تک‌گروه
فهرست و شرح هاپلوگروه‌ها

تک گروه J
J1: عرب‌ها و سامیان نیز در یمن، عربستان، اسرائیل، کمی در ترکیه، بین شمال آذربایجان و جنوب روسیه، کمی و در پاکستان، در غرب ایران به نسبت ۸٪ هست (مرتبه سوم). در بحرین در میان اعراب و اعراب هوله رایج است. این هاپلوگروپ امروزه با فراوانی قابل توجهی در بسیاری از مناطق درون یا نزدیک به شبه‌جزیره عربستان و غرب آسیا یافت می‌شود. خارج از قاره بومی آن، آسیا، این هاپلوگروپ با فراوانی بسیار بالایی در سودان دیده می‌شود. همچنین با فراوانی بالا ولی به میزان کمتر در بخش‌هایی از قفقاز، اتیوپی و بخش‌هایی از شمال آفریقا و در میان بیشتر مردم شام، از جمله گروه‌های یهودی، یافت می‌شود.
J2: یک هاپلوگروه کروموزوم Y است که زیرشاخه (شاخه) هاپلوگروپ J-M304 قرار دارد. تک گروه J-M172 در جمعیت‌های امروزی در آسیای غربی، آسیای مرکزی، آسیای جنوبی، جنوب اروپا، شمال غربی ایران و شمال آفریقا رایج است. گمان می‌رود که J-M172 احتمالاً در میان قفقاز، آناتولی (ترکیه) و غرب ایران سرچشمه گرفته باشد. شواهدی بر وجود این مردمان در این مناطق تا ۱۴ هزار سال قبل از میلاد موجود است آن‌ها از اولین مردمان شناخته شده هستند که کشاورزی می‌کردند. به‌طور کلی به ویژه در اینگوش، آذربایجان، ایران، آسیای مرکزی، روسیه، قزاقستان، آسیای کوچک، مدیترانه، اروپا، کردستان و یونان. در بحرین در میان مکانهای عجم‌ها و بحرانیان رایج است (و این بالاترین هاپلوگروپ در بحرین به خصوص در استان شمالی و پایتخت است). بالاترین هاپلوتایب در ایران پس از R1. این هاپلوتیپ مرتبط به نژادهای ایران مانند لرها و برخی از کردها، و مردم مازندرانی.
L: نژادی بسیار قدیمی که منشأ آن جنوب آسیا است و در بین دراویدی‌ها، به‌ویژه هندواروپایی‌ها، بلوچ‌ها، سیاهان و برخی از عرب‌زبانان پخش شده است.
Q: ترک‌ها، استان گلستان، خراسان و اصفهان.
E: رمز ژنتیکی که بین ساکنان اروپا، اسپانیا و پرتغال، اواسط و شمال فارس، کردستان، حبشه، مصر، سودان، ترکیه، بالکان و سرزمین‌های سامی وجود دارد و تصور می‌شود منشأ آن نوبه یا حبشه باشد.
R1: نژاد هندواروپایی‌ها از هند تا اروپا و برخی از مناطق آفریقا، شمال عراق و مدیترانه امتداد دارند. بالاترین هاپلوتایب در ایران.
R1a: بیشتر در اروپای شرقی، آسیای مرکزی، و آسیای جنوبی یافت می‌شود و در میان جمعیت‌های اسلاو زبان مانند روس‌ها، لهستانی‌ها و اوکراینی‌ها، و همچنین در برخی گروه‌های آسیای جنوبی مانند پشتون‌ها و برخی از برهمن‌های شمال هند بسیار فراوان است. این هاپلوگروپ به گسترش مردمان هندواروپایی‌زبان در این مناطق مرتبط است. R1a نشان‌دهنده یک تبار ژنتیکی متنوع است که به دلیل مهاجرت‌های تاریخی به‌طور گسترده‌ای گسترش یافته و طیف گسترده‌ای از گروه‌های قومی را در سراسر اروپای شرقی، آسیای مرکزی، و آسیای جنوبی شامل می‌شود.
R1b: رایج‌ترین گروه کروموزوم Y در اروپای غربی است و در جمعیت‌هایی مانند اسپانیا، فرانسه، بریتانیا، ایرلند، و ایتالیا بسیار فراوان است. این هاپلوگروپ همچنین در مقیاس‌های پایین‌تر در اروپای شرقی، خاورمیانه، آسیای مرکزی و بخش‌هایی از آفریقا یافت می‌شود. هاپلوگروپ R1b به گسترش زبان‌های هندواروپایی و مهاجرت جمعیت‌های باستانی مانند سلت‌ها و قبایل ژرمنیک مرتبط است. به همین دلیل، R1b در میان طیف وسیعی از گروه‌های قومی، از جمله باسک‌ها، ایرلندی‌ها، ولزی‌ها، و بسیاری از جمعیت‌های اروپای غربی حضور دارد.
R2
T: رایج در میان حامی‌ها، حبشی‌ها، مصری‌ها و آذری‌ها.
B: نژادی که بین سیاه‌پوستان و رنگین‌پوستان وجود دارد، کولی‌ها، و در مناطق هرمزگان، الجزایر، بوشهر، خوزستان، سیستان و بلوچستان، و به مقدار کمی در فارس یافت می‌شود و به زبان‌های فارسی، عربی و بلوچی صحبت می‌کنند.
C: رایج در میان مغول‌ها، کره ای‌ها و مردمان ترک
E1b1a: مرتبط به آفریقایی‌ها و سیاه پوستان.
E1b1a: مرتبط به شمال آفریقا و شاخ آفریقا.
E2
G: مشترک بین ایرانیان و مردم اروپا، قفقاز، یونان، ایتالیا و گرجستان.
H: دراویدی‌های هند، پاکستان، سیستان و بلوچستان.
انتشار هاپبلوگروه J1 یا J-M267 (در میان اعراب یمن و عربستان بسیار بالاست و کمی در ایران وترکیه و بشخی از شمال آفریقا)
انتشار هاپبلوگروه J2 یا J2-M172
انتشار هاپبلوگروه R1a یا R-M420
انتشار هاپبلوگروه R1b یا R-M343
انتشار هاپبلوگروه E1b1b یا E-M215