stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
لکه مغولی
پیش‌آگهی

لکه‌های مغولی نیاز به درمان ندارد و معمولاً بین ۱۳–۴ سالگی کاملاً ناپدید می‌شود.
تنها بررسی برای تشخیص آن‌ها از کبودی پوست از دیدگاه پزشکی کافی است.
گونه‌های لکه مغولی

لکه مغولی نابجا: این لکه‌ها در نواحی غیرمعمول از قبیل صورت یا اندام‌ها وجود دارند.
لکه مغولی آبی تیره: این لکه‌ها با رنگ تیره‌تر و حاشیه واضح تر هستند که ممکن است مدت‌های طولانی‌تر باقی بمانند.
لکه مغولی مداوم: لکه‌های بزرگتر و با حاشیه واضح تر هستند و ممکن است مدت‌های طولاتی تر و سال‌های متمادی باقی بمانند.
لکه مغولی منتشر: این لکه‌ها از ابتدای تولد وجود داشته و به صورت منتشر گاه با رنگ تیره‌تر مشاهده می‌شوند. در برخی از موارد لکه‌ها در ابتدای تولد کمرنگ بوده و به مرور تیره‌تر می‌شوند.
سوسن غوک تایوانی

| سوسن غوک تایوانی | سوسن غوک تایوانی |
| --- | --- |
سوسن غوک تایوانی، Tricyrtis formosana: سوسن غوک تایوانی، Tricyrtis formosana
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: گیاهان
راسته:: سوسن‌سانان
تیره:: سوسنیان
زیرخانواده:: زیباسوسن‌واران
سرده:: سوسن‌های غوک
گونه:: T. formosana
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Tricyrtis formosana : Tricyrtis formosana 
سوسن غوک تایوانی (نام علمی: Tricyrtis formosana) نام یک گونه از سرده سوسن‌های غوک است.
لوکا اسکینتو

| 0 | 1 |
| --- | --- |
مشخصات فردی: مشخصات فردی
زاده: ۲۸ ژانویهٔ ۱۹۶۸ ‏(۵۶ سال) فوچه‌کیو، ایتالیا
اطلاعات تیم: اطلاعات تیم
تیم فعلی: Retired
نوع مسابقات: Road
نقش: Rider, manager
نوع راندن: Domestique
تیم(های) حرفه‌ای: تیم(های) حرفه‌ای
۱۹۹۴–۱۹۹۷: ام‌جی مالیفیچو
۱۹۹۸: ASICS-CGA
۱۹۹۹–۲۰۰۲: تیم دوچرخه‌سواری ماپی
 :  
تیم مربی‌گری: تیم مربی‌گری
۲۰۰۸: Danieli Cycling Team
۲۰۰۹–۲۰۱۱: ویلیر تریستینا–سله ایتالیا
 :  
Infobox last updated on ۲۰ مه ۲۰۱۴: Infobox last updated on ۲۰ مه ۲۰۱۴
لوکا اسکینتو (ایتالیایی: Luca Scinto؛ زادهٔ ۲۸ ژانویهٔ ۱۹۶۸) دوچرخه‌سوار اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به ام‌جی مالیفیچو و تیم دوچرخه‌سواری ماپی اشاره کرد.
ملی‌گرایی ارمنی

مفهوم معاصر ارمنستان متحد، که توسط فدراسیون انقلابی ارمنستان (داشناکاتسونی) مورد استفاده قرار گرفته‌است، به عنوان برجسته‌ترین نمونه از ملی‌گرایی مدرن ارمنستان شناخته می‌شود.
ملی‌گرایی ارمنی یا ناسیونالیسم ارمنی در دوره معاصر، ریشه در ملی‌گرایی رمانتیک میکائیل چامچیان (۱۷۳۸–۱۸۲۳) دارد و به‌طور کلی، به عنوان ایجاد یک ارمنستان آزاد (به ارمنی: Հայ Դատ، [hɑj dɑt] یا هی دات) تعریف می‌شود. بیداری ملی ارمنی در دهه ۱۸۸۰، در کنار اوج‌گیری ملی‌گرایی در امپراتوری عثمانی، شکل گرفت که به دنبال آن در ارمنستان روسیه گسترش یافت. کلیسای حواری ارمنی، با داشتن رهبرانی مانند مگردیچ خریمیان، که زندگی خود را وقف کمک به کشاورزان و دهقانان کرده بود، مدافع بزرگی از ملی‌گرایی ارمنی به‌شمار می‌رود. با تشکیل ارمنستان معاصر در سال ۱۹۹۱، و پیچیدگی بافت اجتماعی ارمنستان، به تدریج از نفوذ سیاسی هی دات در مناطق ارمنی‌نشین کاسته و آنان را به سمت ملی‌گرایی مدرن ارمنی سوق داد که نام دیگر آن، ملی‌گرایی مدنی است. از طرف دیگر، جماعت ارمنیان پراکنده، دارای «ملی‌گرایی جماعت پراکنده» هستند، که برای بیشتر کشورها، وجود جماعت پراکنده اقوام دیگر، نوعی تهدید به حساب می‌آید تا مزیتی اقتصادی.
بیداری ملی

در نتیجه اصلاحاتی که در دوران تنظیمات اعمال شد، وضعیت اقلیت‌های غیر مسلمان در داخل امپراتوری عثمانی تغییر اساسی کرد. اصلاحات اولیه به‌طور کلی، در تغییر سازمان‌ها و سیستمهای درون امپراتوری عثمانی انجام گرفته‌بود. با این حال، در نتیجه فشارهای دیپلماتیک اعمال شده توسط قدرتهای بزرگ، که از امپراتوری عثمانی علیه امپراتوری روسیه در طول جنگ کریمه حمایت کرده بودند، در سال ۱۸۵۶، اصلاحاتی انجام شد که سعی داشت حقوق شهروندان غیر مسلمان امپراتوری عثمانی را با شهروندان مسلمان آن برابر کند. درنتیجه، مالیات سرانه غیرمسلمانان لغو شد، غیرمسلمانان مجاز به حضور در ارتش شدند، و ایجاد مدارس برای جوامع غیرمسلمان مجاز شد.
در این شرایط جدید و نسبتاً لیبرال، بسیاری از مدارس ارمنی در سراسر امپراتوری عثمانی شکل گرفت. اکثر این مدارس به سرعت جنبه سکولار پیدا کردند. ارمنیها همچنین انجمن‌های فرهنگی متعددی را، برای تعیین حداقل استاندارد برای برنامه‌های درسی و صلاحیت‌های آموزگاران تأسیس کردند. در سال ۱۸۸۰، این انجمن‌ها به عنوان «اتحادیه عمومی مدارس ارمنی» با هم متحد شدند.
پس از شکست امپراتوری عثمانی در جنگ روسیه و عثمانی در سالهای ۱۸۷۷–۷۸، مجمع ملی ارمنیان و اسقف نرسس دوم قسطنطنیه، مگردیچ خریمیان را به کنگره برلین فرستادند تا نماینده مردم ارمنی در بحث " مسئله ارمنی " باشد. مگردیچ خریمیان در سخنرانی مشهور میهن‌پرستانه خود "ملاقه کاغذی"، به مردم ارمنی توصیه کرد که بیداری ملی بلغارستان را، به عنوان الگویی برای تعیین سرنوشت خویش قرار دهند.
ماده ۶۱ کنگره برلین، با اشاره به امکان وجود یک «ارمنستان خودمختار»، «مسئله ارمنی» را، از یک مسئله داخلی امپراتوری عثمانی، به یک مسئله بین‌المللی تبدیل کرد. در این معاهده، ترکیه عثمانی متعهد شد از شهروندان ارمنی خود در برابر ظلم و خشونت، محافظت کند. با این حال، در این پیمان هیچ ابزاری برای وادار کردن امپراتوری عثمانی به اصلاحات ارائه نشده‌است.
نقش تاریخ باستان

ارمنیان ساکنان اصلی بیشتر سرزمین ارمنستان تاریخی هستند و ترک‌ها نمی‌توانند مدعی حضور در آناتولی، قبل از کشورگشایی‌های سلجوقیان در قرن یازدهم داشته‌باشند. این پیشنهاد که ارمنیان نیز تازه‌وارد منطقه شده‌اند، حتی ۱۵۰۰ سال زودتر از ترکان، ادعاهای ترک‌ها و ارمنی‌ها، دربارهٔ این سرزمین را «از نظر اخلاقی» برابر می‌کند. از تمدن کهن اورارتو و پیشینیان ماقبل تاریخ آن و همچنین کوه آرارات که نمادی ارزشمند برای مردم ارمنی، به ویژه در میان نسل دوم ارمنیان پراکنده، به‌شمار می‌رود، می‌توان برای تأیید مجدد «بومی بودن» ارمنیان و جبران «بدبختی‌های مدرن» آنان استفاده کرد.
ارمنستان روسیه

امپراتوری روسیه، در تلاش بود تا قدرت و امتیازات اچمیادزین را کاهش دهد، در انتخاب رهبر کلیسای حواری ارمنی تأثیرگذار باشد و تاریخ و فرهنگ ارمنستان را از ذهن مردم پاک کند. همچنین در امپراتوری عثمانی، موضوعاتی مانند تاریخ ارمنستان در مدارس ارمنی ممنوع بود. در پاسخ، مردم ارمنی، چنین موضوعاتی را به صورت پنهانی به فرزندان خود آمورش می‌دادند که همین موضوع، باعث افزایش بدگمانی مقامات عثمانی به ارمنیان می‌شد. در امپراتوری عثمانی، تصاویری که صحنه‌هایی از تاریخ ارمنستان را نشان می‌داد، برای فروش یا حتی برای دید عموم ممنوع بود. روزنامههای ارمنی نیز بسته، یا سانسور شدید می‌شدند. در دهه ۱۸۹۰، بسیاری از مدارس ارمنی تعطیل شدند و در سال ۱۸۹۳، «اتحادیه عمومی مدارس ارمنی» منحل شد.
بسیاری از آموزگاران مدارس ارمنی در کشتار حمیدیه در امپراتوری عثمانی، هدف قرار گرفته و کشته شدند.
نسل‌کشی ارامنه

سرنوشت ارامنه در امپراتوری عثمانی روند بدتری به خود گرفت که با جنگ جهانی اول و به دنبال آن نسل‌کشی ارامنه، در مجموع حدود یک میلیون و پانصد هزار ارمنی، کشته شدند.
پس از جنگ جهانی اول، ارمنیانی که در جماعت ارمنیان پراکنده نبودند، پس از سقوط جمهوری دموکراتیک ارمنستان، خود را درون خاک جمهوری سوسیالیستی کوچکتری، که خود آن درون کشور پهناوری به‌نام «اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی» بود، یافتند.
دوران معاصر و ترک ستیزی

در زمان اتحاد جماهیر شوروی، از طرف فدراسیون انقلابی ارمنستان، «ارمنستان تاریخی» مورد حمایت قرار گرفت که نخجوان در آذربایجان و ترکیه شرقی (مناطق غربی ارتفاعات ارمنستان) نیز شامل آن می‌شد. ملی‌گرایی ارمنی در قرن بیستم، بر «خساتگاه کهن ارامنه» تأکید داشت و در نتیجه «فرضیه هندو اروپایی بودن ارمنیان»، که توسط دانشمندان شوروی در دهه۱۹۸۰ ارائه شده‌بود، توسط پیروان این ایدئولوژی پذیرفته‌شد. در زمان اتحاد جماهیر شوروی، ملی‌گرایی ارمنی در ارمنستان شوروی، از سایر ملی‌گرایی‌های‌های مردمان جمهوری‌های جداگانه اتحاد جماهیر شوروی، مانند گرجی، اوکراینی یا استونیایی، متمایز بود؛ زیرا ارمنیان، روس‌ها را دشمن خود به حساب نمی‌آوردند، بلکه همچنان بر دشمن دیرینه خود، یعنی ترک‌ها تمرکز می‌کردند؛ که در نتیجه، با ظرافت توسط دولت کمونیستی تشویق می‌شد.
ارمنستان در سال ۱۹۹۱ به عنوان یک کشور مستقل از اتحاد جماهیر شوروی، جدا شد.
ملی‌گرایی ارمنی به‌طور غیرقابل انکاری با ناسیونالیسم ترکی مخالف بوده‌است. ملی‌گرایی جماعت ارمنیان پراکنده، دارای یک مؤلفه نوستالژیک قوی، برای یک زمان و مکان از دست‌رفته‌است، که برجسته‌ترین آنها کوه آرارات است. این کوه اگرچه از ایروان قابل مشاهده است، اما در خاک ترکیه واقع شده‌است.
حزب‌های ملی‌گرا > معاصر

حزب لیبرال دموکراتیک ارمنستان (۱۹۲۱-اکنون)
فدراسیون انقلابی ارمنستان (۱۸۹۰-اکنون)
حزب عزت، دموکراسی، سرزمین مادری (؟)
حزب هایازن (۲۰۰۹-اکنون)
میراث (۲۰۱۲ تا کنون)
سرزمین توانا (؟)
احیای ملی (۲۰۱۳-اکنون)
حزب جمهوری‌خواه ارمنستان (۱۹۹۰-اکنون)
حزب پان-ارمنی ساسنا تزرِر (۲۰۱۸-اکنون)
حزب سوسیال‌دموکرات هنچاکیان (۱۸۸۷-اکنون)
اتحادیه تعیین سرنوشت ملی (۱۹۸۷-اکنون)
حزب ملی لیبرال متحد (۲۰۰۷-اکنون)
حزب‌های ملی‌گرا > سابق

حزب ارمناکان (۱۸۸۵–۱۹۲۱)
حزب متحد ملی (۱۹۶۶–۱۹۸۷)
جنبش ملی پان ارمنی (۱۹۸۸–۲۰۱۳)
" هایک " نوشته مکرتوم هوناتانیان (۱۷۷۹–۱۸۴۶). بنیانگذار افسانه ای ملت ارمنستان، در کنار آرامگاه بل ایستاده‌است، درحالی که پیکان هایک هنوز در صندوقچه بل است. این نقشه منطقه دریاچه وان و کوه آرارات را با کشتی نوح به تصویر می‌کشد.
اوهریتسه (ناحیه ویشکوف)

| اوهریتسه (ناحیه ویشکوف) | اوهریتسه (ناحیه ویشکوف) |
| --- | --- |
شهر: شهر
  پرچمنشان:   پرچمنشان
اوهریتسه (ناحیه ویشکوف): اوهریتسه (ناحیه ویشکوف)
مختصات: ۴۹°۱۰′۲۴″ شمالی ۱۷°۴′۳۱″ شرقی﻿ / ﻿۴۹٫۱۷۳۳۳°شمالی ۱۷٫۰۷۵۲۸°شرقی﻿ / 49.17333; 17.07528: مختصات: ۴۹°۱۰′۲۴″ شمالی ۱۷°۴′۳۱″ شرقی﻿ / ﻿۴۹٫۱۷۳۳۳°شمالی ۱۷٫۰۷۵۲۸°شرقی﻿ / 49.17333; 17.07528
کشور:  جمهوری چک
منطقه: منطقه موراویای جنوبی
ناحیه: Vyškov
مساحت: مساحت
 • کل: ۴٫۳۷ کیلومتر مربع (۱٫۶۹ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۵۰ متر (۸۲۰ فوت)
جمعیت (1.1.2012): جمعیت (1.1.2012)
 • کل: ۲۵۳
 • تراکم: ۵۸/کیلومتر مربع (۱۵۰/مایل مربع)
کد پستی: 683 33
اوهریتسه (به چکی: Uhřice) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه ویشکوو واقع شده‌است. اوهریتسه ۴٫۳۷ کیلومتر مربع مساحت و ۲۵۳ نفر جمعیت دارد و ۲۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اهرمک

اجزاء اهرمک: ۱. اهرم ۲. پایه ۳. ماشه ۴. دکمه‌های بغلی ۵. کلید شلیک خودکار ۶. مهار ۷. دکمه تغییر دید ۸. چسبنده‌ها
اهرمک یا جوی‌استیک (به انگلیسی: Joystick) یکی از ابزار جانبی رایانه‌های شخصی است.
اهرمک تشکیل شده از دسته‌ای که در یک انتهای خود گِرد نقطه‌ای حرکت می‌کند و اطلاعات زاویهٔ خود را به‌صورت دوبعدی یا سه‌بعدی به رایانه می‌فرستد.
اهرمک‌ها معمولاً برای کنترل حرکت و فرمان در بازی‌های رایانه‌ای به‌کار می‌روند و بر روی بسیاری از آن‌ها دکمه‌هایی نیز برای فرمان‌های گوناگون جاسازی شده‌است.
فناوری کمکی

جوی‌استیک‌های مخصوصی وجود دارد که جز فناوری‌های کمکی هستند و می‌توانند برای افراد ناتوان جسمی جایگزین ماوس رایانه شود. همچنین برای افراد ناتوان جسمی که در کنترل دست و بازوی خود مشکل دارند استفاده از گوشی‌های هوشمند و لمسی بسیار سخت است. این افراد با کمک یک جوی استیک که با دهان و لب‌ها و بدون کمک دست کنترل می‌شود قادر خواهند بود از گوشی‌های هوشمند استفاده کنند. فرد ناتوان با مکش مختصر هوا به داخل عمل کلیک‌کردن و با بازدم عمل برگشت را انجام دهند. با توجه به نیاز کاربر می‌توان کارکردهای دیگر به دستگاه افزوده شود. برخی از روش‌های ساخت اینگونه دستگاه‌های کمکی به صورت متن‌باز در اختیار افراد قرار می‌گیرد تا با هزینه کم بتوان این وسیله را برای افراد ناتوان که در به‌کارگیری گوشی‌های لمسی ناتوان هستند ساخت.
لوکا اونتو

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Luca Oneto
زادروز:  ۱۱ نوامبر ۱۹۹۶ ‏(۲۷ سال)
زادگاه:  لاوانیا
قد:  1.83 m
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  Lavagnese
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۰۰۰۰–۲۰۱۵:  باشگاه فوتبال ویرتوس انتلا
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۷ |  باشگاه فوتبال ویرتوس انتلا |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۶ |  ← Lavagnese (قرضی) |  ۳۷ |  (۳) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ |  ← Santarcangelo (قرضی) |  ۲۵ |  (۰) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۹ |  Südtirol |  ۱۶ |  (۰) |
| ۲۰۱۹– |  Lavagnese |  ۲۰ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۱:۲۵, ۲۳ ژانویه ۲۰۲۰ (UTC). :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۱:۲۵, ۲۳ ژانویه ۲۰۲۰ (UTC). 
لوکا اونتو (انگلیسی: Luca Oneto؛ زادهٔ ۱۱ نوامبر ۱۹۹۶) بازیکن فوتبال است.
بیسکوپیا

| بیسکوپیا Бискупија (صربی) | بیسکوپیا Бискупија (صربی) |
| --- | --- |
Municipality: Municipality
بیسکوپیا: بیسکوپیا
Biskupija: Biskupija
مختصات: ۴۴°۰′ شمالی ۱۶°۱۴′ شرقی﻿ / ﻿۴۴٫۰۰۰°شمالی ۱۶٫۲۳۳°شرقی﻿ / 44.000; 16.233: مختصات: ۴۴°۰′ شمالی ۱۶°۱۴′ شرقی﻿ / ﻿۴۴٫۰۰۰°شمالی ۱۶٫۲۳۳°شرقی﻿ / 44.000; 16.233
کشور:  کرواسی
County: شهرستان شیبنیک-کنین
حکومت: حکومت
 • Municipal prefect: Damjan Berić (SDSS)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۳۳٫۵۳ کیلومتر مربع (۵۱٫۵۶ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۱۶۹۹
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
بیسکوپیا (به لاتین: Biskupija) یک منطقهٔ مسکونی در کرواسی است که در شهرستان شیبنیک-کنین واقع شده‌است. بیسکوپیا ۱۳۳٫۵۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۶۹۹ نفر جمعیت دارد.
تله۲

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: مخابرات
ISIN: SE0005190220 
بنا نهاده: ۱۹۹۳
دفتر مرکزی:  استکهلم، سوئد
محدودهٔ فعالیت: جهانی
مدیر عامل اجرایی: ماتس گرانیرد
رئیس هیئت مدیره: مایک پارتون
محصولات: تلفن ثابت تلفن همراه رساننده خدمات اینترنتی تلویزیون کابلی
درآمد:  ۴۰٫۱ SEK میلیارد کرون (۲۰۱۱)
سود خالص:  ۶٫۹ SEK میلیارد کرون (۲۰۱۱)
مجموع دارایی:  ۴۰٫۳ SEK میلیارد کرون (۲۰۱۱)
تعداد کارکنان: ۷٫۳۸۰ نفر (۲۰۱۱)
وبگاه: www.Tele2.com
تله۲ (به سوئدی: Tele2) شرکت مخابراتی سوئدی است، که با در اختیار داشتن بیش از ۳۴ میلیون مشترک در ۱۱ کشور، به عنوان یکی از بزرگترین اپراتورهای تلفن همراه در اروپا شناخته می‌شود.
شرکت تله۲ دارای شبکه گسترده مخابراتی در کشورهای اتریش، کرواسی، استونی، آلمان، قزاقستان، لتونی، لیتوانی، هلند، نروژ، روسیه، فرانسه، سوئیس و سوئد می‌باشد، که خدماتی مانند خطوط تلفن ثابت، شبکه تلفن همراه، تلویزیون کابلی، تلویزیون دیجیتال و خدمات اینترنتی را ارائه می‌نماید.
سیدی حسنی

| سیدی حسنی | سیدی حسنی |
| --- | --- |
شهرداری: شهرداری
کشور:  الجزایر
استان: استان تیارت
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
سیدی حسنی (به عربی: سيدي حسني) یک شهرداری در الجزایر است که در استان تیارت واقع شده‌است.
لیدزداون آن سی

منطقه مسکونی در England
| لیدزداون آن سی | لیدزداون آن سی |
| --- | --- |
 The sea wall to the east of Leysdown:  The sea wall to the east of Leysdown
لیدزداون آن سیلیدزداون آن سی نمایش داده شده در  کنت (انگلستان): لیدزداون آن سیلیدزداون آن سی نمایش داده شده در  کنت (انگلستان)
جمعیت: ۱٬۲۵۶ (سرشماری ۲۰۱۱ بریتانیا)
مرجع شبکه OS: TR 034 704 
محله مدنی: Leysdown
منطقه: Swale
Shire county: کنت (انگلستان)
ناحیه: جنوب شرقی انگلستان
کشور: England
کشور مستقل: بریتانیا
پست شهر: SHEERNESS
کدپستی منطقه: ME12
کد تلفن: ۰۱۷۹۵
پلیس: Kent
آتشنشانی: Kent
آمبولانس: South East Coast
 :  
مجلس انگلستان: Sittingbourne and Sheppey
 فهرست مکان‌‌ها بریتانیا انگلستان Kent ۵۱°۲۴′۰۰″شمالی ۰°۵۵′۰۰″شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۴°شمالی ۰٫۹۱۶۶۷°شرقی﻿ / 51.4; 0.91667:  فهرست مکان‌‌ها بریتانیا انگلستان Kent ۵۱°۲۴′۰۰″شمالی ۰°۵۵′۰۰″شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۴°شمالی ۰٫۹۱۶۶۷°شرقی﻿ / 51.4; 0.91667
لیدزداون آن سی (به انگلیسی: Leysdown-on-Sea) یک روستا در بریتانیا است که در Leysdown واقع شده‌است. لیدزداون آن سی ۱٬۲۵۶ نفر جمعیت دارد.
سورنسون

سورنسون (به انگلیسی: Sorenson) یکی از فرمت‌های تصویری می‌باشد. سورنسون با عنوان Sorenson H.263 و گاهی به اشتباه با عنوان FLV نیز شناخته می‌شود.
هر دو کد توسط شرکت سورنسون ساخته شده‌است. این فرمت در اپل کوئیک تایم، سورنسون اسپارک، و ادوبی فلش مورد استفاده قرار می‌گیرد.
بیل‌خزنده‌ها

| بیل‌خزنده‌ها | بیل‌خزنده‌ها |
| --- | --- |
بیل‌خزنده‌ها، Lystrosaurus: بیل‌خزنده‌ها، Lystrosaurus
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
زیرشاخه:: مهره‌داران
فروشاخه:: آرواره‌داران
بالارده:: چهاراندامان
رده:: هم‌کمانان
راسته:: ددکمانان
زیرراسته:: Sphenacodontia
فروراسته:: دوسگ‌دندان
بیل‌خزنده‌ها (نام علمی: Lystrosaurus) نام یک سرده از فروراسته دوسگ‌دندان است. این چارپا یک جانور منقرض شده از گیاهخواران دو سینودونت گیاهخوار (Earlypodont therapsids) است. که در مناطقی که اکنون قطب جنوب، هند، چین، مغولستان، روسیه اروپایی و آفریقای جنوبی نامیده می شود زندگی می کرده است. 
در حال حاضر چهار تا شش گونه شناخته شده دارد هرچند از دهه 1930 تا 1970 تصور می شد که تعداد گونه ها بسیار بیشتر باشند. اندازه آنها از اندازه یک سگ کوچک تا دو و نیم متر طول داشت.
لیستروساوروس به عنوان یک دو سینودونت، تنها دو دندان (یک جفت نیش عاج مانند) داشت و گمان می‌رود که منقاری شاخی داشته باشد که برای گاز گرفتن تکه‌های گیاه استفاده می‌شود. این جانور گیاهخوار و تنومند بوده، ساختار شانه ها و مفاصل لگن نشان می دهد که لیستروساوروس به صورت زمین‌پیمایش راه می‌رفته است. اندام های جلویی حتی قوی تر از اندام های عقبی بودند و تصور می شود این حیوان حفار قدرتمندی بوده که در لانه می‌زیسته است.
لیستروساوروس از انقراض دوران پرمین-تریاس در 252 میلیون سال پیش جان سالم به در برد. در تریاس اولیه، تا حد زیادی گسترده‌ترین طیف مهره‌داران زمینی بودند که 95 درصد از کل جامعه‌ی برخی از بسترهای فسیلی را تشکیل می دادند.
محققان فرضیه های مختلفی برای اینکه چرا لیستروساوروس از رویداد انقراض جان سالم به در برده و در اوایل تریاس رشد کردند ارائه داده‌اند.
تاریخچه کشف

دکتر. الیاس روت بیدل، مبلغ فیلادلفیا و مجموعه‌دار مشتاق فسیل، اولین جمجمه لیستروساوروس را کشف کرد. بیدل به دیرینه شناس برجسته اتنیل چارلز مارش نامه نوشت، اما هیچ پاسخی از وی دریافت نکرد. رقیب مارش، ادوارد درینکر کوپه، بسیار علاقمند به دیدن این یافته بود، و لیستروساوروس را در مجموعه مقالات انجمن فلسفی آمریکا در سال 1870 توصیف و نامگذاری کرد (نام این جانور از واژه‌ی یونانی باستان لیسترون «بیل» و سائوروس «مارمولک» گرفته شده است). مارش جمجمه را در ماه مه 1871 خریداری کرد، اگرچه علاقه او به نمونه ای که قبلاً توصیف شده بود نامشخص بود. احتمالاً می خواسته توصیف و تصویر کوپ را به دقت بررسی کند.
تاریخچه کشف > تکتونیک صفحه ای

کشف فسیل‌های لیستروساوروس در کلساک بلاک (Coalsack Bluff) در کوهستان سراسری جنوبگان توسط ادوین کولبرت (Edwin H. Colbert) و تیمش در سال‌های 1969-1970 به تایید فرضیه تکتونیک صفحه‌ای و تقویت آن کمک نمود، زیرا لیستروساوروس قبلاً در تریاس پایینی آفریقای جنوبی، همانند یافته‌های هند و چین پیدا شده بود.
تاریخچه کشف > پراکندگی فسیلی و گونه‌ها

فسیل‌های لیستروساوروس در بسیاری از بسترهای استخوانی پرمین پسین و تریاس اولیه، به وفور در آفریقا، و به میزان کمتر در بخش‌هایی از هند، چین، مغولستان، روسیه اروپایی و قطب جنوب (قطب در آن زمان در جنوب نبوده است) یافت شده است.
تاریخچه کشف > پراکندگی فسیلی و گونه‌ها > گونه‌های یافته شده در آفریقا

بیشتر فسیل‌های اسکلت لیستروساوروس‌ها در سازندهای بالفور (Balfour Formation) و حوضچه‌های کاتبرگ (Karoo basin) در آفریقای جنوبی یافت شده‌اند.
توزیع چهار گروه فسیلی آنها از دوران پرمین و تریاس که به عنوان شواهد زیست جغرافیایی برای رانش قاره‌ها و پل‌های زمینی استفاده می‌شوند. محل بقایای لیستروساوروس با دایره‌های زرد نشان داده شده است.
فهرست پررفت‌وآمدترین فرودگاه‌های کره جنوبی بر پایه جابه‌جایی مسافر

این مقاله شامل فهرست پررفت‌وآمدترین فرودگاه‌های کره جنوبی برپایه جابه‌جایی مسافر است.
آمار ۲۰۱۲

| ردیف | نام فرودگاه | شهر | مسافران |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱. | فرودگاه بین‌المللی اینچن | اینچئون | ۳۸٬۹۷۰٬۸۶۴ |
| ۲. | فرودگاه بین‌المللی گیمپو | سئول | ۱۹٬۴۲۹٬۲۲۴ |
| ۳. | فرودگاه بین‌المللی ججو | ججو (شهر) | ۱۸٬۴۴۳٬۰۴۷ |
| ۴. | فرودگاه بین‌المللی گیمهی | بوسان | ۹٬۱۹۶٬۰۹۰ |
| ۵. | فرودگاه گوانگجو | گوانگجو | ۱٬۳۸۰٬۰۷۱ |
| ۶. | فرودگاه بین‌المللی چئونگ‌جو | چئونگ‌جو | ۱٬۳۰۸٬۹۹۴ |
| ۷. | فرودگاه بین‌المللی دائجو | دائجو | ۱٬۱۱۰٬۲۹۰ |
| ۸. | فرودگاه یئوسو | یئوسو | ۶۳۲٬۱۳۱ |
| ۹. | فرودگاه اولسان | اولسان | ۵۱۹٬۸۴۹ |
| ۱۰. | فرودگاه پوهانگ | پوهانگ | ۲۶۲٬۱۹۸ |
| ۱۱. | فرودگاه گانسان | گانسان | ۱۶۱٬۰۰۹ |
| ۱۲. | فرودگاه ساچئون | ساچئون | ۱۳۸٬۱۹۵ |
| ۱۳. | فرودگاه بین‌المللی موان | Muan | ۹۶٬۱۶۶ |
| ۱۴. | فرودگاه ونجو | ونجو | ۸۲٬۷۵۹ |
| ۱۵. | فرودگاه بین‌المللی یانگ‌یانگ | Yangyang | ۲۳٬۳۵۴ |
آمار ۲۰۱۱

| ردیف | نام فرودگاه | شهر | مسافران |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱. | فرودگاه بین‌المللی اینچن | اینچئون | ۳۵٬۰۶۲٬۳۶۶ |
| ۲. | فرودگاه بین‌المللی گیمپو | سئول | ۱۸٬۵۱۳٬۹۲۷ |
| ۳. | فرودگاه بین‌المللی ججو | ججو (شهر) | ۱۷٬۲۰۱٬۸۷۸ |
| ۴. | فرودگاه بین‌المللی گیمهی | بوسان | ۸٬۷۴۹٬۱۵۳ |
| ۵. | فرودگاه گوانگجو | گوانگجو | ۱٬۳۷۵٬۸۳۹ |
| ۶. | فرودگاه بین‌المللی چئونگ‌جو | چئونگ‌جو | ۱٬۳۳۷٬۷۹۱ |
| ۷. | فرودگاه بین‌المللی دائجو | دائجو | ۱٬۱۷۸٬۲۱۲ |
| ۸. | فرودگاه یئوسو | یئوسو | ۶۲۷٬۳۵۰ |
| ۹. | فرودگاه اولسان | اولسان | ۵۹۴٬۹۳۲ |
| ۱۰. | فرودگاه پوهانگ | پوهانگ | ۲۶۰٬۰۵۰ |
| ۱۱. | فرودگاه گانسان | گانسان | ۱۷۲٬۳۲۷ |
| ۱۲. | فرودگاه ساچئون | ساچئون | ۱۴۳٬۴۸۳ |
| ۱۳. | فرودگاه بین‌المللی موان | Muan | ۹۱٬۱۳۳ |
| ۱۴. | فرودگاه ونجو | ونجو | ۷۲٬۲۲۶ |
| ۱۵. | فرودگاه بین‌المللی یانگ‌یانگ | Yangyang | ۵٬۷۴۹ |
آمار ۲۰۱۰

| ردیف | نام فرودگاه | شهر | مسافران |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱. | فرودگاه بین‌المللی اینچن | اینچئون | ۳۳٬۴۷۸٬۹۲۵ |
| ۲. | فرودگاه بین‌المللی گیمپو | سئول | ۱۷٬۵۶۵٬۹۰۱ |
| ۳. | فرودگاه بین‌المللی ججو | ججو (شهر) | ۱۵٬۷۲۴٬۳۶۰ |
| ۴. | فرودگاه بین‌المللی گیمهی | بوسان | ۸٬۱۶۰٬۵۴۶ |
| ۵. | فرودگاه گوانگجو | گوانگجو | ۱٬۳۴۸٬۸۴۷ |
| ۶. | فرودگاه بین‌المللی چئونگ‌جو | چئونگ‌جو | ۱٬۲۹۶٬۸۴۲ |
| ۷. | فرودگاه بین‌المللی دائجو | دائجو | ۱٬۱۴۸٬۹۵۳ |
| ۸. | فرودگاه اولسان | اولسان | ۹۸۰٬۸۸۷ |
| ۹. | فرودگاه یئوسو | یئوسو | ۶۵۷٬۰۳۷ |
| ۱۰. | فرودگاه پوهانگ | پوهانگ | ۳۲۳٬۶۵۲ |
| ۱۱. | فرودگاه گانسان | گانسان | ۱۷۴٬۶۳۸ |
| ۱۲. | فرودگاه ساچئون | ساچئون | ۱۶۰٬۷۰۴ |
| ۱۳. | فرودگاه بین‌المللی موان | Muan | ۱۰۰٬۰۲۱ |
| ۱۴. | فرودگاه ونجو | ونجو | ۷۰٬۵۲۲ |
| ۱۵. | فرودگاه بین‌المللی یانگ‌یانگ | Yangyang | ۸٬۹۳۰ |
آمار ۲۰۰۹

| ردیف | نام فرودگاه | شهر | مسافران |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱. | فرودگاه بین‌المللی اینچن | اینچئون | ۲۸٬۵۴۹٬۷۷۰ |
| ۲. | فرودگاه بین‌المللی گیمپو | سئول | ۱۵٬۳۶۹٬۹۴۴ |
| ۳. | فرودگاه بین‌المللی ججو | ججو (شهر) | ۱۳٬۶۴۳٬۳۶۶ |
| ۴. | فرودگاه بین‌المللی گیمهی | بوسان | ۶٬۸۷۰٬۱۵۷ |
| ۵. | فرودگاه گوانگجو | گوانگجو | ۱٬۳۶۳٬۱۲۲ |
| ۶. | فرودگاه بین‌المللی دائجو | دائجو | ۱٬۰۲۶٬۲۰۳ |
| ۷. | فرودگاه بین‌المللی چئونگ‌جو | چئونگ‌جو | ۱٬۰۲۳٬۵۳۲ |
| ۸. | فرودگاه اولسان | اولسان | ۱٬۰۱۳٬۱۳۷ |
| ۹. | فرودگاه یئوسو | یئوسو | ۶۱۳٬۲۳۳ |
| ۱۰. | فرودگاه پوهانگ | پوهانگ | ۳۰۴٬۳۷۲ |
| ۱۱. | فرودگاه ساچئون | ساچئون | ۱۸۷٬۹۶۹ |
| ۱۲. | فرودگاه گانسان | گانسان | ۱۵۶٬۴۰۲ |
| ۱۳. | فرودگاه ونجو | ونجو | ۷۴٬۲۰۱ |
| ۱۴. | فرودگاه بین‌المللی موان | Muan | ۵۷٬۷۱۶ |
| - | فرودگاه بین‌المللی یانگ‌یانگ | Yangyang | closed |
آمار ۲۰۰۸

| ردیف | نام فرودگاه | شهر | مسافران |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱. | فرودگاه بین‌المللی اینچن | اینچئون | ۲۹٬۹۷۳٬۵۲۲ |
| ۲. | فرودگاه بین‌المللی گیمپو | سئول | ۱۴٬۲۶۴٬۶۹۳ |
| ۳. | فرودگاه بین‌المللی ججو | ججو (شهر) | ۱۲٬۴۴۸٬۰۸۴ |
| ۴. | فرودگاه بین‌المللی گیمهی | بوسان | ۷٬۲۰۲٬۱۱۷ |
| ۵. | فرودگاه گوانگجو | گوانگجو | ۱٬۳۸۰٬۶۳۶ |
| ۶. | فرودگاه اولسان | اولسان | ۱٬۱۳۰٬۶۳۴ |
| ۷. | فرودگاه بین‌المللی دائجو | دائجو | ۱٬۰۷۹٬۰۱۱ |
| ۸. | فرودگاه بین‌المللی چئونگ‌جو | چئونگ‌جو | ۱٬۰۴۲٬۵۱۲ |
| ۹. | فرودگاه یئوسو | یئوسو | ۶۴۱٬۶۹۰ |
| ۱۰. | فرودگاه پوهانگ | پوهانگ | ۲۶۷٬۶۸۶ |
| ۱۱. | فرودگاه ساچئون | ساچئون | ۲۰۴٬۳۵۹ |
| ۱۲. | فرودگاه بین‌المللی موان | Muan | ۱۳۰٬۰۱۴ |
| ۱۳. | فرودگاه گانسان | گانسان | ۹۹٬۶۶۹ |
| ۱۴. | فرودگاه ونجو | ونجو | ۷۸٬۷۵۴ |
| ۱۵. | فرودگاه بین‌المللی یانگ‌یانگ | Yangyang | ۹٬۳۱۲ |
آمار ۲۰۰۷

| ردیف | نام فرودگاه | شهر | مسافران |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱. | فرودگاه بین‌المللی اینچن | اینچئون | ۳۱٬۲۲۷٬۸۹۷ |
| ۲. | فرودگاه بین‌المللی گیمپو | سئول | ۱۳٬۸۱۱٬۰۰۴ |
| ۳. | فرودگاه بین‌المللی ججو | ججو (شهر) | ۱۲٬۲۹۶٬۴۲۶ |
| ۴. | فرودگاه بین‌المللی گیمهی | بوسان | ۷٬۴۰۳٬۲۶۲ |
| ۵. | فرودگاه گوانگجو | گوانگجو | ۱٬۵۳۹٬۱۸۷ |
| ۶. | فرودگاه اولسان | اولسان | ۱٬۲۰۷٬۷۴۰ |
| ۷. | فرودگاه بین‌المللی دائجو | دائجو | ۱٬۱۷۷٬۴۹۰ |
| ۸. | فرودگاه بین‌المللی چئونگ‌جو | چئونگ‌جو | ۱٬۰۳۲٬۴۸۴ |
| ۹. | فرودگاه یئوسو | یئوسو | ۶۵۶٬۰۲۲ |
| ۱۰. | فرودگاه پوهانگ | پوهانگ | ۲۹۷٬۷۰۲ |
| ۱۱. | فرودگاه ساچئون | ساچئون | ۲۱۴٬۲۱۴ |
| ۱۲. | فرودگاه گانسان | گانسان | ۱۳۳٬۲۴۲ |
| ۱۳. | فرودگاه ونجو | ونجو | ۷۹٬۱۰۲ |
| ۱۴. | فرودگاه بین‌المللی یانگ‌یانگ | Yangyang | ۳۵٬۳۰۰ |
| ۱۵. | فرودگاه بین‌المللی موان | Muan | ۱۵٬۲۲۳ |
| ۱۶. | فرودگاه موکپو | موکپو | ۱۳٬۷۶۱ |
آمار ۲۰۰۶

| ردیف | نام فرودگاه | شهر | مسافران |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱. | فرودگاه بین‌المللی اینچن | اینچئون | ۲۸٬۱۹۱٬۱۱۶ |
| ۲. | فرودگاه بین‌المللی گیمپو | سئول | ۱۳٬۷۶۶٬۵۲۳ |
| ۳. | فرودگاه بین‌المللی ججو | ججو (شهر) | ۱۲٬۱۰۹٬۸۳۶ |
| ۴. | فرودگاه بین‌المللی گیمهی | بوسان | ۷٬۰۷۱٬۰۳۷ |
| ۵. | فرودگاه گوانگجو | گوانگجو | ۱٬۶۲۹٬۷۸۷ |
| ۶. | فرودگاه اولسان | اولسان | ۱٬۲۰۰٬۰۷۲ |
| ۷. | فرودگاه بین‌المللی دائجو | دائجو | ۱٬۱۹۴٬۱۵۰ |
| ۸. | فرودگاه بین‌المللی چئونگ‌جو | چئونگ‌جو | ۹۹۹٬۵۶۳ |
| ۹. | فرودگاه یئوسو | یئوسو | ۶۰۱٬۵۹۹ |
| ۱۰. | فرودگاه پوهانگ | پوهانگ | ۳۴۷٬۱۸۰ |
| ۱۱. | فرودگاه ساچئون | ساچئون | ۲۲۴٬۷۹۲ |
| ۱۲. | فرودگاه گانسان | گانسان | ۱۵۵٬۲۰۷ |
| ۱۳. | فرودگاه ونجو | ونجو | ۸۰٬۳۶۱ |
| ۱۴. | فرودگاه بین‌المللی یانگ‌یانگ | Yangyang | ۵۱٬۵۴۷ |
| ۱۵. | فرودگاه موکپو | موکپو | ۱۶٬۹۰۹ |