stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
یوگنیا دوبروولسکایا

| یوگنیا دوبروولسکایا | یوگنیا دوبروولسکایا |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: یوگنیا دوبروولسکایا
زادهٔ: ۲۶ دسامبر ۱۹۶۴ مسکو، اتحاد جماهیر شوروی
درگذشت: ۱۰ ژانویهٔ ۲۰۲۵ (۶۰ سال)
ملیت:  اتحاد جماهیر شوروی  روسیه
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۲۰۲۵–۱۹۸۳
یوگنیا دوبروولسکایا (به روسی: Евге́ния Влади́мировна Доброво́льская؛ ۲۶ دسامبر ۱۹۶۴ – ۱۰ ژانویهٔ ۲۰۲۵) بازیگر تئاتر و سینما اهل اتحاد جماهیر شوروی بود.
رصدخانه انگلهاردت

رصدخانه انگلهارت () و ایستگاه زلنچوکسایا قفقاز شمالی () رصدخانه دانشگاه کازان
رصدخانه اخترشناسی وی.پی. انگل‌گاردت (روسی: Астрономическая обсерватория им. В. П. Энгельгардта)، که به‌طور ساده به نام رصدخانه انگل‌گاردت نیز شناخته می‌شود، در ۲۰ کیلومتری غرب کازان، روسیه قرار دارد. کد رصدخانه آن ۱۳۶ است. مختصات آن تقریباً ۵۵°۵۰′۲۳″ شمالی ۴۸°۴۸′۴۵″ شرقی﻿ / ﻿۵۵٫۸۳۹۷۲°شمالی ۴۸٫۸۱۲۵۰°شرقی﻿ / 55.83972; 48.81250 می‌باشد.
موقعیت

ایستگاه زلنچوکسکایا وابسته به این رصدخانه، با کد 114، که توسط اتحادیه بین‌المللی اخترشناسی/مرکز بررسی ریزسیاره‌ها به‌صورت "Zelenchukskaya Stn" شناخته می‌شود، در ارتفاع ۲٬۰۴۷ متر (۶٬۷۱۶ فوت) نزدیک زلنچوکسکایا در منطقه قفقاز شمالی از رشته‌کوه‌های قفقاز واقع شده و از یک بازتابنده ۰٫۳ متری f/7.7 استفاده می‌کند.
این ایستگاه به دلیل انجام رصدهای متعدد دنباله‌دار و کشف ریزسیاره‌ها توسط اخترشناس آماتور روسی، تیمور والریویچ کریاچکو شهرت دارد. علاوه بر این، مرکز بررسی ریزسیاره‌ها (MPC) ایستگاه زلنچوکسکایا را به‌طور مستقیم برای کشف ۶ ریزسیاره در سال ۲۰۰۸ اعتبار می‌دهد (به فهرست مراجعه کنید)، که شامل فهرست سیارک‌ها (۲۱۲۰۰۱–۲۱۳۰۰۱) نیز می‌شود؛ یک سیارک کمربند اصلی که به نام بوریس ایوانوویچ ساتوفسکی (۱۹۰۸–۱۹۸۲)، برنده جایزه دولتی اتحاد شوروی، نام‌گذاری شده است.
لازم است ذکر شود که رصدخانه اخترفیزیکی ویژه آکادمی علوم روسیه (115) با تلسکوپ بزرگ سمت‌ارتفاعی نیز در نزدیکی زلنچوکسکایا واقع شده است.
دان دا دان: اولین برخورد

| دان دا دان: اولین برخورد | دان دا دان: اولین برخورد |
| --- | --- |
کارگردان: فوگا یاماشیرو
تهیه‌کننده:  آکیفومی فوجیو  ماسانوری میاکه  یوما تاکاهاشی 
نویسنده: هیروشی سکو
بر پایه: دان‌دادان اثر یوکی‌نوبو تاتسو
بازیگران:  ناتسوکی هانائه  شیون واکایاما  کازویا ناکای  نانا میزوکی  آیانه ساکورا  کایتو ایشیکاوا  مایومی تاناکا 
موسیقی: کنسوکه اوشیو
فیلم‌بردار: کازوتو ایزومیدا
تدوین‌گر: کیوشی هیروسه
شرکت تولید: ساینس سارو
توزیع‌کننده: ام‌بی‌اس تی‌وی
تاریخ‌های انتشار:  ۳۱ اوت ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-۰۸-۳۱) (ژاپن)  
مدت زمان: ۷۵ دقیقه
کشور: ژاپن
زبان: ژاپنی 
فروش گیشه: ۱٫۱ میلیون دلار آمریکا
دان دا دان: اولین برخورد (به انگلیسی: Dan Da Dan: First Encounter) یک فیلم پویانمایی در ژانر علمی تخیلی اکشن و ترسناک محصول سال ۲۰۲۴ کشور ژاپن است، که متشکل از سه قسمت اول مجموعهٔ تلویزیونی انیمه اقتباسی از سری مانگای دان‌دادان اثر یوکی‌نوبو تاتسو می‌باشد. این فیلم تلفیقی به کارگردانی فوگا یاماشیرو و نویسندگی هیروشی سکو است.
دان دا دان: اولین برخورد در تاریخ ۳۱ اوت ۲۰۲۴ در آسیا، ۷ سپتامبر در اروپا، و ۱۳ سپتامبر در آمریکای شمالی به نمایش در آمد. ماینیچی برودکاستینگ سیستم اعلام کرد که این نمایش جهانی با مشارکت استودیو توزیع کننده جی‌کیدز در آمریکای شمالی و میوز کامیونیکیشن در جنوب شرق آسیا توزیع خواهد شد. فیلم به‌طور کلی با واکنش‌های مثبتی از سوی منتقدان همراه بود، و ۱ میلیون دلار در سراسر جهان فروش کرد.
صداپیشگان

| شخصیت | ژاپنی | انگلیسی |
| --- | --- | --- |
| مومو آیاسه (綾瀬 桃, Ayase Momo؟) | شیون واکایاما | ابی تروت |
| کن تاکاکورا (高倉 健, Takakura Ken؟) | ناتسوکی هانائه | ای.جی. بکلز |
| سئیکو آیاسه (綾瀬 星子, Ayase Seiko؟) | نانا میزوکی | کاری والگرن |
| آیرا شیراتوری (白鳥 愛羅, Shiratori Aira؟) | آیانه ساکورا | لیسا ریمولد |
| جین انجوجی (円城寺 仁, Enjoji Jin؟) | کایتو ایشیکاوا | الکس لی |
فرناندو سانچو

| فرناندو سانچو | فرناندو سانچو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۷ ژانویه ۱۹۱۶ ساراگوسا
درگذشت: ۳۱ ژوئیه ۱۹۹۰ مادرید
ملیت: اسپانیا
فرناندو سانچو (انگلیسی: Fernando Sancho؛ ‏ ۷ ژانویهٔ ۱۹۱۶ – ۳۱ ژوئیهٔ ۱۹۹۰) بازیگر اهل کشور اسپانیا بود.
گزیدهٔ فیلم‌شناسی

از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به خاور باختر، مرثیه‌ای برای یک بیگانه، ۵۵ روز در پکن، شاه شاهان، و در سال سوم، او دوباره برخاست، وقتی فرشتگان می‌خوابند، ده‌هزار دلار برای یک قتل‌عام، هفت تپانچه برای خانواده مک‌گرگور، بیست هزار دلار برای هفت نفر و ریتای غرب اشاره کرد.
جان رولف (بازیگر)

| جان رولف | جان رولف |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹۳۵
درگذشت: ۱۲ اوت ۲۰۲۰ راس-آن-وای، هرفوردشر، انگلستان
ملیت: بریتانیایی
پیشه: بازیگر
جان رولف (انگلیسی: John Rolfe؛ ۱۹۳۵ – ۱۲ اوت ۲۰۲۰) بازیگر اهل بریتانیا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به پوآرو، بله آقای وزیر، ارتش سری، خانواده دراماند و دکتر هو اشاره نمود.
موزه هنر آمریکایی هانتر

| 0 | 1 |
| --- | --- |
ورودی موزه: ورودی موزه
مکان: 10 Bluff View Ave. , Chattanooga, Tennessee
مختصات: ۳۵°۳′۲۱″ شمالی ۸۵°۱۸′۲۱″ غربی﻿ / ﻿۳۵٫۰۵۵۸۳°شمالی ۸۵٫۳۰۵۸۳°غربی﻿ / 35.05583; -85.30583
عمارت فاکسون-توماس: عمارت فاکسون-توماس
ثبت ملی اماکن تاریخی ایالات متحده: ثبت ملی اماکن تاریخی ایالات متحده
 :  
عمارت فاکسون-توماس، بخش اصلی موزه: عمارت فاکسون-توماس، بخش اصلی موزه
مشاحت: ۱٫۴ جریب فرنگی (۰٫۵۷ هکتار)
ساخت: ۱۹۰۶
معمار: آبرام گارفیلد
سبک معماری: Colonial Revival
ش. منبع ثبت ملی: 80003809
افزوده‌شده به فهرست ملی: ۲۵ نوامبر ۱۹۸۰
 :  
موزه هنر آمریکایی هانتر یک موزه هنری در چاتانوگا، تنسی است. مجموعه‌های موزه شامل آثاری از مکتب هادسن ریور، نقاشی ژانر قرن ۱۹، امپرسیونیسم آمریکایی، مدرسه اشکان، مدرنیسم اولیه، منطقه گرایی و هنر مدرن و معاصر پس از جنگ جهانی دوم است.
تاریخچه

موزه هانتر به افتخار جورج هانتر، که امپراتوری کوکاکولا را از عمویش بنجامین توماس به ارث برده بود، نامگذاری شده‌است. توماس یکی از کارآفرینانی بود که امپراتوری کوکاکولا چاتانوگا را ایجاد کرد. برادرزاده آنها، جورج هانتر، بعداً به توماس پیوست تا یک سازمان بشردوستانه به یاد هانتر به نام بنیاد بنوود ایجاد کند. مأموریت این بنیاد «ترویج فعالیت‌های مذهبی، خیریه، علمی، ادبی و آموزشی برای پیشرفت یا سعادت بشریت» بود. مرکز هدایای بنیاد بنوود به جامعه چاتانوگا، موزه هنر آمریکایی هانتر است که در ابتدا به عنوان خانه راس فاکسون شناخته می‌شد. این موزه همه روزه از ساعت ۱۰ صبح تا ۵ بعد از ظهر باز است.<
جناح بروتالیست ۱۹۷۵
بال مدرن موزه شکارچی
شهرآورد شمال لندن

| 0 | 1 |
| --- | --- |
شهرآورد شمال لندن - ۲۱ آوریل ۲۰۰۷: شهرآورد شمال لندن - ۲۱ آوریل ۲۰۰۷
نام‌های دیگر: آرسنال در مقابل تاتنهام
شهر یا سرزمین: لندن
تیم‌های درگیر: آرسنال تاتنهام
نخستین دیدار: آرسنال ۱–۰ تاتنهام لیگ فوتبال ۱۰–۱۹۰۹ (۴ دسامبر ۱۹۰۹)
دیدار پایانی: تاتنهام۲–۲آرسنال لیگ برتر (۲۴ سپتامبر ۲۰۲۳)
ورزشگاه‌ها: ورزشگاه امارات (آرسنال) ورزشگاه تاتنهام هاتسپر (تاتنهام)
آمار رقابت‌ها: آمار رقابت‌ها
۱۹۸: ۱۹۸
بیشترین برد: آرسنال (۸۱)
بازیکن با بیشترین حضور: دیوید اویلری (۳۵)
بهترین گلزن: هری کین (۱۴)
دستاوردها: آرسنال: ۸۱ مساوی: ۵۲ تاتنهام: ۶۱
بزرگ‌ترین پیروزی: تاتنهام ۰–۶ آرسنال لیگ فوتبال ۳۵–۱۹۳۴ (۶ مارس ۱۹۳۵)
| 0 | 1 |
| --- | --- |
             تاتنهام :              آرسنال 
شهرآورد یا دربی شمال لندن (به انگلیسی: North London derby) به مسابقاتی گویند که مابین تیم‌های آرسنال و تاتنهام انجام می‌شود. اولین مسابقه بین دو تیم در ۱۹ نوامبر ۱۸۸۷ که یک مسابقه دوستانه بوده برگزار شده‌است.
نتایج

| بازی‌های داخلی | آرسنال | تاتنهام |
| --- | --- | --- |
| لیگ | ۱۳ | ۲ |
| جام حذفی | ۱۰ | ۸ |
| جام اتحادیه | ۲ | ۴ |
| مجموع | ۲۵ | ۱۴ |
| بازی‌های اروپایی | آرسنال | تاتنهام |
| --- | --- | --- |
جام در جام اروپا: ۱
| جام یوفا | ۰ | ۲ |
| Inter-Cities Fairs Cup | ۰ | ۱ |
| مجموع | ۱ | ۴ |
آمار و رکوردها > خلاصه نتایج

| رقابت | بازی‌ها | بردهای آرسنال | تساوی‌ها | بردهای اسپرز | گل‌های آرسنال | گل‌های اسپرز |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| لیگ | ۱۷۱ | ۶۹ | ۴۷ | ۵۵ | ۲۶۳ | ۲۳۲ |
| جام حذفی | ۶ | ۴ | ۰ | ۲ | ۹ | ۵ |
| جام اتحادیه | ۱۴ | ۷ | ۳ | ۴ | ۲۱ | ۱۹ |
| جام خیریه | ۱ | ۰ | ۱ | ۰ | ۰ | ۰ |
| مجموع | ۱۹۲ | ۸۰ | ۵۱ | ۶۱ | ۲۹۳ | ۲۵۶ |
افتخارات

| آرسنال | رقابت | تاتنهام |  |
| --- | --- | --- | --- |
داخلی: داخلی
| ۱۳ | لیگ برتر | ۲ |  |
| ۱۰ | جام حذفی | ۸ |  |
| ۱۵ | جام خیریه | ۷ |  |
| ۲ | جام ای‌اف‌ال | ۴ |  |
| ۱ | جام قرن لیگ فوتبال (تمام شده) | ۰ |  |
| ۴۱ | مجموع | ۲۱ |  |
اروپایی و جهانی: اروپایی و جهانی
| ۰ | لیگ قهرمانان اروپا | ۰ |  |
| ۱ | جام برندگان جام اروپا (تمام شده) | ۱ |  |
| ۰ | لیگ اروپا/جام یوفا | ۲ |  |
| ۰ | سوپر جام اروپا | ۰ |  |
| ۱ | اینتر-سیتیز فیرز کاپ (تمام شده) | ۱ |  |
| ۰ | جام بین‌المللی قهرمانان | ۱ |  |
| ۰ | جام باشگاه‌های فوتبال جهان | ۰ |  |
| ۲ | مجموع | ۵ |  |
| ۴۳ | مجموع جام‌ها | ۲۵ |  |
لشکر سفالین

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
موزهٔ ارتش تراکوتا: موزهٔ ارتش تراکوتا
مکان:  چین
معیار ثبت: فرهنگی: i, iii, iv, vi
شمارهٔ ثبت: ۴۴۱
تاریخ ثبت: ۱۹۸۷ (جلسهٔ ۱۱ام)
لشکر سفالین (به چینی: 秦始皇陵兵马俑) شامل اثاث قبر و مجسمهٔ سفالی هزاران سرباز مجهز مربوط به پادشاهی چین شی هوان، مؤسس دودمان چین در ۲۲۰ پیش از میلاد است. مجسمه‌های سفالین ارتش سفالین در حوالی شهر شی‌آن پایتخت نخستین امپراتوری چین پراکنده هستند. این آثار از مهم‌ترین یافته‌های باستان‌شناسی جهان در سال‌های اخیر به‌شمار می‌روند.
تاریخچه لشکر سفالین

مجسمه‌های لشکر سفالین، با اندام و اندازهٔ واقعی، به‌عنوان «پاسداران معبد سلطنتی در چین باستان» مستقر شده‌بودند. آن‌ها به اولین امپراتوری چین متحد به نام چین شی هوان تعلق دارند. این امپراتور از سال ۲۲۱ تا ۲۱۰ ق. م بر چین باستان حکومت می‌کرد.
پیکرهٔ سربازان بیش از دوهزار سال پیش به‌همراه امپراتور به خاک سپرده شدند تا برپایهٔ باوری قدیمی، در جهانِ پس از مرگ، نگهبان معبد سلطنتی امپراتور باشند و او را از گزند دشمنانش حفظ کنند.
کشف لشکر سفالین

در سال ۱۹۷۴ میلادی، کشاورزان چینی در استان شاآنشی، به‌صورت اسرار آمیزی، مقبرهٔ چین شی هوان و پاسداران معبد سلطنتی را کشف کردند. براساس برآوردها، مجسمه‌های لشکر سفالین شامل بیش از ۷۰۰۰ سرباز، ۱۳۰ کالسکهٔ نظامی و ۵۲۰ اسب می‌شود. در رشته‌ای از حفاری‌های دقیق و پیوسته از سال ۱۹۷۴ تاکنون، بیش از ۲۰۰۰ پیکره از زیر خاک بیرون آورده شده‌اند.
قبرستان لشکر سفالین

لشکر سفالین بخشی از یک قبرستان بسیار بزرگتر است. محققان با استفاده از رادارهای زمین نفوذ متوجه شده‌اند که وسعت منطقه به ۹۸ کیلومتر مربع می‌رسد.
این قبرستان به عنوان بدنهٔ قصر سلطنتی امپراتور ساخته شد و منطقهٔ عظیمی دور تا دور تپهٔ مقبرهٔ امپراتور را پوشش می‌دهد.
مقبرهٔ زمینی تپه در پای کوه «لن» واقع شده‌است و به شکل هرم می‌باشد و دو دروازهٔ خاکی کوبیده شده در اطراف آن است.
این قبرستان شامل تعدادی از دفاتر، سالن‌ها، اصطبل‌ها و سایر سازه‌ها مانند یک پارک سلطنتی در اطراف تپهٔ مقبره است. جنگجویان به حالت گارد در طرف شرق مقبره ایستاده‌اند.
قبرستان لشکر سفالین > مقبره لشکر سفالین

فضای سبز مقبره که به اندازهٔ یک زمین فوتبال (۱۰۰×۹۸ متر) است، پلمپ شده می‌باشد. مقبره احتمالاً به منظور حفاظت از محصولات هنری اش باز نشده باقی مانده‌است. به عنوان مثال پس از حفاری ارتش سفالین، رنگ روی سطح بعضی از مجسمه‌ها شروع به پوسته پوسته شدن و سپس ناپدید شدن کرد.
رنگ استفاده شده در اثر برخورد با هوای خشک منطقه «ژیان» پس از ۱۵ ثانیه شروع به جمع شدن می‌کند و پس از ۴ دقیقه پوسته پوسته شدن رنگ شروع می‌شود.
نگارخانه لشکر سفالین

موزهٔ لشکر سفالین در نزدیکی شی‌آن
موزهٔ لشکر سفالین در نزدیکی شی‌آن
مجسمهٔ اسب و سرباز لشکر سفالین
موزهٔ لشکر سفالین در نزدیکی شی‌آن
خشم

خشم یا کشمکش اثر دوسو دوسی
خشم یا عصبانیت وضعیتی روانی‌ است که درگسترهٔ آزردگی اندک تا غضب شدید می‌گنجد. معلول‌های فیزیکی خشم شامل تند شدن ضربان قلب و افزایش فشار خون و آدرنالین در خون است. از دید عده‌ای، خشم بخشی از واکنش مغز به بیمناکی‌اش از درد است. هنگامی که شخص خودآگاهانه تصمیم به اقدام می‌گیرد تا بلافاصله رفتار تهدید کنندهٔ نیروی بیرونی دیگری را متوقف کند، خشم احساس غالب (رفتاری، ذهنی و کالبدشناختی) در او می‌شود.
خشم را یکی از حالات طبیعی انسان‌ها می‌دانند که در واقع راهی است برای نجات دادن یا حفظ کردن فرد از یک نگرانی یا خطر که در حال وقوع است.
نمودهای خارجی خشم را در حالات چهره و بدن، واکنش‌های کالبدشناختی و گاه رفتارهای تهاجمی در ملأ عام می‌توان یافت. مثلاً جانوران و انسان‌ها صدایشان را بالا می‌برند، می‌کوشند که بزرگ‌تر جلوه کنند، دندان‌هایشان را برهم می‌سایند و خیره می‌شوند. خشم، الگویی رفتاری‌ است که برای مواجهه با تعرض‌کنندگان بروز داده می‌شود تا از رفتار تهدید‌کننده‌شان دست کشند و نوعی احساس است که همه به آن نیاز دارند.
رنگ قرمز به‌عنوان رنگ خشم استفاده می‌شود.
برخی اشکال خشم

خشم خودآزار
خشم کشمکشی
خشم منفعل
خشم دائمی
خشم قضاوتی
خشم تهاجمی
جان کارنی

| جان کارنی | جان کارنی |
| --- | --- |
74th Governor of Delaware: 74th Governor of Delaware
متصدی: متصدی
آغاز به کار  January 17, 2017: آغاز به کار  January 17, 2017
معاون: Bethany Hall-Long
پس از: جک مارکل
عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از دلاور (ایالت) حوزهٔ at-large: عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از دلاور (ایالت) حوزهٔ at-large
دوره مسئولیت January 3, 2011 – January 3, 2017: دوره مسئولیت January 3, 2011 – January 3, 2017
پس از: Mike Castle
پیش از: Lisa Blunt Rochester
24th Lieutenant Governor of Delaware: 24th Lieutenant Governor of Delaware
دوره مسئولیت January 16, 2001 – January 20, 2009: دوره مسئولیت January 16, 2001 – January 20, 2009
فرماندار: Ruth Ann Minner
پس از: Ruth Ann Minner
پیش از: Matthew Denn
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: John Charles Carney Jr. ۲۰ مهٔ ۱۹۵۶ ‏(۶۸ سال) ویلمینگتون، دلاویر, U.S.
حزب سیاسی: حزب دموکرات (ایالات متحده آمریکا)
همسر(ان): Tracey Quillen
اقامتگاه: Governor's Mansion
تحصیلات: کالج دارتموث (بی‌ای) دانشگاه دلاویر (MPA)
وبگاه: Official website
جان کارنی (به انگلیسی: John Carney) نمایندهٔ حوزه انتخابیه کلی دلاویر از حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا در مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا است که برای نخستین‌بار در ۱۰ ژانویه ۲۰۱۱ میلادی به‌عضویت این مجلس درآمد.
آل کاپون

برای دیگر کاربردها، آل کاپون (ابهام‌زدایی) را ببینید.
«کاپون» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای دیگر کاربردها، کاپون (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| آل کاپون | آل کاپون |
| --- | --- |
کاپون در سال ۱۹۳۰: کاپون در سال ۱۹۳۰
نام هنگام تولد: آلفونسه گابریل کاپون
زادهٔ: ۱۷ ژانویهٔ ۱۸۹۹ بروکلین، نیویورک، آمریکا
درگذشت: ۲۵ ژانویهٔ ۱۹۴۷ (۴۸ سال) میامی بیچ، فلوریدا
علت مرگ: ایست قلبی
دیگر نام‌ها: آل کاپون لدور
پیشه(ها): گانگستر، فروشنده مشروبات قاچاق، جنایتکار، باج‌گیر، رئیس تبهکاران شیکاگو، ایلینوی
همسر: می کاپون
فرزندان: آلبرت فرانسیس کاپون
اتهام جنایی: فرار از پرداخت مالیات، باند آدمکشی و قاچاق موادمخدر
مجازات: ۱۱ سال حبس در زندان آلکاتراز
 :  
آلفونسه گابریل کاپون (به انگلیسی: Alphonse Gabriel Capone) (۱۷ ژانویهٔ ۱۸۹۹ – ۲۵ ژانویهٔ ۱۹۴۷) از جمله معروف‌ترین خلافکارهای آمریکایی ایتالیایی‌تبار بود. او نمادی از زیر پا گذاشتن قانون و نظم در آمریکا بود و در سال‌های ۱۹۲۰ تا ۱۹۳۰ سردمدار جرایم سازمان‌یافته در آمریکا بود.
کاپون در سال ۱۸۹۹ در شهر نیویورک از مهاجران ایتالیایی به دنیا آمد. او در نوجوانی به باند پنج پوینت ملحق شد و در اماکن جرایم سازمان‌یافته مانند فاحشه‌خانه‌ها درگیر شد. در اوایل بیست سالگی، کاپون به شیکاگو نقل مکان کرد و محافظ جانی توریو، رئیس یک سندیکای جنایتکار که به‌طور غیرقانونی مشروبات الکلی عرضه می‌کرد - پیشرو گروه - و از نظر سیاسی از طریق اتحادیه سیسیلیا محافظت می‌شد، شد. درگیری با باند شمال ساید در ظهور و سقوط کاپون مؤثر بود. توریو پس از اینکه افراد مسلح شمال ساید نزدیک بود او را بکشند، بازنشسته شد و کنترل را به کاپون سپرد. کاپون کسب و کار قلاب‌فروشی را از طریق روش‌های خشونت‌آمیز فزاینده گسترش داد، اما روابط سودآور دوجانبه او با شهردار ویلیام هیل تامپسون و اداره پلیس شیکاگو به این معنی بود که او از مجریان قانون در امان به نظر می‌رسید.
ظاهراً کاپون از توجه لذت می‌برد، مانند تشویق تماشاگران هنگام حضور در بازی‌های بیسبال. او به موسسات خیریه مختلف کمک مالی کرد و از نظر بسیاری به عنوان «رابین هود امروزی» شناخته شد. با این حال، کشتار روز سنت ولنتاین، که در آن هفت رقیب باند در روز روشن به قتل رسیدند، به وجهه عمومی شیکاگو و کاپون لطمه زد و باعث شد تا شهروندان با نفوذ از دولت خواستار اقدام دولت شوند و روزنامه‌ها کاپون را «دشمن عمومی شماره ۱» لقب دهند.
مقامات فدرال قصد زندانی کردن کاپون را داشتند و او را به بیست و دو فقره فرار مالیاتی متهم کردند. او در سال ۱۹۳۱ به پنج فقره اتهام محکوم شد. در طول یک پرونده بسیار تبلیغاتی، قاضی اعترافات کاپون در مورد درآمد و مالیات‌های پرداخت نشده خود را که در جریان مذاکرات قبلی (و در نهایت ناموفق) برای پرداخت مالیات‌های دولتی که بدهی اش بود، به عنوان مدرک پذیرفت. او مجرم شناخته شد و به یازده سال زندان فدرال محکوم شد. او پس از محکومیت، تیم دفاعی خود را با کارشناسان حقوق مالیاتی جایگزین کرد و با حکم دیوان عالی ایالات متحده آمریکا زمینه‌های تجدیدنظر او تقویت شد، اما در نهایت درخواست تجدیدنظر او شکست خورد. کاپون در اوایل دوران محکومیت خود علائم نوروسیفلیس را نشان داد و پیش از آزادی پس از تقریباً هشت سال حبس، به‌طور فزاینده ای ناتوان شد. در سال ۱۹۴۷ بر اثر ایست قلبی پس از سکته درگذشت.
زندگی

آلفونسه گابریل کاپون که با نام آل کاپون شناخته می‌شود، در ۱۷ ژانویه سال ۱۸۹۹ در بروکلین نیویورک متولد شد. والدین او مهاجران ایتالیایی گابریله کاپون (۱۸۶۵–۱۹۲۰) و ترزا کاپون (با نام خانوادگی رایولا؛ ۱۸۶۷–۱۹۵۲) بودند. پدرش آرایشگر و مادرش خیاط بود که هر دو در آنگری، یک بخش کوچک در خارج از ناپل در استان سالرنو به دنیا آمدند. خانواده کاپون در سال ۱۸۹۳ با کشتی به ایالات متحده مهاجرت کرده بودند، در ابتدا از فیومه (رییکای امروزی، کرواسی)، شهری بندری در اتریش-مجارستان آن زمان عبور کردند.
کاپون هرچند در کارت شناسایی‌اش به عنوان فروشنده اثاثیه دست دوم معرفی شده بود، اما در واقع یک گانگستر آمریکایی بدنام طی سال‌های ۱۹۲۰ تا ۱۹۳۰ بود. اصلیت کاپون ناپلی بود، یک ناپلی متولد شده در نیویورک که تبهکاری را از بروکلین آغاز کرد و سپس به شیکاگو، ایلینوی نقل مکان کرد و تبدیل به بدنام‌ترین مجرم این شهر شد. او به شدت دارای قدرت بود
و با انجام قتل، فروش مواد و فروش اسلحه، شهرت بسیار زیادی به‌دست‌آورد؛ و از آن زمان تا حالا بعد از پابلو اسکوبار بزرگ‌ترین گانگستر جهان محسوب می‌شود.
در اواخر دهه ۱۹۲۰ در لیست سیاه اداره تحقیقات فدرال قرار داشت، نهایتاً در سال ۱۹۳۱ توسط حکومت فدرال به جرم فرار از پرداخت مالیات مجرم شناخته شد.
او در سال ۱۹۳۱ به جرم پرداخت نکردن مالیات به ۱۱ سال زندان محکوم شد و در سال ۱۹۳۲ به زندان آتلانتا فرستاده شد. او همچنین مقداری از دوران محکومیتش را در زندان آلکاتراز گذراند. وی در زندان دچار مشکلات روحی و روانی شد. حتی چند ماه آخر محکومیت خود را در بیمارستان روانی گذراند. او در سال ۱۹۴۷ در پی ایست قلبی درگذشت.
نوجوانی کاپون

پدر آل کاپون، گابریله کاپون یک آرایشگر از شهری کوچک به نام کاستلاماره دی استابیا در ۲۵ کیلومتری جنوب ناپل بود و مادرش، ترسینا رایولا، خیاط اهل شهر کوچکی به نام آنگری در جنوب غربی ایتالیا بود. این زوج که هفت فرزند پسر و دو فرزند دختر داشتند، در سال ۱۸۹۴ به آمریکا مهاجرت کردند و در ویلیامزبرگ در نزدیکی بروکلین ساکن شدند.
آل کاپون از سنین نوجوانی با ارتکاب جرم‌های کوچک، بزهکاری را آغاز کرد، در ۱۴ سالگی به دلیل درگیر شدن با یکی از معلمان مجبور به ترک دبیرستان شد. در این زمان او به گروه جنایتکاری به نام Five Points Gang(باند پنج نقطه) به رهبری فرانکی ییل (Frankie Yale) پیوست و از آن پس به عنوان متصدی بار در یک مهمانخانه به نام هاروارد این (Harvard Inn) که به ییل تعلق داشت مشغول به کار شد.
در یکی از زد و خوردهایش، قاتلی به نام فرانک گالوچیو (Frank Gallucio)، گونه چپ کاپون را با چاقو شکاف داد و باعث شد لقب «صورت‌زخمی» تا آخر عمر با آل کاپون همراه شود.
او در سال ۱۹۱۸ با یک دختر ایرلندی به نام می کافلین (Mae Coughlin) ازدواج کرد و در همان سال صاحب پسری شد که او را آلبرت «سانی» فرانسیس کاپون (Albert "Sonny" Francis Capone) نام نهاد. در این ایام کاپون کماکان در خدمت فرانکی ییل بود و به اتفاق همسرش یک سال در بروکلین زندگی کرد.
در پی ارتکاب به دو فقره قتل، ییل به ناچار او را به شیکاگو فرستاد تا قضیه کمی آرام‌تر شود. این نقل مکان آغازی برای یکی از بدنام‌ترین تبهکاران در تاریخ معاصر کشور آمریکا بود.
کاپون در شیکاگو

کاپون در خانه کوچکی واقع در سیسرو در حومه شیکاگو، منزل گزید و در تشکیلات یک تبهکار حرفه‌ای به نام جانی توریو (Johnny Torrio) که رئیس اسبق یل بود، مشغول به کار شد.
توریو بلافاصله به استعداد کاپون پی برد و کلیه کارهای خلافی را که در زمینه قمار، مشروبات الکلی و … انجام می‌داد، به کاپون واگذار کرد. یکی از اقدامات او تقلب در رای‌گیری انتخاب شهردار Cicero بود، کاپون در پای صندوق‌های رأی مردم را با تهدید وادار به رأی دادن به توریو کرد و نهایتاً توریو با اکثریت آرایی که با زور به‌دست آورده بود، موفق به کسب مقام شهرداری شد.
اما در کمال ناباوری یک هفته بعد او ادعا کرد که کاپون را از شهر اخراج خواهد کرد. کاپون در یک ملاقات خصوصی با شهردار قلابی او را به شدت مضروب کرد.
سرانجام با دسیسه کاپون، توریو مورد ضرب چندین گلوله قرار گرفت اما زنده ماند و تصمیم به ترک شیکاگو گرفت، کاپون جای او را گرفت و به «رئیس بزرگ» تبدیل شد.
سقوط کاپون

کاپون به عنوان یک تبهکار هیچ مدرکی از کارهای خلاف خود بر جا نمی‌گذاشت. او یک شبکه جاسوسی بسیار گسترده در شیکاگو داشت و در شناسایی دشمنان تبحر خاصی داشت و قبل از این که هر دشمنی بیش از اندازه قدرتمند شود، نقشه قتلش را کشیده بود. یکی از معروف‌ترین عملیات‌هایی که توسط کاپون و گروهش انجام شد، قتل‌عام روز ولنتاین، ۱۴ فوریه ۱۹۲۹ بود، چهار نفر از اعضای گروه کاپون وارد یک گاراژ در خیابان Clark شدند، ساختمان گاراژ در واقع مقر فعالیت قاچاق مشروبات الکلی گروه رقیب کاپون بود. دو نفر از افراد کاپون لباس پلیس به تن داشتند و همین امر باعث شد افراد گروه رقیب که ۷ نفر بودند با تصور حمله پلیس، اسلحه‌های خود را به زمین نهاده و پشت به دیوار بایستند، افراد کاپون با دو تفنگ و دو مسلسل، بیش از ۱۵۰ گلوله به آنان شلیک کردند، شش نفر آنان به قتل رسیدند و نفر هفتم که یکی از اعضای گروه خود آل کاپون بود، به طرز معجزه آسایی از مهلکه گریخت.
سرانجام در سال ۱۹۲۷ تصویب قوانین جدید این اجازه را به دولت داد که او را به جرم فرار مالیاتی محکوم کند، در این زمان کاپون تصمیم به ترک شیکاگو گرفت و طی جستجوهایش به منظور یافتن مکانی مناسب برای اقامت، دریافت که در آمریکا وجهه بسیار پلیدی دارد و توده مردم از او و گروهش تنفر دارند. از آن پس بود که وی تصمیم گرفت چهره اجتماعی محبوبی از خود بسازد، او به فقرا کمک می‌کرد، در محلات فقیرنشین رستوران‌های رایگان بر پا می‌کرد، در امور خیریه شرکت می‌کرد و حتی کلوپ شبانه خود را در اختیار هنرمندانی چون چارلی پارکر (Charlie Parker) و بینگ کرازبی (Bing Crosby) قرار می‌داد.
او بعد از شیکاگو در سال ۱۹۲۸ فلوریدا را برای ادامهٔ زندگی‌اش برگزید. فرانک ویلسون، تنها مأموری که در پی تعقیب کاپون و کار بر روی پرونده او بود، توانست مدارکی مبنی بر درآمد غیرقانونی کاپون از راه قمار یافته و او را به جرم پرداخت نکردن مالیات بر درآمد دستگیر کند.
در سال ۱۹۳۱ علی‌رغم تلاش‌های بسیار کاپون و اطرافیانش، دادگاه او را به ۱۱ سال زندان و پرداخت جریمه نقدی محکوم کرد.
کاپون در زمان محکومیت هیچ‌گاه خود را فردی بدطینت نمی‌دانست و باور داشت که خدمتگزار مردم است، خدمتگزاری که بهترین سال‌های عمرش را صرف خدمت کردن به مردم و خوشحال کردنشان گذرانده و به جای آن توهین و تعقیب نصیبش شده.
در سال ۱۹۳۲ او به زندان آتلانتا فرستاده شد، دو سال بعد او را تحت مراقبت شدید به زندان آلکاتراز فرستادند، با گذشت زمان او دچار بیماری روانی شد، تا حدی که برای مدت‌های طولانی سلولش در زندان را ترک نمی‌کرد. او ماه‌های آخر محکومیتش را در بیمارستان روانی سپری کرد.
بیماری و مرگ

به دلیل عدم سلامتی، کاپون در ۱۶ نوامبر ۱۹۳۹ از زندان آزاد شد و به بیمارستان جانز هاپکینز در بالتیمور برای درمان فلج عمومی مراجعه کرد. بیمارستان جانز هاپکینز به دلیل شهرت بی حد و حصرش حاضر به درمان او نشد، اما بیمارستان یادبود اتحادیه شهر حاضر بود او را به عنوان یک بیمار بپذیرد. کاپون از مراقبت دلسوزانه‌ای که از بیمارستان یادبود اتحادیه شهر دریافت کرد، سپاسگزار بود. او، دو درخت ادوهیگان را در سال ۱۹۳۹ به بیمارستان یادبود اتحادیه شهر اهدا کرد. پس از چند هفته مراقبت‌های بستری و سرپایی، در ۲۰ مارس ۱۹۴۰، کاپون بسیار بیمار بالتیمور را ترک کرد و به عمارت خود در جزیره پالم فلوریدا سفر کرد.
در سال ۱۹۴۲، پس از اینکه تولید انبوه پنی‌سیلین در ایالات متحده آغاز شد، کاپون یکی از اولین بیماران آمریکایی بود که با داروی جدید درمان شد. اگرچه برای او خیلی دیر شده بود که آسیب به مغزش را معکوس کند، اما پیشرفت بیماری را کند کرد.
در سال ۱۹۴۶، پزشکش و یک روان‌پزشک بالتیمور او را معاینه کردند و به این نتیجه رسیدند که کاپون ذهنیت یک کودک ۱۲ ساله را دارد. او آخرین سال‌های زندگی خود را در عمارت خود در جزیره پالم گذراند و با همسر و نوه‌هایش وقت می‌گذراند.
در ۲۱ ژانویه ۱۹۴۷ کاپون سکته مغزی کرد. او به هوش آمد و شروع به بهبود کرد، اما به برونکوپنومونی مبتلا شد. او در ۲۲ ژانویه دچار ایست قلبی شد. و در ۲۵ ژانویه در حالی که خانواده‌اش او را در خانه‌اش احاطه کرده بودند، پس از آن که قلبش در اثر آپوپلکسی از کار افتاد، درگذشت.
جسد او یک هفته بعد به شیکاگو منتقل شد و مراسم خاکسپاری خصوصی برگزار شد. او در اصل در گورستان کوه زیتون در شیکاگو به خاک سپرده شد. در سال ۱۹۵۰ بقایای کاپون به همراه بقایای پدرش گابریله و برادرش فرانک به گورستان کوه کارمل در هیلساید، ایلینوی منتقل شدند.
گواهی فوت کاپون در ۲۵ ژانویه ۱۹۴۷
گور کاپون در گورستان کوه کارمل، هیلساید، ایلینوی
ماشین ضدگلوله

کادیلاک ضدگلوله گنگستر حرفه‌ای آل کاپون پس از توقیف، برای جابه‌جایی فرانکلین روزولت رئیس‌جمهور آمریکا تخصیص داده شد.