stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
استیتیز (آیداهو)

{{Infobox settlement

|official_name=Stites, Idaho
|other_name=
|native_name=
|nickname=
|settlement_type=شهر
|motto=

|image_skyline=
|imagesize=
|image_caption=
|image_flag=
|flag_size=
|image_seal=
|seal_size=
|image_shield=
|shield_size=
|image_blank_emblem=
|blank_emblem_type=
|blank_emblem_size=
|image_map=Idaho_County_Idaho_Incorporated_and_Unincorporated_areas_Stites_Highlighted.svg
|mapsize=
|map_caption=Location in شهرستان آیداهو، آیداهو and the state of آیداهو
|image_map1=
|mapsize1=
|map_caption1=
|image_dot_map=
|dot_mapsize=
|dot_map_caption=
|dot_x=
|dot_y=
|pushpin_map=
|pushpin_label_position=
|pushpin_map_caption=
|pushpin_mapsize=

|subdivision_type=کشور
|subdivision_name=ایالات متحده آمریکا
|subdivision_type1=ایالت
|subdivision_name1=آیداهو
|subdivision_type2=شهرستان
|subdivision_name2=شهرستان آیداهو، آیداهو
|subdivision_type3=
|subdivision_name3=
|subdivision_type4=
|subdivision_name4=

|government_footnotes=
|government_type=
|leader_title=
|leader_name=
|leader_title1=
|leader_name1=
|leader_title2=
|leader_name2=
|leader_title3=
|leader_name3=
|leader_title4=
|leader_name4=
|established_title=
|established_date=
|established_title2=
|established_date2=
|established_title3=
|established_date3=

|area_magnitude=
|unit_pref=Imperial
|area_footnotes=
|area_total_km2=
|area_land_km2=
|area_water_km2=
|area_total_sq_mi=0.10
|area_land_sq_mi=0.09
|area_water_sq_mi=0.01
|area_water_percent=
|area_urban_km2=
|area_urban_sq_mi=
|area_metro_km2=
|area_metro_sq_mi=
|area_blank1_title=
|area_blank1_km2=
|area_blank1_sq_mi=

|population_as_of=۲۰۱۰
|population_est=223
|pop_est_as_of=2012
|population_footnotes=
|population_total=221
|population_density_km2=948.1
|population_density_sq_mi=2455.6
|population_note=
|population_metro=
|population_density_metro_km2=
|population_density_metro_sq_mi=
|population_urban=
|population_density_urban_km2=
|population_density_urban_sq_mi=
|population_blank1_title=
|population_blank1=
|population_density_blank1_km2=
|population_density_blank1_sq_mi=

|timezone=PST
|utc_offset=-8
|timezone_DST=PDT
|utc_offset_DST=-7
| مختصات = ۴۶°۵′۲۷″ شمالی ۱۱۵°۵۸′۳۵″ غربی﻿ / ﻿۴۶٫۰۹۰۸۳°شمالی ۱۱۵٫۹۷۶۳۹°غربی﻿ / 46.09083; -115.97639
استیتیز(به انگلیسی: Stites) شهری در شهرستان آیداهو ایالت آیداهو است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی ۲۲۱ نفر بوده است.
بوم‌مرز

نی‌زارها نوعی از بوم‌مرزهای کنار دریاچه‌ها هستند.
مرز یا منطقه‌ای با ویژگی مشخص که بین دو یا چند بوم‌سازگان (اکوسیستم) یا دو یا چند زیست‌بوم (بیوم) قرار دارد و دارای ویژگی‌های مشترکی با هریک از آن‌هاست بوم‌مرز (ecotone) نامیده می‌شود. برای نمونه حاشیه جنگل‌ها، مناطق باتلاقی میان تالاب‌ها و خشکی‌ها، نوار ساحلی بین قاره‌ها (محّل حدّ فاصل جزر و مدّ آب دریا) یا محل اتصال رودخانه‌های آب شیرین با دریا، بوم‌مرز به‌شمار می‌آید. تغییرات پوشش گیاهی از یک اکوسیستم به اکوسیستم دیگر تدریجی و تفکیک مرز بین اکوسیستم‌ها تقریبی است.
در مورد زیست‌بوم‌های عظیم، وسعت ناحیه بوم‌مرز می‌تواند بالغ بر ده‌ها کیلومتر مربع باشد نظیر ناحیه‌ای که بین جنگل‌های سوزنی‌برگ کانادا و مراتع آمریکای شمالی وجود دارد. در برخی منابع علمی، به نواحی بینابینی که دارای وسعت بسیار زیادی هستند اصطلاحاً پهن‌بوم‌مرز گفته می‌شود.
بوم‌مرز معمولاً از تنوع زیستی بالایی نیز برخوردار است و با ارزش‌ترین ذخایر اکوسیستمی در بوم‌مرزها قرار دارند. در اغلب موارد تنوع گونه‌ای گیاهان و جانوران در بوم‌مرزها غنی‌تر از جامعه‌های زیستی Biocoenosis مجاور می‌باشد زیرا امکان ورود کلیه موجودات از اکوسیستم‌های مجاور به ناحیهٔ بینابینی وجود دارد لیکن تعداد افراد هر یک از گونه‌ها در داخل بوم‌مرز کمتر از تعداد افراد آنها در جامعهٔ اصلی‌شان است.
هوکان سودرگرن

| هوکان سودرگرن | هوکان سودرگرن | هوکان سودرگرن | هوکان سودرگرن |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
زادهٔ:  ۱۴ ژوئن ۱۹۵۹ ‏(۶۵ سال)
قد:  ۵ فوت ۹ اینچ (۱۷۵ سانتیمتر)
وزن:  ۱۷۶ پوند (۸۰ کیلوگرم؛ ۱۲ سنگ ۸ پوند)
پست:  Left Wing
ضربه:  Right
بازی برای:  Djurgårdens IF Huddinge IK
تیم ملی:   سوئد
سوابق بازی:  ۱۹۷۷–۱۹۹۱
هوکان سودرگرن (انگلیسی: Håkan Södergren؛ زادهٔ ۱۴ ژوئن ۱۹۵۹) بازیکن هاکی روی یخ اهل سوئد است.
هوهانس ملیک-پاشایف

| هوهانس ملیک-پاشایف | هوهانس ملیک-پاشایف |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳ مه [سبک قدیمی: ۱ مه] ۱۸۸۹ شوشی، فرمانداری الیزابت‌پل، تحت‌الحمایگی قفقاز، امپراتوری روسیه
درگذشت: ۱۰ اکتبر ۱۹۳۵ (۴۶ سال) لنینگراد (سن پترزبورگ کنونی)، جمهوری فدراتیو سوسیالیستی روسیه شوروی
ملیت: ارمنستان
محل تحصیل: انستیتو پلی‌تکنیک سن پترزبورگ
شناخته‌شده برای: نخستین نیروگاه‌های آبی شوروی (زمو-آوچالی، رایون، ایروان، لنیناکان، استپاناکرت) بعلاوه مجتمع آبی چیرچیق در ازبکستان را طرح نمود.
فرزندان: نرسس ملیک-پاشایف
جوایز: 
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): مهندسی
 :  
هُوْهانِس نرسسی ملیک-پاشایف (ملیک-پاشایان) (ارمنی: Հովհաննես Ներսեսի Մելիք-Փաշաև؛ انگلیسی: Hovhannes Melik-Pashaev؛ زاده ۱ مهٔ ۱۸۸۹ - درگذشته ۱۰ اکتبر ۱۹۳۵) مهندس انرژی اهل ارمنستان بود.
زندگی‌نامه

وی در ۱۳ مه [سبک قدیمی: ۱ مه] ۱۸۸۹ در شوشی به دنیا آمد و از انستیتو پلی‌تکنیک سن پترزبورگ (۱۹۱۳) فارغ‌التحصیل شد. نرسس ملیک-پاشایف پسر وی بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار شد. وی در ۱۰ اکتبر ۱۹۳۵ در سن ۴۶ سالگی در لنینگراد درگذشت.
یادداشت

↑  Սանկտ Պետերբուրգի պոլիտեխնիկական ինստիտուտ
عشاق (فیلم ۱۹۹۹)

| عشاق | عشاق |
| --- | --- |
کارگردان: ژان-مارک بار
تهیه‌کننده: پاسکال آرنولد
نویسنده: ژان-مارک بار پاسکال آرنولد
بازیگران: الودی بوشه سرگی ترایفانوویچ
فیلم‌بردار: ژان-مارک بار
تدوین‌گر: برایان اشمیت
شرکت تولید: بار ناتینگ تی‌اف۱ اینترنشنال تولدو
تاریخ‌های انتشار:  ۸ دسامبر ۱۹۹۹ (۱۹۹۹-12-۰۸)  
مدت زمان: ۱۰۰ دقیقه
کشور: فرانسه
زبان: انگلیسی فرانسوی صرب-کروات
هزینهٔ فیلم: ۸۰۰٫۰۰۰ دلار
فروش گیشه: ۹۲٫۰۰۰ دلار
عشاق (انگلیسی: Lovers) یک فیلم درام به کارگردانی ژان-مارک بار است که در سال ۱۹۹۹ منتشر شد.
بازیگران

الودی بوشه
سرگی ترایفانوویچ
دراگان نیکولیچ
ژنویو پژ
ماریا والیزر

ماریا والیزر (آلمانی: Maria Walliser؛ زادهٔ ۲۷ مه ۱۹۶۳) ورزشکار اسکی آلپاین اهل سوئیس بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده‌است.
ینس اولینگ

| ینس اولینگ | ینس اولینگ | ینس اولینگ | ینس اولینگ |
| --- | --- | --- | --- |
زادهٔ:  ۳ آوریل ۱۹۶۲ ‏(۶۲ سال) ناککا
قد:  ۶ فوت ۰ اینچ (۱۸۳ سانتیمتر)
وزن:  ۱۹۶ پوند (۸۹ کیلوگرم؛ ۱۴ سنگ ۰ پوند)
پست:  Left Wing
ضربه:  Left
بازی برای:  Djurgårdens IF Södertälje SK
تیم ملی:   سوئد
منتخب ان‌اچ‌ال:  207th overall، ۱۹۸۰ Boston Bruins
سوابق بازی:  ۱۹۷۹–۱۹۹۸
ینس اولینگ (انگلیسی: Jens Öhling؛ زادهٔ ۳ آوریل ۱۹۶۲) بازیکن هاکی روی یخ اهل سوئد است.
اردشیر دوم (شاهنشاه ساسانی)

با اردشیر دوم (هخامنشی) اشتباه نشود.
شاهنشاه ایران و انیران
| اردشیر دوم اَرْتَخْشَتْرَ 𐭠𐭥𐭲𐭧𐭱𐭲𐭥‎ | اردشیر دوم اَرْتَخْشَتْرَ 𐭠𐭥𐭲𐭧𐭱𐭲𐭥‎ |
| --- | --- |
شاهنشاه ایران و انیران : شاهنشاه ایران و انیران 
سنگ‌نگاره اردشیر دوم در تاق‌بستان: سنگ‌نگاره اردشیر دوم در تاق‌بستان
یازدهمین شاهنشاه ساسانی: یازدهمین شاهنشاه ساسانی
سلطنت: ۳۷۹ – ۳۸۳
پیشین: شاپور دوم
جانشین: شاپور سوم
شاه آدیابن: شاه آدیابن
سلطنت: ۳۴۴ – ۳۷۶
پیشین: نامشخص
جانشین: الغای عنوان
زاده: ۳۰۹
درگذشته: ۳۸۳
خاندان: خاندان ساسان
پدر: هرمز دوم  احتمالا شاپور دوم
اردشیر دوم (به پارسی میانه: 𐭠𐭥𐭲𐭧𐭱𐭲𐭥 ت.ت. 'اَرْتَخْشَتْرَ'؛ ۳۸۳ – ۳۷۹ میلادی) یا اردشیر نکوکار در شاهنامه، یازدهمین شاهنشاه ایران و انیران از دودمان ساسانی بود. او که برادر یا به نظر بعضی از مورخین پسر شاپور دوم بود (بنظر می‌رسد نظر اخیر صحیح‌تر باشد چون شاپور دوم آخرین و تنها پسر نوزاد هرمز دوم بود و اگر اردشیر دوم پسر زنده هرمز دوم بود، با توجه به بزرگتر بودن او را شاه می‌کردند)، در زمان شاهنشاهی برادر یا پدرش به عنوان شاه نخوردشیرگان خدمت کرد و در جنگ‌های شاپور دوم در برابر رومیان نیز حاضر بود. اردشیر پس از مرگ برادر یا پدرش به عنوان شاهنشاه برگزیده شد و با توجه به اینکه پسر نداشت، برادرزاده یا برادر دیگرش یعنی شاپور سوم، بر تخت عاج نشست. دوران کوتاه این شاهنشاه بسیار آرام بود و اتفاق مهمی روی نداد و تنها ساسانیان به سیاست پیشین خود در رابطه با ارمنستان ادامه دادند. 
گفته شده که اردشیر دوم شخص بسیار با اراده‌ای بوده و همچنین در برخی از منابع، از جمله شاهنامه فردوسی، از او با عنوان نیکوکار یاد شده‌است.
نام

اردشیر به معنای «او که با راستی فرمانروایی می‌کند» است. این نام در پارسی میانه به شکل Artaxšīr آمده است که خود از نام پارسی باستان Artaxšaθra گرفته شده است. شکل یونانی و ارمنی این نام به ترتیب Artaxérxēs (Αρταξέρξης) و Artašēs (Արտաշէս) است.
پیش‌زمینه

اردشیر فرزند یا نوه هرمز دوم بود. هرمز از ۳۰۲ تا ۳۰۹ به عنوان شاهنشاه ایران فرمانروایی کرد. اما زمانی که مشغول شکار بود، توسط اشراف ساسانی به قتل رسید. پس از هرمز، پسرش آذرنرسه برتخت نشست اما تنها پس از چند ماه توسط وزرگان کشته شد. اشراف سپس یکی از برادران آذرنرسه را کور کردند و دیگری را که هرمز نام داشت، به زندان انداختند که البته مدتی بعد فرار کرد و به رومیان پناهنده شد. به هر ترتیب اشراف با توجه به اینکه پسری از هرمز دوم نمانده بود، شاپور نوزاد یا در شکم مادر را برتخت شاهنشاهی نشاندند. مطابق افسانه‌ها، شاپور در زمان تاج‌گذاری هنوز متولد نشده بود و تاج را بر روی شکم مادرش قرار دادند، اما در درستی این داستان تردید جدی وجود دارد؛ در هر صورت، تا شانزده سالگی شاپور دوم، بزرگان دربار و مادر وی، یعنی ایفرا هرمز، زمام اوضاع را در دست داشتند.
اردشیر پیش از اینکه به عنوان شاهنشاه ایرانشهر برگزیده شود، برای مدت سی و دو سال شاه نودشیرگان بود. گفته شده که او در جریان یورش امپراتور ژولیان به ایرانشهر، از خود دلاوری‌های زیادی نشان داد. شاپور دوم، در سال ۳۷۹م، اردشیر دوم را بعنوان جانشین خود برگزید و با توجه به اینکه اردشیر دوم پسر نداشت پس از او برادر دیگرش، شاپور سوم را برگزیدند. احتمالاً به همین دلیل است که در نوشته‌های تاریخ‌نگاران ارمنی، از شاپور دوم به عنوان پدر اردشیر دوم نام برده شده‌است.
این شاهنشاه در زمان بر تخت‌نشینی چهل و شش ساله بود.
دوران شاهنشاهی

مهم‌ترین رویداد شاهنشاهی اردشیر دوم، اتفاقات ارمنستان بود. پاپ، فرزند آرشاک دوم و شاه ارمنستان به مدت چهار سال، در دوران شاپور دوم کشته شده بود و یکی از شاهزادگان آرشاکونی (اشکانیان ارمنستان)، با نام وارازدات، از سوی رومیان به عنوان شاه نو ارمنیان برتخت نشسته بود. با این حال، قدرت اصلی در دستان موشق مامیکونیان، یکی از اشراف ارمنی، بود. وارازدات به بهانه اینکه موشق با رومیان روابط مخفی دارد، وی را کشت. برادر موشق یعنی مانوئل در پاسخ بر شاه ارمنستان شورید و با کمک ایران، وارازدات را برکنار کرد و زرمان‌دخت همسر پاپ و مادر ارشاک سوم را برتخت فرمانروایی ارمنستان نشاند. در پاسخ به کمک ایران، مانوئل اجازه داد تا نیروهای ساسانی بدون جنگ در ارمنستان مستقر شوند.
ولی این روابط دوستانه دیری نپایید. یکی از اشراف ارمنی به نام مروجان — احتمالاً اشتباهاً — به مانوئل خبر داد که سربازان ایرانی به دنبال دستگیری و کشتن او هستند. این مسئله باعث شد تا وی با نیروهای خود به ده هزار سرباز ساسانی حمله کرده و تعدادی از آنان را بکشد. خود مانوئل نیز اندکی بعد درگذشت. با این حال، امپراتور روم تئودوسیوس و اردشیر، علاقه‌ای به ایجاد دوباره درگیری در مناطق مرزی نداشتند و قرار بر این شد که پیمانی برای حل مسئله ارمنستان به امضا برسد. اما پیش از اینکه این اتفاق روی دهد، اشراف ایرانی اردشیر را به قتل رساندند. احتمالاً او نیز مانند شاهنشاه پیشین در پی محدود نگاه داشتن قدرت اشراف بود و همین مسئله باعث دشمنی آنان با وی شده بود. به هر صورت، شاپور سوم در سال ۳۸۴ برتخت شاهنشاهی ایران نشست و البته پیمانی که قرار بود بین اردشیر و تئودوسیوس برقرار شود را امضا کرد.
از فرزندان اردشیر دوم، نام زروان‌دخت در منابع تاریخی به چشم می‌خورد. او با خسروی چهارم ارمنی ازدواج کرد.
سکه‌شناسی

سکه‌های اردشیر دوم نشان می‌دهد که تاجی که برای او طراحی شد، بسیار به تاج اردشیر یکم شبیه بود. بر روی سمت دیگر سکه‌هایش، همان تصویر کلاسیک آتشکده و دو شخصی که در کنار آن ایستاده‌اند را نشان می‌دهد. وی بر روی سکه‌هایش عنوان «اردشیر، شاهنشاه ایرانیان» را حک کرد. تنها بر روی تعداد معدودی از سکه‌ها واژه «انیرانیان» نیز به چشم می‌خورد.
سنگ‌نگاره

شاهان پیش از اردشیر پیروزی‌ها یا مراسم اعطای مقام خویش را بر تخته‌سنگ‌هایی در استان فارس نگاشته بودند، ولی اردشیر جایگاه سنگ‌نگاره‌ها را به تاق‌بستان در نزدیکی کرمانشاه برد، جایی که سازه‌های سنگی باستانی بسیاری دارد. یادمان بجا مانده از او باوقار است ولی سبکی رسمی و ملال‌انگیز دارد. این یادمان که در فرورفتگی‌یی چهارگوش کنده شده‌است، اردشیر را نشان می‌دهد که چهرهٔ دو مرد در دو سوی او ایستاده‌اند. همه آن‌ها ایستاده‌اند و جامه‌های گرانقیمت بر تن دارند. در این سنگ‌نگاره، شاهنشاه تاج شاهی را از دستان مردی که پیشتر او را اهورامزدا می‌شمردند، می‌ستاند، ولی دندانه‌های تاج او همانند تاج شاپور دوم است که همان کسی بود که در واقع اردشیر را به شاهی گماشت. هر دو شاهنشاه بر روی بدن کشته‌شدهٔ یک دشمن ایستاده‌اند که گویا یک رومی است، چرا که تاج او نشان از آن دارد که او یک امپراتور است. در پشت اردشیر چهره‌ای دیگر ایستاده‌است. او در دستان خود دستهٔ برسُم دارد و تاجی بر سر نهاده‌است که با دوازده پرتو خورشید آذین‌بندی شده‌است. او را که در گذشته با کسانی همچون زرتشت یا حتی آذر (ایزد آتش) می‌شناختند، امروزه مهر می‌دانند که این دیدگاه بر پایهٔ آن بوده‌است که شخصی که دارای تاجی همانند تاج این چهره دارد، در سنگ یادبود نمرود داغ دیده می‌شود که از پیش با مهر یکی دانسته شده‌است. او بر روی یک گل نیلوفر بزرگ ایستاده‌است که هنوز به گونهٔ دقیق دانسته نیست که چه پیوند معنایی میان آنها وجود دارد.
امپراتور روم که زیر پای اردشیر است گویا ژولیان است که در ۳۶۳ به ایران تاخت و در غرب تیسفون شکست خورد. از آنجا که در دوران شاهنشاهی خود اردشیر، هیچ جنگی با روم انجام نشد و لشکرکشی ژولیان هنگامی انجام پذیرفت که اردشیر شاه آدیابن بود، می‌توان به گونه‌ای اعتمادپذیر نتیجه‌گیری کرد که اردشیر در پاسداری از ایران آنچنان جان‌فشانی کرد بود که پس از شاپور دوم، می‌توانست ادعا کند که بخشی بزرگ از پیروزی ایرانیان بر رومیان مدیون تلاش‌های او بوده‌است و این را در سنگ‌نگاره‌ای که کنده‌است بجا گذارده که در آن به گونه‌ای نمادگونه شاپور مقام شاهنشاهی را به او می‌بخشد و هر دو پیروزی مشترک خود بر ژولیان را جشن می‌گیرند.
یک دوری سیمین زیبا در نزدیکی ساری در استان مازندران ایران یافت شده‌است که شاهی سوار بر اسب را نشان می‌دهد که در حالی که به گونهٔ وارونه بر روی زین است نشسته‌است، به سوی دو شیر تیر می‌اندازند. تاج شاهی که بر روی بشقاب نگاشته شده، همانند تاج اردشیر دوم است و بررسی پارچه‌های نگاشته شده در آن نشان می‌دهد که با «گونهٔ خط‌دار جدیدی که با یکسری خط خمیده که گاهی به دایره و نیم‌دایره نیز تبدیل می‌شود» و در سنگ‌نگارهٔ اردشیر در طاق بستان هم بکار رفته همانند است. از این رو شاه روی بشقاب همان اردشیر دوم است.
نگاره‌ای از اردشیر دوم در نامهٔ خسروان
درخم اردشیر دوم، ضرب بیشاپور
نقش‌برجسته تاجگذاری اردشیر دوم در تاق‌بستان. اردشیر دوم در میانه، اهورامزدا در راست و مهر در چپ و ژولیان (امپراتور روم) در زیر پای اردشیر دوم و اهورامزدا
بنیامین اوجیان

بنیامین هوهانسی اوجیان (ارمنی: Բենիամին (Բենկ) Հովհաննեսի Օվչյան؛  ؛ زادهٔ ۱۹۱۸ - درگذشته ۲۵ اوت ۲۰۰۵) یک بازیگر اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد.
زندگی‌نامه

وی در ۱۹۱۸ در آخلاتیان به دنیا آمد . وی از ۱۹۳۵ در تئاتر دولتی ارمنیان باکو و از ۱۹۴۷ در تئاتر دراماتیک ارمنیان استپاناکرت فعالیت می‌کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان برجسته افتخار، هنرمند افتخاری جمهوری سوسیالیستی آذربایجان شوروی (۱۹۶۲) و هنرمند خلق آذربایجان شوروی (۱۹۷۳) شده است. وی در ۲۵ اوت ۲۰۰۵ در سن ۸۶ سالگی در استپاناکرت درگذشت.
یادداشت

↑  Ով ով է. հայեր (կենսագրական հանրագիտարան: Երկու հատորով)./Հայկական համառոտ հանրագիտարան
↑  Armenian Soviet Encyclopedia
↑  Avproduction.am
آل‌مان قدیم (اهر)

آلمان قدیم یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان بزکش قرار داشته و از لحاظ موقعیت جغرافیایی از سمت شرق به روستای آلمان جدید،از غرب به داش لوجه،از شمال به روستای ریحان و از سمت غرب به روستای یوزبند منتهی می شود.
قابل ذکر است دلیل نامگذاری این منطقه هموار به سبب اعتقاد مردم بومی به موجودات ماورالطبیعه بوده که از آن نشات گرفته است.
آل:نام موجودی ماورایی و غیر عینی
مان:در ترکی پسوند مکان
در نتیجه آلمان یعنی مکانی که در آن موجود ماورایی(آل)یا به اصلاح (آل آروادی)وجود دارد.
روستاهایی نظیر:آللی و آلوار نیز پیرو این قاعده هستند.
میوه های فصلی همچون زردآلو و گیلاس و سیب به وفور در این منطقه خوش آب و هوا یافت می شوند.
مکان گردشگری این روستا کوه (قوشاداغ)است که همه ساله کوهنوردان بسیاری را جذب خود می نماید.این روستا ۲۸۹ نفر جمعیت دارد.
یولیا الاگولوا

| یولیا الاگولوا | یولیا الاگولوا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۵ ژوئن ۱۹۷۲ سن پترزبورگ
ملیت: روسیه
یولیا الاگولوا (روسی: Юлия Аллагулова؛ زادهٔ ۲۵ ژوئن ۱۹۷۲) اسکیت‌باز سرعت اهل روسیه است.
جونیچی اینوئه

جونیچی اینوئه (انگلیسی: Junichi Inoue؛ زادهٔ ۲۶ december ۱۹۷۱&#۱۶۰;(۱۹۷۱-۱۲-۲۶) (۵۳ سال)) از برندگان مدال‌های بازی‌های المپیک زمستانی اسکیت‌باز سرعت اهل ژاپن است.
مصطفی سرخوش

مصطفی سرخوش، شاعر و دبیر ادبیات دبیرستان البرز بود.
شهرت وی به سبب سرودن شعر مهر میهن است.
مصطفی سرخوش در آلمان کشاورزی خوانده بود و آنقدر به فارسی عشق می‌ورزید و آن را خوب می‌دانست که برای تدریس فارسی در دبیرستان البرز استخدام شد. از وی به عنوان یک ملی گرا و پان‌ایرانیست نام برده می‌شود که دربارهٔ ایران کهن دیدگاهی کاملاً آرمانی داشت.
همه شعرهای او از نوع مثنوی شاهنامه فردوسی بود و بیشتر آنها آکنده از تحسین احساساتی نسبت به ایران پیش از اسلام و مابقی اشعار به نقد شدید از ایران معاصر می‌پرداخت.
سرخوش نیز همانند عارف و عشقی، شاعران ملی‌گرای پرشورِ اوایل سده بیستم، دوران کهن را می‌ستود و ایران معاصر را به دیده تحقیر می‌نگریست و همانند آن دو و دیگر همفکرانشان از عرب‌ها بیزار بود و فکر می‌کرد اگر به خاطر سلطه اعراب در قرن هفتم میلادی نبود ایران کشوری بسیار پیشرفته می‌شد.
از کتابهای وی می‌توان به پیک مهر (چاپ ۱۳۳۱) و آتش دل (چاپ ۱۳۳۵) و زبان اشک (۱۳۴۳) اشاره کرد. از سرخوش در مجلات کاوه و گوهر نیز اشعاری چاپ شده است.
گزیده‌ای از مثنوی مهر میهن

{{ب|
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  به دل آتشی‌‌ دارم افروخته  |  |  وز آن خرمن جان من سوخته |
|  دلم گشته چون کوه آتشفشان  |  |  شرارش همی‌‌ سر زند از زبان |
|  من او را ندانم جز آزاده کس  |  |  که آزادگان راست این مهر‌ و بس |
|  خود این مهر‌ را گوهر‌ آزادگی‌ست  |  |  که آزادگی‌‌، خود خدادادگی‌ست |
|  خرد نیست آن را که این مهر‌ نیست  |  |  خردمند داند که این مهر‌ چیست |
|  سرشت من از مهر‌ میهن بود  |  |  من از میهن و میهن از من بود |
|  دراین خاک زرخیز ایران زمین  |  |  نبودند جز مردمی پاک دین |
|  همه دینشان مردی و داد بود  |  |  وز آن کشور آزاد و آباد بود |
|  چو مهر و وفا بود خود کیششان  |  |  گنه بود آزار کس پیششان |
|  همه بنده ناب یزدان پاک  |  |  همه دل پر از مهر این آب و خاک |
|  پدر در پدر آریایی نژاد  |  |  ز پشت فریدون نیکو نهاد |
|  بزرگی به مردی و فرهنگ بود  |  |  گدایی در این بوم و بر ننگ بود |
|  کجا رفت آن دانش و هوش ما  |  |  که شد مهر میهن فراموش ما؟ |
|  که انداخت آتش در این بوستان  |  |  کز آن سوخت جان و دل دوستان؟ |
|  چه کردیم کین گونه گشتیم خوار  |  |  خرد را فکندیم این سان زکار |
|  نبود این چنین کشور و دین ما  |  |  کجا رفت آیین دیرین ما؟ |
|  به یزدان که این کشور آباد بود  |  |  همه جای مردان آزاد بود |
|  در این کشور آزادگی ارز داشت  |  |  کشاورز خود خانه و مرز داشت |
|  گرانمایه بود آنکه بودی دبیر  |  |  گرامی بُد آن کس که بودی دلیر |
|  نه دشمن در این بوم و بر لانه داشت  |  |  نه بیگانه جایی در این خانه داشت |
|  از آن روز دشمن به ما چیره گشت  |  |  که مارا روان و خرد تیره گشت |
|  از آنروز این خانه ویرانه شد  |  |  که نان آورش مرد بیگانه شد |
|  چو ناکس به ده کدخدایی کند  |  |  کشاورز باید گدایی کند |
|  به یزدان که گر ما خرد داشتیم  |  |  کجا این سر انجام بد داشتیم |
|  بسوزد در آتش گرت جان و تن  |  |  به از زندگی کردن و زیستن |
|  اگر مایه زندگی بندگی است  |  |  دو صد بار مردن به از زندگی است |
|  بیا تا بکوشیم و جنگ آوریم  |  |  برون سر از این بار ننگ آوریم |
|  بیا تا بجوییم یاری‌‌ ز هم  |  |  بکوبیم پا بر‌ سر‌ رنج و غم |
|  برانیم دشمن از این بوم و بر‌  |  |  هنر‌ را پدید آوریم از گهر‌ |
|  ز «سرخوش» بیاموز آیین کار  |  |  به میهن‌پرستی‌‌ شو آموزگار‌ |
فراروایت

یک کلان روایت (به انگلیسی: Metanarrative) در نظریه انتقادی و به ویژه در پست مدرنیسم روایت یا داستانی جامع بر اساس تاریخ، علم یا تجربه است که به صورت پیش‌گویانه، یک ایدهٔ کلی (و همچنان تحقق نیافته) را مشروعیت می‌بخشد و به کل جامعه تعمیم می‌دهد.
ژان-فرانسوا لیوتار پست مدرن را به منزله بی اعتقادی به کلان روایت‌ها می‌داند و در مقابل نظر به رو آوردن به خرده روایت‌ها دارد؛ یعنی کلان را در مقابل خرد قرار می‌دهد. در حالی که به درستی از دهه پنجاه جدا از کلان روایت که به متاروایت و فراروایت ترجمه شده پست‌مدرن نیز به فرامدرن، پساتجدد، فراتجدد نیز ترجمه شده‌است.
ریشه لغوی

«Meta» در یونانی به معنای «بعد» است. «روایت» داستانی است که از طریق بازگویی خود توصیف می‌شود (و به طریقی منتقل می‌شود).
اگرچه اولین بار در اوایل قرن ۲۰ استفاده شد، اما این اصطلاح توسط ژان فرانسوا لیوتار در سال ۱۹۷۹ مطرح شد، با این ادعا که ویژگی پست مدرن دقیقاً بی‌اعتمادی به «کلان‌روایت‌ها» (پیشرفت، روشنگری، آزادی، مارکسیسم) است و این بخشی اساسی از مدرنیته را تشکیل می‌دهد.
بدبینی پساساختارگرایانه

در وضعیت پست‌مدرن (۱۹۷۹)، لیوتار شک و تردید چشمگیری را نسبت به وضعیت پست مدرن را نسبت به ماهیت فراروایت‌ها و اعتماد آنها به نوعی «حقیقت متعالی و جهانی» ارائه می‌کند:
لیوتار و سایر متفکران پساساختارگرا (مانند فوکو) به دلایلی این اتفاق را به عنوان یک پیشرفت کاملاً مثبت می‌دانند. نخست آنکه، با ساخت نظریه‌های کلان گرایش دارند که بی‌دلیل هرج و مرج و بی نظمی موجود در جهان را از بین ببرند.
بدبینی پساساختارگرایانه > جایگزینی فراروایت‌ها و روایت‌های جهانی با روایت‌های کوچک و محلی

لیوتار پیشنهاد کرد که فراروایت باید راه را برای petits récits، روایت‌های معمولی‌تر و «محلی»، که می‌توانند با تمرکز بر یک رویداد منفرد، فراروایت‌ها را دور بیندازند، باز کند.
پست مدرنیست‌ها تلاش می‌کنند تا تمرکز بر زمینه‌های محلی خاص و همچنین تنوع تجربه انسانی را جایگزین فراروایت‌ها کنند. آنها به جای وجود نظریه‌های کلان و همه‌جانبه، بر وجود «تعدد نقاط نظری» استدلال می‌کنند.
اکپینار، بورسکا

Village در 23x15px|border |alt=|link= ترکیه
| Akpınar | Akpınar |
| --- | --- |
Village: Village
استان: استان آرتوین
District: بورچکا
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۲۳۳
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
اکپینار، بورسکا (به لاتین: Akpınar, Borçka) یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در استان آرتوین واقع شده‌است.
خصوصیات

اکپینار ۲۳۳ نفر جمعیت دارد.
نیکولای بورشفسکی

| نیکولای بورشفسکی | نیکولای بورشفسکی | نیکولای بورشفسکی | نیکولای بورشفسکی |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
زادهٔ:  ۱۲ ژانویهٔ ۱۹۶۵ ‏(۶۰ سال) تومسک
قد:  ۵ فوت ۸ اینچ (۱۷۳ سانتیمتر)
وزن:  ۱۷۸ پوند (۸۱ کیلوگرم؛ ۱۲ سنگ ۱۰ پوند)
پست:  Right Wing
ضربه:  Left
بازی برای:  HC Dynamo Moscow HC Spartak Moscow Toronto Maple Leafs کلگری فلیمس Dallas Stars Kölner Haie
تیم ملی:   اتحاد جماهیر شوروی،  تیم متحد و  روسیه
منتخب ان‌اچ‌ال:  77th overall، ۱۹۹۲ Toronto Maple Leafs
سوابق بازی:  ۱۹۸۳–۱۹۹۸
نیکولای بورشفسکی (روسی: Николай Константинович Борщевский؛ زادهٔ ۱۲ ژانویهٔ ۱۹۶۵) بازیکن هاکی روی یخ اهل روسیه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به کلگری فلیمس اشاره کرد.
شهرستان آستارا

برای یکی از شهرستان‌های جمهوری آذربایجان، شهرستان آستارا (جمهوری آذربایجان) را ببینید.
| شهرستان آستارا | شهرستان آستارا |
| --- | --- |
موقعیت شهرستان در استان: موقعیت شهرستان در استان
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
کشور:  ایران
استان: گیلان
مرکز شهرستان: آستارا
سایر شهرها: لوندویل
بخش‌ها: مرکزی، لوندویل
سال تأسیس: ۱۳۳۷
اداره: اداره
فرماندار: علی درمانی (سرپرست)
حوزهٔ انتخابیه: حوزه انتخابیه آستارا
مردم: مردم
جمعیت: ۹۴٬۲۰۰ نفر (۱۴۰۰)
تراکم جمعیت: ۲۷۳٫۸ نفر بر کیلومتر مربع
مذهب: شیعه و سنی
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
مساحت: ۳۴۴ کیلومتر مربع
آب‌وهوا: آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه: ۱۵ درجهٔ سانتی‌گراد
بارش سالانه: ۱۳۰۰ تا ۱۴۰۰ میلی‌متر
داده‌های دیگر: داده‌های دیگر
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۱۳
وبگاه: وبگاه رسمی
شهرستان آستارا از شهرستان‌های ساحلی استان گیلان در شمال ایران است. مرکز این شهرستان، شهر آستارا است. این شهرستان با کشور جمهوری آذربایجان همسایه است. بیشتر مردم این شهرستان به زبان ترکی آذربایجانی صحبت می‌کنند، همچنین زبان تالشی و زبان فارسی نیز در این شهرستان رواج دارد. در مناطق کوهپایه‌ای شهرستان نظیر عنبران محله و دهستان حیران مردمان به زبان تالشی صحبت می‌نمایند. شغل اکثر مردم شهرستان آستارا صادرات یا واردات کالا از جمهوری آذربایجان و کشاورزی است. همچنین این شهرستان همه ساله به خصوص در فصل‌های بهار و تابستان میزبان گردشگران بسیاری است که از شهرهای مختلف ایران و کشورهای قفقاز به این شهرستان مسافرت می‌کنند. وجود بازارچه ساحلی، پاساژهای متعدد نیز باعث رونق وضعیت اقتصادی این شهرستان شده است. وسعت این شهرستان ۳۴۰ کیلومتر مربع است.
تقسیمات کشوری

شهر: آستارا
بخش مرکزی شهرستان آستارا
دهستان حیران
دهستان ویرمونی
شهر: لوندویل
بخش لوندویل
دهستان چلوند
دهستان لوندویل