stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جیسون دریسدیل

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Jason Drysdale
زادروز:  ۱۷ نوامبر ۱۹۷۰ ‏(۵۳ سال)
زادگاه:  بریستول
پست:  مدافع
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۸۸–۱۹۹۴ |  باشگاه فوتبال واتفورد |  ۱۴۵ |  (۱۱) |
| ۱۹۹۴–۱۹۹۵ |  باشگاه فوتبال نیوکاسل یونایتد |  ۰ |  (۰) |
| ۱۹۹۵–۱۹۹۸ |  باشگاه فوتبال سوئیندون تاون |  ۴۳ |  (۰) |
| ۱۹۹۸ |  باشگاه فوتبال نورث‌همپتون تاون |  ۱ |  (۰) |
| ۱۹۹۸–۲۰۰۱ |  باشگاه فوتبال فارست گرین راورز |  ۹۲ |  (۵) |
| ۲۰۰۱ |  Aberystwyth Town |   |   |
| ۲۰۰۱–۲۰۰۳ |  Bath City |   |   |
| – |  Mangotsfield United F.C. |   |   |
| – |  Paulton Rovers F.C. |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
جیسون دریسدیل (انگلیسی: Jason Drysdale؛ زادهٔ ۱۷ نوامبر ۱۹۷۰) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نیوکاسل یونایتد، باشگاه فوتبال بث سیتی، باشگاه فوتبال سوئیندون تاون، باشگاه فوتبال واتفورد، باشگاه فوتبال فارست گرین راورز، و باشگاه فوتبال نورث‌همپتون تاون اشاره کرد.
سایمون لینر

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۲۸ ژانویهٔ ۱۹۸۴ ‏(۴۰ سال)
زادگاه:  مرانو
قد:  ۱٫۸۳ متر (۶ فوت ۰ اینچ)
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  Adrense
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  باشگاه فوتبال هلاس ورونا
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۲–۲۰۰۷ |  باشگاه فوتبال هلاس ورونا |  ۷ |  (۰) |
| ۲۰۰۳–۲۰۰۴ |  ← Carrarese (قرضی) |  ۲۳ |  (۰) |
| ۲۰۰۴–۲۰۰۶ |  ← Castelnuovo (قرضی) |  ۵۷ |  (۷) |
| ۲۰۰۷ |  ← Sanremese (قرضی) |  ۱۳ |  (۴) |
| ۲۰۰۷–۲۰۰۸ |  Pro Sesto |  ۲۷ |  (۲) |
| ۲۰۰۸–۲۰۱۳ |  AlbinoLeffe |  ۱۰۱ |  (۱۷) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۱ |  ← باشگاه فوتبال کالیاری (قرضی) |  ۱۸ |  (۰) |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۳ |  ← باشگاه فوتبال هلاس ورونا (قرضی) |  ۳۲ |  (۲) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۸ |  باشگاه فوتبال هلاس ورونا |  ۴ |  (۰) |
| ۲۰۱۴ |  ← باشگاه فوتبال نووارا (قرضی) |  ۷ |  (۰) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |  ← باشگاه فوتبال کارپی (قرضی) |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۶ |  ← باشگاه فوتبال کیاسو (قرضی) |  ۱۹ |  (۴) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ |  ← باشگاه فوتبال مودنا (قرضی) |  ۲۱ |  (۲) |
| ۲۰۱۸– |  Adrense |  ۴۰ |  (۱۴) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۰۲–۲۰۰۳ |  تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال ایتالیا |  ۷ |  (۲) |
| ۲۰۰۴ |  تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال ایتالیا |  ۳ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۸ آوریل ۲۰۱۸. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۸ آوریل ۲۰۱۸. 
سایمون لینر (انگلیسی: Simon Laner؛ زادهٔ ۲۸ ژانویهٔ ۱۹۸۴) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هلاس ورونا، باشگاه فوتبال کارپی، باشگاه فوتبال کالیاری، باشگاه فوتبال کیاسو، و باشگاه فوتبال نووارا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال ایتالیا و زیر ۲۰ سال ایتالیا بازی کرده‌است.
محمد بن هرمز

| محمد بن هرمز | محمد بن هرمز |
| --- | --- |
زادهٔ: نامشخص
عنوان: مولی سندلی
محمد بن هرمز معروف به مولی سندلی، از خوارج سیستان بود که قبلاً در خراسان می‌زیست و در دیوان عارض سامانیان خدمت می‌کرد ولی بعد از مدتی رنجیده شد و به سیستان آمد تا علیه سامانیان قیام کند. او توانست با کمک مردمان سیستان و عیاران، حاکم سامانی سیستان، منصور بن اسحاق، را بیرون کرده و با عمرو بن یعقوب بیعت کردند ولی بعد از شکست سامانیان، وی قصد داشت به نام خود خطبه بخواند که با مخالفت مردم و بزرگان رو به رو شد و بعد از درگیری، وی را برکنار کردند.
ولادیمیر کوزیچکین

| ولادیمیر آناتولیویچ کوزیچکین | ولادیمیر آناتولیویچ کوزیچکین |
| --- | --- |
معاون کنسولگری: معاون کنسولگری
دبیر امور کنسولی: دبیر امور کنسولی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۹۴۷ میلادی مسکو، روسیه
پیشه: افسر اطلاعاتی
ولادیمیر کوزیچکین (روسی:  Владимир Анатольевич Кузичкин) (متولد ۱۹۴۷ میلادی) افسر عالی‌رتبه سازمان کاگ‌ب و اداره اصلی اطلاعات بود که در سال ۱۹۸۲ از تهران گریخت و به انگلستان پناهنده شد. گفته شده‌است که گزارش‌های او، منجر به فروپاشی حزب توده ایران گردید. وی نقش اساسی در اشغال سفارت آمریکا در تهران داشت.
زندگینامه

کوزیچکین در سال ۱۹۴۷ در مسکو به دنیا آمد و پس از اتمام مدرسه به سربازی فراخوانده شده و مدت سه سال در شهر هاگنو در مرز بین آلمان شرقی و آلمان غربی در پایگاه سکوی پرتاب موشک‌های هسته‌ای انجام وظیفه می‌کرد. هنوز خدمت وظیفه را به پایان نبرده بود که به عضویت حزب کومونیست شوروی درآمد و از این طریق ورود او به انستیتوی کشورهای شرقی و آفریقایی آسان گردید. با توجه به اینکه رشته تحصیلی او زبان فارسی و کشور ایران بود در سال ۱۹۷۴ برای کارآموزی عازم ایران گردید پس از یک سال که در معدن بافق و نیز در شهرهای دیگر مشغول کارآموزی بود به شوروی بازگشت و وارد کاگ‌ب شد و بعد از یکسال در بخش جاسوسان مقیمان غیرقانونی (بخش s) مشغول انجام وظیفه گردید.
مأموریت تهران

کوزیچکین در سال ۱۹۷۷ به عنوان جاسوس حرفه‌ای ولی در پوشش دیپلماتیک کاردار امور کنسولی وارد تهران شد. وی تا سال ۱۹۸۲ در تهران مأموریت‌های متعددی انجام داد که از موارد شناخته شده می‌توان به ارتباط مستمر با حزب توده ایران، سرلشکر احمد مقربی که توسط ساواک دستگیر و اعدام شد و محمدرضا سعادتی اشاره نمود.
گفته شده‌است که ترور نافرجام پاپ ژان پل دوم در ۱۳ ماه مه ۱۹۸۱ که توسط محمدعلی آغجا انجام شد به دستور کوزیچکین بوده‌است.
پناهندگی

کوزیچکین در سال ۱۹۸۲ از طریق مرزهای شمال ایران به ترکیه گریخت و سپس به انگلستان اعزام شد. هرچند گفته شده‌است که بدرفتاری رئیسش لئونید شبارشین باعث پناهندگی او به انگلستان شده ولی مقدمات این فرار از مدت‌ها پیش توسط ام‌آی۶ طراحی شده بود. از جمله اطلاعاتی که او در اختیار مقامات غربی گذاشت، فعالیت‌ها و اسامی اعضاء حزب توده ایران بود. این اطلاعات توسط رابط پاکستانی به مقامات ایران تحویل داده شد و به دستگیری، محاکمه و اعدام بعضی از اعضاء، و فروپاشی حزب توده ایران منجر گردید. علاوه بر دستگیری عناصر حزب توده، اخراج شبارشین و ۲۰ افسر اطلاعاتی شوروی از ایران را نیز در پی داشت. هرچند در نامه‌ای که کوزیچکین در ژوئیه ۱۹۹۱ به سردبیر نیویورک تایمز نوشت، دخالت خود در این موارد را رد کرده‌است.
کوزیچکین در سال ۱۹۹۰ با نوشتن کتاب «از درون ک‌گ‌ب» (در ایران بنام «کاگ‌ب در ایران») موارد جاسوسی و فعالیت‌های خود را شرح داده است. او در این کتاب مدعی می‌شود که صادق قطب‌زاده در زمان تحصیلش در آمریکا یک عامل سازمان اطلاعات نظامی شوروی بوده‌ است که بعدها از کمونیسم مأیوس و به همکاری‌اش با اتحاد جماهیر شوروی پایان می‌دهد. کرملین که به شدت از دست قطب‌زاده عصبانی بود به ک‌گ‌ب دستور داد که حذف سیاسی و در صورت امکان فیزیکی‌اش را در دستور کار قرار دهند. از جمله این اقدامات پیام دروغین سی‌آی‌ای که از منزل قطب‌زاده برای یک مأمور آمریکایی ناشناس در ایران فرستاده شده بود. محتوای این نامه طوری تنظیم شده بود که روشن باشد این مأمور ناشناس در حقیقت وزیر امور خارجهٔ ایران بوده‌است. ک‌گ‌ب بستهٔ حاوی این پیام را در محلی قرار داد که سرویس امنیتی ایران براحتی آن را پیدا کند. این مدرک توسط حکومت ایران به عنوان سند برای محاکمه قطب‌زاده مورد استفاده قرار گرفت و او در سال ۱۹۸۲ با شلیک گلوله اعدام شد.
پزدکان

| پزدکان | پزدکان |
| --- | --- |
palaeosomatan mites from New Zealand: palaeosomatan mites from New Zealand
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: بندپایان
زیرشاخه:: گیره‌داران
رده:: عنکبوتیان
زیررده:: کنه‌ها
بالاراسته:: کنه‌شکلان
راسته:: Oribatida Dugès, 1834
زیرراسته‌ها: زیرراسته‌ها
 Brachypylina Enarthronota Holosomata Mixonomata Palaeosomata Parhyposomata:  Brachypylina Enarthronota Holosomata Mixonomata Palaeosomata Parhyposomata
Diversity: Diversity
c. 200 families, 1,200 genera, 6,600 species: c. 200 families, 1,200 genera, 6,600 species
مترادف: مترادف
 Cryptostigmata:  Cryptostigmata
پَزدَکان یا کنه‌های شاخدار (Oribatida) (نام قدیمی: نهان‌استیگمایان: Cryptostigmata) یکی از راسته‌های هیره‌ها هستند.
راسته پزدکان در حدود ۲۰۰ خانواده دارد که به ۱۲۰۰ سرده و ۶۶۰۰ گونه بخش شده‌است.
حشره پزدک از پرشمارترین نوع حشره یافت شده در خاک است.
ستار بهلول‌زاده

| ستار بهلول‌زاده | ستار بهلول‌زاده |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: Səttar Bəhlul oğlu Bəhlulzadə
زادهٔ: ۱۵ دسامبر ۱۹۰۹ امیرجان، باکو، جمهوری آذربایجان
درگذشت: ۱۴ اکتبر ۱۹۷۴ (۶۴ سال) مسکو، شوروی
ملیت: آذربایجانی
شناخته‌شده برای: منظره‌نگاری، امپرسیونیسم
ستار بهلول‌زاده (ترکی آذربایجانی: Səttar Bəhlulzadə) یکی از برجسته‌ترین نقاشان اهل جمهوری آذربایجان بود.
زندگی‌نامه

ستار بهلول‌زاده در ۱۵ دسامبر سال ۱۹۰۹ میلادی در روستای امیرجان باکو زاده شد. در سال ۱۹۲۷، در مدرسه نگارگری تحصیل کرد. در سال ۱۹۳۱، در
مکتب نقاشی آذربایجان به تحصیلات خود ادامه داد. در سال ۱۹۳۳، وارد دانشکده دولتی نقاشی مسکو شد. در سال ۱۹۴۱، از دانشکده نقاشی مسکو به نام «سوریکف» دانش‌آموخته گردید. وی تأثیرات زیادی از معلمان خود -مارک شاگال و ولادیمیر فاورسکی- گرفت. اولین قرم‌های خود در زمینه نقاشی را با انتشار کاریکاتورهای خود در روزنامه «کمونیست» که مسئولیت ریاست آن بر عهده عظیم عظیم‌زاده بود، برداشت.
وی دو بار نشان پرچم سرخ کار و چند بار مدالهایی دریافت کرد. آثار وی در موزه ملی هنر جمهوری آذربایجان، نگارخانه دولتی نقاشی آذربایجان و در چندی از موزههای شهر مسکو مورد نگهداری می‌باشند.
وی در ۱۴ اکتبر سال ۱۹۷۴ در مسکو زندگی را وداع گفت.
فعالیت هنری

ستار بهلول‌زاده بعد از آنکه از مسکو به باکو برگشت، کشیدن تصویرهای در موضوعات تاریخی و ایجاد تک‌چهرههای چهره‌های تاریخی نظیر جنبش خرمدینان، فتحعلی‌خان قاجار و… را به یکی از محورهای فعالیتش تبدیل نمود. پس از پایان جنگ جهانی دوم به توصیف میدان‌های نفتی آب‌شوران و مناظر باغ‌ها و روستاها پرداخت.
با مرور زمان، گرایش به کشیدن نقاشی‌های چشم‌اندازهای طبیعت در آفرینش ستار بهلولزاده تشدید یافته و وی شروع به کشیدن آثار بهتری در شیوه منظره‌نگاری نمود. بین سال‌های ۱۹۴۷–۴۷، در نمایشگاههای سراسری کشور مجموعه ای از آثار ستار بهلول‌زاده موسوم به «اتودهای آب‌شوران» که شامل تصاویر میدان‌های نفتی بوزوونا و روستای امیرجان بود، در معرض نمایش گذاشته می‌شدند.
نگارخانه

شماخی باستانی.
زعفران در کنار انار.
ساحل بوزوونا.
چشم‌انداز.
شقایق‌ها.
منظرهٔ قرمز رنگ.
هنرمندان آذربایجانی؛ ستار بهلول زاده، خالده صفرووا، محمود تقی اف
استات منگنز (II)

| Manganese(II) acetate | Manganese(II) acetate |
| --- | --- |
نام‌گذاری آیوپاکManganese(II) acetate: نام‌گذاری آیوپاکManganese(II) acetate
دیگر نام‌هاManganese diacetate: دیگر نام‌هاManganese diacetate
شناساگرها: شناساگرها
شماره ثبت سی‌ای‌اس: 638-38-0, (anhydrous) [6156-78-1] (tetrahydrate)
پاب‌کم: 12525
کم‌اسپایدر: 12008
جی‌مول-تصاویر سه بعدی: Image 1
 SMILES CC([O-])=O.CC([O-])=O.[Mn2+] :  SMILES CC([O-])=O.CC([O-])=O.[Mn2+] 
 InChI InChI=1S/2C2H4O2.Mn/c2*1-2(3)4;/h2*1H3,(H,3,4);/q;;+2/p-2 Key: UOGMEBQRZBEZQT-UHFFFAOYSA-L :  InChI InChI=1S/2C2H4O2.Mn/c2*1-2(3)4;/h2*1H3,(H,3,4);/q;;+2/p-2 Key: UOGMEBQRZBEZQT-UHFFFAOYSA-L 
خصوصیات: خصوصیات
فرمول مولکولی: Mn(CH3COO)2 (anhydrous) Mn(CH3COO)2·4H2O (tetrahydrate)
جرم مولی: 173.027 g/mol (anhydrous) 245.087 g/mol (tetrahydrate)
شکل ظاهری: red crystals (anhydrous) red دستگاه بلوری مونوکلینیک crystals (tetrahydrate)
چگالی: 1.74 g/cm3 (anhydrous) 1.59 g/cm3 (tetrahydrate)
دمای ذوب: 210 °C (anhydrous) 80 °C (tetrahydrate)  
انحلال‌پذیری: soluble in آب متانول استیک اسید (anhydrous) soluble in آب اتانول (tetrahydrate)
ترکیبات مرتبط: ترکیبات مرتبط
دیگر آنیون‌ها: فلوئورید منگنز(II) کلرید منگنز(II) برمید منگنز(II)
دیگر کاتیون‌ها: استات روی استات جیوه(II) استات نقره
به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa): به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa)
 Y (بررسی) (چیست: Y/N؟):  Y (بررسی) (چیست: Y/N؟)
Infobox references: Infobox references
:   
استات منگنز(II) (به انگلیسی: Manganese(II) acetate) با فرمول شیمیایی Mn(CH۳COO)۲ (anhydrous)
Mn(CH۳COO)۲·4H۲O (tetrahydrate) یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۱۷۳٫۰۲۷ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای قرمز دستگاه بلوری مونوکلینیک است.
استات روی

| استات روی | استات روی |
| --- | --- |
نام‌گذاری آیوپاکZinc acetate: نام‌گذاری آیوپاکZinc acetate
دیگر نام‌هاAcetic acid Zinc salt Acetic acid Zinc(II) salt Dicarbomethoxyzinc Zinc diacetate: دیگر نام‌هاAcetic acid Zinc salt Acetic acid Zinc(II) salt Dicarbomethoxyzinc Zinc diacetate
شناساگرها: شناساگرها
شماره ثبت سی‌ای‌اس: 557-34-6 Y, 5970-45-6
پاب‌کم: 11192
کم‌اسپایدر: 10719 Y
UNII: H2ZEY72PME Y
ChEMBL: CHEMBL1200928 N
شمارهٔ آرتی‌ئی‌سی‌اس: ZG8750000
کد اِی‌تی‌سی: A16AX05
جی‌مول-تصاویر سه بعدی: Image 1
 SMILES [Zn+2].[O-]C(=O)C.[O-]C(=O)C :  SMILES [Zn+2].[O-]C(=O)C.[O-]C(=O)C 
 InChI InChI=1S/2C2H4O2.Zn/c2*1-2(3)4;/h2*1H3,(H,3,4);/q;;+2/p-2 Y Key: DJWUNCQRNNEAKC-UHFFFAOYSA-L YInChI=1/2C2H4O2.Zn/c2*1-2(3)4;/h2*1H3,(H,3,4);/q;;+2/p-2 Key: DJWUNCQRNNEAKC-NUQVWONBAP :  InChI InChI=1S/2C2H4O2.Zn/c2*1-2(3)4;/h2*1H3,(H,3,4);/q;;+2/p-2 Y Key: DJWUNCQRNNEAKC-UHFFFAOYSA-L YInChI=1/2C2H4O2.Zn/c2*1-2(3)4;/h2*1H3,(H,3,4);/q;;+2/p-2 Key: DJWUNCQRNNEAKC-NUQVWONBAP 
خصوصیات: خصوصیات
فرمول مولکولی: C4H10O6Zn (dihydrate)
جرم مولی: 219.50 g/mol (dihydrate) 183.48 g/mol (anhydrous)
شکل ظاهری: White solid (all forms)
چگالی: 1.735 g/cm3 (dihydrate)
دمای ذوب: Decomposes 237 °C (dihydrate loses water at 100 °C)  
دمای جوش: decomp.  
انحلال‌پذیری در آب: 43 g/100 mL (20 °C dihydrate)
انحلال‌پذیری: soluble in الکل
ساختار: ساختار
موقعیتهندسی: octahedral (dihydrate)
شکل مولکولی: tetrahedral
خطرات: خطرات
کدهای ایمنی: R۲۲ R۳۶ R50/53
شماره‌های نگهداری: S26 S60 S61
خطرات اصلی: mildly toxic
ترکیبات مرتبط: ترکیبات مرتبط
دیگر آنیون‌ها: کلرید روی
دیگر کاتیون‌ها: استات مس(II)
ترکیبات مرتبط: بریلیوم استات ابتدایی
به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa): به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa)
 N (بررسی) (چیست: Y/N؟):  N (بررسی) (چیست: Y/N؟)
Infobox references: Infobox references
:   
استات روی (به انگلیسی: Zinc acetate) با فرمول شیمیایی C4H10O6Zn (dihydrate) یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم 11192 است. که جرم مولی آن 219.50 g/mol (dihydrate)183.48 g/mol (anhydrous) می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، جامد سفید است.
پارادوکس متابیسیس

مصداق پارادوکس متابیسیس در فن شعر ارسطو آمده است که به گفته‌ی بسیاری از پژوهشگران،      دو جمله‌ی ناسازگار در آن وجود دارد. در فصل ۱۳ کتاب، ارسطو بیان می‌کند که پایان‌یافتن تراژدی به بدبختی، امری «صحیح» است  اما در فصل ۱۴، «بهترین»  تراژدی را آنی می‌داند که به بدبختی ختم نمی‌شود.   از قرن شانزدهم، پژوهشگران   مطالعات کلاسیک‌ درباره‌ی این تناقض به بن‌بست خورده‌اند و یا راه‌حل‌هایی را پیشنهاد کرده‌اند، که دو مورد از آن‌ها مربوط به قرن بیست و یکم است.   راه حل گوتهولد لسینگ تاثیرگذارترین راه حل بوده است   اما در این مورد اتفاق نظری وجود ندارد.
در فصل ۱۳، ارسطو در ابتدا استدلال می‌کند که در تراژدی باید تغییر اقبالی از خوب به بد اتفاق بیفتد،  و در پایان فصل اشاره می‌کند که «پایان دادن با بدبختی» «صحیح» است.  در فصل ۱۴، او حادثه‌ی تلخ و بدشگون کشتن «اعضای خانواده» را پیش می‌کشد، که در آن قاتل ممکن است آگاهانه یا ندانسته افراد خانواده‌اش بکشد یا نکشد.  با این حال، ارسطو در فصل۱۴ نتیجه‌گیری می‌کند که در «بهترین» نسخه، قاتل قربانی را به جا می‌آورد و او را نمی‌کشد.  از آنجایی که این روایت به بدبختی ختم نمی‌شود، محققان اغلب به این نتیجه می‌رسند که در ظاهر، فصل ۱۴ با ۱۳ تناقض دارد
آراتا تاکدا تاریخچه‌ی مفصلی از این مسئله را از رنسانس تا اواخر قرن بیستم نوشته است و آثار قرن بیست و یکم را از قلم انداخته است.  با این حال، تاکدا شرح استاندارد و جامعی از راه‌حل های آندره داسیه،  گوتهولد لسینگ،   و استفان هالیول را ارائه نمی‌کند.  نامی که تاکدا آن را برای این مسئله پیشنهاد کرد، «پارادوکس متابیسیس»، از متابیسیس، به معنای «تغییر» برآمده است که اصطلاحی است که ارسطو در فن شعر خود برای اشاره به تغییر سرنوشت از آن استفاده می‌کند.
مسئله

در فصل ۱۳، ارسطو ترکیباتی از تغییرات در بخت، یا μετάβασις (متابیسیس) و شخصیت را که باعث ایجاد ترس و ترحم در مخاطب می‌شود، از هم تمییز می‌دهد، که مشخص می‌شود این ترکیب شامل تغییر اقبال از خوب به بد است.  او ابتدا تمام سناریوهایی را که شامل یک انسان کاملاً خوب یا کاملاً بد باشد، حذف می‌کند.  ارسطو انسان خوبی را که بختش از بد به خوب تغییر می‌کند، حذف می‌کند و سپس این کار را ادامه می‌دهد (۱) تغییر بخت انسان کاملاً خوب از خوب به بد (فن شعر- 1452b34-5)، (۲) تغییر بخت انسان کاملاً بد از بد به خوب (1452b37)، و (۳) تغییر بخت انسان کاملاً بد از خوب به بد (1453a1).  ارسطو در می‌یابد که هیچ یک از این سه مورد، باعث ایجاد ترس و ترحم نمی‌شوند و برعکس، قهرمان تراژیک باید از نظر اخلاقی مانند یک فرد معمولی باشد، نه کاملاً خوب و یا بد، بلکه میانگینی بین این دو (1453a7) و از تغییر بخت از خوب به بد رنج ببرد (1453a15).  او بدبختی را در تراژدی، δυστυχία ( dustuchia «مصیبت، بدبختی») به‌عنوان «مصوبه شدن یا ایجاد بلایای وحشتناک» توصیف می‌کند (1453a21)،  ارسطو سپس اشاره می‌کند که «بسیاری از» نمایشنامه‌های اوریپید به بدبختی ختم می‌شوند و خاطرنشان می‌کند که «همانطور که گفته شد»، قبلاً نشان داده است که این نوع پایان "ὀρθόν" ( اورتون «درست») است (1453a26).
در فصل ۱۴، ارسطو در مورد «وحشتناک‌ترین یا به عبارتی رقت‌انگیزترین» عمل سخن می‌گوید: «مثلاً وقتی برادر برادر، یا پسر پدر، یا مادر پسر، یا پسر مادر را می‌کشد یا قصد کشتن او را دارد، یا کاری از این دست انجام می‌دهد. این همان چیزی است که ما باید به دنبال آن باشیم» (1453b20-21).
ارسطو به چهار راه برای مقابله با حادثه اشاره می‌کند. پس از نام بردنشان، آن‌ها را رتبه‌بندی می‌کند:
بدترینشان زمانی اتفاق میافتد که با دانش کامل قصد انجام کار را داشت و انجامش نداد. به این شکل احساسات برانگیخته می‌شوند ولی تراژدی نیست زیرا مصیبتی اتفاق نیافتاده است. بر این اساس، معمولاً ماجرا به این شکل پیش نمی‌رود، به جز مواردی مانند همون و کرئون در آنتیگونه. مورد بعدی زمانی است که عمل انجام می‌شود. بهتر است این کار با ندانستن انجام شود و بعداً کشف شود. احساساتمان خشم‌آلود نخواهند شد و کشف حقیقت تکانمان خواهد داد. بهترین مثال در این مورد این است: در کرسفونتس، مروپه قصد دارد کسی را بکشد که پسرش است، ولی این کار را نمی‌کند و متوجه می‌شود؛ و در ایفیگنیا مورد خواهر و برادر وجود دارد؛ و در هله، پسر می‌فهمد که نزدیک بوده است مادر خودش را بکشد.
قتلی که از طریق شناسایی فرد از آن جلوگیری شود، با ادعای فصل ۱۳ که می‌گوید «درست» این است که تراژدی «به بدبختی ختم شود» ناسازگار تلقی می‌شود.
راه‌حل‌ها > پیرو وتوری

وتوری تلاشی برای حل این مسئله نکرد، اما اولین کسی بود که مطلبی در مورد آن در تفسیر لاتین خود بر فن شعر در سال ۱۵۶۰ منتشر کرد.  همانطور که آندره داسیه بیش از یک قرن بعد نوشت: «ویکتوریوس [وتوری] خردمند تنها کسی بود که آن را فهمید؛ اما از آنجایی که تنها راه حل مسئله یعنی دغدغه‌ی اصلی آن فصل را نمی‌دانست، تلاشی برای روشن‌کردن موضوع نکرد.»
راه‌حل‌ها > لودوویکو کاستلوترو

کاستلوترو در سال ۱۵۷۰، این مشکل را در ترجمه و تفسیر خود مطرح کرد   از نظر کاستلوترو، ارسطو پایان‌دادن به بدبختی را در فصل ۱۳ به درستی تعیین کرده ولی به اشتباه این قانون را در فصل ۱۴ زیر پا گذاشته است و بهترین نوع تراژدی را آنی دانسته که به گفته‌ی کاستلوترو فاقد «شور» است.  به کاستلوترو یک عمل ستودنی باید مشتمل بر شور باشد: منظور کاستلوترو از شور همان pathos، یعنی رنج بود، نه احساس - «و عملی ستودنی‌تر است که شور بیشتری را در بربگیرد».  اگر چه از نگاه کاستلوترو کشتن فرد و سپس شناسایی او از لحاظ اخلاقی تفاوتی با قتلی که به علت شناخت فرد از آن جلوگیری می‌شود، تفاوتی ندارد، در مورد اول «شور کامل و دست‌یافتنی است (pieta e auenuta)»، در حالی که در دومی شور «کوتاه و ناکامل» است (sciema e). miacciata)"
راه‌حل‌ها > آندره داسیه

داسیه در سال ۱۶۹۲، در تفسیر همراه نسخه‌ی فرانسوی فن شعر، اولین تلاش شناخته‌شده را برای حل این تناقض انجام داد.   همانطور که محققان معمولاً داسیه را تفسیر می‌کنند،  نظریه‌ی او این بود که ارسطو نمایشنامه‌های اورپید را که به بدبختی ختم می‌شد «صحیح» می‌خواند زیرا سنت ایجاب می‌کرد که این داستان‌های خاص به بدبختی ختم شوند.   داسیه معتقد بود که ارسطو در فصل ۱۴ در مورد داستان‌هایی سخن می‌گوید که در آن‌ها احتمال تغییر هست، از این رو گزینه‌ی اجتناب از مرگ در آن‌ها وجود دارد.   همانطور که داسیه او را تفسیر می‌کرد، منظور ارسطو این بود که اگر از کشتار درون خانواده نتوان اجتناب کرد، نمایشنامه‌نویس به سمت بهترین گزینه‌های بعدی حرکت می کند و غیره.  داسیه همچنین ترتیب‌بندی ارسطو را یکی تغییر داد. ترتیب‌گذاری داسیه عبارت است از (۱) کشتن آگاهانه (سومین رتبه)، (۲) کشتن و سپس شناسایی (دومین رتبه)، (۳) کشتن با داشتن شناخت (بهترین) و (۴) شکست در امر قتل در حالی که فرد را می‌شناخته است (بدترین).
راه‌حل‌ها > گوتولد لسینگ

لسینگ در دراماتورژی هامبورگ به داسیر پاسخ داده است.  او معتقد بود که ترجیح ارسطو برای پایان‌دادن با بدبختی به دلیل سنت‌ها نبوده است. از نظر لسینگ، منظور ارسطو این بود که فقط در مورد پایان تراژدی، بدبختی همیشه بهترین گزینه است.
راه حل خود لسینگ برای این پارادوکس این است که ارسطو در فصل ۱۳ بهترین ساختار کلی برای طرح داستان و در فصل ۱۴ بهترین برخورد با «پاتوس» یا در ترجمه‌ی انگلیسی لسینگ «صحنه‌ی رنج» را تعیین می‌کند.   لسینگ فکر می‌کرد که تهدید به مرگ یک بدبختی محسوب می‌شود، اما با اضافه‌کردن مرگ پس از شناختن فرد، می‌توان بهترین نوع طرح داستانی را با بهترین برخورد با پاتوس ترکیب کرد. او نوشت که «تغییر بخت ممکن است در میانه‌ی نمایش اتفاق بیفتد و حتی به این ترتیب تا پایان قطعه ادامه یابد، ولی پایان آن را تشکیل ندهد».  راه حل او حداقل از منظر تاریخی تاثیرگذارترین راه حل بوده است. در قرن ۱۹ و ۲۰، دانشمندان برجسته‌ای این ایده را تایید کرده اند،  از جمله گوستاو تیکولر ،  یوهانس والن ،  دانیل دو مونتمولین (با دانیل دو مونتمولین اشتباه نشود)،  جرالد الس (با اعتباربخشی به Vahlen)،  و DW Lucas .
اینگرام بایواتر با راه حل لسینگ در مورد این موضوع متقاعد نشد و در عوض، معتقد بود که ارسطو نظر خود را تغییر داده است.    بایواتر فکر می‌کرد که در فصل ۱۴ ارسطو بیشتر به اجتناب از چیزهای تکان‌دهنده تمایل پیدا کرده بود و در نهایت به این نتیجه رسیده بود که عمل کشتن و به دنبال آن شناخت فرد تکان‌دهنده است.  به گفته‌ی بایواتر، به همین دلیل است که راه چهارم، ‌«جایی که یک کشف به موقع، ما را از شوک نابه‌جا به احساسات اخلاقی‌مان نجات می‌دهد...»، بهترین حالت است. بایواتر نوشت:
«ارسطو در فصل ۱۳، تنها به اثر احساسی تراژدی به واضح‌ترین شیوه‌ی آن توجه دارد: او در ادامه به این نتیجه می‌رسد که در فرم بهتر و بدون کمک آن، می‌توان به همان نتیجه و اثر رسید. این به نوعی شناختی کند از این ضرورت است که با این تغییر دیدگاه می‌توان از شوک دافعه‌آور جلوگیری کرد.
جان مولز نیز باور داشت که این تناقض به دلیل تغییر دیدگاه اتفاق افتاده است. مولز نوشته است: «وقتی ارسطو متوجه شد که با مقایسه‌ای دقیق‌تر می‌توان صحنه‌ی رنج‌آور را کنترل کرد، مجبور شد نظر خود را عوض کند، زیرا در این لحظه‌ی خاص، رویکرد دقیق‌تر او لزوماً نیاز به داشتن دیدگاهی سخت‌گیرانه‌تر داشت».
راه‌حل‌ها > استیون هالیول

هالیول معتقد است که ارسطو نظر خود را تغییر نداده است و دیدگاه لسینگ نیز رضایت‌بخش نیست. هالیول پیشنهاد می‌کند که نباید از این تناقض اجتناب کرد و در عوض باور دارد ارسطو بین این دو انتخاب سرگردان است، در فصل ۱۳ ،«دیدگاه تراژیک شاعران»، و در فصل ۱۴ ،دیدگاهی اخلاقی در برابر هر نوع بدبختی غیرقابل توضیح و ناعادلانه.  هالیول همچنین استدلال می‌کند که برای ارسطو تغییر اقبال از خوب به بد، مهم‌تر از پایان دادن داستان به بدبختی است،   و او بیشتر تلاش می‌کند تا انتخاب ارسطو را در فصل ۱۴ توضیح دهد. او مدعی است که از نظر ارسطو، بدبختی تنها در صورتی معنی تراژیک دارد که قابل اجتناب و درک باشد، و تشخیص قبل از کشتن، در میان آن چهار گزینه، به بهترین وجه مطابق با این معیارها است.  تاکدا در تفسیر خود از هالیول معتقد بود که نکته اصلی این است که ارسطو بر فرآیند بر پایان دادن به بدبختی تأکید کرده بود.  برخی دیگر دیدگاه هالیول را به عنوان ملاک تراژدی مربوط به اخلاق ارسطویی توصیف می‌کنند.
راه‌حل‌ها > شیلا مورناگان

مورناگان مقاله خود در این مورد را «مکیدن آب میوه بدون گاز گرفتن پوست» نامید که از جرالد الز  در مورد تم مرگ جلوگیری‌شده، به عاریت گرفته است.  مورناگان استدلال می‌کند که به جای حل این مسئله، باید توجه کرد که تناقض ارسطو، دوگانگی بسیاری از ناظران نسبت به خشونت در تراژدی نیز هست. او درمی‌یابد که ترجیح ارسطو بر اجتناب از مرگ پس از شناخت، منعکس‌کننده‌ی ماهیت تئاتر است، زیرا هر دو به ما اجازه می‌دهند با خیال راحت با مرگ مقابله کنیم.  مورناگان همچنین بیان می‌کند که تئاتر از نظر اخلاقی مبهم است، زیرا اگرچه غیر واقعی است، ممکن است خشونت را تشویق کند و از بیننده حساسیت‌زدایی کند.  او موضوع فرار از مرگ را با فلسفه‌ی بی‌علاقه و دور از هنر و با کاتارسیس ارسطو مقایسه می‌کند، زیرا نظریه‌های کاتارسیس اغلب تراژدی را به عنوان درمانی هومیوپاتیک (همسان‏درمانی) در نظر می‌گیرند.
راه‌حل‌ها > السا بوچارد

بوچارد از طریق مطالعه‌ی دقیق بیان ارسطو از دو دیدگاه مخالف، پیشنهاد می‌کند که آن‌ها به مخاطبان متفاوتی ارجاع دارند.  از نظر بوچارد، ترجیح بدبختی در فصل ۱۳ در حوزه‌ی انتقاد ادبی قرار دارد، در حالی که این دیدگاه که بهترین حالت این است که پس از شناخت از مرگ جلوگیری شود، برای به دست‌آوردن دل مخاطب نوشته شده است.  بوچارد تصدیق می‌کند که هر دو گروه این افراد از تماشای درام در تئاتر آتن لذت می بردند، اما او معتقد است که تیپ روشنفکرتر در پایان داستان کمتر به دنبال «آسایش» بوده‌اند و حتی پایان ناخوشایند را ترجیح می‌داده‌اند.  به عنوان مثال، او خاطرنشان می‌کند که «قوی‌ترین گزینه» ممکن است ارجاعی به مخالف مخاطب عاطفی «ضعیف» باشد که ارسطو در فصل ۱۳ در توصیف محبوبیت توطئه‌های دوگانه، که در آن خوب ‌ها پاداش می‌گیرند و بدها مجازات می‌شوند، اشاره می کند. در مقابل، زمینه‌ای که ارسطو (در ترجمه بوچارد) به استدلال‌های تغییر اقبال از خوب به بد می‌دهد، بیشتر منطقی است یعنی «زیباترین تراژدی از نظر هنری» است.