stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
عبدالله معظمی
اخراج استادان از دانشگاه

اعتراض نامه «علیه تشکیل کنسرسیوم و یادآوری زیانهای این قرارداد برای ملت ایران» را غیر از دکتر معظمی، مهندس مهدی بازرگان، دکتر یدالله سحابی، مهندس خلیلی، دکتر بیژن، دکتر جناب، دکتر محمد قریب. دکتر نعمت‌الهی، دکتر رحیم عابدی، مهندس انتظام، دکتر میربابائی، مهندس منصور عطائی، دکتر کریم سنجابی دکتر نواب، دکتر آل بویه، مهندس حسیبی.. اعتراض نامه فوق را امضاء کردند.
شاه بسیار عصبانی شد و دستور داد استادان امضاکنندگان نامه اعتراضی به قرارداد کنسرسیوم را از دانشگاه اخراج کنند.
دکتر علی‌اکبر سیاسی می‌نویسد:
«روزی سپهبد زاهدی نخست‌وزیر تلفن کرد به دیدنش بروم. در این ملاقات پس از تعارفات معمول ورقه‌ای از کشوی میزش بیرون آورد و جلوی من گذاشت و گفت: اعلیحضرت امر فرموده‌اند اینها را از دانشگاه اخراج کنید. روی ورقه اسامی این استادان نوشته شده بود: دکتر عبدالله معظمی، دکتر سحابی، مهندس بازرگان، دکتر جناب، دکتر سنجابی، دکتر آل‌بویه، دکتر نواب، مهندس حسیبی، دکتر عابدی، دکتر محمد قریب... گفتم به چه مناسبت؟ علت چیست؟ چه گناهی کرده‌اند؟ گفت عجب! جنابعالی بیانیه آن‌ها را نخوانده‌اید؟ بیانیه چاپی را نشان داد که ندیده بودم. آن را با عجله خواندم و ناراحت شدم. خلاصه‌اش این بود که امضاکنندگان، لایحه پیشنهادی به مجلس مربوط به قرارداد نفت با کنسرسیوم را به ضرر ایران دانسته ضمناً وقایع بیست‌وهشتم مرداد را صحنه‌سازی اعلام داشته و معتقد بودند که دولت ملی مصدق را خارجیان از کار انداخته و دولت دست‌نشانده خود را سر کار آورده‌اند. نخست‌وزیر گفت اعلیحضرت فوق‌العاده خشمناکند و اخراج فوری اینها را می‌خواهند. گفتم من‌که از این موضوع به‌کلی بی‌خبر بودم. باید به من مجال دهید در این‌باره تحقیقاتی بکنم، شاید این اعلامیه ساختگی باشد یا در تنظیم آن یا هنگام چاپ آن تصرفاتی صورت گرفته باشد. نخست‌وزیر گفت: خود دانی، من امر اعلیحضرت را به جنابعالی ابلاغ کردم. گفتم همین دو روزه نتیجه را به جنابعالی اطلاع خواهم داد.»
پایان زندگی

معظمی در اردیبهشت سال ۱۳۳۴ (بهمراه ۴ نفر دیگر از یاران محمد مصدق) بازداشت شد. متعاقب این جریان که جنب و جوش زیادی در بین خبرنگاران داخلی و خارجی ایجاد کرد، اعلامیه زیر از طرف فرمانداری نظامی تهران منتشر شد:
اخیراً گزارش‌هایی می‌رسد که پاره‌ای عناصر که در گذشته عملیات خائنانه آن‌ها ثابت و روشن بوده از مراحم دولت و ارفاقی که دربارهٔ آنان شده سوء استفاده نموده، به تشکل جلسات و تحریک علیه انتظامات عمومی مبادرت نموده، به فعالیت‌هایی به منظور فراهم آوردن زمینه برای تجدید عملیات خائنانه خود می‌نمایند لذا دستور داده شد آقایان دکتر عبدالله معظمی، سعید فاطمی، نیکپور نائینی، باقر کاظمی، شمس الدین امیر علائی که محرکین اصلی و منشاء فساد می‌باشند برابر ماده ۵ قانون حکومت نظام بازداشت و تحت بازجویی قرار گیرند.
جرم دکتر معظمی و دیگران این بود که با لایحه کنسرسیوم و کودتا علیه دکتر محمد مصدق مخالفت کردند. دکتر معظمی پس از آزادی از زندان به دامپروری پرداخت و با کمک شریف امامی شوهر خواهرش موسسه‌ای در کرج تأسیس کرد و بدین سان به امرار معاش پرداخت. او تا پایان عمر به آرمان محمد مصدق باور داشت و بارها گفت: تا فقر فرهنگی و فکری در میهن ما درمان نشود، ملت ایران راه به جایی نخواهد برد.
عبدالله معظمی در سال ۱۳۵۰ خورشیدی، در سن ۶۲ سالگی در اثر سکته قلبی درگذشت و در گورستان ابن بابویه به خاک سپرده شد.
دکتر عبدالله معظمی و مهندس کاظم حسیبی
دانشگاه برگن

| 0 | 1 |
| --- | --- |
Universitetet i Bergen: Universitetet i Bergen
لاتین: Universitas Bergensis: لاتین: Universitas Bergensis
نوع: دانشگاه دولتی
بنیانگذاری شده: ۱۹۴۶ (۱۸۲۵)
رئیس دانشگاه: Margareth Hagen
کارمندان مدیریتی: ۴٬۱۴۷ (۲۰۲۴)
دانشجویان: ۲۰٬۴۵۱ (۲۰۲۴)
موقعیت: برگن، نروژ
تعلق ورزشی به: EUA WUN Coimbra Group Utrecht Network
وبگاه: www.uib.no
دانشگاه برگن (نروژی: Universitetet i Bergen) یک دانشگاه دولتی در شهر برگن، نروژ است.
این دانشگاه به طور رسمی در سال ۱۹۴۶ تأسیس شده است اما فعالیت‌های اولیه آن از سال ۱۸۲۵ میلادی شروع شده بوده. دانشگاه برگن بیش از ۲۰٬۰۰۰ دانشجو در ۷ دانشکده دارد.
دانشکده‌ها

دانشکده علوم انسانی
دانشکده حقوق
دانشکده علوم طبیعی و تکنولوژی
دانشکده پزشکی
دانشکده روانشناسی
دانشکده علوم اجتماعی
دانشکده هنر، موسیقی و طراحی
فلیت‌وینگز ۳۳

| مدل ۳۳ | مدل ۳۳ |
| --- | --- |
فلیت‌وینگز ۳۳ در لانگلی: فلیت‌وینگز ۳۳ در لانگلی
کاربری: هواپیمای آموزشی
تولیدکننده: فلیت‌وینگز
نخستین پرواز: ۱۹۴۰
تعداد ساخته‌شده: ۱
فلیت‌وینگز مدل ۳۳ پیش نمونه یک هواپیمای آموزشی آمریکایی متعلق به ۱۹۴۰ میلادی بود که توسط فلیت‌وینگز ساخته شد.
مشخصات فنی (مدل ۳۳)

داده‌ها از The Illustrated Encyclopedia of Aircraft (Part Work 1982-1985), 1985, Orbis Publishing
ویژگی‌های کلی
خدمه: ۲
طول: ۲۲ فوت ۲٫۵ اینچ (۶٫۷۶۹ متر)
پهنای بال: ۲۸ فوت ۶ اینچ (۸٫۶۹ متر)
ارتفاع: ۶ فوت ۰ اینچ (۱٫۸۳ متر)
مساحت بال‌ها:  ۱۲۱٫۵ فوت مربع (۱۱٫۲۹ متر مربع)
وزن خالی:  ۱٬۰۸۲ پوند (۴۹۱ کیلوگرم)
وزن ناخالص:  ۱٬۶۵۰ پوند (۷۴۸ کیلوگرم)
پیشرانه هواگرد: ۱ عدد  موتور تخت ۶ سیلندر Franklin 6AC-298،‏ ۱۳۰ اسب بخار (۹۷ کیلووات)
عملکرد
حداکثر سرعت:  ۱۵۰ مایل بر ساعت (۲۴۱ کیلومتر بر ساعت؛ ۱۳۰ گره)
بُرد:  ۵۲۰ مایل (۴۵۲ مایل دریایی؛ ۸۳۷ کیلومتر)
حداكثر ارتفاع:  ۲۲٬۶۰۰ فوت (۶٬۹۰۰ متر)
کنار جاده‌ی بنفش کودکی‌ام را دیدم

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): شهاب مقربین
کشور: تهران
زبان: فارسی
موضوع(ها): شعر
گونه(های) ادبی: مدرن
ناشر: نشر آهنگ دیگر
تاریخ نشر: ۱۳۸۲ چ اول، ۱۳۸۷ چ دوم، ۱۳۹۰ چ سوم
شمار صفحات: ۱۰۰
شابک: شابک ‎۹۷۸۹۶۴۹۵۰۷۹۱۰
پس از: کتاب کلمات چون دقیقه‌ها دیگر اثر این شاعر 
پیش از: کتاب رویاهای کاغذی‌ام دیگر اثر این شاعر 
کنار جادهٔ بنفش، کودکی‌ام را دیدم چهارمین مجموعه شعر شهاب مقربین است که بین سال‌های ۱۳۷۱ تا ۱۳۸۰ سروده شده و توسط نشر آهنگ دیگر روانه بازار شده‌است.چاپ سوم این اثر سال ۱۳۹۰ منتشر شده‌است. کنار جادهٔ بنفش، کودکی‌ام را دیدم پاره روایت‌هایی از روزمرگی‌ها که با لحن حزن‌انگیزی بیان می‌شود، شعری ساده و بی‌تکلف که با انگاره‌های عینیت‌مند حادث می‌شود و شاعر با تقابل‌های پارادوکسی «بودن و نبودن» و «هستی و نیستی»، «حضور و غایب» و «معنا و فرم» به شایستگی از متن استفاده می‌کند. شاخصه‌های سوررئالیسم در شعر مقربین بسیار برجسته‌اند. فراروی از فراسوهای واقعیت، گاهی شعر او را به مرز رؤیا می‌رساند.
جایزه

این کتاب برگزیده جایزه شعر امروز ایران موسوم به جایزه شعر کارنامه شد. هیئت داوران چهارمین دوره جایزه شعر امروز ایران، از میان ۱۲۳ مجموعه شعر منتشر شده در سال ۱۳۸۲ سه مجموعه رامش سروده شهین خسروی‌نژاد، شعبده‌باز سروده حسین مزاجی و کنار جاده بنفش کودکی‌ام را دیدم سروده شهاب مقربین را به عنوان آثار برگزیده خود اعلام کرد. چاپ سوم این اثر اوائل دهه نود منتشر شد.
نمونه شعر

باغ را از یاد برده بودم
و نیمکت را
آن جا کلاهم جا مانده بود
بوی برگ‌های پوسیده بیدارم کرد
پس به بعد از ظهرِ پاییز پانزده سال پیش رفتم
برگ‌ها می‌چرخیدند و روی نیمکت می‌نشستند
کلاهم نبود
اما دوباره او را که لبخند می‌زد دیدم
این بار می‌توانستم جبران کنم
فرصتی را که از دست رفته بود
این بار می‌توانستم…
تردید لعنتی
خزه‌ها بر آب حوض شناور بودند
کنار جادهٔ بنفش کودکی‌ام را دیدم
سمفونی شماره ۴ (هایدن)

سمفونی شماره ۴ (به انگلیسی: Symphony No. 4) در رِ ماژور، هوبوکن یک/۴ (Hoboken I/4)،  نام یکی از سمفونی‌های آغازین یوزف هایدن است. او این اثر را در سه موومان و به احتمالِ بسیار در میانهٔ سال‌های ۱۷۵۷ و ۱۷۶۱ تصنیف کرد.
فاتح سون‌کایا

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Fatih Sonkaya
زادروز:  ۱ ژوئیهٔ ۱۹۸۱ ‏(۴۳ سال)
زادگاه:  اولتو
قد:  ۱٫۸۰ متر (۵ فوت ۱۱ اینچ)
پست:  مدافع
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  SV Heerlerhei
:  Swift Roermond
:  Heerlen
:  باشگاه فوتبال رودا جی‌سی کرکراد
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۸–۲۰۰۴ |  باشگاه فوتبال رودا جی‌سی کرکراد |  ۹۳ |  (۱) |
| ۱۹۹۹–۲۰۰۰ |  ← باشگاه فوتبال فنلو (قرضی) |  ۸ |  (۱) |
| ۲۰۰۴–۲۰۰۵ |  باشگاه فوتبال بشیکتاش |  ۱۰ |  (۰) |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۸ |  باشگاه فوتبال پورتو |  ۵ |  (۰) |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۶ |  Porto B |  ۴ |  (۰) |
| ۲۰۰۶–۲۰۰۷ |  ← باشگاه فوتبال آکادمیکا (قرضی) |  ۴ |  (۰) |
| ۲۰۰۷–۲۰۰۸ |  ← باشگاه فوتبال رودا جی‌سی کرکراد (قرضی) |  ۱۶ |  (۰) |
| ۲۰۰۹ |  باشگاه فوتبال خزر لنکران |  ۱۱ |  (۰) |
| ۲۰۱۰ |  باشگاه ورزشی کایسری ارجیسپور |  ۱۴ |  (۰) |
| مجموع |   |  ۱۶۵ |  (۲) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۰۳–۲۰۰۴ |  تیم ملی فوتبال ترکیه |  ۶ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
فاتح سون‌کایا (انگلیسی: Fatih Sonkaya؛ زادهٔ ۱ ژوئیهٔ ۱۹۸۱) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال خزر لنکران، باشگاه فوتبال آکادمیکا، باشگاه ورزشی کایسری ارجیسپور، باشگاه فوتبال پورتو، باشگاه فوتبال بشیکتاش، باشگاه فوتبال فنلو، و باشگاه فوتبال رودا جی‌سی کرکراد اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال ترکیه بازی کرده‌است.
کنده (هوراند)

کنده یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان دیکله بخش مرکزی شهرستان هوراند واقع شده‌است. این روستا ۲۹۷ نفر جمعیت دارد.
فرزاد کمانگر

| فرزاد کمانگر | فرزاد کمانگر |
| --- | --- |
زادهٔ: ٢ خرداد ١٣٥٤ کامیاران، ایران
درگذشت: ۱۹ اردیبهشت ۱۳۸۹۹ مه ۲۰۱۰ زندان اوین، تهران
علت مرگ: اعدام با طناب دار
ملیت: ایرانی
پیشه: آموزگار
مخالف: جمهوری اسلامی ایران
اتهام جزایی: محاربه
فرزاد کمانگر (٢ خرداد ١٣٥٤ – ۱۹ اردیبهشت ۱۳۸۹) معلم کرد ایرانی بود که به اتهام عضویت و همکاری با پژاک به اعدام محکوم شد. او هیچگاه این اتهام را نپذیرفت ولی در سحرگاه روز یکشنبه ۱۹ اردیبهشت ۱۳۸۹، به‌همراه علی حیدریان، فرهاد وکیلی، شیرین علم‌هولی و مهدی اسلامیان در زندان اوین به دار آویخته شد. فرزاد کمانگر به پاس فعالیت‌هایش، به صورت افتخاری گزارشگر ویژه مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران نیز بود. یونسکو در گزارش خود در مورد فشارها علیه فضاهای آموزشی، به موضوع اعدام فرزاد کمانگر اشاره کرد. اتحادیه اروپا حکم اعدام او را محکوم و سازمان دیده‌بان حقوق بشر و آموزش بین الملل از او به عنوان یک معلم یاد کرده‌ است.
طرحی از چهره فرزاد کمانگر
بنا به اعلام دادسرای انقلاب تهران، هنگام دستگیری این گروه، ۲۲ کیلوگرم مواد منفجره و ۵۷ عدد گلوله آرپی‌جی و ۳۰۰ نسخه پوستر رهبران گروه پژاک از ایشان کشف شده بوده و انفجار دو بمب در ساختمان‌های فرمانداری و اداره بازرگانی کرمانشاه در تاریخ ۱۳۸۵/۲/۱۹ و انفجار خط لوله گاز صادراتی ایران به ترکیه از اقدامات ایشان بوده‌ است اما طبق گفته وکیل این پرونده، خلیل بهرامیان، هیچ‌گاه این ادعاها اثبات نشد.
زندگی

فرزاد کمانگر، دبیر هنرستان کار و دانش شهرستان کامیاران در جنوب استان کردستان، عضو انجمن صنفی فرهنگیان و انجمن زیست‌محیطی ئاسک (آهو) بوده و با نام مستعار «سیامند» در ماهنامه فرهنگی آموزشی رویان که به اداره آموزش و پرورش کامیاران تعلق دارد، قلم می‌زده‌ است. وی که در زمینه حقوق قومی و مسائل زنان فعال بوده، در مرداد ۱۳۸۵ (ژوئیه ۲۰۰۶) به تهران سفر کرده بود به همراه دوستش دستگیر می‌شود.
بازداشت

فرزاد کمانگر معلم آموزش و پرورش شهرستان کامیاران با ۱۲ سال سابقه تدریس بود؛ هنگامی که در مرداد ۱۳۸۵ برای پیگیری مسئله درمان بیماری برادرش به تهران آمده بود، به اتهام عضویت در پژاک و مشارکت در چند عملیات بمب‌گذاری و خرابکارانه دستگیر شد. وی در ابتدای بازداشت در بند ۲۰۹ زندان اوین و بازداشتگاه اطلاعات سنندج و کرمانشاه شکنجه شد. او در طول این دوره ۳۳ ماهه زندان، ماه‌ها در سلول‌های انفرادی و در زندان‌های اوین و رجایی‌شهر و سنندج مورد آزار و اذیت قرار گرفت.
مسئولان زندان در هنگام شکنجه و آزار و اذیت او، با صدای بلند قرائت قرآن پخش می‌کردند.
حکم اعدام

مخالفان اعدام مدعی‌اند هیچ مدرک مستند و قابل استنادی در پرونده کمانگر وجود نداشته‌ است و عدم ارتباط او با گروه‌های مخالف جمهوری اسلامی، روشن بود. با این حال، نظر به مستندات پرونده که قسمتی از آن‌ها در رسانه‌های دولتی انتشار عمومی یافته، وی سرانجام در اسفندماه سال ۱۳۸۶ به جرم عضویت در پ ک ک از سوی شعبه ۳۰ دادگاه انقلاب حکم اعدام گرفت.
خلیل بهرامیان وکیل کمانگر و سه اعدام‌ شده دیگر، پس از اجرای حکم گفت:
«قاضی پرونده حرف‌های کمانگر و من را نشنید و من معتقدم کمانگر صددرصد بی‌گناه بود و حتی عضو گروه پ ک ک هم نبود؛ اصلاً نه عضو بود، نه هوادار بود، اصلاً شخصیتی نبود که اهل این برنامه‌ها باشد.
آقایان حتی یک سرسوزن مدرک ندارند. اگر ادعا کنند بیاورند پیش یک سری از قضات بی نظر و باشرف ایرانی که قضات دادگاه‌ها بوده‌اند و قضات بین‌المللی بگویند. اگر کوچکترین دلیلی علیه فرزاد دارند من علاوه براین‌که حاضرم پروانه وکالتم را برای همیشه پاره کنم حاضرم هر گونه مجازاتی را تحمل کنم.»
این حکم مورد اعتراض گسترده فعالان سیاسی و مدنی و حقوق بشری اپوزیسیون داخل و خارج از ایران قرار گرفت
اما قوه قضایی جمهوری اسلامی ایران دادگاه تجدید نظر و دیوان عالی کشور رأی دوباره بر حکم اعدام وی صادر کرد. بر اساس گزارشی در این زمینه «با توجه به محتویات پرونده، متهمین همگی اعضای گروهک پژاک هستند و از سال ۷۷ با جذب نیرو و تبلیغات، به سازماندهی تشکیلات گروهک مذکور در ایران پرداخته‌اند و در سال ۸۲ به تأسیس گروهک پژاک، در جهت براندازی جمهوری اسلامی ایران، فعالیت‌های مسلحانه خود را آغاز کرده‌اند و از جمله اقدامات آن‌ها، انفجار دو بمب در ساختمان‌های فرماندهی و اداره‌ای بازرگانی کرمانشاه در تاریخ ۱۹ اردیبهشت ۸۵ و انفجار خط لوله صادراتی ایران به ترکیه است. متهمان پرونده تحت فرماندهی فردی با نام مستعار کمال (اهل ترکیه) اقدامات بمب‌گذاری در ایران را برعهده داشته‌اند و بر این اساس اعضای گروهک به نام‌های محمد (با نام‌های مستعار زرتش و بهمن) و علی حیدریان (با نام‌های مستعار سوران و پیمان) به ایران وارد شده و از طریق فرزاد کمانگر برای آنها اوراق جعلی تهیه شده تا در تهران اقدام به بمب‌گذاری در اماکن کنند.»
در گردش کار پرونده این پنج تن که توسط دادستانی تهران منتشر شده آمده‌است که فرزاد کمانگر در بازجویی‌ها «خود را از وجود مواد منفجره بی‌اطلاع نشان داد» اما بر اساس بررسی‌های وزارت اطلاعات «یکی از برادران فرزاد کمانگر به نام شیرزاد، در سلیمانیه عراق فعالیت حزبی می‌کند و سابقه محکومیت به علت همکاری با گروهک پ ک ک را دارد.» بر اساس این اطلاعیه، آقای کمانگر زمانی دستگیر می‌شود که مأموران امنیتی در مرداد ماه ۸۵ پس از کشف مواد منفجره در یک خودرو در تهران، و دستگیری یکی از سرنشینان این خودرو به محل سکونت وی مراجعه می‌کنند و در آنجا فرزاد کمانگر نیز بازداشت می‌شود. وی همچنین متهم به همکاری با دو تن از اعضا پ ک ک در انفجار خط لوله نفتی ایران به ترکیه بود.
حکم اعدام > خاک‌سپاری

پس از اعدام، جنازه اعدام‌شدگان به خانواده‌های آن‌ها تحویل داده نشد و مسئولان امنیتی و قضایی، تضمین آرامش کردستان را شرط تحویل پیکرهای اعدام‌شدگان اعلام کردند.
با گذشت چهار روز از زمان اعدام، هم‌چنان اجساد به خانواده‌ها تحویل داده نشد، برخی از اعضای خانواده اعدام شدگان بازداشت شدند و مقام‌های امنیتی اعلام کردند چون اعدام‌شدگان محارب هستند، در جایی دور از گورستان مسلمانان دفن خواهند شد.
روز ۱۲ خرداد ۱۳۸۹ مادر فرزاد کمانگر به همراه نزدیکان فرهاد وکیلی و علی حیدریان با استاندار کردستان برای تحویل پیکر اجساد اعدام‌شدگان ملاقات کردند که به آن‌ها گفته‌ شد:
اعدام شدگان در محلی که هم‌اکنون به دلیل شرایط امنیتی قادر به افشای آن نیستیم دفن شده‌اند و پس از گذشت زمان و مساعد بودن اوضاع، مسئولان محل دفن ایشان را به شما خواهند گفت.
حدود یک‌ماه پس از اعدام، خلیل بهرامیان، وکیل فرزاد و برخی زندانیان اعدام شده، به دفن مخفیانه اجساد و عدم اطلاع به خانواده اعدام‌شدگان، اعتراض کرد و گفت:
به هرکس که ممکن بود نامه نوشته‌ایم، از مسئولان استانی گرفته تا نمایندگان مجلس، رئیس قوه قضاییه و همه کسانی که باید در این زمینه پاسخگو می‌بودند، اما متأسفانه رئیس قوه قضاییه یک شاه سلطان حسین است که بی خاصیت و بی رگ بر یک صندلی مهم کشور نشسته‌است که فقط حکم دستگیری صادر می‌کند.
حکم اعدام > واکنش‌ها به اجرای حکم اعدام

انتشار خبر اعدام کمانگر و چهار نفر دیگر، واکنش‌هایی در داخل و خارج از ایران به همراه داشت.
یادبود

در کردستان سوریه، پس از آنکه تأسیس «خودمدیریتی دموکراتیک غرب کردستان» تسلط حکومت حزب بعث سوریه را از مناطق شمالی این کشور از بین برد، سازمانی به نام سازمان زبان کردی تأسیس شد. سازمان زبان کردی جهت سوادآموزی همگانی و آموزش زبان کردی اقدام به راه‌اندازی آکادمی‌های زبان کردی کرد و نخستین آکادمی زبان کردی را به نام فرزاد کمانگر، آکادمی شهید فرزاد کمانگر نامگذاری نمود.
همچنین پس از آنکه حکومت ترکیه در چهارچوب مذاکرات صلح با حزب کارگران کردستان، تغییراتی را در قوانین این کشور پذیرفت، اجازهٔ تدریس به زبان کردی در مدارس خصوصی نیز از سوی حکومت داده شد. نخستین مدرسهٔ خصوصی کردی در شهر دیاربکر در کردستان ترکیه که در سال ۲۰۱۴ تأسیس شد، به یادبود فرزاد کمانگر، مدرسهٔ فرزاد کمانگر نامگذاری شد؛ و همچنین شاهین نجفی موزیکی دربارهٔ این فرد به اسم «برادر بردار» خوانده‌است!
هیئت حسابرسی (ژاپن)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
会計検査院 Kaikeikensain: 会計検査院 Kaikeikensain
نماد هیئت حسابرسی (ایجاد شده در ۱۸۸۱): نماد هیئت حسابرسی (ایجاد شده در ۱۸۸۱)
دید کلی سازمان: دید کلی سازمان
بنیان‌گذاری: ۱۸۸۰
حوزهٔ قدرت:  ژاپن
ستاد: کاسومیگاسکی، چیودا-کو، توکیو، ژاپن
کارکنان: ۱٬۲۷۷ (از ژانویه ۲۰۱۱) تقریباً ۹۷۰ نفر در کار حسابرسی مشغول به کار هستند
سازمان‌های اجرایی: Mitsuhiko Kawado، رئیس Dr. Mari Kobayashi، کمیسیونر Yūji Morita، کمیسیونر Okamura Hajime، دبیرکل Kensuke Koshiyama، معاون دبیرکل
سازمان بالادست: دولت ژاپن
وبگاه: Official website
هیئت حسابرسی ژاپن (会計検査院, Kaikeikensain؟) مخارج دولت را بررسی می‌کند و گزارش سالانه خود را به دایت ملی ارائه می‌دهد. اصل ۹۰ قانون اساسی ژاپن و قانون هیئت حسابرسی مصوب ۱۹۴۷، به این نهاد استقلال قابل توجهی از نظر کنترل شدن توسط کابینه ژاپن و دایت ملی می‌دهد.
دفتر مرکزی در کاسومیگاسکی، چیودا-کو، توکیو، ژاپن قرار دارد.
تاریخچه

ریشه‌های هیئت حسابرسی را می‌توان به نهادی ربط داد که در سال ۱۸۶۹ تحت دایجوکان تأسیس شد.
اصل ۹۰ قانون اساسی ژاپن می‌گوید: «حساب‌های نهایی درآمدها و مخارج کشور همه ساله توسط هیاتی از حسابرسان بررسی و همراه با گزارش حسابرسی سال مالی بلافاصله پس از مهلت مقرر توسط هیئت وزیران تقدیم دایت ملی می‌گردد. سازمان و صلاحیت هیئت حسابرسان را قانون معین می‌کند.»
در سال ۲۰۱۳، دولت شینزو آبه بر اساس قانون رازداری سعی در دور زدن این موضوع داشت، اما در سال ۲۰۱۵ از این کار منصرف شد.
کارزار ریاست‌جمهوری ۲۰۲۰ کامالا هریس

| کارزار ریاست‌جمهوری ۲۰۲۰ کامالا هریس | کارزار ریاست‌جمهوری ۲۰۲۰ کامالا هریس |
| --- | --- |
کمپین: انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا رقابت‌های مقدماتی ریاست جمهوری حزب دموکرات
نامزد: کامالا هریس
گرایش: حزب دموکرات
وضعیت: اعلام‌شده: ۲۱ ژانویه ۲۰۱۹ آغاز رسمی: ۲۷ ژانویه ۲۰۱۹ پایان: ۳ دسامبر ۲۰۱۹
مقر: بالتیمور (ملی) اوکلند، کالیفرنیا (ساحل غربی)
افراد کلیدی: مایا هریس خوآن رودریگز (رئیس کمپین)
شعار: برای مردم
وبگاه: وبگاه
www.kamalaharris.org: www.kamalaharris.org
کارزار ریاست‌جمهوری ۲۰۲۰ کامالا هریس (انگلیسی: Kamala Harris 2020 presidential campaign) در ۲۱ ژانویه ۲۰۱۹ اعلام شد. کامالا هریس به‌عنوان سناتور از کالیفرنیا از نامزدهای تراز اول در رقابت‌های مقدماتی ریاست‌جمهوری ۲۰۲۰ حزب دموکرات حدس زده می‌شد. کمپین هریس در ۳ دسامبر ۲۰۱۹، حتی پیش از شروع برگزاری انتخابات‌های مقدماتی حزب دموکرات به‌دلیل کمبود منابع مالی به کار خود پایان داد.
هریس در ۸ مارس ۲۰۲۰ از جو بایدن حمایت کرد و در ۱۱ اوت ۲۰۲۰ به عنوان یار انتخاباتی جو بایدن در انتخابات ۲۰۲۰ آمریکا معرفی شد. در نهایت جو بایدن و کامالا هریس، در انتخابات اصلی دونالد ترامپ و مایک پنس را شکست دادند و کامالا هریس به معاونت ریاست‌جمهوری آمریکا رسید.
جیمز مارشال (هنرپیشه)

| جیمز مارشال | جیمز مارشال |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲ ژانویهٔ ۱۹۶۷ ‏(۵۸ سال)
ملیت: ایالات متحده آمریکا
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۵–اکنون
جیمز مارشال (انگلیسی: James Marshall؛ زادهٔ ۲ ژانویهٔ ۱۹۶۷) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به چند مرد خوب، توئین پیکس: با من بر آتش برو، انجامش نده و بازآیند اشاره کرد.
معلولان غیرنظامی

کتابخانه یادبود امید کلمبیا در دبیرستان کلمبیا، که قتل‌عام در تاریخ ۲۰ آوریل ۱۹۹۹ رخ داد، ۱۳ فرد غیرنظامی، از جمله ۱۲ دانش آموز و یک معلم، کشته و ۲۳ تن دیگر زخمی شدند
معلولان غیرنظامی (به انگلیسی: Civilian casualties) تلفات غیرنظامیان به‌طور کلی هنگامی‌که غیرنظامیان از طریق نظامیان که عمدتاً شامل مأموران اجرای قانون، پرسنل نظامی یا مجرمانی همانند تروریست‌ها و سارقان بانک‌ها، کشته یا زخمی می‌شوند، به وقوع می‌پیوندد. طبق قانون جنگ، تلفات غیرنظامی، غیرنظامیانی هستند که در نتیجه اقدامات جنگی جان خود را از دست می‌دهند یا زخمی می‌شوند. در هر دو مورد، آن‌ها می‌توانند به موجب این قانون هرگونه اقدامی را بدون در نظر گرفتن اینکه آیا غیرنظامیان به‌طور مستقیم هدف قرار گرفته یا نه، مرتبط کنند.
بررسی موضوع

در دو روز اول بمباران ژاپن در سال ۱۹۳۹ توسط آمریکا حدود ۵۰۰۰ نفر جان باختند. در هنگامه جنگ‌ها علی‌رغم همه پیشرفت‌ها و پیش‌بینی‌های تکنولوژیک که در مقررات ایمنی اتحادیه اروپا، که در دسامبر سال ۲۰۰۳ در بروکسل به تصویب رسیده بود، باز هم از سال ۱۹۹۰ تا سال تصویب این مقررات حدود ۴ میلیون نفر در جنگ‌ها کشته شدند، که ۹۰ درصد آن‌ها غیرنظامیان بودند. طبق برآورد یونیسف UNICEF (صندوق کودکان ملل متحد) آمار مرگ و میر غیرنظامیان از ۵ درصد در سال‌های واپسین قرن گذشته به بیش از ۹۰ درصد در جنگ‌های سال‌های دهه ۱۹۹۰ افزایش نشان می‌دهد. به‌دست آوردن آمار واقعی مجروحان جنگی یک کار پیچیده‌ای است. شناخت معلولان غیرنظامی مشکلات ویژه خودشان را دارند. یک مشکل اینکه دادن عنوان معلول به کسی گاهی مورد اعتراض و جدل می‌شود. در تعریف معمولی معلول غیرنظامی به کسی گفته می‌شود که در درگیری مسلحانه دخیل نبوده اما در اثر این درگیری مجروح شده. برای اینکه آمار درستی ارائه دهیم باید همان‌طور که معلول زمان جنگ مشخص است که به چه کسی گفته می‌شود باید علت جراحت سایر معلولان مشخص شود تا در شمار معلولان غیرنظامی گنجانده شوند.
کسانی‌که مستقیماً در اثر جنگ کشته شده‌اند.
آنهایی‌که در میدان جنگ مجروح شده‌اند.
کسانی‌که به دلیل شرکت در جنگ به مرضی دچار شده‌اند و در اثر ان فوت کرده‌اند.
قربانیان خشونت یکطرفه نظیر کشتاری که دولت‌ها علیه مردم خود مرتکب می‌شوند.
قربانیان تجاوز به عنف در هنگام جنگ.
کسانی‌که در جریان جنگ‌ها از خانه و کاشانه خود آواره می‌شوند نظیر پناهندگان.
کسانی‌که بعد از پایان جنگ در اثر جراحتی که در حین جنگ برداشته‌اند جان خود را از دست داده‌اند.
گنجاندن هرکدام از این موارد در لیست معلولان گرچه قابل دفاع است اما باید صریح و قابل تکیه باشد. بعبارتی تشخیص معلولان غیرنظامی در هر کدام از موارد فوق نیاز به کارشناسی دقیق دارد. در برخی موارد نیاز به گذشت زمان است برای مثال در جنگ سال ۱۹۷۱ بین هند و پاکستان یا جنگ سال ۱۹۹۹ کوزوو یا جنگ سال ۲۰۰۱ افغانستان به افرادی که در اثر جنگ آواره و پناهنده شده بودند بعد از خاتمه درگیری‌ها اجازه داده شد که به خانه و کاشانه خود برگردند.
قوانین بین‌المللی

بعد از جنگ جهانی دوم، از سال ۱۹۴۹ یک سری معاهدات حاکم بر جنگ مورد قبول دولت‌ها قرار گرفت. کنوانسیون ژنو عملی شد. گرچه در چهارمین کنوانسیون ژنو سعی شد برخی ضوابط دفاعی مربوط به غیرنظامیان زمان جنگ اجرا شود، اما کلیت کنوانسیون چهارم ژنو مربوط به افراد محصور در منطقه اشغال شده بود و نه مثلاً افراد مناطق بمباران شده. در سال ۱۹۷۷ پروتکل شماره یک به عنوان یک بند اصلاحیه به کنوانسیون ژنو اضافه شد، در این پروتکل هرگونه هجوم به غیرنظامیان ویا تأسیسات غیرنظامی در مناطق جنگی ممنوع گردید. گرچه این پروتکل به وسیلهٔ ۱۷۳ کشور تصویب شده اما کشورهای ایالات متحده، اسرائیل، پاکستان، هند، ایران و ترکیه از امضای آن سر باز زدند. استاتوی رم که حمله علیه مردم غیرنظامی را غیرقانونی می‌داند، از روز اول ژوئیه سال ۲۰۰۲ ابلاغ گردید، اما توسط همه کشورها تصویب نشد.
رفتارها

رفتار بیشتر دولت‌ها نسبت به معلولان غیرنظامی زیر چتر جنگ‌های مشروع تفسیر و تعبیر می‌شود. با این رویکرد دولت‌ها جنگ و قوانین آن را از زاویه بهره‌وری مشروع از نظر خودشان ارزیابی می‌کنند به‌عبارتی از نظر آن‌ها کار صحیح و اخلاقی آنست که بیشترین فایده را برای آن‌ها دربرداشته باشد. در عین حال فلاسفه اخلاق با این رویکرد نسبت به جنگ در تقابل هستند. این نظریه پردازان طرفدار اخلاق‌گرائی مطلق هستند، که شامل قوانین متعددی برای رفتار طرف‌های جنگ می‌باشد. طبق این قوانین نباید کسانی را که در جنگ شرکت ندارند مورد حمله و هجوم قرار داد. و از نظر آن‌ها فقط به دشمن جنگجو که در جنگ شرکت دارد می‌توان حمله کرد. فیلسوف توماس ناگل مقاله‌ای در این زمینه دارد، بنام جنگ و قتل‌عام. در نهایت با رویکرد صلح طلبی هرگونه جنگی اخلاقاً ناعادلانه و نامشروع تلقی می‌شود. دیدگاه انسانی این صلح جویان از غیرنظامیان هم فراتر رفته و شامل نظامیان در حال جنگ مخصوصاً سربازان هم می‌شود.
پناهندگان

قوانین جنگ در طول زمان تغییراتی کرده‌است، و پروتکل‌های بین‌المللی مانند کنوانسیون چهارم ژنو صراحتاً از حفاظت غیرنظامیان در کشورهای اشغال شده چه در هنگام درگیری و چه بعد از آن یاد می‌کند. کنوانسیون پناهندگان سال‌های ۱۹۵۱ و ۱۹۶۷ که حاوی پروتکلهایی مربوط به استاتوی پناهندگان هستند حتی افرادی که تحت تعقیب و آزار قرار دارند را هم شامل می‌گردد. برخی پژوهشگران پناهندگان و افراد جابجا شده در داخل میهن (خود) را نیز به عنوان معلولان غیرنظامی بشمار می‌آورند.
نسبت معلولان غیرنظامی

منظور از نسبت معلولان غیرنظامی در یک جنگ مسلحانه عبارت از نسبت تعداد غیرنظامیان معلول به کل معلولان جنگ است. اغلب این نسبت را عدد ده ذکر کرده‌اند یعنی مابازاء هر جنگنده ده نفر معلول غیرنظامی وجود دارد که خود این رقم هم مورد اختلاف است.
صدمات جانبی

منظور از صدمات یا تلفات جانبی آنست که هنگام هدف قرار دادن و ضربه به یک هدف نظامی در بحبوحه یک جنگ اهداف دیگری نیز خواه و ناخواه مورد اصابت قرار می‌گیرند و تلفات و آسیب‌هائی ببار می‌آورند.
تلفات وحشتناک یک بمباران در چین در ۱۹۴۱