stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ولودیا بادالیان

| ولودیا بادالیان | ولودیا بادالیان |
| --- | --- |
نماینده دوره پنجم مجلس ملی جمهوری ارمنستان: نماینده دوره پنجم مجلس ملی جمهوری ارمنستان
دوره مسئولیت ۲۰۱۲ – ۲۰۱۷: دوره مسئولیت ۲۰۱۲ – ۲۰۱۷
فراکسیون: حزب جمهوری‌خواه
نماینده دوره چهارم مجلس ملی جمهوری ارمنستان: نماینده دوره چهارم مجلس ملی جمهوری ارمنستان
دوره مسئولیت ۲۰۰۷ – ۲۰۱۲: دوره مسئولیت ۲۰۰۷ – ۲۰۱۲
فراکسیون: حزب جمهوری‌خواه
نماینده دوره سوم مجلس ملی جمهوری ارمنستان: نماینده دوره سوم مجلس ملی جمهوری ارمنستان
دوره مسئولیت ۲۰۰۳ – ۲۰۰۷: دوره مسئولیت ۲۰۰۳ – ۲۰۰۷
فراکسیون: -
نماینده دوره دوم مجلس ملی جمهوری ارمنستان: نماینده دوره دوم مجلس ملی جمهوری ارمنستان
دوره مسئولیت ۱۹۹۹ – ۲۰۰۳: دوره مسئولیت ۱۹۹۹ – ۲۰۰۳
فراکسیون: -
نماینده دوره اول مجلس ملی جمهوری ارمنستان: نماینده دوره اول مجلس ملی جمهوری ارمنستان
دوره مسئولیت ۱۹۹۵ – ۱۹۹۹: دوره مسئولیت ۱۹۹۵ – ۱۹۹۹
فراکسیون: -
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۲ مهٔ ۱۹۴۸ ‏(۷۶ سال) اسپیتاک، ارمنستان
ملیت: ارمنستان
حزب سیاسی: حزب جمهوری‌خواه ارمنستان
پیشه: کارآفرین
جایزه‌ها: 
وُلودیا (ولادیمیر) آرامائیسی بادالیان (ارمنی: Վոլոդյա Արամայիսի Բադալյան؛ زادهٔ ۱۲ مهٔ ۱۹۴۸) یک سیاستمدار و کارآفرین اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۹۹۰ تا تاریخ ۱۹۹۵ سمت نمایندگی دوره اول شورای عالی جمهوری ارمنستان و از تاریخ ۱۹۹۵ تا تاریخ ۲۰۱۷ سمت نمایندگی نماینده دوره‌های اول تا پنجم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت.
زندگی‌نامه

در ۱۲ مه ۱۹۴۸ در اسپیتاک به دنیا آمد و از دانشگاه پلی‌تکنیک ارمنستان فارغ‌التحصیل شد. وی همچنین برنده جوایزی همچون نشان دوستی شده‌است.
بمباران برلین در جنگ جهانی دوم

بمباران برلین در جنگ جهانی دوم اشاره به مجموعه‌ای از حملات هوایی به پایتخت آلمان در طول جنگ جهانی دوم بین سال‌های ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۵ دارد که توسط نیروهای هوایی کشورهای متفق انجام گرفت.
گاهشماری

جنگ جهانی دوم روز ۱ سپتامبر ۱۹۳۹ با حمله آلمان به لهستان آغاز شد. نیروی هوایی لهستان با ۷۰۰ هواگرد عملیاتی که بیشتر آن‌ها از گونه‌های قدیمی بودند، تهدید جدی برای آلمان به حساب نمی‌آمد. با این وجود گفته می‌شود اواخر بعد از ظهر روز نخست جنگ دو هواگرد لهستانی با برخاستن از پایگاه پایگاه هوایی ناحیه پوزن، اقدام به پرواز شناسایی بر فراز برلین، پایتخت آلمان کرده‌اند. البته احتمالاً به جهت بی‌تاثیر بودن آن‌ها، اطلاعات رسمی چندانی در این باره در دست نیست. تنها اشاره‌ای که به این رویداد می‌توان یافت در اسناد پایگاه مرکزی سازمان آتش‌نشانی براین است. به هر حال ساعت ۶:۳۰ بعد از ظهر همان روز آژیر خطر حمله هوایی برای نخستین بار در برلین به صدا درآمد و نیم ساعت ادامه داشت. این که این دو هواگرد لهستانی چگونه و تا کجا پیش رفته‌اند روشن نیست. گزارش آلمانی‌ها بیان‌گر این است که دو هواگرد تا حومه شرقی برلین رسیده‌اند. پنداشته می‌شود این تنها عملیات هوایی لهستانی‌ها در داخل خاک آلمان بوده است.
با وجود این که هیچ قانون بین‌المللی تا این زمان در زمینه جنگ هوایی وجود نداشت، آلمان و دشمنانش در ابتدای جنگ به شکل متقابل از حملات هوایی به اهداف غیرنظامی و غیر مرتبط به جنگ در خاک یکدیگر خودداری می‌کردند. به هر حال نیروی هوایی بریتانیا از همان آغاز گونه دیگری از عملیات‌های هوایی را برفراز شهرهای آلمان به اجرا می‌گذاشت که بیشتر آن‌ها شامل ریختن اعلامیه بود. اواخر ماه سپتامبر سال ۱۹۳۹ اسکادران ۱۰ فرماندهی بمب‌افکن نیروی هوایی بریتانیا دستور گرفت با چهار بمب‌افکن دو موتوره ویتلی مأموریت پخش اعلامیه را صورت دهد. شرایط آب‌وهوایی چندان مناسب نبود اما بریتانیایی‌ها در موعد مقرر به این مأموریت عمل کردند. بدین منظور، در نخستین مورد، چهار بمب‌افکن ویتلی عصرگاه روز ۱ اکتبر از پایگاه هوایی دیشفورث در یورک‌شر شمالی به هوا خاستند. سه فروند از بمب‌افکن‌ها با موفقیت بار برگه‌های خود را روی برلین خالی کردند. بمب‌افکن چهارم به دلایل نامعلوم از مسیر اصلی منحرف شد و برگه‌ها را در دانمارک خالی کرد. نزد عده‌ای، این نخستین نقض بی‌طرفی دانمارک از طرف بریتانیا تلقی شده است. هواگردهایی که به برلین رسیدن دفاع هوایی آلمان را ناچیز گزارش کردند. با این وجود تنها سه فروند از چهار فروند بمب‌افکن بریتانیایی حاضر در این عملیات توانست به پایگاه بازگردد. یکی از بمب‌افکن توسط آتش ضدهوایی یا جنگنده‌های آلمانی سرنگون شد. اثر گذاری چنین عملیات‌های پخش اعلامیه‌ای مورد تردید بوده است. با این وجود گفته می‌شود بریتانیایی‌ها از تجربیات آن برای آماده‌سازی تهاجم راهبردی هوایی آینده خود استفاده کردند.
نخستین بمباران‌های برلین

یک بمب‌افکن فرانسوی نخستین بمباران متفقین علیه برلین را انجام داد. در این مورد، روزهای پایانی کارزار فرانسه، یک بمب‌افکن بردبلند فارمن اف. ۲۲۳٫۴ نیروی هوایی فرانسه، به نام «ژول ورن»، ساعت ۳:۳۰ بعد ظهر روز ۷ ژوئن سال ۱۹۴۰ از پایگاه هوایی بوردو-مرینیاک به هوا برخاست و راه کانال مانش را پیش گرفت. هواگرد پس از گذر از کانال، به سمت دریای شمال رفت و سپس رو به شرق به سمت دانمارک چرخید. ژول ورن با گذر از فراز دانمارک به دریای بالتیک رسید. در حدود غروب آفتاب از نزدیکی اشتتین به سمت جنوب چرخش کرد و وارد خاک آلمان شد. هدف آن برلین بود. اندکی پیش از نیمه‌شب صدای آزیر خطر در برلین به صدا درآمد و خاموشی کامل در شهر برقرار شد. هواگرد فرانسوی محموله کوچک بمب‌های خود را بر روی برلین ریخت؛ سپس به سمت لایپتسیش رفت. در تمامی این مدت هیچ برخوردی با هواگردهای آلمانی صورت نگرفت. ژول ورن با گذر از فرانکفورت، به سمت جنوب غربی، با حداکثر سرعت ممکن به طرف مرز فرانسه رفت و بدون بروز هیچ حادثه‌ای، ساعت ۵ بامداد روز ۸ ژوئن در پاریس فرود آمد.
فرانسوی‌ها روز ۱۰ ژوئن با صدور بیانیه‌ای اعلام کردند «یک آرایش» از نیروی هوایی فرانسه به‌شکل موفقیت‌آمیزی برلین را بمباران کرده است و هدف از آن تلافی بمباران روز ۳ ژوئن پاریس توسط آلمانی‌ها بوده است. میزان خسارت وارد آمده در اثر این بمباران قابل برآورد نیست ولی به هر صورت نمی‌توانست قابل توجه باشد.
یک هواگرد متفقین شب ۲۲ ژوئن سال ۱۹۴۰ چند بمب آتش‌زا در منطقهٔ خارج‌شهری بابلسبرک انداختند که هفت را زخمی کرد. دو ماه بعد دو هواگرد بریتانیایی روز ۲۰ اوت وارد حومه هوایی غربی برلین شدند اما هیچ بمب نیداختند.
عمده دلیلی که در این زمان موجب می‌شد برلین در مقیاس زیاد بمباران نشود نبود بمب‌افکن‌های بردبلند مناسب در کشورهای متخاصم بود.
آغاز حملات هوایی بریتانیایی‌ها

بلافاصله پس از بمباران شبانه لندن توسط لوفت‌وافه در روز ۲۴ اوت سال ۱۹۴۰، فرماندهی بمب‌افکن نیروی هوایی بریتانیا تصمیم به یک عملیات بمباران تلافی‌جویانه علیه برلین گرفت. این نخستین عملیات بمباران ترکیبی بریتانیایی‌ها علیه پایتخت رایش بود که توسط ۸۱ هواگرد از یگان‌های مختلف انجام می‌گرفت. از آن‌جایی که بمب‌افکن‌های همپدن و ولینگتون هواگردهای بردبلند به حساب نمی‌آمدند بدبینی‌هایی نسبت به طرح‌ریزی‌های عملیاتی مطرح بود. برلین در انتهای برد این هواگردها بود و نتیجتاً طول مدت حمله بسیار کوتاه می‌شد.
هواگردهای بریتانیایی برای اجرای این عملیات عصر روز ۲۵ اوت از پایگاه‌های خود به هوا برخاستند. تا پیش از این روز هفت مرتبه هشدار حمله هوایی در برلین صادر شده بود اما هیچ تهدید حقیقی در کار نبود. شب این روز برلین هدف نخست بمباران بزرگ نیروی هوایی بریتانیا قرار گرفت. به هر صورت از ۸۱ هواگرد بریتانیایی به‌هواخاسته تنها تعداد اندکی به ناحیه برلین رسیدند. خلبانان بریتانیایی گزارش از پاسخ شدید دفاع ضدهوایی آلمان دادند که آن‌ها را وادار به حرکات اجتنابی در آسمان می‌کرد. جز برد کوتاه، آتش پرتراکم ضدهوایی‌های برلین اجازه پیشروی بیشتر به آن‌ها نداد. به هر شکل، ۲۹ هواگرد محموله بمب‌های خود را در برلین خالی کرد. نخستین بمب‌ها، در حدود ۲۰ تن، در حومه شمالی برلین فرود آمد. بیشتر بمب‌های آتش‌زا به منطقه راینیکندورف برخورد کرد که خسارت بسیار کمی به بار آمد. در این حال، پوشش متراکم ابر بر فراز شهر سبب شد ۲۷ هواگرد بریتانیایی نتوانند هدف خود را بیابند و با محموله خود به انگلستان بازگردند. شش فروند از این‌ها، پیش از رسیدن به پایگاه هوایی، بمب‌های خود را در دریای شمال انداختند. هجده هواگرد هنگام بازگشت اهداف دیگری را در آلمان بمباران کردند. مجموعاً «تنها» ۲۲ تن بمب آن شب در برلین ریخته شد. مجموعاً هفت هواگرد نتواست به انگلستان بازگردد. یکی را هنگام بازگشت آتش ضدهوایی سرنگون کرد و مابقی در کانال مانش فرود اضطراری داشتند. قایق‌های پرنده خدمه آن‌ها را نجات دادند.
بمباران‌های بریتانیایی‌ها > ۱۹۴۱

در طول سال ۱۹۴۱ مجموعاً ۳۱ بار صدای آژیر خطر حمله هوایی در برلین به صدا درآمد. به هر شکل، هیچ حمله هوایی از آغاز سال تا میانه ماه مارس صورت نگرفت.
نخستین حمله هوایی بریتانیایی‌ها به برلین در سال ۱۹۴۱ در شب ۱۳ مارس اتفاق افتاد که محله‌های شونبرک، شمارگندورف و ویلمرسدورف را هدف گرفت. این حمله هوایی پنج ساعت به طول انجامید. چندین خط آهن تخریب و فعالیت قطار شهری برلین موقتاً متوقف شد. چندین خانه و آپارتمان در آتش سوخت.
ساکنان برلین چهار دقیقه پیش از نیمه‌شب ۲۳ مارس با آژیر هشدار حمله هوایی راهی پناهگاه شدند. آژیر تا ساعت ۵ صبح در صدا بود.
یک هواگرد فارمن اف. ۲۲۳٫۴
موتور دیزل

| موتور دیزل | موتور دیزل |
| --- | --- |
موتور دیزل ساخته شده توسط لانگن و ولف تحت مجوز، 1898: موتور دیزل ساخته شده توسط لانگن و ولف تحت مجوز، 1898
طبقه‌بندی: موتور احتراق داخلی
صنعت: خودرو
کاربرد: تحول انرژی
مخترع: رودولف دیزل
اختراع‌شده: ۱۸۹۳ (۱۳۱ سال پیش) (۱۸۹۳-خطا: زمان نامعتبر}})
موتور دیزل گونه‌ای موتور درون‌سوز است که در آن از چرخهٔ دیزل برای ایجاد حرکت استفاده می‌شود. تفاوت اصلی آن با دیگر موتورها استفاده از احتراق بر اثر تراکم است. در این گونه پیشرانه‌ها عمل جرقه‌زنی صورت نمی‌گیرد، بلکه مخلوط سوخت و هوا بر اثر تراکم بسیار بالا بدون جرقه‌زدن متراکم می‌شوند و دورِ اصلی این پیشرانه‌ها برخلاف موتورهای بنزین‌سوز ۱۰۰۰ دور در دقیقه محسوب می‌شوند.
ریشه لغوی

کلمه دیزل نام یک مخترع و مهندس آلمانی به نام رودلف دیزل است که در سال ۱۸۹۲ پس از چهارده سال کار شبانه‌روزی، نوع خاصی از موتورهای درون‌سوز را به ثبت رساند، به احترام این مخترع این‌گونه موتورها را موتورهای دیزل می‌نامند.
دید کلی

موتورهای دیزل به انواع گسترده‌ای از موتورها گفته می‌شود که بدون نیاز به یک جرقهٔ الکتریکی می‌توانند مادهٔ سوختنی را شعله‌ور سازند. در این موتورها برای شعله‌ور ساختن سوخت از حرارت‌های بالا استفاده می‌شود، به این شکل که ابتدا دمای اتاقک احتراق را بسیار بالا می‌برند و پس از اینکه دما به اندازهٔ کافی بالا رفت، مادهٔ سوختنی را با هوا مخلوط می‌کنند.
برای سوختن به سه عاملِ حرارت، اکسیژن، و مادهٔ سوختنی نیاز است. اکسیژن از طریق مجاری ورودیِ موتور وارد محفظهٔ سیلندر می‌شود و سپس به‌وسیلهٔ پیستون فشرده می‌گردد. این فشردگی آنچنان زیاد است که باعث ایجاد حرارت بسیار بالا می‌شود. سپس عامل سوم، یعنی مادهٔ سوختنی، به گرما و اکسیژن افزوده می‌شود که در نتیجهٔ آن سوخت شعله‌ور می‌شود.
بدیهی است که میزان مصرف سوخت دیزل وابسته به عوامل متعددی است که می‌توان توانِ موتور دیزل یا دیزل ژنراتور، میزان بارگذاری، و حتی شرایط محیطی و فنی دستگاه را از آن جمله دانست؛ بنابراین، برای پیش‌بینی میزان سوخت موردنیاز، باید به جداولی که از پیش در این خصوص تهیه شده است مراجعه کرد.
تاریخچه

در سال ۱۸۹۰ میلادی آکروید استوارت حق امتیاز ساخت موتوری را دریافت کرد که در آن هوای خالص در سیلندر موتور متراکم می‌گردید و سپس (به منظور جلوگیری از اشتعال پیش‌رس) سوخت به داخل هوای متراکم شده تزریق می‌شد، این موتورها با فشار پایین بودند؛ و برای مشتعل ساختن سوخت تزریق شده از یک لامپ الکتریکی یا روش‌های دیگر در خارج از سیلندر استفاده می‌شد.
در سال ۱۸۹۲ رودلف دیزل آلمانی حق امتیاز موتور طراحی شده‌ای را به ثبت رساند که در آن اشتعال ماده سوختنی، بلافاصله پس از تزریق سوخت به داخل سیلندر انجام می‌گرفت. این اشتعال عامل حرارت زیادی بود که در اثر تراکم زیاد هوا به‌وجود می‌آمد. وی ابتدا دوست داشت که موتور وی پودر زغال‌سنگ را بسوزاند ولی به سرعت به نفت روی آورد و نتایج قابل توجهی گرفت.
طی سال‌های متمادی پس از اختراع موتور دیزل استار، از این نوع موتور عمدتاً و منحصراً در کارهای درجا و سنگین از قبیل تولید برق، تلمبه کردن آب، راندن قایق‌های مسافری و باری و همچنین برای تولید قدرت جهت رفع بعضی از نیازهای کارخانجات استفاده می‌شد. این موتورها سنگین، کم سرعت، دارای یک یا چند سیلندر و از نوع دوزمانه یا چهارزمانه بودند.
پیشرفت بیشتر موتورهای دیزل، تا توسعهٔ سامانه‌های پیشرفته تزریق سوخت در دهه ۱۹۳۰ طول کشید. در این سال‌ها رابرت بوش تولید انبوه پمپ‌های سوخت‌پاش خود را آغاز کرد. توسعهٔ پمپ‌های سوخت‌پاش (پمپ‌های انژکتور) با توسعهٔ موتورهای کوچکی که برای استفاده در خودروها مناسب بودند متعادل شد.
موتورهای دیزل سبک‌تری که سرعتشان نیز بالا بود در سال ۱۹۲۵ به بازار عرضه شدند. با آنکه پیشرفت در ساخت این موتورها کند بود. اما در سال ۱۹۳۰ موتورهای دیزل قابل اطمینان که به خوبی طراحی شده‌بودند و چند سیلندر و سریع نیز بودند به بازار عرضه شد. این پیشرفت تا پایان جنگ جهانی دوم برای مدتی کند بود. لیکن از آن تاریخ تاکنون طراحی و تولید این موتورها به طریقی پیشرفت نموده‌است که امروزه استفادهٔ گسترده و فراگیر از موتورهای دیزل را شاهد هستیم.
کاربرد در صنایع

امروزه از موتور دیزل در صنایع بسیاری استفاده می‌شود.
از جمله در صنعت هوابرد نیز برای ساخت موتورهای بالگرد، که به جای میل‌لنگ متصل به فلایویل به صورت مستقیم به پره بالگرد وصل می‌شوند و در حال حاضر هم مورد استفاده قرار می‌گیرند تا نمونه‌های اولیهٔ هواپیماهای قدیمی با موتورهای ملخی که البته به دلیل اختلاف فشار هوا در ارتفاعات زیاد استفاده از آن منسوخ شده‌است.
موتورهای دیزلی در تانک‌ها هم استفاده می‌شوند و به دلیل قدرت بسیار زیاد می‌توانند تانک‌هایی با وزن بیش از ۴۰ تن را با سرعتی در حدود ۶۰ کیلومتر بر ساعت جابجا کنند.
در صنعت کشتیرانی هم موتورهای کشتی‌های تجاری عمدتاً از موتورهای بسیار بزرگ دیزلی استفاده می‌شود.
موتورهای دیزلی در صنایع مختلف به دلیل ویژگی‌ها و کاربردهای خاص خود، استفاده می‌شوند. در زیر تعدادی از کاربردهای موتورهای دیزلی در صنایع مختلف آمده است:
صنعت حمل و نقل: از جمله کاربردهای اصلی موتورهای دیزلی در صنعت حمل و نقل می‌باشد. خودروها، قطارها، کشتی‌ها و هواپیماهایی که نیاز به قدرت بالا و مصرف سوخت کم دارند، از موتورهای دیزلی استفاده می‌کنند.
کشاورزی و ماشین‌آلات: تراکتورها، کمباین‌ها، ماشین‌آلات کشاورزی و سایر وسایل مکانیزه در صنعت کشاورزی از موتورهای دیزلی استفاده می‌کنند. این موتورها برای ارائه قدرت و کارایی بالا در زمین‌های کشاورزی بسیار مؤثر هستند.
صنایع ساختمانی و عمرانی: ماشین‌آلات سنگین مانند بولدوزرها، لیفتراک‌ها، بتون‌ریزی‌ها و غیره از موتورهای دیزلی استفاده می‌کنند. این موتورها برای انجام کارهای سنگین و نیاز به قدرت بالا مناسب هستند.
صنایع دریایی: کشتی‌ها و ناوگان دریایی از موتورهای دیزلی به عنوان منبع اصلی قدرت استفاده می‌کنند. این موتورها به دلیل کارکرد پایدار و قدرت بالا در شرایط مختلف دریا بسیار محبوب هستند.
تولید برق: موتورهای دیزلی به عنوان مولد‌های برق در نیروگاه‌ها و ایستگاه‌های تولید برق به کار می‌روند. این موتورها به دلیل کارایی بالا و امکان استفاده از سوخت‌های مختلف جایگاه ویژه‌ای در این صنعت دارند.
صنعت نفت و گاز: در این صنعت، موتورهای دیزلی برای اجرای انواع ماشین‌آلات و تجهیزات مورد استفاده قرار می‌گیرند. این موتورها باید در شرایط سخت و محیط‌های خطرناک عمل کنند.
صنایع معدن: در معادن، ماشین‌هایی که برای حفر، بارگیری، حمل و سایر عملیات استخراج استفاده می‌شوند، از موتورهای دیزلی بهره می‌برند.
سیستم‌های اضطراری: موتورهای دیزلی برای تأمین برق در شرایط اضطراری و قطعی برق به کار می‌روند، که این کاربرد به ویژه در بیمارستان‌ها، ایستگاه‌های فرودگاه و ساختمان‌های عمومی حائز اهمیت است.
به طور کلی، موتورهای دیزلی به دلیل کارایی بالا، مصرف سوخت کمتر و قابلیت کارکرد در شرایط سخت، در صنایع مختلف کاربردهای گسترده‌ای دارند.
تقسیمات

موتورهای دیزلی نیز مانند دیگر موتورهای درون‌سوز بر مبناهای مختلفی قابل طبقه‌بندی هستند؛ مثلاً می‌توان موتورهای دیزل را بر حسب مقدار دفعات احتراق در هر دور گردش میل‌لنگ به موتورهای دیزل دوزمانه یا موتورهای دیزل چهارزمانه تقسیم‌بندی نموده یا بر حسب قدرت تولیدی که به شکل اسب بخار بیان می‌گردد. یا بر حسب تعداد سیلندر یا شکل قرارگیری سیلندرها که بر این اساس، فقط به یک نوع Vشکل است.
ساختار موتورهای دیزل تنها در سامانهٔ تغذیه و تنظیم سوخت با موتورهای اشتعال جرقه‌ای تفاوت می‌کند؛ بنابراین ساختارهای بسیار مشابهی میان این موتورها وجود دارد و تنها تفاوت ساختمانی آن‌ها قطعات زیر است که در موتورهای دیزل با دیگر موتورهای درون‌سوز متفاوت است.
پمپ انژکتور: وظیفهٔ تنظیم میزان سوخت و تأمین فشار لازم جهت پاشش سوخت را به عهده دارد.
انژکتورها: باعث پودر شدن سوخت و گازبندی اتاقک احتراق می‌شوند.
فیلترهای سوخت: باعث جداسازی مواد اضافی و خارجی از سوخت می‌شوند.
لوله‌های انتقال سوخت: می‌بایست غیرقابل اشباع بوده و در برابر فشار پایداری نمایند.
توربوشارژر: باعث افزایش هوای ورودی به سیلندر می‌شوند.
طرز کار

موتورهای دیزل بر اساس نحوهٔ کار کردن به دو دستهٔ موتورهای چهارزمانه و دوزمانه تقسیم می‌شوند. در هر دوی این موتورها چهار عمل اصلی انجام می‌گردد که عبارت‌اند از مکش یا تنفس - تراکم یا فشار - کار یا انفجار و تخلیهٔ دود اما بر حسب نوع موتورها ممکن است این مراحل مجزا یا به صورت توأم انجام گیرند.
اجزای اصلی موتور دیزل

سامانهٔ سوخت‌رسانی سامانهٔ سوخت شامل پمپ تزریق سوخت، پمپ بالابر، انژکتورها و تمام لوله‌های سوخت است. همچنین در این سامانه امکان وجود فیلتر سوخت و جداکنندهٔ آب از سوخت وجود دارد که مانع از آسیب رساندن سوخت بی‌کیفیت به موتور دیزل می‌شود.
سامانهٔ روغن‌کاری سامانهٔ روغن‌کاری باعث می‌شود که موتور به نرمی کار کند و با استفاده از روغن تحت فشار برای روان‌کاری و کاهش اصطکاک، مانع از ساییدگی قطعات متحرک می‌شود. سامانهٔ روغن دارای یک پمپ روغن و فیلترهای روغن برای جدا کردن آلودگی از روغن است.
سامانهٔ خنک‌کنندهٔ موتورها سامانهٔ خنک‌کننده برای قرار دادن موتور در بهترین دما برای کار کردن است - معمولاً مخلوطی از آب مقطر و گلیکول با برخی مواد افزودنی اضافی برای جلوگیری از خوردگی قطعات موتور استفاده می‌شود. همچنین ممکن است یک فیلتر خنک‌کننده در برخی موتورها و یک پمپ آب وجود داشته باشد که در واقع یک پمپ خنک‌کننده است. پمپ خنک‌کننده برای به حرکت درآوردن مایع خنک‌کننده در درون موتور و همچنین از دستگاهی به نام رادیاتور برای خنک کردن مایع و انتقال حرارت آب به هوای اطراف استفاده می‌شود.
سامانهٔ اگزوز خارج کرد گاز حاصل از احتراق سوخت بسیار مهم است که این امر با انتقال گازهای زائد از سیلندر موتور به داخل منیفولد خروجی و سپس منبع اصلی اگزوز که صدا را کاهش می‌دهد صورت می‌گیرد. منبع اگزوز معمولاً بخشی از موتور نیست، بلکه یک وسیلهٔ اضافی برای کاهش سر و صدا است. گاز خروجی از توربو شارژر عبور می‌کند تا در جایی که نصب شده‌است بچرخد.
چرخهٔ موتورهای دیزل چهارزمانه

زمان تنفس: پیستون از بالاترین مکان خود (نقطهٔ مرگ بالا) به طرف پایین‌ترین مکان خود در سیلندر (نقطهٔ مرگ پایین) حرکت می‌کند. در این زمان سوپاپ تخلیه بسته‌است و سوپاپ هوا باز است. با پایین آمدن پیستون یک خلأ نسبی در سیلندر ایجاد می‌شود و هوای خالص از طریق مجرای سوپاپ هوا وارد سیلندر می‌گردد. در انتهای این زمان سوپاپ هوا بسته شده و هوای خالص در سیلندر حبس می‌گردد.
زمان تراکم: پیستون از نقطهٔ مرگ پایین به طرف بالا (تا نقطهٔ مرگ بالا) حرکت می‌کند و درحالی‌که هر دو سوپاپ بسته‌اند (سوپاپ هوا و سوپاپ تخلیه) هوای داخل سیلندر متراکم می‌گردد و نسبت تراکم به ۱۵ تا ۲۰ برابر می‌رسد. فشار داخل سیلندر تا حدود ۴۰ اتمسفر بالا می‌رود و بر اثر این تراکم زیاد، دمای هوای داخل سیلندر به شدت افزایش یافته و به حدود ۶۰۰ درجهٔ سانتیگراد می‌رسد.
زمان قدرت: در انتهای زمان تراکم درحالی‌که هر دو سوپاپ همچنان بسته‌اند و پیستون به نقطهٔ مرگ بالا می‌رسد مقداری سوخت روغنی (گازوئیل) به درون هوای فشرده و داغ موجود در محفظهٔ احتراق پاشیده می‌شود و ذرات سوخت در اثر این دمای زیاد، محترق می‌گردند. پس از پایان تزریق سوخت، عمل سوختن تا حدود ۳/۲ از زمان قدرت ادامه پیدا می‌کند.
فشار زیاد گازهای منبسط شده (به علت احتراق) پیستون را به طرف پایین و تا نقطهٔ مرگ پایین می‌راند. حرکت پیستون از طریق شاتون به میل‌لنگ منتقل می‌شود و موجب گردش میل‌لنگ می‌گردد. در این مرحله حرارت گازهای مشتعل شده به ۲۰۰۰ درجهٔ سانتیگراد می‌رسد و فشار داخل سیلندر تا حدود ۸۰ اتمسفر افزایش می‌یابد.
زمان تخلیه: با رسیدن پیستون به نقطهٔ مرگ پایین در مرحلهٔ قدرت، سوپاپ تخلیه باز می‌شود و به گازهای سوخته تحت فشار اولیه اجازه می‌دهد سیلندر را ترک کنند. پس پیستون از نقطهٔ مرگ پایین به طرف بالا حرکت می‌کند و تمام گازهای سوخته را بیرون از سیلندر می‌راند. در پایان پیستون یک بار دیگر به طرف پایین حرکت می‌کند و با شروع زمان تنفس، چرخهٔ جدیدی آغاز می‌گردد.
چرخهٔ موتورهای دیزل دوزمانه

در این نوع موتورهای دوزمانه سوپاپ تنفس هوای تازه، نظیر آنچه در موتورهای چهارزمانه ذکر شد وجود ندارد؛ و به جای آن در فاصلهٔ معینی از سرسیلندر، مجراهایی در بدنهٔ سیلندر تعبیه شده‌است؛ که پیستون در قسمتی از مسیر خود جلوی آن‌ها را می‌بندد. اصول کار این موتورها در دو زمان است، که در واقع در هر دور چرخش میل‌لنگ اتفاق می‌افتد.
زمان اول:
پیستون از نقطهٔ مرگ پایین به طرف بالا و تا نقطهٔ مرگ بالا حرکت می‌کند. در این زمان پیستون پس از عبور از جلوی مجاری تنفس، هوای تازه را تا حد معینی متراکم می‌سازد. در طول این زمان سوپاپ تخلیه که در قسمت فوقانی سیلندر و در داخل سرسیلندر قرار دارد کماکان بسته مانده‌است.
زمان دوم:
در انتهای زمان اول مقداری سوخت روغنی (گازوئیل) به صورت پودر شده به درون هوای متراکم شده و داغ موجود در محفظه احتراق پاشیده می‌شود و ذرات سوخت محترق می‌گردد. فشار زیاد گازهای محترق شده پیستون را به طرف پایین می‌راند. پیستون در مسیر حرکت روبه پایین خود جلوی مجاری تنفس هوای تازه را باز می‌کند. در این موقع هوای تازه به شدت وارد سیلندر می‌گردد. در همین حال سوپاپ تخلیه نیز بازمی‌گردد و گازهای حاصل از احتراق به‌وسیلهٔ هوای تازه از سیلندر خارج می‌گردند. پس از رسیدن پیستون به نقطهٔ مرگ پایین، چرخهٔ جدیدی آغاز می‌شود. نقطهٔ مرگ بالا همان T.D.C است. نقطهٔ مرگ پایین همان B.D.C است.
تحولات تکنولوژی موتورهای دیزل

تحولات تکنولوژی موتورهای دیزل در دوران اخیر به شدت جلب توجه کرده و بهبودهای چشمگیری در عملکرد، کارایی، و انطباق با استانداردهای زیست‌محیطی ایجاد کرده‌اند. یکی از جنبه‌های مهم این تحولات، بهینه‌سازی فناوری‌های افزایش فشار و دما درون محفظه احتراق با سوپرشارژ و توربوشارژ می‌باشد، که به موتورهای دیزل امکان ارتقاء عملکرد و بهره‌وری را فراهم می‌سازد.
همچنین، انتقال به سوخت‌های پایدارتر و بهره‌وری بیشتر از انرژی از دیگر بهبودهای حیاتی محسوب می‌شوند. استفاده از تکنولوژی‌های پیشرفته از جمله حسگرهای هوشمند، سیستم‌های کنترل الکترونیکی پیشرفته، و سیستم‌های تعلیق مستقیم، تجربه رانندگی را بهبود بخشیده و به موتورهای دیزل امکانات پیشرفته‌تری را ارائه کرده است.
در زمینه حفاظت از محیط زیست، تحقیقات گسترده در زمینه سوخت‌های پایدار و تکنولوژی‌های کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای نشان از تعهد صنعت دارد. این تحولات به سوی موتورهای دیزل دوستدار محیط زیست و سازگار با استانداردهای جهانی حمل و نقل و انرژی هدایت می‌کنند. این گام‌های پیشرفته نقش مهمی در بهبود ابتکارات و پایداری صنعت خودرو و انرژی ایفا می‌کنند.
رودلف دیزل
یک موتور دیزل لوکوموتیو، ساخت روسیه
یک موتور دیزل کشتی ساخت کاترپیلار
روابط ارمنستان و کانادا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
 ارمنستان:  کانادا
 :  
روابط دیپلماتیک بین ارمنستان و کانادا وجود دارد. هر دو کشور عضو سازمان بین‌المللی فرانکوفونی و سازمان ملل هستند.
تجارت

در سال ۲۰۲۰، کل تجارت بین دو کشور بالغ بر ۲۵٫۲ میلیون دلار آمریکا بود. صادرات اصلی ارمنستان عبارتند از: فلزات و سنگ‌های گرانبها و محصولات نساجی. صادرات اصلی کانادا عبارتند از: محصولات غذایی، ماشین آلات و تجهیزات و محصولات شیمیایی.
نسل‌کشی ارمنی‌ها

در سال ۲۰۰۶ کانادا به‌طور رسمی نسل‌کشی ارامنه را به رسمیت شناخت.
توافقنامه‌ها

در طول سال‌ها، هر دو کشور توافقنامه‌های دوجانبه‌ای را امضا کرده‌اند، مانند توافقنامه تجارت و بازرگانی (۱۹۹۹). موافقتنامه ترویج و حمایت از سرمایه‌گذاری (۱۹۹۹) و موافقتنامه در مورد اجتناب از مالیات مضاعف و جلوگیری از فرار مالی با توجه به مالیات بر درآمد و سرمایه (1999).
نمایندگی‌های دیپلماتیک

ارمنستان در اتاوا سفارت دارد. کانادا دارای یک سفارت و یک کنسولگری افتخاری در ایروان است.
شوالیه‌های امارات

| شوالیه‌های امارات | شوالیه‌های امارات |
| --- | --- |
Fursan Al Emarat Aerobatic display team shield: Fursan Al Emarat Aerobatic display team shield
فعال: 2010 to date
کشور:  United Arab Emirates
رسته: United Arab Emirates Air Force
نقش: Aerobatic display team
اندازه: 7 aircraft
رنگ‌ها: Black and gold
ناوگان هوایی: ناوگان هوایی
هواگرد آموزشی: 2010 - date Aermacchi MB-339NAT
تیم آکروجت شوالیه‌های امارات یا الفورسان، یک تیم آکروجت متعلق به نیروی هوایی و دفاع هوایی امارات متحده عربی است. این تیم در سال ۲۰۰۸ با هواپیمای جت آئروماکی ام بی-۳۳۹ ساخت ایتالیا شکل گرفت.  این تیم در مجموع هفت فروند هواپیما دارد که نماد ۷ امیرنشین کشور امارات متحده عربی است. هر هفت فروند هواپیمای تیم برای نمایشگاه های هوایی بین المللی استفاده می شود، آنها اولین نمایش خود را  به صورت محلی در نمایشگاه هوایی دبی آغاز کردند و در مسابقات فرمول یک جایزه بزرگ ابوظبی، نمایشگاه بین‌المللی IDEX و در کل ۷ امیرنشین پرواز کردند. اولین حضور این تیم در سطحی بین المللی روز دوم دسامبر در نمایشگاه LIMA لنکاوی کشور مالزی مصادف با جشن های روز ملی امارات متحده، اجرا کرده است و اجرای نمایش هوایی آینده آنها در نمایشگاه هوایی ریات (Royal International Air Tattoo) خواهد بود.
شوالیه‌های امارات در نمایشگاه بین المللی هوایی بحرین ۲۰۲۲ در پایگاه هوایی صخیر با ۵ هواپیما نمایش های خود را اجرا کرد.
مراجع

↑  "UAE debuts new aerobatic team: Key.Aero, Airshows". Archived from the original on 2012-03-12. Retrieved 2011-11-11.
پهلوگیری در جزر و مد

| پهلوگیری در جزر و مد | پهلوگیری در جزر و مد |
| --- | --- |
کارگردان: بیرت ایکر
تهیه‌کننده: بیرت ایکر رابرت دبلیو. پل
فیلم‌بردار: بیرت ایکر
تاریخ‌های انتشار:  ژوئن ۱۸۹۶ (۱۸۹۶-0۶)  
کشور: بریتانیا
زبان: فیلم صامت
پهلوگیری در جزر و مد (انگلیسی: Landing at Low Tide) یک فیلم سیاه و سفید و کمدی به کارگردانی بیرت ایکر است که در سال ۱۸۹۶ منتشر شد.
فرقه جودو

فرقهٔ جُودُو یا جُودُو–شو (به ژاپنی: 浄土宗, Jōdo-shū) شاخه‌ای از دین بودایی است که در سال ۱۱۷۵ به دست راهبی به نام هون‌ئن تأسیس شد.