stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ابزار مشتقه
انواع برگرفتگان

در شرایط خارجی دو گروه از ابزارهای برگرفته وجود دارند که به واسطه شیوه‌ای که در بازارها معامله می‌گردند تمییز داده می‌شوند. این دو گروه عبارتند از:
اوراق برگرفته فرابورس (OTC): عبارت است از قراردادهایی که به صورت خصوصی بین دو طرف منعقد می‌شوند و هیچ گونه واسطه‌ای در این بین وجود ندارد.
اوراق برگرفته مبادله‌ای: عبارت است از معاملات استاندارد شده ابزار برگرفته که به صورت سازمان دهی شده و رسمی معامله می‌شوند؛ یعنی قابل خرید و فروش در بازار رسمی اوراق برگرفته هستند.
انواع قراردادهای معمول برگرفته

معاملات آینده که به‌طور کلی به دو دسته فیوچرز (قرارداد آینده) و فوروارد (پیمان آتی) دسته‌بندی می‌شوند. قرارداد آتی قراردادهای استاندارد شده‌ای هستند که خریدار و فروشنده توافق و تعهد می‌کنند مقدار مشخصی از کالا را به قیمت معین و در زمان و مکان معین مورد معامله قرار دهند (بازار بورس). پیمان آینده قراردادی است که در خارج از تالار بورس خریدار و فروشنده توافق می‌کنند مقدار مشخصی از کالا را به قیمت معین و در زمان معین مورد معامله قرار دهند.
اختیار معامله قراردادی است که خریدار و فروشنده توافق می‌کنند که یک طرف در قبال پرداخت معینی، دارای اختیار خرید یا فروش کالای خاصی، به مقدار مشخص و به قیمت مشخص در زمان معین در آینده باشد.
پایاپای‌ها قراردادی هستند که جریانات نقدی را که بر اساس ارزش پایه واحدهای پولی، نرخهای مبادلات، نرخهای بهره، سهام و دیگر دارایی‌ها پی ریزی شده‌اند، پیش از تاریخ آینده مورد معامله قرار می‌دهند.
قراردادهای سلف، مشابه قراردادهای آتی هستند؛ اما در بازارهای غیررسمی و به‌صورت توافقی بین دو طرف معامله می‌شوند.
سوآپ‌ها، قراردادهایی است که در آن دو طرف توافق می‌کنند جریان‌های نقدی خود را در آینده مبادله کنند. رایج‌ترین نوع سوآپ، سوآپ نرخ بهره و سوآپ ارز است.
البته سایر ابزارهای برگرفته پیچیده می‌توانند به وسیله ترکیب اجزای این سه نوع اساسی ایجاد گردند.
علاوه بر آن پنج دسته دیگر از ابزارهای برگرفته عبارتند از:
برگرفتگان نرخ بهره
برگرفتگان ارزی
برگرفتگان اعتباری
برگرفتگان سرمایه
برگرفتگان کالایی
این برگرفتگان در واقع یک قرارداد مالی هستند که ارزش آن از نوع عملکرد دارایی، نرخ بهره، نرخ ارز یا شاخص‌ها مشتق می‌شود.
ارزش یابی

دو نوع معمول ارزیابی عبارتند از:
قیمت بازار که ارزش قراردادها بستگی به میزان خرید و فروش آن‌ها دارد
قیمتهای آزاد آربیتراژی به این معنی که هیچ منفعتی بدون ریسک نمی‌تواند به واسطه مبادلات این قراردادها ایجاد شوند. اوراق سودآور مانند اختیار خرید و فروش می‌تواند به صورت دیفرانسیل دلتا نمایش و به وسیله اندازه‌گیری طبیعی ریسک، قیمت‌گذاری شود. در نهایت ارزش گذاری اوراق برگرفته براساس «احتمالات» انجام می‌گیرد.
معایب

معایب بسیاری بر ابزارهای برگرفته وجود دارد که چند نمونه کلی آن‌ها عبارتند از:
امکان زیان بسیار: استفاده از ابزارهای برگرفته به دلیل ایجاد اهرم یا وام‌گیری زیاد می‌تواند منجر به زیان‌های شدیدی شود.
ریسک بخش شمارنده: برخی مشتقات خصوصاً پایاپای‌ها موجب می‌شوند که سرمایه‌گذاران متحمل ریسک بخش شمارنده شوند. البته انواع مختلف مشتقات با درجات متفاوتی از این ریسک مواجه می‌گردند.
ارزش خیالی بالا
اهرمی شدن بدهی اقتصادی
مزایا

استفاده از این ابزارها می‌تواند مزایایی اینچنینی زیر ایجاد نماید:
این ابزارها خرید و فروش ریسک را آسان می‌نمایند و افراد بسیاری این مسئله را در سیستم اقتصادی مناسب می‌پندارند. با آنکه در این منظر برخی سود و برخی متحمل زیان می‌شوند تا زمانی که از معامله اوراق برگرفته در یک محیط عادی، در مقابل ضرر یک فرد، نفر دیگر سود می‌برد مبادلات اوراق برگرفته تأثیری روی سیستم اقتصادی نخواهد داشت.
به عقیده رئیس فدرال رزرو استفاده از ابزارهای برگرفته اثر رکود اقتصادی را در ابتدای قرن ۲۱ ملایم ساخته‌است.
ریچارد فرای

«فرای» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای شهری با این نام، فرای (یونان) را ببینید. برای افراد دیگری با این نام، فرای (نام خانوادگی) را ببینید.
| ریچارد نلسون فرای | ریچارد نلسون فرای |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۰ ژانویهٔ ۱۹۲۰ بیرمنگهام، آلاباما
درگذشت: ۲۷ مارس ۲۰۱۴ (۹۴ سال) بوستون، ماساچوست
پیشه: ایران‌شناسی
وبگاه: www.richardfrye.org
ریچارد نلسون فرای، (به انگلیسی: Richard Nelson Frye) (۱۰ ژانویهٔ ۱۹۲۰–۲۷ مارس ۲۰۱۴) شرق‌شناس و ایران‌شناس برجسته آمریکایی و استاد دانشگاه هاروارد بود. وی نقش مؤثری در پایه‌گذاری «مرکز مطالعات خاورمیانه» دانشگاه هاروارد داشت.
او به زبان‌های فارسی، عربی، روسی، آلمانی، فرانسوی، پشتو، ازبکی و ترکی مسلط بود و با زبان‌های اوستایی، پهلوی و سغدی آشنایی کامل داشت.
فرای بیش از ۷۰ سال از زندگی‌اش را صرف مطالعه و پژوهش دربارهٔ تاریخ و فرهنگ فلات ایران کرد و یکی از آخرین بازماندگان نسل ایران‌شناسان و شرق‌شناسانی چون آرتور کریستین‌سن و آرتور پوپ، رومن گیرشمن و پروفسور آلبرت امستد بود که شرق‌شناسی را در دانشگاه‌های جهان بنیاد گذاشتند و تألیفات بسیاری دربارهٔ فرهنگ و هنر و تاریخ ایران داشتند.
مرگ وی به دلیل وصیتش مبنی بر دفن کردنش در حاشیه زاینده‌رود اصفهان جنجال‌هایی را در ایران از سوی اصولگرایان به همراه داشت. البته بعدها اخباری از زبان دوستان (افشین زند) این ایران‌شناس آمریکایی منتشر شد که می‌گفت، او در سه هفته آخر عمر ترجیح می‌داده تا در یزد یا شیراز هم دفن شود.
خانواده ریچارد نلسون فرای، ایران‌شناس برجسته، سرانجام پس از ۷۳ روز بلاتکلیفی جنازه او را سوزاندند. با وجود موافقت دو رئیس‌جمهور وقت ایران با این پیشنهاد (دفن در اصفهان) پروندهٔ دفن فرای در ایران با سوزاندن پیکر او بسته شد.
زندگی

او در خانواده‌ای سوئدی‌تبار در ایالت آلاباما زاده شد و بعد به همراه خانواده به ایالت ایلینوی نقل مکان کرد. پدر فرای، هفده سال پیش از تولد پسر، در سال ۱۹۰۳، از سوئد به آمریکا مهاجرت کرد و در سال ۱۹۱۰ شهروند این کشور شد، اما او که با لیلی هاگلمن از موتالای سوئد ازدواج کرده بود، چنان از همشهریان و بستگانش دل کنده بود که هرگز در خانه به زبان سوئدی سخن نمی‌گفت و تمایلی نداشت که از خاطرات زادگاهش سخنی به میان آورد. پدر فرای در طول زندگی مشاغل مختلفی از حسابدار تا مدیر سینما را پیشهٔ خود کرد، و از همین روی، هرازچندی همراه خانواده‌اش ناچار به جابجایی و اقامت در جایی تازه می‌شد. جابجایی‌هایی که قرار بود آغاز یک سلسله جابجایی‌ها و سفرهای پسرش ریچارد به نقاط دوردست دنیا شود. فرای در سن پنج سال و نیمی وارد دبستان شد و چند سالی را هم به صورت جهشی خواند، چنان‌که به دلیل تفاوت سن با هم‌کلاسان، همواره خود را جدا از آنان احساس می‌کرد. در دوران نوجوانی با مطالعه داستان‌های تاریخی به شرق و تاریخ آن علاقه‌مند شد و به همین سبب هم‌زمان با تحصیل در رشته فلسفه در دانشگاه ایلینوی، در رشته تاریخ نیز به تحصیل پرداخت و زبان عربی و ترکی و هنرهای اسلامی را آموخت. حتی زمانی به سفارش فیلیپ حتی، استاد مارونی‌اش، آیاتی از قرآن را هم حفظ کرد که به گفتهٔ خودش بعدها در خاورزمین بسیار به دردش خورد. در آن‌جا با آلبرت اومستد آشنا شد و مجذوب سخنان او دربارهٔ کشفیات جدید مؤسسه شرق‌شناسی در تخت جمشید شد و مطالعات خود را در این زمینه دنبال کرد. پس از گذراندن دوره‌های چین‌شناسی و باستان‌شناسی چین و ژاپن، نزد محمد سمسار که کارشناس فرش در گمرک آمریکا و دارای مدرک دکترا از دانشگاه پنسیلوانیا بود زبان فارسی آموخت. فرای به کمک او کتاب «تاریخ بخارا» اثر نرشخی را ترجمه کرد و همین تبدیل به رساله دکتری وی در دانشگاه هاروارد شد. در سال‌های ۱۹۴۳ و ۱۹۴۴ به ایران و افغانستان و هند سفر کرد و در این سفرها به آثار باستانی علاقه وافری یافت. در سال ۱۹۴۶ با ارائه ترجمه کتاب تاریخ بخارای از انجمن بورسیه‌های دانشگاه هاروارد بورسیه شد و در دانشکده مطالعات مشرق‌زمین و آفریقا در لندن به تحصیل زبان سغدی و پهلوی پرداخت و پس از بازگشت به هاروارد شروع به تدریس انسان‌شناسی و تاریخ و مذاهب خاورمیانه کرد و هم‌زمان زبان ارمنی را آموخت. به سبب تلاش وی برای ایجاد کرسی تدریس زبان ارمنی و ارمنی‌شناسی در دانشگاه هاروارد، لقب «ارمنی افتخاری» را دریافت کرد.
فرای دارای همسری ایرانی-آشوری به نام عدن نبی بود و فرزندان وی به موجب علاقه به ایران، دین خود را به زرتشتی تغییر داده بودند. وی در ۹۱ سالگی و در مرداد ۱۳۸۹ (ژوئیه ۲۰۱۰) از سوی محمود احمدی‌نژاد قول خانه‌ای تاریخی و مجلل در اصفهان برای زندگی در ایران تا پایان عمرش را دریافت کرد. اما در عمل هرگز آن وعده تحقق نیافت. رسول جعفریان گفته است که خانه ریچارد فرای برای تبدیل به هتل سنتی از طرف دولت به شخص دیگری فروخته شد.
ریچارد نلسون فِرای، روز پنجشنبه ۲۷ مارس ۲۰۱۴ (هفتم فروردین ۱۳۹۳) در سن ۹۴ سالگی در شهر بوستون درگذشت. فرای در وصیتش خواسته بود پس از مرگش در اصفهان و در کنار رودخانه زاینده رود نزدیک آرامگاه پروفسور آرتور پوپ شرق‌شناس معروف به خاک سپرده شود. ولی آن نیز عملی نگشت و کشور تاجیکستان در عوض از خاکسپاری دکتر فرای در خاک خود خبر داد. روزنامه کیهان در این میان فرای را یک مأمور سازمان سیا و مخالف حکومت جمهوری اسلامی ایران می‌نامد، آوردن جسد وی به اصفهان را تلاشی توسط «حلقه انحرافی» خواند.
فعالیت‌های ایران‌شناسی

تلاش‌های او منجر به ایجاد کرسی تدریس مطالعات ایرانی در دانشگاه کلمبیا شد و او به عنوان اولین استاد کرسی مطالعات ایرانی منصوب شد. بعدها آن‌جا را به قصد هاروارد ترک کرد و این سمت پس از او به احسان یارشاطر محقق ایرانی واگذار شد. در دانشگاه هاروارد صدرالدین آقاخان دانشجوی فرای در رشته تاریخ ایران بود. فرای نامه‌ای به پدر او که رهبر بزرگ فرقه اسماعیلیه بود، نوشت و آقاخان در پاسخ موافقت کرد هزینه یک کرسی تدریس مطالعات ایرانی در هاروارد را بپردازد. هم‌چنین یکی از برجسته‌ترین کارهای فرای در هاروارد تأسیس «مرکز مطالعات خاورمیانه» بود.
او یکی از بنیانگذاران «مرکز مطالعات خاورمیانه» در تهران و مدتی هم مشاور کتاب‌خانه پهلوی بود و نخستین مدرسه تابستانی مطالعات ایرانی را در دانشگاه شیراز سازمان داد. وی سال‌ها در ایران در سازمان‌دهی کنگره‌های ایران‌شناسی سهیم بود و در خارج از ایران نیز با دانشگاه‌هایی که علاقه‌مند به مطالعات ایران و آموزش زبان فارسی بودند همکاری داشته است. این ایران‌شناس پُرکار دربارهٔ دوره‌های گوناگون تاریخ ایران از جمله تاریخ هخامنشیان، پارتیان، ساسانیان، سامانیان و تیموریان کتاب و مقاله دارد. وی همچنین در ادیان ایرانی (میترایی، زروانی، زردشتی، مانوی و مزدکی) تحقیق کرده و نقدهایی نوشته است. او در پژوهش‌های خود به انواع منابع تاریخی ایران، از سنگ نوشته‌ها و سکه‌ها گرفته تا متون اوستایی و پهلوی، توجه داشته است.
فرای گذشتهٔ ماوراءالنهر را بیشتر از هر کس دیگر می‌شناخت و در منطقه از اعتبار و وجههٔ علمی بالایی برخوردار بود. فعالیت‌ها و آموزش‌های فرای که بر بنیان‌های فرهنگی ایرانی در آسیای میانه تأکید می‌کرد را می‌شود از مهم‌ترین عواملی دانست که ساکنان این مناطق را با ریشه‌های فرهنگی ایرانی خود پیوند داد.
وی در کتب و مقالات پر شمار دربارهٔ سهم ایرانیان در تاریخ آسیای مرکزی فراوان قلم زده، تا آنجا که می‌توان گفت دست نوشته‌های او در باب تاریخ ایران بیشتر معطوف و متمایل به صفحات شرقی فلات ایران تا حدود دشت‌های مرغزاری (سبزه زار) ایران‌نشین آسیای داخلی می‌شد.
فرای در مقالهٔ «فر کیانی در ایران باستان» به اعتقاد ریشه دار شاهان ایران باستان به حمایت ایزدی و تأیید الهی، اشاره می‌کند و در مقالهٔ کوتاهی که در آن با استناد بر نقاشی «جیمز موریه» از ویرانه یی را که پنداشته می‌شد آتشکدهٔ «بیشابور» بوده است، ثابت کرد این بنا دارای سقف بوده و آتشکده یی روباز نبوده است. در این نقاشی در بالای دیوارهای بنا پنجره‌های وجود داشت که اکنون، باقی نمانده است؛ وی با بررسی تلاش‌های پیشین برای خواندن «کتیبه آرامگاه کوروش بزرگ»، اثبات کرد که این متنی است به زبان پارسی باستان و خط آرامی که به فرمان یکی از آخرین پادشاهان هخامنشی تهیه شده است.
نلسون فرای از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۰ عضو افتخاری سازمان پرشن گلف آنلاین بود و همواره با ارسال نامه به تحریف کنندگان از نام خلیج فارس دفاع نمود.
جوایز

فرای بخاطر زحمات و پژوهشهای شرق‌شناسی و ایران‌شناسی از مراکز مختلف جوایز متعددی دریافت نموده است. در ایران نیز در چند مناسبت مورد تقدیر قرار گرفته است.
در ۲۸ آذر ۱۳۸۲ خورشیدی آیین گرامیداشتی به مناسبت پنج دهه خدمات خستگی ناپذیر پروفسور فرای برجسته‌ترین ایران‌شناس جهان به همت «جامعه بین‌المللی فرهنگ ایرانی» و «انستیتوی آمریکایی مطالعات ایرانی در دانشگاه کلمبیا» برگزار شد. وی در سال۱۳۸۳، سیزدهمین جایزه ادبی و تاریخی دکتر محمود افشار یزدی، را دریافت کرد.
در نوزدهمین جشنواره بین‌المللی خوارزمی در سال ۱۳۸۴ از وی به عنوان میهمان افتخاری جشنواره و به پاس تلاش‌های وی در شناساندن هر چه بیشتر قلمرو فرهنگی و تاریخی ایران و ایرانیان تقدیر شد.
شادروان دهخدا به سبب علاقه‌مندی فرای به ایرانی‌شناسی، به او لقب «ایران دوست» داد؛ و فرای در امضای خود این لقب را افزود. فرای همواره یکی از مدافعان نام خلیج فارس بوده است.
مقاله‌ها

از میان مهم‌ترین مقالات وی در زمینه تمدن ایران می‌توان به سه مقاله اشاره کرد. مقاله «فر کیانی در ایران باستان» که به اعتقاد ریشه‌دار در شاهان ایران باستان به حمایت ایزدی و تأیید الهی، اشاره می‌کند و مقالهٔ کوتاهی که در آن با استناد بر نقاشی جیمز موریه از ویرانه‌ای را که پنداشته می‌شد آتشکده بیشابور بوده، ثابت کرد این بنا دارای سقف بوده است و آتشکده روباز نبوده است در این نقاشی در بالای دیوارهای بنا پنجره‌های وجود داشت که اکنون باقی نمانده است؛ و مقاله‌ای دیگر که «سنگ‌نبشته آرامی گور کوروش» نام داشت. فرای با بررسی تلاش‌های پیشین برای خواندن این کتیبه، اثبات کرد که این متنی است به زبان پارسی باستان و خط آرامی که به فرمان یکی از آخرین پادشاهان هخامنشی تهیه شده است.[نیازمند منبع]
آخرین نامه فرای

ظاهراً ریچارد فرای قبل مرگ پیش‌بینی می‌کرد خانواده‌اش بر سر اجرای وصیت او در ایران با چالش مواجه شوند. افشین زند، پژوهشگر مستقل دانشگاه هاروارد و دوست ریچارد فرای که پروژه مشترکی با فرای تحت عنوان «توماس جفرسون و کوروش بزرگ» انجام داده، دربارهٔ آخرین روزهای عمر دوست و همکارش اظهارنظر کرد.
زند، ۱۷ آوریل (۲۸ فروردین) در مورد آخرین روزهای عمر این ایران‌شناس نوشت:
«او در روزهای آخر عمرش چندان نمی‌توانست به‌وضوح و راحتی صحبت کند. تنها توانست یکی دو هفته پیش از مرگش به دشواری چند کلمه بر زبان بیاورد. پیش از آن، او دچار اختلال زبانی شده بود اما امکان درک نیمی از صحبت‌ها و جملاتش وجود داشت. او دو هفته پیش از مرگش به من راجع به کتابی که با هم راجع به کوروش بزرگ و جفرسون قرار بود بنویسیم، صحبت کرده بود.»
آخرین نامه فرای > من جاسوس نیستم

افشین زند، در تاریخ ۱۲ اکتبر ۲۰۱۰، نامه‌ای از فرای تحت عنوان «دربارهٔ مرگ و خاکسپاری» در اصفهان دریافت کرد. در بخش‌هایی از نامه آمده است: «من جاسوس نیستم. ایرانی‌ها مرا خوب می‌شناسند. سابقه من مشخص است. همه‌چیز از زمانی شروع شد که به‌عنوان مدیر مؤسسه آسیا در دانشگاه پهلوی آن زمان (دانشگاه شیراز) فعالیت می‌کردم، موسسه‌ای که توسط آرتور اپهام پوپ در نیویورک بنا شده بود. آن زمان زندگی من در شیراز و فعالیتم در ارتباط با آسیا و ایران، شناخت مرا از فرهنگ و تمدن این کشور بیشتر کرد و سال‌ها زندگی در ایران، عشق مرا به این کشور فزونی بخشید. به‌همین‌دلیل تصمیم گرفتم برای تکمیل عشقم به ایران، بعد از مرگم در ایران دفن شوم، اگرچه متولد سوئد هستم اما بیشتر از هر جای دیگر، به ایران احساس تعلق می‌کنم و فکر می‌کنم این حق زیادی نباشد. اصفهان، بیشتر از سایر شهرهای ایران، مورد علاقه من قرار گرفت؛ شهری که سال‌ها پایتخت صفویه بود و سرشار از نمادهای ایرانی و اسلامی است.»
در ادامه نامه آمده است: «درست زمان ریاست‌جمهوری خاتمی بود که درخواستم برای دفن شدن در کناره زاینده‌رود را دوباره مطرح کردم و وی نیز استقبال کردند و شهردار وقت اصفهان و استاندار آن زمان اصفهان نیز موافقت کردند که این اتفاق بعد از مرگم صورت گیرد. زمان رئیس‌جمهوری احمدی‌نژاد نیز او حتی خانه‌ای در اصفهان به من بخشید که این حق را به من داد تا آخر عمر در اصفهان زندگی کنم و من هشتم اوت ۲۰۱۰ به اصفهان آمدم. اتهام اینکه برای سیا فعالیت می‌کردم و چیزهای دیگر شبیه این را قویا رد می‌کنم.»
کتاب‌شناسی

از میان کتاب‌های بسیاری که فرای دربارهٔ تمدن ایران و ایرانیان نوشته است می‌توان به کتاب‌های زیر به عنوان برجسته‌ترین آثار وی اشاره کرد.
ترجمه تاریخ بخارا
میراث باستانی ایران
عصر زرین فرهنگ ایران
تاریخ باستانی ایران
ویراستاری جلد چهارم از کتاب تاریخ ایران کمبریج (از یورش اعراب تا زمان سلجوقیان)
سفری دور و دراز در ایران بزرگ، ترجمه شاهرخ باور، نشر نامک، سال ۱۳۹۵
خاطرات ریچارد فرای، ترجمه بهمن زبردست، شرکت سهامی انتشار، سال ۱۳۹۷
ریچارد فرای در نزد رومن گیرشمن در خرابه‌های باستانی شوش در سال ۱۹۶۶
نوزومو ساساکی

| نوزومو ساساکی | نوزومو ساساکی |
| --- | --- |
佐々木 望: 佐々木 望
زادهٔ: ۲۵ ژانویهٔ ۱۹۶۷ ‏(۵۷ سال) هیروشیما، ژاپن
ملیت:  ژاپن
پیشه(ها): صدا پیشه خواننده
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۶–اکنون
قد: ۱۶۰ سانتیمتر (۵ فوت ۳ اینچ)
وبگاه: www.nozomusasaki.com
نوزومو ساساکی (انگلیسی: Nozomu Sasaki؛ زادهٔ ۲۵ ژانویهٔ ۱۹۶۷) صدا پیشه و خوانندهٔ اهل ژاپن است. وی از سال ۱۹۸۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
اودسون ادوار

اودسون ادوارد (فرانسوی: Odsonne Édouard‎؛ زادهٔ ۱۶ ژانویهٔ ۱۹۹۸) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است که به عنوان مهاجم در سلتیک بازی می‌کند.
عبور از میدان مین

| عبور از میدان مین | عبور از میدان مین |
| --- | --- |
کارگردان: جواد طاهری
تهیه‌کننده: محمدهاشم سبوکی
نویسنده: نادر قویدل جواد طاهری
بازیگران: سعید راد مجید مظفری فرهنگ حیدری
فیلم‌بردار: فرج‌الله حیدری
تدوین‌گر: ایرج گل‌افشان
شرکت تولید: سازمان سینمایی شیراز
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۶۲
مدت زمان: ۱۲۰دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
عبور از میدان مین فیلمی به کارگردانی جواد طاهری و نویسندگی نادر قویدل، جواد طاهری ساختهٔ سال ۱۳۶۲ است.
بازیگران

سعید راد
مجید مظفری
فرهنگ حیدری
رسول توکلی
سعید نیوندی
ایرج ریسه ای
نادر دلاوری
نعمت افشاریان
حسین ملکی
مهدی سبوکی
حسین اسدی
جواد روشنایی
بیمار روانی (ترانه)

«بیمار روانی»  (به انگلیسی: Psychofreak) ترانه‌ای از خواننده آمریکایی-کوبایی تبار کامیلا کبیو به‌همراهٔ خواننده-ترانه‌پرداز آمریکایی ویلو است. این آهنگ از سوی اپیک رکوردز به‌عنوان سومین تک‌آهنگ از سومین آلبوم استودیویی کبیو تحت عنوان خانواده در ۸ آوریل سال ۲۰۲۲ به‌همراهٔ خود آلبوم منتشر شد.
پیش‌زمینه

«بیمار روانی» بر اساس اضطراب کبیو ساخته شده است. کبیو گفت که یک خط در آهنگ «من دختران را سرزنش نمی‌کنم برای اینکه چطور تمام شد» در مورد ترک گروه دختران آمریکایی فیفت هارمونی بود. این آهنگ به رابطه قبلی او با شریک سابق شان مندز اشاره دارد.
پذیرش انتقادی

آل موزیک نوشت که «بیمار روانی» شبیه به هیپ هاپ دههٔ ۹۰ به نظر می‌رسد. نیک لوین از ان‌ام‌ای احساس کرد که این آهنگ «ثابت می‌کند که هنوز امکان نوشتن یک آهنگ هوشمندانه و اصلی در مورد سلامت روان در سال ۲۰۲۲ وجود دارد.»
رولینگ استون این آهنگ را بررسی کرد و گفت: «کامیلا کبیو قلبش را روی آستینش می‌بندد و با بافت زخم گذشته‌اش در «بیمار روانی» روبرو می‌شود. آهنگ خانواده، که دارای آوازهای ترسناک ویلو است، تصویری از اضطراب خواننده کوبایی مکزیکی را ترسیم می‌کند، زیرا او حقیقت را به شیوه‌های آسیب‌پذیر به اشتراک می‌گذارد.»
دوربین نقشه‌برداری

این مقاله دربارهٔ دوربین های نفشه برداری در حالت کلی است. برای دوربین توتال استیشن، دوربین مساحی را ببینید.
دوربین نقشه‌برداری در عملیات نقشه‌برداری‌ استفاده می‌شود.
دوربین های نقشه برداری سه نوع هستند:
ترازیاب
زاویه‌یاب
دوربین مساحی
کارایی‌ها

جهت برداشت و تهیه و ترسیم نقشه‌های عارضه‌نگاری در مقیاس‌های مختلف.
تهیه نقشه‌های کاداستر.
برداشت‌ های دقیق میدانی و جمع آوری اطلاعات لازم جهت مطالعه طرح‌های راهسازی.
امکان عملیات برداشت زمینی در مناطق سخت‌گذر (کوهستان، جنگل، کویر و غیره).
پیاده کردن و میخ‌کوبی دقیق طرح‌های محوطه‌سازی، ابنیه، راه، سد و غیره.
مشخص نمودن ارتفاع نقطه‌ای خاص (با ترازیاب)
فهرست تجهیزات نقشه بردار ها

دوربین نقشه برداری (دوربین مساحی) و سه پایه و منشور
دوربین ترازیاب و سه پایه و شاخص
قطب‌نما
شیب‌سنج
دماسنج الکترونیکی
رطوبت‌سنج الکترونیکی
بی‌سیم با بُرد یک کیلومتر
دستگاه سامانه موقعیت‌یاب جهانی
شهوت‌انگیز بی‌پرده

| شهوت‌انگیز بی‌پرده | شهوت‌انگیز بی‌پرده |
| --- | --- |
کارگردان: کلاودیو جرجی
نویسنده: جرج ایستمن
بازیگران: لی‌لی کاراتی
موسیقی: نیکو فیدنکو
فیلم‌بردار: امیلیو لوفردو
تاریخ‌های انتشار:  ۱۹۷۸ (۱۹۷۸)  
کشور: ایتالیا
زبان: ایتالیایی 
شهوت‌انگیز بی‌پرده (ایتالیایی: Candido Erotico) یک فیلم درام عاشقانهٔ اروتیک به کارگردانی کلاودیو جرجی است که در سال ۱۹۷۸ منتشر شد.
گزیدهٔ بازیگران

لی‌لی کاراتی
ماریا باکسا
مارکو گولیلمی
آجیتا ویلسون
عبدالکریم مدرس

| (ماموستا) عبدالکریم مدرس | (ماموستا) عبدالکریم مدرس |
| --- | --- |
عبدالکریم مدرس: عبدالکریم مدرس
زادهٔ: مه ۱۹۰۵ گویزه کویره. مریوان. سلیمانیه
درگذشت: ۲۴رجب۱۴۲۶ ۸شهریور۱۳۸۴ ۳۰اوت۲۰۰۵(۱۰۰ ساله)
آرامگاه: بغداد، قبرستان عبدالقادر گیلانی
ملیت: کرد
دیگر نام‌ها: ماموستا عبدالکریم بیاره
محل تحصیل: جامعه الازهر الشریف
پیشه(ها): مفتی عراق، مترجم، شاعر، فقیه و مفسر
آثار: یادی مه ردان، شه ریعه تی ئیسلام، تفسیر نامی (۹جلد)، سه رچاوهٔ ئایین، شرح سه دیوان مه حوی ،نالی ،مه وله وی
فرزندان: ماموستا فاتح عبدالکریم، ماموستا محمد عبدالکریم
(ماموستا) عبدالکریم مدرس (به کردی: مامۆستاعه‌بدولکه‌ریم موده ڕیس - Mela Ebdulkerîm Muderrîs) (زاده مه ۱۹۰۵ - درگذشت ۳۰ اوت ۲۰۰۵) با تخلص شعری نامی، فقیه، مفسر، محقق، مترجم و شاعر معاصر کرد در روستای تکیه نزدیک مرکز ناحیهٔ خورمال در استان سلیمانیه دیده به جهان گشود. عبدالکریم مدرس سال‌هاست که برای محققان و دانشمندان عرب و عجم، کرد و ترک و در اغلب کشورهای اسلامی به ویژه حوزه عراق، ایران، ترکیه، سوریه، عربستان، اردن و کشورهای حاشیه خلیج فارس شناخته شده و حتی در اقصی نقاط جهان اسلام همچون اندونزی و نیز الجزایر و پاکستان به سبب آثار و تالیفاتش با افکار واندیشه‌ها و آثار و نوشته‌هایش آشنایی دارند.
مدرس با دقت نظر و وسعت تتبع از محققان و ادبا و نویسندگان و مصححان معاصر تاریخ کرد و کردستان به‌شمار می‌رود که در زمینه‌های علوم اسلامی، فقه شافعی، تاریخ مشاهیر کرد، تصحیح و تقنیح شعر شعرا، علوم ادبی و بلاغی و لغوی، عرفان و تصوف به ویژه طریقت نقشبندیه، حکمت و فلسفه، صاحب نظر است؛ سرتاسر زندگی او را، تدریس و تعلیم، تحقیق و تألیف و سفرهای علمی متعدد تشکیل می‌دهد. در حوزه‌های علمیه دینی عراق مورد استناد بود. وی با تبحر در ادبیات کردی، عربی و فارسی آثاری تألیف نمود. مدرس از پرکارترین نویسندگان قرن بیستم کردستان دانست. شمار تألیفات و ترجمه‌های وی به بیش از شصت جلد می‌رسد. تألیفات وی به زبان‌های کردی، عربی و فارسی می‌باشند. شهرت مدرس به خاطر کارهای زیاد او در زمینه‌های مختلف ادبی، تاریخی و فقهی است.
زندگی‌نامه

عبدالکریم ابن محمد ابن فاتح ابن سلمان ابن مصطفی ابن محمد از عشیرهٔ هوزی قاضی در قریهٔ تکیه در ماه مه به سال ۱۹۰۵ دیده به جهان گشود. عبدالکریم چون به حد تمییز رسید تحصیل مقدماتی علوم اسلامی را آغاز کرد؛ نخست قرآن کریم و معدود کتاب‌های دینی و آموزشی حوزه‌های علوم دینی آن دوره را فراگرفت. در دوران کودکی پدرش را از دست داد و تحت نظر مادر و عموهایش به ادامه تحصیل پرداخت. در اول محرم ۱۳۳۱ه‍.ق در سن هشت سالگی مطالعه کتاب تصریف زنجانی را در علم صرف آغاز کرد و در مدارس دینی کردستان برای کسب علم و دانش همواره در تکاپو و سیر و سفر بود. مصادف با جنگ جهانی اول به شهر سلیمانیه رفت و شرح سیوطی بر الفیه ابن مالک را در آن جا به اتمام رساند. در ایام خشکسالی و قحطی شدید از منطقهٔ سلیمانیه به هورامان بازگشت و در مدرسه خانقاه که تحت نظر علاءالدین نقشبندی اداره می‌شد، اقامت نمود؛ به گفتهٔ استاد مدرس، ایشان همچون پدری مهربان وی را از لحاظ مادی و معنوی مساعدت نمود. از جمله کسانی که فقهای جدیدی را برای کسب علوم و تحقیق و پژوهش و نوشتن حواشی و تعلیقات و تحقیقات بر وی گشود، عمر بن قره‌داغی بود. عبدالکریم علاوه بر فراگیری علوم اسلامی و ادبی در نزد عمر ابن قره داغی اخلاق و سلوک عالیه، عزت نفس، قناعت و توکل بر خدا را از استادش به عنوان میراثی گرانبها و ارزشمند از مکتب اخلاقی و عرفان وی آموخت که تأثیرات فراوانی در شخصیت او داشت. پس از اتمام دروس علمی در سال ۱۳۴۳ ه‍.ق در سن ۲۰ سالگی به در یافت اجازه فتاوی علمی با حضور علما و فضلای کردستان نائل آمد. استاد مدرس همچنان تا حدود سال ۱۴۲۰ به تدریس و تحقیق و امامت خود در بارگاه عبدالقادر گیلانی ادامه داد و در سالهای آخر عمرش هم گاهی از حافظه، تدریس و افاده می‌نمود و محضرش، مجمع علما و صالحان و طالبان نقاط گوناگون جهان اسلام بود. تا آن که در صبحگاه روز سه شنبه ۲۴ ماه رجب ۱۴۲۶ قمری برابر با ۸ شهریور ماه سال ۱۳۸۴ شمسی و ۳۰ اوت ۲۰۰۵ میلادی درگذشت و پیکر او با حضور هزاران نفر از علما، مردم و علاقه‌مندانش تشییع و در بارگاه عبدالقادر گیلانی در جایی که خود قبلاً تعیین کرده بود، در کنار مرقد رضا طالبانی و عبدالرحمن ابوالوفای نقشبندی به خاک سپرده شد.
نظر (ماموستا) هیمن در مورد مدرس

هیمن شاعر کرد دربارهٔ این فقیه می‌گوید:
«هه موو کوردێکی پاک، چاک، دیندار، دلسۆز و ئه‌دب‌دۆست ئه‌گه‌ر به دڵ و گیان خوی به‌منه‌ت بار و قه‌رزاری مامۆستای هێژاو زانای کورد مه لا عه بدولکه ریم موده ریس نه‌زانی ناهه‌قی ده‌کا. چونکه مامۆستا و کوڕه کارامه و لێزانه‌کانی به هه‌موو هێز و توانای خۆیانه‌وه به هیچ بارێک له خزمه‌تی کوردی چاره ڕه شی، دووره به‌شی هژار دریخیان نه کردووه …
جارێک له‌گه‌ل چه‌ند ماموستای گه‌وره و ماقوڵ له باره‌گای حه‌زره‌تی غه‌وس گه‌یلانی له حوجرهٔ ته‌نگ و بچکۆله‌کهٔ دا له خزمه‌تی مامۆستا دانیشتبووین، من نه و بیره‌م به میشکدا ده‌هات ئه‌گر هه‌موو نووسینه به نرخه‌کانی ئه‌م مامۆستا کورته بالا، ره‌زا سووک، خویین شیرین و قسه خۆشه‌بینی و له تایه‌کی ترازوی باوی و جستهٔ لاوازی خۆشی و له تایه‌کی دیکه‌یش بخهٔ نایا سه‌ری وه میچی حوجره کهٔ نا که‌وی؟»
آثار و تالیفات > آثار و تالیفات به زبان کردی

باخچهٔ گوڵان
بارانی ڕه حمه ت
به هار و گوڵزار
بنه ماڵهٔ زانیاران
بهارستان مولانا جامی
ته صریفی زنجانی
ته فسیری نامی
په ناو سکاڵا حه ج‌نامه
خوڵاسهٔ ته فسیری نامی
دوو رستهٔ مرواری
دیوانی فقهێ قادری هه ماوهند
دیوانی مه حوی، تصحیح و شرح دیوان مه حوی
دیوانی مه وله وی، تصحیح و شرح دیوان مه وله وی
دیوانی نالی، تصحیح و شرح دیوان نالی
ڕۆژگاری ژیانم
ڕۆژگای به هه شت
ڕیگای پێغه مبه ر
سه رچاوهٔ ئایین
سۆسه نی کۆسار
شه ریعه تی ئیسلام
شه مامهٔ بۆندار
شه وچرا
که ڕاماتی حه‌زره‌تی زیائه‌دین
له په نای پێغه مبه ر
لیمۆی مه زه دار
مه ولود نامه و میعراج نامه
نوسراوه کانی کاک ئه‌حمه‌دی شێخ
مووناجات (پاڕانه وه کان)
نامهٔ به ختیار
نامهٔ پیرۆز
نامهٔ هۆشیار
نامهٔ بۆدار
نووری ئیسلام
نووری قورئان
هۆنراوه له په نای پێغه مبه ر و یاوه رانیدا
وه فات نامه
وه نه وه شهٔ نازدار
ووتاری ئایینی
یادی مه ردان
ئه ساسی سه عاده ت (بناغهٔ به خته وه ری)
ئیمان وئیسلام
آثار و تالیفات > آثار و تالیفات به زبان عربی

نورالإسلام
نورالإیمان
صفوة اللآلی
إسناد الأعلام
جواهر الفتاوی
رسائل العرفان
الفرائد الجدیدة
خلاصة جواهر الکلام
شرح العقیدة المرضیة
الوسیلة فی شرح الفضیلة
إرشاد الناسک إلی المناسک
إعلام بالغیب وإلهام بلا ریب
إرشاد الأنام إلی أرکان الإسلام
مواهب الرحمن فی تفسیر القرآن
علماؤنا فی خدمة العلم والدین
جواهر الکلام فی عقاید أهل الإسلام
رسائل الرحمة فی المنطق والحکمة
الأنوار القدسیة فی الأحوال الشخصیة
القصیدة الوردیة فی سیرة خیر البریة
الوردة العنبریة فی سیرة خیر البریة
آثار و تالیفات > آثار و تالیفات به زبان فارسی

رساله شمشیرکاری
گردآوری و شرح فوائح مولوی کرد با نام فوائد الفوائح