بتمن: نقاب شبح
تولید

برادران وارنر که تحت تأثیر موفقیت فصل اول بتمن: مجموعه پویانمایی در فاکس قرار گرفته بودند، به آلن برنت مأموریت دادند تا داستانی برای یک فیلم انیمیشن بلند بنویسد. ایده اصلی فیلم این بود که بتمن توسط دشمنانش در تیمارستان آرکام دستگیر شود و با یک دادگاه پوشالی روبرو شود که در آن شرورها او را محاکمه می‌کنند تا آنها را آنچه که هستند بسازد. اما مفهوم این ایده «بیش از حد ذهنی» در نظر گرفته شد، زیرا نیاز بود بتمن برای مدت طولانی بی‌حرکت باشد، بنابراین این ایده بعداً در قسمت «محاکمه» سریال، که پس از اکران فیلم پخش شد، استفاده شد. اگرچه جوکر نقشی محوری در فیلم بازی می‌کند، اما قصد برنت این بود که داستانی را روایت کند که از دشمنان معمول سریال تلویزیونی فاصله بگیرد. برنت همچنین اشاره کرد که می‌خواست «با بروس یک داستان عاشقانه بسازد زیرا هیچ‌کس واقعاً آن را در مجموعه تلویزیونی انجام نداده بود. من داستانی می‌خواستم که به ذهن او برویم.» اعضای تیم خلاقیت مدعی شده‌اند که قصد نداشتند از جوکر در فیلم استفاده کنند. اما پال دینی این اظهارات را رد و بیان کرده‌است که نقش جوکر از ابتدای تولید فیلم همیشه بخشی از داستان بوده‌است. نویسندگان نمی‌خواستند ارتباطی با فیلم بتمن ساخته تیم برتون در سال ۱۹۸۹ داشته باشند بنابراین در قرار دادن جوکر در فیلم بسیار محطاط بودند، اما مایکل ریوز، نویسنده، گفت: «درنهایت متوجه شدیم که می‌توانیم ظاهر او را طوری در داستان به خدمت بگیریم که هرگز در لایو اکشن نمی‌توانستیم.» برای اینکه جوکر به عنوان یک تهدید انفرادی حفظ شود، بروس تیم و برنت، نویسنده مجموعه پویانمایی، دینی را متقاعد کردند که از هارلی کوئین در فیلم استفاده نکند. این تکنیک قبلاً در قسمت‌های «جوکر وحشی» و «راز عجیب بروس وین» استفاده شده بود.
مارتین پاسکو در نوشتن فیلمنامه به برنت کمک کرد و اکثر بخش‌های فلشبک را نوشت؛ ریوز، که اوج فیلم را نوشت، و دینی نیز «در اینجا و آنجا حفره‌ها را پر کرد». طرح فیلم تا حدی زیادی از مینی سری بتمن: سال دوم در سال ۱۹۸۷، نوشته مایک دبلیو بار و تصویرگری آلن دیویس، پل نیری، آلفردو آلکالا، مارک فارمر و تاد مک فارلین الهام گرفت. فیلم کلاسیک همشهری کین اورسن ولز محصول ۱۹۴۱ در خلق صحنه‌های فلشبک تأثیرگذار بوده‌است. برنت در نامگذاری شخصیت هیزل، ربات آشپز نمایشگاه جهان آینده، از نام هیزل خدمتکار (با بازی شرلی بوت، بازیگر برنده جایزه اسکار)، قهرمان سریال تلویزیونی هیزل، استفاده کرد. ۲۰ طراحی مختلف از شبح انجام گردید تا اینکه یکی از آنها که عوامل فیلم را متقاعد کرد. به گفته برنت، شبح مانند  دروگر مرگ با شنل بود، اما یکی از ایده‌ها این بود که او را شبیه شخصیت شبح کریسمس هنوز در راه است در رمان سرود کریسمس اثر چارلز دیکنز کنند،چیزی که حتی جوکر در فیلم به آن اشاره می‌کند.
"اساساً یک قسمت طولانی‌شده بود. ما سوار فیلمنامه شدیم و تمام طراحی‌هایمان را انجام دادیم و آن را به بیرون فرستادیم. ما با کیفیت بیشتری با آن برخورد می‌کردیم، اما در ابتدا آن را برای صفحه نمایش بزرگ در نظر نداشتیم."
—اریک رادومسکی در برادران وارنر' دربارهٔ تصمیم اکران در سینما
در اوایل تولید، برادران وارنر تصمیم گرفت که نقاب شبح را به‌جای فیلم ویدیوئی، به صورت سینمایی منتشر کند. کمتر از یک سال مهلت برای ساخت فیلم بود (با اینکه ساخت اکثر انیمیشن‌ها بیش از دو سال طول می‌کشد). با توجه به این تصمیم، انیماتورها به منظور تطبیق نسبت ابعاد نمایشی صفحه عریض، صحنه‌ها را مرور کردند. استودیو به خوبی همکاری کرد و به فیلمسازان کنترل خلاقانه زیادی داد.
برادران وارنر همچنین بودجه تولید را به شش میلیون دلار افزایش داد، که به فیلمسازان فرصت‌هایی برای صحنه‌های دقیق تر داد. دنباله عنوان آغازین یک پرواز از طریق یک شهر کاملاً کامپیوتری گاتهام را نشان می‌داد. به عنوان یک شوخی بصری، کوین آلتیری کارگردان سکانس اوج فیلم را در یک مدل مینیاتوری خودکار از شهر گاتهام قرار داد که در آن بتمن و جوکر مانند غول به نظر می‌آیند. این ادای احترامی بود به کتاب‌های مصور بتمن در دوران دیک اسپرنگ، که اغلب قهرمانی را در حال مبارزه با پس‌زمینه‌ای از وسایل غول‌پیکر نشان می‌داد (آنها بعداً ادای احترام دیگری به آثار اسپرنگ در قسمت «افسانه‌های شوالیه تاریکی» بتمن: مجموعه پویانمایی جدید انجام دادند). ساخت فیلم در عرض هشت ماه به پایان رسید.