stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
انتخابات مجلس افغانستان (۱۳۸۹)
پیوندها به بیرون

صفحه ویژه بی‌بی‌سی درمورد انتخابات پارلمانی افغانستان بایگانی‌شده  در ۱۸ سپتامبر ۲۰۱۰ توسط Wayback Machine
بنیاد مستقل انتخابات افغانستان بایگانی‌شده  در ۱ مارس ۲۰۱۶ توسط Wayback Machine
| ن ب و انتخابات‌ها و همه‌پرسی‌های افغانستان | ن ب و انتخابات‌ها و همه‌پرسی‌های افغانستان | ن ب و انتخابات‌ها و همه‌پرسی‌های افغانستان |
| --- | --- | --- |
| ریاست‌جمهوری |  ۱۳۸۳  ۱۳۸۸  ۱۳۹۳  ۱۳۹۸  |  |
| مجلس |  ۱۹۳۱ م  ۱۹۳۴ م  ۱۹۳۷ م  ۱۹۴۰ م  ۱۹۴۳ م  ۱۹۴۶ م  ۱۹۴۹ م  ۱۳۳۰  ۱۹۵۵ م  ۱۹۵۸ م  ۱۹۶۱ م  ۱۳۴۴  ۱۳۴۸  ۱۳۶۷  ۱۳۸۴  ۱۳۸۹  ۱۳۹۷  |  |
| شوراهای ولایتی |  ۱۳۸۴  ۱۳۸۸  ۱۳۹۳  |  |
| شوراهای ولسوالی |  آینده  |  |
کمیسیون مستقل انتخابات •  کمیسیون مستقل شکایات انتخاباتی: کمیسیون مستقل انتخابات •  کمیسیون مستقل شکایات انتخاباتی
| ن ب ومجلس نمایندگان افغانستان | ن ب ومجلس نمایندگان افغانستان |
| --- | --- |
شانزدهم → دوره هفدهم ← هجدهم: شانزدهم → دوره هفدهم ← هجدهم
دوره‌ها: اول (۱۳۱۰/نمایندگان) • دوم (۱۳۱۳/نمایندگان) • سوم (۱۳۱۶/نمایندگان) • چهارم (۱۳۱۹/نمایندگان) • پنجم (۱۳۲۲/نمایندگان) • ششم (۱۳۲۵/نمایندگان) • هفتم (۱۳۲۸/نمایندگان) • هشتم (۱۳۳۱/نمایندگان) • نهم (۱۳۳۴/نمایندگان) • دهم (۱۳۳۷/نمایندگان) • یازدهم (۱۳۴۰/نمایندگان) • دوازدهم (۱۳۴۴/نمایندگان) • سیزدهم (۱۳۴۸/نمایندگان) • چهاردهم (----/نمایندگان) • پانزدهم (۱۳۸۴/نمایندگان) • شانزدهم (۱۳۸۹/نمایندگان) • هفدهم (۱۳۹۷/نمایندگان)
نمایندگان: رئیس • هیئت رئیسه
کمیسیون‌ها: کمیسیون صحت، تربیت‌بدنی و جوانان • کمیسیون مصونیت و امتیازات وکلا • کمیسیون تفتیش مرکزی، محاسبات عامه و نظارت بر اجرای قانونی • کمیسیون منابع طبیعی و محیط‌زیست، انرژی و آب • کمیسیون امور کوچی‌ها، امور اجتماعی، شهدا و معلولین، بازماندگان شهدا • کمیسیون مبارزه با مواد مخدر و مسکرات • کمیسیون امور فرهنگی، معارف، تحصیلات عالی و ارشاد، حج و اوقاف • کمیسیون مواصلات، مخابرات، امور انکشاف شهری، تهیه مسکن، تهیه آب و برق و امور شاروالی‌ها • کمیسیون امور بین‌المللی • کمیسیون امور داخلی (امنیت داخلی تحکیم سرحدات، امنیت ملی اداره محلی) • کمیسیون امور دفاعی • کمیسیون مالی و بودجه و امور بانک‌ها • کمیسیون عرایض سمع شکایات • کمیسیون امور تقنینی • کمیسیون حقوق بشر، جامعه مدنی و امور زنان • کمیسیون امور عدلی و قضایی، اصلاحات اداری و مبارزه با فساد اداری، فساد اخلاقی
انتخابات‌ها: ۱۹۳۱ م • ۱۹۳۴ م • ۱۹۳۷ م • ۱۹۴۰ م • ۱۹۴۳ م • ۱۹۴۶ م • ۱۹۴۹ م • ۱۳۳۰ • ۱۹۵۵ م • ۱۹۵۸ م • ۱۹۶۱ م • ۱۳۴۴ • ۱۳۴۸ • ۱۳۶۷ • ۱۳۸۴ • ۱۳۸۹ • ۱۳۹۷
شورای ملی افغانستان • قوه مقننه جمهوری اسلامی افغانستان: شورای ملی افغانستان • قوه مقننه جمهوری اسلامی افغانستان
آمار و نسبت تعداد نامزدان هر ولایت به کرسی‌ها
نمونه‌ای از توهین‌های مردم و نشان دادن خشم به عکس‌های کاندیدان انتخاباتی.
پرچم سازمان ملل متحد
دیگچه دهان لوله‌ای با سه‌پایه

| دیگچه دهان لوله‌ای با سه پایه | دیگچه دهان لوله‌ای با سه پایه |
| --- | --- |
مواد: سفال خاکستری رنگ
اندازه: ۲۱٫۷ سانتی‌متر (ارتفاع)
خلق‌شده: سده نهم پیش از میلاد
دوره/فرهنگ: عصر آهن ۲
کشف‌شده: گورستان حسنلو واقع در تپه حسنلو نزدیکی شهر نقده (سولدوز)
مکان کنونی: موزه متروپولیتن نیویورک
دیگچه دهان لوله‌ای با سه پایه از آثار باستانی متعلق به سده نهم پیش از میلاد (عصر آهن ۲) است که در گورستان حسنلو واقع در تپه حسنلو نزدیکی شهر نقده (سولدوز) کشف شده‌است. این ظرف پایه‌دار در دورن یک گور کشف شده‌است. ارتفاع این ظرف ۲۱٫۷ سانتی‌متر است و در موزه متروپولیتن نیویورک نگهداری می‌شود. جنس این سبو سفال خاکستری رنگ است.
کنی آدیشیگبین

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Kehinde Adeshigbin
زادروز:  ۱۲ فوریهٔ ۱۹۹۱ ‏(۳۳ سال)
زادگاه:  آتلانتا
پست:  مهاجم
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۴ |  Atlanta Silverbacks |   |   |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |  IK Arvika Fotboll |   |   |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۶ |  Vänersborgs IF |   |   |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ |  Point Fortin Civic F.C. |   |   |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۸ |  Säffle FF |   |   |
| ۲۰۱۸ |  Asteras Vlahioti FC |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
کنی آدیشیگبین (انگلیسی: Kenny Adeshigbin؛ زادهٔ ۱۲ فوریهٔ ۱۹۹۱) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است که در پست مهاجم برای آستراس ولاهیوتی اف سی در گاما اتنیکی یونان بازی کرده است. او سرعت، قدرت و تمام‌کنندگی را به عنوان نقاط قوت خود ذکر کرده است.
تادئوس اکسرجیان

| تادئوس اکسرجیان | تادئوس اکسرجیان |
| --- | --- |
زاده: ۱ ژانویهٔ ۱۸۵۵ کنستانتینوپل
خاستگاه: ارمنستان
درگذشته: ۱۶ مارس ۱۹۱۳ (۵۸ سال) کنستانتینوپل
تادئوس اکسرجیان (ارمنی: Թադեոս Էքսերճյան; انگلیسی: Tatyos Ekserciyan; ‏۱ ژانویهٔ ۱۸۵۵ – ۱۶ مارس ۱۹۱۳) یک آهنگساز سرشناس ارمنی‌تبار امپراتوری عثمانی در زمینه موسیقی کلاسیک ترکی بود.
زندگی‌نامه

تادئوس افندی در سال ۱۸۵۶ در محله اورتاکوی کنستانتینوپل در یک خانواده ارمنی به دنیا آمد. پدر وی موناکیان نوازنده کلیسای ارمنی اورتاکوی بود. و در آرامستان ارامنه قاضی‌کوی (tr) به خاک سپرده شد.
عبدالرب نیشتر

| سردار عبدالرب نیشتر | سردار عبدالرب نیشتر |
| --- | --- |
دومین فرماندار پنجاب: دومین فرماندار پنجاب
دوره مسئولیت ۲ اوت ۱۹۴۹ – ۲۴ نوامبر ۱۹۵۱: دوره مسئولیت ۲ اوت ۱۹۴۹ – ۲۴ نوامبر ۱۹۵۱
فرماندار کل: Sir Khawaja Nazimuddin
نخست‌وزیر: لیاقت علی خان
پس از: Francis Mudie
پیش از: ابراهیم اسماعیل چندریگار
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: Abdur Rab Nishtar
درگذشته: ۱۴ فوریهٔ ۱۹۵۸ (۵۸ سال)
آرامگاه: Karachi, West Pakistan
ملیت: Pakistani
حزب سیاسی: Muslim League
محل تحصیل: دانشگاه اسلامی علیگر and دانشگاه پنجاب University
تخصص: Politician
Chief Minister: None
عبدالرب نیشتر (پشتو: سردار عبد الرب نښتر؛ زاده ۱۳ ژوئن ۱۸۹۹ درگذشتهٔ ۱۴ فوریهٔ ۱۹۵۸) یک سیاستمدار اهل پاکستان بود.
ماریا بارانکو

| ماریا بارانکو | ماریا بارانکو |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: دولسه نومبره دِ ماریا ماگدالِنا دِ لُس رِمه‌دیوس بارانکو گارسیا
زادهٔ: ۱۱ ژوئن ۱۹۶۱ ‏(۶۳ سال) فوئن‌خیرولا، استان مالاگا، اسپانیا
ملیت:  اسپانیایی
پیشه: بازیگر
همسر: ایمانول اوریبه
ماریا بارانکو (اسپانیایی: María Barranco‎؛ زادهٔ ۱۱ ژوئن ۱۹۶۱) بازیگر اهل اسپانیا است.
او تا کنون برندهٔ ۲ جایزه گویا و همچنین جایزه کرئو د سن ژردی شده است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به دهان‌به‌دهان، جادوگران سوگاراموردی، سنجاب قرمز، زنان در آستانه فروپاشی عصبی، همه مردها مثل هم هستند و دختر رؤیاهای شما اشاره کرد.
جایزه بزرگ فایراستون سن پترزبورگ ۲۰۲۴

| مشخصات کلی مسابقه | مشخصات کلی مسابقه |
| --- | --- |
اول دور  ۲۰۲۴ ایندی‌کار season: اول دور  ۲۰۲۴ ایندی‌کار season
لایه اصلی پیست مسابقه: لایه اصلی پیست مسابقه
تاریخ: ۱۰ مارس, ۲۰۲۴
عنوان رسمی: جایزه بزرگ فایراستون سن پترزبورگ
مکان: خیابان‌های سن پترزبورگ، فلوریدا، سن پترزبورگ، فلوریدا
مسیر: پیست موقت خیابانی ۱٫۸۰۰ مایل / ۲٫۸۹۷ کیلومتر
مسافت: ۱۰۰ دور ۱۸۰٫۰۰۰ مایل / ۲۸۹٫۶۸۲ کیلومتر
پول پوزیشن: پول پوزیشن
راننده:  جوزف نیوگاردن (تیم پنسکی)
زمان: ۵۹٫۵۷۱۴
سریع‌ترین دور: سریع‌ترین دور
راننده:  کیفین سیمپسون (چیپ گاناسی ریسینگ)
زمان: ۱:۰۰٫۸۷۷۹ (در دور ۸۸ از ۱۰۰)
سکو: سکو
اول:  پاتو اووارد (ارو مک‌لارن)
دوم:  ویل پاور (تیم پنسکی)
سوم:  کولتون هرتا (آندرتی گلوبال)
Motor car race
جایزه بزرگ فایراستون سن پترزبورگ ۲۰۲۴ اولین دور از مسابقات سری ایندی‌کار ۲۰۲۴ بود. این مسابقه در ۱۰ مارس ۲۰۲۴ در سن پترزبورگ، فلوریدا در خیابان‌های سن پترزبورگ برگزار شد. این مسابقه شامل ۱۰۰ دور بود، پاتو اووارد راننده تیم ارو مک‌لارن برنده این مسابقه شد و اولین پیروزی او در این جایزه بزرگ بود.
جوزف نیوگاردن راننده تیم پنسکی در ابتدا برنده این مسابقه شد اما پس از دو ماه اعلام شد خودرو این راننده به دلیل عدم رعایت حداقل استانداردهای مسابقات از نتیجه این مسابقه کنار گذاشته خواهد شد و راننده تیم ارو مک‌لارن، پاتو اووارد که در جایگاه دوم قرار گرفته بود به عنوان برنده انتخاب شده است.
دیوید آچوکارو

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  David Eduardo Achucarro Trinidad
زادروز:  ۵ ژانویهٔ ۱۹۹۱ ‏(۳۴ سال)
زادگاه:  بوئنوس آیرس
قد:  1.80 m
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  لا سرنا اسپورت
شمارهٔ پیراهن:  ۳
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۵ |  باشگاه فوتبال بوکا جونیورز |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۳ |  ← داگلاس هیگ (قرضی) |  ۲۷ |  (۱) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۴ |  ← باشگاه فوتبال گودوی کروز (قرضی) |  ۱۵ |  (۰) |
| ۲۰۱۴ |  ← المپوس (قرضی) |  ۵ |  (۰) |
| ۲۰۱۵ |  ← Ferro Carril Oeste (قرضی) |  ۳۲ |  (۱) |
| ۲۰۱۶ |  Talleres |  ۱۱ |  (۰) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ |  Temperley |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۹ |  Nueva Chicago |  ۳۸ |  (۰) |
| ۲۰۱۹ |  Cúcuta Deportivo |  ۱۹ |  (۰) |
| ۲۰۲۰– |  Deportes La Serena |  ۱۲ |  (۰) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۰۹–۲۰۱۱ |  تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال آرژانتین |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۴ فوریه ۲۰۲۱.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۷ آوریل ۲۰۲۰:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۴ فوریه ۲۰۲۱.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۷ آوریل ۲۰۲۰
دیوید آچوکارو (انگلیسی: David Achucarro؛ زادهٔ ۵ ژانویهٔ ۱۹۹۱) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال آرژانتین بازی کرده‌است.
اکبرآباد (مشکان)

| اکبرآباد | اکبرآباد |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: فارس
شهرستان: نی‌ریز
بخش: بخش مشکان
دهستان: مشکان
جمعیت: ۲۱ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۷۱
اکبرآباد روستایی در دهستان مشکان بخش مشکان شهرستان نی‌ریز استان فارس می‌باشد.
جمعیت

جمعیت این روستا در سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵ مساوی ۲۱ نفر و ۸ خانواده بوده‌است.
کشاورزی

در این روستا برای اولین بار به صورت اورگانیک کلم بروکلی در گلخانه تولید شد.
اروندرود

«اروند» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای دیگر کاربردها، اروند (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| اروندرود | اروندرود |
| --- | --- |
اروندرود: اروندرود
مکان: مکان
کشور: ایران، عراق
ویژگی‌های ظاهری: ویژگی‌های ظاهری
سرآب:  
 • مکان: دجله، فرات، کارون
 • ارتفاع: ۴ متر
 :  
دهانه: خلیج فارس
طول: حدود۲۰۰ کیلومتر
دبی: ۱۷۵۰ متر مکعب بر ثانیه
 :  
اَروَندرود رودی پهناور در مرز ایران و عراق است که از پیوستن رودهای دجله، فرات و سپس کارون پدید آمده‌ است.
دجله و فرات پیش از پیوستن به کارون در شهر قرنه در ۳۷۵ کیلومتری جنوب بغداد به هم می‌پیوندند. درازای اروندرود از قرنه تا ریزشگاه آن در خلیج فارس ۱۹۰ کیلومتر است. ریزشگاه اروندرود در میان شهر ایرانی اروندکنار و شهر عراقی فاو است. بصره، خرمشهر، آبادان، خسروآباد و فاو از جمله بندرهای مهم این آبراه هستند که نقش چشمگیری در رونق بازرگانی منطقه دارند.
ایران و عراق پیشینه درگیری‌های دیرپا بر سر مالکیت و حق به‌کارگیری از این رودخانه دارند. این درگیری‌ها پیشینه‌ای ۴۰۰ ساله دارد و از زمان همجواری امپراطوری عثمانی با مرزهای غربی ایران آغاز شده‌است. در طول این مدت قراردادهای بیشماری برای چگونگی بهره‌برداری از رودخانه میان دو کشور به امضاء رسیده‌است. مهم‌ترین این پیمان‌ها پیمان ۱۹۷۵ الجزایر می‌باشد که بخشی از آن دربارهٔ تعیین مرز رودخانه‌است. این قرارداد تا امروز پابرجا مانده‌ است.
پیشینه نام

در جغرافیای دوره اسلامی اَروَندرود را بحر می‌نامیدند گاهی به نام «بحر عذب (گوارا)» و گاهی «بحر بصره» و نیز گاهی «دجلة العوراء»؛ اما شط العرب واژه‌ای است که در نزهة القلوب به کار رفته‌است. تمامی این نام‌ها مربوط به دوره پس از پیروزی مسلمانان بر نواحی یاد شده‌ است.
اروندرود در شاهنامه چند بار بکار رفته که در آن فردوسی به رودخانه دجله اشاره دارد: ماجرا به زمان قبل از حمله مسلمانان از عربستان به بین‌النهرین برمی‌گردد که در بین‌النهرین، بت‌پرستان حکومت می‌کردند. در آن فریدون شاه ایران، به همراه دو برادرش کیانوش و بَرمایه  از مرز اروندرود می‌گذرد و به سرزمین بت‌پرستان در میان‌رودان حمله می‌کند.
در شاهنامه ۱۱ بار واژه اروند رود بکار رفته‌است از جمله در شعر زیر
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| اگر پهلوانی ندانی زبان |  | به تازی تو اروند را دِجله خوان |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| کیانوش و بَرمایه بر دستِ شاه |  | چو کِهتَر برادر وُرا نیکخواه |
| همی رفت منزل به منزل چو باد |  | سَری پر ز کینه، دلی پر ز داد |
| به اَروندرود اَندر آورد روی |  | چُنان چون بُوَد مردِ دیهیم‌جوی |
| اگر پهلَوانی ندانی زبان |  | به تازی تو اروند را دِجله خوان |
و همچنین:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| فرخ زاد هر مزد با آب چشم |  | به اروند رود اندر آمد بخشم |
| به کرخ اندر آمد یکی حمله برد |  | که از نیزه داران نماند ایچ گرد |
| هم آنگه ز بغداد بیرون شدند |  | سوی رزم جستن به هامون شدند |
| چو برخاست گرد نبرد از میان |  | شکست اندر آمد به ایرانیان |
در نزهت القلوب تألیف حمدالله مستوفی (قرن هشتم هجری) آمده‌است: «... چندانکه در عمود شط دجله چندان آب نمی‌ماند که کشتی تواند رفت و در زیر دیه مطاره فواضل این آب‌ها و آب فرات از بطایح بیرون می‌آید و آب‌هایی که از خوزستان در می‌رسد با آن جمع گشته شط العرب می‌شود و در زیر بصره به دریای فارس می‌ریزد و طول این رود سیصد فرسنگ باشد. فرس آن را اروند رود خواند چنان‌که فردوسی می‌گوید در شاهنامه:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| فریدون چو بگذشت از اروندرود |  | همی داد بخت شهی را درود |
در بعضی منابع جغرافیایی بعد از اسلام گاهی اوقات توصیف «اروند» بر رود کارون دلالت دارد و در مواردی بر این رودخانه.
.
در اوستا اگرچه از نام خلیج فارس به‌طور صریح نام برده نشده اما در مهریشت در مبحث مهر یا میترا اشاره‌ای نیز به «اروندرود» شده‌است که در آن دوره «ارونگ» یا «آرنگ» گفته می‌شده‌است و چنین آمده:
«دارنده دشت‌های فراخ» و «اسب‌های تیزرو» که از سخن راستین آگاه است و پهلوانی است خوش‌اندام و نبرد آزما، دارای هزار گوش و هزار چشم و هزار چستی و چالاکی یاد شده، کسی است که جنگ و پیروزی با اوست، هرگز نمی‌خسبد، هرگز فریب نمی‌خورد، اگر کسی با او پیمان شکند خواه در شرق هندوستان باشد یا بر دهنه شط آرنگ، از ناوک او گریز ندارد، او نخستین ایزد معنوی است که پیش از طلوع خورشید فنا ناپذیر تیز اسب بر بالای کوه هرا بر می‌آید و از آن جایگاه بلند سراسر منزلگاه‌های آریایی را می‌نگرد.
اروند واژه‌ای پارسی میانه است به معنی بزرگ و شکوه و در دوره باستان به همه طول رود دجله و اروندرود امروزی گفته می‌شد. اگر اروند را با تلفظ اوروند بخوانیم معنی آب رونده یا رودخانه معنی می‌دهد. نام دجله نیز عربی‌شده تیگره پارسی باستان است که تیگره نیز صورت کهن همان واژه تیز است.
همچنین نام این رودخانه در مجله نشنال جئوگرافیک شط العرب ثبت شده‌است [نیازمند منبع]
مشخصات جغرافیایی

هم‌اکنون ۸۱ کیلومتر از ۱۷۵ کیلومتر طول اروندرود – از محل پیوستن نهر خین به این رودخانه تا مصب آن در خلیج فارس – مرز مشترک ایران و عراق به‌شمار می‌آید. عرض اروند رود بین ۵۰۰ تا ۱۰۰۰ متر و عمق آن بین نه تا پانزده متر در نوسان است و هنگام جزر و مد آب، تغییر می‌یابد و در عین حال برای کشتیرانی مناسب است.
اروند عرضی متغیر بین ۴۰۰ متر تا ۱۰۰۰ متر و عمقی تا حدود ۱۸ متر دارد. جریان آب رودخانه اروند از دو رودخانه دجله و فرات در خاک عراق سرچشمه گرفته و رودخانه کارون نیز بداخل آن می‌ریزد. حرکت آب از شمال به طرف جنوب است که به خلیج فارس منتهی می‌گردد. آب رودخانه اروند که از دریا تأثیر می‌پذیرد، عمدتاً دارای دو حرکت جزر (کاهش ارتفاع آب و حرکت آن به طرف خلیج) و مد (افزایش ارتفاع آب و حرکت آن از دریا به سمت رودخانه) می‌باشد که مجموعاً در طول شبانه روز، چهار بار تکرار می‌گردد. ارتفاع آب در عمیق‌ترین قسمت رودخانه به ۲۵ متر می‌رسد و اختلاف ارتفاع آب در پایین‌ترین حالت جزر و بالاترین حالت مد به ۵/۳ متر می‌رسید.
وضعیت کرانه‌های ایران و عراق در اروند به دلیل رسوبات حاصل از جریان آب متغیر است چنانچه در سال ۴۸ منجر به تغییر حدود مرزی ایران و عراق شد. این تغییرات در ساحل رودخانه وضعیتی مخالف همه به‌وجود آورده‌است. بدین معنا که در آنجایی که ساحل ایران محکم است ساحل عراق سست می‌باشد و متقابلاً آنجایی که ساحل ایران سست است، ساحل عراق محکم است.
در بخشی از قسمت‌های منطقه، زمین آن باتلاقی است چنانچه بیشترین قسمت آن در حاشیه جنوبی جاده ام قصر  از جزایر حجام تا رأس‌البیشه و منطقه جنوبی آن به سمت خلیج فارس به همین وضع می‌باشد که عرض منطقه باتلاقی آن در بعضی مناطق به ۴ کیلومتر می‌رسد.
بنادر ایرانی خرمشهر و آبادان و همچنین بزرگ‌ترین بندر عراق یعنی بصره در کناره‌های رودخانه واقع شده‌اند. چون این رودخانه بین دو کشور مشترک است از این‌رو بر پایه قوانین بین‌المللی هر دو کشور دارای حقوق یکسان بر رودخانه بوده و شیوه تعیین خط مرز بر رودخانه‌های مرزی یا به روش خط فرض  (خط فرض منصف وسط رودخانه) یا اگر قابل کشتیرانی باشد مرز مشترک به روش تالوگ  می‌باشد که به معنای خط‌القعر قابل کشتیرانی درحالت جزر کامل می‌باشد.
در قسمتی از اروندرود که در نزدیکی پیوندگاه این رود به رود کارون قرار دارد چندین جزیره کوچک در میانهٔ اروندرود شکل گرفته به نام‌های: صالحیه، بوارین، ام‌الطویل، بلجانیه، ام‌البابی، و ام‌الرصاص.
پوشش ساحلی رودخانه

در ساحل رودخانه اروند پوششی از «جگن » (بوته‌های بلند) و «نی» وجود دارد که هر چه رودخانه به سمت دهانه اروند نزدیک‌تر می‌شود عمق چولان آن افزایش می‌یابد. همچنین در قسمت‌های پیچ‌دار رودخانه، آن قسمت از ساحل که فشار اصلی آب به آن وارد می‌شود، فاقد پوشش‌های ساحلی است. در ساحل، ارتفاع چولان‌ها حداکثر ۵/۱ متر و ارتفاع نیزارها ۳ الی ۴ متر است به گونه‌ای که فردی پیاده به راحتی می‌تواند در میان آن خود را مخفی کند. عمدتاً زمین این قسمت‌ها سُست بوده و بسختی قابل تردد است به گونه‌ای که در برخی از مواقع انسان تا زانو در گل فرو می‌رود.
گذشته از چولان و نیزار، نخلستان بزرگی در ساحل ایران و عراق که عمق آن بین ۲ تا ۵ کیلومتر متغیر است وجود دارد. این نخل‌ها، به وسیلهٔ کانال و نهرهای مصنوعی عمود بر اروند، در حالت مد آبیاری می‌شوند. همچنین زمین اطراف نخلستان‌ها اغلب سست می‌باشد و تنها در مناطقی که زمین از سختی لازم برخوردار بوده جاده احداث شده‌است.
مناقشه بین ایران و عراق

اروند رود در مرز ایران و عراق واقع شده و تعیین محل دقیق مرز در این منطقه از دیرباز مورد اختلاف ایران و همسایه غربی خود بوده‌است و اختلاف مرزی اصلی منجر به جنگ ایران و عراق هم بود. دولت عراق و پیش از آن دولت عثمانی اروندرود را از آب‌های داخلی کشور خود دانسته و مرز دو کشور را در ساحل شرقی این رودخانه می‌دانستند. در قرارداد سال ۱۹۱۳ قسطنطنیه بین ایران و عثمانی ساحل شرقی اروندرود مرز دو کشور تعیین شده و عراق هم از این قراداد حمایت می‌کرد اما ایران معتقد بود که اروندرود یک رودخانه مرزی است و بر اساس عرف بین‌المللی مرز دو کشور را خط تالوگ یعنی عمیق‌ترین قسمت رودخانه می‌دانست. دو کشور یک بار در سال ۱۹۳۴ اختلاف خود را به جامعه ملل ارجاع دادند اما توافقی حاصل نشد. در سال ۱۹۳۷ نخستین معاهده مرزی دو کشور به امضاء رسید. بر اساس این قرارداد مرز دو کشور در امتداد ساحل شرقی رودخانه بود اما یک قسمت لنگرگاهی چهار مایلی در کنار آبادان به ایران اختصاص داده شده و در این قسمت خط تالوگ مرز دو کشور را مشخص می‌کرد. اما هر دو کشور از این قرارداد ناراضی بودند، عراق معتقد بود ایران از شرایط داخلی سیاسی نابسامان این کشور در آن زمان برای بهبود وضعیت خود در مذاکرات سود جسته‌است. ایران هم از این قرارداد ناراضی بود و در دهه ۱۹۶۰ آن را فسخ کرده و خواستار مذاکرات برای تعیین خط مرزی جدید شد و در همین راستا با حمایت از شورشیان کُرد در شمال عراق این کشور را تحت فشار گذاشت. نهایتاً در سال ۱۹۷۵ در معاهده الجزایر با میانجی‌گری رئیس‌جمهور الجزایر بین محمدرضا پهلوی و صدام حسین، عراق خواسته‌های ایران در زمینه اروند رود را پذیرفت و خط تالوگ برای نخستین بار مرز رسمی دو کشور در این رودخانه شد و ایران هم در ازای آن تعهد کرد که به حمایت از شورشیان کُرد پایان دهد. اما پنج سال بعد و پنج روز پیش از آغاز جنگ صدام حسین این قرارداد را فسخ کرده و مدعی شد این پیمان به دلیل عدم رعایت مفاد آن از سوی ایران اعتبار خود را از دست داده‌است.
تاکنون چندین قرارداد بین ایران و عثمانی و بعد ایران و عراق در این زمینه منعقد شده که مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از:
عهدنامه ارزروم (۱۸۴۷)
پروتوکل استامبول (۱۹۱۳)
صورتجلسات تحدید حدود (۱۹۱۴ تا ۱۹۳۷)
عهدنامه ۱۹۳۷
پیمان ۱۹۷۵ الجزایر
مناقشه بین ایران و عراق > عهدنامه ارزروم

مقالهٔ اصلی: عهدنامه ارزروم
در جریان این مذاکرات که ۴ سال بین ایران و عثمانی بطول انجامید و با میانجی گری دولت‌های روسیه و انگلیس صورت پذیرفت، با درایت امیر کبیر حق حاکمیت ایران بر خرمشهر و آزادی کشتیرانی در اروند رود توسط عثمانیان پذیرفته شد. دولت عثمانی در پایان مذاکرات شروطی را تحت عنوان «ایضاحات چهارگانه» به قرار داد افزود که حق حاکمیت
مشترک ایران بر اروند رود را از بین می‌برد. علی‌رغم آنکه دولت‌های روسیه و عثمانی فشار فراوانی به طرفداری از عثمانی به حکومت ایران وارد کردند اما محمدشاه قاجار و نماینده ایران در مذاکرات (امیر کبیر) هیچ‌گاه شروط عثمانی را نپذیرفتند؛ و بر حق حاکمیت و کشتیرانی مشترک در اروند رود تأکید داشتند.
در بخشی از قرار داد پیرامون اروند رود آمده‌است:
دولت عثمانی نیز قویاً تعهد می‌کند که شهر و بندر محمره و جزیره الخضر و لنگرگاه‌ها و هم اراضی ساحل شرقی یعنی جانب یسار شط العرب را که در تصرف عشایر متعلقه معروفه ایران است به ملکیت در تصرف دولت ایران باشد و علاوه بر این حق خواهد داشت که کشتی‌های ایران به آزادی تمام از محلی که به بحر منصب می‌شود تا موضوع الحاق حدود طرفین در نهر مذکور آمد و رفت نمایند.
مناقشه بین ایران و عراق > پیمان قسطنطنیه ۱۹۱۳

الگو:اصلیپیمان قسطنطنیه ۱۹۱۳
هفتاد سال بعد یعنی در سال ۱۹۱۳  میلادی  در زمان سلطنت احمدشاه قاجار مجددا مذاکرات بین ایران و عثمانی با میانجی گری روس و انگلیس برای رفع موارد اختلاف در قرارداد ارزروم_دو در قسطنطنیه (پایتخت عثمانی و شهر استانبول فعلی) بین نمایندگی طرفین شروع شد و سال بعد  (۱۹۱۴) مذاکرات تکمیلی در تهران ادامه یافت و حاصل آن  تنظیم یک پروتکول (متمم عهدنامه) بود که به پروتکل ۱۹۱۳ قسطنطنیه و صورت جلسات ۱۹۱۴ تهران موسوم است که مرزهای ایران عثمان مشخص می نمود. مرزهای زمینی تعیین شده ایران در این عهدنامه، در مقایسه با مرزهای عهدنامه ارزروم_دو کم و بیش عقب تر است و تمامی اروند رود(شط العرب) نیز به جز قسمت کوتاهی در مقابل آبادان به عثمانی واگذار گردیده بود. در پی شروع جنگ جهانی اول همچنان مناقشاتی بر سر این معاهده بین هردو طرف وجود داشت.
مناقشه بین ایران و عراق > معاهده الجزایر

مقالهٔ اصلی: عهدنامه ۱۹۷۵ الجزایر
دولت عراق و پیش از آن دولت عثمانی اروندرود را از آب‌های داخلی کشور خود دانسته و مرز دو کشور را در ساحل شرقی این رودخانه می‌دانستند. در قرارداد سال ۱۹۱۳ قسطنطنیه بین ایران و عثمانی ساحل شرقی اروندرود مرز دو کشور تعیین شده و عراق هم از این قراداد حمایت می‌کرد اما ایران معتقد بود که اروندرود یک رودخانه مرزی است و بر اساس عرف بین‌المللی مرز دو کشور را خط تالوگ یعنی عمیق‌ترین قسمت رودخانه می‌دانست. دو کشور یک بار در سال ۱۹۳۴ اختلاف خود را به جامعه ملل ارجاع دادند اما توافقی حاصل نشد. در سال ۱۹۳۷ نخستین معاهده مرزی دو کشور به امضاء رسید. بر اساس این قرارداد مرز دو کشور در امتداد ساحل شرقی رودخانه بود اما یک قسمت لنگرگاهی چهار مایلی در کنار آبادان به ایران اختصاص داده شده و در این قسمت خط تالوگ مرز دو کشور را مشخص می‌کرد. اما هر دو کشور از این قرارداد ناراضی بودند، عراق معتقد بود ایران از شرایط داخلی سیاسی نابسامان این کشور در آن زمان برای بهبود وضعیت خود در مذاکرات سود جسته‌است. ایران هم از این قرارداد ناراضی بود و در دهه ۱۹۶۰ آن را فسخ کرده و خواستار مذاکرات برای تعیین خط مرزی جدید شد و در همین راستا با حمایت از شورشیان کرد در شمال عراق این کشور را تحت فشار گذاشت. نهایتاً در سال ۱۹۷۵ در معاهده الجزایر با میانجی‌گری رئیس‌جمهور الجزایر بین محمدرضا پهلوی و صدام حسین، عراق خواسته‌های ایران در زمینه اروند رود را پذیرفت و خط تالوگ برای نخستین بار مرز رسمی دو کشور در این رودخانه شد و ایران هم در ازای آن تعهد کرد که به حمایت از شورشیان کرد پایان دهد. اما پنج سال بعد و پنج روز پیش از آغاز جنگ صدام حسین این قرارداد را فسخ کرده و مدعی شد این پیمان به دلیل عدم رعایت مفاد آن از سوی ایران اعتبار خود را از دست داده‌است.
مناقشه بین ایران و عراق > دوران جمهوری اسلامی؛ پذیرش قرار داد الجزایر توسط صدام

صدام در ۲۳ مرداد ۱۳۶۹ در نامه ای به هاشمی رفسنجانی، رئیس‌جمهور وقت ایران اعلام کرد؛ تمام شرایط ایران را برای برقراری صلح میان دو کشور ایران و عراق - از جمله قرارداد ۱۹۷۵ الجزایر – عقب‌نشینی نیروهای عراقی از ۲۴۰۰ کیلومتر اراضی اشغال شده ایران و بازگشت به مرزهای بین‌المللی و آزادی اسیران ایرانی رسماً پذیرفته‌است. او در پایان‌نامه خود به هاشمی یادآور می‌شود: «با این تصمیم ما، دیگر همه چیز روشن شده و بدین ترتیب همه آنچه را که می‌خواستید و بر آن تکیه می‌کردید تحقق می‌یابد و دیگر اقدامی جز مبادله اسناد باقی نمی‌ماند.» نیروهای عراق بلافاصله خاک ایران را ترک کردند و رادیو «صوت الجماهیر» عراق پیام صدام حسین را مبنی بر پذیرش مجدد قرارداد الجزایر و ترک مخاصمه با ایران قرائت کرد. اتفاقی که باعث شد ایران رسماً به صدام اعلام کند پذیرای نمایندگان آن کشور در تهران است. مدتی بعد هواپیمای عراقی در فرودگاه مهرآباد تهران به زمین نشست و مقامات ایران به استقبال مقامات عراقی رفتند.
در سفر رئیس‌جمهور ایران به عراق در سال ۱۳۹۸ طرفین توافقی را برای لایروبی اروند رود و خارج کردن کشتی‌های مغروقه امضا کردند که حدود ۱ میلیارد دلار برای طرفین هزینه دارد. عراق تمام شروط سیاسی را در این پروژه کنار گذاشت. با مذاکرات صورت گرفته سهم ایران از لایروبی از ۹۰ میلیون متر مکعب به ۱۱ میلیون متر مکعب کاهش یافت.
نگاره‌ها

ساحل اروندرود
خواب جاشوان و ویرانه‌های کاخی در کناره اروندرود
اروندرود در نزدیکی فاو
قایق‌ران عرب در اروندرود
کشتی‌های متروکه و پل کارون در خرمشهر، اروندرود
رودخانهٔ اروند صغیر
نقشه
اروندرود در سواحل بصره، عراق