stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
بوئینگ

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: سهامی عام
ISIN: US0970231058 
صنعت: صنایع هوافضایی صنایع جنگ‌افزاری
بنا نهاده: ۱۹۱۶
بنیانگذاران: ویلیام بوئینگ
دفتر مرکزی: آرلینگتون، ویرجینیا، ایالات متحده آمریکا
محدودهٔ فعالیت: جهانی
مدیر عامل اجرایی: دیوید کلهون
رئیس هیئت مدیره: جیمز مک‌نرنی
محصولات: هواپیماهای مسافربری هواپیماهای نظامی سامانه‌های هوافضایی سامانه‌های دفاع موشکی زهپاد
درآمد:  ۱۰۱٫۱ میلیارد دلار (۲۰۱۸)
سود خالص:  ۱۰٫۴ میلیارد دلار (۲۰۱۸)
مجموع دارایی:  ۱۱۷٫۳ میلیارد دلار (۲۰۱۸)
تعداد کارکنان: ۱۵۳٬۰۲۲ نفر (۲۰۱۸)
شرکت‌های وابسته: هواپیماهای تجاری بوئینگ بوئینگ دیفنس اسپیس اند سکیوریتی بوئینگ کپیتال لابراتوارهای اچ‌آرال
وبگاه: www.Boeing.com
بوئینگ (به انگلیسی: Boeing) شرکت صنایع هوافضایی و صنایع جنگ‌افزاری چندملیتی آمریکایی است، که در سال ۱۹۱۶ توسط ویلیام بوئینگ در شهر سیاتل ایالت واشینگتن تأسیس شد و در زمینه طراحی، توسعهٔ فناوری و ساخت هواپیماها، هواگردهای بالگردان، ماهواره‌ها، راکت‌ها، زهپادها و موشک‌ها فعالیت می‌کند.
در طول دهه‌های گذشته همواره تمرکز اصلی این شرکت بر طراحی و تولید هواپیماهای مسافربری معطوف بوده‌است. شرکت بوئینگ در سال ۱۹۹۷ با خریداری شرکت مک‌دانل داگلاس به بزرگ‌ترین شرکت هوافضای جهان تبدیل شد. این شرکت دومین شرکت صنایع دفاعی جهان پس از لاکهید مارتین می‌باشد، همچنین بزرگ‌ترین صادرکننده کالا و خدمات در ایالات متحده محسوب می‌شود.
دفتر مرکزی بوئینگ در شهر آرلینگتون، ویرجینیا قرار دارد. بخشی از سهام این کورپوریشن در بازار بورس نیویورک معامله می‌شود و جزئی از میانگین صنعتی داو جونز به‌شمار می‌آید. شرکت بوئینگ مالک ۴ شرکت تابعه هواپیماهای تجاری بوئینگ، بوئینگ دیفنس اسپیس اند سکیوریتی، بوئینگ کپیتال و گروه خدمات بوئینگ می‌باشد.
تاریخچه

مقالهٔ اصلی: تاریخ شرکت بوئینگ
مقالهٔ اصلی: تاریخ نوین شرکت بوئینگ
ویلیام بوئینگ در ماه مارس سال ۱۹۱۰ شرکت گرین وود تیمبر را تأسیس کرد و ۲ سال بعد شرکت شیپ یارد را خریداری کرد و مقدمات تأسیس یک کارخانه هواپیماسازی را فراهم نمود. ویلیام بوئینگ ابتدا در مورد صنعت چوب در دانشگاه ییل تحصیل می‌کرد و این تجربه او را در اجرای طرح‌هایش و نیز ساخت هواپیما یاری نمود. در تاریخ ۱۵ ژوئیه ۱۹۱۶ بزرگ‌ترین شرکت هواپیماسازی کنونی جهان، با سرمایه ۱۰۰ هزار دلار تأسیس شد. این در حالی بود که نخستین هواپیمای تولید شده توسط این شرکت کمتر از ۸ متر طول داشت و تا ارتفاع ۹۰۰ پایی پرواز می‌کرد. ویلیام بوئینگ در ابتدا آن را شرکت محصولات هوایی پسفیک نام نهاد و یک سال بعد نام آن را به شرکت هواپیمایی بوئینگ تغییر داد. در سال‌های اولیه فعالیت بوئینگ به ساخت هواپیماهای کوچک برای نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا اقدام نمود که این هواپیماهای کوچک با هدف ترابرد و انتقال بسته‌های پستی طراحی و ساخته می‌شدند. این هواپیماها به نام مدل سی شهرت یافتند.
در سال ۱۹۱۹ نخستین هواپیمای تجاری بوئینگ به نام بوئینگ بی-۱ به پرواز درآمد. طی دهه بعد بوئینگ درصدد تغییر استاندارد موتورهای هواپیما از سامانه خنک‌کاری با چرخه آب، به هواگرد بود و مدل ای-۴۰ را پس از اعمال این تغییرات تولید کرد. در این دهه بود که هواپیمای بمب‌افکن توسط دونالد داگلاس طراحی شد و بوئینگ شرکت دولفین را که متعلق به او بود، خریداری نمود و تولید مجموعه هواپیماهای جنگنده را نیز در دستور کار خود قرار داد. در سال ۱۹۲۹ بوئینگ اقدام به خریداری چند شرکت بزرگ هواپیماسازی نمود، که عبارت بودن از: پرت اند ویتنی، هامیلتون استاندارد، ووت و یونایتد ایر ترانسپورت. در سال ۱۹۳۰ هواپیمای بوئینگ مدل بی-۱-ای با ۴ سرنشین، سپس مدل بوئینگ-۸۰ با ۱۲ سرنشین به پرواز درآمد. گرچه هم‌زمان با رشد و رونق شرکت در سال ۱۹۳۴ به دلیل قانونی که به تصویب رسیده بود، ویلیام بوئینگ سهم خود را فروخت و این شرکت را رها کرد، اما همچنان تا پایان عمر به ارائه مشاوره به شرکت بوئینگ ادامه داد. در سال ۱۹۳۷ هواپیمای مسافربری بوئینگ ۳۰۷ ساخته شد، که در زمان خود انقلابی در عرصه هواپیماهای تجاری به‌شمار می‌آمد. این هواپیما قادر بود تا ارتفاع ۶ هزار پایی پرواز نماید. در خلال جنگ جهانی دوم شرکت بوئینگ اقدام به تولید انبوه بوئینگ بی-۱۷ فلایینگ فورترس و بمب افکن مدل بوئینگ بی-۲۹ نمود. ۱۵ سال بعد نیز بمب‌افکن پیشرفته بی۵۲ طراحی و ساخته شد. در همان سال (۱۹۵۷) نخستین هواپیمای مجهز مسافربری مدل ۷ به عنوان بوئینگ ۷۰۷ به بازار عرضه شد. طی دهه بعد مدل‌های بوئینگ ۷۲۷، بوئینگ ۷۳۷ و بوئینگ ۷۴۷ نیز یکی پس از دیگری به بازار ترابری هوایی جهان ارائه شدند. در این سال‌ها بوئینگ در ساخت موشک و فضاپیماها نیز وارد شده بود و با سازمان فضایی آمریکا (ناسا) همکاری نزدیک داشت. در سال ۱۹۷۴ پس از تجربه ساخت موفق آپولو، سفینه مارینر ۱۰ ساخته و به ناسا تحویل داده شد. در سال ۱۹۹۰ بوئینگ ۷۳۷ با فروش ۱٫۸۳۲ فروندی، به عنوان پرفروش‌ترین هواپیمای جهان مطرح شد، در حالی که بوئینگ در سال‌های پیش و پس از آن، به طراحی و ساخت و عرضه مدل‌های بوئینگ ۷۵۷، بوئینگ ۷۶۷، بوئینگ ۷۷۷ و در سال ۲۰۰۵ بوئینگ ۷۸۷ پرداخت.
حوزه فعالیت

بوئینگ نخستین و بزرگ‌ترین شرکت هواپیمایی جهان در ساخت هواپیماهای تجاری و دومین شرکت بزرگ در ساخت سامانه‌های دفاعی جهان است. حوزه فعالیت بوئینگ محدوده گسترده‌ای از سامانه‌ها، محصولات و خدمات فضایی و تجهیزات دفاعی را در زمینه طراحی، تولید و پشتیبانی هواپیماهای تجاری، جنگنده‌ها، بمب‌افکن‌ها، موشک‌ها، فضاپیماها، ماهواره‌ها، جنگ‌افزارها و فناوری‌های مختلف نظامی و دفاعی در برمی‌گیرد.
۵ حوزه اصلی فعالیت بوئینگ:
شرکت هواپیماهای تجاری بوئینگ (هواپیماهای تجاری)
بوئینگ دیفنس اسپیس اند سکیوریتی (سامانه‌های دفاعی یکپارچه)
گروه مهندسی، فناوری و عملیات بوئینگ
شرکت بوئینگ کپیتال (خدمات سرمایه‌گذاری)
گروه خدمات بوئینگ
حوزه فعالیت > هواپیماهای تجاری

عمده‌ترین محصولات تجاری در این زمینه، خانواده هواپیماهای مسافربری سری ۷ از ۷۰۷ تا ۷۸۷ است. حدود ۱۲ هزار هواپیمای تجاری یعنی مسافربری و ترابری در جهان وجود دارد، که ۸۵٪ آن‌ها، متعلق به شرکت آمریکایی بوئینگ است.
حوزه فعالیت > سامانه‌های دفاعی

طراحی، مونتاژ و پشتیبانی سامانه‌های دفاعی و تولید انواع بالگردها و جنگنده‌های نظامی در این حوزه قرار می‌گیرد.
حوزه فعالیت > مهندسی، فناوری و عملیات

گروه مهندسی، فناوری و عملیات، شرکت بوئینگ، یک پشتوانه قوی، برای سازمان فضایی آمریکا است، که در جهت طراحی و ساخت و عملیات شاتل‌های فضایی و ایستگاه بین‌المللی فضایی، فعالیت می‌کند.
به‌طور کلی این حوزه، از واحدهای کسب و کار بوئینگ، پشتیبانی می‌کند و استراتژی رشد را در جهان با فراهم آوردن افراد، فناوری‌ها، فرایندها و عملکردهای مناسب، در زمان مناسب و مکان مناسب در سطح شرکت، فراهم می‌آورد.
حوزه فعالیت > سرمایه‌گذاری

شرکت سرمایه‌گذاری بوئینگ، در جهت فراهم آوردن و تسهیل عملیات بانکی و پشتوانه واحدهای کسب و کار اصلی، در زمینه تجاری و دفاعی، تأسیس شده‌است.
حوزه فعالیت > گروه خدمات

گروه خدمات بوئینگ، به واحدهای کسب و کار بوئینگ امکان می‌دهد، تا بر رشد سودآور تمرکز کنند؛ چرا که تمامی خدمات زیرساختی، شامل: خدمات تسهیلاتی، پرسنلی، جذب و استخدام، برنامه‌های رفاهی، ایمنی، آتش‌نشانی، عملیات کارگاهی، ترابری و نظیر آن را، فراهم می‌سازد.
مدل مدیریتی

رهبری و توسعه شرکت، جزء ارزش‌ها و فعالیت‌های اصلی شرکت بوئینگ است. در مدل مدیریتی شرکت بوئینگ بر پیشبرد عملکرد، از طریق رشد و توسعه بهره‌وری و رهبری تأکید شده‌است.
شرکت بوئینگ دارای یک مرکز رهبری است، که رویکرد توسعه رهبری، در آنجا مُدون شده، سپس عرضه می‌شود. این رویکردها، عبارت است از:
نهادینه‌سازی ارزش‌های بوئینگ و فرهنگ یکپارچه شرکت
تمرکز بر مهارت‌های کسب‌وکار
پشتیبانی اهداف استراتژیک کسب‌وکار، از طریق آموزش، مربی‌گری و ارزیابی عملکرد
انجام اقدامات چالشی در کسب‌وکار، اخذ و تحلیل بازخورد در مرکز رهبری
فروش

شرکت بوئینگ در سال ۲۰۰۷ با فروش ۶۱٫۵ میلیارد دلاری و سود ۲٫۲ میلیارد دلاری، در جایگاه ۲۸ در فهرست فرچون ۵۰۰ از پانصد شرکت برتر جهان، قرار داشت. بخش فروش هواپیماهای بوئینگ، بیش از ۹۰ کشور را پوشش می‌دهد. ۷۰٪ هواپیماهای تجاری تولید شده به خارج از ایالات متحده فروخته می‌شود. ۷۵٪ هواپیماهای تجاری جهان نیز توسط بوئینگ تأمین می‌گردد. حدود نیمی از فروش این شرکت به حوزه هواپیماهای تجاری برمی‌گردد. شرکت بوئینگ با ۲۲ هزار تأمین‌کننده جهانی، قرارداد دارد، همچنین به عنوان بزرگ‌ترین پیمانکار سازمان فضایی آمریکا محسوب می‌شود.
منابع انسانی

بیش از ۱۵۹ هزار نفر از کارکنان این شرکت در ایالات متحده آمریکا و ۷۰ کشور دیگر فعالیت می‌کنند. از این شمار حدود ۴۰٪ در بخش هواپیماهای تجاری، ۴۴٪ در بخش سامانه‌های دفاعی و بقیه در دیگر حوزه‌ها اشتغال دارند. شرکت بوئینگ جامع‌ترین و بزرگ‌ترین آموزش‌های هوایی را چه در زمینه تعمیر و نگهداری و چه کارکنان پرواز، در بازار هواپیماهای ۱۰۰ صندلی و بالاتر، ارائه می‌دهد.
منابع انسانی > کارکنان بر پایه محل

شمار کارکنان شرکت بوئینگ اکنون بیش از ۱۷۰ هزار نفر برآورد شده‌است. جدول زیر که شمار کارکنان این شرکت را در هر یک از ایالت‌هایی که بوئینگ در آن‌ها شعبه فروش یا کارخانجات تولیدی دارد، نشان می‌دهد. این فهرست در سال ۲۰۰۶ تنظیم شده‌است.
| کارکنان بر پایه محل فعالیت | کارکنان بر پایه محل فعالیت |
| --- | --- |
آریزونا: ۴٬۷۴۶
کالیفرنیا: ۳۰٬۰۱۲
کانزاس: ۳٬۱۷۵
میزوری: ۱۶٬۲۸۲
پنسیلوانیا: ۴٬۷۹۳
تگزاس: ۵٬۱۵۲
واشینگتن: ۶۶٬۱۸۵
دیگر نقاط: ۲۵٬۵۹۳
مجموع: ۱۵۵٬۹۳۸
منابع انسانی > استخدام

در جدول زیر شمار کارکنان بوئینگ، در بخش‌های مختلف، با توجه به ساختار سازمانی این شرکت، مشخص شده‌است. این جدول ظرفیت هر بخش یا شرکت تابعه بوئینگ را مشخص می‌نماید.
| کارکنان بر پایه ساختار سازمانی | کارکنان بر پایه ساختار سازمانی |
| --- | --- |
هوانوردی: ۵۴٬۱۴۹
خدمات مالی: ۱۳۱
ارتباطات: ۵۰۶
سامانه‌های دفاعی: ۷۵٬۹۵۵
مهندسی و فناوری: ۱۲٬۲۲۸
گروه خدمات مشترک: ۱۱٬۸۰۹
ستاد مرکزی: ۱٬۲۸۹
دیگر بخش‌ها: ۲
مجموع: ۱۵۵٬۹۳۸
مدیریت ارشد > مدیرعامل

مدیرعامل کنونی شرکت، جیمز مک‌نرنی است و از سال ۲۰۰۱ به عنوان عضو هیئت مدیره و از ۲۰۰۵ به عنوان مدیرعامل بوئینگ، مشغول به کار شده‌است. سابقه مدیریتی مک‌نرنی، بسیار درخشان است. او همچون بنیان‌گذار شرکت، ویلیام بوئینگ، دانش‌آموخته دانشگاه ییل است و مدرک ام‌بی‌ای را، از دانشگاه هاروارد اخذ کرده‌است.
وی ۱۹ سال در جنرال الکتریک مشغول به کار بود و پیش از پیوستن به بوئینگ، مدیرعامل شرکت ۳ام بود. او کارکنان را منبع اصلی قدرت بوئینگ می‌داند و بر این باور است، که دیدگاه‌های متنوع آنان، در تولید نوآورانه محصولات به شرکت کمک می‌کند؛ شرکتی که همه با تعهد بر توسعه مستمر در آن گردآمده‌اند.
مدیریت ارشد > هیئت‌مدیره

اکنون (۲۰۱۴) هیئت‌مدیره شرکت بوئینگ از افراد زیر تشکیل شده‌است.
دریاسالار ادموند پی. جیامباستیانی
جان اچ. بیگز
جان بریسون
لیندا کوک
ویلیام ام. دالی
آرتور دی. کالینز جونیور
لینوود ام. کوبرن
کنت ان. دوبرستین
جان مک‌دانل
مایک اس. زافیروفسکی
سوزان سی. شواب
فهرست هواپیماهای مسافربری > بویینگ ۷۰۷

بویینگ ۷۰۷-۱۰۰
بویینگ ۷۰۷-۳۰۰
بویینگ ۷۲۰
فهرست هواپیماهای مسافربری > بویینگ ۷۱۷

بویینگ ۷۱۷-۲۰۰
بویینگ ۷۱۷-۳۰۰
فهرست هواپیماهای مسافربری > بویینگ ۷۲۷

بویینگ ۷۲۷-۱۰۰
بویینگ ۷۲۷-۲۰۰
فهرست هواپیماهای مسافربری > بویینگ ۷۳۷

بویینگ ۷۳۷ اورجینال
بویینگ ۷۳۷–۱۰۰
بویینگ ۷۳۷–۲۰۰
بویینگ ۷۳۷ کلاسیک
بویینگ ۷۳۷–۳۰۰
بویینگ ۷۳۷–۴۰۰
بویینگ ۷۳۷–۵۰۰
بوئینگ ۷۳۷ نسل بعدی
بویینگ ۷۳۷–۶۰۰
بویینگ ۷۳۷–۷۰۰
بویینگ ۷۳۷–۸۰۰
بویینگ ۷۳۷–۹۰۰
بویینگ ۷۳۷-۹۰۰ئی‌آر
بویینگ ۷۳۷ مکس
بویینگ ۷۳۷ مکس ۷
بویینگ ۷۳۷ مکس ۸
بویینگ ۷۳۷ مکس ۹
بویینگ ۷۳۷ مکس ۱۰
فهرست هواپیماهای مسافربری > بویینگ ۷۴۷

بویینگ ۷۴۷–۱۰۰
بویینگ ۷۴۷–۲۰۰
بویینگ ۷۴۷–۳۰۰
بویینگ ۷۴۷–۴۰۰
بویینگ ۷۴۷–۸
بویینگ ۷۴۷اس‌پی
بویینگ ۷۴۷-۴۰۰ئی‌آر
فهرست هواپیماهای مسافربری > بویینگ ۷۵۷

بویینگ ۷۵۷–۲۰۰
بویینگ ۷۵۷–۳۰۰
فهرست هواپیماهای مسافربری > بویینگ ۷۶۷

بویینگ ۷۶۷–۲۰۰
بویینگ ۷۶۷–۳۰۰
بوئینگ ۷۶۷-۳۰۰ئی‌آر
بویینگ ۷۶۷–۴۰۰
فهرست هواپیماهای مسافربری > بویینگ ۷۷۷

بویینگ ۷۷۷–۲۰۰
بویینگ ۷۷۷-۲۰۰ئی‌آر
بویینگ ۷۷۷-۲۰۰ال‌آر
بویینگ ۷۷۷–۳۰۰
بویینگ ۷۷۷-۳۰۰ئی‌آر
بویینگ ۷۷۷اف (باری)
بویینگ ۷۷۷–۹ (۷۷۷ایکس)
فهرست هواپیماهای مسافربری > بویینگ ۷۸۷

بویینگ ۷۸۷–۸
بویینگ ۷۸۷–۹
بویینگ ۷۸۷–۱۰
نگارخانه

هواپیمای بویینگ ۷۴۷ سنگاپور ایرلاینز
هواپیمای بویینگ ایکس-۴۵
.
دو مدل قدیمی و جدید از هواپیمای بوئینگ بی-۵۲ در آشیانه ادوارد ای‌اف‌بی ناسا
یک فروند بوئینگ ۷۴۷ آمریکایی، در حال سوخت‌رسانی به یک فروند بوئینگ ۷۴۷ ایرانی (دهه ۱۹۷۰)
هواپیماهای تجاری تولید شده توسط بوئینگ
ساختمان ۱۰۵ بوئینگ، واشینگتن
ناسا ایکس-۴۳ هواپیمای بدون سرنشین مافوق صوت
هواپیمای طراحی شده در سال ۲۰۱۱ بوئینگ
ایستگاه فضایی اس‌تی‌اس-۱۳۴، ساخته‌شده توسط بوئینگ
ساختمان بوئینگ، در شهر ریدلی پارک
آدریان دیوید هیو بیوار

آدریان دیوید هیو بیوار (به انگلیسی: Adrian David Hugh Bivar)، (۱۹۲۶–۲۰۱۵) (اختصاری A. D. H. Bivar) استاد بازنشسته افتخاری ایران‌شناسی دانشکده مطالعات شرقی و آفریقایی در دانشگاه لندن است. به‌عنوان یک سکه‌شناس و باستان‌شناس، او تخصص ویژه‌ای در شناسایی نشان‌ها و سکه‌های ساسانی و کوشانی، سنگ‌نگاره‌ها، و تاریخچه‌شناسی و نشان‌شناسی میترائی‌گری، تاریخ شاهنشاهی اشکانی و ادبیات فارسی میانه داشت. او از نویسندگان جلد سوم تاریخ ایران کمبریج است.
لوبوس میشل

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
نام اصلی:  لوبوس میشل
زاده:  ۱۶ مهٔ ۱۹۶۸ ‏(۵۶ سال) ستروپکو، چکسلواکی
داخلی: داخلی
| سال‌ها |  لیگ |  |  |
|  |  اسلواکی |  |  |
لوبوس میشل 
(به اسلواکی: Ľuboš Micheľ) از داوران سرشناس فوتبال و اهل اسلواکی است. این داور در لیست بهترین داوران قرن بیست ویکم در رده ششم جای دارد.
این داور قضاوت بازی معروف بین لیورپول و چلسی را در نیمه نهایی لیگ قهرمانان برعهده داشته که تیم لیورپول با گل معروف به گل روح به فینال راه یافت.
همچنین قضاوت فینال لیگ قهرمانان سال ۲۰۰۸ را برعهده داشته‌است. هم‌اکنون مدیر باشگاه باشگاه فوتبال پائوک می‌باشد.
جوزف پلچینسکی

| جوزف پلچینسکی | جوزف پلچینسکی |
| --- | --- |
پلچینسکی در سانتاباربارا: پلچینسکی در سانتاباربارا
زادهٔ: ۱۶ مهٔ ۱۹۵۴ وایت پلاینز، نیویورک
درگذشت: ۲ فوریهٔ ۲۰۱۸ (۶۳ سال) سنتا باربارا، کالیفرنیا
ملیت: آمریکایی
محل تحصیل: مؤسسه فناوری کالیفرنیا دانشگاه کالیفرنیا، برکلی
شناخته‌شده برای: معرفی D-branes
جوایز: مدال دیراک (۲۰۰۸) جایزه دنی هینمن در فیزیک ریاضی (۲۰۰۷) جایزه پیشگامان علم در فیزیک بنیادی (۲۰۱۷)
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): فیزیک
محل کار: دانشگاه کالیفرنیا، سانتا باربارا مؤسسه کاولی در فیزیک نظری
استاد راهنما: استنلی ماندلشتام
 :  
جوزف پلچینسکی (به انگلیسی: Joseph Polchinski) (زادهٔ ۱۶ مه ۱۹۵۴ – درگذشتهٔ ۲ فوریه ۲۰۱۸) یک فیزیک‌دان نظری بود که روی نظریه ریسمان کار می‌کرد. وی مدرک کارشناسی و دکترای خود را به ترتیب از کالتک و برکلی دریافت کرد و پس از طی دوره‌های پسادکترا در آزمایشگاه ملی شتاب‌دهنده اسلاک و دانشگاه هاروارد، به عنوان استاد در دانشگاه تگزاس در آستین از سال ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۲ مشغول به کار بود. از سال ۱۹۹۲ به دانشگاه کالیفرنیا، سانتا باربارا پیوست و نیز به عضویت مؤسسه کاولی در فیزیک نظری در سانتا باربارا درآمد.
وی نگارندهٔ کتاب دوجلدی مشهور نظریه ریسمان است. پلچینسکی در سال ۲۰۰۸ به خاطر کارهایش در نظریه ابرریسمان، به همراه کامران وفا و خوان مارتین مالداسنا موفق به دریافت مدال دیراک شد. از دست‌آوردهای او در فیزیک نظری می‌توان به معرفی D-braneها در نظریه ریسمان اشاره کرد.
پلچینسکی در تاریخ ۲ فوریه ۲۰۱۸ به دلیل سرطان مغز درگذشت. او خاطرات خود را چند ماه قبل از درگذشت، هنگامی که در بیمارستان بستری بود تحت عنوان خاطرات یک فیزیک‌دان نظری منتشر کرد.
کتاب‌ها

Polchinski, Joseph (1998a), String Theory Vol. I: An Introduction to the Bosonic String, Cambridge University Press, ISBN 0-521-63303-6
Polchinski, Joseph (1998b), String Theory Vol. II: Superstring Theory and Beyond, Cambridge University Press, ISBN 0-521-63304-4
Polchinski, Joseph (2017), Memories of a Theoretical Physicist. زندگی‌نامه.
هیروکی ساکای

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Hiroki Sakai
زادروز:  ۱۲ آوریل ۱۹۹۰ ‏(۳۴ سال)
زادگاه:  کاشیوا، چیبا، ژاپن
قد:  ۱٫۸۴ متر (۶ فوت ۰ اینچ)
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  Auckland
شمارهٔ پیراهن:  ۲
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۳–۲۰۰۸:  کاشیوا ریسول
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۲ |  باشگاه فوتبال کاشیوا ریسول |  ۵۱ |  (۲) |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۶ |  باشگاه فوتبال هانوفر ۹۶ |  ۹۲ |  (۲) |
| ۲۰۱۶–۲۰۲۱ |  باشگاه فوتبال المپیک مارسی |  ۱۴۵ |  (۱) |
| ۲۰۲۱–۲۰۲۴ |  باشگاه فوتبال اوراوا رد دایموندز |  ۶۹ |  (۵) |
| ۲۰۲۴– |  Auckland FC |  ۰ |  (۰) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۱–۲۰۱۲ |  Japan U۲۳ |  ۱۷ |  (۲) |
| ۲۰۱۲–۲۰۲۲ |  تیم ملی فوتبال ژاپن |  ۷۴ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ نوامبر ۲۰۲۲.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ دسامبر ۲۰۲۲:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ نوامبر ۲۰۲۲.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ دسامبر ۲۰۲۲
هیروکی ساکای (به انگلیسی: Hiroki Sakai) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است که در پست مدافع بازی می‌کند.
وی در تاریخ ۲۳ مه ۲۰۱۲ میلادی اولین بازی ملی‌اش را انجام داد. در ۷۴ بازی ملی حضور داشت و ۱ گل به ثمر رسانده است.
افتخارات

قهرمانی لیگ قهرمانان آسیا به همراه باشگاه فوتبال اوراوا رد دایموندز و بالا بردن جام قهرمانی به عنوان کاپیتان
جوی کراولی

| Joseph Crowley | Joseph Crowley |
| --- | --- |
عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از ایالت نیویورک حوزهٔ حوزه انتخابیه چهاردهم نیویورک: عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از ایالت نیویورک حوزهٔ حوزه انتخابیه چهاردهم نیویورک
متصدی: متصدی
آغاز به کار  January 3, 2013: آغاز به کار  January 3, 2013
پس از: کارلین مالنی
پیش از: Incumbent
عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از ایالت نیویورک حوزهٔ حوزه انتخابیه هفتم نیویورک: عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از ایالت نیویورک حوزهٔ حوزه انتخابیه هفتم نیویورک
دوره مسئولیت January 3, 1999 – January 3, 2013: دوره مسئولیت January 3, 1999 – January 3, 2013
پس از: Thomas Manton
پیش از: نیدیا ولازکواز
Member of the New York State Assembly from the 30th district: Member of the New York State Assembly from the 30th district
دوره مسئولیت 1987–1998: دوره مسئولیت 1987–1998
پس از: Ralph Goldstein
پیش از: Margaret Markey
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۶ مارس ۱۹۶۲ ‏(۶۲ سال) نیویورک, ایالت نیویورک
حزب سیاسی: حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا
همسر(ان): Kasey Nilson
اقامتگاه: کویینز, نیویورک, ایالت نیویورک
محل تحصیل: Queens College
پیشه: Political assistant
جوی کراولی (به انگلیسی: Joe Crowley) نمایندهٔ حوزه انتخابیه چهاردهم نیویورک از حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا در مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا است که برای نخستین‌بار در ۴ ژانویه ۱۹۹۹ میلادی به‌عضویت این مجلس درآمد.
شیر سوزنی

تصویر شماتیک از عملکرد یک شیر سوزنی.
شیر سوزنی (به انگلیسی: Needle valve) گونه‌ای از شیرهای صنعتی هستند که در آن از یک قطعه سوزنی شکل که به وسیله رزوه‌های طراحی شده بر روی آن حرکت می‌کند، جریان سیال را کنترل می‌کند.این دسته از شیرها در مسیرهایی عمدتاً نصب می گردند که قرار است در این مسیر کار کنترل دبی جریان انجام پذیرد.
مگان نیکول

| مگان نیکول | مگان نیکول |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۱ سپتامبر ۱۹۹۳ ‏(۳۱ سال) هیوستون، ایالات متحده آمریکا
ژانر: موسیقی پاپ
پیشه(ها): خواننده-ترانه‌پرداز، هنرپیشه
ساز(ها): صدا، گیتار، پیانو
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۰–اکنون
ناشر(ان): هیوم رکوردز! بدبوی رکوردز
مگان نیکول (انگلیسی: Megan Nicole؛ زادهٔ ۱ سپتامبر ۱۹۹۳) یک خواننده-ترانه‌پرداز و هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به همیشه تابستان اشاره نمود.
ایری-سو-الدور

| Aire-sur-l'Adour | Aire-sur-l'Adour |
| --- | --- |
Former market place: Former market place
کشور: فرانسه
ناحیه: نوول-آکیتن
دپارتمان: لاند
بخش: Mont-de-Marsan
کانتون: Aire-sur-l'Adour
کمون: Aire-sur-l'Adour
حکومت: حکومت
 • شهردار(2008–2014) : Robert Cabe
مساحت۱: ۵۸ کیلومتر مربع (۲۲ مایل مربع)
جمعیت (2008)۲: ۶٬۰۹۲
 • تراکم: ۱۱۰/کیلومتر مربع (۲۷۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان اروپای مرکزی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کد آماری/کد پستی: 40001 /40800
ارتفاع: ۶۸–۱۷۶ متر (۲۲۳–۵۷۷ فوت)  (avg. ۸۰ متر یا ۲۶۰ فوت)
۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) ۲: ۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) ۲
ایری-سو-الدور (به فرانسوی: Aire-sur-l'Adour) یک کامین در فرانسه است که در Canton of Aire-sur-l'Adour واقع شده‌است.
خصوصیات

ایری-سو-الدور ۵۸ کیلومترمربع مساحت و ۶٬۰۹۲ نفر جمعیت دارد و ۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آنتونی سیلینگ

| آنتونی سیلینگ Antoni Szylling | آنتونی سیلینگ Antoni Szylling |
| --- | --- |
زاده: ۳۱ اوت ۱۸۸۴ پوونگاو-برامورا
درگذشته: ۱۷ ژوئن ۱۹۷۱ (۸۶ سال) مونترآل
سال‌های خدمت: ۱۹۱۴–۱۹۳۹
درجه: سرلشکر
یگان: لشکر ۲۳ پیاده‌نظام لهستان، لشکر ۲۸ پیاده‌نظام لهستان، لشکر ۸ پیاده‌نظام لهستان، و سپاه کراکوف
جنگ‌ها و عملیات‌ها: جنگ جهانی اول، جنگ لهستان-شوروی، و تهاجم به لهستان
نشان‌ها:      
آنتونی سیلینگ (۳۱ اوت ۱۸۸۴ – ۱۷ ژوئن ۱۹۷۱) ژنرال لهستانی است که در کنار ویکتور تومه و استانیسواو ماچک موفق‌ترین فرماندهان نیروی زمینی لهستان در طول تهاجم آلمان به آن کشور در سال ۱۹۳۹ شناخته می‌گردند.
پیش از تشکیل لهستان

سیلینگ در پوونگاو-برامورا متولد شد و از دوران نوجوانی عضو واحد رزمی حزب سوسیالیست لهستان بود. او مسئول چندین خانه امن بود که ضمن پناه دان به نیروهای شورشی در آن‌ها روزنامه‌های مخفی و اسلحه انبار شده بودند. نهایتاً او توسط مقامات روسیه دستگیر شد و یک ماه نیم را در ارگ ورشو به زندان گذراند و پس از آن ضمن ممنوعیت تحصیل در دانشگاه به دو سال خدمت سربازی در ارتش روسیه فرستاده شد (۱۹۰۷–۱۹۰۵). پس از بازگشت از سربازی او توانست از مدرسه عالی کشاورزی ورشو مدرک کشاورزی را دریافت کرده و ضمن ازدواج به کار در یک مزرعه بپردازد. با شروع جنگ جهانی اول در ۱۹۱۴ او را برای خدمت فراخواندند.
دوران جمهوری دوم لهستان

در طول سال‌های جنگ او تا درجه سرگردی ارتقا پیدا و سپس توسط نیروهای آلمانی به اسارت گرفته شد. با پایان جنگ و تأسیس لهستان، سیلینگ در سال ۱۹۱۹ به نیروی زمینی لهستان پیوست و در جنگ لهستان-شوروی فرماندهی هنگ ۴۴ پیاده‌نظام را به عهده داشت. در سال ۱۹۲۲ او درجه سرهنگی را دریافت کرد و سپس به خواست خود بازنشست گشت.
در سال ۱۹۲۵ سیلینگ بار دیگر به خدمت فراخوانده شد. در طی سال‌های بعد او فرماندهی لشکر ۲۸ پیاده‌نظام لهستان را در ورشو، لشکر ۲۳ پیاده‌نظام لهستان در کاتوویتسه و لشکر ۸ پیاده‌نظام لهستان را در دژ مودلین به عهده داشت. در ۱۹۲۷ سیلینگ به درجه سرتیپی رسید و در سال ۱۹۳۷ با عنوان بازرس ویژه ارتش به سیلزی منتقل گشت.
جنگ جهانی دوم

در هنگام تهاجم آلمان به لهستان در سال ۱۹۳۹ سیلینگ به فرماندهی سپاه کراکوف انتخاب گشت که محور اصلی دفاع لهستان بود. وظیفه این سپاه ایجاد تأخیر در مقاومت نیروهای آلمانی به سمت شرق از طریق شمال کوه‌های کارپات و دفاع از ناحیه صنعتی سیلزی علیا بود. این سپاه شامل ۴ لشکر پیاده‌نظام (لشکر ۶، ۷، ۲۳ و ۲۵)، دو لشکر پیاده‌نظام کوهستانی (لشکرهای ۲۱ و ۲۲)، یک تیپ کوهستانی، یک تیپ سواره‌نظام موتوریزه و یک تیپ سواره‌نظام عادی بود. این نیرو جنوب‌غربی‌ترین سپاه لهستان بود که در شمال آن سپاه ووچ و در جنوب شرق آن سپاه کارپاتی عمل می‌کردند.
در همان روزهای ابتدایی آغاز نبرد سپاه ووچ که در شمال سپاه کراکوف بود در اثر عملیات سریع آلمانی‌ها در هم شکسته شد و سپاه کراکوف تحت حملات سپاه چهارم آلمان به فرماندهی ژنرال ویلهلم لیست قرار گرفت. سیلینگ مجبور بود برای آنکه جناحین خود را حفظ کند از روز ۲ سپتامبر عقب‌نشینی را آغاز نماید. در شرایط بحرانی دیگر نیروهای لهستانی، سیلینگ که یک فرمانده با تجربه بود با عقب‌نشینی قدم به قدم و پرهیز از درگیر جدی با نیروهای آلمانی که توان به وضوح بیشتری داشتند توانست خود را به لوبلین رسانده و تلاش‌های متعدد نیروهای آلمان جهت محاصره را ناکام بگذارد. در ۱۹ سپتامبر نیروهای سپاه کراکوف در کنار نیروهای سپاه لوبلین که فرماندهیشان را تادئوس پیسکور در دست داشت وارد نبرد توماشوف لوبلسکی شدند. نیروهای لهستانی که تحت فرماندهی پیسکور قرار داشتند نتوانستند خطوط دفاعی آلمان را بشکنند و اکثر نیروهای لهستانی و دو ژنرال آن‌ها محاصره و در ۲۰ سپتامبر تسلیم شدند.
پس از جنگ

سیلینگ که اکنون برای دومین بار در طول زندگیش اسیر نیروهای آلمانی گشته بود در افلگ هفت-آ مورناو نگهداری می‌گشت. این اردوگاه در ۳۰ آوریل ۱۹۴۵ توسط نیروهای آمریکایی آزاد گشت و سیلینگ که اکنون قصد نداشت به لهستان در دست کمونیست‌ها برود پس از مدتی زندگی در فرانسه و بریتانیا در ۱۹۴۷ به کانادا رفت و در آنجا بار دیگر ازدواج کرد. او بقیه عمرش را در یک مزرعه نزدیک به مونترآل زندگی کرد و در ۱۷ ژوئن ۱۹۷۱ درگذشت. سیلینگ را در سن-سووور، کبک دفن کردند.
افتخارات

لژیون دونور (شوالیه)
نشان افتخار تولد لهستان
صلیب دلاوری (لهستان)
صلیب لیاقت (لهستان)
مسجد جامع اصفهان
مسجد جامع

مقالهٔ اصلی: مسجد جامع
مسجد جامع، عبادتگاه مسلمانان، محل برگزاری نماز جماعت و نماز جمعه و مکان گردهمایی‌های سیاسی، اجتماعی و آموزشی است. در شهرسازی مسلمانان مسجد جامع در مرکز شهر بنا می‌شود. نام مسجد جامع به برپایی نماز جمعه در آن اشاره دارد و بزرگی و وسعت آن هیچ دخلی در نامش نداشته‌است. پس از ظهور اسلام، محمد مسجدی را در مدینه پایه‌گذاری کرد که مسجد النبی نام گرفت و مقر رئیس حکومت و مسجد اصلی بود و دیگر مساجد برای عبادت و تعلیم انتخاب شده‌بودند. این مسجد الگوی اصلی مسجد جامع در تمدن اسلامی بوده‌است.
احتمال دارد نخستین بار از زمان عمر بن خطاب یا علی بن ابی‌طالب از خلفای راشدین این نام برای این مساجد به کار برده شده باشد. در فتوحات اولیه، مساجد را بسیار کوچک و به همان شیوهٔ مسجد النبی می‌ساختند. اعراب معتقد بودند هیچ‌چیز مثل مسجد نمی‌تواند وحدت مسلمانان را حفظ کند. مساجد اولیه با سقفی از حصیر و چوب پوشانده می‌شد و دیواری گلی آن را دربرمی‌گرفت. به مرور زمان و با گسترش شهرها، مساجد تغییر شکل دادند. معماران ایرانی از خشت و آجر برای ساخت دیوارها و سقف استفاده کردند و به مرور زمان ایوان‌ها، طاق‌های چشمه‌ای، جرزها، ستون‌ها و… به بنای مساجد اضافه شد.
بنا بر نظر هانری کربن، مسجد پرستشگاهی زمینی در مقابل پرستشگاه آسمانی است و در واقع این محل مکان ارتباط میان آسمان و زمین را فراهم می‌کند.
در معماری مساجد ایرانی، در میان صحن، حوض آبی قرار دارد که تصویری از آسمان، که همان پرستشگاه مثالی است، در آن پدیدار می‌شود و کاشی‌های گنبد را نمایان می‌کند. مساجد دارای ۴ ایوان هستند که در امتداد ۴ افق هم قرار دارند.