stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پرویز ثابتی
اوایل زندگی

پرویز ثابتی در ۴ فروردین ۱۳۱۵ در سنگسر، در نزدیکی سمنان متولد شد. پدرش دامداری از طبقه متوسط و از پیروان آیین بهائی بود. دین ثابتی با رشد شهرت او بسیار بحث‌برانگیز شد. او نه سال ابتدایی تحصیلاتش را در زادگاهش گذراند و برای تحصیلات متوسطه به تهران نقل مکان کرد. او با خواهر و شوهرخواهرش زندگی می‌کرد و در دبیرستان فیروز بهرام نام‌نویسی کرد. دوران تحصیلات متوسطه او مقارن با کشمکش بین مصدق و مدافعانش،  آیت الله سید ابوالقاسم کاشانی و پیروانش، و حزب توده و اعضایش بود. ثابتی در این دوره درگیری‌ای در سیاست نداشت، چنان‌که عدم درگیری در سیاست از اصول دیانت بهائی است. او در این دوره کنجکاوی زیادی در خصوص سیاست جهان داشت و مرتباً اخبار روز را مطالعه می‌کرد و به این باور رسید که از میان چهار نیروی اصلی در سیاست ایران در آن زمان حزب توده از همه خطرناک تر است. در سال‌های بعد حس تحقیر او نسبت به کمونیست‌ها دیدگاه‌های سیاسی او را شکل داد. او از جمله اندک چهره‌های سیاسی این دوره بود که هیچ امتیازی برای دیدگاه کمونیستی قائل نبود.
ثابتی در سال ۱۳۳۳ وارد دانشکده حقوق دانشگاه تهران شد. در سال آخر دانشگاه او به عنوان معلم مشغول به کار شد و به یکی از محلات فقیر حومه تهران تخصیص داده شد. او به صورت تمام‌وقت کار و تحصیل می‌کرد. او پس از فارغ‌التحصیلی کاری به عنوان قاضی پیدا کرد. ولی پیش از شروع به کار از یک دوست خانوادگی شنید که یک سازمان جدید امنیتی در حال استخدام است. ثابتی نظرش را تغییر داد و برای کار جدید درخواست فرستاد. ظاهراً گرایش دینی او تا آن زمان عوض شده بود و مشکلی ایجاد نمی‌کرد. او در بهمن ۱۳۳۷ برای کار در این سازمان جدید التأسیس با سرنام ساواک استخدام شد و کار نخست او تحلیلگر سیاسی بود. او در زندگینامه‌ای که به عنوان بخشی از تقاضانامه کاری فرستاد نوشت:
در سراسر تحصیلاتم، به پدرم نیز در گله‌داری و تجارت کمک کردم. به انگلیسی تسلط دارم و دروسی را نیز در زمینه‌های قضایی، اقتصادی، اداری و سیاسی گذرانده‌ام. چهار برادر و یک خواهر دارم. در همه زندگیم در خانواده‌ای زیسته‌ام که از طریق پدرم یک بهایی اداره شده است. والدینم هر دو بهایی‌اند. خودم، از زمانی که به بلوغ رسیده‌ام یک مسلمان بوده‌ام، و به خاطر این که مسئول معاش خانواده‌ام بوده‌ام از سربازی معافیت گرفته‌ام. پایان‌نامه‌ام در خصوص کسانی است که تعقیب قضایی مصون‌اند، از جمله نوجوانان و معلولین ذهنی. چنان‌که می‌بینید اهل شهر سنگسر ام.
ثابتی خود در مصاحبه با عرفان قانعی‌فرد در کتاب در دامگه حادثه می‌گوید: «در خانواده من هم مسلمان و هم بهائی وجود داشته‌اند. خانواده مادری‌ام بهائی و عمه‌ها و مادربزرگ پدری‌ام مسلمان بوده‌اند. همسرم هم مسلمان زاده است. من نه بهائی بوده نه مسلمان و نه پیرو دینی دیگر. از وقتی خود را شناخته و به بلوغ رسیده‌ام به هیچ دینی اعتقاد نداشته و غیردینی و غیرمذهبی بوده‌ام.» در ادامه و در صفحه ۵۸۸ این کتاب اضافه می‌کند: «مذهب یک عامل بازدارنده است در ایران… یک چیز دُگم است….» و در صفحه ۶۴۹ با تأکید به اینکه «من به اومانیسم باور دارم… و Agnostic (لااَدری) هستم.» در وجود خداوند تردید نموده و می‌گوید «من در زندگی همیشه انسانی خردگرا بوده‌ام».
مسئولیت‌ها در ساواک > حضور در تلویزیون

حضور متعدد ثابتی در تلویزیون در جایگاه مبارزه با گروه‌های خرابکار کمونیستی در ساواک او را به سوژه گسترده توجهات شبانگاهی تلویزیون تبدیل کرد. او از تلویزیون برای پخش اعترافات اجباری مخالفان سیاسی و نشان دادن دشواری‌هایی که مخالفان حکومت با آن رو به رو می‌شوند استفاده کرد. این نوع برنامه تلویزیونی را حکومت در دهه ۱۹۷۰ در ایران شروع کرد که که به نوشته حمید نفیسی مشخصه‌های بسیاری از حکومت‌های تمامیت‌خواه را دارا و یادآور دادگاه‌های نمایشی استالین بود. در این برنامه، مخالفان دستگیر و شکنجه شده مجبور می‌شدند در برابر دوربین‌های تلویزیونی به جرایم سیاسی خود اعتراف کنند و آن‌ها را شرح بدهند. این برنامه‌ها معمولاً شامل یک مصاحبه بودند که در آنها یک مقام امنیتی (خود ثابتی، اما بدون ذکر نام) متهم را بازجویی می‌کرد و به سوی شرح جرایم‌اش سوق می‌داد. او با کارایی ترسناکی گروه‌های اپوزیسیون خارج از ایران را توصیف و به آنان حمله می‌کرد. یکی از این حضورهای تلویزیونی در سال ۱۹۷۰ باعث بروز یک اختلاف دیپلماتیک بین ایران، آمریکا و بریتانیا شد. ثابتی در برنامه‌ای در توصیف فعالیت‌های سپهبد بختیار علیه حکومت ایران، اعلام کرد ایران شواهدی یافته که شرکت‌های نفتی غربی در تلاش برای اعمال فشار به شاه برای کوتاه آمدن از خواسته‌های خود برای بالا رفتن قیمت نفت، به بختیار کمک مالی ارائه کرده بودند. ثابتی در همان برنامه اعلام کرد که «ناآرامی‌های دانشجویی درون و بیرون ایران با گروه‌های افراط گرای مورد حمایت امپریالیسم مرتبط بوده‌اند و این که تحت نفوذ شدید سیاست‌های امپریالیستی غربی قرار داشتند که ترقی صنعتی ایران را تهدیدی برای بازار خود می‌دانستند. این مأمور اوایل امسال تلویحاً بیان کرد که دولت بریتانیا در حال حمایت از بعثی‌ها است، که شما می‌دانید مدام از شاه حرف می‌زنند.» بریتانیا و آمریکا ناخرسند شدند. سفارت بریتانیا با اسدالله علم تماس گرفت و سفیر بریتانیا در گفتگو با وزیر دربار و مالیه دکتر اقبال ابراز ناخرسندی کرد. ایران در پاسخ به این واکنش شدید حکومت‌های بریتانیا و آمریکا نهایتاً بیانیه‌ای رسمی صادر کرد و بیان کرد اتهامات علیه شرکت‌های نفتی بر اساس اسناد و اظهارات بختیار بوده و منعکس کننده دیدگاه‌های حکومت ایران نیست.
پس از سرکوب قیام سیاهکل در ۱۳۵۰ ثابتی برای به رخ کشیدن قدرت ساواک در کشف و برانداختن اپوزیسیون در تلویزیون ظاهر شد. او اعلام کرد که ساواک یک میلیون مأمور و خبرچین در کشور دارد و کوچک‌ترین تحرکات اپوزیسیون در رصد مأموران امنیتی قرار دارد و در آنچه او جزیره ثبات خواند چیزی بدون اطلاع نیروهای امنیتی قادر به حرکت نیست.
مسئولیت‌ها در ساواک > اداره کل سوم ساواک

او در سال ۱۳۵۲ مسئول اول اداره کل سوم ساواک موسوم به امنیت داخلی شد.
قدرت ثابتی تا به آن حد بود که به روایت سفارت آمریکا در تهران، دوام طولانی هویدا در نخست‌وزیری تا حد زیادی نتیجه دوستی نزدیک او با ثابتی بود. این دو به‌طور مرتب برای ناهار دیدار می‌کردند. رابطه این دو چنان نزدیک و صمیمی بود که مخالفان هویدا غالباً فرض می‌کردند او از ساواک برای تخریب دشمنانش استفاده می‌کند.
مسئولیت‌ها در ساواک > اداره کل سوم ساواک > حادثه کفش فروشی خیابان شاه عباس

در روزهای پایانی سال ۱۳۵۴ همسر ثابتی برای خرید کفش به کفاشی شارل ژردن می‌رود. در هنگام پرداخت پول کفش متوجه می‌شود کیف‌پولش مفقود شده است. صاحب مغازه می‌گوید: «کسانی که داخل مغازه هستند خارج نشوند تا کیف پول خانم پیدا شود». در بین مشتریان، همسر یکی از قضات دادگستری نیز بوده است که با نامزد برادرش برای خرید آمده بودند. با به وجود آمدن این جنجال، همسر قاضی اوستا از برادرش می‌خواهد به داخل مغازه بیاید و این هم‌زمان می‌شود با وارد شدن محافظ همسر ثابتی به مغازه. این محافظ که استوار ارتش بود هم راننده و هم محافظ همسر ثابتی بود. در درون مغازه بین این دو مشاجره و درگیری صورت می‌گیرد که استوار با اسلحه کمری خود به برادر همسر قاضی اوستا شلیک می‌کند که باعث شد وی به شدت زخمی شده و پس از دو هفته در بیمارستان فوت کند.
اتهام نقض حقوق بشر

پرویز ثابتی مسئول نخست اداره کل سوم ساواک بود و زندان کمیته مشترک ضدخرابکاری هم از زیرمجموعه‌های آن بشمار می‌رفت. به همین دلیل در شکنجه یا مرگ بسیاری از فعالان سیاسی پیش از انقلاب نقش مهمی داشته است. اما در پاسخ می‌گوید که شکنجه را غیرقانونی می‌دانسته و حتی از یک نفر بازجویی نکرده است. پرویز ثابتی دربارهٔ شکنجه زندانیان سیاسی چپ و سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران، آنها را تروریست خوانده و ادعا کرده بسیاری از آنها در درگیری زخمی شده یا به‌دست گروه‌های خودی شکنجه شدند و بسیاری هم در این باره اغراق می‌کردند یا دروغ می‌گویند.
پرویز ثابتی مخالف فعالیت آزاد بسیاری از نویسندگان و هنرمندان از جمله صمد بهرنگی بود. او در کتاب در دامگه حادثه گفته که کتاب اولدوز و کلاغ‌ها نوشته صمد بهرنگی را پیش فرح پهلوی برده و تأکید کرده نویسندگانی مثل صمد بهرنگی از راه داستان افکار کمونیستی را ترویج می‌دهند و باید جلو آنها گرفته شود.
رضا براهنی، شاعر ایرانی، در اظهاراتی که به ویلیام جی. باتلر، رئیس کمیته حقوق بین‌الملل کانون وکلای شهر نیویورک، پس از سفر او به ایران در سال ۱۹۷۵ داشت، از ضرب و شتم، شلاق زدن و قرار گرفتن در معرض صدای فریاد زندانیان در مدت ۱۲۰ روز زندان خود خبر داد. او گفته بود در میان ابزارهای شکنجه‌ای که توسط پلیس مخفی استفاده می‌شود، ابزاری بود که به جمجمه فشار وارد می‌کرد تا جایی که یا به آنها آنچه می‌خواهند بگویید یا اجازه دهید استخوان‌هایتان تکه‌تکه شود. در همین گزارش نیویورک تایمز این مسئله بررسی شده که در پادشاهی پهلوی، تضمینی برای رعایت حقوق شخصی افراد وجود ندارد و در صورت انتقاد از خانواده سلطنتی همه حقوق افراد نادیده گرفته می‌شوند.
در سپتامبر ۱۹۷۶ شاه که از آنچه اتهامات بی اساس می‌دانست آزرده بود و از اپوزیسیون در حال رشد ضد شاه در آمریکا نگران بود، به ثابتی دستور داد با واشینگتن پست مصاحبه‌ای انجام دهد و فعالیت‌های غیرقانونی ساواک را تکذیب کند.
افشاگری‌ای که بیش از همه به دوره کاری ثابتی لطمه زد پس از انقلاب و توسط یکی از بازجویان ارشد ساواک انجام شد. او در محاکمه اش چیزی را فاش کرد که اپوزیسیون سال‌ها از آن مطلع بود. یکی از گروه‌ها در اوج فعالیت‌های تروریستی یک رهبر برجسته ساواک را کشته بود. نه چهره رهبری کننده - که همگی محاکمه شده و محکومیت‌هایی به اتهامات متفاوت داشتند - به تپه‌های بیرون زندان اوین تهران برده شده و تیرباران شدند. این فهرست شامل بیژن جزنی بود که مغز متفکر یکی از این گروه‌های تروریستی بود. روزنامه‌های آن زمان گزارش کردند که این نه تن حین تلاش برای فرار از زندان کشته شدند. معلوم شد که سه تن از این نه تن واقعاً سعی به فرار کرده بودند. تلاش بچه گانه آنها در مرحله اول آن خنثی شده بود. ولی این نه تن که تصور می‌رفت نظریه پردازان اصلی گروه‌های مسلح نوبنیان بودند به تلافی ترور برخی از اعضای ساواک، حکومت و تجار اعدام شدند. این بازجو در جریان افشاگری‌ها روشن ساخت ثابتی با این که در این اقدام مستقیماً مشارکت نداشت نه تنها مطلع بلکه مغز متفکر آن بود. ثابتی خود هر گونه نقشی در این واقعه را انکار می‌کند. او می‌گوید «آنچه در این پرونده اتفاق افتاد همان چیزی است که روزنامه‌ها در آن زمان گزارش کردند. افشاگری‌های دادگاه اسلامی پروپاگاندا است.»
پس از انقلاب ۱۳۵۷

پرویز ثابتی در اوج انقلاب ۱۳۵۷ با نام مستعار از طریق فرودگاه مهرآباد تهران از ایران خارج شد و به گفته خودش ابتدا به رم و از آنجا به ژنو پرواز می‌کند.
در ۸ فروردین ۱۳۹۱ کتاب در دامگه حادثه (گفت‌وگوی عرفان قانعی‌فرد با پرویز ثابتی) توسط شرکت کتاب در لس آنجلس آمریکا منتشر شد. کتاب با احتساب پاورقی‌های آن ۶۸۰ صفحه است. آقای ثابتی در سراسر کتاب «در دامگه حادثه» به این موضوع اشاره می‌کند که اصرار داشته با فعالان سیاسی و نویسندگان جدی‌تر و شدیدتر برخورد شود و دربارهٔ این موضوع به مقام‌های بالاتر از خود و محمدرضا پهلوی شکایت می‌برد.
حضور پرویز ثابتی در تظاهرات ۲۳ بهمن ۱۴۰۱ در لس آنجلس در پشتیبانی از خیزش ۱۴۰۱ ایران واکنش‌برانگیز شد. این نخستین حضور علنی ثابتی پس از انقلاب ۱۳۵۷ بود.
او در دوره زندگی در آمریکا مدت زیادی فقط مصاحبه صوتی می‌کرد و از انتشار تصویر خود پرهیز می‌کرد؛ اما در سال ۱۴۰۲ مصاحبه تصویری مفصلی با شبکه منوتو داشت که در ۵ قسمت منتشر شد و در رسانه‌ها مورد بازدید فراوان و نیز نقد قرار گرفت.
شکایت از ثابتی

ایندپندنت گزارش داد که سه ایرانی مقیم آمریکا که پیش از انقلاب تحت شکنجه بودند، طی یک دادخواست ۲۲۵ میلیون دلاری از وی شکایت کردند. نام شاکیان محفوظ مانده و به نام‌های جان یک، جان دو و جان سوم معرفی شده‌اند. این سه شاکی که به ترتیب ۷۲، ۸۵ و ۶۸ سال سن دارند، گفته‌اند که ثابتی «برنامه‌ریزی، نظارت و حمایت» از بازداشت و شکنجه آن‌ها را برعهده داشته است. آنها افزودند که به گونه‌هایی مختلف از جمله شوک الکتریکی، آویزان شدن از مچ دست، اتصال وزنه به اندام تناسلی، شلاق، ضرب و شتم، و نشستن روی صندلی آپولو مورد شکنجه قرار گرفته‌اند.
زندگی شخصی

پرویز ثابتی دو فرزند دختر از جمله پردیس ثابتی دارد و در ایالات متحده با همسرش زندگی می‌کند.
وی مدیر شرکت «Paris Enterprises» است که در سال ۱۹۸۳ در آمریکا ثبت شده است.
ثابتی در کنفرانس مطبوعاتی ساواک پس از سرکوب خیزش سیاهکل، ۲۶ دی ۱۳۵۰
مجسمه ثابتی در موزه عبرت، تهران
امیر جعفری

| امیر جعفری | امیر جعفری |
| --- | --- |
جعفری در نشست خبری فیلم سوفی و دیوانه در سی و پنجمین جشنواره فیلم فجر، بهمن ۱۳۹۵: جعفری در نشست خبری فیلم سوفی و دیوانه در سی و پنجمین جشنواره فیلم فجر، بهمن ۱۳۹۵
زادهٔ: ۱۰ شهریور ۱۳۵۳ ‏(۵۰ سال) تهران، ایران
محل تحصیل: دانشگاه آزاد اسلامی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۳۸۰–اکنون
همسر: ریما رامین‌فر
فرزندان: ۱
خویشاوندان: علیرضا جعفری (برادرزاده)
امیر جعفری (زادهٔ ۱۰ شهریور ۱۳۵۳) بازیگر ایرانی است. او بازیگری را زیر نظر حمید سمندریان آموخت و نخستین تجربهٔ سینمایی‌اش در سال ۱۳۸۰ با بازی در فیلم‌های نان، عشق و موتور ۱۰۰۰ و قارچ سمی رقم خورد. او سال بعد برای بازی در مجموعهٔ تلویزیونی بدون شرح نامزد جایزهٔ بازیگر کمدی تلویزیونی از جشن حافظ شد.
جعفری برای بازی در فیلم‌های مکس (۱۳۸۵) و قاعده تصادف (۱۳۹۱)، و همچنین مجموعه‌های میوه ممنوعه (۱۳۸۶)، زیر هشت (۱۳۸۹) و یاغی (۱۴۰۱) نامزد جایزهٔ بهترین بازیگر مرد از جشن حافظ شد.
زندگی

امیر جعفری در ۱۰ شهریور ۱۳۵۳ در تهران به دنیا آمد. خانواده او اصالتاً از اهالی زنجان بوده‌اند. وی دارای لیسانس مدیریت از دانشگاه آزاد اسلامی است. علیرضا جعفری برادرزادهٔ اوست. جعفری بازیگری را زیر نظر حمید سمندریان آموخت. وی بازیگری در سینما را در سال ۱۳۸۰ و با بازی در فیلم نان، عشق و موتور ۱۰۰۰ آغاز کرد و آن را با بازی در قارچ سمی ادامه داد.
او تا به حال پنج بار از جشنواره تئاتر فجر برنده جایزه شده است.
بازی او در مجموعه بدون شرح (مهدی مظلومی، ۱۳۸۰) اولین حضور او در تلویزیون بود. زوج او و فتحعلی اویسی در دو مجموعه بدون شرح و کمربندها را ببندیم (مهدی مظلومی، ۱۳۸۳) با استقبال فراوان مخاطبان مواجه شد.
زندگی شخصی

جعفری در سال ۱۳۷۳ با ریما رامین‌فر ازدواج کرد و در شهریور ۱۳۸۶ صاحب یک پسر به نام آیین شد.
حواشی

بابک زنجانی دربارهٔ همکاری خود با امیر جعفری عنوان کرده است: امیر جعفری که هنرپیشه هستند، ابراهیم شیبانی را به من معرفی کرد. من و امیر همکلاس بودیم. چهار پنج سال در دوران دبستان در مدرسه‌ای در ایران زمین شهرک غرب و در مدرسه راهنمایی ایثار کنار هم می‌نشستیم. هنوز هم به صورت خانوادگی دوست هستیم با همدیگر. البته هیچ رابطه کاری با امیر نداریم و ایشان هم هیچ نفع مالی در دوستی با من نبرده است.
امیر جعفری به همراه همسرش از جمله هنرمندان ایرانی بود که با امضاء طوماری در مورخ ۲۲ خرداد ۱۳۹۲، همراه با سایر اصلاح‌طلبان و اعتدالگرایان، ضمن قدردانی انصراف عارف به نفع روحانی، از نامزدی حسن روحانی در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۲ حمایت علنی کرد.
در سال ۱۳۹۸، انتشار قطعه کلیپی از یکی از مصاحبه‌های وی با واکنش تند کاربران در فضای مجازی و روزنامه‌نگاران همراه شد. در ویدیوی پخش شده جعفری در دفاع از دارایی خصوصی مسئولان سیاسی می‌گوید: "چرا وقتی زحمت و بی‌خوابی کشیدن ماشین خوب سوار نشوند؟!" وی در ادامه عنوان کرد که اگر خود نیز چنین اختیاراتی داشت همین‌گونه رفتار می‌کرد. جعفری سپس ویدئویی منتشر کرده و بابت اظهاراتش از مردم عذرخواهی کرد.
فیلم‌شناسی > سینما

| سال | نام فیلم | کارگردان |
| --- | --- | --- |
| ۱۴۰۳ | دایناسور | سید مسعود اطیابی |
| ۱۴۰۲ | پول و پارتی | سعید سهیلی |
| ۱۴۰۲ | مرد عینکی | کریم امینی |
| ۱۴۰۱ | آنها مرا دوست داشتند | محمدرضا رحمانی |
| ۱۴۰۰ | خانه شیشه‌ای | امیر پورکیان |
| ۱۳۹۹ | گشت ۳ | سعید سهیلی |
| ۱۳۹۹ | روز ششم | حجت قاسم‌زاده اصل |
| ۱۳۹۹ | هاوایی | بهمن گودرزی |
| ۱۳۹۸ | سگ‌بند | مهران احمدی |
| ۱۳۹۷ | من می‌ترسم | بهنام بهزادی |
| ۱۳۹۷ | زیرنظر | مجیدصالحی |
| ۱۳۹۷ | چهار انگشت | حامد محمدی |
| ۱۳۹۶ | قانون مورفی | رامبد جوان |
| ۱۳۹۶ | سراسر شب | فرزاد مؤتمن |
| ۱۳۹۵ | مسکوت | محمد ثریا |
| ۱۳۹۵ | اکسیدان | حامد محمدی |
| ۱۳۹۵ | ساعت ۵ عصر | مهران مدیری |
| ۱۳۹۵ | آزاد به قید شرط | حسین شهابی |
| ۱۳۹۵ | سوفی و دیوانه | مهدی کرم پور |
| ۱۳۹۴ | زاپاس | برزو نیک‌نژاد |
| ۱۳۹۲ | بیگانه | بهرام توکلی |
| ۱۳۹۲ | بلوک۹ خروجی۲ | علیرضا امینی |
| ۱۳۹۱ | قاعده تصادف | بهنام بهزادی |
| ۱۳۹۱ | سیزده | هومن سیدی |
| ۱۳۹۰ | جیب‌بر خیابان جنوبی | سیاوش اسعدی |
| ۱۳۸۸ | نفوذی | احمد کاوری، مهدی فیوضی |
| ۱۳۸۸ | کیفر | حسن فتحی |
| ۱۳۸۸ | لج و لج‌بازی | سیدمهدی برقعی |
| ۱۳۸۷ | پستچی سه بار در نمی‌زند | حسن فتحی |
| ۱۳۸۷ | کلانتری غیرانتفاعی | یدالله صمدی |
| ۱۳۸۶ | بی‌پولی | حمید نعمت‌الله |
| ۱۳۸۳ | تردست | محمدعلی سجادی |
| ۱۳۸۳ | مکس | سامان مقدم |
| ۱۳۸۲ | جنایت | محمدعلی سجادی |
| ۱۳۸۰ | قارچ سمی | رسول ملاقلی‌پور |
| ۱۳۸۰ | نان، عشق و موتور ۱۰۰۰ | ابوالحسن داوودی |
:
فیلم‌شناسی > سریال تلویزیونی

| سال | نام مجموعه | کارگردان | شبکه | پخش |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۹۴ | تعبیر وارونه یک رؤیا | فریدون جیرانی | ۱ | تابستان ۱۳۹۴ |
| ۱۳۹۲ | پایتخت ۲ (بازیگر مهمان) | سیروس مقدم | ۱ | بهار ۱۳۹۲ |
| ۱۳۹۰ | چک برگشتی | سیروس مقدم | ۱ | بهار ۱۳۹۱ |
| ۱۳۹۰ | شیدایی | محمدمهدی عسگرپور | ۳ | پاییز ۱۳۹۰ |
| ۱۳۸۹ | توطئه فامیلی | رامبد جوان | ۱ | تابستان ۱۳۹۰ |
| ۱۳۸۹ | زیر هشت | سیروس مقدم | ۱ | تابستان ۱۳۸۹ |
| ۱۳۸۸ | چاردیواری | سیروس مقدم | ۱ | نوروز ۱۳۸۹ |
| ۱۳۸۶ | میوهٔ ممنوعه | حسن فتحی | ۲ | رمضان ۱۳۸۶ |
| ۱۳۸۴ | برای آخرین بار | اکبر منصور فلاح | ۵ | رمضان ۱۳۸۴ |
| ۱۳۸۳ | کمربندها را ببندیم | مهدی مظلومی | ۳ | پاییز ۱۳۸۳ |
| ۱۳۸۲ | من یک مستاجرم | پریسا بخت‌آور | ۳ | تابستان ۱۳۸۳ |
| ۱۳۸۰ | بدون شرح | مهدی مظلومی | ۳ | تابستان و پاییز ۱۳۸۱ |
فیلم‌شناسی > شبکه نمایش خانگی

| سال | نام مجموعه | کارگردان | نقش | پخش |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۴۰۲ | جنگل آسفالت | پژمان تیمورتاش | ایرج طلا | بهار ۱۴۰۳ |
| ۱۴۰۲ | مرداب | برزو نیک‌نژاد | شکیب | ۱۴۰۲ |
| ۱۴۰۲ | هفت | کیارش اسدی‌زاده | فرخ سهند | ۱۴۰۲ |
| ۱۴۰۲ | قهوه ترک | علیرضا امینی | اورهان | بهار ۱۴۰۲ |
| ۱۴۰۱ | یاغی | محمد کارت | اسماعیل مقانلو (اسی قلک) | بهار ۱۴۰۱ |
| ۱۴۰۰ | جیران | حسن فتحی | میرزا آقاخان نوری | زمستان ۱۴۰۰ |
| ۱۳۹۷ | ممنوعه | امیر پورکیان | اویس تجنگی | تابستان ۱۳۹۷ |
| ۱۳۹۷–۱۳۹۳ | شهرزاد | حسن فتحی | سروان گودرز آپرویز | پاییز ۱۳۹۴ |
:
فیلم‌شناسی > تئاتر

رقص کاغذ پاره‌ها" (محمد یعقوبی) تهران، تئاترشهر، سالن سایه؛ ۱۳۷۸
"مده"(اصغر محبی) تهران، تالار مولوی؛ ۱۳۷۹
"آرتور و اوئی" (مجید جعفری) تهران، تئاترشهر، سالن اصلی، ۱۳۷۹
"دل سگ" (محمد یعقوبی) تهران، تئاترشهر، تالار چهارسو؛ ۱۳۷۹
"کمدی شب سیزدهم" (حمید امجد) تهران، تئاترشهر، تالار اصلی؛ ۱۳۷۹
"شب‌های آوینیون" (کورش نریمانی) تهران، جشنواره تئاتر فجر؛ ۱۳۷۹
"کمدی رژیسترها نمی‌میرند" (حسین کیانی) تهران، تئاترشهر، تالار چهارسو؛ ۱۳۸۰
"یک دقیقه سکوت" (محمد یعقوبی) تهران، تئاترشهر، تالار سایه؛ ۱۳۸۰
"همان همیشگی" (ریما رامین‌فر) تهران، تئاترشهر، تالار سایه؛ ۱۳۸۱
"پاییز" (نادر برهانی‌مرند) تهران، تئاترشهر، تالار چهارسو؛ ۱۳۸۱
"۳۱/۶/۷۷" (علیرضا نادری) تهران، جشنواره تئاتر فجر؛ ۱۳۸۲
"مرگ دستفروش" (نادر برهانی‌مرند) تهران، تئاترشهر، تالار قشقایی؛ ۱۳۸۵
"شوایک" (کوروش نریمانی) تهران، تئاترشهر، تالار قشقایی؛ ۱۳۸۵
"رویای نیمه شب پاییز"(کیومرث مرادی) تهران، تئاترشهر، تالار قشقایی؛ ۱۳۸۷
"کابوس‌های پیرمرد بازنشسته خائن ترسو" (نادر برهانی‌مرند) تهران، تئاترشهر، تالار قشقایی؛ ۱۳۸۷
"درس" (داریوش مهرجویی)، تئاتر ایرانشهر؛ ۱۳۸۹
"شکلک" (نغمه ثمینی)، مجموعه فرهنگی اکو، تالار شمس؛ ۱۳۹۲
«پائیز» (نادر برهانی‌مرند)، تئاتر ایرانشهر، سالن استاد ناظرزاده کرمانی؛ ۱۳۹۳
مجلس ضربت زدن (محمد رحمانیان)، تئاتر شهر، سالن اصلی؛ ۱۳۹۵
نمایش موزیکال «عروس مردگان» ُ، (امیدرضا سپهری)، (تهران رویال هال اسپیناس پالاس)، (۱۳۹۸)
جوایز

بازیگری سوم، جشنواره تئاتر فجر، رقص کاغذ پاره‌ها، ۱۳۷۸
تقدیر، جشنواره تئاتر فجر، شب‌های آوینیون، ۱۳۷۹
جایزه اول مشترک، جشنواره تئاتر فجر، رژیستورها نمی‌میرند، ۱۳۸۰
جایزه اول، جشنواره تئاتر فجر، یک دقیقه سکوت؛ ۱۳۸۰
بازیگری دوم، جشنواره تئاتر فجر (مشترک)، پاییز، ۱۳۸۱
بازیگری دوم، جشنواره تئاتر فجر (مشترک)، همان همیشگی، ۱۳۸۱
بهترین بازیگر طنز، سریال «بدون شرح» صدا و سیما؛ ۱۳۸۱
بهترین بازیگر سریال «برای آخرین بار» جشنواره شبکه ۵؛ ۱۳۸۴
بهترین بازیگر سریال «میوه ممنوعه» از دید تماشاگران خارج از کشور، شبکه جام‌جم؛ ۱۳۸۶
بهترین بازیگر سریال «زیر هشت» از دید تماشاگران خارج از کشور، شبکه جام‌جم؛ ۱۳۸۶
جعفری در سی و پنجمین جشنواره فیلم فجر، بهمن ۱۳۹۵
جعفری با همسرش ریما رامین‌فر و پسرش آیین جعفری
دیوید اسپیرز

| دیوید اسپیرز نماینده پارلمان | دیوید اسپیرز نماینده پارلمان |
| --- | --- |
رهبر اپوزیسیون در استرالیای جنوبی: رهبر اپوزیسیون در استرالیای جنوبی
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۱۹ آوریل ۲۰۲۲ (۲۰۲۲-04-۱۹): آغاز به کار  ۱۹ آوریل ۲۰۲۲ (۲۰۲۲-04-۱۹)
اصلی: پیتر مالیناوسکاس
قائم‌مقام: جان گاردنر
پس از: پیتر مالیناوسکاس
رهبر استرالیای جنوبیحزب لیبرال: رهبر استرالیای جنوبیحزب لیبرال
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۱۹ آوریل ۲۰۲۲ (۲۰۲۲-04-۱۹): آغاز به کار  ۱۹ آوریل ۲۰۲۲ (۲۰۲۲-04-۱۹)
قائم‌مقام: جان گاردنر
پس از: استیون مارشال
وزیر محیط زیست و آب: وزیر محیط زیست و آب
دوره مسئولیت ۲۲ مارس ۲۰۱۸ (۲۰۱۸-03-۲۲) – ۲۱ مارس ۲۰۲۲ (۲۰۲۲-03-۲۱): دوره مسئولیت ۲۲ مارس ۲۰۱۸ (۲۰۱۸-03-۲۲) – ۲۱ مارس ۲۰۲۲ (۲۰۲۲-03-۲۱)
اصلی: Steven Marshall
پس از: یان هانتر (به عنوان وزیر پایداری، محیط زیست و حفاظت و به عنوان وزیر آب و رودخانه موری)
پیش از: سوزان کلوز (به عنوان وزیر آب و هوا، محیط زیست و آب)
عضو خانه استرالیای جنوبی قانون‌گذار از حوزه انتخاباتی سیاه: عضو خانه استرالیای جنوبی قانون‌گذار از حوزه انتخاباتی سیاه
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۱۷ مارس ۲۰۱۸: آغاز به کار  ۱۷ مارس ۲۰۱۸
پس از: صندلی جدید
عضو خانه استرالیای جنوبی قانون‌گذار از حوزه انتخاباتی روشن: عضو خانه استرالیای جنوبی قانون‌گذار از حوزه انتخاباتی روشن
دوره مسئولیت ۱۵ مارس ۲۰۱۴ – ۱۷ مارس ۲۰۱۸: دوره مسئولیت ۱۵ مارس ۲۰۱۴ – ۱۷ مارس ۲۰۱۸
پس از: Chloë Fox
پیش از: District abolished
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: دیوید جیمز اسپیرز ۱۵ دسامبر ۱۹۸۴ ‏(۴۰ سال) گالووی، اسکاتلند، بریتانیا
حزب سیاسی: حزب لیبرال استرالیا (SA)
تحصیلات: آکادمی Stranraer
محل تحصیل: دانشگاه آدلاید
دیوید جیمز اسپیرز (زاده ۱۵ دسامبر ۱۹۸۴) یک سیاستمدار استرالیایی اسکاتلندی‌تبار است که در حال حاضر به عنوان رهبر مخالفان در استرالیای جنوبی و رهبر حزب لیبرال استرالیای جنوبی از آوریل ۲۰۲۲ فعالیت می‌کند. او از زمان انتخابات ایالتی در سال ۲۰۱۴ عضو مجلس نمایندگان استرالیای جنوبی بوده‌است و از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۸ نماینده برایت و از سال ۲۰۱۸ نماینده بلک (جانشین سابق) بوده‌است. اسپیرز بین مارس ۲۰۱۸ و مارس ۲۰۲۲ به عنوان وزیر محیط زیست و آب در وزارت مارشال خدمت کرده‌است.
اسپیرز یک نجات دهنده فعال در کلوپ نجات غریق برایتون است و علاقه زیادی به سلامتی و تناسب اندام دارد.
طبق گزارش‌ها، اسپیرز در بحبوحه بحران مسکن در سراسر کشور، در سن ۳۹ سالگی دارای ۱۳ ملک است.
احمد معصومی کوچصفهانی

| احمد معصومی کوچ‌صهفانیاحمد معصومی کوچ‌صهفانی | احمد معصومی کوچ‌صهفانیاحمد معصومی کوچ‌صهفانی |
| --- | --- |
میر احمد معصومی: میر احمد معصومی
زادهٔ: تهران
درگذشت: ۲۲ اسفند ۱۳۵۷
علت مرگ: به حکم دادگاه انقلاب اعدام شد
ملیت: ایرانی
دیگر نام‌ها: اسم مستعار «کوچصفانی»، «مؤید»
تحصیلات: فوق لیسانس مطالعات و تحقیقات اجتماعی
آثار برجسته: بازجوی ساواک در زندان کمیته مشترک ضد خرابکاری
احمد معصومی کوچ‌صهفانی (متولد ۱۳۰۳ رشت، متوفی ۲۲ اسفند ۱۳۵۷) بازجوی ساواک مشهور به مؤید بود. او دارای تحصیلات فوق لیسانس مطالعات و تحقیقات اجتماعی بود. ابتدا او آموزگار بود، سپس در سال ۱۳۳۸ به استخدام ساواک درآمد و بازجوی متخصص بخش ۱۳ و کمیته مشترک بود. او پس از پیروزی انقلاب اسلامی دستگیر و پس از محاکمه محکوم به اعدام گردید و در ۲۲ اسفند ۱۳۵۷ اعدام شد.
تحصیلات و سابقه کاری

او در سال ۱۳۳۱ شمسی وارد دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران شده و مدرک لیسانس قضایی گرفت. کوچصفهانی در تیر ماه سال ۱۳۳۸ با نام مستعار مؤید به استخدام ساواک درآمده و در اداره کل سوم مشغول به کار شد. وی در غالب دوران حضور در ساواک به کار بازجویی اشتغال داشته و بسیاری از مبارزان و انقلابیون را بازجویی نمود.
قربانی‌ها

یکی از قربانی‌ها، محمدرضا مهدوی کنی بوده است. این فرد به خانواده مجاهدین خلق کمک مالی می‌کرده است. بازجویان ساواک می‌خواستند مهدوی کنی را مجبور به اعتراف علیه خود کنند.
محاکمه و اعدام

دادگاه انقلاب اسلامی تهران در ساعت ۵ بامداد حکم آقای کوچصفهانی و ۱۰ تن دیگر اعلام نمود و آن‌ها را «مفسد فی الارض» شناخته و به اعدام محکوم کرد. حکم اعدام در ساعت ۶ و ۵۸ دقیقه صبح به وسیلهٔ جوخه‌های آتش در میدان تیر زندان قصر به اجرا درآمد. وی متأهل بود و در زمان اعدامش، دارای ۴ فرزند بود.
برای مطالعه بیشتر

حسن‌پور، قاسم (۱۳۸۸) شکنجه‌گران می‌گویند، نشر موزه عبرت
مهدی قیصری (۱۳۹۵)، یار امام، یاور امام، زندگی و مبارزات آیتاﷲ محمدرضا مهدوی کنی، تهران، مؤسسه فرهنگی هنری و انتشارات مرکز اسناد انقلاب اسلامی،
دیوید ترون

| دیوید ترون | دیوید ترون |
| --- | --- |
پرتره رسمی، ۲۰۱۹: پرتره رسمی، ۲۰۱۹
عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از مریلند حوزهٔ ششم: عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از مریلند حوزهٔ ششم
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۳ ژانویه ۲۰۱۹: آغاز به کار  ۳ ژانویه ۲۰۱۹
پس از: جان دیلینی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: دیوید جان ترون ۲۱ سپتامبر ۱۹۵۵ ‏(۶۹ سال) چورلی، مریلند، ایالات متحده
حزب سیاسی: دمکراتیک
همسر(ان): June Trone (ا. ۱۹۸۷)
فرزندان: ۴
تحصیلات: دانشگاه فورمن (کارشناسی) دانشگاه پنسیلوانیا (MBA)
امضا: 
وبگاه: House website
   David Trone's voice (۳:۲۷)  David Trone on his support for the Public Safety Officer Support Act Recorded May 18, 2022 :    David Trone's voice (۳:۲۷)  David Trone on his support for the Public Safety Officer Support Act Recorded May 18, 2022 
دیوید جان ترون (زاده ۲۱ سپتامبر 1955) یک سیاستمدار و تاجر آمریکایی است که به عنوان نماینده ایالات متحده برای منطقه ۶ کنگره مریلند خدمت می‌کند. این ناحیه بیشتر یک سوم غربی ایالت را شامل می‌شود، اما بخش عمده‌ای از جمعیت آن در حومه‌های شمالی واشینگتن هستند.
ترون در مریلند به دنیا آمد و در مزرعه ای در شرق برلین، پنسیلوانیا بزرگ شد. پدرش توماس علاوه بر مزرعه صاحب یک فروشگاه نوشابه و آبجو بود. وقتی پدر و مادر ترون از هم جدا شدند، پدرش مزرعه را نگه داشت و مادرش فروشگاه را به دست گرفت. توماس و مزرعه اش ورشکست شدند، اما ترون به کار در فروشگاه مادرش ادامه داد.