برد پیت
حرفه > ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۳: شهرت جهانی

پیت در سال ۲۰۰۴ دو نقش مهم سینمایی داشت، اولین فیلم مهم او بازی در نقش آشیل در تروآ و دومین فیلم او بازی مجدد در نقش راستی رایان، در دنباله فیلم یازده یار اوشن یعنی دوازده یار اوشن بود. وی قبل از فیلمبرداری تروآ، که براساس فیلم ایلیاد بود، شش ماه دوره آموزش شمشیر زنی را گذراند. او هنگام فیلمبرداری این فیلم دچار آسیب دیدگی از ناحیه تاندون پا شد که روند فیلمبرداری را چند هفته به تأخیر انداخت. استفان هانتر از روزنامه واشینگتن پست اظهار داشت که پیت در ایفای چنین نقشی سرآمد بود. تروآ اولین فیلم تولید شده توسط شرکت پلن بی انترتینمنت بود که او دو سال قبل از آن فیلم با جنیفر آنیستون (همسر سابقش) و برد گری که مدیرعامل پارامونت پیکچرز بود، تأسیس کرده بود. دوازده یار اوشن در سراسر جهان ۳۶۲ میلیون دلار درآمد کسب کرد و پل کلینتون از سی‌ان‌ان، زوج سینمایی پیت و کلونی را به عنوان بهترین زوج بازیگر مرد از زمان پل نیومن و رابرت ردفورد توصیف کرد. در سال ۲۰۰۵، پیت در نقش جان اسمیت در فیلم کمدی-حادثه ای آقا و خانم اسمیت به کارگردانی داگ لیمان بازی کرد. داستان آن درمورد یک زن و شوهر است که پی می‌برند که هر یک قاتلی بوده که برای کشتن دیگری فرستاده شده‌است. این فیلم نقدهای خوبی دریافت کرد و جولی که نقش همسر کاراکتر خود جان اسمیت را بازی می‌کرد، مورد ستایش قرار گرفت. آقا و خانم اسمیت ۴۷۸ میلیون دلار در سراسر جهان فروش داشت و این یکی از پربیننده‌ترین فیلم‌های سال ۲۰۰۵ بود.
برای فیلم بعدی، پیت در مقابل کیت بلانشت در درام چند روایتی بابل (محصول سال ۲۰۰۶) ساخته الخاندرو گونسالس اینیاریتو بازی کرد. عملکرد پیت با استقبال خوبی روبرو شد و سیاتل Post-Intelligencer گفت که او بازیگری معتبر است و به فیلم بُعد می‌بخشد. پیت بعدها گفت که وی شرکت در این فیلم را به عنوان یکی از بهترین تصمیمات شغلی خود می‌داند. این فیلم در یک نمایش ویژه در جشنواره کن سال ۲۰۰۶ به نمایش درآمد و سپس در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو سال ۲۰۰۶ دوباره اکران شد. بابل در هفت بخش نامزد دریافت جایزه آکادمی و گلدن گلوب شد و جایزه گلدن گلوب بهترین درام را از آن خود کرد و پیت نامزدی جایزه گلدن گلوب بازیگر نقش مکمل مرد را به دست آورد. در همان سال، کمپانی پیت، پلن بی انترتینمنت، فیلم رفتگان را تولید کرد که برنده جایزه اسکار بهترین فیلم شد. پیت به عنوان تهیه‌کننده فیلم حضور داشت. با این حال، فقط گراهام کینگ واجد شرایط برنده شدن در اسکار شد.
پیت در سال ۲۰۰۷، مجدداً در نقش راستی رایان در فیلم سینمایی سیزده یار اوشن ایفای نقش نمود که دنباله ای از فیلم‌های یازده یار اوشن و دوازده یار اوشن بود. این دنباله در حالی که فروش کمتری نسبت به دو فیلم اول داشت، در گیشه بین‌المللی ۳۱۱ میلیون دلار درآمد کسب کرد. پیت در فیلم سینمایی بعدی خود، نقش مجرم آمریکایی، جسی جیمز را در درام وسترن ترور جسی جیمز به‌دست رابرت فورد بزدل که اقتباسی از رمان رون هانسن به همین نام در سال ۱۹۸۳ بود، ایفا کرد. این فیلم توسط اندرو دومینیک کارگردانی شد و توسط شرکت پیت یعنی پلن بی انترتینمنت تهیه شد. این فیلم در سال ۲۰۰۷ در جشنواره فیلم ونیز اکران شد. لوئیس بیل از مجله بین‌المللی فیلم، نقش پیت را ترسناک و جذاب توصیف کرد. این فیلم برای پیت موفقیت در کسب جایزه جام ولپی شصت و چهارمین جشنواره فیلم ونیز را به همراه داشت. وی سرانجام این جایزه را یک سال بعد و در همین جشنواره در سال ۲۰۰۸ دریافت کرد. از ژانویه ۲۰۱۹، ترور جسی جیمز به دست رابرت فورد بزدل به گفته خودش، یکی از فیلم‌هایش است که بسیار برای او جذاب می‌باشد و به نظرش این فیلم، یکی از بهترین فیلم‌هایش محسوب می‌شود.
حضور بعدی پیت در کمدی سیاه بخوان و بسوزان در سال ۲۰۰۸ بود که اولین همکاری او با برادران کوئن به‌شمار می‌آید. فیلم با استقبال مثبت منتقدان رو به رو شد و گاردین آن را «کمدی جاسوسی» قلمداد کرد و خاطر نشان کرد که بازی پیت یکی از جالب‌ترین بازی‌ها بود. او سپس برای ایفای نقش بنجامین باتن در همان سال و در فیلم مورد عجیب بنجامین باتن ساخته دیوید فینچر انتخاب شد. این فیلم نسخه اقتباس شده از یک داستان کوتاه اثر اسکات فیتزجرالد است. این دومین همکاری پیت با فینچر پس از فیلم موفق باشگاه مبارزه به‌شمار می‌آید. داستان این فیلم درمورد مردی است که پیر متولد می‌شود و به مرور زمان، جوان می‌شود. روزنامه بالتیمور سان بازی پیت در این فیلم را بسیار احساسی خواند و اشاره کرد که این بازی فوق‌العاده، فیلم را به یک شاهکار تمام دوران تبدیل کرده‌است. موفقیت پیت در بازی در این فیلم موجب شد تا پیت برای اولین بار نامزدی دریافت جایزه انجمن بازیگران فیلم و همچنین چهارمین جایزه گلدن گلوب و دومین جایزه اسکار همه در رده بهترین بازیگر نقش اول مرد را دریافت کند. این فیلم در سیزده بخش جایزه اسکار دریافت کرد و ۳۲۹ میلیون دلار در گیشه سراسر جهان فروش داشت.
نقش اصلی بعدی پیت در سال ۲۰۰۹ در فیلم جنگی حرامزاده‌های لعنتی به کارگردانی کوئنتین تارانتینو بود که اولین بار در جشنواره کن سال ۲۰۰۹ به نمایش درآمد. پیت در نقش ستوان آلدو راین، یکی از نیروهای متفقین که با نازی‌ها در فرانسه تحت اشغال آلمان می‌جنگید، بازی کرد. این فیلم با فروش ۳۱۱ میلیون دلار در سراسر جهان در گیشه موفق شد و نظرات مطلوبی را به همراه داشت. این فیلم جوایز و نامزدی‌های متعددی از جمله نامزدی هشت جایزه اسکار و هفت بار نامزدی دریافت جایزه فیلم MTV دریافت کرد و همچنین جایزه بهترین بازیگری مرد برای پیت را به همراه داشت.برد پیت سپس شخصیت ابرقهرمانی مترومن را در انیمیشن ابر ذهن (سال ۲۰۱۰) صداپیشگی کرد. پیت در فیلم درام درخت زندگی ساخته ترنس مالیک با شان پن همبازی شد که در جشنواره فیلم کن سال ۲۰۱۱، جایزه نخل طلا را از آن خود کرد. وی در فیلم مانیبال که مورد تحسین بسیار قرار گرفت، نقش مدیر کل ورزش‌های اوکلند، بیلی بین را به تصویر کشید که داستان این فیلم براساس کتابی به همین نام نوشته مایکل لوئیس در سال ۲۰۰۳ نوشته شده‌است. مانیبال نامزد دریافت شش جایزه اسکار از جمله بهترین فیلم و بهترین بازیگر نقش اول مرد برای پیت شد.
نقش بعدی او در فیلم به آرامی بکش ساخته اندرو دومینیک بود. او کاراکتر جکی کوگان، ضارب اوباش را به تصویر کشید. این فیلم بر اساس رمان تجارت کوگان نوشته جورج وی هیگزز ساخته شد. در سال ۲۰۱۳، پیت در فیلم جنگ جهانی زد که یک فیلم مهیج دربارهٔ آخرالزمان زامبی بود، براساس رمانی به همین نام از ماکس بروکس، بازی کرد. پیت تهیه‌کننده این فیلم نیز بود. فیلم جنگ جهانی زد با فروش ۵۴۰ میلیون دلار در گیشه جهانی، بالاترین فروش فیلم‌های پیت را به خود اختصاص داد. سپس او در سال ۲۰۱۳، درام تاریخی ۱۲ سال بردگی برگرفته از زندگی‌نامه سلیمان نوروتاپ را تهیه و نقش مختصری را در آن ایفا کرد. این فیلم مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و ۹ بار نامزد دریافت جایزه اسکار شد که از این بین، ۳ جایزه از جمله بهترین فیلم را از آن خود کرد. همچنین در سال ۲۰۱۳، پیت نقش مکمل در فیلم مشاور ساخته ریدلی اسکات را بازی کرد.
کمپانی پلن بی اینترتینمنت در سال ۲۰۱۳–۲۰۱۴، اولین مجموعه تلویزیونی این کمپانی را با همکاری استودیو ABC به نام Resurrection تولید کرد که یک درام علمی-تخیلی/خیالی است.