stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
بابا عزیز (فیلم)
داستان فیلم

پیرمرد درویش عارفی به نام «بابا عزیز» در بیابان به سوی مقصدی در حرکت است. او که نابینا است و پیاده طی طریق می‌کند، نوهٔ خود را که دختربچه‌ای ۷ ساله به نام «ایشتار» است به همراه دارد تا دستگیر و راهنمایش باشد. ایشتار در طول راه، همواره سؤالهایی از بابا عزیز می‌پرسد و بابا عزیز که علی‌رغم نابینایی و کهنسالی کاملاً هوشیار است به سؤالات او پاسخ می‌گوید. از خلال پرسش و پاسخ‌های بابا عزیز و ایشتار، فهمیده می‌شود که بابا عزیز، به سمت یک گردهمایی می‌رود که نه او و نه هیچ‌کدام از شرکت کنندگان گردهمایی، از مکان و زمان دقیق آن اطلاعی ندارند، گردهمایی بزرگ درویشان که هر ۶ سال یک بار برپا می‌شود. در طول مسیر، بارها، ایشتار از همراهی بابا عزیز خسته می‌شود و حتی پیش می‌آید که به دنبال کسی می‌گردند که ایشتار را برگرداند، ولی ایشتار تا پایان، بابا عزیز را همراهی می‌کند. بابا عزیز برای ایشتار از سرگذشت شاهزاده‌ای می‌گوید که وقتی بابا عزیز کودک بود و همراه پدربزرگش به همین گردهمایی می‌رفت، با او مواجه شده بودند. شاهزاده‌ای که اطرافیان خود را رها کرده و شب‌ها و روزهای بسیار، در کنار یک برکه، با حقیقتی که در آب برکه می‌بیند عاشقانه صحبت می‌کند. (سرگذشت شاهزاده به وسیله تصویر بیان می‌شود) بابا عزیز و ایشتار به راه خود ادامه می‌دهند و در این امتداد، با افراد و حوادث مختلفی رو به رو می‌شوند. آن‌ها با زید روبه رو می‌شوند. مرد جوانی، که در مسابقهٔ قرائت قرآن برنده شده بوده است و به واسطهٔ شرکت در مسابقه قرآن در یک کشور خارجی، با حوادثی رو به رو شده که او را هم در مسیر گردهمایی درویشان قرار داده است. زید می‌خواهد در گردهمایی، شاعر درویشی را که مجذوب شعرهایش است، پیدا کند. گوشه‌هایی از سرگذشت زید به تصویر کشیده می‌شود. آن‌ها در ادامهٔ راه با عثمان برخورد می‌کنند و از طریق سرگذشت عثمان که به تصویر کشیده می‌شود با حسین و حسن آشنا می‌شوند. سرگذشت عثمان (جوان فقیر نامه بر) از رسیدن او برای مدتی کوتاه به آرزوهایش و بعد جداشدن و در حسرت آن‌ها ماندن حکایت می‌کند. آرزوهایی که فقط مادی و دنیایی بوده‌اند. حسین شاگرد خوشنویس و دوست عثمان است، جوان آرمانگرایی که ناامیدانه در پی کمال است. حسن برادر دوقلوی حسین و از نظر اخلاقی در نقطهٔ مقابل اوست. و گاه در حال عیاشی دیده می‌شود. بابا عزیز و ایشتار به راه خود ادامه و با نور رو به رو می‌شوند. نور هم دختر جوانی است که به دنبال پدر شاعرش در پی راهیابی به گردهمایی درویشان است. شاهزاده، زید، نور، حسن، حسین و عثمان که بخش‌هایی از سرگذشت‌هایشان به تصویر کشیده شده، هر کدام با حوادثی، با گردهمایی درویشان ارتباط پیدا کرده و در پی رسیدن به آنند. مشخص نیست از تمام آنهایی که در تکاپو برای رسیدن به گردهمایی بودند، کدام یک در آنجا حضور دارند. حلقهٔ درویشان در حال چرخیدنند. گویی این حرکت، آن‌ها را به سوی ستارگان می‌برد.
عوامل > بازیگران

پرویز شاهین‌خو (بابا عزیز)
حسین پناهی
گلشیفته فراهانی
محسن قاضی مرادی
مرتضی زارع
کاوه خداشناس
حامد حسنی پور
حسام حسنی پور
جهانسوز فولادی
علی اصغر نجات
نگار آتش‌افروز
شهاب الدین تبریزی
علی نصیبی
راضی امیری
علی سربندی فراهانی
سورن محرابیان
پوریا بهره‌مند
خداداد مجلس آرا
رامونا شاه
مریم حمید
نسیم کاهلول
محمد گرایا
رووز هیل، کارولینای شمالی

مکان
| رووز هیل، کارولینای شمالی | رووز هیل، کارولینای شمالی |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
ایالت: کارولینای شمالی
County: شهرستان دوپلین، کارولینای شمالی
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۴ مایل مربع (۳٫۶ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۴ مایل مربع (۳٫۶ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۹۵ فوت (۲۹ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۱۶۲۶
 • تراکم: ۹۶۹٫۴/مایل مربع (۳۷۴٫۳/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: ۲۸۴۵۸
کد منطقه: ۹۱۰
FIPS code: ۳۷–۵۷۸۶۰
GNIS feature ID: ۰۹۹۳۶۹۶
رووز هیل (به انگلیسی: Rose Hill) شهری در ایالت کارولینای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۶۲۶ نفر بوده‌است.
موقعیت جغرافیایی

موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
Localidades na vizinhança
ناحیه پاپوآ

مکان در 23x15px|border |alt=|link= پاپوآ گینه نو
| ناحیه پاپوآ | ناحیه پاپوآ |
| --- | --- |
ناحیه: ناحیه
مختصات: مختصات: ناتوان در تجزیه عرض جغرافیایی به عنوان یک رقم:S {{#coordinates:}}: عرض جغرافیایی نامعتبر: مختصات: مختصات: ناتوان در تجزیه عرض جغرافیایی به عنوان یک رقم:S {{#coordinates:}}: عرض جغرافیایی نامعتبر
بزرگترین شهر: پورت مورسبی
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۰۲۵۴۲ کیلومتر مربع (۷۸۲۰۲ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۸۵۲۴۰۸
 • تراکم: ۴٫۲/کیلومتر مربع (۱۱/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱۰ (AEST)
ناحبه پاپوآ(به انگلیسی: Papua Region) یکی از ۴ ناحیه در تقسیمات کشوری پاپوآ گینه نو به شمار می‌رود. پایتخت کشور، پورت مورسبی در این ناحیه واقع شده است.
تقسیمات

این ناحیه خود از ۶ استان تشکیل می‌شود:
مرکزی
خلیج
خلیج میلنه
استان شمالی (اورو)
استان غربی (فلای)
منطقه پایتخت
الطیبه

مکان در 23x15px|border |alt=|link= سوریه
| Al-Tayba الطیبةTayyiba | Al-Tayba الطیبةTayyiba |
| --- | --- |
روستا: روستا
Al-Taybaموقعیت در سوریه: Al-Taybaموقعیت در سوریه
مختصات: ۳۴°۵۳′ شمالی ۳۸°۵۲′ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۸۸۳°شمالی ۳۸٫۸۶۷°شرقی﻿ / 34.883; 38.867: مختصات: ۳۴°۵۳′ شمالی ۳۸°۵۲′ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۸۸۳°شمالی ۳۸٫۸۶۷°شرقی﻿ / 34.883; 38.867
استان: حمص
شهرستان: شهرستان تدمر
ناحیه: السخنه
جمعیت (۲۰۰۴): جمعیت (۲۰۰۴)
 • کل: ۲۴۱۳
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (EEST)
الطیبة یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در حمص واقع شده‌است.
خصوصیات

الطیبة ۲٬۴۱۳ نفر جمعیت دارد.
ناحیه بوقیرات

مکان در 23x15px|border |alt=|link= الجزایر
| ناحیه بوقیرات دائرة بوقیراط | ناحیه بوقیرات دائرة بوقیراط |
| --- | --- |
ناحیه: ناحیه
موقعیت ناحیه بوقیرات در نقشه: موقعیت ناحیه بوقیرات در نقشه
Map of Mostaganem Province highlighting Bouguirat District: Map of Mostaganem Province highlighting Bouguirat District
مختصات: ۳۵°۴۵′۰۶″شمالی ۰°۱۵′۱۲″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۷۵۱۵۲۸°شمالی ۰٫۲۵۳۲°شرقی﻿ / 35.751528; 0.2532: مختصات: ۳۵°۴۵′۰۶″شمالی ۰°۱۵′۱۲″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۷۵۱۵۲۸°شمالی ۰٫۲۵۳۲°شرقی﻿ / 35.751528; 0.2532
استان: استان مستغانم
مرکز: Bouguirat
جمعیت (۱۹۹۸): جمعیت (۱۹۹۸)
 • کل: ۷۱۷۸۱
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۰۱ (زمان)
Municipalities: ۴
ناحیه بوقیرات (به عربی: دائرة بوقیرات) یک ناحیه در الجزایر است که در استان مستغانم واقع شده‌است.
خصوصیات

ناحیه بوقیرات ۷۱٬۷۸۱ نفر جمعیت دارد.
ناحیه ام عظائم

مکان در 23x15px|border |alt=|link= الجزایر
| ناحیه ام عظائم دائرة أم العظائم | ناحیه ام عظائم دائرة أم العظائم |
| --- | --- |
ناحیه: ناحیه
موقعیت ناحیه ام عظائم در نقشه: موقعیت ناحیه ام عظائم در نقشه
مختصات: مختصات: عرض جغرافیایی وارد نشده‌است متغیرهای نامعتبر در {{#coordinates:}} واردشده است.: مختصات: مختصات: عرض جغرافیایی وارد نشده‌است متغیرهای نامعتبر در {{#coordinates:}} واردشده است.
استان: استان سوق اهراس
پایتخت: Oum El Adhaïm
جمعیت (۱۹۹۸): جمعیت (۱۹۹۸)
 • کل: ۱۷۰۸۷
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۰۱ (زمان)
Municipalities: ۳
ناحیه ام عظائم (به عربی: دائرة أم العظائم) یک ناحیه در الجزایر است که در استان سوق اهراس واقع شده‌است. ناحیه ام عظائم ۱۷٬۰۸۷ نفر جمعیت دارد.
ناحیه بوستون، شهرستان واشینگتن، آرکانزاس

Township در 23x15px|border |alt=|link= آرکانزاس, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Township of Boston | Township of Boston |
| --- | --- |
Township: Township
Boston Township in Washington County, Arkansas: Boston Township in Washington County, Arkansas
State:  آرکانزاس
شهرستان: واشینگتن
تاسیس‌شده: 1838
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۱٫۵ مایل مربع (۸۲ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۳۱٫۵ مایل مربع (۸۲ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۷۵۲ فوت (۵۴۳ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۳۵۷
 • تراکم: ۱۱/مایل مربع (۴/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
کد منطقه: 479
GNIS feature ID: 69779
سامانه اطلاعات نام‌های جغرافیایی ایالات متحده آمریکا: ناحیه بوستون، شهرستان واشینگتن، آرکانزاس: سامانه اطلاعات نام‌های جغرافیایی ایالات متحده آمریکا: ناحیه بوستون، شهرستان واشینگتن، آرکانزاس
ناحیه بوستون (به انگلیسی: Boston Township) یک ناحیه در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان واشینگتن، آرکانزاس واقع شده‌است.
خصوصیات

ناحیه بوستون ۳۵۷ نفر جمعیت دارد و ۵۴۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تو حریف زوهان نمی‌شی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کارگردان: دنیس داگن
تهیه‌کننده: آدام سندلر جک گیاراپوتو رابرت اس‌میگل
نویسنده: آدام سندلر رابرت اس‌میگل جود آپاتو
فیلمنامه‌نویس: آدام سندلر جود آپاتو
بازیگران: آدام سندلر امانوئل چریکی جان تورتورو نیک سواردسون ائینیه کازان راب اشنایدر دیو متیوس میشل بوفر شارلوت را آنتونی کوکس کریس راک دنیس داگن هنری وینکلر کوین جیمز ماریا کری جان مک‌انرو جرج تاکی کوین فارلی توماس آرنلد الک مپا بروک ویلانش کوین نیلن رابرت اس‌میگل سید بدریا شلی برمن  اوری فیفر
موسیقی: روپرت گرگسون-ویلیامز
فیلم‌بردار: مایکل بَـرِت
تدوین‌گر: تام کاستین
شرکت تولید: استودیو هپی مدیسون رلتیویتی مدیا
توزیع‌کننده: کلمبیا پیکچرز
تاریخ‌های انتشار:  ۶ ژوئن ۲۰۰۸ (۲۰۰۸-0۶-۰۶)  
مدت زمان: ۱۱۲ دقیقه
کشور:  ایالات متحده آمریکا
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: $۹۰ میلیون
فروش گیشه: $۲۰۱٬۸۰۲٬۸۹۱
با زوهان درگیر نشو (انگلیسی: You Don't Mess with the Zohan) یک فیلم به کارگردانی دنیس داگن است که در سال ۲۰۰۸ منتشر شد.
خلاصه داستان

این فیلم داستان یک سرباز اسرائیلی به نام زوهان (آدام سندلر) را نشان می‌دهد که از قدرت بدنی بالایی برخوردار است و ارتش اسرائیل به آن وابسته است، ولی خود زوهان علاقه‌ای به اینکار ندارد. او ترجیح می‌دهد یک آرایشگر باشد، به همین دلیل مخفیانه به آمریکا می‌رود و در آرایشگاه یک دختر فلسطینی مشغول کار می‌شود.
بازیگران

آدام سندلر
امانوئل چریکی
جان تورتورو
راب اشنایدر
دیو متیوس
شارلوت را
آنتونی کوکس
کریس راک
دنیس داگن
هنری وینکلر
کوین جیمز
ماریا کری
جان مک‌انرو
جرج تاکی
کوین فارلی
توماس آرنلد
کوین نیلن
شلی برمن
اوری فیفر
مودانجیانگ

مکان
| مودانجیانگ 牡丹江市 | مودانجیانگ 牡丹江市 |
| --- | --- |
شهر مرکزی: شهر مرکزی
موقعیت مودانجیانگ در نقشه: موقعیت مودانجیانگ در نقشه
مودانجیانگLocation of the city centre in Heilongjiang: مودانجیانگLocation of the city centre in Heilongjiang
مختصات: ۴۴°۳۳′ شمالی ۱۲۹°۳۸′ شرقی﻿ / ﻿۴۴٫۵۵۰°شمالی ۱۲۹٫۶۳۳°شرقی﻿ / 44.550; 129.633: مختصات: ۴۴°۳۳′ شمالی ۱۲۹°۳۸′ شرقی﻿ / ﻿۴۴٫۵۵۰°شمالی ۱۲۹٫۶۳۳°شرقی﻿ / 44.550; 129.633
استان: هیلونگ‌جیانگ
County-level division: ۱۰
حکومت: حکومت
 • نوع: شهر مرکزی
 • حزب کمونیست چین Mudanjaing Secretary: Zhang Jingchuan (张晶川)
 • شهردار: Lin Kuanhai (林宽海)
مساحت: مساحت
 • شهر مرکزی: ۴۰۲۳۳ کیلومتر مربع (۱۵۵۳۴ مایل مربع)
 • شهری: ۲۴۹۵ کیلومتر مربع (۹۶۳ مایل مربع)
 • کلان‌شهری: ۲۴۹۵ کیلومتر مربع (۹۶۳ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۳۳ متر (۷۶۴ فوت)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰)
 • شهر مرکزی: ۲۷۹۸۷۲۳
 • تراکم: ۷۰/کیلومتر مربع (۱۸۰/مایل مربع)
 • شهری: ۹۶۵۱۵۴
 • تراکم شهری: ۳۹۰/کیلومتر مربع (۱۰۰۰/مایل مربع)
 • کلان‌شهری: ۹۶۵۱۵۴
 : 
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۸ (China Standard)
Postal Code: ۱۵۷۰۰۰
کد منطقه: ۴۵۳
Licence plates: 黑C
ایزو ۳۱۶۶–۲: cn-23-10
وبگاه: www.mudanjiang.gov.cn
مودانجیانگ (به لاتین: Mudanjiang) یک شهر مرکزی در جمهوری خلق چین است که در هیلونگ‌جیانگ واقع شده‌است.
خصوصیات

مودانجیانگ ۴۰٬۲۳۳ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۷۹۸٬۷۲۳ نفر جمعیت دارد و ۲۳۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده

شهرهای خاباروفسک و ییواسکیلا خواهرخوانده‌های مودانجیانگ هستند.
جدیده (لبنان)

مکان
| Jdeideh جدیدة المتن | Jdeideh جدیدة المتن |
| --- | --- |
شهر: شهر
JdeidehLocation within Lebanon: JdeidehLocation within Lebanon
مختصات: ۳۳°۵۳′۰″ شمالی ۳۵°۳۴′۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۸۸۳۳۳°شمالی ۳۵٫۵۶۶۶۷°شرقی﻿ / 33.88333; 35.56667: مختصات: ۳۳°۵۳′۰″ شمالی ۳۵°۳۴′۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۸۸۳۳۳°شمالی ۳۵٫۵۶۶۶۷°شرقی﻿ / 33.88333; 35.56667
استان: جبل لبنان
District: قضاء المتن
مساحت: مساحت
 • کل: ۶ کیلومتر مربع (۲ مایل مربع)
بیشترین ارتفاع: ۵۰ متر (۱۶۰ فوت)
کمترین ارتفاع: ۰ متر (۰ فوت)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۲+ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۳+ (EEST)
Dialing code: ۹۶۱+
جدیده (به عربی: جدیدة ) یک شهر در لبنان است که در استان جبل لبنان واقع شده‌است.
خصوصیات

جدیده ۶ کیلومترمربع مساحت دارد.
ناحیه بندربان

مکان در 23x15px|border |alt=|link= بنگلادش
| ناحیه بندربان বান্দরবান | ناحیه بندربان বান্দরবান |
| --- | --- |
ناحیه: ناحیه
Bandarban skyline. From Nilgiri resort.: Bandarban skyline. From Nilgiri resort.
موقعیت ناحیه بندربان در بنگلادش: موقعیت ناحیه بندربان در بنگلادش
استان: استان چیتاگونگ
As a District: ۱۸ آوریل ۱۹۸۱
حکومت: حکومت
 • Mayor of Bandarban Township: Mr. Zabed Reja
 • Mayor of Lama Township: Mr. Tanvir Hossain
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۴۷۹٫۰۱ کیلومتر مربع (۱۷۲۹٫۳۶ مایل مربع)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۱): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۱)
 • کل: ۳۸۸۳۳۵
 • تراکم: ۸۷/کیلومتر مربع (۲۲۰/مایل مربع)
میزان باسوادی: میزان باسوادی
 • مجموع: ۴۳٪
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۶ (BST)
وبگاه: bandarban.gov.bd
ناحیه بندربان (به لاتین: Bandarban District) یک ناحیه در بنگلادش است که در استان چیتاگونگ واقع شده‌است.
خصوصیات

ناحیه بندربان ۴٬۴۷۹٫۰۱ کیلومترمربع مساحت و ۳۸۸٬۳۳۵ نفر جمعیت دارد.
سینه‌لختی

۲۰۰۸
یک زن سینه لختی در نمایشگاه اورگن ۲۰۰۸
سینه‌لختی یا برهنگی بالاتنه به حالتی از ظاهر شدن زنان در مکان‌ها و معابر عمومی اشاره دارد که در آن بالاتنهٔ زن شامل پستان‌ها و نوک پستان‌ها قابل رؤیت و برهنه باشد.
سینه‌های باز در بسیاری از جوامع بومی طبیعی است. با این حال، بسیاری از کشورها دارای هنجارهای اجتماعی در مورد عفت زنان هستند که اغلب توسط قوانین قانونی اعمال می‌شود و زنان را ملزم می‌کند که سینه‌های خود را در ملاء عام بپوشانند. در بسیاری از حوزه‌های قضایی، زنانی که سینه‌های خود را در معرض دید قرار می‌دهند، می‌توانند به دلیل قرار گرفتن در معرض ناشایست مورد پیگرد قانونی قرار گیرند، اگرچه شیردهی عمومی اغلب از قوانین منافی عفت عمومی مستثنی است.
هنجارهای اجتماعی پیرامون برهنه بودن بسته به زمینه و مکان متفاوت است. در طول تاریخ، سینه‌های زنان در هنر و رسانه‌های تصویری، از نقاشی و مجسمه‌سازی گرفته تا فیلم و عکاسی، نمایان شده‌است و این گونه بازنمایی‌ها عموماً بر اساس شایستگی هنری دفاع می‌شوند. برهنه بودن ممکن است به دلایل آموزشی، پزشکی یا سیاسی نیز قابل قبول تلقی شود. در بسیاری از سواحل و مقاصد تفریحی، به ویژه در اروپا و استرالیا، زنان به‌طور رسمی یا غیررسمی مجاز به آفتاب گرفتن برهنه هستند. با این حال، جوامع تمایل دارند قرار گرفتن در معرض سینه را به صورت نامطلوب ببینند و آن را تحت مقررات یا ممنوعیت‌های سختگیرانه قرار دهند.
کاربرد و مفاهیم

کلمه «تاپلس» معمولاً به زنی گفته می‌شود که بالای کمر یا باسن خود برهنه است یا حداقل سینه‌هایش در معرض دید عموم قرار دارد، به ویژه آرئول‌ها و نوک سینه‌ها. این کلمه می‌تواند زنی را توصیف کند که حداقل با سینه‌های باز ظاهر می‌شود، ژست می‌گیرد یا اجرا می‌کند، مانند «مدل برهنه» یا «رقصنده برهنه»، یا فعالیتی را در حالی انجام می‌دهد که تاپ نمی‌پوشند، مانند «آفتابگیری تاپلس». ممکن است نشان‌دهنده مکان تعیین‌شده‌ای باشد که ممکن است انتظار داشته باشید زنانی را بیابید که تاپ نمی‌پوشند، مانند «ساحل برهنه» یا «بار برهنه». همچنین می‌توان از آن برای توصیف لباسی استفاده کرد که به‌طور خاص برای آشکار کردن سینه‌ها طراحی شده‌است، مانند لباس شنای تاپ‌لس (همچنین به عنوان مونوکینی شناخته می‌شود) که توسط رودی گرنریچ در دهه ۱۹۶۰ طراحی شد.
کلمه «تاپلس» ممکن است دارای مفاهیم جنسی یا نمایشی باشد. به همین دلیل، طرفداران حقوق زنان برای باز کردن سینه‌های خود در هر جایی که مردان با سینه لخت می‌روند، اصطلاح جایگزین «بالافری» را انتخاب کرده‌اند، که تصور نمی‌شود این مفاهیم را داشته باشد.
کاربرد و مفاهیم > برهنه شدن

برهنه شدن حالتی است که مرد یا پسری بالاتنه را آشکار می‌کند. سینه‌های برهنه مردانه عموماً در داخل یا اطراف خانه قابل قبول در نظر گرفته می‌شوند. با این حال، برخی از فروشگاه‌ها و رستوران‌ها قانون «بدون پیراهن، بدون سرویس» دارند تا از ورود مردان و پسران برهنه به داخل جلوگیری کنند. در حالی که برهنه رفتن در فعالیت‌های خارج از منزل ممکن است قابل قبول باشد، اما در محل کار، کلیساها و سایر مکان‌های رسمی پذیرفته نیست.
در بیشتر جوامع، برهنه‌شدن مردان حتی در میان کودکان بسیار شایع‌تر از زنانه است. قرار گرفتن در معرض ماهیچه‌های سینه‌ای مرد اغلب به‌عنوان تابو کمتر از سینه‌های زنان در نظر گرفته می‌شود، علی‌رغم اینکه برخی آن‌ها را به همان اندازه اروژن می‌دانند. برهنه شدن مردان اغلب به دلایل عملی مانند گرما، یا توانایی حرکت بدن بدون محدودیت توسط لباس بالاتنه نسبت داده می‌شود. در چندین رشته ورزشی مانند شنا و بوکس، سینه برهنه برای مردان تشویق یا حتی لازم است. سینه برهنه ممکن است به عنوان نمایش قدرت یا برای جلب توجه به خود استفاده شود، به خصوص اگر عضلات بالای بدن به خوبی تقویت یافته باشند.
کاربرد و مفاهیم > قرار گرفتن در معرض بیماری

گرایش فرهنگی به پنهان کردن نوک پستان زن زیر لباس در فرهنگ غربی از دهه ۱۸۰۰ وجود داشته‌است. از آنجایی که نوک سینه‌های زن اغلب به عنوان بخشی صمیمی تلقی می‌شوند، پوشاندن آنها ممکن است از اخلاق ویکتوریایی مانند زین کناری سواری سرچشمه گرفته باشد. افشای کل سینه و نوک سینه برای برخی نوعی اعتراض و برای برخی دیگر جرم است. قرار گرفتن در معرض نوک سینه‌ها معمولاً غیرمعمول تلقی می‌شود و در برخی موارد به عنوان رفتار زشت یا ناشایست تلقی می‌شود.
پرونده ای در ایری، پنسیلوانیا، در مورد قرار گرفتن در معرض سینه‌ها و نوک سینه‌ها به دادگاه عالی ایالات متحده رفت. فرمان ایری نوک پستان را در ملاء عام به عنوان عملی تنظیم می‌کرد که زمانی انجام می‌شود که فردی «آگاهانه یا عمداً … در حالت برهنگی ظاهر می‌شود مرتکب بی ادبی عمومی می‌شود.» بعداً در اساسنامه، برهنگی بیشتر به عنوان یک نوک پستان زن بدون پوشش توصیف می‌شود. اما قرار گرفتن در معرض نوک پستان یک مرد تنظیم نشده بود. یک ستون نظر به سسیل آدامز اشاره کرد: «در اهمیت آن فکر کنید. مردی با سینه برهنه راه می‌رود و بدترین اتفاق این است که او در رستوران‌ها سرو نمی‌شود. اما زنی که برهنه می‌رود قانوناً در همان قایق است. انگار در ملاء عام رابطه جنسی داشته‌است. این ممکن است دیوانه کننده به نظر برسد، اما در ایالات متحده این یک قانون مجاز است.»
قانونی بودن قرار گرفتن در معرض نوک سینه‌ها به‌طور متناقضی در سراسر ایالات متحده تنظیم شده‌است. برخی از حالات اجازه تجسم هیچ بخشی از سینه را نمی‌دهند. سایر حوزه‌های قضایی هرگونه آناتومی قفسه سینه زنانه را با ممنوع کردن ساختارهای آناتومیکی که در زیر بالای هاله یا نوک پستان قرار دارند، ممنوع می‌کنند. در ویرجینیای غربی و ماساچوست چنین است. مقررات ویرجینیای غربی بسیار خاص است و احتمالاً سوءتعبیر نمی‌شود، و بیان می‌کند: «نمایش هر بخش از شکاف سینه زن انسان که با لباس، بلوز، دامن، کتانی، لباس شنا یا لباس‌های دیگر به نمایش گذاشته می‌شود. پوشاک [مجاز است] مشروط بر اینکه آرئول به‌طور کامل یا جزئی در معرض دید قرار نگیرد.»
لینا اسکو فیلمی با عنوان آزاد کردن نوک پستان ساخته‌است که در آن به «قوانینی که علیه برهنه بودن زنان یا محدودیت در تصاویر نوک سینه‌های زن است، اما شامل مردان نمی‌شود» می‌پردازد. او در این فیلم بیان می‌کند که این نمونه‌ای از تبعیض جنسی در جامعه است.
در جوامع سنتی

نگرش نسبت به برهنه بودن به‌طور قابل توجهی در فرهنگ‌ها و در طول زمان متفاوت بوده‌است. فقدان لباس بالای کمر هم برای زنان و هم برای مردان در فرهنگ‌های سنتی آمریکای شمالی، آفریقا، استرالیا و جزایر اقیانوس آرام تا زمان ورود مبلغان مسیحی معمول بود و امروزه نیز در تعداد زیادی از فرهنگ‌های بومی معمول است. این کار همچنین در فرهنگ‌های مختلف آسیایی قبل از گسترش مسلمانان در قرن‌های ۱۳ و ۱۴ معمول بود.
در جوامع سنتی > مینوآ

در دوران مینوی میانه (۲۰۰۰–۱۶۰۰ پ) سینه‌ها با کمر باریک، شبیه به شکلی که کرست‌ها در اواخر دهه ۱۸۰۰ به زنان می‌دادند، تأکید بیشتری داشت.
در جوامع سنتی > هند

در بخش‌های خاصی از شمال هندوستان، عده‌ای از زنان (به جز در زمستان) قبل از فتح هند توسط مسلمانان، لباس بالایی نمی‌پوشیدند. زنان و مردان معمولاً در قسمت پایین‌تنه آنتریه می‌پوشیدند و به غیر از جواهرات، از کمر به بالا برهنه بودند. این فرم استاندارد لباس بود مگر اینکه زنان ساری بپوشند که در این صورت بالاتنه خود را با عبایی می‌پوشاندند.
برهنه بودن تا قرن نوزدهم یا اوایل قرن بیستم برای زنان در میان چندین جامعه جنوب هندوستان و سریلانکا معمول بود. چنین جوامعی شامل تامیل‌ها در امتداد ساحل کروماندل، تیان و دیگر مردمان در ساحل مالابار، کادار جزیره کوچین، تودا، چرومان (پولایار)، کوروبا، کوراگا، نیکوباری و اوریا بودند.
در جوامع سنتی > تایلند

در جامعه سنتی تایلند، زنان مانند مردان لباس می‌پوشیدند و تنها یک لباس پایین گشاد می‌پوشیدند در حالی که به‌طور معمول سینه آنها برهنه بود. قبل از معرفی کدهای لباس غربی، زنان تایلندی هم با لباس کامل و هم برهنه در اماکن عمومی به تصویر کشیده می‌شدند. تا اوایل قرن بیستم، زنان شمال تایلند یک دامن لوله بلند (فا سین) می‌پوشیدند که بالای کمر و زیر سینه‌هایشان که بدون پوشش بود بسته می‌شد. در اواخر قرن نوزدهم، نفوذ مبلغان مذهبی در زمان پادشاه چولالانگکورن، زنان محلی را تشویق کرد که سینه‌های خود را با بلوز بپوشانند. بین سالهای ۱۹۳۲ و ۱۹۴۲، دولت فیلد مارشال پلاک پیبولسونگگرام یک سری استانداردهای فرهنگی را صادر کرد. دستور شماره ۱۰ که در ۸ سپتامبر ۱۹۴۱ صادر شد، به مردم تایلند دستور داد که در مکان‌های عمومی «بدون لباس پوشیدن مناسب» ظاهر نشوند. لباس نامناسب شامل «عدم پوشیدن پیراهن یا پوشیدن پارچه‌های پیچیده» بود.
در جوامع سنتی > لائوس

در لائوس، هنری موهوت فرانسوی در سال ۱۸۵۸ از زنان لائوس عکسی گرفت که باکره‌ها را با سینه‌های پوشیده و زنان متأهل را با تمام سینه‌هایشان در معرض دید عموم نشان می‌داد، زیرا برهنه کردن سینه‌ها برای شیردهی غیرجنسی تلقی می‌شد.
در جوامع سنتی > اندونزی

در مجمع الجزایر اندونزی، برهنه بودن در میان مردم دایاک، جاوه و بالی اندونزی قبل از معرفی اسلام و تماس با فرهنگ‌های غربی معمول بود. در جوامع جاوه و بالی، زنان برای کار یا استراحت راحت برهنه شده بودند. در میان دایاک‌ها فقط زنان سینه بزرگ یا زنان متأهل با سینه‌های آویزان سینه‌های خود را می‌پوشاندند زیرا سینه‌هایشان در کارشان اختلال ایجاد می‌کرد.[ توضیح لازم است ]
در جوامع سنتی > خاورمیانه

در اکثر کشورهای خاورمیانه، به دلیل معیارهای اسلامی برای حیا زنانه، لااقل از آغاز اسلام (قرن هفتم)، بی‌تفاوت بودن از نظر اجتماعی پذیرفته نشده‌است. با این حال، برهنه بودن در برخی از فرهنگ‌های پیش از اسلام در عربستان، مصر، آشور و بین‌النهرین هنجار بود. تونس و مصر در میان کشورهای عربی استثنا هستند و به گردشگران خارجی اجازه می‌دهند تا در سواحل خصوصی شنا کنند.
در جوامع سنتی > آفریقا

در میان زنان هیمبا در شمال نامیبیا و هامار در جنوب اتیوپی، علاوه بر سایر گروه‌های سنتی در آفریقا، هنجار اجتماعی این است که زنان سینه برهنه باشند. برهنه بودن زنان همچنین می‌تواند جنبه مهمی از جشن‌های فرهنگی بومی را تشکیل دهد. به عنوان نمونه، در جشنواره سالانه رید دنس، دختران بالغ بین ۱۶ تا ۲۰ ساله در برابر پادشاه زولو می‌رقصند.
در جوامع سنتی > استرالیا

در سال ۲۰۰۴، پلیس استرالیا اعضای جامعه پاپونیا را از استفاده از یک پارک عمومی در شهر آلیس اسپرینگز برای تمرین یک رقص سنتی بومیان که شامل زنان برهنه است، ممنوع کرد.
در جوامع سنتی > کشور کره

در قرن شانزدهم، جئوگوری (لباس بالایی) زنان بلند، پهن بود و کمر را می‌پوشاند. طول جئوگوری زنان به تدریج کوتاه شد: تقریباً ۶۵ بود سانتی‌متر در قرن شانزدهم، ۵۵ سانتی‌متر در قرن هفدهم، ۴۵ سانتی‌متر در قرن ۱۸ و ۲۸ سانتی‌متر در قرن ۱۹، با برخی از آنها به ۱۴٫۵ کوتاه سانتی‌متر. هئوریتی (허리띠) یا ژورینمال (졸잇말) برای پوشاندن سینه‌ها استفاده می‌شد. روند پوشیدن ژئوگوری کوتاه با هئوریتی توسط gisaeng آغاز شد و به زودی به زنان طبقه بالا گسترش یافت. در میان زنان طبقات معمولی و پایین‌زاده، رویه‌ای پدید آمد که در آن سینه‌های خود را بعد از زایمان آشکار می‌کردند تا با افتخار نشان دهند که پسری به دنیا آورده‌اند.
مسافرانی مانند هری آ. فرانک آمریکایی خاطرنشان کردند که آنها «دقیقاً آن قسمتی از تنه را که زنان اکثر کشورها برای پنهان کردن آن زحمت می‌کشند، در معرض دید عموم قرار دادند».
در جوامع سنتی > اقیانوس آرام جنوبی

در اقیانوس آرام جنوبی، برهنه بودن قبل از تماس با مبلغان غربی رایج بود، اما امروزه کمتر رایج است. در قلمرو فرانسه مورئا، برهنه بودن رایج است. در جزایر مارشال، زنان به‌طور سنتی قبل از تماس با میسیونرهای غربی برهنه بودند و همچنان که در بسیاری از جامعه غربی رایج است، سینه‌های زنانه را از نظر جنسی شیئی نمی‌کنند. زنان جزیره مارشال معمولاً در موومووس خود شنا می‌کنند که امروزه از پلی استر ظریفی ساخته شده‌است که به سرعت خشک می‌شود. پوشیدن بیکینی و مایوهای یک تکه با پوشش سینه در جزایر مارشال عمدتاً در سواحل و استخرهای غربی با دسترسی محدود مانند استراحتگاه‌های خصوصی یا تأسیسات دولتی ایالات متحده در جزیره مرجانی کواجالین در موشک بالستیک رونالد ریگان دیده می‌شود. سایت تست دفاع.
در جوامع سنتی > ویتنام

در طول جنگ ویتنام، GIهای آمریکایی با مونتاگناردها، ساکنان بومی ارتفاعات مرکزی، که ستوان پیاده‌نظام AT Lawrence، زنانشان را «کاملاً در برهنگی سینه برهنه» توصیف کرد، برخورد کردند.
در جوامع سنتی > ژاپن

در جامعه سنتی ژاپن، برهنگی برهنه (هادانوگی) و برهنگی کامل (مارو هاداکا) از نظر فرهنگی و اخلاقی برای مردان و زنان، به استثنای اشراف سامورایی، پذیرفته شده بود. دیدن زنان از پیر و جوان با نیم تنه در معرض دید غیر معمول نبود. فرانسیس هال، ۱۸۶۱، چنین برخوردی را توصیف کرد: «صفحه‌های خانه برای شور و شوق تابستانی به خیابان باز است، و نیم دوجین زن، همان‌طور که دندان‌های سیاهشان نشان می‌دهد ازدواج کرده‌اند، رو به پایین دراز کشیده‌اند و به آرنج‌های خود تکیه داده‌اند. روی تشک‌ها. هر کدام لباس‌های بالایی خود را از روی شانه‌هایش انداخته و تا کمر برهنه است و این برهنگی را با بالا بردن لباس‌های پایینی خود متعادل می‌کند تا پاهایش تا ران‌هایش برهنه بماند. صورت آنها به مرکز اتاق است و پاهای آنها حاشیه یک دایره را توصیف می‌کند."
در جوامع غربی

در بیشتر جوامع غربی، پوشاندن سینه‌های دختران پس از بلوغ، به‌ویژه زمانی که در مکان‌های عمومی حضور دارند، به عنوان یک عمل تواضع، یک هنجار فرهنگی است. برخی از زنان برای آنچه که «آزادی برتر» می‌نامند، به دنبال تغییر این قوانین هستند. سختگیری آداب بسته به زمینه اجتماعی متفاوت است. برای نمونه، در رویدادهای فرهنگی خاص، هنجارها ممکن است آرام باشند، مانند جشنواره فانتزی، در مردی گراس در نیواورلئان و در کارناوال در ریودوژانیرو. همین امر ممکن است در سواحل بدون بالاتنه نیز اعمال شود.