stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دوک آکیتن
تاج گذاری

پایتخت پادشاهان مروونژی و دوک‌های آکیتن در تولوز بود. پادشاهان کارولنژی از پایتخت‌های متفاوتی استفاده می‌کردند که در نواحی دورتر در شمال قلمرو قرار داشتند. در سال ۷۶۵، پپن کهتر پرچم طلایی دوک آکیتن، وایفر، را در صومعه سنت مارسیال در لیموژ اعطا کرد. پپن یکم در پواتیه به خاک سپرده شد. شارل چهارم در لیموژ تاج گذاری کرد و در بورژ به خاک سپرده شد. هنگامی که آکیتن پس از مرگ شارل سوم برای مدت کوتاهی استقلال خود را اعلام کرد، این رانولف دوم از پوآتو بود که عنوان سلطنتی را به خود اختصاص داد. در اواخر قرن دهم، لوئی پنجم در بریود تاجگذاری کرد.
روش تاجگذاری دوک آکیتن در یک اردو (فرمول) اواخر قرن دوازدهم از سن-اتین در لیموژ، بر اساس اردو رومی-آلمانی قبلی حفظ شده‌است. در اوایل قرن سیزدهم تفسیری به این دستور اضافه شد که بر لیموژ به عنوان پایتخت آکیتن تأکید می‌کرد. اوردو نشان داد که دوک یک ردای ابریشمی، تاج، پرچم، شمشیر، خار و حلقه سنت_والری دریافت کرده‌است.
دوک‌های آکیتن در دوران پادشاهی ویزیگوت

*سواتریوس (۴۹۳)، توسط کلوویس یکم پادشاه فرانک‌ها در طول جنگ اول فرانسه و ویزیگوت دستگیر شد.
دوک‌های آکیتن در زمان پادشاهان فرانک

پادشاهان مروونژی که همزمان عنوان دوک آکیتن را داشتند، به صورت پررنگ هستند.
کرام (۵۵۵–۵۶۰)
دزیدریوس (۵۸۳–۵۸۷، مشترک با بلاداست)
بلاداست (۵۸۳–۵۸۷، مشترک با دزیدریوس)
گاندوالد (۵۸۴/۵۸۵)
آستروالد (۵۸۷–۵۸۹)
سرئوس (۵۸۹–۵۹۲)
کلوتار دوم (۵۹۲–۶۲۹)
شاریبرت دوم (۶۲۹–۶۳۲)
شیلپریک آکیتانی (۶۳۲)
بوگیس (۶۳۲–۶۶۰)
فلیکس (۶۶۰–۶۷۰)
لوپوس یکم (۶۷۰–۶۷۶)
اودو کبیر (۶۸۸–۷۳۵)، سلطنت او احتمالاً در سال‌های ۶۹۲، ۷۰۰ یا ۷۱۵ آغاز شد، والدین نامشخص.
هونالد یکم (۷۳۵–۷۴۵)، پسر اودو بزرگ، به صومعه‌ای تسلیم شد.
وایفر (۷۴۵–۷۶۸)، پسر هونالد یکم.
هونالد دوم (۷۶۸–۷۶۹)، احتمالاً پسر وایفر.
لوپو دوم (۷۶۸–۷۸۱)، دوک گاسکونی، با حکومت شارلمانی و بستگان هونالد مخالفت کرد.
حکومت مستقیم پادشاهان کارولنژی

همچنین ببینید: دوک‌نشین آکیتن
دوک‌نشین خودمختار و دردسرساز آکیتن در سال ۷۶۹ توسط فرانک‌ها پس از یک سری شورش‌ها علیه حاکمیت آنها فتح شد. شارلمانی برای جلوگیری از نمایش جدید خاص‌گرایی آکیتن، تصمیم گرفت سرزمین را در قلمرو پادشاهی خود ادغام کند.
پس از فتح آکیتن توسط کارولنژی‌ها، دوک‌نشین دیگر به شکل سابق وجود نداشت و قدرت‌های آن توسط کنت‌ها (دوک‌های) تولوز، مقر اصلی دولت کارولنژی در میدای، به نمایندگی از کارسو و پس از برکناری، توسط ویلیام، معتمد شارلمانی و از بستگان نزدیک او، تصاحب شد. در سال ۷۸۱، او سومین پسر خود را لوئی که در آن زمان سه ساله بود، پادشاه آکیتن کرد. پادشاهی کارولنژی آکیتن، تابع پادشاه کارولنژی یا امپراتور (بعدها) مستقر در امپراتوری فرانک (اوسترازیا، نوستریا) بود. این تابعیت نه تنها مختص آکیتن بود، بلکه گوتیا، واسکونیا (گاسکونی) و دارایی‌های کارولنژی‌ها در اسپانیا را نیز شامل می‌شد. در سال ۸۰۶، شارلمانی قصد داشت امپراتوری خود را بین پسرانش تقسیم کند. لوئی پروانس و بورگوندی را به عنوان الحاقیه به پادشاهی خود دریافت کرد.
هنگامی که لوئی در سال ۸۱۴ جانشین شارلمانی به عنوان امپراتور شد، آکیتن را به پسرش پپن یکم اعطا کرد، پس از مرگ او در سال ۸۳۸، اشراف آکیتن پسر پپن پپن دوم را به عنوان پادشاه انتخاب کردند. (مرگ. ۸۶۵). اما امپراتور لوئی یکم با این ترتیب مخالفت کرد و پادشاهی را به کوچکترین پسرش شارل که بعدها با عنوان شارل دوم امپراتور شد، داد. این امر به سردرگمی و درگیری منجر شد و در نهایت به نفع شارل تمام شد. اگرچه از سال ۸۴۵ تا ۸۵۲ پپن دوم پادشاهی را در اختیار داشت، در ایستارتید ۸۴۸ در لیموژ، بزرگان و رؤسای آکیتن رسماً شارل را به عنوان پادشاه خود انتخاب کردند. بعداً در اورلئان توسط ونیلو، اسقف اعظم سنس غسل تعمید شد و تاجگذاری کرد. در سال ۸۵۲، پپن دوم توسط شارل دوم زندانی شد، که اندکی بعد شارل پسر خود را به عنوان فرمانروای آکیتن معرفی کرد. پس از مرگ شارل کوچکتر در سال ۸۶۶، برادرش لوئی جانشین او شد و هنگامی که در سال ۸۷۷، لوئی پادشاه فرانک‌ها شد، آکیتن به‌طور کامل جذب پادشاهی فرانک شد.
طی معاهده‌ای که در سال ۸۴۵ بین شارل دوم و پپن دوم منعقد شد، پادشاهی با از دست دادن پواتیه، سنتونژه و آنگوموا در شمال غربی منطقه، که به راینولف یکم، کنت پواتیه داده شده بود، کاهش یافت. عنوان دوک آکیتن، که قبلاً احیا شده بود، اکنون توسط راینولف یدک کشیده میشد، اگرچه کنت‌های تولوز نیز مدعی آن بودند. دوک‌نشین جدید آکیتن، شامل سه ناحیه‌ای که قبلاً ذکر شد، علیرغم اختلاف نظر با فرمانروایان فرانک، تا سال ۸۹۳ که کنت رینولف دوم به دستور شاه شارل سوم یا شارل ساده مسموم شد، در دست جانشینان رامولف باقی ماندند. سپس شارل دوک‌نشینی را به ویلیام پارسا، کنت اوورنی، بنیانگذار صومعه کلونی اعطا کرد، که در سال ۹۱۸ برادرزاده‌اش، کنت ویلیام دوم جانشین وی شد و در سال ۹۲۶ درگذشت.
دوک‌ها پی در پی منصوب شدند تا یکی از آنها به نام ویلیام چهارم، با هوگو کاپه، پادشاه فرانسه جنگید و دیگری، ویلیام پنجم، ملقب به بزرگ، توانست قدرت خود را به میزان قابل توجهی تقویت و گسترش دهد، او در مبارزه با کنراد دوم، پادشاهی لومبارد را به دست آورد. دوک‌نشین ویلیام تقریباً به محدوده Gallia Aquitania در روم باستان رسید، اما در جنوب گارون، ناحیه‌ای که در اختیار گاسکون‌ها بود، امتداد نیافت. ویلیام در ۱۰۳۰ درگذشت. در دوران اودو یا اودس (متوفی ۱۰۳۹) گاسکونی به آکیتن پیوست.
دوک‌های آکیتن بازسازی شده در زمان پادشاهان فرانک

پادشاهان کارولنژی بار دیگر دوک‌های آکیتن را ابتدا در سال ۸۵۲ و دوباره از سال ۸۶۶ منصوب کردند. بعدها این دوک‌نشین را گوین نیز نامیدند.
فرمانروایان پلانتاژنه آکیتن

همچنین ببینید: جنگ صدساله و جنگ صدساله (۱۳۳۷–۱۳۶۰)
در سال ۱۳۳۷، فیلیپ ششم، پادشاه فرانسه، در پی بروز اختلاف با ادوارد سوم، پادشاه انگلستان، تیول آکیتن را از وی پس گرفت. ادوارد به نوبه خود عنوان پادشاه فرانسه را به دلیل اصل و نسب خود از پدربزرگ مادری‌اش فیلیپ چهارم، پادشاه سابق فرانسه، ادعا کرد. این اختلاف، باعث آغاز دوره اول جنگ صدساله شد که در آن هر دو دودمان پلانتاژنه و والوآ ادعای برتری بر آکیتن داشتند.
در سال ۱۳۶۰، هر دو طرف عهدنامه بریتانی را امضا کردند، که در آن ادوارد از ادعای تاج و تخت فرانسه چشم‌پوشی کرد اما در مقابل دوک و ارباب آکیتن باقی ماند. با این حال، زمانی که این عهدنامه در سال ۱۳۶۹ شکسته شد، هم ادعاهای انگلیسی‌ها و هم جنگ از سر گرفته شد.
در سال ۱۳۶۲، شاه ادوارد سوم به عنوان لرد آکیتن، پسر بزرگ خود ادوارد، شاهزاده ولز را به عنوان شاهزاده آکیتن منصوب کرد.
ادوارد شاهزاده سیاه (۱۳۶۲–۷۲)، پسر اول ادوارد سوم پادشاه انگلستان و فیلیپای انو، همچنین شاهزاده ولز بود.
در سال ۱۳۹۰، پادشاه ریچارد دوم ، پسر ادوارد شاهزاده سیاه، عموی خود جان گانت را دوک آکیتن کرد. این انتصاب پس از مرگ دوک منقضی شد و دوک‌نشین به تملک سلطنت بازگشت. صرف نظر از این، به دلیل در اختیار گرفتن پادشاهی توسط هنری چهارم، او همچنان دوک‌نشین را در اختیار گرفت.
جان گانت (۱۳۹۰-۱۳۹۹)، چهارمین پسر ادوارد سوم و ملکه فیلیپا و همچنین دوک لنکستر بود.
هنری چهارم، پادشاه انگلستان (۱۳۹۹-۱۴۰۰)، تاج و تخت انگلستان را که دوک‌نشین پس از مرگ پدرش جان گانت به تسلط او بازگشته بود، در اختیار گرفت، اما پس از رسیدن به پادشاهی انگلستان ، آن را به پسرش هنری واگذار کرد.
هنری پنجم، پادشاه انگلستان (۱۴۰۰-۱۴۲۲)، پسر هنری چهارم و همچنین پادشاه انگلستان ۱۴۱۳-۱۴۲۲ بود.
هنری پنجم به عنوان پادشاه انگلستان و لرد آکیتن به سلطنت آکیتن ادامه داد. او به فرانسه حمله کرد و در محاصره هارفلور و نبرد آزینکورت در سال ۱۴۱۵ پیروز شد. او با معاهده تروا در سال ۱۴۲۰ موفق شد تاج سلطنتی فرانسه را برای خانواده خود به دست آورد. هنری پنجم در سال ۱۴۲۲ درگذشت، زمانی که پسرش هنری ششم در سن کمتر از یک سال تاج و تخت فرانسه را نیز به ارث برد. سلطنت او شاهد از دست دادن تدریجی کنترل انگلیس بر فرانسه بود.
دوک‌های والوا و بوربون آکیتن

پادشاهان والوآ فرانسه که ادعای برتری بر آکیتن داشتند، عنوان دوک را به وارثان خود، یعنی دوفین‌ها اعطا کردند.
ژان دوم (۱۳۴۵-۵۰)، پسر فیلیپ ششم، پادشاه فرانسه ، در سال ۱۳۵۰ به عنوان پادشاه فرانسه دست یافت.
شارل، دوفن فرانسه، دوک گوین (۱۳۹۲؟–۱۴۰۱)، پسر شارل ششم.
لوئی (۱۴۰۱–۱۵)، دوفن فرانسه، پسر شارل ششم.
با پایان جنگ صدساله، آکیتن تحت فرمان مستقیم پادشاه فرانسه بازگشت و در اختیار پادشاه باقی ماند. فقط گاهی دوک‌نشین یا عنوان دوک به یکی دیگر از اعضای سلسله اعطا می‌شد.
شارل دو والوآ، دوک دو بری (۱۴۶۹–۷۲)، پسر شارل هفتم .
خاویر (۱۷۵۳–۱۷۵۴)، پسر دوم لوئی، دوفن فرانسه.
اینفانت جیمی، دوک سگویا ، پسر آلفونسو سیزدهم اسپانیا ، یکی از مدعیان برای تاج و تخت فرانسه بود. او پسرش گونزالو (۱۹۷۲-۲۰۰۰) را دوک آکیتن نامید. گونزالو هیچ فرزند مشروعی نداشت.
نقش اجتماعی

در اصطلاح دانش جامعه‌شناسی، نقش عنوان یا برچسبی است که با آن جایگاه و الگوهای رفتاری شخص در بین جامعه تعیین می‌گردد. نقش‌ها ممکن است توسط شرع، عرف یا قانون تعیین گردند. در تعیین و تعریف نقش‌ها، توافق و تأیید جامعه ضروری است. آشنایی با نقش و تمرین نقش مراحل نقش‌پذیری هستند. مستحکم کردن زندگی اجتماعی و هماهنگی و نظم بخشیدن به عمل، از پیامدهای نقش در زندگی اجتماعی است.به نقش‌هایی که از هنگام تولد با انسان همراه هستند و حذف آن ممکن نیست، نقش‌های انتسابی نامیده می‌شوند. نقش‌هایی که شخص در طی زندگی اجتماعی برای خود برگزیده است و می‌تواند از پذیرش آن نقش‌ها انصراف دهد نقش‌های اکتسابی خوانده می‌شوند. عمل به نقش با خشنودی روانی همراه است در حالی که عدم ایفای درست کد نقش می‌تواند باعث اختلاف‌ها، ناسازگاری‌ها، کشمکش‌ها، دشمنی‌ها در زندگی اجتماعی شود.
نوشین‌شهر

| نوشین‌شهر | نوشین‌شهر |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: آذربایجان غربی
شهرستان: ارومیه
بخش: نازلو
نام(های) دیگر: نوشین
نام(های) پیشین: شهرک کارخانه قند ارومیه
سال شهرشدن: ۱۳۷۵ خورشیدی
مردم: مردم
جمعیت: ۹۵۰۰
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
ارتفاع: ۱۳۳۷ متر
آب‌وهوا: آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه: ۱۵
روزهای یخبندان سالانه: ۱۲۰
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
شهردار: مهندس مهدی جوان
  نوشین‌شهر  روی نقشه ایران ۳۷°۴۳′۰۰″شمالی ۴۵°۰۲′۰۰″شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۷۱۶۷°شمالی ۴۵٫۰۳۳۳°شرقی﻿ / 37.7167; 45.0333   :   نوشین‌شهر  روی نقشه ایران ۳۷°۴۳′۰۰″شمالی ۴۵°۰۲′۰۰″شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۷۱۶۷°شمالی ۴۵٫۰۳۳۳°شرقی﻿ / 37.7167; 45.0333   
 :  
نوشین‌شهر شهری است در بخش نازلو شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران است.
نوشین‌شهر در ۲۵ کیلومتری شهر ارومیه در جادهٔ ارومیه به سلماس قرار دارد. این شهر تا پیش از سال ۱۳۷۵ محل کارخانه قند ارومیه بود و به همین نام شناخته می‌شد. این کارخانه در سال ۱۳۲۸ ساخته شده بود.
صنایع

چندین گاوداری و مرغداری، کارخانجات تولیدی تصفیه روغن، پنیرسازی، معادن سیمان سفید، سنگ گچ و سیلوی ۵۰۰ هزار تنی گندم و طرح شهرک صنعتی شماره ۳ در کنار دریاچه اورمیه از امکانات صنعتی این شهر است. از دیگر امکانات این شهر می‌توان به تالارهای عروسی ، باشگاه‌های بدنسازی و سالن های ورزشی اشاره کرد.
این شهر از شمال به مزارع گندم (که به صورت دیم و آبی آبیاری می‌شوند) از جنوب به جلگه رود نازلوچای (که عمدتاً کشاورزی آبی داشته و چغندر، آفتابگردان، کدو و … می‌کارند) ختم می‌شود.[نیازمند منبع]
باغ‌های سیب، انگور، گیلاس، هلو، زرد آلو و … در دو سمت شرقی و غربی این شهر وجود دارد که تامین‌کننده نیاز کارخانجات مواد غذایی آن است.[نیازمند منبع] تعداد زیادی کارخانه فراورده‌های دامی، غذایی و انواع کمپوت و کنسروسازی در حومه این شهر وجود دارد.[نیازمند منبع]
سینمای فیجی

سینمای فیجی (انگلیسی: Cinema of Fiji) یک صنعت بسیار نوپا و جز سینمای اقیانوسیه به‌شمار می‌آید. فیجی و آب‌های اطراف آن تاکنون محل اصلی فیلمبرداری آثار سینمایی
| سینمای فیجی | سینمای فیجی |
| --- | --- |
تعداد سالن: ۳۰
فیلم‌های تولید شده (۲۰۰۹): فیلم‌های تولید شده (۲۰۰۹)
داستانی: ۱
پویانمایی: -
مستند: -
متعددی بودند. همچنین حداقل از سال ۱۹۵۹ فیجی به سبب موقعیت خاص جغرافیای خود محلی شناخته شده برای ساخت آثار مستند و مربوط به محیط زیست توسط تلویزیون‌های بزرگ دنیا مانند شبکه بی‌بی‌سی و ای‌بی‌سی یا کمپانی‌های رسانه‌ای مستقل اروپایی بود اما سینمای بومی تا سال ۲۰۰۴ در این کشور شکل نگرفت.
اولین و آخرین فیلم بلند بومی تولید شده در فیجی زمین چشم دارد (The Land Have Eyes) به نویسندگی و کارگردانی ویلسونی هیرنیکو در سال ۲۰۰۴ ساخته شد. فیلمبرداری تمام فیلم در منطقه روتوما زادگاه کارگردان فیلم انجام گرفت. این منطقه مجموعه جزایری است که در ۴۶۵ کیلومتری شمال فیجی قرار دارد. زبان این فیلم آسترونزیایی و انگلیسی و مدت زمان آن ۸۷ دقیقه بود. در زمین چشم دارد سوپیاتا تیتو بازیگر اهل فیجی در نقش اصلی و رنا اوون بازیگر نیوزلندی در نقش مکمل ایفای نقش کردند.
اگرچه فیجی تاکنون یک فیلم تولید کرده‌است، اما کمیسیون فرهنگی پارلمان این کشور قصد دارد فیلمسازان خارجی جغرافیای فیجی را برای تولید آثارشان انتخاب کنند و امیدوارند سینمای این کشور تحت عنوان بالاوود Bulawood، و در نهایت به عنوان هالیوود اقیانوسیه شناخته شود.
زمین چشم دارد اولین فیلم تولید شده در سینمای فیجی محصول ۲۰۰۴
فیجی اقلیت قومی هندی و هندی زبان فراوان دارد. فیلم‌های تولید بالیوود هم در بین فیجی‌های هندی‌الاصل و هم فیجی‌های بومی محبوب هستند.
جشنواره سینمایی

از ژوئیه ۲۰۰۸ دولت فیجی با حمایت مالی در صدد برگزاری یک جشنواره بین‌المللی فیلم بود. رؤیایی که سرانجام در آوریل ۲۰۱۳ به حقیقت پیوست و از آن زمان تاکنون این رویداد تحت عنوان جشنواره بین‌المللی فیلم فیجی برگزار می‌شود.
برخی از فیلم‌هایی که در فیجی فیلمبرداری شدند

آناکونداها: شکار ارکیده خونین
اردوگاه آموزشی
بازگشت به مرداب آبی
جزیره فانتزی
دورافتاده
سوپر مدل
شناور
مرداب آبی
مستند ماهیان تفنگچی در جزایر فیجی محصول ۲۰۱۵
باغ بلور

| باغ بلور | باغ بلور |
| --- | --- |
کارگردان: ناصر محمدی
تهیه‌کننده: شکراله رفیعی
نویسنده: غلامرضا گمرکی منصور تهرانی
بازیگران: پرویز فنی زاده لیلا فروهر فریده بیات پروین سلیمانی عزت اله رمضانی فر
موسیقی: منصور تهرانی
تدوین‌گر: سیاوش شاکری
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۵۷
مدت زمان: ۸۸ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
باغ بلور فیلمی به کارگردانی ناصر محمدی و نویسندگی غلامرضا گمرکی، منصور تهرانی محصول سال ۱۳۵۷ است..
خلاصه فیلم
تقی و زری از شهرستان فرار می کنند که در تهران با هم ازدواج کنند. در تهران اتاقی اجاره می کنند و تقی به دنبال فراهم آوردن مقدمات از خانه خارج می شود. در غیاب تقی، محمود سعی می کند خود را به زری نزدیک کند. زری در درگیری با محمود او را از پنجره به بیرون هل می دهد و به خیال آن که او را کشته، فرار می کند
موسیقی فیلم
ترانه‌ای با همین نام با ترانه‌سرایی منصور تهرانی و با آهنگسازی حسن شماعی‌زاده و با صدای ابی در تیتراژ پایانی فیلم ساخته و اجرا شده است…
بازیگران

پرویز فنی‌زاده
لیلا فروهر
فریده بیات
پروین سلیمانی
عزت‌الله رمضانی‌فر
هومن مفید
حسین خانی‌بیک
شاهدانه رودرالیس

| شاهدانه رودرالیس | شاهدانه رودرالیس |
| --- | --- |
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
فرمانرو:: گیاهان
کلاد:: نهان‌دانگان
کلاد:: دولپه‌ای‌های نو
راسته:: گل‌سرخ‌سانان
تیره:: Cannabaceae
سرده:: Cannabis
گونه:: C. ruderalis
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Cannabis ruderalis Janisch.: Cannabis ruderalis Janisch.
شاه‌دانه رودرالیس (به انگلیسی: Cannabis ruderalis) یکی از زیرگونه‌ها یا جوره‌های دارای مقادیر کم تی‌اچ‌سی در سرده شاه‌دانه است. شاه‌دانه رودرالیس گیاه بومی روسیه، اروپای مرکزی و شرقی است. به دلیل ویژگی‌های منحصربه‌فرد و فنوتیپ‌هایی که این گونه را از شاه‌دانه ایندیکا و ساتیوا متمایز می‌کند، بسیاری از پژوهش‌گران آن را به عنوان یک گونه در سردهٔ شاه‌دانه پذیرفته‌اند. بااین‌حال، دربارهٔ اینکه آیا رودرالیس یک زیرگونه از گونهٔ شاهدانه ساتیوا است یا یک گونه جداگانه، بحث‌ها و اختلاف نظرهای بسیاری میان برخی پژوهشگران صورت گرفته‌است. تاثیرات مصرفی: به طور کلی در بدن انسان و در مغز، مقدار مشخصی عامل دوپامین تولید و ترشح می‌شود، حال با مصرف مواد مخدر و به طور مشخصه گل(ساتیوا، ایندیکا و رودرالیس) که مورد بحث ما می‌باشند، میزان این عامل افزایش یافته و ما شاهد افزایش متابولیسم در ساختارهای زنده می‌باشیم. افزایش ضربان، افزایش تنفس، تنگی مردمک چشم، افزایش حواس و منگی از اثرات کوتاه مدت مصرف سایکواکتیوها به هر شکل فراوری شده(گل، حشیش، تریاک، ال‌اس‌دی و…) می‌باشد. در چنین شرایط افزایش متابولیسم، کبد که وظیفه‌ی اصلی تنظیم انرژی را بر عهده دارد، با ارسال پیام های عصبی به منظور دریافت کالری بیشتر از خون، فرد احساس گرسنگی و ضعف می‌کند که در اصطلاح عام، کره کردن نام دارد.
واژه‌شناسی

شاه‌دانه رودرالیس نخستین بار توسط گیاه‌شناس روسی DE Janischewsky در سال ۱۹۲۴ شرح داده شد. اصطلاح رودرالیس از واژه لاتین rūdera گرفته شده‌است که صورت جمع واژه rūdus، به معنی قلوه سنگ، کلوخ یا جسم سخت برنزی است.
سینمای آلبانی

سینمای آلبانی سالانه ۱۲ تا ۱۴ فیلم تولید می‌کند
سینمای آلبانی (انگلیسی: Cinema of Albania) کارش را در سال‌های ۱۹۱۱ و ۱۹۱۲ با نمایش فیلم‌های خارجی و ساخت چند فیلم مستند در دوره پیش از جنگ جهانی اول و در خلال آن، آغاز کرد. در دوره حاکمیت سوسیالیست‌ها، مؤسسه فیلم آلبانی (کینو استودیو) با همکاری شوروی و با تأکید بر پروپاگاندای مربوط به درگیری‌های زمان جنگ، تأسیس شد. با بسته‌تر شدن فضای سیاسی و انزوای بیشتر کشور در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، واردات فیلم‌های خارجی به شدت محدود شد و تولیدات داخلی که در گونه‌های مستندهای فرهنگی و پویانمایی قرار داشتند، رشد کردند.
در ۱۹۹۰، حدود ۲۰۰ فیلم در آلبانی ساخته شدند و بیش از ۴۵۰ سالن سینما وجود داشت که بسیاری از تجهیزات آن‌ها فرسوده و منسوخ‌شده بودند. با تحول اقتصادی در دهه ۱۹۹۰، کینو استودیو تفکیک شده و خصوصی شد. همزمان، مرکزی ملی برای فیلم‌سازی تأسیس شد در حالی که در شهرها، سالن‌های مدرن سینمایی ساخته می‌شد که اغلب فیلم‌های آمریکایی را نمایش می‌دادند. بین سالهای ۱۹۵۵ تا۱۹۶۵ عمده آثار ساخته شده در آلبانی حول محور جنگ‌های پارتیزانی و داستان‌های مرتبط با جنگ جهانی دوم و سهم آلبانیایی‌ها در این جنگ اختصاص داشت. در این سالها سارا علیمرادی  که در مدرسه سینمایی مسکو تحصیل کرده بود به سردمدار سینمای آلبانی تبدیل گردید و اکنون به عنوان مادر سینمای این کشور شمرده می‌شود. فیلم‌ها و آثار علیمرادی در دهه ۶۰ و۷۰ عمدتاً بر اساس فرهنگ آلبانیایی‌ها استوار بود.
پیشینه

آلبانی به عنوان یک کشور کوچک در جنوب شرقی اروپا دارای تنوع مذهبی و فرهنگی و قومیتی فراوانی است. فرهنگ و هنر و به ویژه سینما نیز از این فراوانی و پراکندگی بدور نبوده‌است. قبل از جنگ جهانی اول، سینما در آلبانی ظهور پیدا کرد. در این سالها تا بعد از جنگ جهانی دوم که حکومت این کشور کمونیستی شد، عمدتاً اکران فیلم‌های خارجی و بیشتر کمدی‌های انگلیسی، در سالن‌های سینما رواج داشت.
چند سال پس از خاتمه جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۵۲ حکومت کمونیستی با تأسیس یک استودیوی سینمایی به نام کینو استودیو شکوپریا عملاً صنعت فیلمسازی و توزیع آثار خارجی و اکران آنها را سرو شکل داد. البته بعدها نام این استودیو به تیرانا فیلم تغییر یافت. اولین فیلم تولید شده در آلبانی با مساعدت عوامل فیلم‌سازی شوروی تولید شد و فیلم باکیفیتی نیز بود. این فیلم اسکندر بیگ نام داشت در فستیوال فیلم کن در سال ۱۹۵۳ نیز در بخش رقابتی حضور پیدا کرد. بین سالهای ۱۹۵۲ تا ۲۰۱۲ این استودیو حدود ۷۰۰ فیلم خرید یا تولید کرد و سهم بسزایی در سروسامان گرفتن صنعت فیلم به ویژه در توزیع و خرید آن در آلبانی ایفا کرد.
سینمای مدرن آلبانی

سینمای آلبانی در دهه ۸۰ دیگر به قدرت چند سال پیش خود نبود با این‌همه نسبت به بضاعت این کشور کوچک سالیانه حدود ۶ فیلم تولید می‌کرد. از فیلم‌های مهم سال‌های اخیر سینمای آلبانی آثاری مانند بازار بالکان ساخته ادموند بودینا محصول ۲۰۱۱، فارماکن ساخته جونی شاناج محصول ۲۰۱۲ قابل ذکرند. ضمن اینکه درام اجتماعی آگون ساخته روبرت بودینا محصول۲۰۱۲ نیز در اسکار ۲۰۱۴ به عنوان نماینده این کشور انتخاب شده بود. قطار آمستردام ساخته فاطمیر کوچی محصول ۲۰۱۴ نیز با توجه به اکران سراسری در اروپا با استقبال خوبی نیز روبرو گردید.
فیلم‌هایی که تمام یا بخشی از آن در آلبانی فیلمبرداری شدند

بخشش خون
بی‌مصرف‌ها ۲
جیسون بورن
ربوده‌شده ۲
سگ‌های جنگی
فقط به خاطر چشمان تو
تیرانا سال صفر
قطار آمستردام
جشنواره‌ها و مدارس سینمایی

جشنواره بین‌المللی فیلم تیرانا (Tirana International Film Festival) مهمترین رویداد سینمایی این کشور است که از سال ۲۰۰۳ شروع به کار کرده‌است. مرکز ملی فیلمسازی آلبانی متولی برگزاری این جشنواره است.در آلبانی مدارس سینمایی نیز وجود دارد که مدرسه فیلم ماروبی (آکادمی فیلم و مولتی مدیا) مهمترین آنهااست که از سال ۱۹۹۹ دانشجو پذیرفته‌است.
آمار و ارقام

سرانه تولید فیلم در آلبانی ۱۲ تا ۱۴ فیلم در سال است. سالن‌های فعال سینما در آلبانی نیز حدود ۳۰۰ سالن برآورد شده‌است.
بخشش خون
پل‌های شکسته

| پل‌های شکسته | پل‌های شکسته |
| --- | --- |
کارگردان: استیون گلدمن
بازیگران: کلی پرستون لیندزی هائون برت رینولدز
توزیع‌کننده: پارامونت ونتیج
تاریخ‌های انتشار:  ۸ سپتامبر ۲۰۰۶ (۲۰۰۶-09-۰۸)  
مدت زمان: ۱۰۵ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۱۱ میلیون دلار
فروش گیشه: ۲۵۲٬۵۳۹ دلار
پل‌های شکسته (به انگلیسی: Broken Bridges) فیلمی محصول سال ۲۰۰۶ و به کارگردانی استیون گلدمن است. در این فیلم بازیگرانی همچون توبی کیت، کلی پرستون، لیندزی هائون، برت رینولدز، ویلی نلسون و جاش هندرسون ایفای نقش کرده‌اند.
اقتصاد داده بنیاد

اقتصاد داده‌محور (به انگلیسی: Data-Driven Economy)  یک اقتصاد مبتنی بر داده‌ها، فناوری‌های داده، محصولات و خدمات است. اقتصاد داده‌ها ریشه در اقتصاد جدید دارد - انتقال از یک تولید به یک اقتصاد مبتنی بر خدمات.
اقتصاد داده‌ها، یک پدیده جهانی، یک اکوسیستم دیجیتال است که متشکل از شرکت‌کنندگان مختلف، مانند تامین‌کنندگان داده‌ها و کاربران است. این اصطلاح به توانایی سازمان‌ها و افراد در استفاده از داده‌ها به عنوان دارایی اشاره دارد. داده‌ها برای تصمیم‌گیری‌های استراتژیک، بهبود بهره‌وری عملیاتی، راندن رشد پایدار، رفاه و نوآوری مورد استفاده قرار می‌گیرند. ارزش و تاثیر داده‌ها با عوامل موقعیتی، متنی، تاریخی و زمانی افزایش می‌یابد. ادغام، پالایش و به اشتراک‌گذاری داده‌ها ارزش و تاثیر آن را افزایش می دهد. استفاده موثر از داده‌ها می‌تواند منجر به رشد شرکت، بهبود کیفیت زندگی و ایجاد جوامع کارآمد شود. با این حال، استفاده موثر از داده‌ها می تواند توسط فرم داده‌های نامنظم، مدل داده‌ها و مسائل با تبادل اطلاعات کارآمد مانع شود.
آمارهای اخیر بدست آماده در مقیاس جهانی نشان دهنده افزایش داده می‌باشد، به طوری که تولید ناخالص داخلی جهان را بیش از 10٪ افزایش داده و ارزش اقتصاد اطلاعات اتحادیه اروپا بیشتر از 300 میلیارد یورو در سال 2016، که بیش از 1.99 درصد از تولید ناخالص داخلی اتحادیه اروپا را تشکیل می‌دهد.
همچنین قوانین و مقررات در فناوری اطلاعات و داده ها ممکن است سهم اقتصاد اطلاعات را همواره افزایش دهد. هنگامی که اطلاعات در همه بخش‌ها آزاد و با Open Data  ترکیب شود می‌تواند تبدیل به یک محرک برای عوامل  اقتصادی، اجتماعی، و محیطی باشد.
دسته‌بندی داده‌ها

داده‌های موجود در جهان را می‌توان به صورت‌های مختلفی دسته‌بندی کرد. آنالوگ و دیجیتال،آفلاین و آنلاین، داده‌های باساختار و بدون ساختار.
داده‌های موجود در کتاب‌های کاغذی، نوارهای صوتی و تصویری، صفحات گرامافون‌، نامه‌ها و دفترها آنالوگ هستند. داده‌های ذخیره‌شده در کامپیوترها، فلش‌ها، کارت‌های حافظه و هارددیسک‌های مغناطیسی، دیجیتال هستند. داده‌های آنالوگ را می‌توان طی فرآیندهایی به داده‌های دیجیتال تبدیل کرد.
داده‌های ذخیره‌شده روی کامپیوتر، فلش، کارت حافظه، سی‌دی و دی‌وی‌دی داده‌های آفلاین هستند. این داده‌ها به شرط ذخیره‌سازی روی کامپیوترهای متصل به اینترنت می‌توانند آنلاین شوند.
داده‌های ذخیره‌شده روی سرورهای بانک و کارگزاری‌های بورس داده‌های باساختار هستند. استخراج اطلاعات از داده‌های باساختار آسان است. داده‌های روی یک ویدئو در آپارات، متن ایمیل، چت و متن همین مقاله داده‌های بدون ساختار هستند. حجم داده‌های بدون ساختار بسیار بیشتر از داده‌های باساختار است.
حجم داده‌های آنلاین در دو دهه گذشته به شدت افزایش یافته است. در سال‌های ابتدایی اینترنت بیشتر داده‌ها آنالوگ بودند. در دهه بعد از آن نیز یعنی تا سال ۲۰۰۷ فقط نصف داده‌های تولیدشده آنلاین بودند. در سال ۲۰۱۶ حجم داده‌های آنلاین ۱٫۲ میلیارد ترابایت بود. پیش‌بینی‌ها نشان می‌دهد حجم داده‌های آنلاین در سال ۲۰۲۱ به ۲۷۸ میلیارد ترابایت خواهد رسید.
انواع اقتصاد اطلاعات > اقتصاد داده‌های بزرگ

داده‌های بزرگ اغلب در جهت تجزیه و تحلیل مبتنی بر الگوریتمی از داده‌های دیجیتال در مقیاس بزرگ به منظور پیش‌بینی ، اندازه‌گیری ، حکومت استفاده می‌شوند.
انواع اقتصاد اطلاعات > اقتصاد داده‌محور انسان

اقتصاد داده‌محور مبتنی بر انسان یک اقتصاد اطلاعات عادلانه و کارآمد است که در آن داده ها کنترل و به طور عادلانه و اخلاقی به شیوه‌ای انسانی مورد استفاده قرار می‌گیرند.
انواع اقتصاد اطلاعات > اقتصاد داده‌های شخصی

اقتصاد اطلاعات شخصی با استفاده از اطلاعات شخصی همه افراد به طور مستقیم یا غیرمستقیم شکل می‌گیرد.
خطرات و تهدیدها

اقتصاد مبتنی بر داده ها تهدیدها و نگرانی‌هایی مانند عدم اطمینان، عدم انطباق قانونی، نقض حریم خصوصی، از دست دادن کنترل داده‌ها و مالکیت داده‌ها را به همراه دارد.
برخی از این نگرانی‌ها در مورد شرکت‌های بزرگ اینترنتی کنترل‌کننده جریان اطلاعات و استفاده این شرکت‌ها از این داده‌ها برای بدست آوردن قدرت می‌باشد.
اقتصاد داده در دنیای داده‌های آفلاین

در دنیای داده‌های آفلاین نیز کلان‌داده امیدهای فراوانی برانگیخته است. مهم‌ترین حوزه‌های تولیدکننده داده‌های آفلاین بانک‌ها، شرکت‌ها و گروه‌های فعال در زمینه مهندسی ژنیک و پزشکی هستند.
با استفاده از تحلیل داده‌های بانکی از قبیل پرداخت‌های آنلاین و آفلاین، گردش مالی حساب‌ها و تعداد مشتریان، بانک‌ها می‌توانند تصمیم‌های سریع بگیرند و استراتژی‌ مناسب را اتخاذ کنند.
در زمینه مهندسی ژنتیک، تحلیل‌های کلان‌داده می‌تواند منجر به شناخت دقیق ژن‌های انسان و ارتباط آن‌ها با مشخصات جسمی و روانی هر فرد شود. این نکته می‌تواند یک تحول در دنیای پزشکی خلق کند.
از سویی تحلیل و ترکیب اطلاعات به دست آمده از حسگرهای پزشکی متصل به اینترنت که به لطف اینترنت اشیا به وجود آمده‌اند، سوابق پزشکی هر فرد، فرآیند‌های عملکردی داروها، می‌تواند درمان‌های شخصی شده را ارائه دهد. با چنین ابزارهایی خطاهای تشخیص‌ پزشکی کمتر می‌شود و از سویی تاثیرگذاری درمان‌ها به شدت افزایش پیدا می‌کند. این یک بازار بزرگ است.
سهم کاربران در اقتصاد داده‌

کاربران تولیدکننده داده‌ها هستند. شرکت‌هایی مثل گوگل، داده‌های کاربران را جمع‌آوری و تحلیل می‌کنند و متناسب با آن‌ها، تبلیغات اختصاصی برای هر کاربر نشان می‌دهند. سود بزرگی از این تبلیغات نصیب شرکت‌ها می‌شود. اما کاربران، تولیدکننده و مالک داده‌های خود هستند. بنابراین باید در این سود سهمی داشته باشند. این مسئله تا به امروز مورد توجه نبوده است.
برای رفع این مشکل یک راه‌حل ارائه شده است. در این راه‌حل شرکت‌ها موظف می‌شوند داده‌های خود را در سرورهای زنجیره بلوکی (Blockchain) ذخیره کنند. مثل یک صندوق امانت. هر شرکتی که بخواهد از این داده‌ها استفاده کند باید مبلغی را در ازای استفاده از آن‌ پرداخت کند. بخش زیادی از این مبلغ در نهایت به کاربر پرداخت می‌شود. این راه‌حل هنوز خام است و مهم‌تر از آن مجبور کردن شرکت‌ها در دنیای سرمایه‌داری امروز برای تقسیم سود خود چالش بزرگی است.