stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
نویالبنرویت

| نویالبنرویت   | نویالبنرویت   |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: بایرن
منطقه اداری: Oberpfalz
ناحیه: Tirschenreuth
تقسیمات: 17 روستاe
حکومت: حکومت
 • شهردار: Albert Köstler (CSU)
مساحت: مساحت
 • کل: ۵۰٫۱۳ کیلومتر مربع (۱۹٫۳۶ مایل مربع)
ارتفاع: ۵۵۸ متر (۱۸۳۱ فوت)
جمعیت (2013-12-31): جمعیت (2013-12-31)
 • کل: ۱٬۳۹۷
 • تراکم: ۲۸/کیلومتر مربع (۷۲/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: 95698
کدهای شماره‌گیری: 09638
پلاک خودرو: TIR
وبگاه: www.neualbenreuth.de
نویالبنرویت (به آلمانی: Neualbenreuth) یک شهر در آلمان است که در Tirschenreuth واقع شده‌است. نویالبنرویت ۱٬۵۴۱ نفر جمعیت دارد.
حکایت آن مرد خوشبخت

| حکایت آن مرد خوشبخت | حکایت آن مرد خوشبخت |
| --- | --- |
کارگردان: رضا حیدرنژاد
تهیه‌کننده: عزت‌الله جامعی ندوشن علی توکل‌نیا
نویسنده: رضا حیدرنژاد
بازیگران: محمود جعفری فتحعلی اویسی پرویز پرستویی کتایون ریاحی تانیا جوهری
موسیقی: محمدرضا علیقلی
فیلم‌بردار: حسن پویا
تدوین‌گر: صمد تواضعی
توزیع‌کننده: پوریکا فیلم
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۶۹
مدت زمان: ۱۰۵ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
حکایت آن مرد خوشبخت فیلمی به کارگردانی و نویسندگی رضا حیدرنژاد محصول سال ۱۳۶۹ است.
خلاصه داستان

احمد حشمتی، آدم فقیری است که به‌طور اتفاقی مجسمه گرانبهایی را پیدا می‌کند و آن را به خانه‌اش می‌برد تا در فرصت مناسب به پول نقد نزدیکش کند، اما کوشش‌های او برای فروش مجسمه که با همکاری آدم طماعی به نام ارشد صورت می‌گیرد، بی‌نتیجه می‌ماند. رفتار مشکوک این دو نفر توجه دیگر ساکنان خانه را جلب می‌کند و یکی پس از دیگری از وجود مجسمه باخبر می‌شوند و همین مسئله باعث برخوردهای مختلفی بین اهالی خانه می‌شود.
به تدریج کشمکش‌ها شدت می‌گیرد و بین دو تن از آدم‌های ماجرا زدوخورد به وجود می‌آید و به این ترتیب پای پلیس هم به این ماجرا باز می‌شود. سرانجام مجسمه طلایی به موزه سپرده می‌شود و قضیه فیصله می‌یابد.
بازیگران

محمود جعفری
فتحعلی اویسی
پرویز پرستویی
کتایون ریاحی
تانیا جوهری
علی کسمایی
نیکو خردمند
منصور والامقام
عزت‌الله جامعی ندوشن
روح اله مفیدی
علی توکل نیا
امیر نیکیار
پرویز شاهین خو
پرستو رجبی
محمدرضا جامعی
اصغر براتی
پریسا رجبی
سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران

با سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی اشتباه نشود.
| سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران | سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران |
| --- | --- |
دبیرکل: محمد سلامتی
سخنگو: محسن آرمین
بنیان‌گذاری: ۱۰ مهر ۱۳۷۰
انحلال و برچینش: ۲۳ فروردین ۱۳۸۹
پیشین: سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی
ستاد: تهران
روزنامه: عصر ما
مرام سیاسی:  اصلاح‌طلبی  چپ اسلامی  مالکیت دولتی 
طیف سیاسی: چپ
دین: اسلام (شیعه)
وابستگی ملی: شورای هماهنگی جبهه اصلاحات
ائتلاف‌ها: ائتلاف گروه‌های خط امام (دههٔ ۱۳۷۰)
وبگاه: وبگاه
وبگاه رسمی: وبگاه رسمی
سیاست در ایران حزب‌ها انتخابات: سیاست در ایران حزب‌ها انتخابات
سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران، گروهی سیاسی از اصلاح طلبان ایرانی بود که در ۱۰ مهر ۱۳۷۰ با کوشش برخی از اعضای جناح چپ سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی تأسیس شد.
محمد سلامتی، بهزاد نبوی، محسن آرمین، غلامرضا بصیرزاده، مصطفی تاج‌زاده، هاشم آقاجری، ابوالفضل قدیانی، فیض‌الله عرب‌سرخی و صادق نوروزی، و محسن مخملباف مؤسسین سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران و همچنین، از مؤسسان یا اعضای سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی بودند که در سال ۱۳۶۱ از سازمان مذکور کناره گرفته بودند.
ساختار

کنگره عالی‌ترین رکن تشکیلاتی سازمان است که هر سال با حضور اعضای سازمان یا نمایندگان آنان تشکیل می‌شود. نشست فوق‌العاده کنگره نیز با تصویب دوسوم شورای مرکزی یا اکثریت اعضا ممکن است. کنگره حق تصویب و تغییر مرامنامه و اساسنامه سازمان، تعیین استراتژی و خط مشی سازمان، سؤال و استیضاح شورای مرکزی و انحلال سازمان را دارد. انتخاب و عزل اعضای شورای داوری رکن داخلی داوری سازمان نیز در صلاحیت کنگره است.
شورای مرکزی که مرکب از ۱۵ عضو اصلی و ۳ عضو علی‌البدل است که به انتخاب کنگره برای دو سال مشخص می‌شوند. دبیرکل عالی‌ترین عضو تشکیلاتی این سازمان نیز توسط شورای مرکزی انتخاب می‌شود.
هیئت اجرایی عالیترین رکن اجرایی سازمان که مرکب از مسئولین ارگانهای سازمان است که توسط شورای مرکزی انتخاب می‌شوند.
ارگان، کمیته، بخش، حوزه و واحد رکن‌های دیگر این سازمان هستند که در سلسله مراتب طولی قرار گرفته و مسئول و وظایف آن‌ها را رکن بالاتر تعیین می‌کند.
هزینه سازمان مجاهدین از طریق دریافت حق عضویت، هدایای مردمی و کمک‌های دولتی تأمین شده و سازمان حق فعالیت اقتصادی و تجاری ندارد.
انتقادات > سخنرانی هاشم آغاجری

در ۲۹ خرداد ۱۳۸۱، به مناسبت سالروز درگذشت دکتر شریعتی، هاشم آغاجری به دعوت شورای هماهنگی جبههٔ دوم خرداد در دانشگاه تربیت معلم شهر همدان دربارهٔ پروتستانیسم اسلامی و دکتر شریعتی به سخنرانی پرداخت. بعد از این سخنرانی، آغاجری به خاطر توهین به اسلام تحت تعقیب قرار گرفت. سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی این عضو خود را تحت حمایت قرار داد. این حمایت درحالی بود که گروه‌های دیگر سیاسی مواضع بسیار تندی نسبت به این سخنرانی داشتند. تا آنجا که جامعهٔ مدرسین حوزه علمیه قم در بیانیه‌ای سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی را به بدبین کردن نسل جوان به اسلام و روحانیت و تفکیک دین از سیاست متهم کرد. این اطلاعیه که در ۱۸ تیر ۱۳۸۱ منتشر شد و به امضای علی مشکینی رسیده‌است، سازمان را فاقد مشروعیت دینی می‌داند و از متدینین می‌خواهد که با آن همکاری نکنند.
هاشم آغاجری ابتدا در دادگاه همدان به جرم ارتداد به اعدام محکوم شد که این امر انتقادات فراوان و اعتراضات دانشجویی را در پی داشت. سرانجام در ۲۰ ژوئیهٔ ۲۰۰۴ پس از تجدیدنظر در دادگاه تهران به ۵ سال حبس و محرومیت از حقوق اجتماعی محروم شد.
انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۸۸)

پس از اعتراضات به نتایج انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۸۸) سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران اعتراض خود را با نوشتن بیانیه‌هایی اعلام کرد.
در یکی از این بیانیه در تیرماه ۱۳۸۸ آمده‌است: «ضمن تقبیح این همه قانون‌شکنی، ظلم و تعدی علیه مردم و فرزندان آنان و ضمن محکوم کردن تمامی بازداشت‌های غیرقانونی و نقض ابتدایی‌ترین حقوق قانونی زندانیان، که پس از گذشت هفته‌ها، نه تنها از حق دیدار و تعیین وکیل محروم مانده‌اند، بلکه بعضاً حتی خانواده‌های آنان نیز کوچک‌ترین اطلاعی از حال و وضعیت آنان ندارند، دستگاه‌های امنیتی و نظامی حاکم و شخص آقای احمدی‌نژاد را مسئول حفظ سلامتی و جان آنان می‌داند و خواهان آزادی فوری و بی‌قید شرط همه بازداشت شدگان و زندانیان سیاسی و انتخاباتی است.»
پس از اعتراضات به نتایج انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۸۸) فعالیت سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران به همراه جبهه مشارکت در سال ۱۳۸۹ غیرقانونی اعلام شد. پس از اعلام غیرقانونی بودن فعالیت این سازمان گروهی از اعضای این سازمان در خارج از ایران، سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران (شاخه خارج از کشور) را تشکیل دادند.
انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۸۸) > بازداشت اعضای سازمان

پس از اعتراضات به نتایج انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۸۸) شمار زیادی از اعضای سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران دستگیر شدند.
از اعضای بازداشت شده می‌توان به بهزاد نبوی، مصطفی تاجزاده، ابوالفضل قدیانی، علی باقری، صادق نوروزی، فیض‌الله عرب‌سرخی، عبداله ناصری، مهدی تحققی، علیرضا شریفی، احمد هاشمی، مسعود سپهر، حسن فائزی و محسن آرمین اشاره کرد.
گار ساموئلسون

| گار ساموئلسون | گار ساموئلسون |
| --- | --- |
پرونده:Gar Samuelson.jpg: پرونده:Gar Samuelson.jpg
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام هنگام تولد: گری چارلز ساموئلسون
زاده: ۱۸ فوریهٔ ۱۹۵۸ دانکیرک، نیویورک، ایالات متحده
درگذشته: ۱۴ ژوئیهٔ ۱۹۹۹ (۴۱ سال) اورنج سیتی، فلوریدا، ایالات متحده
ژانر: هوی متال اسپید متال ترش متال جاز
پیشه(ها): درامر
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۵–۱۹۹۹
عضو پیشینِ: مگادث، فتال اوپرا، دی نیویورکرز
گری چارلز «گار» ساموئلسون (انگلیسی: Gary Charles Samuelson؛ ۱۸ فوریهٔ ۱۹۵۸ – ۱۴ ژوئیهٔ ۱۹۹۹) موسیقی‌دان آمریکایی بود که از سال ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۷ در گروه ترش متال مگادث به‌عنوان درامر فعالیت داشت و در دو آلبوم نخست آن‌ها، کشتن کسب و کار من است… و کاسبی روبراه است! (۱۹۸۵) و صلح خوب می‌فروشه… اما کیه که بخره؟ (۱۹۸۶) مشارکت کرد. او یکی از تاثیرگذارترین درامرهای ترش متال دانسته می‌شود و پیشگامِ تلفیق جاز فیوژن در این زیرژانر بوده است.
مرگ

ساموئلسون در ۲۲ ژوئیه ۱۹۹۹ در اورنج سیتی، فلوریدا در ۴۱ سالگی درگذشت. علت مرگ نارسایی کبد گزارش شده است. هم‌گروهی‌های سابق او در مگادث نسخهٔ ریمستر سال ۲۰۰۲ آلبوم کشتن کسب و کار من است… و کاسبی روبراه است! را به ساموئلسون تقدیم کردند.
دیسکوگرافی

مگادث
کشتن کسب و کار من است… و کاسبی روبراه است! (۱۹۸۵)
صلح خوب می‌فروشه… اما کیه که بخره؟ (۱۹۸۶)
فتال اوپرا
فتال اوپرا (۱۹۹۵)
یازدهمین ساعت (۱۹۹۷)
فتال اوپرا ۳ (۲۰۲۲)
نیوتن (یکا)

| نیوتن (یکا) | نیوتن (یکا) |
| --- | --- |
One Newton, illustrated (transparent background).svgتجسم یک نیوتن نیرو: One Newton, illustrated (transparent background).svgتجسم یک نیوتن نیرو
اطلاعات یکا: اطلاعات یکا
سامانه‌های اندازه‌گیری: یکای فرعی اس‌آی
یکای: نیرو
نشان: N 
برگرفته از نام: آیزاک نیوتن
In یکای اصلی اس‌آی:: 1 N=۱ کیلوگرم⋅متر/ثانیه2
نیوتن (به انگلیسی: Newton) با نماد N یکای نیرو در دستگاه بین‌المللی یکاها است.  1N معادل  1kg.m \over s^{2} است که به معنی نیرویی است که به یک جسم یک کیلوگرمی شتابی معادل ۱ متر/مجذور ثانیه ( m \over s^{2}) وارد می کند.
این یکا به پاس قدردانی از ایزاک نیوتن و به رسمیت شناختن کارهای او در زمینهٔ مکانیک کلاسیک، و به ویژه قانون دوم حرکت نیوتن نامگذاری شده‌است. در سطح زمین هر کیلوگرم برابر ۹/۸ یا تقریباً ۱۰ نیوتن است.
تعریف

نیوتن واحد اندازه‌گیری نیرو بر اساس متر و کیلوگرم است. یک نیوتن مقدار نیرویی است که اگر پیوسته به جسمی با جرم یک کیلوگرم وارد شود، آن جسم شتاب یک متر بر مجذور ثانیه را حفظ می‌کند.
به عبارتی دیگر: ۱ نیوتن مقدار نیرویی است که؛ برای ایجاد یک شتاب ۱ متر در مجذور ثانیه‌ای، در یک جرم ۱ کیلوگرمی، در جهت نیروی اعمال شده، مورد نیاز است.
از رابطه F=ma، این یکا تعریف شده است.
{\rm {1~N=1~{\frac {kg\cdot m}{s^{2}}}}}
سالینرو

| کسب مدال در المپیک> سوارکاری | کسب مدال در المپیک> سوارکاری | کسب مدال در المپیک> سوارکاری |
| --- | --- | --- |
|  |  ۲۰۰۴ آتن  | درساژ انفرادی |
|  |  ۲۰۰۸ پکن  | درساژ انفرادی |
|  |  ۲۰۰۸ پکن  | درساژ تیمی |
|  |  ۲۰۱۲ لندن  | درساژ تیمی |
سالینرو (با نام پیشین کلتک سالینرو یا جستشن سالینرو) یک اسب اخته بود که توسط سوارکار هلندی درساژ انکی فان گرونسون مورد استفاده قرار می‌گرفت.این اسب ابتدا برای مسابقات پرش در نظر گرفته شده بود و برادر یکی
از اسبهای المپیکی مسابقات پرش با نام سون آپ بود. تا زمانی که شف یانسن به استعداد نهفتهٔ این اسب برای مسابقات درساژ پی برد و این اسب را برای یک آمریکایی خریداری کرد و پس از آنکه این اسب در مراحل ابتدایی استعداد خود را خوب نشان داد یانسن و همسرش این اسب را برای خود خریداری کردند.
از آن پس انکی فان گرونسون با سالینرو موفقیت‌های زیادی را بدست آورد و مدال طلای انفرادی ۲۰۰۴ و ۲۰۰۸ بازیهای المپیک و بسیاری از مسابقات بین‌المللی جایزه بزرگ را با همین اسب بدست آورد. به همراه سالینرو انکی فان گرونسون مسابقات ۲۰۰۴ آخن نخستین سوارکار هلندی بود که در این مسابقات برده شد.
در اواخر سال ۲۰۰۸ سالینرو تحت نام «آی‌پی‌اس سالینرو» و با تغییر از نام کلتک سالینرو یا جستشن سالینرو به رقابت پرداخت.
سالینرو یک اسب بسیار حساس بود و در ابتدای دوران حضور در مسابقات جایزه بزرگ نیز می‌توانست بسیار خشن شود. با این وجود پس از بالغ شدن و این اسب آرامتر شد و امتیازاتش نیز بهبود یافت.
این اسب در سن ۱۶ سالگی (و در سال ۲۰۱۰) از حضور در مسابقات بزرگ بازنشسته شد. با وجود این به دلیل مصدومیت اسب انکی فان گرونسون با نام آی‌پی‌اس یوپیدیو باعث شد که فان گرونسون سالینرو را به مسابقات برای حضور در بازیهای المپیک ۲۰۱۲ بازگرداند. این بازگشت در شو بزرگ سی دی آی او((۲۶–۲۹ آوریل ۲۰۱۲) بود که در مجموع در رتبه دوم قرار گرفت.
در ۲۴ ژوئن ۲۰۱۲ سالینرو و انکی فان گرونسون به‌طور رسمی به تیم المپیک درساژ ۲۰۱۲ هلند در کنار ادلین گورنلیسن (با اسب پارزیوال) و ادوارد گل (با اسب آندر کاور) اضافه شدند.علی‌رغم آنکه شف یانسن مربی تیم شب گذشته بیمار شده بود اما عملکرد انکی فان گرونسون و سالینرو باعث شد تا تیم هلند در تاریخ ۲ اوت ۲۰۱۲ مدال برنز تیمی را بدست بیاورد. آخرین باری که سالینرو در بازیها شرکت کرد در مسابقات انفرادی درساژ و در تاریخ ۹ اوت ۲۰۱۲ بود که این اسب ۱۸ ساله امتیاز ۸۲٫۰۰۰٪ را بدست آورد و در مقام ششم قرار گرفت و پس از پایان رقابتها فان گرونسون نپذیرفت تا در کنار سالینرو قرار بگیرد. سالینرو بازنشت شد تا در مرتع محل زندگی فان گرونسون در هلند زندگی خود را سپری کند. مراسم رسمی بازنشستگی این اسب در هلند برگزار شد.
سالار غلامی

سالار غلامی (زاده ۲۷ مهر ۱۳۶۹) بوکسور اهل ایران است. وی فرزند پرویز غلامی از مربیان و پیشکسوتان بوکس کرمانشاه و ایران است.
سالار بوکس را از ۴سالگی زیر نظر پدرش آموخت.
او دوازده سال عضو تیم ملی بوکس ایران در اوزان مختلف و از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۸ کاپیتان تیم ملی بوکس ایران بوده‌است. وی هم‌اکنون در بوکس حرفه ای (با رکورد ۷مسابقه ۷پیروزی ۳پیروزی با ناک اوت) مشغول به فعالیت و ساکن تورنتو در کانادا است.
سالار در دسامبر ۲۰۲۳ میلادی (آذر ۱۴۰۲) از عنوان خود Canada's Cruiser Weight Champion (قهرمان کروز ویت کانادا) دفاع کرد و به رکورد ۷پیروزی دست یافت.
رقابت‌های مهم و افتخارات در بوکس آماتور

مدال نقره رقابت‌های بین‌المللی استرندژا، بلغارستان، ۲۰۱۸
مدال برنز رقابت‌های بین‌المللی بوکس باکو، آذربایجان، ۲۰۱۷
مقام پنجم رقابت‌های جهانی بوکس باکو، آذربایجان، ۲۰۱۶
مقام ششم رده‌بندی المپیک بوکس آسیا، ۲۰۱۶
مدال نقره رقابت‌های بین‌المللی کاپ اسلواکی، ۲۰۱۵
مدال طلای رقابت‌های بین‌المللی کاپ اوکراین، ۲۰۱۵
مدال نقره در رقابت‌های بوکس آسیا، ایران، ۲۰۱۰
مدال برنز کاپ باکو، آذربایجان ۲۰۰۹
مدال طلای رقابت‌های دستکش طلای اوکراین، ۲۰۰۹
گو اون

| گو اون | گو اون |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: بک چول مین
زادهٔ: ۵ ژوئیهٔ ۱۹۹۲ ‏(۳۲ سال) سئول، کره جنوبی
پیشه(ها): بازیگر، مدل
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۴ – اکنون
نماینده: ئی آم کانتنتس
نام کره‌ای: نام کره‌ای
هانگول: 백철민
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Baek Cheolmin
نام هنری: نام هنری
هانگول: 고온
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Go On
بک چول مین (کره‌ای: 백철민؛ زادهٔ) که بیشتر با نام هنری گو اون (کره‌ای: 고온) شناخته می‌شود، بازیگر اهل کره جنوبی است. او به خاطر ایفای نقش در منو بکش، خلاصم کن و دادگاه جادوگر شناخته می‌شود.
زندگی‌نامه و حرفه

بک چول مین زادهٔ ۵ ژوئیه ۱۹۹۲ در کره جنوبی است. پیش از آغاز فعالیت به عنوان بازیگر، او مدلینگ حرفه‌ای کار می‌کرد. در سال ۲۰۱۴، حرفه بازیگری خود را با ایفای نقش در مجموعه تلویزیونی در مخفی آغاز کرد. او به خاطر ایفای نقش در منو بکش، خلاصم کن (۲۰۱۵) به شهرت زیادی رسید. او سپس در درام‌های به سوی فردا بدو، مسابقه! پسران کماندار و محاکمه سلیمان ایفای نقش کرد. او نقش اصلی در مجموعه تلویزیونی آندانته ایفا کرد.
فیلم‌شناسی > فیلم

| سال | عنوان | نقش | منابع |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۵ | کابوس شگفت‌انگیز | پارک چان جین |  |
فیلم‌شناسی > مجموعه تلویزیونی

| سال | عنوان | نقش | منابع |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۴ | پیامد فصل ۲ |  |  |
| ۲۰۱۴ | در مخفی | پاگان |  |
| ۲۰۱۵ | به سوی فردا بدو | چوی وو رام |  |
| ۲۰۱۵ | منو بکش، خلاصم کن | الکس کانگ |  |
| ۲۰۱۶ | مسابقه! پسران کماندار | جو سونگ جون |  |
| ۲۰۱۶ | محاکمه سلیمان | چوی وو هیوک |  |
| ۲۰۱۷ | آندانته | پارک گا رام |  |
| ۲۰۱۷ | دادگاه جادوگر | آن ته گیو |  |
| ۲۰۱۸ | عالیجناب | کانگ این گیو |  |
| ۲۰۲۲ | سه خواهر و برادر جسور | به دونگ چان |  |
ابراهیم بایش

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Ibrahim Bayesh Kamil Al-Kaabawi
زادروز:  ۱ مهٔ ۲۰۰۰ ‏(۲۴ سال)
زادگاه:  عراق
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  الریاض
شمارهٔ پیراهن:  ۱۷
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ |  Zakho |   |  (۲) |
| ۲۰۱۷ |  Naft Al-Wasat |   |  (۰) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۸ |  الزورا |   |  (۲) |
| ۲۰۱۸–۲۰۲۴ |  نیروی هوایی عراق |   |  (۱۳) |
| ۲۰۲۴– |  الریاض |  ۱ |  (۱) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۵–۲۰۱۶ |  زیر ۱۷ سال عراق |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۷– |  زیر ۱۹ سال عراق |  ۲ |  (۱) |
| ۲۰۱۷– |  زیر ۲۳ سال عراق |  ۴ |  (۰) |
| ۲۰۱۷– |  عراق |  ۵۲ |  (۶) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۳۰ ژوئیه ۲۰۲۴.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۶ اکتبر ۲۰۱۸:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۳۰ ژوئیه ۲۰۲۴.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۶ اکتبر ۲۰۱۸
ابراهیم بایش (زادهٔ ۱ مهٔ ۲۰۰۰) بازیکن
در حال حاضر در پست هافبک برای باشگاه فوتبال الریاض بازی می‌کند.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال عراق، زیر ۲۳ سال عراق و عراق بازی کرده‌است.
فوتبال در المپیک تابستانی ۱۸۹۶

| جزئیات مسابقات | جزئیات مسابقات |
| --- | --- |
کشور میزبان: یونان
شهر: آتن
تاریخ برگزاری: ۱۲ آوریل ۱۸۹۶
شمار تیم‌ها: ۲
شمار ورزشگاه‌ها: ۱ (در ۱ شهر)
رده‌بندی نهایی: رده‌بندی نهایی
 منتخب دانمارک:  منتخب دانمارک
نایب‌قهرمان:  پودیلاتیکوس سیلوگوس آتینون
آمار مسابقات: آمار مسابقات
بازی‌های برگزار شده: ۱
گل‌های زده شده: ۱۵ (۱۵ گل به‌ازای هر بازی)
۱۹۰۰ ← : ۱۹۰۰ ← 
در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۸۹۶ در آتن، یک رویداد فوتبال غیررسمی در ۱۲ آوریل بین دو تیم نماینده یونان و دانمارک در پودیلاتودرومیو برگزار شد. کمیته بین‌المللی المپیک (IOC) وجود یک تورنمنت رسمی فوتبال در المپیک ۱۸۹۶ را به رسمیت نمی‌شناسد و اکثر آثار اختصاص یافته به بازی‌های المپیک ۱۸۹۶ در واقع به یک مسابقه فوتبال اشاره نمی‌کنند. با این حال، شواهد غیرقابل انکاری وجود دارد که نشان می‌دهد مسابقه فوق به عنوان بخشی از برنامه (غیر رسمی) یا به عنوان یک "ورزش نمایشی" در طول بازی‌های المپیک انجام شده است.
دلیل اینکه این مسابقه کم و بیش نادیده گرفته شد به دلیل توصیه‌ای از سوی ولیعهد کنستانتین، رئیس کمیته سازماندهی المپیک ۱۸۹۶ بود که علناً اعلام کرد ورزش‌هایی که جزو برنامه رسمی المپیک نیستند نباید ذکر شوند. بنابراین، به دلیل طبقه بندی غیررسمی آن، گزارش مسابقه فوتبال در هر جایی ممنوع شد، چه توسط مطبوعات محلی و چه ملی. در نتیجه، امتیاز نهایی بازی همچنان نامشخص باقی می‌ماند و منابع مختلف ادعا می‌کنند که نتیجه بازی، پیروزی ۹–۰ یا ۱۵–۰ دانمارکی‌ها بود که بعداً توسط کمیته سازماندهی محلی، مدال‌های برنز دریافت کردند. شایان ذکر است، این برادر کوچکتر شاهزاده کنستانتین، شاهزاده جرج یونان و دانمارک بود که مسابقه فوتبال را قضاوت کرد.
پیش زمینه

سازماندهی یک تورنمنت فوتبال در بازی‌های ۱۸۹۶ مستقیماً در اولین جلسه IOC که در نوامبر ۱۸۹۴ برگزار شد مطرح شد، به این معنی که در ابتدا قرار بود یک تورنمنت فوتبال المپیک در این بازی‌ها برگزار شود. در اوایل سال ۱۸۹۶، کمیته سازماندهی المپیک یونان مطلع شده بود که چهار تیم فوتبال خارجی علاقه‌مند به اعزام یک تیم هستند و به این ترتیب، در ۱۷ مارس تصمیم گرفته شد که فوتبال در برنامه رسمی بازی‌های ۱۸۹۶ گنجانده شود. با این حال، هیچ یک از چهار باشگاه در آتن حاضر نشدند و به این ترتیب، علیرغم آماده سازی یونان برای یک تورنمنت فوتبال، در نهایت تصمیم به حذف فوتبال از برنامه رسمی المپیک به دلیل تعداد کم شرکت کنندگان در ۲۸ مارس در جلسه کمیته سازماندهی یونان گرفته شد.
آخرین مهلت ثبت نام فدراسیون‌ها و باشگاه‌ها شش روز بعد (۳ آوریل) بود. در آن روز دبیر کل فقط فهرست اسامی را از یونان و دانمارک دریافت کرده بود. بنابراین فوتبال (مانند بوکس، کریکت، اسب‌دوانی، روئینگ و قایقرانی) تنها به طور غیر رسمی بخشی از برنامه المپیک آتن در سال ۱۸۹۶ بود.
ترکیب

تیم یونانی توسط باشگاه ورزشی پودیلاتیکوس سیلوگوس آتینون (یکی از پیشگامان فوتبال یونان)، که همچنین یونان را در مسابقات دوچرخه‌سواری پیست که همچنین در پیست نئو فالیرون برگزار می‌شد، نمایندگی کرد. با این حال، ترکیب تیم دانمارک بسیار پیچیده‌تر بود. کپنهاگن (کی‌آر) در دهه ۱۸۹۰ تیم فوتبال خوبی داشت، بنابراین آنها از طرف بنیانگذار بازی‌های المپیک مدرن، پیر دو کوبرتن، برای شرکت در المپیک ۱۸۹۶ دعوت‌نامه دریافت کردند، اما ظاهراً آنها فقط دو بازیکن را به نمایندگی از آنها فرستادند: یوجین اشمیت و هولگر نیلسن، که بقیه تیم را با دانمارکی‌هایی پر کردند که در آتن زندگی می‌کردند یا به طور اتفاقی در آن زمان به دلایل کاری، مانند ملوانی و تاجری، آنجا بودند، به علاوه برخی از اعضای اوستربرو بولدکلوب (اوبی). کی‌آر و اوبی از جمله اعضای موسس کنفدراسیون ورزش دانمارک بودند که در ۱۴ فوریه ۱۸۹۶ تأسیس شد و تیم اعزامی به آتن را انتخاب کرد.[1] بازیکنان اوبی که به آتن فرستاده شده بودند، به دلایل اقتصادی با بازیکنانی که ظاهراً بولدکلوبن فرم را ترک کرده بودند، جایگزین شدند.
نویسنده چکی، ژیری گوث-یارکوفسکی، که یکی از اعضای مؤسس IOC در سال ۱۸۹۴ بود و در سال ۱۸۹۶ در آتن به عنوان عضو IOC بود، در سال ۱۸۹۶ گزارش داد که دانمارک ۱۲ شرکت کننده در بازی‌های المپیک دارد، که توضیح می‌دهد که چگونه دانمارک می‌تواند یک تیم فوتبال را ارائه دهد. گزارش‌های بعدی بیان می‌کنند که دانمارک فقط ۳ شرکت‌کننده داشت، اما ۹ شرکت‌کننده اضافی به احتمال زیاد تنها بخشی از مسابقه فوتبال غیررسمی بودند، و بنابراین هرگز در منابع رسمی ذکر نشدند.
هم اشمیت و هم نیلسن در دیگر مسابقات المپیک تابستانی ۱۸۹۶ شرکت کردند؛ اشمیت هم در دوی ۱۰۰ متر و هم در مسابقه تیراندازی با تفنگ نظامی شرکت کرد، اگرچه او به هیچ مقام قابل توجهی دست نیافت. نیلسن در مسابقات شمشیربازی، سلاح گرم و دیسک رقابت کرد.
مکان

مسابقه در "پیست نئو فالیرون" (یا "پودیلاتودرومیو")، که در اصل یک پیست و سالن سرپوشیده در منطقه نئو فالیرو در پیرئوس بود، برگزار شد. این مکان همچنین برای مسابقات دوچرخه‌سواری پیست در المپیک ۱۸۹۶ مورد استفاده قرار گرفت.
این مسابقه در آن زمان تعداد قابل توجهی از تماشاگران را به خود جلب کرد، بیش از ۶۰۰۰ نفر در ورزشگاه حضور داشتند.
مسابقه

۱۲ آوریل ۱۸۹۶
۱۵:۴۰
|  پودیلاتیکوس سیلوگوس آتینون | ۰–۹ یا ۰–۱۵ |  منتخب دانمارک |
| --- | --- | --- |
|  | گزارش |  |
تماشاگران: ۶,۰۰۰
داور: شاهزاده جرج (یونان)
رتبه‌بندی

| رده | تیم | بازی | برد | تساوی | باخت |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  منتخب دانمارک | ۱ | ۱ | ۰ | ۰ |
| ۲ |  پودیلاتیکوس سیلوگوس آتینون | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ |
انکار و اثبات > انکار

در سال ۲۰۱۷، مورخان المپیک، ولکر کلوگ و بیل مالون، نتایج تحقیق در مورد یک بازی احتمالی فوتبال در بازی‌های المپیک ۱۸۹۶ را منتشر کردند. آنها به کتابی (منتشر شده در سال ۱۹۹۸) در مورد بازی‌های المپیک ۱۸۹۶ که توسط خود بیل مالون و تور ویدلاند نوشته شده است استناد می‌کنند. در کتاب به این نتیجه رسیدند که:
"گاهی اوقات فوتبال به عنوان یک ورزش دوستانه یا نمایشی در بازی‌های المپیک در سال ۱۸۹۶ ذکر می‌شود، اگرچه در زمان المپیک ۱۸۹۶ چنین نام‌گذاری وجود نداشت. ظاهراً مسابقه‌ای بین یک باشگاه یونانی و یک باشگاه دانمارکی برگزار شده است. هیچ منبعی از دوره ۱۸۹۶ این را پشتیبانی نمی‌کند و ما فکر می‌کنیم به احتمال زیاد این خطایی است که در چندین متون انجام شده است. چنین مسابقه‌ای هیچوقت رخ نداد».
نظریه‌ای که مالون و کلوگه مطرح کردند این است که مسابقه بین دانمارک و آتن در بازی‌های بین‌المللی ۱۹۰۶ در طول تاریخ به اشتباه گزارش شده است که در بازی‌های المپیک ۱۸۹۶ اتفاق افتاده است. در واقع، یک منبع حکم می‌کند که مسابقه ۱۸۹۶ توسط تیم‌های منتخب آتن و منتخب سمورنا به برگزار شد، اما این بازی در واقع در بازی‌های بین‌المللی برگزار شد و ادعا می‌شود که به اشتباه تاریخش عوض شده است.
انکار و اثبات > اثبات

مورخان المپیک اریک برگوال، فریتز واسنر، هربرت ساندر و پدر کریستین اندرسن همگی به طور مستقل موافق هستند که فوتبال در بازی‌های المپیک ۱۸۹۶ بازی می‌شد، و اینکه نمی‌توان در مورد سردرگمی بین مسابقات فوتبال در سال‌های ۱۸۹۶ و ۱۹۰۶ صحبت کرد.
در سال ۱۹۷۰، یک فوتبالیست قدیمی یونانی، مالونیس ایزایاس، که در بازی‌های بین متفقین ۱۹۱۹ نیز بازی کرد، مصاحبه‌ای در مورد آغاز فوتبال یونان انجام داد و در آن اظهار داشت که فوتبال در بازی‌های المپیک ۱۸۹۶ بازی می‌شد.
اطلاعات مربوط به این مسابقه به احتمال زیاد بیشتر از یکی از بنیانگذاران IOC الکسی بوتوفسکی (۱۸۳۸–۱۹۱۷) می‌آید که شاهد مسابقه در سال ۱۸۹۶ بود. به گفته او امتیاز ۰–۹ بود.
خبر شماره ۱۵۵ فیفا از آوریل ۱۹۷۶ دانمارک را به عنوان اولین قهرمان المپیک فهرست می‌کند. در اواخر همان سال در ژوئیه، فیفا چهلمین کنگره خود را برگزار کرد که به طور رسمی بازی‌های المپیک ۱۸۹۶ را به عنوان اولین مسابقات فوتبال المپیک به رسمیت شناخت.
'پودیلاتودرومیو' در آتن، مکان برگزاری تورنمنت، در سال ۱۸۹۶
ورزش زنان

بالا از راست به چپ:

سوزان لانگلان - کیتلین اوهاشی
سرینا ویلیامز - الکس مورگان
ورزش زنان شامل همه مسابقات خاص زنان چه در شکل حرفه‌ای، آماتور یا ورزش همگانی در تمام رشته‌های ورزشی می‌شود. مشارکت زنان در ورزش درقرن بیستم میلادی، به ویژه در اواخر آن افزایش چشمگیری یافت. این افزایش تحت تأثیر تغییرات فرهنگی جامعه بود که بر برابری جنسیتی تأکید داشت.
در دنیای امروز شاید هیچ رشته ورزشی که زنان در آن مشارکت نورزند یا آن که ورزش ویژه‌ای برای زنان تلقی شوند یافت نگردد، اما میزان این مشارکت در هر رشته ورزشی و هر کشور متفاوت است.
فرهنگ یا قوانین برخی از کشورها (بیشتر کشورهای اسلامی) محدودیتهایی را برای حضور زنان در بعضی از رشته‌ها به همراه دارد و نیز میزان مشارکت و علاقه آنان در برخی از رشته‌های ورزشی مانند بوکس، کشتی، وزنه‌برداری و انواع فوتبال بسیار کمتر از همبازیان مرد خود است. در مقابل در تعدادی از ورزش‌ها مانند تنیس، ژیمناستیک، پاتیناژ نمایشی و والیبال ساحلی ورزشکاران زن اهمیت بیشتر یا حداقل برابری با همتایان مرد خود یافته‌اند. تعداد دیگری از رشته‌های ورزشی نیز مانند نت‌بال و سافت‌بال به ورزش‌هایی زنانه معروف شده‌اند.
ورزش همگانی

به‌طور کلی ورزش در دو بُعد حرفه‌ای و عمومی بررسی می‌شود. ورزش حرفه‌ای به مسابقات رسمی و شغل ورزشکاری برمی‌گردد ولی ورزش عمومی مربوط به انجام تمرینات ورزشی توسط تمام افراد جامعه و سلامتی عمومی افراد است و حداقل روزانه ۳۰ دقیقه و ۵ روز در هفته توصیه می‌شود.
از این نظر ورزش و انجام تمرین‌های ورزشی در میان زنان جایگاه بسیار پایینی دارد. به عنوان مثال، طبق تحقیقات «فدراسیون ورزش و آمادگی جسمانی زنان» (WSFF)، بریتانیا با بحران آمادگی جسمانی و ورزش زنان مواجه است و فقط یک پنجم (۲۰ درصد) از زنان برای تندرستی خود به تمرینات ورزشی کافی می‌پردازند، در حالی که ۶۰ درصد زنان تصور می‌کنند تمرینات ورزشی کافی دارند.
سو تیبالز، مدیر اجرایی WSFF معتقد است به تصویر کشیدن زنان مدل و لاغر اندام در رسانه‌ها، باعث می‌شود زنان بیشتر به دنبال حفظ لاغری بروند تا تناسب و سلامتی جسمانی. همچنین بسیاری از زنان هنوز فکر می‌کنند ورزش، غیرزنانه است. به نقل از هفته‌نامه شیرزنان، ورزش زنان مسلمان بریتانیا از این هم کمتر است و فقط ۱۳٫۲ درصد این زنان به میزان کافی ورزش می‌کنند.