اقتصاد فرهنگی
فرهنگی سرمایه‌گذاری

به عنوان یک رشته در حال رشد در اقتصاد رفتاری نقش فرهنگ در رفتار مالی به صورت فزاینده ای نشان دهنده تفاوت‌های بسیار مهمی در مدیریت و ارزیابی دارایی‌ها است.
با استفاده از ابعاد فرهنگی که توسط شالوم شوارتز شناسایی شده‌است ثابت می‌شود که پرداخت سود سهام شرکت‌ها عمدتاً با ابعاد تسلط و محافظه کاری مشخص می‌شوند.
به‌طور خاص درجه بالاتر از محافظه کاری به بالا بودن ظرفیت و ارزش‌های پرداخت سود بستگی دارد و درجه بالاتری از تسلط به مخالفت جمع وابسته است.
یک مطالعه دیگر نقش فرهنگ را بر مدیریت درآمد، با استفاده از ابعاد فرهنگی جررت هوفستد و شاخص مدیریت درآمد توسعه یافته توسط مسیحی لوتز، بررسی کرد؛ که شامل استفاده از تغییرات تعهدی برای کاهش نوسان در درآمد گزارش شده، استفاده از تغییرات تعهدی برای کاهش نوسان در جریان‌های نقدی عملیاتی گزارش شده، استفاده از اختیارات حسابداری برای کاهش گزارش‌های زیان‌های کوچک و استفاده از اختیارات حسابداری در هنگام گزارش عملیات درآمدی می‌باشد.
مشخص شد که ابعاد فردگرایی هوفستد با مدیریت درآمد رابطه منفی دارد و با اجتناب از عدم قطعیت رابطه مثبتی دارد. مایکل تایلارد، اقتصاددان رفتارگرایانه نشان داد که رفتارهای سرمایه‌گذاری عمدتاً به دلیل عوامل رفتاری ناشی از تأثیر فرهنگ بر روی روان‌شناسی سرمایه‌گذاران در ملت‌های مختلف است، به جای آنکه منطقی به نظر می‌رسد، با مقایسه ابعاد فرهنگی مورد استفاده توسط هرتس هافستد و رابرت هون، تأثیرات قوی و خاصی شناسایی شد در رفتارهای ناشی از ریسک ناشی از ابعاد هم پوشانی فرهنگی میان آن‌ها که در طول یک دوره ۲۰ ساله ثابت باقی ماند.
در رابطه با سرمایه‌گذاری، مطالعات متعدد تأیید شده‌است که تفاوت‌های بیشتر بین فرهنگ‌های ملت‌های مختلف، میزان سرمایه‌گذاری بین این کشورها را کاهش می‌دهد. ثابت شده‌است که هر دو تفاوت فرهنگی بین کشورها و همچنین میزان سرمایه‌گذاری ناآگاهانه با فرهنگ خودشان در سرمایه‌گذاری در این کشورها کاهش می‌دهد و این عوامل با بازده‌های آینده منفی است و هزینه‌های حق بیمه در مورد درجه خارجی بودن سرمایه‌گذاری با وجود این، بازارهای سهام به‌طور کلی به وسیلهٔ ابزارهای قیمت سهام به نمایش درمی آیند، که دو عامل بزرگترین عوامل مرتبط با آن عبارتند از نسبت تجارت بین کشورها و نسبت تولید ناخالص داخلی ناشی از سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی.
حتی این عوامل در نتیجه منابع رفتاری هستند، اگرچه گزارش جهانی سرمایه‌گذاری سازمان ملل متحد (۲۰۱۳) نشان می‌دهد که ادغام منطقه ای با سرعت بیشتری نسبت به روابط خارجی دور افتاده، تأیید یک مطالعه قبلی که نتیجه‌گیری آن این است که کشورهای نزدیک به یکدیگر تمایل بیشتری به یکپارچه سازی دارند. از آنجا که افزایش فاصله فرهنگی، میزان سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی را کاهش می‌دهد، این امر منجر به همبستگی منحنی شتاب‌دهنده بین رفتار مالی و فاصله فرهنگی می‌شود. هنگام پیش‌بینی، ارزیابی سهام مفید است.
در جورجیا، مشخص شد که ۸۴٪ متغیر در بازده سهام با استفاده از عرضه مخربی، ساختار مدت نرخ بهره، رشد بهره‌وری در صنعت و حق بیمه ریسک تعیین شده‌است. اما در همه موارد با نرخ تورم یا سود سهام تحت تأثیر قرار نگرفت. در نیجریه هر دو شاخص واقعی تولید ناخالص داخلی و شاخص قیمت مصرف‌کننده هر دو عوامل پیش‌بینی کننده مفید بودند، اما نرخ ارز خارجی نبود. در زیمبابوه، تنها عرضه پول و قیمت نفت به عنوان پیش‌بینی کننده سود ارزیابی بازار سهام شناخته شد. [۴۵] هند نرخ ارز، شاخص قیمت عمده فروشی، قیمت طلا و شاخص بازار را به عنوان عوامل مفید تعیین کرد. مطالعه جامع جهانی از رومانی تلاش کرد تا شناسایی کند که آیا عوامل ارزیابی بازار سهام از لحاظ فرهنگی جهانی هستند، شناسایی نرخ‌های بهره، تورم و تولید صنعتی، اما متوجه شد که نرخ ارز، حجم مبادله ارز و تجارت همه را به رومانی منحصر می‌کند.
یک مثال از فرهنگ در حال مصرف از طریق گوشی‌های هوشمند.