ورزش در هنر یونان باستان
تصاویر بازی‌ها

در طول عصر برنز، مینوسی‌ها ورزش‌های مختلفی از جمله کشتی، پرش از روی گاو نر، آکروباتیک و بوکس را انجام می‌دادند. این امر در چندین اثر هنری، از نقاشی‌های دیواری گرفته تا بر سفال، مشهود است. نگاره‌ای از دو پسر جوان در فرسکو بوکسِر آکروتیری نشان داده که ورزشکاران از همان سال‌های ابتدایی زندگی خود شروع به تمرین می‌کردند و ورزش برای جامعه مینوسی بسیار مهم تلقی می‌شد. حتی گفته شده است که ورزش دو و میدانی به دلیل فراگیر شدن در جامعه نقش مذهبی ایفا می‌کرد. در نهایت، جوانی ورزشکاران در بسیاری از آثار هنری، نشان می‌دهد که رقابت‌های ورزشی ممکن است در سنین گذر به بزرگسالی، برای مینوسی‌ها یک آیین بوده باشد.
یکی از محبوب‌ترین و معروف‌ترین ورزش‌های رزمی در یونان باستان، بوکس بود. بوکس در یونان باستان بسیار کمتر از بوکس مدرن قوانین داشت؛ حریفان به‌طور تصادفی، بدون توجه به وزن یا سن، به مصاف یکدیگر می‌رفتند و مسابقات تا زمانی که یکی از رقبا شکست را بپذیرد یا بیهوش شود، ادامه می‌یافت. مبارزان غالباً از حال می‌رفتند. برای مثال، یکی از آسیب‌های بوکس که معمولاً به تصویر کشیده می‌شود، گوش گل کلمی بود که تصویر آن در یک قطعه حکاکی به جای مانده است. بسیاری از کسانی که در این مسابقات بوکس باستانی شرکت می‌کردند به شدت مجروح می‌شدند و حتی احتمال مرگ ورزشکار وجود داشت. با وجود این، بوکس در میان جمعیت یونان باستان بسیار محبوب بود و بنابراین اغلب در آثار هنری بازتاب یافته است. یکی دیگر از تصویرهای قابل توجه، یک پیکرهٔ کامل از یک بوکسور باستانی است که بوکسور در حال استراحت نام دارد و ورزشکاری را نشان می‌دهد که به تازگی یک مسابقه را به پایان رسانده است. همچنین یک ظرف سفالی سه‌پایه و کوتون از گروهی رقصنده اهل بوئوتی در دست است که دو مرد برهنه را در حال بازی بوکس نشان می‌دهد.
رویدادهای ورزشی، به ویژه جشنواره‌های پان‌هلنیک، هم ورزشکاران و هم تماشاگران را به خود جذب می‌کردند. وقوع مسابقات ورزشی اولین بار توسط هومر، بزرگ‌ترین شاعر یونانیان، در منظومهٔ ایلیاد ثبت شده است. گویا مسابقات ورزشی، در نظر مردمان آن عصر با جنگ و آموزش نظامی ارتباط داشت. لذا در تصویر کشیدن رویدادهای ورزشی در هنر باستان، گاهی اوقات ورزشکاران را با زره پوش ترسیم می‌کردند تا ارتباط بین ورزشکاران و جنگجویان را نشان دهند.
تصاویری از رویدادهای ورزشی نیز بر روی قطعات سفالی که برای زندگی روزمره کاربرد داشتند، به تصویر کشیده شده است. هنرمندانی مانند اونسیموس و فوندری نقاش صحنه‌هایی مانند در هم تنیدن ورزشکاران پانکریشن و کشتی را بر روی کیلیکس‌ها به تصویر کشیده‌اند که چنین ظروفی در سمپوزیوم‌ها یا مهمانی‌های مشروب‌خوری مردانه استفاده می‌شد. هر دوی این نقاشان از تکنیک شکل قرمز، که در سال ۵۳۰ قبل از میلاد در آتن توسعه یافته بود، در کار خود استفاده می‌کردند و این تکنیک به آن‌ها اجازه می‌داد با آزادی بیشتری حرکت، احساسات و آناتومی را در آثارشان نمایان کنند.
تصاویر رویدادهای ورزشی در هنر، همگام با گسترش رویدادهای مهم ورزشی، گسترش یافت. در سال ۷۰۸ پیش از میلاد، ورزش پنج‌گانه به بازی‌های المپیک اضافه شد. از آنجایی که این مسابقه به مهارت‌های پنج مسابقه ورزشی مختلف (پرتاب دیسک، پرتاب نیزه، پرش طول، دویدن و کشتی) نیاز داشت، این ورزشکاران در جامعه مورد توجه بیشتری قرار گرفتند. پس از این دوره، معمول شد که یک کیلیکس یا آمفورا این ورزشکاران را به تصویر بکشد و هنر به نوبه خود ورزشکاران در این رشته‌ها را ستایش کند.
آمفورای سفالی جایزهٔ پاناتنائیک اثر کلئوفرادس (حدود ۵۰۰ سال قبل از میلاد) نمونه‌ای از به رسمیت شناختن موفقیت در تلاش‌های ورزشی است. در بازی‌های پاناتنائیک، به برندگان یک آمفورا پر از کالای لوکس آن روزگار، مانند روغن زیتون، جایزه تعلق می‌گرفت. بر روی خود این آمفورا، نگاره‌ای از آتنا پروماچوس یا آتنا هست که به عنوان یک رهبر نظامی، نیروها را به سمت نبرد هدایت می‌کند و رویداد ورزشی که در آن فرد برنده مسابقه می‌دهد را به تصویر می‌کشد. به رسمیت شناختن تلاش‌ها و موفقیت‌های ورزشی با به تصویر کشیدن خود رویداد همان‌طور که بر روی این آمفورا نشان داده شده، نشان می‌دهد که گرایش به ورزش تا چه میزان برای یونانیان باستان اهمیت داشته است. نمونه دیگری از بسیاری از آمفوراهای جایزهٔ پاناتنایک، آمفورای نقاش پاناتنایی یوفیلتوس (۵۳۰ قبل از میلاد) است. این آمفورای پاناتنائیک که با شکل سیاه رنگ آمیزی شده است، یک رقابت استادیون در بازی‌های پاناتنائیک را به تصویر می‌کشد. مانند سایر آمفوراهای جوایز، این آمفورا نیز برای تأکید بر ورزشکار و برندگان این رویدادها چنین ترسیم شده است.
توصیفات ورزش زنان در دوره باستانی عمدتاً از منابع ادبی آمده است و چند نمونه از رویدادهای ورزشی زنان وجود دارد. یکی از محبوب‌ترین شکل‌های فعالیت بدنی زنان یونان باستان دویدن بود. مجسمه‌های برنزی دختر اسپارتی ورزشکار، که زنان جوان اسپارتایی را در بازی‌های رقابتی به تصویر می‌کشد، شواهد مادی برای گزارش‌های رقابت‌های مختلف زنان در یونان باستان فراهم می‌کند.