stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
همخوان تیغه‌زبانی

| تیغه‌زبانی> ◌̻ | تیغه‌زبانی> ◌̻ |
| --- | --- |
شماره IPA: ۴۱۰
کدبندی: کدبندی
یونیکد (شانزدهتایی): U+0۸۲۷
decimal1=۸۲۷ is not numeric : decimal1=۸۲۷ is not numeric 
نمایش بحث ویرایش : نمایش بحث ویرایش 
تصویر شماتیک زبانی از ۱) همخوان نوک‌زبانی، ۲) نوک‌زبانی بالایی، ۳) تیغه‌زبانی و ۴) نوک‌تیغه‌زبانی بر اساس Dart (1991:۱۶)، که نواحی تماس زبان با کام (دهان) در حین تولید آوا (به رنگ خاکستری) را نشان می‌دهد.
همخوان تیغه‌زبانی (انگلیسی: Laminal consonant) نوعی آوا است که با مسدود کردن مسیر هوا توسط تیغه زبان، یعنی سطح صاف جلوی زبان درست پشت نوک آن، در تماس با لب بالا، دندان‌ها، لثه و احتمالاً تا پشت پیش‌کام تولید می‌شود. با این حال، در تماس با پیش‌کام ممکن است قسمت‌هایی از پشت تیغه نیز درگیر باشند. این همخوان از همخوان نوک‌زبانی متمایز است که تنها با استفاده از نوک زبان تولید می‌شود. گاهی از «تیغه‌زبانی» تنها برای توصیف همخوان‌هایی استفاده می‌شود که فقط تیغه زبان را درگیر می‌کنند، در حالی که نوک زبان پایین‌تر است، و «نوک‌تیغه‌زبانی» برای همخوان‌هایی به‌کار می‌رود که هم تیغه زبان و هم نوک بالابرده زبان را درگیر می‌کنند. این تمایز معمولاً فقط برای همخوان‌های قدامی که جلوی زبان را به‌کار می‌گیرند، اعمال می‌شود.
مقایسه با نوک‌زبانی

برخی زبان‌ها میان همخوان‌های تیغه‌زبانی و نوک‌زبانی تمایز قائل می‌شوند:
این تمایز در زبان‌های بومی استرالیا رایج است که معمولاً سایشی ندارند.
برخی زبان‌های جنوب آسیا بین انفجاریهای نوک‌زبانی و تیغه‌زبانی تمایز قائل می‌شوند. در هندوستانی، انفجاری‌های نوک‌زبانی معمولاً «همخوان برگشته» نامیده می‌شوند، اما در واقع همخوان لثوی یا همخوان پس‌لثوی هستند. زبان مالایالم میان سه نوع تمایز قائل می‌شود: دندانی تیغه‌زبانی، لثوی نوک‌زبانی، و برگشته زیرنوکی واقعی در انفجاری‌های خیشومی و بی‌واک.
زبان باسکی و زبان می‌راندی میان صفیریهای تیغه‌زبانی و نوک‌زبانی در ناحیه همخوان لثوی تمایز قائل می‌شوند. چینی ماندارین، زبان صربی‌کرواتی و زبان لهستانی نیز چنین تمایزی را با همخوان پس‌لثوی ایجاد می‌کنند.
برخی زبان‌های بومی کالیفرنیا این تمایز را در همخوان‌های توقفی و سایشی دارند.
زبان داهالو این تمایز را تنها در انفجاری‌های خود دارد.
چون همخوان‌های تیغه‌زبانی از سطح صاف زبان استفاده می‌کنند، ناحیه تماس گسترده‌تری نسبت به همخوان‌های نوک‌زبانی دارند. در برخی زبان‌ها، همخوان‌های تیغه‌زبانی با انسدادی گسترده که تمام جلوی دهان از کام سخت تا دندان‌ها را می‌پوشاند، ثبت شده‌اند، که مقایسه آن‌ها با همخوان‌های نوک‌زبانی را دشوار می‌کند.
یک تلفظ رایج تیغه‌زبانی گاهی «همخوان دندانی‌لثوی» نامیده می‌شود. این تلفظ ناحیه لثوی را تا دندان‌ها پوشش می‌دهد، اما اندکی جلوتر از سایر همخوان‌های تیغه‌زبانی لثوی است، که ممکن است لثوی پسین در نظر گرفته شود. این در زبان فرانسوی رخ می‌دهد.
مقایسه با لثوی

بخشی از سردرگمی در نام‌گذاری همخوان‌های تیغه‌زبانی، به معنای واقعی کلمه، به زاویه دید برمی‌گردد. وقتی به فردی که یک همخوان تیغه‌زبانی همخوان لثوی یا دندانی‌لثوی را تلفظ می‌کند نگاه می‌کنید، نوک زبان را می‌توان دید که پشت دندان‌ها را لمس می‌کند یا حتی بین دندان‌ها بیرون زده است، که این نام رایج «همخوان دندانی» را به آن داده است.
از دید صوت‌شناسی، عنصر مهم محل انسداد پشتی‌ترین ناحیه است، که نقطه‌ای است که محفظه تشدید در دهان پایان می‌یابد. این محل اندازه، شکل و آکوستیک دهان را تعیین می‌کند، که هارمونیک‌های واکه‌ها را تولید می‌کند؛ بنابراین، تاجی‌های فرانسوی لثوی هستند و تفاوتشان با لثوی‌های انگلیسی بیشتر در تیغه‌زبانی بودن است تا نوک‌زبانی (در فرانسوی، زبان صاف‌تر است).
همخوان‌های دندانی تیغه‌زبانی واقعی در برخی زبان‌ها، مانند هندوستانی، بدون تماس لثوی وجود دارند که از همخوان‌های فرانسوی متفاوت هستند. با این حال، گستره تماس اهمیت دارد، زیرا شکل زبان در ناحیه پشتی و به تبع آن شکل محفظه تشدید را تحت تأثیر قرار می‌دهد. همچنین، اگر رهاسازی یک همخوان دندانی‌لثوی ناگهانی نباشد، ممکن است زبان از سقف دهان از عقب به جلو جدا شود و تلفظ از لثوی به دندانی تغییر کند.
در الفبای آوانگاری بین‌المللی، نماد همخوان‌های تیغه‌زبانی U+033B ◌̻ combining square below (اچ‌تی‌ام‌ال: &#827;) است.
تندیس‌های فردوسی

بزرگ‌ترین سردیس فردوسی در کشور با ارتفاع هشت و نیم متر در دانشگاه فردوسی مشهد
تندیس فردوسی در آرامگاهش، ساخته حسن صدیقی
سردیس فردوسی ساختهٔ افشین اسفندیاری در اکسپوی شانگهای - چین
سردیس فردوسی ساختهٔ افشین اسفندیاری در موزهٔ ملی تاجیکستان
تندیس‌های گوناگون و بسیاری از حکیم ابوالقاسم فردوسی در سراسر جهان بویژه در شهر مشهد ساخته شده‌است. این مقاله به معرفی تندیس‌های فردوسی ساخته شده به وسیلهٔ هنرمندان تندیس‌ساز و پیکرتراش در ایران و جهان می‌پردازد.
بزرگ‌ترین سردیس فردوسی در دانشگاه فردوسی مشهد

بزرگ‌ترین سردیس فردوسی در ایران، با ارتفاع حدود هشت و نیم متر در زمستان ۱۴۰۰ در میدان علوم دانشگاه فردوسی مشهد رونمایی شد. طراحی این سردیس تحت تأثیر پنج ایده محوری انتشار اندیشه فردوسی، اشاره به ماندگاری، ایجاد ریتم در تندیس، اعتنا به بیتی مشهور از وی و آشنایی‌زدایی از اثر هنری طراحی بوده‌است. این پنج ایده اصلی شامل انتشار اندیشه فردوسی، اشاره به ماندگاری و پابرجایی ابیات فردوسی پس از گذار قرن‌ها و سده‌ها، ایجاد ریتم در تندیس، اعتنا به بیت مشهور «بسی رنج بردم در این سال سی / عجم زنده کردم بدین پارسی» و آشنایی زدایی از اثر هنری می‌شود.
تقسیمات هندسی، مهم‌ترین نقطه قابل توجه در طراحی این تندیس است که از قسمت سر فردوسی با اندازه‌های کوچک شروع شده و شانه‌های او می‌رسد. سرانجام با تقسیمات بزرگتری خودش را در زمینه کار که پس‌زمینه مجسمه و زمین دانشگاه است، پخش و منتشر می‌کند. این حرکت و انتشار از بالا به پایین و از سر تا زمین مجسمه بیانگر نوعی انتشار ذهن فردوسی به زمینه و زمانه امروزی ماست.
باغ موزه نگارستان

مجسمهٔ فردوسی واقع در محوطه باغ موزه نگارستان ساختهٔ لرنزی، استاد مجسمه‌ساز مشهور فرانسوی است. در سال ۱۳۱۳ خورشیدی، پیش از برگزاری کنگرهٔ بین‌المللی فردوسی، حدود ۴۱۰ دانشجوی ایرانی مقیم فرانسه هر کدام مبلغی در حدود ۲۰ تا ۱۰۰ فرانک پیشکش کردند و مبلغ پانزده هزار فرانک گردآوری کردند و از لرنزی خواستند تا تندیس فردوسی را بسازد. با وجود کم بودن مبلغ اما لرنزی پس از آگاهی از نیت دانشجویان مسوولیت ساخت این تندیس را پذیرفت. ابراهیم چهرازی، متخصص اعصاب و روان و نمایندهٔ دانشجویان که قصد داشت به هر صورت در کنگرهٔ بین‌المللی فردوسی همکاری نماید به درخواست لرنزی، تندیس‌ساز، شعرهای شاهنامهٔ فردوسی را برای او خواند تا این استاد بتواند با الهام از اشعار حماسی فردوسی، تصویری از چهره او را طراحی کند. چهره این مجسمه متفاوت از چهرهٔ فردوسی در دیگر تندیسهای ساخته شده در ایران به وسیلهٔ استادانی هم‌چون ابوالحسن صدیقی است که علت آن برداشت استاد تندیس‌ساز فرانسوی از فردوسی است. این تندیس در محوطه باغ نگارستان نصب شد. باستانی پاریزی نیز در کتاب «شاهنامه آخرش خوش است» از صفحه ۳۵۶ تا ۳۸۰ فهرست اسامی آن ۴۱۰ دانشجو را به همراه شرح چگونگی همکاری هر یک در ساخت آن تندیس، آورده‌است. محوطه اطراف تندیس فردوسی به گل‌گشت فردوسی مشهور بوده‌است.
دانشکدهٔ ادبیات دانشگاه تهران

این تندیس که فردوسی را به حالت نشسته مجسم کرده است به وسیلهٔ پارسیان هند به ایران پیشکش شد. سازنده آن مجسمه‌ساز معروف هندی رائو بهادرمهاتر است. این تندیس در تاریخ ۱۰ مهر ۱۳۲۴ در میدان فردوسی نصب شد  و تا پیش از نصب تندیس جدید فردوسی ساختهٔ غلام‌رضا رحیم‌زاده ارژنگ در این میدان قرار داشت. پس از نصب تندیس برنزی رحیم‌زاده ارژنگ در این میدان در ۱۷ خرداد سال ۱۳۳۸، آن تندیس به دانشکدهٔ ادبیات دانشگاه تهران جابه‌جا شد و هنوز نیز در آن‌جا قرار دارد.
میدان فردوسی تهران

تندیسی از جنس سنگ مرمر کارارا به ارتفاع سه متر که به وسیلهٔ ابوالحسن صدیقی در سال ۱۳۵۰ ساخته شد و کار نصب آن در میدان فردوسی تهران را فرزندش، فریدون صدیقی انجام داد. این تندیس در ۵ مهر ۱۳۵۰ طی مراسمی در میدان نصب شد. این تندیس در دوران پس از ساخت دچار آسیبهای فراوان شده‌است که می‌توان به موارد زیر اشاره داشت: شکسته شدن انگشت تندیس فردوسی در نتیجهٔ آویزان کردن پوستر و سپس چسباندن آن با چسب بدون رعایت تکنیکهای فنی و علمی مرمت، هم‌چنین ترک برداشتن این تندیس در نتیجه گرمایش و سرمایش، پوشاندن آن با لایه کنیتکس و رنگ کردن آن.
تندیس فعلی میدان فردوسی تهران در حقیقت سومین تندیسی است که در این میدان نصب شده. پیش از آن در سال ۱۳۲۴ تا سال ۱۳۳۸ مجسمه‌ای از پارسیان هند در این میدان قرار داشت و پس از آن نیز مجسمه‌ای برنزی ساخته غلام‌رضا رحیم‌زاده ارژنگ از سال ۱۳۳۸ تا ۱۳۵۰ در این مکان قرار داشت. مجسمه اول به دانشکده ادبیات دانشگاه تهران، و مجسمه دوم به میدان فردوسی مشهد منتقل شدند.
آرامگاه فردوسی

تندیسی از جنس سنگ مرمر کارارا به ارتفاع ۱۸۵ سانتی‌متر ساختهٔ ابوالحسن صدیقی در سال ۱۳۴۸ که در آرامگاه فردوسی واقع در شهر توس نصب شده‌است.
تندیس فردوسی در تبریز

در سالیان میانی دهه چهل خورشیدی تندیس فردوسی روی دیوار دبیرستان فردوسی در چهارراه شهناز تبریز نصب گردید. این تندیس بدست پیکرتراش برجسته تبریزی (آشوت بابایان) ریخت گرفته بود [نیازمند منبع]
تندیس فردوسی در مشهد

در میدان فردوسی مشهد، تندیسی از جنس برنز از فردوسی قرار دارد که توسط استادان غلام‌رضا رحیم‌زاده ارژنگ و حسن ارژنگ ساخته شده است. این تندیس که از سال ۱۳۳۸ تا سال ۱۳۵۰ در میدان فردوسی تهران قرار داشت پس از نصب مجسمه فردوسی ساخت ابوالحسن صدیقی به مشهد منتقل شد و از آن زمان در مکان فعلی‌اش نصب شد.
تندیس فردوسی در ورودی شمالی دانشگاه فردوسی

تندیسی از جنس بتن مسلح به ارتفاع دو متر و ۲۰ سانتی‌متر و قاعده یک متر که طی سه ماه به وسیلهٔ علی رجبی‌مقدم با الهام از تندیس فردوسی در آرامگاه وی در توس ساخته شده‌است. این تندیس با پشتیبانی مؤسسه فرهنگی هنری فرهنگ‌سرای فردوسی در تاریخ ۲۵ شهریور ۱۳۸۵ در محوطه دانشکدهٔ ادبیات دانشگاه فردوسی مشهد نصب شد. این تندیس هم‌اکنون به نزدیکی درب شمالی و در مجاورت سردرب اصلی این دانشگاه انتفال یافته‌است.
ساختمان جدید کتابخانهٔ ملی ایران

تندیسی از جنس برنز به ارتفاع هفت و نیم متر ساختهٔ رضا امیر یاراحمدی که در محل ساختمان جدید کتابخانه ملی ایران، نصب شده‌است. این تندیس از نظر اندازه بزرگ‌ترین تندیس ساخته شده از فردوسی می‌باشد. پیشنهاد ساخت این تندیس را رضا امیر یاراحمدی، سازندهٔ این تندیس به مسوولان داده‌است و علت برگزیدن تندیس فردوسی به عنوان نماد کتابخانه ملی ایران به دلیل اهمیت این شاعر حماسه‌سرای ایرانی در پاسداشت زبان فارسی از آلایش به زبانهای دیگر بوده‌است.
از ویژگی‌های این تندیس نخست حالتی است که فردوسی دست روی پیشانی برده و سایبان بر چشم گرفته و به افق ادب پارسی که در دوران زندگی این شاعر در حال فراموشی بود را نظاره می‌کند، زبانی که همین شاعر نامدار ایرانی توانست آن را زنده نگاه دارد. دوم آن‌که، بادی است که در لباس تندیس فردوسی افتاده‌است و وضعیت دوران وی را نشان می‌دهد و اشاره به شعر شاهنامهٔ فردوسی دارد که شعر فردوسی به مانند کاخی بلند است که از باد و باران گزندی نمی‌یابد. سازندهٔ این تندیس هم‌چنین تأکید دارد که توفانی را نشان داده‌است که در برگهای کتاب هم افتاده‌است و می‌خواسته آن را ورق ورق و نابود کند.
ریخته‌گری این تندیس در شهر باکو کشور آذربایجان و به وسیلهٔ نسیم عیسی‌اف انجام شده‌است. عیسی‌اف، تنها ریخته‌گری کار را انجام داده‌است و در هیچ‌یکی از مراحل ساخت و حتی قالب‌گیری حضور نداشته‌است. یاراحمدی علت ریخته‌گری تندیس در باکو را نبود امکان مناسب در ایران دانسته و نیز به دلیل ارزان‌تر تمام شدن پروژه ساخت این تندیس بزرگ عنوان کرده و توضیح داده‌است که ساخت این تندیس سرانجام با هزینه ۸۵ میلیون تومان به پایان رسیده‌است. در حالی که اگر ساخت آن در ایران انجام می‌گرفت دست‌کم سه برابر این قیمت هزینه برمی‌داشت.
ساختمان قدیم کتابخانهٔ ملی ایران

تندیسی ساختهٔ ابوالحسن صدیقی که به کتابخانهٔ ملی ایران پیشکش نموده بود و در گذشته در تالار ورودی کتابخانهٔ (ساختمان قدیم) در خیابان سی تیر قرار داشت. با جابه‌جایی ساختمان ظاهراً به تاقچه‌ای در پشت قفسه‌ها منتقل شده و دیگر در تالار ورودی جای ندارد.
کاخ نیاوران

تندیسی ساختهٔ علی قهاری کرمانی که در محوطه کاخ نیاوران تهران قرار دارد.
اهواز، ایران

تندیسی سه متری از سنگ مرمر یکپارچه به وزن هفت تن به دست عبدالعلی قسّامی ساخته شده‌است که وضعیت خرید آن به وسیله شهرداری اهواز هنوز مشخص نیست و به همین روی تا کنون در جایی نصب نشده‌است.
پاریس، فرانسه

تندیسی از فردوسی به اندازهٔ یک متر و هفتاد و پنج سانتی‌متر بر سر در ساختمانی قدیمی در شهر پاریس نصب شده‌است. این ساختمان قدیمی که تندیس و سردیس بسیاری از مفاخر ایران را در خود جای داده‌است، اکنون به عنوان ساختمان اصلی سفارت ایران در فرانسه به وسیلهٔ کشور ایران خریداری شده‌است.
مقر یونسکو، پاریس فرانسه

بنا بر توافق و پی‌گیری‌های بنیاد فردوسی با نمایندگی ایران در یونسکو قرار بود دو تندیس از فردوسی و پور سینا در محوطهٔ یونسکو در پاریس نصب شوند. طراحی دو تندیس را قرار بود اسفندیار ایمان زاده انجام دهد اما این تندیسها به دلیل کمبود اعتبار مالی با آن‌که طراحی و ماکت اولیه‌اش ساخته شده، هنوز نصب نشده‌است.
رم، ایتالیا

تندیسی از جنس سنگ مرمر ساختهٔ ابوالحسن صدیقی که در سال ۱۹۵۸ طی یک مراسم رسمی در پارک ویلا بورگزه (Villa borghese) در شهر رم ایتالیا نصب شده‌است.
فریش هافن، آلمان

تندیسی که با رایزنی بنیاد فردوسی و با هماهنگی شهرداری شهر فریش هافن آلمان قرار بود در میدانی که به نام فردوسی نامگذاری شده نصب شود. اگرچه گمانه‌زنی‌های کارشناسی به وسیلهٔ بنیاد فردوسی برای ساخت این تندیس انجام شد اما به دلیل کمبود اعتبار مالی تا کنون این تندیس ساخته نشده‌است.
دوشنبه، تاجیکستان

تندیسی از فردوسی در شهر دوشنبه تاجیکستان وجود دارد که تاجیکها پس از فروپاشی شوروی آن را جایگزین تندیس لنین کرده‌اند.
بجنورد، ایران

تندیسی از فردوسی در میدان فردوسی این شهر وجود دارد. میدان فردوسی در راستای خیابان فردوسی است که در دوطرف این خیابان نقاشی‌های مربوط به داستان‌های کهن شاهنامه کشیده شده‌است.
نیشابور، ایران

تندیسی از فردوسی در شهرستان نیشابور در میدان فردوسی (عراق) وجود دارد.
کرمانشاه، ایران

در میدان فردوسی کرمانشاه پس از انقلاب بهمن ۱۳۵۷ تندیسی از فردوسی نصب شده‌است. این مجسمه توسط ناصر خاورزاده طراحی و ساخته شده‌است. پیش از انقلاب بهمن ۱۳۵۷ در این میدان مجسمه‌ای از محمدرضا پهلوی قرار داشت که در جریان تظاهرات‌های انقلاب توسط مردم پایین کشیده شد.
تندیسهای ساختهٔ بنیاد فردوسی

به کوشش بنیاد فردوسی و به وسیلهٔ افشین اسفندیاری، عضو امنای بنیاد فردوسی و هنرمند برجسته ایرانی، سه تندیس از فردوسی در اندازهٔ دو و نیم متر با پایه، ساخته شده‌است. این هنرمند تندیس‌ساز ایرانی در مدت شش ماه با ابداع روشی نوین برای تندیس‌سازی از مهر ماه ۱۳۸۹ تا فروردین ۱۳۹۰ با پشتیبانی مالی و رایزنی‌های بنیاد فردوسی توانسته‌است، سه تندیس از فردوسی و دو تندیس از خیام و رودکی را برای بزرگداشت هزارهٔ سرایش شاهنامه بسازد.
این سه تندیس از فردوسی با طراحی‌های گوناگون هم‌زمان با برپایی اکسپوی جهانی شانگهای (مهر ماه ۱۳۸۹) و بیست و هفتمین دورهٔ فستیوال جهانی زمستانی سارایوو (بهمن ماه ۱۳۸۹) و جشن جهانی نوروز در تاجیکستان (فروردین ماه ۱۳۹۰) در کمتر از یک هفته ساخته شده‌است و پس از ساخت در این سه کشور به دانشگاه پکن در چین، موزهٔ شهر سارایوو در بوسنی و هرزگوین و موزهٔ ملی تاجیکستان در شهر دوشنبه به نشانهٔ دوستی مردم ایران از سوی بنیاد فردوسی، پیشکش نماید.
در ضمن تندیس خیام در موزهٔ شهر سارایوو در بوسنی و هرزگوین (بهمن ماه ۱۳۸۹) و تندیس رودکی در موزهٔ ملی تاجیکستان (فروردین ماه ۱۳۹۰) هر کدام در مدت یک هفته با پشتیبانی بنیاد فردوسی و به دست افشین اسفندیاری هم‌زمان با ساخت تندیس فردوسی در آن دو کشور ساخته شده و در همان‌جا نگهداری می‌شود.
چشمه پهن (اراک)

| چشمه پهن (اراک) | چشمه پهن (اراک) |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مرکزی
شهرستان: اراک
بخش: بخش مرکزی
دهستان: شمس‌آباد
جمعیت: ۶۷۹ نفر (سرشماری ۹۵)
چشمه پهن (اراک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان شمس‌آباد (اراک) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۶۷ نفر (۲۰۹خانوار) بوده‌است.
آنچه من انجام داده‌ام

"آنچه من انجام داده‌ام"(به انگلیسی: What I've Done) یک ترانه از گروه راک آمریکایی لینکین پارک است. این ترانه به عنوان اولین تک‌آهنگ آلبوم دقایقی تا نیمه‌شب منتشر شد. اجرای این ترانه در میلتون کینز نامزد جایزه گرمی در بخش هارد راک شد.
این ترانه در آلبوم موسیقی متن فیلم تغییر شکل دهندگان قرار دارد و همچنین نسخه‌هایی از این آهنگ برای بازی‌های "گیتار هیرو: تور جهانی" و "گروه راگ ۳" تهیه شده‌است.
موزیک ویدئو اصلی

ویدئوی اصلی این ترانه تکه‌هایی از اجرای گروه در صحرا همراه با صحنه‌هایی که مسائل مختلف جهانی را نشان می‌دهد ساخته شده‌است. مسائلی همچون آلودگی، گرم شدن جهانی، نژادپرستی، نازیسم، سازمان سری ضد سیاهپوستان امریکا، سقط جنین، گرسنگی، تروریسم، هولوکاست، جنگ هسته‌ای، نابودی جنگل‌ها، فقر، اعتیاد به مواد مخدر، چاقی، تخریب، افزایش قیمت بنزین و جنایت بشریت.
این ویدئو همچنین تصاویری از اشخاص معروف تاریخی مثل مادر ترزا، رابرت کندی، مهاتما گاندی، گوتاما بودا، مائو تسه تونگ، آبراهام لینکلن، فیدل کاسترو، جوزف استالین، آدولف هیتلر، صدام حسین و بنیتو موسولینی را نشان می‌دهد.
این ویدئو فقط یک جمله را دربردارد: قدرت مخرب انسان در مقابل زیبایی طبیعت.
وقتی برای اولین بار درامی رو که روی آن آرم LP است (تقریباً در ثانیهٔ سیزدهم) نشان داده می‌شود، آرم یک دایرهٔ کامل است که حروف L و P در آن نوشته شده. در هر زمان دیگری که آرم نشان داده می‌شود، دایره کامل نیست و توسط دو فضای خالی بالای "L" و زیر "P" "جدا شده‌است. این اولین بار در کلیپ‌های لینکین پارک تا به آن روز بود که لوگوی LP دیده شد.
موزیک ویدئو دوم

ویدئوی دوم که منحصراً برای استرالیا ساخته شد، داستان زنی است با بازی "Emma Mullings" که در یک شرکت دارویی کار می‌کند و با کمک افرادی که سوئیت شرت با آرم لینکین پارک دارند موفق به جلوگیری از قاچاق نمونه‌های انسانی و افشای این توطئه می‌شود. این ویدئو را می‌توان در یوتیوب و وب سایت استرالیایی لینکین پارک مشاهده کرد.
جوایز

نامزد جایزهٔ بهترین اجرای هارد راک از جشنواره گرمی در سال ۲۰۱۰
نامزد جایزهٔ بهترین کارگردانی و نامزد جایزهٔ بهترین ویرایش ویدئو از "ام تی وی ویدئو موزیک اواردز" در سال ۲۰۰۷
نامزد جایزهٔ بهترین ویدئوی راک و نامزد جایزهٔ بهترین ویدئو ساخته شده از تکه‌های فیلم از "ام تی وی ویدئو موزیک اواردز ژاپن" در سال ۲۰۰۸
نامزد جایزهٔ محبوب‌ترین موسیقی متن از "جشنوارهٔ جوایز به انتخاب مردم" در سال ۲۰۰۸
نامزد جایزهٔ بهترین ویدئو از "جشنواره جوایز Kerrang!" در سال 2007
نامزد جایزهٔ بهترین ترانهٔ راک انتخابی از "جشنواره جوایز Teen Choice" در سال 2007
رتبه در جدول

| جدول ۲۰۰۷ | رتبه در جدول |
| --- | --- |
جدول استرالیا: ۱۳
جدول تک‌آهنگهای استرالیا: ۸
۱۰۰ برتر کانادا: ۳
۴۰ برتر هلند: ۲۳
۱۰۰ برتر تک‌آهنگهای هلند: ۹
دانلودهای فرانسه: ۱۷
تک آهنگ‌های برتر آلمان: ۴
تک‌آهنگهای ایرلند: ۷
تک‌آهنگهای نیوزیلند: ۹
تک‌آهنگهای نروژ: ۱۲
تک‌آهنگهای سوئد: ۶
تک‌آهنگهای سویس: ۶
تک‌آهنگهای انگلستان: ۶
بیلبورد ۱۰۰ برتر آمریکا: ۷
۱۰۰ برتر بیلبورد آمریکا: ۲۷
بیلبورد آمریکا: هات‌ترین آهنگ‌های دیجیتال: ۴
بیلبورد آمریکا: پاپ ۱۰۰: ۸
بیلبورد آمریکا: ۴۰ برترین آهنگ‌های جریانی: ۱۷
بیلبورد آمریکا: ۴۰ تراک بالغ برتر: ۲۱
بیلبورد آمریکا: هات‌ترین آهنگ جریانی: ۱
بیلبورد آمریکا: هات‌ترین آهنگ‌های راک: ۱
بیلبورد آمریکا: ۱۰۰ برتر سال ۲۰۰۷ (نتایج آخر سال): ۳۸
جدول سال پایانی

| جدول ۲۰۰۷ | رتبه |
| --- | --- |
تک‌آهنگهای برتر آلمان: ۴۵
:
گواهینامه‌ها

| کشور | گواهینامه (در آستانه فروش) |
| --- | --- |
آلمان: طلا
ژاپن: طلا
ماریو هولک

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Mario Holek
زادروز:  ۲۸ اکتبر ۱۹۸۶ ‏(۳۸ سال)
زادگاه:  برنو
قد:  1.85 m
پست:  مدافع
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۰–۲۰۰۴:  باشگاه فوتبال زبرویوفکا برنو
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۷ |  باشگاه فوتبال زبرویوفکا برنو |  ۶۷ |  (۴) |
| ۲۰۰۸–۲۰۱۱ |  باشگاه فوتبال دنیپرو |  ۵۸ |  (۱) |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۷ |  باشگاه فوتبال اسپارتا پراگ |  ۱۲۴ |  (۲) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۸ |  ← باشگاه فوتبال دوکلا پراگ (قرضی) |  ۴ |  (۰) |
| ۲۰۱۸ |  Příbram |  ۰ |  (۰) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۰۳ |  Czech Republic U17 |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۰۳ |  Czech Republic U18 |  ۸ |  (۰) |
| ۲۰۰۴–۲۰۰۵ |  Czech Republic U19 |  ۱۰ |  (۰) |
| ۲۰۰۶–۲۰۰۸ |  تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال جمهوری چک |  ۱۹ |  (۱) |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۵ |  تیم ملی فوتبال جمهوری چک |  ۸ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۳ دسامبر ۲۰۱۸. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۳ دسامبر ۲۰۱۸. 
ماریو هولک (چکی: Mario Holek؛ زادهٔ ۲۸ اکتبر ۱۹۸۶) بازیکن فوتبال اهل جمهوری چک است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دنیپرو، باشگاه فوتبال اسپارتا پراگ، و باشگاه فوتبال زبرویوفکا برنو اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال جمهوری چک، و جمهوری چک بازی کرده‌است.
آنیک کران

آنیک کران (آلمانی: Annike Krahn؛ ۱ ژوئیه ۱۹۸۵) بازیکن زن فوتبال اهل کشور آلمان است.
وی در پست مدافع میانی برای تیم‌های بایر لورکوزن و تیم ملی آلمان بازی می‌کند.
پیشه > باشگاهی

کران بازی فوتبال را از سن چهار سالگی آغاز کرد. او برای باشگاه‌های وستفالیا وایتما ۰۹، اس. وی والدسرند لیندن و تی.او. اس هارپن و همین‌طور واتن‌شاید در ردهٔ جوانان و پیش از ملحق شدن به اف سی آر ۲۰۰۱ دویسبورگ
در سال ۲۰۰۴ بازی کرده‌است. او پنج بار نایب قهرمانی بوندس‌لیگا را با تیم دویسبورگ بدست آورده‌است که شامل چهار فصل پیاپی از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۸ بوده‌است. او جام حذفی فوتبال آلمان را با این تیم بدست آورده‌است. او همچنین با تیم دویسبورگ برندهٔ لیگ قهرمانان اروپا زنان شده‌است. در مرحلهٔ انتخابی لیگ قهرمانان اروپا در مقابل گلاسگو سیتی و در تاریخ اوت ۲۰۱۰ رباط متقاطع جلویی در زانوی چپ وی پاره شد و باعث شد تا او تمامی فصل ۱۱–۲۰۱۰ بوندس لیگا را از دست بدهد. پس از آن در فصل ۱۲–۲۰۱۱ او دویسبورگ را پس از ۸ سال ترک کرد.
او قراردادی دوساله با پاری سن ژرمن در تاریخ ۲۰ ژوئیه ۲۰۱۲ به امضا رساند و اعلام کرد که در پایان فصل ۱۵–۲۰۱۴ این تیم را ترک خواهد کرد. کران در آغاز فصل ۱۶–۲۰۱۵ به تیم لورکوزن پیوست.
پیشه > بین‌المللی

در سال ۲۰۰۴ کران همراه با تیم آلمان نایب قهرمان جام ملتهای اروپا زیر ۱۹ سال زنان شد و پس از آن در همان سال همراه با تیم ملی آلمان قهرمان جام جهانی فوتبال زنان زیر ۲۰ سال شد. او کار خود را در تیم بزرگسالان آلمان با انجام یک بازی دوستانه در مقابل تیم استرالیا و در ژانویه ۲۰۰۵ آغاز کرد. جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۰۷ اولین تورنمنت مهمی بود که آنیک در آن حضور میافت. در ابتدا او به عنوان بازیکن ذخیره بود و در مرحلهٔ گروهی پس از آسیب دیدن بازیکن کهنه‌کار این تیم زاندرا مینرت در مقابل تیم انگلیس به بازی آمد. او در کنار کرستین اشتیگمان، آریان هینگست و لیندا برزونیک خط دفاعی آلمان را تشکیل می‌داد که این خط دفاعی بدون دریافت حتی یک گل‌کار خود را در این تورنومنت به پایان رساند.
یک سال پس از آن او همراه با تیم آلمان به مدال برنز المپیک ۲۰۰۸ دست یافت.
آنک با تیم ملی آلمان هفتمین عنوان قهرمانی مسابقات زنان جام یوفا این کشور را در سال ۲۰۰۹ بدست آورد. او برای حضور در جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۱۱ به تیم ملی فراخوانده شد.
پیشه > بین‌المللی > گل‌های بین‌المللی

Scores and results list Germany's goal tally first:
|  گل‌های کران برای تیم ملی آلمان> # |  گل‌های کران برای تیم ملی آلمان> تاریخ |  گل‌های کران برای تیم ملی آلمان> مکان |  گل‌های کران برای تیم ملی آلمان> حریف |  گل‌های کران برای تیم ملی آلمان> گلها |  گل‌های کران برای تیم ملی آلمان> نتیجه |  گل‌های کران برای تیم ملی آلمان> رقابت |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱. | ۲۲ سپتامبر ۲۰۰۷ | ووهان، چین |  کرهٔ شمالی | ۳–۰ | ۳–۰ | جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۰۷ |
| ۲. | ۱ نوامبر ۲۰۰۷ | وولندام، هلند |  هلند | ۱–۰ | ۱–۰ | مسابقات زنان جام یوفا-انتخابی ۲۰۰۹ |
| ۳. | ۲۹ مه ۲۰۰۸ | کاسل، آلمان |  ولز | ۳–۰ | ۴–۰ | مسابقات زنان جام یوفا-انتخابی ۲۰۰۹ |
| ۴. | ۲۷ اوت ۲۰۰۹ | تامپره، فنلاند |  فرانسه | ۲–۰ | ۵–۱ | مسابقات زنان جام یوفا ۲۰۰۹ |
| ۵. | ۲۶ اکتبر ۲۰۱۳ | کپر، اسلوونی |  اسلوونی | ۴–۰ | ۱۳–۰ | مسابقات جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۱۵(یوفا) |
Source:
افتخارات > باشگاهی

جام حذفی فوتبال آلمان: قهرمان 2008–09, ۲۰۰۹–۱۰, نایب قهرمان 2006–07
لیگ قهرمانان اروپا زنان: قهرمان ۲۰۰۸–۰۹
افتخارات > بین‌المللی

جام جهانی فوتبال زنان: قهرمان سال ۲۰۰۷
مسابقات زنان جام یوفا: قهرمان ۲۰۰۹, ۲۰۱۳
المپیک: مدال برنز ۲۰۰۸
جام جهانی فوتبال زنان زیر ۲۰ سال: قهرمان سال ۲۰۰۴
جام ملتهای اروپا زیر ۱۹ سال: نایب قهرمان جام ملتهای زیر ۱۹ سال زنان ۲۰۰۴
افتخارات > انفرادی

برگ بوی نقره ای: ۲۰۰۷
برلین (مجموعه تلویزیونی اسپانیایی)

| برلین | برلین |
| --- | --- |
اسپانیایی: La casa de papel: Berlín
 :  
سازنده: آلکس پینا Esther Martínez Lobato
بازیگران:  پدرو آلنسو  سامانتا سیکِیروس  تریستان اوجوا  میشل خنر  بگونیا وارگاس  خولیو پنیا فرناندس  خوئل سانچز  ماریا ایسابل «ماسی» رودریگز 
آهنگ آغاز: «گلوله‌ها و گل‌ها» اثر فرانسیس وایت (با همکاری نیکی گارسیا)
کشور سازنده: اسپانیا
زبان اصلی: اسپانیایی
شمار فصل‌ها: ۱
شمار قسمت‌ها: ۸
تولید: تولید
تهیه‌کننده‌های اجرایی: آلکس پینا Esther Martínez Lobato آلبرت پینتو Cristina López Ferraz
مکان‌های تولید: اسپانیا فرانسه 
دوربین: دوربین تک
مدت: ۵۸–۶۱ دقیقه
تولیدکننده: ونکوور مدیا
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: نتفلیکس
انتشار اولیه: ۲۹ دسامبر ۲۰۲۳ (۲۰۲۳-12-۲۹) – اکنون (اکنون)
انتشار: انتشار
نمایش‌های مشابه: خانه کاغذی
برلین (همچنین با عنوان خانه کاغذی: برلین، به اسپانیایی: La casa de papel: Berlín‎ نیز شناخته می‌شود) مجموعه تلویزیونی اسپانیایی ساخته شده توسط آلکس پینا برای نتفلیکس است. این مجموعه پیش‌درآمدی برای خانه کاغذی به‌شمار می‌رود و تمرکز آن بر روی آندرس د فونویوسا با لقب «برلین»، پیش از رخدادهای فصل یک و دو مجموعه اصلی است. در این مجموعه پدرو آلنسو، میشل خنر، تریستان اوجوا، بگونیا وارگاس و خولیو پنیا فرناندس ایفای نقش کردند. این مجموعه در ۲۹ دسامبر ۲۰۲۳ در نتفلیکس منتشر شد. برلین نقدهای گوناگونی دریافت کرد و بسیاری از منتقدان احساس کردند که این مجموعه با استاندارد مجموعه اصلی خانه کاغذی هم خوانی ندارد. در ۱۹ فوریه ۲۰۲۴، این مجموعه برای فصل دوم تمدید شد.
بازیگران > اصلی

پدرو آلنسو در نقش آندرس د فونویوسا یا «برلین»
سامانتا سیکِیروس در نقش کامیل
تریستان اوجوا در نقش دامیان
میشل خنر در نقش کیلا
بگونیا وارگاس در نقش کامرون
بگونیا وارگاس در نقش ردی
خوئل سانچز در نقش بروس
ماریا ایسابل «ماسی» رودریگز در نقش سوسی