stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دانشگاه پردو
تاریخچه

در سال ۱۸۶۵، مجمع عمومی ایندیانا رای مثبت به استفاده از قانون موریل لند-گرنت کالج ۱۸۶۲ دادند و در طی آن برنامه‌ای برای ایجاد یک مؤسسه با تمرکز بر کشاورزی و مهندسی آغاز شد. گروه‌های متفاوت با ارائه امکانات و پول، پیشنهادها خود را برای مکان دانشگاه جدید ارائه دادند. از میان پیشنهادها محبوب می‌توان به اضافه کردن دانشکده کشاورزی به دانشگاه ایالتی ایندیانا که در حال حاضر دانشگاه باتلر نامیده می‌شود اشاره کرد.
تا سال ۱۸۶۹ پیشنهاد شهرستان تیپیکانو شامل ۱۵۰۰۰۰ دلار (معادل ۲٫۷ میلیون دلار در سال ۲۰۱۵) از جان پردو بیزینس من و انسان دوست از لافیت، ۵۰۰۰۰ از طریق کانتی و ۰٫۴ کیلومتر مربع از طریق ساکنین بود. در ۶ می ۱۸۶۹، مجمع عمومی، مؤسسه‌ای در شهرستان تیپیکانو ایجاد کرد و به افتخار جان پردو اسم دانشگاه را پردو نامگذاری کردند. کلاس‌های دانشگاه در ۱۶ سپتامبر ۱۸۷۴ با ۶ مدرس و ۳۹ دانشجو آغاز به فعالیت کرد. پروفسور جان هوگام اولین استاد دانشگاه پردو و به عنوان کمک رئیس دانشگاه در زمان ریاست شورتریج و وایت بود. تا پایان سال ۱۸۷۴ پردیس دانشگاه شامل ۵ دانشکده می‌شد. اولین رشته‌ای دانشگاه پردو لیسانس در رشته شیمی در سال ۱۸۷۵ بود و در پاییز آن سال اولین دانشجوی دختر را پذیرش کردند.
از سال ۱۸۷۶ تا سال ۱۸۸۳ امرسون وایت رئیس دانشگاه پردو بود. وایت قانون موریل را به‌طور صریح در دانشگاه اجرا کرد. برخلاف اجرای قوانین کلاسیک، وایت معتقد بودند که پردو باید «کالج صنعتی» باشد و منابع خود را به سمت ارائه آموزش علوم انسانی با تأکید بر علم، فناوری، و کشاورزی پیش ببرد. هدف او نه تنها آماده‌سازی دانش آموزان برای کار صنعتی، بلکه پرواندن شهروندان خوب برای جامعه بود. بخشی از کار وایت که پردو را از دانشگاه‌های دیگر متمایز می‌کرد شامل یک تلاش بحث‌برانگیز به ممنوعیت انجمن‌های دانشجویی بود. این ممنوعیت در نهایت توسط دیوان عالی ایندیانا لغو شد و سرانجام منجر به برکناری وایت شد. جیمز اسمارت رئیس بعدی دانشگاه بود، از او به عنوان فردی که سالن اصلی هویلیون را «یک آجر بالاتر» در سال ۱۸۹۴ پس از آتش‌سوزی بازسازی کرد یاد می‌شود.
تا پایان قرن نوزدهم، دانشگاه شامل دانشکده کشاورزی، مهندسی (مکانیک، عمران، و برق) و داروسازی بود و بنجامین هریسون، رئیس‌جمهور سابق آمریکا در هیئت امنای دانشگاه خدمت می‌کرد. آزمایشگاه‌های مهندسی پردو شامل امکانات مختلف برای تست لوکوموتیو و موتور بخار کورلیس که جز کارآمدترین موتورهای زمان بود می‌شد. دانشکده کشاورزی با به اشتراک گذاشتن تحقیقات خود و ارائه خدمات تعاونی به کشاورزان در سراسر ایالت یک دوره رشد دو دهه‌ای را طی کرد. برنامه‌هایی در اقتصادی در دانشگاه به زودی تأسیس شد. همچنین به احداث دانشکده کوتاه عمر داروسازی در این دوران می‌توان اشاره کرد. در سال ۱۹۲۵ پردو بزرگترین دانشگاه از نظر تعداد ثبت نام دانشجویان کارشناسی در کشور را به خود اختصاص داد و این وضعیت را برای نیم قرن حفظ کرد.
ادوارد سی الیوت در زمان جنگ جهانی بر ساخت و ساز دانشگاه نظارت داشت. دیوت راس مخترع، فارغ‌التحصیل، و عضو هیپت امنا در راس هماهنگی جمع‌آوری اعانه، اهدا زمین به دانشگاه، و ابزاری در ایجاد بنیاد تحقیقات پردو بود. هدیه و جمع‌آوری اعانه راس پروژه‌هایی شامل ورزشگاه راس آده، ساختمان یادبود پردو، یک اردوگاه نقشه‌برداری مهندسی عمران، و فرودگاه دانشگاه پردو می‌شود. دانشگاه پردو اولین دانشگاه صاحب فرودگاه اختصاصی در ایالت متحده آمریکا بود و این فرودگاه شامل دوره‌های آموزشی پرواز در کشور بود. آملیا ارهارت در سال ۱۹۳۵ به عنوان مشاور زنان برای این دوره‌های پرواز به دانشگاه پیوست. در سال ۱۹۳۷، بنیاد تحقیقات پردو بودجه برای پرواز برایلاکهید مدل ۱ الکترا به دور دنیا اختصاص داد.
رتبه دانشگاه

بر اساس طبقه بندی نشریه US News دانشگاه پردو در رده 114 درجهان قرار می گیرد . موسسه رتبه بندی شانگهای در سال 2019، دانشگاه پردو را در جایگاه 72 جهان قرار داده است . همچنین دانشگه پردو بر اساس رتبه بندی نشریه تایمز دانشگاه 88ام دنیا است . دانشگاه پردو طبق طبقه بندی یو اس نیوز در سال دو هزار بیست در بین دانشکده های مهندسی امریکا رتبه چهارم را کسب کرده است .
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| مهندسی کشاورزی | 1 | مدیریت تولید | 5 |
| مهندسی پزشکی | 34 | مدیریت زنجیره تأمین | 8 |
| مهندسی هوافضا | 6 | شیمی تئوری | 1 |
| مهندسی شیمی | 16 | شنوایی‌شناسی | 9 |
| مهندسی عمران | 4 | ریاضیات | 26 |
| مهندسی برق | 9 | فیزیک | 37 |
| مهندسی کامپیوتر | 12 | بهداشت عمومی | 102 |
| مهندسی مواد | 16 | داروسازی | 7 |
| مهندسی مکانیک | 9 | پرستاری | 30 |
| مهندسی صنایع | 6 | علوم زیست‌شناسی | 62 |
| مهندسی محیط زیست | 7 | دامپزشکی | 13 |
| مهندسی هسته ای | 12 | جامعه‌شناسی | 57 |
| علوم سیاسی | 61 | آمار | 27 |
| روان‌شناسی | 39 | اقتصاد | 42 |
| تحلیل کسب و کار | 9 | تاریخ | 53 |
پردیس

دانشگاه پردو در شهر کوچک لافایت غربی در کنار رودخانه وابش و در جوار شهر بزرگتر لافایت واقع شده‌است. ساختمان‌های آکادمیک دانشگاه بیشتر در قسمت شرقی و جنوبی پردیس واقع شده‌اند. خوابگاه‌های دانشگاه در قسمت غربی پردیس و ورزشگاه‌های دانشگاه در شمال پردیس می‌باشند.
افراد

در سال ۱۸۷۴ تعداد اعضای هیئت علمی دانشگاه پردو ۶ نفر بود و این مقدار به ۲۵۶۳ در سال ۲۰۰۷ میلادی افزایش یافت. در حال حاضر تعداد کل هیئت علمی و کارکنان دانشگاه ۱۸۸۷۲ نفر می‌باشد. از اعضای هیئت علمی کنونی می‌توان آردن بمنت، رئیس بنیاد ملی علوم، گراهام کوکس ،ژوزف فرانچسکو، دوگلاس کومر، لوییز دی برانگس دی بروشیا که قضیه دی برانگس را اثبات کرد، ای ایچی نگیشی ویکتور راسکین، مایکل روسمن که ویروس‌های معمول سرماخوردگی را نگاشت کرد، لیه جیمسون، جیمز موهلر که تعداد زیادی کتابچه راهنما برای گرافیک کامپیوتری را نوشته‌است اشاره کرد.
دو نفر از اعضای هیئت علمی دانشگاه پردو (ای ایچی نگیشی و هربرت براون) زمانی که در دانشگاه بودند برنده جایزه نوبل شدند. در مجموع ۱۳ نوبل در ۵ رشته مختلف متعلق به دانشگاه پردو است که این تعداد شامل دانشجویان، استادان و محققین این دانشگاه است. از فارغ التحصیلان برجسته دیگر می‌توان به چارلز آلتون الیس طراح گلدن گیت اشاره نمود.
مشاهیر دانش‌آموخته دانشگاه پردو
نگارخانه

دانشجویان در حال مشاهده مراسم افتتاحیه فوتبال آمریکایی
ساختمان یادبود در دانشگاه پردو
فواره مهندسی در دانشگاه پردو
جان پردو، بانی خیر دانشگاه پردو
دانشگاه پردو سال ۱۹۰۴
رمضان در خوزستان

ماه رمضان در استان خوزستان از دیرباز شامل آواها و آیین‌های خاص بوده‌است.برخی از آیین‌ها و آواهای مرسوم در استان خوزستان همانند دیگر نقاط ایران است و برخی خاص این استان است.
آیین‌ها

مقالهٔ اصلی: گرگیعان
گرگیعان یا قرقیعان آیین سنتی رایج بین عرب‌های خوزستان است. این آیین که ریشه‌ای تاریخی دارد در نیمهٔ ماه رمضان در مناطق عرب‌نشین توسط کودکان اجرا می‌شود. این جشن در میان شیعیان دیگر کشورهای عربی نیز جایگاه بالایی دارد. در این آیین، در شب پانزدهم ماه رمضان، کودکان عرب خوزستان پس از افطار، لباس‌های محلی خود را پوشیده، پسران دشداشه پوشیده و دختران چادر عربی بر سر
می‌کنند و با شور و شعف به کوچه-پس‌کوچه‌های شهرها و روستاهای عرب‌نشین می‌روند و با بر گردن آویختن کیسه‌هایی که از پیش تهیه‌شده، برای جمع‌آوری عیدی و شیرینی ماه رمضان به درب خانه‌ها می‌روند.
در میان مردم خوزستان رسم است که معمولاً سعی می‌کنند به علت ثواب بالای افطاردادن به روزه‌داران، همواره میهمانی بر سر سفرهٔ خود داشته باشند یا این‌که آن‌ها به دعوت یکی از اقوام سر سفره‌ای دیگر حضور یابند. به همین دلیل دید و بازدید در این ماه در استان خوزستان به اوج خود می‌رسد و مردم پس از افطار، اغلب در کنار آشنایان و بستگان حضور دارند. در این ماه دید و بازدیدها به‌خصوص پس از افطار دوچندان می‌شود. اعضای خانواده خود را ملزم به صلهٔ رحم می‌دانند و شب‌ها با مهمانی‌رفتن، از احوال یکدیگر باخبر می‌شوند.
همچنین در نخستین روز از ماه رمضان، کوچکترهای خانواده به دیدن بزرگترها می‌روند و حلول این ماه را به آن‌ها تبریک می گویند.
در این ماه در اغلب خانه‌ها و حسینیه‌ها مراسم روضه‌خوانی برپاست؛ به‌خصوص مردان ساعاتی را در این مراسم حضور پیدا می‌کنند. برگزاری مراسم ۳۰ روزهٔ روضه‌خوانی در خانه‌ها و اغلب حسینیه‌ها بیشتر در میان مردم عرب خوزستان رایج است که در این روضه‌خوانی‌ها، پذیرایی غالب قهوهٔ مخصوص مردم عرب با آن مراسم خاص خود است. در واقع، مردم عرب برای خوردن قهوه مراسم و قوانین و باورهای خاصی دارند.
آیین‌ها > موسیقی‌ها

مقالهٔ اصلی: موسیقی رمضان در ایران
موسیقی رمضان در ایران پر از شادی بود چراکه می‌کوشید انسان را به معنویت نزدیک کند. تنها اشعار حزن‌انگیزی که در این ماه خوانده می‌شد به ایام قتل علی بن ابی‌طالب برمی‌گشت. «منقبت‌خوانی» ویژهٔ شب‌های قدر بود و در رثای علی بن ابی‌طالب خوانده می‌شد؛ در نیمهٔ رمضان هم مولودی‌خوانی و مناجات حسنی وجود داشت. «صلوات‌خوانی» تنها به ماه رمضان اختصاص نداشت اما در این ماه زیباتر اجرا می‌شد و در برخی شهرها چون دزفول و شوشتر حتی صلوات‌خوانی شاد هم وجود داشت.
آیین‌ها > خوراکی‌ها

در این ماه زنان و دختران خانواده با تهیهٔ انواع شیرینی محلی همانند لگیمات یا ماقوطه، شعریه، شعث، رنگینک (که با خرما و آرد درست می‌شود)، حلوای مسقطی و معسل به‌علاوهٔ فرنی، حلیم و آش سفرهٔ افطار را آماده می‌کنند و به همراه آن آب‌داغ با نبات و چای به روزه‌داران تعارف می‌شود.
شیرینی، خرما و فرنی در این خطه معمولاً در هر سفرهٔ افطاری باید باشد و کمتر خانواده‌ای یافت می‌شود که افطار خود را با خرما یا فرنی نگشاید.
مفطح یکی از غذاهای پرچرب مردم عرب خوزستان است که پخت‌وپز آن در ماه رمضان بیشتر می‌شود. این غذا در واقع تکه‌های بزرگ راستهٔ گوسفند است که با ادویه‌جات خاصی پخته می‌شود.
آیین‌ها > محیبس

از قدیم در این ماه بازی محبس یا محیبس (انگشتر کوچک به زبان عربی) در بین مردم عرب خوزستان رواج یافت که مردان و پیران به صورت جمعی بازی می‌کردند. این بازی که همان گل یا پوچ است بین دو گروه پنج تا ۲۰ نفره انجام می‌شد. قدیمی‌ها در این بازی آن‌قدر مهارت داشتند که می‌توانستند انگشتری را که بین ۱۰ تا ۴۰ دست قرار داشت به‌راحتی از رنگ فرد نگهدارنده یا با فشاردادن دست‌های آن‌ها مشخص کنند. البته این بازی در استان خوزستان در سال‌های اخیر به دست فراموشی سپرده شده؛ هرچند هنوز قدیمی‌ها در برخی روستاها این بازی را انجام می‌دهند. در بسیاری از خانواده‌های اهوازی نیز، این بازی در میان اعضای فامیل انجام می‌شود و شب‌های سرگرم‌کننده‌ای را با انجام این بازی سپری می‌کنند.
آیین‌ها > صبحانه عید فطر

در شهرهای سوسنگرد، بستان، حمیدیه و اهواز بعضی از خانواده‌ها رسم بر آن دارند که با دادن صبحانه مختصر نزدیکان خود را به دور هم جمع کنند و احیاناً در صورت وجود کدورت‌ها صلح و آشتی را میان آن‌ها برقرار سازند. این رسم میان مردم عرب خوزستان از دیرباز موجود بوده و تاکنون نیز میان برخی قبایل اجرا می‌شود و اقوام بعد از ادای نماز عید سعید فطر برای صرف صبحانه معمولاً در خانه بزرگ خانواده جمع می‌شوند.
نوع صبحانه‌ای که برای پذیرایی از مهمان‌ها تهیه می‌کنند نیز در میان شهرهای مختلف یکسان نیست و با توجه به محصولات تولیدی در آن شهر نوع صبحانه تقدیمی متفاوت است.
شهرهای سوسنگرد، بستان، حمیدیه معمولاً در صبحانه برنج به همراه ماست و روغن محلی(فرگاعه) تهیه می‌شود. چرا که تولید روغن محلی و ماست در این شهر متداول است.
آیین‌های بدرقه > آیین‌ها

برای عرب‌های خوزستان عید فطر از جمله عیدهای باشکوه معنوی محسوب شده و از عید ملی نوروز مهم‌تر بوده، بر آن بیشتر ارج می‌نهند، به طوری که بعضی مردم در آن منطقه به این عید می‌گویند عید عرب‌ها
در این ایام بسیاری از مراکز و میادین این شهرها آذین‌بندی و چراغانی می‌شود. علاوه بر این، مردم نیز همچون ایام نوروز پیشاپیش به خانه‌تکانی پرداخته و خود را برای استقبال هرچه مناسب‌تر از این عید آماده می‌کنند. عرب‌های خوزستان دو روز مانده به عید را «ام‌الوسخ» و یک روز مانده به عید را «ام‌الحلس» می‌نامند. ام‌الوسخ به معنای روز «چرکین» است. در این روز مردم عرب به نظافت خانه‌های خود می‌پردازند، اجناس تازه برای منزل می‌خرند و خانه را برای فرارسیدن عید و اکرام مهمان تمیز و آماده می‌کنند. روز بعد از ام‌الوسخ را ام‌الحلس می‌نامند. ام‌الحلس نیز که نامی محلی و قدیمی است به معنای روز نظافت و رسیدگی شخصی است. در این روز جوانان به ظاهر خود رسیدگی می‌کنند. البته واژهٔ حلس دیگر کمتر به کار می‌رود و می‌توان گفت ام‌الحلس متضاد و نقطهٔ مقابل ام‌الوسخ است.
در این ایام فروش انواع شیرینی و آجیل و ازدحام جمعیت در بازارهای شهرهای عرب‌نشین خوزستان جلوه‌ای دیگر به آن‌ها می‌بخشد. علاوه بر این، بازار انواع پوشاک نیز در این ایام بسیار رونق می‌گیرد چراکه اکثر مردم رخت و لباس خود را برای عید فطر نو می‌کنند. در شب عید و هنگام اعلام رؤیت هلال ماه، مردم عرب طبق عادات خود در مساجد تکبیرگویان این عید را اعلام می‌کنند به طوری که صدای تکبیر فضای عرفانی خاصی را برای دقایقی در شهرها به وجود می‌آورد. در این روز کودکان در کوچه-پس‌کوچه‌ها به شادی و سرور می‌پردازند.
مردم که از چند روز قبل خود را برای این روز آماده کرده‌اند در این روز، پس از اقامهٔ نماز عید فطر، خود را برای آیین‌های این روز آماده می‌کنند. بسیاری از مردم ابتدا به قبرستان‌ها رفته و بر سر مزار بستگان خود حاضر می‌شوند. سپس افراد یک محله در ابتدا برای تبریک عید به خانهٔ همسایه‌های عزادار محلهٔ خود می‌روند و برای آنان دعای سالی خوش و بی‌مصیبت می‌کنند. پس از آن نوبت به بزرگان محله می‌رسد.
براساس یک سنت دیرینه، مردم خوزستان عید فطر را در کنار اعضای خانواده و دوستان سپری کرده یا افراد کوچک‌تر به خانهٔ بزرگ‌ترهای خود می‌روند تا عید را به یکدیگر تبریک بگویند. همچنین در این روز مردم به خانه‌های همسایگان و آشنایان رفته و در آن روز در هر خانه‌ای سفره‌ای رنگین پهن می‌شود. در روز عید فطر درب خانه‌ها باز است و همسایه‌ها با گفتن «یا الله» و «عیدکم مبارک یا اهل البیت» وارد خانه‌ها شده و با گفتم جملاتی نظیر «عیدکم مبارک» و «ایامکم سعیده» و «الله ایعوده علیکم بخیر و عافیة» که ورد زبان کوچک و بزرگ و زن و مرد است به خانهٔ همسایه‌ها می‌روند. در میان عشایر خوزستان نیز، مردم با «هوسه» و پایکوبی کوچه‌های محلات را طی می‌کنند و به سراغ بزرگ محله و قبیله رفته و در مضیف (مکان پذیرایی) گرد هم می‌آیند. برخی در این مجلس به شعرسرایی می‌پردازند و ترنم شنیدن صدای شعرهای شعبی (شعرهایی با زبان گفتار) به گوش می‌رسد. همچنین در این روز برخی از مردم به پخش شیرینی و شربت در مجالس و محافل و کوچه و بازار می‌پردازند.
پی‌نوشت

↑  منصور آل‌کثیر، «جشن گرگیعان در خوزستان»، خبرگزاری میراث.
↑  منصور آل‌کثیر، «جشن گرگیعان در خوزستان»، خبرگزاری میراث.
↑  منصور آل‌کثیر، «گذری بر آئین گرگیعان...»، انسان‌شناسی و فرهنگ.
↑  منصور آل‌کثیر، «۱۵ رمضان، برگزاری جشن...»، جام‌جم آنلاین.
↑  جاوید، «نغمه‌های فراموش‌شدهٔ رمضان...»، خبرگزاری میراث فرهنگی.
↑  «آشنایی با آداب و رسوم...»،  همشهری آنلاین.
↑  خبرگزاری مهر
↑  «خبرگزاری فارس». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۶ ژوئیه ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۲۶ ژوئیه ۲۰۱۴.
↑  منصور آل‌کثیر، «گذری بر آئین گرگیعان...»، انسان‌شناسی و فرهنگ.
↑  حسین‌نژادیان، «عوامل تأثیرگذار در فرهنگ عمومی»، روزنامهٔ کیهان، ۶.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10  «عید فطر تداعی‌کنندهٔ نوروز...»،  عصر ایران.
↑  منصور آل‌کثیر، «تعطیلی سه‌روزهٔ عید فطر...»، ایسنا.
↑  منصور آل‌کثیر، «تعطیلی سه‌روزهٔ عید فطر...»، ایسنا.
↑  منصور آل‌کثیر، «تعطیلی سه‌روزهٔ عید فطر...»، ایسنا.
↑  منصور آل‌کثیر، «تعطیلی سه‌روزهٔ عید فطر...»، ایسنا.
دید و بازدید عید فطر در خیابان میثاق شهر شوش
دانشگاه گنبد کاووس

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: دانشگاه دولتی
بنیانگذاری شده: ۱۳۶۲
رئیس: حجت‌الله جعفریان
موقعیت: گنبد کاووس، گلستان، ایران
وبگاه: gonbad.ac.ir
تصویری از ورودی دانشگاه
دانشگاه گنبد کاووس در سال ۱۳۶۲ تحت عنوان آموزشکده کشاورزی گنبدکاووس زیر نظر دانشگاه مازندران و پس از آن زیر نظر دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان شروع به فعالیت نمود و با اعلام معاونت آموزشی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری از اول اردیبهشت ۱۳۹۰ به دانشگاه گنبد کاووس ارتقاء یافت که در حال حاضر دارای ۷۴ رشته در ۵ مقطع تحصیلی و ۵ دانشکده بوده و بالغ بر ۳۶۰۰ دانشجو در این دانشگاه مشغول تحصیل هستند.
تاریخچه

این دانشگاه در سال ۱۳۶۲ تحت عنوان آموزشکده کشاورزی گنبدکاووس زیر نظر دانشگاه مازندران با ۲ رشته کاردانی و پس از آن زیر نظر دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان شروع به فعالیت کرد. این فعالیت با افزایش تعداد رشته‌ها و ارتقاء آموزشکده به دانشکده کشاورزی تا سال ۱۳۷۸ به عنوان یکی از دانشکده‌های دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان ادامه داشت. این دانشکده با سفر دوم دولت وقت از دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان جدا شد و از مهرماه سال ۱۳۸۷ تحت عنوان مجتمع آموزش عالی گنبدکاووس فعالیت خود را در ۲۵ رشته تحصیلی در سه مقطع کاردانی، کارشناسی و کارشناسی ارشد در سه دانشکده علوم کشاورزی و منابع طبیعی، دانشکده علوم پایه و فنی مهندسی، دانشکده علوم انسانی و تربیت بدنی با ۲۵۰۰ دانشجو شروع کرد و با اعلام معاونت آموزشی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری از اول اردیبهشت ۱۳۹۰ به دانشگاه گنبد کاووس ارتقاء یافت.
این دانشگاه هم‌اکنون دارای ۳ دانشکده علوم کشاورزی و منابع طبیعی، علوم پایه و فنی و مهندسی، علوم انسانی و تربیت بدنی و ۲ دانشکده اقماری در مینودشت و آزادشهر می‌باشد.
دانشکده‌ها

دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی
دانشکده علوم پایه و فنی و مهندسی
دانشکده علوم انسانی و علوم ورزشی
دانشکده فنی مهندسی مینودشت
دانشکده علوم انسانی آزادشهر
علاوه بر این‌ها مجوز تأسیس دانشکده دامپزشکی به این دانشگاه داده شده و به زودی راه‌اندازی خواهد شد.
دانشگاه مک‌گیل

| 0 | 1 |
| --- | --- |
شعار: با تلاش فراوان همه چیز رشد و نمو می‌کند.
نوع: دانشگاه تحقیقاتی دولتی
بنیانگذاری شده: ۱۸۲۱ میلادی
رئیس: دکتر آرنولد استینبرگ
اعضای هیئت علمی: ۶۰۶۱ نفر
کارمندان مدیریتی: ۹۳۴۵ نفر
کارشناسی: ۲۳۷۴۸ نفر
تحصیلات تکمیلی: ۶۷۵۶ نفر
دکترا: ۲۰۰۰ نفر
موقعیت: مونترآل، کبک، کانادا
وبگاه: www.mcgill.ca
دانشگاه مک‌گیل یک دانشگاه تحقیقاتی دولتی در شهر مونترآل واقع در استان کِبک کانادا است که در سال ۱۸۲۱ میلادی تأسیس شده‌است. مک‌گیل یکی از قدیمی‌ترین دانشگاه‌های کانادا است که در دورهٔ حکومت مستعمراتی بریتانیا، در ۴۶ سال پیش از تأسیس کشور کانادا افتتاح شد.
بنیانگذار دانشگاه

این دانشگاه نام جیمز مک‌گیل تاجر معروف اسکاتلندی را بر خود دارد. جیمز مک گیل در هشتم ژانویه ۱۸۱۱ میلادی، دو سال پیش از مرگ خود، وصیت کرد که ملک او، به مساحت چهل و شش هکتار با خانه‌های اطراف آن، در شهر مونترال به مؤسسهٔ آموزشی و تحقیقی تبدیل شود. این مؤسسه بعدها به نام دانشگاه مک‌گیل شهرت یافت.
رشته‌های تحصیلی

این دانشگاه، با داشتن ۲۱ دانشکده و مؤسسهٔ تکنولوژی، دانشگاه مک گیل بیش از ۳۰۰ رشتهٔ تحصیلی از جمله پزشکی و حقوق را دارا می‌باشد.
پردیس اصلی این دانشگاه در مساحتی به اندازهٔ ۳۲ هکتار (۸۰ جریب) در پای کوه سلطنتی در مرکز شهر مونترال قرار گرفته‌است. پردیس دوم، پردیس Macdonald با مساحتی به اندازهٔ ۶٫۵ کیلومتر مربع (۱۶۰۰ هکتار) در مزارع و زمین‌های جنگلی در Sainte-Anne-de-Bellevue، در ۳۰ کیلومتری غربی محوطه دانشگاه در مرکز شهر است. اگر چه زبان آموزش، زبان انگلیسی است، اما دانش‌جویان حق دارند برای ارسال هر گونه تکلیف نمره‌ای از زبان انگلیسی یا زبان فرانسه استفاده کنند، به جز زمانی که یادگیری یک زبان مشخص منظور و هدف است. بیش از ۳۴۰۰۰ دانشجو در مک گیل تحصیل می‌کنند که حدود یک‌پنجم آنان را دانشجویان خارجی تشکیل می‌دهند.
دانشکده‌ها

دانشکده‌های دانشگاه مک‌گیل عبارتند از:
دانشکده علوم کشاورزی و محیط زیست
دانشکده هنر
دانشکده مطالعات مستمر
دانشکده دندانپزشکی
دانشکده آموزش
دانشکده مهندسی
مطالعات کارشناسی ارشد و دکتری
دانشکده حقوق
دانشکده مدیریت دیزادل (Desautels)
دانشکده پزشکی
دانشکده موسیقی شولیک (Schulich)
دانشکده علوم
پردیس > پردیس مرکز شهر

پردیس اصلی دانشگاه مک‌گیل واقع در مرکز شهر مونترال در دامنه کوه رویال واقع شده‌است.این پردیس در نزدیکی ایستگاه‌های مترو Peel و McGill قرار دارد.
پردیس > پردیس مک‌دونالد

دومین پردیس دانشگاه مک‌گیل، پردیس مک‌دونالد در شهر سنت آن دوبلیو واقع شده‌است که دانشکدهٔ علوم کشاورزی و محیط زیست، دانشکدهٔ تغذیه و رژیم غذایی، مؤسسهٔ انگل‌شناسی و دانشکدهٔ محیط زیست مک‌گیل در آن قرار دارد.
رتبه دانشگاه

با داشتن بیش از ۲۰۰ هزار دانش‌آموخته و استاد در سرتاسر دنیا مک‌گیل یکی از شناخته‌شده‌ترین دانشگاه‌ها در زمینه‌های مختلف علوم است. به‌عنوان نمونه می‌توان به یازده برندهٔ جایزهٔ نوبل، دو نخست‌وزیر، سه فضانورد، چهار قاضی دادگاه عالی کانادا، سه رهبر کشورهای خارجی، نه برندهٔ جایزهٔ آکادمی، سه برندهٔ جایزه پولیتزر، و بیست و پنج مدالیست بازی‌های المپیک نام برد.
در رتبه‌بندی مؤسسهٔ QS در سال ۲۰۲۳ دانشگاه مک گیل در رتبهٔ ۳۱ دانشگاه‌های جهان و اول کانادا، بالاتر از دانشگاه تورنتو قرار گرفته‌است. براساس رتبه‌بندی تایمز در سال ۲۰۲۳ این دانشگاه در رده ۴۶ دانشگاه‌های جهان قرار دارد.
نگارخانه

ساختمان هنر دانشگاه مک‌گیل، (قدیمی‌ترین ساختمان این دانشگاه)
نمای گوتیک دانشگاهی دانشکده مطالعات دینی.
ورودی قدیمی ساختمان مکدونالد فیزیک
ساختمان موسیقی Strathcona، کالج سلطنتی ویکتوریا سابق.
کتابخانه ردپات، و نمونه ای از رومانسک ریچاردسونی.
ساختمان کتابخانه استوارت کتابخانه علوم و مهندسی شولیچ را در خود جای داده‌است.
فوق بیمارستان مرکز بهداشت دانشگاه مک گیل (MUHC) در سایت گلن در مونترال، کبک، کانادا. برای استفاده تا زمانی که تصویر بهتری به وجود بیاید.
داوود صدری

| داوود صدری | داوود صدری |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۴ مرداد ۱۳۶۲
درگذشت: ۲۵ خرداد ۱۳۸۸
داوود صدری ۲۵ ساله و تکنیسین برق یکی از افرادی بود که به گزارش سحام نیوز با شلیک از بام پایگاه بسیج مقداد در روز ۲۵ خرداد ۱۳۸۸ مجروح شد و در بیمارستان رسول اکرم جان باخت.
جنازه‌اش همچون سایر موارد با تأخیر به خانواده وی تحویل گردید.
علی جمالی عضو شورای مرکزی سازمان دانش آموختگان ایران و از بستگان داوود صدری در اینباره گقت:
«خانواده صدری از همان لحظه شنیدن خبر به بیمارستان مراجعه کردنداما مسئولین بیمارستان از هرگونه پاسخگویی در خصوص وضعیت وی امتناع کردند. حضور نیروهای امنیتی در بیمارستان رسول اکرم مشهود بود و پس از مدتی خبر فوت داود صدری به خانواده وی اعلام شد ولی از تحویل جنازه ایشان خودداری نمودند.»
جمالی افزود:
«سرانجام پس از ۵ روز پیگیری شبانه‌روزی در ۳۱ خرداد جنازهٔ داود صدری به خانواده وی تحویل و تحت تدابیر امنیتی در امامزاده ابراهیم کرج به خاک سپرده شد؛ و درحالی که داوود روز ۲۵ خرداد به قتل رسیده بود، گواهی فوت صادر شده به تاریخ ۳۱ خرداد است.»
پدر داوود صدری در مصاحبه‌ای اعلام نمود که پسرم بسیجی نبود. او لباس شخصی‌ها را عامل قتل پسرش دانست که از بالای پشت بام پایگاه بسیج مقداد به سمت مردم شلیک می‌کردند. اما رسانه‌های دولتی ایران وی را یک شهید بسیجی معرفی می‌کردند.
در مصاحبه‌ای دیگر که خبرگزاری فارس با پدر داوود صدری داشت اعلام نمود که او میرحسین موسوی را عامل کشته شدن پسرش می‌داند و از او شکایت کرده‌است. اما در مصاحبه‌ای دیگر با روزآنلاین این گفته‌ها را تکذیب کرد و گفت که فارس سخنان او را تحریف نموده است.
پدر داوود صدری بعدها در مصاحبه‌ای گفت: پسر من بسیجی نبود، روزنامه‌های داخل ایران یک بار زنگ زدند و هرچه که خودشان دوست داشتند را نوشتند. ما به کی اعتماد کنیم؟ مزد سی سال خدمت صادقانهٔ من به مملکتم این بود که پسر جوان مرا کشتند بعد در بنیاد شهید به من گفتند باید افتخار هم بکنید که بچه شما بسیجی باشد، گفتم وقتی پسر من بسیجی نبود، چرا باید دروغ بگویم، پسرم یک کارمند معمولی بود که کشته شد… پسرِ من دنبال کارش رفته بود، ولی حتی اگر در تظاهرات هم شرکت کرده بود، آیا جواب یک شعار «رای من کو» گلوله بود؟ یعنی نمی‌توانستند صبوری کنند تا این همه مردم شب به خانه هایشان برگردند و باید تظاهرات را با گلوله تمام می‌کردند؟
واسیلی کاریس

| واسیلی کاریس | واسیلی کاریس |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۲ سپتامبر ۱۹۳۸ پاتراس، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
پیشه: بازیگر
واسیلی کاریس (ایتالیایی: Vassili Karis؛ زادهٔ ۲۲ سپتامبر ۱۹۳۸) بازیگر اهل ایتالیا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به دختران اس‌اس، سرانجام… هزار و یک شب، بازی‌های عاشقانه سیندی، کریستینا، راهبه اهریمنی، هیولا در فضا، قاتلان پورنو، آرنا و جالو در ونیز اشاره کرد.
آقشین مهدی‌اف

| آقشین مهدی‌اف | آقشین مهدی‌اف |
| --- | --- |
رئیس مأموریت نظارتی دائم سازمان همکاری اسلامی در سازمان ملل متحد: رئیس مأموریت نظارتی دائم سازمان همکاری اسلامی در سازمان ملل متحد
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ژوئن ۲۰۱۶: آغاز به کار  ژوئن ۲۰۱۶
پس از: اوفوک گوکچن
رئیس مأموریت نظارتی سازمان همکاری اسلامی در اتحادیه اروپا: رئیس مأموریت نظارتی سازمان همکاری اسلامی در اتحادیه اروپا
دوره مسئولیت ۱ دسامبر ۲۰۱۵ – ژوئن ۲۰۱۶: دوره مسئولیت ۱ دسامبر ۲۰۱۵ – ژوئن ۲۰۱۶
پس از: عارف محددف
پیش از: عسمت جهان
نماینده دائم جمهوری آذربایجان در سازمان ملل متحد: نماینده دائم جمهوری آذربایجان در سازمان ملل متحد
دوره مسئولیت ۳۰ نوامبر ۲۰۰۶ – آوریل ۲۰۱۴: دوره مسئولیت ۳۰ نوامبر ۲۰۰۶ – آوریل ۲۰۱۴
رئیس‌جمهور: الهام علی‌اف
پس از: یاشار علی‌اف
پیش از: یاشار علی‌اف
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۸ آوریل ۱۹۴۹ ‏(۷۵ سال) باکو
ملیت: جمهوری آذربایجان
آقشین مهدی‌اف (ترکی آذربایجانی: Aqşin Şəfaət oğlu Mehdiyev؛ زادهٔ ۲۸ آوریل ۱۹۴۹) سیاست‌مدار، دیپلمات و سفیر سیار وزارت امور خارجه جمهوری آذربایجان از سال ۲۰۱۴ می‌باشد.
زندگی‌نامه

آقشین مهدی‌اف ۲۸ آوریل سال ۱۹۴۹ در شهر باکو در آذربایجان شوروی به دنیا آمد. وی دانش‌آموخته رشته شرق‌شناسی از دانشگاه دولتی باکو در سال ۱۹۷۱ است. بین سال‌ها ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۰ در دانشگاه قاهره تحصیل کرد. از سال ۱۹۸۵ الی ۱۹۸۷ در آکادمی دیپلماتیک شوروی در مسکو به ادامه تحصیل پرداخت؛ دانشگاهی که مدرک دکتری خود در رشته تاریخ روابط بین‌الملل را از آن اخذ نمود. وی از سال ۲۰۰۷ دکترای افتخاری دانشگاه اوراسیای باکو است.