stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
زازاکی
واژگان زبان زازا > شباهت با تالشی

به عدۀ برخی دیملی ها ممکن است از شهری با نام یاردیملی از حدود قومی مردم طالش ارتباط داشته باشند.
| زازا | تالشی | زازا | تالشی | زازا | تالشی | زازا | تالشی |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ez | əz/āz | berz | berz | nızm | nızım | siye | si, sə, səǧ |
| tı | tı | biye | bıe | dı | dı | pır | puɾ |
| o/a/ey | əv | bın | bı | neweş | noxəş | çım | çam |
| ma | əmə | boy | bu | kahn | kanə | gav | ɡo |
| şıma | şıme | ke/keye | kə | teze | tožə | post | pust |
| keyne | kinə | vist | vist | panc | penç | mêrdek | merdək |
| çıçı | çiç | bız | bız | şeş | şeş | xoz | xu |
| pi/pêr | pi/piye | mae | moə | hawt | haft | mu | mu |
| şıt | şıt | serd | sard | new | nəv | non, nun | nun |
| verg | vərg | kerg | karg/kag | nezdi | nez | dû | du |
| vıl | vıl | velg | velg | engışt | angışte | rı | ɾı, ɾu |
| va | va | engimin | engivin | sine | sinə | dew | di |
| kam | kom | merde | marde | dından | dandon | vizer | iˈzəɾ |
| şiyen- | şiyen- | zıwan | zıvon | lıng | lıng | espe | əspa |
| şew | şev | aw | ov | zımıstan | zımıston | dızdi | dızdi |
| vat- | vâtē- | zan- | zun/zan- | vesar | əvəsor | bıra | bərâ |
| gêc | gıc | morjela | mujnə/morjenə | vor, vewre | voə | çi | çi |
| bermayen | beramesan | roc/roz | roz | bumlerz | buməlarzə | new serre bi | nəv surə bim |
| veng | vang | mezg | mazg | nê | ne | veyve | veye |
| zama | zuma | zımıstan | zımıston | şew | şev | name/nome | nom |
واژگان زبان زازا > مقایسهٔ ریشه‌شناختیِ زازاکی، فارسی و برخی زبان‌های دیگر هندواروپایی

در زبان‌های خانواده زبان‌های هند و اروپایی، همه اعداد از دیدگاه ریشه‌شناسی مبتنی بر زبان نیاهندواروپایی هستند و از یک ریشه می‌آیند. در این مرحله، اعداد در زبان زازا شبیه به زبان‌هایی ماننداول فارسی و روسی، یونانی، لاتین، ایتالیایی، اسپانیایی، پرتغالی، آلمانی، فرانسوی، انگلیسی، لیتوانیایی ایرلندی هستند از یک ریشه می‌آیند. در زبان نیاهندواروپایی اعداد به صورت فرضی *hoi-no- (1), *d(u)wo- (2),*trei- (3), *kʷetwor- (4), *penkʷe (5),s(w)eḱs (6),*septm̥ (7),oḱtō/*h₃eḱtou (8), (h₁)newn̥ (۹),*deḱm̥(t) (10) و wīḱm̥t (20) هستند در زبان زازا اینگونه است:
| اعداد | زازا | فارسی | روسی | یونانی | لاتین | ایتالیایی | اسپانیایی | پرتغالی | آلمانی | فرانسوی | انگلیسی | لیتوانیایی | ایرلندی |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| (۱) | yew/ju | yek | odin | ena | ūnus, ūna | uno | uno | um | eins | un | one | viena | a haon |
| (۲) | dı | do | dva | dyo | duo, duae | due | dos | dois/duas | zwei | deux | two | dvi | a do |
| (۳) | hirê/hiri | se | tri | tria | trēs, tria | tre | tres | três | drei | trois | three | tris | a trí |
| (۴) | çehar | çahar | çetyre | tesera | quattuor | quattro | cuatro | quatro | vier | quatre | four | keturi | a ceathair |
| (۵) | panc | penc | pyatʹ | pende | quīnque | cinque | cinco | cinco | fünf | cinq | five | penki | a cúig |
| (۶) | şeş | şeş | şestʹ | eksi | sex | sei | seis | seis | sechs | six | six | şeşi | a sé |
| (۷) | hewt | heft | semʹ | epta | septem | sette | siete | sete | sieben | sept | seven | septyni | a seacht |
| (۸) | heşt | heşt | vosemʹ | okto | octō | otto | ocho | oito | acht | huit | eight | aştuoni | a hocht |
| (۹) | new | noh | devyat | ennia | novem | nove | nuevo | novo | neun | neuf | nine | devyni | a naoi |
| (۱۰) | des | deh | desyatʹ | dheka | decem | dieci | diez | dez | zehn | dix | ten | dešimt | a deich |
| (۲۰) | vist | bist | dvadtsatʹ | eíkosi | vinti/viginti | venti | veinte | vinte | zwanzig | vingt | twenty | dvidešimt | fiche |
ویژگی‌ها و الفبا

الفبای زازاکی
متون زازاکی نوشته شده در دوره عثمانی با حروف عربی نوشته می شد. آثار این دوره محتوای مذهبی دارد.اولین متن زازاکی که در سال ۱۷۹۸ توسط عیسی بیگ بن علی ملقب به سلطان افندی نوشته شد، با حروف عربی با قلم نسیح نوشته شد که در ترکی عثمانی نیز استفاده می شد. به دنبال این اثر، اولین مولید زازاکی که توسط روحانی، نویسنده و شاعر عثمانی-زازا احمد الحاسی در سال ۱۸۹۱ نوشته شد، با حروف عربی نوشته شد و در سال ۱۸۹۹ منتشر شد. مولیت زازاکی دیگری که توسط یکی دیگر از روحانیون عثمانی-زازا عثمان اسعد افندی در سال ۱۹۰۱ یا ۱۹۰۳ نوشته شده است نیز با حروف عربی نوشته شده است. پس از جمهوری، آثار زازاکی با کنار گذاشتن الفبای عربی با حروف لاتین شروع به نوشتن کردند. امروزه زازاکی الفبای مشترکی ندارد که همه زازاها از آن استفاده کنند. الفبای به نام الفبای جاکابسون با مشارکت زبانشناس آمریکایی سی ام جیکوبسون ایجاد شد و توسط موسسه زبان زازا فرانکفورت که روی استانداردسازی زازا کار می کند استفاده می شود. همچنین سیستم نوشتاری ویکی پدیا است. یکی دیگر از الفبای زازا که توسط زلفی سلجان تهیه شد و از سال ۲۰۱۲ در دانشگاه منزور استفاده شد، سیستم نوشتاری دیگری است که برای زازاکی ایجاد شده است که شامل ۳۲ حرف است که ۸ حرف آن مصوت و ۲۴ حرف صامت هستند. هر چند زازاکی جزء کردی نیست, ناسیونالیست های کرد که زازاکی را گویش کردی می دانند، از الفبای لاتین کردی برای زازاکی استفاده می کنند. نظام آوایی زازا به نظام آوایی گیلکی و تالشی بسیار نزدیک است؛[نیازمند منبع] با این تفاوت که نظام آوایی زازا از تعدادی آواهای دندانیِ تأکیدی نیز برخوردار است و تعداد مصوت‌های آن بیشتر است. در نظام اسمیِ تمامی گویش‌های زازاکی، معمولاً میان دو جنس مذکر و مؤنث تفاوت وجود دارد. در صرف اسم، دو حالت فاعلی و غیر فاعلی وجود دارد.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
حرف: حرف
| A a | B b | C c | Ç ç | D d | E e | Ê ê | F f | G g | Ğ ğ | H h | I ı | İ i | J j | K k | L l | M m | N n | O o | P p | Q q | R r | S s | Ş ş | T t | U u | Û/Ü û/ü | V v | W w | X x | Y y | Z z |
واج: واج
| a | be | ce | çe | de | e | ê | fe | ge | ğe | he | ı | i | je | ke | le | me | ne | o | pe | qe | re | se | şe | te | u | u/ü | ve | we | xe | ye | ze |
| تلفظ در زازاکی: [/a/] | تلفظ در زازاکی: [/b/] | تلفظ در زازاکی: [/dz/] | تلفظ در زازاکی: [/ts/] | تلفظ در زازاکی: [/d/] | تلفظ در زازاکی: [/ɛ/] | تلفظ در زازاکی: [/e/] | تلفظ در زازاکی: [/f/] | تلفظ در زازاکی: [/ɡ/] | γε/ | تلفظ در زازاکی: [/h/] | تلفظ در زازاکی: [/ɪ/] | تلفظ در زازاکی: [/i/] | تلفظ در زازاکی: [/ʒ/] | تلفظ در زازاکی: [/k/] | تلفظ در زازاکی: [/l/] | تلفظ در زازاکی: [/m/] | تلفظ در زازاکی: [/n/] | تلفظ در زازاکی: [/o/] | تلفظ در زازاکی: [/p/] | تلفظ در زازاکی: [/q/] | تلفظ در زازاکی: [/r/] | تلفظ در زازاکی: [/s/] | تلفظ در زازاکی: [/ʃ/] | تلفظ در زازاکی: [/t/] | تلفظ در زازاکی: [/y/] | تلفظ در زازاکی: [/u/] | تلفظ در زازاکی: [/v/] | تلفظ در زازاکی: [/w/] | تلفظ در زازاکی: [/x/] | تلفظ در زازاکی: [/j/] | /zε/ |
مانند فارسی، فعل دارای بن مضارع و بن ماضی است.
زازاکی جنوبی

زازاکی جنوبی یا دیملی (به زازاکی: Dımıli, Zazakiyê Veroci) گویش جنوبی زبان زازاکی است. این گویش زبان زازاکی در استان‌های دیاربکر، شانلی اورفا و آدی یامان در کردستان ترکیه رواج دارد. شمار گویشوران زازاکی جنوبی یا دیملی نزدیک به ۱٬۵۰۰٬۰۰۰ میلیون دانسته شده‌است.
سه گروه گویش اصلی زبان زازا در ترکیه: شمال (آبی روشن)، مرکزی (قرمز)، جنوب (آبی تیره).
مولود به زبان زازاکی با خط عربی که توسط نویسنده زازا احمد الحاسی در سال ۱۸۹۱ نوشته‌است.
کلیناوی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت سهامی عام
نماد سهام شرکت: ASX: CWY
صنعت: مدیریت پسماند
بنا نهاده: ۱۹۷۹
بنیانگذاران: برامبلس
دفتر مرکزی: ملبورن، استرالیا
درآمد: ۲٫۴ میلیارد دلار (۲۰۲۱)
سود ناخالص:  (۲۰۲۱)
سود خالص:  (۲۰۲۱)
تعداد کارکنان: ۶٬۳۰۰ نفر (۲۰۲۱)
وبگاه: www.cleanaway.com.au
کلیناوی (انگلیسی: Cleanaway) شرکت مدیریت پسماند استرالیایی است، که در سال ۱۹۷۹ تأسیس شد.
نقاشی‌های پی. اس. کرویر از ماری

پرترهٔ دوتایی ماری و پی. اس. کرویر، ۱۸۹۰. کرویر، ماری را و ماری او را نقاشی کرده است.
پیدر سورین کرویر پرتره‌های متعددی از همسرش، ماری کرویر (زادنام: تریپکه)، که خود نیز هنرمندی دانمارکی و به گفتهٔ بسیاری یکی از زیباترین زنان کپنهاگ بود، کشید. پیدر، که در نروژ متولد شده بود، ماری را در کپنهاگ ملاقات کرد و از او نقاشی کشید؛ اما زمانی که در سال ۱۸۸۹ در پاریس دوباره با او دیدار کرد، عاشقش شد. پس از ماه عسلی در یوتلاند شمالی و ایتالیا، این زوج در سال ۱۸۹۱ در اسکاگن در شمالی‌ترین نقطهٔ یوتلاند، ساکن شدند و به گروه هنرمندانی پیوستند که بعدها به نام نقاشان اسکاگن شناخته شدند.
چند سال نخست ازدواجشان نسبتاً خوشایند بود و در سال ۱۸۹۵ صاحب دختری به نام ویبکه شدند، اما به دلیل دوره‌های بیماری روانی پیدر کرویر، از اوایل دههٔ ۱۹۰۰، آن‌ها زمان بیشتری را جدا از یکدیگر سپری کردند. در سال ۱۹۰۲، ماری رابطه‌ای عاشقانه با آهنگساز سوئدی، هوگو آلوین، آغاز کرد و در سال ۱۹۰۵ از او باردار شد. پس از آن بیشتر وقت خود را در کنار آلوین در سوئد گذراند و در سال ۱۹۱۲، سه سال پس از درگذشت کرویر در اسکاگن، با او ازدواج کرد.
نقاشی‌های کرویر از ماری میان سال‌های ۱۸۸۸ تا ۱۹۰۶، تصویری از سال‌هایی که با یکدیگر سپری کردند ارائه می‌دهد. این آثار برخی از لذت‌بخش‌ترین لحظات زندگی آن‌ها را به تصویر می‌کشند، اما در عین حال به تنش‌های زناشویی که با گذشت زمان افزایش یافت، اشاره می‌کنند. از برجسته‌ترین نقاشی‌های او می‌توان به عصر تابستان در اسکاگن. همسر نقاش و سگشان لب ساحل (۱۸۹۲)، یکی از محبوب‌ترین آثار دانمارک که ماری را در ساحل، همراه با سگشان درحالی که مهتاب بر دریا انعکاس یافته، نشان می‌دهد، گل‌های رز (۱۸۹۳)، که ماری را در حال استراحت در باغ به تصویر می‌کشد، و عصر تابستانی در ساحل اسکاگن – هنرمند و همسرش (۱۸۹۹) اشاره کرد. دیگر آثار قابل توجه وی عبارتند از: نقاشی‌هایی که ماری را در تعطیلات سال ۱۸۹۰ در راولو در ساحل آمالفی ایتالیا به تصویر می‌کشند، پرتره‌ای برای حاشیه زینتی اتاق ناهارخوری هتل بروندومس در اسکاگن، مجموعه نقاشی‌های آبرنگ شه موا که ماری و دخترشان ویبکه را در خانه‌هایشان در کپنهاگ و اسکاگن نشان می‌دهد، و آتش‌بازی شب نیمه تابستان در ساحل اسکاگن، آخرین نقاشی کرویر از ماری که او را در نور آتش در کنار هوگو آلوین به تصویر می‌کشد.
در اسکاگن

بیشتر نقاشی‌های کرویر که ماری در آن‌ها حضور دارد، در اسکاگن کشیده شده‌اند؛ جایی که تعداد قابل توجهی از هنرمندان را به خود جذب کرده بود. این هنرمندان ترجیح می‌دادند در فضای باز نقاشی کنند تا اینکه خود را به روش‌های نسبتاً سخت‌گیرانهٔ آکادمی‌های هنری اسکاندیناوی محدود کنند. کرویر و ماری، هر دو پیش از ازدواج به‌طور جداگانه از اسکاگن بازدید کرده بودند. تابستان‌هایی که کرویر در دههٔ ۱۸۹۰ همراه همسرش در اسکاگن گذراند، به‌وضوح برای او منبع الهام بود، به‌ویژه اینکه ماری خود نیز حس زیبایی‌شناسی قوی داشت و اغلب جملهٔ معروف جان کیتس را نقل می‌کرد: «زیبایی حقیقت است، حقیقت زیبایی».
میان سال‌های ۱۸۹۱ تا ۱۸۹۴، آن‌ها تابستان‌های خود را در خانهٔ مادام بندسن در اسکاگن وستر‌بی که اجاره کرده بودند، سپری می‌کردند. در سال ۱۸۹۳ اتو بنزون، نویسندهٔ دانمارکی، در آنجا به دیدنشان آمد. در نقاشی ناهار. هنرمند، همسرش و نویسنده اتو بنزون (۱۸۹۳)، ماری و همسرش را می‌توان دید که با دقت به صحبت‌های بنزون گوش می‌دهند. حضور خود کرویر سر میز نشان می‌دهد که این نقاشی احتمالاً بر اساس یک عکس کشیده شده باشد. او اولین دوربین خود را در سال ۱۸۸۵ خرید و تا دههٔ ۱۸۹۰ به عکاسی علاقهٔ زیادی یافته بود. عنوان انگلیسی این نقاشی، در واقع ترجمهٔ اشتباهی از عنوان دانمارکی Ved frokosten. Kunstneren, hans hustru og forfatteren Otto Benzon است. در آن زمان، واژهٔ "frokost" به‌معنای صبحانه بود، نه ناهار، که این موضوع را می‌توان از قهوه جوش، فنجان‌های قهوه و تخم‌مرغ‌های آب‌پز روی میز متوجه شد.
در اسکاگن > پرتره حاشیه زینتی

کرویر در سال ۱۸۹۱ پرتره‌ای را از ماری که شباهت زیادی به یکی از عکس‌هایی که از او گرفته بود داشت، تکمیل کرد. سال بعد، این پرتره در حاشیهٔ زینتی دیوار اتاق ناهارخوری در هتل بروندومس در اسکاگن قرار گرفت، جایی که به محل محبوب هنرمندان برای ملاقات با یکدیگر تبدیل شده بود. این پرتره که کنار پرترهٔ خود کرویر قرار گرفت، جایگاه ماری را به‌عنوان عضوی پذیرفته‌شده از نقاشان اسکاگن تأیید کرد.  اتاق ناهارخوری توسط معماران اولریک پلسنر و توروالد بیندسبال طراحی شده بود و بخشی از اولین توسعهٔ بزرگ هتل در سال ۱۸۹۲ بود. به پیشنهاد کرویر، تصمیم گرفته شد که مجموعهٔ هنری دگن بروندوم در تزئینات اتاق گنجانده شود. به مرور زمان، این رسم به وجود آمد که هنرمندان مهمان، پرتره‌هایی از یکدیگر را به صاحب هتل هدیه دهند و این آثار در حاشیه‌‌ای زینتی درست زیر سقف قرار می‌گرفتند. امروزه، این اتاق ناهارخوری همراه با حاشیهٔ زینتی آن، بخشی از موزه اسکاگنز است.
عکس گرفته‌شده توسط کرویر (۱۸۹۱)
ماری کرویر. اسکاگن (۱۸۹۱)
حاشیه زینتی هتل بروندومس (حدود ۱۸۹۲)
در اسکاگن > گل‌های رز

مقالهٔ اصلی: گل‌های رز (نقاشی)
در سال ۱۸۹۳، کرویر ماری را در گل‌های رز گنجاند. این نقاشی، ماری را در حال استراحت در باغ خانهٔ مادام بندسن نشان می‌دهد. عنوان اصلی این اثر گل‌های رز. صحنه‌ای از باغ در اسکاگن با همسر هنرمند که روی یک صندلی تاشو نشسته است می‌باشد. این اثر نیز ممکن است بر اساس عکس‌هایی کشیده شده باشد؛ مجموعهٔ هیرشپرونگ چندین عکس دارد که صحنه‌ای بسیار مشابه را نشان می‌دهد. این نقاشی از این جهت جالب است که شیوهٔ پرداخت آن به نور و سایه، نشان می‌دهد کرویر زمانی که در پاریس بود، چگونه تحت تأثیر امپرسیونیست‌های فرانسوی قرار گرفته بود.  ماری توسط رزهای آویخته، قاب شده و در حال خواندن روزنامه است. در سمت چپ او یک صندلی تاشوی خالی دیده می‌شود که احتمالاً جای خود کرویر بوده است. سگ خانوادهٔ کرویر، رپ، که در چندین اثر کرویر حضور دارد، کنار پای ماری خوابیده است.
این نقاشی در سال ۱۹۸۵ به قیمت ۳٫۱ میلیون کرون دانمارک فروخته شد و در سال ۲۰۰۸ به‌طور ناشناس به موزه اسکاگنز اهدا شد.
در اسکاگن > در ساحل

عصر تابستان در اسکاگن. همسر نقاش و سگشان لب ساحل، یکی از محبوب‌ترین آثار دانمارک، در سال ۱۸۹۲ کشیده شد. این اثر ماری را نشان می‌دهد که در کنار سگشان، رپ، در ساحل ایستاده و مهتاب در دریا منعکس شده است. او به‌صورت نیمرخ به تصویر کشیده شده و چهرهٔ سودازده و لباس روشنش زیر نور خورشید در حال غروب می‌درخشد. این نقاشی یکی از آثاری است که در آن، کرویر تلاش کرده نور و حال و هوای ساحل اسکاگن را در زمانی که آن را «لغ بلو» (ساعات آبی) می‌نامید، به تصویر بکشد، دورهٔ کوتاهی از شفق که نور، رنگ آبی بر منظره می‌اندازد. نمادگرایان بر این باور بودند که ساعت گرگ‌ومیش، پیام‌آور مرگ است. انعکاس ماه، اندکی عمق به پس‌زمینه‌ای می‌بخشد که عمدتاً از دریای آبی یکپارچه تشکیل شده است. ماری تقریباً هم‌سطح با بیننده به تصویر کشیده شده، اما خط افق بالاتر از سر او قرار دارد و درخشش او را در مقابل پس‌زمینهٔ کدر و تقریباً تک‌رنگ، برجسته‌تر می‌کند.
نقاشی آنا آنچر و ماری کرویر در ساحل اسکاگن هرچند صحنه‌ای در فضای باز را به تصویر می‌کشد، در استودیو براساس عکس‌هایی که کرویر عصر یک روز در ساحل گرفته بود، تکمیل شد. کرویر از نتیجهٔ کار چندان راضی نبود، چرا که مجبور شده بود عکس را در استودیو روشن کند و همین باعث شد که احساس کند نور صحنه با نور واقعی طبیعت مطابقت ندارد و ترکیب نور طبیعی و مصنوعی، تصویر را به «دو نقاشی در یکی» تبدیل کرده است. در سال ۱۹۹۰، نمایشگاهی که توسط مجموعه هیرشپرونگ برگزار شد، تعدادی از عکس‌هایی را که کرویر به‌عنوان پایه برای نقاشی‌هایش استفاده کرده بود، به نمایش گذاشت که از جمله آن‌ها عکسی بود که برای آنا آنچر و ماری کرویر در ساحل اسکاگن مورد استفاده قرار گرفته بود.
در سال ۱۸۹۵، کرویر در نامه‌ای به دوستش اسکار بیورک نوشت: «من همچنین در فکر کشیدن یک پرترهٔ بزرگ از خودم و همسرم با هم هستم — اما برای این کار قطعاً به هوای خوب نیاز دارم، پس امسال نخواهد شد.» در واقع، چهار سال بعد، در تابستان ۱۸۹۹ بود که بالاخره نقاشی بزرگ عصر تابستانی در ساحل اسکاگن – هنرمند و همسرش را خلق کرد. با این حال، نتیجهٔ کار حال و هوایی نسبتاً مالیخولیایی دارد. با وجود منظرهٔ زیبای اطراف، ماری دور و بی‌تفاوت به نظر می‌رسد، گویی در مهتاب آبی‌رنگ محو شده است. حتی اندام نحیف خود کرویر به نظر می‌رسد برای نگه داشتن دست همسرش دچار مشکل است، درحالی‌که نزدیک‌ترین چهره به بیننده، سگشان رپ است. این نقاشی بار دیگر آبی را نیمه‌روشن ارائه می‌دهد. کرویر برای «لغ بلو» ارزشی ویژه قائل بود: «اسکاگن می‌تواند زیر نور آفتاب بسیار کسل‌کننده به نظر برسد ... اما وقتی خورشید غروب می‌کند، وقتی ماه از دل دریا بیرون می‌آید ... در سال‌های اخیر این زمانی بوده است که من بیشتر از همه دوست دارم.»
عصر تابستان در اسکاگن (۱۸۹۲)
آنا آنچر و ماری کرویر در ساحل اسکاگن (۱۸۹۳)
عکس آنا آنچر و ماری کرویر در ساحل اسکاگن (۱۸۹۳)
عصر تابستان در ساحل اسکاگن. آنا آنچر و ماری کرویر در حال راه رفتن با هم (۱۸۹۳)
عصر تابستانی در ساحل اسکاگن – هنرمند و همسرش (۱۸۹۹)
نقاشی‌های آبرنگ از زندگی روزمره در خانه

در سال ۱۸۹۸، کرویر مجموعه‌ای از نقاشی‌های آبرنگ با عنوان شه موا آغاز کرد؛ مجموعه‌ای که ماری و دخترشان ویبکه را در خانه‌های خانوادگی‌شان در کپنهاگ و اسکاگن به تصویر می‌کشد. سبک این آثار تحت تأثیر رویکرد هنر نو بود که از کارل لارشون الگو گرفته بود. کرویر ممکن است در دوران حضورش در پاریس، با لارشون ملاقات کرده باشد. لارشون زمانی که عضو اقامتگاه هنرمندان گره-سور-لوئن در فرانسه بود، نقاشی با آبرنگ را آغاز کرد. پس از بازگشت به سوئد، او در میانهٔ دههٔ ۱۸۹۰ مجموعه‌ای از تصاویر زندگی خانوادگی خود به همراه همسر و فرزندانش در سوندبورن را شروع کرد و آن را در سال ۱۸۹۹ تحت عنوان یک خانه منتشر کرد. نقاشی‌های کرویر نشانی از آشفتگی یا سرخوردگی ندارند، بلکه تصویری از یک محیط خانوادگی شاد را ارائه می‌دهند؛ تصویری که بی‌تردید بازتابی از آرزوهای شخصی خود کرویر بوده است. او سه اثر از این مجموعه را که در اسکاگن کشیده بود، در سال ۱۸۹۹ در نمایشگاه دن فری – نمایشگاهی از سوی انجمن هنرمندانی که با حمایت کرویر در سال ۱۸۹۱ شکل گرفته بود – به نمایش گذاشت و این مجموعه را با عنوان کلی از خانه‌ام در اسکاگن معرفی کرد.
ماری و ویبکه کرویر پشت میز تحریر در خانه‌شان در کلان‌کشتزار اسکاگن (۱۸۹۸)
ماری و ویبکه کرویر در مقابل شومینه در خانه‌شان در برگنزگید، کپنهاگ (۱۸۹۸)
ماری و ویبکه در حال قلاب‌دوزی در خانه‌شان در کلان‌کشتزار اسکاگن (۱۸۹۸)
آشپزخانه از یک خانه اثر کارل لارشون (۱۸۹۹)
آتش‌بازی سنت هانس

آتش‌بازی شب نیمه تابستان در ساحل اسکاگن کرویر، یکی از شناخته‌شده‌ترین آثار اوست. این نقاشی بسیاری از هنرمندان اسکاگن را نشان می‌دهد که گرد آتش سنتی جشن سنت هانس آفتن ایستاده‌اند. کرویر سال‌ها روی این تابلوی بزرگ (۱۴۹.۵ در ۲۵۷ سانتی‌متر) کار کرد تا سرانجام در سال ۱۹۰۶ آن را به پایان رساند. در این نقاشی، ماری همراه معشوق جدیدش، هوگو آلوین، آهنگساز سوئدی در کنار یک قایق ماهیگیری ایستاده؛ درست در سمت چپ شعله‌هایی که به‌نظر می‌رسد به سمت آن‌ها کشیده می‌شوند. با وجود رابطهٔ عاشقانه آلوین با ماری، کرویر از او در خانه‌شان در اسکاگن استقبال کرده بود و ظاهراً این رابطه را تحمل می‌کرد. این نقاشی آخرین اثر بزرگ کرویر است. کرویر طرح اولیه پاستلی را که نقاشی بر اساس آن شکل گرفته، تنها در چند ساعت کشید، اما تکمیل خود نقاشی با دشواری همراه بود؛ زیرا کرویر نه تنها از سال ۱۹۰۰ چندین دورهٔ طولانی را در بیمارستان روانی سپری کرده بود، بلکه بینایی‌اش، به‌ویژه در یک چشم، رو به زوال گذاشته بود. او از نتیجهٔ نهایی کاملاً راضی نبود؛ فکر می‌کرد که نقاشی «بیش از حد تاریک» شده و احساس می‌کرد که نتوانسته «درخشش کم‌رنگ» آسمان اسکاگن در شب نیمه تابستان را به تصویر بکشد. با اینکه این اثر یکی از آثار مهم در مجموعهٔ موزهٔ اسکاگنز است، در میان بهترین پرتره‌های گروهی خلق‌شده توسط نقاشان اسکاگن یا حتی خود کرویر قرار نمی‌گیرد. در مقابل، مورتن راسموسن در روزنامهٔ کرستیلیت داوبلد می‌نویسد که این اثر از نظر بسیاری شاهکار کرویر به شمار می‌رود؛ اثری که بازتابی از زندگی خودش و ادای احترامی به کسانی است که در موفقیتش نقش داشتند. ماری در سال ۱۹۰۲ کرویر را به خاطر آلوین ترک کرد. در سال ۱۹۰۵ ماری از آلوین باردار شد و سرانجام کرویر با طلاق موافقت کرد.
آتش‌بازی شب نیمه تابستان در ساحل اسکاگن، ۱۹۰۶
واژه‌نامه

↑  Triepcke
↑  Vibeke
↑  Chez Moi
↑  A Duet
↑  Heinrich Hirschsprung
↑  Stenbjerg
↑  Thy
↑  Interior with the Artist's Wife
↑  Agnes
↑  Harald Slott-Møller
↑  Otto Benzon
↑  ترجمهٔ انگلیسی: A luncheon. The artist, his wife and the writer Otto Benzon
↑  Roser
↑  Roser. Haveparti fra Skagen med kunstnerens hustru siddende i en havestol
↑  l'heure bleue
↑  Oscar Björck
↑  Ett hem
↑  Den Frie
↑  Fra mit Skagenshjem
کتاب‌شناسی

Arnold, Anastassia (2010). Balladen om Marie: en biografi om Marie Krøyer (به دانمارکی). Rosinante. ISBN 978-87-638-1229-0.
Arnold, Tonni (2003). Kunsten i Marie Krøyers liv. Gyldendals Bogklubber. ISBN 978-87-00-69736-2.
Bøgh Jensen, Mette (2012). Marie Krøyer: der skal mod til at have talent (به Danish). Skagens Museum. ISBN 978-87-91048-30-2.{{cite book}}:  نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (link)
Halkier, Katrine (2011). Krøyer: An International Perspective. Hirschsprung Collection. ISBN 978-87-90597-17-7.
Hornung, Peter Michael (2005). Peder Severin Krøyer (به دانمارکی). Fogtdal. ISBN 978-87-7248-551-5.
Krøyer, Peder Severin (1992). P. S. Krøyer: Tradition, Modernity. Aarhus Kunstmuseum. ISBN 978-87-88575-31-6.
Loerges, Margrethe (1980). Marie Krøyer: portræt af kunstnerens hustru (به دانمارکی). Hernov. ISBN 978-87-7215-928-7.
Svanholm, Lise (2006). Damerne på Skagen (به دانمارکی). Gyldendal A/S. ISBN 978-87-02-04499-7.
Thage, Jacob; Holtegaard, Gl. (1997). Portraits of a Marriage: Marie and P.S. Krøyer. Skagens Museum. ISBN 978-87-88499-34-6.
Olsen, Claus; Ireland, National Gallery of (1998). Krøyer and the artists' colony at Skagen. National Gallery of Ireland.
یک دونوازی (۱۸۸۷)
ناهار. هنرمند، همسرش و نویسنده اتو بنزون، ۱۸۹۳
«ناهار» ترجمهٔ نادرستی از دانمارکی است، همانطور که از چیدمان صبحانه می‌توان متوجه این موضوع شد.
گل‌های رز (۱۸۹۳)
زان‌استاد

مکان در 23x15px|border |alt=|link= هلند شمالی, 23x15px|border |alt=|link= هلند
| زانستات Zaanstad | زانستات Zaanstad |
| --- | --- |
کلانشهر: کلانشهر
  پرچممهر:   پرچممهر
استان:  هلند شمالی
حکومت: حکومت
 • شهردار: G.H. Faber
مساحت: مساحت
 • کل: ۸۳٫۰۴ کیلومتر مربع (۳۲٫۰۶ مایل مربع)
 • خشکی: ۷۴٫۲۵ کیلومتر مربع (۲۸٫۶۷ مایل مربع)
 • آب: ۸٫۸۰ کیلومتر مربع (۳٫۴۰ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۱۴۷٬۱۴۱
 • تراکم: ۱۸۰۰/کیلومتر مربع (۴۶۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۱+ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۲+ (CEST)
کد پستی: 1500-1509, 1520-1525, 1540-1544, 1550-1567
کد منطقه: ۰۷۵ (۳۱)+
وبگاه: www.zaanstad.nl
شهر زانستات (به هلندی: Zaanstad) در هلند شمالی در کشور هلند واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۱۴۲٫۷۶۹ نفر  است.
ویلای ساحلی

| ویلای ساحلی | ویلای ساحلی |
| --- | --- |
پوستر پخش سینمایی: پوستر پخش سینمایی
کارگردان: کیانوش عیاری
تهیه‌کننده: رضا رخشان
نویسنده: کیانوش عیاری
بازیگران:  رضا عطاران  پژمان جمشیدی  ریما رامین‌فر  فرگل فربخش  علی پناهی   یوسف خسروی    آتوسا انواریان  بیتا بیگی 
موسیقی: امید رئیس دانا
فیلم‌بردار: داریوش عیاری
تدوین‌گر: کیانوش عیاری
توزیع‌کننده: فیلمیران   فیلم‌نت (اکران آنلاین)
تاریخ‌های انتشار: ۱۵ آذر ۱۴۰۲   ۲۱ فروردین ۱۴۰۳ (اکران آنلاین)
مدت زمان: ۱۰۵ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
فروش گیشه: ۶۳٬۶۸۸٬۸۵۰٬۰۰۰ تومان
ویلای ساحلی فیلم کمدی ایرانی به کارگردانی کیانوش عیاری، تهیه‌کنندگی رضا رخشان و بازی رضا عطاران و پژمان جمشیدی ساخته سال ۱۴۰۱ است که از ۱۵ آذر ۱۴۰۲ تا ۲۹ اسفند همان سال در سینماهای ایران اکران شد.
داستان

داستان، خانواده‌ای روستایی را روایت می‌کند که به عنوان سرایدار قرار است برای ۶ ماه از یک ویلا نگهداری کنند. چاوش، صاحب ویلا، قرار است برای دانشگاه رفتن دخترش ۶ ماه در خارج از ایران زندگی کند و ویلا را به یونس (پژمان جمشیدی) و همسرش (ریما رامین‌فر) می‌سپارد و آن‌ها با ۳ فرزندشان به ویلا نقل مکان می‌کنند. اما برادرزن یونس (رضا عطاران) با ورود به خانه داستان‌هایی را رقم می‌زند...
بازیگران

کیانوش عیاری اعلام کرد از ابتدا فیلم‌نامه را براساس حضور رضا عطاران، پژمان جمشیدی و ریما رامین‌فر نوشته‌است. در کنار این چهره‌ها، کیانوش عیاری از جمعی از بازیگران نوظهور استفاده کرده‌است که برای اولین بار در این فیلم معرفی شده‌اند. علی سرتیپی و کیومرث پوراحمد هم از جمله کسانی هستند که به‌طور افتخاری در فیلم حضور دارند.
رضا عطاران
پژمان جمشیدی
ریما رامین‌فر
سلمان خطی
فرگل فربخش
عرفان آصفی
آتوسا انواریان
بیتا بیگی
یوسف خسروی
علی پناهی
شووار کریم‌زاده
تولید و ساخت

ترجیح می‌دهم هرچه می‌سازم به دور از ابتذال باشد. چون ابتذال در هر زمینه‌ای از زندگی محکوم است. ویلای ساحلی یک فیلم کمدی نیست و در نهایت فقط می‌توانم بگویم یک فیلم شیرین است؛ یک فیلم قصه‌گو که داستانی مفرح را تعریف می‌کند.
— کیانوش عیاری در مورد ساخت ویلای ساحلی
در ۳۰ مرداد ۱۴۰۱ کیانوش عیاری پروانه ساخت چهاردهمین فیلم خود را با نام اولیهٔ رکر دریافت کرد. در مهرماه ۱۴۰۱ فیلمبرداری فیلم با نام ویلای ساحلی در شمال کشور آغاز شد. در خرداد ۱۴۰۲ با پایان مراحل فنی، فیلم آمادهٔ نمایش شد و سرانجام در آذر ۱۴۰۲ به روی پردهٔ سینماها رفت. کیانوش عیاری در گفتگو با خبرگزاری صبا اعلام کرد زمان نهایی فیلم ۲۰۰ دقیقه است. اما برای اکران در سینما یک نسخهٔ ۱۰۰ دقیقه‌ای آماده شده‌است. او وعده داد در آینده یک سریال ۶ قسمتی از ویلای ساحلی نمایش داده خواهد شد که همه آن سکانس‌های حذف‌شده از فیلم در این سریال وجود دارد.