stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آه وطن وطن من
حاشیه صوتی

| Ae Watan Mere Watan> آلبوم موسیقی متن از مُکُند سوریاوانشی، آکاشدیپ سنگوپتا و شاشی سومان | Ae Watan Mere Watan> آلبوم موسیقی متن از مُکُند سوریاوانشی، آکاشدیپ سنگوپتا و شاشی سومان |
| --- | --- |
انتشار: ۹ مارس ۲۰۲۴
ضبط: ۲۰۲۲
ژانر: حاشیه صوتی
مدت: ۲۳:۵۲
زبان: هندی
ناشر: تی-سریز
آوای رسمی: آوای رسمی
Ae Watan Mere Watan (Full Album در یوتیوب: Ae Watan Mere Watan (Full Album در یوتیوب
 :  
موسیقی فیلم توسط مُکُند سوریاوانشی، آکاشدیپ سنگوپتا و شاشی سومان ساخته شد در حالی که اشعار توسط سوریاوانشی، راوی‌گیری، روهان دیشموک، داراب فاروقی و پراشانت اینگول نوشته شد.
| فهرست آهنگ> شماره | فهرست آهنگ> نام | فهرست آهنگ> سراینده | فهرست آهنگ> آهنگساز | فهرست آهنگ> خواننده(ها) | فهرست آهنگ> مدت |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱. | «قطره قطره» | مُکُند سوریاوانشی، راوی‌گیری، روهان دیشموک | مُکُند سوریاوانشی | سوک‌ویندر سینگ | ۵:۱۱ |
| ۲. | «آه وطن وطن من - عنوان آهنگ» | داراب فاروقی | آکاشدیپ سنگوپتا | رومی | ۴:۵۳ |
| ۳. | «جولیا» | پراشانت اینگول | شاشی سومن | دیویا کومار، شاشی | ۳:۲۱ |
| ۴. | «دعا برای آزادی» | داراب فاروقی | شاشی سومن | جاوید علی، ساروپ خان، شاشی | ۶:۱۷ |
| ۵. | «آه وطن وطن من - عنوان آهنگ» (Female Version) | داراب فاروقی | آکاشدیپ سنگوپتا | نتی موهان | ۴:۱۰ |
| مجموع مدت: | مجموع مدت: | مجموع مدت: | مجموع مدت: | مجموع مدت: | ۲۳:۵۲ |
استقبال از فیلم

واکنش انتقادی
یک منتقد از بالیوود هانگاما، از مجموع ۵ ستاره به این فیلم ۳ ستاره امتیاز داد و عنوان کرد «به خاطر اینکه این فیلم یک فصل از تاریخ ناگفته هند را ارائه می دهد ارزش تماشا کردن دارد.»
پاول اورندورف

| پاول اورندورف | پاول اورندورف |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: Paul Parlette Orndorff Jr.
زادهٔ: ۲۹ اکتبر ۱۹۴۹ برندون، فلوریدا
درگذشت: ۱۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۱ (۷۱ سال) فیتویل، جورجیا
ملیت: ایالات متحده آمریکا
محل تحصیل: دانشگاه تمپا
همسر: Ronda Maxwell (ا. ۱۹۷۱)
خانواده: تری اورندورف (برادر)
کشتی‌گیری حرفه‌ای: کشتی‌گیری حرفه‌ای
نام(های) رینگ: Paul Orndorff Mr. Wonderful
قد: ۶ فوت ۰ اینچ (۱۸۳ سانتیمتر)
وزن: ۲۵۲ پوند (۱۱۴ کیلوگرم)
معرفی: Brandon, Florida
مربی: باب بکلاند جک بریسکو ادی گراهام Hiro Matsuda
آغاز: 1976
بازنشستگی: ۲۰۰۰
 :  
American football player حرفهٔ فوتبال آمریکایی: American football player حرفهٔ فوتبال آمریکایی
پست:: Tight end, fullback
اطلاعات حرفه‌ای: اطلاعات حرفه‌ای
دبیرستان:: Brandon High (FL)
کالج:: Tampa
مراسم درفت:: ۱۹۷۳ / دور: ۶ / گلچین: ۲۸۹
تاریخچه حرفه‌ای  : تاریخچه حرفه‌ای  
 نیو اورلینز سینتز (1973)*  شیکاگو بیرز (1974)*  جکسون‌ویل اکسپرس (1975)* :  نیو اورلینز سینتز (1973)*  شیکاگو بیرز (1974)*  جکسون‌ویل اکسپرس (1975)* 
 * Offseason and/or practice squad member only:  * Offseason and/or practice squad member only
 :  
جایزه‌ها و افتخارات حرفه‌ای  : جایزه‌ها و افتخارات حرفه‌ای  
 University of Tampa Athletic Hall of Fame (1986) :  University of Tampa Athletic Hall of Fame (1986) 
 :  
 :  
پاول اورندورف (انگلیسی: Paul Orndorff; ۲۹ اکتبر ۱۹۴۹ – ۱۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۱) کشتی‌گیر کشتی حرفه‌ای، و بازیکن فوتبال آمریکایی اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون تالار شهرت دبلیو دبلیو ای شده‌است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به نیو اورلینز سینتز اشاره کرد.
ولایت پروان

| پروان اسکندریه قفقاز | پروان اسکندریه قفقاز |
| --- | --- |
ولایت: ولایت
ولایت پروان: ولایت پروان
موقعیت: موقعیت
Coordinates: ۳۵°۰۰′شمالی ۶۹°۰۰′شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۰°شمالی ۶۹٫۰°شرقی﻿ / 35.0; 69.0: Coordinates: ۳۵°۰۰′شمالی ۶۹°۰۰′شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۰°شمالی ۶۹٫۰°شرقی﻿ / 35.0; 69.0
مرکز: چاریکار
حکومت: حکومت
 • والی: محمد عاصم عاصم
مساحت: مساحت
 • کل: ۵۹۷۴ کیلومتر مربع (۲۳۰۷ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۵۰۰ متر (۴۹۰۰ فوت)
جمعیت (۲۰۲۴): جمعیت (۲۰۲۴)
 • کل: ۷۹۲٬۲۷۳
 • تراکم: ۱۳۰/کیلومتر مربع (۳۴۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: UTC+4:30
کد ایزو ۳۱۶۶: AF-PAR
زبان‌های رسمی: فارسی
ولایت پروان (یونانی: Alexandria of the Caucasus/اسکندریه قفقاز، لاتین: Alexandria-Kapisa/اسکندریه کاپیسا) یکی از ۳۴ ولایت افغانستان است. مرکز این ولایت شهر چاریکار است که در ۶۴ کیلومتری کابل قرار دارد. پهناوری این ولایت ۵٬۹۷۴ کیلومتر مربع و جمعیت آن تا سال ۲۰۲۴ حدود ۷۹۲٬۲۷۳ نفر می‌باشد. پروان از ۱۰ ولسوالی که شامل ۱۳۲۲ قریه می‌شود، تشکیل گردیده است. ولایت پروان از شمال با ولایت بغلان، از شرق با ولایت‌های کاپیسا و پنجشیر، از جنوب با ولایت‌های کابل و میدان وردک و از غرب با ولایت بامیان مرز مشترک دارد.
قسمت‌هایی از ولایت پروان مانند بگرام و فندقستان از قدمت تاریخی قابل توجهی برخوردار می‌باشد. نفوذ فرهنگی پایتخت در ولایت پروان نیز چشمگیر است؛ به‌ویژه نواحی دشت شمالی و شهر چاریکار.
پیشینه

مقالهٔ اصلی: نام‌های تاریخی افغانستان
واژهٔ پروان در اوستا به دیسهٔ پورانا و به معنای کوتل، گذرگاه و دره آمده است همچنان؛ به معنای چرخ ابریشم تابی نیز آمده است که با پای چرخانده می‌شود. البته پروان همان ناحیتی است که در زمان امیر حبیب‌الله سراج پس از تأسیس بند برق و قصر شاهی بنام جبل السراج نام گذاری شد و امروزه به عنوان یکی از شهرستانهای استان پروان می‌باشد.
در حدود العالم گفته شده است:
پروان شهری است با نعمت و جای بازرگانان و دروازهٔ هندوستان است.
اوپیان، بگرام غوربند و سالنگ نیز از مناطق باستانی آن است
جغرافیا

بیشتر وسعت و نفوس پروان در درهٔ غوربند و شاخه‌های آن قرار دارد، اما نواحی شرقی به واسطهٔ قرار گرفتن در شاهراه کابل به مزار شریف و نزدیکی به پایتخت از توسعه و تسهیلات بیشتری برخوردار گردیده است. درهٔ سالنگ، درهٔ غوربند، درهٔ ترکمن و سرخ و پارسا به همراه دشت سرسبز شمالی از نقاط دارای طبیعت زیبا در این ولایت هستند. با ساخت جاده دره غوربند تا کوتل شیبر مسیر شمال و جنوب این ولایت تسهیل می‌شود.
مساحت ولایت پروان از سوی یک تعداد منابع در حدود ۵۷۱۵ کیلومتر مربع، مجموعهٔ قریه‌های این ولایت به ۱۳۲۲ می‌رسد.
گل غوندی یکی از ساحات مشهور و تفریحی در مرکز این ولایت می‌باشد که گل ارغوان آن از سوی شاعران ستوده شده و مردم از کابل و سایر ولایات در فصل بهار در آنجا جمع و تفریح می‌نمایند.
سالَنگ که راه مواصلاتی شش ولایت شمالی و شاهراه ولایات شمال شرقی می‌باشد؛ از تونل دو و نیم کیلومتره می‌گذرد.
این ولایت در حدود ۷۵هزار هکتار زمین‌های زراعتی دارد که انگور، کشمش، توت، گندم، کچالو (سیب زمینی)، جوار و لوبیا از حاصلات مهم آن می‌باشد. همچنان توت و انگور پروان از شهرت خاص برخوردار است.
سبزی‌های مختلف در مناطق مرکزی این ولایت کاشته می‌شود که تعدادی آن برای فروش به بازارهای کابل عرضه می‌شود. برخی بیشتر باشندگان ولسوالی‌های سرخ پارسا، شیخ علی، سیاه گرد، شینوار و کوه صافی مالدار می‌باشند. تعدادی زنان در ولسوالی‌های جبل السراج، سالنگ، سیدخیل، بگرام و شهر چاریکار مصروف رب‌سازی بادنجان و آچار می‌باشند و همچنان بانجان رومی، پیاز و مرچ نیز می‌فروشد.
معادن زغال‌سنگ در تیخان سیاه‌گرد و سرخ پارسا، معادن مس در درهٔ ترکمن سرخ پارسا، معادن سرپ و جست در سرخ ولسوالی سرخ پارسا، معادن سنگ‌های گرومیت در مناطق مختلف کوه صافی، معادن طلا در منطقه جرخشک و معادن سنگ مرمر در ولسوالی سالنگ این ولایت وجود دارد. استخراج این معدن زغال‌سنگ ادامه داشت؛ اما اکنون کار آن متوقف گردیده و برای استخراج به داوطلبی گذاشته شده است. معادن مرمر در سالنگ و معادن سنگ گرومیت نیز در ولسوالی کوه صافی به داوطلبی گذاشته شده؛ اما معادن متباقی تحت بررسی قرار دارد و تاکنون به داوطلبی گذاشته نشده است.
ولایت پروان از چهار رودخانه (دریا) آب می‌گیرد که عبارت‌اند از:
دریای پنجشیر
دریای سالنگ
دریای غوربند
دریای شتل
دریاهای سالنگ، پنجشیر، غوربند، شتل و باریک آب از آب‌های پروان سرچشمه می‌گیرد. همچنین دریای دیگری به نام دریای «باریک آب» از سمت جنوب غرب وارد وادی پروان می‌گردد اما این دریا آب موسمی دارد و دائم فعال نمی‌باشد.
دید هوایی از چاریکار
دره بَگرام
گردنه سالنگ
تونل سالنگ
شهرستان‌ها

شهرستان (ولسوالی)های زیر در ولایت پروان قرار دارند.
| شهرستان‌ها | مرکز | جمعیت | گروه‌های اجتماعی |
| --- | --- | --- | --- |
| چاریکار | چاریکار | ۲۱۸٬۵۰۳ | ۱۰۰٪ تاجیک‌ها |
| بگرام | بگرام | ۱۲۵٬۵۴۶ | ۱۰۰٪ تاجیک‌ها |
| شینواری | قاقشال | ۴۹٬۸۱۹ | پشتون‌ها و تاجیک‌ها |
| سیدخیل | سیدخیل | ۵۵٬۲۲۸ | ۱۰۰٪ تاجیک‌ها |
| جبل‌سراج | جبل‌السراج | ۷۷٬۵۶۷ | تاجیک‌ها |
| سالنگ | سالنگ | ۳۱٬۴۵۷ | ۱۰۰٪ تاجیک‌ها |
| غوربند | سیاه گرد | ۱۱۷٬۱۴۷ | هزاره‌ها، تاجیک‌ها و پشتون‌ها |
| کوه صافی | کوه صافی | ۳۷٬۵۷۹ | تاجیک‌ها (طایفه صافی) |
| سرخ پارسا | لولینج | ۴۹٬۵۳۵ | ۱۰۰٪ هزاره‌ها |
| شیخ‌علی | شیخ جنگل | ۲۹٬۸۹۲ | ۱۰۰٪ هزاره‌ها |
مردم

بر اساس آمار ۲۰۲۴ در حدود ۷۱۷٬۵۴۴ نفوس استان پروان در دهات و ۷۴٬۷۲۹ آن در شهرها زندگی می‌کنند. زبان رایج فارسی می‌باشد.
تاجیک‌ها، هزاره‌ها و پشتون‌ها که اخیراً به این ولایت آمدند، در این منطقه زندگی می‌کنند.
تاجیک‌ها باشندگان شهرستان‌های سالنگ، جبل‌سراج، بگرام، چاریکار، کوه‌صافی، سیدخیل، سیاه‌گرد.
هزاره‌ها باشندگان شهرستان‌های شیخ‌علی، سرخ‌پارسا و پشتون‌ها و تاجیک‌ها به‌طور مشترک در شهرستان شینواری زندگی می‌کنند
در کل ولایت نسبت فارسی‌زبانان به پشتوزبانان ۵ به ۲ است.
استان پروان همچنین دارای جمعیتی از کوچ‌نشینان (کوچی‌ها) است که تعداد آن‌ها در فصول مختلف متفاوت است. در زمستان ۳۰ هزار و ۲۹۰ کوچی در استان پروان زندگی می‌کنند که ۶۶ درصدشان در فواصل کم کوچ می‌کنند و ۳۴ درصد دیگر کوچ طولانی دارند. در تابستان، کوچی‌ها از لغمان، کاپیسا، بغلان و به میزان کم از کابل، ننگرهار و کنر به ولایت پروان مهاجرت می‌کنند. جمعیت کوچی‌ها در تابستان ۱۲۱٬۵۱۷ نفر است.
شهرستان چاریکار
دختر دامپزشک در چاریکار
در نزدیکی گردنه سالنگ
دادگاه محلی غوربند
پیشینه

سکونت انسان‌ها در استان پروان به دوران‌های ما قبل تاریخ برمیگردد. به سبب قرار گرفتن این استان در مسیر راه ابریشم و داشتن طبیعت سبز و پرآب، این منطقه در درازای تاریخ از اهمیت فوق‌العاده‌ای برخوردار بوده است.
اسکندر مقدونی نیز در سال ۳۲۹ پیش از میلاد شهر چاریکار / در بعضی روایات بگرام / را پایتخت امپراتوری شرقی خود ساخت که شهر چاریکار یا چاره-کار به سبب موجودیت بازار مرکزی به این نام مشهور شده است. اسکندر پس از اینکه به پروان رسید، زمستان را در آنجا به سربرد. او در نزدیکی مدخل درهٔ سالنگ، دژی را به نام خود ساخت. اسکندر این شهر را برای پاسداری از شهر کاپیسی (کاپیسا) در نخستین شیب‌های جبل‌السراج کنونی (پروان کهن) برپا نمود که به نام اسکندریهٔ قفقاز (Alexandria on the Caucasus) شناخته شد که همان بگرام امروزی می‌باشد. تعداد زیادی از مقدونی‌ها و یونانی‌های لشکر اسکندر در آنجا ماندند. هدف از بنای شهر استقرار قرارگاهی برای عملیات آتی در آنسوی کوه‌های هندوکش بود.
ولایت پروان در دوره کوشانی اهمیت پیدا می‌کند چنانچه کانیشکا کبیر برای اولین بار شهر بگرام را به عنوان پایتخت تابستانی امپراتوری کوشانی اعلام کرد.
در دوره ساسانیان پروان جزئی از این امپراتوری بود و در دوره حمله اعراب پروان در سال ۷۹۲ میلادی توسط اعراب مسلمانان فتح شد.
در سال ۱۲۲۱ میلادی پروان زیر هجوم مهاجمان مغول به رهبری چنگیزخان قرار گرفت و جنگ سختی میان مغول‌ها و خوارزمی‌ها به رهبری جلال الدین خوارزمشاه درگرفت که
مغولان به شکست مواجه شدند.
ولایت پروان در درازای تاریخ در مساحت‌های گوناگون زیر قلمرو امپراتورهای مختلف مثل هخامنشیان، یونانیان، اشکانیان، ساسانیان، خوارزمشاهیان، تیموریان، مغولان و درانی‌ها قرار داشته که دوره‌ای متفاوتی را پشت سر گذاشته است.
شهرهای بگرام و کاپیسا در استان پروان و در دو سوی رودخانه پنجشیر مهد تمدن بشری است. امروزه آثاری تاریخی از دوره کوشانی در بگرام و تپه عبدالله و برج کاپیسا باقی مانده است.
پروان در جنگ‌های افغان-انگلیس صحنه نبردهای مهم میان نظامیان برتانیایی و افغان بود که چندین بار سبب شکست مهاجمان انگلیسی شده است.
در تاریخ معاصر افغانستان پروان یکی از مناطق مهم برای نظامیان شوروی و نظامیان آمریکایی بوده است.
پایگاه نظامی بگرام در این استان و در شهرستان بگرام قرار دارد.
چهره‌های سرشناس

۱- مبارزان جنگ‌های ضد استعمار بریتانیا:
میر مسجدی خان کوهستانی از قریهٔ دهقاضی جنوب چاریکار مرکز ولایت پروان
محمد عثمان خان پروانی
محمد اعظم خان تتمدره یی
۲- شخصیت‌های علمی و فرهنگی و نظامی:
خلیل‌الله خلیلی متولد شهرستان سیدخیل، غلام سرشار شمالی شاعر، نویسنده و روزنامه‌نگار- اهل چاریکار
عبدالغفور رحیل دولتشاهی، شاعر، مؤلف، نویسنده و از آموزگاران نامدار کشور متولد ولسوالی بگرام
سید مصطفی کاظمی متولد ولسوالی سرخ و پارسا، رهبر جهادی، وزیر اسبق تجارت و صنایع، نماینده پارلمان و رئیس کمسیون اقتصاد ملی پارلمان افغانستان بود.
لیلا صراحت روشنی متولد شهر چاریکار، محمد افسر رهبین شاعر و نویسنده نام‌آور و مترجم کلیات اردوی علامه اقبال به زبان پارسی دری و به گونه منظوم.
جنرال میر طهماس رووف، استاد دانشگاه نظامی کابل
جنرال حبیب الرحمن عسکریار، اهل ولسوالی سیدخیل از نظامیان برجسته و از چهره‌های بزرگ جهادی و فرهنگی ولایت پروان، که در دوران جهاد آمر ولایتی پروان و کاپیسا، و بعداً در زمان جمهوری در وزارت دفاع ج.ا. ا خدمت کرده.
جنرال بابه جی خان- اهل چاریکار از نظامیان برجسته و پرسابقه و رئیس تشکیلات نظامی وزارت دفاع (دوران حکومت‌های شاهی و جمهوری)
آیت‌الله صادقی پروانی از بنیانگذاران سازمان نصر و از مجاهدین حزب وحدت. - حاجی نادر الله داد ترکمنی نماینده مجلس. - انجنیر عباس نویان نماینده مجلس. - داکتر علی حسین وارسته نویسنده چند اثر طبی و فارماکولوجیست متولد ۱۳۶۵. و همچنان افراد و اشخاص دیگری از جمله نامداران معاصر می‌توان از احمد شاه مسعود قهرمان افسانه‌ای جنگ‌های پارتیزانی (چریکی) نام برد که او نیز در قریه جنگلک شهرستان بازارک استان پنجشیر (استان پنجشیر یکی از شهرستان‌های استان پروان تا پیش از حکومت حامد کرزی بود) متولد گردیده است.
دانشگاه پروان
معماری روستایی در نزدیکی پل سید.
اقتصاد > زراعت

داشتن آب‌وهوای مناسب و قرار گرفتن ولایت پروان در مسیر شاهراه مرکز و شمال و همچنین نزدیکی با کابل نیز، از مزیت‌هایی است که پروان را در راستای انکشاف و بهبود زراعت امیدوار می‌سازد. همچنین این ولایت دارای چهار لابراتوار برای کشت انساج نباتی دارد.
در سال‌های اخیر در ولایت پروان پنج هزار و ۷۷۱ جریب باغ جدید میوه‌جات از طریق پروژه ملی باغداری و مالداری احداث گردید. ساحه کشت و تولید سبزیجات نیز بیش‌تر شده که در مارکیت‌های داخلی به فروش می‌رسد. پیاز و بادنجان رومی ولایت پروان به گونهٔ وسیع همه ساله به پاکستان صادر می‌گردد.
گندم
برپایه آمار رئیس زراعت، مالداری و آبیاری ولایت پروان، سطح تولیدات فی واحد زمین گندم نسبت به ۱۰ ساله گذشته ۳۰ درصد افزایش یافته است و باغ‌هایی که قبلاً از آن به شکل سنتی استفاده می‌شد، حالا به شکل تجارتی بهره‌برداری می‌شوند.
انگور
پروان از عمده‌ترین تولیدکنندهٔ انگور و کشمش در کشور به‌شمار می‌رود. باغ‌های انگور این ولایت به سیستم چیله‌ای ساخته شده است و قرار است یک سردخانه یک‌هزار و ۵۰۰ تُنی برای نگهداری آن ساخته شود.
کشمش
طی سال‌های اخیر ۴۷۴ کشمش‌خانه در این ولایت ساخته شده است که کیفیت تولید کشمش سبز را بهتر نموده است.
اقتصاد > مالداری

مالداری نیز یکی از عمده‌ترین بخش‌ها است که طی سال‌های اخیر در ولایت پروان رشد قابل ملاحظه‌ای داشته است. سالانه بیش‌تر از یک‌هزار و ۴۰۰ تُن گوشت مرغ در این ولایت تولید می‌شود.
نسل گاوهای محلی نیز در حال اصلاح است و همه ساله بیش از سه‌هزار گاو محلی تحت پروسه القاح مصنوعی قرار می‌گیرد و پنج مرکز جمع‌آوری شیر نیز ساخته شده که هریک، روزانه ظرفیت جمع‌آوری دوهزار لیتر شیر را دارد.
این ولایت مراکز تست بیماری‌های حیوانی و نباتی دارد که به منظور خاک‌شناسی و همین‌طور القاح مصنوعی حیوانات خانگی تأسیس شده است.
اقتصاد > صنعت

اولین فابریکه نساجی در افغانستان بنام فابریکه نساجی گلبهار در سال ۱۳۳۲ به سرمایه عبدالمجید زابلی، قسماً سهم دولت و کمک کشور جرمنی در جوار دریای پنجشیر ساخته شد. در آن وقت تقریباً ۱۵۰۰۰ نفر کارگر در این فابریکه مشغول کار بودند. محصولات این فابریکه به میلیون‌ها متر نسج شامل فرش، پتو (کمپل)، تکه‌های لباس، پارچه‌های پشمی، نخی و ابریشمی می‌شد که به بیرون از افغانستان به ویژه به آلمان نیز صادر می‌شد.
فابریکه سمنت جبل السراج در سال ۱۳۳۷ با تولید ۱۰۰ تُن در یک شبانه روز تأسیس گردید و تا سال ۱۳۷۵ فعالیت مؤثر اقتصادی داشت. بعد از جنگ‌های داخلی در افغانستان فعالیت آن متوقف شد و در سال ۱۳۹۵ خورشیدی دوباره به فعالیت آغاز کرد و اکنون در هر شبانه روز ۱۰ تُن تولید دارد.
اقتصاد > انرژی

اولین بند برق آبی (اولین فابریکه تولید برق در سطح کشور) در سال ۱۲۹۰ توسط مهندسان انگلیسی طرح‌ریزی شد و در سال ۱۲۹۳ کار آن آغاز و بالاخره در سال ۱۳۰۰ به بهره‌برداری سپرده شد. این بند برق دو توربین به‌شکل افقی دارد که ظرفیت مجموعی آن‌ها به ۱۵۰۰ کیلو وات می‌رسد. از برق تولید شده درین فابریکه برای برق‌رسانی به فابریکه سمنت جبل السراج و فابریکه نساجی گلبهار استفاده می‌شد. همچنان یک خط ولتاژ بلند برای برق‌رسانی به شهر کابل نیز از آنجا به کابل انتقال داده شده بود.
ترابری

اولین و بزرگ‌ترین تونل در افغانستان تونل سالنگ است که به طول ۲٬۷ کیلومتر شمال کوه هندوکش را با جنوب آن وصل می‌کند. این تونل در ارتفاع ۳۹۵۰ متر از سطح دریا قرار گرفته است. کار ساخت این تونل در سال ۱۳۳۷ آغاز و پس از ۶ سال در سال ۱۳۴۳ ختم گردید. با احداث این تونل راه اتصال شمال افغانستان به جنوب آن تا ۱۱۰ کیلومتر کوتاه‌تر شد.
از جمله صنایع مهم درین استان صنعت چرمگری، چاقو سازی، مسگری و آهنگری از زمان‌های دور درین ولایت مروج است.
محصولات کشاورزی آن شامل انگور، توت، گردو (چهارمغز)، بادام، کشمش، زردآلو، شفتالو، گندم، ذرت (جواری) و غیره می‌باشد که انگور و توت آن بیشتر مشهور است.
فرهنگ

در عرصه علم و دانش مردمانی در پروان تولد یا پرورش یافته‌اند که می‌توان از ابو حنیفه (۸۰–۱۵۰ هجری قمری/۶۹۹–۷۶۷م) نام برد که پیشوای فقهی و کلامی یکی از چهار مکتب اهل تسنن است. متولد کوفه در عراق امروزی می‌باشند. اما به تأیید کلیه مناقب نویسان- چه حنفی و چه غیر حنفی پدران او پارسی و اهل کابل بوده‌اند. ابوحنیفه نعمان بن ثابت بن زوتی بن مرزبان. به این ترتیب او از نسل سرداران نظامی پارسی پیش از اسلام بوده است.
اولین سینما نیز در شهر چاریکار در دوران حکومت شیر علی خان در شهر چاریکار تأسیس شد که تا چند سال پیش نیز فعالیت داشت و بنام سینمای چاریکار یاد می‌شد.
شهرستان‌های استان پروان
نگاره از شهروندان تاجیک استان پروان
سردیس بوداسف از صومعه فندقستان، دره غوربند، نگهداری‌شده در موزه گیمه، پاریس.
فابریکه نساجی گلبهار در اوج تولید
جاده‌ای در ولایت پروان
سیسیل هاوارد گرین

| سیسیل هاوارد گریننشان امپراتوری بریتانیا | سیسیل هاوارد گریننشان امپراتوری بریتانیا |
| --- | --- |
Cecil Green (mid 1980s): Cecil Green (mid 1980s)
زادهٔ: ۶ اوت ۱۹۰۰ وایتفیلد، منچستر بزرگ
درگذشت: ۱۱ آوریل ۲۰۰۳ (۱۰۲ سال) لا هویا
ملیت: ایالات متحده آمریکا
تحصیلات: مهندسی برق
محل تحصیل: دانشگاه بریتیش کلمبیا مؤسسه فناوری ماساچوست
شناخته‌شده برای:  Founder of تگزاس اینسترومنتس  chairman of GSI (1955-1959)  president of GSI (1951-1955)  vice president of GSI (1941-1951) 
همسر: Ida Green
جوایز: Public Welfare Medal Revelle Medal
سیسیل هاوارد گرین (انگلیسی: Cecil Howard Green؛ ‏ ۶ اوت ۱۹۰۰ – ۱۱ آوریل ۲۰۰۳) دانشمند در زمینه ژئوفیزیک اهل ایالات متحده آمریکا و از برندگان جایزه آکادمی ملی علوم بود.
سواره ایلخانی‌زاده

| سواره ایلخانی‌زاده | سواره ایلخانی‌زاده |
| --- | --- |
نام اصلی: سواره ایلخانی‌زاده
زاده: ۱۳۱۶ ترجان، سقز، استان کردستان
درگذشته: ۱۳۵۴ تهران
آرامگاه: روستای حمامیان، بوکان
لقب: پدر شعر نو کردی
تخلص: کاک سواره
زمینه کاری: شاعر و نویسنده
ملیت: ایرانی
دانشگاه: دانشگاه تهران
دوره: پهلوی
بنیانگذار: شعر نو کُردی در ایران
کتاب‌ها: خه‌وبه‌ردینه، زه مزه مهٔ زوڵاڵ، شه نگه سوار،
دلیل سرشناسی: نوگرایی در شعر کُردی
سواره ایلخانی‌زاده متخلص به سواره (زادهٔ ۱۳۱۶ در ترجان - درگذشتهٔ ۱۳۵۴ در تهران) شاعر، نویسنده، فعال سیاسی و گویندهٔ بخش کُردی رادیو تهران بود. او از طبقهٔ خان‌زادگان بوکان بود.
زندگی‌نامه

سواره ایلخانی‌زاده در سال ۱۳۱۶ در روستای ترجان، از توابع فعلی شهرستان سقز به دنیا آمد. زمانی که او تنها دو سال داشت، خانواده اش از روستای ترجان به روستای قره گویز نقل مکان می‌کنند.
روستای تُرجان از توابع دهستان ترجان به مرکزیت روستای باغلوجه است که یکی از ده دهستان اصلی در منطقهٔ سقز در استان کردستان است که تا سال ۱۳۳۷ شمسی جزئی از منطقه جغرافیایی مکریان و بوکان بود.
سواره مدرک دیپلم خود را در شهر تبریز گرفت و برای تحصیلات تکمیلی در رشته حقوق قضایی به تهران رفت. در سال ۱۳۴۷ موفق به اتمام تحصیلات خود شد. سواره ایلخانی زاده در فعالیت‌های سیاسی و فرهنگی با همراهی ناصر یمین مردوخی کردستانی حضور پیدا می‌کرد و ضمن سرودن شعرهای ملی گرایانه به فعالیت‌های سیاسی هم می‌پرداخت. به دلایلی در سال ۱۳۴۳ به مدت ۶ ماه در زندان قزل قلعه تهران زندانی شد.
سواره ایلخانی زاده متخلص به «سواره» در سال ۱۳۴۶ در قسمت کردی رادیو تهران مشغول به کار شد و در زنجیره برنامه‌های ادبی-اجتماعی ضمن نقدهای ادبی، داستان‌های کوتاهی را نیز ارائه می‌کرد.
مرگ

در سال ۱۳۵۴ در حالی که کمتر از ۳۸ سال سن داشت بر اثر حادثهٔ تصادف در تهران درگذشت. پس از فوت، پیکر سواره ایلخانی‌زاده را به روستای حمامیان بوکان می‌آورند و در آرامستان خاندان او در آن روستا دفن می‌کنند.
آثار و اشعار

به باور برخی از شاعران و نویسندگان کُرد سواره ایلخانی زاده پدر شعر نوی کُردی در کردستان ایران شناخته می‌شود و از او به عنوان شاعری نوگرا یاد می‌شود، اما در قالب شعر کلاسیک نیز آثاری ناب نیز از سواره به جا مانده است که «پیره هه ڵۆ»، یکی از آن‌ها است. بعد از سواره ایلخانی زاده شعرای زیادی در عرصه شعر نو فعالیت نموده و آثار خود را منتشر کردند که در این میان می‌توان به ژیلا حسینی به عنوان اولین زنان شاعر نوگرا اشاره نمود که در عنفوان جوانی بر اثر تصادف از دنیا رفت.
آثار و اشعار > نمونه شعر کُردی

یکی از اشعار بسیار معروف سواره «پیره هه‌ڵۆ» نام دارد البته در کنار این شعر، شعر «شار» نیز شهرت فراوانی دارد. «پیره هه‌لو» از یکی از اشعار الکساندر پوشکین شاعر و نویسندهٔ روسی سبک رومانتیسیسم الهام گرفته شده که سواره آن را بازسرایی کرده است. دو بیت پایانی شعر پیره هه‌لو اینچنین است:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ژینی کورت و به هه‌ڵۆیی مردن |  | نه‌ک په‌نا بۆ قه‌لی ڕوو ڕه‍.ش بردن |
| لای هه‌ڵۆی به‌رزه‌فڕی به‌رزه‌مژی |  | چۆن بژی شه‌رته نه‌وه‌ک چه‌نده بژی |
ترجمهٔ فارسی:
عمری کوتاه و در شکوه مردن/ نی به کلاغ سیه روی پناه بردن/
عقاب بلند پرواز بلند همت را/ چگونه زیستن شرط باشد نه مدت زندگی کردن.
شعر سواره در میان کردها رواج و مقبولیت بیش‌تری دارد و تقریباً هر کردزبانی چند بیت پایانی آن را حفظ است.
آثار و اشعار > نمونه شعر فارسی

" جوی سبزینه "
من در آن معبد پاکیزهٔ صبح/
من در آن خانهٔ اسفنجی سبز/
کَفَش از سبزهٔ نورسته/
سقفش از آبی دور/
باد و بوی گل و نجوای هزاران برگ/
من در آن فُصحت نور/
گفته‌بودم که ترا دارم دوست/
خانه‌ام وسعت یک چشم‌انداز/
و تراونده در آن بوی تن تُرد بهار/
در دلم حسرت جاری گشتن/
روی یک شط بزرگ/
دل تو عصمت یک غنچه، به هنگام شکفتن در باد/
من در آن خانهٔ مهتاب/
من در آن نورآباد/
گفته‌بودم که ترا دارم دوست/
دست من نسیمی که به زلفان تو می‌زد/
عطر مهجور هزاران گل کوهستانی/
و طبیعت همه در حنجرهٔ من می‌خواند/
ای ز سرچشمهٔ چشمت جاری/
جوی سبزینه/
ای مرا آئینه/
گفته‌ام من که ترا دارم دوست/
باد چالاک و سبک‌روح/
می‌ربود از لبم تردست/
باد، کوه و گل و سبزه/
رود با زمزمه‌اش جاوید/
همه با هم سرمست/
همه تکرار همی‌کردند/
جوی سبزینه/
ای مرا آئینه/
گفته‌ام من که ترا دارم دوست.
سواره از دیدگاه نویسندگان و شاعران

شیرکو بیکس شاعر معروف کُرد در گفتگوی خود با مجله سروه که در شماره ۶۸ این مجله منتشر شد، در خصوص سواره می‌گوید:
سواره ایلخانی زاده در شعر نو کُردی در ایران راهی تازه را در پیش گرفته است و به نظر من مهم‌ترین ویژگی شعر سواره در این است که بازگوکننده سخنان دیگران نبود، سایه این و آن نبود و تنها خودش بود.
مسعود بیننده منتقد ادبی در خصوص شعر شار سواره چنین نوشته:
سواره ایلخانی زاده فعالیت نوگرایانه خود را در عرصهٔ شعر کردی در فضای ادبی ایران که تجربهٔ نوگرایی را از طریق شاعرانی چون نیما یوشیج و دیگران از سرگذرانده بود آغاز کرد. سواره نیز همچون نالی محصول دوران گسست بود، گسستی که با روند تمرکز گرای رضاخانی در ایران شکل گرفته و باعث شده بود بخشی از آرزوهای شاعرانی چون سواره، یعنی شهری شدن جامعهٔ کردستان در افول جمهوری مهاباد نقش برآب شود. سواره این واقعیت اساسی را درک نموده بود که هرگونه نوگرایی نیازمند تجربهٔ مدرنیته و تعمیق روند شهرنشینی در کردستان است لذا در نتیجهٔ شکست فرایند شهری شدن در چارچوب پروژهٔ سیاسی اتونومی، تلاش نمود این فقدان مرتبط با عرصهٔ جهان واقعی را در قالب پروژهٔ نوگرایی ادبی و در عرصهٔ زیست جهان متن جبران نماید. سواره با تجربهٔ زندگی شهری در پایتخت ایران در دههٔ ۴۰ و ۵۰ شمسی، شعر «شار» را که بارزترین تجربه خود از نمادها و عناصر مدرنیته شهری است به شکل خارق‌العاده‌ای بازگو می‌نماید.
یادداشت

↑  براساس سایت قوانین وابسته به وزارت کشور و همچنین سند مصوبه، در سال ۱۳۳۷ شمسی با وجود عدم خواست مردم این منطقه برای الحاق به سقز و همچنین اعتراض گمرک آذربایجان غربی، مصوبه انتزاع دهستان ترجان از بخش بوکان و الحاق به سقز به تصویب رسید.
موتور پانزده خرداد

مکان
| موتور پانزده خرداد نام دیگر: موتوراله بخش | موتور پانزده خرداد نام دیگر: موتوراله بخش |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۲۸°۵۱′۳۶″شمالی ۶۱°۳۶′۱۳″شرقی﻿ / ﻿۲۸٫۸۶۰۰۲۹۹°شمالی ۶۱٫۶۰۳۴۸۶۷°شرقی﻿ / 28.8600299; 61.6034867: مختصات: ۲۸°۵۱′۳۶″شمالی ۶۱°۳۶′۱۳″شرقی﻿ / ﻿۲۸٫۸۶۰۰۲۹۹°شمالی ۶۱٫۶۰۳۴۸۶۷°شرقی﻿ / 28.8600299; 61.6034867
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: میرجاوه
بخش: ریگ ملک
دهستان: ریگ ملک
جمعیت: ۱۹۳ نفر (سرشماری ۹۵)
موتور پانزده خرداد یا موتوراله بخش روستایی در دهستان ریگ ملک بخش ریگ ملک شهرستان میرجاوه استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱۹۳ نفر (۵۶خانوار) بوده‌است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۵ | ۱۹۵ | —     |
| ۱۳۹۰ | ۱۲۷ | ۳۴٫۹٪− |
| ۱۳۹۵ | ۱۹۳ | ۵۲٪+ |
جام قهرمانی فوتبال ایران ۱۳۳۶

| 0 | 1 |
| --- | --- |
جزئیات مسابقات: جزئیات مسابقات
شهر: اصفهان
تاریخ برگزاری: ۱۹ الی ۳۰ شهریور ۱۳۳۶
شمار تیم‌ها: ۱۲
  تاج تهران (اولین قهرمانی):   تاج تهران (اولین قهرمانی)
نایب‌قهرمان:  کلنی مموریال تبریز
جایگاه سوم:  شاهین آبادان
جایگاه چهارم: راه کرمان
آمار مسابقات: آمار مسابقات
بازی‌های برگزار شده: ۵۳
گل‌های زده شده: ۱۴۲ (۲٫۶۸ گل به‌ازای هر بازی)
۱۳۳۸ ← : ۱۳۳۸ ← 
ترکیب اصلی تاج در خرداد ۱۳۳۶
جام قهرمانی فوتبال ایران ۱۳۳۶ اولین دوره جام قهرمانی فوتبال ایران که توسط فدراسیون فوتبال ایران برگزار شد. و با قهرمانی تاج تهران به پایان رسید.
تیم تاج تهران با ۶ پیروزی و یک مساوی و بدون باخت فاتح این رقابت‌ها شد. .