stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ببرک کارمل

| بَبرَک کارمَل | بَبرَک کارمَل |
| --- | --- |
منشی عمومی کمیته مرکزی حزب دموکراتیک خلق افغانستان: منشی عمومی کمیته مرکزی حزب دموکراتیک خلق افغانستان
دوره مسئولیت ۲۷ دسامبر ۱۹۷۹ – ۴ مه ۱۹۸۶: دوره مسئولیت ۲۷ دسامبر ۱۹۷۹ – ۴ مه ۱۹۸۶
پس از: حفیظ‌الله امین
پیش از: محمد نجیب‌الله
چهارمین رئیس‌جمهور افغانستان ریاست هیئت رئیسه شورای انقلاب: چهارمین رئیس‌جمهور افغانستان ریاست هیئت رئیسه شورای انقلاب
دوره مسئولیت ۲۷ دسامبر ۱۹۷۹ – ۲۴ نوامبر ۱۹۸۶: دوره مسئولیت ۲۷ دسامبر ۱۹۷۹ – ۲۴ نوامبر ۱۹۸۶
نخست‌وزیر: سلطان‌علی کشتمند
معاون رئیس‌جمهور: اسدالله سروری نوراحمد نور عبدالرشید آرین عبدالقادر گل آغا حاجی‌محمد چمکنی
پس از: حفیظ‌الله امین
پیش از: حاجی‌محمد چمکنی
ریاست شورای وزیران افغانستاننخست‌وزیر: ریاست شورای وزیران افغانستاننخست‌وزیر
دوره مسئولیت ۲۷ دسامبر ۱۹۷۹ – ۱۱ ژوئن ۱۹۸۱: دوره مسئولیت ۲۷ دسامبر ۱۹۷۹ – ۱۱ ژوئن ۱۹۸۱
پس از: حفیظ‌الله امین
پیش از: سلطان‌علی کشتمند
معاون رئیس‌جمهور افغانستان نایب ریاست هیئت رئیسه شورای انقلاب: معاون رئیس‌جمهور افغانستان نایب ریاست هیئت رئیسه شورای انقلاب
دوره مسئولیت ۱ مه ۱۹۷۸ – ژوئن ۱۹۷۸: دوره مسئولیت ۱ مه ۱۹۷۸ – ژوئن ۱۹۷۸
رئیس‌جمهور: نورمحمد تره‌کی
پس از: سید عبدالله
پیش از: اسدالله سروری
نماینده مردم کابل در دوازدهمین پارلمان افغانستان: نماینده مردم کابل در دوازدهمین پارلمان افغانستان
دوره مسئولیت ۱۹۶۵ – ۱۹۷۳: دوره مسئولیت ۱۹۶۵ – ۱۹۷۳
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: سلطان حسین ۶ ژانویهٔ ۱۹۲۹ دهکدهٔ کمری، شرق کابل
درگذشته: ۳ دسامبر ۱۹۹۶ (۶۷ سال) مسکو، روسیه
ملیت: افغانستان
حزب سیاسی: حزب دموکراتیک خلق افغانستان
بَبرَک کارمَل سیاستمدار کمونیست افغانستان، نظریه‌پرداز لنِنیست و از اعضای کمیته مرکزی حزب دموکراتیک خلق افغانستان بود. وی ریاست شورای وزیران را بر عهده داشت و از سال ۱۹۷۹ تا سال ۱۹۸۶ رئیس‌جمهور افغانستان بود.
او سیاست‌مداری اهل افغانستان بود که از ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۶ در دوران مداخلهٔ شوروی سومین رئیس‌جمهور جمهوری دموکراتیک افغانستان بود. پیش از این که رئیس دولت شود، یکی از مبارزان بزرگ چپ و انقلابی در صحنه سیاسی افغانستان بود. ببرک کارمل اصلاحات گسترده‌ای را در برنامه‌های حزبی و نهادهای دولتی وارد کرد. کارمل سیاست‌های تند حزب و دولت زیر رهبری حزب دموکراتیک خلق را تا حد زیادی ملایم کرد و برای نخستین بار مشارکت ملی در نهادهای دولتی را مطرح کرد و تا حدود زیادی آن را به اجرا گذاشت. زمین‌های تقسیم شده میان کشاورزان و افراد بی زمین را پس گرفته و به صاحبان آن‌ها واگذار کرد و دیدگاه حزب را دربارهٔ مذهب، جامعه و سیاست هم تغییر داد. کارمل هزاران زندانی سیاسی را از بند آزاد کرد. سیاست‌های تند حزب دموکراتیک خلق در زمان نورمحمد تره‌کی و حفیظ‌الله امین با واکنش‌های منفی مردم تا مرز شورش عمومی مواجه شد، هرچند حمایت غرب و کشورهای اسلامی هم از این شورش مؤثر بوده‌است. در پیش گرفتن سیاست میانه‌رو توسط ببرک کارمل تا حدودی نتیجه فهم و آگاهی او از پیامدهای سیاست تند حزب در گذشته دانسته می‌شود. اما کارمل به دلیل این که با حمایت شوروی سابق و به ویژه پس از اشغال نظامی افغانستان توسط ارتش سرخ شوروی در ششم جدی/دی ۱۳۵۸، به قدرت رسید، اصلاحات او هم باعث کاهش شورش در کشور نشد.
نوجوانی

ببرک کارمل در ۱۶ دی/جدی ۱۳۰۸ (۶ ژانویه ۱۹۲۹) در دهکدهٔ کمری واقع در شرق کابل در خانواده‌ای تاجیک زاده شد. در لیسه (دبیرستان) آلمانی‌زبانِ امانی در کابل درس خواند و در سال ۱۹۴۷ وارد دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه کابل شد. در آنجا او برای نخستین‌بار با فعالان سیاسی مارکسیست آشنا می‌گردد. کارمل بزودی رهبر جنبش دمکراتیک دانشجویان ویش زلمیان (جوانان بیدار) گردید.
پیشینه سیاسی

کارمل در اواسط دههٔ ۱۹۵۰ به دلیل فعالیت‌های ضد رژیم زندانی شد. در سال ۱۹۵۶ از حبس رها شد و به عنوان کارمند در وزارت برنامه و بودجه منصوب گردید. کارمل در سال ۱۹۵۷ با نام مستعار مرید یک پلاتفرم کمونیستی تأسیس کرد. در تاریخ ۱ ژانویه ۱۹۶۵ همراه با ۲۹ نفر رفقایش و نورمحمد تره‌کی از نویسندگان و اعضاء این سازمان، حزب دموکراتیک خلق افغانستان را بنیان‌گذاری کرد. در سال‌های ۱۹۶۵ و ۱۹۶۸ هربار برای چهار سال به عنوان نماینده در پارلمان افغانستان انتخاب گردید.
در سال ۱۹۶۷ حزب دموکراتیک خلق افغانستان به دو فراکسیون (شاخه) خلق و پرچم منشعب گردید. کارمل رهبر شاخه‌ای معتدل پرچم شد. علی‌رغم مخالفت کارمل، حزب در سال ۱۹۷۷ دوباره متحد گردید. پس از کودتای ۲۷ آوریل ۱۹۷۸ حزب دموکراتیک خلق افغانستان نقش حزب حکومتی را به عهده گرفت. کارمل به عنوان معاون شورای انقلابی و معاون نخست‌وزیر تعین گردید. پس از آنکه شاخه‌ای خلق چرخ مبارزات درون حزبی برای کسب قدرت را به نفع خود برگرداند، اعضای پرچم در ماه ژوئیه ۱۹۷۸ از وظایف شان در دستگاه حکومت کشور سبک‌دوش شدند. کارمل به عنوان سفیر به پراگ اعزام شد. در اوت ۱۹۷۸ همراه با ۵ نفر دیگر از اعضاء پرچم به اتهام ساختگی خیانت ملی از حزب دموکراتیک خلق افغانستان اخراج و به کشور فراخوانده شد. او با این دستور مخالفت کرد.
حزب دموکراتیک خلق افغانستان تلاش نمود افغانستان را بر بنیاد اندیشه‌های سوسیالیستی، نوین سازد اما نتوانست ثبات را در افغانستان تأمین کند. در جریان مداخلهٔ ارتش سرخ به افغانستان اتحاد شوروی کارمل را فراخواند و در تاریخ ۲۷ دسامبر ۱۹۷۹ پس از کشته شدن حفیظ‌الله امین به عنوان رئیس‌جمهور منصوب گردید. مشخصهٔ عمده دورهٔ حکومت کارمل جنگ با شورشگران مجاهدین است.
فعالیت‌های سیاسی

او نخستین فعالیت‌های سیاسی اش را از دانشگاه و با فعالیت‌های دانشجویی آغاز کرد و بزودی رهبر تشکل چپگرای دانشجویی موسوم به «جوانان بیدار» شد.
کارمل در ۱۳۳۴ خورشیدی به دلیل فعالیت‌های چپگرایانه و ضد دولتی به زندان افتاد، اما پس از چهار سال که از زندان آزاد شد، به استخدام وزارت پلان (برنامه‌ریزی) دولت ظاهر شاه درآمد. او ده سال پس از آن (جدی/دی ۱۳۴۳) با گروهی از همفکران خود، در جلسه‌ای در خانه شخصی نورمحمد تره‌کی، دست به تأسیس حزب دموکراتیک خلق افغانستان زد. هر چند در این جلسه، تره‌کی به عنوان رهبر حزب برگزیده شد، اما ببرک کارمل به عنوان مهم‌ترین نظریه‌پرداز و تأثیرگذار آن جلسه (کنگره) شناخته می‌شد.
ببرک کارمل در نشریه این حزب که به نام «خلق» منتشر می‌شد، مقالات مفصلی برای توضیح دیدگاه‌های مارکسیستی خود و حزبش پرداخت، اما این نشریه هفتگی نتوانست بیش از چند شماره، به گفته‌ای، تنها شش شماره منتشر کند. او پس از آن در نشریه «پرچم» هم مقالات زیادی نوشت. کارمل از جمله افرادی در حزب بود که در سخنرانی مهارت داشتند و در راهپیمایی‌ها و تظاهرات اعتراضی علیه دولت شاهی شرکت و سخنرانی می‌کرد. اما مهم‌ترین محل سخنرانی‌های کارمل مجلس نمایندگان کشور بود که در سال‌های چهل خورشیدی، که به دهه دموکراسی معروف شده‌است بود، چون دولت در این سال‌ها تا حد زیادی دیدگاه‌های دگراندیشانه را تحمل می‌کرد.
کارمل پس از قیام نظامیان در ۷ ثور/اردیبهشت ۱۳۵۷، فرد شماره دوم نظام جدید بود. ببرک کارمل در نخستین انتخابات پارلمانی پس از تصویب قانون اساسی ۱۳۴۳ به عضویت مجلس نمایندگان رسید و در سخنرانی‌های خود در مجلس به گونه علنی مواضع ایدئولوژیک خود را مطرح کرد. سخنرانی در مجلس، فرصت مهمی بود که نمایندگان چپگرا، از جمله ببرک کارمل و آناهیتا راتب زاد به بیان دیدگاه‌های خود می‌پرداختند. سخنرانی‌های تند و چپگرایانه آنان در مجلس، بارها با واکنش‌های تند اسلامگراها و اعضای محافظه کار مجلس مواجه شد و گاهی حتی منجر به تنش در مجلس می‌شد.
در سال ۱۳۴۵ خورشیدی که حزب دموکراتیک خلق به دو جناح خلق و پرچم منشعب شد، ببرک کارمل در راس جناح میانه‌رو پرچم قرار گرفت. گفته می‌شود ببرک کارمل برای این که حزب دوباره متحد شود تلاشی نکرد. به گفته برخی پژوهشگران، او مخالف دیدگاه‌های برخی از اعضای حزب دموکراتیک خلق بود. به نظر کارمل، «این افراد هنوز هم با اندیشه‌های قبیله‌ای وابسته بودند.» با این همه، هر دو جناح حزب دموکراتیک خلق در سال ۱۳۵۶ دوباره متحد شد. این زمانی بود که حزب و رهبران عمده آن به شدت زیر فشارهای سیاسی دولت جمهوری محمد داوود خان قرار داشتند.
کودتا

کارمل در پی کشته شدن میر اکبر خیبر، از اعضای برجسته جناح پرچم حزب دموکراتیک خلق افغانستان در ۲۸ حمل/فروردین ۱۳۵۷، در مراسم خاکسپاری او در گورستان شهدای صالحین در شرق کابل، سخنرانی تندی کرد.
کارمل و دیگر رهبران حزب در این مراسم، که ده‌ها هزار تن از اعضا و هواداران حزب شرکت کرده بودند، تأکید کردند که انتقام قطره قطره خون خیبر را خواهند گرفت. برخی‌ها این سخنان تهدیدآمیز ببرک کارمل را به عنوان اعلام جنگ علیه رژیم داوود خان تعبیر کرده‌اند.
دولت داوود خان در پی این سخنرانی‌ها رهبران عمده حزب، از جمله ببرک کارمل و نورمحمد تره‌کی را زندانی کرد و شماری دیگر را تحت نظارت مأموران امنیتی قرار داد.
حفیظ‌الله امین، که رهبری شاخه نظامی جناح خلق حزب را به عهده داشت، شب ۶ ثور/اردیبهشت ۱۳۵۷ دستور کودتا را داد و فردای آن روز دولت جمهوری محمد داوود خان سرنگون شد و رژیم کمونیستی؛ متمایل به شوروی اعلام موجودیت کرد.
ببرک کارمل پس از قیام هفتم ثور/اردیبهشت ۱۳۵۷ به رهبری حزب دموکراتیک خلق به معاونیت رئیس شورای انقلابی و معاونیت نخست‌وزیری رسید و عملاً فرد شماره دوم نظام جدید شمرده می‌شد.
اما دوماه بعد و با تحکیم قدرت حفیظ‌الله امین و با استفاده از رهبری ضعیف نورمحمدتره کی و فریب وی، در پی افزایش اختلافات میان هر دو جناح حزب، رهبران جناح پرچم کم‌کم از قدرت کنار گذاشته شدند، ببرک کارمل از معاونیت شورای انقلابی و معاونیت نخست‌وزیری به سفارت جمهوری چکسلواکی در پراگ فرستاده شد.
کودتا > اخراج از حزب دموکراتیک خلق

او هنوز سفیر افغانستان در چکسلواکی بود که با توطئه ساختگی حفیظ‌الله امین به اتهام واهی «خیانت ملی» به کشور فراخوانده شد و از عضویت حزب دموکراتیک خلق هم اخراج شد. اما این امر کارمل را از سیاست و قدرت به کلی کنار نزد، او در ششم جدی/دی ۱۳۵۸، همزمان با ورود نیروهای ارتش سرخ شوروی سابق به افغانستان، بار دیگر به قدرت بازگشت و به عنوان رئیس‌جمهوری افغانستان آغاز به کار کرد.
ریاست جمهوری

ببرک کارمل با آغاز کار خود در مقام ریاست جمهوری، زمانی که دیگر حفیظ‌الله امین کشته شده بود، کارکردهای امین را به شدت مورد انتقاد قرار داد و او را «فاشیست و سفاک» خونریز خواند. کارمل در شش سالی که در این مقام بود کوشش کرد دست به اصلاحاتی در اهداف، برنامه‌ها و سیاست‌های حزب و نظام بزند و شورشهای مجاهدین را، که با حمایت گسترده کشورهای غربی و اسلامی به همراه بود، خاموش کند.
بازگرداندن رنگ پرچم کشور از سرخ به سه رنگ سنتی سرخ، سیاه و سبز، مشارکت اقوام در سطوح مختلف نظام و احترام به آئین‌های مذهبی از کارهایی بود که او به همین هدف و برای جلب حمایت مردم روی دست گرفت.
ببرک کارمل سلطان‌علی کشتمند را به نخست‌وزیری کشور برگزید و بیست و شش هزار زندانی سیاسی را از زندان آزاد کرد، یک روز را برای کشته شدگان؛ عزای عمومی اعلان کرد. به مسجد برای ادای نماز رفت و تلاش‌های نافرجامی را به راه انداخت تا روابط نزدیکی با کشورهای اسلامی، از جمله کشورهای همسایه برقرار کند.
اما این کارها به هیچ رو از شورش‌های گسترده و روزافزونی که دربرابر دولت او در سراسر کشور به حمایت غرب و کشورهای اسلامی پا گرفته بود، نکاست.
عزل از قدرت

با رویکار آمدن میخائیل گورباچف به عنوان رئیس‌جمهوری شوروی سابق، سیاست‌های این کشور هم در مورد افغانستان تغییر کرد و مقدمات کنار زدن ببرک کارمل از قدرت هم در افغانستان آغاز شد.
پس از آنکه میخائیل گورباچف منشی عمومی کمیتهٔ مرکزی حزب کمونیست اتحاد شوروی گردید، اتحاد شوروی سیاست خود را در مورد افغانستان تغییر داد. به دلیل تلفات بی شمار در جریان اشغال، شورویها برای بیرون‌کردن قوای خود آماده می‌شدند. برای توافق با رهبران مجاهدین، کارمل که تحت فشارهای سیاسی قرار داشت، مانع تلقی می‌گردید.
کارمل در چهاردهم ثور/اردیبهشت ۱۳۶۵ در پلینوم تحمیلی هجده‌هم از دبیر کلی حزب دموکراتیک خلق کنار زده شد و در عقرب/آبان همان سال از ریاست جمهوری عزل و به جای او محمد نجیب‌الله قدرت را به‌دست گرفت.
گفته می‌شود که ویکتور پتروویچ پلیچکا (پولیه نیچکوВи́ктор Петро́вич، Поляни́чко)، مشاور نیرومند روسی کارمل، همراه دو عضو دفتر سیاسی حزب دموکراتیک خلق به دیدار او رفتند و از از او خواستند که استعفای خود را امضا کند.
در تاریخ ۴ مه ۱۹۸۶ کارمل از مقام منشی عمومی کمیته مرکزی حزب دمکراتیک خلق افغانستان برکنار و محمد نجیب‌الله جانشین او گردید و بعد از مدت کمی در تاریخ ۲۱ نوامبر ۱۹۸۶ به وسیلهٔ نجیب‌الله از مقامش به عنوان رئیس‌جمهور برکنار شد.
کارمل به مسکو رفت و در اواسط سال ۱۹۹۱ دوباره به افغانستان برمی‌گشت. سهم او در سقوط محمد نجیب‌الله در تاریخ ۱۵ آوریل ۱۹۹۲ روشن نیست.
کارمل پس از استعفایش چند سال در مسکو بود و در تابستان ۱۳۷۰ زیر فشار اعضای حزب به کابل بازگشت و روزانه هزارن نفر به دیدارش می‌رفتند؛ و بعد با سقوط حاکمیت دولتی و روی کار آمدن حکومت مجاهدین در سال ۱۳۷۱شمسی تحت حمایت ژنرال عبدالرشید دوستم به شمال افغانستان بازگشت، اما دیگر هرگز سهمی در سیاست پرآشوب کشور به دست نیاورد.
کارمل برای مدتی تحت حمایت ژنرال دوستم در شهر مزار شریف به سر می‌برد، اما دوباره به مسکو برگشت.
کارمل در سال‌هایی که در حیرتان در مرز با کشور ازبکستان بود، به شدت منزوی بود و با جهان بیرونی آن شهرک ارتباط زیادی نداشت. کسانی که او را در این سال‌ها دیده بودند می‌گویند او بسیار «خسته و درهم شکسته» بود.
او سال‌ها در آن جاماند و پیش از سفر آخر به مسکو، دولت شوروی حتی به او ویزا نداده بود که به دیدار خانواده‌اش به مسکو برود. کارمل پس از سقوط شوروی، زمانی که افغانستان در بحران داخلی فرورفته بود، ویزا دریافت کرد و برای مداوای بیماری سرطان بار دیگر به مسکو رفت.
درگذشت

او سرانجام در ۱۳ قوس /آذر ۱۳۷۵ (۳ دسامبر ۱۹۹۶) به علت سرطان کبد در شهر مسکو درگذشت و جسد او را در شهرک بندری حیرتان، در شمال افغانستان به خاک سپردند.
فرودگاه موپاه

فرودگاه موپاه (به انگلیسی: Mopah Airport) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا MKQ است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۸۵۰ متر است. این فرودگاه در کشور اندونزی قرار دارد و در ارتفاع ۳ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
سفیان تایه

| سفيان تايه | سفيان تايه |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۰ آگوست ۱۹۷۱ شجاعیه، غزه
درگذشت: ۲ دسامبر ۲۰۲۳ جبالیا
علت مرگ: حمله هوایی اسرائیل
ملیت:  فلسطین
پیشه: استاد دانشگاه
فرزندان: ۶
سفيان تايه (زاده ۲۰ سپتامبر ۱۹۷۱ - درگذشته ۲ دسامبر ۲۰۲۳) معروف به ابوعثمان دانشمند فلسطینی بود که از اوت ۲۰۲۳ تا زمان مرگش در دسامبر ۲۰۲۳ به عنوان رئیس دانشگاه اسلامی غزه خدمت کرد. او به همراه خانواده اش در جریان جنگ ۲۰۲۳ اسرائیل و حماس در یک حمله هوایی توسط ارتش اسرائیل کشته شد. تایه ۵۲ ساله بود.
حرفه

سفيان تايه از اوت ۲۰۲۳ تا زمان مرگش در دسامبر ۲۰۲۳ به عنوان رئیس دانشگاه اسلامی غزه خدمت کرد. تایه که دارای کرسی استادی در فیزیک نظری و ریاضیات کاربردی بود.  او در سال ۲۰۲۱ جزو ۲ درصد محققان برتر جهان شده بود.
مرگ

در ۲ دسامبر ۲۰۲۳ منزل تایه در منطقه الفالوجا در شهر جبالیا توسط جنگنده‌های اسرائیل هدف قرار گرفت. در اثر این حمله سفیان تایه، پسر بزرگ او و برخی اعضای خانواده‌اش جان خود را از دست داده‌اند.
با اعلام خبر کشته شدن این استاد دانشگاه رییس دانشگاه تهران، رییس دانشگاه مازندران و رئیس دانشگاه صنعت نفت در پیام هایی ضمن محکوم کردن این رخداد با مردم غزه ابراز همدردی کردند.
رودیگر اشمیت

| رودیگر اشمیترودیگر اشمیتRüdiger Schmitt | رودیگر اشمیترودیگر اشمیتRüdiger Schmitt |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ ژوئیهٔ ۱۹۳۹ ‏(۸۵ سال) وورتسبورگ، آلمان
ملیت: آلمانی
محل تحصیل: دانشگاه وورتسبورگ
پیشه(ها): زبان‌شناس و ایران‌شناس
کارفرما: دانشگاه زارلاند
رودیگِر اشمیت (به آلمانی: Rüdiger Schmitt) (متولد 1 جولای 1939) زبان‌شناس و ایران‌شناس متولد شهر وورتسبورگ اهل آلمان است. وی در سال ۱۹۵۸ میلادی در دانشگاه وورتسبورگ به تحصیل در رشتهٔ زبان‌شناسی تطبیقی زبان‌های هندواروپایی، هندوایرانی، و زبان‌شناسی کلاسیک پرداخت. او در سال ۱۹۶۵ به دریافت درجهٔ دکتری نائل آمد و از سال ۱۹۶۳ به‌عنوان مدیر امور خدماتی و دستیار علمی در «انستیتوی علوم زبان‌شناسی تطبیقی هندواروپایی و هند و ایرانی» در دانشگاه زارلاند اشتغال دارد. اشمیت در سال ۱۹۷۰ استادیار، در ۱۹۷۲ دانشیار و سپس استاد دانشگاه زارلاند شد و در سال ۱۹۷۸ ازسوی دانشگاه اینسبروک عنوان استاد افتخاری به وی اهدا شد.
کتابِ راهنمای زبان‌های ایرانی که اشمیت آن را ویراستاری کرده بود، در دورهٔ بیست و سوم انتخاب کتاب سال جمهوری اسلامی ایران از طرف وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، به‌عنوان کتاب سال برگزیده شد.
آثار

Compendium Linguarum Iranicarum (1989)
Bemerkung zu dem sog. Gadatas-Brief (1996)
Onomastica Iranica Platonica (1996)
On Old Persian hypocoristics in -iya- (1997)
Beiträge zu Altpersischen Inschriften (1999)
Die iranischen Sprachen in Geschichte und Gegenwart (2000)
Meno-logium Bagistano-Persepolitanum: Studien zu den altpersischen Monatsnamen und ihren elamischen Wiedergaben (2003)
فهرست پرتاب‌های استارلینک

| 0 | 1 |
| --- | --- |
۶۰ ماهواره استارلینک پیش از استقرار در تاریخ ۲۴ مه ۲۰۱۹، روی هم قرار گرفته‌اند.: ۶۰ ماهواره استارلینک پیش از استقرار در تاریخ ۲۴ مه ۲۰۱۹، روی هم قرار گرفته‌اند.
سازنده: اسپیس‌اکس
کشور اصلی: ایالات متحده
اپراتور: اسپیس‌اکس
کاربرد: دسترسی به اینترنت ماهواره ای
وبگاه: starlink.com
 :  
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
نوع فضاپیما: ماهواره کوچک
تجهیزات:  باند کی‌یو، باند کی‌ای و آنتن‌های آرایه فازی باند ای  ارتباطات فضایی لیزری  پیشرانه اثر هال 
رژیم مداری: مدار پایینی زمین مدار خورشیدهمگام
 :  
ساخت: ساخت
وضعیت: فعال
پرتاب شده: ۸۰۲۹ (تا ۲۷ فوریه ۲۰۲۵)
عملیاتی شده: ۶۳۴۰ (تا ۲۷ فوریه ۲۰۲۵)
نخستین پرتاب: ۲۲ فوریه ۲۰۱۸
آخرین پرتاب: ۲۷ فوریه ۲۰۲۵
 :  
استارلینک یک صورت فلکی اینترنتی ماهواره‌ای است که توسط اسپیس اکس اداره می‌شود و دسترسی به اینترنت ماهواره‌ای را به اکثر نقاط زمین فراهم می‌کند.
پرتاب‌ها

استقرار ۱۴۴۰ ماهواره اول در ۷۲ صفحه مداری، هر یک شامل ۲۰ ماهواره انجام خواهد شد با حداقل زاویه ارتفاع کمتر پرتوها برای بهبود دریافت: ۲۵ درجه به جای ۴۰ درجه دو پوسته مداری دیگر خواهد بود. استقرار ۱۴۴۰ ماهواره اول در ۷۲ صفحه مداری، هر یک شامل ۲۰ ماهواره انجام خواهد شد. اسپیس‌اکس نخستین منظومه ۶۰ ماهواره‌ای را در ماه مه ۲۰۱۹ به مدار ۴۵۰ کیلومتری پرتاب کرد و در آن زمان انتظار می‌رفت که حداکثر شش پرتاب با ۷۲۰ ماهواره (۶۰ * ۱۲) در سال ۲۰۱۹ برای پوشش مداوم در سال ۲۰۲۰ داشته باشد.
در اوت ۲۰۱۹، اسپیس‌اکس انتظار داشت چهار پرتاب دیگر در سال ۲۰۱۹ و حداقل ۹ پرتاب در سال ۲۰۲۰ انجام شود، اما از ژانویه ۲۰۲۰ انتظارات به ۲۴ پرتاب در سال ۲۰۲۰ افزایش‌یافته بود.
در مارس ۲۰۲۰، اسپیس‌اکس تولید شش ماهواره در روز را گزارش داد.
همچنین قرار است ماهواره‌های استارلینک روی استارشیپ، موشکی که در حال توسعه اسپیس‌ایکس است، با ظرفیت بار بسیار بزرگ‌تری پرتاب شوند.
در فوریه ۲۰۲۱، ماسک اظهار داشت که ماهواره‌ها در ۲۵ صفحه مداری که بین ۵۳ درجه شمالی و جنوبی خط استوا جمع شده‌اند، حرکت می‌کنند.
توضیح
شماره: تعداد ترتیبی غیررسمی ماموریت‌های استارلینک. پرتاب ماهواره‌های استارلینک که به عنوان محموله ثانویه در ماموریت‌های دیگر پرواز کرده‌اند در اینجا حذف شده‌اند
مأموریت: علامت پرتاب اسپیس‌اکس همان‌طور که در برنامه‌های مجوز پرتاب ذکر می‌شود
نسخه: نسخه ماهواره‌ها. نسخه ۰٫۹ نمونه اولیه بودند. نسخه ۱/۰ و ۱/۵ ماهواره‌های نسل اولی هستند که هنوز از لینک‌های لیزری استفاده نمی‌کنند. نسخه ۲/۰ مینی نسخه کوچکتری از نسل دوم استارلینک است که در ابتدا قرار بود با استارشیپ پرتاب شود و برای فالکون ۹ بسیار بزرگ بود. به دلیل تأخیر در توسعه استارشیپ، اکنون فقط از استارشیپ برای نسل سوم ماهواره‌ها استفاده خواهد شد. جرم هر کدام از ماهواره‌ها در نسخه‌های مختلف به‌صورت زیر است:
نسخه ۰/۹: ۲۲۷ کیلوگرم
نسخه ۱/۰: ۲۶۰ کیلوگرم
نسخه ۱/۵: ~۲۹۵ کیلوگرم-۳۰۶ کیلوگرم
نسخه ۲/۰: ~۱۲۵۰ کیلوگرم
ارتفاع و زاویه انحراف مداری: نشان‌دهنده تقریبی ارتفاع و شیب مداری
تاریخ و زمان: تاریخ و زمان شروع پرتاب در ساعت هماهنگ جهانی
موشک: نوع موشکی که برای پرتاب استفاده می‌شود
تعداد مستقر شده: تعداد ماهواره‌های پرتاب‌شده با پرواز مربوطه
w/DtC: دارای قابلیت اتصال به سلول (موبایل) (With Direct to cell capability)
تعداد فعال: تعداد ماهواره‌هایی که هنوز فعال هستند و از کار نیفتاده‌اند
نتیجه: نشان‌دهنده موفقیت یا عدم موفقیت اسپیس‌اکس در پرتاب مربوطه. تا به حال تمام پرتاب‌های استارلینک با موفقیت انجام شده‌اند
نکات: اطلاعات بیشتر در مورد مأموریت
حنانه (فیلم تلویزیونی ۱۳۷۷)

| حنانه | حنانه |
| --- | --- |
کارگردان: مصطفی یارمحمودی
کشور سازنده:  ایران
زبان اصلی: فارسی
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: شبکه یک
حنانه یک فیلم تلویزیونی محصول سال ۱۳۷۷ به کارگردانی مصطفی یارمحمودی،  می‌باشد که از شبکه یک پخش شد.
بازیگران

زهره صفوی
علیرضا اسحاقی
مهری ودادیان
نیلوفر محمودی
مخزن سد ولگوگراد

| مخزن سد ولگوگراد | مخزن سد ولگوگراد |
| --- | --- |
مخزن سد ولگوگرادنمایش نقشه استان ولگوگرادمخزن سد ولگوگرادنمایش نقشه European Russia: مخزن سد ولگوگرادنمایش نقشه استان ولگوگرادمخزن سد ولگوگرادنمایش نقشه European Russia
مختصات: ۴۹°۰۸′شمالی ۴۴°۵۶′شرقی﻿ / ﻿۴۹٫۱۳°شمالی ۴۴٫۹۴°شرقی﻿ / 49.13; 44.94
گونه: مخزن سد
درون‌شارش‌های کلان: رود ولگا
برون‌شارش‌های کلان: رود ولگا
کشورهای حوضه: روسیه
بیشترین درازا: ۵۴۰ کیلومتر (۳۴۰ مایل)
بیشترین پهنا: ۱۷ کیلومتر (۱۱ مایل)
مساحتِ رو: ۳٬۱۱۷ کیلومتر مربع (۱٬۲۰۳ مایل مربع)
حجم آب: ۳۱٫۵ کیلومتر مکعب (۲۵٬۵۰۰٬۰۰۰ جریب فوت)
جاهای مسکونی: کامیشین
مخزن سد ولگوگراد (انگلیسی: Volgograd Reservoir) یک مخزن سد آبی در استان ولگوگراد کشور روسیه است.
دارک پیکچرز: امید کوچک

| دارک پیکچرز: امید کوچک | دارک پیکچرز: امید کوچک |
| --- | --- |
توسعه‌دهنده(ها): سوپرمسیو گیمز
ناشر(ها): باندای نامکو انترتینمنت
کارگردان(ـان): Nik Bowen
نویسنده(ها): Dario Poloni
آهنگساز(ان): جیسون گریوز
موتور: آنریل انجین ۴
سکو(ها): پلی‌استیشن ۴ ایکس‌باکس وان مایکروسافت ویندوز پلی‌استیشن ۵ ایکس‌باکس سری اکس/اس نینتندو سوئیچ
تاریخ(های) انتشار: ۳۰ اکتبر ۲۰۲۰
ژانر(ها): ترس و بقا، درام تعاملی
حالت(ها): تک‌نفره، چندنفره
گلچین تصاویر تاریک: امید کوچک (انگلیسی: The Dark Pictures Anthology: Little Hope) یک بازی ویدئویی در سبک درام تعاملی و ترس و بقا است که توسط سوپرمسیو گیمز توسعه یافته و به‌وسیلهٔ باندای نامکو انترتینمنت و در سال ۲۰۲۰ و در پلت‌فرم‌های پلی‌استیشن ۴، ایکس‌باکس وان، و مایکروسافت ویندوز منتشر شده است. این بازی بعد از دارک پیکچرز: مرد مدان منتشر شد. ویل پولتر و پیپ تورنس از جمله بازیگران حاضر در این بازی هستند. در ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۲، این بازی برای کنسول‌های پلی‌استیشن ۵ و ایکس‌باکس سری اکس/اس، و اکتبر ۲۰۲۳ برای نینتندو سوئیچ در دسترس قرار گرفت.
داستان

لیتل هوپ به عنوان یک داستان ناتمام در اختیار گرداننده همه جا حاضر (پیپ تورنس) است که از بازیکن در تکمیل آن درخواست کمک می‌کند.
در حال حاضر، راننده اتوبوس چهار دانش آموز به نام‌های اندرو (ویل پولتر)، آنجلا (الن دیوید)، تیلور (کایتلین اسپونهایمر) و دانیل (کایل بیلی) و استاد آنها، جان (الکس ایوانوویچی) را با خود می‌برد. سفر کلاسی، قبل از سقوط بعد از مجبور شدن به دور زدن در شهر ارواح لیتل هوپ. سپس داستان به پیش‌درآمد در سال ۱۹۷۲ در مورد خانواده کلارک بازمی‌گردد: والدین، آن (دیوید) و جیمز (ایوانوویچی) و چهار فرزندخوانده آنها ، آنتونی (پولتر)، تانیا (اسپونهایمر)، دنیس (بیلی)، و مگان (اسکای بورکت). مگان عروسک خود را روی اجاق گاز روشن شده توسط آنتونی قرار می‌دهد و آتش خانه را به راه می‌اندازد که در آن هر یک از اعضای خانواده می‌میرند به جز آنتونی، که با پایان یافتن مقدمه به خانه در حال سوختن برمی گردد.
در زمان حال، گروه برای جستجوی کمک به دلیل گم شدن راننده اتوبوس راهی لیتل هوپ شد. آنها برای استفاده از تلفن وارد یک نوار می‌شوند و با وینس (کوین هانچارد)، دوست پسر تانیا در زمان آتش‌سوزی خانه روبرو می‌شوند، که فاش می‌کند که هیچ قدرتی وجود ندارد. در راه جاده، اندرو و آنجلا یک عروسک پیدا می‌کنند و توسط یک شخصیت شبح مانند به نام مری (بورکت) به عقب کشیده می‌شوند. همه گروه شروع به برخورد با مری می‌کنند و فلاش بک‌هایی را مشاهده می‌کنند که در آن کشیش کارور (دیوید اسمیت) از مریم باج می‌گیرد تا به او کمک کند تا ساکنان لیتل هوپ (گروه همزادان کنونی) را برای جادوگری آماده کند. هر یک از اعضای گروه بجز اندرو شاهد هستند که حقه بازان آنها قبل از حمله توسط نسخه شیطانی آنها اعدام می‌شوند و بر اساس انتخاب بازیکن یا با موفقیت فرار می‌کنند یا می‌میرند. در نهایت، گروه به خانواده کلارک ختم می‌شود و شاهد آخرین فلاش بک هستند که کارور به ماری خیانت کرده و او را برای جادوگری آماده کرده است. اندرو می‌تواند به دوپلنگ خود دستور دهد که یا کارور را مقصر بداند و او را با خود برده، عروسک مری را بسوزاند، یا مری را سرزنش کند و او را اعدام کند.
در بازگشت به زمان حال، اندرو معلوم می‌شود که در واقع راننده اتوبوس ، آنتونی بوده است، که پس از مجبور شدن به بازگشت به امید کوچک، گروه کنونی و ساکنان را به عنوان چهره‌هایی از گذشته خود، از جمله خانواده اش، توهم زد. بسته به رفتار او با وینس، که او سرانجام او را سرزنش کرد، و اینکه او اسلحه دارد یا نه، دستگیر می‌شود، خودکشی می‌کند، همچنان خود را در مرگ خانواده اش سرزنش می‌کند، یا می‌پذیرد که آتش‌سوزی خانه مقصر او نبوده است.
پریچهر مصباح

شاعر و نویسنده مدرن ایرانی پریچهر مصباح
| پریچهر مصباح | پریچهر مصباح |
| --- | --- |
نام اصلی: پریچهر مصباح
زاده: ۱۹۵۹ کرج، ایران
زبان(ها): فارسی
ملیت: ایرانی
سبک نوشتاری: شعر مدرن
کار(های) برجسته: ۱۴+ کتاب و مجموعه شعر
پریچهر مصباح (متولد ۱۹۵۹؛ فارسی: پریچهر مصباح‎) یک شاعر و نویسنده معاصر ایرانی است. او دختر غلامحسین مصباح و بانو حسنیه عدیدی است. در طول هفت سال فعالیت هنری خود، مصباح چهارده کتاب منتشر کرده است. در دو سال گذشته، او مصاحبه‌های متعددی با روزنامه‌های رسمی کشور، از جمله ایران، عصر آزادی و اقتصاد نوین داشته است. در ۱ مارس ۲۰۲۴، او مصاحبه‌ای با خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران (ایرنا) و همچنین مصاحبه‌ای دیگر با خبرگزاری رسمی کافه معدن انجام داد. علاوه بر این، در ۱۲ مارس ۲۰۲۴، هشت مقاله از او در وب‌سایت خبری سیویلیکا نمایه و منتشر شد.
زندگی اولیه

پریچهر مصباح در سال ۱۹۵۹ در شهر کرج متولد شد. او دختر غلامحسین مصباح و بانو حسنیه عدیدی است.
حرفه

در طول هفت سال فعالیت هنری خود، مصباح چهارده کتاب منتشر کرده است. در دو سال گذشته، او مصاحبه‌های متعددی با روزنامه‌های رسمی کشور، از جمله ایران، عصر آزادی و اقتصاد نوین داشته است. در ۱ مارس ۲۰۲۴، او مصاحبه‌ای با خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران (ایرنا) و همچنین مصاحبه‌ای دیگر با خبرگزاری رسمی کافه معدن انجام داد. علاوه بر این، در ۱۲ مارس ۲۰۲۴، هشت مقاله از او در وب‌سایت خبری سیویلیکا نمایه و منتشر شد.
آثار

مصباح مهارت چشمگیری در ادبیات مدرن فارسی از خود نشان داده است و آثار گسترده‌اش بیانگر تنوع و عمق او به عنوان یک نویسنده است. در طول دوران حرفه‌ای خود، او چهارده کتاب در ژانرها و سبک‌های مختلف نوشته است که بیانگر توانایی‌های گسترده او است. اشعار او به دلیل شدت عاطفی، تصویرسازی‌های زنده و بینش‌های فلسفی عمیقش شناخته شده‌اند و جایگاه برجسته‌ای در ادبیات معاصر ایران به دست آورده است. توانایی او در خلق روایت‌های پیچیده و برانگیختن احساسات عمیق در خوانندگان، مهارت بی‌نظیر او در هنر نویسندگی را نشان می‌دهد.
پیوندهای خارجی

پریچهر مصباح: انگیزه اصلی نوشته‌هایم مادرم بوده است.
نگارش ۱۴ جلد کتاب در هفت سال.
مقاله‌ای درباره بررسی اشعار پریچهر مصباح، شاعر معاصر