stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
عملیات بودای خندان

گمان می‌رود که میراژ ۲۰۰۰ نیروی هوایی هند به حمله هسته‌ای اختصاص داده شده‌است
عملیات بودای خندان (به انگلیسی: Operation Smiling Buddha) نام رمز اختصاصی اولین آزمایش موفقیت‌آمیز بمب هسته‌ای هند در ۱۸ مه ۱۹۷۴ است. این بمب در پایگاه ارتش هند در قلعه پوکران واقع در راجستان، تحت نظارت چند ژنرال بلندپایه ارتش هند منفجر شد.
آزمایش انفجار اتمی قلعهٔ پوکران ۱ همچنین اولین آزمایش تسلیحات هسته‌ای است که توسط کشوری به غیراز ۵ عضو دائم شورای امنیت سازمان ملل متحد انجام گرفته‌است. وقوع این آزمایش، مورد تأیید منابع معتبر خبری قرار گرفته‌است.
وزارت امور خارجه هند به‌طور رسمی، این آزمایش را انفجار هسته‌ای صلح‌آمیز توصیف کرد. ایندیرا گاندی، نخست‌وزیر وقت هند، پس از این آزمایش هسته‌ای، شاهد افزایش گستردهٔ محبوبیت خود بود. پس از آن زمان، یک سری دیگر، آزمایش‌های هسته‌ای در سال ۱۹۹۸ با نام پوخران ۲ توسط ارتش هند انجام گرفته‌است.
معن بن عدی

مـَعن بن عَـدِیّ از انصار  بود که پس از درگذشت محمد پیامبر اسلام در ماجرای سقیفه بنی ساعده، هنگامی که ابوبکر و عمر بن خطاب پس از اجتماع انصار در سقیفه، به سقیفه می‌رفتند به آن‌ها پیوست و به آن‌ها دلداری می‌داد. در پیمان برادری انصار و مهاجرین، وی با زید بن خطاب عقد برادری بست. معن بن عدی در نبرد یمامه در زمان خلافت ابوبکر کشته شد.
شرکت مهندسی ترابری ژاپن

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: کابوشیکی گایشا شرکت تابعه
بنا نهاده: ۱۹۴۸
دفتر مرکزی: یوکوهاما، ژاپن
محصولات: خودروهای ریلی تراموا
تعداد کارکنان: ۱٬۱۵۴ نفر (۲۰۱۵)
مادر: شرکت راه‌آهن شرق ژاپن
وبگاه: j-trec.co.jp
شرکت مهندسی ترابری ژاپن (انگلیسی: Japan Transport Engineering Company) شرکت ترابری ژاپنی است، که در سال ۱۹۴۸ توسط شرکت راه‌آهن شرق ژاپن تأسیس شد.
اندرس سکاتی

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Andrés Scotti Ponce de León
زادروز:  ۱۴ دسامبر ۱۹۷۵ ‏(۴۸ سال)
قد:  ۱٫۸۳ متر (۶ فوت ۰ اینچ)
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  Nacional
شمارهٔ پیراهن:  ۱۹
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۳–۱۹۹۶:  Independiente de Flores
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۷ |  Montevideo Wanderers |  ۱۲ |  (۱) |
| ۱۹۹۸–۱۹۹۹ |  Huachipato |  ۵۲ |  (۶) |
| ۲۰۰۰ |  Necaxa |  ۳۴ |  (۴) |
| ۲۰۰۰ |  Puebla |  ۱۷ |  (۰) |
| ۲۰۰۱ |  Montevideo Wanderers |  ۳۸ |  (۳) |
| ۲۰۰۲ |  Nacional |  ۳۳ |  (۵) |
| ۲۰۰۳–۲۰۰۶ |  روبین کازان |  ۱۰۸ |  (۱۲) |
| ۲۰۰۷–۲۰۰۹ |  آرژانتینوس جونیورز |  ۷۸ |  (۳) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۱ |  کولو-کولو |  ۴۷ |  (۷) |
| ۲۰۱۲– |  Nacional |  ۴۶ |  (۶) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۰۶– |  تیم ملی فوتبال اروگوئه |  ۴۰ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۹ ژوئیه ۲۰۱۱.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۰:۰۸, ۲۳ ژوئن ۲۰۱۳ (UTC):  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۹ ژوئیه ۲۰۱۱.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۰:۰۸, ۲۳ ژوئن ۲۰۱۳ (UTC)
اندرس سکاتی (اسپانیایی: Andrés Scotti‎؛ زادهٔ ۱۴ دسامبر ۱۹۷۵) یک بازیکن فوتبال اهل اروگوئه است.
تیم ملی

وی همچنین در تیم ملی فوتبال اروگوئه بازی کرده است.
به سلامتی (نوش)

| ««به سلامتی (نوش)» «Cheers (Drink to That)»» | ««به سلامتی (نوش)» «Cheers (Drink to That)»» |
| --- | --- |
ترانه ریانا: ترانه ریانا
از آلبوم بلند: از آلبوم بلند
تاریخ پخش: ۲ اوت ۲۰۱۱
فرمت: سی‌دی
تاریخ ضبط: ۲۰۱۱–۲۰۱۰
ژانر: پاپ
زمان: ۴:۲۱
| بلند» «Loud> آلبوم بهترین‌ها | بلند» «Loud> آلبوم بهترین‌ها |  |
| --- | --- | --- |
تک‌آهنگ‌ها از بلند: تک‌آهنگ‌ها از بلند
 «اس و ام»  «نام من چیست؟ (با همراهی دریک)»  «به سلامتی (هنگام نوشیدن)»  «محو»  «تنها دختر (در دنیا)»  «تخت پادشاه کالیفرنیا»  «من داون»  «مرد بارانی (با همراهی نیکی میناژ)»  «پوست»  «دروغ گفتنت را دوست دارم (قسمت دوم) (با همراهی امینم)»:  «اس و ام»  «نام من چیست؟ (با همراهی دریک)»  «به سلامتی (هنگام نوشیدن)»  «محو»  «تنها دختر (در دنیا)»  «تخت پادشاه کالیفرنیا»  «من داون»  «مرد بارانی (با همراهی نیکی میناژ)»  «پوست»  «دروغ گفتنت را دوست دارم (قسمت دوم) (با همراهی امینم)»
|   |   |  |
به سلامتی (نوش) (به انگلیسی: Cheers (Drink to That)) نام ترانه‌ای استودیویی اثر ریانا است. این ترانه در آلبوم بلند قرار داشت.
فرودگاه الجبیل

فرودگاه الجبیل (به انگلیسی: Jubail Airport) یک فرودگاه نظامی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۴۰۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر الجبیل کشور عربستان سعودی قرار دارد و در ارتفاع ۸ متری از سطح دریا واقع شده است.
میرتا دیاز-بالارت

در این مقاله،  نام خانوادگی اول یا پدری است. نام خانوادگی دوم یا مادری نیز  است.
| میرتا دیاز-بالارت Mirta Díaz-Balart | میرتا دیاز-بالارت Mirta Díaz-Balart |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: Mirta Francisca de la Caridad Díaz-Balart y Gutiérrez
زادهٔ: ۳۰ سپتامبر ۱۹۲۸ ‏(۹۶ سال) فوت ۶ کوبا
ملیت: کوبایی
همسر(ها): فیدل کاسترو (ا. ۱۹۴۸–ج. ۱۹۵۵) امیلیو نونیز بلانکو (ا. ۱۹۵۶–۲۰۰۶)
فرزندان: ۳, ازجمله فیدل کاسترو دیاز-بالارت
والدین: رافائل خوزه دیاز بالارت (پدر) اَمِریکا گوتیِرِز (مادر)
خویشاوندان: رافائل دیاز-بالارت (برادر) والدو دیاز-بالارت (برادر)
میرتا فرانسیسکا د لا کاریداد دیاز-بالارت و گوتیرز (اسپانیایی: Mirta Francisca de la Caridad Díaz-Balart y Gutiérrez‎؛ زادهٔ ۳۰ سپتامبر ۱۹۲۸) اهل کوبا است. او اولین همسر فیدل کاسترو بود. آنها در سال ۱۹۴۸ ازدواج کردند، صاحب یک فرزند پسر شدند و در سال ۱۹۵۵ طلاق گرفتند.
زندگی‌نامه

او دختر اَمِریکا گوتیِرِز و رافائل خوزه دیاز بالارت، سیاستمدار برجسته کوبایی و شهردار شهر بانس، کوبا بود. او زمانی که با فیدل آشنا شد و با آن ازدواج کرد، دانشجوی فلسفه در دانشگاه هاوانا بود.
کاسترو و دیاز بالارت در ۱۱ اکتبر ۱۹۴۸ ازدواج کردند، ماه عسل را در نیویورک گذراندند و هفت سال بعد در سال ۱۹۵۵ طلاق گرفتند (در حالی که کاسترو به دنبال یک حمله نافرجام به پادگان مونکادا در زندان بود). آنها یک فرزند پسر به نام فیدل آنخل «فیدلیتو» کاسترو دیاز-بالارت (۲۰۱۸–۱۹۴۹) داشتند. پس از طلاق، حضانت پسرشان به کاسترو داده نشد. فیدل کوچک از پدرش دور ماند تا اینکه پس از دیدار در مکزیک، پیش از بازگشت پدرش برای رهبری انقلاب کوبا، در کنار او ماند.
در سال ۱۹۵۶، دیاز-بالارت با امیلیو نونیز بلانکو (۲۰۰۶–۱۹۲۵)، پسر سفیر سابق کوبا در سازمان ملل، امیلیو نونیز پورتوندو، ازدواج کرد. این زوج با فرزندانشان در استراحتگاه ساحلی تارارا در هاوانا زندگی می‌کردند.
دیاز-بالارت پس از سال ۱۹۵۹، سالی که انقلاب کوبا به پیروزی رسید، در مادرید، اسپانیا به همراه خانواده خود زندگی کرد. میامی هرالد در سال ۲۰۰۰ ادعا کرد که او هنوز در اسپانیا زندگی می‌کند و دیدارهای گاه‌به‌گاهش از کوبا توسط رائول کاسترو، برادر شوهر سابقش ترتیب داده‌می‌شود. در سال ۲۰۱۸، سالی که پسرش فیدلیتو خودکشی کرد، او در سن ۹۰ سالگی در کوبا زندگی می‌کرد.
دیاز-بالارت خاله ماریو دیاز بالرت نماینده حزب جمهوری‌خواه ضد کاسترو آمریکا (منطقه ۲۵ کنگره فلوریدا) و برادرش لینکلن دیاز-بالارت نماینده سابق کنگره آمریکا و مجری تلویزیون خوزه دیاز-بالارت است. او خواهر والدو دیاز-بالارت نقاش و رافائل دیاز-بالارت است.
فدراسیون کوهنوردی و پیاده‌گردی ارمنستان

| فدراسیون کوهنوردی و پیاده‌گردی ارمنستان | فدراسیون کوهنوردی و پیاده‌گردی ارمنستان |
| --- | --- |
ورزش: کوهنوردی و پیاده‌گردی
محدوده: ارمنستان
بنیان‌گذاری: فوریه ۲۰۱۱ (۲۰۱۱-02)
سازمان همکار: فدراسیون بین‌المللی کوهنوردی
مقر: ایروان
رییس: سورن دانیلیان
فدراسیون کوهنوردی و پیاده‌گردی جمهوری ارمنستان (ارمنی: Հայաստանի լեռնագնացության և արշավների ֆեդերացիա) که با نام فدراسیون کوهنوردی و پیاده‌گردی ارمنستان نیز شناخته می‌شود، نهاد تنظیم‌کننده ورزش کوهنوردی پیاده‌گردی در ارمنستان می‌باشد که توسط کمیته المپیک ارمنستان اداره می‌شود و مقر آن در شهر ایروان واقع شده است.
تاریخچه

این فدراسیون در فوریه ۲۰۱۱ میلادی تأسیس شد و ریاست فعلی آن را سورن دانیلیان برعهده دارد. این فدراسیون عضو کامل فدراسیون بین‌المللی کوهنوردی می‌باشد.
ارمنستانی در مسابقات قهرمانی در سطوح مختلف اروپایی و بین‌المللی از جمله در مسابقات قهرمانی جهانی و بازی‌های المپیک تابستانی شرکت می‌کنند.
پارک علم و فناوری خراسان

| پارک علم و فناوری خراسان رضوی | پارک علم و فناوری خراسان رضوی |
| --- | --- |
مساحت: حدود ۷۵ هکتار
گشایش: ۱۳۸۱
وبگاه: https://www.kstp.ir/home.axd
سایت مرکزی پارک علم و فناوری خراسان
پارک علم و فناوری خراسان رضوی وابسته به وزارت علوم، تحقیقات و فناوری به ریاست دکتر علی اسماعیلی، در راستای تحقق آرمان توسعه فناوری کشور در سطح ملی و بین‌المللی در سال ۱۳۸۱ آغاز به کار کرده و تاکنون بیش از 2053 واحد فناور و شرکت دانش‌بنیان را مورد حمایت قرار داده‌ است. این پارک با مساحتی حدود ۷۵ هکتار در شهرستان مشهد ( کیلومتر 12 بزرگراه آسیایی در حاشیه بزرگراه مشهد به گلبهار) و نیز در شهرستان‌های نیشابور، گناباد، تربت حیدریه ، کاشمر و سبزوار قرار دارد و شامل 17 پردیس و مرکز فناوری به شرح ذیل می‌باشد:
پردیس فناوری انرژی، پردیس فناوری جامع، پردیس فناوری اطلاعات و ارتباطات ICT، مرکز رشد فناوری‌های فرهنگی و زیارت، مرکز رشد فناوری نیشابور، مرکز رشد فرآوری گیاهان دارویی، مرکز رشد پیام نور، مرکز رشد نصیر، مرکز رشد فناوری تربت‌حیدریه، مرکز رشد فناوری گناباد، مرکز رشد فناوری حکیم سبزواری، مرکز رشد فناوری کاشمر، مرکز رشد و پردیس فناوری کشاورزی، منابع طبیعی و صنایع غذایی، پردیس فناوری صنایع معدنی، پردیس علم و فناوری سبزوار و پردیس فناوری سلامت ثامن
در حال حاضر تعداد شاغلین در شرکت‌های عضو این پارک، حدود 9450 نفر با متوسط سنی ۳۰ سال می‌باشد که ۸۵ درصد ایشان دارای مدرک تحصیلی کارشناسی و بالاتر هستند و این پارک شامل 214 واحد فناور، 524 شرکت جاری و 1545 محصول فناور و دانش بنیان است.
نمایی از میزان صادرات شرکت های پارک علم و فناوری خراسان
شرکت های پارک خراسان در سال 1403 بیش از 60 میلیون دلار صادرات به ثبت رسیده را دارا می باشند.
حوزه های پیشتاز در عرصه فناوری
انرژی
معدن
کشاورزی
سلامت
فناوری اطلاعات ICT
صنایع خلاق (سوغات زیارت)
برخی افتخارات
اخذ مجوز اولین پردیس علم و فناوری کشور از شورای گسترش (پردیس سلامت ثامن)
افتتاح اولین دهکده فناوری و نوآوری کشاورزی کشور
اخذ نشان سرو از وزیر عتف در سال 1402
اولین پارک توسعه یافته کشور
تنها پارک شایسته تقدیر کشور
اخذ عنوان فناور برتر کشور در سه سال پیاپی
حمایت ها وخدمات
ارایه خدمات از طریق کارگزاران تخصصی پارک:
بازار بین الملل و صادرات
تامین مالی و اعتباری
آموزش، مشاوره و منتورینگ
توسعه بازار و بازارسازی
مدیریت توسعه و فناوری
هماهنگی امور رویدادها
خدمات فنی و مهندسی
استقرار در پارک
مزایای عقد قرارداد با حوزه فناوری
طرح کلان ملی
تامین مالی از سامانه ساتع
دسترسی به شبکه بازار شرکت های فناور
معافیت بیمه قراردادهای پژوهشی
خرید تضمینی، خرید اول و فروش اقساطی
ترک تشریفات
معافیت مالیاتی قرارداد
ضریب 1.5 برابری در مناقصات
سرمایه گذاری صندوق پژوهش و فناوری
قرارداد حجمی
اعتبار مالیاتی
اجرای کنسرسیومی کلان پروژه
کاهش ریسک با نظارت پارک
مزایای قانونی مناطق آزاد و گمرک
تلفن تماس: 05135003333
دنیس آداموف

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  دنیس آندریویچ آداموف
زادروز:  ۲۰ فوریهٔ ۱۹۹۸ ‏(۲۶ سال)
زادگاه:  اولیانوفسک، روسیه
قد:  ۱٫۹۲ متر (۶ فوت ۳ ۱⁄۲ اینچ)
پست:  دروازه‌بان
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  سوچی
شمارهٔ پیراهن:  ۱
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۴–۲۰۲۱ |  کراسنودار |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۶–۲۰۲۱ |  ← کراسنودار ۲ |  ۸۸ |  (۰) |
| ۲۰۱۸–۲۰۲۱ |  ← کراسنودار ۳ |  ۳ |  (۱) |
| ۲۰۲۱– |  سوچی |  ۰ |  (۰) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۵ |  زیر ۱۷ سال روسیه |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۶ |  زیر ۱۸ سال روسیه |  ۹ |  (۰) |
| ۲۰۱۶ |  زیر ۱۹ سال روسیه |  ۲ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۵ دسامبر ۲۰۲۰.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۷ سپتامبر ۲۰۱۶:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۵ دسامبر ۲۰۲۰.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۷ سپتامبر ۲۰۱۶
دنیس آندریویچ آداموف (روسی: Дени́с Андре́евич Ада́мов؛ زادهٔ ۲۰ فوریهٔ ۱۹۹۸) بازیکن فوتبال اهل روسیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به کراسنودار و سوچی اشاره کرد.
کورن

این مقاله دربارهٔ گروه موسیقی متال است. برای علامت خاص موسیقی سنتی ایران، کرن را ببینید. برای کاربردهای دیگر، کرن (ابهام زدایی) را ببینید.
| کورن | کورن |
| --- | --- |
اجرای زنده کورن در راک ام رینگ ۲۰۲۲: اجرای زنده کورن در راک ام رینگ ۲۰۲۲
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
ژانر: نیو متال، آلترنتیو متال
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۳–تاکنون
ناشر(ان): پراسپکت پارک، کارولاین رکوردز، رودرانر رکوردز، ویرجین رکوردز، اپیک رکوردز، ایمورتال رکوردز
همکاری‌های مرتبط: ال.ای.پی.دی، سکسارت، جاناتان دیویس اند د اس‌اف‌ای، استیل‌ول، فیر اند د نروس سیستم، آرمی آو انیوان، لاو اند دث، فیلدیز دریمز، کیلبات، جی‌دویل، آدما، کوری تیلور
اعضا: جاناتان دیویس جیمز شفر رجینالد آرویزو برایان ولش ری لوزیر
اعضای پیشین: دیوید سیلوریا
وبگاه: www.korn.com
کورن (به انگلیسی: Korn) (به صورت نوشتاری KoЯn) یک گروه نیو متال آمریکایی از شهر بیکرزفیلد، کالیفرنیا است که در سال ۱۹۹۳ تشکیل شد. ترکیب گروه از پنج عضو تشکیل می‌شود: جاناتان دیویس، جیمز شفر، رجینالد آرویزو، ری لوزیر، برایان ولش.
کورن در اصل به وسیله سه نفر از اعضای گروه ال.ای.پی.دی تأسیس شده‌است.
گروه اولین نسخه نمایشی خود را با نام (Neidermayer's Mind) در سال ۱۹۹۳ منتشر کرد. یکسال بعد در سال ۱۹۹۴ دومین آلبوم (Korn) و به دنبال آن در سال ۱۹۹۶ (Life Is Peachy) منتشر شد. کورن موفیقت اصلی خود را با (Follow the Leader) در سال ۱۹۹۸ و (Issues) در سال ۱۹۹۹ تجربه کرد که هر دو به بازار عرضه شد و در بیلبورد ۲۰۰ تایی، اول شد. این موفیقت با انتشار آلبوم‌های بعدی (Untouchables) در سال ۲۰۰۲ و (Take a Look in the Mirror) در سال ۲۰۰۳ ادامه یافت.
آلبوم گردآوری‌شده (Greatest Hits Vol. 1) در سال ۲۰۰۴، که شامل ۱۰ سال تک‌آهنگ‌های گروه بود و گروه برای ضبط آن با کمپانی‌های اپیک رکوردز و ایمورتال رکوردز قرارداد بسته بود، منتشر شد. آن‌ها با همکاری ویرجین رکوردز آلبوم‌های (See You on the Other Side) در سال ۲۰۰۵ و (untitled album) در سال ۲۰۰۷ را منتشر کردند. بعدها کورن، آلبوم‌های ( Korn III: Remember Who You Are) در سال ۲۰۱۰ و ( The Path of Totality) در سال ۲۰۱۱ را به وسیله رودرانر رکوردز منتشر کرد.
کارهای کورن تا کنون حدود ۳۵ میلیون نسخه در سطح جهان به فروش رسیده است.
تا به امروز، یازده عدد از آثار رسمی منتشر شده گروه در "ده برتر" بیلبورد ۲۰۰ تایی در بالای این جدول قرار گرفته اند، که هشت عدد از آن‌ها در بالای "پنج برتر" بوده‌اند. هشت اثر از آثار رسمی گروه نیز گواهی پلاتینیوم یا مولتی پلاتینیوم از انجمن صنعت ضبط آمریکا (RIAA) و یکی از آن‌ها گواهی طلا گرفته‌است. کورن تا کنون ۷ آلبوم ویدئویی و ۳۹ موزیک ویدئو منتشر کرده‌است. آن‌ها در حال حاضر دارای ۴۱ تک‌آهنگ، که ۲۸ تای آن‌ها در جدول آهنگ‌های پر فروش بوده‌است، هستند. گروه تا بحال ۷ بار نامزد دریافت جایزه گرمی شده‌است که از این تعداد موفق به کسب دو جایزه شده‌است. همچنین از یازده بار نامزد شدن در دریافت جوایز موزیک ویدئوی ام‌تی‌وی، دو عدد از آن‌ها را برنده شده‌است.
Falling Away From Me
اعضا > اعضای کنونی

جاناتان دیویس : خواننده اصلی، نی‌انبان (۱۹۹۳–تا کنون)
رجینالد آرویزو : بیس (۱۹۹۳–تا کنون)
جیمز شفر : گیتار، همخوان (۱۹۹۳–تا کنون)
برایان ولش : گیتار، همخوان  (۱۹۹۳–۲۰۰۵، ۲۰۱۳ تا کنون)
ری لوزیر : درامز، پرکاشن (۲۰۰۷–تا کنون)
اعضا > اعضای پیشین

دیوید سیلوریا : درامز، پرکاشن (۱۹۹۳–۲۰۰۶)
آلبوم‌ها

۱۹۹۴: کورن (به انگلیسی: Korn)
۱۹۹۶: زندگی هلویی است (به انگلیسی: Life Is Peachy)
۱۹۹۸: رهبر را دنبال کن (به انگلیسی: Follow the Leader)
۱۹۹۹: مسئله‌ها (به انگلیسی: Issues)
۲۰۰۲: تسخیر ناپذیران (به انگلیسی: Untouchables)
۲۰۰۳: نگاهی در آینه بینداز (به انگلیسی: Take a Look in the Mirror)
۲۰۰۵: تو را در طرف دیگر خواهم دید (به انگلیسی: See You on the Other Side)
۲۰۰۷: آلبوم بدون عنوان (به انگلیسی: Untitled album)
۲۰۱۰: کورن ۳: به یاد بیاور چه کسی هستی (به انگلیسی: Korn III: Remember Who You Are)
۲۰۱۱: راهی به تمامیت (به انگلیسی: The Path of Totality)
۲۰۱۳: جابجایی پارادایم (به انگلیسی: The Paradigm Shift)
۲۰۱۶: متانت رنج کشیدن (به انگلیسی: The Serenity of Suffering)
۲۰۱۹: هیچ چیز (به انگلیسی: The Nothing)
۲۰۲۲: مرثیه (به انگلیسی: Requiem)
دیگو رولان

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 رولان با بوردو در سال ۲۰۱۵:  رولان با بوردو در سال ۲۰۱۵
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  دیگو آلخاندرو رولان سیلوا
زادروز:  ۲۴ مارس ۱۹۹۳ ‏(۳۱ سال)
زادگاه:  مونته‌ویدئو، اروگوئه
قد:  ۱٫۷۶ متر (۵ فوت ۹ اینچ)
پست:  مهاجم
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  آلاوس (قرضی از دپورتیوو لاکرونیا)
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۹–۲۰۱۱:  دفنسور
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۳ |  دفنسور |  ۳۸ |  (۱۰) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۸ |  بوردو |  ۱۲۱ |  (۳۳) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۸ |  ← مالاگا (قرضی) |  ۲۶ |  (۵) |
| ۲۰۱۸– |  دپورتیوو لاکرونیا |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۸–۲۰۱۹ |  ← لگانس (قرضی) |  ۶ |  (۰) |
| ۲۰۱۹– |  ← آلاوس (قرضی) |  ۰ |  (۰) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۱– |  Uruguay U20 |  ۱۷ |  (۴) |
| ۲۰۱۴– |  اروگوئه |  ۲۳ |  (۴) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۳:۳۴, ۳ ژوئیه ۲۰۱۸ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۱ نوامبر ۲۰۱۶:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۳:۳۴, ۳ ژوئیه ۲۰۱۸ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۱ نوامبر ۲۰۱۶
دیگو آلخاندرو رولان سیلوا (اسپانیایی: Diego Alejandro Rolán Silva‎؛ زادهٔ ۲۴ مارس ۱۹۹۳) بازیکن فوتبال اهل اروگوئه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به دفنسور، بوردو، مالاگا، دپورتیوو لاکرونیا، لگانس و آلاوس اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال اروگوئه بازی کرده‌است.
فرودگاه آرو مولده

فرودگاه آرو مولده (به انگلیسی: Molde Airport, Årø) (به زبان بومی: Molde lufthavn, Årø) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا MOL است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۱۱۰ متر است. این فرودگاه در کشور نروژ قرار دارد و در ارتفاع ۳ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
شرکت‌های هواپیمایی و مقصدهای پروازی > مسافری

| شرکت‌های هواپیمایی | مقصدهای پروازی |
| --- | --- |
 نروجین ایر شاتل :  گاردرموئن اسلو  فصلی: آلیکانته-الچه 
 هواپیمایی اسکاندیناوی :  گاردرموئن اسلو  چارتر فصلی: آلیکانته-الچه، خانیا 
 ویدروئه :  فلسلند برگن، سورستوکن استورد، ورنس تروندهایم   فصلی: گاردرموئن اسلو 
 ویز ایر :  گدایسک لخ والسا
شرکت‌های هواپیمایی و مقصدهای پروازی > باری

| شرکت‌های هواپیمایی | مقصدهای پروازی |
| --- | --- |
 Air Iceland :  آکوریری 
 West Air Sweden :  گاردرموئن اسلو
فرودگاه البلیده

فرودگاه البلیده (به انگلیسی: Blida Airport) یک فرودگاه با کد یاتا QLD است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۷۷۷ متر است. این فرودگاه در شهر البلیده کشور الجزایر قرار دارد و در ارتفاع ۱۶۳ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
لورنزو آگوادو

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۱۹ سپتامبر ۲۰۰۲ ‏(۲۲ سال)
زادگاه:  مادرید
قد:  ۱٫۷۷ متر (۵ فوت ۹ ۱⁄۲ اینچ)
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال رئال مادرید کاستیا
شمارهٔ پیراهن:  ۲
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۸–۲۰۱۰:  باشگاه ورزشی ایکاس
۲۰۱۰–۲۰۲۱:  لا فابریکا
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۲۱– |  باشگاه فوتبال رئال مادرید کاستیا |  ۱۶ |  (۲) |
| ۲۰۲۱–۲۰۲۲ |  ← باشگاه ورزشی نواکارنرو (قرضی) |  ۱۵ |  (۵) |
| ۲۰۲۲–۲۰۲۳ |  ← آراس‌سی اینترناسیونال (قرضی) |  ۲۶ |  (۱۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۴. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۴. 
لورنزو آگوادو (انگلیسی: Lorenzo Aguado؛ زادهٔ ۱۹ سپتامبر ۲۰۰۲) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال رئال مادرید کاستیا بازی می‌کند.
جنبش بدون خودرو

سان فرانسیسکو در سال ۲۰۰۵ میلادی.
جنبش بدون خودرو شبکه‌ای گسترده، غیررسمی و نوظهور از افراد و سازمان‌ها، از جمله فعالان اجتماعی، برنامه‌ریزان شهری، مهندسان حمل‌ونقل، طرفداران محیط زیست و دیگران است که با این باور مشترک گرد هم آمده‌اند که وسایل نقلیه موتوری بزرگ و/یا پرسرعت (خودروها)، کامیون‌ها، تراکتورها، موتورسیکلت‌ها و غیره) در اکثر شهرهای مدرن به‌طور بیش از حدی به عنوان وسیله نقلیه و حمل و نقل استفاده می‌شوند. هدف این جنبش ایجاد مکان‌هایی است که استفاده از وسایل نقلیه موتوری را تا حد زیادی کاهش یا حذف می‌کند. این مکان‌ها، فضای جاده و پارکینگ را به سایر کاربری‌های عمومی بازسازی و محیط و مناطق شهری فشرده تری را در نظر دارند. در این محیط‌ها، بیشتر مقاصد با دیگر روش‌های حمل و نقل غیر خودرویی همانند پیاده‌روی، دوچرخه سواری، و حمل و نقل عمومی، در دسترس هستند.
پیش زمینه

قبل از قرن بیستم میلادی، شهرها و شهرک‌ها معمولاً فشرده بودند و دارای خیابان‌های باریکی بودند که با فعالیت‌های انسانی مشغول بود. در اوایل قرن بیستم، بسیاری از این سکونتگاه‌ها برای جا دادن خودرو با جاده‌های وسیع‌تر، فضای پارک خودرو بیشتر و تراکم جمعیت کمتر، با فضای بین ساختمان‌های شهری که برای استفاده خودروها در نظر گرفته شده بود، سازگار شدند. تراکم جمعیت کمتر به معنای پراکندگی شهری با فواصل طولانی‌تر بین مکان‌ها است. هزینه کم استفاده باعث ازدحام ترافیک شد که حمل و نقل قدیمی را غیرجذاب یا غیرعملی کرد و شرایط را برای ترافیک و پراکندگی بیشتر ایجاد کرد. سیستم استفاده از خودرو «به‌طور فزاینده ای قادر به بیرون راندن» انواع دیگری از نوع حمل و نقل مانند پیاده‌روی، دوچرخه سواری، اتوبوس و قطار شد. این روند به تغییراتی در شکل شهری و الگوهای زندگی منجر شد که فرصت کمی برای افراد بدون خودرو فراهم می‌کرد.
برخی از دولت‌ها با سیاست‌ها و مقرراتی با هدف معکوس کردن وابستگی به خودرو از طریق افزایش تراکم شهری، تشویق توسعه کاربری مختلط، کاهش فضای اختصاص داده شده به خودروهای شخصی، افزایش پیاده‌راهوری، حمایت از دوچرخه‌سواری و سایر وسایل نقلیه جایگزین مشابه در اندازه و سرعت، و حمل‌ونقل عمومی واکنش نشان داده‌اند. در سطح جهانی، برنامه‌ریزی شهری در تلاش برای افزایش سهم حمل و نقل عمومی و حمل و نقل غیر موتوری و دور شدن از توسعه حمل و نقل خصوصی در حال تحول است. شهرهایی مانند هنگ کنگ یک سیستم حمل و نقل عمومی بسیار یکپارچه ایجاد کردند که به‌طور مؤثر استفاده از حمل و نقل خصوصی را کاهش داده. برخلاف سفرهای شخصی با خودرو، اشتراک و اجاره خودرو، که در آن مردم به‌جای داشتن خودرو می‌توانند به راحتی برای چند ساعت خودرو اجاره کنند، به عنوان یک عنصر مهم برای حمل‌ونقل شهری در حال ظهور است.
طراحی شهری

حامیان جنبش بدون خودرو بر روی گزینه‌های ترابری پایدار و عمومی (اتوبوس، تراموا و غیره) و طراحی شهری، پهنه بندی، سیاست‌های مکان‌گذاری مدارس، کشاورزی شهری، گزینه‌های کار از راه دور، و توسعه‌های مسکن‌هایی که مجاورت یا دسترسی بیشتری را ایجاد می‌کنند، تمرکز می‌کنند. این سیاست‌ها باعث ایجاد حمل و نقل از راه دور کمتر در نتیجه نیازهای زندگی روزمره می‌شود.
نوشهرگرایی یک جنبش طراحی شهری آمریکایی است که در اوایل دهه ۱۹۸۰ میلادی به وجود آمد. هدف آن اصلاح تمام جنبه‌های توسعه املاک و مستغلات و برنامه‌ریزی شهری، از مقاوم‌سازی شهری تا ارتقا «suburban infill» ها بوده. در این جنبش، محله‌های شهری جدید طوری طراحی شده‌اند که دارای طیف متنوعی از مسکن و مشاغل باشند و قابلیت پیاده‌راهوری بیشتری باشند. شهرهای دیگری که خود محورتر هستند نیز در حال ایجاد تغییرات تدریجی برای ارائه جایگزین‌های حمل و نقلی از طریق بهبود خیابان‌های کامل هستند.
میدان‌های جهانی برای همه (به انگلیسی: World Squares for all) طرحی است برای حذف بیشتر ترافیک از میدان‌های اصلی لندن، از جمله میدان ترافالگار و میدان پارلمان.
شهرهای بدون خودرو، همان‌طور که از نام آن پیداست، کل شهرها (یا حداقل قسمت‌های داخلی آن‌ها) هستند که کاملاً بدون خودرو ساخته شده‌اند.
مناطق بدون خودرو مناطقی از یک شهر یا شهرک هستند که استفاده از خودرو در آنها ممنوع یا بسیار محدود شده‌است.
برای ایجاد مناطق/شهرهای عاری از خودرو، تیرک‌های مهار (متحرک و/یا ثابت) و سایر موانع اغلب برای ممانعت از دسترسی خودرو استفاده می‌شوند.
خیابان‌های زنده و خیابان‌های کامل، نیازهای کاربران خیابان را به‌طور کلی بر نیازهای رانندگان خودرو ترجیح می‌دهند. آنها طوری طراحی شده‌اند که توسط عابران پیاده، کودکان، دوچرخه سواران و وسایل نقلیه موتوری با سرعت پایین به اشتراک گذاشته شوند.
توسعه بدون خودرو > تعاریف و انواع روش‌های توسعه بدون خودرو > مناطق مختص به عابران پیاده

مناطق عابر پیاده ممکن است برای توسعه‌های بدون خودرو در نظر گرفته شوند، جایی که شامل جمعیت قابل توجهی و نرخ پایین مالکیت وسیله نقلیه برای هر خانوار می‌شود. بزرگ‌ترین نمونه در اروپا خرونینگن، هلند است که در سال ۲۰۰۸ میلادی جمعیت مرکز شهر آن ۱۶۵۰۰ نفر بود.
توسعه بدون خودرو > مزایا و معایب

مطالعات متعددی در مورد توسعه‌های اروپایی بدون خودرو انجام شده‌است. جامع‌ترین در سال ۲۰۰۰ و توسط «Jan Scheurer» انجام شد. سایر مطالعات اخیر در مورد مناطق خاص بدون خودرو مانند توسعه بدون خودرو در فلوریدسدورف وین نیز انجام شده‌است.
مزایای اصلی یافت شده برای توسعه بدون خودرو (خلاصه شده در ملیا و همکاران 2010) که در مطالعات مختلف یافت می‌شود عبارتند از:
سطوح بسیار پایین استفاده از خودرو، در نتیجه ترافیک بسیار کمتری در جاده‌های اطراف
نرخ بالای پیاده‌روی و دوچرخه سواری
حرکت بیشتر مستقل و بازی فعال در بین کودکان
زمین کمتری برای پارکینگ و جاده گرفته شده و در نتیجه، فضای بیشتری برای محیط‌های سبز یا اجتماعی در دسترس است
مشکلات اصلی مربوط به مدیریت پارکینگ است. عدم کنترل میزان فضای پارکینگ اغلب منجر به شکایت همسایگان در مورد از پارکینگ غیرمجاز و بیش از حد دیگران یا به اصطلاح «overspill parking» می‌شود.