stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سعید حاجی‌میری
زندگی‌نامه

سعید حاجی‌میری متولد ۱۳۴۱ قزوین، فارغ‌التحصیل سینما از دانشکده سینما تئاتر دانشگاه هنر است. وی فعالیت هنری را سال ۱۳۵۷ با عضویت در گروه فیلم و عکس «سازمان دانشجویان مسلمان» دانشگاه پلی تکنیک تهران آغاز کرد. از دیگر فعالیت‌های وی می‌توان به عضویت در هیئت بازبینی فیلم وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی (۱۳۶۳) و مدیریت عامل مؤسسه سینمایی «سبحان فیلم» از ۱۳۶۸ تا کنون اشاره کرد.
فیلم شناسی > کارگردان

۱ - اسکادران عشق (۱۳۷۵)
۲ - آتش در خرمن (۱۳۷۰)
۳ - توهم (۱۳۶۴)
۴ - آوای غیب (۱۳۶۱)
۵ - بچه‌های دیار صفا-فیلم کوتاه (۱۳۶۰)
۶ - تاخیر-فیلم کوتاه (۱۳۶۳)
فیلم شناسی > نویسنده

۱ - توهم-سینمایی (۱۳۶۴)
۲ - آوای غیب-فیلم بلند (۱۳۶۲)
۳ - بچه‌های دیار صفا-فیلم کوتاه (۱۳۶۰)
۴ - تاخیر-فیلم کوتاه (۱۳۶۳)
۵ - خود کرده را تدبیر نیست-فیلم کوتاه (۱۳۶۵)
۶ - سوءتفاهم-فیلم کوتاه (۱۳۶۵)
۷ - ماجرای جاده-فیلم کوتاه (۱۳۶۵)
۸ - هوای کوی یار-فیلم کوتاه (۱۳۶۶)
فیلم شناسی > بازنویسی فیلمنامه (سینمایی وکوتاه)

۱ - بیداری (۱۳۸۷)
۲ - اسکادران عشق (۱۳۷۵)
۳ - تا مرز دیدار (۱۳۶۸)
۴ - انعکاس(۱۳۸۶)
۵ - پسر آدم، دختر حوا (۱۳۸۷)
۶ - سفر به شرق (۱۳۷۸)
۷ - هبوط (۱۳۷۲)
۸ - بچه‌های دیار صفا-فیلم کوتاه (۱۳۶۰)
۹ - حرکت در ایستگاه-فیلم کوتاه (۱۳۶۷)
فیلم شناسی > مشاور فیلمنامه

۱ - پسر آدم، دختر حوا (۱۳۸۷)
۲ - استشهادی برای خدا (۱۳۸۶)
۳ - انعکاس (۱۳۸۶)
۴ - پایان کودکی (۱۳۷۲)
فیلم شناسی > تهیه‌کنندگی فیلمهای سینمایی

۱ - بیداری (۱۳۸۷)
۲ - پسر آدم، دختر حوا (۱۳۸۷)
۳ - استشهادی برای خدا (۱۳۸۶)
۴ - انعکاس (۱۳۸۶)
۵ - تقاطع (۱۳۸۴-مشارکت در تهیه کنندگی)
۶ - سفر به شرق (۱۳۷۹)
۷ - اسکادران عشق (۱۳۷۵)
۸ - مرد نامرئی (۱۳۷۴)
۹ - توهم (۱۳۶۴)
۱۰ - هویت (۱۳۶۵)
۱۱ - عبور (۱۳۶۶)
۱۲ - تا مرز دیدار (۱۳۶۸)
۱۳ - در مسلخ عشق (۱۳۶۹)
۱۴ - آتش در خرمن (۱۳۷۰)
۱۵ - پایان کودکی (۱۳۷۲)
۱۶ - همه دختران من (۱۳۷۲)
۱۷ - هبوط (۱۳۷۲)
۱۸ - کوچه و موزه (۱۳۷۲)
۱۹ - لیلی با من است (۱۳۷۴)
۲۰ - چای تلخ-نیمه تمام (۱۳۸۲)
۲۱ - ماجراهای اینترنتی (۱۳۸۴-مشارکت در تهیه کنندگی)
۲۲ - آوای غیب (۱۳۶۱-فیلم بلند۱۶مم)
۲۳ - پسر زشت-فیلم بلند ویدئویی (۱۳۸۵)
فیلم شناسی > تهیه‌کنندگی سریال‌های تلویزیونی

۱ - آتش در خرمن (۱۳۷۳)
۲ - میرزا یحیی (۱۳۷۴)
۳ - لیلی با من است (۱۳۷۵)
۴ - اسکادران عشق (۱۳۷۷)
۵ - پلیس آسمانی (۱۳۸۱)
۶ - دایره تردید (۱۳۸۲)
۷ - غنچه ارغوانی (۱۳۷۵)
فیلم شناسی > مدیر تولید

۱ - در مسلخ عشق (۱۳۶۹)
۲ - تا مرز دیدار (۱۳۶۸)
۳ - عبور (۱۳۶۷)
فیلم شناسی > تدوین

۱ - استشهادی برای خدا (۱۳۸۶)
۲ - انعکاس (۱۳۸۶)
۳ - سفر به شرق (۱۳۸۰)
۴ - همه دختران من (۱۳۷۲)
۵ - آتش در خرمن (۱۳۶۹)
۶ - توهم (۱۳۶۴)
۷ - عبور (۱۳۶۶)
۸ - آوای غیب (۱۳۶۲)
۹ - بچه‌های دیار صفا-فیلم کوتاه (۱۳۶۱)
۱۰ - اسکادران عشق (۱۳۷۶-مشترک)
۱۱ - ماجراهای اینترنتی (۱۳۸۴-مشترک)
۱۲ - پسر زشت (۱۳۸۵)
۱۳ - پسر آدم، دختر حوا (۱۳۸۸)
۱۴ - بیداری (۱۳۸۹)
۱۵ - تاخیر-فیلم کوتاه (۱۳۶۳)
۱۶ - ماجرای جاده-فیلم کوتاه (۱۳۶۵)
۱۷ - خود کرده را تدبیر نیست-فیلم کوتاه (۱۳۶۵)
۱۸ - سوءتفاهم-فیلم کوتاه (۱۳۶۵)
۱۹ - حرکت در ایستگاه-فیلم کوتاه (۱۳۶۷)
فیلم شناسی > طراح صحنه

۱ - آتش در خرمن (۱۳۶۹)
۲ - توهم (۱۳۶۴)
فیلم شناسی > تیتراژ

۱ - همه دختران من (۱۳۷۲)
۲ - توهم (۱۳۶۴)
۳ - آتش در خرمن (۱۳۷۰)
۴ - بیداری (۱۳۸۸)
۵ - استشهادی برای خدا (۱۳۸۶)
۶ - انعکاس (۱۳۸۶)
۷ - سفر به شرق (۱۳۸۰)
آلینا کوشکیان

| آلینا کوشکیان | آلینا کوشکیان |
| --- | --- |
عضو سومین دوره  شورای شهر ایروان: عضو سومین دوره  شورای شهر ایروان
دوره مسئولیت - – -: دوره مسئولیت - – -
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳ اوت ۱۹۵۸ ‏(۶۶ سال) ایروان، جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان
ملیت: ارمنستان
حزب سیاسی: حزب جمهوری‌خواه ارمنستان
تحصیلات: دکتری علوم پزشکی (۲۰۰۲)
محل تحصیل: دانشگاه پزشکی دولتی ایروان
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): پزشکی
محل کار: مدیر کالج دولتی ارمنی-آمریکایی اربونی ایروان  (۱۹۹۳)
 :  
 :  
آلینا ماکسیمی کوشکیان (ارمنی: Ալինա Մաքսիմի Քուշկյան؛ انگلیسی: Alina Koushkyan؛ زادهٔ ۱۳ اوت ۱۹۵۸) پزشک و سیاستمدار اهل ارمنستان است. عضو سومین دوره شورای شهر ایروان بود.
زندگی‌نامه

وی در ۱۳ اوت ۱۹۵۸ در ایروان به دنیا آمد. وی خواهر هاروتیون کوشکیان می‌باشد. وی از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان (۱۹۸۱) فارغ‌التحصیل گشت.
یادداشت

↑  բժշկական գիտությունների դոկտոր
↑  Երևանի հայ-ամերիկյան «Էրեբունի» պետական բժշկական քոլեջ
بارسقیان

بارسقیان Բարսեղյան), یکی از نام‌های خانوادگی رایج در میان ارمنیان می‌باشد.
یوری بارسقوف
آرا بارسقیان،  بازیکن فوتبال آمریکایی
تیگران بارسقیان، بازیکن فوتبال
روبیک بارسقیان
گغام بارسقیان،  روزنامه‌نگار، شاعر، و نویسنده
هاروت بارسقیان، کشتی‌گیر
هوهانس بارسقیان (وزنه‌بردار)، وزنه‌بردار
هوهانس بارسقیان (زبان‌شناس)
سارگیس بارسقیان
ژان بارسقیان
آلکساندر بارسقیان
پیش‌نویس:آوت بارسقیان
پیش‌نویس:خیکار بارسقیان
آنی بارسقیان - پیش‌نویس:آنی بازیل
منبع

Հովակիմյան, Բախտիար (2005). Հայոց ծածկանունների բառարան (PDF). Երևան: ԵՊՀ հրատ.
Այվազյան, Հ. Մ. (2005). Ով ով է. հայեր (կենսագրական հանրագիտարան: Երկու հատորով). Vol. առաջին. Երևան: Հայկական հանրագիտարան հրատ. pp. 217–20.
Խուդավերդյան, Կոստանդին. Հայկական համառոտ հանրագիտարան (به ارمنی). Vol. 1. Երևան: Հայկական Հանրագիտարան հրատարակչություն ՊՈԱԿ. p. 448.
Armenian Soviet Encyclopedia. Vol. 2. Yerevan. p. 337.
بخش کانکر

District of چتیسگر در 23x15px|border |alt=|link= هند
| بخش کانکر | بخش کانکر |
| --- | --- |
District of چتیسگر: District of چتیسگر
بخش کانکر: بخش کانکر
Budel Mahanadi Bridge: Budel Mahanadi Bridge
موقعیت بخش کانکر در نقشه: موقعیت بخش کانکر در نقشه
مختصات: ۲۰°۱۶′۱۹″ شمالی ۸۱°۲۹′۳۵″ شرقی﻿ / ﻿۲۰٫۲۷۱۹۴°شمالی ۸۱٫۴۹۳۰۶°شرقی﻿ / 20.27194; 81.49306: مختصات: ۲۰°۱۶′۱۹″ شمالی ۸۱°۲۹′۳۵″ شرقی﻿ / ﻿۲۰٫۲۷۱۹۴°شمالی ۸۱٫۴۹۳۰۶°شرقی﻿ / 20.27194; 81.49306
ایالت: چتیسگر
Division: Bastar
Headquarters: Kanker
Tehsils: ۷
حکومت: حکومت
 • نوع: Collector - Chandan Kumar IAS Superintendent of Police - M. R. Ahire IPS Divisional Forest Officer - Aravind PM IFS
 • لوک سبها: 1 (Kanker-ST)
 • Vidhan Sabha constituencies: 1 (Kanker-ST)
مساحت: مساحت
 • Total: ۵۲۸۵ کیلومتر مربع (۲۰۴۱ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۰۱): جمعیت (۲۰۰۱)
 • Total: ۷۴۸۹۴۱
 • تراکم: ۱۴۰/کیلومتر مربع (۳۷۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۰۵:۳۰ (زمان استاندارد هند)
Major highways: N.H. -30
وبگاه: kanker.gov.in
بخش کانکر (به انگلیسی: Kanker district) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Bastar Division واقع شده‌است. بخش کانکر ۵٬۲۸۵ کیلومتر مربع مساحت و ۷۴۸٬۹۴۱ نفر جمعیت دارد.
روسو، داکوتای شمالی

مکان
| Ruso, North Dakota | Ruso, North Dakota |
| --- | --- |
شهر: شهر
State: داکوتای شمالی
شهرستان: McLean
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۲۵ مایل مربع (۰٫۶۵ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۲۵ مایل مربع (۰٫۶۵ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۲۰۸۷ فوت (۶۳۶ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۴
 • برآورد (2011): ۴
 • تراکم: ۱۶٫۰/مایل مربع (۶٫۲/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 58778
کد منطقه: 701
FIPS code: 38-69140
GNIS feature ID: 1031045
روسو(به انگلیسی: Ruso) شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴ نفر بوده‌است.
علیرضا رحیمی

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
 :  
شناسنامه: شناسنامه
نام کامل: علیرضا رحیمی
زادروز: ۱ بهمن ۱۳۳۳ (سن: ۷۰ سال)
زادگاه: اصفهان،  ایران
قد: ۱.۷۰ متر
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی: -
پُست: مدیرعامل (دوران بازیکنی: مهاجم)
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۳۵۲-۱۳۴۸: سپاهان اصفهان
باشگاه‌های حرفه‌ای: باشگاه‌های حرفه‌ای
| سال‌ها | باشگاه‌ها | بازی (گل) |
| ۱۳۶۴-۱۳۵۲ | سپاهان اصفهان | ۳۵۹ (۹۸) |
علیرضا رحیمی (زادهٔ ۱۰ اسفند ۱۳۳۳ در اصفهان) رئیس پیشین فدراسیون هندبال ایران بوده‌است. وی دارای مدرک کارشناسی ارشد در رشتهٔ تربیت بدنی می‌باشد. وی سال‌ها مدیرکل تربیت بدنی استان اصفهان بوده‌است. او از سال ۱۳۷۲ تا ۱۳۸۸ و برای دومین بار از سال ۱۳۹۵ تا ۱۳۹۷ نیز بعنوان رئیس فدراسیون هندبال ایران مشغول به کار بوده‌است و سابقهٔ نایب رئیسی کنفدراسیون هندبال آسیا و ریاست کمیته فنی هندبال ساحلی آسیا را نیز دارد. رحیمی سابقه مدیرعاملی در باشگاه سپاهان اصفهان، باشگاه پرسپولیس تهران و باشگاه راه‌آهن را در کارنامهٔ مدیریتی خود دارد. وی بازیکن بازنشسته فوتبال می‌باشد. او بیشترین گل را برای سپاهان زده است.
فوتبال حرفه‌ای > بازیکن

رحیمی فوتبالش را از تیم پایه سپاهان از سال ۱۳۴۸ شروع کرد و تا سال ۱۳۵۲ در این تیم حضور داشت. در سال ۱۳۵۲ او به تیم اصلی سپاهان دعوت شد و در جام تخت جمشید حضور داشت. او در بین سال‌های ۱۳۵۲ تا ۱۳۶۴ به مدت ۱۲ سال برای تیم سپاهان بازی کرد و برترین گلزن تاریخ  باشگاه با  ۹۸ گل و همچنین  سپاهان تنها باشگاهی است که وی در آن توپ زده است. رحیمی در سال ۱۳۶۴ و در سن ۳۰ سالگی بازنشسته شد.
فوتبال حرفه‌ای > مدیریت

پس از بازنشستگی علیرضا رحیمی در سال ۱۳۶۴ از فوتبال به عنوان بازیکن، او در سال ۱۳۶۵ به عنوان عضو کمیته فنی باشگاه سپاهان انتخاب شد و تا سال ۱۳۶۹ در این پست مشغول به کار بود.
در سال ۱۳۶۹ او به عضویت فدراسیون هندبال ایران در آمد و در سال ۱۳۷۲ به عنوان رئیس فدراسیون هندبال انتخاب شد. وی در تاریخ ۲۳ اسفند سال ۱۳۸۸ با وجود اینکه در تاریخ ۱۳ بهمن همان سال برای ۴ سال دیگر به عنوان رئیس فدراسیون هندبال انتخاب شده بود، از سمت خود استعفا کرد.
وی در تاریخ ۱۸ مرداد ۱۳۹۰ با استعفای محمدرضا ساکت، جانشین او در مقام مدیرعاملی باشگاه سپاهان شد.
در زمان مدیریت او تیم فوتبال سپاهان اصفهان به مقام قهرمانی در لیگ برتر ۹۱-۱۳۹۰ و جام حذفی ۹۲-۱۳۹۱ رسید.
در دوران مدیریت وی در سپاهان بازیکنانی نظیر برونو سزار، جواهیر سوکای، اروین بولکو، محمدرضا خلعتبری، محمد غلامی، فرشید طالبی، شهاب گردان، مجتبی جباری، یعقوب کریمی، علی حمودی، شجاع خلیل‌زاده و آرش افشین به سپاهان پیوستند و بازیکنانی چون احسان حاج‌صفی، رحمان احمدی و هادی عقیلی به این تیم بازگشتند.
در تاریخ ۲۵ شهریور ۱۳۹۲ با استعفای علیرضا رحیمی از مدیرعاملی باشگاه سپاهان نیز موافقت شد.
او از ۸ اردیبهشت ۱۳۹۳ تا ۱۹ شهریور ۱۳۹۳ از جانب هیئت‌مدیره پرسپولیس تهران، به عنوان مدیرعامل این باشگاه انتخاب شده بود.
رحیمی در تاریخ ۹ اسفند ۱۳۹۳ به عنوان مدیرعامل باشگاه راه‌آهن نیز انتخاب شد. در ۱۲ آذر ۱۳۹۴ با استعفای علیرضا رحیمی موافقت شد و او از مدیرعاملی باشگاه راه‌آهن نیز کناره‌گیری کرد.
وی در تاریخ ۱۷ اسفند ۱۳۹۵ برای چهار سال به عنوان رئیس  فدراسیون هندبال انتخاب گردید. رحیمی در تاریخ ۹ مرداد ۱۳۹۶ از سمت خود به عنوان رئیس فدراسیون هندبال استعفا داد، اما وزارت ورزش با استعفای او موافقت نکرد.
رحیمی در ۱۹ آبان ۱۳۹۶ به عنوان نایب رئیس کنفدراسیون هندبال آسیا نیز انتخاب شد.
فوتبال حرفه‌ای > فدراسیون فوتبال

علیرضا رحیمی در تاریخ ۱۵ اسفند ۱۳۹۰ در انتخابات فدراسیون فوتبال، از سوی اعضای مجمع به عنوان نمایندهٔ باشگاه‌ها عضو هیئت رئیسه فدراسیون فوتبال شد  و تا پایان دورهٔ ۴ ساله در آن سمت باقی ماند.
عناوین

لیگ برتر فوتبال ایران (۱): ۹۱-۱۳۹۰
جام حذفی فوتبال ایران (۱): ۹۲-۱۳۹۱
تیم سپاهان در جام تخت جمشید ۱۳۵۳
علیرضا رحیمی نشسته از چپ، نفر اول
برت رینولدز

| برت رینولدز | برت رینولدز |
| --- | --- |
برت رینولدز در سال ۱۹۹۱: برت رینولدز در سال ۱۹۹۱
زادهٔ: ۱۱ فوریهٔ ۱۹۳۶ لنسینگ، میشیگان، ایالات متحده آمریکا
درگذشت: ۶ سپتامبر ۲۰۱۸ (۸۲ سال) ژوپیتر، فلوریدا، ایالات متحده آمریکا
ملیت: آمریکایی
پیشه(ها): هنرپیشه، کارگردان فیلم، تهیه‌کننده فیلم
سال‌های فعالیت: ۱۹۵۸ تا ۲۰۱۸
همسر(ها): جودی کارنی (ا. ۱۹۶۳–۱۹۶۵) لونی اندرسون (ا. ۱۹۸۸–۱۹۹۳)
فرزندان: ۱
جوایز: بازیگر مکمل مرد برای فیلم شب‌های عیاشی در سال ۱۹۹۷
برت رینولدز در آوریل ۲۰۱۴
برت رینولدز (انگلیسی: Burton Leon Reynolds؛ زاده ۱۱ فوریهٔ ۱۹۳۶ - درگذشته ۶ سپتامبر ۲۰۱۸) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی از سال ۱۹۵۸ تا ۲۰۱۸ مشغول فعالیت بود.
بخشی از جوایز

کاندیدای بفتای بهترین بازیگر مکمل مرد برای فیلم شب‌های عیاشی در سال ۱۹۹۷
گزیده فیلمشناسی

از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
| سال | عنوان | نقش | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۶۹ | صد اسلحه | Yaqui Joe Herrera |  |
| ۱۹۷۲ | پلیس | Detective Steve Carella |  |
| ۱۹۷۲ | بازماندگان | Lewis Medlock |  |
| ۱۹۷۲ | آنچه همیشه می‌خواستید دربارهٔ سکس بدانید* | Sperm Switchboard Chief | Cameo |
| ۱۹۷۳ | رعد و برق سفید |  |  |
| ۱۹۷۴ | طولانی‌ترین فاصله (فیلم ۱۹۷۴) | Paul "Wrecking" Crewe |  |
| ۱۹۷۵ | بانوی خوش‌شانس | Walker Ellis |  |
| ۱۹۷۶ | فیلم صامت (فیلم) | خودش |  |
| ۱۹۷۶ | نیکلودئون | Buck Greenway |  |
| ۱۹۷۹ | شروع دوباره | Phil Potter |  |
| ۱۹۸۲ | بهترین فاحشه‌خانه کوچک در تگزاس (فیلم) | Sheriff Ed Earl Dodd |  |
| ۱۹۸۲ | بهترین دوستان | Richard Babson |  |
| ۱۹۸۳ | مردی که زن‌ها را دوست داشت | David Fowler |  |
| ۱۹۸۴ | گرمای شهر | Mike Murphy |  |
| ۱۹۸۶ | گرما | Nick Escalante |  |
| ۱۹۸۹ | همه سگ‌ها به بهشت می‌روند | Charlie B. Barkin | صداپیشه |
| ۱۹۹۲ | بازیگر | خودش | Cameo |
| ۱۹۹۶ | رقص برهنه | Congressman David Dilbeck |  |
| ۱۹۹۶ | زمان سگ دیوانه |  |  |
| ۱۹۹۶ | شهروند روث |  |  |
| ۱۹۹۷ | بین | General Newton |  |
| ۱۹۹۷ | شب‌های عیاشی | Jack Horner |  |
| ۱۹۹۹ | معما، آلاسکا | Judge Walter Burns |  |
| ۲۰۰۱ | مصمم | Carl Henry |  |
| ۲۰۰۱ | هتل | Flamenco Manager |  |
| ۲۰۰۱ | نشان هالیوود | Kage Mulligan |  |
| ۲۰۰۳ | کتابداران | Irish | Uncredited[نیازمند منبع] |
| ۲۰۰۴ | بدون پارو | Del Knox |  |
| ۲۰۰۵ | طولانی‌ترین فاصله | Coach Nate Scarborough |  |
| ۲۰۰۶ | کلاود ۹ | Billy Cole |  |
| ۲۰۰۶ | فراموشش کن |  |  |
| ۲۰۰۶ | کباب‌شده | Goldbluth |  |
| ۲۰۰۶ | پل‌های شکسته |  |  |
| ۲۰۰۷ | به نام پادشاه: داستان محاصره سیاه‌چاله | King Konreid |  |
واتیکان

| دولت‌شهر واتیکان Stato della Città del Vaticano Status Civitatis Vaticanae واتیکان | دولت‌شهر واتیکان Stato della Città del Vaticano Status Civitatis Vaticanae واتیکان |
| --- | --- |
   پرچم     نشان ملی  :    پرچم     نشان ملی  
شعار: درود بر پاپ فرانسیس: شعار: درود بر پاپ فرانسیس
سرود: صلح بهترین چیز: سرود: صلح بهترین چیز
پایتخت و بزرگترین شهر: شهر واتیکان (دولت‌شهر) ۴۱°۵۴′ شمالی ۱۲°۲۷′ غربی﻿ / ﻿۴۱٫۹۰۰°شمالی ۱۲٫۴۵۰°غربی﻿ / 41.900; -12.450
زبان(های) رسمی: ایتالیایی
زبان(های) ملی: لاتین (دوژور) ایتالیایی (دفاکتو)
حکومت: پادشاهی انتخابی (پاپ‌سالاری)
• نهاد مستقل   •  پاپ   •  وزیرخارجه   •  رئیس دولت : سریر مقدس پاپ فرانسیس پیترو پارولین جوزپه برتلو
 :  
بنیان‌گذاری: ۱۱ فوریه ۱۹۲۹
مساحت: مساحت
• کل: ۰٫۴۴ کیلومتر مربع (۰٫۱۷ مایل مربع) (۲۲۶)
• آبها (٪): ۰٪
جمعیت: جمعیت
• سرشماری : ۵۸۱ نفر (۱۹۵)
• تراکم: ۹۲۴ بر کیلومتر مربع (۲٬۳۹۳٫۱ بر مایل مربع) (۱۲)
تولید ناخالص داخلی (GDP)  برابری قدرت خرید (PPP): برآورد ۲۰۱۳ 
• کل: ۳۱۱میلیون دلار (نامعلوم)
• سرانه: ۳۴٬۷۶۶ (نامعلوم)
شاخص توسعه انسانی (۲۰۱۳): نامعلوم نامعلوم(نامعلوم)
واحد پول: یورو (EUR)
منطقه زمانی: CET
• تابستان (ساعت تابستانی): CEST
پیش‌شماره تلفنی: ۳۷۹+
کد ایزو ۳۱۶۶: VA
دامنه سطح‌بالا: .va
واتیکان (به ایتالیایی: Vaticano) (به لاتین: Vaticanae) با نام رسمی دولت‌شهر واتیکان (به ایتالیایی: Stato della Città del Vaticano) (به لاتین: Status Civitatis Vaticanae) یک کشور محصور در خشکی و دولت‌شهری مستقل است که در درون شهر رم در کشور ایتالیا جای دارد. واتیکان یک پادشاهی مطلقه و محل اقامت پاپ، رهبر کاتولیک‌های جهان و مرکز کلیسای کاتولیک است. واتیکان با مساحتی در حدود ۰٫۴۴ کیلومتر مربع، کوچک‌ترین کشور دنیا و با جمعیتی در حدود ۱۰۰۰ نفر، کم‌جمعیت‌ترین کشور مستقل دنیا نیز محسوب می‌شود.
واتیکان از سریر مقدس که نام حوزهٔ اسقف‌نشین این شهر است، متفاوت است. واتیکان دولت‌شهری مستقل است که در سال ۱۹۲۹ با توافق مقامات سریر مقدس و بنیتو موسولینی نخست‌وزیر ایتالیا بنیان نهاده شد، اما قدمت سریر مقدس به اوایل پیدایش مسیحیت می‌رسد. سریر مقدس عالی‌ترین اسقف‌نشین کلیسای کاتولیک و حکومت مرکزی کلیساهای کاتولیک به‌شمار می‌رود و در جامعهٔ بین‌المللی یک واحد مستقل واجد حاکمیت به‌شمار می‌رود که موضوع حقوق بین‌الملل است و در بسیاری از کشورها سفارتخانه و در بسیاری از سازمان‌های بین‌المللی عضویت دارد. سفرای این کشور و نمایندگان پاپ نیز به‌طور رسمی نماینده و سفیر سریر مقدس نامیده می‌شوند و نه دولت‌شهر واتیکان. همچنین مصوبات واتیکان به زبان ایتالیایی منتشر می‌شود اما اسناد رسمی سریر مقدس به زبان لاتین است. این دو واحد حتی گذرنامه‌های متفاوتی نیز صادر می‌کنند. سریر مقدس گذرنامه‌های دیپلماتیک و خدماتی را صادر می‌کند و واتیکان گذرنامه‌های عادی. کلیسای سن پیر بزرگ‌ترین کلیسای جهان است و در واتیکان قرار دارد.
تاریخ

نام واتیکان به گونه آگِر واتیکانوس در زمان جمهوری روم دربارهٔ لجنزارهای کرانه باختری رود تیبر آن سوی شهر رم به کار می‌رفت؛ جایی در میانه یانیکولوم و تپه واتیکان و مونته ماریو رو به پایین تا تپه آونتین و رو به بالا تا همریزگاه شاخابه کرمرا.
رومیان، از سر همسایگی این پهنه با وی (Veii)، شهر دشمن اهریمنی آنان، اتروسکان‌ها، همچنین دچار بودن به خیزاب‌های رود تیبر که زمین مردابی و پست واتیکان را در بر می‌گرفت، شوم دانسته و درخور زندگی نمی‌دانستند.
تاسیتوس، تاریخ‌نگار نامدار رومی دربارهٔ رویدادهای سال ۶۹ میلادی، سال چهار فرمانروا می‌نویسد: بخش بزرگی از ارتش شمالی که ویتلیوس را برای فرمانروایی به رم رساند، در گستره ناسالم آگر واتیکانوس اردو زد و دچار مرگ و میر بسیاری در این سرزمین شد. گل‌ها و ژرمن‌ها که تاب گرمای آنجا را نداشتند از روی تشنگی از رواناب‌های آن که نزدیک تیبر بود نوشیده و پیکر ناتوانشان را دچار ناتوانی افزونتری می‌ساختند.
پس از سده یکم میلادی نام دیگری جای آگر واتیکانوس را می‌گیرد. واتیکانوس دربردارنده تپه واتیکان، میدان سن پیتر کنونی و شاید ویا دلّا کونسیلیاتسیونه امروزی است.
در دوره پادشاهی روم، به‌ویژه در زمان اگریپینای بزرگتر این پهنه رونق یافت. پس از زهکشی آبهای آن، خانه‌هایی در آن ساخته شد و آگریپینا باغهایی در آن ساخت. فرزند وی، کالیگولا، در میانه باغهای مادرش میدانی برای گردونه سواران ساخت که پس از او نرون آن را به پایان رساند و به میدان نرون آوازه یافت.
کالیگولا هرم سنگیرا از هلیوپولیس در مصر برای آراستن میانه میدان گردونه سواری خود آورد و امروزه تنها بازمانده آن ساختمان در واتیکان است. در سال ۶۴ میلادی در آتش‌سوزی رم مسیحیان بسیاری کشته شدند. می‌گویند سن پیتر هم در همین میدان وارونه به چلیپا کشیده شد.
آن سوی این میدان گورستانی بود که با ویا کورنلیا از هم جدا می‌شدند. یادمان‌های خاکسپاری و آرامگاه‌ها و گورهای کوچک، همچنین مهراب‌هایی برای ایزدان دینهای گوناگون چندگانه باور در این گورستان جای داشتند که تا زمان ساخت نیایشگاه کنستانتینی سن پیتر در نیمه نخست سده چهارم میلادی بر جای مانده بودند؛ نیز نیایشگاهی برای ایزدبانوی بریگ‌ها، سیبل، و همسر وی آتیس ساخته شده بود که تا دیر زمانی پس از ساخت نیایشگاه سن پیتر بر پا بوده و کاربری داشته‌است.
بازمانده این ساخته‌ها کمابیش تا زمانی که به دستور پاپ پیوس دوازدهم در سالهای ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۱ بگونه سامان مند کاوش شدند، با هر بازسازی و نوسازی در واتیکان سر از خاک برمی‌آوردند.
در سال ۳۲۶ میلادی نیایشگاهی بر روی جایی که آرامگاه سن پیتر پنداشته می‌شد، ساخته شد.
شهر واتیکان - کوچک‌ترین کشور مستقل جهان - در ۱۱ فوریه ۱۹۲۹ طبق پیمان لاتران تأسیس شد. این عهدنامه بین «موسولینی» رئیس وقت دولت ایتالیا و پیپسی (papacy) - دفتر پاپ بالاترین قدرت کلیسای کاتولیک رم - پس از سال‌ها مجادله منعقد شد. در سال ۱۹۸۴ با کنکوردا - پیمان پاپ و دولت - عهدنامه جدیدی جایگزین شد. این عهدنامه جدید مانند عهدنامه قبلی، استقلال کامل کلیسای کاتولیک را در داخل شهر واتیکان به رسمیت می‌شناسد.
حکومت

شیوه کشورداری در واتیکان، پادشاهی مطلق گزینشی است. پاپ را گروهی از کشیشان والاجاه برمی‌گزینند و پاپ اختیار بدون مرزی در گزینش کارگزاران خود و قانونگذاری و داوری دربارهٔ رویدادهای پیش آمده دارد.
جایگاه برتر در سرپرستی شهر، پاپ اعظم است که در بالاترین جایگاه است و حق قانون‌گذاری، قضاوت و اداره دولت تنها از آنِ اوست.
به دلیل پیشینهٔ تاریخی که دارد دولت حاکم بر واتیکان ساختاری خاص و بی همتا دارد و پس از پاپ که در بالاترین رده است، دبیران رسمی منطقه مانند فرماندار و نماینده پاپ اعظم در کمیسیون اند که نه تنها این اعضا بلکه دیگران نیز از سوی شخص پاپ گزینش و با خواست وی از مقام خود برکنار می‌شوند.
از روی همین ساختار ویژه است که این شیوه پادشاهی را پادشاهی ارث ناپذیر گزینشی مطلقه و همچون گونه ای کمیاب دسته‌بندی کرده‌اند.
فرماندار شهر که در بسیاری از مواقع به عنوان رئیس‌جمهور واتیکان مطرح می‌شود، وظیفه‌ای شبیه یک شهردار یا مدیر اجرایی دارد.
نیروهای امنیتی و قضایی

واتیکان دارای چند گروه و هسته امنیتی است، یکی گارد امنیتی سوییس که نیروی ارتش آن به صورت داوطلبانه از میان شهروندان سوئیسی تشکیل شده‌است و دیگری «corpo della Gendarmeria» که نه تنها به عنوان نیروی ارتش منطقه واتیکان محسوب می‌شوند بلکه به عنوان محافظان شخصی پاپ نیز انجام وظیفه می‌کنند.
هم‌چنین واحدی به نام «پلیس واتیکان» نیز وجود دارد. شهر واتیکان دارای زندان نیست، اما در ساختمان پلیس واتیکان سه سلول وجود دارد.
واتیکان دارای سیستم قضایی جهت برخورد با تخلفات اداری روحانیون است که به «دادگاه تریبونال واتیکان» مشهور است.
جغرافیا

واتیکان که کوچک‌ترین ایالت خودمختار اروپایی محسوب می‌شود، بر روی تپه‌ای به همین نام در شمال غرب شهر بزرگ رم واقع شده و گرداگرد آن را دیواری احاطه کرده‌است تا شهر و به خصوص پاپ اعظم را از خطر حملات خارجی محافظت کند.
واتیکان کوچک‌ترین منطقه خودمختار و مستقل در جهان به‌شمار می‌رود و کل آن تنها ۴۴ هکتار است. آب و هوای مدیترانه‌ای تابستان‌های گرم و خشک و زمستان‌هایی بارانی را برای آن به ارمغان می‌آورد و مانند شهر رم درجه دمای آن متغیر است. مه و بخار پراکنده در هوای شهر که ناشی از فواره بزرگ و عظیم‌الجثه سینت پیتر باسیلیکا است نیز موجب رطوبت هوا و پراکنش دائمی قطرات آب در هوا می‌شود. این شهر کوچک اما مقتدر، تمامی نیازهای خود را برآورده می‌کند و دارای اداره پست، آتش‌نشانی، نیروهای پلیس، ایستگاه راه‌آهن، شبکه‌های نیروی برق، رستوران‌ها، بانک و شبکه انحصاری اینترنتی است.
اقتصاد

از سال ۱۹۸۱ میلادی، دربار واتیکان برای خاتمه‌دادن به حدس و گمان‌ها در مورد میزان ثروت و درآمد کلیسا، حساب‌های مالی خود را منتشر می‌کند.
بانک واتیکان در سده ۱۹ میلادی تأسیس شد، اما فعالیت خود را در شکل کنونی و تحت نام فعلی «مؤسسه آثار مذهبی» از سال ۱۹۴۲ میلادی، آغاز کرد.
امکانات شهری

واتیکان هیچ فرودگاهی ندارد و تنها یک بالگردگاه به نام بالگردگاه واتیکان دارد.
خطوط راه‌آهن ایتالیا به ایستگاه سینت پیترز متصل می‌شود و بسیاری از زائران از آن استفاده می‌کنند. خطوط متروی آن نیز در مدت ۱۰ دقیقه شهر را طی می‌کند.
در واتیکان از سیستم تلفن و پست انحصاری و کاملاً مستقل استفاده می‌شود و خطوط اینترنتی آن نیز در دسترس همه‌است.
ساختمان‌ها

واتیکان دارای کتابخانه و مجموعه‌های ارزشمند موزه است.
در گوشه جنوب غربی واتیکان، عمارت ماتر اکلسیا (Mater Ecclesiae) که قبلاً صومعه بوده، وجود دارد.
رسانه‌های گروهی

از ابزارهای تبلیغاتی واتیکان می‌توان به رادیو واتیکان و تلویزیون واتیکان و هم‌چنین وبگاه‌های مختلف اینترنتی و شبکه‌های اجتماعی وابسته به دربار واتیکان اشاره کرد. نشریه رومانو (L'Osservatore Romano) که به صورت روزانه در ایتالیا و به صورت هفتگی در انگلستان، اسپانیا، آلمان و فرانسه و ماهیانه در لهستان چاپ می‌شود، از سوی یک شرکت خصوصی تحت نظارت افراد غیر روحانی کاتولیک منتشر می‌شود، اما اطلاعات رسمی و اداری آن تحت کنترل دربار واتیکان است. در این نشریه مقالات و نوشته‌های رسمی که اطلاعات کلیسا را دربردارد باعنوان «Actapostlica sedis» درج می‌شود.
مردم

این کشور کم جمعیت‌ترین کشور جهان بوده و دارای حدود ۸۰۰ نفر جمعیت می‌باشد. از این تعداد ۴۵۰ نفر شهروند واتیکان بوده و بقیه مجوز اقامت در شهر را دارند. حدود نیمی از شهروندان واتیکان در این شهر زندگی نمی‌کنند و به مناسبت شغل خود (بیشتر به عنوان دیپلمات) در کشورهای دیگر دنیا سکونت دارند.
زبان رسمی مردم دولت واتیکان ایتالیایی است و تمام قوانین و مقررات آن به این زبان منتشر می‌شوند. زبان مکالمات روزمره هم معمولاً ایتالیایی است. اما زبان رسمی سریر مقدس لاتین و زبان دیپلماتیک سریر مقدس هم فرانسوی است. زبان اصلی گارد امنیتی آلمانی است.
دیپلماسی و سیاست خارجی

دولت واتیکان روابط دیپلماتیکی ندارد و روابط خارجی واتیکان از طریق وزارت امورخارجه سریر مقدس انجام می‌شود که نام حوزه اسقف‌نشین شهر رم و مرکز کلیساهای کاتولیک دنیاست.
واتیکان در سال ۱۹۹۰ میلادی، به معاهده حقوق کودک سازمان ملل متحد پیوست.
فرهنگ

لازم به‌ذکر است که کشور واتیکان در تعیین بسیاری از موارد فرهنگی و سیاسی جهان مسیحیّت نقش مهمی را ایفا می‌نماید و سالانه تعداد زیادی از مردم از این کشور بازدید می‌نمایند. از این جهت به صورت تخصّصی از طریق درآمد جهانگردان مذهبی سالیانه مقدار زیادی درآمد وارد این کشور می‌گردد.
شهر واتیکان به خودی خود از تاریخ فرهنگی قابل‌توجهی برخوردار است. ساختمان‌هایی چون کلیسای سن پیترو و نمازخانهٔ سیستین از زیباترین آثار هنری جهان است و آثار ارزشمندی از هنرمندان بزرگ تاریخ چون میکل آنژ و بوتیچلی را در خود جای داده‌است.
کتابخانه بزرگ شهر و مجموعه‌های ارزشمند موزه آن حاوی اطلاعات تاریخی شگرفی است که به لحاظ علمی و فرهنگی بسیار باارزشند.
در سال ۱۹۸۴ سازمان جهانی یونسکو، شهر واتیکان را در فهرست مناطق تاریخی خود ثبت کرد و تنها نمونه‌ای است که در آن کل یک کشور به‌عنوان اثری تاریخی ثبت می‌شود.
آنچه جالب توجه‌است، حضور چشمگیر مردان در شهر است زیرا ساکنان اصلی آن را مردان تشکیل می‌دهند و جمعیتی کثیر از زن‌ها در واتیکان دیده می‌شوند.
حضور گردشگران و زائران به زندگی روزانه شهر تنوع خاصی می‌بخشد و دیدار پاپ اعظم در مراسم عشای ربانی و نیز آیین مذهبی و جشن‌ها برای آن‌ها بسیار جالب است.
زبان رسمی واتیکان لاتین است و به عنوان مثال تنظیمات دستگاه‌های خودپرداز در واتیکان به زبان لاتین هم نوشته شده‌اند.
فعالیت‌های علمی

پاپ لئو سیزدهم در سال ۱۸۹۱ به‌طور رسمی «مرکز اخترشناسی واتیکان» را تأسیس کرد.
هِرم‌سنگ کلئوپاترا که کالیگولا از مصر آن را به رم آورده بود.
نمایی هوایی از میدان سنت پیتر که مرکز شهر واتیکان است.

موزه واتیکان یکی از دیدنی‌های مهم شهر واتیکان است.
اجیهالی، دوانگر

village در 23x15px|border |alt=|link= هند
| Ajjihalli | Ajjihalli |
| --- | --- |
village: village
Ajjihalli is in Davanagere district: Ajjihalli is in Davanagere district
ایالت: کارناتاکا
District: داواناگیری
Taluka s: Channagiri
حکومت: حکومت
 • نهاد: Village Panchayat
زبان‌ها: زبان‌ها
 • رسمی: زبان کانارا
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۳۰ (IST)
نزدیک‌ترین شهر: Davanagere
نماینده شهر: Village Panchayat
اجیهالی، دوانگر (به انگلیسی: Ajjihalli, Davanagere) یک روستا در هند است که در کارناتاکا واقع شده‌است.