لشکر زرهی (ورماخت)
ظهور

با وجود محدودیت‌های پیمان ورسای در منع به‌کارگیری تانک توسط آلمان، رایشسور، نیروهای مسلح این کشور، از سال ۱۹۲۸ به دنبال ایجاد گروهان‌های زرهی در عرض سه تا پنج سال آینده بود. نخستین گام بزرگ در این جهت با تشکیل «بازرسی نیروهای موتوری» به رهبری سرهنگ اسوالت لوتس در اکتبر سال ۱۹۳۱ برداشته شد. تحت نظارت این ارگان خدمه به شکل مخفیانه در شوروی آموزش دیدند. سال ۱۹۳۳ دانشکده آموزش تانک آلمان در شوروی بسته و تمامی نیروها و تجهیزات جهت ایجاد یگان آموزشی در آلمان، به این کشور بازگردانده شد. نخستین یگان آموزش زرهی تحت عنوان پوششی "فرماندهی آموزش موتوریزه" در تسوسن در ماه نوامبر سال ۱۹۳۳ تشکیل گردید. این یگان از نیروهایی که در شوروی به صورت مخفیانه آموزش دیده بودند، تشکیل گشته بود و تنها شامل یک گروهان آموزشی می‌شد. خودروهای زرهی در دسترس برای این یگان مجموعاً شامل شاسی چهار گروس‌تراکتور، چهار لایش‌تراکتور ۵ و شش کلاین‌تراکتور می‌شدند. تحویل ۱۵۰ شاسی تانک «آموزش راننده» از ماه ژانویه سال ۱۹۳۴ آغاز شد. روز ۱۴ اکتبر همان سال چارت سازمانی یک لشکر زرهی آزمایشی در نیروی زمینی ارائه گشت.
چارت سازمانی لشکر زرهی آزمایشی:
ستاد لشکر
دسته زرهی سبک
دسته موتورسوار پیام‌رسان
تیپ ۱ زرهی :
ستاد تیپ
دسته زرهی سبک
دسته موتورسوار پیام‌رسان
هنگ ۱ زرهی :
ستاد هنگ
دسته زرهی سبک
دسته مخابرات
۲ گردان زرهی - هر یک:
ستاد گردان
دسته زرهی سبک
دسته مخابرات
۳ گروهان زرهی سبک
۱ گروهان زرهی سنگین
هنگ ۲ زرهی :
همانند هنگ ۱ زرهی
تیپ ۱ پیاده‌نظام :
ستاد تیپ
دسته شناسایی
دسته موتورسوار پیام‌رسان
هنگ ۱ پیاده‌نظام سبک :
ستاد هنگ
دسته مخابرات
۲ گردان پیاده‌نظام - هر یک:
ستاد گردان
دسته مخابرات
گروهان پیاده‌نظام موتوریزه
گروهان مسلسل
گروهان موتورسوار
گروهان پیاده‌نظام سنگین :
دسته ضدتانک
دسته خمپاره‌انداز سبک
دسته مهندسی
گردان موتورسوار :
ستاد گردان
دسته مخابرات
۴ گروهان موتورسوار
گروهان پیاده‌نظام سنگین :
دسته ضدتانک
دسته خمپاره‌انداز سبک
دسته مهندسی
گردان ضدتانک :
ستاد گردان
دسته مخابرات
۳ گروهان ضدتانک
گردان شناسایی :
ستاد گردان
دسته مخابرات
گروهان موتورسوار
۲ گروهان خودروی زرهی
گروهان پیاده‌نظام سنگین :
دسته ضدتانک
دسته خمپاره‌انداز سبک
دسته مهندسی
هنگ ۱ توپخانه سبک :
ستاد هنگ
دسته مخابرات
آتشبار ستاد
۲ گردان توپخانه - هر یک:
ستاد گردان
دسته مخابرات
یگان دیده‌بانی موتوریزه
دسته هواشناسی موتوریزه
گروهان پیاده‌نظام موتوریزه
۳ آتشبار هویتزر صحرایی سبک (هر یک ۴ توپ)
گردان مخابرات سبک :
ستاد گردان
گروهان تلفن موتوریزه
گروهان رادیو موتوریزه
گردان مهندسی رزمی سبک :
گروهان مهندسی رزمی سبک
مرحله نخست برنامه گسترش فرماندهی آموزش موتوریزه آن را در ۱ نوامبر سال ۱۹۳۴ به یک هنگ کامل با دو گردان بدل ساخت. هنگ مشابه دیگری نیز با دو گردان در اوردروف ایجاد شد. ماه فوریه سال ۱۹۳۵ نخستین تیپ زرهی آلمان با جذب نیروهای سه هنگ پیشین سواره‌نظام به شکل مخفیانه تشکیل گردید. با علنی شدن تسلیح مجدد آلمان، از ماه مارس از عنوان این یگان به صورت آشکار استفاده شد. ماه ژوئیه نمایشی از برخی عناصر موتوریزه گرد آمده در لشکر زرهی برای آدولف هیتلر صورت گرفت که پیشوا را به شدت متاثر ساخت. هیتلر در حضور فرمانده نیروی زمینی مواکدا از طرح لشکر زرهی استقبال کرد.
از همان ابتدا مشخص بود لشکر زرهی مسئله بزرگ و نیازمند برنامه‌ریزی‌های تدارکاتی فراوان است. نخستین لشکرهای زرهی خواهان ۱۳ هزار نفر نیرو بودند که جهت عملکرد مناسب و مؤثر به عنوان نیروی زرهی به ۴ هزار خودرو و ۴۸۱ خودروی شنی‌دار نیاز داشتند. تعداد ۳۱۸ دستگاه تانک پنزر ۱ در ماه اوت سال ۱۹۳۵ تحویل گردید. آموزش و تمرینات مختلف با این تانک‌ها ادامه پیدا کرد. نخستین رزمایش لشکر زرهی با چارت سازمانی مذکور همان ماه در مونستر اجرا گردید. جهت این رزمایش ۱۲٬۹۵۳ نفر، ۴٬۰۲۵ خودروی چرخ‌دار و ۴۸۱ خودروی شنی‌دار گرد آمده بودند. هدف از این رزمایش چهار هفته‌ای نمایش ظرفیت‌های فرماندهی یگان‌های بزرگ و بسیار متحرک زرهی در هنگام رزم و در همکاری با سایر نیروها بود.
سه لشکر نخست زرهی رسماً ۱۵ اکتبر سال ۱۹۳۵ پدید آمدند. بخش تانک این لشکرها یک تیپ زرهی بود که از دو هنگ متشکل می‌شد. هر هنگ به دو گردان و هر گردان به چهار گروهان تقسیم می‌گشت. هر گردان ۳۲۱ تانک در اختیار داشت. مجموع تانک‌های هر لشکر رزهی با تانک‌های فرماندهی ۵۶۱ تانک بود. به جهت جلوگیری از پراکندگی و کاربرد تکه‌تکه لشکرهای زرهی، در سطحی بالاتر سپاه ۱۶ متشکل سه لشکر زرهی نخست، نیز در ماه فوریه سال ۱۹۳۸ ایجاد گشت. با این حال ماه سپتامبر سال ۱۹۳۹ لشکرهای زرهی همچنان تحت فرماندهی‌های مختلف پراکنده شده بودند. یک لشکر زرهی در اختیار گروه ارتش شمال، دو لشکر زرهی در اختیار گروه ارتش جنوب و دو لشکر زرهی نیز در اختیار ارتش چهاردهم بودند.