stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سنگی بر گوری
نگارش و چاپ > ترجمه

در سال ۲۰۰۸ میلادی «آذفر معین» و بلیک رابرت اتوود کتاب را به انگلیسی ترجمه کرده و انتشارات مزدا آن را در سری کتابخانه ایرانیکا منتشر کرد. ویراستار این کتاب محمدرضا قانون‌پرور بوده‌است.
یادداشت

↑  آل‌احمد سنگی بر گوری را در سال ۱۳۴۲ خورشیدی نوشته و کتاب کلمات سارتر در ۱۹۶۳ میلادی منتشر شده‌است؛ هر دو تقریباً در یک سال.
↑  Yadullah Shahibzadeh
↑  Farzin Vahdat
↑  claus valling pedersen
↑  Azfar Moin
↑  Blake Robert Atwood
↑  با عنوان «A Stone On A Grave»
جلال آل‌احمد (۱۳۴۸)
تصویر جلد سنگی بر گوری چاپ انتشارات جامه‌دران (۱۳۸۴)
سیمین دانشور همسر جلال آل‌احمد پیش از ۱۳۴۸.
چرخش پسر سفیدپوست

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): پل بیتی
گونه(های) ادبی: رمان
ناشر: هاوتن مفلین هارکورت، Picador
شابک: شابک ‎۰−۳۱۲−۲۸۰۱۹-X
چرخش پسر سفیدپوست (انگلیسی: The White Boy Shuffle) عنوان نخستین رمان پل بیتی شاعر آمریکایی است که در سال ۱۹۹۶ نوشته شده‌است.
تیر (اسطوره ارمنی)

تیر (اسطوره ارمنی) در اسطوره‌های ارمنی باستان، تیر ایزد کتابت، سخنوری، علوم و هنر بوده‌است. او منشی و قاصد ایزد بزرگ آرامازد، تعبیرکننده خواب و پیشگوی سرنوشت، ثبت یادداشت‌کننده اعمال نیک و بد انسان‌ها و راهنمای ارواح مردگان در «دنیای زیرین» بوده‌است. معبد تیر، «یرازاموین» نامیده شده‌است که در نزدیکی آرتاشات پایتخت آن زمان ارمنستان قرار داشت که در سال ۳۰۱ میلادی به دست گریگور روشنگر ویران شد.
اسکار گارسیا جونینت

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 اسکار به عنوان مربی ردبول زالتسبورگ در سال ۲۰۱۶:  اسکار به عنوان مربی ردبول زالتسبورگ در سال ۲۰۱۶
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Óscar García Junyent
زادروز:  ۲۶ آوریل ۱۹۷۳ ‏(۵۱ سال)
زادگاه:  سابادل، اسپانیا
قد:  ۱۸۴ سانتی‌متر
پست:  هافبک
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۸۰–۱۹۸۴:  Mercantil
۱۹۸۴–۱۹۹۱:  بارسلونا
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۱–۱۹۹۴ |  بارسلونا بی |  ۸۲ |  (۲۳) |
| ۱۹۹۳–۱۹۹۹ |  بارسلونا |  ۶۹ |  (۲۱) |
| ۱۹۹۴–۱۹۹۵ |  ← Albacete (قرضی) |  ۲۹ |  (۲) |
| ۱۹۹۹–۲۰۰۰ |  والنسیا |  ۲۰ |  (۴) |
| ۲۰۰۰–۲۰۰۴ |  اسپانیول |  ۵۱ |  (۴) |
| ۲۰۰۴–۲۰۰۵ |  Lleida |  ۲۳ |  (۳) |
| مجموع |   |  ۲۷۴ |  (۵۷) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۸۹ |  زیر ۱۶ سال اسپانیا |  ۱ |  (۱) |
| ۱۹۹۱ |  زیر ۱۸ سال اسپانیا |  ۴ |  (۱) |
| ۱۹۹۱ |  زیر ۱۹ سال اسپانیا |  ۱ |  (۰) |
| ۱۹۹۱ |  زیر ۲۰ سال اسپانیا |  ۳ |  (۰) |
| ۱۹۹۲–۱۹۹۶ |  زیر ۲۱ سال اسپانیا |  ۲۴ |  (۱۲) |
| ۱۹۹۶ |  زیر ۲۳ سال اسپانیا |  ۴ |  (۲) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۲۰۰۹–۲۰۱۰:  کاتالونیا (دستیار)
۲۰۱۰–۲۰۱۲:  بارسلونا (جوانان)
۲۰۱۲–۲۰۱۳:  مکابی تل‌آویو
۲۰۱۳–۲۰۱۴:  برایتون اند هوو آلبیون
۲۰۱۴:  مکابی تل‌آویو
۲۰۱۴:  واتفورد
۲۰۱۵–۲۰۱۷:  ردبول زالتسبورگ
۲۰۱۷:  سن-اتین
۲۰۱۸–:  المپیاکوس
۲۰۱۹–۲۰۲۰:  سلتاویگو
۲۰۲۱–۲۰۲۲:  استاد رنس
۲۰۲۳–:  OH Leuven
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
اسکار گارسیا جونینت (اسپانیایی: Óscar García Junyent‎؛ زادهٔ ۲۶ آوریل ۱۹۷۳) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بارسلونا، باشگاه فوتبال والنسیا، باشگاه فوتبال بارسلونا بی و باشگاه فوتبال اسپانیولاشاره کرد.
سوزان آنتون

| 0 | 1 |
| --- | --- |
دارای عنوان نمایش زیبایی: دارای عنوان نمایش زیبایی
زادهٔ: Susan Ellen Anton ۱۲ اکتبر ۱۹۵۰ ‏(۷۳ سال) یوکایپا، کالیفرنیا، U.S.
قد: ۵ فوت ۱۱ اینچ (۱٫۸۰ متر)
Measurements: 36-22-37
رنگ مو: Auburn
رنگ چشم: Hazel
عنوان(ها): سوزان آنتون
Major مسابقه (ها): Miss America (2nd runner-up)
سوزان آنتون (انگلیسی: Susan Anton؛ زادهٔ ۱۲ اکتبر ۱۹۵۰) یک هنرپیشه، و خواننده اهل ایالات متحده آمریکا است.
برگسرا

| برگسرا | برگسرا |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۷°۲۷′ شمالی ۴۹°۱۲′ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۴۵۰°شمالی ۴۹٫۲۰۰°شرقی﻿ / 37.450; 49.200: مختصات: ۳۷°۲۷′ شمالی ۴۹°۱۲′ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۴۵۰°شمالی ۴۹٫۲۰۰°شرقی﻿ / 37.450; 49.200
کشور: ایران
استان: گیلان
شهرستان: ماسال
بخش: بخش شاندرمن
دهستان: شیخ‌نشین
جمعیت: ۲۵۱ نفر (سرشماری ۹۵)
برگسرا، روستایی از توابع بخش شاندرمن شهرستان ماسال در استان گیلان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان شیخ‌نشین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷۸ نفر (۶۳خانوار) بوده‌است.
فتو دیستریکت نیوز

| 0 | 1 |
| --- | --- |
دسته‌بندی: عکاسی
بسامد: ماهیانه
نخستین شماره: ۱۹۸۰
کشور: آمریکا
زبان: انگلیسی
وبگاه: pdnonline.com
شاپا: ۱۰۴۵-۸۱۵۸
فتو دیستریکت نیوز (به انگلیسی: Photo District News یا PDN) ماه‌نامه‌ای تجاری در آمریکا برای عکاسان حرفه‌ای است که اولین بار در سال ۱۹۸۰ منتشر شد. نام مجله از محلهٔ عکس نیویورک سیتی، محله‌ای که در آن کسب و کار عکاسی رونق دارد، گرفته شده‌است.
غرق‌شدگی

Medical condition
| غرق‌شدگی | غرق‌شدگی |
| --- | --- |
واسیلی پروف: غرق‌شده، ۱۸۶۷: واسیلی پروف: غرق‌شده، ۱۸۶۷
تخصص: طب اورژانس 
طبقه‌بندی و منابع بیرونی: طبقه‌بندی و منابع بیرونی
آی‌سی‌دی-۱۰: T75.1
آی‌سی‌دی-۹-سی‌ام: 994.1
دادگان بیماری‌ها: 3957
مدلاین پلاس: 000046
ئی‌مدیسین: emerg/۷۴۴
سمپ: C23.550.260.393
[ویرایش در ویکی‌داده]: [ویرایش در ویکی‌داده]
غرق‌شدگی به معنای خفگی در نتیجه فرورفتن در مایعات، به ویژه آب است که سومین علت شایع مرگ در بزرگسالان در کشورهای توسعه یافته‌است.
نزدیک به غرق شدگی (near drowning) بر اساس «وجود حیات، حداقل به صورت موقتی، بعد از خفگی در نتیجه فرورفتن در یک محیط مایع» تعریف می‌شود.
در هر صورت خفگی در آب یک تراژدی است، زیرا قربانیان اغلب جوان بوده و در شرایط جسمی خوبی هستند. در زمان رسیدن غریق در بخش اورژانس، می‌توان گستره ای از الگوهای بالینی را از کاملاً هوشیار تا ایست قلبی مشاهده کرد. بعضی از مواقع به نظر می‌رسد که امیدی به مورد غرق شده وجود نداشته باشد و بیمار بدون تنفس بوده و برون ده قلبی نیز صفر و مردمک‌ها نیز گشاد باشند؛ اما با توسعه مراقبت‌های اورژانسی، بعضی از قربانیان که به نظر می‌رسید امیدی به برگشت آنها نیست، به خوبی روند بهبودی را طی نمودند. حتی قربانیانی که یک ساعت یا بیشتر در آب شناور بوده‌اند، بعد از تلاش‌های دامنه‌دار، نجات یافته‌اند؛ از این رو می‌بایست به مورد غرق شدگی جدا از موارد دیگر احیاء قلبی- تنفسی نظر افکنده شود.
پاتوفیزیولوژی

هنگام فرورفتن در یک مایع، مقادیر کمی مایع به درون هیپوفارنکس فرومی‌رود که موجب القای اسپاسم حلق (laryngospasm) می‌گردد. قربانی سپس مقادیر زیادی مایع بلع می‌کند. در ۹۰ درصد از موارد غرق شدگی، اسپاسم حلق متوقف می‌گردد. به دلیل اکسیژن پایین یا بالا رفتن سطح دی‌اکسید کربن در خون، تنفس غیرارادی آغاز می‌گردد و سپس قربانی مقادیر زیادتری آب به درون ریه‌های خود فرو می‌برد که به خفگی مرطوب (wet drowning) معروف است. همچنین ممکن است استفراغ و آسپیراسیون محتویات معده ای (به دلیل بلع مقادیر زیاد آب) صورت گرفته باشد که درمان را با دشواری روبرو می‌سازد.
الگوی بالینی در ۱۰٪ مابقی، خفگی خشک (dry drowning) است. برعکس خفگی مرطوب که در آن اسپاسم حلق متوقف می‌گردد، در قربانیان خفگی خشک، این اسپاسم بر جای مانده و موجب آسفیکسی (asphyxia) می‌گردد. هیچ یا مقدار کمی آسپیراسیون در نوع خفگی خشک موجود است. تمام بیماران غرق شده، دچار هیپوکسی هستند. در خفگی مرطوب، هیپوکسی به دلیل آسپیراسیون مایعات به درون شش‌ها صورت گرفته که موجب اختلال در فعالیت سورفاکتانت (surfactant) می‌گردد. این پدیده به این علت روی می‌دهد که آب، سورفاکتانت را شستشو یا ویژگی‌های فیزیکی مانند فشار سطحی آن را تغییر داده و موجب می‌گردد که حبابچه‌های ششی، حالت بی‌ثباتی پیدا کرده و مچالگی پیدا کنند. بعضی از حبابچه‌های ششی مچاله شده و آتلکتیک (atelectatic) می‌شوند و موجب تولید شانت درون ششی مطلق می‌شوند؛ در حالی که بعضی دیگر از حبابچه‌های ششی، به خوبی هواگیری نکرده و تولید شانت نسبی می‌کنند.
افراد غرق شده که اختلال عمده ای در سورفاکتانت دارند، شانس بالایی برای سندرم دیسترس تنفسی حاد از خود نشان می‌دهند. برای نشان دادن پیچیدگی شرایط باید گفت که به علت هیپوکسی، آسیب سلول‌های عصبی در دقایق اولیه بعد از غرق شدگی نیز روی می‌دهد. از آنجا که اکسیژن نمی‌تواند به مغز برسد، کولاپس دستگاه گردش خون نیز روی می‌دهد و همچنان که سلول‌های مغزی بیشتری از اکسیژن محروم می‌گردند، آسیب سلول‌های عصبی بیشتری رخ خواهد داد.
هر چه زمان هیپوکسی بیشتر شود، شانس آسیب سلول‌های عصبی نیز بیشتر می‌شود. چنانچه کاهش در درجه حرارت مرکزی بدن وجود داشته باشد (هیپوترمی در حد کمتر از ۳۵ درجه سانتی گراد)، مکانیسم‌های حفاظتی برای کاهش آسیب نورولوژیک حاصله از هیپوکسی فعال می‌شوند.
هیپوکسی موجب اسیدوز متابولیک در اکثر بیماران غرق شده می‌شود. نوع مایعی که بیمار در آن فرومی‌رود، اهمیت چندانی ندارد، زیرا تغییرات ناچیزی در اختلالات الکترولیتی و غلظت هموگلوبین، فارغ از غرق شدن در آب شیرین یا شور، روی می‌دهد. هر چند که تغییرات جزئی در سدیم سرمی و کلر در هر نوع غرق شدگی دیده می‌شود (هیپرناترمی در آسپیراسیون آب شور و هیپوناترمی در آسپیراسیون آب شیرین)، اما تغییرات چشمگیری در پتاسیم سرمی دیده نشده‌است. در هر صورت، همانگونه که اشاره شد، تغییرات الکترولیتی قابل ملاحظه ای در نمونه‌های انسانی غرق شده روی نمی‌دهد زیرا مقدار آب آسپیره شده به نظر نمی‌رسد که در قربانیان غرق شدگی چشمگیر باشد که بتواند تغییرات عمده ای را ایجاد کند.
اما در پاتوفیزیولوژی غرق شدگی در آب شور باید به این نکته توجه داشت که با آسپیراسیون آب شور، مایع هیپراسمولار موجب انتقال مایعات از درون عروق و بافت بینابینی به درون حبابچه‌های ریوی می‌گردند و آسپیراسیون مواد ریز همانند شن، دیاتومه‌ها و جلبک‌ها موجب اگزودا می‌شود. در نتیجه، حبابچه‌ها پر شده و تهویه نمی‌گردند که موجب هیپوکسمی می‌گردد.
یافته‌های بالینی

براساس پاتوفیزیولوژی غرق شدگی، علائم بالینی، گستره متنوعی را شامل می‌شوند. همچنین الگوی بالینی در مکان غرق شدگی، با آنچه بیمار در بیمارستان از خود نشان می‌دهد، می‌تواند متفاوت باشد. بیماری که در مکان غرق شدگی دچار بیهوشی بوده و فاقد علائم حیاتی است ممکن است از لحاظ همودینامیک و نورولوژیک در بیمارستان طبیعی به نظر آید، برعکس غریقی که در مکان از لحاظ همودینامیک ثابت است، ممکن است در هنگام ورود به اورژانس، وضعیت او وخیم شود. این تغییر وضعیت‌ها حتی ممکن است هیچ ارتباطی با مراقبت‌های اورژانسی نداشته باشد.
به دلیل این گستردگی تظاهرات بالینی، شاید بهتر آن باشد که به بررسی یافته‌های بالینی بیماران براساس دستگاه‌های تنفسی، قلبی - عروقی و نورولوژیک نظر بیفکنیم.
یافته‌های بالینی > دستگاه تنفسی

تظاهرات تنفسی شامل موارد زیر هستند:
تنگی نفس
درد پشت جناغ قفسه سینه که با تنفس عمیق افزایش می‌یابد.
خلط کف دار، خون آلود
تندی تنفس و سیانوز
کریپتاسیون ریوی و گاهی رونکای (Rhonchi)
در ۴۰ درصد موارد، ساعت‌ها یا روزها بعد از آسپیراسیون، سندرم دیسترس تنفسی حاد (ARDS) روی می‌دهد.
اختلالات فعالیت تنفسی شامل کاهش جریان بازدمی در اوج (peak expriatory flow)، ظرفیت حیاتی، کمپلیانس و نسبت تهویه –پرفیوژنی هستند که با وجود احیا، برای ساعت‌ها و روزها، موجب هیپوکسمی می‌شوند.
ممکن است عکس رادیوگرافی ساده اولیه، طبیعی باشد ولی تغییرات پراکنده و کدورت‌های ناپایدار یا ادم ریوی غیر قلبی نشان دهد. ممکن است هیپوکسمی شدید با وجود عکس ریه ساده طبیعی وجود داشته باشد.
عوارض شامل التهاب ریه (pneumonitis)، ادم ریوی، برونکوپنومونی، آبسه ریوی و امپایم (empyema) می‌باشند. عفونت‌های ریوی شدید با ارگانیسم‌های غیر معمول موجب موربیدیتی طولانی می‌گردند.
یافته‌های بالینی > دستگاه قلب و عروق

تظاهرات قلبی عروقی عمدتاً به دلیل اثر هیپوکسمی بر روی قلب است که خود را به صورت ایست قلبی (که ممکن است به احیاء قلبی اولیه پاسخ بدهد یا ندهد) نشان می‌دهد. اغلب بعد از نجات و احیا، تاکیکاردی فوق بطنی دیده می‌شود؛ البته دیگر آریتمی‌های قلبی نیز ممکن است روی دهند. اسیدیته خون حاصل فرایند هیپوکسمی شدید است. افت فشارخون و شوک ممکن است با وجود برقراری ریتم طبیعی قلب پابرجا بمانند. فشار وریدی مرکزی (CVP) ممکن است به دلیل نارسایی سمت راست قلب یا بالا بودن مقاومت عروق ریوی بالا باشد. کم بودن پرشدگی بطن چپ — که براساس فشار گوه ای کاتتر سرخرگ ریوی PCWP اندازه‌گیری می‌شود — ممکن است نشان دهنده کمبود مایع درون عروقی باشد. ممکن است برون ده قلبی و فشار اکسیژن وریدی مخلوط کم باشد که نشانگر هیپوپرفیوژن است.
یافته‌های بالینی > دستگاه اعصاب مرکزی

اثرات هیپوکسمی شامل اختلال در هوشیاری، تشنج، آسیب مغزی فوکال در نتیجه هیپوکسمی و ادم مغزی می‌باشند. سطح هوشیاری از هوشیاری کامل یا گیجی و منگی (blunted) تا کمای کامل همراه با پاسخ‌های دکورتیکه و دسربره می‌شود.
اسپاسم عضله مستر (Masseter) نیز شایع است.
از آنجا که درمان بیماران غرق شده بر اساس تظاهرات نورولوژیک آنها متفاوت است، به یک نوع تقسیم‌بندی این بیماران از لحاظ شدت علائم عصبی اشاره می‌کنیم.
در گروه A بیماران کاملاً هوشیار (Awake) هستند و در گروه B بیماران در حالت گیج و منگی (Blunted) بوده و در گروه C نیز کاملاً در شرایط کما (Comatose) به سر می‌برند. گروه C به سه زیر گروه براساس بهترین پاسخ موتور بیمار تقسیم‌بندی می‌شود:
بیمار کوماتوز C1 دارای پاسخ دکورتیکه (decorticate)، بیمار زیر گروه C2 نیز پاسخ دسربره (decerebrate) دارد و بیمار زیر گروه C3 نیز هیچ پاسخ موتوری از خود نشان نمی‌دهد.
علائم دستگاه گوارشی شامل عُق زدن (retching)، استفراغ و اسهال است که گاهی اسهال چنان شدید می‌شود که جایگزینی آب و مایع و شرایط احیا را با دشواری روبرو می‌سازد.
نارسایی چند ارگان نیز ثانویه به هیپوکسمی، اسیدوز و هیپوپرفیوژن حاصله روی می‌دهد. نخست کاهش دفع ادراری دیده می‌شود که گاهی منتهی به نارسایی کلیوی (به دلیل اسیدوز توبولر حاد) می‌شود. هموگلوبینمی، بیماری‌های انعقادی و حتی انعقاد درون عروقی منتشر (DIC) نیز سیمای بالینی را پیچیده می‌سازند.
یافته‌های آزمایشگاهی شامل کاهش فشار اکسیژن سرخرگی و فشار متغیر دی اکسیدکربن (طبیعی، پایین، بالا)، اسیدوزمتابولیک و تنفسی، تغلیظ خون، لکوسیتوز، افزایش فعالیت لاکتیک دی هیدروژناز، گاهی بالا بودن کراتینین و همولیز می‌باشند. الکترولیت‌های سرمی معمولاً در سطح نرمال هستند.
درمان

بیمار غرق شده با ایست قلبی را می‌بایست به صورت بسیار جدی و با پشتکار احیا نمود؛ زیرا حتی بعد از ایست طولانی قلب، برگشت بیماران بدون عارضه نورولوژیک، نیز گزارش شده‌است.
از آنجا که ایست قلبی به دلیل هیپوکسمی و اسیدوز است، اولین هدف بازنمودن راه هوایی و تأمین مقدار کافی غلظت اکسیژن تنفسی (FIO2) است. تا زمانی که نتایج آنالیز گازهای خونی فراهم نشده‌است، می‌بایست اکسیژن ۱۰۰ درصد را تجویز نمود. بهترین روش بازگذاشتن راه هوایی، لوله گذاری درون نای است ولی احتمال آسیب گردنی که به صورت ناپایدار ممکن است اتفاق بیفتد را باید مد نظر قرار داد.
در بیمار ساده غرق شدگی بدون تروما، خطر آسیب گردنی وجود ندارد ولی احتمال آسپیراسیون را می‌بایست مد نظر قرار داد. داده‌ها هنوز کافی نیستند تا بتوان مانور هایملیچ (Himlich) را در قربانیان غرق شدگی جایز دانست، در هر صورت کاربرد این مانور هنوز بحث‌انگیز است. آسپیراسیون جسم خارجی در غرق شدگی معمول نیست، اگرچه احتمال آسپیراسیون شن و ریگ را باید در نظر داشت.
نکته بعدی اینکه در بیماران غرق شده با ایست قلبی، اسیدوزمتابولیک ممکن است روی دهد. اما مقدار دوز تجویز بیکربنات برای درمان اسیدوز در این بیماران، بسیار بالاتر از دوز تجویز شده در بیماران با ایست قلبی ثانویه در بیماری‌های قلبی است. به همین دلیل، انجام آنالیز گازهای خونی برای تجویز دقیق بیکربنات مورد نیاز را می‌بایست انجام داد. همزمان با اقدامات احیا، یک لوله بینی معده ای (NG tube) نیز برای کاستن بار معده و اندازه‌گیری درجه حرارت بدن برای برطرف کردن هیپوترمی نیز لازم است. در موقعی که درجه حرارت بدن بیمار بسیار پایین است، نمی‌بایست چنین پنداشت که غریق فوت کرده‌است و اقدامات برای دوباره گرم شدن، بایستی بسیار پرتلاش دنبال شوند.
هنگامی که راه هوایی برقرار گردید و فعالیت خودبخودی قلب بدست آمد، باید توجه به سوی اکسیژن رسانی کافی به بافت معطوف شود که برای این منظور اندازه‌گیری PaO2 کمک کننده است.
عموماً برقراری پایداری همودینامیک در غرق شدگی به آسانی امکان‌پذیر است، به ندرت کاهش فشار خون و کاهش برون ده قلبی مشاهده می‌گردد. درمان اولیه برای افت فشارخون در اکثر علت‌ها، آزمودن تجویز مایعات است، اما این روش درمان در بیمار غرق شده (که دچار ادم ریوی) شده ممکن است مناسب نباشد.
در نتیجه، این گروه از بیماران می‌بایست توسط کنترل‌های فرا دقیق همودینامیک پیگیری شوند. دانستن میزان فشار گوه ای سرخرگ شریانی (PAWP) و برون ده قلبی این امکان را فراهم می‌سازد که در مورد تجویز مایعات یا عوامل فعال عروقی (pressors) با دید منطقی نگریسته شود. با ادم ریوی غیر قلبی یا هر علت دیگر، باید حتماً در نظر داشته باشیم که اندازه‌گیری فشار وریدی مرکزی معمولاً به تنهایی شیوه دقیقی برای ارزیابی حجم مایع درون عروقی نیست. افزون بر این، تغییرات در فشار ورید مرکزی (CVP)، چه کاهش و چه افزایش یافته باشد، لزوماً با تغییرات PCWP یا فشار پرشدگی بطن چپ همبستگی ندارد. از این رو، اندازه‌گیری CVP نقش محدودی در درمان قربانی غرق شدگی دارد و اندازه‌گیری PCWP و برون ده قلبی در کنار آنالیز گازهای خونی در بیماران دچار افت فشار خون و نشانه‌های ادم ریوی ممکن است لازم باشد.
درمان > فشار آخر بازدمی مثبت (PEEP)

فشار آخر بازدمی مثبت (PEEP) نشان داده شده‌است که هم به صورت تجربی و هم بالینی، در بازگشت کسر تهویه به پرفیوژن (V/Q) که به هیپوکسمی منتهی شده‌است فوق‌العاده مؤثر است. معمولاً تنها مقدار کمی PEEP برای اکسیژن رسانی کافی است و بهبودی در فعالیت ریوی می‌تواند شگفت‌انگیز جلوه نماید. سیستم PEEP در روند آسیب ریوی، آشکارا تغییری ایجاد نمی‌کند، اما امکان اکسیژن رسانی در هنگامی که فعالیت شش‌ها به سطح طبیعی بازمی‌گردند را امکان‌پذیر می‌سازد. همچنین PEEP شانس مسمومیت با اکسیژن را کاهش می‌دهد. معمولاً آسیب ریوی طی ۴۸ تا ۷۲ ساعت بهبودی می‌یابد. از این رو، حمایت تنفسی معمولاً کوتاه است، مگر آنکه عفونت روی دهد؛ بنابراین در بیمارانی که می‌توانند آن را تحمل کنند، فشار هوایی مثبت ممتد دماغی (BiPAP) ممکن است شیوه ای منطقی در دوره کوتاه مدت حمایت تنفسی باشد؛ اما شانس آسپیراسیون با این شیوه ناچیز نیست. از طرف دیگر، شواهدی در حال پدیدار شدن هستند که نشان می‌دهند PEEP ممکن است به آن اندازه که تصور می‌رفت خالی از خطر نباشد؛ از این رو شاید جایز باشد که از شیوه مدرن سیستم‌های رهاسازی اکسیژن با جریان بالا برای دوره‌ای کوتاه، پیش از آنکه به سوی روش‌های تهاجمی تر اکسیژن رسانی میل شود، استفاده کرد.
درمان > سورفاکتانت

با در نظر گرفتن پاتوفیزیولوژی زمینه ای غرق شدگی، شاید درمان بیماران با سورفاکتانت (در صورت لزوم) جایگاهی داشته باشد. از آنجا که نارسایی تنفسی توأم با غرق شدگی، معمولاً به صورت نسبی درمان آسانی دارد و به اقدامات حمایتی تنفسی پاسخ می‌دهد، گزارش موردی استفاده از سورفاکتانت، محدود است. در این گزارش‌ها به نظر می‌رسد، سورفاکتانت در درمان آسیب ریوی سودمند باشد. با این وجود، آشکار نیست که این عوامل، برتری حیاتی چشمگیری را از خود نشان بدهند.
درمان > آنتی‌بیوتیک

کسانی که در آب‌های اقیانوسی غرق می‌شوند، چنانچه تب، انفلیتراسیون ریوی جدید یا ترشحات چرکی نداشته باشند، عموماً نیازی به آنتی‌بیوتیک ندارند. تجویز آنتی‌بیوتیک به صورت پیشگیرانه به نظر نمی‌رسد که مرگ و میر یا موربیدیتی را کاهش دهد. از آنجا که اکثر عفونت‌های ریوی در قربانیان غرق شدگی منشأ بیمارستانی دارند، تجویز آنتی‌بیوتیک‌هایی برای ارگانیسم‌های مقاوم تر را باید مدنظر داشت. افزون بر تجربه بالینی، شواهد بالینی نیز نشان می‌دهند که تجویز آنتی‌بیوتیک‌ها به صورت پیشگیرانه، لزومی ندارند.
چنانچه قربانی، آب آلوده با ارگانیسم را به صورت شدید آسپیره کند، تجویز آنتی‌بیوتیک پیشگیرانه ممکن است مناسب باشد.
درمان > کورتیکواستروئیدها

استروئیدهای آدرنالی که برای درمان آسیب ریوی غرق شدگی استفاده می‌گردند، احتمالاً جایگاهی ندارند. شواهد تجربی در این مورد و دیگر موارد آسپیراسیون، قویاً در مورد عدم اثر بخشی استروئیدها برای بهبودی پیش آگهی طولانی مدت یا موربیدیتی کوتاه مدت تأکید می‌کنند. یک مطالعه کنترل نشده نشان می‌دهد که مصرف دوزاژ بالای استروئید در بیماران غرق شده (از هر چهار مورد یکی) که با ادم ریوی مراجعه می‌کنند ممکن است سودمند باشد.
درمان > احیاء مغزی

احیا مغزی هدف نهایی درمان غرق شدگی است. در یک مجموعه بزرگ مطالعاتی، اختلالات نورولوژیک طولانی مدت از صفر تا ۱۰ درصد گزارش شده‌است. از این رو پیشنهاد شده‌است که درمان تهاجمی احیا مغزی می‌تواند از رخداد اختلالات نورولوژیک غرق شدگی جلوگیری کند. این فرادرمان (hypertherapy) شامل کمای القا شده با باربیتورات، هیپرونتیلاسیون کنترل شده، دیورتیک‌ها، پارالیز، هیپوترمی عمدی و استروئیدهای آدرنالی است. منطق این نوع درمان برای کاهش فشار درون مغزی، ادم مغزی و کاهش نیاز مغز به اکسیژن است. تمام این اقدامات برای پیشگیری از آسیب به دستگاه عصبی انجام می‌گردند. پندار این نوع درمان در این است که بعد از رخداد آنوکسی نخستین، آسیب بیشتری می‌تواند روی دهد و این نوع درمان‌ها می‌توانند از آسیب جلوگیری کنند.
متأسفانه، بعد از یک دهه تجربه با این شیوه درمانی، هنوز آشکار نیست که آیا روش مذکور توانسته‌است میزان مرگ و میر و موربیدیتی را کاهش دهد. بزرگترین مطالعه بر روی گروهی که فرادرمانی را به کار برده‌اند حاکی از موربیدیتی نورولوژیک ۷ درصد است که به نظر نمی‌رسد به صورت چشمگیری از مطالعات دیگر که پیش از توسعه فرادرمانی انجام شده‌اند تفاوت داشته باشد.
افزون بر این، مطالعات دیگر نشان داده‌اند که گرچه فشار درون مغزی (ICP) بالا توأم با پیش آگهی بدی است، ولی طبیعی بودن فشار درون مغزی، بهبودی نورولوژیک را تضمین نمی‌کند و فرادرمانی لزوماً از بالا رفتن فشار درون مغزی جلوگیری نمی‌کند. در حقیقت به نظر می‌رسد که بالا رفتن ICP نتیجه آسیب مغزی است. چنانچه این نوع درمان به کار رود، می‌بایست جهت بیماران با شرایط وخیم، در شرایط مراقبت‌های ویژه و با پرسنل با تجربه اقدام شود. در این صورت این نوع شیوه درمانی می‌بایست در کسانی که ICP آنها را نمی‌توان با درمان‌های رایج (مانند هیپرونتیلاسیون، دیورتیک‌های اسموتیک) کنترل کرد، به کار برد.
پذیرش در بیمارستان

شرایط بالینی غریق، اساس تصمیم‌گیری برای پذیرش بیمار در بیمارستان است. شاخص‌های بستری شدن در بیمارستان شامل وجود علائم تنفسی چشمگیر، رادیوگرافی ساده ریه که غیرطبیعی به نظر بیاید، آنالیز گازهای خونی غیرطبیعی یا نیاز به اکسیژن کمکی یا حمایت تنفسی می‌باشند.
معمولاً آسیب به شش‌ها پس از چند ساعت از حادثه، هویدا می‌گردد و از این رو اگر بیماری برای چند ساعت تحت نظر بود و علامتی از خود نشان نداد، می‌توان او را به خانه فرستاد.
این که آیا کاهش هوشیاری گذرا به پذیرش نیاز دارد یا نه، هنوز آشکار نیست ولی عموماً تصمیم به پذیرش در بیمارستان می‌بایست براساس شرایط بالینی کنونی بیمار استوار باشد.
پیش آگهی

پیش آگهی بیمارانی که از لحاظ نورولوژیک در هنگام رسیدن به بیمارستان علامتی از خود نشان نمی‌دهند، بسیار عالی است، آنها معمولاً بدون اختلال عصبی زنده می‌مانند. افزون بر این، ایست قلبی به خودی خود نشان پیش آگهی بد نیست. چنانچه ایست قلبی به کمک‌های اولیه در صحنه حادثه پاسخ دهد، پیش آگهی نیز می‌تواند عالی باشد. در حالیکه، ایست قلبی ای که در سراسر رخداد تا انتقال به بیمارستان پابرجای می‌ماند، و وجود ریتم اولیه به صورت آسیستول (asystole) نشانه‌های پیش آگهی بد هستند.
اما تنفس خودبخودی در هنگام ورود به اورژانس بعد از ایست قلبی در صحنه حادثه، نشانه پیش آگهی خوبی است.
بی شک، زمان زیر آب قرار گرفتن غریق با میزان آسیب آنوکسی و پیش آگهی بعدی همبستگی دارد. برای مثال، زمان زیر آب قرار گرفتن اگر از ۵ دقیقه تجاوز کند با پیش آگهی بدی توأم است. در نهایت باید تأکید کرد که با هیپوترمی شدید، پیش‌بینی پیش آگهی نهایی امکان‌پذیر نمی‌باشد. در ضمن PH کمتر از ۷ نیز که نشانگر اسیدوز شدید است نشانه بدی است. میزان فشار کم اکسیژن سرخرگی نشانه این است که آب آسپیره شده‌است و خطر ادم ریوی وجود دارد. وجود فیبریلاسیون بطنی نشانه ای ناگوار است و هنگامی که درجه حرارت مرکزی بدن به زیر ۲۷ درجه سانتی گراد باشد بیمار به عملیات احیا به خوبی پاسخ نمی‌دهد.
برنامه‌نویسی رویه‌ای

برنامه‌نویسی پروسه‌ای یا برنامه‌نویسی رویه‌ای یک پارادایم برنامه‌نویسی بر پایه مفهوم فراخوانی پروسه‌ها است. پروسه که همچنین به نام‌های روال، زیرروال (ساب‌روتین)، تابع، روش شناخته می‌شود، دربردارنده یک سری گام‌های محاسباتی است که باید توسط رایانه اجرا شوند.
هر پروسه می‌تواند در هر نقطه‌ای در طول اجرای برنامه فراخوانده شود شامل فراخوانی پروسه توسط خودش (برنامه‌نویسی بازگشتی) یا پروسه‌های دیگر.
تیراندازی ۲۰۱۷ بیسبال کنگره‌ای

| تیراندازی ۲۰۱۷ بیسبال کنگره‌ای | تیراندازی ۲۰۱۷ بیسبال کنگره‌ای |
| --- | --- |
Alexandria, Virginiaموقعیت تیراندازی ۲۰۱۷ بیسبال کنگره‌ای در نقشه: Alexandria, Virginiaموقعیت تیراندازی ۲۰۱۷ بیسبال کنگره‌ای در نقشه
موقعیت: الکساندریا، ویرجینیا، U.S.
مختصات: ۳۸°۴۹′۱۷″شمالی ۷۷°۰۳′۰۸″غربی﻿ / ﻿۳۸٫۸۲۱۳۵۱°شمالی ۷۷٫۰۵۲۲۲۲°غربی﻿ / 38.821351; -77.052222
تاریخ: ۱۴ ژوئن ۲۰۱۷ (۲۰۱۷-06-۱۴)  7:09 a.m. منطقه زمانی شرقی
گونه حمله: Shooting
اسلحه: Rifle (Specific make not known, possibly AK-47)
کشته‌ها: 1 (attacker)
زخمی‌ها: 5 shot, 1 other injury
تیراندازی ۲۰۱۷ بیسبال کنگره‌ای تیراندازی در ویرجینیا به نماینده جمهوری‌خواه مجلس نمایندگان است که روز چهارشنبه ۱۴ ژوئن ۲۰۱۷ به وقوع پیوست. استیو اسکالیس، یک نماینده برجسته حزب جمهوری‌خواه آمریکا در مجلس نمایندگان و دستیارانش در جریان تمرین بیسبال در ایالت ویرجینیا هدف این تیراندازی قرار گرفته‌اند.
سوزان بروکس، نماینده دیگر مجلس نمایندگان گفت که دست کم پنج نفر در این واقعه مجروح شده‌اند. فرد مهاجم هاجکینسون نام داشت و با تیراندازی متقابل دو پلیس محافظ اسکالیس به قتل رسید.
تلفات

استیو اسکالیس ۵۱ ساله قائم مقام رهبر اکثریت جمهوریخواه مجلس نمایندگان در این تیراندازی مجروح شد و سریع به بیمارستان منتقل گردید. مقام‌های محلی تأیید کرده‌اند که سکالیس از ناحیه ران مورد اصابت گلوله قرار گرفت و یکی از مشاوران کنگره نیز از ناحیه سینه هدف قرار گرفته‌است. سی ان ان گفت: دو افسر پلیس کنگره نیز مورد اصابت قرار گرفتند.
پزشکان اعلام کردند که وضعیت اسکالیس هنوز بحرانی است.
هویت ضارب

برخی رسانه‌های آمریکا هویت مظنون را «جیمز تی. هاجکینسون» و اهل ایالت ایلینوی معرفی کرده‌اند. گفته می‌شود وی در حوزه بازرسی فنی ساختمان‌های مسکونی فعالیت داشته‌است.
دونالد ترامپ رئیس‌جمهوری ایالات متحده اندکی بعد از حادثه در یک نطق تلویزیونی به همین مناسبت، اعلام کرد که مظنون به دلیل شدت جراحات وارده کشته شده‌است.
هاجکینسون ۶۶ ساله تا پایان سال ۲۰۱۶ میلادی در شرکت جی تی اچ (JTH) در حوزه بازرسی فنی ساختمان‌های مسکونی شاغل بود. وی در دو حساب مجزا در فیسبوک، مطالبی بر ضد پرزیدنت ترامپ و همچنین هیلاری کلینتون رقیب او در انتخابات گذشته پست کرده، اما در کارزارهای انتخاباتی درونی دموکرات‌ها در سال ۲۰۱۶ از برنی سندرز حمایت کرده‌است.
او در مطالب متعددی که در فیسبوک ارسال کرده بود دونالد ترامپ را خائن خوانده بود. دیلی بیست گزارش کرده که هاجکینسون در گروه فیسبوکی «به حزب جمهوریخواه پایان دهید» عضو بوده‌است.
شاهدان عینی گفته‌اند فرد ضارب پیش از شلیک از اطرافیان پرسیده بود که آیا جمهوریخواهان یا دموکراتها در این مکان تمرین می‌کنند. انگیزه مهاجم هنوز مشخص نیست و تحقیقات پلیس در این زمینه همچنان ادامه دارد.
گفته می‌شود که این حمله‌ای عامدانه بود و مهاجم قصد داشت هر تعداد را که می‌تواند به قتل برساند.