stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جولیا (فیلم ۱۹۷۷)
خلاصه داستان

داستان فیلم بر اساس اتوبیوگرافی نویسنده و نمایشنامه‌نویس آمریکایی لیلیان هلمن است که به شرح رابطه دوستی وی با دوست دوران کودکی‌اش جولیا در آمریکا و وقایع دوران جوانی‌شان در دهه سی میلادی در اروپای تحت نفوذ فاشیسم می‌پردازد.
جولیا از خانواده‌ای ثروتمند است که برای تحصیل پزشکی ابتدا به دانشگاه آکسفورد و سپس به وین در اتریش می‌رود و به فعالیت‌های سیاسی ضدفاشیستی مشغول می شود. لیلیان اما در آمریکا مشغول نمایشنامه‌نویسی است و با نویسنده معروف دشیل همت در ویلایی در شهر نیوانگلند زندگی می‌کند. دشیل پیشنهاد می کند لیلیان به اروپا سفر کند تا استعداد رو به اضمحلال نویسندگی‌اش بهبود یابد.
جولیا پس از مجروح شدن توسط فاشیست‌ها در دانشگا وین به بیمارستان منتقل می‌شود. لیلیان به درخواست جولیا حاضر می‌شود محموله‌ای را به شهر برلین در آلمان قاچاق کند. او در آخرین ملاقات با جولیا در کافه‌ای در برلین متوجه می‌شود که جولیا صاحب دختری یک ساله در شهر آلزاس است که به افتخار لیلیان، او را لیلی نام گذاشته است.
مدتی بعد خبر به قتل رسیدن جولیا را از طریق نامه‌ای دریافت می‌کند و در جستجو برای یافتن دختر جولیا راهی اروپا می‌شود؛ جستجویی که ناکام می‌ماند.
جوایز

این فیلم برنده ۳ جایزه اسکار (اسکار بهترین فیلمنامه اقتباسی، اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن و اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد)
و کاندیدای ۷ اسکار در بخش‌های دیگر (کاندیدای اسکار بهترین موسیقی متن، کاندیدای اسکار بهترین تدوین، کاندیدای اسکار بهترین طراحی لباس، کاندیدای اسکار بهترین فیلمبرداری، کاندیدای اسکار بهترین کارگردانی، کاندیدای اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن و کاندیدای اسکار بهترین فیلم) در سال ۱۹۷۸ شد.
حواشی فیلم

لیلیان هلمن به صورت افتخاری در ابتدا و انتهای فیلم بر روی قایقی از نمای پشت نشان داده می‌شود.
اولین حضور سینمایی مریل استریپ در اپیزود کوتاهی از فیلم
سخنرانی ونسا ردگریو علیه فاشیسم در هنگام دریافت جایزه اسکار برای ایفای نقش مکمل زن. او که یک سوسیالیست بود پس از نامزدی برای اسکار و پیش از اجرای مراسم، به دلیل حمایت از جنبش مقاومت فلسطین مورد اعتراض و تهدید گروهی از راست‌های افراطی یهودی واقع شده بود.
کیم ایل جین

| 김일진 | 김일진 |
| --- | --- |
نام تولد: 김일진 کیم ایل‌جین
پیشه: رهبر ارکستر
کیم ایل‌جین (یه انگلیسی: Kim Il-Jin) متولد ۱۹۵۶ میلادی، شهر مَن‌پُ، کره شمالی است و رهبر ارکستر است.
او متولد شهر مَن‌پو از استان چَگانگ کرهٔ شمالی است ولی بیشتر در شهر وِاُنسان بزرگ شده‌است. او در دانشگاه موسیقی و رقص پیونگ‌یانگ به فراگیری رشتهٔ ویولن‌سل پرداخت.
کیم پس از پایان رساندن تحصیلش در سال ۱۹۷۷ میلادی به گروه تئاتری-هنری مانسودائه به عنوان یک ویولن‌سل‌نواز پیوست ولی در مدت کوتاهی به رهبری نوازندگان رسید. او به روسیه رفت و رهبری نوازندگان را به صورت حرفه‌ای در دانشگاه موسیقی مسکو آموخت.
در سال ۱۹۸۵ میلادی در رقابت بین‌المللی رهبران نوازندگان «هربرت ون کارایان» در برلین غربی شرکت نمود و جایزهٔ دوم را برنده شد. او تنها فرد از کرهٔ شمالی است که این جایزه را برده است.
پس از بازگشت به کرهٔ شمالی دوباره به رهبری نوازندگان گروه تئاتری-هنری مانسودائه پرداخت. همچنین به تمرین دادن گروه دسته‌جمعی نوازندگان انسمبل مشهور زنان پرداخت و ارکستر ایسانگ یون را در ۱۹۹۰ پایه نهاد.
کیم در سال ۱۹۸۸ میلادی عنوان «هنرمند ارزشمند» را دریافت نمود.
سیارک ۲۳۹۳۷

سیارک ۲۳۹۳۷ (به انگلیسی: 23937 Delibes، نامگذاری:1998TR15) بیست و سه هزار و نهصد و سی و هفتمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۵ اکتبر ۱۹۹۸ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۲.۳ است.
آزادی ادیان بر پایه کشور

یک راهب بودایی تراوادا در حال صحبت با یک کشیش کاتولیک، تایلند
وضعیت آزادی مذهبی در سراسر جهان در کشورهای مختلف، متفاوت است. کشورها می‌توانند بر اساس اینکه آیا آنها برابری در برابر قانون را برای پیروان ادیان مختلف تضمین می‌کنند یا نه، اینکه آیا آنها یک مذهب دولتی ایجاد می‌کنند، یا میزان فعالیت سازمان‌های مذهبی با یکدیگر متفاوت است. یا به واسطه فعالیت‌های مذهبی‌شان در داخل کشور تحت نظارت پلیس قرار می‌گیرند و میزان استفاده از قوانین دینی به عنوان مبنایی برای قوانین حقوقی کشور است.
اختلافات بیشتری بین مواضع خودخوانده برخی کشورها در مورد آزادی مذهبی در قانون و عملکرد واقعی نهادهای مرجع در آن کشورها وجود دارد: برقراری برابری دینی در یک کشور در قانون اساسی یا قوانین آنها لزوماً به معنای آزادی عمل برای ساکنان این کشورها نیست. کشور علاوه بر این، اعمال مشابه (مانند شناسایی شهروندان ترجیحات مذهبی خود نسبت به دولت یا کارت شناسایی) بسته به سایر شرایط سیاسی-اجتماعی خاص کشورهای مورد نظر می‌تواند پیامدهای متفاوتی داشته باشد.
بیش از ۱۲۰ قانون اساسی ملی به برابری بدون توجه به مذهب اشاره کرده است.
خویان-بانکی

| خویان-بانکی | خویان-بانکی |
| --- | --- |
روستا: روستا
خویان-بانکی: خویان-بانکی
مختصات: ۵۳°۰′ شمالی ۲۲°۳۲′ شرقی﻿ / ﻿۵۳٫۰۰۰°شمالی ۲۲٫۵۳۳°شرقی﻿ / 53.000; 22.533: مختصات: ۵۳°۰′ شمالی ۲۲°۳۲′ شرقی﻿ / ﻿۵۳٫۰۰۰°شمالی ۲۲٫۵۳۳°شرقی﻿ / 53.000; 22.533
کشور:  لهستان
استان: استان پودلاسکی
شهرستان: شهرستان وسوکیه مازوویتسکیه
گمینا: گمینا کولشه کوشچیلنه
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۳۰
خویان-بانکی (به لهستانی:  Chojane-Bąki) یک روستا در لهستان است که در گمینا کولشه کوشچیلنه واقع شده‌است. خویان-بانکی ۳۰ نفر جمعیت دارد.
التدراف، بابلینگن

| Altdorf | Altdorf |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: بادن-وورتم‌برگ
منطقه اداری: Stuttgart
ناحیه: Böblingen
حکومت: حکومت
 • شهردار: Erwin Heller
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۷٫۴۷ کیلومتر مربع (۶٫۷۵ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۸۳ متر (۱۵۸۵ فوت)
جمعیت (2017-12-31): جمعیت (2017-12-31)
 • کل: ۴٬۶۴۷
 • تراکم: ۲۷۰/کیلومتر مربع (۶۹۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: 71155
کدهای شماره‌گیری: 07031
پلاک خودرو: BB
وبگاه: www.altdorf-bb.de
التدراف، بابلینگن (به آلمانی: Altdorf, Böblingen) یک شهرداری در آلمان است که در بوبلینگین واقع شده‌است.
خصوصیات

التدراف ۱۷٫۴۷ کیلومترمربع مساحت دارد ۴۸۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده

شهر Nanteuil-le-Haudouin خواهرخواندهٔ التدراف، بابلینگن هست.
جک استیونز

| جک استیونز | جک استیونز |
| --- | --- |
زاده: ۷ سپتامبر ۱۸۹۶ دیلسفورد، ویکتوریا
درگذشته: ۲۰ مهٔ ۱۹۶۹ (۷۲ سال) نیو ساوت ولز
وفاداری: استرالیا
شاخه نظامی: نیروی زمینی استرالیا
سال‌های خدمت: ۱۹۱۵–۱۹۱۹ ۱۹۲۱–۱۹۵۰
درجه: سرلشکر
جنگ‌ها و عملیات‌ها:  جبهه غربی  لشکرکشی سوری لبنانی  جبهه جنوب غربی اقیانوس آرام 
نشان‌ها: نشان امپراتوری بریتانیا نشان حمام
جک استیونز (انگلیسی: Jack Stevens; ۷ سپتامبر ۱۸۹۶ – ۲۰ مهٔ ۱۹۶۹) فرد نظامی اهل استرالیا بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان امپراتوری بریتانیا و نشان حمام شده‌است.
دیوان (بندر لنگه)

| دیوان | دیوان |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۲۶°۳۴′۴۷″شمالی ۵۴°۳۵′۰۶″شرقی﻿ / ﻿۲۶٫۵۷۹۷۵۵۹°شمالی ۵۴٫۵۸۵۱۰۹۳°شرقی﻿ / 26.5797559; 54.5851093: مختصات: ۲۶°۳۴′۴۷″شمالی ۵۴°۳۵′۰۶″شرقی﻿ / ﻿۲۶٫۵۷۹۷۵۵۹°شمالی ۵۴٫۵۸۵۱۰۹۳°شرقی﻿ / 26.5797559; 54.5851093
کشور: ایران
استان: هرمزگان
شهرستان: بندر لنگه
بخش: مرکزی
دهستان: مغویه
جمعیت: ۲۵۳۲ نفر (سرشماری ۹۵)
دیوان، روستایی در دهستان مغویه بخش مرکزی شهرستان بندر لنگه در استان هرمزگان ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲٬۵۳۲ نفر (۶۴۵ خانوار) بوده است.
آرام هایکاز

| آرام هایکاز | آرام هایکاز |
| --- | --- |
نام اصلی: آرام چِکِمیانԱրամ Արսենի Չեքենյան
زاده: ۲۲ مارس ۱۹۰۰ شبین قره‌حصار،
درگذشته: ۱۰ مارس ۱۹۸۶ (۸۵ سال) کویینز، نیویورک عوارض ذات الریه
پیشه: نویسنده
زمینه کاری: نمایش‌نامه‌نویس رمان‌نویس
ملیت:  ارمنی
فرزند(ان): یک پسر و یک دختر
آرام هایکاز (ارمنی: Արամ Հայկազ; انگلیسی: Aram Haigaz; زاده ۲۲ مارس ۱۹۰۰ – درگذشته ۱۰ مارس ۱۹۸۶) یک نویسنده ارمنی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وب از چهره‌های به نام ادبیات ارمنی است و بیش از شش دهه داستان‌های کوتاهش، که از ماجراهای زندگی خود و اطرافیانش مایه می‌گرفت، او را در شمار محبوب‌ترین نویسندگان ارمنی خارج از کشور جای داده بود.
زندگی‌نامه

با نام اصلی آرام چِکِمیان، در مارس ۱۹۰۰ در شبین قره‌حصار (شابین کارا حصار) به دنیا آمد.
شبین قره‌حصار و روستاهای اطراف آن از مناطق ارمنی‌نشین امپراتوری عثمانی بود که مانند دیگر نقاط ارمنی‌نشین قلمرو عثمانی با آغاز جنگ جهانی اول گرفتار توفان سهمگین نخستین نسل‌کشی قرن بیستم شد. آزادی عمل عوامل حکومتی و اوباشانی که از سوی حکومت حمایت می‌شدند در قتل و غارت ارمنیان بی دفاع و ایجاد جو رعب و ناامنی سرانجام منجر به قیام ارمنیان این شهر شد. چندین هزار نفر، که بیشتر آنان زنان و کودکان بودند، با پناه گرفتن در قلعهٔ قدیمی شهر در برابر تهاجم نیروهای منظم حکومتی به مبارزه برخاستند و حماسه آفرینی کردند. مبارزهٔ ارمنیان، شبین قره‌حصاراز ۲ تا ۲۸ ژوئن ۱۹۱۵، سرانجام بر اثر محاصرهٔ شدید نیروهای حکومتی و نبود آذوقه، با تسلیم مدافعان قلعه، به ناکامی انجامید. این مبارزه با قلم شیوای آرام هایکاز، که در نوجوانی در کنار رزمندگان قلعه در نبرد شرکت کرده بود، در کتابی با نام «شبین قره‌حصار و نبرد قهرمانانهٔ آن جاودانه شد» (۱۹۵۷).
با شکست مبارزهٔ شبین قره‌حصار و پایان خونین و فجیع آن، مردم بی‌پناه شهر و روستاهای اطراف آن از خانه و کاشانهٔ خود رانده شدند و راه تبعیدی اجباری به مقصدی نامعلوم را درپیش گرفتند. در راه تبعید، آرام به سفارش مادر، که سرنوشت محتوم این قافله را پیش‌بینی می‌کرد، در یکی از توقفگاه‌های سر راه، نظر یک مأمور انتظامی را، که مالک روستایی در کوهستان بود، جلب کرد و به خدمت او درآمد. به این ترتیب، برای همیشه از مادر و دیگر افراد خانواده، که به سوی جنوب رانده می‌شدند، جدا شد.
زندگی تازه ای برای آرام آغاز شد. نام او را مسلم گذاشتند، مسلم، فرزند عبدالله. او نیز مانند چند خدمتکار نوجوان دیگر، که فرزندان خانواده‌های تبعیدی ارمنی و همه صاحب دیانت جدید و نام‌های جدید شده بودند، در اختیار افراد خانواده قرار گرفت و به کار در روستا مشغول شد. چهار سال در این شرایط سپری شد.
پس از پایان جنگ و تغییر اوضاع، در مه ۱۹۱۹، آرام به استانبول گریخت و به زودی به یاری یکی از عمه‌هایش، که از نسل‌کشی جان به در برده بود، به مدرسه مرکزی ارمنیان راه یافت و یک سال و نیم به رایگان در این مدرسه درس خواند. سپس، نزد برادرش به نیویورک رفت و تا پایان عمر در همان‌جا ماند.
آرام در زمان اقامت در استانبول، دربارهٔ مبارزات ارمنیان شبین قره‌حصار نامهٔ مفصلی به برادرش در نیویورک نوشت. پس از مدتی با شگفتی با خبر شد که نوشته اش در نشریهٔ هایرِنیک به چاپ رسیده‌است. از ۱۹۲۲، به توصیهٔ معلمی ادیب که گفته بود ادبیات را فراموش نکند، به نوشتن گوشه‌هایی از زندگی پر ماجرای خود و اطرافیانش، در قالب داستان‌های کوتاه پرداخت و با انتشار آن‌ها در نشریات، شهرت فراوان یافت.
در آثار آرام هایکاز، روزگار تلخ و جان گداز فرزندان یتیم قربانیان قتل‌عام، درد غربت و عشق به سرزمین از دست رفته، که محور آثار اوست، همواره بازتاب دارد. شیوهٔ نگارش او ساده و بی پیرایه و با وجود زمینه‌های تلخ و سیاه داستان‌ها، نگاهش خوش‌بینانه، طنزآمیز و سرشار از زندگی است. آثار او بیشتر از زبان نویسنده نقل می‌شود و با وجود شخصیت‌های دیگر، نویسنده شخصیت اصلی است.
خاطرات زندگی آرام هایکاز، در تبعید و در خانواده ای که او را به خدمت گرفته بود، در کتابی با عنوان «چهار سال در کوهستان‌های کردستان» گردآمده و در سال ۱۹۷۲ برنده جایزه بهترین کتاب بنیاد ادبی گئورگ مِلیتینه تسی شد.
وی در مارس ۱۹۸۶ در نیویورک سیتی درگذشت.
کتابشناسی

The Fall of the Aerie - 1935
The Call of the Race, vol. I - 1949
The Call of the Race, vol. II - 1954
Shabin Karahisar and Its Heroic Struggle - 1957
Four Worlds - 1962
Hotel - 1967
Yearning - 1971
Four Years in the Mountains of Kurdistan - 1972
Live, Children! - ۱۹۷۳
Happiness - 1978
یادداشت

↑  Shabin Karahisar and Its Heroic Struggle
↑  Four Years in the Mountains of Kurdistan
اچ‌ام‌اس گلاسگو (۱۸۶۱)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیشینه: پیشینه
مالک: 
آب‌اندازی::  ۱۲ سپتامبر ۱۸۵۹
آغاز کار::  ۲۸ مارس ۱۸۶۱
تکمیل ساخت::  ۲ دسامبر ۱۸۷۰
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
وزن::  ۴٬۰۲۰ تن بزرگ (۴٬۰۸۰ تن)
درازا::  ۲۵۰ فوت (۷۶٫۲ متر)
پهنا::  ۵۲ فوت ۱ اینچ (۱۵٫۹ متر)
آبخور::  ۲۲ فوت ۵ اینچ (۶٫۸ متر)
سرعت::  ۱۱ گره (۲۰ کیلومتر بر ساعت؛ ۱۳ مایل بر ساعت)
اچ‌ام‌اس گلاسگو (۱۸۶۱) (به انگلیسی: HMS Glasgow (1861)) یک کشتی بود که طول آن ۲۵۰ فوت (۷۶٫۲ متر) بود. این کشتی در سال ۱۸۶۱ ساخته شد.
رایت، آرکانزاس

| رایت، آرکانزاس | رایت، آرکانزاس |
| --- | --- |
محدوده ثبت‌نشده: محدوده ثبت‌نشده
Wrightموقعیت رایت، آرکانزاس در نقشهنمایش نقشه آرکانزاسWrightWright (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا: Wrightموقعیت رایت، آرکانزاس در نقشهنمایش نقشه آرکانزاسWrightWright (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا
مختصات: ۳۴°۲۶′۰۶″ شمالی ۹۲°۰۳′۵۹″ غربی﻿ / ﻿۳۴٫۴۳۵۰۰°شمالی ۹۲٫۰۶۶۳۹°غربی﻿ / 34.43500; -92.06639: مختصات: ۳۴°۲۶′۰۶″ شمالی ۹۲°۰۳′۵۹″ غربی﻿ / ﻿۳۴٫۴۳۵۰۰°شمالی ۹۲٫۰۶۶۳۹°غربی﻿ / 34.43500; -92.06639
کشور:  ایالات متحده آمریکا
ایالت: آرکانزاس
شهرستان: شهرستان جفرسون، آرکانزاس
ارتفاع: ۷۰ متر (۲۲۰ فوت)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (منطقه زمانی مرکزی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: ۷۲۱۸۲
کد منطقه: 501
شماره GNIS: ۵۶۵۵۱
رایت (به انگلیسی: Wright) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان جفرسون، آرکانزاس واقع شده‌است. رایت ۶۷٫۰۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دیوان استانبول

| دیوان استانبول | دیوان استانبول |
| --- | --- |
دیوان استانبول در استانبول: دیوان استانبول در استانبول
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
موقعیت: استانبول ، ترکیه 
مختصات: ۴۱°۰۲′۴۰″ شمالی ۲۸°۵۹′۲۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۰۴۴۴۴°شمالی ۲۸٫۹۸۸۸۹°شرقی﻿ / 41.04444; 28.98889
گشایش: ۱۹۵۶
مالک: گروه دیوان
جزئیات فنی: جزئیات فنی
شمار طبقات: ۱۱
اطلاعات دیگر: اطلاعات دیگر
شمار اتاق‌ها: ۱۹۱
وبگاه: وبگاه
www.divan.com.tr/ENG/Hotel-Destinations/Divan-Istanbul/: www.divan.com.tr/ENG/Hotel-Destinations/Divan-Istanbul/
دیوان استانبول (به ترکی استانبولی: Divan İstanbul) یک هتل پنج ستاره در میدان تقسیم در استانبول است که در سال ۱۹۵۶ گشایش یافت و بخشی از هتل‌های زنجیره‌ای گروه دیوان است.در طول اعتراض‌های ۲۰۱۳ ترکیه این هتل درهای خود را به روی مجروحان و فراری‌های معترض از دست پلیس گشود.
آشنایی با هتل

این هتل که ساخت آن در سال 1955 آغاز شد، در سال 1958 مورد بهره برداری قرار گرفت. هنگامی که وهبی کوچ برای توسعه تجارت خود از آنکارا به استانبول آمد، زمین این هتل را خریداری کرد تا در آن آپارتمان بسازد. اما پتانسیل تجاری و گردشگری در این منطقه باعث شد که تصمیم به ساخت هتل در این منطقه گرفته شود. با اتمام پروژه ساخت هتل، مسابقه ای برای تصمیم گیری در مورد نام هتل باز برگزار شد، نامه ای برای گروهی از نویسندگان و هنرمندان ارسال شد و انتظار می رفت این نام به راحتی توسط خارجی ها گفته شود، طولانی نباشد و با خدمات اقامتگاه مغایرت نداشته باشد. نام «دیوان» پذیرفته شد و هتل به طور رسمی در 14 ژانویه 1956 افتتاح شد. ابن هتل در سال های گذشته بازسازی شد.
گرابونوگ

| گرابونوگ | گرابونوگ |
| --- | --- |
روستا: روستا
Manor house: Manor house
گرابونوگ: گرابونوگ
مختصات: ۵۱°۵۲′۱۷″ شمالی ۱۷°۲′۵۸″ شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۸۷۱۳۹°شمالی ۱۷٫۰۴۹۴۴°شرقی﻿ / 51.87139; 17.04944: مختصات: ۵۱°۵۲′۱۷″ شمالی ۱۷°۲′۵۸″ شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۸۷۱۳۹°شمالی ۱۷٫۰۴۹۴۴°شرقی﻿ / 51.87139; 17.04944
کشور:  لهستان
استان: استان لهستان بزرگ‌تر
شهرستان: شهرستان گوستنگ
گمینا: گمینا پیاسکی (استان لهستان بزرگ‌تر)
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۵۳۵
گرابونوگ (به لهستانی:  Grabonóg) یک روستا در لهستان است که در گمینا پیاسکی (استان لهستان بزرگ‌تر) واقع شده‌است. گرابونوگ ۵۳۵ نفر جمعیت دارد.
خیابان شپرد

خیابان شپرد (انگلیسی: Sheppard Avenue) یک راه شریانی و خیابان اصلی در شهر تورنتو کاناداست. جهت این خیابانِ دوطرفه، شرقی-غربی است و در بخش شرقی خود دو شاخهٔ مجزا دارد: یکی از آن‌ها به صورت یک خیابان جمع‌آورنده (collector road) عمل می‌کند و از طریق یک خروجی انشعابی، به پیکرینگ منتهی می‌شود و دیگری به سمت جنوب و خیابان گینگزتن می‌رود. برای جلوگیری از تشابه اسمی و سردرگمی، شاخهٔ شمالی را به «توئین ریورز درایو» تغییر نام داده‌اند.
بخشی از خیابان شپرد که در تورنتو واقع است ۳۴/۲ کیلومتر و بخش‌های پیکرینگ و توئین ریورز درایو در حدود ۵/۴ کیلومتر است.
این خیابان، نام خود را از «جوزف شپرد اول» می‌گیرد که ۴۰۰ هکتار از زمین‌های ضلع آن را در شمال‌غربی خیابان یانگ خریداری کرده بود.
خطوط اتوبوس‌رانی زیر در طول این خیابان و از ایستگاه متروی شپرد تردد می‌کنند:
خط ۸۴ شپرد غربی (از سال ۱۹۷۴ تا کنون)
خط ۸۵ شپرد شرقی (از سال ۱۹۶۳ تا کنون)
خط ۳۸۴ بلو نایت نت‌ورک غربی (از سال ۲۰۱۵ تا کنون)
خط ۳۸۵ بلو نایت نت‌ورک شرقی (از سال ۲۰۰۵ تا کنون)
همچنین «خط ۱۹۰ سریع‌السیر» از ایستگاه دان‌میلز به اسکاربرو سنتر می‌رود.
باغ‌وحش تورنتو در انتهای شرقی این خیابان واقع شده‌است.
سیارک ۸۹۳

سیارک ۸۹۳ (به انگلیسی: 893 Leopoldina، نامگذاری:1918DS) هشتصد و نود و سومین سیارک کشف شده‌است که در ۳۱ مه ۱۹۱۸ و در هایدلبرگ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۹٫۴۷ است.
جام ملت‌های آفریقا ۲۰۰۴

| کأس أمم إفریقیا ۲۰۰۴ | کأس أمم إفریقیا ۲۰۰۴ |
| --- | --- |
نشان رسمی جام ملت‌های آفریقا ۲۰۰۴: نشان رسمی جام ملت‌های آفریقا ۲۰۰۴
جزئیات مسابقات: جزئیات مسابقات
کشور میزبان:  تونس
تاریخ برگزاری: ۲۴ ژانویه– ۱۴ فوریه
شمار تیم‌ها: ۱۶
شمار ورزشگاه‌ها: ۶ (در ۶ شهر)
رده‌بندی نهایی: رده‌بندی نهایی
 تونس (یکمین عنوان):  تونس (یکمین عنوان)
نایب‌قهرمان:  مراکش
جایگاه سوم:  نیجریه
جایگاه چهارم:  مالی
آمار مسابقات: آمار مسابقات
بازی‌های برگزار شده: ۳۲
گل‌های زده شده: ۸۸ (۲٫۷۵ گل به‌ازای هر بازی)
تماشاگران: ۵۵۳۵۰۰ (۱۷٬۲۹۷ نفر به‌ازای هر بازی)
بیشترین گلزن(ـان):  فردریک کانوته  پاتریک ام‌بوما  جی-جی اوکوچا  فرانسیلودو سانتوس (هر کدام ۴ گل)
بهترین بازیکن(ـان):  جی-جی اوکوچا
→ ۲۰۰۲ ۲۰۰۶ ← : → ۲۰۰۲ ۲۰۰۶ ← 
جام ملت‌های آفریقا ۲۰۰۴ (انگلیسی: 2004 African Cup of Nations) بیست و چهارمین دوره از رقابت‌های جام ملت‌های آفریقا بود که به میزبانی کشور تونس برگزار شد. ۱۶ تیم در ۴ گروه ۴ تیمی به رقابت پرداختند. تیم ملی فوتبال تونس در این دوره از رقابت‌ها برای اولین بار در جام ملت‌های آفریقا به مقام قهرمانی رسید.
انتخاب میزبان

کشورهای متقاضی:
بنین /  توگو
مالاوی /  زامبیا
تونس
زیمبابوه
در تاریخ ۴ سپتامبر ۲۰۰۰ در نشست کمیته اجرایی کنفدراسیون فوتبال آفریقا (CAF) در قاهره مصر میزبانی جام ملت‌های آفریقا ۲۰۰۴ به تونس اهدا شد.
رأی‌گیری بین چهار کشور انجام شد: مالاوی و زامبیا (پیشنهاد میزبانی مشترک)، تونس و زیمبابوه. کشورهای بنین و توگو هم خواستار میزبانی مشترک بازی‌ها بودند که قبل از جلسه ۴ سپتامبر ۲۰۰۰ اعلام انصراف کردند.
این برای سومین بار بود که تونس پس از جام ملت‌های آفریقا ۱۹۶۵ و جام ملت‌های آفریقا ۱۹۹۴ میزبان این رویداد می‌شد.
| نتایج> کشور(ها) | نتایج> رای |
| --- | --- |
 تونس: ۹
 زیمبابوه: ۳
 مالاوی /  زامبیا: ۱
 بنین /  توگو: انصراف
مجموع: ۱۳
تیم‌های راه یافته به مرحله نهایی

۱۶ تیم راه یافته به مرحله نهایی عبارت بودند از:
| 0 | 1 |
| --- | --- |
  الجزایر   بنین   بورکینافاسو   کامرون (قهرمان دوره قبل)   Congo DR   مصر   گینه   کنیا:   مالی   مراکش   نیجریه   رواندا   سنگال   آفریقای جنوبی   تونس (میزبان)   زیمبابوه
مرحله گروهی > گروه A

| تیم | بازی | برد | مساوی | باخت | گل زده | گل خورده | تفاضل گل | امتیاز |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  تونس | ۳ | ۲ | ۱ | ۰ | ۶ | ۲ | +۴ | ۷ |
|  گینه | ۳ | ۱ | ۲ | ۰ | ۴ | ۳ | +۱ | ۵ |
|  رواندا | ۳ | ۱ | ۱ | ۱ | ۳ | ۳ | ۰ | ۴ |
|  Congo DR | ۳ | ۰ | ۰ | ۳ | ۱ | ۶ | −۵ | ۰ |
۲۴ ژانویه ۲۰۰۴
۱۹:۳۰
| تونس  | ۲–۱ |  رواندا |
| --- | --- | --- |
| زیاد جزیری  ۲۷' فرانسیلودو سانتوس  ۵۷' |  | Elias  ۴۱' |
تماشاگران: ۶۰٬۰۰۰
داور: Evehe Divine (فدراسیون فوتبال کامرون)
۲۵ ژانویه ۲۰۰۴
۱۴:۰۰
| کنگو  | ۱–۲ |  گینه |
| --- | --- | --- |
| Masudi  ۳۵' |  | T. Camara  ۶۸' Feindouno  ۸۱' |
تماشاگران: ۲٬۰۰۰
داور: Abubakar Sharaf (فدراسیون فوتبال ساحل عاج)
۲۸ ژانویه ۲۰۰۴
۱۴:۰۰
| رواندا  | ۱–۱ |  گینه |
| --- | --- | --- |
| K. Kamanzi  ۹۰+۳' |  | T. Camara  ۴۹' |
تماشاگران: ۴٬۰۰۰
داور: Modou Sowe (فدراسیون فوتبال گامبیا)
۲۸ ژانویه ۲۰۰۴
۱۶:۱۵
| تونس  | ۳–۰ |  Congo DR |
| --- | --- | --- |
فرانسیلودو سانتوس  ۵۵'، ۸۷' Braham  ۶۵': 
تماشاگران: ۶۰٬۰۰۰
داور: جرومه دامون (اتحادیه فوتبال آفریقای جنوبی)
۱ فوریه ۲۰۰۴
۱۴:۰۰
| تونس  | ۱–۱ |  گینه |
| --- | --- | --- |
| سلیم بن عاشور  ۵۸' |  | T. Camara  ۸۴' |
تماشاگران: ۳۵٬۰۰۰
داور: Hailemalek Tessama (فدارسیون فوتبال اتیوپی)
۱ فوریه ۲۰۰۴
۱۴:۰۰
| رواندا  | ۱–۰ |  Congo DR |
| --- | --- | --- |
Makasi  ۷۴': 
تماشاگران: ۷۰۰
داور: Falla N'Doye (فدراسیون فوتبال سنگال)
مرحله گروهی > گروه B

| تیم | بازی | برد | مساوی | باخت | گل زده | گل خورده | تفاضل گل | امتیاز |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  مالی | ۳ | ۲ | ۱ | ۰ | ۷ | ۳ | +۴ | ۷ |
|  سنگال | ۳ | ۱ | ۲ | ۰ | ۴ | ۱ | +۳ | ۵ |
|  کنیا | ۳ | ۱ | ۰ | ۲ | ۴ | ۶ | −۲ | ۳ |
|  بورکینافاسو | ۳ | ۰ | ۱ | ۲ | ۱ | ۶ | −۵ | ۱ |
۲۶ ژانویه ۲۰۰۴
۱۴:۰۰
| کنیا  | ۱–۳ |  مالی |
| --- | --- | --- |
| Mulama  ۵۸' |  | محمد سیسوکو  ۲۸' فردریک کانوته  ۶۳'، ۸۱' |
تماشاگران: ۶٬۰۰۰
داور: Hailemalak Tessema (فدارسیون فوتبال اتیوپی)
۲۶ ژانویه ۲۰۰۴
۱۹:۰۰
| سنگال  | ۰–۰ |  بورکینافاسو |
| --- | --- | --- |
تماشاگران: ۲٬۰۰۰
داور: Mohamed Guezzaz (فدراسیون سلطنتی فوتبال مراکش)
۳۰ ژانویه ۲۰۰۴
۱۴:۰۰
| سنگال  | ۳–۰ |  کنیا |
| --- | --- | --- |
Niang  ۴'، ۳۱' پاپا بوبا دیوپ  ۱۹': 
تماشاگران: ۱۳٬۵۰۰
داور: آسام عبدالفتاح (اتحادیه فوتبال مصر)
۳۰ ژانویه ۲۰۰۴
۱۹:۰۰
| بورکینافاسو  | ۱–۳ |  مالی |
| --- | --- | --- |
| Minoungou  ۵۰' |  | فردریک کانوته  ۳۴' محمد دیارا  ۳۷' S. Coulibaly  ۷۸' |
تماشاگران: ۱٬۵۰۰
داور: Abdel Hakim Shelmani (فدراسیون فوتبال لیبی)
۲ فوریه ۲۰۰۴
۱۴:۰۰
| سنگال  | ۱–۱ |  مالی |
| --- | --- | --- |
| حبیب بی  ۴۵+۲' |  | D. Traoré  ۳۴' |
تماشاگران: ۷٬۵۵۰
داور: Evehe Divine (فدراسیون فوتبال کامرون)
۲ فوریه ۲۰۰۴
۱۴:۰۰
| بورکینافاسو  | ۰–۳ |  کنیا |
| --- | --- | --- |
|  |  | Ake  ۵۱' Oliech  ۶۴' Baraza  ۸۳' |
تماشاگران: ۴٬۵۵۰
داور: Modou Sowe (فدراسیون فوتبال گامبیا)
مرحله گروهی > گروه C

| تیم | بازی | برد | مساوی | باخت | گل زده | گل خورده | تفاضل گل | امتیاز |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  کامرون | ۳ | ۱ | ۲ | ۰ | ۶ | ۴ | +۲ | ۵ |
|  الجزایر | ۳ | ۱ | ۱ | ۱ | ۴ | ۴ | ۰ | ۴ |
|  مصر | ۳ | ۱ | ۱ | ۱ | ۳ | ۳ | ۰ | ۴ |
|  زیمبابوه | ۳ | ۱ | ۰ | ۲ | ۶ | ۸ | −۲ | ۳ |
۲۵ ژانویه ۲۰۰۴
۱۶:۳۰
| زیمبابوه  | ۱–۲ |  مصر |
| --- | --- | --- |
| P. Ndlovu  ۴۶' |  | تامر عبدالحمید  ۵۸' محمد برکات  ۶۳' |
تماشاگران: ۲۲٬۰۰۰
داور: Lassina Paré (فدراسیون فوتبال بورکینافاسو)
۲۵ ژانویه ۲۰۰۴
۱۹:۰۰
| کامرون  | ۱–۱ |  الجزایر |
| --- | --- | --- |
| پاتریک ام‌بوما  ۴۳' |  | Zafour  ۵۲' |
تماشاگران: ۲۰٬۰۰۰
داور: Coffi Codjia (فدراسیون فوتبال بنین)
۲۹ ژانویه ۲۰۰۴
۱۶:۳۰
| کامرون  | ۵–۳ |  زیمبابوه |
| --- | --- | --- |
| پاتریک ام‌بوما  ۳۱'، ۴۴'، ۶۵' M'Bami  ۴۰'، ۶۷' |  | P. Ndlovu  ۸'، ۴۷' (پنالتی) Nyandoro  ۸۹' |
تماشاگران: ۱۵٬۰۰۰
داور: Abubakar Sharaf (فدراسیون فوتبال ساحل عاج)
۲۹ ژانویه ۲۰۰۴
۱۹:۰۰
| الجزایر  | ۲–۱ |  مصر |
| --- | --- | --- |
| Mamouni  ۱۳' Achiou  ۸۶' |  | احمد بلال  ۲۵' |
تماشاگران: ۱۵٬۰۰۰
داور: Alain Hamer (فدراسیون فوتبال لوکزامبورگ)
۳ فوریه ۲۰۰۴
۱۴:۰۰
| کامرون  | ۰–۰ |  مصر |
| --- | --- | --- |
تماشاگران: ۲۰٬۰۰۰
داور: Ali Bujsaim (فدراسیون فوتبال امارات متحده عربی)
۳ فوریه ۲۰۰۴
۱۴:۰۰
| الجزایر  | ۱–۲ |  زیمبابوه |
| --- | --- | --- |
| Achiou  ۷۳' |  | A. Ndlovu  ۶۵' Lupahla  ۷۱' |
تماشاگران: ۱۰٬۰۰۰
داور: ادی مایلت (فدراسیون فوتبال سیشل)
مرحله گروهی > گروه D

| تیم | بازی | برد | مساوی | باخت | گل زده | گل خورده | تفاضل گل | امتیاز |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  مراکش | ۳ | ۲ | ۱ | ۰ | ۶ | ۱ | +۵ | ۷ |
|  نیجریه | ۳ | ۲ | ۰ | ۱ | ۶ | ۲ | +۴ | ۶ |
|  آفریقای جنوبی | ۳ | ۱ | ۱ | ۱ | ۳ | ۵ | −۲ | ۴ |
|  بنین | ۳ | ۰ | ۰ | ۳ | ۱ | ۸ | −۷ | ۰ |
۲۷ ژانویه ۲۰۰۴
۱۴:۰۰
| نیجریه  | ۰–۱ |  مراکش |
| --- | --- | --- |
|  |  | Hadji  ۷۷' |
تماشاگران: ۱۵٬۰۰۰
داور: Falla N'Doye (فدراسیون فوتبال سنگال)
۲۷ ژانویه ۲۰۰۴
۱۸:۰۰
| آفریقای جنوبی  | ۲–۰ |  بنین |
| --- | --- | --- |
سیابونگا ناموث  ۵۸'، ۷۶': 
تماشاگران: ۱۲٬۰۰۰
داور: کومان کولیبالی (فدراسیون فوتبال مالی)
۳۱ ژانویه ۲۰۰۴
۱۴:۰۰
| نیجریه  | ۴–۰ |  آفریقای جنوبی |
| --- | --- | --- |
جوزف یوبو  ۴' جی-جی اوکوچا  ۶۴' (پنالتی) پیتر اودموینگی  ۸۱'، ۸۳': 
تماشاگران: ۱۵٬۰۰۰
داور: Ali Bujsaim (فدراسیون فوتبال امارات متحده عربی)
۳۱ ژانویه ۲۰۰۴
۱۸:۰۰
| مراکش  | ۴–۰ |  بنین |
| --- | --- | --- |
مروان شماخ  ۱۷' Mokhtari  ۷۳' Ouaddou  ۷۵' El Karkouri  ۸۰': 
تماشاگران: ۲۰٬۰۰۰
داور: ادی مایلت (فدراسیون فوتبال سیشل)
۴ فوریه ۲۰۰۴
۱۸:۰۰
| مراکش  | ۱–۱ |  آفریقای جنوبی |
| --- | --- | --- |
| Safri  ۳۸' (پنالتی) |  | Mayo  ۲۹' |
تماشاگران: ۶٬۰۰۰
داور: Hichem Guirat (فدراسیون فوتبال تونس)
۴ فوریه ۲۰۰۴
۱۸:۰۰
| نیجریه  | ۲–۱ |  بنین |
| --- | --- | --- |
| گاربا لاوال  ۳۵' جان اوتاکا  ۷۶' |  | Latoundji  ۹۰' |
تماشاگران: ۱۵٬۰۰۰
داور: آسام عبدالفتاح (اتحادیه فوتبال مصر)
مرحله حذفی > یک چهارم نهایی

۷ فوریه ۲۰۰۴
۱۴:۰۰
| مالی  | ۲–۱ |  گینه |
| --- | --- | --- |
| فردریک کانوته  ۴۵' محمد دیارا  ۹۰' |  | Feindouno  ۱۵' |
تماشاگران: ۱٬۴۵۰
داور: آسام عبدالفتاح (اتحادیه فوتبال مصر)
۷ فوریه ۲۰۰۴
۱۷:۰۰
| تونس  | ۱–۰ |  سنگال |
| --- | --- | --- |
جاور نری  ۶۵': 
تماشاگران: ۵۷٬۰۰۰
داور: Ali Bujsaim (فدراسیون فوتبال امارات متحده عربی)
۸ فوریه ۲۰۰۴
۱۴:۰۰
| کامرون  | ۱–۲ |  نیجریه |
| --- | --- | --- |
| ساموئل اتوئو  ۴۲' |  | جی-جی اوکوچا  ۴۵' جان اوتاکا  ۷۳' |
تماشاگران: ۱۴٬۷۵۰
داور: Mohamed Guezzaz (فدراسیون سلطنتی فوتبال مراکش)
۸ فوریه ۲۰۰۴
۱۷:۰۰
| مراکش  | ۳–۱ (وقت اضافه) |  الجزایر |
| --- | --- | --- |
| مروان شماخ  ۹۰' Hadji  ۱۱۳' Zairi  ۱۲۰' |  | Cherrad  ۸۴' |
تماشاگران: ۲۲٬۰۰۰
داور: Abdel Hakim Shelmani (فدراسیون فوتبال لیبی)
مرحله حذفی > نیمه نهایی

۱۱ فوریه ۲۰۰۴
۱۶:۰۰
| تونس  | ۱–۱ (وقت اضافه) |  نیجریه |
| --- | --- | --- |
| خالد بادرا  ۸۲' |  | جی-جی اوکوچا  ۶۷' |
ضربات پنالتی: ضربات پنالتی
| خالد بادرا  فرانسیلودو سانتوس  عماد مهذبی  سلیم بن عاشور  کریم هاگی  | ۵–۳ |  جان اوتاکا  پیتر اودموینگی  جوزف یوبو  ایفنی اودیز |
تماشاگران: ۵۶٬۰۰۰
داور: Coffi Codjia (فدراسیون فوتبال بنین)
۱۱ فوریه ۲۰۰۴
۱۹:۰۰
| مراکش  | ۴–۰ |  مالی |
| --- | --- | --- |
المختاری  ۴۴'، ۵۸' حجی  ۸۰' باها  ۹۰+۱': 
تماشاگران: ۱۵٬۰۰۰
داور: Abubakar Sharaf (فدراسیون فوتبال ساحل عاج)