stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
روابط غیرسیاسی ایران و اسرائیل
ورزشی > واکنش‌ها

موج حمایت‌های مردمی و بازتاب‌های خبری محرومیت‌های حاج‌صفی و شجاعی موجب شد که مسعود سلطانی‌فر، وزیر ورزش و جوانان در نامه‌ای به شورای عالی امنیت ملی، خواستار تعیین تکلیف برای رویارویی غیرمستقیم در برخی رشته‌های ورزشی با ورزشکاران اسراییل شد. اندکی بعد، باخت مصلحتی علیرضا کریمی در مسابقات قهرمانی امیدهای جهان در لهستان که با دستور مستقیم و تکرار چندبارهٔ عبارت «علی! بباز» و «علیرضا باید ببازی» توسط مربیان کنار تشک رقم خورد. پس از انتشار گستردهٔ خبر و حمایت‌های مردمی از کریمی، فدراسیون کشتی ایران، بیانیه پر کنایه‌ای در حمایت از وی صادر کرد که در بخشی از آن به کنایه از این‌گونه عدم رویارویی‌ها عنوان شده است: «این دومین باری است که تو با گذشتن از حق خودت، در مظلومیت تمام، از مظلومیت مردم فلسطین دفاع می‌کنی … مردمی که شاید هیچ‌گاه در جریان این فداکاری تو نباشند». رسول خادم، رئیس فدراسیون کشتی در انتقاد از این وضعیت، خواستار تغییر رویکرد در مواجهه با ورزشکاران اسرائیلی شد: «امروز مهم‌ترین مشکل این است که غیر از خود ورزشکاران اسراییلی، کسی در دنیا متوجه نمی‌شود که چرا ورزشکاران ایرانی در برابر نمایندگان اسراییل مبارزه نمی‌کنند و در نتیجه نه در ابعاد بین‌المللی برد لازم را دارد و نه در داخل تأثیرگذاری گذشته را. برای همین به نظر می‌رسد اگر تصمیم به ادامه این سیاست است، باید به‌روز شود و راهکار دیگری برای این موضوع اندیشید».
نفوذی (فیلم ۱۹۹۹)

| افشاگر | افشاگر |
| --- | --- |
پوستر رسمی: پوستر رسمی
کارگردان: مایکل مان
تهیه‌کننده:  مایکل مان  پیتر یان بروگه 
نویسنده:  اریک راث  مایکل مان 
بر پایه: مردی که زیاد می‌دانست اثر ممارری برنر
بازیگران:  آل پاچینو  راسل کرو  کریستوفر پلامر  دایان ونورا  فیلیپ بیکر هال  لیندسی کروس  دبی میزار 
موسیقی:  لیسا جرارد  پیتر بورک 
فیلم‌بردار: دانته اسپینوتی
تدوین‌گر:  ویلیام گلدنبرگ  پائول رابل  دیوید روزنبلوم 
توزیع‌کننده: استودیو سینمایی والت دیزنی
تاریخ‌های انتشار:  ۵ نوامبر ۱۹۹۹ (۱۹۹۹-۱۱-۰۵)  
مدت زمان: ۱۵۷ دقیقه
کشور: ایالات متحدهٔ آمریکا
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۶۸ میلیون دلار
فروش گیشه: ۶۰٫۲ میلیون دلار
افشاگر (به انگلیسی: The Insider) یک فیلم درام آمریکایی محصول سال ۱۹۹۹ است مایکل مان آن را کارگردانی کرده‌است و آل پاچینو، راسل کرو، کریستوفر پلامر، بروس مک‌گیل، دایان ونورا و مایکل گمبون از ستارگان اصلی فیلم هستند.
این فیلم بر اساس داستان ساخت یکی از قسمت‌های برنامهٔ گفتگو محور ۶۰ دقیقه (پخش شده/در حال پخش از شبکه سی‌بی‌اس آمریکا) ساخته شده‌است. این قسمت شصت دقیقه مربوط به افشاگری جفری ویگاند است که اطلاعات و افشاگری‌های مهمی دربارهٔ پشت پردهٔ صنعت تنباکو و دخانیات در ایالات متحده را برملا می‌کرد. این قسمت از برنامهٔ ۶۰ دقیقه ابتدا با حذف بخش‌هایی از آن در نوامبر سال ۱۹۹۵ میلادی بر روی آنتن رفت اما در فوریهٔ سال بعد به صورت کامل و بدون سانسور پخش شد.
این فیلم با بودجه‌ای ۶۸ میلیون دلاری ساخته شد اما تنها توانست ۶۰ میلیون دلار از سرمایه را بازگرداند. بر خلاف عدم اقبال از سوی مخاطبان، فیلم بازخوردهای غالباً مثبتی در میان منتقدین داشت و در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها امتیاز ۷/۹ از ۱۰، و در راتن تومیتوز امتیاز ۹۶ از ۱۰۰ را کسب کرد.
تولید

با بودجه ای که 68 میلیون دلار تعیین شده بود،  مان شروع به جمع آوری حجم عظیمی از اسناد برای تحقیق در مورد وقایع به تصویر کشیده شده در فیلم کرد: گزارش های خبری و رونوشت های برنامه 60 دقیقه در آن برهه از زمان. مان که فیلمنامه فیلم چوپان خوب از اریک راث را که درباره 25 سال نخست تشکیل سازمان سیا است را خوانده بود، راث را ترغيب کرد تا در نوشتن فیلمنامه فیلم جدیدش به او کمک کند. مان و راث چندین طرح کلی را با هم نوشتند و در مورد ساختار داستان صحبت کردند. راث بارها برای تحقیق و مصاحبه با لوول برگمان همنشین شد.
بعد از اینکه راث و مان اولین پیش نویس را با هم در بار یک رستوران در سانتا مونیکا نوشتند، راث به ملاقات وایگند رفت. وایگند در آن زمان همچنان زیر فشار قرارداد حفظ اسرار بود و برای مان و راث به تفسیر جزئیات رویداد نپرداخت. در برداشت اولیه راث وایگند را دارای شخصیت دفاعی توصیف کرد.
با پیش‌روی فرآیند نوشتن فیلمنامه راث و مان تصمیم به اضافه کردن دیالوگ‌ها و نوشتن سکانس‌ها با جزئیات ساختگی اما در خدمت روایت رویداد اصلی گرفتند. هیچکدام از آنها علاقه‌ای به ساخت یک مستند تمام نداشتند.
وال کیلمر مورد توجه مان برای نقش جفری وایگاند بود. اما تهیه کننده پیتر یان بروژ این نقش را به راسل کرو پیشنهاد داد. مان موفق به ملاقات کرو در آلاسکا و در تعطیلات یک روزه بازیگر شد و از او خواست صحنه هایی از فیلمنامه افشاگر را برای دو تا سه ساعت بخواند. راسل کرو صحنه مطلع شدن وایگند از پخش نشدن مصاحبه‌اش در 60 دقیقه را بازی کرد و مان را بسیار تحت تاثیر قرار داد. کرو، که در آن زمان فقط 33 سال داشت، از بازی در نقش فردی بسیار بزرگتر از خودش در زمانی که بازیگران خوب زیادی در آن رده سنی وجود داشت واهمه داشت.
کرو برای این نقش 35 پوند (16 کیلوگرم) وزن اضافه کرد، خط موی خود را تراشید، موهایش را هفت بار دکلره کرد و روزانه چین و چروک و لکه های کبدی را روی پوستش اعمال می کرد تا خود را به وایگند در اواسط پنجمین دهه زندگیش تبدیل کند.
از طرفی آل پاچینو تنها گزینه مان برای بازی در نقش لوول برگمان بود. او می خواست مخاطب نقشی را از پاچینو ببیند که تا به حال در فیلمی ندیده بود. پاچینو که قبلاً در مخمصه با مان کار کرده بود، بیش از حد مایل بود که این نقش را بازی کند. برای تحقیق در مورد فیلم، مان و پاچینو با خبرنگاران مجله تایم معاشرت کردند و نیز زمانی را با ABC نیوز گذراندند. پاچینو برای ارائه بهتر نقش در واقع با برگمن ملاقات کرد.
پاچینو به مان پیشنهاد داد تا کریستوفر پلامر را در نقش مایک والاس انتخاب کند. پاچینو بارها این بازیگر کهنه کار را روی صحنه تئاتر دیده بود و از طرفداران پر و پا قرص کارهای پلامر بود. مان همچنین از دهه 1970 می خواست با پلامر کار کند. پاچینو به مان گفت که پلامر را در فیلمی از سیدنی لومت به نام عشق بازیگری تماشا کند و پس از آن او تنها انتخاب کارگردان برای بازی در نقش والاس بود – پلامر مجبور به تست بازیگری نبود. او با مان ملاقات کرد و پس از چندین گفتگو برای بازی در فیلم انتخاب شد.
بازخوردها

راجر ایبرت از شیکاگو سان تایمز به فیلم سه و نیم ستاره از چهار ستاره داد و "قدرت آن در جذب، سرگرمی و خشم" را ستود.
دیوید آنسن از مجله نیوزویک نوشت: "مان احتمالاً می تواند فیلمی در مورد پرچ کردن سوزن بسازد. او با استفاده از یک بوم نقاشی بزرگ، بازیگران بزرگ شخصیت‌پرداز و فوق العاده را با چشم قوی خود در ترکیب‌بندی در هم می‌آمیزد، آن نوع از حماسه‌هایی را می‌آفریند که هالیوود عمده آنها را به سمت تلویزیون روانه ساخته - و به ما نشان می دهد که چگونه فیلم‌ها می توانند این کار را بهتر انجام دهند."
کوئنتین تارانتینو، The Insider را در فهرست 20 فیلم برتر خود قرار داد که پس از 1992 (سال آغاز حرفه او) ساخته شده‌اند.
بازیگران

آل پاچینو در نقش لوول برگمن
راسل کرو در نقش جفری ویگند
کریستوفر پلامر در نقش مایک والاس
دایان ونورا در نقش لیان ویگند
فیلیپ بیکر هال در نقش دان هویت
لیندسی کروس در نقش شارون تیلر
دبی میزار در نقش دبی د لوکا
رنه اولستاد در نقش دبورا ویگند
هلی آیزنبرگ در نقش باربارا ویگند
استیون توبولوسکی در نقش اریک کلاستر
کلم فیور در نقش ریچارد اسکراگز
بروس مک‌گیل در نقش ران موتلی
جینا گرشان در نقش هلن کاپرلی
مایکل گمبون در نقش توماس زاندفور
ریپ تورن در نقش جان اسکانلن
کلیف کرتیس در نقش شیخ فدل‌الله
Gary Sandy در نقش وکیل زاندفور
راجر بارت در نقش مدیر هتل
Jack Palladino در نقش خودش
مایک مور در نقش خودش
جوایز و افتخارات

| جوایز> جایزه | جوایز> تاریخ برگزاری | جوایز> دسته | جوایز> نامزدها و دریافت‌کنندگان | جوایز> نتیجه |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| جایزه اسکار | ۲۶ مارس ۲۰۰۰ | بهترین فیلم | مایکل مان و پیتر یان بروگه | نامزدشده |
| جایزه اسکار | ۲۶ مارس ۲۰۰۰ | بهترین کارگردان | مایکل مان | نامزدشده |
| جایزه اسکار | ۲۶ مارس ۲۰۰۰ | بهترین بازیگر مرد | راسل کرو | نامزدشده |
| جایزه اسکار | ۲۶ مارس ۲۰۰۰ | بهترین فیلم‌نامه اقتباسی | مایکل مان و اریک راث | نامزدشده |
| جایزه اسکار | ۲۶ مارس ۲۰۰۰ | بهترین فیلم‌برداری | دانته اسپینوتی | نامزدشده |
| جایزه اسکار | ۲۶ مارس ۲۰۰۰ | بهترین تدوین | ویلیام گلدنبرگ، پائول رابل و دیوید روزنبلوم | نامزدشده |
| جایزه اسکار | ۲۶ مارس ۲۰۰۰ | بهترین میکس صدا | اندی نلسون، دوگ همفیل و لی اورلوف | نامزدشده |
| جوایز فیلم بفتا | ۹ آوریل ۲۰۰۰ | بهترین بازیگر مرد | راسل کرو | نامزدشده |
| انجمن منتقدان پخش فیلم | ۲۴ ژانویه ۲۰۰۰ | بهترین بازیگر مرد | راسل کرو | برنده |
| انجمن منتقدان فیلم بوستون | ۱۲ دسامبر ۱۹۹۹ | بهترین بازیگر مکمل مرد | کریستوفر پلامر | برنده |
| جایزه گلدن گلوب | ۲۳ ژانویه ۲۰۰۰ | بهترین فیلم - درام |  | نامزدشده |
| جایزه گلدن گلوب | ۲۳ ژانویه ۲۰۰۰ | بهترین کارگردان | مایکل مان | نامزدشده |
| جایزه گلدن گلوب | ۲۳ ژانویه ۲۰۰۰ | بهترین فیلم‌نامه | مایکل مان و اریک روث | نامزدشده |
| جایزه گلدن گلوب | ۲۳ ژانویه ۲۰۰۰ | بهترین بازیگر مرد - درام | راسل کرو | نامزدشده |
| جایزه گلدن گلوب | ۲۳ ژانویه ۲۰۰۰ | بهترین موسیقی | پیتر بورک و لیسا جرارد | نامزدشده |
| حلقه منتقدان فیلم لندن | ۲ مارس ۲۰۰۰ | بهترین بازیگر مرد | راسل کرو | نامزدشده |
| انجمن منتقدان فیلم لس آنجلس | دسامبر ۱۹۹۹ | بهترین فیلم |  | برنده |
| انجمن منتقدان فیلم لس آنجلس | دسامبر ۱۹۹۹ | بهترین کارگردان | مایکل مان | نامزدشده |
| انجمن منتقدان فیلم لس آنجلس | دسامبر ۱۹۹۹ | بهترین بازیگر مرد | راسل کرو | برنده |
| انجمن منتقدان فیلم لس آنجلس | دسامبر ۱۹۹۹ | بهترین بازیگر مکمل مرد | کریستوفر پلامر | برنده |
| انجمن منتقدان فیلم لس آنجلس | دسامبر ۱۹۹۹ | بهترین فیلمبرداری | دانته اسپینوتی | برنده |
| جامعه ملی منتقدان فیلم | ۲۰۰۰ | بهترین بازیگر مرد | راسل کرو | برنده |
| جامعه ملی منتقدان فیلم | ۲۰۰۰ | بهترین بازیگر مکمل مرد | کریستوفر پلامر | برنده |
| جایزه انجمن بازیگران فیلم | ۱۲ مارس ۲۰۰۰ | بهترین بازیگر مرد | راسل کرو | نامزدشده |
| جایزه ستلایت | ۱۶ ژانویه ۲۰۰۰ | بهترین فیلم - درام |  | برنده |
| جایزه ستلایت | ۱۶ ژانویه ۲۰۰۰ | بهترین کارگردان | مایکل مان | برنده |
| جایزه ستلایت | ۱۶ ژانویه ۲۰۰۰ | بهترین بازیگر مرد-درام | راسل کرو | نامزدشده |
| جایزه ستلایت | ۱۶ ژانویه ۲۰۰۰ | بهترین بازیگر مرد-درام | آل پاچینو | نامزدشده |
| جایزه ستلایت | ۱۶ ژانویه ۲۰۰۰ | بهترین بازیگر مکمل مرد - درام | کریستوفر پلامر | نامزدشده |
| جایزه ستلایت | ۱۶ ژانویه ۲۰۰۰ | بهترین تدوین |  | نامزدشده |
راسل کرو، 1999
فهرست فیلم‌های ایرانی سال ۱۳۷۴

فهرست فیلم‌های ایرانی سال ۱۳۷۴
رز

«گل سرخ» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای دیگر کاربردها، گل سرخ (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| گل رُز | گل رُز |
| --- | --- |
یکی از رقم‌های رز به نام رز صلح شیکاگو: یکی از رقم‌های رز به نام رز صلح شیکاگو
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: گیاهان
(طبقه‌بندی‌نشده):: گیاهان گل‌دار
(طبقه‌بندی‌نشده):: دولپه‌ای‌های نو
(طبقه‌بندی‌نشده):: گل‌سرخ‌داران
راسته:: گل‌سرخ‌سانان
تیره:: گل‌سرخیان
زیرخانواده:: گل‌سرخ‌واران
سرده:: رز
گونه:: ۱۵۰ گونه
مترادف: مترادف
 Hulthemia Dumort.  ×Hulthemosa Juz. (Hulthemia × Rosa):  Hulthemia Dumort.  ×Hulthemosa Juz. (Hulthemia × Rosa)
رُز، وَرد، گل سرخ، گل سوری، یا در فارسی تاجیکی گل صدبرگ، سرده‌ای از خانوادهٔ گل‌سرخیان است که نزدیک به ۱۵۰ گونه دارد. جای اصلی رویش رز خودرو در نیم‌کرهٔ شمالی سیارهٔ زمین است و تاکنون در نیم‌کرهٔ جنوبی رز خودرو دیده نشده‌است. گل رز در بسیاری از بخش‌های ایران به خوبی می‌روید همچنین در بیشتر بخش‌های خاورمیانه، اروپا و روسیه نیز به فراوانی یافت می‌شود. این گیاه برای مصارف صنعتی بیشتر در کشورهای بلغارستان، ترکیه و فرانسه کشت می‌شود. در سال ۱۹۷۹ پژوهشگران در انجمن جهانی رز توافق کردند تا رزها در سه گروهِ رزهای خودرو، رزهای باغی قدیمی و رزهای باغی جدید قرار گیرند. همچنین رزهای انگلیسی نیز به مجموعه‌ای از گل‌های رز باغی قدیم و جدید گفته می‌شود که توسط پرورش دهندهٔ رز انگلیسی، دیوید آستین به وجود آمده‌اند. تاکنون بیش از ۲۰٬۰۰۰ رقم رز نام‌گذاری شده‌است و هرساله صدها رقم جدید نیز به این مجموعه افزوده می‌شود. رز به عنوان ملکهٔ گل‌ها آوازه دارد. پرورش رز تنها برای لذت بردن از زیبایی این گل نیست بلکه از این گل برای عطرسازی، فرآوری چای، مربا، لیکور و بسیاری مواد خوراکی دیگر استفاده می‌شود.
عطر رز آرامش‌بخش دستگاه عصبی است و در راحت به خواب رفتن انسان کارایی دارد و به همین سبب در رایحه‌درمانی به‌کار برده می‌شود. اسانس رز گران‌ترین اسانس دنیا است و هر گرم آن معادل یک گرم طلا در بازار جهانی قیمت دارد. گل رز از نظر کثرت قرار گرفتن در جایگاه گل ملی مقام نخست را در میان همهٔ گل‌ها دارد و در ۱۰ کشورِ ایران، آمریکا، انگلستان، ایتالیا، رومانی، عراق، عربستان سعودی، مراکش، لوکزامبورگ و بلغارستان به عنوان گل ملی انتخاب شده‌است.
نام

rose واژه‌ای است فرانسوی از لاتین rosa که واژه‌ای دخیل از یونانی ῥόδον rhódo-n (یونانی آیولی: ϝρόδον wródo-n) است. ریشهٔ نهایی واژهٔ یونانی به صورت نیاهندواروپایی *wrdho- (حالت فونتیک: *wr̥dʰo-) بازسازی شده‌است. واژهٔ یونانی مذکور احتمالاً مستقیماً از نیاهندواروپایی نیست بلکه از طریق فارسی باستان *varda- وارد آن شده‌است. نظریهٔ دیگر این است که واژهٔ یونانی وام‌واژه‌ای از یک زبان تراسی-فریگی (و آن هم برگرفته از نیاهندواروپایی) است، چون رز علاوه بر ایران در مقدونیه و تراکیه نیز می‌روییده‌است. در اوستایی این واژه 𐬬𐬀𐬭𐬆𐬜𐬁 varǝδā ثبت شده که قدیمی‌ترین حالت ثبت‌شدهٔ این واژه از بین زبان‌های ایرانی است. این واژه از زبان‌های ایرانی وارد زبان‌های سامی هم شده‌است، از جمله آرامی ורדא wardā/wurdā (سریانی ܘܪܕܐ)، عربی (به عربی: وَرْدَة) و عبری ורד wéreḏ، که همگی به معنی «رز» هستند. واژه ارمنی کلاسیک վարդ vard به معنی «رز» نیز از ایرانی میانه است. در پارتی این واژه به شکل wār درآمده‌است (ard ایرانی باستان در پارتی به ār تبدیل می‌شود).
در فارسی کلاسیک و تا ۳–۲ سدهٔ اخیر به رز «گل» گفته می‌شد و «گلاب» به آبی که از آن به دست می‌آید (مقایسه کنید با ترکی استانبولی gül که معنی «رز» را حفظ کرده‌است، که از ترکی عثمانی gül و آن هم از فارسی کلاسیک است) بعدها این واژه لفظ عام‌تری یافت و به انواع گوناگون گل گفته شد. «گل» فارسی از فارسی میانه gul است که ریشهٔ آن نهایتاً به همان فارسی باستان *varda- می‌رسد: بر پایهٔ قواعد زبان‌شناسی تطبیقی زبان‌های ایرانی، در حین تحول ایرانی باستان به ایرانی میانه، خوشهٔ -rd- به -l- تبدیل می‌شود (*varda- → *vala-)، و مصوت‌های انتهایی حذف می‌شوند (*vala- → *val)، و vV- (منظور از «V» یک مصوت است) به gu- تبدیل می‌شود (*val → gul).‏
ویژگی‌ها

رز دارای ۱۵۰ گونهٔ نیمه‌سبز یا برگ‌ریز، به صورت درختچهٔ چندساله و بالارونده‌است. این گیاهان در طیف گسترده‌ای از جهان شامل قاره آسیا، اروپا، شمال آفریقا و آمریکای شمالی به‌طور طبیعی یافت می‌شود.
به‌طور کلی یک گیاه رز دارای اجزای زیر است:
برگ: به صورت شانه‌ای هستند. طول برگ از ۲٫۵ سانتی‌متر در رز مینیاتور تا ۱۸ سانتی‌متر در انواع ایستاده، درختچه و بالارونده تغییر دارد. حاشیهٔ برگچه‌ها بیشتر، دندانه‌دار است. هر برگ معمولاً شامل ۵ تا ۷ و گاهی تعداد بیشتری برگچهٔ تخم‌مرغی یا بیضی شکل است. در قاعدهٔ برگ، گوشوارک‌ها وجود دارد.
خار: خار رز از نوع تیغ پوستی (پریکل) است. این نوع خار منشأ اپیدرمی دارد و با بافت آوندی ارتباط ندارد به همین سبب به آسانی می‌توان آن را با فشار به یک سمت، جدا نمود.
کاسبرگ: در مرحلهٔ غنچگی از گلبرگ‌های به هم پیچیده محافظت می‌کنند اما ضمن رشد کردن گل، برمی‌گردند.
گلبرگ: پس از شکفتن گل از گلبرگ‌ها بوی شیرینی ساطع می‌شود. این بوی خوش در جذب زنبور و دیگر حشرات به‌طرف گل و کمک این حشرات برای لقاح مؤثر است. پس از این‌که عمل لقاح در گل انجام شد نهنج گل شروع به بزرگ شدن می‌کند و گلبرگ که دیگر خاصیتی برای گیاه ندارد، ریزش خود را آغاز می‌کند.
پرچم‌ها: اندام‌های نر گل هستند. هر پرچم دارای یک میلهٔ بلند و نازک منتهی به یک بساک بوده و بساک تولیدکنندهٔ دانه‌های گرده به صورت پودر است.
کلاله: در انتهای خامهٔ بلند گل قرار دارد.
نهنج یا گل‌بنه: همان تخمدان گیاه رز و محتوی تخمک‌هاست که توسط پوششی احاطه شده‌است. نهنج برچه‌های بسیاری را محصور کرده‌است. برچه قسمتی از مادگی است که محتوی تخمک است و از اتحاد برچه‌ها تخمدانی چندخانه به وجود می‌آید. هر برچه دارای یک تخمک است. یک خامهٔ بلند نیز بین تخمک و کلاله قرار می‌گیرد. مجرای درون یک خامه راه عبور گرده تا رسیدن به تخمک است. دسته‌ای از خامه‌ها با هم از میان منفذ باریک میان گل عبور کرده و بعد گسترده می‌شوند و کلاله‌ها در معرض دید حشرات سرکشی‌کننده قرار می‌گیرند. سلول‌های نر که از دانه‌های گرده به وجود می‌آیند، تخمک‌ها را بارور نموده و تخمک‌های بارور تبدیل به دانه می‌گردند در همین زمان بارورشدن و تبدیل تخمک‌ها به دانه است که تخمدان نیز تبدیل به میوه می‌شود. میوهٔ گل رز یا رز هیپ تقریباً در تمامی گونه‌های رز یا انواع نیمه پرگلبرگ رز به وجود می‌آید. میوهٔ گل رز حاوی مقادیر زیادی ویتامین سی است.
میوهٔ گل رز: میوهٔ گل رز توسط پرندگان یا دیگر جانوران خورده شده و سپس در مناطق دیگر توسط مدفوع این حیوانات دانهٔ گیاه پخش می‌شود.
انواع گل سرخ

در سال ۱۹۷۹ پژوهشگران در انجمن جهانی رز توافق کردند تا رزها در سه گروهِ رزهای خودرو، رزهای باغی قدیمی و رزهای باغی جدید قرار گیرند.
انواع گل سرخ > رزهای خودرو

مقالهٔ اصلی: گونه‌های رز
رزهای خودرو نمونه‌هایی هستند که از میلیون‌ها سال قبل بر روی کره زمین وجود داشته‌اند و رشد و نمو می‌کنند و پژوهشگران و سیاحان، آن‌ها را به واسطهٔ سفرها و جستجوهایشان کشف و معرفی کرده‌اند. تمامی رزهای خودرو گل‌هایشان ۵ گلبرگ دارد و تقریباً بیشتر آن‌ها تنها در فصل بهار گل‌دهی دارند. در جهان نزدیک به ۱۵۰ گونه رز خودرو شناسایی شده‌است که از این میان تنها ۱۰ گونه برای ساخت رقم‌های رز استفاده شده‌است. این ۱۰ گونه عبارت‌اند از:
گالیکا یا رز فرانسوی، خاستگاه آن آسیای صغیر و غرب آسیاست. رز گالیکا قدیم‌ترین رزی است که از دوران باستان در اروپا برای عطرسازی کشت می‌شده‌است. نزدیک به ۱۲ سده پیش از میلاد این گل در ایران باستان برای استفاده در مراسم مذهبی کشت می‌شده‌است. از ۴–۳ سده پیش از میلاد در آسیای صغیر و یونان کشت می‌شده‌است و از آنجا به روم صادر شده‌است. از سده ۱۳ میلادی تاکنون در منطقهٔ پروانس آلپ-کوت دازور به‌طور وسیع به هدف عطرسازی کشت می‌شود. امروزه پس از گذشت ۶۰۰ سال، این منطقه به یکی از مراکز مهمِ تهیهٔ عطر تبدیل شده‌است.
گل محمدی یا گُل گُلاب، خاستگاه آن آسیای صغیر و غرب آسیاست. بر پایهٔ زمان گل‌دهی به دو نوع تابستانی و پاییزی تقسیم می‌شود. در حال حاضر نوع تابستانی آن در کشورهای ترکیه و بلغارستان به‌طور وسیعی به هدف عطرسازی کشت می‌شود.
رز آلبا، خاستگاه آن آسیای صغیر و غرب آسیاست. رنگ آن سفید است.
سنتیفولیا یا رز کلمی، خاستگاه آن آسیای صغیر و غرب آسیاست.
نسترن زرد، خاستگاه آن کشورهای ایران و عراق است. این نوع رز والد رزهای زرد رنگ امروزی است.
رز ماسک، خاستگاه آن خاورمیانه است.
رز چینی، خاستگاه آن چین است. رزهای امروزی خاصیت چهار فصل شکوفا شدن را بیشتر از رز چینی به ارث برده‌اند.
رز گیگانتی، خاستگاه آن چین است. عطری به مانند چای دارد. محور غنچه بالاست و شکل گلبرگ‌ها شمشیری است.
رز خوشه‌ای، خاستگاه آن ژاپن است. این‌گونه والد رزهای خوشه‌ای است.
رز لوسیا، خاستگاه آن ژاپن است. ویژگی مهم آن خاصیت پخش شدن آن بر روی زمین است. رز لوسیا به همراه رز خوشه‌ای، والد رزهای بالارونده در اروپا به‌شمار می‌آید.
بر پایه گزارشی که از یک پژوهش مشترک میان گیاه‌شناسان ایرانی و هلندی به چاپ رسیده‌است، در مجموع در ۲۸ استان ایران ۴۰ گونه گل رز وجود دارد.
انواع گل سرخ > رزهای باغی قدیمی

مقالهٔ اصلی: رزهای پرورشی § رزهای باغی قدیمی
نام رزهای باغی قدیمی به تمامی رزهایی گفته می‌شود که به‌طور کل تا پیش از پیدایش نخستین رز جدید یعنی رز لا فرانس در سال ۱۸۶۷ پرورش می‌یافتند. از خصوصیات مهم رزهای باغی قدیمی، گرد بودن و زیاد بودن تعداد گلبرگ‌هاست. اشکال گل به صورت جامی شکل یا رُزت ربعی است. شاخه‌های آنان خاصیت انحناپذیری دارد. در صورتی‌که از گل محمدی یا گالیکا منشأ گرفته باشند، پر عطر هستند. زمان گل‌دهی بیشتر رزهای باغی قدیمی تنها در فصل بهار است.
اگرچه رزهای قدیمی از لحاظ عطر غنی‌تر از رزهای جدید باغی هستند اما به علت محدودیت رنگ گل‌ها و همچنین کوتاهی دمگل و در نتیجه عدم امکان تهیه شاخه گل بریده، هیچ‌گاه از نظر محبوبیت به پای رزهای مدرن و جدید باغی نرسیده‌اند. در برخی از منابع رزهای قدیمی به‌طورکلی در ۴ گروه مختلف تقسیم‌بندی شده‌اند. این ۴ گروه عبارتند از:
گروه نخست، رزهای ایرانی است که خود شامل دو نوع است:
گل گلاب یا گل محمدی: به‌ویژه به سبب بوی خوش آن شهرت دارد. به‌جز چند نوع معدود که در پاییز گل‌دهی دارند، فصل گل‌دهی بیشتر انواع آن در بهار است.
رز گالیکا: ویژگی آن بزرگ بودن قطر گل آن است. بیشتر به رنگ قرمز تا صورتی پررنگ است و عطر خوبی دارد. این رز از غرب آسیا به اروپا برده شده و در حوالی پاریس برای به مصرف رسیدن در صنعت عطرسازی کشت می‌شد، به همین علت رز فرانسوی نیز خوانده می‌شود.
گروه دوم، رزهای اروپایی شامل سه نوع است:
رز آلبا: رنگ گل مایل به سفید است و عطر ملایمی دارد. گلبرگ‌ها گرد هستند و به ترتیبی منظم پشت سرهم ردیف شده‌اند. در ساقه یا خار وجود ندارد یا بسیار اندک است. تنها در فصل بهار گلدهی دارد.
رز سنتیفولیا: به معنی گل صدبرگ است. به رز کلمی نیز شهرت دارد. این نامگذاری به سبب زیاد بودن شمار گلبرگ‌های آن است. عطر آن بسیار مطبوع است و در حال حاضر در فرانسه و موناکو به منظور استفاده در صنعت عطر کشت می‌شود. زمان گلدهی تنها در یک فصل و در بهار است.
رز موس: موس به معنای خار است. این نامگذاری به این علت است که روی غنچه یا ساقه‌ای که به گل متصل است با خارهای بسیار کوچک کرک مانند کاملاً پوشیده می‌شود.
گروه سوم، رزهای چینی شامل ۲ نوع است.
رز چینی: خاستگاه این رز کشور چین است. ویژگی آن چهار فصل بودن گلدهی آن است.
رز چای: از ترکیب رز چینی و رز گیگانتی به وجود آمده‌است. همان‌طور که از نامش برمی‌آید عطری به مانند بوی چای دارد.
گروه چهارم، ترکیبی از رزهای غرب و شرق جهان هستند. در سدهٔ ۱۹–۱۸ رزهای خودرو و رزهای باغی قدیمی چین و نوعی رز خودروی ژاپنی به نام رز خوشه‌ای به اروپا وارد شدند و با ترکیب با رزهایی که از قبل در این مناطق وجود داشتند انواع تازه‌ای از رز به وجود آمد. از خصوصیات این گروه جدید این بود که یکی از والدهای این نوع را رزهای چینی تشکیل می‌داد، رزهای چینی خاصیت چهار فصل بودن را دارا هستند و به همین سبب رزهایی پا به عرصه گذاشتند که خاصیت چهار فصل بودن یا تکرار گل‌دهی را دارا بودند. برخی از انواع گروه چهارم عبارت‌اند از:
رز دورگه پرپچوال: خاصیت تکرار گل‌دهی را دارد اما زمان گل‌دهی چهار فصل نیست. برخی از انواع آن هم فقط یک فصل گل‌دهی دارند.
رز بوربون: به نظر می‌رسد که از ترکیب طبیعی گل گلاب و رز چینی به وجود آمده باشد. زمان گل‌دهی بیشتر انواع اوایل تابستان و ماه ژوئیه است.
رز اگلندتریا: ویژگی آن معطر بودن برگ آن است.
رز پورتلند: به نظر می‌رسد که از ترکیب گل گلاب پاییزی و یکی از انواع رز چینی به وجود آمده باشد.
انواع گل سرخ > رزهای باغی جدید

مقالهٔ اصلی: رزهای پرورشی § رزهای باغی جدید
نام رزهای باغی جدید به مجموعهٔ رزهایی گفته می‌شود که از زمان پیدایش نخستین رز جدید یعنی رز لا فرانس در سال ۱۸۶۷، به بعد ایجاد شده‌اند. رز لا فرانس از پیوند رز چای و رز دورگه پرپچوال به وجود آمده‌است و هم خصوصیات چهار فصل بودن، شکل و رنگ رزهای چای و هم مقاوم بودن به سرما و بیماری که از ویژگی‌های رزهای دورگهٔ پرپچوال است را در خود جمع کرده‌است. رزهای باغی جدید رنگ‌های بسیار متنوعی دارند که به همراه ارتفاع مناسب دُمگل برای تهیهٔ شاخه گل بریده بسیار مناسب هستند. رزهای باغی جدید معمولاً به گروه‌های زیر تقسیم می‌شود:
رز دورگه چای، چهار فصل است. در بین گل‌های باغی جدید دارای بزرگ‌ترین اندازهٔ گل و بوته است. ارتفاع بوته بین ۱ تا ۱٫۶ متر است. معمولاً در هر ساقه تنها یک گل شکفته می‌شود.
فلوریبوندا، چهار فصل است. اندازه گل متوسط است و ممکن است کمی به یک طرف خم شود.
رز مینیاتور، فصل گل‌دهی چهار فصل است. گل‌های کوچکی به قطر ۲٫۵–۲ سانتیمتر دارد. ارتفاع بوته بین ۱۵ تا ۵۰ سانتی‌متر است.
رز بالارونده، برای پوشاندن دیوارهای کوتاه یا آرج گل به‌کار می‌رود. برخی از انواع آن تنها در یک فصل و برخی انواع آن چهار فصل گل‌دهی دارند.
درختچه یا درختچهٔ جدید، این رز نیمه‌بالارونده است و شاخه‌های گل آن مانند کمان به‌طرف پایین خم می‌شوند.
انواع گل سرخ > رزهای انگلیسی

رزهای انگلیسی به مجموعه‌ای از گل‌های رز گفته می‌شود که توسط پرورش دهندهٔ رزِ انگلیسی، دیوید اوستین به وجود آمده‌اند. رزهای انگلیسی از تلاقی و آمیزش بین بعضی از انواع رزهای قدیمی و دورگه‌های جدید رز چای و رزهای فلوریبوندا ایجاد شده‌اند و به همین خاطر ترکیبی از ویژگی‌های عطر و بو و ظاهر رزهای قدیم و توانایی و استعداد تکرار گل‌دهی در سرتاسر فصلِ رزهای جدید را دارا شده‌اند. دیوید اوستین هدف خود را در مورد به وجود آوردن رزهای انگلیسی به این صورت بیان کرده‌است، «می‌خواهم رزهای ممتازی را به وجود بیاورم که زیبایی و انحناپذیری شاخه و معطری رزهای باغی قدیمی و چهارفصلی و تنوع رنگ گل رزهای باغی جدید را یکجا در خود داشته باشند.» نخستین رز از نوع رزهای انگلیسی رز کنستانس اسپرای نامیده شد و در سال ۱۹۶۱ به وجود آمد. رز کنستانس اسپرای تنها در یک فصل قدرت گل‌دهی داشت. نخستین رزهای چهار فصل انگلیسی رز گراهام توماس و رز ماری بودند که در سال ۱۹۸۳ به دنیا معرفی شدند و مورد توجه جهانیان قرار گرفتند. از سال ۲۰۰۰ رزهای انگلیسی به وجود آمده از نظر مقاومت به بیماری پیشرفت چشمگیری داشته‌اند.
تاکنون بیش از ۲۰٬۰۰۰ رقم رز نامگذاری شده‌است و هرساله صدها رقم تازه نیز به این مجموعه اضافه می‌شود.