stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
رودلف بروننمیر

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۱۱ فوریهٔ ۱۹۴۱
زادگاه:  مونیخ
تاریخ مرگ:  ۱۸ آوریل ۲۰۰۳ (۶۲ سال)
محل مرگ:  اولشینگ
پست:  مهاجم
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۰۰۰۰–۱۹۶۰:  SC Olching
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۶۰–۱۹۶۸ |  باشگاه فوتبال مونیخ ۱۸۶۰ |  ۲۰۷ |  (۱۳۹) |
| ۱۹۶۸–۱۹۷۲ |  Neuchatel Xamax |   |   |
| ۱۹۷۲–۱۹۷۳ |  باشگاه فوتبال زوریخ |   |   |
| ۱۹۷۳–۱۹۷۷ |  SW Bregenz |   |   |
| ۱۹۷۷–۱۹۸۰ |  FC Balzers |   |   |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۶۴–۱۹۶۵ |  تیم ملی فوتبال آلمان |  ۵ |  (۳) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
رودلف بروننمیر (انگلیسی: Rudolf Brunnenmeier; ۱۱ فوریهٔ ۱۹۴۱ – ۱۸ آوریل ۲۰۰۳) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زوریخ و باشگاه فوتبال مونیخ ۱۸۶۰ اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال آلمان بازی کرده‌است.
اسبو

| اسبو | اسبو |
| --- | --- |
روستا: روستا
طبیعت روستا، در سال ۲۰۱۵: طبیعت روستا، در سال ۲۰۱۵
مختصات: ۳۶°۱۶′۰″ شمالی ۵۲°۳۹′۲۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۲۶۶۶۷°شمالی ۵۲٫۶۵۶۹۴°شرقی﻿ / 36.26667; 52.65694: مختصات: ۳۶°۱۶′۰″ شمالی ۵۲°۳۹′۲۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۲۶۶۶۷°شمالی ۵۲٫۶۵۶۹۴°شرقی﻿ / 36.26667; 52.65694
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: بابل
بخش: بندپی شرقی
دهستان: سجادرود
جمعیت: ۱۶۱ نفر
اسبو، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. این روستا در حدود ۴ کیلومتری شهر گلوگاه واقع شده‌است و از جاده اصلی تا مرکز روستا حدود ۲ کیلومتر می‌باشد
این روستا از نعمت آب شهری، گاز و برق برخوردار است تا سال ۱۴۰۱ جاده روستا خاکی و شن ریزی بود که در همان سال حدود ۳۵۰ متر توسط مردم روستا بتن شد و در سال ۱۴۰۲ در حال آسفالت است
از جاذبه های گردشگری این است که در انتهای روستا آبشار بسیار زیبایی دارد که تا حالا کمتر کسی از آن خبر دارد.
جمعیت

این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۱۷ نفر (۸۴خانوار) بوده‌است.
منابع محمدتقی هادی زاد

↑  درگاه ملی آمار ایران
در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ  موجود است.
انجمن ریاضی ایران

| 0 | 1 |
| --- | --- |
بنیان‌گذاری‌شده: ۱۳۵۰
تمرکز: ریاضیات
رئیس: محمد صال مصلحیان
مکان: ایران
وبگاه: https://ims.ir
در اولين‌ کنفر‌انس‌ رياضى‌ ‌اير‌ان‌ که در فروردين‌ماه‌ سال‌ ۱۳۴۹ در د‌انشگاه‌ شير‌از برگز‌ار شد، پيشنهاد تاسيس ‌انجمن‌ رياضى‌ ‌اير‌ان‌ به‌ ‌اتفاق‌ ‌آر‌ا به تصویب رسید. در دومين‌ کنفر‌انس‌ رياضى‌ کشور که فروردين‌ماه‌ سال‌ ۱۳۵۰ در د‌انشگاه‌ صنعتى‌ شريف‌ برگزار شد، انجمن‌ رياضى‌ ‌اير‌ان‌ تأسیس گردید. به دنبال آن، دکتر مهدی بهزاد به‌ سمت‌ منشى‌ (رئيس‌) ‌انجمن‌ ‌انتخاب‌ گردید. در مدت‌ کوتا‌هى‌ جمع زیادی از ا‌عضا‌ى‌ ‌هيئت علمى‌ رياضى‌ د‌انشگا‌هها به ‌عضويت‌ ‌انجمن‌ در‌آمدند. انجمن ریاضی ایران اولین و پرسابقه‌ترین انجمن علمی ایران می‌باشد که با انجمن‌های ریاضی ایالات متحده و فرانسه در همکاری می‌باشد.
ریاست فعلی انجمن بر عهدهٔ دکتر امیدعلی شهنی کرم‌زاده، استاد بازنشسته دانشگاه شهید چمران اهواز می‌باشد.
این انجمن چهار نشریه منتشر می کند:
بولتن انجمن ریاضی ایران که توسط اشپرینگر منتشر می شود.
مجله انجمن ریاضی ایران
فرهنگ و اندیشه ریاضی
خبرنامه انجمن ریاضی ایران
مسابقات ریاضی این انجمن یکی از با اهمیت‌ترین فعالیت‌های انجمن در شناسایی استعدادهای درخشان در ریاضی است.
جوایز انجمن ریاضی ایران

جایزه بهزاد
جایزه مریم میرزاخانی
جایزه عباس ریاضی کرمانی
جایزه منوچهر وصال
جایزه غلامحسین مصاحب
جایزه ابوالقاسم قربانی
جایزه تقی فاطمی
جایزه مهدی رجبعلی پور
جایزه محمدهادی شفیعی‌ها
جایزه محسن هشترودی
لیبرو د رینتسو

| لیبرو د رینتسو | لیبرو د رینتسو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۴ فوریهٔ ۱۹۷۷ ناپل، ایتالیا
درگذشت: ۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۱ (۴۴ سال) رم، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
پیشه(ها): بازیگر کارگردان فیلم فیلمنامه‌نویس
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۹–۲۰۲۱
قد: ۱٫۷۴ m (۵ ft ۹ in)
لیبرو د رینتسو (ایتالیایی: Libero De Rienzo؛ زادهٔ ۲۴ فوریهٔ ۱۹۷۷) هنرپیشه، فیلم‌نامه‌نویس و تدوین‌گر اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به دختر چاق، بنزین، و من ناپلئون را کشتم اشاره کرد.
د رینتسو در شب ۱۵ ژوئیه ۲۰۲۱ در ۴۴ سالگی در یک حملهٔ قلبی در خانه‌اش در رم درگذشت. دادستانی رم پروندهٔ تحقیقاتی را به منظور بررسی مرگ به عنوان نتیجه‌ای از یک جرم را باز کرد. یک کالبد شکافی مشخص کرد که احتمالاً دارو استفاده شده بود. در ۳۰ سپتامبر، ۲۰۲۱، تأیید شد که او از یک مصرف تصادفی بیش از حد مواد مخدر درگذشته است.
فیلم‌شناسی

| سال | فیلم | نقش | یادداشت‌ها و جوایز |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۹۹ | The Road of the Angels جاده فرشتگان | آنجلو |  |
| ۱۹۹۹ | Asini آسینی | کشیش جوان |  |
| ۲۰۰۱ | دختر چاق | فرناندو |  |
| ۲۰۰۱ | مارادونای مقدس | بارت | دیوید دی دوناتلو بهترین بازیگر نقش مکمل مرد |
| ۲۰۰۲ | Gioco con la morte من با مرگ بازی می‌کنم | ماتیا |  |
| ۲۰۰۴ | رفت و برگشت | دانته کروچیانی |  |
| ۲۰۰۵ | Blood, Death Does Not Exist خون، مرگ وجود ندارد | آدریان | جشنواره فیلم بروکلین - بهترین ویژگی جشنواره فیلم بروکلین - آفتاب‌پرست بزرگ |
| ۲۰۰۷ | Milano-Palermo: The Return میلانو پالرمو: بازگشت | لیبرو پرویتی |  |
| ۲۰۰۹ | فورت آپاچی ناپل | جانکارلو سیانی | نامزد - جایزه دیوید دی دوناتلو بهترین بازیگر مرد |
| ۲۰۱۱ | کریپتونیت! | سالواتوره |  |
| ۲۰۱۳ | عسل | سالواتوره |  |
| ۲۰۱۴ | هر زمان که بخواهم می‌توانم ترک کنم | بارتولومئو بونلی | نامزد- دیوید دی دوناتلو بهترین بازیگر نقش مکمل مرد |
| ۲۰۱۵ | من ناپلئون را کشتم | بیاجیو |  |
| ۲۰۱۶ | ماشین کاری | آنتونیو پینا |  |
| ۲۰۱۷ | هر زمان که بخواهم می‌توانم ترک کنم: کلاس مستر | بارتولومئو بونلی |  |
| ۲۰۱۷ | هر زمان که بخواهم می‌توانم ترک کنم: به افتخار | بارتولومئو بونلی |  |
| ۲۰۱۸ | بی پروا | بازرس بارتولومئو وانزتی |  |
| ۲۰۱۹ | دو پاپ | روبرتو |  |
جفری شلاپ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Jeffrey Schlupp
زادروز:  ۲۳ دسامبر ۱۹۹۲ ‏(۳۱ سال)
زادگاه:  هامبورگ
قد:  1.78 m
پست:  مدافع / هافبک / مهاجم
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال کریستال پالاس
شمارهٔ پیراهن:  ۱۵
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۵–۲۰۱۰:  باشگاه فوتبال لستر سیتی
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۷ |  باشگاه فوتبال لستر سیتی |  ۱۲۲ |  (۱۰) |
| ۲۰۱۱ |  ← باشگاه فوتبال برنتفورد (قرضی) |  ۹ |  (۶) |
| ۲۰۱۷– |  باشگاه فوتبال کریستال پالاس |  ۱۳۸ |  (۱۲) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۱– |  تیم ملی فوتبال غنا |  ۲۰ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۸:۴۵, ۱۰ آوریل ۲۰۲۲ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۳:۲۵, ۳ سپتامبر ۲۰۲۱ (UTC):  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۸:۴۵, ۱۰ آوریل ۲۰۲۲ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۳:۲۵, ۳ سپتامبر ۲۰۲۱ (UTC)
جفری شلاپ (انگلیسی: Jeffrey Schlupp؛ زادهٔ ۲۳ دسامبر ۱۹۹۲) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال برنتفورد و باشگاه فوتبال لستر سیتی اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال غنا بازی کرده‌است.
مرگ در ونیز (فیلم)

| مرگ در ونیز | مرگ در ونیز |
| --- | --- |
کارگردان: لوکینو ویسکونتی
تهیه‌کننده: لوکینو ویسکونتی
فیلمنامه‌نویس: لوکینو ویسکونتی نیکولا بدلوکو
بر پایه: مرگ در ونیز اثر توماس مان
بازیگران: دیرک بگارد بیورن اندرسن سیلوانا مانگانو رومولو والی مارک برنس نیکولتا اِلمی
موسیقی: گوستاو مالر
فیلم‌بردار: پاسکوالینو د سانتیس
تدوین‌گر: روجرو ماسترویانی
توزیع‌کننده: وارنر برادرز
تاریخ‌های انتشار: ۱ مارس ۱۹۷۱ (۱۹۷۱-0۳-۰۱)
مدت زمان: ۱۳۰ دقیقه
کشور: ایتالیا فرانسه
زبان: انگلیسی فرانسوی ایتالیایی لهستانی
هزینهٔ فیلم: ۲ میلیون دلار
مرگ در ونیز (به ایتالیایی: Morte a Venezia) فیلمی از لوکینو ویسکونتی است که در سال ۱۹۷۱ ساخته شد. این فیلم بر پایه رمان کوتاه مرگ در ونیز نوشتهٔ توماس مان به همین نام ساخته شده٬ گرچه شخصیت اصلی آن برخلاف آنچه در رمان آمده، نویسنده نیست؛ آهنگساز است.
دیوید پیزانتی

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۲۷ مهٔ ۱۹۶۲ ‏(۶۲ سال)
زادگاه:  Pardes Hanna-Karkur, Israel
پست:  مدافع/مهاجم (فوتبال)
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۷۸–۱۹۷۹:  Hapoel Hadera
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۷۹–۱۹۸۵ |  Maccabi Netanya |   |   |
| ۱۹۸۵–۱۹۸۷ |  باشگاه فوتبال کلن |  ۱۹ |  (۰) |
| ۱۹۸۷ |  باشگاه فوتبال هاپوئل تل‌آویو |   |   |
| ۱۹۸۷–۱۹۸۹ |  باشگاه فوتبال کویینز پارک رنجرز |  ۲۲ |  (۰) |
| ۱۹۸۹–۱۹۹۱ |  Maccabi Netanya |  ۵۹ |  (۲) |
| ۱۹۹۱–۱۹۹۲ |  Zafririm Holon |   |   |
| ۱۹۹۲–۱۹۹۳ |  Hapoel Haifa |   |   |
| ۱۹۹۴–۱۹۹۵ |  Hapoel Petah Tikva |  ۱ |  (۰) |
| ۱۹۹۵–۱۹۹۶ |  Hapoel Ironi Rishon LeZion |   |   |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۸۳–۱۹۸۹ |  تیم ملی فوتبال اسرائیل |  30 |  (0) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۲۰۰۸:  Maccabi Netanya (assistant)
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
دیوید پیزانتی (به انگلیسی: David Pizanti) مدافع اهل اسرائیل است که از سال ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۹ میلادی عضو تیم ملی فوتبال اسرائیل بوده و در ۳۰ بازی ملی حضور داشته است.
استراتژی اقیانوس آبی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): چان کیمرنه مابورنیا
عنوان اصلی: Blue Ocean Strategy
زبان: انگلیسی
موضوع(ها): مدیریت
تاریخ نشر: ۲۰۰۵
در سال ۲۰۰۵ کتابی تحت عنوان راهبرد اقیانوس آبی که حاصل کار بیست ساله پروفسور چان کیم و پروفسور رنه مابورنیا بود، منتشر شد و در کمتر از یک سال میلیون‌ها نسخه از آن به چهل و یک زبان دنیا ترجمه و فروخته شد. استراتژی اقیانوس آبی نتیجه دو دهه تحقیق و مطالعه بر روی بیش از ۱۵۰ حرکت استراتژیک دنیا در بیش از ۳۰ صنعت متفاوت در طی ۱۰۰ سال گذشته‌است، این رویکرد بکارگیری پیروی هم‌زمان از دو نوع استراتژی تمایز و استراتژی کاهش هزینه می‌باشد. در عین حال مجموعه‌ای از متدولوژِها و ابزارهای مدیریتی برای ایجاد یک فضای بازار جدید و بی‌رقیب را در اختیار سازمان‌ها قرار می‌دهد.
به طور خلاصه میتوان گفت که منظور از استراتژی اقیانوس آبی یعنی _ایجاد تقاضایی که وجود نداشت اما نیاز به اون احساس میشد._در این نوع از بازار در واقع شما رهبر و پیشرو خواهید بود زیرا هنوز رقیبی ندارید ! نویسندگان کتاب بازار های معمول و پر رقابت رو به اقیانوس سرخ تشبیه کرده‌اند که در واقع میدانی پر از خون و خونریزی است و رقابت بسیار مشکل. ولی در عوض اقیانوس آبی استراتژی است که در آن شما خود خلق بازار میکنید و حداقل تا مدتی رقیبی نخواهید داشت و میتوانید از اقیانوس آبی‌تان لذت ببرید.
مقدمه

پارادایم رقابت در فضای کسب و کار، بر ذهن بسیاری از مدیران امروز جهان سیطره دارد، مدیران تنها راه پیروزی و موفقیت سازمان خود را در پیشی گرفتن از رقبا و گرفتن سهم بیشتر از بازار تقاضای موجود می‌دانند. آزاد شدن ذهن مدیران از این پارادایم نیازمند دیگر گونه نگریستن به مفهوم استراتژی است.
نویسندگان کتاب راهبرد اقیانوس آبی معتقد هستند که تنها راه پیروزی در رقابت توقف تلاش برای پیروزی در رقابت است و به جای ورود به رقابت خونین در اقیانوس سرخ باید وارد فضای بازار نامحدود اقیانوس‌های آبی شد و دست به خلق تقاضا زد. بازاری که در آن هنوز قواعد بازی مشخص نشده است و فرصتی برای رشد بسیار سودآور وجود دارد. در یک کلام به جای گرفتن سهم بیشتر از کیک باید به دنبال بزرگتر کردن کیک بود.
در ادبیات راهبرد و در مبحث دیدگاه مبتنی بر منابع، همین نگاه را با لغات و اصطلاحات دیگری مشاهده می‌کنیم. اما آنچه این کتاب را ارزشمند می‌سازد ارائه چارچوب‌های عملی و تحلیلی، علی‌الخصوص برای تدوین راهبرد برای محیط‌های متلاطم نظیر ایران است.
گوستاو یانی

| گوستاو یانی | گوستاو یانی |
| --- | --- |
زاده: ۲۱ اکتبر ۱۸۸۳ رایکا
درگذشته: ۲۶ نوامبر ۱۹۴۷ (۶۴ سال) بوداپست
وفاداری:  اتریش-مجارستان (1905-1918)  پادشاهی مجارستان (۱۹۲۰–۱۹۴۳)
شاخه نظامی: Austro-Hungarian Army Royal Hungarian Army
سال‌های خدمت: ۱۹۰۵–۴۳
درجه: سرهنگ ژنرال
یگان: I Corps ارتش دوم
جنگ‌ها و عملیات‌ها:  جنگ جهانی اول  جنگ جهانی دوم   •  First Battle of Voronezh   •  نبرد استالینگراد   •  Second Battle of Voronezh 
نشان‌ها:  صلیب آهنین  صلیب شوالیه صلیب آهنین 
گوستاو یانی (مجاری: Gusztáv Jány; ۲۱ اکتبر ۱۸۸۳ – ۲۶ نوامبر ۱۹۴۷) سرهنگ ژنرال در پادشاهی مجارستان بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب شوالیه صلیب آهنین شده‌است.
سیم سو بونگ

| سیم سو بونگ | سیم سو بونگ |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: سیم مین کیونگ
زاده: ۱۱ ژوئیهٔ ۱۹۵۵ ‏(۶۹ سال) سوسان
خاستگاه: سوسان، استان چونگچانگ جنوبی
ژانر: تروت
پیشه(ها): خواننده، ترانه‌پرداز
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۸–اکنون
وبگاه: http://www.simsoobong.com
سیم سو بونگ (زادهٔ ۱۱ ژوئیهٔ ۱۹۵۵) خواننده و ترانه‌پرداز اهل کره جنوبی است. وی از سال ۱۹۷۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
سیستم تعویض الکترونیک

در مخابرات، سیستم سوئیچینگ الکترونیکی (ESS) یک سوئیچ تلفنی است که از الکترونیک حالت جامد، مانند الکترونیک دیجیتال و  کنترل عمومی کامپیوتری، برای اتصال مدارهای تلفنی به منظور برقراری تماس‌های تلفنی استفاده می‌کند. نسل‌های سوئیچ‌های تلفنی قبل از ظهور سوئیچینگ الکترونیکی در دهه 1950 از سیستم‌های کاملاً الکترومکانیکی رله‌ای و مسیرهای صدای آنالوگ استفاده می‌کردند. این ماشین‌های اولیه معمولاً از تکنیک گام به گام استفاده می‌کردند. نسل اول سیستم‌های سوئیچینگ الکترونیکی در دهه 1960 به طور کامل دیجیتال نبودند، بلکه از مسیرهای فلزی رله‌های قمری یا سوئیچ‌های کراس بار استفاده می‌کردند که توسط سیستم‌ های کنترل برنامه ذخیره شده (SPC) کار می‌کردند.
اولین اعلامیه در سال 1955 بود و اولین نصب آزمایشی یک دفتر مرکزی تمام الکترونیکی در موریس، ایلینوی در نوامبر 1960 توسط آزمایشگاه‌های بل انجام شد. اولین سیستم سوئیچینگ الکترونیکی بزرگ‌مقیاس، سیستم شماره یک سوئیچینگ الکترونیکی (1ESS) بل سیستم بود که در می 1965 در سوکاسونا، نیوجرسی به بهره‌برداری رسید.
فقط سه سال بعد، در سپتامبر 1968، اداره پست بریتانیا اولین تبادل مدولاسیون مدولاسیون کد پالس(PCM) تمام دیجیتال جهان را با نام امپرس افتتاح کرد (سه دهه پس از اینکه دانشمند بریتانیایی الک ریوس سیستم رمزگذاری PCM را اختراع کرده بود بدون اینکه اجزای دیجیتال برای بهره‌برداری کامل داشته باشد). 
کشورهای دیگر که به دنبال رسیدن به پیشرفت‌های فنی بودند، از تکنولوژی‌های فلز-اکسید-نیمه‌رسانا (MOS) و PCM برای گذار خود از تلفن‌های آنالوگ به تلفن های دیجیتال در دهه 1970 استفاده کردند. سیستم‌های سوئیچینگ الکترونیکی بعدی، نمایش دیجیتال سیگنال‌های صوتی الکتریکی روی حلقه‌ های مشترکین را با دیجیتالی کردن سیگنال‌های آنالوگ و پردازش داده‌های حاصل برای انتقال بین دفاتر مرکزی پیاده‌سازی کردند. تکنولوژی چندگانه‌سازی تقسیم زمانی (TDM) امکان انتقال همزمان چندین تماس تلفنی روی یک اتصال سیمی بین دفاتر مرکزی یا سایر سوئیچ‌های الکترونیکی را فراهم کرد که منجر به بهبود ظرفیت چشمگیر شبکه تلفنی شد.
جرج آزبرن

| بسیار محترم جرج آزبرن نماینده پارلمان | بسیار محترم جرج آزبرن نماینده پارلمان |
| --- | --- |
وزیر اول: وزیر اول
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۸ مه ۲۰۱۵: آغاز به کار  ۸ مه ۲۰۱۵
نخست‌وزیر: دیوید کامرون
پس از: ویلیام هیگ
رئیس خزانه: رئیس خزانه
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۱۱ مه ۲۰۱۰: آغاز به کار  ۱۱ مه ۲۰۱۰
نخست‌وزیر: دیوید کامرون
پس از: الستر دارلینگ
رئیس در سایه خزانه: رئیس در سایه خزانه
دوره مسئولیت ۵ مه ۲۰۰۵ – ۱۱ مه ۲۰۱۰: دوره مسئولیت ۵ مه ۲۰۰۵ – ۱۱ مه ۲۰۱۰
رهبر: مایکل هوارد دیوید کامرون
پس از: الیور لتوین
پیش از: آلیستیر دارلینگ
دبیر ارشد در سایه خزانه: دبیر ارشد در سایه خزانه
دوره مسئولیت ۱۴ ژوئن ۲۰۰۴ – ۵ مه ۲۰۰۵: دوره مسئولیت ۱۴ ژوئن ۲۰۰۴ – ۵ مه ۲۰۰۵
رهبر: مایکل هوارد
پس از: هوارد فلایت
پیش از: فیلیپ هموند
عضو Parliament از عضو پارلمان بریتانیا از تتن: عضو Parliament از عضو پارلمان بریتانیا از تتن
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۷ ژوئن ۲۰۰۱: آغاز به کار  ۷ ژوئن ۲۰۰۱
پس از: مارتین بل
اکثریت: ۱۸٬۲۴۱ (۴۰٪)
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: گیدئون الیور آزبورن ۲۳ مهٔ ۱۹۷۱ ‏(۵۳ سال) پدینگتون، بریتانیا
حزب سیاسی: حزب محافظه‌کار (بریتانیا)
همسر(ان): فرانسس آزبرن (۱۹۹۸–تاکنون)
فرزندان: لوک لیبرتی
اقامتگاه: 11 Downing Street, SW1
محل تحصیل: کالج مگدالن، آکسفورد
وبگاه: Official website Constituency website
جرج آزبرن (زاده شده به نام گیدین الویر آزبرن؛ انگلیسی: George Osborne؛ زادهٔ ۲۳ مهٔ ۱۹۷۱) سیاستمدار بریتانیایی و عضو حزب محافظه‌کار است که از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۶ وزیر اول، رئیس خزانه و لرد دوم خزانه داری از ۲۰۱۰ و عضو مجلس عوام بریتانیا از تتن از ۲۰۰۱ بوده است.
تبار او که در پدینگتون، لندن زاده شده، به یکی از قدیمی‌ترین خانواده‌های آریستوکراتیک انگلیسی ایرلندی می‌رسد. او که بزرگترین پسر سر پیتر آزبرن، بارونت هفدهم، است وارث بارونتسی آزبرن است. او در مدارس متعددی تحصیل کرد و نهایتاً به مگدلن کالج، آکسفورد، و با مدرکی در تاریخ مدرن فارغ‌التحصیل شد.
آنا ماریا موتسارت

با ماریا آنا موتسارت اشتباه نشود.
آنا ماریا پرتل موتسارت
آنا ماریا والبورگا موتسارت (به آلمانی: Anna Maria Walburga Mozart) (زادهٔ ۲۵ دسامبر ۱۷۲۰ - درگذشتهٔ ۳ ژوئیهٔ ۱۷۷۸) همسر لئوپلد موتسارت و مادر ولفگانگ آمادئوس موتسارت و ماریا آنا موتسارت بود.
آنا ماریا در سال ۱۷۲۰ در شهر سنت گیلگن در اتریش از اِوا رُزینا (۱۶۸۱–۱۷۵۵) و نیکولاوس پِرتل (۱۶۶۷–۱۷۲۴) به دنیا آمد. او در سال ۱۷۴۷ با لئوپلد موتسارت ازدواج کرد. آنها دارای هفت فرزند شدند، اما پنج تا از آنها نتوانستند از سن نوزادی بگذرند. اولین فرزند آنها ماریا آنا موتسارت، معروف به نانِرل، موسیقی‌دان و نوازنده بود، اما قابلیت‌های برادرش، ولفگانگ آمادئوس موتسارت، هنرِ او را به پشت صحنه فرستاد.
آنا ماریا پسرش را در چندین تور همراهی کرد، ازجمله زمانی که شوهرش به دلیل مسئولیت‌های مربوط به شغلش نمی‌توانست ولفگانگ جوان را همراهی کند. آنا ماریا شهرت زیادی به‌عنوان یک موسیقی‌دان ندارد.
آنا ماریا در ۳ ژوئیهٔ ۱۷۷۸ بر اثر یک تب شدید، زمانی که پسرش را در یک تور در پاریس همراهی می‌کرد، جان خود را از دست داد.
| داده‌های کتابخانه‌ای  | داده‌های کتابخانه‌ای  |
| --- | --- |
عمومی:  ISNI 1  ویاف 1  ورلدکت (از طریق ویاف) 
کتابخانه‌های ملی:  فرانسه (داده‌ها)  آلمان  اسرائیل  ایالات متحده آمریکا 
نهادهای پژوهش هنری:  کولتورناو (نروژ) 
واژه‌نامه‌های زندگی‌نامه‌ای:  آلمان 
سایر:  کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی  شبکه‌های اجتماعی و محتوای بایگانی شونده 
| ن ب وولفگانگ آمادئوس موتسارت | ن ب وولفگانگ آمادئوس موتسارت | ن ب وولفگانگ آمادئوس موتسارت |
| --- | --- | --- |
| زندگی‌نامه |  زندگی‌نامه‌ها  زادگاه  تور بزرگ خانوادهٔ موتسارت  نام  ملیت  بی‌نزاکتی  آبله  ایتالیا  برلین  پراگ  مرگ  |  |
| موسیقی |  فهرست کُشِل  فهرست آثار  فهرست آریاها، ترانه‌ها و کانن‌ها  رقص‌ها  کنسرتوها برای هورن  مس‌ها  اپراها  کنسرتو پیانوها  آثار برای تک‌نواز پیانو  سونات‌ها  سمفونی‌ها  شیوهٔ آهنگ‌سازی  |  |
| خانواده |  لئوپلد موتسارت  آنا ماریا موتسارت  ماریا آنا موتسارت  کُنستانتسه موتسارت  ماریا آنا تِکلا موتسارت (بِسله)  فرانتس کساور ولفگانگ موتسارت  کارل توماس موتسارت  یوهان گئورگ موتسارت  یوزف لانگه  تسِتسیلیا  یوزِفا وِبِر  آلویزیا وِبِر  زوفی وِبِر  گِئورگ نیسِن  خانوادهٔ موتسارت (شجره‌نامه‌ها)  |  |
| تأثیرات |  بتهوون و موتسارت  کلیسای کاتولیک  موتسارت و فراماسونری  هایدن و موتسارت  آنتونیو سالییِری  |  |
| سایرِ موضوعات مرتبط |  موتسارت در فرهنگ عامه  یادبود بتهوون-هایدن-موتسارت  یادبود موتسارت، وین  |  |
  کتاب     :   کتاب
ماریا مورونا

| ماریا مورونا | ماریا مورونا |
| --- | --- |
جادوگر کوشچی بی‌مرگ ماریا مورونا را می‌رباید. تصویر توسط زووریکین.: جادوگر کوشچی بی‌مرگ ماریا مورونا را می‌رباید. تصویر توسط زووریکین.
قصهٔ فولکلور: قصهٔ فولکلور
نام: ماریا مورونا
نام‌های دیگر: مرگ کوشچی بی‌مرگ
اطلاعات: اطلاعات
اسطوره‌شناسی: داستان
منطقه: روسیه
منتشرشده در: افسانه‌های عامیانه روسی، اثر الکساندر آفاناسیف
ماریا مورِونا  (روسی: Марья Моревна)، ماری دریایی یا «مرگ کوشچی بی‌مرگ»، یک افسانه اسلاوی شرقی مشهور است که در کتاب «افسانه‌های عامیانه روسی» اثر الکساندر آفاناسیف جمع‌آوری شده‌است. شهرت این داستان تا حدی به دلیل قرارگیری آن در بین هفت افسانه‌ای است که ایوان بیلیبین بین سال‌های ۱۸۹۹ تا ۱۹۰۲ تصویرسازی کرده‌است.
این داستان در مورد نبرد بین ایوان تزارویچ، یک قهرمان جوان، و کوشچی بی‌مرگ، یک جادوگر شرور و سخت‌جان است.
مارِیا مورِونا یک زن جنگجو یا بوگاتیر است که نمونه‌های متعددی از آن در مجموعه افسانه‌های آفاناسیف یافت می‌شود.
علاوه بر قهرمانان داستان، ایوان تزارویچ و مارِیا مورِونا، شخصیت‌های دیگری نیز در این داستان حضور دارند، از جمله کوشچی، دشمن قسم‌خورده آنها، و بابا یاگا، جادوگر، که نقش کمتری در داستان دارد.
در دهه ۱۹۲۰، این داستان به همراه سه افسانه روسی دیگر، در یک دست‌نوشته مصور توسط بوریس زووریکین تصویرسازی شد.
داستان

شاهزاده ایوان (ایوان تزارویچ) سه خواهر دارد. پس از مرگ پدر و مادرشان، و طبق وصیت آنها، با موافقت ایوان، خواهرانش به ترتیب با یک شاهین، یک عقاب و یک کلاغ، یا بهتر بگوییم سه شوالیه که به شکل این پرندگان هستند، ازدواج می‌کنند. هر شوهر همسرش را به قلمرو خود می‌برد.
ایوان که از تنهایی خسته شده‌است، به دنبال خواهرانش می‌رود. در راه، او با میدان جنگی پر از جسد روبرو می‌شود و از تنها بازمانده می‌فهمد که این ارتش توسط پرنسس ماریا مورِونا نابود شده‌است. او به زودی ماریا را ملاقات می‌کند و با او ازدواج می‌کند. ماریا او را به قلمرو خود می‌برد و سپس به جنگ می‌رود و به ایوان دستور می‌دهد که در غیاب او به یک اتاق خاص وارد نشود.
ایوان از دستور سرپیچی می‌کند و کوشچی را زنجیر شده پیدا می‌کند. کوشچی از او التماس می‌کند که به او آب بدهد. او برای رفع تشنگی خود به کمتر از سه سطل آب نیاز ندارد، اما در سطل سوم تمام قدرتش را به دست می‌آورد، زنجیرهایش را می‌شکند و فرار می‌کند و به ایوان می‌گوید که او ماریا مورِونا را دیگر هرگز نخواهد دید. در واقع او ماریا را می‌دزدد و او را زندانی می‌کند.
شاهزاده که به دنبال همسرش می‌رود، در طول مسیر به ترتیب با سه برادرشوهر و همسرانشان، خواهرانش، که از آمدن او خوشحال می‌شوند، ملاقات می‌کند. به درخواست آنها، او به هر یک یک شیء نقره‌ای می‌دهد. او سرانجام ماریا مورِونا را پیدا می‌کند، که او را به خاطر آزاد کردن کوشچی سرزنش می‌کند و قبل از اینکه سه بار با او فرار کند، تلاش می‌کند. کوشچی که بر روی اسب جادویی سخنگوی خود سوار است، هر بار آنها را می‌گیرد. او ابتدا جان ایوان را نجات می‌دهد زیرا ایوان به او آب داده‌است، اما در بار سوم او را تکه‌تکه می‌کند و در بشکه‌ای می‌اندازد و بشکه را به دریا می‌اندازد.
برادرشوهران ایوان می‌بینند که اشیاء نقره‌ای که او به آنها داده‌است کدر شده‌است و از این نتیجه می‌گیرند که برای شاهزاده اتفاقی افتاده‌است. آنها بشکه را پیدا می‌کنند و آن را به ساحل می‌آورند، سپس تکه‌های بدن ایوان را جمع می‌کنند و او را با آب مرده و سپس آب زنده می‌پاشند و ایوان به زندگی بازمی‌گردد. او بلافاصله به دنبال ماریا مورِونا می‌رود و از او می‌پرسد که کوشچی اسب جادویی خود را از کجا تهیه کرده‌است. او از کوشچی می‌فهمد که آن را از بابا یاگا که در دوردست، آن سوی رودخانه آتش زندگی می‌کند، به دست آورده‌است: بابا یاگا هر روز با پرواز دور دنیا می‌چرخد و گله‌ای از اسب‌های ماده ماوراء طبیعی دارد. ماریا یک روسری از کوشچی می‌دزدد که با تکان دادن آن می‌توان از رودخانه آتش عبور کرد و آن را به ایوان می‌دهد.
داستان > ایوان و ماریا مورِونا: نبرد نهایی

ایوان سفری طولانی را به سوی خانه بابا یاگا آغاز می‌کند. او از رودخانه آتش عبور می‌کند و در طول مسیر با یک پرنده، سپس با ملکه زنبورها و در نهایت با یک شیر ماده دوست می‌شود. سرانجام به خانه جادوگر می‌رسد و به او می‌گوید که به یک اسب جنگی خوب نیاز دارد. بابا یاگا در ازای این کار، از او می‌خواهد که سه روز مراقب گله اسب‌های ماده او باشد. اگر او شکست بخورد، سرش بر روی یک نیزه قرار خواهد گرفت.
هر بار اسب‌های ماده به اطراف می‌روند، اما به ترتیب با کمک پرنده، شیر ماده و زنبورها جمع می‌شوند. یک زنبور عسل به ایوان توصیه می‌کند که یک کره اسب بیمار را از بابا یاگا بدزدد و با او فرار کند. ایوان در نیمه‌های شب این کار را انجام می‌دهد، از رودخانه آتش با استفاده از روسری جادویی عبور می‌کند و سپس پل را پشت سر خود به باریکی یک نخ درمی‌آورد.
هنگامی که بابا یاگا از خواب بیدار می‌شود، متوجه فرار ایوان می‌شود و با هاون آهنی خود به دنبال او می‌رود. او به پلی که در حال فرو ریختن است، می‌رود و به داخل آب می‌افتد و غرق می‌شود.
ایوان تزارویچ که سوار بر کره اسبی است که اکنون به یک اسب جنگی زیبا تبدیل شده‌است، ماریا مورِونا را پیدا می‌کند و آنها دوباره از دست کوشچی فرار می‌کنند. اما این بار، اسب کوشچی حس می‌کند که فراری‌ها سوار بر اسبی بهتر از او هستند. با این وجود، او به آنها می‌رسد، کوشچی و ایوان با هم می‌جنگند، اما اسب ایوان با لگدی به پیشانی کوشچی او را زخمی می‌کند و ایوان او را به قتل می‌رساند و جسدش را می‌سوزاند: کوشچی بی‌مرگ نابود شده‌است.
ایوان و ماریا با برادرشوهران و همسرانشان ملاقات می‌کنند و همه آنها به آنها خوشامد می‌گویند. آنها به قلمرو خود بازمی‌گردند و تا آخر عمر خوشبخت زندگی می‌کنند.
گلچین‌ها و داستان‌هایی با مضامین مشابه

یکی از داستان‌های پنتامرون اثر جیمباتیستا باسیله به نام سه پادشاه حیوان (IV.3) شباهت‌هایی با این داستان دارد. در این داستان، تیتونه به دنبال سه خواهر خود می‌رود که با یک شاهین، یک گوزن و یک دلفین ازدواج کرده‌اند. برادرشوهران او به او کمک می‌کنند تا اژدهایی را که یک پرنسس را اسیر کرده‌است، بکشد و در نهایت با او ازدواج می‌کند.
نسخه صربی این داستان باش چلیک نام دارد که به معنی سر فولادی است.
داستان گریم KHM 197، کره بلورین نیز مضامین مشابهی دارد.
واسیلی ژوکوفسکی، شاعر، در سال ۱۸۳۱ داستانی منظوم به نام داستان تزار برندی، پسرش ایوان تزارویچ، حیله‌های کوشچی بی‌مرگ و ماریا تزارِونا، دختر بسیار دانای کوشچی منتشر کرد. این داستان نشان می‌دهد که بین کوشچی و ماریا رابطه‌ای وجود دارد، اما این داستان بر اساس یک داستان سنتی روسی دیگر به نام تزار موج و واسیلیسا است.
مرگ و رستاخیز قهرمان: در این داستان، مرگ قهرمان در وسط داستان به پایان داستان ختم نمی‌شود، زیرا او بعداً زنده می‌شود.
تفسیر فولکلوریک: ولادیمیر آنیکین، فولکلوریست، در کتاب خود داستان‌های عامیانه روسی (۱۹۵۹) به این داستان پرداخته‌است. او مضمون برادرشوهران حیوان را به سنت‌های توتمیسم اولیه مرتبط می‌داند و معتقد است که کوشچی، که نماد خشونت و انسان‌گریزی است، «تجسم نیروی اجتماعی است که نظم باستانی برابری را نقض کرده و قدرت اجتماعی سابق را از زنان گرفته‌است.»