stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ویلیام هوپر (سیاستمدار)
زندگی در کارولینای شمالی

در سال ۱۷۶۴، هوپر موقتاً به ویلمینگتون، کارولینای شمالی نقل مکان کرد و در آنجا به حرفهٔ وکالت مشغول و وکیل دادگاه منطقهٔ کیپ فیر شد. هوپر در کارولینای شمالی میان مزرعه‌داران ثروتمند و همچنین وکلای دیگر، شهرت و احترام زیادی به دست آورد. او نفوذ و اعتبار خود را با نمایندگی از دولت استعماری در چندین پروندهٔ قضایی افزایش داد. در سال ۱۷۶۷، هوپر با آن کلارک، دختر مهاجری ثروتمند و بخشدار شهرستان نیو هانوور، ازدواج کرد. آنها صاحب سه فرزند شدند: ویلیام (زادهٔ ۱۷۶۸)، الیزابت (زادهٔ ۱۷۷۰) و توماس (زادهٔ ۱۷۷۲).‏ هوپر به سرعت پله‌های ترقی را طی کرد، اولین بار در سال ۱۷۶۹، به عنوان معاون دادستان ناحیهٔ سالزبری و سپس در سال ۱۷۷۰، به عنوان معاون دادستان کل کارولینای شمالی منصوب شد.
هوپر در آغاز حامی دولت استعماری بریتانیا در کارولینای شمالی بود. در سال ۱۷۶۸، او به عنوان معاون دادستان کل با فرماندار دولت استعماری، ویلیام تراین در سرکوب گروه شورشی موسوم به قانون‌گذاران که در جنگ قانون‌گذاری شرکت داشتند، همکاری کرد. گروه قانون‌گذاران برای مدتی در کارولینای شمالی فعالیت داشت و در سال ۱۷۷۰ گزارش شد که این گروه در زمان آشوب و شورش، هوپر را در خیابان‌های هیلزبورو روی زمین کشانده‌اند. هوپر به فرماندار تراین توصیه کرد که برای سرکوب شورشیان از تمام قوای استفاده کند و حتی سربازان را در نبرد آلامانس در سال ۱۷۷۱ همراهی کرد. او در سال ۱۷۷۵ در مجلس شورای ایالت کارولینای شمالی خدمت کرد.
مشارکت در انقلاب آمریکا

حمایت هوپر از دولت‌های استعماری به مرور کاهش پیدا کرد و به دلیل حمایت‌های پیشین او از فرماندار تراین، مشکلاتی برایش پدید آمد. به هوپر انگ وفادار به دولت زده بودند، از این رو بی‌درنگ توسط میهن‌پرستان پذیرفته نشد. سرانجام هوپر در سال ۱۷۷۳ به عضویت مجلس شورای ایالتی کارولینای شمالی درآمد و در آنجا در برابر تلاش‌های دولت استعماری برای تصویب قوانینی که مرتبط با کنترل دادگاه‌های ایالتی بودند، به مخالفت پرداخت. این اقدام متقابلاً منجر به تضعیف شهرت او میان وفاداران به دولت شد. هوپر متوجه شد که احتمال وقوع استقلال وجود دارد و در نامه‌ای به دوستش، جیمز آیردل به این موضوع اشاره و بیان کرد که مستعمرات «به سرعت به‌سوی استقلال گام برمی‌دارند و به زودی یک امپراتوری بر ویرانه‌های بریتانیای کبیر خواهند ساخت».
هوپر در دوران حضورش در مجلس، کم‌کم از حامیان انقلاب و استقلال آمریکا شد. پس از انحلال این مجلس توسط فرماندار، هوپر به سازماندهی مجلس مستعمراتی جدید کمک کرد. او همچنین به عضویت کمیتهٔ مکاتبات و تحقیق درآمد. در سال ۱۷۷۴، هوپر به عنوان نمایندهٔ اولین کنگرهٔ قاره‌ای منصوب شد و در کمیته‌های متعددی خدمت کرد. یکبار دیگر هوپر برای دومین کنگرهٔ قاره‌ای نیز انتخاب شد، اما بیشتر وقتش میان کنگره و کار در کارولینای شمالی، جاییکه به تشکیل دولت جدید کمک می‌کرد، تقسیم شده بود. این موضوع باعث شد که او در رأی‌گیری تأیید اعلامیهٔ استقلال آمریکا حضور نداشته باشد؛ هرچند، برای امضای آن در ۲ اوت ۱۷۷۶ به موقع رسید.
در سال ۱۷۷۷، هوپر به دلیل دغدغه‌های مالی، از کنگره کناره‌گیری کرد و به کارولینای شمالی بازگشت تا حرفهٔ وکالت خود را از سر بگیرد. در دوران انقلاب، بریتانیایی‌ها سعی کردند هوپر را دستگیر کنند و از آنجاییکه محل سکونتش در فینیان در معرض حملات آنها بود، هوپر خانواده‌اش را به ویلمینگتون منتقل کرد. در سال ۱۷۸۱، بریتانیا ویلمینگتون را تصرف کرد، جاییکه کورنوالیس و نیروهایش پس از نبرد دادگاه گیلفورد به آنجا عقب‌نشینی کردند و در نتیجه هوپر از خانواده‌اش جدا ماند. به علاوه، بریتانیایی‌ها املاک او را در فینیان و ویلمینگتون آتش زدند، از این رو هوپر مجبور شد در این مدت برای غذا و سرپناه به دوستانش متکی باشد و همچنین زمانی که به مالاریا مبتلا شد، آنها از او مراقبت کردند. سرانجام، هوپر پس از یک سال جدایی از خانواده‌اش، دوباره به آنها ملحق گشت و در هیلزبورو، کارولینای شمالی ساکن شدند، جاییکه هوپر تا سال ۱۷۸۳ به کار برای مجلس کارولینای شمالی ادامه داد.
سال‌های پس از انقلاب

هوپر پس از انقلاب به حرفهٔ وکالت بازگشت، اما به دلیل مواضع سیاسی‌اش، توجه و حمایت عموم مردم را از دست داد. هوپر به دلیل ارتباطات قدرتمندش، بی‌اعتمادی‌اش به طبقهٔ پایین اجتماع و رفتارهای انعطاف‌پذیر با وفاداران به دولت که نسبت به آنها عموماً بخشنده و باگذشت بود و این رفتار تا حد زیادی مورد انتقاد قرار گرفته بود، با حزب فدرالیست همراه شد. این رفتار مهربانانه و منصفانهٔ او باعث شد که برخی حتی به او انگ وفادار به دولت بزنند. هوپر مجدداً در سال ۱۷۸۶ به خدمات عمومی فراخوانده و به عنوان قاضی فدرال عهده‌دار یک مناقشهٔ مرزی میان نیویورک و ماساچوست شد، اگرچه پرونده خارج از دادگاه حل و فصل گشت. در سال‌های ۱۷۸۷ و ۱۷۸۸، هوپر از سوی کارولینای شمالی، فعالیت‌های زیادی برای تصویب قانون اساسی جدید ایالات متحده انجام داد، اما در این هنگام او کاملاً بیمار شد و در ۱۴ اکتبر ۱۷۹۰ در ۴۸ سالگی درگذشت. او در محوطهٔ کلیسای مسیحیت مشایخی در هیلزبورو، کارولینای شمالی به خاک سپرده شد. جنازه‌اش بعداً در پارک ملی نظامی دادگاه گیلفورد دفن شد.
خانهٔ هوپر در هیلزبورو به نام خانهٔ نش هوپر، در سال ۱۹۷۱ به عنوان بنای تاریخی-ملی اعلام شد. این خانه در منطقهٔ تاریخی هیلزبورو واقع شده‌است.
برای مطالعه بیشتر

Broadwater, Jeff and Troy L. Kickler (eds.), North Carolina's Revolutionary Founders. Chapel Hill, NC: University of North Carolina Press, 2019.
Fradin, Denis Brindell. The Signers: The 56 Stories Behind the Declaration of Independence. New York: Walker and Company, 2002.
Goodwin, A.C. "Brief Biography and Genealogy of William Hooper."  Ancestry.com (۲ دسامبر ۱۹۹۸). Accessed April 13, 2008.
Lossing, B.J. Lives of the Signers of the Declaration of Independence. Aledo, Tex. : WallBuilders Press, 2007.
Lowry, Harold D. "William Hooper."  Society of the Descendants of the Signers of the Declaration of Independence. 2006.  Accessed April 13, 2008.
Snell, Charles W. Signers of the Declaration of Independence: Biographical Sketches. United States Department of the Interior, National Park Service. 4 July 2004.  Accessed April 13, 2008.
Wood, Gordon S. The American Revolution: A History. New York: Modern Library, 2002.
کاساپولا

مکان
| کاساپولا | کاساپولا |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
کاساپولا: کاساپولا
ناحیه: کامپانیا
استان / شهرستان: استان کسرتا (CE)
حکومت: حکومت
 • شهردار: Michele Sarogni
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۹ کیلومتر مربع (۱٫۱ مایل مربع)
جمعیت (۳۱ دسامبر  ۲۰۱۰): جمعیت (۳۱ دسامبر  ۲۰۱۰)
 • کل: ۸٬۶۲۲
 • تراکم: ۳۰۰۰/کیلومتر مربع (۷۷۰۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Casapullesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 81020
پیش‌شماره تلفن: 0823
قدیس پشتیبان: St. Elpidius
وبگاه: وبگاه رسمی
کاساپولا (به ایتالیایی: Casapulla) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کسرتا واقع شده‌است.
خصوصیات

کاساپولا ۲٫۹ کیلومترمربع مساحت و ۸٬۶۲۲ نفر جمعیت دارد.
هاشومیر

هاشومیر (کلمهٔ عبری השומר به معنای نگهبان) یک سازمان نظامی صهیونیستی است که در سال ۱۹۰۹ با هدف تأمین امنیت شهرک‌های یهودی‌نشین و حمایت از آن‌ها در فلسطین تشکیل شد.
در این سازمان افرادی چون یتسحاق تسفی، اسرائیل گلعادی، الکساندر زید و اسرائیل شوحط مسئولان این سازمان به‌شمار می‌آمدند. بیشتر اعضای این سازمان نظامی از حزب کار و از نخستین مهاجران روسی به اسرائیل هستند. با این وجود، هاشومیر با نظارت مستقیم حزب کار بر این سازمان مخالفت کرده‌است.
ویلیام فلمینگ

| ویلیام فلمینگ | ویلیام فلمینگ |
| --- | --- |
سوم فرماندار ویرجینیا: سوم فرماندار ویرجینیا
دوره مسئولیت ۴ ژوئن ۱۷۸۱ – ۱۲ ژوئن ۱۷۸۱: دوره مسئولیت ۴ ژوئن ۱۷۸۱ – ۱۲ ژوئن ۱۷۸۱
پس از: توماس جفرسون
پیش از: Thomas Nelson, Jr.
عضو سنای ویرجینیا از حوزهٔ  باتتورت، واشینگتن، شهرستان‌های مونتگومری و کنتاکی: عضو سنای ویرجینیا از حوزهٔ  باتتورت، واشینگتن، شهرستان‌های مونتگومری و کنتاکی
دوره مسئولیت ۱۷۷۷ – ۱۷۷۹: دوره مسئولیت ۱۷۷۷ – ۱۷۷۹
پس از: ویلیام کریستین
پیش از: ویلیام کریستین
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۸ فوریهٔ ۱۷۲۷ جدبرا، اسکاتلند
درگذشته: ۵ اوت ۱۷۹۵ (۶۸ سال) بدفورد، هالینز، شهرستان روانوک، ویرجینیا
همسر(ان): آن کریستین
محل تحصیل: دانشگاه ادینبرو
تخصص: پزشک، سرباز و مزرعه‌دار
سرهنگ ویلیام فلمینگ (William Fleming) (18 فوریه ۱۷۲۷ میلادی - ۵ اوت ۱۷۹۵ میلادی)، پزشک، سرباز، سیاستمدار و مزرعه‌دار آمریکایی بود که به عنوان قاضی صلح در کوهستان‌های جنوب غربی ویرجینیا و کنتاکی و همچنین سنای ویرجینیا و مدت کوتاهی نیز به عنوان فرماندار ویرجینیا طی جنگ انقلابی آمریکا خدمت کرد.
اغلب فلمینگ را با هم‌معاصرش قاضی ویلیام فلمینگ اشتباه می‌گیرند. قاضی فلمینگ نیز در قانونگذاری ویرجینیا خدمت کرد (اما از شهرستان کامبرلند وسط مشترک‌المنافع) و در کنگره قاره‌ای نماینده بود.
اوان زندگی و خانواده

ویلیام فلمینگ متولد ۷ فوریه ۱۷۲۷ میلادی در جدبرا، اسکاتلند در پادشاهی بریتانیای کبیر است. والدین او لئونارد و دورثئا ساترثویت فلمینگ بودند که در ویندرمر زندگی کرده و چهار فرزند را در اسناد ثبتی هوگیل پاریش و ادینبورگ ثبت کردند. ویلیام فلمینگ در دامفریز با آقای تروتر مطالعه کرد و سپس با یک جراح به مدت سه سال در دامفریز و کیرکادبرایت کاراموزی کرده و سپس با یک داروفروش در کندال کار کرد، جاییکه از سرخک جان سالم بدر برده و طبق گزارش‌هایی از قیام بونی پرینس چارلی و شکست فاجعه‌بار درن اجتناب ورزید. فلمینگ در ۱۷۴۶ میلادی، مطالعه رسمی پزشکی را در دانشگاه ایدنبرو شروع کرد. سپس وارد نیروی دریایی سلطنتی شد احتمالاً به عنوان کمک جراح خدمت کرده و از حسب و زندانی شدن توسط اسپانیاییان جان سالم بدر برد. بعد از آزادیش، فلمینگ از نیروی دریایی استعفا داده و به ویرجینیا مهاجرت کرد.
فلمینگ طی خروجش از استنتون ویرجینیا در ۱۷۶۱ میلادی با آن کریستین (۱۷۴۴–۱۸۱۰)، دختر سرهنگ ایزرائیل کریستین (یک زمین‌دار ثروتمند و نماینده شهرستان در خانه برگس‌های ویرجینیا) و همسرش الیزابت استارک ملاقات کرد. آنها در ۱۷۶۳ میلادی ازدواج کردند و خیلی زود موافقت کردند تا از جورج هلویک، یک یتیم سه ساله مراقبت کنند. پسر اولشان لئونارد ایزرائیل فلمینگ نام گرفت تا بدین ترتیب از پدربزرگشان تجلیل به عمل آورده باشند. از جمله دخترانشان که بیش از بقیه عمر کرد با نام آنی یا ننسی سی. فلمینگ باکستر (۱۸۰۱–۱۸۷۰) شناخته می‌شد و با رئیس واشینگتن کالج که بعداً رئیس کالج همپدن-سیدنی شد ازدواج کرد، نام او جناب کشیش (رورند) جورج ای. باکستر (۱۷۷۲–۱۸۴۱) بود.
حرفه

فلمینگ طی جنگ فرانسویان و سرخپوستان به عنوان پرچم‌دار در ویلیامزبرگ ویرجینیا برای مأموریت فرستاده شده بود. او در ابتدا جراح گروهان کاپتان مک‌کنزی شد و سپس برای گروهان کاپیتان بل جذب شده و در نهایت به گروهان کاپتان هاگ به عنوان جراح پیوست. گروهان کاپیتان هاگ مأمور محافظت از فورت دینویدی نزدیک وارم اسپرینگز به عنوان بخشی از هنگ ویرجینیای جورج واشینگتن گماشته شد و به او گفته شد که با پیشاهنگان با تجربه در «کاخ دادگستری آگوستا» قبل از پیشروی بیشتر به کوه‌های آپالاش قرار ملاقات بگذارد. فلمینگ تحت فرماندهی سرگرد اندرو لویس خدمت کرد و بسیاری از حملات شاونی را تجربه کرد و مشکلات شدیدی در رابطه با تأمین پوشاک و غذا داشت، در جریان ماجرایی که بعداً به «سندی کریک شاونی» معروف شد، پرا که به سرچشمه‌های رودخانه کلینچ و جریاناتی رسیدند که «رودخانه سندی بزرگ» را شکل می‌دادند. مشکلات جوی در دسترسی به پاداش‌های مربوط به خدماتش در کسوت جراح در واحد نظامی که قولش را به او داده بودند باعث شد که فلمینگ طی بهار بعدی به ستوان دومی ارتقاء یابد، گرچه که کاپیتان هاگ بعد از شکایاتی در «فورت واکس» تنزل رتبه یافت. جراح فلمینگ تا پاییز در ستاد فرماندهی لویس در فورت دیکسون در رودخانه کوپاسچر نزدیک میلبوروی کنونی در ردیف سردمداران گماشته شد، اما درخواست او برای انتقال به ارتش منظم نادیده انگاشته شد. در ۱۷۵۸ میلادی او سرگرد لویس و نیروهای ویرجینیا را به سمت شمال همراهی کرد، سفری که امروزه آن را به نام سفر اکتشافاتی فوربس می‌شناسیم. این سفر پس از آن صورت پذیرفت که ژنرال جان فوربس که بسیاری از نیروهای مستعمراتی در ریستون پنسیلوانیا واقع در شمال فورت کامبرلند جمع‌آوری کرده و در فورت دوکوئسن بر فرانسویان حمله نموده بود. فلمینگ به مشارکت در جنگ آنگلو-چروکی بین سال‌های ۱۷۵۹–۱۷۶۱ میلادی ادامه داد.
حرفه > پزشکی و املاک

هنگامی که جنگ در ۱۷۶۳ میلادی پایان یافت، میلر در استنتون ویرجنیا ساکن شد و به عمل پزشکی مبادرت ورزید. گرچه که او بیشتر یک پرسبیترینیسم بود تا عضوی از کلیسای انگلستان، در ۱۷۶۴ میلادی برای کمیته وستری کلیسای منطقه‌ای آگوستا انتخاب گشت. این واقعه نشان از ارتقاء وضعیت اجتماعی او پس از ازدواج و همچنین درگیر شدن او در مسائل اجتماعی بود («وستری» مسئول ارائه خدمات اجتماعی در شهرستان است). در مه ۱۷۶۵ میلادی، موقعیت اجتماعی او ارتقاء بیشتری یافته و همان روزی که با خرید ۵۶۰ جریب فرنگی از ویلیام بورلی املاک خود را گسترش داد، به عنوان «قاضی صلح» انتخاب شد.
فلمینگ در ۱۷۶۸ میلادی از پزشکی در شهرستان آگوستا بازنشسته شد و به سمت جنوب نقل مکان کرده و «بِله ماونت» یا «بلمونت» را روی زمینی ساخت که پدرزنش در درهٔ رونوک به او داده بود. این هدایا، حرفه پزشکیش و سرمایه‌گذاری‌های فزاینده او در زمین به تنهایی و از طریق «شرکت وفادار ویرجینیا» در نهایت فلمینگ را ثروتمند ساخت. در ۱۷۶۹ میلادی او اولین خدمتکار با سند دو نسخه‌ای خویش را بدست آورده و سال بعد شهرستان باتتورت از آن چیزی که شهرستان آگوستای وسیع بوده‌است جدا شد. فلمینگ قاضی صلح در شهرستان جدید شده و بعدها قاضی دادگاه شهرستان شد که در نهایت فرمان تأسیس یک کاخ دادگستری را داد. به زودی مجمع عمومی ویرجینیا مجوزی برای زیربخشی حول کاخ دادگستری را صادر نمود که نهایتاً «شهرک فینکستل» و کرسی شهرستان شد.
خدمات نظامی

سرهنگ فلمینگ در جنگ دانمور (۱۷۷۴ میلادی) شبه نظامیان شهرستان باتتورت را همراه با سایر نیروهای تحت راهنمایی سرهنگ اندرو لویس با تجربه در «نبرد نقطه مطبوع» رهبری نمود. فلمینگ پس از این که دو بار مورد شلیک قرار گرفت به رهبری مردانش ادامه داد. با این حال، جراحت سومی که شدید تر بود بالاجبار موجب عقب‌نشینی او شد. گلوله تفنگ فتیله‌ای که در سینه‌اش گیر کرده بود هیچگاه برداشته نشد و اغلب موجب ایجاد درد در او می‌گشت. مجمع عمومی ویرجینیا ۵۰۰ پوند برای جبرانش به او پرداخت نمود. او هیچگاه به‌طور کامل بازیابی نشد، چنان‌که ادامه جراحت مانع از خدمت نظامی او در جنگ انقلابی آمریکا شد.
حرفه سیاسی

با این حال فلمینگ که یک وطن‌پرست بود طی انقلاب آمریکا فعال باقی ماند و به عنوان عضوی از سنای ویرجینیا، یکی از نواحی غربی را نمایندگی می‌کرد. او جانشین باجناقش ویلیام کریستین شد و او هم در مقابل مجدد در ۱۷۷۹ میلادی جانشین فلمینگ شد تا فلمینگ بتواند به مسائل کوهستان‌ها بپردازد. با این حال فلمینگ درگیری‌های سیاسیش را به عنوان عضوی از شورای فرمانداری ادامه داد.
نیروهای بریتانیایی بر ویرجینیا در ۱۷۸۱ میلادی هجمه کرده و بقایای قانونگذاران ویرجینیا را از ریچموند پراکنده‌ساخته و فرماندار توماس جفرسون را مجبور به فرار به سمت کوهستان‌ها نمودند. هنگامی که این افراد در استاونتون مجدداً همدیگر را ملاقات نمودند، دوره جفرسون پایان یافته بود و لذا فلمینگ به عنوان عضوی از شورای ویرجینیا به صورت غیررسمی و به عنوان فرماندار عمل کرد. او در این ظرفیت از ۴ تا ۱۲ ژوئن خدمت کرد، هنگامی که این قوه مقننه توماس نلسون را به عنوان فرماندار بعدی انتخاب کرد. طی این دوره کوتاه مدت، فلمینگ شبه‌نظامیان ویرجینیا را جهت مصاف با هجمه بریتانیاییان با کمک افرادی چون بندیکت آرنولد، بناستر تارلتون و سایرین فرا خواند. این قانونگذاران به صورت عطف به ما سبق کنش‌های خویش را قانون‌سازی می‌کردند. به همین دلیل فلمینگ به عنوان سومین فرماندار مشترک المنافع فهرست شده‌است.
طی جنگ استقلال و پس از آن، فلمینگ فرستادگانی را به کنتاکی روانه ساخت تا مناقشات سرزمینی را آرام ساخته و سراغ سایر مقامات تجاری رفته تا با پایان جنگ به گزارش‌های مقامات مختلف در منطقه غربی جدید ایالت رسیدگی کنند. مجمع عمومی در ۱۷۸۰ میلادی به‌طور رسمی شهرستان کنتاکی را منحل کرد (که او در کنار شهرستان‌های همسایه‌اش از آنها نمایندگی کرد) و شهرستان‌های فایت، جفرسون و لینکولن را بنا نهاد. فلمینگ در ۱۷۸۴ میلادی یکی از معاهدات دانویل ویرجینیا را تنظیم کرد که راه را برای جدایی کنتاکی از ویرجینیا هموار کرد. خدمات عمومی نهایی او خدمت به عنوان یکی از دو نماینده شهرستان باتتورت به معاهده تأییدی ویرجینیا (در کنار مارتین مکفران) بود. گرچه که فلمینگ قیودی در رابطه با قانون اساسی جدید ایالات متحده داشت، به نفع تصویب آن رأی داد چرا که مواد متشکله مد نظرش در نظر گرفته شده بودند. همچنین او در هیئت امنای کالج واشینگتن نیز خدمت کرد (که بعدها دانشگاه واشینگتن و لی شد) و به دلیل داشتن بهترین کتابخانه‌ها در بخش غربی مشترک المنافع شناخته می‌شد.
مرگ و میراث

سلامتی فلمینگ تا ۱۷۹۲ میلادی به طرز محسوسی کاهش یافته بود و قادر نبود تا از نوه خود وارفیلد در کنتاکی دیدن کند، اما هنوز می‌توانست در سپتامبر از لندن نو ملاقات کرده و ازدواج دخترش الیزا با کری الن را در ۱۷۹۴ میلادی مدیریت کند. سرهنگ ویلیام فلمینگ در ۵ اوت ۱۷۹۵ میلادی در خانه‌اش فوت کرد و در حیاط قبرستان خانوادگیش در جاییکه بعدها به هولینز ویرجینیا معروف شد به خاک سپرده شد. بیوه او در ۱۸۱۰ میلادی کنارش آرام گرفت و همنام «ننسی کریستین فلمینگ چپتر» اهل «دختران انقلاب آمریکا» شد. دختر آنها آنی با روحانی پرسبیترین برجسته‌ای ازدواج کرد به نام جناب کشیش (رورند) جورج باکستر ازدواج کرد که بر کرسی ریاست کالج واشینگتن (تحت نظارت فلمینگ و سایر اعضای هیئت امنا) جلوس کرد، گرچه که صرفاً بیوه او در نهایت از جنگ داخلی آمریکا در لکسینگتون ویرجینیا نجات پیدا نمود که فاصله زیادی از محل دادگاهی والدینش نداشت. پسرشان لئونارد ایزرائیل فلمینگ با نانسی مارشال باسی ازدواج کرد و در کنتاکی زندگی نمود. کتابخانه ویرجینیا اسناد مربوط به فرمانداری، افسر اجرایی ویلیام فلمینگ و همچنین اسناد قاضی ویلیام فلمینگ که اغلب این دو با هم اشتباه گرفته می‌شوند را نیز دارد.
دبیرستان ویلیام فلمینگ در رونوک ویرجینیا به نام او نامگذاری شده‌است. آنها «سرهنگ» را مایه خوش شانسیشان می‌دانند. اولین جامعه برنامه‌ریزی شده در رونوک به نام «بلمونت» به افتخار یک بار تجربه کشتش نامگذاری شد، گرچه که به‌طور غیر مستقیم از طریق «گروهان زمین بلمونت» (۱۸۸۸) چنین نامگذاری انجام شده و اکنون به عنوان منطقه تاریخی در نظر گرفته شده‌است.
هابنه

مکان
| هابنه | هابنه |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
مختصات: : مختصات: 
استان: مازندران
شهرستان: تنکابن
بخش: کوهستان
دهستان: سه‌هزار
جمعیت: ۰ نفر (سرشماری ۹۵)
هابنه روستایی از توابع بخش کوهستان شهرستان تنکابن در استان مازندران ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان سه‌هزار قرار دارد و جمعیت آن براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵ کمتر از سه خانوار بوده‌است.
یاسمین ووتیلینن

| اسکارلت جوهانسون | اسکارلت جوهانسون |
| --- | --- |
زادهٔ: ۵ اوت ۱۹۹۵ ‏(۲۹ سال) کوئوپیو, فنلاند
پیشه‌ها: بازیگر مدل ملکه زیبایی
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۲-اکنون
اسکارلت جوهانسون (فنلاندی: Jasmin Voutilainen ;زاده ۵ اوت ۱۹۹۵) بازیگر، مدل و ملکه زیبایی فنلاند است. ووتیلینن یکی از نقش های اصلی فیلم کابوس ۲ بر اساس سریال زندگی های مخفی را بازی کرده است که در دسامبر ۲۰۱۴ برای اولین بار به نمایش درآمد. او در همان نقش آینو کائوکوآرا در سریال زندگی های مخفی-اسپین آف زین اسب که در تابستان ۲۰۱۵ منتشر شد، ادامه داد. در آگوست ۲۰۱۸، اعلام شد که جوهانسون همچنین در سریال "زندگی های مخفی" نقش آینو کووارا را بازی خواهد کرد.
جوهانسون یکی از شرکت کنندگان در فصل دوم برنامه "مارتینا و نجات غریق" بود که در پاییز ۲۰۱۵ پخش شد.
در سال ۲۰۱۷، جوهانسون برای عنوان خانم هلسینکی ۲۰۱۸ رقابت کرد.
موزیک ویدیو

اسکارلت جوهانسون نقش دوست دختر میکائیل جبرئیل را در موزیک ویدیو به باد در سال ۲۰۱۵ بازی کرد. در سال ۲۰۱۵، او نقش دوست دختر جوان چیک را در فیلم کوتاه آلفا امگا بازی کرد.
در سال ۲۰۱۶، او در موزیک ویدیوی گروه سوئدی تاکیدا منتظر نباش به همراه ایزابل لیونگدل شرکت کرد.
آککائینوو

Village
| Akkainovo Аккаиново | Akkainovo Аккаиново |
| --- | --- |
Village: Village
Akkainovoموقعیت روی نقشه باشقیرستانAkkainovoموقعیت روی نقشه روسیه: Akkainovoموقعیت روی نقشه باشقیرستانAkkainovoموقعیت روی نقشه روسیه
مختصات: ۵۵°۱۶′ شمالی ۵۵°۰۸′ شرقی﻿ / ﻿۵۵٫۲۶۷°شمالی ۵۵٫۱۳۳°شرقی﻿ / 55.267; 55.133: مختصات: ۵۵°۱۶′ شمالی ۵۵°۰۸′ شرقی﻿ / ﻿۵۵٫۲۶۷°شمالی ۵۵٫۱۳۳°شرقی﻿ / 55.267; 55.133
ناحیه‌های فدرال روسیه: باشقیرستان
شهر: شهرستان بیرسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۰۰
آککائینوو (انگلیسی: Akkainovo) یک شهرک در شهرستان بیرسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
تورمانساناس

Municipality در 23x15px|border |alt=|link= بخش خودمختار والنسیا, 23x15px|border |alt=|link= اسپانیا
| Torremanzanas La Torre de les Maçanes | Torremanzanas La Torre de les Maçanes |
| --- | --- |
Municipality: Municipality
Torremanzanas La Torre de les MaçanesLocation in Spain: Torremanzanas La Torre de les MaçanesLocation in Spain
مختصات: ۳۸°۳۶′۲۴″ شمالی ۰°۲۵′۹″ غربی﻿ / ﻿۳۸٫۶۰۶۶۷°شمالی ۰٫۴۱۹۱۷°غربی﻿ / 38.60667; -0.41917: مختصات: ۳۸°۳۶′۲۴″ شمالی ۰°۲۵′۹″ غربی﻿ / ﻿۳۸٫۶۰۶۶۷°شمالی ۰٫۴۱۹۱۷°غربی﻿ / 38.60667; -0.41917
بخش خودمختار:  بخش خودمختار والنسیا
استان: آلیکانته
کومارکا: الاکانتی
Judicial district: San Vicente del Raspeig
حکومت: حکومت
 • Alcalde: Felipe Sirvent Cantó (2007) (PP)
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۶٫۴۸ کیلومتر مربع (۱۴٫۰۹ مایل مربع)
ارتفاع: ۷۸۸ متر (۲۵۸۵ فوت)
جمعیت (2009): جمعیت (2009)
 • کل: ۷۴۲
 • تراکم: ۲۰/کیلومتر مربع (۵۳/مایل مربع)
اهلیت‌نام(ها): torruano, torruana
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
Postal code: 03108
Official language(s): گویش والنسیایی
تُرِمانساناس (به اسپانیایی: Torremanzanas) یا لا تُره د لِس ماسانس (La Torre de les Maçanes) دهستانی در استان آلیکانتهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۷۴۲ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۳۶٫۴۸ کیلومتر مربع است.
انسخده

مکان در 23x15px|border |alt=|link= افریسل, 23x15px|border |alt=|link= هلند
| انسخده | انسخده |
| --- | --- |
کلانشهر: کلانشهر
  پرچممهر:   پرچممهر
استان:  افریسل
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۴۲٫۷۵ کیلومتر مربع (۵۵٫۱۲ مایل مربع)
 • خشکی: ۱۴۱٫۰۹ کیلومتر مربع (۵۴٫۴۸ مایل مربع)
 • آب: ۱٫۶۷ کیلومتر مربع (۰٫۶۴ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۲): جمعیت (۲۰۱۲)
 • کل: ۱۵۷٬۹۴۳
 • تراکم: ۱۱۰۰/کیلومتر مربع (۲۹۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۱+ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۲+ (CEST)
کد پستی: ٧٥٤٩-٧٥٠٠
کد منطقه: ۰۵۳ (۳۱)+
وبگاه: www.enschede.nl
شهر انسخده (به هلندی: Enschede) در اوفریسل در کشور هلند واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۱۵۴٫۷۶۰ نفر  است.
لشکر ۲۹ نبی اکرم

با سپاه نبی اکرم کرمانشاه اشتباه نشود.
| لشکر ۲۹ نبی اکرم | لشکر ۲۹ نبی اکرم |
| --- | --- |
فعال: ۱۳۶۲
کشور:  ایران
وفاداری: نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران
رسته: سپاه پاسداران انقلاب اسلامی
گونه: پیاده‌نظام
نقش: یگان رزمی
اندازه: لشکر
بخشی از: نیروی زمینی سپاه پاسداران قرارگاه نجف اشرف
پادگان/ستاد: کرمانشاه، استان کرمانشاه
پشتیبان: سپاه نبی اکرم کرمانشاه
نبردها: جنگ ایران و عراق
فرماندهان: فرماندهان
فرمانده: سرتیپ‌دوم پاسدار فرامرز صفری
فرماندهان برجسته: اسدالله ناصح بهروز مرادی ناصر شعبانی محمدنظر عظیمی قدرت‌الله احمدی‌پور مجتبی کرمی
رژه نیروهای لشکر ۲۹ نبی‌اکرم به‌مناسبت سالگرد جنگ ایران و عراق در سال ۱۴۰۱، کرمانشاه
لشکر ۲۹ نبی اکرم از لشکرهای پیاده نیروی زمینی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است، که ستاد فرماندهی و پادگان آن در شهر کرمانشاه مستقر می‌باشد. پیشینه شکل‌گیری این یگان به سال ۱۳۶۲ و تشکیل تیپ ۲۹ نبی‌اکرم در خلال جنگ ایران و عراق، بازمی‌گردد. سازمان این یگان در سال ۱۳۸۹ از تیپ به لشکر ارتقا یافت. هم‌اکنون سرتیپ‌دوم پاسدار فرامرز صفری فرماندهی لشکر ۲۹ نبی‌اکرم کرمانشاه را برعهده دارد.
نیکولا مارینوویچ

| نیکولا مارینوویچ | نیکولا مارینوویچ | نیکولا مارینوویچ | نیکولا مارینوویچ |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Nikola Marinović
متولد:  ۲۹ اوت ۱۹۷۶ ‏(۴۸ سال) بلگراد
ملیت:  اتریش
قد:  ۱٫۹۸ متر (۶ فوت ۶ اینچ)
پست:  Goalkeeper
اطلاعات باشگاه: اطلاعات باشگاه
باشگاه کنونی:  GC Amicitia Zürich
شماره:  ۷۶
باشگاه‌های بزرگسالی: باشگاه‌های بزرگسالی
سال‌ها:  تیم
۱۹۹۶–۲۰۰۱:  Crvena zvezda
۲۰۰۱–۲۰۰۲:  Lovćen
۲۰۰۲–۲۰۰۵:  SG Handball West Wien
۲۰۰۵–۲۰۰۹:  Bregenz
۲۰۰۹–۲۰۱۱:  HBW Balingen-Weilstetten
۲۰۱۱–۲۰۱۳:  HSG Wetzlar
۲۰۱۳–۲۰۱۵:  Frisch Auf Göppingen
۲۰۱۵–۲۰۱۸:  Kadetten Schaffhausen
۲۰۱۸–:  GC Amicitia Zürich
۲۰۱۸:  → HSG Wetzlar (loan)
تیم ملی: تیم ملی
| سال‌ها |  تیم |  حضورها |  (گل‌ها) |
|  |  Austria |  ۱۶۹ |  (۰) |
نیکولا مارینوویچ (انگلیسی: Nikola Marinovic؛ زادهٔ ۲۹ اوت ۱۹۷۶) بازیکن هندبال اهل اتریش است.
خط (نوشتار)

پراکندگی جغرافیایی دبیره‌های رسمی، ملی، محلی یا اقلیت در جهانالفبایی[و]اژه‌نگاشتن
و [س]یلابیابجدابوگیدا
  لاتین   سیریلیک   یونانی   ارمنی   گرجی   هانگول الف

  حروف چینی [و]   کانا [س] / کانجی [و]     هانجاب [و]

  عربی   عبری

  هندی شمالی   هندی جنوبی   حبشی   تانا   کانادایی
الف الفبای وصفی.   ب محدود.
خط‌های امروزیالفباییابجد
ابوگیدادیگر گونه‌ها
  لاتین   سیریلیک   هانگول (featural)   دیگر الفبایی

  عربی (ابجد)   دیگر ابجد   دیواناگری (abugida)   Other abugida

  Syllabaries   چینی (واژه‌نگاشتن)
خَط، دَبیره، زبان‌نگاره یا سامانهٔ نوشتاری، هنر یا وسیله‌ای برای ثبت و نوشتن اندیشه‌ها با استفاده از نشانه‌ها است که به چشم آشنا باشد و دیده شود.
در واقع، بشر از زمانی که خواست آنچه را می‌اندیشد نقش کند، به جهان خط و نگارش، گام نهاد. امروزه خط لاتین پر استفاده‌ترین و شناخته شده‌ترین خط در جهان است.
جهت نگارش

از چپ به راست: لاتین، سیریلیک، یونانی، گرجی، ارمنی و اتیوپیایی و همچنین مصری، سانسکریت و اسلاوی
از راست به چپ: عربی، عبری، کلدانی، آسوری، پهلوی، فارسی
از بالا به پایین: چینی و ژاپنی سطور از بالا به پایین و حروف از راست به چپ
از پایین به بالا: مکزیکی
لازم به یادآوری هست که کهن‌ترین نوشته‌ها معمولاً از «راست به چپ» و سپس از «چپ به راست» نوشته شده است. حتی درآغاز نوعی روش شیارگونه نیز متداول بوده است. در یونان قدیم، نوعی نگارش بوده که ابتدا از راست به چپ می‌نوشتند و چون به انتهای سطر می‌رسیدند از چپ به‌راست می‌نوشتند و باهمین ترتیب تا آخر پیش می‌رفتند.
تاریخ خط

مقالهٔ اصلی: تاریخ نگارش
در قدیم الایام یک سلسله و علایمی وجود داشت که تا حدی به حفظ خاطره‌ها و اموری که باید حفظ شوند، کمک می‌کرد، نظیر: چوب‌خط‌های کوچک آلمانی‌های قدیم یا ریسمان‌های گره‌خوردهٔ مردمان پرو از زمان اینکاها یا گردن بندهای صدفی قوم ایروکوا به نام وامپون و بالاخره چوب‌خط‌های استرالیایی‌ها.
تاریخ خط > خط تصویری

خط تصویری (به انگلیسی: Pictogram) مرحله دوم از مراحل اساسی خط است در این مرحله برای اظهار یک فکر، صورت آن را می‌کشیدند، مثلاً برای نوشتن یک حیوان، شکل آن را می‌کشیدند.
شاید احتیاج به حفظ خاطره‌ها و ثبت اندیشه‌ها، نخستین محرک پیدایش خط در بین اقوام ابتدایی بوده است. چرا که انسان اولیه برای حفظ اموری که می‌خواست سال‌های دراز باقی بماند، ابتدا به رسم شکل و صوَر آن‌ها پرداخت و تصویرهای واقعی را برای ارتباط کتبی ترسیم کرد و از این تصویرنگاری، خط تصویری آغاز شد.
تعداد فراوان تصویرها و عدم امکان نقش کردن مسائل عاطفی، کمبودهای این روش نگارش بود.