stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مانی نوری

| مانی نوری | مانی نوری |
| --- | --- |
زادهٔ: تهران، ایران
ملیت: ایرانی
پیشه‌ها: بازیگر نویسنده کارگردان
سال‌های فعالیت: ۱۳۷۳–اکنون
مانی نوری  بازیگر، نویسنده  و کارگردان اهل ایران است. نوری از سن ۶ سالگی کار خود را با بازی در نقش امیر آقا جمالی در مجموعه‌ی قصه‌های تابه‌تا آغاز کرد. پس از آن در سریال خانه ما نقش پویا را ایفا کرد و برای بازی در آن نقش جایزه بهترین بازیگر نوجوان از شبکه سه را دریافت کرد. او بازی در تئاتر را با داوود رشیدی و نمایش نامه ریچارد ۳ آغاز کرد. در سینما نیز با بازی در فیلم مربای شیرین و عزیزم من کوک نیستم کارش را ادامه داد و از جشنواره فیلم اصفهان جایزه بهترین بازیگر را برای بازی در مربای شیرین دریافت کرد. مانی نوری فارغ‌التحصیل رشته هنر، ادبیات و فلسفه از کانادا است.
هنرهای مدرن

از سال ۱۳۸۵ تاکنون، وی به انجام پروژه‌های پرفورمنس، عکاسی ساختاری و ویدئوگرافی منظوری پرداخته‌است. او در کتابی تحت عنوان «ما، ما نیستیم»، توضیحاتی دربارهٔ پروژه‌هایش و دلیل ساخت آن‌ها داده‌است.[نیازمند یادکرد دقیق] در تاریخ هفدهم آبان ۱۳۹۲، پروژه «ایران به روایت تصویر» که و در تاریخ هفدهم تیر ۱۳۹۳، پروژه «بهشت تو، جهنم من» که شامل از بخش‌های گوناگونی بودند به‌طور رسمی پایان رسیدند. مانی نوری در مصاحبه‌ای تلویزیونی از پروژه «برزخ» به عنوان آخرین قسمت این سه‌گانه نام برد.[نیازمند یادکرد دقیق]
فیلم‌شناسی > سینما

۱۳۹۳ شهر موشها ۲، صداپیشه شخصیت مشکی، مرضیه برومند
۱۳۸۱ عزیزم من کوک نیستم، محمدرضا هنرمند
۱۳۸۰ مربای شیرین، مرضیه برومند
۱۳۷۹ تلفن، مسعود کرامتی
۱۳۷۳ فرار از حیات، گروه هنری باشا
فیلم‌شناسی > تلویزیون

آخرین بازی (۱۳۹۳)
حراج نفرین (۱۳۹۲)
کی؟ کجا؟ کی؟ (۱۳۹۱)، (در مرحله تولید متوقف شد)
یالان (۱۳۹۱)
ما (۱۳۸۹)
نجیب (۱۳۸۶)
جزیره جادو (۱۳۸۳)
سرزمین سبز (۱۳۸۳)
منزل مادر آفاق (۱۳۸۲)
ستارگان (۱۳۸۲)
داستان های نوروز (۱۳۸۱)
خانه ما (۱۳۷۹)
هتل (۱۳۷۷)
جنگ ۷۷ (۱۳۷۷)
تهران ۱۱–۵۹۵ ج ۴۸ (۱۳۷۶)
کودکی غلامحسین‌خان (۱۳۷۵)
قصه‌های تابه‌تا (۱۳۷۳)
فیلم‌شناسی > تئاتر

۱۳۷۸ ریچارد سوم، داوود رشیدی
۱۳۸۱ حسن کچل، مراسم زنده
۱۳۸۷ خیابانی‌ها
۱۳۸۹ پناهندگی، کریستف زولن و دومینیک سایکس و مانی نوری
۱۳۹۰–۱۳۹۱ دنیای من، کابوس تو (تجربی)
۱۳۹۲–۱۳۹۳ منو منطقه‌ای بکش!، خورخه ویلاندی و مولا خزرایی
فیلم‌شناسی > نویسندگی و کارگردانی

۱۳۸۳ درختی که گریه می‌کند (کوتاه)
۱۳۸۴ دبلیو (کوتاه تجربی)
۱۳۸۵ صحنه همان‌طور که هست (کوتاه داستانی)
۱۳۸۶–۱۳۸۷ خط سرنوشت (کوتاه ۸میلیمتری)
۱۳۸۷ اشک‌های سیاه (مستند)
۱۳۹۴ عباس عباس بچه‌ها قیچی شدن (بلند داستانی)
۱۳۹۷ زنونه (بلند داستانی) { اکران شده }
جوایز و نامزدی‌ها

۱۳۸۱ جایزه بهترین بازیگر از جشنواره فیلم اصفهان برای مربای شیرین
ماریا لوییز وان فرانتس

| ماریا لوییز وان فرانتس   (ماری لوئیز فون فرانتس) | ماریا لوییز وان فرانتس   (ماری لوئیز فون فرانتس) |
| --- | --- |
زادهٔ: ۴ ژانویهٔ ۱۹۱۵ مونیخ، امپراتوری آلمان
درگذشت: ۱۷ فوریهٔ ۱۹۹۸ (۸۳ سال) کوسناخت، سوئیس
ملیت:   سوئیس
شناخته‌شده برای: تفسیر و تحلیل قصه‌های پریان و افسانه‌ها
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): روان‌شناسی
 :  
ماریا لوییز وان فرانتس یا به‌طور دقیق‌تر ماری لوئیز فون فرانتس (به آلمانی: Marie-Louise von Franz) (زاده ۴ ژانویه ۱۹۱۵ – درگذشته ۱۷ فوریه ۱۹۹۸) یک نویسنده و روانشناس سوییسی بود. وی مکتب کارل یونگ را دنبال می‌نمود. کتاب جام افسانه‌ای حاصل کار مشترک وی و اما یونگ بوده‌است. وی بیش از ۳۰ کتاب مهم در حوزه تحلیل و تفسیر قصه‌های پریان، افسانه‌ها و روانکاوی یونگی دارد. به تازگی نیز از او کتاب‌های گوناگونی به فارسی ترجمه شده‌است مثل «سایه و شر در افسانه‌ها»، «نوجوانی ابدی (تفسیر روانشناختی کتاب شازده کوچولو)»، «تعبیر قصه‌های پریان و آنیما و آنیموس در قصه‌های پریان»، «زن در قصه‌های پریان (با رویکرد روانشناسی تحلیلی یونگ)» و… که در همه آنها به کهن‌الگوها، افسانه‌ها، اسطوره‌ها و داستانهای پریان می‌پردازد. مفاهیمی مثل ناخودآگاه، آنیما، آنیموس، شر، پرسونا در اندیشه فون فرانتس کلیدی هستند.
زندگی

ماری لوئیز آیدا مارگارتا فون فرانتس در مونیخ آلمان متولد شد، دختر یک سرهنگ در ارتش اتریش بود. پس از جنگ جهانی اول، در سال ۱۹۱۹، خانواده وی به سوئیس، نزدیک سنت گالن نقل مکان کردند. از سال ۱۹۲۸، او به همراه خواهر بزرگ‌تر خود در زوریخ اقامت گزید، تا هر دو بتوانند در دبیرستان (سالن ورزشی) در زوریخ، در رشته زبان و ادبیات، تحصیل کنند. سه سال بعد، والدین او نیز به زوریخ نقل مکان کردند.
ملاقات با کارل گوستاو یونگ

فون فرانتس در زوریخ، در سن ۱۸ سالگی، در سال ۱۹۳۳، زمانی که می‌خواست دوره متوسطه را به پایان برساند، با روانپزشک مشهور یعنی کارل گوستاو یونگ ملاقات کرد، هنگامی که به همراه یک همکلاسی و برادرزاده دستیار یونگ تونی ولف، او و هفت پسری که دوستشان بود دعوت شدند. او توسط یونگ به برج بولینگن خود در نزدیکی زوریخ رفت. همان‌طور که بعد همان شب به خواهرش گفت، این برخوردی قدرتمند و «تعیین‌کننده در زندگی‌اش» بود. در این جلسه، یونگ و دانش آموزان در مورد روانشناسی گفتگو کردند. هنگامی که یونگ داشت در مورد زنی مبتلا به بیمار روانی صحبت می‌کرد که در ماه زندگی می‌کند» (نباید این بیماری را به‌طور نمادین تفسیر کنیم) فون فرانتس فهمید که واقعیت دو سطح دارد: دنیای درونی، با رؤیاها، اسطوره‌ها و افسانه‌هایش به اندازه دنیای بیرونی، واقعی است.
مطالعات و دانشگاه

فون فرانتس در سال ۱۹۳۳، در دانشگاه زوریخ، تحصیلات خود را در رشته‌های فلسفه کلاسیک و زبان‌های کلاسیک (لاتین و یونانی) به عنوان موضوع‌های اصلی و در ادبیات و تاریخ باستان به عنوان موضوع‌های فرعی آغاز کرد.
تحلیل و تفسیر قصه‌های پریان و افسانه‌ها

فون فرانتس پس از برگزاری سخنرانی‌ها و نوشتن مقاله‌های فراوان به شهرت رسید و کار اصلی‌اش معطوف به تحلیل و تفسیر فصه‌های پریان شد. هدویگ فون بیت در سال ۱۹۳۵ از ماری لوئیز فون فرانتس خواست تا در نوشتن کتابی در مورد افسانه‌ها به‌طور نیمه وقت به او کمک کند. این کار تحقیقاتی و تفسیری مدت ۹ سال به طول انجامید. در همین اثنا تحلیل روانشناختی افسانه‌ها برای او اهمیت والایی پیدا کرد. این پژوهش با عنوان «نمادگرایی قصه‌های پریان» منتشر شد اما تنها نام هدویگ فون بیت روی آن خورد. فون فرانتس در نوشته‌های بعدی خود زندگی روزمره را به افسانه‌ها و قصه‌های پریان پیوند زد. آلفرد ریبی می‌گوید، فون فرانتس را به خوبی می‌توان اولین کسی دانست که حکمت روانشناختی افسانه‌ها و قصه‌های پریان را کشف کرد و نشان داد. او در کتاب «سایه و شر در افسانه‌ها» می‌نویسد: «حماسه گیلگمش جدای از فرهنگ بابل یا سومر، و اودیسه هومر جدای از دنیای یونانی، چندان قابل فهم نیستند ولی یک قصه به دلیل شکل ساده و ابتدایی‌اش به سادگی در سایر فرهنگ‌ها بومی می‌شود. از آنجا که قصه به عناصر بنیادین ساختاری خود تقلیل یافته‌است، هر انسانی را مخاطب قرار می‌دهد.» او در کتاب «تعبیر قصه‌های پریان و آنیما و آنیموس در قصه‌های پریان» نظریه فروید و شاگردانش مبنی بر روان‌پریشی شخصیت‌های قصه‌های پریان رد می‌کند و می‌نویسد: «می‌توان این نوع از تعبیر را موجه دانست ولی اینگونه تعبیر آنچه را که به قول ماکس لوتی نکته اساسی قصه‌های پریان جادویی است، نادیده می‌گیرد و آن نکته این است که بر خلاف قهرمانان افسانه‌های پر ماجرا، قهرمانان قصه‌های پریان، اشخاصی انتزاعی-یعنی به زبان ما روانشناسان، کهن‌الگو -هستند و از این رو سرگذشت آنان را نمی‌توان از عوارض روان‌پریشی آنان دانست. تقدیر آنان بیان مشکلات و خطرتاتی است که طبیعت در سر راه ما قرار می‌دهد».
بیماری و مرگ

فون فرانتس در سال‌های آخر زندگی، به بیماری پارکینسون مبتلا شد. باربارا دیویس اظهار داشته‌است که او داروهای کمی مصرف می‌کرده‌است، به طوری که تا زمان مرگ از نظر جسمی به‌طور فزاینده‌ای تحت تأثیر بیماری قرار گرفته بود اما می‌توانست ذهن و هوشیاری خود را حفظ کند. او در ۱۷ فوریه ۱۹۹۸ در کوشناخت، سوئیس درگذشت. فون فرانتس هنگام مرگ ۸۳ ساله بود.
منابع فارسی

فون فرانتس، ماری لوئیز (۱۳۹۸)، تعبیر قصه‌های پریان و آنیما و آنیموس در قصه‌های پریان، ترجمهٔ مهدی سررسشته‌داری، تهران: مهراندیش شابک ‎۹۷۸۶۰۰۶۳۹۵۱۹۷
فون فرانتس، ماری لوئیز (۱۳۹۸)، سایه و شر در افسانه‌ها، ترجمهٔ تورج‌رضا بنی‌صدر، تهران: لیوسا شابک ‎۹۷۸۶۰۰۳۴۰۰۶۶۵
منابع خارجی

Kirsch, Thomas B. (2012). The Jungians: A Comparative and Historical Perspective. Routledge. pp. 11–12. ISBN 978-1-134-72551-9.
Kennedy-Xypolitas, Emmanuel (2006), "Chronology", in Kennedy-Xypolitas (ed.), The Fountain of the Love of Wisdom. An homage to Marie-Louise von Franz, Wilmette, ILlinois: Chiron Publ. , pp. xxxv–xlii, ISBN 1-888602-38-4
von Franz, Marie-Anne B. (2006). Some Biographic Data on Marie-Louise von Franz, in: Emmanuel Kennedy-Xypolitas (ed.): The Fountain of the Love of Wisdom. An homage to Marie-Louise von Franz. Chiron, Illinois. ISBN 1-888602-38-4.
Ribi, Emmanuel (2006), "Obituary", in Kennedy-Xypolitas, Emmanuel (ed.), The Fountain of the Love of Wisdom. An homage to Marie-Louise von Franz, Chiron Publications Wilmette, Illinois, ISBN 1-888602-38-4
Anne Maguire: "Marie-Louise von Franz. Doyenne", In James A. Hall and Daryl Sharp: Marie-Louise von Franz. The Classic Jungian and The Classic Jungian Tradition. Inner City Books, Toronto 2008, p. 36, ISBN 978-1-894574-23-5.
Barbara Davies, "Marie-Louise von Franz: Her Life and Work", in James A. Hall and Daryl Sharp, Marie-Louise von Franz: The Classic Jungian and The Classic Jungian Tradition (Inner City Books Toronto 2008) p. 58. ISBN 978-1-894574-23-5.
ماریا فارمر

| ماریا فارمر | ماریا فارمر |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: ماریا کی. فارمر
زادهٔ: ۱۹۶۹ یا ۱۹۷۰ (۵۴–۵۵ سال) Paducah, Kentucky
ملیت: آمریکایی
تحصیلات: New York Academy of Art 1995  Santa Clara University 1992
پیشه: هنرمند تجسمی
شناخته‌شده برای: دفاع از اجرای عدالت برای نجات یافتگان از تجاوزات جنسی
سبک: نقاش تمثیلی
وبگاه: MariaFarmerArt.com
ماریا کی. فارمر (Maria K. Farmer) (متولد ۱۹۶۹)، هنرمند تجسمی آمریکایی است، که به‌خاطر ارائه نخستین شکایت کیفری در سال ۱۹۹۶ در مورد آزار جنسی از سوی جفری اپستین سرمایه‌گذار به منظور اجرای قانون به اداره پلیس شهر نیویورک و FBI (اداره تحقیقات فدرال) شناخته می‌شود. فارمر، که یک نقاش تمثیلی است، تجربه آزار جنسی خود و خواهراش، آنی، را از سوی اپستین و گیلین ماکسوِل که در برابر آن‌ها صورت گرفته بود در سال ۲۰۰۲ به روزنامه‌نگار ونتی فِر توضیح داد ولی این نشریه از انتشار گزارش اجتناب ورزید.
اوان زندگی و تحصیل

فارمر در سال ۱۹۶۹ یا ۱۹۷۰ در پدوکا، کنتاکی در خانواده فرانک فارمر و جانیس سواین به دنیا آمد. او دو برادر و دو خواهر جوان دارد. خانواده او مدتی در فینیکس، آریزونا می‌زیست. فارمر در دوران طفولیت علاقه‌داشت تا یک هنرمند شود.
فارمر وارد دانشگاه سانتا کلارا شد و در سال ۱۹۹۲ از این دانشگاه فارغ‌التحصیل گردید. سپس به نیویورک رفت و در آکادمی هنرهای نیویورک به تحصیل پرداخت. سرانجام، فارمر در سال ۱۹۹۵ سند کارشناسی ارشد خود را از آکادمی مذکور به‌دست‌آورد. سپس در مؤسسه هنرهای سانتافه، شامل ورکشاپ پسا فراغت شد و در سال ۱۹۹۵ از آن فارغ گردید.
حرفه

فارمر یک هنرمند تجسمی است، که نقاشی‌ها و ترسیمات افراد و گروه‌هایی از مردم را می‌سازد. او در اواسط دهه ۱۹۹۰، هنگامی‌که در آستانهٔ فارغ شدن از مدرسه بود، گزارش‌داد که آثار هنری خود را مستقیماً از استودیوی کاری‌اش به قیمت ۲۰ هزار دلا فروخته‌است. اما در محفل فراغت او در سال ۱۹۹۵، آیلین گوگنهایم مدیر مدرسه‌اش، او را برای جفری اپستین که به عنوان عضو هیئت مدیره از سال ۱۹۸۷ الی ۱۹۹۴ در آکادمی خدمت می‌نمود و هم او را به دوست خود، گیسلین ماکسوِل، معرفی کرد. هرچند، فارمر نقاشی خود را به قیمت ۱۲ هزار دلار به خریدار آلمانی فروخته بود، اما اپستین مکرراً می‌خواست آن را به نصف قیمت خریداری کند و گوگنهایم نیز از فارمر خواست تا نقاشی را به او بفروشد. قبل از این‌که او با اپستین آشنا شود، فارمر آگاه بود که اپستین به‌صورت منظم در برنامه‌های آکادمی شرکت می‌کند و به‌صورت مکرر آثار و کارهای هنری دانشجویان را که در استودیوهای خود کار می‌کنند، مشاهده می‌نماید. این دو، در مدرسه به عنوان دوست‌داران و علاقه‌مندان مهم هنرها معروف بودند.
فارمر در تابستان سال ۱۹۹۵، یکی از چهار هنرمندی انتخاب شد، تا برای شرکت در برنامهٔ که تمام مصارف آن به‌دوش تنظیم کننده برنامه بود، تا به سانتافه سفر کند. چندین هنرمند دیگر نیز اظهار داشتند آن‌ها در مهمانی که از سوی اپستین و ماکسوِل در شب تنظیم شده بود، هم‌راه با گوگنهایم شرکت کردند و این مهمانی (برنامه) به منظور آزمایش مرزهای هنرمندان در یک محیط رقابتی و عجیب سازمان‌دهی شده بود. هم‌چنان برای آن‌ها وعده داده شده بود که برای یکی از زنان اشتراک کننده، به‌خاطر ملکیت نیومکسیکو اپستین، جایزه ویژهٔ آثار هنری اعطاء خواهد شد، اما هیچ جایزهٔ در این برنامه داده نشد.
فارمر بعد از آن‌که به نیویورک بازگشت، برای کارکردن در کنار اپستین نخست به عنوان مشاور هنری استخدام شد. وظیفه او در مقام نامبرده این بود تا ساخت آثار هنری توسط چاک پاودیش و دامیان لوب را برای مجموعه کارهای هنری اپستین نظارت کند. او کار خود را در کنار اپستین در مقابل میز دفتر نیویورک‌اش آغاز نمود و با «تجارت پیشه‌گان، تزئین کننده‌ها، و دوستان» قرارداد امضاء کرد. او تعداد زیادی دختران جوان را می‌دید که به‌سوی خانه رفت و آمد می‌کردند و اظهارداشت که مکسوِل برای استخدام دختران برای اپستین مکرراً به مأموریت می‌رود. او همچنین توصیف کرد که اپستین اتاق امنیتی خود را در خانه مجللش در نیویورک به او نشان می‌داد؛ تخت خواب و توالت‌های آن مجهز به دوربین‌های امنیتی بود. فارمر، مکرراً آلن درشویتز، حقوق‌دان، را می‌دید که به‌صورت منظم از خانه اپستین در نیویورک دیدن می‌کند.
حرفه > اقامت‌گاه هنرمند وکسنر

در تابستان ۱۹۹۶، فارمر مأمور شد تا دو اثر هنری را برای فیلم «بهتر از این نمیشه» بسازد. در آن زمان، فارمر در یک آپارتمان کوچک در قریه گرینویچ می‌زیست. ازین‌رو، اپستین برای او محیط بزرگ‌تری را به عنوان محل اقامت هنرمند در خانه (۱۰۶۰۰ فوت مربع) در ملکیت لِس وکسنر، اوهایو پیشنهاد نمود تا اثر هنری خود در آن‌جا بسازد. همین بود که فارمر در ماه می ۱۹۹۶ از طریق یک موتر کرایی هم‌راه با لوازم و وسایل هنری خود به ملکیت وکسنر به اوهایو رفت. این اقامت‌گاه فراخ و وسیع بود، اما فارمر بعد از این‌که وارد خانه شد، متوجه شد که این خانه از سوی پرسونل امنیتی یعنی افراد مسلح محافظت می‌شود. ازین‌رو، برای رفتن به بیرون او باید از خانم وکسنر، ابیگیل وکسنر تماس می‌گرفت.
حرفه > تصمیم برای افشاسازی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
 اولین شخصی که جفری اپستاین و قیسلین مکسول به FBI گزارش برد 5:27 ویدیو از شصت دقیقه استرالیا ژوئیه 2020:  اولین شخصی که جفری اپستاین و قیسلین مکسول به FBI گزارش برد 5:27 ویدیو از شصت دقیقه استرالیا ژوئیه 2020
 زن راست دست 27:21 ویدیو از شصت دقیقه استرالیا ژوئیه 2020 (مصاحبه فارمر در ۴:۵۰ شروع می‌شود):  زن راست دست 27:21 ویدیو از شصت دقیقه استرالیا ژوئیه 2020 (مصاحبه فارمر در ۴:۵۰ شروع می‌شود)
پس از آن‌که در اوایل سال ۲۰۱۹ تشخیص شد فارمر تومور مغزی دارد، او درک و غضب خود را نسبت به تأثیری که سوء استفاده (افزون بر سال‌های پنهان نمودن تهدیدات علیه زندگی او) از او و خانواده‌اش به عنوان انگیزه‌ای برای صحبت عمومی داشت، توضیح داد؛ در ۱۶ آوریل ۲۰۱۹ میلادی، سوگندنامه‌ای را به محکمه فدرال نیویورک سپرد و مدعی شد که او خواهر ۱۵ ساله‌اش، آنی، در سال ۱۹۹۶ در موقعیت‌های جداگانه از سوی اپستین و مکسوِل مورد تجاوز جنسی قرار گرفتند.
فارمر در مصاحبه‌ای با مجله گرازیا در ماه سپتامبر ۲۰۱۹ بیان داشت، خیانتی که در برابر زنان صورت گرفت، علاوه بر عدم تمایل مقامات در مورد نشر گزارش آزار جنسی صورت گرفته از سوی اپستین و مکسوِل، بسیار سخت بود. او در ماه نوامبر با انتونی میسون در برنامه «CBS امروز صبح» مصاحبه کرد.
شبکه تلویوزنی ABC نیوز گزارش داد که فارمر و خواهر جوانش، آنی، با چاونتی داویس و خواهر جوان او تیلا شباهت‌های زیادی داشتند، ازین‌رو، اپستین از اعتماد در میان هر دو خانواده استفاده کرد، تا بتواند به هدف آزار جنسی دختران جوان دست یابد.
در اواخر ۲۰۱۹ و اوایل ۲۰۲۰، پنج کشتی‌گیری که از نجات یافته‌گان افتضاح سوء استفاده دانشگاه ایالت اوهایو بودند، به‌صورت علنی از مقامات فدرال خواستند تا ادعاهای فارمر را در مورد تجاوز جنسی در خانه وکسنر بیشتر مورد تحقیق و بررسی قرار دهند. این کشتی‌گیران همچنین خواستند خانواده وکسنر در مورد سوء استفاده جنسی از سوی وی نیز پاسخ‌گو باشند و آن‌ها نگرانی خود را درباره تأثیر مداوم ابیگیل و لزلی وکسنر مطرح کردند که آن‌ها به عنوان «بزرگ‌ترین و معروف‌ترین خیر» دانشگاه بودند.
فارمر در سریال چهار قسمتی نت‌فلیکس، با عنوان «جفری اپستین: ثروت‌مند کثیف»، که در ماه مه ۲۰۲۰ منتشر شد، نقش بازی کرد. این سریال به کارگردانی لیزا برایانت و براساس کتاب قبلی به همین نام توسط جیمز پترسون تهیه شده بود.
حرفه > تازه‌ترین آثارهنری

فارمر در ماه ژانویه ۲۰۲۰ میلادی، روی نقاشی‌ها و ترسیمات پاستلی که «پروژه بازماندگان» نام داشت، کار می‌کرد. این اثر هنری او شامل تک‌چهره‌نگاری از بازماندگان معروفی بود که از سوی اپستین مورد تجاوز جنسی قرار گرفته بودند. او ادعا می‌کند سختی و آسیب که بیشتر قربانیان از جانب اپستین تحمل کردند، می‌توانست در صورت اقدام مقامات پلیس در نخستین گزارش سوءاستفاده جنسی، جلوگیری شود.
فارمر اثر هنری را که هفت فوت طول داشت در مورد شبکه سوءاستفاده جنسی از سوی اپستین، روی پرده نقاشی خلق کرد. در اثر هنری خود، افراد دخیل در این افتضاح را شبیه هیرونیموس بوش به تصویر کشیده بود.
زندگی شخصی

پس از این‌که تشخیص داده شد فارمر مبتلاء به تومور مغزی لنفوم غیرهاجکین (NHL) است، در ماه می ۲۰۲۰ تحت درمان سرطان قرار گرفت.
برای مطالعه بیشتر

Brown, Julie K. (November 28, 2018). "Even from jail, sex abuser manipulated the system. His victims were kept in the dark". Miami Herald.
Brown, Julie K. (November 28, 2018). "For years, Jeffrey Epstein abused teen girls, police say. A timeline of his case". Miami Herald.
Brown, Julie K. (November 28, 2018). "How a future Trump Cabinet member gave a serial sex abuser the deal of a lifetime". Miami Herald.
Bruck, Connie (August 5, 2019). "Devil's Advocate: Alan Dershowitz's long, controversial career – and the accusations against him". The New Yorker. pp. 32–47.
جام فراترنیداد ۱۹۷۳

| جزئیات مسابقات | جزئیات مسابقات |
| --- | --- |
شمار تیم‌ها: ۶ (از ۳ فدراسیون)
رده‌بندی نهایی: رده‌بندی نهایی
 ساپریسا (دومین عنوان):  ساپریسا (دومین عنوان)
نایب‌قهرمان:  آگویلا
آمار مسابقات: آمار مسابقات
بازی‌های برگزار شده: ۳۰
گل‌های زده شده: ۸۲ (۲٫۷۳ گل به‌ازای هر بازی)
→ ۱۹۷۲ ۱۹۷۴ ← : → ۱۹۷۲ ۱۹۷۴ ← 
جام فراترنیداد ۱۹۷۳ سومین دوره مسابقات باشگاهی آمریکای مرکزی بود که بین ۶ باشگاه برگزار شد.
تیم‌ها

| کشور | تیم | نحوه حضور |
| --- | --- | --- |
|  کاستاریکا | ساپریسا | قهرمان لیگ |
|  کاستاریکا | آلاخولنسه | نایب قهرمان لیگ |
|  السالوادور | آگویلا | قهرمان لیگ |
|  السالوادور | خوونتود المپیکا | نایب قهرمان لیگ |
|  گواتمالا | کامیونیکیشنس | قهرمان لیگ |
|  گواتمالا | مونیسیپال | نایب قهرمان لیگ |
نتایج > جدول

| رتبه | تیم | بازی | برد | مساوی | باخت | گل زده | گل خورده  | گل تفاضل  | امتیاز |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  ساپریسا | ۱۰ | ۶ | ۱ | ۳ | ۲۲ | ۱۴ | ۸+ | ۱۳ |
| ۲ |  آگویلا | ۱۰ | ۵ | ۳ | ۲ | ۱۲ | ۸ | ۴+ | ۱۳ |
| ۳ |  آلاخولنسه | ۱۰ | ۵ | ۲ | ۳ | ۹ | ۱۰ | ۱− | ۱۲ |
| ۴ |  کامیونیکیشنس | ۱۰ | ۴ | ۱ | ۵ | ۱۳ | ۱۲ | ۱+ | ۹ |
| ۵ |  خوونتود المپیکا | ۱۰ | ۴ | ۰ | ۶ | ۱۲ | ۱۸ | ۶− | ۸ |
| ۶ |  مونیسیپال | ۱۰ | ۲ | ۱ | ۷ | ۷ | ۱۳ | ۶− | ۵ |
منبع: https://www.rsssf.org/tablesf/fraternidad.html RSSSF - Copa Fraternidad
پلی آف قهرمانی

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 11 March 1973 بازی رفت |  آگویلا   | ۲–۰ |   ساپریسا  | San Salvador, El Salvador |
|  | Pinho  ۴۹'  ۸۸' |  |  | ورزشگاه: Estadio Flor Blanca تماشاگران: 20,000 داور: Mario Rubio (MEX) |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 14 March 1973 بازی برگشت |  ساپرسا   | ۳–۱ |   آگویلا  | San José, Costa Rica |
|  | Hernández  ۴۷'  ۶۱' Jacques  ۵۴' (پنالتی) |  |  ۶۷' Díaz | ورزشگاه: Estadio Ricardo Saprissa Aymá تماشاگران: 11,215 داور: Javier Galindo (MEX) |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 16 March 1973 پلی آف |  ساپریسا   | ۲–۱ |   آگویلا  | San José, Costa Rica |
|  | Jacques  ۳۳' Solano  ۸۴' |  |  ۳۸' Pineda | ورزشگاه: Estadio Nacional تماشاگران: 17,655 داور: Jorge Narváez (MEX) |
عبدالرزاق کمال

عبدالرزاق کمال در سال ۲۰۰۸
عبدالرزاق کمال (معروف به ا. ر. کمال) (۱۴ آوریل ۱۹۴۶–۲۴ مارس ۲۰۰۸) اقتصاددان پاکستانی بود که «در اقتصاد پاکستان و سیاست گذاران اقتصادی اقتدار» شناخته می‌شد. او مدیر مؤسسه اقتصاد توسعه پاکستان (۱۹۹۹–۲۰۰۶) بود.
سنین جوانی و تحصیل

کمال در آمریتسار، هند، در سال ۱۹۴۶ متولد شد. مدارک تحصیلی وی در رشته اقتصاد شامل مدرک کارشناسی ارشد از دانشگاه استنفورد آمریکا و دکتری از دانشگاه منچستر، انگلستان است.
حرفه

کمال به عنوان اقتصاددان ارشد کمیسیون برنامه‌ریزی دولت پاکستان و مشاور اقتصادی وزارت دارایی فعالیت می‌کرد. وی از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۶ انستیتو اقتصاد توسعه پاکستان را هدایت کرد وی در دوره مدیریت خود برنامه‌های MPhil و PhD در اقتصاد را آغاز کرد و در تأیید درخواست مؤسسه برای اعطای مدرک در سال ۲۰۰۳ نقش مؤثری داشت، اگرچه اساسنامه اعطای مدرک تا پس از بازنشستگی وی نهایی نشده بود. وی همچنین عضو کمیته بازسازی مؤسسه تحقیقات و آموزش اسلامی و بانک توسعه اسلامی بود. وی به سازمان‌هایی از جمله برنامه توسعه ملل متحد (UNDP)، یونیسف، کمیسیون اقتصادی و اجتماعی ملل متحد برای آسیا و اقیانوسیه (ESCAP)، سازمان بین‌المللی کار (ILO)، بانک توسعه آسیایی و بانک جهانی مشاوره داد. او رئیس مؤسسه اقتصاد توسعه پاکستان (PIDE) بود. وی در دانشگاه بین‌المللی اسلامی اسلام‌آباد به تدریس اقتصاد پرداخت. او ۱۲ کتاب نوشت یا ویرایش کرد و ۱۸۶ مقاله تحقیقی منتشر کرد.
زندگی شخصی

او متأهل بود و دارای دو فرزند بود که هر دو پسر بودند. کمال در سال ۲۰۰۸ در اسلام‌آباد در سن ۶۲ سالگی و پس از حمله قلبی درگذشت.
جوایز و تقدیر

جایزه ستاره امتیاز (ستاره برتری) توسط رئیس‌جمهور پاکستان در سال ۲۰۰۷
انتشارات منتخب

رشید امجد، ا.ر. کمال (۱۹۹۷). سیاستهای اقتصاد کلان و تأثیر آنها بر کاهش فقر در پاکستان. بررسی توسعه پاکستان ۳۶: ۳۹–۶۸
ناقوره

مکان در 23x15px|border |alt=|link= لبنان
| ناقوره الناقورة | ناقوره الناقورة |
| --- | --- |
ناقورهموقعیت در لبنان: ناقورهموقعیت در لبنان
مختصات: ۳۳°۰۷′۱۲″ شمالی ۳۵°۰۸′۰۳″ شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۱۲۰۰۰°شمالی ۳۵٫۱۳۴۱۷°شرقی﻿ / 33.12000; 35.13417: مختصات: ۳۳°۰۷′۱۲″ شمالی ۳۵°۰۸′۰۳″ شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۱۲۰۰۰°شمالی ۳۵٫۱۳۴۱۷°شرقی﻿ / 33.12000; 35.13417
استان‌های لبنان: استان جنوبی لبنان
ناحیه: شهرستان صور
بیشترین ارتفاع: ۶۰ متر (۲۰۰ فوت)
منطقهٔ زمانی: +۲
 • تابستانی (DST): +۳
ناقوره (به عربی: الناقورة‎‎) شهری کوچک در جنوب لبنان است. از ۲۳ مارس ۱۹۷۸ نیروهای حافظ صلح سازمان ملل مستقر در لبنان در این شهر حضور دارند.
تاریخچه

ویکتور دروین در سال ۱۸۷۵، در دوران امپراتوری عثمانی، این شهر را اینگونه توضیح داده: روستا بر روی یک تپه قرار دارد، در جنوب آن یک مسیر عمیق است، که از طریق آن بهار به نام عین ناقوره، که آب‌های مزارع درختان انجیر و زیتون با هم مخلوط می‌شوند. این روستا شامل ۴۰۰ نفر از شیعیان لبنان است. خانه‌ها مردن بوده ولی از نظر نظم و ترتیب باستانی هستند. بنابراین دهکده قدیمی باید اینجا وجود داشته باشد.

در سال ۱۸۸۱ میلادی صندوق اکتشافات فلسطین در غرب این شهر را اینگونه توصیف کرده: روستایی ساخته شده از سنگ که دارای ۲۵۰ نفر مسلمان می‌باشد که در پایین تپه ساحل دریا قرار دارد. همچنین باغ‌های زیتون، انار، انجیر و زمین‌های زراعی؛ بوته‌زاری در شرق؛ دو چشمه با آب فراوان.
مثل غلام وفادار

حکاکی توسط جان لویکن که مثل غلام وفادار را نشان می دهد، از کتاب مقدس بوویر.
مثل غلام وفادار (یا مثل دربان) مَثَلی از عیسی مسیح است که در انجیل متی 24:42-51، انجیل مرقس 13:34-37 و انجیل لوقا 12:35-48 در مورد اهمیت آن برای افراد وفادارا که چشم به راه و مواظب باشند.
در انجیل متی، بلافاصله مقدم بر مثل ده باکره است، که مضمون آخرت شناختی مشابهی برای آماده شدن برای روز حساب دارد.
روایت مثل

در انجیل متی، این مثل به شرح زیر است:
42پس بیدار باشید، زیرا نمی‌دانید سرورِ شما چه روزی خواهد آمد. 43این را بدانید که اگر صاحبخانه می‌دانست دزد در چه پاسی از شب می‌آید، بیدار می‌ماند و نمی‌گذاشت به خانه‌اش دستبرد زنند. 44پس شما نیز آماده باشید، زیرا پسر انسان در ساعتی خواهد آمد که انتظارش را ندارید.
45«پس آن غلام امین و دانا کیست که اربابش او را به سرپرستی خانوادۀ خود گماشته باشد تا خوراک آنان را به‌موقع بدهد؟ 46خوشا به حال آن غلام که چون اربابش بازگردد، او را مشغول این کار ببیند. 47آمین، به شما می‌گویم، که او را بر همۀ مایملک خود خواهد گماشت. 48امّا اگر آن غلام، شریر باشد و با خود بیندیشد که ”اربابم تأخیر کرده است،“ 49و به آزار همکاران خود بپردازد و با میگساران مشغول خوردن و نوشیدن شود، 50آنگاه اربابش در روزی که انتظار ندارد و در ساعتی که از آن آگاه نیست خواهد آمد 51و او را از میان دو پاره کرده، در جایگاه ریاکاران خواهد افکند، جایی که گریه و دندان به دندان ساییدن خواهد بود.
انجیل متی باب 24 ..... 42-51 (ترجمه هزاره نو)
تفسیر

در انجیل متی، مثل با این دستور آغاز می‌شود: «پس مراقب باشید، زیرا نمی‌دانید خداوند شما در چه روزی خواهد آمد» (انجیل متی 24:42). به عبارت دیگر، «شاگرد باید برای آمدن پروردگارش آماده بماند و در جایگاه خود هوشیار و بیدار بماند». این موضوعی است که قبلاً در انجیل لوقا 12 نیز مورد بحث قرار گرفته است. اشاره به ضیافت عروسی در لوقا 12:36 حاکی از ضیافت بهشتی است،  و مَثَل ده باکره را به یاد می آورد که پس از این مثل در متی آمده است.
قسمت دوم مثل شامل احتیاط است که از کسی که به او بسیار داده می شود، بسیار بیشتر نیاز است. جی دوایت پنطیکاست می نویسد که این تمثیل "تاکید می کند که امتیاز مسئولیت می آورد و مسئولیت مستلزم پاسخگویی است. این به ویژه در مورد رهبران مذهبی صدق می کند.