stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کوئنتین مرلین

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 مرلین همراه باشگاه فوتبال نانت در سال ۲۰۲۳:  مرلین همراه باشگاه فوتبال نانت در سال ۲۰۲۳
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  کوئنتین مرلین
زادروز:  ۱۶ مهٔ ۲۰۰۲ ‏(۲۲ سال)
زادگاه:  نانت، فرانسه
قد:  ۱٫۷۳ متر (۵ فوت ۸ اینچ)*
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال المپیک مارسی
شمارهٔ پیراهن:  ۱۹
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۱۲–۲۰۱۳:  نانت
۲۰۱۳–۲۰۱۵:  پورنیک
۲۰۱۵–۲۰۲۱:  نانت
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۲۱–۲۰۲۴ |  نانت |  ۶۸ |  (۳) |
| ۲۰۲۴– |  مارسی |  ۲۲ |  (۱) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ |  زیر ۱۶ سال فرانسه |  ۳ |  (۰) |
| ۲۰۱۸–۲۰۱۹ |  زیر ۱۷ سال فرانسه |  ۶ |  (۰) |
| ۲۰۱۹–۲۰۲۰ |  زیر ۱۹ سال فرانسه |  ۳ |  (۰) |
| ۲۰۲۱ |  زیر ۲۰ سال فرانسه |  ۳ |  (۰) |
| ۲۰۲۲– |  زیر ۲۱ سال فرانسه |  ۵ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱ فوریه ۲۰۲۵.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۲ آوریل ۲۰۲۳:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱ فوریه ۲۰۲۵.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۲ آوریل ۲۰۲۳
کوئنتین مرلین (زاده ۱۶ مه ۲۰۰۲) یک بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.در پست مدافع چپ برای باشگاه فوتبال المپیک مارسی بازی می‌کند.
اوایل زندگی

مرلین که در نانت به دنیا آمد، در سن ماری سور مرلین در خانواده‌ای با اصالت مریکورتوآ بزرگ شد. از نظر فوتبالی، او در ایالت بریتانی، بین شهرهای نانت و پورنیک پرورش یافت.
فوتبال حرفه‌ای

این ستاره فرانسوی در ژانویه ۲۰۲۴، پس از درخشش در نانت، در انتقالی به ارزش ۱۲ میلیون یورو به باشگاه فوتبال المپیک مارسی پیوست.
برکلی، ماساچوست

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ماساچوست, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| برکلی، ماساچوست | برکلی، ماساچوست |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
Berkley, Massachusetts: Berkley, Massachusetts
An 1895 map of Berkley: An 1895 map of Berkley
Location in Bristol County in Massachusetts: Location in Bristol County in Massachusetts
مختصات: ۴۱°۵۰′۴۵″ شمالی ۷۱°۰۵′۰۰″ غربی﻿ / ﻿۴۱٫۸۴۵۸۳°شمالی ۷۱٫۰۸۳۳۳°غربی﻿ / 41.84583; -71.08333: مختصات: ۴۱°۵۰′۴۵″ شمالی ۷۱°۰۵′۰۰″ غربی﻿ / ﻿۴۱٫۸۴۵۸۳°شمالی ۷۱٫۰۸۳۳۳°غربی﻿ / 41.84583; -71.08333
ایالت:  ماساچوست
شهرستان: بریستول
سال بنیان‌گذاری: ۱۶۳۸
سال شهر شدن: ۱۷۳۵
حکومت: حکومت
 • نوع: Open town meeting
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۵٫۰ کیلومتر مربع (۱۷٫۴ مایل مربع)
 • خشکی: ۴۲٫۸ کیلومتر مربع (۱۶٫۵ مایل مربع)
 • آب: ۲٫۱ کیلومتر مربع (۰٫۸ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۴ متر (۸۰ فوت)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۶۴۱۱
 • تراکم: ۱۴۰/کیلومتر مربع (۳۷۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
کد پستی: ۰۲۷۷۹
کد منطقه: 508 / ۷۷۴
کد FIPS: ۲۵-۰۵۲۸۰
GNIS feature ID: ۰۶۱۹۴۳۲
وبگاه: www.townofberkley-ma.org
برکلی(به انگلیسی: Berkley) شهرکی در شهرستان بریستول ایالت ماساچوست می‌باشد که در سال ۱۷۳۵ بنیان‌گذاری شده‌است. این شهرک در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶٬۴۱۱ نفر جمعیت داشته‌است.
کارل آیگینگر

| کارل آیگینگر | کارل آیگینگر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۳ اکتبر ۱۹۴۸ ‏(۷۶ سال) وین
ملیت: اتریشی
فعالیت دانشگاهی: فعالیت دانشگاهی
زمینه: سازمان صنعتی
نهاد: مؤسسه تحقیقات اقتصادی اتریش دانشگاه اقتصاد و کسب‌وکار وین دانشگاه یوهانس کپلر در لینز
دانشگاه: دانشگاه وین
اطلاعات در آیدیاز / ری‌پک: اطلاعات در آیدیاز / ری‌پک
 :  
کارل آیگینگر (Karl Aiginger) (متولد ۲۳ اکتبر ۱۹۴۸)، یک اقتصاددان اهل اتریش است. او در میان سال‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۱۶ رئیس مؤسسه پژوهش اقتصادی اتریش (WIFO) بود، در دانشگاه اقتصاد و کسب و کار وین به عنوان پروفسور خدمت نموده و در دانشگاه جوهانس کاپلر لینتس پروفسور افتخاری بود. کریستوف بادلیت پس از وی در ۲۰۱۶ میلادی به عنوان رئیس مؤسسه پژوهش اقتصادی اتریش گماشته شد. او یک چارچوب تفکر افقی را به‌نام مرکز گزار سیاست که یک مجمعی برای بحث میان رشته‌ای در مورد سیاست‌های اروپا بود، تأسیس نموده و مدیریت می‌کند. به عنوان یک نویسنده، آثار وی در کتابخانه‌های سراسر دنیا پخش شده‌است.
زندگی

وی از ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۴ میلادی در دانشگاه وین و در ۱۹۷۸ میلادی در دانشگاه پردو (ایالت ایندیانا، ایالات متحده) آموزش دید. او از ۱۹۷۰ میلادی تا کنون در مؤسسه پژوهش اقتصادی اتریش (WIFO) مشغول کار است. کارل آیگینگر، پروفسور سیاست اقتصادی در دانشگاه اقتصاد و کسب و کار وین و در دانشگاه جوهانس کاپلر لینتس است. او در مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT، ۱۹۹۱ میلادی) و دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس (ایالات متحده، ۱۹۹۷ میلادی) به عنوان استاد مهمان حضور داشت. او به عنوان پرفیسور در مدرسه عالی کسب و کار استنفورد (کالیفرنیا، ایالات متحده، ۲۰۰۲ میلادی) خدمت نموده و سخنرانی‌های در دانشگاه چانگشا (هونان، چین) ارایه نموده‌است. کارل آیگینگر ازدواج نموده‌است و دو فرزند دارد.
کنترل اجاره در ایالات متحده

کنترل اجاره در ایالات متحده به قوانین یا فرامینی اشاره دارد که مقدار اجاره خانه‌های مسکونی را به عنوان سقف قیمت، کنترل می‌کنند. میان اقتصاددانان مبنی بر این‌که کنترل اجاره باعث کاهش کیفیت و کمیت واحدهای مسکونی اجاره‌ای می‌گردد، اتفاق نظر وجود دارد.
به‌طور ساده‌تر، «کنترل اجاره» چندین نوع کنترل قیمت را توضیح می‌دهد:
«سقف‌های دقیق قیمت»، که به عنوان سیستم‌های «منجمدسازی اجاره» یا کنترل‌های «مطلق» یا «نسل اول» اجاره نیز شناخته می‌شود، در آن هیچ افزایش اجاره به هیچ صورت مجاز نیست (اجاره معمولاً با نرخی که هنگام تنفیذ قانون وجود داشت، منجمد ساخته می‌شود).
«کنترل خانه‌های خالی»، که به عنوان کنترل «دقیق» یا «قوی» اجاره نیز شناخته می‌شود، در آن قیمت اجاره می‌تواند افزایش یابد، اما در بین دو اجاره نشین تنظیم می‌شود (اجاره نشین جدید، تقریباً همان اجاره‌ای را می‌پردازد که اجاره نشین قبلی می‌پرداخت)
«برداشتن کنترل خانه‌های خالی»، که به عنوان کنترل اجاره «اجاره نشین» یا «نسل دوم» نیز شناخته می‌شود، افزایش قیمت را در جریان اجاره محدود می‌سازد، اما میان دو اجاره نشین اجازه می‌دهد. اجاره‌ها به نرخ بازار افزایش یابد (اجاره نشینان جدید، اجاره نرخ بازار را می‌پردازند. اما تا زمانی که آن‌ها در منزل باقی می‌مانند افزایش محدود می‌شود).
از سال ۲۰۱۹ میلادی، پنج ایالت (کالیفرنیا، نیویورک، نیوجرسی، [[مریلند، اورگن) و ناحیه کلمبیا مناطقی دارند، که در آن برخی از انواع کنترل‌های اجاره مسکونی اجرایی می‌شود (برای ساختمان‌های عادی، به استثنای خانه‌های سیار).‏ ۳۷ ایالت یا کنترل اجاره را ممنوع کرده یا از آن جلوگیری می‌کنند و هشت ایالت به شهرهای‌شان اجازه می‌دهند تا کنترل اجاره را اعمال نمایند، اما هیچ شهری ندارند که آن را اجرا کرده باشد. در مناطقی که کنترل اجاره دارند، این کنترل اغلب درصد زیادی از واحدهای اجاره‌ای آن شهر را پوشش می‌دهد: به‌طور مثال، در برخی از بازارهای بزرگ: در شهر نیویورک در سال ۲۰۱۱ میلادی، ۴۵ درصد واحدهای اجاره‌ای یا دارای «اجاره ثابت» یا «اجاره آن کنترل شده بود»، (این‌ها در شهر نیویورک دسته‌های حقوقی مختلفی هستند)، در ناحیه کلمبیا در سال ۲۰۱۴ میلادی، چیزی بیشتر از ۵۰ درصد واحدهای اجاره‌ای دارای کنترل اجاره بودند، در سانفرانسیسکو از سال ۲۰۱۴ میلادی، تقریباً ۷۵ درصد تمام واحدهای اجاره‌ای دارای کنترل اجاره بوند و در لس آنجلس در سال ۲۰۱۴ میلادی، ۸۰ درصد واحدهای چند خانوار کنترل اجاره داشتند.
در سال ۲۰۱۹ میلادی قانون‌گذاران اورگن لایحه‌ای را تصویب کردند، که این ایالت را اولین ایالتی در سطح کشور ساخت که سیاست کنترل اجاره را در سطح ایالت اتخاذ کرده‌است. این قانون جدید افزایش اجاره سالانه را به تورم اضافه ۷ درصد محدود می‌سازد و شامل برداشتن کنترل (نرخ بازار میان دو اجاره نشین) می‌گردد، ساختمان‌های جدید را برای ۱۵ سال معاف می‌کند و ممانعت فعلی ایالتی بر سیاست‌های محلی کنترل اجاره (ممانعت‌های سطح ایالتی) را پابرجا نگه می‌دارد.
تاریخچه

مقالهٔ اصلی: تنظیم اجاره
در جریان جنگ جهانی اول در ایالت متحده، اجاره‌ها از طریق ترکیبی از فشار مردم و تلاش کمیته‌های محلی ضد سودجویانه «کنترل» می‌شدند. میان سال‌های ۱۹۱۹ و ۱۹۲۴، تعدادی از شهرها و ایالت‌ها قوانین کنترل اجاره و تخلیه را تصویب کردند. کنترل‌های مدرن اجاره اولین بار در واکنش به رکود بزرگ و کاستی‌های دوران جنگ جهانی دوم به کار گرفته شد. به‌خاطر همین کاستی‌ها و بحران کلی اقتصادی در سطح ملی، دولت فدرال در سال ۱۹۴۲ میلادی خواستار کنترل اضطراری قیمت کالاهای مصرفی و کنترل اجاره شد. با این حال، تمامی ایالت‌ها تصمیم به تطبیق این قوانین کنترل اجاره نگرفتند.
در دهه ۱۹۷۰، در جریان رکود اقتصادی، ریچارد نیکسون به‌طور موقت کنترل‌های ملی دست‌مزد و قیمت را برای مبارزه با تورم فوق‌العاده به اجرا درآورد، اما این کنترل‌ها به مدت طولانی دوام نیاوردند. در سال ۱۹۷۳ میلادی شروع به حذف تدریجی کردند. با این وجود، اجاره نشینان به‌ویژه در برکلی به سازماندهی ادامه داده و اجاره‌ها را به رای L972 در ۶ ژوئن ۱۹۷۳ به ثبات رسانیدند. آن‌ها پیروز شدند و برکلی اولین شهری در کالیفرنیا شد، که پس از جنگ جهانی دوم دارای کنترل اجاره بودند. سایر شهرها در سراسر کشور از آن پیروی کردند و برخی هنوز پیروی می‌نماید یا در تعدادی از شهرها که جمعیت کثیری اجاره نشینان در آن وجود دارد مانند شهر نیویورک، سانفرانسیسکو، لاس آنجلس، واشینگتن دی سی و اوکلند کالیفرنیا دوباره معرفی شد. بسیاری از جوامع کوچکتر نیز دارای کنترل اجاره هستند. به ویژه شهرهای کالیفرنیا سانتا مونیکا، برکلی و وست هالیوود–به همراه بسیاری از شهرهای کوچک در نیوجرسی. در اوایل دهه ۱۹۹۰، کنترل اجاره در برخی شهرها، مانند بوستون، کمبریج و ماساچوست با همه‌پرسی ایالتی پایان یافت. بر اساس مطالعه‌ای که توسط مرکز املاک MIT انجام شد. وقتی کنترل اجاره در کمبریج به پایان رسید، این شهر افزایش ۲۰ درصدی در توسعه جدید را تجربه کرده و ارزش ملک آن افزایش یافت.
تاریخ بیان می‌دهد، که این مقررها دائماً در حال تغییر و تطبیق با موقعیت‌های مانند بلایای طبیعی، بحران‌های اقتصادی و بیماری‌های همه‌گیر هستند. این تغییرات همیشه یک‌سان به نظر نمی‌رسند و در هر ایالت و شهر متفاوت هستند. به عنوان مثال، به دلیل کووید-۱۹، اوکلند، کالیفرنیا یک تواقف را اجرا کردند تا از اخراج‌ها جلوگیری کنند، که در فوریه ۲۰۲۱ به پایان رسید. در ماساچوست توقف اخراج‌ها در ۱۷ اکتبر ۲۰۲۰ به پایان رسید و یک مهلت قانونی CDC وجود داشت که اخراج فیزیکی را، در مواردی که اجاره نشینان به دلیل بیماری یا از دست دادن شغل تا ۳۱ دسامبر ۲۰۲۰ بدهکار اجاره بودند، متوقف کرد.
تاریخچه > نیویورک

ایالت نیویورک از سال ۱۹۴۳ بدین‌سو طولانی‌ترین تاریخ کنترل اجاره را داشته‌است. شهر نیویورک اکثر واحدهای تحت پوشش کنترل اجاره را دارد. قوانین کنترل اجاره به دلیل عرضه ناکافی «مسکن مناسب و مقرون به صرفه» برای چندین دهه در نیویورک روی کار مانده‌است. بدترشدن بازار اجاره منجر به تصویب قانون تثبیت اجاره در سال ۱۹۶۹ میلادی شد که هدف آن کمک به افزایش تعداد واحدهای اجاره‌ای موجود بود. سیستم فعلی بسیار پیچیده‌است و اکثر اجاره نشینان تحت حمایت سالمندان هستند. ویلیام ای موزس، بنیان‌گذار برنامه بهبود مسکن جامعه، انجمن تجاری که نماینده مالکان بیش از ۴۰۰۰ ساختمان آپارتمان در شهر نیویورک است، در سال ۱۹۸۳ میلادی گفت که کنترل اجاره «دلیل اصلی وخامت محله» است و بدون آن حداقل ۳۰۰۰۰۰ واحد آپارتمان می‌توانست در شهر نیویورک ساخته شود. موزس استدلال می‌کرد که اگر صاحب‌خانه‌ها اجازه دریافت اجاره مناسب را نداشته باشند، ممکن است ملک خود را حفظ نکنند. پژوهشگر برنامه‌ریزی شهری پیتر مارکوزه در سال ۱۹۸۳ میلادی گفت که کنترل اجاره دلیلی نیست که برخی از صاحب‌خانه‌ها املاک خود در نیویورک را در انتهای بازار رها کنند–در عوض، چنین رهاسازی ناشی از ناتوانی اجاره نشینان کم‌درآمد در پرداخت حداکثر اجاره مجاز است. قانون نیویورک کنترل اجاره را در سال ۲۰۱۹ از طریق تصویب قانون ثبات مسکن و حفاظت از اجاره نشینان ۲۰۱۹، گسترش داد. از آن‌زمان، مخالفان استدلال کرده‌اند که این مقررات جدید کنترل اجاره، مانع سرمایه‌گذاری در املاک چندخانواری در شهر نیویورک شده‌است. قوانین کنترل اجاره در نیویورک همچنین به دلیل اعطای سود ناخواسته به اجاره نشینان ثروتمندی که ممکن است در غیر این صورت نیازی به کمک نداشته باشند، مورد انتقاد قرار گرفته‌است. علاوه بر این، یک نظرسنجی از صاحبان املاک در شهر نیویورک که مالک واحدهای با اجاره تثبیت شده هستند یا آن را مدیریت می‌کنند، نشان داد که مقررات اجاره منجر به پیشرفت‌های غیر ضروری کم‌تر و نگهداری پیش‌گیرانه ساختمان‌هایشان می‌شود.
تاریخچه > کالیفرنیا

در کالیفرنیا، به دنبال تورم بالای دهه ۱۹۷۰ (که باعث افزایش پایدار اجاره شد) و پیشنهاد ۱۳ سال ۱۹۷۹ در سطح ایالت که نرخ مالیات بر دارایی را ۱ درصد و افزایش سالانه را ۲ درصد تعیین کرد، کنترل اجاره توسط شهرداری تنفیذ گردید. هاوارد جارویس، سیاست‌مدار کالیفرنیایی که رهبری کمپینی برای تصویب پیشنهاد ۱۳ را بر عهده داشت، با این ادعا که صاحب‌خانه‌ها پس‌اندازهای مالیاتی را به اجاره نشینان منتقل می‌کنند، تلاش کرد، تا اجاره نشینان را به حمایت از پیشنهاد ۱۳ تشویق کند. هنگامی که اکثراً موفق به انجام این کار نشدند، به یک عامل انگیزشی اضافی برای کنترل اجاره تبدیل شد.
در سال ۱۹۸۵ میلادی، کالیفرنیا، پس از حکم دادگاه عالی کالیفرنیا در پرونده ناش علیه شهر سانتا مونیکا، مبنی بر این‌که شهرداری‌ها می‌توانند مانع «خروج از تجارت» صاحب‌خانه‌ها و بیرون کشیدن املاک آن‌ها از بازار اجاره شوند، قانون الیس را تصویب کرد که بر اساس آن توانایی شهرداری‌ها برای ممنوع کردن و بیرون کشیدن املاک از فعالیت‌های اجاره‌ای، لغو گردید. مطالعه جدید خواستار اصلاح قانون الیس است.
قوانین کنترل اجاره «قوی» یا «کنترل خانه‌های خالی» در پنج شهر کالیفرنیا (وست هالیوود، سانتا مونیکا، برکلی، پالو آلتوی شرقی و کوتاتی) در سال ۱۹۹۵ میلادی به اجرا درآمد، زمانی‌که AB 1164 (معروف به قانون مسکن اجاره‌ای کاستا هاوکینز) مانع برخی از عناصر فرامین کنترل اجاره شهرداری شد و کنترل قوی اجاره را در کالیفرنیا حذف کرد (به جز در موارد خاص مانند پارک-خانه‌های سیار).
در سال ۲۰۱۸، یک ابتکار در سطح ایالت (پیشنهاد ۱۰) تلاش کرد، تا قانون کاستا-هاوکینز را لغو کند، که در صورت تصویب، به شهرها و شهرداری‌ها اجازه می‌داد تا سیستم‌های «قوی» یا «کنترل خانه‌های خالی» را اعمال کنند، اجازه می‌داد کنترل اجاره به تعمیرهای ساخته شده پس از سال ۱۹۹۵ میلادی اعمال شده و کنترل اجاره بر خانه‌های تک خانواده را امکان‌پذیر می‌کرد. در حال حاضر همه این موارد توسط کاستا-هاوکینز ممنوع اند. این پیشنهاد با ۵۹ درصد در مقابل ۴۱ درصد شکست خورد. تلاش دیگری برای کنترل بیشتر اجاره، پیشنهاد ۲۱ کالیفرنیا ۲۰۲۰، با اختلاف مشابهی شکست خورد.
کارمند شرکت (فیلم ۲۰۰۰)

| کارمند شرکت | کارمند شرکت |
| --- | --- |
پوستر اصلی فیلم: پوستر اصلی فیلم
کارگردان: پیتر آسکین داگلاس مک‌گراث
تهیه‌کننده: جان پنوتی ریک لید جیمز دبلیو اسکاتچدوپل
نویسنده: پیتر آسکین داگلاس مک‌گراث
موسیقی: دیوید لارنس
فیلم‌بردار: راسل بوید
تدوین‌گر: کامیلا تونیولو
تاریخ‌های انتشار:  ۳ مه ۲۰۰۰ (۲۰۰۰-05-۰۳) (فرانسه)  ۹ مارس ۲۰۰۱ (۲۰۰۱-03-۰۹) (آمریکا)  
مدت زمان: ۸۲ دقیقه
کشور: فرانسه انگلستان آمریکا
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۱۶ میلیون دلار
کارمند شرکت (به انگلیسی: Company Man) یک فیلم سینمایی آمریکایی در ژانر کمدی به نویسندگی و کارگردانی پیتر آسکین و داگلاس مک‌گراث است که در سال ۲۰۰۰ ساخته شده‌است. در این فیلم مک گراث، سیگورنی ویور، جان تورتورو، رایان فیلیپ، الن کامینگ، آنتونی لاپالیا، وودی آلن و دنیس لری بازی می‌کنند.
باکس آفیس

این فیلم با بودجه ۱۶ میلیون دلاری ۱٫۴۶۱٫۹۳۱ دلار فروش داشته‌است.
آساتو آنکو

در این مقاله،   است.
| آساتو آنکو | آساتو آنکو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۸۲۷ پادشاهی ریوکیو
درگذشت: ۱۹۰۶ (۷۸−۷۹ سال)
سبک: شوری‌ته، کن‌دو، کیودو
استاد(ها): ماتسومورا سوکون
شاگردان: فوناکوشی گیچین
آساتو آنکو (安里 安恒, Asato Ankō؟, به ژاپنی آزاتو یاسوسونه، ۱۸۲۷ – ۱۹۰۶) یک استاد کاراته اهل ریوکیو بود. او و ایتوسو آنکو دو نفر از استادان فوناکوشی گیچین، بنیانگذار شوتوکان کاراته بودند. براساس
منابع فوناکوشی بیشتر فنون کاراته را از آساتو آموخته‌است. اطلاعات زیادی از آساتو در دسترس است اما بیشتر آن‌ها بر اساس توصیفات فوناکوشی از آساتو است.
فوناکوشی اولین بار آساتو را زمانی که همکلاسی پسر آساتو بود ملاقات کرد. او آساتو را «یکی از بزرگترین استادان اوکیناوا در هنر کاراته» نامید. به گفته فوناکوشی، خانواده آساتو از طبقه تونچی (殿内)  (حاکمان ارثی شهر و روستا) بودند و در روستای آساتو، در میانهٔ راه، شوری و ناها، صاحب قدرت بودند و او نه تنها استاد کاراته بود، در اسب سواری، جیگن ریو کن‌دو (شمشیربازی)، تیراندازی با کمان، و نیز توانا بود.
در مقاله ای در سال ۱۹۳۴، فوناکوشی اشاره کرد که آساتو و ایتوسو کاراته را با هم زیر نظر ماتسومورا سوکون آموخته‌اند. او همچنین توضیح داد که چگونه آساتو و ایتوسو یک بار بر یک گروه مهاجم ۲۰ تا ۳۰ نفره غلبه کردند و چگونه آساتو در دهکده زادگاهش خرابکاران را در تله انداخته‌است. فوناکوشی در زندگی‌نامه خود در سال ۱۹۵۶ چندین داستان را در مورد آساتو بازگو کرده‌است، از جمله: زیرکی سیاسی آساتو در پیروی از دستور دولت برای بریدن گره سنتی مردانه (ص. ۱۳–۱۴)؛ شکست کانا یورین از آساتو، که در آن آساتوی غیرمسلح علیرغم مسلح شدن کانا پیروز شد (ص. ۱۴–۱۵)؛ نمایش ضربه تک نقطه ای آساتو (ippon-ken ; p. 15)؛ و مسابقات دوستانه مچ‌اندازی آساتو و ایتوسو (ص. 16).
دهکده خورشیدی

دهکده خورشیدی (به انگلیسی: Solar Settlement) یک مجموعه مسکونی ۵۹ واحدی انرژی مثبت (Plus Energy))در فرایبورگ(Freiburg) آلمان می‌باشد. معمار خورشیدی رولف دیچ (Rolf Disch) قصد داشته که مطابق ایدهٔ انرژی مثبت (Plus Energy) خود که اساس تشکیل آن کاربرد خانه آفتابگردان (Heliotrope home) در مجتمع‌های انبوه مسکونی می‌باشد، را ارائه کند. در واقع ساختمان‌های انرژی مثبت عبارت است از ساختمان‌هایی که خودشان از طریق مولدهای انرژی تجدیدپذیر تولید انرژی می‌کنند. این مجموعهٔ مسکونی از سال ۲۰۰۲ برندهٔ جوایزی از قبیل جایزه یکپارچگی خورشیدی PVمسکونی (سال ۲۰۰۲) و هم چنین جایزه زیباترین مجموعه مسکونی آلمان (سال ۲۰۰۶) می‌شود. این اولین مجموعه مسکونی در جهان می‌باشد که همهٔ خانه‌های تولید شده در آن یک تعادل انرژی مثبت و انتشار گازهای گلخانه‌ای وکربن دی‌اکسید خنثی را دارا هستند. در بین سال‌های ۲۰۰۰ و ۲۰۰۵ در محله ووبان،  فرایبورگ (Vauban) ساخته شده‌اند تا طراحی هر خانه حداکثر بازده انرژی و تبدیل لایحه‌های انرژی به درآمد انرژی را ارائه کند. شهرک خورشیدی ایده دیچ را به عنوان یک اصل محیط زیستی لازم‌الاجرا اثبات می‌کند چرا که این خانه‌ها بیش از ۸ سال سکونت و هر یک سالانه بیش از ۴ هزار یورو (معادل ۵۶۰۰ دلار) بهره انرژی خورشیدی را ممکن ساخته‌اند.
دیچ بر این اعتقاد می‌باشد که در معرض نمایش گذاشتن مجموعه اش به همان اندازه که آن را با محیط زیست سازگار بکند، مهم است. دیچ می‌گوید که ما به۵۰ خانه که لایحه (قبض) انرژی آن‌ها حذف شده و در شبکه شهری از انرژی تجدیدپذیر پایدار و پاک تغذیه کرده‌اند نیاز داریم. آن‌ها با هم برای این هدف که اکولوژی پایدار و توسعه اقتصادی است همکاری می‌کنند که جهانی بدون عیب با مجموعه‌ای مقرون به صرفه (اقتصادی)، زیبا، راحت و در حقیقت برتر را نشان بدهند. ساکنان دهکده خورشیدی مدعی نمی‌شوند که توافق‌هایی را در پایدار زندگی کردنشان ایجاد کرده‌اند بلکه ترجیحاً هر دو، هم بهبود اقتصادی (مقرون به صرفه بودن) و هم بهبود محیطی (سازگار با محیط زیست بودن) را با هم دارند. این مجموعه از الوارهای چوب درخت سیاه (Black Forest) ساخته شده‌اند. چوب استفاده شده در داخل و روشنایی طبیعی، فضای روشنایی و جریان طبیعی اتاق به اتاق مسرت بخشی را فراهم می‌کند.
خانه آفتابگردان در فرایبورگ
انرژی مثبت (Plus Energy)

ایده انرژی مثبت توسط رولف دیچ توسعه پیدا کرد تا یک ساختار بازده انرژی بی‌نهایت را نشان بدهد بنابراین باید تعادل انرژی مثبت را نگه بدارد یا در حقیقت به جای مصرف انرژی بیشتر آن را تولید بکند. در واقع دیچ با اتمام محل اقامت خصوصی خود «خانه آفتابگردان» در سال ۱۹۹۴ توانست اولین خانهٔ انرژی مثبت را در جهان ایجاد کند. منطق مطلق یک خانه برای دیچ این است که بیشتر به جای مصرف انرژی بتواند آن را تولید کند و همچنین یک ادراک عالی برای دیچ به همراه داشته باشد.
هدف بعدی او فضاهای مسکونی، تجاری و خرده فروشی بوده است. همان‌طور که ایده‌هایشان پیشرفت کرد و پشتوانهٔ مالیشان قوی تر شد، دیچ با مجوز انرژی مثبت چند پروژهٔ دیگر ساخت. انرژی مثبت یک ایده ساده است که در طراحی تکنیکی جامه عمل به خود پوشانده است. دیچ ادعا می‌کند که انرژی مثبت یک اصل زیست‌محیطی ضروری است. دیچ معتقد است که ساختمان‌های مجهول (passive homes) کافی نیستند زیرا ساختمان‌های مجهول هنوز هم گاز کربن دی‌اکسید را به اتمسفر منتشر می‌کنند-ما می‌توانیم خانه‌هایمان را فعال خورشیدی کنیم.
انرژی مثبت (Plus Energy) > طراحی مجموعه

طراحی مجموعه با توسعه پایدار همراه است در نتیجه رولف دیچ بیشتر طراحی و برنامه‌ریزیش را به هم زیستی محیط اطراف پروژه‌هایش اهدا کرده است. یک مجموعه خورشیدی هویت و اعتبار عمومی بالایی را کسب می‌کند. دیچ می‌گوید که با طراحی اش می‌توان ساکنان خوب، تعهدات نو و محیط‌های کاری خلاقانه را ایجاد کرد. دیچ همیشه هدف خود را خلق مجموعه‌ای با استفاده‌های ترکیبی برای یک ایده برنامه‌ریزی اکولوژی قرار می‌دهد. مانند: کنترل ترافیک با پیاده‌روهای عریض جالب، مسیری برای عبور دوچرخه و مسیرهای ارتباطی بین وسایل نقلیه عمومی. به عنوان مثال ساکنان دهکده خورشیدی از دوچرخه به جای ماشین استفاده می‌کنند به‌طوری‌که یک منطقه بدون ماشین ایجاد شده که در آن وسایل نقلیه عمومی فراوانی وجود دارد. دیچ هم چنین راه حل‌های مجموعه را برای انرژی یکی می‌کند. برای مثال یک واحد هم تولیدی بیومس بسیار مناسب است که نیاز حرارتی اضافه (کاهش یافته) برای خانه‌های انرژی مثبتش را تأمین می‌کند.
انرژی مثبت (Plus Energy) > جایزه‌ها

2008 German Sustainability Award
2007-08 Japanese PEN-Magazine Creativity Award
2006 Germany's most beautiful housing community
2005 Wuppertal Energy and Environment Prize
2003 Global Energy Award
2002 European Solar Prize
2001 Photovoltaic Architecture Prize Baden-Württemberg
لینک‌های اضافی

Solar Settlement and Sun Ship Video
Official website of the Heliotrop[پیوند مرده] (انگلیسی)
Freshome.com: brief description with pictures
Article in Chinese with some pictures of the house (Chamorro)
وبسایت رسمی شهر فرایبورگ
وبسایت رسمی رولف دیش
ایکن (کارولینای جنوبی)

مکان
| Aiken, South Carolina | Aiken, South Carolina |
| --- | --- |
شهر: شهر
The Aiken County Courthouse in August 2007.: The Aiken County Courthouse in August 2007.
نام مستعار: d: نام مستعار: d
Location of Aiken, South Carolina: Location of Aiken, South Carolina
مختصات: ۳۳°۳۲′۵۸″ شمالی ۸۱°۴۳′۱۴″ غربی﻿ / ﻿۳۳٫۵۴۹۴۴°شمالی ۸۱٫۷۲۰۵۶°غربی﻿ / 33.54944; -81.72056: مختصات: ۳۳°۳۲′۵۸″ شمالی ۸۱°۴۳′۱۴″ غربی﻿ / ﻿۳۳٫۵۴۹۴۴°شمالی ۸۱٫۷۲۰۵۶°غربی﻿ / 33.54944; -81.72056
ایالت: کارولینای جنوبی
شهرستان:  Aiken
Incorporated: 1835
حکومت: حکومت
 • نوع: Council-manager
 • Mayor: Fred Cavanaugh
 • City Manager: Richard Pearce
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۶٫۲ مایل مربع (۴۱٫۹ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱۶٫۲ مایل مربع (۴۱٫۹ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۵۱۵ فوت (۱۵۷ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۲۹٬۴۹۴
 • تراکم: ۱۵۶۶٫۳/مایل مربع (۶۰۴٫۸/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
کد منطقه: 803
FIPS code: 45-00550
GNIS feature ID: 1244853
وبگاه: www.cityofaikensc.gov
ایکن(به انگلیسی: Aiken) شهری در ایالت کارولینای جنوبی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۹٬۵۲۴ نفر بوده‌است.
ژانگ لیین

| ژانگ لیین | ژانگ لیین |
| --- | --- |
张力尹: 张力尹
Zhang in 2010: Zhang in 2010
تولد: 28 فوریه ۱۹۸۹ (سن ۳۴) Chengdu, سیچوان، چین 
شغل:  خواننده  ترانه‌سرا 
سالهای فعالیت: 2006– تاکنون
Musical career: Musical career
ژانر:  ماندوپاپ کی پاپ R&B تصنیف 
ابزار(ها):  آواز 
Labels: SMShow City TimesBeijing S.W. Culture Media Xunfei Music
Member of: SM The Ballad, SM Town
ژانگ لیین (زاده ۲۸ فوریه ۱۹۸۹) خواننده و ترانه‌سرای چینی است. او تک آهنگ‌هایی را در چین و کره جنوبی منتشر کرده‌است که به هر دو زبان آواز می‌خواند. او همچنین اولین هنرمند خارجی است که برنده جایزه بهترین تازه‌وارد در جوایز موسیقی آسیایی ام‌نت شده‌است.
ژانگ در چنگدو، سیچوان، چین به دنیا آمد. پدر و مادرش او را به کنسرت‌های کلاسیک خود بردند و او را در معرض انواع موسیقی قرار دادند. در سه سالگی شروع به یادگیری ویولن کرد. ژانگ آنقدر به موسیقی پاپ کلاسیک، آمریکایی و اروپایی علاقه‌مند بود که ادعا می‌کند در کودکی هرگز آهنگ‌های کودکانه نخوانده‌است. هنگامی که او نه ساله بود، توانایی موسیقی خود را با خواندن آهنگ " قلب من ادامه خواهد داد " سلین دیون نشان داد.
دیسکوگرافی

من خواهم کرد (۲۰۰۸)
تورها > ظواهر

"O": دومین تور آسیایی (TVXQ) (2007)
کنسرت تابستانی SM Town (2007)
SM Town Live '08 (2008–2009)
Super Show (Super Junior) (2009)
تور جهانی SM Town Live '10 (2010–2011)
SHINee World (SHINee) (2011)
SM Town Live World Tour III (2012–2013)
SM Town Live World Tour IV (2014–2015)
فیلم‌شناسی > نمایش‌های رادیویی

| سال | کانال | تاریخ | عنوان |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۴ | ام بی سی | ۱۸ مارس | C-Radio Idol True Colors |
| ۲۰۱۴ | ام بی سی | ۱۱ اکتبر | C-Radio Idol True Colors |
جوایز

| سال | جایزه | دسته‌بندی | گیرنده | نتیجه |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۰۶ | جوایز موسیقی آسیایی Mnet | بهترین هنرمند جدید |  | برنده |
| ۲۰۰۶ | جوایز موسیقی دیجیتال Cyworld | تازه‌کار ماه (سپتامبر) |  | برنده |
| ۲۰۰۶ | جشنواره موسیقی M.net KM | بهترین تک نوازی جدید زن |  | برنده |
| ۲۰۰۸ | جوایز پادشاه موسیقی | زن تازه‌وارد با بیشترین پتانسیل |  | برنده |
| ۲۰۰۸ | رتبه‌بندی موسیقی جنوب شرقی فوجیان | بهترین تازه‌وارد سرزمین اصلی | ژانگ لیین | برنده |
| ۲۰۰۸ | مراسم ستاره Tencent |  | ژانگ لیین | برنده |
| ۲۰۰۸ | جوایز برتر موسیقی چینی |  | ژانگ لیین | برنده |
| ۲۰۱۴ | AHTV Mad for Music |  | ژانگ لیین | برنده |
۲۰۱۴: