stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مسعود احمدزاده
گفتگو با آیت الله خامنه ای

آیت الله خامنه ای در دیدار با دانش جویان در رمضان 1395 : " تبیین. تبیین اساس کار ما است. ما با ذهنها مواجهیم، با دلها مواجهیم؛ باید دلها قانع بشود. اگر دلها قانع نشد، بدنها به راه نمی‌افتد، جسمها به‌کار نمی‌افتد؛ این فرقِ بین تفکّر اسلامی و تفکّرات غیر اسلامی است. بنده در منزل یکی از دوستانمان در تهران -آن سالهای قبل از انقلاب- نشسته بودیم. در این بین، یکی از جوانهایی که می‌شناختم -مشهدی بود؛ با خودش، پدرش آشنا بودیم؛ جزو چریکهای فدائی خلق بود و جزو کسانی بود که در جنگلهای شمال رفته بودند موضع گرفته بودند و مبارزه میکردند- ناگهان وارد شد، من هم خبر نداشتم. خب، آشنا بودیم؛ آمدند نشستند؛ ظاهراً آمده بود از آن صاحب‌خانه یک کمک مالی‌ای، چیزی بگیرد. من گفتم خب شماها چه کار میکنید، یک چیزهایی گفت. من گفتم شماها اگر میخواهید موفّق بشوید، راهش این است که با مردم حرف بزنید، تبیین کنید؛ مردم بدانند شما چرا در شمال جمع شده‌اید مبارزه‌ی مسلّحانه میکنید و در شهر مثلاً فرض کنید فلان‌جا فلان حرکت را انجام میدهید؛ مردم بدانند؛ تبیین کنید. یک مقداری راجع به این تبیین با او صحبت کردیم. یک نگاهی به من کرد و یک سری تکان داد -بچّه بود، از ما سنّاً خیلی، یک ده سالی کوچک‌تر [بود]- یک نگاهِ «نگه‌کردن عاقل اندر سَفیه» به ما کرد،(۲۵) گفت بله، این تفکّر اسلامی شما است، ما تفکّرمان این نیست؛ یعنی تبیین لازم نیست. این تفکّر دیالکتیکی کهنه‌ی فرسوده‌ی غلط ازآب‌درآمده‌ی مارکسیستی به آنها میگوید که نه، لازمه‌ی دیالکتیک و نتیجه‌ی دیالکتیک، این جنگ و دعوای بین کارگر و کارفرما است و هیچ تبیینی لازم ندارد؛ به آنها این‌جوری بیان میکنند.  نه، به قول همان جوان -که بعداً هم کشته شد- تفکّر اسلامی تبیین است. فَاِنَّما عَلَیکَ البَلاغ "
آدری هپبورن

| آدری هپبورن | آدری هپبورن |
| --- | --- |
هپبورن در ۱۹۵۶: هپبورن در ۱۹۵۶
نام هنگام تولد: آدری کاتلین راستن
زادهٔ: ۴ مهٔ ۱۹۲۹ ایکسل، بروکسل، بلژیک
درگذشت: ۲۰ ژانویهٔ ۱۹۹۳ (۶۳ سال) تولوچناز، کانتون وو، سوئیس
علت مرگ: سرطان آپاندیس
آرامگاه: گورستان تولوچناز، تولوچناز، وود
ملیت: بریتانیایی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۴۸–۱۹۸۹ (بازیگر) ۱۹۵۴–۱۹۹۳ (بشردوست)
آثار برجسته: فهرست کامل
همسر(ها): مل فرر (۱۹۵۴–۱۹۶۸) آندره‌آ داتی (۱۹۶۹–۱۹۸۲)
شریک(های) زندگی: رابرت ولدرز (۱۹۸۰–۱۹۹۳؛ مرگ)
فرزندان: ۲، از جمله شان هپبورن فرر
والدین: جوزف ویکتور آنتونی راستن بارونس الا ون هیمسترا
خویشاوندان: بارون آرنود ون هیمسترا (پدربزرگ مادری) اما فرر (نوه)
جوایز: فهرست کامل
سفیر حسن نیت یونیسف: سفیر حسن نیت یونیسف
دوره مسئولیت ۱۹۸۹ – ۱۹۹۳: دوره مسئولیت ۱۹۸۹ – ۱۹۹۳
 :  
 :  
امضاء: امضاء
آدری هِپبورن (انگلیسی: Audrey Hepburn؛ ۴ مهٔ ۱۹۲۹ – ۲۰ ژانویهٔ ۱۹۹۳) بازیگر و خیّر بریتانیایی بود. او به‌عنوان یکی از نمادهای فیلم و مد شناخته می‌شود و از سوی انستیتوی فیلم آمریکا به‌عنوان سومین افسانهٔ زن در سینمای کلاسیک هالیوود رتبه‌بندی شد و نامش در فهرست بین‌المللی خوش‌لباس‌ترین‌ها در تالار مشاهیر قرار گرفت.
هپبورن در خانواده‌ای اشرافی در ایکسل، بروکسل زاده شد و بخش‌هایی از دوران کودکی خود را در بلژیک، انگلستان و هلند گذراند. او در سال ۱۹۴۵ با سونیا گاسکل در آمستردام و از سال ۱۹۴۸ با ماری رامبرت در لندن به تحصیل پرداخت. او در نقش یک دختر از سرایندگان در تولیدات تئاتر موزیکال وست اند شروع به اجرا کرد و سپس در چندین فیلم حضور کوتاه داشت. او در سال ۱۹۵۱ در نمایشنامهٔ جیجی و در تئاتر برادوی به ایفای نقش پرداخت که همان زمان توسط کولت، مصنف نمایش‌نامه، کشف شد. هپبورن برای بازی در کمدی رمانتیک تعطیلات رمی (۱۹۵۳) به شهرت رسید و اولین بازیگر زنی بود که برای یک نقش‌آفرینی تکی برندهٔ یک جایزهٔ اسکار، یک جایزهٔ گلدن گلوب و یک جایزهٔ بفتا می‌شود. او در همان سال برای اجرای نمایش اوندین برندهٔ جایزهٔ تونی بهترین بازیگر زن شد.
هپبورن بعداً در چندین فیلم موفق نقش‌آفرینی کرد؛ کمدی-درام سابرینا (۱۹۵۴)، موزیکال مضحک‌روی (۱۹۵۷)، درام داستان راهبه (۱۹۵۹)، کمدی رمانتیک صبحانه در تیفانی (۱۹۶۱)، تریلر معما (۱۹۶۳) و موزیکال بانوی زیبای من (۱۹۶۴). او در سال ۱۹۶۷ در فیلم تریلر تا تاریکی صبر کن ایفای نقش کرد و برای این اجرا نامزد دریافت جوایز اسکار، گلدن گلوب و بفتا شد. او بعد از آن به‌صورت گهگاهی در چندین فیلم ظاهر می‌شد که یکی از آن‌ها فیلم ماجراجویی رابین و ماریان (۱۹۷۶) بود. آخرین اجرای ضبط‌شدهٔ او در مجموعهٔ تلویزیونی مستند باغ‌های جهان با آدری هپبورن (۱۹۹۰) بود.
هپبورن برندهٔ سه جایزهٔ بفتا در رشتهٔ بهترین بازیگر زن بریتانیایی در نقش اصلی شد. به او برای قدردانی از فعالیت در زمینهٔ سینما، جایزهٔ یک عمر دستاورد بفتا، جایزهٔ گلدن گلوب سیسیل بی دمیل، جایزهٔ یک عمر دستاورد هنری انجمن بازیگران فیلم و جایزهٔ ویژهٔ تونی اهدا شد. او یکی از شانزده نفری است که برندهٔ جوایز اسکار، امی، گرمی و تونی شده‌اند. هپبورن بعدها در زندگی بیشتر وقت خود را به یونیسف اختصاص داد که از سال ۱۹۵۴ در آن مشارکت داشته بود. مابین سال‌های ۱۹۸۸ و ۱۹۹۲، او در برخی از فقیرترین جوامع آفریقا، آمریکای جنوبی و آسیا فعالیت داشت. در دسامبر ۱۹۹۲، او نشان افتخار آزادی رئیس‌جمهوری را به‌عنوان سفیر حسن نیت یونیسف دریافت کرد و یک ماه بعد، در ۶۳سالگی بر اثر سرطان آپاندیس در خانه‌اش در سوئیس درگذشت.
ابتدای زندگی

آدری هپبورن با نام اصلی آدری کاتلین راستن (به انگلیسی: Audrey Kathleen Ruston) در ۴ مه ۱۹۲۹ در شهر بروکسل پایتخت بلژیک زاده شد. پدرش جوزف ویکتور آنتونی راستن (به انگلیسی: Joseph Victor Anthony Ruston)، بانکدار ثروتمند بریتانیایی و مادرش بارونِس الا فون همسترا (به هلندی: Ella van Heemstra) هلندی بود. او از ازدواج قبلی مادرش دو برادرخوانده نیز داشت. دوران کودکی‌اش را در زمان جنگ جهانی دوم، در هلند سپری کرد. شانزده‌ساله بود که برای همیشه هلند را ترک کرد و به انگلستان رفت.
دوران هنری

استعداد او در دوران مدرسه توسط یک بالرین کشف شد ولی به‌دلیل جنگ جهانی دوم نتوانست به کار خود ادامه دهد. اما این عشق نسبت به باله همیشه در وجود او بود تا بالاخره از همان طریق نیز وارد عالم سینما شد. استعداد بازیگری آدری هپبورن روی صحنهٔ تئاتر و با نمایش «ژی‌ژی» شکوفا شد. این اثر نویسندهٔ فرانسوی کولت قبلاً در سینما و تئاتر اجرا شده بود، اما در صحنهٔ تئاتر برادوی نیویورک و با بازی آدری هپبورن بود که سیمای دخترکی ساده‌دل و مهربان به نام ژی‌ژی به‌طور واقعی جان گرفت. وی روزی در لابی یک هتل با چند موزیسین در حال رقص بود که کارگردان تئاتر ژی‌ژی که هنوز به دنبال بازیگر نقش اولش بود او را می‌بیند و با وجود رد درخواست توسط آدری او با اصرار او را وارد نمایش خود می‌کند. این نمایش درآمد و شهرت نسبتاً خوبی برای وی به دنبال داشت.
پس از نقش‌هایی کوتاه در چند فیلم بریتانیایی، توسط ویلیام وایلر برای ایفای نقش «پرنسس آن» انتخاب شد. هپبورن در سال ۱۹۵۳ در اولین فیلم آمریکایی خود به نام تعطیلات رومی به کارگردانی ویلیام وایلر شرکت کرد و در کنار گریگوری پک بازی خوبی ارائه داد که برای او یک جایزهٔ اسکار به ارمغان آورد. تهیه‌کنندگان این فیلم در ابتدا الیزابت تیلور را برای این نقش در نظر داشتند، اما کارگردان این فیلم سخت تحت تأثیر تست‌های صحنهٔ آدری هپبورن قرار گرفت و نقش را به او واگذار کرد. آدری هِپبورن، برای بازی در فیلمِ تعطیلات رومی، موفق به دریافت سه جایزهٔ اسکار، گلدن گلوب و بَفتا شد، تا پیش از وی هیچ بازیگر زنی موفق به دریافت هم‌زمانِ این سه جایزهٔ مهمِ سینمایی برای یک نقش‌آفرینی نشده‌بود.
در سال ۱۹۵۴ با بازی در فیلم «سابرینا» به کارگردانی بیلی وایلدر، در کنار هامفری بوگارت و ویلیام هولدن، ظاهر شد.
هپبورن در کنار مل فرر در فیلم «جنگ و صلح»، اقتباسی ادبی از اثری هم‌نام از تولستوی، نیز به‌طور مشترک در صحنه ظاهر شدند. آدری هپبورن در سال ۱۹۵۷ باز هم برای بیلی وایلدر در فیلم عشق در بعدازظهر نقش‌آفرینی کرد. به‌باور برخی منتقدان، هپبورن در این فیلم‌ها وجه تازه‌ای از اروتیسم را به تماشاگران سینما معرفی کرد.
آدری هپبورن سه ماه از تولد پسرش نگذشته بود که در سال ۱۹۶۱ بازی در فیلم صبحانه در تیفانی به کارگردانی بلیک ادواردز را شروع کرد. شمایلی که هپبورن از یک زن آزاد ساخت، بعدها به‌عنوان زن دههٔ شصتی شهرت پیدا کرد. هپبورن با این فیلم برای چهارمین بار نامزد دریافت جایزهٔ اسکار شد. این فیلم بر اساس داستانی به همین نام از ترومن کاپوتی ساخته شده‌است.
هپبورن در طول فعالیت‌های هنری خود با هنرپیشگان صاحب‌نامی همکاری داشت، از جمله با کری گرانت در فیلم «معما». این فیلم در سال ۱۹۶۳ به پردهٔ سینماها راه یافت و کارگردانی آن را استنلی دانن برعهده داشت. گرانت پیشتر بازی در مقابل آدری در فیلم‌های تعطیلات رمی و سابرینا را رد کرده بود.
بهترین جلوهٔ این تیپ سینمایی تازه در فیلم موزیکال «بانوی زیبای من» دیده می‌شود که در سال ۱۹۶۴ به کارگردانی جرج کیوکر ساخته شد. آدری هپبورن در نقش دخترکی عامی و فقیر ظاهر می‌شود که به محافل اشرافی راه پیدا می‌کند.
«رابین و ماریان» یکی از دو فیلمی است که در دههٔ ۱۹۷۰ با بازیگری آدری هپبورن ساخته شد. هپبورن در این فیلم که داستانی کم‌وبیش متفاوت از ماجرای رابین هود را به تصویر می‌کشد، در کنار شان کانری نقش‌آفرینی کرد.
دیگر فعالیت‌ها

از سال ۱۹۸۳ تا پایان زندگی‌اش سفیر یونیسف بود و مدال آزادی ریاست‌جمهوری را به‌سبب کمک‌های خیرخواهانه‌اش دریافت کرد. در ماه مارس سال ۱۹۸۸ سازمان یونسکو آدری هپبورن را به‌عنوان فرستادهٔ ویژه برای یاری به کودکان فقیر و گرسنه تعیین کرد. او بارها به مناطق بحرانی و قحطی‌زدهٔ آفریقا سفر کرد تا اندکی از رنج محرومان بکاهد.
آدری هپبورن در عرصهٔ مدل مو و به‌ویژه مد لباس نیز الگوی بسیاری از دختران و زنان بود. درخور توجه آنکه طراحی و دوخت لباس‌های او در فیلم‌ها را همواره ژیوانشی، طراح پرآوازهٔ مد، برعهده داشت. لباسی که هپبورن در ابتدای فیلم صبحانه در تیفانی بر تن دارد، در سال ۲۰۰۶ در حراج کریستی به مبلغ ۶۹۲ هزار دلار به فروش رفت.
زندگی خصوصی

در کنار همسرِ اولش، مل فرر.
در کنار همسرِ دومش، آندرآ دوتی.
آدری هپبورن در ۲۵ سپتامبر ۱۹۵۴ با مل فرر ازدواج کرد. این ازدواج نزدیک به پانزده سال به طول انجامید. آدری هپبورن و مل فرر در سال ۱۹۶۰ از این ازدواج صاحب فرزندی به نام «شان» شدند. وی در ۵ دسامبر ۱۹۶۸ از مل طلاق گرفت. در ۱۸ ژانویه ۱۹۶۹ با آندره دوتی ازدواج نمود و در ۲۱ سپتامبر ۱۹۸۲ از وی جدا شد. وی از ازدواج دوم خویش نیز صاحب یک فرزند پسر به نام «لوکا» (زادهٔ ۱۹۷۰) شد.
درگذشت

آدری هپبورن در ۲۰ ژانویهٔ ۱۹۹۳ در اثر ابتلا به بیماری بسیار نادر سرطان آپاندیس در سن ۶۳ سالگی در تولوشنا، وو، سوئیس درگذشت و در همان‌جا به خاک سپرده شد.
فیلم‌شناسی

مقالهٔ اصلی: فهرست نقش‌آفرینی‌های آدری هپبورن
جوایز

مقالهٔ اصلی: فهرست جایزه‌ها و افتخارات دریافت شده توسط آدری هپبورن
میراث

خط هوایی کاال‌ام در ۲۰۱۴ یک هواپیمای مک‌دانل داگلاس ام‌دی-۱۱ را به نام آدری هپبورن نام‌گذاری کرد. چهرهٔ سوفیا (ربات) از این هنرپیشه نمونه‌برداری شده‌است. در سال ۱۹۹۹، بنیاد فیلم آمریکا (American Film Institute)، وی را سومین ستارهٔ بزرگ بازیگران زن در همهٔ دوران معرفی کرد. پیتر باگدانویچ او را آخرین معصوم سینما می‌داند.
معصوم سینما

این صفتی است که توسط پژوهشگران سینما به وی بعضا داده شده است. با تمام وجوه تفسیری راجع به پیدایش این لقب، می توان به فیلم عشق در بعد از ظهر اشاره داشت. در سکانس پایانی آریان با شال سفید که مو و گلویش را تقریباً کامل پوشیده، ظاهر می‌شود. این شال در واقع نشان‌دهنده پاکی و معصومیت آریان است و بر آن تأکید می‌کند. او هنوز پاک است و در اینجا این ایده رمانتیک عاشقانه را مطرح می‌کند که عشق درست همان عشق پاک و معصومانه است.
هپبورن به‌همراه ویلیام هولدن و همفری بوگارت در سابرینا.
اوگاندا در المپیک تابستانی ۲۰۲۴

| اوگاندا در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ | اوگاندا در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ |
| --- | --- |
شناسه آی‌اوسی: UGA
ان‌اوسی: کمیته المپیک اوگاندا
وبگاه: www.nocuganda.org
در پاریس، فرانسه ۲۶ ژوئیه ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-07-۲۶) – ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-08-۱۱): در پاریس، فرانسه ۲۶ ژوئیه ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-07-۲۶) – ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-08-۱۱)
رقابت‌کنندگان: ۲۴  در ۴ رشته
پرچم‌دار: چارلز ماگیمو و گلوریا موزیتو
مدال‌ها رتبهٔ پنجاه و پنجم:  طلا ۱ نقره ۱ برنز ۰ مجموع ۲ 
حضورها در بازی‌های المپیک تابستانی: حضورها در بازی‌های المپیک تابستانی
۱۹۵۶ ۱۹۶۰ ۱۹۶۴ ۱۹۶۸ ۱۹۷۲ ۱۹۷۶ ۱۹۸۰ ۱۹۸۴ ۱۹۸۸ ۱۹۹۲ ۱۹۹۶ ۲۰۰۰ ۲۰۰۴ ۲۰۰۸ ۲۰۱۲ ۲۰۱۶ ۲۰۲۰ ۲۰۲۴: ۱۹۵۶ ۱۹۶۰ ۱۹۶۴ ۱۹۶۸ ۱۹۷۲ ۱۹۷۶ ۱۹۸۰ ۱۹۸۴ ۱۹۸۸ ۱۹۹۲ ۱۹۹۶ ۲۰۰۰ ۲۰۰۴ ۲۰۰۸ ۲۰۱۲ ۲۰۱۶ ۲۰۲۰ ۲۰۲۴
کاروان المپیکی اوگاندا، متشکل از ۲۴ ورزشکار، یکی از کاروان‌های شرکت‌کننده در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ بود. این بازی‌ها از ۲۶ ژوئیه تا ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۵ تا ۲۱ مرداد ۱۴۰۳ خورشیدی) به میزبانی پاریس برگزار شد.
اوگاندایی‌ها پس از نخستین حضور در المپیک تابستانی ۱۹۵۶ به جز در المپیک تابستانی ۱۹۷۶ (به دلیل تحریم کانگولوز)، در تمامی ادوار پس از آن شرکت کرده‌اند. در این دوره، برخی کشورهای آفریقایی به حضور نیوزیلند به دلیل مسابقه دادن تیم راگبی آن با تیم آفریقای جنوبی که تحت سلطهٔ نظام آپارتاید بود، معترض بودند. در پی بی‌توجهی کمیته بین‌المللی المپیک به اعتراض آنها، بالغ بر ۲۰ کشور (غالبا آفریقایی) تصمیم به تحریم آن دوره کردند.
ورزشکار مارتن اوگاندا، ربکا چپتگی در پی یک درگیری با دوست‌پسرش در شهر الدورت کنیا کشته شد. جسد او پس از مرگ توسط وی سوزانده شد.
این کاروان با کسب یک مدال طلا و یک مدال برنز، به همراه بوتسوانا، شیلی و سنت لوسیا در جایگاه پنجاه و پنجم جدول نهایی المپیک ۲۰۲۴ قرار گرفت.
مدال‌آوران

مقاله‌های اصلی: فهرست برندگان مدال المپیک تابستانی ۲۰۲۴ و جدول مدال‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴
شرکت‌کنندگان

ورزشکاران اوگاندایی در ۴ ورزش زیر شرکت داشتند.
| ورزش | مردان | زنان | مجموع |
| --- | --- | --- | --- |
| دو و میدانی | ۹ | ۱۱ | ۲۰ |
| دوچرخه‌سواری | ۱ | ۰ | ۱ |
| روئینگ | ۰ | ۱ | ۱ |
| شنا | ۱ | ۱ | ۲ |
| مجموع | ۱۱ | ۱۳ | ۲۴ |
امانوئل و آخرین آدم‌خواران

| امانوئل و آخرین آدم‌خواران | امانوئل و آخرین آدم‌خواران |
| --- | --- |
پوستر سینمایی ایتالیایی: پوستر سینمایی ایتالیایی
کارگردان: جو داماتو
تهیه‌کننده:  جانفرانکو کویومجان  فابریتسو د آنجلیس 
فیلمنامه‌نویس:  رومانو اسکانداریاتو  جو داماتو 
بازیگران:  لورا خمسر  گابریله تینتی  نیه‌بس ناوارو  دانلد اوبراین  دیرچه فوناری  جفری کاپلستن 
موسیقی: نیکو فیدنکو
تدوین‌گر: آلبرتو موریانی
توزیع‌کننده: شرکت پخش ورایتی
تاریخ‌های انتشار: ۱۹۷۷
مدت زمان: ۹۳ دقیقه
کشور: ایتالیا
زبان: ایتالیایی 
امانوئل و آخرین آدم‌خواران (ایتالیایی: Emanuelle e gli Ultimi Cannibali) یک فیلم سکسنتفاعی ایتالیایی است که در سال ۱۹۷۷ منتشر شد. داماتو در مصاحبه‌ای از این فیلم به عنوان «یک موفقیت تجاری معقول، به ویژه در خارج از کشور» یاد کرد.
گزیدهٔ بازیگران

لورا خمسر
مونیکا زانکی
گابریله تینتی
نیه‌بس ناوارو
دانلد اوبراین
دیرچه فوناری
جفری کاپلستن
سیندی لدبتر
محمد آقاجان‌پور

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  محمد آقاجان‌پور متی کلائی
زادروز:  ۲۰ آوریل ۱۹۹۷ ‏(۲۷ سال)
زادگاه:  بابل، مازندران، ایران
قد:  ۱٫۸۶ متر
پست:  مدافع راست
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  خیبر
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
–:  سایپا
۲۰۱۶:  پیکان
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ |  آلومینیوم اراک |  ۵ |  (۱) |
| ۲۰۱۷–۲۰۲۰ |  پدیده |  ۲۳ |  (۰) |
| ۲۰۲۰–۲۰۲۱ |  مس رفسنجان |  ۲۸ |  (۰) |
| ۲۰۲۱–۲۰۲۲ |  گل‌گهر |  ۱۶ |  (۰) |
| ۲۰۲۲–۲۰۲۵ |  تراکتور |  ۳۴ |  (۴) |
| ۲۰۲۵– |  خیبر |  ۰ |  (۰) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۱۷ |  جوانان ایران |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۸–۲۰۱۹ |  امید ایران |  ۰ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
محمد آقاجان‌پور (زادهٔ ۳۱ فروردین ۱۳۷۶ در بابل) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست دفاع راست برای خیبر خرم آباد در لیگ برتر خلیج فارس بازی می‌کند.
دمیترو کیرپولیانسکی

دمیترو کیرپولیانسکی (اوکراینی: Дмитро Костянтинович Кірпулянський؛ زادهٔ ۲ ژوئن ۱۹۸۵) ورزشکار پنج‌گانه مدرن اهل اوکراین است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
حرفه

وی همچنین از ورزشکاران پنج‌گانه مدرن در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ و ۲۰۱۲ بوده‌است.
کیرپولیانسکی به عنوان دکتر با مدرک پزشکی در دانشگاه ملی پزشکی دونتسک کار می کند. او عضو دینامو دونتسک است.
قلعه شبه‌جزیره تراکای

بزرگ‌ترین و حفظ‌شده‌ترین برج جنوبی
قلعه شبه‌جزیره تراکای (لیتوانیایی: Trakų pusiasalio pilis) قلعه‌ای در تراکای، لیتوانی است. این قلعه در شبه‌جزیره‌ای بین دریاچه‌ها گالوه و لوکا قرار دارند. این قلعه میان سال‌های ۱۳۵۰–۱۳۷۷ به دست کشتوتیس، دوک تراکای ساخته شد و یک سازهٔ پدافندی مهم در حفاظت از تراکای و ویلنیوس ضد شوالیه‌های تتونیک به‌شمار می‌رفت. بخش زیادی از قلعه در سدهٔ هفدهم ویران شد. دیوارها و برج‌های باقی‌مانده از آن توسط پارک ملی تاریخی تراکای حفاظت می‌شوند.
در سدهٔ شانزدهم از این قلعه به عنوان زندان استفاده می‌شد. در طول جنگ روسیه و لهستان (۱۶۵۴–۱۶۶۷)، این قلعه ویران شد و هرگز بازسازی نشد.
چشم‌انداز قلعه شبه‌جزیره تراکای از سوی شرق
چارلز پاولت، پنجمین دوک بولتون

| چارلز پاولت، پنجمین دوک بولتون | چارلز پاولت، پنجمین دوک بولتون |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ ژانویهٔ ۱۷۱۸
درگذشت: ۵ ژوئیهٔ ۱۷۶۵ لندن
ملیت: پادشاهی بریتانیای کبیر
چارلز پاولت، پنجمین دوک بولتون (انگلیسی: Charles Powlett, 5th Duke of Bolton; ۱ ژانویهٔ ۱۷۱۸ – ۵ ژوئیهٔ ۱۷۶۵) نظامی و سیاستمدار اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان بند جوراب شده‌است.
آلفونسوی دوازدهم

| آلفونسوی دوازدهم | آلفونسوی دوازدهم |
| --- | --- |
پادشاه اسپانیا: پادشاه اسپانیا
سلطنت: ۲۸ دسامبر ۱۸۷۴ – ۲۵ نوامبر ۱۸۸۵
پیشین: آمادئوی اول اسپانیا
جانشین: آلفونسو سیزدهم
زاده: ۲۸ نوامبر ۱۸۵۷ مادرید
درگذشته: ۲۵ نوامبر ۱۸۸۵ (۲۷ سال) El Pardo
آرامگاه: ال اسکوریول
همسر(ان): مرسده اورلئان ماریا کریستینای آستوریاس
فرزند(ان): ماریا دلاس مرسدس اینفانتا ماریا ترزا از اسپانیا|ماریا ترزا آلفونسو سیزدهم
خاندان: دودمان بوربون
مادر: ایزابلای دوم اسپانیا
آلفونسوی دوازدهم اسپانیا (انگلیسی: Alfonso XII of Spain؛ زاده ۲۸ نوامبر ۱۸۵۷ درگذشته ۲۵ نوامبر ۱۸۸۵) یکی از پادشاهان اسپانیا بود که بین سال‌های ۱۸۷۴ تا ۱۸۸۵ بر این کشور حکومت می‌کرد.
صد کیلو داماد

| صد کیلو داماد | صد کیلو داماد |
| --- | --- |
کارگردان: عباس شباویز
تهیه‌کننده: عزیزاله کردوانی
نویسنده: عباس شباویز
بازیگران: ویدا قهرمانی بهروز وثوقی همایون تقی ظهوری غلامحسین بهمنیار
فیلم‌بردار: مهدی امیرقاسم‌خانی
شرکت تولید: استودیو عصر طلایی
تاریخ‌های انتشار: ۱۰ اسفند ۱۳۴۰
مدت زمان: ۹۰ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
صد کیلو داماد فیلمی به کارگردانی و نویسندگی عباس شباویز محصول سال ۱۳۴۰ است.
خلاصه داستان

زن و مرد جوانی که چند بار با هم مشاجره داشته اند، سرانجام در یک لحظه ی بحرانی تصمیم به جدایی می گیرند و مرد همسرش را سه طلاقه می کند. پس از مدتی هر دو از این کار پشیمان می شوند، اما برای زندگی مجدد آنها ناچارند یک محلل بگیرند. محلل پس از مدتی حاضر به طلاق دادن زن نمی شود و طی یک سلسله ماجرا، بالاخره این مهم صورت می گیرد و زن و مرد جوان یکبار دیگر با هم ازدواج می کنند.
بازیگران

ویدا قهرمانی
بهروز وثوقی
همایون
تقی ظهوری
غلامحسین بهمنیار
عزت اله مقبلی
تاج‌الملوک احمدی
پرخیده
هفت شگفتی جهان صنعتی

| هفت شگفتی جهان صنعتی | هفت شگفتی جهان صنعتی |
| --- | --- |
کاور دی‌وی‌دی منتشر شده توسط بی‌بی‌سی: کاور دی‌وی‌دی منتشر شده توسط بی‌بی‌سی
ژانر: فیلم مستند مستند درام History
بازیگران: Ron Cook استیون برکوف George Anton Robert Cavanah Robert Young John Guerrasio Mark McGann John Walters جی بندیکت
راوی: رابرت لیندسی
آهنگساز: استیو جابلونسکی
کشور سازنده: United Kingdom
زبان اصلی: English
شمار قسمت‌ها: ۷
تولید: تولید
تهیه‌کننده‌ها: Jill Fullerton-Smith Deborah Cadbury
فیلم‌برداری: Mike Spragg Chris Titus King
تدوین‌گران: Darren Jonusas Elliott McCaffrey Rick Aplin
مدت: 50 minutes
توزیع‌کننده: بی‌بی‌سی
پخش: پخش
انتشار اولیه: ۴ سپتامبر ۲۰۰۳ (۲۰۰۳-09-۰۴) – ۱۶ اکتبر ۲۰۰۳ (۲۰۰۳-10-۱۶)
انتشار: انتشار
نمایش‌های مشابه: What the Industrial Revolution Did for Us
پیوندهای بیرونی: پیوندهای بیرونی
وبگاه: وبگاه
هفت شگفتی جهان صنعتی (انگلیسی: Seven Wonders of the Industrial World) هفت شگفتی جهان صنعتی یک سریال تلویزیونی بریتانیایی مستند درام است که از ۴ سپتامبر ۲۰۰۳ تا ۱۶ اکتبر ۲۰۰۳ در بی‌بی‌سی پخش شد و بعدها در دی وی دی منتشر شد. این برنامه هفت شاهکار مهندسی که از زمان انقلاب صنعتی به وقوع پیوست را مورد بررسی قرار می‌دهد.
قسمت‌ها > کشتی بزرگ

این قسمت بر روی ساخت ایستگاه ss شرقی که توسط آیزامبارد کینگدام برونل طراحی شده‌است، متمرکز است که هر دو اولین کشتی‌هایی هستند که کاملاً از آهن ساخته شده‌اند. این کشتی‌ها لوکس‌ترین کشتی‌های ساخته شده بشر تا آن روز بودند. ساخت این کشتی اعجاز کشتی‌سازی بود، ساخت آن به واسطه حوادث، رسوایی و صدمات مالی آسیب دید.
آلفونسوی سیزدهم

| آلفونسوی سیزدهم | آلفونسوی سیزدهم |
| --- | --- |
عکس پادشاه آلفونسو سیزدهم: عکس پادشاه آلفونسو سیزدهم
پادشاه اسپانیا: پادشاه اسپانیا
سلطنت: ۱۸۸۶–۱۹۳۱
پیشین: آلفونسوی دوازدهم
جانشین: نیکتو آلکالا زامورا
زاده: ۱۷ مهٔ ۱۸۸۶ مادرید
درگذشته: ۲۸ فوریهٔ ۱۹۴۱ (۵۴ سال) رم
آرامگاه: ال اسکوریال
همسر(ان): ویکتوریا اوژنی باتنبرگی
فرزند(ان): آلفونسوی آستوریاس اینفانت خایمی، دوک سگوفیا اینفانتا بئاتریس اینفانتا ماریا کریستینا خوآن، کنت بارسلونا اینفانت گونزالو
دودمان: بوربون
پدر: آلفونسوی دوازدهم
مادر: ماریا کریستینای آستوریاس
امضاء: 
آلفونسوی سیزدهم (به اسپانیایی: Alfonso XIII de España) (۱۷ مه ۱۸۸۶ – ۲۸ فوریه ۱۹۴۱) پادشاه اسپانیا بین سال‌های ۱۸۸۶ تا ۱۹۳۱ بود. با توجه به درگذشت پدرش آلفونسوی دوازدهم یک سال پیش از آن، او از بدو تولد در این مقام قرار داشت تا این که با تشکیل جمهوری دوم اسپانیا از آن خلع و سلطنت برای مدتی در این کشور ملغی شد.
نام کاملش، آلفونسو لئون فرناندو ماریا خیمی ایسیدرو پاسکوآل آنتونیو د بوربون بود. او از ۱۸۸۶ تا ۱۹۳۱ بر اسپانیا حکومت کرد. مادرش ملکه ماریا کریستینا اتریشی تا زمان بلوغ او به عنوان نایب‌السلطنه امور را در دست داشت. زمانی که آلفونسو به ۱۶ سالگی رسید حکومت را به دست گرفت. از ۱۹۲۳ تا ۱۹۳۰، آلفونسو پشتیبان میگوئل پریمو د ریورا بود و در ۱۹۳۱ و در پی اعلام جمهوری دوم اسپانیا از کشور گریخت. در ۱۹۴۱ و در تبعید، ادعای پادشاهی را نیز به سومین پسرش کنت خوان بارسلونا واگذاشت و شش هفته پس از آن درگذشت.
وزنه‌برداری در المپیک تابستانی ۲۰۰۰

| وزنه‌برداری در بیست و هفتمین دوره بازی‌های المپیک | وزنه‌برداری در بیست و هفتمین دوره بازی‌های المپیک |
| --- | --- |
محل برگزاری: Sydney Convention and Exhibition Centre
تاریخ‌ها: ۱۶–۲۶ سپتامبر ۲۰۰۰
رقابت‌کنندگان: ۲۴۶ نفر از ۷۶ کشور
→ ۱۹۹۶۲۰۰۴ ←: → ۱۹۹۶۲۰۰۴ ←
وزنه‌برداری در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۰ نام رویداد ورزش وزنه‌برداری در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۲۰۰۰ برگزار شد.
مدال‌آوران > مردان

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| رویداد | طلا | نقره | برنز |
| 56 kg جزئیات | خلیل موتلو  ترکیه | وو ونشیونگ  چین | ژانگ شیانگشیانگ  چین |
| 62 kg جزئیات | نیکولای پاشالوف  کرواسی | لئونیداس سابانیس  یونان | هنادزی آلیاشچوک  بلاروس |
| 69 kg جزئیات | گالابین بئوفسکی  بلغارستان | گیورگی مارکوف  بلغارستان | سرگئی لاورینو  بلاروس |
| 77 kg جزئیات | ژان شوگانگ  چین | ویکتور میترو  یونان | آرسن ملیکیان  ارمنستان |
| 85 kg جزئیات | پیروس دیماس  یونان | مارک هاستر  آلمان | گیورگی آسانیدزه  گرجستان |
| 94 kg جزئیات | کاخی کاشیاشویلی  یونان | شیمون کووتسکی  لهستان | الکسی پتروف  روسیه |
| 105 kg جزئیات | حسین توکلی  ایران | آلان تساگائف  بلغارستان | اسعد سعید سیف  قطر |
| +105 kg جزئیات | حسین رضازاده  ایران | رونی ولر  آلمان | آندری چمرکین  روسیه |
مدال‌آوران > زنان

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| رویداد | طلا | نقره | برنز |
| 48 kg جزئیات | تارا کنینگهام  ایالات متحده آمریکا | رائما لیسا رومبواس  اندونزی | سری ایندریانی  اندونزی |
| 53 kg جزئیات | یانگ شیا  چین | لی فنگ-یینگ  چین تایپه | وینارنی بینتی اسلامت  اندونزی |
| 58 kg جزئیات | سورایا خیمنز  مکزیک | ری سونگ-هوی  کره شمالی | کاساراپورن سوتا  تایلند |
| 63 kg جزئیات | چن شیائومین  چین | والنتینا پوپووا  روسیه | یوانا خاتزیوانو  یونان |
| 69 kg جزئیات | لین وینینگ  چین | ارژبت مارکوش  مجارستان | کارنام مالسواری  هند |
| 75 kg جزئیات | ماریا ایزابل اوروتیا  کلمبیا | روت اوگبیفو  نیجریه | کو یی-هانگ  چین تایپه |
| +75 kg جزئیات | دینگ مییوان  چین | آگاتا وروبل  لهستان | شریل هاوورث  ایالات متحده آمریکا |
جدول مدال‌ها

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  رتبه  | کشور | طلا | نقره | برنز | مجموع |
| ۱ |  چین (CHN) | ۵ | ۱ | ۱ | ۷ |
| ۲ |  یونان (GRE) | ۲ | ۲ | ۱ | ۵ |
| ۳ |  ایران (IRI) | ۲ | ۰ | ۰ | ۲ |
| ۴ |  بلغارستان (BUL) | ۱ | ۲ | ۰ | ۳ |
| ۵ |  ایالات متحده آمریکا (USA) | ۱ | ۰ | ۱ | ۲ |
| ۶ |  کلمبیا (COL) | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ |
| ۶ |  کرواسی (CRO) | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ |
| ۶ |  مکزیک (MEX) | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ |
| ۶ |  ترکیه (TUR) | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ |
| ۱۰ |  آلمان (GER) | ۰ | ۲ | ۰ | ۲ |
| ۱۰ |  لهستان (POL) | ۰ | ۲ | ۰ | ۲ |
| ۱۲ |  اندونزی (INA) | ۰ | ۱ | ۲ | ۳ |
| ۱۲ |  روسیه (RUS) | ۰ | ۱ | ۲ | ۳ |
| ۱۴ |  چین تایپه (TPE) | ۰ | ۱ | ۱ | ۲ |
| ۱۵ |  مجارستان (HUN) | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۱۵ |  نیجریه (NGR) | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۱۵ |  کره شمالی (PRK) | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۱۸ |  بلاروس (BLR) | ۰ | ۰ | ۲ | ۲ |
| ۱۹ |  تایلند (THA) | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۱۹ |  گرجستان (GEO) | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۱۹ |  هند (IND) | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۱۹ |  قطر (QAT) | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۱۹ |  ارمنستان (ARM) | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
|  | مجموع | ۱۵ | ۱۵ | ۱۵ | ۴۵ |
هاستینگز اسمای

| بسیار محترم هاستینگز اسمای | بسیار محترم هاستینگز اسمای |
| --- | --- |
۱مین دبیرکل ناتو: ۱مین دبیرکل ناتو
دوره مسئولیت ۲۴ مارس ۱۹۵۲ – ۱۶ مه ۱۹۵۷: دوره مسئولیت ۲۴ مارس ۱۹۵۲ – ۱۶ مه ۱۹۵۷
پیش از: پل-هانری اسپاک
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۱ ژوئن ۱۸۸۷ نینیتال
درگذشته: ۱۷ دسامبر ۱۹۶۵ (۷۸ سال)
ملیت: بریتانیا
خدمات نظامی: خدمات نظامی
وفاداری:  بریتانیا
خدمت/شاخه:  ارتش هند انگلیس  ارتش بریتانیا
سال‌های خدمت: ۱۹۰۵–۱۹۴۶
درجه:  سرلشکر
جنگ‌ها/عملیات‌: جنگ جهانی اول جنگ جهانی دوم
جوایز: نشان بند جوراب نشان حمام
هاستینگز اسمای (انگلیسی: Hastings Ismay, 1st Baron Ismay; ۲۱ ژوئن ۱۸۸۷ – ۱۷ دسامبر ۱۹۶۵) سیاست‌مدار اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان بند جوراب و نشان حمام شده‌است.