stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سیاست در ژاپن
قوه مجریه > وزارتخانه‌ها

وزارتخانه‌های ژاپن (行政機関؟) از یازده وزارتخانه و دفتر کابینه تشکیل شده‌است. ریاست هر وزارتخانه به عهده وزیر آن است که عمدتاً از قانون گذاران ارشد هستند و از طرف نخست‌وزیر منصوب می‌شوند. دفتر کابینه آژانسی است که امور روزمره کابینه را اداره می‌کند و به‌طور رسمی توسط نخست‌وزیر اداره می‌شود. وزارتخانه‌ها تأثیرگذارترین قسمت در قوه مجریه هستند، و از آنجا که تعداد کمی از وزرا بیش از یک سال برای تصاحب سازمان خدمت می‌کنند، بیشتر قدرت آن در اختیار بوروکراتهای ارشد است.
دفتر کابینه (ژاپن)
کمیسیون ملی ایمنی عمومی
آژانس پلیس ملی
آژانس امور مصرف‌کنندگان
آژانس خدمات مالی
کمیسیون تجارت عادلانه (ژاپن)
Food Safety Commission
کمیسیون حفاظت از اطلاعات شخصی
آژانس خانگی شاهنشاهی
آژانس بازسازی
وزارت امور داخلی و ارتباطات
کمیسیون هماهنگی اختلافات محیطی
آژانس مدیریت آتش‌سوزی و حوادث
وزارت دادگستری
کمیسیون آزمون امنیت عمومی
آژانس اطلاعات امنیت عمومی
دادستانی عمومی
وزارت امور خارجه ژاپن
وزارت دارایی
آژانس ملی مالیات
وزارت دفاع ژاپن
آژانس خرید ، فناوری و لجستیک
نیروهای دفاع‌ازخود ژاپن (زمینی / نیروی دریانوردی دفاع‌ازخود ژاپن / نیروی هوایی ژاپن)
وزارت آموزش، فرهنگ، ورزش، علوم و فناوری (MEXT)
آژانس امور فرهنگی
آژانس ورزشی
وزارت بهداشت، کار و رفاه
خدمات بازنشستگی
کمیسیون مرکزی روابط کار
وزارت کشاورزی، جنگلداری و شیلات
آژانس شیلات
آژانس جنگلداری
وزارت اقتصاد، تجارت و صنعت (METI)
آژانس منابع طبیعی و انرژی
آژانس تصدی کوچک و متوسط
دفتر ثبت اختراعات
وزارت زمین، زیرساخت، حمل و نقل و جهانگردی (MLIT)
هیئت ایمنی حمل و نقل ژاپن
آژانس گردشگری ژاپن
مرکز هواشناسی ژاپن
گارد ساحلی ژاپن
وزارت محیط زیست
سازمان تنظیم هسته ای
※ وزارت خانه‌ها در تاریخ ۱۸ اکتبر ۲۰۱۸
هیئت حسابرسی ژاپن (会計検査院؟) تنها ارگان منحصر به فرد دولت است. که در آن، هیئت مدیره کاملاً از دایت ملی و کابینه مستقل است. این هیئت هزینه‌های دولت را بررسی می‌کند و گزارش سالانه به دایت ملی ارائه می‌دهد. اصل ۹۰ قانون اساسی ژاپن و قانون هیئت حسابرسی مصوب ۱۹۴۷، به این نهاد استقلال قابل توجهی می‌دهد.
قوه مقننه

مقالهٔ اصلی: دایت ملی
دایت ملی (国会؟) به قوه مقننه دومجلسی کشور ژاپن گفته می‌شود که از مجلس مشاوران و مجلس نمایندگان تشکیل شده‌است. به موجب اصل ۴۱ قانون اساسی ژاپن، این نهاد تنها مرجع قانون‌گذاری و همچنین عالی‌رتبه‌ترین ارگان حکومتی محسوب می‌شود، هر دو مجلس به‌طور مستقیم تحت سیستم رأی‌گیری موازی انتخاب می‌شوند و قانون اساسی تضمین کرده که هیچ تبعیضی مانند «نژاد، عقاید، جنسیت، موقعیت اجتماعی، منشأ خانوادگی، تحصیلات، دارایی یا درآمد» در مورد صلاحیت‌های هر یک از اعضا وجود ندارد؛ بنابراین دایت ملی حاکمیت مردم ژاپن است.
مسئولیت‌های دایت ملی شامل وضع قوانین، تصویب بودجه ملی سالانه، تصویب نتیجه معاهدات و انتخاب نخست‌وزیر است. علاوه بر این، دایت ملی این قدرت را دارد که پیش نویس اصلاحیه قانون اساسی را آغاز کند، که در صورت تصویب، قبل از اعلامیه توسط امپراتور، باید به نام مردم برای تصویب در همه‌پرسی گذاشته شود. همچنین قانون اساسی هر دو مجلس را قادر می‌سازد تا در رابطه با دولت تحقیق کنند، خواستار حضور و شهادت شهود و تهیه سوابق شوند، و هر یک از دو مجلس می‌تواند، به منظور پاسخگویی و ادای توضیحات، هر موقع که لازم باشد نخست‌وزیر یا وزیران را احضار کند. دایت ملی قادر به استیضاح قضات دادگاه نیز هست که بخاطر رفتارهای جنایتکارانه یا نامنظم محکوم شده‌اند. قانون اساسی، روش‌های رأی‌گیری، تعداد اعضای هر مجلس و سایر موارد مربوط به روش انتخاب هر یک از اعضای مجلس را مشخص نکرده و بنابراین، مجاز است که توسط قانون تعیین شود.
طبق مفاد قانون اساسی و طبق قانون، همه بزرگسالان بالای ۱۸ سال واجد شرایط حق رأی عمومی هستند که می‌توانند به صورت رأی‌گیری مخفی هم رای بدهند، و کسانی که انتخاب می‌شوند در هنگام برگزاری جلسه دایت ملی، از محافظت برخوردارند. هر خانه مجلس وظیفه نظم بخشیدن به اعضای خود را دارد، و همه جلسات علنی است مگر اینکه دو سوم یا بیشتر اعضای حاضر در آن تصویب کنند که جلسه غیر علنی باشد. دایت ملی به منظور رسمیت یافتن جلسات، به حضور حداقل یک سوم مجموع اعضا نیاز دارد. در مورد مصوبه‌ها و موضوعات، اکثریت حاضران مجلس تصمیم‌گیری می‌کنند، مگر اینکه قانون اساسی خلاف آن را بیان کند، و در صورت تساوی رای، رئیس هیئت جلسه حق تصمیم‌گیری در مورد موضوع را دارد. نمی‌توان یک عضو را اخراج کرد، مگر اینکه اکثریت دو سوم یا بیشتر اعضای حاضر مصوبه ای را برای آن تصویب کنند و حل و فصل اختلافات در مورد صلاحیت اعضای هر مجلس به عهده همان مجلس خواهد بود.
طبق قانون اساسی، دایت ملی باید هر سال حداقل یک جلسه تشکیل دهد. کابینه دولت می‌تواند دستور تشکیل مجلسه فوق‌العاده دایت ملی را صادر نماید. در صورتی که حداقل یک چهارم از مجموع نمایندگان هر یک از دو مجلس چنین تقاضایی کنند، کابینه وزیران باید دستور تشکیل جلسه فوق را صادر نماید. در طی یک انتخابات، فقط مجلس نمایندگان منحل می‌شود، اما مجلس مشاوران منحل نمی‌شود و فقط بسته می‌شود. ممکن است در مواقع اضطراری ملی، مجلس مشاروان می‌تواند برای یک جلسه اضطراری فراخوانده شود. امپراتور دایت ملی را متقاعد می‌کند و مجلس نمایندگان را منحل می‌کند، اما فقط به توصیه هیئت دولت این کار را می‌کند.
برای تبدیل لوایح به قانون، ابتدا باید توسط هر دو مجلس دایت ملی تصویب شود، امضای وزیران کابینه باشد، توسط نخست‌وزیر امضا شود و سپس در نهایت توسط امپراتور اعلام شود. امپراتور هیچ قدرتی برای مخالفت با قانون ندارد و باید آن را اعلام کند.
قوه مقننه > مجلس نمایندگان

مجلس نمایندگان ژاپن (衆議院؟) مجلس سفلا دایت ملی است و اعضای آن، هر چهار سال یک بار انتخاب می‌شوند و هر دوره چهار ساله است. مجلس نمایندگان در ۱۸ نوامبر ۲۰۱۷، ۴۶۵ عضو داشت که از این تعداد، ۱۷۶ عضو از ۱۱ حوزه انتخابیه با لیست متناسب از حزب و ۲۸۹ نفر از حوزه‌های انتخابیه تک عضو انتخاب بودند. ۲۳۳ کرسی برای اکثریت لازم است. مجلس نمایندگان قدرتمندترین مجلس در دایت ملی محسوب می‌شود و می‌تواند لوایح تصویب شده توسط مجلس مشاوران را با اکثریت دو سوم وتو کند. با این حال، نخست‌وزیر می‌تواند آن را منحل کند. اعضا باید از ملیت ژاپنی باشند. افراد ۱۸ ساله و بالاتر می‌توانند رأی دهند و افراد ۲۵ سال و بالاتر می‌توانند نامزد شوند.
مجلس نمایندگان اختیارات قانونگذاری بیشتری نسبت به مجلس مشاوران دارد. مجلس مشاوران توانایی وتو بیشتر تصمیمات گرفته شده توسط مجلس نمایندگان را دارد، اما برخی فقط می‌توانند به تأخیر بیفتند. مواردی که مجلس مشاوران می‌تواند به تأخیر بیندازد شامل قانون معاهدات، بودجه و انتخاب نخست‌وزیر است. نخست‌وزیر و در مجموع کابینه وی، می‌توانند به نوبه خود مجلس نمایندگان را هر زمان که بخواهند منحل کنند. مجلس نمایندگان با تهیه سند، رسماً منحل می‌شود، اما توسط مراسم انحلال، رسماً مجلس منحل شده به حساب می‌آید. مراسم انحلال مجلس به شرح زیر است:
سند که توسط امپراتور مهر شده و در پارچه ابریشمی بنفش پیچیده شده‌است. نشانه ای از سند اقدام دولت، که به نمایندگی از مردم انجام شده‌است.
سند به رئیس دبیر کابینه در اتاق پذیرایی رئیس مجلس نمایندگان منتقل می‌شود.
سند برای تهیه توسط دبیرکل به اتاق برده می‌شود.
دبیرکل سند را برای مطالعه توسط رئیس مجلس آماده می‌کند.
رئیس مجلس نمایندگان بلافاصله انحلال مجلس را اعلام می‌کند.
مجلس نمایندگان رسماً منحل می‌شود.
معمول است که، با انحلال مجلس، اعضا فریاد می‌زنند به سلامتی ده‌هزار سال (萬歲).
قوه مقننه > مجلس مشاوران

مجلس مشاوران ژاپن (参議院؟) مجلس اعلا دایت ملی است و نیمی از اعضای آن، هر سه سال یک بار، برای یک دوره شش ساله انتخاب می‌شوند. در ۱۸ نوامبر ۲۰۱۷، مجلس مشاروان ۲۴۲ عضو داشت. از این تعداد ۷۳ نفر از ۴۷ ناحیه استان با تنها یک تک‌رأی انتقال‌ناپذیر انتخاب می‌شوند و ۴۸ نفر با نمایندگی تناسبی انتخاب می‌شوند. نخست‌وزیر نمی‌تواند مجلس مشاروان را منحل کند. اعضا باید از ملیت ژاپنی باشند. افراد ۱۸ ساله و بالاتر می‌توانند رأی دهند و افراد ۳۰ سال و بالاتر می‌توانند نامزد شوند.
از آنجا که مجلس مشاوران می‌تواند تصمیمی که توسط مجلس نمایندگان گرفته شده را وتو کند، مجلس مشاروان می‌تواند باعث تجدیدنظر مجلس نمایندگان در تصمیم خود شود. با این حال، مجلس نمایندگان هنوز می‌تواند با اکثریت دو سوم اعضای خود، در تصمیم خود پافشاری کند و وتو مجلس مشاروان را لغو نماید. هر ساله و در صورت لزوم، به توصیه هیئت وزیران، مجلس مشاوران برای یک جلسه اضافی یا یک جلسه عادی، توسط امپراتور دعوت می‌شود.
قوه قضائیه

قوه قضایی ژاپن از دیوان عالی ژاپن و چهار دادگاه بدوی تشکیل شده. دادگاه‌های عالی، دادگاه‌های منطقه ای، دادگاه‌های خانواده و دادگاه‌های مختصر. استقلال دیوان از قوه مجریه و مقننه توسط قانون اساسی ژاپن تضمین شده و به شرح زیر است: «هیچ گونه دادگاه فوق‌العاده تأسیس نخواهد شد و هیچ‌یک از مئسسات وابسته به قوه مجریه دارای اختیارات قطعی قضایی نخواهند بود.» ; این ویژگی به عنوان تفکیک قوا شناخته می‌شود. اصل ۷۶ قانون اساسی بیان می‌دارد که «کلیه قضات در صدور رای خود مستقل و فقط تابع قانون اساسی و سایر قوانین می‌باشند.» قضات دادگاه فقط با استیضاح عمومی قابل عزل هستند و فقط در صورتی که از نظر جسمی یا روحی، ناتوان از انجام وظایف باشند، بدون استیضاح قابل عزل هستند. قانون اساسی صریحاً اختیارات دستگاه‌های اجرایی یا سازمان‌ها برای اقدام انتظامی علیه قضات را رد می‌کند. با این حال، یک قاضی دیوان عالی ممکن است با اکثریت آرا در همه‌پرسی برکنار شود. که باید در طی اولین انتخابات عمومی، انتصاب قضات مورد تجدیدنظر قرار می‌گیرد و تجدید نظر دوم پس از یک دوره ۱۰ ساله خدمت آن قاضی صورت می‌گیرد. طبق اصل ۸۲ قانون اساسی، محاکمات و صدور حکم دادگاه‌ها به صورت علنی است. هر گاه دادگاهی به اتفاق آرا حکم دهد که علنی بودن محاکمه با اخلاق یا نظم عمومی مغایر است، محاکمه به صورت غیر علنی انجام خواهد شد، اما رسیدگی به جرایم سیاسی و مطبوعاتی یا به مواردی که در آنها حقوق مردم، مندرج در فصل سوم قانون اساسی، مطرح باشد، محاکمه همیشه علنی خواهد بود. قضات دادگاه که توسط کابینه معرفی می‌شوند، به گواهی (شهادت) امپراتور منصوب می‌شوند، در حالی که رئیس دادگستری پس از معرفی توسط کابینه، توسط امپراتور منصوب می‌شود.
نظام حقوقی ژاپن از نظر تاریخی تحت تأثیر قوانین چین بوده‌است. با این حال، در دوره اصلاحات میجی تغییر کرد و اکنون عمدتاً براساس حقوق مدنی اروپا است. در برخی موارد خاص، قانون مدنی بر اساس مدل آلمانی هنوز باقی مانده‌است. مجموعه شش کد اصلی‌ترین قانون حقوقی ژاپن را تشکیل می‌دهد.
کلیه قوانین قانونی در ژاپن ملزم به مهر و موم توسط امپراتور است، و هیچ قانونی بدون امضای کابینه، امضای نخست‌وزیر و اعلامیه امپراتور قابل اجرا نیست.
قوه قضائیه > دیوان عالی

دیوان عالی ژاپن (最高裁判所؟) آخرین مرجع قضایی و مسئول تشخیص انطباق قوانین، فرمان‌ها، مقررات و تصویب‌نامه‌ها با قانون اساسی می‌باشد. دیوان عالی کشور مسئول معرفی قضات به دادگاه‌های بدوی و تعیین رویه‌های قضایی است. همچنین دیوان عالی بر سیستم قضایی، بر فعالیت‌های دادستان‌های عمومی، و نظم قضات و سایر پرسنل قضایی نظارت می‌کند.
قوه قضائیه > دادگاه‌های عالی

دادگاه‌های عالی ژاپن (高等裁判所؟) صلاحیت رسیدگی به فرجام خواهی در مورد حکم دادگاه‌های منطقه ای و دادگاه‌های خانواده، به استثنای پرونده‌های تحت دیوان عالی کشور، را دارد. دادگاه‌های عالی رسیدگی به پرونده‌های جنایی را مستقیماً انجام می‌دهد، اما پرونده‌های مدنی ابتدا توسط دادگاه‌های منطقه رسیدگی می‌شود. هشت دادگاه عالی در ژاپن وجود دارد: دادگاه‌های عالی توکیو، اوزاکا، ناگویا، هیروشیما، فوکووکا، سندای، ساپورو و تاکاماتسو.
قوه قضائیه > سیستم کیفری

سیستم کیفری ژاپن (矯正施設؟) توسط وزارت دادگستری اداره می‌شود. این بخشی از سیستم عدالت کیفری است و برای اصلاح و توانبخشی مجرمان در نظر گرفته شده‌است.
دولت محلی

مطابق اصل ۹۲ قانون اساسی ژاپن، دولت‌های محلی ژاپن (地方公共団体؟) نهادهای عمومی محلی هستند که عملکرد آنان طبق قانون مطابق با اصل خودمختاری محلی تعریف شده‌است. قانون اصلی که آن را تعریف می‌کند قانون خودمختاری محلی است. قانون اساسی اختیارات محدود اجرایی و مقننه ای به آنها اعطا کرده‌است. فرمانداران، شهرداران و اعضای مجامع طبق قانون اساسی توسط ساکنان انتخاب می‌شوند.
در ژاپن ۴۷ استان و تعداد کل ۱۸۰۰ شهر کوچک و بزرگ و روستا وجود دارد (آوریل، ۲۰۰۷). هر شهرداری واجد شورا می‌باشد. فرمانداران استانی و شهرداران با رأی مردمی انتخاب می‌شوند. دولت محلی نسبت به دولت مرکزی واجد سیستم دموکراسی بی‌واسطه‌تری می‌باشد.
وزارت امور داخله و ارتباطات، مانند سایر وزارتخانه‌ها، به‌طور قابل توجهی در دولت محلی دخالت می‌کند. این کار عمدتاً از نظر مالی انجام می‌شود زیرا بسیاری از مشاغل دولت محلی نیاز به بودجه ای دارند که توسط وزارتخانه‌های ملی تأمین می‌شود.
نتیجه این تقسیم‌بندی قدرت، سطح بالایی از استانداردسازی سازمانی و سیاست گذاری در بین حوزه‌های قضایی مختلف محلی است که به آنان امکان می‌دهد تا انحصار استان، شهر یا شهر خود را حفظ کنند. برخی از حوزه‌های قضایی، مانند توکیو و کیوتو، سیاست‌هایی را در زمینه‌هایی مانند رفاه اجتماعی که بعداً توسط دولت ملی تصویب شد، تجربه کرده‌اند.
دولت محلی > مسئولان محلی

ژاپن به ۴۷ بخش اداری تقسیم شده که عبارت اند از: یک منطقه شهری (توکیو)، دو بخش شهری (کیوتو و اوزاکا)، ۴۳ استان روستایی و یک «منطقه»، هوکایدو. شهرهای بزرگ به بخش‌ها تقسیم می‌شوند، و بیشتر به شهرها، حوزه‌ها یا زیرمجموعه‌ها و شهرستانها تقسیم می‌شوند.
شهرها واحدهای خودگردان هستند که مستقل از حوزه‌های قضایی بزرگ‌تر، اداره می‌شوند. برای شناخته شدن به عنوان شهر، یک حوزه باید حداقل ۵۰۰۰۰۰ نفر ساکن داشته باشد که ۶۰ درصد آنها به مشاغل شهری مشغول باشند. در خارج از شهرها و بخش‌های شهری، شهرک‌های خودگردان وجود دارد. مانند شهرها، هر کدام شهردار و مجلس منتخب خود را دارند. روستاها کوچکترین نهادهای خودگردان در مناطق روستایی هستند. آنان اغلب از تعدادی دهکده روستایی تشکیل می‌شوند که شامل چندین هزار نفر است و از طریق چارچوب اعمال شده، به‌طور رسمی در مدیریت روستا به یکدیگر متصل هستند. دهکده‌ها دارای شهردار و شورا هستند که برای دوره‌های چهار ساله انتخاب می‌شوند.
دولت محلی > ساختار

هر حوزه دارای یک مدیر اجرایی است که به عنوان فرماندار در استان‌ها و یک شهردار در شهرداری‌ها خوانده می‌شود. اکثر حوزه‌ها دارای یک مجمع تک مجلسی هستند، اگرچه شهرها و روستاها ممکن است برای اداره مستقیم شهروندان در یک مجمع عمومی انتخاب شوند. اعضای اجرایی و مجمع هر دو سال با رای مردم انتخاب می‌شوند.
دولت‌های محلی نسخه اصلاح شده تفکیک قوا که در دولت ملی به کار رفته را دنبال می‌کنند. یک مجلس محلی ممکن است به مدیر اجرایی رای اعتماد بدهد، در این صورت دستگاه اجرایی باید مجمع را ظرف ده روز منحل کند یا بطور خودکار دفتر خود را از دست بدهد.
روش‌های اصلی قانونگذاری محلی، دستورالعمل محلی و مقررات محلی است. دستورالعمل‌های مشابه قانون اساسی در سیستم ملی، توسط مجلس محلی تصویب می‌شود و ممکن است مجازات‌های کیفری محدودی را برای تخلفات (حداکثر ۲ سال زندان و / یا ۱ میلیون ین جریمه) در نظر بگیرد.
به‌طور کلی دولت‌های محلی دارای کمیته‌های متعددی مانند هیئت‌های مدارس، کمیته‌های ایمنی عمومی (مسئول نظارت بر پلیس)، کمیته‌های پرسنل، کمیته‌های انتخابات و کمیته‌های حسابرسی هستند. که ممکن است آنان به‌طور مستقیم توسط مجلس محلی، مجریه یا هر دو انتخاب شوند.
تمام بخش‌ها موظف هستند که بخش‌های امور عمومی، امور مالی، رفاهی، بهداشت و کار را حفظ کنند. بخش‌های کشاورزی، شیلات، جنگلداری، بازرگانی و صنعت بسته به نیازهای محلی اختیاری هستند. استاندار مسئول تمام فعالیت‌های پشتیبانی شده از طریق مالیات محلی یا دولت ملی است.
حزب لیبرال دموکرات

نماینده متنفذترین نیروی سیاسی در ژاپن است. این حزب به‌طور مستمر، اکثریت ثابتی را در مجلس ژاپن از زمان تشکیل آن در سال ۱۹۵۵ تا ژوئیه ۱۹۹۳ میلادی حفظ کرد و پس از یک دوره ۹ ماهه دوری از قدرت از ۱۹۹۴ میلادی به بعد با ائتلاف با احزاب کوچکتر دولت را تشکیل داده‌است. در ژاپن رهبر حزب حاکم نخست‌وزیر ژاپن نیز به‌شمار می‌رود.
دست‌خط امپراتور
پرچم رسمی امپراتور
تاج نخست‌وزیر ژاپن
ساختمان اداری دفتر کابینه
ساختمان دوم دولت مرکزی
دفتر اداری امور فرهنگی
ساختمان دایت ملی در ناگاتاچو، چیودا-کو، توکیو
صحن مجلس نمایندگان
صحن مجلس مشاوران
ساختمان دیوان عالی ژاپن، چیودا-کو، توکیو
ساختمان دادگاه عالی توکیو
تقسیمات اداری ژاپن
روبن گونسالس (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۸۲)

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Rubén González Rocha
زادروز:  ۲۹ ژانویهٔ ۱۹۸۲ ‏(۴۳ سال)
زادگاه:  سانتیاگو ده کومپوستلا
قد:  ۱٫۸۷ متر (۶ فوت ۲ اینچ)
پست:  مدافع
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  Conxo
:  باشگاه فوتبال کامپوستلا
:  باشگاه فوتبال رئال مادرید
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۱–۲۰۰۶ |  باشگاه فوتبال رئال مادرید کاستیا |  ۸۷ |  (۴) |
| ۲۰۰۲–۲۰۰۶ |  باشگاه فوتبال رئال مادرید |  ۴ |  (۰) |
| ۲۰۰۴ |  ← باشگاه فوتبال بروسیا مونشن‌گلادباخ (قرضی) |  ۳ |  (۰) |
| ۲۰۰۴–۲۰۰۵ |  ← باشگاه فوتبال آلباسته بالومپیه (قرضی) |  ۲۲ |  (۰) |
| ۲۰۰۶–۲۰۰۷ |  باشگاه فوتبال راسینگ سانتاندر |  ۳۴ |  (۲) |
| ۲۰۰۷–۲۰۰۹ |  باشگاه فوتبال سلتاویگو |  ۷۰ |  (۱) |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۱ |  باشگاه ورزشی رئال مایورکا |  ۳۱ |  (۳) |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۳ |  باشگاه فوتبال اوساسونا |  ۲۷ |  (۰) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۴ |  باشگاه فوتبال باکو |  ۲۳ |  (۰) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۶ |  باشگاه فوتبال رئال ساراگوسا |  ۳۱ |  (۱) |
| ۲۰۱۶ |  Delhi Dynamos |  ۱۳ |  (۱) |
| ۲۰۱۷ |  Coruxo |  ۱۳ |  (۰) |
| مجموع |   |  ۳۵۸ |  (۱۲) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۹۹ |  تیم ملی فوتبال زیر ۱۶ سال اسپانیا |  ۶ |  (۰) |
| ۱۹۹۹ |  تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال اسپانیا |  ۳ |  (۰) |
| ۲۰۰۰–۲۰۰۱ |  تیم ملی فوتبال زیر ۱۸ سال اسپانیا |  ۱۰ |  (۰) |
| ۲۰۰۱ |  تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال اسپانیا |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۰۲–۲۰۰۳ |  تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اسپانیا |  ۸ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
روبن گونسالس (انگلیسی: Rubén González؛ زادهٔ ۲۹ ژانویهٔ ۱۹۸۲) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که در پست مدافع میانی بازی می‌کند.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال اسپانیا، زیر ۱۷ سال اسپانیا، زیر ۱۸ سال اسپانیا، زیر ۲۰ سال اسپانیا، و زیر ۲۱ سال اسپانیا بازی کرده‌است.
فهرست فیلم‌های ایرانی سال ۱۳۶۹

فهرست فیلم‌های ایرانی سال ۱۳۶۹
حوزه‌های انتخابیه مجلس شورای اسلامی در استان کرمان

حوزه‌های انتخاباتی استان کرمان
استان کرمان، ۹ حوزه برای انتخابات مجلس دارد که در مجموع ۱۰ نماینده را دربر می‌گیرد؛ و عبارتند از:
| مرکز | حوزه | شهرستان‌ها | بخش‌ها | کرسی | نقشه | جمعیت |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| کرمان | کرمان و راور | کرمان | شهر کرمان، مرکزی، ماهان، شهداد، گلباف، راین، چترود | ۲ |  | ۷۸۱۹۲۲ |
| کرمان | کرمان و راور | راور | شهر راور، بخش مرکزی و بخش کوهساران | ۲ |  | ۷۸۱۹۲۲ |
| بافت | ارزوئیه، بافت و رابر | بافت | شهر بافت، بخش مرکزی | ۱ |  | ۱۵۷۹۷۶ |
| بافت | ارزوئیه، بافت و رابر | ارزوئیه | شهر ارزوئیه، بخش مرکزی و بخش صوغان | ۱ |  | ۱۵۷۹۷۶ |
| بافت | ارزوئیه، بافت و رابر | رابر | شهر رابر، بخش مرکزی و بخش هنزا | ۱ |  | ۱۵۷۹۷۶ |
| بم | بم، ریگان، فهرج و نرماشیر | بم | شهر بم، بخش مرکزی، بخش روداب، بخش بروات، شهر بروات،شهر ارگ جدید،شهر دهبکری و شهر کروک | ۱ |  | ۴۳۷۹۷۵ |
| بم | بم، ریگان، فهرج و نرماشیر | ریگان | شهر ریگان، بخش مرکزی و بخش گنبکی | ۱ |  | ۴۳۷۹۷۵ |
| بم | بم، ریگان، فهرج و نرماشیر | فهرج | شهر فهرج، بخش مرکزی و بخش نگین کویر | ۱ |  | ۴۳۷۹۷۵ |
| بم | بم، ریگان، فهرج و نرماشیر | نرماشیر | شهر نرماشیر، بخش مرکزی و روداب | ۱ |  | ۴۳۷۹۷۵ |
| جیرفت | جیرفت و عنبرآباد | جیرفت | شهر جیرفت، بخش مرکزی، بخش اسماعیلی، بخش جبالبارز و بخش ساردوئیه | ۱ |  | ۴۰۵۸۳۱ |
| جیرفت | جیرفت و عنبرآباد | عنبرآباد | شهر عنبرآباد، بخش مرکزی و بخش جبال‌بارز جنوبی | ۱ |  | ۴۰۵۸۳۱ |
| رفسنجان | رفسنجان و انار | رفسنجان | شهر رفسنجان، بخش مرکزی، بخش کشکوئیه، بخش نوق و بخش فردوس | ۱ |  | ۳۴۸۱۱۱ |
| رفسنجان | رفسنجان و انار | انار | شهر انار، بخش مرکزی و بخش جنگل | ۱ |  | ۳۴۸۱۱۱ |
| زرند | زرند و کوهبنان | زرند | زرند، بخش مرکزی و بخش یزدان آباد | ۱ |  | ۱۵۹۳۳۸ |
| زرند | زرند و کوهبنان | کوهبنان | شهر کوهبنان، بخش مرکزی و بخش طغرالجرد | ۱ |  | ۱۵۹۳۳۸ |
| سیرجان | سیرجان و بردسیر | سیرجان | شهر سیرجان، بخش مرکزی، بخش پاریز، بخش زیدآباد، بخش گلستان و بخش بلورد | ۱ |  | ۴۰۶۰۸۶ |
| سیرجان | سیرجان و بردسیر | بردسیر | شهر بردسیر، بخش مرکزی و بخش لاله‌زار | ۱ |  | ۴۰۶۰۸۶ |
| شهربابک | شهربابک | شهر بابک | شهر شهربابک، بخش مرکزی، بخش دهج | ۱ |  | ۱۰۳۹۷۵ |
| کهنوج | کهنوج، رودبار جنوب، فاریاب، قلعه‌گنج و منوجان | کهنوج | شهر کهنوج، بخش مرکزی، بخش چاه مرید | ۱ |  | ۳۷۸۰۴۰ |
| کهنوج | کهنوج، رودبار جنوب، فاریاب، قلعه‌گنج و منوجان | رودبار جنوب | شهر رودبار، بخش مرکزی و بخش جازموریان | ۱ |  | ۳۷۸۰۴۰ |
| کهنوج | کهنوج، رودبار جنوب، فاریاب، قلعه‌گنج و منوجان | فاریاب | شهر فاریاب، بخش مرکزی و بخش حور | ۱ |  | ۳۷۸۰۴۰ |
| کهنوج | کهنوج، رودبار جنوب، فاریاب، قلعه‌گنج و منوجان | قلعه‌گنج | شهر قلعه‌گنج، بخش مرکزی و بخش چاه دادخدا | ۱ |  | ۳۷۸۰۴۰ |
| کهنوج | کهنوج، رودبار جنوب، فاریاب، قلعه‌گنج و منوجان | منوجان | شهر منوجان، بخش مرکزی و بخش آسمینون | ۱ |  | ۳۷۸۰۴۰ |
:
پی‌نوشت و منبع

«جدول حوزه‌های انتخابیه در انتخابات دهمین دورهٔ مجلس شورای اسلامی» (PDF). مرکز پژوهش و سنجش افکار صدا و سیما. بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۵ اكتبر ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۲۵ ژوئیه ۲۰۱۶. تاریخ وارد شده در |archive-date= را بررسی کنید (کمک)
«طرح اصلاح قانون تعیین محدودهٔ حوزه‌های انتخاباتی مجلس شورای اسلامی». مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی. ۱۲ تیر ۱۳۹۵. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۲ ژوئیه ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۲۵ ژوئیه ۲۰۱۶.
| ن ب وحوزه‌های انتخاباتی مجلس شورای اسلامی در استان کرمان | ن ب وحوزه‌های انتخاباتی مجلس شورای اسلامی در استان کرمان | ن ب وحوزه‌های انتخاباتی مجلس شورای اسلامی در استان کرمان |
| --- | --- | --- |
|  کرمان و راور  ارزوئیه، بافت و رابر  بم، ریگان، فهرج و نرماشیر  جیرفت و عنبرآباد  رفسنجان و انار  زرند و کوهبنان  سیرجان و بردسیر  شهربابک  کهنوج، رودبار جنوب، فاریاب، قلعه‌گنج و منوجان  |  کرمان و راور  ارزوئیه، بافت و رابر  بم، ریگان، فهرج و نرماشیر  جیرفت و عنبرآباد  رفسنجان و انار  زرند و کوهبنان  سیرجان و بردسیر  شهربابک  کهنوج، رودبار جنوب، فاریاب، قلعه‌گنج و منوجان  |  |
| ن ب وحوزه‌های انتخابیه مجلس شورای اسلامی | ن ب وحوزه‌های انتخابیه مجلس شورای اسلامی | ن ب وحوزه‌های انتخابیه مجلس شورای اسلامی |
| --- | --- | --- |
|  آذربایجان شرقی  آذربایجان غربی  اردبیل  اصفهان  البرز  ایلام  بوشهر  تهران  چهارمحال و بختیاری  خراسان جنوبی  خراسان رضوی  خراسان شمالی  خوزستان  زنجان  سمنان  سیستان و بلوچستان  فارس  قزوین  قم  کردستان  کرمان  کرمانشاه  کهگیلویه و بویراحمد  گلستان  گیلان  لرستان  مازندران  مرکزی  هرمزگان  همدان  یزد  اقلیت‌های دینی  |  آذربایجان شرقی  آذربایجان غربی  اردبیل  اصفهان  البرز  ایلام  بوشهر  تهران  چهارمحال و بختیاری  خراسان جنوبی  خراسان رضوی  خراسان شمالی  خوزستان  زنجان  سمنان  سیستان و بلوچستان  فارس  قزوین  قم  کردستان  کرمان  کرمانشاه  کهگیلویه و بویراحمد  گلستان  گیلان  لرستان  مازندران  مرکزی  هرمزگان  همدان  یزد  اقلیت‌های دینی  |  |
سید حسن زعیم

| سیّد حسن زعیم | سیّد حسن زعیم |
| --- | --- |
نماینده مجلس شورای ملی: نماینده مجلس شورای ملی
حوزه انتخاباتی: کاشان (دوره‌های چهارم و ششم)
حوزه انتخاباتی: شوشتر (دوره پنجم)
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۲۷۰ کاشان، ایران
درگذشته: ۱۳۲۹ کاشان، ایران
ملیت:  ایرانی
میرزا سیّد حسن خان زعیم یا سیّد حسن زعیم کاشانی (زاده ۱۲۷۰ کاشان - درگذشته تیر ۱۳۲۹ کاشان) نماینده مجلس شورای ملی بود.
زندگی

سیّد حسن خان زعیم درمحله دروازه فین کاشان به دنیا آمد که بازارچه خانوادگی زعیم در آن واقع بود یا به روایت دیگر در محله درب اصفهان. پدرش سید صادق دهدار و باغدار بود و با برادرش سید نصرالله به تولید و بازرگانی تنباکو اشتغال داشت.
سید حسن خان تحصیلات خود را در کاشان آغاز کرد و در تهران ادامه داد. و وارد وزارت مالیه شد. در دوره چهارم همراه با دایی‌اش میرزا نصرالله خان جلیل‌الملک به نمایندگی از کاشان به مجلس شورای ملی رفت. در این دوره به سبب تلاش برای حل مسالمت‌آمیز بحران شیخ خزعل، میان مردم خوزستان محبوبیت یافت  و در دوره پنجم نماینده شوشتر شد.
زندگی > استیضاح رضاخان

زعیم در مجلس جزو جناح اقلیت مخالف سردارسپه بود و پس از آنکه با کشته شدن کنسول امریکا در تهران، سردارسپه در پایتخت حکومت نظامی برقرار و عده‌ای را توقیف و روزنامه‌ها را تعطیل کرد، همراه با سید حسن مدرس و ملک‌الشعرای بهار، سید ابوالحسن حائری‌زاده، حاجی اسماعیل عراقی. میرزا علی کازرونی و احمد اخگر، طرح استیضاح سردارسپه را در هفتم امرداد ۱۳۰۳ به مجلس داد. موارد استیضاح عبارت بود از: «سوء سیاست نسبت به داخله و خارجه، قیام و اقدام بر ضد قانون اساسی و حکومت مشروطه و توهین به مجلس شورأی ملی، تحویل ندادن اموال مقصرین و غیره به خزانه دولت». صبح ۲۸ امرداد که قرار بود رضاخان و اعضای دولتش در مجلس حاضر و استیضاح شوند، هوادارانش جلو مجلس جمع شدند و هنگامی که مدرس رسید، به او هجوم بردند و در تعقیبش وارد مجلس شدند. داخل مجلس نیز، نمایندگان هوادار رضاخان به مدرس حمله کردند که باعث تشنج و تعطیل جلسه و عقب افتادن آن به عصر شد. هنگامی که مدرس از مجلس بیرون رفت، باز هم جمعیت هوادار رضاخان به او و میرزا علی کازرونی نماینده بوشهر حمله و هر دو را بشدت لت و کوب کردند. مدرس بناچار به مدرسه سپهسالار (شهید مطهری کنونی) در همسایگی مجلس پناه برد. به حائری‌زاده نماینده یزد هم حمله فیزیکی شد که او به خانه علی اکبر داور نماینده لارستان پناه برد. در جلسه عصر، مدرس و کازرونی و حائری زاده به مجلس نیامدند و ملک‌الشعرای بهار به نمایندگی از استیضاح‌کنندگان در مجلس حاضر و نطقی در اعتراض به وقایع آن روز کرد که با طعنه و مخالفت نمایندگان اکثریت، از جمله سلیمان میرزا روبرو شد. در نتیجه، ملک‌الشعرا و همفکرانش تصمیم گرفتند استیضاح مسکوت گذاشته شود اما رضاخان از مجلس رأی اعتماد خواست و گفت: «برای دولت تکلیف لازم است. اگر اقلیت هر روز به یک عنوانی اسباب زحمت دولت را فراهم کند برای دولت پیشرفت ندارد ... دولت متکی به اکثریت است، اگر اکثریت دارد برود عقب خدمت خودش و اگر هم ندارد تکلیف خودش را بفهمد ... رأی اعتماد با هر چه می‌خواهید بگیرید. با سیاه سفید. قرمز، هر چه می‌خواهید بگیرید. تقاضای ما معین شدن تکلیف ماست». با خروج نمایندگان اقلیت از جلسه، نمایندگان به اتفاق به دولت رضاخان رأی اعتماد دادند.
زندگی > تبعید

انتخابات دوره ششم مجلس پس از به سلطنت رسیدن رضاشاه انجام گرفت و زعیم این بار از کاشان نامزد نمایندگی شد. به سبب بروز دوستگی و اختلاف و درگیری، انتخابات با مشکل روبرو شد و ناظران حاضر به تأیید صحت انتخابات نبودند. سرانجام زعیم رآی آورد و چند ماه پس از آغاز کار به مجلس، به مجلس راه یافت. او که از دوره چهارم از مخالفان رضاشاه بود، پس از پایان این دوره به سبب انتقادهایش از رضاشاه به روستای دروس شمیران تبعید شد. زعین در سال ۱۳۰۸ دستگیر و زندانی می‌شود و پس از آزادی با تلاش بسیار اجازه خروج از ایران گرفته و به اروپا و فرانسه می‌رود. او درآنجا دکانی باز کرده و به امر خواربار فروشی اشتغال می‌دارد.