stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جراحی عروق
حوزه فعالیت

دسته‌های اصلی بیماری و روش‌های مربوط به آنها:
| شاخص / بیماری | روش |
| --- | --- |
ایسکمی حاد اندام: Balloon embolectomyThrombectomyVascular bypass graftingقطع عضو
آنوریسم آئورت شکمی: Open aortic surgery Endovascular Aneurysm Repair (EVAR)
Aortic dissection: Open aortic surgery  Thoracic Endovascular Aneurysm Repair (TEVAR)
انسداد Aortoiliac: آنژیوپلاستی vascular bypass
آترواسکلروز: آنژیوپلاستی  vascular bypass
بیماری بورگر: sympathectomy آنژیوپلاستی IV PGI bypass
تنگی کاروتید: اندآرترکتومی کاروتید Carotid stenting
بیماری مزمن کلیوی: Cimino fistula Dialysis catheter placement
نارسایی مزمن وریدی: Endovenous laser treatment Vein stripping
بیماری بافت همبند: 
ترومبوز سیاهرگی عمقی: Inferior vena cava filter Thrombectomy
Endoleak: 
Fibromuscular dysplasia: angioplasty
آرتریت گیجگاهی: 
Lymphedema: Vascularized lymph node transfer Lymphaticovenous anastomosis Suction assisted lipectomy Low level laser therapy
ایسکمی مزانتریک: Surgical revascularization
بیماری انسداد شریانی محیطی: آنژیوپلاستی با/بدون استنت گذاری Vascular bypass Endarterectomy Atherectomy
Popliteal artery entrapment syndrome: 
پرفشاری ورید باب: Portosystemic shunt
Pseudoaneurysm: Covered stent Surgical ligation with or without vascular bypass
آمبولی ریه: Inferior vena cava filter Suction thrombectomy
Renovascular hypertension: Surgical revascularization
سکته مغزی و حملات ایسکمیک گذرا: Carotid endarterectomy
نشانگان خون‌دزدی زیرترقوه‌ای: Medical management Carotid-subclavian bypass Angioplasty and stenting
آنوریسم آئورت قفسه سینه: Hybrid arch debranching Thoracic endovascular aneurysm repair
سندرم خروجی توراکس: Surgical decompression
رگهای واریسی: Vein stripping Sclerotherapy Endovenous Laser Treatment سیاهرگ‌بری سرپایی
Vascular access steal syndrome: آنژیوگرافی DRIL Revision using distal inflow MILLER banding
vascular access complications: روش‌های کم‌تهاجمی جراحی open surgery رادیولوژی مداخله‌ای
جراحی عروق در ایران

بورد جراحی عروق با تصویب شورای گسترش در سال ۱۳۹۰ تشکیل گردید.امروزه در ایران فوق تخصص عروق می تواند به کمک جراحی کم تهاجمی اندوواسکولار بسیاری از بیماری ها از جمله واریکوسل، بزرگی پروستات، گرفتگی عروق پا، لاغری به کمک تغییراتی در معده و حتی زخم پای دیابتی نیز قابل درمان است.
آموزش در ایران

در ایران پس از اتمام دوره پزشکی عمومی (۷ سال) داوطلبان در کنکور دستیاری شرکت می‌کنند تا در رشته جراحی عمومی پذیرفته شوند. بعد از اتمام این دوره که چهار سال به طول می‌انجامد در صورت قبولی در آزمون بورد تخصصی جراحی عمومی، فرد به عنوان جراح عمومی شناخته می‌گردد. بعد از قبولی در آزمون ورودی جراحی عروق دوره سه ساله این رشته فوق تخصصی شروع خواهد شد. در پایان این دوره مجدداً آزمون بورد فوق تخصصی برگزار خواهد شد. در ایران چندین مرکز آموزشی و پژوهشی در زمینه جراحی عروق فعالند.
انقباض زودرس بطنی

Medical condition
| انقباض زودرس بطنی | انقباض زودرس بطنی |
| --- | --- |
پیکان در تصویر نشان‌دهنده انقباض زودرس بطنی است.: پیکان در تصویر نشان‌دهنده انقباض زودرس بطنی است.
تخصص: پزشکی قلب
طبقه‌بندی و منابع بیرونی: طبقه‌بندی و منابع بیرونی
آی‌سی‌دی-۱۰: I49.3
دادگان بیماری‌ها: 32412
ئی‌مدیسین: emerg/۷۷۳
سمپ: D018879
[ویرایش در ویکی‌داده]: [ویرایش در ویکی‌داده]
انقباض زودرس بطنی (با انقباض پیش‌رس بطنی، یا انقباض زودهنگام بطنی) (انگلیسی: Premature ventricular contraction) یکی از رخدادهای نسبتاً رایج و از یافته‌های شایع در غالب نوارهای قلبی است. به‌طور کلی، انقباض زودهنگام قلب که خارج از آهنگ طبیعی آن و بر اثر تحریک خارج از گـره سینـوسی ‌ـ دهلیزی رخ می‌دهد را انقباض زودرس (extrasystole) می‌گویند.
در انقباض زودرس بطنی، تپش قلب به جای این‌که طبق معمول از گره سینوسی- دهلیزی نشأت بگیرد از فیبرهای پورکینیه بطن قلب منشأ می‌گیرد.
در بعضی مواقع تپش قلب به صورت نابجا و نابهنگام بروز پیدا می‌کند که فرد احساس می‌کند قلبش می‌ریزد یا یک ضربه محکم به دیواره قفسه سینه اصابت می‌کند. اگر فرد در این حالت نبض خود را گرفته باشد متوجه می‌شود که یک نبض خالی زده است. این نوع تپش قلب در اکثر موارد نشانه یکی از شایعترین آریتمی‌های قلبی است همان «انقباض زودرس بطنی» (PVC) است که اگر تعداد آن از حدی بیشتر شود ممکن است خطرات جدی برای فرد به همراه داشته باشد.
به PVC یک در میان بایژمینه ،
به PVC دو در میان تری ژمینه ،
به دو PVC چسبیده بهم کوپل ،
به PVC با شکلهای متفاوت مولتی فوکال یا چندکانونی میگویند.
تکرار PVC میتواند منجر به تاکیکاردی بطنی ، فلوتر بطنی ، فیبریلاسیون بطنی و در نهایت ارست یا ایست قلبی گردد. لذا پیگیری علت و درمان PVC های تکرار شونده مهم میباشد.
انتخابات در بنگلادش

صحنه از یک حوزه رأی‌گیری در بنگلادش
انتخابات در بنگلادش (انگلیسی: Elections in Bangladesh) اطلاعاتی می‌دهد دربارهٔ انتخابات و نتایج آن در بنگلادش. بنگلادش یک انتخابات قوه مقننه در سطح ملی با یک جاتیا سانگساد یا مجلس (پارلمان) برگزار می‌کند. ساختار پارلمانی آن دارای ۳۵۰ عضو است که ۳۰۰ عضو آن به‌طور مستقیم از طریق انتخابات ملی برای یک دوره پنج ساله با کسب یک کرسی انتخاب می‌شوند. در حالی که ۵۰ نماینده زن رزرو نامزدی عضویت در حوزه انتخابیه هستند توسط حزب حاکم یا ائتلاف انتخاب می‌شوند.
نخست‌وزیر رئیس دولت است. رئیس‌جمهور که رئیس دولت می‌باشد توسط پارلمان ملی انتخاب می‌شود. رئیس‌جمهور بنگلادش یک پست تشریفاتی است و هیچ کنترلی را بر اجرای امور دولتی ندارد.
بنگلادش دارای یک نظام دوحزبی غیررسمی است که از زمان پایه‌گذاری انتخابات در سال ۱۹۹۱ در طول زمان تکامل‌یافته‌است. این بدان معنی است که دو حزب حاکم یا ائتلاف بین آن‌ها دشواری و تجربه زیادی برای انجام موفقیت‌آمیز انتخابات در حمایت از احزاب دیگر داشتند تا یکی اکثریت را به دست آورد.
جاتیا سانگساد
نظام انتخاباتی

پارلمان بنگلادش جاتیا سانگساد شامل ۳۵۰عضو به مدت پنج سال است. از این تعداد، ۳۰۰نفر در انتخابات مجلس قانون‌گذاری بر اساس سیستم انتخاباتی (نظام انتخاباتی نخست‌نفری) انتخاب می‌شوند. ۵۰کرسی باقی مانده برای زنان محفوظ است و بر اساس نمایندگی متناسب با رأی ۳۰۰عضو تکمیل می‌شود.
نظام انتخاباتی > انتخابات ریاست‌جمهوری بنگلادش۲۰۱۸

در ۱۸ فوریه ۲۰۱۸ در حالی برگزار شد که در آن زمان دوره رئیس‌جمهور فعلی قرار بود در ۲۳ آوریل ۲۰۱۸ به پایان برسد.پیش‌تر در ۲۵ ژانویه ۲۰۱۸ کمیسیون انتخابات برنامه انتخابات را اعلام کرد. رئیس‌جمهور محمد عبدالحامد برای دومین بار توسط حزب حاکم نامزد انتخابات ریاست‌جمهوری شد. جامد به دلیل اینکه هیچ نامزد دیگری برگه‌های نامزدی خود را به کمیسیون انتخابات ارائه نکرده بود، به عنوان رئیس‌جمهور اعلام شد. او در ۲۴ آوریل ۲۰۱۸ توسط سخنگو و رئیس جاتیا سانگساد (خانه ملت یا قوه مقننه بنگلادش) سوگند یاد کرد. این اولین بار در تاریخ بنگلادش است که رئیس‌جمهور برای دومین بار انتخاب می‌شود.
در تاریخ ۳ ژانویه ۲۰۱۹ دیدبان حقوق بشر خواستار تحقیقات در مورد حملات علیه اعضای احزاب اپوزیسیون بنگلادش در روزهای انتخابات این کشور گردید.
انتخابات ریاست جمهوری

از زمان استقلال تا اصلاحات قانون اساسی در سال ۱۹۹۱، رئیس‌جمهور به وسیله رأی مردم انتخاب می‌شد، اگر چه انتخابات ریاست جمهوری تنها سه بار در سال ۱۹۷۸، ۱۹۸۱ و ۱۹۸۶ اتفاق افتاد.
پس از اصلاحات قانون اساسی و بازگشت به دموکراسی پارلمانی در سال ۱۹۹۱، موضع رئیس‌جمهور تا حد زیادی یک سمت تشریفاتی است. روسای جمهوری توسط رأی نمایندگان مجلس برای یک دوره پنج ساله انتخاب می‌شوند، هرچند آن‌ها تا زمانی که جانشینان آن‌ها انتخاب شوند، در سمت خود باقی می‌مانند. انتخابات تحت این سیستم در سال‌های ۱۹۹۱، ۱۹۹۶، ۲۰۰۱، ۲۰۰۲، ۲۰۰۹، و ۲۰۱۳ انجام شد.
انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: دولتی
بنا نهاده: ۱۳۴۴
محصولات: کتاب‌های کودک و نوجوان
وبگاه: www.kanoonparvaresh.com
انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان از ناشران کتاب‌های کودکان در ایران و وابسته به کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان است.
هدف از تأسیس

پیش از تولید کتاب توسط کانون، ناشر تخصصی برای کتاب کودک در ایران وجود نداشت. برخی ناشران در آن زمان به‌طور پراکنده بخت خود را در زمینهٔ کتاب کودک می‌آزمودند، ولی بیشتر این کتب کیفیتی پایین داشتند و دارای معیارهای آموزشی مدرن (نظیر سن، ترجمه، گرافیک، تصویرگری و …) نبودند. غالب کتاب‌های فانتزی برای کودکان پیش از کانون تنها یک خط داستانی داشتند که برای آغاز داستان با «روزی روزگاری» شروع می‌شد، و توجه کمی به پیچیدگی متن برای کودکان، سطح زبان، طول، یا احساس و روانشناسی کودکان و نوجوانان می‌شد. مثلاً اشعار انتقادی اجتماعی مانند موش و گربه یا داستان‌های جالب ولی اندرزگویانهٔ ملا نصرالدین دهه‌ها توسط والدین باسواد برای کودکان به عنوان کتاب‌های مناسب برای جوانان خوانده می‌شد. تصویرگری‌های کتب کودک هم پیش از کانون بسیار ضعیف بودند.
اولین تلاش‌ها برای تولید کتب با کیفیت برای بچه‌ها توسط بنگاه ترجمه و نشر کتاب در میانهٔ دهه ۱۹۵۰ شروع شد و تا تأسیس کانون در میانهٔ دههٔ ۱۹۶۰ ادامه یافت. انتشارات سخن هم در همکاری با برنامه کتاب فرانکلین شروع به آماده‌سازی و نشر کتب با کیفیت کودکان کرد. هدف این پروژه تشویق نویسندگان ماهر و تصویرگران توانا به بازنویسی داستان‌های محبوب از فولکلور فارسی بود. این کتب شامل کدو قلقله زن، بازنویسی شده توسط منوچهر انور با تصویرگری پرویز کلانتری، و حسنی بازنویسی شده توسط فریده فرجام با تصویرگری غلامعلی مکتبی بود که هر دو در ۱۹۶۱ منتشر شدند. هما زاهدی و لیلی امیرارجمند در اوایل دههٔ ۱۹۶۰ همچنان به کتب کودک علاقه‌مند بودند و داوطلب شدند تا جعبه‌های کتاب اهدا شده توسط مدیر فرانکلین را در گوشه‌های جنوبی تهران توزیع کنند. برنامهٔ انتشار مهمان‌های نا خوانده، سومین کتاب فرانکلین، بازنویسی شده توسط فرجام، مقارن شد با تلاش‌های ابتدایی در جهت تأسیس کانون در دههٔ ۱۹۶۰. انتشارات فرانکلین موافقت کرد پروژه اش را خاتمه داده و انتشار کتاب فرجام را به کانون واگذار کند.
فیروز شیروانلو، که به درستی متقاعد شده بود تعداد اندک نویسندهٔ کودک موجود جوابگوی پروژهٔ کتاب کودک کانون نمی‌شدند، به بسیاری از نویسندگان ادبیات بزرگسالان -رمان نویسان، مترجمین، نمایشنامه نویسان، نویسندگان علوم اجتماعی و دانشوران علوم انسانی- روی آورد و از آنان دعوت کرد در این زمینهٔ جدید قلم‌آزمایی کنند. همزمان، یک گروه ویراستاری ترتیب داد که در آن میان بودند کسانی چون محمود مشرف تهرانی (م. آزاد) که جدا از وظایف ارزشمند ویراستاری، کتب بسیاری برای کانون نوشت و اقتباس کرد؛ سیروس طاهباز که نهایتاً در پی ترک کانون توسط شیروانلو مسئول انتشارات شد؛ محمد قاضی مترجم شناخته شدهٔ ادبیات باکیفیت و منوچهر صفا.
نخستین کتاب‌ها

نخستین کتابهای منتشره توسط کانون در سال ۱۹۶۸، شامل ماهی سیاه کوچولو نوشته صمد بهرنگی با تصویرگری فرشید مثقالی، و گل بلور و خورشید اثر فرجام با تصویرگری نیکزاد نجومی بودند که هر دو برندهٔ نمایشگاه کتاب کودکان بولونیا در سال ۱۹۶۹ شدند. بدین ترتیب با متقاعد کردن توسط شیروانلو، شماری از چهره‌های مشهور هنری و ادبی برای کتب کودکان قلم آزمایی کردند نظیر مهرداد بهار، از دانشوران اسطوره‌شناسی باستانی ایران، که داستان باستانی بستور، از قهرمانان ملی ایران، را برای بچه‌ها آماده کرد و با تصویر گری نیکزاد نجومی منتشر شد. بهار جمشید شاه را هم برای بچه‌ها آماده کرد که با تصویرگری فرشید مثقالی منتشر شد. دیگر نویسندگان و شعرای مشهور مشارکت کننده در ادبیات کودکان کانون عبارتند از مهدی اخوان ثالث و داریوش آشوری که پول و اقتصاد را برای نوجوانان در سال ۱۹۷۰ نوشت و مورد تحسین یونسکو واقع شد.
محمود اعتمادزاده خورشید خانوم را نوشت. سیاوش کسرایی داستان کوتاه بعد از زمستان در آبادی ما را نوشت که در ۱۹۶۷ منتشر شد و به انگلیسی ترجمه شد.
محمدعلی سپانلو اقتباسی نو از سفرهای سندباد، غلامحسین ساعدی گمشدهٔ لب دریا و بهرام بیضایی حقیقت و مرد دانا را نوشتند.
عناوین کانون با تیراژ آغازین ۵ تا ۱۰ هزار نسخه با جلد کاغذی و اعلا منتشر می‌شدند و بسیاری از عناوین آن بارها قبل و پس از انقلاب سال ۱۳۵۷ بازنشر شده‌اند. سایت رسمی کانون تخمین می‌زند بیش از ۳ میلیون نسخه از ۱۴۰ عنوان تا سال ۲۰۰۵ منتشر شده‌اند.
ملاقات پیرزن و گرگ. اثر پرویز کلانتری در نخستین کتاب رنگی کودک در ایران. سال ۱۳۴۳
ماهی سیاه کوچولو، نوشته صمد بهرنگی از نخستین کتابهای منتشره توسط کانون
جغرافیای ترینیداد و توباگو

موقعیت ترینیداد و توباگو در قاره آمریکا.
محا ترینیداد و توباگو در روبه‌روی ساحل ونزوئلا.
نقشه ناهمواری‌ها و استان‌های ترینیداد و توباگو.
نقشه سیاسی ترینیداد و توباگو.
ترینیداد و توباگو یک کشور مجمع‌الجزایری در جنوب دریای کارائیب بین دریای کارائیب و اقیانوس اطلس شمالی در شمال شرقی ونزوئلا است. اگرچه ترینیداد و توباگو در نزدیکی ساحل آمریکای جنوبی واقع شده‌است، اما به دلیل اینکه در زمره کشورهای کارائیب به‌شمار می‌آید، اغلب به عنوان بخشی از قاره آمریکای شمالی در نظر گرفته می‌شود.
مساحت این کشور ۵۱۲۸ کیلومتر مربع است و از دو جزیره اصلی، ترینیداد و توباگو، و ۲۱ جزیره کوچکتر تشکیل شده‌است. بین دو جزیره اصلی، ترینیداد بزرگتر و پرجمعیت‌تر است. توباگو بسیار کوچکتر است و حدود ۶ درصد از کل منطقه و ۴ از جمعیت کشور را شامل می‌شود.
مرزهای دریایی ترینیداد و توباگو با کشورهای جزیره‌ای گرنادا، سنت وینسنت و گرنادین‌ها، و باربادوس در شمال؛ گویان در جنوب شرق؛ و ونزوئلا در جنوب و غرب تلاقی می‌کند. خلیج پاریا در کوتاه‌ترین نقطه بین ترینیداد و ونزوئلا، قاره آمریکای جنوبی را با ۱۱ کیلومتر از ترینیداد و توباگو جدا می‌کند.
این کشور شامل جزایر جنوب شرقی آنتیل کوچک، مونو، هوئوووس، گاسپار گرانده (یا گاسپاری)، توباگو کوچک و جزیره سنت گیلز است. جزیره ترینیداد ۱۱ کیلومتر دورتر از کرانه شمال شرقی ونزوئلا و در ۱۳۰ کیلومتری جنوب گرنادین‌ها واقع شده‌است. مساحت جزیره ۴٬۷۶۸ کیلومتر مربع است.
از آنجایی که ترینیداد زمانی بخشی از خاک اصلی قاره آمریکای جنوبی بوده‌است، دارای مجموعه‌ای از گیاهان استوایی و حیات وحش است که به‌طور قابل توجهی متنوع‌تر از اکثر جزایر کارائیب است. توباگو به‌طور کلی یک مجموعه مشابه اما با تنوع کمتری دارد.
از نظر جغرافیای فیزیکی، این جزایر ادامه سرزمین اصلی آمریکای جنوبی هستند.. ویژگی فیزیکی برجسته جزیره ترینیداد رشته‌کوه شمالی آن است که ادامه رشته‌کوه‌های آند در ونزوئلا است. این رشته از شرق به غرب با ارتفاع متوسط حدود ۴۶۰ متر کشیده شده و در کوه آریپو (سرو دل اریپو)، مرتفع‌ترین قله کشور، به ۹۴۰ متر می‌رسد. رشته شمالی محل تعداد زیادی آبشار است که دیدنی‌ترین آن‌ها آبشار بلو بیسین (حوضه آبی‌رنگ) و آبشار ماراکاس هستند که هر دو ۹۱ متر ارتفاع دارند. در ضلع جنوبی دامنه، کوهپایه‌هایی با ارتفاع تقریبی ۱۵۰ متر به سمت دشت شمالی فرود می‌آیند.
ترینیداد

ترینیداد پنجمین جزیره بزرگ در دریای کارائیب است و مساحتی بالغ بر ۴۸۲۸ کیلومتر مربع دارد. پایتخت و بزرگترین شهر ترینیداد و توباگو، پورت آو اسپین، در شمال غرب ترینیداد واقع شده‌است. از دیگر سکونتگاه‌های قابل توجه می‌توان به سان فرناندو، آریما، پوینت فورتین و چاگواناس اشاره کرد.
ترینیداد دارای سه منطقه مرتفع است: رشته شمالی، محدوده مرکزی و رشته جنوبی. بیشتر جزیره نسبتاً مسطح است که توسط دشت کارونی پوشانده شده‌است. این دشت بخش زیادی از زمین‌های قابل کشت کشور را تشکیل می‌دهد. رشته شمالی یک منطقه کوهستانی و جنگلی انبوه است که از ساحل تا توکو در شرق و شبه جزیره چاگواراماس در غرب امتداد دارد. این منطقه زیستگاه ۴۳۰ گونه پرنده و بیش از ۱۰۰ گونه پستاندار از جمله میمون جیغ‌کش سرخ گویان، میمون شنل‌پوش، پلنگچه و گوزن‌های کوچک است. بلندترین قله «سرو دل آریپو» با ارتفاع ۹۴۰ متر از سطح دریا است.
سه رشته‌کوه جدا از ترینیداد عبور می‌کنند که ادامه‌ای از کوردیلرای ساحلی ونزوئلا است.
رودخانه‌ها و نهرهای متعددی در جزیره ترینیداد وجود دارد. مهم‌ترین آنها رودخانه اوتویره با درازای ۵۰ کیلومتر (۳۱٫۱ مایل) است که به سمت شرق تا اقیانوس اطلس امتداد دارد، و رودخانه کارونی به طول ۴۰ کیلومتر که به سمت غرب به خلیج پریا می‌رسد. بیشتر خاک‌های ترینیداد حاصلخیز هستند، به استثنای زمین‌های شنی و ناپایدار که در قسمت جنوبی جزیره یافت می‌شود.
توباگو

توباگو در ۳۸ کیلومتری سواحل شمال شرقی ترینیداد واقع شده‌است و با ۳۰۰ کیلومتر مربع مساحت، به‌طور قابل توجهی کوچکتر است. شهرهای اصلی جزیره شامل اسکاربرو، مرکز اصلی جمعیت، راکسبورو و شارلوت ویل است. توباگو عمدتاً تپه‌ای و کوهستانی است که بلندترین نقطه آن، قله کبوتر است که در نزدیکی شهر اسپای ساید قرار دارد و ارتفاع آن از سطح دریا به ۵۵۰ متر می‌رسد.
توباگو کوهستانی است و ارتفاعات آن به ۵۵۰ متر می‌رسد. این جزیره دره‌های عمیق و حاصلخیز دارد و نوک جنوب غربی جزیره دارای سکوی مرجانی است. اگرچه توباگو منشأ آتشفشانی دارد، هیچ آتشفشان فعالی در آن وجود ندارد. جنگل ۴۳ درصد از جزیره را پوشش می‌دهد. سیل و فرسایش خاک در توباگو شدیدتر از ترینیداد است. خط ساحلی با خلیج‌های متعدد، سواحل و دشت‌های ساحلی باریک پس و پیش رفتگی زیادی دارد.
توباگو چندین جزیره کوچک اقماری دارد. بزرگترین آنها، توباگو کوچک، به شکل ستاره دریایی است و با زمین‌های تپه‌ای خود ۱٫۲ کیلومتر مربع (۰٫۴۶ مایل مربع)مساحت دارد.
آب و هوا

آب و هوای هر دو جزیره گرمسیری است. دمای هر دو تفاوت چندانی ندارد و به‌طور میانگین در طول سال ۲۶٫۵ درجه سانتی‌گراد است. یک فصل مرطوب و خشک وجود دارد و میانگین بارندگی آن ۲۲۰۰ میلی‌متر در سال است. فصل اول از ژانویه تا مه و دومی از ژوئن تا دسامبر ادامه دارد. مناطق داخلی توباگو ممکن است گهگاه در طول ماه‌های خشک دچار خشکسالی شوند و قرار گرفتن در معرض بادهای شمال شرقی به این معنی است که دمای آن کمی پایین‌تر از دمای ترینیداد است. اگرچه طوفان‌های استوایی گهگاه بر مجمع‌الجزایر تأثیر می‌گذارند، اما جای‌گیری این دو جزیره در جنوب حوضه طوفان اقیانوس اطلس شمالی آن‌ها را از آسیب عمده طوفان‌های منطقه جدا می‌دارد.
زمین‌شناسی

از نظر زمین‌شناسی، این جزایر بخشی از کمان آتشفشانی آنتیل کوچک نیستند. در عوض، ترینیداد زمانی بخشی از سرزمین اصلی آمریکای جنوبی بوده و در فلات قاره آن واقع شده‌است. توباگو نیز بخشی از زنجیره کمان جزیره ای غرق شده مربوط به صفحه کارائیب مشتق شده از اقیانوس آرام است. این جزایر توسط خلیج پاریا از قاره آمریکای جنوبی جدا می‌شوند.
رشته شمالی عمدتاً از سنگ‌های دگرگونی ژوراسیک بالایی و کرتاسه تشکیل شده‌است. دشت‌های شمالی (کریدور شرقی-غربی و دشت‌های کارونی) از رسوبات آواری دریایی کم عمق جوان تر تشکیل شده‌است. در جنوب آن، کمربند چین‌خوردگی و رانشی محدوده مرکزی از سنگ‌های رسوبی کرتاسه و ائوسن، با سازندهای میوسن در امتداد جناحین جنوبی و شرقی تشکیل شده‌است. دشت‌های ناپاریما و باتلاق ناریوا شانه جنوبی این برآمدگی را تشکیل می‌دهند.
دشت‌های جنوبی از ماسه‌های میوسن و پلیوسن، رس و شن تشکیل شده‌است. ذخایر نفت و گاز طبیعی، به ویژه در شمال گسل لوس باخوس، روی آن قرار دارند. رشته جنوبی سومین برآمدگی تاقدیس را تشکیل می‌دهد. این شامل چندین زنجیره تپه‌ای است که مشهورترین آنها تپه ترینیتی است. این سنگ‌ها شامل ماسه‌سنگ، شیل، لای‌سنگ و رس‌هایی هستند که در میوسن تشکیل شده و در پلیستوسن بالا رفته‌اند. ماسه‌های نفتی و گِلفشان‌ها به ویژه در این منطقه رایج هستند.
موقعیت ترینیداد و توباگو در میان جزیار کارائیب
ناهمواری‌های ترینیداد و توباگو به عنوان ادامه توپوگرافی ونزوئلا
چشم‌انداز پورت آو اسپین، پایتخت کشور
مرکز شهر پورت آو اسپین
جانشینی تاج و تخت ژاپن

جانشینی تاج و تخت ژاپن، خط فعلی جانشینی تخت پادشاهی ژاپن بر اساس قانون خاندان امپراتوری است. در حال حاضر، فقط مردان مستقیماً مجاز به تاج و تخت هستند.
خط جانشینی فعلی

لیست زیر شامل تمام افرادی است که در حال حاضر واجد شرایط جانشینی تاج و تخت هستند.
هیروهیتو (۱۹۰۱–۱۹۸۹)
آکی‌هیتو (متولد ۱۹۳۳ میلادی)
ناروهیتو (متولد ۱۹۶۰)
(۱) فومی‌هیتو، شاهزاده آکی‌شینو (متولد ۱۹۶۵)
(۲) شاهزاده هیساهیتو آکی‌شینو (متولد ۲۰۰۶)
(۳) ماساهیتو، شاهزاده هیتاچی (متولد ۱۹۳۵)
تاریخ > قانون خاندان امپراتوری ۱۸۸۹

قانون خانه امپراتوری ۱۸۸۹ اولین قانون ژاپن بود که جانشینی امپراتوری را تنظیم کرد. تا اکتبر ۱۹۴۷، زمانی که آن را لغو کرد و با قانون خاندان امپراتوری جایگزین شد، جانشینی تاج و تخت را تحت اصل حق اولویت اولین فرزند تعریف کرد.
در تمام موارد، جانشینی از بزرگ‌ترین وارث مرد تا کوچک‌ترین فرد انجام می‌شد (چ. اول: ماده ۳). در اکثر موارد، پسران مشروع و وارثان مذکر یک امپراتور بر کسانی که از زن غیراصلی به دنیا می‌آمدند، برتری داشتند. پسران نامشروع فقط در صورتی واجد شرایط موفقیت خواهند بود که هیچ وارث مرد دیگری در خط مستقیم وجود نداشته باشد. با این حال، فرزندان نامشروع امپراتور بر برادران مشروع امپراتور ارجحیت داشتند (فصل اول: ماده ۴). کسانی که در صف جانشینی از «بیماری‌های صعب العلاج روحی یا جسمی» رنج می‌برند، یا زمانی که «علت سنگین دیگری وجود دارد»، می‌تواند با مشورت شورای خانواده امپراتوری به ریاست امپراتور و پس از مشورت با شورای خصوصی شورا از صف جایگزینی حذف شوند. (چ اول: ماده 9).
در ۱۱ فوریه ۱۹۰۷، اصلاحیه ای در قانون خانه امپراتوری به منظور کاهش تعداد شاهزادگان امپراتوری در «شین‌نوکه» و «او-که»، شاخه‌های فرعی خانواده امپراتوری انجام شد. این دو از نسل پنجمین یا ششمین نوادگان یک امپراتور بودند. در این اصلاحیه، شاهزادگان باید خانواده امپراتوری را یا با فرمان امپراتوری یا با تحریم امپراتوری ترک کنند. سپس نام خانوادگی به آنها داده شد و مقام اشراف با عناوین اشرافی را به خود گرفتند و بدین ترتیب تابع شدند (ماده اول). از طرف دیگر، یک شاهزاده می‌تواند به‌طور رسمی در یک خانواده اشرافی پذیرفته شود یا به عنوان یک اشراف به ریاست یک خانواده امپراتوری برسد (ماده دوم). بر اساس شرایط اصلاحیه، آن شاهزادگان سابق و فرزندان آنها که خانواده امپراتوری را ترک کردند، از سلسله جانشینی کنار گذاشته شدند و در هر تاریخ در آینده از بازگشت به خانواده امپراتوری محروم شدند (ماده ششم).
قوانین جانشینی فعلی

ماده ۲ قانون اساسی ژاپن مقرر می‌دارد که «تخت سلطنتی باید سلسله‌ای باشد و مطابق با قانون خاندان سلطنتی که توسط رژیم تصویب شده است، جانشین شود». قانون خاندان امپراتوری که در نود و دومین و آخرین جلسه رژیم امپراتوری تصویب شد، محرومیت خاندان‌های زن را که در قانون ۱۸۸۹ وجود داشت، حفظ کرد. دولت نخست‌وزیر یوشیدا شیگه‌رو قوانینی را برای تطبیق خانه امپراتوری با قانون اساسی ژاپن که در مه ۱۹۴۷ اجرایی شد، تنظیم کرد. در تلاش برای کنترل اندازه خانواده امپراتوری، قانون تصریح می‌کند که فقط فرزندان مذکر مشروع می‌توانند سلسله باشند. که «نایشینو» (شاهزاده خانم‌های امپراتوری) و «جو» (شاهزاده خانم‌ها) در صورت ازدواج خارج از خانواده امپراتوری، وضعیت خود را به عنوان اعضای خانواده امپراتوری از دست می‌دهند. که «شیننو» (شاهزاده‌های امپراتوری)، به جز ولیعهد، «و» (شاهزاده‌ها)، شاهزاده خانم‌ها و شاهزاده خانم‌های امپراتوری مجرد، و بیوه‌های شاهزادگان و شاهزادگان امپراتوری می‌توانند بنا به درخواست خود یا در صورت اتفاق در شرایط خاص، عضویت خود را در خانواده امپراتوری با تصویب شورای خانه شاهنشاهی انصراف دهند. و اینکه امپراتور و سایر اعضای خانواده امپراتوری نباید فرزندانی را به فرزندی قبول کنند.
برای اینکه یک استعفای امپراتوری انجام شود، مانند آنچه که انتقال امپراتوری ژاپن در آوریل ۲۰۱۹ انجام شد، به قانون خاصی نیاز دارد و نمی‌تواند به صراحت توسط خود پادشاه بیان شود.
بحران جانشینی دوره هه‌سه/ریوا

اطلاعات بیشتر: بحث جانشینی امپراتوری ژاپن
قبل از سپتامبر ۲۰۰۶، یک بحران جانشینی بالقوه وجود داشت، زیرا از زمان شاهزاده آکیشینو در سال ۱۹۶۵، هیچ فرزند پسری در خانواده امپراتوری متولد نشده بود. قانونی که به نوادگان زن یک امپراتور و فرزندان آنها اجازه می‌دهد تا به تخت سلطنت برسند. در ژانویه ۲۰۰۵، نخست‌وزیر جونیچیرو کویزومی یک هیئت ویژه از قاضی‌ها، استادهای دانشگاه و کارمندان دولت را برای مطالعه تغییرات در قانون کاخ سلطنتی و ارائه توصیه‌هایی به دولت منصوب کرد.
در ۲۴ ژانویه ۲۰۰۵، دولت ژاپن اعلام کرد که برای جلوگیری از اختلافات احتمالی جانشینی، به ولیعهد و ولیعهد اجازه می‌دهد تا یک فرزند پسر را به فرزندخواندگی بپذیرند. پذیرش از دیگر شاخه‌های مردانه خط امپراتوری یک سنت دیرینه امپراتوری ژاپن برای اهداف سلسله‌ای است که تنها در دوران مدرن پس از تصویب قانون اساسی ژاپن توسط آمریکا در سال ۱۹۴۷ ممنوع شد. این کودک احتمالاً از یکی از شاخه‌های امپراتوری سابق که پس از جنگ جهانی دوم موقعیت امپراتوری را از دست داده بود، به فرزندی پذیرفته می‌شد. با این حال، هیئتی از کارشناسان منصوب از سوی دولت، گزارشی را در ۲۴ نوامبر ۲۰۰۵ ارائه کردند که در آن توصیه می‌شد که قانون جانشینی امپراتوری برای اجازه حق اولویت نخستین فرزند اصلاح شود. تولد شاهزاده هیساهیتو به‌طور موقت این بحث را از فوریت رها کرد، اما همچنان موضوع بحث است.
بحران جانشینی دوره هه‌سه/ریوا > تغییرات پیشنهادی در قوانین جانشینی

همان‌طور که در بالا، جناح لیبرال دایت ملی نخست‌زادگی مطلق را پیشنهاد کرده است، که به زنان خاندان امپراتوری موجود اجازه می‌دهد به عنوان ملکه و همچنین وارث تولید کنند. شاهزاده توموهیتو میکاسا مانند چندین قانونگذار ژاپنی با معرفی اولیت مطلق مخالف بود.
جناح محافظه‌کار رژیم لغو لغو فوشیمی-نو-میا و خطوط شاخه آن، او-که را پیشنهاد کرده است. او-که‌ها از نسل مرد مستقیم امپراتور سوکو هستند که در سال ۱۳۹۸ درگذشتند. خانواده‌های اوکه از سال ۱۹۴۷ به عنوان اشراف در نظر گرفته نمی‌شوند و فرزندان آن‌ها در مشاغل خصوصی مختلف مشغول هستند.
یک نظرسنجی در سال ۲۰۰۵ نشان داد که ۷۱٪ از مردم ژاپن معتقدند خانواده امپراتوری باید در مورد مشکل جانشینی اطلاعات داشته باشد.
در نوامبر ۲۰۲۰، توصیه شد که بحث تا زمانی که خود شاهزاده هیساهیتو بالغ شود و شروع به تولید نسل کند، متوقف شود، این پیشنهاد به این دلیل مورد انتقاد قرار گرفته است که احتمالاً بحث را تا زمانی که زنان خاندان سلطنتی برای بچه‌دار شدن خیلی پیر شوند به تأخیر می‌اندازد، زیرا ازدواج آنها را از خاندان امپراتوری حذف می‌کند. اما چنین قانونی ممکن است عطف به ماسبق کند شاهزاده خانم‌ها به خانواده برمی گردند و این مشکل را حل می‌کنند.
در سپتامبر ۲۰۲۱، در نظر گرفته شد که قانون خانوار سلطنتی را اصلاح کند و به شاهزاده هیتاچی ۸۵ ساله اجازه دهد تا یک عضو مذکر از شاخه‌های فرعی خانواده امپراتوری را به فرزندخواندگی بپذیرد.
بحران جانشینی دوره هه‌سه/ریوا > افکار عمومی

نتایج نظرسنجی‌ها و نظرسنجی‌های مختلف در سال‌های اخیر سطوح بالایی از حمایت را از امپراتورهای سلطنتی نشان داده است. بر اساس یک نظرسنجی در سال ۲۰۰۵، ۸۵٪ از ژاپنی‌ها از امپراتورهای سلطنتی، ۷۱٪ از امپراتورهای مادرزادی و ۵۴٪ از اولیای مطلق حمایت می‌کنند.
یاسوهیتو، شاهزاده چیچیبو
جرمی گرنت

هیوستون جرمی گرنت (به انگلیسی: Houston Jerami Grant) (زادهٔ ۱۲ مارس ۱۹۹۴) بازیکن حرفه‌ای آمریکایی شاغل در تیم پورتلند تریل بلیزرز در اتحادیه ملی بسکتبال است. او در مسابقات بسکتبال دانشگاهی آمریکا در تیم سیراکیوس بازی می‌کرد.