stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آنزیم‌های گوارشی
لوزالمعده

لوزالمعده، غده‌ای هم درون‌ریز و هم برون‌ریز است. هورمون‌های غدد درون‌ریز ترشح‌شده به دستگاه گردش خون مانند انسولین و گلوکاگون، کنترل متابولیسم گلوکز را انجام می‌دهند. ترشحات برون‌ریز لوزالمعده هم به دستگاه گوارش وارد می‌شوند.
لوزالمعده مجموعه‌ای از ترکیبات مختلف را تحت عنوان شیرهٔ لوزالمعده تولید و ترشح می‌کند که حاوی آنزیم‌های گوارشی زیر است:
تریپسینوژن: یک پروتئاز غیرفعال (زیموژنیک) است و پس از فعال شدن در دوازدهه به تریپسین، پروتئین‌های موجود در غذا را به اسیدهای آمینه تجزیه می‌کند. تریپسینوژن از طریق آنزیم دوازدهه (انتروکیناز) به شکل فعال آن یعنی تریپسین فعال می‌شود.
کیموتریپسینوژن: که یک پروتئاز غیرفعال (زیموژنیک) است و پس از فعال شدن توسط انتروکیناز، به کیموتریپسین تبدیل شده و پروتئین‌ها را تجزیه می‌کند. کیموتریپسینوژن همچنین می‌تواند توسط تریپسین فعال شود.
کربوکسی‌پپتیداز: یک پروتئاز است که اسید آمینهٔ انتهایی را از یک پروتئین جدا می‌کند.
چندین الاستاز که پروتئین الاستین و برخی پروتئین‌های دیگر را تجزیه می‌کنند.
لیپاز لوزالمعده: که تری‌گلیسرید را به دو اسید چرب و یک مونوگلیسرید تجزیه می‌کند.
استرول استراز
فسفولیپاز
چندین آنزیم نوکلئاز که تجزیهٔ اسیدهای نوکلئیک را انجام می‌دهند مانند DNAaseها و RNAaseها
آمیلاز لوزالمعده: باعث تجزیهٔ نشاسته و گلیکوژن به اجزای ساده‌تر می‌شود. انسان و بسیاری از جانوران دیگر فاقد آنزیم‌های تجزیه‌کنندهٔ سلولز هستند.
رودهٔ کوچک

در رودهٔ کوچک، عملکرد اصلی آنزیم‌ها گوارش و تجزیهٔ هرچه بیشتر کیموس (مواد ورودی از معده) است. برخی از این آنزیم‌ها عبارت‌اند از:
اگزوپپتیدازها و اندوپپتیدازهای مختلف از جمله دی‌پپتیداز و آمینوپپتیدازها که پپتون‌ها و پلی‌پپتیدها را به اسیدهای آمینه تبدیل می‌کنند.
مالتاز: مالتوز را به گلوکز تبدیل می‌کند.
لاکتاز: آنزیمی که لاکتوز را به گلوکز و گالاکتوز تبدیل می‌کند. بیشتر جمعیت خاورمیانه و آسیا فاقد این آنزیم هستند. ترشح این آنزیم نیز با افزایش سن کاهش می‌یابد.
ساکاراز: ساکارز را به گلوکز و فروکتوز تبدیل می‌کند.
سایر دی‌ساکاریدازها
گیاهان

در گیاهان گوشت‌خوار، آنزیم‌ها و اسیدهای گوارشی، حشرات یا جانوران کوچک را تجزیه می‌کنند. در برخی از این گیاهان، برگ برای افزایش تماس روی طعمه فرو می‌آید. برخی از این گیاهان هم دارای یک ظرف کوچک مایع گوارشی هستند. این مایع برای هضم طعمه استفاده می‌شود تا به اجزاء کوچک‌تر تبدیل شده و در نهایت نیترات و فسفر مورد نیاز گیاه فراهم شود.
برخی از گیاهان گوشت‌خوار مانند کوزه‌مرداب‌ها از آنزیم‌های گوارشی استفاده نمی‌کنند، بلکه برای تجزیهٔ غذا از باکتری‌ها استفاده می‌کنند.
برخی از آنزیم‌های گوارشی در گیاهان گوشت‌خوار:
فرایند آبکافت
استراز؛ یک آنزیم هیدرولاز
پروتئازها
نوکلئازها
فسفاتازها
گلوکانازها
پراکسیدازها
کیتینازها
آئروسپاسیال غزال
غزال در عراق

عراقی‌ها در جنگ هشت ساله خود با ایران به‌طور گسترده‌ای از هلیکوپترهای غزال خود بهره بردند. غزال‌های مسلح به موشک هات توانایی ضد تانک در خور توجهی داشتند. برای هات‌ها فرقی نمی‌کرد که کدام تانک ایرانی رودروری آن‌ها باشد. چه تی-۵۵ و تی-۶۲ و چه ام-۶۰ پاتون و چیفتن با استفاده از هات منهدم می‌شدند. اما مشکل غزال‌ها این بود که محافظت زرهی کافی برای انجام عملیات در محیط پرخطر جنگی را نداشتند. غزال‌های سبک در واقع طرز تفکر اروپایی‌ها در مورد شیوه کاربرد هلیکوپترها در نبردهای ضد تانک را به نمایش می‌گذاشتند و آسیب‌پذیری غزال‌ها در مقابل آتش پدافندی دشمن در طول این جنگ نادرستی این ایده را ثابت کرد. دیگر بالگرد جنگنده عراقی‌ها یعنی میل-۲۵ ساخت شوروی برعکس غزال از زره و مقاومت قابل توجه برخوردار بود اما موشک‌های ضد تانک دقیق و سیستم هدف‌گیری مناسبی نداشت. غزال‌ها مثل کبراهای ایرانی قادر بودند در هنگام هاور کردن هم شلیک کنند اما بالگردهای روسی فقط در حال حرکت قادر به شلیک بودند که این دقت آن‌ها را به شدت کاهش می‌داد. برای رفع این مشکل در تابستان ۱۳۶۱ عراقی‌ها از مستشاران نظامی آلمان شرقی دعوت کردند تا راهکارهایی برای کاربرد مؤثرتر بالگردهای جنگنده را به آن‌ها بیاموزند. عراقی‌ها به توصیه این مستشاران تاکتیک ساده اما فوق‌العاده مؤثری را ترتیب دادند که در آن هلیکوپترهای غزال و میل-۲۵ در گروه‌های شکارچی/قاتل به جنگ نیروهای دشمن می‌رفتند. ابتدا میل-۲۵های عظیم‌الجثه حمله را آغاز کرده و با آتش راکت‌های ۵۷ م‌م خود پدافند هوایی ایرانی‌ها را از کار می‌انداختند. سپس نوبت به غزال‌ها می‌رسید که از سردرگمی قوای ایرانی استفاده کرده و با موشک‌های هات تانک‌های ایرانی را یکی یکی از کار بیندازند. وقتی در سال ۱۳۶۱ در جنگ‌های میان شلمچه تا بصره سپاه پاسداران برای نخستین بار از تانک استفاده کرد غزال‌های توانستند تعداد زیادی از تانک‌های پاسداران و چیفتن‌های ارتش را به این شیوه از کار بیندازند.
غزال‌ها هم مثل دیگر هواگردهای عراقی آسیب شدیدی را در جریان جنگ سال ۱۹۹۱ با ائتلاف بین‌المللی مدافع کویت متحمل شدند. با این حال در سال ۲۰۰۰ هنوز ۲۰ غزال در زرادخانه عراقی‌ها باقی مانده بود. عراقی‌ها در سال ۲۰۰۹ شش بالگرد غزال فرانسوی را خریداری کردند. البته غزال‌هایی که اکنون در عراق هستند فاقد موشک هات می‌باشند
ژیلا مهرجویی

| ژیلا مهرجویی | ژیلا مهرجویی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۱ مهر ۱۳۲۴ تهران، ایران
درگذشت: ۸ آذر ۱۳۹۲ (۶۸ سال) تهران، ایران
علت مرگ: افت فشار خون
آرامگاه: طالقان
ملیت: ایرانی
محل تحصیل: مدرسه عالی تلویزیون و سینمادانشگاه اوت اتور پاریس
پیشه(ها): طراح صحنه و لباس
خویشاوندان: داریوش مهرجویی (برادر)
ژیلا مهرجویی (۱۱ مهر ۱۳۲۴ – ۸ آذر ۱۳۹۲) طراح صحنه و لباس ایرانی بود. وی خواهر داریوش مهرجویی بود.
زندگی

ژیلا مهرجویی در ۱۱ مهر ۱۳۲۴ در تهران زاده شد. او فارغ‌التحصیل رشته کارگردانی از مدرسه عالی تلویزیون و سینما در سال ۱۳۵۱ بود و در رشته جامعه‌شناسی سینما از دانشگاه اوت اتور پاریس فوق لیسانس گرفته بود.
پس از آن در سمت‌های مختلف هنری از قبیل: دستیار کارگردان و برنامه‌ریز، منشی صحنه و مونتور حضور یافت و موفق به ساخت فیلم‌های مستند (۱۵ فیلم)، کوتاه داستانی و تبلیغاتی شد. او همچنین در یک مجموعه تلویزیونی و چندین فیلم سینمایی به عنوان طراح صحنه و لباس به ایفای نقش پرداخت و توانست دو بار در کشور فرانسه نمایشگاهی را در زمینه نمایش لباس‌های سنتی ایرانی برگزار کند. مهرجویی در سال ۱۳۸۱ فیلم «چناران» را ساخت و آن را به عنوان تز دانشگاهی خود تهیه نمود.
ژیلا مهرجویی در طول سالهای فعالیتش با کارگردان‌هایی چون داریوش مهرجویی (برادرش)، بهمن فرمان آرا، عباس کیارستمی و رخشان بنی اعتماد همکاری کرد. «اجاره نشین‌ها»، «هامون»، «بانو»، «سارا»، «لیلا»، «بوی کافور، عطر یاس» و «ننه گیلانه» از جمله فیلم‌هایی است که او طراحی صحنه و لباس آنها را برعهده داشت.
ژیلا مهرجویی در هجدهمین دوره جشنواره فیلم فجر برای «بوی کافور عطر یاس» و در بیستمین جشنواره فجر برای فیلم «خانه‌ای روی آب»، سیمرغ بلورین بهترین طراحی صحنه و لباس را گرفت. او همچنین در بیست و ششمین دوره جشنواره فجر برای فیلم «آتش سبز» سیمرغ بلورین بهترین طراحی صحنه و لباس را به صورت مشترک با شعله نواب تهرانی دریافت کرد.
خانم مهرجویی سال در گفتگویی با خبرگزاری میراث فرهنگی گفته بود که:
برای اینکه طراحان صحنه در کار خود به شناخت جامعی از محیط پیرامون خود برسند، "اول از همه باید بسیار با ادبیات کشورمان آشنا باشند. کتاب بخوانند. رمان‌های ایرانی بخوانند و با فضاهای ایرانی در هر نقطه‌ای آشنا بشوند. جغرافیای انسانی کشور و مختصات تاریخی‌مان را بدانند و جهان‌بینی بالایی نسبت به پیرامون خود داشته باشند. به راحتی از کنار هیچ چیزی گذر نکنند. پشتکار داشته باشند و هیچ گاه نگویند این کار را نمی‌توانم انجام دهم؛ و بعد از خواندن و اضافه کردن به علم خود باید آنقدر آزمون و خطا بکنند و کار بکنند و شاگردی بکنند تا به یک نتیجه خوب برسند."
ژیلا مهرجویی تحت جراحی قلب قرار گرفته بود و در بیمارستان بستری بود، به دلیل افت فشار بامداد جمعه، ۸ آذر ۱۳۹۲ (۲۹ نوامبر) در سن ۶۸ سالگی در تهران درگذشت. پیکر خانم مهرجویی، روز شنبه، از مقابل خانه سینما تشیع شد و در طالقان به خاک سپرده شد.
فیلمشناخت > طراحی صحنه و لباس

| سال | نام فیلم | کارگردان | طراحی صحنه | طراحی لباس | یادداشت |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۸۸ | آدم‌کش | رضا کریمی | آری | آری |  |
| ۱۳۸۷ | زادبوم | ابوالحسن داوودی | آری | آری |  |
| ۱۳۸۶ | آتش سبز | محمدرضا اصلانی | آری | آری |  |
| ۱۳۸۶ | زن دوم | سیروس الوند | آری | آری |  |
| ۱۳۸۵ | پارک وی | فریدون جیرانی | آری | آری |  |
| ۱۳۸۵ | خون‌بازی | رخشان بنی اعتماد | آری | آری |  |
| ۱۳۸۵ | گوشواره | وحید موسائیان | آری | آری |  |
| ۱۳۸۵ | سه زن | منیژه حکمت |  | آری |  |
| ۱۳۸۴ | عصر جمعه | مونا زندی | آری | آری |  |
| ۱۳۸۲ | تارا و تب توت فرنگی | سعید سهیلی | آری | آری |  |
| ۱۳۸۲ | روایت سه‌گانه (اپیزود سوم، ننه گیلانه) | رخشان بنی اعتماد | آری | آری |  |
| ۱۳۸۲ | صبحانه‌ای برای دو نفر | مهدی صباغ‌زاده | آری | آری | کاندیدا بهترین طراحی هنریهشتمین دوره جشن خانه سینما (۱۳۸۳) |
| ۱۳۸۱ | این زن حرف نمی‌زند | احمد امینی | آری | آری |  |
| ۱۳۸۰ | خانه‌ای روی آب | بهمن فرمان‌آرا | آری | آری |  |
| ۱۳۷۹ | چتری برای دو نفر | احمد امینی | آری | آری |  |
| ۱۳۷۹ | خاکستری | مهرداد میرفلاح | آری | آری |  |
| ۱۳۷۹ | مارال | مهدی صباغ‌زاده | آری | آری |  |
| ۱۳۷۸ | بوی کافور، عطر یاس | بهمن فرمان‌آرا | آری | آری | دوره هجدهم: سیمرغ بلورین بهترین طراحی صحنه |
| ۱۳۷۷ | عشق + ۲ | رضا کریمی | آری | آری |  |
| ۱۳۷۵ | لیلا | داریوش مهرجویی | آری | آری |  |
| ۱۳۷۱ | سارا | داریوش مهرجویی |  | آری |  |
| ۱۳۷۰ | بانو | داریوش مهرجویی |  | آری |  |
| ۱۳۶۸ | هامون | داریوش مهرجویی |  | آری |  |
| سال | نام فیلم | کارگردان | سمت | یادداشت |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۸۶ | آتش سبز | محمدرضا اصلانی | مدیر هنری |  |
| ۱۳۸۵ | دست‌های خالی | ابوالقاسم طالبی | با تشکر از |  |
| ۱۳۸۳ | گیلانه | رخشان بنی‌اعتماد | طراحی هنری |  |
| ۱۳۶۶ | شیرک | داریوش مهرجویی | منشی صحنه |  |
| ۱۳۶۵ | اجاره‌نشین‌ها | داریوش مهرجویی | منشی صحنه |  |
| ۱۳۵۱ | چشمه | آربی اوانسیان | منشی صحنه |  |
| ۱۳۵۰ | آزار سرخ | غلامحسین طاهری دوست | تدوین |  |
تالیفات و ترجمه‌ها

از دیگر فعالیت‌های مهرجویی می‌توان به نوشتن حدود ۲۰ سناریوی بلند و سریالی و همچنین ترجمه دو کتاب از زبان‌های فرانسه و انگلیسی اشاره کرد. نیز او در فرانسه نمایشگاه‌هایی از لباس‌های سنتی ایرانی برگزار کرده بود.
چاقوی نان

یک نمونه چاقوی نان امروزی
چاقوی نان (انگلیسی: Bread knife) برای برش نان استفاده می‌شود و یکی از چاقوهای آشپزخانه است که آشپزها از آن بهره می‌برند. تیغه‌های دندانه دار چاقوی نان باعث می‌شود تا نان نرم بدون له شدن، بریده شود.
تاریخچه

در سال ۱۸۹۳، نمونه ای از این چاقو در نمایشگاه جهانی کلمبیا که در شیکاگو برگزار گردید توسط کمپانی فریدریش دیک (اسلینگن، آلمان) در معرض نمایش گذاشته شد. حق امتیاز یک طرح، توسط جوزف برنز اهل سیراکیوس، نیویورک در ایالات متحده آمریکا به ثبت رسید.
طرح چاقوی نان که توسط برنز به ثبت رسید، ۱۹۲۱
لانسکی (فیلم ۱۹۹۹)

| لانسکی | لانسکی |
| --- | --- |
کارگردان: جان مک‌ناتن
تهیه‌کننده: فرد سی. کاروسو
نویسنده: آوری دن دنیس آیزن‌برگ الی لانداو دیوید مامیت
بازیگران: ریچارد درایفس اریک رابرتس آنتونی لاپالیا مکس پرلیچ بورلی دی آنجلو ماتیو ستل میکی ناکس
موسیقی: جورج اس کلینتون
فیلم‌بردار: جان ای. آلونزو جفری گریلی
تدوین‌گر: النا مگنینی
توزیع‌کننده: اچ‌بی‌او
تاریخ‌های انتشار: ۲۷ فوریه ۱۹۹۹
مدت زمان: ۹۳–۱۱۴ دقیقه
کشور:  ایالات متحده آمریکا
زبان: انگلیسی 
لانسکی (انگلیسی: Lansky) یک تله‌فیلم آمریکایی در ژانر درام جنایی به کارگردانی جان مک‌ناتن است که در سال ۱۹۹۹ منتشر شد.
بازیگران

ریچارد درایفس
اریک رابرتس
آنتونی لاپالیا
مکس پرلیچ
بورلی دی آنجلو
ماتیو ستل
میکی ناکس
مهناز بهمنی

| مهناز بهمنی | مهناز بهمنی |
| --- | --- |
عضو کمیسیون اقتصادی مجلس شورای اسلامی: عضو کمیسیون اقتصادی مجلس شورای اسلامی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ایران
تحصیلات: فوق لیسانس علوم تربیتی دانشگاه آزاد اسلامی تبریز
پیشه: نمایندهٔ دورهٔ نهم مجلس شورای اسلامی
مهناز بهمنی نمایندهٔ دورهٔ نهم مجلس شورای اسلامی و عضو کمیسیون اقتصادی مجلس شورای اسلامی از حوزهٔ انتخابیهٔ سراب در استان آذربایجان شرقی است.
وی سابقه نمایندگی در دوره نهم مجلس شورای اسلامی را در کارنامه خود دارد.
ابیانه

| ابیانه ویونا | ابیانه ویونا |
| --- | --- |
روستا: روستا
دورنمایی از روستای اَبیانه: دورنمایی از روستای اَبیانه
کشور: ایران
استان: اصفهان
شهرستان: نطنز
بخش: مرکزی
دهستان: برزرود
جمعیت: ۳۰۱ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۳۱۵۴۲۸
معماری بومی ابیانه
طرح بازسازی شده آتشکده ابیانه
نمایی از یک کوچه در ابیانه
نمایی از امامزاده عیسی یحیی
اَبیانه روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نطنز در استان اصفهان است. این روستا در تاریخ ۳۰ مرداد ۱۳۵۴ با شمارهٔ ثبت ۱۰۸۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
این روستا در ۳۸ کیلومتری شمال غربی نطنز در دامنهٔ کوه کرکس و یکی از بلندترین نقاط مسکونی در ایران واقع شده است. ارتفاع از سطح دریا در این روستا ۲۱۶۰ متر و دارای آب و هوای سرد و معتدل است. ابیانه به اعتبار معماری بومی و بناهای تاریخی پُرتنوع آن، از روستاهای مشهور ایران است.
زبان

گویش ابیانه ای یکی از گویش‌های مرکزی ایران به‌شمار می‌رود و مانند دیگر گویش‌های مرکزی دارای ویژگی‌های منحصر به فردِ آوایی، صرفی (ساخت واژی) و نحوی است و در حوزه واژگان نیز نسبت به فارسی معیار، متفاوت و قابل بررسی است.
جمعیت

این روستا در دهستان برزرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۳۰۱ نفر (۱۴۷ خانوار) بوده است.
معرفی

در حال حاضراسنادی که دقیقاً قدمت تاریخی ابیانه را معلوم کند در دست نیست؛ ولی پیشینهٔ چهار هزار و پانصد ساله را برای آن تخمین می‌زنند و آن را از کهن‌ترین زیست‌گاه‌های انسانی در حاشیه دشت کویر ایران می‌دانند. آثار و بناهای تاریخی که در ابیانه وجود دارد مربوط به دوره‌های ساسانی، سلجوقی، صفوی و قاجار است. این آثار نشان‌دهندهٔ قدمت تاریخی این زیست‌گاه انسانی است.
شمار خانه‌های ابیانه در سرشماری سال ۱۳۶۰ برابر با ۵۰۰ واحد برآورد شد. این خانه‌ها به‌طور کامل بر روی دامنه شیب‌دار شمال رودخانه برزرود بنا شده است. ابیانه در نگاه نخست، روستایی چند طبقه به‌نظر می‌آید که در بعضی موارد تا چهار طبقهٔ آن را می‌توان مشاهده کرد. اتاق‌ها به پنجره‌های چوبی ارسی مانند مجهز هستند و اغلب دارای ایوان‌ها و طارمی‌های چوبی پیش آمدهٔ مشرف بر کوچه‌های تنگ و تاریک‌اند که خود به صورت مناظر جالبی درآمده است. نمای خارجی خانه‌ها، با خاک سرخی که معدن آن در مجاورت روستا قرار دارد پوشیده شده است. در ساخت خانه‌ها غالباً از آجر قزاقی استفاده شده است. از آنجا که در دامنه‌های شیب‌دار فضای کافی برای ساختن خانه‌های موردنیاز وجود ندارد در این روستا چنین رسم شده است که هر خانواده انبار غار مانندی در تپه‌های یک کیلومتری روستا، در کنار جاده و نرسیده به ابیانه، ایجاد نماید. این غارها که در دل تپه‌ها حفر شده‌اند و از بیرون تنها درهای کوتاه و محقر آن نمایان است برای نگهداری دام و نیز آذوقهٔ زمستانی و اشیاء غیرضروری مورد استفاده قرار می‌گیرد.
ابیانه روستایی در دامنه کوه با نماهای کاهگلی قرمز با زیر طاقی‌های سفید و پنجره‌های مشبک زیبا و چوبی است که هرچه در آن دیده می‌شود جلوه‌های از گذشته‌های دور دارد. مردم ابیانه به‌سبب کوهستانی بودن منطقه و دور بودن محل آن‌ها از مراکز پرجمعیت و راه‌های ارتباطی، قرن‌ها در انزوا زیسته و در نتیجه بسیاری از آداب و رسوم قومی و سنتی و از جمله زبان و لهجهٔ قدیم خود را حفظ کرده‌اند. زبان مردم ابیانه از زبان‌های ایرانی شمال غربی که البته در طول زمان دچار تغییر و تحولات زیادی شده و اکنون فقط تعداد کمی از واژه‌های اصیل پهلوی در گویش آنان شنیده می‌شود. پوشش سنتی، هنوز هم میان آن‌ها رواج دارد و در حفظ آن تأکید و تعصب از خود نشان می‌دهند. در مردان ٫شلوار گشاد و درازی از پارچهٔ سیاه (دوید یا همان دبیت) و در زن‌ها، پیراهن بلندی از پارچه‌های گل‌دار و رنگارنگ است. زن‌های ابیانه معمولاً چارقدهای سفیدرنگی بر سر دارند.
آتشکده

مقالهٔ اصلی: آتشکده هارپاک
قدیمی‌ترین اثر تاریخی ابیانه آتشکده‌ای است که مانند دیگر بناهای دِه در سراشیبی قرار گرفته است. آتشکده ابیانه را نمونه‌ای از معابد زرتشتی دانسته‌اند که در جوامع کوهستانی ساخته می‌شد.
قلعه‌ها

ابیانه سه قلعه دارد که عبارتند از:
پال همونه یا تخت‌هامان که در جنوب غربی ابیانه قرار دارد و متعلق به محله بالا و یوسمون است. این قلعه حدود ۲۰۰ سال پیش‌ساخته شده و سند ساخت آن نیز موجود است. در این سند سهم افراد در ساخت قلعه مشخص شده است.
هرده که در شمال شرقی روستا قرار دارد و به محله هرده تعلق دارد.
پاله که در شمال غربی روستا قرار دارد و به محله پل تعلق دارد.
این قلعه‌ها مربوط به دوره‌های یاغیگری بوده که مردم برای حفظ امنیت خود در مقابل یاغی‌های محلی ساخته‌اند و در آن به نوبت کشیک می‌داده‌اند.
زیارت‌گاه‌ها > زیارتگاه هینزا

این زیارتگاه در جنوب شرقی ابیانه در دره باریکی قرار دارد. در دل صخره‌های این دره، تو رفتگی وجود دارد که ساختمان امامزاده در جلوی آن ساخته شده است، و تو رفتگی نیز همانند غاری، جزئی از ساختمان زیارتگاه شده است. ظاهراً این زیارتگاه مربوط به بی بی زبیده خاتون، بنت موسی بن جعفر است. اهالی عنوان می‌کنند که بی بی زبیده خاتون تحت تعقیب بوده و مردم ابیانه وی رادر این اتاقک پناه داده، سپس به روستای هنجن برده‌اند. در هنجن نیز زیارتگاه بزرگی متعلق به ایشان ساخته شده است. زیارتگاه هینزا در واقع گذرگاه بی‌بی زبیده خاتون است. برخی نیز عنوان کردند که این زیارتگاه مربوط به زمان آناهیتا است. طبق باور مردم این مکان معجزه‌نما است و در آن مراسم خاصی برگزار می‌شود.
زیارت‌گاه‌ها > زیارتگاه شاهزاده یحیی و شاهزاده عیسی

این زیارتگاه که در شرق ابیانه در محله هرده قرار دارد، بقعه شاهزاده یحیی و شاهزاده عیسی، فرزندان امام موسی بن جعفر است و برخلاف ساختمان‌های روستا دارای حیاط مرکزی است و آب‌نمای بزرگی که از شاخه اصلی نهر روستا سیراب می‌شود در وسط آن قرار دارد. این زیارتگاه گنبد هشت ضلعی با کاشی کاری فیروزه‌ای دارد. رواق حرم منقش به کتیبه‌هایی است که اخیراً مرمت شده است. ایوان جنوبی آن به تپه جنوبی ابیانه مشرف است. در ضریح زیارتگاه نوشته‌ای وجود ندارد؛ ولی در سقف بنا تاریخ‌های مرمت بنا و اشعار و آیاتی نوشته شده است. عنوان می‌شود که در پشت تخته‌های سقف قیمت انواع غلات، چون جو و گندم در زمان گذشته را نوشته‌اند. منبری چوبی و قدیمی نیز در ایوان جنوبی زیارتگاه قرار دارد. این زیارتگاه در سال ۱۳۸۶ توسط اهالی ابیانه بازسازی شده است.
مساجد

ابیانه دارای یازده مسجد است که یکی از این مساجد قدیمی به نام مسجد جامع ابیانه (ملقب به میان‌ده) به شرح زیر است:
مسجد جامع: این مسجد در محله «میون ده» (میان ده) قرار دارد و دارای دو شبستان است که شبستان قدیمی آن به وسیله دری کوتاه به کوچه اصلی راه دارد. کف آن شبستان چوبی است. در دیوار جنوبی این شبستان، محراب چوبی قدیمی قرار دارد که جزو آثار تاریخی با ارزش روستای ابیانه است که تاریخ ساخت آن به سال ۴۷۷ ه‍.ق بر می‌گردد. روی این محراب نقش گل و بوته کنده کاری شده و با خطوط برجسته کوفی سوره «یس» در آن حک شده است. برخی نیز عقیده دارند به خط میخی نیز نوشته دارد. این مسجد منبری چوبی دارد که مربوط به دوره سلجوقیان است و تاریخ ساخت آن ۴۶۶ ه‍.ق است، روی این منبر نقوش گل و بوته، گل هشت پر و کتیبه‌هایی به خط کوفی وجود دارد. در ورودی مسجد نیز با نقش گل و بوته و خطوط برجسته، کنده‌کاری شده است. این در، یک بار نیز مورد سرقت قرار گرفته است. شبستان جدید این مسجد سالن بزرگی است که در محوطه میانی آن نورگیری در سقف قرار گرفته است. در این سالن ستون‌هایی با سرستون کنده کاری شده قرار دارد. سقف این سالن به صورت تخته پوش از چوب گردو است که با نقوش منظم هندسی قاب‌بندی شده است. این سقف از نوع کرکس پوش است (به شکل بال گسترده کرکس است) و بر روی آن کتیبه‌هایی از آیات قرآن وجود دارد.
مسجد حاجتگاه
مسجد پرزله
مسجد پنجه علی
مسجد یوسمون
مسجد بی بی زبیده خاتون
سراسرنماها

نمایی از ابیانه (۱۳۹۵)
نگارخانه

طویله
روستای تاریخی ابیانه
روستای تاریخی ابیانه
قلعه کهن ابیانه
نمایی از کوچه‌های ابیانه و آتشکده
مهین قدیری

برای دیدن فیلم مستندی درباره او، مهین (فیلم ۱۳۹۶) را ببینید.
| مهین قدیری | مهین قدیری |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: مهین قدیری
زادهٔ: ۱۳۵۶ خورشیدی قزوین، ایران
درگذشت: ۲۹ آذر ۱۳۸۹ (۳۳ سال) قزوین، ایران
علت مرگ: اعدام
دیگر نام‌ها: اولین قاتل سریالی زن ایران
مجازات جنایی: قتل
جزئیات: جزئیات
قربانیان: زنان میانسال
کشور: ایران
ایالت(ها): شهر قزوین
 :  
مهین قدیری (۱۳۵۶ – ۲۹ آذر ۱۳۸۹) اولین قاتل سریالی زن تاریخ ایران است. وی پس از قتل ۵ زن و ۱ مرد در اردیبهشت ماه سال ۱۳۸۸ دستگیر شد و در ۲۹ آذرماه سال ۱۳۸۹ در زندان چوبیندر قزوین اعدام شد.
زندگی‌نامه

مهین قدیری متولد قزوین بود. او در ۱۴سالگی ازدواج کرده و دارای دو فرزند دختر بود که دختر کوچکتر او با مشکلات معلولیت جسمی مواجه بود مهین علت اصلی ارتکاب به جرائم را مشکلات مالی می‌داند.
وی با پرسه زدن در اطراف زیارتگاه‌های قزوین، زنان مسنی را که در دست و سر و گردن‌شان زیورآلات طلا داشتند شناسایی و به بهانه رساندن‌شان به خانه، آنها را سوار رنوی زردش می‌کرد و بعد آنها را با آبمیوه مسموم و خفه‌شان می‌کرد. مهین در زمان اعترافاتش، شخصیتی پیچیده و باهوش از خود نشان داد و همین او را برای بررسی، خاص‌تر کرد. او در گفتگویی علت انتخاب زن‌های مسن را برای قتل را چنین عنوان کرد: خانم‌های مسن را انتخاب می‌کردم کسانی که دیگر نوه نتیجه‌شان را هم دیده‌اند و زیاد چشمشان به دنبال دنیا نیست.
خانم‌هایی که ویترین طلا فروشی هستند و به عنوان یک ویترین زنده سیار با طلاهای آویزان کرده به خودشان دل کسانی که ندارند را می‌سوزانند. او در آن زمان علت قتل‌هایش را بدهی کلانی که به فردی داشت عنوان و ادعا کرد و گفت: من به کسی بدهکار بودم و چک دست طلبکار داشتم. از جایی هم نمی‌توانستم آن را تأمین کنم. به همین دلیل قتل اول را انجام دادم و دو قتل دیگر را هم. حتی مبالغ را عیناً تحویل طلبکار می‌دادم، اجازه نمی‌دادم ذره‌ای از این پول‌ها به چرخه زندگی روزمره‌ام وارد شود. اگرچه انگار مادرش هم ارثیه پدری او را نداده بود.
دستگیری و برملا شدن قتل‌ها

در ۲۱ اردیبهشت ۱۳۸۸ زنی ۶۰ساله که موفق به فرار از دست مهین قدیری شده بود، شناسایی شد، او گفته بود که در مقبرهٔ چهار انبیا یک زن جوان پیش او آمده و گفته که او شبیه مادرش است و می‌خواهد کمک‌اش کند و او را سوار خودروی رنو کرده‌است. مهین قدیری برای انجام نقشه‌اش از سوار شدن این زن در صندلی جلو جلوگیری می‌کند و در ادامه مسیر یک پاکت آبمیوه ساندیس را با ادعای اینکه نذری است پس از قرار دادن نی به او تعارف می‌کند اما زن با توجه به هشدارهایی که داده شده بود آبمیوه را نمی‌خورد و از آنجا که راننده تغییر مسیر داده بود به زور از خودرو پیاده می‌شود.
با توجه به اینکه در قتل نخستین، مقتول پس از خوردن ساندیس و بیهوشی به روی قاتل می‌افتاده، مهین قدیری تغییراتی در درهای ماشین‌اش ایجاد کرده بود که از داخل باز نشود. دیگر طعمه‌هایش را هم در صندلی عقب سوار می‌کرد تا پس از خوردن آبمیوه، بیهوش شدن‌شان باعث جلب توجه دیگران نشود.
پس از کسب این اطلاعات، پلیس با توجه به قطعی شدن وجود یک خودرو رنو در انجام این قتل‌ها، وضعیت ۲۷هزار خودرو رنو داخل کشور را بررسی کرد چرا که برای پلیس این احتمال هم مطرح بود که ممکن است قاتل فردی خارج از استان قزوین باشد.
پلیس از طریق جریمه خودروهای رنو، یک خودرو رنو کرم‌رنگ را که در روز وقوع یکی از قتل‌ها جلوی مقبرهٔ چهار انبیا جریمه شده بود را شناسایی کرد. پس از انجام تحقیقات ساعت۱۵ روز پنج‌شنبه ۲۴ اردیبهشت ۱۳۸۸ هویت مهین قدیری به‌عنوان مظنون اصلی قتل شناسایی شد. ساعت ۳۰دقیقه بامداد پلیس وارد خانهٔ قدیری در منطقه مینودر شدند و او را دستگیر کردند. او یک بار دیگر در سال ۱۳۸۵ هم به‌عنوان مظنون به قتل دستگیر شده اما محکوم نشده بود.
انگیزهٔ قتل‌ها

مهین قدیری هنگامی که در بازداشت بود در گفتگویی با روزنامه اعتماد، «مشکلات و تنگناهای مالی» را اصلی‌ترین انگیزه‌اش برای قتل‌ها عنوان کرد. او گفته بود با اینکه کار هم می‌کردم اما نتوانسته بودم مشکلات مالی‌ام را حل کنم. به ادعای او یک شرکت قلابی که اصلاً وجود خارجی نداشته او را به این مخمصه انداخت و برای گرفتن امتیاز وام از او چک‌های متعددی گرفته بود و با اینکه وام را نگرفت ۲۵ میلیون چِکش را به اجرا گذاشت.
مهین قدیری ادعا کرده بود که قتل‌ها را برای امر معاش انجام نمی‌داده، بلکه بدهکار بوده و نمی‌توانسته از جایی پول آن را تأمین کند. او گفت «به همین دلیل قتل اول را انجام دادم و دو قتل دیگر را هم. حتی مبالغ را عیناً تحویل طلبکار می‌دادم، اجازه نمی‌دادم ذره‌ای از این پول‌ها به چرخه زندگی روزمره‌ام وارد شود.»
قدیری قربانیانش را از بین زنان مسن انتخاب می‌کرد. کسانی که به گفتهٔ او «دیگر نوه نتیجه‌شان را هم دیده‌اند و زیاد چشم‌شان به دنبال دنیا نیست! خانم‌هایی که ویترین طلافروشی هستند و به عنوان یک ویترین زنده سیار با طلاهای آویزان کرده به خودشان دل کسانی که ندارند می‌سوزانند.»
مهین قدیری می‌خواست تا زمانی که چک‌هایش پاس شود قتل‌ها را ادامه دهد. او گفت «منتظر بودم فرجی حاصل شود و یک جوری از این مخمصه نجات پیدا کنم. شب‌ها همیشه مقتولین به خوابم می‌آمدند و عذاب وجدان شدیدی داشتم. اما آن شب که اعتراف کردم راحت خوابیدم احساس می‌کردم بار سنگینی از دوش‌ام برداشته شد و دیگر کسی به خوابم نمی‌آید.» وی در یکی از قتل‌ها به گمان اینکه النگوی مقتول طلای سفید است آن را با خود نبرد و وقتی در بازجویی می‌فهمد که طلای اصل بود به گفته بازپرس وی حسرت می‌خورد که کاش می‌دونستم اصله و همچنین درباره اولین قتل که صاحب خانه‌اش را کشته بود در جواب سؤال خبرنگار که شب راحت خوابیدی گفت بله با خیال راحت خوابیدم.
مجازات

دادگاه مهین قدیری را به لحاظ ارتکاب ۶فقره قتل عمدی به استناد مواد بند الف ماده ۲۰۶، ۲۱۹، ۲۶۴، ۶۶۱، ۶۶۷ و ۴۷ قانون مجازات اسلامی به ۶ بار قصاص نفس علنی و ۲۴ماه حبس تعزیری با احتساب ایام بازداشت قبلی و ۷۴ضربه شلاق تعزیری به اتهام سرقت‌های متعدد محکوم کرد.
پرونده جنایات مهین قدیری در ساعت ۷:۳۰ روز ۲۹ آذر ۱۳۸۹ با اجرای حکم قصاص در محوطه زندان مرکزی قزوین بسته شد.
فیلم

از زندگی مهین قدیری یک فیلم مستند سینمایی با نام مهین ساخته شده‌است. محمدحسین حیدری کارگردان این فیلم و خانه مستند انقلاب اسلامی وابسته به سازمان هنری-رسانه‌ای اوج تهیه‌کنندهٔ آن است.
این مستند سینمایی در هفتمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم شهر برنده ۳ جایزه بهترین فیلم، بهترین کارگردانی و بهترین دستاوردهای هنری و در جشنواره سینما حقیقت رتبه دوم برترین فیلم از نگاه تماشاگران را از آن خود کرد.
فیلم سینمایی طلاخون ساخته ابراهیم شیبانی نیز برآمده از بخش‌هایی از داستان زندگی مهین قدیری است و بهار قاسمی بازیگر نقش اصلی طلاخون گفته که برای درک شخصیت او، مستند مهین را دیده‌است.
میریام اشمیت

| میریام اشمیت | میریام اشمیت |
| --- | --- |
اشمیت در سال ۲۰۱۹: اشمیت در سال ۲۰۱۹
مجلس ایالتی هسن: مجلس ایالتی هسن
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ژانویه ۲۰۱۹: آغاز به کار  ژانویه ۲۰۱۹
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۹۷۷ (۴۷–۴۸ سال) کولمباخ, آلمان
حزب سیاسی: اتحاد ۹۰/سبزها
میریام اشمیت (Mirjam Schmidt) (متولد ۱۹۷۷) سیاستمدار آلمانی اتحاد ۹۰/سبزها است که از سال ۲۰۱۹ به عنوان نماینده مجلس ایالتی هسن مشغول به کار است.