اوون بارفیلد
اینکلینگز: لوییس، تالکین و بارفیلد

بارفیلد به عنوان "اولین و آخرین اینکلینگ " شناخته می‌شود. او تأثیر عمیقی بر سی‌اس لوئیس گذاشت و از طریق کتاب‌هایش به نام «شیپور نقره‌ای» و دیکشنری شاعرانه (تقدیم به لوئیس)، تأثیر قابل‌توجهی هم بر جی آر آر تالکین گذاشت. همکاری و گفتگوهای آنها، هم تالکین و هم لوئیس را متقاعد کرد که اسطوره و استعاره همیشه در زبان و ادبیات جایگاهی مرکزی داشته‌اند. «کار اینکلینگ‌ها… به عنوان یک کل، اهمیتی دارد که بسیار بیشتر از هر معیاری از محبوبیت است و به احیای زندگی فکری و تخیلی مسیحی تبدیل می‌شود.»
بارفیلد و سی اس لوئیس در سال ۱۹۱۹به عنوان دانشجو در دانشگاه آکسفورد با هم آشنا شدند و به مدت ۴۴ سال دوستان صمیمی بودند. اغراق نیست اگر بگوییم دوستی او با بارفیلد یکی از مهم‌ترین دوستی‌ها در زندگی لوئیس بود…» این دوستی متقابل بود. تقریباً یک سال پس از مرگ لوئیس، بارفیلد در یک سخنرانی در ایالات متحده از دوستی خود صحبت کرد: "حالا، هر چه بود، و همانطور که می‌دانید، او چیزهای زیادی بود، سی اس لوئیس برای من، قبل از هر چیز، دوستی فراموش نشدنی بود، دوستی که بیش از ۴۰ سال با او ارتباط نزدیک داشتم، دوستی که شاید به سختی به عنوان یک انسان دیگر، اما تقریباً به عنوان بخشی از وجودم در نظر می‌گیرم. زمانی که آنها ملاقات کردند، لوئیس یک خداناباور بود که به بارفیلد می‌گفت: "من خدا را قبول ندارم!" بارفیلد در تغییر لوئیس تأثیرگذار بود. لوئیس متوجه شد که دو نوع دوست وجود دارد، دوست اولی که با او احساس راحتی می‌کنید و موافق هستید (دوست نزدیک لوئیس، آرتور گریوز، نمونه‌ای از آن بود) و دوست دوم که دیدگاه متفاوتی را برای شما به ارمغان می‌آورد. او کمک بارفیلد را در این راه به‌ویژه مفید دانست، علی‌رغم یا به دلیل این واقعیت که «در طول دهه ۱۹۲۰، این دو درگیر اختلاف طولانی بر سر ارتباط بارفیلد (و دوست مشترکشان، ای سی هاروود) با انسان‌شناسی و نوع دانشی که تخیل می‌تواند به ما بدهد… که آنها با ارفاق آن را «جنگ بزرگ» نامیدند، داشتند. لوئیس در خلال گفتگوهایشان از رئالیسم ماتریالیستی دست کشید – این ایده که جهان معقول ما خودتوضیحی است و همه آن چیزی است که وجود دارد – و به چیزی نزدیک شد که همیشه به طرز تحقیرآمیزی از آن به عنوان «فراطبیعت گرایی» یاد می‌کرد. این گفتگوها بر لوئیس برای نوشتن مجموعه نارنیا تأثیر گذاشت. بارفیلد علاوه بر اینکه دوست و معلم لوئیس بود، (به‌طور حرفه ای) مشاور حقوقی و معتمد او نیز بود.
بارفیلد تأثیر فکری مهمی بر لوئیس داشت. لوئیس در سال ۱۹۴۹کتاب خود به نام شیر، جادوگر و کمد، اولین وقایع نارنیا را برای دختر خوانده دوستش، لوسی بارفیلد نوشت و به او تقدیم کرد. او همچنین در سال ۱۹۵۲ سفر کشتی سپیده‌پیما را به جفری پسر بارفیلد تقدیم کرد. بارفیلد همچنین بر دانش و جهان بینی او تأثیر گذاشت. او اولین کتاب علمی خود، تمثیل عشق (۱۹۳۶) را به «داناترین و بهترین معلمان غیررسمی من» تقدیم کرد و در مقدمه آن اظهار داشت که چیزی جز انتشار نظریه و عمل ادبی بارفیلد نمی‌خواهد. رویکرد بیش از صرفاً فکری بارفیلد به فلسفه با مبادله معروفی که بین او و لوئیس رخ داد، نشان داده می‌شود که لوئیس آن را فراموش نکرد. لوئیس روزی این اشتباه را مرتکب شد که از فلسفه به عنوان «موضوع» یاد کرد. بارفیلد گفت: «این موضوعی برای افلاطون نبود، بلکه یک راه بود». در سخنرانی سوم کتاب الغای انسان (۱۹۴۷)، لوئیس پیشنهاد می‌کند که معلم بارفیلد، رودولف اشتاینر، ممکن است راه را برای «روش علمی بازخرید شده‌ای که ویژگی‌های شی مشاهده شده را حذف نمی‌کند» یافته باشد.
بارفیلد همچنین تأثیر مهمی بر تالکین داشت. تالکین در نامه‌ای به سی.ای. فورت از آلن و آنوین در سال ۱۹۳۷نوشت: تنها اظهار نظر زبان‌شناسانه (از نظر تالکین) در هابیت این است…: یک روش اسطوره‌شناختی عجیب برای ارجاع به فلسفه زبانی، و نکته‌ای که (خوشبختانه) برای کسانی که بارفیلد را نخوانده‌اند (تعداد کمی) و احتمالاً کسانی که خوانده‌اند از دست خواهد رفت. اشاره مورد بحث، زمانی مطرح می‌شود که بیلبو از گنجینه اژدها اسماگ در کوه تنهایی بازدید می‌کند: «این که بگوییم نفس بیلبو قطع شده است اصلاً توصیف کاملی نیست. هیچ کلمه ای برای بیان حیرت او باقی نمی‌ماند، زیرا انسانها زبانی را که از الف‌ها یادگرفته بودند در روزهایی که همه چیز فوق‌العاده بود تغییر دادند. بیلبو قبلاً داستانها و افسانه‌های گنج اژدها را شنیده بود، اما شکوه، وسوسه و عظمت چنین گنجی هنوز به او نرسیده و قلبش را تسخیر نکرده بود».
لوئیس در سال ۱۹۲۸ در مورد تأثیرش بر تالکین به بارفیلد نوشت: «شاید دوست داشته باشید که بدانید وقتی تالکین شب گذشته با من شام خورد، به جای چیزی کاملاً متفاوت، گفت که تصور شما از وحدت وجودی باستانی کل دیدگاه او را تغییر داده است. و او همیشه فقط می‌خواست در یک سخنرانی چیزی بگوید که مطلب شما به موقع او را متوقف کرد. او گفت: «این یکی از آن چیزهاست که وقتی یک بار آن را دیدی، چیزهای بسیاری وجود دارد که دیگر هرگز نخواهی گفت.»
تصور بارفیلد از مشارکت نهایی (ایده وحدت وجودی کاملاً آگاهانه با طبیعت) ایده‌هایی شبیه به ایده‌هایی که بعداً توسط دیگران به‌عنوان ارتدکس رادیکال توضیح داده شد، با تاریخچه الهیات طولانی‌اش، به اینکلینگ آورد. ریشه در ایده افلاطونی متکسیس دارد که توسط آگوستین و آکویناس منتقل شده است، و دیدگاهی مقدس از واقعیت ارائه می‌دهد که تالکین در حلقه به آن می‌پردازد، برای مثال، هنر متفکرانه و یگانگی طبیعی الف‌ها، لذت‌های ساده تام بامبادیل و هابیت‌ها. '