هیتنری
مسائل نژادی

همچنین ببینید: بت‌پرستی آنگلوساکسون و بت‌پرستی نورس
«هیتنری در ایالات متحده به‌دور از یک موجودیت یک‌پارچه، بسیار متنوع است، و با بسیاری از تغییرات ایدئولوژیک متمایز و سازمان‌هایی با نظرات عمیقاً متفاوت در مورد آنچه آساترو/ادینیسم است، یک آیین نوردیک در نظر گرفته شده‌است.»
— ماتیاس گاردل، محقق مطالعات دینی
مسئله نژاد یک معیار و منبع اصلی برای تقسیم بت‌پرست‌ها، به‌ویژه در ایالات متحده است. طبق یک دیدگاه در جامعه غیرمذهبی، نژاد یک موضوع کاملاً وراثتی زیستی است، درحالی‌که موضع مخالف این است که نژاد یک ساختار اجتماعی است که ریشه در میراث فرهنگی دارد. در گفتمان بت‌پرست‌های ایالات متحده، این دیدگاه‌ها به‌ترتیب به‌عنوان مواضع عامیانه و جهان‌شمول توصیف می‌شوند. این دو جناح – که کاپلان آن‌ها را اردوگاه‌های «نژادگرا» و «غیرنژادپرست» نامید – اغلب با هم درگیر می‌شوند و کاپلان ادعا می‌کند که یک «جنگ داخلی مجازی» بین آن‌ها در داخل جامعه بت‌پرست‌های آمریکا وجود دارد. این تقسیم‌بندی جهان‌شمول و عامیانه به کشورهای دیگر نیز گسترش یافته‌است، اگرچه تأثیر کم‌تری در ایسلند - همگن‌تر از نظر قومی - داشته‌است. یک نظرسنجی در سال ۲۰۱۵ نشان داد که تعداد بیش‌تری موافق ایده‌های عامیانه هستند.
برخلاف این تقسیم‌بندی دوتایی، گاردل هیتنری در ایالات متحده را بر اساس موضع‌گیری‌هایشان در مورد نژاد به سه گروه تقسیم می‌کند: گروه «ضد نژادپرست» که هرگونه ارتباط بین مذهب و هویت نژادی را محکوم می‌کند، گروه «نژادپرست رادیکال» که آن را به‌عنوان دین طبیعی نژاد آریایی که نباید از سوی اعضای هیچ گروه نژادی دیگری پیروی شود می‌بیند، و جناح «قومی» که با تصدیق ریشه‌های این دین در شمال اروپا و ارتباط آن با میراث اروپای شمالی به‌دنبال راهی میانه است. محقق مطالعات دینی، استفانی فون شنوربین، تقسیم‌بندی سه جانبه گاردل را پذیرفت، اگرچه از این گروه‌ها به ترتیب به‌عنوان جناح‌های «نژادپرست»، «نژادی-مذهبی» و «قوم‌گرا» یاد کرد.
طرف‌داران رویکرد جهانی‌گرا و ضدنژادپرستی معتقدند که خدایان اروپای ژرمنی می‌توانند هر کسی را صرف‌نظر از پیشینه قومی به پرستش خود فرا بخوانند. این گروه تأکید عامیانه بر نژاد را رد می‌کنند و معتقدند که حتی اگر ناخواسته باشد، می‌تواند به اتخاذ نگرش‌های نژادپرستانه نسبت به اجداد غیر اروپای شمالی منجر شود. پیروان جهانی‌گرایی مانند استفان گراندی بر این واقعیت تأکید کرده‌اند که اروپایی‌های شمالی باستان به ازدواج و بچه‌دار شدن با اعضای گروه‌های قومی دیگر معروف بودند، و اینکه در اساطیر نورس، آسیر نیز همین کار را با ونیر، یوتون و انسان‌ها انجام داد؛ بنابراین از چنین نکاتی برای نقد دیدگاه نژادپرستانه استفاده می‌کند. جهانی‌گراها از پیروان هیتنری که از اصل و نسب اروپای شمالی نیستند حمایت می‌کنند. برای مثال، اعضای یهودی و آفریقایی آمریکایی تروت مستقر در ایالات متحده وجود دارند، درحالی‌که بسیاری از اعضای سفیدپوست آن دارای همسرانی از گروه‌های نژادی مختلف هستند. گاهی اوقات ایده هیتنری را به‌عنوان یک دین بومی حفظ می‌کنند، اما طرفداران این دیدگاه گاهی استدلال کرده‌اند که هیتنری به‌جای بومی، نژادی خاص در سرزمین شمال اروپا است. جهانی‌گرایان هیتنری ابراز نگرانی می‌کنند که برخی از روزنامه‌نگاران، هیتنری را یک جنبش نژادپرستانه نشان می‌دهند، و از حضور گسترده خود در رسانه‌ها برای تأکید بر مخالفت با سیاست راست افراطی استفاده می‌کنند.
پیروان عامیانه کاپلان، هیتنری را دین بومی-نژادی که از نظر بیولوژیکی متمایز است می‌دانند، که «سفیدپوست»، «اسکاندیناویایی» یا «آریایی» تصور می‌شود. برخی از پیروان این را با ادعای این‌که دین ذاتاً با ناخودآگاه جمعی این نژاد مرتبط است، توضیح می‌دهند، استفان مک‌نالن، از بت‌پرست‌های آمریکایی، این را به مفهومی تبدیل می‌کند که او آن را «متاژنتیک» نامید. مک نالن و بسیاری دیگر در جناح «قومی» هیتنری به‌صراحت نژادپرست بودن خود را انکار می‌کنند، اگرچه گاردل خاطرنشان کرد که نظرات آن‌ها تحت تعاریف خاصی از این کلمه نژادپرستانه تلقی می‌شود. گاردل بسیاری از بت‌پرست‌های «قومی» را ملی‌گرایان قومی می‌دانست، و بسیاری از پیروان عامی مخالفت خود را با چندگانگی فرهنگی و آمیختگی نژادهای مختلف در اروپای مدرن ابراز می‌کنند و از برترپنداری نژاد سفید حمایت می‌کنند. گفتمان این گروه حاوی صحبت‌های زیادی در مورد «اجداد» و «وطن» است، مفاهیمی که ممکن است بسیار مبهم تعریف شده باشند.  بت‌پرست‌های قومی-مرکزی به‌شدت از همتایان گروه جهان‌شمولی انتقاد می‌کنند و اعلام می‌کنند که توسط ادبیات عصر جدید و نزاکت سیاسی گمراه شده‌اند. کسانی‌که موضع عامیانه «قومی» را اتخاذ می‌کنند، هم از سوی جناح‌های جهانی‌گرا و هم از سوی جناح‌های قومی-مرکزی مورد انتقاد قرار گرفته‌اند، اولی هیتنری «قومی» را جبهه‌ای برای نژادپرستی می‌دانست و دومی طرف‌داران آن را خائنان نژاد می‌دانستند.
برخی از بت‌پرست‌های عامیانه کاپلان برتری‌طلبان سفیدپوست و نژادپرستانی صریح هستند که نماینده یک جناح «نژادپرست رادیکال» هستند، که طرف‌دار اصطلاحات اودینیسم، ووتنیسم و ودنیسم هستند. به گفته کاپلان، این افراد در «دورترین نقاط» بت‌پرستی مدرن ساکن هستند. مرزهای بین این شکل از هیتنری و ناسیونال سوسیالیسم (نازیسم) «بسیار نازک» است، و طرف‌داران آن به آدولف هیتلر و آلمان نازی ادای احترام کرده‌اند، ادعا کردند که نژاد سفید در معرض انقراض است. دستان یک توطئه جهانی، یهود و مسیحیت را به عنوان مخلوق رد کرد. بسیاری از حلقه‌های درونی جنبش مقاومت، یک گروه شبه‌نظامی برتری‌گرای سفیدپوست فعال در ایالات متحده در طول دهه ۱۹۸۰، خود را اودینیست می‌خواندند،  و بت‌های نژادپرست مختلف از شعار چهارده کلمه که توسط دیوید لین عضو نظمیه توسعه داده شده‌است، حمایت کرده‌اند. برخی از سازمان‌های برتری‌طلب سفیدپوست، مانند Order of Nine Angles و Black Order، عناصر بت‌پرستی را با شیطان‌پرستی ترکیب می‌کنند، اگرچه سایر هیتن‌های نژادپرست، مانند ران مک‌وان ادغام این ادیان متفاوت را رد می‌کنند.