کاشان
مردم > خاندان‌های کاشان

خاندان‌های علمی کاشان
از شخصیت‌های خانواده‌های علمی کاشان می‌توان به میرزا جعفرخان صدرالحکما، حُسام‌الدین کامیار، ابوالقاسم صبا کمال‌السلطنه، محمدحسن‌خان ملک‌الحکما، فتحعلی‌خان صبا مسیح‌السلطنه، میرزا زین‌العابدین‌خان ضرابی مؤتمن الاطبا در پزشکی اشاره کرد.
از طبیبان قدیم: ابوالفضل طبیب، عبدالباقی طبیب، ابوالفضل حکیم‌باشی، مهدی طبیب، محمدعلی طبیب، حکیم هارون، حکیم نور محمود، حکیم ایوب، حکیم ریحان شیرازی
خاندان‌های فرهنگی کاشان
غفاری کاشانی، شیبانی کاشانی، سپهر کاشانی و همچنین خاندان ضرابی کاشان
خاندان‌های تجار و بازرگان کاشان
از خانواده‌های تجار: صالح‌آبادی، امین‌التجار (محمدحسن و محمدحسین امین التجار)، امین‌الرعایا رئیس، میرزا محمود رئیس التجار، لطفعلی لسان التجار، میرزا جانی، طایفه لاجوردی.
در دوره ناصری، حاج ملاحسن از اهالی کاشان واردکننده پشم مرینوس بود. همسر اراکی وی باقیمانده پشمهای نفروخته را به فرش بدل کرد.
صنعت حلبی‌سازی اگرچه از غرب کشور پا گرفت به همت اولاد جعفر کاشی معروف به ضرابی که تحصیلکرده و آشنا به فرنگ بودند و برای تجارت به اروپا رفت و آمد داشتند و وارد کردن چرخ مخصوص برای اولین بار و یادگیری فنون حلبی‌سازی در غرب و آموزش آن در همدان و تهران و بعداً در اصفهان رواج یافت. او که حدود دوازده سال در آلمان بسر برد، فن شکل‌دادن به ورقه‌های فلزی و گنبدسازی با ورقه‌های فلزی را فرا گرفت.
در کتاب «مراسلات تهران» مکاتبات میان میرزا حسن، کارمند سفارت انگلیس و میرزاحسین معاصرالسلطنه در کاشان دربارهٔ تهران و خرید زمین و سرمایه‌گذاری (در دوره ناصری) به چاپ رسیده است. تجار از اواسط دوره ناصری به سمت سرمایه‌گذاری در ملک و مستغلات رفتند، شروع به خرید زمین‌های شهری، خانه و مغازه کرده، و اقدام به اجاره دادن می‌کنند.
از دوره قاجار، خاندانهایی مانند: بروجردی‌ها و طباطبایی‌ها، شیبانی، غفاری، ضرابی بیشتر به فعالیت اقتصادی گرایش نشان دادند.
اولین دوره تأسیس اتاقهای بازرگانی با نام مجلس وکلای تجار درسال ۱۲۶۳ ش. در ۱۶ شهر برگزار شد که یکی از آنها کاشان بود. ابوالقاسم تاجر کاشانی، غلامرضا تاجر کاشانی، علی نقی تاجر کاشانی، میرزاعبدالرحیم تاجر کاشانی، آقا محمد جعفر کاشانی، محمد علی تاجر کاشانی، آقا محمدحسین (پسر محمد مهدی تاجر صالح آبادی) از تاجرانی بودند که در نشست حضور داشتند.
حرکت جدی کاشان به سوی صنعتی شدن، از سال ۱۳۱۳ ش. و با تأسیس کارخانه ریسندگی و بافندگی کاشان به دست حسن تفضلی (ملقب به پدر صنعت نساجی ایران) شکل گرفت.
خاندان‌های سیاستمداران و نظامیان کاشان
امیرلشکر حبیب‌الله شیبانی (از فرماندهان نظامی ایران در دوران قاجار و پهلوی)، اللّهیار صالح (سیاستمدار، وزیر، سفیر، نماینده دوره ۱۶ و ۲۰ مردم کاشان و آران و بیدگل در مجلس شورای ملی و از رهبران جبهه ملی ایران و حزب ایران)
خاندان ضرابی کاشان که مورد توجه و احترام شاهان بسیار بودند خود از خاندان ساسان و از نوادگان انوشیروان (زاده اردستان) هستند که از کشورداری کناره‌گیری و از قدرت فاصله گرفته و توجه خویش را معطوف به آبادانی کشور کردند. البته تا آخرین پادشاهی ایران از سیاست به دور نبودند.
استادکاران کاشان
محمدحسین مُعَیَّر سرپرست استادکاران ضرابخانه کاشان (سرسلسله خاندان ضرابی کاشان امین‌الضرب یا امین دار الضرب، مدیر و سرپرست ضرابخانه بود، و پس از او نوادگان به حرفه‌های دیگر پرداختند، پسران او به شغل‌های دیوانی دیگر مشغول بودند).
کارگران ضرابخانه، از حکاکان و صرافان و سفیدگران، همه زیر نظر مُعَیَّرالممالک کار می‌کردند.
از دیگر استادکاران قدیم کاشان استاد جعفر زرگر، استاد آقا کوچک، استاد حسن گدازنده، استاد کاظم آهنگر، آقا صادق مسگر، استاد کاظم سوهانگر، زین‌العابدین کنده‌کار و ابوالقاسم حکاک، استاد رضا سفیدگر نام برده شده است.
خانواده‌های معیری و معیری کاشانی از نوادگان معیر (عیارگیر) ضرابخانه کاشان هستند.