stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
بانوی خوش‌شانس

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کارگردان: استنلی دانن
تهیه‌کننده: مایکل گروسکاف
نویسنده: ویلارد هایک گلوریا کتز
فیلمنامه‌نویس: ویلارد هایک گلوریا کتز
بازیگران: جین هکمن لایزا مینلی برت رینولدز جفری لوئیس جان هیلرمن رابی بنسون مایکل هوردرن وال آوری امیلیو فرناندز جان مک‌لیام
موسیقی: رالف برنز
فیلم‌بردار: جفری آنسورث
تدوین‌گر: پیتر بویتا
شرکت تولید: گروسکاف/ونچر فیلمز
توزیع‌کننده: فاکس قرن بیستم
تاریخ‌های انتشار: ۲۵ دسامبر ۱۹۷۵ (۱۹۷۵-۱۲-۲۵)
مدت زمان: ۱۱۸ دقیقه
کشور: آمریکا
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۱۳ میلیون دلار
فروش گیشه: $۲۴٬۴۴۱٬۷۲۵
بانوی خوش‌شانس (انگلیسی: Lucky Lady) فیلمی در ژانر کمدی-درام و کمدی به کارگردانی استنلی دانن است که در سال ۱۹۷۵ منتشر شد.
این فیلم در ایران با نام بخت بلند به نمایش درآمد.
بازیگران

جین هکمن
لایزا مینلی
برت رینولدز
جفری لوئیس
جان هیلرمن
رابی بنسون
مایکل هوردرن
وال آوری
امیلیو فرناندز
کفش پاشنه‌بلند

کفش پاشنه‌بلند مشکی
کفش پاشنه‌بلند کفشی است که پاشنه‌هایی بلندتر از دیگر انواع کفش‌ها دارد. از این‌گونه کفش در مهمانی‌ها به دلیل زیبایی، بیشتر استفاده می‌شود. در بیشتر کفش‌های پاشنه بلند، پاشنه کفش را به صورت باریک و بلند می‌سازند که خود انواع مختلفی دارد.
پاشنه نزدیک شش سانتی‌متر را پاشنه کوتاه و پاشنه ۸٫۵ سانتی‌متر را پاشنه متوسط بیش از این را پاشنه بلند می‌گویند. گرچه کفش پاشنه‌بلند امروزه به صورت انحصاری توسط زنان و دختران استفاده می‌شود اما در سده‌های گذشته، مردان از طبقات مختلف اجتماع، از کفش‌ها و چکمه‌هایی با پاشنهٔ بلند استفاده می‌کردند.
پیشینه

نخستین کفش‌های پاشنه‌بلند، گونه‌ای پای‌افزار نظامی بودند. در آغاز، تنها، مردان کفش پاشنه بلند می‌پوشیدند. در سده ۱۵ (میلادی) ایرانیان (صفویان) و عثمانی‌های برای ایستادن و کشیدن کمان و تیر‌انداختن، نیاز به کفش‌هایی با پاشنه‌های محکم داشتند که پاهای آنها را به خوبی بر رکاب اسب نگه دارد. در سال ۱۵۹۹ هنگامی‌که شاه عباس یکم برای جلب اتحاد اروپایی‌ها در برابر عثمانی‌ها بود فرستادگانی را با کفش پاشنه‌بلند روانه اروپا کرد و از همانجا کفش‌پاشنه بلند رایج شد. موجی از علاقه به آنچه ایرانی‌ها با خود داشتند اروپای غربی را فرا گرفت. ثروتمندان اروپایی به کفش‌های طرح ایرانی روی آوردند تا به ظاهر خود جلوه‌هایی از مردانگی بدهند. به نظر می‌رسید که فقط کفش‌های پاشنه‌بلند می‌توانند چنین جلوه‌ای را برای آنان فراهم کنند. الیزابت یکم انگلستان نیز برای نشان‌دادن همپایی خود با مردان، کفش پاشنه بلند می‌پوشید.
در سده ۱۷ (میلادی) در شهرهای بزرگ اواخر دوران رنسانس، ونیز و فلورانس و اسپانیا کفش‌هایی می‌پوشیدند که گاهی به بلندی ۷۵ سانتیمتر هم می‌رسید. این کفش‌ها "چوپینز" نامیده می‌شدند و نشانهٔ ثروتمندی افراد بود. هرچه پاشنه، بلند‌تر بود پوشاک بلند‌تر و تزئین‌شده‌تری نیاز بود که آنها را بپوشاند و خدمتکاران بیشتری برای کمک به راه‌رفتن نیاز داشتند. بلند‌ترین چوبینزی که تا به امروز باقی مانده، یک جفت کفش ونیزی است که نزدیک نیم‌متر پاشنه دارد و صاحب آن باید دو خدمتکار در دو طرف خود داشت که بتوانند او را سرپا نگه دارند.
لوئی چهاردهم محبوبیت کفش پاشنه‌بلند را به اوج رساند. او این کفش‌ها را به خاطر قد کوتاه خود می‌پوشید. کفش‌های پاشنه‌بلند قرمز رنگ او، منبع الهام کریستین لوبوتین، برای طراحی کفش‌های زنانه شدند. رنگ قرمز پاشنه، نشانگر جایگاه طبقاتی دارنده آن بود زیرا ساخت آن رنگ، گران تمام می‌شد و به نوعی، جنگاوری و رزم‌آور بودن فرد را نیز نشان می‌داد. در دهه ۱۶۷۰ (میلادی)، لوئی چهاردهم فرمانی صادر کرد مبنی بر آنکه تنها اعضای دربارش اجازه داشتند «کفش‌های پاشنه‌بلند قرمزرنگ» بپوشند. از دهه ۱۷۴۰ (میلادی) مردان، دیگر، کفش پاشنه‌بلند نپوشیدند. ۵۰ سال پس از آن و با انقلاب فرانسه، زنان اروپایی هم کفش پاشنه‌بلند نپوشیدند. اما در میانه سده ۱۹ (میلادی) و با پیدایش و گسترش عکاسی، بار دیگر پوشیدن کفش پاشنه‌بلند مد شد.
انواع > جنس پاشنه بلند

تا سال ۱۹۵۰ پاشنه کفش‌ها بیشتر از چوب ساخته می‌شدند. این چوب باید بسیار محکم و در عین‌حال سبک می‌بود. بنابراین در انگلستان بهترین چوب برای پاشنه کفش پاشنه‌بلند، درخت راش و در ایالات متحده آمریکا درخت افرا بود.  همچنین موادی به دور پاشنه‌ها افزوده می‌شد که تا جای ممکن، آن را محکم می‌کردند. از سال ۱۹۵۷ به جای چوب برای ساخت پاشنه بلند از پلی‌استر فشرده استفاده شد. امروزه در ساخت پاشنه‌های بلند از میلهٔ فولادی با نوک فلزی استفاده می‌شود.
در داستان‌ها

در دوره نوشته‌شدن رمان غرور و تعصب، مردها شبیه شلوار‌های تنگ تا مچ پا می‌پوشیدند. این شلوارها حلقه‌ای در کف پا داشتند. برای آنکه آن حلقه در کف پا ثابت بماند، باید کفش‌ پاشنه می‌داشت که شلوار در آن، گیر کند. ویژگی‌های ظاهری فیتس‌ویلیام دارسی در داستان غرور و تعصب نیز مانند شلوارهای همان دوران بوده است. بنابراین احتمالا او هم کفش پاشنه‌بلند می‌پوشید.
زنان و کفش پاشنه‌بلند

کفش‌های پاشنه‌بلند باعث می‌شوند زنان از نظر جنسی "پذیراتر" به نظر برسند. زیرا باعث می‌شوند کمر شکل قوس شده و نشیمنگاه برآمده شود. این ویژگی‌ها بین پستانداران از نشانه‌های آمادگی برای داشتن آمیزش جنسی هستند.
زنان و کفش پاشنه‌بلند > پورنوگرافی

با اختراع عکاسی، انقلابی در پورنوگرافی رخ داد و پورن از شکل توصیفی و نوشتاری یا نقاشی، نگاره‌های واقعی از آدم‌ها منتشر می‌شدند. از همان نخستین نگاره‌های پورنوگرافی، سوژهٔ بیشتر نگاره‌های فرانسوی حتی اگر کاملا برهنه بودند چکمه و کفش‌های پاشنه بلند دارند. به زودی، پاشنهٔ بلند نشانه‌ای از شهوت و تن‌کامگی شد.
زنان و کفش پاشنه‌بلند > یک مایل در کفش‌های او

یک مایل در کفش‌های او یک راهپیمایی است که در آن مردان برای پشتیبانی از قربانیان خشونت خانگی، با کفش‌های پاشنه‌بلند قرمز، ۱ مایل (۱٫۶ کیلومتر) را می‌دوند.
استیلتو

استیلتو نوعی کفش پاشنه‌بلند است که در سال ۱۹۵۳ در ایتالیا طراحی و ساخته شد. پاشنه این کفش، بسیار نازک و مانند تیغ چاقو یا خنجر استیلتو است. استیلتو نام گونه‌ای چاقو یا خنجر است که از اوایل سده ۱۷ (میلادی) در ایتالیا استفاده می‌شود. به خاطر همانندی این پاشنه با ظاهر آن چاقو یا خنجر، طراح کفش، نام استیلتو را بر آن نهاد.
عوارض

پوشیدن کفش پاشنه‌بلند باعث افزایش خطر بیماری‌های عضلانی و استخوانی، پینه و تاول و درد می‌شود. این کفش‌ها برای راه‌رفتن و پیاده‌روی ساخته نشده‌اند و بهتر است از کفش ورزشی استفاده شود.
عوارض > زمان پوشیدن

میانگین زمانی که فرد می‌تواند کفش پاشنه بلند بپوشد یک ساعت و شش دقیقه و ۴۸ ثانیه است. اما یک پنجم آدم‌ها می‌گویند فقط ده دقیقه می‌توانند آن را تحمل کنند.
کفش پاشنه بلند مردان ایرانی دوره صفویه
کفش پاشنه بلند زنان ایرانی دوره صفویه
لوئی چهاردهم، تنها یک متر و ۶۳ سانتیمتر قد داشت و با پوشیدن کفش‌هایی با پاشنه‌های ۱۰ سانتیمتری خود را بلندقدتر نشان می‌داد.
کفش پاشنه بلند می‌تواند تأثیر جنسی‌سازی بر پوشنده آن داشته باشد
راهپیمایی یک مایل در کفش‌های او
کفش‌های پاشنه‌بلند راه‌رفتن را سخت می‌کنند اما قد را بلندتر و ساق‌ها را کشیده‌تر نشان می‌دهند.
خاکستر (فیلم ۲۰۲۵)

| خاکستر | خاکستر |
| --- | --- |
پرونده:Ash 2025 poster.jpg: پرونده:Ash 2025 poster.jpg
کارگردان: فلاینگ لوتس
تهیه‌کننده:  نیت بولوتین  متیو متکالف 
نویسنده: جانی راملر
موسیقی: فلاینگ لوتس
فیلم‌بردار: ریچارد بلوک
تدوین‌گر: برایان شاو
شرکت تولید:  ایکس‌وای‌زد فیلمز  جی‌اف‌سی فیلمز 
توزیع‌کننده: آرال‌جی‌ای فیلمز آمازون پرایم ویدئو
تاریخ‌های انتشار:  ۲۱ مارس ۲۰۲۵ (۲۰۲۵-03-۲۱)  
کشور: آمریکا
زبان: انگلیسی 
خاکستر (انگلیسی: Ash) یک فیلم دلهره‌آور و علمی تخیلی آمریکایی به کارگردانی فلاینگ لوتس، نویسندگی جانی راملر با بازی ایزا گونزالس، آرون پال و ایکو اویس است.
این فیلم قرار است در تاریخ ۲۱ مارس ۲۰۲۵ (۱ فروردین۱۴۰۴) در ایالات متحده اکران شود.
داستان

در سیاره‌ای دور، زنی از خواب بیدار می‌شود و متوجه می‌شود که خدمه ایستگاه فضایی او کشته شده‌اند. او باید تصمیم بگیرد که آیا می‌تواند به مردی که برای نجات او فرستاده شده اعتماد کند.
انتشار

در فوریه ۲۰۲۴، آمازون پرایم ویدئو حقوق توزیع بین‌المللی فیلم را در بازار فیلم اروپا به قیمت حدود ۱۰ میلیون دلار به دست آورد.
کورتکوی (متروی استانبول)

کورتکوی (انگلیسی: Kurtköy) یکی از ایستگاه‌های خط ام۴ متروی استانبول است.
این ایستگاه که در منطقه پندیک قرار دارد در سال ۲۰۲۲ تأسیس شده‌است.
هربیگ-هارو

تلسکوپ فضایی هابل تصاویر HH 24 (سمت راست ) و HH 32 (چپ، بالا) - سحابی‌های رنگارنگ نمونه‌ای از هربیگ هستند. -اجرام هارو
شی هربیگ-هارو (انگلیسی: Herbig–Haro object) (HH) که با نام اجرام هربیگ-هارو نیز شناخته می‌شوند پاره‌های درخشان یک سحابی هستند که پدیداری آنها با ستاره‌های تازه متولدشده مرتبط است. آنها زمانی تشکیل می‌شوند که جت‌های باریک گاز نیمه یونیزه شده توسط ستارگان با ابرهای گاز و غبار مجاور با سرعت چند صد کیلومتر بر ثانیه برخورد می‌کنند. اجرام هربیگ-هارو معمولاً در نواحی نواحی سیاره‌زا یافت می‌شوند و اغلب در اطراف یک تک ستاره؛ همسو با محور چرخشی آن دیده می‌شوند. بسیاری از آنها در حدود یک پارسک (۳٫۲۶ سال نوری) از منبع قرار دارند، اگرچه برخی از آنها چندین پارسک دورتر مشاهده شده‌اند. اجسام HH پدیده‌هایی گذرا هستند که حدود چند ده‌هزار سال دوام می‌آورند. آنها می‌توانند در طی چند سال به‌طور قابل مشاهده تغییر کنند زیرا به سرعت از ستارهٔ والد خود دور می‌شوند و به ابرهای گازی فضای بین ستاره‌ای (رسانه بین ستاره‌ای یا ISM) می‌روند. مشاهدات تلسکوپ فضایی هابل تکامل پیچیده اجرام HH را در طی چند سال نشان داده‌است، زیرا بخش‌هایی از سحابی محو می‌شوند در حالی که برخی دیگر با برخورد با مواد توده‌ای محیط بین ستاره‌ای درخشان می‌شوند.
این پدیده نخستین بار در اواخر سدهٔ نوزدهم توسط شربورن وسلی برنهام مشاهده شد، اجرام هربیگ-هارو به‌عنوان یک نوع متمایز از سحابی انتشاری در دههٔ ۱۹۴۰ شناخته شدند. اولین اخترشناسانی که آنها را به تفصیل مطالعه کردند جرج هربیگ و گیلرمو هارو بودند که به‌نام آنها نامگذاری شده‌است. هربیگ و هارو زمانی که برای اولین بار این اجرام را تجزیه و تحلیل کردند، به‌طور مستقل روی مطالعات تشکیل ستاره کار می‌کردند و متوجه شدند که آنها محصول فرعی فرایند تشکیل ستاره هستند. اگرچه اجسام HH یک پدیده با طول موج قابل مشاهده هستند، اما بسیاری از آنها به‌دلیل غبار و گاز در این طول موج‌ها نامرئی می‌مانند و فقط در طول موج‌های فروسرخ قابل تشخیص هستند. چنین اجسامی، هنگامی که در فروسرخ نزدیک مشاهده می‌شوند، اجسام خط انتشار هیدروژن مولکولی (MHOs) نامیده می‌شوند.
ودیع صبرا

| ودیع صبرا | ودیع صبرا |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۲۳ فوریهٔ ۱۸۷۶
درگذشته: ۱۱ آوریل ۱۹۵۲
ساز(ها): پیانو
ودیع صبرا (عربی: وديع صبرا؛ ۲۳ فوریهٔ ۱۸۷۶ – ۱۱ آوریل ۱۹۵۲) آهنگساز اهل لبنان بود. وی سازنده آهنگ سرود ملی لبنان بود.
زندگی‌نامه

ودیع بن جرجس بن جبور صبرا در شهرک عین الجدیده در جبل لبنان دیده به جهان گشود و در مدرسه پسرانه انگلیسی‌ها علوم و دروس خود را فراگرفت، وی از مدرسه الانجیلیه (دانشگاه آمریکایی) فارغ‌التحصیل گردید. وی در دوران نوجوانی و جوانی در بیروت به شدت عاشق هنر و درس موسیقی بود.
پژوهش‌ها

وی در سال ۱۸۹۲ برای تکمیل دروس هنری خودش به پاریس مسافرت کرد. وی در کسنرواتوار فرانسه به‌مدت هفت سال آموزش دید و تمرین کرد. وی در مدت اقامت و زندگی خودش در پاریس برای برگزاری جشنواره‌های هنری به ناحیه‌های دور پاریس و فرانسه سفر می‌کرد. درآمدی که وی از این سفرها داشت درس و زندگی وی را تأمین می‌کرد. بعد از هفت سال کلیسای سنت امسیری انجیلی در پاریس وی را به عنوان نوازنده ارگ بخدمت گماشت، وی مدت ۱۰ سال به این کار اشتغال داشت. مدت درس خواندن و تمرین و کار کردن وی در فرانسه شانزده سال طول کشید. وی در سال ۱۹۰۸ میلادی آهنگ سرود ملی عثمانی را ساخت و برای عرضه آن به مجلس نمایندگان عثمانی به استانبول مسافرت کرد و مدت ۱۵ ماه در این شهر اقامت داشت، وی سپس در سال ۱۹۱۰ به بیروت بازگشت و مؤسسه خانه موسیقی را در لبنان به عنوان اولین مؤسسه موسیقی تأسیس نمود. وی در سال ۱۹۱۸ مجدداً به استانبول مسافرت کرد و حکومت ترکیه وی را به عنوان رئیس مدرسه موسیقی نیروی دریایی به مدت یک سال منصوب نمود، در این مدت وی به پاریس نیز مسافرت نمود. در خلال جنگ جهانی اول وی به شهر سیواس در «اناضول» تبعید شد. وی در خلال جنگ جهانی اول در این شهر اقامت داشت، بعد از جنگ حکومت متوجه خطای خود در رابطه با تبعید وی شد لذا وی را با عزت و احترام و بزرگداشت از تبعید خارج نمود. وی بعد از آن به بیروت برگشت و مدیریت موسیقی نیروهای ارتش لبنان را همزمان با استادی مدرسه موسیقی در دارالمعلمات را بر عهده گرفت. وی وقتی که مشاهده کرد که پیانوی غربی نمی‌تواند آهنگ ترانه‌های شرقی را بنوازد در سال ۱۹۱۲ مجدداً به پاریس مسافرت نمود و ضمن یک پژوهش دقیق و تلاشی سخت توانست در نهایت پیانوی شرقی را اختراع کند، وی با مدیر کارخانه بلابل روی ترکیب تارهای موسیقی شرقی روی پیانو به کار و بررسی پرداخت، نتیجه این بررسی فنی و هنری تنظیم تارهای صوتی این ساز روی آهنگ‌های شرقی بود که باعث نام‌آور شدن مخترع آن و همین‌طور اعجاب و تقدیر دستگاه هنر و هنرمندان گردید، وی بعد از آن به مصر رفت و در آنجا دو سال اقامت کرد در این مدت وی اقدام به تدریس موسیقی نمود.
آثار

ودیع صبرا کارهای زیادی در موسیقی انجام داده‌است، مهم‌ترین آن‌ها عبارت است از: ساختن آهنگ مارش ملی عثمانی، سرود ملی عثمانی، سرود ملی لبنان، اپرای ترکیه، سرود موسی اوراتوریو، اپرای رعاة کنعان «این اپرا اولین اپرا به زبان ترکی بود»، اپرای الملکین «این اپرا اولین اپرا به زبان عربی بود»، تراتیل کنائسیة که در پاریس آن را تنظیم کرده بود، والس لکونس و جانوت در دستگاه منیر، ترانه اپرای فرانسوی مهاجر و ۳۰ آواز و آهنگ شرقی. آخرین آهنگ‌های وی سه سرود زیر می‌باشد: یادگاری مادر که توسط شاعر شبلی الملاط سروده شده بود، مادر ما زمین که توسط شاعر رشدی المعلوف سروده شده بود و پایان همه چیز که توسط شاعر سعید عقل سروده شده بود.
درگذشت

ودیع صبرا در ۱۱ آوریل سال ۱۹۵۲ میلادی درگذشت و در مقبره خانواده صبرا در قبرستان مسیحیان ملی در راس النبع در بیروت به خاک سپرده شد.
سید مسعود منفرد نیاکی

| جناب مسعود منفرد نیاکی | جناب مسعود منفرد نیاکی |
| --- | --- |
نام تولد: سیّد مسعود آقا منفرد نیاکی
زاده: ۱۸ بهمن ۱۳۰۸ نیاک، آمل
درگذشته: ۶ مرداد ۱۳۶۴ (۵۵ سال) کرج، ایران
مدفن: قطعه ۲۶ بهشت زهرا، تهران
شاخه نظامی: ارتش شاهنشاهی ایران ارتش جمهوری اسلامی ایران
درجه: سرهنگ - پس از کشته شدن درجه سرلشکر
یگان: نیروی زمینی ارتش ستاد مشترک ارتش
فرماندهی: جانشین فرمانده نیروی زمینی ارتش فرمانده لشکر ۹۲ زرهی اهواز فرمانده لشکر ۸۸ زرهی زاهدان فرمانده قرارگاه فتح
جنگ‌ها و عملیات‌ها: جنگ ایران و عراق عملیات طریق‌القدس عملیات فتح‌المبین عملیات بیت‌المقدس عملیات والفجر عملیات رمضان
نشان‌ها: فهرست کامل  نشان فتح (درجه ۱)
مسعود منفرد نیاکی (زادهٔ ۱۸ بهمن ۱۳۰۸ آمل – کشتهٔ ۶ مرداد ۱۳۶۴ کرج) سرهنگ نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران و فرمانده لشکر ۹۲ زرهی اهواز از ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۳ بود. او در جنگ ایران و عراق و در عملیات‌های طریق‌القدس، فتح‌المبین، بیت‌المقدس، والفجر و رمضان، حضوری فعال داشت. وی در مردادماه ۱۳۶۴ در خلال اجرای رزمایش آموزشی، بر اثر اصابت ترکش خمپاره خودی در سد کرج کشته شد. او پس از مرگ به درجه سرلشکری ارتقا یافت.
زندگی

سیّد مسعود منفرد نیاکی در تاریخِ ۱۸ بهمنِ ۱۳۰۸ در روستای نیاک از توابع آمل زاده شد. در سال ۱۳۳۱، پس از اخذ مدرک دیپلم متوسطه در رشته علوم طبیعی، وارد دانشکدهٔ افسری ارتش شد و در سال ۱۳۳۴ با درجه ستوان دومی، فعالیت رسمی در ارتش شاهنشاهی ایران را در رسته زرهی آغاز کرد. وی در سمت‌های مختلف فرماندهی در یگان‌های رزمی ارتش به انجام وظیفه پرداخت و مدارج تحصیلی را از دوره مقدماتی و عالی زرهی، تا دوره فرماندهی و ستاد و دانشکده پدافند ملّی، با موفقیت پشت سر گذاشت و در سال ۱۳۵۵ درجه سرهنگی دریافت نمود.
پس از وقوع انقلاب، در سال ۱۳۵۹ به سمت فرمانده لشکر ۸۸ زرهی زاهدان و در سال ۱۳۶۰ به سمت فرمانده لشکر ۹۲ زرهی اهواز منصوب گردید. وی در مسئولیت‌های فرماندهی در عملیات‌های طریق‌القدس، فتح‌المبین، بیت‌المقدس، والفجر و رمضان حضور داشت و در سمت فرماندهی لشکر ۹۲ زرهی خوزستان و فرمانده قرارگاه فتح در جنگ ایران و عراق ایفای نقش نمود. در آن دوره منفرد نیاکی از سوی علی صیاد شیرازی به جانشینی فرماندهی نیروی زمینی ارتش در جنوب کشور منصوب گردید و در طراحی عملیات‌های رزمی در جنگ ایران و عراق، نقش مؤثری ایفا نمود. منفرد از جمله فرماندهان ارتش بود، که در عملیات‌های مربوط به نبرد خرمشهر، حضوری فعال داشت. در دوم دی ماه ۱۳۶۳ با حکم سید علی خامنه‌ای (رئیس‌جمهور وقت) به ستاد مشترک ارتش جمهوری اسلامی ایران منتقل و به عنوان جانشین اداره سوم ارتش مشغول به فعالیت شد. در جریان عملیات بیت‌المقدس منفرد نیاکی با اینکه به هنگام شروع عملیات در تاریخ نهم اردیبهشت ۱۳۶۱، خبر فوت دخترش را به او می‌دهند، حاضر به ترک جبهه‌های جنگ نمی‌شود و با استفاده از طرح‌های ابتکاری و نبوغ نظامی خود نیروهای مسلح را در آزادسازی خرمشهر یار می‌کند.
سوابق نظامی

مسعود منفرد نیاکی در سال ۱۳۳۱ وارد دانشکده افسری ارتش شد و از ۱۳۳۴ با درجه ستوان دومی، فعالیت رسمی در ارتش شاهنشاهی ایران را آغاز کرد و در سال ۱۳۵۵ به درجه سرهنگی رسید. او در طول جنگ ایران و عراق، از ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۰ فرمانده لشکر ۸۸ زرهی زاهدان و از ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۳ نیز فرمانده لشکر ۹۲ زرهی اهواز بود. منفرد نیاکی در دوره‌ای نیز فرماندهی قرارگاه فتح و جانشینی فرمانده نیروی زمینی ارتش در جنوب را برعهده داشت.
وی در دی‌ماه ۱۳۶۳ جانشین اداره سوم ستاد مشترک ارتش جمهوری اسلامی ایران شد و در تاریخ ۶ مرداد ۱۳۶۴ هنگام اجرای رزمایش توسط لشکر ۵۸ تکاور ذوالفقار، بر اثر اصابت ترکش خمپاره نیروهای خودی، کشته شد.
تحصیلات

دوره مقدماتی رسته زرهی در دانشگاه افسری نیروی زمینی ارتش
دوره عالی رسته زرهی در دانشگاه افسری نیروی زمینی ارتش
دوره دافوس ارتش در دانشگاه فرماندهی و ستاد آجا
دوره علوم استراتژیک در دانشگاه عالی دفاع ملی
مسئولیت‌ها

معاون تیپ ۳ لشکر ۸۱ زرهی کرمانشاه: از ۱۳۵۴ تا ۱۳۵۷
سرپرست تیپ ۳ لشکر ۸۱ زرهی کرمانشاه: از ۱۳۵۷ تا ۱۳۵۹
فرمانده لشکر ۸۸ زرهی زاهدان: از ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۰
فرمانده لشکر ۹۲ زرهی اهواز: از ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۳
فرمانده قرارگاه فتح در چند عملیات در خلال جنگ ایران و عراق
جانشین فرمانده نیروی زمینی ارتش در جنوب
جانشین اداره سوم ستاد مشترک ارتش جمهوری اسلامی ایران: از ۱۳۶۳ تا ۱۳۶۴
کشته شدن

مسعود منفرد نیاکی در تاریخ ۶ مرداد ۱۳۶۴ به عنوان نماینده ستاد مشترک ارتش و ناظر بر عملیات لشکر، در رزمایش آموزشی لشکر ۵۸ تکاور ذوالفقار، که در شرایط و مهمات جنگی در حوالی سد کرج اجرا گردید، شرکت نمود و در این رزمایش بر اثر اصابت ترکش خمپاره خودی کشته شد. منفرد نیاکی همیشه کارتی در جیب خود به همراه داشت که روی آن نوشته شده بود، اگر زمانی در حین خدمت، جانم را از دست دادم و قرار شد ارتش مرا به خاک بسپارد، هر جا که برای ارتش راحت‌تر و ارزان‌تر است، مرا خاک کند. وی در قطعه ۲۶ بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
یادبودها

در شهر آمل؛ محل زادگاه مسعود منفرد نیاکی، بلواری به نام او نام‌گذاری و تندیسی از وی نیز در آن محل نصب شده است.
در تهران بوستانی در خیابان شریعتی، به یادبود منفرد نیاکی نام‌گذاری شده است.
در تهران و در محله سعادت‌آباد، در سال ۱۴۰۱ خیابان کوهستان به نام منفرد نیاکی تغییر نام داده شد. خیابان کوهستان خیابانی است که در آن مجتمع مسکونی کوهستان متعلق به ارتش جمهوری اسلامی ایران به تعداد ۱۳۵۷ واحد ساخته شده است.
در کرج خیابانی در محله دهقان‌ویلا به نام او نام‌گذاری شده است.
در اهواز بیمارستانی با عنوان بیمارستان ۵۷۸ مسعود منفرد نیاکی، در کنار پادگان لشکر ۹۲ زرهی، به یاد وی، نام‌گذاری شده است.
کتاب زندگی‌نامه مسعود منفرد نیاکی، تحت عنوان ردپای پیر، به قلم علیرضا پوربرزگ وافی، توسط انتشارات خادم‌الرضا و به سفارش هیئت معارف جنگ، به چاپ رسیده است.
فیلم مستند؛ آخرین فصل عشق، به سفارش نیروی زمینی ارتش و با محوریت؛ شرح چگونگی تدوین کتاب پدر بزرگ شامل زندگی‌نامه مسعود منفرد نیاکی، ساخته شده است، که این مستند از شبکه سوم سیما پخش گردید.
مستند رد پای مرد.
مستند نیمه پنهان ماه.
جایزه‌ها و نشان‌های افتخار

این بخش شامل نشان‌ها و جایزه‌های رسمی امیر مسعود منفرد نیاکی است که بر روی لباس همسان او نصب می‌شود ولی جایزه‌های غیرنظامی و غیررسمی را دربر نخواهد گرفت.
جایزه‌ها و نشان‌های افتخار > آرم‌ها

| 0 | 1 |
| --- | --- |
آرم‌های سینه: آرم‌های سینه
چتربازی درجه دو: 
دانشگاه فرماندهی و ستاد: آجا
| 0 | 1 |
| --- | --- |
آرم‌های بازو: آرم‌های بازو
نزاجا:
جایزه‌ها و نشان‌های افتخار > نوار نشان‌ها

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
:
جایزه‌ها و نشان‌های افتخار > نام نشان‌ها

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| نشان فتح درجه دو | نشان لیاقت |  |
| دوره دافوس | نشان ایثار | نشان فداکاری ارتش |
| دوره دوم دانشگاه افسری | دوره مقدماتی | دوره عالی |
تندیس منفرد نیاکی در شهر آمل
واش‌مرغ گندمگون

| واش‌مرغ گندمگون | واش‌مرغ گندمگون |
| --- | --- |
واش‌مرغ گندمگون، Megalurus timoriensis: واش‌مرغ گندمگون، Megalurus timoriensis
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: گنجشک‌سانان
تیره:: سسکان ملخی
سرده:: واش‌مرغ‌های نمادین
گونه:: M. timoriensis
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Megalurus timoriensis : Megalurus timoriensis 
واش‌مرغ گندمگون (نام علمی: Megalurus timoriensis) نام یک گونه از سرده واش‌مرغ‌های نمادین است.
ان‌جی‌سی ۶۵۵۹

| سحابی | سحابی |
| --- | --- |
NGC 6559 taken by the Danish 1.54-metre telescope located at رصدخانه جنوبی اروپا’s رصدخانه لاسیا.: NGC 6559 taken by the Danish 1.54-metre telescope located at رصدخانه جنوبی اروپا’s رصدخانه لاسیا.
اطلاعات رصدی: مبدأ (ستاره‌شناسی) مبدأ: اطلاعات رصدی: مبدأ (ستاره‌شناسی) مبدأ
بعد: 18h 09m 56.8s
میل: ‏ 23″ 06′ ‎−24°
صورت فلکی: کمان (صورت فلکی)
نام‌های دیگر: ESO 521-40, LBN 28, LBN 007.03-02.26
جستارهای وابسته: فهرست‌های سحابی‌ها: جستارهای وابسته: فهرست‌های سحابی‌ها
ان‌جی‌سی ۶۵۵۹ (انگلیسی: NGC 6559) نام یک کهکشان است.
نژاد زرد قدیم

نژاد زرد قدیم یک طبقه‌بندی نژادی قدیمی از انسان‌ها است که بر اساس نظریه‌ای رد شده درباره نژادهای بیولوژیکی, استوار است.. در نظریه‌های انسان‌شناسی قرن‌های 19 و 20، نژاد زرد قدیم به عنوان اجداد نژاد زرد جدید دیده می‌شدند. به وجود آمدن اصطلاح نژاد زرد قدیم و جدید بر اساس تغییرات تکاملی نیست بلکه به تغییرات بدن در اثر انطباق با محیط زیست سرد اشاره دارد. در اثر مطابقت با سرما در عصر یخبندان در آسیای شمالی صورت ساکنین این منطقه دارای پستی و بلندی کمتر است و لایه کوچکی از پوست گوشه درونی چشم را می‌پوشاند و پلک ضخیم است. در مقایسه با نژاد زرد جدید، نژاد زرد قدیم دارای صورتی کوچکتر و با پستی و بلندی بیشتر، شکاف پلکی، لب‌های پهن، جرم گوش مرطوب و پر موتر هستند.
پسر من (ترانه بیلی آیلیش)

«پسر من» (انگلیسی: My Boy) ترانه‌ای از خواننده و ترانه‌پرداز آمریکایی، بیلی آیلیش است. این ترانه توسط دارک‌روم و اینترسکوپ رکوردز به عنوان ششمین تک‌آهنگ از نخستین آلبوم چندآهنگه (ئی‌پی) آیلیش به نام به من لبخند نزن (۲۰۱۷) منتشر شد. آیلیش به همراه برادرش فینیس اوکانل متن ترانه را نوشته است و تهیه‌کنندگی ترانه را برادرش انجام داده است. «پسر من» ترانه‌ای پاپ با تنظیم آهنگ متأثر از جاز است و به شدت از پسرانی که قلب آیلیش را شکسته‌اند، الهام گرفته است.
جدول‌های موسیقی

| جدول (۲۰۱۹) | بالاترین جایگاه |
| --- | --- |
فروش ترانه دیجیتال آلترناتیو ایالات متحده (بیلبورد): ۲۰
گواهی‌نامه‌ها

| منطقه | گواهی | واحد گواهی‌شده/فروش |
| --- | --- | --- |
| استرالیا (آی‌اف‌پی‌آی استرالیا) | ۲× پلاتین | ۱۴۰٬۰۰۰ |
| اتریش (فونوگرافی اتریش) | طلا | ۱۵٬۰۰۰ |
| برزیل (پرو موزیکا برزیل) | پلاتین | ۶۰٬۰۰۰ |
| کانادا (میوزیک کانادا) | پلاتین | ۸۰٬۰۰۰ |
| دانمارک (آی‌اف‌پی‌آی) | طلا | ۴۵٬۰۰۰ |
| لهستان (زدپی‌ای‌وی) | طلا | ۱۰٬۰۰۰ |
| پرتغال (انجمن صنفی گرامافون) | طلا | ۵٬۰۰۰ |
| اسپانیا (سازنده‌های موسیقی) | طلا | ۳۰٬۰۰۰ |
| بریتانیا (بی‌پی‌آی) | طلا | ۴۰۰٬۰۰۰ |
| ایالات متحده (آرآی‌ای‌ای) | پلاتین | ۱٬۰۰۰٬۰۰۰ |
  رقم فروش+پخش جاری تنها بر پایهٔ گواهی‌ها.:   رقم فروش+پخش جاری تنها بر پایهٔ گواهی‌ها.
تاریخچه انتشار

| منطقه | تاریخ | فرمت(ها) | ورژن | ناشر | منابع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| مختلف | ۲۸ ژوئیه ۲۰۱۷ | دانلود دیجیتال استریم | اریجینال | دارک‌روم اینترسکوپ |  |
| مختلف | ۹ مارس ۲۰۱۸ | دانلود دیجیتال استریم | تروی‌بوی ریمیکس | دارک‌روم اینترسکوپ |  |
معماری در کویت

معماری کویت (عربی: عمارة كويتية) شامل تعداد زیادی از مظاهر عمران و آبادی عصر جدید و ساختمان‌ها و برجهای بسیار بلند و پاساژهای بزرگ که به صورت بسیار مدرنی ساخته شده‌اند می‌باشد. در وسط شهر کویت برج آزادی قرار دارد که ساختن آن در زمان اشغال کویت توسط عراق در سال ۱۹۹۰ متوقف شد و بعد از آزادسازی کویت مجدد ساختن آن ادامه یافت و در سال ۱۹۹۶ به پایان رسید، این ساختمان به دلیل آزادسازی کویت از اشغال عراق به اسم برج آزادی نامگذاری شد. در آنزمان این برج شهرت جهانی پیدا کرد؛ برای اینکه در آن موقع پنجمین برج بلند دنیا محسوب می‌شد ولی امروز این برج در رده یازدهم بلندترین برج‌های جهان قرار دارد، از این برج وزرات ارتباطات و بعضی از شرکت‌های ارتباطی استفاده می‌کنند، در این ساختمان مقر بازار سهام و ارز نیز گشایش یافت و افتتاح شد. به‌طور معمول یک بار در سال که غالباً در ماه فوریه می‌باشد این مکان برای عموم بازمی‌گردد و همه می‌توانند به دیدن این برج بیایند و از بالای آن شهر کویت را تماشا کنند.
سمبل‌ها

از سمبلهای کویت برجهای کویت هستندکه در کنار سواحل آن قرار دارد و متشکل از سه برج می‌باشد و بر ساحل خلیج فارس در شهر کویت در منطقه‌ای بنام راس عجوزه (سر ناتوان) بنا شده‌اند، این برجها توسط دفتر مهندسی لیندستورم در سوئد طراحی گردیدند و توسط شرکت انیرجوبروجیکت یوگسلاوی ساخته شدند، کار ساختن این برجها در سال ۱۹۷۵ به پایان رسید و به‌طور رسمی در یکم مارس سال ۱۹۷۹ افتتاح شدند. ارتفاع برج اصلی این مجموعه ۱۸۷ متر می‌باشد که متشکل از دو کره می‌باشد، کره پایینی شامل رستورانها می‌شود و کره بالای سالن‌های غذاخوری سریع و ساندویچ فروشی می‌باشد علاوه بر این در این کره مکان‌هایی در نظر گرفته شده‌است که هر فرد می‌تواند از آنجا شهر کویت را تماشا نماید، ارتفاع برج دوم ۱۴۵٫۸ متر می‌باشد که به عنوان مخزن آب از آن استفاده می‌گردد، سومین مکمل دو برج دیگر است. این سه برج از بارزترین و شاخص‌ترین آثار عصر جدید در کویت می‌باشند.
تاریخچه

در فاصله سال‌های ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۵ شهرداری کویت اجازه افزایش ۴۰۰ درصدی ساختمان‌سازی را صادر کرد، این دوره عمران و ساختمان‌سازی باعث تغییر دادن شکل کویت گردید و منجر به ساختن ده‌ها برج تجاری و آسمانخراش‌های بلند گردید. برج الحمراء بلندترین و اولین آسمانخراشی است که در عالم ساخته شده‌است و بلندترین ساختمان در شهر کویت به ارتفاع بالغ بر ۴۱۴ می‌باشد.
جوایز

این برج تا الان تعدادی جایزه در بعضی از زمینه‌ها حتی قبل از تکمیل شدن خودش به‌دست آورده‌است منجمله جایزه بهترین پروژه آسمانخراش‌ها و جایزه بزرگ‌ترین پروژه تحت احداث در سال ۲۰۰۸ را در مسابقه MIPIM به‌دست آورده‌است. این ساختمان همچنین برنده جایزه بهترین طراحی را از «American architecture awards» در سال ۲۰۰۸ به‌دست آورده‌است.