stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
بهوپال

مکان در 23x15px|border |alt=|link= هند
| بهوپال भोपाल | بهوپال भोपाल |
| --- | --- |
کلان‌شهر: کلان‌شهر
 Clockwise from top Upper Lake , Vallabh Bhawan (MP Secretariat), فاجعه بوپال، Van Vihar، فرودگاه راجا بهوجا،  Birla Mandir, Taj-ul-Masajid:  Clockwise from top Upper Lake , Vallabh Bhawan (MP Secretariat), فاجعه بوپال، Van Vihar، فرودگاه راجا بهوجا،  Birla Mandir, Taj-ul-Masajid
نام مستعار: City of Lakes: نام مستعار: City of Lakes
ایالت: مادیا پرادش
ناحیه: Bhopal
حکومت: حکومت
 • نهاد: Bhopal Municipal Corporation
 • شهردار: Alok Sharma (حزب بهاراتیا جاناتا)
مساحت: مساحت
 • کلان‌شهر: ۴۶۳ کیلومتر مربع (۱۷۹ مایل مربع)
ارتفاع: ۵۲۷ متر (۱۷۲۹ فوت)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کلان‌شهر: ۱۷۹۸۲۱۸
 • رتبه: 17th
 • تراکم: ۳۸۸۷/کیلومتر مربع (۱۰۰۷۰/مایل مربع)
 • کلان‌شهری: ۱۸۸۶۱۰۰
اهلیت‌نام: Bhopali
Language: Language
 • رسمی: هندی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۳۰ (IST)
Pincode: 462001 to 462xxx
Telephone: ۰۷۵۵
پلاک خودرو: MP-04
وبگاه: www.bhopal.nic.in
نشان دولتی بوپال
دورنمای بخش قدیمی بوپال
بِهوپال ‌یا بوپال (در هندی: भोपाल در انگلیسی: Bhopāl در اردو: بهوبال) مرکز ایالت مادیا برادش و از شهرهای مهم کشور هندوستان است.
این شهر در حاشیهٔ دو دریاچهٔ زیبا، که به مناظر زیبا و طبیعی پیرامونشان در هند شهرت دارند، واقع شده‌است. ارگ فتحگر در این شهر واقع است. بوپال به دو قسمت تقسیم شده‌است: «شهر خاص» که دوست محمدخان افغان (با دوست محمدخان پادشاه افغانستان اشتباه نشود) دور آن حصار کشید؛ و محله‌های مسکونی جدید و حومه‌های جهانگیرآباد و احمدآباد که حکّام بعدی بر آن افزودند تا یاد جهانگیر محمدخان (شوهر سکندربگم) و احمدعلی خان (شوهر سلطان جهان بگم) را زنده نگه دارند. نوّاب فیض محمدخان (‎۱۱۶۸–۱۱۹۱ قمری، ‎۱۷۵۴–۱۷۷۷ میلادی) این شهر را مرکز ایالت قرار داد، اما مقر حکومت حکمرانان پیش از وی، اسلام نگر بود. درگذشته منطقه «نواب نشین» بوپال پس از حیدرآباد، مهم‌ترین بخش مسلمان‌نشین شبه قاره هند به‌شمار می‌رفت.
بوپال اکنون شهری صنعتی و تجاری است که تولید منسوجات و جواهرسازی از صنایع مهم آن به‌شمار می‌آید. مهم‌ترین فاجعهٔ صنعتی دهه‌های اخیر در این شهر در آذر ۱۳۶۳ (دسامبر ۱۹۸۴) روی داد؛ در آن حادثه، بر اثر نشت گاز سمی از کارخانهٔ آمریکایی یونیون کارباید، بیش از دو هزار تن تلف شدند و حدود دویست هزار تن آسیب دیدند.
یک پلنگ در جنگل‌های بوپال
جغرافیا و آب و هوا

بوپال با مساحتی معادل ۲۸۶ کیلومتر مربع و در ارتفاع ۴۹۹ متری از سطح دریای آزاد، در مرکز کشور هند واقع و فقط از شمال به کوهستان ویندیا محدود شده‌است. در این شهر دو دریاچه بزرگ و زیبا قرار دارد که به دریاچه‌های بوج وتلند معروفند که مناظر زیبا و محیطی دلپذیر را برای این شهر فراهم کرده‌است. طبق آمار سال ۱۳۸۰ (۲۰۰۱)، جمعیت بوپال بالغ بر ۱٬۴۸۲٬۷۱۸ نفر بوده‌است.
بوپال با آب و هوایی معتدل در گرمترین روزهای تابستان حداکثر به ۴۰ تا ۴۲ درجه و حداقل به ۲۴ تا ۲۷ درجه سانتی‌گراد می‌رسد. در زمستان معمولاً هوا از ۸ درجه سانتی‌گراد سردتر نمی‌شود. فصل باران‌های موسمی یا مانسون از اواسط ژوئن شروع شده و تا اواخر سپتامبر یا اوایل اکتبر ادامه دارد.
تاریخچه

شهر بوپال درگذشته مرکز منطقه «نواب نشین» بوپال بود و از مناطق بسیار مهم حکومتی مسلمانان در شبه‌قاره به‌شمار می‌آمد.
تاریخچه > تأسیس

گفته می‌شود پیدایش این شهر به دوران پادشاهی بوجا از سلسله پارمارا(۱۰۰۰–۱۰۵۵ میلادی) مربوط می‌شود. با این وجود آنچه مسلم است بنیان‌گذاری شهر بوپال توسط یک نظامیِ ماجراجوی افغان به نام «دوست محمدخان» (با دوست محمدخان اولین امیر افغانستان از خاندان بارکزی اشتباه نشود) گذاشته شد. او از اهالی تیراه (در منطقهٔ ایل‌نشین اورکزی در پاکستان کنونی) بود که به ایل میرزائی خیل از پَتانهای آفریدی تعلق داشت. او در ۱۱۲۰، در ۳۴ سالگی، به دنبال شغلی به دهلی رفت و به سبب خدمات نظامیش، اجارهٔ بیراسیه پرگنه را از بهادر شاه اول، فرمانروای دهلی، دریافت کرد. بزودی حکومت خود را بر ناحیه وسیعی گسترش داد و شهر بوپال را با ارگ آن، موسوم به فتحگره، بنیاد نهاد. با استفاده از ضعف حکومت مرکزی امپراتوری گورکانیان هند، از ایشان گسست و عنوان «نوّاب» بر خود نهاد.
دوست محمدخان در ۱۱۵۳ درگذشت و پسر کوچکش، محمدخان، به جای او نشست، ولی اندکی پس از آن یارمحمدخان دیگر فرزند دوست محمدخان، او را برکنار کرد. یارمحمدخان، قبل از آنکه رسماً به عنوان نوّاب مستقر گردد، در ۱۱۶۸ درگذشت. جانشین او، فیض محمدخان، مردی زهدپیشه و تقریباً منزوی بود که ضعف حکومتش و نیز دسیسه‌های سیاسی وزیر هندویش، به از دست رفتن نیمی از سرزمین بوپال و تصاحب آن از سوی پیشوا باجی رائوی اول انجامید. پس از مرگ فیض محمدخان در ۱۱۹۲، برادرش حیات محمدخان به‌جای او نشست و چهار پسر هندو را به عنوان «چیلا» ی خود (چیلا به معانی متعدد از جمله شاگرد، مرید، و دست پرورده) برگزید که دو تن از ایشان، فولادخان و چهوطی خان، بعداً به وزارت رسیدند. رقابت میان وزیر محمدخان، یکی از عموزادگان حاکم، و مرید محمدخان، وزیر او، به تسلیم دژ فتحگره به امیرخان پنداری (مؤسس حکومت تونک) که در آن ایام در خدمت سندهیای گوالیور بود، انجامید. وزیر محمدخان ناگزیر بوپال را ترک کرد. ولی پس از اینکه سندهیا در پی شورشی که در گوالیور شده بود، به بوپال رفت، وزیر محمدخان با نیرویی بسیار بازگشت و مَراتاها را که تحت فرمان امیرخان بودند از دژ بیرون راند و پس از اندک مدتی، پنداریها را نیز تارومار کرد. حیات محمد در ۱۲۲۳ درگذشت و وزیر محمدخان که لیاقت خود را در امر حکومت نشان داده بود، بی اعتنا به ادعای غوث محمدخان، پسر حاکمِ درگذشته، به جای او نشست. در ۱۲۲۹، نیروهای مشترک ناگپور و گوالیور به بوپال حمله کردند و بوپال هشت ماه در مقابل مهاجمان از خود دفاع کرد تا اینکه محاصرهٔ شهر پایان یافت.
پس از مرگ وزیر محمدخان در ۱۲۳۱ یا ۱۲۳۲، نَذر محمد، پسر او، به جای وی نشست. نذرمحمد (یا نظرمحمد) با انگلیسی‌ها پیمانی بست که به موجب آن حکومت بر سرزمین‌های بوپال برای او و اخلافش تضمین می‌شد، و به انگلیسی‌ها نیز اطمینان داده شد که می‌توانند برای شکست پنداری‌ها - که در آن زمان در نواحی مرکزی هندوستان تاخت و تاز و راهزنی می‌کردند - از سربازان بومی استفاده کنند. نذرمحمد با قدسیّه بگم، دختر غوث محمد، ازدواج کرده بود. قدسیّه بگم، پس از مرگ همسرش در ۱۲۳۶ (یا ۱۲۳۵)، نایب الحکومهٔ دختر کوچک خود، سِکندربگم، شد و زمام امور را به دست گرفت تا اینکه ۲۵ سال بعد (در ۱۲۶۱) سکندربگم رسماً به قدرت رسید.
تاریخچه > شورش‌های سال ۱۸۵۷

طی شورش‌های سال ۱۸۵۷ میلادی در هند، حکومت سیکندر بیگم در بوپال به عنوان هم‌پیمان کمپانی هند شرقی در سال۱۸۱ ۸ شورش مردم بوپال و مناطق همجوار را در مراحل اولیه خود را سرکوب کرد.
تاریخچه > پس از استقلال

بوپال یکی از آخرین مناطقی بود که «سند اطلاعیه رسمی الحاق» به اتحادیه هند را پذیرفت. در ۱۳۲۵ ش / ۱۹۴۶، بر امور سیاسی هندوستان تأثیری فراموش نشدنی گذاشت و در مقام واسطه میان کنگره ملی هند و مسلم لیگ به رهبری محمدعلی جناح توانست از کنگره برای مسلم لیگ اختیارات نامحدود بگیرد، ولی بعداً گاندی، رهبر بلارقیب کنگره، این امر را نپذیرفت.
هم‌زمان با خاتمه حکومت انگلیس در ۱۳۲۶ش / ۱۹۴۷، جدایی و استقلال پاکستان از هند، بوپال نخست از خودمختار اداره می‌شد. ولی در ۱۳۲۸ش / ۱۹۴۹ به اتحادیهٔ هند ملحق شد. بوپال دارای مجلس منتخب قانونگذاری و وزارتخانه‌ای بود که یک کمیسر عالی ادارهٔ امور آن را بر عهده داشت. نوّاب سابق، که اینک چون دیگر شهروندان بود، بازنشسته شد و وارث او، گوهرتاج عابده سلطان به پاکستان مهاجرت کرد. در تقسیمات کشوری هند در سال ۱۹۵۶ بوپال به عنوان مرکز ایالت مادیا پرادش انتخاب شد.
فاجعه‌بارترین حادثه صنعتی جهان

مقالهٔ اصلی: فاجعه بوپال
در شبهای ۲ و ۳ دسامبر ۱۹۸۴ (آذر ۱۳۶۳)، ابر مسموم ناشی از نشت گاز سمی صنعتی خطرناک MIC، بر فراز شهر بوپال به حرکت درآمد که وخیم‌ترین حادثه صنعتی جهان نام گرفت. این گاز سمی از کارخانه حشره‌کش‌سازی شرکت آمریکایی یونیون کارباید نشت کرد و این فاجعه چندین هزار کشته و بیش از ۳۰۰ هزار بیمار برجای گذاشت، که بسیاری از آن‌ها کاملاً معلول اند و در شرایط دشواری زندگی می‌کنند.
گاز سمی نخست خانه‌های نزدیک را پوشاند. خیلی‌ها بلافاصله جان باختند، سپس ابری ضخیم همه اطراف را پوشاند. همه اهالی شهر در خیابان‌ها در حال خفگی بودند.
پس از فاجعه، رسوایی بزرگی بر سر موضوع مصونیت قضایی مدیران شرکت یونیون کارباید مطرح شد: هیچ مسئولیتی متوجه مدیران آن نگردید، گویا فاجعه طبیعی و غیرقابل پیش‌بینی بوده‌است و مدیران شرکت نمی‌توانسته‌اند هیچ اقدامی برای جلوگیری از بروز آن انجام دهند. در فوریه ۱۹۸۹ دیوان عالی هند طرف آمریکایی را به پرداخت ۴۷۰ میلیون دلار محکوم کرد، که ۵۰ میلیون دلار آن را دفتر یونیون کارباید در هند و ۴۱۵ میلیون دلار آن را دفتر اصلی شرکت در آمریکا می‌بایست پرداخت کند. از این مبلغ ۲۵۰ میلیون دلار آن را شرکت‌های بیمه پرداخت کردند. بازماندگان قربانیان این فاجعه تنها مبلغ ۲۵۰۰۰روپیه (تقریباً معادل ۵۴۰ دلار) غرامت دریافت کردند که در مقابل بیست سال درد کشیدن بسیار ناچیز است.
نشت گاز از این کارخانه حشره‌کش‌سازی به کشته شدن دست کم ۱۸ هزار نفر از سال ۱۹۸۴ تاکنون منجر شده و هزاران نفر دیگر هنوز در اثر آن با مشکلات جسمانی گریبانگیر هستند. یونیون کارباید در بوپال اکنون کارخانه‌ای متروکه است اما هنوز حدود ۲۵ تن مواد سمی در محل باقی مانده‌است و شرکت یونیون کارباید از زیر تمیزکاری محل حادثه شانه خالی می‌کند. افراد زیادی برای حقوق قربانیان این فاجعه شیمیایی تلاش می‌کنند،
تصویری از تاج‌المسجد، بزرگترین مسجد هند در بوپال.
پرچم بوپال
نواب حمیدالله خان، ۱۹۳۰
راهپیمایی اعتراض‌آمیز در مورد فاجعه نشت گاز سمی
سیتیزن

| 0 | 1 |
| --- | --- |
دفتر مرکزی سیتیزن در توکیو: دفتر مرکزی سیتیزن در توکیو
نوع: کابوشیکی گایشا
نماد سهام شرکت: بورس توکیو: 7762 نیکی ۲۲۵
ISIN: JP3352400000 
بنا نهاده: ۱۹۱۸؛ ۱۰۷ سال پیش (۱۹۱۸-خطا: زمان نامعتبر}})
دفتر مرکزی: نیشی‌توکیو، توکیو، ژاپن
محصولات: ساعت، تجهیزات الکترونیکی، ماشین‌آلات صنعتی، قطعات صنعتی و جواهرات
درآمد:  2.72 میلیارد دلار (۲۰۱۰)
سود ناخالص:  77.7 میلیون دلار (۲۰۱۰)
سود خالص:  37.9 میلیون دلار (۲۰۱۰)
تعداد کارکنان: ۱۸٬۴۵9 (2013)
وبگاه: citizen.co.jp
سیتیزن (به ژاپنی: シチズンホールディングス株式会社) نام هلدینگ ساعت‌سازی ژاپنی است که شعبهٔ مرکزی آن در توکیو قرار دارد. این هلدینگ بزرگ ژاپنی توانسته محصولات با کیفیتی را راهی بازارهای جهانی کند. سیتیزن علاوه بر ساعت، ماشین حساب، چاپگر ، دستگاه های مراقبت بهداشتی را تولید می کند.
سیتیزن شرکت مادر ساعت آمریکایی بولووا نیز محسوب می شود.
یولیا ولکوا

| یولیا ولکوا | یولیا ولکوا |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: یولیا اولِگوونا ولکوا
زاده: ۲۰ فوریهٔ ۱۹۸۵ ‏(۴۰ سال)مسکو، روسیه
ژانر: پاپ راک، الکترانیکا، آلترنتیو راک، راک، آرامش‌بخش، دنس پاپ، الکترو-پاپ
ساز(ها): پیانو، گیتار
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۹-اکنون
وبگاه: www.juliavolkova.com/eng
یولیا الگوونا ولکاوا (به روسی: Юля Олеговна Волкова) (زاده ۲۰ فوریه ۱۹۸۵، روسیه). خوانندهٔ گروه موسیقی پاپ تتو است که بیشتر با نام جولیا ولکوا شناخته می‌شود.
بیوگرافی

ولکوا تنها فرزند خانواده است، در مسکو در خانواده‌ای با سطح متوسط رشد کرد. پدرش اولِگ ولکوا یک تاجر و مادرش لاریسا ولکوا آرایشگر می‌باشد. ولکوا در ۶ سالگی در مدرسهٔ موسیقی ثبت نام کرد و شروع به یادگیری نواختن پیانو کرد. وقتی ۹ ساله بود به گروه کر کودکان روسی، Neposedi پیوست، جایی که او بعداً خواننده گروه t.A.T.u.، لنا کاتینا را در آن ملاقات کرد.
در ۱۱ سالگی به مدرسهٔ استعدادهای موسیقی کودکان منتقل شد و سه سال بعد Neposedi را ترک کرد تا به تتو ملحق شود. او تأکید که او را به خاطر بدرفتاری از آنجا اخراج کرده‌اند اما نمایندگان Neposedi این را تکذیب می‌کنند، با بیان این موضوع که او مانند سایر اعضا تنها در سن مشخص فارغ تحصیل شد.
در فوریه ۲۰۰۳ بعد از دیده شدن ولکوا در کلینیک سقط جنین در مسکو گزارش شد که او یک سقط داشته‌است، این موضوع بعدها توسط ولکوا در مجموعهٔ مستند آناتومی تتو در ۲۰۰۳ تأیید شد. ولکوا در ماه مه ۲۰۰۴ اعلام کرد که او از دوست پسر خیلی قدیمی خود، پاوِل سیدوروف حامله بوده که باعث مجادلاتی نیز شد زیرا که سیدوروف از قبل همسر و دختری داشته‌است. دختر یولیا، ویکتوریا پاو لونا ولکوا در ۲۳ ستامبر ۲۰۰۴ در مسکو به دنیا آمد. یولیا ارتباطش را با سیدوروف قطع کرد.
بعد از جدایی ولکوا و سیدوروف شایعاتی پخش شد مبنی بر این این که قرار است یولیا با عضو سابق گروه Smash!! ولاد توپالوف ازدواج کند یا او با رپر روسی تیماتی قرار می گذارد. بعد از آن ولکوا دوستی دراز مدتی با تاجری به نام پرویز یاسینوف داشت. مطبوعات اعلام کردند که ایندو ازدواج کردند و یویلا به خاطر او مسلمان شده، اما یولیا این را رد کرد. حدوداً در ژانویه ۲۰۰۷ گزارش و تأیید شد که یولیا دومین فرزندش را حامله است؛ اولین فرزندش از یاسینوف. ولکوا پسرش سمیر را در ۲۷ دسامبر ۲۰۰۷ در مسکو به دنیا آورد. این زوج اعلام کردند که قرار بوده که در آینده با یکدیگر ازدواج کنند. در ۲۰۱۰ ولکوا تأیید کرد که او و یاسینوف به هم زده‌اند، اما این ادعا که او را از پسرش جدا کرده‌اند را رد کرد. در ۵ ژانویهٔ ۲۰۰۸ تتو یک کنسرت را به دلیل مریضی ولکوا لغو کرد. سایت رسمی اطلاعات دقیقی در مورد مریضی او نداد. رساناها حدس زدند که او دچار افسردگی پس از زایمان شده، یا یک عمل جراحی پلاستیک برای تسحیل لب‌های خود داشته‌است، اما هیچ‌کدام از اینها تأیید نشد. در ۱۹ ژانویه یک وبلاگ از لنا نامه‌ای دریافت کرد که حال یولیا بهتر شده‌است و کمی بعد یولیا ظاهر شد و شروع به از سر گرفتن فعالیت‌های عادیش کرد. بسیاری از سایت‌های روسی اعلام کردند که یولیا تتو را ترک کرده و قصد دارد در مارس ۲۰۰۹ فعالیت تکی را آغاز کند. وبلاگ گروه خروج را تکذیب کرد اما اعلام کرد که هر دو آن‌ها از این پس پروژه‌های تک نفره‌ای را خواهند داشت و تتو یک کار تمام وقت نخواهد بود. به هر حال، در اوایل ژانویه آن دو فیلمی را منتشر کردند و اعلام کردند که آن‌ها همچنان با هم می‌باشند قرار است آهنگ‌های بیشتری را در ۲۰۱۰ منتشر کنند.
۲۰۰۸ - تا کنون: آلبوم تک نفره ی آینده

بعد از تولید آلبوم Waste Management، اعلام شد که تتو دیگر یک پروژهٔ تمام وقت نخواهد بود و جولیا و لنا هردو بر روی فعالیت‌های تک نفرهٔ خود کار خواهند کرد. جولیا در این سال بر روی آلبومش در لس آنجلس و مسکو کار می‌کرد و این را بیان کرد که می‌خواهد سبک جدیدی به نام "Sex Rock" یا Electronic Rock"" را معرفی کند. همچین توضیح داد "من نمیخوام از سبک t.A.T.u. به R&B برم، من rock رو دوست دارم. فقط قراره کمی سکسی و الکتریک باشه، اما قرار نیست من همه اسرار رو الان بیان کنم."
بعداً توسط هواداران اعلام شد که او با هنرمند آمریکایی Lady Gaga برای آلبومش یک قطعهٔ دو نفره ضبط کرده. آهنگ "Let's Just Disappear" نام داشت. هواداران به خاطر آهنگ بسیار گیج شدند، زیرا بیان شد که آهنگ در اصل برای "باستین ون شیلدز" می‌باشد، نه جولیا و نه بانو گاگا. در ۲۰ مارس ۲۰۱۰ وقتی از او در مورد آهنگ با بانو گاگا سؤال شد او توضیح داد "من همچین قطعه ی دونفره‌ای رو ضبط نکردم. صدا شبیه اما مال من نیست. من اصلاً قطعه‌ای با بانو گاگا نخوندم". او همچنین در مصاحبه اعلام کرد که نیمی از آلبوم ضبط شده و کاملاً آماده است. از جولیا در مورد تور گذاشتن سؤال شد و او توضیح داد"دارم تلاش می کنم یک تور در کل دنیا انجام بدم. نمایش‌های زنده هم با t.A.T.u. به کل متفاوت خواهد بود. من خودم تنها، یک نمای زیبا با نمایشگرای بزرگ، هر کدومشون یک فیلم کوتاه خواهند داشت. من می خوام که هوادارا توی اونها باشن، میخوام به اونا کمک کنم که احساس کنن قسمتی از چیزی هستن و قسمتی از نمایش من باشن و ببینم که اونها با من به اطراف دنیا مسافرت می کنن." در ۱۷ ژانویه ی ۲۰۱۱ جولیا تکه‌ای از اولین تک آنگش به نام "Woman All The Way Down" را منتشر کرد. بعدها به صورت جهانی برای دانلود منتشر خواهد شد. این اولین تک‌آهنگ یک نفرهٔ او از ۲۰۰۸ می‌باشد. در مصاحبه‌ای که با او شد در مورد موسیقی اش از او سؤال شد و او پاسخ داد که او شعری نمی‌نویسد، فقط قطعات انگلیسی را ضبط می‌کند (البته آهنگ‌ها ی روسی هم در برنامه قرار دارند) و آلبوم قرار است به صورت جهانی منتشر شود. شایعه‌هایی در مورد آلبوم جولیا وجود داشته، اول این که جولیا 4 آهنگ را در ۲۰۱۰ ضبط کرده، دو اینکه اولین تک‌آهنگ تصیری او در چهار ماه اول یا دوم سال منتشر خواهد شد. سوم اینکه مدیر و تهیه‌کنندهٔ او، دیوید جانک تماسهایی در مورد نقشه‌های تک نفرهٔ جولیا گرفته‌است. بعدها این شایعه پخش شد که او با احتمالاً با گروه Universal Music Russia، لیبلِ ضبطِ سابق t.A.T.u. قرارداد خواهد بست، ام هیچ اطلاعاتی داده نشد. مشخص شد که او با جانا رادکْوسکی و گروه تولیدش کار می‌کند. اما آن‌ها کارهای او را تولید نمی‌کنند. به علاوه این هم اعلام شد که او با Sony BMG قرارداد بسته است.
فیلم

ولکوا در اولین فیلمش در کنار لنا کاتینا و یک هنرپیشه بریتانیایی به نام میشا بارتون در فیلم تو و من بازی کرد که داستان دو دختر جوان است که همدیگر را در کنسرت t.A.T.u. در مسکو ملاقات می‌کنند و عاشق یکدیگر می‌شوند. فیلم بر اساس یک رمان به نام "بازگشت تتو" ساخته شد که برگرفته از حوادثی واقعی بود.
یولیا ولکوا
کردی صحنه‌ای

| صحنه‌ای | صحنه‌ای |
| --- | --- |
زبان بومی در: غرب ایران
تبار: هندواروپایی  هندو-ایرانیایرانیغربیشمال غربیکُردیکردی جنوبیصحنه‌ای
کدهای زبان: کدهای زبان
ایزو ۳–۶۳۹: هیچ کدام (mis)
گلاتولوگ: kord1245
کردی صحنه‌ای گویشی از کردی جنوبی است که در شهر صحنه رایج است. اسماعیل کماندار این گویش را متمایز از لکی دانسته و زیرمجموعۀ کردی جنوبی قرار داده است.
آنچه که گویش صحنه‌ای را از گویش لکی متمایز می‌کند ارگاتیو نبودن این گویش است. به همین دلیل این گویش زیرمجموعۀ کردی جنوبی طبقه‌بندی می‌شود.
مقایسه

| صحنه‌ای | کلیایی | کرماشانی | لکی | کرندی | فارسی |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ئەتواێ | ئەتواێ | تواێ | میت | گەرەکدە | می‌خوای |
| بنارەی | بنارەی | کلی کە/بنارەی | کلی کە | بنێرەی | بفرستش |
| ئەتێ | ئەتێ | تێ | ماێ/مایتن | تێ | می‌آید |
| ئەزانیمن | ئەزانین | زانیمن | مه‌زانیمن | ئەزانین | می‌دانیم |
| دۊەت | کەنێشک/دود | دۊەت | دۊەت/دت | کەنێشک/دۊەت | دختر |
| نازانم | نازانم | نیه‌زانم | نمه‌زانم | نازانم | نمی‌دانم |
| ئەڕا | ئەڕا | ئەڕا | ئەڕا | بۆ | برای |
| داڵگ | دالک/داڵگ | داڵگ | داڵک | دایگ/داڵگ | مادر |
| قسە کردم | قسە کردم | قسە کردم | قسه‌م کرد/گه‌پم دا | قسەم کرد | صحبت کردم |
| دوروس ئەکه‌ێد | دوروس ئەکاد، دوروس ئەکه‌ێد | دوروس که‌ێد | دوروسه مه‌که‌ێ | دوروسی ئەکاد | درست می‌کند |
:
فهرست خیابان‌های تهران

تابلو خیابان در تهران
تابلو بلوار در تهران
تهران دارای یک شبکه گسترده و پیچیده جاده‌ای و خیابانی است. خیابان‌ها و بلوارهای زیادی در تهران بزرگ وجود دارند که عبارتند از:
فهرست خیابان‌های اصلی تهران از شماره ۶۰۱ تا ۶۹۹

| نشان | شماره خیابان | نام | مسافت | مبدأ | مقصد | جهت | منطقه | نام قبلی |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ۶۰۴ | صالحی | ۱/۶ کیلومتر | بزرگراه محمد علی جناح | میدان هراتی | شرقی - غربی | ۲ |  |
|  | ۶۰۶ | بریانک شرقی | ۱۴۰ متر | بزرگراه نواب | خیابان‌های اطلسی نو و نادر خیری | شرقی - غربی | ۱۱ |  |
|  | ۶۰۷ | رنجبر | ۱/۴ کیلومتر | میدان شهید نوذری | خیابان نوروزی | شمالی - جنوبی | ۱۰ |  |
|  | ۶۱۴ | خواجه نصیرالدین طوسی | ۷۵۰ متر | خیابان مازندران | بزرگراه صیاد شیرازی | شرقی - غربی | ۷ |  |
|  | ۶۱۷ | میمنت | ۳۸۰ متر | بزرگراه یادگار امام | خیابان آزادی | شمالی - جنوبی | ۱۱ |  |
|  | ۶۲۴ | زیبادشت | ۱/۷ کیلومتر | بلوار دهکده المپیک | خیابان گلبانگ | شرقی - غربی | ۲۲ |  |
|  | ۶۲۷ | چوب تراش | ۵۸۰ متر | بزرگراه شیخ فضل‌الله نوری | بلوار گلاب | شمالی - جنوبی | ۲ |  |
:
فهرست خیابان‌های قدیم تهران

تهران در زمان‌های قدیم، به ویژه در دورهٔ قاجار و اوایل پهلوی، ۱۵ تا ۲۰ خیابان اصلی و فرعی داشته است.
از خیابان‌های قدیم تهران، می‌توان به موارد زیر اشاره نمود.
خیابان ناصریه (ناصر خسرو - اولین خیابان تهران) مجتمع آموزش تاریخی مروی (میراث فرهنگی) و کوچه و بازار مروی در این خیابان واقع هستند
خیابان چراغ گاز (امیرکبیر)
خیابان گارماشین (خیابان ری) مرکز لوازم خانگی کنونی به ویژه در سه‌راه امین‌حضور
خیابان لاله‌زار یا مشهور به شانزلیزه تهران
خیابان جلیل الملک، جلیل‌آباد (خیام)
خیابان باغ شاه (امام خمینی)
خیابان حسن‌آباد
خیابان امیریه
خیابان منیریه
خیابان شاه‌آباد (خیابان جمهوری)
خیابان استانبول
خیابان علاءالدوله (فردوسی)
خیابان عین‌الدوله
خیابان صاحب جمع (چهارراه مولوی تا میدان شوش)
صفی علیشاه
خیابان باب همایون
خیابان ملک (سه راه امیریه تا میدان قزوین)
خیابان ارامنه (از میدان وحدت اسلامی تا پل امیر بهادر)
خیابان فرهنگ
امیر بهادر
خیابان سیروس سابق (مصطفی خمینی کنونی) بخش شمالی مرکز فروش کفش دست‌دوز است تقاطع آن با خیابان امیرکبیر یا چهارراه سرچشمه مرکز شیلات تهران است بخش جنوبی بیشتر مرکز فروش انواع ابزارآلات ساختمانی ست که در ایام محرم مرکز فروش انواع طبل و جهاز عزاداری می‌باشد. بیمارستان قدیمی «سپیر» تهران و یکی از «تکیه» های بزرگ و قدیمی تهران (حسینه سادات اخوی کوچه افشار) و بقعه هفت‌دختران یا حمام گلشن در این خیابان واقع هستند.
فهرست خیابان‌های قدیم تهران > فهرست دروازه‌های تهران قدیم

دروازه شمیران
نگارخانه

خیابان ولی‌عصر در حال حاضر
گروه حرف اضافه‌ای

گروه حرف‌اضافه‌ای یک مقولهٔ دستوری است که شامل گروه‌های پیش‌اضافه‌ای و گروه‌های پس‌اضافه‌ای می‌شود. در زبان فارسی، تنها گروه پیش‌اضافه‌ای وجود دارد؛ مانند: «به» خانه، «در» خیابان، «از» امروز «با» اتوبوس، «برای» این کار، «بدونِ» هدفی خاص».
خارپشت

با تشی اشتباه نشود.
| خارپشت یا جوجه‌تیغی | خارپشت یا جوجه‌تیغی |
| --- | --- |
جوجه‌تیغی اروپایی: جوجه‌تیغی اروپایی
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پستانداران
راسته:: خارپشت‌سانان
تیره:: خارپشت‌سانان
زیرخانواده:: Erinaceinae G. Fischer، ۱۸۱۴
Genera: Genera
 جوجه‌تیغی‌های آفریقایی  جوجه‌تیغی‌های گوش‌کوچک  جوجه‌تیغی‌های گوش‌دراز  جوجه‌تیغی‌های دشتی  جوجه‌تیغی‌های بیابانی:  جوجه‌تیغی‌های آفریقایی  جوجه‌تیغی‌های گوش‌کوچک  جوجه‌تیغی‌های گوش‌دراز  جوجه‌تیغی‌های دشتی  جوجه‌تیغی‌های بیابانی
خارپشت یا جوجه‌تیغی به جانوران پستانداری گفته می‌شود که در زیرخانوادهٔ خارپشت‌ها (نام علمی: Erinaceidae) قرار می‌گیرند. گاه تَشی نیز به دلیل خارهایی که بر پشت آن قرار دارد جوجه تیغی نامیده می‌شود اما تشی یا خارپشت جانوری کاملاً متفاوت از راسته جوندگان است، در حالی که جوجه‌تیغی‌ها کوچک‌تر و همه‌چیزخوار و از راستهٔ پستانداران حشره‌خوار هستند.
در مجموع ۱۷ گونه جوجه تیغی در نقاط مختلف آسیا، اروپا، آفریقا شناسایی شده که در پنج سرده زیستی جای می‌گیرند. این جانور بومی بر جدید یعنی استرالیا و آمریکا نیست. نزدیکترین خویشاوندان این جانور حشره‌خوارها یعنی اعضای خانوادهٔ Soricidae هستند که ظاهری به‌سانِ موش کور دارند اما مثل جوجه تیغی‌ها به راسته حشره‌خوارها تعلق دارند. جوجه تیغی‌ها از پستانداران اولیه به‌شمار می‌روند و مثل اغلب آن‌ها به زندگی شب‌زی و رژیم غذایی حشرهخواری خو گرفته‌اند.
این جانور به وسیلهٔ خارهای که بر پشتش قرار دارد، از خود دفاع می‌کند. این خارها در واقع موهایی توخالی هستند که کراتین موجود در آن‌ها سبب تیزی و سفتی شده است و برخلاف باور عمومی سمی نیست. جوجه‌تیغی‌ها اغلب در هنگام احساس خطر خود را به صورت گلوله درمی‌آورند، به طوری که تمام تیغ‌های آن‌ها را به سمت بیرون قرار می‌گیرد. تمام گونه‌های جوجه‌تیغی از این سازوکار دفاعی بهره‌مند هستند اما موفقیت آن‌ها بستگی به میزان تیغ‌هایشان دارد. به همین دلیل گونه‌هایی از جوجه‌تیغی که برای وزن کمتر از تیغ‌های کمتری برخوردارند، بیشتر تمایل دارند تا از دشمن فرار کرده و گاهی به او حمله کنند و از تیغ‌هایشان به عنوان آخرین حربه استفاده کنند.
جوجه‌تیغی در فرهنگ ایران

نام این جانور در متون کهن ایرانی مانند اوستا بارها آمده است و از نام‌های «ونگهاپره» یا «دوژاک» نام برده شده؛ که «ونگهاپره» به معنی موجودی است که از نیمه‌شب تا بامداد می‌تابد تا پرده تاریکی را سوراخ کند که اشاره به خارهای این موجود است و «دوژاک» نام عامیانه خار پشت است و «بد سرشت» معنی می‌دهد.
در وندیداد فرگرد سیزدهم آمده است: «... سگ خار پشت بلند باریک پوزه، سگ «ونگهاپره» که مردم بد زبان «دوژاک» می‌نامندش
این است آن آفریده نیک در میان آفریدگان سپندمینو که از نیمه شب تا دمیدن خورشید، هزاران آفریده اهریمن را می‌کشد»
در ادامه به قداست این جانور اشاره می‌کند «که هر کس … «ونگهاپره» … را بکشد، روان خویش را تا نه پشت می‌کشد و تاوان گناه خود را در زندگی این جهانی با پیشکش بردن نیازی نزد سروش ندهد، راهی به پل چینود نیابد»
و مجازات گناه کشتن این جانور دو هزار تازیانه بوده است.
سرده‌ها و گونه‌ها

زیرخانواده Erinaceinae (Hedgehogs)
سرده جوجه‌تیغی‌های آفریقایی
جوجه‌تیغی چهارانگشتی، Atelerix albiventris
جوجه‌تیغی آفریقایی شمالی، Atelerix algirus
جوجه‌تیغی آفریقایی جنوبی، Atelerix frontalis
جوجه‌تیغی سومالی، Atelerix sclateri
سرده جوجه‌تیغی‌های گوش‌کوچک
جوجه‌تیغی آمور، Erinaceus amurensis
خارپشت سینه‌سفید، Erinaceus concolor
جوجه‌تیغی اروپایی، Erinaceus europaeus
جوجه‌تیغی سینه‌سفید شمالی، Erinaceus roumanicus
سرده جوجه‌تیغی‌های گوش‌دراز
جوجه‌تیغی گوش‌دراز، Hemiechinus auritus
جوجه‌تیغی گوش‌دراز هندی، Hemiechinus collaris
سرده جوجه‌تیغی‌های دشتی
جوجه‌تیغی دوری، Mesechinus dauuricus
جوجه‌تیغی هیو، Mesechinus hughi
سرده جوجه‌تیغی‌های بیابانی
خارپشت بیابانی، Paraechinus aethiopicus
خارپشت ایرانی، Paraechinus hypomelas
جوجه‌تیغی هندی، Paraechinus micropus
جوجه‌تیغی شکم‌برهنه، Paraechinus nudiventris
تغذیه

جوجه‌تیغی‌ها در طول روز می‌خوابند، عصرها در جستجوی غذا به بیرون می‌روند، حتی گاهی تا نیم فرسنگ به دنبال غذا راه طی می‌کنند. جوجه‌تیغی عمدتاً حشره‌خوار است و غذای اصلی آن را بی‌مهرگان مانند حشرات و لارو آن‌ها و حلزون‌ها و کرم خاکی تشکیل می‌دهد. گاهی از مهره‌داران کوچک مثل قورباغه، موش و مارمولک و تخم پرندگان، و همین‌طور غذاهای گیاهی مثل ریشه علف‌ها، میوه‌ها و قارچ نیز تغذیه می‌کنند. جوجه‌تیغی‌ها غذای خود را عمدتاً به کمک حس بویایی می‌یابند. جوجه‌تیغی‌ها در مقایسه با اندازه جثه‌شان زیاد غذا می‌خورند. در سرمای زمستان هنگامی که غذای دیگر به وفور در دسترس نیست زمستان‌خوابی می‌کنند و از ذخیره چربی که در فصل فراوانی غذا ذخیره کرده‌اند استفاده می‌کنند.
جوجه‌تیغی دشمنان طبیعی زیادی مثل پرندگان شکاری به ویژه جغدها، راسو، روباه، گرگ، گورکن و خدنگ دارد اما شکار جوجه‌تیغی بالغ برای دشمنان طبیعی آن بسیار دشوار است. شاه‌بوف از شکارچیانی است که در شکار جوجه‌تیغی مهارت دارد. در بریتانیا گورکن دشمن طبیعی اصلی جوجه‌تیغی است و دیده شده که در مناطقی که جمعیت گورکن در آن فراوان است جمعیت جوجه‌تیغی کم است.
زمستان‌خوابی

تمامی خارپشت‌ها قابلیت زمستان خوابی دارند و خارپشت‌های ساکن مناطق با زمستان‌های سرد به خواب زمستانی می‌روند. طی این فرایند دمای بدن خارپشت تا حدود ۲ درجه سانتی گراد پایین آمده و پس از بیداری از خواب زمستانی دمای بدن به حالت عادی خود یعنی ۳۰–۳۵ درجه بازمی‌گردد.
کاربرد

از جوجه‌تیغی هم به عنوان حیوان خانگی هم در بعضی فرهنگ‌ها به عنوان غذا استفاده می‌شود. (به عنوان مثال در مصر به عنوان غذا به مصرف می‌رسیده است) اما مهم‌ترین استفاده‌ای که می‌توان از جوجه تیغی کرد در کنترل آفات در کشاورزی است به طوری که هر عدد جوجه‌تیغی قادر است ۲۰۰ گرم حشره را در هر شب خورده و بدین طریق به کنترل آفات و حشرات در کشاورزی کمک کند.
جوجه‌تیغی گوش‌دراز
An urban European hedgehog out foraging at night.
جوجه‌تیغی اروپایی