اگیل اسکالاگریمسون
زندگی

ایگیل در ایسلند از خانواده اسکالا-گریمر کولدولفسون و برا ینگوارسدوتیر متولد شد. او نوه Kveld-Úlfr (که نامش به معنای «گرگ عصر» است) است. یکی دیگر از اجداد او، Hallbjörn، نروژی- سامی است.
Skalla-Grímr یک فرمانده محترم و دشمن مرگبار پادشاه هارالد فیرهر نروژ است. او به ایسلند مهاجرت می‌کند و در بورگ، جایی که تابوت پدرش در آن فرود می‌آید، ساکن می‌شود.
ایگیل اولین شعر خود را در سه سالگی سرود. او رفتارهای دیوانه‌وار از خود نشان می‌دهد، و این، همراه با توصیف سر بزرگ و غیرجذاب او، به این نظریه منجر شده است که او ممکن است از بیماری پاژه رنج می‌برد، که باعث ضخیم شدن استخوان‌ها و در نهایت منجر به نابینایی می‌شود.
در هفت سالگی، ایگیل در یک بازی با پسران محلی فریب خورده است. او با عصبانیت به خانه می‌رود، تبر تهیه می‌کند و با بازگشت به پسرها، جمجمه را تا دندان‌های پسری که او را فریب داده بود می‌شکافد. پس از اینکه برگ-اونندر اجازه نمی‌دهد ایگیل سهم ارث همسرش اسگریر را از پدرش مطالبه کند، اووندر را به مبارزه ای تن به تن در یک جزیره (<i id="mwQQ">هولمگانگا</i>) دعوت کرد. برگ-اوندر این چالش را رد می‌کند اما بعداً به همراه برادرش هاد توسط ایگیل کشته می‌شود. ایگیل بعداً قرار است آخرین برادران، آتلی کوتاه قد، را با گاز گرفتن گردن آتلی در حین هولمگانگر بکشد.
بعداً، اگیل پس از توهین شدید، باار آتلی، نگهدارنده پادشاه ایریک بلوداکس و یکی از خویشاوندان ملکه گانهیلدر را می‌کشد، که هر دو باقیمانده عمر خود را صرف تلاش برای انتقام می‌کنند. گانهیلدر که از نفرت غرق می‌شود، به دو برادرش، آیویندر براگارت و الفر آکسمان، دستور می‌دهد تا اگیل و برادرش شورولفر را که قبلاً با او رابطه خوبی داشت، ترور کنند. با این حال، ایگیل برادران ملکه را می‌کشد زمانی که آنها سعی می‌کنند با او مقابله کنند.
در بهار Þórólfr و Egill یک کشتی جنگی بزرگ را آماده می‌کنند و در امتداد مسیر شرقی (Austrvegr) یورش می‌برند، جایی که ثروت زیادی به دست می‌آورند و نبردهای زیادی دارند. در کورلند به مدت نیم ماه صلح می‌کنند و با مردان آن سرزمین معامله می‌کنند (فصل ۴۶).
در همان تابستان، هارالدر فیرهیر می‌میرد. برای اینکه جایگاه خود را به عنوان یگانه پادشاه نروژ تضمین کند، ایریکر بلاداکس دو برادر خود را می‌کشد. او سپس اگیل را در نروژ یک قانون‌شکن اعلام کرد. برگ-اوندر گروهی از مردان را برای دستگیری ایگیل جمع می‌کند، اما در تلاش برای انجام این کار کشته می‌شود. قبل از فرار از نروژ، ایگیل همچنین روگنوالدر، پسر پادشاه ایریکر و ملکه گانهیلدر را می‌کشد. سپس پادشاه و ملکه را نفرین می‌کند و سر اسبی را روی میله‌ای می‌گذارد و می‌گوید
گانهیلدر همچنین اگیل را طلسم می‌کند و به او نفرین می‌کند که تا زمانی که دوباره ملاقات کنند احساس بی‌قراری و افسردگی کند.
به زودی پس از آن، Eiríkr و Gunnhildr مجبور می‌شوند توسط شاهزاده هاکون به پادشاهی نورثامبریا فرار کنند. در انگلستان ساکسون، آن‌ها در رقابت با پادشاه آتلستان انگلستان، پادشاه و ملکه نورثومبریا می‌شوند. با گذشت زمان، ایگیل در نورثامبریا غرق می‌شود و متوجه می‌شود چه کسی بر این سرزمین حکمرانی می‌کند. ایگیل به دنبال خانه دوست خوبش آرینبیورن می‌گردد، جایی که آنها خود را مسلح می‌کنند و به دربار ایریکر می‌روند. آرینبیورن به ایگیل می‌گوید: «حالا باید بروی و سرت را به پادشاه تقدیم کنی و پایش را در آغوش بگیری. من پرونده شما را به او ارائه خواهم کرد.» آرینبیورن پرونده ایگیل را ارائه می‌کند و ایگیل دراپای کوتاهی می‌سازد و آن را با پای ایریکر در دست می‌خواند، اما ایریکر تحت تأثیر قرار نمی‌گیرد. او توضیح می‌دهد که اشتباهات ایگیل نسبت به او بسیار بزرگتر از آن بود که به راحتی قابل بخشش باشد. گانهیلدر خواستار اعدام فوری ایگیل می‌شود، اما آرینبیورن پادشاه را متقاعد می‌کند که تا صبح او را نکشد.
آرینبیورن به ایگیل می‌گوید که باید تمام شب را بیدار بماند و یک شعر بزرگ باج‌گیری یا دراپای مناسب برای چنین پادشاهی بسازد، شعری در ستایش دشمنش. صبح اگیل به حضور پادشاه Eiríkr برمی‌گردد و دراپای بزرگ را می‌خواند. این منظومه بیست بیت بلند و باج در فصل ۶۳ حماسه اگیلس آمده است. ایریکر به قدری از کیفیت شعر شگفت زده می‌شود که تصمیم می‌گیرد به ایگیل جان بدهد، حتی اگر ایگیل پسر خود ایکر را کشته است. ماهیت پیچیده این اشعار، با متر و استعاره‌های پیچیده شعری (از جمله کنینگ)، و همچنین این واقعیت که آنها اغلب در مورد پادشاهانی بودند که به‌طور قابل اعتماد در اسناد تاریخی گواهی شده است، پایه ای برای این فرض فراهم می‌کند که آنها ممکن است توسط یک فرد تاریخی سروده شده باشند. واقعی Egill Skallagrímsson، که کم و بیش بدون تغییر از طریق سنت شفاهی از زمان نوشتن آنها تا نوشتن حماسه Egils. به نظر می‌رسد <i id="mwaA">حماسه ایگیلس</i> و برخی دیگر از حماسه‌های ایسلندی بر چارچوبی از چنین شعر پیچیده‌ای آویزان هستند، ستونی از حقیقت تاریخی.
ایگیل همچنین در نبرد برونانبره در خدمت پادشاه اتلستان می‌جنگد. برادرش Þórólfr در آنجا می‌میرد و اگیل به خاطر آن دو صندوق نقره از ایتلستان به عنوان غرامت دریافت می‌کند.
در نهایت، ایگیل به مزرعه خانوادگی خود در ایسلند بازمی‌گردد، جایی که در سیاست محلی نیرویی باقی می‌ماند. او تا هشتاد سالگی زندگی می‌کند، نابینا می‌شود و اندکی قبل از مسیحی شدن ایسلند می‌میرد. قبل از اینکه ایگیل بمیرد نقره خود را در نزدیکی موسفلسبر دفن می‌کند. او در آخرین اقدام خشونت‌آمیز خود، خدمتکارانی را می‌کشد که به او کمک می‌کنند تا گنجش را دفن کند.
هنگامی که یک کلیسای کوچک مسیحی در خانه خانوادگی ساخته می‌شود، جسد ایگیل توسط پسرش نبش قبر می‌شود و دوباره در نزدیکی محراب دفن می‌شود. بر اساس این حماسه، استخوان جمجمه نبش قبر شده با تبر مورد اصابت قرار گرفت و فقط سفید شد که نشان دهنده قدرت جنگجو بود، اما طبق یکی از تفسیرهای مدرن، ویژگی‌های بیماری پاژه را نیز نشان می‌داد.