stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فهرست رکورد های رانندگان در فرمول یک
بر اساس تعداد پول پوزیشن > بالاترین درصد پول پوزیشن در یک فصل

|  | راننده | فصل | ورودی ها | پول ها | درصد |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  نایجل منسل | ۱۹۹۲ | ۱۶ | ۱۴ | ۸۷.۵۰٪ |
| ۲ |  ایرتون سنا | ۱۹۸۸ | ۱۶ | ۱۳ | ۸۱.۲۵٪ |
| ۲ |  ایرتون سنا | ۱۹۸۹ | ۱۶ | ۱۳ | ۸۱.۲۵٪ |
| ۲ |  الن پروست | ۱۹۹۳ | ۱۶ | ۱۳ | ۸۱.۲۵٪ |
| ۵ |  سباستین فتل | ۲۰۱۱ | ۱۹ | ۱۵ | ۷۸.۹۵٪ |
| ۶ |  خوان مانوئل فانجیو | ۱۹۵۶ | ۸ | ۶ | ۷۵.۰۰٪ |
| ۷ |  جیم کلارک | ۱۹۶۳ | ۱۰ | ۷ | ۷۰.۰۰٪ |
| ۸ |  میکا هاکینن | ۱۹۹۹ | ۱۶ | ۱۱ | ۶۸.۷۵٪ |
| ۹ |  آلبرتو آسکاری | ۱۹۵۳ | ۹ | ۶ | ۶۶.۶۷٪ |
| ۹ |  جیم کلارک | ۱۹۶۲ | ۹ | ۶ | ۶۶.۶۷٪ |
بر اساس تعداد پول پوزیشن > جوان ترین کسب کنندگان پول پوزیشن

|  | راننده | سن | فصل | جایزه بزرگ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  سباستین فتل | ۲۱ سال و ۷۲ روز | ۲۰۰۸ |  ایتالیا |
| ۲ |  شارل لکلرک | ۲۱ سال و ۱۶۵ روز | ۲۰۱۹ |  بحرین |
| ۳ |  فرناندو آلونسو | ۲۱ سال و ۲۳۶ روز | ۲۰۰۳ |  مالزی |
| ۴ |  مکس ورستپن | ۲۱ سال و ۳۰۷ روز | ۲۰۱۹ |  مجارستان |
| ۵ |  لندو نوریس | ۲۱ سال و ۳۱۶ روز | ۲۰۲۱ |  روسیه |
| ۶ |  لنس استرول | ۲۲ سال و ۱۶ روز | ۲۰۲۰ |  ترکیه |
| ۷ |  روبنس باریکلو | ۲۲ سال و ۹۷ روز | ۱۹۹۴ |  بلژیک |
| ۸ |  لوییس همیلتون | ۲۲ سال و ۱۵۳ روز | ۲۰۰۷ |  کانادا |
| ۹ |  آندرئا د چزاریس | ۲۲ سال و ۳۰۸ روز | ۱۹۸۲ |  ایالات متحده |
| ۱۰ |  نیکو هولکنبرگ | ۲۳ سال و ۷۹ روز | ۲۰۱۰ |  برزیل |
فقط اولین پول پوزیشن راننده ها در جدول بالا لحاظ شده است.
بر اساس تعداد پول پوزیشن > مسن ترین کسب کنندگان پول پوزیشن

|  | راننده | سن | فصل | جایزه بزرگ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  جوزپه فارینا | ۴۷ سال و ۷۹ روز | ۱۹۵۴ |  آرژانتین |
| ۲ |  خوان مانوئل فانجیو | ۴۶ سال و ۲۰۹ روز | ۱۹۵۸ |  آرژانتین |
| ۳ |  جک برابهام | ۴۴ سال و ۱۷ روز | ۱۹۷۰ |  اسپانیا |
| ۴ |  ماریو اندرتی | ۴۲ سال و ۱۹۶ روز | ۱۹۸۲ |  ایتالیا |
| ۵ |  نایجل منسل | ۴۱ سال و ۹۷ روز | ۱۹۹۴ |  استرالیا |
| ۶ |  کارلوس روتمان | ۳۹ سال و ۱۸۸ روز | ۱۹۸۱ |  کاخ سزار |
| ۷ |  گراهام هیل | ۳۹ سال و ۱۵۶ روز | ۱۹۶۸ |  بریتانیا |
| ۸ |  کیمی رایکونن | ۳۸ سال و ۳۱۹ روز | ۲۰۱۸ |  ایتالیا |
| ۹ |  فرد آقاباشیان | ۳۸ سال و ۲۸۳ روز | ۱۹۵۲ |  ایندیاناپلیس۵۰۰ |
| ۱۰ |  الن پروست | ۳۸ سال و ۲۴۱ روز | ۱۹۹۳ |  ایندیاناپلیس۵۰۰ |
فقط آخرین پول پوزیشن راننده ها در جدول بالا لحاظ شده است. همچنین توجه شود که پول پوزیشن جایزه بزرگ موناکو فصل ۲۰۱۲ که میشائل شوماخر در سن ۴۳ سال و ۱۴۴ روز به ثبت رساند به این دلیل در فهرست بالا نمی باشد که میشائل شوماخر در مسابقه قبل جریمه ۵ رتبه ای دریافت کرده بود و از جایگاه نخست مسابقه را شروع نکرد.
بر اساس تعداد پول پوزیشن > بیشترین مسابقه بدون کسب پول پوزیشن

|  | راننده | ورودی | بهترین جایگاه شروع |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  سرجیو پرز | ۲۱۷ | دوم |
| ۲ |  رومن گروژان | ۱۸۱ | دوم |
| ۳ |  مارتین براندل | ۱۶۵ | سوم |
| ۳ |  جانی هربرت | ۱۶۵ | چهارم |
| ۵ |  درک وارویک | ۱۶۲ | سوم |
| ۶ |  اولیویه پنیس | ۱۵۸ | سوم |
| ۷ |  ادی ایروین | ۱۴۸ | دوم |
| ۸ |  ادی چیور | ۱۴۳ | دوم |
| ۹ |  کارلوس ساینز جونیور | ۱۴۱ | دوم |
| ۱۰ |  آدریان سوتیل | ۱۲۸ | دوم |
بر اساس تعداد سریع ترین دور > بیشترین تعداد ثبت سریع ترین دور

|  | راننده | سریع ترین دور | ورودی | درصد سریع ترین دور |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  میشائیل شوماخر | ۷۷ | ۳۰۶ | ۲۵.۱۶٪ |
| ۲ |  لوییس همیلتون | ۵۹ | ۲۸۸ | ۲۰.۴۹٪ |
| ۳ |  کیمی رایکونن | ۴۶ | ۳۴۹ | ۱۳.۱۸٪ |
| ۴ |  الن پروست | ۴۱ | ۱۹۹ | ۲۰.۶۰٪ |
| ۵ |  سباستین فتل | ۳۸ | ۲۸۰ | ۱۳.۶۲٪ |
| ۶ |  نایجل منسل | ۳۰ | ۱۸۷ | ۱۶.۰۴٪ |
| ۷ |  جیم کلارک | ۲۸ | ۷۲ | ۳۸.۷۹٪ |
| ۸ |  میکا هاکینن | ۲۵ | ۱۶۱ | ۱۵.۵۳٪ |
| ۹ |  نیکی لائودا | ۲۴ | ۱۷۱ | ۱۴.۰۴٪ |
| ۱۰ |  خوان مانوئل فانجیو | ۲۳ | ۵۱ | ۴۵.۱۰٪ |
| ۱۰ |  نلسون پیکه | ۲۳ | ۲۰۴ | ۱۱.۲۷٪ |
| ۱۰ |  فرناندو آلونسو | ۲۳ | ۳۳۳ | ۶.۹۱٪ |
بر اساس تعداد سریع ترین دور > بالاترین درصد ثبت سریع ترین دور

|  | راننده | سریع ترین دور | ورودی | درصد سریع ترین دور |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  خوان مانوئل فانجیو | ۲۳ | ۵۱ | ۴۵.۱۰٪ |
| ۲ |  جیم کلارک | ۲۸ | ۷۲ | ۳۸.۷۹٪ |
| ۳ |  آلبرتو آسکاری | ۱۲ | ۳۲ | ۳۷.۵۰٪ |
| ۴ |  استرلینگ ماس | ۱۹ | ۶۶ | ۲۸.۷۹٪ |
| ۵ |  میشائیل شوماخر | ۷۷ | ۳۰۶ | ۲۵.۱۶٪ |
| ۶ |  خوزه فریلان گونزالز | ۶ | ۲۶ | ۲۳.۰۸٪ |
| ۷ |  الن پروست | ۴۱ | ۱۹۹ | ۲۰.۶۰٪ |
| ۸ |  لوییس همیلتون | ۵۹ | ۲۸۸ | ۲۰.۴۹٪ |
رانندگان با بیشتر از ۱۰ ورود به جایزه بزرگ ها در جدول بالا لحاظ شده اند.
بر اساس تعداد سریع ترین دور > بیشترین تعداد ثبت سریع ترین دور در یک فصل

|  | راننده | فصل | سریع ترین دور | مسابقات | درصد سریع ترین دور |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  میشائیل شوماخر | ۲۰۰۴ | ۱۰ | ۱۸ | ۵۵.۵۶٪ |
| ۱ |  کیمی رایکونن | ۲۰۰۵ | ۱۰ | ۱۸ | ۵۵.۵۶٪ |
| ۱ |  کیمی رایکونن | ۲۰۰۸ | ۱۰ | ۱۹ | ۵۲.۶۳٪ |
| ۴ |  میکا هاکینن | ۲۰۰۰ | ۹ | ۱۷ | ۵۲.۹۴٪ |
| ۵ |  نایجل منسل | ۱۹۹۲ | ۸ | ۱۶ | ۵۰.۰۰٪ |
| ۵ |  میشائیل شوماخر | ۱۹۹۴ | ۸ | ۱۶ | ۵۰.۰۰٪ |
| ۵ |  میشائیل شوماخر | ۱۹۹۵ | ۸ | ۱۷ | ۴۷.۰۶٪ |
| ۵ |  لوییس همیلتون | ۲۰۱۵ | ۸ | ۱۹ | ۴۲.۱۱٪ |
| ۹ |  نلسون پیکه | ۱۹۸۶ | ۷ | ۱۶ | ۴۳.۷۵٪ |
| ۹ |  الن پروست | ۱۹۸۸ | ۷ | ۱۶ | ۴۳.۷۵٪ |
| ۹ |  میشائیل شوماخر | ۲۰۰۲ | ۷ | ۱۷ | ۴۱.۱۸٪ |
| ۹ |  میشائیل شوماخر | ۲۰۰۶ | ۷ | ۱۸ | ۳۸.۸۹٪ |
| ۹ |  مارک وبر | ۲۰۱۱ | ۷ | ۱۹ | ۳۶.۸۴٪ |
| ۹ |  سباستین فتل | ۲۰۱۳ | ۷ | ۱۹ | ۳۶.۸۴٪ |
| ۹ |  لوییس همیلتون | ۲۰۱۴ | ۷ | ۱۹ | ۳۶.۸۴٪ |
| ۹ |  لوییس همیلتون | ۲۰۱۷ | ۷ | ۲۰ | ۳۵.۰۰٪ |
| ۹ |  ولتری بوتاس | ۲۰۱۸ | ۷ | ۲۱ | ۳۳.۳۳٪ |
بر اساس تعداد سریع ترین دور > بالاترین درصد ثبت سریع ترین دور در یک فصل

|  | راننده | فصل | سریع ترین دور | مسابقات | درصد سریع ترین دور |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  آلبرتو آسکاری | ۱۹۵۲ | ۶ | ۸ | ۷۵.۰۰٪ |
| ۲ |  خوان مانوئل فانجیو | ۱۹۵۱ | ۵ | ۸ | ۶۲.۵۰٪ |
| ۳ |  جیم کلارک | ۱۹۶۳ | ۶ | ۱۰ | ۶۰.۰۰٪ |
| ۳ |  جیم کلارک | ۱۹۶۵ | ۶ | ۱۰ | ۶۰.۰۰٪ |
| ۵ |  جیم کلارک | ۱۹۶۲ | ۵ | ۹ | ۵۵.۵۶٪ |
| ۵ |  میشائیل شوماخر | ۲۰۰۴ | ۱۰ | ۱۸ | ۵۵.۵۶٪ |
| ۵ |  کیمی رایکونن | ۲۰۰۸ | ۱۰ | ۱۸ | ۵۵.۵۶٪ |
| ۸ |  میکا هاکینن | ۲۰۰۰ | ۹ | ۱۷ | ۵۲.۹۴٪ |
| ۹ |  کیمی رایکونن | ۲۰۰۵ | ۱۰ | ۱۹ | ۵۲.۶۳٪ |
| ۱۰ |  خوان مانوئل فانجیو | ۱۹۵۶ | ۴ | ۸ | ۵۰.۰۰٪ |
| ۱۰ |  نایجل منسل | ۱۹۹۲ | ۸ | ۱۶ | ۵۰.۰۰٪ |
| ۱۰ |  میشائیل شوماخر | ۱۹۹۴ | ۸ | ۱۶ | ۵۰.۰۰٪ |
بر اساس تعداد سریع ترین دور > جوان ترین رانندگانی که موفق به ثبت سریع ترین دور شده اند

|  | راننده | سن | جایزه بزرگ | فصل |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  مکس ورستپن | ۱۹ سال و ۴۴ روز |  برزیل | ۲۰۱۶ |
| ۲ |  لندو نوریس | ۲۰ سال و ۲۳۵ روز |  اتریش | ۲۰۲۰ |
| ۳ |  نیکو رزبرگ | ۲۰ سال و ۲۵۸ روز |  بحرین | ۲۰۰۶ |
| ۴ |  شارل لکلرک | ۲۱ سال و ۱۶۶ روز |  بحرین | ۲۰۱۹ |
| ۵ |  استبان گوتیرز | ۲۱ سال و ۲۸۰ روز |  اسپانیا | ۲۰۱۳ |
| ۶ |  فرناندو آلونسو | ۲۱ سال و ۳۲۱ روز |  کانادا | ۲۰۰۳ |
| ۷ |  بروس مکلارن | ۲۱ سال و ۳۲۲ روز |  بریتانیا | ۱۹۵۹ |
| ۸ |  سباستین فتل | ۲۱ سال و ۳۵۳ روز |  بریتانیا | ۲۰۰۹ |
| ۹ |  دنیل کویات | ۲۲ سال و ۱۹ روز |  اسپانیا | ۲۰۱۶ |
| ۱۰ |  لوییس همیلتون | ۲۲ سال و ۹۱ روز |  مالزی | ۲۰۰۷ |
فقط اولین سریع ترین دور راننده ها در جدول بالا لحاظ شده است.
بر اساس تعداد سریع ترین دور > مسن ترین رانندگانی که موفق به ثبت سریع ترین دور شده اند

|  | راننده | سن | جایزه بزرگ | فصل |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  خوان مانوئل فانجیو | ۴۶ سال و ۲۰۹ روز |  آرژانتین | ۲۰۱۶ |
| ۲ |  پیرو تاروفی | ۴۵ سال و ۲۱۹ روز |  سوییس | ۲۰۲۰ |
| ۳ |  جوزپه فارینا | ۴۴ سال و ۳۲۱ روز |  ایتالیا | ۲۰۰۶ |
| ۴ |  جک برابهام | ۴۴ سال و ۱۰۷ روز |  بریتانیا | ۲۰۱۹ |
| ۵ |  لوییجی ویلورسی | ۴۴ سال و ۲۲ روز |  هلند | ۲۰۱۳ |
| ۶ |  کارل کلینگ | ۴۳ سال و ۳۱۹ روز |  آلمان | ۲۰۰۳ |
| ۷ |  میشائیل شوماخر | ۴۳ سال و ۲۰۱ روز |  آلمان | ۱۹۵۹ |
| ۸ |  پال روسو | ۴۲ سال و ۵۰ روز |  ایندیاناپلیس۵۰۰ | ۲۰۰۹ |
| ۹ |  ماریس ترینتیگنات | ۴۲ سال و ۴۳ روز |  ایالات متحده | ۲۰۱۶ |
| ۱۰ |  ژک لافیت | ۴۱ سال و ۳۱۹ روز |  اروپا | ۲۰۰۷ |
فقط آخرین سریع ترین دور راننده ها در جدول بالا لحاظ شده است.
بر اساس سکو رفتن یا پودیوم (۳ نفر اول جایزه بزرگ) > بیشترین سکو رفتن

|  | راننده | سکو | ورود | درصد سکو |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  لوییس همیلتون | ۱۸۲ | ۲۸۸ | ۶۹.۱۹٪ |
| ۲ |  میشائیل شوماخر | ۱۵۵ | ۳۰۸ | ۵۰.۳۲٪ |
| ۳ |  سباستین فتل | ۱۲۲ | ۲۸۰ | ۴۳.۵۷٪ |
| ۴ |  الن پروست | ۱۰۶ | ۲۰۲ | ۵۲.۴۸٪ |
| ۵ |  کیمی رایکونن | ۱۰۳ | ۳۵۳ | ۲۹.۱۸٪ |
| ۶ |  فرناندو آلونسو | ۹۸ | ۳۳۶ | ۲۹.۱۷٪ |
| ۷ |  ایرتون سنا | ۸۰ | ۱۶۲ | ۴۹.۳۸٪ |
| ۸ |  روبنس باریکلو | ۶۸ | ۳۲۶ | ۲۰.۸۶٪ |
| ۹ |  ولتری بوتاس | ۶۷ | ۱۷۹ | ۳۷.۴۳٪ |
| ۱۰ |  دیوید کولتهارد | ۶۲ | ۲۴۷ | ۲۵.۱۰٪ |
بر اساس سکو رفتن یا پودیوم (۳ نفر اول جایزه بزرگ) > بالاترین درصد سکو رفتن

|  | راننده | سکو | ورودی | درصد سکو |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  خوان مانوئل فانجیو | ۳۵ | ۵۲ | ۶۷.۳۱٪ |
| ۲ |  لوییس همیلتون | ۱۸۲ | ۲۸۸ | ۶۳.۱۹٪ |
| ۳ |  جوزپه فارینا | ۲۰ | ۳۴ | ۵۸.۸۲٪ |
| ۴ |  خوزه فریلان گونزالز | ۱۵ | ۲۷ | ۵۵.۵۶٪ |
| ۵ |  الن پروست | ۱۰۶ | ۲۰۲ | ۵۲.۴۸٪ |
| ۶ |  آلبرتو آسکاری | ۱۷ | ۳۳ | ۵۱.۵۲٪ |
| ۷ |  میشائیل شوماخر | ۱۵۵ | ۳۰۸ | ۵۰.۳۲٪ |
رانندگان با بیشتر از ۱۰ ورود به جایزه بزرگ ها در جدول بالا لحاظ شده اند.
بر اساس سکو رفتن یا پودیوم (۳ نفر اول جایزه بزرگ) > بیشترین سکو رفتن در یک فصل

|  | راننده | فصل | سکو | مسابقه | درصد سکو | رتبه |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  مکس ورستپن | ۲۰۲۱ | ۱۸ | ۲۲ | ۸۱.۸٪ | اول |
| ۲ |  میشائیل شوماخر | ۲۰۰۲ | ۱۷ | ۱۷ | ۱۰۰٪ | اول |
| ۲ |  سباستین فتل | ۲۰۱۱ | ۱۷ | ۱۹ | ۸۹.۵٪ | اول |
| ۲ |  لوییس همیلتون | ۲۰۱۵ | ۱۷ | ۱۹ | ۸۹.۵٪ | اول |
| ۲ |  لوییس همیلتون | ۲۰۱۶ | ۱۷ | ۲۱ | ۸۱.۰٪ | دوم |
| ۲ |  لوییس همیلتون | ۲۰۱۸ | ۱۷ | ۲۱ | ۸۱.۰٪ | اول |
| ۲ |  لوییس همیلتون | ۲۰۱۹ | ۱۷ | ۲۱ | ۸۱.۰٪ | اول |
| ۲ |  لوییس همیلتون | ۲۰۲۱ | ۱۷ | ۲۲ | ۷۷.۳٪ | دوم |
| ۹ |  سباستین فتل | ۲۰۱۳ | ۱۶ | ۱۹ | ۸۴.۲٪ | اول |
| ۹ |  لوییس همیلتون | ۲۰۱۴ | ۱۶ | ۱۹ | ۸۴.۲٪ | اول |
| ۹ |  نیکو رزبرگ | ۲۰۱۶ | ۱۶ | ۲۱ | ۷۶.۲٪ | اول |
بر اساس سکو رفتن یا پودیوم (۳ نفر اول جایزه بزرگ) > بیشترین سکو رفتن پی در پی

|  | راننده | سکو | جایزه بزرگ |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  میشائیل شوماخر | ۱۹ | ایالات متحده ۲۰۰۱ - ژاپن ۲۰۰۲ |
| ۲ |  لوییس همیلتون | ۱۶ | ایتالیا ۲۰۱۴ - بریتانیا ۲۰۱۵ |
| ۳ |  فرناندو آلونسو | ۱۵ | ترکیه ۲۰۰۵ - کانادا ۲۰۰۶ |
| ۴ |  سباستین فتل | ۱۱ | برزیل ۲۰۱۰ - بریتانیا ۲۰۱۱ |
| ۴ |  سباستین فتل | ۱۱ | آلمان ۲۰۱۳ - برزیل ۲۰۱۳ |
| ۶ |  لوییس همیلتون | ۱۰ | برزیل ۲۰۱۸ - فرانسه ۲۰۱۹ |
| ۷ |  جیم کلارک | ۹ | بلژیک ۱۹۶۳ - آفریقای جنوبی ۱۹۶۳ |
| ۷ |  نیکی لائودا | ۹ | ایتالیا ۱۹۷۵ - سوئد ۱۹۷۶ |
| ۷ |  نلسون پیکه | ۹ | موناکو ۱۹۸۷ - پرتغال ۱۹۸۷ |
| ۷ |  میشائیل شوماخر | ۹ | مجارستان ۲۰۰۰ - برزیل ۲۰۰۱ |
| ۷ |  میشائیل شوماخر | ۹ | اروپا ۲۰۰۴ - ایتالیا ۲۰۰۴ |
| ۷ |  لوییس همیلتون | ۹ | استرالیا ۲۰۰۷ - بریتانیا ۲۰۰۷ |
| ۷ |  لوییس همیلتون | ۹ | بریتانیا ۲۰۱۸ - ایالات متحده ۲۰۱۸ |
| ۷ |  نیکو رزبرگ | ۹ | استرالیا ۲۰۱۵ - بریتانیا ۲۰۱۵ |
| ۷ |  نیکو رزبرگ | ۹ | بلژیک ۲۰۱۶ - ابوظبی ۲۰۱۶ |
بر اساس سکو رفتن یا پودیوم (۳ نفر اول جایزه بزرگ) > جوان ترین رانندگانی که موفق به سکو رفتن شده اند

|  | راننده | سن | رتبه | فصل | جایزه بزرگ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  مکس ورستپن | ۱۸ سال و ۲۲۸ روز | اول | ۲۰۱۶ |  اسپانیا |
| ۲ |  لنس استرول | ۱۸ سال و ۲۳۹ روز | سوم | ۲۰۱۷ |  آذربایجان |
| ۳ |  لندو نوریس | ۲۰ سال و ۲۳۵ روز | سوم | ۲۰۲۰ |  اتریش |
| ۴ |  سباستین فتل | ۲۱ سال و ۷۳ روز | اول | ۲۰۰۸ |  ایتالیا |
| ۵ |  دنیل کویات | ۲۱ سال و ۹۱ روز | دوم | ۲۰۱۵ |  مجارستان |
| ۶ |  کوین مگنوسن | ۲۱ سال و ۱۶۲ روز | دوم | ۲۰۱۴ |  استرالیا |
| ۷ |  شارل لکلرک | ۲۱ سال و ۱۶۶ روز | سوم | ۲۰۱۹ |  بحرین |
| ۸ |  فرناندو آلونسو | ۲۱ سال و ۲۳۷ روز | سوم | ۲۰۰۳ |  مالزی |
| ۹ |  روبرت کوبیکا | ۲۱ سال و ۲۷۸ روز | سوم | ۲۰۰۶ |  ایتالیا |
| ۱۰ |  رلف شوماخر | ۲۱ سال و ۲۸۷ روز | سوم | ۱۹۹۷ |  آرژانتین |
بر اساس سکو رفتن یا پودیوم (۳ نفر اول جایزه بزرگ) > مسن ترین رانندگانی که موفق به سکو رفتن شده اند

|  | راننده | سن | رتبه | فصل | جایزه بزرگ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  لوییجی فاجولی | ۵۳ سال و ۲۲ روز | اول | ۱۹۵۱ |  فرانسه |
| ۲ |  لوییس شیرون | ۵۰ سال و ۲۹۱ روز | سوم | ۱۹۵۰ |  موناکو |
| ۳ |  فلیس بونتو | ۴۹ سال و ۳۶۳ روز | سوم | ۱۹۵۳ |  هلند |
| ۴ |  پیرو تاروفی | ۴۸ سال و ۳۳۴ روز | دوم | ۱۹۵۵ |  ایتالیا |
| ۵ |  جوزپه فارینا | ۴۸ سال و ۲۱۸ روز | سوم | ۱۹۵۵ |  بلژیک |
| ۶ |  خوان مانوئل فانجیو | ۴۶ سال و ۷۶ روز | دوم | ۱۹۵۷ |  ایتالیا |
| ۷ |  کارل کلینگ | ۴۴ سال و ۳۰۳ روز | سوم | ۱۹۵۵ |  بریتانیا |
| ۸ |  لویی روزیه | ۴۴ سال و ۲۲۵ روز | سوم | ۱۹۵۰ |  بلژیک |
| ۹ |  لوییجی ویلورسی | ۴۴ سال و ۱۲۰ روز | سوم | ۱۹۵۳ |  ایتالیا |
| ۱۰ |  جک برابهام | ۴۴ سال و ۱۰۷ روز | دوم | ۱۹۷۰ |  بریتانیا |
بر اساس سکو رفتن یا پودیوم (۳ نفر اول جایزه بزرگ) > بیشترین مسابقه بدون سکو رفتن

|  | راننده | ورودی | فصل ها | بهترین نتیجه |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  نیکو هولکنبرگ | ۱۸۲ | ۲۰۱۲ و ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۰ | چهارم |
| ۲ |  آدریان سوتیل | ۱۲۸ | ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۱ و ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۴ | چهارم |
| ۳ |  پیرلوییجی مارتینی | ۱۲۴ | ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۵ و ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۵ | چهارم |
| ۴ |  فیلیپه الیوت | ۱۱۶ | ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۰ و ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۴ | پنجم |
| ۵ |  پدرو دینیز | ۹۹ | ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۰ | پنجم |
| ۶ |  مارکوس اریکسون | ۹۷ | ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۸ | هشتم |
| ۷ |  اوکیو کاتایاما | ۹۷ | ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۷ | پنجم |
| ۸ |  جاناتان پالمر | ۸۸ | ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۹ | چهارم |
| ۹ |  مارک شورر | ۸۸ | ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۶ | چهارم |
| ۱۰ |  ویتانتونیو لویتزی | ۸۱ | ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۷ و ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱ | ششم |
بر اساس سکو رفتن یا پودیوم (۳ نفر اول جایزه بزرگ) > بیشترین سکو رفتن بدون بردن مسابقه‌ (دوم یا سوم شدن)

|  | راننده | سکو | ورودی |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  نیک هایدفلد | ۱۳ | ۱۸۵ |
| ۲ |  استفان یوهانسون | ۱۲ | ۱۰۳ |
| ۳ |  کریس ایمون | ۱۱ | ۱۰۸ |
| ۴ |  رومن گروژان | ۱۰ | ۱۸۱ |
| ۵ |  ژان بهرا | ۹ | ۵۳ |
| ۵ |  ادی چیور | ۹ | ۱۴۳ |
| ۵ |  مارتین براندل | ۹ | ۱۶۵ |
| ۸ |  لوییجی ویلورسی | ۸ | ۳۴ |
| ۹ |  کارلوس ساینز جونیور | ۶ | ۱۴۱ |
| ۱۰ |  آندرئا د چزاریس | ۵ | ۲۱۴ |
| ۱۰ |  لندو نوریس | ۵ | ۶۰ |
بر اساس سکو رفتن یا پودیوم (۳ نفر اول جایزه بزرگ) > بیشترین سکو رفتن بدون قهرمان جهان شدن

|  | راننده | فصل ها | ورودی | سکو |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  روبنس باریکلو |  |  |  |
| ۲ |  ولتری بوتاس |  |  |  |
| ۳ |  دیوید کولتهارد |  |  |  |
| ۴ |  گرهارد برگر |  |  |  |
| ۵ |  کارلوس روتمان |  |  |  |
| ۶ |  مارک وبر |  |  |  |
| ۷ |  فلیپه ماسا |  |  |  |
| ۸ |  ریکاردو پاتریس |  |  |  |
| ۹ |  ژاک لافیت |  |  |  |
| ۹ |  ژان آلسی |  |  |  |
| ۹ |  دنیل ریکاردو |  |  |  |
شام آخر (نمایشنامه)

| شام آخر | شام آخر |
| --- | --- |
نویسنده: محمد چرمشیر
شام آخر نمایشنامه‌ای از محمد چرمشیر است، و دربارهٔ زنان زندانی است که قربانی شرایط سخت اجتماعی شده و هر یک گرفتاری‌ها و مسائل خودشان را دارند.
برایان برچ (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۳۸)

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Brian Birch
زادروز:  ۹ آوریل ۱۹۳۸ ‏(۸۶ سال)
زادگاه:  ساوت‌پورت
قد:  ۵ فوت ۸ اینچ (۱٫۷۳ متر)
پست:  مهاجم
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۵۵–۱۹۶۴ |  باشگاه فوتبال بولتون واندررز |  ۱۶۵ |  (۲۳) |
| ۱۹۶۴–۱۹۶۷ |  باشگاه فوتبال روچدیل |  ۶۱ |  (۶) |
| مجموع |   |  ۲۲۶ |  (۲۹) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
برایان برچ (انگلیسی: Brian Birch؛ زادهٔ ۹ آوریل ۱۹۳۸) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال روچدیل و باشگاه فوتبال بولتون واندررز اشاره کرد.
فابین لموئین

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادروز:  ۱۶ مارس ۱۹۸۷ ‏(۳۷ سال)
زادگاه:  فوژر
قد:  1.75 m
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال لوریان
شمارهٔ پیراهن:  ۱۸
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۳–۱۹۹۹:  استفان بریسوآ
۱۹۹۹–۲۰۰۰:  AGL Fougères
۲۰۰۰–۲۰۰۷:  باشگاه فوتبال رن
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۷–۲۰۱۱ |  باشگاه فوتبال رن |  ۱۰۵ |  (۱) |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۷ |  باشگاه فوتبال سن-اتین |  ۱۸۱ |  (۵) |
| ۲۰۱۷– |  باشگاه فوتبال لوریان |  ۱۱۹ |  (۴) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۰۸ |  تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال فرانسه |  ۱ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۴:۱۶, ۲۹ مه ۲۰۲۱ (UTC). :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۴:۱۶, ۲۹ مه ۲۰۲۱ (UTC). 
فابین لموئین (انگلیسی: Fabien Lemoine؛ زادهٔ ۱۶ مارس ۱۹۸۷) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رن و باشگاه فوتبال سن-اتین اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال فرانسه بازی کرده‌است.
بانو میشیل

بانو میشیل (هانگول:미실) (زاده: ۵۴۸/۵۴۶~۶۱۲ میلادی)، از اشراف قدرتمند شیلا بود. به گفته هوارنگ ساگی، او صیغه چندین پادشاه بود و به همراه عمه‌اش ملکه سادو، نقش مهمی در خلع پادشاه جینجی ایفا کردند. با این حال این سؤال مطرح شده است که آیا میشیل واقعاً یک شخصیت تاریخی بوده است، زیرا او فقط در هوارانگ ساگی ذکر شده است، و نه در متون تاریخی سامگوک ساگی یا سامگوک یوسا.
| وان هوآ میشیل | وان هوآ میشیل |
| --- | --- |
زاده: ۵۴۶/۵۴۸ میلادی
درگذشت: ۶۱۲ میلادی
همسر(ها): جناب سجونگ، ششمین پونگوولجو
فرزندان:  جناب هاجونگ  جناب بوجونگ  جناب اوکجونگ  شاهزاده سوجونگ  شاهدخت بانیا  شاهدخت نانیا  شاهدخت ئه‌سونگ  شاهدخت بوهوا 
پدر: میجینبو
مادر: بانو میودو
| 0 | 1 |
| --- | --- |
بانو میشیل: بانو میشیل
هانگول: 미실
هانجا: 美室
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Misil
مک‌کیون–ریشاور: Mishil
اصل نصب

بر اساس هوارانگ سِگی، میشیل دختر ارباب میجین بو و بانو میودو و خواهر ملکه مادر سادو بود. ملکه سادو همسر پادشاه جین هیونگ از شیلا به حساب می آمد. مادر بزرگ پدری اش شاهزاده خانم سام یوپ نام داشت که دختر پادشاه بوپ هیونگ بود. به دلیل اصل و نسبش، میشیل عضوی از جینگول یا طبقه خون حقیقی اشرافی به حساب می آمد.
میشیل از فاتحان بزرگ اتحادیه گایا، ایالات شرقی باکجه و ایالات جنوبی گوگوریو بود.
او از طرف مادری به طائفه ته ون شین تونگ تعلق داشت که از لحاظ لغوی معنی جانشین آسمانی نخستین بزرگ را می دهد. گمان می رود جانشین آسمانی نخستین بزرگ از تبار بومی (bomi) بوده باشد. اما مدارک بدست آمده از دوران سلطنت پادشاه سوجی از شیلا نشان می دهد که بومی (بانو ته ون) در ۸۲ سالگی درگذشته و دفن شده است. بانو ته ون ۱۲ فرزند از چندین پدر مختلف به دنیا آورده بود. به دلیل اشراف زاده بودن وی، نوادگانش با لقب ته ون یا قبیله نخستین بزرگ شناخته می شوند.
زندگی نامه

میشیل همسر ارباب سجونگ (ششمین مدیر ارشد)، معشوقه ژنرال سول ون (هفتمین مدیر ارشد) و خواهر بزرگتر ارباب میسِنگ (دهمین مدیر ارشد) بود. وی صیغه سه پادشاه متوالی بود: پادشاه جین هیونگ، پادشاه جینجی، و پادشاه جین پیونگ. افسانه ها تصریح می کنند که او با ولیعهد دونگ نیون در یک رابطه عاطفی قرار داشت. پسرانش به یازدهمین و شانزدهمین مدیران ارشد شیلا مبدل گشتند. آنان به ترتیب بوجونگ (از سول ون) و هاجونگ (از سجونگ) نام داشتند
بر اساس هوارانگ سِگی، میشیل پس از درگذشت پادشاه جین هیونگ که پدر پادشاه جینجی بود، صیغه پادشاه جینجی شد. اما پادشاه جینجی علاقه اش را به او از دست داد زیرا عاشق زن دیگری شده بود. ملکه سادو مادر جینجی در مورد تغییر ناگهانی احساسات پسرش و عدم وفای به عهد وی برای انتصاب خواهرش میشیل به عنوان ملکه عصبانی شد.
در نتیجه ملکه سادو با کمک ارباب سجونگ و ژنرال سول ون معشوق های میشیل، در جستجوی جلب حمایت دربار برای عزل پادشاه جینجی برآمد. آنها با پخش شایعاتی مبنی بر اینکه قحطی و شکستی که شیلا از آن رنج می برد به دلیل این است که آسمان ها شیلا را به خاطر داشتن یک پادشاه فاسد رها کرده اند، حمایت مردم را بدست آوردند. نتیجه حذف جینجی از قدرت انتصاب پسر عمویش پادشاه جین پیونگ به عنوان حاکم جدید بود. کیم چونچو نوه جینجی بعدها با عنوان پادشاه مویول به تخت نشست.
هویت تاریخی

تردیدهایی در مورد اینکه آیا میشیل یک شخصیت تاریخی واقعی است بله میشیل شخصیت واقعی است که نام وی  در هوارانگ سِگی ذکر شده است.
بر اساس هوارانگ سِگی

میشیل دختر لرد میجینبو و لیدی میودو بود. مادربزرگ پدری او پرنسس سامیوپ (دختر شاه بوپ هونگ) بود.
همان طور که گفته شد وی صیغه چند امپراطور بود آنها پادشاه جین هونگ، جینجی و جین پیونگ بودند.
بانو میشیل پس از فوت امپراطور جین هیونگ بزرگ وصیت نامه امپراطور که گفته بود پس از او نوه اش باید جانشین وی شود را عوض کرده و به جای آن شاهزاده جوان معشوقه اش یعنی (شاهزاده گوم ریون) را با تغییر وصیت نامه بر تخت نشاند و دلیل میشیل از این کار این بود که او گوم ریون را شاه و خود ملکه او شود، اما کیم گوم ریون یا همان شاه جینجی زمانی که بر تخت نشست به میشیل علاقه ای نداشت و فرد دیگری را دوست داشت، با این حال پس از عاشق شدن با زن دیگری شاه جینجی علاقه خود را نسبت میشیل از دست داد
امیل براگینسکی

| امیل براگینسکی | امیل براگینسکی |
| --- | --- |
سنگ مزار: سنگ مزار
نام هنگام تولد: امانوئل ونیامینوویچ براگینسکی
زادهٔ: ۱۹ نوامبر ۱۹۲۱ مسکو، اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی
درگذشت: ۲۶ مهٔ ۱۹۹۸ (۷۶ سال) مسکو، روسیه
ملیت:  روس
همسر: ایرما براگینسکایا
امیل (امانوئل) ونیامینوویچ براگینسکی (روسی: Эми́ль (Эммануэль) Вениами́нович Браги́нский؛ ۱۹ نوامبر ۱۹۲۱ – ۲۶ مهٔ ۱۹۹۸) فیلم‌نامه‌نویس اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به طنز سرنوشت اشاره نمود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه دولتی اتحاد شوروی شده است.
جام باشگاه‌های کارائیب ۲۰۲۲

| جزئیات مسابقات | جزئیات مسابقات |
| --- | --- |
کشور میزبان: جمهوری دومینیکن
تاریخ برگزاری: ۱۳–۲۵ مه
شمار تیم‌ها: ۶ (از ۳ فدراسیون)
رده‌بندی نهایی: رده‌بندی نهایی
 ویولیت (یکمین عنوان):  ویولیت (یکمین عنوان)
نایب‌قهرمان:  سیبائو
جایگاه سوم:  اتلتیکو وگا رئال
جایگاه چهارم:  واترهاوس
آمار مسابقات: آمار مسابقات
بازی‌های برگزار شده: ۱۱
گل‌های زده شده: ۳۰ (۲٫۷۳ گل به‌ازای هر بازی)
جایزه بازی جوانمردانه:  واترهاوس
→ ۲۰۲۱ (جام کارائیب) ۲۰۲۳ ← : → ۲۰۲۱ (جام کارائیب) ۲۰۲۳ ← 
جام باشگاه‌های کارائیب ۲۰۲۲ بیست و چهارمین دوره جام باشگاه‌های کارائیب، رقابت‌های بین‌المللی سطح یک فوتبال باشگاهی سالانه در منطقه کارائیب بود که در بین باشگاه‌هایی که اتحادیه‌های فوتبال آن‌ها به اتحادیه فوتبال کارائیب (سی‌اف‌یو) وابسته هستند، برگزار می‌شود.
قهرمان جام باشگاه‌های کارائیب ۲۰۲۲ به لیگ قهرمانان کونکاکاف ۲۰۲۳ راه یافتند، تیم‌های دوم و سوم به لیگ کونکاکاف ۲۰۲۲ راه یافتند، در حالی که تیم چهارم با قهرمان مسابقات باشگاهی کارائیب ۲۰۲۲ در یک مسابقه پلی‌آف بازی کرد.
با گسترش لیگ قهرمانان کونکاکاف که از نسخه ۲۰۲۴ شروع شد، آخرین دوره جام باشگاه‌های کارائیب در سال ۲۰۲۲ بود. جام کارائیب کونکاکاف جایگزین آن شد، یک تورنمنت منطقه‌ای که به عنوان مسابقات مقدماتی لیگ قهرمانان کونکاکاف برای تیم‌های کارائیب راه اندازی شد.
کاوالی مدافع عنوان قهرمانی بود، اما موفق نشد تا به مسابقات راه یابد.
تیم‌ها

مکان تیم‌های 
  میزبان مرحله گروهی.
در میان ۳۱ انجمن عضو سی‌اف‌یو، چهار مورد از آنها به عنوان لیگ‌های حرفه‌ای طبقه بندی شدند و هر کدام ممکن است دو تیم در جام باشگاه‌های کارائیب شرکت کنند.
| انجمن | تیم |
| --- | --- |
 جمهوری دومینیکن: سیبائو
 جمهوری دومینیکن: اتلتیکو وگا رئال
 هائیتی: ویولیت
 هائیتی: آرکاهای
 جامائیکا: کاوالیر
 جامائیکا: واترهاوس
مرحله گروهی > گروه A

| رتبه | تیم | بازی | برد | مساوی | باخت | گل زده | گل خورده  | گل تفاضل  | امتیاز | صلاحیت |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  سیبائو (H) | ۲ | ۱ | ۱ | ۰ | ۶ | ۳ | ۳+ | ۴ | مرحله حذفی |
| ۲ |  ویولیت | ۲ | ۱ | ۰ | ۱ | ۳ | ۵ | ۲− | ۳ | مرحله حذفی |
| ۳ |  کاوالیر | ۲ | ۰ | ۱ | ۱ | ۵ | ۶ | ۱− | ۱ |  |
منبع: CONCACAF
 میزبان
20:00
| سیبائو  | ۳–۰ |  ویولیت |
| --- | --- | --- |
|  Charles  ۹'  Nievas  ۵۷'  Parra  ۷۶' | گزارش |  |
داور: Reon Radix (Grenada)
17:00
| سیبائو  | ۳–۲ |  کاوالیر |
| --- | --- | --- |
|  Dejean  ۲۵'، ۷۱'  Georges  ۴۵+۷' | گزارش |  Webster  ۳'، ۶۳' |
داور: Alex Chilowicz (United States)
17:00
| سیبائو  | ۳–۳ |  کاوالیر |
| --- | --- | --- |
|  Díaz  ۵۲'  González  ۶۸'  Japa  ۷۴' | گزارش |  Atkinson  ۲۹'، ۶۳'  Florencio  ۳۷' (گل‌به‌خودی) |
داور: Melvin Herrera (Honduras)
مرحله گروهی > گروه B

| رتبه | تیم | بازی | برد | مساوی | باخت | گل زده | گل خورده  | گل تفاضل  | امتیاز | صلاحیت |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  واترهاوس | ۲ | ۱ | ۱ | ۰ | ۲ | ۰ | ۲+ | ۴ | مرحله حذفی |
| ۲ |  اتلتیکو وگا رئال (H) | ۲ | ۱ | ۱ | ۰ | ۲ | ۱ | ۱+ | ۴ | مرحله حذفی |
| ۳ |  آرکاهای | ۲ | ۰ | ۰ | ۲ | ۱ | ۴ | ۳− | ۰ |  |
منبع: CONCACAF
 میزبان
17:00
| اتلتیکو وگا رئال  | ۲–۱ |  آرکاهای |
| --- | --- | --- |
|  Gedna  ۲۱'  Herrera  ۴۵+۱' | گزارش |  Bien-Aime  ۶۵' |
داور: Ken Pennyfeather (Antigua and Barbuda)
20:00
| آرکاهای  | ۰–۲ |  واترهاوس |
| --- | --- | --- |
|  | گزارش |  Moulton  ۲۳'  Grey  ۷۹' |
داور: Benjamín Whitty (Cayman Islands)
20:00
| اتلتیکو وگا رئال  | ۰–۰ |  واترهاوس |
| --- | --- | --- |
|  | گزارش |  |
داور: Moeth Gaymes (Saint Vincent and the Grenadines)