stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
استنلی فیلدز
بخشی از فیلمشناسی

از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
خیابان شانس (فیلم ۱۹۳۰) (۱۹۳۰)
قتل شبه‌عمد (فیلم ۱۹۳۰) (۱۹۳۰)
به‌طور کامل (فیلم ۱۹۳۰) (۱۹۳۰)
سزار کوچک (۱۹۳۱)
مشکل دشوار (۱۹۳۱)
سیمارون (فیلم ۱۹۳۱) (۱۹۳۱)
خیابان‌های شهر (۱۹۳۱)
یک ترور مقدس (۱۹۳۱)
راه بازگشت به خانه (فیلم ۱۹۳۱) (۱۹۳۱)
دستری دوباره می‌راند (فیلم ۱۹۳۲) (۱۹۳۲)
مسیر یک‌طرفه (۱۹۳۲)
شرلوک هولمز (فیلم ۱۹۳۲) (۱۹۳۲)
شورش در بونتی (فیلم ۱۹۳۵) (۱۹۳۵)
در گرداگرد شهر (۱۹۳۷)
به‌سوی غرب (فیلم ۱۹۳۷) (۱۹۳۷)
آخرین قطار از مادرید (۱۹۳۷)
ولز فارگو (فیلم) (۱۹۳۷)
الجزایر (فیلم) (۱۹۳۸)
ماجراهای مارکو پولو (فیلم) (۱۹۳۸)
خواهران (فیلم ۱۹۳۸) (۱۹۳۸)
ماه نو (فیلم ۱۹۴۰) (۱۹۴۰)
وایومینگ (فیلم ۱۹۴۰) (۱۹۴۰)
زالکرایس

| زالکرایس | زالکرایس |
| --- | --- |
ناحیه: ناحیه
  نشان:   نشان
کشور:  آلمان
ایالت: Saxony-Anhalt
مرکز: Merseburg
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۴۳۳ کیلومتر مربع (۵۵۳ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۰۷-۱۲-۳۱): جمعیت (۲۰۰۷-۱۲-۳۱)
 • کل: ۲۰۳۹۸۹ 
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CSET)
پلاک خودرو: SK, MER, MQ, QFT
وبگاه: www.saalekreis.de
زالکرایس (به آلمانی: Saalekreis) یک منطقه روستائی آلمان در آلمان است که در زاکسن-آنهالت واقع شده‌است.
خصوصیات

زالکرایس ۲۰۳٬۹۸۹ نفر جمعیت دارد.
شهرک‌ها و شهرداری‌ها

The district Saalekreis consists of the following subdivisions:
| شهرک‌های آزاد | Free municipalities | Verbandsgemeinde |
| --- | --- | --- |
|  باد دورنبرگ  باد لواخ‌اشتت  بروانسبدرا  لندزبرگ، زاکسن-آنهالت  لبیون-وتین  مرزبورگ  موشلن  کوئرفورت |  کابلسکتال  لوینا  پترسبرگ (زاکسونی)-آنهالت  زالتساتال  شکوپاو  تویتشنتال |  Weida-Land بارنشتدت  فارنشتدت  نمسدورف-گوهرندورف1  اوبهاوزن  شراپلاو2  شتایگرا |
1seat of the Verbandsgemeinde; 2town: 1seat of the Verbandsgemeinde; 2town
مرکز آموزش عالی سپین‌غر

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: پزشکی، دندانپزشکی، فناوری پزشکی
بنیانگذاری شده: ۲۰ مه ۲۰۰۹
رئیس دانشگاه: خیر محمد مناد
دانشجویان: ۱۴۲۹
کارشناسی: ۲۲۰
نشانی: باغ انگور، جلال آباد، ننگرهار ، افغانستان، جلال‌آباد، ولایت ننگرهار، افغانستان
پردیس: کابل
وبگاه: www.spingharuniversity.edu.af
مرکز آموزش عالی سپین‌غر (به لاتین: Spinghar Higher Education Centre) در ۲۰ مه ۲۰۰۹ در شهر جلال‌آباد، ولایت ننگرهار، افغانستان به عنوان یک موسسه تحصیلات عالی خصوصی در وزارت تحصیلات عالی افغانستان به ثبت رسید.
در حال حاضر دانشگاه سپین‌غر در سه دانشکده (پزشکی درمانی، دندان‌شناسی و فناوری پزشکی) فعالیت‌های علمی خود را پیش می‌برد. مرکز آموزش عالی طبی سپین‌غر در تلاش است تا بهترین امکانات پزشکی موجود را به دانشجویان خود در ننگرهار و کابل افغانستان ارائه دهد.
جلال‌آباد که قبلاً آدیناپور نامیده می شد، طبق اسناد قرن هفتم هسوان تزنگ، شهری در شرق افغانستان است.
موسسه تحصیلات عالی سپین‌غر شعبه کابل دارای ۱۰ استاد، ۷۱ استادیار و ۵۰ لیسانسه استادیار دارد که به‌صورت قراردادی و دائمی با موسسه همکاری می‌کنند. سپین‌غر هزاران دانشجو در هر دو شاخه خود در دانشکده‌های پزشکی درمانی، دهان و دندان و فناوری پزشکی دارد.
دانشگاه سپین‌غر سه دسته از دانشجویان پزشکی (زن و مرد) را از دانشکده طب درمانی فارغ التحصیل کرده است.
اثرپذیری حافظ از گذشتگان

در اثرپذیری حافظ از قرآن تردیدی نیست. انقلابِ حافظ در غزل، که همانا سرودنِ ابیاتِ معناً مستقل باشد، تحتِ تأثیرِ سبکِ قرآن بوده است. در عین حال، حافظ فرهنگ باستانی و فرهنگ اسلامی ایران را با دین، کلام، فلسفه و عرفان پیوند داد و در شعرش متبلور ساخت. او عناصر جهان‌بینی رندانه‌اش را وامدارِ فردوسی، خیام، سنایی، عراقی، عطار و مولوی است. به‌گزارش خرمشاهی، حافظ از ۲۵ شاعر اثر پذیرفته‌است. این اثرپذیری‌ها هم جنبه‌های لفظی و هم جنبه‌های محتوایی داشته است.
آیین‌های ایران باستان و حکمت خسروانی

به‌باور دادبه، در قلمرو معنا، حافظ در جایگاه شاعری اندیشمند که شعرش نمایندهٔ جهان‌بینی‌اش است، فرهنگ باستانی و فرهنگ اسلامی ایران را با دین، کلام، فلسفه و عرفان پیوند داد و در شعر خویش متبلور ساخت. او عناصر بنیاد جهان‌بینی رندیِ خویش را وامدار فردوسی، خیام، سنایی، عراقی، عطار و مولوی است و از این راه نظامی مستقل به‌نام نظام رندی بنیاد کرد. دادبه ادامه می‌دهد ازاین‌رو می‌توان گفت سه جریان که جلوه‌های گوناگون فرهنگ ایرانی هستند، بر قلمرو معنایی شعر حافظ اثرگذارند. نمایندهٔ نخستین جریان فردوسی است و حافظ افزون‌بر آنکه با شاهنامه، فرهنگ ایران باستان را شناخت، بلکه در اندیشهٔ فلسفی و مضامین شاعرانه نیز وامدار فردوسی و شاهنامه است. سببِ این موضوع آن است که تلاش ایرانیان در چهار سدهٔ نخست اسلامی برای بازیابی هویت ملی و زنده کردن پایه‌های این هویت — یعنی زبان و ادب؛ تاریخ و اساطیر؛ و حکمت و فلسفهٔ ملی — اندیشه‌های فلسفهٔ ایران باستان یا همان حکمت اشراق را مورد توجه و بازیابی و احیا قرار دادند؛ چنانکه فردوسی این حکمت را در شاهنامه به نظم درآورد و پیام حکمت اشراق را به گوش همگان رساند؛ ابن سینا در زنده کردن این حکمت کوشید و سهروردی خویش را احیاگر حکمت اشراق شناساند و جان بر سر آن گذارد. دادبه می‌گوید اما در اینکه شاهنامه منبع حافظ دربارهٔ موضوعات ایران باستان بوده، شکی نیست؛ پرسش آن است که آیا حافظ منابع دیگری هم در دست داشته‌است یا نه؟ دادبه می‌گوید این احتمال با توجه به نقل سینه به سینه و نیز آثاری مانند کتاب‌های تاریخ، ناممکن به‌نظر نمی‌رسد. پژوهشگرانی مانند محمد مقدم، محمد معین، فتح‌الله مجتبایی و میرجلال‌الدین کزازی این نظر را رد یا تأیید نموده‌اند.
اندیشهٔ خیامی

دومین جریان اثرگذار بر اندیشهٔ حافظ، جریانی است که نمایندهٔ آن خیام است و ریشه‌هایش در شاهنامه نیز قابل مشاهده است. به‌باور گروهی از پژوهشگران اثرپذیری حافظ از خیام منفعلانه است و حافظ تنها اندیشه‌های خیام را تکرار می‌کند. دادبه می‌گوید با آنکه این اثرپذیری منفعلانه نیست، اما حتی در این‌صورت، کلام حافظ تازگی خود را دارد. اثرپذیری حافظ از خیام و اندیشه‌هایش در چهار زمینه روی داده و حافظ آن‌ها را با نظام مکتب رندی هماهنگ نموده است. نخستین زمینه شک‌گرایی و لاادری‌گرایی است، آنچنانکه پی‌بردن به راز هستی و آفرینش از عقل آدمی برون است. خیام بر این موضوع تأکید دارد و از بن‌بستی سخن به میان می‌آورد. در مقابل، حافظ این شک را نسبی می‌داند به‌گونه‌ای‌که اگر این راه بر عقل بسته است، راه شهودی و عرفانی باز و هموار است. حیرت و بدبینی دومین زمینه از اندیشه‌های خیامی است که ثمرهٔ شک مطلق در نگاه خیام است. به‌باور خیام نه اندیشه در دین و مذهب و نه حیرت در شک و یقین راهبر به مقصدی نیست. شک مطلق و حیرتِ حاصل از آن در نظر خیام، سبب بدبینی می‌شود و پیش و پس از هستی، تنها نیستی را مشاهده می‌کند. اما در سوی دیگر، حافظ حیرت فلسفی خیامی را ظلمات می‌نامد و از ساقیِ سرمست‌ساز و بی‌خودکننده می‌خواهد تا با نور اشراق رهایی او را از این ظلمات به ارمغان آورد؛ با آنکه حافظ نگاهِ بدبینِ خیام را در برخی ابیات خویش آورده، اما این بینشِ عمومی وی نیست و خوش‌بینیِ حاصل از عشق و عرفان، بر اندیشهٔ او چیره است. سومین زمینه، جبرگرایی خیامی است. خیام انسان را اسیری در دست قضا می‌داند که کائنات نیز چون او اسیر است. در این زمینه حافظ نیز چون خیام است؛ اما هم خیام و هم حافظ فراتر و پیشتر از باور به جبر، آن را ابزاری برای پیام اعتراض خویش در شعر قرار می‌دهند. چهارمین و آخرین زمینهٔ اندیشهٔ خیامی، خوش‌باشی و اغتنام فرصت است. این اندیشه نیز از اندیشه‌های مشترک میان خیام و حافظ است. حافظ نیز چون خیام در شعر خویش بسیار به اغتنام فرصت و خوشی پرداخته و آن را تکرار می‌کند. او از صورت عرفانی اغتنام فرصت نیز بهره برده و به آن توجه دارد.
عرفان

اما جریان سومِ اثرگذار بر اندیشهٔ حافظ، عرفان یا عرفان عاشقانه است که گونه‌ای از فلسفه یا جهان‌بینی فلسفی به‌معنای عام آن است. به این عرفان در آثار سنایی، عراقی، عطار، مولوی، عین‌القضات همدانی، احمد غزالی، و کتاب‌هایی مانند لمعات عراقی، مرصاد العباد و مانند این‌ها پرداخته شده‌است. بی‌گمان حافظ با اینگونه آثار آشنایی داشته و از آنان بهره برده است. تضمین‌ها، اقتباس‌ها و استقبال‌های وی از شاعرانی و نویسندگان این آثار و نیز بهره‌گیری از شخصیت شیخ صنعانِ پرداختهٔ عطار برای پردازش شخصیت پیر مغان، تأییدکنندهٔ این نظر است. حافظ در پی‌ریزی نظام مکتب رندی و بنیان اصلی‌اش، بیش از همهٔ دیدگاه‌ها از عرفان عاشقانه بهره برده است. او در نظام نظری مکتبش از عرفان عاشقانه سود جست و در نظام عملی آن نیز، با دگرگونی‌هایی بنیادین در اقتباس‌هایش از عرفان، نظامی روشنفکرانه و فلسفی در راستای مکتب رندی آفرید. ازاین‌رو، مکتب رندی کاملاً مکتب عرفان عاشقانه نیست و مکتبی است التقاطی، اصیل و دارای استقلال، اما در پیوند با مکتب عرفان عاشقانه.
تفسیر عرفانی بر اشعار حافظ و به‌ویژه انطباقش با اندیشه‌های ابن عربی، از سده‌ها پیش آغاز شد؛ اما در دوران معاصر، مرتضی مطهری بود که جدی‌ترین کتاب در این‌باره را نوشت. او در تماشاگه راز تلاش کرد تا در برابرِ مدافعانِ تفسیرِ غیرعرفانی و حتی مادی‌گرایانهٔ کسانی چون احمد شاملو، به انطباق آموزه‌های ابن عربی با اشعار حافظ دست یازد. اما نصرالله پورجوادی این چاره‌اندیشی مطهری را به نقد کشید و کار او را به تلاش ویلبر فورث کلارک مانند کرد که برای فهم عرفانی از حافظ، اشعار او را با توجه به مصباح الهدایه و مفتاح الکفایه عزالدین محمود کاشانی تفسیر کرد. پورجوادی — که خود معتقد به معانی عرفانی بر اشعار حافظ است — بر این باور است که اساساً حافظ شاعر است و نه فیلسوف، و سلیقه‌اش به سمت بزرگان صوفیهٔ پیش از ابن عربی مانند ابوسعید ابوالخیر، عطار، سنایی و احمد غزالی بیشتر متمایل است تا به سوی ابن عربی و پیروانش. عبدالحسین زرین‌کوب هم بر اثرگذاری ابن عربی بر حافظ باور دارد، اما از طریق فخرالدین عراقی. او این آشنایی را سبب پیوند حافظ با ابن عربی و ابن فارض می‌داند. پژوهشگران دیگری مانند فتح‌الله مجتبایی و علیرضا ذکاوتی نیز تلاش‌هایی در انطباق اشعار حافظ بر اندیشه‌های ابن عربی کرده‌اند. در اثرپذیری حافظ از ابن فارض نیز وجوه مشترک بسیاری می‌توان یافت. مرتضی مطهری در این‌باره می‌گوید جایگاه ابن فارض در ادب عرب، چون جایگاه حافظ در ادب فارسی است، با این تفاوت که اهل فن، حافظ را در لطافت و ظرافت برتر می‌دانند و ابن فارض را در مقامات عرفانی. بسیاری مضامین مشترک در شعر این دو شاعر دیده می‌شود مانند ارادت به علی بن ابی‌طالب، ابن‌الوقت بودن در نگاه عارفانه، گرایش به ملامتیه، فقر عارفانه، دشواری‌های عشق، مستی پیش از آفرینش، عشق بالاترین موهبت خداوندی، برتری عشق بر عقل، اثربخشی خیال معشوق، شادی درونی عارف، شب قدر.
ادب عرب

به‌گزارش محمد گلندام، حافظ چنان به «تجسس دواوین عرب» مشغول بوده که به گردآوری اشعار خویش توجهی نداشته‌است. افزون بر تسلط حافظ بر ادب فارسی، شواهدی نیز نشان‌دهندهٔ آگاهی قابل توجه وی از زبان و ادب عربی است. او با اینکه شاعری عربی‌سرا نیست و سروده‌های عربی‌اش از سر تفنن است، اما ۲۴ غزل و قطعهٔ مُلَمَّع دارد که نشان‌دهندهٔ آشنایی وی با دیوان‌های شاعران نامدار عرب مانند امرؤالقیس، عمرو بن کلثوم، کعب بن زهیر، حسّان بن ثابت، ابونواس، ابوتمام، بحتری، متنبی و بسیاری دیگر است. نیز یادگیری و آموزش کشاف زمخشری نیز این آشنایی را تأیید می‌کند. نیز ظاهراً این بهره‌گیری از دیوان‌های عربی بیشتر در حوزهٔ لفظ و مضمون بوده‌است.
علوم نقلی و عقلی

افزون بر یادگیری علوم نقلی و عقلی از راه مطالعهٔ آثار شاعران، با استناد به مقدمهٔ جامع دیوان و خود دیوان حافظ، بخشی از تحصیل وی فراگیری علوم نقلی و عقلی بوده و حتی برخی از این علوم مانند کشاف را تدریس می‌کرده‌است. دادبه می‌گوید کشاف فراتر از ویژگی ادبی، در حوزهٔ علم کلام و نیز دیدگاه معتزله اثری مهم است. از سویی آگاهی از دیدگاه‌های معتزله نیازمند آشنایی با فلسفه است و تنها فردی عربی‌دان، ادیب، قرآن‌شناس و آشنا به فلسفه و کلام می‌تواند تدریسِ این کتاب کند. از سوی دیگر، قاضی عضدالدین ایجی، بنیان‌گذار مکتب فلسفی شیراز و احیاگر فرهنگ اسلامی در سدهٔ هفتم ه‍.ق — که به‌گمان بسیار، استاد حکمت و کلام برای حافظ بوده‌است — کتاب مواقف را نوشت. معروف‌ترین شرح بر این کتاب، شرح میر سید شریف جرجانی است که احتمالاً هم‌درس حافظ بوده‌است. این موضوع نیز تأییدکنندهٔ آگاهی حافظ از فلسفه و کلام است. «مطالعهٔ مطالع» نیز دلیلی بر آگاهی حافظ بر حکمت و فلسفه است. منظور از مطالع چه طوالع الانوار من مطالع الانظار اثر قاضی بیضاوی در موضوع حکمت باشد، و چه شرح مطالع قطب‌الدین رازی در منطق، این آگاهی را تأیید می‌کند. در آشنایی با عرفان نیز، دیوان حافظ مهم‌ترین منبع است. مطالعهٔ آثار عرفانی مانند آثار روزبهان بقلی شیرازی، نویسندهٔ شرح شطحیات و عبهر العاشقین و نیز مرصاد العباد می‌تواند این آگاهی را تأیید کند.
برای مطالعه بیشتر

آرامگاه حافظ در شیراز
مراهوری

| مراهوری | مراهوری |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور:  بلغارستان
استان: استان گابرووو
شهرستان: شهرستان گابروو
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
مراهوری (به بلغاری: Mrahori) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان گابروو واقع شده‌است.
مسجد میرزا محمدعلی

مسجد میرزا محمدعلی در نیاکی‌محله آمل و کنار تکیه نیاکی می‌باشد. این بنا در سال ۱۲۵۵ هجری قمری توسط میرزا محمد علی نیاکی ساخته شده و در دوره‌های بعد، تغییرات و تعمیراتی در آن انجام شده است. بر بالای محراب، لوحه‌ای چوبین به تاریخ ۱۲۵۵ هجری قمری نصب شده است.
مرکز نرم‌افزار اوبونتو

| 0 | 1 |
| --- | --- |
توسعه‌دهنده(ها): کنونیکال ال‌تی‌دی
مخزن: code.launchpad.net/software-center  
نوشته‌شده با: پایتون (زبان برنامه‌نویسی)
سیستم‌عامل: اوبونتو ۹٫۱۰ و جدیدتر اوبونتو تاچ
مجوز: پروانه عمومی همگانی گنو
مرکز نرم‌افزار اوبونتو، به (به انگلیسی: Ubuntu Software Center) یک سامانه مدیریت بسته گرافیکی سطح بالا برای Apt/Dpkg ست. این برنامه یک نرم‌افزار آزاد و متن‌باز است که با زبان برنامه‌نویسی پایتون، پای‌جی‌تی‌کی بر اساس جی‌تی‌کی+ نوشته شده. این برنامه به عنوان یک نرم‌افزار کاربردی گنوم توسعه داده شده است.
این برنامه همانند اوبونتو PPA توانایی افزودن و مدیریت مخازن نرم‌افزاری را دارد و مرکز نرم‌افزار اوبونتو هنچنین اجازه خرید نرم‌افزارهای تجاری و پولی را می‌دهد.
این برنامه از نسخهٔ ۱۶٫۰۴ اوبونتو حدف شده و مرکز نرم‌افزار گنوم جایگزین آن شده است.
مسجد میرزا هادی

| مسجد میرزا هادی (امامی) | مسجد میرزا هادی (امامی) |
| --- | --- |
نام: مسجد میرزا هادی (امامی)
کشور: ایران
استان: استان فارس
شهرستان: شیراز
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: مذهبی
دیرینگی: دوره قاجار
دورهٔ ساخت اثر: دوره قاجار
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۴۵۱۵
تاریخ ثبت ملی: ۱۱ دی ۱۳۸۰
مسجد میرزا هادی (امامی) مربوط به دوره قاجار است و در شیراز، محله سنگ سیاه، جنب بیبی دختران واقع شده است. این مسجد با طاق های بسته ی تیزه دار و با هنر آجرکاری زیبای خود، فضای چشم نوازی را برای مخاطبان به تصویر می کشد. حوضی بزرگ در میانه ی حیاط، در راستای سبک معکاری ایرانی، تعدیل دمای محیط را تامین می کند و نیز مانند فیروزه ای زلال، آبی برای وضوی نمازگزاران را در اختیار می گذارد. رواق های زیبا - از زیبایی های معماری مساجد ایران - در این مسجد نیز به چشم می خورد و نیز حیاط خلوتی در ضلع شرقی این مسجد خلوت گاهی برای پناهندگان به فضای معنوی این بناست.
به منظور حفاظت و پایداری این بنا، مرمت های مستمر بر روی آن از سوی وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی انجام می شود. در سال 91 رواق های ضلع شرقی و غربی و نیز حیاط خلوت این مسجد مورد مرمت قرار گرفت و هم اکنون نیز در خرداد ماه 1399 خورشیدی در حال مرمت های بیشتر می باشد. این اثر در تاریخ ۱۱ دی ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۵۱۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مریدین هال (تورنتو)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نمای بیرونی سالن مریدین از خیابان فرانت و خیابان یانگ: نمای بیرونی سالن مریدین از خیابان فرانت و خیابان یانگ
نام سابق: O'Keefe Centre (1960–1996) Hummingbird Centre for the Performing Arts (1996–2007) Sony Centre for the Performing Arts (2007–2019)
آدرس: ۱ خیابان فرانت شرقی تورنتو، انتاریو M5E 1B2
مختصات: ۴۳°۳۸′۴۸″شمالی ۷۹°۲۲′۳۴″غربی﻿ / ﻿۴۳٫۶۴۶۶°شمالی ۷۹٫۳۷۶۱°غربی﻿ / 43.6466; -79.3761
ترابری عمومی:  King   TTC streetcars    ایستگاه یونیون   Lakeshore West   Lakeshore East   Milton   Kitchener   Barrie   Richmond Hill   Stouffville  Union Pearson Express  Canadian  Corridor  Maple Leaf   GO Transit bus services
مالک: City of Toronto government
نوع: Performing arts venue
ظرفیت: ۳٬۱۹۱
ساخت‌وساز: ساخت‌وساز
تأسیس: ۱ اکتبر ۱۹۶۰
بازگشایی: ۱ اکتبر ۲۰۱۰
بازسازی: ۲۰۰۸–۲۰۱۰
سال‌های فعالیت: 1960–2008; 2010–present
طراح: Peter Dickinson
وبگاه: وبگاه
www.meridianhall.com: www.meridianhall.com
مریدین هال (انگلیسی: Meridian Hall) سالن اصلی هنرهای نمایشی در تورنتو، انتاریو و بزرگترین تئاتر با صندلی نرم کشور است.
زراحیا شئلتیئل

زراحیا بن شیلتیل گراسیان بارسلونی، که به اختصار زراحیا شیلتیل نامیده می‌شود، پزشک، فیلسوف، مترجم، مفسر و دین‌شناس یهودی اسپانیایی بود. او مفسر برجسته آثار موسی بن میمون بود و خود را از شاگردان او می‌دانست. وی از سنت میمونی که توسط یعقوب آناتولی به ایتالیا آورده شده بود شدیداً متاثر بود.
زندگی

زراحیا در حدود سال ۱۲۷۷ میلادی به رم واقع در ایتالیا رفت و در همان شهر بود که پیش از سال ۱۲۹۰ میلادی نوشتن آثار خود را به پایان رسانید. زراحیا در رم به شرح فلسفه موسی بن میمون پرداخت و محفلی از شاگردان ویژه را ترتیب داد.
آثار

زراحیا تفسیری فلسفی بر کتاب امثال سلیمان نوشت که در سال ۱۲۸۸ اتمام یافت. تفسیر دیگر او بر کتاب ایوب دربردارنده بسیاری واژگان عربی‌است که عده‌ای را برآن داشته‌است که او به زبان عربی سخن می‌گفته‌است. او همچنین تفاسیر متعددی بر آثار ابن میمون و ارسطو نوشته است.
زراحیا همچنین مترجمی زبردست بود و کتابهای بسیاری را از عربی به عبری ترجمه کرده‌است. برخی از ترجمه‌های او عبارتند از:
آثار ارسطو که عبارتند از: طبیعیات، مابعدالطبیعه، طبیعیات صغیر، کتاب‌العلل ارسطو (او این کتاب‌ها را نه از اصل یونانی، بلکه از نسخه‌های عربی به عبری برگردانده است)
کتاب فی جوهرالنفس و رساله فی ماهیت النفس از فارابی
کتاب تفاسیر متوسط ابن رشد (که بر کتابهای ارسطو نوشته شده‌بودند)
کتاب امراض و سوانح نوشته حنین بن اسحاق
سه فصل از کتاب جالینوس
رساله فی الجماع از ابن میمون دربارهٔ نزدیکی جنسی. این کتاب را ابن میمون به عربی نوشته و زراحیا از عربی به عبری برگردانده است.
کتاب فصول موسی که سخنان کوتاه موسی بن میمون را به عربی دربرداشت و زراحیا آن را از عربی به عبری برگردانده است.
دو فصل نخستین کتاب القانون فی الطب نوشته ابن سینا
راکتور آب سبک استخر آزاد استرالیا

راکتور آب سبک استرالیایی با استخر آزاد (OPAL) یک راکتور تحقیقاتی هسته‌ای استخری با ظرفیت ۲۰ مگاوات (MW) است. در آوریل 2007 به طور رسمی افتتاح شد و جایگزین راکتور‌های شار بالا استرالیا به عنوان تنها راکتور هسته ای استرالیا شد و در موسسه تحقیقاتی سازمان علوم و فناوری هسته ای استرالیا (ANSTO) در لوکاس هایتس، نیو ساوت ولز، حومه سیدنی واقع شده است. OPAL و سلف آن معمولاً به عنوان راکتور Lucas Heights شناخته می شوند.
کارکرد‌ها

کاربردهای اصلی راکتور عبارتند از:
تابش مواد هدف برای تولید ایزوتوپ پرتوزا برای کاربردهای پزشکی و صنعتی
تحقیق در زمینه علم مواد و زیست شناسی ساختاری با استفاده از پرتوهای نوترونی و مجموعه پیچیده تجهیزات آزمایشی آن
تجزیه و تحلیل کانی‌ها و نمونه ها با استفاده از فراکافت شیمیایی نوترونی و تکنیک فعال‌سازی تاخیری نوترون
تابش شمش‌های سیلیکون به منظور دوپ کردن آن‌ها با فسفر و تولید مواد اولیه مورد استفاده در ساخت دستگاه‌های نیمه هادی
راکتور در یک چرخه عملیاتی 30 روزه بدون وقفه با قدرت کامل کار می کند و پس از آن 5 روز برای جابجایی سوخت متوقف می شود.
در طول سال 2014، OPAL در مجموع 290 ​​روز در و در سال 2015 بیش از 300 روز کار کرده است.
تاریخ

شرکت آرژانتینی آی‌ان‌وی‌ای‌پی از طریق قرارداد کلید در دست که در ژوئن 2000 امضا شد، مسئولیت تحویل راکتور، انجام طراحی،ساخت و راه اندازی را بر عهده داشت. ساخت و ساز شهری محلی توسط شریک INVAP، صنایع جان هالند-ایوانز دیکین انجام شد. این مرکز دارای منبع بزرگ نوترون سرد دوتریوم مایع (20 لیتری (4.4 ایمپ گال؛ 5.3 گالری آمریکا))، راهنماهای سوپرآینه مدرن و سالن راهنمای 35 در 65 متر (115 فوت × 213 فوت) است. منبع سرد توسط موسسه فیزیک هسته‌ای پترزبورگ، سیستم برودتی طراحی و عرضه شده توسط ایر لیکوئید و مجموعه اولیه چهار راهنمای سوپرآینه‌ای که توسط میرورترون ارائه شده است، طراحی شده است.
در 17 دسامبر 2001، 46 فعال صلح سبز تاسیسات لوکاس هایتس را در اعتراض به ساخت و ساز OPAL اشغال کردند. معترضان به محوطه، راکتور HIFAR، انبار زباله های رادیواکتیو سطح بالا و برج رادیویی دسترسی پیدا کردند. اعتراض آنها خطرات امنیتی و زیست محیطی ناشی از تولید مواد هسته ای و ارسال زباله های رادیواکتیو از تاسیسات را برجسته کرد.
OPAL در 20 آوریل 2007 توسط جان هوارد، نخست وزیر وقت استرالیا افتتاح شد و جایگزینی برای راکتور HIFAR است. ANSTO در ژوئیه 2006 مجوز عملیاتی را از آژانس حفاظت در برابر تشعشع و ایمنی هسته ای استرالیا (ARPANSA) دریافت کرد، که اجازه شروع راه اندازی داغ را می دهد، جایی که سوخت برای اولین بار در هسته راکتور بارگیری می شود. OPAL برای اولین بار در عصر 12 اوت 2006 بحرانی شد و برای اولین بار در صبح روز 3 نوامبر 2006 به قدرت کامل رسید.
جزئیات تسهیلات

هسته راکتور شامل 16 سوخت هسته‌ای از نوع صفحه با غنای کم است و در زیر 13 متر (43 فوت) آب در یک استخر باز قرار دارد. آب سبک (H2O معمولی) به عنوان خنک کننده و تعدیل کننده استفاده می شود در حالی که از آب سنگین (D2O) به عنوان بازتابنده نوترون استفاده می شود. هدف بازتابنده نوترون، بهبود اقتصاد نوترونی در راکتور و در نتیجه افزایش حداکثر شار نوترون است.
OPAL مرکز تاسیسات ANSTO است که تولید رادیودارو و ایزوتوپ پرتوزا، خدمات تابش (از جمله دوپینگ تبدیل هسته‌ای نوترون از سیلیکون)،تحقیقات تجزیه و تحلیل فعال سازی نوترون و پرتو نوترونی را ارائه می دهد. OPAL قادر به تولید چهار برابر رادیو ایزوتوپ برای درمان‌های پزشکی هسته‌ای نسبت به راکتور قدیمی HIFAR و طیف وسیع تری از رادیوایزوتوپ‌ها برای درمان بیماری است. طراحی مدرن شامل یک منبع نوترون سرد (CNS) است.
راکتور OPAL تاکنون هفت جایزه در استرالیا دریافت کرده است.
پراکندگی نوترون در OPAL

موسسه براگ در ANSTO میزبان تاسیسات پراکندگی نوترون OPAL است. اکنون به عنوان یک تسهیلات کاربری در خدمت جامعه علمی در استرالیا و سراسر جهان است. بودجه جدید در سال 2009 به منظور نصب ابزارهای رقابتی و خطوط پرتو دریافت شد. تسهیلات واقعی شامل ابزارهای زیر است:
پراکندگی نوترون در OPAL > اکیدنا

اکیدنا (به انگلیسی: ECHIDNA) نام دستگاه پراش سنج پودر نوترونی با وضوح بالا است. این ابزار برای تعیین ساختارهای کریستالی مواد با استفاده از تابش نوترونی مشابه با تکنیک‌های اشعه ایکس استفاده می کند. این ساز از اکیدنای مونوترم استرالیایی نامگذاری شده است، زیرا قله های خاردار این ساز شبیه اکیدنا هستند.
با نوترون‌های حرارتی عمل می کند. یکی از ویژگی‌های اصلی، آرایه 128 موازی‌ساز و آشکارسازهای حساس به موقعیت برای جمع آوری سریع داده‌ها است. اکیدنا امکان تعیین ساختار، اندازه‌گیری بافت و نقشه‌برداری فضای متقابل تک کریستال‌ها را در اکثر محیط‌های نمونه مختلف که به فیزیک، شیمی، مواد، مواد معدنی و جوامع علوم زمین خدمت می‌کنند، می‌دهد. اکیدنا بخشی از ابزارهای پارک پراکندگی نوترون موسسه براگ است.
پراکندگی نوترون در OPAL > اکیدنا > مؤلفه‌ها

راهنمای نوترون
این ابزار بر روی راهنمای نوترون حرارتی TG1 راکتور OPAL قرار دارد. فاصله از راکتور 58 متر (190 فوت) است. این موقعیت بعد از ساز وامبت دومین موقعیت در راهنما است. اندازه راهنما 300 میلی متر (12 اینچ) ارتفاع و 50 میلی متر (2.0 اینچ) عرض است و با روکش‌های سوپرآینه پوشانده شده است.
موازی‌ساز اولیه
برای کاهش واگرایی پرتو و افزایش قدرت تفکیک زاویه‌ای ابزار، قبل از تک‌رنگ موازی ساز Söller وجود دارد. از آنجایی که این یک مصالحه با شدت است، دو مورد 5' و 10'، به ترتیب، می توانند با یک مکانیسم خودکار تعویض یا به طور کامل حذف شوند. موازی‌سازها اندازه کامل پرتو ارسال شده توسط راهنمای نوترون را پوشش می دهند.
تک‌رنگ
تک‌رنگ توسط دال‌هایی از کریستال‌های ژرمانیوم جهت دار [115] ساخته شده است که به منظور تمرکز بر پرتو بازتابی براگ به سمت یکدیگر متمایل شده اند. این دستگاه از آزمایشگاه ملی بروکهاون در ایالات متحده پس از تعطیلی تاسیسات نوترونی آن‌ها خریداری شده است.
موازی‌ساز ثانویه
به صورت اختیاری یک موازی ساز ثانویه با پذیرش زاویه‌ای 10' و 200 در 20 میلی‌متر (7.87 در × 0.79 اینچ) را می توان در پرتو تک‌رنگ بین تک‌رنگ و نمونه قرار داد، که دوباره بر عملکرد وضوح دستگاه تأثیر می گذارد.
سیستم شکاف
دو مجموعه خودکار از جفت صفحات جاذب افقی و عمودی اجازه می دهد تا اندازه پرتو تک رنگ را قبل از موازی‌ساز ثانویه و اندازه نمونه کاهش دهیم. آنها نوترون‌های ناخواسته را حذف می کنند و پس زمینه نزدیک آشکارساز را کاهش می دهند. علاوه بر این، آن‌ها اجازه می دهند انتخاب موقعیت نمونه مورد مطالعه قرار گیرد.
مانیتور پرتو
یک مانیتور شکافت 235U میزان نوترون‌هایی که به نمونه برخورد می‌کنند را اندازه‌گیری می‌کند. راندمان 10−4 است و بیشتر نوترون‌ها بدون مزاحمت از دستگاه عبور می کنند. شمارش مانیتور برای تصحیح تغییرات شار پرتو به دلیل تغییرات در راکتور یا ابزار بالادست مهم است.
مرحله نمونه
نمونه توسط یک گونیومتر بار سنگین متشکل از یک محور چرخش امگا عمودی 360 درجه، جداول ترجمه x-y و یک مرحله شیب متقاطع chi-phi در محدوده ±20 درجه پشتیبانی می شود. می‌تواند چند صد کیلوگرم را به منظور پشتیبانی از محیط‌های نمونه سنگین‌تر، مانند کرایوستات‌ها، کوره‌ها، آهن‌رباها، قاب‌های بار، محفظه‌های واکنش و غیره نگه دارد. یک نمونه پودر معمولی در قوطی‌های وانادیوم پر می‌شود که پس‌زمینه کمی بدون ساختار می‌دهد. محیط نمونه ذکر شده امکان اندازه گیری تغییرات در نمونه را به عنوان تابعی از پارامترهای خارجی مانند دما، فشار، میدان مغناطیسی و غیره می دهد. جایی که جهت نمونه نقش دارد.
موازی‌سازهای آشکارساز
مجموعه‌ای از 128 آشکارساز که هر کدام مجهز به یک موازی‌ساز 5 اینچی در جلو در یک بخش 160 درجه با تمرکز روی نمونه قرار گرفته اند. موازی‌سازها تشعشعات پراکنده شده را در محدوده‌های به خوبی تعریف شده از 128 موقعیت زاویه‌ای انتخاب می کنند. کل مجموعه موازی‌ساز و آشکارساز بر روی یک میز مشترک نصب شده است که در مراحل ریزتر در اطراف نمونه اسکن می شود تا بیشتر در یک الگوی پراش پیوسته ترکیب شود.
لوله‌های آشکارساز
128 لوله آشکارساز گاز 3He حساس به موقعیت خطی، ارتفاع دهانه کامل 300 میلی‌متر (12 اینچ) را در پشت موازی‌سازها پوشش می‌دهد. آن‌ها موقعیت رویداد نوترون را با تقسیم بار روی آند مقاومتی به سمت هر انتهای آشکارساز تعیین می کنند. نرخ شمارش کلی و محلی در محدوده چندین 10000 هرتز قرار دارد.