stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
باشگاه فوتبال سویا
تاریخچه

بازی فوتبال در اواخر قرن ۱۹ میلادی و به واسطهٔ شرکت‌های بریتانیایی به شهر سویل راه یافت و مهندسان و کارگران بریتانیایی در اوقات فراغت به فوتبال بازی کردن می‌پرداختند. باشگاه فوتبال سویا در ۲۵ ژانویه ۱۸۹۰ میلادی، در یک شب جشن تولد به دست عده‌ای از جوانان بریتانیایی که عمدتاً اسکاتلندی بودند به همراه تعدادی جوان اسپانیایی تأسیس گردید. یک نشریه معتبر بریتانیایی به نام دندی کوریر در مقاله‌ای در شماره روز ۱۷ مارس ۱۸۹۰ خود، مدارک تأسیس باشگاه سویا و چگونگی تأسیس آن را به چاپ رساند. پاراگراف زیر بخشی از آن مقاله است:
«حدود ۶ هفته پیش، گروهی از جوانان مشتاق بریتانیایی در یک کافه با یکدیگر دیدار کردند. هدف از این دیدار ایجاد یک اتحادیه (باشگاه) ورزشی بود. پس از گفتگوهای بسیار، باشگاه فوتبال سویا تأسیس شد و انتخاباتی به منظور تعیین رئیس باشگاه برگزار شد. در این جلسه مقرر شد که ورزش فوتبال فقط در چارچوب قوانین رسمی آن برگزار شود. نیمی از این جوانان بریتانیایی و نیمی دیگر اسپانیایی بودند.»
نخستین رئیس باشگاه سویا، ادوارد فراکُهرسن جانستن(۱۸۵۴، اسکاتلند) نایب رئیس کنسولگری بریتانیا در سویا بود. یک جوان بریتانیایی دیگر به نام هیو مک کال(۱۸۶۱، اسکاتلند) که مهندس کشتی سازی بود نیز نخستین کاپیتان باشگاه فوتبال سویا بود. یکی از دوستان مک کال به نام آیزا وایت جونیور نیز نخستین منشی و دبیر باشگاه بود. در حالی که اعضای باشگاه سویا، جشنی را به مناسبت تأسیس باشگاه بر پا کرده بودند، آیزا وایت نامه‌ای را برای باشگاه رکرتیوو اوئلوا که تا آن زمان تیم فوتبال نداشت و صرفاً یک باشگاه ورزشی بود ارسال نمود و در آن نامه از آنان برای انجام یک مسابقه رسمی فوتبال در سویا دعوت به عمل آورد. متن آن نامه در روزنامه اسپانیایی لاپرووینسیا منتشر گشت. باشگاه رکرتیوو اوئلوا این دعوت را پذیرفت و نخستین مسابقه رسمی فوتبال اسپانیا در ۸ مارس ۱۸۹۰ در سویا برگزار شد. سویا با نتیجه ۲ _ ۰ در آن بازی تاریخی پیروز شد و نخستین گل رسمی در تاریخ فوتبال اسپانیا نیز توسط ریتسون، بازیکن سویا به ثمر رسید.

در سال ۱۹۱۲ نخستین جام شهر سویا برگزار شد و باشگاه فوتبال سویا قهرمان آن جام شد. از سال ۱۹۱۷ نیز کوپا آندلسیا برگزار می‌شد که در طی دوره برگزاری آن، باشگاه سویا ۱۷ بار موفق شد که قهرمان شود. در سال ۱۹۱۸ باشگاه سویا برای نخستین بار در جام حذفی اسپانیا که در آن زمان جام اسپانیا شناخته می‌شد، شرکت نمود و نخستین باشگاه آندلسی بود که توانست به دور نهایی این رقابت‌ها راه پیدا کند. در سال ۱۹۲۸ که لیگ سراسری فوتبال اسپانیا موسوم به لالیگا تأسیس گردید، با وجود این که سویا از قدرتمندترین تیم‌های فوتبال اسپانیا در آن دوران بود، ولی نتوانست به رقابت‌های لالیگا راه پیدا کند و در یک دیدار پلی آف جنجالی و پر حرف و حدیث، از راهیابی به لالیگا بازماند و به دسته دوم فوتبال اسپانیا موسوم به سگوندا دیویژن فرستاده شد. پس از دو بار قهرمانی در سگوندا دیویژن و عدم صدور اجازه صعود به دلایل مختلف از جمله سیاسی امنیتی توسط سازمان لیگ اسپانیا برای سویا، سرانجام در پایان فصل ۳۴–۱۹۳۳ و پس از قهرمانی چند باره سویا در سگوندا دیویژن، علی‌رغم جنجال‌ها و درگیری‌های فراوان، اجازه حضور سویا در لالیگا صادر شد.
نخستین موفقیت‌ها

باشگاه سویا، نخستین موفقیت‌های خود را در دهه‌های ۴۰ و ۵۰ میلادی به دست آورد. آنان ابتدا در سال ۱۹۳۵ توانستند تا با غلبه بر سابادل نخستین قهرمانی خود را در جام حذفی به دست آورند. در فصل ۴۰–۱۹۳۹ نیز با پیروزی برابر راسینگ د فرول دومین قهرمانی سویا در جام حذفی از راه رسید. در همان فصل در حالی که سویا تا هفته‌های پایانی در صدر جدول لالیگا جای داشت و توانسته بود تیم‌های قدرتمند لالیگا را در هم بشکند، در روز آخر قهرمانی را به تیم نیروی هوایی اسپانیا، اتلتیکو اوایسیون (اتلتیکو مادرید فعلی) واگذار نمود. در شب قبل از آخرین مسابقه آن فصل، بهترین مهاجم و گلزن سویا روبرتو اسوکارس هنگامی که در حال عبور از خیابان چهارم چاکوتار بود، به وسیله مهاجمین مسلح به رگبار بسته شد تا شوک بزرگی قبل از آخرین مسابقه فصل به باشگاه وارد شود و قهرمانی به شکلی باور نکردنی از دست برود. همین امر سبب شکل‌گیری کینه و دشمنی بزرگی بین هواداران سویا و اتلتیکو مادرید شد که تا به امروز نیز پابرجاست. هواداران سویا هنوز هم پس از سال‌ها، از قهرمانی‌های آن سال‌های اتلتیکو مادرید به عنوان دزدی بزرگ یاد می‌کنند. سویا در فصل ۴۳–۱۹۴۲ نیز بار دیگر نایب قهرمان لالیگا شد. آنان با وجود این که از قدرتمندترین تیم‌های لالیگا در آن سال‌ها بودند، ولی هر سال با اتفاقاتی عجیب و مشکوک، قهرمانی لالیگا را در روز پایانی از دست می‌دادند و این باعث شدت یافتن دشمنی میان هواداران سویا و باشگاه‌های پایتخت‌نشین از جمله اتلتیکو مادرید شد.

فصل ۴۶–۱۹۴۵ یکی از مهم‌ترین فصل‌های تاریخ باشگاه سویا محسوب می‌شود. سویا در این فصل و پس از اعتراضات و تظاهرات گسترده نسبت به اتفاقاتی که سال‌های اخیر آنان را در آستانه قهرمانی از آن وامی‌داشت، سرانجام توانستند در روز پایانی و با یک تساوی ۱–۱ مقابل بارسلونا قهرمان لالیگا شوند. در سال ۴۸–۱۹۴۷ و با پیروزی مقابل سلتاویگو، سومین قهرمانی جام حذفی به سویا و معبد دیوانگان فوتبال راه یافت.
در فصل ۵۱–۱۹۵۰ سویا بار دیگر پس از اتلتیکو مادرید نایب قهرمان لالیگا شد که اعتراضات زیادی را در پی داشت و موجب شعله‌ور شدن دوباره آتش دشمنی‌ها میان دو باشگاه شد. سویا در هفته پایانی و در خانه میزبان اتلتیکو بود. سویا با کسب پیروزی می‌توانست قهرمان آن فصل لقب بگیرد. در حالی که بازی ۱–۱ دنبال می‌شد، خوان آرائوخو توانست گل دوم را برای سویا به ثمر برساند اما داور در میان بهت و تعجب همگان گل را نپذیرفت؛ زیرا معتقد بود توپ به‌طور کامل از خط دروازه نگذشته‌است!!! بازی با همین نتیجه به پایان رسید و قهرمانی بار دیگر در روز پایانی و به شکلی مضحک از دست رفت یا به اعتقاد بسیاری دزدیده شد. جو وحشتناکی در میان سکوها حاکم بود. خشم هواداران حاضر در استادیوم با دخالت نیروهای امنیتی همراه شد. بسیاری از اهالی فوتبال اسپانیا از آن بازی و گل با نام رسوایی یاد می‌کنند. 
در فصل ۵۵–۱۹۵۴، سویا در فینال جام حذفی مغلوب اتلتیک بیلبائو شد. در فصل ۵۷–۱۹۵۶ دوباره همان داستان تکراری اتفاق افتاد و سویا نایب قهرمان لالیگا شد. در فصل ۶۲–۱۹۶۱ نیز شکستی دیگر در فینال جام حذفی مقابل رئال مادرید رقم خورد. در آن سال‌ها مهاجمانی خط حمله سویا را تشکیل می‌دادند که هواداران و رسانه‌ها آن‌ها را با لقب استوکاس (برگرفته از نام هواپیمای بمب افکن آلمانی) می‌شناختند. این خط آتش که متشکل از کامپانال، لوپز، تورونتگی، بِروکال، ریموندو و پِپیو بود در ۴ فصل توانست ۲۱۶ گل را به ثمر برساند.
ورزشگاه خانگی

باشگاه فوتبال سویا از ابتدای تأسیس خود، بازی‌های خانگی‌اش را در ورزشگاه‌های مختلفی انجام می‌داد که اکثر آن‌ها ظرفیت کمی داشتند و پاسخگوی تعداد زیاد هوادارانش نبودند. تا سال ۱۹۵۴ بازی‌های خانگی سویا در استادیوم نرویون با ظرفیت ۲۰ هزار نفر برگزار می‌شد. در سال ۱۹۵۴، اعضای باشگاه سویا تصمیم گرفتند که یک ورزشگاه بزرگ‌تر و مجهزتر را برای باشگاه بسازند؛ زیرا استادیوم نرویون برای هواداران بسیار کوچک بود و گنجایش کمی داشت و در هر بازی، هزاران هوادار نمی‌توانستند بازی را در ورزشگاه تماشا کنند. در ۲۸ اکتبر ۱۹۵۶، رئیس باشگاه که مدت ۱۷ سال عهده‌دار این سمت بود، به‌طور ناگهانی و مشکوک درگذشت. به پاس زحماتی که رامون سانچز پیس خوان برای باشگاه متحمل شده بود و جام‌هایی که سویا در دوران ریاست وی کسب نمود، هواداران و اعضای باشگاه برای زنده نگاه داشتن یاد و خاطره او تصمیم گرفتند تا نام ورزشگاه جدید را از نام رئیس فقید باشگاه بگیرند.

پس از مرگ سانچزپیس خوان، رامون کارانزا به مدت ۴ سال ریاست باشگاه سویا را عهده‌دار بود. کارانزا در مراسم خاکسپاری سانچز پیس خوان این سخنان را بر زبان آورد:
«رامون عزیز، امروز دوستانت که من نیز افتخار دارم یکی از آن‌ها باشم، اینجا جمع شده‌ایم تا تو را به خاک بسپاریم. فردا ما با هم تلاش خواهیم کرد تا رؤیای تو را به حقیقت تبدیل کنیم. رؤیای استادیوم بزرگ سویا. رامون در آرامش به سوی بهشت برو، زیرا که رویایت به حقیقت تبدیل خواهد شد.»
سخنان کارانزا درست از آب درآمد و او به وعده‌اش عمل کرد و ۵۰ میلیون پزوتا بودجه را برای ساخت استادیوم اختصاص داد. یک ماه و نیم پس از مرگ سانچز پیس خوان، اولین سنگ بنای استادیوم جدید گذاشته شد و کار ساخت ورزشگاه آغاز گردید. معماری و طراحی این پروژه به مانوئل مونیوز موناستریو که پیش از این استادیوم سانتیاگو برنابئو را نیز طراحی کرده بود، سپرده شد.

سرانجام در روز ۷ سپتامبر ۱۹۵۸ ورزشگاه رامون سانچز پیس خوان با بازی دوستانه سویا و رئال جائن افتتاح گردید. نخستین بازی رسمی که در این استادیوم برگزار شد نیز، نخستین بازی فصل ۵۹–۱۹۵۸ بود که در آن سویا موفق شد با نتیجه ۲–۴ رقیب همشهری‌اش رئال بتیس را شکست دهد.
گنجایش ورزشگاه رامون سانچز پیس خوان در حال حاضر حدود ۴۳ هزار نفر می‌باشد. این استادیوم در جام جهانی ۱۹۸۲ اسپانیا نیز میزبان دیدارهایی نظیر برزیل و شوروی در مرحله گروهی و همچنین بازی کلاسیک و خاطره انگیز فرانسه و آلمان در نیمه نهایی آن رقابت‌ها بود. همچنین در این استادیوم، فینال جام باشگاه‌های اروپا ۱۹۸۶ میان استوا بخارست رومانی و بارسلونا برگزار گردید. تیم ملی فوتبال اسپانیا نیز یک رکورد منحصر به فرد در این ورزشگاه دارد. اسپانیا در دیدارهایی که از حریفانش در این استادیوم میزبانی کرده، هرگز شکست نخورده‌است.
مطرح‌ترین سرمربیان

باشگاه فوتبال سویا در طول تاریخش، سرمربیان بزرگ و صاحب نامی را بر روی نیمکت خود دیده‌است. از جمله آن‌ها می‌توان په په برند، چارلز اوهاگن، رامون انکیناس، پاتریک اوکانل، هلنیو هررا، مکس مرکل، ارنست هاپل، روکه اولسن، جوک والاس، میگل مونیوز، مانولو کاردو، کارلوس بیلاردو، لوئیز آراگونس، خوزه آنتونیو کاماچو، خواکین کاپاروش، خوان د راموس، اونای امری، خورخه سمپائولی و یولن لوپتگی را نام برد.
کادر فنی

| سمت | نام |
| --- | --- |
سرمربی:  گارسیا پیمینتا
مربی: 
مربی دروازه‌بان‌ها: 
سرپرست تیم:  خوان مارتاگون
بازیکنان > بازیکنان صاحب نام

باشگاه فوتبال سویا از جمله باشگاه‌هایی است که همواره بازیکنان صاحب نام و مطرحی را در ترکیب خود داشته‌است که بسیاری از آنان از آکادمی خود باشگاه سر برآورده‌اند. از جمله آن‌ها می‌توان به اسپنسر، گیلرمو کامپانال، مارتینز، بروکال، تورونتگی، ریموندو، خوان آرزا، خوان آرائوخو، مارسلو کامپانال، دنیل برتونی، بوستو، گایگو، مانوئل روئیز سوسا، هکتور اسکوتا، بیری بیری، رینات داسایف، مانولو خیمنز، آنتونیو آلوارز، تونی پولستر، فرانسیسکو بویو، دیگو مارادونا، ببتو، داور شوکر، روبرت پروسینچکی، دیگو سیمئونه، ایوان زامورانو، کارلوس مارچنا، خوزه آنتونیو ریس، سرخیو راموس، خسوس ناواس، ژولیو باپتیستا، آندرس پالوپ، لوئیس فابیانو، فردریک کانوته، رناتو دیرنئی، دنی آلوز، سیدو کیتا، آدریانو کوریا، ایوان راکیتیچ و … اشاره نمود.
جوایز فردی

جایزه پی چی چی: خوان آرزا ۵۵-۱۹۵۴
جایزه زارا: آلوارو نگردو ۱۱-۲۰۱۰، ۱۳-۲۰۱۲
جایزه زامورا: یاسین بونو ۲۲-۲۰۲۱
جایزه بازیکن سال آفریقا: فردریک کانوته ۲۰۰۷
جایزه سامبا گولد: لوئیس فابیانو ۲۰۰۹
رکورد در رقابت‌های لالیگا

آخرین به روز رسانی: ۲۰۲۲
تعداد فصل‌های حضور در لالیگا: ۷۹
تعداد فصل‌های حضور در سگوندا دیویژن: ۱۳
رتبه در جدول کلی لالیگا: ۶ اُم
تعداد فصل‌های حضور در کوپا دل ری: ۸۷
رتبه در لالیگا:
- رتبه اول: ۱ فصل
- رتبه دوم: ۴ فصل
- رتبه سوم: ۴ فصل
- رتبه چهارم: ۸ فصل
- رتبه پنجم: ۱۲ فصل
- رتبه ششم: ۹ فصل
رکورد داران باشگاه > تعداد گل زده

گیلرمو کامپانال: ۲۱۸ گل
خوان آرزا: ۲۰۷ گل
خوان آرائوخو: ۱۵۸ گل
فردریک کانوته: ۱۳۶ گل
لوئیس فابیانو: ۱۰۷ گل
رکورد داران باشگاه > تعداد بازی

خسوس ناواس: ۶۰۰ بازی
پابلو خوزه بلانکو: ۴۱۵ بازی
خوان آرزا: ۴۱۴ بازی
مانولو خیمنز: ۴۰۸ بازی
مارسلو کامپانال: ۴۰۳ بازی
پیروزی‌ها و شکست‌ها > بهترین پیروزی‌ها

سویا ۱۱–۱ بارسلونا / ۱۹۴۰ / استادیوم نرویون
سویا ۱۰–۳ والنسیا / ۱۹۴۰ / استادیوم نرویون
سویا ۱۰–۰ رئال اویدو / ۱۹۴۱ / استادیوم نرویون
سویا ۸–۰ بارسلونا / ۱۹۴۸ / استادیوم نرویون
رئال مادرید ۳–۵ سویا / ۲۰۰۷ / استادیوم سانتیاگوبرنابئو
سویا ۵–۱ رئال بتیس / ۲۰۱۳ / استادیوم سانچز پیسخوان
سویا ۵–۰ رئال مادرید / ۱۹۴۶ / استادیوم نرویون
پیروزی‌ها و شکست‌ها > بدترین شکست‌ها

سویا ۰–۵ رئال اویدو / ۱۹۴۲ / استادیوم نرویون
سویا ۰–۵ رئال مادرید / ۱۹۶۲ / استادیوم سانچز پیسخوان
والنسیا ۸–۰ سویا / ۱۹۴۳ / استادیوم مستایا
رئال مادرید ۸–۰ سویا / ۱۹۵۸ / استادیوم سانتیاگو برنابئو
رئال ساراگوسا ۸–۱ سویا / ۱۹۸۷ / استادیوم لاروماردا
افتخارات > داخلی

لالیگا
(۱): ۴۶–۱۹۴۵
(۴):۴۰–۱۹۳۹،
۴۳–۱۹۴۲، ۵۱–۱۹۵۰، ۵۷–۱۹۵۶
کوپا دل ری
(۵): ۳۵–۱۹۳۴، ۳۹–۱۹۳۸، ۴۸–۱۹۴۷، ۰۷–۲۰۰۶، ۱۰–۲۰۰۹
(۴): ۵۵–۱۹۵۴، ۶۲–۱۹۶۱، ۱۶–۲۰۱۵، ۱۸–۲۰۱۷
سوپرکاپ اسپانیا
(۱): ۲۰۰۷
(۳): ۲۰۱۰، ۲۰۱۶، ۲۰۱۸
سگوندا دیویژن
(۴): ۲۹–۱۹۲۸، ۳۴–۱۹۳۳، ۶۹–۱۹۶۸، ۰۱–۲۰۰۰
(۱): ۳۱_۱۹۳۰
کوپا اوادوآرته:
(۱): ۱۹۴۸
افتخارات > بین‌المللی

لیگ اروپا
(۷): ۰۶–۲۰۰۵، ۰۷–۲۰۰۶، ۱۴–۲۰۱۳، ۱۵–۲۰۱۴، ۱۶–۲۰۱۵ ،۲۰–۲۰۱۹، ۲۳–۲۰۲۲ (رکورد)
سوپر جام باشگاه‌های اروپا
(۱): ۲۰۰۶
(۶): ۲۰۰۷ ،  ۲۰۱۴ ، ۲۰۱۵ ، ۲۰۱۶ ، ۲۰۲۰ ، ۲۰۲۳
سوپرجام یورو آمریکانا
(۱): ۲۰۱۶
(۱): ۲۰۱۵
یوفا کونمبول کلاب چلنج:
(۱) ۲۰۲۳
افتخارات > منطقه‌ای

کوپا آندلسیا:
(۱۷)
(۲)
افتخارات > متفرقه

بهترین باشگاه فوتبال دنیا از نگاه فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال (۲): ۲۰۰۶، ۲۰۰۷
نگارخانه

ورزشگاه رامون سانچز پیس‌خوان
ژوبین‌دار

| 0 | 1 |
| --- | --- |
 ژوبین‌دار در صورت فلکی گاوران.:  ژوبین‌دار در صورت فلکی گاوران.
اطلاعات رصدی  مبدأ J2000      اعتدال J2000: اطلاعات رصدی  مبدأ J2000      اعتدال J2000
صورت فلکی: گاوران
بعد: 14h 15 m 39.7s
میل: +۱۹° ۱۰' ۵۶"
قدر ظاهری (ع): −۰٫۰۴
مشخصات: مشخصات
نوع طیف: K1.5 IIIpe
شاخص رنگ U−B: ۱٫۲۲
شاخص رنگ B−V: ۱٫۲۴
نوع متغیر: Suspected
اخترسنجی: اخترسنجی
سرعت شعاعی (Rv): −۵٫۲ ک.م./ث
حرکت خاص (μ):  بعد: −۱۰۹۳٫۴۵ mas/yr   میل: −۱۹۹۹٫۴۰ mas/yr 
اختلاف‌منظر (π): ۸۸٫۷۸ ± ۰٫۶۸ mas
فاصله: ۳۶٫۷ ± ۰٫۳ سال نوری  (۱۱٫۲۶ ± ۰٫۰۹ پارسک)
جزئیات: جزئیات
جرم: ۱–۱٫۵&#۹۱;نیازمند منبع&#۹۳; M☉ 
شعاع: ۲۵٫۷ ± ۰٫۳ R☉
درخشندگی: ۲۱۰ ± ۱۰ L☉
درجه حرارت: ۴,۳۰۰ کلوین
فلزینگی: ۲۰–۵۰% Sun
سن: > ۴٫۶ × ۱۰۹ سال
نام‌گذاری‌های دیگر: نام‌گذاری‌های دیگر
 Alramech, Abramech, α Boötis, 16 Boötes, HD ۱۲۴۸۹۷, HR ۵۳۴۰, BD+19°۲۷۷۷, GCTP 3242.00, GJ ۵۴۱, LHS 48, and HIP ۶۹۶۷۳ :  Alramech, Abramech, α Boötis, 16 Boötes, HD ۱۲۴۸۹۷, HR ۵۳۴۰, BD+19°۲۷۷۷, GCTP 3242.00, GJ ۵۴۱, LHS 48, and HIP ۶۹۶۷۳ 
ارجاعات پایگاه‌های داده: ارجاعات پایگاه‌های داده
سیمباد: اطلاعات
مقایسه اندازهٔ ستارهٔ ژوبین‌دار با خورشید.
ژوبین‌دار، نگهبان شمال یا سِماک رامِح (به انگلیسی، Arcturus) یا آلفا گاوران (Alpha Boötis)، نام ستاره‌ای در صورت فلکی گاوران است. این ستاره، چهارمین ستاره از نظر قدرت درخشش در آسمان شب است. این ستاره خاص است زیرا با جریان کلی ستارگان در دیسک تخت کهکشان راه شیری حرکت نمی‌کند. در عوض، ژوبین‌دار به‌طور عمود بر روی دیسک کهکشان با سرعت فوق‌العاده‌ای، حدود ۹۳ مایل (۱۵۰ کیلومتر) در ثانیه، حرکت می‌کند. در طول میلیون‌ها سال این ستاره از دید هرکدام از ساکنان زمین، یا حداقل کسانی که در زمین متولد شده‌اند و تنها با چشم به آن نگاه می‌کنند، محو خواهد شد.
ژوبین در فارسی به معنی نوعی نیزه کوتاه است. نام عربی این پیکر آسمانی یعنی سِماک رامِح نیز به معنای «بالابر نیزه‌دار» است و نام یونانی آن Αρκτούρος (آرکتوروس) که در بیشتر زبان‌های اروپایی نیز به کار می‌رود به معنای «نگهبان خرس» است. در عربی، رامح به معنای دارنده سلاح و ژوبین؛ و اعزل به معنای بی سلاح و بی‌ژوبین است. در عربی به ژوبین‌دار، حارس السماء (نگهبان آسمان) و حارس ألشمال (نگهبان شمال) هم گفته شده است.
ویژگی‌ها

ژوبین‌دار یک غول نارنجی و رنگ آن سرخ روشن است و از درخشان‌ترین ستاره‌های آسمان شب است. برای رصد آن باید در نیمه‌شب ماه ژوئن به آسمان جنوبی نگریست. این ستاره از نظر جرم با خورشید برابری می‌کند. اگر چهار میلیارد سال آینده از فاصله ۳۷ سال نوری به خورشید نگاه شود در آسمان مشابه نگهبان شمال خواهد بود. سرعت آن بیش از ۱۲۵ کیلومتر بر ثانیه برآورد می‌شود و به علت دوری، ۸۰۰ سال طول می‌کشد تا قوسی برابر نیم‌درجه را در آسمان بپیماید. ۸۰۰ سال دیگر، ژوبین‌دار به اندازه نیم‌درجه، یعنی فاصله‌ای برابر با قطر ظاهری ماه، به صورت فلکی دوشیزه نزدیک‌تر خواهد شد.
ژوبین‌دار که در فاصلهٔ ۳۷ سال نوری از ما واقع شده، ۷٫۱ میلیارد سال عمر دارد. ژوبین‌دار در واقع عضوی از هاله کهکشان ما بوده که به‌طور اتفاقی وارد صفحهٔ کهکشان شده است. اخترشناسان معتقد هستند که این غول بزرگ در کهکشان کوتوله‌ای با ۱۰۰ میلیون ستاره متولد شده که در حدود ۷ میلیارد سال پیش وارد کهکشان راه شیری شده و اکنون به‌طور کامل در کهکشان ما محو شده است. نگهبان شمال عضو گروهی از ستاره‌های پراکنده در آسمان است که حرکتی مشابه در فضا دارند. این گروه «ستاره‌های متحرک نگهبان شمال» نامیده می‌شوند.
رصد

با رسم کمانی از صورتواره آبگ‌ردان بزرگ به ستاره ژوبین‌دار می‌توانید به ستاره بی‌ژوبین، دست پیدا کنید. قوسی به ژوبین‌دار (سماک رامح) کشیده و سپس آن را به طرف صورت فلکی سنبله ادامه دهید تا به ستاره بی‌ژوبین (سماک‌اعزل) برسید.
برای این کار، قوسی به ستاره ژوبین‌دار رسم کنید. در آسمان شب به سمت شمال شرقی نگاه کنید، صورتواره آبگردان بزرگ را پیدا کنید، هنگامی که آب‌گردان بزرگ را می‌بینید متوجه می‌شوید که دو قسمت دارد: کاسه و دسته. سپس، به صورت ذهنی، خطی خیالی به صورت منحنی در دستگیره آبگردان بزرگ امتداد دهید تا زمانی که به ستاره نارنجی روشنی برسید: قوس را تا رسیدن به ستاره ژوبین‌دار امتداد دهید.
سیاره مشتری گاه به همراه ژوبین‌دار و بی‌ژوبین، مثلث درخشانی پدیدمی‌آورد و با حرکت مشتری در آسمان شب، شکل ظاهری این مثلث در طول ماه دائماً تغییر می‌کند. به هنگام تشکیل این مثلث، تا ۲۰ تیر ۱۳۹۷ مشتری به سمت ستاره بی‌ژوبین حرکت می‌کرد و پس از این تاریخ، از یکدیگر فاصله گرفتند. بر اساس محاسبات ستاره‌شناسان چنین مثلثی تا سال ۲۰۳۰ میلادی در آسمان قابل مشاهده نخواهد بود.
در فرهنگ‌ها

نگهبان شمال به عنوان یکی از درخشان‌ترین ستاره‌ها در آسمان از دوران باستان، مورد توجه ناظران بوده است. مردم میان‌رودان بر این باور بودند که این ستاره با ایزد انلیل در ارتباط است. در بُندَهِش آمده که برای هر جهت اصلی یک سپاهبد گمارده شده و سپاهبد شمال، ستارهٔ هفت‌اورنگ (محتملاً نگهبان شمال) است.
کتاب ذخیره خوارزمشاهی برآمدن این ستاره را نشانهٔ آغاز خزان دانسته.
در ستاره‌شناسی هندوها، ستارهٔ ژوبین‌دار با سیزدهمین منزل ماه هندوها (نکشتره) به نام سواتی متناظر است.
در ادبیات فارسی

از خاقانی:
از نظامی:
آینده

این ستاره در قبل ستاره ای هم اندازه خورشید بوده و آینده خورشید را نشان می دهد این ستاره در حدود 900 میلیون سال آینده سوخت هلیوم آن تمام خواهد شد سپس سحابی سیاره نما را تشکیل خواهد داد و در مرکز آن کوتوله سفید پدید خواهد آمد
آینده > خود دیدن

این ستاره 4.7 میلیارد سال بعد در حالی که کوتوله سفید است خورشید را که غول سرخ می شود هم اندازه ی نگهبان شمال خواهد بود آن موقع خورشید از آنجا مانند نگهبان شمال امروزی دیده می شود
هم‌سنجی سیاره‌های منظومه خورشیدی با تعدادی از ستاره‌های مشهور:
الف:
زمین (۴) > ناهید (۳) > مریخ (۲) > تیر (۱)
ب:
مشتری (۸) > زحل (۷) > اورانوس(۶) > نپتون (۵) > زمین (بدون شماره)
پ:
شباهنگ (۱۱) > خورشید (۱۰) > ولف ۳۵۹ (۹) > مشتری (بدون شماره)
ت:
دبران (۱۴) > ژوبین‌دار (۱۳) > رأس پیکر پسین (۱۲) > شباهنگ (بدون شماره)
ث:
ابط‌الجوزا (۱۷) >قلب عقرب (۱۶) > پای شکارچی (۱۵) > دبران (بدون شماره)
ج:
وی‌وای سگ بزرگ (۲۰) >وی‌وی قیفاووس (۱۹) > مو قیفاووس (۱۸) > ابط‌الجوزا (بدون شماره)
بی‌بی پیک

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): الکساندر پوشکین
زبان: روسی
موضوع(ها): ادبیات
بی‌بی پیک (به روسی: «Пиковая дама»؛ Pikovaya dama) یک داستان کوتاه با عناصر ماوراءالطبیعی ادبی است که توسط الکساندر پوشکین، نویسندهٔ اهل روسیه نوشته شده‌ است. این داستان یکی از آثار مشهور ادبی جهان است.
بستر این داستان تخیلی، درباره‌ی حرص و زیاده‌خواهی بشر است .
پوشکین این اثر را در پاییز سال ۱۸۳۳ در بولدینو ، به رشته‌ی تحریر درآورد ، و نخستین بار در سال ۱۸۳۴ در مجله‌ی ادبی (The Reader's Library (Biblioteka Dlya Chteniya منتشر کرد.
از این داستان تا به حال اقتباس‌های فراوانی شده است.
(۱۸۹۰) اپرای بی‌بی پیک اثر پیوتر ایلیچ چایکوفسکی 
La dame de pique (۱۸۵۰) اثر فرومنتال هالیوی 
(۱۸۶۴)La dame de pique اثر فرانتس فون سوپه
یونا (آیداهو)

{{Infobox settlement

|official_name=Iona, Idaho
|other_name=
|native_name=
|nickname=
|settlement_type=شهر
|motto=

|image_skyline=Iona_Idaho.JPG
|imagesize=
|image_caption=A grain elevator near the train tracks.
|image_flag=
|flag_size=
|image_seal=
|seal_size=
|image_shield=
|shield_size=
|image_blank_emblem=
|blank_emblem_type=
|blank_emblem_size=
|image_map=Bonneville_County_Idaho_Incorporated_and_Unincorporated_areas_Iona_Highlighted.svg
|mapsize=
|map_caption=موقعیت در شهرستان بونوویل، آیداهو و ایالت آیداهو
|image_map1=
|mapsize1=
|map_caption1=
|image_dot_map=
|dot_mapsize=
|dot_map_caption=
|dot_x=
|dot_y=
|pushpin_map=
|pushpin_label_position=
|pushpin_map_caption=
|pushpin_mapsize=

|subdivision_type=کشور
|subdivision_name=ایالات متحده آمریکا
|subdivision_type1=ایالت
|subdivision_name1=آیداهو
|subdivision_type2=شهرستان
|subdivision_name2=بونوویل
|subdivision_type3=
|subdivision_name3=
|subdivision_type4=
|subdivision_name4=

|government_footnotes=
|government_type=
|leader_title=شهردار
|leader_name=Bradley Andersen
|leader_title1=
|leader_name1=
|leader_title2=
|leader_name2=
|leader_title3=
|leader_name3=
|leader_title4=
|leader_name4=
|established_title=سکونتگاه
|established_date=۱۸۸۳
|established_title2=ثبت‌شده
|established_date۲=۱۰ آوریل ۱۹۰۵
|established_title3=
|established_date3=

|area_magnitude=
|unit_pref=Imperial
|area_footnotes=
|area_total_km2=۲٫۸۵
|area_land_km2=۲٫۸۵
|area_water_km2=۰
|area_total_sq_mi=۱٫۱۰
|area_land_sq_mi=۱٫۱۰
|area_water_sq_mi=۰
|area_water_percent=
|area_urban_km2=
|area_urban_sq_mi=
|area_metro_km2=
|area_metro_sq_mi=
|area_blank1_title=
|area_blank1_km2=
|area_blank1_sq_mi=

|population_as_of=۲۰۱۰
|population_est=۱۸۶۰
|pop_est_as_of=۲۰۱۲
|population_footnotes=
|population_note=
|population_total=۱۸۰۳
|population_density_km2=۶۳۲٫۹
|population_density_sq_mi=۱۶۳۹٫۱
|population_metro=
|population_density_metro_km2=
|population_density_metro_sq_mi=
|population_urban=
|population_density_urban_km2=
|population_density_urban_sq_mi=
|population_blank1_title=
|population_blank1=
|population_density_blank1_km2=
|population_density_blank1_sq_mi=

|timezone=MST
|utc_offset=-۷
|timezone_DST=MDT
|utc_offset_DST=-۶
|coordinates_display=inline,title
|coordinates_type=region:US_type:city
| مختصات = ۴۳°۳۱′۳۵″ شمالی ۱۱۱°۵۵′۴۳″ غربی﻿ / ﻿۴۳٫۵۲۶۳۹°شمالی ۱۱۱٫۹۲۸۶۱°غربی﻿ / 43.52639; -111.92861
یونا (به انگلیسی: Iona) شهری در شهرستان بونوویل ایالت آیداهو است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی ۱٬۸۰۳ نفر بوده است.
دوگانه‌باوری

دوگانه‌باوری یا ثنویت  مفهومی چندوجهی است و با مفاهیمی همچون اسطوره‌شناسی، بُن‌مایه‌شناسیِ آفرینش، مردم‌نگاری و انسان‌شناسی فرهنگی در پیوند است.
قومِ آریا

مفهومِ قبولِ دو سرچشمهٔ خیر و شر از باورهای قدیم آریاییان محسوب می‌شود. اینان بدی و خوبی را هر یک به خاستگاهی جداگانه مربوط می‌دانستند. قوای خیر، باعث سعادت، و نیروهای شر، مسبب تیره‌بختی افراد انسان به‌شمار می‌رفت. در مقابل خدا و ملکوت، دنیای شر و تاریکی، که در آن دیوان فرمانروایی می‌کنند، قرار دارند. دنیای شر، تحت فرمان روح پلید یا اهریمن است که دایم با مظهر خیر، یعنی اهورامزدا و به روایتی، با سپنت مینو در حال نبرد است. از ادیان آسیایی دوران کهن آگاهی چندانی در دست نداریم. در سنت‌های اساطیری باستانی ما روایت‌هایی وجود دارند که به اعتقاد بسیاری متعلق به زمان پیش از زرتشت است. داستان‌هایی مثل معراج ارداویراف و داستان گرشاسب که پیش زرتشتی است اما سندی از آن‌ها در دست نداریم تا آگاهی کافی در این مورد داشته باشیم. از سوی دیگر دقیقاً نمی‌دانیم که گاهان به معنای واقعی کلمه می‌خواهد چه چیزی را عنوان کند. غالباً دو دانشمند گاهان‌شناس در بسیاری از موارد هم نظر نیستند. ولی در گاهان هم یک نیروی بد وجود دارد که تاریکی را می آفریند و هم یک نیروی خوب که روشنایی را خلق می‌کند. این دو قدرت و اعتقاد به دوگانگی منجر به ثنویت می‌شود.
مزدیسنا

عناصرِ مزدَیَسنا یکتاپرستانه‌اند و از یکتاپرستی سرچشمه می‌گیرند. البته در برخی منابع، از ایشان به نامِ دوگانه‌پرست هم یاد شده که بیشتر در اثر اشتباهی است که در شناخت درستِ مزدیسنا و بر پایه برداشت‌هایی از دو کتابِ دینکرد و بندهشن انجام شده‌است و مزدیسنان با زروانیان به اشتباه یکی پنداشته شده‌اند، زیرا اعتقاد به دوگانگیِ آفرینشی در میان زروانیان نیرومند است نه مزدیسنان.
کتابِ مقدسِ زرتشتیان اوستا است. از بخش‌های گوناگون اوستا بخشی به نام گاهان (سرودها) سخنانِ شخص زرتشت بوده‌است.
دین زرتشتی برپایه یگانه‌پرستی است، یعنی زرتشتیان به خدای بزرگی به نام اهورامزدا ایمان دارند و برخی نیروهای طبیعی مانند آب، آتش، باد، خاک و خورشید را داری ایزدی مأخوذ از صفاتِ خداوند می‌دانند و سرچشمهٔ پلیدی‌ها و تاریکی‌ها را در وجودِ خبیثی به نام اهریمن جستجو می‌کنند.
مزدیسنا > زُروانی‌ها

مقاله‌های اصلی: زروان (خدا) و آئین زروانی
زُروانیان فرقه‌ای از مزدیسنان بودند که از مسیرِ اصلیِ سفارش شده در گاهان خارج شده و به تفسیرِ مزدیسنا و وارد کردنِ عناصرِ میترایی به آن پرداختند. زروان گرایی، گونه‌ای نوآوری و بدعت در مزدیسنا بود.
مزدیسنا > زُروانی‌ها > زُروان به گونهٔ یک خدا

زُروان نام یکی از ایزدان باستانی است. زُروان در نوشته‌های پهلوی خدای زمان است، اما بنا بر آیین زروانی، زُروان خدایی است که در زمانی که هیچ چیز وجود ندارد نیایشهایی به جای می‌آورد تا پسری با ویژگی‌های آرمانی اورمزد داشته باشد که جهان را بیافریند.
مزدیسنا > زُروانی‌ها > آئین زُروانی

آئین زُروانی مشتق از زُروان است که به دیدِ زروانیان، وجودِ غایی است. زروانیان، فرقه‌ای از مزدیسنان بودند که در باورهای خود دچار انحراف شده و از مزدیسنا خارج شدند. آئین زروانی صورتی از دین زرتشتی است ولی مسلماً زرتشتی نیست. در این باور، باورمندان به تجسمِ زروان، اهورامزدا و دیگر عناصرِ اصلیِ مزدیسنا روی آورند.