مسمومیت‌های زنجیره‌ای در مدارس دخترانه ایران
واکنش‌ها

سازمان عفو بین‌الملل با انتشار یک بیانیه عامل مسمومیت‌های سریالی در مدارس دخترانه ایران را «حملات با گاز شیمیایی» اعلام کرد. عفو بین‌الملل می‌گوید: «این حملات تاکنون بیش از یک‌صد مدرسه را هدف گرفته و دختران دانش‌آموز با علائمی مانند سرفه، سوزش گلو و بینی، تنگی نفس، تپش قلب، سردرد، حال تهوع، و استفراغ مواجه شده‌اند… مقام‌های جمهوری اسلامی تلاش می‌کنند که با ارعاب خانواده‌ها، معلمان و روزنامه‌نگاران اعتراض‌های به این موضوع را خاموش کنند.» همچنین در این بیانیه آمده است: «بسیاری از مردم ایران به دست داشتن عاملان وابسته به حکومت یا نیروهای حامی آنان در این حملات مشکوک می‌باشند، به خصوص با توجه به قصور مقامات در اتخاذ اقدامات معنادار و همچنین تلاش آنها برای خاموش کردن انتقادات و اعتراضات عمومی نسبت به این موضوع.» این سازمان، هدف از حمله‌های شیمیایی را تنبیه دختران معترض به حجاب اجباری دانست.
محمدرضا هاشمیان، فوق‌تخصص بخش مراقبت‌های ویژه بیمارستان مسیح دانشوری، گفته است گازهایی که برای مسمومیت دانش‌آموزان استفاده شده «ترکیبی» بوده و افراد عادی به آن‌ها دسترسی ندارند.
سازمان حقوق بشر ایران، مستقر در نروژ، با انتشار بیانیه‌ای در ۱۱ اسفند ۱۴۰۱، مسموم کردن‌های سریالی دختران دانش‌آموز را مصداق «حملات شیمیایی و سازمان‌یافته تروریستی» خواند و با توجه به وجود فرضیه قدرتمندِ نزدیک‌بودن عاملان حمله‌ها به نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی، خواستار واکنش قوی و فوری جامعه جهانی شد.
ند پرایس، سخنگوی وزارت خارجه آمریکا، مسمومیت دختران دانش‌آموز در مدارس دخترانه ایران را «وحشتناک» خواند.
در برخی از خبرگزاری‌های رسمی، از این رخدادها با نام «ترورهای بیولوژیکی» یاد شده است.
مولوی عبدالحمید، امام جمعه اهل سنت زاهدان، مسمومیت دانش آموزان دختر را انتقام از خیزش دختران و زنان علیه جمهوری اسلامی خواند.
وی همچنین گفت که این نظر احتمالاً واقعی وجود دارد که مسمومیت‌ها سرکوب اعتراضات است و «همین دختران در مدارس اعتراض کردند و حالا اگر جریانی این مسمومیت دختران را دنبال می‌کند و آن‌ها که اطلاع دارند هم جلویشان را نمی‌گیرند، به خاطر اعتراضات است.»
سید جواد علوی بروجردی، مجتهد و مدرس حوزه علمیه قم به مسئولان پیشنهاد کرد که اصلاً حرف نزند و اگر حرف می‌زنند متضاد هم صحبت نکنند چون بی‌اعتمادی مردم را بیشتر می‌کند زیرا تا کنون هر چه گفته متضاد بوده است.
کارشناسان سازمان ملل متحد از «مسمومیت عامدانه بیش از ۱۲۰۰ دانش‌آموز دختر» در شهرهای ایران و عدم موفقیت دولت در جلوگیری از ادامه حملات و انجام تحقیقات سریع، ابراز انزجار کردند.
سخنگوی وزارت امور خارجه ایالات متحده این حملات را مشمئزکننده خواند و خواست که «فوراً متوقف شوند» هر چه زودتر عاملان این مسمومیت‌ها شناسایی و مجازات شوند.
کاخ‌سفید احتمال ارتباط مسموم‌شدن دختران دانش‌آموز در ایران، با کوشش آنان برای تحصیل را «شرم‌آور» خواند. کارین ژان پی‌یر، سخنگوی کاخ سفید، گفت: «اگر این مسمومیت‌ها مربوط به شرکت در اعتراض باشد، این در حیطه مأموریت حقیقت‌یاب مستقل بین‌المللی سازمان ملل خواهد بود که تحقیق کند.»
بیش از ۲۷۰ نفر از روزنامه‌نگاران، سینماگران، فعالان مدنی و اهالی فرهنگ و هنر، طی صدور بیانیه‌ای «فاجعه مسمومیت عمدی و زنجیره‌وار» دانش‌آموزان دختر در مدارس کشور را محکوم کردند و تأکید کردند این عمل هدفی جز ایجاد رعب و وحشت و بالا بردن هزینه برای بدیهی‌ترین حقوق دختران در جامعه ایرانی را ندارد.
نرگس محمدی با بیان اینکه «نمی‌توان و نباید» دربارهٔ «مسمومیت زنجیره‌ای و گسترده دانش‌آموزان» سکوت کرد، ضمن درخواست از مردم برای حضور اعتراضی در خیابان‌ها، نهادهای بین‌المللی را نیز به واکنش و اقدام عملی فوری فراخواند.
فرح پهلوی این حمله‌ها را گوشه‌ای از «سرشت ناپاک رژیم» جمهوری اسلامی برشمرد و نیز از «نیروهای انتظامی، ارتش، سپاه، بسیج و لباس‌شخصی‌ها» خواست که اجازه ندهند «سردمداران نظام برای گریز ملت» آن‌ها را ابزار سرکوب مردم کنند.
جان کربی، سخنگوی شورای امنیت ملی کاخ سفید، ضمن ابراز نگرانی عمیق از مسموم شدن دختران دانش‌آموزان در ایران، از جمهوری اسلامی خواست تا در این خصوص، تحقیق کامل و شفافی صورت دهد.
یونیسف، آژانس کودکان سازمان ملل متحد نوشت: «مدرسه، باید پناه‌گاهی امن برای یادگیری کودکان و نوجوانان در محیطی ایمن و حمایت شده باشد. چنین حوادثی می‌تواند تأثیر منفی بر نرخ بالای آموزش کودکان، به ویژه دختران، که در دهه‌های اخیر حاصل شده است، بگذارد.»
سخنگوی سپاه، سردار رمضان شریف: «با عرض شرمندگی؛ انگار بعضی داخلی‌ها، بدشان نمی‌آید بگویند "مسمومیت‌ها، کارِ نظام است"».
پارلمان اروپا، مسمومیت دختران در ایران را «تلاشی برای خاموش کردن» آنها دانست و تصویب کرد که «به قوی‌ترین عبارات این تلاش فجیع برای خاموش کردن زنان و دختران در ایران» را محکوم می‌کند. نمایندگان پارلمان اروپا این قطعنامه را با ۵۱۶ رأی موافق، پنج رأی مخالف و ۱۴ رأی ممتنع تصویب کردند و در آن سیاست‌های رژیم ایران علیه زنان و دختران را عامل این حملات خواندند و بر حمایت بی‌قیدوشرط خود از درخواست‌های زنان و دختران ایرانی یعنی لغو تمامی تبعیض‌های نظام‌مند تأکید نمودند؛ این قطعنامه از هیئت حقیقت‌یاب سازمان ملل متحد در مورد ایران می‌خواهد تا دربارهٔ این حوادث، تحقیقات مستقلی انجام دهد.
برخی چهره‌های شاخص دینی و سیاسی در داخل ایران، همچون: زهرا رهنورد، مولوی عبدالحمید و ابوالفضل قدیانی… حملات با گازهای ناشناخته به مدارس (اغلب) دخترانه را به حکومت اسلامی، نسبت دادند.
ده هنرمند، فعال مدنی و حقوق‌دان، از جمله، جعفر پناهی، نسرین ستوده و کتایون ریاحی، در بیانیه‌ای اعلام کردند که حملات شیمیایی به مدارس دخترانه، «نظام‌مند» است.