stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سن-آدرین، کبک

Municipality در 23x15px|border |alt=|link= استان کبک, 23x15px|border |alt=|link= کانادا
| Saint-Adrien | Saint-Adrien |
| --- | --- |
Municipality: Municipality
Saint-Adrien: Saint-Adrien
مختصات: ۴۵°۴۹′ شمالی ۷۱°۴۳′ غربی﻿ / ﻿۴۵٫۸۱۷°شمالی ۷۱٫۷۱۷°غربی﻿ / 45.817; -71.717: مختصات: ۴۵°۴۹′ شمالی ۷۱°۴۳′ غربی﻿ / ﻿۴۵٫۸۱۷°شمالی ۷۱٫۷۱۷°غربی﻿ / 45.817; -71.717
استان:  استان کبک
ناحیه: Estrie
منطقه شهری: Les Sources
Constituted: January 1, 1879
حکومت: حکومت
 • Mayor: Pierre Therrien
 • Federal riding: Richmond—Arthabaska
 • Prov. riding: Richmond—Arthabaska
مساحت: مساحت
 • کل: ۹۸٫۸۰ کیلومتر مربع (۳۸٫۱۵ مایل مربع)
 • خشکی: ۹۸٫۸۷ کیلومتر مربع (۳۸٫۱۷ مایل مربع)
 : There is an apparent contradiction between two authoritative sources
جمعیت (2011): جمعیت (2011)
 • کل: ۴۹۰
 • تراکم: ۵٫۰/کیلومتر مربع (۱۳/مایل مربع)
 • Change (2006–11): افزایش۰٫۴%
 • Dwellings: ۲۴۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی −۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی −۴ (EDT)
Postal code(s): J0A 1C0
کد منطقه: 819
سن-آدرین (به فرانسوی: Saint-Adrien) شهری در منطقه شهری له سورس ناحیه استری در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این شهر ۵۰۰ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۹۷٫۵۹ کیلومتر مربع است.
بیوتن

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): رضا امیرخانی
عنوان اصلی: بیوتن
کشور: ایران
زبان: فارسی
مجموعه: رمان
موضوع(ها): ادبیات
ناشر: علم
تاریخ نشر: ۱۳۸۷
پس از: نشت نشا 
پیش از: سرلوحه‌ها 
بیوتن عنوان رمانی از رضا امیرخانی، داستان‌نویس ایرانی است. امیرخانی این کتاب را در سال ۱۳۸۷ هجری شمسی نوشت. این اثر توسط انتشارات علم به چاپ رسیده‌است.
موضوع کتاب

این کتاب، داستان یکی از بازمانده‌های جنگ ایران و عراق ایران است که به بهانه‌ای به آمریکا سفر می‌کند.
کتاب تقابل سنت و مدرنیته را به نمایش می‌گذارد. این رمان، دنباله‌ای بر رمان ارمیا (رمان) از همین نویسنده است، با این تفاوت که نویسنده بدون توجه به پایان رمان ارمیا (که با مرگ قهرمان همراه بود) سرنوشت شخصیت رمانش را سال‌ها بعد و در سرزمینی دیگر ادامه داده‌است.
چکیده داستان

ارمیا معمر، معمار و رزمندهٔ سابق جنگ ایران و عراق است که روزی در قطعهٔ شهدا، با دختری معمار به نام آرمیتا برخورد می‌کند که از سوی شرکتی آمریکایی جهت طراحی یک یادمان به ایران آمده‌است. آشنایی ارمیا و آرمیتا و رابطهٔ عاطفی بین آن‌ها سبب می‌شود تا ارمیا برای ازدواج با آرمیتا و زندگی با او همراه او به آمریکا برود. آرمیتا در آمریکا در یک آپارتمان مسکونی زندگی می‌کند که ساکنانش مجموعه‌ای از نژادها و ملیت‌های گوناگون را پوشش می‌دهند. جانی-کارگر سادهٔ دکهٔ هات‌داگ- که یک آمریکایی آفریقایی است، سوزان یک استریپر ایرانی است، جیسن/جاسم که مهاجری عرب است و رمضان/رمزی مسئول ایرانی‌تبار یک دکهٔ فروش هات‌داگ. همچنین خشی، دارندهٔ دکترای الاهیات و استاد دانشگاه که رئیس آرمیتا نیز هست گهگاهی به این ساختمان سر می‌زند.
در فصل نخست کتاب، سفر ارمیا به آمریکا و آشنایی او با آرمیتا و خشی شرح داده شده‌است. همچنین، این فصل دربردارندهٔ مقدمات مهاجرت ارمیا از ایران، و یاد سهراب، اصغر و سایر هم‌رزمان او است.
فصل دوم در خصوص معرفی همسایه‌های آرمیتا در ساختمان و گذری به زندگی آن‌ها نوشته شده‌است. در این فصل، ارمیا به عنوان رانندهٔ لیموزین در یک مؤسسه استخدام می‌شود. همچنین، روح سهراب به دیسکو و نزد او می‌آید.
فصل سوم در خصوص یک‌جا نشینی و مستقر شدن ارمیا در آمریکا و ازدواج او با آرمیتا توضیحاتی را ارائه می‌کند. همچنین، این فصل به چگونگی برگزاری آیین ماه رمضان در کشور آمریکا می‌پردازد
فصل چهارم کتاب به موضوع کار در آمریکا می‌پردازد. ارمیا با دسیسهٔ خشی از کار قبلی خود اخراج می‌شود و پیشه‌هایی مانند پخش گوشت حلال در میان مسلمانان آمریکا را تجربه می‌کند.
فصل پنجم، شرح تلاش‌های ارمیا برای دریافت اقامت آمریکا و یادگیری درست زبان این کشور است. در این فصل ارمیا و خشی جدل‌های عقیدتی بسیاری دارند، همچنین آرمیتا فاش می‌کند که در پروژهٔ ایران، به سوزاندن اجساد سالم در اسید ناچار بوده‌اند و این اتفاق موجب پریشانی ارمیا می‌شود.
در فصل ششم، تعارضات ارمیا به عنوان یک ایرانی با مردم آمریکا مورد بیان و بحث قرار می‌گیرد. رفتارهای عجیب ارمیا به مذاق آمریکایی‌ها خوش نمی‌آید و ارمیا ناخواسته وارد ملک شخصی یک نفر در جنگل می‌شود و به همین واسطه، در اخبار مورد پیگرد قرار می‌گیرد.
فصل هفتم (که کوتاه‌ترین فصل کتاب است) شرحی است بر دستگیری و محاکمهٔ ارمیا پس از ناپدید شدن در جرمی که در آن هیچ تقصیری ندارد.
رمان با پایانی باز-اما ناامیدانه- به فرجام می‌رسد.
عناوین فصول کتاب

فصل اول: معنی
فصل دوم: فصل پنجم
فصل سوم: مسکن
فصل چهارم: پیشه
فصل پنجم: زبان
فصل ششم: ژنتیک
فصل هفتم: مراثی
عماء

عماء
عماء: در عرفان مرحله تجلی پروردگار را عماء می‌نامند ۲ - ابر باران - ریز. ۳ - (تص) مرتبت احدیت (تعاریفات، دکتر غنی، تاریخ تصوف 651). ۴. دختر خوش قامت
اصطلاح «عماء» نخستین بار در روایات به‌کاررفته است، اهل عرفان هم، دربارهٔ آن سخن گفته‌اند.
«عماء» در عرفان محیی‌الدین محمد بن علی بن محمد بن العربی طائی حاتمی (ابن عربی) از جایگاه ویژه‌ای برخوردار است.
عماء اسمی است برای عالم غیب و غیب مطلق که همان الله است.
ابن اصطلاح را عرفا از کلام حضرت ختمی نبوت گرفته‌اند، چه آنکه ابو رزین عقیلی از آن حضرت پرسید «این کان ربنا قبل ان یخلق الخلق؟ قال- ص-: کان فی عماء ما فوقه.
این حدیثی است که در جامع ترمذی و مسند ابن حنبل و سنن ابن ماجه روایت شده‌است.
مقام غیب‌الغیوبی ذات مقام، لااسم و لارسم بودنِ است. در آثار عرفا، وقتی به مقام ذات غیب‌الغیوبی می‌رسند، می‌گویند هیچ اسم و رسمی ندارد؛ چنان‌که گاه از آن مقام به (مقام لااسم و لارسم) یاد می‌کنند.
در مصباح الهدایه آمده:
بدان … که هویت غیبیة احدیه و عنقاء مُغربی که در غیب هویت مستکنّ است و حقیقتی که تحت پرده‌های نوری و حجاب‌های ظلمانی در (عماء) و بطون و غیب و کمونْ پنهان است، نه اسمی از او در عوالم ذکر حکیم هست و نه رسمی.
سن-آدلم، کبک

Parish municipality در 23x15px|border |alt=|link= استان کبک, 23x15px|border |alt=|link= کانادا
| سَن-آدِلم Saint-Adelme | سَن-آدِلم Saint-Adelme |
| --- | --- |
Parish municipality: Parish municipality
استان:  استان کبک
ناحیه: با-سن-لوران
منطقه شهری: Matane
Settled: early 20th century
Constituted: September 9, 1933
حکومت: حکومت
 • Mayor: Yvan Imbeault
 • Federal riding: Haute-Gaspésie—La Mitis—Matane—Matapédia
 • Prov. riding: Haute-Gaspésie—La Mitis—Matane—Matapédia
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۰۱٫۴۰ کیلومتر مربع (۳۹٫۱۵ مایل مربع)
 • خشکی: ۱۰۰٫۴۶ کیلومتر مربع (۳۸٫۷۹ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۴۸۵
 • تراکم: ۴٫۸/کیلومتر مربع (۱۲/مایل مربع)
 • Change (۲۰۰۶–۱۱): کاهش۲٫۴%
 • Dwellings: ۳۲۱
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی −۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی −۴ (EDT)
Postal code(s): G0J 2B0
کد(های) منطقه: 418 and 581
وبگاه: www.saint-adelme.com
سَن-آدِلم (به فرانسوی: Saint-Adelme) قصبهی در منطقه شهری ماتان ناحیه با-سن-لوران در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این قصبه ۵۱۶ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۱۰۰٫۲ کیلومتر مربع است.
پزشکی میدان جنگ

پزشکی میدان نبرد (به انگلیسی: Battlefield medicine) درمان مجروحان نظامی و غیرنظامی در نزدیک منطقه ای از مبارزه است. پزشکی با روش‌هایی که برای اولین بار برای درمان زخم‌ها در طول جنگ ایجاد شد، بسیار پیشرفت کرده‌است. با ظهور روش‌های پیشرفته و فناوری پزشکی، حتی افراد پلی تروما هم می‌توانند در جنگ‌های مدرن زنده بمانند. پزشکی میدان جنگ دسته ای از پزشکی نظامی است.
تصویری از مرد زخمی که انواع زخم‌ها را از «راهنمای میدانی برای درمان زخم‌ها» نشان می‌دهد. هانس فون گرسدورف، (۱۵۱۷)
کرونولوژی پیشرفت‌های پزشکی میدان جنگ

در طول لشکرکشی‌های اسکندر کبیر در قرن چهارم قبل از میلاد، از رگ بند‌ها برای جلوگیری از خونریزی سربازان مجروح استفاده می‌شد. رومیان از آنها برای کنترل کردن خونریزی، به ویژه در هنگام قطع عضو استفاده می‌کردند. این رگ بندها تسمه‌های باریکی از برنز بودند که از چرم فقط برای راحتی استفاده می‌کردند.
در سال ۱۳۸۰ میلادی یک برانکارد اولیه که احتمالاً از جنس حصیری بر روی یک قاب ساخته می‌شود. برانکاردهای ساده، درست در اواسط قرن بیستم در میان ارتشیان رایج بود.
در طول نبرد شروزبری در سال ۱۴۰۳، شاهزاده هنری با استفاده از ابزار جراحی مخصوص طراحی شده، یک تیر را از صورتش برداشتند.
آمبولانسها یا وسایل نقلیه اختصاصی برای حمل مجروحان برای اولین بار توسط سربازان اسپانیایی در طول محاصره مالاگا استفاده شد.
جراح نظامی فرانسوی آمبروز پاره پیشگام درمان زخم مدرن در میدان جنگ بود. دو کمک اصلی او در پزشکی میدان نبرد استفاده از پانسمان برای درمان زخم‌ها و استفاده از رباط برای توقف خونریزی در حین قطع عضو بود.
تاریخچه مراقبت از تلفات رزمی تاکتیکی (TCCC)

در سال ۱۹۸۹، فرمانده ارتش نیروی ویژه نیروی دریایی (NAVSPECWARCOM) یک برنامه تحقیقاتی برای انجام مطالعات در مورد مسائل پزشکی و فیزیولوژیکی ایجاد کرد. این تحقیق به این نتیجه رسید که خونریزی اندام یک علت اصلی مرگ و میر قابل پیشگیری در میدان نبرد است. در آن زمان، مراقبت و درمان مناسب بلافاصله انجام نمی‌شد و اغلب منجر به مرگ می‌شد. این بینش باعث ارزیابی مجدد سیستماتیک همه جنبه‌های مراقبت از تروما در میدان نبرد شد که از سال ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۶ به عنوان تلاش مشترک پرسنل پزشکی عملیات ویژه و دانشگاه خدمات یکپارچه علوم بهداشت انجام شد. از طریق این تحقیق ۳ ساله، اولین نسخه از دستورالعمل‌های TCCC برای آموزش سربازان برای ارائه مداخله مؤثر در میدان جنگ ایجاد شد. هدف TCCC ترکیب داروی خوب با تاکتیک‌های خوب واحدهای کوچک است. یکی از جنبه‌های بسیار مهمی که TCCC بیان کرد، استفاده از رگ بندها بود، در ابتدا این باور وجود داشت که استفاده از رگ بند منجر به از دست دادن یک اندام به دلیل ایسکمی قابل پیشگیری است، اما پس از جستجوی دقیق متون، کمیته به این نتیجه رسید که اطلاعات کافی برای تأیید این ادعا وجود ندارد.
یک شوالیه زخمی روی برانکارد قرون وسطایی حمل می‌شود.
کله بید (خنداب)

مکان
| کله بید | کله بید |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
کله بید: کله بید
مختصات: ۳۴°۱۴′۲۷″ شمالی ۴۹°۱۴′۳۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۲۴۰۸۳°شمالی ۴۹٫۲۴۱۶۷°شرقی﻿ / 34.24083; 49.24167: مختصات: ۳۴°۱۴′۲۷″ شمالی ۴۹°۱۴′۳۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۲۴۰۸۳°شمالی ۴۹٫۲۴۱۶۷°شرقی﻿ / 34.24083; 49.24167
استان: مرکزی
شهرستان: اراک
بخش: بخش خنداب
دهستان: سنگ سفید
جمعیت: ۱۳۲ نفر (سرشماری ۹۵)
کله بید، روستایی از توابع بخش خنداب شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان سنگ سفید قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۹ نفر (۳۳خانوار) بوده‌است.
نوپسرها سومالیکا

| نوپسرها سومالیکا | نوپسرها سومالیکا |
| --- | --- |
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: بندپایان
رده:: حشرات
راسته:: قاب‌بالان
زیرراسته:: سوسک‌های همه‌چیزخوار
تیره:: سوسک‌های شاخک‌دراز
سرده:: Nupserha
گونه:: N. somalica
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Nupserha somalica Breuning, 1951: Nupserha somalica Breuning, 1951
نوپسرها سومالیکا یک گونه سوسک از خانوادهٔ سوسک‌های شاخک‌دراز است. استفان فون برونینگ در سال ۱۹۵۱ این گونه را توصیف و بررسی کرد.
سن خوان دل ریو

مکان
| سن خوان دل ریو | سن خوان دل ریو |
| --- | --- |
شهر: شهر
Partial view of San Juan del Río (taken from "Cerro Gordo" hill).: Partial view of San Juan del Río (taken from "Cerro Gordo" hill).
ایالت: کرتارو
شهرستان: San Juan del Río Municipality
حکومت: حکومت
 • Municipal president: Guillermo Vega Guerrero (PAN)
مساحت(municipality): مساحت(municipality)
 • کل: ۷۹۹٫۹ کیلومتر مربع (۳۰۸٫۸ مایل مربع)
جمعیت (2015): جمعیت (2015)
 • کل: ۲۴۱٬۶۹۹ (city); ۳۰۵٬۰۰۰ (municipality)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۶
شاخص توسعه انسانی (2000): 0.8035
تولید ناخالص داخلی (per capita): دلار آمریکا6.980,00 2000
WOEID: 143928
وبگاه: http://www.sanjuandelrio.gob.mx
سن خوان دل ریو (به اسپانیایی: San Juan del Río) از شهرهای کشور مکزیک است که در ایالت کرتارو قرار دارد و جمعیت آن طبق سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی ۱۳۸٬۸۷۸ نفر بوده است.
پارک مارک

| پارک مارک | پارک مارک |
| --- | --- |
پوستر رسمی فیلم: پوستر رسمی فیلم
کارگردان: بکتاش آبتین
تهیه‌کننده: عباس صباغی
فیلم‌بردار: تورج اصلانی
تدوین‌گر: محمد شیروانی
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۸۸
مدت زمان: ۴۲ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
پارک مارک، یک فیلم مستند نیمه‌بلند به کارگردانی بکتاش آبتین و محصول سال ۱۳۸۸ است.
این ششمین فیلم آبتین است که بر اساس زندگی واقعی سارقی به نام «مارکاس سوتیازیان» ساخته شده‌است. پارک مارک توانست دیپلم افتخار بهترین صدابرداری را در چهاردهمین جشن سینمای ایران کسب کند. بکتاش در این فیلم از عوامل مطرح سینما در حوزهٔ تصویر و صدا نظیر تورج اصلانی و نظام کیایی بهره برد و تدوین آن به عهدهٔ محمد شیروانی بود.
داستان

این فیلم مستند به زندگی مردی به نام «مارکاس سوتیازیان» می‌پردازد که معتاد به ماده مخدر کراک است و شبانه از صندوق‌های صدقات سرقت می‌کند. این فرد در گذشته مقیم آمریکا بوده و پس از زندانی شدن به دلیل قتل و خلاف‌های مختلف، دیپورت شده و پس از بازگشت به ایران، یک کارتن‌خواب است. پارک مارک روایتگر یک شبانه‌روز زندگی او است.
نقد و نظر

فیلم اگرچه ازلحاظ ساختاری شبیه یک مونولوگ طولانی است، اما تدوین و ریتم مناسب باعث می‌شود که مخاطب متوجه این موضوع نشود. احمد زاهدی لنگرودی، مستندساز و روزنامه‌نگار، اعتقاد دارد که تصویر و صدابرداری خیابانی فیلم که بسیاری از لحظاتش در شب می‌گذرد از نمونه‌های فنی موفق تاریخ سینمای مستند ایران است. منتقدان گوناگونی صدابرداری پارک مارک را، که برنده دیپلم افتخار صدابرداری جشن سینما شد، ستوده‌اند. یزدان سلحشور، منتقد، در این‌باره می‌گوید: «صدا شخصیت اصلی فیلم است و حضور یک حرفه‌ای تمام‌عیار در حوزه صدابرداری، جان‌مایه اثر را زیر پوشش گارانتی خود دارد. کاربرد صدا در فیلم نیز دارای همان اهمیتی‌ست که در آثار موج نو و نسخه آمریکایی این موج یعنی سینمای جارموش شاهد بوده‌ایم.»
نظام کیایی، صدابردار فیلم، ضمن آنکه صدای این فیلم را دل‌انگیزترین و تنها کار قابل قبول و خوب خود که دوستش دارد می‌داند، بکتاش آبتین را «سمبل مهربانی و ادب و هنر و قدرشناسی و معصومیتی پاک و کم‌نظیر در سینما» برمی‌شمرد و ماجرای همکاری‌شان را چنین بازگو می‌کند:
«سال‌ها پیش که عضو هیئت رئیسه و مسئول انجمن صدابرداران خانه سینما بودم، همکارمان آقای صالحی زنگ زد و گفت: یک جوانی چند بار آمده که شما را ببیند اما می‌گوید نمی‌خواهم مزاحم ایشان شوم، و در حیاط خانه است. خودم رفتم پایین و جوانی را دیدم با موهای فر و بسیار باادب، با کلامی مهربان. گفت: آبتین هستم و می‌خواهم یک فیلم داستانی مستند حدود یک ساعته بسازم و خیلی خیلی دلم می‌خواهد صدای فیلمم را شما بگیرید اما چون می‌دانم دستمزد واقعی شما را ندارم، آمده‌ام یک صدابردار مورد اعتماد در حد بودجهٔ من به من معرفی کنید. آن‌قدر صادق بود که گفتم شما به دستمزد من چه‌کار دارید، هر وقت شروع کردید در خدمتم و فیلم پارک مارک شروع شد.»
جوایز و موفقیت‌ها

پارک مارک در چهاردهمین جشن سینمای ایران، نامزد جایزهٔ بهترین فیلمبرداری، صدا و کارگردانی و تدوین بود. درنهایت نظام کیایی و حسین اباصلت توانستند دیپلم افتخار بهترین صدابرداری را نیز برای این فیلم دریافت کنند. این فیلم همچنین به جشنواره‌های خارجی نظیر تسالونیکی یونان راه یافت و در بازار بین‌المللی جشنواره کن حضور داشت که جایگاه او را به عنوان یک مستندساز حرفه‌ای تثبیت کرد.
سن جولیان

Local council در 23x15px|border |alt=|link= مالت
| St Julian's cityIl-Qaliet | St Julian's cityIl-Qaliet |
| --- | --- |
Local council: Local council
San Ġiljan: San Ġiljan
  نشان:   نشان
شعار: ghall kull bzonn: شعار: ghall kull bzonn
مختصات: ۳۵°۵۵′۷″ شمالی ۱۴°۲۹′۲۴″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۹۱۸۶۱°شمالی ۱۴٫۴۹۰۰۰°شرقی﻿ / 35.91861; 14.49000: مختصات: ۳۵°۵۵′۷″ شمالی ۱۴°۲۹′۲۴″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۹۱۸۶۱°شمالی ۱۴٫۴۹۰۰۰°شرقی﻿ / 35.91861; 14.49000
Island: مالت
هم‌مرز با: سان گوان, سلیما, Pembroke, سویکی, گزیرا
حکومت: حکومت
 • شهردار: Peter Bonello (PN)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۶ کیلومتر مربع (۰٫۶ مایل مربع)
جمعیت (Nov 2005): جمعیت (Nov 2005)
 • کل: ۷۷۵۲
 • تراکم: ۴۸۰۰/کیلومتر مربع (۱۳۰۰۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام(ها): Ġiljaniż (m); Ġiljaniża (f), Ġiljaniżi (pl)[نیازمند منبع]
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
کد پستی: STJ
فهرست پیش‌شماره تلفنی کشورها: ۳۵۶
Patron saint: St Julian; Our Lady of Monte Carmel
Day of festa: Last Sunday of August; Last Sunday of July
سن جولیان 
(به مالتی: San Ġiljan) شهری در ناحیهٔ هاربور شمالی واقع در کشور مالت است که در سال ۱۹۹۵ میلادی ۷٫۳۵۲ نفر جمعیت داشته اما جمعیت آن در سال ۲۰۰۵ میلادی ۷٫۶۶۷ نفر بوده‌است.
گورچین‌قلعه

مکان
| گورچین قلعه | گورچین قلعه |
| --- | --- |
روستا: روستا
تصویری از کاظم‌داشی: تصویری از کاظم‌داشی
محل : محل 
گورچین قلعه: گورچین قلعه
مختصات: ۳۸°۰۳′۴۷″شمالی ۴۵°۰۹′۲۹″شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۰۶۳۰۲۶۲°شمالی ۴۵٫۱۵۸۰۳۷۸°شرقی﻿ / 38.0630262; 45.1580378: مختصات: ۳۸°۰۳′۴۷″شمالی ۴۵°۰۹′۲۹″شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۰۶۳۰۲۶۲°شمالی ۴۵٫۱۵۸۰۳۷۸°شرقی﻿ / 38.0630262; 45.1580378
استان: آذربایجان غربی
شهرستان: ارومیه
بخش: بخش انزل
دهستان: انزل شمالی
حکومت: حکومت
 • دهیار: دارد
جمعیت: ۳۵۲ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۴۴
گورچین قلعه، روستایی است از توابع بخش انزل در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی.
جمعیت
این روستا در دهستان انزل شمالی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۳۵۲ نفر (۱۵۱ خانوار) بوده‌است. مردم روستای گورچین قلعه به زبان ترکی آذربایجانی تکلم می‌کنند.
↑  درگاه ملی آمار ایران
گوروان کوچک

village در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| گوروان کوچک گوروان کوچک | گوروان کوچک گوروان کوچک |
| --- | --- |
village: village
استان‌های ایران: استان آذربایجان شرقی
شهرستان‌های ایران: شهرستان اهر
بخش (تقسیمات کشوری): بخش مرکزی شهرستان اهر
تقسیمات کشوری در ایران: دهستان قشلاق (اهر)
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۱۵
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
گوراوان کوچک یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان قشلاق بخش مرکزی شهرستان اهر واقع شده‌است.این روستا ۱۵ نفر جمعیت دارد.
ماسکوو، مریلند

Unincorporated community
| Moscow | Moscow |
| --- | --- |
Unincorporated community: Unincorporated community
Location within the state of Maryland: Location within the state of Maryland
مختصات: ۳۹°۳۲′۳۷″ شمالی ۷۹°۰۰′۱۸″ غربی﻿ / ﻿۳۹٫۵۴۳۶۱°شمالی ۷۹٫۰۰۵۰۰°غربی﻿ / 39.54361; -79.00500: مختصات: ۳۹°۳۲′۳۷″ شمالی ۷۹°۰۰′۱۸″ غربی﻿ / ﻿۳۹٫۵۴۳۶۱°شمالی ۷۹٫۰۰۵۰۰°غربی﻿ / 39.54361; -79.00500
ایالت: مریلند
شهرستان: الیگنی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
ماسکوو (به انگلیسی: Moscow) یک محدوده ثبت‌نشده در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان الیگنی، ایالت مریلند است و جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۴۰ نفر بوده‌است.
آباده طشک

| آباده طشک | آباده طشک |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: فارس
شهرستان: بختگان
بخش: مرکزی
مردم: مردم
جمعیت: ۷٬۳۷۹ تن
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
ارتفاع: ۱۶۰۰
آب‌وهوا: آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه: ۲۰درجه سانتیگراد
میانگین بارش سالانه: ۱۳۰ میلیمتر
 :  
آباده طشک شهری در استان فارس و مرکز شهرستان بختگان است. دریاچه‌های طشک و بختگان در نزدیکی این شهر قرار دارند. بخش آباده طشک در سال ۱۳۹۸ با جدا شدن از شهرستان نی‌ریز تبدیل به شهرستان بختگان شد.
پیشینه

آباده طشک در سده‌های سوم و چهارم هجری قمری جزء ناحیه بُرم بوده و در بیشتر منابع، «روستای عبدالرحمن» نامیده شده‌است. در کتاب الخراج و صناعة الکتابة از آباده با عنوان «قریه عبدالرحمن» در مسیر شیراز به اصطخر یاد شده‌است. اصطخری در معرفی برم و توابع آن، گفته‌است:
«و برم مدینتان آباذه و هی قریه عبدالرحمن و مهرزنجان»
همچنین در ادامه از چاه بسیار عمیقی در روستای عبدالرحمان خبر داده و گفته‌است که این چاه در طول سال خشک است، مگر در زمان معینی از سال که آب از آن می‌جوشد و بر سطح زمین جاری می‌شود تا آنجا که آسیایی را می‌چرخاند. مردم از آن بهره می‌برند و در آبیاری مزارع و غیره از آن استفاده می‌کنند و پس از آن می‌خشکد. چشمه چاه عبدالرحمن کنونی، واقع در ۹ کیلومتری شمال روستای خواجه جمالی، شاید بی‌ارتباط با این چاه نباشد.
ابن حوقل، جیهانی و مقدسی نیز از آن نام برده و تقریباً همان مطالب پیشین را نقل کرده‌اند. مقدسی چاه ده عبدالرحمان را نظیر چاه ایوب نزدیک موطنش، بیت‌المقدس، دانسته‌است. در کتاب حدود العالم در برشمردن شهرک‌های میان اصطخر و کرمان، از آباده یاد شده‌است.
در سده پنجم هجری در کتاب فارسنامه ابن بلخی دربارهٔ آباده به این مطلب اشاره شده‌است:
«آباده شهرکی است با قلعه استوار و هواء معتدل دارد و آب آن از فیض رودکر است و نزدیک آن دریاکی است و انگور بسیار خیزد و نزدیک ولایت حسویه [حسنویه] است و آبادان است.»
آباده در زمان سلجوقیان، قلعه‌ای مستحکم داشته که با آلات حرب و آب انبارهای بزرگ مجهز بوده‌است. حمداللّه مستوفی نیزدر سده هشتم هجری قمری آباده را شهرکی با قلعه استوار و هوای معتدل خوانده و گفته‌است:
«آبش از فیض رود کر است و در آنجا غله و انگور بسیار بود و مواضع بیشمار از توابع آنجاست.»
در فارسنامه ناصری که مربوط به دوران قاجار است از آباده بدین صورت یاد شده‌است:
«آباده طشک محدود است از جانب مشرق به بلوک نی‌ریز و بوانات و از جانب شمال به بلوک سرچاهان [سرچهان] و قونقری و از سمت مغرب به بلوک کربال و از طرف جنوب به دریاچه بختگان، هوای این بلوک به مجاورت دریاچه نمک بختگان مایل به اعتدال است، آبش از قنوات و چشمه، زراعتش نخود و گندم و جو و پنبه و کنجد و کرچک است. درخت بساتینش، بادام و انار و انگور است.
در چاشنی و حلاوت از عموم انارهای فارس بهتر است، قناع تجارت آن بادام و رب انار است، در ازای این بلوک از حسین‌آباد تا قریه طشک ۱۲ فرسخ، پهنای آن از دریای بختگان مشهور به بیجه‌کان تا خواجه جمالی دو فرسخ و نیم است و نام قصبه آن بلوک نیز آباده است.
و طشک نام دهی است از توابع آن و این قصبه در جانب مشرقی شیراز به مسافت ۲۳ فرسخ است و خانه‌های آن را از خشت خام و گل و چوب ساخته‌اند و شماره آنها نزدیک به ۲۵۰ درب خانه است و این بلوک مشتمل بر ۸ قریه آباد است.»
جغرافیا > موقعیت

شهرستان بختگان به مرکزیت آباده طشک در ساحل شرقی دریاچه‌های طشک و بختگان و جنوب کوه‌های ول (مرتفع‌ترین قله دال نشین با ارتفاع ۳۱۹۱ متر) کوه خان، کوه سفید و … واقع شده‌است و از شمال به شهرستان‌های سرچهان ، و خاتم (استان یزد) از جنوب به شهرستان‌های استهبان و از مغرب به شهرستان ارسنجان و از شرق به شهرستان نی ریز محدود می‌شود.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | خاتم و سرچهان | سرچهان و ارسنجان | ارسنجان |  |
|  | نی‌ریز |  | خرامه |  |
|  | نی‌ریز |    آباده طشک     | خرامه |  |
|  | نی‌ریز |  | خرامه |  |
|  | نی‌ریز | استهبان و نی‌ریز | استهبان |  |
جغرافیا > پوشش گیاهی

اکثر کوه‌های این منطقه دارای پوشش طبیعی خوبی می‌باشند و درختانی از قبیل، بادام کوهی، بنه، کیکم، ول، گز، کلخنگ، کل، شن و درختچه‌های هوم، دربنه، گیز، زرشک و بوته‌های ریواس، جاشیر، آویشن، کتیرا و غیره در این منطقه وجود دارند.محل اصلی این گیاهان در روشن کوه خواجه جمالی قرار دارند
جمعیت

بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت شهر آباده طشک در سال ۱۳۹۵ برابر با ۷٬۳۷۹ تن بوده‌است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۵۵ | ۲٬۴۴۹ | —     |
| ۱۳۶۵ | ۳٬۹۸۳ | ۶۲٫۶٪+ |
| ۱۳۷۰ | ۴٬۸۲۰ | ۲۱٪+ |
| ۱۳۷۵ | ۵٬۲۹۵ | ۹٫۹٪+ |
| ۱۳۸۵ | ۶٬۶۵۹ | ۲۵٫۸٪+ |
| ۱۳۹۰ | ۷٬۵۶۲ | ۱۳٫۶٪+ |
| ۱۳۹۵ | ۷٬۳۷۹ | ۲٫۴٪− |
مردم شناسی

اکثریت مردم آیت منطقه و ایلات لرتبار مانند لشنی و چهارراهی در منطقه زندگی می کنند که همگی امروزه به زبان فارسی و لری صحبت می کنند.طایفه لشنی یکی از طوایف ایل زند از شاخه لرهای شمالی می باشند که به همراه کریم خان به استان فارس وارد شدند.
دانشگاه‌ها

دانشگاه آزاد اسلامی واحد آباده طشک
دانشگاه پیام نور آباده طشک
اقتصاد

اقتصاد شهرستان به مردمان روستای خواجه جمالی و معادن  و رودهای بالا دست است
شغل اکثر مردم آباده طشک کشاورزی، دامداری و معدن‌کاری می‌باشددر روستای خواجه جمالی. آباده طشک از قطب‌های کشاورزی و معدنی منطقه است. شهرک صنعتی آباده طشک با ۸۶ هکتار مساحت از مراکز صنعتی این شهرستان است.
اقتصاد > محصولات کشاورزی

آباده طشک دارای محصولات باغی از قبیل پسته، انار، بادام، زیتون، هلو، زردآلو، گردو، آلو، آلو بخارا دیم، شلیل، سیب، انگور و غیره می‌باشند و محصولات کشاورزی آن نیز گندم، جو، ذرت، ترتی کالر، ارزن، منداب، کنجد، گوجه فرنگی، خیار سبز، لوبیا، عدس، نخود و غیره می‌باشند.[نیازمند منبع]
اقتصاد > صنایع دستی

با وجود زندگی روستایی و عشایری این منطقه دارای صنایع دستی فراوان از قبیل: قالیبافی، گلیم بافی، جاجیم بافی، حرمی بافی، شیرکی بافی، خورجین بافی، گیوه بافی، لوده بافی، طناب بافی، شال و جوراب بافی، لتف بافی (سیاه چادر عشایر) فعال بوده و تولید می‌شود.[نیازمند منبع]
اقتصاد > معادن

آباده طشک از قطبهای معدنی فارس و کشور می‌باشد. وجود دو مجتمع سنگ چینی تنگ حنا و چاه سوارآغا بزرگترین مجتمع سنگ چینی خاورمیانه و معادن دیگری مثل کرومیت خواجه جمالی، منگنزخواجه جمالی، منژیت آهن، سولفات و گچ، سیلیس و غیره باعث شده این منطقه از قطب‌های معدنی باشد.
مراکز درمانی

بیمارستان امام هادی
مرکز جامع سلامت شهری آباده طشک
پارک ملی بختگان

پارک ملی بختگان با وسعت بیش از ۳۰۰ هزار هکتار در فاصله ۱۵ کیلومتری آباده طشک واقع شده و متشکل از دریاچه بختگان و جزیره نرگس است که  با پوشش گیاهی متنوع و گونه‌های متفاوت جانوری و پرندگان مهاجر از جمله فلامینگو، پلیکان، درنا، اردک و غاز وحشی مکانی مناسب جهت بازدید گردشگران می‌باشد.
ساحل دریاچه طشک
پلاک آبی

پلاک آبی میراث انگلیسی در لندن، بلگریویا، خیابان بِلگرِیو بالا، پلاک ۹، به یاد شاعر برنده جایزه، لرد تنیسون (نصب در ۱۹۹۴)
پلاک آبی یک تابلوی دائمی است که در یک مکان عمومی در بریتانیا و برخی کشورها و سرزمین‌های دیگر نصب می‌شود تا به عنوان یک نشانگر تاریخی، پیوندی بین آن مکان و یک شخص مشهور، رویداد یا ساختمان قبلی در آن مکان را به نمایش بگذارد. این واژه در انگلستان به دو معنا به کار می‌رود. یکی به‌طور محدود و خاص برای اشاره به طرح رسمی که توسط سازمان میراث انگلستان اجرا می‌شود که در حال حاضر، محدود به مکان‌های درون لندن بزرگ است و دیگری که به‌طور رسمی کمتر مورد استفاده قرار گیرد، تعدادی از طرح‌های مشابه که توسط سازمان‌های مشابه در سراسر بریتانیا اجرا می‌شوند را در بر می‌گیرد. پلاک‌های نصب‌شده در طرح‌ها، شکل‌ها، مواد و رنگ‌های گوناگونی ساخته شده‌اند؛ برخی آبی هستند، برخی دیگر نه. بااین‌حال، اصطلاح «پلاک آبی» اغلب به‌طور غیررسمی برای دربر گرفتن همهٔ این پلاک‌ها استفاده می‌شود.
تاریخچه

طرح «رسمی» پلاک آبی، ریشه در طرحی دارد که در سال ۱۸۶۶ در لندن، به ابتکار سیاستمدار ویلیام اوارت، برای نشان‌دادن خانه‌ها و محل‌های کار افراد مشهور راه‌اندازی شد. این طرح در ادامهٔ خود، توسط انجمن هنر (۱۹۰۱–۱۸۶۶)، شورای شهرستان لندن (۱۹۶۵–۱۹۰۱)، شورای لندن بزرگ (۱۹۸۶–۱۹۶۵) و میراث انگلستان (۱۹۸۶ تا به امروز) اداره شده‌است. این طرح همچنان بر لندن متمرکز است (اکنون به عنوان لندن بزرگ تعریف می‌شود)، اگرچه بین سال‌های ۱۹۹۸ و ۲۰۰۵، با یک برنامه آزمایشی که اکنون متوقف شده، ۳۴ پلاک در شهرهای دیگر انگلستان نصب شد.
لوح‌های یادبود این‌چنینی در سرتاسر جهان وجود دارد، مانند پلاک‌هایی در پاریس، رم، اسلو، دوبلین و تهران.