بتمن در برابر سوپرمن: طلوع عدالت
لحن و درون‌مایه

بتمن در برابر سوپرمن به عنوان تمثیلی در مورد سیاست معاصر آمریکا، به ویژه واکنش آمریکا به یازده سپتامبر، تفسیر شده‌است.
جان بیفوس از د کامرشل آپیل به شباهت‌های بین نبرد متروپلیس در ابتدای فیلم و ۱۱ سپتامبر اشاره کرد: «ایده این است که همان‌طور که ۱۱ سپتامبر تأثیری دگرگون‌کننده وجودی بر روان آمریکا داشت، نبرد متروپلیس، و متعاقب آن درک این موضوع که یک بیگانه قدرتمند می‌تواند سیاره انتخابی خود را به راحتی نابود کند، آگاهی انسان را تغییر داده و معیارهای جدیدی از اخلاق و سطوح ترس را ایجاد کرده‌است، به عبارتی «احساس ناتوانی اسد که مردان خوب را بی رحم می‌کند» از پیشخدمت وین، آلفرد (جرمی آیرونز).» او می‌گوید که بتمن از صحنه نبرد متروپلیس به‌عنوان «مردی تغییر یافته، و حتی آشفته‌تر، بیرون می‌آید».
کوفی آتلاو از کامیک‌بوک دات‌کام این تمثیل را به این صورت تفسیر کرد که بتمن نشان دهنده «واکنش شاهین‌جنگ راست‌گرا به ۱۱ سپتامبر… آمریکایی که امنیت را بر آزادی‌های مدنی ترجیح می‌دهد، ذهنیت دوران بوش مبنی بر توقف پیشگیرانه تهدیدها قبل از اینکه بتوانند در نزدیکی خانه تهدید کنند». آتلاو دربارهٔ سوپرمن می‌نویسد که او نماینده «آرمان‌های چپ‌تر، لیبرال، آمریکای ایده‌آل» است، در حالی که لوتر نماینده «فرصت طلبان موذی که از آشفتگی جهان پس از ۱۱ سپتامبر، یک جهان جنگ زده، برای منافع شخصی بهره‌برداری کردند (و هنوز هم از آن بهره‌برداری می‌کنند).» است. آتلاو معتقد است که صحنه ای که بتمن و سوپرمن در مادرانشان زمینه‌های مشترک پیدا می‌کنند، دلالت بر این تصور است که ایدئولوژی‌های سیاسی متضاد هنوز شباهت‌هایی با هم دارند.
اندرو دایس از اسکرین‌رنت نوشت: «بروس، مانند بسیاری از شخصیت‌ها و ملت‌های سیاسی، از موقعیت عالی اخلاقی چشم پوشی کرده، روش‌های افراطی خود را در صورت لزوم منطقی کرده‌است، دشمنی را شناسایی کرده‌است که به دنبال درک آن نیست، و اگر نگوییم ارزش‌های صریحی که کشورش بر اساس آن‌هاست، بلکه ارزش‌هایی که مأموریتش بر آن بنا شده بود، رها کرد.»
کلیم آفتاب از  وایس نوشت که این فیلم «به عنوان ضربه ناخوشایند دولت و واکنش مردم پس از یازده سپتامبر در نظر گرفته شده بود.» او شخصیت سوپرمن را با یک مسلمان آمریکایی مقایسه کرد و به این نتیجه رسید که این فیلم «در محکومیت چیزی است که آمریکا در حال تبدیل شدن به آن است، مکانی که در آن مهاجران، به ویژه آنهایی که به‌طور غیرمنصفانه به دلیل ویرانی‌های جمعی ناشی از افرادی معدود بدنام شده‌اند، دیگر بخشی از یک رؤیای واقعی آمریکایی نیستند.»
ریچارد برودی از نیویورکر این تمثیل را متفاوت تحلیل کرد: به گفته برودی، بتمن نماینده حزب دموکرات است، در حالی که سوپرمن نماینده حزب جمهوری‌خواه است. برودی احساس می‌کند که این تصور با این واقعیت پشتیبانی می‌شود که چشمان بتمن زمانی که کلاهخود خود را بیرونی می‌پوشد آبی می‌درخشد و سوپرمن وقتی از دید گرمایی خود استفاده می‌کند قرمز می‌درخشد. برودی این تمثیل را به دلیل اینکه حزب دموکرات را با شر متحد می‌کند که به گفته او «هیچ رابطه‌ای با سیاست معاصر ندارد» مورد انتقاد قرار داد. با این حال، او آن را «استعاره‌ای قدرتمند» برای این مسئله که «اگر سیاستمداران صرفاً وظایف خود را با شایستگی و حساسیت انجام می‌دادند، اصرار کمتری برای یافتن یک ابرقهرمان وجود داشت، یا بزرگ‌نمایی عوام فریبانی که وانمود می‌کنند یک ابرقهرمان هستند» معرفی می‌کند.
مارک هیوز از فوربز خاطرنشان می‌کند که این فیلم با داشتن سوپرمن به عنوان شخصیت خارجی که توسط دولت و رسانه‌ها مورد سؤال قرار می‌گیرد، سیاست بازگشت شوالیه تاریکی را معکوس می‌کند. او می‌نویسد: «این مفهوم معکوسی از کمیک است، در آنجا سوپرمن نمایانگر دیدگاه مستقر شده‌است در حالی که بتمن تحت نظارت مداوم مطبوعات و افکار عمومی است و توسط دولت مطرود می‌باشد.» دربارهٔ صحنه مارتا: «او هرگز قبلاً به سوپرمن به عنوان یک شخص واقعی یا به عنوان یک مرد نگاه نکرده‌است. سپس ناگهان سوپرمن آسیب‌پذیر می‌شود، او نام یک مرد معمولی و زنی دارد که او را دوست دارد که بر سر او گریه می‌کند، و یک مادر - آخرین کلمه او. کلمات اساساً عبارتند از «مادرم را نجات بده.» ما از لحاظ احساسی می‌بینیم که چگونه بتمن متوجه می‌شود که دارد چه می‌کند و اینکه او آدم بدی است، یک لحظه وحیانی دردناک اما بسیار انسانی.»
ریچارد نیوبی از هالیوود ریپورتر دربارهٔ صحنه مارتا می‌نویسد: «فرصتی برای بروس برای برقراری ارتباط دوباره با انسانیت خود و انسانیت سوپرمن. بتمن مبارزه را به این دلیل خاتمه نمی‌دهد که مادرانشان یک نام دارند، بلکه به این دلیل است که سوپرمن را به عنوان فردی با یک مادر می‌شناسد، یک انسان، علیرغم منشأ بیگانه. بروس در نبرد مقابل سوپرمن در نهایت متوجه می‌شود که می‌تواند بهتر باشد و دوباره با بشریت ارتباط برقرار کند. این یک رستگاری یا یک تغییر کامل نیست، زیرا او در صحنه‌های بعدی مزدوران را در زیرزمین می‌کشد. اما یک شروع است.»
بن افلک گفت که او «ایده نشان دادن مسئولیت پذیری و عواقب خشونت و دیدن افراد واقعی در آن ساختمان‌ها» را در صحنه بروس وین در نبرد متروپلیس دوست دارد.