stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مهندسی کنترل
دورنما

مهندسی کنترل مدرن با مهندسی برق، الکترونیک، هوافضا، مکانیک ، مهندسی طراحی فرآیند و مهندسی کامپیوتر ارتباط تنگاتنگی دارد. به‌طوری‌که غالباً می‌توان مدارات الکترونیکی را با تکنیک‌های تئوری کنترل تفسیر کرد. در بسیاری از دانشگاه‌ها، دروس مهندسی کنترل توسط استادان برق یا مکانیک تدریس می‌شوند؛ در سایر دانشگاه‌ها با علوم کامپیوتر در ارتباط می‌باشد، چرا که امروزه اغلب تکنیک‌های کنترل از طریق کامپیوتر پیاده‌سازی می‌شوند. قبل از رشد الکترونیک مدرن سیستم‌های کنترلی توسط مهندسین مکانیک ساخته می‌شد که شامل فیدبک مکانیکی به وسیلهٔ پنوماتیک و هیدرولیک بود. البته این سیستم‌ها امروزه نیز کاربرد گسترده‌ای دارند.
کنترل فرایند زمینه‌ای از کنترل می‌باشد که به کنترل فرایندهای شیمیایی می‌پردازد. در این گرایش به کنترل متغیرهای موجود در فرایندهای شیمیایی یک خط تولید پرداخته می‌شود. در دروس دوره کارشناسی مهندسی شیمی به این موضوع پرداخته می‌شود.
مهندسی کنترل در زمینه‌های گوناگونی چون علوم، مدیریت مالی، و حتی جامعه‌شناسی کاربرد دارد. همچنین گرایش دینامیک پرواز و کنترل مهندسی هوافضا زیر مجموعه مهم رشته مهندسی مکانیک نیز می‌باشد.
دانشجویان رشته مهندسی کنترل معمولاً با درس کنترل خطی شروع می‌کنند که پیش نیاز آن ریاضیات مقدماتی و تبدیل لاپلاس می‌باشد. در درس کنترل خطی دانشجو با آنالیز حوزه فرکانس و زمان آشنا می‌شود. کنترل دیجیتال و کنترل غیر خطی دروسی هستند که نیازمند تبدیل z و جبر پیشرفته می‌باشند.
تاریخچه

تلاش اولیه بشر برای درک زمان و تعیین موقعیت خود در شبانه روز از اولین گام‌ها در طراحی سیستم‌های کنترل است که به ساخت ساعت‌های آبی منجر گردید. اولین ساعت‌های آبی توسط یونانی‌ها و مصریان در حدود ۲۷۰ سال قبل از میلاد مسیح ساخته شد و تا قرن هفدهم میلادی نیز کاربرد داشت. در همان دوران سیستم‌های کنترل سطح روغن چراغ‌ها نیز طراحی شد. با وقوع انقلاب صنعتی در اروپا کوره‌ها، بویلرها، موتورهای بخار پیشرفته و رگولاتورهای شناور طراحی شد که امکان کنترل آن‌ها توسط سیستم‌های ساده امکان‌پذیر نبود لذا سیستم‌های کنترل پیشرفته تری پس از انقلاب صنعتی طراحی شدند. کنترل آسیاب‌های بادی که برای اولین بار توسط ایرانیان در قرن هفتم میلادی ساخته شدند گام مهمی در پیاده‌سازی کنترل خودکار به حساب می‌آید. این آسیاب‌ها در سال ۱۲۰۰ میلادی وارد اروپا شدند و تا سال ۱۶۰۰ میلادی مورد استفاده قرار گرفتند. در این آسیاب‌ها دو نوع سیستم کنترل وجود داشت؛ یکی کنترل جهت قرارگیری آسیاب به‌طوری‌که بتواند از حداکثر نیروی باد استفاده کند و دیگری کنترل میزان گندم وارده به درون آسیاب. هر دوی این سیستم‌ها به صورت کاملاً خودکار عمل کرده و نیاز به حضور هیچ کارگری نبود.
پانوشته‌ها

↑  «تاریخ مهندسی کنترل» نوشته علی خاکی صدیق
مهمان مامان

| مهمان مامان | مهمان مامان |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: داریوش مهرجویی
تهیه‌کننده: داریوش مهرجویی
نویسنده: داریوش مهرجویی وحیده محمدی‌فر هوشنگ مرادی کرمانی
بازیگران: گلاب آدینه پارسا پیروزفر امین حیایی حسن پورشیرازی ژاله علو نسرین مقانلو ملیکا شریفی‌نیا فریده سپاه منصور آفرین عبیسی علیرضا جعفری رؤیا عالمی امیر حسینی
فیلم‌بردار: تورج منصوری
تدوین‌گر: مهدی حسینی‌وند
شرکت تولید: سیمافیلم
توزیع‌کننده: توسعه ایما فیلم
تاریخ‌های انتشار: ۱ مرداد ۱۳۸۳ ایران ۱۳۸۳/۱۲/۲ استرالیا - محدود ۱۳۸۴/۲/۲ سوئد - محدود
مدت زمان: ۱۰۳ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
فروش گیشه: ۴۸۵٬۰۰۰٬۰۰۰ تومان (تهران)
مهمان مامان یک فیلم کمدی خانوادگی به کارگردانی و تهیه‌کنندگی داریوش مهرجویی و نویسندگی داریوش مهرجویی   و وحیده محمدی‌فر و هوشنگ مرادی کرمانی محصول سال ۱۳۸۲ است. این فیلم بر اساس کتاب مهمان مامان نوشتهٔ هوشنگ مرادی کرمانی و توسط سیمافیلم قلندر اباد تولید شده‌است.
از فیلم استقبال خوبی شد و در بیست و دومین دوره جشنواره فیلم فجر، سیمرغ بلورین بهترین فیلم را دریافت کرد. این فیلم هجدهمین فیلم بلند داریوش مهرجویی است.
خلاصه داستان

مادر (گلاب آدینه) باخبر می‌شود که خواهرزاده‌اش (امیر حسینی) به همراه نوعروس خود (رؤیا عالمی) قرار است به میهمانی نزد او بیایند، مادر برای این که حفظ آبرو کند، دستپاچه و نگران است و تلاش زیادی برای آماده کردن وضعیت ظاهری خانه دارد، اما هنوز پدر، یدالله (حسن پورشیرازی) نیامده و هرلحظه ممکن است میهمانان از راه برسند. دقایقی پس از ورود یدالله، که هندوانه ای با خود آورده، مهمانان سر می‌رسند، یدالله که خوش مشرب و اهل خاطره و سینماست، خاطرات خصوصی زندگی اش را، بدون ملاحظه برای مهمانان تعریف می‌کند و کار بدتر اینکه، آنقدر تعارف می‌کند تا اینکه خواهرزاده مادر - که او را مدام جناب سرهنگ خطاب می‌کند - تصمیم می‌گیرد شام مهمان آنها باشد. اما در خانه هیچ وسیله پذیرایی وجود ندارد، مادر دست به دامان همسایه‌ها و آشنایانش می‌شود. اضطراب مادر برای تهیه شام هر ساعت بیش و بیشتر می‌شود، ساکنان خانه، به تکاپو می‌افتند، اهمیت مرغ در سفره برای مادر حیاتی است. مش مریم(فریده سپاه منصور) - یکی از همسایه‌ها - که چند مرغ و خروس در خانه دارد اما دلش نمی‌آید یکی از آنها را برای تأمین شام به کشتن بدهد. امیر(علیرضا جعفری)- پسر کوچک خانواده، به همراه دوستش، از مغازه پدر، مخفیانه مرغ و ماهی برمی‌دارد ولی سر بزنگاه پدر دوستش می‌رسد و پسرش را تنبیه می‌کند و امیر ناکام به خانه بازمی‌گردد. یوسف (پارسا پیروزفر) که از خانواده ثروتمندی است، بعد از این که همسر حامله اش (نسرین مقانلو) را برای دور ریختن مواد مخدرش کتک سختی می‌زند، اما بعداً برای این که دل او را که نگران مهمانی مامان است به دست آورد به همراه امیر به خانه پدری اش می‌رود و در میان پرسشهای دائمی پدر(مهدی تقی‌نیا)، و نفرین‌های پی در پی مادر(آفرین عبیسی) که معتقد است همسرش صدیقه پسرش را معتاد کرده، از یخچال انواع مواد خوراکی مورد نیاز را برداشته و بازمی‌گردد. همسایه‌های دیگر، بقیه مواد مورد نیاز شام ایده ال مادر را تهیه می‌کنند و قبل از اینکه مهمانی شروع شود پدر دوست امیر که از کرده خود پشیمان شده، مرغ و ماهی را به همراه پسرش، خود به در خانه آنها می‌آورد… عاقبت شام حاضر است، مهمانان و همه ساکنان خانه بر سر سفره می‌نشینند، مادر خوشحال از آبروداری و مهمانان آماده رفتن هستند، که با اصرار بی‌دلیل و پافشاری ابلهانه یدالله، مهمانان برای ماندن آن شب در خانه مادر رضایت می‌دهند مادر که طاقتش به پایان رسیده، در اوج ناراحتی، بیهوش می‌شود، همهٔ میهمانان به تکاپو می‌افتند تا به هر طریق او را به بیمارستان برسانند، دکتر اضطراب بیش از اندازه را موجب ناراحتی مادر می‌داند و برایش استراحت مطلق را تجویز می کند.پس از بازگشت مهمانان، برای عروس و داماد، اتاقی جداگانه آماده می‌کنند، همسایه‌ها به خانه‌هایشان می‌روند و چراغ‌ها یک به یکی خاموش می‌شوند و مادر نیز راضی از آبروداری روز سختش چشمانش را برهم می‌گذارد…
دربارهٔ فیلم

این فیلم نیز، مانند فیلم اجاره‌نشین‌ها، گوشه‌هایی از جامعهٔ ایرانی و عادات و رفتار آن را با استفاده از شخصیت‌های مختلفی که شاید نمایندهٔ قشرهای مختلف جامعهٔ ایرانی هستند، نشان می‌دهد.
بازیگران

| بازیگر | نقش |
| --- | --- |
گلاب آدینه: مادر
پارسا پیروزفر: یوسف
امین حیایی: دکتر
حسن پورشیرازی: یدالله (پدر)
ژاله علو: خانم اخوان
نسرین مقانلو: صدیقه
فریده سپاه منصور: مش مریم
ملیکا شریفی نیا: بهاره
علیرضا جعفری: امیر
بهنوش بختیاری: پرستار
امیر حسینی: داماد
رویا عالمی: عروس
مهدی تقی نیا: پدر یوسف
آفرین عبیسی: مادر یوسف
سید جلال طباطبایی: 
:
جوایز > بیست و دومین دوره جشنواره فیلم فجر

| قسمت | شخص | نتیجه | جایزه |
| --- | --- | --- | --- |
| بهترین فیلم | داریوش مهرجویی/سیما فیلم | برنده | سیمرغ بلورین |
| بهترین کارگردانی | داریوش مهرجویی | کاندیدا | سیمرغ بلورین |
| بهترین بازیگر نقش اول مرد | حسن پورشیرازی | کاندیدا | سیمرغ بلورین |
| بهترین بازیگر نقش اول زن | گلاب آدینه | کاندیدا | سیمرغ بلورین |
| بهترین بازیگر نقش مکمل مرد | پارسا پیروزفر | کاندیدا | سیمرغ بلورین |
| بهترین بازیگر نقش مکمل زن | فریده سپاه منصور | کاندیدا | سیمرغ بلورین |
| بهترین فیلمنامه | داریوش مهرجویی/وحیده محمدی فر/هوشنگ مرادی کرمانی | کاندیدا | سیمرغ بلورین |
| بهترین صدابرداری | جهانگیر میرشکاری | کاندیدا | سیمرغ بلورین |
| بهترین طراحی صحنه و لباس | محسن شاه ابراهیمی | کاندیدا | سیمرغ بلورین |
| بهترین چهره پردازی | مهین نویدی | کاندیدا | سیمرغ بلورین |
جوایز > جشن خانه سینما

برندهٔ تندیس زرین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد: پارسا پیروزفر
برندهٔ تندیس زرین بهترین طراحی هنری: محسن شاه‌ابراهیمی
نامزد تندیس زرین در ۷ بخش دیگر
تریسا میچالاک

تریسا میچالاک (انگلیسی: Theresa Michalak؛ زادهٔ ۷ مهٔ ۱۹۹۲) ورزشکار ورزش شنا اهل آلمان است. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ لندن به نمایندگی از آلمان شرکت کرد و در ماده ۲۰۰ متر انفرادی و در ۴ × ۲۰۰ متر به صورت آزاد شرکت کرد. میچالاک رکورددار مسابقات ۱۰۰ متر و ۲۰۰ متر انفرادی است. وی در مسابقات شنای کورس کوتاه قهرمانی اروپا در سال ۲۰۱۱ به مدال طلا در شنای ۱۰۰ متر انفرادی دست یافت.
میچالاک بورس تحصیلی ورزشی را برای حضور در دانشگاه فلوریدا در گینسویل، فلوریدا، در ایالات متحده پذیرفت، جایی که اکنون با تیم شنا و غواصی فلوریدا و همچنین مربی المپیک ۲۰۱۲ گرگ تروی، تمرین می‌کند.
زندگی خصوصی

در ژانویه ۲۰۱۵، میچالاک به عنوان یک زن ورزشکار لزبین آشکارسازی کرد.
ویلیام رادرفورد مید

| ویلیام رادرفورد مید | ویلیام رادرفورد مید |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: ویلیام رادرفورد مید
زادهٔ: ۲۰ اوت ۱۸۴۶ ورمانت
درگذشت: ۱۹ ژوئن ۱۹۲۸
ملیت: آمریکایی
پیشه: معمار
ویلیام رادرفورد مید (به انگلیسی: William Rutherford Mead) متولد ۱۸۴۶ ایالت ورمانت، مهندس و معمار آمریکایی قرن نوزدهم بود.
مید بسیاری از آثار خود را در شرق آمریکا طراحی نمود و دانش آموختهٔ دانشگاه نورویچ در ورمانت بود.
از آثار شرکت او می‌توان خانه ایالت رود آیلند و پردیس آکادمی آمریکا در رم، ایتالیا را نام برد. او شریک چارلز مک کیم بود.
ناصر عجم

| ناصر عجم | ناصر عجم |
| --- | --- |
نماینده دوره ۲۲ مجلس شورای ملی: نماینده دوره ۲۲ مجلس شورای ملی
شهردار اهواز: شهردار اهواز
دوره مسئولیت ۳۱ اردیبهشت ۱۳۴۲ – ۲۵ تیر ۱۳۴۶: دوره مسئولیت ۳۱ اردیبهشت ۱۳۴۲ – ۲۵ تیر ۱۳۴۶
پس از: علی‌اکبر حکیم شوشتری
پیش از: سید عطاءالله اخلاقی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۲۹۶
ملیت: ایران
پیشه: سیاست‌مدار
ناصر عجم (زاده ۱۲۹۶ اهواز - درگذشته ؟) سیاست‌مدار و مدیر اجرایی ایرانی بود، که در دوره بیست و دوم مجلس شورای ملی به‌عنوان نماینده اهواز از استان خوزستان در مجلس شورای ملی حضور داشت. وی از سال ۱۳۴۲ تا ۱۳۴۶ شهردار اهواز بود.
ناصر اویسی

| ناصر اویسی | ناصر اویسی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۱۳ تهران
سبک: سقاخانه
ناصر اویسی (زادهٔ ۱۳۱۳ تهران)، نقاش ایرانی و از فعالان مکتب سقاخانه است.
مشخصه آثار او زنان زیباروی برگرفته از خورشید خانوم ایرانی و اسب‌های نیرومند و در حال حرکت و رنگ‌های درخشان است.
او جوایز متعددی را از دوسالانه‌ها و نمایشگاه‌های بین‌المللی کسب کرده‌است. آثار او در موزه‌های آتن، بارسلونا، بلگراد، بروکسل، رم، تهران، مادرید، نیویورک، پاریس، لندن، زوریخ، برلین و چند شهر دیگر نگهداری می‌شود.
جولیو کارلو ارگان هنرشناس معروف ایتالیایی دربارهٔ نقاشی‌های اویسی گفته‌است: «سبک نقاشی اویسی شعرگونه است و آن را در حد فاصل نقاشی و خط معلق نگه می‌دارد.» شهروز نظری در یادداشتی بر کتاب صوفی در سال ۱۳۸۵ دربارهٔ دستاورد نقاشانه اویسی می‌نویسد:
خلق نوعی از خط نگاری (اواخر دههٔ ۶۰ میلادی) یا استفاده از ترکیب مواد با پارچه، توری و ورقه‌های مطلا روی بوم و ایجاد ترفندهایی در جهت پنهان کردن نواقص ترکیب بندی، پیشنهادهایی است که او به نقاشی ایرانی توصیه کرد.
ناصر اویسی هم‌اکنون در ویرجینیا کار و زندگی می‌کند.
نمایشگاه

مجموعه آثار، گالری فلامل، پاریس ۱۳۹۱
نقاشی و چاپ دستی، گالری هما، تهران ۱۳۸۷
زیبارویان و اسب‌ها، گالری هما، تهران ۱۳۸۶
چاپ‌های دستی، گالری سعد آباد، تهران ۱۳۸۴
واله

| واله | واله |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: سوادکوه
بخش: مرکزی
دهستان: ولوپی
جمعیت: ۴۶ نفر (سرشماری ۹۵)
واله، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سوادکوه در استان مازندران ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان ولوپی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۳ نفر (۲۱خانوار) بوده‌است.
ولی‌رضا نصر

| ولی‌رضا نصر | ولی‌رضا نصر |
| --- | --- |
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۳۹ تهران، ایران
وبگاه: 
سید ولی‌رضا نصر (متولد ۱۳۳۹ تهران) اسلام‌شناس، استاد دانشگاه، متفکر سیاسی و مفسر مسائل بین‌المللی ایرانی-امریکایی است او استاد کرسی مجید خدوری در روابط بین‌الملل در مدرسهٔ مطالعات بین‌المللی پیشرفته دانشگاه جانز هاپکینز است، و از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۹ ریاست این مدرسه را برعهده داشته‌است. نصر عضو پیوستهٔ ارشد مؤسسهٔ بروکینگز است.
ولی نصر، مشاور ریچارد هولبروک در کابینهٔ باراک اوباما بود. وی از مدعوین کاخ سفید و رسانه‌های عمومی آمریکایی در موضوعات جهان اسلام بوده و مقالات و کتب زیادی را به چاپ رسانده‌است. وی فرزند سید حسین نصر است.
سوابق

ولی نصر هم‌اکنون استاد روابط بین‌الملل در دانشگاه تافتس و عضو شورای روابط خارجی آمریکا و عضو وابستهٔ مدرسه جان اف کندی دانشگاه هاروارد است. وی دکترای خود را از دانشگاه اِم‌آی‌تی و دانشگاه تافتس دریافت نمود و تاکنون در چندین دانشگاه از جمله دانشگاه استنفورد و دانشگاه کالیفرنیا در سن دیگو تدریس نموده‌است.
وی مشاور باراک اوباما طی انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۰۸ بود و از جمله متنفذترین صاحب نظران مسائل خاورمیانه در آمریکا محسوب می‌شود.
نصر از اعضای هیئت امنای بنیاد مطالعات ایران است.
آثار

او مؤلف چندین کتاب و مقاله دربارهٔ اسلام و سیاست در هند و پاکستان است. از جمله:
«پیش‌قراولان انقلاب اسلامی؛ جماعت اسلامی پاکستان» (The Vanguard of the Islamic Revolution: Jama’at-i Islami of Pakistan)
مودودی و بنیادگرایی اسلامی (Mawdudi and the making of Islamic Revivalism)
لویاتان اسلامی: اسلام و قدرت دولت (Islamic Leviathan: Islam and State Power)
او با پدر خود سید حسین نصر نویسنده‌های کتب زیر بوده‌است:
«انتظار هزاره: شیعه در تاریخ» (Expectation of the Millenium: Shiism in History)
«شیعه‌گری: روحیات، تفکر و اصول» (Shi'ism: Doctrines, Thought, and Spirituality)
کتاب‌های متأخر وی «دموکراسی در ایران» (Democracy in Iran: History and Quest for Liberty) با همکاری علی قیصری، «احیای تشیع» (The Shia Revival: How Conflicts Within Islam Will Shape Our World) و «نیروی مکنت: پدیداری طبقه متوسط جدید در دنیا اسلام و تأثیر آن بر جهان ما» (Forces of Fortune: The Rise of a New Muslim Middle Class and What It Means for Our World) اخیراً توجه کارشناسان بسیاری از مسائل خاورمیانه را به خود جلب گردانیده‌است.
آثار > مقالات انگلیسی

Islam and Democracy
Revival of Shia Islam
How to Squeeze Jihadi Culture Out of Pakistan
The Iran Option That Isn't on the Table
What We Can Learn From Britain About Iran
Sects and Violence
Foxes in Iran's Henhouse
آثار > ویدئو کلیپ‌ها

Transcript and audio of Vali Nasr talking about his book, "The Shia Revival: How Conflicts within Islam Will Shape the Future," October ۲۰۰۶
Islam and the State
Saudi Time Bomb?
Webcast of Vali Nasr's interview with Jon Stewart on the Daily Show
Webcast of Vali Nasr's interview on the Colbert Report
[پیوند مرده] Webcast of Vali Nasr at the World Economic Forum ۲۰۰۷
Video of Vali Nasr interview on The Charlie Rose Show
Webcast of Vali Nasr interview on PBS's Wide Angle
لحظاتی چند با دراویش قادریه

| لحظاتی چند با دراویش قادریه | لحظاتی چند با دراویش قادریه |
| --- | --- |
کارگردان: منوچهر طبری
تهیه‌کننده: سازمان رادیو و تلویزیون ملی ایران
فیلم‌بردار: منوچهر طبری
کشور: ایران
لحظاتی چند با دراویش قادریه فیلمی است مستند از منوچهر طبری محصول سال ۱۳۵۳ سازمان رادیو و تلویزیون ملی ایران. این فیلم که به صورت فیلم ۱۶ میلی‌متری، سیاه و سفید و به مدت ۱۰ دقیقه است نمایشگر لحظاتی از مراسم دراویش قادریه است.
داستان

فیلم لحظاتی از عوالم روحانی دراویش قادریه کردستان را عرضه می‌کند. در تاریخ سینمای جهان کمتر فیلم مستندی تا این حد نزدیک به واقعیت تکان‌دهنده ارائه شده است. تکان‌دهنده از این نظر که مردی خنجر را در گونه خود فرو می‌برد یا لب و دهانش را به بخاری گداخته می‌چسباند و سینه و شکمش را آماج سیخ و خنجر قرار می‌دهد، بدون این‌که چنین اعمالی جسم او را دچار تغییر کند.
روند تولید

منوچهر طبری که در سال ۱۳۵۱ برای فیلمبرداری از مسابقات وزنه‌برداری عازم سنندج شده بود، طی ملاقاتی که با احمد شاملو، سفارش ساخت فیلمی از دراویش قادری از او می‌گیرد. شاملو در تهیهٔ این فیلم ناموفق بود و به طبری پیشنهاد داد اگر توانست این فیلم را تهیه کند. اگرچه در ابتدا به او اجازهٔ فیلمبرداری داده نمی‌شد، ولی با پافشاری وی، سرانجام در سال ۱۳۵۳ موفق شد این فیلم را به صورت سیاه و سفید و به مدت ده دقیقه بسازد. این فیلم که با دستیاری احمد صدقی وزیری ساخته شده بود در برنامهٔ فرهنگ ایران‌زمین با حضور بهرام فره‌وشی از جنبهٔ فرهنگِ «ور» یا داوری ایزدی (که آئینی برای اثبات حقانیت بود و ۹ من روی گداخته بر تن موبد بزرگ زرتشتی دورهٔ ساسانی آذرپاد مهراسپندان ریختند و تفسید) به طور وسیع شناسانده شد. این فیلم اولین حضور سینما در محافل دراویش قادری است.
جایگاه و نقد فیلم

موفقیت فیلم باعث شد تا طبری به فکر بیفتد تا در نسخهٔ کامل‌تری، فیلمی مفصل از دراویش و به شیوهٔ رنگی بسازد؛ و چنین شد که مطرب عشق (۱۳۵۶) شکل گرفت.
محمد تهامی‌نژاد در سال ۱۳۵۴ «لحظاتی چند با دراویش قادریه» را در کتاب ریشه‌یابی یأس در سینمای ایران در طبقه‌بندی مستند خبری و تحقیقاتی قرار داد که از نظر وی با ارزش‌ترین فیلم‌های مستند شمرده می‌شدند و دراویش قادریه را نمونهٔ تقریباً کاملی از یک مستند خبری می‌دانست که لحظات شگفت و هول‌انگیزی را ثبت کرده است. این فیلم در سال ۱۳۵۶ در سمینار مردمشناسی و نمایش فیلم‌های فرهنگ عامه در اصفهان نیز به نمایش درآمد. حمید نفیسی در مقالهٔ مروری بر رسانه‌های معاصر (۱۹۸۱–۲۰۰۵) منتشره در «جامپ کات» (ص ۲) در زمرهٔ مستندهای مردم‌نگاری، از این فیلم به عنوان «یک فیلم کوتاه شوکه‌آور» نام برده و اشاره می‌کند «آخرین مشارکت‌جوی مراسم که به سوی دوربین می‌آید گویی می‌خواهد لنز را ببلعد که تصویر سیاه می‌شود.»
پی‌نوشت

1 2  «فیلم‌شناسی مستند دینی ایران (۱۲۷۹-۱۳۷۵)، پیمان اسحاقی، پایگاه خیمه - ۲۲ تیر ۱۳۸۸ - ساعت ۱۲:۳۷». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۵ اوت ۲۰۱۰. دریافت‌شده در ۲۰ اوت ۲۰۱۱.
↑  «منوچهر طبری، پایگاه اینترنتی 7dorim». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۸ اوت ۲۰۱۱. دریافت‌شده در ۲۰ اوت ۲۰۱۱.
1 2  نوشتاری از همایون امامی برای  منوچهر طبری، انجمن مستندسازان سینمای ایران، ۱۳۸۹/۱۰/۰۸[پیوند مرده]
1 2  «مستندساز عرصه‌ی فرهنگ-صنعت: درباره‌ی  منوچهر طبری، محمد تهامی‌نژاد، انسان‌شناسی و فرهنگ، چهارشنبه، ۴ اسفند ۱۳۸۹— ۰۰:۳۰». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۳ اوت ۲۰۱۱. دریافت‌شده در ۲۰ اوت ۲۰۱۱.
لئوی ششم

برای دیگر کاربردها، لئوی ششم (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| لئوی ششم Λέων ΣΤ΄ | لئوی ششم Λέων ΣΤ΄ |
| --- | --- |
امپراتور بیزانس (روم شرقی) : امپراتور بیزانس (روم شرقی) 
نگاره‌ای موزاییکی در ایا صوفیه که لئوی ششم را در حال ادای احترام به مسیح نشان می‌دهد: نگاره‌ای موزاییکی در ایا صوفیه که لئوی ششم را در حال ادای احترام به مسیح نشان می‌دهد
سلطنت: ۲۹ اوت ۸۸۶ - ۱۱ مه ۹۱۲
تاج‌گذاری: ۸۷۰
پیشین: باسیل یکم
جانشین: الکساندر
زاده: ۱۹ سپتامبر ۸۶۶ کنستانتینوپول، امپراتوری بیزانس (استانبول امروزی، ترکیه)
درگذشته: ۱۱ مه ۹۱۲ (۴۵ سال) کنستانتینوپول
آرامگاه: کنستانتینوپول
همسران: تئوفانو مارتیناکیو زوئه اودوکیا بایانه زوئه کاربونوپسینا
فرزند(ان): اودوکیا آنا کنستانتین هفتم
دودمان: دودمان مقدونی
پدر: باسیل یکم   (در حقیقت میخائیل سوم)
مادر: اودوکیا اینجرینا
لئوی ششم یا لئون ششم (به یونانی: ΄Λέων ΣΤ، به لاتین: Leon VI ) ملقب به لئوی فرزانه یا لئوی فیلسوف (زادهٔ ۱۹ سپتامبر ۸۶۶ – درگذشتهٔ ۱۱ مه ۹۱۲) امپراتور روم شرقی (بیزانس) از ۸۸۶ تا هنگام مرگش در ۹۱۲ بود. او قوانینی سلطنتی را به زبان یونانی وضع نمود که بعدتر به قانون رسمی امپراتوری بیزانس تبدیل شد.
زندگینامه > سال‌های آغازین و رسیدن به امپراتوری

لئو در ۱۹ سپتامبر ۸۶۶ در قسطنطنیه، پایتخت امپراتوری بیزانس زاده شد. او دومین پسر باسیل یکم مقدونی، امپراتور وقت بیزانس از همسر دومش اودوکیا اینجرینا بود. با این حال این مسئله وجود داشت که آیا او واقعاً پسر باسیل یکم است یا فرزند امپراتور پیشین میخائیل سوم. با توجه به مسائل پیش‌آمده در سال‌های پایانی حکومت میخائیل و کشته‌شدن او به‌دست باسیل، می‌توان گفت که لئو فرزند واقعی میخائیل بود، با این‌حال چه لئوی ششم از این موضوع آگاهی داشت یا خیر هرگز آن‌را به‌طور عمومی آشکار نساخت.
لئو در ۶ ژانویه ۸۷۰ با عنوان لئوی ششم به امپراتوری مشترک با پدرش رسید اما در اوت ۸۸۳ به توطئه علیه باسیل یکم متهم و برای ۳ سال تا ژوئیهٔ ۸۸۶ زندانی شد. همچنین اگر وساطت اسقف‌اعظم فوتیوس و استایلیانوس زائوتزس، از مقامات عالی‌رتبهٔ بیزانسی نبود چشمان او را کور کرده بودند.
باسیل یکم در ۲۹ اوت ۸۸۶ درگذشت و از آنجا که برادر بزرگ لئو به نام کنستانتین نیز پیشتر مرده بود، او یک روز پس از مرگ پدرش در ۳۰ اوت ۸۸۶ بر تخت امپراتوری بیزانس نشست.
زندگینامه > سیاست‌های خارجی و درگیری‌ها

او در سیاست‌های خارجیش در جبههٔ مقابل مسلمانان و بلغارها قرار داشت و به‌هنگام بروز درگیری در منطقهٔ بالکان، فرماندهٔ توانمند خود نیکه‌فوروس فوکاس بزرگ را که در آن زمان مشغول لشکرکشی‌های موفقیت‌آمیزی در چنوب ایتالیا علیه لمباردها بود را فرا خواند تا به یاری نیروهای بیزانسی در بالکان بشتابد. اما علی‌رغم کسب این پیروزی‌ها، امپراتوری بیزانس پس از چندی در نواحی غربی با مشکل مواجه شد و مسلمانان در ۹۰۲ توانستند سیسیل را به اشغال خود درآورند. تسالونیکا نیز توسط لئوی تریپولی غارت شد و دریای اژه نیز مورد تاخت و تاز دزدان دریایی عرب قرار گرفت. لئوی ششم به‌دنبال این ناکامی‌ها به تقویت نیروی دریایی بیزانس پرداخت و ناوگان آن کشور موفق شد تا حملهٔ موفقیت‌آمیزی را علیه ناوگان دریایی اعراب در ۹۰۸ ترتیب دهد. با این حال نیروی دریایی بیزانس در طی لشکرکشی‌های دریایی ۹۱۱ تا ۹۱۲ ناموفق عمل کرد و از لئوی تریپولی شکست خورد.
از سوی دیگر در شمال امپراتوری بیزانس نیز سیمیون، فرمانروای بلغار، دشمن آن‌ها به‌شمار می‌رفت و سابقهٔ این خصومت به درگیری‌ای تجاری در ۸۹۴ برمی‌گشت که بیزانسی‌ها با کمک ماگیارهای ناحیهٔ دانوب و دنپیر، سیمیون را مجبور ساختند تا با قرارداد متارکهٔ جنگ موافقت نماید. بااین‌حال سیمیون در ۸۹۶ موفق شد تا به کمک پچنگ‌های چادرنشین، امپراتوری بیزانس را وادار به پرداخت خراجی سالیانه به بلغارها نماید.
در ۹۰۷ قسطنطنیه مورد حملهٔ اُلگ، شاهزادهٔ کیف قرار گرفت و بیزانس به‌منظور برقراری صلح مجبور شد تا غرامت سنگینی را به او بپردازد. با این حال الگ باردیگر در ۹۱۱ به آنجا حمله کرد و این بار توافقنامهٔ تجاری سودمندی را با بیزانس امضا نمود که تنظیم روابط تجاری بین دو کشور را در پی‌داشت و پایه‌گذار توسعهٔ فعالیت‌های تجاری سودآور و دائمی‌ای بین قسطنطنیه و روسیهٔ کیفی شد.
زندگینامه > مسئلهٔ جانشینی و ازدواج‌ها

لئوی ششم که فرزند پسری نداشت و نگران جانشینی پس از خود بود چهار بار ازدواج کرد و چون محدودیت‌های کلیسایی دربارهٔ تعداد دفعات ازدواج مجدد را زیرپا گذاشت مورد سرزنش آنان قرار گرفت. او در ۸۸۲ با تئوفانو مارتیناکیو که از بستگان مادرش اودوکیا بود ازدواج کرد و از او صاحب دختری شد که نامش را اودوکیا گذاشتند. اما کمی بعد آن دختر مرد و تئوفانو نیز در ۱۰ نوامبر ۸۹۵ یا ۸۹۶ درگذشت. همچنین بنا بر نوشته‌های «ویتا اوتیمی» که بهترین منبع برای زندگی شخصی لئوی ششم به‌شمار می‌رود این ازدواج، ازدواج موفقی نبود.
در ژوئیهٔ ۸۹۸ او با زوئه، دختر استایلیانوس زائوتزس، صاحب‌منصب بیزانسی که دیری معشوقه‌اش بود ازدواج کرد و از او نیز صاحب دختری به نام آنا شد. زوئه مدتی پس از سپتامبر ۸۹۹ درگذشت و لئو در ژوئیه ۹۰۰ با اودوکیا بایانه ازدواج نمود. با این حال امپراتریس جدید نیز به‌هنگام زایمان در ۱۲ آوریل ۹۰۱ درگذشت.
در سپتامبر ۹۰۵ معشوقهٔ دیگر لئو با نام زوئه کاربونوپسینا، از خانوادهٔ تئوفانس تاریخ‌نگار پسری به‌دنیا آورد که نامش را کنستانتین (بعدتر امپراتور کنستانتین هفتم) گذاشتند. لئوی ششم که او را وارث خود می‌دید تصمیم گرفت تا برای چهارمین بار نیز ازدواج نماید. او اسقف‌اعظم نیکلاس یکم میستیکوس را مجاب نمود تا پسرش کنستانتین را در ۶ ژانویه ۹۰۶ غسل تعمید دهد و خود نیز در در حدود ژوئن ۹۰۶ با زوئه کاربونوپسینا ازدواج نمود.
از آنجا که قوانین کلیسای شرق در رابطه با تعداد دفعات مجاز برای ازدواج دوباره توسط لئو زیر پا گذاشته شده بود اسقف‌اعظم نیکلاس سعی کرد تا مقامات کلیسایی را برای به‌رسمیت شناختن این ازدواج مجاب نماید اما با مقاومت شدید آنان مواجه شد. با این حال لئوی ششم کنستانتین خردسال را در ۱۵ مه ۹۰۸ به امپراتوری مشترک با خود منصوب نمود.
زندگینامه > نوشته‌های لئوی ششم

لئو که توسط اسقف‌اعظم فوتیوس آموزش دیده بود بیشتر یک اندیشمند بود تا یک سرباز و به‌همین دلیل علاوه برنوشتن و تکمیل قوانین مربوط به امپراتوری بیزانس که کار بر رویشان پیشتر توسط پدرش باسیل یکم آغاز شده بود، چندین کتاب نیز در موضوعات مختلفی همچون مشکلات مربوط به امور دنیوی و کلیسایی به‌رشتهٔ تحریر درآورد و مدیحه‌ای نیز در وصف پدرش پس از مرگ او نوشت که در مراسم خاکسپاری باسیل یکم خوانده شد. همچنین نوشتن خطابه و موعظه، سرودن اشعار غیرمذهبی و نوشتن مقالاتی در رابطه با موضوعات نظامی از دیگر کارهای انجام‌گرفته توسط لئوی ششم بود.
زندگینامه > مرگ

لئوی ششم در ۱۱ مه ۹۱۲ درگذشت و پس از او برادرش الکساندر که پیشتر توسط پدرشان به امپراتوری مشترک با او رسیده بود جانشین او شد.
سکهٔ سولیدوس طلا منقوش به نگاره‌های لئوی ششم و کنستانتین هفتم (۹۰۸-۹۱۲)
رونی کلایتون (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۳۷)

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Ronald Clayton
زادروز:  ۱۸ ژانویهٔ ۱۹۳۷ ‏(۸۸ سال)
زادگاه:  کینگستون آپون هال
قد:  ۵ فوت ۹ اینچ (۱٫۷۵ متر)
پست:  مهاجم
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹??–۱۹۵۸ |  باشگاه فوتبال هرفورد یونایتد |  ۰ |  (۰) |
| ۱۹۵۸ |  باشگاه فوتبال آرسنال |  ۰ |  (۰) |
| ۱۹۵۸–۱۹۶۰ |  باشگاه فوتبال برایتون اند هوو آلبیون |  ۱۴ |  (۳) |
| ۱۹۶۰–۱۹۶? |   هاستینگ یونایتد |   |   |
|  |  Rugby Town |   |   |
|  |  Hinckley Athletic |   |   |
|  |  باشگاه فوتبال هرفورد یونایتد |   |   |
| ۱۹۶۵–۱۹۶۶ |  Toronto Inter-Roma |   |   |
| ۱۹۶۸ |  Toronto Ukraina |   |   |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۱۹۷۷:  London City
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
رونی کلایتون (انگلیسی: Ronnie Clayton؛ زادهٔ ۱۸ ژانویهٔ ۱۹۳۷) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هرفورد یونایتد اشاره کرد.
محسن قاجار

| شیخ محسن خان قاجار | شیخ محسن خان قاجار |
| --- | --- |
نماینده دوره نخست مجلس شورای ملی: نماینده دوره نخست مجلس شورای ملی
حوزه انتخاباتی: کرمان
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
ملیت: ایرانی
پیشه: سیاستمدار
شیخ محسن خان قاجار از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره نخست بعنوان نماینده کرمان در مجلس شورای ملی حضور داشت.