stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ابوبکر شبلی
سخنانی از شبلی

من به چهار بلا مبتلا شده‌ام و آن چهار دشمن من است: نفس و دنیا و شیطان و هوا. (تذکرة الاولیا، عطار، ص ۶۱۹)
تصوف نشستن است در حضرت اللّه - تعالی - بی غم. (تذکرة الاولیا، عطار، ص ۶۳۱)
تصوف الفت گرفتن است و مهربانی کردن. (طبقات الصوفیه - سلّمی، ص ۳۴۰)
عارف را پنج نشان باشد: اول - شاد و خرم باشد به معرفت حق تعالی. دوم - انس یابد به یگانگی حق تعالی. سوم - حلاوت یابد در خدمت حق تعالی. چهارم - خوفناک باشد از فراق حق تعالی و پنجم - ایمن باشد از مکر حق تعالی. (فردوس المرشدیه، ص ۲۵۳)
هر که خدا را شناخت هرگز اندوهگین نشود. (طبقات الصوفیه انصاری، ص ۶۴۹)
شبلی در شطح فرمود:چه ظن بری در علم علماء، علم آنان تهمت است. شرح آنکه، سخن از حق بشنو که وسایط در حقیقت، تهمت عارفان است.
(شرح شطحیات روزبهان بقلی ص 275)
معاصران > شبلی و جنید بغدادی

جنید استاد طریقت شبلی بود. روزی شبلی در مجلس جنید الله گفت. جنید گفت: اگر خدای غایب است ذکر غایب غیبت است و غیبت حرام است و اگر حاضر است در مشاهده حاضر نام او بردن ترک حرمت است. (تذکرة الاولیا عطار، ص ۴۲۸)
ابونصر سراج به نقل از ابن علوان گوید: جنید گفت شبلی در مقام خود ایستاد و از آن دورتر نشد. اگر دور می‌گردید امامی می‌شد. (اللمع، ص ۴۰۴)
شبلی پیش جنید گفت: لاحول و لا قوة الّا بالله. جنید گفت: این گفتار تو تنگ دلی باشد، و تنگ دلی از دست بداشتن رضا بود از قضا. (ترجمه رساله قشیریّه، ص ۲۹۹)
معاصران > شبلی و حلاج

شبلی از حسین منصور حلاج پرسید: این راه که در آن می‌روی چه باید کرد تا به تو رسم؟ گفت: دو قدم است. آن دو قدم برگیر که به ما می‌رسی! قدم نخست، دنیا نزدِ عاشقان خود زن است و با معشوقه ایشان منازعت مکن. قدم دوم، آخرت را به طالبان آن تسلیم کن و مناقشات خود از آنان دور دار! و بنده درگاه عزّت باش بی تصرف در دنیا و آخرت! (تفسیر انصاری، ج۲، ص ۲۳۷)
شبلی از حلّاج روایت کند: روز اول در پیش حسین رفتم. سخن می‌گفت، فهم نکردم، زیرا فهم در آن جایز نبود. آنچه حفظ کردم، این بود که می‌گفت: الهی! هر حقی را حقیقتی است و هر خلقی را طریقتی و هر عهدی را وثیقی. ای شبلی! سرّ به زبان این طایفه آن است که ظاهرش پنهان است و معانیش نزد ایشان بیان. (شرح شطحیّات - روزبهان بقلی، ص ۳۸۰)
معاصران > شبلی و ابوالحسین نوری

نقل است که شبلی مجلس می‌گفت. نوری بیامد و بر کناره‌ای بایستاد، و گفت: «السلام علیک یا ابابکر». شبلی گفت: «و علیک السلام یا امیرالقلوب». گفت: «حق تعالی راضی نَبُود از عالِمی در عِلم گفتن که آن را در عمل نیارد. اگر تو در عملی، جاه نگاه‌دار، و اگر نه، فرود آی». شبلی نگاه کرد، و خود را راست نیافت. فرود آمد، و چهار ماه در خانه بنشست که بیرون نیامد. خلق جمع شدند و او را بیرون آوردند و بر منبر کردند. نوری خبر یافت، بیامد و گفت: «یا ابابکر، بر ایشان پوشیده کردی، لاجرم بر منبرت نشاندند، و من نصحیت کردم، مرا به سنگ براندند، و به مزبله‌ها انداختند». گفت: «یا امیرالقلوب، نصیحت تو چه بود؟ و پوشیده کردن من چه بود؟» گفت: «نصیحت من آن بود که رها کردم خلق خدای را به خدای، و پوشیده کردن تو آن بود که حجاب شدی میان خدای و خلق. و تو کیستی که میان خدای و خلق خدا واسطه باشی؟ پس نمی‌بینیم تو را الّا فضول.»
معاصران > شبلی و ابوحفص حداد

نقل است که شبلی چهار ماه بوحفص را مهمانی کرد، و هر روز چند لون طعام و چندگونه حلوا آوردی. آخر چون به وداع او رفت گفت: «یا شبلی، اگر وقتی به نشابور آیی، میزبانی و جوانمردی به تو آموزم.» گفت: «یا اباحفص، چه کردم؟» گفت: «تکلّف کردی، و متکلّف جوانمرد نبود. مهمان را چنان باید داشت که خود را؛ به آمدن مهمانی گرانی نیایدت، و به رفتن شادی نَبوَدت. و چون تکلّف کنی، آمدن او بر تو گران بُود، و رفتن آسان. و هرکه را با مهمان حال این بُود ناجوانمردی بُود.» پس چون شبلی به نشابور آمد، پیش ابوحفص فروآمد، و چهل تن بودند. بوحفص شبانه چهل و یک چراغ برگرفت. شبلی گفت: «نگفته بودی که تکلّف نباید کرد؟» بوحفص گفت: «برخیز، و بنشان!» شبلی برخاست، و هر چند جهد کرد، یک چراغ بیش نتوانست نشانَد. پس گفت: «یا شیخ، این چه حال است؟» گفت: «شما چهل تن بودیت فرستادهٔ حق، که مهمان فرستادهٔ حق بُود. لاجرم به نام هر یکی چراغی گرفتم برای خدای، و یکی برای خود. آن چهل که برای خدای بود نتوانستی نشاند، اما آن یکی که از برای من بود، نشاندی. تو هر چه در بغداد کردی، برای من کردی و من اینچه کردم، برای خدای. لاجرم آن تکلّف باشد، و این نه.» (تذکرةالاولیا عطار)
معاصران > برخی دیگر از معاصران شبلی

ابوالقاسم نصرآبادی،
ابن خفیف،
عبدالرحمن خراسانی،
علی بن جعفر سیروانی
درگذشت

در جلد اول، صفحه ۸۹ کتاب خزینة الاصفیا آمده: شبلی اول صبح روز جمعه ۲۷ یا ۲۸ ذی الحجه سال ۳۳۴ در سن ۸۷ یا ۸۸ سالگی در بغداد درگذشت و در مقبره خیزران مدفون شد. در همان سال المستکفی بالله خلع و المطیع بالله جانشنین او گردید. عین گفتار به نقل از صفحه ۸۹ خزینة الاصفیا چنین است: «وفات آن جامع الکمالات به قول صاحب نفحات الانس در ماه ذی الحجج سال سه صد و سی و چهار و بقول مؤلف سفینه الاولیا بروز جمعه بیست و هفتم ماه ذی الحجج سنه مذکور و بقول صاحب مخبرالواصلین در سال سه صد و چهل و دو بوقوع آمده و قول اصح قول صاحب نفحات الانس است و بعضی مورخان وفات آن جناب به سال سه صد و سی و پنج نیز گفته‌اند و مدت عمر آن جناب به اتفاق جمیع اهل تاریخ هشتاد و هشت سال است - قطعه از مؤلف».
نشان پریستلی

روی سکهٔ نشان پریستلی
نشان پریستلی (به انگلیسی: Priestley Medal)، بالاترین نشان اعطایی انجمن شیمی آمریکا (به اختصار ACS) و جایزه‌ای به پاداش خدمات مهم پژوهشگران در زمینه شیمی است. اهدای این جایزه، برای اولین بار از سال ۱۹۲۲ شروع شد. این نشان علمی، به افتخار جوزف پریستلی، کاشف اکسیژن که در سال ۱۷۹۴ به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرد، نشان پریستلی نام‌گذاری شد.

فرایند اهدای جایزه، در اصل هر سه سال یک‌بار بوده‌است اما این روند پس از سال ۱۹۴۴، به‌طور سالانه گردیده‌است.
برندگان

1923 Ira Remsen
1926 Edgar Fahs Smith
1929 Francis P. Garvan
1932 Charles L. Parsons
۱۹۳۵ ویلیام آلبرت بویز
1938 Marston T. Bogert
۱۹۴۱ توماس میدگلی جونیور
۱۹۴۴ جیمز برایانت کونتانت
۱۹۴۵ ایان هیلبرون
۱۹۴۶ راجر آدامز
۱۹۴۷ وارن کی. لوئیس
1948 Edward R. Weidlein
1949 Arthur B. Lamb
1950 Charles A. Kraus
1951 E. J. Crane
1952 Samuel C. Lind
۱۹۵۳ رابرت رابینسون
1954 W. Albert Noyes, Jr. (son of ویلیام آلبرت بویز)
۱۹۵۵ چارلز آلن توماس
۱۹۵۶ کارل شیپ مارول
1957 Farrington Daniels
1958 Ernest H. Volwiler
1959 Hermann Irving Schlesinger
1960 Wallace R. Brode
1961 Louis Plack Hammett
1962 Joel H. Hildebrand
۱۹۶۳ پیتر دبای
1964 John C. Bailar, Jr.
1965 William J. Sparks
۱۹۶۶ ویلیام الیور بیکر
1967 Ralph Connor
1968 William G. Young
۱۹۶۹ کنت پیتزر
۱۹۷۰ ماکس تیشلر
1971 Frederick D. Rossini
۱۹۷۲ جرج کیستیاکویکی
۱۹۷۳ هارولد یوری
۱۹۷۴ پل فلوری
۱۹۷۵ هنری ایرینگ
۱۹۷۶ جرج اس. هاموند
۱۹۷۷ هنری گیلمن
۱۹۷۸ ملوین کالوین
۱۹۷۹ گلن سیبورگ
1980 Milton Harris
۱۹۸۱ هربرت براون
1982 Bryce Crawford, Jr.
۱۹۸۳ روبرت اس مالیکن
۱۹۸۴ لینوس پاولینگ
۱۹۸۵ هنری تاب
1986 Karl A. Folkers
۱۹۸۷ جان دی. رابرتس
۱۹۸۸ فرانک وستایمر
1989 جرج سی. پیمنتل
۱۹۹۰ رولد هافمن
۱۹۹۱ هری بی. گری
۱۹۹۲ کارل جراسی
1993 Robert W. Parry
1994 هوارد سیمونز جونیور
۱۹۹۵ درک بارتون
1996 ارنست ال الیل
۱۹۹۷ ماری ال. گود
۱۹۹۸ اف. آلبرت کتان
۱۹۹۹ رونالد بریسلو
۲۰۰۰ دارلین سی. هافمن
۲۰۰۱ فرد باسولو
۲۰۰۲ آلن جی. بارد
2003 Edwin J. Vandenberg
۲۰۰۴ الیاس کوری
۲۰۰۵ جرج اولاه
2006 Paul S. Anderson
۲۰۰۷ جرج ام. وایتسایدز
۲۰۰۸ گابور ای. سومورجای
2009 M. Frederick Hawthorne
۲۰۱۰ ریچارد زار
۲۰۱۱ احمد حسن زویل
۲۰۱۲ رابرت اس. لانگر
2013 Peter J. Stang
۲۰۱۴ استیون لیپارد
۲۰۱۵ ژاکلین بارتون
۲۰۱۶ مصطفی السید
۲۰۱۷ توبین جی. مارکس
2018 جرالدین ریچموند
۲۰۱۹ کارل شارپلس
2020 JoAnne Stubbe
پشت سکهٔ نشان پریستلی (اهدایی در سال ۱۹۸۴))
مانتو

این مقاله دربارهٔ پوشاک مانتو است. برای تاریخ‌نگاری به این نام، مان‌تو را ببینید.
مانتو بریتانیایی ح. ۱۷۰۸ (MET)
مانتو (به فرانسوی: manteau) یا روپوش پوشاکی است که معمولاً روی پوشاک دیگر، تن می‌کنند. اینکه نخستین استفاده از مانتو توسط زنان یا مردان بوده، مشخص نیست اما نخستین استفاده توسط زنان، شامل پوشاکی بسیار بسته و گشاد بوده‌است. مانتوها در اوایل به‌طور معمول، توسط کارگران (احتمالاً زن) که در مشاغل پایین دست و مراقبتی که امکان کثیف شدن لباس در آن بالا بود، پوشیده می‌شدند. اما به شکل محدود توسط گروهی از اشراف اروپایی که مد متفاوتی داشتند هم پوشیده می‌شد. این پوشاک، امروزه در ایران، کارکردهای اداری، فرهنگی، مذهبی و سیاسی دارد و پس از انقلاب ایران، گونه‌ای مانتوی مناسب با فرهنگ انقلابی توسط رابط‌های سیاسی فرانسوی به ایرانیان پیشنهاد شد که با تغییراتی جزئی مورد پذیرش این کشور قرار گرفت و اکنون نیز استفاده می شود.
تاریخچه

نخستین اسناد از پوشیدن مانتو، به حدود قرن هفده تا هجدهم میلادی اشاره دارند. اینکه نخستین استفاده از مانتو توسط زنان یا مردان بوده، مشخص نیست اما نخستین استفاده توسط زنان، شامل پوشاکی بسیار بسته و گشاد بوده‌است. همچنین در منابعی اشاره شده‌است که مانتوها در بعضی از جلسات دادگاه‌ها پوشیده می‌شدند. با این حال بیشتر منابع، تفکیکی را میان مانتوهای اشراف که بسیار نایاب بودند با مانتوهای معمول قائل شدند.
مانتوها در اوایل، به‌طور معمول، توسط کارگران (احتمالاً زن) که در مشاغل پایین دست و مراقبتی که امکان کثیف شدن لباس در آن بالا بود، پوشیده می‌شدند. اما به شکل محدود توسط گروهی از اشراف اروپایی که مد متفاوتی داشتند، پوشیده می‌شد و آثار هنری نیز این موارد را به تصویر کشیده‌اند.
به شکل محدود، مانتو به نژادپرستی غربی نیز اشاره داشته‌است و منابع اروپایی اشاراتی به پوشاندن مانتو بر تن خدمتکاران خارجی داشته‌اند. گاه این تعیین پوشاک که توسط بالادستان غربی انجام می‌شد، حالتی نژادپرستانه و برای یادآوری جایگاه پایین کارگران خارجی داشت.
با وجود پایان دوران مانتو در زادگاهش، این پوشاک بعداً توسط سیاستمداران فرانسوی به چند کشور دیگر پیشنهاد شد. پس از انقلاب ایران، نوعی مناسب با فرهنگ انقلابی توسط رابط‌های سیاسی فرانسوی به ایرانیان پیشنهاد شد که با تغییراتی جزئی مورد پذیرش این کشور قرار گرفت.
در ایران

در ایران، مانتو به عنوان نوعی حجاب اسلامی برای زنان استفاده می‌شود. همچنین از گذشته‌های دور، در مدارس دخترانه مانتو به عنوان لباس متحدالشکل دانش‌آموزان به کار می‌رفته و امروزه نیز به کار می‌رود.
استفاده از انواع مانتو، در محل‌ها و مناسبت‌های گوناگون مرسوم است. در تهران بانوان شاغل در ادارات دولتی و بعضی سازمان‌های خصوصی مانتو با آرم و نماد متفاوتی نسبت به زنانی که کارفرمای خصوصی ندارند به تن می‌کنند. همچنین مانتوی میهمانی ممکن است با مانتو روزانه متفاوت باشد.
پوشش پذیرفته شده از نظر قانون این است که مانتو همراه با شلوار پوشیده شود. قانون پوشش در بسیاری از ادارات و سازمان‌ها در ایران برای زنان هم مانتو شلوار هست.
در ایران > فرهنگ

مسئولان فرهنگی در ایران در تلاش هستند تا جایگاه مانتو را در پوشش زنان به چادر بدهند. در همین رابطه طرح چادر ملی مطرح گردید و اعلام شد که این چادر برای خانمهایی که قبلاً از مانتو استفاده می‌کردند، طراحی شده‌است. این مسئولان اعلام کرده‌اند که چادرها و مانتوهای طراحی شده توسط آنان پوشش مناسبی برای زنان ایرانی است و می‌تواند الگوی پوشش ایرانی و اسلامی زنان باشد. آنان با برگزاری جشنواره‌هایی در خصوص عرضه مانتو و چادر، بر تغییر ذائقه بانوان به طرح‌های خود تأکید می‌کنند.
از سوی دیگر در سریال‌ها و فیلم‌های ایرانی پخش شده از صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، زنان تحصیلکرده با حجاب مانتو و زنان سنتی با حجاب چادر به تصویر کشیده می‌شوند.
امروزه مانتوهایی با طراحی بر اساس لباس‌های سنتی اقوام مختلف مانند مانتو عربی، کرد و لر و بلوچ و حتی با طرح تزئینی اشعاری از شعرای ایران با خط نستعلیق به بازار عرضه می‌شود.
در ایران > طرح امنیت اجتماعی

مقالهٔ اصلی: طرح ارتقای امنیت اجتماعی
مانتو در طرح امنیت اجتماعی نیز نقشی اساسی داشت. بسیاری از بانوان در این طرح، به اتهام کوتاه بودن مانتو، دستگیر شده و حتی مورد ضرب و شتم قرار گرفتند. در همین رابطه واحدهای تجاری و تولیدی متخلف تعطیل و پلمپ شده‌اند.
بر اساس ابلاغیه اتحادیه خیاطان تهران، طول قد مانتو برای آنکه به عنوان حجاب محسوب گردد نباید از ۱۰۰ سانتیمتر کمتر باشد و تولید و عرضه مانتوهای کوتاه‌تر ممنوع است. با این حال، استفاده از مانتو، به قد استفاده‌کننده نیز بستگی داشته و خانم‌های بلندقد حق استفاده از مانتوهای مناسب خانم‌های کوتاه قد را ندارند.
در ایران > سیاست

مقالهٔ اصلی: نماد سبز
مانتو در سیاست معاصر ایران نیز تاثیراتی داشت. اندکی قبل از انتخابات ریاست جمهوری ایران در سال ۱۳۸۸، برخی خبرگزاری‌های حامی محمود احمدی‌نژاد، از هدیه دادن ۲۰۰ هزار مانتوی سبز رنگ به ارزش ۴۰ میلیارد ریال توسط فائزه هاشمی به زنان و دختران حامی میرحسین موسوی خبر دادند. این در حالی بود که در انتهای همان خبر، شایعه بودن آن تاکید شده بود. همچنین این خبرگزاری‌ها، دستورالعمل‌های مربوط به رنگ مانتو در اوایل انقلاب ایران را به عنوان سند دستور وضع مقررات ویژه رفت‌وآمد بانوان در دوران نخست وزیری میرحسین موسوی انتشار دادند.
دو زن ایرانی با مانتو
کازوهیکو اینوئه

| کازوهیکو اینوئه | کازوهیکو اینوئه |
| --- | --- |
井上 和彦: 井上 和彦
زادهٔ: ۲۶ مارس ۱۹۵۴ ‏(۷۰ سال) یوکوهاما
ملیت: ژاپن
پیشه‌ها:  بازیگر  voice actor  راوی  خواننده 
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۳–اکنون
نماینده: B-Box
آثار برجسته: Cyborg 009 as Joe Shimamura/009 Mobile Suit Zeta Gundam as Jerid Messa Candy Candy as Anthony Brown Machine Robo: Revenge of Cronos as Rom Stol نامکو کراس کپ‌کام as Reiji Arisu کارآگاه کونان as Ninzaburo Shiratori ناروتو as کاکاشی هاتاکه ماجراجویی عجیب و غریب جوجو as گرایش به نبرد Blue Comet SPT Layzner as Eiji Asuka Muteking, The Dashing Warrior as Rin Yuki/Muteking شیطان کش: کیمتسو نو یائیبا as Yoriichi Tsugikuni موب سایکو ۱۰۰ as Touichirou Suzuki
قد: ۱۷۴ سانتیمتر (۵ فوت ۹ اینچ)
همسران:  Yumiko Igarashi Minako Arakawa  Shizuka Ochi (ا. ۲۰۰۱–۲۰۱۲) 
فرزندان: Nanami Igarashi
کازوهیکو اینوئه (انگلیسی: Kazuhiko Inoue; ۲۶ مارس ۱۹۵۴ – ) صداپیشه، و بازیگر اهل ژاپن بود. وی از سال ۱۹۷۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
مهاجرت معکوس

مهاجرت به معنی ترک سرزمین، وطن و دیار پدری (اصلی) خود به سرزمین (شهر یا کشور) دیگر و اسکان و زندگی در آن به منظور دستیابی به اهداف مورد نظر خود می‌باشد. این اهداف می‌تواند اقتصادی، سیاسی یا دینی باشد. مهاجرت گاه به صورت اختیاری و گاهی نیز اجباری است.
با توجه به مفهوم مهاجرت، بازگشت مجدد مهاجرین به موطن اصلی خود برای زندگی به دلایل گوناگون، که مهم‌ترین آن توسعه زیر ساخت‌ها و امکانات زیربنایی برای فعالیت‌های اقتصادی و رشد و پیشرفت فرهنگی و سیاسی در منطقه مهاجر فرست می‌باشد، منجر به بروز پدیده بازگشت به میهن یا مهاجرت معکوس (به انگلیسی: Repatriation) می‌شود.
مهاجرت معکوس در ایران بیشتر به بازگشت مردم از شهرهای بزرگ به شهرهای کوچک یا از شهرها به مناطق روستایی مربوط می‌شود. در حالی که در سطح بین‌المللی بازگشت مهاجرین از کشور مقصد به موطن اصلی خودشان یعنی کشور مهاجر فرست، را مهاجرت معکوس می‌گویند.
توسعه روستایی و مهاجرت معکوس در برنامه پنجم توسعه در ایران

در لایحه برنامه پنجم توسعه ایران یک ماده به توسعه روستایی اختصاص دارد که به صورت مفصل در ۱۳ بند به موضوعاتی مانند بهسازی روستاها، ارتقاء شاخص‌های توسعه روستایی و حمایت مالی کشاورزان از طریق اعطاء تسهیلات و همچنین گسترش بیمه اجتماعی روستائیان پرداخته است.
بر اساس این ماده دولت مکلف است به منظور بهبود وضعیت روستاها در زمینه سیاست‌گذاری، برنامه‌ریزی راهبردی و نظارت و هماهنگی بین دستگاه‌های اجرائی، ارتقای سطح درآمد و کیفیت زندگی روستائیان و کشاورزان و کاهش نابرابری‌های موجود بین جامعه روستایی و عشایری و جامعه شهری حمایت لازم را از اقداماتی که در این ماده ذکر شده به عمل آورد.
همچنین مقرر شده است، شاخص‌های توسعه روستایی و ارائه خدمات نوین و تهیه برنامه اولویت‌بندی خدمات روستایی با توجه به شرایط منطقه‌ای و محلی ارتقا یابد.
دولت باید از گسترش کشاورزی صنعتی و صنایع روستایی با اولویت توسعه خوشه‌ها و زنجیره‌های صنعتی، کشاورزی کوچک و متوسط که بخش اعظم نهادها و عوامل تولید آن در جغرافیای روستایی وجود دارد و همچنین صنایع دستی و خدمات گردشگری و ایجاد و توسعه بازارهای محلی با اولویت مراکز دهستانهای دارای قابلیت توسعه حمایت کند.
از جمله عواملی که می‌تواند بر مهاجرت معکوس و به تبع آن توسعه روستایی کمک نماید، بحث فناوری اطلاعات و ارتباطات خواهد بود. چراکه براساس شواهد بسیاری از مهاجرت‌های صورت گرفته از روستا یا شهرهای کوچک به کلان‌شهرها، نبود امکانات زیر ساختی و همچنین امکانات و تکنولوژی جدید می‌باشد؛ لذا پدیده فناوری اطلاعات و ارتباطات روستایی که اولین بار در کشور هند و در امور کشاورزی مورد استفاده قرار گرفت و پس از آن کشورهایی چون سنگال، آمریکا و کانادا در این زمینه تجربه‌هایی را کسب نمودند. در ایران نیز اولین بار در روستای شاهکوه در سال ۱۳۷۹ مورد استفاده و بهره‌بردار ی قرارگرفت، می‌تواند کمک شایان توجهی در بخش‌های مختلف آموزشی، زیست‌محیطی و … به روستاییان نماید که این باعث افزایش بهره‌وری نیروی کار و در نتیجه نیل به توسعه روستایی و به تبع آن توسعه کشور خواهد شد. (عزت‌الله لطفی، ۱۳۹۱)
رود مایا

| رود مایا | رود مایا |
| --- | --- |
مکان: مکان
کشور: روسیه
ویژگی‌های ظاهری: ویژگی‌های ظاهری
دهانه: رود آلدان
اندازهٔ حوضه: ۱۷۱,۰۰۰ km²
دبی: ۱,۱۸۰ m³/s
 :  
رود مایا رودی است به رود آلدان می‌ریزد. این رود از کشور روسیه می‌گذرد.
نارینه آلکسانیان

| نارینه آلکسانیان | نارینه آلکسانیان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۴ مهٔ ۱۹۶۷ ‏(۵۷ سال) گیومری، استان شیراک
ملیت:  ارمنی
محل تحصیل: انستیتو دولتی سینما و تئاتر ایروان
پیشه(ها): بازیگر، مجری
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۲–اکنون
همسر: واروژان مانوکیان
جوایز: هنرمند مردمی ارمنستان (۲۰۱۶)
نارینه کارلنی آلکسانیان (ارمنی: Նարինե Կարլենի Ալեքսանյան؛ انگلیسی: Narine Aleqsanyan؛ زادهٔ ۲۴ مهٔ ۱۹۸۲) یک بازیگر، مجری تلویزیونی اهل ارمنستان است. وی از سال ۱۹۹۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
زندگی‌نامه

وی از انستیتو دولتی سینما و تئاتر ایروان فارغ‌التحصیل شده‌است. وی برندهٔ جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان (۲۰۱۶) و جایزه آرتاوازد شده‌است.
گزیده فیلمشناسی

از فیلم و مجموعه‌هایی که وی در آن نقش آفرینی کرده‌است می‌توان به دومینو اشاره کرد.
کمان‌دندان

| کمان‌دندان | کمان‌دندان |
| --- | --- |
کمان‌دندان، Toxodon: کمان‌دندان، Toxodon
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پستانداران
راسته:: جنوب‌سمان
تیره:: کمان‌دندانان
سرده:: انقراض
کمان‌دندان (نام علمی: Toxodon) نام یک سرده از تیره کمان‌دندانان است.
سنگواره‌های این پستاندار کرگدن‌مانند را در ته‌نشست‌های پلیوسن دیرین و پلیستوسن آرژانتین و دیگر نقاط آمریکای جنوبی یافته‌اند. این جانور عضو گروهی منقرض‌شده از پستانداران آمریکای جنوبی به‌نام جنوب‌سمان بود. کمان‌دندان هم‌اندازه‌ی اسب‌های آبی امروزی بود و به‌سبب شباهت زیادش به کرگدن‌های اوراسیا و آمریکای شمالی نمونه‌ای کلاسیک از تکامل هم‌گرا به‌شمار می‌رود. کمان‌دندان خرطومی کوتاه و کمابیش شبیه خرطوم تاپیرها داشت و اسکلتی بزرگ با پاهای کوتاه و ستبرِ سه‌انگشتی. دندان‌هایش کمانی بودند و برای جویدن انواع گیاهان برگ‌دار به‌کار می‌آمدند. این پستاندار بزرگ پاهایی با استخوان‌های کوتاه و ستبر و گردنی کوتاه داشت. دندان‌های گونه‌ایش پیوسته رشد می‌کردند، بنابراین احتمالاً از مواد غذایی ساینده‌ای مثل علف‌ها تغذیه می‌کرد و چرنده بود.
حدود ۳/۵ میلیون سال پیش، پل زمینی پاناما آمریکای شمالی را به آمریکای جنوبی وصل کرد و امکان مهاجرت بسیاری از پستانداران بین دو قاره به‌وجود آمد. کمان‌دندان در آمریکای جنوبی ماند و بعد از رسیدنِ پستانداران شمالی هم دوام آورد، چون هیچ کدامشان رقیب مستقیمش نبودند. اما پیکان‌های فرورفته در بقایای این جانور نشان می‌دهند که سرانجام شکار انسانی موجب انقراض کمان‌دندان شد.
مگس‌گیرهای کشاورزی

| مگس‌گیرهای کشاورزی | مگس‌گیرهای کشاورزی |
| --- | --- |
مگس‌گیر چکی (Agricola infuscatus): مگس‌گیر چکی (Agricola infuscatus)
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: گنجشک‌سانان
تیره:: مگس‌گیران
سرده:: Agricola Bonaparte, 1854
گونه نماد: گونه نماد
Saxicola infuscata Smith, A, 1839: Saxicola infuscata Smith, A, 1839
مگس‌گیرهای کشاورزی (نام علمی: Agricola) یک سرده از پرندگان گنجشک‌سان کوچک در تیرهٔ بزرگ مگس‌گیران جهان قدیم (Muscicapidae) است. آنها محدود به کشورهای جنوب صحرای آفریقا هستند.
گونه‌ها

این سرده دارای دو گونه است:
مگس‌گیر رنگ‌پریده، Agricola pallidus
مگس‌گیر چکی، Agricola infuscatus
کاروان

برای دیگر کاربردها، کاروان (ابهام‌زدایی) را ببینید.
«قافله» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای دیگر کاربردها، قافله (ابهام‌زدایی) را ببینید.
یک کاروان ایرانی (اثر والتر میتل‌هولتسر در ۱۳۰۳ خورشیدی)
راه کاروان‌رو میان تهران و قزوین - عکس از ارتفاع ۱۰۰۰ متری (اثر والتر میتل‌هولتسر در ۱۳۰۳ خورشیدی)
یک کاروان شتر با بار در حال حرکت، ایران (عکس از آنه ماری شوارتسنباخ، ۱۳۱۲ خورشیدی)
یک کاروان در حال حرکت از تهران به ورامین (۱۳۱۴)
کاروان کلمه ای است که در زبان های فارسی و کُردی مشترک می باشد. این کلمه در مناطق کُردنشین به عنوان اسم پسر به کار برده می شود.
کاروان کلمه ای مشتق بوده و ساختار آن به صورت زیر است:
کاروان = کاره + وان(بان) به معنی: آنچه سپاهیان آن را پاس می دارند، رهبر سپاه.
توضیحات تکمیلی: به گفته دکتر جلال الدین کزّازی این طور می نماید که کاروان یک اسم مشتق می باشد که اجزای آن عبارتند از: کارَ(kara)+ وان . که معنی اجزای تشکیل دهنده به صورت زیر می باشند:
-کاره (kara) =در پارسی باستان به معنی ((سپاهی،نیروی سپاه)) می باشد و در کلماتی مانند کارزار(=نبرد،جنگ) نیز هست، همچنین در زبان کُردی در کلماتی مانند ((کس و کار= طایفه و خویشاوندان)) وجود دارد)
-وان = (عوض شده تک واژه ((بان)) در پارسی) می باشد.
بر این پایه، " کاروان "در بنیاد به معنی" آنچه سپاهیان آن را پاس می دارند" می تواند باشد و این نام شاید از آن روی بر آن نهاده شده است که در گذشته پاسدارانی با کاروان همراه بوده اند و آن را از گزند راهزنان پاس می داشته اند.
همچنین واژه ی" کاره" در سنگ نبشته داریوش بزرگ در بیستون به کار رفته است.
(( چو آن کودک خرد پرمایه گشت      بر آن کوه بر کاروان ها گذشت ))
همچنین معنی دیگری که برای این کلمه در نظر می گیرند به این صورت می باشد که چون در لغت اوستایی کار به معنای مردمان است، بر این اساس کاروان (کاربان) یعنی حرکت گروهی از مردمان.
با توجه به معنی دوم کاروان بر اساس لغت اوستایی ((کار)) این کلمه بعدها به معنای امروزی و رایج آن درآمد. یعنی دسته‌ای از مسافران که معمولا با قصد تجارت باهم سفر می‌کنند. کاروانیان در مناطق بیابانی به خصوص در جاده ابریشم برای ایمن ماندن از راهزنان، گروهی حرکت می‌کرده‌اند.
ویفر (الکترونیک)

ویفرهایی در ابعاد مختلف. این ویفرها در انتها توسط فرایند دای‌سازی برش داده می‌شوند و تعداد زیادی «دای» ساخته می‌شود.
در الکترونیک، ویفر (به انگلیسی: wafer) که گاهی برش یا زیرلایه نیز نامیده می‌شود، یک برش نازک از یک نیم‌رسانا مانند سیلیکون بلورین است که در ساخت تراشه‌های الکترونیکی و در فتوولتائیک برای ساخت سلول‌های خورشیدی کاربرد دارد. از این ویفرها در ریزابزارهای الکترونیکی به عنوان یک زیرلایه استفاده می‌شود به گونه‌ای که این ریزابزارها درون و روی ویفرها ساخته می‌شوند یا بسیاری فرایندهای زیرساختی مانند آلایش، کاشت یون، طرح‌نگاری نوری و… بر روی آن‌ها انجام می‌شود. این ویفرها سپس توسط فرایند «دای‌سازی ویفر» برش خورده و تراشه‌ها از هم جدا می‌شوند.
ویفرهای سیلیکونی ۱۲ و ۶ اینچی پولیشکاری یا جلا داده شده.
چندین گونه از سلول‌های خورشیدی هم از این ویفرها ساخته شده‌اند. در ویفرهای خورشیدی، یک سلول خورشیدی که بیشتر چهارگوش است، تمام ویفر را دربر می‌گیرد.
ساخت

ویفرها از مواد تک-کریستالی بی‌اندازه خالص (با درصد خلوص ۹۹٫۹۹۹۹۹۹۹٪) و تقریباً کاملا بدون نقص ساخته می‌شوند. یکی از فرایندهای ساخت ویفرها، فرایند چکرالسکی است که نخستین بار از سوی شیمیدان لهستانی یان چکرالسکی پیشنهاد شد. در این فرایند یک شمش کریستالی نیم‌رسانای تک-بلوری فوق‌العاده خالص، مانند سیلیکون یا ژرمانیم، که بلورین (به انگلیسی: Boule) نامیده می‌شود، با بیرون کشیدن یک بذر بلور از داخل ظرف حاوی مواد مذاب آن ماده به‌دست می‌آید. برخی اتم‌های ناخالصی مانند بور یا فسفر را هم می‌توان در اندازه‌های بسیار دقیق به داخل مذاب افزود تا به این ترتیب با آلایش سیلیکون، ساختار ماده را دگرگون کرد و به نیم‌رسانای n و نیم‌رسانای p رسید.
پس از آن شمش به‌دست آمده را با کمک ارّهٔ سیمی، برش و سپس پولیش‌کاری و جلا می‌دهند تا به شکل دلخواه درآید. اندازهٔ ویفرها برای کاربرد فتوولتاییک میان ۱۰۰ تا ۲۰۰ میلی‌متر (مربعی) و ضخامت آن‌ها ۲۰۰ تا ۳۰۰ میکرومتر است. البته قرار است که در آینده ضخامت ۱۶۰ میکرومتر، ضخامت استاندارد تعیین گردد. در الکترونیک از ویفرهایی به قطر ۱۰۰ تا ۳۰۰ میلی‌متر بهره برده می‌شود. بزرگ‌ترین ویفر ساخته شده تاکنون ۴۵۰ میلی‌متر قطر داشته که هنوز به خط تولید نرسیده‌است.
پاکسازی، الگوی زبری (texturing) و زُدایش

سطح ویفرها را با کمک اسیدهای ضعیف پاکسازی می‌کنند تا ذرات ناخواسته را از سطح آن بزدایند یا آسیب‌های پدید آمده در سطح آن در هنگام فرایند بُرش را بهبود بخشند. هنگامی که قرار باشد این ویفرها در سلول‌های خورشیدی بکار روند، بر روی ویفرها، نوعی طرح یا الگوی زبری تکراری (به انگلیسی: texture) ایجاد می‌کنند تا بازدهی آن‌ها بالا رود. شیشه فسفوسیلیکات شکل گرفته در لبه‌ها (که معمولاً PSG نامیده می‌شود)، با استفاده از فرایند زدایش (که نوعی فرایند لایه برداری به کمک مواد شیمیایی است) حذف می‌شود.
ویژگی‌ها > اندازهٔ استاندارد ویفرها

ویفرهای سیلیکونی در قطرهای مختلفی از ۲۵٫۴ میلی‌متر (یک اینچ) تا ۳۰۰ میلی‌متر (۱۱٫۸ اینچ) ساخته می‌شوند. تولیدگاه‌های ساخت نیم‌رساناها که بیشتر اوقات فَب نامیده می‌شوند، بر اساس قطر ویفری که توانایی ساخت آن را دارند و تجهیزات آنها مختص ساخت آن قطر می‌باشد، دسته‌بندی می‌شوند. با گذر زمان پهنای ویفرهای تولیدی بیشتر شده‌است تا بازدهی بالا رود و هزینه‌های ساخت کم شود. تاکنون بیشترین قطر ویفرهای ساخته شده ۳۰۰ میلی‌متر (۱۲ اینچ) بوده‌است که قرار است در آینده این مقدار به ۴۵۰ میلی‌متر (۱۸ اینچ) برسد. شرکت‌هایی چون اینتل، تی‌اس‌ام‌سی و سامسونگ هر یک جداگانه بر روی این مسئله سرمایه‌گذاری کرده‌اند و گروه‌های پژوهشی مختلفی راه انداخته‌اند تا «نمونه اولیه یا پروتوتایپ» ویفر۴۵۰ میلیمتری را هر چه سریعتر بسازند. البته هنوز مانع‌های زیادی پیش پای آنان است و به نظر می‌رسد این اتفاق به این زودی ممکن نخواهد شد.
بازهٔ قطر ویفرها به قرار زیر است:
۲۵ mm یا ۱-اینچ
۵۱ mm یا ۲-اینچ با ضخامت ۲۷۵ میکرومتر.
۷۶ mm یا ۳-اینچ با ضخامت ۳۷۵ میکرومتر.
۱۰۰ mm یا ۴-اینچ با ضخامت ۵۲۵ میکرومتر.
۱۳۰ mm یا ۵-اینچ یا ۱۲۵ mm یا ۴٫۹-اینچ با ضخامت ۶۲۵ میکرومتر.
۱۵۰ mm یا ۵٫۹-اینچ که بیشتر ۶-اینچ گفته می‌شود. با ضخامت ۶۷۵ میکرومتر.
۲۰۰ mm یا ۷٫۹-اینچ که بیشتر ۸-اینچ گفته می‌شود. با ضخامت ۷۲۵ میکرومتر.
۳۰۰ mm یا ۱۱٫۸-اینچ که بیشتر ۱۲-اینچ گفته می‌شود. با ضخامت ۷۷۵ میکرومتر.
۴۵۰ mm یا ۱۸-اینچ با ضخامت ۹۲۵ میکرومتر (مورد انتظار).
فرض بر این است که ضخامت ویفر چنان باشد که بتواند بار وزن خود را بکشد و در طول کار ترک نخورد. همچنین ویفرهایی که غیر از سیلیکون از مواد دیگری هم ساخته شده‌اند به دلیل همین مسئلهٔ ترک می‌توانند هم قطر ویفری باشند اما ضخامتی متفاوت داشته باشند.