stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
بهرنگ علوی
زندگی

بهرنگ علوی در یکم فروردین ماه ۱۳۵۹ در بیمارستان آزادی تهران به دنیا آمد. وی تک فرزند از یک خانواده سه‌نفره اصالتاً اهل آمل است. پدر او فرهنگی بازنشسته و از مدیران آموزش و پرورش و مادرش از مدیران شرکت مخابرات است. وی مجرد است و دارای مدرک فوق دیپلم نقشه‌کشی با کامپیوتر می‌باشد. همچنین فارغ‌التحصیل بازیگری از اولین دوره فارغ‌التحصیلان مؤسسه فرهنگی - هنری کارنامه است.
او از کودکی بسیار به بازیگری علاقه داشت و بازیگری را از تئاتر مدرسه آغاز کرد. در نوجوانی با یک تئاتر مدرسه‌ای، بهترین بازیگر منطقه ۶ آموزش و پرورش و نیز استان تهران شد. پس از آن، در سال ۱۳۷۰ برای تئاتر آدمک چوبی به کارگردانی جهانگیر طاهری به صورت رسمی و حرفه‌ای انتخاب شد و در سالن قشقایی مجموعه تئاتر شهر روی صحنه رفت.
علوی اولین تجربه کار تصویری را با مجموعه برنامه‌های دوربین مخفی به کارگردانی امیرحسین قهرائی آغاز کرد. پس از چند سال وقفه به دلیل ادامه تحصیل، مجدداً فعالیت خود را با تئاتر از سر گرفت که در این بین، شاگرد اساتیدی همچون محمد رحمانیان، حمید امجد، مهتاب نصیرپور، پرویز پرستویی، آتیلا پسیانی، رؤیا تیموریان، پانته آ بهرام و حبیب رضایی بود. پس از آن، به انجمن سینمای فیلم کوتاه پیوست و در چند فیلم کوتاه جشنواره‌ای حضور یافت. به واسطه نقش‌آفرینی در فیلم‌های کوتاه، برای فیلم عیار ۱۴ (۱۳۸۷) به کارگردانی پرویز شهبازی انتخاب شد و با تک‌سکانسی که در فیلم داشت، به سینما معرفی شد. سپس، شروع اتفاق‌های حرفه‌ای برای او رقم خورد. برای فیلم دربند (۱۳۹۱، پرویز شهبازی) نامزد نقش مکمل مرد از سی و یکمین دوره جشنواره فیلم فجر و برای بازی در نمایش «زبان اصلی» (رسول کاهانی) برنده دیپلم افتخار بازیگری مرد از سی و چهارمین دوره جشنواره تئاتر فجر شد.
بهرنگ علوی علاوه بر حرفه بازیگری، به عکاسی، نویسندگی و طراحی مد مشغول است. وی همچنین سفیر حمایت از کودکان کار، زنان بدسرپرست و سرپرست خانوار و نیز برگزارکننده گالری‌ها و بازارچه‌های خیریه است. بهرنگ علوی در ورزش‌های شنا، اتومبیلرانی، یوگا و بیلیارد تبحر دارد. تیم مورد علاقه او در فوتبال پرسپولیس تهران و باشگاه فوتبال یوونتوس ایتالیا و بازیکن مورد علاقه او در فوتبال احمدرضا عابدزاده است. علوی در دیدار خداحافظی عابدزاده برابر بایرن مونیخ در روزهایی که کمتر شناخته شده بود، در ورزشگاه آزادی حضور داشت. او در حالی که تصویر عابدزاده را در اختیار داشت، در قاب دوربین نادر داوودی جا گرفت و با بازنشر این عکس بعد از یک دهه، تبدیل به سوژه جذابی شد.
فیلم‌شناسی > سینما

| سال | عنوان | نقش | کارگردان | یادداشت |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۷۸ | متولد ماه مهر | دانشجوی بسیجی | احمدرضا درویش |  |
| ۱۳۸۳ | دیشب باباتو دیدم آیدا |  | رسول صدرعاملی |  |
| ۱۳۸۵ | چند روز بعد |  | نیکی کریمی |  |
| ۱۳۸۷ | عیار ۱۴ | مجتبی | پرویز شهبازی |  |
| ۱۳۸۸ | ندارها | ابی | محمدرضا عرب |  |
| ۱۳۸۸ | زیگزاگ | فریدون | مجید توکلی |  |
| ۱۳۸۹ | گزارش یک جشن | محمود | ابراهیم حاتمی کیا |  |
| ۱۳۹۱ | دربند | بهرنگ | پرویز شهبازی |  |
| ۱۳۹۲ | این یک رویاست |  | محمود غفاری |  |
| ۱۳۹۳ | مرگ ماهی | رضا | روح‌الله حجازی |  |
| ۱۳۹۴ | امکان مینا | فریبرز | کمال تبریزی |  |
| ۱۳۹۴ | لانتوری | سعید | رضا درمیشیان |  |
| ۱۳۹۵ | سد معبر |  | محسن قرایی |  |
| ۱۳۹۵ | رفتن | موسی | نوید محمودی |  |
| ۱۳۹۶ | ملی و راه‌های نرفته‌اش | سیامک | تهمینه میلانی |  |
| ۱۳۹۷ | مدیترانه |  | هادی حاجتمند |  |
| ۱۳۹۷ | تگزاس ۲ | سیروس | سید مسعود اطیابی |  |
| ۱۳۹۷ | ژن خوک | روزبه | سعید سهیلی |  |
| ۱۳۹۸ | تا ابد | عباس | امید امین نگارشی |  |
| ۱۳۹۹ | گیج گاه | اصغر | عادل تبریزی |  |
| ۱۳۹۹ | شهربانو | ابراهیم | مریم بحرالعلومی |  |
| ۱۴۰۰ | شادروان | دایی اسد | حسین نمازی |  |
| ۱۴۰۲ | خجالت نکش ۲ | منوچهر | رضا مقصودی |  |
| ۱۴۰۲ | مفت‌بر |  | عادل تبریزی |  |
فیلم‌شناسی > تلویزیون

| سال> ۱۳۸۸.۱۳۸۹.۱۳۹۴.۱۳۹۵.۱۳۹۷.۱۳۹۷.۱۳۹۷.۱۳۹۹.۱۳۹۹–۱۴۰۱ | عنوان> نردبام آسمان.قفسی برای پرواز.معمای شاه.هشت و نیم دقیقه.پرگار.بر سر دوراهی.احضار روح.سرزده.ارثیه پدری | کارگردان> محمدحسین لطیفی.یوسف سیدمهدوی.محمدرضا ورزی.شهرام شاه‌حسینی.شهرام شاه‌حسینی.بهرنگ توفیقی.محمدرضا آهنج.بهادر اسدی.میلاد بنایی و مهدی نقویان | نقش> قاضی زاده رومی.پرویز.حسین فردوست.فرزین رحیمی.فراز.سینا.سهراب.اصلان.فریدون جم | یادداشت> ........ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
:
فیلم‌شناسی > شبکه نمایش خانگی

| سال | عنوان | نقش | کارگردان | یادداشت |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۹۹ | دادزن | شهرام | سیامک خواجه وند |  |
| ۱۳۹۹ | شبهای مافیا | خودش | سعید ابوطالب |  |
| ۱۴۰۰ | ساخت ایران ۳ | ظلی | بهمن گودرزی |  |
| ۱۴۰۰ | سودا |  | ایمان یزدی |  |
| ۱۴۰۲ | تی‌ان‌تی | خودش | حامد آهنگی |  |
| ۱۴۰۲ | سیاه‌چاله | ایت آقا بابایی | حسین نمازی |  |
| ۱۴۰۲ | اسکار | خودش | مهران مدیری | برنده شد |
| ۱۴۰۲ | شب‌های مافیا:زودیاک | خودش | محمدرضا رضاییان |  |
| ۱۴۰۳ | جوکر ۲ | خودش | احسان علیخانی | برنده نشد |
| ۱۴۰۳ | ازازیل | مهران | حسن فتحی |  |
فیلم‌شناسی > تئاتر

آمدم… نبودی
نمایشی برای تو
قرمز و دیگران
زبان اصلی
دریازدگی
ترن
مو
دی‌روز
قاشق خالی
آدمک چوبی
جوایز و افتخارات

نامزد نقش مکمل بازیگری مرد در سی و یکمین دوره جشنواره فیلم فجر برای فیلم دربند به کارگردانی پرویز شهبازی، سال ۱۳۹۱
دریافت دیپلم افتخار بازیگری مرد از سی و چهارمین دوره جشنواره تئاتر فجر برای نمایش زبان اصلی به کارگردانی رسول کاهانی، سال ۱۳۹۴
کاندیدای بازیگری برای سریال هشت و نیم دقیقه به کارگردانی شهرام شاه‌حسینی در جشن دنیای تصویر، سال ۱۳۹۵
احمد باطبی

| احمد باطِبی | احمد باطِبی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۴ خرداد ۱۳۵۶ [نیازمند منبع] شیراز، ایران
ملیت: ایرانی
پیشه(ها): عکاس، روزنامه‌نگار و فعال حقوق بشر
منصب: سخنگوی مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران
همسر: نازلی سلیقه عراقی
والدین: محمد باقر باطبی و مهری کیخسروی
وبگاه: www.ahmadbatebi.com
احمد باطِبی (زادهٔ ۴ خرداد ۱۳۵۶ در شیراز) روزنامه‌نگار، عکاس و فعال حقوق بشر ایرانی مقیم آمریکا است. او یکی از چهار دانشجویی بود که پس از دستگیری در وقایع هجدهٔ تیر ۱۳۷۸ از سوی دادگاه انقلاب به اعدام محکوم شد. چاپ عکس احمد باطبی درحالیکه پیراهن خونین دانشجوی دیگری را در دست داشت روی جلد مجلهٔ اکونومیست، تصویر او را به نماد مبارزات دانشجویی در ایران بدل کرد.
دستگیری

وی در وقایع هجدهٔ تیر ۱۳۷۸ و کوی دانشگاه تهران دستگیر شد و به اتهام اقدام علیه امنیت ملی کشور در کنار سه تن دیگر؛ اکبر محمدی (که همراه با برادرش دستگیر شده بود)، مهرداد لهراسبی و عباس دلدار به اعدام محکوم شد. به گفتهٔ قاضی دادگاه وی با قصد ایجاد تشویش و شوراندن دانشجویان سعی در ایجاد اغتشاش و جو ناسازگاری در دانشگاه را داشت که دستگیر شد.
چندی بعد و تحت فشارهای بین‌المللی، حکم اعدام باطبی و سه دانشجوی دیگر محکوم به اعدام، به ۱۵ سال حبس تخفیف داده شد.
این گمان وجود دارد که قرار گرفتن عکس معروف باطبی بر روی جلد مجلهٔ اکونومیست (عکاس:جمشید بایرامی، دبیر گروه عکس روزنامهٔ جامعه)، نشان می‌داد در تشدید مجازات او تأثیر مهمی داشته است. دادسرای انقلاب وعدهٔ آزادی او با قید وثیقه را کان لم یکن تلقی نموده و او را تا انجام تحقیقات بیشتر در بازداشت نگه داشتند. این تصویر و صدور حکم اعدام باطبی سبب شد تا وی در آن زمان به نماد جنبش دانشجویی ایران بدل گردد.
دادگاه

از آنجا که جلسهٔ دادگاه احمد باطبی غیر علنی برگزار شد هیچ‌یک از نشریات نتوانستند گزارشی در اینباره منتشر کرده یا به جزئیات آن دست یابند. وی در نامه‌ای به رئیس قوهٔ قضائیه، جریان یکی از محاکمه‌هایش و محکوم شدن به اعدام را شرح داد.
شکنجه و زندان

باطبی در گفتگو با رادیو زمانه گفت که در زندان به دلیل تحمل شکنجه و حبس طولانی سکتهٔ ناقص مغزی کرده و به کما رفته است و همچنین در نامه به رئیس قوهٔ قضاییه ایران نوشت به بیماری‌های مختلف مبتلا گردیده است.
وی در گفتگو با روزنامهٔ هرالد تریبون بین‌المللی دربارهٔ شکنجه‌ها گفت که ۱۷ ماه را در حبس انفرادی همراه شکنجه گذرانده است. بازجویان در تلاش بودند تا وی در یک اعتراف ویدئویی بگوید که پیراهن خونین متعلق به همکلاسی دانشجوی وی نبوده و با خون حیوانات رنگ شده است.
وی می‌گوید دو بار او را با چشم بسته به پای چوبهٔ دار بردند که یک بار برای ۴۵ دقیقه، طناب دار به گردن او بود و بار دیگر، با چشمان بسته طناب دار به گردنش انداخته و دو نفر دیگر را در کنار او دار زدند. بازجویان با کابل فلزی بیضه‌های او را مضروب کردند، دندان‌هایش را شکستند، سرش را در مدفوعش فرو بردند، دست‌هایش را از پشت می‌بستند و از سقف می‌آویختند، او را محکم به یک صندلی می‌بستند، شب‌های متوالی بیدارش نگاه می‌داشتند و روی بریدگی‌هایش نمک می‌پاشیدند. باطبی می‌گوید برای آنکه دیوانه نشود با بازجویان مقابله می‌کرده است.
وی در گفتگو با بخش فارسی صدای آمریکا شکنجه‌های روحی و جسمی‌اش را در زندان تشریح کرد و گفت بر اثر شکنجه‌هایی که بر وی وارد شده بخش راست مغزش متورم گشته است. وی همچنین به فشار و تهدید خانواده‌های زندانیان اشاره کرد و هدف از این شکنجه‌ها را اعتراف گرفتن به مسائلی از پیش تعیین شده معرفی کرد.
پزشک معالج وی دکتر حسام فیروزی به دلیل گفتگو با رسانه‌ها دربارهٔ وضعیت وی و بیماری‌هایی که او در زندان بدان‌ها مبتلا شده است متهم به تبلیغ علیه نظام و محکوم به یک سال حبس قطعی شد.
فشارها به باطبی به حدی بود که حتی خانوادهٔ وی نیز از تعرضات دستگاه اطلاعاتی و قضایی ایران در امان نماندند. از نمونه فشارهای وارد به خانوادهٔ باطبی می‌توان به دستگیری سمیه بینات (همسر وی در زمان دستگیری) و همچنین سانسور همیشگی نام خواهرش ماریا باطبی، قهرمان کاراتهٔ کشور در رسانه‌ها خبر داد.
پس از ربودن همسر او در گرگان مقام‌های اطلاعاتی او را مجبور کردند در تماسی با خانواده‌اش بگوید که در یک سفر کاری در مشهد است.[نیازمند منبع] احمد باطبی پس از اعلام ربودن بینات دست به اعتصاب غذای خشک در زندان زد و به دلیل وخامت حال به بیمارستان منتقل شد. مأموران از درمان وی در بیمارستان شهدای تجریش جلوگیری کرده و پس از انتقال به بیمارستان امام خمینی، وی را به زندان بازگرداندند. عفو بین‌الملل نیز در بیانیه‌ای شخص علی خامنه‌ای را خطاب قرار داد و لزوم درمان احمد باطبی و آزادی سمیه بینات را به وی گوشزد کرد.[پیوند مرده]
او پیش از آن نیز به دلیل دیدار با آمبئی لیگابو، گزارشگر حقوق بشر سازمان ملل توسط مأموران ربوده شده بود.
باطبی در مصاحبه با نوشابه امیری (روزنامه‌نگار مقیم پاریس) گفت که تحمل دوران مشقت بار زندان با توصیه‌های عباس امیرانتظام، قدیمی‌ترین زندانی سیاسی نظام جمهوری اسلامی ایران، برای وی ممکن شده است. وی یادآور می‌شود عباس امیرانتظام به وی مراجعه می‌کند و درخواست ملاقات می‌کند و در ملاقات‌هایش به باطبی راه کارها و فنونی را برای ادامهٔ زندان می‌آموزد.[نیازمند منبع]
خروج از ایران

باطبی که یکی از آخرین زندانیان سیاسی وقایع هجدهٔ تیر در زندان‌های جمهوری اسلامی بوده است، پس از تحمل ۹ سال زندان از مرخصی استعلاجی خود استفاده کرده و نوروز ۱۳۸۷ ایران را ترک کرد.
وی توسط یکی از رابطان حزب دموکرات کردستان ایران و با کمک اعضای آن توانست از ایران خارج شود. وی می‌گوید که یک بار توسط تیم تروریستی ارسال شده از ایران تهدید شده است و پس از چندی وزارت اطلاعات تلفن وی را یافته و توسط یکی از بازجویانش تهدید شد که به ایران بازگردد. این تهدیدات باعث شد که دفتر سازمان ملل در اربیل سریع‌تر امکان خروج و سفر وی را به سوئد ایجاد کرد اما وکیل او توانست امکان سفر او به آمریکا را فراهم کند.
احمد باطبی با وثیقهٔ لطف‌الله میثمی برای مرخصی استعلاجی از زندان خارج شد و سپس گریخت. این وثیقه منزل مسکونی میثمی است. باطبی در پاسخ به منتقدان در مورد وثیقهٔ آزادی خود، گفت تاکنون که نه وثیقه‌ای مصادره شده و نه کسی حتی تهدید به توقیف آن کرده است. مناسبات من با آقای میثمی به خودمان مربوط است و من تدبیری هم اندیشیده‌ام که اگر مسئله‌ای متوجه ایشان شد، آن را حل کنم.
فعالیت‌های رسانه‌ای

احمد باطبی از سال ۱۳۷۷ با نشریات دانشجویی فعالیت رسانه‌ای خود را آغاز کرد و در دوران مرخصی در سال‌های زندان نیز با نام‌های مستعار گوناگون مانند الهام اویسی، الف-ب و طیب احمدی با نشریات و تارنماهای بخارا، روزآن‌لاین، رادیو زمانه و … به عنوان عکاس و روزنامه‌نگار همکاری داشته است.
او همچنین از سال ۲۰۰۸ با بخش فارسی صدای آمریکا همکاری داشت ولی در اکتبر ۲۰۱۱ و در پی اعمال سیاست‌ها از سوی رامین عسگرد، رئیس بخش فارسی صدای آمریکا همکاری او به همراه سه نفر دیگر از برنامه‌سازان مطرح این رسانه خاتمه داده شد. این اقدام رامین عسگرد با واکنش‌های فراوانی از سوی مخاطبان صدای آمریکا مواجه شد. اما مدت کوتاهی پس از این اقدام، در تاریخ ۳۰ دسامبر ۲۰۱۱، احمد باطبی و کوروش صحتی از نو توسط صدای آمریکا دعوت به کار شدند. احمد باطبی هم‌اکنون به عنوان خبرنگار، نویسنده و تهیه‌کنندهٔ خبرهای مربوط به داخل ایران، در بخش فارسی صدای آمریکا (PNN) مشغول به کار است.
در سال ۱۳۸۷ صدور کارت خبرنگاری برای احمد باطبی جهت پوشش حضور محمود احمدی‌نژاد در مجمع عمومی سازمان ملل متحد در نیویورک مورد انتقاد رسانه‌های محافظه‌کار در ایران از جمله خبرگزاری فارس قرار گرفت. نهایتاً از حضور وی در مجمع و نشست مطبوعاتی جلوگیری به عمل آمد. وی اکنون به‌طور عمده در زمینه‌های حقوق بشر و فرهنگی با وبگاه روزآن‌لاین همکاری دارد.
فعالیت حقوق بشری

احمد باطبی پیش از خروج از ایران در سال ۲۰۰۸ میلادی، به همراه برخی از دانشجویان زندانی و زندانیان سیاسی معتقد به فعالیت حقوق بشری همچون کیوان رفیعی، سازمان حقوق بشری را به نام مجموعهٔ فعالان حقوق بشر در ایران بنیانگذاری کرد.
مجموعهٔ فعالان حقوق بشر در ایران در ۲۰۰۹ میلادی در ایالات متحدهٔ آمریکا به عنوان یک سازمان حقوق بشری غیرانتفاعی به ثبت رسید.
مجموعهٔ فعالان حقوق بشر در ایران بارها از سوی نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی ایران مورد حمله قرار گرفته و اعضای آن دستگیر و در فضای اینترنت نیز وبسایت‌های وابسته به آن به عنوان خروجی این سازمان مورد تخریب قرار گرفت.
نهادهای امنیتی ایران با ساختن برنامه‌های متعدد تلویزیونی این مجموعه را به وابستگی به نهادهای امنیتی کشورهای غربی متهم کرده و تهدید کردند که از راه پلیس بین‌المللی اینتر پل، احمد باطبی و کیوان رفیعی را به عنوان رهبران این سازمان مورد پیگرد بین‌المللی قرار خواهند داد.
احمد باطبی هم‌اکنون مسئولیت تشکیلات برون‌مرزی و سخنگویی «مجموعهٔ فعالان حقوق بشر در ایران» را بر عهده دارد. احمد باطبی در سال‌های اخیر با همین عنوان در همایش‌های جهانی شرکت کرده و گزارش‌های مربوط به وضعیت حقوق بشر ایران را به نمایندگی از مجموعهٔ فعالان حقوق بشر در ایران ارائه کرده است.
باطبی اکنون نقش سخنگوی برون مرزی مجموعهٔ فعالان حقوق بشر در ایران را ایفا می‌کند و از زمان اقامت در ایالات متحده بارها با این عنوان در میزگردهای تلویزیون فارسی صدای آمریکا شرکت کرده است.
لابی‌گری در آمریکا

باطبی از جمله ایرانیانی است که در ایالات متحده در خصوص مقولهٔ حقوق بشر در ایران به لابی‌گری با دولت آمریکا پرداخت. او یکی از سخنرانان ویژهٔ فراخوان وزارت خارجهٔ آمریکا برای حمایت از حقوق بشر در ایران بود.
باطبی در سال ۲۰۱۹ با دونالد ترامپ رئیس‌جمهور آمریکا و مایک پنس معاون او دیدار و دربارهٔ پاکسازی رسانه‌های فارسی‌زبان از چهره‌های نزدیک به حکومت ایران، حمایت عملی از مخالفان جمهوری اسلامی، برخورد با لابی حکومت ایران در آمریکا و آقازاده‌های دوپاسپورتی صحبت کرد. دونالد ترامپ و بانوی اول آمریکا ملانیا ترامپ در همین سال از باطبی به دلیل تلاش‌های او برای آزادی و دمکراسی در ایران به صورت رسمی تقدیر کردند.
باطبی دسامبر سال ۲۰۱۹ نیز طی یک سخنرانی در همایش ویژهٔ حقوق بشر به میزبانی وزارت امور خارجهٔ ایالات متحدهٔ آمریکا، با اشاره به بحث صدور ارزش‌های  انقلاب به عنوان یکی از وظایفی که حکومت ایران برای خود تعریف کرده، از کتاب تحریرالوسیله نوشتهٔ  خمینی رونمایی کرد و از مورگان اورتگس، سخنگوی وزارت خارجه و مجری مراسم خواست تا مسئله دوازه از بخش نکاح این کتاب، با موضوع لذت‌جویی جنسی از کودکان را برای حاضران در مراسم روخوانی کند. واکنش خانم اورتگس و امتناع او از خواندن این بخش، پس از آگاهی از محتوی آن توجه بسیاری را به خود جلب کرد.
برنامهٔ جامع اقدام مشترک

برخی اقدامات باطبی، نظیر حضور او در فیلم تبلیغاتی سال ۲۰۱۵ کمیتهٔ روابط عمومی آمریکا و اسرائیل (آیپک) در خصوص توافق هسته‌ای، یا امضاء نامهٔ هشداردهنده دربارهٔ عواقب پذیرش برجام را نشانهٔ مخالفت باطبی با برنامهٔ جامع اقدام مشترک تلقی می‌کنند، اما باطبی تاکنون به صراحت با برجام مخالفت نکرده و می‌گوید که این توافق را مشروط بر تحت‌الشعاع قرار ندادن مقولهٔ نقض حقوق بشر در ایران قبول دارد. باطبی در سال ۲۰۱۶، از امضاکنندگان نامه‌ای به دونالد ترامپ بود که برجام را فاجعه‌بار خوانده است. در این نامه از رئیس‌جمهور منتخب آمریکا خواسته شد که تحریم‌ها علیه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و نهادهای زیرنظر خامنه‌ای شدت یابد.
سفر صلح به اسرائیل

احمد باطبی عضو گروهی از ایرانیان غیر یهودی بود که ماه ژوئیه سال ۲۰۲۱، برای اولین بار پس از انقلاب ۱۳۵۷ به صورت خودخواسته و علنی به اسرائیل سفر کردند. این گروه در سفر خود از اورشلیم، تل‌آویو، بلندی‌های جولان و مراکز نظامی و صنعتی اسرائیل بازدید کرده و با مقامات دولت، چهره‌های اجتماعی و شهروندان اسرائیلی دیدار و گفتگو کردند. باطبی هدف از این سفر را ایجاد پل دوستی بین دو ملت ایران و اسرائیل عنوان کرده و از مردم اسرائیل خواست که اقدامات خصمانه جمهوری اسلامی را به پای ملت ایران ننویسند و حساب مردم را از رژیم ایران جدا کنند. او خطاب به مردم اسرائیل گفت که ما مردم ایران دشمن شما نیستم.
تحصیلات

باطبی پس از دستگیری و محکومیت به حبس طولانی مدت امکان ادامه تحصیل در رشته فیلم‌سازی را نیافت. او در زندان در مقطع لیسانس رشته جامعه‌شناسی دانشگاه پیام نور شرکت کرد. باطبی در آمریکا موفق به اتمام دوره کارشناسی ارشد در رشته ضمانت داده و امنیت اطلاعات شده و تحصلات خود را تا مقطع دکترا، در رشته امنیت سایبری ادامه داد.
بازتاب

روزنامهٔ کیهان در خبری با عنوان «وقتی حقوق بگیران سیا، در ایران یکدیگر را لو می‌دهند» مدعی شد که دکتر حسام فیروزی به دلیل مسائل مالی از احمد باطبی شکایت کرده است. البته دکتر فیروزی با انتشار بیانیه‌ای خبرسازی کیهان را قویا تکذیب کرد و خواستار چاپ جوابیه در کیهان طبق قانون مطبوعات شد.
مجلهٔ اکونومیست که در جریان وقایع ۱۸ تیر تصویر باطبی را در صفحهٔ اول خود منتشر کرده بود، مجدداً پس از خروج وی از ایران عکس او را در صفحهٔ اول قرار داد و در مقاله‌ای با عنوان «سکوت بیشتر نه» به بررسی وضعیت مبارزات دانشجویی در ایران پرداخت.
پژمان اکبرزاده در ۳۰ اوت ۲۰۰۸ در دانشگاه کلن در آلمان کنسرتی اجرا و آن را به احمد باطبی تقدیم کرد. کنسرت حاشیه‌هایی را نیز در پی داشت.
انتشار این تصویر بر روی جلد مجلهٔ اکونومیست و بازتاب بین‌المللی آن به صدور حکم اعدام برای باطبی انجامید.
بغض و تاثر احمد باطبی از یادآوری خاطره دوران سخت زندان با کیانوش سنجری
احمد باطبی، عکاس خبری در دانشگاه تهران، ۱۳۸۵
احمد باطبی، ژنو، سوئیس، مقر سازمان ملل متحد، ۲۰۰۹
ایزابلا دو کوسی

| ایزابلا دو کوسی | ایزابلا دو کوسی |
| --- | --- |
کونتس بدفورد : کونتس بدفورد 
زاده: ۱۶ ژوئن ۱۳۳۲ میلادی کاخ ووداستاک، آکسفوردشر
درگذشته: حدود آوریل ۱۳۷۹ میلادی (۴۷ سال)
آرامگاه: کلیسای گری‌فرایرز، لندن
همسر(ان): آنگران هفتم، سنیور کوسی
خاندان: پلانتاژنه
پدر: ادوارد سوم، پادشاه انگلستان
مادر: فیلیپای انو
ایزابلا دو کوسی (به فرانسوی: Isabella de Coucy) (۱۶ ژوئن ۱۳۳۲ میلادی - حدود آوریل ۱۳۷۹ میلادی) که با عنوان ایزابلای انگلستان نیز شناخته می‌شود، دومین فرزند و بزرگ‌ترین دختر ادوارد سوم، پادشاه انگلستان و همسر آنگران هفتم، سنیور کوسی بود.
نامزدی‌ها و ازدواج

در قالب دیپلماسی ازدواج ادوارد سوم، ایزابلا پنج بار به نامزدی اشخاص مختلف درآمد که هیچ‌یک منجر به ازدواج نشد. وقتی ایزابلا سه ساله بود ادوارد ازدواج او با پدرو، پسر پادشاه کاستیا را پیشنهاد کرد اما مذاکرات در این باب به نتیجه‌ای نرسید. در عوض خواهر کوچک‌ترش جوآن بدین منظور جایگزین شد که او هم سال ۱۳۴۸ میلادی در مسیر کاستیا، در اثر ابتلا به طاعون در بوردو درگذشت. سپس ازدواج ایزابلا با پسر دوک برابانت مطرح شد که با توجه به وجود خویشاوندی بین آن‌ها از آن اجتناب گشت.
در ادامه، ادوارد به قصد ایجاد اتحاد با فلاندر در جریان جنگ صدساله، تلاش کرد ایزابلا را به ازدواج لوئی دوم، کنت فلاندر درآورد. با این حال، لوئی با ابراز این که «با کسی که پدرش را کشته‌است حتی اگر نیمی از تمام سرزمین انگلستان را به او بدهند، وصلت نخواهد کرد» از این مسئله سر باز زد. اشراف فلاندری با شوریدن بر حاکم خود، او را در حبس خانگی قرار دادند تا به خواسته ادوارد سر نهد. لوئی پس از چند ماه حبس ظاهراً پذیرفت چنین کند اما همچنان به شدت تحت نظر بود. ادوارد ماه مارس سال ۱۳۴۷ میلادی همراه ایزابلا از کاله به فلاندر رفت. مراسم نامزدی مجللی بین لوئی و ایزابلا برگزار و قرار عروسی برای هفته نخست آوریل گذاشته شد. با این حال لوئی یک هفته پیش از مراسم عروسی، در حین شکار به فرانسه گریخت.
دو سال بعد مسئله ازدواج ایزابلا با کارل چهارم، پادشاه بوهم که بعداً امپراتور مقدس روم شد، نیز به جایی نرسید. سال ۱۳۵۱ میلادی ادوارد اعلام کرد ایزابلای نوزده ساله با برار د البرت، پسر برنار ازی پنجم، سنیور آلبرت در گسکونی و از عوامل عمده نظامی پادشاه انگلستان در این منطقه، ازدواج خواهد نمود. خاندان آلبْرِت با وجود که این که در جایگاه حاکمیتی نبود اما یک طایفه بزرگ و قدرتمند به حساب می‌آمد و ادوارد سعی داشت در جنگ با فرانسه آن را در جانب خود داشته شد. در حالی که پنج کشتی برای رساندن او و خدم و حشم پر زرق‌وبرق او تدارک دیده شده بود، ایزابلا آخرین لحظه نظر خود را تغییر داد و از این سفر خودداری کرد. به نظر می‌رسد ادوارد نیز در عمل تمایلی به ازدواج نداشت.
ایزابلا که هم‌اینک با عواید مالی که پدرش در اختیارش گذاشته بود زندگی مستقلی داشت، به آنگران هفتم، سنیور کوسی که پس از نبرد کرسی به عنوان گروگان در انگلستان به سرمی‌برد، علاقه‌مند شد. ادوارد سال ۱۳۶۳ میلادی تمامی اراضی خانوادگی به ارث رسیده به آنگران در یورک‌شر، لانکاشر، وستمورلند و کامبرلند در انگلستان را که پیش از این مصادره شده بود، بازگرداند. آنگران ماه ژوئیه سال ۱۳۶۵ میلادی در مراسمی مجلل در کاخ وینزر با ایزابلا ازداوج کرد. درحالی که انگلستان و فرانسه در این زمان موقتاً در شرایط صلح به سر می‌بردند، هر دو طرف از این ازدواج منافع سیاسی و مادی زیادی می‌بردند. ایزابلا در این هنگام ۳۳ سال داشت و ۸ سال از آنگران بزرگ‌تر بود. در پی این وصلت آنگران توسط ادوارد سوم بدون دریافت غرامت از وضعیت گروگان بودن آزاد شد و چهار ماه بعد به همراه همسر خود به فرانسه بازگشت. ایزابلا در این هنگام باردار بود و ماه آوریل سال بعد دختری برای آنگران به دنیا آورد که ماری نام گرفت. زوج به همراه نوزاد ماه بعد مجدداً به انگلستان رفتند. ادوارد به دنبال تقویت هر چه بیشتر رابطه، مقام ارل بدفورد را به آنگران اعطا کرد. بدین شکل ایزابلا کونتس بدفورد شد. ماه آوریل سال ۱۳۶۷ میلادی ایزابلا دختر دیگری به دنیا آورد که همانند مادربزرگ مادری‌اش، فیلیپا نامیده گشت. ماه ژوئیه همان سال این زوج به فرانسه مراجعت کردند.
کتابشناسی

Tuchman, Barbara (1978). A distant mirror: The calamitous 14th century. New York: ballantine books. ISBN 978-0-307-79369-0.
ادونای

ادونای (به عبری: אֲדֹנָי) یا کوریوس، (به یونانی: κυριος)، به معنای آقا، سرور، و صاحب اختیار، از نامهای خدا، در تنخ است. در ترجمه‌های فارسی معمولاً از واژه «خداوند» برای ترجمه آن استفاده می‌شود.
قهرمانی وزنه‌برداری جهان ۱۹۰۸

| 0 | 1 |
| --- | --- |
تاریخ‌ها: ۸–۹ دسامبر
→ ۱۹۰۷۱۹۰۹ ←: → ۱۹۰۷۱۹۰۹ ←
قهرمانی وزنه‌برداری جهان ۱۹۰۸ یازدهمین دوره از رقابت‌های قهرمانی جهان می‌باشد که از ۸ تا ۹ دسامبر ۱۹۰۸ در وین، اتریش-مجارستان برگزار گردید. ۲۳ ورزشکار مرد از ۲ کشور در این دوره رقابت کردند.
وزنه‌برداران اتریش تمام مدال‌ها را کسب کردند.
خلاصه مدال‌ها

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| رویداد | طلا | نقره | برنز |
| میان‌وزن ۸۰ ک‌گ | Johann Eibel  اتریش | Anton Nejedlik  اتریش | Johann Staudinger  اتریش |
| سنگین‌وزن ۸۰+ ک‌گ | یوزف گرافل  اتریش | Berthold Tandler  اتریش | Edmund Danzer  اتریش |
جدول مدال‌ها

| رتبه | کشور | طلا | نقره | برنز | مجموع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  اتریش | ۲ | ۲ | ۲ | ۶ |
| مجموع (۱ کشور) | مجموع (۱ کشور) | ۲ | ۲ | ۲ | ۶ |
مترودورا

مترودورا پزشک زن یونانی قرن دوم میلادی که رساله‌ای نوشت به یونانی دربارهٴ بیماری‌های رحم.
دربارهٴ او هیچ نمی‌دانیم، جز این که او رساله‌ای نوشت به یونانی دربارهٴ بیماری‌های رحم، که بسیار باارزش به نظر می‌رسد. این رساله در نسخهٴ منحصر به فردی در لورنتیانای فلورانس به دست آمده (مخزن ۷۵، نسخه‌ای از سدهٴ دوازدهم، برگ ۴ تا ۳۲)، تحت عنوان از مترودورا، دربارهٴ معالجهٴ بیماری‌های رحم. این رساله احتمالاً قدیم‌ترین رسالهٴ طبی موجود است که به وسیلهٴ یک زن نوشته شده.
اسطوخودوس (گونه)

برای دیگر کاربردها، اسطوخودوس (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| اسطوخودوس | اسطوخودوس |
| --- | --- |
اسطوخودوس (Lavandula angustifolia): اسطوخودوس (Lavandula angustifolia)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: گیاه
(طبقه‌بندی‌نشده):: گیاهان گلدار
(طبقه‌بندی‌نشده):: دولپه‌ای‌های نو
(طبقه‌بندی‌نشده):: آستریدها
راسته:: نعناسانان
تیره:: نعنائیان
سرده:: اسطوخودوس
گونه:: L. angustifolia
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Lavandula angustifolia فیلیپ میلر: Lavandula angustifolia فیلیپ میلر
مترادف: مترادف
 Lavandula officinalis Chaix ex Vill.  Lavandula pyrenaica آگوستن پیرامو دوکاندول  Lavandula vera DC.:  Lavandula officinalis Chaix ex Vill.  Lavandula pyrenaica آگوستن پیرامو دوکاندول  Lavandula vera DC.
اسطوخودوس (نام علمی: Lavandula angustifolia) یا اسطوخودوس انگلیسی نام یک گونه از سرده اسطوخودوس است.
واژه‌شناسی

نام‌های دیگر آن عبارت‌اند از:
خیر دشتی، آنس الارواح، لاوند، ممسک الارواح، ضُرم، زغلیل، رزالذهب، خیری، خرام، خرامی، آلاله تلخ، گل‌لاوند، شاه‌اسپرم رومی. همچنین، در تنکابن آن را تروم می‌نامند.
گیاه‌شناسی

اسطوخودوس گل‌های کوچک خوشه‌ای آبی یا قرمز سیر تا بنفش دارد و ارتفاعش در حدود ۳۰ تا ۶۰ سانتیمتر است. اسطوخودوس گیاهی چند ساله به شکل بوته کوچک به بلندی نیم متر و بسیار پرشاخه است. ساقه‌های این گیاه ۴گوشه، برگ‌های کشیده و متقابل، پوشیده از کرک سفید پنبه‌ای می‌باشد. برگ‌های اسطوخودوس که در بهار ظاهر می‌شود به رنگ بنفش تیره به صورت سنبله و دارای کرک‌های معطر است. میوهٔ این گیاه ۴ فندقه‌ای است و هریک از آنان نیز پس از رسیدن، شکل بیضوی و رنگ قهوه‌ای شفاف پیدا می‌کنند. در سطح میوه ۳ زائده مشخص دیده می‌شود. از کلیه قسمت‌های این گیاه مخصوصاً شاخه‌های برگدار آن بوی قوی ولی مطبوع استشمام می‌گردد. در بعضی مناطق به دلیل ظاهر زیبایی که گیاه پس از گل دادن پیدا می‌نماید آن را به عنوان یک گیاه زینتی پرورش می‌دهند. قسمت مورد استفاده این گیاه سرشاخه‌های برگدار و گل‌دار آن است که علاوه بر مصارف درمانی، اسانس‌گیری به عمل می‌آید.
پیشینه تاریخی

پیشینه گیاه اسطوخودوس در منطقه خاورمیانه و هند فعلی به حدود ۲۵۰۰ سال پیش برمی‌گردد. مردم اسطوخودوس را گیاه مقدسی می‌دانستند و از آن علاوه بر مصارف خوراکی برای خوشبوسازی مو، البسه و وسایل شخصی استفاده می‌کردند.