stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
داستان عشق من!!

| 0 | 1 |
| --- | --- |
داستان عشق من!!: داستان عشق من!!
تصویر جلد نخست تانکوبون که شخصیت‌های ماکوتو سوناکاوا (چپ)، تاکئو گودا (وسط) و رینکو یاماتو (راست) را نشان می‌دهد.: تصویر جلد نخست تانکوبون که شخصیت‌های ماکوتو سوناکاوا (چپ)، تاکئو گودا (وسط) و رینکو یاماتو (راست) را نشان می‌دهد.
俺物語!! (Ore Monogatari!!): 俺物語!! (Ore Monogatari!!)
ژانر: کمدی رمانتیک
مانگا: مانگا
نویسنده: کازونه کواهارا
نگارگر: آروکو
ناشر: شوئیشا
ناشر انگلیسی: ویز مدیا
چاپ: Margaret Comics
مجلهٔ: بساتسو مارگارت
جمعیت آماری: شوجو
تاریخ انتشار: ۱۳ اکتبر ۲۰۱۱ – ۱۳ ژوئیه ۲۰۱۶
جلدها: ۱۴
مجموعه تلویزیونی انیمه: مجموعه تلویزیونی انیمه
کارگردان: موریو آساکا
نویسنده: ناتسوکو تاکاهاشی
موسیقی: اس. ای. ان. اس
استودیو: مدهاوس
شبکه: نیپون تلویژن
پخش اصلی:  ۸ آوریل ۲۰۱۵  –  ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۵
قسمت‌ها: ۲۴
 درگاه انیمه و مانگا:  درگاه انیمه و مانگا
داستان عشق من!! (به انگلیسی: My Love Story!!) مجموعه مانگا کمدی رمانتیک ژاپنی نوشته کازونه کاواهارا و تصویرگری آروکو است که از اکتبر ۲۰۱۱ تا ژوئیه ۲۰۱۶ در مجله بساتسو مارگارت منتشر شد. داستان دربارهٔ یک مرد غول پیکر اما مهربان قلبی به نام تاکئو گودا است که پس از دفاع از یاماتو رینکو در برابر یک غریبه در قطار، عاشق یاماتو رینکو می‌شود.
مجموعه تلویزیونی انیمه اقتباسی ساخته استودیو مدهاوس از آوریل تا سپتامبر ۲۰۱۵ پخش شد و یک فیلم سینمایی بلند لایو اکشن به همین نام در اکتبر ۲۰۱۵ به اکران درآمد.
تا نوامبر ۲۰۱۵، این اثر بیش از ۴٫۵ میلیون نسخه به فروش رسانده و در سال ۲۰۱۳ برنده سی و هفتمین مراسم جایزه مانگای کودانشا در رده شوجو و شصت و یکمین مراسم جوایز مانگای شوگاکوکان در همین رده در سال ۲۰۱۶ شد.
داستان

داستان دربارهٔ تاکئو گودا، دانش‌آموز دبیرستانی قد بلند و عضلانی است که شانس چندانی با زنان ندارد، زیرا هر دختری که دوست دارد در نهایت عاشق بهترین دوستش، ماکوتو سوناکاوا که جذاب و خوش قیافه است، می‌شود تا اینکه یک روز او دختری ریزه اندام و خجالتی به نام رینکو یاماتو را نجات می‌دهد که در کمال تعجب دختر عاشق خودش می‌شود و یک داستان عاشقانه منحصر به فرد با او را آغاز می‌کند.
عشق دروغین (مانگا)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نیسکوی: عشق دروغین: نیسکوی: عشق دروغین
تصویر جلد نخست تانکوبون که از چپ به راست شخصیت‌های کوزاکی اونودرا، راکو ایچیجو و چیتوگه کیریساکی را نشان می‌دهد.: تصویر جلد نخست تانکوبون که از چپ به راست شخصیت‌های کوزاکی اونودرا، راکو ایچیجو و چیتوگه کیریساکی را نشان می‌دهد.
ニセコイ: ニセコイ
ژانر: حارم (سبک) کمدی رمانتیک
مانگا: مانگا
نویسنده: ناوشی کومی
ناشر: شوئیشا
ناشر انگلیسی: ویز مدیا
چاپ: Jump Comics
مجلهٔ: هفته‌نامه شونن جامپ
جمعیت آماری: شونن
تاریخ انتشار: ۷ نوامبر ۲۰۱۱ – ۸ اوت ۲۰۱۶
جلدها: ۲۵
مجموعه تلویزیونی انیمه: مجموعه تلویزیونی انیمه
کارگردان: آکییوکی شینبو (ارشد) نائویوکی تاتسووا
استودیو: شفت
شبکه: MBS, Tokyo MX, GTV, GYT, tvk, CTC, TV Saitama, TV Aichi, TVQ, TVh, BS11
پخش اصلی:  ۱۱ ژانویه ۲۰۱۴  –  ۲۴ می ۲۰۱۴
قسمت‌ها: ۲۰ + ۳ قسمت اووی‌ای  فصل دوم: ۱۲ + ۱ قسمت اووی‌ای
 درگاه انیمه و مانگا:  درگاه انیمه و مانگا
نیسکوی: عشق دروغین (به انگلیسی: Nisekoi: False Love) مجموعه مانگا ژاپنی نوشته و تصویرگری شده توسط نائوشی کومی است که در ابتدا به عنوان یک مانگا تک شات منتشر شد بعدها به صورت هفتگی از نوامبر ۲۰۱۱ تا اوت ۲۰۱۶ در هفته‌نامه شونن جامپ منتشر شد و چپترهای آن در ۲۵ جلد تانکوبون گردآوری شده است. همچنین از این اثر یک مجموعه رمان سه جلدی از ژوئن ۲۰۱۳ تا آوریل ۲۰۱۵ نیز منتشر شده است.
مجموعه تلویزیونی انیمه اقتباسی ساخته استودیو شفت در ۲۰ قسمت از ژانویه تا می ۲۰۱۴ پخش شد. فصل دوم در ۱۲ قسمت از آوریل تا ژوئن ۲۰۱۵ پخش شد. یک فیلم اقتباسی لایو اکشن در دسامبر ۲۰۱۸ اکران شده است.
داستان

داستان دربارهٔ یک دانش‌آموز دبیرستانی به نام راکو ایچیجو که پسر یکی از رهبران جناح یاکوزا شوئی گومی است و چیتوگه کیریساکی، دختر رئیس یک باند رقیب آن است. در ادامه این دو جناح یاکوزا باهم توافق می‌کنند که دشمنی خود را با جفت کردن فرزندان رهبرشان حل کنند. راکو متوجه می‌شود که برای سه سال آینده باید با چیتوگه وانمود کنند که در یک رابطه هستند تا صلح بین باندها را حفظ کنند ولی آنان در واقع از هم متنفر هستند.
بشل

| بشل | بشل |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: سوادکوه شمالی
بخش: بخش نارنجستان
دهستان: چای‌باغ
جمعیت: ۶۹۴ نفر (سرشماری ۹۵)
بشل، روستایی است از توابع بخش نارنجستان شهرستان سوادکوه شمالی در استان مازندران ایران.
شغل اصلی مردمان این روستا کشاورزی و دامداری است و روستای بشل دارای مناطق شالیزاری وسیع میباشد .
جمعیت

این روستا در دهستان چای‌باغ قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۶۷ نفر (۱۵۰خانوار) بوده‌است. مردم این روستا به زبان طبری گویش میکنند.
اینگرید برگمن

با اینگمار برگمان اشتباه نشود.
| اینگرید برگمن | اینگرید برگمن |
| --- | --- |
برگمن در سال ۱۹۴۴: برگمن در سال ۱۹۴۴
زادهٔ: ۲۹ اوت ۱۹۱۵ استکهلم، سوئد
درگذشت: ۲۹ اوت ۱۹۸۲ (۶۷ سال) لندن، انگلستان
علت مرگ: سرطان پستان
مدفن: گورستان شمالی، سولنا، شهرستان استکهلم، سوئد
ملیت: سوئدی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۲–۱۹۳۲
همسر(ها): Petter Lindström (ا. ۱۹۳۷–۱۹۵۰)   روبرتو روسلینی (ا. ۱۹۵۰–۱۹۵۷)   لارس اشمیت (ا. ۱۹۵۸–۱۹۷۵)
فرزندان: پیا لیندسترومروبرتینو روسلینیایزابلا روسلینیایسوتا اینگرید روسلینی
امضاء: امضاء
اینگرید برگمن (سوئدی: Ingrid Bergman؛ ‏سوئدی: [ˈɪ̌ŋːrɪd ˈbæ̌rjman] (شنیدنپرونده:Sv-Ingrid Bergman 2.ogg)؛ ‏تلفظ سوئدی: اینگرید بریمان؛ ‏زادهٔ ۲۹ اوت ۱۹۱۵ – درگذشتهٔ ۲۹ اوت ۱۹۸۲) بازیگر سرشناس سینما و اهل کشور سوئد بود که موفق به دریافت سه جایزه اسکار شد. از فیلم‌های مشهور او، می‌توان به کازابلانکا و بدنام اشاره کرد. بنیاد فیلم آمریکا او را به عنوان چهارمین زن افسانه بزرگ پرده سینما نامگذاری کرد.
ابتدای زندگی

بازیگر سوئدی‌تبار و فوق ستاره دهه چهل هالیوود در ۲۹ اوت ۱۹۱۵ از پدری سوئدی و مادری آلمانی به دنیا آمد. در کودکی مادرش را از دست داد.
پس از تحصیل در آکادمی هنرهای دراماتیک استکهلم بازی در فیلم‌های سوئدی را آغاز کرد و در عرض یکسال به ستاره اول سینمای سوئد تبدیل شد.
آخرین فیلم او اینترمتسو (میان‌پرده) مورد توجه دیوید او سلزنیک فیلم‌ساز معروف هالیوود (تهیه‌کننده فیلم بربادرفته) قرار گرفت و از او برای بازسازی دوباره این فیلم در آمریکا دعوت کرد. موفقیت دوباره این فیلم در آمریکا زمینه آغاز حضور برگمن در آمریکا بود. پس از ورود به هالیوود تیپ منحصربه‌فرد او که با تمام بازیگران زن آن زمان متفاوت بود به خصوص ویژگی طبیعی بودن (به دلیل عدم نیاز به چهره‌پردازی) و بازی‌های هنرمندانه او مورد توجه و استقبال بسیار قرار گرفت به‌طوری‌که روزنامه‌ها در وصف او نوشتند «خانم برگمن نه تنها بازیگری واقعاً هنرمند است بلکه این قدر زیباست که خود نیز یک شاهکار هنری به‌شمار می‌آید».
دوران بازیگری

استعدادی که او در فیلم‌هایش به نمایش گذاشت باعث شد که در عرض سه سال به ستارهٔ زن اول سینمای آمریکا مبدل شود. پس از بازی درخشان در فیلم مورد غیرعادی دکتر جکیل و آقای هاید برای ایفای نقش مقابل هامفری بوگارت در فیلم کازابلانکا انتخاب شد که امروزه از آن به عنوان محبوب‌ترین فیلم تاریخ سینمای آمریکا نام می‌برند. سپس در فیلم معروف زنگ‌ها برای که به صدا درمی‌آیند در مقابل گری کوپر بازی کرد تا اینکه بازی عالی او در فیلم چراغ گاز به کارگردانی کیوکر اولین جایزهٔ اسکار را برایش به ارمغان آورد. یک سال بعد، فیلم طلسم‌شده را با کارگردانی آلفرد هیچکاک و بازی گریگوری پک بازی کرد که موفقیت زیاد فیلم باعث شد که سلزنیک بلافاصله فیلم معروف بدنام را پیشنهاد بدهد. این بار هم بازی او دربرابر کری گرانت و کارگردانی آلفرد هیچکاک فیلم قابل توجهی آفرید. محبوبیت روزافزون او با بازی در فیلم زنگ‌های کلیسای مریم مقدس به نقش یک راهبهٔ پرجنب‌وجوش و فروش عالیِ فیلم افزایش یافت و عموم مردم آمریکا نه‌تنها او را بازیگر محبوب خود بلکه الگویی از یک زن نجیب و نیمه‌مقدس می‌دانستند. این الگوی مقدس با بازی او در فیلم ژان دارک به کارگردانی ویکتور فلمینگ (کارگردان بربادرفته) به اوج رسید. طی سه سالِ پیاپی، او قهرمان مسابقات محبوبیت در آمریکا شده بود، چیزی که قبل از آن سابقه نداشت.
پس از بازی در فیلم در برج جدی، ساختهٔ آلفرد هیچکاک، و طاق نصرت، تصمیم گرفت شروع به بازی در فیلم‌های هنری از نوعی متفاوت کند؛ چیزی که از آن به‌عنوان طغیان او علیه سیستم استودیویی آن زمانِ هالیوود و سیستم ستاره‌سازی مرسوم آن تعبیر می‌شد. بدین ترتیب، برگمن پس از مشاهدهٔ فیلم رم، شهر بی‌دفاع (روبرتو روسلینی ایتالیایی) طی نامه‌ای پیشنهاد همکاری با روسلینی را داد و برای بازی در فیلم استرومبولی به ایتالیا رفت. در جریان فیلم‌برداری بااینکه شوهر و دخترش در آمریکا بودند، عشق کارگردان و بازیگر به یکدیگر رسوایی عجیبی در آمریکا به‌پا کرد و مطبوعات آمریکا بر سر این جریان جنجال عجیبی به راه انداختند، چراکه او را فقط به‌عنوان یک بازیگر مقدس و الگویی نمونه برای مردم آمریکا می‌خواستند. حتی در مجلس سنای آمریکا، او را تهدید کردند که حق ندارد دیگر به آمریکا بازگردد. علاوه بر این، فیلم استرومبولی روسلینی هم در آمریکا بایکوت شد و از نظر تجاری شکست خورد. نتیجهٔ این رابطهٔ عاشقانه و رسوای این دو هم دختری بود که بعدها بازیگر شد: ایزابلا روسلینی. بدین ترتیب، اینگرید برگمن هفت سال به‌دور از هالیوود، به همراه روبرتو روسلینی (بنیان‌گذار سبک نئورئالیسم در سینما) شروع به ساخت یک سری فیلم‌های هنری کرد؛ فیلم‌هایی همچون اروپا ۵۱، سفر به ایتالیا که امروزه در نوع خود فیلم‌هایی باارزش و هنری به‌شمار می‌آیند.
افتخار همکاری

در تاریخ سینما شاید کمتر بازیگر زنی را بتوان یافت که در طی حیات خود با چنین طیف وسیعی از معروفترین شخصیت‌های تاریخ سینما همکاری کرده باشد؛ افراد زیر در طول دوره فعالیت هنری اینگرید برگمن همکارانش بودند.
کارگردانانی همچون:
ویکتور فلمینگ، آلفرد هیچکاک، جرج کیوکر، مایکل کورتیز، ژان رنوآر، آناتول لیتواک، سیدنی لومت، اینگمار برگمان، روبرتو روسلینی، دیوید او. سلزنیک
و بازیگرانی همچون:
لسلی هاوارد، هامفری بوگارت، کری گرانت، گری کوپر، جوزف کاتن، گریگوری پک، یول برینر، آنتونی پرکینز، آنتونی کوئین، لیو اولمان، عمر شریف، لورن باکال، ایو مونتان، شارل بوآیه،
چهره برگمن در سینما

چهره‌ای که اغلب برگمن در فیلم‌هایش بازی می‌کرد نشان دهنده زنی بود که انگار برای زجر کشیدن آفریده شده بود؛ زنی که تحمل بالایی داشت و به جای اینکه گلایه‌ای داشته باشد فقط با نگاه‌هایش حرف می‌زد. اغلب در جدال عشق دربرابر مرد موردعلاقه‌ای شکست می‌خورد و قربانی می‌شد. او اوج این بازی‌ها را در فیلم‌های کازابلانکا و بدنام به نمایش گذاشت که هر دو فیلم جزو باارزش‌ترین دارایی‌های عاشقانه تاریخ سینما به حساب می‌آیند.
در سال ۱۹۵۶ بالاخره ابرها کنار رفت و بازی درخشان برگمن در فیلم آناستازیا در برابر یول برینر باعث شد که هالیوود جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن را به او بدهد و دوباره فرزند خاطی را بپذیرد.
پس از ورود مجدد به آمریکا او بیشتر در فیلم‌های خاصی که خود انتخاب می‌کرد و اکثراً هنری بودند بازی می‌کرد. بازی‌های درخشان او در فیلم‌هایی مانند مسافرخانه ششمین خوشبختی، و سونات پاییزی (به کارگردانی هموطن و هم نامش اینگمار برگمان) بارها نامزدی اسکار (هفت بار) را برایش رقم زد، تا اینکه برای بازی در فیلم قتل در قطار سریع‌السیر شرق سومین اسکارش را به دست آورد.
درگذشت

اینگرید در سال ۱۹۸۲ در ۶۷ سالگی بر اثر بیماری سرطان پستان که هشت سال با آن در ستیز بود در همان سالروز تولدش (۲۹ اوت) در لندن درگذشت و در گورستان کهنسال گرین به خاک سپرده شد.
جوایز و نامزدی‌ها

اینگرید برگمن به دومین بازیگر زنی تبدیل شد که برنده سه جایزه اسکار برای بازیگری شده است: دو جایزه برای بهترین بازیگر زن و یکی برای بهترین بازیگر نقش مکمل زن. او به همراه، والتر برنان (هر سه‌بار برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد)، جک نیکلسون (دو‌بار برای بهترین بازیگر مرد، و یک‌بار برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد)، مریل استریپ (دو‌بار برای بهترین بازیگر زن و یک‌بار برای بهترین نقش مکمل مرد)، فرانسیس مک دورمند (هر سه‌بار برای بهترین بازیگر زن)، و دنیل دی لوئیس (هر‌سه برای بهترین بازیگر مرد) در جایگاه دوم رکوردداران برنده جایزه اسکار بازیگری قرار گرفته است. کاترین هپبورن با چهار جایزه اسکار (همه برای بهترین بازیگر زن) رکورددار جایگاه اول است.
در سال ۱۹۶۰، برگمن تبدیل به دومین بازیگر زنی شد که پس از برنده شدن جایزه امی، به جایگاه سه گانه بازیگری آمریکا را رسید.
جوایز و نامزدی‌ها > جوایز اسکار

| سال | بخش/رشته | فیلم | نتیجه | منبع>  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۴۳ | بهترین بازیگر زن | زنگ‌ها برای که به صدا در می‌آیند | نامزدشده |  |
| ۱۹۴۴ | بهترین بازیگر زن | چراغ گاز | برنده |  |
| ۱۹۴۵ | بهترین بازیگر زن | زنگ‌های کلیسای مریم مقدس | نامزدشده |  |
| ۱۹۴۸ | بهترین بازیگر زن | ژان دارک | نامزدشده |  |
| ۱۹۵۶ | بهترین بازیگر زن | آناستازیا | برنده |  |
| ۱۹۷۴ | بهترین بازیگر نقش مکمل زن | قتل در قطار سریع‌السیر شرق | برنده |  |
| ۱۹۷۸ | بهترین بازیگر زن | سونات پاییزی | نامزدشده |  |
:
جوایز و نامزدی‌ها > جایزه گلدن گلوب

برنده بهترین بازیگر نقش اول زن - ۱۹۴۵
برنده بهترین بازیگر نقش اول زن - ۱۹۴۶
برنده بهترین بازیگر نقش اول زن - ۱۹۵۶
برنده بهترین بازیگر نقش اول زن - ۱۹۸۳
جوایز و نامزدی‌ها > جوایز امی Primetime

| سال | بخش/رشته | اثر نامزد شده | نتیجه | منبع>  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۶۰ | بازیگر زن برجسته در سریال‌های محدود یا فیلم تلویزیونی | چرخش پیچ | برنده |  |
| ۱۹۶۱ | بازیگر زن برجسته در سریال‌های محدود یا فیلم تلویزیونی | ۲۴ ساعت در زندگی یک زن | نامزدشده |  |
| ۱۹۸۲ | بازیگر زن برجسته در سریال‌های محدود یا فیلم تلویزیونی | زنی به نام گلدا | برنده |  |
:
جوایز و نامزدی‌ها > جوایز تونی

| سال | بخش/رشته | اثر نامزد شده | نتیجه | منبع>  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۴۷ | بهترین بازیگر نقش اول زن در یک نمایشنامه | جوآن لورن | برنده |  |
فیلم‌شناسی

| سال | فیلم | نقش |
| --- | --- | --- |
| ۱۹۳۲ | مسابقه بین‌المللی (اولین نقش‌آفرینی برگمن) | دختر منتظر در صف |
| ۱۹۳۵ | Tagning "På solsidan" (فیلم کوتاه) |  |
| ۱۹۳۵ | The Count of the Monk's Bridge | Elsa Edlund |
| ۱۹۳۵ | موج شکن | Karin Ingman |
| ۱۹۳۵ | خانواده سوئدی | Astrid |
| ۱۹۳۵ | Valborgsmässoafton | Lena Bergström |
| ۱۹۳۶ | سمت آفتابی | Eva Bergh |
| ۱۹۳۶ | میان پرده (نسخه اولیه سوئدی) | Anita Hoffman |
| ۱۹۳۸ | دلار | Denna Balzar |
| ۱۹۳۸ | صورت یک زن | Anna Holm, aka Anna Paulsson |
| ۱۹۳۸ | چهار همدم | Marianne |
| ۱۹۳۹ | تنها یک شب | Eva Beckman |
| ۱۹۳۹ | میان پرده: یک قصه عشق (نسخه آمریکایی) | Anita Hoffman |
| ۱۹۴۰ | شب ژوئن | Kerstin Norbäc — aka Sara Nordanå |
| ۱۹۴۱ | آدام چهار پسر داشت  | Emilie Gallatin |
| ۱۹۴۱ | خشم در بهشت | Stella Bergen Monrell |
| ۱۹۴۱ | دکتر جکیل و آقای هاید | Ivy Peterson |
| ۱۹۴۲ | کازابلانکا | Ilsa Lund |
| ۱۹۴۳ | زنگ‌ها برای که به صدا در می‌آیند | María |
| ۱۹۴۳ | سوئدی‌ها در آمریکا (موضوع کوتاه) | به جای خودش |
| ۱۹۴۴ | چراغ گاز | Paula Alquist Anton |
| ۱۹۴۵ | خط ساراتوگا | Clio Dulaine |
| ۱۹۴۵ | طلسم‌شده | Dr. Constance Petersen |
| ۱۹۴۵ | زنگ‌های کلیسای مریم مقدس | Sister Mary Benedict |
| ۱۹۴۶ | American Creed (موضوع کوتاه) | به جای خودش |
| ۱۹۴۶ | بدنام | Alicia Huberman |
| ۱۹۴۸ | طاق نصرت | Joan Madou |
۱۹۴۸: ژان دارک
| ۱۹۴۹ | در برج جُدَی | Lady Henrietta Flusky |
| ۱۹۵۰ | استرومبولی | Karin |
| ۱۹۵۲ | اروپا ۵۱ | Irene Girard |
| ۱۹۵۳ | ما، زنان aka Siamo donne | به جای خودش |
| ۱۹۵۴ | ژاندارک بر صلیب | Giovanna d'Arco (Joan of Arc) |
| ۱۹۵۴ | سفر به ایتالیا | Katherine Joyce |
| ۱۹۵۴ | ترس | Irene Wagner |
| ۱۹۵۶ | آناستازیا | Anna Koreff/Anastasia |
| ۱۹۵۶ | النا و مردانش | Elena Sokorowska |
| ۱۹۵۸ | بی‌احتیاط | Anna Kalman |
| ۱۹۵۸ | مسافرخانه ششمین خوشبختی | Gladys Aylward |
| ۱۹۶۱ | دوباره خداحافظ | Paula Tessier |
| ۱۹۶۱ | کولکا، دوست من | حضور کوتاه |
| ۱۹۶۴ | ملاقات | Karla Zachanassian |
| ۱۹۶۴ | رولز-رویس زرد | Gerda Millett |
| ۱۹۶۷ | محرک (قسمت: گردنبند) | Mathilde Hartman |
| ۱۹۶۹ | گل کاکتوس | Stephanie Dickinson |
| ۱۹۷۰ | آنری لانگلوآ (مستند) | به جای خودش |
| ۱۹۷۰ | پیاده‌روی در باران بهاری | Libby Meredith |
| ۱۹۷۳ | از پرونده‌های درهم خانم باسیل ئی. فرانکویلر | Mrs. Frankweiler |
| ۱۹۷۴ | قتل در قطار سریع‌السیر شرق | Greta Ohlsson |
| ۱۹۷۶ | موضوعی از زمان | Countess Sanziani |
| ۱۹۷۸ | سونات پاییزی (آخرین نقش‌آفرینی برگمن در سینما) |  Charlotte Andergast |
اینگرید برگمن ۹ ساله با پدرش
اینگرید برگمن در ۱۴ سالگی
برگمن در فیلم استرومبولی ساخته روبرتو روسلینی
برگمن در سال ۱۹۴۱ میلادی
قبر برگمان در گورستان شمالی شهرستان استکهلم
تپه باستانی ملیان

| تپه باستانی ملیان | تپه باستانی ملیان |
| --- | --- |
نام: تپه باستانی ملیان
کشور: ایران
استان: استان فارس
شهرستان: شهرستان بیضا
بخش: بیضا
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: تل
دیرینگی: دوران پیش از تاریخ ایران باستان
دورهٔ ساخت اثر: دوران پیش از تاریخ ایران باستان، دوران‌های تاریخی پس از اسلام
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۱۴۶
تاریخ ثبت ملی: ۲۴ اسفند ۱۳۵۳
تپه باستانی مَلیان محوطه باستانی بزرگی است که وسعت آن بیش از ۲۰۰ هکتار و در شهرستان بیضا، در ۴۶ کیلومتری شمال شیراز و ۴۶ کیلومتری غرب پارسه در ارتفاع ۱۶۱۱ متر از سطح دریا قرار دارد. بخش کوچکی از آن در سال‌های ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۶ زیر نظر دکتر ویلیام سامنر و پژوهشگران دانشگاه‌های پنسیلوانیا، میشیگان و اوهایوی آمریکا حفاری شده‌است. سامنر احتمال می‌دهد که زیر لایه‌های ساسانی ـ اسلامی نیمه غربی این محوطه استقرارگاه وسیعی از زمان هخامنشیان قرار گرفته باشد. این محل همچنین مهم‌ترین محل شناخته شده از فرهنگ بانِش میانی است. در این محل تعدادی لوح‌های گلی ایلامی مربوط به ۱۳۰۰ تا ۱۰۰۰ ق.م. بدست آمده‌است که بیشتر آن‌ها در دانشگاه پنسیلوانیا نگهداری می‌شود.
از دوره بانش انتهایی در تل ملیان دیوار یک شهر بزرگ با وسعت ۲۰۰ هکتار بدست آمده که از آجر خشتی ساخته شده‌است و هم‌دورهٔ شوش است. بخش بیرونی دیوار دارای پی سنگی بوده که آن را در مقابل قلعه‌کوب‌ها محکم کند و خود دیوار از از دیوارهایی موازی تشکیل شده که راهروهایی را درون خود ایجاد می‌کند. قطر دیوار کمتر از ۵ متر نیست. ساخت چنین دیوار عظیمی به طول پنج کیلومتر باید جهت محافظت از شهر در مقابل حکومت‌های قدرتمندی در همسایگی باشد که سایه سنگین حملات آن‌ها مرتباً شهر را تهدید می‌کند. این دشمن لشکری داشته که به راحتی قادر بوده دیوارهای ساده را تخریب کند و مردم ملیان مجبور شده‌اند چنین دیوار مستحکمی بسازند.
پیشینه

این تپه را محل شهر باستانی انشان می‌دانند. کوروش بزرگ هنگامی که در سال ۵۳۹ ق.م. قدم به بابل نهاد، خود را «شاه انشان» پسر کمبوجیه، شاه انشان، نوهٔ کوروش، شاه انشان، نبیرهٔ چیش‌پش، شاه بزرگ، شاه انشان» خوانده‌است. بر اساس یافته‌های جدید تاریخی، آغاز سلطنت چیش‌پش به حدود ۶۳۵ ق.م. بازمی‌گردد، احتمالاً در فاصله بین ۶۴۸ تا ۶۳۵ ق.م.، یعنی زمانی که ایلامی‌ها درگیر جنگ با آشوریان بودند، مردمی که گروهی از محققان آنان را «انشانی‌ها» و گروهی دیگر نخستین هخامنشیان می‌دانند، حکومت اَنشان را به دست گرفته‌اند. بنابر تحقیقاتی که تاکنون انجام شده، از آثار دوران هخامنشی در این تپه، چند تکه سفال به دست آمده که آن را به موزه ایران باستان منتقل نموده‌اند.
آثار

در کاوش‌هایی که طی سال‌ها در این محوطه انجام شده کارشناسان توانسته‌اند آثار معماری، آجر کتیبه دار و اشیای باستانی زیادی را کشف و شناسایی کنند. کارشناسان در جریان کاوش و حفاری‌های باستان‌شناسی در بخش‌های مختلف شهر باستانی انشان توانسته‌اند بقایای معماری‌های مختلفی را از دوران آغاز ایلامی (سه هزار تا دو هزار و ۸۰۰ پیش از میلاد)، ایلامی قدیم (دو هزار و ۲۰۰ تا یک هزار و ۶۰۰ پیش از میلاد) و ایلامی میانه (یک هزار و پانصد تا یک هزار و ۱۰۰ پیش از میلاد) را شناسایی کنند.
آثار ملی ایران

تپه ملیان در اردیبهشت ماه ۱۳۵۴ با شماره ۱۰۴۶ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
ارنسگادن

| ارنسگادن   | ارنسگادن   |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: بایرن
منطقه اداری: بایرن علیا
ناحیه: فافنهوفن ان در ایلم
انجمن شهرداری: گایزنفلد 
حکومت: حکومت
 • شهردار: Karl Huber (CSU)
مساحت: مساحت
 • کل: ۷٫۴۱ کیلومتر مربع (۲٫۸۶ مایل مربع)
ارتفاع: ۳۱۶ متر (۱۰۳۷ فوت)
جمعیت (2013-12-31): جمعیت (2013-12-31)
 • کل: ۱٬۶۰۱
 • تراکم: ۲۲۰/کیلومتر مربع (۵۶۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: 85119
کدهای شماره‌گیری: 08452
پلاک خودرو: PAF
وبگاه: www.ernsgaden.de
ارنسگادن (به آلمانی: Ernsgaden) یک شهر در آلمان است که در بایرن واقع شده‌است.
خصوصیات

ارنسگادن ۷٫۴۱ کیلومترمربع مساحت دارد ۳۱۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تیم ملی فوتبال سائوتومه و پرنسیپ

تیم ملی فوتبال سائوتومه و پرینسیپ نماینده کشور سائوتومه و پرنسیپ در مسابقات بین‌المللی و آفریقایی است که زیر نظر فدراسیون فوتبال سائوتومه و پرنسیپ فعالیت می‌کند.
اولین بازی رسمی این تیم در تاریخ ۲۹ ژوئن ۱۹۷۶ میلادی در برابر تیم ملی فوتبال چاد برگزار شده است.
تیراندازی در آیلا ویستا (۲۰۱۴)

| تیراندازی در آیلا ویستا (۲۰۱۴) | تیراندازی در آیلا ویستا (۲۰۱۴) |
| --- | --- |
موقعیت آیلا ویستا در کالیفرنیا: موقعیت آیلا ویستا در کالیفرنیا
موقعیت: ایسلا ویستا، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا
مختصات: ۳۴°۲۴′۴۳″شمالی ۱۱۹°۵۱′۳۲″غربی﻿ / ﻿۳۴٫۴۱۲°شمالی ۱۱۹٫۸۵۹°غربی﻿ / 34.412; -119.859
تاریخ: ۲۳ مه ۲۰۱۴ (۲۰۱۴-0۵-۲۳)
هدف: دانشجویان دانشگاه کالیفرنیا، سانتا باربارا
گونه حمله: قتل ولگردی، خود-دیگرکشی، تیراندازی با ماشین، چاقوکشی و حمله خودرویی
اسلحه: ۲ چاقو تفنگ دستی گلاک دو تفنگ دستی زیگ زائور پی۲۲۶ ب‌ام‌و سری ۳
کشته‌ها: ۷ (از جمله مجرم)
زخمی‌ها: ۱۴ (۷ توسط شلیک گلوله، ۷ ضربه توسط وسیله نقلیه)
مرتکب: الیوت راجر
انگیزه: انتقام بخاطر مسائل جنسی، طرد شدن از اجتماع و ناله از باکرگی
تیراندازی در آیلا ویستا، واقعه‌ای بود که در این حادثه جوان ۲۲ ساله‌ای به نام الیوت راجرز با تیراندازی به دانشجویان، شش تن را کشت و بعد با شلیک گلوله‌ای به زندگی خودش خاتمه داد. در این حادثه از داخل یک خودرو در محوطه دانشجویی در نزدیکی دانشگاه کالیفرنیا، سانتا باربارا، ۷ نفر جان خود را از دست دادند و ۷ نفر دیگر نیز زخمی شدند.
الیوت راجر بعد از آنکه سه مرد را با ضربات چاقو در آپارتمان مسکونی خود به قتل رساند، با اتومبیل بی ام وِ خود به منطقه‌ای در همان حوالی رفت و چند بار به در ساختمانی کوبید. بعد از آنکه کسی در را به روی او باز نکرد، سه زن را در خیابان به رگبار گلوله بست که دو نفر از آن‌ها درجا به قتل رسیدند. وی سپس یک پسر دانشجو را در خیابان کشت، به چند عابر دیگر تیراندازی کرد و سعی کرد که دوچرخه سواری را از پای درآورد و کلانتری را نیز به گلوله بست. او بعد از تبادل آتش با مأموران، با اتومبیل از صحنه فرار کرد و سرانجام جنازه او در خودرو اش پیدا شد.
تیراندازی و درگیری مسلحانه الیوت راجر به مدت ۱۰ دقیقه ادامه داشت.
مظنون این حادثه بیانیه‌ای ۱۴۱ صفحه‌ای از خود به جای گذاشت. الیوت در بیانیه خود، زنان را مسبب تنهایی، انزوا و بینوایی خود می‌داند.
این حادثه با هفت کشته و هفت زخمی در شامگاه جمعه ۲۳ مه ۲۰۱۴ در محله آیلاویستا در شهر سانتاباربارا در نزدیکی دانشگاه کالیفرنیا، سانتا باربارا رخ داد.
تیراندازی در چندین مکان در اطراف شهرستان مذکور صورت گرفته‌است و ۹ صحنه جرم به وجود آمده‌است.
قاتل بعد از اینکه سه هم‌اتاقی اش را با ضربات چاقو می‌کشد به سه دختر بیرون یک خوابگاه دانشجویی شلیک کرده و دو نفر از آن‌ها را هم می‌کشد. یک دانشجوی پسر هم در یک مغازه اغذیه فروشی کشته شد. الیوت ۴ اسلحه و ۴۰۰ گلوله داشت. گفته می‌شود دو سوم ساکنان محل وقوع تیراندازی، دانشجو هستند.
الیوت راجر

الیوت راجرز، (به انگلیسی: Elliot Rodger) عامل این تیراندازی، دانشجوی دانشکده شهر سانتاباربارا و پسر یک کارگردان تلویزیونی بوده‌است و متهم به کشتن ۶ نفر شد و سپس خودکشی کرد.
به گفته پلیس الیوت راجر عامل این تیراندازی که از محل حادثه گریخته بود، در اتومبیلش بی جان و با زخم گلوله‌ای در سر پیدا شده‌است.
الیوت راجر و اقدام او در قتل در دست زدن به قتل‌عام کور زنان، به یکی از بحث برانگیزترین موضوعات رسانه‌های آمریکایی بدل شد.
براساس منابع گفته‌شده نه پدر و نه مادر او، که از مشکل او آگاه بودند و به جز در اختیار قراردادن پول، کاری برایش نکردند.
خانواده الیوت راجر، چند هفته پیش با مأموران پلیس تماس گرفته و دربارهٔ پیام‌های اینترنتی او ابراز نگرانی کرده بودند.
مورفی عضو مجلس نمایندگان، طرح قانونی ای را پیشنهاد کرد که به خانواده‌های مبتلایان به بیماری روانی امکان می‌دهد در صورتی که احتمال دهند خطری از جانب فرد بیمار متوجه خود او یا جامعه می‌شود، بدون توجه به خواست و اجازه بیمار، او را در بیمارستان بستری کنند.
حالا الیوت دیگر رفته و از او تنها ویدئوهایی باقی‌مانده‌است. اگرچه او مرده‌است اما کلید برخی از اقدامات خود را در ویدئوهایی که در اینترنت منتشر کرده، قرار داده‌است.
او در این ویدئوها توضیح می‌دهد که با این که بیست و دو سال دارد هنوز باکره است و دختران بلوندی که در دانشکده با آن‌ها همکلاسی است به او توجه نمی‌کنند.
یکی از شاهدان این حادثه می‌گوید:
ابتدا فکر کردم که اسلحه واقعی نیست و با خودم گفتم چه اتفاقی می‌افتد؟ من سعی کردم از آن محل دور شوم و سپس دیدم که او شروع به شلیک کرد.
راجر در بخشی از این ویدئو می‌گوید: «فردا روز تلافی است روزی که من از بشریت و همه شما انتقام می‌گیرم.»
الیوت راجر در پیام ویدئویی هشدارآمیز خود گفت: «شما همه عمر مرا زجر دادید و این باعث می‌شود که خود شما نیز رنج بکشید».
راجر الیوت در صفحه شخصی خود گفته بود: «این آخرین تصاویر ویدئویی من است، ظاهراً همه چیز باید به اینجا ختم شود».
الیوت سرانجام این تراژدی غم‌بار را با تیراندازی از داخل خودرو به روی زنان و مردان بی گناه به پایان می‌برد و درحالی که با مرگ خود این معما را همچنان سربسته باقی می‌گذارد. اَندی چان، یکی از دوستان الیوت می‌گوید: «او واقعاً ناراحت بود که چرا دنیا این‌قدر با او بی رحم است».
راجر در بیانیه خود به محرومیت‌های خود در زندگی اشاره می‌کند. با وجود این صفحه شخصی این جوان در پایگاه اینترنتی فیس بوک، از امتیازات و مواهب او در زندگی مانند عینک آفتابی، خودروهای گران‌قیمت و بلیت کنسرت‌های خصوصی حکایت دارد.
الیوت راجر > نویسندگیِ الیوت راجر

الیوت راجر پیش از مردنش خودزندگی‌نامه ای را با نام "دنیای پیچ‌خوردهٔ من" (یا "دنیای گره‌خوردهٔ من") با اندازه بیش از ۱۴۰ برگه، به رشتهٔ نگارش درآورده است.