stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سیاست خارجی دولت جو بایدن
سازمان‌های بین‌المللی و سیاست‌های جمعی > حقوق بشر

در اوایل فوریه ۲۰۲۱، بلافاصله پس از روی کار آمدن دولت جو بایدن، وی ایالات متحده را به شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد (که دولت ترامپ در سال ۲۰۱۸ از آن خارج شد) بازگرداند. بایدن به وزارت امور خارجه دستور داد که «فوراً و قویاً دوباره با شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد تعامل کند.» آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه ایالات متحده، گفت: «بهترین راه برای بهبود جایگاه شورا تا بتواند به پتانسیل و جایگاه خود دست یابد، از طریق رهبری قوی و اصولی ایالات متحده است.»
بایدن همچنین سیاست مکزیکو سیتی را لغو کرد. این سیاست که برای اولین بار در زمان ریگان اتخاذ شد و دامنه آن در دوران دونالد ترامپ گسترش یافت، به‌طور متناوب در دولت‌های جمهوری‌خواه اجرا و در دولت‌های دموکرات لغو می‌شود. لغو این قانون توسط جو بایدن مورد استقبال پزشکان بدون مرز و عفو بین‌الملل قرار گرفت. بایدن همچنین ایالات متحده را از اعلامیه اجماع ژنو، یک اعلامیه ضد سقط جنین است و ایالات متحده در دوران دونالد ترامپ به آن ملحق شده بود، خارج کرد و کمک مالی به صندوق جمعیت سازمان ملل متحد را از سر گرفت.
سازمان‌های بین‌المللی و سیاست‌های جمعی > دنیاگیری کووید-۱۹ و سلامت جهانی

بایدن در نخستین روز ریاست‌جمهوری خود با صدور یک فرمان اجرایی، فرایند خروج ایالات متحده از سازمان بهداشت جهانی را که در دوران دونالد ترامپ آغاز شده بود، متوقف کرد. بایدن همچنین آنتونی فائوچی، دانشمند ارشد بیماری‌های عفونی، را به‌عنوان رئیس هیئت نمایندگی ایالات متحده در سازمان جهانی بهداشت منصوب کرد. ایالات متحده بزرگ‌ترین تأمین کننده مالی سازمان جهانی بهداشت است و تقریباً یک پنجم بودجه سالانه خود را تأمین می‌کند. فائوچی اظهار داشت که ایالات متحده به تعهدات مالی ۴۰۰ و ۵۰۰ میلیون دلاری خود در سال عمل خواهد کرد و مجدداً به چارچوب جهانی کوواکس برای واکسیناسیون افراد در کشورهای کم درآمد می‌پیوندد.
بایدن ممنوعیت‌های مسافرتی مرتبط با کووید-۱۹ را تمدید کرد و اتباع غیرآمریکایی را از چندین بخش از جهان، از جمله منطقه شنگن، ایرلند، بریتانیا و برزیل، از ورود به ایالات متحده منع کرد. این ممنوعیت‌ها ابتدا توسط ترامپ اعمال شده بود، اما ترامپ قبل از ترک ریاست‌جمهوری دستور داده بود که این ممنوعیت‌ها در ۲۶ ژانویه ۲۰۲۱ منقضی شود. یک روز قبل از منقضی شدن ممنوعیت‌های سفر، بایدن آنها را تمدید کرد و همچنین آفریقای جنوبی را به فهرست این کشورها اضافه کرد. ممنوعیت ورود اتباع چینی و ایرانی نیز همچنان پابرجا باقی ماند.
سازمان‌های بین‌المللی و سیاست‌های جمعی > گروه هفت

در ۱۹ فوریه ۲۰۲۱، اعضای گروه هفت به رهبری بوریس جانسون یک نشست مجازی برگزار کردند. جو بایدن پانزده دقیقه سخنرانی کرد و با پایان دادن به سیاست «اول آمریکا» ترامپ اعلام کرد که «آمریکا بازگشته است». بایدن در این نشست بر تهدیدات چین به ویژه در زمینه امنیت سایبری و فناوری تأکید کرد.
بایدن در ژوئن ۲۰۲۱ در چهل و هفتمین اجلاس گروه هفت در بریتانیا شرکت کرد. او در این نشست با بوریس جانسون، جاستین ترودو، یوشیهیده سوگا، امانوئل مکرون، آنگلا مرکل، ماریو دراگی، اورسولا فون در لاین و شارل میشل دیدار کرد. بایدن در این سفر در قلعه ویندزور در ۱۳ ژوئن با ملکه الیزابت دوم نیز دیدار کرد. در مذاکرات اجلاس سران گروه هفت، رهبران این گروه دربارهٔ دنیاگیری کووید-۱۹، اقدامات زیست‌محیطی و چگونگی مقابله با تهدیدات چین بحث و گفتگو کردند.
سازمان‌های بین‌المللی و سیاست‌های جمعی > محیط زیست و انرژی

در ژانویه ۲۰۲۱، بایدن اظهار داشت که پرداختن به تغییرات آب و هوایی «یک اصل اساسی سیاست خارجی و امنیت ملی ایالات متحده است.»
در فوریه ۲۰۲۱، بایدن فرمانی اجرایی برای پیوستن مجدد ایالات متحده به توافق پاریس را امضا کرد. این توافقنامه در سال ۲۰۱۵ و با هدف مقابله با تغییرات آب و هوایی و انتشار گازهای گلخانه‌ای به وجود آمد. در نوامبر ۲۰۲۱، بایدن در کنفرانس تغییرات آب و هوایی سازمان ملل متحد در گلاسگو شرکت کرد و اظهار داشت که «ما فقط یک پنجره کوتاه پیش روی خود داریم. ما باید جاه‌طلبی‌های خود را افزایش دهیم و منابع انرژی تجدیدپذیر روی بیاوریم.»
در نوامبر ۲۰۲۱، ایالات متحده با چین، هند، ژاپن، بریتانیا و کره جنوبی برای آزادسازی نفت از ذخایر استراتژیک نفت همراه شد تا قیمت‌ها را در بازار جهانی کاهش دهد.
در دسامبر ۲۰۲۱، دولت بایدن کمک‌های مالی فدرال به پروژه‌های اکتشاف و استخراج سوخت فسیلی در خارج از کشور را متوقف کرد.
در اوت ۲۰۲۲، جو بایدن قانون کاهش تورم را امضا کرد. تحلیلگران سیاست‌های زیست‌محیطی مانند آنا مک گین در اندیشکده آمریکایی موسسه مطالعات محیط زیست و انرژی اقدام سیاست صنعتی سبز از سوی ایالات متحده با هدف کمک به حفظ تعهدات این کشور در توافق پاریس را مورد ستایش قرار دادند، اما برخی از آن به دلیل اختصاص ندادن کمک‌اقتصادی خارجی و همچنین ناتوانی در ایجاد یک استراتژی ملی آب و هوایی منسجم انتقاد کردند. جیسون بوردوف در صندوق بین‌المللی پول از سیاست‌های ایالات متحده برای ورود به یک جنگ تجاری بالقوه انتقاد کرد. این سیاست های اعمال شده توسط نماینده تجاری ایالات متحده، کاترین تای، از سوی اندیشکده مرکز مطالعات استراتژیک بین‌المللی و دانشمندان علوم سیاسی مانند جیاچن شی به‌عنوان اقدامات متقابل استراتژیک با هدف مقابله با چین شناخته شدند.
سلاح‌های هسته‌ای

جو بایدن در طول مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری در سال ۲۰۲۰، اعلام کرد که از یک سیاست هسته‌ای بازدارنده و سیاستی که به موجب آن ایالات متحده فقط برای دفاع از خود از سلاح هسته‌ای استفاده کند، حمایت خواهد کرد. با این حال، بازبینی سیاست‌های هسته‌ای ایالات متحده در ۲۰۲۲ با این وعده او ناسازگار بود.
جو بایدن و رئیس‌جمهور برزیل لوئیس ایناسیو لولا داسیلوا، فوریه ۲۰۲۳
جو بایدن و نخست‌وزیر کانادا جاستین ترودو، مارس ۲۰۲۳
کامالا هریس در گواتمالا سیتی، گواتمالا، ژوئن ۲۰۲۱
دیدار جو بایدن با دبیرکل سازمان ملل متحد، آنتونیو گوترش در سپتامبر ۲۰۲۲.
جو بایدن و رهبران گروه هفت در مه ۲۰۲۳
جو بایدن در کنفرانس تغییرات اقلیمی سازمان ملل متحد در گلاسگو، اسکاتلند، نوامبر ۲۰۲۱.
سنگ آهن لیمونیت

لیمونیت ( ‎/ˈlaɪmənaɪt/‎ ) یک نوع سنگ آهن است.
سنگ آهن که در انگلیسی Iron ore نامیده می‌شود حاوی رگه‌هایی از آهن (Fe) است که حدود ۵ درصد از پوسته‌ی زمین را به خود اختصاص داده است. بعد از استخراج از زمین و تفکیک ناخالصی‌ها از آن پودری به رنگ نقره ای – قهوه ای به دست می‌آید.
این عنصر به راحتی در مجاورت هوا اکسید می‌شود و از استحکام بالایی برخوردار نیست به همین دلیل هنگام استفاده از آن در ساخت سازه‌های فلزی یا در مصارف ساختمانی آلیاژ آن همراه با عناصر دیگری مانند نیکل و کروم تهیه می‌شود. استرالیا اصلی‌ترین تولید کننده سنگ آهن در جهان است و پس از آن چین و برزیل قرار دارند.
لیمونیت تشکیل شده از مخلوط  هیدراته آهن (III) اکسید هیدروکسید در ترکیب های مختلف است .
فرمول عمومی اغلب به عنوان FeO  نوشته شده است.
فرمول (OH) · n H 2 O، اگر چه کاملا درست نیست اما به برای  نسبت اکسید به هیدروکسید  در این سنگ آهن می توان از آن استفاده کرد و گسترده ی آن را به خوبی نمایش می دهد. زیرا مخلوطی از اکسیدهای آهن و هیدروکسیدها است.
لیمونیت بیشتر در زون‌های اکسیدان به همراه ژیزمان‌های گوتیتی یافت می‌شود.
لیمونیت یکی از سه سنگ آهن اصلی ، در کنار هماتیت و مگنتیت است و حداقل از 2500 سال قبل از میلاد برای تولید آهن استخراج شده است.
نام ها

لیمونیت از کلمه یونانی λειμών به معنی "چمن زار مرطوب" و یا به معنای "دریاچه ی باتلاقی" و کنایه از  سنگ آهن باتلاقی است زیرا این سنگ آهن در مراتع و مرداب یافت می شود .
این سنگ آهن باتلاقی انواعی دارد،که شکل قهوه ای آن هماتیت قهوه ای یا سنگ آهن قهوه ای نامیده می شود و شکل زرد روشن آن سنگ لیمو یا سنگ آهن زرد نامیده می شود.
مشخصات

لیمونیت نسبتاً چگال است و وزن مخصوص آن از 2.7 تا 4.3 متغیر است. رنگ آن از زرد لیمویی روشن تا قهوه ای متمایل به خاکستری تغییر می کند.
رگه های این سنگ آهن خصوصیتی است که آن ها را از هم متمایز می کند مثلا رگه (رنگ خاک) لیمونیت همیشه مایل به قهوه ای است،  هماتیت با رگه قرمز و مگنتیت با رگه سیاه است.
سختی لیمونیت متغیر است، اما به طور کلی در محدوده 4 تا 5.5 است.
اگر چه در اصل لیمونیت به عنوان یک کانی منفرد تعریف می شود، اما در حال حاضر به عنوان ترکیبی از کانی های اکسید آهن  از جمله:  گوتیت ، اکجانیت ، لیپدوکروسیت و ژاروسیت شناخته می شود .
کانی های منفرد در لیمونیت می توانند کریستال ایجاد کنند ، اما معمولا این اتفاق نمی افتد ، در حالی که ممکن است نمونه ها ساختار فیبری یا میکروکریستالی را نشان دهند.
لیمونیت اغلب در اشکال ترکیبی یا در توده های فشرده و خاکی مانند اشکال بوتریوئیدی ،رینیفرم یا استلاکتیکی وجود دارند.
لیمونیت به دلیل ماهیت آمورف و بی شکل و به علت وجود در مناطق هیدراته اغلب به صورت خاک رس یا گل سنگ ظاهر می شود. با این حال، شبه لیمونیت هایی وجود دارند که در کانی های دیگر مانند پیریت یافت می شوند. شبه لیمونیت به این معنا که از سایر اکسیدهای آهن مانند سیدریت کربناته و سیلیکات های غنی از آهن مانند گارنت آلماندین ، هماتیت و مگنتیت تشکیل شده است.
این به معنای این است که هوازدگی شیمیایی با هیدراته کردن مولکول‌ها، کریستال‌های پیریت را به لیمونیت تبدیل می‌کند، اما شکل خارجی بلور پیریت باقی می‌ماند.
لیمونیت ته نشین شده از روان آب معدن
گالنا و لیمونیت
لیمونیت شکل گرفته
تشکیل

لیمونیت راه های تشکیل مختلفی دارد مثلا: از هیدراتاسیون هماتیت و مگنتیت، از اکسیداسیون و هیدراتاسیون کانی های سولفیدی غنی از آهن و یا هوازدگی شیمیایی سایر کانی‌های غنی از آهن مانند الیوین ، پیروکسن ، آمفیبول و بیوتیت تشکیل می شود .
این سنگ آهن اغلب جزء اصلی آهن در خاک های لاتریت است و اغلب در جریان های روان آب حاصل از عملیات معدن رسوب می کند.
موارد استفاده لیمونیت

یکی از اولین استفاده های آن به عنوان رنگ دانه بود. زیرا که زرد رنگ بودن و رنگ زرد را  که به رنگ کشور قبرس  معروف بود تولید می کرد. هم چنین فرم های تیره تر رنگ های خاکی تولید می کردند.و برشته کردن لیمونیت تا حدی آن را به هماتیت تبدیل کرد و باعث تولید رنگ قرمز، شد .
از دیگر استفاده های سنگ آهن باتلاقی و گل سنگ لیمونیت این است که  به عنوان منبع آهن استخراج می شوند. (البته استخراج تجاری آنها در ایالات متحده متوقف شده است.)
استفاده دیگر آن از اکسید سیلیسی آن است.
کلاهک های آهن یا گوسان های اکسید آهن سیلیسی معمولاً در نتیجه اکسیداسیون شدید ذخایر سنگ های سولفیدی تشکیل می شوند.
علاوه بر این، اکسیداسیون ذخایر سولفیدی که حاوی طلا  بودند، اغلب منجر به غلظت طلا در اکسید آهن می شود.
گوسان های لیمونیتی حاوی طلا در منطقه معدنی شاستا، کالیفرنیا استخراج شدند.
ذخایر مشابهی در نزدیکی ریوتینتو در اسپانیا و کوه مورگان در استرالیا استخراج شد . در کمربند طلای داهلونگا در شهرستان لمپکین، از خاک لاتریتی یا ساپرولیت غنی از لیمونیت استخراج شد. طلای رگه‌ای اولیه لیمونیت‌ روی سنگ‌های فرسوده و هوازده متمرکز شد.
در مثالی دیگر، سازه های آهنی هوازده  در برزیل برای تغلیظ طلا از لیمونیت خاک‌های حاصل استفاده می‌کردند.
تاریخچه

در حالی که اولین سنگ آهن احتمالاً  آهن شهاب‌سنگ بوده است و هم چنین در آفریقا ، جایی که اولین شواهد متالورژی آهن در آن مشاهده شده است، هماتیت به مراتب آسان‌تر ذوب می شود و استفاده می شود اما لیمونیت رایج‌ترین سنگ آهن است.
به طور کلی پس از استخراج سنگ آهن، باید مراحلی مانند خرد کردن، آسیاب کردن، سرند کردن و شست‌وشو طی شود. سپس با استفاده از روش‌های تلغیظ، غلظت آن را تا ۶۵ درصد افزایش می‌دهند در نهایت وارد کوره می‌شوند. سپس در کوره بلند به همراه سنگ آهک و زغال کک در معرض حرارت بالا قرار می‌‌گیرد. در آخر آهن مذاب با تفاله‌ی حاصل از ناخالصی‌های سنگ آن از کوره تخلیه می‌شود.
قبل از ذوب لیمونیت ، با گرم شدن سنگ معدن آن و خروج آب، مقدار زیادی از لیمونیت به هماتیت تبدیل می شود. سپس سنگ معدن را در دمای بالای 1250 درجه سانتی گراد گرم می کنند، که در آن دما آهن فلزی شروع به چسبیدن به هم می کند و ناخالصی های غیرفلزی به صورت جرقه پرتاب می شوند تا آهن خالص باقی بماند.
برای استفاده از لیمونیت سیستم های پیچیده ای به ویژه در تانزانیا برای پردازش لیمونیت توسعه یافت. اما با این حال باز هم، هماتیت و مگنتیت به عنوان کانه های باقی می ماندند و این کار را دشوار می کرد، و بعد از توسعه کوره‌های بلند در قرن اول قبل از میلاد در چین  و حدود 1150 پس از میلاد در اروپا،  می توان از سنگ آهن قهوه‌ای لیمونیت به بهترین نحو استفاده کرد.
یادداشت

↑  MacEachern, Scott (1996) "Iron Age beginnings north of the Mandara Mountains, Cameroon and Nigeria" pp. 489–496 In Pwiti, Gilbert and Soper, Robert (editors) (1996) Aspects of African Archaeology: Proceedings of the Tenth Pan-African Congress University of Zimbabwe Press, Harare, Zimbabwe, شابک ‎۹۷۸−۰−۹۰۸۳۰۷−۵۵−۵; archived here by Internet Archive on 11 March 2012
↑  Diop-Maes, Louise Marie (1996) "La question de l'Âge du fer en Afrique" ("The question of the Iron Age in Africa") Ankh 4/5: pp. 278–303, in French; archived here by Internet Archive on 25 January 2008
↑  "Limonite: Mineral information, data and localities".
1 2  Northrop, Stuart A. (1959) "Limonite" Minerals of New Mexico (revised edition) University of New Mexico Press, Albuquerque, New Mexico, pp. 329–333, اُسی‌ال‌سی ۲۷۵۳۱۹۵
↑  Boswell, P. F. and Blanchard, Roland (1929) "Cellular structure in limonite" Economic Geology 24(8): pp. 791–796
↑  Constantinou, G. and Govett, G. J. S. (1972).
↑  Heckel, George B. (1910) "Iron Oxide Paints".
1 2  Brown, G. Chester (1915) Mines and mineral resources of Shasta county, Siskiyou county, Trinity county California State Mining Bureau, California State Printing Office, Sacramento, California, pages 15–16, اُسی‌ال‌سی ۵۴۵۸۷۰۸
↑  Schmidt, Peter and Avery, Donald H. (22 September 1978) "Complex Iron Smelting and Prehistoric Culture in Tanzania" Science201(4361): pp. 1085–1089
↑  Wagner, Donald B. (1999) "The earliest use of iron in China" بایگانی‌شده  در ۲۰۰۶-۰۷-۱۸ توسط Wayback Machine pp. 1–9 In Young, Suzanne M. M. et al. (editors) (1999) Metals in Antiquity Archaeopress, Oxford, England, شابک ‎۹۷۸−۱−۸۴۱۷۱−۰۰۸−۲
↑  Jockenhövel, Albrecht et al. (1997) "Archaeological Investigations on the Beginning of Blast Furnace-Technology in Central Europe" Abteilung für Ur- und Frühgeschichtliche Archäologie, Westfälische Wilhelms-Universität Münster; abstract published as: Jockenhövel, A. (1997) "Archaeological Investigations on the Beginning of Blast Furnace-Technology in Central Europe".
سنگ معدن باتلاق
لیمونیت از یک معدن اورانیوم
سر مارتین لیندسی، بارونت اول

| سر مارتین لیندسی، بارونت | سر مارتین لیندسی، بارونت |
| --- | --- |
زاده: ۲۲ اوت ۱۹۰۵ لندن، انگلستان
درگذشته: ۵ مهٔ ۱۹۸۱ (۷۵ سال) ساری (انگلستان), انگلستان
وفاداری: پادشاهی متحده
شاخه نظامی: نیروی زمینی بریتانیا
سال‌های خدمت: ۱۹۲۳–۱۹۵۰
درجه: سرهنگ دوم
شماره خدمت: ۳۲۰۱۷
یگان: Royal Scots Fusiliers
فرماندهی: اولین نبرد، گوردن هایلندرز (۱۹۴۴–۴۵)
جنگ‌ها و عملیات‌ها: جنگ جهانی دوم
نشان‌ها: نشان امپراتوری بریتانیا حکم خدمات متمایز ذکر شده در فرستادگان (2) مدال قطبی
سرهنگ دوم سر مارتین الکساندر لیندسی، بارونت اول (Sir Martin Alexander Lindsay, 1st Baronet)،‏CBE، DSO (زادهٔ ۲۲ اوت ۱۹۰۵ – درگذشتهٔ ۵ مه ۱۹۸۱)، افسر نیروی زمینی بریتانیا، کاوشگر قطب، سیاستمدار و مؤلف بود.
او ابتدا، در دههٔ ۱۹۳۰ به عنوان یک کاوشگر قطب در گرینلند در سطح ملی مورد توجه قرار گرفت. خدمت در خط مقدم جنگ جهانی دوم که طی آن یک گردان را فرماندهی و مدال شجاعت را دریافت کرد، به شهرت او افزود. ناگهان پس از جنگ، او پا به عرصهٔ سیاست گذاشت و نزدیک به دو دهه به عنوان عضو پارلمان خدمت کرد. در سال ۱۹۶۲ عنوان بارونت امپراتوری بریتانیا را دریافت نمود و جایگاه بارونت دوهیل در شهرستان کینراست برای وی تعریف شد.
اوایل زندگی

لیندزی در یک خانوادهٔ قدیمی و اصیل اسکاتلندی چشم به جهان گشود، بیست و دومین جد مستقیم او سر ویلیام لیندزی بود که در سال ۱۳۹۸ عنوان لرد لیندزی از کرافورد را داشت. پدر مارتین نیز، افسر ارتش هندی بریتانیا بود که در دورهٔ تفنگ گورکایی متعلق به پادشاه دوم ادوارد هفتم، به درجهٔ سرهنگ دوم رسید.
لیندزی در کالج ولینگتون، برکشایر و کالج نظامی سلطنتی سندهرست تحصیل کرده‌است.
افسر ارتش

لیندزی در سال ۱۹۲۵ از کالج نظامی سلطنتی سندهرست فارغ‌التحصیل شد و به درجه‌ی، ستوان دوم فوزیلیرزهای سلطنتی اسکاتلندی نائل آمد.
دو سال بعد، به نیجریه فرستاده و به گردان چهارم، هنگ نیجریه اعزام شد. که در این دوره، برندهٔ مسابقات بزرگ ملی اسب-دوانی نیجریه شد.
او پس از دورهٔ سیزده‌ماهه با اردوی قطب شمال، به همراه گردان دوم فوزیلیرزهای سلطنتی اسکاتلندی به شانگهای فرستاده شد.
دورهٔ غیرنظامی

لیندزی در سال ۱۹۳۶ نیروی زمینی را ترک کرد. او در سال ۱۹۳۲ با یکی از اقوام دور خود، جویس لیندزی ازدواج کرده و یک خانوادهٔ جوان را تشکیل داده بودند.
او در ژوئن ۱۹۳۶ به لینکلن‌شر نقل مکان کرد که در آنجا به عنوان نمایندهٔ حزب محافظه‌کار بریگ پذیرفته شده بود. حوزهٔ انتخاباتی با اکثریت ۲۰۳ نفر، توسط حزب کارگر اداره می‌شد. لیندزی شروع، به شرکت در مناسبات اجتماعی حوزهٔ انتخاباتی نمود تا شانس خود را در انتخابات امتحان کند.
او از سال ۱۹۳۸ در لینکلن‌شر معاون ستوان بود.
جنگ جهانی دوم

لیندزی در آوریل سال ۱۹۳۹ به تایمز نوشت که از دستورالعمل خدمت اجباری حمایت کند و بر اساس شناخت خود از مردم بریگ، اظهار داشت «تعیین یک مرد عملگرای بریتانیایی برای متوقف‌کردن هیتلر آنقدر گسترده‌است که نمی‌توانم بپذیرم، مخالفت مهمی با آن وجود داشته باشد».
عضویت در پارلمان

فعالیت سیاسی لیندزی در طول جنگ متوقف شد، او از نمایندگی بریگ استعفا داد ولی در عوض در ژوئن ۱۹۴۵ درست پس از پایان جنگ در اروپا، وی به عنوان نمایندهٔ حزب محافظه‌کار در سولی هال، یک حوزهٔ انتخاباتی تازه تأسیس که انتظار می-رفت کاملاً محافظه‌کار باشد، پذیرفته شد. رقیب او در حزب کارگر، روی جنکینز، وزیر کابینهٔ آینده بود اما لیندزی با ۵۰۴۹ رأی، گوی رقابت را از او ربود.
روزنامه‌نگاری

خارج از پارلمان، او همواره از مهارت روزنامه‌نگاری خود برای نوشتن متن کتابی دربارهٔ مجلس عوام بریتانیا استفاده می‌کرد که در سری «بریتانیا در قالب تصویر» در سال ۱۹۴۷ منتشر شد. یک سال بعد با شروع مذاکرات پارلمانی در مورد مجلس اعیان بریتانیا که در نتیجهٔ لایحهٔ پارلمانی ۱۹۴۸ حزب کارگر آغاز شده بود، لیندزی نوشت: ((ای اعیان آیا باید اصلاحات انجام دهیم؟)) که در آن راجع به اختیاراتی که ممکن است گرفته شوند، بحث کرده بود.
او از سال ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۲ رئیس هیئت مدیرهٔ حزب محافظه‌کار و اتحادیه‌های منطقهٔ وست میدلندز بود.
لیندزی طی انتخابات عمومی بریتانیا در سال ۱۹۵۰ در ولینگتون، شروپ‌شر سخنرانی و پیش‌بینی کرد که، آنئورین بیوان به زودی پس از کلمنت اتلی نخست‌وزیر خواهد شد.
او در پارلمان خصوصی ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۱ تلاش کرد تا حزب کارگر را به چالش بکشد. در نوامبر ۱۹۵۰ وی در رأی‌گیری برای صورت حساب اعضای خصوصی برنده شد و لایحهٔ آزادی اطلاعات را پیشنهاد داد تا به مطبوعات حق قانونی برای گزارش روند جراید بدهد. وی همچنین از لایحه‌ای که نمایندهٔ حزب کارگر، آیرین وایت برای اصلاح قوانین طلاق پیشنهاد داد، حمایت کرد و این لایحه به قانون تبدیل شد. در اوایل ۱۹۵۱ او از بلژیک خواست تا ارتشبد فون فالکنهاوزن، فرماندار سابق ارتش آلمان را برای جرایم جنگی محاکمه نکند. لیندزی مطرح کرد که بلژیک کمترین اشغالگری را از هر کشور دیگری داشته‌است.
افتخارات

در فهرست انتخابات سال نوی ۱۹۶۲، لیندزی عنوان بارونت را کسب کرد.
اعلام بازنشستگی

لیندزی در مارس ۱۹۶۳ اعلام نمود که در انتخابات آینده سیاست را به منظور زندگی آسوده‌تر رها خواهد کرد.
اواخر زندگی

در سال ۱۹۶۴، طبق وصیت‌نامهٔ بشر دوستانهٔ فلورانس برلوویتز شاو آمریکایی (بیوهٔ جورج هاملین و همسر برنارد پولاک)، او ۲۵۰ هزار دلار و یک آپارتمان لوکس در منهتن را برای لیندزی به ارث گذاشت. لیندزی او را در مناسب‌های اجتماعی در نیویورک همراهی کرده بود. وصیت‌نامه توسط سه فرزند خواندهٔ شاو مورد مناقشه قرار گرفت اما در نهایت تأیید شد. در همان سال یک پسرعموی دیگر او که ساکن ولز شمالی بود برای او ۲۰ هزار پوند به ارث گذاشت. لیندزی ثروت خود به صورت افراطی صرف مسابقات اسب‌دوانی کرد و به پرورش اسب مشغول شد.
سر مارتین در سال ۱۹۳۲ با جویس لیندزی (زادهٔ ۱۹۰۴ – درگذشتهٔ ۱۹۹۸) فرزند هان. رابرت همیلتون لیندزی (پسر کوچک بیست و ششمین کنت کرافورد) و مری جنت کلارک (دختر سر ویلیام کلارک، بارونت اول) ازدواج کرد. علی‌رغم داشتن نام خانوادگی یکسان، نسبت آن‌ها نزدیک نبود بلکه یک جد مشترک، الکساندر لیندزی از گلنسک داشتند. خانم لیندزی در سال ۱۹۶۷ به دلیل بی‌وفایی همسرش طلاق گرفت. کمی بعد در همان سال او ساندی اکسپرس را به دلیل مقاله‌ای که بعد از گرفتن دو ثروتش که می‌پرسید که آیا سر مارتین «به دنبال یک بیوهٔ ثروتمند» بوده‌است را به شورای مطبوعات گزارش داد. ویراستاری به نام جان جونور از این داستان حمایت کرد ولی شورای مطبوعات شکایت را تأیید نمود و برای روزنامه‌نگاری ابراز تأسف کرد. این زوج سه فرزند شامل رونالد وارث بلافصل او و تنها دختر آن‌ها یاسینت روزماری داشتند. یاسینت روزماری با لرد مارک فیتزالان هاوارد، فرزند برنارد فیتزالان هاوارد، سومین بارون هاوارد از گلوسوپ، ازدواج کرد.
لیندزی در اول اوت سال ۱۹۶۹ با لولیا، دوشس وست مینستر، همسر سابق دوک دوم وست مینستر ازدواج کرد. در سال ۱۹۷۳، مصاحبه‌ای با وی انجام شد که در قسمت جنگ سرد از سریال تحسین شدهٔ دنیا در جنگ به نمایش گذاشته شده که در آن او انتقادش از نبرد نروژ و واکنش‌های متعاقب آن را به یاد آورد.
لیندزی در حالی که به مدیریت شرکت‌های مختلف مشغول بود، رئیس هیئت مدیرهٔ شورای دائمی بارونتاژ نیز بود و آخرین کتاب خود را در سال ۱۹۷۷ با نام «بارونتاژ» نوشت.
سیستم دی بوت

سیستم‌دی-بوت(به انگلیسی: systemd-boot) یک بوت‌منیجررایگان و متن باز است که با منسوخ شدن پروژه گامی‌بوت و ادغام آن با سیستم‌دی در ماه مه سال ۲۰۱۵ ساخته شد.
پروژه گامی‌بوت توسط Key Sievers و Harald Hoyer، کارمندان شرکت رد هت ساخته و به عنوان یک جایگزین جمع و جور برای گنو گراب(به انگلیسی: GNU GRUB) به منظور استفاده در سیستم هایی که از UEFI استفاده می‌کنند طراحی شد. این ابزار به طور خودکار تصاویر قابل بوت (شامل سیستم عامل ها و بوت‌لودر های دیگر) را شناسایی می‌کرد، به فایل پیکربندی نیاز نداشت، یک رابط کاربری ساده بر پایه جدول ارایه می‌کرد، و همچنین می‌توانست با سیستم‌دی ترکیب شود با اطلاعات عملکرد را نمایش دهد.
برای بازی با کلمات، اسم "گامی‌بوت" در آلمانی(زبان مادری توسعه دهنده های اولیه آن) به معنی قایق بادی است. هر چند که این پروژه توسط دو کارمند این شرکت توسعه یافته بود، اما در پروژه فدورا استفاده نشد. در عوض، این پروژه از افی‌لینوکس برای بارگذاری زنجیره‌ای گراب استفاده می‌کرد.
گامی‌بوت تحت پروانه LGPL-2.1-or-later بود، بر خلاف گراب که تحت پروانه GPL-3.0-or-later است. این تفاوت به این دلیل بود که به گامی‌بوت اجازه دهد تا برای سیستم های مبنی بر UEFI که از بوت امن(به انگلیسی: secure boot) استفاده می‌کردند مناسب باشد، به دلیل نگرانی ها درباره الزام آن در پخش کردن تمام کلید های دسترسی(گواهی کلید عمومی) در صورت اعمال محدودیت های سخت‌افزاری مانند سکیور بوت که برای استفاده از پروانه GPL-v3 نیاز است.
سید محمد هاشمی‌نژاد

| سید محمد هاشمی‌نژاد | سید محمد هاشمی‌نژاد |
| --- | --- |
زادهٔ: 1341 تهران
ملیت: ایرانی
تحصیلات: دکتری مهندسی مکانیک
محل تحصیل: دانشگاه ایالت کالیفرنیا، چیکو دانشگاه سانتا کلارا دانشگاه کلرادو بولدر
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): مهندسی مکانیک، آکوستیک و ارتعاشات
محل کار: دانشگاه علم و صنعت ایران
 :  
وبگاه: http://mech.iust.ac.ir/faculty/hasheminejad/
سید محمد هاشمی‌نژاد (زادۀ 1341 - تهران) استاد تمام دانشکدۀ مهندسی مکانیک دانشگاه علم و صنعت ایران است.
تحصیلات

هاشمی‌نژاد تحصیلات آکادمیک خود را در سال 1358 و در دانشگاه ایالت کالیفرنیا، چیکو آغاز کرد و در سال 1362 موفق به اخذ درجۀ لیسانس از آن دانشگاه شد. او سپس تا سال 1364 در دانشگاه سانتا کلارا در کالیفرنیا مشغول به تحصیل در دورۀ فوق لیسانس بود و پس از یک دورۀ دو ساله دوری از تحصیل، از سال 1366 تا 1371 در دانشگاه کلرادو بولدر، تحصیلات دورۀ دکتری خود را زیر نظر پرفسور توماس گیرز به انجام رسانید.
دانشگاه علم و صنعت ایران

هاشمی نژاد در سال 1372 با درجۀ استادیاری به عضویت هیئت علمی دانشگاه علم و صنعت ایران درآمد، در سال 1382 به درجۀ دانشیاری ارتقاء یافت و سپس در سال 1387 موفق به کسب درجۀ استادی گردید. او همچنین در سال 1382 آزمایشگاه آکوستیک دانشگاه علم و صنعت ایران را راه اندازی نمود. وی در بدو تشکیل قطب علمی مکانیک جامدات تجربی و دینامیک توسط دکتر حمید احمدیان، به عضویت این قطب درآمد و در طول 30 سال فعالیت در دانشگاه علم و صنعت ایران، به یکی از سرآمدان حوزۀ آکوستیک و ارتعاشات کشور مبدل گردید. در حوزۀ تدریس، هاشمی نژاد سابقۀ تدریس دینامیک، ارتعاشات، کنترل اتوماتیک، ارتعاشات سیستم‌های ممتد و ریاضیات مهندسی پیشرفته 1 و 2 را دارد که دربارۀ تمامی آن‌ها، دانشجویان متفق‌القول به حجم زیاد تدریس و سخت‌گیری وی معتقدند. او در سال 1396 در چهارمین کنگرۀ انجمن صوتیات ایران، نشان حکمت این انجمن را دریافت کرد. وی دارای 184 مقالۀ ISI و اچ-ایندکس 27 است.
کتب تالیفی

ارتعاشات سیستم‌های مکانیکی؛ هاشمی‌نژاد، سید محمد و رفیعی نکو، سعید؛ 1399؛ مرکز نشر دانشگاهی
ریاضیات مهندسی کاربردی؛ هاشمی‌نژاد، سید محمد و حیدری رارانی، محمد؛ 1400؛ نشر کتاب دانشگاهی
سیسیلیا لوفتوس

| سیسیلیا لوفتوس | سیسیلیا لوفتوس |
| --- | --- |
لوفتوس حدود ۱۹۱۳: لوفتوس حدود ۱۹۱۳
نام هنگام تولد: Marie Cecilia Loftus Brown
زادهٔ: ۲۲ اکتبر ۱۸۷۶ گلاسگو، اسکاتلند
درگذشت: ۱۲ ژوئیهٔ ۱۹۴۳ (۶۶ سال) نیویورک سیتی، ایالات متحده آمریکا
دیگر نام‌ها: Cissie, Cissy
پیشه‌ها: هنرپیشه خواننده وودویل music hall performer
سال‌های فعالیت: ۱۸۹۳–۱۹۴۱
همسر(ها): Justin Huntly McCarthy (۱۸۹۳–۱۹۰۰) Alonzo Higbee Waterman (۱۹۰۸–۱۹۲۰); 1 فرزند
سیسیلیا لوفتوس (متولد ماری سسیلیا لوفتوس براون، ۲۲ اکتبر ۱۸۷۶–۱۲ ژوئیه ۱۹۴۳) یک هنرپیشه، خواننده، وودویل، و نوازنده سالن موسیقی اسکاتلندی در اواخر قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰ بود. لوفتوس در گلاسکو، اسکاتلند به دنیا آمد. پدرش، بن براون، عضوی از گروه موفق واریته، Brown, Newland & Le Clerc بود. مادرش، ماری لوفتوس، هنرپیشه، پانتومیک و مجری تالار موسیقی، که زمانی که سیسیلیا به دنیا آمد تنها ۱۸ سال داشت، بعداً به یک ستاره بورلسک تبدیل شد که به عنوان «سارا برنهارت سالن‌ها» شناخته شد.