stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آلینا زاگیتوا

آلینا زاگیتوا (روسی: Алина Ильназовна Загитова؛ زادهٔ ۱۸ مهٔ ۲۰۰۲) اسکیت‌باز نمایشی اهل روسیه است که در المپیک زمستانی ۲۰۱۸ در رشته اسکیت نمایشی مدال طلا به دست آورد، او با کسب ۲۳۹.۵۷ امتیاز اولین مدال طلای کاروان روسیه در المپیک زمستانی ۲۰۱۸ را کسب کرد.
پارک ملی دریایی سنقنیب

پارک ملی دریایی سنقنیب (به انگلیسی: Sanganeb Marine National Park) یک ذخیره‌گاه دریایی در سودان است که در ۲۴٫۰۷ کیلومتری پورت سودان در آب‌های سرزمینی سودان در دریای سرخ، واقع شده. این پارک ملی یک تنوع دریایی حیاتی دارد و از انواع و اقسام ماهی‌های بومی از جمله نهنگ‌ها را در خود جای داده. این پارک دریایی در فهرست میراث جهانی در سودان به ثبت جهانی رسیده است.
جان لنسینگ جونیور

| جان لنسینگ جونیور | جان لنسینگ جونیور |
| --- | --- |
چنسلر نیویورک: چنسلر نیویورک
دوره مسئولیت ۱۸۰۱ – ۱۸۱۴: دوره مسئولیت ۱۸۰۱ – ۱۸۱۴
پس از: رابرت آر. لوینگستون
پیش از: جیمز کنت
شهردار آلبانی، نیویورک: شهردار آلبانی، نیویورک
دوره مسئولیت ۱۷۸۶ – ۱۷۹۰: دوره مسئولیت ۱۷۸۶ – ۱۷۹۰
پس از: یوهانس جیکوبس بیکمن
پیش از: آبراهام یتس جونیور
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: جان تن آیک لنسینگ جونیور ۳۰ ژانویه ۱۷۵۴ آلبانی، نیویورک، U.S.
همسر(ان): Cornelia Ray  (ا. ۱۷۸۱–۱۸۲۹)
والدین: Gerrit Jacob Lansing Jannetje Waters
خویشاوندان: Abraham Lansing (برادر) Gerrit Lansing Robert Lansing
جان تن ایک لنسینگ جونیور (.John Ten Eyck Lansing Jr) (زادهٔ ۳۰ ژانویه ۱۷۵۴ - ناپدید شده در ۱۲ دسامبر ۱۸۲۹)، وکیل و سیاستمدار آمریکایی بود.
لنسینگ متولد و بزرگ شده آلبانی، نیویورک بود. او یک وکیل آموزش دیده بود و سال‌ها فعالیت‌های سیاسی و دولتی داشت. او در طی انقلاب آمریکا، منشی نظامی ژنرال فیلیپ اسکایلر بود. لنسینگ درطی سال‌های ۱۷۸۱ تا ۱۷۸۴، ۱۷۸۶ و ۱۷۸۹ در مجمع ایالت نیویورک خدمت کرد؛ در سال‌های ۱۷۸۶ و ۱۷۸۹ رئیس مجلس شد؛ در سال ۱۷۸۵ به عضویت کنگره کنفدراسیون درآمد و از سال ۱۷۸۶ تا ۱۷۹۰ شهردار آلبانی بود. او نماینده کنوانسیون قانون اساسی فدرال در سال ۱۷۸۷ بود، اما در ماه ژوئیه از این نهاد کناره‌گیری کرد، زیرا با قانون اساسی پیشنهادی ایالات متحده، به دلیل نقض حقوق ایالتی و فردی، مخالف بود. او نماینده کنوانسیون تصویب در نیویورک، در ژوئن ۱۷۸۸ بود، اما نتوانست تصویب قانون اساسی ممانعت کند.
در ۱۷۹۰، لنسینگ یکی از اعضای کمیسیونی بود که مرز نیویورک - ورمونت را به عنوان بخشی از پذیرش ورمونت به اتحادیه، به عنوان چهاردهمین استان در ۱۷۹۱ تعیین کرد. او از ۱۷۹۰ تا ۱۷۹۸ قاضی دادگاه عالی نیویورک و از سال ۱۷۹۸ تا ۱۸۰۱ قاضی ستره دادگاه عالی بود. او همچنین از سال ۱۸۰۱ تا ۱۸۱۴ صدراعظم نیویورک بود و در سال ۱۸۱۷ یک کمیسر ویژه برای حل و فصل ادعاهای شهر نیویورک و شهرستان نیویورک بر سر فرود آمدن در ورمونت بود. وی از سال ۱۸۱۷ تا زمان مرگش، نایب رئیس دانشگاه استان نیویورک بود. لنسینگ در دسامبر ۱۸۲۹ پس از خروج از هتل خود در شهر نیویورک برای ارسال نامه‌ای ناپدید شد. هیچ ردی از او پیدا نشد و آنچه برای لنسینگ اتفاق افتاد، ناشناخته باقی مانده‌است.
اوایل زندگی

جان تن آیک لنسینگ جونیور (پسر) در ۳۰ ژانویه ۱۷۵۴ در آلبانی نیویورک به دنیا آمد. او پسر گریت جاکوب لنسینگ (متولد ۱۷۱۱) و جانت «جین» (با نام خانوادگی واترز) لنسینگ (۱۷۲۸–۱۸۱۰) بود.
حرفه

لنسینگ در آلبانی، نزد رابرت یتس حقوق خواند و در ۱۷۷۵ برای کارآموزی پذیرفته شد. لنسینگ از ۱۷۷۶ تا ۱۷۷۷ در طی جنگ انقلابی، به عنوان منشی نظامی ژنرال فیلیپ اسکایلر خدمت کرد. پس از آن، او از ۱۷۸۰ تا ۱۷۸۴ و از ۱۷۸۵ تا ۱۷۸۶ و در بازه ۱۷۸۸ تا ۱۷۸۹، عضو مجلس استانی نیویورک بود و در دو دوره آخر، رئیس آن بود. او در ۱۷۸۵ به عضویت کنگره کنفدراسیون، در نیویورک درآمد.
در ۱۷۸۶، لنسینگ شهردار آلبانی شد. او نماینده نیویورک به عنوان یکی از سه نماینده در کنوانسیون قانون اساسی در ۱۷۸۷ بود، جاییکه او قصد داشت، طبق خواسته‌های قوه مقننه نیویورک عمل کند و فقط بندهای موجود کنفدراسیون را اصلاح کند.
لنسینگ در ۱۷۹۰ به سمت قاضی دادگاه عالی استان نیویورک منصوب شد و در ۱۵ فوریه ۱۷۹۸ به درجه قاضی عالی ارتقا یافت. در ۱۸۰۱، او دومین رئیس دانشگاه نیویورک و جانشین رابرت آر. لیوینگستون شد. در ۱۸۱۴ لنسینگ عضو شورای دانشگاه ایالت نیویورک شد.
زندگی شخصی

در ۸ آوریل ۱۷۸۱، لنسینگ با کورنلیا ری (۱۷۵۷–۱۸۳۴)، دختر رابرت ری و سارا (با نام خانوادگی بوگارت) ری اهل نیویورک ازدواج کرد. آنها ده فرزند به دنیا آوردند که پنج نفر از آنها در سنین پایین مُردند.
بیوه لنسینگ در ژانویه ۱۸۳۴ درگذشت و در گورستان روستایی آلبانی به خاک سپرده شد.
زندگی شخصی > میراث

شهرک لنسینگ در نیویورک به نام جان لنسینگ نام‌گذاری شد. لنسینگِ میشیگان نیز توسط مهاجرانی که از لنسینگِ نیویورک آمده بودند، نام‌گذاری شد.
ارجاعات

↑  "John Lansing, Jr. Associate Justice of the Supreme Court, 1790-1798 Chief Justice, 1798-1801". nycourts.gov. Retrieved August 28, 2017.
↑  "LANSING, John, Jr. - Biographical Information". bioguide.congress.gov. Biographical Directory of the United States Congress. Retrieved August 28, 2017.
↑  Munsell, Claude Garfield (1916). The Lansing Family. A Genealogy of the Descendants of Gerritt Frederickse Lansing Who Came to America From Hasselt, Province of Overijssell, Holland, 1640. Eight Generations. New York: Privare print. Retrieved August 28, 2017.
↑  "John Lansing Jr. Manuscripts Collection". Finding aid to the Lansing collection at the New York State Library. New York State Library. Retrieved December 9, 2011.
1 2  Talcott, Sebastian V. (October 1, 2001). Genealogical Notes Of New York And New England Families (به انگلیسی). Heritage Books. pp. 146–147. ISBN 9780788419560. Retrieved May 18, 2017.
↑  "Lansing, John". www.encyclopedia.com (به انگلیسی). Columbia University Press. Retrieved August 28, 2017.
↑  "America's Founding Documents". archives.gov (به انگلیسی). National Archives. October 30, 2015. Retrieved August 28, 2017.
↑  Sullivan, Robert G.; Reynolds, Cuyler (1911). Hudson-Mohawk Genealogical and Family Memoirs: Lansing, Vol. I, pp. 72-74 (به انگلیسی). Retrieved August 28, 2017.
↑  "John Lansing, Jr". www.newnetherlandinstitute.org (به انگلیسی). New Netherland Institute. Retrieved August 28, 2017.
آبادانی‌ها

| آبادانی‌ها | آبادانی‌ها |
| --- | --- |
کارگردان: کیانوش عیاری
تهیه‌کننده: علی اکبر کسری مهوش جزایری کیانوش عیاری
نویسنده: کیانوش عیاری
بازیگران: سعید پورصمیمی حسن رضایی بهروز رضوی سعید شیخ‌زاده افسانه محمدی وحید شیخ‌زاده
موسیقی: سعید شهرام
فیلم‌بردار: علیرضا زرین دست
تدوین‌گر: کیانوش عیاری
شرکت تولید: شرکت سینمایی آنشه
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۷۱
مدت زمان: ۱۰۰ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
آبادانی‌ها فیلمی به کارگردانی و نویسندگی کیانوش عیاری محصول سال ۱۳۷۱ است. این فیلم اقتباسی مستقیم و ایرانیزه شده از فیلم دزدان دوچرخه ساخته دسیکا است که به این مسئله در تیتراژ ابتدایی فیلم نیز اشاره می‌شود. در این فیلم اتومبیل یک مهاجر جنگی مقیم تهران به سرقت برده می‌شود. او همراه پسرش جستجویی ناامید کننده را برای یافتن تنها دارائیش آغاز می‌کنند. در این بین او با مردی آشنا می‌شود …
خلاصه

اتومبیل یک مهاجر جنگی مقیم تهران به سرقت برده می‌شود. او همراه پسرش جستجویی ناامیدکننده را برای یافتن تنها دارائیش آغاز می‌کنند. در این بین او با مردی آشنا می‌شود به اقتضای حرفه اش می‌تواند وی را در ردیابی اتومبیل مسروقه کمک کند. طی این جستجو «برنا» پسر مرد نیز در پی یافتن عینک گمشده اش است. جستجوی همزمان پدر و پسر مسایلی را ایجاد می‌کند…
بازیگران

سعید پورصمیمی
حسن رضایی
بهروز رضوی
سعید شیخ‌زاده
افسانه محمدی
باقر صحرارودی
فیروز
بهمن پسندی
فاطمه طاهری
هدایت اله سبحانی
کاظم هژیرآزاد
گلچهره دانش
ساحره متین
رحمت یخچالیان
محسن خضری
ایرج سرباز
احمد مسعودی راد
وحید شیخ‌زاده
آزاده مقدم
طاهره کاظمی
مهناز دهنوی
ناهید رضایی
غفار رضایی
کریم نشاط
کریم چهل و یک
شهرام قاسمی
معصومه جوادی
عصمت بربره
طاهره جوهرزاده
رضا سمساری
رحمان مقدم
شمس علی بابایی
غضنفر راوند
ابراهیم آقاجانی
امیر قاجارتهرانی
اصغر خندان
اصغر فرزان
افشین کریمی
پیرمحمد
نادر طریقت
امیر مولایی
محمد گودرزی
علی معصومی کوهستانی
ورنر کی

| ورنر کی | ورنر کی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳۰ نوامبر ۱۹۶۲ بولتسانو
ملیت: ایتالیا
ورنر کی (انگلیسی: Werner Kiem؛ زادهٔ ۳۰ نوامبر ۱۹۶۲) ورزشکار دوگانه اهل ایتالیا است.
نیو لایپزیگ، داکوتای شمالی

مکان
| New Leipzig, North Dakota | New Leipzig, North Dakota |
| --- | --- |
شهر: شهر
View of the main road looking towards a بالابر غله: View of the main road looking towards a بالابر غله
شعار: "The Small Friendly German Town On The Dakota Prairie": شعار: "The Small Friendly German Town On The Dakota Prairie"
Location of New Leipzig, North Dakota: Location of New Leipzig, North Dakota
State: داکوتای شمالی
شهرستان: Grant
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۸۹ مایل مربع (۲٫۳۱ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۸۹ مایل مربع (۲٫۳۱ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۲۳۴۶ فوت (۷۱۵ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۲۲۱
 • برآورد (2011): ۲۱۵
 • تراکم: ۲۴۸٫۳/مایل مربع (۹۵٫۹/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۷ (Mountain (MST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۶ (MDT)
زیپ‌کد: 58562
کد منطقه: 701
FIPS code: 38-56420
GNIS feature ID: 1030394
وبگاه: New Leipzig, North Dakota
نیو لایپزیگ(به انگلیسی: New Leipzig) شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۲۱ نفر بوده‌است.
لوسی ایجیک

| 0 | 1 |
| --- | --- |
ایجیک در ۲۰۱۶: ایجیک در ۲۰۱۶
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل: لوسی اوگچوکو ایجیک
ملیت: نیجریه‌ای
زاده: ۱۶ اکتبر ۱۹۷۷ ‏(۴۷ سال) اینوگو، نیجریه
ورزشی: ورزشی
فینال‌های پارالمپیک: سیدنی ۲۰۰۰ آتن ۲۰۰۴ پکن ۲۰۰۸ لندن ۲۰۱۲ ریو ۲۰۱۶
لوسی اوگچوکو اجیک (متولد ۱۶ اکتبر ۱۹۷۷) پاورلیفتر نیجریه‌ای پارالمپیکی است. او در شش رقابت متوالی پارالمپیک از سال ۲۰۰۰ در سیدنی تا ۲۰۲۱ در توکیو نماینده کشورش بوده است. او در مجموع این بازی‌ها، سه طلا، دو نقره و یک برنز کسب کرده است. او مدال نقره دیگری را در دسته سبک‌وزن زنان بازی‌های ساحل طلایی ۲۰۱۸ در رویداد پارا لیفتینگ پشت سر هموطن خود استر اویما کسب کرد.
زندگی شخصی

ایجیک در سال ۱۹۷۷ در انوگو، نیجریه به دنیا آمد. اجیک به دلیل فلج اطفال از ویلچر استفاده می‌کند اجیک متأهل است و دو پسر دارد. وی در ایالت انوگو زندگی و در آنجا به عنوان یک مدیر ورزشی کار می‌کند.
زندگی حرفه‌ای

ایجیک کمی قبل از بازی‌های پارالمپیک تابستانی ۲۰۰۰ در سیدنی استرالیا تمرینات خود را به عنوان پاورلیفتر آغاز کرد. او در بازی‌های سیدنی در ماده وزنی ۴۴ کیلوگرم مسابقه داد و با بلند کردن وزنه ۱۰۲٫۵ کیلوگرم پشت سر فاطمه عمر از مصر مدال نقره گرفت. چهار سال بعد در بازی‌های آتن، در حالی که در همان وزن مسابقه می‌داد، دو بار رکورد جهانی پاورلیفتینگ پارالمپیک را در راه کسب مدال طلا با بلند کردن ۱۲۷٫۵ کیلوگرم شکست.
در بازی‌های ۲۰۰۸ پکن، ایجیک یک‌وزن بالاتر رفت و در وزن ۴۸ کیلوگرم طلا گرفت. او با اولین تلاش خود با بلند کردن ۱۲۵ رکورد جهانی را شکست او دوباره با بلند کردن ۱۳۰ کیلوگرم رکورد را شکست، اما در تلاش سوم هنگام تلاش برای بلند کردن ۱۳۷٫۵ کیلوگرم لنگید.
ایجیک پس از پیروزی در پکن اظهار داشت که قصد دارد یک وزنه دیگر را بالا ببرد تا یک رکورد جهانی جدید در کلاس سوم ثبت کند. در رقابت با فاطمه عمر در پارالمپیک تابستانی ۲۰۱۲ لندن ایجیک در دور اول با یک لیفت ۱۳۵ کیلوگرمی پیشتاز شد اما او نتوانست این رکورد را بهتر کند، در حالی که عمر رکورد خود از پکن را با بلند کردن نهایی ۱۴۲ گرم بهبود بخشید. با وجود ناکامی در شکست عمر، این دو زن یک کلاس بالاتر از بقیه میدان بودند و ایجیک مدال نقره را با اختلاف ۱۷ کیلوگرمی نسبت به اوزلم بچریکلی دارنده مدال برنز از ترکیه گرفت.
چهار سال بعد ایجیک و عمر برای سومین بار در بازی‌های ۲۰۱۶ ریو با یکدیگر روبرو شدند. پس از لندن ، کمیته بین‌المللی پارالمپیک دسته‌های وزنه‌های پاورلیفتینگ را برای مردان و زنان تغییر داد و این دو در وزن ۶۱ کیلوگرم به رقابت پرداختند. سال قبل آمالیا پرز از مکزیک در ماده ۶۱ کیلوگرم با بالابردن ۱۳۳ کیلوگرم رکورد جهانی را از آن خود کرده‌بود که ایجیک با اولین وزنه، با ۱۳۵ کیلوگرم از آن پیشی گرفت عمر در وزن اول در تلاش برای بلندکردن ۱۳۳ کیلوگرم شکست خورده بود اما ر تلاش دوم موفق شد. ایجیک با بلند کردن دوم خود برتری خود را بهبود بخشید و دومین رکورد جهانی خود را با وزنه ۱۳۸ کیلوگرم ثبت کرد. عمر با رکورد نهایی ۱۴۰ کیلوگرم ایجیک را در جایگاه مدال نقره قرار داد. با این حال، ایجیک با آخرین تلاش خود موفق شد سومین رکورد جهانی خود در روز را به دست آورد و زمانی که وزنه ۱۴۲ را به پایان رساند، مدال طلا را به دست آورد تا او را برنده سه مدال طلا کند. ایجیک علاوه بر کسب مدال طلا، در ریو نیز با انتخاب از سوی کشورش به عنوان پرچمدار مراسم افتتاحیه مورد تجلیل قرار گرفت.
او در بازی‌های مشترک المنافع ۲۰۱۸ شرکت کرد و در رشته سبک‌وزن مدال نقره گرفت.
در طول همه‌گیری COVID-19، او مجبور بود در خانه بماند و اعلام کرد که این بر توانایی او برای تمرین تأثیر می‌گذارد. او در مسابقات جهانی ۲۰۲۱ در منچستر و در شرایطی که که ورزشکاران به دلیل محدودیت‌های همه گیر اجازه نداشتند با هم در یک رستوران غذا بخورند مدال طلا را کسب کرد. ایجیک به عنوان بخشی از تیم نیجریه برای بازی‌های پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۰ در توکیو انتخاب شد، جایی که قصد داشت مدال‌های طلای بیشتری کسب کند و رکورد جهانی خود را بشکند. او در مسابقات پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۰ که در توکیو ژاپن برگزار شد، مدال برنز وزن ۶۱ کیلوگرم زنان را به دست آورد. چند ماه بعد، او در مسابقات قهرمانی پارا لیفتینگ جهانی ۲۰۲۱ که در تفلیس گرجستان برگزار شد، مدال طلای مسابقات را به دست آورد.
جزیره آرزو

جزیرهٔ آرزو یکی از جزایر دریاچه ارومیه است که در پارک ملی دریاچه ارومیه قرار دارد. وسعت این جزیره ۸۰۰ هکتار است.
طرحی برای استفاده از این جزیره به عنوان جزیرهٔ اختصاصی بانوان در دست اجرا است.
آندری زوبارف

| آندری زوبارف | آندری زوبارف | آندری زوبارف | آندری زوبارف |
| --- | --- | --- | --- |
 Zubarev in April 2011:  Zubarev in April 2011
زادهٔ:  ۳ مارس ۱۹۸۷ ‏(۳۸ سال) اوفا
قد:  ۶ فوت ۱ اینچ (۱۸۵ سانتیمتر)
وزن:  ۲۲۳ پوند (۱۰۱ کیلوگرم؛ ۱۵ سنگ ۱۳ پوند)
پست:  Defence
ضربه‌ها:  Right
تیم در KHL تیم‌های سابق:  Spartak Moscow Salavat Yulaev Ufa Ak Bars Kazan Atlant Moscow Oblast Atlanta Thrashers SKA Saint Petersburg
تیم ملی:   روسیه
منتخب ان‌اچ‌ال:  187th overall، ۲۰۰۵ Atlanta Thrashers
سوابق بازی:  ۲۰۰۳–تاکنون
آندری زوبارف (روسی: Андрей Сергеевич Зубарев؛ زادهٔ ۳ مارس ۱۹۸۷) بازیکن هاکی روی یخ اهل روسیه است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان دوستی شده‌است.
فرخی سیستانی

| فرخی سیستانی | فرخی سیستانی |
| --- | --- |
فردوسی به جمع عنصری،فرخی و عسجدی سه شاعر دیگر دربار سلطان محمود غزنوی نزدیک می شود  (مینیاتور سده ١٧): فردوسی به جمع عنصری،فرخی و عسجدی سه شاعر دیگر دربار سلطان محمود غزنوی نزدیک می شود  (مینیاتور سده ١٧)
زادهٔ: ۳۷۰ هـ. ق/ ۳۶۱ هـ. ش/ ۹۸۰ م. غزنی
درگذشت: ۴۲۹ هـ. ق/ ۴۱۶ خورشیدی/ ۱۰۳۷ یا ۱۰۳۸ م. غزنه،افغانستان کنونی
مدفن: غزنی
ملیت: ایرانی
پیشه: شاعر، نویسنده
سال‌های فعالیت: سده چهارم و آغاز پنجم قمری
دوران: غزنویان
آثار: با کاروان حُلّه داغگاه دیوان اشعار قطعات و ابیات بازماندهٔ قصاید رباعیات ترجیعات
سبک: قصیده، غزل، رباعی
عنوان: فرخی پدر قصیده فارسی
دوره: حکومت سلطان محمود غزنوی سلطان مسعود غزنوی طاهر چغانی
پدر: غلام خلف ابن احمد
ابوالحسن علی بن جولوغ سیستانی معروف به فَرُّخی سیستانی از شاعران نامدار پارسی‌گوی سدهٔ پنجم قمری است که در سبک خراسانی می‌سرود. سروده‌های او به ستایش شاهان و برانگیختن سلطان به عدل و بخشش اختصاص دارد. وی علاوه بر تسلط بر شعر و ادب در موسیقی نیز مهارت داشت و بدین وسیله توانست به دربار ابوالمظفر شاه چغانیان و سپس به دربار سلطان محمود غزنوی راه یابد و منزلتی والا به‌دست آورد. فرخی را یکی از بهترین قصیده‌سرایان ایرانی می‌دانند تا جایی که گفته‌اند سخن سهل و ممتنع در عربی خاص ابوفراس حمدانی و در فارسی خاص فرخی است. سهل و ممتنع (آسان‌نمای دشوار گفت) به سخنی می‌گویند که سرودن آن در ظاهر آسان می‌نماید، اما نظیر آن گفتن مشکل باشد.شیوه ای که بعد از فرخی تنها شیخ اجل سعدی شیرازی در آن نامدار شده است.
فرخی در بیان انواع احساساتی که بر عاشق دست می‌دهد، چیره‌دست است. شوخ‌طبعی شاعر و گستاخی او در برابر ممدوحان خویش نیز به آثارش رونقی بخشیده‌است.
روایت شده‌است که فرخی علاوه بر شاعری آوازی خوش داشت و در نواختن بربط مهارت داشت. دیوان شعر فرخی شامل بیش از چند هزار بیت است که در قالب‌های قصیده، غزل، قطعه، رباعی، ترکیب‌بند و ترجیع‌بند سروده شده‌است.
قصیده در صورت کامل خود، دربرگیرنده چهار رکن مقدمه، بیت تخلص، تنه اصلی، و شریطه یا دعا است. در دیوان فرخی سیستانی (چاپ اقبال، ۱۳۳۵)، دویست و چهارده قصیده ضبط شده که از آن میان، یکصد و شصت و شش قصیده (حدود ۷۸ درصد) چهاررکنی است و چهل و هفت قصیده فاقد مقدمه تغزلی. فرخی در قصاید بدون مقدمه‌اش از همان آغاز، مستقیم به سراغ ستایش رفته که این خلاف سنت قصیده ستایشی است. یک قصیده هم دارد که در معنی عشق سروده و فاقد مضمون مدحی است.
پیشینه

پدر فرخی از ملازمان امیر خلف بانو آخرین امیر صفاری بود. علی بن جولوغ (فرخی) نخست در خدمت یکی از دهقان‌های توانگر سیستان بود و در نزد او شعر می‌گفت. وی در مصرع «من قیاس از سیستان آرم که آن شهر من است» به سیستانی بودنش تصریح کرده‌است. فرخی با هدف پیشرفت از سیستان سفر کرده و به دربار چغانیان (در حدود ترمذ در جنوب ازبکستان امروزی) رفت. شعری در قالب قصیده سرود و آن را «با کاروان حله» نام نهاد؛ و شعر را به عمید اسعد چغانی وزیر امیر تقدیم کرد.
اما وزیر باور نکرد که این شعر بلند وهنری ساخته خود او باشد؛محترمانه برای آزمایش اورا به داغگاه امیر دعوت کرد و ضمن وصف اجمالی داغگاه و این که کره اسبان امیر را در آن مکان مصفا داغ می کنند و امیر چگونه به تماشای این مراسم ایستاده است، از او خواست که در وصف این صحنه قصیده ای بگوید و فردا بیاید و آن را برای امیر بخواند.فردای آن روز وقتی امیر قصیده غرایی را که فرخی شاعر ژولیده سیستانی  به مطلع زیر :                                                           چون پرند نیلگون بذ روی پوشد مرغزار             پرنیان هفت رنگ اندر سر آرد کوهسار                                                  در وصف داغگاه گفته بود، شنید از زیبایی و استواری آن شگفت زده شد و به او چهل اسب به انتخاب خود فرخی پاداش داد. از آن به بعد بود که فرخی زندگی جدیدی را آغاز کرد و دوران تیره بختی و ناداری را از یاد برد و در زمره شاعران ناز پرورده و برخوردار درآمد.
علی بن جولوغ نیز با تخلص فرخی در دربار صفاریان، چغانیان و غزنویان شعر می‌گفت. محمود غزنوی او را به ملک‌الشعرایی دربار منصوب کرد. پس از مرگ محمود در سال ۴۲۱ ق، فرخی به دربار سلطان مسعود غزنوی روی آورد و تا پایان عمر به ستایش این امیر غزنوی مشغول بود.
البته مرگ سلطان محمود برای فرخی سخت بود و دیگر غزنین زیبایی و دلربایی پیشین خود را ازدست داده بودند.
از آن‌جا که بیشتر قصاید فرخی در دربار غزنویان سروده شده‌است، ستایشگری و وصف در آن بسیار زیاد است؛ هرچند در میان شعرهای فرخی اشعاری نیز هستند که نکات آموزنده اخلاقی دربردارند. فرخی در سال ۴۲۹ ق در سنین جوانی در غزنه درگذشت.
از شاعر هم‌عصرش لبیبی در رثای اوست که:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  گر فرخی بمرد چرا عنصری نمرد؟ |  |  پیری بماند دیر و جوانی برفت زود |
|  فرزانه‌ای برفت و ز رفتنش هر زیان |  |  دیوانه‌ای بماند و ز ماندنش هیچ سود |
نمونهٔ اشعار

نقل شده که فرخی شعر زیر را در مدح ابوالمظفر چغانی سرود و ابوالمظفر بسیار از آن خوشش آمد. از آن‌جا که امیر در آن زمان در داغگاه اسبان خویش بود او را چهل و دو کره‌اسب سفید داد.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| تا پرند نیلگون بر روی پوشد مرغزار |  | پرنیان هفت‌رنگ اندر سر آرد روزگار |
| خاک را چون ناف آهو مشک زاید بی‌قیاس |  | بید را چون پرّ طوطی برگ روید بی‌شمار |
| دوش وقت نیم‌شب بوی بهار آورد باد |  | حبذا باد شمال و خرّما بوی بهار |
| باد گویی مشک سوده دارد اندر آستین |  | باغ گویی لعبتان جلوه دارد در کنار |
| نسترن لؤلؤی بیضا دارد اندر مرسله |  | ارغوان لعل بدخشی دارد اندر گوشوار |
| تا برآمد جام‌های سرخ مل از شاخ گل |  | پنجه‌های دست مردم سر فروکرد از چنار |
| باغ بوقلمون‌لباس و شاخ بوقلمون‌نمای |  | آب مرواریدرنگ و ابر مرواریدبار |
| راست پنداری که خلعت‌های رنگین یافتند |  | باغ‌های پرنگار از داغگاه شهریار |
| داغگاه شهریار اکنون چنان خرم شود |  | کاندر او از خرمی خیره بماند روزگار |
| سبزه اندر سبزه بینی چون سپهر اندر سپهر |  | خیمه اندر خیمه بینی چون حصار اندر حصار |
| هرکجا خیمه‌ست خفته عاشقی با دوست مست |  | هرکجا سبزه‌ست شادان یاری از دیدار یار |
| سبزه‌ها با بانگ چنگ و مطربان نغزگوی |  | خیمه‌ها با بانگ نوش و ساقیان می‌گسار |
| عاشقان بوس و کنار و نیکوان ناز و عتاب |  | مطربان رود و سرود و خفتگان خواب و خمار |
| بر در پرده‌سرای خسرو فیروزبخت |  | از پی داغ آتشی افروفته خورشیدوار |
| برکشیده آتشی چون مطربی دیبای زرد |  | گرم چون طبع جوانان زرد چون زرّ عیار |
| داغ‌ها چون شاخ‌های بُسّد یاقوت‌رنگ |  | هریکی چون ناردانه گشته اندر زیر نار |
| ریدکان خواب‌نادیده مصاف اندر مصاف |  | مرکبان داغ‌ناکرده قطار اندر قطار |
| خسرو فرخ‌سیر بر باره دریاگذر |  | با کمند اندر میان دشت چون اسفندیار |
| همچو زلف نیکوان خوردساله تاب خورد |  | همچو عهد دوستان سال‌خورده استوار |
| میر عادل بوالمظفر شاه با پیوستگان |  | شهریار شهرگیر و پادشاه شهردار |
| هرکه را اندر کمند تاب‌خورده افکند |  | گشت نامش بر سرین و شانه و رویش نگار |
| هرچه زین سو داغ کرد از سوی دیگر می‌دهد |  | شاعران را با لگام و زائران را با فسار |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  گل بخندید و باغ شد پدرام |  | ای خوشا این جهان بدین هنگام |
|  چون بناگوش نیکوان شد باغ |  | از گل سیب و از گل بادام |
|  هم‌چو لوح زمردین گشته‌ست |  | دشت هم‌چون صحیفه زر خام |
|  گل سوری به دست باد بهار |  | سوی بوده همی‌دهد پیغام |
|  که مرا با تو ار مناظره‌ای‌ست |  | من به باغ آمدم، به باغ خرام |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  شرف و قیمت و قدر تو به فضل و هنر است |  | نه به دیدار و به دینار و به سود و به زیان |
|  هر امیری که به فضل و به هنر گشت بزرگ |  | نشود خرد به بد گفتن بهمان و فلان |
|  گرچه بسیار بمانَد به نیام اندر، تیغ |  | نشود کُند و نگردد هنر تیغ، نهان |
|  ورچه از چشم نهان گردد ماه اندر میغ |  | نشود تیره و افروخته باشد به میان |
|  شیر هم شیر بُوَد گرچه به زنجیر بُوَد |  | نبَرَد بند و قِلاده شرفِ شیر ژیان |
|  باز هم باز بُوَد گرچه که او بسته بُوَد |  | شرف بازی از باز فگندن نتوان |
در سینما

در فیلم شب‌های روشن ساختهٔ فرزاد مؤتمن شخصیت اصلی پس از تجربهٔ عشق قصیده‌ای از فرخی سیستانی را می‌خواند:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| دل من همی‌داد گفتی گوایی |  | که باشد مرا روزی از تو جدایی |
| بلی هرچه خواهد رسیدن به مردم |  | بر آن دل دهد هر زمانی گوایی |
| من این روز را داشتم چشم و زین غم |  | نبوده‌ست با روز من روشنایی |
| جدایی گمان برده بودم ولیکن |  | نه چندان که یک سو نهی آشنایی |
| به جرم چه راندی مرا از در خود؟ |  | گناهم نبوده‌ست جز بیگنایی |
| بدین زودی از من چرا سیر گشتی؟ |  | نگارا بدین زودسیری چرایی؟ |
| که دانست کز تو مرا دید باید |  | به چندان وفا این همه بی‌وفایی |
| سپردم به تو دل، ندانسته بودم |  | بدین گونه مایل به جور و جفایی |
| دریغا دریغا که آگه نبودم |  | که تو بی‌وفا در جفا تا کجایی |
| نگارا من از آزمایش به آیم |  | مرا باش تا بیش از این آزمایی |
| مرا خوار داری و بی‌قدر خواهی |  | نگر تا بدین خو که هستی نپایی |
ماتیس والتین

ماتیس والتین (انگلیسی: Mats Waltin؛ زادهٔ ۷ october ۱۹۵۳&#۱۶۰;(۱۹۵۳-۱۰-۰۷) (۷۱ سال)) ورزشکار هاکی روی یخ اهل سوئد است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره، ۵ مدال برنز شده‌است.
مصطفی جیحونی

| مصطفی جیحونی | مصطفی جیحونی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۷ مهر ۱۳۲۴ ‏(۷۹ سال) کرمانشاه
تحصیلات: دانشگاه تهران (کارشناسی ارشد مهندسی عمران)
سال‌های فعالیت: ۱۳۶۵ تا کنون
شناخته‌شده برای: تصحیح شاهنامه
مصطفی جیحونی (متولد ۱۷ مهر ۱۳۲۴) شاهنامه‌پژوه ایرانی است. شاهنامه به تصحیح او که حاصل کوششی دوازده‌ساله (۱۳۶۷–۱۳۷۹) است، در سال ۱۳۷۹ از سوی نشر شاهنامه‌پژوهی اصفهان، در پنج جلد منتشر شد. از این تصحیح به‌عنوان یکی از مهم‌ترین چاپ‌های شاهنامه نام برده می‌شود.
این تصحیح از نظر زمانی، نخستین چاپ کامل شاهنامه به دست مصححی ایرانی و در ایران است.
زندگی

مصطفی جیحونی در هفدهم مهرماه سال ۱۳۲۴ در کرمانشاه زاده شد. وی تحصیلات ابتدایی و متوسطهٔ خود را در این شهر گذرانید و در سال ۱۳۴۳ در رشتهٔ مهندسی راه و ساختمانِ دانشکدهٔ فنیِ دانشگاه تهران پذیرفته شد. جیحونی پس از اخذ مدرک کارشناسی ارشد خود در این رشته، مدتی در شرکت ذوب آهن اصفهان مشغول به کار شد و سپس استعفا داد و به اتفاق دو تن از دوستانش شرکتی ساختمانی در اصفهان تأسیس کرد. او در تمام این سال‌ها در کنار کار فنی، به مطالعه و پژوهش در ادبیات فارسی و به‌ویژه شاهنامهٔ فردوسی نیز مشغول بوده‌است.
نقد آثار

سجاد آیدنلو دربارهٔ تصحیح جیحونی می‌گوید:
در بحث تصحیح شاهنامه واجب است که حتماً از تلاش دوازده ساله و فردیِ آقای مهندس مصطفی جیحونی نیز به نیکی و بزرگی یاد شود که در سال ۱۳۷۹ توانستند برای نخستین بار متن تصحیح شدهٔ «کاملِ» شاهنامه را به دست محقّقی ایرانی و در داخل ایران منتشر کنند. کار ایشان با اینکه نسخه بدلهای متن در آن داده نشده به لحاظ خود متن روشمند، دقیق و قابل توجّه است و یقیناً در موارد فراوانی از چاپ مسکو- که آن هم البتّه در زمان خود کوشش شایان ستایشی بود و هنوز هم اعتبار نسبیش محفوظ است- برتر و درست‌تر است. توضیح و تأکید این نکته از آن روی است که در برخی از تحقیقات معاصران به عمد یا سهواً وجوه اهمیّت تصحیح آقای جیحونی و زحمات ایشان نادیده گرفته شده و در میان تصحیحات معتبر شاهنامه یا جریانها/ مکاتب تصحیح حماسهٔ ملّی ایران از این کار ارزشمند نامی نرفته‌است.
عزیزالله جوینی نیز در مقاله‌ای در نشریهٔ کتاب ماه ادبیات به نقد کتاب گزیدهٔ شاهنامهٔ فردوسی پرداخت.
جوایز

پژوهش جیحونی با عنوان «تصحیح و پژوهشی در شاهنامه» به‌عنوان پژوهش فرهنگی سال در رشتهٔ فرهنگی-ادبی برگزیده شد.
آثار

تصحیح شاهنامهٔ فردوسی (در پنج جلد)، شاهنامه‌پژوهی، ۱۳۷۸
اختیارات شاهنامه (متنی گُزیده از قرن پنجم هجری) به انتخاب علی بن احمد به تصحیح مصطفی جیحونی و محمّد فشارکی، مرکز خراسان‌شناسی، ۱۳۷۹
حماسه‌آفرینان شاهنامه (فرهنگ نام‌های خاص شاهنامه)، شاهنامه‌پژوهی، ۱۳۸۰
گزیدهٔ شاهنامه فردوسی، شاهنامه‌پژوهی، ۱۳۸۰