stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
گابور ماته
کتابها

ماته, گابور (۱۹۹۹). Scattered Minds: A New Look at the Origins and Healing of Attention Deficit Disorder [ذهنات پراکنده: نگاهی جدید به منشأ و بهبود اختلال نقص توجه]. تورنتو: انتشارات آلفرد ای. کناف. ISBN 978-0-676-97145-3.
ماته, گابور (۲۰۰۳). When the Body Says No: The Cost of Hidden Stress [وقتی بدن نه می‌گوید: هزینه استرس پنهان]. تورنتو: انتشارات آلفرد ای. کناف. ISBN 978-1-78504-222-5.
ماته, گابور; نوفلد, گوردون (۲۰۰۴). Hold on to Your Kids: Why Parents Need to Matter More Than Peers [از فرزندان خود حفاظت کنید: چرا والدین باید بیش از همسالان اهمیت داشته باشند]. تورنتو: انتشارات آلفرد ای. کناف. ISBN 978-0-307-36196-7.
ماته, گابور (۲۰۰۸). In the Realm of Hungry Ghosts: Close Encounters with Addiction [در قلمرو ارواح گرسنه: برخورد نزدیک با اعتیاد]. تورنتو: انتشارات آلفرد ای. کناف. ISBN 978-1-78504-220-1.
فیلم و ویدیو

The Power of Connection. Video. Wholehearted, 2020.
A Masterclass for Healers. Video. Wholehearted, 2020.
Healing Trauma & Addiction. Video. Wholehearted, 2020.
Wisdom of Trauma. Film. Science & Nonduality, 2021. By Maurizio and Zaya Benazzo.
سیاه‌چاله (مجموعه نمایش خانگی)

| سیاه‌چاله | سیاه‌چاله |
| --- | --- |
ژانر: کمدی-درام
نویسنده:  محمد علی حسینی  پوریا شجاعی 
کارگردان: حسین نمازی
بازیگران:  حسن پورشیرازی  ژاله صامتی  مهران احمدی  شهره سلطانی  الناز حبیبی  مجید نوروزی  بهرنگ علوی  رضا بهبودی  بیوک میرزایی  غلامرضا نیکخواه  ایمان برات پور  عباس جمشیدی فر  آیان یاربیگی 
آهنگساز: امیر توسلی
کشور سازنده: ایران
زبان اصلی: فارسی
شمار قسمت‌ها: ۱۱
تولید: تولید
تهیه‌کننده: سعید خانی
مکان تولید: ایران
تدوین‌گران:  خشایار موحدیان  الاهه ایزدی 
مدت: میانگین ۴۵ دقیقه
توزیع‌کننده: فیلم‌نت
پخش: پخش
انتشار اولیه: ۱ اردیبهشت ۱۴۰۲ – ۱۰ تیر ۱۴۰۲
سیاه‌چاله یک مجموعهٔ تلویزیونی کمدی درام به کارگردانی حسین نمازی و تهیه‌کنندگی سعید خانی است. پخش این مجموعه در اردیبهشت ۱۴۰۲ از پلتفرم فیلم‌نت آغاز شد.
داستان

این سریال، قصه زندگی مردی به نام جمشید را به تصویر می‌کشد که در شصت سالگی درگیر بیکاری و اجاره‌نشینی است. او در شرایطی که به اجبار، راهی خانه پدری در خارج شهر می‌شود. اما با فهمیدن وجود لوله‌های انتقال نفت پالایشگاه، همه چیز طور دیگری رقم می‌خورد.
بازیگران

| بازیگر | نقش | توضیحات |
| --- | --- | --- |
| حسن پورشیرازی | جمشید خدابنده | همسر مهری و پدر خورشید و الوند و برادر پروین |
| ژاله صامتی | مهری | همسر جمشید و مادر خورشید و الوند |
| مهران احمدی | رستم عمویی | همسر پروین و ناپدری فرخ |
| شهره سلطانی | پروین خدابنده | خواهر جمشید و مادر فرخ و همسر رستم |
| الناز حبیبی | خورشید خدابنده | دختر جمشید و مهری |
| سعید عطائیان | الوند خدابنده | پسر جمشید و مهری |
| مجید نوروزی | فرخ | پسر پروین و دلدادهٔ خورشید |
| بهرنگ علوی | آیت آقابابایی | برادر فائزه |
| رضا بهبودی | سرگرد فتحی | سرگرد آگاهی |
| غلامرضا نیکخواه | اکبر خدابنده/ اکبر نفتی | پدر درگذشتهٔ جمشید |
بیوک میرزایی: شاهد پرونده
| عباس جمشیدی‌فر | جندقی | وکیل تسخیری خانواده خدابنده |
| سعید نعمتی | سرگرد بندری | سرگرد آگاهی |
| مهرناز افلاکیان | فائزه آقابابایی | خواهر آیت و همسر الوند |
| ایمان برات‌پور | سرباز |  |
| میثم رازفر | ناصر مزاری | دلال نفت |
| آیان یاربیگی | سینا خدابنده | فرزند الوند و فائزه |
انتشار

این مجموعه به صورت اختصاصی از پلتفرم فیلم نت منتشر شده است .
صادق بریرانی

| صادق بریرانی | صادق بریرانی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۷ اردیبهشت ۱۳۰۲ روستای بریران، شهرستان صومعه‌سرا‌، استان گیلان، ایران
درگذشت: ۱۶ بهمن ۱۴۰۳ (۱۰۱ سال)
ملیت: ایرانی
پیشه(ها): طراح گرافیک نقاش
سال‌های فعالیت: ۱۴۰۳–۱۳۲۶
صادق بریرانی (زادهٔ ۷ اردیبهشت ۱۳۰۲ – درگذشتهٔ ۱۶ بهمن ۱۴۰۳) طراح گرافیک و نقاش ایرانی بود. وی از پیشکسوتان هنر گرافیک ایران بود که در کنار ارائهٔ آثار گرافیکی به نقاشی نیز می‌پرداخت.
زندگینامه

صادق بریرانی در سال ۱۹۲۳ میلادی برابر با ۱۳۰۲ خورشیدی در روستای بریران گیلان که در آن زمان از توابع صومعه سرا بود، زاده شد. در ۱۶ سالگی نقاشی را از درویشی به نام «زرین‌کلک» آموخت که از شاگردان کمال‌الملک بود. در ۱۳۲۶ برای تحصیل در رشتهٔ نقاشی وارد دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران شد. سپس به آمریکا رفت و در دانشگاه ایندیانا تحصیل کرد.
بریرانی از سال ۱۳۶۰ در دانشگاه‌های تهران گرافیک تدریس می‌کرد. او داور دوسالانهٔ گرافیک برنو، چکسلواکی در ۱۳۵۵ و دوسالانهٔ طراحی گرافیک تهران در ۱۳۷۱ بوده‌است و در نمایشگاه‌ها و دوسالانه‌های بسیاری شرکت کرده‌است.
با وجود این‌که در دوران تحصیل، تأثیر زیادی از هنر اروپا و آمریکا گرفت، ولی به بیان هنری ایرانی خود وفادار ماند. آثار وی در عین حال که از هنر خوشنویسی قدیمی ایرانی ریشه می‌گیرند، به گونه‌ای از نقاشی معاصر، که «نقاشی حرکتی» نامیده می‌شود نیز تمایل دارند. او شیوه‌ای در خوشنویسی دارد که خاص خود اوست و برمبنای حرکت آزاد قلم‌مو و برهم‌ریختن کامل تناسبات و ساختارشکنی برای دستیابی به الفبایی جدید است. بریرانی معتقد است که فرم ظاهری کلمات تداعی‌کنندهٔ معنا و مفهوم هستند و پلی بین درون مفاهیم با دنیای خارج‌اند. تلفیق نقاشی، گرافیک و شعر مشخصهٔ عمدهٔ کارهای اوست. وی به اصل بیان خودانگیخته و نشان‌گذاری‌های اتوماتیک هنری نزدیک می‌شود که روش سوررئالیست‌هاست، ولی نگرش او اصالتی شرقی دارد و مبتنی بر تعمق و نظاره است که از فلسفهٔ شرق نشأت می‌گیرد.
صادق بریرانی بین سالهای ۱۳۴۳ تا ۱۳۵۷ در زمانی که رئیس اداره گرافیک وزارت‌ فرهنگ و هنر بودند، حدود ۵۰ تمبر یادبود طراحی کرده اند که زینت بخش کلکسیون تمبر دوست‌داران تمبر کشور می باشد.تمبر بيست و پنجمین سالگرد یونیسف که یکی از نقاشی های استاد بریرانی است که‌ در  سال ۱۳۵۰ شمسی منتشر شده است،  تنها تمبری است که اسم طراح آن روی تمبر قید شده است.
درگذشت

وی در بهمن ۱۴۰۳ بر اثر کهولت سن در ۱۰۱ سالگی درگذشت.
ریاضی‌گرایی

ریاضی‌گرایی (انگلیسی: Mathematicism) به «تلاش برای به‌کارگیری ساختار رسمی و روش دقیق ریاضیات به‌عنوان الگویی برای پیشبرد فلسفه» یا این نگرش معرفت‌شناختی که واقعیت در اساس ریاضیاتی است، گفته می‌شود. این اصطلاح برای تعدادی از فلاسفه مانند فیثاغورس و رنه دکارت استفاده شده؛ گرچه نه توسط خودشان.
گری مریل

| گری مریل | گری مریل |
| --- | --- |
مریل در تریلر برای برنامه‌ریزی برای جنایت (۱۹۵۳): مریل در تریلر برای برنامه‌ریزی برای جنایت (۱۹۵۳)
نام هنگام تولد: Gary Fred Merrill
زادهٔ: ۲ اوت ۱۹۱۵ هارتفورد، کنتیکت
درگذشت: ۵ مارس ۱۹۹۰ (۷۴ سال) فلمت، مین
پیشه(ها): هنرپیشه و کارگردان
سال‌های فعالیت: ۱۹۴۳–۱۹۸۰
همسر(ها): Barbara Leeds  (ا. ۱۹۴۱–۱۹۵۰) بتی دیویس  (ا. ۱۹۵۰–۱۹۶۰)
فرزندان: ۳
گری مریل (انگلیسی: Gary Merrill; ۲ اوت ۱۹۱۵ – ۵ مارس ۱۹۹۰) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
گزیده فیلمشناسی

از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
پیروزی در پرواز (۱۹۴۴)
دوازده ساعت پرواز (۱۹۴۹)
همه‌چیز درباره ایو (۱۹۵۰)
تصمیم قبل از شفق (۱۹۵۱)
برنامه‌ریزی برای جنایت (۱۹۵۳)
جزیره اسرارآمیز (فیلم ۱۹۶۱) (۱۹۶۱)
توان (فیلم ۱۹۶۸) (۱۹۶۸)
دزدی (۱۹۷۷)
بزرگ کردن پستان

| بزرگ کردن پستان | بزرگ کردن پستان |
| --- | --- |
قبل و بعد از عمل جراحی پستان: قبل و بعد از عمل جراحی پستان
تخصص (پزشکی): plastic surgeon
[ویرایش در ویکی‌داده]: [ویرایش در ویکی‌داده]
بزرگ کردن پستان یا ماموپلاستی افزایشی(انگلیسی: augmentation mammoplasty) (عواماً موسوم به بزرگ کردن سایز سینه) مجموعه‌ای از جراحی‌های پلاستیک است که با بهره از درون‌کاشت پستان و ماموپلاستی انتقال چربی به افزایش اندازه، تغییر شکل، یا تغییر بافت پستان‌های زنان منجر می‌شود. این عمل‌ها به عنوان‌های جراحی‌های ترمیمی در ترمیم پستان‌ها پس از ماستکتومی، ترمیم زخم‌هایی که در اثر برداشتن غده‌های سرطان پستان ایجاد شده‌اند، درمان بیماری مادرزادی پستان، و اصلاح نقص‌های دیوارهٔ سینه و به‌عنوان جراحی‌های انتخابی در تغییرات زیبایی‌شناختی پستان‌های سالم (اندازه، شکل، و بافت آن‌ها) کاربرد دارند.
جمهوری انگلستان

جمهوری انگلستان یا کشورهای هم‌سود انگلستان (به انگلیسی: Commonwealth of England) به دوره‌ای از تاریخ این کشور گفته می‌شود که پس از دومین جنگ داخلی انگلستان و اعدام چارلز یکم آغاز شد و با به سلطنت رسیدن دودمان استوارت پایان یافت. تأسیس جمهوری را نخستین بار مجلس رامپ در ۱۹ می ۱۶۴۹ اعلام کرد. در آغاز، قدرت در دست مجلس و شورای ملی بود اما جنگ به ویژه در اسکاتلند و ایرلند میان طرفداران مجلس و مخالفان مجلس شروع شد که باعث متمرکز شدن قدرت در دست الیور کرامول شد. از این دوران به عنوان بخشی از سومین جنگ داخلی انگلستان یاد می‌شود. در سال ۱۶۵۳، الیور کرامول با منحل کردن مجلس، خود را «لرد محافظ انگلستان، اسکاتلند و ایرلند یکپارچه» اعلام کرد. پس از درگذشت کرامول، برای مدت کوتاهی پسرش ریچارد عهده‌دار این مقام و عنوان بود تا آن که با بازگشایی مجلس در ۱۶۵۹، سلطنت به کشور بازگشت.
با این که بریتانیایی‌ها از این دوران با عنوان کشورهای همسود انگلستان یاد می‌کنند ولی در زبان فارسی برای اشتباه نگرفتن این دوران با کشورهای همسود بریتانیا، از آن با عنوان جمهوری انگلستان یاد می‌شود.
دومین جنگ داخلی انگلستان

پس از جیمز اول، پسرش چارلز یکم به سلطنت رسید. به دلیل خودرأیی‌ها و خودکامگی‌های چارلز یکم از یک سو و ادامه سرکوب‌های مذهبی توسط او از سوی دیگر، میان او و مجلس جنگ درگرفت و الیور کرامول، رهبر مخالفان پادشاه چارلز یکم، او را در ۱۶۴۵ شکست داد. مجلس که جنگ را پایان یافته می‌دانست، آماده مذاکره با پادشاه شد؛ اما سربازان ارتش، جنگ را پایان یافته نمی‌دانستند. آنان حزب تازه‌ای با نام حزب برابری‌خواهان به رهبری جان لیلبرن تشکیل دادند که خواستار برگزاری انتخابات سراسری، برانداختن پادشاهی و بازگرداندن زمین‌های محصور به دهقانان بود. بر اثر کارشکنی‌های پیاپی چارلز یکم، کرامول او را به جرم خیانت به کشور در سال ۱۶۴۹ اعدام کرد. در همان سال شورش بزرگی در ایرلند برپا شد و کرامول، با قساوت تمام به سرکوبی آن از طریق کشتار جمعی معترضان با روش موسوم به کاشت درخت انسانی پرداخت. همچنین طی سال ۱۶۵۰، قیام سلطنت طلبان اسکاتلند به دستور کرامول به شدت سرکوب شد.
تشکیل جمهوری انگلستان

مجلس، به منحل شدن ارتش رأی داد که خشم سربازان و هواخواهان ارتش را بر انگیخت. کرامول برای آن که سربازان را تحت فرمان خود داشته باشد؛ شورای کل ارتش را شکل داد، شورایی که سربازان زیر نظر افسرانشان بودند. پس از آن، ارتش لندن را اشغال کرد و عملاً بر سراسر انگلستان چیره شد. با این همه، اختلاف در میان ارتشی‌ها فراوان بود. افسران و برابری‌خواهان دربارهٔ ساختار سیاسی به توافق نمی‌رسیدند و افسران از انتخابات سراسری نگران بودند و آن را زمینه‌ساز برافتادن مالکیت خصوصی تصور می‌کردند. این اختلاف‌ها به شورش در ارتش انجامید اما کرامول شورش را سرکوب و شورای ارتش را منحل کرد و تنها شورای افسران را باقی گذاشت. هر چند کرامول در ابتدا اعلام برقراری جمهوری کرده بود؛ اما چون نمایندگان مجلس را با خود همراه ندید، در ۱۶۵۳، مجلس را منحل کرد. طی سال ۱۶۵۷، پس از تشکیل مجدد مجلس، مقام سلطنت به کرامول پیشنهاد گردید اما وی از قبول آن خودداری ورزید.
منحل شدن جمهوری انگلستان  و بازگشت سلطنت

دشمنان جمهوری انگلستان برای بهره گرفتن از اختلاف‌ها در ارتش، به سازش با هم نشستند. چارلز دوم به اسکاتلند گریخت تا به هواداران زمین‌دارش بپیوندد و با لشکری، برای جنگ با کرامول و ارتش او به انگلستان بازگردد. کرامول در حالی در ۱۶۵۹ درگذشت که قدرت سیاسی انگلستان در جهان نسبت به زمان پیش از او، رشد چشمگیری یافته بود. با مرگ کرامول؛ ریچارد کرامول، پسر اولیور کرامول، به مدت ۸ ماه قدرت را در دست گرفت. وی با فشارهای وارده مجبور به استعفا و فرار از کشور شد. بدین ترتیب، حکومت پس از ۲۰ سال با پادشاه شدن چارلز دوم، پسر چارلز یکم، مجدداً به خاندان استوارت رسید و تنها جمهوری در تاریخ انگلستان برای همیشه از میان رفت.
ویژگی‌های حکمرانی کرامول

با اعدام پادشاه چارلز یکم ، اولیور کرامول اعلام جمهوری کرد و خود را رئیس‌جمهور نامید، اما چون با مقاومت مجلس اعیان روبه‌رو شد، مجلس را منحل کرد و روی در آن نوشت «اجاره داده می‌شود». جمهوری او که با جمهوری‌های متداول امروزی متفاوت بود و بیشتر به دیکتاتوری شباهت داشت، تشکیل شده از سه کنسول، سه اسقف، سی نماینده مجلس بود که همه آن‌ها را وی تعیین کرده بود و در رأس همه آن‌ها خود کرامول قرار داشت.
یواس‌اس اسپیناکس (اس‌اس-۴۸۹)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیشینه: پیشینه
مالک: 
آب‌اندازی::  ۱۴ مه ۱۹۴۵
آغاز کار::  ۲۰ نوامبر ۱۹۴۵
اعزام::  ۲۰ سپتامبر ۱۹۴۶
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
درازا::  ۳۱۱ فوت ۸ اینچ (۹۵٫۰۰ متر)
پهنا::  ۲۷ فوت ۴ اینچ (۸٫۳۳ متر)
آبخور::  ۱۷ فوت (۵٫۲ متر)
سرعت::  ۲۰٫۲۵ گره (۳۸ کیلومتر بر ساعت)
یواس‌اس اسپیناکس (اس‌اس-۴۸۹) (به انگلیسی: USS Spinax (SS-489)) یک زیردریایی بود که طول آن ۳۱۱ فوت ۸ اینچ (۹۵٫۰۰ متر) بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۵ ساخته شد.
گوردان ویدوویچ

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۲۳ ژوئن ۱۹۶۸ ‏(۵۶ سال)
زادگاه:  سارایوو
قد:  ۱٫۹۰ متر (۶ فوت ۳ اینچ)(88kg)
پست:  مدافع
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۸۲:  FK Igman Ilidža
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۸۸–۱۹۹۲ |  باشگاه فوتبال ژلیزنیچار سارایوو |  ۸۷ |  (۱۶) |
| ۱۹۹۲ |  باشگاه فوتبال سنت گالن |   |   |
| ۱۹۹۳ |  KVK Tienen |  ۲۱ |  (۱۵) |
| ۱۹۹۳–۱۹۹۵ |  Royal Capellen |  ۶۰ |  (۵۶) |
| ۱۹۹۵–۲۰۰۳ |  Mouscron |  ۱۸۲ |  (۵۲) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۹۷–۱۹۹۹ |  تیم ملی فوتبال بلژیک |  ۱۸ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
گوردان ویدوویچ (انگلیسی: Gordan Vidović؛ زادهٔ ۲۳ ژوئن ۱۹۶۸) بازیکن فوتبال بوسنیایی‌تبار اهل بلژیک بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ژلیزنیچار سارایوو و باشگاه فوتبال سنت گالن اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلژیک بازی کرده‌است.
یواس‌اس اسنوک (اس‌اس-۲۷۹)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیشینه: پیشینه
مالک: 
آب‌اندازی::  ۱۷ آوریل ۱۹۴۲
آغاز کار::  ۱۵ اوت ۱۹۴۲
اعزام::  ۲۴ اکتبر ۱۹۴۲
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
وزن::  ۱٬۵۲۵ تن بزرگ (۱٬۵۴۹ تن)
درازا::  ۳۱۱ فوت ۹ اینچ (۹۵٫۰۲ متر)
پهنا::  ۲۷ فوت ۳ اینچ (۸٫۳۱ متر)
آبخور::  ۱۷ فوت ۰ اینچ (۵٫۱۸ متر)
سرعت::  ۲۱ گره (۳۹ کیلومتر بر ساعت)
یواس‌اس اسنوک (اس‌اس-۲۷۹) (به انگلیسی: USS Snook (SS-279)) یک زیردریایی بود که طول آن ۳۱۱ فوت ۹ اینچ (۹۵٫۰۲ متر) بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۲ ساخته شد.
کینگ فیلیپ (کلیپر)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیشینه: پیشینه
مالک: 
آغاز کار::  ۵ دسامبر ۱۸۵۶
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
درازا::  182 ft.
پهنا::  36 ft. 6 in.
آبخور::  24 ft.
کینگ فیلیپ (کلیپر) (به انگلیسی: King Philip (clipper)) یک کشتی بود که طول آن 182 ft. بود. این کشتی در سال ۱۸۵۶ ساخته شد.
یواس‌اس ایرکس (اس‌اس-۴۲۸)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیشینه: پیشینه
مالک: 
آب‌اندازی::  ۲ اکتبر ۱۹۴۴
آغاز کار::  ۲۶ ژانویه ۱۹۴۵
اعزام::  ۱۴ مه ۱۹۴۵
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
درازا::  ۳۱۱ فوت ۸ اینچ (۹۵٫۰۰ متر)
پهنا::  ۲۷ فوت ۴ اینچ (۸٫۳۳ متر)
آبخور::  ۱۷ فوت (۵٫۲ متر)
سرعت::  ۲۰٫۲۵ گره (۳۸ کیلومتر بر ساعت)
یواس‌اس ایرکس (اس‌اس-۴۲۸ ) (به انگلیسی: USS Irex (SS-482)) یک زیردریایی بود که طول آن ۳۱۱ فوت ۸ اینچ (۹۵٫۰۰ متر) بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۵ ساخته شد.
یواس‌اس اوداکس (اس‌اس-۴۸۴)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیشینه: پیشینه
مالک: 
آب‌اندازی::  ۴ دسامبر ۱۹۴۴
آغاز کار::  ۱۰ آوریل ۱۹۴۵
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
درازا::  ۳۱۱ فوت ۸ اینچ (۹۵٫۰۰ متر)
پهنا::  ۲۷ فوت ۴ اینچ (۸٫۳۳ متر)
آبخور::  ۱۷ فوت (۵٫۲ متر)
سرعت::  ۲۰٫۲۵ گره (۳۸ کیلومتر بر ساعت)
یواس‌اس اوداکس (اس‌اس-۴۸۴) (به انگلیسی: USS Odax (SS-484)) یک زیردریایی بود که طول آن ۳۱۱ فوت ۸ اینچ (۹۵٫۰۰ متر) بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۵ ساخته شد.
جنگ شش‌روزه

جنگ شش‌روزه، جنگی کوتاه از ۵ تا ۱۰ ژوئن ۱۹۶۷ و سومین جنگ میان اسرائیل و کشورهای عربی شامل مصر، سوریه، اردن و عراق بود که با پیروزی اسرائیل و اشغال شبه‌جزیره سینا، نوار غزه، کرانه باختری از جمله اورشلیم شرقی و بلندی‌های جولان، به پایان رسید. این جنگ، نقطه اوج بحرانی بود که از ۱۵ مه تا ۱۲ ژوئن ۱۹۶۷ به درازا کشید.
این جنگ با حمله هوایی ناگهانی اسرائیل به پایگاه‌های هوایی مصر در ۵ ژوئن ۱۹۶۷ آغاز شد و کشورهای عربی همچون عراق، عربستان سعودی، تونس، سودان، مراکش، الجزایر، لیبی و کویت نیز به اسرائیل اعلام جنگ داده و با اعزام نیروهای کمکی به یاری اردن، مصر و سوریه شتافتند. این جنگ کوتاه با آتش‌بس و میانجیگری سازمان ملل به پایان رسید اما نتایج این جنگ در ساخت ژئوپلیتیک خاورمیانه اثرگذار بوده است.
پیش‌زمینه

در پی تشکیل کشور اسرائیل، سازمان آزادی‌بخش فلسطین که در آن زمان تنها سازمان نظامی-سیاسی فلسطینی بود و شرق اورشلیم، کرانه باختری رود اردن و نوار غزه را در اختیار داشت، طی منشوری که در سال ۱۹۶۴ منتشر کرد، خواهان بیرون راندن «صهیونیست‌ها» (اسرائیلی‌ها) از «سرزمین‌های عربی» تنها با نیروی قهر و با کمک برادران عرب خود شده بود. همچنین برخوردهای مرزی کشور تازه تأسیس اسرائیل با همسایگان عرب خود از جمله در قضیه بحران کانال سوئز، قضیه بحران ملی آب در اسرائیل، حادثه سامو و اختلاف اسرائیل با اردن و همچنین قضیه مالکیت بلندی‌های جولان توسط سوریه، لبنان و اسرائیل همگی دست به دست هم داد تا پیش‌زمینه جنگی میان این کشورها فراهم شود.
آغاز بحران

در ۱۴ مه اسرائیل مطلع شد که نیروهای نظامی مصر در حالت آماده باش قرار گرفته‌اند و مصر در حال متمرکز کردن نیروهای خود در صحرای سینا است. به دستور سپهبد عبد الحکیم عامر در فرمان رزمی شماره ۱ نیروهای نظامی مصر از ساعت ۱۴:۳۰ روز ۱۴ مه ۱۹۶۷ برای جنگ در حالت آماده باش کامل قرار گرفتند. روز ۱۵ مه نخست‌وزیر اسرائیل دستور داد تا تعدادی از واحدهای زرهی برای تقویت جبهه سینا به مرزهای آن منطقه اعزام شوند. در ۱۶ مه جمال عبدالناصر در نامه‌ای به سازمان ملل خواستار خروج نیروهای پاسدار صلح سازمان ملل متحد از منطقه حائل مرزی میان مصر و اسرائیل می‌شود. مضمون نامه به این شرح است که مصر برای مقابله احتمالی با هرگونه تهدید نظامی اسرائیل علیه کشورهای عربی در حال متمرکز کردن نیروهای خود در امتداد مرز با اسرائیل است و به همین دلیل لازم است نیروهای پاسدار صلح فوراً منطقه را ترک کنند. در همان روز رادیو قاهره اعلام کرد که «بقای اسرائیل بیش از حد طول کشیده، ما از تهاجم اسرائیل استقبال می‌کنیم. ما از جنگی که مدتها انتظارش را کشیده‌ایم استقبال می‌کنیم. نقطه اوج فرارسیده است. زمان جنگی که نابودی اسرائیل را به همراه دارد فرا رسیده است.». در ۱۸ مه مصر مجدداً از سازمان ملل خواست تا نیروهای پاسدار صلح را از منطقه خارج کند. بحران با خارج شدن نیروهای پاسدار صلح سازمان ملل متحد از صحرای سینا در ۱۹ مه تشدید شد. پس از خارج شدن این نیروها، دولت مصر به رهبری جمال عبدالناصر به استقرار و وارد کردن نیروهای بیشتر به صحرای سینا ادامه داد و نیروها و جنگ‌افزارها بر مرز اسرائیل متمرکز شدند. در ۲۲ مه، مصر با بستن تنگه تیران که خلیج عقبه را با دریای سرخ مرتبط می‌کند، این راه آبی را ب کشتی‌های اسرائیلی بست و بندر تازه‌بنیاد آن زمان بندر ایلات که در جنوبی‌ترین بخش اسرائیل قرار دارد را عملاً به حالت تعطیل درآورد. خلیج عقبه در آن دوران تنها راه ارتباطی دریایی اسرائیل با شرق بود. اسرائیل نفت خود را از عمده‌ترین شریک نفتی خود یعنی ایران از همین طریق وارد می‌کرد و بسته شدن این مسیر برای اسرائیل تأثیر فلج‌کننده به دنبال داشت.[نیازمند منبع]
هم‌زمان سوریه، اردن و عراق هم نیروهایشان را به‌طور مشترک در بلندی‌های جولان و کرانه باختری رود اردن برای حمله‌ای غافلگیرانه جمع کردند. در همین حال اسرائیل با توجه به مساحت کم و اندازهٔ نسبتاً کوچکش استراتژی مبنای جنگ در خاک دشمن به جای جنگ در خاک خود را اتخاذ کرد.
یکی از پرتنش‌ترین دوره‌ها در تاریخ اسرائیل سه هفته پیش از جنگ شش روزه بود، دوره‌ای که به «دوره انتظار» معروف است. این دوره، دوره‌ای از اضطراب، عدم قطعیت و آماده‌سازی در داخل اسرائیل بود، زیرا کشور با تهدید قریب‌الوقوع یک جنگ منطقه‌ای تمام عیار مواجه بود. مصر تنگه تیران را بسته بود، که به منزله اقدام جنگی بود و لحن کشورهای عربی برای مردم اسرائیل هراس‌انگیز بود. رادیو مصر که به زبان عربی برنامه‌هایی مهیج و ضد اسرائیلی پخش می‌کرد، همه روزه از فلسطینیان می‌خواست که از اسرائیل خارج شوند تا «در مسیر بولدوزرهایی که قرار بود اسرائیلی‌ها را به دریا بریزند قرار نگیرند!»
آغاز جنگ

همچنین ببینید: عملیات فکوس
اسرائیل که حمله هم‌زمان ارتش‌های مصر، عراق، سوریه و اردن را در چند قدمی خود می‌دید، پیشدستی کرده و در ۵ ژوئن ۱۹۶۷ به نیروی هوایی مصر حمله کرد. اسرائیل با دریافت اطلاعاتی حیاتی به وسیله عوامل اطلاعاتی خود در مصر پی برد که ارتش مصر بیش از ۴۰۰ هواپیمای جنگی خود را در نقاطی جمع کرده که در روزهای بعد به مواضع اسرائیل حمله کنند. ژنرال‌های اسرائیلی که کار کشور تازه تأسیس خود را با بلند شدن هواپیماهای مصری تقریباً تمام شده می‌دیدند تصمیم به نابودی جنگنده‌های مصری قبل از بلند شدن یکباره آن‌ها بر روی اسرائیل گرفتند. نیروی هوایی اسرائیل طی عملیات فکوس با حمله‌ای غافلگیرانه به فرودگاه‌های نظامی مصر با فرستادن تقریباً تمام ۲۰۰ فروند هواپیمای جنگندهٔ فعال خود، طی چند ساعت ۳۳۸ فروند از هواپیماهای جنگی مصر که شامل جنگنده‌های میگ و بمب‌افکن‌های توپولف ساخت شوروی بودند به همراه باندهای فرود و ۱۰۰ خلبان مصری را پیش از اینکه مصر بتواند پاسخ مناسبی به حمله بدهد، بر روی زمین نابود کرد. در این حملات تمامی ۳۰ فروند بمب افکن توپولف تو-۱۶، ۲۷ فروند از مجموع ۴۰ فروند بمب افکن ایلیوشین-۲۸، ۱۲ جنگنده-بمب افکن سوخو-۷، بیش از ۹۰ فروند میگ-۲۱، ۲۰ فروند میگ-۱۹، ۲۵ فروند میگ-۱۷ و ۳۲ فروند هواگرد ترابری نظامی و بالگرد و تعدادی رادار و سامانهٔ ضدهوایی ارتش مصر منهدم شدند. البته در رابطه با تعداد دقیق هواپیماهای نابود شدهٔ مصری اختلاف نظرهایی وجود دارد. طی این عملیات ۱۹ جنگندهٔ اسرائیلی نیز توسط جنگنده‌های مصری و پدافند هوایی مصر سرنگون شدند. یک جنگندهٔ آسیب دیدهٔ اسرائیلی نیز به دلیل عدم شکستن سکوت رادیویی و اعلام وضعیت خود، به اشتباه توسط موشک هاوک پدافند هوایی اسرائیل در اطراف مرکز تحقیقات هسته‌ای نگو سرنگون شد. جنگندهٔ اسرائیلی دیگری نیز پس از انفجار یک بمب‌افکن مصری آسیب دیده و نابود شد.
گفته می‌شود در زمان حملهٔ اسرائیل فقط چهار جت آموزشی و غیر مسلح مصری در حال گشت‌زنی بودند. با این حمله اسرائیل برتری مطلق هوایی در جنگ را به‌دست‌آورد و با استفاده از این امتیاز ابتکار عمل را به‌دست گرفت. مصر با انکار ضربه شدیدی که دریافت کرده بود مدعی شد که حمله بسیار موفقی علیه اسرائیل ترتیب داده است. بر اساس این اخبار دروغ پادشاه اردن ملک حسین دستور حمله به اسرائیل را صادر کرد. اردن با گلوله‌باران تل‌آویو، پایگاه هوایی رمات دیوید بزرگ‌ترین پایگاه هوایی اسرائیل، حمله هوایی به شهرهای نتانیا و کفار سابا و حمله خمپاره‌ای به غرب اورشلیم، وارد جنگ شد. با افروخته شدن آتش جنگ، بعد از ۲ روز سوریه هم وارد جنگ شد و از بلندی‌های جولان شروع به پرتاب راکت‌های کاتیوشا و آتش توپخانه شدید به حوله در اسرائیل کرد.
ارتش مصر نهایتاً با عقب‌نشینی از صحرای سینا، تا آن سوی کانال سوئز عقب رانده شد. در همین حال ارتش اسرائیل با تغییر میدان جنگ به سوی بلندی‌های جولان و کرانه باختری رود اردن که مقر نیروهای اردنی و سوری بود توانست آن‌ها را شکست دهد و بلندی‌های جولان و کشتزارهای شبعا را به اشغال خود درآورد.
پایان جنگ

در تاریخ ۱۰ ژوئن ۱۹۶۷ اسرائیل آخرین حملات به بلندی‌های جولان را تکمیل نموده بود. قرارداد آتش‌بسی به پیشنهاد کشورهای عربی در روز بعد از آن یعنی ۱۱ ژوئن به امضاء رسید. تلفات اعراب بسیار سنگین تر از تلفات اسرائیل بود: کمتر از هزار اسرائیلی در مقایسه با بیش از ۲۰۰۰۰ نفر از نیروهای عرب کشته شدند.و در نتیجهٔ این جنگ، اسرائیل، نوار غزه، صحرای سینا، کرانه باختری (شامل اورشلیم شرقی) را تصرّف کرد. در مجموع با پیروزی‌های به دست آمده و سرزمین‌های تازه اشغال شده مساحت اسرائیل ۳ برابر شد و در حدود یک میلیون عرب که در مناطق اشغال‌شده زندگی می‌کردند به زیر کنترل مستقیم اسرائیل درآمدند.
در پی این جنگ شورای امنیت سازمان ملل متحد قطعنامه ۲۴۲ شورای امنیت را تصویب کرد که به موجب آن از همه دولت‌های درگیر خواسته شد تا از ادعاهای خود نسبت به سرزمین و حق حاکمیت یکدیگر صرف نظر کنند و مرزها را به رسمیت بشناسند و اسرائیل از سرزمین‌های اشغال شده طی این جنگ عقب‌نشینی کند. اسرائیل عقب‌نشینی خود از سرزمین‌های اشغالی را مشروط بر به رسمیت شناخته شدن اسرائیل از سوی دولت‌های عربی متخاصم دانست.
اسرائیل بعد از پایان قرارداد آتش‌بس به کسانی که اسرائیل را ترک و جهت تسریع حمله عرب‌ها، به کشورهای عربی همسایه وارد شده بودند اجازه بازگشت نداد و به این ترتیب موجی از مهاجران فلسطینی در کشورهای مصر، سوریه، اردن و لبنان پدید آمد. امّا از آنجا که هیچ‌یک از کشورهای میزبان علاقه‌ای به پذیرش دائمی این مهاجران نداشتند، اقدام به تشکیل اردوگاه‌های پناهندگی در بیابان‌های خود به دور از تمام امکانات اوّلیهٔ زندگی نمودند.
در نهایت خصومت میان مصر و اسرائیل با امضای پیمان صلح اسرائیل و مصر در ۲۶ مارس ۱۹۷۹ پایان یافت. خصومت میان اردن و اسرائیل هم با امضای پیمان صلح اسرائیل–اردن در ۲۶ اکتبر ۱۹۹۴ رسماً پایان پذیرفت.
مذاکرات میان اسرائیل با سوریه و لبنان در جهت دستیابی به صلح، هنوز به نتیجهٔ مطلوبی نرسیده‌اند.
انتقادات و موارد بحث‌انگیز در مورد جنگ شش‌روزه > آغازگر جنگ

در آغاز جنگ، مصر و اسرائیل هر دو اعلام کردند که توسط کشور مقابل مورد حمله قرار گرفته‌اند. دولت اسراییل بعداً موضع اولیه خود را رها کرد و اذعان کرد که اسرائیل ابتدا حمله کرده است و مدعی شد که این یک حمله پیشگیرانه در برابر تهاجم برنامه‌ریزی شده مصر بوده است. دیدگاه اعراب این بود که حمله به مصر غیرقابل توجیه است. بسیاری از محققان اسرائیلی، این جنگ را یک جنگ پیشگیرانه به عنوان نوعی دفاع از خود می‌دانند. با این حال، جنگ توسط دیگر محققان، به عنوان جنگ تجاوزکارانه ارزیابی شده است.
انتقادات و موارد بحث‌انگیز در مورد جنگ شش‌روزه > ادعاهای حمایت نظامی از سوی ایالات متحده، بریتانیا و اتحاد جماهیر شوروی

اتهامات متعددی مبنی بر حمایت مستقیم نظامی از اسرائیل در طول جنگ توسط ایالات متحده و بریتانیا از جمله تأمین تجهیزات (با وجود تحریم) و مشارکت نیروهای آمریکایی در درگیری وجود داشته است.     همچنین ادعا شده است که اتحاد جماهیر شوروی در حمایت از متحدان عرب خود، از قدرت دریایی خود در دریای مدیترانه استفاده کرد تا به عنوان یک مانع اصلی برای نیروی دریایی ایالات متحده عمل کند.
در جریان جنگ، قاهره اعلام کرد که هواپیماهای آمریکایی و انگلیسی در حمله اسرائیل شرکت دارند. ناصر به دنبال این ادعا روابط دیپلماتیک خود را قطع کرد. تصویر ناصر از آمریکا به گونه ای بود که شاید بدترین تئوری‌ها را باور می‌کرد. اما انور سادات تلویحاً گفت که ناصر از این توطئه عمدی برای متهم کردن ایالات متحده به عنوان پوشش سیاسی برای مصرف داخلی استفاده کرده است.  لطفی عبدالقادر، مدیر رادیو قاهره در اواخر دهه ۱۹۶۰، که ناصر را در دیدارهایش در مسکو همراهی می‌کرد، نظریه توطئه خود را داشت مبنی بر اینکه هم شوروی و هم قدرت‌های غربی می‌خواهند ناصر را سرنگون کنند یا نفوذ او را کاهش دهند.