stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
گوگوش
تجربه هنری > شروع دوباره

گوگوش بعد از ۲۱ سال سکوت و گوشه‌گیری در ایران، در سال ۱۳۷۹ موفق به کسب گذرنامه و خروج از ایران شد. اکبر خوش‌کوش (یکی از افراد وزارت اطلاعات) عنوان کرد خروج گوگوش از ایران با اطلاع نهادهای امنیتی آن زمان صورت گرفته است. همچنین به نقل از مسعود کیمیایی گوگوش اذعان کرده بود که خروج او با موافقت عطاءالله مهاجرانی (وزیر وقت ارشاد) صورت پذیرفته است.
گوگوش پس از خروج از ایران فعالیت هنری خود را با ارائه آلبوم «زرتشت» که بخشی از آن در ایران به صورت مخفیانه ضبط و در کانادا تکمیل و پخش شده بود[نیازمند منبع]، از سرگرفت و سری کنسرت‌های بازگشت را برگزار کرد که با استقبال بی‌نظیر ایرانیان و فارسی‌زبانان خارج از ایران مواجه شد.
او در سال ۱۳۸۳ آلبوم «آخرین خبر» و در سال ۱۳۸۵ آلبوم «مانیفست» و در سال ۱۳۸۷ آلبوم «شب سپید» را با همکاری مهرداد آسمانی منتشر کرد که مورد استقبال شدید دوستداران وی قرار گرفت. او بعد از دو سال سکوت مجدد، تور سال ۲۰۰۵ آمریکا را آغاز کرد که اولین کنسرت آن در تاریخ ۱۷ سپتامبر در فروم لس آنجلس اجرا شد.[نیازمند منبع]
گوگوش آلبوم «حجم سبز» را در سال ۲۰۱۰ منتشر کرد. او گفت: «من سعی کرده‌ام که در این آلبوم تازه آثاری از آهنگسازان و ترانه سرایان مختلف داشته باشم.»
در سال ۲۰۱۱ وی به عنوان داور در مسابقه استعدادیابی آکادمی موسیقی گوگوش شبکه من‌وتو حضور پیدا کرد. این برنامه با استقبال مخاطبان همراه شد و سه فصل به طول انجامید. هومن خلعتبری و بابک سعیدی در کنار گوگوش داوران این مسابقه بودند و مجری برنامه رها اعتمادی بود.
وی در سال ۲۰۱۲ آلبوم «اعجاز» را منتشر کرد. او در این آلبوم علاوه بر بابک سعیدی و رها اعتمادی، با هنرمندان داخل ایران علیرضا افکاری و روزبه بمانی همکاری کرد.
گوگوش با انتشار موزیک ویدیو بهشت تبدیل به اولین خواننده ایرانی شد که رسماً از همجنسگرایان حمایت کرد. این کار او با بازخوردهای متفاوتی همراه بود.
در سال ۲۰۱۴ گوگوش همراه با ابی ترانهٔ نوستالژی را به صورت مشترک اجرا کردند و مورد توجه بسیاری از طرفداران هر دو قرار گرفت و نتیجه این همکاری تور کنسرت‌های نوستالژی و بازخوانی مشترک دو تک آهنگ «کی اشکاتو پاک میکنه» از ابی و «دو پنجره» از گوگوش بود.
گوگوش در سال ۲۰۱۵ آلبوم یازده ترانه‌ای «عکس خصوصی» را منتشر کرد. اولین آهنگ این آلبوم آخرین کاری است که واروژان انجام داده است.
وی در سال ۲۰۱۷ با همکاری حسن شماعی‌زاده و اردلان سرفراز تور مثلث خاطرها را آغاز کرد. پس از اتمام اجراها این تور با موفقیت پایان یافت. سپس گوگوش در سال‌های ۲۰۱۸ تا ۲۰۱۹ کنسرت‌های مشترکی با مارتیک اجرا کرد که میان مخاطبان آنها با استقبال فراوانی مواجه شد و در رویدادی مهم در تاریخ ۲۰ دسامبر ۲۰۱۹ یکی از کنسرت‌های مشترک این دو که در شهر پاریس برگزار شد به صورت مستقیم از شبکه تلویزیونی من‌وتو پخش شد، اما این همکاری به علّت مشکلاتی نیمه‌کاره ماند.[نیازمند منبع]
او با ترانه سیاسی چهل سال همکاری خود با سیاوش قمیشی را آغاز کرد. گوگوش در سال ۲۰۲۱ آخرین آلبوم خود را با نام «بیست و یک» منتشر کرد که آهنگسازی تمام آهنگ‌های این آلبوم بر عهده سیاوش قمیشی بود. شعر تمام آهنگ‌های این آلبوم را رها اعتمادی سروده است.
گوگوش در کنسرت‌های سالیان اخیر خود از دوستان هنرمند خود بسیار تقدیر کرده و آنها را در کنسرت‌های خود شریک می‌کند. از هنرمندانی نظیر مارتیک، حسن شماعی‌زاده، اردلان سرفراز، منوچهر چشم‌آذر و دائماً از هنرمندان درگذشته مانند واروژان، پرویز مقصدی و… که در موفقیتش تأثیر و سهم داشته‌اند، نام می‌برد.[نیازمند منبع]
در خردسالی
پیش از انقلاب اسلامی
در کوپرتینو پس از مهاجرت از ایران
گوگوش در حال اجرا در دوره‌های مختلف زندگی
تجربه هنری > کنسرت‌های دبی

گوگوش تقریباً هر سال در شهر دبی، امارات کنسرت برگزار می‌کند. کنسرت‌هایش از گران‌ترین کنسرت‌های اجرا شده در دبی به حساب می‌آیند. هواداران بسیاری از ایران و کشورهای فارسی‌زبان مانند افغانستان، تاجیکستان تنها بخاطر دیدن اجرای زندهٔ گوگوش به دبی سفر می‌کنند.
تعداد تماشاچیان برخی از کنسرت‌های او در دبی، بیش از ۱۵۰۰۰ نفر بوده است.
زندگی شخصی

گوگوش یک برادر تنی، دو برادر ناتنی از طرف پدری و یک خواهر و برادر ناتنی از طرف مادری دارد. برادر تنی او در ۲۴ سالگی درگذشت.
گوگوش در ۱۳۴۶ و در ۱۷ سالگی با کاباره‌دار و بوکسور محمود قربانی ازدواج کرد و حاصل آن ازدواج یک فرزند پسر به‌نام کامبیز است. آن دو پس از ۶ سال از هم جدا شدند. در سال ۱۳۵۴ گوگوش با بهروز وثوقی، بازیگر ایرانی، ازدواج کرد که ۱۴ ماه بعد از هم جدا شدند. در سال ۱۳۶۵، او با همایون مصداقی ازدواج کرد و بعدها از او جدا شد. در سال ۱۳۷۶، گوگوش با مسعود کیمیایی، کارگردانی ایرانی، ازدواج کرد و در سال ۱۳۸۲، پس از مهاجرت از ایران، از او جدا شد.
او دو نوه به نام‌های مایا و دارا دارد.
ترانه‌شناسی

مقالهٔ اصلی: ترانه‌شناسی گوگوش
ترانه‌شناسی > آلبوم‌ها > پیش از انقلاب

مسبب (همراه با داریوش)
نیمهٔ گمشدهٔ من
فصل تازه
همسفر
جاده
مرداب
کویر
کوه
اگه بمونی، اگه نمونی
پل
ستاره آی ستاره
من و گنجشکای خونه
لحظهٔ بیداری
در امتداد شب
دو ماهی
دو پنجره
شناسنامه ۱
شناسنامه ۲
ترانه‌شناسی > آلبوم‌ها > پس از بازگشت

زرتشت (۲۰۰۰) (همکاری با بابک امینی و مسعود کیمیایی)
آخرین خبر (۲۰۰۳) (همکاری با شهیار قنبری و مهرداد آسمانی)
مانیفست (۲۰۰۴) (همکاری با شهیار قنبری و مهرداد آسمانی)
شب سپید (۲۰۰۸) (همکاری با شهیار قنبری و مهرداد آسمانی)
حجم سبز (۲۰۱۰) (همکاری با اردلان سرفراز و فرید زلاند)
اعجاز (۲۰۱۲) (همکاری با بابک سعیدی و رها اعتمادی)
عکس خصوصی (۲۰۱۵) (همکاری با بابک صحرایی و نیکان ابراهیمی)
بیست و یک (۲۰۲۱) (همکاری با سیاوش قمیشی و رها اعتمادی)
فیلم‌شناسی

| عنوان | سال | نقش | کارگردان |
| --- | --- | --- | --- |
| در امتداد شب | ۱۳۵۶ | پروانه | پرویز صیاد |
| نازنین | ۱۳۵۵ | نّیر | علیرضا داوودنژاد |
| ماه عسل | ۱۳۵۵ | مینو | فریدون گله |
| همسفر | ۱۳۵۴ | عاطفه | مسعود اسداللهی |
| شب غریبان | ۱۳۵۴ | رضا | فرزان دلجو |
| ممل آمریکایی | ۱۳۵۳ | نسرین | شاپور قریب |
| بی‌تا | ۱۳۵۱ | بی‌تا | هژیر داریوش |
| احساس داغ | ۱۳۵۰ |  | روبیک زادوریان |
| قصاص | ۱۳۵۰ |  | نظام فاطمی |
| آسمون بی‌ستاره | ۱۳۵۰ |  | حمید مجتهدی |
| پنجره | ۱۳۴۹ | لیلی | جلال مقدم |
| جنجال عروسی | ۱۳۴۹ |  | احمد نجیب‌زاده |
| طلوع | ۱۳۴۹ |  | سلیمان میناسیان و هراند میناسیان |
| گناه زیبایی | ۱۳۴۸ |  | سیروس جراح‌زاده |
| شب فرشتگان | ۱۳۴۷ |  | فریدون گله |
| سه دیوانه | ۱۳۴۷ | پروانه | جلال مقدم |
| ستاره هفت آسمان | ۱۳۴۷ |  | حسین مدنی |
| دروازه تقدیر | ۱۳۴۶ |  | حمید مجتهدی |
| چهار خواهر | ۱۳۴۶ |  | احمد نجیب‌زاده |
| گنج و رنج | ۱۳۴۶ |  | صمد صباحی |
| در جستجوی تبهکاران | ۱۳۴۶ |  | احمد صفایی |
| گدایان تهران | ۱۳۴۵ |  | محمدعلی فردین |
| حسین کرد | ۱۳۴۵ |  | اسماعیل کوشان |
| فیل و فنجان | ۱۳۴۵ |  | رحیم روشنیان |
| شیطون بلا | ۱۳۴۴ |  | نظام فاطمی |
| پرتگاه مخوف | ۱۳۴۲ |  | رضا صفایی |
| بیم و امید | ۱۳۳۹ |  | گرجی عبادیا |
| فرشته فراری | ۱۳۳۹ |  | گرجی عبادیا |
گوگوش در نوجوانی در حال اجرا روی صحنه در سال ۱۳۴۸
گوگوش و پسرش کامبیز قربانی روی جلد مجله اطلاعات هفتگی، ۱۳۴۹
شماعی‌زاده، گوگوش، سرافراز
گوگوش، برندهٔ سپاس طلای بهترین بازیگر نقش اول زن در پنجمین جشنوارهٔ سینمایی سپاس برای بازی در فیلم بی‌تا
گوگوش، ملکهٔ زیبایی انتخابی مردم در سال ۱۳۵۳
ماریا لارسون (ورزشکار)

| ماریا لارسون | ماریا لارسون | ماریا لارسون | ماریا لارسون |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
زادهٔ:  ۱۸ فوریهٔ ۱۹۷۹ ‏(۴۶ سال) بخش هانینگه
قد:  ۱۵۴ سانتیمتر (۵ فوت ۱ اینچ)
وزن:  ۵۱ کیلوگرم (۱۱۲ پوند؛ ۸ سنگ ۰ پوند)
پست:  Forward
ضربه:  Left
بازی برای:  Haninge Anchors HC
تیم ملی:   سوئد
سوابق بازی:  ۱۹۹۸–۲۰۱۷
ماریا لارسون (انگلیسی: Maria Larsson؛ زادهٔ ۱۸ فوریهٔ ۱۹۷۹) بازیکن هاکی روی یخ اهل سوئد است.
ناحیه لژه

مکان در 23x15px|border |alt=|link= آلبانی
| استان لژه Rrethi i Lezhës | استان لژه Rrethi i Lezhës |
| --- | --- |
استان: استان
چشم‌اندازی از روی قلعه لژه: چشم‌اندازی از روی قلعه لژه
محل استان لژه در نقشهٔ آلبانی: محل استان لژه در نقشهٔ آلبانی
مختصات: ۴۱°۴۹′ شمالی ۱۹°۴۱′ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۸۱۷°شمالی ۱۹٫۶۸۳°شرقی﻿ / 41.817; 19.683: مختصات: ۴۱°۴۹′ شمالی ۱۹°۴۱′ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۸۱۷°شمالی ۱۹٫۶۸۳°شرقی﻿ / 41.817; 19.683
مرکز: لژه
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۷۹ کیلومتر مربع (۱۸۵ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۷۷٬۱۸۴
 • تراکم: ۱۶۰/کیلومتر مربع (۴۲۰/مایل مربع)
کد ایزو ۳۱۶۶: AL - LE
لِژه نام یکی از استان‌های سی‌وشش‌گانه کشور آلبانی است.
| ن ب وشهرستان‌های آلبانی | ن ب وشهرستان‌های آلبانی | ن ب وشهرستان‌های آلبانی |
| --- | --- | --- |
| استان‌ها | بِرات ·  بولچیزه ·  دِلوینه ·  دِوُول ·  دیبِر ·  دراج ·  الباسان ·  فیِر ·  جیروکاستِر ·  گِرامْش ·  هاس ·  کاوایه ·  کولونیه ·  کورچه ·  کرویه ·  کوچوُوه ·  کوکس ·  کوربین ·  لِژه ·  لیبراژد ·  لوشنیه ·  مالِسی-اِ-ماده ·  مالاکاستر ·  مات ·  میردیته ·  پِچین ·  پِرمِت ·  پوگرادِتس ·  پوکه ·  سارانده ·  اِشکودِر ·  اِسکراپار ·  تِپِلِنه ·  تیرانا ·  تروپویه ·  وِلوره |  |
لیدیا لاسیلا

لیدیا لاسیلا (انگلیسی: Lydia Lassila؛ زادهٔ ۱۷ ژانویهٔ ۱۹۸۲) اسکی‌باز نمایشی اهل استرالیا است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده‌است.
زندگی شخصی

لیدیا لاسیلا متولد ۱۷ ژانویه ۱۹۸۲ در ملبورن استرالیا است. او از تبار یونانی-قبرسی و ایتالیایی است. مادرش ایتالیایی و پدرش قبرسی است.
لاسیلا تحصیلات ابتدایی خود را در بانوی ما از دبستان مفهوم بی عیب و نقص در سانشاین، ویکتوریا به پایان رساند و تحصیلات متوسطه خود را در کالج خانم‌های متودیست، ملبورن و مدرسه دستور زبان وستبورن به پایان رساند. او مدرک کارشناسی علوم کاربردی (جنبش انسانی) را در دانشگاه RMIT به پایان رساند. او با لاوری لاسیلا، اسکی باز حرفه ای سابق فنلاندی ازدواج کرده‌است که حرفه اش شامل قرار دادن دوم در مغول‌ها در مسابقات جهانی اسکی آزاد FIS در سال ۱۹ بود. او اولین پسرش را در سال ۲۰۱۱ پس از پیروزی در گلد در بازی‌های المپیک زمستانی ونکوور ۲۰۱۰ به دنیا آورد. پسر دوم او در سال ۲۰۱۵ پس از بازی‌های المپیک زمستانی سوچی ۲۰۱۴ به دنیا آمد و در آنجا مدعی برنز شد.
الکس پیترانجلو

الکس پیترانجلو (انگلیسی: Alex Pietrangelo؛ زادهٔ ۱۸ ژانویهٔ ۱۹۹۰) بازیکن هاکی روی یخ اهل کانادا است.
ناحیه لینکلن، شهرستان واشینگتن، آرکانزاس

Township در 23x15px|border |alt=|link= آرکانزاس, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| ناحیه لینکلن، شهرستان واشینگتن، آرکانزاس | ناحیه لینکلن، شهرستان واشینگتن، آرکانزاس |
| --- | --- |
Township: Township
موقعیت ناحیه لینکلن، شهرستان واشینگتن، آرکانزاس در نقشه: موقعیت ناحیه لینکلن، شهرستان واشینگتن، آرکانزاس در نقشه
Location of Washington County in Arkansas: Location of Washington County in Arkansas
ایالت:  آرکانزاس
شهرستان: شهرستان واشینگتن، آرکانزاس
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۸ مایل مربع (۵ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۸ مایل مربع (۵ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)  ۰٪
ارتفاع: ۱۴۵۷ فوت (۴۴۴ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۱۷۵۲
 • تراکم: ۹۸۳/مایل مربع (۳۸۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
کد منطقه: 479
شماره GNIS: ۲۴۰۶۹۵۶
سامانه اطلاعات نام‌های جغرافیایی ایالات متحده آمریکا: ناحیه لینکلن، شهرستان واشینگتن، آرکانزاس: سامانه اطلاعات نام‌های جغرافیایی ایالات متحده آمریکا: ناحیه لینکلن، شهرستان واشینگتن، آرکانزاس
ناحیه لینکلن، شهرستان واشینگتن، آرکانزاس (به انگلیسی: Lincoln Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان واشینگتن، آرکانزاس واقع شده‌است. ناحیه لینکلن ۱٬۷۵۲ نفر جمعیت دارد و ۴۴۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خیابان سعدی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
خیابان ۲۷۵: خیابان ۲۷۵
ساختمان سینگر، واقع در خیابان سعدی: ساختمان سینگر، واقع در خیابان سعدی
نام(های) پیشین: لختی‌ها
نوع: خیابان
طول: ۲٬۴۰۰ متر
انتهای شمالی: دروازه دولت
انتهای جنوبی: ناصرخسرو
خیابان سعدی (با نام سابق خیابان لختی‌ها) با شماره‌گذاری معابر خیابان ۲۷۵ تهران یکی از خیابان‌های قدیمی تهران است که در منطقه ۱۲ شهرداری تهران واقع شده است و جهت شمالی-جنوبی دارد. خیابان سعدی از شمال، از دروازه دولت شروع شده و در جنوب به خیابان ناصرخسرو ختم می‌شود. این خیابان در منطقه طرح ترافیک راهنمایی و رانندگی تهران بزرگ واقع شده است. پیش از آن‌که نام سعدی را بر این خیابان بگذارند، آن را به نام «لختی‌ها» می‌شناختند. این خیابان از محله‌های مختلفی عبور می‌کند و به دلیل موقعیت مرکزی خود، دسترسی مناسبی به دیگر نقاط شهر دارد.
اولین ساختمان برای بورس اوراق بهادار در ایران، در سال ۱۳۴۶ در خیابان سعدی دایر شد.
تاریخچه

خیابان سعدی روزگاری به خیابان «لختی‌ها» معروف بود. ناصر نجمی در کتاب ایران قدیم و تهران قدیم دربارهٔ نام خیابان سعدی آورده است: «یکی از خیابان‌هایی که پس از احداث خیابان لاله‌زار به‌وجود آمد، خیابان لختی بود. علت این نامگذاری این بود که در بیشتر ساعات شبانه‌روز شاید به اندازه تعداد انگشتان، آدم از این خیابان عبور و مرور نمی‌کرد و نه‌تنها شب‌ها بلکه هنگام روز هم دزدان و شب‌روها مردم را لخت و جیب‌هایشان را خالی می‌کردند. به همین جهت به آن خیابان لختی می‌گفتند.»
سعید نفیسی هم از مورخانی است که نظری مشابه او دارد و گفته است: «در گذشته این خیابان بسیار خلوت بود و رفت‌وآمد در آن کم. در سراسر آن یک دکان هم قرار نداشت. البته با توجه به سایر اسناد باید گفت این راسته در اواخر سلطنت قاجاریه و اوایل پهلوی، خیابانی خلوت و عاری از سکنه بود و رفت‌وآمد در آن محل کم بود تا آن‌جا که در روز روشن، در خیابان جیب‌برها آدم را لخت‌می‌کردند و به همین دلیل کسی جرأت نداشت پا به خیابان بگذارد.»
جعفر شهری در کتاب خود طهران قدیم آورده که «با تأسیس کمپانی سینگر در این خیابان، نخستین ساختمان جدید در این راسته، باعث حرکت و تشویق برای دیگران شد تا بناهای دیگری در این خیابان برپا شود. از دیگر ساختمان‌های شناخته‌شده خیابان سعدی، ساختمان خودرو سنگین آمریکایی دوج بود که با ورود این شرکت و ساخت ساختمان‌های خصوصی، این خیابان نام تاریخی «لختی‌ها» را از دست داد و به سعدی، شاعر بلندآوازه شیراز معروف شد؛ شاعر ایرانی قرن هفتم که شعر «بنی‌آدم اعضای یکدیگرند که در آفرینش زیک گوهرند/ چو عضوی به درد آورد روزگار، دگر عضوها را نماند قرار» از او بر سر در ساختمان اصلی سازمان ملل متحد حک شده است.»
مترو

ایستگاه‌های مترو سعدی و دروازه دولت در این خیابان قرار دارند.
ماتس لارسون

ماتس لارسون (انگلیسی: Mats Larsson؛ زادهٔ ۲۰ march ۱۹۸۰&#۱۶۰;(۱۹۸۰-۰۳-۲۰) (۴۴ سال)) اسکی‌باز صحرانوردی اهل سوئد است.
تاکو تاکوچی

تاکو تاکوچی (انگلیسی: Taku Takeuchi؛ زادهٔ ۲۰ مهٔ ۱۹۸۷) اسکی‌باز پرش اهل ژاپن است.
چنگیز جلیلوند

| چنگیز جلیلوند | چنگیز جلیلوند |
| --- | --- |
جلیلوند در ۱۳۹۲: جلیلوند در ۱۳۹۲
زادهٔ: ۶ آبان ۱۳۱۹ شیراز، فارس، ایران
درگذشت: ۲ آذر ۱۳۹۹ (۸۰ سال) بیمارستان خاتم‌الانبیاء، تهران، ایران
علت مرگ: ابتلا به ویروس کرونا
مدفن: قطعهٔ هنرمندان بهشت زهرا ردیف ۱۶۶ شمارهٔ ۳، تهران
ملیت: ایرانی
سال‌های فعالیت: ۱۳۵۷–۱۳۳۶ ۱۳۹۹–۱۳۷۷
فرزندان: ۳
   صدای جلیلوند (۰:۲۲)  صدای چنگیز جلیلوند به جای محمدعلی فردین در گنج قارون :    صدای جلیلوند (۰:۲۲)  صدای چنگیز جلیلوند به جای محمدعلی فردین در گنج قارون 
چنگیز جلیلوند (۶ آبان ۱۳۱۹ – ۲ آذر ۱۳۹۹) دوبلور، مدیر دوبلاژ و بازیگر اهل ایران بود.
جلیلوند از سال ۱۳۳۶ مشغول به فعالیت بود و در استودیو قرن ٢١ و دیگر استودیو ها و در استودیو صدا و سیما مشغول به کار دوبلاژ بود. وی در تاریخ ۲ آذر ۱۳۹۹ بر اثر ابتلا به ویروس کرونا درگذشت.
زندگی‌نامه

چنگیز جلیلوند در ۶ آبان ۱۳۱۹ در شیراز زاده شد. او کار هنر خود را در سال ۱۳۳۶ و با تئاتر به همراه ابوالحسن تهامی آغاز کرد.
چنگیز جلیلوند پس از انقلاب ۱۳۵۷ به مدت بیست سال در ایالات متحده آمریکا زندگی کرد و پس از آن به ایران بازگشت و کار دوبله را از سال ۱۳۷۷ سر گرفت. وی در چند مجموعهٔ تلویزیونی و فیلم سینمایی نیز بازی کرده‌است.
صدای جلیلوند قابلیت گویندگی به جای شخصیت‌های نقش اول با صلابت و تأثیرگذار سینمایی را فراهم کرده بود. او در گویندگی‌هایش قابلیت تیپ‌سازی را داشت و می‌توانست صداهای گوناگونی به وجود بیاورد. چنگیز جلیلوند در میان دوبلور های ایرانی، به «مرد حنجره‌طلایی» و «آقای دوبله ایران» شهرت داشت.
وی از معدود دوبلورانی بود که در تیپ‌سازی‌هایش می‌توانست با ۳ صدای باس، باریتون و تنور نقش بگوید.[نیازمند منبع]
از چنگیز جلیلوند در سال ۱۳۵۷ به عنوان یک دوبلور نمونهٔ جهانی نام برده شد. او به جای بازیگران سرشناس خارجی و داخلی بسیاری گویندگی کرده‌است. وی با تیپ‌سازی خلاقانهٔ خود، گویندهٔ اصلی نقش‌های مارلون براندو بود.
پرآوازه‌ترین گویندگی‌های جلیلوند در فیلم‌های سینمایی خارجی به‌جای مارلون براندو، رابرت دنیرو، سلمان خان، پل نیومن، برت لنکستر، ماکسیمیلیان شل، ریچارد برتون، پیتر اوتول، یول براینر، کلینت ایستوود، دین مارتین، سیلوستر استالونه، لیام نیسون، کنت برانا، رابرت داونی جونیور و در فیلم‌های سینمایی ایرانی به‌جای محمدعلی فردین، بهروز وثوقی، ناصر ملک مطیعی، ایرج قادری، سعید راد بودند.
درگذشت

چنگیز جلیلوند در ۲ آذر ۱۳۹۹ بر اثر ابتلا به ویروس کرونا، در بیمارستان خاتم‌الانبیا تهران درگذشت. پیکر وی در ۵ آذر ۱۳۹۹ در قطعهٔ هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
صداپیشگی > بازیگران داخلی

محمد علی فردین در فیلم‌هایی چون گنج قارون، چرخ فلک، باباشمل، جوانمرد، کوچه مردها، سلطان قلب‌ها، آقای قرن بیستم، قصر زرین، حاتم طائی، خوشگل خوشگلا، سکه شانس.
بهروز وثوقی در فیلم کندو، ممل آمریکایی، ماه عسل، دشنه، ذبیح، بت، طوقی، نفس بریده، همسفر.
ناصر ملک‌مطیعی در فیلم غلام ژاندارم، مرد، ناخدا، باباشمل، طوقی، چلچراغ، بت، بابا گلی به جمالت، صلات ظهر، سه قاپ، پاشنه طلا، نقره داغ.
ایرج قادری در فیلم برادرکشی، حکم تیر، پلنگ در شب، دکتر و رقاصه، پشت و خنجر، شاهرگ، قفس، طغیانگر، عمو فوتبالی، کوسه جنوب، هوس، ترکمن، بی‌حجاب، هدف، ناخدا باخدا، دو کله‌شق.
سعید راد در فیلم سفر سنگ.
جمشید مشایخی در فیلم سوته دلان.
محمدرضا گلزار در فیلم  سلام بمبئی
حامد بهداد در فیلم جرمِ مسعود کیمیایی
آرش مجیدی در سریال تلویزیونی از شبکه یک جلال‌الدین
بهمن مفید در فیلم‌های نامحرم، حیدر، ساحره، رشید
بازیگری > سینما

آقای شانس (۱۳۳۸)
آرشین مالالان (۱۳۳۹)
دختر همسایه (۱۳۴۰)
بندرگاه عشق (۱۳۴۶)
فیتیله و ماه پیشونی (۱۳۹۰)
قلاده‌های طلا (۱۳۹۰)
قصه عشق پدرم (۱۳۹۱)
این سیب هم برای تو (۱۳۹۳)
ترمینال غرب (۱۳۹۵)
بازیگری > تلویزیون

سلمان فارسی
هیولا، سریال ایرانی به کارگردانی مهران مدیری
عبور از پاییز
یلدا
نوشدارو
مسابقه ستاره بیست (داور)
جادوی صدا (داور)
معمای شاه
هنر دوبله
بازیگری > تئاتر

بر فرس تندرو، صداپیشگی تئاتر، برج میلاد تهران، کارگردان محسن معینی ۱۳۹۲
پدر، بازیگر، پردیس تئاتر شهرزاد، کارگردان محمود زنده نام ۱۳۹۶
یادداشت

↑  سال ۱۳۱۹، تاریخ ثبت شدهٔ تولد در شناسنامهٔ چنگیز جلیلوند است که با دو تاریخ از زبان خودِ شخص، مغایرت دارد. چنگیز جلیلوند در مصاحبهٔ اختصاصی موزه سینمای ایران (تاریخ شفاهی)، سال تولد خود را ۱۳۱۷، و در برنامهٔ دورهمی سال تولد خود را ۱۳۱۹ گفته بود. با این حال بر روی سنگ قبر او، سال تولدش۱۳۱۹ ثبت شده
زنده باد زاپاتا! - مارلون براندو - از کارهای برجسته چنگیز جلیلوند
گرافنگهایگ

مکان
| گرافنگهایگ   | گرافنگهایگ   |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
ایالت: بایرن
منطقه اداری: اوبرفرانکن
ناحیه: کولمباخ
انجمن شهرداری: مارکت لویگاست 
تقسیمات: 27 روستاe
حکومت: حکومت
 • شهردار: Fritz Schramm
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۰٫۸۰ کیلومتر مربع (۸٫۰۳ مایل مربع)
ارتفاع: ۵۶۸ متر (۱۸۶۴ فوت)
جمعیت (2013-12-31): جمعیت (2013-12-31)
 • کل: ۹۱۴
 • تراکم: ۴۴/کیلومتر مربع (۱۱۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: 95356
کدهای شماره‌گیری: 09255
پلاک خودرو: KU
گرافنگهایگ (به آلمانی: Grafengehaig) یک شهر در آلمان است که در بایرن واقع شده‌است.
خصوصیات

گرافنگهایگ ۲۰٫۸۰ کیلومترمربع مساحت دارد ۵۶۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
یولیا لیپنیتسکایا

یولیا لیپنیتسکایا (به روسی: Юлия Липницкая) ورزشکار زن رشتهٔ پاتیناژ نمایشی اهل کشور روسیه است. او همراه با تیم ملی روسیه در بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۱۴ برندهٔ مدال طلای این رقابتها شد. او قهرمان انفرادی زنان در مسابقات اروپایی اسکیت نمایشی ۲۰۱۴ نیز هست.
مارکو شوارتز

مارکو شوارتز (انگلیسی: Marco Schwarz؛ زادهٔ ۱۶ اوت ۱۹۹۵) اسکی‌باز آلپاین اهل اتریش است.
ناحیه لیوان

مکان در People's Republic of China
| لیو ان 荔湾区 | لیو ان 荔湾区 |
| --- | --- |
منطقه (چین): منطقه (چین)
لیو ان: لیو ان
Our Lady of Lourdes Chapel: Our Lady of Lourdes Chapel
موقعیت لیو ان در نقشه: موقعیت لیو ان در نقشه
استان: گوانگ‌دونگ
بخش: گوانگ‌ژو
مساحت: مساحت
 • کل: ۶۲٫۴۰ کیلومتر مربع (۲۴٫۰۹ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۷۰۵۲۶۲
 • تراکم: ۱۱۰۰۰/کیلومتر مربع (۲۹۰۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۸ (China Standard)
کد پستی: ۵۱۰۱۴۵
کد منطقه: ۰۲۰
وبگاه: http://www.lw.gov.cn/
لیو ان (به لاتین: Liwan District) یک سکونتگاه مسکونی در جمهوری خلق چین است که در گوانگ‌ژو واقع شده‌است.
خصوصیات

لیو ان ۶۲٫۴۰ کیلومترمربع مساحت و ۷۰۵٬۲۶۲ نفر جمعیت دارد.
اریک برور

| اریک برور | اریک برور | اریک برور | اریک برور |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
زادهٔ:  ۱۷ آوریل ۱۹۷۹ ‏(۴۵ سال) ورنن، بریتیش کلمبیا
قد:  ۶ فوت ۵ اینچ (۱۹۶ سانتیمتر)
وزن:  ۲۲۲ پوند (۱۰۱ کیلوگرم؛ ۱۵ سنگ ۱۲ پوند)
پست:  Defence
ضربه:  Left
بازی برای:  New York Islanders ادمونتون اویلرز St. Louis Blues تمپا بی لایتنینگ آناهایم داکس Toronto Maple Leafs
تیم ملی:   کانادا
منتخب ان‌اچ‌ال:  5th overall، ۱۹۹۷ New York Islanders
سوابق بازی:  ۱۹۹۸–۲۰۱۵
اریک برور (انگلیسی: Eric Brewer؛ زادهٔ ۱۷ آوریل ۱۹۷۹) بازیکن هاکی روی یخ اهل کانادا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به آناهایم داکس، ادمونتون اویلرز، و تمپا بی لایتنینگ اشاره کرد.
خوزه د بوستامانته ایی گوئرا

خوزه د بوستامانته ایی گوئرا
خوزه د بوستامانته ایی گوئرا (José de Bustamante y Guerra)‏ (۱ آوریل ۱۷۵۹ در کورورا د تورانزو، کانتابریا، اسپانیا- ۱۰ مارس ۱۸۲۵ در مادرید، اسپانیا)، که گاهی اوقات به سادگی با عنوان بوستامانته شناخته می‌شد، افسر نیروی دریایی، کاوشگر و سیاستمدار اسپانیایی بود.
اوایل زندگی

او از تبار بوستامانته د تورانزو و گورا د ایبیو بود. پدرش خواکین آنتونیو د بوستامانته و روئدا، اهل آلسدا و مادرش کلارا گوئرا د لا وگا، اهل سانتاندر بود. در سال ۱۷۷۰ بوستامانته در سن ۱۱ سالگی در آکادمی گواردیاماریناس در کادیس به عنوان کارآموز کشتی مشغول به کار شد. او بعداً در ژوئن ۱۷۷۱ ستوان دوم ناوچه بود. او در چندین عملیات دریایی در اسکادران تحت رهبری پدرو د کاستیون خدمت کرد. او در دریای مدیترانه با دزدان دریایی بربر جنگید، پس از پایان تحصیلاتش در آنجا وارد سانتا اینس شد که عازم فیلیپین بود. اما کشتی توسط یک مرد جنگجوی انگلیسی مورد حمله قرار گرفت و اسیر شد. بوستامانته سرانجام آزاد شد و به اسپانیا بازگشت. در ۲۰ اکتبر ۱۷۸۲، او در نبرد دریایی جبل‌الطارق در برابر اسکادران لرد ریچارد هاوکه اولین کنت هاو نیز بود، شرکت کرد و مجروح شد. کشتی او در نبردی در نزدیکی کادیس به شدت آسیب دید. بوستامانته سپس پروژه فتح جامائیکا را آماده کرد که به واسطه صلح پاریس در سال ۱۷۸۳، انجام نشد. در سال ۱۷۸۴، با سابقه خدمتی درخشان به عنوان ناخدای ناوچه منصوب شد و در ۲۱ اکتبر ۱۷۸۴ به عنوان شوالیه نشان سانتیاگو را دریافت کرد. در آن زمان او با دوست خود الساندرو مالاسپینا، یکی از شخصیت‌های منحصر به فرد زمان خود، یک سفر علمی را در دنیای استعماری تحت نفوذ اسپانیایی‌ها برنامه‌ریزی کرد.
سفر اکتشافاتی مالاسپینا-بوستامانته

سفر اکتشافاتی از ۳۰ ژوئیه ۱۷۸۹ تا ۲۱ سپتامبر ۱۷۹۴.
در سال ۱۷۸۸ بوستامانته با الساندرو مالاسپینا شریک شد. آنها با هم به دولت اسپانیا پیشنهاد یک سفر علمی بزرگ را دادند که الگوبرداری از سفرهای جیمز کوک بود. این پروژه مورد تأیید قرار گرفت و دو ناوچه سبک به‌طور خاص برای سفر ساخته شدند. بوستامانته فرماندهی آترویدا به معنای «جسور» یا «شجاع» را برعهده داشت. در حالی که مالاسپینا فرماندهی دسکوبیرتا «کشف» را بر عهده داشت. این نام‌ها توسط مالاسپینا برای بزرگ‌داشت دیسکاوری و رزولوشن جیمز کوک انتخاب شد. سفر تحت «فرماندهی دوگانه» مالاسپینا و بوستامانته بود.
بوستامانته و مالاسپینا آن را «سفر علمی و سیاسی در سراسر جهان» نامیدند، اگرچه در میان مردم به عنوان «سفر به جهان» شناخته می‌شد، اما بعداً به دلیل عدم امکان تکمیل دور دنیا به دلیل اجبار به بازگشت به اسپانیا در آغاز جنگ روسیلون علیه اولین جمهوری فرانسه به‌طور رسمی به «سفر اولترامارین آغاز شده در ۳۰ ژوئیه ۱۷۸۹» تغییر نام داد. اما امروزه به عنوان سفر مالاسپینا یا سفر مالاسپینا-بوستامانته شناخته می‌شود. گروه اعزامی یک تیم منتخب و متشکل از بهترین افسران آن زمان بود که گیاه‌شناسان، نقاشان، پزشکان و سایر اومانیست‌های روشنفکر به آنها ملحق شده بودند.
از سال ۱۷۸۹ تا ۱۷۹۴ بوستامانته و مالاسپینا در اقیانوس‌اطلس و در سراسر اقیانوس آرام حرکت کردند و تقریباً در تمام مستعمرات اسپانیا توقف کردند و مناطق کمتر شناخته شده‌ای مانند آمریکای اسپانیایی (بوینس آیرس، مونته ویدئو، پاتاگونیا، جزیره مالویناس/جزایر فالکلند، جزیره چیلوئه، تالکاهانو، والپرایزو، سانتیاگو د چیلی، ال کالائو، گایاکوئل، نیووا گرانادا، آکاپولگو، کالیفرنیا) و به سمت شمال غربی اقیانوس آرام در اتصال میان اقیانوس آرام و اقیانوس‌اطلس (آلاسکا) و آسیای اسپانیایی (فیلیپین، جزایر مارسال و ماریاناس)، ماکائو در سواحل چین، گینه نو، سلبس، جزایر مولوکاس و تونگا، نیوزلند و استرالیا را کاوش کردند. این دو کشتی گاهی اوقات برای انجام وظایف مختلف از هم جدا می‌شدند. برای مثال، زمانی که بوستامانته از تالکاهوانو به والپارایسو (در شیلی کنونی) دریانوردی کرد، در ساحل به نقشه‌برداری پرداخت، در حالی که مالاسپینا به جزایر خوان فرناندز رفت. بین والپرایزو و کالائو، پروو مالاسپینا دوباره جزایر فراساحلی را مورد بررسی قرار داد در حالی که بوستامانته به ترسیم سواحل ادامه داد. همین اتفاق در اقیانوس‌اطلس افتاد، زمانی که بوستامانته به عرض جغرافیایی ۵۷ درجه جنوبی (نزدیک قطب جنوب) رسید. همین اتفاق یکی از دلایلی است که اروگوئه، آرژانتین و اسپانیا بر جنوبگان حق دارند.
بوستامانته با درجه کاپیتان (۱۷۹۱) جایزه گرفت و مدت کوتاهی پس از بازگشت به اسپانیا در سال ۱۷۹۴ به دریاسالار نیروی دریایی ارتقا یافت.
بوستامانته در طول سفر مالاسپینا یک دفتر خاطرات داشت که در سال ۱۸۶۸ در مجله رسمی اداره هیدروگرافی منتشر شد.