stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
بازیکن فوتبال سال آسیا

جایزه ]
خداداد عزیزی موزه آستان قدس رضوی
بازیکن سال فوتبال آسیا جایزه‌ای است که به بهترین بازیکن اسیا اهدا می شود. این جایزه از سال ۱۹۸۴ به‌طور رسمی اهدا می‌شود و نام رسمی آن «جایزه بازیکن سال سانیو کنفدراسیون فوتبال آسیا» است. قبل از ۱۹۸۴ این جایزه به‌طور غیررسمی اهدا می‌شد و برندگان جوایز ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۳ از سوی فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال انتخاب می‌شدند. جایزه سال ۱۹۹۳ در اصل به عملکرد بازیکنان در سال ۱۹۹۲ مربوط می‌شد ولی در سال ۱۹۹۳ اعطا شد.
بر اساس قانون بحث‌برانگیزی که در سال ۲۰۰۵ وضع شد حضور در مراسم اهدای جایزه اجباری است و همین موضوع باعث می‌شود که بازیکنان فوتبال مطرح آسیایی که در باشگاه‌های اروپایی بازی می‌کنند حتی نامزد دریافت جایزه هم نباشند و این روال از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۱ ادامه یافت ولی از سال ۲۰۱۲ AFC برای وجهه بهتر جایزه و مراسم انتخاب بهترین بازیکن قاره؛ تصمیم به اهدای دو جام به بهترین بازیکن سال آسیا کرد جایزه اول و اصلی- بازیکن سال شاغل در لیگ‌های آسیایی- و -بازیکن شاغل در لیگ‌های غیر آسیایی- می‌باشد.
ولی همچنان جایزه و برنده اصلی مرد سال آسیا به بازیکن شاغل در لیگ‌های آسیایی می‌باشد.
تغییر در نحوه اعلام مرد سال آسیا

پس از سال ۲۰۱۱ به دلیل عدم استقبال بازیکنان شاغل در لیگ‌های اروپایی و آمریکایی از مراسم بهترین‌های آسیا؛ کنفدراسیون فوتبال آسیا بخش جایزه مرد سال آسیا را را به ۲ بخش بهترین فوتبالیست آسیایی شاغل در لیگ‌های آسیایی و بهترین فوتبالیست آسیایی شاغل در لیگ‌های غیر آسیایی تقسیم کرد که از نظر اهمیت جایزه بهترین بازیکن شاغل در لیگ‌های آسیایی به دلیل حضور برندگان جایزه در مراسم و دریافت جایزه خود از اهمیت بالاتری برخوردار است.
برندگان بهترین بازیکن شاغل در لیگ‌های آسیایی (از سال ۲۰۱۲)

| سال | رده | بازیکن | ملیت | باشگاه |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۲ | اول | لی کئون هو |  کره جنوبی |  اولسان هیوندای |
| ۲۰۱۲ | دوم | علی کریمی |  ایران |  پرسپولیس |
| ۲۰۱۲ | سوم | ژنگ ژی |  چین |  گوانگ‌ژو اورگراند |
| ۲۰۱۳ | اول | ژنگ ژی |  چین |  گوانگ‌ژو اورگراند |
| ۲۰۱۳ | دوم | جواد نکونام |  ایران |  استقلال تهران |
| ۲۰۱۳ | سوم | ها دائه-سونگ |  کره جنوبی |  سئول |
| ۲۰۱۴ | اول | ناصر الشمرانی |  عربستان سعودی |  الهلال عربستان |
| ۲۰۱۴ | دوم | اسماعیل احمد |  امارات متحده عربی |  العین امارات |
| ۲۰۱۴ | سوم | خلفان ابراهیم |  قطر |  السد |
| ۲۰۱۵ | اول | احمد خلیل |  امارات متحده عربی |  العین امارات |
| ۲۰۱۵ | دوم | ژنگ ژی |  چین |  گوانگژو |
| ۲۰۱۵ | سوم | عمر عبدالرحمن |  امارات متحده عربی |  العین امارات |
| ۲۰۱۶ | اول | عمر عبدالرحمن |  امارات متحده عربی |  العین امارات |
| ۲۰۱۶ | دوم | احمد حمدی |  عراق |  نیروی هوایی عراق |
| ۲۰۱۶ | سوم | وو لی |  چین |  شانگهای SIPG |
| ۲۰۱۷ | اول | عمر خربین |  سوریه |  الهلال عربستان |
| ۲۰۱۷ | دوم | عمر عبدالرحمن |  امارات متحده عربی |  العین امارات |
| ۲۰۱۷ | سوم | وو لی |  چین |  شانگهای SIPG |
| ۲۰۱۸ | اول | عبدالکریم حسن |  قطر |  السد |
| ۲۰۱۸ | دوم | یوما سوزوکی |  ژاپن |  کاشیما آنتلرز |
| ۲۰۱۸ | سوم | کنتو میسائو |  ژاپن |  کاشیما آنتلرز |
| ۲۰۱۹ | اول | اکرم عفیف |  قطر |  السد |
| ۲۰۱۹ | دوم | علیرضا بیرانوند |  ایران |  پرسپولیس |
| ۲۰۱۹ | سوم | تومواکی ماکینو | ژاپن |  اوراوا رد دیاموندز |
| ۲۰۲۲ | اول | سالم الدوسری |  عربستان |  الهلال |
| ۲۰۲۲ | دوم | المعز علی |  قطر |  الدوحیل |
| ۲۰۲۲ | سوم | متیو لکی |  استرالیا |  ملبورن سیتی |
برندگان بهترین بازیکن شاغل در لیگ‌های غیر آسیایی (از سال ۲۰۱۲)

از سال ۲۰۱۲ به بعد AFC تصمیم به اهدای دو جام به بهترین بازیکنان مرد آسیا گرفت؛ یکی جایزه بهترین بازیکن شاغل در لیگ‌های آسیایی و دیگری بهترین بازیکن سال شاغل در لیگ‌های غیر آسیایی که از نظر اهمیت هر دو جام به یک اندازه مهم هستند.
بهترین بازیکن آسیا در لیگ‌های خارجی
| سال | رتبه | بازیکن | تیم |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۲ | نخست |  شینجی کاگاوا |  منچستر یونایتد |
| ۲۰۱۲ | دوم |  یوتو ناگاتومو |  اینتر میلان |
| ۲۰۱۲ | سوم |  مارک شوارزر |  فولام |
| ۲۰۱۳ | نخست |  یوتو ناگاتومو |  اینتر میلان |
| ۲۰۱۳ | دوم |  کیسوکه هوندا |  زسکا مسکو |
| ۲۰۱۳ | سوم |  سون هیونگ-مین |  بایر لورکوزن |
| ۲۰۱۴ | نخست |  مایل جدیناک |  کریستال پالاس |
| ۲۰۱۴ | دوم |  تیم کیهیل |  نیویورک رد بولز |
| ۲۰۱۴ | سوم |  کی سونگ-یوئنگ |  سوانزی سیتی |
| ۲۰۱۵ | نخست |  سون هیونگ-مین |  تاتنهام هاتسپر |
| ۲۰۱۵ | دوم |  کی سونگ-یوئنگ |  سوانزی سیتی |
| ۲۰۱۵ | سوم |  ماسیمو لونگو |  کویینز پارک رنجرز |
| ۲۰۱۶ | نخست |  شینجی اوکازاکی |  لستر سیتی |
| ۲۰۱۶ | دوم |  سون هیونگ-مین |  تاتنهام هاتسپر |
| ۲۰۱۶ | سوم |  شینجی کاگاوا |  بروسیا دورتموند |
| ۲۰۱۷ | نخست |  سون هیونگ-مین |  تاتنهام هاتسپر |
| ۲۰۱۷ | دوم |  آرون موی |  هادرزفیلد تاون |
| ۲۰۱۷ | سوم |  شینجی کاگاوا |  بروسیا دورتموند |
| ۲۰۱۸ | نخست |  ماکوتو هاسبه |  آینتراخت فرانکفورت |
| ۲۰۱۸ | دوم |  |  |
| ۲۰۱۸ | سوم |  |  |
۲۰۲۲
اول:کیم مین جا      بایرن مونیخ|کره جنوبی
دوم :مهدی طارمی     پورتو|ایران
بیشترین برندگان جایزه مرد سال آسیا

| بازیکن | اول | دوم | سوم | مجموع |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  ماجد عبدالله | ۳ | ۱ | ۱ | ۵ |
|  کیم جو سونگ | ۳ | ۱ | ۰ | ۴ |
|  هیدتوشی ناکاتا | ۲ | ۱ | ۰ | ۳ |
|  سرور جپاروف | ۲ | ١ | ۰ | ٣ |
|  ژنگ ژی | ۱ | ۱ | ۱ | ۳ |
|  خداداد عزیزی | ۱ | ۱ | ۰ | ۲ |
|  علی دایی | ۱ | ۱ | ۰ | ۲ |
|  فن زی یی | ۱ | ۱ | ۰ | ۲ |
|  علی کریمی | ۱ | ۱ | ۰ | ۲ |
|  احمد راضی | ۱ | ۰ | ۱ | ۲ |
|  خلفان ابراهیم | ۱ | ۰ | ۱ | ۲ |
|  عمر عبدالرحمن | ۱ | ۰ | ۱ | ۲ |
|  مهدی مهدوی کیا | ۱ |  | ۰ | ۱ |
برنده بر اساس کشور

| کشور | برنده | دومی | سومی |
| --- | --- | --- | --- |
|  عربستان سعودی | ۹ | ۳ | ۲ |
|  ژاپن | ۶ | ۴ | ۳ |
|  ایران | ۴ | ۷ | ۳ |
|  کرهٔ جنوبی | ۴ | ۳ | ۴ |
|  چین | ۲ | ۴ | ۳ |
 امارات متحدهٔ عربی: ۲
|  قطر | ۲ | ۱ | ۲ |
|  ازبکستان | ۲ | ۱ | ۱ |
|  عراق | ۱ | ۲ | ۲ |
|  استرالیا | ۱ | ۰ | ۱ |
|  سوریه | ۱ | ۰ | ۰ |
|  بحرین | ۰ | ۲ | ۰ |
|  کویت | ۰ | ۱ | ۳ |
|  تایلند | ۰ | ۱ | ۰ |
بهترین باشگاه‌های دارای مرد سال آسیا

بازیکنانی که مرد سال فوتبال آسیا شده‌اند علاوه بر افتخار برای خود برای باشگاه در حال فعالیت نیز افتخار محسوب می‌شود.
جدول ذیل رده‌بندی تیمهایی را نشان می‌دهد که چند بازیکن را به عنوان مرد سال یا کاندید مرد سال آسیا معرفی کرده‌اند.
تنها باشگاه ایرانی که یک بازیکن در لیست بهترین بازیکن مرد سال فوتبال آسیا قرار داشت بهمن کرج بود که خداداد عزیزی در آن بازی می‌کرد.
بهترین باشگاه‌های برنده جایزه مرد آسیا
| باشگاه | اول | دوم | سوم | مجموع |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  الهلال | ۵ | ۱ | ۱ | ۶ |
|  النصر | ۳ | ۲ | ۱ | ۶ |
|  بوسان ای پارک | ۳ | ۲ | ۰ | ۵ |
|  العین | ۲ | ۱ | ۱ | ۴ |
|  الشباب عربستان | ۲ | ۱ | ۰ | ۳ |
|  السد | ۲ | ۰ | ۱ | ۳ |
|  پروجا | ۱ | ۱ | ۱ | ۳ |
|  گوانگژو اورگراند | ۱ | ۱ | ۱ | ۳ |
|  تاتنهام | ۱ | ۱ | ۰ | ۲ |
|  اینتر میلان | ۱ | ۱ | ۰ | ۲ |
|  الرشید | ۱ | ۰ | ۱ | ۲ |
|  سئونگنام | ۱ | ۰ | ۱ | ۲ |
بازیکن خارجی سال آسیا

| سال | بازیکن | باشگاه |
| --- | --- | --- |
| ۲۰۱۲ |  روژرینهو |  الکویت |
| ۲۰۱۳ |  موریکی |  گوانگ‌ژو اورگراند |
| ۲۰۱۴ |  آساموا جیان |  العین |
| ۲۰۱۵ |  ریکاردو گولرت |  گوانگ‌ژو اورگراند |
| ۲۰۲۲ |  کریستینو رونالدو |  النصر |
باب دیلن
زندگی

رابرت آلن زیمرمن در ۲۴ مه ۱۹۴۱ در بیمارستان سنت‌ماری شهر دلوث، مینه‌سوتا به دنیا آمد. والدین پدرِ دیلن، پس از کشتارهای ۱۹۰۵ علیه یهودیان، از اودسا در امپراتوری روسیه (اوکراین کنونی) به ایالات متحده مهاجرت کردند. والدین مادرِ او، یهودیان لیتوانیایی بودند که در سال ۱۹۰۲ وارد ایالات متحده شدند. به نوشتهٔ دیلن، خانوادهٔ مادربزرگ پدری او اصالتاً اهل منطقه کاقیزمان در استان قارص در شمال شرقی ترکیه بودند.
پدر و مادر دیلن جزئی از یک جامعهٔ کوچک و همبستهٔ یهودی بودند. آن‌ها تا زمانی که دیلن شش ساله شد در دلوث زندگی می‌کردند، تا اینکه پدر دیلن به فلج اطفال مبتلا شد و خانواده به زادگاه مادرش هیبینگ، مینه‌سوتا بازگشتند. آن‌ها تا پایان دوران کودکی دیلن در آن‌جا زندگی می‌کردند و پدر و عموهایش یک فروشگاه مبلمان و لوازم خانگی را اداره می‌کردند.
در اوایل دههٔ ۱۹۵۰، دیلن شنوندهٔ برنامه رادیویی گرند اول اپری بود و ترانه‌های هنک ویلیامز را گوش می‌داد. او بعداً گفت که صدای ویلیامز بر او تأثیرگذار بود. دیلن همچنین تحت تأثیر طرز بیان جانی ری قرار گرفت: «کاملاً عاشقش شدم … عاشق سبک او بودم، می‌خواستم مانند او لباس بپوشم.» در نوجوانی، دیلن شنوندهٔ راک اند رول بود که در ایستگاه‌های رادیویی شریوپورت و لیتل راک پخش می‌شد.
در دهه ۱۹۵۰ باب، مثل بسیاری از کودکان و نوجوانان آمریکایی از طریق وسیله ارتباطی جدیدی که رادیو ترانزیستوری نام داشت، عاشق موسیقی شد. او در نوجوانی زادگاه خود را ترک کرد و برای اینکه دیگر با گذشته‌اش ارتباطی نداشته‌باشد نام خود را نیز تغییر داد. معروف است که او نام هنری خود را از نام شاعر اهل ولز بریتانیا، دیلن تامس گرفته است.
باب دیلن یکی از تأثیرگذارترین چهره‌ها در موسیقی معاصر آمریکا بوده است. ترانه معروف او «چون یک خانه‌به‌دوش» توسط مجله رولینگ استون به عنوان برترین ترانه تمام زمان‌ها انتخاب شد.
برخی از ترانه‌های او توسط بسیاری از خوانندگان مشهور بازخوانی شده است که از جمله آن‌ها می‌توان به «کوبیدن بر در بهشت» که توسط گروه گانز ان روزز اجرا شد و «در مسیر برج دیده‌بانی» که توسط جیمی هندریکس اجرا شد، اشاره کرد. مارتین اسکورسیزی فیلم مستند «راهی به خانه نیست» را در مورد باب دیلن ساخته است. همچنین فیلم «من آنجا نیستم» ساخته تاد هینز برگرفته از زندگی این هنرمند است.
او به خاطر ترانه‌های نغز و پرمفهومش بارها نامزد دریافت جایزه نوبل ادبیات شده که در نهایت سال ۲۰۱۶ این جایزه را کسب نموده است. دیلن یک گیاه‌خوار نیز هست.
آثار

او در سال ۱۹۸۲ به تالار مشاهیر ترانه‌سرایان و در سال ۱۹۸۸ به تالار مشاهیر راک اند رول راه یافت. برخی آلبوم‌ها و تک‌ترانه‌های او نظیر بزرگراه ۶۱ دیدار دوباره، بلوند بر بلوند، آقای تمبورین من، چون یک خانه‌به‌دوش و دمیدن در باد در تالار مشاهیر گرمی قرار گرفته‌اند. در سال ۲۰۰۸ دیلن جایزه ویژه پولیتزر را برای «تأثیر ژرفی که با آفرینش اشعاری با قدرت شاعرانه فوق‌العاده بر موسیقی عامه‌پسند و فرهنگ آمریکا گذاشت» به دست آورد.
مهارت کلامی، شوخ‌طبعی، تفسیر شرایط اجتماعی، کاربرد ماهرانه قافیه و استعاره از ویژگی‌های بارز اشعار دیلن است. او نه تنها بر موسیقی‌دانان بلکه بر نویسندگانی نظیر آلن گینزبرگ و جویس کرول اوتس نیز تأثیر عمیقی گذاشته است.
آهنگ کوبیدن بر در بهشت از کارهای غمناک و زیبای باب دیلن است، شرح‌حال فردی نظامی که از عنوان و وظیفه‌اش که کشتار است خسته شده است.
بعد از انتشار این آهنگ توسط باب دیلن خواننده‌های متعددی از جمله گروه گانز ان رزز، این آهنگ را بازخوانی کرده‌اند.∗ وی در سال ۲۰۲۰ بعد از ۸ سال، آلبوم راه‌های خشن و سرکش را منتشر کرد.
هنرهای دیگر

باب دیلن طراح و نقاش نیز هست. کتاب «طرح‌های توخالی» (Drawn Blank) دیلن را رندوم هاوس در سال ۱۹۹۴ منتشر کرد و در سال ۲۰۰۷ برخی از آثارش در نمایشگاهی در آلمان در کنار آثار نقاشان بزرگ اروپا از جمله پیکاسو به نمایش درآمد.
جوایز

باب دیلن، برنده جایزه اسکار (برای فیلم پسران شگفت‌انگیز (فیلم))، گلدن گلاب و نشان افتخار است.
جایزه نوبل

او به تماس‌های مکرر مسئولان جوایز نوبل پاسخ نداده و مسئولان نوبل می‌گویند که تلاش خود را برای پیدا کردن باب دیلن، خواننده و ترانه‌سرای آمریکایی که امسال برنده نوبل ادبیات شده متوقف کرده‌اند. اعطای جایزه نوبل ادبیات به باب دیلن تعجب بسیاری را برانگیخت. اما از آن زمان باب دیلن هیچ واکنشی از خود نشان نداده است. بلافاصله پس از آنکه نام این خواننده-آهنگساز ۷۵ ساله به عنوان برنده نوبل اعلام شد، او در لاس وگاس به روی صحنه رفت اما هیچ اشاره‌ای به این جایزه نکرد.
در ۲۱ اکتبر ۲۰۱۶ تنها اشاره جزئی که به عنوان «برنده جایزه نوبل ادبی» در یک مقاله مربوط به نقد کتابش در وبسایت رسمی باب دیلن وجود داشت به توصیه او از وبسایتش پاک شد تا هیچ اشاره‌ای به این جایزه در وبسایت او نباشد.
در ۲۵ اکتبر ۲۰۱۶ آکادمی ویژه نوبل در سوئد بار دیگر اعلام کرد که هنوز هم موفق به تماس با ترانه‌سرای نامدار نشده است. دبیرخانه نوبل گفت که تاکنون به هیچ ایمیلی جواب داده نشده و در تلفن پیام «این شماره دیگر معتبر نیست» شنیده می‌شود.
در ۲۷ اکتبر ۲۰۱۶ روزنامه «نیویورک تایمز» در مقاله‌ای بی‌تفاوتی مطلق باب دیلن نسبت به جایزه ادبی نوبل را «برخوردی سارتری» ارزیابی کرده است. ژان پل سارتر، نویسنده نامدار فرانسوی، در سال ۱۹۶۴ جایزه ادبی نوبل را رد کرد. فیلسوف نامدار در اطلاعیه‌ای توضیح داد نمی‌تواند بزرگ‌ترین جایزه عالم ادبیات را قبول کند، زیرا عقیده دارد که یک نویسنده نباید تحت‌تأثیر نهادهای فرهنگی و سیاسی قرار گیرد. به گفته نویسنده «نیویورک تایمز»، باب دیلن حتی یک قدم از فیلسوف اگزیستانسیالیست فراتر گذاشته، زیرا نه تنها جایزه را رد کرده، بلکه عملاً آن را نادیده گرفته و این‌گونه آن را مطلقاً بی‌اهمیت تلقی کرده است. نویسنده نیویورک تایمز تأکید می‌کند که شاید باب دیلن از معنای و بار فلسفی اقدام خود بی‌خبر باشد، اما این از اهمیت «واکنش» او نمی‌کاهد.
در ۲۸ اکتبر ۲۰۱۶ باب دیلن بالاخره بعد از چندین روز سکوت، اعلام کرد جایزه نوبل ادبیات را می‌پذیرد و برای دریافت آن شخصاً به اروپا سفر خواهد کرد. او گفت خبر اهدای جایزه نوبل ادبیات به او، زبانش را بند آورده بوده است.
در ۱۶ نوامبر ۲۰۱۶ آکادمی سوئد اعلام کرده که باب دیلن ماه آینده شخصاً برای گرفتن جایزه نوبل به استکهلم نخواهد رفت. این آکادمی گفت که دیلن، برنده نوبل ادبیات امسال در «نامه‌ای شخصی» اعلام کرده به علت «تعهدات از پیش تعیین شده» برایش مقدور نیست که در مراسم اهدای جایزه حضور یابد.
در روز ۱۰ دسامبر ۲۰۱۶ آزیتا راجی سفیر آمریکا در سوئد متن سخنرانی و پیام تشکری را که باب دیلن نوشته بود در غیاب وی در جریان مراسم اعطای جایزه نوبل قرائت کرد.
باب دیلن و جُون بایز در حال اجرای ترانه‌ای در راهپیمایی به سوی واشینگتن برای کار و آزادی به تاریخ ۲۸ اوت ۱۹۶۳ میلادی.
دیلن در سال ۱۹۶۶
مزارهای پنج‌گانه مراغه

برج مدور
گنبدهای مراغه، برجهایی هستند که به تمدن پیش از اسلام و پس از اسلام تقسیم می‌شوند و نقش بسیار پررنگی برای بازیابی تاریخ معماری آن زمان ایفا می‌کنند. شهرستان مراغه با ۲۶۸ هزار نفر جمعیت و داشتن ۵ برج و بناهای تاریخی در گذشته به شهر برجها معروف بوده است.
گنبد سرخ

قدیمی‌ترین گنبد باقیمانده مراغه است که در دوره سلجوقیان و به صورت مربع القاعده و در ۲ طبقه ساخته شده است. این گنبد از نظر ساخت و نوع تزئینات الهام بخش ساخت برجهای دیگر این شهر بوده است. گنبد سرخ یکی از قدیمی‌ترین بناهای موجود در مراغه است که در قسمت جنوب غربی شهر قرار دارد. نام بانی بنا و تاریخ احداث آنرا می‌توان از کتیبه جبهه شمالی و نام سازنده آن را از کتیبه غربی ملاحظه نمود. آنچه از این کتیبه‌ها برداشت می‌گردد این است که بنای گنبد سرخ در سال۵۴۲ هجری قمری به دستور عبدالعزیز بن محمود بن سعد یدیم و به وسیله بنی بکر محمد بن بندان بن محسن معمار ساخته شده است.
گنبد مدور

شامل ۲ طبقه سردابه و نمازگاه است و هویت فرد دفن شده در سرداب آن تاکنون شناسایی نشده است. این برج در سال ۵۶۳ هجری قمری با سنگهای متخلخل آهکی و حجاری شده و آجرهای خشتی و ساروج ساخته شده است. درب ورودی‌آن با نقوشی مشابه نمای اصلی گنبد سرخ آذین شده است. گنبد کبود، دیگر برجی که در کناراین گنبد و در بافت مرکزی شهر بنا نهاده شده است نیز از دیگر برجهای مشهور اما کماکان پر رمز و راز این شهر به‌شمار می‌رود.
گنبد کبود

که به مقبره مادر هولاکو نیز معروف می‌باشد در حدود ۱۰ متری برج مدور واقع است. این گنبد به شکل منشور ده وجهی زیبایی با طاقنما و حاشیه کاری‌ها در دو طبقه ساخته شده است. در این برج، کتیبه‌ای که تاریخ بنای آن را معلوم نماید وجود ندارد ولی کارشناسان آن را مربوط به دوره سلجوقی دانسته و تاریخ بنای آن را به سال پانصد و نود و سه نسبت می‌دهند. عده‌ای نیز به علت انتساب برج به مادر هلاکو آن را متعلق به دوره مغول می‌دانند ولی به عقیده «آندره گدار» تاریخ بنای برج باید مربوط به قبل از هلاکو باشد.
گنبد غفاریه

این گنبد از آجر و به صورت مربع ساخته شده و دور تا دور آن را با خطوط زیبا کتیبه کاری‌کرده‌اند و به قرن هفتم هجری قمری تعلق دارد. این گنبد در زمان ابو سعید بهادر خان ساخته شده و مقبره شمس الدین قره سنقر است که در آن زمان حکمران مراغه نیز بوده است. تاریخ بنای آن را (۷۲۸–۷۲۵ ه‍.ق) ذکر کرده‌اند.
معماهای تاریخی مراغه تنها به برج‌ها منحصر نمی‌شود بلکه غار کبوتر نیز بر معماهای باستانی این شهر افزوده شده است. این غار دارای ۵چاه بسیار عمیق است که تاکنون هیچ‌کس نتوانسته به انتهای این غارها دسترسی یابد و همین امر باعث شده معمای دیگری بر کارنامه تاریخی این شهر سنجاق شود تا مراغه را از نگاهی دیگر، شهر معماهای تاریخی ایران نام گذاریم.
قاسم جعفری

| قاسم جعفری | قاسم جعفری |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۵ تیر ۱۳۴۸ ‏(۵۵ سال) محلات
ملیت: ایرانی
تحصیلات: مرکز آموزش فیلمسازی
سال‌های فعالیت: ۱۳۶۹ تا کنون
همسر(ها): صدیقه صحت تهیه‌کننده سینما و تلویزیون
فرزندان: ایران و شهرزاد
قاسم جعفری (زادهٔ ۱۵ تیر ۱۳۴۸، محلات) کارگردان، نویسنده و تهیه‌کنندهٔ سینما و تلویزیون اهل ایران است.همسر وی، صدیقه صحت نیز تهیه‌کننده سینما و تلویزیون است و دو فرزند به نام‌های ایران و شهرزاد دارد که هر دو هنرمند هستند.
او فارغ‌التحصیل مرکز آموزش فیلمسازی است و کار خود در سینما را در سال ۱۳۶۹ به عنوان مدیر تولید فیلم خلع سلاح و در مسلخ عشق به‌عنوان جانشین مدیر تولید آغاز کرد. پس از آن مدیر تولید فیلم سفر و فیلمبردار پشت صحنه فیلم کودکانی از آب و گل بود.
جعفری در سال ۱۳۷۳ اولین فیلم بلند سینمایی خود، یعنی ماه مهربان را ساخت و پس از ساخت دومین فیلم بلندش قاصدک را به اتمام رساند. بعد از آن بیشتر فعالیتش متمرکز در سیما شد که طی این سال‌ها تعدادی از پربیننده‌ترین سریال‌های تلویزیونی را کارگردانی کرده‌است که از جمله خط قرمز با ۹۰٪ بیننده در سال ۸۰، مسافری از هند با ۹۶٪ بیننده که پربیننده‌ترین سریال پس از انقلاب در تلویزیون بوده‌است و سریال کمکم کن با ۹۴٪ بیننده را در سال ۱۳۸۳ ساخت. جعفری دوباره فعالیتش را در سینما متمرکز کرده. پنجمین فیلم سینمایی وی «دختران» است. در سال ۱۳۹۷ شروع به ساخت سریال زندگی زیباست کرده که این سریال در تیرماه ۱۴۰۰ در شبکه ۲ پخش شد. او اخیرا فعالیتش را در تئاتر متمرکز کرده وی مالک پردیس تئاتر شهرزاد است.جدیدترین ساخته وی فیلم سینمایی به نام زندگی زشت نیست به تهیه کنندگی صدیقه صحت هم اکنون روی پرده سینماها می باشد.
آثار > کارگردانی سریال

سریال گل من گلی
سریال کاشانه
سریال راه سوم
سریال همسفر
سریال خط قرمز
سریال شب آفتابی
سریال مسافری از هند
سریال کمکم کن
سریال غریبانه
سریال از نفس افتاده
سریال زندگی زیباست
آثار > کارگردانی فیلم سینمایی

عین شین قاف (۱۳۹۳)
پروانگی (۱۳۹۰)
دختران (۱۳۸۸)
سپید و سیاه (۱۳۸۹) توقیف شده
مجنون لیلی (۱۳۸۶)
دو راه حل برای یک مسله(۱۳۸۶) به سفارش یونیسف
نبش قلب(۱۳۸۶)
گرگ و میش (۱۳۸۵)
بازنده (۱۳۸۳)
قاصدک (۱۳۷۵)
ماه مهربان (۱۳۷۴)
آثار > مدیر روابط عمومی

کودکانی از آب و گل (۱۳۷۲)
آثار > نویسنده

گروگان (۱۳۷۴)
ماه مهربان (۱۳۷۴)
دختران(۱۳۸۸)
سپیدوسیاه(۱۳۸۸)
آثار > طراح اولیه داستان

پروانگی (۱۳۹۰)
آثار > تهیه‌کننده

سریال پول کثیف
سریال آواز در باران
سریال غریبه ای در مه
خدای چیزهای کوچک (۱۳۸۷)
مجنون لیلی (۱۳۸۶)
گرگ و میش (۱۳۸۵)
تب سرد (۱۳۸۲)
خط قرمز (۱۳۷۹)
فیلم سینمایی محرمانه تهران(۱۳۹۰کارگردان: مهدی فیوضی)
آثار > مدیر تولید

سفر (۱۳۷۱)
آثار > جانشین مدیر تولید

در مسلخ عشق (۱۳۶۹)
آثار > فیلمبردار پشت صحنه

کودکانی از آب و گل (۱۳۷۲)
تدوین

دختران (۱۳۸۸)
سپیدوسیاه (۱۳۸۹)
تدوین > طراح صحنه

دختران (۱۳۸۸)
پزشکی قانونی

قلب یک فرد قربانی قتل.
پزشکی قانونی یا دادپزشکی یا پزشکی قضائی مرجعی صاحب صلاحیت برای اظهار نظر پزشکی حقوقی در دادگاه‌ها است. سازمان پزشکی قانونی وابسته به قوه قضائیه است که به منظور کارشناسی در امور پزشکی که نظریات آن برای مراجع قضائی و سایر سازمان‌های دولتی مستند باشد و بررسی و تحقیق در امور پزشکی قانونی در پیشگیری از وقوع جرم تشکیل شده‌است. رئیس این سازمان از سوی رئیس قوه قضائیه از میان پزشکان واجد صلاحیت تعیین می‌شود. سازمان هزینه‌های مقرر خدمات پزشکی قانونی را اخذ و به حساب درآمد عمومی کشور واریز می‌نماید.
در ایران اصطلاح پزشکی قانونی دو موضوع را تداعی می‌کند:
سازمان پزشکی قانونی به شرح فوق
متخصصین پزشکی قانونی: که این افراد پزشکان متخصص با حیطه کاری فراتر از نام سازمان پزشکی قانونی و طبق مجوزهای وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی درگیر و توانمند در حیطه‌های تخصصی پزشکی شامل پزشکی قانونی، مسمومیت‌های بالینی و اخلاق پزشکی می‌باشند. متخصصین پزشکی قانونی شاغل در گروه‌های پزشکی قانونی و گروه‌های مسمومیت دانشگاه‌های علوم پزشکی زیر نظر قوه مجریه؛ شاغل در مراکز خصوصی و خیریه پزشکی؛ شاغل در سازمان پزشکی قانونی زیر نظر قوه قضاییه می‌باشند.
وظیفه سازمان پزشکی قانونی

وظیفه‌های اصلی سازمان پزشک قانونی عبارتند از:
انجام امور پزشکی و کارشناسی‌های بالینی
انجام امور تشخیصی و آزمایشگاهی
پاسخ به درخواست تأیید مراکز و نهادهای دولتی نیازمند نظرات کارشناسی پزشکی قانونی
فعالیت آموزشی از جمله آموزش دستیاران تخصصی، دانشجویان پزشکی، مامایی، حقوق و نیروی انتظامی
فعالیت‌های علمی پژوهشی
ساعت کار پزشکی قانونی همه روزه به جز جمعه‌ها از ساعت ۸ صبح الی ۱۴:۳۰ مطابق با ساعات اداری می‌باشد
/وظایف متخصصین پزشکی قانونی در سایت وزارت بهداشت ایران موجود می‌باشد.
کارشناسی‌ها

یک دادپزشک (متخصص پزشکی قانونی یا در شرایط فعلی به دلیل کمبود نیرو سایر پزشکان آشنا به مسایل قانونی نیز به صورت دوره‌ای در این حیطه فعالیت می‌کنند) باید با جزئیات موارد زیر به صورت تخصصی آشنا باشد:
کلیات پزشک و قانون، مرگ‌شناسی، مرگ‌های ناگهانی طبیعی در بالغین و کودکان، شکنجه و مرگ در زندان، تشخیص هویت، تروماتولوژی (ضرب و جرح)، سلاح گرم و انفجارات، خفگی‌ها، غرق‌شدگی‌ها، تروماهای حرارتی (سوختگی، سرمازدگی، گرمازدگی)، برق‌گرفتگی و صاعقه‌زدگی، حاملگی و سقط جنین، نوزادکشی، کودک‌آزاری، مسائل جنسی در پزشکی قانونی، کلیات سم‌شناسی، الکل‌ها، داروهای مخدر و توهم‌زا، آفت‌کش‌ها، سموم گازی و سموم دارویی.
سازمان پزشکی قانونی در ایران

مقالهٔ اصلی: سازمان پزشکی قانونی
سازمان پزشکی قانونی به شکل نوین آن در ایران از حدود نه دهه پیش به صورت اداره‌ای وابسته به وزارت دادگستری فعالیت خود را آغاز کرد. با توسعه روش‌های کشف جرم و افزایش نیاز مجامع قضایی به خدمات پزشکی قانونی به اداره کل تبدیل شد و در سال ۱۳۷۲ طبق درخواست متخصصین پزشکی قانونی با تصویب مجلس شورای اسلامی، سازمان پزشکی قانونی کشور به عنوان سازمانی وابسته و زیر نظر رئیس قوه قضائیه تأسیس شد.
سید ابوطالب مظفری

| سید ابوطالب مظفری | سید ابوطالب مظفری |
| --- | --- |
در اردیبهشت ۱۳۹۴: در اردیبهشت ۱۳۹۴
زادهٔ: ۱۳۴۴ (۶۰ سال) روستای باغچار، ولسوالی خاص‌ارزگان، ولایت ارزگان، پادشاهی افغانستان
ملیت: افغانستانی
شهروندی: افغانستان
تحصیلات: دانش‌آموختهٔ مدارس دینی
پیشه(ها): شاعر، نویسنده، منتقد ادبی
آثار: سوگنامهٔ بلخ شعر مقاومت پایتخت پری‌ها عقاب چگونه می‌میرد
سید ابوطالب مظفری (زادهٔ ۱۳۴۴ در ولسوالی خاص‌ارزگان) شاعر و نویسنده و منتقد ادبی اهل افغانستان است. او از پیشگامان «ادبیات مقاومت» (در برابر تهاجم نظامی اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی) است؛ این جریان ادبی از سوی شاعران و نویسندگان افغانستانی در ایران به راه انداخته شد. مظفری از اندوهگین‌ترین و ناله‌مندترین شاعران افغانستانی است.
زندگی‌نامه

مظفری در سال ۱۳۴۴ خورشیدی در روستای باغچار ولسوالی خاص‌ارزگان ولایت ارزگان در خانواده‌ای از قوم سادات دیده به‌جهان گشود. تحصیلات ابتدایی را در همین روستا به پایان برد و در کنار آن، تحصیلات حوزوی را هم در آن‌جا آغاز کرد. پس از تهاجم نظامی شوروی به افغانستان، در سال ۱۳۵۹ (خورشیدی) به‌اجبار به کویته پاکستان آواره شد و سپس به ایران رفت. در سال ۱۳۶۱ (خورشیدی) در حوزه علمیه خراسان در مشهد پذیرفته شد و ادامه تحصیل داد. وی اکنون در همین شهر زندگی می‌کند.
زمانی که طلبه بود، شاعری را با استعداد ذاتی و کشش درونی آغاز کرد و در سال ۱۳۶۴ نخستین شعر خود را سرود. به‌گفتهٔ خودش «دورانی که شعر را آغاز کرد، دوره انقلاب و جنگ بود؛ دورانی که احساس و عاطفه در آن بیشتر حکومت می‌کرد». از سوی دیگر، از محیط آمادهٔ ایران بهره‌ور شد. مظفری در این باره می‌گوید:
ما در ایران محیط‌هایی داشتیم، از جمله حوزه هنری در مشهد محلی بود که شعرمان را می‌خواندیم و نقد می‌شد یا انجمن شاعران مهاجر. در مشهد محیطی بود که من گهگاهی در آنجا می‌رفتم و به‌نوعی با شعر و شاعران آشنا شدم. می‌شود آن‌ها را مؤثر دانست؛ ولی قبل از این‌که من وارد آن‌جاها شوم، راه‌های طولانی را خودم در وادی شعر رفته بوده بودم و این برمی‌گردد به مطالعات شخصی و آموزش‌هایی که خودم طی کرده بودم. فرد خاصی را نمی‌توانم نام ببرم که از این جهت بر من حقی داشته باشد.
مظفری با شماری از شاعران در حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی مشهد گرد هم می‌آمد و شعر می‌خواندند.
نخستین مجموعه شعر ابوطالب مظفری با نام سوگنامه بلخ در سال ۱۳۷۱ توسط انتشارات حوزه هنری به چاپ رسید.
سبک ادبی

دغدغه‌های اصلی مظفری در شعرهایش را موارد زیر تشکیل می‌دهد:
باورهای مذهبی، همراه با نقد؛
اوضاع سیاسی و اجتماعی؛
آوارگی‌ها؛
تغزل‌ها؛
مسائل شخصی و خانوادگی.
آثار چاپ شده

مجموعه شعر سوگنامهٔ بلخ، سال چاپ: ۱۳۷۱، تهران، حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی
شعر مقاومت افغانستان، گردآوری شاعران پایداری افغانستان، سال چاپ: ۱۳۷۲، تهران، ایران
مجموعه گزیدهٔ ۴۲ گزیدهٔ ادبیات معاصر، ۱۳۷۸، تهران، ایران
کتاب پژوهشی ادبی، پایتخت پریان، مجموعه سروده‌های ۱۵۰ شاعر فارسی‌زبان افغانستان، ۱۳۹۴
مجموعه شعر عقاب چگونه می‌میرد، ناشر: خانهٔ ادبیات افغانستان، انتشارات تاک.
فعالیت‌های مطبوعاتی

مظفری از بنیان‌گذاران فصلنامهٔ ادبی، هنری و فرهنگی دُرّ دری است که به صاحب‌امتیازی مرکز فرهنگی نویسندگان افغانستان در ایران منتشر می‌شد. وی سردبیری این نشریه و نیز خط‌سوم به صاحب‌امتیازی مؤسسهٔ فرهنگی «در دری» را بر عهده داشته که با برخی از چهره‌های ادبی و فرهنگی افغانستان همچون محمدکاظم کاظمی، جواد خاوری، علی پیام، حمزه واعظی، سید نادر احمدی و محمدشریف سعیدی به راه انداختند. هر دو فصلنامه تا شماره سیزدهم به نشر رسیدند و سپس به دلیل نبود پشتوانه مالی از چاپ بازماندند.
بزرگداشت‌ها

بزرگداشت سید ابوطالب مظفری از سوی سازمان هنری رسانه‌ای اوج به پاسداشت یک عمر تلاش‌های فرهنگی و ادبی وی، تهران، ۲۵ تیر ۱۳۹۷، با حضور اهالی ادبیات دو کشور افغانستان و ایران.
گرامیداشت کارنامهٔ ادبی سید ابوطالب مظفری، هشت قوس ۱۳۹۲ از سوی حلقهٔ پردیس، کابل
سازمان درفش کاویانی

| سازمان درفش کاویانی | سازمان درفش کاویانی |
| --- | --- |
دبیرکل: منوچهر گنجی
بنیان‌گذار: منوچهر گنجی، سیروس الهی و عطاءالله بای‌احمدی
مرام سیاسی: سکولاریسم پادشاهی‌خواهی (هوادار پهلوی)
سازمان درفش کاویانی، یکی از سازمان‌های فرهنگی و سیاسی برون‌مرزی و هوادار حکومت پهلوی و مخالف با نظام جمهوری اسلامی بود.