stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
میدان ترافالگار

| 0 | 1 |
| --- | --- |
میدان ترافالگار - ژوئن ۲۰۰۹: میدان ترافالگار - ژوئن ۲۰۰۹
موقعیت در مرکز لندن: موقعیت در مرکز لندن
نام(های) پیشین: چرینگ کراس
هم‌نام: نبرد ترافالگار
نگهداری توسط: Greater London Authority
مکان: شهر وست‌مینستر، لندن، انگلستان
کد پستی: WC2
مختصات: ۵۱°۳۰′۲۹″ شمالی ۰۰°۰۷′۴۱″ غربی﻿ / ﻿۵۱٫۵۰۸۰۶°شمالی ۰٫۱۲۸۰۶°غربی﻿ / 51.50806; -0.12806
شمال: خیابان چرینگ کراس
شرق: استرند
جنوب: خیابان نورث‌آمبرلند ویتهال
غرب: مال
ساخت: ساخت
پایان ساخت: ح. ۱۸۴۰
سایر: سایر
طراح: سر چارلز بری
وبگاه: www.london.gov.uk/who-we-are/city-halls-buildings-and-squares/trafalgar-square
میدان ترافالگار (به انگلیسی: Trafalgar Square) یکی از اصلی‌ترین و مشهورترین میدان‌های لندن می‌باشد که در مرکز آن واقع شده و از جاذبه‌های توریستی شهر به‌شمار می‌آید. این میدان در ۱۸۴۵ ساخته شده و به مناسبت بزرگداشت پیروزی دریابد نلسون در نبرد ترافالگار چنین نام‌گذاری شده‌است. ریشه لغوی ترافالگار از نام عربی محل نبرد، دماغه طرف الغار می‌باشد.
معروفیت میدان

تعدادی از ساختمان‌ها و بناهای یادبود معروف لندن همچون نگارخانه ملی لندن، کلیسای سنت مارتین این ده فیلدز و برج نلسون در اینجا قرار دارند و گردشگران را به خود جذب می‌نمایند.
از دیگر عوامل معروفیت میدان ترافالگار وجود حوضچه و فواره‌هایی است که در میان آن قرار گرفته و مکان مناسبی را برای استراحت و آرامش بازدیدکنندگان به وجود می‌آورد. کبوتران نیز دیگر عامل معروفیت میدان بودند که بازدیدکنندگان برای دانه دادن به آنها به اینجا می‌آمدند اما به دلیل آلودگی و نازیبایی ناشی از فضولات این پرندگان و تهدید سلامتی انسان، دانه دادن به آنها ممنوع گردید و شیوه‌های گوناگونی از جمله استفاده از پرندگان شکاری دست‌آموز به خدمت گرفته شد تا مانع از بازگشت کبوتران به میدان ترافالگار شود و امروزه تنها تعداد اندکی از کبوتران در این میدان مشاهده می‌شوند.
همچنین برپایی بسیاری از جشن‌ها، بزرگداشت‌ها، گردهمایی‌ها، اعتراضات و راهپیمایی‌های سیاسی و غیر سیاسی نیز در این میدان صورت می‌گیرد.
نگارخانه

برپایی درخت کریسمس در میدان ترافالگار - دسامبر ۲۰۰۶
-->
میدان ترافالگار، ۱۹۰۸
نمایی ۳۶۰ درجه از میدان، ۲۰۰۹
جف بک

| جف بک | جف بک |
| --- | --- |
جف بک در حال اجرا با یک فندر استرتوکستر (۲۰۰۹/ملبورن استرالیا): جف بک در حال اجرا با یک فندر استرتوکستر (۲۰۰۹/ملبورن استرالیا)
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: جئوفری آرنولد بک (به انگلیسی: Geoffrey Arnold Beck)
زاده: ۲۴ ژوئن ۱۹۴۴
درگذشته: ۱۰ ژانویهٔ ۲۰۲۳ (۷۸ سال) ساسکس شرقی، انگلستان
ژانر: بلوز راک، فیوژن جَز، راک بی‌کلام، هارد راک، الکترونیکا
ساز(ها): گیتار الکتریک، گیتار باس، تاک باکس
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۴–۲۰۲۳
ناشر(ان): ای‌ام‌آی، اپیک
همکاری‌های مرتبط: دِ یاردبِردز، گروه جف بک، ایملدا می
سازهای اصلی: سازهای اصلی
فندر استرتوکستر سیگنچر جف بک گیبسون لس پال ۱۹۵۴ آکس‌بلاد (مدل سفارشی جف بک): فندر استرتوکستر سیگنچر جف بک گیبسون لس پال ۱۹۵۴ آکس‌بلاد (مدل سفارشی جف بک)
جفری آرنولد بک (انگلیسی: Geoffrey Arnold Beck؛ با نام ۲۴ ژوئن ۱۹۴۴–۱۰ ژانویهٔ ۲۰۲۳) آهنگ‌ساز و نوازندهٔ گیتار الکتریک سبک راک اهل انگلستان بود. او یکی از ۳ گیتاریست شناخته‌شده‌ای است که با گروه یاردبردز همکاری داشته‌اند. بک در رده‌بندی «۱۰۰ گیتاریست برتر تمام دوران» نشریهٔ رولینگ استون که در سال ۲۰۰۳ انجام شد رتبهٔ ۱۴ام را به‌خود اختصاص داد. شبکهٔ اِم‌اِس‌اِن‌بی‌سی هم در سال ۲۰۰۸ از او با لقب «گیتاریستِ گیتاریست‌ها» یاد کرده‌است.
سبک

بیشتر آثار جف بک قطعات بدون کلامی (instrumental) هستند که با مشخصهٔ نوآوری در صداها و در سبک‌های بلوز راک، هوی متال و فیوژن جَز ساخته شده‌اند. جف بک در سال‌های واپسین عمر خود نوازندگی راک و عناصری از الکترونیکا را هم به آثار خود افزود.
جوایز و افتخارات

بک از آن دسته هنرمندانی بود که معمولاً آثارش با تحسین منتقدان همراه بوده‌اند. او ۵ جایزهٔ گرمی «بهترین اجرای راک بدون کلام» را در سال‌های ۱۹۸۵، ۱۹۸۹، ۲۰۰۱، ۲۰۰۳ و ۲۰۰۹ از آن خود کرد. گرچه او ۲ آلبوم پرفروش و موفق (در سال‌های ۱۹۷۵ و ۱۹۷۶) را در کارنامه‌اش داشت اما در طول بیش از ۴ دهه فعالیش هیچ‌گاه نتوانست مانند دیگر هم‌دوره‌ای‌های‌اش به موفقیت تجاری پایدار و محبوبیت دائمی نزد عامهٔ مردم دست پیدا کند. شاید مهم‌تریم دلیل این مسئله به تصمیم بک در سال ۱۹۷۱ مربوط شود که پس از آن‌که راد استیوارت گروه جف بک را ترک کرد بک تصمیم گرفت از آن به بعد با هیچ خوانندهٔ عامه‌پسندی کار نکند. این تصمیم باعث شد دامنهٔ شنوندگان موسیقی‌اش بسیار محدود شود.
عضویت در تالار شهرت راک اند رول

در ۴ آوریل ۲۰۰۹ بک رسماً به عنوان عضو جدید تالار شهرت راک اند رول معرفی شد. مراسم اعطای عضویت را جیمی پیج – دوست صمیمی و هم‌گروهی سابق‌اش در یاردبردز – اجرا کرد.
مرگ

جف بک در ۱۰ ژانویه ۲۰۲۳ بر اثر مننژیت درگذشت.
کول‌هون اف‌کا۵۲

| کول‌هون اف‌کا۵۲ | کول‌هون اف‌کا۵۲ |
| --- | --- |
کاربری: شناسایی-fighter
تولیدکننده: Koolhoven
نخستین پرواز: ۹ فوریه ۱۹۳۷
معرفی‌شده در: ۱۹۳۹
بازنشستگی: ۱۹۴۳
کاربر اصلی: Dutch Air Force
ساخته‌شده: ۱۹۳۸–۱۹۴۰
تعداد ساخته‌شده: ۶
کول‌هون اف‌کا۵۲ (به انگلیسی: Koolhoven_F.K.52) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع شناسایی-fighter ساخت شرکت Koolhoven است. هواگرد کول‌هون اف‌کا۵۲ نخستین پروازش را در ۹ فوریه ۱۹۳۷ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۳۹ میلادی رسماً معرفی گردید و در سال‌های ۱۹۳۸–۱۹۴۰ تولید شده‌است. در مجموع، تعداد ۶ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
بهزاد نبوی

| بهزاد نبوی | بهزاد نبوی |
| --- | --- |
نبوی در ۱۳۹۸: نبوی در ۱۳۹۸
نمایندهٔ مجلس شورای اسلامی دورهٔ ششم: نمایندهٔ مجلس شورای اسلامی دورهٔ ششم
دوره مسئولیت ۷ خرداد ۱۳۷۹ – ۱ اردیبهشت ۱۳۸۳: دوره مسئولیت ۷ خرداد ۱۳۷۹ – ۱ اردیبهشت ۱۳۸۳
حوزه انتخاباتی: تهران، ری، شمیرانات و اسلامشهر
اکثریت: ۱٬۱۴۸٬۸۴۰ (۳۹٫۱۹٪)
وزیر صنایع سنگین: وزیر صنایع سنگین
دوره مسئولیت ۱۰ خرداد ۱۳۶۱ – ۷ شهریور ۱۳۶۸: دوره مسئولیت ۱۰ خرداد ۱۳۶۱ – ۷ شهریور ۱۳۶۸
رئیس‌جمهور: سید علی خامنه‌ای
نخست‌وزیر: میرحسین موسوی
قائم‌مقام: مرتضی حاجیمحسن صفایی فراهانی
پس از: تأسیس وزارت‌خانه
پیش از: محمدهادی نژادحسینیان
سخنگوی دولت: سخنگوی دولت
دوره مسئولیت ۲۶ آذر ۱۳۵۹ – آذر ۱۳۶۰: دوره مسئولیت ۲۶ آذر ۱۳۵۹ – آذر ۱۳۶۰
رئیس‌جمهور: سید ابوالحسن بنی‌صدرمحمدعلی رجایی
نخست‌وزیر: محمدعلی رجاییمحمدجواد باهنرمحمدرضا مهدوی کنی
پس از: حسن حبیبی
پیش از: احمد توکلی
وزیر مشاور در امور اجرایی: وزیر مشاور در امور اجرایی
دوره مسئولیت ۱۹ شهریور ۱۳۵۹ – ۱۰ خرداد ۱۳۶۱: دوره مسئولیت ۱۹ شهریور ۱۳۵۹ – ۱۰ خرداد ۱۳۶۱
رئیس‌جمهور: سید ابوالحسن بنی‌صدرمحمدعلی رجاییسید علی خامنه‌ای
نخست‌وزیر: محمدعلی رجاییمحمدجواد باهنرمحمدرضا مهدوی کنیمیرحسین موسوی
پیش از: غلام‌رضا آقازاده
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: تیر ۱۳۲۱ (۸۲ سال) تهران، ایران
حزب سیاسی: حزب توسعه ملی ایران اسلامی (اکنون–۱۳۹۶)
دیگر عضویت‌های سیاسی: جبهه اصلاحات ایران (اکنون–۱۳۹۹)شورای هماهنگی جبهه دوم خرداد (۱۳۷۹–۱۳۷۸)سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران (۱۳۸۹–۱۳۷۰)سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی (۱۳۶۱–۱۳۵۸)سازمان مجاهدین خلق ایران (۱۳۵۴–۱۳۴۸)جبهه ملی ایران (۱۳۴۴–۱۳۴۰)
همسر(ان): هنگامه رضوی
فرزندان: ۲
تحصیلات: مهندسی الکترونیک
محل تحصیل: دانشگاه پلی‌تکنیک تهران
هیئت دولت: دولت نخستدولت دومدولت موقت مهدوی کنیدولت سومدولت چهارم
خدمات نظامی: خدمات نظامی
وفاداری: کمیته انقلاب اسلامیستاد فرماندهی کل قوا
سال‌های خدمت: ۱۳۵۸–۱۳۵۷۱۳۶۸–۱۳۶۷
بهزاد نبوی (زادهٔ تیر ۱۳۲۱) سیاستمدار ایرانی و از اعضای ارشد سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی است. از وی در عرصه سیاست ایران به «چریک پیر» یاد می‌شود.
نبوی دارای مدرک لیسانس الکترونیک از دانشگاه پلی‌تکنیک است و در کارنامهٔ فعالیت‌های اجرایی خود معاون نخست‌وزیر در امور اجرایی در دولت محمدعلی رجایی، محمدرضا مهدوی کنی و میرحسین موسوی، وزیر صنایع سنگین در دولت میرحسین موسوی، نماینده و نایب رئیس مجلس در دورهٔ ششم مجلس شورای اسلامی و ریاست ستاد بسیج اقتصادی در دوران جنگ ایران و عراق را داشته است.
پیش از انقلاب ۱۳۵۷

بهزاد نبوی در تیر ۱۳۲۱ در تهران در خانواده‌ای تحصیل‌کرده اما فاقد گرایش‌های مذهبی به دنیا آمد. عنوان پایان‌نامهٔ پدرش حسن نبوی، از انقلاب مشروطه تا انقلاب سفید بود که وابستگی او به پهلوی را نشان می‌داد. مادرش شیفته هروآبادی پیش از انقلاب رئیس انجمن پرستاران ایران و عضو هیئت داوران پرستاران نمونهٔ شاهنشاهی بود. خود او دربارهٔ خانواده اش می‌گوید: «نسب پدری من به مرحوم حاج ملاهادی سبزواری می‌رسد… ولی در عین حال پدر بنده متخلق به خصوصیات و خلقیات پدر وجدش نبوده و با آنها از نظر فکری و عقیدتی تشابهی نداشت.»[نیازمند منبع]
نبوی پس از دورهٔ ابتدایی و متوسطه وارد دانشگاه امیرکبیر شد و در رشتهٔ مهندسی الکترونیک از آن دانشگاه فوق‌لیسانس گرفت. او فعالیت سیاسی خود را در سال ۱۳۳۹ با جبههٔ ملی آغاز کرد. سپس با مصطفی شعاعیان مبارز مارکسیست که پیرو مکتب لئون تروتسکی بود، آشنا شد. نبوی به‌دلیل فعالیت‌های سیاسی در دانشگاه دو بار بازداشت شد. او در دورهٔ دانشجویی، ممنوع‌الخروج و در مؤسسات دولتی ممنوع‌الاستخدام بود. نبوی در سال ۱۳۴۷ به همراه سه نفر دیگر از جمله مصطفی شعاعیان، رضا عسگریه و پرویز صدری، جبهه دموکراتیک خلق را تأسیس کرد که تشکلی مخفی و مسلح بود. وی از خرداد ۱۳۵۱ به دلیل تحت تعقیب بودن به‌طور مخفیانه زندگی می‌کرد. اسم مستعار او در این دوران حمید جهان‌بین بود.[نیازمند منبع]
نبوی تا سال ۱۳۵۱ در سازمان‌هایی مانند آرسی‌ای، آی‌بی‌ام و مایکو مشغول به کار شد. آخرین بازداشت او مربوط به سال ۱۳۵۱ بود. او نحوه بازداشت خود را اینگونه شرح می‌دهد:[نیازمند منبع]
«یک روز ساعت چهار صبح، قبل از آن که برای نماز بیدار شوم، ناگهان با سرو صدایی از خواب پریدم. یواشکی از پنجره به داخل حیاط نگاه کردم؛ دیدم ساواکی‌ها دور تا دور حیاط خانه، با مسلسل و یوزی ایستاده‌اند. به پشت ساختمان رفتم، متأسفانه خانه را طوری ساخته بودند که اطرافش باز بود و به ساختمان‌های دیگر راه نداشت. دیدم پشت ساختمان را هم محاصره کرده‌اند. آن موقع به همراه خودم اسلحه نداشتم، تنها یک سیانور داشتم، آن را در دهانم گذاشتم و پس از چند لحظه دستگیر شدم. خوشبختانه یا متأسفانه سیانور کار نکرد.»
نبوی که تا این زمان مارکسیست بود، در زندان به سازمان مجاهدین خلق ایران گرایش یافت و اعتقادات التقاطی آن‌ها را پذیرفت. او در زندان با افرادی همچون مسعود رجوی، موسی خیابانی و پرویز یعقوبی ارتباط داشت. او همچنین در زندان با افرادی همچون محمدعلی رجایی و عباس دوزدوزانی آشنا شد. با اعلام تغییر ایدئولوژی سازمان مجاهدین خلق از اسلام به مارکسیسم، نبوی از آن‌ها جدا شد. او به مدت بیست ماه در زندان انفرادی بود که یک سال آن را در زندان اوین و بقیه را در زندان قزل قلعه گذراند.[نیازمند منبع] او به حبس ابد محکوم گردید که در مرحلهٔ تجدید نظر به دو سال حبس محکوم شد. بهزاد نبوی دربارهٔ دوران زندان انفرادی‌اش می‌گوید: «زندان اوین شرایط سخت‌تری داشت. در اوین نه ملاقاتی داشتیم و نه اجازه هواخوری منظم می‌دادند. گاهی تا دو ماه به هواخوری نمی‌رفتیم. روزی ده ساعت در سلول پیاده‌روی می‌کردم تا مقاومت کف پا برای شلاق بالا رود.»
در زندان کسانی که بعد از «ارتداد» مجاهدین از آن‌ها جدا شده بودند، تحت عنوان «امت واحده» گروه جدیدی را تشکیل دادند. نبوی، صادق نوروزی، مهدی نیک‌دل و محمد سلامتی از شاخص‌ترین این افراد بودند. با این حال، این افراد تا مدت‌ها با اعضای مجاهدین در ارتباط بودند. در جریان انقلاب ۱۳۵۷، نبوی و همراهانش از زندان آزاد شدند. با پیروزی انقلاب گروه‌های مبارز مسلح با گرایش مذهبی تصمیم به تشکیل سازمانی در مقابل مجاهدین خلق گرفتند. نبوی هم در تأسیس این سازمان، که سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی نام گرفت، شرکت کرد.
پس از انقلاب ۱۳۵۷ > مسئولیت‌های بعد از انقلاب

بهزاد نبوی از بهمن ۱۳۵۷ تا مرداد ۱۳۵۸ عضو کمیته مرکزی انقلاب اسلامی بود. پس از آن تا آبان ۱۳۵۸ به صورت تمام وقت در سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی به فعالیت می‌پرداخت. در آبان ۱۳۵۸ با حکم شورای انقلاب اسلامی به عضویت شورای سرپرستی صدا و سیما درآمد. در شهریور ۱۳۵۹ و با انتخاب محمدعلی رجایی به عنوان نخست‌وزیر، به سمت وزیر مشاور در امور اجرایی منصوب شد. همچنین وی در دولت محمد علی رجایی مسئولیت سخنگوی دولت و رئیس ستاد بسیج اقتصادی را نیز بر عهده داشت. از دیگر فعالیت‌های مهم او در این دوره مدیریت مذاکرات مربوط به آزادسازی گروگان‌های آمریکایی بود که به بیانیه الجزایر منتهی گردید.
فعالیت اصلی سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی در آن زمان، کمک به تثبیت نظام از طریق «مبارزهٔ بی‌امان با عوامل ضدانقلاب» بود. نبوی در این زمان، به نمایندگی از سازمان در کمیتهٔ مرکزی انقلاب مشغول فعالیت بود. اما پس از مدتی در سازمان، اختلالاتی بروز پیدا کرد. جناح نبوی و همراهانش که به جناح چپ سازمان معروف شده بودند، در مقابل جناح راست و نیز حسین راستی کاشانی، نمایندهٔ سید روح‌الله خمینی در سازمان قرار گرفتند. در پس اختلافات گروه نبوی با نمایندهٔ سید روح‌الله خمینی، در دیدار با اعضای سازمان خمینی تصریح کرد که کسانی مایل به همکاری با راستی نیستند، استعفا دهند. بدین ترتیب در ۳۰ دی ۱۳۶۱، چهار ماه پس از اعلام نظر خمینی، جناح چپ سازمان، به رهبری نبوی به‌طور دسته‌جمعی از سازمان استعفا کردند.
بهزاد نبوی در دو دولت میر حسین موسوی وزیر صنایع سنگین بود. وی در اواخر دورهٔ جنگ ایران و عراق با معرفی دولت و حکم هاشمی رفسنجانی به عنوان مسئول پشتیبانی ستاد فرماندهی کل قوا منصوب شد. پس از وزارت صنایع سنگین تا خرداد ۱۳۷۶ مشاور مدیرعامل شرکت مپنا و عضو هیئت مدیره شرکت پتروپارس بود. از سال ۱۳۷۹ به مدت چهار سال نماینده و نایب رئیس مجلس ششم بود که در اعتراض به «نظارت استصوابی» به همراه ۱۳۸ نماینده دیگر استعفا کرد.
بهزاد نبوی به‌همراه علی اکبر محتشمی از جمله پیشروان حرکت اصلاح‌طلبی در ایران بودند که در انتخابات مجلس سال ۱۳۹۴ توسط شورای نگهبان از شرکت در انتخابات منع شدند.
پس از انقلاب ۱۳۵۷ > بازداشت و زندان پس از انتخابات دهم ریاست جمهوری

مقالهٔ اصلی: دادگاه معترضین اعتراضات ۱۳۸۸
بهزاد نبوی در پی حوادث پس از انتخابات ریاست جمهوری دورهٔ دهم، یک‌روز بعد از انتخابات بازداشت شد. وی در ۹ مهر ۱۳۸۸، به دلیل وخامت حالش از زندان روانه بیمارستان شد و تحت عمل جراحی قرار گرفت. وی در تاریخ ۵ آذر ۱۳۸۸ به منظور مرخصی ۱۰ روزه آزاد شد. در همین حال خبرگزاری ایلنا این خبر را با عنوان «آزادی بهزاد نبوی قوت گرفت» منتشر کرد. وی در تاریخ ۲۹ دی ۱۳۸۸ به شش سال حبس تعزیری محکوم گردید. وی در روز نخست خرداد ۱۳۹۳ با پایان یافتن دوران محکومیتش از زندان اوین آزاد شد. ولی به دلیل اتهام به فعالیت تبلیغی علیه نظام در زندان، با حکم شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب به یک سال حبس تعزیری محکوم شد؛ ولی به تشخیص رئیس دادگاه مبنی بر وضعیت جسمی نابسامان وی، مجازات حبس او را به ۱۰ میلیون تومان جزای نقدی بدل از حبس، تغییر کرد.
انتشار عکسی از بهزاد نبوی در روز انتخابات ۷ اسفند ۱۳۹۴ درحالی‌که عصازنان برای شرکت در انتخابات مجلس دهم و مجلس خبرگان پنجم به حوزهٔ رای‌گیری می‌رفت بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌های فارسی‌زبان داشت. این عکس که از کهولت و خمودگی نبوی حکایت می‌کرد باعث شگفتی رسانه‌ها شد.
دیدگاه‌ها

او معتقد است اعتراضات دی ۱۳۹۶ و آبان ۱۳۹۸ به جامعهٔ مدنی ایران ضرر زده و به کشور آسیب وارد کرده است. او همچنین عدم همراهی اصلاح‌طلبان با اعتراضات دی ۱۳۹۶ را عاقلانه دانسته است.
نبوی دربارهٔ بازداشت تاج زاده نوشت: حرکت بزرگ اصلاحی مردم در سه دههٔ اخیر نیز، چیزی جز احیا و تقویت همان اهداف متعالی ملت در جریان انقلاب را هدف خود قرار نداده بود و اصلاح‌جویان، در پی زدودن پیرایه‌ها و کژی‌های ایجاد شده در مسیر مستقیم تحقق میثاق‌های اولیه ملت و حاکمیت برآمده از انقلاب بودند و هستند.
بهزاد نبوی در واکنش به خیزش ۱۴۰۱ ایران گفت: «به‌رغم شرایط نامساعد برای ادامه فعالیت سیاسی، کماکان باید حرکت اصلاحی را ادامه دهیم. فی‌المثل در ماجرای مهسا امینی جبهه در اولین روز، بیانیه داد و به رئیس قوه قضائیه نامه نوشت، ولی قطعاً نمی‌توانیم با معترضان کف خیابان که شعارهای براندازانه می‌دهند، همسو شویم».
برای مطالعهٔ بیشتر

«بهزادنبوی:تندرو محسوب می‌شدم/ می‌خواستند قاتل رجایی معرفی‌شوم/ از زبان بازجوها ازعشق همسرم خبردارشدم». خبرآنلاین. ۱۱ فروردین ۱۳۹۷.
نبوی در دادگاه متهمان به کودتای مخملی
روابط اسرائیل و قطر

| 0 | 1 |
| --- | --- |
 اسرائیل:  قطر
 :  
روابط اسرائیل و قطر اشاره به روابط دو جانبه تاریخی و فعلی بین اسرائیل و قطر دارد. قطر در سال ۱۹۹۶ با دولت اسرائیل روابط تجاری برقرار کرد، که اولین رابطه در میان تمام کشورهای شبه جزیره عربستان پس از عادی سازی روابط عمان و اسرائیل و همزمان با پیمان صلح اسرائیل و اردن است. قطر و اسرائیل تا سال ۲۰۰۹ روابط دیپلماتیک و مالی خود را حفظ کردند، اما به دلیل جنگ غزه، قطر روابط خود را با اسرائیل قطع کرد.
روابط اقتصادی

قطر در سال ۱۹۹۶ با اسرائیل روابط تجاری برقرار کرد، آنها اولین کشور خلیج فارس بودند که این کار را کردند. در سال ۲۰۰۰، دفتر تجارت اسرائیل در قطر توسط مقامات بسته شد.
قطر در سال ۲۰۰۹ و جنگ غزه، روابط تجاری خود را با اسرائیل به‌طور دائم قطع کرد. در سال ۲۰۱۰، قطر دو بار پیشنهاد داد روابط تجاری خود را با اسرائیل احیا کند و اجازه بازگرداندن مأموریت اسرائیل در دوحه را بدهد، به این شرط که اسرائیل اجازه دهد قطر مصالح ساختمانی و پول برای کمک به بازسازی زیرساخت‌ها به غزه بفرستد و اسرائیل اظهارات عمومی کند. اسرائیل به این دلیل که منابع قطر می‌تواند توسط حماس برای ساختن سنگر و موقعیت‌های تقویت شده برای شلیک موشک به شهرها و شهرهای اسرائیل مورد استفاده قرار گیرد، امتناع ورزید و اسرائیل نمی‌خواست درگیر رقابت میان قطر و مصر بر سر خاورمیانه باشد.
پیاسکی اچ-۲۱

| H-21 Workhorse | H-21 Workhorse |
| --- | --- |
اچ-۲۱ نیروی زمینی آمریکا: اچ-۲۱ نیروی زمینی آمریکا
کاربری: بالگرد امداد و نجات و ترابری
کشور سازنده: ایالات متحده
تولیدکننده: پیاسکی هلیکاپتر
نخستین پرواز: ۱۹۵۲
بازنشستگی: ۱۹۶۷
وضعیت: بازنشسته
کاربر اصلی: نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا هوانیروز فرانسه
ساخته‌شده: ۱۹۵۲–۱۹۵۹
توسعه‌یافته از: پیاسکی اچ‌آرپی رسکیوئر
پیاسکی اچ-۲۱ اسب بارکش (به انگلیسی: Piasecki H-21 Workhorse) چهارمین بالگرد شرکت پیاسکی هلیکاپتر با پروانه‌های پشت سرهم بود. این بالگرد که در میان مردم بطور غیررسمی موز پرنده لقب داشت، یک بالگرد چندمنظورهٔ ترابری با قابلیت نصب اسکید، چرخ یا شناور در زیر بالگرد بود. شرکت پیاسکی در اصل آن را با عنوان بالگرد نجات شمالگان نام نهاد. این بالگرد توانایی انجام عملیات نجات در سردترین شرایط آب و هوایی و حداقل دمای °۵۴- سانتیگراد را دارد. شرکت پیاسکی در آغاز پروژه نام آین بالگرد را پی‌وی-۲۲ گذاشته بود.
طراحی و توسعه

پیاسکی در سال ۱۹۴۴ یک بالگرد موفق و نوین با نام اچ‌آرپی را ساخت و با فروش ۲۰ فروند از آن به نیروی دریایی آمریکا، سود نسبتاً خوبی از یک طرح نوپا و آزمایشی کسب کرد. شرکت پیاسکی در سال ۱۹۵۲ با ارتقای اچ‌آرپی و بهبود همهٔ بخشهای فلزی متحرک، اضافه کردن یک بدنهٔ فلزی بجای بدنه پارچه‌ای و نصب یک موتور ۱۱۵۰ اسب بخاری با دوبرابر قدرت موتور به‌کار رفته در اچ‌آرپی، اعتماد به نفس کافی یافت تا اچ-۲۱ محصول جدیدش را حتی به نیروی هوایی پیشنهاد کند؛ ولی این موتور نیز برای نیروی هوایی کافی نبود و آنها موتوری با قدرت ۱۴۲۵ اسب بخار را سفارش دادند. در دهه ۱۹۵۰ شرکت پیاسکی تصمیم گرفت تا یک جرثقیل بسیار نیرومند برای بلند کردن اجسام سنگین بسازد و پیشنهاد داد که ۶ فروند اچ-۲۱ را به یک اسکلت فلزی بسته شوند تا لیفت زیادی ایجاد شود. این طرح بسیار خطرناک و ناامن ارزیابی شد، زیرا اگر یکی از بالگردها دچار نقص فنی می‌گشت، بالانس جرثقیل برهم می‌خورد و سقوط می‌کرد. مشخص شد که این نگرانی‌ها در دهه ۵۰ به‌جا بودند، زیرا در دهه ۸۰ میلادی چنین طرحی با نام پیاسکی پی‌ای-۹۷ اجراء شد که درنهایت به یک شکست بزرگ منتهی شد.
مدل نیروی هوایی آمریکا
داخل کابین خلبان
کابین سرنشینان
پیشینهٔ عملیاتی > فرانسه

در سال ۱۹۵۶ کشور فرانسه با توجه به نیاز به یک بالگرد در جنگ الجزایر بین انتخاب سیکورسکی اچ-۳۴ و پیاسکی اچ-۲۱ دودل بود و تصمیم گرفت هردو محصول را خریداری کند. فرانسه تعدادی پیاسکی اچ-۲۱ را با تیربار و راکت و بمب مسلح کرد تا از آن بعنوان ناوگان نیروی هوایی برای پشتیبانی نزدیک نیروهای زمینی و حمله به ادوات دشمن استفاده کند که طرحی ناموفق بود. زیرا اچ-۲۱ از مانورپذیری و سرعت بالایی برخوردار نبود و نمی‌توانست بعنوان یک هواگرد تخصصی برای پشتیبانی هوایی نزدیک ایفای نقش نماید. درعوض تصمیم گرفت از آن بعنوان بالگرد ترابری نیروی زمینی در حکم گانشیپ نفربر استفاده کند و آنها را با دو عدد تیربار ام۲ برونینگ یا دو عدد توپ ۱۵ میلیمتری آلمانی مجهز کرد تا زمانی که نیروهای زمینی زیر آتش‌بار دشمن هستند، این بالگرد کاملاً غیرمسلح نباشد و توانایی دفاع از خود و نیروهای زمینی را داشته باشد.
پیشینهٔ عملیاتی > آمریکا

با اینکه اچ-۲۱ بعنوان یک بالگرد پشتیبانی نزدیک زمینی کاملاً خارج از گود بود، ولی آمریکا تصمیم گرفت آن را با سیکورسکی اچ-۳۴ مقایسه کند و متوجه شد که بالگرد اچ-۲۱ توان بیشتری دربرابر آتش دشمن دارد و دیرتر آسیب می‌بیند و سقوط می‌کند. دلیل سقوط سریع‌تر در سیکورسکی اچ-۳۴ این بود که باک سوخت آن بالگرد در موقعیتی آسیب‌پذیر قرار دارد و در صورت برخورد گلوله‌های دشمن با آن به سرعت آتش می‌گیرد. در مجموع این بالگرد را برای ترابری استفاده می‌کرد و در سال ۱۹۵۴ توانایی سوخت‌گیری هوایی رابه آن افزود که با هواپیمای سوخت‌رسان اوتر انجام می‌شد. مدل اچ-۲۱-سی توانست عرض آمریکا را بدون توقف بر زمین و با سوخت‌گیری هوایی طی کند که باعث شد نخستین بالگرد باشد که موفق به اینکار می‌شود. در خلال جنگ ویتنام تعدادی اچ-۲۱ با توپ و تیربار مسلح شدند و به کمک جمهوری ویتنام فرستاده شدند؛ ولی ارتش خلق ویتنام به‌خوبی توسط کمونیست‌های شوروی و چین حمایت می‌شدند و دارای کلاشنیکف و دوشکا بودند. موقعیت خطرناک باک سوخت و لوله‌های انتقال سوخت در این بالگرد که از این نظر حفاظت‌شده نبود باعث می‌شد که خطر جدی آنها را تهدید کند. همچنین این بالگرد ۹ سیلندر هواخنک که برای عملیات امداد و نجات در شرایط بسیار سرد طراحی شده بود، در هوای گرم و شرجی ویتنام عملکرد بسیار ضعیفی داشت بنابراین در ویتنام همیشه کمتر از ظرفیت ۲۰ سرباز را نفربری می‌کردند و محدودیت ۹ سرنشین اجراء می‌شد. خلبانان گزارش کردند که موتور حین عملیات توان ندارد و مهندسان هم گزارش دادند که این بالگرد که برای ۶۰۰ ساعت کار در هوای خنک طراحی شده، در هوای ویتنام تنها ۲۰۰ ساعت دوام می‌آورد. سقوط یک فروند اچ-۲۱ آمریکا در سال ۱۹۶۲ بوسیلهٔ آتش تیربار زمینی ویت‌کنگ موجب کشته شدن ۴ خدمهٔ بالگرد شد. با این وجود این بالگرد از روی اجبار تا سال ۱۹۶۴ در خدمت ماند تا اینکه با ورود محصول مطمئن بل یواچ-۱ ایروکوای به بازار، همهٔ بالگردهای قدیمی بازنشسته شدند. همچنین در سال ۱۹۶۵ با ورود بوئینگ سی‌اچ-۴۷ شینوک به جنگ ویتنام، همهٔ بالگردهای اچ-۲۱ از ویتنام عقب‌نشینی کردند و به آمریکا برگردانده شدند.
کاربران > کاربر غیرنظامی

نیروی هوایی آمریکا
نیروی دریایی سوئد
نیروی هوایی کانادا
نیروی زمینی ژاپن
مشخصات سی‌اچ-۲۱-سی

داده‌ها از U.S. Army Aircraft Since 1947
ویژگی‌های عمومی
خدمه: ۳ تا ۵ خدمه (خلبان - کمک‌خلبان - فرمانده هواگرد - دو مسئول مهمات جنگ ویتنام)
ظرفیت: ۲۰ نیروی مسلح یا ۱۲ برانکار
طول: ۵۲ فوت ۶ اینچ (۱۶٫۰۰ متر)
ارتفاع: ۱۵ فوت ۹ اینچ (۴٫۸۰ متر)
وزن خالی: ۸٬۹۵۰ پوند (۴٬۰۶۰ کیلوگرم)
وزن ناخالص: ۱۵٬۲۰۰ پوند (۶٬۸۹۵ کیلوگرم)
پیشرانه: ۱ عدد موتور رادیال ۹ سیلندر پیستونی هواخنک رایت آر-۱۸۲۰ سایکلون, ۱٬۴۲۵ اسب بخار (۱٬۰۶۳ کیلووات)
قطر روتور اصلی: ۲ عدد ۴۴ فوت ۰ اینچ (۱۳٫۴۱ متر)
مساحت روتور اصلی: ۳٬۰۴۱ فوت مربع (۲۸۲٫۵ متر مربع)
عملکرد
حداکثر سرعت: ۱۲۷ مایل بر ساعت (۲۰۴ کیلومتر بر ساعت، ۱۱۰ گره)
سرعت کروز: ۹۸ مایل بر ساعت (۱۵۸ کیلومتر بر ساعت، ۸۵ گره)
بُرد: ۲۶۵ مایل (۴۲۶ کیلومتر، ۲۳۰ مایل دریایی)
حداکثر ارتفاع: ۹٬۴۵۰ فوت (۲٬۸۸۰ متر)
بارگیری دیسک: ۵ پوند بر فوت مربع (۲۴ کیلوگرم بر متر مربع)
توان به وزن|توان/جرم: ۰٫۰۹ horsepower per pound (۰٫۱۵ kilowatts per kilogram)
تسلیحات

تسلیحات گوناگون ازجمله دو ام۲ برونینگ یا تیربار ام-۶۰
بالگرد پشتیبانی نیروی زمینی آمریکا بر فراز یک شالیزار در ویتنام، سال ۱۹۶۲ میلادی
اچ-۲۱ نیروی زمینی آمریکا درحال پرواز
پارک ملی لاهما

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پارک ملی لاهما: پارک ملی لاهما
Protected Area: Protected Area
 Viru Bog (استونیایی: Viru raba) :  Viru Bog (استونیایی: Viru raba) 
کشور: Estonia
مختصات‌ها: ۵۹°۳۴′۱۶″ شمالی ۲۵°۴۸′۱″ شرقی﻿ / ﻿۵۹٫۵۷۱۱۱°شمالی ۲۵٫۸۰۰۲۸°شرقی﻿ / 59.57111; 25.80028
مساحت: ۷۲۵ کیلومترمربع (۲۸۰ مایل‌مربع)
تاسیس‌شده: ۱ ژوئیه ۱۹۷۱
IUCN category: II - National Park
      :       
وب‌گاه: Lahemaa National Park: وب‌گاه: Lahemaa National Park
پارک ملی لاهما (به لاتین: Lahemaa National Park) یک منطقه حفاظت‌شده در ۷۰ کیلومتری شرق تالین پایتخت استونی است.
این اولین منطقه ای بود که به عنوان پارک ملی اتحاد جماهیر شوروی سابق تعیین شد و بزرگ‌ترین پارک در استونی و یکی از بزرگ‌ترین پارک‌های ملی اروپا است. منشور آن خواستار حفظ، تحقیق و ترویج مناظر، اکوسیستم‌ها، تنوع زیستی و میراث ملی شمال استونی است.
تاریخچه

پارک ملی لاهما که در سال ۱۹۷۱ تأسیس شد، یکی از جاذبه‌های اصلی توریستی در استونی است. چندین شرکت بسته‌های تور روزانه از تالین را ارائه می‌دهند، در حالی که بسیاری از مردم خودشان به این پارک سفر می‌کنند.
این منطقه از نظر گیاهان و جانوران غنی است و بیش از ۷۰ درصد آن را جنگلها پوشش می‌دهند، این چشم‌انداز دارای باتلاق‌های بسیاری از جمله منطقه حفاظت شده لاوکاسو با قدمت ۷۰۰۰ سال است. پارک لاهما توسط چندین مسیر مشخص شده و مملو از حیات وحش است، از جمله جمعیتی از گراز، گوزن قرمز، گرگ، خرس و سیاه گوش. ساحل پوشیده از صخره‌ها و تخته سنگ‌ها است که هر ساله توسط جرثقیل‌ها به عنوان توقفگاه استفاده می‌شود.
نگارخانه

رودخانه آلتجا در پارک ملی لاهما، استونی
سنگ‌های ماهو، دهکده پاریسپی، پارک ملی لاهما
تکامل (آلبوم سابرینا کارپنتر)

۲۰۱۶ آلبوم استودیوییاز سابرینا کارپنتر
تکامل (انگلیسی: Evolution؛ به سبک EVOLution نوشته می‌شود) دومین آلبوم استودیویی از خواننده آمریکایی، سابرینا کارپنتر است که در ۱۴ اکتبر ۲۰۱۶ توسط هالیوود رکوردز منتشر شد. کارپنتر ضبط این آلبوم را در سال ۲۰۱۵، بلافاصله پس از انتشار اولین پروژه‌اش به نام چشم‌ها کاملاً باز، آغاز کرد و این روند تا سال ۲۰۱۶ ادامه داشت. از نظر موسیقایی، تکامل یک آلبوم دنس پاپ است که تفاوت زیادی با سبک فولک پاپ و تین پاپ آلبوم قبلی‌اش دارد.
این آلبوم بازخوردهای مثبتی از منتقدان موسیقی دریافت کرد و از نظر تجاری در رتبه ۲۸ جدول بیلبورد ۲۰۰ ایالات متحده قرار گرفت. این آلبوم در هفته اول انتشار خود ۱۱٬۵۰۰ نسخه فروخت و در آن زمان بالاترین جایگاه را در جدول بیلبورد برای سابرینا کارپنتر به ارمغان آورد.
دیدارهای فوتبال ایران و امارات متحده عربی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام‌های دیگر: تاریخچه بازی‌های ایران و امارات
شهر یا سرزمین: آسیا
تیم‌های درگیر: تیم ملی ایران تیم ملی امارات
نخستین دیدار:  ایران ۲ – ۰ امارات  ۱۴ شهریور ۱۳۵۹
دیدار پایانی: امارات ۰ – ۱ ایران ۲۰ شهریور ۱۴۰۳
آمار رقابت‌ها: آمار رقابت‌ها
بیشترین برد:  ایران (۱۶)
بهترین گلزن:  مهدی طارمی (۴)
بزرگ‌ترین پیروزی: ایران ۳ – ۰ امارات چهار  بار
طولانی‌ترین دورهٔ پیروزی: ایران  (۷ برد متوالی)
تیم ملی ایران و تیم ملی امارات تاکنون ۲۰ بار در مقابل یکدیگر قرار گرفته‌اند. حاصل این ۲۰ بازی، ۱۶ پیروزی برای تیم ایران، ۱ پیروزی برای تیم امارات و ۳ تساوی بوده‌است. 
در این بازیها مجموعا ۳۴ گل زده شده‌است که سهم تیم ایران ۲۹ گل  و سهم تیم امارات ۵ گل است.