سکوت (رمان)
خلاصه فصل‌های کتاب

| فصل | تاریخ | محتوی |
| --- | --- | --- |
| پیشگفتار | ۱۶۳۷ | کلیسای کاتولیک رم خبر دریافت می‌کند که پدر کریشتاوائو فریرا شکنجه شده و مجبور شده‌است در ناگاساکی ژاپن مرتد شود (از ایمان خود دست بکشد). فریرا یک مبلغ بسیار مورد احترام پرتغالی بود که بیش از ۲۰ سال جنبش مسیحی را در ژاپن رهبری می‌کرد، بنابراین خیانت او به ایمان کلیسا را شوکه می‌کند. پس از شورش شیمابارا پرتغالی‌ها از سفر به ژاپن منع شده‌اند. «پدر سباستینو رودریگز» و «فرانسیسکو گارپه» به قصد پیگیری و پیدا کردن معلم و مرشد خود کریشتاوائو فریرا که شایع شده ایمان خود را ترک کرده، راهی ژاپن می‌شوند. آنها نخست به ماکائو در چین می‌رسند. در ماکائو، کشیشان با الساندرو والیگنانو، ناظر مأموریت ملاقات می‌کنند. |
| فصل ۱ | اوایل ژوئن ۱۶۳۹ | پس از التماس‌های فراوان، والیگنانو سرانجام تسلیم می‌شود و به کشیشان اجازه می‌دهد سفر خود را «برای تبدیل دین ژاپن و جلال خدا» انجام دهند. در حالی که به دنبال یک کشتی چینی می‌گردند که ممکن است کشیش‌ها را به ژاپن قاچاق کند، به‌طور تصادفی با یک ژاپنی به نام «کیچی‌جیرو» برخورد می‌کنند. او موافقت می‌کند که به کشیش‌ها کمک کند تا به ژاپن بروند. کیچی‌جیرو با هر توصیفی که رودریگز و گارپه تاکنون در مورد ژاپنی‌ها به عنوان مردمی سرسخت و نجیب شنیده‌اند، در تضاد است. |
| فصل ۲ | چند روز بعد | رودریگز و گارپه به همراه کیچی‌جیرو به ژاپن وارد می‌شوند. کشیش‌ها پنهان می‌شوند و کیچی‌جیرو برای بررسی منطقه می‌رود. کشیشان می‌ترسند که او نیز مانند یهودا خیانت کند. با این حال، پس از چند ساعت، کیچی‌جیرو و چند دهقان از راه می‌رسند که کشیش‌ها را با «پادر» (پدر) پرتغالی خطاب می‌کنند و ثابت می‌کنند که آنها واقعاً مسیحی هستند. آنها همراه با دهقانان به روستای «توموگی»، یک دهکده ماهیگیری کوچک در نزدیکی ناگاساکی می‌روند. دهقانان کشیشان را در کلبه ای پنهان می‌کنند. جو سیاسی، انزوا را یک ضرورت کرده‌است و آنها مجبور شده‌اند دین خود را با این پنهان‌کاری‌ها تطبیق دهند. در دهکده آنها با «موکیچی»، «ایچیزو» و خواهر مهربانش «اوماتسو» که از مسیحیان مؤمن هستند آشنا می‌شوند. |
| فصل ۳ | ۲۲ تا ۲۴ ژوئن ۱۶۳۹ | ژاپن در فصل بارانی خود به سر می‌برد. مردانی اهل جزیره گوتو پس از اینکه کیچی‌جیرو به سراغ آنها رفتند و آمدن کشیش‌ها را اطلاع داد، برای دیدن آنان به روستای توموگی وارد می‌شوند. رودریگز و گارپه متوجه می‌شوند که کیچی‌جیرو در واقع یک مسیحی است. او هشت سال قبل با پا گذاشتن بر تصویر مسیح مرتد شد، در حالی که بقیه خانواده‌اش مرتد نشدند و داوطلبانه شکنجه و مرگ را پذیرفتند. رودریگز تصمیم می‌گیرد که همراه آنها برود و از جزیره‌شان دیدن کند اما گارپه در توموگی ماند. در جزیره گوتو به نظر می‌رسد همه مسیحی هستند و حتی سعی نمی‌کنند دین خود را پنهان کنند. رودریگز پس از چند روز به توموگی بازمی‌گردد اما هنگامی که در تاریکی شب به ساحل می‌رسد، موکیچی با او ملاقات می‌کند و به او می‌گوید که باید فرار کند زیرا نگهبانان در روستا هستند. آنها هنوز در مورد کشیش‌ها اطلاعی ندارند، اما می‌دانند که مسیحیان پنهان در توموگی وجود دارند. |
| فصل ۴ | ۱۶۳۹ | از روستاییان «توموگی» خواسته می‌شود که سه گروگان را برای بازجویی و فرستادن به ناگاساکی انتخاب کنند. «موکیچی» و «ایچیزو» داوطلب می‌شوند و کیچی‌جیرو توسط اهالی روستا انتخاب می‌شود. چند هفته بعد، «موکیچی» و «ایچیزو» به توموگی بازگردانده می‌شوند تا اعدام شوند. این دو مرد به صلیب‌هایی در خط ساحلی بسته شده‌اند، جزر و مد به آرامی بالا می‌رود و با ایجاد خستگی مفرط آنها را می‌کشد اما کیچی‌جیرو که به انجام خواسته دستگیرکنندگانش عمل کرده، آزاد می‌شود. رودریگز و گارپه توموگی را ترک می‌کنند و راه خود را از هم جدا می‌کنند. کیچی‌جیرو، رودریگز را در ازای گرفتن سکهٔ نقره به مأموران تحویل می‌دهد. نگهبانان رودریگز را به کلبه‌ای کوچک می‌برند، جایی که چندین روستایی از قبل در غل و زنجیر نگهداری می‌شوند. یک سامورایی پیر نزد او به کلبه می‌آید و از او می‌خواهد که مرتد شود تا جان افرادی را که به تازگی ملاقات کرده‌است، به خطر نیندازد. پس از آن، یک سامورایی دیگر وارد می‌شود که به زبان پرتغالی حرف می‌زند. این شخص توضیح می‌دهد که او زبان پرتغالی را در «حوزه‌های دینی مسیحی» یادگرفته است. رودریگز و مرد مترجم وارد بحث و گفتگوی مذهبی می‌شوند. در نهایت، مترجم می‌گوید که اگر رودریگز مرتد نشود، زندانیان تا زمانی که بمیرند، «به صورت وارونه در گودال (آنا-تسوروشی) معلق خواهند ماند». رودریگز در مورد استاد سابقش می‌پرسد. در تعجب و وحشت رودریگز، مترجم ادعا می‌کند که فریرا در ناگاساکی زندگی می‌کند، نامی ژاپنی برگزیده و با همسری ژاپنی ازدواج کرده‌است. |
| فصل ۵ | ۱۶۳۹ | رودریگز در جاده به گروه کوچکی از مسیحیان ژاپنی ملحق می‌شود. در میان آنها مردی یک چشم و زنی وجود دارد که خود را مونیکا معرفی می‌کند که خیار پنهان در پیراهن خود را به کشیش پیشنهاد می‌کند. رودریگز خود را در یک کلبه زندان با چند دهقان می‌بیند. به زودی همان سامورایی قدیمی که به توموگی آمده بود ظاهر می‌شود. او به آرامی سعی می‌کند آنها را متقاعد کند که قبل از رفتن او مرتد شوند. پیرمرد به رودریگز می‌گوید که زندگی بقیه به او بستگی دارد: اگر او مرتد شود، آنها در امان خواهند بود. سپس مترجمی از راه می‌رسد، مردی ژاپنی که می‌تواند واسطه رودریگز و مقامات باشد. او و رودریگز با یکدیگر بحث می‌کنند: مترجم مدتی را در مدرسه‌ای در اروپا گذرانده، اما آن را ترک کرده و می‌خواهد رودریگز بداند که مسیحیت چیزی است که ژاپنی‌ها به آن نیاز ندارند و نمی‌خواهند. مترجم تأیید می‌کند که فریرا مرتد شده‌است و فاش می‌کند که او اکنون در ناگاساکی در عمارتی با همسری ژاپنی زندگی می‌کند. رودریگز دعا می‌کند که مجبور نباشد مرتد شود و از سکوت خدا ناامیدتر می‌شود. در حالی که رودریگز در جاده حمل می‌شود، مردی را می‌بیند که به چوبی تکیه داده و به آرامی او را دنبال می‌کند و به سرعت متوجه می‌شود که کیچی‌جیرو است. |
| فصل ۶ | رودریگز در زندان | رودریگز در زندانی خارج از شهر نگهداری می‌شود. نه روز بعد، اسیرکنندگان رودریگز را به سلول دیگری منتقل می‌کنند که زندانیان دیگری هم در آن هستند. پس از چند هفته نگهبانان رودریگز را به بیرون می‌برند و او را جلوی پنج صندلی می‌اندازند که در نهایت توسط پنج سامورایی پر می‌شود. زمان بازجویی رودریگز فرا رسیده‌است. وسط آن پنج نفر، پیرمردی مهربان نشسته‌است و با دلسوزی به کشیش توضیح می‌دهند که رابطه بین دولت‌های مربوط به آنها، ریشهٔ ممنوعیت مسیحیت است. در کمال تعجب رودریگز، معلوم می‌شود که این مرد مهربان «اینواوئه ماساشیگه» است - مردی که فریرا را قبلاً مرتد کرده‌است. اینواوئه و مترجم توضیح می‌دهند که آنها آموزه مسیحیت را رد نمی‌کنند، فقط استدلال می‌کنند که برای ژاپن ارزشی ندارد. رودریگز معتقد است که اگر چیزی درست باشد، در کل صادق است، اما آنها با او مخالف هستند و می‌گویند که مسیحیت ممکن است در اسپانیا و پرتغال مناسب باشد، اما اینجا نه. چند روز بعد غریبه‌ای با عجله وارد زندان می‌شود. کیچی‌جیرو است که با فریاد از کشیش تقاضای بخشش می‌کند و برای نگهبانان فریاد می‌زند که باید او را دستگیر کنند، زیرا او مسیحی است. روز پایمال کردن فومیئه از راه می‌رسد. همه زندانیان به جز رودریگز - که از پنجرهٔ میله‌ای سلولش تماشا می‌کند - در یک صف در حیاط ایستاده‌اند. وقتی هیچ‌کس مرتد نمی‌شود، زندانیان را به سلول‌های خود بازمی‌گردانند، به جز مرد یک چشم که یکی از مسئولان می‌خواهد با او صحبت کند. پس از اینکه مرد یک چشم برای دقایقی دوستانه با مسئول صحبت کرد، مسئول شمشیر خود را بیرون کشید و بدون هیچ هشداری سر مسیحی را از تن جدا کرد. این مسئول فریاد می‌زند که سرنوشت هر فردی که برای اعتقاد خود بیشتر از جان خود ارزش قائل است چنین است. بعد از آن رودریگز از سلول خود کیچی‌جیرو را تماشا می‌کند، که بعد از پا گذاشتن بر روی فومیئه زندان را ترک می‌کند. |
| فصل ۷ | رودریگز در زندان | رودریگز پنج روز بعد دومین دیدار خود را با «اینواوئه ماساشیگه» دارد. اینواوئه پرتغال، اسپانیا، انگلیس و هلند را به چهار معشوقه تشبیه می‌کند که برای جلب توجه ژاپن رقابت می‌کنند. آنها سعی می‌کنند در داخل مسیحیت را تبلیغ کنند و اهرم فشاری برای خود به دست آورند، وقتی کشیش پاسخ می‌دهد که مرد باید تنها به یک «همسر» یعنی مسیحیت بسنده کند، اینو پاسخ می‌دهد که ژاپنی‌ها دوست ندارند که به آنها عشق تحمیل شود و هیچ ارزشی در مسیحیت نمی‌بینند که بتوانند از آن بهره ببرند. سپس رودریگز شاهد مرگ مونیکا و گارپه در دریا است. چند روز بعد رودریگز به یک معبد برده می‌شود و با فریرا ملاقات می‌کند که مرتد شده و یک کیمونو بر تن دارد. فریرا (که اکنون با نام ژاپنی «ساوانو چوان» شناخته می‌شود) توضیح می‌دهد که در حال کار بر روی یک کتاب نجوم برای ژاپن است. رودریگز معلم سابق خود را سرزنش می‌کند. فریرا با نشان دادن زخمی بر روی سرش که از زمانی که در گودال آویزان شده بود، توضیح می‌دهد که وقتی فردی به صورت وارونه در گودال آویزان می‌شود، طناب‌ها دست‌ها و پاهای او را می‌بندند و یک برش کوچک در پشت هر گوش تضمین می‌کند که خون زیادی در سرش جمع نمی‌شود تا موجب مرگ او شود. در عوض، فرد مبتلا برای روزها به آرامی خونریزی می‌کند. مسیحیت را نمی‌توان به سادگی در باتلاق ژاپن فرو برد و انتظار داشت که شکوفا شود. فریرا اعلام می‌کند که وظیفه او متقاعد کردن رودریگز برای ارتداد است. |
| فصل ۸ | رودریگز در زندان | روز بعد، مترجم برای آخرین بار تلاش می‌کند تا با رودریگز استدلال کند، اما کشیش به او می‌گوید که ترجیح می‌دهد شکنجه شود تا اینکه مرتد شود. او را بر پشت اسب می‌گذارند و در خیابان‌های ناگاساکی رژه می‌روند تا مورد تمسخر و تمسخر قرار گیرد. رودریگز به یک سلول کوچک و تاریک پرتاب می‌شود. او همواره درون سلول خود صدایی به مانند خروپف می‌شنود. پس از مدتی فریرا که برای دیدن او به زندان وارد شده توضیح می‌دهد که این صدا در واقع «نالهٔ مسیحیان در حال شکنجه و آویزان در گودال» است و توضیح می‌دهد که در واقع همین تجربه و صدای رنج مردم بیگناه بوده که سرانجام او را وادار به تسلیم کرده‌است. رودریگز سرانجام دیگر نمی‌تواند مبارزه کند. او تسلیم می‌شود و بر روی فومیئه پا می‌گذارد. انگار پایش پر از درد است. چهره فلزی مسیح می‌گوید: «لگد بزن! پایمال کن! من بیشتر از هرکسی درد پای تو را می‌دانم. پایمال کن! قرار بود توسط مردان پایمال شوم که من در این دنیا به دنیا آمدم. برای تقسیم درد مردم بود که صلیب خود را حمل کردم.» |
| فصل نه | چندین ماه بعد | رودریگز به «پل» تغییر نام داده‌است و چندین ماه است که در ناگاساکی در بازداشت خانگی زندگی می‌کند. او در بالکن خانه‌اش در ناگاساکی نشسته‌است و بچه‌ها در زیر آن بازی می‌کنند و او را «پلِ مرتد» صدا می‌کنند. کشیش سابق هنوز از کاری که انجام داده متزلزل است. با این وجود، او در درون خود از ایمانش دست برنداشته است. رودریگز با مقام‌های دولتی برای شناسایی اشیاء مسیحی ممنوعه قاچاق شده به ژاپن همکاری می‌کند و گاهی فریرا را می‌بیند. |
| فصل ۱۰ | از ژوئیه سال ۱۶۴۴ تا ۱۶۴۶ | نیمه اول این فصل به شکل یادداشت‌های روزانه نوشته شده توسط یک کارمند کشتیرانی هلندی ساکن ژاپن است. از طریق دفتر خاطرات، خوانندگان متوجه می‌شوند که سباستین رودریگز و کریشتاوائو فریرا در بازجویی از مسیحیان حضور داشته و شهادت آنها گاهی منجر به مرگ متهم می‌شود. از آنجائیکه فریرا و رودریگز ادعا می‌کنند که کلیسا در تلاش است «کشیشان را با کشتی‌های هلندی به ژاپن بفرستد». هلندی‌ها تحت نظارت قرار می‌گیرند و کشتی‌های هلندی جستجو می‌شوند، اما چیزی پیدا نمی‌شود. رودریگز به دفتر اینواوئه احضار می‌شود. این اولین باری است که او پس از ارتداد اینواوئه را می‌بیند. اینواوئه به رودریگز هویت ژاپنی جدیدی می‌دهد که از یک مرد مرده گرفته شده - «اوکاموتو ساکائمون». همچنین به رودریگز زن و دارایی همان مرد داده می‌شود. اینواوئه با اشاره به وضعیت شکست خورده کشیش سابق، به او یادآوری می‌کند که رودریگز از او (ایئواوئه) شکست نخورده‌است، بلکه شکست او تنها به علت «باتلاق ژاپن» است که مسیحیت نمی‌تواند در آن رشد کند. کیچی‌جیرو در خانه رودریگز زمزمه می‌کند که می‌خواهد کشیش اعتراف او را بشنود و او را عفو کند. اگرچه رودریگز دیگر خود را یک کشیش نمی‌داند، اما درخواست او را انجام می‌دهد - در حالی که به خیانت خود فکر می‌کند، در می‌یابد که در یک تناقض ظاهری، ارتداد (از کلیسای کاتولیک)، او را به عشق جدیدی به خدا رسانده‌است. |
| ضمیمه | پس از مرگ رودریگز/اوکاموتو ساکائمون | دفترچه خاطرات یک مقام رسمی در اقامتگاه یا خانه رودریگز/اوکاموتو ساکائمون در ادو (توکیوی امروزی) است. این دفترچه خاطرات اعضای خانواده، فعالیت‌های رودریگز در نوشتن انکار مسیحیت تحت دستور مقام‌ها، و اقلام مسیحی یافت شده در اختیار او را فهرست می‌کند. مسیحیان همچنان مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرند و ضمیمه حاوی سوابق زندانی شدن آنها است. در نهایت مرگ ساکائمون ثبت می‌شود. او در سن ۶۴ سالگی بر اثر بیماری درگذشت. او ۳۰ سال در اقامتگاه خود در ادو زندگی کرده بود. جسد او سوزانده شد. |