stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
بهرام ابراهیمی

| بهرام ابراهیمی | بهرام ابراهیمی |
| --- | --- |
 :  
زمینه فعالیت: بازیگر و گوینده
تولد: ۵ آبان ۱۳۳۴ ‏(۶۹ سال)  قم، ایران
ملیت: ایرانی
سال‌های فعالیت: ۱۳۶۶–اکنون
صفحه در وبگاه IMDb: صفحه در وبگاه IMDb
صفحه در وبگاه سوره: صفحه در وبگاه سوره
بهرام ابراهیمی (زادهٔ ۵ آبان ۱۳۳۴) بازیگر سینما، تلویزیون، تئاتر و رادیو و اهل ایران است. او فعالیت هنری خود را با تئاتر و سپس بازی در مجموعه تلویزیونی مرغ حق در سال ۶۶ آغاز کرد و در ادامه در سینما نیز حضور یافت؛ سپس در سال ۷۴ فعالیت گویندگی خود را با پیشنهاد احمد آقالو با بازی در نمایش رادیویی رستم و سهراب به کارگردانی خسرو فرخزادی آغاز کرد. وی در چندین سریال تلویزیونی، فیلم سینمایی و نمایش رادیویی ایفای نقش کرده‌ است.
بازیگری در سینما

شادروان (۱۴۰۰)
روز ششم (١٣٩٩)
کارت قرمز (۱۳۹۸)
هزارپا (۱۳۹۶)
صله سحر (۱۳۹۴)[نیازمند منبع]
تا آمدن احمد (۱۳۹۳)
طبقه هساث (۱۳۹۲)
یک مرد، یک شهر (۱۳۸۶)
زاگرس (۱۳۸۴)
مارمولک (۱۳۸۲)
مرد بارانی (۱۳۷۸)
کوچه و موزه (۱۳۷۳)
ایلیا، نقاش جوان (۱۳۷۰)
بازیگری در تلویزیون

| سال | نام مجموعه | کارگردان | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۴۰۳ | رخنه | علی غفاری | شبکه یک |
| ۱۴۰۱ | راز ناتمام | امین امانی | شبکه یک |
| ۱۴۰۰ | فرشتگان بی بال | امیرحسین عنایتی | شبکه پنج |
| ۱۳۹۸ | پناه آخر | داریوش یاری | شبکه یک |
| ۱۳۹۸ | دریا نزدیک است | علی موسی مهدی پور | شبکه سه |
| ۱۳۹۷ | تاریکی شب، روشنایی روز | حجت قاسم‌زاده اصل | شبکه دو |
| ۱۳۹۷ | خاک گرم | جواد ارشاد سرابی | شبکه یک |
| ۱۳۹۶ | سارق روح | احمد معظمی | شبکه پنج |
| ۱۳۹۶ | محکومین | سیدجمال سیدحاتمی و حسین قناعت | شبکه یک |
| ۱۳۹۵ | هشت و نیم دقیقه | شهرام شاه حسینی | شبکه دو |
| ۱۳۹۵ | چرخ فلک | عزیزالله حمیدنژاد و احسان عبدی پور و بهرام عظیم پور | شبکه یک |
| ۱۳۹۵ | دوردست‌ها | جواد ارشاد سرابی | شبکه یک |
| ۱۳۹۴ | زاویه هفتم | محمود معظمی | شبکه یک |
| ۱۳۹۳ | همه چیز آنجاست | شهرام شاه حسینی | شبکه سه |
| ۱۳۹۲ | یادآوری | حجت قاسم‌زاده اصل | شبکه آی فیلم |
| ۱۳۹۲ | سرزمین مادری | کمال تبریزی | شبکه سه |
| ۱۳۹۰ | مثل یک کابوس | شهرام شاه حسینی | شبکه یک |
| ۱۳۸۹ | ساختمان ۸۵ | مهدی فخیم زاده | شبکه دو |
| ۱۳۸۷ | همه بچه‌های من | مرضیه برومند | شبکه یک |
| ۱۳۸۷ | بی‌گناهان | احمد امینی | شبکه سه |
| ۱۳۸۷ | غیرمحرمانه | مسعود رسام | شبکه پنج |
| ۱۳۸۵ | ما چند نفر | فیاض موسوی | شبکه یک |
| ۱۳۸۵ | بوکین | محسن قصابیان | شبکه یک |
| ۱۳۸۴ | رو به آسمان | بیژن میرباقری | شبکه سه |
| ۱۳۸۴ | اولین شب آرامش | احمد امینی | شبکه سه |
| ۱۳۸۳ | گارد ساحلی | محسن شاه‌محمدی | شبکه سه |
| ۱۳۷۶ | دستی بر آتش | معصومه تقی پور | شبکه یک |
| ۱۳۷۲ | ضلع ششم | مسعود فروتن | شبکه یک |
| ۱۳۷۲ | حماسه ایثار | کاظم بلوچی | شبکه یک |
| ۱۳۶۶ | مرغ حق | حسین مختاری | شبکه یک |
بازیگری در نمایش خانگی

| سال | نام مجموعه | کارگردان | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۹۹ | می‌خواهم زنده بمانم | شهرام شاه حسینی | رییس کارخانه |
| ۱۴۰۱ | یاغی | محمد کارت | احسان |
| ۱۴۰۱ | پوست شیر | جمشید محمودی | بهمن |
| ۱۴۰۳ | دختران کوچه غم | علی جعفرآبادی | آقای صدری |
| ۱۴۰۳ | آبان | رضا دادویی | کهنمویی |
هل

| هل | هل |
| --- | --- |
True cardamom (E. cardamomum): True cardamom (E. cardamomum)
Processed Cardamom pods: Processed Cardamom pods
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: گیاهان
(طبقه‌بندی‌نشده):: گیاهان گلدار
(طبقه‌بندی‌نشده):: تک‌لپه‌ای‌ها
(طبقه‌بندی‌نشده):: تک‌لپه‌ای‌های برگ‌بیدی
راسته:: زنجبیل‌سانان
تیره:: زنجبیلیان
سرده‌ها: سرده‌ها
 Amomum  هل (گیاه):  Amomum  هل (گیاه)
دانه‌های تازه خشک‌شده هل
هِل میوه‌ای کوچک به اندازه بند انگشت با پوست تیره و دانه‌های خوشبو است. هل، میوه گیاهی از تیره زنجبیل‌هاست و انواع مختلفی شامل هل سیاه، هل سفید و هل سبز دارد که نوع سبز آن عطر تندتری دارد.
هل یکی از چاشنی‌های معطر مورد استفاده در بعضی از غذاها، نان‌ها، شیرینی‌ها و به‌خصوص مرباها و طعم‌دهنده بعضی نوشیدنی‌ها مثل چای است. هندی‌ها و پاکستانی‌ها و جنوب بلوچستان ایران بیشترین مصرف‌کننده‌های هل در جهان هستند.
از دانه‌های این میوه یا پودر آن به عنوان ادویه، در خوراک‌ها استفاده می‌شود؛ که یکی از محبوب‌ترین استفاده‌های آن در ایران، در چای و دمنوش است. معمولاً دانه‌های هل را همراه با چای دم می‌کنند و در کنار قند یا نبات (برای شیرین کردن آن) سرو می‌کنند.
خواص درمانی

هل از نظر طب قدیم ایران گرم و خشک است. مطابق این نظر جویدن دانه‌های هل پس از صرف غذا ضمن کمک به هضم و گوارش بهتر غذا، می‌تواند بوی نامطبوع دهان را نیز خنثی کند. مصرف دم‌کرده آن مفرح، مقوی معده لطیف و بادشکن است.
دانه‌های هل خواص گرمابخشی داشته و معده و روده‌ها را تقویت می‌کنند. هل اشتها را تحریک می‌کند و عمل گوارش غذا را بهبود می‌بخشد.

نوشیدن دم کردهٔ داغ آن موجب تسکین کولیت، سوءهاضمه، نفخ، حالت تهوع و بی‌حالی شده و مانع ترشح زیاد اسید معده می‌شود.
یکی از خواص ویژه و بسیار ارزشمند هل، جلوگیری از تشکیل خلط در گلو است. از این رو می‌توان آن را به محصولات لبنی و پودینگ‌ها افزود تا اثر شیر را که موجب تشکیل خلط در گلو می‌شود خنثی کرده و به گوارش آن نیز کمک کند.
دانه‌های هل خاصیت داروی اکسپکتورانت را دارد و سینوس‌ها و برونش‌ها، بینی و سینه را از خلط و ترشحات اضافی پاک می‌کنند.
هل چنان‌که ذکر شد خواص گرمابخش و انرژی زا دارد از این رو به بهبود روحیه و بازیابی انرژی و توان از دست رفته کمک می‌کند، اضطراب و نگرانی را کاهش می‌دهد و در رفع افسردگی مؤثر است.
هل همچنین کلیه‌ها را تقویت می‌کند و گفته می‌شود برای درمان شب ادراری کودکان مفید است. البته مصرف زیاد آن تپش قلب را افزایش می‌دهد.
خواص هل به‌طور کامل

درمان هالیتوسیس یا تنفس بدبو: یکی از مشکلات رایج مردم داشتن بوی بد دهان می‌باشد. تحقیقات نشان داده است دانه‌های هل باعث از بین رفتن باکتری دهان می‌شود و می‌تواند درمان مؤثری برای مشکل تنفس بدبو باشد. به همین دلیل از هل در صنعت آدامس سازی استفاده می‌شود.
جلوگیری از سرطان: تحقیقات حیوانی نشان داده است که مصرف هل می‌تواند باعث کند شدن رشد سلول‌های سرطانی شود. هل دارای دو ماده به نام لیمونن و سینئول می‌باشد که دارای خواص ضد سرطانی می‌باشد.
۳- کاهش فشارخون: تحقیقات نشان داده است که مصرف روزانه ۳ گرم هل در روز طی مدت ۱۲ هفته می‌تواند در کاهش فشارخون اثرگذار باشد.
سریسیت

نمونه‌ای از سریسیت
سریسیت (انگلیسی: Sericite) نامی است که به دانه‌های بسیار ریز و نامنظم و انبوهه‌های میکای سفید (بی‌رنگ) اطلاق می‌شود که معمولاً از موسکویت، ایلیت یا پاراگونیت تشکیل شده‌اند. سریسیت در نتیجه دگرسانی ارتوکلاز یا پلاژیوکلازهای فلدسپات در مناطقی که تحت تأثیر دگرسانی گرمابی قرار گرفته‌اند، تولید می‌شود (همچنین بنگرید به دگرسانی سریسیتی) که معمولاً با نهشته‌های مس، قلع یا دیگر کانسنگهای گرمابی همراه است. سریسیت همچنین به‌عنوان میکای ریزی که جلای فیلیت و شیست در سنگ دگرگونی را ایجاد می‌کند، یافت می‌شود.
این نام از واژهٔ لاتین sericus به‌معنای «ابریشمی» گرفته شده است که به مکان اولیه استفاده از ابریشم اشاره دارد و به درخشش ابریشمی سنگ‌های دارای سریسیت فراوان اشاره می‌کند.
سریسیت در مقطع نازک (پَرَک‌های ریز و با دوشکستی بالا که سایر کانی‌های بزرگ‌تر را پوشش می‌دهند)
گرانیت در مقطع نازک زیر نور متقاطع پلاریزه که در آن بلورهای فلدسپات دچار دگرسانی سریسیتی شده‌اند
شیست گارنت-استارولیت در مقطع نازک زیر نور متقاطع پلاریزه با سریسیت
ارنست رودلف هوبر

ارنست رودولف هوبر (متولد ۸ ژوئن ۱۹۰۳ در ایدار-اوبراشتاین؛ متوفی ۲۸ اکتبر ۱۹۹۰ در فرایبورگ) (به آلمانی: Ernst Rudolf Huber) حقوقدانی آلمانی بود که در دوران رایش سوم به عنوان یکی از نظریه‌پردازان حقوقی برجسته فعالیت می‌کرد. او با ارائه تفاسیری از قانون اساسی وایمار که با ایدئولوژی نازیسم همخوانی داشت، در تحکیم قدرت نازی‌ها نقش ایفا کرد.
پس از جنگ جهانی دوم، هوبر به خاطر نگارش اثر هشت جلدی "تاریخ قانون اساسی آلمان از سال ۱۷۸۹"  شناخته شد. این کتاب که به بررسی تحولات قانون اساسی آلمان از سال ۱۷۸۹ تا ۱۹۳۳ (با تمرکز بر دورۀ پروس) می‌پردازد،  بین سال‌های ۱۹۵۷ تا ۱۹۹۱ منتشر شد و به عنوان یکی از منابع اصلی در زمینه تاریخ حقوق آلمان به شمار می‌رود. در این کتاب، هوبر به دوران نازیسم و فعالیت‌های خود در آن دوره نپرداخته است. برخی منتقدان این امر را به عنوان تلاش او برای  فاصله گرفتن از گذشته خود  تلقی کرده‌اند. با وجود این انتقادات، "تاریخ قانون اساسی آلمان از سال ۱۷۸۹"  به عنوان اثری مهم در زمینه تاریخ حقوق آلمان باقی مانده است و مورد توجه پژوهشگران این حوزه قرار دارد.
کودکی

ارنست رودولف هوبر در ۸ ژوئن ۱۹۰۳ در اوبراشتاین در کنار رودخانه ناهه (امروزه ایدار-اوبراشتاین) که در قلمرو بیرکنفلد، بخشی جداافتاده از دوک‌نشین بزرگ اولدنبورگ، واقع شده بود، به دنیا آمد. والدین او آگوست رودولف هوبر (۱۸۶۸–۱۹۴۳)، تاجری از طبقه متوسط، و هلن، با نام خانوادگی وایلد (۱۸۷۴–۱۹۵۵)، بودند. هوبر پیرو مذهب پروتستان بود. او در دوران جوانی در جنبش جوانان فعال بود و در تأسیس گروه "نروتر واندرفوگل" مشارکت داشت.
زندگی حرفه‌ای > قبل از ۱۹۳۳

هوبر شاگرد کارل اشمیت، حقوقدان اساسیِ برجسته، بود. او در سال ۱۹۲۶ با رساله‌ای در مورد حقوق کلیسا و دولت با موضوع ماده ۱۳۸ قانون اساسی وایمار، زیر نظر اشمیت دکترای خود را دریافت کرد. پس از کسب درجه شایستگی در سال ۱۹۳۱ با رساله‌ای در زمینه حقوق اقتصادی زیر نظر هاینریش گوپرت، ابتدا به عنوان حق‌التدریسِ خصوصی (Privatdozent) در دانشگاه بن تدریس کرد. در سال ۱۹۳۲، او به سرپرستی کارل اشمیت به عنوان مشاور حقوقی کابینه‌های ریاست جمهوری فرانتس فون پاپن و کورت فون شلایشر فعالیت می‌کرد و به اشمیت در آماده‌سازی پرونده پروس علیه رایش کمک می‌کرد.
هوبر مدت‌ها قبل از به قدرت رسیدن حزب نازی، مخالف سرسخت جمهوری وایمار بود و از یک دولت اقتدارگرا با رهبری واحد، مشابه دوران رایش دوم از ۱۸۷۱ تا ۱۹۱۸، حمایت می‌کرد. این موضوع به طور گسترده در بیش از شصت تفسیر او در مورد وقایع جاری که قبل از سال ۱۹۳۳ با نام‌های مستعار مختلف منتشر کرد، مستند شده است.
زندگی حرفه‌ای > ۱۹۳۳ تا ۱۹۴۵

در ۲۸ آوریل ۱۹۳۳، هوبر به دانشگاه کیل دعوت شد و در ۱ مه ۱۹۳۳ به حزب نازی پیوست (با شماره عضویت ۳.۱۴۴.۴۹۴). در کیل، او به عنوان جانشین والتر شوکینگ، استاد برجسته حقوق اساسی و قاضی دیوان دائمی دادگستری بین‌المللی در لاهه، که از سمت خود برکنار شده بود، منصوب شد. شوکینگ به دلایل سیاسی بر اساس قانون احیای خدمات کشوری در ۲۵ آوریل ۱۹۳۳ ابتدا به مرخصی اجباری فرستاده شد و سپس در همان سال از خدمت دولتی اخراج شد. ارنست رودولف هوبر به همراه همکارانش گئورگ دام، کارل لارنز، کارل میکائلیس، فرانتس ویاکر، کارل آگوست اکارت، پاول ریتربوش، فریدریش شافشتاین و ولفگانگ زیبرت، گروهی به نام "مدرسه کیل" - که به طور رسمی "گروه ضربت دانشکده" نیز نامیده می‌شد- را تشکیل دادند که  طرفدار "اصلاحات حقوقی" در راستای اهداف رژیم نازی بودند.
در سال ۱۹۳۷، هوبر به دانشگاه لایپزیگ دعوت شد و در سال ۱۹۴۱ از آنجا به دانشگاه تازه‌تأسیس رایش استراسبورگ نقل مکان کرد. در آنجا او سازماندهی دانشکده حقوق و علوم سیاسی را بر عهده گرفت. در نوامبر ۱۹۴۴، با توجه به پیشروی متفقین به آلمان در سمت راست رود راین،  او از استراسبورگ خارج شد. در آنجا، در ترم زمستانی ۱۹۴۴/۴۵، با میانجیگری دوستش و هم‌دوره دکترای سابقش در بن، ارنست فورست‌هوف، ابتدا یک کرسی تدریس در دانشگاه هایدلبرگ به دست آورد. در بهار ۱۹۴۵، او به عنوان یک شهروند عادی به همراه خانواده‌اش به فلدبرگ در جنگل سیاه نقل مکان کرد، جایی که خانواده هوبر برای مدتی با خانواده مورخ آلمانی، هرمان هایمپل زیر یک سقف زندگی می‌کردند.
هوبر در دوران ناسیونال سوسیالیسم یکی از حقوقدانان برجستۀ حوزۀ حقوق دولتی و اساسی بود و به همین دلیل در تحقیقات تاریخی به عنوان یکی از "حقوقدانان درباری یا تاج‌دار" (Kronjuristen) رایش سوم شناخته می‌شود. در سال ۱۹۳۷، او یک ارائه کلی از حقوق ناسیونال سوسیالیستی در "دولت پیشوا" با عنوان "اساس" ارائه کرد که در سال ۱۹۳۹ با عنوان "حقوق اساسی رایش بزرگ آلمان" در ویرایش دوم منتشر شد. در این کتاب، او از "حذف کامل یهودیت" صحبت کرد و بنابراین به گروه حقوقدانانی تعلق داشت که از قوانین نورنبرگ مصوب سال ۱۹۳۵ حمایت کردند و آن را از طریق آموزش دانشگاهی ترویج کردند. علاوه بر این، او مطالعه‌ای در مورد تاریخ قانون اساسی نظامی ("ارتش و دولت در تاریخ آلمان"، ۱۹۳۸) و همچنین چندین مقاله در مورد تاریخ اندیشه‌ها نوشت که یک مجموعۀ منتشر نشده را تشکیل می‌دادند. هوبر از سال ۱۹۳۴ تا ۱۹۴۴ به همراه همکارانش در کیل از اقتصاد ملی، هرمان بنته و آندریاس پردول، سردبیر مجله "علوم دولتی" بود تا اینکه انتشار آن در سپتامبر ۱۹۴۴ متوقف شد.
دیدگاه هوبر در مورد حقوق آزادی‌های فردی و استقلال قوه قضائیه، از جمله با اظهارات زیر اثبات می‌شود:
"به ویژه حقوق آزادی‌های فرد (...) با اصل حقوق ملّی سازگار نیست. هیچ آزادی شخصی، پیش از دولت و خارج از دولت برای فرد وجود ندارد که دولت باید به آن احترام بگذارد."

— ای. آر. هوبر (1937)
"حقوق ملّیِ زنده در درجه اول توسط پیشوا در مردم تحقق می‌یابد و قاضی صادرکننده حکم در رایش جدید لزوماً تابع اراده پیشوا است که همان بیان بالاترین حق است."

— ای. آر. هوبر (1939)
زندگی حرفه‌ای > بعد از ۱۹۴۵

پس از پایان دیکتاتوری ناسیونال سوسیالیستی، هوبر ابتدا به همراه خانواده‌اش در فالکائو (جنگل سیاه) و از سال ۱۹۴۹ در فرایبورگ زندگی کرد. او به همراه کارل اشمیت، راینهارد هون و اتو کول‌روتر، جزو معدود حقوقدانانی بود که به دلیل سابقه نازی خود، برای مدت طولانی از بازگشت به دانشگاه محروم شدند. در این مدت، او به ارائه نظرات حقوقی، نگارش مقالات کوتاه و همکاری در ویرایش "آرشیو حقوق عمومی" پرداخت. در سال ۱۹۵۲، او یک کرسی افتخاری در دانشگاه فرایبورگ به دست آورد. پس از چندین تلاش ناموفق برای کسب کرسی استادی، در سال ۱۹۵۷ یک کرسی استادی در دانشگاه علوم اجتماعی ویلهلمشاون-روسترزیل دریافت کرد. پس از ادغام این دانشگاه کوچک در دانشگاه گوتینگن، از سال ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۸ در آنجا مشغول به کار شد.
در سال ۱۹۵۶، پس از بحث‌های طولانی در مورد گذشته نازی هوبر، او دوباره به انجمن اساتید حقوق دولتی آلمان پذیرفته شد. در سال ۱۹۶۶، او به عنوان عضو کامل آکادمی علوم گوتینگن انتخاب شد. بعدها او به عضویت انجمن تاریخ قانون اساسی آلمان نیز درآمد.
علاوه بر اثر عظیم "تاریخ قانون اساسی آلمان از سال ۱۷۸۹" که در هشت جلد با بیش از ۷۷۰۰ صفحه بین سال‌های ۱۹۵۷ تا ۱۹۹۱ منتشر شد و نمونه‌ای "کلاسیک" از "تاریخ‌نگاری محدود و متمرکز بر پروس" (الیزابت فرنباخ) است، هوبر کتاب تک جلدی خود در مورد حقوق اداری اقتصادی را که اولین بار در سال ۱۹۳۲ منتشر شده بود، در سال‌های ۱۹۵۳/۵۴ در ویرایش دوم در دو جلد - و در نتیجه به طور قابل توجهی گسترش یافته - منتشر کرد. علاوه بر چندین مونوگراف و مقاله در Festschrift، دو مجموعه مقاله در سال‌های ۱۹۶۵ و ۱۹۷۵ منتشر شد.
زندگی خصوصی

هوبر از سال ۱۹۳۳ با تولا سیمونز، دختر رئیس دادگاه رایش والتر سیمونز و خواهر هانس سیمونز، ازدواج کرده بود. تولا در دوران وایمار دستیار کارل اشمیت بود و پس از سال ۱۹۴۵ به عنوان وکیل در فرایبورگ فعالیت می‌کرد. حاصل این ازدواج در مجموع پنج پسر بود، از جمله اولریش هوبر، استاد حقوق مدنی در بن و ولفگانگ هوبر، رئیس سابق شورای کلیسای انجیلی در آلمان و اسقف برلین-براندنبورگ، که به همراه پدرش یک مجموعه منابع پنج جلدی در مورد حقوق کلیسا و دولت آلمان در قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم منتشر کرد. در طول دوران اقامت خود در گوتینگن (۱۹۶۲–۱۹۶۸)، هوبر گاهی اوقات با پسرش ولفگانگ که در آن زمان در حال تحصیل الهیات پروتستان بود، در یک آپارتمان مشترک زندگی می‌کرد. پس از بازنشستگی در سال ۱۹۶۸، هوبر در فرایبورگ زندگی می‌کرد.
اسناد و مدارک هوبر در آرشیو فدرال آلمان نگهداری می‌شود.
سایر رسانه‌ها

Feature: درباره کارل اشمیت و ارنست رودولف هوبر. در: Deutschlandradio Kultur، ۲۷ ژانویه ۲۰۱۶، نسخه متنی حقوقدانان نازی و نقش آنها پس از سال ۱۹۴۵.
منابع ثانویه

اوالد گروت: یک موضوع "بی‌صدا"؟ بازگشت ارنست رودولف هوبر، مورخ قانون اساسی، به علم دانشگاهی پس از سال ۱۹۴۵. در: Zeitschrift für Geschichtswissenschaft 47، 1999، صص 980–1001.
اوالد گروت: درباره برخورد با نقاط عطف. ارنست رودولف هوبر، مورخ قانون اساسی، و مواجهه او با تاریخ و حال در سال‌های ۱۹۳۳ و ۱۹۴۵. در: Zeitschrift für Geschichtswissenschaft 53، 2005، صص 216–235.
اوالد گروت: بین تاریخ و حقوق. تاریخ‌نگاری قانون اساسی آلمان ۱۹۰۰–۱۹۷۰. اولدنبورگ، مونیخ ۲۰۰۵ (= نظام‌های نظم، ۱۶)، [بخش‌هایی در مورد ارنست رودولف هوبر به ویژه صص ۱۷۲–۱۸۹ و ص ۳۱۷ و بعد از آن]، ISBN 3-486-57784-0 (همچنین: رساله Habilitation، دانشگاه ووپرتال، ۲۰۰۳).
اوالد گروت: "خویشتن‌داری شدید و احتیاط بی‌قید و شرط". ارنست رودولف هوبر، مورخ قانون اساسی، و گذشته نازی. در: اوا شومان (ویراستار): تداوم‌ها و گسست‌ها. علم حقوق و عدالت در "رایش سوم" و در دوره پس از جنگ. والشتاین، گوتینگن ۲۰۰۸، ISBN 978-3-8353-0305-8، صص ۳۲۷–۳۴۸.
اوالد گروت: ارنست رودولف هوبر (۱۹۰۳–۱۹۹۰). حقوقدان. در: انجمن منطقه‌ای راینلند (ویراستار): پورتال اینترنتی تاریخ راینلند. سرهای راینلند.
اوالد گروت (ویراستار): کارل اشمیت - ارنست رودولف هوبر. مکاتبات ۱۹۲۶–۱۹۸۱. با مطالب تکمیلی. دونکر و هومبولت، برلین ۲۰۱۴، ISBN 978-3-428-14170-8 (نقد در کتابشناسی حاشیه‌نویسی شده علوم سیاسی).
اوالد گروت (ویراستار): ارنست رودولف هوبر. دولت - قانون اساسی - تاریخ. انتشارات نوموس، بادن-بادن ۲۰۱۵ (= درک دولت، ۸۰)، ISBN 978-3-8487-2618-9.
اوالد گروت: "تجارت ناخوشایند خوداندیشی". ارنست رودولف هوبر (۱۹۰۳–۱۹۹۰) و جنبش جوانان آلمان. در: اکارت کونزه، سوزان راپه-وبر (ویراستاران): جنبش جوانان آلمان. تاریخ‌سازی و خودتاریخ‌سازی پس از سال ۱۹۴۵، V & R unipress، گوتینگن ۲۰۱۸، ISBN 978-3-8471-0908-2، صص ۱۹۹–۲۱۳.
اوالد گروت، اولف مورگنشتاین: آگاهی مردم در سایه استالینگراد. یک تفسیر. در: Jenseits von Straßburg (= مجله تاریخ اندیشه‌ها ۱۵، ۲۰۲۱)، صص ۵–۲۰.
کریستوف گوزی: ارنست رودولف هوبر (۱۹۰۳–۱۹۹۰) - از اندیشه دولت نئوهگلی تا تاریخ قانون اساسی دولت‌گرا. در: پیتر هابرله و همکاران (ویراستاران): اساتید حقوق اساسی قرن بیستم. آلمان، اتریش، سوئیس. د گرویتر، بوستون، برلین ۲۰۱۵، ISBN 978-3-11-030379-7، صص ۶۴۱–۶۵۳.
مارتین یورگنس: دولت و رایش در ارنست رودولف هوبر. زندگی و آثار او تا سال ۱۹۴۵ از دیدگاه تاریخ حقوق. پیتر لانگ، فرانکفورت آم ماین ۲۰۰۵ (= مجموعه تاریخ حقوق، ۳۰۶)، ISBN 3-631-53322-5 (همچنین: رساله دکترا، دانشگاه هایدلبرگ، ۲۰۰۴).
ماتیاس متشکه: ارنست رودولف هوبر. در سایه کارل اشمیت - سال‌های بن ارنست رودولف هوبر ۱۹۲۴–۱۹۳۳. در: ماتیاس اشموکل (ویراستار): حقوقدانان دانشگاه بن در "رایش سوم". بولاو، کلن [و همکاران] ۲۰۰۴، ISBN 978-3-412-12903-3، صص ۳۶۸–۳۸۶.
اولف مورگنشتاین: "بازگشت خطرناک به سرزمین مبارک راین". درباره سال‌های ساکسونی و آلزاس ارنست رودولف هوبر و نمایش آنها در "خاطرات استراسبورگ" او. در: رونالد لامبرشت، اولف مورگنشتاین (ویراستاران): "تحقیقات دقیق با قدرت پیش برده شده". مقالاتی برای اولریش فون هل به مناسبت ۶۵ سالگی تولدش، انتشارات کیرشهوف و فرانکه، لایپزیگ، برلین ۲۰۱۲، ISBN 978-3-933816-56-6، صص ۲۴۳–۲۷۳.
رالف والکن‌هاوس: اندیشه دولت محافظه‌کار. مطالعه‌ای جامعه‌شناختی در مورد ارنست رودولف هوبر. انتشارات آکادمی، برلین ۱۹۹۷، ISBN 3-05-003040-2 (همچنین: رساله دکترا، دانشگاه بوخوم، ۱۹۹۳).
پیوندهای وب

آثار نوشته‌شده یا دربارهٔ ارنست رودلف هوبر در برگه‌دان کتابخانهٔ ملی آلمان
مقالات روزنامه‌ها در مورد ارنست رودولف هوبر در آرشیو مطبوعات تاریخی ZBW
ارنست رودولف هوبر در کاتالوگ اساتید دانشگاه لایپزیگ
میراث بوندس‌آرشیو
درگیری اسرائیل و اعراب

«جنگ عرب‌ها و اسرائیل» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای دیگر کاربردها، جنگ عرب‌ها و اسرائیل (ابهام‌زدایی) را ببینید.
این مقاله دربارهٔ درگیری گسترده‌تر بین اسرائیل و جهان عرب است. برای درگیری خاص بین فلسطین و اسرائیل، درگیری فلسطین و اسرائیل را ببینید.
درگیری اسرائیل و اعراب یک پدیده منطقه‌ای مداوم است که شامل تنش‌های سیاسی، درگیری‌های نظامی و دیگر مناقشات بین جهان عرب و اسرائیل است که در طول قرن بیستم تشدید شد، اما در اوایل قرن بیست و یکم عمدتاً از بین رفت. ریشه‌های درگیری اعراب و اسرائیل به حمایت کشورهای عضو اتحادیه عرب از مردم فلسطینی، یکی از اعضای اتحادیه، در درگیری فلسطین و اسرائیل نسبت داده شده است. این به نوبه خود به ظهور همزمان صهیونیسم و ملی‌گرایی عربی در اواخر قرن نوزدهم منجر شد، هرچند که این دو جنبش ملی تا دهه ۱۹۲۰ با هم برخورد نکرده بودند.
جنگ استقلال (۱۹۴۸)

مقالهٔ اصلی: جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل
در سال ۱۹۴۸، قیمومت بریتانیا بر فلسطین در روز ۱۴ مه پایان یافت و در همان روز کشور اسرائیل رسماً اعلام موجودیت کرد. درست فردای آن روز، ارتش‌های کشورهای عربی و گروه زیادی از چریک‌های داوطلب عرب به محدودهٔ کشور تازه‌تأسیس اسرائیل از چند جبهه حمله بردند و جنگ استقلال اسرائیل از ماه مه ۱۹۴۸ تا ژوئیهٔ ۱۹۴۹ به طول انجامید که نهایتاً به شکست عرب‌ها منتهی شد.
بحران سوئز (۱۹۵۶)

مقالهٔ اصلی: بحران سوئز
پس از روی کار آمدن جمال عبدالناصر و اعلام ملی شدن کانال سوئز و بستن آن توسط دولت مصر در سال ۱۹۵۶ میلادی، کشور اسرائیل که مدعی بود حق عبور بی‌ضررش به آبهای آزاد خدشه دار شده، برای باز گشایی کانال سوئز اقدام نمود.
مجمع عمومی سازمان ملل، این تهاجم یک‌جانبه به مصر را محکوم کرد و خواهان آتش‌بس فوری شد، اگر چه انگلیس و فرانسه آن را وتو کردند اما نهایتاً کانال سوئز برای مصر ملی اعلام شد.
جنگ شش‌روزه (۱۹۶۷)

مقالهٔ اصلی: جنگ شش‌روزه
در سال ۱۹۶۷ میلادی ارتش اسرائیل در پی تحریکات کشورهای عربی، طی ۶ روز صحرای سینا، کرانه باختری رود اردن، نوار غزه، بلندی‌های جولان (بلندی‌های گولان) و شهر قنیطره را به اشغال درآورد و بر تمام اورشلیم مسلط گردید. در پایان، اراضی تحت ادارهٔ اسرائیل به بیش از ۳ برابر افزایش پیدا کرد.
با این جنگ حدود ۱ میلیون نفر [نیازمند منبع] دیگر از عرب‌های سرزمین‌های اشغال‌شده توسط اسرائیل آواره شدند و کشور اسرائیل با تسلط بر بلندی‌های جولان سوریه به ۵۵ کیلومتری دمشق نزدیک شد.
قطعنامه ۲۴۲ شورای امنیت در پایان جنگ، اسرائیل را ملزم به تخلیهٔ آن مناطق کرد، اما این قطعنامه تاکنون به مرحلهٔ اجرا درنیامده است.
جنگ یوم کیپور (۱۹۷۳)

مقالهٔ اصلی: جنگ یوم کیپور
کشورهای عربی در یک عملیات غافلگیرانه در سال ۱۹۷۳ اقدام به حمله به استحکامات خط بارلو واقع در شرق کانال سوئز و بلندی‌های جولان کردند. در هنگام انعقاد قرارداد آتش‌بس، نیروهای مصری قسمت‌های شمالی ساحل شرقی کانال سوئز را به کنترل خود درآورده بودند اما ارتش اسرائیل از کانال سوئز گذشته و در خاک مصر در غرب کانال سوئز پیشروی کرده بود. در جبههٔ سوریه هم قسمت‌های دیگری از ارتفاعات جولان، به تصرف اسرائیل درآمد.
جنگ ۳۳ روزه (۲۰۰۶)

مقالهٔ اصلی: جنگ ۲۰۰۶ اسرائیل و لبنان
جنگ اسرائیل و لبنان، در ایران معروف به جنگ ۳۳ روزه، در لبنان معروف به جنگ ژوئیه و در اسرائیل معروف به جنگ دوم لبنان، نام مجموعه درگیری‌هایی است که از تاریخ ۱۲ ژوئیهٔ سال ۲۰۰۶ بین نیروهای دفاعی اسرائیل و حزب‌الله لبنان به وقوع پیوست و دامنهٔ آن، شمال اسرائیل و سراسر لبنان را دربرگرفت و با قطعنامه ۱۷۰۱ شورای امنیت در تاریخ ۱۴ اوت ۲۰۰۶ پایان یافت، به‌طوری که مرزی در این جنگ تغییر نکرد، و دربارهٔ پیروزی در این جنگ هم اختلاف‌نظرهایی به‌وجود آمد. هرکدام از طرفین درگیری، خود را پیروز می‌خواند یا دیگری را شکست خورده معرفی می‌کرد.
جنگ‌های مهم

| تاریخ | نام | کشته‌ها | نتیجه |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۴۸–۱۹۴۹ | جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل | ۶۳۷۳ اسرائیلی ۱۰۰۰۰ عرب | پیروزی اسرائیل، استقلال تأیید شد. |
| ۱۹۵۱–۱۹۵۵ | شورش فدائیان فلسطینی | ۹۶۷ اسرائیلی ۵۰۰۰ فلسطینی | پیروزی اسرائیل |
| ۱۹۵۶ | بحران سوئز | ۲۳۱ اسرائیلی ۳۰۰۰ مصری | پیروزی نظامی اسرائیل، پیروزی سیاسی مصر اسرائیل شبه جزیره سینا را تا مارس ۱۹۵۷ اشغال کرد |
| ۱۹۶۷ | جنگ شش‌روزه | ۷۷۶ اسرائیلی ۱۸۳۰۰ عرب | پیروزی اسرائیل اسرائیل نوار غزه و شبه‌جزیره سینا از مصر، کرانه باختری از اردن و بلندی‌های جولان از سوریه را تصرف و اشغال می‌کند. |
| ۱۹۶۷–۱۹۷۰ | جنگ فرسایش‌زا | ۱۴۲۴ اسرائیلی ۵۰۰۰ مصری | هر دو طرف مدعی پیروزی و تداوم کنترل اسرائیل بر سینا هستند. |
| ۱۹۷۱–۱۹۸۲ | مقاومت فلسطین در جنوب لبنان |  | پیروزی اسرائیل |
| ۱۹۷۳ | جنگ یوم کیپور | ۲۶۸۸ اسرائیلی ۱۹۰۰۰ عرب | پیروزی اسرائیل، حملات اعراب دفع شد پیمان کمپ دیوید و سپس پیمان صلح اسرائیل و مصر؛ اسرائیل شبه‌جزیره سینا را در ازای به رسمیت شناختن متقابل بازمی‌گرداند. |
| ۱۹۷۸ | درگیری ۱۹۷۸ جنوب لبنان |  | پیروزی اسرائیل، اخراج ساف از جنوب لبنان |
| ۱۹۸۲ | جنگ ۱۹۸۲ لبنان | ۱۲۱۶ اسرائیلی ۲۰۸۲۵ عرب | پیروزی تاکتیکی اسرائیل و شکست استراتژیک برتری سیاسی سوریه اخراج ساف از لبنان |
| ۱۹۸۵–۲۰۰۰ | درگیری‌های جنوب لبنان (۲۰۰۰–۱۹۸۵) | ۵۵۹ اسرائیلی ۶۲۱ سرباز ارتش جنوب لبنان ۱۲۷۶ سرباز حزب‌الله | پیروزی حزب‌الله خروج اسرائیل از جنوب لبنان |
| ۱۹۸۷–۱۹۹۳ | انتفاضه اول | ۲۰۰ اسرائیلی ۱۱۶۲ فلسطینی | پیروزی اسرائیل، قیام سرکوب شد. |
| ۱۹۹۱ | حملات موشکی عراق به اسرائیل (۱۹۹۱) | حداقل ۱۳ اسرائیلی | شکست استراتژیک عراق؛ عراق در برانگیختن اسرائیل به انتقام‌گیری ناکام ماند. |
| ۲۰۰۰–۲۰۰۴ | انتفاضه دوم | ۱۱۰۰ اسرائیلی ۴۹۰۷ فلسطینی | پیروزی اسرائیل، قیام سرکوب شد. |
| ۲۰۰۶ | درگیری ۲۰۰۶ غزه و اسرائیل | ۱۱ اسرائیلی ۴۰۲ فلسطینی | پیروزی اسرائیل، پایان شلیک موشک حماس به اسرائیل تا مه ۲۰۰۷ |
| ۲۰۰۶ | جنگ ۲۰۰۶ اسرائیل و لبنان | ۱۶۵ اسرائیلی ۱۹۵۴ لبنانی | بن‌بست، هر دو طرف مدعی پیروزی هستند خسارت اقتصادی به لبنان |
| ۲۰۰۸–۲۰۰۹ | جنگ غزه (۲۰۰۸–۲۰۰۹) | ۱۴ اسرائیلی ۱۴۳۴ فلسطینی | پیروزی اسرائیل |
| ۲۰۱۲ | عملیات ستون دفاعی | ۶ اسرائیلی ۱۵۸ فلسطینی | هر دو طرف مدعی پیروزی هستند |
| ۲۰۱۳ | درگیری ایران و اسرائیل در طول جنگ داخلی سوریه | ۶۳۱+ سرباز سوری و ایرانی | در جریان |
| ۲۰۱۴ | نبرد ۲۰۱۴ اسرائیل و غزه | ۷۳ اسرائیلی ۲۲۵۱ فلسطینی | هر دو طرف مدعی پیروزی هستند |
| ۲۰۲۱ | بحران ۲۰۲۱ اسرائیل و فلسطین | ۱۳ اسرائیلی ۲۷۴ فلسطینی | هر دو طرف مدعی پیروزی هستند |
| ۲۰۲۳ | جنگ اسرائیل و حماس | ۱۲۰۰+ اسرائیلی ۱۸۰۰۰+ فلسطینی | در جریان |
روابط دیپلماتیک با دو دولت اسرائیل و فلسطین
دهستان ارزیل

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| دهستان ارزیل دهستان ارزیل | دهستان ارزیل دهستان ارزیل |
| --- | --- |
تقسیمات کشوری در ایران: تقسیمات کشوری در ایران
استان‌های ایران: استان آذربایجان شرقی
شهرستان‌های ایران: شهرستان ورزقان
بخش (تقسیمات کشوری): بخش خاروانا
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۴۲۹۶
دهستان ارزیل یکی از دهستان‌های استان آذربایجان شرقی است که در بخش خاروانا شهرستان ورزقان واقع شده‌است.