stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
شاهقلی‌خان زنگنه
زندگی

نخستین اشاره به شاهقلی به دههٔ ۱۶۸۰ بازمی‌گردد که از او با عنوان حاکم ایالت کرمانشاه یاد شده‌است. پدر او در سال ۱۶۸۹ بر اثر بیماری درگذشت. یک سال بعد یکی از اشراف‌زادگان عالی‌رتبه و قدرتمند به نام ساروخان سهندلو ۴۰ تن از افراد ایل زنگنه را به قتل رساند؛ که اعتراض شاهقلی را به شاه سلیمان یکم در پی داشت که معتقد بود ساروخان با چنان کاری پدر متوفای او را تحقیر کرده‌است. سلیمان به دلیل رابطهٔ خوبی که با ساروخان داشت او را بخشید. اما با وجود این سلیمان در سال ۱۶۹۱ ساروخان را به دلیل رابطهٔ عاشقانه‌ای که با مریم بیگم عمهٔ شاه سلیمان برقرار کرده‌بود سر برید.
شاه سلیمان سپس شاهقلی را به جای ساروخان به عنوان ریاست محافظان سلطنتی (قورچی‌باشی) منصوب کرد. پس از انتصاب او به چنین منصب عالی‌مرتبه‌ای میان او و محمدطاهر وحید قزوینی که به تازگی به عنوان وزیر اعظم منصوب شده‌بود رقابتی درگرفت. سلیمان در سال ۱۶۹۴ درگذشت و پسرش سلطان حسین به جای او بر تخت نشست که بعداً در سال ۱۶۹۹ فردی ترکمن از ایل شاملو به نام محمدمؤمن‌خان شاملو را به عنوان وزیر تازه منصوب کرد.
شاهقلی در سال ۱۷۰۷ به عنوان وزیر اعظم جدید امپراطوری منصوب شد. شاهقلی‌خان در ۱۷۱۶ درگذشت و پسرخوانده‌اش فتحعلی خان داغستانی به جای منصوب شد. شاهقلی دارای یک فرزند پسر بود که به نام پدربزرگش شیخ‌علی‌خان نامیده می‌شد و اگرچه به خدمت دربار صفوی می‌پرداخت، اما به آن درجه از قدرت که پدر و پدربزرگش داشتند نرسید.
کتاب‌شناسی

Newman, Andrew J. (2008). Safavid Iran: Rebirth of a Persian Empire. I.B.Tauris. pp. 1–281. ISBN 978-0-85771-661-3.
Matthee, Rudi (2011). Persia in Crisis: Safavid Decline and the Fall of Isfahan. I.B.Tauris. pp. 1–371. ISBN 978-0-85773-181-4.
Lambton, A.K.S. (1954). "Kirmānshāh". The Encyclopaedia of Islam. BRILL. p. 167-171. ISBN 9789004060562.
Matthee, Rudi (1999). The Politics of Trade in Safavid Iran: Silk for Silver, 1600-1730. Cambridge University Press. pp. 1–290. ISBN 0-521-64131-4.
| ن ب وفهرست وزیران اعظم صفوی (۱۵۰۱–۱۷۳۶) | ن ب وفهرست وزیران اعظم صفوی (۱۵۰۱–۱۷۳۶) |
| --- | --- |
 محمد زکریا کججی(۱۵۰۱–؟)  محمود خان قزوینی (۱۵۰۲/۳–؟)  میرزا حسین اصفهانی (۱۵۱۴–۱۵۲۳)  جلال‌الدین محمد تبریزی (۱۵۲۳–۱۵۲۴)  میرزا جعفر ساوجی (۱۵۲۴–۱۵۳۱)  احمد بیگ نور کمال (۱۵۳۱-۱۵۳۳/۴)  قاضی جهان قزوینی (۱۵۳۳/۴–۱۵۵۰/۱)  میر عنایت‌لله خزنی (۱۵۳۳–۱۵۳۵)  میر شریف شیرازی (۱۵۶۲–۱۵۶۶)  معصوم بیگ صفوی (؟-۱۵۶۸)  جمال‌الدین تبریزی (۱۵۶۸–؟)  سید حسن فراهانی (؟–۱۵۷۶)  میرزا شکرالله اصفهانی (۱۵۷۶–۱۵۷۷)  میرزا سلمان جابری اصفهانی (۱۵۷۷–۱۵۸۳)  میرزا هدایت‌الله (۱۵۸۳–۱۵۸۶)  میرزا محمد منشی (۱۵۸۶-۱۵۸۹/۹۰)  میرزا لطف‌الله شیرازی (۱۵۸۹/۹۰-۱۵۹۱)  حاتم‌بیگ اردوبادی (۱۵۹۱-۱۶۱۰/۱)  طالب‌خان اردوبادی (۱۶۱۰/۱-۱۶۲۱)  سلمان‌خان استاجلو (۱۶۲۱–۱۶۲۳/۴)  خلیفه سلطان (۱۶۲۳/۴–۱۶۳۲)  طالب‌خان اردوبادی (۱۶۳۲–۱۶۳۳)  ساروتقی (۱۶۳۳–۱۶۴۵)  سلطان‌العلماء آملی (۱۶۴۵–۱۶۵۴)  محمد بیگ (۱۶۵۴–۱۶۶۱)  میرزا محمد کرکی (۱۶۶۱–۱۶۶۹)  شیخعلی‌خان زنگنه (۱۶۶۹–۱۶۸۹)  محمدطاهر قزوینی (۱۶۹۱–۱۶۹۹)  محمدمؤمن‌خان شاملو (۱۶۹۹–۱۷۰۷)  شاهقلی‌خان زنگنه (۱۷۰۷-۱۷۱۶)  فتحعلی خان داغستانی (۱۷۱۶–۱۷۲۰)  محمدقلی‌خان شاملو (۱۷۲۱–۱۷۲۲)  فتحعلی‌خان قاجار (۱۷۲۲–۱۷۲۹)  محمدعلی خان قوللرآغاسی (۱۷۲۶-۱۷۲۹)  نادرقلی بیگ (۱۷۲۹–۱۷۳۶) :  محمد زکریا کججی(۱۵۰۱–؟)  محمود خان قزوینی (۱۵۰۲/۳–؟)  میرزا حسین اصفهانی (۱۵۱۴–۱۵۲۳)  جلال‌الدین محمد تبریزی (۱۵۲۳–۱۵۲۴)  میرزا جعفر ساوجی (۱۵۲۴–۱۵۳۱)  احمد بیگ نور کمال (۱۵۳۱-۱۵۳۳/۴)  قاضی جهان قزوینی (۱۵۳۳/۴–۱۵۵۰/۱)  میر عنایت‌لله خزنی (۱۵۳۳–۱۵۳۵)  میر شریف شیرازی (۱۵۶۲–۱۵۶۶)  معصوم بیگ صفوی (؟-۱۵۶۸)  جمال‌الدین تبریزی (۱۵۶۸–؟)  سید حسن فراهانی (؟–۱۵۷۶)  میرزا شکرالله اصفهانی (۱۵۷۶–۱۵۷۷)  میرزا سلمان جابری اصفهانی (۱۵۷۷–۱۵۸۳)  میرزا هدایت‌الله (۱۵۸۳–۱۵۸۶)  میرزا محمد منشی (۱۵۸۶-۱۵۸۹/۹۰)  میرزا لطف‌الله شیرازی (۱۵۸۹/۹۰-۱۵۹۱)  حاتم‌بیگ اردوبادی (۱۵۹۱-۱۶۱۰/۱)  طالب‌خان اردوبادی (۱۶۱۰/۱-۱۶۲۱)  سلمان‌خان استاجلو (۱۶۲۱–۱۶۲۳/۴)  خلیفه سلطان (۱۶۲۳/۴–۱۶۳۲)  طالب‌خان اردوبادی (۱۶۳۲–۱۶۳۳)  ساروتقی (۱۶۳۳–۱۶۴۵)  سلطان‌العلماء آملی (۱۶۴۵–۱۶۵۴)  محمد بیگ (۱۶۵۴–۱۶۶۱)  میرزا محمد کرکی (۱۶۶۱–۱۶۶۹)  شیخعلی‌خان زنگنه (۱۶۶۹–۱۶۸۹)  محمدطاهر قزوینی (۱۶۹۱–۱۶۹۹)  محمدمؤمن‌خان شاملو (۱۶۹۹–۱۷۰۷)  شاهقلی‌خان زنگنه (۱۷۰۷-۱۷۱۶)  فتحعلی خان داغستانی (۱۷۱۶–۱۷۲۰)  محمدقلی‌خان شاملو (۱۷۲۱–۱۷۲۲)  فتحعلی‌خان قاجار (۱۷۲۲–۱۷۲۹)  محمدعلی خان قوللرآغاسی (۱۷۲۶-۱۷۲۹)  نادرقلی بیگ (۱۷۲۹–۱۷۳۶)
فین‌گولفین

| فین‌گولفین | فین‌گولفین |
| --- | --- |
شخصیت تالکین: شخصیت تالکین
فئانور فین‌گولفین را تهدید می‌کند، تصویرگر تام لوبک: فئانور فین‌گولفین را تهدید می‌کند، تصویرگر تام لوبک
پدیدآور: جی. آر. آر. تالکین
اطلاعاتِ درون‌داستانی: اطلاعاتِ درون‌داستانی
نژاد: الف
جنسیت: مرد
عنوان: پادشاه عالی‌رتبهٔ نولدور در سرزمین میانه
وابستگی: نیمه والار
سبک مبارزه: جادو سلاح
جنگ‌افزار: رینگیل
خانواده: فینوه (پدر) ایندیس (مادر) فئانور (برادر) فینارفین (برادر) فیندیس (خواهر) ایریمه (خواهر)
همسر: آنایره
افراد مهم: فئانور
فرزند: فینگون تورگون آردهیل
خاستگاه: هیچ
ملیت: والینور
کتاب‌ها: سیلماریون (۱۹۷۷)
فین‌گولفین (به انگلیسی: Fingolfin) شخصیتی در رشته‌افسانه‌های جان رونالد روئل تالکین، است.فینگولفین (زاده ۱۱۹۰ سال‌های درختان–درگذشته در ۴۵۶ سال‌های خورشید، سن در زمان مرگ:۳۴۵۶۰ سال) پادشاه نولدور و پسر دوم فینوه بود.  پس از شکست الف‌ها در نبرد داگور براگولاخ و شکسته شدن محاصره ۶۰۰ ساله آنگباند وی با خشم بسیار زیاد به دروازه آنگباند رفت . خادمان ملکور از شدت وحشت به خود میلرزیدند و هیچ خادم ملکور دعوت  مبارزه با فینگولفین را نپذیرفت . ملکور بیرون آمد و پیش فینگولفین ایستاد  ملکور با پتک طلایی آتشین خود مثل یک کوه خود را بزرگ کرد و فینگولفین و ملکور شروع به  مبارزه افسانه‌ای کردند که باعث سقوط بخش هایی از بلریان شد  اما بعد از  هفت ساعت مبارزه  فینگولفین بخاطر خستگی در برابر ملکور شکشت خورد و ملکور با ضربه بسیار شدید و قوی حفاظ درخشان فینگولفین را نابود کرد. فینگولفین در نهایت پس از وارد کردن هفت ضربه به پای مورگوت با شمشیر رینگیل، از فرط خستگی به زمین افتاده و توسط پتک  طلایی مورگوت از پای درآمد. جای ضربات شمشیر وی بر پای و صورت  مورگوت هرگز التیام نیافته و مورگوت تا ابد می‌لنگید که در نهایت ضربات فینگولفین ملکور را از مبارزه کردن انداخت و در  جنگ خشم  ملکور نتوانست با Eonwe مبارزه کند و به دخمه های انگباند فرار کرد و دستگیر شد.
برانکو (بازیکن فوتبال)

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Cláudio Ibrahim Vaz Leal
زادروز:  ۴ آوریل ۱۹۶۴ ‏(۶۰ سال)
زادگاه:  Bagé, برزیل
قد:  ۱٫۸۰ متر (۵ فوت ۱۱ اینچ)
پست:  Left Back (بازنشسته)
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۸۰–۱۹۸۱ |  اینترناسیونال |  ۱۵ |  (۲) |
| ۱۹۸۱–۱۹۸۶ |  فلومیننزه |  ۴۶ |  (۱) |
| ۱۹۸۶–۱۹۸۸ |  برشا (کسی نیخواسش) |  ۵۰ |  (۲) |
| ۱۹۸۸–۱۹۹۱ |  پورتو |  ۶۰ |  (۷) |
| ۱۹۹۱–۱۹۹۳ |  جنوا |  ۷۱ |  (۸) |
| ۱۹۹۳–۱۹۹۴ |  گرمیو |  ۶ |  (۱) |
| ۱۹۹۵ |  فلامینگو |  ۳۵ |  (۹) |
| ۱۹۹۵ |  کورینتیانس |  ۲۰ |  (۴) |
| ۱۹۹۶ |  میدلزبورو |  ۹ |  (۰) |
| ۱۹۹۷ |  مترو استارز |  ۱۱ |  (۱) |
| ۱۹۹۸ |  فلومیننزه |  ? |  (?) |
| مجموع |   |  ۳۲۳ |  (۳۵) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۸۵–۱۹۹۵ |  برزیل |  ۷۲ |  (۹) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۲۰۱۲:  Figueirense
۲۰۱۳:  Sobradinho
۲۰۱۳:  گوارانی
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
برانکو (به پرتغالی: Branco) (به پرتغالی: Cláudio Ibrahim Vaz Leal) مدافع اهل برزیل است که در شهر Bagé و در تاریخ ۴ آوریل ۱۹۶۴ به دنیا آمده‌است.
برانکو در تیم‌های فوتبال در شهدای پاتاوه شرو ب کار کرد ولی با نمایش بدی ک داشت توسط سرمربی حمزه کنار گذاشته شد اینترناسیونال ،فلومیننزه،برشا، پورتو، جنوا و Grêmio سابقهٔ حضور دارد. این بازیکن همچنین در سال، ۱۹۸۵–۱۹۹۵، ۷۲ بار برای تیم ملی فوتبال برزیل به میدان رفته‌است و طی این مدت ۹ گل به ثمر رسانده‌است.
زاویه لمیدگی

زاویه لَمیدگی (انگلیسی: Angle of loll) به حالتی از کشتی گفته می‌شود که در وضعیت تعادل کشتی به صورت عمودی قرار ندارد (یعنی دارای ارتفاع تعادل منفی است) و به همین دلیل زاویه‌ای از کج‌شدن به سمت چپ یا راست پیدا می‌کند.
وقتی یک کشتی دارای ارتفاع تعادل (ارتفاع متاسنتریک) (GM) منفی باشد، یعنی در تعادل ناپایدار باشد، هر نیروی خارجی که به آن وارد شود باعث می‌شود کشتی شروع به کج‌شدن کند. با کج‌شدن کشتی، گشتاور دوم سطح خط آب کشتی (صفحه‌ای که بدنه کشتی را در سطح آب قطع می‌کند) افزایش می‌یابد که این امر BM (فاصله از مرکز شناوری تا مرکز تعادل) کشتی را افزایش می‌دهد. از آنجا که KB (فاصله از مازه تا مرکز شناوری) تغییر چندانی نمی‌کند، KM (فاصله از مازه تا مرکز تعادل) کشتی افزایش می‌یابد.
در زاویه‌ای از کج‌شدن (مثلاً ۱۰ درجه)، KM به اندازه کافی افزایش می‌یابد تا با KG (فاصله از مازه تا گرانیگاه) برابر شود و در نتیجه GM کشتی برابر صفر می‌شود. هنگامی که این اتفاق بیفتد، کشتی به تعادل خنثی می‌رسد و زاویه‌ای که در آن این اتفاق رخ می‌دهد، زاویه لمیدگی نامیده می‌شود.
به عبارت دیگر، وقتی یک کشتی ناپایدار به سمت یک زاویه کج‌شدن به تدریج افزایش‌یافته متمایل می‌شود، در زاویه‌ای مشخص، مرکز شناوری (B) ممکن است دقیقاً زیر مرکز ثقل (G) قرار گیرد. زاویه لمیدگی نباید با زاویه کژمان اشتباه گرفته شود. زاویه کژمان ناشی از بارگذاری نامساوی در دو طرف خط مرکزی کشتی است.
اگرچه کشتی در زاویه لمیدگی ویژگی‌های تعادل پایدار را نشان می‌دهد، اما این یک وضعیت خطرناک است و باید به سرعت اقدامات اصلاحی برای جلوگیری از واژگونی کشتی انجام شود.
زاویه لمیدگی معمولاً به دلیل تأثیر سطح آزاد بزرگ یا از دست دادن پایداری ناشی از آسیب دیدن بخش‌های مختلف کشتی ایجاد می‌شود. این وضعیت با زاویه کژمان متفاوت است، زیرا در زاویه لمیدگی، کشتی به دلیل توزیع وزن به یک طرف متمایل نمی‌شود، بلکه تنها نمی‌تواند وضعیت عمودی بدون کج‌شدن را حفظ کند.
دانشسرای تبریز

| دانشسرای تبریز (دانشگاه آذربایجان) | دانشسرای تبریز (دانشگاه آذربایجان) |
| --- | --- |
نام: دانشسرای تبریز (دانشگاه آذربایجان)
کشور: ایران
استان: استان آذربایجان شرقی
شهرستان: تبریز
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: دانشگاه، دانشسرا
دیرینگی: دوره پهلوی اول
دورهٔ ساخت اثر: دوره پهلوی اول
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۸۹۰۹
تاریخ ثبت ملی: ۱۰ خرداد ۱۳۸۲
دانشسرای تبریز که در دوره‌های مختلف تحت عناوین دانشسرای عالی پسران تبریز، دانشسرای تربیت معلم دخترانه باهنر و دانشگاه آذربایجان فعالیت کرده‌است، مربوط به دوره پهلوی اول است و در میدان دانشسرای تبریز واقع شده‌است. این اثر در تاریخ ۱۰ خرداد ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۸۹۰۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
در روز عاشورای سال ۱۲۹۰ خورشیدی در میدان مشق و سربازخانهٔ تبریز (که بعداً دانشسرای تبریز در این محل احداث گردید) و پس از اشغال تبریز به دست قوای روس، بسیاری از مبارزان مشروطه از جمله ثقةالاسلام تبریزی توسط روس‌ها اعدام شدند.
دانشسرای تبریز

دانشسرای تبریز، تنها مرکز باقی‌مانده از بین ۱۷ دانشسرای عالی احداث شده در دورهٔ رضاشاه است. قرار است این بنا پس از مرمت به عنوان «موزه دانشسرای عالی پسران تبریز» فعالیت نماید.
قبل از اینکه مجموعهٔ علمی، آموزشی و فرهنگی دانشسرای پسران تبریز ساخته شود این مکان میدان بزرگ و مرکز مشق سربازان روسی بود و قبل از هجوم روس‌ها به تبریز نیز، قزاق‌ها و سربازان ایرانی در این میدان، مشق نظامی تمرین می‌کردند.
براساس قانون تربیت معلم مصوب اسفند ۱۳۱۲ در اول سال تحصیلی ۱۳۱۳، کلاس اول دانشسرای مقدماتی در ساختمان جنوبی دبیرستان شاهدخت سابق در کوچه حرمخانه تأسیس گردید.
عملیات ساخت ساختمان دانشسرای فعلی در سال ۱۳۱۵ در هنگامی که علی‌اصغر حکمت وزیر فرهنگ بود، با همکاری مهندسان آلمانی در محل سربازخانه و میدان مشق تبریز شروع شده و در سال ۱۳۱۸ پایان پذیرفت تا محل تربیت علمی و فرهنگی معلمان آینده باشد. گفته می‌شود در ساختمان بنای دانشسرای مقدماتی پسران تبریز مهندسان آلمانی نیز با معماران ایرانی همکاری فنی داشته‌اند. در تیر ماه ۱۳۱۸ پس از برگزاری جشن باشکوهی در تالار سخنرانی، این دانشسرا افتتاح گردید و کلاس‌های آن از مهر ماه همان سال در ساختمان جدید تشکیل یافت.
در مهر ماه ۱۳۲۹ علاوه بر دو کلاس دانشسرا کلاس تربیت بدنی برای معلم ورزش در ساختمان دانشسرا تأسیس گردید که از کلاس‌های اخیر دو دوره فارغ‌التحصیل شده‌اند.
این دانشسرا در سال تحصیلی ۳۵–۱۳۳۶، ۱۵۷ دانش آموز داشته و به صورت شبانه‌روزی اداره می‌شد. این دانشسرا دارای امکاناتی چون آزمایشگاه‌های طبیعی فیزیک و شیمی، کتابخانه و کارگاه کاردستی بود.
دانشسرای تبریز > فهرست مدیران

حمید فرهت، مدیریت دانشسرا را تا ۲۲ شهریور ۱۳۱۵ برعهده داشت. اولین دورهٔ فارغ التحصیلان دانشسرا شش نفر بودند. بعد از حمید فرهت، اشخاص زیر به ترتیب، مدیریت و ریاست دانشسرا را بر عهده داشتند:
عباس نیک‌منش از شهریور ۱۳۱۵ تا مهر ۱۳۱۶
کاظم رجوی از اواخر مهر ۱۳۱۶ تا دی ماه ۱۳۱۷
علی اکبر صبا از دی ماه ۱۳۱۷ تا ۲۷ تیر ۱۳۱۸
علی دهقان از ۲۷ مهر ماه ۱۳۱۸ تا خرداد ۱۳۲۳
غفار بینش پور از خرداد ۱۳۲۳ تا آذر ۱۳۲۳
غلامحسین بدرایرانی از آذر ۱۳۲۳ تا مهر ۱۳۲۸
حسین تهامی از مهر ۱۳۲۸ تا اسفند ۱۳۲۹
تقی میرفخرائی از اسفند ۱۳۲۹ تا مرداد ۱۳۳۴
هادی منصور آذر از مرداد ۱۳۳۴ تا شهریور ۱۳۳۵
ابوالقاسم طباطباوکیلی تا آبان ماه ۱۳۳۵
حسن محمد خانلو از آبان ماه ۱۳۳۵ تا ۱۳۴۱
ابوالحسن دیانت از ۱۳۴۱ تا ۱۳۵۵ (دانشسرا تا سال ۱۳۵۱ منحل شد)
محمد نیری‌وند از ۱۳۵۵ تا ۱۳۶۰
از ۱۳۶۰ تاکنون دانشسرا تعطیل است.
دانشگاه آذربایجان

دانشگاه آذربایجان (آذربایجان اونیورسیته‌سی) از مصوبات مجلس حکومت خودمختار آذربایجان بود. بر این اساس مقرر شد دانشگاه آذربایجان از اول مهر سال ۱۳۲۵ خورشیدی در محل دانشسرای تبریز شروع به فعالیت کند. نصرت‌الله جهانشاهلو به عنوان اولین رئیس این دانشگاه انتخاب شد. اساتید این دانشگاه از بین پزشکان، دبیران و مهندسان تبریزی برگزیده شده بودند. صرفاً یک نفر استاد ریاضیات عالی از باکو به استخدام این دانشگاه درآمده بود. کلاس‌های این دانشگاه از ساعت ۲ تا ۸ بعد از ظهر برقرار بود.
این دانشگاه از ۲ دانشکده، ۵ رشتهٔ تحصیلی و ۱۸۰ نفر دانشجو تشکیل یافته بود:
دانشکدهٔ پزشکی: دورهٔ تحصیلی ۶ ساله با پذیرش ۶۰ نفر دانشجو؛ به ریاست نصرت‌الله جهانشاهلو
دانشکدهٔ تربیت معلم (زبان و ادبیات، تاریخ و جغرافیا، طبیعیات و شیمی، ریاضیات و فیزیک): دورهٔ تحصیلی ۳ ساله، با پذیرش ۳۰ نفر دانشجو در هر رشته؛ به ریاست سید جعفر پیشه‌وری
دانشکدهٔ کشاورزی: برنامه‌ریزی جهت تأسیس
دانشکدهٔ حقوق: برنامه‌ریزی جهت تأسیس
اولیویا وایلد

| اولیویا وایلد | اولیویا وایلد |
| --- | --- |
وایلد در دسامبر ۲۰۲۱: وایلد در دسامبر ۲۰۲۱
نام هنگام تولد: اولیویا جِین کاکبرن
زادهٔ: ۱۰ مارس ۱۹۸۴ ‏(۴۰ سال) نیویورک سیتی، ایالات متحده
شهروندی: ایالات متحده ایرلند
پیشه‌ها: بازیگر فیلم‌ساز
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۳–اکنون
همسر(ها): تائو روسپولی  (ا. ۲۰۰۳–۲۰۱۱)
شریک(های) زندگی:  جیسون سودیکیس (۲۰۱۱–۲۰۲۰) 
فرزندان: ۲
اولیویا وایلد (انگلیسی: Olivia Wilde؛ با نام تولد اولیویا جِین کاکبرن؛ زادهٔ ۱۰ مارس ۱۹۸۴) بازیگر و فیلم‌ساز آمریکایی است. او بیشتر برای بازی در نقش رمی هادلی در مجموعهٔ تلویزیونی هاوس (۲۰۱۲–۲۰۰۷) و نقش‌آفرینی در فیلم‌های ترون: میراث (۲۰۱۰)، کابوی‌ها و بیگانگان (۲۰۱۱)، برت واندراستون باورنکردنی (۲۰۱۳) و اثر ایلعازری (۲۰۱۵) شناخته شده‌است. وایلد در سال ۲۰۱۷ برای اولین‌بار در برادوی، با بازی در نقش جولیا در نمایش‌نامه ۱۹۸۴ ظاهر شد. در سال ۲۰۱۹، او اولین فیلم بلندش، بوک اسمارت را کارگردانی کرد که تحسین منتقدان را به‌همراه داشت و توانست برنده جایزه ایندیپندنت اسپیریت شود. او این روند را با ساخت نگران نباش عزیزم (۲۰۲۲) ادامه داد.
اوایل زندگی

اولیویا جین کاکبرن در ۱۰ مارس ۱۹۸۴ در نیویورک متولد و در جورج‌تاون، واشینگتن، دی‌سی بزرگ شد. گرچه تابستان‌ها را در ایرلند می‌گذراند. او در سال ۲۰۰۲ از مدرسه فارغ التحصیل و در کالج بارد پذیرفته‌شد، اما سه‌بار ثبت‌نام خود را به منظور پیگیری حرفه بازیگری به تعویق انداخت. سرانجام در یک مدرسه بازیگری در دوبلین مشغول تحصیل شد.
وایلد، نام‌خانوادگی خود را از اسکار وایلد، نویسنده موردعلاقه‌اش الهام گرفته‌است. مادرش، لزلی کاکبرن، تهیه‌کننده و روزنامه‌نگار آمریکایی و پدرش، اندرو کاکبرن نیز روزنامه‌نگار است. پدربزرگ پدری‌اش، کلود کاکبرن، نویسنده و روزنامه‌نگار، عموهایش، الکساندر و پاتریک کاکبرن نیز روزنامه‌نگار و عمه‌اش، سارا نویسنده بود. کریستوفر هیچنز در واشینگتن، پرستار بچه وایلد در کودکی بود. وایلد نژادی انگلیسی، آلمانی، ایرلندی و اسکاتلندی دارد. برخی از اجداد پدری وایلد، از اشراف‌زادگان بریتانیا بودند و در تاسمانی، قاهره، بمبئی، کلکته و پکن نیز زندگی کرده‌اند.
فعالیت‌ها

نخستین فعالیت قابل‌توجه وایلد بازی در نقش الکس کلی در سریال درام نوجوان او. سی (۲۰۰۵–۲۰۰۴) بود. پس از آن او در فیلم‌های دختر همسایه (۲۰۰۴)، آلفا داگ (۲۰۰۶) و مرگ و زندگی بابی زد (۲۰۰۷) حضور یافت. در سال ۲۰۰۷، وایلد به جمع بازیگران سریال درام پزشکی هاوس پیوست. او در این سریال نقش رمی هادلی، یک متخصص داخلی دوجنس‌گرا مبتلا به بیماری هانتینگتون را بازی می‌کرد. در سال ۲۰۱۰، او به عنوان کورا، در فیلم موفق ترون: میراث (۲۰۱۰) ظاهر شد. در آگوست سال ۲۰۱۱، وایلد سریال هاوس را ترک کرد تا پروژه‌های سینمایی خود شامل کابوی‌ها و بیگانگان، کره، تغییر کردن، درون و سر وقت را دنبال کند. در همان سال نیز سفیر برند برای شرکت لوازم آرایشی و بهداشتی رولون شد و در تبلیغات شرکت نیز ظاهر شد. این همکاری در سال ۲۰۱۶ به پایان رسید.
اولیویا وایلد در سال‌های بعد نیز فعالیت هنری خود را با بازیگری، کارگردانی و تهیه‌کنندگی فیلم‌ها و برنامه‌های تلویزیونی ادامه داد، از جمله بازی در فیلم‌های هم‌پیاله‌ها، او، برت واندراستون باورنکردنی و شتاب در سال ۲۰۱۳. وی به عنوان صداپیشه در مستند وحدت (۲۰۱۵) و انیمیشین‌های سریالی مرغ ربات (۲۰۱۲)، بابای آمریکایی! (۲۰۱۴) و بوجک هورسمن (۲۰۲۰–۲۰۱۴) فعالیت کرده‌است.
وایلد در سال ۲۰۱۳ اعلام کرد که گیاه‌خوار است. او همچنین فمنیست است.
زندگی شخصی

وایلد ۱۹ ساله در ژوئن ۲۰۰۳، با فیلم‌ساز و موسیقی‌دان ایتالیایی تائو روسپولی، که عضوی از خانواده اشرافی روسپولی است، ازدواج کرد. او در مارس ۲۰۱۱ به دلیل «اختلافات آشتی ناپذیر» درخواست طلاق داد. وایلد در نوامبر ۲۰۱۱ با بازیگر و کمدین آمریکایی جیسون سودیکیس وارد رابطه شد و در ژانویهٔ ۲۰۱۳ نامزد کردند. این زوج دو فرزند دارند: یک پسر، متولد ۲۰۱۴ و یک دختر، متولد ۲۰۱۶. رابطهٔ سودیکیس و وایلد در نوامبر ۲۰۲۰ به پایان رسید. در ژانویه ۲۰۲۱، وایلد پس از ملاقات با خواننده و بازیگر انگلیسی هری استایلز در طول فیلمبرداری نگران نباش عزیزم، با او وارد رابطه شد. رابطهٔ آن‌ها در نوامبر ۲۰۲۲ به پایان رسید.
فیلم‌شناسی > به عنوان سازنده

| سال | عنوان | کارگردان | نویسنده | تهیه‌کننده | یادداشت |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۹ | بوک اسمارت | آری | نه | نه |  |
| ۲۰۲۲ | نگران نباش عزیزم | آری | نه | آری |  |
فیلم‌شناسی > به عنوان بازیگر

| سال | عنوان | نقش | یادداشت |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۰۴ | دختر همسایه | کلی |  |
| ۲۰۰۵ | گفتگو با زنان دیگر | ساقدوش عروس |  |
| ۲۰۰۶ | ایده‌های جالب بیکفورد شمکلر | سارا |  |
| ۲۰۰۶ | گردشگران | بی |  |
| ۲۰۰۶ | آلفا داگ | آنجلا هولدن |  |
| ۲۰۰۷ | مرگ و زندگی بابی زد | الیزابت |  |
| ۲۰۰۹ | سال یکم | شاهدخت اینانا |  |
| ۲۰۱۰ | سه روز آینده | نیکول |  |
| ۲۰۱۰ | ترون: میراث | کورا |  |
| ۲۰۱۱ | کره | بروک |  |
| ۲۰۱۱ | تغییر کردن | سابرینا مک‌کی |  |
| ۲۰۱۱ | کابوی‌ها و بیگانگان | الا سوانسن |  |
| ۲۰۱۱ | سر وقت | ریچل سالاس |  |
| ۲۰۱۱ | درون | میا کانلن |  |
| ۲۰۱۲ | مردمی شبیه ما | هانا |  |
| ۲۰۱۲ | کلمات | دانیلا |  |
| ۲۰۱۲ | سقوط مرگبار | لیزا |  |
| ۲۰۱۳ | هم‌پیاله‌ها | کیت | همچنین تهیه‌کننده اجرایی |
| ۲۰۱۳ | او | زن |  |
| ۲۰۱۳ | برت واندراستون باورنکردنی | جین |  |
| ۲۰۱۳ | شتاب | سوزی میلر |  |
| ۲۰۱۳ | شخص سوم | آنا بار |  |
| ۲۰۱۴ | زندگی بهتر از طریق شیمی | الیزابت رابرتز |  |
| ۲۰۱۴ | طولانی‌ترین هفته | بئاتریس |  |
| ۲۰۱۵ | اثر ایلعازری | زوئی مک‌کانل |  |
| ۲۰۱۵ | عاشق کوپرها باش | النور کوپر |  |
| ۲۰۱۵ | چمن‌زار | سارا | همچنین تهیه‌کننده اجرایی |
| ۲۰۱۵ | وحدت | راوی | مستند |
| ۲۰۱۸ | پارتیزان | سدی |  |
| ۲۰۱۸ | خود زندگی | ابی دمپسی |  |
| ۲۰۱۹ | ریچارد جول | کتی اسکراگز |  |
| ۲۰۲۱ | چگونه پایان می‌پذیرد | آلای |  |
| ۲۰۲۱ | شکارچیان روح: افترلایف |  | حضور افتخاری به همراه اما پورتنر و شهره آغداشلو |
| ۲۰۲۲ | نگران نباش عزیزم | مری |  |
| ۲۰۲۲ | ابر حیوانات لیگ دی‌سی | لوئیس لین |  |
| ۲۰۲۲ | بابیلون | اینا |  |
فیلم‌شناسی > تلویزیون

| سال | عنوان | نقش | یادداشت |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۴ | او. سی | الکس کلی | ۱۳ قسمت |
| ۲۰۱۲–۲۰۰۷ | هاوس | رمی هادلی | نقش اصلی (فصل‌های ۷–۴) نقش مکمل (فصل ۸) |
| ۲۰۱۲ | مرغ ربات | صداهای مختلف | قسمت: «له شدن با خردکن در تولد ۵۳ سالگیم» |
| ۲۰۱۴ | بابای آمریکایی! | دنیس (صداپیشه) | قسمت: «معرفی مهماندار بدذات هواپیما» |
| ۲۰۲۰–۲۰۱۴ | بوجک هورسمن | شارلوت (صداپیشه) | ۶ قسمت |
| ۲۰۱۶ | واینل | دوون | نقش اصلی |
فیلم‌شناسی > تئاتر

| سال | عنوان | نقش | مکان | یادداشت |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۷ | ۱۹۸۴ | جولیا | تئاتر هادسون | اولین اجرا در تئاتر برادوی |
فیلم‌شناسی > موزیک ویدئو

| سال | عنوان | هنرمند | یادداشت |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۰ | «درزد» | دفت پانک |  |
| ۲۰۱۳ | «شهر فرشتگان» | ترتی سکندز تو مارس |  |
| ۲۰۱۶ | «هیچ عشقی مثل عشق تو نیست» | ادوارد شارپ اند ده مگنتیک زیروز | کارگردان |
| ۲۰۱۶ | «نیازهای تاریک» | رد هات چیلی پپرز | کارگردان |
| ۲۰۱۸ | «خوب برای چی» | دریک |  |
فیلم‌شناسی > بازی‌های ویدئویی

| سال | عنوان | نقش صدا | یادداشت |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۰ | ترون: تکامل | کورا |  |
| ۲۰۱۰ | ترون تکامل: نبرد گریدز | کورا |  |
جوایز و نامزدی‌ها

| سال | جایزه | دسته‌بندی | کار | نتیجه |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۰۸ | جایزه برگزیده نوجوان | ستاره زن تلویزیون | هاوس | پیروز |
| ۲۰۰۹ | جایزه انجمن بازیگران فیلم | بهترین اجرای گروه بازیگران در مجموعه درام | هاوس | نامزدشده |
| ۲۰۰۹ | جایزه برگزیده نوجوان | بازیگر زن مجموعه درام | هاوس | نامزدشده |
| ۲۰۱۰ | جایزه برگزیده نوجوان | بازیگر زن مجموعه درام | هاوس | نامزدشده |
| ۲۰۱۱ | جایزه سینمایی ام‌تی‌وی | بهترین بازیگر | ترون: میراث | نامزدشده |
| ۲۰۱۱ | جوایز برگزیده نوجوانان | بازیگر زن فیلم | ترون: میراث | نامزدشده |
| ۲۰۱۱ | جوایز برگزیده نوجوانان | بازیگر زن مجموعه درام | هاوس | نامزدشده |
| ۲۰۱۳ | جایزه برگزیده نوجوان | بازیگر زن فیلم کمدی | برت واندراستون باورنکردنی | نامزدشده |
| ۲۰۲۰ | جایزه ایندیپندنت اسپیریت | بهترین فیلم بلند | بوک اسمارت | پیروز |
| ۲۰۲۰ | جوایز گاتهام | بهترین کارگردان | بوک اسمارت | نامزدشده |
| ۲۰۲۰ | جوایز گاتهام | جایزه مخاطب | بوک اسمارت | نامزدشده |
آریگو بوئیتو

| آریگو بوئیتوآریگو بوئیتو | آریگو بوئیتوآریگو بوئیتو |
| --- | --- |
بوئیتو در ۴۲ سالگی: بوئیتو در ۴۲ سالگی
زادهٔ: ۲۴ فوریهٔ ۱۸۴۲ پادووا، ایتالیا
درگذشت: ۱۰ ژوئن ۱۹۱۸ (۷۶ سال) میلان
ملیت: ایتالیایی
دیگر نام‌ها: انریکه جوزپه جووانی بوئیتو (نام اصلی)، توبیا گوریو (نام مستعار)
پیشه(ها): آهنگساز، اپرانامه‌نویس، شاعر، روزنامه‌نگار
آریگو بوئیتو (به ایتالیایی: Arrigo Boito) با نام اصلی انریکه جوزپه جووانی بوئیتو (به ایتالیایی: Enrico Giuseppe Giovanni Boito) (۲۴ فوریهٔ ۱۸۴۲ – ۱۰ ژوئن ۱۹۱۸) آهنگساز، اپرانامهنویس، شاعر و خبرنگار ایتالیایی بود. او فرزند نقاشی ایتالیایی و کنتسی لهستانی بود. از بوئیتو دو اپرا باقی‌مانده‌است. اپرای نخست او «مفیستوفله»، که اپرانامه‌نویسی و آهنگسازیش را خودش انجام داد و اپرای دومش «نرون» است. بوئیتو سال‌ها (حدود ۵۰ سال) بر روی اپرای نرون کار می‌کرد اما تا زمان مرگش نتوانست آن را به پایان برساند. اگرچه آرتورو توسکانینی در سال ۱۹۲۴ نسخه تکمیل شده نرون را اجرا کرد، این اپرا هیچگاه نتوانست مانند مفیستوفله موفق باشد.
بوئیتو اپرانامه دو اپرای پایانی جوزپه وردی را استادانه نوشت. اتللو (۱۸۸۷) و فالستاف (۱۸۹۳) حاصل همکاری این دو دوست و همکار هستند.