stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
شینا، ملکه جنگل
در رسانه‌های دیگر

آیریش مک کالا در سریال تلویزیونی شینا (۱۹۵۵–۱۹۵۶)
جینا لی نولین در سریال تلویزیونی شینا (۲۰۰۰–۲۰۰۲)
آیریش مک کالا نقش اصلی را در سریال تلویزیونی ۲۶ قسمتی شینا، ملکه جنگل ایفا کرد که از سال ۱۹۵۵ تا ۱۹۵۶ پخش شد. مک‌کالا در مصاحبه برای روزنامه گفت که ناسور استودیوز هنگام پرتاب نیزه بامبو در یکی از سواحل مالیبو کالیفرنیا، او را کشف کرد و به قول معروف اضافه کرد: «با این که بازیگری بلد نبودم، اما می‌توانستم در میان درختان تاب بخورم». با وجود اینکه شخصیت شینا اغلب «ملکه کنگو» نامیده می‌شد، سریال تلویزیونی به وضوح او را در کنیا قرار داد که صدها مایل از رودخانه کنگو فاصله دارد و اگرچه این شخصیت سال‌ها قبل توسط ویل آیزنر و جری ایگر در کتاب‌های مصور خلق شده بود، اما در سال ۱۹۵۶ در آگهی ترحیم نیویورک تایمز برای کلود ای. لافام، ویراستار ۱۰ ساله در فیکشن هاوس گفته شد که داستان «شینا» بر اساس داستانی تلویزیونی به این نام بود.
فیلم شینا در سال ۱۹۸۴، توسط کلمبیا پیکچرز به تهیه کنندگی پل آراتو و با بازی تانیا رابرتس که قبلاً در فیلم استاد هیولا محسوب مترو گلدوین مایر بازی کرده بود، ساخته شد. در این نسخه نام اصلی شینا جانت ایمز بود که پدر و مادرش فیلیپ و بتسی ایمز نام داشتند. شینا رابرتز دایره لغات بسیار گسترده‌ای از مک کالا داشت (و همچنین ارتباط تله پاتی با حیوانات جنگل). مارول کامیکس یک اقتباس کمیک از فیلم شینا را با عنوان مارول کامیکس فوق ویژه شماره ۳۴ (ژوئن ۱۹۸۴) منتشر کرد و آن را با نام شینا، ملکه جنگل (دسامبر ۱۹۸۴ تا فوریه ۱۹۸۵) در ۲ شماره تجدید چاپ کرد.
سریال شینا توسط هرست اینترتینمنت در اکتبر ۲۰۰۰ با بازی جینا لی نولین احیا شد. در این نسخه، نام اصلی شینا شرلی همیلتون است. شینا در این مجموعه ۳۵ قسمتی کلمبیا/ ترای استار قدرت جدیدی به دست آورد که به او امکان تغییر شکل به هر حیوان خونگرم را تنها با برقراری تماس چشمی می‌دهد. او همچنین به عنوان یک قاتل وحشی به تصویر کشیده شد که قادر به تبدیل شدن به موجودی انسان نما به نام داراکنا است و در این حالت افراد زیادی را می‌کشد، اگرچه در قسمت‌های متعددی دیده شده‌است که او حتی در حالت عادی خود، سربازان و دیگر دشمنان را با چاقو به قتل می‌رساند. همانند تانیا رابرتس، نولین نیز در این نقش جملات خود را کامل بیان کرد.
تأثیرات

ترانه " شینا یک پانک راکر است " از گروه موسیقی رامونز با الهام از شینا، ملکه جنگل ساخته شده‌است. این آهنگ اولین بار در سال ۱۹۷۷ در سومین آلبوم گروه به نام Rocket to Russia ظاهر شد.
ترانه " Crush on You " از بروس اسپرینگستین حاوی شعری است که در آن به شخصیت شینا اشاره می‌کند.
آیک ترنر از شینا، ملکه جنگل به عنوان یکی از منابع الهام‌بخش خود برای خلق شخصیت صحنه تینا ترنر یاد کرده‌است و نام «تینا» را به دلیل هم قافیه بودن آن با «شینا» انتخاب کرد.
شینا بر روی جلد شماره ۴ (پاییز ۱۹۴۸) اثر جو دولین
برنامه گفتگوی آخر شب

نمایش‌های گفتگوی آخر شب معمولاً دارای بخش مصاحبه با مهمان هستند. در اینجا دیوید لترمن درحال مصاحبه با باراک اوباما است.
برنامه گفتگوی آخر شب یا نمایش گفتگومحور آخر شب یا لیت نایت تاک شو (به انگلیسی: Late-night talk show) یک ژانر تاک شو کمدی پرطرفدار در ایالات متحده است. این ژانر برای اولین بار در ایالات متحده ابداع شد. این نمایش‌ها اغلب شامل صحبت‌های طنز آمیز مجری دربارهٔ اخبار و رویدادهای روز، مصاحبه با مهمان‌ها، مجموعه‌های کوتاه کمدی و اجرای موسیقی زنده هستند. این ژانر با برنامه نمایش امشب با جانی کارسون که در شبکه ان‌بی‌سی و با میزبانی جانی کارسون پخش می‌شد محبوبیت پیدا کرد. معمولاً میزبان برنامه مصاحبه را از پشت یک میز انجام می‌دهد و مهمان نیز روی مبل می‌نشیند. بیشتر نمایش‌های گفتگوی آخر شب دارای گروه موسیقی مخصوص خود هستند که در طول تبلیغات تلویزیونی به‌طور زنده برای بیننده‌های حاضر در استودیو، موسیقی اجرا می‌کند و گاهی نیز یک خواننده یا نوازنده معروف در این گروه‌های موسیقی به عنوان مهمان حضور پیدا می‌کند.
ترجمه شاهنامه

شاهنامه، اثر حکیم ابوالقاسم فردوسی، یکی از مشهورترین منظومه‌های حماسی جهان است. شهرت جهانیِ این شاهکار ادب فارسی، مدیون ایران‌شناسان و مترجمانی است که آن را به زبان‌های مختلف برگردانده و در دسترس عموم قرار داده‌اند.
ترجمه به عربی

نخستین ترجمه‌های شاهنامه از فارسی به عربی صورت گرفت. گفته می‌شود که نخستین ترجمه را اثیرالملک نیشابوری به زبان عربی انجام داده که از بین رفته و باقی نمانده‌است. پس از او بنداری اصفهانی در قرن هفتم ترجمهٔ خلاصه‌شده‌ای از شاهنامه به زبان عربی ارائه داد. ترجمهٔ بنداری یکی از ترجمه‌هایی‌است که در تصحیح‌های شاهنامه هم از آن استفاده می‌شود. عبدالوهاب عزام ادیب مصری در قرن بیستم پژوهش‌های گسترده‌ای پیرامون شاهنامهٔ فردوسی انجام داد و ضمن چاپ مقالات متعدد پیرامون شاهنامه، ترجمهٔ بنداری اصفهانی را نیز تجدید چاپ کرد. شرکت چند شاعر عرب در جشن هزارهٔ فردوسی در سال ۱۳۱۵ در ایران توجه پژوهشگران عرب را به فردوسی و شاهنامه جلب کرد. میرزا حسن‌خان خلیلی روزنامه‌نگار ایرانی در سال ۱۹۳۴ بخشی از شاهنامه را در مجلهٔ المقتطف به زبان عربی ترجمه کرد. سمیر مالطی ترجمه‌ای از شاهنامه را با نام «الشاهنامه ملحمة الفرس الکبری» به نثر عربی انجام داد که سال ۱۹۷۷ در بیروت به چاپ رسید. محمد رجب‌ النجار نیز در سال ۱۹۸۵ مطلبی را دربارهٔ یکی از حماسه‌های عربی به نام «سیرهٔ فیروزشاه یا الروایة الشعبیة العربیة للشاهنامة الفارسیة» مربوط به قرن پنجم هجری قمری در مجلهٔ «عالم‌الفکر» چاپ کرد و به این نتیجه رسید که این متن ترجمهٔ منثور و آزاد یکی از ماجراهای شاهنامه است. شاعر و مترجم فلسطینی ایرانی‌تبار مؤید ابراهیم ایرانی در سال ۱۹۸۶ شاهنامه را از فارسی به عربی ترجمه کرد. ترجمهٔ از شاهنامه به زبان عربی توسط علی زلیخه مترجم سوری آثار کلاسیک فارسی به عربی در سال ۲۰۲۰ پایان یافته‌است.
ترجمه به ترکی

پس از عربی ترجمهٔ شاهنامه به زبان ترکی در ۸۵۴ قمری صورت گرفته‌است. این ترجمه ترجمه‌ای منثور بود. پس از آن داستان‌هایی از شاهنامه به شعر ترکی هم ترجمه شد. ترجمه‌ای از شاهنامه به زبان ترکی عثمانی در سال ۱۹۰۳ در تاشکند به چاپ رسید. ترجمۀ‌ دیگری از شاهنامه توسط نعمت یلدروم به ترکی استانبولی انجام شده‌است که در سال ۲۰۱۶ منتشر شد.
شاهنامه همچنین به ترکی آذربایجانی نیز ترجمه شده است. منتخباتی از شاهنامه فردوسی به زبان ترکی آذربایجانی در سال ۱۹۳۴ میلادی (۱۳۱۳ خورشیدی) همزمان با جشن هزارۀ فردوسی در ایران (تهران و توس) در باکو در جمهوری آذربایجان با الفبای لاتین قدیم آن جمهوری منتشر شد. ترجمۀ‌ دیگری از شاهنامۀ‌ فردوسی نیز به ترکی آذربایجانی توسط محمد مبارز علیزاده استاد شرق‌شناس و ایران‌شناس آکادمی ملی علوم جمهوری آذربایجان انجام شده که در دو جلد با حمايت رايزنی فرهنگی جمهوری اسلامی ايران در باکو با خط لاتين به چاپ رسیده است.
ترجمه به فرانسوی

لویی لانگلس (به فرانسوی: Louis Langlès)، نویسنده و خاورشناس فرانسوی، نخستین کسی بود که در اروپا به تحقیق دربارهٔ فردوسی پرداخت و در سال ۱۷۸۸ خلاصه‌ای از شاهنامه را به فرانسه برگرداند و در مقدمهٔ کتاب اظهار شگفتی نمود که چرا پیشینیان تاکنون در شناخت این شاهکار ادبی فارسی اهمال کرده‌اند.
ترجمهٔ کامل شاهنامه به زبان فرانسه به همت ژول مول (به فرانسوی: Jules Mohl) صورت گرفت. او در سال ۱۸۲۶ از طرف دولت فرانسه مأموریت یافت تا شاهنامه را مستقیماً از فارسی به فرانسه ترجمه کند. او از این تاریخ تا پایان عمر در ۱۸۷۶ یعنی به مدت جهل سال با عشق و علاقه مشغول تصحیح دقیق متن فارسی و ترجمهٔ آن به زبان فرانسه شد. در سال ۱۸۳۸، با انتشار اولین جلد از ترجمه شاهنامه ستایش همگان را برانگیخت. در سالهای بعد به تدریج جلدهای بعدی را منتشر کرد ولی عمرش کفاف نداد و نتوانست آخرین جلد را به پایان ببرد. باربیه دومنار (به فرانسوی: C. Barbier de Meynard)، شاگرد او و یکی از مترجمان بوستان سعدی، کار ترجمهٔ جلد آخر را به پایان رساند و آن را در ۱۸۷۸ منتشر کرد.
در سالهای بعد خلاصه‌هایی از ترجمه ژول مول توسط ناشرین مختلف به چاپ رسیده‌است. ژیلبر لازار نیز گزیده‌هایی از داستانهای شاهنامه را از روی ترجمهٔ ژول مول اقتباس و بازنویسی کرد و آن را اول بار در سال ۱۹۷۹ به چاپ رساند
ترجمه به آلمانی

به گزارش رادیو دویچه وله آلمان، نخستین ترجمه‌های شاهنامه به زبان آلمانی در اواسط قرن نوزدهم منتشر شده‌است. در سال ۱۸۵۵ میلادی ترجمه‌ای منظوم از «آدولف فریدریش فون شاک» انتشار یافت که خواندن آن اگرچه روان و ساده بود، اما حال و هوای حماسی داستان‌های شاهنامه را، آنطور که باید و شاید، بیان نمی‌کرد. در سال ۱۸۹۰، ترجمه منظوم دیگری، به قلم «فریدریش روکرت»، شرق‌شناس و شاعر بنام آلمانی، به چاپ رسید که تا حدودی به متن اصلی نزدیک بود.
اما چون مردم آلمان علاقه بسیار کمی به شعر دارند، این ترجمه‌ها با استقبال مناسبی رو به رو نشد.
به تازگی، «یورگن اهلرز»، شرق‌شناس آلمانی، ترجمه‌ای به نثر را، از داستان‌های رستم به چاپ رسانده‌است. این ترجمه جدید نثری روان و گویا دارد و اصطلاحات و برخی نکات مبهم، در یاداشت‌ها و پی‌نوشت‌هایی، به خوانندگان آلمانی توضیح داده شده‌است. در این مجموعه، داستان‌های زیر از شاهنامه به نثر آلمانی بازگو شده‌است: داستان زال، رخش، هفت خان رستم، رستم و افراسیاب، رستم و سهراب، سیاوش، نبرد رستم و افراسیاب، دیو اکوان، بیژن و منیژه، مرگ خسرو، اسفندیار و بالاخره داستان رستم و شغاد.
ترجمه به روسی

بخش‌هایی از شاهنامۀ ‌فردوسی توسط ادیبان و شرق‌شناسان روس به زبان روسی ترجمه شده‌بود. از جمله آنها می توان از ترجمه بخشی از شاهنامه توسط و. آ. ژوکوفسکی در سده نوزدهم با عنوان «رستم و سهراب»، ترجمۀ بخشی از شاهنامه با عنوان «مرگ ایرج» توسط د. تسرتلیف در سال ۱۸۸۵، ترجمه بخشی از شاهنامه توسط س. سوکولوف در سال ۱۹۰۵ و ترجمه بخش زیادی از شاهنامه در دوجلد قطور توسط و. درژاوین و س. ای. لیپکین در سال ۱۹۶۴ را نام برد. درژاوین و لبیکین بخش زیادی از شاهنامه فردوسی را به نثر روسی ترجمه کردند که در سال ۱۹۶۴ با مقدمه باباجان غفوراف رئیس وقت انستیتو شرقشناسی مسکو منتشر شد. سسیلیا باکالیشیک شاعر و مترجم اوکراینی‌تبار و همسر ابوالقاسم لاهوتی که پس از ازدواج «بانو لاهوتی» نامیده می‌شد اقدام به ترجمۀ کامل شاهنامۀ ‌فردوسی به صورت منظوم کرد. وی بخش‌هایی از شاهنامه را ترجمه و به تناوب در روزنامۀ‌ پراودا چاپ می‌کرد. جلد اول این ترجمه در سال ۱۹۵۷،‌ جلد دوم در ۱۹۶۰ منتشر شد و نهایتاً‌ انتشار جلد ششم آن در سال ۱۹۸۹ ترجمۀ منظوم روسی شاهنامه را تکمیل کرد.
ترجمه به کُردی

صدیق صفی‌زاده ترجمه‌ای از شاهنامۀ ‌فردوسی را به زبان کردی و گویش سورانی انجام داده که در سال ۱۳۸۴ از سوی انتشارات پرتوبیان در سنندج به چاپ رسیده است.

رضا همت‌یار شاعر کُرد اهل سنندج نیز ترجمۀ دیگری از شاهنامۀ فردوسی را به زبان کردی به انجام رسانده که تاکنون تنها جلد اول آن به چاپ رسیده است.

همچنین سید اسماعیل شاهویی (شاهو موکریانی) نیز شاهنامۀ فردوسی را به زبان کردی و گویش سورانی ترجمه کرده است.

ترجمۀ‌ دیگری از شاهنامه نیز توسط سیاوش لطفی‌کار به گویش کردی جنوبی و لهجۀ‌ ایلامی انجام شده که در سال ۱۴۰۰ از سوی انتشارات زاگرو در ایلام به چاپ رسیده‌است.

این چهار ترجمه به جز شاهنامه‌های کردی هستند که در زبان کُردی و به ویژه کردی گورانی طی سده‌های مختلف پس از اسلام سروده شده‌اند و برخی از آن‌ها تحت تأثیر شاهنامۀ‌ فردوسی قرار دارند.
ترجمه به ارمنی

نخستین ترجمه از شاهنامه فردوسی به زبان ارمنی در سال ۱۹۷۵ میلادی توسط سرگئی اوماریان انجام شد که سه داستان: رستم و سهراب، زال و رودابه و سیاوش را در بر می‌گیرد. این ترجمه مدت‌ها نایاب بود و نهایتاً در سال ۲۰۱۵ توسط انتشارات آنتارس ارمنستان و با همکاری رایزنی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران تجدید چاپ شد.
ترجمه به عبری

اولین مجموعه از ‌برگزیدۀ‌ داستان‌های شاهنامه در سال ۱۹۷۷ با نظارت و ویراستاری شائول شاکد و با ترجمۀ الیعزر کاگن استاد ادبیات عبری دانشگاه حیفا به چاپ رسید که در حدود ده درصد از شاهنامه را شامل می‌شود. کاگن بعداً ترجمۀ ‌خود را ادامه داد و شاهنامۀ‌ فردوسی را به‌طور کامل به زبان عبری ترجمه کرد. این ترجمه بر مبنای متن یوهانس فولرس و پس از انتشار شاهنامۀ چاپ مسکو،‌ بر اساس هر دو نسخه بوده است. او همچنین به مقابلۀ‌ متن با ترجمۀ ‌روسی بانو لاهوتی و ترجمۀ آلمانی فون‌شاک دست زده است. این ترجمه به صورت موزون،‌ ولی بدون قافیه است و به سبک کتاب استر سروده شده‌است.
ترجمه به هندی

ناصر شرما نویسنده و مترجم بخشی از شاهنامه فردوسی را به زبان هندی ترجمه کرده است.
ترجمه به گجراتی

ترجمه‌ای از شاهنامه به زبان گجراتی در سال ۱۸۷۹ به چاپ رسیده است.
ترجمه به آلبانیایی

ترجمه‌ای از شاهنامه توسط وجیه بخارایی انجام شده که آن را به صورت مخفیانه نوشته است.
ترجمه به چینی

جان هون نین مترجم آثار کلاسیک فارسی به زبان چینی شاهنامۀ‌ فردوسی را به زبان چینی ترجمه کرده است.
ترجمه به ایتالیایی

ایتالو پیتزی شاهنامۀ ‌فردوسی را به زبان ایتالیایی ترجمه کرده و بین سال‌های ۱۸۸۸-۱۸۸۶ در ۸ مجلد در شهر تورینو به چاپ رسانده‌است. پس از وی ترجمۀ‌ جدیدی در سال‌های اخیر انجام شده که به تطبیق نسخه‌های دست‌نویس معتبر از قبیل فلورانس، کلکته و پیتزی پرداخته و استادان و محققان ادبیات دانشگاه ونیز ایتالیا به بررسی آن پرداخته‌اند.
ترجمه به اسپانیایی

بئاتریس سالاس شاهنامۀ فردوسی را به زبان اسپانیایی ترجمه کرده که در هفت جلد به چاپ رسیده است. این ترجمه به نثر بوده و با همکاری خاویر رودریگز از استادان دانشگاه علامه طباطبایی صورت گرفته و نازنین نوذری از استادان حوزه زبان اسپانیایی نیز آن را ویرایش کرده است.
ترجمه به سوئدی

نامدار ناصر و آنیا مالمیری داستان‌های ضحاک، زال و رودابه، رستم و سهراب، سیاوش و رستم و اسفندیار را به زبان سوئدی و به نثر ترجمه کرده و در کتابی تحت عنوان «پنج داستان از شاهنامه فردوسی: حماسه ملی ایرانیان» توسط انتشارات نوردینت به چاپ رسانده‌اند.
ترجمه به فنلاندی

ژاکو هامین آنتیلا استاد دانشگاه هلسینکی و مترجم آثار کلاسیک ادبیات فارسی به زبان فنلاندی، شاهنامۀ ‌فردوسی را به این زبان ترجمه کرده است. تصویرسازی نسخۀ فنلاندی شاهنامه را هلی هیتا بر عهده داشته است.
ترجمه به دانمارکی

آرتور کریستین سن شاهنامه را به زبان دانمارکی ترجمه کرده است.
ترجمه به لاتین

یوهانس فولرس مصصح نامدار شاهنامه که تصحیحی از این کتاب را در سه جلد در لیدن به چاپ رسانده است، شاهنامه را به زبان لاتین ترجمه کرده است.
باشگاه فوتبال فولاد خوزستان در فصل ۰۱–۱۴۰۰

فصل ۱۴۰۱–۱۴۰۰ پنجاه و یکمین سال فعالیت باشگاه فولاد خوزستان است و این تیم در لیگ برتر، جام حذفی، لیگ قهرمانان آسیا و سوپر جام فوتبال ایران شرکت دارد.
خلاصه فصل

در ابتدای فصل پس از استفای جواد نکونام سرمربی فولاد و همچنین سعید آذری مدیر عامل باشگاه، حمیدرضا گرشاسبی به عنوان مدیرعامل فولاد خوزستان انتخاب شد. در ادامه مدیر عامل جدید باشگاه، عبدالله ویسی را به عنوان سرمربی فولاد معرفی کرد همچنین پس از انتصاب ویسی، خواکین نیز به کادر وی اضافه شد. قبل از شروع فصل اعضای تیم فولاد با انجام چند بازی دوستانه شامل دیدار با گل گهر، ذوب آهن ، سایپا، پیکان و ... خود را آماده لیگ برتر کردند.
در فصل نقل و انتقالات فولاد عملکرد خوبی نداشت و بازیکنان تاثیر گذاری چون عارف آقاسی، زبیر نیک‌نفس، فرشاد احمدزاده و محسن فروزان از تیم جدا شدند. البته یک سری از بازیکنان همچون شیمبا، حردانی، مرادیان، انصاری، آبشک و ... قرار داد های خود تمدید کرد. اما به علت بسته بودن پنجره فولاد تنها توانست حمید بوحمدان و احمد الجبوری را به خدمت بگیرد.
در آغاز فصل فولاد، عملکرد خوبی نداشت. شکست های سنگین مقابل پرسپولیس و آلومینیوم و تساوی مقابل نفت مسجد سلیمان عبدالله ویسی و کادرش با وجود برد مقابل مس رفسنجان از سمت خود برکنار شدند و روز بعد جواد نکونام به تیم برگشت.
تیم > لیست بازیکنان فولاد خوزستان

| شماره> دروازه‌بان‌ها | بازیکن> دروازه‌بان‌ها | ملیت> دروازه‌بان‌ها | تاریخ تولد (سن)> دروازه‌بان‌ها |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱ | احسان مرادیان |  | ۲۹ شهریور ۱۳۷۳ ‏(۳۰ سال) |
| ۲۲ | علی غلامزاده |  | ۲۴ بهمن ۱۳۷۸ ‏(۲۵ سال) |
| ۴۰ | رضا جلالی |  | – |
| ۵۱ | محمدرضا گلی |  | ۱ بهمن ۱۳۷۸ ‏(۲۵ سال) |
دفاع‌ها: دفاع‌ها
| ۲ | صالح حردانی |  | ۲۳ شهریور ۱۳۷۷ ‏(۲۶ سال) |
| ۴ | ایوب والی  |  | ۱۸ مرداد ۱۳۶۶ ‏(۳۷ سال) |
| ۵ | موسی کولیبالی |  | ۱۰ مارس ۱۹۹۳ ‏(۳۲ سال) |
| ۶ | سینا شاه عباسی |  | ۲۰ مرداد ۱۳۷۸ ‏(۲۵ سال) |
| ۱۵ | مهران موسوی |  | ۲۱ فروردین ۱۳۷۰ ‏(۳۳ سال) |
| ۱۸ | احمدرضا جلالی |  | ۲۳ مرداد ۱۳۸۰ ‏(۲۳ سال) |
| ۲۳ | ابراهیم سلجوقی |  | ۲۲ آبان ۱۳۷۱ ‏(۳۲ سال) |
| ۲۴ | مهران درخشان‌مهر |  | ۱۹ مرداد ۱۳۷۷ ‏(۲۶ سال) |
| ۵۰ | وحید حیدریه |  | ۱۳ دی ۱۳۷۱ ‏(۳۲ سال) |
| ۷۰ | میلاد بدرقه |  | ۲۷ مرداد ۱۳۷۵ ‏(۲۸ سال) |
هافبک‌ها: هافبک‌ها
| ۷ | محمدرضا عباسی |  | ۶ مرداد ۱۳۷۵ ‏(۲۸ سال) |
| ۸ | محمد قاسمی‌نژاد |  | ۱۴ اسفند ۱۳۶۷ ‏(۳۶ سال) |
| ۹ | صابر حردانی |  | ۶ آبان ۱۳۷۵ ‏(۲۸ سال) |
| ۱۰ | آیاندا پاتوسی |  | ۳۱ اکتبر ۱۹۹۲ ‏(۳۲ سال) |
| ۱۱ | احمد عبدالله‌زاده |  | ۱۶ اردیبهشت ۱۳۷۲ ‏(۳۱ سال) |
| ۱۳ | محمد آبشک |  | ۷ بهمن ۱۳۶۵ ‏(۳۸ سال) |
| ۱۴ | امید صیدالی |  | ۱۷ اردیبهشت ۱۳۷۸ ‏(۲۵ سال) |
| ۱۶ | وحید نامداری |  | ۶ تیر ۱۳۷۹ ‏(۲۴ سال) |
| ۱۹ | محمد میری |  | ۱۳ اسفند ۱۳۶۸ ‏(۳۵ سال) |
| ۲۰ | مجتبی نجاریان |  | ۲۶ بهمن ۱۳۷۶ ‏(۲۷ سال) |
| ۲۷ | محمود صالحی |  | ۴ بهمن ۱۳۸۰ ‏(۲۳ سال) |
| ۳۲ | عارف غلام‌پور |  | ۱ خرداد ۱۳۷۸ ‏(۲۵ سال) |
| ۳۷ | سید رضا موسویان |  | – |
| ۴۲ | عقیل عنافچه |  | ۱۹ اردیبهشت ۱۳۷۷ ‏(۲۶ سال) |
| ۶۶ | حمید بوحمدان |  | ۱ مرداد ۱۳۶۸ ‏(۳۵ سال) |
مهاجمان: مهاجمان
| ۳ | ساسان انصاری |  | ۱۴ اردیبهشت ۱۳۷۰ ‏(۳۳ سال) |
| ۱۷ | علیرضا باویه |  | ۳۰ مرداد ۱۳۸۱ ‏(۲۲ سال) |
| ۲۹ | لوسیانو پریرا مندز  (کاپیتان دوم) |  | ۱۵ اکتبر ۱۹۸۳ ‏(۴۱ سال) |
| ۳۳ | محمدامین شهرویی |  | – |
| ۳۵ | محمدامین حزباوی |  | – |
| ۷۲ | احمد الجبوری |  | ۱۲ خرداد ۱۳۷۲ ‏(۳۱ سال) |
| ۷۷ | محمد کی‌شمس |  | – |
تیم > نفرات فنی باشگاه فولاد خوزستان

| کادر فنی تیم فولاد خوزستان> سمت | کادر فنی تیم فولاد خوزستان> نام |
| --- | --- |
سرمربی:  عبدالله ویسی (تا ۱۶ آبان) جواد نکونام (از ۱۶ آبان)
دستیار:  خواکین آلبرتو
مربیان: بهروز مکوندی، علی اکبر مهدی‌پور، کریم قنبری  (تا ۱۶ آبان) ایمان مبعلی، علی بداوی حسین کعبی، نادر عبیشاوی، حمیدرضا رجبی، محمد منتظری  (از ۱۶ آبان)
مربی دروازه بان:  ابراهیم میرزاپور
مربی بدنساز: میرو پترویچ
تیم آنالیز: حبیب اصلاحی، مسعود عالیپور، رضا خرسندی
پزشک:  دکتر مرادی
مدیر رسانه‌ای:  سهیل احیایی
سرپرست:  مجتبی علوی
تیم > کادر مدیریتی

حمیدرضا گرشاسبی
حبیب الله رضایی
جواد مقدسی
حمیدرضا گرشاسبی
نقل و انتقالات > ورودی

در ابتدای فصل، پنجره نقل و انتقالات باشگاه فولاد بسته بود و این تیم نتوانست بازیکنهای زیادی به خدمت بگیرد. اما در اواخر فرصت نقل و انتقالات فولاد توانست بازیکن هایی چون احمد الجبوری، مهدی لیموچی و حمید بوحمدان را به خدمت بگیرد اما به نظر کافی نمی رسید.
| شماره> لیست ورودی‌ها | بازیکن> لیست ورودی‌ها | سن> لیست ورودی‌ها | انتقال از> لیست ورودی‌ها | مدت قرارداد> لیست ورودی‌ها | تاریخ قرارداد> لیست ورودی‌ها |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۷۲ | احمد الجبوری | ۲۸ | پدیده | ۲ سال | ۴ آبان ۱۴۰۰ |
| ۶۶ | حمید بوحمدان | ۳۲ | تراکتور | ۱ سال | ۱۶ آبان ۱۴۰۰ |
| ۹۰ | ساسان حسینی | ۲۳ | نفت م.س. | نامشخص | ۱۷ آبان ۱۴۰۰ |
| ۴۴ | مهدی لیموچی | ۲۲ | قشقایی | نامشخص | ۱۷ آبان ۱۴۰۰ |
نقل و انتقالات > خروجی

فولاد در فصل نقل و انتقالات مهره های زیاد و مهمی از دست داد. خروج محسن فروزان ، فرشاد احمدزاده و پیوستن نیک‌نفس و آقاسی به استقلال تهران باعث شد تا لیست بازیکنان تاثیر گذار فولاد خالی شود.
| شماره> لیست خروجی‌ها | بازیکن> لیست خروجی‌ها | سن> لیست خروجی‌ها | انتقال به> لیست خروجی‌ها | نوع انتقال> لیست خروجی‌ها | تاریخ قرارداد> لیست خروجی‌ها |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | محسن فروزان | ۳۳ | گل‌گهر | دائم | ۲۴ مرداد ۱۴۰۰ |
| ۱۴ | زبیر نیک‌نفس | ۲۸ | استقلال | دائم | ۳۰ مرداد ۱۴۰۰ |
| ۳۳ | عارف آقاسی | ۲۵ | استقلال | دائم | ۳۱ مرداد ۱۴۰۰ |
| ۱۰ | فرشاد احمدزاده | ۲۹ | سپاهان | دائم | ۲ شهریور ۱۴۰۰ |
| ۷ | حسین ابراهیمی | ۳۱ | ذوب‌آهن | دائم | ۴ شهریور ۱۴۰۰ |
نقل و انتقالات > تمدید

| شماره> لیست تمدیدی‌ها | بازیکن> لیست تمدیدی‌ها | سن> لیست تمدیدی‌ها | مدت تمدید> لیست تمدیدی‌ها | پایان قرارداد> لیست تمدیدی‌ها | تاریخ تمدید> لیست تمدیدی‌ها |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۳ | ساسان انصاری | ۳۰ | ۲ فصل | ۱۴۰۲ | ۳ شهریور ۱۴۰۰ |
| ۱ | احسان مرادیان | ۲۷ | ۱ فصل | ۱۴۰۱ | ۴ شهریور ۱۴۰۰ |
| ۱۳ | محمد آبشک | ۳۴ | ۱ فصل | ۱۴۰۱ | ۶ شهریور ۱۴۰۰ |
| ۱۵ | مهران موسوی | ۳۰ | ۱ فصل | ۱۴۰۱ | ۷ شهریور ۱۴۰۰ |
| ۵۰ | وحید حیدریه | ۲۹ | ۱ فصل | ۱۴۰۰ | ۷ شهریور ۱۴۰۰ |
| ۲ | صالح حردانی | ۲۳ | نامشخص | نامشخص | ۸ شهریور ۱۴۰۰ |
| ۵ | موسی کولیبالی | ۲۸ | ۲ فصل | ۱۴۰۲ | ۱۳ شهریور ۱۴۰۰ |
| ۷ | محمدرضا عباسی | ۲۵ | ۱ فصل | ۱۴۰۱ | ۱۴ شهریور ۱۴۰۰ |
| ۲۴ | مهران درخشان‌مهر | ۲۳ | نامشخص | نامشخص | ۱۵ شهریور ۱۴۰۰ |
| ۱۹ | محمد میری | ۳۱ | ۱ فصل | ۱۴۰۱ | ۲۱ شهریور ۱۴۰۰ |
دوستانه و تدارکاتی

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۷ شهریور ۱۴۰۰ دوستانه |  فولاد  | ۲–۲ |  داماش تهران  | کردان |
| ۱۷:۰۰ | موسوی  انصاری   | گزارش |  | ورزشگاه: کمپ کردان |
جایزه نوبل اقتصاد

Award
| جایزه نوبل اقتصاد | جایزه نوبل اقتصاد |
| --- | --- |
توصیف: سهم برجسته در علوم اقتصادی
مکان: استکهلم، سوئد
کشور: سوئد 
برگزارکننده: فرهنگستان پادشاهی علوم سوئد
پاداش(ها): ۹ میلیون کرون سوئد (۲۰۱۷)
نخستین دوره: ۱۹۶۹
دریافت‌کننده کنونی: رابرت بی. ویلسون و پال میلگروم(۲۰۲۰)
وبگاه: nobelprize.org
وابسته: ۲۰۱۹
 → ۲۰۱۸ :  → ۲۰۱۸ 
جایزهٔ نوبل اقتصاد که نام کامل و اصلی آن جایزهٔ علوم اقتصادی بانک مرکزی سوئد  می باشد  هر سال به پژوهشگران برجسته در علم اقتصاد اعطا می‌شود. برندگان این جایزه توسط فرهنگستان علوم پادشاهی سوئد انتخاب می‌شوند و هزینهٔ آن توسط بانک مرکزی سوئد تأمین می‌شود. این جایزه در سال ۱۹۶۸ و در سیصدمین سالگرد تأسیس بانک مرکزی سوئد بنیان نهاده شد و برای اولین بار در سال ۱۹۶۹ به دو اقتصاددان آلمانی و نروژی داده شد. این جایزه بخشی از جوایز پنجگانهٔ نوبل که توسط آلفرد نوبل پایه‌گذاری شد نیست.
برندگان جایزه یادبود در اقتصاد توسط آکادمی سلطنتی علوم سوئد انتخاب می‌شوند. این اولین بار در سال ۱۹۶۹ به اقتصاددان هلندی یان تینبرگن و اقتصاددان نروژی راگنار فریش «به دلیل ایجاد و استفاده از مدل‌های پویا برای تحلیل فرایندهای اقتصادی» اهدا شد.
به تاریخ ۲۰۱۶، به جز ۷٪ برندگان این جایزه، بقیه از آمریکای شمالی یا اروپای غربی بوده‌اند. تاکنون سه زن برندهٔ این جایزه شده‌اند.
در ۱۲ اکتبر ۲۰۲۰ جایزه یادبود نوبل علوم اقتصادی به پال میلگروم و رابرت بی. ویلسون دو اقتصاددان آمریکایی برای کار روی نظریه مزایده اهدا گردید.
ایجاد و بودجه

یک موقوفه «به‌طور همیشگی» از سوی بانک مرکزی سوئد هزینه‌های اداری بنیاد نوبل مرتبط با جایزه را پرداخت می‌کند و مؤلفه مالی جایزه را تأمین می‌کند.
از سال ۲۰۱۲، مبلغ پولی جایزه اقتصاد در مجموع ۸ میلیون کرون سوئد بوده است. این معادل مبلغی است که برای جوایز اصلی نوبل داده شده است. از سال ۲۰۰۶، بانک مرکزی سوئد به بنیاد نوبل کمک هزینه سالانه ۶٫۵ میلیون کرون سوئد (در ژانویه ۲۰۰۸، تقریباً ۱ میلیون دلار آمریکا معادل ۰٫۷ میلیون یورو) برای هزینه‌های اداری مربوط به جایزه و همچنین ۱ میلیون کرون سوئد (تا پایان سال ۲۰۰۸) برای درج اطلاعات مربوط به جایزه در وب سایت بنیاد نوبل داد.
ایجاد و بودجه > ارتباط با جوایز نوبل

جایزه اقتصاد یکی از جوایز نوبل نیست که توسط آلفرد نوبل در وصیت‌نامه خود اهدا شود. با این حال، روند نامزدی، معیارهای انتخاب و ارائه جوایز جایزه نوبل اقتصاد به روشی مشابه جوایز اصلی نوبل انجام می‌شود.
برندگان با برندگان جایزه نوبل معرفی می‌شوند و در همان مراسم جایزه را دریافت می‌کنند. آکادمی علوم سلطنتی سوئد «مطابق با قوانین حاکم بر اعطای جوایز نوبل که از طریق وصیت نامه وی (آلفرد نوبل) وضع شده است، جایزه را به کسی اعطا می‌کنند که بیشترین سود را به بشر عطا خواهد کرد».
مراحل معرفی و انتخاب جایزه

بر اساس وب سایت رسمی آن، آکادمی علوم سلطنتی سوئد «یک تبادل محقق با آکادمی‌های کشورهای دیگر برگزار می‌کند و شش مجله علمی منتشر می‌کند. هر ساله آکادمی جایزه نوبل فیزیک و شیمی، جایزه بانک مرکزی سوئد در علوم اقتصادی را در خاطره آلفرد نوبل، جایزه کرافورد و تعدادی دیگر از جوایز بزرگ.»
هر سپتامبر، کمیته جایزه اقتصاد آکادمی، متشکل از پنج عضو منتخب، دعوت نامه‌هایی را برای هزاران دانشمند، اعضای آکادمی و استادان دانشگاه در کشورهای مختلف ارسال می‌کند و از آن‌ها می‌خواهد نامزدهای جایزه اقتصاد را برای سال آینده معرفی کنند. آکادمی و برندگان سابق نیز مجاز به معرفی نامزدها هستند. پیشنهادها توسط کمیته جایزه و کارشناسان منصوب ویژه بررسی می‌شوند. قبل از پایان ماه سپتامبر، کمیته برندگان بالقوه را انتخاب می‌کند. در صورت تساوی، رئیس کمیته رأی تصمیم‌گیری را صادر می‌کند. اعضای آکادمی علوم سلطنتی سوئد در اواسط ماه اکتبر برای تعیین برنده بعدی یا برندگان جایزه اقتصاد رأی می‌دهند. همانند جوایز نوبل، بیش از سه نفر نمی‌توانند جایزه یک سال خاص را تقسیم کنند. آن‌ها هنوز باید در زمان اعلام جایزه در ماه اکتبر زندگی کنند؛ و اطلاعات مربوط به نامزدهای جایزه را نمی‌توان به مدت ۵۰ سال به صورت عمومی فاش کرد.
مانند برندگان جایزه نوبل فیزیک، جایزه نوبل شیمی، جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی و جایزه نوبل ادبیات، هر برنده در رشته اقتصاد یک دیپلم، مدال طلا و سند اعطای کمک مالی از پادشاه سوئد را در مراسم سالانه جایزه نوبل در استکهلم، در سالگرد مرگ نوبل (۱۰ دسامبر) دریافت می‌کند.
برندگان

مقالهٔ اصلی: فهرست برندگان جایزه نوبل اقتصاد
اولین جایزه اقتصاد در سال ۱۹۶۹ به راگنار فریش و یان تینبرگن به دلیل «ایجاد و استفاده از مدل‌های پویا برای تجزیه و تحلیل فرایندهای اقتصادی» اهدا شد.
تا کنون سه زن جایزه را دریافت کرده‌اند: الینور اوستروم، که در سال ۲۰۰۹ این جایزه را به‌دست‌آورد، استر دوفلو در سال ۲۰۱۹ برنده آن شد، و کلودیا گلدن در سال ۲۰۲۳ به تنهایی تصاحبش کرد.
جوایز به غیر اقتصاددانان

در فوریه ۱۹۹۵، به دنبال رنجش کمیته انتخاب مربوط به اعطای جایزه اقتصاد در سال ۱۹۹۴ به جان فوربز نش، جایزه اقتصاد به عنوان یک جایزه در علوم اجتماعی تعریف شد. این امر آن را در موضوعاتی از قبیل علوم سیاسی، روان‌شناسی و جامعه‌شناسی در دسترس محققان قرار داد. علاوه بر این، ترکیب کمیته جایزه اقتصاد شامل دو غیر اقتصاددان تغییر کرد. این مورد توسط کمیته جایزه اقتصاد تأیید نشده است. اعضای کمیته جایزه اقتصاد ۲۰۰۷ هنوز تحت سلطه اقتصاددانان هستند، زیرا دبیر و چهار عضو از هر ۵ عضو استاد اقتصاد هستند. در سال ۱۹۷۸، هربرت الکساندر سایمون، که دکترای وی در علوم سیاسی بود، اولین غیر اقتصاددان بود که جایزه را از آن خود کرد، در حالی که دنیل کانمن، استاد روان‌شناسی و امور عمومی در دانشگاه پرینستون اولین غیر اقتصاددان حرفه‌ای است که برنده این جایزه می‌شود.