stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کره شمالی
مردم > طبقه‌بندی اجتماعی

مردم کره شمالی در یک سیستم طبقه‌بندی به نام سُنگ بون (در زبان کره‌ای به معنای مواد یا ماده) به سه طبقه اصلی تقسیم می‌شوند: ۱) طبقه هسته، ۲) طبقه مردد و ۳) طبقه متخاصم. در زیر شاخه این سه طبقه، ۵۱ رده‌بندی دیگر بر اساس امانتداری، وظیفه‌شناسی و وفاداری به رهبر کره شمالی و دولت کره شمالی وجود دارد. نهاد سنگ بون بدان معنی است که طبقه هر شهروند کره‌ای و رتبه‌بندی سیاسی-اجتماعی او از بدو تولد و بر اساس خانواده‌ای که در آن به دنیا آمده، به وی نسبت داده می‌شود. این بدان معناست که هیچ شهروند کره‌ای بر سنگ بون خود کنترلی نداشته در حالی که سنگ بون وی بر تمامی جوانب زندگی وی تأثیر می‌گذارد.
گفتنی است که هر فرد از هر سُنگ بونی با فردی از سُنگ بون خود ازدواج می‌کند. به‌طور مثال مردی از سنگ بون هسته هرگز با زنی از سنگ بون متخاصم ازدواج نمی‌کند. بدین ترتیب این سیستم سنگ بون به‌طور دائمی در کره شمالی ادامه پیدا می‌کند
طبقه هسته: طبقه وفادار به رژیم کیم محسوب می‌شود و به همین دلیل امتیازات قابل توجهی در تمامی جنبه‌های زندگی دریافت می‌کند.
اعضای این طبقه شغل‌هایی را بر عهده دارند که به حفظ بقای رژیم کیم کمک می‌کند. این طبقه در تمامی زمینه‌های خدمات اجتماعی شامل کار، تحصیل، امکانات درمانی، و حتی امکانات غذایی، نسبت به بقیه طبقه‌ها اولویت دارد.
طبقه مردد: طبقه‌ای است که وفاداری اش به رژیم قابل بحث است اما می‌تواند به رژیم از طریق عملکرد مناسب اقتصادی، سیاسی خدمت کند. حکومت کره شمالی بر این باور است که آموزش مداوم ایدیولوژی رژیم برای این طبقه الزامی است.
طبقه متخاصم: طبقه‌ای است که حکومت را دشمن و مخالف خود می‌داند. این طبقه از همه لحاظ (تحصیلات، کار، بهداشت و درمان، مواد غذایی و غیره) مورد تبعیض واقع می‌شوند.
فرهنگ

مقالهٔ اصلی: فرهنگ در کره شمالی
فرهنگ > آشپزی

کره شمالی به علت نزدیکی جغرافیایی بسیاری از دستورهای آشپزی یکسانی با کره جنوبی دارد اما با این تفاوت که به علت نظارت شدید دولت کره شمالی امکان رشد و تکامل آشپزی در این کشور وجود نداشته است. غذاهای کره شمالی بیشتر شبیه به غذاهای کره جنوبی در سده بیستم میلادی هستند. نائنگ میون، بوسینتانگ (Bosintang)، کیمچی، برنج و نودل جزو غذاهای رسمی آشپزی کره شمالی هستند. بوسینتانگ یکی از غذاهای محبوب کره‌ای‌ها همان گوشت سگ است که بسیار برای گردشگران خارجی غیرقابل تحمل توصیف شده است. همچنین سوجو نوشیدنی محبوب کره شمالی است.
فرهنگ > ترکیب نژادی

اکثر مردم کشور از نژاد کره‌ای به همراه اقلیتی از چینی‌ها و تعداد کمی ژاپنی هستند.
فرهنگ > مذهب

کره شمالی دارای نظام بی‌خدایی حکومتی است. اما اهالی این کشور به‌طور سنتی پیرو آیین بودایی و کنفسیوس‌گرایی بوده‌اند. حدود ۶۴ درصد بی‌دین، ۱۶ درصد پیرو شمن‌باوری کره‌ای، ۱۳ درصد چئوندوی باور، و ۴٫۵ درصد پیرو آیین بودایی هستند.
فرهنگ > گاه‌شماری

مقالهٔ اصلی: گاه‌شماری کره شمالی
گاه‌شماری در کره شمالی بر بر مبنای زادروز کیم ایل-سونگ، بنیان‌گذار این کشور در ۱۵ آوریل ۱۹۱۲ تدوین شده است. بدین ترتیب در سال ۲۰۲۲ میلادی، در کره شمالی سال ۱۱۰ است، البته گفته شده که تاریخ‌های قبل از زادروز کیم ایل_سونگ را با تقویم میلادی حساب می‌کنند و همچنین هم در مسائل بین‌المللی نیز از تقویم میلادی استفاده می‌کنند.
فرهنگ > زبان رسمی

زبان رسمی در این کشور زبان کره‌ای است.
نگارخانه

مرز کره شمالی در شرق چین و روسیه
مجسمه کولیما (Chollima) نماد ملی کره شمالی
قصر خورشید کومسوسان
هاشمی رفسنجانی درحال گفتگو با مقامات کره شمالی
برج جوچه
گل کیمجونگیلیا (Kimjongilia) نامگذاری شده بنام کیم جونگ ایل
ورزشگاه می دی دومین ورزشگاه بزرگ در جهان
نام کره برگرفته از گوگوریو که کریو, هم نوشته می‌شود، است.
تیرباران سه کره‌ای به خاطر تخریب راه‌آهن در واکنش به تعرض ژاپنی‌ها به کشورشان بدون پرداخت هزینه به مردم محلی
مظنونان به طرفداری از کمونیسم پیش از اعدام در ماه مه ۱۹۴۸ پس از قیام ججو
کیم جونگ اون، سومین رهبر کرهٔ شمالی درحال حاضر رئیس کشور کره شمالی محسوب می‌شود.
نشان داس، چکش و قلم (Sickle, Hammer and Brush) در پرچم حزب کارگران کره و نماد جوچه
کیم ایل سونگ نخستین رهبر کره شمالی و پنگ دهای وزیر دفاع جمهوری خلق چین لحظاتی پس از نوش به سلامتی (سال ۱۹۵۵)
سربازان زن در رژه ارتش کره شمالی
تصویربرداری ماهواره‌ای از کره شمالی در دسامبر سال ۲۰۰۲
تصویر ماهواره‌ای از کره شمالی در شب میان، کره جنوبی و چین
پوشش معمول جوانان در پیونگ‌یانگ
ساختمان نیمه‌کاره هتل ریوگیونگ
کارخانه ماشین‌ابزار در هوایچون
فقر در کره شمالی
تراکم جمعیت میان استان‌های مختلف کره شمالی
نمایش دوربین توسط یک گردشگر خارجی به زنان در کره شمالی
غذای مختلف در کره شمالی
صحنه اجرا در اپرا پیونگ یانگ
گاه‌شماری کره شمالی
مدال افتخار: هوابرد

| مدال افتخار: هوابرد | مدال افتخار: هوابرد |
| --- | --- |
پوستر هنری: پوستر هنری
توسعه‌دهنده(ها): دنجر کلوز گیمز
ناشر(ها): الکترونیک آرتس
کارگردان(ـان): جان پاکوئت
تهیه‌کننده(ها): پاتریک گیلمور
طراح(ـان): رکس دیکسون
آهنگساز(ان): مایکل جاکینو
سری: مدال افتخار
موتور: موتور آنریل ۳
سکو(ها): پلی‌استیشن ۳، مایکروسافت ویندوز، اکس‌باکس ۳۶۰، موبایل
تاریخ(های) انتشار: موبایل آ. ش ۲۸ اوت ۲۰۰۷  ویندوز، ایکس‌باکس ۳۶۰  آ. ش ۴ سپتامبر ۲۰۰۷  اروپا ۷ سپتامبر ۲۰۰۷  استرالیا ۱۳ سپتامبر ۲۰۰۷  پلی‌استیشن ۳  آ. ش ۱۹ نوامبر ۲۰۰۷  اروپا ۱۶ نوامبر ۲۰۰۷  استرالیا ۶ دسامبر ۲۰۰۷
ژانر(ها): تیراندازی اول شخص
حالت(ها): بازی ویدئویی تک‌نفره، بازی ویدئویی چندنفره
مدال افتخار: هوابرد (به انگلیسی: Medal of honor: Airborne) یک بازی ویدئویی تیراندازی اول شخص دربارهٔ جنگ جهانی دوم است که توسط کمپانی دنجر کلوز گیمز (EA Los Angeles) در اوت ۲۰۰۷ برای گوشی‌های تلفن همراه، در سپتامبر ۲۰۰۷ برای ویندوز و ایکس‌باکس ۳۶۰ و در نوامبر ۲۰۰۷ برای کنسول پلی استیشن ۳ در سراسر جهان منتشر شد. این عنوان یازدهمین بازی از مجموعه مدال افتخار است که این بار در ساخت آن از موتور آنریل ۳ استفاده شده‌است. در بخش تک‌نفره، گیمر در نقش یک چترباز پیاده‌نظام لشکر ۸۲ هوابرد ارتش آمریکا قرار دارد که در طی ۶ مأموریت بزرگ در اروپا و در طی جنگ جهانی دوم با نیروهای دشمن مقابله می‌کند.
برخلاف نسخه‌های پیشین این سری که همگی دارای گیم‌پلی خطی بودند، این بازی دارای گیم‌پلی آزادانه و غیرخطی بیشتری می‌باشد و گیمر می‌تواند در هر نقطه از نقشه بازی که فرود می‌آید، به انتخاب ماموریت‌ها پرداخته و آزادانه آن‌ها را انتخاب نماید. نسخه پی‌سی و پلی‌استیشن ۳ این بازی نسبت به نسخه ایکس‌باکس ۳۶۰، از طرف منتقدان بیشتر مورد ستایش قرار گرفت. این بازی قرار بود برای کنسول پلی‌استیشن ۲ نیز ساخته شود که بعد از مدتی کنسل گردید، البته نسخه‌ای از سری مدال افتخار با عنوان Vanguard برای دو کنسول پلی‌استیشن ۲ و نینتندو وی جایگزین این عنوان گردید.
گیم‌پلی

در هر دو حالت بازی (تک‌نفره و چندنفره) گیمر به سه دسته مهم از اسلحه‌ها برای استفاده در مبارزات دسترسی دارد، اسلحه‌های اصلی (تفنگ‌های جایگزین)، مسلسل‌های دستی و اسلحه‌های تمام خودکار، همچنین شاتگان و اسلحه‌های ضد تانک و نارنجک نیز در بازی قابل دسترسی و استفاده هستند. روش سنتی گیم‌پلی این مجموعه با روش‌های نوین سنگر گرفتن، خم کردن سر در هنگام سنگر گرفتن و شلیک به دشمنان و همچنین مبارزات تن به تن، تکمیل شده‌است. مانند بازی‌های قبلی قهرمان بازی دارای یک نوار سلامتی است که به چهار قسمت کوچکتر تقسیم شده و با هربار صدمه خوردن، از مقدار آن‌ها کم می‌شود. اگر گیمر مدتی ضربه یا تیر نخورد، یکی از قسمت‌های چهارگانه نوار سلامتی خودبخود ترمیم می‌شود، اما برای ترمیم بقیه نوار سلامتی گیمر باید جعبه‌های کمک‌های اولیه را در طول بازی پیدا و استفاده نماید. نوار وضعیت موجود در صفحه نمایش بازی (HUD) نشانگر اسلحه در حال استفاده، مقدار فشنگ‌ها و نارنجک باقیمانده و یک قطب‌نما جهت مشخص نمودن موقعیت دشمنان و هم‌تیمی‌ها می‌باشد.
این بازی به گیمر اجازه می‌دهد در هنگام فرود در میدان نبرد، محل فرود خود را آزادانه انتخاب نماید. با نزدیک شدن به زمین، دشمنان می‌توانند شروع به تیراندازی به سوی شما کرده و در این حالت گیمر می‌تواند با کنترل سرعت فرود، حتی بر روی دشمنان فرود آمده و آن‌ها را زمینگیر نماید.
گیم‌پلی > بخش تک‌نفره

در بخش اصلی کمپین تک‌نفره این بازی، گیمر در نقش یک چترباز بخش هوابرد آمریکا است که در کنار دیگر سربازان باید در شش مأموریت بزرگ در طول بازی، ایفای نقش نماید. این ماموریت‌ها هرکدام شامل تکمیل کردن کارهای خاصی است که با پیشروی گیمر در مپ بازی، برای او آشکار شده و بر روی قطب‌نمای کنار صفحه نمایش، مشخص می‌گردد. گیمر در طول بازی قادر به حمل یک اسلحه اصلی و یک اسلحه فرعی می‌باشد که می‌تواند در ابتدای هر مأموریت از میان لیست اسلحه‌های آزاد شده، آن‌ها را انتخاب نماید. اسلحه‌های جدیدتر در طول هر مأموریت از بازی توسط گیمر می‌توانند آزاد شوند (با به دست آوردن آن‌ها از نقاط مختلف مپ بازی). مانند بازی‌های نقش‌آفرینی، هر اسلحه در این بازی قابلیت کسب «تجربه» (Experience point) را دارا می‌باشد که در صورت رسیدن به حد نصاب، اسلحه مورد نظر ارتقا پیدا کرده و قابلیت‌های جدیدی برای آن در دسترس قرار می‌گیرد. این پوینت‌ها با کشتن دشمنان به دست می‌آید و گیمر می‌تواند با شلیک به سر دشمنان یا کشتن آن‌ها از راه نزدیک «پوینت» بیشتری کسب نموده و آپگرید اسلحه را تسریع نماید. ضمن اینکه هر اسلحه فقط سه بار قابلیت آپگرید شدن را دارد.
هر مرحله از بازی به دو بخش مهم تقسیم گردیده. در بخش اول که حالتی غیرخطی دارد، گیمر می‌تواند آزادانه انتخاب کند که کدام عملیات را ابتدا انجام دهد و هیچ اجباری برای انجام عملیات‌ها توسط بازی به گیمر انجام نمی‌شود. اگر در این بین گیمر کشته شود، مجدداً به صورت چترباز احیا شده و بر روی مپ بازی فرود می‌آید که می‌تواند ادامه بازی را آزادانه، دنبال نماید. با تکمیل هر عملیات، گیم‌پلی بیشتر حالت خطی به خود می‌گیرد و در نهایت منطقه جدیدی از مپ برای او آزاد خواهد شد که شامل یک مأموریت جدید و البته کاملاً خطی است و در این هنگام در صورت مردن، دیگر خبری از فرود با چتر نخواهد بود و گیمر باید از چک‌پوینت قبلی بازی را شروع نماید.
گیم‌پلی > بخش چندنفره

در بخش مولتی‌پلیر این بازی، گیمر می‌تواند در نقش نیروهای متفقین یا متحدین قرار گرفته و در شش نقشه به صورت گروهی با دیگر گیمرها بازی نماید. این نقشه‌ها نسبت به نقشه‌های موجود در بخش کمپین تک‌نفره ابعاد کوچکتری دارند و گیمر در ابتدای بازی با توجه به انتخاب خود، اسلحه‌های مربوط به آن نیرو را دریافت می‌کند (برای مثال نیروهای متفقین برای اسلحه‌های رده مسلسل دستی، تامسن و نیروهای متحدین ام‌پی ۴۰ را خواهند گرفت) و در صورتی که گیمر در طول بازی بمیرد، قبل از احیا شدن می‌تواند نوع اسلحه خود را تغییر دهد. این بخش دارای سه حالت مختلف است (Airborne Objective, Airborne Team Deathmatch و Team Deatchmatch). مانند بخش تک نفره گیمرها توانایی آپگرید نمودن اسلحه‌های خود را در طول بازی دارند، که البته این آپگرید با توجه به رنکینگ گیمرها توسط موتور بازی در سرورهای میزبان، متعادل و بهینه‌سازی می‌شود تا شاهد اختلاف شدید بین قدرت اسلحه‌ها و در نتیجه نامتعادل شدن روند بازی نباشیم.
داستان

داستان این بازی در مورد فردی به نام بوید تراورز (Boyd Travers) می‌باشد که در سال ۱۹۴۳ میلادی و در جریان عملیات هاسکی در ایتالیا، عضو نیروهای چترباز لشکر هشتاد و دوم هوابرد ایالات متحده آمریکا است که در دهکده آدانتی (Adanti) در سیسیل ایتالیا فرود آمده و در کنار دیگر سربازان ارتش آمریکا، وظیفه خنثی سازی آشیانه‌های ضدهوایی‌های نیروهای متحدین را عهده‌دار شده، سپس در داخل خاک ایتالیا و در جریان عملیات آوالانچ در نزدیکی ناپل مشارکت می‌کند.
یک سال بعد در تاریخ ۶ ژوئن ۱۹۴۴ او به عنوان بخشی از نیروهای لشکر هشتاد و دوم در عملیات نپتون (پیاده‌سازی نیروهای متفقین در نرماندی) به دیگر نیروهای آمریکایی کمک کرده و چند ماه بعد در عملیات مارکت گاردن در هلند حضور پیدا می‌کند. پس از ناکامی عملیات مارکت گاردن، تراورز به لشکر هفدهم هوابرد منتقل شده و در عملیات وارسیتی در یکی از انبارهای شهر اسن آلمان فرود آمده تا ذخایر باقیمانده مهمات و تانک‌های آلمانی را نابود کند که با نابودی ترن مسلح حامل مهمات، موفق به انجام عملیات می‌شود. در نهایت در عملیاتی خرابکارانه اقدام به نابودی برج ضد هوایی واقع در اسن آلمان می‌کند که هواپیماهای جنگی نیروهای متفقین نتوانسته بودند آن را نابود کنند و به این وسیله کمک شایانی به ورود جنگ جهانی دوم به فاز پایانی خود در اروپا می‌نماید.
ساخت بازی

ساخت این بازی از اواخر سال ۲۰۰۴ و هنگامی آغاز شد که سازندگان تصمیم گرفتند یک عنوان در خور نام مدال افتخار تولید نمایند. ایده بازی از نگاه چترباز مستلزم وجود قابلیت حرکت آزادانه گیمر در محیط بازی بود، و این دقیقاً مخالف با گیم‌پلی بازی‌های قبلی در مورد جنگ جهانی دوم بود که گیمر مجبور بود از یک نقطه خاص بازی را شروع و در یک مسیر کاملاً خطی آن را به پایان برساند.
طراح ارشد این بازی رکس دیکسون (Rex Dickson) و تهیه‌کننده آن پاتریک گیلمور (Patrick Gilmore) بودند که قبلاً سابقه مشارکت در ساخت بازی مدال افتخار: حمله متفقین را داشتند. تیم سازنده برای ساخت وقایع تاریخی مربوط به جنگ جهانی دوم و اطمینان از صحت آن‌ها (از جمله موارد ریز دیگری مانند اسلحه‌های استفاده شده) از حضور یک مشاور تاریخی بهره برد. تمام صداهای استفاده شده در این بازی دقیقاً از روی ادوات، ماشین‌آلات و اسلحه‌های به کار رفته در آن دوران ضبط گردیدند.
در ابتدا قرار بود در این بازی از وجود یک سرباز پیشرو با نام Eddie LaPointe استفاده شود که قبل از تراورز مسیرهای مأموریتی را با تم مخفی‌کاری طی می‌نمود که این ایده با مخالفت کمپانی الکترونیک آرتز مواجه شد و از سازندگان خواست تمرکز خود را برای ساخت گیم‌پلی به صورت اکشن و نبردهای عظیم و بزرگ برای شخصیت اصلی داستان (Travers) بگذارند. کمپانی الکترونیک آرتز تفاهم‌نامه‌ای را با شرکت خودروسازی جیپ امضا نمود تا امکان استفاده از وسایل نقلیه ساخت این شرکت را در بازی داشته باشد، که البته در نسخه نهایی بازی، به دلیل کم بودن وسعت محیط نبردها و عدم امکان استفاده از وسایل نقلیه در آن‌ها، این قابلیت از بازی حذف گردید.
ساخت بازی > موتور بازی

مقالهٔ اصلی: موتور آنریل
این بازی از موتور کاملاً ویرایش شده آنریل ۳ استفاده می‌کند. ساخت هسته اولیه بازی با موتور رندرویر (RenderWare) که به تازگی توسط الکترونیک آرتز در اختیار گرفته شده بود، آغاز شد، اما در اوایل سال ۲۰۰۶ تصمیم بر این گرفته شد تا موتور آنریل ۳ برای ساخت بازی جایگزین شود. این انجین که به ویژه برای استفاده از دایرکت اکس ۹ و ۱۰ بر روی پی‌سی، ایکس‌باکس ۳۶۰ و پلی‌استیشن ۳ طراحی شده بود، بسیاری از ویژگی‌ها و تکنیک‌های مدرن مورد نیاز این بازی نظیر سایه‌های پویا، رندرینگ سطح بالای پویا (HDR rendering) و نوردهی پیشرفته برای هر پیکسل (per-pixel lighting) را به راحتی پشتیبانی می‌کرد.
ساخت بازی > هوش مصنوعی

به دلیل ماهیت گیم‌پلی غیرخطی این بازی، سازندگان مجبور بودند برای دقت در عملکرد مناسب رفتار دشمنان و یاران خودی با یکدیگر و محیط بازی، در فرایند تکمیل هوش مصنوعی سربازان خودی و دشمن، تغییرات وسیع و جدی نسبت به بازی‌های قبلی سبک شوتر اول شخص ایجاد نمایند. نحوه تعامل هوش مصنوعی (شخصیت‌های داخل بازی) که توسط کامپیوتر هدایت می‌شدند، نسبت به محیط و موقعیت قرارگیری‌اشان کاملاً غیرخطی و متفاوت بود. برای مثال در بسیاری از موقعیت‌ها سربازان دشمن عوارض طبیعی یا غیرطبیعی محیط خود را شناخته و بهترین تصمیم را می‌گیرند (سنگر گرفتن در پشت دیوار، کانال یا حتی چهارچوب درب). در بسیاری از مواقع دشمنان در برخورد با قهرمان بازی، اسلحه خود را با توجه به اسلحه‌ای که گیمر در اختیار دارد، انتخاب می‌کنند یا اگر در شرایط متفاوتی با گیمر روبرو شوند، تصمیمات متفاوتی می‌گیرند (اگر گیمر تنها باشد، سعی می‌کنند به او حمله کرده و او را از پا درآورند، ولی اگر گیمر با تعدادی از یاران خود باشد، آنگاه سرباز دشمن با سنگر گرفتن یا حتی عقب‌نشینی سعی در حفظ جان خود می‌کند).
موسیقی

| ساندتراک اصلی مدال افتخار: هوابرد> آلبوم موسیقی متن از مایکل جاکینو | ساندتراک اصلی مدال افتخار: هوابرد> آلبوم موسیقی متن از مایکل جاکینو |
| --- | --- |
انتشار: ۳۱ ژوئیه ۲۰۰۷ (۲۰۰۷-07-۳۱)
ضبط: ۲۰۰۶ - ۲۰۰۷
ژانر: ارکستر
مدت: ۶۳:۲۳
ناشر: E.A.R.S.
| بررسی انتقادی> منبع | بررسی انتقادی> رتبه‌بندی |
| --- | --- |
Game Music Online: 7/10
موسیقی متن اصلی مدال افتخار: هوابرد (به انگلیسی: Medal of Honor: Airborne Original Soundtrack) در ۳۱ ژوئیه ۲۰۰۷ منتشر شد. این محصول شامل تمام تراک‌های موسیقی داخل بازی بود که توسط آهنگساز برنده جایزه اسکار مایکل جاکینو ساخته شده بود، به اضافه تعدادی از قطعات ساخته شده برای بازی‌های قبلی سری مدال افتخار که همگی در این محصول وجود داشتند.
بخش اول این موسیقی که در تابستان ۲۰۰۶ و برای تیزر تبلیغاتی نمایشگاه رسانه و تجارت ای۳ (E3) تهیه شد، توسط یک ارکستر متشکل از ۷۵ نوازنده و به رهبری مارشال بوئن (Marshall Bowen) ساخته شد. هشت ماه بعد مایکل جاکینو درگیر کار بر روی دو پروژه سینمایی (سریال لاست و انیمیشن راتاتویی) بود، به همین دلیل تصمیم گرفت بخشی از موسیقی این بازی را ظرف مدت یک روز ضبط کرده و مابقی کار را موکول نماید به تابستان که پروژه ساخت بازی به اندازه کافی پیشرفت کرده باشد.
در ۱۱ دسامبر ۲۰۰۶ مایکل جاکینو با همکاری استودیو سمفونی هالیوود بخش اول موسیقی بازی را در استیج ضبط صدای Eastwood در کمپانی برادران وارنر ضبط نمود. و در نهایت چهار ماه بعد در تاریخ ۲۸ مارس ۲۰۰۷، بخش پایانی موسیقی بازی ساخته و ضبط گردید.
| Track listing (63:23)> شماره | Track listing (63:23)> نام | Track listing (63:23)> مدت |
| --- | --- | --- |
| ۱. | «Medal of Honor - Airborne (Main Theme)» | ۳:۴۸ |
| ۲. | «Operation Husky» | ۳:۲۷ |
| ۳. | «Back Alleys» | ۲:۲۴ |
| ۴. | «In the Trenches» | ۲:۳۴ |
| ۵. | «Restoration Temple» | ۲:۴۶ |
| ۶. | «Gunfight in the Ruins» | ۵:۲۴ |
| ۷. | «Operation Neptune» | ۲:۳۴ |
| ۸. | «Following the Demolition Wires» | ۱:۰۶ |
| ۹. | «Room by Room» | ۲:۲۳ |
| ۱۰. | «Unblocking Utah» | ۲:۴۳ |
| ۱۱. | «Operation Varsity» | ۳:۳۸ |
| ۱۲. | «Sniper Showdown» | ۳:۱۶ |
| ۱۳. | «Das Flakturm» | ۲:۳۶ |
| ۱۴. | «Destroying the Fuel Reserves» | ۲:۲۹ |
| ۱۵. | «Dropping into Nijmegen» | ۳:۰۰ |
| ۱۶. | «Wreckage of Nijmegen» | ۷:۰۴ |
| ۱۷. | «Defusing the Charges» | ۲:۳۷ |
| ۱۸. | «Taking out the Spotting Tower» | ۲:۳۰ |
| ۱۹. | «Paestum Landing» | ۲:۵۰ |
| ۲۰. | «Medal of Honor - Airborne (End Credits)» | ۴:۱۴ |
| iTunes exclusives> شماره | iTunes exclusives> نام | iTunes exclusives> مدت |
| --- | --- | --- |
| ۱. | «Multiplayer Allies» | ۰:۳۱ |
| ۲. | «Multiplayer Axis» | ۰:۳۴ |
بازخورد

بازخورد
| گردآورنده | امتیاز> تلفن همراه | امتیاز> رایانه شخصی | امتیاز> پلی‌استیشن ۳ | امتیاز> اکس‌باکس ۳۶۰ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| متاکریتیک |  | 78/100 | 75/100 | 73/100 |
| ناشر | امتیاز> تلفن همراه | امتیاز> رایانه شخصی | امتیاز> پلی‌استیشن ۳ | امتیاز> اکس‌باکس ۳۶۰ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| یوروگیمر |  |  |  | 8/10 |
| گیم اینفورمر |  | 7.25/10 |  | 7.25/10 |
| گیم رولیشن |  |  |  | D+ |
| گیم‌اسپات |  | 7/10 | 7/10 | 7/10 |
گیم‌اسپای: 
آی‌جی‌ان: 7.9/10
| اواکس‌ام (ایالات متحده) |  |  |  | 7.5/10 |
| پی‌سی گیمر (ایالات متحده) |  | 88% |  |  |
پی‌اس‌ام: 
برطبق نمراتی که در سایت متاکریتیک ثبت گردیده، نسخه‌های پی‌سی و پلی‌استیشن ۳ این بازی بازخورد مثبت‌تری از منتقدان دریافت نمود، در حالیکه نسخه ایکس‌باکس ۳۶۰ بیشتر نمرات معمولی را از منتقدین دریافت کرد.
سایت گیم‌اسپات در مورد هر سه نسخه بازی نقدهای کاملا متوسطی ارائه کرده و اظهار داشت: «بخش کمپین تک‌نفره بازی تا دو مرحله پایانی، چنگی به دل نمی‌زند. اما ترکیب بخش مولتی پلیر و دو مرحله پایانی بخش تک‌نفره، این بازی را ارزشمند می‌کند.» سایت آی‌جی‌ان مقدار کمی بیشتر به این بازی نظر مثبت داشت و اعلام کرد: «اگرچه بازی مدال افتخار: هوابرد بازی کاملی نیست، اما بدون شک بهترین بازی در این مجموعه می‌باشد که تاکنون منتشر شده است.» سایت پرس استارت آنلاین (Press Start Online) نیز در مورد این بازی اظهار داشت: «بازی مدال افتخار: هوابرد فقط یک بازی خوب نیست، بلکه عنوانی است که با ارائه تخیلات و نوآوری‌های جدید که در این سبک از بازی‌ها بسیار کمیاب بودند، توانست بدرخشد.» بسیاری از منتقدین از موسیقی بازی اظهار رضایت کرده و آن را نقطه مثبت این بازی نامیدند، این در حالی است که سایت آی‌جی‌ان موسیقی این بازی را نقطه درخشانی می نامد که خاطرات خوب و کلاسیک بازی مدال افتخار: حمله متفقین را در یادها زنده می‌کند.
ولسوالی لجه احمدخیل

| لجه احمدخیل> اطلاعات کلی | لجه احمدخیل> اطلاعات کلی |
| --- | --- |
کشور:  افغانستان
ولایت: پکتیا
مردم: مردم
جمعیت: ۲۵۳۳۱
لجه احمدخیل یکی از ولسوالی‌های ولایت پکتیا در خاور افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۲۵۳۳۱ نفر اعلام شده‌است.
یولاندز-پستن

| 0 | 1 |
| --- | --- |
یک تابلوی تبلیغاتی از یولاندز-پستن در کپنهاگ: یک تابلوی تبلیغاتی از یولاندز-پستن در کپنهاگ
نوع: روزنامه
قطع: روزنامه نیم‌قطع
ناشر: کمپانی JP/Politikens Hus
ویراستار: یاکوب نیبرو
بنیان‌گذاری: ۲ اکتبر ۱۸۷۱
جهت‌گیری سیاسی: محافظه‌کاری لیبرال
زبان: زبان دانمارکی
دفتر مرکزی: آرهوس، دانمارک
شمارگان: ۸۰ هزار نسخه
روزنامه‌های خواهرخوانده: پلیتیکن
وبگاه: www.jyllands-posten.dk
یولاندز-پستن (دانمارکی: Morgenavisen Jyllands-Posten)، (انگلیسی: The Morning Newspaper "The Jutland Post") مشهور به Jyllands-Posten یک روزنامه صبح دانمارکی است که در ۲ اکتبر ۱۸۷۱ تأسیس شد.
این روزنامه در یولاند دانمارک منتشر و به صورت سراسری در این کشور توزیع می‌شود. دفتر مرکزی این روزنامه در آرهوس واقع شده‌است. تیراژ یولاندز-پستن حدود ۸۰ هزار نسخه برآورد می‌شود. مشی سیاسی این روزنامه لیبرال راست میانه عنوان شده‌است اما پیش از این تا سال ۱۹۳۸ ارگان حزب محافظه کار مردم بود.
در طی ۱۵ سال اخیر یولاندز-پستن چندین بار به دلیل نشر سرمقاله و کاریکاتور مرتبط با مسائل سیاسی و اجتماعی روز جنجال‌ساز شده‌است. جنجال کاریکاتورهای محمد در یولاندز-پستن در سپتامبر سال ۲۰۰۵ باعث شد تا این روزنامه دوران سختی را از سر بگذراند.
پیشینه

اولین شماره این روزنامه با عنوان یولاندزپستن (Jyllandsposten) بدون خط تیره وسط، در اول اکتبر ۱۸۷۱ منتشر شد. در ۱۹۶۹ رسماً خط تیره وسط دو کلمه اضافه شد. تیراژ این روزنامه در دوران جنگ جهانی دوم به ۱۲۰ هزار نسخه رسید. اوج فروش یولاندز-پستن به سال‌های ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۷ بر می‌گردد که این روزنامه تا ۱۶۰ هزار نسخه منتشر شد.
در حال حاضر این روزنامه با پلیتکن دیگر نشریه مطرح دانمارکی خواهرخوانده است و در بعضی موضوع‌ها مشاکت دارند. روزنامه آنلاین یولاندز-پستن در اکتبر ۲۰۰۶ رسماً راه اندازی شد و طی سال‌های بعدی مانند پلیتیکن جزو ۱۰ وبگاه پربازدید در دانمارک قرار گرفت.
کاریکاتورهای محمد

یولاندز-پستن ۱۲ کاریکاتور در شماره ۳۰ سپتامبر ۲۰۰۵ خود منتشر کرد، که بیش‌ترشان محمد، شخصیتی اصلی دین اسلام را به تصویر می‌کشیدند. چاپ کاریکاتورهای محمد باعث واکنش شدید مسلمانان شد. روزنامه اعلام کرد که این تلاشی بوده‌است تا به بحث در رابطه با نقد اسلام و خودسانسورگری کمک کند. این روزنامه پس از آن از اتهام هتک حرمت تبرئه شد اما تعدادی از کارتونیست‌های تحریریه یولاندز-پستن مانند کورت وسترگارد تقریباً زندگی عادی خود را از دست دادند.
وسترگارد عمدتاً بیشتر از دیگر کارتونیست‌های این روزنامه مورد حمله و تهاجم و توبیخ از سوی مسلمانان قرار گرفت چرا که اثر او محمد را درحالی تصویر کرده بود که یک بمب با فتیله روشن در عمامه خود داشت.
سرمقاله جنگ اسرائیل علیه حماس

سرمقاله ۵ ژانویه ۲۰۰۸، یولاندز-پستن به جنگ اسرائیل با حماس در غزه اختصاص داشت. در این سرمقاله به گونه‌ای واضح آمده بود:
ما از جنگ اسرائیل علیه حماس در غزه پشتیبانی بی وقفه می‌کنیم و اینکه افراد مهم در جامعه بین‌المللی حملات اسرائیل به غزه را محکوم نمی‌کنند خوشحالیم. این جنگ به هیچ وجه پیچیده نیست اما حماس و فلسطینیان مسئول حملات اسرائیل می‌باشند. اسرائیل باید از کشتن غیرنظامیان خودداری کند، اما جنگ جنگ است و غیرنظامیان همیشه در جنگ‌ها کشته شده‌اند.
کاریکاتور کووید-۱۹ علیه چین

در ژانویه ۲۰۲۰ کاریکاتوری در این روزنامه به چاپ رسید که ستاره‌های پرچم رسمی چین را به صورت اعداد و ارقام زرد به نشانه مبدأ اصلی کرونا ترسیم کرده بود. این اقدام با واکنش بسیار شدید مقامات چینی همراه بود. سفارت چین در دانمارک خواستار عذرخواهی رسمی شد. نخست‌وزیر دانمارک، مته فردریکسن، از اعلام عذرخواهی به نمایندگی از دولت دانمارک خودداری و اعلام کرد که آزادی بیان در دانمارک وجود دارد.
کامی لاکور

کامی لاکور (به فرانسوی: Camille Lacourt) (زادهٔ ۲۲ آوریل ۱۹۸۵) شناگر اهل فرانسه است.
گارفیلد (شخصیت)

این مقاله دربارهٔ شخصیت کارتونی است. برای کمیک استریپ، گارفیلد را ببینید. برای فیلم، گارفیلد (فیلم) را ببینید. برای دیگر کاربردها، گارفیلد (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| گارفیلد | گارفیلد |
| --- | --- |
نخستین حضور: ۸ ژانویه ۱۹۷۶ در جان
پدیدآور: جیم دیویس
صداپیشه: اسکات بیچ (۱۹۸۰) لورنزو میوزیک (۱۹۸۲–۲۰۰۱) تام اسموترس (۱۹۹۱) بیل مری (۲۰۰۴–۲۰۰۶) جف برگمن (۲۰۰۴) جان بارنارد (۲۰۰۴–۲۰۱۶، ۲۰۲۱) فرانک ولکر (۲۰۰۷–اکنون) کریس پرت (۲۰۲۴)
اطلاعاتِ درون‌داستانی: اطلاعاتِ درون‌داستانی
گونه: گربه
گارفیلد یک گربه خیالی و شخصیت اصلی و قهرمان کمیک استریپ با همین نام است که توسط جیم دیویس خلق شده است. گارفیلد به عنوان یک گربه پرشین خط‌دار نارنجی تنبل، چاق، بدبین و خودخواه به تصویر کشیده شده است. او به خاطر علاقه‌اش به لازانیا و پیتزا، قهوه و خواب و همچنین نفرتش از دوشنبه‌ها، نرمال، دامپزشک و ورزش شهرت دارد.
شخصیت > زندگی‌نامه تخیلی

گارفیلد یک گربه نارنجی است که متعلق به جان آرباکل است. او در ۱۹ ژوئن ۱۹۷۸ (روز انتشار اولین استریپ گارفیلد) در آشپزخانه رستوران ایتالیایی ماما لئونی متولد شد. جیم دیویس نام گارفیلد را از نام پدربزرگش، جیمز گارفیلد دیویس، الهام گرفته است. به عنوان یک بچه گربه، او به لازانیا علاقه‌مند می‌شود که به عنوان غذای مورد علاقه‌اش شناخته می‌شود. به خاطر اشتهای زیادش، مالک رستوران ماما لئونی مجبور می‌شود یا گارفیلد را به کسی بدهد یا رستورانش را ببندد؛ بنابراین گارفیلد به یک فروشگاه حیوانات فروخته می‌شود. گارفیلد در ۱۹ اوت ۱۹۷۸ از آن فروشگاه توسط جان آرباکل به فرزندی انتخاب می‌شود.
گارفیلد به طور مکرر در ماجراهای زیادی درگیر می‌شود، مانند گیر کردن در پرده‌های جمع‌شونده، نبرد با موش‌ها و قفل شدن در پناهگاه‌های حیوانات.
همچنین مشخص شده است که گارفیلد گاهی از «جعبه شن» استفاده می‌کند، مانند یکی از کمیک‌ها در سال ۱۹۷۸؛ او می‌گوید که از تبلیغات بیزار است زیرا «خیلی طولانی برای نشستن و خیلی کوتاه برای رفتن به جعبه شن هستند». در ۲۷ اکتبر ۱۹۷۹ مشخص شد که او از کشمش خوشش نمی‌آید.
در بیست و پنجمین سالگرد گارفیلد در سال ۲۰۰۳، چندین کمیک منتشر شد که در آن او با نسخه سال ۱۹۷۸ خود تعامل داشت. در سال ۲۰۰۵، گارفیلد و جان در چندین کمیک مربوط به بلوندی حضور یافتند به مناسبت هفتاد و پنجمین سالگرد آن. همچنین در ۱ آوریل ۱۹۹۷، کمیک گارفیلد شامل یک کراس‌اور با بلوندی منتشر شد و برعکس، که بخشی از تعویض کمیک‌ها بود.
شخصیت > ویژگی‌های شخصیت

از ویژگی‌های شخصیتی گارفیلد می‌توان به تنبلی، بدبینی و کنایه‌زنی اشاره کرد. او از دوشنبه‌ها، گربه نِرمال و نفرت دارد و عاشق لازانیا است. همچنین تمایل دارد که از سگ جان، اودی، کلافه شود.