊرۊش گفته می‌شود. آغۊز در زبان گیلکی به معنی مغز گردو است. در گیلان از گذشته مهم بوده که رنگ فسنجان کاملاً مشکی باشد؛ ولی در نواحی دیگر کشور از جمله خراسان گاهی حتی جدای از مواد اولیهٔ فسنجان کمی رب می‌ریزند و رنگ خورش خیلی سیاه است.
روش‌های پخت > فسنجان مازندرانی

فسنجان مازندرانی مزه‌ای ملس دارد و معمولاً با گوشت پرندگان تهیه می‌شود. برای ملس کردن در کنار رب انار و آب نارنج از مقدار کمی شکر استفاده می‌کنند. این فسنجان به رنگ قهوه‌ای و معمولاً روشن‌تر از سایر فسنجان‌هاست.
به این خورشت در زبان مازندرانی آغوز خورِش و جوز خارِش گفته می‌شود. آغوز و جوز در زبان مازندرانی به معنای گردو می‌باشد.
روستاوی

۴۱°۳۲′ شمالی ۴۵°۰۰′ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۵۳۳°شمالی ۴۵٫۰۰۰°شرقی﻿ / 41.533; 45.000
مکان در 23x15px|border |alt=|link= گرجستان
| روستاوی რუსთავი | روستاوی რუსთავი |
| --- | --- |
شهر: شهر
  پرچممهر:   پرچممهر
استان: کِومو کارتلی
بنیانگذاری: ۱۹ ژانویه ۱۹۴۸
حکومت: حکومت
 • شهردار: Mamuka Chikovani
مساحت: مساحت
 • کل: ۶۰ کیلومتر مربع (۲۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۳۵۰ متر (۱۱۵۰ فوت)
جمعیت (۶۰): جمعیت (۶۰)
 • کل: ۱۲۱۷۸۶
 • تراکم: ۲۰۰۰/کیلومتر مربع (۵۳۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۴+ (Georgian Time)
کد پستی: ۳۷۰۰
کد منطقه: ۸۲۴
وبگاه: www.rustavi.ge
روستآوی (به گرجی: რუსთავი) در ۲۰ کیلومتری جنوب شرقی پایتخت گرجستان، در استپ گاردابانی شهر روستاوی جای گرفته‌است که یکی از مراکز صنعتی گرجستان است. روستاوی مرکز ایالت تاریخی کومو کارتلی است. قسمت اصلی شهر، شامل بخش صنعتی، در ساحل چپ رودخانهٔ متکواری قرار دارد، در حالی که ساختمان‌های مسکونی در ساحل راست رود ساخته شده‌اند. آب و هوای روستاوی و پیرامون آن خشک است با تابستان‌های داغ و زمستان‌های نسبتاً سرد. متوسط بارندگی سالانه به حدود ۴۰۰ میلی‌متر می‌رسد.
بخش عمدهٔ کانال گاردابانی در قسمت مرکزی شهر در ساحل چپ رود متکواری قرار دارد. آب کانال نه تنها برای آبیاری، بلکه برای تأمین آب مورد نیاز نیروگاه برق حرارتی تفلیس به کار برده می‌شود که در نزدیک روستاوی ساخته شده‌است.
روستاوی چهارمین شهر بزرگ گرجستان است که در سال ۲۰۰۲ جمعیت آن به ۱۳۸۲۰۰ نفر برآورد شده‌است.
روستاوی همچنین زادگاه شاعر حماسه سرای گرجی شوتا روستاولی نیز هست.
صنعت

توسعهٔ این شهر نوین در ارتباط با طرح احداث کارخانهٔ ذوب آهن و فولاد روستاوی است که در دشت برهنه ای در کنار ویرانه‌های شهر قدیمی در سال ۱۹۴۴ میلادی آغاز شد و در سال ۱۹۵۰ کارخانه اولین محصول خود را تولید کرد، دو سال بعد کارخانه نورد آغاز به کار کرد و در سال ۱۹۵۴ کارکنان ذوب آهن گرجستان اولین محصول آهن و زغال کک خود را عرضه کردند.
امروزه روستاوی بزرگترین مرکز صنایع سنگین گرجستان است. بیشترین حجم تولید کارخانهٔ تولید فولاد و آهن اختصاص به لوله‌های فولادی بدون درز دارد که به‌طور گسترده‌ای در صنایع نفت قفقاز جنوبی مورد استفاده قرار می‌گیرد. روستاوی شمش‌های فولادی مورد نیاز کارخانهٔ نورد سومقاییت (در آذربایجان) را تأمین می‌کرد. کارخانهٔ ذوب فولاد روستاوی همچنین ورق فولاد و سایر استانداردها قطعات فولادی را که نقش عمده ای در اقتصاد دارند، تولید می‌کند.
علاوه بر کارخانه‌های ذوب آهن، کارخانه‌های بزرگ شیمیایی نیز در این شهر فعالیت دارند. کارخانه‌های شیمیایی روستاوی، کودهای ازته برای تأمین نیاز بخش کشاورزی کشورهای قفقاز جنوبی و تعدادی نقاط دیگر تولید می‌کرد که در سال‌های پس از استقلال با وجود بحران‌های سیاسی و اقتصادی تولیدات آن دچار اختلال شده‌است. تعدادی کارخانه تولید الیاف مصنوعی نیز در این شهر ساخته شده‌است. کارخانهٔ تولید سیمان از ضایعات تولیدات سنگ ترکانی فعالیت دارد. کارخانهٔ تولید قطعات بتونی و نیز کارخانه‌های تولیدات مکانیکی-مهندسی و تجهیزات جرثقیل در این شهر بنا شده‌است. روستاوی در دورهٔ شوروی با بسیاری از نقاط شوروی روابط تولیدی و اقتصادی داشت. نیروی انسانی متخصص شهر از تفلیس تأمین می‌شد. در آغاز روستاوی مصالح ساختمانی گوناگون و تجهیزات را از تفلیس دریافت می‌کرد، در حالی که پس از رونق تولیدات صنعتی شهر، روستاوی بسیاری از مواد مصرفی صنایع را تأمین کرده و به شهر متخصصان و کارکنان ذوب آهن تبدیل شده و فقط محصولات صنایع سبک و غذایی را در روابط متقابل اقتصادی از شهر تفلیس در یافت می‌کند.
آموزش

شبکهٔ وسیعی از دبیرستان‌های آموزشی و فنی در روستاوی تأسیس شده‌است. موسسه‌های علمی آموزشی پلی تکنیک و مؤسسه اتوماسیون      مراحل تولید در شهر فعالیت دارد.
آکسفورد، آیووا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= آیووا, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Oxford, Iowa | Oxford, Iowa |
| --- | --- |
شهر: شهر
View of Oxford from 295th St: View of Oxford from 295th St
Location of Oxford, Iowa: Location of Oxford, Iowa
ایالت:  آیووا
شهرستان: شهرستان جانسون، آیووا
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۹۱ مایل مربع (۲٫۳۶ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۹۱ مایل مربع (۲٫۳۶ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۷۵۱ فوت (۲۲۹ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۸۰۷
 • برآورد (۲۰۱۲): ۸۲۱
 • تراکم: ۸۸۶٫۸/مایل مربع (۳۴۲٫۴/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: ۵۲۳۲۲
کد منطقه: 319
FIPS code: ۱۹-۶۰۶۴۵
GNIS feature ID: ۰۴۵۹۹۷۵
آکسفورد (به انگلیسی: Oxford) شهری در ایالت آیووا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۸۰۷ نفر بوده‌است.
موقعیت جغرافیایی

موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
Localidades na vizinhança
مسجد جامع کرمانشاه

| مسجد جامع کرمانشاه | مسجد جامع کرمانشاه |
| --- | --- |
نام: مسجد جامع کرمانشاه
کشور: ایران
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: مذهبی
دیرینگی: ۱۱۹۶ ه. ق (۱۷۸۱ میلادی)
بانی اثر: علی خان زنگنه
مسجد جامع کرمانشاه که مسجد چهل‌ستون نیز نامیده می‌شود مسجد جامع اهل‌تشیع کرمانشاه است. این مسجد در بافت قدیم شهر کرمانشاه در خیابان مدرس (سپه سابق)، نبش جلوخان و نرسیده به خیابان رشید یاسمی (نواب صفوی) واقع شده و از آثار قابل توجه اواخر دورهٔ زندیه است. این مسجد در سال ۱۱۹۶ ه.ق (۱۷۸۱ میلادی) در زمان پادشاهی «علی‌مرادخان زند»، توسط علی‌خان زنگنه حاکم کرمانشاه ساخته شده است. مسجد جامع در حال حاضر مکان برگزاری نماز جمعه اهل تشیع در شهر کرمانشاه است.
تاریخچه

از شعری که بر روی کتیبه‌ای در مسجدبه جای مانده، سال ساخت مسجد ۱۱۹۶ هجری قمری (۱۷۸۱ میلادی) دانسته شده‌است. این شعر به شاعری به نام شهاب، از شاعران هم‌عصر با الله‌قلی‌خان زنگنه حاکم کرمانشاه دانسته شده که در محفل شعر هفتگی او شرکت می‌کرده‌است.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| بنا شد به لطف جهان‌آفرین |  | به سعی سمی علی شاه دین |
| حسینیه و مسجد و مدرسی |  | نکووضع و خوش‌طرح و دلکش بسی |
| «شهاب»این بناها چو با اهتمام |  | شد از فضل خلاق عالم تمام |
| به تاریخ اتمام کلکم نوشت |  | عطا کرد حق جای بانی بهشت |
این مسجد ظاهراً به جای مسجد قدیمی تری بنا شده‌است که تنها بخشی از شبستان آن باقی مانده‌است. مسجد قدیمی چهل و پنج طاق چشمه داشته که امروز تنها بیست و پنج طاق آن باقی مانده‌است. به همین دلیل گاه به اشتباه این مسجد را چهل‌ستون نیز می‌نامند.
آنچه از بنای قدیمی مسجد باقی مانده، بخشی از شبستان ستوندار و هشتی ورودی است.
در مرمت‌های پس از جنگ ایران و عراق در دههٔ ۱۳۷۰، شبستان تازه در ضلع جنوبی مسجد بازسازی شد، سکوی عریض آن واقع در ضلع شرقی در نتیجهٔ عقب‌نشینی مسجد به منظور تعریض خیابان مدرس تخریب و سکوی جدیدی برای مسجد ساخته شد. همچنین دو مناره به ساختمان مسجد افزوده شد و نمای خارجی با کاشیکاری‌ها و آجرکاری‌هایی پوشیده شد.
دور جدید مرمت مسجد جامع کرمانشاه از سال ۱۳۹۰ آغاز شد و تغییراتی در ساختمان این مسجد به وجود آمد. در این مرمت‌ها، در بخش خارجی شبستان خارجی نماسازی‌های جدیدی افزوده شد. همچنین حیاط مسجد که شبستان قدیمی را به شبستان جدید پیوند می‌دهد سنگفرش شد و نیز با یک سازهٔ فلزی مسقف شد.
در ۱۰ خرداد ۱۴۰۲ اعلام شد که عملیات مرمت بام مسجد جامع کرمانشاه به انجام رسیده‌است. همچنین اعلام شد که حیاط و دیواره‌های پیرامون بنا و درب و پنجره‌های چوبی مسجد به مرمت نیاز دارند.
ویژگی‌های بنا

مسجد جامع کرمانشاه از نظر ساخت شبیه مساجد دوره زندیه است. شبستان کنونی به جز محراب تزیینات خاصی ندارد. در گوشهٔ جنوب غربی بنا، پلکانی برای دسترسی به بالاخانه‌ای که گویا زمانی قسمتی از مدرسه بود، ساخته شده‌است. در نخستین دهنهٔ سمت راس ورودی، سه کتیبه با تاریخ ۱۲۰۰ ه. ق (۱۷۸۵ میلادی) و مطالبی مربوط به خرید و فروش و موقوفات مسجد نصب شده‌است.
مسجد امیری

در قسمت جنوبی مسجد، مسجد دیگری با صحن و شبستان کنونی وجود دارد که به «مسجد امیری» معروف است که بعده‌ها توسط «امیر نظام زنگنه» از از نوادگان شیخعلی‌خان زنگنه و امرای دورۀ محمد شاه قاجار و اوایل سلطنت ناصر الدین شاه قاجار ساخته شد که در بمباران سال ۱۳۵۹ ویران شد.
رخدادهای مهم

۲۳ مهرماه ۱۳۶۱: عطاءالله اشرفی اصفهانی نمایندهٔ ولی فقیه در استان کرمانشاه و امام جمعهٔ وقت کرمانشاه در حالی که در محراب مسجد جامع، برای اقامهٔ نماز جمعه آماده می‌شد، با انفجار نارنجک توسط فردی به نام محمدحسین خداکرمی ترور و کشته شد. بعدها نشریهٔ مجاهد، ارگان سازمان مجاهدین خلق ایران با برعهده گرفتن این عملیات، خداکرمی را به عنوان یکی از عوامل خود معرفی کرد.
گوویندا

| گوویندا | گوویندا |
| --- | --- |
گوویندا در ۲۰۲۱: گوویندا در ۲۰۲۱
نماینده پارلمان، لوک سبها: نماینده پارلمان، لوک سبها
دوره مسئولیت ۲۰۰۴ – ۲۰۰۹: دوره مسئولیت ۲۰۰۴ – ۲۰۰۹
پس از: وایبهاو نایک
پیش از: سانجی نیروپام
حوزه انتخاباتی: بمبئی شمالی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: گویند آرون آهوجا ۲۱ دسامبر ۱۹۶۳ ‏(۶۱ سال) بمبئی، مهاراشترا، هند
حزب سیاسی: کنگره ملی هند (۲۰۰۴–۲۰۰۸)
همسر(ان): سونیتا آهوجا (ا. ۱۹۸۷)
فرزندان: ۲
والدین: آرون کومار آهوجا نیرمالا دیوی
پیشه: بازیگر تهیه‌کننده سیاستمدار رقصنده کمدین
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۶–اکنون
گوویند آرون آهوجا (انگلیسی: Govind Arun Ahuja؛ زادهٔ ۲۱ دسامبر ۱۹۶۳) معروف به گوویندا، بازیگر، کمدین، رقصندهٔ و سیاستمدار سابق هندی است که بابت فعالیت در فیلم‌های هندی‌زبان شناخته شده‌است. او بابت نقش‌آفرینی در سبک بزن‌بکوب و مهارت‌های رقصش معروف است. او ۱۲ بار نامزد دریافت جایزه فیلم‌فیر شده‌است و دو جایزهٔ ویژهٔ فیلم‌فیر دریافت کرده‌است. اولین فیلم او اتهام در سال ۱۹۸۶ بود و از آن زمان تاکنون در بیش از ۱۶۵ فیلم هندی ظاهر شده‌است. در ژوئن ۱۹۹۹، او به‌عنوان دهمین ستاره بزرگ تئاتر یا سینما در هزار سال گذشته از سوی نظرسنجی بی‌بی‌سی نیوز آنلاین انتخاب شد.