قاضی نذرالاسلام

| قاضی نذرالاسلام | قاضی نذرالاسلام |
| --- | --- |
Nazrul in Chittagong, 1926: Nazrul in Chittagong, 1926
نام اصلی: কাজী নজরুল ইসলাম
زاده: ۲۴ مهٔ ۱۸۹۹ Asansol, Burdwan district, Bengal Presidency, British Raj (now Paschim Bardhaman district, West Bengal, India)
درگذشته: ۲۹ اوت ۱۹۷۶ (۷۷ سال) Dhaka, Bangladesh
آرامگاه: Dhaka University
پیشه:  Poet  short-story writer  song composer  playwright  novelist  essayist  literary translator  soldier  film actor  political activist 
زبان(ها):  Bengali  Hindustani  Persian  Arabic 
ملیت: British Empire (24.05.1899–15.08.1947) Indian (1947–1976) Bangladeshi (1972–1976)
دوره: ۱۹۲۲–۱۹۴۲
جنبش ادبی: Bengali renaissance
کار(های) برجسته:  Notuner Gaan  Bidrohi  Pralayollas  Dhumketu  Agniveena  Bandhan Hara  Nazrul Geeti 
همسر(ها): Pramila Devi
فرزند(ان): 4 sons
امضا: 
 جوایز  Padma Bhushan (1960)  Ekushey Padak (1976)  Independence Day Award (1977)   :  جوایز  Padma Bhushan (1960)  Ekushey Padak (1976)  Independence Day Award (1977)   
قاضی نذرالاسلام (بنگالی: কাজী নজরুল ইসলাম) (انگلیسی: kazi nozrul islam)؛ زاده ۲۴ مه ۱۸۹۹ – درگذشته ۲۹ اوت ۱۹۷۶) شاعر، نویسنده، موسیقیدان و انقلابی در جنوب آسیا بود. او شاعر ملی بنگلادش است. او با نام نذرال، آثار زیادی از جمله شعر و موسیقی با موضوعاتی که شامل اعتقاد مذهبی و شورش علیه ستم بود را منتشر کرد. فعالیت سیاسی نذرال برای عدالت اجتماعی و سیاسی باعث شد او را به عنوان «شاعر شورشی» بشناسند(بنگالی: বিদ্রোহী কবি بنگالی: বিদ্রোহী কবি بنگالی: বিদ্রোহী কবি بنگالی: বিদ্রোহী কবি؛ بیدری کوبی). آهنگ‌های او سبک ژانر آوانگارد Nazrul Sangeet (موسیقی نذرلی) را تشکیل می‌دهند. نذرالاسلام و آثار او به همان اندازه در بنگلادش و هند، به ویژه در کشورهای بنگالی هند مانند بنگال غربی، بخش‌های آسام و Tripura، جشن گرفته می‌شود.
نذرال در یک خانواده مسلمان قاضی بنگالی متولد شد، تحصیلات دینی را زمانی که به عنوان یک مرد جوان به عنوان یک موزیسین در یک مسجد محلی کار می‌کرد فرا گرفت. او در مورد شعر، درام و ادبیات در حالی که با گروه تئاتر روستایی Letor Dal کار می‌کرد یادمی‌گرفت. او در سال ۱۹۱۷ به ارتش هند بریتانیایی پیوست. پس از خدمت در ارتش هند بریتانیا در خاورمیانه (مبارزات بین‌النهرین) در طول جنگ جهانی اول، نذرال خود را به عنوان روزنامه‌نگار در کلکته تأسیس کرد. او را مورد انتقاد قرار راج بریتانیا و از طریق آثار شاعرانه خود را به نام برای انقلاب، مانند "از Bidrohi" ("বিদ্রোহী"، 'شورشی') و "Bhangar Gaan های" ("ভাঙার গান"، 'آواز تخریب')، و همچنین در Dhumketu («دنباله دار») منتشر شده‌است. فعالیت ناسیونالیستی او در جنبش استقلال هند منجر به حبس مکرر وی توسط مقامات استعماری انگلیس شد. در حالی که در زندان، نذرال "Rajbandir Jabanbandi" ("রাজবন্দীর জবানবন্দী"، "رسوب یک زندانی سیاسی") را نوشت. نوشته‌های او به شدت الهام بخش بنگالی‌های پاکستان در طول جنگ آزاد سازی بنگلادش بود.
نوشته‌های نذرال موضوعاتی مانند آزادی، بشریت، عشق و انقلاب را مورد بررسی قرار دادند. او با تمام اشکال تعصب و بنیادگرایی مخالف بود، از جمله مذهب، کاست و مبتنی بر جنس. نذرال داستان‌های کوتاه، رمان‌ها و مقالات را نوشت، اما برای اشعار و آهنگ‌های او بیشتر شناخته شده‌است. او برای اولین یار به زبان بنگالی غزل سرود. او همچنین شناخته شده‌است که در آثار او با کلمات عربی، فارسی و سانسکریت برای ایجاد اثرات ریتمیک تجربه کرده‌است.
نذرال برای تقریباً ۴٬۰۰۰ آهنگ ترانه و موسیقی نوشت را (که بسیاری در HMV و پرونده‌های گرمسیری ثبت شده) نوشتند و موسیقی را تشکیل می‌دادند که به‌طور کلی به نام نصرالدین گیتی شناخته می‌شود . در سال ۱۹۴۲ در سن ۴۳ سالگی، او از یک بیماری ناشناخته رنج می‌برد، از دست دادن صدای خود و حافظه. یک تیم پزشکی در وین این بیماری را به عنوان Morbus Pick انتخاب کرد بیماری نادری ناشناخته غیرقابل درمان است. این باعث شد که بهداشت نذرال به‌طور پیوسته کاهش پیدا کند و مجبور شود او را در انزوا در هند زندگی کند. او همچنین در چندین سال در بیمارستان روان پزشکی رانچی (Jharkhand) پذیرفته شده‌است. طبق دعوت دولت بنگلادش نذرال و خانواده اش در سال ۱۹۷۲ به داکا نقل مکان کردند. او چهار سال بعد در ۲۹ اوت ۱۹۷۶ در بنگلادش فوت کرد.