میلتون فریدمن

| میلتون فریدمن Milton Friedman | میلتون فریدمن Milton Friedman |
| --- | --- |
فریدمن در ۲۰۰۴: فریدمن در ۲۰۰۴
زادهٔ: ۳۱ ژوئیهٔ ۱۹۱۲ بروکلین، نیویورک
درگذشت: ۱۶ نوامبر ۲۰۰۶ (۹۴ سال) سان فرانسیسکو، کالیفرنیا
ملیت: آمریکایی
محل تحصیل:  دانشگاه راتگرز (بی‌ای)  دانشگاه شیکاگو (ام‌ای)  دانشگاه کلمبیا (پی‌اچ‌دی) 
شناخته‌شده برای:  اقتصاد خرد · پول‌گرایی  اقتصاد کلان  نرخ ارز شناور  نرخ طبیعی بیکاری  آزمون فریدمن  مقالات پژوهشی اقتصاد  مکتب اقتصادی شیکاگو 
فرزندان: دیوید دی فریدمن
جوایز:  نشان ملی علوم (۱۹۸۸)  نشان افتخار آزادی رئیس‌جمهوری (۱۹۸۸)   جایزه نوبل اقتصاد (۱۹۷۶)  مدال جان بیتس کلارک (۱۹۵۱) 
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): اقتصاد
محل کار:  دفتر ملی پژوهش اقتصادی (۱۹۳۷–۱۹۴۰)  دانشگاه کلمبیا (۱۹۳۷–۱۹۴۱; ۱۹۴۳–۱۹۴۵; ۱۹۶۴–۱۹۶۵)  دانشگاه ویسکانسین-مدیسن (۱۹۴۰)  وزارت خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا (۱۹۴۱–۱۹۴۳)  دانشگاه شیکاگو (۱۹۴۶–۱۹۷۷)  دانشگاه کمبریج (۱۹۵۴–۱۹۵۵)  نهاد هوور (۱۹۷۷–۲۰۰۶) 
استاد راهنما: سیمون کوزنتس
دانشجویان دکتری: هری مارکوویتز
تأثیر گرفته از: اسمیت مارشال میل فیشر پین نایت کوزنتس وینر هتلینگ برنز هایک ه.ک. سیمانس استیگلر جرج
 :  
امضاء: امضاء
: 
میلتون فریدمن (به انگلیسی: Milton Friedman) (۳۱ ژوئیه ۱۹۱۲ – ۱۶ نوامبر ۲۰۰۶) اقتصاددان، آمارشناس و نویسندهٔ آمریکایی بود که بیش از سه دهه در دانشگاه شیکاگو تدریس ‌کرد. کارهایش در زمینه‌ اقتصاد کلان، اقتصاد خرد، تاریخ و آمار اقتصادی است. در ٬۱۹۷۶ نوبل اقتصاد را به دلیل پژوهش بر تحلیل مصرف، نظریه و تاریخچه پولی و پیچیدگی سیاست پایدارسازی گرفت. او به عنوان یکی از رهبران مکتب اقتصادی شیکاگو، تأثیر شگرفی بر برنامه پژوهشی حرفهٔ اقتصاد گذاشت. یک ارزیابی از اقتصاددانان، فریدمن را دومین اقتصاددان محبوب قرن بیستم پس از جان مینارد کینز، خواند و اکونومیست او را «اثرگذارترین اقتصاددان نیمهٔ دوم قرن بیستم… احتمالاً کل آن» توصیف کرد.
چالش‌های فریدمن با آنچه سپس نظریه «کینزی خام» (در برابر نو کینزی) خواند با بازتفسیر او در دهه ۱۹۵۰ از تابع مصرف آغاز شد، و او مخالف اصلی سیاست‌های دولتی کینزی شد. او در اواخر دهه ۱۹۶۰ شیوه خود را (در کنار همه جریان اصلی علم اقتصاد) استفاده‌کننده از «ابزار و زبان کینزی» و با این حال ردکننده نتیجه‌گیری‌های «ابتدایی» آن توصیف کرد. طی دهه ۱۹۶۰ او مروج سیاست اقتصاد خرد جایگزین بود که «مانیتاریسم (پول گرایی)» شناخته می‌شود. نظریه او بیان می‌کرد که یک نرخ «طبیعی» بیکاری وجود دارد و استدلال می‌کرد که دولت‌ها می‌توانند اشتغال را بیشتر از این نرخ زیاد کنند (مثلاً با افزایش نیاز مجموع با ریسک شتاب دادن به تورم) او استدلال می‌کرد که منحنی فیلیپس پایدار نیست و پیش‌بینی کرد که به رکود تورمی منجر خواهد شد. فریدمن با وجودی که با وجود فدرال رزرو مخالف بود استدلال می‌کرد که در شرایطی که این نهاد وجود دارد، بسط دادن کوچک، ثابت ذخیره پولی تنها سیاست بخردانه است.
فریدمن مشاور اقتصادی رونالد ریگان، رئیس‌جمهور جمهوری‌خواه ایالات متحده بود. فلسفه سیاسی او فضایل نظام اقتصادی بازار آزاد با دخالت حداقلی دولت را ستایش می‌کرد. او یک بار گفت که بیش از همه به نقش خود در حذف سربازگیری در ایالات متحده افتخار می‌کند و در پی حمایت او از حق انتخاب مدرسه ، او بنیاد فریدمن برای انتخاب آموزشی را بنیان نهد. او در کتاب ۱۹۶۲ خود، سرمایه‌داری و آزادی، از سیاست‌هایی چون ارتش داوطلبانه، نرخ‌های مبادله آزادانه شناور، حذف مجوزهای پزشکی، مالیات بر درآمد منفی و ووشر آموزشی دفاع کرد. ایده‌های او در حوزه سیاست پولی، مالیات‌گیری، خصوصی‌سازی و مقررات زدایی، بر سیاست‌های دولتی؛ بویژه در دههٔ ۱۹۸۰ اثر گذاشت. نظریه پولی او،  بر شیوه پاسخ فدرال رزرو به بحران اقتصادی جهانی ۰۸–۲۰۰۷ اثر گذاشت.
آثار میلتون فریدمن مشتمل بر تک نگاری‌ها، کتاب‌ها، مقالات دانشورانه، ستون‌های مجلات، برنامه‌های تلویزیونی، ویدئوها و سخنرانی‌های بسیار است و حوزه گسترده‌ای از موضوعات از اقتصاد خرد، اقتصاد کلان، تاریخ اقتصادی، و مسائل سیاست عمومی را در بر می‌گیرد. کتاب‌ها و نوشته‌های او به‌طور گسترده خوانده شده و اثر بین‌المللی داشته‌اند، از جمله بر کشورهای سابقاً استالینیست.