بنک آو امریکا
تاریخچه

ریشه‌های تأسیس بانک آو آمریکا به سال ۱۹۰۴ میلادی بازمی‌گردد، که توسط «آمادئو جیانینی» بانکدار آمریکایی ایتالیایی‌تبار، در شهر سان فرانسیسکو، ایالات متحده آمریکا، تحت نام بنک آو ایتالیا راه‌اندازی شد. هدف او ایجاد یک بانک برای مهاجران ایتالیایی بود، که نمی‌توانستند از خدمات دیگر بانک‌ها استفاده کنند.
بانک ایتالیا که دفتر مرکزی‌اش در سان فرانسیسکو قرار داشت، در جریان زمین‌لرزه ۱۹۰۶ سانفرانسیسکو شدیداً آسیب دید، اما جیانینی جزو معدود بانکدارانی بود، که توانست همه پول‌های خزانه‌اش را از میان شعله‌های آتش بیرون کشیده و بانکش را از ورشکستگی حتمی نجات دهد. پس از چند روز، جیانینی آغاز به وام دادن آن پول‌ها، به زلزله‌زدگان کرد. با بازگشت آن پول‌ها، او قدرت و اعتبار بیش از حدی به‌دست‌آورد و در سال ۱۹۲۲ «بانک ایتالیا و آمریکا» را در کشور ایتالیا تأسیس نمود.
در ۷ مارس ۱۹۲۷ بنک آو ایتالیا (با ۱۰۱ شعبه) و بانک تازه‌تأسیس لیبرتی بنک آو امریکا (با ۱۷۵ شعبه) با هم ادغام شدند. در سال ۱۹۲۸ این شرکت با بنک آو امریکا لوس‌آنجلس که در ۱۹۲۳ توسط «اورا مونته» تأسیس شده بود، ادغام شدند و بزرگ‌ترین مؤسسه مالی و بانکی در ایالات متحده را تشکیل دادند. نام رسمی بنک آو ایتالیا نیز پس از این ادغام، به بنک آو امریکا تغییر یافت و مدیریت بانک جدید به عهده آمادئو جیانینی و او را مونته قرار گرفت.
جیانینی علاقهٔ بسیاری به گسترش در همه ایالات غربی داشت و به تدریج شعب مختلفی در این حوزه افتتاح کرد. این توسعه تحت شرکت هلدینگ «ترانس آمریکا» انجام گرفت، اما در سال ۱۹۵۳ قانون‌گذاران بر جداسازی این هلدینگ از بانک آمریکا، پافشاری بسیاری کردند.
بانک آمریکا بزرگ‌ترین ارائه دهنده خدمات کارت‌های اعتباری در جهان به حساب می‌آمد و از این رو می‌توان آن را پرچم‌دار بانکداری الکترونیک در جهان نامید. «آمریکارد»؛ نخستین کارت اعتباری بانکی، با شکل و شمایل امروزی آن بود. این کارت اعتباری در سال ۱۹۷۷ میلادی تغییر نام پیدا کرد و امروزه ما آن را با نام معتبر «ویزا کارت» می‌شناسیم. این کارت اعتباری تقریباً در همه کشورهایی که از سامانه بانکی مدرن و متصل به شبکه جهانی بانکداری برخوردار هستند، فعال است.
در سال‌های ۱۹۸۶ و ۱۹۸۷ بانک آمریکا با ارائه وام‌های کلان به کشورهای جهان سوم، زیان بسیاری را تجربه کرد، که بخش اعظم از این وام‌ها، به کشورهای آمریکای لاتین عرضه شده بودند. این موضوع باعث اخراج مدیرعامل وقت بانک؛ سام آرماکاست و جایگزینی وی با آلدن دبلیو کلوزن گردید.
بنک آو امریکا در پائیز ۱۹۸۶ برای رهایی از مشکلات مالی، اقدام به فروش شرکت تابعه فاینانس‌امریکا به شرکت کرایسلر نمود. در ابتدای سال ۱۹۸۷ نیز بانک آمریکا و ایتالیا خود را نیز به دویچه بانک واگذار کرد.
سرانجام در ماه‌های پایانی سال ۱۹۸۷ زیان‌های حاصل از وام‌ها، به سقوط بازار سهام بانک آمریکا انجامید و قیمت هر سهم آن تا ۸ دلار کاهش پیدا کرد. این وضعیت تا سال ۱۹۹۲ ادامه پیدا کرد، که در نهایت در این سال (۱۹۹۲) بار دیگر روند صعودی خود را از سر گرفت. بنک آو امریکا در دهه‌های ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰ میلادی، بسیار موفق ظاهر شد و خود را به‌عنوان یکی از بزرگترین بانک‌های جهان مطرح کرد.
امروزه اصلی‌ترین فعالیت بنک آو آمریکا، پرداخت وام و قراردادهای مشارکتی در بخش مسکن و در واقع همان وام مسکن بود. شرکت‌های ساختمانی و صاحبان صنایع کوچک نیز اصلی‌ترین مشتریان بانک آمریکا را تشکیل می‌دادند، که بیشتر با قراردادهای مشارکتی با این بانک مربوط شده بودند.
ارائه خدمات مالی بین‌المللی به تجار و بازرگانان، یکی دیگر از شاخه‌های اصلی فعالیت بانک آمریکا در دوره فعالیتش در صنعت بانکداری ایالات متحده به‌شمار می‌آید.
ادغام ویزا کارت با مسترکارت و تشکیل بزرگ‌ترین شبکه کارت‌های اعتباری در جهان، از برنامه‌های اصلی بانک آمریکا است، که از سوی مدیران آن پیگیری می‌شود. در حقیقت با این ادغام شبکه کارت‌های اعتباری اروپا و ایالات متحده به صورت یکپارچه در خواهند آمد. بانک آمریکا اکنون بخشی از سهام مستر کارت را در اختیار دارد.