stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
والنزوئلا

| والنزوئلا | والنزوئلا |
| --- | --- |
Highly urbanized city: Highly urbanized city
City of Valenzuela، Lungsod ng Valenzuela: City of Valenzuela، Lungsod ng Valenzuela
Clockwise from top-left: Hall of Justice; Pío Valenzuela Residence; People's Park; San Diego de Alcala Church ; Valenzuela City Hall: Clockwise from top-left: Hall of Justice; Pío Valenzuela Residence; People's Park; San Diego de Alcala Church ; Valenzuela City Hall
  پرچممهر:   پرچممهر
نام مستعار: "Northern Gateway to Metropolitan Manila" "The Vibrant City" "The City of Discipline": نام مستعار: "Northern Gateway to Metropolitan Manila" "The Vibrant City" "The City of Discipline"
شعار(ها): "Tayo na, Valenzuela!" "Valenzuela, May Disiplina": شعار(ها): "Tayo na, Valenzuela!" "Valenzuela, May Disiplina"
سرود: Himig Valenzuela Valenzuela Hymn : سرود: Himig Valenzuela Valenzuela Hymn 
Map of کلانشهر مانیل with والنزوئلا highlighted: Map of کلانشهر مانیل with والنزوئلا highlighted
OpenStreetMap: OpenStreetMap
Country:  فیلیپین
Region: کلانشهر مانیل
Province: none (Former part of Bulacan province until 1975)
District: 1st and 2nd districts
Founded: November 12, 1623
Cityhood and HUC: December 30, 1998
بنیان‌گذار: Juan Taranco and Juan Monsód
همنام: Pío Valenzuela
Barangays: 33 (see Barangays)
حکومت : حکومت 
 • نوع: Sangguniang Panlungsod
 • Mayor: Rexlon T. Gatchalian
 • Vice Mayor: Lorena C. Natividad-Borja
 • Representative, 1st District: Lorena C. Natividad-Borja
 • Representative, 2nd District: Eric M. Martinez
 • Electorate: ۴۴۳٬۶۱۱ voters ([[Philippine general election, خطا: زمان نامعتبر|خطا: زمان نامعتبر]])
مساحت : مساحت 
 • کل: ۴۷٫۰۲ کیلومتر مربع (۱۸٫۱۵ مایل مربع)
 • رتبه: 119th of 145 cities
ارتفاع: ۲۲ متر (۷۲ فوت)
جمعیت (خطا: زمان نامعتبر سرشماری): جمعیت (خطا: زمان نامعتبر سرشماری)
 • کل: ۷۱۴۹۷۸
 • رتبه: 13th of 145 cities
 • تراکم: ۱۵۰۰۰/کیلومتر مربع (۳۹۰۰۰/مایل مربع)
 • Households: ۱۹۳۰۲۵
اهلیت‌نام(ها): Valenzuelaño Valenzuelano
Economy: Economy
 • Income class: 1st city income class
 • Poverty incidence: 3.56% (2015)
 • Revenue (₱): ₱۶٬۱۰۹٬۲۹۶٬۳۳۸٫۲۵ (۲۰۲۲)
 • Assets (₱): ₱۱۲٬۸۸۵٬۳۰۸٬۸۲۲٫۳۷ (۲۰۲۲)
 • Liabilities (₱): ₱۵٬۱۷۵٬۰۶۸٬۰۶۰٫۳۰ (۲۰۲۲)
 • Expenditure (₱): ₱۵٬۴۰۹٬۱۷۷٬۵۹۶٫۴۳ (۲۰۲۲)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۸ (PST)
PSGC: 137504000
IDD : کد منطقه : +63 (0)02
Native languages: زبان تاگالوگ
وبگاه: valenzuela.gov.ph
والنزوئلا (Valenzuela) یکی از شهرهای فیلیپین است. این شهر یکی از ۱۶ شهر مجاور هم در جزیره لوزون است که بر روی هم، ناحیه پایتختی ملی فیلیپین را تشکیل می‌دهند. والنزوئلا در حدود ۱۴ کیلومتری شمال پایتخت این کشور شهر مانیل قرار گرفته است. این شهر یک شهر درجه یک محسوب می‌شود که این دسته‌بندی بر اساس جمعیت و درآمد است. عمده ساکنان این شهر مردم تاگالوگ هستند.
با توجه به قرارگیری این شهر در کلانشهر مانیل، رشد صنعتی و مهاجرپذیر آن قابل توجه بوده است.
ذکر اسامی نواحی

در اسپانیایی، واژه Valenzuela مصغری از والنسیا است. Valenzuela همچنین نام خانوادگی Pío Valenzuelaیک پزشک تاگالوگ بود که یکی از رهبران کاتیپونن محسوب می‌شود.
والنزوئلا در گذشته پولو Polo نامیده می‌شد. نام پولو مشتق شده بود از زبان تاگالوگ (واژه pulô) که به معنی جزیره است.
ذکر اسامی نواحی > آب و هوا

| داده‌های اقلیم Valenzuela, Philippines> ماه | داده‌های اقلیم Valenzuela, Philippines> ژانویه | داده‌های اقلیم Valenzuela, Philippines> فوریه | داده‌های اقلیم Valenzuela, Philippines> مارس | داده‌های اقلیم Valenzuela, Philippines> آوریل | داده‌های اقلیم Valenzuela, Philippines> مه | داده‌های اقلیم Valenzuela, Philippines> ژوئن | داده‌های اقلیم Valenzuela, Philippines> ژوئیه | داده‌های اقلیم Valenzuela, Philippines> اوت | داده‌های اقلیم Valenzuela, Philippines> سپتامبر | داده‌های اقلیم Valenzuela, Philippines> اکتبر | داده‌های اقلیم Valenzuela, Philippines> نوامبر | داده‌های اقلیم Valenzuela, Philippines> دسامبر | داده‌های اقلیم Valenzuela, Philippines> سال |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| میانگین بیش‌ترین °C (°F) | ۲۹٫۸  (۸۶) | ۳۰٫۷  (۸۷) | ۳۲٫۴  (۹۰) | ۳۳٫۹  (۹۳) | ۳۳٫۸  (۹۳) | ۳۲٫۲  (۹۰) | ۳۱٫۱  (۸۸) | ۳۰٫۶  (۸۷) | ۳۰٫۷  (۸۷) | ۳۱٫۰  (۸۸) | ۳۰٫۶  (۸۷) | ۲۹٫۹  (۸۶) | ۳۱٫۳۹  (۸۸٫۵) |
| میانگین روزانه °C (°F) | ۲۵٫۶  (۷۸) | ۲۶٫۰  (۷۹) | ۲۷٫۴  (۸۱) | ۲۸٫۹  (۸۴) | ۲۹٫۲  (۸۵) | ۲۸٫۳  (۸۳) | ۲۷٫۵  (۸۲) | ۲۷٫۳  (۸۱) | ۲۷٫۳  (۸۱) | ۲۷٫۳  (۸۱) | ۲۶٫۸  (۸۰) | ۲۶٫۰  (۷۹) | ۲۷٫۳  (۸۱٫۲) |
| میانگین کم‌ترین °C (°F) | ۲۱٫۴  (۷۱) | ۲۱٫۴  (۷۱) | ۲۲٫۵  (۷۳) | ۲۳٫۹  (۷۵) | ۲۴٫۷  (۷۶) | ۲۴٫۵  (۷۶) | ۲۴٫۰  (۷۵) | ۲۴٫۰  (۷۵) | ۲۳٫۹  (۷۵) | ۲۳٫۶  (۷۴) | ۲۳  (۷۳) | ۲۲٫۲  (۷۲) | ۲۳٫۲۶  (۷۳٫۸) |
| بارندگی میلی‌متر (اینچ) | ۱۸  (۰٫۷۱) | ۱۰  (۰٫۳۹) | ۱۳  (۰٫۵۱) | ۳۰  (۱٫۱۸) | ۱۵۹  (۶٫۲۶) | ۳۱۸  (۱۲٫۵۲) | ۴۷۷  (۱۸٫۷۸) | ۵۰۳  (۱۹٫۸) | ۳۶۹  (۱۴٫۵۳) | ۱۹۴  (۷٫۶۴) | ۱۴۰  (۵٫۵۱) | ۶۵  (۲٫۵۶) | ۲٬۲۹۶  (۹۰٫۳۹) |
[نیازمند منبع]: [نیازمند منبع]
جمعیت

بر اساس سرشماری ۲۰۱۵، جمعیت کل شهر والنزوئلا ۶۲۰٬۴۲۲ بوده است که در ناحیه کلانشهری مانیل هفتمین شهر بزرگ و در فیلیپین سیزدهمین شهر بزرگ محسوب می‌شود. نرخ رشد سالانه یک ۱٫۴۵٪ است.
مناسه (پادشاه یهودا)

| مناسه | مناسه |
| --- | --- |
پادشاه یهودا: پادشاه یهودا
سلطنت: ۶۹۷–۶۴۳ پ. م
پیشین: حزقیا
جانشین: آمون
زاده: ح. ۷۰۹ پ. م احتمالاً اورشلیم
درگذشته: ح. ۶۴۳ پ. م احتمالاً اورشلیم
خاندان: سلسله داوود
پدر: حزقیا
مناسه (به عبری: מְנַשֶּׁה‎) چهاردهمین پادشاه پادشاهی یهودا و بزرگ‌ترین پسر حزقیا بود. او در سن ۱۲ سالگی پادشاه شد و ۵۵ سال سلطنت کرد.
روابط با آشور

هنگامی که سلطنت مناسه آغاز شد، سناخریب پادشاه آشور بود. در اسناد آشوری از مناسه به عنوان یکی از وابستگان معاصر و وفادار اسرحدون، پسر و جانشین سناخریب یاد شده‌است. اسناد آشوری مناسه را در میان بیست و دو پادشاهی که جهت تهیه مصالح برای پروژه‌های ساختمانی اسرحدون همکاری می‌کردند، فهرست می‌کنند. اسرحدون در سال ۶۶۹ پیش از میلاد درگذشت و پسرش آشوربانی‌پال جانشین او شد. او نیز از مناسه به عنوان یکی از چندین دست‌نشانده خود نام می‌برد که به لشکرکشی او علیه مصر کمک کردند.
آنکیدو دارش

| آنکیدو دارش | آنکیدو دارش |
| --- | --- |
زاده: ۱۳۵۷ تهران
پیشه(ها): نوازنده و آهنگساز
ساز(ها): ویولنسل
ناشر(ان): نشر موسیقی هرمس
آنکیدو دارش (به آسوری: ܐܢܟܝܕܘ ܕܐܪܐܣܗ) (زادهٔ ۱۳۵۷) نوازندهٔ ویولنسل و آهنگساز ایرانی آشوری‌تبار است. دارش دانش‌آموختهٔ کارشناسی موسیقی از واحد تهران مرکزی دانشگاه آزاد اسلامی است. او در سال ۱۳۸۷ برای آهنگسازی نمایش متابولیک برندهٔ تندیس بهترین موسیقی در بخش مسابقهٔ بین‌المللی از بیست و هفتمین جشنواره تئاتر فجر و در سال ۱۳۹۶ برای آهنگسازی نمایش آکواریوم برندهٔ تندیس بهترین موسیقی در بخش مسابقهٔ تئاتر ایران (الف) از سی و سومین جشنوارهٔ تئاتر فجر شد.
آثارشناسی > موسیقی فیلم

آندرانیک
کله سرخ
گس
آثارشناسی > آلبوم‌ها

نقاشی موسیقی
یک قاشق مربا
فراتر از یک باشگاه
لوکیوس یونیوس بروتوس

| لوکیوس یونیوس بروتوس | لوکیوس یونیوس بروتوس |
| --- | --- |
احتمالاً سردیس متعلق به وی که در موزه‌های کاپیتولین نگهداری می‌شود. تندیس سیاه رنگ است هرچند خود بروتوس سیاهپوست نبوده‌است.: احتمالاً سردیس متعلق به وی که در موزه‌های کاپیتولین نگهداری می‌شود. تندیس سیاه رنگ است هرچند خود بروتوس سیاهپوست نبوده‌است.
کنسول جمهوری روم: کنسول جمهوری روم
دوره مسئولیت ۵۰۹ قبل از میلاد – ۵۰۹ قبل از میلاد همکار لوکیوس تارکوئینیوس کولاتینوس پوبلیوس والریوس پوبلیکولا: دوره مسئولیت ۵۰۹ قبل از میلاد – ۵۰۹ قبل از میلاد همکار لوکیوس تارکوئینیوس کولاتینوس پوبلیوس والریوس پوبلیکولا
پس از: تأسیس سمت
پیش از: اسپوریوس لوکرتیوس تری‌کیپیتینوس
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: سدهٔ ششم قبل از میلاد روم باستان
درگذشته: ۵۰۹ ق.م. جنگل آرسیا، رم
فرزندان: تیتوس، تیبریوس
لوکیوس یونیوس بروتوس (به لاتین: Lucius Iunius Brutus) یک سردار رومی بود که از تجاوزِ سکستوس به لوکرتیا انتقام کشید و تارکوئینیوس متکبر، هفتمین پادشاه روم، را بیرون کرد و جمهوری روم را بنیان گذاشت و نخستین کنسولش شد. او یکی از اجداد خاندان رومی یونیا بود، خاندانی که شامل دکیموس یونیوس بروتوس آلبینوس و مارکوس یونیوس بروتوس ــ مبدعان اصلی ترور ژولیوس سزار ــ می‌شود.
در دوران پادشاهی روم

او در زمان پادشاهی دایی‌ مستبدش، لوکیوس تارکوئینیوس متکبر، می‌زیست که از ۵۳۴ ق.م. تا ۵۰۹ ق.م. سلطنت کرد. دایی‌اش هفتمین و البته ستمگرترین پادشاه روم بود که علاقهٔ زیادی به طرح‌های جاه‌طلبانه و جنگجویانه داشت. او بر دولت‌شهر گابیئی و بر وُلسکیان و روتولان هجوم برد و کوشید شهرشان آردئا را باحمله‌ای تصرف کند، اما جنگ طول کشید و فرساینده شد. پس سعی کرد شهر را با محاصره تسلیم خود کند. برای همین، اردوگاه‌هایی پیرامون آن شهر برپا کرد و سپاهیان را در آن‌ها اسکان داد و خود نیز در اردوگاه ماند، و چون جنگْ بیشتر فرساینده بود تا خونین، به سربازان مرخصی بسیار می‌دادند. در جریان یک باده‌گساری در خیمهٔ فرماندهان، بحث همسرانِ هریک از شاهزادگان به‌میان آمد. آنگاه، هریک با گزافه‌گوییْ زیبایی و کمالات و اخلاقِ همسرِ خودش را ستود و بعد که مجادله داغ شد، لوکیوس تارکوئینیوس کولاتینوس ــ پسرِ پسر عموی پادشاه ــ پیشنهاد کرد که همگی به‌خانهٔ همدیگر بروند و یواشکی رفتار زنانشان را ببینند تا معلوم شود که همسر کدام‌یک از بقیه زیباتر و بااخلاق‌تر است ـ او مطمئن بود که همسر خودش، لوکرتیا، باکمالات‌تر و عفیف‌تر از همسر بقیه است. شاهزادگان پیشنهادش را پذیرفتند و از اردوگاه (در آردئا) به‌سوی روم راه افتادند تا یواشکی همسران یکدیگر را دید بزنند و ببینند که هریک، در غیاب شوهرش، به چه‌کاری مشغول است. آنان دیدند که همسرانِ هرکدامشان فقط مشغول عیاشی با همسالانشان هستند. سپس به‌سوی کولاتیا (منزل کولاتینوس) تاختند تا به خانهٔ کولاتینوس هم بروند و همسر او، لوکرتیا، را هم ببینند و بعد دربارهٔ زنانشان جمع‌بندی کنند. شب‌هنگام، وقتی به خانهٔ کولاتینوس رسیدند، دیدند که لوکرتیا تا پاسی از شب مشغول رشتن پشم است و به کنیزانش هم کمک می‌کند. پس همسرِ کولاتینوس در مسابقهٔ فضیلت زنانه پیروز شد، و کولاتینوس به خودش بالید. سپس به‌سوی اردوگاه در آردئا بازگشتند.
در دوران پادشاهی روم > تجاوز پسر شاه به لوکرتیا

اما چند روز بعد، جوان‌ترین پسرِ پادشاه، سکستوس تارکوئینیوس، مخفیانه و بی‌آنکه کولاتینوس بداند، به کولاتیا بازگشت و از آن زن عفیف و زیبا خواست به زنا رضایت دهد. چون زن مخالفت کرد، سکستوس شمشیر کشید و او را به تجاوز تهدید کرد، اما زن به‌قیمت جانش نیز تسلیم بدکاری نشد. پس سکستوس او را تهدید به آبروریزی، به‌عنوان آخرین حربه، کرد و گفت که وقتی او را کشت، جنازهٔ لختِ یک غلام را کنارش قرار می‌دهد تا همه بگویند که او در جریان یک زنا، آن هم با یک غلام، کشته شده‌است. لوکرتیا دید که نه‌تنها جان که آبرویش نیز در خطر است، به‌ناچار به زنا رضایت داد. پس از آن، سکستوس، شادمان از مقهور کردن عفت زن، از کولاتیا رفت. لوکرتیا، که بسیار افسرده شده بود، پیکی نزد شوهرش کولاتینوس، در اردوگاه آردئا، و نزد پدرش لوکرتیوس، در روم، فرستاد و از آنان خواست که باشتاب به کولاتیا بیایند، و البته هرکدام یک مرد صمیمی و قابل‌اعتماد با خودش بیاورد. پس آن دو لوکیوس یونیوس بروتوس و پوبلیوس والریوس پوبلیکولا را برگزیدند و با هم، چهار نفری، به منزل لوکرتیا درآمدند. آنجا، لوکرتیا ماجرای تجاوز پسر پادشاه را برایشان شرح داد و از آنان خواست که انتقام او را از سکستوس بِکشند. پس چون آن چهار مرد سوگند انتقام‌گیری خوردند، لوکرتیا خنجری را که زیر جامه‌اش پنهان کرده بود در قلبش فروکرد و خودکشی کرد تا ثابت کند که فقط به‌خاطر حفظ آبرویش مجبور به تن دادن به رابطه با سکستوس شده بود، و گرنه به‌هیچ‌روی راضی به رابطه نبوده‌است.
در دوران پادشاهی روم > انقلاب و براندازی

در حالی‌که همسر و پدرِ لوکرتیا مشغول شیون و زاری بودند، بروتوس خنجر را از قلب لوکرتیا درآورد و جلوی خود گرفت و به خون زن قسم خورد که انتقامش را می‌کشد و اجازه نمی‌دهد خاندان تارکوئینیان یا هر خاندان دیگری بر روم حکومت کنند. سپس، این چهار مرد جنازهٔ لوکرتیا را برداشته تا میدان عمومی شهر کولاتیا بردند و در معرض دید عموم گذاشتند و هریک از ددمنشی و گستاخی خاندان شاه دادوناله سرداد و کمک خواست ـ خاصه بروتوس از آنان خواست که، به‌جای گریستن بر جنازهٔ زن، دست به شمشیر ببرند و خاندان فاسد شاه را خلع کنند. پس عدهٔ زیادی از جوانان داوطلب شدند و سپاهی تشکیل داده به‌سوی روم راه افتادند. از قضا، چنان‌که پیش‌تر گفته شد، سپاه روم و پادشاهش، چند کیلومتر دورتر، مشغول محاصرهٔ شهر آردئا بودند و از شورش اهالی کولاتیا و حرکتشان به‌سوی روم خبر نداشتند. وقتی سپاه داوطلب کولاتیا به روم درآمد، چون مردم روم می‌دیدند که بروتوس و کولاتینوس و لوکرتیوس و پوبلیکولا ـ چهار تن از اشراف روم ـ در خط مقدم آن سپاه می‌آیند، تعجب کردند. بروتوس رومیان را به میدان مرکزی فراخواند و همان نطقی که برای اهالی کولاتیا ایراد کرده بود را برای رومیان هم کرد و از آنان خواست شمشیر بدست بگیرند و رأی به خلع قدرت لوکیوس تارکوئینیوس متکبر و، کلاً، خاندان تارکوئینیان بدهند. رومیان نیز پذیرفتند و با همسر و پدر لوکرتیا همدردی کرده رأی به خلع قدرت تارکوئینیوس ــ که با پسرانش در آردئا بود ــ دادند. وقتی این اخبار انقلابی را به تارکوئینیوس رساندند، او دستپاجه و هراسان با گارد وفادارش به‌سوی روم به‌راه افتاد تا شورش را بخواباند. اما دروازه‌های روم را به رویش بستند و حکم تبعیدش را قرائت کردند و اکثریت سپاهش، که در اردوگاه آردئا مانده بود، نیز با انقلابیان همدلی کرد و به شاه پشت کرد، و او مجبور شد با پسرانش به کائره، از دولت‌شهرهای اتروسکان و واقع در شمال روم، برود. بدین‌سان، دوران پادشاهی روم (۷۵۳ تا ۵۰۹ ق. م) به‌پایان رسید و جمهوری روم تأسیس شد.
پس از تأسیس جمهوری > تشکیل مقام کنسولی

در حکومت جدید، بجای یک پادشاه مطلقه دو کنسول در رأس قدرت بودند که هر دو به‌دست مردم و در مجمعی موسوم به مجمع کنتوریاها گزینش می‌شدند و اقتدارشان محدود به یک‌سال بود. نخستین کنسولان این جمهوری بروتوس (انتقام‌جوی لوکرتیا) و کولاتینوس (شوهر لوکرتیا) بودند. تاریخ‌نگار رومی سدهٔ یکم قبل از میلاد، تیتوس لیویوس، در کتاب از پیدایش روم می‌گوید که پس از تأسیس جمهوری نمایان‌ترین تفاوتی که با دوران پادشاهی روم پدید آمد این بود که قدرت شخص اول مملکت (=کنسول) محدود به یک سال شد، و گرنه در باقی موارد نخستین کنسولانِ جمهوری از همان اقتدارات و امتیازات و نمادهای پادشاه (از جمله تبردار) برخوردار بودند؛ مثلاً به یکی از آن دو کنسول (=بروتوس) دوازده تبردار دادند که در دولت پادشاهی نیز همین تعداد تبردار همراه شاه بودند.
پس از تأسیس جمهوری > تلاش‌های خاندان شاه برای بازگشت به قدرت

درحالی‌که رومیان تردید نداشتند که به‌زودی تارکوئینیان بر سر بازپس‌گیری تاج‌وتختشان جنگی با ایشان به‌راه خواهند انداخت، تارکوئینیان به‌جای جنگ به توطئه متوسل شدند. ماجرا از این قرار بود که در روم چند جوانِ اشرافی بودند که در زمان سلطنت تارکوئینیوس همسن و هم‌بازی پسران پادشاه بودند و به خوشگذرانی و آداب‌ورسوم شاهانه خو گرفته بودند؛ و حالا که ولی‌نعمتشان خلع و سفره‌شان برچیده شده بود، شاکی بودند که «آزادیِ شهروندان به اسارتمان انجامیده‌است.» ازقضا، همین زمان، تعدادی فرستاده ازجانب خاندان شاه آمدند که، بدون اشاره به بازگشت تارکوئینیان، خواستار استرداد اموال شاه مخلوع شدند. سنای روم در باب این تقاضا چند روز بحث و نظرخواهی کرد. سناتورها چنین حساب‌وکتاب می‌کردند که در صورت عدم استرداد اموال شاه، ممکن است خاندان شاه این عدم استرداد را بهانهٔ جنگ قرار دهد، اما در صورت استرداد ممکن بود این اموال خرج تأمین لوازم و تدارکات جنگی شود. در این چند روزی که سنا مشغول بحث بود، آن فرستادگان به‌کار دیگری می‌پرداختند: آشکارا استرداد اموال را می‌خواستند اما در نهان مشغول طرح‌ریزی برای بازگرداندن خاندان شاه بودند و چند جوانان اشرافی را با خود همراه کردند.
قرار شد برادرانْ ویتلیان و اکوئیلیان کار توطئه را انجام دهند. از قضا، خواهرِ ویتلیانْ همسر بروتوس بود. این زن از ازدواجش با بروتوس دو پسر به‌نام‌های تیتوس و تیبریوس داشت. دایی‌ها این دو پسر را نیز وارد توطئه کردند. در این میان، سنا تصمیم گرفت دارایی‌های تارکوئینیان را مسترد دارد؛ پس فرستادگان، به‌بهانهٔ آماده کردن وسایط نقلیهٔ لازم برای انتقال اموال تارکوئینیان، کمی دیگر در روم ماندند. این فرستادگان از توطئه‌گران خواستند که نامه‌هایی به خط خودشان برای تارکوئینیوس بنویسند تا او باور کند که ایشان واقعاً عزم قوی برای اجرای توطئه دارند و در هنگام ورود احتمالی خود و خاندانش به روم دستشان را در پوست گردو نمی‌گذارند. اما وقتی رسولان با توطئه‌چینان بر سر ضیافت شامی بودند، یکی از غلامان از ماجرا اطلاع یافت و کنسولان را خبر کرد. پس کنسولان فوراً از خانه راهی شدند و تمام توطئه‌گران را، به‌انضمام سفرای تارکوئینیوس، زنجیر کردند و توطئه خنثی شد.این‌بار، خشم سناتورها را فرا گرفت و ایشان تصمیم گرفتند اموال تارکوئینیان را بازپس ندهند، بلکه میان توده‌ها تقسیمش کنند تا نفرت میان خاندان شاهی و توده‌ها زیاد شود و هرگونه شانس صلح با شاه از بین برود.
پس از تأسیس جمهوری > مجازات فرزندان

توطئه‌گران نیز به مرگ محکوم شدند. آنچه محکومیت آنان را جالب‌تر کرده بود این بود که منصب کنسولیْ بروتوس را وادار کرده بود شخصاً پسرانش را مجازات کند. در میان محکومان به مرگ، جوانان اشرافی زیادی دیده می‌شدند، لیکن این پسران بروتوس بودند که توجهات را به خود جلب می‌کردند؛ زیرا مردم از خود می‌پرسیدند که چطور در سالی که جمهوری تأسیس شده و میهن آزاد گشته و بروتوس آزادی‌بخش آن بوده و اولین کنسول جمهوری شده‌است پسرانش باید به جمهوری و پدرشان خیانت بکنند. پس کنسولان بر کرسی کورولیشان نشستند و لیکتورها (تبرداران) را جلو فرستادند. ایشان نیز محکومان را لخت‌کردند و شلاق زدند و سپس با تبر گردنشان را قطع کردند؛ و در تمام این مدت احساسات پدرانهٔ بروتوس مشهود بود. پس از مجازات خائنان، برای آنکه درس عبرتی برای جلوگیری از تکرار این حوادث داده باشند، به غلامِ برملاکنندهٔ توطئهْ آزادی و حق شهروندی و پول از خزانهٔ دولت جایزه دادند.
نیکولو ماکیاولی، اندیشمند سیاسی ایتالیایی، اقدام بروتوس در کشتن فرزندانش را تأیید می‌کند و آن را سبب بقای جمهوری می‌داند:
«جامعه‌ای که با تحمل همهٔ دشواری‌ها توانسته‌است آزادی خود را به‌چنگ آورد در داخلهٔ خود فقط دشمن می‌یابد نه دوست؛ زیرا همهٔ کسانی که از ثروت حاکم زورگو سهمی برده و بر سفرهٔ حکومت استبدادی پیشین چریده‌اند همین که آن چشمه خشک می‌شود، مجبور می‌شوند بکوشند حکومت پیشین را به کشور بازگردانند تا دوباره از ثروت و حرمت پیشین بهره‌ور گردند. پس جامعهٔ آزاد در داخل خود هیچ دوستی نمی‌یابد، زیرا چنین جامعه و دولتی تنها به عده‌ای اندک پاداش و افتخار می‌بخشد نه به گروهی بزرگ.
پس از آزاد شدن روم از قید شاهان، برای چیرگی بر مزاحمت‌های دشمنان آزادی هیچ وسیله‌ای مؤثرتر و نجات‌بخش‌تر و ضروری‌تر از کشتن پسران بروتوس نبود. اینان تنها بدین سبب با همدستی عده‌ای از جوانان رومی به توطئه برضد میهن خود دست زدند که در حکومت جمهوری دیگر از اعتبار فوق‌العاده‌ای که در زمان سلطنت شاهان داشتند برخوردار نبودند و آزادی ملت را اسارت خود می‌انگاشتند؛ بنابراین، کسی که زمام حکومت بر کشوری را بدست می‌گیرد اگر مخالفان نظام نو را از میان برندارد، باید بداند که دولتی که بنیاد نهاده‌است دوام نخواهد یافت.»
پس از تأسیس جمهوری > نخستین ایستادگی در برابر سلطنت‌طلبان (۵۰۹ ق. م)

پس چون تارکوئینیوس از ماجرا باخبر شد، در خشم شد و بر آن شد این‌بار تاج‌وتختش را نه با حیله و توطئه، که با جنگ علنی بازپس بگیرد. پس ملتمسانه به شهرهای گوناگون اتروریا رفت. بیش از همه، اهالی شهرهای ویئی و تارکوئینیئی را (هر دو از قوم اتروسکان) التماس کرد و از ایشان خواست که اجازه ندهند که «من و فرزندانم، که همین تازگی‌ها شاه بودیم و حالا به خواری و دربه‌دری افتاده‌ایم، از بی‌خانمانی تلف شویم؛ چه ما نیز از نژاد اتروسکان و خویشاوند شماییم.» و گفت که قصد دارد از شهروندان ناسپاسش انتقام بکشد، و ایشان را تشویق کرد که یاری‌اش کنند، چه با یاری کردن به او می‌توانند از آن‌همه شکست‌هایی که از رومیان خورده‌اند انتقام بکشند. از یک‌سو، وینت‌ها تحت‌تأثیر انتقام‌جویی‌اش واقع شدند و کینه‌های گذشته‌شان با رومیان را به‌یاد آوردند و بر آن شدند که دعوتش را بپذیرند تا شاید رومیان را با سرداری یک رومی شکست دهند، از آن‌سو نیز اهالی تارکوئینیئی ــ که تاکنون با رومیان نجنگیده بودند ــ به اینکه شخصی خویشاوند و هم‌نامشان در روم پادشاهی کند افتخار می‌کردند. پس دو شهرِ اتروسکیِ نامبرده سپاهی در اختیارش نهادند تا تاج‌وتختش را بازپس گیرد. وقتی به سرحدات روم رسیدند، کنسولان برضد ایشان به‌راه افتادند: والریوس پیاده‌نظام را و بروتوس سواره‌نظام را رهبری می‌کردند. در سوی دشمن، آرونس تارکوئینیوس، فرزند شاه مخلوع، فرماندهی سواره‌نظام را و پدرش نیز فرماندهی پیاده‌نظام را داشت. نخست، سواران هر دو ارتش جلو آمدند. آرونس از روی لیکتورها توانست بروتوس را بشناسد. پس با دیدن اویی که خانواده‌اش را از روم تبعید کرده و تاج‌وتخت را از آنان گرفته بود برانگیخته شد و اسبش را مهمیز زد و، سرشار از انتقام‌جویی، به‌سویش تاخت. آن دوره، مشارکت شخصی سرداران در جنگ نشانهٔ شرافت و غرورشان بود. پس بروتوس مبارزطلبی‌اش را پذیرفت و به‌سویش تاخت. در جنگ تن‌به‌تنی که روی داد، هر دو کشته شده از اسبشان به زمین افتادند. آنگاه سواران و سپس پیادگان نیز وارد کارزار شدند. و در این جنگ هیچ‌یک از دو طرف پیروز نشد. اما اتروسکان (وینت‌ها و اهالی تارکوئینیئی) چنان ترسیدند که کار را ول کرده شبانگاه به خانه‌های خود بازگشتند. داستانی خرافی می‌گوید که سبب این کارشان صدای سیلوانوس بود که شبانگاه از جنگل برآمد و گفت «اتروسکان یک نفر بیشتر کشته داده‌اند، پس پیروز این نبرد رومیانند.» پس چون صبح شد اثری از دشمن نیافتند.
پس از تأسیس جمهوری > خاک‌سپاری

کنسولِ باقی‌مانده، والریوس، پس از بازگشت به روم، برای همکار متوفی‌اش یک مراسم ترحیم باشکوه برگزار کرد، اما آنچه بزرگ‌ترین زینت این مراسم بود عزاداری شهروندان به‌مدت یک‌سال بود، مخصوصاً بانوان که بر او چونان یک پدر گریستند، پدری که از عفتِ هتک‌حرمت‌شدهٔ لوکرتیا انتقام سختی کشیده بود.
بروتوس خنجرِ آغشته به خونِ لوکرتیا را در دست می‌گیرد و سوگند می‌خورد که انتقام آن زن را از خاندان پادشاه می‌گیرد.
بروتوس نام دو پسرش را در نامه‌های توطئه‌گران می‌یابد و فرمان به اعدام آنان می‌دهد. (اثر یوهان تیشبین، ۱۸۰۰)
تبرداران برای بروتوس جسد پسرانش را می‌آورند، اثر ژاک-لویی داوید (۱۷۸۹)
ب‌ام‌و سری ۷ (ای۳۲)

Motor vehicle
| ب‌ام‌و سری ۷ (ای۳۲) | ب‌ام‌و سری ۷ (ای۳۲) |
| --- | --- |
نمایی از خودروی ب‌ام‌و سری ۷ (ای۳۲): نمایی از خودروی ب‌ام‌و سری ۷ (ای۳۲)
دید کلی: دید کلی
شرکت: ب ام و
تولید: ۱۹۸۶–۱۹۹۴ 311,068 built
مونتاژ: دینگولفینگ، آلمان
طراح: Ercole Spada; Hans Kerschbaum (1983)
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
کلاس: خودروی اندازه بزرگ خودروی لوکس (F)
شکل بدنه: 4-door سدان (sedan)
طرح‌بندی: خودروی موتور جلو-محور عقب
خودروهای وابسته: ب‌ام‌و سری ۵ (ای۳۴) ب‌ام‌و سری ۸
پیشرانه: پیشرانه
موتور: Petrol: 3.0-3.4 L six-cylinder BMW M30 3.0-4.0 L V8 BMW M60 5.0 L V12 BMW M70 6.7 L V16 Goldfish
جعبه‌دنده: جعبه‌دنده خودکار 4-speed 5-speed جعبه‌دنده دستی 5-speed
ابعاد: ابعاد
فاصله بین محورها: SWB: ۲٬۸۳۳ میلیمتر (۱۱۱٫۵ اینچ) LWB: ۲٬۹۴۷ میلیمتر (۱۱۶٫۰ اینچ)
درازا: SWB: ۴٬۹۱۰ میلیمتر (۱۹۳٫۳ اینچ) LWB: ۵٬۰۲۹ میلیمتر (۱۹۸٫۰ اینچ)
پهنا: ۱٬۸۴۵ میلیمتر (۷۲٫۶ اینچ)
بلندی: SWB: ۱٬۴۰۰ میلیمتر (۵۵٫۱ اینچ) LWB: ۱٬۴۳۵ میلیمتر (۵۶٫۵ اینچ)
وزن خالص: 735i: ۱٬۷۲۰ کیلوگرم (۳٬۷۹۰ پوند) 740i: ۱٬۷۹۰ کیلوگرم (۳٬۹۵۰ پوند) 750i: ۱٬۸۰۰ کیلوگرم (۴٬۰۰۰ پوند) 735il: ۱٬۷۹۲ کیلوگرم (۳٬۹۵۱ پوند) 740il: ۱٬۸۳۰ کیلوگرم (۴٬۰۳۰ پوند) 750il: ۱٬۹۳۰ کیلوگرم (۴٬۲۵۰ پوند)
گاه‌شمار: گاه‌شمار
پیشین: ب‌ام‌و ۷ سری (ای۲۳)
پسین: ب‌ام‌و سری ۷ (ای۳۸)
ب‌ام‌و سری ۷ (ای۳۲) (BMW 7 Series (E۳۲)) یک سری خودرو است که در سال‌های ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۴> ۳۱۱٬۰۶۸ built در آلمان تولید شده‌است. طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده طول آن در حالت طبیعی ۴٬۹۱۰ میلیمتر (۱۹۳ اینچ) و عرض آن در حالت طبیعی ۱٬۸۴۵ میلیمتر (۷۲٫۶ اینچ) و ارتفاع آن در حالت طبیعی ۱٬۴۰۰ میلیمتر (۵۵ اینچ) است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۵ دنده به دو صورت خودکار و دستی است.
والیبال در المپیک تابستانی ۲۰۰۸

| دوازدهمین دوره مسابقات والیبال المپیک پکن ۲۰۰۸ | دوازدهمین دوره مسابقات والیبال المپیک پکن ۲۰۰۸ | دوازدهمین دوره مسابقات والیبال المپیک پکن ۲۰۰۸ |
| --- | --- | --- |
جزئیات تورنمنت: جزئیات تورنمنت
المپیک: المپیک تابستانی ۲۰۰۸
کشور میزبان:  چین
شهر: پکن
مدت زمان تورنمنت: ۹ اوت ۲۰۰۸ (۲۰۰۸-08-۰۹)– ۲۴ اوت ۲۰۰۸ (۲۰۰۸-08-۲۴)
تیم‌های مردان: ۱۲
| نشان‌های مردان: | نشان‌های مردان: |  |
|  نشان طلا |  ایالات متحده آمریکا |  |
|  نشان نقره |  برزیل |  |
|  نشان برنز |  روسیه |  |
تیم‌های زنان: ۱۲
| نشان‌های زنان: | نشان‌های زنان: |  |
|  نشان طلا |  برزیل |  |
|  نشان نقره |  ایالات متحده آمریکا |  |
|   نشان برنز |  چین |  |
والیبال در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ نام رویداد ورزش والیبال در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۲۰۰۸ برگزار شد. این مسابقات در پکن از ۹ تا ۲۴ اوت سال ۲۰۰۸ برگزار شد.
جدول مدال‌ها

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  رتبه  | کشور | طلا | نقره | برنز | مجموع |
| ۱ |  ایالات متحده آمریکا | ۳ | ۱ | ۰ | ۴ |
| ۲ |  برزیل | ۱ | ۲ | ۱ | ۴ |
| ۳ |  چین | ۰ | ۱ | ۲ | ۳ |
| ۴ |  روسیه | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| مجموع | مجموع | ۴ | ۴ | ۴ | ۱۲ |
سوارکاری در المپیک تابستانی ۱۹۸۴

| Equestrian در بیست و سومین دوره بازی‌های المپیک | Equestrian در بیست و سومین دوره بازی‌های المپیک |
| --- | --- |
محل برگزاری: Santa Anita Racetrack و Fairbanks Ranch Country Club
تاریخ‌ها: 29 July – 12 August
ت. رویدادها: 6
رقابت‌کنندگان: 157 نفر از 30 کشور
→ سوارکاری در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰سوارکاری در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۸ ←: → سوارکاری در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰سوارکاری در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۸ ←
سوارکاری در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ نام رویداد ورزش سوارکاری در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۱۹۸۴ برگزار شد.
جدول مدال‌ها

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  رتبه  | کشور | طلا | نقره | برنز | مجموع |
| ۱ |  ایالات متحده آمریکا (USA) | ۳ | ۲ | ۰ | ۵ |
| ۲ |  آلمان غربی (FRG) | ۲ | ۰ | ۲ | ۴ |
| ۳ |  نیوزیلند (NZL) | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ |
| ۴ |  بریتانیای کبیر (GBR) | ۰ | ۲ | ۱ | ۳ |
| ۵ |  سوئیس (SUI) | ۰ | ۱ | ۲ | ۳ |
| ۶ |  دانمارک (DEN) | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۷ |  سوئد (SWE) | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
قانون ۳۴

قانون ۳۴ (به انگلیسی: Rule 34) یک اصطلاح اینترنتی است که می‌گوید پورنوگرافی هر چیزی وجود دارد. این مفهوم معمولاً به عنوان فن آرت (هنر طرفداران) کشیده می‌شود و در این تصاویر، افراد یا اشیاء در یک حالت جنسی یا رفتار جنسی قرار دارند.
شعار معروف این اصطلاح «قانون شماره ۳۴ام، پورن‌اش وجود دارد، بدون استثناء.» (به انگلیسی: Rule #34 There is porn of it. No exceptions) است.