stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آرامگاه شیخ صفی‌الدین اردبیلی
بخش‌های مجموعه

آن‌گونه که بیوک جامعی به نقل از کتاب «صریح‌الملک» عنوان کرده است، بخش‌های مختف بقعهٔ شیخ صفی‌الدین عبارت‌اند از:
حرم و دارالحفاظ
مقبرهٔ شاهزادگان در جانب شرقی دارالحفاظ
ایوان بزرگ رو به قبله دارالحدیث که از آثار دوران شاه اسماعیل یکم بوده و در دو جانب غربی و شرقی، مقبره‌های مسقفی از اولاد و مشایخ صوفیه قرار داشته است.
چله‌خانه‌های قدیم و جدید و محل جلوس شیخ صفی‌الدین.
مقبرهٔ مادر شاه اسماعیل (دختر اوزون حسن آق‌قویونلو)
مقصوره‌ای در برابر ایوان دارالحدیث
محوطهٔ شهیدگاه در شمال گنبد دارالحدیث
محل جلوس شیخ صدرالدین موسی
حجرهها که از چهل عدد بیشتر بوده
صفه‌مزارهای برخی از امیران و سران خاندان صفوی
نانواخانه یا آشپزخانه
دیگ‌خانه و حجره‌های متعلق به آن و ایاغ‌خانه
حجرهٔ رو به مزار شیخ صفی‌الدین که آرامگاه مشایخ صوفیه بوده است.
شربت‌خانه در کنار چشمهٔ آبی مشتمل بر حوض و محل پختن حلواها و شیرینی‌ها
خونچه‌خانه و انبار با حجره‌های بالایی و پایینی
دفترخانه شامل دهلیز، خانه و محوطه‌ای میان شربت‌خانه و خونچه‌خانه
نقاره‌خانه که زیر سقف آن سقاخانه بوده و در پشت آن حمام و برخی خانه‌های متعلقه قرار دارد.
هیمه‌خانه و زمینی در اطراف آن
فضای بیرون در آستانه که در مقابل آن کوچه و دکان‌ها قرار داشت
کتابخانه
نمونه‌ای از کاشی‌کاری‌های بقعهٔ شیخ صفی‌الدین اردبیلی




قبر اول از پشت: شیخ صفی‌الدین - قبر دوم: صدرالدین موسی پسر شیخ صفی‌الدین - قبر سوم: شیخ ابراهیم پسر خواجه علی سیاهپوش، پسر شیخ صدرالدین موسی
مقبرهٔ شاه اسماعیل- بقعهٔ شیخ صفی‌الدین اردبیلی
مقبرهٔ شاه اسماعیل در زادگاه خود اردبیل، بقعهٔ شیخ صفی الدین اردبیلی
سراسرنمایی از آرامگاه کشته‌شدگان جنگ چالدران
دریاچه‌های اونیانگا

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
اوونیانگا سریر: اوونیانگا سریر
مکان: منطقه انیدی، چاد
معیار ثبت: طبیعی: (vii)
شمارهٔ ثبت: ۱۴۰۰
تاریخ ثبت: ۲۰۱۲
مساحت: ۶۲٬۸۰۸ هکتار (۱۵۵٬۲۰۰ جریب فرنگی)
منطقه حائل: ۴٬۸۶۹ هکتار (۱۲٬۰۳۰ جریب فرنگی)
مختصات: ۱۹°۰۳′۱۸″ شمالی ۲۰°۳۰′۲۰″ شرقی﻿ / ﻿۱۹٫۰۵۵۰۰°شمالی ۲۰٫۵۰۵۵۶°شرقی﻿ / 19.05500; 20.50556
موقعیت دریاچه‌های اونیانگا در چاد: موقعیت دریاچه‌های اونیانگا در چاد
چشم‌انداز فضانوردان در سال ۲۰۰۹ از اوونیانگا سریر. تصویر تقریباً ۱۱ در ۹ کیلومتر (۷ در ۶ مایل) پوشش می‌دهد سطح تاریک آب توسط تپه‌های ماسه ای خطی و نارنجی تقسیم می‌شود.
دریاچه‌های اوونیانگا مجموعه ای دریاچه‌ها در صحرای بزرگ آفریقا، در شمال شرقی چاد است و یک حوضچه را در کوه‌های غرب تیبستی و شرق منطقه آنی را شامل می‌شود که در سال ۲۰۱۲ به عنوان میراث جهانی یونسکو ثبت شد.
مطابق توضیحات یونسکو، دریاچه‌ها در بیابان گرم و بیش از حد قرار دارند که دارای بارندگی کمتر از ۲ میلیمتر (۰٫۱ اینچ) در سال است. دریاچه‌ها انواع مختلفی از ابعاد، عمق، ترکیبات شیمیایی و رنگهای مختلف را به نمایش می‌گذارند.
که در مجموع ۱۸ دریاچه را شامل می‌شود
جغرافیا

این دریاچه‌ها یک سیستم هیدرولوژیکی را تشکیل می‌دهند که در بیابان‌های زمین بی نظیر است. علیرغم خشک بودن شدید منطقه کماکان دارای آب بوده و حیات جانداران در آن ادامه دارد.
سراسرنما
بارادلا (غار)

غار بارادلا (مجاری: Baradla) جزء میراث جهانی یونسکو در مجارستان است.
آرین تی‌وی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کشور: سوئد
ستاد: استکهلم
برنامه‌سازی: برنامه‌سازی
زبان(ها): کردی، لری، فارسی
تاریخچه: تاریخچه
راه‌اندازی‌شده: ۳ ژوئیه ۲۰۱۷ (۱۲ تیر ۱۳۹۶)
پیوندها: پیوندها
وبگاه: http://aryen.tv
دسترسی: دسترسی
آرین تی‌وی (Aryen TV) یک شبکه تلویزیونی است که برنامه‌های خود را از کشور سوئد پخش می‌کند. این شبکه از روز ۳ ژوئیه ۲۰۱۷ (۱۲ تیر ۱۳۹۶) پخش برنامه‌های خود را در دو ماهوارهٔ هاتبرد و نایل‌ست به زبان‌های کردی، لری و فارسی آغاز کرده‌است.
فرکانس

آریَن تی‌وی برنامه‌های خود را در دو ماهوارهٔ هاتبرد و نایل‌ست بر روی فرکانس‌های زیر پخش می‌کند:
در ماهواره هاتبرد: ۱۱۳۷۳/ ۲۷۵۰۰- پولاریزاسیون افقی- اف‌ای‌سی؛ سه چهارم
در ماهواره نیلسات: ۱۱۳۵۴/ ۲۷۵۰۰- پولاریزاسیون عمودی- اف‌ای‌سی: سه چهارم
زبان برنامه‌ها

آرین تی‌وی برنامه‌های خود را به زبان‌های کردی کلهری، کرمانجی، سورانی، هورامی و لکی، لری و نیز زبان فارسی پخش می‌کند.
فشار دولت سوئد

دولت سوئد برای ممانعت از فعالیت تلویزیون آرین فشارهایی به کارکنان و گردانندگان این شبکه وارد آورده‌است. در ۷ نوامبر ۲۰۱۷ پلیس سوئد به دفتر و استودیوهای تلویزیون آرین حمله کرد و ضمن تفتیش ساختمان و استودیوها، مانع از ورود کارکنان شبکۀ آرین به ساختمان این تلویزیون شد.
دودمان یرواندی

دودمان یـِرواندونی (به ارمنی: Երվանդունիներ، (به انگلیسی Orontid Dynasty)، از ۵۷۰ (پیش از میلاد) تا ۲۰۰ (پیش از میلاد) حکمرانی کردند. مؤسس پادشاهی اَروَند (یرواند) یکم ساکاواکیاتس بود و آخرین پادشاه از این دودمان یرواند چهارم. آنتیوخوس چهارم کوماژن از این خاندان آخرین پادشاه کوماژن بود. شاهان یرواندی  در آغاز ساتراپ‌های ایران هخامنشی در منطقه بودند.
اصلیت

نام این دودمان یعنی یرواندی (در زبان‌های غربی Orontid) (در یونانی: Ὀρόντης لاتین: Orontes) گرفته شده که به معنی «چابک» و «دلاور» است.
برخی از مورخان بیان می‌کنند که یرواندی‌ها اصالتاً ایرانی بودند، و پیوندهای خانوادگی دودمانی با سلسله حاکم هخامنشی داشته‌اند. یرواندی‌ها در تمام مدت فرمانروایی خود بر نسب خود از هخامنشیان تأکید داشتند تا مشروعیت سیاسی خود را تقویت کنند.
به گفته این منابع، آن‌ها از خویشاوندان طایفه هخامنشی به حساب می‌آمدند و از خاندان ویدرنه از یاران هفتگانه داریوش یکم در سرکوب گئومات مغ محسوب می‌شدند. و هم استاتیرای یکم ملکه محبوب اردشیر دوم و برادرش تیسافرن سردار معروف پارسی از این خاندان بودند و هم یرواند یکم نوه عموی این دو با دختر اردشیر دوم به نام روزگونه ازدواج نمود.
مورخان دیگری می‌گویند که یرواندی‌ها اصالتاً ارمنی بودند، در حالی که به گفته رازمیک پانوسیان، یرواندی‌ها احتمالاً با فرمانروایان ایران و سایر خاندان‌های اشرافی برجسته در ارمنستان وصلت کرده بودند و می‌گویند که قومیت ارمنی آنها نامشخص است.
پیشینه

مرزهای ارمنستان در دوران پادشاهی یرواند یکم ساکاواکیاتس همان مرزهای دوران اورارتو بود و در جنوب از جلگه دجله می‌گذشت، در شمال با ارمنستان علیا و منطقه گوگارک در غرب با فرات و در شرق توسط دریاچه ارومیه بطرف جلگه شاخه سفلای ارس و رود کورا محدود می‌شد. یرواندی‌ها دشت آرارات را مرکز حکومتشان قرار دادند و شهر آرماویر که به روی خرابه‌های آرگیشتی خینیلی بنا گردیده بود. به عنوان پایتخت برگزیدند. آنها در این سرزمین به اصلاحات و آبادانی پرداختند و چند شهر بنا نهادند. در منطقه‌ای که رودهای ارس و آخوریان به هم ملحق می‌گردند شهر یروانداشات ساخته می‌شود؛ که جانشین آرماویر پایتخت پادشاهی ارمنستان می‌گردد. این شهر اخیر نقش خود را بعنوان مرکز پرستش حفظ می‌نماید. یک زیارتگاه بزرگ دیگر در باگاران در کنار آخوریان ایجاد می‌گردد.
از اولین مذاکرات سرداران اسکندر به منظور تقسیم سرزمین‌های او نام ارمنستان در فهرست اسامی ممالک فتح شده به دست اسکندر نیامده و ارمنستان برخلاف ایران، که هم‌زمان با سقوط دولت هخامنشی مطیع اسکندر و دولت مقدونی شد، توانست تمامیت ارضی و استقلال خود را حفظ کند.
پس از فروپاشی سلسلهٔ هخامنشیان یرواند دوم از خاندان یرواندی، که والی ایالت ارمنستان در این دوره و از سرداران ارمنی حاضر در نبرد گوگمل بود، خود را پادشاه مستقل ارمنستان بزرگ معرفی کرد. میترنس دیگر سردار ارمنی، نیز که او هم در نبرد گوگمل حاضر بود، دولت مستقل دیگری در شمال غربی ارمنستان بزرگ تشکیل داد که به ارمنستان کوچک شهرت یافت.
این بخش از ارمنستان هم‌زمان با حملات ارتش مقدونی به نواحی کاپادوکیه به فرماندهی اومئنس به دست نیروهای مقدونی تصرف شده و جزو قلمرو اسکندر قرار گرفت. البته، پس از مدتی بار دیگر استقلال خود را بازیافت. در این دوره، بخش دیگری از ارمنستان، که جنوب غربی این سرزمین را تشکیل می‌داد، «زوپک» نام داشت. این سرزمین زمانی جزوی از ارمنستان بزرگ بود اما به دلایل مختلف از آن جدا شده و فردی به نام آرشام از خاندان یرواندی بر آن حکومت می‌کرد.
معبد هائینسا

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
مکان:  کره جنوبی
معیار ثبت: فرهنگی: iv, vi
شمارهٔ ثبت: ۷۳۷
تاریخ ثبت: ۱۹۹۵
معبد هائینسا
معبد هائینسا ( معبد انعکاس روی دریای آرام ) معبد اصلی جوگی اردر مربوط به بودای کره‌ای در کوه‌های گایا، استان جئونسانگنام-دو در کره جنوبی است . هائینسا بیشتر به دلیل اینکه از سال ۱۳۹۸ محل نگهداری ترپیتاکا کوریانا، کتاب مقدس بودایی‌ها که بر روی ۸۱۳۵۰ قطعه چوبی کنده کاری شده‌است، مورد توجه قرار دارد .
معبد هائینسا در سال ۱۹۹۵ در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید.
شهرستان اللیک‌قلعه

| ناحیهٔ اللیک‌قلعه Ellikqalʼa tumani / اېللیک‌قلعه تومنی Ellikqala rayonı / اىُللیك‌قالا رایونىُ Элликкалинский район | ناحیهٔ اللیک‌قلعه Ellikqalʼa tumani / اېللیک‌قلعه تومنی Ellikqala rayonı / اىُللیك‌قالا رایونىُ Элликкалинский район |
| --- | --- |
ناحیه: ناحیه
موقعیت ناحیهٔ اللیک‌قلعه در نقشه: موقعیت ناحیهٔ اللیک‌قلعه در نقشه
کشور:  ازبکستان
ولایت‌های ازبکستان: قره‌قالپاقستان
مرکز: بوستان
مساحت: مساحت
 • کل: ۵٬۴۲۰ کیلومتر مربع (۲۰۹۰ مایل مربع)
جمعیت (2024): جمعیت (2024)
 • کل: ۱۷۱٬۰۰۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵ (زمان ازبکستان)
ناحیهٔ اللیک‌قلعه (به ازبکی: Ellikqalʼa tumani، اېللیک‌قلعه تومنی)(به قره‌قالپاقی: Ellikqala rayonı، اىُللیك‌قالا رایونىُ) یک ناحیه در ازبکستان است که در قره‌قالپاقستان واقع شده‌است.
سواره‌نظام (فیلم ۱۹۳۶ ایتالیا)

| سواره‌نظام | سواره‌نظام |
| --- | --- |
آمدئو ناتزاری در صحنه‌ای از فیلم: آمدئو ناتزاری در صحنه‌ای از فیلم
کارگردان: گوفردو آلساندرینی
نویسنده: سالواتوره گوتا اورسته بیانکولی فولویو پالمیری آلدو ورگانو
فیلمنامه‌نویس: اورسته بیانکولی فولویو پالمیری آلدو ورگانو گوفردو آلساندرینی سالواتوره گوتا
بازیگران: آمدئو ناتزاری الیزا کگانی لوئیجی کارینی ماریو فراری انریکو ویاریزیو سیلوانا یاکینو ریتا لیوزی فائوستو گوئرتسونی اورسته فارِس
موسیقی: انتسو ماستی
فیلم‌بردار: واتسلاف ویخ
تدوین‌گر: جورجو سیمونلی
شرکت تولید: آی‌سی‌آی
توزیع‌کننده: لوکس‌فیلم
تاریخ‌های انتشار: ۲۳ اکتبر ۱۹۳۶
مدت زمان: ۸۸ دقیقه
کشور: ایتالیا
زبان: ایتالیایی 
سواره‌نظام (انگلیسی: Cavalry) فیلمی در ژانر درام به کارگردانی گوفردو آلساندرینی است که در سال ۱۹۳۶ منتشر شد. در این فیلم آمدئو ناتزاری، الیزا کگانی، لوئیجی کارینی، ماریو فراری، انریکو ویاریزیو، آنا مانیانی، سیلویو باگلینی، اورسته فارِس، میکله مالاسپینا، رومولو کوستا و فلیچه مینوتی بازی کرده‌اند.
سروستانی
افراد و خاندان

ناهید پرسون سروستانی، کارگردان ایرانی
نورالدین رضوی سروستانی، از استادان آواز و موسیقی اصیل ایرانی
محمدمهدی سلطانی سروستانی، بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون و کارگردان تئاتر
رحمت‌الله صدیق سروستانی، جامعه‌شناس ایرانی
اسماعیل شفیعی سروستانی، نویسنده، روزنامه‌نگار و پژوهشگر حوزه مهدویت
نیما سروستانی، مستندساز، کارگردان و تهیه‌کنندهٔ ایرانی-سوئدی.
کورش کمالی سروستانی، نویسنده، سعدی شناس
تیم متحد در المپیک

این مقاله دربارهٔ "تیم متحد" که در بازی‌های المپیک زمستانی و تابستانی ۱۹۹۲ شرکت کرد است. برای "تیم متحد" که در بازی‌های المپیک زمستانی و تابستانی ۱۹۵۶، ۱۹۶۰ و ۱۹۶۴ شرکت کرد، تیم متحد آلمان را ببینید. برای تیم متحد کره، کره در المپیک (ابهام زدایی) را ببینید.
| تیم متحد در المپیک | تیم متحد در المپیک |
| --- | --- |
پرچم المپیک: پرچم المپیک
شناسه آی‌اوسی: EUN
حضورهای تابستانی: حضورهای تابستانی
۱۹۹۲: ۱۹۹۲
حضورهای زمستانی: حضورهای زمستانی
۱۹۹۲: ۱۹۹۲
سایر حضورهای مرتبط: سایر حضورهای مرتبط
 امپراتوری روسیه (۱۹۰۰–۱۹۱۲)  استونی (۱۹۲۰–۱۹۳۶، ۱۹۹۲–)  لتونی (۱۹۲۴–۱۹۳۶، ۱۹۹۲–)  لیتوانی (۱۹۲۴–۱۹۲۸، ۱۹۹۲–)  اتحاد شوروی (۱۹۵۲–۱۹۸۸)  ارمنستان (۱۹۹۴–)  بلاروس (۱۹۹۴–)  گرجستان (۱۹۹۴–)  قزاقستان (۱۹۹۴–)  قرقیزستان (۱۹۹۴–)  مولداوی (۱۹۹۴–)  روسیه (۱۹۹۴–۲۰۱۶)  اوکراین (۱۹۹۴–)  ازبکستان (۱۹۹۴–)  جمهوری آذربایجان (۱۹۹۶–)  تاجیکستان (۱۹۹۶–)  ترکمنستان (۱۹۹۶–)  ورزشکاران المپیک روسیه (۲۰۱۸)  کمیته المپیک روسیه (۲۰۲۰-۲۰۲۲):  امپراتوری روسیه (۱۹۰۰–۱۹۱۲)  استونی (۱۹۲۰–۱۹۳۶، ۱۹۹۲–)  لتونی (۱۹۲۴–۱۹۳۶، ۱۹۹۲–)  لیتوانی (۱۹۲۴–۱۹۲۸، ۱۹۹۲–)  اتحاد شوروی (۱۹۵۲–۱۹۸۸)  ارمنستان (۱۹۹۴–)  بلاروس (۱۹۹۴–)  گرجستان (۱۹۹۴–)  قزاقستان (۱۹۹۴–)  قرقیزستان (۱۹۹۴–)  مولداوی (۱۹۹۴–)  روسیه (۱۹۹۴–۲۰۱۶)  اوکراین (۱۹۹۴–)  ازبکستان (۱۹۹۴–)  جمهوری آذربایجان (۱۹۹۶–)  تاجیکستان (۱۹۹۶–)  ترکمنستان (۱۹۹۶–)  ورزشکاران المپیک روسیه (۲۰۱۸)  کمیته المپیک روسیه (۲۰۲۰-۲۰۲۲)
تیم متحد (روسی: Объединённая команда) نامی بود که برای تیم ورزشی شوروی سابق (به جز کشورهای بالتیک) در بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۹۲ در آلبرت‌ویل و المپیک تابستانی ۱۹۹۲ در بارسلون استفاده می‌شد. کد آی‌اوسی (EUN) از نام فرانسوی Équipe unifiée گرفته شده بود. تیم متحد گاهی به‌طور غیررسمی تیم CIS (کشورهای مستقل همسود، به عنوان همتای تیم ملی فوتبال کشورهای مستقل همسود که همان سال در یورو ۱۹۹۲ شرکت کرد) نامیده می‌شد، اگرچه گرجستان تا سال ۱۹۹۳ به CIS ملحق نشد.
در طول بازی‌های المپیک زمستانی، کمیته‌های ملی المپیک (NOC) کشورهای به وجود آمده به دلیل انحلال اتحاد جماهیر شوروی که فقط دو ماه قبل از آن اتفاق افتاده بود، هنوز عضو کمیته بین‌المللی المپیک (IOC) نشده بودند، بنابراین پرچم المپیک برای این تیم در جایگاه پرچم‌ها در مراسم افتتاحیه و در مراسم اهدای مدال استفاده و سرود المپیک برای مدال‌آوران طلا پخش شد. در زمان بازی‌های المپیک تابستانی، کمیته‌های ملی المپیک به‌طور جداگانه عضویت داشتند، اما باز هم آنها یک تیم مشترک را با لباس استاندارد به میدان فرستادند، زیرا مسابقات مقدماتی المپیک قبل از فروپاشی نهایی اتحاد جماهیر شوروی تکمیل شده بود. اگر ورزشکاری از تیم متحد مدال می‌گرفت، پرچم ملی کشور ورزشکار مدال‌آور به جای پرچم المپیک برافراشته می‌شد و سرود ملی کشور وی به جای سرود المپیک پخش می‌شد. در مسابقات تیمی، تیم متحد همچنان از پرچم المپیک و سرود المپیک استفاده می‌کرد، زیرا اعضای تیم از کشورهای مختلف بودند.
این تیم در بازی‌های زمستانی ۱۹۹۲ در جدول مدال‌ها نایب‌قهرمان شد و در بازی‌های تابستانی ۱۹۹۲ به عنوان تیم قهرمان در جدول مدال‌ها قرار گرفت و از رقیب قدیمی خود، ایالات متحده آمریکا که در جایگاه دوم قرار گرفت، پیشی گرفت.
کشورهای شرکت‌کننده

در حالی که تنها شش کشور از تیم متحد در المپیک زمستانی ۱۹۹۲ شرکت کردند، هر دوازده کشور در المپیک تابستانی ۱۹۹۲ شرکت کردند. در بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۹۴ و المپیک تابستانی ۱۹۹۶، کشورهایی که بخشی از تیم متحد بودند، اولین حضور خود در المپیک را به عنوان کشورهای مستقل آغاز کردند.
| کشور (جمهوری شوروی سابق) | کد IOC (۱۹۹۴–) |
| --- | --- |
 ارمنستان*: ARM
 جمهوری آذربایجان: AZE
 بلاروس*: BLR
 گرجستان: GEO
 قزاقستان*: KAZ
 قرقیزستان: KGZ
 مولدووا: MDA
 روسیه*: RUS
 تاجیکستان: TJK
 ترکمنستان: TKM
 اوکراین*: UKR
 ازبکستان*: UZB
* شرکت‌کننده در بازی‌های زمستانی.
کشورهای شرکت‌کننده > جدول زمانی مشارکت

| تاریخ | Team | Team | Team | Team | Team | Team | Team | Team | Team | Team | Team | Team | Team | Team | Team |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
۱۹۰۰–۱۹۱۲:  امپراتوری روسیه (RU1)
| ۱۹۲۰ |  |  استونی (EST) |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| ۱۹۲۴–۱۹۳۶ |  |  استونی (EST) |  لتونی (LAT) |  لیتوانی (LTU) |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
۱۹۵۲–۱۹۸۸:  اتحاد شوروی (URS)
| ۱۹۹۲ |  تیم متحد (EUN) |  تیم متحد (EUN) |  تیم متحد (EUN) |  تیم متحد (EUN) |  تیم متحد (EUN) |  تیم متحد (EUN) |  تیم متحد (EUN) |  تیم متحد (EUN) |  تیم متحد (EUN) |  تیم متحد (EUN) |  تیم متحد (EUN) |  تیم متحد (EUN) |  استونی (EST) |  لتونی (LAT) |  لیتوانی (LTU) |
| ۱۹۹۴ |  |  |  |  ارمنستان (ARM) |  بلاروس (BLR) |  گرجستان (GEO) |  قزاقستان (KAZ) |  قرقیزستان (KGZ) |  مولداوی (MDA) |  روسیه (RUS) |  اوکراین (UKR) |  ازبکستان (UZB) |  استونی (EST) |  لتونی (LAT) |  لیتوانی (LTU) |
| ۱۹۹۶–۲۰۱۶ |  جمهوری آذربایجان (AZE) |  تاجیکستان (TJK) |  ترکمنستان (TKM) |  ارمنستان (ARM) |  بلاروس (BLR) |  گرجستان (GEO) |  قزاقستان (KAZ) |  قرقیزستان (KGZ) |  مولداوی (MDA) |  روسیه (RUS) |  اوکراین (UKR) |  ازبکستان (UZB) |  استونی (EST) |  لتونی (LAT) |  لیتوانی (LTU) |
| ۲۰۱۸ |  جمهوری آذربایجان (AZE) |  تاجیکستان (TJK) |  ترکمنستان (TKM) |  ارمنستان (ARM) |  بلاروس (BLR) |  گرجستان (GEO) |  قزاقستان (KAZ) |  قرقیزستان (KGZ) |  مولداوی (MDA) |  ورزشکاران المپیک روسیه (OAR) |  اوکراین (UKR) |  ازبکستان (UZB) |  استونی (EST) |  لتونی (LAT) |  لیتوانی (LTU) |
| ۲۰۲۰– |  جمهوری آذربایجان (AZE) |  تاجیکستان (TJK) |  ترکمنستان (TKM) |  ارمنستان (ARM) |  بلاروس (BLR) |  گرجستان (GEO) |  قزاقستان (KAZ) |  قرقیزستان (KGZ) |  مولداوی (MDA) |  کمیته المپیک روسیه (ROC) |  اوکراین (UKR) |  ازبکستان (UZB) |  استونی (EST) |  لتونی (LAT) |  لیتوانی (LTU) |
جدول مدال‌ها > مدال‌ها بر پایه بازی‌ها

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| بازی‌ها | جزئیات | طلا | نقره | برنز | مجموع | رتبه |
|  ۱۹۹۲ المپیک زمستانی | تیم متحد در بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۹۲ | ۹ | ۶ | ۸ | ۲۳ | ۲ |
|  ۱۹۹۲ المپیک تابستانی | تیم متحد در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۲ | ۴۵ | ۳۸ | ۲۹ | ۱۱۲ | ۱ |
| مجموع | مجموع | ۵۴ | ۴۴ | ۳۷ | ۱۳۵ |  |
جدول مدال‌ها > مدال‌ها بر پایه ورزش‌های تابستانی

| ورزش | طلا | نقره | برنز | مجموع |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  ژیمناستیک هنری | ۹ | ۵ | ۴ | ۱۸ |
|  دو و میدانی | ۷ | ۱۱ | ۳ | ۲۱ |
|  کشتی | ۶ | ۵ | ۵ | ۱۶ |
|  شنا | ۶ | ۳ | ۱ | ۱۰ |
|  وزنه‌برداری | ۵ | ۴ | ۰ | ۹ |
|  تیراندازی | ۵ | ۲ | ۱ | ۸ |
|  جودو | ۲ | ۰ | ۲ | ۴ |
|  شمشیربازی | ۱ | ۲ | ۲ | ۵ |
|  کانو و کایاک | ۱ | ۱ | ۰ | ۲ |
|  ژیمناستیک ریتمیک | ۱ | ۰ | ۱ | ۲ |
|  هندبال | ۱ | ۰ | ۱ | ۲ |
|  بسکتبال | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ |
|  شیرجه | ۰ | ۲ | ۱ | ۳ |
|  بوکس | ۰ | ۱ | ۱ | ۲ |
|  پنج‌گانه مدرن | ۰ | ۱ | ۱ | ۲ |
|  والیبال | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
|  تنیس | ۰ | ۰ | ۲ | ۲ |
|  تیراندازی با کمان | ۰ | ۰ | ۲ | ۲ |
|  روئینگ | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
|  واترپلو | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| مجموع (۲۰ ورزش) | ۴۵ | ۳۸ | ۲۹ | ۱۱۲ |
جدول مدال‌ها > مدال‌ها بر پایه ورزش‌های زمستانی

| Sport | طلا | نقره | برنز | مجموع |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  اسکی صحرانوردی | ۳ | ۲ | ۴ | ۹ |
|  اسکیت نمایشی | ۳ | ۱ | ۱ | ۵ |
|  دوگانه | ۲ | ۲ | ۲ | ۶ |
|  هاکی روی یخ | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ |
|  اسکی نمایشی | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
|  اسکیت سرعت مسیر کوتاه | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| مجموع (۶ sport) | ۹ | ۶ | ۸ | ۲۳ |
پرچم‌داران

المپیک زمستانی ۱۹۹۲ آلبرت‌ویل - والری مدودتسف (دوگانه)
المپیک تابستانی ۱۹۹۲ بارسلون - الکساندر کارلین (کشتی)
سیاست در چین

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نشان ملی جمهوری خلق چین: نشان ملی جمهوری خلق چین
نوع حکومت: حکومت متمرکز نظام تک‌حزبی دولت سوسیالیستی جمهوری
قانون اساسی: 1982 Constitution of the People's Republic of China
قوه مقننه: قوه مقننه
نام: کنگره ملی خلق
نوع: تک‌مجلسی
مکان ملاقات: تالار بزرگ خلق، پکن
Presiding officer: Li Zhanshu Chairman of the Standing Committee of the National People's Congress
قوه مجریه: قوه مجریه
رئیس کشور: رئیس کشور
عنوان: دبیرکل حزب کمونیست چین و رئیس‌جمهور جمهوری خلق چین
کنونی: شی جین پینگ
برگزیننده: کنگره ملی خلق
رئیس حکومت: رئیس حکومت
عنوان: نخست‌وزیر جمهوری خلق چین
کنونی: لی که چیانگ
برگزیننده: President, according to the decision of the کنگره ملی خلق
هیئت دولت: هیئت دولت
نام: Li Keqiang Government
دولت کنونی: 13th State Council
رهبر: لی که چیانگ
معاون رهبر: Han Zheng
مقرها: Zhongnanhai
وزیران: 26
قوه قضائیه: قوه قضائیه
نام: Judicial system of China
Supreme People's Court: Supreme People's Court
قاضی ارشد: Zhou Qiang (President)
صندلی: پکن
Supreme People's Procuratorate: Supreme People's Procuratorate
قاضی ارشد: Zhang Jun
سیاست جمهوری خلق چین در چارچوب جمهوری سوسیالیستی اداره می‌شود که توسط یک حزب واحد، حزب کمونیست چین به ریاست دبیرکل اداره می‌شود. قدرت دولتی در جمهوری خلق چین (PRC) از‌طریق حزب کمونیست، دولت مرکزی مردم (شورای ایالتی) و نمایندگی استانی و محلی آنها اعمال می‌شود.
جمهوری خلق چین یکی از معدود دولت‌های سوسیالیستی دنیاست که آشکارا مدافع کمونیسم است. این دولت زیر نظر حزب کمونیست چین و بر مبنای قانون اساسی چین اداره می‌شود که در سال ۱۹۸۲ تصویب شده‌است. حکومت چین به‌دلیل محدودیت‌هایی که در بسیاری از زمینه‌های اجتماعی از جمله آزادی رسانه، دسترسی به اینترنت، آزادی تجمع، حقوق باروری، آزادی تأسیس سازمان‌های اجتماعی و آزادی ادیان برقرار کرده مورد انتقاد قرار گرفته‌است. رهبران چین نظام سیاسی، ایدئولوژیک و اقتصادی کشور خود را به‌ترتیب با اصطلاحات «استبداد دمکراتیک مردمی»، «سوسیالیسم با ویژگی‌های چینی» و «اقتصاد سوسیالیستی بازار» توصیف می‌کنند.
رئیس‌جمهور مقام ریاست کشور را در اختیار دارد. نخست‌وزیر نیز رئیس دولت است و هیئت دولت جمهوری خلق چین را رهبری می‌کند که از وزیران و پنج معاون نخست‌وزیر تشکیل می‌شود. در عمل دبیرکل حزب کمونیست رهبر واقعی کشور است و مهم‌ترین تصمیمات نیز در کمیته دائمی پُلیتبورو حزب کمونیست گرفته می‌شود. رئیس‌جمهور فعلی چین (۲۰۱۴) شی جینپینگ است که مقام دبیرکل حزب کمونیست و رئیس کمیسیون مرکزی نظامی را هم بر عهده دارد و در نتیجه رهبر اصلی چین است. نخست‌وزیر کنونی لی که‌کیانگ نیز از اعضای ارشد کمیته دائمی پلیتبورو است.
روابط خارجی

جمهوری خلق چین با ۱۷۱ کشور دنیا روابط دیپلماتیک و در ۱۶۲ کشور سفارتخانه دارد. جمهوری چین مشروعیت این حکومت را زیر سؤال برده و گروهی از کشورها نیز جمهوری چین (حکومت تایوان) را حکومت مشروع می‌دانند و از برقراری روابط با جمهوری خلق چین خودداری کرده‌اند.
جمهوری خلق چین از سال ۱۹۷۱ به جای جمهوری چین وارد سازمان ملل شد و کرسی دائم چین در شورای امنیت نیز به آن واگذار شد. چین در گذشته یکی از اعضا و رهبران جنبش عدم تعهد بود و هنوز هم خود را مدافع کشورهای در حال توسعه می‌داند. این کشور همراه با برزیل، روسیه، هند و آفریقای جنوبی یکی از اعضای گروه بریکس است که از اقتصادهای مهم در حال ظهور تشکیل شده‌است.
اختلافات مرزی

چین تمام تایوان را بخشی از خاک خود می‌داند و علاوه بر این با چندین کشور دیگر نیز مناقشات مرزی قدیمی دارد. آن‌ها از دهه ۱۹۹۰ تلاش‌هایی را برای حل این منازعات قدیمی از طریق مذاکرات انجام داده‌است. نوار مرزی چین و هند که در کوه‌های هیمالیا قرار دارد مورد اختلاف دو کشور است و یکی از مهم‌ترین اختلافات در مورد مرز دو کشور در ناحیه کشمیر است. دو کشور در دهه ۱۹۶۰ بر سر منطقه اقصای چین با هم وارد جنگ شدند که جنگ با موفقیت چین به پایان رسید و آن‌ها بیشتر این منطقه وسیع کوهستانی را به تصرف درآوردند. اقصای چین در شمال کشمیر منطقه‌ای خالی از سکنه است اما بهترین راه ارتباطی بین تبت و سین کیانگ محسوب می‌شود. چین با بوتان نیز اختلاف مرزی دارد و دو کشور هنوز نتوانسته‌اند مرز خود را مشخص کنند.
چینی‌ها همچنین در مورد حکومت بر جزایر متعدد واقع در سواحل شرقی و جنوبی با کشورهای مختلفی از جمله ژاپن، تایوان، فیلیپین و ویتنام اختلاف دارند. چین اختلافات مرزی مهمی نیز با اتحاد جماهیر شوروی داشت که حتی به جنگ کوتاهی در سال ۱۹۶۹ منجر شد. اما پس از دهه ۱۹۹۰ بیشتر این اختلافات با امضای معاهدات مرزی با کشورهای بازمانده از فروپاشی شوروی حل و فصل شده‌است.
اصلاحات سیاسی و اجتماعی

بخش‌هایی از فعالان سیاسی و اجتماعی چین از جمله جنبش دمکراسی خواهی این کشور و برخی اعضای حزب کمونیست، اصلاحات سیاسی و اجتماعی را نیاز مبرم این کشور دانسته‌اند. هرچند از دهه ۱۹۷۰ به بعد محدودیت‌های اقتصادی و اجتماعی در چین به طرز چشمگیری کاهش یافته‌اند اما آزادی‌های سیاسی همچنان محدود است. قانون اساسی چین اعلام کرده که آزادی بیان، آزادی رسانه، حق محاکمه منصفانه، آزادی مذهب، حق رأی عمومی و حق مالکیت از جمله حقوق بنیادین شهروندان است اما این قوانین در عمل از شهروندان در مقابل تعقیب کیفری از ناحیه دولت حمایت چندانی نمی‌کنند. اظهارات سیاسی و اطلاعات به‌طور آشکار و مستمر برای جلوگیری از انتقاد از دولت یا حزب حاکم سانسور می‌شوند به‌طوری‌که گزارشگران بدون مرز در سال ۲۰۰۵ چین را در رتبه ۱۵۹ در بین ۱۶۷ کشور از نظر آزادی رسانه قرار داده‌است.
مهاجران روستایی که به شهر می‌آیند معمولاً خود را به عنوان شهروند درجه دو از نظر سیستم ثبت خانوار (که بر دسترسی به مزایای دولتی نظارت دارد) می‌یابند. از حقوق مالکیتی حمایت ضعیفی می‌شود و سیستم مالیاتی به ضرر شهروندان فقیرتر است با اینحال از اوایل دهه ۲۰۰۰ برخی مالیات‌های روستایی کاهش یافته یا لغو شده و خدمات اجتماعی بیشتری برای روستانشینان برقرار شده‌است.
چین از ۲۱ استان (به استثنای استان ادعا شده تایوان)، چهار شهرداری، پنج منطقه خودمختار و دو منطقه ویژه اداری هنگ کنگ و ماکائو تشکیل شده که دومی در یک سیستم سیاسی جداگانه متفاوت از چین فعالیت می‌کنند.
حزب کمونیست

مقالهٔ اصلی: حزب کمونیست چین
حزب کمونیست چین در ماه ژوئیه سال ۱۹۲۱ میلادی تأسیس شد. از سال‌های ۱۹۲۱ تا ۱۹۴۹، حزب کمونیست چین مردم را در مبارزات سخت رهبری می‌کرد و در نتیجه ضمن برانداختن چیرگی امپریالیسم، فئودالیسم و سرمایه‌داری بوروکراتیک، جمهوری خلق چین را تأسیس نمود.
اکنون حزب کمونیست چین با بیش از ۳۰۰ حزب از بیش از ۱۲۰ کشور جهان روابط دوستانه دارد. حزب کمونیست چین یک کل واحد است که طبق اساسنامه و آئین‌نامه خود و منطبق با اصل سیستم تمرکز دموکراتیک متشکل شده‌است. در آئین‌نامه حزب کمونیست چین قید شده‌است که هر کسی اعم از کارگر، کشاورز، سرباز، روشنفکر و عناصر پیشرو طبقات اجتماعی دیگر که به ۱۸ سالگی رسیده با پذیرش اساسنامه و آئین‌نامه حزب و در صورت تمایل به شرکت در یک سازمان حزبی و فعالیت در آن و اجرای قطعنامه‌های حزب و پرداخت حق عضویت حزبی می‌تواند برای الحاق به حزب کمونیست چین تقاضا کند.
دولت

کنگره ملی خلق
نهاد ملی قانونگذاری جمهوری خلق چین است. این کنگره با ۲۹۸۷ عضو در سال ۲۰۱۳ بزرگ‌ترین بدنهٔ پارلمانی در جهان است. بر اساس قانون اساسی فعلی چین، کنگره نهادی تک مجلسی و دارای قدرت قانونگذاری، نظارت بر عملکرد حکومت و قدرت انتخاب مسئولین اصلی دولت است.
رئیس‌جمهور جمهوری خلق چین
بیشتر یک مقام تشریفاتی با قدرت محدود است. اگر چه در سالیان اخیر دبیرکل حزب کمونیست چین به‌طور هم‌زمان رئیس‌جمهور هم می‌باشد در جمهوری خلق چین ریاست جمهوری به عنوان یک نهاد دولتی شناخته می‌شود تا یک مقام اجرایی
کمیته دائمی کنگره ملی خلق
کمیته‌ای متشکل از ۱۵۰ نمایندهٔ کنگره ملی خلق جمهوری خلق چین است، که مابین کل اعضای کنگره، تشکیل جلسه می‌دهد. این نهاد دارای اقتدار مبتنی بر قانون اساسی برای اصلاح قوانین در محدوده تعیین شده از سوی کنگره است و بدین ترتیب به‌طور دو فاکتو به عنوان یک نهاد تقنینی فعالیت می‌کند. این نهاد را یک رئیس، که قانونگذار ارشد چین است، و عموماً در نظام رتبه‌بندی سیاسی چین پس از دبیرکل حزب کمونیست چین و نخست‌وزیر جمهوری خلق چین در رتبهٔ سوم قرار دارد رهبری می‌کند. رئیس کنونی جانگ ده جیانگ است.
تقسیمات اداری

تقسیمات اداری چین