stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
محمد یوسف نیری
سوابق رسمی و خدمات آموزشی

مربی بخش زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شیراز از ۲۰/۳/۵۹.
استادیار بخش زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شیراز از ۱۱/۳/۶۷.
دانشیار بخش زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شیراز از ۱۹/۷/۷۷.
استاد پایه ۲۹ بخش زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شیراز از ۲۹/۶/۸۵.
عضویت در شورای پژوهشی دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی دانشگاه شیراز ۱/۱۲/۶۷.
عضویت در شورای تحصیلات تکمیلی دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی دانشگاه شیراز ۲۵/۷/۷۴.
عضویت در شورای قطب‌های علمی بخش فارسی دانشگاه شیراز ۱۴/۱۲/۸۱.
عضویت در کمیتهٔ ادیان و عرفان مرکز پژوهش‌های اسلامی دانشگاه شیراز ۱۷/۱۲/۸۱.
عضویت در کمیتهٔ علمی همایش مدرسان ایرانی زبان و ادبیات فارسی درخارج از کشور ۲۶/۱/۷۸.
نشان‌ها و جوایز

مدال دانشگاه شیراز، به مناسبت احراز رتبهٔ اول و دانشجوی ممتاز دوره کارشناسی، مراسم فارغ‌التحصیلی دانشگاه شیراز، خرداد ۱۳۵۶.
مدرس برجستهٔ سال ۱۳۷۱ دانشگاه شیراز.
لوح تقدیر به پاس تألیف در ششمین هفتهٔ کتاب جمهوری اسلامی ایران، معاونت فرهنگی جهاد دانشگاهی فارس، آبان ۱۳۷۷.
دریافت سرو بلورین، لوح تقدیر و جایزه به عنوان نفر برتر در بخش معارف اسلامی، جشن فرهنگ فارس، آبان ۱۳۷۸.
لوح تقدیر و جایزه به عنوان استاد پیشکسوت دانشگاه شیراز در سال ۱۳۸۲، تالار شهید دستغیب دانشگاه، اردیبهشت ۱۳۸۲.
پژوهشگر نمونهٔ بخش زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شیراز در سال ۱۳۸۴.
استاد نمونه دانشگاه شیراز در سال ۱۳۸۵.
استاد برگزیده در سومین دوره بین‌المللی جایزه سال دکتر معین، تیر ۱۳۹۰.
ماه‌نشان

| ماه‌نشان | ماه‌نشان |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: زنجان
شهرستان: ماه‌نشان
بخش: مرکزی
مردم: مردم
جمعیت: ۵٬۴۸۷ نفر (۱۳۹۵)
رشد جمعیت: متوسط
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
ارتفاع: ۱۳۵۰ متر
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
شهردار: عبدالله ملکی
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۲۴۳۶۲۲
وبگاه: فرمانداری ماه‌نشان
شناسهٔ ملی خودرو:  ایران ۹۷ ط
کد آماری: ۲۲۰۷
  ماه‌نشان  روی نقشه ایران ۳۶°۴۴′۲۸″شمالی ۴۷°۳۹′۵۷″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۷۴۱۱°شمالی ۴۷٫۶۶۵۸°شرقی﻿ / 36.7411; 47.6658   :   ماه‌نشان  روی نقشه ایران ۳۶°۴۴′۲۸″شمالی ۴۷°۳۹′۵۷″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۷۴۱۱°شمالی ۴۷٫۶۶۵۸°شرقی﻿ / 36.7411; 47.6658   
 :  
ماه‌نِشان مرکز شهرستان ماه‌نشان در استان زنجان ایران است.
تاریخچه

این محل از قدیم محل استقرار قوم ماننا بوده‌است، که مرکز آن‌ها در منطقه جایی بوده که اکنون روستای بهستان (در ۱۵ کیلومتری ماه‌نشان) قرار دارد. مانناها از طریق مصب و کناره‌های رودخانه قزل اوزن وارد فلات ایران شدند و در روستاهایی همچون بهستان ک قلعه بهستان نیز آنجا واقع است در ۱۵ کیلومتری شهر ماهنشان مستقر شدند.
شهرستان ماه نشان در تاریخ ۱۶/۸/۱۳۷۵ براساس مصوبه شماره ۲/۱۰۰۳۵۰ هیئت وزیران از شهرستان زنجان منتزع و با تأسیس فرمانداری به شهرستان تبدیل گردید که هم‌اکنون شامل دو بخش (مرکزی و انگوران) دو شهر (ماهنشان و دندی) پنج دهستان (ماهنشان، اوریاد، قزل گچیلو واقع در بخش مرکزی، قلعه جوق سیاه منصور و انگوران واقع در بخش انگوران) با ۱۲۸ روستا ۶۲ روستا در بخش مرکزی و ۶۶ روستا در بخش انگوران می‌باشد جمعیت شهرستان براساس سرشماری عمومی سال ۸۵ بالغ بر ۴۲۶۵۷ نفر می‌باشد غالب مردم شهرستان شیعه اثنی عشر و درصد کمی از پیروان اهل تسنن و فرقی نظیر اهل حق نیز در این شهرستان زندگی می‌کنند.
اماکن تاریخی

مهمترین‌ها: قلعه بهستان متعلق به دوره هخامنشیان، حسینیه روستای قلعه ارزه‌خوران اواخر قاجاریه،دود کش جن واقع در نزدیکی روستای وهران مقبره مولانا همتی انگورانی (سدهٔ دهم هجری) قلعه کلیسا در روستای کلیسا، گنجعلی بیگ قلعسی در روستای گنج‌آباد، قلعه یاستی قلعه در روستای یاستی قلعه، منجیق لیق در روستای یاستی قلعه دوره ساسانی، گیلار تپه قرن ۶ هجری قمری در روستای قلعه جوق سیاه منصور، اورتاتپه ۶۰۲ هجری قمری در روستای یاستی قلعه، تپه تکلی کانی ۱۰۹ هجری قمری روستای پری، قبرستان گورتپه در روستای ینگیجه، دریاچه طبیعی خندقلو، یخچال طبیعی قوشقار، قلعه جوق سیاه منصور.
مامازار

مامازار به زن گرداننده مراسم زار در قسمت جنوب ایران گفته می‌شود مامازار توان استخراج طلسم و خروج موجودات ماورائی را از بدن افراد در مراسمی موسوم به مراسم زار را دارد.در طی این مراسم پیش کشی یا طعامی به موجود فراطبیعی (موکل) داده می شود تا مجاب به اجرای فرامین مامازار شود.
این پیش کش عموما قربانی کردن حیوان حلال گوشت (بز نر بالغ) یا سوزاندن عودهایی بنام بخورات سه گانه (بخور زار، بخور بحری، بخور سرخ) است.
تاریخچه مامازار در ایران

تاریخچه لقب مامازار در جنوب ایران به سال های حضور بردگان آفریقایی در جنوب ایران باز میگردد.مامازار توان تسخیر ارواح و جنیانی را که با نام بادها وارد بدن اشخاص می شوند را دارند و بیشتر مراجعین مونث ، برای درمان و خروج این موجودات از بدن خود به سراغ مامازار می روند. در این میان بابازار هم با همین توان به مراجعین مذکر رسیدگی میکند و درمان و خروج جن از بدن مردان را به عهده می گیرد
طلسم نگاری

در ایران تنها یک بابازار و یک مامازار علم استخراج و تحلیل را داشتند و توان ایجاد طلسم یا لوحه را با دو علم جفر و جماتریا انجام میدادند.بابازار غلام مارگیری مشهور به خلیفه غلام مارگیری با علم جفر و ستاره شناسی اقدام به محاسبه متغیر و نگارش طلسم میکرد ، غلام مارگیری ۸ خردادماه ۱۳۹۴ بر اثر سکته مغزی درگذشت. و پس از آن مامازار حلیمه سرحانی کنهء مامازار مشایخ جنوبی ایران با علم جماتریا و حساب جمل به محاسبه ستارها و استخراج لوحه طلسم می پردازد
حلیمه سرحانی کنهء استفاده از علوم جماتریا در راستای حب و صلح و محبت را مجاز میداند و علوم محاسبه را به رشته تحریر درآورده است.
او بیشتر مراحل اجرای طلسم و لوحه های خیر و سعادت را با توجه به کواکب استخراج کرده و جدول اختر را در وبسایت رسمی خود منتشر کرده است 
در مستند شبکه BBC حلیمه سرحانی کنهء مراسم زار درمانی را برای شخصی که تحت تسخیر بادها(جن) بود جهت زیر کردن باد بهمراه اشعاری با خوانش آفریقایی و ساحلی با ضرب موسیقی سنتی جنوب به اجرا درآورد.
مراسم زار یا دگ

ثبت تصاویر از «مراسم زار» یا نام دیگر آن «مراسم دگ» عموما با مخالفت بابازار و مامازار مواجه می شود اما برخی دیگر تمایل به نمایش و توضیح بیشتری پیرامون چگونگی اجرای این مراسم دارند که در این میان بیشترین حجم فیلم و توضیح پیرامون مامازار و نوبان خرمشهر بنام حلیمه سرحانی کنهء می باشد که البته در قسمتهای مهم و کلیدی از فیلمبرداری و عکس برداری جلوگیری میکند و فقط در کلیت کار اجازه تهیه فیلم و مستند را میدهد.در مراسم زار هیچکسی بی اجازه ی بابازار یا مامازار حق خروج و ورود به مراسم را ندارد و اگر کسی زار نداشته باشد و بصورت افتخاری دعوت شود امکان گرفتن زار دارد.
مامازار و بابازار در ایران

تعداد مامازار و بابازار در هر دوره مشخص است و عموما در هرمنطقه یک فرد بادها را به زیر می آورد و به درجه مامای زارها یا بابای زارهای منطقه خویش تبدیل میشود مثلا  «ملا عبد فیهانی» بابای مشایخ و زار آبادان و اروند کنار بوده است وغلام مارگیری مشهور به خلیفه غلام مارگیری بابازار میناب بوده است و «حلیمه سرحانی کنهء» مامازار مشایخ و نوبان و زار حال حاضر خرمشهر است که علوم جماتریا (به انگلیسی: Gimatria)  (به عبری: גימטריה) را به شیوه سنتی یهود(طلسم نویسی) و آفریقایی اجرا میکند از این رو نوبان زارهای جنوب است.مامازار شاگرد پس از بابازار محسوب میشود و پس از فوت ملاعبد فیهانی در مقام بابازار جنوب،مامازار به درجه نوبان میرسد و اکنون مشایخ جنوب تحت مامازار قرار دارد.
بابازارها و مامازارها در مجلس زار خون قربانی را که بزی نر است را با کمی نمک دریا می‌خورند و هر قدرت هر  بابازار یا مامازار با تعداد خون‌هایی که خورده‌است مشخص میشود
مثلاً مامازار حلیمه سرحانی کنهء که مامازار جنوب ایران است پنج خون خورده و بابا سالم که سال‌ها پیش بابای زار روستای سلخ از جزیره قشم بود، سه خون خورده بود وغلام مارگیری بابای میناب هم سه خون خورده‌است.
مامازار و تسخیر هوا

مامازار «حلیمه سرحانی کنهء» در مقاله ای که پیرامون خاطرات اولین تسخیر در وبسایت رسمی خود منتشر کرده است  چنین می گوید:
بادهای کافر فقط در ارزش خروج هستند و نباید برای اشخاص عمومی به تسخیر درآورد و بادهای مسلمان و یهودی را برای اعمال مورد استفاده مناسب میداند. مامازار باد کافر را منشاء جنون و بیماری میداند و همچنین از بادهای یهودی جهت طالع بینی (به انگلیسی: Divination) و آینده نگری بهره برداری می شود.
مراسم شاه پریان

مامازار همه ساله به انتخاب خود یکبار در یک روز سه شنبه در مراسم «شاه پریان» با تلفظ عمومی «شاپریون» شرکت می کند و با سوزاندن بخور زار در ساعات مشخص از روز،  به تقویت قوای ماورائی خود می پردازد.
مامازار بادی بنام «باد پری» را متعلق به این مکان میداند و با شرکت در این مراسم به تقویت آن می پردازد.تاریخ دقیقی از حضور مامازار در این مراسم وجود ندارد و با توجه به چرخش صور فلکی تاریخ این مراسم در هرسال متفاوت است و وجه مشترک اجرای همه ساله ی این مراسم واقع بودن آن در روز سه شنبه است ، البته مردم عادی در هر سه شنبه در این مکان حضور دارند. مردمی که به عوان  زائر به این مقبره می آیند اعتقاد دارند که انرژی درمانی و ماورائی در روز سه شنبه در این مقبره حکم فرماست.عموم زائرین از گفتن کلمه بسم الله در این مقبره و حمل اشیائ فلزی پرهیز میکنند.مقبره شاه پریان به شکل زیارتگاهی در شمال غربی استان هرمزگان واقع است و هر سه شنبه میزبان زائران بسیاری است.
جمینای ۱

فضاپیمای جمینای ۱ در حین برخاستن
جمینای ۱ (به انگلیسی: Gemini 1) اولین مأموریت در پروژه جمینای ناسا بود. یک پرواز آزمایشی بدون خدمه که هدف اصلی آن آزمایش یکپارچگی ساختاری فضاپیمای جدید و پرتابگر اصلاح شده Titan II بود. همچنین این اولین آزمایش سیستم‌های ردیابی و ارتباطی جدید برای پروژه جمینای بود و آموزش خدمه پشتیبانی زمینی را برای اولین مأموریت‌های با خدمه ارائه کرد.
این مأموریت ابتدا برای پرتاب در دسامبر ۱۹۶۳ برنامه‌ریزی شده بود، مشکلات در توسعه فضاپیما و تقویت کننده آن باعث تأخیر چهارماهه شد. جمینای ۱ در ۸ آوریل ۱۹۶۴ از لانچ مجتمع ۱۹ در کیپ کندی (کاناورال کنونی)، فلوریدا پرتاب شد. فضاپیما به مرحله دوم موشک متصل بود. این مأموریت در حالی که داده‌های آزمایشی گرفته شد، به مدت چهار روز در مدار زمین بود، اما فضاپیما تقریباً ۶۴ دور تا زمان فروپاشی مدارش به دلیل کشش اتمسفر به دور زمین چرخید. این فضاپیما برای بازیابی در نظر گرفته نشده بود، و سوراخ‌هایی در سپر حرارتی آن ایجاد شد تا اطمینان حاصل شود که در صورت ورود مجدد به جو زمین جان سالم به در نخواهد برد.
آزمایش سیستم‌ها، از جمله وسیله نقلیه پرتاب و فرود، موفقیت‌آمیز بود.
پرواز آزمایشی بعدی این مأموریت نیز نیز بدون سرنشین خواهد بود.
مسجد خان (آیت الله بهبهانی)

| مسجد خان (آیت الله بهبهانی) | مسجد خان (آیت الله بهبهانی) |
| --- | --- |
نام: مسجد خان (آیت الله بهبهانی)
کشور: ایران
استان: استان خوزستان
شهرستان: رامهرمز
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: مذهبی
دیرینگی: دوره قاجار
دورهٔ ساخت اثر: دوره قاجار
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۹۱۴۷
تاریخ ثبت ملی: ۱۰ خرداد ۱۳۸۲
مسجدعزیزالله خان گورویی(آیت الله بهبهانی)  مربوط به دوره قاجار است و در رامهرمز، جنب میدان آزادی واقع شده.این مسجد را عزیز الله گورویی  خان ایل دینارون و رامهرمز ساخت و این اثر در تاریخ ۱۰ خرداد ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۹۱۴۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مایکل مک‌کال

| مایکل مک‌کال | مایکل مک‌کال |
| --- | --- |
رئیس کمیته روابط خارجی مجلس نمایندگان: رئیس کمیته روابط خارجی مجلس نمایندگان
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۳ ژانویه ۲۰۲۳: آغاز به کار  ۳ ژانویه ۲۰۲۳
پس از: گرگوری میکس
عضو عالی رتبه کمیته روابط خارجی مجلس نمایندگان: عضو عالی رتبه کمیته روابط خارجی مجلس نمایندگان
دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۲۰۱۹ – ۳ ژانویه ۲۰۲۳: دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۲۰۱۹ – ۳ ژانویه ۲۰۲۳
پس از: الیوت انگل
پیش از: گرگوری میکس
رئیس کمیته امنیت داخلی مجلس نمایندگان: رئیس کمیته امنیت داخلی مجلس نمایندگان
دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۲۰۱۳ – ۳ ژانویه ۲۰۱۹: دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۲۰۱۳ – ۳ ژانویه ۲۰۱۹
پس از: پیتر کینگ
پیش از: بنی تامسون
عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از تگزاس حوزهٔ 10th: عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از تگزاس حوزهٔ 10th
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۳ ژانویه ۲۰۰۵: آغاز به کار  ۳ ژانویه ۲۰۰۵
پس از: لوید دگت
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: Michael Thomas McCaul ۱۴ ژانویهٔ ۱۹۶۲ ‏(۶۳ سال) دالاس، تگزاس، ایالات متحده
حزب سیاسی: جمهوری‌خواه
همسر(ان): لیندا میس
فرزندان: ۵
تحصیلات: دانشگاه ترینیتی (BA) دانشگاه سنت ماری (JD)
وبگاه: House website
مایکل مک‌کال (به انگلیسی: Michael McCaul) نمایندهٔ حوزه انتخابیه دهم تگزاس از حزب جمهوری‌خواه ایالات متحده آمریکا در مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا است که برای نخستین‌بار در ۱۷ ژانویه ۲۰۰۵ میلادی به‌عضویت این مجلس درآمد.
یونس ایپکچی

| یونس ایپکچی | یونس ایپکچی |
| --- | --- |
یونس ایپکچی (۲۰۱۵): یونس ایپکچی (۲۰۱۵)
زادهٔ: ۲۵ اکتبر ۱۹۴۰ ‏(۸۴ سال) تبریز
یونس ایپکچی (۳ آبان ۱۳۱۹ در تبریز) شیمیدان ایرانی-آلمانی و پروفسور شیمی آلی در دانشگاه گیسن آلمان می‌باشد.
زندگی‌نامه

یونس ایپکچی در تهران بزرگ شد. بعد از فارغ‌التحصیلی در خرداد ماه سال ۱۳۳۷ از مدرسه رازی تهران، رشته شیمی را در دانشگاه هایدلبرگ در سال‌های ۱۳۳۷ تا ۱۳۴۵ ادامه داد. پایان‌نامه دکترای خود را زمینه شیمی آلی به راهنمایی پروفسور هاینز شتیب با موفقیت به پایان رساند و در سال ۱۹۷۲ به عنوان دستیار تحقیقاتی در آزمایشگاه پروفسور، مشغول به کاردر زمینه شیمی آلی شد.
ایپکچیدوره فوق دکتری خود را در سال‌های ۱۳۵۱–۱۳۵۳ در دانشگاه برکلی در گروه تحقیقاتی پروفسور W. G. Dauben به پایان رساند. در سال ۱۳۵۳ به عنوان استاد شیمی آلی در دانشگاه ماربورگ مشغول به کار شد.
در سال ۱۳۵۴ او به زادگاهش ایران برگشت و به عنوان استاد شیمی آلی دردانشکده شیمی دانشگاه صنعتی آریامهر مشغول به کار شد. در سال ۱۳۵۷ او به دانشگاه تازه تأسیس رضا شاه کبیر (در حال حاضر دانشگاه مازندران) نقل مکان کرد و در آنجا به عنوان استاد شیمی شروع به کار کرد. از سال۱۳۵۹ تا زمان بازنشستگی در سال ۱۳۸۴، او استاد شیمی در دانشگاه گیسن بود و در این بین درسال‌های ۱۳۷۱–۱۳۷۴ به عنوان رئیس دانشکده شیمی در دانشگاه گیسن فعالیت داشت. همچنین در این مدت به عنوان پروفسور میهمان در دانشگاه‌های مختلف ایران و در سال ۱۳۸۰ به مؤسسه ملی علوم و فناوری صنعتی پیشرفته، تسوکوبای ژاپن دعوت شد. در سال ۱۳۷۸ موفق به دریافت جایزه خوارزمی در ایران شد.
تحقیقات علمی

پروفسور ایپکچی به خاطر فعالیت‌های علمی گسترده‌ای که در زمینه شیمی لیتیم پرکلرات و استفاده از لیتیم پرکلرات ۵ مولار به عنوان محیط واکنش انجام داد و همچنین شیمی آلی فلزی در دنیای شیمی شناخته شده‌است.
مقالات برگزیده

J. Ipaktschi, M. R. Saidi: Metal-Mediated Cyclizations of Amines Science of synthesis, 2012, 40.1.1.5.5, Seiten 351-504
J. Ipaktschi, A. Ziyaei Halimehjani, M. R. Saidi: Investigation of the Reaction of Allyl(cyclopentadienyl)iron(II) Dicarbonyl with Iminium Salts: Synthesis of Ammonium Salty of Substituted Five-Membered-Ring Iron Complrxes, Organometallics, 2007, 26, Seiten 201-203.
J. Ipaktschi, S. Uhlig, and A. Dülmer: η2-Alkynyl and Vinylidene Transition Metal Complexes. Hydroamination of Neutral Tungsten-Vinylidene Complexes, Organometallics 2001, 20, Seiten 4840-۴۸۷۶.
J. Ipaktschi, R. Hosseinzadeh, P. Schlaf, E. Dreiseidler und R. Goddard, Selbstorganisation von Molekülen über kovalente Bindungen: Selektive Tetramerisierung eines p-Chinodimethans, Helv. Chim. Acta 1998, 81, Seiten 1821-1834.
محمد مسعود

| محمد مسعود | محمد مسعود |
| --- | --- |
محمد مسعود: محمد مسعود
زادهٔ: ۱۲۸۰ خورشیدی قم
درگذشت: ۲۳ بهمن ۱۳۲۶ تهران
علت مرگ: ترور
پیشه(ها): روزنامه‌نگار رمان‌نویس
محمد مسعود با نام مستعار «م. دهاتی» (متولد ۱۲۸۰، قم – درگذشته ۲۳ بهمن ۱۳۲۶، تهران) روزنامه‌نگار و رمان‌نویس ایرانی و مدیر روزنامه مرد امروز بود. وی که فارغ‌التحصیل روزنامه‌نگاری از بلژیک بود، کار مطبوعاتی خود را از روزنامه اطلاعات آغاز کرد و با بسیاری از نشریات مانند روزنامه باختر همکاری داشت.
آثار

وی اولین رمانش، تفریحات شب را در سال ۱۳۱۱ نوشت. در تلاش معاش (۱۳۱۲) و اشرف مخلوقات (۱۳۱۳) را در پی آن نشر داد. در این رمان‌ها رضا شاه را با خشم مورد حمله قرار داد و جوانان سرگردانی را توصیف کرد که عمرشان با کار بیهودهٔ اداری و گشت و گذار در محلات پست شهر، تباه می‌کنند. محمد مسعود در سال‌های پس از شهریور ۱۳۲۰ گل‌هایی که در جهنم می‌روید (۱۳۲۲) و جلد دوم آن بهار عمر (۱۳۲۴) را منتشر کرد.
رمان سه‌گانه:
تفریحات شب (۱۳۱۱)
در تلاش معاش (۱۳۱۲)
اشرف مخلوقات (۱۳۱۳)
گل‌هایی که در جهنم می‌روید (۱۳۲۲)
بهار عمر (۱۳۲۴) (جلد دوم «گل‌هایی که در جهنم می‌روید»)
گور محمد مسعود در گورستان ظهیرالدوله
حسین یوسف‌زمانی

| حسین یوسف‌زمانی | حسین یوسف‌زمانی |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۱ شهریور ۱۳۱۲سنندج
درگذشته: ۱۰ دی ۱۳۹۲ (۸۰ سال)تهران
ساز(ها): ویولن
سال‌های فعالیت: آهنگ‌ساز، نوازندهٔ ویولن، مدرس ویولن
تحصیلات: لیسانس کنسرواتوار ۱۳۴۸
استاد(ها): دانشکدهٔ موسیقی نظام
شاگرد(ان): خوتسیف، واهیک خوجایان
آلبوم پرآوازه: سوئیت سمفونی سوگ سهراب بوی باران
حسین یوسف‌زمانی (زادهٔ ۱ شهریور ۱۳۱۲ در سنندج – درگذشتهٔ ۱۰ دی ۱۳۹۲ در تهران) آهنگساز و نوازندهٔ ویلن کرد بود. برادر وی حسن یوسف‌زمانی نیز آهنگساز بود.
زندگی

حسین یوسف‌زمانی در سال ۱۳۱۲ در شهر سنندج متولد شد، پس از تحصیلات دوره اول متوسطه وارد مدرسه موزیک نظام شد و طی دو سال از این مدرسه فارغ‌التحصیل گردید. وی در این دوران با همراهی حسن یوسف زمانی (برادر حسین یوسف‌زمانی) و حسن کامکار (پدر کامکارها) اولین کلاس موسیقی را در شهر سنندج تأسیس می‌کنند.
حسین یوسف‌زمانی اوایل سال ۱۳۳۷ برای ادامه تحصیل به تهران عزیمت کرده و وارد کنسرواتوآر هنرستان عالی موسیقی شد و همزمان با تحصیل موسیقی همکاری خود را با رادیو ایران شروع کرد. در اواخر سال‌های تحصیل به دعوت محشمت سنجری وارد ارکستر سمفونیک تهران واپرای تهران شد و همزمان با ارکسترهای مختلف از جمله ارکستر گلها، باربد، نکیسا، جاز فلکلوریک، و ارکسترهای دیگر همکاری داشت و پس از ۸ سال سال موفق به اخذ لیسانس با درجه ممتاز گردید.
حسین یوسف‌زمانی طی این سال‌های طولانی آثار موسیقایی بسیاری برای ارکستر ملی، ارکستر سمفونیک، ارکستر کردی و دیگر ارکسترها تصنیف نمونه و بسیاری از همان آثار را نیز رهبری کرده که پس از آماده‌سازی نهایی به صورت نوار یا پخش از رادیو و تلویزیون در اختیار دوستداران موسیقی قرار گرفته‌است.
از جمله آثار او می‌توان به سوییت سمفونی سوگ سهراب (قطعه موسیقایی الهام گرفته شده از شاهنامه) که به مناسبت هزاره سرایش شاهنامه و بزرگداشت ابولقاسم فردوسی به سفارش سازمان یونسکو در جهان پخش شده اشاره کرد. از آثار دگر وی مجموعهٔ «مهتاب» برای ارکستر سمفونیک با صدای صدیق تعریف، مجموعه «بوی باران» به همراهی ارکستر سمفونیک و صدای محمدرضا شجریان، ترانه‌های «باغ ارغوان»، «گنبدهای سبز و آبی»، «پریزاد» با صدای علیرضا افتخاری، مجموعه بارون بارونه (دونوازی ویلن و پیانو) با همنوازی هومن خلعتبری، قطعه پویم سمفونیک غمی سنگین به مناسبت زلزله رودبار در سال ۱۳۶۹ و قطعهٔ «نسیم سرد پاییز» با صدای مظهر خالقی و آثار دیگر اشاره کرد.
وی شاگرد سرژ خوتسیف بود (خوتسیف نیز شاگرد لئوپولد آئر) روس بود. یهودی منوهین و یاشا هایفتز از دیگر شاگردان لئوپولد آئر بودند.
وی طی پنجاه سال فعالیت هنری شاگردان بسیاری را تربیت نمود و تا واپسین روزهای زندگانیش به این امر استمرار ورزید. در سال ۱۳۹۲ مدرک درجه یک هنری به او اعطاء شد. 
حسین یوسف زمانی در سه‌شنبه ۱۰ دیماه ۱۳۹۲ پس از یک دوره بیماری سرطان مغز استخوان در بیمارستان پارسیان تهران درگذشت.
تمبر یادبود

بهمن ۱۳۹۹، در آیینِ ششمین سال‌نوای موسیقی ایران، از تمبر اختصاصی یادبود حسین یوسف‌زمانی، توسط فریدون شهبازیان و مینا افتاده رونمایی شد.
آثار > آثار بدون کلام

سوئیت سمفونی سوگ سهراب
رها (برمبنای محلی کردی دوبه‌دو)
مارش نبرد
بانگ (برمبنای الله اکبر و لااله‌الاالله)
موزیک‌های میان‌پرده
رهرو
نیایش
موج
اوج
شادی کوچولو
مارش شاهین
جهش
آلبوم محلی (فولکلور) «بارون بارونه» (دختر بویر احمدی، شاه چراغ، امان هی امان، آخ لیل، آگر بارانه، بارون بارون، دوبدو، بلال بلالم و میخوام برم کوه) (پیانو: هومن خلعتبری)
آثار > آثار با کلام > آلبوم‌ها

| آلبوم‌ها | آلبوم‌ها | آلبوم‌ها | آلبوم‌ها | آلبوم‌ها | آلبوم‌ها | آلبوم‌ها |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| نام آلبوم | سال انتشار | آهنگساز | تنظیم‌کننده | خواننده | ناشر | توضیحات |
| بوی باران | ۱۳۷۸ | آری | آری | محمدرضا شجریان | دل‌آواز | اجرا شده در دستگاه چهارگاه و افشاری |
| مهتاب | ۱۳۸۹ | آری | آری | صدیق تعریف | سروش | اجرا توسط ارکستر سمفونیک به همراه سازهای ملی |
محمد علی کلی

محمد علی (به انگلیسی: Muhammad Ali) با نام پیشین کاسیوس مارسلوس کِلِی، جونیور (به انگلیسی: Cassius Marcellus Clay, Jr.) (زاده ۱۷ ژانویه ۱۹۴۲ کنتاکی – درگذشتهٔ ۳ ژوئن ۲۰۱۶ لویی ویل، کنتاکی) بوکسور حرفه‌ای سنگین‌وزن آمریکایی بود که به عنوان برترین مشت‌زن تاریخ بوکس در این وزن و نیز یکی از مهم‌ترین و برترین شخصیت‌های ورزشی قرن بیستم شناخته می‌شود. او به عنوان یک فعال مدنی و چهره‌ای الهام‌بخش، جنجالی و چالش‌برانگیز در داخل و خارج رینگ بوکس شناخته شده‌است.
او از دوازده سالگی مشت‌زنی را شروع کرد و تنها ۱۰ سال بعد (۱۹۶۴) قهرمان بوکس جهان شد.محمد علی سه بار قهرمان سنگین‌وزن جهان شد؛ یک‌بار سال ۱۹۶۴ با شکست دادن سانی لیستون، بار دوم سال ۱۹۷۴ در یک مبارزهٔ تاریخی که «غرش در جنگل» نام گرفت و در آن جرج فورمن را ناک‌اوت کرد، و آخرین بار در سال ۱۹۷۸ کمی پیش از بازنشستگی‌اش. او دوران حرفه‌ای‌اش را با کسب ۵۶ برد (۳۷ ناک‌اوت) و ۵ باخت به پایان برد.
محمد علی پس از گرویدن به اسلام در فعالیت‌های سیاسی نیز نقش داشت و امتناعش از شرکت در جنگ ویتنام نامش را بیش از پیش بر سر زبان‌ها انداخت. او در حالی از خدمت در ارتش آمریکا سر باز زد که سه سال پیش از آن عنوان قهرمانی جهان را از آن خود کرده بود. او علاوه بر مخالفت علنی با جنگ ویتنام، گفت باورهای مذهبی‌اش به او اجازه حضور در ارتش را نمی‌دهد. پلیس آمریکا به همین علت محمد علی را بازداشت کرد و عناوین قهرمانی‌اش هم از او سلب شد. محمد علی که به اتهام «فرار از خدمت» گناهکار شناخته شده بود، چند سالی از رینگ بوکس دور ماند تا این که بالاخره اعتراض او به حکم قاضی، در آغاز دهه ۷۰ میلادی به دادگاه عالی آمریکا ارجاع داده شد و این دادگاه که عالی‌ترین مرجع قضایی در آمریکاست، محکومیت محمد علی را لغو کرد.
محمد علی، در دوران اوجش، تقریباً مشهورترین انسان دنیا بود. کاخ سفید در سال ۲۰۰۵ بالاترین مدال افتخار را به او اهدا کرد. در این سال دو نشان عالی دولت آمریکا را که به شهروندان غیرنظامی اعطا می‌شود به پاس «خدمات مثال‌زدنی‌اش» به محمد علی اهداشد: مدال شهروندی و مدال آزادی. همان سال یک نهاد غیردولتی هم به نام او در لویی‌ویل کنتاکی باز شد، نهادی که هدفش ترویج صلح، مسئولیت اجتماعی و احترام است.
محمد علی از سوی نشریهٔ اسپورتس ایلوستریتد «ورزشکار قرن» و از سوی مردم در نظرسنجی بی‌بی‌سی «شخصیت ورزشی قرن» لقب گرفته‌است.
ابتدای زندگی

محمد علی در شهر لویی ویل دوران کودکی خود را سپری کرد. پدرش تابلونویس بود.
یک روز وقتی دوازده ساله بود، به یک افسر پلیس گفت دوچرخه‌اش را دزدیده‌اند. گفت اگر دزد را پیدا کند حالش را جا می‌آورد. آن افسر، جو مارتین، در یک باشگاه محلی به بچه‌ها بوکس یاد می‌داد. به کاسیوس هم پیشنهاد داد اگر می‌خواهد با دزد دعوا کند اول بوکس یاد بگیرد. چیزی نگذشت که کاسیوس پا به رینگ گذاشت.
این پسر بچه ۱۲ ساله به سرعت تحت فرمان‌های مارتین در امر یادگیری بوکس پیشرفت کرد. تا زمانی که به دبیرستان رفت در کنتاکی موفق به کسب ۶ عنوان شد و با این موفقیت‌ها مسوولین مدرسه در عوض، نمرات ضعیف درسی اش را نادیده گرفتند و اجازه دادند تا او دانش‌آموخته شود.[نیازمند منبع]
آغاز زندگی ورزشی

در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۰ رم او مدال طلای بوکس آماتور در رده سبکِ سنگین‌وزن را کسب کرد و سپس بعد از آن آموزش بوکس حرفه‌ای را زیر نظر آنجلو داندی ادامه داد و هم‌زمان در همان سال‌ها بود که عقاید مذهبی خود را بروز داد. ضمن اینکه نتایج دور از انتظار و خیره‌کننده او در مسابقات، و روحیه خستگی ناپذیرش موجب شده بود تا لقب مشت زن لویی ویل را از آن خود کند.
در ۲۹ اکتبر ۱۹۶۰ در لوییس ویل، کاسیوس کلی در اولین مسابقه حرفه‌ای خود در ۶ راند توانست بر تونی هونساکر که رئیس پلیس فایتویل ویرجینیای شرقی بود پیروز شود.
از سال ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۳ این مبارزه گر جوان در ۱۵ مسابقه نفسگیر دیگر حریفانش را ناک اوت کرد. کسانی مثل تونی اسپرتی، جیم رابینسون، دانی فلیمن، داک سابدانگ، آلونزو جانسون، جرج لوگان، ویلی بسمانف و لامار کلارک که در دوره اوج خود بیش از ۴۰ پیروزی قاطعانه داشت.
شاید هیجان انگیزترین و پر افتخارترین موفقیت کلی را در آن دوران پیروزی برابر سانی بنکس، آلخاندرو لاورانته و آرچی مور که سابقه ۲۰۰ پیروزی چشمگیر داشتند، باشد. اگرچه بنکس و لاورانته هر دو پس از این در مسابقات دیگر روی رینگ کشته شدند و کلی تنها مدعی عنوان قهرمانی برابر سانی لیستون شد. رویارویی با سانی لیستون رقابتی بود که همه بوکسورها با هراس از آن حرف می‌زدند و بوکسوری به سن و سال کم کلی نتوانسته بود او را تاکنون شکست دهد و این عنوان را کسب کند.[نیازمند منبع]
آغاز زندگی ورزشی > مبارزه کلی و لیستون

محمد علی کلی هدف بزرگ و انگیزهٔ خوبی داشت، اما لیستون هم از اعتماد به نفس بالایی برخوردار بود و برای هر مبارزه‌ای با شعار شناور مانند پروانه ،نیش مثل زنبور، به انگلیسی(Float like a butterfly,Sting like a bee) آماده! در راند نخستین سرعت بازی کلی موجب حیرت همگان شد و حتی لیستون نیز از این مسئله شگفت زده شد. قبل از مسابقه آرچی مور و سوگار ری رابینسون به محمد علی هشدار داده بودند که مراقب سر خود باشد چرا که سانی ضربات سهمگینی دارد، ضمن اینکه از وزن بالای خود در زیر فشار گذاشتن حریف استفاده می‌کرد. به همین دلیل محمد علی حسابی در راند اول شرایط را بررسی کرد و سعی می‌کرد به او فرصت ندهد.
در همان ابتدای راند سوم به طرز آشکاری لیستون خستگی خود را بروز داد و کلی از این مسئله بیشترین سود را برد و با ضرباتی سنگین او را ضعیفتر هم کرد. در ثانیه‌های پایانی راند سوم با یکی از ضربات کلی زیر چشم سانی شکاف عمیقی خورد و همین خون‌ریزی نیروی او را بیش از پیش تحلیل داد. در راند چهارم لیستون با بهره‌جویی از خستگی محمد علی کمی خود را جمع و جور کرد، اما بوکسور جوان با استفاده از همین نیروی جوانی تا راند ششم خود را سرپا نگه داشت و منتظر پایان مسابقه بود که به ناگاه لیسون پس از چند ضربه از درد به خود پیچید و اعلام کرد که بازویش دررفته و از ادامه مسابقه بازماند و کلی با قدرت خود را «پادشاه جهان» نامید و با فریاد از همه خبرنگاران حاضر در ورزشگاه خواست که در وصف قدرت نمایی او مقاله‌های جذابی بنویسند!
در یک رقابت نفس گیر و پراسترس او بالاخره قهرمان جهان شد. اما باید پس از آن قدرت و توانایی خود را به سایرین هم نشان می‌داد. در ماه نوامبر ۱۹۶۵ توانست قهرمان پیشین دنیا فلوید پترسون را شکست دهد. در راند دوازدهم داور مسابقه به علت شرایط فیزیکی بد فلوید، بازی را متوقف کرد و کلی را برنده بازی اعلام نمود.