تجاوز جنسی با فریب
موارد قابل توجه > ایالات متحده > کالیفرنیا

در ۳۰ مارس ۱۹۸۴، دانیل کیتون بورو با یک مسافرخانه در سانفرانسیسکو جنوبی تماس گرفت. ماریانا دی بلا یک کارمند هتل بود که آن روز صبح به تلفن پاسخ داد. بورو به دی بلا گفت که او «دکتر استیونز» است و در بیمارستان پنینسولا کار می‌کند. بورو (که تظاهر به «دکتر استیونز» می‌کند) گفت که نتایج آزمایش خون او را گرفته است و او به دلیل استفاده از توالت‌های عمومی به یک بیماری خطرناک، بسیار عفونی و احتمالاً کشنده مبتلا شده است. بورو در ادامه به او گفت که می‌توان از او به دلیل گسترش بیماری شکایت کرد و او تنها دو گزینه برای درمان دارد. اولین گزینه یک روش جراحی بسیار دردناک بود (که او با جزئیات گرافیکی و عجیب توضیح داد) که هزینه آن ۹۰۰۰ دلار است و نیاز به بستری شش هفته‌ای در بیمارستان دارد که تحت پوشش بیمه قرار نمی‌گیرد. بورو گفت، گزینه دوم این بود که با یک «اهداکننده» ناشناس که واکسن را از طریق آمیزش جنسی به او تزریق می‌نماید، آمیزش جنسی داشته باشد. کارمند با این آمیزش موافقت کرد و با این تصور که تنها انتخابی بود که داشت ۱۰۰۰ دلار برای آن پرداخت کرد. بورو به او دستور داد که وارد اتاق هتل شود و در آنجا با او تماس گرفته خواهد شد. بورو سپس به عنوان «اهداکننده» وارد اتاق او شد. بورو به او گفت استراحت کند و سپس با دی بلا رابطه جنسی داشت. بورو از هیچ نیروی فیزیکی استفاده نکرد و قربانی او آگاهانه اجازه داد تا با او رابطه جنسی برقرار کند، زیرا او معتقد بود (به دروغ) در صورت عدم دریافت این «درمان» جانش در خطر است.
بورو مدت کوتاهی پس از ورود پلیس در پی تماس مدیر قربانی در هتل دستگیر شد. او طبق قوانین مختلف کالیفرنیا به تجاوز جنسی، دزدی و سرقت بزرگ متهم و در دادگاه محکوم شد. با این حال، محکومیت او برای تجاوز بعداً توسط دادگاه کالیفرنیا به این دلیل لغو شد که کالیفرنیا فاقد قانونی برای القای متقلبانه کسی به رابطه جنسی است. با این حال، محکومیت او به دلیل سرقت متقلبانه با کلاهبرداری ۱۰۰۰ دلار از قربانی خود لغو نشد.
قانونگذار کالیفرنیا متعاقباً قانون تجاوز جنسی را در سال ۱۹۸۶ اصلاح کرد تا شامل این شود که تجاوز جنسی در واقع زمانی رخ می‌دهد که قربانی از ویژگی‌های اصلی عمل (رابطه جنسی) به دلیل اظهار تقلبی مرتکب مبنی بر اینکه عمل جنسی برای یک هدف حرفه‌ای بوده است، آگاه نیست.
بورو سه سال بعد دوباره به خاطر همین نقشه دستگیر شد. این بار او بر اساس قانون اصلاح شده کالیفرنیا به تجاوز جنسی محکوم شد. اعتقاد بر این بود که بورو از این طرح برای تجاوز به ده‌ها زن در طول سالیان متمادی استفاده کرده بوده است.
در نوروالک، کالیفرنیا، در ۲۰ فوریه ۲۰۰۹، جولیو مورالس پس از اینکه دوست پسرش را دید، مخفیانه وارد اتاق خواب تاریک یک زن ۱۸ ساله شد. این زن گفت که با احساس اینکه کسی با او رابطه جنسی دارد از خواب بیدار شد و تصور کرد دوست پسرش است. وقتی یک پرتو نور به صورت مورالس اصابت کرد و زن دید که او دوست پسر او نیست، به مقابله پرداخت و مورالس فرار کرد. این زن به دوست پسرش اطلاع داد و او با پلیس تماس گرفت. خولیو مورالس بر اساس دو مفهوم به تجاوز جنسی محکوم شد. او مقصر تجاوز جنسی بود زیرا در حالی که زن هنوز خواب بود شروع به رابطه جنسی نموده بود و بنابراین رضایتی وجود نداشت. او همچنین به دلیل اینکه دوست پسر زن را جعل کرده بود تا رضایت او را جلب کند، به تجاوز جنسی متهم بود. با این حال، یک دادگاه استیناف حکم داد که دادگاه بدوی قانون ۱۸۷۲ را که تجاوز به عنف را، از طریق کلاهبرداری جرم می‌داند، اشتباه کرده است. قانون می‌گوید مردی که برای جلب رضایت او هویت شوهر زنی را جعل کند، مجرم تجاوز جنسی از طریق کلاهبرداری است. زن در این مورد ازدواج نکرده بود و مورالس خود را به جای دوست پسر قرار داده بود نه شوهرش. به دلیل همین نکته فنی، دادگاه استیناف محکومیت خولیو مورالس به تجاوز به عنف را رد نمود. این داستان در فیلم People vs. مورالس در سال ۲۰۱۳ به تصویر کشیده شده است.
برای بستن این شکاف در قانون تجاوز جنسی در کالیفرنیا، کاتچو آچاجیان، نماینده مجلس (R-San Luis Obispo) – در سال ۲۰۱۱ سعی در ارائه لایحه مشابهی داشت – لایحه ۶۵ مجلس و سناتور نورین ایوانز (D-Santa Rosa) لایحه ۵۹ سنا را معرفی کردند. این دو لایحه به سرعت بدون یک رای مخالف در هر دو مجلس تصویب شدند و در ۹ سپتامبر ۲۰۱۳ توسط فرماندار جری براون امضا شد. مورالس بعداً بر اساس قانون جدید دوباره محاکمه شد و به دلیل خواب بودن زن مجدداً به سه سال در زندان ایالتی محکوم شد که قبلاً آن را سپری کرده بود. او همچنین باید تا پایان عمر خود به عنوان مجرم جنسی ثبت نام کند.