stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
یاکوولف یاک-۴۲
مشخصات

منبع اطلاعات Brassey's World Aircraft & Systems Directory 1999/2000.
مشخصات عمومی
خدمه: two pilots plus optional flight engineer
گنجایش:  up to 120 passengers (but usually eight first class and 96 economy class)
طول: 36.38 m (119 ft 4 in)
پهنای بال: 34.88 m (114 ft 5 in)
ارتفاع: 9.83 m (32 ft 3 in)
بال: مساحت 150.0 m² (1,615 ft²)
وزن خالی: 33,000 kg (72,752 lb)
بیشینه وزن برخاست: 57,500 kg (126,765 lb)
پیشرانه: ۳× turbofans Lotarev D-36 , 63.75 kN (14,330 lbf) هرکدام
عملکرد
سرعت بیشینه: 810 km/h (437 knots, 503 mph) (maximum cruise)
سرعت پیمایش: 740 km/h (399 knots, 460 mph) (economy cruise)
برد: 4,000 km (2,158 nmi, 2,458 mi) (with maximum fuel)
سقف پروازی: 9,600 m (31,500 ft)
آزمایش داده محور

آزمایش داده محور (به انگلیسی: Data-driven testing) یک روش آزمایش نرم‌افزار است که در تست نرم‌افزار رایانه‌ای برای توصیف آزمون‌های انجام شده با استفاده از یک جدول شرایط که مستقیماً به عنوان ورودی و خروجی‌های قابل تأیید به گونه ای که فرایند تنظیمات و کنترل محیط به صورت کدنویسی شدهٔ غیرپویا انجام نمی‌شود، استفاده می‌گردد. در ساده‌ترین شکل ممکن، آزمونگر ورودی‌ها را از یک ردیف در جدول داده‌های مورد نظر خود تأمین می‌کند و انتظار دارد که خروجی‌هایی که در همان ردیف وجود دارند، در زمان اجرای آزمایش مشاهده گردند. جدول داده‌های آزمون به‌طور معمول دارای مقادیر متناسب با فضاهای ورودی مرزی یا پارتیشن است. در روش کنترلی، اطلاعات پیکربندی آزمون از یک پایگاه داده واکشی می‌شود.
یونکرس یو ۲۹۰

| یونکرس یو ۲۹۰ | یونکرس یو ۲۹۰ |
| --- | --- |
کاربری: گشت دریاییبمب‌افکن سنگینترابری
تولیدکننده: یونکرس
نخستین پرواز: ۱۶ ژوئیه ۱۹۴۲
معرفی‌شده در: لوت ۱۹۴۲
بازنشستگی: ۱۹۵۶ (اسپانیا)
کاربر اصلی: لوفت‌وافه
ساخته‌شده: ۱۹۴۴–۱۹۴۲
تعداد ساخته‌شده: ۵۲ فروند
توسعه‌یافته از: یونکرس یو ۹۰
گونه‌ها: یونکرس یو ۳۹۰
یونکرس یو ۲۹۰ (به آلمانی: Junkers Ju 290) یک هواگرد چهارموتوره ساخت شرکت یونکرس در آلمان بود که اواخر جنگ جهانی دوم، بر مبنای یونکرس یو ۹۰، به عنوان هواگرد ترابری، شناسایی و بمب‌افکن دور برد برای لوفت‌وافه طراحی شد.
طراحی و استفاده

یونکرس یو ۲۹۰ نمونه توسعه‌یافته‌ای از یو ۹۰ بود. پیش‌نمونه که سال ۱۹۴۱ به پرواز درآمد، با تغییر موتور یو ۹۰فاو-۷ پدید آمد. دو هواگرد نخست تولیدی از مدل یو ۲۹۰آ-۱ از گونه ترابری بودند. یو ۲۹۰ در این نقش می‌توانست ۴۰ نیرو را در خود حمل کند. بهار سال ۱۹۴۳ طراحی پایه به هواگرد شناسایی تغییر کرد تا جایگزین فوکه-وولف اف‌و ۲۰۰ شود. این هواگرد همچنین قابلیت ضدکشتی نیز داشت و می‌توانست یک جفت موشک هااس ۲۹۳ یا فریتس ایکس حمل کند. گفته می‌شود نسخه اصلاشده یو ۲۹۰ با ظرفیت سوخت بیشتر، اوایل سال ۱۹۴۴ چندین پرواز از اوکراین به منچوری تحت سلطه امپراتوری ژاپن، انجام داده‌است تا محموله‌های ویژه‌ای را برساند. مدل یو ۲۹۰ب به عنوان گونه بمب‌افکن ارتفاع بلند مطرح گشت اما تکمیل نشد.
مجموعاً ۵۰ فروند یو ۲۹۰ تحویل لوفت‌وافه شد.
یونکرس یو ۳۹۰ به عنوان بمب‌افکن برد بلند، بر مبنای یو ۲۹۰ طراحی شد.
مشخصات فنی

یو ۲۹۰:
خدمه: ۷ تا ۹ نفر
طول: ۲۸٫۶۳ متر
طول بال: ۴۲ متر
ارتفاع: ۶٫۸۳ متر
وزن بارگذاری‌شده: ۴۰٬۹۷۰ کیلوگرم
نیرومحرکه: ۴ × موتور شعاعی ۱۴ سیلندر ب‌ام‌و ۸۰۱ال: هر یک ۱٬۶۰۰ اسب بخار
حداکثر سرعت: ۴۳۹ کیلومتر بر ساعت در ۵٬۸۰۰ متری
سقف پرواز: ۶٬۰۰۰ متر
برد: ۶٬۱۵۰ کیلومتر
۶ × توپ خودکار ۲۰ میلی‌متری
۱ × مسلسل ۷٫۹۲ میلی‌متری
مرغ یا تخم‌مرغ

درآمدن یک جوجه از یک تخم‌مرغ
مرغ یا تخم‌مرغ، معمایی رایج است که معمولاً به این شکل بیان می‌شود: «کدام نخست بوده‌است، مرغ یا تخم‌مرغ؟». این مسئله برای فیلسوف‌های باستان، آغازگر سؤالاتی دربارهٔ نحوه پیدایش جهان بوده‌است. هرچند که با ارائهٔ نظریهٔ فرگشت توسط چارلز داروین در کتاب خاستگاه گونه‌ها که طبق آن تخم باید اول آمده باشد (با فرض این که تخم الزاماً و صرفاً به معنای تخم‌مرغ نیست بلکه تخم به معنای عام آن است) از ارزش سؤال کاسته شده‌است.
پاسخ

یکی از پاسخ‌های ارائه شده به این پرسش، پاسخ کریستوفر لانگان است. فرمول‌بندی مجدد این پرسش برای بازتاب همهٔ معنی‌های «تخم» به چهار حالت متفاوت زیر منجر می‌شود:
۱) کدام اول بوده؟ مرغ یا تخم (معمولی)؟معلوم است تخم
پاسخ این پرسش به این خاطر «تخم» است که گونه‌هایی که تخم می‌گذارند بسیار قبل‌تر از مرغ‌های امروزی می‌زیسته‌اند. برای مثال، شواهد فسیلی بسیاری مبتنی بر تخم‌گذاری دایناسورها وجود دارد.
۲٫۱) کدام اول بوده؟ مرغ یا تخمی که یک مرغ گذاشته؟
پاسخ این پرسش تنها به دلایل معنایی «مرغ» است. به این معنا که اگر تخم مرغ باید توسط یک مرغ گذاشته شود، پس قبل از این که تخم مرغ بتواند وجود داشته باشد باید مرغی باشد تا تخم را بگذارد.
۲٫۲) کدام اول بوده؟ مرغ یا تخمی که حاوی یه مرغ بوده؟
پاسخ این پرسش «تخم» است. این به این دلیل است که جهش‌های تناسلی‌ای که گونه‌ای جدید را از نیاکانش جدا می‌کند عموماً در فرایند تولید مثل رخ می‌دهند تا دی‌ان‌ای‌های تنی و بنابراین بین نسل‌های پیاپی متفاوت بیان می‌شوند ولی نه به ارگانیسم‌های اصلی. در حالی که سلول‌های تنی اصلی (مانند سلول‌های بال، سلول‌های پای مرغ و سلول‌های جناغ مرغ) معمولاً تنها شامل دی‌ان‌ای بارور شده از آن هستند، سلول‌های تخم مانند تخمک‌ها و اسپرم‌ها شامل دی‌ان‌ای غیرتنی که ممکن است قبل یا بعد از جفت‌گیری از طریق حذف تصادفی، دخول، جانشینی، تکثیر و جابه‌جایی سری‌های نوکلئوتید هستند. این عامل جهشی است که در نتیجهٔ آن گونهٔ جدید به وجود می‌آید. لازم است ذکر شود که این پاسخ مورد تأیید استیون هاوکینگ و نیل دگراس تایسون نیز هست.
۲٫۳) کدام اول بوده؟ مرغ یا تخمی که یک مرغ گذاشته و حاوی یک مرغ است؟
پاسخ این پرسش نیز به دلیل معنایی «مرغ» است.
به گفتهٔ مجلهٔ پاپیولار ساینس، تخم اول بوده چرا که پیش از پرنده‌ها شکل گرفته پس اول تخم مرغ بوده.
پاسخ دیگر که توسط ن. فخر مطرح شده، به حاصل جمع منطق زبانی و فرایند فرگشت نظر دارد به این ترتیب که:
۱) اگر سؤال به زبان فارسی مطرح شود و گفته شود: اول مرغ بوده یا تخم مرغ، این جملهٔ پرسشی، یک گزارهٔ تحلیلی مستتر در خود دارد و آن در اضافهٔ "تخم مرغ" است که یعنی تخمی که لزوماً از یک مرغ به وجود آمده، وگرنه به آن "تخم مرغ" گفته نمی‌شد. دراین حالت از تحلیل خودِ جملهٔ پرسشی نتیجه می‌شود که اول مرغ بوده‌است. در پاسخ به اینکه خود مرغ چگونه به وجود آمده، گفته می‌شود: "از تخم یک پرندهٔ دیگر که مرغ نبوده، بلکه شبیه مرغ بوده و باید به آن پرنده، عنوانِ "جد مرغ امروزی" داده شود."
۲) اگر سؤال به زبانی مانند زبان انگلیسی مطرح شود که در آن فقط از کلمهٔ تخم egg استفاده می‌شود (chicken or the egg)، به‌طوریکه از تحلیل آن نتوان نتیجه گرفت آن تخم لزوماً توسط مرغ گذاشته شده باشد، از تحلیل فرگشتی نتیجه می‌شود که اول تخم بوده، تخمی که توسط یکی از اجداد مرغ امروزی گذاشته شده و حاوی جهش یا جهش‌های لازم برای تولد اولین مرغ امروزی بوده‌است.
فهرست فیلدمارشال‌ها و بزرگ‌دریابدهای ورماخت

فیلدمارشال (به آلمانی: Generalfeldmarschall) عالی‌ترین درجه نظامی در چندین حاکمیت آلمانی پیش‌اتحاد شامل امپراتوری مقدس روم بود. به شکل شنتی این درجه به ژنرال‌های ارشدی اعطا می‌شد که پیروزی‌های بزرگی در میدان نبرد کسب می‌نمودند. این درجه پس از شکست امپراتوری آلمان در جنگ جهانی اول و تحمیل پیمان ورسای بر آن که محدودیت‌های شدیدی بر نیروهای مسلح آلمان اعمال کرد، از میان رفت و حاکمیت جانشین تحت عنوان جمهوری وایمار در نیروهای مسلح کم‌نفرات خود آن را به کسی اعطا ننمود. پس از روی کار آمدن حزب ناسیونال سوسیالیست و تأسیس رایش سوم، آدولف هیتلر، پیشوای آلمان که در همراهی با سران نظامی با زیر پا گذاشتن محدودیت‌ها، اقدام به گسترش شدید نیروهای مسلح کشورش کرده بود، این درجه را بازیابی و در قالب ورماخت، نیروهای مسلح جدید آلمان، برای نخستین بار در سال ۱۹۳۶ به ورنر فون بلومبرگ، وزیر دفاع اعطا کرد. معادل درجه فیلدمارشال برای هیر (نیروی زمینی) و لوفت‌وافه (نیروی هوایی) درجه بزرگ‌دریابد (گروس‌آدمیرال) برای کریگسمارینه (نیروی دریایی) بود.
درجه فیلدمارشال به عنوان بالاترین درجه در ورماخت مورد استفاده قرار می‌گرفت تا این که ماه ژوئیه سال ۱۹۴۰ درجه رایشس‌مارشال که بالاتر از آن به حساب می‌آمد، ایجاد گردید که صرفاً به هرمان گورینگ، فرمانده کل لوفت‌وافه اعطا شد.
فهرست زیر شامل تمامی افرادی است که در دوره دوازده ساله رایش سوم در ورماخت به درجه فیلدمارشالی و بزرگ‌دریابدی ترفیع یافته‌اند. مجموعاً ۲۵ تن از ژنرال‌های هیر و لوفت‌وافه درجه فیلدمارشالی و ۲ تن از ژنرال‌های کریگس‌مارینه درجه بزرگ‌دریابدی را دریافت کردند. ادوارت فون بوم-ارمولی، فیلدمارشال بازنشسته نیروی زمینی اتریش-مجارستان نیز به صورت تشریفاتی به درجه فیلدمارشال در ورماخت ترفیع یافت. میانگین سنی افرادی که به این درجه رسیدند بدون احتساب فون بوم-ارمولی، ۵۶ سال و ۲ ماه و ۱۳ روز بود. مجدداً بدون احتساب فون بوم-ارمولی، هرمان گورینگ با دریافت درجه فیلدمارشالی در ۴۵ سالگی جوان‌ترین و گرت فون روندشتت با دریافت این درجه در ۶۴ سالگی مسن‌ترین دریافت‌کنندگان آن بودند.
هیر (نیروی زمینی)

      لوفت‌وافه (نیروی هوایی)

      کریگس‌مارینه (نیروی دریایی)
بزرگ‌دریابدها

| ردیف | تصویر | نام | تولد - درگذشت | شاخه | تاریخ ترفیع | سن هنگام ترفیع | جایگاه‌ها/فرماندهی‌ها پس از ترفیع | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
۱۹۳۴: ۱۹۳۴
| ۱ |  | اریش ردر | ۱۹۶۰–۱۸۷۶ | کریگس‌مارینه | ۱ آوریل ۱۹۳۹ | ۶۲ سال، ۱۱ ماه و ۸ روز | فرمانده کل کریگس‌مارینه | - |
۱۹۳۹: ۱۹۳۹
| ۲ |  | کارل دونیتس | ۱۹۸۰–۱۸۹۱ | کریگس‌مارینه | ۳۰ ژانویه ۱۹۴۳ | ۵۱ سال، ۴ ماه و ۱۴ روز |  فرمانده کل کریگس‌مارینه  رئیس‌جمهور  وزیر دفاع | - |
سرزمین ماد

«مدیا» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای مدئا شخصیت اساطیری، مدئا را ببینید. برای مفهوم رسانه، رسانه را ببینید.
سرزمین باستانی واقع در شمال غربی ایران
| ماد 𐎶𐎠𐎭 | ماد 𐎶𐎠𐎭 |
| --- | --- |
منطقه تاریخی ایران: منطقه تاریخی ایران
 محدوده و قلمرو اولیه مادها:  محدوده و قلمرو اولیه مادها
مرکز: هگمتانه
تاریخچه: 
تاریخچه:  
• پیدایش اقوام کوه نشین ماد : ۹۰۰ ق. م
• سقوط پادشاهی ماد : ۵۴۹ ق. م
 :  
امروزه بخشی از: ایران
ایالت ماد (پارسی باستان:𐎶𐎠𐎭)، (رومی:Mād) منطقه‌ای باستانی در شمال غربی ایران است که بیشتر به عنوان پایگاه سیاسی و فرهنگی مادها شناخته می‌شود. ایالت ماد در دوره هخامنشی، شامل آذربایجان ایران، کردستان ایران و بخش‌هایی از طبرستان و گیلان می‌شد. به عنوان یک ساتراپی تحت حکومت هخامنشیان، حتی منطقه وسیع تری را از جمله منطقه داغستان در شمال را نیز شامل می‌شد. با این حال، پس از حملات اسکندر مقدونی، بخش‌های شمالی تقسیم و از هم جدا شد و به آتروپاتین معروف شد، در حالی که منطقه باقی‌مانده در جنوب به عنوان ماد سفلی شناخته شد.
ریشه قومی

هرودوت مادها را آریایی می‌نامد و می‌گوید در قدیم مادها را آریایی می‌نامیدند. هرودوت در دفتر هفتم بند شصت و دو می‌نویسد:
مادها در ارتش مانند پارسیان مجهز بودند. فرمانده آن‌ها تیگران هخامنشی بود. این‌ها در زمان قدیم توسط همه مردان آریایی نامیده می‌شدند، اما زمانی که زن کولخیس ماد از آتن در میان آریایی‌ها آمد، نام خود را مانند پارسیان تغییر دادند. این روایت خود مادها از خودشان است. کیسی‌ها در ارتش مانند پارسی‌ها مجهز بودند، اما عمامه بر سر داشتند و کلاه نداشتند. فرمانده آنها آنافس پسر اوتانس بود. هیرکانی‌ها مانند پارس‌ها مسلح بودند. رهبر آن‌ها مگاپانوس بود. که بعداً فرماندار بابل شد.
استرابون اقوام کادوسی، آماردی، تپوری و کرتی را به عنوان اقوام کوهستان‌نشین ماد یاد می‌کند. استرابون می‌نویسد:
تمام مناطق این کشور به استثنای بخشی به سمت شمال که کوهستانی و ناهموار و سرد است و محل زندگی کوهنشینانی به نام کادوسی (Cadusii) و آماردی (Amardi) و تپوری (Tapyri) و کرتی (Cyrtii) و سایر مردمان دیگراست، حاصلخیز است.
استرابون اعتقاد دارد نواحی تپور و ری و دروازه کاسپین بخشی از سرزمین ماد بودند که اشکانیان بر آن سلطه یافتند و می‌نویسد:
مناطقی از کشور پارت، قومس (Comisene) و خوار (Chorene) است و می‌توان گفت کل منطقه‌ای است که تا دروازه کاسپین (Caspian Gates) و ری (Rhagae) و تپوری (Tapyri) گسترش می‌یابد، که قبلاً متعلق به ماد بود.
احمد کسروی در کتاب کاروند از قول استرابون می‌نویسد:
استرابون مورخ یونانی در کتاب جغرافیای خود که دو هزار سال پیش نوشته است، اقوام کوه نشین سرزمین ماد را بدینسان نام می‌برد: کردتیان، آماردان، تپوران، کادوسیان.
قدیمی‌ترین اسناد تاریخی مرتبط با مادها

نام ماد نخستین بار در متون شلمنسر سوم (۸۵۸–۸۲۴ پ. م) پادشاه آشور آمده است و در آن از مردم سرزمین مادا نام برده شده است. ساکنان این سرزمین به نام ماد شناخته شدند. سرزمین آذربایجان فعلی در شمال غربی فلات ایران را با نام ماد کوچک، تهران (ری)، حوزهٔ شمال غربی کویر مرکزی و همدان را با نام ماد بزرگ می‌شناختند. نخستین پایتخت کشور ماد هگمتانه نام داشت.
در دورهٔ نخستین، مرزهای غربی شاهک‌نشین‌های ماد که از یکدیگر مستقل بودند، از مرزهای غربی دشت همدان فراتر نمی‌رفتند. اطلاعات ما دربارهٔ حدود شمالی و شرق ماد بسیار اندک است. با این حال، سرزمین اصلی ماد، آن‌گونه که آشوری‌ها از اواخر سدهٔ نهم پ.م. تا آغاز سدهٔ هفتم پ.م. آن را می‌شناختند، از سوی شمال به گیزیل بوندا محدود می‌شد که گیزیل بوندا در کوه‌های قافلان‌کوه در شمال دشت همدان قرار داشت؛ از سوی غرب و شمال غرب نیز محدودهٔ آن از دشت همدان فراتر نمی‌رفت و به کوه‌های زاگرس محدود می‌شد؛ به جز در جنوب غربی که مادها تا دره‌های زاگرس را در اختیار داشتند که این مرز در دامنهٔ رشته‌کوه گرین واقع شده بود و ماد را از الیپی، پادشاهی‌ای در نواحی پیشه‌کوه به سمت جنوب کرمانشاه، جدا می‌کرد. از سوی جنوب نیز مرز ماد به منطقهٔ ایلامی سیماشکی محدود می‌شد که امروزه با درهٔ خرم‌آباد تطبیق داده می‌شود.
سالشمار

در سال ۶۳۳ پ.م. سکاها به سرزمین ماد حمله کردند. ۹ سال بعد در سال ۶۲۴ پ.م. مادها، سکاها را شکست داده و عقب می‌رانند.
در سال ۶۱۲ پ.م. ماد و بابل متحد شدند و هووخشتره به نینوا مرکز آشور حمله کرد و پادشاهی آشور را برانداخت.
در سال ۵۵۰ پ.م. ایشتوویگو آخرین شاه ماد پس از پنج سال جدال با پارسیان از کوروش شکست خورده و پیرو آن هگمتانه به تسخیر کوروش در می‌آید.
در سال ۱۵۵ پ.م. دوباره مهرداد یکم پادشاه اشکانی سرزمین ماد را تسخیر می‌کند.
دوره اول تهاجم به سرزمین ماد

آشوری‌ها تا پایان دوران حکومت آشور-ناصیر-پال دوم از قلل مرزی زاگرس نگذشته به نقاط دور دست ماد نفوذ نمی‌کردند. ولی بعد از آنکه پایگاه جنگی در زاموآ برای خود ایجاد کردند، در جهت سرزمین ماد و دریای خزر تهاجمات سریع به عمل آوردند. اتحادیه قبایل ماد تا حدود دهه سوم پ.م. برخوردی با آشور نداشت. در سال ۸۴۲ پ.م. شلمنسر سوم آشوب نامار را خاموش کرد و یانزی بیت‌همبان را که مجاور محل بود به پادشاهی نامار مستقر ساخت اما پیشوای (یانزی) مزبور در سال ۸۳۴ پ.م. از اطاعت آشور سرپیچی کرد و این بهانه‌ای برای نخستین لشکرکشی شلمنسر سوم به خاک ماد شد.
آشوری‌ها از سوی شمال‌شرقی و از طریق گردنه‌های کوه‌های خشمار به طرف نامار سرازیر شدند. آشوری‌ها دژهای نامار را تارومار کرده اموالی که در کوهستان‌ها مخفی شده بود، تصرف نمودند و این عملیات چنان سریع انجام گرفت که فرصتی برای اقدامات دیگر باقی ماند و لشکریان آشور به قصد غارت و چپاول بسوی داخل سرزمین ماد به حرکت درآمدند. محتملا یانزی (شاه) نامار به ماد گریخته بود و این خود بهانه‌ای برای حمله آشوری‌ها به آن سرزمین شد. لشکریان آشور در مرحله اول پیشرفت وارد کشور پارسوآ شدند و از ۲۷ شاهک آنجا خراج ستاندند.
در ادامه تجاوزات، آشوری‌ها از کوه‌ها گذشته به سرزمین مسی در قسمت علیای زرینه‌رود سرازیر شدند و سپس بسوی دیگر کوهستان‌ها و ناحیه آرازیاش و خارخار که در آن عهد به اتحادیه قبایل ماد تعلق داشت، حرکت کردند. منابع آشوری برای بار اول از سرزمین آمادای یاد می‌کنند. ظاهراً لشکر آشور به بخش علیای قزل‌اوزن نزدیک بیجار و شاید دره همدان کنونی نفوذ کردند.
سالنامه‌های شلمنسرسوم نام چهار دژ که وی در کشور مادها اشغال کرد، ذکر می‌کنند. آشوری‌ها عده‌ای از ساکنان را به بردگی بردند و بخش اعظم ساکنان و دامها علی‌رسم در کوه‌ها پنهان شده بودند و آشوری‌ها مدتی در دره‌ها یکه‌تازی کردند؛ حتی در خارخار تصویر شلمنسر را بر سنگ نقر کردند ولی با اینحال راه بازگشت پیش گرفتند و یانزی نامار را که به اسارت درآورده بودند، با خود بردند.
دوره اول تهاجم به سرزمین ماد > دایان آشور

لشکرکشی‌ها در سال‌های بعد ادامه یافت و سردار (تورتان) دایان آشور در سال ۸۲۷ پ.م. بسوی زاب بزرگ حرکت کرده سپس سرزمین گیلزان را در کرانه غربی دریاچه اورمیه را اشغال کرد. دایان آشور تعدادی دام‌های شاخدار و اسب از گیلزان و پادشاهی‌های مجاور تا آندیا بر مسیر سفلای رود قزل‌اوزن برسم خراج گرفت. در همان سال، جنگ داخلی‌ای در آشور آغاز شد و فقط شمشی ادد پنجم پادشاه جدید آشور موفق شد مجدداً قدرت حکومتی واحد را در سراسر خاک پادشاهی مستقر سازد.
ایشپوئینی پادشاه اورارتو، در دوران جنگ‌های داخلی آشور به کرانه‌های دریاچه ارومیه رفته و پادشاهی گیلزان را به اورارتو ضمیمه ساخت. ظاهراً شکست سختی به پادشاهی منائیان متحد آشور وارد کرد؛ زیرا که در دههٔ دوم سده نهم پ.م. شارسینا متحد استراتژیک اورارتو، شاه منائیان بوده است.
دوره اول تهاجم به سرزمین ماد > دایان آشور > شمشی ادد پنجم

شمشی ادد از کوه کولار گذشته هدایای تقدیمی بوشکیه، منائی، پارسوا را اخذ و از سرزمین میسیان گذر کرده دهکده‌ها و نقاط مسکونی بسیار آتش زد. آنگاه آشوری‌ها به کوهستان گیزیل‌بوندا که ناحیه مجاور دریاچه اورمیه را از سرزمین اصلی ماد جدا می‌کرده، روی آوردند. مهاجمان پس از آن‌که نخستین دژ کوهستانی ناحیه مزبور را به تصرف درآوردند، دو تن از پیشوایان گیزیل‌بوندا به منظور جلب عطوفت ایشان تعدادی اسب بارکش و عرابه به رسم هدیه تقدیم کردند ولی پیشوای سومی بنام پیریشاتی تصمیم گرفت که مقاومت کند اما شکست سختی متحمل و خود وی نیز اسیر شد. یکی دیگر از سران گیزیل‌بوندا اظهار انقیاد کرد و شمشی-ادد پنجم در قلعه وی که به سیبار موسوم بود، لوحی به پا داشت و تصویر خویش و نبشته‌هایی بر آن منقور ساخت. ظاهراً آشوری‌ها در مشرق قزل‌اوزن بودند و راه بسوی سرزمین ماد گشوده شده بود.
مادی‌ها تحت رهبری پیشوای اتحادیه قبایل قرار داشتند و این شخص هاناشیروکا نام داشت و مقرّ وی دژ ساگ بیتو بود. وی خواست در کوه‌های البرز پنهان شود ولی شاه آشور مادی‌ها را مجبور به پیکار کرد. به روایت لوح آشوری متجاوزان ۲۳۰۰ کشته و ۱۲۰۰ نقاط مسکونی را ویران کردند و ۱۴۰ سوار به اسیری گرفتند. پایداری مادی‌ها درهم شکسته نشد و مون سو آرتا فرمانروای آرازیاش هنگامی که آشوری‌ها در بازگشت از کوه‌های میان قروین و همدان عبور می‌کردند، راه را بر ایشان سد کرد ولی به این دسته از مادی‌ها ضربهٔ سختی وارد آمد. به موجب لوح نبشته ۱۰۷۰ تن کشته و عده کثیری را آشوری‌ها به بردگی بردند و تعدادی دام به رسم هدیه اخذ کردند.
هدف آشوری‌ها از حملات

این لشکرکشی‌ها برای آشور از سه جهت اهمیت داشت:
جلوگیری از امکان اتحاد میان مردم منائی و مادی از یک جهت و مقابله با قدرت فزاینده اورارتویی‌ها از جهت دیگر
غارت مردم و گرفتن بردگان
تدارک یک لشکرکشی علیه بابل که در آن زمان نامار را تحت فرمان و تسلط خویش درآورده بود. آن‌ها در ۸۱۹ پ.م. به بابل لشکرکشی کردند. این لشکرکشی بیشتر در خاک نامار جریان داشت. در سال‌های بعدی، آشوری‌ها به امور داخلی میان‌رودان سرگرم بودند ولی سرزمین ماد را هم از یاد نبردند.
شمشی ادد پنجم در سال ۸۱۰ پ.م. درگذشت و ادد نیراری سوم که کودکی خردسال بود، وارث تاج و تخت آشور گشت. در واقع، بیوه شمشی ادد، ملکه سمیرامیس، امور ملک را اداره می‌کرد. حکومت یک زن، در میان اقوام پیرامون که به سازمان پدرسالاری خو گرفته بودند، بر آن‌ها تأثیر عمیقی گذاشت و افسانه‌های فراوان دربارهٔ سمیرامیس، برای مدت‌ها در میان عموم شایع بود و حتی در عهد ما نیز در بعضی نقاط شایع هست.
آشوری‌ها قصد داشتند سرزمین ماد را کاملاً مطیع خویش سازند. متأسفانه دربارهٔ این لشکرکشی‌ها فقط یادآوری فهرست واری که در فهرست اسامی مردان سال به عمل آمده و همچنین از یک نبشته رسمی که اندکی مشروح‌تر است، اطلاعات مختصری وجود دارد. سمیرامیس و ادد نیراری پنج بار به خاک ماد لشکرکشی کردند. به گفته کتزیاس، سمیرامیس به نقاط دور دست مشرق تا باکتریا لشکر کشید و جنگ کرد. گرچه اعتماد به گفته‌های کتزیاس دشوار است ولی احتمالاً تا حدی روایت موثقی را نقل کرده است؛ زیرا در فاصله سال‌های ۸۰۲ پ.م. و ۷۸۸ پ.م. آشوری‌ها پیشرفت مهمی بسوی مشرق کردند؛ گرچه گمان نمی‌رود به اراضی اصلی باکتریا دست یافته باشند.
به هر صورت، روایتی که دربارهٔ تسخیر ماد توسط سمیرامیس در میان مردم شایع بوده و کتزیاس نقل کرده، اساساً صحیح است؛ گرچه مؤلف مزبور به رسم خویش، بر آن پایه افسانه طویلی ساخته و پرداخته است.
یک متحد استراتژیک برای قبایل ماد

قبایل ماد هیچگاه نتوانستند به حاکمان منائی اعتماد کنند. منائی‌ها خود نیز در سیطره آشوری‌ها بودند؛ بدین سبب، حضور یک نیروی سیاسی، نظامی جدید می‌توانست معادلات را به نفع اتحادیه قبایل ماد بهبود بخشد. در دوران شکست و سرشکستگی مادی‌ها یک نیروی سیاسی جدید وارد درگیری با آشور شد و آن کسی نبود جز اورارتویی‌ها. دوران حکومت ادد نیراری سوم پادشاه آشور با آغاز تهاجم منوآ به جنوب شرقی آشور مصادف بود. ادد نیراری یا مادرش ملکه سمیرامیس با منوآ دوبار در منائی، پنج‌بار در خوبوشکیه، یک بار در دره علیای فرات پیکار کردند. همچنین شلمنسر چهارم جانشین ادد نیراری سوم نیز با اورارتو در جنگ بود ولی موفق نبود. در آن دوران اورارتو برای آشور خطری جدی بشمار می‌رفت؛ بنابراین، به‌طور طبیعی از میزان فشار حداکثری آشوری‌ها بر قبایل ماد تا حدی کاسته شد و ایشان توانستند با آزادی عمل بیشتر به آینده خویش بیندیشند و تصمیمات درست در جهت رهایی اتخاذ نمایند.
وقایع آغاز قرن هشتم یا ۷۹۹ پ.م. از لحاظ تاریخ ماد اهمیت فوق‌العاده داشت. در آن دوران که ماد هنوز برای مبارزه با دشمن خطرناکی چون آشور متحد و آماده نبود و پادشاهی نظامی آشور آن سرزمین را هدف چپاول و غارت‌گری‌های منظم قرار داده، مرتباً قطعاتی از خاک آن را متنزع می‌نمود، تهاجم اورارتو منجر به ایجاد حایلی میان آشور و ماد گشت و بدین منوال ماد از این‌که تحت انقیاد آشور درآید نجات یافت و چون خود اورارتویی‌ها از لحاظ قوم ماد به صورت بزرگ‌ترین خطر درآمدند مبارزه آزادی طلبانه منائی‌ها این خطر جدید را از قبایل سرزمین ماد دور ساخت. اورارتویی‌ها بیشتر اراضی منائی‌ها را به زیر فرمان خود درآوردند و مجدداً جسارت کرده به سرحددات بابل در دره دیاله حمله کردند، رقابت دو امپراتوری کشور گشا یعنی آشور و اورارتو به مادی‌ها و منائی‌ها کمک کرد.
شکست سختی که لشکریان تیگلات پیلسر سوم در سال ۷۴۳ پ.م. به اورارتو وارد آوردند، به دعاوی اورارتو در مورد سیطره بر منائی‌ها پایان بخشید و دوران رونق و شکفتگی دولت منائی‌ها آغاز گردید و در آن عهد از حیث نیرو و اهمیت چندان از اورارتو و آشور عقب نبود. اطلاعات بعدی راجع به ماد و منائی مربوط به سال ۷۱۹ پ.م. است.
فرهنگ و تمدن مادها

در پایان قرن ششم پ.م. در قلمرو اتحادیه قبایل ماد افراد جامعه به‌طور کلی به دامداری اشتغال داشتند، گرچه از زراعت که بر پایه آبیاری مصنوعی بوده نیز اطلاع داشتند. پرورش اسب اهمیت خاص داشت دام‌های بزرگ شاخدار و گوسفند نیز پرورش می‌دادند. با پرورش شتران دوکوهان باکتریایی نیز آشنا بودند. پیشه‌ها بر خلاف نواحی غربی و شمال‌غربی ـ یعنی حدود کردستان و آذربایجان ـ رونقی نداشت و چندان در ماد تکامل نیافته بود.
ارتش هنوز از مردم جدا نشده بود. اصطلاح کاره که در کتیبه بیستون به کار رفته هم، به معنی «لشکر» است و هم به معنی «مردم». ظاهراً سپاهیان از داوطلبان قبایل بودند. به گفته هرودوت در قرن هفتم پ.م. تقسیم‌بندی ارتش ماد از روی بستگی قبیله‌ای بود؛ نه نوع سلاح. هر فرد آزادی که قادر به حمل سلاح بود، سپاهی محسوب می‌شد. تصادفی نیست که آشوری‌ها دائماً نام مادی‌ها را نه تنها با صفت دور بلکه نیرومند نیز موصوف می‌سازند. این می‌رساند که مادی‌ها برغم تفرقهٔ ظاهری و تقسیم به کشورهای کوچک متحد بوده‌اند. به دیگر سخن … اینکه با وجود حفظ و ذکر نام‌های متصرّفات کوچک، اصطلاح مادای را نیز به موزات آنها به کار می‌برند و مادها را به صفت نیرومند موصوف می‌سازند، می‌رساند که موجودیت اتحادیه قبایل ماد به‌طور کلی محفوظ مانده بود.
دوره دوم تهاجم به سرزمین ماد

در سال ۷۴۴ پ.م. سپاه تیگلات پیلسر سوم به‌سوی درهٔ رود دیاله حرکت کرده و وارد سرزمین پارسوآ شد؛ سرزمین مفتوح جزو خاک آشور گشت. سال‌نامه‌های تیگلات-پیلسر سوم به‌صورت ناقصی (نوشته‌های بریده‌بریده‌ای بر الواح نیمه‌سترده) یافت شده است. شرادر و روست حدس زده‌اند که تیگلات پیلسر به تصرف پارسوآ اکتفا نکرده، به داخل سرزمین ماد نفوذ کرده است. در این سال‌نامه‌ها با جملات بریده‌بریده‌ای از تصرف دهکدهٔ آرازیاش یاد شده که مردم آن علیه بی‌سی‌خادیر فرمان‌فرمای کیشه‌سو خروج کرده بودند؛ سپس دربارهٔ فرار راماتئا فرمان‌فرمای آرازیاش سخن به میان آمده و ضمناً گفته شده که در دهکده‌های وی، گذشته از اسبان و دام‌های شاخ‌دار، ذخایر سنگ لاجورد باکتریا نیز به چنگ مهاجمان افتاده است. در متن به‌صراحت آمده که آخرین نقطهٔ لشکرکشی دژ مادی زاگروتی بوده است؛ سپس آشوری‌ها راه بازگشت پیش گرفتند.
در ادبیات

در برخی اشعار و متون به سرزمین ماه، مای یا ماد اشاره شده است:
سوزنی سمرقندی در بیتی از این سرزمین در کنار دماوند به عنوان سرزمینی یاد می‌کند که به سحر و جادو شهرت دارد:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| به چیست گویی سحر حلال در ره شعر |  | چنان نمایم کز مای یا دماوندم |
نگارخانه

سر مفرغی کشف شده از همدان
یک دژ مادی واجد حصار
اسبان و سران مادی
یک سوار مادی
طرحی از افراد مادی
جنگجویان مادی در دولت هخامنشی
خزر و پیرامون آن، اسناد آذربایجانی
موقعیت رودخانه آماردوس در سرزمین ماد
نقشه قدیمی از موقعیت اقوام ماد در شمال و شمال غربی ایران
موقعیت مادها در نقشه بطلمیوس
مناطق ماد نشین
محاصره و تسلیم شدن یکی از شاهکان اتحادیه قبایل ماد
مجازات پیشوایان مادی اسیر
اسارت و کوچاندن سکنه ماد توسط آشوری‌ها
دورنیه دو ۲۱۴

| دورنیه دو ۲۱۴ | دورنیه دو ۲۱۴ |
| --- | --- |
کاربری: قایق پرنده و حمل و نقل دوربرد
تولیدکننده: دورنیه فلوکتسایک‌ورک
کاربر اصلی: نیروی هوایی آلمان نازی
تعداد ساخته‌شده: ۰
دورنیه دو ۲۱۴ (به انگلیسی: Dornier_Do_214) یک هواگرد از نوع قایق پرنده و حمل و نقل دوربرد ساخت شرکت دورنیه فلوکتسایک‌ورک در آلمان است. در مجموع، تعداد ۰ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
هادس (بازی ویدئویی)
روند بازی

هیدیس، یک بازی در سبک نقش‌آفرینی اکشن و روگ‌لایک با مبارزات هک اند اسلش است که بازیکن کنترل شخصیتی به نام زاگرئوس را در سرزمین زیرین به دست دارد. بازیکن باید شخصیت اصلی داستان را از سرزمین زیرین خارج کند و به سطح زمین برساند. او باید از دخمه به دخمه عبور کرده و با هیولاها، مردگان، موجودات اساطیری یونان و قهرمانان نامی که پدرش، هیدیس اجیر کرده، مبارزه کند تا به هدف خود برسد. همچنین در این راه افرادی همچون خدایان المپ، آشیل و دوستش پاتروکلوس، سیزیف و غیره در این راه با راهنمایی‌ها و هدایا کمک می‌کنند.
فعل ناگذر

فعل ناگُذر یا فعل لازم فعلی است که به مفعول نیازی نداشته باشد و برای کامل شدن معنی جمله‌ای که در آن قرار گرفته فقط نیاز به نهاد باشد. مانند آمدن (پرویز [نهاد] آمد [فعل]). برعکس فعل‌های ناگذرا، فعل‌های گذرا (متعدی) برای کامل شدن معنی، به مفعول نیاز دارند. مانند: آوردن (پرویز [نهاد] گل [مفعول] را [نشانه مفعولی] آورد [فعل و مفعول]
فعل‌های لازم به مفعول، متمم یا مسند نیاز ندارند. کاربرد این نقش‌ها با فعل ناگذرا اشتباه است. فعل‌های ناگذرا بیشتر به فعل‌هایی گفته شده‌اند که نشان‌دهندهٔ عملی باشند که طی آن نوعی تغییر در وضعیت و خصوصیات فاعل به وجود می‌آورد. به‌طور مثال نشستن و برخاستن که تغییر وضعیت او را نشان می‌دهد.
نمونه فعل‌های ناگذرا: رفت، مرد، آمد، نشست، برخاست، خوابید، دوید و چرخید.
فعل از لحاظ ساخت در ادبیات فارسی دارای چهار گونه دیگر نیز هست.