رنگ کاذب
انواع تعبیر رنگی > رنگ کاذب

در مقایسه با یک تصویر با رنگ واقعی، یک تصویر با رنگ کاذب برای سهولت درتشخیص ویژگیهایی است که به راحتی قابل تشخیص نیستند - برای مثال استفاده از فروسرخ نزدیک برای تشخیص پوشش گیاهی در تصاویر ماهواره‌ای، تعبیر رنگ طبیعی را تغییر می‌دهد. در حالی که می‌توان تصویری با رنگ کاذب را فقط با استفاده از طیف مرئی ایجاد کرد (مثلاً برای تأکید بر تفاوت رنگ)، معمولاً برخی یا تمام داده‌های استفاده‌شده از تابش الکترومغناطیسی (EM) خارج از طیف مرئی (به‌عنوان مثال فروسرخ، اشعه فرابنفش یا اشعه ایکس) است. انتخاب نوارهای طیفی به خصوصیات فیزیکی جسمی مورد تحقیق، بستگی دارد.
از آنجایی که چشم انسان از سه باند طیفی استفاده می‌کند (برای جزئیات بیشتر به سه رنگی مراجعه کنید)، سه باند طیفی معمولاً در یک تصویر با رنگ کاذب ترکیب می‌شوند. برای رمزنگاری با رنگ کاذب حداقل به دو باند طیفی نیاز است، و می‌توان باندهای بیشتری را در سه باند RGB بصری ترکیب کرد که عامل محدودکننده چشم برای تشخیص سه کانال رنگی است. در مقابل، یک عکس «رنگی» ساخته‌شده از یک باند طیفی یا یک تصویر ساخته‌شده از داده‌های متشکل از داده‌های غیر طیف الکترومغناطیسی (مانند ارتفاع، دما، نوع بافت) یک تصویر شبه‌رنگ است.
برای رنگ واقعی، کانال‌های RGB (قرمز "R"، سبز "G" و آبی "B") از دوربین به کانال‌های RGB مربوطه تصویر نگاشت می‌شوند و نگاشت "RGB → RGB" را ارائه می‌دهند. برای رنگ کاذب این رابطه تغییر کرده‌است. ساده‌ترین رمزنگاری با رنگ کاذب، گرفتن یک تصویر RGB در طیف قابل‌مشاهده است اما به‌طور متفاوتی آن را نگاشت می‌کند، به‌عنوان مثال نگاشت "GBR → RGB". برای تصاویر ماهواره‌ای رنگی کاذب سنتی از زمین، نگاشت "NRG → RGB" استفاده می‌شود که "N" باند طیفی فروسرخ نزدیک است (و باند طیفی آبی بدون استفاده است) - این امر باعث ایجاد حالت "گیاهان در رنگ قرمز" معمول در تصاویر رنگ کاذب می‌شود.
برای تصاویر ماهواره‌ای و فضایی از رنگ کاذب (در میان موارد دیگر) استفاده می‌شود: به‌عنوان مثال ماهواره‌های سنجش از دور (به‌عنوان مثال لندست، به مثال بالا مراجعه کنید)، تلسکوپ‌های فضایی (به‌عنوان مثال تلسکوپ فضایی هابل) یا کاوشگرهای فضایی (به‌عنوان مثال کاسینی-هویگنس). برخی فضاپیماها با مریخ نورد (به‌عنوان مثال مریخ علوم آزمایشگاهی کنجکاوی)، نمونه‌های برجسته دارای قابلیت ثبت تصاویر با رنگ تقریباً واقعی هستند. ماهواره‌های هواشناسی برخلاف فضاپیمایی که قبلاً ذکر شد، از طیف مرئی یا فروسرخ، تصاویر در مقیاس خاکستری تولید می‌کنند.
مثال‌هایی از کاربرد رنگ کاذب:
این سه تصویر با رنگ کاذب کاربرد سنجش از دور را در کشاورزی دقیق نشان می‌دهد: تصویر سمت چپ تراکم پوشش گیاهی و تصویر میانی، وجود آب را نشان می‌دهد (سبز/آبی برای خاک مرطوب و قرمز برای خاک خشک). تصویر راست نشان می‌دهد که محصولات در چه شرایطی تحت تنش هستند، به‌ویژه در زمینه‌های ۱۲۰ و ۱۱۹ (با پیکسل‌های قرمز و زرد نشان داده می‌شود). قرار بود روز بعد، این مزارع آبیاری شود.
این تصویر ترکیبی با رنگ کاذب از کهکشان مارپیچی Messier 66، چهار باند طیفی فروسرخ را از ۳٫۶ تا ۸٫۰ میکرومتر ترکیب کرده‌است. سهم نور ستاره (اندازه‌گیری‌شده در ۳٫۶ میکرومتر) از باند ۵٫۸ و ۸ میکرومتر برای افزایش دید انتشارِ هیدروکربن معطر چندحلقه‌ای کم شده‌است.
این تصویر برجسته از سحابی عقاب با رنگ کاذب است، همان‌طور که از ستاره‌های صورتی قابل استنباط است. سه عکس توسط تلسکوپ فضایی هابل گرفته شده‌است، اولین نور در فرکانس یون‌های گوگرد (که به رنگ قرمز اختصاص داده می‌شود)، عکس دوم هیدروژن (سبز)، سوم یون‌های اکسیژن (آبی) است. رنگ واقعی سحابی (نبولا) ناشناخته است اما اگر کسی آن را از راه دور مشاهده کند (فاصله ۱ سال نوری) ستون‌ها (پیلار) را به‌طور مشابه مشاهده می‌کند، احتمالاً یک دید خاکستری قهوه‌ای تقریباً یکنواخت برای چشم انسان است.