stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سواستیکا
پس از جنگ جهانی دوم > فنلاند

فنلاند شاید یک مورد مشخص استثناء در بین کشورهای غربی باشد که به‌طور عمومی گرایش به استفاده از صلیب شکسته دارد. نخستین‌بار آکسلی گالن-کاللا، نقاش فنلاندی از این نماد در نقاشی‌های خود استفاده کرد. نیروی هوایی فنلاند نماد سواستیکا را پس از سال ۱۹۱۸ که اریک ون روزن یک هواپیما را که با نماد سواستیکا مزین شده بود را به عنوان علامت خوش‌اقبالی از سوئد به ارتش سفید فنلاند داد پذیرفته‌است. یک نسخه کوچک آن هم در تانک‌های فنلاندی و نیروی زرهی آن به عنوان نماد ملی استفاده می‌شود. از ۱ ژوئیه ۲۰۲۰ نیروی هوایی فنلاند بی سر و صدا نماد صلیب شکسته را حذف کرد.
پس از جنگ جهانی دوم > آلمان

استفاده از نشان‌ها و پرچم‌های مربوط به حزب نازی و حزب‌های دیگری که فعالیت آن‌ها ممنوع شده‌است (نهادهایی که در برابر قانون اساسی آلمان قرار گرفته‌اند)، در آلمان جرم تلقی می‌شود. این کار ممکن است منجر به حداکثر ۳ سال زندان یا پرداخت جریمهٔ نقدی شود.
پس از جنگ جهانی دوم > لهستان

در لهستان نشان دادن عمومی علامت نازی‌های آلمان شامل صلیب شکسته یک جرم کیفری با ۲ سال زندانی است.
پس از جنگ جهانی دوم > برزیل

در برزیل استفاده از صلیب شکسته یا هر چیزی دیگری که اشاره به نازی‌های آلمان داشته باشد و همچنین تولید و پخش این نماد و پخش برنامه رادیویی از آن‌ها از سال ۱۹۸۹ یک جرم است و در بهترین حالت از ۲ تا ۵ سال زندانی دارد.
نگارخانه

نماد هندوئیسم
نماد جِینیسم
نماد نیروی هوایی لتونی از ۱۹۲۶ تا ۱۹۴۰
نماد حزب نازی
سواستیکا به سبک حزب نازی
سواستیکای مدور
سواستیکای پادساعت‌گرد
نماد خاندان هاچیسوکا
سواستیکای باسکی معروف به لابورو
سواستیکای انگلیسی معروف به Fylfot
لهستان
یونان
سواستیکای بودایی در مالزی
نماد خورشید نزد باشقیرها
سواستیکای اسلاوی
سواستیکای اسلاوی
روسیه
ظرفی منقش به سواستیکا مربوط به ۴۰۰۰ سال پیش از میلاد، کشف شده در سامرا
شهر ممنوعه در چین
نماد سواستیکا روی یک عروسک مربوط به یونان باستان
یک خاچکار ارمنستانی با نقش‌های سواستیکا
نماد صلیب شکسته روی یک سنگ در رشته‌کوه گقام ارمنستان
نماد سواستیکا در معبدی در هندوستان
نماد سواستیکا در یک معبد هندو، اندونزی
کشتی اوزبرگ متعلق به وایکینگها
نماد سواستیکا در برج فیل، دانمارک
نماد سواستیکا روی یک سنگ، موزه ملی دانمارک
منطقه شمالی (اسرائیل)
آفریقا
اتیوپی
ایتالیا
اسپانیا
کرواسی
مهر چلیپای شکسته از تمدن دره سند در موزه بریتانیا
دیواره سنگی لاخ مزار در بیرجند
گردنبند ایرانی «گردونه میترا» که در کلورز گیلان پیدا شده اما مشهور به گردنبند تپه مارلیک است و دارای قدمت حدود یک هزار سال پیش از میلاد است، موزه ملی ایران
نماد حزب ناسیونال سوسیالیست کارگران آلمان
پرچم آلمان در دوران حکومت حزب نازی
پرچم استاندارد ریاست جمهوری فنلاند شامل یک صلیب آزادی و یک صلیب شکسته‌است.
پرچم آکادمی نیروی هوایی فنلاند
یارموت، ماساچوست

یارموت، ماساچوست
مکان در آمریکا
| Yarmouth, Massachusetts | Yarmouth, Massachusetts |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
Yarmouth Town Offices: Yarmouth Town Offices
Location in Barnstable County in Massachusetts: Location in Barnstable County in Massachusetts
مختصات: ۴۱°۴۲′ شمالی ۷۰°۱۴′ غربی﻿ / ﻿۴۱٫۷۰۰°شمالی ۷۰٫۲۳۳°غربی﻿ / 41.700; -70.233: مختصات: ۴۱°۴۲′ شمالی ۷۰°۱۴′ غربی﻿ / ﻿۴۱٫۷۰۰°شمالی ۷۰٫۲۳۳°غربی﻿ / 41.700; -70.233
ایالت: ماساچوست
بخش: Barnstable
سال بنیان‌گذاری: ۱۶۳۹
سال شهر شدن: January 7, 1639
حکومت: حکومت
 • نوع: Open town meeting
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۸٫۲ مایل مربع (۷۳٫۱ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲۴٫۳ مایل مربع (۶۲٫۸ کیلومتر مربع)
 • آب: ۴٫۰ مایل مربع (۱۰٫۳ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۳۰ فوت (۹ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۲۴۸۰۷
 • تراکم: ۱۰۲۳٫۰/مایل مربع (۳۹۵٫۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (Eastern)
کد پستی: ۰۲۶۶۴ ۰۲۶۷۳ ۰۲۶۷۵
کد منطقه: 508 / ۷۷۴
FIPS code: ۲۵-۸۲۵۲۵
GNIS feature ID: ۰۶۱۸۲۶۲
وبگاه: www.yarmouth.ma.us
یارموت(به انگلیسی: Yarmouth) شهرکی در شهرستان بارنستبل ایالت ماساچوست می‌باشد که در سال ۱۶۳۹ بنیان‌گذاری شده‌است. این شهرک در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۳٬۷۹۳ نفر جمعیت داشته‌است.
یارمچا

مکان در 23x15px|border |alt=استان ایوانو فرانکیسوک|link=استان ایوانو فرانکیسوک ایوانو فرانکیسوک, 23x15px|border |alt=|link= اوکراین
| یارمچا Яремчe Jaremcze | یارمچا Яремчe Jaremcze |
| --- | --- |
شهر: شهر
  پرچمنشان:   پرچمنشان
یارمچاموقعیت یارمچا در اوکراین: یارمچاموقعیت یارمچا در اوکراین
مختصات: ۴۸°۲۷′۳۷″ شمالی ۲۴°۳۳′۳۱″ شرقی﻿ / ﻿۴۸٫۴۶۰۲۸°شمالی ۲۴٫۵۵۸۶۱°شرقی﻿ / 48.46028; 24.55861: مختصات: ۴۸°۲۷′۳۷″ شمالی ۲۴°۳۳′۳۱″ شرقی﻿ / ﻿۴۸٫۴۶۰۲۸°شمالی ۲۴٫۵۵۸۶۱°شرقی﻿ / 48.46028; 24.55861
Oblast:  ایوانو فرانکیسوک
رایون: Yaremche
تاسیس‌شده: ۱۷۸۷
مساحت: مساحت
 • کل: ۶۵۷ کیلومتر مربع (۲۵۴ مایل مربع)
ارتفاع: ۵۸۵ متر (۱۹۱۹ فوت)
جمعیت (۲۰۲۱): جمعیت (۲۰۲۱)
 • کل: ۸٬۰۰۴
 • تراکم: ۱۲/کیلومتر مربع (۳۲/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
Postal index: ۷۸۵۰۰
پیش‌شماره تلفن: +۳۸۰–۳۴۳۴
یارمچا (به اوکراینی: Яре́мче) شهری در استان ایوانو فرانکیسوک در کشور اوکراین قرار دارد. جمعیت این شهر ۸,۰۰۴ نفر (۲۰۲۱ تخمینی) است.
یاخشی‌خان

District در 23x15px|border |alt=|link= ترکیه
| Yahşihan | Yahşihan |
| --- | --- |
District: District
Location of Yahşihan within Turkey.: Location of Yahşihan within Turkey.
Yahşihan: Yahşihan
مختصات: ۳۹°۵۱′ شمالی ۳۳°۲۷′ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۸۵۰°شمالی ۳۳٫۴۵۰°شرقی﻿ / 39.850; 33.450: مختصات: ۳۹°۵۱′ شمالی ۳۳°۲۷′ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۸۵۰°شمالی ۳۳٫۴۵۰°شرقی﻿ / 39.850; 33.450
استان: Kırıkkale
حکومت: حکومت
 • Mayor: Ahmet Sungur (MHP)
ارتفاع: ۷۱۴ متر (۲۳۴۳ فوت)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • District: ۱۴۰۹۸
 • شهری: ۸۲۱۵
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (ساعت)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (ساعت تابستانی)
کد پستی: 71xxx
کد منطقه: ۰۳۱۸
پلاک وسایل نقلیه ترکیه: ۷۱
وبگاه: www.yahsihan.gov.tr
یاخشی‌خان (به ترکی استانبولی: Yahşihan) شهری است در کشور ترکیه که در استان قیریق‌قلعه واقع شده‌است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی ۹٬۵۷۳ نفر و بر اساس برآوردهای سال ۲۰۰۹ میلادی ۹٬۹۸۰ نفر می‌باشد.
یاتاغان

Town در Aegean, 23x15px|border |alt=|link= ترکیه
| Yatağan | Yatağan |
| --- | --- |
Town: Town
YatağanLocation of Yatağan, Muğla within Turkey.: YatağanLocation of Yatağan, Muğla within Turkey.
مختصات: ۳۷°۳۵′ شمالی ۲۸°۱۴′ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۵۸۳°شمالی ۲۸٫۲۳۳°شرقی﻿ / 37.583; 28.233: مختصات: ۳۷°۳۵′ شمالی ۲۸°۱۴′ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۵۸۳°شمالی ۲۸٫۲۳۳°شرقی﻿ / 37.583; 28.233
ناحیه: Aegean
استان: Muğla
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (ساعت)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (ساعت تابستانی)
کد پستی: 48x xx
کد منطقه: (۰۰۹۰)+ ۲۵۲
پلاک وسایل نقلیه ترکیه: ۴۸
وبگاه: www.yatagan.bel.tr
یاتاغان (به ترکی استانبولی: Yatağan) شهری است در کشور ترکیه که در استان موغله واقع شده‌است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی ۱۷٬۷۲۴ نفر و بر اساس برآوردهای سال ۲۰۰۹ میلادی ۱۸٬۰۲۷ نفر می‌باشد.
پسران نابینای آلاباما

| پسران نابینای آلاباما | پسران نابینای آلاباما |
| --- | --- |
اجرا گروه پسران نابینای آلاباما در سال ۲۰۱۱: اجرا گروه پسران نابینای آلاباما در سال ۲۰۱۱
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
خاستگاه: آلاباما، ایالات متحده آمریکا
ژانر: موسیقی گاسپل، بلوز، موسیقی سول
سال‌های فعالیت: ۱۹۳۹– تا کنون
وبگاه: blindboys.com
پسران نابینای آلاباما (انگلیسی: The Blind Boys of Alabama) گروه موسیقی آمریکایی است. این گروه فعالیت خود را از ۱۹۳۹ شروع کرد و تا کنون برنده ۵ جایزهٔ گرمی شده‌است.
یاس‌کاراینو

مکان
| یاس‌کاراینو | یاس‌کاراینو |
| --- | --- |
استان: پِشت
ناحیه: تسگلد
رتبه: روستا
مساحت: مساحت
 • مجموع: ۶۵٫۱۵ کیلومتر مربع (۲۵٫۱۵ مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
کدپستی: ۲۷۴۶
کد منطقه: ‎+۳۶ ۵۳
یاس‌کاراینو (به مجاری:  Jászkarajenő) یک شهرداری در مجارستان است که در ناحیه تسگلد واقع شده‌است. یاس‌کاراینو ۶۵٫۱۵ کیلومتر مربع مساحت دارد.
خواهرخوانده

شهر بیله توشد خواهرخواندهٔ یاسکاراینو هست.
ترکمن‌صحرا

پرچم ترکمن صحرا
خالد نبی ترکمن صحرا
ترکمن‌صحرا یا دشت ترکمن منطقه‌ای جغرافیایی در شمال شرقی ایران است. از لحاظ موقعیت جغرافیایی این منطقه از مغرب به دریای خزر و از شمال به جمهوری ترکمنستان محدود می‌شود که با طول ۴۰۰ کیلومتر از غرب به شرق گسترده است و از مشرق به خراسان و منطقه نیمه‌خشک بجنورد و دره‌گز و از جنوب به کوهپایه‌های جنگلی البرز شمالی محدود است. شیب زمین از جنوب به شمال و از شرق به غرب در امتداد شبکه آب‌ها و رودهایی که به دریای خزر می‌ریزد کاهش میابد.
زمین‌شناسی و خاک

این منطقه از رسوبات آبرفتی دوران چهارم زمین‌شناسی انباشته شده است که بهترین منبع ذخیره‌کننده آب زیرزمینی است. این آبرفتها دارای بافت سست و ریز بوده، درجه سختی آن‌ها بسیار کم است (رس، ماسه، مارن) و در نتیجه نه آنچنان ریز چسبنده است و نه آنچنان سخت و سنگی، بلکه برای رویش گیاه و نفوذ آب امکانات را دارد.
بغیر از چند تپه ماسه‌ای (نهشته‌های بادی از نوع لُس) ناهمواری چندانی در سطح دشت مشاهده نمی‌شود. تپه‌هایی که در سطح منطقه است به زبان محلی قره‌دفه (سیاه‌تپه)، قیزلاردفه (تپه دختران)، یاریم‌دفه (نیم‌تپه)، کوموش‌دفه (تپه‌نقره‌ای) و… نامیده می‌شوند که البته این تپه‌ها از نظر تغییرات اقلیمی و رویش گیاهی نقش تعیین‌کننده‌ای ندارند.
ارتفاع دشت که در ساحل دریا (بندرترکمن) ۲۰- متر است به سمت مشرق در حوالی گوکجه‌داغ در شمال‌شرق گنبد به ارتفاع بیش از ۵۰۰ متر افزایش می‌یابد. از سمت مشرق، منطقه ناهموار کلاله، مینودشت، گلیداغ، قره‌بلخان، مراوه‌داغ و حصارچه شروع شده و کم‌کم به تپه‌های جنگلی البرز شمالی و خراسان غربی متصل می‌شود.
خاک منطقه از جنوب به شمال از نظر هوموس و میزان باروری فقیرتر می‌شود تا جایی که خاک‌های مرغوب مناطق جنوبی جای خود را به خاک‌های شور و بیابانی حوالی رود اترک و نوار مرزی در شمال استان گلستان می‌دهد.
سطح دشت پوشیده از خاک‌های قهوه‌ای رسوبی نسبتاً ریز بافت است که امکان رویش علف و بوته‌ها شامل چمن و گیاهان نیمه‌خشک را فراهم آورده است. در این نوع خاک امکان کشت غلاتی نظیر گندم و جو و گیاهانی مثل پنبه، برنج و سبزیجات کاملاً فراهم است که علاوه بر تولید مواد غذایی، مقداری مرتع مصنوعی هم برای دام‌ها فراهم می‌شود (بقایای گندم و سایر محصولات زراعی). در بخش شوره‌زارهای شمال و شمال‌غرب و در قسمت غرب دشت در حدود اترک‌رود- که شهر گنبدکاووس در آن واقع است- نوعی بیابانی وجود دارد.
آب و هوا

این منطقه از لحاظ آب و هوایی، پوشش گیاهی، خاک و زندگی جانوری از سایر مناطق شمال کشور (گیلان و مازندران) متمایز است و این با کاهش ریزش‌های جوی، رطوبت نسبی هوا و افزایش درجه حرارت از غرب به شرق مشخص می‌شود به طوری که برای مثال می‌توان اختلاف ریزش‌های جوی را که در بابلسر۸۶۸ میلی‌متر است و در گرگان به ۶۳۵ میلی‌متر و در حوالی گنبد به ۴۷۲ میلی‌متر کاهش می‌یابد در نظر گرفت، (سالنامه هواشناسی کشور- سال ۱۳۶۳)
این اختلافات از ترکیب آب و هوایی منطقه ناشی می‌شود و از دیدگاه هواشناسی خود بخشی جداگانه است اما پدیده‌هایی از قبیل دوری از ارتفاعات البرز، کاهش رطوبت بادهای غربی و عبور جریان‌های هوایی سرد و خشک سپری از صحرای قراقوم را که بسیار کم باران است باید مؤثر دانست. ضمن اینکه شمال این منطقه ادامه صحرای خشک و نیمه‌خشک جمهوری ترکمنستان است. ماه بهمن پربارانترین و ماه تیر خشک‌ترین ماه سال در این منطقه است. درجه حرارت نیز از مغرب به مشرق افزایش می‌یابد به طوری که در تابستان در بعضی از نقاط صحرایی دمای بیش از ۴۰ درجه سانتیگراد نیز مشاهده شده است. درجه حرارت نقاط مختلف یکسان نیست. هر چه از غرب به شرق و از جنوب به شمال برویم بر دمای محیط افزوده می‌شود. برای نمونه با توجه به یافته‌های هواشناسی دو ایستگاه گرگان و گنبدکاووس می‌بینیم که میانگین دمای سالانه گرگان ۳۵/۱۷ درجه سانتیگراد و گنبد کاووس ۶/۱۷ درجه سانتیگراد است.
با توجه به اینکه ارقام مربوط به میانگین دمای سالانه در یک نقطه نمی‌تواند گویای وضعیت کلی دما در آن منطقه باشد باید به ارقام حداکثر و حداقل مطلق (بیشینه و کمینه) دمای سالانه نیز توجه کرد. کمترین دمای سالانه ایستگاه گرگان ۶/۹- درجه سانتیگراد و در ایستگاه گنبد ۵/۱۴- درجه سانتیگراد در دیماه گزارش شده است.
بیشترین دمای سالانه نیز در ایستگاه گرگان در تیرماه ۶/۴۳ درجه سانتیگراد و در ایستگاه گنبد در تیرماه ۴۶ درجه سانتیگراد ثبت شده است.
از نظر تعداد روزهای یخبندان در سال نیز در نقاط گوناگون استان تفاوت‌هایی مشاهده می‌شود به طوری که در ایستگاه گرگان ۱/۱۳ روز و در ایستگاه گنبد ۸/۳۰ روز در طول سال یخبندان ثبت شده است. همچنین تعداد ماه‌های همراه با یخبندان در ایستگاه گرگان ۵ ماه و در ایستگاه گنبد ۶ ماه گزارش گردیده است بنابراین بارز است که بیشترین میزان تبخیر در نواحی شمالی و کمترین میزان در نواحی جنوبی صورت می‌گیرد.
سردترین ماه‌ها در منطقه دی و بهمن است با ۷/۱ و ۴/۰- درجه سانتیگراد در ایستگاه گنبد ثبت شده است و گرمترین ماه‌ها خرداد، تیر و مرداد به ترتیب با ۲/۳۱، ۱/۳۷ و ۲/۳۳ درجه سانتیگراد است.
اختلاف از نقطه‌ای به نقطه دیگر را باید بیشتر معلول عوامل محلی مانند اختلافات ارتفاع یا بادهای محلی دانست. بادهای مرطوب غربی از جمله بادهای غالب منطقه است که در طول زمستان از غرب به شرق و جنوب‌شرقی می‌وزد و اغلب باران‌زاست. از دیگر بادهای منطقه باد سرد و خشک شمال‌شرقی است که از سیبری می‌وزد و فاقد رطوبت است و در منطقه به نام محلی ترکمنی «سورتیک» (Sortik) شناخته می‌شود.
طبق آمار اختلاف درجه حرارت فصلی به وضوح در منطقه ترکمن‌صحرا مشهود است و پاییز و زمستان آن مرطوب است. از اینرو شمال این منطقه (بخش شمالی بندرترکمن، گنبدکاووس، مراوه‌تپه و آق‌قلا) جزو قلمرو آب و هوای نیمه‌بیابانی یا نیمه‌خشک قرار می‌گیرد و مناطق جنوبی این منطقه (از جمله جنوب بندرترکمن و جزیره آشوراده) جزو مناطق معتدل با آب و هوای شبه مدیترانه به حساب می‌آید و هر چه از مشرق به طرف غرب ترکمن‌صحرا برویم آب و هوا معتدل‌تر می‌شود. سفر به این منطقه در فصل بهار بسیار دل‌انگیز است.
منابع آب

مهم‌ترین منابع آبی در سطح ترکمن‌صحرا رودهایی دائمی هستند که عبارت‌اند از:
۱- رود گرگان: مهم‌ترین رود صحرای ترکمن است که از کوه آلاداغ (حوالی بجنورد) سرچشمه می‌گیرد و در جهت شرق به غرب جریان یافته، در مسیر خود تا شرق منطقه گوکلان (از مناطق کوهستانی گنبد) با عمق نسبتاً زیاد عبور می‌کند، سپس وارد دشت گرگان شده، از شهرهای گنبدکاووس و آق‌قلا عبور کرده پس از طی حدود ۳۰۰ کیلومتر در حوالی خواجه‌نفس از توابع بندرترکمن به دریای خزر می‌ریزد.
به علت پایین بودن سطح آب رود گرگان، استفاده از آن در امور زراعت تنها به‌وسیله تلمبه یا سد امکان دارد. آب آن بسیار گل‌آلود بوده، مهم‌ترین منبع آبی مردم این منطقه برای زراعت و مصرف دام‌ها است. سد مخزنی خاکی وشمگیر که حدود ۵۰ هکتار از اراضی اطراف را مشروب می‌سازد بر روی این رود احداث شده است.
۲- رود اترک: به طول ۵۰۰ کیلومتر، از بزرگ‌ترین رودهای ایران است که از دامنه‌های غربی کوه هزارمسجد (حوالی قوچان) سرچشمه گرفته و از شرق به غرب به موازات رود گرگان جریان یافته، پس از عبور از دره‌های کوهستانی و تنگه‌های باریک در شرق، با یک قوس به سوی دشت‌های ساحلی تغییر جهت می‌دهد و در خلیج حسنقلی به دریای خزر می‌ریزد. اهمیت این رود به سبب مشروب کردن اراضی خشک و نیمه‌خشک ایران و جمهوری ترکمنستان است.
۳- رود قره‌سو: این رود از کوه‌های شرقی گرگان سرچشمه گرفته و پس از طی مسیری از شرق به غرب به طول هشتاد کیلومتر به خلیج گرگان در دریای خزر می‌ریزد. رود قره‌سو به علت موقعیتش، آب تمام رودهای کوچک حوضه خود را که در دامنه شمالی البرز جریان دارد به طرف خود می‌کشاند که بدین ترتیب دشت گرگان و رود اترک در قسمت سفلای خود سهمی از آب‌های دامنه شمالی البرز دریافت نمی‌کنند.
چنین وضعی باعث ظهور دو منطقه متباین طبیعی در دو سوی شمالی و جنوبی آن شده است که جنوب آن دارای جنگل‌های انبوه و شمال ان با مشخصات دشت شامل چمنهای موقتی و علفزار است.
پوشش گیاهی

پوشش گیاهی ترکمن صحرا به عملکرد پدیده آب وهوایی، ارتفاع و موقعیت جغرافیایی و خاک منطقه ارتباط مستقیم دارد و این میان، خاک، درجه حرارت و رطوبت از مهم‌ترین عوامل تعیین‌کننده در نوع و زمان رشد گیاهان منطقه به‌شمار می‌رود.
پوشش گیاهی شمال گرگان‌رود نسبت به جنوب آن فقیرتر است و اغلب گیاهان شورپسند و مقاوم در برابر خشکی نظیر اشنیان و گز که برای پرورش شتر و بز و تا حدودی گوسفند مناسب است می‌روید و برعکس در جنوب رود گرگان، پوشش گیاهی بسیار غنی است و انواع گیاهان چمنی و تیره گندمان نظیر جو خودرو، به علاوه گیاهان متنوع دیگر نظیر برموس، فالاریس و دم در آن می‌روید که برای پرورش گوسفند و گاو مناسب است.
زندگی جانوری

جانوران این منطقه از انواع جانوران منطقه نیمه بیابانی تا جنگلی (طوقه جانوری پاله آرکتیک) است و می‌توان از گرگ، روباه (روباه ترکمنی) و کفتار، خرگوش، موش صحرایی، جوجه تیغی، مار و آهو در بخش شرقی آن، پرندگانی مثل اردک و غاز در مرداب‌ها و چمنزارهای مرطوب، کبوتر چاهی، گنجشک، سار، دراج و قرقاول در بخش جنوبی و تیره‌های مختلف شاهین و عقاب در شمال منطقه نام برد.
در رودها و آب‌های ساحلی دریای خزر نیز انواع ماهی‌های شمال ایران به فور یافت می‌شود که صید آن‌ها مشغله اصلی مردم بندر ترکمن، خواجه نفس و کمش تپه است.
به علت قرارگرفتن ترکمن صحرا بین مناطق مرطوب و جنگلی البرز شمال و خشک و بیابانی ترکمنستان در شمال و منطقه نیمه خشک مرتفع در شرق بجنورد، تربیت انواع دام‌ها در این منطقه مقرون به صرفه است. از جمله:
اسب و گاو که در مناطق چمنزار و آب کافی تربیت می‌شود (جنوب گرگان و شرق گنبد)
گوسفند و بز که در مناطق نیمه خشک استپی و نیمه مرطوب تربیت می‌شود. (بخش‌های مرکزی، جنوبی و شرقی منطقه)
شتر که در شمال رود گرگان و بخش‌های شمالی منطقه به ویژه ریگزارها و شوره‌زارهای شمال و شمال شرقی که دارای هوای خشک و رطوبت کم است تربیت می‌شود.
به تبعیت از ویژگی‌های آب وهوایی، پوشش گیاهی، ارتفاع و زندگی جانوری این منطقه را می‌توان به سه بخش اکولوژیکی تقسیم کرد:
منطقه جنوبی که ناحیه‌ای جنگلی و مرطوب است با بارش سالیانه بیش از ۵۰۰ میلی‌متر و از نظر شکل زمین عموماً به شکل تپه است که کم‌کم به دامنه‌های ملایم البرز شمالی وصل می‌شود و مهم‌ترین منطقه پرورش گاو و گوسفند است.
منطقه مرکزی شمال علی‌آباد، رامیان و گوکلان که بخش وسیعی را به نام دشت گرگان دربرمی‌گیرد و بین منطقه جنوب و رود گرگان واقع است که مهم‌ترین بخش زراعی منطقه نیز به‌شمار می‌رود. اقلیم معتدل و نیمه‌خشک مشخصه بارز این حوزه است و پوشش گیاهی آن نیز چمن و استپ نیمه‌خشک است.
منطقه شمالی که بین رودهای گرگان و اترک واقع شده؛ گنبد کاووس، آق قلا، مراوه تپه، داشلی برون، بندر ترکمن و کمش تپه را دربرمی‌گیرد که محل اصلی سکونت اقوام ترکمن است و کشت غلات و پرورش اسب و گوسفند در آنجا رایج است
شناخت تاریخی

منطقه ترکمن صحرا تاریخی بسیار کهن دارد. این منطقه به علت همجواری با شهرها، مناطق باستانی معروفی چون داهه، نیشابور، مرگیانا، نیسا، تپورستان و کومش است.
اکثریت نسبی جمعیت ترکمن صحرا را ترکمنها تشکیل می‌دهند که مردمانی ترکمن و اهل سنت(حنفی) هستند.
ترکمن‌ها باقی مانده نسل طوایف ۲۴ گانه [[ترکان اوغوز]] هستند که همواره حکومت‌های بسیاری را در ایران تشکیل دادند.
قدیمی‌ترین یافته‌های باستان‌شناسی منطقه شمال سفالینه‌ها و دست ساخته‌های بشر، پیشینه سکونت و زیست در این منطقه را به بیش از هفت هزار سال پیش می‌رساند.[نیازمند منبع]
وجود گورستان و تپه باستانی کمیش تپه کوچک، بقایای شهر تاریخی جرجان، دیوار تاریخی جرجان در شمال شهرستان آق قلا، جزیره آشوراده در غرب بندر ترکمن، پیشینه سکونت در این منطقه را به سالیان بسیار دورتر برمی‌گرداند.[نیازمند منبع]
زمین‌شناسی و خاک ترکمن صحرا
کشت پنبه در ترکمن صحرا
دامپروی در ترکمن صحرا
پوشش گیاهی ترکمن صحرا
گرگان رود در ترکمن صحرا
- بی بی شیروان پوشش گیاهی ترکمن صحرا
پرندگان ترکمن صحرا
پرورش شتر در ترکمن صحرا
- بی بی شیروان تپه‌های باستانی انوشیروان در ترکمن صحرا
علایم بتونی دیوار تاریخی جرجان که زیر خاک مدفون شده است
نیکولای پاسلار

نیکولای پاسلار (به بلغاری: Николай Паслар؛ زادهٔ ۱۲ ژوئن ۱۹۸۰) کشتی‌گیر سابق اهل بلغارستان در دسته‌های ۶۹ و ۷۴ کیلوگرم کشتی آزاد است. پاسلار برندهٔ یک مدال طلا (۲۰۰۱) و یک مدال برنز (۲۰۰۵) از مسابقات قهرمانی کشتی جهان و نیز برندهٔ یک مدال طلا (۲۰۰۵) و سه مدال برنز (۲۰۰۰، ۲۰۰۱، ۲۰۰۲) از مسابقات قهرمانی کشتی اروپا است. پاسلار ملی‌پوش بلغارستان در مسابقات کشتی آزاد المپیک ۲۰۰۴ آتن بود که موفق به کسب مدال نشد.
دانشگاه دولتی باکو

| 0 | 1 |
| --- | --- |
Bakı Dövlət Universiteti: Bakı Dövlət Universiteti
نوع: دولتی
بنیانگذاری شده: ۱۹۱۹
رئیس دانشگاه: الچین بابایف
اعضای هیئت علمی: ۱۳۰۰
موقعیت: باکو، جمهوری آذربایجان
پردیس: شهری
وبگاه: www.bsu.edu.az
دانشگاه دولتی باکو (در زبان ترکی آذربایجانی:باکی دولت یونیورسیتیسی یا Bakı Dövlət Universiteti) یک دانشگاه عمومی است که در شهر باکو، جمهوری آذربایجان واقع شده است. این دانشگاه در سال ۱۹۱۹ میلادی به تصویب مجلس شورای جمهوری دمکراتیک آذربایجان رسید و بنا شد. این دانشگاه با رشته‌های تاریخ، علم زبان، فیزیک، ریاضیات، قانون و پزشکی کار خود را شروع کرده است.
این دانشگاه عضو اتحادیه دانشگاه‌های قفقاز می‌باشد.
رشته‌ها و انجمن‌های علمی

ریاضیات و اقتصاد و فیزیولوژی
فیزیک
مکانیک و ریاضیات
شیمی
زیست‌شناسی
زمین‌شناسی
جغرافیا
تاریخ
زبان‌شناسی
خداشناسی
قوانین و ارتباطات بین‌الملی
روزنامه‌نگاری
قانون
مطالعات آسیایی
علوم اجتماعی و روان‌شناسی
مطالعات کتاب‌خانه‌ای
آرارا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= برزیل
| آرارا Arara | آرارا Arara |
| --- | --- |
کلان‌شهر: کلان‌شهر
  پرچم:   پرچم
آرارا: آرارا
مختصات: ۶°۴۹′ جنوبی ۳۵°۴۵′ غربی﻿ / ﻿۶٫۸۱۷°جنوبی ۳۵٫۷۵۰°غربی﻿ / -6.817; -35.750: مختصات: ۶°۴۹′ جنوبی ۳۵°۴۵′ غربی﻿ / ﻿۶٫۸۱۷°جنوبی ۳۵٫۷۵۰°غربی﻿ / -6.817; -35.750
منطقه: شمال شرق
ایالت:  پارائیبا
تاسیس: ۱ دسامبر ۱۹۶۱
حکومت: حکومت
 • نوع: شهر
 • شهردار: José Ernesto
مساحت: مساحت
 • کل: ۸۸۸۵۸ کیلومتر مربع (۳۴۳۰۸ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۶۷ متر (۱۵۳۲ فوت)
جمعیت (۲۰۰۷): جمعیت (۲۰۰۷)
 • کل: ۱۲۹۲۰
 • تراکم: ۰٫۱۵/کیلومتر مربع (۰٫۳۸/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۳- (BST)
پیش‌شماره تلفن: ۵۵+
وبگاه: www.arara.pb.gov.br
شهر آرارا پرتغالی: Arara واقع در یالات پارایبا در شمال شرقی برزیل است.
پزشکیار ورزشی
رشته امدادگری و درمانگری ورزشی یک نام بین المللی

نام آمریکایی این رشته اتلتیک ترینینگ (Athletic Training) است و به معنای درمانگری ورزشی در کانادا با اسم اتلتیک تراپی (Athletic Therapy) و در کشورهای اروپایی مثل انگلیس و روسیه اسپورت تراپی  (Sports Therapy) است.  به همین علت فدراسیون جهانی این رشته، نام امدادگری و درمانگری ورزشی  (Athletic Therapy and Training) دارد. کشورهایی مثل ژاپن،  تایوان، کره، امارات متحده عربی، ایرلند، آفریقای جنوبی، آمریکا، بریتانیا، چین، کانادا، اسپانیا، ایتالیا و بسیاری از دانشگاه‌های معتبر دنیا برای گسترش این رشته با این فدراسیون جهانی  امدادگری و درمانگری ورزشی  (WFATT) همکاری دارند .
چهره های ماندگار امدادگری و درمانگری ورزشی

پروفسور ویلیام پرنتیس، استاد دپارتمان علوم ورزشی دانشگاه کارولاینای شمالی او دارای مدرک کارشناسی و کارشناسی ارشد علوم ورزشی از دانشگاه دلاویر و دکترای طب ورزشی از دانشگاه ویرجینیا و همچنین یک مدرک کارشناسی نیز در رشته فیزیوتراپی از دانشگاه کارولاینا دارد. ایشان بیش از 10 عنوان کتاب در حیطه طب ورزشی، امدادگری و درمانگری ورزشی نوشته است. دکتر پرنتیس جوایز متعددی را از انجمن ملی اتلتیک ترینر (ناتا) دریافت کرده است، از جمله مهمترین آنها جایزه استاد برجسته امدادگری ورزشی میلر در سال 1999. و جایزه برجسته ترین اتلتیک ترینر در سال 1999. دکتر پرنتیس در سال 2004، به تالار مشاهیر اتلتیک ترینر افزوده شد. در سال 2006، ناتا بورسیه تحصیلی ویلیام ای پرنتیس را تأسیس کرد که سالانه به نام او ارائه می شود. او در سال 2014 جایزه پزشکی ورزشی ارنست جوکل را از آکادمی ورزشی ايالات متحده دریافت کرد.
آرتی فلوید:
فلوید به عنوان یک درمانگر ورزشی در دانشگاه آلابامای غربی کار می کند. او اکنون نزدیک به 40 سال به عنوان عضو هیئت علمی در دانشگاه خدمت کرده و مدیر درمانگری ورزشی آنجا است. میراث فلوید در درمانگری و امدادگری ورزشی که توسط همکارانش به عنوان یکی از فداکارترین مربیان ورزشی در این حرفه شناخته می شود، خدمات و فداکاری او خواهد بود. فلوید یکی از اعضای سابق هیئت مدیره ناتا است. او همچنین به عنوان نماینده هیئت مدیره بنیاد تحقیقات و آموزش ناتا انتخاب شد و اولین عضوی بود که به طور همزمان در هیئت مدیره ناتا و بنیاد ناتا انتخاب شد. فلوید در حال حاضر یک داوطلب فعال در سطح محلی، ایالتی و ملی است.
منابع علمی امدادگری و درمانگری ورزشی

مجله بین المللی امدادگری و درمانگری  ورزشی
دو مجله انجمن ملی آمریکا شامل مجله اتلتیک ترینر jTA, و مجله آموزش اتلتیک ترینر
مجله امدادگری ورزشی و مراقبتهای بهداشتی ورزش
کتاب امدادگری و درمانگری ورزشی: مبانی رفتار و عمل نوشته لیمور کاهانوف
کتاب ارزیابی اسکلتی عضلانی در امدادگری و درمانگری ورزشی نوشته متئو آر کاتز و آندره ای کریپس
کتاب راهنمای کار بالینی مبتنی بر شواهد: اصول اتلتیک ترینر نوشته ویلیام پرنتیس
کتاب مفاهیم اصلی امدادگری و درمانگری ورزشی سوسان کی هیلمن
کتاب شناسی در ایران:
1. کتاب مقدمه‌ای بر پزشکیاری ورزشی، تألیف محمد مشهدی و محسن شهیدی (1393) انتشارات دانش و سلامت و همکاری هيئت پزشکی ورزشی استان قم، اولین منبع منتشر شده به زبان فارسی در این حیطه است.
2. ترجمه جلد اول کتاب «تکنیک‌های توانبخشی در طب ورزشی و امدادگری ورزشی» اثر ویلیام ای پرنتیس توسط دکتر حسن دانشمندی، (استاد دانشکده علوم ورزشی دانشگاه گیلان) و همکاران (1395) از سوی انتشارات حتمی ناشر معتبر کتاب‌های علوم ورزشی  منتشر شده‌است.
3. مراقبت‌های اضطراری در درمانگری ورزشی تالیف کیت‌ام گورس با ترجمه سیدصدرالدین شجاع‌الدین، سلمان نوریان‌دهنو 
4. کتاب «طب ورزشی برای امدادگران ورزشی» تألیف دکتر راب راید و ترجمه دکتر محمدکریمی زاده اردکانی، شیما باباخانیان
5.  کتاب امدادگر ورزشی پیشرفته نوشته آذر آقایاری و همکاران از کتاب‌های تخصصی انتشارات دانشگاه پیام نور در این حیطه است که برای تدریس در رشته تربیت بدنی این دانشگاه طراحی و تدوین شده است.
6.  کتاب پزشکیار ورزشی اثر فرشته زمانپور گمیک (1399)توسط انتشارات علوم و فنون پزشکی اهواز منتشر شده است.
7.  جدیدترین اثر در این حوزه، کتاب بررسی قلمرو مسئولیت حقوقی پزشک و پزشکیار ورزشی در حقوق ایران و آمریکا اثر محمدرضا رستمی بوده و چاپ اول آن در سال 1400 توسط انتشارات امجد منتشر شده است.
سازمان‌ها و نهادهای مربوطه > انجمن ملی امدادگران ورزشی آمریکا (NATA)

این انجمن که در سال 1950 تأسیس شده‌است مشهورترین سازمان در زمینه خدمات و دوره‌های اتلتیک ترینر است. شعار انجمن ملی اتلتیک ترینر آمریکا عبارت است از "خدمات بهداشتی برای ورزش و زندگی". این انجمن در نظر دارد تا میزان کیفیت سلامت را برای ورزشکاران و کسانی که در فعالیت‌های ورزشی شرکت می‌کنند افزایش دهد و همچنین حرفه اتلتیک ترینر را از طریق آموزش و تحقیق دربارهٔ پیشگیری، سنجش، مدیریت و توانبخشی آسیبها، ارتقا بخشد.
زمینه‌های فعالیت اتلتیک ترینر: بر اساس گزارشی که توسط تیم مدیران راهبردی انجمن ملی اتلتیک ترینر آمریکا (NATA) در آگوست 2007 ارائه شده‌است، اتلتیک ترینر توسط نظام پزشکی آمریکا (AMA) به عنوان یکی از حرفه‌های مجموعه مراقبت‌های بهداشتی از سال 1990 شناخته شده‌است. در این تعریف پنج حوزه پزشکیاری ورزشی عبارتند از:
1)	پیشگیری و محافظت از آسیب یا بیماری .
2)	ارزیابی و تشخیص بالینی .
3)	مراقبتهای اورژانسی و فوری .
4)	درمان، توانبخشی .
5)	سلامت و تندرستی سازمانی و حرفه ای