stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
چایکسن

| چایکسن | چایکسن |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور:  ایران
استان: استان آذربایجان شرقی
شهرستان: شهرستان مرند
بخش: بخش مرکزی شهرستان مرند
دهستان: دهستان هرزندات غربی
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۱۲۲
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
چایکسن یک روستا در ایران است که در دهستان هرزندات غربی واقع شده‌است. چایکسن لال 1220نفر جمعیت دارد.
لوئی بریل

| لوئی بریل | لوئی بریل |
| --- | --- |
زادهٔ: ۴ ژانویه ۱۸۰۹ پاریس، فرانسه
درگذشت: ۶ ژانویه ۱۸۵۲ (۴۳ ساله) پاریس، فرانسه
مدفن: پانتئون، پاریس
ملیت: فرانسوی
پیشه(ها): معلم، نوازنده
دوره: قرن نوزدهم میلادی
همسر: ندارد
فرزندان: ندارد
والدین: سیمون- رنه و …
لوئی برَیْ (به فرانسوی: Louis Braille)؛ (۴ ژانویه ۱۸۰۹ – ۶ ژانویه ۱۸۵۲) مربی و معلم اهل فرانسه و مخترع یک سیستم خواندن و نوشتن برای استفاده نابینایان بود. سیستم او با نام خط بریل به‌طور گسترده‌ای در دنیا توسط نابینایان برای خواندن و نوشتن استفاده می‌شود.
نابینایی

لوئی بریل در سال ۱۸۰۹ در دهکده کوچکی در نزدیکی پاریس به دنیا آمد. پدرش زین‌ساز بود و لوئیس هم از همان کودکی دوست داشت مثل پدرش باشد، اما سه ساله بود که به دلیل فرورفتن درفش سوزنی[نوعی ابزار کار شبیه پیچ گوشتی با سر سوزنی] به هنگام بازی در کارگاه پدرش چشمش آسیب دید. نخست کم بینا و سپس از هر دو چشم نابینا شد.
لوئی هیچ‌وقت پیامدهای ناشی از این حادثه را قبول نکرد و همیشه معتقد بود که او هم می‌تواند مثل هر انسان عادی دیگری زندگی کند. او با کمک و راهنمایی یک کشیش محلی آرام آرام به سوی تحصیل سوق داده شد و تصمیم گرفت برای فراگیری خواندن و نوشتن خانه و خانواده‌اش را ترک کند و به مؤسسه نابینایان پاریس برود.
اختراع خط بریل

خواندن و نوشتن با حروف برجسته برای نابینایان بسیار مشکل و وقت گیر بود و از همان ابتدا لوئی به صورت شبانه‌روزی تلاش می‌کرد که سیستم خواندن و نوشتنی درست کند که قابل دسترسی برای تمام نابینایان باشد و سرانجام در سن ۱۵ سالگی با الهام از تاسی که یادگار پدرش بود و با اصلاح و مناسب سازی خط ابداعی یک نظامی فرانسوی(کاپیتان شارل باربیه)توانست الفبای شش نقطه‌ای خود را اختراع کند که موسوم به خط بریل گشت.
ابداع لوئی نخست با مخالفت مسؤولین مدرسه نابینایان پاریس روبرو شد و به خاطر سخت‌گیری‌های مقامات دولتی اختراع بریل تأیید نشد و بودجه‌ای به آن تعلق نگرفت. با این حال لوئی تسلیم نشد و به راه خود برای آموزش خواندن و نوشتن به نابینایان و همچنین تبدیل کتاب‌ها به خط ابداعی خودش ادامه داد. اما بعدها با یاری معاون مدرسه خط بریل به‌طور رسمی به جهان معرفی گردید.
لوئی در سن بیست سالگی به عنوان معلم در مؤسسه نابینایان پاریس شروع به کار کرد و شاگردان مؤسسه همگی به فراگیری خواندن و نوشتن با استفاده از خط ابداعی لوئیس بریل پرداختند. خطی که امروزه در سرتاسر دنیا به عنوان خط بریل شناخته شده‌است.
لوئی بریل خط خودش را به نگارش نت موسیقی و ریاضیات هم بسط داد و در کنار فعالیت‌هاش در مؤسسه نابینایان موسیقی‌دان قابلی هم شد که در کلیساهای پاریس در روزهای یکشنبه به نواختن ارگ می‌پرداخت. او درضمن نوازنده ویولنسل خیلی خوبی هم بود.
بیماری و مرگ

لوئی بریل در میانه راه زندگی با بیماری سل روبرو شد که به خاطر شرایط بد زندگی در مؤسسه نابینایان بود و سر انجام او در ۴۳ سالگی، در ۶ ژانویه ۱۸۵۲ میلادی در پاریس چشم از جهان فروبست.
لوئی بریل عمر کوتاه اما بسیار پرثمری داشت و با اختراع خودش زندگی میلیون‌ها انسان در سرتاسر دنیا را عوض کرد. خط ابداعی بریل بیش از شصت سال بعد از مرگش به عنوان خط رسمی نابینایان شناخته شد؛ و پس از گذشت صد سال از زمان مرگش اختراع بریل از طرف دولت فرانسه به رسمیت شناخته شد و جسد وی از دهکده‌اش به پانتئون، آرامگاه بزرگ مردان تاریخ فرانسه انتقال داده شد و در کنار بزرگانی همچون ولتر، ویکتور هوگو، امیل زولا و دیگر بزرگان به خاک سپرده شد.
هوسپ تر-آستواتساتوریان

| هوسپ تر-آستواتساتوریان | هوسپ تر-آستواتساتوریان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹ مه [سبک قدیمی: ۱ مه] ۱۸۸۶ شوشی، فرمانداری الیزابت‌پل، امپراتوری روسیه
درگذشت: ۱۹ ژوئیهٔ ۱۹۳۸ (۵۲ سال) ایروان، جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان
ملیت: ارمنستان
محل تحصیل: hy:Շուշիի ռեալական ուսումնարանدانشگاه ترابری سن پترزبورگ
جوایز:   (۲)
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): مهندسی قدرت
محل کار: نیروگاه برق‌آبی کاناکر نیروگاه برق‌آبی زوراکتدانشگاه ملی پلی‌تکنیک ارمنستانانستیتو تحقیقاتی پروژه آبی شعبه ارمنستان
 :  
هوسپ آندریی تر-آستواتساتوریان (ارمنی: Հովսեփ Անդրեյի Տեր-Աստվածատրյան؛  زادهٔ ۱ مهٔ ۱۸۸۶ - درگذشته ۱۹ ژوئیهٔ ۱۹۳۸) مهندس اهل ارمنستان بود. وی بنیانگذار صنعت برق آبی در ارمنستان است.
زندگی‌نامه

وی در ۱۹ مه [سبک قدیمی: ۱ مه] ۱۸۸۶ در شوشی به دنیا آمد و از hy:Շուշիի ռեալական ուսումնարան و دانشگاه ترابری سن پترزبورگ (۱۹۱۲) فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار و نشان لنین شده است. وی (ژوئن) ۱۹۳۷ بازداشت شد در ۱۹ ژوئیهٔ ۱۹۳۸ در سن ۵۲ سالگی در زندان شهر ایروان درگذشت (اعدام شد). در سال ۱۹۵۴ پس از مرگش وی به اعاده حیثیت شد.
یادداشت

↑  Քանաքեռի ջրաէլեկտրակայան
↑  Հիդրոնախագիծ գիտահետազոտական ինստիտուտի հայկական բաժանմունք
نگارخانه

نیروگاه برق آبی هوسپ تر-آستواتساتوریان، کاناکر
دور کوریگالزو

| 0 | 1 |
| --- | --- |
زیگورات دور کوریگالزو: زیگورات دور کوریگالزو
موقعیت در عراق: موقعیت در عراق
مکان: استان بغداد، عراق
منطقه: میان‌رودان
گونه: سکونتگاه
تاریخ: تاریخ
ساخته‌شده: اواخر سده ۱۵ (پیش از میلاد)
دور کوریگالزو یا عقرقوف، نام پایتخت کاسی‌ها بود.
موقعیت

این شهر در ۳۰ کیلومتری غرب بغداد میان رودهای دجله و فرات قرار داشت؛ و در امتداد خط مرزی آهکی شرق و غرب میان دو رود دجله و فرات واقع شده‌است.
تأسیس

دور کوریگالزو توسط کوریگالزوی یکم، پادشاه کاسی بابل در قرن ۱۴ پیش از میلاد به وجود آمد و پس از سقوط سلسلهٔ کاسیان بابل رها شد.
احتمال می‌رود که این زیگورات در اوایل قرن ۱۴ پیش از میلاد یا اواخر قرن ۱۵ پیش از میلاد ساخته شده‌است.
حمدالله مستوفی گوید: «تل عقرقوف کیکاوس ساخت بعضی او را نمرود شمارند آن‌را به سبب آن ساخت که چون ابراهیم را در آتش انداخته بود آنجا بر رفت...»
اهمیت

این شهر در طول حاکمیت کوریگالزو، به عنوان پایتخت بابل و کاسی‌ها یا حداقل به عنوان یک شهر مهم در تمام آن دوران بود.
دور کوریگالزو به‌طور مداوم تا سقوط سلسلهٔ کاسی بابل، در اواخر قرن ۱۲ پیش از میلاد، یک شهر با اهمیت استراتژیک و بازرگانی بود.
وجه تسمیه

پیشوند دور- به معنای «قلعه» است. در حالی که نام کاسی سلطنتی کوریگالزو نام مؤسس این شهر بود (کوریگالزوی یکم).
زیگورات عقرقوف

زیگورات عقرقوف یک زیگورات در شهر دور کوریگالزو است که به رغم گذشت زمان زیاد از تأسیس آن، به خوبی ظاهر خود را حفظ کرده‌است. ارتفاع این زیگورات حدود ۵۲ متر است. این زیگورات میان قرن‌های ۱۵ و ۶ پیش از میلاد (حتی بعد از سقوط سلسله) فعال بود. در زمانی که حتی این شهر رها شده بود. این زیگورات، تنها زیگورات مهم فعال در دورهٔ بابل نو نیز بود. در حد فصل قرون ۹ و ۱۴ میلادی، از این زیگورات به عنوان یک محل برای کفن و دفن اعراب نیز استفاده می‌شد.
خطرات

تا قرن گذشته این شهر در معرض سیلاب‌های فصلی بود.
سایت آبی

یک سایت آبی در غرب این شهر وجود داشت که بوسیلهٔ کانال ئیسا که با کانال پتی انیلیل مرتبط بود به آب‌های فرات متصل بود.
پژوهش‌ها

پژوهش‌ها دربارهٔ این شهر از سال ۱۸۱۱ میلادی آغاز شد. در سال ۱۸۳۷ توسط فرانسیس راودون مورد بازدید و بررسی قرار رفت. در همان سال نام عقرقوف (که بعدها باعنوان: عَکِرکوف، عَگِرکوف یا عَکَرکوف) نامگذاری شد. نام دور کوریگالزو نیز توسط هنری راولینسون کشف و شناسائی شد.
پژوهش‌ها > حفاری‌ها

حفاری‌ها از سال ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۵ توسط طاها باقر و سیتون لوید با یک حفاری مشترک توسط اداره کل باستانی استان‌های عراق و دانشکدهٔ باستان‌شناسی بریتانیا در دور کوریگالزو انجام شد. بیش از ۱۰۰ قرص صورتی در آنجا پیدا و به موزهٔ ملی عراق تحویل داده شد.
حفاری‌ها شامل زیگورات عقرقوف، معبد دور کریگالزو و بخشی از کاخ کوریگالزوی دوم بود. اداره کل امور باستانی در عراق در دههٔ ۱۹۷۰، برخی از حفاری‌ها را در اطراف زیگورات به عنوان بخشی از یک پروژهٔ بازسازی تحت نظر صدام ادامه داد.
زیگورات عقرقوف در سال ۱۹۱۵
مجد عزت الچربجی

| مجد عزت الچربجی | مجد عزت الچربجی |
| --- | --- |
مجد الچربجی، جایزه بین‌المللی زنان شجاع ۲۰۱۵: مجد الچربجی، جایزه بین‌المللی زنان شجاع ۲۰۱۵
زادهٔ: ۱۹۸۱ داریا، سوریه
ملیت:  سوریه
پیشه: کنشگر
شناخته‌شده برای: دریافت کننده جایزه بین‌المللی زنان شجاع ۲۰۱۵
مجد عزت الچربجی (به عربی: مجد عزت الشربجي؛ زاده ۱۹۸۱) فعال صلح اهل سوریه است. وی برای کار خود در دفاع از زنان و حقوق بشر در سوریه، در سال ۲۰۱۵ جایزه بین‌المللی زنان شجاع را از وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا دریافت کرد.
در دوران بهار عرب و شروع اعتراضات مردمی در سوریه، او سازماندهی یک اعتصاب برای آزادی زندانیان سیاسی را بعهده داشت. به دلیل فعالیت‌هایش توسط پلیس دستگیر شد. علیرغم جراحاتش بهنگام دستگیری در زندان نیز به فعالیت‌های صلح آمیز خود ادامه داد. او ۱۵۰ زن بازداشت شدهٔ را متقاعد کرد تا به اعتصاب غذا دست بزنند تا رژیم مجبور شود برای آنها دادگاه تشکیل داده و روند قضایی داشته باشند. در نهایت، اعتصاب غذا او به همراه ۸۳ زندانی به یک زندان دیگر در دمشق در کنار سایر زندانیان سیاسی قرار گرفتند. در دادگاه در دادگاه دستگیر شد. او به همراه ۳ فرزندش به لبنان تبعید شده‌اند.
سارق (فیلم ۱۳۵۴)

| سارق | سارق |
| --- | --- |
کارگردان: محمدکریم رکنی
تهیه‌کننده: جمشید شیبانی
نویسنده: محمدکریم رکنی
بازیگران: منوچهر وثوق هاله علی میری سالومه اکبر جنتی شیرازی
موسیقی: آرشام قهرمانیان
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۵۴
مدت زمان: ۸۱ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
سارق فیلمی به کارگردانی و نویسندگی محمدکریم رکنی محصول سال ۱۳۵۴ است.
خلاصه داستان

مسلم، پس از آزاد شدن از زندان، با دوستانش عباس جن‌گیر و تقی تماس می‌گیرد...
بازیگران

منوچهر وثوق
هاله
علی میری
سالومه
اکبر جنتی شیرازی
محمود تهرانی
خشایار
نریمان شیری فرد
علی آزاد
هما بختیار
احمد معینی
دانمارک در المپیک تابستانی ۱۹۸۸

یونیفورم ملی‌پوشان دانمارک در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۸
دانمارک در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۸ که در شهر سئول برگزار شد، کاروان دانمارک با ۷۸ ورزشکار در این رقابت‌ها شرکت کرد و موفق به کسب ۴ مدال (۲ طلا، ۱ نقره، ۱ برنز) شد. در جدول رتبه‌بندی توزیع مدال‌ها، دانمارک در ردهٔ ۲۳ مسابقات قرار گرفت.
بی‌قرار (فیلم ۱۳۷۳)

| بی‌قرار | بی‌قرار |
| --- | --- |
کارگردان: مجید قاری‌زاده
تهیه‌کننده: علی ترابی روح اله خوشکام داریوش بابائیان
نویسنده: بهروز خلجی فریبا طایفه حسینی
بازیگران: ابوالفضل پورعرب مرجانه دلدارگلچین عبدالرضا آشتیانی وحید شیخ‌زاده نگین صدق‌گویا جمشید مشایخی
موسیقی: آندره آرزومانیان
فیلم‌بردار: عظیم جوانروح
تدوین‌گر: مهدی رجاییان
شرکت تولید: شکوفا فیلم
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۷۳
مدت زمان: ۹۰ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
بی‌قرار فیلمی ایرانی به کارگردانی مجید قاری‌زاده و نویسندگی بهروز خلجی و فریبا طایفه حسینی ساختهٔ سال ۱۳۷۳ است.
بازیگران

ابوالفضل پورعرب
مرجانه دلدارگلچین
عبدالرضا آشتیانی
وحید شیخ‌زاده
نگین صدق‌گویا
جمشید مشایخی
شماره ۱۰ خیابان داونینگ

| شماره ۱۰ خیابان داونینگ | شماره ۱۰ خیابان داونینگ |
| --- | --- |
fa (in English: Expected satiety): fa
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
شهر یا شهرک: شهر وست‌مینستر لندن، اس‌دبلیو۱
کشور: بریتانیا
مختصات: ۵۱°۳۰′۱۲″شمالی ۰°۰۷′۴۰″غربی﻿ / ﻿۵۱٫۵۰۳۳۹۶°شمالی ۰٫۱۲۷۶۴۰°غربی﻿ / 51.503396; -0.127640
مستاجرین کنونی:  کی‌یر استارمر (نخست‌وزیر بریتانیا)  لری (موش گیر ارشد دفتر کابینه)
پایان: ۱۶۸۴؛ ۳۴۰ سال پیش (۱۶۸۴-خطا: زمان نامعتبر}})
طراحی و ساخت: طراحی و ساخت
معمار: کنتون کوس
وبگاه: وبگاه
gov.uk : gov.uk 
 بنای فهرست‌شده – رتبه I:  بنای فهرست‌شده – رتبه I
نام رسمی: ۱۰، خیابان داونینگ اس‌دبلیو۱
تاریخ ثبت: ۱۴ ژانویه ۱۹۷۰
شماره ثبت: ۱۲۱۰۷۵۹
 :  
 :  
نخست وزیر مارگارت تاچر و رییس جمهور آمریکا رونالد ریگان در شماره ۱۰ خیابان داونینگ در ۱۹۸۲.
شمارهٔ ۱۰ خیابان داونینگ (به انگلیسی: ‎10 Downing Street) خانه و دفتر کار رسمی نخست‌وزیر و مرکز دولت پادشاهی در کشور بریتانیا است. این ساختمان در پلاک ۱۰ در خیابان داونینگ در منطقه شهری وست‌مینستر در لندن قرار دارد.
آدرس این ساختمان احتمالاً شناخته‌شده‌ترین آدرس در بریتانیا و یکی از مشهورترین آدرس‌ها در دنیا است.[نیازمند منبع]
ویژگی‌ها

ساختمان شماره ۱۰ در خیابان داونینگ قدمتی ۳۰۰ ساله دارد و دارای یکصد اتاق است. خانه نخست‌وزیر در بخش خصوصی مسکونی آن در طبقه سوم، و آشپزخانه آن در زیرزمین قرار دارند. دیگر بخش‌های ساختمان به صورت اتاق‌های ملاقات، سالن‌های کنفرانس، سالن‌های پذیرایی رسمی و واحدهای اداری مربوط به امور دولتی است. نخست‌وزیر در این ساختمان کار می‌کند و از همین دفتر کارمندان دولت، میهمانان رسمی و فرستادگان خارجی را به حضور می‌پذیرد.
ساختمان شماره ۱۰ دارای یک حیاط اندرونی و یک تراس در سمت پشت ساختمان است که مشرف به باغی به مساحت نیم جریب (۲۰۰۰ متر مربع) است. این ساختمان در مجاورت پارک سنت جیمز و در نزدیکی کاخ وست‌مینستر و کاخ باکینگهام قرار دارد.
پانویس و منابع

"تاریخچه ساختمان" (به انگلیسی). وبگاه رسمی نخست‌وزیری بریتانیا.
ایل بوربور

ایل بوربور از ایلات لر است که امروزه در سراسر این کشور پراکنده‌شده‌است. از مناطق سکونت بوربورها می‌توان به آذربایجان، ورامین، گرمابسرد دماوند، خراسان شمالی، فارس و کرمان اشاره کرد. برخی از بوربورها زیرمجموعه‌ای از ایلات دیگر چون افشار، بهارلو، بختیاری، هداوند، خمسه، قشقایی و ترکمن شده‌اند.
مقداد بن اسود

| ابومعبدالمقداد بن عمرو ٱلْبَهْرَانِیّالبدری | ابومعبدالمقداد بن عمرو ٱلْبَهْرَانِیّالبدری |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۴ سال قبل از بعثت یمن، حضرموت
درگذشت: ۳۳ هجری قمری مدینه
مدفن: مدینه
دیگر نام‌ها: المقداد بن الأسود ٱلْکِنْدِیّ
کارفرما(ها): محمد، ابوبکر، عمر
سازمان: خلافت راشدین
همسر: دختر زبیر ابن عبدالمطلب
پدر: عمرو بن ثعلبه
ابوسعید مقداد بن عمرو بن ثعلبه بن مالک بن ربیعه بن عامر بن مطرود البهرائی الکندی (زادهٔ ۵۸۵پ. م) که سپس او را مقداد بن اسود هم خواندند، از صحابه محمد پیامبر اسلام بود. او با محمّد از مکّه به مدینه هجرت کرد و در غزوات در سپاه اسلام می‌جنگید.
در روایت اسلامی اینطور آمده که او در یکی از جنگ‌های دوران قبل از اسلام پای مردی از قبیله کنده را مجروح ساخت و به مکه گریخت. الاسود بن عبد یغوث الزُهری وی را به پسرخواندگی پذیرفت و او حلیف (هم‌پیمان) قبیلهٔ بنو زهره شد. او ازجمله هفت نفر نخستی است که با میل خود اسلام آورد. وی به همراه دیگر مسلمانان به حبشه هجرت کرد. در همهٔ غزوات شرکت داشت و گاه از تیراندازان بود. در غزوهٔ بدر از معدود سواره‌ها، در احد به همراه حمزه بن عبدالمطلب از فرماندهان و در غزوه غابه فرمانده سوارکاران بود. پس از مرگ وی را به مدینه بردند.
با مرگ محمّد، مقداد پسر اسود، به پیروی از علی بن ابی طالب از بیعت با ابوبکر سرباز زد امّا پس از بیعت کردن علی با ابوبکر، او نیز بیعت نمود. او در نزد شیعیان و اهل سنت از احترام برخوردار است. مقداد، در میان اهل سنت با لقب «حارس رسول‌الله» به معنی نگهبان فرستاده خدا، مشهور است. مقداد در سال ۳۳ هجری در سن هفتاد سالگی در جزف نزدیک مدینه درگذشت و در مدینه دفن شد.
مقداد از مردم حضرموت بود. محمد دختر عموی خود (ضباعه) دختر زبیر بن عبدالمطلب را به ازدواج او درآورد. مقداد پسری داشت به نام معبد که در جنگ جمل در سپاه عایشه بود و کشته شد. از دیدگاه فرقه مخمسه، او یکی از پنج تن آل عبا و دارای شخصیتی والاست.
جانی دئی

| جانی دئی | جانی دئی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۱ دسامبر ۱۹۴۰ بولونیا، ایتالیا
درگذشت: ۱۹ اکتبر ۲۰۲۰ (۷۹ سال) رم، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
پیشه(ها): بازیگر، خواننده
جانی دئی (ایتالیایی: Gianni Dei؛ ‏ ۲۱ دسامبر ۱۹۴۰ – ۱۹ اکتبر ۲۰۲۰) بازیگر و خواننده اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به خالهٔ مونیکا، دوشیزه‌ای در خانواده، دختر روستایی زیبا، تن‌های برهنه، کارکنان خیابانی، جالو در ونیز و برو بخواب کوچولوی پامرغی اشاره کرد.
ادوارد تلر

| ادوارد تلر | ادوارد تلر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۵ ژانویهٔ ۱۹۰۸ بوداپست، اتریش-مجارستان
درگذشت: ۹ سپتامبر ۲۰۰۳ (۹۵ سال) استنفورد، کالیفرنیا
ملیت: مجاری-آمریکایی
محل تحصیل: مؤسسهٔ فناوری کارلسروهه دانشگاه لایپزیگ
جوایز: جایزهٔ هاروی
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): فیزیک نظری
محل کار: دانشگاه گوتینگن انستیتو نیلز بوهر کالج دانشگاهی لندن دانشگاه جورج واشینگتن پروژه منهتن دانشگاه شیکاگو مؤسسه فناوری فلوریدا دانشگاه کالیفرنیا، دیویس دانشگاه کالیفرنیا، برکلی آزمایشگاه ملی لارنس لیورمور انستیتو هوور
استاد راهنما: ورنر کارل هایزنبرگ
 :  
امضاء: امضاء
ادوارد تلر (انگلیسی: Edward Teller, مجاری: Teller Ede، ۱۵ ژانویهٔ ۱۹۰۸ – ۹ سپتامبر ۲۰۰۳) فیزیکدان مجاری-آمریکایی و از بنیان‌گذاران فناوری هسته‌ای در آمریکا بود.
ادوارد تلر از اعضای پروژه منهتن در جنگ جهانی دوم و پایه‌گذار آزمایشگاه ملی لارنس لیورمور بود.
برخی از وی به‌عنوان «پدر بمب هیدروژنی» یاد می‌کنند؛ لقبی که خود فاقد ارزش می‌شناخت. پایان‌نامه دکترا را زیرنظر ورنر هایزنبرگ در دانشگاه لایپزیگ نوشت، و با توصیهٔ انریکو فرمی به فیزیک هسته‌ای روی آورد.
زندگی شخصی

ادوارد تلر در بوداپست، مجارستان، در یک خانواده یهودی ثروتمند متولد شد. پدرش از وکلای معروف و مادرش پیانیست بود و شش ساله بود که ولیعهد اتریش در سارایوو ترور شد. پس از جنگ جهانی اول، تلر در هجده سالگی مجارستان را به قصد آلمان ترک کرد. دلیل این سفر بی‌بازگشت، تشدید قوانین یهودی‌ستیز در مجارستان بود که امکان ادامه تحصیل را غیرممکن نمود زیرا دانشگاه‌های مجارستان متقاضیان یهودی را نمی‌پذیرفتند.
او در دانشگاه لایپزیگ آلمان وارد رشته فیزیک شد و پایان‌نامه دکترای خود را در مورد فیزیک کوانتوم نوشت و هم‌زمان در مرکز تحقیقات فیزیک هسته‌ای این دانشگاه مشغول کار شد. اما در فاصله آن سال‌ها زندگی در آلمان هم بر یهودیان سخت شد. ادوارد تلر مانند بسیاری از دانشمندان برجسته آن دوره، آلمان را ترک نمود و پس از اقامت کوتاهی در انگلستان و سپس دانمارک در سال ۱۹۳۵ برای همیشه به آمریکا رفت.
زندگی شخصی > مهاجرت

تلر، پس از به قدرت رسیدن هیتلر در آلمان به آمریکا مهاجرت کرد و در سال ۱۹۴۱ به تابعیت آنجا درآمد.
شن‌های کف رودخانه

| شن‌های کف رودخانه | شن‌های کف رودخانه |
| --- | --- |
کارگردان: یوسف سیدمهدوی
کشور سازنده:  ایران
زبان اصلی: فارسی
تولید: تولید
تهیه‌کننده: یوسف سیدمهدوی
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: شبکه ۳
شن‌های کف رودخانه یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۷۶ به کارگردانی یوسف سیدمهدوی،  و تهیه‌کنندگی یوسف سیدمهدوی می‌باشد که از شبکه ۳ پخش شد.
بازیگران

صالح میرزاآقایی
فرداد صفاخو
رامبد شکرآبی
شراره درشتی
حمیدرضا پگاه
امیر رضا دلاوری
علیرضا ثانی‌فر
مریلا زارعی
محبوبه مقبلی (بازیگر مهمان)
عبدالرضا اکبری
نگین صدق‌گویا
اکبر قدمی
بهزاد رحیم‌خانی
محمدرضا حقگو
ژیلا صادقی
شمسی فضل‌الهی (بازیگر مهمان)
فخرالدین صدیق‌شریف
مهتاج نجومی
فرهادفاتحی (بازیگرمهمان)
لوریک میناسیان (بازیگر مهمان)
نعیمه نظام‌دوست
مهدی محمدی (بازیگر مهمان)
حمید مهرآرا (بازیگر مهمان)
بازيگر خردسال مارال مظفري نژاد
شیرین کاظمی
اومبرتو راهو

| اومبرتو راهو | اومبرتو راهو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۴ ژوئن ۱۹۲۲ باری، ایتالیا
درگذشت: ۹ ژانویهٔ ۲۰۱۶ (۹۳ سال) آنتسیو، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
اومبرتو راهو (ایتالیایی: Umberto Raho؛ ۴ ژوئن ۱۹۲۲ – ۹ ژانویهٔ ۲۰۱۶) بازیگر اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به خالهٔ مونیکا، جنبه خوب پائولینا، یک پارچه جواهر، آخرین روزهای موسولینی، وقتی عشق شهوت است، موسی قانون‌گذار، علاءالدین، پرنده‌ای با بال‌های بلورین، عزیز، تابلوی خانواده در صحنه‌ای از زندگی روزانه، شبح، اعتراف، هفت دریا به کاله، حکم، قفسی برای دیوانگان ۳: عروسی، نمایش هراس‌انگیز عجیب و غریب نیمه‌شب، زنان زندانی بند ۷، آنا، آن لذت خاص، مشکل پُردردسر، مجنون!، والری، ظاهر و باطن، خوشی من، خوشی توست و نامزدشده اشاره کرد.
پیترو بمبو

| پیترو بمبو | پیترو بمبو |
| --- | --- |
نگاره‌ای از پیترو بمبو در لباس کاردینالی که توسط تیتیان کشیده شده‌است.: نگاره‌ای از پیترو بمبو در لباس کاردینالی که توسط تیتیان کشیده شده‌است.
زادهٔ: ۲۰ مه ۱۴۷۰ ونیز
درگذشت: ۱۸ ژانویه ۱۵۴۷ (۷۶ سال) رم
پیشه(ها): شاعر، پژوهشگر و کاردینال
پیترو بمبو (به ایتالیایی: Pietro Bembo) (زادهٔ ۱۴۷۰، ونیز - درگذشتهٔ ۱۵۴۷، رم) شاعر، دانش‌پژوه و کاردینال ایتالیایی بود.
Pietro Bembo, Historia Veneta, 1729
بمبو در ۱۵۲۵ رساله‌ای دربارهٔ نثر ایتالیایی نوشت و نقش مؤثری در توسعهٔ زبان و دستور زبان ایتالیایی داشت. او در ۱۵۳۹ توسط پاپ پل سوم به مقام کاردینالی در کلیسای کاتولیک رم منصوب شد.
طرح حروف بمبو برگرفته از نام او می‌باشد.
آموزشکده فنی و حرفه‌ای پسران شماره یک کرمانشاه

| 0 | 1 |
| --- | --- |
تابلوی قبلی ورودی دانشگاه: تابلوی قبلی ورودی دانشگاه
نوع: دولتی
بنیانگذاری شده: ۱۳۴۶
وابستگی: وزارت علوم، تحقیقات و فناوری
رئیس: هوشمند عزیزی
اعضای هیئت علمی: ۲۰ نفر عضو هیأت علمی و مدرس رسمی
کارمندان مدیریتی: ۶۰ نفر  محسن مانشتی(معاون آموزشی)
دانشجویان: ۱۹۹۶ نفر
کاردانی: دارد
کارشناسی: دارد
موقعیت: کرمانشاه
وبگاه: https://p1ksh.tvu.ac.ir/
دانشگاه فنی و حرفه‌ای کرمانشاه یکی از دانشگاه‌های دولتی ایران و شعبۀ دانشگاه ملی مهارت در استان کرمانشاه است. پردیس اصلی و ساختمان اداری این دانشگاه در جنوب غربی شهر کرمانشاه و در خیابان کسرا قرار دارد. این دانشگاه یکی از مراکز آموزش عالی از نوع دانشگاه‌های با مأموریت مهارت محور تحت نظر وزارت علوم، تحقیقات و فناوری است.
دانشگاه فنی و حرفه‌ای دانشجویان خود را از بین دانش آموختگان دوره متوسطه نظام جدید هنرستان‌های فنی و حرفه‌ای و شاخه کار و دانش و همچنین فارغ‌التحصیلان دوره چهار ساله نظام قدیم هنرستان‌ها انتخاب می‌نماید. با مصوبه جدید وزارت علوم، تحقیقات و فناوری فارغ التحصبلان ریاضی فیزیک، تجربی، علوم انسانی و هنر می توانند در بعضی از رشته های این دانشگاه ادامه تحصیل نمایند. این دانشگاه برای ساماندهی و آمایش منطقه‌ای آموزش های مهارتی هدف‌ذاری شده‌است.
تاریخچه

دانشگاه فنی و حرفه‌ای استان کرمانشاه در سال ۱۳۴۶ با نام انستیتو تکنولوژی با دو رشتۀ ساختمان و الکتروتکنیک  آغاز به کار کرد.
این دانشگاه در ابتدا تحت عنوان «مجتمع آموزش عالی پیامبر اعظم» زیر مجموعۀ وزارت آموزش و پرورش بود. در سال ۱۳۹۰ با مصوبۀ مجلس شورای اسلامی به «دانشگاه فنی و حرفه‌ای» تغییر نام داد و با تمام اختیارات و امکانات به وزارت علوم، تحقیقات و فناوری پیوست.
در تاریخِ ۱۴۰۳/۰۶/۰۶ رییس جمهور وقت دکتر مسعود پزشکیان تغییر نام دانشگاه فنی و حرفه ای به دانشگاه ملی مهارت که در شورای عالی انقلاب فرهنگی به‌تصویب رسیده بود، را برای اجرا ابلاغ کرد.
دانشگاه ملی مهارت کرمانشاه در حال حاضر دارای حدود ۵ هزار دانشجوی دختر و پسر در دوره‌های کاردانی و کارشناسی است. 
دانشگاه ملی مهارت کرمانشاه دارای ۴ واحد  فعال در سطح استان است که عبارتند از:
دانشگاه ملی مهارت واحد شماره ۱ پسران کرمانشاه
دانشگاه ملی مهارت واحد شماره ۲ پسران کرمانشاه
دانشگاه ملی مهارت واحد کرمانشاه
دانشگاه ملی مهارت واحد اسلام‌آباد غرب
همچنین دو واحد این دانشگاه در سنقروکلیایی و کنگاور که کار ساخت آن‌ها از ۱۳۸۶ آغاز شده‌است هنوز به بهره‌برداری نرسیده‌اند.
نگارخانه

نمای داخلی به سردر
جستارهای مرتبط

آموزشکده فنی شماره ۲ پسران کرمانشاه
دانشکده فنی مهندسی دانشگاه رازی
هنرستان فنی شهید بهشتی کرمانشاه
دانشگاه صنعتی کرمانشاه
قلعه آگره

با لال قلعه (دهلی) اشتباه نشود.
| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
قلعهٔ لعل دروازه امیرسینک یکی از دو ورودی قلعه: قلعهٔ لعل دروازه امیرسینک یکی از دو ورودی قلعه
مکان:  هند
معیار ثبت: فرهنگی: iii
شمارهٔ ثبت: ۲۵۱
تاریخ ثبت: ۱۹۸۳ (جلسه ۷ام)
قلعه آگره (به هندی: आगरा का किला) یا لال قلعه که همچنین به قلعه سرخ یا حصار سرخ نیز مشهور است؛ در شهر آگره هند و در شمال بنای مشهور تاج‌محل، واقع شده‌است. این بنا که قدمت آن به سدهٔ شانزدهم می‌رسد به همراه تاج محل از جاذبه‌های گردشگری این شهر به‌حساب می‌آید.
این قلعه مستحکم از سنگ ماسه سرخ رنگ با دیوارهایی به طول ۵/۲ کیلومتر، شهر سلطنتی گورکانیان را در خود جای داده‌است. این منطقه شامل تعداد زیادی کاخ افسانه‌ای، از جمله کاخ جهانگیرشاه و خاص محل که توسط شاه جهان ساخته شده‌است و شامل سرسرای تماشاگران مانند دیوان خاص و دو مسجد بسیار زیبا می‌شود.
برخی مورخین معتقدند قلعه آگره ابتدا متعلق به دودمان لوریس بوده و در سدهٔ شانزدهم میلادی به وسیله اکبرشاه پادشاه بزرگ گورکانی تصرف شده‌است. اکبر در دوره حکومت نسبتاً طولانی خود مرکز حکمرانی را از دهلی به اگره تغییر داد و این قلعه یا ارگ یکی از ارکان حکومتی او بود.
چنانچه از بناهای این دوران برمی‌آید اکبرشاه علاقه زیادی به سنگ ماسه سرخ داشت و برای عمارت‌های این بنا از این سنگ استفاده کرد به همین دلیل امروزه به آن قلعه سرخ یا ارگ سرخ آگره نیز گفته می‌شود که نباید با قلعه سرخ در دهلی اشتباه گرفت.
اشعار فارسی

در داخل اتاقهای خواب خاص محل تمام اتاقها با شعر فارسی تزئیین شده‌است
روی سنگ قبر به فارسی نوشته شده‌است:
مرقد منور ارجمندبانو بیگم مخاطب به ممتاز محل توفی سنه…
مرقد مطهر اعلیحضرت فردوس آشیانی صاحبقران ثانی شاه جهان طاب ثراه سنه ۱۰۷۶ ق)
نگارخانه

نمایی از داخل قلعه آگره
تزئینات ستون‌های قلعه آگره
قصری داخل قلعه آگره
tombs
یک نمونه از اشعار فارسی
نیروهای مسلح یمن

| نیروهای مسلح یمن | نیروهای مسلح یمن |
| --- | --- |
الْقُوَّاتُ الْمُسَلَّحَةُ الْیَّمَّنِیَّة: الْقُوَّاتُ الْمُسَلَّحَةُ الْیَّمَّنِیَّة
بنیان‌گذاری: ۱۹۹۰؛ ۳۵ سال پیش (۱۹۹۰-خطا: زمان نامعتبر}})
شاخه‌ها:  ارتش یمن  نیروی دریایی یمن  نیروی هوایی یمن
ستاد: صنعا
رهبری: رهبری
رئیس‌جمهور یمن:  عبدربه منصور هادی
فرمانده جنبش حوثی‌ها:  مهدی المشاط
وزیر دفاع: محمدعلی المقداشی
رئیس ستاد: سپهبد صغیر بن عزیز
نیروی انسانی: نیروی انسانی
سن سربازی: ۱۸ سال
نیروی فعال: ۶۶٬۷۰۰ نفر (۲۰۱۴)
دخل و خرج: دخل و خرج
بودجه: ۱.۴ میلیارد دلار (۲۰۱۹)
درصد تولید ناخالص داخلی: ۸٪
صنعت: صنعت
تأمین کنندگان داخلی: صنایع دفاعی یمن
تأمین کنندگان خارجی:  ناتو  روسیه  چین  ایالات متحده آمریکا  بریتانیا  فرانسه  استرالیا  اتریش  بنگلادش  بلاروس  بلژیک  بلغارستان  کانادا  جمهوری چک  آلمان  یونان  مجارستان  هند  اندونزی  ایتالیا  مالزی  نروژ  پاکستان  لهستان  پرتغال  عربستان سعودی  اسپانیا  سوئد  ترکیه  امارات متحده عربی  اوکراین  عراق  ایران  سوریه  کره شمالی 
جستارهای وابسته: جستارهای وابسته
تاریخ: جنگ عربستان سعودی و یمن  جنگ عرب‌ها و اسرائیل  جنگ داخلی یمن شمالی  شورش صعده  انقلاب یمن  جنگ داخلی یمن
نیروهای مسلح یمن (انگلیسی: Republic of Yemen Armed Forces) مجموعه نیروهای مسلح یمن است، که از ارتش یمن، نیروی دریایی یمن و نیروی هوایی یمن تشکیل می‌شود.