stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مایک دواین

| مایک دواین | مایک دواین |
| --- | --- |
Mike DeWine: Mike DeWine
50th Attorney General of Ohio: 50th Attorney General of Ohio
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۱۰ ژانویه ۲۰۱۱: آغاز به کار  ۱۰ ژانویه ۲۰۱۱
فرماندار: جان کیسک
پس از: Richard Cordray
مجلس سنای ایالات متحده آمریکا از اوهایو: مجلس سنای ایالات متحده آمریکا از اوهایو
دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۱۹۹۵ – ۳ ژانویه ۲۰۰۷: دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۱۹۹۵ – ۳ ژانویه ۲۰۰۷
پس از: هاوارد متزباوم
پیش از: شرود براون
59th Lieutenant Governor of Ohio: 59th Lieutenant Governor of Ohio
دوره مسئولیت ۱۹۹۱ – ۱۹۹۴: دوره مسئولیت ۱۹۹۱ – ۱۹۹۴
فرماندار: جورج وینوویچ
پس از: Paul Leonard
پیش از: Nancy Hollister
عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از اوهایو حوزهٔ 7th: عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از اوهایو حوزهٔ 7th
دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۱۹۸۳ – ۳ ژانویه ۱۹۹۱: دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۱۹۸۳ – ۳ ژانویه ۱۹۹۱
پس از: Clarence J. "Bud" Brown Jr.
پیش از: Dave Hobson
عضو سنای Ohio از حوزهٔ  10th: عضو سنای Ohio از حوزهٔ  10th
دوره مسئولیت ۲ ژانویه ۱۹۸۱–۱۳ دسامبر ۱۹۸۲: دوره مسئولیت ۲ ژانویه ۱۹۸۱–۱۳ دسامبر ۱۹۸۲
پس از: John Mahoney
پیش از: Dave Hobson
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: Richard Michael DeWine ۵ ژانویهٔ ۱۹۴۷ ‏(۷۸ سال) اسپرینگفیلد، اوهایو
حزب سیاسی: حزب جمهوری‌خواه ایالات متحده آمریکا
همسر(ان): Frances Struewing
اقامتگاه: Cedarville, Ohio
محل تحصیل: دانشگاه میامی (B.S.) Ohio Northern University College of Law (J.D.)
پیشه: Attorney
مایک دواین (به انگلیسی: Mike DeWine) فرماندار اهایو است. وی در سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۷ میلادی سناتور ایالت اوهایو در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
ترکمن‌های ایران

| مناطق با جمعیت چشمگیر | مناطق با جمعیت چشمگیر |
| --- | --- |
استان گلستان، استان خراسان شمالی: استان گلستان، استان خراسان شمالی
زبان‌ها: زبان‌ها
ترکمنی: ترکمنی
دین: دین
اسلام (سنی): اسلام (سنی)
تورکمَن‌های ایران (به ترکمنی: ایران تۆرکمن‌لِری، Eýran Türkmenleri) گروهی از ترکمن‌ها هستند که عمدتاً در کناره‌های شرقی دریای مازندران شامل بخش‌های شمالی و شرقی استان گلستان و در بخش‌هایی ازخراسان سکونت دارند.ترکمن ها اجتماعی از قبایل باستانی غز هستند، شامل:سالور،قایی،دودورغا،بیگدلی،بایات و ... آنان به زبان ترکمنی صحبت می‌کنند، این قوم مسلمان و پیرو مذهب حنفی هستند. اتنولوگ جمعیت ترکمن‌های ایران در سال 2024 را یک میلیون نفر تخمین زده‌است.
ریشه

اطلاعات بیشتر: ترکمن‌ها
ترکمن‌ها شاخه‌ای از ترکان آسیای میانه معروف به اُغوز یا غُز هستند که از عهد قدیم در صحراهای وسیع بخش سفلای رود سیحون و بین دریای آرال به زندگی کوچ‌نشینی روزگار می‌گذراندند. تا حدود قرن هفتم میلادی ترکمن‌ها جزئی از قوم بزرگ ترک بودند. در این سال‌ها به دنبال اضمحلال امپراطوری گوک ترک‌ها، گروهی از ترک‌ها که اغوز نامیده می‌شدند، از آنان جدا شده از ناحیهٔ ارخون به طرف آرال و سیردریا کوچ کردند.
مردم‌شناسی

اطلاعات بیشتر: ترکمن‌صحرا
ترکمن‌های ایران بیشتر در شرق دریای خزر، منطقه ترکمن‌صحرا و اطراف رودخانه اترک وگرگان‌رود سکونت دارند. از لحاظ استانی، سکونتگاه‌های آنان در بخش شمالی استان گلستان، بخش‌های کوچکی از استان خراسان رضوی در شهرستان تربت‌جام و خراسان شمالی (شهرستان راز و جرگلان) پراکنده هستند. از شهرهای مهم ترکمنان در ایران می‌توان بندر ترکمن، گنبد کاووس، کلاله، آق قلا، گمیشان، مراوه‌تپه، سیمین‌شهر و اینچه‌برون را نام برد.
فرهنگ و زبان

ترکمن‌ها تا اوایل قرن بیستم عمدتاً کوچ‌نشین بودند اما پس از آن به مرور ده‌نشین و شهرنشین شده‌اند، از نظر دینی پیرو دین اسلام و مذهب اهل سنت و از لحاظ زبانی با سایر مردمان ترک نظیر آذربایجانی‌ها و ترک‌های آناتولی نزدیکی دارند.
ساز اصلی در موسیقی ترکمنی انواع دوتار ترکمنی است. همچنین نواختن کمانچه و نی نیز در بین ترکمنان رواج دارد و در دههٔ اخیر برخی، به اجرای نغمات این موسیقی با سازهای الکترونیک روی آورده‌اند. محمدرضا درویشی ساز کمانچه را هم ساز اصیل ترکمنی نمی‌داند.
دستگاه‌های موسیقی ترکمنی معمولاً بر اساس تعداد پرده‌های مورد استفاده در تامدئرا و چگونگی توالی آن‌ها نسبت به هم متمایز می‌شوند. تشخص دستگاه‌ها و تمایز آن‌ها نسبت به هم بر اساس پرده‌ها و نحوه توالی آن‌ها در تامدئرا تدوین یافته به نظر می‌رسد.
اسب‌های ترکمن پرورش یافته در منطقه ترکمن‌صحرای ایران یکی از اصیل‌ترین نژادهای اسب در سطح جهان می‌باشد، در سه گروه: یموت، اسب آخال تکه، چناران (مخلوط از تلاقی اسب ترکمن و اسب عرب) دسته‌بندی شده‌اند. شهرستان گنبدکاووس و کلاله از مراکز مهم پرورش اسب ترکمن است. و هرساله مسابقاتی تحت عنوان کورس بهاره و پاییزه درشهرهای گنبدواق قلا و بندرترکمن برگزار می‌شود.
سرشناسان

دولت‌محمد آزادی: شاعر ترکمن
مختوم‌قلی فراغی: بزرگ‌ترین شاعر زبان ترکمنی و شاعر ملّی ترکمن‌های دنیا
حاج آقی آل جلیل: نیکوکار
ستار سوقی: شاعر ترکمن
ملانفس: شاعر ترکمن
آنه محمد تاتاری: نقاش
یوسف دیبایی: نوازنده و سازنده سازهای سنتی ترکمنی
امید کوکبی: فیزیکدان و فعال حقوق بشر
سردار آزمون: بازیکن تیم ملی ایران و باشگاه رم
فرهاد قائمی: والیبالیست تیم ملی و باشگاه والیبال الریان قطر
صابر کاظمی: والیبالیست تیم ملی و باشگاه والیبال فولاد سیرجان ایرانیان
عزت‌الله پورقاز: بازیکن فوتبال
وفا هخامنش: بازیکن فوتبال
عظیم گوک: بازیکن فوتبال
عبدالغفور نوری: شاعر ترکمن.
نقشهٔ زبانی استان گلستان
شرکت مخابرات ایران

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نشان‌واره شرکت مادر مخابرات ایران: نشان‌واره شرکت مادر مخابرات ایران
نام لاتین: Telecommunication Company of Iran
نوع: شرکت سهامی عام
نماد سهام شرکت: اخابر
بنا نهاده: به شکل کنونی: ۱۳۵۰
بنیانگذاران: دولت ایران   عین‌الله محمودی همدانی
دفتر مرکزی: تهران، ایران
محدودهٔ فعالیت: گسترش و بهره‌برداری شبکه‌های مخابراتی و هرگونه خدمت وابسته به زمینه ارتباطات و فناوری اطلاعات به جز شبکه‌های مادر مخابراتی
مدیر عامل اجرایی: محمد جعفرپور
رئیس هیئت مدیره: ابراهیم محمودزاده
افراد کلیدی: محمد جعفرپور
خدمات: تلفن ثابت، تلفن همراه، رسانش اینترنت پرسرعت ثابت ای‌دی‌اس‌ال و وی‌دی‌اس‌ال با نام تجاری سرینو - رسانش اینترنت ثابت فراپرسرعت بر بستر فیبر نوری با نام تجاری تانوما، رسانش اینترنت تلفن همراه (2G-3G-4G)
مجموع دارایی: (۱۳۸۷) ۱٬۰۱۰٬۰۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰ ریال
مالک: ستاد اجرایی فرمان امام (۵۱٪) دولت جمهوری اسلامی ایران ۴۰٪
تعداد کارکنان: ۵۷،۰۰۰ (سال ۱۴۰۳)
شرکت‌های وابسته: شرکت ارتباطات ثابت، شرکت ارتباطات سیار ایران (همراه اول)، شرکت شسکام، شرکت خدمات اول، شرکت سامان‌سازه غدیر، شرکت کاراشاپ، شرکت طنین ارتباط هشت‌بهشت (طاها)
وبگاه: https://www.tci.ir
شرکت سهامی مخابرات ایران (شرکت خصوصی) نخستین و بزرگ‌ترین اپراتور مخابرات در ایران است. این شرکت در سال ۱۳۵۰ خورشیدی با سرمایه پنج میلیارد ریال ایران بنیانگذاری گردید. این شرکت، دارای ۳۱ منطقهٔ مخابراتی استانی در سراسر ایران است. زیر بنای اولیه شرکت مخابرات ایران، شرکت سهامی تلفن، شرکت سهامی تلگراف و اداره مخابرات بود که به همت عین‌الله محمودی همدانی، پدر صنعت مخابرات ایران، ارتباطات و مخابرات در ایران گسترده شد.
شرکت‌های زیرمجموعهٔ شرکت مخابرات ایران: شرکت ارتباطات سیار ایران (همراه اول)، شرکت سرمایه کارکنان مخابرات (شسکام)، شرکت خدمات اول (tct1)، شرکت سامان سازه غدیر (مدیریت املاک)، شرکت کاراشاپ و ۳۱ شرکت استانی است.
در سال ۱۳۸۸ با اجرای اصل ۴۴ قانون اساسی شرکت مخابرات ایران به بخش خصوصی واگذار و سهام آن در بورس تهران عرضه گردید.
پیشینه > ورود تلفن به ایران

در نزدیکی سال‌های ۱۲۶۷ یا ۱۲۶۸ خورشیدی، تلفن (۱۱ تا ۱۲ سال پس از اختراع آن) به ایران وارد شد. ناصرالدین‌شاه قاجار در یادداشت‌های خود، در شرح رخدادهای جمادی‌الثانی سال ۱۳۰۲ قمری (۱۲۶۳ شمسی) به تلفنی اشاره می‌کند که ره‌آورد سفر اروپایی معین‌الملک (سفیر ایران در امپراتوری عثمانی) بوده و از آن برای برقراری تماس از شمس‌العماره تا باغ سپه‌سالار استفاده می‌شده‌است. این نخستین تماس تلفنی در ایران بوده‌است.
از سوی دیگر، یک کمپانی بلژیکی به نام «شرکت خط‌آهن ایران» که صاحب امتیاز ساخت و بهره‌برداری راه‌آهن تهران-ری (ماشین دودی) و واگن اسبی بود برای تماس میان ۲ ایستگاه تهران و ری و نیز بین گاری شهری با واگن‌خانه، از تلفن بهره‌برداری می‌کرده‌است.
در سال ۱۲۸۰ خورشیدی در پادشاهی مظفرالدین‌شاه قاجار نخستین امتیاز تلفن در تبریز به مدت ۵۰ سال به یک شرکت خصوصی به نام «مؤسسه تلفن تبریز و حومه» واگذار شد تا به منطقه‌های پیرامون آن شهر تا شعاع ۲۴ کیلومتر خدمت‌رسانی کند. در پی انحلال این شرکت، یکی از شرکا (سیدمرتضی مرتضوی) با ضبط اموال شرکت بابت مطالبات خود، اداره آن را شخصاً به عهده گرفت و پس از فوت او این شرکت به شرکت سهامی بدل شد.
در ۱۲۸۱ خورشیدی امتیاز ساخت و بهره‌برداری تلفن در مشهد، بدون تعیین زمان، به منشورالملک (احمد منشور) واگذار شد. امتیاز سوم به دوست‌محمد معیرالممالک (داماد ناصرالدین شاه) برای ارائه خدمات در گیلان داده شد. در ۱۲۸۲ امتیاز تلفن تمام ایران به مدت ۶۰ سال به دوست معیرالممالک واگذار شده و وی ملزم شد از تاریخ صدور فرمان، طی ۳ سال تلفن تهران و تا ۱۰ سال پس از آن خدمات تلفن را در سایر شهرهای ایران را با هزینهٔ خود راه‌اندازی کند.
او این امتیاز را به محمداسماعیل تهرانچی فروخت. پس از تهرانچی، امتیاز مزبور به ۲۰ سهم تقسیم شد و تا سال ۱۲۸۴ خورشیدی فردی به نام «حاجی‌آقا کوچصفهانی» تمام آن سهام را خرید. در دوران مالکیت این شخص، در پاییز ۱۲۸۷ سیم تلفن میان بندر انزلی، رشت، منجیل و قزوین کشیده شد. به گفته مسعود کیهان این خط تلفن، مستقل و دارای ۷۰۰ مشترک و وجه اشتراک ماهیانهٔ آن ۲۰ تا ۵۰ ریال بوده‌است.
پیشینه > درگیری

در این میان شرکت نفت ایران و انگلیس و شرکت صنعت شیلات که امتیاز بهره‌برداری آن در اختیار روسیه تزاری بود برای خود خطوط تلفن جداگانه داشتند. این موضوع، باعث درگیری آنان با صاحب امتیازان ایرانی می‌شد. از جمله در سال ۱۳۰۷ کوچصفهانی به سیم‌کشی غیرقانونی اداره شیلات در سواحل دریای کاسپین اعتراض کرد و خواستار عدم استفاده از این خطوط شد.
به نوشته ادوارد براون، نیروهای خارجی گاه از این موضوع برای ایجاد اغتشاش در کشور بهره می‌گرفتند. از جمله پس از قبول اتمام حجت روس‌ها از سوی دولت ایران، گروهی از سربازان روس شبانه در تبریز به سیم‌کشی تلفن از طریق بام‌های منازل مردم و ایجاد مزاحمت برای آنان پرداختند تا بهانه‌ای برای فشار و سرکوب مردم بیابند.
پیشینه > ملی‌سازی

رسیدگی به مدیریت تلفن تا ۱۳۰۸ با «وزارت فلاحت و تجارت و فواید عامه» بود. اما در آن سال، به دلیل فرار برخی از شرکت‌ها از پیمان‌های خود، در مصوبه‌ای رسیدگی به امور تلفن و شکایت‌های مشترک‌ها به وزارت «پست و تلگراف» واگذار شد و نام وزارتخانه نیز به «وزارت پست و تلگراف و تلفن» تغییر کرد. این وزارتخانه در سال ۱۳۱۰ برای تمرکز امور مخابرات با دریافت یک میلیون تومان وام از بانک ملی ایران، همه سهام شرکت تلفن را خرید.
چون در آن زمان شبکه تلفنی خودکار موجود نبود، مکالمات واسطه‌ای، امکان شنود در طول مسیر را ممکن می‌کرد. از این رو «اداره تأمینات» از طریق گوشی‌های فاقد دهنی، معروف به «گوشی سرّی»، موارد مشکوک را شنود و به اطلاع مقامات می‌رساند.
پیشینه > افزایش تقاضا

در ۲۱ شهریور ۱۳۱۶ خورشیدی برای آسان‌سازی در تماس تلفنی که به‌صورت مغناطیسی و با میان‌جی انجام می‌شدند، شبکه تلفنی خودکار با ۶ هزار شماره از شرکت زیمنس آلمان نازی خریداری و در تهران (مرکز تلفن اکباتان) راه‌اندازی شد. شرکت تلفن برای آشنایی مردم با چگونگی کار تلفن خودکار، ضمن درج آگهی در روزنامه، حتی پیش از گشایش این شبکه، دستگاه ویژه‌ای نیز برای آموزش مردم در شرکت نصب کرد. به‌دلیل وضع نامطلوب خدمات و محدودیت واگذاری آن به درخواست‌کنندگان، شهرداری تهران تصویب کرد که حق تقدم به کسانی داده شود که نیاز بالایی به تماس تلفنی دارند.
پیشینه > جنگ جهانی دوم

در ۱۳۲۱ و در اوج جنگ جهانی دوم، دولت ایران بر پایه قرارداد سیاسی-مالی بین ایران، بریتانیا و شوروی عهد بست که همگی امکانات مخابراتی خود از جمله زیرساخت تلفنی را به‌صورت نامحدود در حوزهٔ نیروهای متفقین قرار دهد.
پیشینه > پس از جنگ جهانی دوم

پس از پایان جنگ جهانی دوم و خروج نیروهای متفقین از ایران، وزارت پست و تلگراف و تلفن، سیستم کاریر (مکالمات تلفنی بدون امکان شنود) را از آنان خریداری کرد و با تغییر بعضی از کانون‌ها که به لحاظ نظامی بنیانگذاری شده بودند آن را در سال ۱۳۲۶ رسماً افتتاح کرد.
در پی اظهار تمایل پادشاهی عراق در سال ۱۳۱۵ تماس تلفنی با آن کشور برقرار شد. نخستین ارتباط تلفنی بی‌سیم نیز در ۳۱ تیر ۱۳۲۷ میان تهران و لندن برقرار شد.
مجلس شورای ملی در آذر ۱۳۳۱، لایحه ملی شدن شرکت مخابرات ایران را به تصویب رساند. این شرکت آمادگی خود را برای پیوستن به وزارت پست و تلگراف و تلفن اعلام کرد و در اردیبهشت ۱۳۳۲، پول‌های سهامداران شرکت پیشین تلفن را پرداخت کرد.
برنامه خودکار کردن شبکه تلفنی شهرستان‌ها در ۱۳۳۴ با خرید ۱۸۰٬۰۰۰ شماره تلفن خودکار از آلمان به مرحله اجرا درآمد. طرح تلفن خودکار بین شهری و جهانی نیز در سال ۱۳۴۹ راه‌اندازی شد. در ۱۳۴۳ شبکه مخابرات خودکار (انتقال ریزموج) که در ارائه خدمات مخابراتی، خصوصاً در تماس بین شهری و بین‌المللی، دارای اهمیت بود در مخابرات ایران به کار گرفته شد.
برای تمرکز کارهای مخابراتی و ارتباطی در درون ایران و برقراری تماس با دیگر کشورهای جهان، در ۱۳۵۰ شرکت مخابرات ایران از ادغام شرکت سهامی تلفن و امور تلگراف بنیانگذاری شد.
پیشینه > مناطق تابعه

آذربایجان شرقی
آذربایجان غربی
اردبیل
اصفهان
البرز
ایلام
بوشهر
یزد
همدان
هرمزگان
مرکزی
مازندران
لرستان
تهران
خراسان جنوبی
گیلان
گلستان
کهگیلویه و بویراحمد
کرمان
کرمانشاه
قم
کردستان
خراسان رضوی
قزوین
فارس
سیستان و بلوچستان
سمنان
زنجان
خوزستان
خراسان شمالی
چهارمحال و بختیاری
مالکیت و موارد قانونی > خصوصی‌سازی

طبق مصوبه اسفند ۱۳۸۵ ه‍.خ هیئت وزیران، شرکت مخابرات ایران مشمول واگذاری به بخش خصوصی از طریق عرضه سهام آن در بورس اوراق بهادار تهران شد. در تاریخ ۱۹ مرداد ۱۳۸۷ ه‍.خ، به میزان پنج درصد از سهام این شرکت، با قیمت اولیه ۱۵۰۰ ریال از طریق بورس عرضه شد. این تعداد سهام، در فروشی بی‌سابقه در بورس اوراق بهادار، طی مدت ۸ دقیقه، و با ارزش ۳۴۴ میلیارد تومان به فروش رفت.
مالکیت و موارد قانونی > فروش سهام

در پاییز سال ۱۳۸۸، ۵۱ درصد سهام شرکت مخابرات ایران به «کنسرسیوم توسعه اعتماد مبین» واگذار شد. این کنسرسیوم شامل سه شرکت سرمایه‌گذاری «توسعه اعتماد مبین» و «شهریار مهستان» که از شرکت‌های زیر مجموعه بنیاد تعاون سپاه پاسداران انقلاب اسلامی هستند و همین‌طور شرکت «گسترش الکترونیک مبین ایران» از شرکت‌های زیرمجموعه «ستاد اجرایی فرمان امام» تشکیل شده بود. ارزش معامله، حدود ۸ میلیارد دلار آمریکا بود و بزرگترین معامله تاریخ بورس ایران خوانده شد اما در سال ۱۳۸۹، این واگذاری، با اعتراضاتی به خصوص در مجلس شورای اسلامی مواجه شد و هیئت تحقیق و تفحص مجلس آن را ناقض سیاست‌های اصل ۴۴ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران خواند. این قراداد پرحاشیه، در نهایت در سال ۱۳۹۵ فسخ و علت فسخ آن هم ناتوانی کنسرسیوم اعتماد مبین در پرداخت اقساط خرید مخابرات اعلام شد. سازمان خصوصی‌سازی اعلام کرده بدهی‌هایش از کنسرسیوم توسعه اعتماد مبین را وصول کرده و در نتیجه از تصمیم فسخ قرارداد بلوک مدیریتی مخابرات با این شرکت منصرف شده‌است.[عدم مطابقت با منبع]
سرویس‌ها و کالاها

تلفن ثابت
آشنای اول: سرویس‌های دیتا
شرکت ارتباطات سیار ایران (همراه اول): نخستین اپراتور تلفن همراه ایران
راهنمای تلفن ۱۱۸
اینترنت پرسرعت ای‌دی‌اس‌ال و وی‌دی‌اس‌ال (سورینو) (از ۱۳۸۱)
شرکت امید ژرف‌نگر (نورونتا): شبکهٔ امن اختصاصی TDM
تار نوری مخابرات ایران (تانوما): اینترنت فیبر نوری ساختمان
مرکز شتاب‌دهندهٔ مشاهیر
شبکه احراز هویت کاربران ارتباطی
دفتر پیش‌خوان خدمات الکترونیک دولت
این شرکت، قرارداد متصل‌کردن تعداد ۸۱ هزار مدرسه در سراسر ایران به شبکه ملی اطلاعات را دارد.
شرکت مخابرات ایران همچنین تا پیش از سال ۱۴۰۴، بیش از ۹۵ درصد از سهم بازار فیبر نوری ایران را در اختیار دارد.
کارکنان و مدیران > مدیران سرشناس

عین‌الله محمودی همدانی، پدر صنعت مخابرات ایران و از مدیران شرکت تلفن
کارکنان و مدیران > کارمندان

بر پایه واپسین آمارها، شمار کارکنان رسمی در سطح کشور ایران ۱۲۰۷۱ تن بوده‌است که با درنظر گرفتن بازنشستگان، این شمار به ۱۰۰،۰۰۰ تن می‌رسد.
نیمی از این شمار در شش استان مستقر شده‌اند: تهران، اصفهان، خراسان رضوی، مازندران، آذربایجان شرقی و فارس. اگرچه آمار خوزستان با واپسین استان اختلاف کمی دارد. نیم از جمعیت کارکنان در ۲۶ استان مستقر بوده و نیمی در ۶ استان. تهران با ۲۰۳۹ تن بیشترین و ایلام با ۸۰ تن، کمترین شمار شاغل را دارد.
در دی ۱۴۰۰، این شرکت با ۶۳ کارمند خود در پی اعتراض به عقب‌افتادن پرداخت حقوق، تسویه‌حساب کرد.
انتقادها

نحوه ارائه خدمات اینترنت پرسرعت توسط شرکت مخابرات ایران، گاه با انتقاد از سوی شرکت‌های فراهم‌کننده دسترسی اختصاصی (PAP) همراه بوده است. از این جمله می‌توان به بی‌اعتنایی مجمع عمومی مخابرات به مصوبات سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی اشاره کرد. برای نمونه در اردیبهشت ۱۳۸۹ این شرکت‌ها از مدیران شرکت مخابرات ایران به‌دلیل عدم اجرای مصوبهٔ کمیسیون سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی به دلیل دریافت تعرفهٔ مازاد از مصرف‌کنندگان به دادسرای رسیدگی به جرائم کارکنان دولت شکایت کردند.
پس از آغاز ارائهٔ سرویس اینترنت پرسرعت توسط شرکت مخابرات ایران، این شرکت با وجود خصوصی‌بودن در آذرماه ۱۳۹۱ اقدام به تبلیغات خدمات اینترنت پرسرعت خود از راه شبکه سراسری خبر در تلویزیون دولتی ایران نمود که این موضوع اعتراض شرکت‌های خصوصی رقیب را برانگیخت.
در سال ۱۳۹۲، افزون بر قطعی‌های پی‌درپی و نارضایتی کاربران، اختلاف‌ها میان شرکت مخابرات و سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی ایران، ادامه پیدا کرد.
شرکت مخابرات ایران در ارزیابی سازمان تنظیم مقررات رادیویی در شهریور ۱۳۹۲ در بین ارائه‌دهندگان اینترنت پرسرعت در کشور، رتبهٔ آخر (دهم) و در بهمن ۱۳۹۳ رتبهٔ ششم را کسب کرد. این ارزیابی براساس پارامترهایی همانند میزان کیفیت خدمات، میزان پایبندی، تعهد اپراتورها به قوانین و مقررات و مصوبات کمیسیون تنظیم مقررات ارتباطات، شکایت ثبت‌شده از سوی مشترکان و غیره بوده است که با توجه به این‌که سهم عمده بازار ارتباطات ایران در اختیار این شرکت است، بیشتر بودن میزان شکایت‌ها از آن طبیعی است.
ورزشگاه پارک المپیک لیون

| 0 | 1 |
| --- | --- |
UEFA : UEFA 
fa (in English: Expected satiety): fa
مکان: 10, Avenue Simone Veil ۶۹۱۵۰ دسین شارپیو، رون، فرانسه
مختصات: ۴۵°۴۵′۵۵″ شمالی ۴°۵۸′۵۵″ شرقی﻿ / ﻿۴۵٫۷۶۵۲۸°شمالی ۴٫۹۸۱۹۴°شرقی﻿ / 45.76528; 4.98194
ترابری همگانی:   Gare Part-Dieu - Vivier Merle – Vaulx-en-Velin - La Soie
مالک: باشگاه فوتبال المپیک لیون
گرداننده: OL Groupe
سوئیت‌های اجرایی: ۱۰۵
گنجایش: ۵۹٬۱۸۶
رکورد بیشترین شمار تماشاگر: ۵۸٬۶۰۷ (راگبی: France XV vs New Zealand XV ۲۳–۲۸, ۱۴ نوامبر ۲۰۱۷)
ابعاد زمین: ۱۰۵ × ۶۸ متر (344 ft × 223 ft)
سطح: AirFibr چمن هیبریدی
ساخت: ساخت
آغاز ساخت: ۲۲ اکتبر ۲۰۱۲
گشایش: ۹ ژانویه ۲۰۱۶
هزینه ساخت: ۴۱۵ میلیون یورو
معمار: پاپولوس
مهندس سازه: وینچی
مهندس خدمات: Vinci SA
پیمانکار عمومی: Vinci SA
استفاده‌کنندگان: استفاده‌کنندگان
باشگاه فوتبال المپیک لیون (۲۰۱۶–تاکنون): باشگاه فوتبال المپیک لیون (۲۰۱۶–تاکنون)
وبگاه: وبگاه
Official website: Official website
ورزشگاه پارک المپیک لیون (فرانسوی: Parc Olympique Lyonnais‎) یا ورزشگاه گوپاما (فرانسوی: Groupama Stadium‎) یک ورزشگاه فوتبال در فرانسه است.
این ورزشگاه که در شهر دسین شارپیو و در نزدیکی لیون قرار دارد در سال ۲۰۱۲ شروع به ساخت شده و در ژانویه ۲۰۱۶ به بهره‌برداری رسیده‌است.
خوارزمشاه

خوارزمشاه عنوان عمومی امیران و سلطان‌های مستقل ولایت خوارزم بود که به موجب روایات ابوریحان بیرونی و همچنین برحسب شهادت‌های بعضی مآخذِ چینی در ادوار پیش از اسلام غالباً مستقل بوده‌اند و ظاهراً این عنوان از قدیم بر آن‌ها اطلاق می‌شده‌است. در حقیقت، خوارزمشاه در قدیم عنوان امرای مستقل ساحل راست جیحون و کاث مرکز آن بود و فرمانروایان گرگانج یا جرجانیه یا اورگنج [خیوه حالیه] عنوان خوارزمشاه نداشته‌اند، ولی بعدها ابوالعباس مأمون بن محمد حکمران گرگانج که بخش مذکور را ضمیمۀ قلمرو خویش کرد، عنوان امرای آن ولایت را که خوارزمشاه خوانده می‌شدند نیز اختیار کرد و از آن پس امرای مستقل جرجانیه (گرگانج) عنوان خوارزمشاه یافتند و این ابوالعباس مأمون بنیانگذار دومین دودمان خوارزمشاهیان موسوم به مأمونیان به شمار می‌رود. سپس عنوان خوارزمشاه به اعقاب نوشتکین غرچه اطلاق شد که به خوارزمشاهیان مشهور شدند. بعد از حملهٔ مغول و انقراض خوارزمشاهیان، ظاهراً دیگر امرای ازبک‌ها و فرمانروایان سلسله مشهور به صوفی عنوان خوارزمشاه نداشته‌اند. هرچند بعضی از امرای این ولایت باز در تواریخ به این عنوان مذکور شده‌اند چنانکه سلاطین ازبک خیوه نیز غالباً به این عنوان خوانده می‌شدند.
سید اسماعیل خطیب

| سید اسماعیل خطیب | سید اسماعیل خطیب |
| --- | --- |
خطیب در ۱۴۰۳: خطیب در ۱۴۰۳
هشتمین وزیر اطلاعات: هشتمین وزیر اطلاعات
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۳ شهریور ۱۴۰۰: آغاز به کار  ۳ شهریور ۱۴۰۰
رئیس‌جمهور: سید ابراهیم رئیسی محمد مخبر (سرپرست)   مسعود پزشکیان
پس از: سید محمود علوی
رئیس مرکز حفاظت اطلاعات قوه قضائیه: رئیس مرکز حفاظت اطلاعات قوه قضائیه
دوره مسئولیت اردیبهشت ۱۳۹۱ – تیر ۱۳۹۸: دوره مسئولیت اردیبهشت ۱۳۹۱ – تیر ۱۳۹۸
گمارنده: صادق آملی لاریجانی
پس از: علی‌اصغر جهانگیر
پیش از: علی عبداللهی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: سید اسماعیل واعظی ۱۳۴۰ (۶۲–۶۳ سال) قائنات، خراسان جنوبی، ایران
هیئت دولت: دولت سیزدهمدولت چهاردهم
سید اسماعیل واعظی مشهور به سید اسماعیل خطیب (زاده ۱۳۴۰ در قائنات) روحانی شیعه و سیاستمدار ایرانی است که از سال ۱۴۰۰ سمت وزیر اطلاعات را برعهده دارد. برخی از منابع وی را به‌عنوان یک روحانی تندرو و نزدیک به سپاه پاسداران و سید علی خامنه‌ای می‌شناسند.
وزارت اطلاعات

سید اسماعیل خطیب در ۳ شهریور ۱۴۰۰ از سوی سید ابراهیم رئیسی به‌عنوان وزیر پیشنهادی اطلاعات در دولت سیزدهم به مجلس شورای اسلامی معرفی شد و با تعداد ۲۲۲ رأی موافق، ۴۸ رأی مخالف و ۱۷ رأی ممتنع از مجلس شورای اسلامی برای تصدی وزارت اطلاعات رأی اعتماد گرفت. او هم‌چنین وزیر اطلاعات در کابینهٔ دولت چهاردهم است.
سوابق امنیتی و اطلاعاتی

پس از شکل‌گیری سپاه پاسداران انقلاب اسلامی خطیب از جملهٔ پیشگامان در سازمان اطلاعات سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در سال‌های ۱۳۵۹–۱۳۶۰ بود. او در سال ۱۳۷۰ ریاست اداره کل اطلاعات قم را بر عهده گرفت، سپس خطیب به عنوان رئیس حفاظت دفتر رهبر جمهوری اسلامی مستقر در قم منصوب شد ولی با تلاش صادق آملی لاریجانی وی از دفتر رهبری به قوه قضائیه منتقل شد و با حکم وی از سال ۱۳۹۱ تا ۱۳۹۸ با توجه به سوابق اطلاعاتی اش ریاست مرکز حفاظت و اطلاعات قوه قضاییه بر عهده داشته است. نقش وی در این دوره در سپاه دقیقاً مشخص نیست؛ اما گفته می‌شود در همکاریِ نزدیکی با محسن رضایی در کشتار کُردهای مخالفِ جمهوری اسلامی دست داشته است.
سوابق علمی

اسماعیل خطیب از شاگردان سید علی خامنه‌ای، فاضل لنکرانی، مکارم شیرازی و مصباح یزدی است. اگرچه خطیب در امور اطلاعاتی و امنیتی سابقهٔ فراوانی داشته اما، تحصیلات او صرفاً در حوزهٔ فقه اسلامی بوده و ارتباطی با مطالعات اطلاعاتی یا علوم سیاسی نداشته است.
تحریم

سید اسماعیل خطیب در ۱۸ شهریور ۱۴۰۱(۹ سپتامبر ۲۰۲۲) به دلیل انجام فعالیت سایبری علیه ایالات متحده آمریکا و متحدانش توسط وزارت خزانه داری آمریکا تحریم شد. این تحریم بعد از حملهٔ سایبری به آلبانی، مقر فعلی سازمان مجاهدین خلق ایران صورت گرفت. آمریکا، ایران را مسئول این حملات می‌داند اما وزارت خارجه ایران این ادعا را رد کرد.
خطیب در جلسات رأی اعتماد به وزیران پیشنهادی مسعود پزشکیان مرداد ۱۴۰۳
هنک فن اسپاندونک

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 Van Spaandonck scores (1938):  Van Spaandonck scores (1938)
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادروز:  ۲۵ ژوئن ۱۹۱۳
زادگاه:  روزن‌دال
تاریخ مرگ:  ۳۱ ژوئیهٔ ۱۹۸۲ (۶۹ سال)
محل مرگ:  روتردام
پست:  مهاجم
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ?–۱۹۵۱ |  Neptunus Rotterdam |   |   |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۳۷–۱۹۴۰ |  تیم ملی فوتبال هلند |  ۸ |  (۴) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
هنک فن اسپاندونک (هلندی: Henk van Spaandonck; ۲۵ ژوئن ۱۹۱۳ – ۳۱ ژوئیهٔ ۱۹۸۲) بازیکن فوتبال اهل هلند بود.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال هلند بازی کرده‌است.
نهرالکلب

تصویری از نهرالکلب در 1965 میلادی
نهر الکلب به معنی رود سگ یک رود در لبنان است که از نزدیکی غار جعیتا به دریای مدیترانه می‌ریزد.
از دوران باستان دماغه نهرالکلب به عنوان یک مانع طبیعی در سواحل لبنان در نظر گرفته می‌شد، بنابراین یک نقطه استراتژیک بود. در واقع، دشواری گذرگاه، حضور اولین نقش برجسته‌هایی را که توسط اولین فاتحان به افتخار شکوه آنها و به منظور اطمینان از مشروعیت قدرت آنها حجاری شده است، توضیح می‌دهد. این عامل تکراری در این دماغه تا دوران مدرن و معاصر ادامه داشته است. این نقش برجسته‌ها، فراتر از بافت تاریخی خود، داده‌های ارزشمندی را در سطوح ژئومورفولوژی، باستان‌شناسی و کتیبه‌شناسی ارائه می‌دهند. سایت باستان‌شناسی نهرالکلب مکانی منحصر به فرد است که شواهد کتیبه نگاری و شمایل نگاری حکاکی شده بر روی صخره‌های دماغه‌های کنار رودخانه نهرالکلب را حفظ می‌کند و شامل ۲۲ لوح، نقش برجسته و کتیبه یادبود از هزاره دوم قبل از میلاد است تا هزاره دوم پس از میلاد است.
توکری

Village در 23x15px|border |alt=|link= استونی
| Tüükri | Tüükri |
| --- | --- |
Village: Village
شهرستان‌های استونی: شهرستان لنه-ویرو
Parish: دهستان ویرو-نیگولا
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
توکری (به لاتین: Tüükri) یک روستا در استونی است که در دهستان ویرو-نیگولا واقع شده‌است.
هجوم ربایندگان جسم

این مقاله دربارهٔ فیلم دان سیگل است. برای نسخه بازسازی شده براساس این فیلم، حمله جسددزدها (فیلم ۱۹۷۸) را ببینید.
| هجوم ربایندگان جسم | هجوم ربایندگان جسم |
| --- | --- |
کارگردان: دان سیگل
تهیه‌کننده: والتر وانگر
فیلمنامه‌نویس: Daniel Mainwaring سام پکین‌پا جک فینی
بر پایه: The Body Snatchers 1955 novel by جک فینی
بازیگران: کوین مک‌کارتی دانا وینتر  کینگ داناوان کارولین جونز لری گیتس Bobby Clark  فرانک هاگنی
موسیقی: کارمن دراگن
فیلم‌بردار: Ellsworth Fredericks
تدوین‌گر: Robert S. Eisen
توزیع‌کننده: Allied Artists Pictures Corporation
تاریخ‌های انتشار:  ۵ فوریه ۱۹۵۶ (۱۹۵۶-0۲-۰۵)  
مدت زمان: ۸۰ دقیقه
کشور: آمریکا
هزینهٔ فیلم: $۴۱۶٬۹۱۱
فروش گیشه: $۳٬۰۰۰٬۰۰۰
هجوم ربایندگان جسم (انگلیسی: Invasion of the Body Snatchers) فیلمی در ژانر علمی–تخیلی به کارگردانی دان سیگل است که در سال ۱۹۵۶ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به کوین مک‌کارتی، کارولین جونز و لری گیتس اشاره کرد.