یخ‌زده (فیلم ۲۰۱۳)
ساخت > توسعه

توسعه پروژه در سال ۲۰۰۸ آغاز شد، زمانی که لستر، کریس باک (کارگردان مشترک تارزان محصول ۱۹۹۹) را متقاعد کرد که از سونی پیکچرز انیمیشن، جایی که او فیلم ۲۰۰۷ موج‌سواری را کارگردانی کرده بود، به استودیوی انیمیشن والت دیزنی بازگردد. باک در سپتامبر همان سال چندین ایده را به لستر ارائه داد که یکی از آن‌ها ملکه برفی بود. او بعدها گفت که منبع الهام اولیه‌اش برای این پروژه، داستان پریانی آندرسن نبود، بلکه می‌خواست تعریفی متفاوت از «عشق واقعی» ارائه دهد. او توضیح داد: «دیزنی قبلاً داستان 'بوسه شاهزاده' را انجام داده بود، بنابراین فکر کردم زمان آن رسیده که چیزی جدید ارائه کنیم». لستر از مدت‌ها پیش به ملکه برفی علاقه داشت؛ او در دهه ۱۹۹۰، زمانی که پیکسار با دیزنی روی داستان اسباب‌بازی کار می‌کرد، برخی از طراحی‌های مفهومی اولیه تلاش‌های پیشین دیزنی را برای اقتباس این داستان دیده بود و به‌شدت تحت تأثیر قرار گرفته بود. این پروژه ابتدا با نام «آنا و ملکه برفی» آغاز شد و برنامه‌ریزی شده بود که با پویانمایی سنتی ساخته شود. جاش گد گفت که در همان مراحل اولیه به پروژه پیوست، زمانی که داستان هنوز شباهت زیادی به نسخه اصلی آندرسن داشت و مگان مولالی قرار بود نقش السا را ایفا کند. اما در اوایل ۲۰۱۰، پروژه وارد برزخ توسعه شد، زیرا استودیو دوباره در پیدا کردن روایتی مناسب برای داستان و شخصیت ملکه برفی ناکام ماند.
در ۲۲ دسامبر ۲۰۱۱، پس از موفقیت گیسوکمند، دیزنی اعلام کرد که نام جدید این فیلم یخ‌زده خواهد بود و تاریخ اکران آن ۲۷ نوامبر ۲۰۱۳ تعیین شد. یک ماه بعد، تأیید شد که فیلم به‌جای پویانمایی سنتی قرار است یک فیلم پویانمایی رایانه‌ای سه‌بعدی استریوسکوپیک باشد. این تغییر به دلیل عناصر پیچیده‌ای در فیلم‌نامه بود که نیاز به جلوه‌های بصری قوی داشت. کریستن اندرسون-لوپز و رابرت لوپز در ژانویه ۲۰۱۲ به پروژه پیوستند و شروع به نوشتن آهنگ‌های فیلم کردند. سپس در ۵ مارس همان سال، اعلام شد که کریس باک کارگردانی فیلم را بر عهده خواهد داشت و لستر و پیتر دل وچو تهیه‌کنندگان آن خواهند بود.
یکی از چالش‌های اصلی باک و دل وچو پس از اینکه دیزنی دوباره ملکه برفی را به مرحله توسعه بازگرداند، شخصیت اصلی فیلم بود. در پیش‌نویس‌های اولیه، این شخصیت یک شرور بود. طبق روال معمول، استودیو هر دوازده هفته یک‌بار فیلم‌های درحال‌توسعه را به نمایش می‌گذارد و سپس جلسات نقد و بررسی مفصلی برگزار می‌کند، جایی که کارگردانان و نویسندگان پروژه‌های مختلف، «بازخوردهای» گسترده‌ای درباره کار یکدیگر ارائه می‌دهند.
باک و دل وچو استوری‌بردهای خود را به لستر ارائه کردند و تیم تولید برای شنیدن نظرات او در مورد پروژه، در یک اتاق کنفرانس گرد هم آمدند. مایکل جیائیمو، کارگردان هنری، بعدها لستر را به‌عنوان «عامل تحول» در پروژه توصیف کرد: «به یاد دارم که جان گفت نسخه جدید ملکه برفی که کریس باک و تیمش طراحی کرده بودند، سرگرم‌کننده و سبک بود. اما شخصیت‌ها تأثیرگذار نبودند. آن‌ها چندبعدی نبودند. به همین دلیل جان احساس می‌کرد که مخاطبان واقعاً نمی‌توانند با آن‌ها ارتباط برقرار کنند.»
پس از این بازخورد، تیم تولید به بررسی مشکلات فیلم پرداخت و چندین نسخه مختلف از ملکه برفی را بازنویسی کرد تا شخصیت‌ها و داستان، مرتبط‌تر و معنادارتر شوند. اولین پیشرفت مهم در این مرحله، تبدیل قهرمان فیلم، آنا (که بر اساس شخصیت گردا در «ملکه برفی» ساخته شده بود) به خواهر کوچک‌تر السا بود تا رابطه‌ای خانوادگی میان شخصیت‌های اصلی ایجاد شود. این تصمیم غیرمعمول بود، زیرا در فیلم‌های پویانمایی آمریکایی، رابطه بین خواهران به‌ندرت به‌عنوان عنصر اصلی داستان مطرح می‌شود، یکی از معدود استثناهای این قاعده، لیلو و استیچ (۲۰۰۲) از دیزنی بود. برای بررسی روابط خواهرانه، دیزنی انیمیشن یک «نشست خواهران» برگزار کرد، که در آن، زنان شاغل در استودیو که با خواهران خود بزرگ شده بودند، درباره تجربیات و احساسات خود در این زمینه صحبت کردند.