stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
لوگان (فیلم)
بازخورد > منتقدان

لوگان مورد ستایش منتقدان قرار گرفت و در زمینه‌های بازیگری، کارگردانی، فیلم‌نامه و صحنه‌های اکشن نقدهای مثبتی دریافت کرد و از آن به عنوان یکی از برترین فیلم‌های ابرقهرمانی تاریخ یاد می‌شود.
فیلم نقد و بازخورد مثبتی از منتقدان راتن تومیتوز و متاکریتیک دریافت کرد. در راتن تومیتوز فیلم امتیاز ۹۳/۱۰۰ را بر اساس ۳۲۶ نقد دریافت کرد و به‌طورکلی آن را بدین گونه توصیف کردند، 'بهترین ایفای نقش ولورین توسط هیو جکمن را با اجرای قوی، ظریف و چندبعدی وی در فیلم ابرقهرمانی خشن اما بسیار اندیشناکی شاهد هستیم که از سنت ژانرهای سینمایی سرپیچی می‌کند.' در متاکریتیک نیز به‌طور میانگین امتیاز ۷۷ از ۱۰۰ را بر اساس دیدگاه ۵۱ منتقد دریافت کرد. در سینماسکور تماشاگران به فیلم رتبهٔ "A" دادند. این فیلم از دیدگاه کاربران بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها یکی از ۲۵۰ فیلم برتر تاریخ سینماست.
منتقد کانسیکوانس آف ساوند فیلم را 'شاهکاری نوآورانه' خواند. منتقد فوربز بیان داشت، ' لوگان می‌تواند نخستین فیلم ابرقهرمانی باشد که در چند رده از جمله بهترین فیلم نامزد اسکار شود. منتقد وال‌استریت جورنال گفت، 'این بهترین فیلم ابرقهرمانی دنیای کامیک است و من شوالیه تاریکیِ کریستوفر نولان را هم در این نتیجه‌گیری در نظر داشته‌ام.' منتقد وی گات دیس کاورد نوشت، 'این فیلم نه‌تنها یکی از بهترین فیلم‌های ابرقهرمانی تاریخ است بلکه نمایندهٔ سینمایی ممتاز و برجسته‌ای است از شرایط انسانی در تمامی اشکال دردناک آن.' یواس‌ای تودی چنین گفت، ' لوگان شوالیه تاریکیِ مارول است، یک فیلم فوق‌العاده که بسیار فراتر از ژانر کامیک است.' رولینگ استون به فیلم امتیاز ۳٫۵/۴ را داد و بیان کرد، ' لوگان خونین، خشن و درخشان است، یکی از بهترین فیلم‌های ابرقهرمانی تمام دوران‌ها.'
ام‌تی‌وی فیلم را 'خارق‌العاده، تکان دهنده و تأثیرگذار' نامید. آی‌او۹ گفت، ' لوگان زیبا، پیچیده، خبره و در عین حال اکشنی درجه۱ است.' منتقد فلیکرینگ میث چنین گفت که، 'این فیلم فقط یک فیلم ابرقهرمانی خوب یا یک بلاک‌باستر فوق‌العاده نیست بلکه یک فیلم استثنایی و شگرف است.'
منتقد نشریهٔ راجر ایبرت به فیلم امتیاز ۳٫۵/۴ را داد و نوشت، ' لوگان احساسات و مبارزات واقعی، زیبا و شیوا را به تصویر می‌کشد نه فقط جلوه‌های ویژه کامپیوتری و مهم‌تر از همه، فیلم شخصیت‌هایی دارد که شما می‌توانید با آنان ارتباط برقرار کنید. لوگان فقط یک فیلم عالی در ژانر ابرقهرمانی نیست، فیلمی عالی در بین تمامی ژانرها است.'
منتقد آی‌جی‌ان به لوگان امتیاز ۹٫۷/۱۰ داد و آن را 'فیلمی سنگین و احساسی' خواند.
ای. وی. کلاب به فیلم امتیاز -A داد و بیان داشت، 'فیلم اکشن قوی‌ای دارد اما در همان سان درامی بسیار اندیشمندانه و تند و تلخ است. یک فیلم شگفت‌انگیز، نه فقط یک فیلم کامیک.' منتقد فدرالیست گفت، ' لوگان بی‌تردید بهترین فیلم ابرقهرمانی‌ست که تاکنون ساخته شده.' منتقد انترتینمنت ویکلی چنین گفت، 'خشن‌ترین و احساساتی‌ترین قسمت از سری فیلم است و هم بر شما خون می‌باراند هم اشکتان را سرازیر می‌کند.'
منتقد هالیوود ریپورتر فیلم را ستود و گفت، 'تلفیقی از اسطوره شناسی مارول و وسترن است.' منتقد گاردین برداشت مثبتی داشت و از روابط بین شخصیت‌های داستان تعریف کرد.
منتقد ریل ویوز امتیاز ۳٫۵/۴ داد و اظهار داشت، 'جیمز منگولد چیزی را ارائه داد که تاکنون در این ژانر فقدانش آشکار بود.' نیویورک پست امتیاز ۳٫۵/۴ را به فیلم داد و بیان کرد که، 'این فیلم نشان می‌دهد که فیلم‌های ابرقهرمانی دیگر، نمایش‌هایی بی‌معنی و فراموش شدنی‌اند.' منتقدان بازیگری هیو جکمن را ستودند و ایفای نقش وی در صدر لیست 'بهترین بازیگری فیلم‌های ابرقهرمانی در همه دوران‌ها' توسط هالیوود ریپورتر قرار گرفت.
آینده

پیش از ساختن فیلم هیو جکمن و رایان رینولدز در طی مصاحبه‌ای خبر از حضور شخصیت جیمز هاولت / لوگان / ولورین در قسمت جدید فیلم ددپول دادند اما با قطعی شدن ساختن لوگان جکمن اعلام کرد این آخرین حضور او در این نقش و در سری فیلم‌های افراد ایکس است.
جیمز منگولد در طی مصاحبه‌ای اعلام کرد کار خود را بر روی فیلم‌نامه جدید که قرار است بر روی سرنوشت شخصیت لورا کینی / اکس-۲۳ تمرکز کند را شروع کرده‌است. او دوست دارد این شخصیت را وارد دنیای سری فیلم‌های دیگر افراد ایکس کند. هنوز خبر رسمی دیگری دربارهٔ جزئیات این فیلم منتشر نشده‌است.
پس از ایفای نقش ولورین در ۹ فیلم طی ۱۷ سال، جکمن رکورد جهانی گینس 'طولانی‌ترین حضور در نقش یک ابرقهرمان سینمایی' را دریافت کرد.
یکی از لوکیشن‌های فیلمبرداری فیلم مرکز اسمبلی میچود می‌باشد
هیو جکمن در نقش لوگان، با گریم و جلوه‌های ویژه دیداری.
هیو جکمن و عوامل دیگر فیلم در اکران لوگان
حوضه تاریم

| حوضه تاریم | حوضه تاریم |
| --- | --- |
منطقه: منطقه
کشور: سین کیانگ در چین
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۰۲۰۰۰۰ کیلومتر مربع (۳۹۰۰۰۰ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۲۰): جمعیت (۲۰۲۰)
 • کل: ۱۰۰۰۰۰۰۰
قومیت‌ها: قومیت‌ها
 • اکثریت: اویغورها، تاجیک‌ها
 • سایر: چینی‌ها، قزاق‌ها
زبان‌ها: زبان اویغوری، زبان چینی، زبان پارسی
نقشهٔ ایالت سین‌کیانگ چین
  جونغارستان
  حوضهٔ تاریم
باچو
اوچ‌تورفان
آق‌سو
کوچا
لونتای
کورلا
قره‌شهر
تورفان
هامی
آنشی
ینگی‌حصار
کارقالغ
قره‌قاش
کریا
نیا
چارقلق
چیه‌مو
لولان
دون‌هوآنگ
دروازه یشم
ارومچی
کولجا
دروازه جونغاری
کارامای
تاچنگ
شهرهای حوضهٔ تاریم و حاشیهٔ آن؛ این نقشه محدوده‌ای در حدود ۱٬۸۰۰ کیلومتر را دربر می‌گیرد.
حوضهٔ تاریم یا حوضه آبریز رود تاریم، حوضهٔ بستهٔ بزرگی است که سرزمینی به گستردگی ۱٬۰۲۰٬۰۰۰ کیلومتر مربع را در بر می‌گیرد. این حوضه در استان خودگردان سین‌کیانگ در غرب جمهوری خلق چین جای گرفته‌است؛ از شمال به کوه‌های تیان‌شان و از جنوب به کوهستان کونلون می‌رسد. بیشتر آن را بیابان تکله‌مکان تشکیل می‌دهد. در گذشته قلمرو پادشاهی سکایی ختن بوده و سپس اویغور‌ها و جونگارها جای آنان را گرفته‌اند. امروزه اویغورها و تاجیک‌ها (نامی که ایرانی‌زبانان چین را بدان می‌خوانند) و چینی‌هایی که از سوی دولت مرکزی جابجا شده‌اند، در این سرزمین پراکنده‌اند.
ریشه نام

تاریم یا تارم نامی ایرانی به معنی منطقهٔ گرم‌سیر است که بنا بر پژوهش احمد کسروی متضاد واژهٔ شمیران به معنی منطقه سردسیر است.
تاریخچه

منطقه‌ای که اکنون سین‌کیانگ چین نام دارد از دیرباز گهوارهٔ رشد و نمو فرهنگ و تمدن ایرانی بوده‌است. این منطقه از این‌رو که خاوری‌ترین بخش «جهان ایرانی» و در حقیقت مرزبان خاوری آن بوده‌است، از اهمیت بسیاری برخوردار است. این منطقه در شرق آسیای میانه و شمال و جنوب بلندی‌های «تین‌شان» واقع شده‌است. در جنوب کوه‌های تین‌شان، حوضهٔ رود تاریم قرار دارد که در غرب به فلات پامیر محدود می‌شود. بیابان گستردهٔ تَکله‌مَکان در میان این منطقه واقع است. نام این منطقه در گذشته «تخارستان» و از روزگاران بسیار دور جایگاه تیره‌های ایرانی بوده‌است. هم‌چنین این منطقه از نخستین سده‌های میلادی به منزلهٔ بخشی از «جادهٔ ابریشم»، جهان ایرانی را به چین وصل می‌کرده‌است. مراکز مهم تمدن این منطقه پیرامون رود تاریم قرار داشته‌اند (شهرهای کوچا، قراشهر، کاشغر و تورفان در شمال رود تاریم، و شهرهای ختن و یارکند در جنوب این رود). نظریه‌ای وجود دارد مبنی بر آن که آریایی‌های تخارستان شاخه‌ای از سکاها بوده‌اند و بازماندگان سکاهایی هستند که در سده‌های هفتم و هشتم پیش از میلاد، به مانند اسکیت‌ها و کیمری‌ها، به سمت غرب مهاجرت نکرده و در تخارستان باقی ماندند. در تاریخ‌های چینی از تخارها با عنوان «یوئه‌چی» نام برده شده‌است. بر پایهٔ این تاریخ‌ها، در سال ۱۷۶ پ.م. تخارها مورد حملهٔ هون‌ها قرار گرفتند و مجبور به ترک سرزمین خود و سکنا گرفتن در سرزمین بلخ یا باختر شدند. اما این کوچ به منزلهٔ برچیده شدن فرهنگ و تمدن آریایی در تخارستان نبود؛ تاریخ از ماندگاری این فرهنگ در تخارستان حکایت دارد. در پی رونق گرفتن «جادهٔ ابریشم»، در نخستین سده‌های میلادی، تخارستان به عنوان بخش از مسیر جادهٔ ابریشم، سه تمدن بزرگ ایران، هند و چین را به یک‌دیگر پیوند می‌داد. در طول تاریخ روابط بازرگانی رشد و غنای فرهنگی را نیز از پی خود به ارمغان آورده‌است. از این رو جای‌گاه فرهنگی تخارستان، به سبب پیوندهای اقتصادی این سه تمدن بزرگ، از شکوفایی چشم‌گیری برخوردار شد. هرتسفلد و هاکن، دو دانش‌مند نام‌بردار باستان‌شناس، معتقدند که در سده‌های چهارم تا هفتم میلادی، یک سبک فاخر هنری با الگوهای ساسانی – بودایی مانند همان سبکی که در کوشان وجود داشته‌است، در تخارستان نیز پا گرفت. با این حساب، رنه گروسه، دانش‌مند شهیر فرانسوی، معتقد است که در پایان سدهٔ هفتم میلادی، تخارستان به منزلهٔ «ایران بیرونی» بوده‌است.
تخارستان تاریخی

شواهد بسیاری وجود این فرهنگ و هنر را در حوضهٔ رود تاریم ثابت می‌کنند. از جملهٔ این شواهد، نوشته‌هایی مربوط به سده‌های پنجم تا هفتم میلادی به خط سانسکریت و به زبان تخاری- یکی از شاخه‌های زبان هند و اروپایی- در شهر «کوچا» ست که در اواسط قرن بیستم میلادی توسط هیئت علمی به سرپرستی پلیو، اشتاین و لوکوک کشف و خوانده شد. آثار دیگر این منطقه که در حوضهٔ فرهنگی جهان ایرانی است، نگارهٔ «کومتورا» متعلق به سدهٔ هفتم میلادی است که اکنون در موزهٔ برلن است. در این نگاره، سواران شهر کوچا را با زره‌های فلزی و کلاه‌خودهای مخروطی‌شکل و نیزه‌های بلند می‌بینیم؛ منظره‌ای که ما را به یاد که آزادسواران ساسانی و سواره‌نظام زره‌پوش سارماتی می‌اندازد که تصاویرشان در «کرچ» واقع در شبه‌جزیرهٔ کریمه موجود است. این هم‌سانی نیز به نوبهٔ خود یادآور پیوستگی شگفت‌انگیز فرهنگ ایرانی از مرزهای چین تا شبه‌جزیرهٔ کریمه واقع در دریای سیاه است. در پی سیاست‌های توسعه‌طلبانهٔ امپراتوری تانگ چین (۹۰۷–۶۱۸ م)، در نیمهٔ اول سدهٔ هفتم پ.م. سپاهیان چینی، تخارستان را آماج حمله‌های خود قرار دادند. در سال ۶۳۲ م. ختن و کاشغر و در سال ۶۳۵ م. یارکند به تصرف امپراتوری تانگ درآمد. سپاهیان چینی در سال ۶۴۸ م. در پی ایستادگی مردم شهر کوچا، ۱۱ هزار نفر از مردم این شهر را کشتار کردند تا به خیال خود حاملان فرهنگ ایرانی را در این منطقه نابود کنند. هجوم‌های پیاپی چین و اقوام بیابان‌گرد ساکن در مناطق شمالی چین، به محو فرهنگ و تمدن ایران در تخارستان نینجامید. تخارستان تاریخی، و به ویژه ناحیهٔ تورفان، پایگاه ترویج یکی از دین‌های ایرانی یعنی دین مانویت بوده‌است. این دین ایرانی ترکیبی زیبا میان دین‌های زرتشتی و مسیحی است. در سده‌های هشتم و نهم میلادی، خلیفگان عباسی، پیروان مانی را در ایران و عراق مورد تعقیب قرار داده و موجب کوچ مانویان به تورفان تخارستان شدند. مواعظ و حکمت مانویت، به همراه فرهنگ ایرانی، سبب شد تا اویغورها به سرعت به مرحلهٔ تمدن برسند. اویغورها پس از هجوم چینی‌ها به تخارستان و براندازی حکومت‌های محلی آن منطقه، در سدهٔ نهم میلادی کنترل تخارستان را در دست گرفتند. اویغورها هم‌چنین با پذیرش فرهنگ مانوی، برتری قابل ملاحظه‌ای نسبت به دیگر قبیله‌های ترک و مغول یافتند و تا ظهور چنگیزخان، مربی دیگر قبیله‌های ترک و مغول بودند. تخارستان، تا به امروز خاوری‌ترین بخش جهان ایرانی است و با قدرت و صلابت که مشخصهٔ فرهنگی جهان ایرانی است، به حیات خود ادامه می‌دهد. در حال حاضر، در حوضهٔ رود تاریم به ویژه در ناحیهٔ تاج‌گوران (در نزدیکی کاشغر) با جلوه‌های گوناگون فرهنگ ایرانی مواجه هستیم. مردم این منطقه نماز خود را به زبان فارسی می‌خوانند. این امر نمونه‌ای از تلفیق زیبای فرهنگ ایرانی- اسلامی در این منطقه و گویای مسلمان شدن مردم این منطقه به دستِ بازرگانان ایرانی است.
The Tarim Basin, 2008
Tarim Basin in the 3rd century
دماغه هورن

دماغه هورن

دماغه هورن (به انگلیسی: Cape Horn)، (به اسپانیایی: Cabo de Hornos) جنوبی‌ترین نقطه خشکی مجمع‌الجزایر تیرا دل فوئگو (سرزمین آتش) در آمریکای جنوبی است.
این دماغه جزء کشور شیلی است و در جزیره هورنوس در مقابل سواحل تیرا دل فوئگو واقع شده‌است.
سطح دماغه هورن کاملاً خالی است و تنها محل سکونت در آن یک پاسگاه کوچک است که یک فانوس دریایی، یک کلیسای کوچک، یک خانه و انبار غلات دارد.
دماغه هورن جنوبی‌ترین نقطه خشکی در آمریکای جنوبی نیست بلکه جنوبی‌ترین نقطه در جزایر دیه‌گو رامیرز است. دماغه هورن مرز شمالی آبراه دریک را تشکیل می‌دهد و سال‌های زیادی به عنوان یکی از نقاط مهم و نشانه‌های اصلی در مسیر دریانوردی کشتی‌های تجاری معروف به کشتی‌های بادپا (کلیپر) به حساب می‌آمد. مسیر بادپا مسیر کشتی‌های بادبانی تندرو بود که ادویه و دیگر محصولات را به نقاط زیادی در جهان حمل می‌کردند.
با این وجود آب‌های پیرامون دماغه هورن پر موج و خطرناکند و کشتی‌ها در این آب‌ها با بادهای تند، جریان تند آب و کوه‌های یخی روبه‌رو می‌شوند که به این خاطر به این آب‌ها لقب «قبر ملوان‌ها» داده شده‌است.
دن مافی

| دن مافی | دن مافی |
| --- | --- |
عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از ایالت نیویورک حوزهٔ حوزه انتخابیه بیست‌وچهارم نیویورک: عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از ایالت نیویورک حوزهٔ حوزه انتخابیه بیست‌وچهارم نیویورک
متصدی: متصدی
آغاز به کار  January 3, 2013: آغاز به کار  January 3, 2013
پس از: ریچارد هنا
عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از ایالت نیویورک حوزهٔ حوزه انتخابیه بیست‌وپنجم نیویورک: عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از ایالت نیویورک حوزهٔ حوزه انتخابیه بیست‌وپنجم نیویورک
دوره مسئولیت January 3, 2009 – January 3, 2011: دوره مسئولیت January 3, 2009 – January 3, 2011
پس از: James T. Walsh
پیش از: Ann Marie Buerkle
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۴ ژوئیهٔ ۱۹۶۸ ‏(۵۶ سال) سیراکیوز، نیویورک
حزب سیاسی: حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا
همسر(ان): Abby Davidson-Maffei
اقامتگاه: DeWitt, New York
محل تحصیل: دانشگاه براون  B.A. (1990) دانشگاه کلمبیا M.S. (1991) دانشگاه هاروارد M.P.P. (1995)
پیشه: Journalist, businessman
وبگاه: Representative Dan Maffei
دن مافی (به انگلیسی: Dan Maffei) نمایندهٔ حوزه انتخابیه نیویورک از حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا در مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا است که برای نخستین‌بار در ۵ ژانویه ۲۰۱۳ میلادی به‌عضویت این مجلس درآمد.
اوژن آفتاندلیانس

| اوژن آفتاندلیانس | اوژن آفتاندلیانس |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: اوژن آفتاندلیانس
زادهٔ: ۱۲۹۲ هجری خورشیدی ۱۹۱۳ میلادی تبریز، ایران
درگذشت: ۱۳۷۶ هجری خورشیدی ۱۹۹۷ میلادی
ملیت: ایرانی-ارمنی‌
پیشه: معمار
جوایز: نشان عالی از سوی جاثلیق ارمنیان حوزه کیلیکیه
اوژن آفتاندلیانس (ارمنی: ՕԺԷՆ ԱՖՏԱՆԴԻԼԵԱՆՑ)، معمار ایرانی-ارمنی‌ بود.
زندگی‌نامه

اوژن آفتاندلیانس در سال ۱۲۹۲ هجری خورشیدی (۱۹۱۳ میلادی) در شهر تبریز به دنیا آمد. وی دارای تحصیلات عالی در رشته معماری از مدرسه عالی ملی هنرهای زیبای (École des Beaux-Arts) در پاریس بود. وی در سال‌های پیش از جنگ جهانی دوم به ایران بازگشت. آفتاندلیانس به مدت سی سال در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران به تدریس پرداخت.
وی به مناسبت طرح کلیسای سرکیس مقدس در تبریز، «نشان عالی» را از «جاثلیق ارمنیان حوزه کیلیکیه» دریافت کرد.
درگذشت

اوژن آفتاندلیانس در سال ۱۳۷۶ هجری خورشیدی (۱۹۹۷ میلادی) در ایالات متحده آمریکا درگذشت.
آثار

مهم‌ترین آثار وی عبارت‌اند از:
تالار رودکی (فرهنگ) (۱۳۴۶)
تالار وحدت (رودکی) (۱۳۴۶)
تالار فرهنگ
تالار فخرالدین اسعد گرگانی در گرگان (۱۳۵۷)
موزه مردم‌شناسی تهران
دبیرستان نوربخش تهران
برخی از کاخ‌های سلطنتی از جمله کاخ سعدآباد، کاخ فرح‌آباد، کاخ نیاوران و کاخ بابل
موزه کلیسای وانک اصفهان
نخستین ساختمان‌های فرودگاه بین‌المللی مهرآباد
سینما گلدن‌سیتی (سینما فلسطین تهران کنونی)
کلیسای سرکیس مقدس تهران (۱۳۴۹)
تالار وحدت
کلیسای سرکیس مقدس
کاخ سعدآباد
کاخ نیاوران
المپیک تابستانی ۱۹۴۴

| 0 | 1 |
| --- | --- |
مکان: لندن، پادشاهی متحد
تابستانی→ ۱۹۳۶ برلین → ۱۹۴۰ توکیو۱۹۴۸ لندن ←  زمستانی→ ۱۹۳۶ گارمیش → ۱۹۴۴ کورتینا۱۹۴۸ سنت مورتیز ← : تابستانی→ ۱۹۳۶ برلین → ۱۹۴۰ توکیو۱۹۴۸ لندن ←  زمستانی→ ۱۹۳۶ گارمیش → ۱۹۴۴ کورتینا۱۹۴۸ سنت مورتیز ← 
بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۴۴ که قرار بود در لندن انگلستان برگزار شود به علت جنگ جهانی دوم لغو شد. به همین علت بازیهای المپیک ۱۹۴۸ بدون برگزاری انتخابات به لندن واگذار شد.
انتخاب میزبان

کاندیداها:
1.رم-ایتالیای فاشیستی (۱۹۲۲ تا ۱۹۴۳)
2.لوزان-سوئیس
3.بوداپست-پادشاهی مجارستان (۱۹۲۰–۱۹۴۶)
4.هلسینکی-فنلاند
5.لندن-بریتانیا{برای دومین بار}
6.آتن-پادشاهی یونان{برای دومین بار}
7.دیترویت-ایالات متحده آمریکا
8.مونترآل-کانادا
انتخاب: لندن{برای دومین بار}
محل رای گیری: لندن-بریتانیا
دنی سانتویا

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  دنی مانوئل سانتویا اوترو
زادروز:  ۲۴ آوریل ۱۹۸۸ ‏(۳۶ سال)
زادگاه:  کارتاگنا, کلمبیا
قد:  ۱٫۸۴ متر (۶ فوت ۱⁄۲ اینچ)
پست:  مهاجم
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۸–۲۰۰۹ |  Deportes Quindío |  ۳۰ |  (25) |
| ۲۰۱۰ |  باشگاه فوتبال اونس کالداس |  ۲۷ |  (۶) |
| ۲۰۱۱ |  Deportes Tolima |  ۴۷ |  (۱۶) |
| ۲۰۱۲ |  باشگاه فوتبال ایندپندینته مدئین |  ۱۸ |  (۵) |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۳ |  Necaxa |  ۳۸ |  (۲۴) |
| ۲۰۱۳ |  Deportes Quindío |  ۱۷ |  (۲) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۶ |  Oaxaca |  ۷۰ |  (۳۲) |
| ۲۰۱۶– |  صنعت نفت آبادان |  ۰ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
دنی مانوئل سانتویا اوترو (به انگلیسی: Danny Manuel Santoya Otero) یک بازیکن فوتبال اهل کلمبیا است. وی سابقه حضور در لیگ برتر کشور مکزیک، لیگ‌های کشور کلمبیا و باشگاه فوتبال صنعت نفت آبادان در لیگ برتر ایران را دارد.
دنیس پترسون

| The Honourable Dennis Glen Patterson | The Honourable Dennis Glen Patterson |
| --- | --- |
Senator for Nunavut: Senator for Nunavut
نامزد شده توسط:  Stephen Harper
5th Premier of the Northwest Territories: 5th Premier of the Northwest Territories
نخست وزیر:  برایان مالرونی
Commissioner:  John Havelock Parker Daniel L. Norris
پس از:  Nick Sibbeston
پیش از:  Nellie Cournoyea
MLA for Frobisher Bay: MLA for Frobisher Bay
پس از:  first member
پیش از:  district abolished
MLA for Iqaluit: MLA for Iqaluit
پس از:  first member
پیش از:  Ed Picco
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
تولد: ۳۰ دسامبر ۱۹۴۸(1948-12-30) ‏(۶۸ سال) Vancouver, بریتیش کلمبیا
ملیت: Canadian
حزب سیاسی: Conservative
پیشه: lawyer
تخصص: politician
دین: United 
دنیس گلن پَتِرسون (متولد ۳۰ دسامبر، ۱۹۴۸) یک سیاستمدار و حقوقدان کانادایی است. او از سال ۱۹۷۸ تا ۱۹۹۵ به عنوان عضو شورای قانون‌گذاری خلیج فرابیشر و شهر ایکالویت، وزیر آموزش و پرورش و وزیر امور قضایی و داخلی نواحی شمال غربی کانادا به فعالیت پرداخته و در بازهٔ سال‌های ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۱ به عنوان پنجمین رئیس دولت نواحی شمال غربی کانادا انتخاب شده است. او هدایت مبارزات انتخاباتی که منجر به جدایی قلمروی نوناووت در سال ۱۹۹۹ از سرزمین‌های شمال غربی کانادا شد را برعهده داشت.
پترسون در حال حاضر عضو انجمن حقوقی نوناووت است. او تا پیش از سال ۲۰۰۰ مدیریت کرسی بنیاد حقوقی نواحی شمال غربی و عضویت هیئت مدیرهٔ مرکز خدمات حقوقی نوناووت را برعهده داشته است. او از سال ۲۰۰۱ به عنوان یک مشاور خصوصی به فعالیت می‌پردازد.
پترسون توسط استفان هارپر در ۲۷ اوت ۲۷ سال ۲۰۰۹ به عضویت مجلس سنای کانادا درآمد. او از طرف حزب محافظه‌کار کانادا نمایندگی نوناووت را عهده‌دار است.
تیلور سوئیفت
زندگی و حرفه > ۱۹۸۹–۲۰۰۳: اوایل زندگی

تیلور آلیسون سوئیفت در ۱۳ دسامبر ۱۹۸۹ در وست ردینگ، پنسیلوانیا زاده شد. نام او به اقتباس از خواننده-ترانه‌سرا جیمز تیلور انتخاب شد. پدرش، اسکات کینگزلی سوئیفت، کارگزار بازار سهام سابق برای شرکت مریل لینچ است؛ مادرش، آندره‌آ گاردنر سوئیفت (متولدشده با نام خانوادگی فینْلی)، زمانی در شغل مسئول بازاریابی برای صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک کار می‌کرد. برادر کوچک‌ترش، آستین، بازیگر است. مادربزرگ مادری سوئیفت، مارجوری فینلی، خوانندهٔ اپرا بود و آوازخواندنش در کلیسا یکی از کهن‌ترین خاطرات سوئیفت در موسیقی شد که حرفه‌اش را شکل داد. مادر سوئیفت تبار اسکاتلندی و آلمانی دارد. پدرش نیز تبار اسکاتلندی و انگلیسی دارد و اجداد دور او ایتالیایی بودند.
سوئیفت سال‌های نخست زندگیش را در یک مزرعهٔ درخت کریسمس در پنسیلوانیا سپری کرد که پدرش از یکی از مشتری‌هایش خریده بود. او تابستان‌ها را در اقامتگاه خانواده‌اش در استون هاربور، نیوجرسی سپری می‌کرد؛ سوئیفت هر از گاهی در کافی‌شاپ آن‌جا ترانه‌های آکوستیک اجرا می‌کرد. او به‌عنوان پیروی مسیحیت بزرگ شد و پیش از رفتن به مدرسهٔ ویندکرافت، در مهدکودک و پیش‌دبستانی که به روش مونته‌سوری توسط خواهران فرانسیسکویی اداره می‌شد، تحصیل می‌کرد. هنگامی که خانوادهٔ او به وایومیسینگ، پنسیلوانیا نقل‌مکان کرد، سوئیفت در دبیرستان مقدماتی/پیشرفته محلی وایومیسینگ شرکت کرد. در کودکی، سوئیفت در نمایش‌های آکادمی تئاتر جوانان برکس نقش‌آفرینی کرد و برای یادگیری درس‌های آواز و بازیگری به‌طور منظم به شهر نیویورک سفر می‌کرد. علاقهٔ اولیهٔ او به موسیقی کانتری متأثر از شنایا توین، پتسی کلاین، لیان رایمز، و د چیکس بود و آخر هفته‌ها را به اجرا در جشنواره‌ها و رویدادهای محلی اختصاص می‌داد. پس از تماشای فیلم مستندی دربارهٔ زندگی فیث هیل، سوئیفت تصمیم گرفت برای پیشرفت در حرفهٔ موسیقی به نشویل، تنسی نقل مکان کند.
در یازده سالگی، سوئیفت همراه با مادرش برای دیدار با ناشران موسیقی به نشویل رفت و نوارهایی از نسخه‌های بازخوانیش از ترانه‌های دالی پارتن و دیکسی چیکس را برای این شرکت‌ها فرستاد. هیچ شرکتی پذیرای او نبود و سوئیفت تصمیم گرفت بر ترانه‌سرایی تمرکز کند. زمانی که دوازده ساله بود، نوازندهٔ محلی و تعمیرکار رایانه، رونی کْرِمِر به او نواختن گیتار را آموخت. کرمر در نوشتن ترانه‌ای غیراقتباسی به سوئیفت کمک کرد. در سال ۲۰۰۳، سوئیفت و والدینش با دَن دایم‌ترو، تهیه‌کنندهٔ موسیقی مستقر در نیویورک، شروع به همکاری کردند. با کمک او، سوئیفت برای ابرکرومبی اند فچ به کار مدلینگ پرداخت، و در همین دوره آهنگی از ساخته‌هایش در یک سی‌دی تلفیقی میبلین گنجانده شد. پس از اجرای ترانه‌های غیراقتباسی او در مسابقه‌های نمایشی آرسی‌ای رکوردز، به سوئیفت ۱۳ ساله قرار توسعهٔ هنری داده شد و او همراه با مادرش بارها نشویل سفر کرد. برای کمک به پیشرفت سوئیفت در موسیقی کانتری، پدرش هنگامی که او چهارده سال داشت شغلش را به دفتر نشویل مری لینچ منتقل کرد، و خانواده‌شان به هندرسون‌ویل، تنسی نقل‌مکان کردند. سوئیفت در دبیرستان هندرسون‌ویل تحصیل کرد اما پس از دو سال به آکادمی آرون رفت که اجازه می‌داد از طریق آموزش در خانه به تحصیل ادامه دهد و همزمان تورهایش را نیز داشته باشد؛ سوئیفت یک سال زودتر فارغ‌التحصیل شد.
زندگی و حرفه > ۲۰۱۰–۲۰۱۲: حالا صحبت کن

در اوت ۲۰۱۰، سوئیفت «مال من»، تک‌آهنگ آغازین سومین آلبوم استودیویی‌اش، حالا صحبت کن، را منتشر کرد. این تک‌آهنگ در جدول ۱۰۰ تک‌آهنگ داغ بیلبورد به رتبهٔ سه رسید. سوئیفت آلبوم را به تنهایی نوشت و در تمام ترانه‌هایش به‌عنوان تهیه‌کننده همکاری کرد. حالا صحبت کن، منتشرشده در ۲۵ اکتبر ۲۰۱۰، با فروش یک میلیون نسخه در اولین هفتهٔ انتشارش در صدر بیلبورد ۲۰۰ قرار گرفت. این آلبوم با ۲۷۸٬۰۰۰ دانلود در اولین هفته، رتبهٔ سرعت فروش دیجیتال آثار هنرمندان زن را شکست، که نام سوئیفت در رکوردهای جهانی گینس سال ۲۰۱۰ ثبت کرد. ترانه‌های «مال من»، «بازگشت به دسامبر»، «بدجنس»، «داستان ما»، «پرواز جرقه‌ها» و «مال ما» به‌عنوان تک‌آهنگ منتشر شدند و همه به‌جز «داستان ما» از سه‌تای برتر آهنگ‌های داغ کانتری بیلبورد بودند، چنان‌که «پرواز جرقه‌ها» و «مال ما» به رتبهٔ یک رسیدند. «بازگشت به دسامبر» و «بدجنس» به ده‌تای برتر در کانادا رسیدند. بعداً در سال ۲۰۱۰، او رابطه‌ای کوتاه با بازیگر جیک جیلنهال برقرار کرد.
در پنجاه و چهارمین مراسم جایزه گرمی در سال ۲۰۱۲، سوئیفت برندهٔ بهترین ترانه کانتری و بهترین اجرای انفرادی کانتری برای «بدجنس» شد، که آن را طی مراسم اجرا کرد. جراید این اجرا را بهبودی نسبت به اجرای گرمی ۲۰۱۰ دانستند که مورد انتقاد قرارگرفته بود، و این گواه توانایی‌های او به‌عنوان یک نوازنده بود. سوئیفت جایزه‌های دیگری را برای حالا صحبت کن دریافت کرد، شامل ترانه‌سرا/هنرمند سال توسط انجمن ترانه‌سرایان نشویل (۲۰۱۰ و ۲۰۱۱)، زن سال توسط بیلبورد (۲۰۱۱) و سرگرمی‌ساز سال توسط آکادمی موسیقی کانتری (۲۰۱۱ و ۲۰۱۲) و انجمن موسیقی کانتری در سال ۲۰۱۱. در جوایز موسیقی آمریکا ۲۰۱۱، سوئیفت برندهٔ جایزهٔ هنرمند سال و آلبوم کانتری موردعلاقه شد. رولینگ استون حالا صحبت کن را در جایگاه ۴۵م در «۵۰ آلبوم برتر ساخته‌شده توسط زنان» در سال ۲۰۱۲ قرار داد و چنین نوشت: «او ممکن است در مرکز کانتری فعالیت کند، اما او یکی از معدود ستاره‌های راک است که ما این روزها داریم، با شنوایی بی‌نقص برای آنچه ترانه‌ای را قابل درک می‌کند.»
تور جهانی حالا صحبت کن از فوریه ۲۰۱۱ تا مارس ۲۰۱۲ برگزار شد و بیش از ۱۲۳ میلیون دلار کسب درآمد کرد. در نوامبر ۲۰۱۱، سوئیفت یک آلبوم زنده، تور جهانی حالا صحبت کن – زنده، منتشر کرد. او در دو آهنگ اصلی آلبوم موسیقی متن بازی‌های گرسنگی همکاری کرد: «امن و امان»، ضبط‌شده و نوشته‌شده با همکاری د سیویل وارز و تی-بون برنت، و «چشم باز». «امن و امان» برنده جایزه گرمی بهترین ترانه نوشته‌شده برای رسانه ویژوال و نامزد دریافت جایزه گلدن گلوب بهترین ترانه غیراقتباسی شد. سوئیفت در تک‌آهنگ «هردوی ما» اثر بی. او. بی، منتشرشده در مه ۲۰۱۲، حضور یافت. از ژوئیه تا سپتامبر ۲۰۱۲، سوئیفت رابطه‌ای با کانر کندی برقرار کرد.