stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
بلین لیک

مکان
| بلین لیک | بلین لیک |
| --- | --- |
شهر: شهر
بلین لیک: بلین لیک
خیابان اصلی: خیابان اصلی
شعار: "Gateway to the Lakes": شعار: "Gateway to the Lakes"
fa (in English: Expected satiety): fa
مختصات: ۵۲°۴۹′۴۲″ شمالی ۱۰۶°۵۲′۵۳″ غربی﻿ / ﻿۵۲٫۸۲۸۳۳°شمالی ۱۰۶٫۸۸۱۳۹°غربی﻿ / 52.82833; -106.88139: مختصات: ۵۲°۴۹′۴۲″ شمالی ۱۰۶°۵۲′۵۳″ غربی﻿ / ﻿۵۲٫۸۲۸۳۳°شمالی ۱۰۶٫۸۸۱۳۹°غربی﻿ / 52.82833; -106.88139
استان: ساسکاچوان
شهرداری روستایی: دریاچه بلین شماره 434، ساسکاچوان
Post Office opened: ۱۹۰۳
ثبت‌شده: ۱۹۱۲
حکومت: حکومت
 • شهردار: آلن سورنسون
 • Blaine Lake Town Council:  Councilors Jeffrey Bennett Debbie Rodwin Kitty Larson Kyle Onishenko Bev Breland Jason Weber 
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۷۵ کیلومتر مربع (۰٫۶۸ مایل مربع)
ارتفاع: ۵۱۹ متر (۱۷۰۳ فوت)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۱ کانادا): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۱ کانادا)
 • کل: ۵۱۰
 • تراکم: ۲۶۱٫۶/کیلومتر مربع (۶۷۸/مایل مربع)
اهلیت‌نام: بلین لیکر
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی −۶ (ساعت هماهنگ جهانی)
Postal code span: S0J 0J0
کد منطقه: 306
NTS Map: 073B15
GNBC Code: HAECA
وبگاه: Town of Blaine Lake
بلین لیک (به انگلیسی: Blaine Lake) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در ساسکاچوان واقع شده‌است. بلین لیک ۱٫۷۵ کیلومتر مربع مساحت و ۵۱۰ نفر جمعیت دارد و ۵۱۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ادوارد گریگ

| ادوارد گریگ | ادوارد گریگ |
| --- | --- |
پرتره‌ای از ادوارد گریگ همراه با امضا (۱۸۸۸): پرتره‌ای از ادوارد گریگ همراه با امضا (۱۸۸۸)
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: ادوارد هاگروپ گریگ
زاده: ۱۵ ژوئن ۱۸۳۴ برگن، اتحاد سوئد و نروژ
درگذشته: ۴ سپتامبر ۱۹۰۷ (۶۴ سال) برگن، نروژ
ژانر: رمانتیک
ساز(ها): پیانو
سازهای اصلی: سازهای اصلی
پیانو: پیانو
ادوارد گریگ (به نروژی: Edvard Grieg) (زادهٔ ۱۵ ژوئن ۱۸۴۳ – درگذشتهٔ ۴ سپتامبر ۱۹۰۷) آهنگ‌ساز و نوازندهٔ پیانو اهل نروژ بود. او به عنوان یکی از آهنگسازان برجستهٔ دوره رمانتیک شناخته می‌شود، و موسیقی وی جزئی از مجموعه موسیقی کلاسیک استاندارد در سراسر جهان است. استفادهٔ او از موسیقی محلی نروژ در آثارش، برای کمک به توسعهٔ موسیقی نروژ، رشد هویت ملی و آگاهی بین‌المللی بود، همانگونه که ژان سیبلیوس برای فنلاند و بدریخ اسمتانا برای بوهم انجام دادند.
گریگ مشهورترین فرد اهل شهر برگن است، با تندیس‌های بی‌شماری که چهرهٔ او را به تصویر می‌کشد و بسیاری از مکان‌های فرهنگی به نام وی نامگذاری شده‌است مانند: بزرگترین ساختمان برگزاری کنسرت این شهر (تالار گریگ)، پیشرفته‌ترین مدرسهٔ موسیقی (آکادمی گریگ)، گروه کر حرفه‌ای (کر ادوارد گریگ) و «موزه ادوارد گریگ» که در خانه قبلی گریگ به میراث وی اختصاص یافته‌است.
زندگی

ادوارد هاگروپ گریگ در برگن نروژ بدنیا آمد. والدین وی «الکساندر گریگ» (۱۸۰۶–۱۸۷۵)، بازرگان و معاون کنسول در برگن و «جودیت هاگروپ» (۱۸۱۴–۱۸۷۵) معلم موسیقی و دختر سیاستمدار، «ادوارد هاگروپ» بودند. ادوارد گریگ در یک خانوادهٔ موسیقی پرورش یافت. مادر او اولین معلم پیانو وی بود و به او آموخت تا از سن شش سالگی نوازندگی کند. وی در چندین مدرسهٔ متوسطه تحصیل کرد و در تابستان ۱۸۵۸ با «اله بول» نوازندهٔ برجستهٔ ویولن اهل نروژ آشنا شد. «اله بول» استعداد گریگ را به رسمیت شناخت و پدر و مادرش را ترغیب کرد که او را به کنسرواتوار لایپزیگ بفرستند. گریگ در کنسرواتوار ثبت نام کرد ولی از نظم و انضباط آنجا راضی نبود.
وی در بهار ۱۸۶۰ از دو بیماری خطرناکِ تنفسی، پلورزی و سل جان سالم به‌در برد. او از عفونت‌های تنفسی بی‌شماری رنج برد و در نهایت دچار نارسایی ترکیبی ریه و قلب شد. گریگ در نروژ و خارج از کشور بارها بستری شد و حتی چند تن از پزشکان‌اش به عنوان دوستان شخصی وی درآمدند.
ادوارد گریگ بعد از یک دوره بیماری طولانی، در اواخر تابستان سال ۱۹۰۷ و در سن ۶۴ سالگی در اثر نارسایی قلبی در بیمارستان شهر برگن، نروژ درگذشت.
فعالیت‌ها

گریگ در سال ۱۸۶۱ اولین کار خود را به عنوان پیانیست کنسرت در کارلسهامن سوئد آغاز کرد. در سال ۱۸۶۲ تحصیلات خود را در شهر لایپزیگ به پایان رساند و اولین کنسرت خود را در شهر زادگاهش برگن برگزار کرد که شامل سونات شماره ۸ پیانو اثر بتهوون بود. در سال ۱۸۶۳ گریگ به کپنهاگ دانمارک رفت و سه سال در آنجا ماند. وی با آهنگسازان دانمارکی «یوهان هارتمان» و «نیلز گید» ملاقات کرد. وی همچنین با ریکارد نرداک آهنگساز نروژی و آهنگساز سرود ملی نروژ که دوست خوب و منبع الهام گریگ بود، ملاقات کرد. نرداک در سال ۱۸۶۶ درگذشت و گریگ به افتخار او مراسم راهپیمایی تشییع جنازه را تشکیل داد.
در ۱۱ ژوئن ۱۸۶۷ گریگ با دختر عمهٔ بزرگ خود به نام «نینا هاگوپرت» (۱۹۴۵–۱۸۴۵)، خواننده سوپرانو ازدواج کرد. سال بعد تنها فرزندشان به نام «الکساندرا» به دنیا آمد. الکساندر در سال ۱۸۶۹ بر اثر بیماری مننژیت درگذشت.
گریگ در سال ۱۸۶۸ هنگامی که تعطیلات تابستانی خود را در دانمارک می‌گذراند، کنسرتو پیانو خود را در لا مینور نوشت.
در سال ۱۸۶۸ فرانتس لیست که هنوز با گریگ ملاقات نکرده بود، برای وزارت آموزش نروژ توصیه‌ای نوشت که منجر به دریافت کمک هزینه سفر برای گریگ شد. این دو نفر در سال ۱۸۷۰ در رم با هم ملاقات کردند. در اولین دیدار، آنها به اجرای سونات شماره ۱ ویولن گریگ رفتند که لیست را بسیار خوشحال کرد. در دومین بازدید خود در ماه آوریل، گریگ نسخه خطی از کنسرتو پیانو خود را (از جمله تنظیم ارکسترال) انجام داده بود، با خود آورد. اجرای دستخط کنسرتو با پیانو توسط لیست وی را بسیار تحت تأثیر قرار داد و گریگ را تحسین کرد گرچه گریگ به او خاطرنشان کرد که با عجله موومان اول را نوشته‌است. لیست همچنین برای ارکستراسیون توصیه‌هایی را به گریگ (به عنوان مثال، دادن ملودی تم دوم در موومان اول به یک ترومپت سولو) کرد.
در سال‌های ۱۸۷۴ تا ۱۸۷۴ گریگ بنا به درخواست هنریک ایبسن، موسیقی صحنهای را برای نمایش پیر گینت آهنگسازی کرد. گریگ ارتباط نزدیکی با «ارکستر فیلارمونیک برگن» داشت و بعداً از سال ۱۸۸۰ تا ۱۸۸۲ مدیر موسیقی این ارکستر شد. در سال ۱۸۸۸ گریگ در لایپزیگ با چایکوفسکی ملاقات کرد. گریگ تحت تأثیر وی قرار داشت و زیبایی، اصالت و گرمی موسیقی چایکوفسکی را می‌ستود.
در ۶ دسامبر ۱۸۹۷، گریگ و همسرش برخی از آثار خود را در یک کنسرت خصوصی در قلعه ویندزور برای ملکه ویکتوریا و دربار اجرا کردند.
گریگ به دو دکترای افتخاری نایل شد، ابتدا از دانشگاه کمبریج در سال ۱۸۹۴ و دیگری توسط دانشگاه آکسفورد در سال ۱۹۰۶ به وی اعطا شد.
آهنگسازی

برخی از کارهای اولیه گریگ شامل سمفونی (که بعداً آن را نادیده گرفت) و یک سونات پیانو است. او همچنین سه سونات ویولن و یک سونات ویولنسل نوشت. گریگ همچنین موسیقی حیرت‌انگیزی را برای نمایش هنریک ایبسن (پیر گینت) ساخت که شامل اثر معروف او با عنوان در قصر پادشاه کوهستان است و «سوئیت هولبرگ» که ابتدا برای پیانو نوشته شده بود ولی بعداً توسط آهنگساز برای ارکستر زهی تنظیم شد.
گریگ همچنین ترانه‌هایی را نوشت که در آن از اشعار شاعران: هاینریش هاینه، یوهان ولفگانگ فون گوته، هنریک ایبسن، هانس کریستیان آندرسن، رودیارد کیپلینگ و دیگران استفاده شده‌است. گریگ بسیاری از آثار پیانویی را خودش قبل از مرگ اجرا و ضبط کرد.
فهرست آثار

سونات پیانو در می مینور اپوس ۷
سونات ویولن شماره ۱ در فا ماژور اپوس ۸
کنسرت اوورتور «در پاییز» اپوس ۱۱
کنسرتو پیانو در لا مینور اپوس ۱۶
موسیقی صحنه برای بیورنستیرنه بیورنسون اپوس ۲۲
موسیقی صحنه «پیر گینت» اپوس ۲۳
بالاد در فرم واریاسیون بر روی یک آهنگ محلی نروژی در سل مینور اپوس ۲۴
کوارتت زهی در سل مینور اپوس ۲۷
آلبوم برای گروه کر مردان اپوس ۳۰
دو مرثیه برای زهی‌ها یا پیانو اپوس ۳۴
چهار رقص نروژی برای پیانو با چهار دست اپوس ۳۵
سونات ویلنسل در لا مینور اپوس ۳۶
«سوئیت هولبرگ» برای پیانو، تنظیم بعدی برای ارکستر زهی اپوس ۴۰
سونات ویولن شماره ۳ در دو مینور اپوس ۴۵
سوئیت پیرگینت شماره ۱ اپوس ۴۶
سوئیت شاعرانه برای ارکستر اپوس ۵۴ (ارکستراسیون چهار قطعه از قطعات شاعرانه)
سوئیت پیرگینت شماره ۲ اپوس ۵۵
سوئیت از «سیگورد جورسلفر» اپوس ۵۶
چهار رقص سمفونیک برای پیانو، تنظیم بعدی برای ارکستر اپوس ۶۴
سری آهنگ «هاگتوسا» براساس اشعار آرنه گاربورگ اپوس ۶۷
«اسلاتر» (رقص دهقانان) برای پیانو اپوس ۷۲
شصت و شش قطعات شاعرانه برای پیانو در ده کتاب اپوس‌های: ۱۲، ۳۸، ۴۳، ۴۷، ۵۴، ۵۷، ۶۲، ۶۵، ۶۸
یادداشت

↑  Edvard Hagerup Grieg
↑  Alexander Grieg
↑  Judithe Hagerup
↑   Edvard Hagerup
↑  Johan Peter Emilius Hartmann
↑   Niels Gade
↑   Nina Hagerup
↑  Holberg Suite
↑  Ingebrigt Vik
↑  Sigurd Jorsalfar
↑  Haugtussa
↑  Slåtter
همراه با نینا گریگ (خواننده سوپرانو، همسر و دختر عمۀ بزرگ ادوارد گریگ)
موزۀ ادوارد گریگ
مجسمۀ ادوارد گریگ در شهر برگن، اثر: «اینگبریگت ویک»
پادهایس

| پادهایس | پادهایس |
| --- | --- |
Entering Padhuis (Plaatsnaambord aan de Europaweg): Entering Padhuis (Plaatsnaambord aan de Europaweg)
fa (in English: Expected satiety): fa
کشور: هلند
استان: Drenthe
شهرستان: Coevorden
جمعیت (۱۱ آوریل ۲۰۰۴): ۱۱۹ Including فلیخ‌هایس
Major roads: N863
پادهایس (به هلندی: Padhuis) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در کوفوردن واقع شده‌است. پادهایس ۱۱۹٬Including نفر جمعیت دارد.
قاسم انصاری

قاسم انصاری (زاده ۱۲ آذر ۱۳۱۴ درروستای شنستقین قزوین – درگذشتهٔ ٢٩ اسفند ١۴٠٠) استاد دانشگاه، نویسنده، مترجم، مصحح و پژوهشگر حوزه‌های ادبیات فارسی، ادبیات عربی، عرفان و تصوف و علوم قرآنی بود. وی در آخرین ساعات آخرین روز سال ١۴٠٠ درگذشت.
| قاسم انصاری | قاسم انصاری |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۲ آذر ۱۳۱۴ خورشیدی افشاریه، قزوین
درگذشت: ۲۹ اسفند ۱۴۰۰
ملیت: ایرانی
تحصیلات: دکتری زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه تهران
پیشه(ها): استاد دانشگاه و پژوهشگر در حوزه‌های ادبیات، عرفان، تصوف و علوم قرآنی
آثار برجسته: استاد دانشگاه ،مترجم و پژوهشگر
زندگی‌نامه و تحصیلات

دکتر قاسم انصاری، در ۱۲ آذرماه ۱۳۱۴ خورشیدی در افشاریه قزوینروستای شنستقین به دنیا آمد.
فراگیری قرآن و تحصیلات ابتدایی و مقدماتی را در زادگاه خود و نیز در قزوین سپری نمود و تا پایان دوره متوسطه از دبیران و استادان بنام آن زمان بهره جست. همچنین به تحصیل دروس حوزوی پرداخت و بسیاری از کتب و مآخذ مدارس علوم دینی را در قزوین فراگرفت.
پس از آن با انگیزه جستجوی کار و ادامه تحصیل به تهران عزیمت کرد و درسال ۱۳۳۸ در رشته علوم تربیتی از دانشگاه تهران دانش‌آموخته گردید، سپس به استخدام آموزش و پرورش درآمد و به منظور تدریس در دبیرستانها و مرکز تربیت معلم شهر خمین عازم آن دیار گردید.
وی درسال ۱۳۴۱ به قزویندر دبیرستان‌های رهنما و نظام وفاو پس از آن به سال ۱۳۴۶ به تهران انتقال یافت و درضمن تدریس، در سال ۱۳۴۸ از مقطع فوق لیسانس رشته زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل گردید و در سال ۱۳۵۱ با کسب رتبه نخست در دوره دکتری ادیان و عرفان دانشگاه تهران پذیرفته شد. درسال ۱۳۵۸ تحصیلات خود را به پایان رسانید.
از سال ۱۳۵۶ در دانشگاه‌های سراسری تهران، شهید بهشتی، تربیت مدرس، گیلان، بین‌المللی امام خمینی قزوین و … به تدریس متون عرفانی پرداخت و از سال ۱۳۶۹ به عضویت هیئت علمی دانشگاه‌های آزاد اسلامی زنجان و تاکستان درآمد.
خدمات علمی و فرهنگی

زمینه‌های خدمات علمی و فرهنگی استاد دکتر انصاری عبارتند از: تدریس در مراکز دانشگاهی، مدیریت گروه‌های ادبیات فارسی برخی از دانشگاه‌ها؛ حضور و سخنرانی در همایش‌ها و کنگره‌های علمی وادبی بین‌المللی و ملی، همکاری با بسیاری از نهادهای فرهنگی چونان: انجمن مفاخر فرهنگی، حوزه هنری، اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی و …، راهنمایی و مشاوره و داوری پایان‌نامه‌های تحصیلی کارشناسی ارشد و دکترا، داوری مقالات نشریات پژوهشی و بالاخره تألیف، عضویت در کمیته علمی همایش‌ها.
تألیف، ترجمه و تصحیح کتاب، نگارش مقدمه و تحشیه بر کتاب‌ها و همچنین نگارش مقالات علمی ازجمله خدمات علمی، فرهنگی وی به‌شمار می‌روند.
آثار

وی تاکنون بیش از ۵۰ تألیف و ترجمه و نیز ۴۰ مقاله در حوزه ادبیات فارسی به ویژه گرایش عرفان و تصوف اسلامی ارائه کرده‌است.
آثار > کتاب‌ها

دستور زبان فارسی، ناشر: متین، ۱۳۵۱.
ترجمه شکوی الغریب و زبدة الحقایق، عین القضاة همدانی، با عنوان: دفاعیات و گزیده حقایق، ناشر: منوچهری، ۱۳۶۳.
مقدمه بر کشف المحجوب هجویری، ناشر: طهوری، ۱۳۵۸.
مقدمه بر صد میدان خواجه عبدالله انصاری، ناشر: طهوری، ۱۳۶۴.
تصحیح انتقادی ترجمه عوارف المعارف شیخ شهاب‌الدین‌ابوحفص سهروردی، ناشر: علمی و فرهنگی، ۱۳۸۶.
مبانی عرفانی و تصوف، ناشر: دانشگاه پیام نور، ۱۳۷۰.
متون تفسیری، ناشر: همان، ۱۳۷۰.
ترجمه: الاسراء علی مقام الاسری، ابن عربی با عنوان: ما زبالاییم و بالا می‌رویم، ناشر: طهوری، ۱۳۸۰.
ترجمه مشارق الانوار، ابن دباغ انصاری، با عنوان: عشق اسطرلاب اسرار خداست، ناشر: طهوری، ۱۳۷۸.
گزیده کلیات عبید زاکانی، ناشر: طه، ۱۳۷۷.
ترجمه کتاب الفتوة، ابوعبدالرحمن سلمی، با عنوان: جوانمردی و جوانمردان، ناشر: حدیث امروز، ۱۳۸۶
ترجمه منابع التشریع و ادواره فی الاسلام، دکتر شومان، با عنوان: منابع و ادوار قانون‌گذاری در اسلام، ناشر: دانشگاه آزاد اسلامی زنجان، ۱۳۸۳.
ترجمه دو رساله فلسفی از حکیم عمر خیام، ناشر: گلاب، ۱۳۸۲.
ترجمه کتاب المعراج، ابوالقاسم قشیری، باعنوان: از فرش تا عرش، ناشر: سایه گستر، ۱۳۸۳.
ترجمه التدبیرات الالهیه فی اصلاح مملکه الانسانیة، ابن عربی، باعنوان: جهان انسان شد و انسان جهانی، ناشر: ۱۳۸۷.
ترجمه دفاعیات عین القضاة به همراه گزیده حقایق، ناشر: منوچهری، ۱۳۸۵.
ترجمه فوائح الجمال و فواتح الجلال، نجم کبری، با عنوان: نسیم جمال و دیباچه جلال، ناشر: طهوری، ۱۳۸۸.
ترجمه عطف الالف المالوف الی اللام المعطوف، دیلمی، با عنوان: الف الفت و لام معطوف، ناشر: سایه گستر، ۱۳۸۹.
شعر شیرین و نثر نغر، فارسی عمومی با همکاری، ناشر: حدیث امروز، ۱۳۸۴.
کلیات عرفان، ناشر: کتب درسی، ۱۳۶۳.
ترجمه کتاب الزهد حسن بصری، نشر جامی، ۱۳۹۶.
ترجمه کتاب ذوالنون مصری، با همکاری، نشر سایه گستر، ۱۳۹۷.
آثار > مقالات

ملامتیه (ملامیه)، مجله آینده با مدیریت ایرج افشار، ۱۳۶۲.
تاج‌الدین اشنهی، همان، ۱۳۶۲.
استادان امام فخررازی، همان، ۱۳۶۵.
فخررازی و تصوف، مجله ادبیات دانشگاه شهید بهشتی، ۱۳۶۹.
مختصری در علم کلام، همان، ۱۳۷۳.
ترجمه تحفة السفرة ابن عربی، مجله فرهنگ پژوهشگاه علوم انسانی، ۱۳۷۰.
ترجمه مرآة العارفین صدر قونوی، همان، ۱۳۷۴.
پنج متن قلندری، یادنامه استاد حبیب یغمایی، ۱۳۷۰.
قلندرنامه منظوم هروی، مجله کلک، ش۱۴، ۱۳۷۰.
فتوت‌نامه علاءالدوله سمنانی، مجله معارف، مرکز دانشگاهی، ۱۳۶۶.
وحید شاعر و اصول الخمسه او، مجله نسیم، ۱۳۷۶.
رساله اصول العقائد فخررازی، مجله رهپوی هدایت، ۱۳۷۸.
ترجمه الدرایة شهید ثانی، آرمان پژوهش، دانشگاه آزاد زنجان، ۱۳۷۹.
قدامة بن جعفر و نقدالشعر او، همایش نقد و نظریه در دانشگاه آزاد زنجان، ۱۳۷۹.
معراج نبوی، همایش سیره نبوی، دانشگاه آزاد زنجان، ۱۳۸۵.
حافظ و زهد ریایی، فصلنامه دانشگاه آزاد تاکستان، ۱۳۸۰.
بررسی کتاب اوحد کرمانی، مجله دروازه بهشت، ۱۳۸۰.
تبدل حواس (حس‌آمیزی)، همان، ۱۳۸۰.
ابن سبعین و آراء او، همان، ۱۳۸۱.
ترجمه ماهیة العشق اخوان الصفا، همان، ۱۳۸۱.
نگاهی گذرا به المعجم فی آثار ملوک العجم، همان، ۱۳۸۳.
سعدی و متنبّی، همان، ۱۳۸۲.
علمای قزوین، ش۱، همان، ۱۳۸۳.
علمای قزوین، ش۲، همان، ۱۳۸۳.
ترجمه انوار النبی ابن سبعین، همان، ۱۳۸۴.
قزوین در آثار البلاد زکریای قزوینی، همان، ۱۳۸۴.
خواجه یوسف همدانی، همایش در عشق آباد ترکمنستان، ۱۳۸۲.
خیال در دیوان حافظ، مجله تخصصی عرفان، ۱۳۸۳.
اشعار عربی حکیم سهروردی، همان، ۱۳۸۵.
جواب سهروردی به ۱۸ سؤال خراسانیان، همان، ۱۳۸۵.
استنباطات صوفیه، همان، ش۱۹، ۱۳۸۸.
تصوف در تکوین سلطنت صفویه، همایش بین‌المللی در دانشگاه بین الملی امام خمینی، ۱۳۸۶.
فهرست اشعار عربی و فارسی تاریخ گزیده، همایش بزرگداشت حمدالله مستوفی، ۱۳۸۶.
نور در مثنوی، همایش بزرگداشت مولانا، دانشگاه آزاد تبریز، ۱۳۸۵.
شیخ اشراق و آثار او، نامه انجمن مفاخر، ۱۳۸۶.
ابن سبعین، شاخه شوق، یادگارنامه بهاءالدین خرمشاهی، نشر قطره، ۱۳۸۶.
من و مولانا، زندگانی شمس، ویلیام چیتیک، همایش بین‌المللی شمس تبریزی در خوی و ارومیه، ۱۳۸۹.
مجالس سبعة، همایش مجالس سبعه مولوی در دانشگاه اصفهان، ۱۳۸۷.
انسان نورانی و طباع تام سهروردی و تطور آن، پژوهشکده فرهنگ و هنر اسلامی، نیوار شماره ۴.
چند کلمه در حکمت اشراق شیخ شهاب الدین سهروردی، نیوار، ش۴.
جوایز

جوایز و تقدیر نامه‌های فراوان به مناسبت‌های مختلف از دانشگاه‌ها و مراکز علمی و فرهنگی، از جمله انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، دانشگاه شهید بهشتی، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی و..
ویکتور بوت

ویکتور آناتولیوویچ بوت (به روسی: Виктор Анатольевич Бут؛ زادهٔ ۱۳ ژانویهٔ ۱۹۶۷ - دوشنبه، تاجیکستان شوروی، اتحاد شوروی)، یک تاجر اسلحه اهل تاجیکستان (شوروی سابق) است. این شهروند روسی-تاجیکی در سال ۲۰۰۸ در تایلند دستگیر شد و دو سال بعد در سال ۲۰۱۰ به جرم تروریسم برای حضور در دادگاه به آمریکا، تحویل داده شد. او به جرم (قانون تبهکاری) قاچاق اسلحه به نیروهای مسلح انقلابی کلمبیا (FARC) برای استفاده علیه آمریکا متهم شد. او در ۲ نوامبر ۲۰۱۱، در دادگاه فدرال منهتن توسط یک هیئت منصفه به علت قصد توطئه و کشتن شهروندان و مقامات آمریکا، تحویل موشک‌های ضدهوایی (AAM)، و تأمین یک سازمان تروریستی مجرم شناخته شد.
در ۸ دسامبر ۲۰۲۲ در راستای تبادل زندانی، بریتنی گراینر، بسکتبالیست آمریکایی و ویکتور بوت، تاجر تسلیحات بین‌المللی روسی-تاجیکی آزاد شدند.
زندگی‌نامه

بوت یک مترجم نظامی در شوروی بود که طبق گزارش‌ها ثروت قابل توجهی را از راه شرکت‌های حمل و نقل هوایی متعددش در دو دهه ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰ میلادی به‌دست آورده‌است. تشکیلات او بیشتر در آفریقا و خاورمیانه به جابه‌جایی انواع کالا، قاچاق اسلحه و مهمات می‌پرداخت. او همان‌طور که مایل بود برای چارلز تیلور در لیبریا کار کند، همزمان برای سازمان ملل متحد در سودان و عراق نیز کار می‌کرد. بوت در دهه ۱۹۹۰ از راه ناوگان سریع‌السیر هوایی‌اش ممکن است، کالاهای نظامی گسترده‌ای را برای جنگ‌های داخلی در آفریقا حمل و نقل کرده باشد.
بوت می‌گوید که او کمی بیشتر از تأمین تدارکات نظامی انجام داده‌است اما وزیر امور خارجه بریتانیا، پیتر هین، او را یک «تحریم شکن» یا «متخطی از تحریم» (sanctions buster) نامید و او را به عنوان «مجرای اصلی خط تدارکات زمینی و هوایی برای انتقال اسلحه از اروپای شرقی به‌ویژه از بلغارستان، مولداوی و اوکراین به لیبی و آنگولا» تشریح کرد.
دستگیری

در سال ۲۰۰۸، پلیس سلطنتی تایلند در همکاری با مقامات آمریکایی بوت را در بانکوک، تایلند دستگیر کرد. سفیر آمریکا، درخواست استرداد او را تحت قانون استرداد بین پادشاهی تایلند و ایالات متحده آمریکا ارائه کرد که این درخواست نهایتاً به‌واسطه فرمان دادگاه عالی تایلند در اوت ۲۰۱۰ تأیید شد. پیش از استرداد او به آمریکا در نوامبر ۲۰۱۰، او اطمینان خود را از این‌که دادرسی در آمریکا نهایتاً به تبرئه او ختم خواهد شد، اظهار کرد اما این اتفاق نیفتاد. از ژانویه ۲۰۱۱ تا ژوئن ۲۰۱۲ بوت در مرکز تأدیبی کلانشهری نیویورک زندانی بود.[نیازمند منبع] پس از دادرسی، او در ۵ آوریل ۲۰۱۲ توسط قاضی آمریکایی به ۲۵ سال حبس محکوم شد و در ژوئن ۲۰۱۲ به ندامتگاه آمریکا در ماریون، ایلینوی منتقل شد.
در رسانه‌ها

در سال ۲۰۰۵، فیلم ارباب جنگ، بر اساس نیت آشکار، حداقل در قسمتی، دربارهٔ گذشته زندگی شخصی بوت و فعالیت‌های بازار سیاه او ساخته شد.
لحظهٔ تحویل ویکتور بوت با هواپیمای اداره مبارزه با مواد مخدر به آمریکا
قاریان هفتگانه

قاریان هفتگانه یا قراء سبعه، هفت تن از روخوانان سرشناس قرآن، کتاب مقدس اسلام بودند که در نیمهٔ سدهٔ دوم هجری قمری می‌زیستند. قرآن در زمان محمد و زمانی پس از مرگ او بدون حرکت‌گذاری بوده‌است؛ متخصصان علم لغت و ادب آنها را با قواعدی که در دست داشتند می‌خواندند و در میان آنها اختلاف وجود داشته‌است.
بعد از مرگ محمد، بعضی از صحابه مانند: ابن مسعود، اُبَیّ بن کعب، ابوموسی و … هر یک بر طبق ذوق خود مصحفی ترتیب دادند که از نظر ترتیب سوره‌ها و شیوهٔ قرائت با هم اختلاف داشتند. مردم نیز گروه‌گروه شدند و هر گروهی از یک صحابه تقلید کرده، بر طبق مصحف او قرائت می‌کردند.
این امر موجب شد، اختلافات بین مردم بالا بگیرد. به گونه‌ای که عده‌ای، قرائت عده‌ای دیگر را غلط بدانند. پس از یکی کردن مصاحف، اختلاف قرائت بیش‌تر به رسم‌الخط مصحف بازمی‌گردد. بعضی از حروف به گونه‌ای نوشته می‌شد که مشابه حروف دیگر بود و آموزش آن تنها به وسیلهٔ قاری ممکن بود. اجتهادهای شخصی قرّاء و لهجه‌های آنها نیز در کنار دیگر عوامل تأثیر می‌گذاشتند.
قرائت‌های متواتر

قاریان هفتگانه از دستهٔ سوم قاریان قرآن در سده دوم هجری قمری بودند که میان مردم شهرت پیدا کردند و این شهرت باعث شد که دیگران را تحت‌الشعاع قرار بدهند. این هفت تن با این که روات بسیار داشتند ولی دو راوی از آن‌ها معروف شدند که عبارت‌اند از:
ابن کثیر مکی: که راویانش قنبل و بزّی می‌باشند.
نافع مدنی: راویانش قالون و ورش می‌باشند.
عاصم کوفی: راویانش ابوبکر شعبة بن عیاش و حفص می‌باشند؛ و قرآنی که الآن در بین مردم دائر است مطابق قرائت عاصم است به روایت حفص.
حمزه کوفی: راویانش خلف و خلاد هستند.
کسایی کوفی: راویانش دوری و ابوالحارث هستند.
ابوعمرو بن علاء بصری: روایانش دوری و السّوسی می‌باشند.
ابن عامر: راویانش هشام و ابن ذکوان هستند.
از میان قرّاء سبعه پنج نفر اصالتاً ایرانی هستند و دو نفر عرب بوده‌اند.
قرائت‌های آحاد

علاوه بر هفت نفر یاد شده، سه نفر دیگر که قرائتشان را بسیاری از علمای قرائت صحیح و متواتر دانسته‌اند، به آنان افزوده‌اند که آنان عبارتند از:
یزید بن قیقاع مدنی، درگذشته به سال ۱۳۲ ه‍.ق راویانش عبارت بودند از: عیسی بن وردان و ابوالربیع سلیمان بن مسلم.
یعقوب بن اسحاق حضرمی، متوفی به سال ۱۸۵ ه‍.ق راویانش عبارت بودند از: رویس (محمد متوکل) و روح بن عبدالمؤمن (عبدالمنعم).
خلف بن هشام، درگذشته به سال ۲۲۹ ه‍.ق راویانش عبارت بودند از: اسحاق وراق و ادریس حداد.
قرائت‌های شاذ

بعدها چهار نفر دیگر نیز بر شمارهٔ قاریان افزوده شد که قرائت این چهار نفر از قرائت‌های «شاذ» - نادر- بود که آنان عبارتند از:
ابن محیصن: محمد بن عبدالرحمن معروف به ابن محیصن زاده ۱۲۳ هـ.ق
حسن بصری: درگذشته سال ۱۱۰ هـ.ق
یحیی بن مبارک یزیدی: درگذشت سال ۲۰۲ ه‍.ق
اعمش: ابومحمد سلیمان بن مهران، معروف به اعمش؛ درگذشت ۱۴۸ هـ.ق
روایت‌های چهارده‌گانه

گویند حافظ شیرازی به هر چهارده روایت قرآن می‌خوانده ‌است.
هر یک از قرائت‌های هفتگانه شاگردان مشهور داشتند که قرائت آنان را روایت چهارده‌گانه گفته‌اند. این چهارده نفر عبارتند از:
قالون: عیسی بن مینا مدنی (۱۲۰–۲۲۰ هـ. ق)
ورش: عثمان بن سعید مصری (۱۱۰–۱۹۷ هـ. ق)
بزی: ابوالحسن احمد بن محمد بن عبدالله ابی بزه، (۱۷۰–۲۳۴/۲۵۰ هـ. ق)
قنبل: ابوعمرو محمد بن عبدالرحمن بن محمد بن خالدبن سعید، (۱۹۵–۲۹۱ هـ. ق)
دوری: ابوعمر حفص بن عمربن عبدالعزیز، دوری نحوی، درگذشت به سال ۲۴۶ هـ.ق.
سوسی: ابوشعیب صالح بن زیاد بن عبدالله، درگذشت به سال ۲۶۱ هـ.ق.
هشام: ابوولید هشام بن عماربن نصیر قاضی دمشقی، درگذشت به سال ۲۴۵ هـ.ق.
ابن ذکوان: ابوعمر و عبدالله بن احمد بشیر بن ذکوان قرشی دمشقی (۱۷۳–۲۴۲ هـ. ق)
شعبة بن عیاش: ابوبکر شعبة بن عیاش بن سالم کوفی(۹۵–۱۹۳ هـ. ق)
حفص بن سلیمان: ابوعمرحفص بن سلیمان بن مغیره اسدی کوفی، درگذشت به سال ۱۸۰ هـ.ق.
خلف: ابومحمد خلف بن هشام بزاز، متوفی به سال ۲۲۹ هـ.ق.
خلاد: برخی او را خلید بن خالد صیرفی خوانده‌اند (درگذشت به سال ۲۲۰ هـ. ق)
ابوحارث: لیث بن خالد بغدادی (درگذشت به سال ۲۴۰/۲۴۶ هـ. ق)
حفص دوری: حَفص بن عُمَر دوری، او یکی از دو راوی قرائت ابوعمرو با واسطه ابومحمد یزیدی است. وی همچنین راوی مستقیم قرائت کسائی است.
متن قرائات قرآن

متن قرآن به روایت قالون از نافع
متن قرآن به روایت ورش از نافع
متن قرآن به روایت البزی از ابن کثیر
متن قرآن به روایت قنبل از ابن کثیر
متن قرآن به روایت الدوری از أبی عمرو
متن قرآن به روایت السوسی از أبی عمرو
متن قرآن به روایت هشام از ابن عامر
متن قرآن به روایت ابن ذکوان از ابن عامر
متن قرآن به روایت شعبة از عاصم
متن قرآن به روایت حفص از عاصم
متن قرآن به روایت خلف از حمزة
متن قرآن به روایت خلاد از حمزة
متن قرآن به روایت أبی الحارث از الکسائی
متن قرآن به روایت الدوری از الکسائی
متن قرآن به روایت ابن وردان از أبی جعفر
متن قرآن به روایت ابن جماز از أبی جعفر
متن قرآن به روایت رویس از یعقوب الحضرمی
متن قرآن به روایت روح از یعقوب الحضرمی
متن قرآن به روایت إدریس الحداد از خلف البزار
متن قرآن به روایت إسحاق الوراق از خلف البزار
همچنین احمد نیریزی قرآنی را کتابت نموده که در حاشیه آن اختلاف قرائت قاریان هفتگانه آورده شده‌است. مؤسسه قرآنی نفیس ماندگار (عرضه‌کننده قرآن احمد نیریزی)
عشقت رسد به فریاد ار خود به سان حافظ

قرآن ز بر بخوانی در چارده روایت
پارومنی

| پارومنی Паромный | پارومنی Паромный |
| --- | --- |
Settlement: Settlement
کشور: روسیه
ناحیه‌های فدرال روسیه: استان آستراخان
بخش: بخش وولودارسکی، استان آستراخان
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴:۰۰
پارومنی (به لاتین: Paromny) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
مرگ‌ها در ۲۰۲۰

مرگ‌ها در ۲۰۲۰ آنچه در پی می‌آید فهرست افراد سرشناسی است که در ۲۰۲۰ میلادی درگذشته‌اند.
در هر عنوان به‌ترتیب نام شخص، سن، دلیل سرشناسی، ملیت، علت مرگ، و منبع آمده‌است.
دسامبر

مرگ‌ها در دسامبر ۲۰۲۰ آنچه در پی می‌آید فهرست افراد سرشناسی است که در دسامبر ۲۰۲۰ درگذشته‌اند.
دسامبر > ۱

نرمن آبرامسن، ۸۸، مهندس برق اهل ایالات متحده آمریکا.
هیو کیز-برن، ۷۳، بازیگر انگلیسی-استرالیایی.
دسامبر > ۲

محمد ابرهون، ۳۱، بازیکن فوتبال اهل مراکش.
پاملا تیفین، ۷۸، هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا.
رافر جانسون، ۸۶، بازیکن بسکتبال و دو و میدانی اهل ایالات متحده آمریکا.
ظفرالله خان جمالی، ۷۶، سیاست‌مدار اهل پاکستان، نخست‌وزیر (۲۰۰۲–۲۰۰۴).
فرانکو جیرالدی، ۸۹، کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایتالیا.
والری ژیسکار دستن، ۹۴، سیاست‌مدار فرانسوی، بیستمین رئیس‌جمهور فرانسه از حزب اتحاد برای دموکراسی فرانسه، اختلال تنفسی بر اثر کووید-۱۹.
محمد ملکی، ۸۷، فعال حقوق بشر، نویسنده و اولین رئیس دانشگاه تهران بعد از پیروزی انقلاب ایران در سال ۱۳۵۷، بر اثر سرطان.
آلدو موزر، ۸۶، دوچرخه‌سوار اهل ایتالیا.
دسامبر > ۳

یوتا لامپه، ۸۲، هنرپیشه اهل آلمان.
آلیسون لیوری، ۹۴، رمان‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا.
دسامبر > ۴

کینوکو تانیدا، ۸۱، بازیکن والیبال اهل ژاپن.
کلیف گرین، ۸۵، نویسنده و فیلم‌نامه‌نویس اهل استرالیا.
دسامبر > ۵

ویکتور پوندلنیک، ۸۳، بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی.
ایلدیکو پیچی، ۸۰، هنرپیشه اهل مجارستان.
وویچیخ زابوتسکی، ۸۹، معمار و قهرمان شمشیربازی اهل لهستان.
دسامبر > ۶

تاباره باسکس، ۸۰، سیاست‌مدار اهل اروگوئه، رئیس‌جمهور (۲۰۰۵–۲۰۱۰، ۲۰۱۵–۲۰۲۰).
دژان دابوویچ، ۷۶، بازیکن واترپلو اهل یوگسلاوی.
دنیس رالستون، ۷۸، تنیس‌باز اهل ایالات متحده آمریکا.
علی‌اصغر زارعی، ۶۴، سیاست‌مدار و مهندس برق اهل ایران.
پل سربانس، ۸۷، سیاست‌مدار اهل ایالات متحده آمریکا.
دسامبر > ۷

چاک ییگر، ۹۷، ژنرال و خلبان آزمایشی اهل ایالات متحده آمریکا.
دسامبر > ۸

آلخاندرو سابه‌یا، ۶۶، مربی فوتبال اهل آرژانتین.
یوگنی شاپوشنیکوف، ۷۸، سیاست‌مدار اهل روسیه.
دسامبر > ۹

الکس اولمدو، ۸۴، تنیس‌باز اهل پرو.
پائولو روسی، ۶۴، بازیکن فوتبال اهل ایتالیا.
گوردون فوربز، ۸۶، تنیس‌باز اهل آفریقای جنوبی.
ویاچسلاف کبیچ، ۸۴، سیاست‌مدار اهل بلاروس، نخست‌وزیر (۱۹۹۱–۱۹۹۴).
محمد یزدی، ۸۹، روحانی و سیاست‌مدار اهل ایران.
دسامبر > ۱۰

رهنورد زریاب، ۷۶، نویسنده اهل افغانستان.
یوسف صفرا، ۸۲، کارآفرین، بانکدار، سرمایه‌دار و مدیر ارشد اجرایی اهل برزیل.
تام لیستر جونیور، ۶۲، بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا.
باربارا ویندسور، ۸۳، هنرپیشه اهل بریتانیا.
دسامبر > ۱۱

کیم کی-دوک، ۵۹، کارگردان و فیلمساز اهل کره جنوبی.