stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
داریوش شهبازی

| داریوش شهبازی | داریوش شهبازی |
| --- | --- |
داریوش شهبازی: داریوش شهبازی
زادهٔ: ۱۳۳۲ خورشیدی تهران
ملیت: ایرانی
پیشه: نویسنده، تاریخ پژوه
سال‌های فعالیت: از دهه شصت - تا اکنون
آثار برجسته: تاریخ سکه و برگهایی از تاریخ تهران
وبگاه: http://www.darioush-shahbazi.com
داریوش شهبازی تاریخ‌پژوه ایرانی است. وی از دهه شصت پس از تألیف «زندگی‌نامه میرزا تقی‌خان امیر کبیر» و «تاریخ سکه» با گردآوری بیش از یک میلیون فیش در پی تألیف و تدوین مجموعه‌ای بیست جلدی با نام «تهران نامه» است.
مجموعه‌های «برگ‌هایی از تاریخ تهران» و «پرسه در دارالخلافه» از آثار وی چاپ و نشر یافته‌است. کتاب دوجلدی «روایاتی از تهران قدیم» از وی در دست چاپ است. تا کنون حدود دویست مقاله در نشریات گوناگون از او نشر یافته‌است.
داریوش شهبازی، زاده مهرماه ۱۳۳۲ در زرگنده تهران و پرورش‌یافته خانواده‌ای فرهنگ‌دوست و دانش‌پرور است که اصالتی فراهانی (و تفرشی) دارد. او دانش‌آموخته؛ لیسانس علوم؛ فوق لیسانس علوم تربیتی؛ فوق لیسانس مهندسی گرایش مدیریت ساخت است. او پژوهش و مطالعات خود را در حوزه تاریخ ایران و تهران‌شناسی به ویژه عصر قاجاریان و تاریخ تهران از دهه ۱۳۶۰ آغاز کرده و تا کنون به آن اشتغال دارد.
کتاب‌ها

«تاریخ سکه دوره قاجاریه»، (۱۳۸۰)؛ بوره‌که‌ای.
«برگ‌هایی از تاریخ تهران»، ۴ جلدی. (۱۳۸۶)؛ بوره‌که‌یی.
«تهران‌نامه»، (۱۳۹۴)؛ آرش. (۱۳۹۷)؛ ماهریس.
«پرسه در دارالخلافه»، ۴ جلدی. (۱۳۹۴)؛ کتاب سرا»
«روایاتی از تهران قدیم»، 2 جلد، (۱۳۹۷)؛ سایبان هنر.
«تاریخ قشون قاجاریه»، (۱۳۹۷)؛ ماهریس.
«از الهیه تا دروازه غار»، (۱۳۹۷)؛ ماهریس.
«چرا قاجاریه فروپاشید»، (۱۳۹۷)؛ ماهریس.
«تهران‌نامه» جلد دوم، (۱۳۹۷)؛ ماهریس.
«پاتوق‌های تهران»، (۱۳۹۸)؛ سایه‌بان هنر.
«کمیته مجازات ترورهای تاریخی تهران قجری»، س(۱۳۹۸)؛ سایه‌بان هنر.
«سیاحانی که به ایران آمده‌اند»، 2 جلد، (۱۳۹۹)؛ ماهریس.
تهران‌نامه

تهران‌نامه مجموعه‌ای است در حوزه تهران‌شناسی که ناظر بر تمامی جنبه‌های تاریخی، جغرافیایی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی و غیره تهران است. این تألیف به ثبت و ضبط وقایع تاریخی و هر آن‌چه که به فرهنگ مردم این شهر تعلق دارد و در معرض فراموشی و نسیان است، می‌پردازد. در حقیقت این مجموعه موزه‌ای از گذشته تهران و تهرانیان (بلکه ایرانیان) است. اثری که می‌تواند هر پژوهشگر این حوزه را یاری رساند.
پانویس و منابع

تاریخ سکه
برگ‌هایی از تارخ تهران جلد ۱
دیدار و گفتگو با داریوش شهبازی، اعتماد آنلاین. 23 شهریور 1401.
گفتگوی روزنامه ایران ۶/۱۲/۸۴
کورن‌هول (چاله ذرت)
تاریخچه

کورن هول (به انگلیسی: Cornhole)  این واژه در منطقه ی آمریکای شمالی به معنای پرتاب کیسه یا پرتاب لوبیااست. کورن هول یک بازی رایج در آمریکای شمالی است که در آن بازیکنان یا تیم‌ها به نوبت کیسه‌های حبوبات پارچه‌ای را از فاصله ای حدود ۵ تا ۸ متری به سمت یک تخته ی برجسته و زاویه‌دار چوبی- که  حفره ای در انتهای آن دارد- پرتاب می‌کنند. هدف بازی این گونه است که پرتاب کننده بتواند با پرتاب کیسه روی میز، یک امتیاز و گذر کیسه از سوراخ سه امتیاز کسب کند.
قوانین و مقررات کورن هول > تجهیزات و چیدمان مسابقات

مسابقات کورن هول (چاله ذرت) با دو ست چهار کیسه (هشت کیسه)، دو تخته؛ و با دو، چهار یا هشت بازیکن انجام می‌شود. اگر چه شما می‌توانید با یک تخته و چهار کیسه این بازی را دو نفره انجام دهید، ولی جذابیت این بازی به دسته جمعی بودن آن است.
حداقل چهار کیسه برای شروع بازی لازم است. برای بازی هر مجموعه‌ای از کیسه‌ها معمولاً باید با استفاده از رنگ‌های مختلف از دیگری قابل تشخیص باشد. قوانین لیگ کورن هول آمریکا، کیسه‌های پارچه‌ای دو درز با ابعاد ۶ در ۶ اینچ (۱۵۰ در ۱۵۰ میلیمتر) را می‌طلبد. و وزن ۱۵٫۵ تا ۱۶٫۵ اونس (۴۴۰ تا ۴۷۰ گرم). اگرچه قبلاً کیسه‌ها با دانه‌های ذرت نگهداری‌ شده (به همین دلیل به این بازی «چاله ذرت» می‌گویند) یا لوبیای خشک پر شده است، کیسه‌ها در حال حاضر معمولاً با رزین پلاستیکی یا مواد دیگر پر می‌شوند که وزن و شکل ثابتی را در بسیاری از پرتاب‌ها بدون تغییر شکل حفظ می‌کنند. کیسه‌ها معمولاً دو طرفه هستند و هر طرف کیف ماده متفاوتی است که می‌تواند بر چسبندگی تأثیر بگذارد و سریع‌تر یا کندتر روی سطح تخته واکنش نشان دهد. کیسه‌های سریع‌تر اغلب در شرایط مرطوب ترجیح داده می‌شوند، که  به راحتی لیز نخورند. علاوه بر این، بازیکنان حرفه‌ای ممکن است بسته به سبک پرتاب شخصی خود مواد مختلفی را انتخاب کنند. بازیکنانی با پرتاب کمتر و سریع‌تر ممکن است از چرخش بیشتری استفاده کنند و مواد کیسه کندتر را ترجیح دهند، در حالی که بازیکنان با پرتاب‌های بالاتر و کندتر ممکن است از چرخش کمتری استفاده کنند و کیف واکنش‌ پذیر‌تری را ترجیح دهند
برای مسابقات رسمی هر تخته ۲ در ۴ فوت (۰٫۶۱ در ۱٫۲۲ متر)، با ۶-اینچ (۱۵-سانتیمتر) قطر سوراخ است.
مرکز سوراخ ۹ اینچ (۲۳ سانتیمتر) از مرکز لبه بالایی تخته به پایین قرار دارد. هر تخته با لبه بالایی سطح بازی ۱۲ اینچ (۳۰۰ میلیمتر)) زاویه دارد بالاتر از سطح زمین، و لبه پایین ۳–۴ اینچ (۷۶–۱۰۲ میلیمتر) بالای سطح زمین. برای یک مسابقات استاندارد دو تخته را ۳۳ فوت (۱۰ متر) یا ۲۷ فوت (۸٫۲ متر) از هم جدا، از لبه پایینی تخته‌ها اندازه‌گیری می‌شود. اگر فضا محدود باشد یا بازیکنان جوان‌تر در آن شرکت کنند، ممکن است از مسافت‌های مختلف (معمولاً کوتاه‌تر) استفاده شود.
نمایی از وسیلهٔ بازی کورن هول
دانشگاه آنیانگ

| 0 | 1 |
| --- | --- |
دانشگاه آنیانگ: دانشگاه آنیانگ
پرونده:Anyang University UI.jpgLogo: پرونده:Anyang University UI.jpgLogo
شعار: Brightening One Corner
نوع: دانشگاه خصوصی
Established: 1948
رئیس: Noh-Jun Park
تعداد دانشجو: ~۵٬۵۰۰
محل: شهر آنیانگ، گیونگگی، استان گیونگ‌گی، کره جنوبی
Campus: Urban
رنگ: آبی و زرد
Mascot: Mountain goat
وب سایت: http://www.anyang.ac.kr/eng/
دانشگاه آنیانگ یک دانشگاه خصوصی در کره است. دوره‌ها شامل دوره‌های کارشناسی، کارشناسی ارشد، دکتری و برنامه‌های تحقیقاتی می‌باشد. پردیس اصلی در شهر آنیانگ، گیونگگی، در جنوب سئول در استان گیونگ‌گی و پردیس دوم در جزیره گانگوا، اینچئون واقع شده‌است. حدود ۵۵۰۰ دانشجو دارد. این دانشگاه دارای کالج‌های علوم انسانی، علوم اجتماعی، علوم و مهندسی، مطالعات الهیات، موسیقی، و هنرها و علوم لیبرال است و برنامه‌های تحصیلات تکمیلی در مطالعات عمومی، الهیات، آموزش و پرورش، و مدیریت بازرگانی و مدیریت دولتی ارائه می‌دهد.
این مؤسسه در سال ۱۹۴۸ به عنوان یک کالج الهیات در سئول افتتاح شد. هنگامی که پردیس در دهه ۱۹۸۰ از سئول به آنیانگ منتقل شد، به هنرهای لیبرال و بعداً به مهندسی، فناوری و تجارت نیز گسترش یافت. در سال ۱۹۹۰ نام خود را به "دانشگاه DaeShin" تغییر داد و نام فعلی در مارس ۱۹۹۵ انتخاب شد. دکتر یونگسیل کیم اولین رئیس دانشگاه از زمان تبدیل آن به سیستم دانشگاهی شد. دکتر سونگ ته کیم جانشین او شد. در ژوئن ۲۰۱۴، دکتر سوک جون کیم رئیس دانشگاه شد.
داستان در داستان

در کتاب مقدس ، یعقوب رویای نردبانی به بهشت ​​را می بیند . داشتن یک رویا در یک کاراکتر روشی رایج برای افزودن یک داستان درونی به یک داستان بزرگتر است. (نقاشی ویلیام بلیک ۱۸۰۵)
داستان در داستان، که به آن روایت تعبیه شده نیز گفته می‌شود ،ابزاری ادبی است که در آن یک شخصیت درون داستان اول، روایت گر داستان دوم می‌شود. چندین لایه داستان در داخل داستان‌ها، گاهی داستان‌های تو در تو نامیده می‌شود. یک نمایش ممکن است یک نمایش کوتاه دیگر درون خود داشته باشد، مانند نمایشنامه هملت شکسپیر. یک فیلم ممکن است نشان دهد که شخصیت‌ها درحال دیدن فیلم کوتاهی اند. یا یک رمان ممکن است حاوی یک داستان کوتاه در داخل رمان باشد. از داستان درون داستان می‌توان در انواع روایت‌ها استفاده کرد: رمان، داستان کوتاه، نمایشنامه، برنامه‌های تلویزیونی، فیلم، شعر، ترانه و مقاله فلسفی.
داستان‌های درونی برای سرگرم کردن بیشتر یا به‌طور معمول، برای آوردن شخصیت‌های بیشتر درون داستان استفاده می‌شوند. در هر صورت، داستان درونی غالباً برای شخصیت‌های داستان بیرونی دارای اهمیت نمادین و روانشناختی است. غالباً موازاتی بین دو داستان وجود دارد و از قصه داستان درونی برای آشکار کردن حقیقت در داستان بیرونی استفاده می‌شود. غالباً از داستان‌های درون یک داستان برای هجو سازی دیدگاه‌ها نه تنها در داستان بیرونی، بلکه در دنیای واقعی استفاده می‌شود. وقتی داستانی به جای اینکه بخشی از روایت داستان اول باشد، درون آن روایت شود به نویسنده اجازه می‌دهد تا با درک خواننده از شخصیت‌ها بازی کند؛ انگیزه‌ها و قابلیت اطمینان داستان گو به‌طور خودکار زیر سؤال می‌رود.
داستان‌های درون یک داستان ممکن است سابقه شخصیت‌ها یا رویدادها را فاش کنند، افسانه‌هایی بگویند که در روند داستان تأثیر بگذارد، یا حتی به نظر رسد که انحرافات نامربوط به روند داستان است. در برخی موارد، داستان درون یک داستان در وقوع وقایع داستان بیرونی نقش دارد. در برخی دیگر، داستان درونی مستقل است، به طوری که می‌توان از آن رد شد یا جداگانه خواند، اگرچه ممکن است بسیاری از اتصالات ظریف از بین برود. گاهی اوقات، داستان درونی به عنوان خروجی ایده‌های کنار گذاشته شده‌ای است که نویسنده فکر می‌کند نمی‌توان از آنها گذشت، که تا حدی مشابه گنجاندن صحنه‌های حذف شده فیلم‌ها در انتشار نسخه‌های فیلم خانگی است. اغلب بیش از یک سطح از داستان‌های درونی وجود دارد که منجر به داستانی عمیقاً تو در تو می‌شود. Mise en abyme اصطلاح فرانسوی برای یک ابزار ادبی مشابه است (همچنین اشاره به عمل قرار دادن تصویر یک صفحه کوچک بر روی یک صفحه بزرگتر در نشان‌شناسی دارد).
داستان‌های قاب و آثار گلچین > داستان‌های قاب در موسیقی

در جنگ‌های آموری، داستانی که از طریق موسیقی کوهید و کامبریا روایت می‌شود، داستانی برای دو آلبوم اول را روایت می‌کند اما آشکار می‌کند که داستان توسط شخصیتی که در قسمت سوم نویسنده نامیده می‌شود، در حال نوشتن است. در طول آلبوم، نویسنده در داستان خود فرومی‌رود و یکی از شخصیت‌ها را می‌کشد، که باعث دلهره شخصیت اصلی می‌شود.
آلبوم تحسین شده Sgt(گروه کلوپ بی کسان گروهبان فلفل) از گروه بیتلز به عنوان نمایش صحنه ای توسط گروه داستانی معتبر ارائه می‌شود و یکی از آهنگ‌های آن، «یک روز در زندگی» در قالب یک داستان در رؤیا است. به همین ترتیب، آلبوم The score (امتیاز) از گروه فیوجیز به عنوان موسیقی متن فیلم داستانی ارائه می‌شود، همچنین چندین آلبوم مفهومی برجسته دیگر، در حالی که کارناوال    اثر وایکلف ژان به عنوان شاهد در یک دادگاه ارائه می‌شود. اکثر آلبوم‌های ارین ترسیم کننده یک داستان گسترده علمی تخیلی و به هم پیوسته‌است، همان‌طور که آلبوم‌های جنل مونی اینگونه اند.
در آلبوم مفهومی تام ویتز، آلیس (متشکل از موسیقی ای که او برای موزیکالی به همین نام نوشت) اکثر ترانه‌ها بسیار نا مربوط از آلیس در سرزمین عجایب و زندگی واقعی نویسنده کتاب، لوئیس کارول، الهام گرفته شده‌است و منبع الهام آلیس لیدل است. آهنگ «ادوارد بیچاره» اما به عنوان داستانی که توسط راوی دربارهٔ ادوارد موردراک تعریف شده و آهنگ «ماهی و پرنده» به عنوان داستانی بازگو شده ارائه می‌شود که راوی از یک ملوان شنیده‌است.
داستان فرکتال

↑   {{cite book}}: Empty citation (help)Herman, David; Jahn, Manfred; Ryan, Marie-Laure (13 May 2013). Routledge Encyclopedia ofNarrative Theory. Routledge. p.  134. ISBN 978-1-134-45840-0. Retrieved 30 July 2013.
↑   {{cite book}}: Empty citation (help)John Clute and John Grant, ed. (1999). The Encyclopedia of Fantasy. Macmillan. p.  312. ISBN 9780312198695.
↑   {{cite book}}: Empty citation (help)Burton, Richard (September 2003). The Book of the Thousand Nights and a Night, Volume 1. Project Gutenberg.
↑   {{cite book}}: Empty citation (help)Pinault, David (1992). Story-Telling Techniques in the Arabian Nights. Brill Publishers. p.  94. ISBN 90-04-09530-6.
هاشم سلیمی آشتیانی

| هاشم سلیمی آشتیانی | هاشم سلیمی آشتیانی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۳۷ تهران، ایران
درگذشت: ۲ شهریور ۱۴۰۳ (۶۵–۶۶ سال) تهران
ملیت: ایرانی
آثار برجسته: از بنیانگذاران جامعه خیرین مدرسه ساز کشور و جامعه خیرین مسجدساز
عنوان: خیر مدرسه‌ساز
هاشم سلیمی آشتیانی (۱۳۳۷-۱۴۰۳ تهران) خیّر تهرانی و از ببنیانگذاران جامعه خیّرین مدرسه‌ساز کشور و مجمع خیرین سلامت کشور، مجمع خیرین کشور، جامعه خیرین حامی معلولان کشور، جامعه خیرین مسجدساز کشور، انجمن خیرین مسکن‌ساز ایران و بسیاری از تشکل‌ها و محافل خیری در ایران، در ۲ شهریور ۱۴۰۳ به دلیل ابتلا به سرطان خون در ۶۶سالگی در بیمارستان شریعتی تهران درگذشت. مسعود پزشکیان، رییس‌جمهور و اعضای هیئت دولت چهاردهم در پیام‌هایی درگذشت هاشم سلیمی را تسلیت گفتند.
سلیمی در ساخت بیش از ۲۰ مدرسه و یاری ساخت ۲۰۰ مدرسه خیرساز، همکاری و فعالیت داشته است.
بوفالو، کارولینای جنوبی

CDP
| Buffalo, South Carolina | Buffalo, South Carolina |
| --- | --- |
CDP: CDP
Location of Buffalo, South Carolina: Location of Buffalo, South Carolina
مختصات: ۳۴°۴۳′۲۳″ شمالی ۸۱°۴۰′۳۹″ غربی﻿ / ﻿۳۴٫۷۲۳۰۶°شمالی ۸۱٫۶۷۷۵۰°غربی﻿ / 34.72306; -81.67750: مختصات: ۳۴°۴۳′۲۳″ شمالی ۸۱°۴۰′۳۹″ غربی﻿ / ﻿۳۴٫۷۲۳۰۶°شمالی ۸۱٫۶۷۷۵۰°غربی﻿ / 34.72306; -81.67750
ایالت: کارولینای جنوبی
شهرستان: Union
مساحت: مساحت
 • کل: ۴٫۰ مایل مربع (۱۰٫۴ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۴٫۰ مایل مربع (۱۰٫۴ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۵۹۱ فوت (۱۸۰ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۱٬۲۶۶
 • تراکم: ۳۱۶٫۵/مایل مربع (۱۲۱٫۷/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: 29321
کد منطقه: 864
FIPS code: 45-10090
GNIS feature ID: 1231101
بوفالو(به انگلیسی: Buffalo) شهری در ایالت کارولینای جنوبی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۲۶۶ نفر بوده‌است.
سازمان صنایع دفاع جمهوری اسلامی ایران

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام بومی: سازمان صنایع دفاع ایران
نوع: سازمان دولتی
صنعت: صنایع جنگ‌افزاری
بنا نهاده: ۱۳۶۰ (۴۳ سال)
دفتر مرکزی: تهران،  ایران
محدودهٔ فعالیت: بین‌المللی
مالک: وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح
تعداد کارکنان: ۳۵۰۰۰ نفر
سازمان صنایع دفاع جمهوری اسلامی ایران (به‌اختصار: ساصد) سازمان دولتی ایرانی است، که در زمینه طراحی و تولید تجهیزات نظامی برای نیروهای مسلح ایران فعالیت می‌کند و زیرمجموعه وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح می‌باشد.
تاریخچه > شروع‌کار و تأسیس

ساخت اولین محصولات نظامیِ نوین در ایران به سال ۱۳۰۴ و به تولید تفنگ برنو باز می‌گردد. پس از آن ۱۶ سال بعد و در سال ۱۳۲۰ صنایع نظامی تحت عنوان اداره تسلیحات تاسیس شد، که به قورخانه نیز معروف بود. در طی ۶ سال کارخانه‌های مسلسل‌سازی به عنوان زیر مجموعه‌هایی از اداره مرکزی تسلیحات راه‌اندازی گردیدند. [نیازمند منبع]
تاریخچه > تحولات ۱۳۴۰

با شروع تحولات جدید صنعتی، از سال ۱۳۴۰ ساختار اداری صنایع تسلیحاتی نیز دگرگون شد و به سازمان صنایع نظامی تغییر نام داد. از آن‌جا خرید برخی تکنولوژی‌های روز آغاز گردید، که در این میان می‌توان به خرید فناوری ساخت فشنگ، ساخت تفنگ ژ-۳، خطوط تولید باروت و مواد منفجره اشاره کرد، حتی قرار بود با تلاش‌هایی محمدرضا شاه انجام داده بود، ایالات متحده آمریکا برای ایران با پرداخت‌هایی که در سال ۱۳۵۵ انجام شده بود، خط تولید جنگنده اف-۱۴ را در ایران راه‌اندازی کند، که این اتفاق با وقوع انقلاب منتفی شد.
تاریخچه > پس از انقلاب

پس از وقوع انقلاب و به‌ دنبال جنگ ایران و عراق، در پی تصمیمات نادرست نظام جمهوری اسلامی، نیروهای مسلح ایران، با تحریم‌ گسترده کشورهای مختلف مواجه شدند. در راستای جلوگیری از انفعال صنایع دفاع، مجلس مصوبه‌هایی را در سال ۱۳۶۱ تصویب و اجرایی کرد، که طی آن‌ها صنایع دفاع به سازمان صنایع دفاع تغییر پیدا کرد. همچنین قرار بر آن شد که دفتر مرکزی این سازمان در تهران و به‌عنوان زیرمجموعه وزارت دفاع باشد. در آن مصوب‌ها وظایف سازمان صنایع دفاعی باز تعریف شد. در ادامه مجلس برای آنکه سازمان بتواند به طور متمرکز‌ تر عمل کند، چندین شرکت دولتی را نیز در این سازمان ادغام کرد؛ از جمله:
شرکت صنایع هواپیمایی
شرکت سهامی پشتیبانی و نوسازی هلیکوپترهای ایران
شرکت سهامی صنایع الکترونیک ایران
شرکت سهامی قطعات الکترونیکی
شرکت سهامی ایزایران
شرکت سهامی باتری‌سازی نیرو
سازمان صنایع دفاع ملی (‌صنایع نظامی سابق) و قسمت‌های تابعه آن
سازمان خدمات هلیکوپتری و هواپیمایی
شرکت سهامی هلیکوپترسازی ایران
با این تغییرات اساسی و ساختاری در صنایع دفاع ایران، سازمان صنایع دفاع تا حدی توانست با انجام اورهال‌ها و مهندسی‌های معکوس در طی جنگ، تجهیزات نظامی را سرپا نگه دارند تا جنگ پایان یابد.
تاریخچه > تحول ساختاری نیروهای مسلح

پس از پایان جنگ، به منظور انسجام بیشتر و بهره‌گیری گسترده از توانمندی‌ها، وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح در سال ۱۳۶۸ با تصویب مجلس شورای اسلامی از ادغام وزارت دفاع و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی تشکیل شد. یکی از وظایف این وزارتخانه جدید، طراحی، ساخت، تولید و خرید نیازمندی‌های نیروهای مسلح بود. وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح امروزه دارای ۹ سازمان عمده تحقیقاتی، صنعتی، تولیدی و خدماتی در زیرمجموعه خود است، که تامین نیاز‌های نیروهای‌ مسلح را برعهده دارند. سازمان صنایع دفاع به‌صورت یکی از ارکان زیرمجموعه این وزارتخانه تعریف شده‌است.
وظایف

طبق قانون وظایف سازمان صنایع دفاع به شرح زیر است:
تولید و فرآوردن نیازمندی‌های دفاعی نیروهای مسلح و سازمان‌های انتظامی ایران و خودکفا ساختن صنایع تسلیحاتی، هوایی، دریایی،‌ موشکی، مخابراتی و سایر واحدهای صنعتی پژوهشی ضروری
ایجاد و تأسیس واحدهای صنعتی، پژوهشی و خدماتی جدید، همچنین بازسازی و توسعه واحدهای موجود
ساخت قطعات، تعمیر و نگهداری مربوط به صنایع مورد نیاز در جهت پیشبرد مقاصد دفاعی کشور و بهبود شرایط، امکانات، کیفیت تولیدی و خدماتی سازمان
انجام پژوهش و نوآوری‌های علمی و فنی در جهت خودکفایی نیروهای مسلح ایران
ایجاد زمینه گسترش دستاوردهای پژوهشی و تحقیق طرح‌ها و ابداعات فنی
انجام برنامه‌ریزی‌های جامع و ایجاد هماهنگی لازم با صنایع غیر نظامی کشور به منظور تأمین شرایط بهره‌مندی سازمان از امکانات بالقوه آنها در جهت تقویت قدرت دفاعی کشور و بالعکس
پرورش و ارتقای استعدادهای انسانی، همچنین ترغیب و برانگیختن خلاقیت در کارکنان سازمان
تولیدات

محصولات سازمان صنایع دفاع، طیف گسترده‌ای دارد و حتی شامل محصولات غیرنظامی نیز می‌شوند و در مجموع کلیه ادوات و تجهیزات نظامی نیروهای مسلح مرتبط با این سازمان می‌باشند.، از جمله محصولات نظامی این سازمان می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
اسلحه‌های خودکار و نیمه‌خودکار
موشک‌
پهپاد‌
انواع هواگرد‌ها
شناور‌های مختلف (ناوچه، قایق و زیردریایی‌)
تانک‌
تولیدات > صادرات

محصولات تولیدی این سازمان و در مجموع محصولات صنایع دفاعی ایران، در اختیار گروه‌هایی چون حماس و حزب‌الله لبنان و کشورهای هم‌پیمان ایران قرار می‌گیرد. طی سال‌های اخیر این سازمان اقدام به تأسیس کارخانه‌های تولید سلاح در کشور‌هایی چون سوریه، یمن و تاجیکستان شده‌است و می‌توان محصولات مشترک این سازمان با سازمان صنایع هوایی را در کشور‌هایی چون اتیوپی و ونزوئلا دید.
ساختار مدیریتی

این سازمان دارای مجمع مدیریتی، هیئت مدیره، همچنین عوامل اجرایی و نظارتی است، که مجمع مدیریتی آن از وزیران مربوط به این سازمان همچون وزیر دفاع و وزیر صنعت تشکیل شده است. هیأت مدیره سازمان نیز مرکب از ۷ نفر عضو اصلی (‌شامل مدیرعامل و ۶ عضو) است.
نگارخانه محصولات

بالگرد صبا ساخته شده در شرکت پنها(یکی از شرکت‌های زیرمجموعه سازمان صنایع دفاعی)
موشک شهاب ۳ساخته شده توسط سازمان صنایع دفاعی و سازمان فضایی ایران
زیردریایی غدیر ساخت سازمان صنایع دفاعی
نیوتن دی. بیکر

| نیوتن بیکر | نیوتن بیکر |
| --- | --- |
۴۷مین وزیر جنگ ایالات متحده آمریکا: ۴۷مین وزیر جنگ ایالات متحده آمریکا
دوره مسئولیت ۹ مارس ۱۹۱۶ – ۴ مارس ۱۹۲۱: دوره مسئولیت ۹ مارس ۱۹۱۶ – ۴ مارس ۱۹۲۱
رئیس‌جمهور: وودرو ویلسون
پس از: لیندلی گریسون
پیش از: جان دبلیو. ویکس
۳۷مین شهردار کلیولند: ۳۷مین شهردار کلیولند
دوره مسئولیت ۱۹۱۲ – ۱۹۱۵: دوره مسئولیت ۱۹۱۲ – ۱۹۱۵
پس از: Herman C. Baehr
پیش از: Harry L. Davis
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: نیوتن دیهل بیکر جونیور ۳ دسامبر ۱۸۷۱ مارتینزبرگ، ویرجینیای غربی، U.S.
درگذشته: ۲۵ دسامبر ۱۹۳۷ (۶۶ سال) شیکر هایتس، اوهایو، U.S.
آرامگاه: قبرستان لیک ویو
حزب سیاسی: دموکرات
همسر(ان): الیزابت ولز لئوپولد
فرزندان: ۳
تحصیلات: دانشگاه جانز هاپکینز (BA) دانشگاه واشینگتن و لی (LLB)
نیوتن دیهل بیکر جونیور (.Newton Diehl Baker Jr) (زادهٔ ۳ دسامبر ۱۸۷۱ – درگذشتهٔ ۲۵ دسامبر ۱۹۳۷) وکیل، جورجیست، سیاستمدار و مقام حکومتی اهل ایالات متحده بود. وی از ۱۹۱۲ تا ۱۹۱۵ میلادی به عنوان ۳۷امین شهرداری کلیولند، اوهایو خدمت کرد. بیکر که از ۱۹۱۶ تا ۱۹۲۱ میلادی وزیر جنگ ایالات متحده بود، سرپرستی ارتش ایالات متحده در جریان جنگ جهانی اول را بر عهده داشت.
بیکر، متولد مارتینزبرگ، ویرجینیا غربی، پس از فراغت از مدرسه حقوق دانشگاه واشینگتن و لی، یک دفتر حقوقی خصوصی در کلیولند باز نمود. وی به یکی از متحدان دموکرات و ترقی‌خواه شهردار تام ال. جانسون مبدل شد. بیکر پیش از اینکه در ۱۹۱۲ میلادی شهردار کلیولند شود، از ۱۹۰۱ تا ۱۹۰۹ میلادی به عنوان سلیسیتر [مشاور حقوقی] این شهر خدمت کرد. هنگام خدمت به عنوان شهردار، وی برای اصلاح حمل و نقل عامه، بهبود بیمارستان‌ها و زیباسازی شهر تلاش نمود. بیکر در کنوانسیون ملی ۱۹۱۲ دموکرات‌ها از وودرو ویلسون حمایت نموده و در راستای کسب رأی نمایندگان اوهایو به نفع وی کمک کرد. پس از پایان خدمت به عنوان شهردار، بیکر انتصاب به عنوان وزیر جنگ از سوی رئیس‌جمهور ویلسون را پذیرفت. وی یکی از چندین جورجیست‌های برجسته بود که در کابینه ویلسون گماشته شد.
با ورود ارتش ایالات متحده به جنگ جهانی اول، بیکر رهبری ارتش را برعهده داشت. وی ژنرال جان جی. پرشینگ را برای فرماندهی نیروهای اعزامی ایالات متحده انتخاب نمود، کسی که اصرار داشت تا به عنوان یک واحد مستقل عمل نماید. وی در ۱۹۲۱ میلادی وزارت جنگ را ترک نموده و به شرکت حقوقی که به‌طور مشترک بنیانگذاری نموده بود، بیکرهاستتلر، بازگشت. وی به عنوان وکیل مدافع در پرونده دهکده یوکلید در مقابل شرکت امبلر ریلیتی خدمت کرد، پرونده مرتبط با زمین که منتهی به قانونیت قوانین منطقه‌بندی شد. وی یکی از حامیان قوی جامعه ملل بود و در جریان دهه ۱۹۲۰ میلادی به‌طور مستمر برای شرکت ایالات متحده در این جامعه دادخواهی می‌کرد. با آغاز ۱۹۲۸ میلادی، وی به عنوان عضو دیوان دائمی داوری خدمت کرد. در کنوانسیون ملی ۱۹۳۲ دموکرات‌ها، وی یکی از نامزدان برای ریاست جمهوری ایالات متحده بود، اما کنوانسیون فرانکلین دی. روزولت را انتخاب نمود.
سال‌های اولیه

نیوتن دیهل بیکر در ۳ دسامبر ۱۸۷۱ در مارتینزبرگ، ویرجینیای غربی زاده شده و فرزند نیوتن دیهل بیکر سینیور و مری آن (نام تولد: دوکهارت) بیکر بود. پدربزرگ بیکر، الیاس بیکر یکی از طرفداران وفادار اتحادیه بود، اما برخلاف، پدر وی به ارتش مؤتلفه ملحق شده و به عنوان سرباز سواره نظام خدمت کرد، پس از مدتی مجروح شده و به عنوان اسیر جنگی زندانی شد. پس از بازگشت به خانه در ۱۸۶۵ میلادی، وی مدرک پزشکی خود را از مدرسه پزشکی دانشگاه مریلند بدست آورده و تا زمان مرگ خود در ۱۹۰۶ میلادی به عنوان پزشک در مارتینزبرگ کار کرد.
بیکر آموزش ابتدایی خود را تا سال دوم دوره دبیرستان در مدارس دهکده در مارتینزبرگ به اتمام رسانده و آموزش پیش‌دانشگاهی خود را در مدرسه عالی اسقفی در الکساندریا، ویرجینیا به پایان رساند.
در ۱۹۸۲ میلادی، بیکر با کسب مدرک لیسانس از دانشگاه جانز هاپکینز فارغ‌التحصیل گردیده و هنگام حضور در دانشگاه وی عضو سازمان برادری فی گاما دلتا بود. وی در کلاس‌های وودرو ویلسون که در آن وقت در این دانشگاه استاد مهمان بود، شرکت می‌کرد. پس از بدست آوردن مدرک حقوق از مدرسه حقوق دانشگاه واشینگتن و لی در ۱۸۹۴ میلادی، وی برای یک سال سعی کرد تا یک دفتر خصوصی حقوقی در مارتینزبرگ باز نماید، اما بعداً منشی شخصی رئیس کل پست کشور ویلیام ال. ویلسون شد، کسی که در سواره نظام ارتش مؤتلفه همراه پدر بیکر خدمت می‌کرد. وی تا ژوئن ۱۸۹۷ در واشینگتن دی.سی. باقی ماند، پس از آن برای تعطیلات به سفر اروپا رفت و دوباره به مارتینزبرگ بازگشت. در ژانویه ۱۸۹۹، وی یکی از شرکای جدید شرکت حقوقی فوران، مک‌تاین و بیکر در کلیولند شد.
بیکر یک مرد کوچک و لاغر بود. وی بخاطر خدمت در ارتش در جریان جنگ آمریکا و اسپانیا ثبت نام کرد، اما بخاطر ضعف در بینایی رد شد.
امور سیاسی کلیولند

زمانی که بیکر به کلیولند نقل مکان نمود، نظریات سیاسی وی بیشتر با حزب دموکرات همدلی داشت؛ وی از آنچه به اصطلاح دموکرات‌های طلا نامیده می‌شد و از رویکرد آنها نسبت به استاندارد طلا، تجارت آزاد و اصلاحات خدمات مدنی پشتیبانی نمود. وی برای خود حرفه حقوقی موفقی ساخت و در سیاست‌های محلی دخیل شد. او به نامزد دموکرات تام ال. جانسون برای راهیابی به سمت شهردار کلیولند همکاری نموده و تحت مشاوره وی، حرفه خدمات عمومی خود را آغاز کرد. جانسون یکی از طرفداران پرشور ترقی‌خواه سیاسی جورجیسم بود. بیکر نیز تحت تأثیر سیاست‌های جانسون قرار گرفته و به یک جورجیست مبدل شد. بیکر به جانسون همکاری نمود تا با انحصارگرایی خدمات شهری مثلاً، شرکت راه‌آهن الکتریکی کلیولند که در مالکیت مارک هانا قرار داشت، مبارزه نماید و این کار باعث محبوبیت بیکر نزد اهالی کلیولند شد.
پس از خدمت به عنوان سلیسیتر شهر از ۱۹۰۱ تا ۱۹۰۹ میلادی، وی در ۱۹۱۱ میلادی شهردار شهر شد. به عنوان مقام حکومتی شهر، علایق اصلی بیکر فراهم نمودن برق به شهر کلیولند (وی یک کارخانه برق شهرداری را تأسیس نمود)، اصلاح حمل و نقل عمومی، بهبود بیمارستان و زیباسازی شهر بود. وی یکی از حامیان قوی کالج کلیولند بود که حالا بخشی از دانشگاه کیس وسترن رزرو است. از دستاوردهای پرافتخار وی به عنوان شهردار شهر، تصویب متمم حاکمیت داخلی به قانون اساسی کلیولند بود که در ۱۹۱۲ میلادی توسط رأی‌دهندگان تأیید گردید. این متمم به کلیولند این حق را می‌داد تا منشور خود را ترسیم نماید و فعالیت‌های رسمی شهری را بدون دخالت ایالت انجام دهد.
زمانی بیکر به نمایندگی از ویلسون در کنوانسیون ملی دموکرات در ۱۹۱۲ میلادی در بالتیمور کار کرد، وی یکی از نامزدان احتمالی سمت معاون رئیس‌جمهور پنداشته می‌شد. او و ویلسون از دهه ۱۸۹۰ میلادی، زمانی که هر دو در دانشگاه جانز هاکینز بودند، همدیگر را می‌شناختند و بیکر با بدست آوردن آرای نمایندگان اوهایو به نفع ویلسون، نقش حیاتی در نامزدی ریاست جمهوری ویلسون در کنوانسیون دموکرات‌ها ایفا نمود. ویلسون می‌خواست تا او را به واشینگتن دی.سی. بیاورد. هرچند ویلسون دوبار سمت وزارت کشور ایالات متحده را به وی ارایه کرد، اما بیکر در جریان دوره ریاست جمهوری ویلسون خدمت در این سمت را نپذیرفت.
در ۱۹۱۶ میلادی، پس از اتمام دوره خدمت وی به عنوان شهردار کلیولند، بیکر و دو همکار وی بنگاه حقوقی بیکرهاستتلر را تأسیس نمودند.