کیرا نایتلی
حرفه > نقش‌های بیوگرافی و سیاسی (۲۰۱۴–اکنون)

نایتلی گفت که به پایان مرحله اول حرفهٔ خود رسیده و تمایل خود برای جدا شدن از نقش‌های «عصبی» آثار قبلی خود را بیان کرد. در سال ۲۰۱۴ نایتلی در تریلر جاسوسی جک رایان: سرباز سایه ایفای نقش کرد. او نقش دکتر کتی مولر، همسر نهایی رایان را به تصویر می‌کشد. نایتلی به دنبال ساخت فیلمی سبک‌تر از کارهای قبلی خود بود، و مشتاقانه منتظر کار با کارگردان کنت برانا بود. با این حال، این فیلم نقدهای متفاوتی را در گیشه دریافت کرد. فیلم بعدی نایتلی کندذهن‌ها، اولین بار در جشنواره فیلم ساندنس ۲۰۱۴ به نمایش درآمد. این فیلم یک کمدی رمانتیک با بازی کلویی گریس مورتس و سم راکول است. این فیلم زندگی مگان با بازی نایتلی را دنبال می‌کند؛ یک جوان ۲۸ ساله که تحصیلاتش را بالا می‌برد و دچار بحران ربع زندگی می‌شود. نایتلی با دیر بلوغی شخصیتش همدلی کرد و از روایت فیلم از منظر زنانه قدردانی کرد. کندذهن‌ها با نظرات مثبت منتقدان مواجه شد و عملکرد نایتلی مورد تحسین منتقدان قرار گرفت. منتقدی از درپ از او به‌عنولن یک «افشاگر قابل انعطاف» یاد کرد و از اجرای «ازروی خوشی ناهنجار» او تمجید کرد.
نایتلی در درام تاریخی بازی تقلید (۲۰۱۴) از مورتن تیلدام که بر اساس زندگی ریاضی‌دان بریتانیایی آلن تورینگ با بازی بندیکت کامبربچ ساخته شد، جون کلارک، سکه‌شناس و رمزنگار را به تصویر می‌کشد که کدهای اطلاعاتی آلمان را برای دولت بریتانیا در طول جنگ جهانی دوم با تورینگ رمزگشایی می‌کرد. نایتلی دربارهٔ مصاحبه‌های کلارک تحقیق کرد و سعی کرد «جنبۀ طبقۀ مرفه» او را حفظ کند و از عمق احساساتش و محافظت از تورینگ در فیلم‌نامه بهره برد. بازی تقلید با فروش بیش از ۲۳۳٫۶ میلیون دلار به یک موفقیت تجاری و نیز انتقادی تبدیل شد. نایتلی برای این نقش توانست دومین بار نامزد اسکار و بفتا و سومین بار نامزد گلدن گلوب شود که همگی در رشتهٔ بهترین بازیگر نقش مکمل زن بودند. با این وجود، لیدی ژان فورد که با کلارک و تورینگ کار کرده بود، احساس می‌کرد نایتلی «از هیچ جهت» شبیهٔ کلارک نیست و برای بازی در نقش او «بیش از حد زیبا» بود.
تنها اکران نایتلی در سال ۲۰۱۵ به عنوان بخشی از گروه بازیگران فیلم فاجعه بیوگرافی اورست بود. این فیلم بر اساس فاجعه ۱۹۹۶ کوه اورست با نایتلی در نقش همسر کوهنورد راب هال ساخته شد. اورست با نقدهای کلی مثبت منتقدان همراه شد. ورایتی نوشت که نایتلی در نقش زنی که احتمال از دست دادن همسرش بود، «اجرای عمیقاً احساسی» ارائه کرده‌است. در اکتبر ۲۰۱۵، نایتلی اولین بار در تئاتر برادوی با نقش اصلی در اقتباسی از ترز راکن اثر امیل زولا در استودیو ۵۴ به روی صحنه رفت. نایتلی پس از دوبار رد پروژه، این نقش را بر عهده گرفت، زیرا فکر می‌کرد که قادر به ایفای نقش نیست. او به شرایط «در قفس» شخصیت خود و همچنین نقش تاریک و فعال او در نمایش علاقه پیدا کرد، زیرا او به دنبال کناره‌گیری از نقش‌های فرعی منفعل بود. الکساندرا ویارئال از هافینگتون پست دربارهٔ اجرای او نوشت: «او عصبانی می‌شود، و کناره می‌گیرد، و شما می‌توانید تکامل روانی او را» تماشا کنید
در سال ۲۰۱۶، مشخص شد که نایتلی قرار است در یک فیلم زندگی‌نامه‌ای دربارهٔ کاترین کبیر، امپراتور روسیه در قرن هجدهم، به کارگردانی باربارا استرایسند بازی کند که هنوز به نتیجه نرسیده‌است. نایتلی در درام زیبایی موازی (۲۰۱۶) در کنار ویل اسمیت، ادوارد نورتون، کیت وینسلت و هلن میرن ظاهر شد. این فیلم با نقد منفی منتقدان همراه بود، و بازیگران نامزد دریافت تمشک طلایی شدند. علیرغم اینکه نایتلی قبلاً در موارد متعددی گفته بود که هرگز به مجموعهٔ دزدان دریایی کارائیب بازنخواهد گشت، اما حضور کوتاهی در نقش الیزابت سوآن در دزدان دریایی کارائیب: مردگان حکایت نمی‌کنند (۲۰۱۷) داشت. مخاطبان بارها در مورد شخصیت او جویا شده بودند.
نایتلی در درام زندگی‌نامه‌ای کولت (۲۰۱۸) نقش نویسندهٔ فرانسوی کولت را بازی کرد. این فیلم صعود اجتماعی کولت را در جامعه دوران زیبا از طریق رمان‌های تحریک‌آمیزش به تصویر می‌کشد که شوهرش کارهای او را سرقت می‌کند، و مورد سوء استفاده قرار می‌گیرد. نایتلی معتقد بود که این فیلم به شدت با فمینیسم مدرن ارتباط دارد و تغییرات فرهنگی در سیاست‌های جنسیتی را به تصویر می‌کشد. او برای آماده شدن در این نقش، رمان‌های کولت، از جمله ولگرد و چری را خواند و در ابتدا قصد داشت از زادگاهش در بورگونی، فرانسه دیدن کند. او نویسنده را «الهام‌بخش» می‌دانست و نقص‌ها و همچنین شجاعت او را تحسین می‌کرد. این فیلم که در جشنواره فیلم ساندنس اکران شد، از نظر منتقدان موفق بود و بازی نایتلی مورد تحسین قرار گرفت. منتقدی برای نیویورک تایمز از جنب و جوش و «مادیت» او ستایش کرد و جردن هافمن از گاردین نوشت که این فیلم نایتلی را در «فرم برتر: درخشان، باهوش، سکسی و دلسوز» نمایش می‌دهد. نایتلی در سال ۲۰۱۸ به دلیل خدماتش در درام و خیریه به مقام افسر نشان امپراتوری بریتانیا (OBE) منصوب شد.
در همان سال، او در اقتباس دیزنی از فندق‌شکن، با عنوان فندق‌شکن و چهار قلمرو، نقش پری قندآلو را بازی کرد که مورد انتقاد منتقدان قرار گرفت. در سال ۲۰۱۹، نایتلی در فیلم عواقب که اقتباس سینمایی از رمان بود، در کنار الکساندر اسکاشگورد هم‌بازی شد. نایتلی نقش راشل، همسر «سرد و پیچیده» یک ارتشی بریتانیا را بازی می‌کند که از مرگ پسرش توسط بمب آلمانی آسیب دیده‌است. در این فیلم او و همسرش در حالی که با غم و اندوه روبرو هستند به آلمان نقل مکان می‌کنند. این فیلم نقدهای متفاوتی دریافت کرد. تای بور از بوستون گلوب نایتلی را به خاطر افزودن «اعتقاد، لطف، قلب و عصبیت» به فیلم تمجید کرد، در حالی که کیتی والش از لس آنجلس تایمز احساس کرد نایتلی و اسکارشگورد بسیار محتاط هستند. نایتلی بعداً نقش سوت‌زن کاترین گان را در اسرار رسمی (۲۰۱۹) به تصویر کشید، که برای اولین بار در جشنواره فیلم ساندنس در ژانویه ۲۰۱۹ نمایش داده شد و نقدهای مثبتی دریافت کرد. نایتلی معتقد بود که فیلم جنگ عراق و مسئولیت‌پذیری دولت را با سیاست مدرن به تصویر می‌کشد. پیتر بردشاو در نگارش برای گاردین، «عملکرد متمرکز، قابل قبول و دلسوزانه» نایتلی را ستود. کاترین گان نیز از این فیلم ابراز رضایت کرد.
اولین نقش نایتلی در دههٔ ۲۰۲۰، فعال فمینیستی سالی الکساندر در فیلم بدرفتاری (۲۰۲۰) بود؛ فیلمی دربارهٔ تاج‌گذاری اولین شرکت‌کننده سیاهپوست در مسابقه دوشیزه جهان در سال ۱۹۷۰. این فیلم در مورد تفاوت‌های اینترسکشنالیتی در موج دوم فمینیسم بحث می‌کند. نایتلی به جنبه‌های سیاسی پروژه جذب شد. بدرفتاری مورد استقبال مثبت قرار گرفت، و گای لاج از ورایتی دوبله نایتلی را «دوست‌داشتنی مثل همیشه» توصیف کرد، اما گفت کرد که او «کمترین چهره جذاب» را به تصویر می‌کشد. نایتلی قرار بود مجموعهٔ مار اسکس را تهیه‌کنندگی و در آن ایفای نقش کند، اما به دلیل نگهداری از کودک در طول دورهٔ قرنطینهٔ همه‌گیری کووید-۱۹، آن را کنار گذاشت. در سال ۲۰۲۱، او در کمدی تعطیلات شب خاموش کرد. او همچنین صداپیشگی نقش اصلی فیلم انیمیشن درام شارلوت را بر عهده داشت که به داستان واقعی یک هنرمند جوان در طول هولوکاست می‌پردازد.
نایتلی یک سال از بازیگری مرخصی گرفت تا با خانواده وقت بگذراند. در سال ۲۰۲۳، او در درام جنایی جانی بوستون که بر اساس داستان واقعی ساخته شد، نقش خبرنگار لورتا مک‌لافلین را بازی کرد.