stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ولیه پولیه (توتین)

مکان در Raška District, 23x15px|border |alt=|link= صربستان
| Velje Polje | Velje Polje |
| --- | --- |
روستا: روستا
ناحیه: Raška District
شهرداری: توتین، صربستان
جمعیت (2002): جمعیت (2002)
 • کل: ۲۵۱
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
ولج پلج (توتین) (به لاتین: Velje Polje (Tutin)}} یک عوارض جغرافیایی در صربستان است که در توتین، صربستان واقع شده‌است.
خصوصیات

ولج پلج ۲۵۱ نفر جمعیت دارد.
پیترزبرگ، ویرجینیای غربی

مکان
| Petersburg, West Virginia | Petersburg, West Virginia |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of Petersburg, West Virginia: Location of Petersburg, West Virginia
ایالت: ویرجینیای غربی
شهرستان: شهرستان گرانت، ویرجینیای غربی
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۶۲ مایل مربع (۴٫۲۰ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۶۲ مایل مربع (۴٫۲۰ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۹۳۵ فوت (۲۸۵ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۲٬۴۶۷
 • برآورد (2012): ۲٬۴۱۵
 • تراکم: ۱۵۲۲٫۸/مایل مربع (۵۸۸٫۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: 26847
کد منطقه: 304
FIPS code: 54-62956
GNIS feature ID: 1555332
پیترزبرگ(به انگلیسی: Petersburg) شهری در ایالت ویرجینیای غربی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲٬۴۶۷ نفر بوده‌است.
موقعیت جغرافیایی

موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
Localidades na vizinhança
شاهدخت آن

آن، شاهدخت سلطنتی (به انگلیسی: Anne, Princess Royal) (آن الیزابت آلیس لوئیز؛ زاده ۱۵ اوت ۱۹۵۰) تنها دختر ملکه الیزابت دوم و شاهزاده فیلیپ، دوک ادینبرا می‌باشد. همسر اول او سروان مارک فیلیپس بود. حاصل ازدواج آن‌ها پسری به نام پیتر فیلیپس و دختری به نام زارا تیندال است. شاهدخت آن در حال حاضر پنج نوه دارد. ساوانا و آیلا دختران پیتر، و مایا، لِنا و لوکاس فرزندان زارا هستند. آن در سال ۱۹۹۲ از مارک جدا شد و با تیموتی لارنس ازدواج کرد.
او هم‌اکنون رئیس دانشگاه لندن و کالج دانشگاهی لندن است. او از حیث چهره و ظاهر بسیار شبیه به مادرش ملکه الیزابت دوم است و حتی مانند و به رنگ او لباس می پوشد. او همچنين نفر شانزدهم در لیست سلطنت بریتانیا و ۱۴ قلمروی مشترک المنافع می باشد.
زادروز و کودکی

آن در شهر وست مینستر متولد شد. وی دومین فرزند و تنها دختر ملکه الیزابت و شاهزاده فیلیپ و دومین نوهٔ جرج ششم و الیزابت، ملکه مادر است. او دوران کودکی را با والدینش در کاخ باکینگهام سپری نمود و در مدرسهٔ سلطنتی تحصیل نمود. وی چند سال پس از اتمام دوران تحصیلی خود ازدواج کرد.
ازدواج نخست

در چهارشنبه ۱۴ نوامبر۱۹۷۳ شاهدخت آن با مارک فیلیپس در کلیسای وست‌مینستر ازدواج کرد. جشن ازدواج آن‌ها نزدیک به صد میلیون نفر بیننده داشت اما این ازدواج پایان خوشی نداشت و آنها در ۲۳ آوریل ۱۹۹۲ از هم جدا شدند. آنها دو فرزند به نامهای پیتر فیلیپس و زارا فیلیپس دارند که به عنوان فرزندان یک شاهدخت و نوهٔ دختری ملکه هیچ لقبی ندارند. (البته زارا دارای رتبه امپراتوری بریتانیا و عضو مجلس اعیان بریتانیا است و پیتر هم در بانک سلطنتی اسکاتلند کار می‌کند). پیتر در سال ۲۰۰۸ با آتم کلی ازدواج کرد و در دسامبر ۲۰۱۰ صاحب یک دختر به نام ساوانا و در مارس ۲۰۱۲ صاحب دختر دیگری به نام آیلا شد که نوه‌های شاهدخت آن هستند. زارا هم در اوت ۲۰۱۱ با ورزشکار مایک تیندال ازدواج کرد و در ژانویهٔ ۲۰۱۴ صاحب دختری به نام مایا و در ژوئن ۲۰۱۸ صاحب دختری دیگر به نام لِنا شد. زارا در مارس ۲۰۲۱ پسری به نام لوکاس به دنیا آورد.
ازدواج دوم

شاهدخت آن بعد از جدایی از شوهر اولش در همان سال ازدواج دوم خود را انجام داد. وی در دسامبر آن سال با تیموتی لورنس ازدواج کرد. قبل از ازدواج این زوج تصمیم گرفته بودند که در اسکاتلند جشن خود را برگزار کنند و بدین ترتیب بعد از این ازدواج، شاهدخت ان دومین زن طلاق گرفتهٔ خاندان سلطنتی بعد از ویکتوریا، دوشس بزرگ هس شد. بعد از ازدواج، آنها در لندن و نزدیک کاخ باکینگهام زندگی می‌کنند. شاهدخت آن هیچ فرزندی از شوهر دومش تیموتی ندارد.
کارها

به عنوان شاهدخت سلطنتی، آن بازدیدهای مختلفی از مراکز عمومی، بیمارستان‌ها و… به عمل می‌آورد. شاهدخت آن فعالیت‌های خود را از زمان اتمام تحصیلاتش آغاز نمود. وی چند بار در سال با خاندان سلطنتی یا به تنهایی سفرهای مختلفی به نقاط گوناگون پادشاهی متحده انجام می‌دهد. همچنین وی همانند دیگر افراد خانوادهٔ سلطنتی بسیاری از القاب دولتی را با سفرهای خود به دست می‌آورد. او فعال‌ترین عضو خاندان سلطنتی است.
نام‌ها، لقب‌ها و نشان‌ها

۱۵ اوت ۱۹۵۰ — ۶ فوریه ۱۹۵۲: والاحضرتِ همایونی شاهدخت آن ادینبرا
۶ فوریه ۱۹۵۲ — ۱۴ نوامبر ۱۹۷۳: والاحضرتِ همایونی شاهدخت آن
۱۴ نوامبر ۱۹۷۳ — ۱۳ ژوئن ۱۹۸۷: والاحضرتِ همایونی شاهدخت آن، خانمِ مارک فیلیپس
۱۳ ژوئن ۱۹۸۷ — : والاحضرتِ همایونی شاهدخت سلطنتی
شاهدخت سلطنتی به همراه ولادیمیر پوتین در سال ۲۰۰۰ میلادی
شاهدخت آن در حال بازدید از ناوگان دریایی بریتانیا در ژوئیه ۲۰۰۲
نشان آن، شاهدخت پادشاهی
ویرپور

Village در 23x15px|border |alt=|link= هند
| Veerapur | Veerapur |
| --- | --- |
Village: Village
مختصات: مختصات: ناتوان در تجزیه عرض جغرافیایی به عنوان یک رقم:N {{#coordinates:}}: عرض جغرافیایی نامعتبر: مختصات: مختصات: ناتوان در تجزیه عرض جغرافیایی به عنوان یک رقم:N {{#coordinates:}}: عرض جغرافیایی نامعتبر
ایالت: کارناتاکا
District: Belgaum
زبان‌ها: زبان‌ها
 • رسمی: زبان کانارا
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۳۰ (IST)
ویرپور (به انگلیسی: Veerapur) یک روستا در هند است که در Belgaum district واقع شده‌است.
دودمان هوهن‌تسولرن

| خاندان هوهن‌تسولرن | خاندان هوهن‌تسولرن |
| --- | --- |
کشور: آلمان، رومانی
عنوان‌ها: کنت تسولرن مارگراف براندنبورگ دوک پروس بورگراف نشین نورمبرگ مارگراف نشین بایرویت مارگراف نشین براندنبورگ-آنسباخ شاه پروس امپراتور آلمان شاهزاده نوشاتل شاه رومانی
دارایی(ها): آلمان، پروس، رومانی
خاندان هوهِن‌تْسولِرن (به آلمانی: Hohenzollern) دودمانی اشرافی مربوط به امرای انتخابگر مارگراف‌نشین براندنبورگ، دوک‌ها و پادشاهان دوک‌نشین و پادشاهی پروس، امپراتوران امپراتوری آلمان و رومانی بودند. اصل و منشأ این خاندان به قرن ۱۱ میلادی در شهر هشینگن واقع در شوابن بازمی‌گردد. این خاندان نام خود را از قلعه هوهن‌تسولرن واقع در نزدیکی هشینگن برگرفته‌اند.
در سال ۱۳۱۷ میلادی، حاکم نورنبرگ، فریدریش چهارم، نشان خاندان هوهن‌تسولرن را برگزید.
این خاندان به دو شاخه تقسیم می‌شدند. نخست شاخه اشوابه‌های کاتولیک و دوم شاخه فرانکنی‌های پروتستان. شعبه اشوابه تا زمان انقلابات ۱۸۴۸ میلادی در هشینگن حکومت کردند. شعبه فرانکنی موفق‌تر بود: اعضای این شعبه در ۱۴۱۵ میلادی به حکام براندنبورگ و در ۱۵۲۳ نیز به دوک‌های پروس تبدیل شدند. پس از اتحاد سرزمین‌های دوک‌نشین پروس و مارگراف‌نشین براندنبورگ، در ابتدا انتخابگرنشین براندنبورگ-پروس و سپس پادشاهی پروس در ۱۷۰۱ میلادی به وجود آمد که به دنبال آن، عامل مهمی برای یگانگی آلمان در قرن نوزدهم و تشکیل امپراتوری آلمان در ۱۸۷۱ میلادی گردید.
سرانجام به دنبال شکست آلمان در جنگ جهانی اول و انقلاب آلمان در ۱۹۱۹ میلادی، حاکمیت خاندان هوهن‌تسولرن بر این کشور به پایان رسید و جمهوری وایمار جای آن‌ها را گرفت. باقی خاندان هوهن‌تسولرن تا سال ۱۹۴۷ میلادی در کشور رومانی به سلطنت خویش ادامه دادند.
رئولا

مکان
| رئولا | رئولا |
| --- | --- |
روستا: روستا
View of Reola.: View of Reola.
رئولاLocation in Estonia: رئولاLocation in Estonia
مختصات: ۵۸°۱۸′۰۱″ شمالی ۲۶°۴۲′۵۵″ شرقی﻿ / ﻿۵۸٫۳۰۰۲۸°شمالی ۲۶٫۷۱۵۲۸°شرقی﻿ / 58.30028; 26.71528: مختصات: ۵۸°۱۸′۰۱″ شمالی ۲۶°۴۲′۵۵″ شرقی﻿ / ﻿۵۸٫۳۰۰۲۸°شمالی ۲۶٫۷۱۵۲۸°شرقی﻿ / 58.30028; 26.71528
شهرستان: شهرستان تارتو
دهستان: دهستان اولنورمه
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۱): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۱)
 • کل: ۱۷۴
رئولا (به استونیایی: Reola) یک روستا در استونی است که در دهستان اولنورمه واقع شده‌است.
خصوصیات

رئولا ۱۷۴ نفر جمعیت دارد.
دایناکورد

| 0 | 1 |
| --- | --- |
دفتر مرکزی: اشتراوبینگ - بایرن
تعداد کارکنان: ۶۵۰
مادر: بوش
وبگاه: www.dynacord.com
دایناکورد (انگلیسی : Dynacord) شرکت تولید کننده فناوری صدای حرفه ای است در سال 1945 میلادی تاسیس شد که در استراوبینگ مستقر است. شرکت دایناکورد از زیر مجموعه های شرکت بوش است.
پیتکاس پوینت، آلاسکا

CDP
| Pitkas Point Negeqliim Painga | Pitkas Point Negeqliim Painga |
| --- | --- |
CDP: CDP
Location of Pitkas Point, Alaska: Location of Pitkas Point, Alaska
ایالات آمریکا: آلاسکا
Census Area: Wade Hampton
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۵ مایل مربع (۳٫۹ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۵ مایل مربع (۳٫۹ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۱۲۵
 • تراکم: ۸۳٫۹/مایل مربع (۳۲٫۴/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۹ (Alaska (AKST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۸ (AKDT)
Area code: 907
FIPS code: 02-60860
پیتکاس پوینت (به انگلیسی: Pitkas Point) شهری در ناحیه سرشماری وید همپتون، آلاسکا ایالت آلاسکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۱۲۵ نفر بوده‌است.
بابک خرمدین
نام و تبار و طول زندگانی بابک

مقالهٔ اصلی: ریشه نام بابک
نام بابک معرب نام ایرانی «پاپک» است. به گفته مایکل هِش (آذربایجان‌شناس آلمانی)، نام بابا نخست در زبان فارسی نو (فارسی دری یا فارسی امروزین) به کار رفته، سپس وارد زبان‌های دیگر (از جمله ترکی آذربایجان) گشته است. حتی کلمه چینی 爸爸 به معنی بابا، در ادبیات کلاسیک چینی غایب است. آغازین‌ترین مثال این دانشمند برای ادعایش، بابک خرمدین (درگذشت ۸۳۸ میلادی) است. بابا در سنگ‌نوشته‌های ترکی اورخون متعلق به قرن دوم/هشتم که در مغولستان یافت شده‌اند، دیده نمی‌شود، بنابراین بابا در زبان‌های مختلف ترکی احتمالاً وام‌واژه‌ای از منبعی ناشناخته است.
در تمامی منابع نام بابک یافت می‌شود، اما مسعودی نام او را حسن ذکر کرده است. مورخان ارمنی بابک خرمدین را گاهی «باب»، گاهی «بابن» و گاهی «بابک» ضبط کرده‌اند. بنابر برخی روایات پدر بابک مرد مسلمانی بود به نام عبدالله یا عامر بن عبدالله یا عامر بن احد از شهر مدائن که روغن فروشی می‌کرد؛ و مادرش زنی تک چشم بود که «ماه‌رو» نام داشت و از اهالی آذربایجان بود. نام اصلی که بر بابک (در دوران تولد) گذاشته شده بود، حسن بود؛ و برادران بابک، عبدالله و معاویه (به گزارش طبری) و اسحاق (نقل شده در فرق بین الفرق بغدادی) بودند که نشان می‌دهد که نام‌های آن‌ها اسلامی بود. به اعتقاد کرون، حسن هنگام ورود به دژ بذ، نام بابک را بر خود برگزید. چرا که بابک یا پاپک به معنی پدر است و نام نیای ساسانیان نیز بوده است.
تبار و طبقه اجتماعی بابک مبهم و متناقض، گاهی شگفت‌انگیز و باورنکردنی است. واقدی و طبری بابک را فردی از طبقه پائین جامعه معرفی می‌کنند ولی جواب بابک به نامه پسرش (بعد از فرار) و کلماتی که عبدالله، برادر بابک به ابن شروین طبری - کسی که او را به بغداد منتقل کرده - گفته است، نشان می‌دهد که بابک اشراف‌زاده بوده است. به عقیده زرینکوب، مجرد نام بابک، جاویدان و شهرک نیز به رغم آنچه روایات دشمنان قوم القاء می‌کنند این تصور را که رهبران نهضت منحصراً از طبقات بی‌مایه و پست یا از طایفه‌های غیر ایرانی بوده‌اند، چندان پذیرفتنی نمی‌دهد.
به عقیدهٔ بهرامیان، بابک به زبان آذری باستان یعنی همان زبان پهلوی سخن می‌گفته است.
بهرامیان معتقد است، در منابع موجود، روایتی که بتوان با توجه بدان سالزاد بابک را تعیین یا تحدید کرد، وجود ندارد. اما سعید نفیسی تخمین می‌زند، با توجه به اینکه از سال ۲۰۱ تا ۲۲۳ هجری قمری مشغول درگیری با نیروهای خلیفه بوده و اگر سن بابک در زمان شروع قیامش را ۲۰ سال در نظر بگیریم، بایستی ۴۲ سال زیسته باشد.
پایگاه بابک

مقالهٔ اصلی: قلعه بابک
شهر بذ منطقه و قلعه‌ای در شمال آذربایجان، به خاطر قیام بابک معروف شد. این شهر مرکز اصلی مقاومت خرمدینان و بابک در برابر خلفای عباسی (به ویژه معتصم) بود.
به خاطر غیرقابل دسترس بودن موقعیت جایگاه بابک، قدرت او بسیار زیاد بود، چنان‌که بُحتُری - شاعر عرب - در شعرهایش به این موضوع اشاره می‌کند. بذ تنها قلعه بابک نبود، قلعه‌های دیگری هم ذکر شده که خرابه‌های آن‌ها امروزه هم قابل شناسایی است. محدوده قلمرو بابک ارتفاعاتی بود که از شرق به دریای کاسپین و ناحیه شروان و شماخی، از غرب تا ناحیه جلفا و نخجوان و مرند، از شمال تا ساحل رود ارس و دشت مغان و از جنوب تا نزدیک اردبیل و مرند کشیده شده است. قلعه او - بذ – در کوهستان نفوذناپذیر با گذرگاه باریک و پیچیده واقع شده است به‌طوری که بلعمی می‌گوید یه مشت مرد جنگی می‌توانند هزار نفر از مهاجمان را متوقف کنند. آب و هوای طاقت فرسا زمستان و برف و باران سنگین امکان تسخیر بذ را در زمستان غیرممکن می‌کند. گاهی بابک از فرصت غافلگیری برای شبیخون زدن و کشتن تعداد زیادی از دشمنانش استفاده می‌کرد.
بابک با پشتوانه زمین کوهستانی، لشگریان خلیفه را یکی پس از دیگری شکست می‌داد. نیروهایش قادر بودند جلوی کاروان‌ها را بگیرند، مأموران مالیات را بکشند، حریفان محلی را نابود کنند و گاه‌وبیگاه به لشکر دشمن شبیخون بزنند، سپس بلافاصله به قلعه غیرقابل دسترسشان و پناهگاه کوهستانی‌شان عقب‌نشینی کنند.
قیام خرمدینان

خرمدینان در آذربایجان، طبرستان، خراسان، بلخ، کاشان، قم، قزوین، ری، کرج، همدان، لرستان، خوزستان و بصره پراکنده بودند و قبل از بابک شورش‌هایی کرده بودند. خرمدینان در گرگان همراه با سرخ‌علمان باطنی در زمان خلافت مهدی در سال ۱۶۲ه‍.ق/۷۷۸–۷۷۹ م شورش کردند که عمر بن علاء، حکمران طبرستان مأمور دفع شورش آن‌ها شد و در زمان حکومت هارون الرشید در اصفهان، ری، همدان و… شورش شد که عبدالله بن مالک و ابودلف عجلی از جانب خلافت آن‌ها را سرکوب کردند ولی هیچ‌کدام از این شورش‌ها شدت و مدت شورش ۲۰ ساله بابک را نداشتند. بعد از ظهور بابک، آذربایجان کانون شورش جنبش خرمدینان شد و از مناطق دیگر داوطلبان به تقویت جنبش آمدند که احتمالاً شامل نوادگان حامیان ابومسلم و سایر دشمنان خلافت عباسی می‌شد.
قیام خرمدینان > آغاز قیام

در بیشتر منابع شروع شورش بابک از سال ۲۰۱ ه‍.ق/ ۸۱۶–۸۱۷ م در دوران حکمرانی مأمون بوده که خرمدینان شروع به رخنه و ایجاد ناامنی در آذربایجان کرده‌اند. قبل یا همزمان با آن، بر طبق برخی منابع حاتم بن هرثمه حکمران ارمنستان فهمید، که پدرش هرثمه بن اعین علی‌رغم اینکه به مأمون وفادار بود، به دستور مأمون زندانی شد و به دستور فضل بن سهل وزیر در زندان به قتل رسید. از اینرو حاتم بن هرثمه نقشه‌ای برای شورش کشید و به فرماندهان محلی نوشت تا آن‌ها را به نافرمانی علیه مأمون وادارد؛ ولی در این لحظه او درگذشت. یکی از مخاطبان نامه‌نویسی حاتم بن هرثمه، بابک (یا شاید جاویدان) بود که او را بسیار تشویق کرده بود. نخستین اقدام بابک تهاجم وسیع به یک روستای عرب‌نشین بود که بسیار بی‌رحمانه صورت گرفت. تمامی ناحیه بذ در اختیار بابک بود و عرب‌ها به مراغه عقب نشستند. بابک بنا بر دلایل امنیتی روستاها و شهرک‌های اطراف قلعه خود را ویران کرد.
در آغاز مأمون به شورش بابک کم توجهی کرد. از قرار معلوم دلیل این امر این بود که او در خراسان حضور داشت که فاصله زیادی با بابک داشت و درگیر موضوع‌های مهمتری مثل انتصاب جانشینی اش، اقدامات فضل بن سهل و شورش بغداد بود؛ بنابراین شرایط محیط معاصر در همه گیر بودن نفرت از عرب به محبوبیت بابک و پیروانش انجامید.
قیام خرمدینان > قیام در زمان خلافت معتصم

در سال ۲۱۸ ه قمری / ۸۳۳ م بابک بعد از ۴ جنگ، کنترل بیشتر آذربایجان و جبال را به دست گرفت. خطر خرمدین‌ها نگرانی جدی معتصم در آغاز خلافتش در رجب ۲۱۸ ه‍.ق/اوت ۸۳۳ بود و در همان سال تعداد زیادی از مردم در جبال، همدان و اصفهان به خرمدینان پیوستند و نزدیک همدان اردو زدند. معتصم برای مقابله با آن‌ها نیروی نظامی تحت فرمان اسحاق بن ابراهیم بم مصعب، فرماندار جبال را فرستاد. در نبرد متعاقب نزدیک همدان، هزاران خرمدینی (به گفته طبری و ابن اثیر ۶۰ هزار نفر) کشته شدند ولی تعداد زیادی از آن‌ها به سرزمین‌های امپراتوری بیزانس فرار کردند. در جمادی‌الاول ۲۱۹ ه‍.ق/ می۸۳۴ م خرمدین‌های زندانی توسط اسحاق بن ابراهیم به بغداد فرستاده شدند. شورش بابک، جریان داشت و قتل‌عام خرمدین‌ها به نظر می‌رسد انگیزه جنگیدن را در آن‌ها شدت بخشید. در سال ۲۲۰ ه‍.ق / ۸۳۵ م معتصم خیدر بن کاووس فرمانده و پسر شاهزاده باج‌گزار اشروسنه را مسئول سرکوب بابک کرد. معتصم نه تنها افشین را حکمران آذربایجان کرد و افسرهای عالی‌رتبه را تحت فرمان او کرد، بلکه حقوق و جیره غذایی و مقرری فوق‌العاده به او داد. افشین ۱۰ هزار درهم برای هر روزی که سوار اسب می‌بود و ۵ هزار درهم برای هر روزی که پیاده می‌بود حقوق می‌گرفت. برای انتقال پیام معتصم دستور داد تا سوارکار با اسب چابک در هر فرسنگ در فاصله سامرا حلوان (امروزه پای‌طاق) قرار دهند و آن سوی حلوان تا آذربایجان بالای هر تپه‌ای یک دیدبان گذاشته شد تا به محض نزدیک شدن پیک فریاد بلندی سر دهد که سوارکاری که در نزدیکی او بود آماده باشد تا خریطه را گرفته و تا ایستگاه بعدی برساند. در این مسیر خریطه‌ها از کمپ افشین تا سامرا طی ۴ روز یا کمتر حمل می‌شدند.
قیام خرمدینان > قیام در زمان خلافت معتصم > نبرد با فرمانده افشین > نبرد در قلعهٔ بذ

پس از جنگ‌های سخت که به کندی پیش می‌رفت، سرانجام سپاه افشین به کوه بَذ رسید. بابک بر سر راه دشمن چاه‌ها و حفره‌ها کنده بود و پای اسب‌های سپاه افشین در آن‌ها فرومی‌رفت. در این‌جا دستهٔ «گِلْغَریّه» به کمک رسیدند و دیوارهای خانه‌های سر راه را خراب کردند و چاه‌ها را پرکردند. بابک گردونه‌ای پر از سنگ بر بالای کوه آماده کرده بود و چون سپاهیان افشین خواستند از کوه بالا بروند آن گردونه را بر سر ایشان غلتاند، ولی این تدبیر نیز مفید نیفتاد و سرانجام سپاهیان و داوطلبان جهاد به درون قلعهٔ بذ راه یافتند. بابک که امیدش را از دست داده بود، به ملاقات افشین رفت و از خلیفه امان خواست. وقتی افشین گروگان خواست، بابک پسرش و دیگر پیروانش را پیشنهاد کرد و از افشین خواست تا جلوی حمله نیروهایش را بگیرد. در همان زمان درگیری شدید بین مدافعان قلعه با نیروهای افشین درگرفت و در نهایت نیروهای افشین از دیوارهای قلعه بذ بالا رفتند و پرچم‌هایشان را بالا کشیدند. در نهایت قلعه در ۹ رمضان ۲۲۲ ه‍.ق/۱۵ اوت ۸۳۷ م سقوط کرد. اصحابِ بابک سخت دفاع کردند و افشین دستور داد تا خانه‌ها و کاخ‌های ایشان را آتش زدند. بابک از درِ دیگر قلعه وارد شد و پس از آن مقداری مال و توشه با خود برداشت و بیرون رفت و از رود ارس گذشت و خود را در پناه تپه‌ها و بیشه‌ها به ارمنستان رساند. افشین دستور داده بود که سر راه‌ها و گردنه‌ها و راه‌های خروج از بیشه‌ها را بگیرند. بابک با بعضی از اعضای خانواده و تعداد کمی از جنگجویانش از راه ناهموار کوهستان فرار کردند و به سمت ارمنستان رفتند.
قیام خرمدینان > قیام در زمان خلافت معتصم > فرار به ارمنستان

افشین درخواستی برای خلیفه جهت دریافت امان نامه برای بابک ارسال کرده بود. او از طریق جاسوسانش دریافت که بابک و گروهش در دره پوشیده شده از درخت در مرز آذربایجان-ارمنستان مخفی شده است. وقتی امان نامه خلیفه رسید، او ۲ تن از خرمدین‌ها را مسئول حمل امان نامه به همراه نامه پسر بابک - که زندانی افشین بود - به بابک کرد. بابک مدارک را بدون بازکردن آن بازپس فرستاد و بعد از فرستادن پیغامبران با ۴ یا ۵ بادی مرد و یک زن خانواده‌اش به همراه محافظ به ارمنستان گریخت. همگی اطرافیان او جز برادرش عبدالله و محافظش به دست سربازان افشین افتادند. به خاطر گرسنگی بابک محافظ را به روستا فرستاد تا غذا پیدا کند. حکمران آنجا سهل بن سنباط حضور بابک را فهمید و به گرمی از او استقبال کرد. با این حال بابک جانب احتیاط را به عمل آورد و برادرش عبدالله را به سمت عیسی بن یوسف اصطفانوس فرستاد. افشین نامه‌هایی به این ناحیه فرستاد و قول پاداش بزرگ در ازای دستگیری بابک داد و سهل بن سنباط حضور بابک را به افشین اطلاع داد. بعد از اثبات حضور بابک، افشین نیروی بزرگی به سرپرستی ابوسعید محمد بن یوسف برای دستگیری بابک فرستاد. بابک در حالی که به پیشنهاد سهل بن سنباط برای شکار رفته بود دستگیر شد و در غل و زنجیر شد و در ۱۰ شوال ۲۲۲ ه‍.ق/ ۱۵ سپتامبر ۸۳۷ به کمپ افشین در برزند برده شد. عیسی بن یوسف هم عبداللّه را گرفت و تسلیم افشین کرد. افشین خبر موفقیتش را به معتصم داد که معتصم دستور داد بی درنگ اسیران را به سامرا بیاورند.
قیام خرمدینان > سرانجام خرمدین‌ها و مزدکیان

نظام الملک شکست بابک، مازیار و امپراتوری بیزانس را ۳ پیروزی بزرگ برای اسلام در زمان معتصم به حساب آورده است. شکست بابک ضربه سختی به خرمدینان زد، اما باعث نابودی شان نشد. نوادگان پیروان بابک، به‌طور آشکار در بذ به ادامهٔ حیات پرداختند، بگونه‌ای که ابودُلف مسعر بن مهلهل آن‌ها را در نیمه ۴ ه‍.ق / ۱۰ م دیده است. با نابودی بابک امید مزدکیان در براندازی عباسیان و از پیش بردن برنامه انقلابی بر باد رفت. آن‌ها با پشتکار فراوان در راه براندازی امویان کوشیدند، اما هنگامی که چنین می‌نمود که به کام دل رسیده‌اند، دریافتند که عباسیان محافظه‌کار سد استواری در برابر تحقق آرزوهایشان هستند. تعقیب و آزار بی‌رحمانه آن‌ها به نام‌های خرمی، رافضی، زندیق و مانند آن‌ها ایشان را ناگزیر ساخت که پیش از گذشته به پنهانکاری روی آورند و ایشان را برانگیخت تا جذب فرقه‌های اسلامی‌شوند. اما ردپای آن‌ها را به نام‌های مزدکی و خرمی تا دوره مغول و پس از آن نیز می‌توان دنبال کرد. نظام‌الملک به شورش پراکندهٔ آن‌ها تا پایان سده سوم هجری/نهم میلادی اشاره می‌کند و مقدسی و مسعودی که هر دو در سده ۴ هجری/۱۰ میلادی می‌زیسته‌اند شخصاً با خرمیان در تماس بوده‌اند. اما جالبتر از آن گزارش حمدالله مستوفی است که می‌گوید در میان مردم رودبار که روزگاری مذهب باطنی می‌ورزیدند و اکنون (سده ۷ هجری/۱۴ میلادی) خود را مسلمان می‌شمارند، جماعتی زندگی می‌کردند که مراغیان نام داشتند و خود را به مزدکیان نسبت می‌دادند… پس از سده سوم هجری بقایای خرمی را بیشتر از همه باید در میان باطنیان و برخی از دیگر غلات شیعه جست.
ابن حوقل و اصطخری اظهار می‌کنند که خرمدینان در مساجد قرآن می‌خواندند، ولی بغدادی می‌گوید این حیلهٔ آنهاست تا وانمود کنند که مسلمانانند تا بی ایمانی شان را بپوشانند. بسیاری از تاریخ نویسان - مخصوصاً سنی مذهب – ادعا کردند که خرمدینان تغییر مذهب داده و به قرمطی‌ها و اسماعیلیه پیوستند. برخی تاریخ‌پژوهان هم با این ادعا هم عقیده هستند در حالی که بقیه تاریخ‌پژوهان محتاطانه به این قضیه می‌نگرند. سوء ظن بدین خاطر است که مدعیان از این اتهام نفع می‌بردند چرا که هر ۳ جنبش دشمنی مشترکی با عباسیان داشته‌اند و گه گاه با هم متحد می‌شدند.
باوجود شکست شورش‌های عمده خرمی‌ها در اوایل خلافت عباسی، اعضای پراکنده خرمی، درگیر شورش‌های تک و توک و کمتر در اواخر دوره عباسیان در قسمت‌های مختلف ایران، به ویژه در آذربایجان، طبرستان و خراسان می‌شدند. احتمال دارد در قرن نهم میلادی، برخی از خرمی‌ها، به ویژه در خراسان و ماوراءالنهر به جنبش انقلابی اسماعیلی پیوسته باشند. با وجود ادعای نظام‌الملک و باقی سنی‌های کینه‌ورز به اسماعیلیه‌ها، اسماعیلی‌ها ادامه جنبش نئومزدکی نبودند، گرچه ۲ جنبش، خصومت مشترکی نسبت به عباسیان داشتند. نیازی به گفتن نیست که، همانند مسلمانان شیعه، اسماعیلی‌ها نمی‌توانستند تفکرات ضد عربی و مهم‌تر از آن، ضداسلامی خرمدینان را بپذیرند.
شخصیت بابک

یک روز شاهی به از ۴۰ سال بردگی… مهم نیست که زنده مانم یا بمیرم، هر جا که من باشم یا از من یاد شود، من آنجا پادشاهم.
—بابک خرمدین
جسارت، زیرکی و استعداد بابک در فرماندهی نظامی در مبارزه طولانی و اعتمادی که پیروانش به او داشتند، بی تردید استثنائی است. طبری می‌گوید هیچ‌یک از خرمدین‌ها جرئت این را نداشتند که امان نامه خلیفه را به فرمان افشین به بابک برسانند. گفته شده است که در گیرودار نبردی که به تصرف بذ انجامید، بابک با افشین دیدار و از خلیفه تقاضای امان کرد. اما با توجه به روحیه‌ای که بابک بعدها (هنگام اعدام شدن) از خود نشان داد، می‌توان حدس زد که از جانب او حیله‌ای در کار بوده است. بعد از اعدام بابک، سرش را به خراسان فرستادند که خود نشانه‌ای بر وجود هوادارانی از او در آن منطقه است. وقتی فرستاده افشین به بابک رسید، بابک عصبانی گفت که این پیغام را به پسرم برسان: «ممکن است زنده بمانم یا نه. من به عنوان فرمانده شناخته شده‌ام. هر جا که من باشم یا از من یاد شود، من (آنجا) پادشاهم». این کلمات بلندپروازی و اراده وسیع بابک را نشان می‌دهد. اما بهرامیان معتقد است که بابک در سودای پادشاهی بوده است. همچنین به روایت طبری هنگامی که افشین خواست آذربایجان را (به سمت سامرا) ترک کند از بابک پرسید که آیا خواسته‌ای دارد یا نه. بابک جواب داد که می‌خواهد شهرش را ببیند. افشین در شب مهتابی بابک را با چند نگهبان به بذ فرستاد و اجازه داد که به دور شهر بگردد. این نشانه عشق بزرگش به وطنش است. ادعای طبری و ابن اثیر دربارهٔ خوشگذرانی همراه با مست کردن حتی در زمان جنگ به عنوان یکی از ویژگی‌های شناخته شده فرقه تأیید شده است. به گفته بهرامیان بابک به هنگام قدرت، دختران و خواهران زیباروی بطریقان ارمنستان را به زور به زنی می‌خواست، اما یوسفی داستان هرزگی بابک و ربایش دختران زیبای ارمنی با ادعای دیگر طبری - که در آن زنان هنگامی که بابک را اسیر دیدند گریستند - ناسازگار می‌داند. روایاتی مبنی بر رفتار شجاعانه بابک به هنگام مرگ نقل شده است.
تحلیل وضعیت اجتماعی-سیاسی ایرانیان

آمورتی می‌گوید با وجود ابهامی که دربارهٔ خرمدینان هست، اما نسبت به سایر قیام‌ها (به آفرید، راوندیان، سنباد مجوس، مقنع، اسحاق ترک، استاذسیس) اطلاعات بیشتری دربارهٔ عنصرهای اجتماعی و اهداف خود به ما می‌دهد.