stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دنیس مک‌ایون
تالیفات و مقالات

دنیس مک ایون در دانشنامه‌ها و مجلات بسیاری مطلب نگاشته است، از میان آن‌ها می‌توان به دانشنامه اسلام، دانشنامه آکسفورد در زمینه اسلام در دنیای مدرن و دانشنامه ایرانیکا اشاره نمود. او پایان‌نامه دکترای خود را بر روی شیخیه و بابیه کار کرد. وی در آن زمان، از کتابخانه کمبریج که در این زمینه، نسخ اصلی و با ارزشی که دکتر ادوارد براون در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم میلادی جمع‌آوری کرده بود را در اختیار داشت، بهره فراوان جست. طولانی‌ترین اثر علمی وی با نام مسیح شیراز، مجموعه ۸۰۰ صفحه‌ای برگرفته از پایان‌نامه دکترا وی و تعداد زیادی از مقالات در خصوص بابیت است. مک ایون در طول سال‌های زیادی، مقالات و کتب متعددی در انتقاد به آیین بهاییت و هم چنین تشکیلات بهایی منتشر کرده است. علاوه بر موضوعات یاد شده، مک ایون در راستای حمایت از اسرائیل مطالب متعددی نگاشته است. از جمله آنها، کتابی به عنوان «گری عزیز، چرا در مورد اسرائیل اشتباه می‌کنی» می‌باشد. وی مطالبی در مورد اسلام، اسرائیل و خاورمیانه در ستونی برای مؤسسه «گیت استون» (به انگلیسی: Gatestone) می‌نویسد. مک ایون به عنوان یک رمان‌نویس هم شناخته می‌شود. وی از سال ۱۹۸۶ حدود ۲۳ رمان نوشته است که بعضی از آن‌ها جزو رمان‌های پر فروش قرار گرفته‌اند. وی رمانهای خود را با دو نام مستعار دنیل ایسترمن (به انگلیسی: Daniel Easterman) و جاناتان ای کلیف (به انگلیسی: Jonathan Aycliffe) چاپ کرده است.
مک ایون در کارنامه آکادمیک خود در زمینه مطالعات اسلامی بیش از ۲۰۰ مقاله به چاپ رسانده است. از میان نوشته‌های او می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
کتاب‌ها
Denis MacEoin (1992), The Sources for Early Bābī Doctrine and History (به انگلیسی), Leiden: Brill
Denis MacEoin (1994), Rituals in Babism and Baha'ism (به انگلیسی), UK: British Academic Press and Centre of Middle Eastern Studies, University of Cambridge
Denis MacEoin (Expected 2008), The Messiah of Shiraz: Studies in Early and Middle Babism (به انگلیسی), Leiden: Brill {{citation}}: Check date values in: |سال= (help)
مقالات
The crisis in Babi and Baha'i studies: part of a wider crisis in academic freedom?, British Journal of Middle Eastern Studies, Volume 17, Issue 1 1990 , pages 55 - 61
Denis MacEoin, "Divisions and Authority Claims in Babism (1850-1866)," Studia Iranica 18:1 (1989), p. 94-101
بیان الادیان

بیان الادیان کتابی است از ابوالمعالی محمد بن نعمت، ملقب به یار خدای، در شناخت ادیان و مذاهب که به سال ۴۸۵ هجری قمری نوشته شده‌است. این کتاب که سی و شش سال پیش از ملل و نحل شهرستانی نوشته شده‌، از قدیم‌ترین کتاب‌های فارسی‌ است که ادیان و اعتقادات اقوام و مردمان را دسته‌بندی و توصیف می‌کند. از ویژگی‌های حائز اهمیت بیان الادیان یکی دیگر آن است که از وجود کتاب ارژنگ در خانه‌ٔ مانویان در غزنین خبر می‌دهد.
کتاب در پنج باب نوشته شده‌است. فهرست و توضیح باب‌ها به قلم مؤلف چنین است:
باب اول در پیدا کردن آن‌که در همهٔ روزگارها و به همهٔ اقلیم‌ها اکثر خلق به صانع عزّ و جلّ مُقرّ بوده‌اند.
باب دوم در بیان مذهب‌هایی که پیش از اسلام داشته‌اند.
باب سِیُّم در بیان آن خبر که پیغمبر اسلام فرمود که امت من پس از من به هفتاد و سه فرقه شوند و وجه اسناد آن خبر و شرح و معنی آن جدا کردن هفتاد و سه فرقه به صورت.
باب چهارم در بیان مذهب‌های اسلامی و پیدا کردن هر فرقه و مقالهٔ هریکی و شرح القاب ایشان به استقصار.
باب پنجم در یاد کردن حکایات و نوادر گروهی که بیرون آمده‌اند و دعوی‌های محال کرده‌اند. گروهی دعوی خدایی کرده‌اند و گروهی دعوی پیغمبری و آخر رسوا گشتند و طرفی از اخبار ایشان یاد کردن.
ترانوس

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام پیشین: Real-Time Cures
نوع پیشین: شرکت سهامی خاص
صنعت: مراقبت سلامت
سرنوشت: Shut down and liquidated; founder indicted for wire fraud and conspiracy
بنا نهاده: 2003
بنیانگذاران: الیزابت هولمز
از بین رفته: September 2018
دفتر مرکزی: پالو آلتو، کالیفرنیا، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا
افراد کلیدی: الیزابت هولمز (رئیس هیئت مدیره & مدیر عامل اجرایی) Ramesh Balwani (President and مدیر عملیات)
محصولات: آزمایش خون
خدمات: آزمایش پزشکی
وبگاه: ترانوس توسط Wayback Machine (بایگانی‌شده اوت ۲۸, ۲۰۱۸)
ترانوس (به انگلیسی: Theranos) یک شرکت خصوصی آمریکایی خدمات سلامت و تجهیزات آزمایشگاهی مستقر در پالو آلتو، کالیفرنیا بود که هدف از تأسیس آن، توسعه روش‌های جدید برای تست‌های تشخیصی آزمایشگاهی با استفاده از خون اعلام شد. تا سال ۲۰۱۳،‌ ارزش ترانوس حدود ۱۰ میلیارد دلار برآورد می‌شد و این شرکت حتی با والگرینز۲ شریک شد تا دستگاه‌های آزمایش‌ خون را در فروشگاه‌های سراسر کشور به فروش برساند. در روش ارائه‌شده توسط شرکت، آزمایش‌های پزشکی با استفاده از نمونه‌گیری انگشتی خون به جای روش سنتی نمونه‌گیری وریدی بر پایه فناوری میکروفلوید (مایعات منطقی) انجام می‌پذیرفت اما بعد معلوم شد که این شرکت توانایی چنین کاری را ندارد و بنیانگذارانش به خاطر کلاه‌برداری دستگیر و محاکمه شدند و در سپتامبر ۲۰۱۸ این شرکت منحل شد.کتاب بد بلاد: رازها و دروغ‌ها در یک استارت‌آپ سیلیکون ولی نوشتۀ جان کری‌رو، ظهور و سقوط ترانوس۱ را با جزئیات شرح داده است.
در سال ۲۰۱۵، نقطه عطفی برای شرکت ترانوس به وجود آمد؛ زمانی که جان ایوانیدیس، استاد پژوهش‌های پزشکی، و بعدها الِف‌تریوس دیاماندیس، استاد بیوشیمی بالینی، به همراه جان کریرو، خبرنگار تحقیقی روزنامه وال استریت ژورنال، اعتبار فناوری این شرکت را زیر سؤال بردند. این موضوع موجب شد ترانوس با موجی از چالش‌های قانونی و تجاری از سوی نهادهای پزشکی، سرمایه‌گذاران، کمیسیون بورس و اوراق بهادار ایالات متحده (SEC)، مراکز خدمات درمانی (CMS)، دادستان‌های ایالتی، شرکای تجاری سابق، بیماران و دیگران روبرو شود. در ژوئن ۲۰۱۶، مجله فوربز تخمین زد که ارزش خالص دارایی الیزابت هولمز، بنیان‌گذار ترانوس، از ۴.۵ میلیارد دلار به «هیچ» کاهش یافته است. پس از چندین سال درگیری‌های حقوقی، شکایت‌ها، و تحریم‌ها از سوی CMS، بقایای این شرکت در سپتامبر ۲۰۱۸ منحل شد.
در سال ۲۰۱۸، ترانوس، الیزابت هولمز، و رئیس پیشین شرکت، سانی بالوانی، به اتهام کلاهبرداری توسط کمیسیون SEC مورد پیگرد قانونی قرار گرفتند. هولمز و بالوانی همچنین به اتهام کلاهبرداری اینترنتی و توطئه متهم شدند. در ژانویه ۲۰۲۲، هولمز در چهار مورد گناهکار شناخته شد و در نوامبر همان سال به ۱۱ سال و ۳ ماه زندان محکوم شد. بالوانی نیز در ژوئیه ۲۰۲۲ در تمام ۱۲ مورد اتهام گناهکار شناخته شد و در دسامبر ۲۰۲۲ به ۱۲ سال و ۱۱ ماه زندان و ۳ سال نظارت مشروط محکوم گردید.
پرونده برلین

| پرونده برلین | پرونده برلین |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
هانگول: 베를린
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Bereullin
مک‌کیون–ریشاور: Perŭllin
عنوان عینی: برلین
 :  
کارگردان: ریو سونگ-وان
تهیه‌کننده: کانگ هه جونگ
نویسنده: ریو سونگ-وان
بازیگران:  ها جونگ-وو  هان سوک-کیو  ریو سونگ بوم  جون جی-هیون 
موسیقی: جو یئونگ-ووک
فیلم‌بردار: چوی یونگ هوان
تدوین‌گر: کیم سانگ-بام کیم جه بوم
توزیع‌کننده: سی‌جی انترتینمنت
تاریخ‌های انتشار:  ۳۱ ژانویه ۲۰۱۳ (۲۰۱۳-01-۳۱)  
مدت زمان: ۱۲۰ دقیقه
کشور: کره جنوبی
زبان: کره‌ای انگلیسی آلمانی عربی
هزینهٔ فیلم: ۹ میلیون دلار آمریکا
فروش گیشه: ۴۸,۹۷۹,۶۵۶ دلار آمریکا
پرونده برلین (کره‌ای: 베를린) یک فیلم اکشن دلهره‌آور محصول سال ۲۰۱۳ کره جنوبی به کارگردانی و نویسندگی ریو سونگ-وان است. ها جونگ-وو نقش یک مأمور کره شمالی در برلین را بازی می‌کند، که به خاطر فاش شدن یک معامله تسلیحاتی مورد خیانت قرار می‌گیرد. او به همراه همسرش (جون جی-هیون) که در سفارت کره شمالی در برلین مترجم است، تلاش می‌کنند تا فرار کنند. هان سوک-کیو و ریو سونگ بوم در نقش عاملان کره شمالی و کره جنوبی در تعقیب آنها هستند.
بازیگران

ها جونگ-وو در نقش پیو جونگ سونگ
هان سوک-کیو در نقش جونگ جین سو
ریو سونگ بوم در نقش دونگ میونگ سو
جون جی-هیون در نقش ریون جونگ هی
لی گیونگ-یونگ در نقش ری هاک سو، سفیر کره شمالی
جان کو در نقش مارتی، مأمور سی‌آی‌ای
نومان اکار در نقش عبدول
پاسکواله آلاردی در نقش داگان زمیر، مأمور موساد
چوی مو سونگ در نقش کانگ مین هو
کواک دو-وان در نقش چونگ وا ده
کیم سئو هیونگ در نقش منشی سفارت کره شمالی
توماس تیمه در نقش زیگموند، سیاستمدار آلمانی
تایفون بادمسوی در نقش آسیم
وارنر دن در نقش یوری، دلال اسلحه
سینجا دکیس در نقش پیشخدمت رستوران
به جونگ نام در نقش مامورِ دونگ میونگ سو
بک سونگ ایک در نقش پرسنل آژانس
پارک جی هوان در نقش پرسنل آژانس
سو جی اوه در نقش پرسنل آژانس
Toni Varvasoudis در نقش مردان عبدول
Matthias Günther در نقش مردان عبدول
اسکارز لاوا در نقش مردان عبدول
کن آیدن در نقش مردان عبدول
بک دونگ هیون در نقش مأمور کره شمالی
جو ها سوک در نقش مأمور کره شمالی
جی گون وو در نقش مأمور کره شمالی
کوان جی هون در نقش مأمور کره جنوبی
کیم سون وونگ در نقش مأمور کره جنوبی
کواک جین سوک در نقش مأمور کره جنوبی
میونگ گه نام در نقش دونگ جونگ هو، پدر میونگ سو
یون جونگ-بین در نقش تحلیل‌گر میدانی کره جنوبی
لی کیونگ می در نقش تحلیل‌گر میدانی کره جنوبی
برج‌های تهران تاج

نمایی از مجتمع مسکونی برج های تهران
مجتمع مسکونی برج‌های تهران (که در قدیم با نام تهران تاج شناخته می شده است) یکی از مجتمع‌های مسکونی معروف در  شمال غرب شهر تهران است.
ساخت برج‌های دوقولوی تهران تاج توسط شرکت تهران تاج (که بعدها به تهران تارک تغییر نام داد) در سال ۱۳۷۱ - بعد از تاخیر نسبتا” طولانی و عمدتا” به دلیل جنگ ایران و عراق در سال‌های دهه ۶۰ - به اتمام رسید. این دو برج مجموعا” دارای حدود ۲۰۰ واحد آپارتمان مسکونی است. کوچک ترین آپارتمان ها در این دو برج با مساحت حدود ۱۶۰ متر مربع بوده و تعدادی آپارتمان با مساحت بالای ۳۰۰ متر مربع نیز وجود دارد.
این برج‌ها که از بلندترین ساختمان‌های تهران به شمار می‌روند، دارای ۲۷ طبقه و ارتفاعی در حدود ۱۰۰ متر می باشند که در زمینی به مساحت حدود ۱۸٫۰۰۰ متر مربع واقع شده اند.
مجتمع مسکونی برج های تهران در محله شهرک غرب، در ناحیه ۷ از منطقه ۲ شهرداری تهران، و در خیابان هرمزان واقع شده‌ است.
عشق، فقط عشق

| عشق، فقط عشق | عشق، فقط عشق |
| --- | --- |
کارگردان: باپی سونه
بازیگران: درمندرا ویجینتی مالا پران
موسیقی: شانکار جایکیشان
تدوین‌گر: هریشیکش موکرجی
تاریخ‌های انتشار: ۱۹۶۹
کشور: هند
زبان: هندی 
عشق، فقط عشق (به هندی: Pyar Hi Pyar) فیلمی محصول سال ۱۹۶۹ و به کارگردانی باپی سونه است. در این فیلم بازیگرانی همچون درمندرا، ویجینتی مالا، پران، محمود علی، هلن، سلیم خان ایفای نقش کرده‌اند.
لیلی سینگ

لیلی سینگ (زاده ۲۶ سپتامبر ۱۹۸۸) یوتیوبر، کمدین، مجری، نویسنده و بازیگر کانادایی است که در ابتدا از طریق فضای مجازی و با نام مستعار ابرزن معروف شد. او در اسکاربرو، اونتاریو به دنیا آمد و بزرگ شد و در سال ۲۰۱۰ شروع به ساخت ویدیو برای یوتیوب کرد. در سال ۲۰۱۷ از سوی مجله فوربز رتبه ده پولسازترین ستارگان یوتیوب دنیا را با دریافتی ۱۰٫۵ میلیون دلار از آن خود کرد. در سپتامبر ۲۰۱۹، ۱۴میلیون مشترک داشت و بازدید ویدیوهایش به بیش از ۳ میلیارد می‌رسید. سینگ از سال ۲۰۱۴ تا کنون (به جز سال ۲۰۱۹) هر ساله در یوتیوب ریوایند شرکت می‌کند. به گفته مجله فوربز، در سال ۲۰۱۹ او یکی از ۴۰ فرد قدرتمند در حوزه طنز و کمدی محسوب می‌شد. سینگ موفق به دریافت یک جایزه طرفداران ام تی وی، چهار جایزه استریمی، دو جایزه برگزیده نوجوانان و یک جایزه برگزیده مردم شده‌است.
در سال ۲۰۱۶، سینگ نخستین فیلم خود را منتشر کرد. این اثر مستندی دربارهٔ تور جهانی او با نام سفری به جزیره تک شاخ بود. در مارس ۲۰۱۷، او اولین کتابش با عنوان چگونه رئیس زندگی خود باشیم: راهنما فتح زندگی را منتشر کرد که در فهرست پرفروش‌های نیویورک تایمز رتبه اول را کسب کرد. از سپتامبر ۲۰۱۹، او تهیه‌کننده اجرایی و مجری برنامه گفتگوی آخر شب شبکه ان بی سی با نام کمی دیر با لیلی سینگ است. سینگ تنها مجری ال‌جی‌بی‌تی و اولین هندی است که توانسته مجری یک برنامه گفتگوی آخر شب از یک شبکه مهم آمریکایی شود. در اوت ۲۰۲۰، اعلام شد که سینگ مچری برنامه اسکچ کمدی خود از شبکه ان بی سی خواهد بود.
کودکی

سینگ در اسکرابرو، منطقه ای در تونتو، اونتاریو به دنیا آمد و بزرگ شد. والدینش مالویندر کائور و سوکویندر سینگ از هوشیارپور، پنجاب هند به اینجا مهاجرت کردند و دخترشان را پیرو آیین سیک کردند.  او یک خواهر بزرگ تر به نام تینا سینگ (متولد ۱۹۸۲) دارد که یوتیوبر بوده و همراه با شوهر و سه پسرش ویدیوهایی درباره زندگی خانوادگی خود می سازد.  سینگ از کودکی تامبوی بوده است.  او در دوره ابتدایی در مدرسه دولتی مری شاد تحصیل کرده و در سال ۲۰۰۶، از موسسه دانشگاهی لستر بی پیرسون در تورنتو فارغ التحصیل شد. او عضو دختران راهنمای کانادا بود و در برنامه های جوانان آن ها شرکت می کرد.  در سال ۲۰۱۰، او لیسانس روانشناسی خود را از دانشگاه یورک تورنتو گرفت.
مولوخ

برای دیگر کاربردها، مولوخ (ابهام‌زدایی) را ببینید.
قبوری در درّهٔ هینوم (گ‌هینوم)، مکانِ توفتی در خارج از اورشلیم که تنخ می‌گوید قربانی سوختنی مولوخ آنجا تقدیم می‌شده‌است. «جهنم» از اینجا آمده‌است.
مولوخ، مولِخ یا مولِک (به عبری: מֹלֶךְ) نامی است که چند بار در تَنَخ—مجموعهٔ متون مقدس یهودیان—به کار رفته‌است. عمدهٔ این اشارات در سفر لاویانِ تورات هستند. تنخ به شدت با اعمال مرتبط با مولوخ مخالفت می‌کند، اعمالی که به نظر می‌رسد شامل قربانی کردن کودکان بوده‌است.
به‌طور سنتی، مولوخ نام خدایی کنعانی در نظر گرفته می‌شده‌است. با این حال، از سال ۱۹۳۵، نزد پژوهشگران در این مورد اختلافی پدید آمده‌است؛ اصطلاح مشابهی با املای ملک (تلفظ نامشخص) و به معنای «قربانی» در زبان فنیقی کشف شده و بر اساس نظریات جدیدتر، گفته می‌شود منظور تنخ نیز نوعی قربانی است، نه خدایی خاص. این نظریه به‌طور فزاینده‌ای مقبولیت یافته‌است، اما همچنان اجماع نظری وجود ندارد. در میان موافقانِ این دیدگاه نیز دربارهٔ اینکه قربانی به یهوه تقدیم می‌شده یا خدایی دیگر؛ و نیز دربارهٔ اینکه این نوع قربانی سنت مذهبی بومی بنی‌اسرائیل بوده یا از فنیقیه وارد دینشان شده، اختلاف نظر وجود دارد.
یهوه شدیداً تقدیم قربانی مولوخ را در اسفار تثنیه و لاویان نهی می‌کند و حکم به کشتن کسانی می‌دهد که فرزندانشان را قربانی کنند. در تنخ، گ‌هینوم (که واژه جهنم نیز از آن گرفته شده‌است) توفتی در خارج اورشلیم است که کودکان در آتش قربانی مولوخ می‌شدند.
برخی محققان ذبح اسحاق توسط ابراهیم که آن هم قربانی سوختنی است را از نوع قربانی مولوخ می‌دانند که نهایتاً کودک با گوسفندی جایگزین شده‌است و قصه‌ای نمادین دربارهٔ کنار گذاشتن این آیین است. تنخ همچنین می‌گوید سلیمان کسی بود که مولوخ را به اورشلیم برد. کتاب پادشاهان مولوخ را متعلق به عمونیان معرفی کرده‌است.
وجهٔ تسمیه

معنای واژهٔ مولوخ روشن نیست؛ اغلب مورد قبول است که از ریشهٔ م-ل-ک به معنای «حکمرانی» مشتق شده‌است. برخی پژوهشگران از سال ۱۸۵۷ و طرح این نظریه توسط ابراهام گایگر، پذیرفته‌اند که تلفظ واژهٔ مولِک نظر به واکه‌های بوشِت به معنای «شرم» تغییر کرده تا معنایی تحقیرآمیز بگیرد (مورد مشابه تغییر نام ایشبعل [مرد بعل] به ایشبوشت [شرمسار] است). دیگرانی استدلال کرده‌اند که این نام شکل سادهٔ همان فعل ملک است. آر.ام. کِر، محقق تمدن‌های سامی و اسرائیل باستان، با هر دو نظریه مخالف است؛ او می‌گوید نام هیچ خدای دیگری به نظر نمی‌رسد از فعلی ساده تشکیل شده باشد و نظریهٔ گایگر «دیدگاهی منسوخ است که هیچ‌گاه شاهدی واقعی برای آن وجود نداشته‌است.» پال موسکا، استاد دانشگاه بریتیش کلمبیا، به‌طور مشابه معتقد است «این نظریه که تلفظی از مولِک بلافاصله برای خواننده یا شنونده تداعی‌کنندهٔ واژهٔ بوشِت باشد، محصول تصورات قرن نوزدهمی است، حال آنکه همین تلفظ می‌تواند قُدِس یا اوهِل را هم تداعی کند.»
پژوهشگرانی که معتقدند مولوخ نام خدایی مستقل نیست، این لغت را با کتیبه‌هایی به زبان فنیقی که در آن واژهٔ ملک (مُلک یا مولک) به نوعی قربانی اشاره دارد، مرتبط می‌یابند؛ این ارتباط اولین بار توسط اوتو آیسفلت در سال ۱۹۳۵ مطرح شده‌است. خودِ آیسفلت ملکِ فنیقی و مولوخ عبری را به فعل ملک در سریانی به معنای «وعده دادن» مرتبط کرده‌است. هیث دورل این فرضیه را دارای کمترین اشکال می‌داند. محققانی مانند دابلیو. فون سودن معتقدند این اصطلاح شکل مصدری از فعل یلک/ولک به معنای «هدیه دادن/تقدیم کردن» است، در نتیجه مولِک به معنای «عملِ تقدیم کردن» یا «چیزِ تقدیم شده» است. ولی آر.ام. کر هر دو واژهٔ فنیقی و عبری را از فعل ملک مشتق می‌داند که به نظر او، در زبان نیاسامی به معنای «مالک بودن» و «داشتن» بوده و تنها بعدها به معنای «حکمرانی» درآمده‌است؛ بنابراین معنای اصلی مولوخ، «هدیه» و «تقدیم» بوده تا اینکه نهایتاً معنای «قربانی» به خود گرفته‌است.
در تنخ > هفتادگانی یونانی

متن معیار ترجمهٔ باستانی تنخ به یونانی—موسوم به هفتادگانی—مانند متون مازورتی شامل نام «مولوخ» (Μολόχ) در دوم پادشاهان ۲۳:۱۰ و ارمیا ۳۰:۳۵ است، اما بدون حرف تعریف. ترجمهٔ یونانی علاوه بر این نام مولوخ را در کتاب عاموس نبی هم به کار برده‌است که در متن مازورتی وجود ندارد:
بلکه شما خیمهٔ مولوخ و کوکب خدایتان رعیفان که به جهت خویشتن تمثالشان را ساخته بودید را برداشتید.
همچنین، در برخی از نسخ خطی یونانی آیهٔ ۱:۵ از کتاب صفنیای نبی حاوی نام «مولک» یا «میلکوم» است—که در متون مازورتی و یونانی معیار «پادشاه آن‌ها» نوشته شده‌است. در عوض، ترجمهٔ یونانی نام مولوخ را در لاویان به «فرمانروا» (ἄρχων) و در اول پادشاهان ۱۱:۷ به «پادشاه» (βασιλεύς) برگردانده است.
عهد جدید (اعمال رسولان ۷:۴۳) آیهٔ عاموس ۵:۲۶ را از یونانی نقل و بدین ترتیب یک بار به مولوخ هم اشاره کرده‌است.
دیدگاه تاریخی > مولوخ به عنوان خدا

تا قبل از سال ۱۹۳۵، همهٔ پژوهشگران معتقد بودند که مولوخ خدایی بود که قربانی کودکان به او در توفتِ اورشلیم تقدیم می‌شد. برخی از محققان معاصر این نظریه را مطرح کرده‌اند که مولوخ ممکن است همان ملکوم یا ادَد-مِلکی باشد، یا شاید صفتی برای بعل.
جی.سی. هایدر و جان دی مولوخ را با خدایی که نامش با املای ملک (تلفظ نامشخص) در متون اوگاریتی و مالک در منابع بین‌النهرینی نوشته شده، مرتبط می‌دانند و می‌گویند او خدای دنیای مردگان بوده‌است، زیرا در بین‌النهرین مالک دو بار با نرگال خدای دنیای مردگان یکی دانسته شده‌است. دی همچنین ذکر می‌کند که اشعیای نبی ظاهرا مولوخ را با شئول—جهان مردگان اسرائیل باستان—مرتبط می‌داند. خدای اوگاریتی ملک نیز به نظر می‌رسد با دنیای مردگان در پیوند بوده باشد، و ملقرت (خدایی فنیقی با نام مشابه، به معنای تحت‌اللفظی پادشاه شهر) نیز در صورتی که نظریهٔ ویلیام اف. آلبرایت دربارهٔ اینکه «شهر» همان جهان مردگان است درست باشد، کارکردی مشابه داشته‌است. هایدر همچنین استدلال می‌کند که اصطلاحی در زبان اکدی به شکل مَلکو نیز وجود دارد که به ارواح مردگان اشاره می‌کند.
این دیدگاه که مولوخ نام یک خداست به دلایل مختلفی زیر سؤال رفته‌است؛ مولوخ به ندرت در تنخ ذکر شده، خارج از آن اصلاً ذکر نشده و ارتباطش با خدایانی که نام‌های مشابه دارند، قطعی نیست. علاوه بر این، امکان دارد برخی از این خدایان که نام‌های مرتبط با «ملک» دارند، خدای مستقلی نبوده باشند و این‌ها تنها صفاتی برای خدایان دیگر باشند، زیرا «ملک» همچنین می‌تواند به معنای «پادشاه» هم باشد. از سوی دیگر، مراسم بنی اسرائیل با مراسم ملک در فنیقیه همخوانی دارد، زیرا هر دو شامل قربانی کردن کودکان می‌شدند. هیچ‌یک از خدایانی که گفته شده با مولوخ مرتبط هستند، ارتباطی با قربانی کردن انسان نداشته‌اند؛ خدای ملک اوگاریت به نظر می‌رسد تنها قربانی حیوانی دریافت می‌کرده، و قربانی ملک نه به خدایی به همین نام، بلکه به خدایان دیگر تقدیم می‌شده‌است.
برایان اشمیت معتقد است که ذکر نام مولوخ بدون حرف تعریف در کتاب اول پادشاهان ۱۱:۷ و استفاده از مولوخ به عنوان یک اسم خاص بدون حرف تعریف در ترجمهٔ یونانی ممکن است نشان‌دهندهٔ روایاتی از وجود خدایی به نام مولوخ در زمان تدوین اولیهٔ تنخ باشد. با این حال، شاید این خدا تنها در تخیل تدوین‌کنندگان تنخ وجود داشته‌است و ریشه در واقعیات تاریخی نداشته باشد.
دیدگاه تاریخی > به عنوان لقب خدا

از آن‌جا که نام «مولوخ» تقریباً همیشه در عبری با حرف تعریف همراه است، امکان دارد که عنوانی به معنای «پادشاه» باشد و گاه در ترجمهٔ یونانی به همین معنا برگردانده شده‌است. در قرن بیستم، مارتین بوبرِ فیلسوف نوشت که «مولوخ» به معنای «مَلک یهوه» است. نظر مشابهی بعداً توسط تی. رومر (۱۹۹۹) بیان شد. با این حال، برایان اشمیت می‌گوید که ذکر نام بعل در کتاب ارمیا ۳۲:۳۵ نشان می‌دهد که ممکن است منظور از «فرمانروا»، بعل باشد.
دیدگاه تاریخی > به عنوان مراسم بی‌آزار

شمار کمتری از پژوهشگران، خاصه محققان مطالعات فنیقی، معتقدند مراسم مولوخ در واقع مراسم تقدیم غیرکشنده‌ای بوده‌است و نه قربانی کردن انسان. این نظریه‌ها تا حدودی بر پایه تفاسیر تلمود و آثار مفسران اولیهٔ یهودی کتاب مقدس است. پائولو خلأ و فرانچسکا استاوراکوپولو چنین نظریاتی را رد می‌کنند و می‌گویند که تنخ به صراحت مراسم مولوخ در توفت را با افعالی مثل سلاخی کردن، کشتن در قربانی، خورده شدن کودکان توسط خدایان و هولوکاست (همه سوزی) مرتبط می‌کند. پائولو خلأ همچنین می‌گوید قربانی کردن کودکان در کارتاژ و فنیقیه در منابع یونانی-رومی یافت می‌شود.
دیدگاه ادیان > یهودیت

در میشنا و تلمود (قرن ۳ میلادی)—قدیمی‌ترین متون کلاسیک ربانی—ممنوعیت‌های لاویان در مورد دادن فرزند خود به مولوخ را بازگو شده، اما به روشنی توصیف نکرده‌اند که این از نظر تاریخی ممکن است شامل چه چیزهایی بوده باشد. متون اولیهٔ میدراشی ممنوعیت دادن فرزندان خود به مولوخ در لاویان ۲۱:۱۸ را قانونی می‌یابند که دیگر به صورت عملی مورد نیاز نیست. مخیلتای ربی ایشماعیل توضیح می‌دهد که مولوخ به تمام ادیان خارجی؛ و مگیلا در تلمود بابلی می‌گوید مولوخ به جنتیل‌ها اشاره دارد. همچنین، تارگوم نئوفیتی و تارگوم یوناتان مجعول، آیه را به معنای رابطهٔ جنسی مرد یهودی با زنی جنتیل تفسیر می‌کنند. کتاب یوبیل (قرن ۲ پیش از میلاد) نشان می‌دهد که این تفسیرِ تازه حتی در دوران معبد دوم نیز شناخته شده بوده‌است. یوبیل از داستان دینه دختر یعقوب استفاده می‌کند تا بگوید موافقت با ازدواج دختر خود با جنتیل‌ها نیز ممنوع است (یوبیل ۳۰:۱۰). میشنا با چنین تفسیرهای غیرتحت‌اللفظی مخالفت کرده‌است (مگیلا ۴:۹).
ربی‌های قرون وسطی در مورد اینکه ممنوعیت تقدیم فرزند به مولوخ به معنای قربانی کردن بوده یا چیز دیگری، بحث‌هایی کرده‌اند. به عنوان مثال، مناخم مئیری (۱۲۴۹–۱۳۱۵) گفته که منظور از «دادن تخمهٔ خود به مولوخ» نوعی مراسم عضویت است و نه شکلی از بت‌پرستی یا قربانی. سایر ربی‌ها مخالف بودند؛ تانحوما ب، میدراشی از قرن ۸ یا ۹ میلادی، توصیف مفصلی از اعمال پرستش مولوخ ارائه می‌دهد که در آن بت مولوخ چهرهٔ گوساله دارد و قربانی‌ها در دست‌های دراز شدهٔ آن قرار داده می‌شوند تا سوزانده شوند. این تصویرسازی هیچ مبنایی در کتاب مقدس یا تلمود ندارد و احتمالاً از منابعی مانند گزارش دیودور سیسیلی در مورد قربانی کودک در کارتاژ و همچنین نقوش باستانی از قربانی‌های خشونت‌بار الهام گرفته شده‌است. ربی راشی (۱۰۴۰–۱۱۰۵) و ربی یوسف بن اسحاق بخور شور (قرن ۱۲ میلادی) توصیفی از قربانی‌های مولوخ ارائه کرده‌اند که ممکن است از تانحوما ب مشتق شده باشند. سنت ربانی قرون وسطی همچنین مولوخ را با دیگر خدایانی که در کتاب مقدس نام برده شده‌اند مانند میلکوم، آدراملک و آناملک مرتبط دانسته‌است.
دیدگاه ادیان > مسیحیت

اشارات پدران کلیسا به مولوخ پراکنده هستند و اغلب تنها در تفسیر کتاب عاموس یا اعمال رسولان به آن پرداخته‌اند. نخستین مفسران مسیحی عمدتاً یا از مولوخ برای نشان دادن گناهکار بودن یهودیان استفاده می‌کردند یا برای ترغیب مسیحیان به اخلاقیات. بحث در مورد مولوخ در قرون وسطی نیز نادر بوده و عمدتاً محدود به ارائهٔ توصیفاتی از آنچه مفسران باور داشتند قربانی مولوخ شامل آن می‌شده‌است. چنین توصیفاتی، نظیر نوشته‌های نیکولاس لیرایی (۱۲۷۰–۱۳۴۹)، از سنت ربانی یهودی گرفته شده‌است.
از سوی دیگر، در طول اصلاحات پروتستانی، مفسران پروتستان مانند ژان کالون و مارتین لوتر از مولوخ به عنوان هشداری در برابر افتادن در بت‌پرستی و برای تحقیر آیین‌های کاتولیک استفاده کردند. شاهدان یهوه مولوخ را «پرستشِ دولت» محسوب می‌کنند؛ این نظر اولین بار توسط کشیش اسکاتلندی الکساندر هیسلاپ (۱۸۰۷–۱۸۶۵) مطرح شده‌است.
در فرهنگ و هنر > نقاشی

نقاشی‌های مولوخ تا قرن هجدهم و نوزدهم باب نشدند، تا اینکه در فرهنگ سرگرمی و عامهٔ غربی علاقه به دیوها و شیاطین ظهور کرد. این نقاشی‌ها مولوخ را به صورت بتی انسان‌نما با سر گاو یا شیر، گاه با بال، دست‌های درازشده بر روی آتشی با کودک قربانی بر روی آن قرار داده شده، می‌نمایاند. این تصویرسازی می‌تواند به تفاسیر یهودی قرون وسطی مانند آنچه ربی راشی نوشته برگردد که مولوخِ کتاب مقدس را با تصاویر قربانی‌های کارتاژیان به کرونوس (بعل هامون) که در منابعی مانند دیودور یافت می‌شود، مرتبط کرده‌است؛ جرج فوت مور اما معتقد است سر گاو ممکن است از مینوتور تأثیر پذیرفته باشد. به گفتهٔ جان اس راندین، منابع دیگر برای این تصویرسازی، افسانهٔ تالوس و گاو برنزی ساخته شده برای پادشاه فالاریس از شهر آگریجنتو در سیسیل بوده‌اند. او ذکر می‌کند که هر دو افسانه، مثل مینوتور، ارتباطات بالقوه‌ای با قربانی کودکان در فرهنگ سامی دارند.
در مقابل، ویلیام بلیک، نقاش انگلیسی، در فرار مولوخ، مولوخ را بتی کاملاً انسان‌نما با دیوی بال‌دار درحال پرواز بالای سرش به تصویر کشیده‌است. این نقاشی یکی از آثاری است که او برای شعر میلتون با عنوان «در سپیده دم میلاد مسیح» خلق کرده‌است.
در فرهنگ و هنر > استعارهٔ اجتماعی و سیاسی

در عصر حاضر، مولوخ معنایی استعاری چون «نیرو یا نظامی مخرب که به قربانی، به ویژه کودکان، نیازمند است» به خود گرفته‌است. از زمان کتاب استیصال ملی (۱۸۴۴) از ساموئل لائینگ، شهرهای مدرن اغلب با عنوان «مولوخ» توصیف می‌شوند و چنین کاربردی در نوشته‌های کارل مارکس نیز وجود دارد. علاوه بر این، جنگ نیز اغلب مولوخ نامیده می‌شود.
محفل کیهانی مونیخ (حدود ۱۹۰۰) فردی که با «عقلانیت سرد» رفتار کند را مولوخ می‌نامیدند؛ رفتاری که در نظر آنها عامل تنزل تمدن غربی بود. مسیحیان محافظه‌کار اغلب سقط جنین را به‌طور کلامی با قربانی کردن کودکان برای مولوخ برابر می‌کنند. از سوی دیگر، برتراند راسل از مولوخ برای توصیف نوعی دین بدوی و ظالم در کتاب پرستش آزاد (۱۹۲۳) استفاده کرده‌است. او دین را نیز در مجموع همینگونه می‌دید.
در فرهنگ و هنر > در سینما

در فیلم متروپلیس (به کارگردانی فریتز لانگ، محصول سال ۱۹۲۷) تصویری از مولوخ به نمایش گذاشته شده‌است. فردر (گوستاو فرولیش) وقتی به شهر کارگران در اعماق زمین می‌رود، شاهد خرابی ماشین و مصدوم شدن چندین کارگر است؛ سپس تصویر ماشین کارگران در پیش چشمانش به مولوخ تبدیل می‌شود که جمعیتی از کارگران همانند برده‌های زمام مصری به درون آن بلعیده می‌شوند.
در اسلیپی هالو (محصول سال ۱۹۹۹)، مولوخ به عنوان یک موجود اهریمنی قدرتمند قصد داشت دنیا را تسخیر کند و خیر و نیکی را از بین ببرد.
تندیس مولوخ، اثری از یوهان لوند در قرن ۱۸ میلادی
توفتی در کارتاژ که کتبیه‌ها تأیید می‌کنند قربانی ملک آنجا تقدیم می‌شده‌است.
فرار مولوخ اثر ویلیام بلیک، ۱۸۰۹.
مجسمه مولوخ از کابیریا (۱۹۱۴) ساختهٔ جووانی پاسترونه در موزهٔ ملی سینمای تورین.
ملانی آوانسیان

| ملانی | ملانی |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: ملانی آوانسیان
نام(های) دیگر: Melanie
زاده: ۲۷ خرداد ۱۳۶۴ ‏(۳۹ سال)  تهران، ایران
ژانر: موسیقی پاپ ایرانی
ساز(ها): ویولنسل
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۹ (۱۳۸۸) تاکنون
سازهای اصلی: سازهای اصلی
ویولنسل: ویولنسل
وبگاه: https://instagram.com/melanie.avanessian
ملانی آوانسیان (به ارمنی: Մելանի Ավանեսյան) (زاده ۲۷ خرداد ۱۳۶۴ در تهران)، خواننده و نوازندۀ ایرانی ارمنی‌تبار است.