stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دسترسی چندگانه با تقسیم فرکانس متعامد

دسترسی چندگانه با تقسیم فرکانس متعامد یا دسترسی چندگانهٔ بسامدتقسیم متعامد (به انگلیسی: Orthogonal frequency-division multiple access) یا به اختصار OFDMA از جمله روش‌های مدولاسیون در شبکه‌های مخابراتی است که در غلبه بر مشکل ISI در کانال مخابراتی اهمیت بسیار دارد.
این مدولاسیون در نسل چهارم مخابرات سیار (4G) نیز پیاده‌سازی شده است.
هنگامی که چند کاربر تصمیم داشته باشند از کانال مخابراتی با مدولاسیون OFDM به صورت همزمان استفاده کنند تکنیک‌های مختلفی برای این استفاده پیشنهاد شده است که OFDMA یکی از این تکنیک‌ها می‌باشد. در این تکنیک، از مجموع زیرحامل‌های کانال، به هر کاربر تعدادی زیرحامل اختصاص می‌دهیم. برای مثال، اگر عرض باند کانال به ۱۲۸ زیرکانال متعامد تقسیم شده باشد، می‌توان ۱۲۸ کاربر را به طور همزمان به این زیرحامل‌ها اختصاص داد.
اتنولوگ

| 0 | 1 |
| --- | --- |
Three-volume 17th edition: Three-volume 17th edition
مالک: SIL International, United States
وبگاه: ethnologue.com
تجاری؟: yes
اِتنولوگ (به انگلیسی: ethnologue) یکی از دانشنامه‌های موجود در جهان است که داده‌های آماری از تعداد گویشوران زبان‌های مختلف را به صورت اینترنتی منتشر می‌کند. داده‌های اتنولوگ به عنوان یکی از معتبرترین منابع جهت سنجش تعداد گویشوران یک زبان در یک کشور یا منطقه است. اتنولوگ تعداد گویشوران، محل گویشوران زبان مربوطه، وابستگی‌های زبانی و درخت علمی هر زبان را توصیف می‌کند.
در سال ۲۰۱۵ میلادی و در ۱۸اُمین نسخه این دانشنامه اطلاعات ۷٬۴۷۲ زبان منتشر شد.
| نسخه | تاریخ چاپ | ویرایشگر | یادداشت |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱ | ۱۹۵۱ | Richard S. Pittman | 10 pages, mimeographed |
| ۲ | ۱۹۵۱ | Pittman |  |
| ۳ | ۱۹۵۲ | Pittman |  |
| ۴ | ۱۹۵۳ | Pittman |  |
| ۵ | ۱۹۵۸ | Pittman | first edition in book format |
| ۶ | ۱۹۶۵ | Pittman |  |
| ۷ | ۱۹۶۹ | Pittman | 4,493 languages |
| ۸ | ۱۹۷۴ | Barbara Grimes |  |
| ۹ | ۱۹۷۸ | Grimes |  |
| ۱۰ | ۱۹۸۴ | Grimes | SIL codes first included |
| ۱۱ | ۱۹۸۸ | Grimes |  |
| ۱۲ | ۱۹۹۲ | Grimes |  |
| ۱۳ | ۱۹۹۶ | Grimes |  |
| ۱۴ | ۲۰۰۰ | Grimes | 6,809 languages |
| ۱۵ | ۲۰۰۵ | Raymond G. Gordon, Jr. | ۶٬۹۱۲ languages; draft ISO standard |
| ۱۶ | ۲۰۰۹ | M. Paul Lewis | 6,909 languages |
| ۱۷ | ۲۰۱۳ | Lewis, Simons, & Fennig | 7,105 living languages |
نوپسرها تانگانیچه

| نوپسرها تانگانیچه | نوپسرها تانگانیچه |
| --- | --- |
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: بندپایان
رده:: حشرات
راسته:: قاب‌بالان
زیرراسته:: سوسک‌های همه‌چیزخوار
تیره:: سوسک‌های شاخک‌دراز
سرده:: Nupserha
گونه:: N. tanganjicae
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Nupserha tanganjicae Breuning, 1978: Nupserha tanganjicae Breuning, 1978
نوپسرها تانگانیچه یک گونه سوسک از خانوادهٔ سوسک‌های شاخک‌دراز است. استفان فون برونینگ در سال ۱۹۷۸ این گونه را توصیف و بررسی کرد.
زیرگونه‌ها

Nupserha tanganjicae uluguruensis Breuning، 1978
Nupserha tanganjicae tanganjicae Breuning، 1978
سن-برونو-دو-گیگ، کبک

مکان در 23x15px|border |alt=|link= استان کبک, 23x15px|border |alt=|link= کانادا
| Saint-Bruno-de-Guigues | Saint-Bruno-de-Guigues |
| --- | --- |
شهرداری: شهرداری
St-Bruno-de-Guigues: St-Bruno-de-Guigues
مختصات: ۴۷°۲۸′ شمالی ۷۹°۲۶′ غربی﻿ / ﻿۴۷٫۴۶۷°شمالی ۷۹٫۴۳۳°غربی﻿ / 47.467; -79.433: مختصات: ۴۷°۲۸′ شمالی ۷۹°۲۶′ غربی﻿ / ﻿۴۷٫۴۶۷°شمالی ۷۹٫۴۳۳°غربی﻿ / 47.467; -79.433
استان:  استان کبک
ناحیه: ابیتیبی-تمیسگامینتو
منطقه شهری: Témiscamingue
Settled: 1880s
Constituted: October 3, 1912
حکومت: حکومت
 • Mayor: Joanne Larochelle
 • Federal riding: Abitibi—Témiscamingue
 • Prov. riding: Abitibi—Témiscamingue
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۸۵٫۵۰ کیلومتر مربع (۷۱٫۶۲ مایل مربع)
 • خشکی: ۱۲۵٫۳۴ کیلومتر مربع (۴۸٫۳۹ مایل مربع)
جمعیت (2011): جمعیت (2011)
 • کل: ۱٬۱۰۰
 • تراکم: ۸٫۸/کیلومتر مربع (۲۳/مایل مربع)
 • Change (2006–11): افزایش۲٫۲%
 • Dwellings: ۵۴۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی −۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی −۴ (EDT)
Postal code(s): J0Z 2G0
کد منطقه: 819
وبگاه: www.temiscamingue.net
سن-برونو-دو-گیگ (به فرانسوی: Saint-Bruno-de-Guigues) شهری در منطقه شهری تمیسکامنگ ناحیه آبیتیبی-تمیسکامنگ در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این شهر ۱٬۰۹۵ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۱۸۸٫۹۹ کیلومتر مربع است.
دیویزوم

کمپلکس های دیویزوم و الانگوزوم، مسئول سنتز پپتیدوگلیکان در طول رشد طولی و جانبی باکتری و تقسیم آن هستند.
دیویزوم یک کمپلکس پروتئینی در باکتری ها است که مسئول تقسیم سلولی می باشد، فرایند انقباض غشاهای درونی و بیرونی در طول تقسیم و سنتز پپتیدوگلیکان (PG) در محل تقسیم. دیویزوم یک کمپلکس پروتئین-غشائی است که پروتئین هایی در دوطرف غشاء سیتوپلاسمی دارد. در باکتری های گرم منفی، این کمپلکس در غشاء درونی قرار گرفته است. کمپلکس دیویزوم در تمامی باکتری ها وجود دارد اما ترکیبات آن می تواند بین گونه های مختلف، متفاوت باشد.
الانگوزوم نسخه تغییر یافته دیویزوم است که حلقه انقباضی غشائی FtsZ و کمپلکس همراهش را ندارد. الانگوزوم تنها در باکتری های غیرکروی یافت می شود و پپتیدوگلیکان را به صورت جانبی در محور طولی سلول تزریق می کند و بنابراین موجب رشد استوانه ای (برخلاف رشد کروی در کوکسی ها) می شود.
تاریخچه

برخی از ژن های تقسیم سلول اشرشیا کلی توسط تیم تحقیقاتی فرانسوی فرانکوئیس جیکوب در دهه 1960 کشف شد. آنها نام fts را به این ژن ها دادند زیرا جهش هایی در این ژن ها باعث ایجاد فنوتیپ رشته ای حساس به دما (Filamentous Temperature-Sensitive) می شد. در دمای کنترل نشده (معمولا 42 درجه سانتی گراد)، گونه های موتانت fts، بدون تقسیم به طویل شدن ادامه می دادند و رشته هایی با طول حدود 150 میکرومتر (برخلاف طول معمول 2 تا 3 میکرومتر در گونه وحشی) را تولید می کردند. سه پیشرفت بزرگ بعد از این کشف به وقوع پیوست که عبارت بودند از: کشف ژن ftsZ در سال 1980، درک محل قرارگیری پروتئین های FtsZ در صفحه تقسیم در سلول در حال تکثیر و در نهایت درک تشابه ساختاری پروتئین های FtsZ و توبولین‌ها و جد مشترک آنها در روابط تکاملی.
ترکیبات

ترکیبات دقیق دیویزوم و الانگوزوم همچنان ناشناخته است، اما آنها کمپلکس های پروتئینی پویایی هستند که در طول تقسیم پروتئین های مختلفی را دریافت و آزاد می کنند. با اینحال، بیش از 20 پروتئین شناخته شده اند که عضوی از دیویزوم در E. coli هستند و همین تعداد پروتئین نیز برای باکتری های گرم مثبت (مانند باسیلوس سابتیلیس) شناخته شده است؛ با اینکه همه پروتئین ها در میان گونه های باکتریایی محافظت شده نیستند.
چندین ژن دیگر fts مانند ftsA, ftsW, ftsQ, ftsI, ftsL, ftsK, ftsN و ftsB یافت شده اند که در فرایند تقسیم سلول مهم بوده و در ارتباط با کمپلکس دیویزوم و حلقه FtsZ باشند. پروتئین FtsA مستقیما در سیتوپلاسم به FtsZ متصل می شود و FtsB و FtsL و FtsQ یک زیرمجموعه غشائی ضروری را می سازند. FtsK و FtsW پروتئین های بزرگتری با چندین دامین عرض غشائی هستند. FtsI همچنین به عنوان PBP3 شناخته شده که یک ترانس‌پپتیداز اختصاصی دیویزوم، موردنیاز برای سنتز سپتوم تقسیمی می‌باشد.
همانندسازی DNA و تقسیم سلول

همانندسازی DNA در باکتری ها بسیار مرتبط با تقسیم سلولی است. برای مثال، مهار همانندسازی در باسیلوس سابتیلیس موجب کشیدگی سلول بدون تقسیم آن می شود. همانندسازی DNA در باکتری با اتصال DnaA (یک نوع ATPase) به منشا همانندسازی (oriC) در میانه ژنوم آغاز می شود. به نظر می رشد مونتاژ سیستم FtsZ با همانندسازی موفق DNA، از طریق MatP و ZapB که به گونه ای هماهنگی بین سیستم تقسیم و همانندسازی ژنوم را در طول جداسازی کروموزوم E.coli انجام می دهند، مرتبط است.
مونتاژ و تجمع کمپلکس دیویزوم

فرایند دقیق مونتاژ دیویزوم کاملا مشخص نیست. این اتفاق با پروتئین های اولیه FtsZ و لنگر غشائی خود یعنی FtsA کلید می‌خورد و سپس پروتئین های ZipA به همراه EzrA و پروتئین های Zap (شامل ZapA, ZapB, ZapC, ZapD) که تشکیل حلقه FtsZ را القا می کنند، اضافه می شوند. اگرچه FtsA و مخصوصا FtsZ در میان باکتری های مختلف بسیار حفاظت شده است، پروتئین ZipA که لنگر غشائی دوم برای FtsZ است تنها در گاماپروتئوباکتری‌ها یافت می شود و پروتئین EzrA و پروتئین های Zap کمتر محافظت شده هستند و در برخی گونه ها حضور ندارند. پس از پروتئین های اولیه، زیرمجموعه FtsQLB و پس از آن FtsI (ترانس‌پپتیداز)، FtsW (ترانس‌گلیکوزیلاز) و FtsN اضافه می شوند. هر دو پروتئین FtsI و FtsW برای سنتز دیواره سپتال مورد نیاز هستند. FtsW به ترانس‌گلیکوزیلاز RodA (ترانس‌گلیکوزیلاز اختصاصی ازدیاد طولی) که یکی دیگر از پروتئین های دیویزوم است، مرتبط می باشد. به نظر می رسد که FtsN چندین عملکرد داشته باشد: موجب پایداری دیویزوم می شود (حداقل زمانیکه بیش از حد بیان شود)، به عنوان محرکی برای فرایند سیتوکینز عمل می کند (طی برهمکنش با FtsI و FtsW)، و به کمک اتصال مستقیم با FtsA، موجب خبرکردن کمپلکس FtsQLB می گردد. با اینحال، اگرچه FtsA و FtsQLB و FtsI و FtsW به طورگسترده ای محافظت شده اند، FtsN تنها به ارگانیسم های گرم منفی (مانند E. coli) محدود می شود و درنتیجه برای تقسیم ضرورت آنچنانی ندارد.
دیویزوم میتوکندریایی (یوکاریوتی)

کمپلکس پروتئینی که تقسیم میتوکندری های یوکاریوت‌ها را پیش می برد، «دیویزوم میتوکندریایی» نامیده شده است. این کمپلکس از نظر مفهومی و عملکردی مانند سیستم تقسیم باکتریایی است اما اغلب، پروتئین های گوناگونی دارد. گرچه به نظر می رسد چندین نمونه تشابه وجود داشته باشد؛ مثلا در جلبک های قرمز Cyanidioschyzon merolae، یک پروتئین FtsZ میتوکندریایی، این اندامک را تا حدی منقبض می کند تا موجب اتصال و تجمع پروتئین های Dnm1 (همولوگ داینامین) روی سطح سیتوزولی حلقه تقسیم‌کننده میتوکندری (MDR) شود و سپس تقسیم دوتایی القا گردد. با اینحال، در بسیاری از یوکاریوت‌ها (مانند مخمرها و جانوران)، دیویزوم کاملا در غیاب حلقه انقباضی FtsZ عمل می کند.
نوپسرها دئوستا

| نوپسرها دئوستا | نوپسرها دئوستا |
| --- | --- |
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: بندپایان
رده:: حشرات
راسته:: قاب‌بالان
زیرراسته:: سوسک‌های همه‌چیزخوار
تیره:: سوسک‌های شاخک‌دراز
سرده:: نوپسرها
گونه:: N. deusta
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Nupserha deusta (Dalman, 1817): Nupserha deusta (Dalman, 1817)
نوپسرها دئوستا یک گونه سوسک از خانوادهٔ سوسک‌های شاخک‌دراز است. دالمن در سال ۱۸۱۷ آن را بررسی و توصیف کرد.
زیرگونه‌ها

Nupserha deusta deusta (Dalman، 1817)
(Nupserha deusta testacea (Aurivillius، 1914
بیلیران

مکان در 23x15px|border |alt=|link= فیلیپین
| بیلیران | بیلیران |
| --- | --- |
استان: استان
جانمای استان بیلیران در نقشه فیلیپین: جانمای استان بیلیران در نقشه فیلیپین
مرکز: ناوال
 • رتبه: ام
 • رتبه: ام
  • رتبه: ام
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۸+ (PHT)
زبان: زبان تاگالوگ, انگلیسی
بیلیران (Biliran) یکی از استان‌های کشور فیلیپین و نیز نام جزیره‌ای است که این استان را در بر می‌گیرد. این استان در مرکز این کشور قرار گرفته است و بخشی از جزیره‌های ویسایا است.
مرکز این استان شهر ناوال است. جمعیت آن بیش از یکصد و چهل هزار نفر است. مساحت این استان بیش از پانصد و پنجاه کیلومتر مربع است .
نمازگاه بخارا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نمازگاه: نمازگاه
موقعیت در ازبکستان: موقعیت در ازبکستان
نام دیگر: نمازگاه بخارا
مکان: بخارا، ازبکستان
منطقه: ولایت بخارا
مختصات: ۳۹°۴۵′۴۱″ شمالی ۶۴°۲۴′۵۱″ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۷۶۱۳۹°شمالی ۶۴٫۴۱۴۱۷°شرقی﻿ / 39.76139; 64.41417
گونه: آرامگاه
تاریخ: تاریخ
ساخته‌شده: دورهٔ سامانیان   دورهٔ قراخانیان
فرهنگ‌ها: اسلام
نمازگاه بخارا یک سکوی نماز است که برای نماز در روزهای عید مانند قربان و فطر، در نظر گرفته شده است و در جنوب باختری بخارا جای دارد. واژهٔ «نمازگاه» به معنی جایی‌ست که می‌توان در آن نماز خواند. نمازگاه می‌تواند یک اتاق یا فقط یک جانماز باشد که ازسوی یک مسلمان برای فراهم کردن جایی پاک برای نماز گزاردن در نظر گرفته می‌شود.
نمازگاه بخارا جایی‌ست برای برپایی نمازِ جمعیت بزرگی از مردمی که از سراسر سرزمین پیرامون می‌آیند و حتی جائی برای راهپیمایی ارتشیان فراهم می‌کند. باور بر این است که نمازگاه در سدهٔ نهم در زمان سامانیان ساخته شده است. از آنجایی که نمازگاه امروزه درون شهر جای دارد، معنای اصلی خود را از دست داده است. اکنون نقش نمازگاه در منطقهٔ بخارا را مجموعه‌های آیینی حومه‌ای (بهاءالدین محمد نقشبند، آرامگاه قاسم شیخ در کرمنه و…) بازی می‌کنند.
تاریخ

پس از گشایش فرارود به دست مسلمانان، نماز عید در بخارا در ریگستان برگزار می‌شد، ولی در سده نهم میدان تنگ شد و نمازگاه بیرون از شهر و در فاصلهٔ نزدیک سه کیلومتری از کانون شهر ساخته شد. تا سدهٔ دوازدهم همان‌جا برگزار می‌شد، تا زمانی که ارسلان خان دستور داد که باشندگان شهر از بخارا دور نشوند، زیرا این کار سستی توان پدافندی شهر را به دنبال می‌داشت.
اینگونه بود که باغ شمس‌آباد خریداری شد و در سال‌های ۱۱۱۹–۱۱۲۰ نمازگاه به صورت دیواری از آجرهای پخته به درازای تقریبی ۳۸ متر به جای آن باغ ساخته شد. در دیوار، مهرابی (طاقچه‌ای که نمازگزاران را به سمت مکه راهنمایی می‌کند) با قوس‌های ضدصدا در دو سوی ساخته شده‌بود. نمازگاه در سده ۱۳، ۱۴ و ۱۷ کمی بازسازی شد.
مسجد آمیخته‌ای از یک ایوان به یاد ماندنی را به دست آورد: ساختمان جلویی یک گالری سه دهانه با سردر گنبدی در مرکز. بقایای دیوار اولیه در دیوار مهراب باختری سازه جای دارد. در همان زمان به جای منبر چوبی، منبر آجری ساخته‌شد. مهراب نمازگاه با رخام گچی خمیده آراسته شده و نوشته‌هایی با الگوی هندسی و کنده‌کاری‌های به زبان عربی در آن دیده می‌شود.
پس از چنگ‌اندازی چنگیز به بخارا در ۱۲۲۰، او از آستانهٔ همین مسجد گفت:
«اگر شما اهل گناه نبودید، خداوند برای کیفرتان کسی چون من را نمی‌گماشت»
بن‌مایه

همکاری‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Мечеть Намазгох»، ویکی‌پدیای روسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی ۰۳ دی ۱۴۰۰)
دسترسی چندگانه با تقسیم فرکانس

دسترسی چندگانه با تقسیم فرکانس یا دسترسی چندگانهٔ بسامدتقسیم (به انگلیسی: FDMA: Frequency-division multiple access) یا به صورت مخفف اف‌دی‌ام‌ای  روشی برای تقسیم پهنای‌باند فرکانس موجود برای فرستادن امواج رادیویی است. این روش معمولاً در ارتباط با ماهواره‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد. از مشکلات این روش تحت تأثیر قرار گرفتن فرکانس‌های مختلف توسط یکدیگر و ایجاد اختلال در حین انتقال داده‌است.
منبع

↑  «دسترسی چندگانهٔ بسامدتقسیم» [مهندسی مخابرات] هم‌ارزِ «frequency division multiple access»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی.  جواد میرشکاری، ویراستار. دفتر یازدهم. فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان. تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی. شابک ۹۷۸-۶۰۰-۶۱۴۳-۴۵-۳ (ذیل سرواژهٔ دسترسی چندگانهٔ بسامدتقسیم)
↑  «FDMA». بایگانی‌شده از اصلی در ۴ اوت ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۱۴ دسامبر ۲۰۱۲.
نازخاتون

| 0 | 1 |
| --- | --- |
گونه: ترشی
بخش: ناهار و شام
خاستگاه: ایران
منطقه: شمال ایران (استان مازندران)
مواد اصلی: بادمجان، آبغوره، سیر، دلال
نازخاتون نوعی ترشی است که از بادمجان کبابی ساطوری، سیر و ریحان خرد شده و آب انگور (یا آبغوره) درست می‌شود. این چاشنی که از ترشی‌های معروف مازندران و گیلان می‌باشد دارای مزهٔ دلنشینی است. نوع دیگر آن نیز با کدو سبز، سیر، گوجه‌سبز (آلوچه)، ریحان و گلپر درست می‌شود.
خاستگاه اصلی نازخاتون استان مازندران و شهر بابل می‌باشد. همچنین وب‌سایت اطلس جهانی غذا که غذاهای محبوب ملل را معرفی می‌کند «نازخاتون» غذای مازندرانی را نیز در فهرست خود قرار داده‌است و آن را به عنوان غذای خوشمزه این استان شمالی معرفی و خاستگاه آن را نیز بهشهر اعلام کرده‌است. این وبسایت در خصوص طعم نازخاتون نوشت اگر چه نازخاتون غذای ساده‌ای است، اما طعم نهایی آن پیچیده‌است و طعم بادمجان دودی با طراوت سبزی و تند بودن آب آن، این چاشنی را فوق‌العاده می‌کند.
دستور تهیه نازخاتون > مواد لازم

بادمجان قلمی ۸ عدد
آبغوره یک و نیم لیوان
سبزی دلال
سیر رنده شده ۲ قاشق سوپ خوری
دستور تهیه نازخاتون > طرز تهیه

ترشی نازخاتون یکی از انواع ترشی‌های خوشمزه مازندران است که با بادمجان کبابی درست می‌شود.
برای تهیه ترشی ناز خاتون خوشمزه ابتدای کار بادمجان را می‌شوییم، سپس روی دستمال حوله ای قرار می‌دهیم تا کاملاً خشک شود. در ادامه بادمجان‌ها را روی حرارت متوسط قرار می‌دهیم تا کبابی و نرم شوند.
حالا بادمجان‌ها را درون یک ظرف درب دار قرار می‌دهیم، سپس درب آن را می‌بندیم و اجازه می‌دهیم بادمجان‌ها به مدت ۱۰ تا ۱۵ دقیقه درون ظرف بمانند تا عرق کنند و به راحتی پوست آن‌ها جدا شود.
بعد آن ریحان را می‌شوییم، سپس درون آبکش قرار می‌دهیم تا آب اضافی اش خارج شود. در ادامه بادمجان‌ها را روی تخته گوشت قرار می‌دهیم، سپس پوست آن‌ها را جدا می‌کنیم و به صورت ریز خرد می‌کنیم.
در مرحله بعدی فلفل را به صورت ریز خرد می‌کنیم، سپس بادمجان‌ها را به همراه ریحان خرد شده، فلفل، سیر، نمک و آبغوره درون یک کاسه مناسب می‌ریزیم و خوب مخلوط می‌کنیم تا مواد ترکیب و یکدست شود.
حالا یک ظرف درب دار شیشه ای مناسب انتخاب می‌کنیم، سپس درون آن را با یک دستمال تمیز خشک می‌کنیم و ترشی را درون آن می‌ریزیم، سپس درب ظرف را محکم می‌بندیم تا از ورود هوا درون شیشه جلوگیری کنیم.
در نهایت ترشی را یک روز درون یخچال قرار می‌دهیم تا جا بیفتد. این ترشی خیلی سریع آماده مصرف می‌شود و بعد از یک روز می‌توانیم آنرا در کنار انواع غذاها سرو کنیم.
بادنجان‌ها را می‌توان کبابی کرد یا در صورت تمایل آنها را در فر به مدت نیم ساعت قرار داد تا نرم شوند. سپس آن‌ها را پوست می‌کنیم و خوب ساطوری می‌کنیم. آنگاه بادنجان ساطوری شده را با آب غوره مخلوط کرده و پس از آن سیر رنده شده را ریخته و سپس می‌چشیم که در صورت سفت بودن کمی آب یا آب غوره دوباره به آن می‌افزاییم و در آخر مقداری نمک نیز اضافه می‌کنیم.
میرزا رحیم سامت

| رحیم سامت میرزا رحیم سامت | رحیم سامت میرزا رحیم سامت |
| --- | --- |
عنوان(ها): میرزا رحیم سامت
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: رحیم سامت ۱۰ تیر ۱۲۸۲ خورشیدی  ۱۳۲۱ قمری قزوین
درگذشته: ۲۴ بهمن ۱۳۷۸ خورشیدی  ۱۴۲۰قمری قزوین قزوین
محل دفن: در صحن شاهزاده حسین (قزوین)
ملیت: ایرانی
محل اقامت: قزوین
آثار برجسته: مستند الوسیله
تحصیلات: قم-اصفهان-نجف
بستگان: برادر زاده: محمدمهدی دادگو
استادان: سید ابوالحسن اصفهانیمحمد حسین نائینیضیاءالدین عراقیسید موسی زرآبادیحاج آقا رحیم ارباب
رحیم سامت (۶ ربیع‌الثانی ۱۳۲۱ هجری قمری قزوین – ۷ ذیقعده ۱۴۲۰ هجری قمری قزوین) معروف به آقا میرزا رحیم سامت قزوینی از فقها و علمای معاصر شیعه و مشهور به شیخ العلمای شهر قزوین بود.
زندگی

میرزا رحیم سامت در ششم ربیع‌الثانی سال ۱۳۲۱ در خانواده‌ای از عالمان دینی به دنیا آمد. وی فرزند میرزا حسن بود که او نیز از نوادگان مولا رفیع الدین محمد واعظ قزوینی صاحب کتاب ابواب الجنان به‌شمار می‌رود. ایشان پس از پایان سیکل اول دبیرستان چون در قزوین آن روزگار دبیرستانی که سیکل دوم را به واجدین شرایط بیاموزد وجود نداشت مشغول به کار شد و معاونت مدرسه دیانت را پذیرفت. اشتیاق به تحصیل علوم دینی او را به حوزه علمیه کشید و مقدمات و بخش‌هایی از معقول و منقول را نزد استادان حوزه قزوین فرا گرفت. آنگاه به حوزه قم و سپس جهت تکمیل دانش خود به اصفهان عزیمت نمود و پس از پنج سال رحل اقامت در نجف اشرف افکند و مدت ده سال در محضر استادان بزرگ حوزه نجف به شاگردی پرداخت. در سال ۱۳۶۲ قمری به قزوین بازگشت و حدود پنجاه سال ریاست حوزه قزوین را به عهده داشت.
استادان

حاج شیخ یحیی مفیدی
سید موسی زرآبادی
سید مهدی درچه ای
سید محمد نجف آبادی
حاج آقا رحیم ارباب
شیخ حسن نویسی
میرزای همدانی
سید محمد حجت کوه کمری
سید ابوالحسن اصفهانی
محمد حسین نائینی
محمدحسین غروی اصفهانی
ضیاءالدین عراقی
حاج میرزا ابوالحسن مشکینی
محمد رضا آل یاسین
محمدکاظم شیرازی
تالیفات

تقریرات مباحث درس خارج فقه آقاسید ابوالحسن اصفهانی
تقریرات کامل دروس خارج اصول فقه آقا ضیاءالدین عراقی
تقریرات مباحث درس خارج فقه آقا ضیاءالدین عراقی
تقریرات مباحث درس خارج فقه میرزا حسین نائینی
تقریرات مباحث درس خارج فقه میرزا ابوالحسن مشکینی
تقریرات مباحث درس خارج اصول فقه میرزا ابوالحسن مشکینی
درگذشت

میرزا رحیم سامت در هفتم ذیقعده سال ۱۴۲۰ هجری قمری مطابق ۲۴ بهمن ۱۳۷۸ در قزوین چشم از جهان فروبست و در امامزاده حسین بن علی ابن موسی الرضا به خاک سپرده شد.
نییه باستان

| 0 | 1 |
| --- | --- |
چادوته 尼雅: چادوته 尼雅
بافته‌هایی از نییه، نشان‌دهنده تأثیرات شرق و غرب.: بافته‌هایی از نییه، نشان‌دهنده تأثیرات شرق و غرب.
موقعیت در سین‌کیانگ: موقعیت در سین‌کیانگ
مکان: سین‌کیانگ، چین
مختصات: ۳۸°۰۱′۱۷″شمالی ۸۲°۴۴′۱۵″شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۰۲۱۴۰۰°شمالی ۸۲٫۷۳۷۶۰۰°شرقی﻿ / 38.021400; 82.737600
گونه: آبادی
تاریخ: تاریخ
رهاشده: سده چهارم تا سده پنجم میلادی
اطلاعات بیشتر: اطلاعات بیشتر
وضعیت: ویرانه
نییه باستان (انگلیسی: Niya) یک محوطه باستانی است که در حدود ۱۱۵ کیلومتر (۷۱ مایل) کیلومتری شمال شهر امروزی نییه، در لبه جنوبی حوضه تاریم در سین‌کیانگ چین واقع شده‌است.
ویرانه‌های نییه (چینی ساده‌شده: 尼雅遗址; چینی سنتی: 尼雅遺址; پین‌یین: Níyǎ Yízhǐ) که در این محل کشف شده نشان می‌دهد که نییه زمانی یک مرکز تجاری مهم در یک واحه در مسیر جنوبی جاده ابریشم در تکله‌مکان جنوبی بود. در دوران باستان کاروان‌های شتر از این مسیر عبور می‌کردند و کالاهایی را از چین به آسیای مرکزی حمل می‌کردند.
این محوطه باستانی در زبان محلی به نام «چادوته» و در زبان چینی در سلسله هان به نام جینگ‌جوه (چینی: 精絕; پین‌یین: Jīngjué)، (چینی باستان «تسنگ جوت»، شبیه به «چادوته» شناخته می‌شد. اشیاء باستانی متعددی در این محوطه کشف شده‌است.
تاریخ

در کتاب هان، یک دولت واحه‌ای مستقل به نام جینگ‌جوه که به‌طور کلی تصور می‌شود نییه باشد، ذکر شده‌است:
مقر حکومت پادشاه شهر جینگ‌جوه است و ۸۸۲۰ لی (حدود ۳۶۶۷ کیلومتر/۲۲۷۹ مایل) از چانگ‌آن فاصله دارد. ۴۸۰ خانوار، ۳۳۵۰ نفر و ۵۰۰ نفر توانایی حمل اسلحه دارند. [مقامات زیر وجود دارند] فرمانده جینگ‌جوه، رهبران چپ و راست و یک مترجم ارشد.
نییه در قرن سوم بخشی از لولان شد. به سمت پایان قرن چهارم تحت حکومت چین و خراج‌گزاری آن بود. بعداً توسط تبت فتح شد.
کاوش‌ها

در سال ۱۹۰۰ اورل اشتاین به غرب چین و صحرای تکله‌مکان سفر کرد. در نییه او چندین گروه از خانه‌ها را کشف کرد و صدها لوح چوبی که در سال ۱۰۵ پس از میلاد نوشته شده را پیدا کرد. این لوح‌ها دارای مهرهای گلی، دستورات رسمی و نامه‌های نوشته شده به خط خروشتی، یکی از خطوط اولیه هندی هستند که قدمت آنها به شاهنشاهی کوشانی یا به مهاجران گندهارایی تأثیر گرفته از دیوان‌سالاری کوشانی و هندی می‌رسد. اشتاین همچنین مجموعه‌ای از مهرهای سفالی با اثراتی از آتنا آلکیدموس، همراه با مهرهایی که نمایانگر اروس، هراکلس یا نسخه‌ای متفاوت از آتنا بودند، پیدا کرد. از دیگر یافته‌ها می‌توان به سکه‌ها و اسناد مربوط به دودمان هان، سکه‌های رومی، یک تله‌موش باستانی، یک عصا، بخشی از یک ساز (تار)، یک کمان در شرایط سالم، یک چهارپایه کنده‌کاری شده، یک قالیچه با طراحی دقیق و سایر قطعات نساجی، و همچنین بسیاری از اشیای خانگی دیگر مانند مبلمان چوبی دارای کنده‌کاری‌های استادانه، سفال، سبدهای چینی اشاره کرد. اورل اشتاین بین سال‌های ۱۹۰۱ تا ۱۹۳۱ چهار بار از نییه بازدید کرد.
مجوز رسمی برای کاوش‌های باستان‌شناسی مشترک چین و ژاپن در این محوطه در سال ۱۹۹۴ صادر شد. تاکنون، باستان‌شناسان بقایای سکونت انسان شامل حدود ۱۰۰ خانه، گورستان، محل نگهداری حیوانات، باغ‌های میوه، باغچه‌ها و مزارع کشاورزی را کشف کرده‌اند. همچنین ابزارهای سالمی مانند تبرهای آهنی، داس‌ها، گرزهای چوبی، کوزه‌ها و خمره‌های سفالی حاوی محصولات کشاورزی نگهداری شده در خانه‌ها پیدا شده‌است. بقایای انسانی کشف شده در این محوطه، گمانه‌زنی‌هایی را در مورد منشأ این مردمان به وجود آورده‌است.
در سال ۲۰۰۷، زمانی که گروه تحقیقات مؤسسه باستان‌شناسی سین‌کیانگ روی جلد سوم گزارش کاوش مشترک چین و ژاپن در نیا کار می‌کردند، به دقت یک «متن روی پوست» یافته‌شده در نییه را بررسی کردند. پس از باز کردن طناب، مشخص شد که کاغذ برای پیچیدن پودر منشأ گیاهی، شاید ادویه یا دارویی، استفاده شده بود. وقتی پودر برداشته شد، متنی که با جوهر مشکی و به خطی واضح نوشته شده بود قابل مشاهده شد. با توجه به اینکه خطِ نگارش شبیه به نامه‌های باستانی سغدی کشف شده در نزدیکی دووان بود، که در اوایل قرن چهارم نوشته شده بودند و دیگر قطعات سغدی با قدمت مشابه در لولان، باستان شناسان محلی توانستند تعیین کنند که این قطعه جدید نیز به خط سُغدی اولیه نوشته شده‌است. **
بخشی از یافته‌های باستان‌شناسی از ویرانه‌های نییه در موزه ملی توکیو نگهداری می‌شود. بقیه بخشی از مجموعه اورل اشتاین در موزه بریتانیا، کتابخانه بریتانیا و موزه ملی دهلی نو در دهلی نو هستند.
متون باستانی شامل نام و ذکر حاکمان مختلف منطقه‌ای بوده‌اند.
محوطه نییه، جایی که اورل اشتاین لوح‌های چوبی را کشف کرد
الواح چوبی با نوشته‌هایی به خط خروشتی.
سوک قزقان

مکان
| سوکقزقان (خمین) | سوکقزقان (خمین) |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
سوکقزقان (خمین): سوکقزقان (خمین)
مختصات: ۳۳°۴۲′ شمالی ۴۹°۴۱′ شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۷۰۰°شمالی ۴۹٫۶۸۳°شرقی﻿ / 33.700; 49.683: مختصات: ۳۳°۴۲′ شمالی ۴۹°۴۱′ شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۷۰۰°شمالی ۴۹٫۶۸۳°شرقی﻿ / 33.700; 49.683
استان: مرکزی
شهرستان: خمین
بخش: بخش کمره
دهستان: چهارچشمه
جمعیت: ۳۸۹ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۸۶
سوک قزقان، روستایی از توابع بخش کمره شهرستان خمین در استان مرکزی ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان چهارچشمه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۰۴ نفر (۱۳۹خانوار) بوده‌است.
حصه (اصفهان)

حَصّه (حَصه)، محله حصه در قسمت شمال شرق اصفهان در استان اصفهان ایران است. ساکنان حصه از طبقه متوسط جامعه هستند و به علت نزدیکی ب فرودگاه نظامی و مهندسین صنایع هوایی هستند. حصه به علت نزدیکی به فرودگاه و فاصله پنج کیلومتری از مرکز شهر موقعیت جغرافیایی بسیار خوبی دارد و بزرگترین پروژه عمرانی اصفهان زیر گذر حصه است که در دست اجراست.
جمعیت

این محله در استان اصفهان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰٬۹۴۲ نفر (۲٬۶۵۲خانوار) بوده‌است.
فردی دی گوینگاند

| فردی دی گوینگاند | فردی دی گوینگاند |
| --- | --- |
زاده: ۲۸ فوریهٔ ۱۹۰۰ آکتون، لندن
درگذشته: ۲۹ ژوئن ۱۹۷۹ (۷۹ سال) کن
وفاداری:  بریتانیا
شاخه نظامی:  ارتش بریتانیا
سال‌های خدمت: ۱۹۱۹–۱۹۴۶
درجه: سرلشکر
جنگ‌ها و عملیات‌ها:  جنگ جهانی دوم نبرد یونان  نبرد صحرای غربی  نبرد تونس  تهاجم متفقین به سیسیل  نبرد ایتالیا  عملیات اورلرد  تهاجم متفقین به آلمان 
نشان‌ها: نشان امپراتوری بریتانیا  نشان حمام  لژیون افتخار  نشان خدمات برجسته
فردی دی گوینگاند (انگلیسی: Freddie de Guingand; ۲۸ فوریهٔ ۱۹۰۰ – ۲۹ ژوئن ۱۹۷۹) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان امپراتوری بریتانیا، و نشان حمام، نشان امپراتوری بریتانیا، و نشان امپراتوری بریتانیا، و نشان خدمات برجسته (ارتش آمریکا) شده است.