stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تیم ملی فوتبال آلمان
ورزشگاه خانگی

تیم ملی آلمان بیشتر بازی‌های ملی خود را در ورزشگاه المپیک برلین انجام داده است اما ورزشگاه‌های دیگری نیز میزبان بازی‌های این تیم بوده‌اند. امروزه تیم ملی آلمان مسابقات خانگی خود را در میان استادیوم‌های مختلف این کشور به صورت چرخشی انجام می‌دهد. آنها تاکنون در ۴۳ شهر مختلف بازی‌های خانگی انجام داده‌اند؛ از جمله شهرهایی که در زمان گذشته جزئی از قلمرو آلمان بوده‌اند، مانند شهر وین اتریش که سه بازی بین سال‌های ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۲ در آن جا انجام شد.
بازی‌های تیم ملی آلمان ۴۶ بار در شهر برلین که محل برگزاری اولین بازی خانگی آلمان (در سال ۱۹۰۸ برابر انگلیس) بود، انجام شده است. سایر شهرهای میزبان شامل هامبورگ (۳۴ بازی)، اشتوتگارت (۳۲ بازی)، هانوفر (۲۸ بازی) و شهر دورتموند هستند. یکی دیگر از مکان‌های قابل توجه، شهر مونیخ است که میزبان مسابقات مهمی در طول تاریخ فوتبال آلمان بوده است، از جمله فینال جام جهانی فوتبال ۱۹۷۴ که آلمان غربی در برابر هلند به پیروزی رسید.
پوشش رسانه‌ای

مسابقات رسمی و دوستانه تیم ملی آلمان توسط شبکه آرتی‌ال پخش می‌شود. سایر پخش کنندگان شبکه‌های آ.ار.د و زد د اف هستند. مسابقات تیم ملی آلمان در جام جهانی و جام قهرمانی اروپا، از پربیننده‌ترین رویدادهای تلویزیونی در آلمان هستند.
افتخارات

مقالهٔ اصلی: افتخارات تیم ملی فوتبال آلمان
افتخارات > رقابت‌های بزرگ

جام جهانی
قهرمانی (۴): ۱۹۵۴، ۱۹۷۴، ۱۹۹۰، ۲۰۱۴
نایب قهرمانی (۴): ۱۹۶۶، ۱۹۸۲، ۱۹۸۶، ۲۰۰۲
مقام سومی (۴): ۱۹۳۴، ۱۹۷۰، ۲۰۰۶، ۲۰۱۰
جایگاه چهارمی (۱): ۱۹۵۸
جام ملت‌های اروپا
قهرمانی (۳): ۱۹۷۲، ۱۹۸۰، ۱۹۹۶
نایب قهرمانی (۳): ۱۹۷۶، ۱۹۹۲، ۲۰۰۸
مقام سومی (۳): ۱۹۸۸، ۲۰۱۲، ۲۰۱۶
بازی‌های المپیک تابستانی
مدال طلا (۱): ۱۹۷۶
مدال نقره (۲): ۱۹۸۰، ۲۰۱۶
مدال برنز (۳): ۱۹۶۴، ۱۹۷۲، ۱۹۸۸
جایگاه چهارمی (۱): ۱۹۵۲
جام کنفدراسیون‌ها
قهرمانی (۱): ۲۰۱۷
مقام سومی (۱): ۲۰۰۵
| مرور کلی> رقابت | مرور کلی> اول | مرور کلی> دوم | مرور کلی> سوم | مرور کلی> چهارم |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| جام جهانی | ۴ | ۴ | ۴ | ۱ |
| جام ملت‌های اروپا | ۳ | ۳ | ۳ | x |
| بازی‌های المپیک تابستانی | ۱ | ۲ | ۳ | ۱ |
| جام کنفدراسیون‌ها | ۱ | ۰ | ۱ | ۰ |
لیگ ملت‌های اروپا: ۰
| مجموع | ۹ | ۹ | ۱۱ | ۲ |
منبع
افتخارات > رقابت‌های کوچک

جام یو.اس.
قهرمانی (۱): ۱۹۹۳
مسابقات صدمین سالگرد سوئیس
قهرمانی (۱): ۱۹۹۵
مسابقات چهار ملت
مقام سومی (۱): ۱۹۸۸
مسابقات آزتکا ۲۰۰۰
مقام سومی (۱): ۱۹۸۵
افتخارات > جوایز

جایزه بازی جوانمردانه جام جهانی
برنده (۱): ۱۹۷۴
جایزه جذابترین تیم جام جهانی از نظر مخاطبان
برنده (۱): ۲۰۱۰
جایزه بازی جوانمردانه جام کنفدراسیون‌ها
برنده (۱): ۲۰۱۷
تیم سال فیفا
برنده (۳): ۱۹۹۳، ۲۰۱۴، ۲۰۱۷
جایزه جهانی لوریوس برای تیم سال
برنده (۱): ۲۰۱۵
جایزه بهترین تیم سال به انتخاب ورلد ساکر
برنده (۲): ۱۹۹۰، ۲۰۱۴
قهرمانی غیررسمی جهان
برنده (۳۱): ۳۱ بار
جایزه بهترین تیم ورزشی سال آلمان
برنده (۱۰): ۱۹۶۶، ۱۹۷۰، ۱۹۷۴، ۱۹۸۰، ۱۹۹۰، ۱۹۹۶، ۲۰۰۲، ۲۰۰۶، ۲۰۱۰، ۲۰۱۴
جایزه برگ بوی نقره‌ای
برنده (۷): ۱۹۵۴، ۱۹۷۲، ۱۹۷۴، ۱۹۸۰، ۱۹۹۰، ۱۹۹۶، ۲۰۱۴
جایزه بهترین تیم سال به انتخاب لاگاتزتا دلو اسپورت
برنده (۳): ۱۹۸۰، ۱۹۹۰، ۲۰۱۴
جایزه بامبی
برنده (۲): ۱۹۸۶، ۱۹۹۶
جایزه تلویزیون آلمان
برنده (۱): ۲۰۱۰
جایزه پرنده طلایی
برنده (۳): ۲۰۰۶، ۲۰۱۰، ۲۰۱۴
بازیکنان > ترکیب فعلی

بازیکنان زیر برای حضور در مسابقات لیگ ملت‌های اروپا ۲۵–۲۰۲۴ برابر بوسنی و هرزگوین و مجارستان به ترتیب در ۱۶ و ۱۹ نوامبر ۲۰۲۴ به تیم ملی آلمان دعوت شدند.
بروز رسانی اطلاعات و آمار: تا ۱۹ نوامبر ۲۰۲۴ و بعد از بازی با مجارستان.
رکوردها > بیشترین بازی ملی

تا ۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۴.
| # | بازیکن | سال | بازی ملی | گل |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | لوتار ماتئوس | ۱۹۸۰–۲۰۰۰ | ۱۵۰ | ۲۳ |
| ۲ | میروسلاو کلوزه | ۲۰۰۱–۲۰۱۴ | ۱۳۷ | ۷۱ |
| ۳ | توماس مولر | ۲۰۱۰–۲۰۲۴ | ۱۳۱ | ۴۵ |
| ۴ | لوکاس پودولسکی | ۲۰۰۴–۲۰۱۷ | ۱۳۰ | ۴۹ |
| ۵ | مانوئل نویر | ۲۰۰۹–۲۰۲۴ | ۱۲۴ | ۰ |
| ۶ | باستیان شواینشتایگر | ۲۰۰۴–۲۰۱۶ | ۱۲۱ | ۲۴ |
| ۷ | تونی کروس | ۲۰۱۰–۲۰۲۴ | ۱۱۴ | ۱۷ |
| ۸ | فیلیپ لام | ۲۰۰۴–۲۰۱۴ | ۱۱۳ | ۵ |
| ۹ | یورگن کلینزمن | ۱۹۸۷–۱۹۹۸ | ۱۰۸ | ۴۷ |
| ۱۰ | یورگن کولر | ۱۹۸۶–۱۹۹۸ | ۱۰۵ | ۲ |
:
رکوردها > بهترین گلزنان

تا ۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۴.
| # | بازیکن | سال | گل | بازی ملی | میانگین |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | میروسلاو کلوزه | ۲۰۰۱–۲۰۱۴ | ۷۱ | ۱۳۷ | ۰٫۵۲ |
| ۲ | گرد مولر | ۱۹۶۶–۱۹۷۴ | ۶۸ | ۶۲ | ۱٫۱ |
| ۳ | لوکاس پودولسکی | ۲۰۰۴–۲۰۱۷ | ۴۹ | ۱۳۰ | ۰٫۳۸ |
| ۴ | رودی فولر | ۱۹۸۲–۱۹۹۴ | ۴۷ | ۹۰ | ۰٫۵۲ |
| ۴ | یورگن کلینزمن | ۱۹۸۷–۱۹۹۸ | ۴۷ | ۱۰۸ | ۰٫۴۴ |
| ۶ | کارل-هاینتس رومنیگه | ۱۹۷۶–۱۹۸۶ | ۴۵ | ۹۵ | ۰٫۴۷ |
| ۶ | توماس مولر | ۲۰۱۰–۲۰۲۴ | ۴۵ | ۱۳۱ | ۰٫۳۴ |
| ۸ | اووه زلر | ۱۹۵۴–۱۹۷۰ | ۴۳ | ۷۲ | ۰٫۶ |
| ۹ | میشائل بالاک | ۱۹۹۹–۲۰۱۰ | ۴۲ | ۹۸ | ۰٫۴۳ |
| ۱۰ | الیور بیرهوف | ۱۹۹۶–۲۰۰۲ | ۳۷ | ۷۰ | ۰٫۵۳ |
سرمربیان

تیم آلمان در سال ۱۹۲۶ صاحب اولین سرمربی خود شد. در این مدت از کارشناس علوم تربیتی تا مربی بدون گواهینامه مربیگری، و از سکاندار نرم‌خو تا ستاره‌های درخشان دنیای فوتبال، هدایت تیم ملی آلمان را بر عهده داشته‌اند.
| # | سرمربی | شروع | پایان | مدت سرمربیگری | افتخارات |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | اتو نرتز | ۱۹۲۶ | ۱۹۳۶ | ۱۰ سال | جام جهانی ۱۹۳۴ |
| ۲ | سپ هربرگر | ۱۹۳۶ | ۱۹۶۴ | ۲۸ سال |  جام جهانی ۱۹۵۴ |
| ۳ | هلموت شون | ۱۹۶۴ | ۱۹۷۸ | ۱۴ سال | جام جهانی ۱۹۶۶ جام جهانی ۱۹۷۰  جام ملت‌های اروپا ۱۹۷۲  جام جهانی ۱۹۷۴ جام ملت‌های اروپا ۱۹۷۶ |
| ۴ | یوپ دروال | ۱۹۷۸ | ۱۹۸۴ | ۶ سال |  جام ملت‌های اروپا ۱۹۸۰ جام جهانی ۱۹۸۲ |
| ۵ | فرانتس بکن‌باوئر | ۱۹۸۴ | ۱۹۹۰ | ۶ سال | جام جهانی ۱۹۸۶ جام ملت‌های اروپا ۱۹۸۸  جام جهانی ۱۹۹۰ |
| ۶ | برتی فوگتس | ۱۹۹۰ | ۱۹۹۸ | ۸ سال | جام ملت‌های اروپا ۱۹۹۲  جام ملت‌های اروپا ۱۹۹۶ |
| ۷ | اریش ریبک | ۱۹۹۸ | ۲۰۰۰ | ۲ سال | – |
| ۸ | رودی فولر | ۲۰۰۰ | ۲۰۰۴ | ۴ سال | جام جهانی ۲۰۰۲ |
| ۹ | یورگن کلینزمن | ۲۰۰۴ | ۲۰۰۶ | ۲ سال | جام کنفدراسیون‌ها ۲۰۰۵ جام جهانی ۲۰۰۶ |
| ۱۰ | یوآخیم لوو | ۲۰۰۶ | ۲۰۲۱ | ۱۵ سال | جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸ جام جهانی ۲۰۱۰ جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲  جام جهانی ۲۰۱۴ جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۶  جام کنفدراسیون‌ها ۲۰۱۷ |
| ۱۱ | هانس‌دیتر فلیک | ۲۰۲۱ | ۲۰۲۳ | ۲ سال | – |
| ۱۲ | رودی فولر | ۲۰۲۳ | ۲۰۲۳ | ۱۲ روز | – |
| ۱۳ | یولیان ناگلزمان | ۲۰۲۳ | متصدی | هم‌اکنون | – |
فرانتس بکن باوئر
طرفداران آلمان در سال ۲۰۰۶
تیم ملی آلمان در رقابت‌های یورو ۲۰۱۲
قهرمانی آلمان در جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴
ورزشگاه المپیک برلین
لوتار ماتئوس رکورددار بازی ملی در تیم ملی آلمان
میروسلاو کلوزه بهترین گلزن تیم ملی آلمان
تروئل

مکان در 23x15px| |alt=|link=, 23x15px|border |alt=|link= اسپانیا
| تروئل (به اسپانیایی: Teruel) | تروئل (به اسپانیایی: Teruel) |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
کلیسای تروئل: کلیسای تروئل
بخش خودمختار:  [[|]]
استان:  تروئل
بنیانگذاری: ۱۱۷۶ (میلادی)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۱+ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۲+ (CEST)
کد منطقه: (۳۴)+
کد ایزو ۳۱۶۶: ES
زبان رسمی: اسپانیایی
وبگاه: {{URL|example.com|optional display text}}
تروئل (اسپانیایی: Teruel) مرکز استان تروئلی اسپانیا است. جمعیت آن ۳۴٬۲۴۰ نفر و مساحتش ۴۴۰ کیلومتر مربع است.
فرهنگ

کلیسای سان پدرو در آن است و در دوران جنگ داخلی اسپانیا این شهر نقش موثری داشت و جنگ‌های شدیدی در آن روی داد.
اقتصاد

نمایی از کلیسای سان پدرو که به سبک مدجن معماری شده‌است.
کردهای سوریه

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کل جمعیت: کل جمعیت
تخمین از ۵ میلیون تا ۶ میلیون: تخمین از ۵ میلیون تا ۶ میلیون
مناطق با جمعیت چشمگیر: مناطق با جمعیت چشمگیر
حسکه، قامشلی، تل تمر، کوبانی، عفرین: حسکه، قامشلی، تل تمر، کوبانی، عفرین
زبان‌ها: زبان‌ها
معمولاً زبان‌های کردی (کرمانجی)، همچنین زبان عربی، زبان سریانی: معمولاً زبان‌های کردی (کرمانجی)، همچنین زبان عربی، زبان سریانی
دین: دین
اسلام سنی، علوی، مسیحیت: اسلام سنی، علوی، مسیحیت
قومیت‌های وابسته: قومیت‌های وابسته
مردم کرد و سایر : مردم کرد و سایر 
کردهای سوریه، بین ۱۰ تا ۱۵  درصد جمعیت کل سوریه تخمین زده‌می‌شوند، اما سازمان ملل متحد، جمعیت کردهای سوریه را حدود ۱۸٪ جمعیت سوریه اعلام کرده و نهادهای نزدیک به حزب کارگران کردستان نیز، این جمعیت را بیش از ۵ میلیون نفر اعلام کرده‌اند.
کردهای سوریه پیروی مذهب شافعی از مذاهب اهل‌سنت هستند. مذاهب کردی مانند «ایزدی‌ها» و «علوی‌گری» که برگرفته از «آیین‌های میترایی» هستند نیز هنوز رواج دارد. جمعیت ایزدی‌ها حدود ۵۰ هزار نفر، و جمعیت علوی‌های کرد نیز در حدود ۱۰۰۰هزار نفر برآورد شده‌است.
کردهای سوریه به گویش کرمانجی از زبان کردی سخن می‌گویند.
شرایط پس از پایان جنگ داخلی در سوریه

نیروهای کرد سوریه در زمان درگیری‌های داخلی سوریه «نیروهای سوریه دموکراتیک» نام داشتند.
با افزایش تهدیدهای ترکیه برای حمله به شمال سوریه، کُردهای این کشور تلاش کردند با وساطت روس‌ها و …، ضمن تعریف خود در قالب حکومت آیندهٔ سوریه، نوعی از «خودگردانی» را کسب کنند.
کامش شناسی

کامش شناسی یا سکسولوژی (به انگلیسی Sexology) یک شاخه ی میان رشته ای از روانشناسی و پزشکی است.  در هدارش این رشته آمده است که موضوع علم کامش شناسی مطالعه و پژوهش درباره ی جنبه های مختلف جنسیت در انسان  مانند رفتار جنسی ، علاقه ی جنسی و کارکرد جنسی انسان است.
پیش زمینه

مطالعه ی جنسیت انسان به دروان باستان بر می گردد ، اما کامش شناسی به عنوان یک علم دانشگاهی به قرن 19 ام بر می گردد.  در سال 1886 ریچارد فون کرافت - ابینگ ، کتاب مشهور Psychopathia Sexualis را منتشر کرد، این کتاب که سال ها به عنوان منبع علمی در دانشگاه ها تدریس می شد به بررسی انحرافات جنسی می پرداخت زمینه ها را برای شکل گیری کامش شناسی فراهم کرد.
هاولاک الیس در بین سال های 1897 تا 1928 مجموعه کتاب های مرجعی را با عنوان "مطالعاتی در روانشناسی جنسی" به قلم خود نوشت. الیس به برسی جنبه های مختلف جنسیت  ، از جمله رفتار جنسی طبیعی و غیر طبیعی در انسان پرداخت و دیدگاه های مترقیانه ای را در زمینه جنسیت مطرح کرد.
با ظهور زیگموند فروید و روانکاوی او ، اهمیت جنسیت در رشد و تحول انسان و   شکل گیری مشکلات روانی ، ده چندان شد. او با ارایه ی نظریه ی رشد روانی- جنسی خود کنجکاوی های پژوهندگان را به سوی بررسی نقش جنسیت برانگیخت.
خرده گیری هایی به کامش شناسی > ذهنیت فرهنگی و پشداوری ها

کامش شناسی اغلب متهم به این است که تحت تاثیر هنجار ها و ارزش های فرهنگی بخصوص درباره ی گنس قرار دارد و نمی تواند دیدگاه بی طرفانه ای درباره ی مسایل گنسی ارایه دهد. برای نمونه برخی پژوهش ها کامش شناسی ممکن است در باره ی فرهنگ فرد گرایانه ی غربی انجام شده باشد و نتوان نتایج آنها را به فرهنگ جمع گرای شرقی تعمیم داد.
خرده گیری هایی به کامش شناسی > برجستگی بیش از حد رفتار جنسی و نادیده انگاری دیگر بخش ها

کامش شناسی اغلب نکوهش می شود که زیادی بر رفتار جنسی تمرکز دارد و جنبه های دیگر جنسیت مانند هویت جنسی ، گرایش جنسی و روابط عاطفی را نادیده می انگارد. این تمرکز خطر کاهش جنسیت به یک موضوع صرفا زیست شناختی و فیزیکی را به همراه دارد.
خرده گیری هایی به کامش شناسی > به کار بردن روش های پژوهشی غیر علمی

گروهی از منتقدان معتقد اند برخی از مطالعات کامش شناسی از روش های پژوهشی غیر علمی استفاده می کنند و نتایج آنها قابل اعتماد نیست. برای نمونه خیلی از پژوهش ها با روش های غیر تصادی و پرسشنامه های مغرضانه انجام می شوند.
خرده گیری هایی به کامش شناسی > مسائل اخلاقی در پژوهش

انجام پژوهش در زمینه ی مسائل جنسی می تواند با مسائل اخلاقی بسیاری همراه باشد مانند حفظ حریم خصوصی شرکت کنندگان، پیشگیری از آسیب رساندن به آنها و گرفتن رضایت آگاهانه. برخی منتقدان معتقد اند ، بسیاری از مطالاعات کامش شناسی به این اصول اخلاقی توجه ی شایسته ای نداشته اند.
خرده گیری هایی به کامش شناسی > رخنه ی صنعت هرزنگاری و رسانه ها

برخی معتقد اند که کامش شناسی تحت تاثیر صنعت هرزنگاری و پورن قرار دارد و تصویری غیر واقعی از سکس ارایه می کند و به ترویج دیدگاه های غیر واقعی و اغراق آمیز از سک کمک می کند. این تاثیر می تواند منجر به افزایش انتظارات غیر واقع بینانه ی جنسی از سکس و افزایش بروز نارضایتی های جنسی شود.
جستار های وابسته

زیگموند فروید
جان مانی
روانشناسی جنسیت
پسگشت ها

↑  Coleman E. From sexology to sexual health. InRoutledge Handbook of Sexuality, Health and Rights 2010 Jan 30 (pp. 135-144). Routledge.
↑  Wolfenden, R. Norris (1893-03). "Von Krafft-Ebing.—Psychopathia Sexualis, with especial reference to Contrary Sexual Instinct: a Medico-Legal Study. By Prof.R. Vox Krafft-Ebixg Authorized Translation from the seventh enlarged and revised German Edition. By Dr. Chaddock Charles Gilbert Philadelphia and London: The F. A. Davis Company. 1892. Pp. 436". The Journal of Laryngology, Rhinology, and Otology. 7 (3): 161–161. doi:10.1017/s1755146300149960. ISSN 1755-1463. {{cite journal}}: Check date values in: |date= (help)
↑  Beccalossi C, Beccalossi C. Havelock Ellis and sex psychology. Female Sexual Inversion: Same-Sex Desires in Italian and British Sexology, c. 1870–1920. 2012:172-201.
↑  Robinson PA. Havelock Ellis and modern sexual theory. Salmagundi. 1973 Jan 1(21):27-62.
↑  Fliegel, Zenia Odes (1973-07). "Feminine Psychosexual Development in Freudian Theory". The Psychoanalytic Quarterly. 42 (3): 385–408. doi:10.1080/21674086.1973.11926640. ISSN 0033-2828. {{cite journal}}: Check date values in: |date= (help)
↑  Chenier, Elise R. (2008-02-13). "Disorders of Desire: Sex and Gender in Modern American Sexology (Revised and Expanded Form)". Archives of Sexual Behavior. 37 (2): 356–358. doi:10.1007/s10508-007-9298-5. ISSN 0004-0002.
↑  Thatcher, Adrian (1996-05). "Book Reviews : TIEFER, Leonore, Sex is Not a Natural act and Other Essays (Oxford: Westview Press, 1995), ISBN 0-8133-1658-8/0-8133-1659-6, £37.00/£13.50, xvi + 232 pp". Feminist Theology. 4 (12): 126–127. doi:10.1177/096673509600001210. ISSN 0966-7350. {{cite journal}}: Check date values in: |date= (help)
↑  "The Kinsey Institute new report on sex: what you must know to be sexually literate". Choice Reviews Online. 28 (07): 28–3942-28-3942. 1991-03-01. doi:10.5860/choice.28-3942. ISSN 0009-4978.
↑  Binik, Yitzchak M.; Mah, Kenneth; Kiesler, Sara (1999-02). "Ethical issues in conducting sex research on the internet". Journal of Sex Research. 36 (1): 82–90. doi:10.1080/00224499909551971. ISSN 0022-4499. {{cite journal}}: Check date values in: |date= (help)
↑  Dines, Gail; Jensen, Bob; Russo, Ann (2013-10-31). "Pornography". doi:10.4324/9780203949085. {{cite journal}}: Cite journal requires |journal= (help)
حضورآباد

مکان
| حضورآباد హుజూరాబాద్ | حضورآباد హుజూరాబాద్ |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
ایالت: تلانگانا
شهرستان: کریم‌نگر
حکومت: حکومت
 • MLA: Etela Rajender
 • MP: Etela Rajender
ارتفاع: ۲۷۱ متر (۸۸۹ فوت)
جمعیت (2011): جمعیت (2011)
 • کل: ۳۷٬۶۶۵
زبان‌ها: زبان‌ها
 • رسمی: زبان تلگو
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۳۰ (IST)
PIN: 505468
Telephone code: 91-8727
پلاک خودرو: TS-02
Lok Sabha: Karimnagar
Assembly contituency: Huzurabad
حضورآباد (به انگلیسی: Huzurabad) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در کریم‌نگر واقع شده‌است.
SBI in Huzurabad
Statue in Huzurabad
High way in Huzurabad
Bus Stand in Huzurabad
Ambedkar Statue in Huzurabad
Ambedkar Cercle in Huzurabad
Telangana Amaraveerula Statue
Ambedkar Cerclee in Huzurabad
Function Hall in Huzurabad
خصوصیات

حضورآباد  ۳۷٬۶۶۵ نفر جمعیت دارد و ۲۷۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خالدیه

مکان در 23x15px|border |alt=|link= عراق
| خالدیه الخالدیة | خالدیه الخالدیة |
| --- | --- |
استان: انبار
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۴۰۰۰۰
الخالدیة (به عربی: الخالدية) یک منطقهٔ مسکونی در عراق است که در استان انبار واقع شده‌است.و جمعیت آن همگی از اهل سنت هستند.
خصوصیات

الخالدیة ۴۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
الجزایر
جغرافیا

مقالهٔ اصلی: جغرافیای الجزایر
الجزایر کشوری در شمال قاره آفریقا است، که با تونس(۱۰۳۴ کیلومتر)، لیبی(۹۸۹ کیلومتر)، مراکش و صحرا (۱۹۴۱ کیلومتر)، موریتانی(۴۶۰ کیلومتر)، نیجر(۹۵۱ کیلومتر) و مالی(۱۳۵۹ کیلومتر) مرز مشترک دارد و دارای خط ساحلی به طول ۹۹۸ کیلومتر است. مساحت آن حدود ۲/۳۸۱/۷۴۱ کیلومتر مربع یعنی تقریباً سه برابر فرانسه و در حدود یک برابر و نیم ایران است.
از شهرهای بزرگ الجزایر، الجزیره پایتخت کشور، و وهران و قسنطینه و عنابه و ادرار ورقلة و غیره را باید نام برد.
الجزایر بزرگ‌ترین کشور در آفریقا به لحاظ مساحت می‌باشد، قسمت اعظم مناطق ساحلی الجزایر کوهستانی است و بندرهای طبیعی اندکی دارد. منطقه‌ای که از ساحل شروع می‌شود و تا تل اطلس امتداد می‌یابد، حاصل‌خیز می‌باشد. در جنوب تل اطلس استپ‌هایی وجود دارند که تا اطلس صحرایی امتداد پیدا می‌کنند، صحرا در مناطق جنوبی‌تر قرار دارد. جبال هوقار منطقه‌ای مرتفع در مرکز صحرا و در جنوب الجزایر است. شهرهای مهم الجزایر، الجزیره، آوران، قسنطینه و عنابه می‌باشند.
شمال الجزایر آب و هوای معتدل مدیترانه‌ای دارد. در تل اطلس، دمای هوا در تابستان بین ۲۱ تا ۲۴ درجه سانتی‌گراد و در زمستان بین ۱۰ تا ۱۲ درجه سانتی‌گراد می‌باشد و رطوبت هوا زیاد است. در شرق الجزایر هوا اندکی سردتر است. از مشخصه‌های آب و هوایی الجزایر، بروز طوفان‌های شن می‌باشد. در الجزایر تنها بخشی از صحرا که در مدار رأس‌السرطان قرار می‌گیرد بسیار گرم است. میزان بارندگی در طول سواحل زیاد بوده و سالانه بین ۴۰۰ تا ۶۷۰ میلی‌متر برآورد می‌شود. بیشترین بارندگی در بخش مالی شرق الجزایر وجود دارد که به ۱۰۰۰ میلی‌متر در سال می‌رسد.
تاریخ

مقالهٔ اصلی: تاریخ الجزایر
الجزایر عثمانی
الجزایر فرانسه
بربرها نخستین کسانی بودند که از روزگار خیلی دور در این سرزمین سکونت داشتند. اولین بار فنیقی‌ها در سدهٔ دوازدهم پیش از میلاد به ان کشور هجوم آوردند و مهاجر نشین‌هایی در کرانه‌های شمالی آن پدیدآوردند. سپس کارتاژی‌ها به آن جا وارد شدند و نواحی شرقی آن را به تصرف درآوردند. رومی‌ها، پس از برانداختن دولت کارتاژ، به این سرزمین دست یافتند و چندی بر سواحل شمالی آفریقا و سرزمین‌های ساحلی الجزایر حکومت کردند. واندال‌ها در ۴۳۰ بعد از میلاد، دست رومی‌ها را از الجزایر کوتاه کردند.
مردم الجزایر در آغاز قرن هشتم میلادی با آمدن اعراب به این سرزمین به اسلام گرویدند. از سال ۶۴۴ تا ۶۵۶، اولین قبیله بربر الجزایری که به اسلام گروید، مغراوه‌ها بودند. به نوشته ابن خلدون، مورخ قرون وسطی، «اوزمار بن سکلب» رهبر مغراوه‌ها به درخواست عثمان بن عفان، خلیفه سوم، اسلام آورد. مغراوه‌ها نیز با بازگشت رهبر خود، دسته جمعی، به اسلام گرویدند. به سال ۶۶۵، حکومت بنی امیه اولین حمله خود به مغرب را آغاز کرد. سال ۶۸۳، فتوحات عقبة ابن نافع آغاز گردید. اگر چه مقاومت‌های بیزانسی‌ها اندکی مانع آنها شد، اما بربرها کوتاه نیامدند. از سوی دیگر، این مغراوه‌ها بودند که از ابتدای جنگ به بنی امیه پیوستند.
سال ۷۰۸، بنی امیه همچنان الجزایر را در دست داشتند و دوره پیشا-اسلام در این کشور پایان یافت. همچنان که زبان‌های لاتین و فینیقی از یادها می‌رفتند، الجزایر رفته رفته به اسلام پیوست. پس از فتح الجزایر توسط مسلمانان، اندک اندک زبان عربی در میان شهرنشینان جایگاه خود را به دست آورد.
ابوالمهاجر دینار از سوی امویان حکومت را در سال ۷۴۷ میلادی در این منطقه دست گرفت. با روی کار آمدن فاطمیان در مصر، الجزایر در زمره خراجگزاران آنان درآمد، اما دودمانی (زیریان) که به نیابت از آنان در الجزایر و تونس حکومت می‌کرد بر ضد آنان شورید و مذهب تسنن اختیار کرد. فاطمیان نیز برای مقابله با آن سلسله قبیله بنوهلال را که بسیار پرجمعیت بود، به منطقه فرستادند تا موجبات تضعیف آن سلسله را فراهم کنند و این آغاز عربی کردن منطقه بود. پس از آن، با روی کار آمدن دو سلسله بربر مرابطان و موحدان که از غرب برخاسته بودند، منطقه مدتی روی آرامش دید، اما با سقوط موحدان، الجزایر به صحنه نبرد سه دولت جانشین زیانیان الجزایر، حفصی‌های تونس و مرینی‌های مراکش تبدیل شد. در قرون پانزدهم و شانزدهم، اسپانیا به تاخت و تازهایی در الجزایر پرداخت و در سواحل آن چند آبادی ایجاد کرد.
در سال ۱۵۱۸، الجزایر توسط خیرالدین و برادرش تحت سلطه امپراتوری عثمانی درآمد. پیش از چیرگی فرانسه، کشوری مستقل بشمار می‌رفت و اداره کشور به دست یک شخص که با لقب (داعی) نامیده می‌شد اداره می‌گردید. الجزایر به سه استان بزرگ تقسیم شده بود و اداره هر استان به دست یک نفر که به‌عنوان (بای) خوانده می‌شد قرار داشت. پس از آن افکار استقلال‌طلبانه در آنجا رواج یافت و مردم الجزایر حکومتی آزاد تشکیل داده با دولت فرانسه جنگیدند. پیکار آنان به استقلال الجزایر انجامید (۱۹۶۲ م)
در تاریخ الجزایر زبان‌های بربری، فینیقی، لاتین، فرانسه، اسپانیایی و ترکی نوعی آمیختگی زبانشناختی را به وجود آورده که نتیجه آن یک زبان عربی الجزایری بسیار نامتجانس می‌باشد؛ زبانی که در مناطق مختلف الجزایر شکل‌های متفاوتی را به خود گرفته و تا امروز نیز به همین شکل ادامه داشته است.
تاریخ > اعتراضات ۲۰۱۲–۲۰۱۰ الجزایر

مقالهٔ اصلی: اعتراضات ۲۰۱۲–۲۰۱۰ الجزایر
این اعتراضات پیرو شورش‌هایی است که در این برهه زمانی در شمال آفریقا و جنوب غرب آسیا اتفاق افتاده است. از دلایل این قیام‌ها می‌توان بی‌کاری، مشکلات مسکن، افزایش قیمت مواد غذایی، فساد، محدودیت آزادی بیان و شرایط بد زندگی را برشمرد.
تاریخ > اعتراضات ۲۰۱۹ الجزایر

مقالهٔ اصلی: اعتراضات ۲۰۱۹ الجزایر
در ۲۲ فوریه ۲۰۱۹، ده روز پس از اعلام نامزدی عبدالعزیز بوتفلیقه در دور آتی انتخابات ریاست جمهوری الجزایر آغاز شد. این اعتراضات نخستین اعتراضات گسترده پس از جنگ داخلی الجزایر در دهه ۱۹۹۰ است که به صورت صلح آمیز برگزار می‌شود. در نتیجه این اعتراضات ارتش به بوتفلیقه فشار آورد و وی در ۲ آوریل از ریاست جمهوری استعفا داد.
اقتصاد

مقالهٔ اصلی: اقتصاد الجزایر
بیشتر مردم الجزایر از دیرباز به کشاورزی می‌پرداختند. در بخش شمالی گندم و جو کاشته می‌شود. تولید میوه و مرکبات در الجزایر روزبه‌روز رونق می‌گیرد. در این کشور صنایع دستی مانند سوزن‌دوزی عربی، فرش الجزایری، چرم‌سازی، منبت‌کاری، کاشی‌سازی و غیره رواج دارد.
در این کشور سالیانه ۳۰٬۰۰۰٬۰۰۰ تن آهن ۷۰۵٬۰۰۰ تن فسفات ۲۸۰٬۰۰۰ تن زغال به‌دست می‌آید و ذخایر گسترده نفت نیز در جنوب و جنوب شرقی آن وجود دارد.
با وجود آنکه الجزایر دارای معادن بسیار و درآمد بالای حاصل از فروش گاز طبیعی است، اما فاصله میان قشرهای غنی و فقیر در این کشور زیاد است.
وضع صنعت و کشاورزی در الجزایر کساد است و ظرفیت چندانی برای اشتغال ایجاد نمی‌کنند. گردشگری هم برخلاف تونس و مصر، به دلیل محافظه‌کاری و انزوای سیاسی و فرهنگی رژیم هواری بومدین در سال‌های پس از انقلاب ۱۹۶۲، به حاشیه رانده شده و نقشی در اقتصاد این کشور بازی نمی‌کند. بیکاری به ویژه در میان جوانان گسترده است و مشکل گرانی و کمبود مسکن هم از قشر متوسط تا قشرها ضعیف‌تر را تحت فشار قرار داده است.
واحد پول این کشور دینار الجزایر است. هر دینار الجزایر معادل ۰٫۰۰۶۹ دلار آمریکاست و هر دلار معادل تقریباً ۱۴۴ دینار است. (آوریل ۲۰۲۲).
مجموع صادرات این کشور در سال ۲۰۱۵ حدود ۳۴٫۸ میلیارد دلار و واردات آن هم معادل ۵۱٫۸ میلیارد دلار بوده است.
دامپروری

بر اساس گزارش فائو در سال ۲۰۱۹ تعداد دام زنده در الجزایر به این شرح بوده است:
شتر(۴۱۶٬۰۰۰) - گاو(۱٬۷۸۰٬۰۰۰) - بز(۴٬۹۸۶٬۰۰۰) - گوسفند(۲۹٬۴۰۰٬۰۰۰)
تقسیمات کشوری

کشور الجزائر دارای ۴۸ استان (به عربی: ولایة) است که همه استان‌های آن با شهرهای مراکز استان خود هم‌نامند. استان‌های الجزائر به نوبه خود به ۵۵۳ شهرستان (عربی: دایرة) و این شهرستان‌ها به ۱۵۴۱ بخش (عربی: بلدیة) تقسیم می‌شوند.
نام استان‌های الجزائر به قرار زیر است:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  أدرار  الشلف  الاغواط  ام‌البواقی  باطنه  بجایه  بسکره  بشار  البلیده  البویره  تمنراست  استان تبسه  تلمسان  تیارت  تیزی وزو  الجزائر |  استان الجفله  جیجل  استان سطیف  سعیده  سکیکده  سیدی بلعباس  عنابه  قالمه  قسنطینه (کنستانتین)  مدیه  مستغانم  استان المسیله  معسکر  ورقله  وهران  بیض |  یزی  برج بوعریریج  بومرداس  الطارف  تندوف  تسمسیلت  الوادی  خنشله  استان سوق اهراس  تی‌پازه  میله  عین الدفلی  النعامه  عین تموشنت  غردایه  غلیزان |
مردم و مذهب

جمعیت الجزایر حدود ۴۳/۷ میلیون نفر (۲۰۲۰) است که ۸۵۰۰۰۰ نفر فرانسوی و اسپانیایی و ایتالیایی مالتی و بقیه الجزایری هستند ۹۹/۸٪ جمعیت آن عرب-بربر بوده و کمتر از ۱٪ اروپایی هستند.
حدود ۷۲٫۵٪ جمعیت الجزایر شهرنشین و ۲۷٫۵٪ هم ساکن مناطق روستایی هستند.
زبان رسمی کشور عربی است و زبانهای فرانسوی و بربری نیز کاربرد دارند. ۹۹/۱٪ جمعیت مسلمانان سنی مذهب، ۰/۶درصد اباضیه هستند و بقیه عمدتاً مسیحی و کلیمی. اکثر الجزایری‌ها بربر یا عرب هستند، البته عرب بودن یا بربر بودن براساس ملاحظات زبانی یا هویتی مشخص می‌شود. اما منشأ و ریشه کلیه الجزایری‌ها اقوام بربر می‌باشند. مسئله عرب ـ بربر بیشتر جنبه هویتی دارد و نوعی تمایز نژادی، یا قومی به حساب نمی‌آید. اقوام بربر به چندین گروه قومی تقسیم می‌شوند: قبائلی در مناطق کوهستانی شمالی ـ مرکزی، شاویه در کوهستان‌های اطلس شرقی، مزابیه در دره مزاب و طوارق در جنوب. تعداد اندکی آفریقایی سیاهپوست نیز در الجزایر زندگی می‌کنند. الجزایری‌های ترک تبار حدود ۵٪ جمعیت این کشور را تشکیل می‌دهند که عمدتاً در شهرهای بزرگ زندگی می‌کنند.
اکثر الجزایری‌ها به عربی الجزایری تکلم می‌کنند. حدود ۸۳٪ جمعیت به زبان عربی با گویش «درجه» صحبت می‌کنند. با این حال، در رسانه‌ها و در مناسبت‌های رسمی به زبان عربی استاندارد تکلم می‌شود. بربرها که تقریباً ۴۵٪ جمعیت را تشکیل می‌دهند عمدتاً به یکی از گویش‌های امازیغی صحبت می‌کنند. عربی تنها زبان رسمی کشور است، اما اخیراً امازیغی نیز به عنوان یک زبان ملی به رسمیت شناخته شده است. مسئله زبان به لحاظ سیاسی به ویژه برای اقلیت بربر حائز اهمیت و حساسیت می‌باشد. سیاست زبانی دولت مبنی بر عربی‌سازی عمدتاً در واکنش به ۱۳۰ سال استعمار فرانسه و نیز رواج ناسونالیسم عربی بوده است. فرانسه همچنان به عنوان زبان خارجی آموخته می‌شود و در مدارس به کودکان آموزش داده می‌شود. همچنین، در رسانه‌ها و بخش‌های بازرگانی از زبان فرانسه استفاده می‌شود.
توضیحات

↑  The اطلاعات‌نامه جهان states that about 15% of Algerians, a minority, identify as Berber even though many Algerians have Berber origins. The Factbook explains that of the approximately 15% who identify as Berber, most live in the سرزمین قبایلی region, more closely identify with Berber heritage instead of Arab heritage, and are Muslim.
کوه‌های هوگار در جنوب الجزایر و بر روی مدار رأس‌السرطان واقع شده‌اند.
پارلمان الجزایر.
اعتراضات مردم الجزایر در سال ۲۰۱۹ میلادی
عبدالمجید تبون رئیس‌جمهور الجزایر و مارک اسپر سرپرست وزارت دفاع و پنتاگون
سونلگاز شرکت برق و توزیع گاز الجزایری
سوناطراک شرکت نفت و گاز الجزایری
نقشه استان‌های الجزایر
سلیمه غزالی روزنامه‌نگار و از اعضای مؤسس انجمن پیشرفت زنان الجزایر