عاطفه
شدت انگیزه و دامنه شناختی > یافته‌های اصلی تحقیق

شدت انگیزه به قدرت میل به حرکت به سمت یا دور شدن از یک محرک خاص اشاره دارد.
حالت‌های عاطفی خشم و ترس، که از طریق کلیپ‌های فیلم القا می‌شوند، در مقایسه با کنترل‌ها توجه گزینشی بیشتری را به یک کار کناری نشان می‌دهند، همان‌طور که زمان واکنش نشان داده می‌شود که خیلی متفاوت نبود، حتی زمانی که حروف کناری با حرف هدف میانی متفاوت بود. هم خشم و هم ترس از شدت انگیزه بالایی برخوردارند زیرا نیروی محرکه برای عمل در مواجهه با یک محرک خشمگین یا ترسناک مانند فردی که جیغ می‌کشد یا مار پیچ خورده زیاد است. بر شدت انگیزه تأثیر می‌گذارد، بنابراین، دامنه شناختی محدود باعث می‌شود افراد بتوانند بیشتر بر روی اطلاعات هدف تمرکز کنند. پس از دیدن یک تصویر غمگین، شرکت‌کنندگان سریع‌تر حروف بزرگ‌تر را در یک تکلیف توجه ناوون شناسایی کردند که نشان‌دهنده دامنه شناختی جهانی یا گسترده‌تر است. تصور می‌شود که گاهی احساس غم‌انگیز انگیزه کمی دارد. اما، پس از دیدن یک تصویر منزجر کننده، شرکت‌کنندگان سریع‌تر حروف جزء را شناسایی کردند، که نشان‌دهنده یک حوزه شناختی باریک‌تر محلی است. انزجار از شدت انگیزه بالایی برخوردار است. بر شدت انگیزه تأثیر می‌گذارد، بنابراین، دامنه شناختی باریک باعث می‌شود افراد بیشتر بر اطلاعات مرکزی تمرکز کنند. در حالی که تأثیرات با شدت کم انگیزه، دامنه شناختی را گسترش می‌دهد و امکان تفسیر جهانی سریع‌تر را فراهم می‌کند. تغییرات در حوزه شناختی مرتبط با حالات عاطفی مختلف از نظر تکاملی سازگار است زیرا تأثیرات با شدت انگیزشی بالا برانگیخته شده توسط محرک‌هایی که نیاز به حرکت و عمل دارند، در پدیده‌ای که به عنوان رفتار هدفمند شناخته می‌شود، متمرکز شود. به عنوان مثال، در زمان‌های اولیه، دیدن یک شیر (محرک ترسناک) احتمالاً یک حالت عاطفی منفی اما با انگیزه بالا (ترس) ایجاد می‌کرد که در آن انسان رانده می‌شد تا فرار کند. در این صورت هدف جلوگیری از کشته شدن خواهد بود.
فراتر از حالت‌های عاطفی منفی، محققان می‌خواستند آزمایش کنند که آیا حالت‌های عاطفی منفی یا مثبت بین شدت انگیزه بالا و پایین متفاوت است یا خیر. برای ارزیابی این نظریه، هارمون جونز، گیبل و پرایس آزمایشی را با استفاده از پرایمینگ تصویر اشتهاآور و وظیفه ناوون ایجاد کردند که به آنها اجازه می‌دهد تا محدوده توجه را با تشخیص حروف ناوون اندازه‌گیری کنند. وظیفه ناوون شامل شرایط مقایسه تأثیر خنثی بود. به‌طور معمول، حالت‌های خنثی باعث افزایش توجه با یک محرک خنثی می‌شود. آنها پیش‌بینی کردند که دامنه توجه وسیع می‌تواند باعث تشخیص سریع‌تر حروف کلی (بزرگ) شود، در حالی که یک دامنه توجه محدود می‌تواند باعث تشخیص سریع‌تر حروف محلی (کوچک) شود. شواهد ثابت کردند که محرک‌های اشتها آور دامنه توجه محدودتری ایجاد می‌کنند. آزمایش‌کنندگان با گفتن اینکه به شرکت‌کنندگان اجازه دارند دسرهای نشان‌داده‌شده در تصاویر را مصرف کنند، دامنه توجه محدود را در محرک‌های اشتها افزایش دادند. نتایج نشان داد که فرضیه آنها از این نظر درست است که دامنه توجه گسترده منجر به تشخیص سریعتر حروف سراسری و محدوده توجه محدود منجر به تشخیص سریعتر حروف محلی می‌شود.
محققان برادلی، کودیسپاتی، کاتبرت و لانگ می‌خواستند واکنش‌های هیجانی در پرایمینگ تصویر را بیشتر بررسی کنند. آنها به جای استفاده از محرک‌های اشتهاآور از مجموعه‌های محرک از سیستم بین‌المللی تصویر عاطفی (IAPS) استفاده کردند. مجموعه تصاویر شامل تصاویر ناخوشایند مختلفی مانند مار، حشرات، صحنه حمله، تصادف، بیماری و از دست دادن است. آنها پیش‌بینی کردند که تصویر ناخوشایند یک واکنش شدید انگیزشی دفاعی را تحریک می‌کند، که برانگیختگی هیجانی قوی مانند پاسخ‌های غدد پوست و کند شدن قلب ایجاد می‌کند. شرکت‌کنندگان تصاویر را بر اساس ظرفیت، برانگیختگی و تسلط در مقیاس رتبه‌بندی آدمک خود ارزیابی (SAM) رتبه‌بندی کردند. یافته‌ها با این فرضیه مطابقت داشت و ثابت کرد که هیجان با شدت فعال‌سازی در سیستم‌های اشتهاآور یا دفاعی به‌طور انگیزشی سازمان‌دهی می‌شود.
قبل از تحقیق در سال ۲۰۱۳، هارمون جونز و گیبل آزمایشی را انجام دادند تا بررسی کنند که آیا فعال سازی عصبی مرتبط با شدت رویکرد-انگیزه (فعالیت پیشانی-مرکزی چپ) تأثیر محرک‌های اشتهاآور را بر توجه محدود می‌کند یا خیر. آنها همچنین آزمایش کردند که آیا تفاوت‌های فردی در انگیزش رویکرد با محدود کردن توجه مرتبط است یا خیر. برای آزمایش این فرضیه، محققان از همان کار ناوون با تصاویر اشتها آور و خنثی استفاده کردند، علاوه بر این که شرکت‌کنندگان نشان دادند از آخرین باری که در چند دقیقه غذا خورده‌اند، چه مدت زمانی است. برای بررسی فعال‌سازی عصبی، محققان از الکتروانسفالوگرافی استفاده کردند و حرکات چشم را ثبت کردند تا تشخیص دهند که از چه مناطقی از مغز در هنگام ایجاد انگیزه استفاده می‌شود. نتایج این فرضیه را تأیید کرد که نشان می‌دهد نیمکره پیشانی-مرکزی چپ برای فرآیندهای رویکرد انگیزشی نسبی است و دامنه توجه محدودتر است. برخی از روانشناسان نگران بودند که افرادی که گرسنه بودند به دلیل ناامیدی در قسمت جلویی- مرکزی چپ افزایش یافته بود. این گفته نادرست است زیرا تحقیقات نشان می‌دهد که تصاویر دسر حتی در افراد گرسنه نیز تأثیر مثبت را افزایش می‌دهد. یافته‌ها نشان داد که محدوده شناختی محدود این توانایی را دارد که به ما در دستیابی به هدف کمک کند.