دفتر امنیت ارتباطات حکومت
فعالیت‌های مهم و جنجال‌ها > افشاگری سال ۲۰۱۵ ادوارد اسنودن

در ۵ مارس ۲۰۱۵ وبگاه اینترسپت و روزنامه نیوزیلند هرالد فاش کردند که دفتر امنیت ارتباطات حکومت از کشورهای همسایه خود در اقیانوس آرام جنوبی، از جمله تووالو، نائورو، کیریباتی، ساموآ، وانواتو، جزایر سلیمان، فیجی، تونگا، و ناحیه‌های فرادریایی فرانسه در کالدونیای نو و پلی‌نزی فرانسه جاسوسی می‌کند. اینترسپت، اسنادی را ارائه کرد که ادوارد اسنودن فاش کرده بود. این اسناد نشان می‌دادند که دفتر امنیت ارتباطات حکومت، اطلاعاتی را که گردآوری می‌کند برای پر کردنِ خلاهای شبکه اطلاعات جهانی به آژانس امنیت ملی می‌فرستد. بیشتر این نظارت در ایستگاه وایهوپای انجام می‌شود. در دوره نخست‌وزیری جان کی، دفتر امنیت ارتباطات حکومت، کارهای گردآوری اطلاعات خود را برای پشتیبانی از فایو آیز گسترش داد.
بر پایه پژوهش روزنامه‌نگار و کنشگر صلح، نیکی هگر، دفتر امنیت ارتباطات حکومت از یک نظارت‌گر هدفمند اهداف در اقیانوس آرام جنوبی به یک گردآورنده گسترده ایمیل و تماس‌های تلفنی تبدیل شده‌است. او افزود که این سازمان جاسوسی، پایگاه جاسوسی وایهوپای را در سال ۲۰۰۹ (میلادی) به‌روزرسانی کرده تا به جای نظارت هدفمند افراد و سازمان‌ها، هم فراداده و هم درونمایه همه ارتباطات را گردآوری کند. بر پایه اسناد ادوارد اسنودن، دفتر امنیت ارتباطات حکومت، طیف گسترده‌ای از اطلاعات الکترونیک، شامل ایمیل، تماس‌های تلفن همراه و تلفن ثابت، و پیام‌های شبکه‌های اجتماعی را از بسیاری از کشورهای اقیانوس آرام جنوبی را گردآوری می‌کرده‌است. همچنین ادوارد اسنودن گفت که یکی از افسران دفتر امنیت ارتباطات حکومت با اداره سیگنال‌های استرالیا همکاری می‌کرده تا از تماس‌های تلفنی شرکت مخابرات تلفن همراه تلکومسل در اندونزی جاسوسی کند.
احزاب مخالف، مانند co-leader رهبر حزب سبز، راسل نورمن؛ و رهبر حزب کارگر، اندرو لیتل، نظارت گسترده دفتر امنیت ارتباطات حکومت را به چالش کشیدند. اندرو لیتل به مطبوعات گفت: نیوزیلند در رابطه خود با کشورهای اقیانوس آرام جنوبی ریسک کرده و کارهای دفتر امنیت ارتباطات حکومت، تهاجم به حریم شخصی مردم است. در سال ۲۰۱۴ نیوزیلند با پشتیبانی همه کشورهای اقیانوس آرام جنوبی و با شعار «نیوزیلند از حق کشورهای کوچک، دفاع می‌کند» به عنوان عضو غیر دائم شورای امنیت سازمان ملل متحد برگزیده شد. حزب سبز همچنین از دفتر امنیت ارتباطات حکومت به بازرس ارشد اطلاعات و امنیت شکایت کرد که این سازمان اطلاعاتی با جاسوسی از شهروندان نیوزیلند که برای تعطیلات به کشورهای اقیانوس آرام جنوبی رفته‌اند قانون را زیر پا گذاشته‌است. در پاسخ، اداره‌کننده پیشین دفتر امنیت ارتباطات حکومت، برایان فرگوسن اعلام کرد این سازمان جاسوسی، ایمیل و دیگر ارتباطات الکترونیک را گردآوری نکرده‌است اما از اطلاعات نیوزیلندی‌ها که به اشتباه بدست آمده، استفاده نمی‌کند.
نخست‌وزیر تونگا، آکیلیسی پوهیوا کارهای جاسوسی نیوزیلند را «نقض اعتماد» دانست. او همچنین نگرانی خود را دربارهٔ کارهای نظارتی مشابهی که چین انجام می‌دهد بیان کرد. در مقابل، نخست‌وزیر ساموآ تویلائیپا آیونو سایلله مالیلگایی ادعاهای جاسوسی نیوزیلند علیه ساموآ را رد کرد و گفت: «این بسیار دور از ذهن است که فکر کنیم یک سازمان جاسوسی در هر کشوری، منابع خود را برای چنین کاری در مورد ساموآ هدر بدهد». در ۵ مارس ۲۰۱۵ در پاسخ به این افشاگری‌ها نخست‌وزیر نیوزیلند، جان کی در بیانیه‌ای گفت که او این موضوع را که سازمان‌های جاسوسی نیوزیلند از کشورهای اقیانوس آرام جنوبی جاسوسی می‌کنند «رد یا تایید نمی‌کند». جان کی پیش از آن در یک سخنرانی دربارهٔ اعزام سربازان نیوزیلندی به عراق برای جنگ علیه داعش اعلام کرده بود که نیوزیلند عضو اتحادیه فایو آیز است که آمریکا، بریتانیا، استرالیا، نیوزیلند، و کانادا را در بر می‌گیرد.
در ۱۱ مارس ۲۰۱۵ ادوارد اسنودن فاش کرد که دفتر امنیت ارتباطات حکومت از ایستگاه وایهوپای برای رهگیری ارتباطات چندین کشور کناره اقیانوس آرام و آسیایی (مانند ویتنام، چین، هند، پاکستان) و چند کشور نامعلوم در آمریکای جنوبی استفاده می‌کند. او افزود که دفتر امنیت ارتباطات حکومت به آژانس امنیت ملی در پرکردن خلاهای گردآوری داده برای نظارت جهانی، کمک می‌کند. در پاسخ به افشاگری‌های اسنودن، سرپرست اداره‌کننده دفتر امنیت ارتباطات حکومت، اونا جاگوسه در بیانیه‌ای گفت که این سازمان جاسوسی، هفت سال پیش و در هنگام نشست کمیته امنیت و اطلاعات مجلس نیوزیلند، اطلاعات کمتری گردآوری می‌کرده‌است. بر پایه‌گذارش سالانه دفتر امنیت ارتباطات حکومت، حجم نظارت الکترونیک و تلفنی از نیوزیلندی‌ها در سال ۲۰۱۴ افزایش یافته‌است. در ۱۳ مارس ۲۰۱۵ فرمانده نظامی فیجی، سرتیپ یکم، موسس تیکویتوگا تأیید کرد که نیروهای مسلح فیجی از کارهای گردآوری اطلاعات دفتر امنیت ارتباطات حکومت در فیجی، آگاه بوده‌است.
در ۱۵ مارس ۲۰۱۵ دو روزنامه‌نگار نیکی هگر و رایان گالاگر در نیوزیلند هرالد گزارش کردند که دفتر امنیت ارتباطات حکومت از سامانه نظارت گسترده آژانس امنیت ملی به نام «ایکس‌کی‌اسکور» برای رهگیری ارتباطات ایمیلی چندین وزیر برجسته جزایر سلیمان، کمیسیون حقیقت و آشتی جزایر سلیمان، و مبارز ضد فساد جزایر سلیمان (بنیامین آفوگا) استفاده می‌کرده‌است. در پاسخ، وزیر امور خارجه نیوزیلند، ماری مک‌کالی با تأکید بر اینکه وزرای کشورهای اقیانوس آرام «آنقدر باهوش هستند که آنچه را که روزنامه‌های نیوزلندی می‌خوانند باور نکنند» تلاش کرد گزارش‌های افشاگری جاسوسی را کم‌اهمیت نشان دهد. او همچنین پیشنهاد کرد که دربارهٔ نگرانی‌های این کشورها دربارهٔ برنامه نظارت گسترده، پشت درهای بسته گفتگو کند. رئیس کارکنان جزایر سلیمان، رابرت ایروگا کارهای حکومت نیوزیلند را به خاطر آسیب زدن به چهره نیوزیلند به عنوان «کشور دوست» در اقیانوس آرام جنوبی محکوم کرد. او افزود که ارتباطاتِ درون حلقه حکومت جزایر سلیمان، اطلاعات بسیار محرمانه‌ای بودند که از دید حقوقی از آنِ جزایر سلیمان هستند.
در ۱۶ مارس ۲۰۱۵ ادوارد اسنودن اسناد بیشتری را فاش کرد که نشان می‌دادند دفتر امنیت ارتباطات حکومت یک پایگاه شنود محرمانه با نام رمز کاپریکا در دفتر کمیساریای عالی نیوزیلند در هونیارا پایتخت جزایر سلیمان دارد. بر پایه‌گذارش‌ها پایگاه کاپریکا از روی پایگاه‌های پایگاه‌های آژانس امنیت ملی در سفارت‌های منتخب آمریکا در کشورهای جهان، الگوبرداری شده بود. در ۲۲ مارس ۲۰۱۵ اینترسپت، سند تازه‌ای را فاش کرد که نشان می‌داد دفتر امنیت ارتباطات حکومت ایمیل و ارتباطات اینترنتی چندین دیپلمات خارجی را که در رقابت برای رسیدن به سمت مدیر کل سازمان تجارت جهانی بودند رهگیری می‌کرده‌است. این نظارت به نیابت از وزیر تجارت نیوزیلند، تیم گروسر انجام شد که او هم در حال رقابت برای این جایگاه بود. هدف‌های شناخته شده از برزیل، کاستاریکا، غنا، اردن، اندونزی، کنیا، مکزیک، و کره جنوبی بودند. در نهایت، نامزدی گروسر ناموفق بود و در مه ۲۰۱۳ دیپلمات برزیلی، روبرتو آزِوِدو به سمت مدیر کل سازمان تجارت جهانی برگزیده شد. در پاسخ به این افشاگری، دبیرکل وزارت امور خارجه برزیل سرجیو دانسه، سفیر نیوزیلند در برزیل، کارولین بیلکی را احضار کرد تا از او دربارهٔ کارهای حکومت کشور مطبوعش توضیح بخواهد.
در ۲۶ مارس ۲۰۱۵ بازرس ارشد اطلاعات و امنیت، شریل گوین اعلام کرد که به دنبال ادعاهای جاسوسی دفتر امنیت ارتباطات حکومت از نیوزیلندی‌هایی که در کشورهای اقیانوس آرام کار می‌کنند دست به بازرسی می‌زند. جان کی از این بازرسی استقبال کرد. در ۱۶ آوریل ۲۰۱۵ اینترسپت و نیوزیلند هرالد بر پایه یک سند درز کرده آژانس امنیت ملی به نام «روابط اطلاعاتی آژانس امنیت ملی با نیوزیلند» فاش کردند که دفتر امنیت ارتباطات حکومت از حکومت بنگلادش جاسوسی می‌کرده و این اطلاعات را با خود آن حکومت همرسانی می‌کرده‌است. نیروهای امنیتی بنگلادش در بسیاری از موارد نقض حقوق بشر مانند قتل و شکنجه نقش داشته‌اند. حکومت نیوزیلند از پاسخ به این افشاگری‌ها سر باز زد اما احزاب مخالف از دفتر امنیت ارتباطات حکومت به خاطر همکاری با نیروهای امنیتی بنگلادش انتقاد کردند.
در ۱۹ آوریل ۲۰۱۵ اینترسپت و نیوزیلند هرالد فاش کردند که دفتر امنیت ارتباطات حکومت و آژانس امنیت ملی برای شنود داده ارتباطی بین کنسولگری ارشد چین و دفتر روادید چین در آوکلند (بزرگترین شهر نیوزیلند) با یکدیگر همکاری می‌کنند. بر پایه‌گذارش محرمانه افشا شده‌ای به نام "کارهای در حال اجرای آژانس امنیت ملی در سال ۲۰۱۳" دفتر امنیت ارتباطات حکومت، داده‌های فنی بیشتری را به داده مرتبط با برنامه عملیات دسترسی درخور آژانس امنیت ملی اضافه می‌کند. عملیات دسترسی درخور سامانه قدرتمندی برای رخنه به سامانه‌ها و شبکه‌های رایانه‌ای برای رهگیری ارتباطات آنها است. همچنین دیگر اسناد فاش شده نشان دادند که دفتر امنیت ارتباطات حکومت، نام رمز عملیات شنود خود در اکلند را «فراستبایت» و آمریکا آنرا «باسیلهایدن» نامیده‌است. نام «باسیلهایدن» بر پایه ویسکی بوربن در کنتاکی است که یک بار به آن به عنوان نوشیدنی الکلی مورد علاقه جیمز باند اشاره شد. در پاسخ، سخنگوی سفارت چین در نیوزیلند به نیوزیلند هرالد گفت که چین نگران این گزارش است و اهمیت زیادی به مسائل امنیت سایبری می‌دهد.
در ۵ مه ۲۰۱۵ وزارت نخست‌وزیر و هیئت دولت (نیوزیلند) اعلام کرد که اسنادی که ادوارد اسنودن دربارهٔ دفتر امنیت ارتباطات حکومت و آژانس امنیت ملی فاش کرده، معتبر هستند. اما همکاران ادوارد اسنودن، به‌ویژه روزنامه‌نگار، گلن گرینوالد را به «سوء تفسیر، سوء برداشت، و سوءتفاهم» از اطلاعات فاش شده متهم کرد.