stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
یادمان الشهید
طراحی

این سازه بر مرکز سکویی به قطر ۱۹۰ متر جایگذاری شده‌است. ارتفاع سازهٔ فیروزه‌ای گنبدی‌شکل ۴۰ متر است که از وسط به دو نصف تقسیم و هر نیمه کمی از مرکز دوراُفت (آفست) شده‌است. در بین دو نیمه گنبد یک آتش جاودان قرار داده شده‌است. جنس پوسته‌های گنبد از  گالوانیزه گرم و روی آن سرامیک فیروزه‌ای و جنس حجم از بتن مسلح است.
تاریخچه باشگاه فوتبال رئال مادرید
دوران برنابئو (۱۹۷۸–۱۹۴۳)

اراکیستاتین
د فلیپه
زوکو
مارتینز
ولاسکس
سرینا
پیری
آمارو
گروسو
خنتو (C)
ترکیب اصلی فینال جام باشگاه‌های اروپا ۱۹۶۶.
الوسنو
مارکیتو
لیمز
اتینزا
مونیوز (C)
خوزئیتو فرناندز
مارسال
زارگا
دی استفانو
ریال
خنتو
ترکیب اصلی فینال جام باشگاه‌های اروپا ۱۹۵۶.
پیش از اینکه در سال ۱۹۴۳ رئیس باشگاه شود، سانتیاگو برنابئو قبلاً وظایف بازیکن، کاپیتان تیم اول، تعمیر و نگهداری باشگاه، مدیر تیم اصلی و مدیر را در ارتباطی با باشگاه انجام داده بود که نزدیک به ۷۰ سال به طول انجامید. او مسئول بازسازی باشگاه پس از جنگ داخلی بود و بر ساخت ورزشگاه سانتیاگو برنابئو و سیوداد دپورتیوا نظارت داشت.
برنابئو همچنین باشگاه را در تمام سطوح سازماندهی دوباره کرد، به گونه‌ای که در آینده به سلسله‌مراتب عملیاتی عادی باشگاه‌های حرفه‌ای تبدیل شد، و به هر بخش و سطح باشگاه تیم‌های فنی مستقل داد و کارمندانی مانند رایموندو ساپورتا را به خدمت گرفت. علاوه بر این، تحت نظارت برنابئو، در طول دهه ۱۹۵۰، میگل مالبو، بازیکن سابق آماتور رئال مادرید، آکادمی جوانان رئال مادرید یا «کانترا» را که امروزه به نام لا فابریکا شناخته می‌شود، تأسیس کرد.
سرانجام، از سال ۱۹۵۳، برنابئو استراتژی جذب بازیکنان در کلاس جهانی از اسپانیا و خارج از کشور را آغاز کرد که برجسته‌ترین آنها آلفردو دی استفانو آرژانتینی بود. در دوران ریاست برنابئو، بسیاری از اسطوره‌ترین نام‌های رئال مادرید از جمله دی استفانو، فرانس پوشکاش، فرانسیسکو خنتو، هکتور ریال، ریموند کوپا، خوزه سانتاماریا، میگل مونیوز، آمانسیو و سانتیانا برای این باشگاه بازی کردند.
تحت هدایت برنابئو بود که رئال مادرید خود را به‌عنوان یک نیروی اصلی هم در فوتبال اسپانیا و هم در اروپا تثبیت کرد. پیش از فوت در سال ۱۹۷۸، برنابئو تقریباً ۳۵ سال رئیس باشگاه بود، که طی آن باشگاه او ۱ جام بین قاره‌ای، ۶ جام اروپا، ۱۶ عنوان لیگ، ۶ جام اسپانیا، ۲ جام لاتین و ۱ کوپا اوا دیورته را به‌دست‌آورد.
دوران مندوزا (۱۹۹۵–۱۹۸۵)

رامون مندوزا پس از دو دوره کوتاه مدت به‌عنوان مدیر و شکست لوئیز د کارلوس در زمان انتخابات، در سال ۱۹۸۵ رئیس باشگاه رئال مادرید شد و طلوع یک دوره جدید در تاریخ باشگاه را آغاز کرد.
دوران مندوزا (۱۹۹۵–۱۹۸۵) > La Quinta del Buitre

"La Quinta del Buitre" نامی بود که توسط روزنامه‌نگار ورزشی اسپانیایی، خولیو سزار ایگلسیاس، به پنج بازیکن بومی رئال مادرید که هسته اصلی تیمی بودند که در دهه ۱۹۸۰ بر فوتبال اسپانیا مسلط بودند، داد. این نام که در زبان انگلیسی به معنای "همگروه کرکس" است، از نام مستعاری که به کاریزماتیک‌ترین عضو آن، امیلیو بوتراگوئنو داده شده، گرفته شده است. چهار عضو دیگر شامل مانوئل سانچز، مارتین وازکز، میشل و میگوئل پاردزا بودند.
سانچیس و مارتین واسکز اولین کسانی بودند که برای تیم اصلی رئال مادرید بازی کردند و اولین بازی خود را در مورسیا در ۴ دسامبر ۱۹۸۳ با مربیگری آلفردو دی استفانو انجام دادند. هر دو به طرز شگفت‌انگیزی خوب بازی کردند و سانچی گل برتری بازی را به ثمر رساند. چند ماه بعد، در ۵ فوریه ۱۹۸۴، بوتراگنیو در یک بازی خارج از خانه در کادیز اولین بازی خود را انجام داد. کرکس یک حس آنی بود و دو گل زد. پاردزا در همان فصل به تیم اصلی اضافه شد و میشل در آغاز فصل بعد به تیم اصلی اضافه شد.
رئال مادرید با La Quinta del Buitre (زمانی که پاردزا در سال ۱۹۸۶ باشگاه را به مقصد ساراگوسا ترک کرد به ۴ نفر کاهش یافت)، رئال مادرید یکی از بهترین تیم‌های اسپانیا و اروپا را در نیمه دوم دهه ۱۹۸۰ داشت و از جمله، دو جام یوفا و سایرین را به‌دست‌آورد. پنج قهرمانی پیاپی اسپانیا رکورد آنها تنها به‌دلیل ناکامی آنها در فتح جام اروپا و ادامه شکست‌های مفتضحانه آنها در برابر تیم بسیار برتر میلان در آن زمان لکه‌دار شد.
مارتین وازکز در سال ۱۹۹۰ برای تورینو بازی کرد، سپس در سال ۱۹۹۲ به مادرید بازگشت و در سال ۱۹۹۵ دوباره برای دپورتیوو لاکرونیا رفت. بوتراگنیو در سال ۱۹۹۵ و میشل در سال ۱۹۹۶ باشگاه را ترک کردند و هر دو به اتلتیکو سلایا در مکزیک پیوستند.
سانچیس تنها عضو لاکوئینتا بود که تمام دوران حرفه‌ای خود را در مادرید بازی کرد. او با دو بار قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا (در سال‌های ۱۹۹۸ و ۲۰۰۰)، کاری را انجام داد که La Quinta در دوران شکوه خود نتوانسته بود به‌دست‌آورد. او در سال ۲۰۰۱ به‌عنوان آخرین عضو فعال گروه معروف در سن ۳۷ سالگی بازنشسته شد.
دوران سانز (۲۰۰۰–۱۹۹۵)

کاسیاس
هلگوئرا
کارانکا
کمپو
سالگادو
مک‌منمن
ردوندو (C)
رائول
مورینتس
آنلکا
ترکیب اصلی فینال لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۰۰.
پس از ده سال و نیم ریاست، رامون مندوزا در ۲۰ نوامبر ۱۹۹۵ استعفای غیرقابل فسخ خود را ارائه کرد. لورنزو سانز از او کناره‌گیری کرد، او به آئین‌نامه ۴۹ باشگاه مراجعه کرد تا توسط یازدهم به‌عنوان وارث مندوزا انتخاب شود. مدیرانی که پس از انتقال قدرت در هیئت مدیره ادامه یافتند. در ۲۰ مهٔ ۱۹۹۶، لورنزو سانز فابیو کاپلو را به‌عنوان سرمربی جدید رئال مادرید معرفی کرد. این مربی ایتالیایی پس از پنج فصل موفق خود در میلان (که با آنها قهرمان لیگ قهرمانان اروپا ۱۹۹۴ شد) به مادرید آمد تا جایگزین آرسنیو ایگلاسیاس شود که پس از استعفای خورخه والدانو مربی تیم را به‌طور موقت مدیریت کرد. با وجود اینکه کاپلو قهرمان لیگ شد، اما تنها پس از یک فصل، مادرید را ترک کرد و گفت که سال‌ها بعد این کار را انجام داد زیرا او آن‌طور که می‌خواست در مادرید مستقر نشد. او به میلان بازگشت.
جانشین کاپلو، یوپ هاینکس آلمانی بود که تیم را برای کسب عنوان مورد انتظار لیگ قهرمانان/جام اروپا هدایت کرد، آخرین قهرمانی این تیم در سال ۱۹۶۶ بود در فینال، که در ۲۰ مهٔ ۱۹۹۸ در آمستردام آرنا برگزار شد، مرنگه‌ها هفتمین جام برتر اروپایی خود را با گلی توسط پدراگ میاتوویچ در برابر یوونتوس فتح کردند، که برترین‌های آن شب بودند. علیرغم فتح اروپا، هاینکس در پایان سال از کار برکنار شد و خوزه آنتونیو کاماچو جایگزین او شد، که خود تنها چند ماه بعد در ژوئیهٔ ۱۹۹۸ پیش از آغاز فصل واقعی استعفا داد. این تیم سپس گاس هیدینک را به خدمت گرفت تا هدایت تیم را در دست بگیرد، اولین چالش او جام بین قاره‌ای ۱۹۹۸ بود. گل فوق‌العاده رائول در توکیو نتیجه نهایی ۲–۱ را برای لوس بلانکوس مقابل تیم برزیلی واسکو داگاما رقم زد. با این حال، هیدینک فقط پس از کمتر از یک فصل اخراج شد، و جان توشاک ولزی جایگزین او در فوریهٔ ۱۹۹۹ شد. نه ماه بعد، در طول فصل ۲۰۰۰–۱۹۹۹، توشاک نیز اخراج شد، هفتمین تغییر مربی تنها در سه سال.
رئال مادرید تحت هدایت سرمربی جدید ویسنته دل بوسکه هشتمین قهرمانی خود در جام باشگاه‌های اروپا/لیگ قهرمانان اروپا را به‌دست‌آورد. فینال که در ورزشگاه تازه‌ساخت‌شده «استاد دو فرانس» پاریس برگزار شد، میزبان اولین فینال اسپانیایی این رقابت‌ها (از جمله دورهٔ جام‌های اروپا) بود که در ۲۴ مهٔ ۲۰۰۰، مادرید را مقابل والنسیا قرار داد. رئال مادرید به راحتی والنسیا را با گل‌های فرناندو مورینتس، استیو مک‌منمن و رائول ۳–۰ شکست داد.
دوران کهکشانی/پرز (۲۰۰۶–۲۰۰۰) > ۲۰۰۰–۲۰۰۳

اطلاعات بیشتر: کهکشانی‌ها
ترکیب اولیه فینال لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۰۲
در ژوئیه ۲۰۰۰، فلورنتینو پرز به عنوان رئیس باشگاه انتخاب شد و قول داد که بدهی باشگاه را پاک کند و امکانات باشگاه را مدرن کند، هرچند وعده اصلی انتخاباتی که پرز را به پیروزی رساند، امضای قرارداد با ستاره آن زمان بارسلونا، لوئیس فیگو بود. در طول مبارزات انتخاباتی، پرز ادعا کرد که با وینگر پرتغالی به توافق رسیده است که در صورت انتخاب پرز، فیگو به برنابئو برود. در ۱۶ ژوئیه، پرز در انتخابات پیروز شد و در واقع، هشت روز بعد، پیراهن شماره ۱۰ مادرید را به فیگو دادند.
چند روز بعد، فرناندو ردوندو، بت رئال مادرید، که علناً از حریف پرز، لورنسو سانس حمایت می‌کرد، در محاصره جنجال‌ها، به غول ایتالیایی میلان فروخته شد. در تابستان سال ۲۰۰۰، رئال مادرید کلود ماکلله، آلبرت سلادس، فلاویو کونسیسائو، سزار سانچز، پدرو مونیتیس و سانتیاگو سولاری را به خدمت گرفت، اگرچه به غیر از ماکلله و کونسیسائو، بقیه پیش از انتخاب پرز امضا شده بودند. انتظارات بالا بود زیرا لوس بلانکوس فصل ۰۱–۲۰۰۰ را با احتمال کسب پنج جام آغاز کرد. با این حال، این باشگاه در اولین آزمون شکست خورد و سوپرجام اروپا ۲۰۰۰ را با نتیجه ۱–۲ از دست داد تا گالاتاسارای قهرمان جام یوفا در سال ۲۰۰۰ شود. بعداً، مصدومیت فرناندو مورینتس باعث شد رئال مادرید یک مهاجم مرکزی نداشته باشد، اما سرمربی ویسنته دل بوسکه با استفاده از گوتی فارغ‌التحصیل تیم جوانان در این نقش بداهه پردازی کرد و رئال مادرید با این کار مقابله کرد و آغاز خوبی در رقابت‌های داخلی و اروپایی خود داشت. با این حال، آنها در نیوکمپ مقابل بارسلونا ۲–۰ شکست خوردند و بعداً توسط تولدو از کوپا دل ری حذف شدند و همچنین فینال جام بین قاره‌ای را به تیم بوکاجونیورز به رهبری مارتین پالرمو و خوان رومان ریکلمه باختند.
با این وجود، رئال مادرید فرم خود را بازیافت و در اواسط ژانویه در صدر جدول لیگ قرار گرفت، موقعیتی که در راه رسیدن به قهرمانی در نهایت از آن دست نکشیدند. مادریدی‌ها نیز از مرحله گروهی دوم لیگ قهرمانان اروپا صعود کردند تا در مرحله یک چهارم نهایی به مصاف گالاتاسرای بروند. لوس مرنگس بازی رفت را در استانبول با نتیجه ۳–۲ شکست داد، اما پس از پیروزی ۳–۰ در برنابئو، بازی را به دست آورد. سپس بازی نیمه نهایی لیگ قهرمانان اروپا در فصل ۲۰۰۰–۱۹۹۹ مقابل بایرن مونیخ را تکرار کرد. با این حال، امسال رئال مادرید به فینال نرسید و در مجموع ۱–۳ به قهرمان نهایی باخت. با وجود شکست، در ۲۶ مه، مادرید با پیروزی قاطع ۵–۰ مقابل آلاوس در برنابئو، خود را قهرمان دسته اول کرد. دو گل توسط رائول و یک گل توسط گوتی، فرناندو هیرو و ایوان هلگوئرا تضمین کننده پیروزی و بیست و هشتمین قهرمانی رئال مادرید در لیگ با دو بازی مانده به پایان خواهد بود.
پس از دستیابی به توافق برای منطقه بندی دوباره و فروش سیوداد دپورتیوا، پرز در سال ۲۰۰۱ با زین‌الدین زیدان، ۲۰۰۲ رونالدو و در سال ۲۰۰۳ دیوید بکهام را به خدمت گرفت. این استراتژی که در ابتدا "Zidanes y Pavones" نام داشت، به منظور ادغام ستارگان جهان و فارغ التحصیلان تیم جوانان با هم در تیم بود. قابل بحث است که آیا این قمار نتیجه داد یا خیر، زیرا با وجود قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا و یک جام بین قاره‌ای در سال ۲۰۰۲ و به دنبال آن لالیگا در سال ۲۰۰۳، باشگاه نتوانست یک جام مهم را برای سه فصل بعدی کسب کند. خارج از زمین، سیاست زیدان و پاوونز بر اساس بهره‌برداری از پتانسیل بازاریابی بالای باشگاه در سراسر جهان، به ویژه در آسیا، منجر به افزایش موفقیت مالی شد.
دوران کهکشانی/پرز (۲۰۰۶–۲۰۰۰) > فصل ۰۴–۲۰۰۳

چند روز پس از کسب عنوان قهرمانی لیگ ۰۳–۲۰۰۲ با بحث و جدل همراه بود. اولین تصمیم بحث‌برانگیز زمانی گرفته شد که پرز سرمربی برنده ویسنته دل بوسکه را پس از اینکه مدیر ورزشی رئال مدعی شد که دل بوسکه مرد مناسبی برای این کار نیست، اخراج کرد. آنها می‌خواستند یک جوان تیم را تکان دهد. جو متحول زمانی ادامه یافت که اسطوره و کاپیتان مادرید، فرناندو هیرو، پس از اختلاف نظر با مدیریت، باشگاه را ترک کرد، همان‌طور که استیو مک منامن نیز چنین کرد. با این حال، باشگاه در پیش فصل به تور آسیا رفت و دیوید بکهام کهکشانی تازه امضا شده را معرفی کرد. پرز و مدیرانش از تمدید قرارداد کلود ماکلله با افزایش دستمزد خودداری کردند و باعث ناراحتی ماکلله شد که درخواست انتقال کرد و در نهایت به چلسی نقل مکان کرد. در روزهای پایانی نقل و انتقالات، فرناندو مورینتس نیز از این باشگاه جدا شد و به صورت قرضی به موناکو در لیگ ۱ فرانسه پیوست. رئال مادرید با سرمربی جدید کارلوس کی روش، لیگ داخلی خود را پس از پیروزی سخت مقابل رئال بتیس به آرامی آغاز کرد.
با این حال، زمانی که مادرید در خانه با نتیجه ۷–۲ مقابل رئال وایادولید پیروز شد، شک و تردیدهای تیم برطرف شد. در نیم فصل دوم، تیم به جوانان و فارغ التحصیلان آکادمی، از جمله بورخا، آلوارو مجیا، آنتونیو نونیز و خوانفران وقت بازی داد، زیرا کی روش تصمیم گرفت تیمش را به صورت چرخشی تغییر دهد. رئال مادرید همچنین در صدر گروه خود در لیگ قهرمانان اروپا قرار گرفت و پس از شکست بایرن مونیخ در مرحله یک‌هشتم نهایی با نتیجه ۲–۱ در مجموع به مرحله یک چهارم نهایی صعود کرد. با این حال، فرناندو مورینتس، مهاجم قرضی مادرید، تیمش را در مرحله یک چهارم نهایی مجازات کرد، زیرا مادرید شاهد پیشرفت موناکو در مجموع ۵–۵ از طریق قانون گل‌های خارج از خانه بود و به نیمه نهایی رفت. مادرید با این وجود فرم خود را در لیگا بالا نگه داشت و در ماه فوریه با ۸ امتیاز بالاتر از والنسیا، رده دوم جدول را پشت سر گذاشت. با این حال، یک روند ضعیف در انتظار آنها بود، زیرا آنها برای اولین بار در برنابئو در آن فصل از اوساسونا با نتیجه ۰–۳ شکست خوردند. آنها امتیازات خود را پس از پیروزی در ورزشگاه ویسنته کالدرون مقابل رقبای شهری اتلتیکو مادرید به دست آوردند، اما ناامیدی‌های بیشتری به سرعت دنبال شد. آنها پنج بازی آخر لیگ خود را در خانه به مایورکا، بارسلونا و رئال سوسیداد باختند، و همچنین در خارج از خانه در رئال مورسیا و دپورتیوو د لاکرونیا شکست خوردند. این شکست‌ها به همه تیم‌های والنسیا، بارسا و دپورتیوو اجازه داد تا از آن‌ها در جدول جهش کنند و سال را به ترتیب در صدر سه جدول به پایان برسانند، زیرا رئال فصل را با رتبه چهارم ناامیدکننده به پایان رساند. عملکرد ضعیف آنها ادامه یافت و در فینال کوپا دل ری به رئال ساراگوسا باختند. اندکی پس از پایان فصل، کی روش برکنار شد و خوزه آنتونیو کاماچو بازیکن سابق رئال مادرید جایگزین او شد.
دوران کهکشانی/پرز (۲۰۰۶–۲۰۰۰) > فصل ۰۵–۲۰۰۴

کاماچو عملکرد ضعیف تیم در دفاع را برجسته کرد و فلورنتینو پرز را متقاعد کرد که در مجموع ۴۵ میلیون یورو برای والتر ساموئل مدافع آرژانتینی و جاناتان وودگیت مدافع میانی انگلیسی از رم و نیوکاسل یونایتد به ترتیب ۴۵ میلیون یورو خرج کند، اما به دلیل اینکه پاتریک ویرا ژنرال هافبک آرسنال را به خدمت نگرفت. به جسارت او در درخواست دستمزد کهکشانی مانند حقوق لوئیس فیگو، زین‌الدین زیدان، رونالدو و دیوید بکهام. تابستان ۲۰۰۴ همچنین شاهد فروش ساموئل اتوئو، مهاجم کامرونی، که قبلاً به مایورکا قرضی شده بود، به رقیب اصلی بارسلونا فروخته شد.
علاوه بر اضافه شدن خط دفاعی، مایکل اوون مهاجم انگلیسی از لیورپول خریداری شد، اما این بازیکن هرگز در رئال مادرید مستقر نشد. تا حدودی طعنه‌آمیز، اتوئو در اولین فصل حضورش در این تیم به موفقیت‌های بزرگی با بارسلونا دست یافت. کاماچو به دلیل عملکرد ضعیف تیمش از سرمربیگری استعفا داد و ماریانو گارسیا رمون جایگزین او شد. آخرین بازی گارسیا رمون باخت در مقابل سویا بود، جایی که بارسا، قهرمان نهایی، شش امتیاز از نزدیکترین رقیب خود فاصله داشت و مادرید در رده پایین پنجم قرار گرفت. رمون پس از تعطیلات زمستانی جای خود را به واندرلی لوکزامبورگو داد، که سپس توماس گریوزن را از اورتون به خدمت گرفت تا جای خالی خط هافبک را پر کند. مادریدی‌ها نتوانستند به مرحله یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا و کوپا دل ری صعود کنند، اما تحت هدایت لوکزامبورگو، مادریدی‌ها با ۸۰ امتیاز با ۴ امتیاز کمتر از بارسلونا، سخت جنگیدند تا جایگاه دوم را کسب کنند.
دوران کهکشانی/پرز (۲۰۰۶–۲۰۰۰) > فصل ۰۶–۲۰۰۵

فصل ۰۶–۲۰۰۵ با چندین خرید جدید از جمله خولیو باپتیستا (۲۰ میلیون یورو)، روبینیو (۳۰ میلیون یورو) و سرخیو راموس (۳۰ میلیون یورو) آغاز شد. با این حال، لوکزامبورگو نتوانست فرمول مناسبی را در زمین پیدا کند، زیرا فرم ضعیف رئال مادرید ادامه یافت و پس از باخت تحقیرآمیز ۰–۳ در مقابل بارسلونا در برنابئو، به پایان رسید. لوکزامبورگو در نهایت استعفا داد و خوان رامون لوپز کارو، مدیر سابق رئال مادرید کاستیا جایگزین او شد. بازگشت کوتاهی به فرم پس از شکست در بازی اول نیمه نهایی کوپا دل ری با نتیجه ۶–۱ مقابل ساراگوسا، ناگهان متوقف شد. اندکی بعد، رئال مادرید برای چهارمین سال متوالی و این بار توسط آرسنال از لیگ قهرمانان اروپا حذف شد. در ۲۷ فوریه ۲۰۰۶، فلورنتینو پرز از ریاست باشگاه استعفا داد. رئال مادرید در نهایت موفق شد در لیگ به مقام دوم برسد اما تهدیدی جدی برای بارسلونا مدافع عنوان قهرمانی ایجاد نکرد.
دوران کالدرون (۲۰۰۹–۲۰۰۶) > فصل‌های ۰۸–۲۰۰۷ و ۰۹–۲۰۰۸

در ۲۵ اوت، رئال مادرید فصل را در دربی مقابل رقیب شهری اتلتیکو مادرید در سانتیاگو برنابئو آغاز کرد. نمایش بسیار سرگرم‌کننده‌ای از هر دو طرف بود، اما رئال موفق شد با گل‌های رائول و وسلی اسنایدر برای رئال، ۲–۱ پیروز شود، در حالی که سرخیو آگوئرو برای اتلتیکو گلزنی کرد. این یک آغاز عالی برای رئال بود، زیرا آنها مهارت نشان دادند و در حال انطباق با سبک جدیدی از بازی بودند که مدیر جدید برند شوستر معرفی کرده بود. در ۲۸ اوت، آنتونیو پوئرتا از سویا پس از سه روز بستری شدن در بیمارستان درگذشت. جام سانتیاگو برنابئو، که رئال مادرید در مورد آن در برابر اسپورتینگ سی پی تلاش می‌کرد، به افتخار پوئرتا لغو شد. در ۲ سپتامبر، رئال مادرید موفق شد با دو گل اسنایدر، یک گل از رائول، یک گل از رود فن نیستلروی و یک گل از گوتی، ۵–۰ مقابل ویارئال در ال مادریگال پیروز شود. رئال پس از اینکه آلمریا را در خانه شکست داد و پیش از کسب تساوی ۱–۱ در مقابل رئال وایادولید، با خاویر ساویولا گل تساوی را در سه دقیقه مانده به وقت پایانی به ثمر رساند، روند پیروزی خود را به ۳ افزایش داد.
چهار روز بعد، رئال بدون شکست ماند و با گل‌های رائول و یک ضربه دوچرخه شگفت‌انگیز از خولیو باپتیستا، رئال بتیس را ۲–۰ در برنابئو شکست داد. رئال به روند شکست ناپذیری خود زیر نظر شوستر ادامه داد و ختافه را ۰–۱ در خارج از خانه شکست داد تا مطمئن شود لوس بلانکوس در قله لالیگا باقی خواهد ماند.
رئال مسابقات اروپایی خود را به خوبی آغاز کرد و تیم آلمانی وردربرمن را با گل‌های رائول و فن نیستلروی ۲–۱ در خانه شکست داد و به ترتیب از المپیاکوس، وردربرمن و لاتزیو در صدر گروه خود قرار گرفت. با این حال، آنها در اولین دور حذفی مقابل رم، در مجموع ۴–۲ شکست خوردند.
در ۹ دسامبر ۲۰۰۸، اعلام شد که برند شوستر از سرمربیگری اخراج شده است و خوانده راموس، سرمربی سابق تاتنهام هاتسپور جایگزین او خواهد شد. آن فصل یکی از فاجعه‌بارترین فصل‌های تاریخ باشگاه بود: رئال در مرحله یک‌هشتم نهایی برای پنجمین بار متوالی از لیگ قهرمانان اروپا حذف شد و در مجموع ۰–۵ به لیورپول باخت و از لیگ قهرمانان کنار رفت. کوپا دل ری به تیم رده سومی رئال یونیون، و با باخت تحقیرآمیز ۲–۶ توسط بارسلونا در سانتیاگو برنابئو شرمنده شد، که تماماً قهرمانی در لیگ را برای بارسا تأیید کرد که در ادامه سه‌گانه را به دست آورد. سپس مادرید ۴ بازی آخر خود در لیگ را از دست داد تا کارزار فاجعه‌بار را متوقف کند.
دوره دوم فلورنتینو پرز (۲۰۰۹–اکنون) > موفقیت داخلی بیشتر و La Decimocuarta

زیدان برای دومین بار در ۲۷ مه ۲۰۲۱ پس از اینکه در آن فصل بدون جام بود، این تیم را ترک کرد، با بازگشت کارلو آنچلوتی به مربیگری تیم برای فصل ۲۲–۲۰۲۱. در عرصه داخلی، او دو جام از سه جام ممکن را به دست آورد، قهرمانی در لا لیگا و سوپر جام اسپانیا. به این ترتیب، آنچلوتی هر شش جام برتر موجود را در مادرید به دست آورد. در لیگ قهرمانان، مادرید یکی از به یاد ماندنی‌ترین بازی‌های تمام دوران را انجام داد، با شکست پاری سن-ژرمن، مدافع عنوان قهرمانی، چلسی، قهرمان لیگ برتر، منچستر سیتی، همه به شکل دراماتیک، و راه اندازی فینال در برابر لیورپول، که یک بار دیگر به‌طور گسترده به عنوان محبوب در نظر گرفته شد، در یک مسابقه دوباره از رویارویی خود در سال ۲۰۱۸. تک گل وینیسیوس چهاردهمین جام اروپا را برای لوس بلانکوس رقم زد، پنجمین قهرمانی آنها در ۹ سال گذشته و دومین بار یا آنچلوتی به‌عنوان سرمربی. رئال همچنین چهارمین دبل اروپایی خود را (پس از ۵۷–۱۹۵۶، ۵۸–۱۹۵۷ و ۱۷–۲۰۱۶) به دست آورد. علیرغم موقعیت رئال مادرید به عنوان پرافتخارترین تیم تاریخ جام باشگاه‌های اروپا/لیگ قهرمانان اروپا، آنها در رقابت‌های این فصل ضعیف‌تر به حساب می‌آمدند و پیش از آغاز مرحله گروهی در سپتامبر ۲۰۲۱ رتبه هفتم را بالاتر از آن نداشتند (به ترتیب، پاری سن). -ژرمن، منچسترسیتی، بایرن مونیخ، چلسی، لیورپول و منچستریونایتد). پیش از آغاز مرحله حذفی در فوریه ۲۰۲۲، آنها دوباره پس از منچسترسیتی، بایرن مونیخ، لیورپول، چلسی، پاری سن ژرمن و آژاکس در رده هفتم قرار داشتند، علاوه بر این که برای همه تیم‌هایی که با آنها روبرو شده بودند، ضعیف محسوب می‌شدند. به این ترتیب، عملکرد رئال مادرید را می‌توان یکی از غیر محتمل ترین‌ها در تاریخ مدرن لیگ قهرمانان اروپا دانست.
تیم فوتبال مادرید در سال ۱۹۰۶. این باشگاه دومین کوپا دل ری خود را در آن سال برد.
زین‌الدین زیدان (چپ) و دیوید بکهام (راست) دو کهکشانی برجسته بودند.
بازیکنان رئال مادرید قهرمانی خود در سوپرجام اسپانیا را در سال ۲۰۰۸ جشن می‌گیرند.
کریستیانو رونالدو در سال ۲۰۰۹ با ۹۴ میلیون یورو گران‌ترین خرید باشگاه بود.
بازیکنان رئال مادرید دهمین قهرمانی تاریخی باشگاه در جام اروپا / لیگ قهرمانان اروپا (لا دسیما) در سال ۲۰۱۴ را جشن می‌گیرند.
رئال مادرید، قهرمان لا لیگا ۱۷–۲۰۱۶، این عنوان را با کریستینا سیفوئنتس، رئیس انجمن مادرید جشن می‌گیرد.
اسپیروس کیپیرانو

| اسپیروس کیپیرانو | اسپیروس کیپیرانو |
| --- | --- |
کیپیرانو در ۱۹۷۸: کیپیرانو در ۱۹۷۸
دومین رئیس‌جمهور قبرس: دومین رئیس‌جمهور قبرس
دوره مسئولیت ۲۸ فوریه ۱۹۷۷ – ۲۸ فوریه ۱۹۸۸: دوره مسئولیت ۲۸ فوریه ۱۹۷۷ – ۲۸ فوریه ۱۹۸۸
پس از: ماکاریوس سوم
پیش از: گیورگیوس واسیلیو
وزیر دادگستری قبرس: وزیر دادگستری قبرس
وزیر خارجه قبرس: وزیر خارجه قبرس
رئیس مجلس نمایندگان قبرس: رئیس مجلس نمایندگان قبرس
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۸ اکتبر ۱۹۳۲ لیماسول
درگذشته: ۱۲ مارس ۲۰۰۲ (۶۹ سال) نیکوزیا (سرطان)
ملیت: قبرس
حزب سیاسی: حزب دموکرات
فرزندان: دو پسر
پیشه: رهبر حزب دموکرات (۱۹۷۶–۲۰۰۰)
تخصص: سیاستمدار
اسپیروس کیپریانو (به یونانی: Σπύρος Κυπριανού) (۲۸ اکتبر ۱۹۳۲ – ۱۲ مارس ۲۰۰۲) سیاستمدار و رئیس جمهور قبرس میان سال‌های ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۸ میلادی بود.
وی در دولت ماکاریوس سوم وزیر دادگستری و سپس وزیر خارجه گردید و در ۱۹۷۲ از این سمت کناره‌گیری کرد. در ۱۹۷۷ به ریاست جمهوری رسید و تا سال ۱۹۸۸ که از رقیبش گیورگیوس واسیلیو شکست خورد، عهده‌دار این سمت بود.
کیپریانو به دلیل ابتلا به بیماری سرطان درگذشت.
تاریخ ترکیه
امپراتوری بیزانس

بعدها امپراتوری روم به دلیل وسعت زیاد دچار مشکل شد، تا اینکه در سال ۳۹۵ میلادی امپراتور کنستانتین بزرگ شهر امپراتوری روم شرقی (کنستانتینوپل/قسطنطنیه/استانبول/اسلامبول) را پایتخت خود قرار داد؛ این اقدام مقدّمهٔ تقسیم روم به دو بخش شرقی و غربی شد. از آن پس روم شرقی یا امپراتوری بیزانس، ترکیه کنونی را در دست گرفت. در سال ۴۶۳ هجری قمری، ترکمانان مسلمان سلجوقی به فرماندهی آلب ارسلان به جنگ با امپراتوری بیزانس شتافتند و در ملازگرد، سپاه امپراتور بیزانس، رومانوس چهارم را شکست دادند. بدین ترتیب نیمهٔ شرقی ترکیه به دست سلجوقیان افتاد و زمینه برای مسلمان شدن مردم آن جا و نفوذ زبان ترکی به آن جا فراهم شد؛ ولی نیمهٔ غربی ترکیه در دست امپراتوری بیزانس باقی‌ماند.
امپراتوری عثمانی

پس از آن کوچ قبایل ترکمن مسلمان از شرق ایران به آسیای کوچک آغاز شد و این قبایل به تدریج دولتهای کوچک محلی در آنجا تشکیل دادند. یکی از مشهورترین این قبایل، قبیله «قایی» بود که در نزدیکی آنقره (آنکارا) سکونت داشتند. رهبر این قبیله به نام عثمان در سال ۶۷۸ هجری خورشیدی (۶۹۹قمری/۱۳۰۰میلادی) حکومتی تأسیس کرد که به نام خودش عثمانی خوانده شد. از آن پس تا حدود ۱۵۰ سال بعد حکومت عثمانی بیشتر آناتولی را به تصرف درآورد.
در سال‌های نخست سده نهم هجری قمری، بایزید یکم سلطان عثمانی، از تیمور لنگ شکست خورد و اسیر شد. تیمور لنگ افراد بسیاری را از ترکیه اسیر کرد تا به مناطق دیگر ببرد، ولی به درخواست خواجه علی سیاهپوش آنان را رها کرد و بدین ترتیب این افراد ناحیه شیعه‌نشین بزرگی را در کشور عثمانی به وجود آوردند و بسیاری از آنان در زمان شاه اسماعیل یکم صفوی به ایران آمدند و جزئی از قزلباش‌ها شدند.
در سال ۸۳۲ ه‍. خ (۱۴۵۳میلادی)، سلطان محمد فاتح توانست به زندگی هزار ساله امپراتوری بیزانس (امپراتوری روم شرقی) پایان دهد. فتح درخشان او، تسخیر قسطنطنیه (کنستانتین بزرگ) پایتخت بیزانس بود، که از آن پس استانبول (اسلامبول) نامیده شد. این فتح مبدأ قرون جدید در تاریخ اروپا شناخته شده‌است.
کسی که حکومت عثمانی را به امپراتوری تبدیل کرد، سلطان سلیم یکم ملقب به یاووز (مهیب) بود. وی در اوایل سده نهم هجری قمری به پادشاهی رسید. او در طول پادشاهی ۹ ساله خود شام، مصر، عراق، حجاز (غرب عربستان)، و بخش‌هایی از بالکان (در جنوب شرق اروپا) را به تصرف درآورد و خود را خلیفه مسلمانان نامید. همچنین او کتاب‌های بسیاری را از مناطق متصرف شده به‌دست آورد، که اکنون زینت بخش کتابخانه‌های ترکیه‌است. سلطان سلیم یکم در سال ۸۹۳ ه‍.خ (۹۲۰ق. /۱۵۱۴م) شاه اسماعیل یکم را در جنگ چالدران شکست داد.
اوج قدرت عثمانی در زمان سلطان سلیمان یکم (قانونی) پسر سلطان سلیم رخ داد. او مناطق بیشتری را به تصرف درآورد و حتی به محاصره وین پرداخت. او در یکی از جنگ‌هایش با شاه تهماسب صفوی، تا سلطانیه نیز پیش‌آمد. پس از او امپراتوری عثمانی رو به انحطاط گذاشت.
جمهوری ترکیه

امپراتوری عثمانی در جنگ اول جهانی از هم پاشید و مورد تهاجم بریتانیا و متحدانش واقع شد. مصطفی کمال پاشا به دلیل سازماندهی مقاومت ملی علیه دول خارجی قهرمان ملی ترکیه گردید و توانست جمهوری ترکیه را در سال ۱۳۰۲ (۱۹۲۳) بر پایه اصل جدایی دین از سیاست بنا کند و ملقب به آتاترک شد. وی خط لاتین را برای نوشتن زبان ترکی مرسوم کرد و اقدامات بسیاری را برای صنعتی و غربی شدن ترکیه انجام داد و دوره نوینی را در ترکیه به وجود آورد. او نظام جمهوری ترکیه را به صورت یک جمهوری مجلس محور (پارلمانی) تأسیس کرد و با ایجاد مجلس بزرگ میهنی ترکیه، دولت را در برابر مجلس میهنی مسئول ساخت. آتاترک مؤسس و رهبر حزب خلق جمهوری‌خواه ترکیه بود و به مدت پانزده سال و به صورت مادام العمر ریاست جمهوری ترکیه را برعهده داشت.
در دوران اقتدار آتاترک و امین و پشتیبان او عصمت اینونو که از آن به عنوان دوران تک حزبی یاد می‌شود، سیمایی از اقتدار سیاسی ملی گرایانه به نمایش گذاشته شد که ابایی از نژادپرستی و ترویج پان‌ترکیسم و به انزوا راندن اسلام و قومیت‌ها نداشت. بعد از یک دوران تک‌حزبی در سال ۱۳۲۹ (۱۹۵۰) حزب دمکرات از گروه سیاسی مخالف قدرت را به‌دست گرفت و به تعداد احزاب اضافه شد، ولی آزادی سیاسی با دوره‌هایی از کودتاهای نظامیان در سال‌های ۱۳۳۹، ۱۳۵۰ و ۱۳۵۹ شکسته شد. در سال ۱۳۵۳ ترکیه با دخالت نظامی خود علیه کودتای یونانیان در قبرس مانع از الحاق قبرس به یونان شد. در سال ۱۳۷۵ باز نیروهای نظامی دولتی را که با برنامه‌های اسلامی روی کار آمده بود، ساقط کرد. از سال ۱۳۶۳ (۱۹۸۴) تاکنون حزب کارگران کردستان و حکومت ترکیه درگیری‌های نظامی بسیاری داشته‌اند که باعث مرگ بیش از ۴۵ هزار تن گردیده‌است. ترکیه در سال ۱۳۲۵ به عضویت سازمان ملل درآمد و در سال ۱۳۳۱ به ناتو پیوست. ترکیه عضو جنبی جامعه اروپا است و اکنون با اجرای اصلاحاتی سعی در تحکیم و تقویت مردمسالاری و اقتصاد خود دارد تا بتواند مذاکرات برای عضویت در اتحادیه اروپا را آغاز نماید.
دیوار تروی؛ ۱۲۰۰ سال پیش از میلاد
کتابخانه کلاسوس در افسوس؛ سال ۱۳۵ میلادی
مسجد سلطان احمد در استانبول
پهناوری امپراتوری عثمانی
آتاترک، بنیانگذار جمهوری ترکیه