stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ایلورو
جمعیت‌شناسی

| مذاهب در ایلورو | مذاهب در ایلورو | مذاهب در ایلورو | مذاهب در ایلورو | مذاهب در ایلورو |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| مذهب | مذهب |  | درصد | درصد |
| هندو | هندو |   | ۸۹٫۵۱٪ | ۸۹٫۵۱٪ |
| مسلمان | مسلمان |   | ۷٫۰۲٪ | ۷٫۰۲٪ |
| مسیحی | مسیحی |   | ۲٫۷۴٪ | ۲٫۷۴٪ |
| سایر† | سایر† |   | ۰٫۷۲٪ | ۰٫۷۲٪ |
†شامل سیکها و جین : †شامل سیکها و جین 
بر اساس سرشماری سال ۲۰۱۱، این شهر ۲۸۳۶۴۸ نفر جمعیت داشت که ۱۴۰۰۵۹ تن مرد و ۱۴۳۵۸۹ تن زن بودند.
فرهنگ

در این شهر موزه عتیقه ای تأسیس شده‌است که ابزارهای پیش از تاریخ، بت‌ها و عناصر موجود در حفاری‌های باستان‌شناسی در نزدیکی شهر را حفظ خواهد کرد.
آموزش و پرورش

الروو نقش مهمی در آموزش و پرورش دانش آموزان شهری و روستایی از روستاهای اطراف دارد. طبق سرشماری سال ۲۰۱۱، درصد افراد باسواد ۸۳٫۹۰٪ است که مجموعاً ۱۵۵٫۸۹۴ نفر می‌باشند. از این تعداد ۸۰٬۴۳۴ مرد(۸۸٫۱۳٪) و ۷۵٬۴۶۰ زن(۷۹٫۸۲٪) هستند.
موقعیت جغرافیایی

ایلورو در موقعیت جغرافیایی ۱۶°۴۲′شمالی ۸۱°۰۶′شرقی﻿ / ﻿۱۶٫۷°شمالی ۸۱٫۱°شرقی﻿ / 16.7; 81.1 واقع شده‌است و ارتفاع آن از سطح دریاهای آزاد برابر ۲۲ متر (۷۲ فوت) و نهفته در میان دشت‌های ساحل شرقی‌ست.
ایلورو در میان رودخانه‌های کریشنا و گوداواری و در ۵۰ کیلومتری خلیج بنگال واقع شده‌است. کانال‌های رودخانه‌های تامی‌لرو، کریشنا و گودواری از طریق شهر، پیش از رودخانه عبور می‌کنند. کانال ایلورو از کریشنا به دریاچه کلررو نزدیک شهر منتقل می‌شود
آب و هوا

ایلورو به دلیل نزدیکی با ساحل خلیج بنگال، شرایط آب و هوایی گرم و مرطوبی دارد. دمای متوسط سالیانه آن برابر ۲۸٫۲ درجه سلسیوس (۸۲٫۸ درجه فارنهایت) می‌باشد. ماه می گرم‌ترین و دسامبر، سردترین ماه سال و اختلاف دما در تابستان برابر ۴۰ درجه سلسیوس (۱۰۴ درجه فارنهایت) می‌باشد. همچنین بیشترین میزان بارش در ماه ژوئیه و متوسط سالیانه بارش در این شهر برابر ۹۹۲ میلیمتر (۳۹٫۱ اینچ) می‌باشد.
| داده‌های اقلیم ایلورو، آندرا پرادش> ماه | داده‌های اقلیم ایلورو، آندرا پرادش> ژانویه | داده‌های اقلیم ایلورو، آندرا پرادش> فوریه | داده‌های اقلیم ایلورو، آندرا پرادش> مارس | داده‌های اقلیم ایلورو، آندرا پرادش> آوریل | داده‌های اقلیم ایلورو، آندرا پرادش> مه | داده‌های اقلیم ایلورو، آندرا پرادش> ژوئن | داده‌های اقلیم ایلورو، آندرا پرادش> ژوئیه | داده‌های اقلیم ایلورو، آندرا پرادش> اوت | داده‌های اقلیم ایلورو، آندرا پرادش> سپتامبر | داده‌های اقلیم ایلورو، آندرا پرادش> اکتبر | داده‌های اقلیم ایلورو، آندرا پرادش> نوامبر | داده‌های اقلیم ایلورو، آندرا پرادش> دسامبر | داده‌های اقلیم ایلورو، آندرا پرادش> سال |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| میانگین بیش‌ترین °C (°F) | ۲۹٫۱  (۸۴) | ۳۱٫۷  (۸۹) | ۳۴٫۵  (۹۴) | ۳۶٫۷  (۹۸) | ۳۸٫۶  (۱۰۱) | ۳۶٫۹  (۹۸) | ۳۲٫۴  (۹۰) | ۳۲٫۰  (۹۰) | ۳۲٫۲  (۹۰) | ۳۱٫۴  (۸۹) | ۲۹٫۸  (۸۶) | ۲۸٫۸  (۸۴) | ۳۲٫۸۴  (۹۱٫۱) |
| میانگین کم‌ترین °C (°F) | ۱۸٫۹  (۶۶) | ۲۰٫۳  (۶۹) | ۲۲٫۶  (۷۳) | ۲۵٫۸  (۷۸) | ۲۷٫۹  (۸۲) | ۲۷٫۲  (۸۱) | ۲۵٫۴  (۷۸) | ۲۵٫۳  (۷۸) | ۲۵٫۳  (۷۸) | ۲۴٫۳  (۷۶) | ۲۱٫۳  (۷۰) | ۱۸٫۸  (۶۶) | ۲۳٫۵۹  (۷۴٫۶) |
| بارندگی میلی‌متر (اینچ) | ۳  (۰٫۱۲) | ۶  (۰٫۲۴) | ۶  (۰٫۲۴) | ۱۴  (۰٫۵۵) | ۴۰  (۱٫۵۷) | ۱۲۳  (۴٫۸۴) | ۲۲۹  (۹٫۰۲) | ۱۸۶  (۷٫۳۲) | ۱۷۰  (۶٫۶۹) | ۱۶۶  (۶٫۵۴) | ۴۰  (۱٫۵۷) | ۹  (۰٫۳۵) | ۹۹۲  (۳۹٫۰۵) |
منبع: en.climate-data.org: منبع: en.climate-data.org
باشگاه ورزشی برنامه‌ریزان

Football club
| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام کامل: باشگاه ورزشی برنامه‌ریزان   Okyeman Planners Football Club
لقب‌(ها): باشگاه فوتبال برنامه ریزان اوکی‌من
زمینِ بازی: تافو قدیم
مدیر: جرج افریه
مربی: ادوارد گالگر
لیگ: دسته اول
وبگاه: http://www.okyemanplannersfc.net
باشگاه ورزشی برنامه ریزان (به انگلیسی: Planners Athletic Club) با نام سابق باشگاه فوتبال برنامه ریزان اوکی‌من یک باشگاه فوتبال حرفه ای است که در استان شرقی (غنا)، منطقه تافو، واقع شده است، که در بخش ۱ (منطقه ۳)، دومین لیگ برتر فوتبال غنا رقابت می‌کند.
جورج افریی رئیس باشگاه
در فوریه ۲۰۱۷ مجوز برگزاری مسابقات باشگاه توسط هیئت صدور مجوز اتحادیه فوتبال غنا فسخ شد. این باشگاه باید مکان دیگری برای بازی‌های خانگی آینده پیدا کند.
آقا حسین خوانساری

یکی از علمای مسلمان متعلق به قرن یازده قمری
| آقا حسین محقق خوانساری (سعادت یار) حسین بن جمال‌الدین محمد خوانساری | آقا حسین محقق خوانساری (سعادت یار) حسین بن جمال‌الدین محمد خوانساری |
| --- | --- |
سردیس آقا حسین خوانساری: سردیس آقا حسین خوانساری
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۰۱۶ خوانسار
درگذشته: ۱۰۹۹
محل اقامت: اصفهان
فرزندان: آقا جمال خوانساری، آقا رضی خوانساری
دوران: صفویه
مذهب: شیعه
تحصیلات: حوزه علمیه اصفهان
پیشه: جانشین شاه سلیمان
استادان: میرفندرسکی، مجلسی اول، محقق سبزواری
حسین بن جمال‌الدین محمد خوانساری، مشهور به آقا حسین محقق خوانساری و معروف به استاد الکلّ فی الکلّ (متولد ۱۰۱۶ ق خوانسار، درگذشته ۱۰۹۹ ق اصفهان)، که به سبب استادان بسیاری که در حضور آنها کسب علم نموده ملقب به تلمیذ البشر بود. از فقهای بزرگ مکتب فقهی اصفهان در سده یازدهم هجری قمری است که در فلسفه و حکمت نیز اشتغال داشته است. وی در ملاباشی دربار  سلطان سلیمان صفوی و از علمای طراز اول بوده است که پس‌از فوت میر سید محمد معصوم در سال ۱۰۹۵ق شیخ‌الاسلام اصفهان شد. آقا حسین خوانساری، محقق خوانساری، جمال‌الدین محمد معروف به آقا جمال خوانساری و رضی‌الدین محمد معروف به آقا رضی خوانساری از فرزندان وی هستند.
زندگی و تحصیل

آقا حسین خوانساری متولد سال ۱۰۱۶ قمری در خوانسار ایران است. آقا حسین قبل از رسیدن به سن بلوغ برای تحصیل علوم اسلامی به اصفهان رفت و در مدرسه خواجه ملک حوزه علمیه اصفهان به تحصیل مشغول شد. در اصفهان از حضور استادان زیادی استفاده کرد و به همین دلیل خود را «شاگرد بشریت» (به عربی «تلمیذ البشر») نامید که به تعدد استادان وی اشاره می‌کند.
همان‌طور که گفته شد او تحصیلات خود را در حوزه اصفهان به انجام رسانید و در مدرسه خواجه ملک، جنب مسجد شیخ لطف‌الله تحصیل می‌کرد. او علوم معقول را نزد میرفندرسکی و علوم منقول را نیز نزد ملا محمد تقی مجلسی اول و خلیفة السلطان و محقق سبزواری و ملا حیدر خوانساری و … تکمیل نمود. آقا حسین خوانساری دارای اجازات مهمی شد از جمله این اجازات، اجازه حدود ۲۰ صفحه‌ای علامه محمدتقی مجلسی اول به وی است. اگرچه وی در دوران تحصیل دچار فقر بود، اما سرانجام به جایی رسید که شاه سلیمان مقام نایب و ناظر بر پادشاهی و رسیدگی به امور دولتی را در برخی از سفرها به او واگذار می‌کرد. او در علوم عقلی و نَقلی تبحر داشت و به گفته میرزا عبدالله اصفهانی افندی «حامی علما» بود.
از نگاه دیگران

سید علی خامنه‌ای، رهبر فعلی جمهوری اسلامی ایران در مورد خاندان خوانساری گفته است:
«بی‌شک، در فهرست این ستارگان غالباً ناشناخته آسمان علم و فرهنگ، خانواده جلیل خوانساری‌ها، به ویژه محقق برجسته و کم‌نظیر، مرحوم آقا حسین خوانساری و فرزند فقیه حکیم و بزرگوارش، مرحوم آقا جمال خوانساری می‌باشند. در عظمت و شان مرحوم آقا حسین خوانساری همین بس که نام آوران بزرگی هم چون وحید بهبهانی و شیخ انصاری از او با عناوین «محقق» و «استاد الکلّ فی الکلّ» و امثال آن یاد کرده‌اند.

او و فرزندش، حکیم و فقیه و اصولی متکلم و ریاضی‌دان و محدث و ادیب بوده و سهم وافری در شکوفایی و درخشش حوزه فرهنگی و علمی اصفهان در دوران میانی و پایانی صفویه داشته‌اند. اگر چه برخی از مؤلفات فقهی آنان در معرض استفاده اهل فن بوده است، ولی مجموعه آثار آنان هرگز به صورت قابل قبول در دسترس دانش پژوهان علوم اسلامی قرار نگرفته است.»
مرتضی مطهری در مورد آقا حسین خوانساری گفته است:
«آقا حسین خوانساری معروف به محقق خوانساری در مکتب اصفهان پرورش یافته و جامع المعقول و المنقول است. کتاب معروف او در فقه به نام «مشارق الشموس» می‌باشد که شرح کتاب دروس شهید اول است.»
فعالیت سیاسی و اجتماعی

آقا حسین خوانساری در دستگاه حکومتی شاه سلیمان جایگاه ویژه‌ای داشت به طوری که وقتی شاه به سفر می‌رفت، از محقق خوانساری می‌خواست که به جای او به اداره کارهای حکومتی بپردازد؛ و ایشان هم قبول کرده بود.
از دیگر خصوصیات بارز آقا حسین، ملجا و پناهگاه فقرا و درماندگان بوده و در رفع نیازهای مردم، سعی فراوان می‌نمود.
شاگردان

آقا حسین خوانساری در هر دو حوزه علوم معقول و منقول تدریس می‌کرد و شاگردان برجسته‌ای را در زمینه علوم اسلامی تربیت کرده است، از جمله:
شیخ حر عاملی
سید نعمت‌الله جزائری
محمد باقر مجلسی
سید محمد صالح حسینی خاتون آبادی، که حدود ۲۰ سال نزد ایشان علم می‌آموخت
سید محمد باقر حسینی خاتون آبادی (ملا باشی)
آقا جمال خوانساری، فرزند وی
رضی الدین محمد فرزند وی
شیخ جعفر قاضی
میرزا محمدبن حسن شیروانی
ملا محمدجعفر سبزواری
محمد بن عبدالفتاح تنکابنی
علیرضا شیرازی، که شاعری به نام بود
میرزا عبدالله اصفهانی افندی
آثار

آقا حسین خوانساری نویسنده‌ای پرکار بود و آثار زیادی از خود به جای گذاشت. آثار وی را می‌توان به ۳ دسته تقسیم کرد:
آثار > چاپی

مشارق الشموس فی شرح الدروس. کتاب معروف او در فقه، که شرحی است بر کتاب الدروس نوشته شهید اول ابوعبدالله محمدبن مکی عاملی (۷۳۴–۷۸۴ق/۱۳۳۴–۱۳۸۲م). این کتاب ناتمام است و آقاحسین موفق نشده است، شرح مبحث اخبار ائمه و گفتارهای فقیهان امامی در هر مبحث را به اتمام برساند. سید محمدباقر خوانساری در کتاب روضات الجنات گفته است که این کتاب از لحاظ کثرتِ تحقیقات، کم‌نظیر است. این کتاب دوبار در سالهای ۱۲۶۷ و ۱۲۷۲ در تهران چاپ شده است.
تعلیقه بر حاشیه محقق سبزواری، یادداشتهایی بر کتاب «حاشیة علی الشفاء» اثر محمدباقر محقق سبزواری، تهران، ۱۲۷۸
الرسالة فی مقدمةالواجب، ایران، ۱۲۷۸
آثار > نسخ خطی

نسخه‌های خطی به جا مانده از ایشان عبارتند از:
حاشیه اشارات
انشاء دربارهٔ حرمت شراب
حاشیه بر شرح تجرید علامه حلی
حاشیه بر محاکمات
حاشیه بر الهیات شفا
انشاء در تعریف بهار
حاشیه بر مطول
حاشیه بر مختصر الاصول
رساله اجماع
تعریف سخن
شبهه طفره
فایده دربارهٔ علم باری تعالی
رساله در خمس
حل شک در تقسیم جسم تا بی‌نهایت
آثار > منسوب به وی

نوشته‌هایی نیز هستند که برخی از منابع و شواهد آنها را متعلق به آقا حسین خوانساری دانسته‌اند، از جمله:
المائدةالسلیمانیة‎، دربارهٔ خواص غذاها و نوشیدنی‌ها مختص شاه سلیمان یکم از دودمان صفویان
ترجمه صحیفه سجادیه به فارسی
رساله در جبر و اختیار
جواهر و اعراض، دربارهٔ جوهر و عرض در فلسفه
شرح کافیه ابن‌حاجب
شرح هیئت فارسی قوشجی
رساله در شبهه ایمان و کفر
رساله در شبهه استلزام
رساله در تشکیک
ترجمه کتاب نهج‌الحق علّامه حلّی به فارسی برای شاه‌سلیمان صفوی
تفسیر سوره فاتحه
حاشیه بر شرح حکمةالعین
درگذشت

وفات آقا حسین خوانساری به سال ۱۰۹۸ ق در هشتاد و دو سالگی در اصفهان بوده است و در قبرستان تخت فولاد آنجا، نزدیک قبر بابا رکن الدین مدفون گردید. آقا جمال‌الدین و آقا رضی‌الدین، پسران وی نیز در آنجا مدفون هستند و به تکیه آقا حسین خوانساری معروف شده است.
سید محمدباقر خوانساری صاحب کتاب روضات الجنات می‌نویسد:
«مزار آقا حسین از سنگ قیمتی و مرتفع بود. افغانی‌ها در ایام غلبه بر اصفهان آن را شکستند؛ ولی بعد بر روی قبر او و فرزندش آقا جمال، سنگ مرمر گذاشتند. مزار او در میان همه قبرهای علما بیش‌ترین زوار و ازدحام را دارد.»
شعری از آقا حسین خوانساری در جُنگ میرزا محمد فیاض سبزواری
تکیه آقا حسین خوانساری (محل دفن ایشان)، تخت فولاد، اصفهان، ایران
سارتانگ

| سارتانگ | سارتانگ |
| --- | --- |
Basin of the Yana.: Basin of the Yana.
نام محلی: Сартаҥ
مکان: مکان
کشور: یاقوتستان، روسیه
ویژگی‌های ظاهری: ویژگی‌های ظاهری
سرآب:  
 • ارتفاع: ۲٬۲۹۵ متر (۷٬۵۳۰ فوت)
 :  
دهانه: رود یانا
 • مکان: هم‌ریزگاه with the دولگالاخ
 • مختصات: ۶۷°۲۷′۳۳″شمالی ۱۳۳°۱۴′۵۶″شرقی﻿ / ﻿۶۷٫۴۵۹۱°شمالی ۱۳۳٫۲۴۸۹°شرقی﻿ / 67.4591; 133.2489
 • ارتفاع: ۱۳۲ متر (۴۳۳ فوت)
طول: ۶۲۰ کیلومتر (۳۹۰ مایل)
اندازهٔ حوضه: ۱۷٬۸۰۰ کیلومتر مربع (۶٬۹۰۰ مایل مربع)
دبی:  
 • میانگین: ۴۸ متر مکعب بر ثانیه (۱٬۷۰۰ فوت مکعب بر ثانیه)
 :  
ویژگی‌های حوضه: ویژگی‌های حوضه
توالی: الگو:RYana
سارتانگ (به لاتین: Sartang) یک رود در روسیه است که در یاقوتستان واقع شده‌است.
بخش گوگ تپه

| بخش گوگ تپه> اطلاعات کلی | بخش گوگ تپه> اطلاعات کلی |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: آذربایجان غربی
شهرستان: میاندوآب
مرکز بخش: گوگ تپه خالصه
دهستان‌ها: مرحمت‌آباد و یقین علی تپه
سال تأسیس: ۱۴۰۳ خورشیدی
بخش‌دار: تقی خلیلی
مردم: مردم
جمعیت: ۱۲٬۴۶۹ نفر (۱۳۹۵)
مذهب: شیعه
داده‌های دیگر: داده‌های دیگر
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۴۴
بخش گوگ تپه، یکی از بخش‌های شهرستان میاندوآب در استان آذربایجان غربی ایران است. مرکز این بخش، روستای گوگ تپه خالصه است.
تقسیمات کشوری

بخش گوگ تپه
دهستان مرحمت‌آباد
دهستان یقین علی تپه
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش گوگ تپه برابر با ۱۲٬۴۶۹ نفر بوده است.
خایدالو

خایدالو یکی از شهرهای تمدن ایلام است. این شهر در محلی که هم‌اکنون خرم‌آباد نام دارد، بنا شده بود. گفته می‌شود شهر شاپورخواست به دستور شاپور یکم ساسانی بر خرابه‌های آن ساخته شده‌است. از شهرهای مهم عیلام باستان می‌توان به خایدالو، ماداکتو، اهواز و شوش اشاره کرد.
تاریخ خایدالو

هستهٔ اولیهٔ شهر خرم‌آباد، شهر باستانی خایدالو بوده‌است. بسیاری از خاورشناسان برآنند که این مکان با توضیحاتی که در متون مربوط به آشوریان باستان دربارهٔ شهر خایدالو آمده، مطابقت بسیاری دارد.
ژاک دومرگان به دنبال کاوش‌های باستان‌شناسی‌اش در سال ۱۸۹۱ میلادی در خرم‌آباد، در مطالعات جغرافیایی می‌نویسد:
محل فعلی خرم‌آباد جایی است که همیشه مسکونی بوده‌است. در جنوب خرم‌آباد جلگهٔ زیبایی است، مشروب از آب‌های رودخانه و در دیه‌های آن قبیل گل‌دان و شاهین‌آباد و بسیار دیگر وجود دارد که برای منطقه بسیار مهم‌اند. نزدیک این دهات تپه‌های مصنوعی بزرگی است که تحقیق و کاوش در آن‌ها بسیار جالب توجه است و من فکر می‌کنم که با خایدالوی متون آشوری مطابقت کند.
ژاک دومرگان از قول ژماسپرو خایدالو را در بخش‌های گمنامی که ماد را احاطه کرده‌است، دانسته و اضافه می‌نماید که «در آنجا است که متحملاً شاه عیلام (کدورنان خونت) به هنگام حملهٔ فاتحین شمال و اشغال ماداکتو به آنجا گریخته و پناه جسته است».
رومن گیرشمن این نام را هیدالو نوشته است و آن را ناحیهٔ پر ثروت شوشتر می‌داند. رشید یاسمی محل شهر را دز ملکان می‌دانند و در خصوص نگارش (میدالو) این گونه نوشته‌است: «در کنار شط کارون در طرف بالا واقع بوده‌است و از شوش به آنجا ۲۲ فرسنگ به خط مستقیم مسافت بوده‌است؛ چنان‌که میام میدالو مالمی (ایذه) ۱۳ فرسخ می‌شمرده‌اند.»
در کتاب مشیرالدوله ایران قدیم یا تاریخ مختصر ایران تا انقراض ساسانیان نیز آمده‌است که «شهر خایدالو در جای خرم‌آباد امروزی بوده‌است». برخی دیگر از محققان از جمله ژاک دو مورگان و دهخدا نیز این نظر را داشته‌اند. حاجی‌علی رزم‌آرا در کتاب جغرافیای نظامی ایران نوشته است: «در جلگهٔ خرم‌آباد در چهار هزار سال قبل، شهری موسوم به خایدالو (یا خایدر) در عصر عیلام وجود داشته که آثار و خرابه‌های شهر مذکور در اطراف منار خرم‌آباد باقی است.» در تمدن عیلامیان، خرم‌آباد مرکز منطقه‌ای به نام سیماش بوده‌است که شاهان نیمه‌مستقلی داشته‌است (سلسلهٔ سیماشکی) که به دلیل موقعیت جغرافیایی و انسانی‌اش بارها در جنگ‌ها مفرّ و مأمن شاهان عیلامی بوده‌است.
نابودی تمدن ایلام و شهر خایدالو

در سال ۶۴۰ قبل از میلاد مسیح، آشور بانیپال، پادشاه نیرومند آشور، ایلام و شهر خایدالو را تصرف و مردمش را کشتار و دولت ایلام را نابود کرد. تمدن دیرینه ایلام و شهر خایدالو، پس از هزاران سال مقاومت در برابر اقوام نیرومندی چون سومری‌ها، اَکَدی‌ها، بابلی‌ها و آشوری‌ها از دشمن خود آشور شکست خورد و از صفحهٔ روزگار ناپدید گردید. کتیبه آشور بانیپال دربارهٔ فتح و نابودی ایلام چنین می‌گوید:
تمام خاک شهر شوشان و شهر خایدالو و شهر ماداکتو و شهرهای دیگر را با توبره به آشور کشیدم، و در مدت یک ماه و یک روز کشور ایلام را با همه پهنای آن، جاروب کردم. من این کشور را از چارپایان و گوسپند، و نیز از نغمه‌های موسیقی بی‌بهره ساختم و به درندگان، ماران، جانوران و آهوان رخصت دادم که آن را فرو گیرند.
خایدالو پس از انقراض ایلامیان

پس از انقراض ایلامیان، خایدالو بخشی از دولت آشور می‌شود و در زمان هخامنشیان، لرستان و خایدالو به اتفاق ایلام کنونی و خوزستان، ایالت سوم این امپراتوری عظیم بودند. در زمان اشکانی این سرزمین یکی از ساتراپ‌های (ایالت) این سلسله بوده‌است و سرانجام اینکه در زمان ساسانیان برجای شهر خایدالو شاپور یکم ساسانی شهر شاپورخواست را بنا می‌کنند که از مهم‌ترین شهرهای «پهله» بوده‌است.
تصویر یک زن عیلامی
نابودی تمدن ایلام و شهر خایدالو به دست آشوری‌ها در ۶۴۷ پیش از میلاد. در اینجا آتش از شهر زبانه می‌کشد، در حالی که سربازان آشوری شهر را با کلنگ و دیلم واژگون می‌کنند و غنایم را به خارج از شهر می‌برند.
نمای شهر خرم‌آباد بر فراز قلعه فلک‌الافلاک
آل (مشهد)

| آل | آل |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۶°۴۳′۰۲″شمالی ۵۹°۳۹′۵۸″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۷۱۷۲۲۲°شمالی ۵۹٫۶۶۶۱۱۱°شرقی﻿ / 36.717222; 59.666111: مختصات: ۳۶°۴۳′۰۲″شمالی ۵۹°۳۹′۵۸″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۷۱۷۲۲۲°شمالی ۵۹٫۶۶۶۱۱۱°شرقی﻿ / 36.717222; 59.666111
کشور: ایران
استان: خراسان رضوی
شهرستان: مشهد
بخش: مرکزی
دهستان: کارده
جمعیت: ۳۷۲ نفر (سرشماری ۹۵)
آل روستایی در دهستان کارده بخش مرکزی شهرستان مشهد استان خراسان رضوی ایران است.
دورنمای روستا در ۱۳۱۱ هجری قمری
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۳۷۲ نفر (۱۳۲خانوار) بوده‌است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۵ | ۳۷۰ | —     |
| ۱۳۹۰ | ۳۶۷ | ۰٫۸٪− |
| ۱۳۹۵ | ۳۷۲ | ۱٫۴٪+ |
یانکالیلا، استرالیای جنوبی

یانکالیلا (به انگلیسی: Yankalilla) یک منطقهٔ مسکونی در استرالیا است که در استرالیای جنوبی واقع شده است.
یواس‌اس مانپلیس (آی‌دی-۲۳۴۶)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیشینه: پیشینه
مالک: 
تکمیل ساخت::  ۹ مه ۱۹۱۶
به دست آورده شده::  ۳۱ اوت ۱۹۱۸
اعزام::  ۳۱ اوت ۱۹۱۸
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
گنجایش::  3,315 gross tons
وزن::  7,345 tons (normal)
درازا::  ۳۲۸ فوت ۶ اینچ (۱۰۰٫۱۳ متر)
پهنا::  ۴۶ فوت ۲ اینچ (۱۴٫۰۷ متر)
آبخور::  ۲۱ فوت ۶ اینچ (۶٫۵۵ متر)
سرعت::  11 knots
یواس‌اس مانپلیس (آی‌دی-۲۳۴۶) (به انگلیسی: USS Munplace (ID-2346)) یک کشتی بود که طول آن ۳۲۸ فوت ۶ اینچ (۱۰۰٫۱۳ متر) بود. این کشتی در سال ۱۹۱۶ ساخته شد.
اوبلوچیه

شهر اوبلوچیه (به روسی: Облучье) در کشور روسیه و در اوبلاست خودمختار یهودی واقع شده‌است.
ساربینووو (شهرستان گوستنگ)

| ساربینووو (شهرستان گوستنگ) | ساربینووو (شهرستان گوستنگ) |
| --- | --- |
روستا: روستا
ساربینووو (شهرستان گوستنگ): ساربینووو (شهرستان گوستنگ)
مختصات: ۵۱°۴۳′۲۹″ شمالی ۱۶°۵۳′۴۲″ شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۷۲۴۷۲°شمالی ۱۶٫۸۹۵۰۰°شرقی﻿ / 51.72472; 16.89500: مختصات: ۵۱°۴۳′۲۹″ شمالی ۱۶°۵۳′۴۲″ شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۷۲۴۷۲°شمالی ۱۶٫۸۹۵۰۰°شرقی﻿ / 51.72472; 16.89500
کشور:  لهستان
استان: استان لهستان بزرگ‌تر
شهرستان: شهرستان گوستنگ
گمینا: گمینا پونگتس
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۲۵۷
ساربینووو (به لهستانی:  Sarbinowo) یک روستا در لهستان است که در گمینا پونگتس واقع شده‌است. ساربینووو ۲۵۷ نفر جمعیت دارد.
لارس بلکر

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۲۸ ژوئن ۱۹۹۴ ‏(۳۰ سال)
زادگاه:  اشتات‌لون
قد:  1.77 m
پست:  هافبک، مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  1. FC Bocholt
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۰۰۰۰–۲۰۰۷:  RC Borken-Hoxfeld
۲۰۰۷–۲۰۰۹:  باشگاه فوتبال شالکه ۰۴
۲۰۰۹–۲۰۱۳:  باشگاه فوتبال توئنته
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۵ |  باشگاه فوتبال توئنته |  ۴۱ |  (۰) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۷ |  باشگاه فوتبال اسنابروک |  ۱۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۷ |  باشگاه فوتبال اسنابروک |  ۲۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۷ |  SC Wiedenbrück |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۷– |  1. FC Bocholt |  ۹۶ |  (۲) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱ ژوئیه ۲۰۲۱. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱ ژوئیه ۲۰۲۱. 
لارس بلکر (انگلیسی: Lars Bleker؛ زادهٔ ۲۸ ژوئن ۱۹۹۴) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسنابروک اشاره کرد.
اروین لینهارد

| مشخصات فردی | مشخصات فردی |
| --- | --- |
زاده: ۱۶ ژانویهٔ ۱۹۵۷ ‏(۶۷ سال) Steinmaur، سوئیس، سوئیس
اطلاعات تیم: اطلاعات تیم
نقش: Rider
اروین لینهارد (انگلیسی: Erwin Lienhard؛ زادهٔ ۱۶ ژانویهٔ ۱۹۵۷) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
آلفرد نوبل

| آلفرد نوبل | آلفرد نوبل |
| --- | --- |
آلفرد نوبل: آلفرد نوبل
نام هنگام تولد: آلفرد برنهارد نوبل
زادهٔ: ۲۱ اکتبر ۱۸۳۳ استکهلم، سوئد
درگذشت: ۱۰ دسامبر ۱۸۹۶ (۶۳ سال) سانرمو، پادشاهی ایتالیا
آرامگاه: گورستان شمالی، سولنا، سوئد ۵۹°۲۱′۲۴٫۵۲″ شمالی ۱۸°۱′۹٫۴۳″ شرقی﻿ / ﻿۵۹٫۳۵۶۸۱۱۱°شمالی ۱۸٫۰۱۹۲۸۶۱°شرقی﻿ / 59.3568111; 18.0192861
پیشه(ها): شیمی‌شناس، مهندس، مخترع، بازرگان و نیکوکار
شناخته‌شده برای: اختراع دینامیت، بنیانگذار جایزه نوبل
امضاء: امضاء
آلفرد برنارد نوبل، مخترع دینامیت و مؤسس جایزهٔ نوبل
آلفرد برنهارد نوبل (به سوئدی: Alfred Bernhard Nobel)
(زادهٔ ۲۱ اکتبر ۱۸۳۳ در استکهلم، سوئد – درگذشتهٔ ۱۰ دسامبر ۱۸۹۶ در سانرمو، ایتالیا) شیمی‌دان، مهندس، مبتکر و اسلحه‌ساز سوئدی است که به عنوان مخترع دینامیت شناخته می‌شود. او از سال ۱۸۹۴ تا روز مرگش صاحب اسلحه‌سازی بوفورس بود و در تغییر آن از یک کارخانه ذوب آهن به یک توپخانه‌سازی مدرن و یک کارخانه تولید مواد شیمیایی نقشی اساسی داشت. وی در آخرین وصیت‌نامه خود سرمایه حیرت‌انگیزش را برای تأمین هزینه‌های جایزهٔ نوبل اختصاص داد. عنصر شیمیایی نوبلیم به احترام او نام‌گذاری شده‌است.
پیشینهٔ فردی

نوبل، نوهٔ یکی از دانشمندان قرن هفدهم میلادی، اولاس رودبک (۱۶۳۰–۱۷۰۸)، فرزند سوم امانوئل نوبل (۱۸۰۱–۱۸۷۲) و آندریته آلسل (۱۸۰۵–۱۸۸۹) بود.
او که متولد استکهلم بود، همراه با خانواده‌اش در سال ۱۸۴۲ به سن پترزبورگ مهاجرت کرد. در آن جا پدرش (که اولین تخته چندلایی را اختراع کرده بود) یک کارخانه تسلیحات‌سازی ایجاد کرده بود و مین‌های آبی می‌ساخت.
آلفرد، در آن شهر، زیر نظر نیکلای نیکلایویچ زینین، به مطالعه شیمی پرداخت. در سال ۱۸۵۹، کارخانهٔ خانوادگی آن‌ها به عهده پسر دوم، لودویگ نوبل (۱۸۳۱–۱۸۸۸) گذاشته شد که آن را وسعت قابل ملاحظه‌ای بخشید. این شرکت خانوادگی، بعد از مدتی، ورشکسته شد و آلفرد، به همراه خانواده‌اش به آمریکا رفت. وی، تمام وقت خود را به تحقیق دربارهٔ مواد منفجره، مخصوصاً ایمن‌سازی و استفاده بهتر از نیتروگلیسیرین پرداخت. این ماده (نیتروگلیسرین) در سال ۱۸۴۷ توسط آسکانیو سوبررو، یکی از دانشجویان تئوفیل- ژول پلوز در دانشگاه تورین کشف شده بود.
در پی آزمایش‌ها گوناگون، چندین انفجار در کارخانه‌ای که خانواده‌اش در هلنبوری خریده بودند به وقوع پیوست که در پی یکی از آن انفجار ها؛ در سال ۱۸۶۴ برادر کوچک آلفرد و چند نفر از کارگران کشته شدند.
سرانجام دینامیت در سال ۱۸۶۶ در کرومل (هامبورگ، آلمان) اختراع و در سال ۱۸۶۷ به ثبت رسید.
نوبل همچنین نمایش نامه‌ای به نام «نمسیس» را در قالب نثر به رشته تحریر درآورد که یک تراژدی چهار شخصیتی دربارهٔ نجیب‌زاده‌ای ایتالیایی به نام «بیاتریسه سنسی» است. این نثر که تا حدودی بر گرفته از درام سنسی اثر پرسی بیش شلی است، در سال‌های آخر عمر نوبل به چاپ رسید. به جز سه نسخه، تمامی نسخ دیگر این کتاب به اتهام توهین به مقدسات بلافاصله بعد از فوت وی نابود گردید. یکی از سه نسخهٔ بجا مانده که به دو زبان سوئدی و اسپرانتو است، اولین بار در سال ۲۰۰۳ در سوئد به چاپ رسید.
دینامیت

نوبل دریافت که اگر نیتروگلیسیرین جذب یک ماده خنثی مانند خاک دیاتومه گردد، در هنگام جابجایی به مراتب امن تر خواهد بود و آن مخلوط را در سال ۱۸۶۷ به نام دینامیت ثبت کرد. او برای این کار از ترکیب سه واحد نیتروگلیسیرین و یک واحد دیاتومایت (که متشکل از ۸۶٪ سیلیس، ۵٪ سدیم، ۳٪ منیزیم و ۲٪ آهن است) به‌علاوه مقدار کمی سدیم کربنات استفاده کرد و آن را برای اولین بار در یک مراسم شکار در ردهیل، در ساری انگلستان به نمایش درآورد که مورد استقبال قرار گرفت.
امروزه بر روی دینامیت‌ها واژه «شدیداً منفجره» درج می‌شود. مفهوم این عبارت این است که این ماده قدرت تخریب بالایی دارد ولی از دستهٔ مواد منفجرهٔ آتشزا نیست. دینامیت اولین مادهٔ منفجرهٔ قابل کنترلی به حساب می‌رود که از باروت قدرت بیشتری دارد. این ماده ابتدا با نام «گرد منفجرهٔ نوبل» فروخته می‌شد ولی بعد از معرفی شدنش؛ شهرت بسیاری یافت و به عنوان جایگزین مطمئنی برای باروت و نیتروگلیسیرین مطرح شد. نوبل به دقت بر ساخت و ساز دینامیت نظارت می‌کرد و سریعاً باعث تعطیلی تولیدکنندگان غیرمجاز آن می‌شد. هر چند بعضی تجار آمریکایی با ایجاد تغییرات اندکی در ترکیب اصلی؛ او را دور زدند، با این حال دینامیت ثروت قابل توجهی نصیب آلفرد نوبل کرد.
محصول بعدی او مخلوط نیتروگلیسیرین با ماده منفجره دیگری یعنی نیتروسلولوز (باروت فتیله) بود که به پیدایش ماده شفاف ژله مانندی منجر شد که از دینامیت نیز قدرتمند تر بود. جلی نیت یا ژل منفجره در سال ۱۸۷۶ به ثبت رسید که به روش مشابهی تولید می‌شد.
جوایز نوبل

گفته می‌شود که انتشار مطلب دروغین فوت نوبل در یک روزنامه فرانسوی در سال ۱۸۸۸، در حالی که او را به خاطر اختراع دینامیت گناه کار خوانده بود، او را به فکر ایجاد تصویر بهتری از خود نزد آیندگان واداشت. این نشریه این‌گونه نوشته بود: «فرشته مرگ مرده‌است، دکتر آلفرد نوبل، فردی که برای ایجاد راهی برای کشتن افراد بیشتر در زمان کمتر ثروتمند شده بود؛ دیروز فوت کرد.»
در تاریخ ۲۷ نوامبر ۱۸۹۵ در باشگاه نروژی ها-سوئدی‌ها در پاریس، آلفرد نوبل آخرین وصیت‌نامه خود را امضا کرد و بیشتر دارایی خود را به جایزه‌ای اختصاص داد تا همه ساله بدون توجه به ملیتی خاص، به افراد شایسته اهدا گردد.
او بر اثر سکته قلبی در گذشت و مبلغ ۳۱ میلیون کرون سوئد، حدوداً معادل ۴٫۲ میلیون دلار آمریکا به جایزه مذکور تعلق یافت. آلفرد برنهارد نوبل هرگز ازدواج نکرد. مقبرهٔ وی در گورستان شمالی در سولنا قرار دارد.
ماسک مرگ آلفرد نوبل، زمان اقامت او در برک برن در کارلزکوگا، سوئد
یواس‌اس مانوود (آی‌دی-۴۴۶۰)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیشینه: پیشینه
مالک: 
تکمیل ساخت::  ۱۹۱۴
به دست آورده شده::  ۱۶ اکتبر ۱۹۱۸
اعزام::  ۲۶ اکتبر ۱۹۱۸
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
گنجایش::  3,190 gross tons
وزن::  8,516 ton (estimated)
درازا::  ۳۴۵ فوت (۱۰۵ متر)
پهنا::  ۴۸ فوت (۱۵ متر)
آبخور::  ۲۲ فوت ۳٫۵ اینچ (۶٫۷۹۵ متر)
سرعت::  11.5 knots
یواس‌اس مانوود (آی‌دی-۴۴۶۰) (به انگلیسی: USS Munwood (ID-4460)) یک کشتی بود که طول آن ۳۴۵ فوت (۱۰۵ متر) بود. این کشتی در سال ۱۹۱۴ ساخته شد.