stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مایوان

| مایوان | مایوان |
| --- | --- |
شهر: شهر
کشور:  ایران
استان: استان خراسان شمالی
شهرستان: شهرستان فاروج
بخش: بخش مرکزی شهرستان فاروج
دهستان: شاه جهان
جمعیت (۲۰۲۰): جمعیت (۲۰۲۰)
 • کل: ۶۰۰۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
محصول عمده کشاورزی آن انگور، کشمش، گردو، گندم، زعفران و محصول صنعتی آن شیرینی و بستنی و انواع عرقیجات است که به شهرهای اطراف صادر می‌شود.
آب و هوای این شهر سرد و معتدل است و دره معروف آن به طول ۲۵ کیلومتر به دره بهشت فاروج معروف است که پذیرای هزاران مسافر به ویژه در بهار و تابستان می باشد.
این شهر زادگاه پهلوانان نامی در عرصه کشتی چوخه و کشتی آزاد از جمله مرحوم قربان محمد بهادری مایوان می‌باشد که از مبدعان فن لنگ کشتی آزاد است و عکس آن فن در مسابقات داخل کشور بر روی قهرمان المپیک، امامعلی حبیبی مدتها نماد ورزش کشتی ایران بود و حتی طرح آن بر روی مدال های قهرمانان این رشته نقش بسته است.
وی از هم دوره های پهلوان تختی بود که در مسابقات بین المللی ترکیه همراه ایشان حاضر شد و به مقام نقره رسید.
قدمت این شهر به قبل دوران هخامنشیان و به قوم مادها می‌رسد و بومیان این منطقه از ساکنان قدیمی و اصلی شمال خراسان هستند اما به دلیل دور بودن از جاده‌ی اصلی مشهد بجنورد، از رشد و آبادانی دور ماند.
نام این شهر برگرفته از کلمه می یا انگور است که از دیرباز تاکنون در این شهر کشت می شود که نشان از اصالت این شهر دارد اما عده ای به غلط نام زیبای این شهر را به مروان بن حکم از حاکمان عرب ربط می‌دهند.
این شهر از معدود شهرهای فارسی زبان شمال خراسان است و لهجه ای مشابه با شهر سبزوار دارد اما در بعضی واژه ها از مردمان کرمانج زبان این منطقه تاثیر پذیرفته و از لهجه سبزواری اندکی فاصله گرفته است.
بناهای تاریخی این شهر مانند قلعه افعی و حمام های تاریخی و دیگر بناهایی که زیر تپه های باستانی این منطقه پنهان مانده اند و هنوز کشف نشده اند، متاسفانه در مجموعه زلزله های قرن ۱۹ شهرستان های قوچان و شیروان از بین رفتند و هرگز مورد مرمت قرار نگرفتند.
این شهر دارای سه رشته قنات اصلی به اسم های گلشن آباد(مرکز شهر)، مجید آباد و نصرت آباد است که به دوره صفویه نسبت داده می‌شوند.
میرزا محمدحسین صدرایی

| میرزا محمد حسین صدرایی | میرزا محمد حسین صدرایی |
| --- | --- |
نماینده دوره پنجم مجلس شورای ملی: نماینده دوره پنجم مجلس شورای ملی
حوزه انتخاباتی: دماوند
 :  
میرزا محمد حسین صدرایی معروف به مؤید الملک از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره پنجم بعنوان نماینده دماوند در مجلس شورای ملی حضور داشت.
ایستگاه راه‌آهن پرند

ایستگاه راه‌آهن پرند در شهر پرند، استان تهران واقع شده‌است. این ایستگاه تحت مالکیت شرکت راه‌آهن جمهوری اسلامی ایران قرار دارد. که مسافران ایستگاه شهرجدید پرند را به ایستگاه راه آهن تهران جنوب تهران می‌رساند.
لئون نیل کوپر

مقالهٔ اصلی: نظریه BCS
| لئون نیل کوپر | لئون نیل کوپر |
| --- | --- |
Cooper in 2007: Cooper in 2007
زادهٔ: ۲۸ فوریهٔ ۱۹۳۰ برانکس، U.S.
درگذشت: ۲۳ اکتبر ۲۰۲۴ (۹۴ سال) پراویدنس، U.S.
محل تحصیل: دانشگاه کلمبیا (بی‌ای ۱۹۵۱, کارشناسی ارشد ۱۹۵۳, پی‌اچ‌دی 1954)
شناخته‌شده برای: ابررسانایی جفت کوپر
جوایز: جایزه نوبل فیزیک (۱۹۷۲) جایزه کامستاک در فیزیک (۱۹۶۸)
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): فیزیک
محل کار: دانشگاه براون
استاد راهنما: رابرت سربر
 :  
لئون نیل کوپر (به انگلیسی: Leon Cooper) (متولد ۲۸ فوریه ۱۹۳۰ – درگذشته ۲۳ اکتبر ۲۰۲۴) فیزیک‌دان آمریکایی بود. او به همراه جان باردین و جان رابرت شریفر برای ارائهٔ نظریه‌ای در بارهٔ ابررسانایی، نظریه بی‌سی‌اس موفق به دریافت جایزه نوبل فیزیک در سال ۱۹۷۲ شد.
لئون نیل کوپر در ۲۳ اکتبر ۲۰۲۴، در سن ۹۴ سالگی درگذشت.
نظریه ابررسانایی

او یکی از پدیدآورندگان نظریه BCS در توجیه پدیده ابررسانایی است که به خاطر آن جایزه نوبل فیزیک ۱۹۷۲ را به همراه جان باردین و جان رابرت شریفر دریافت کرد.
لوح یادبود جان بردین و نظریه ابررسانایی در دانشگاه ایلینوی در اربانا شمپین
آرچیبالد ناکس (طراح)

| آرچیبالد ناکس | آرچیبالد ناکس |
| --- | --- |
عکس آرچیبالد ناکس، حدود ۱۹۰۰ میلادی، در سن ۳۶ سالگی: عکس آرچیبالد ناکس، حدود ۱۹۰۰ میلادی، در سن ۳۶ سالگی
نام هنگام تولد: ۲۲ فوریه ۱۹۳۳ میلادی
زادهٔ: ۹ آوریل ۱۸۶۴ روستای کرانکبورن، برادن، نزدیک ترومود، جزیره من، بریتانیای کبیر
درگذشت: ۲۲ فوریهٔ ۱۹۳۳ (۶۸ سال) دوگلاس، جزیره من
ملیت:  بریتانیا
شناخته‌شده برای: طراح
جنبش: جنبش هنر و صنایع دستی، احیای سلتیک
پشتیبان(ـان): آرتور لیزنبی لیبرتی
 :  
آرچیبالد ناکس (به انگلیسی: Archibald Knox)؛ (زادۀ ۹ آوریل ۱۸۶۴ میلادی – درگذشتۀ ۲۲ فوریهٔ ۱۹۳۳ میلادی) یک طراح مانکس با تبار اسکاتلندی بود. او بیشتر به عنوان طراح اصلی لیبرتی در اوج موفقیت و تأثیر آن‌ها بر طراحی بریتانیا و بین‌المللی شناخته می‌شود. کار ناکس پُلی میان جنبش هنر و صنایع دستی، احیای سلتیک، آر نُوو و مدرنیسم را ایجاد کرد. او به عنوان یکی از چهره‌های برجستۀ جنبش سبک مدرن شناخته می‌شود.
صدها طرح ناکس برای لیبرتی باعث شد سبک او به‌ طور گسترده‌ای شناخته شود، اگرچه نام او مطرح نبود، زیرا لیبرتی طراحان آن‌ها را ناشناس نگه می‌داشت. بیشتر کارهای او برای لیبرتی برای محدودۀ تادریک (پیوتر) و سیمریک (فلزات گرانبها) بود.[نیازمند منبع] سنگ قبر بنیانگذار لیبرتی، آرتور لیزنبی لیبرتی، توسط ناکس طراحی شده است.[نیازمند منبع]
استعداد طراحی او طیف وسیعی از اشیاء زینتی و کاربردی را در بر می‌گرفت و شامل ظروف‌نقره و ظروف‌پیوتر، جواهرات، جوهردان، جعبه، سنگ قبر، آبرنگ، طرح‌های گرافیکی، خوشنویسی، طراحی خانه، طرح‌حروف و حتی چک‌های بانکی بود.
برخی منابع تخمین می‌زنند که او حدود ۵٬۰۰۰ طرح تولید کرده‌ است.
اوایل زندگی و پیشینۀ خانوادگی

آرچیبالد ناکس پنجمین فرزند (و پنجمین پسر) ویلیام ناکس، کابینت‌ساز و آن کارمایکل بود که در روستای کرانکبورن، برادان به دنیا آمد. پدرش در سال ۱۸۵۳ میلادی در کیلبیرنی زندگی می‌کرد که با آن ازدواج کرد که اهل جزیرۀ لیسمور در اسکاتلند بود که مرکز کلیسای مسیحی سلتیک قرون وسطی در جزایر غربی بود. در سال ۱۸۵۶ میلادی، ناکس‌ها به همراه فرزند اولشان، رابرت، برای زندگی بهتر به جزیرۀ من نقل مکان کردند. ویلیام ناکس، «یک کابینت و ماشین‌ساز فوق‌العاده مبتکر، به شرکت کارهای ترومودوِ مور، سازندگان تورهای شاه ماهی و پارچۀ بادبانی با کیفیت بالا پیوست.» در سال ۱۸۵۶ میلادی، خواهر ویلیام، مارگارت، اولین ناکسی بود که هنگام ازدواج با مردی ماهیگیر از مانکس، به نام ویلیام کالیستر به مان نقل مکان کرد. ویلیام ناکس بعداً شرکت خود را با نام «آثار مهندسی ویلیام ناکس» راه‌اندازی کرد و چهار پسرش به شرکت او پیوستند - فقط آرچیبالد حرفۀ خود را در هنر دنبال کرد. خانواده ناکس علاوه بر راه‌اندازی یک تجارت موفق قایق بخار و کشتی، ناوگان ماهیگیری محلی را مکانیزه کردند، در روشنایی الکتریکی صنعتی در مان پیشگام بودند و اولین خودروی موتوری را به جزیره معرفی کردند. پیشینۀ مهندسی ناکس ممکن است بر روند طراحی او تأثیر گذاشته باشد، زیرا طرح‌های فلزکاری او به سبک طرح‌های آماده برای مهندسی، تولید شده‌اند.[نیازمند منبع]
تحصیلات

ناکس تحصیلات خود را در مدرسۀ ابتدایی سنت بارناباس آغاز کرد و سپس به مدرسه گرامر دوگلاس رفت. خانواده ناکس در دوگلاس، بندر جزیره من و کنار اسکله زندگی و کار می‌کردند و ناکس نوجوان شروع به طراحی در اطراف منطقه کرد. در سال ۱۸۸۰ میلادی، در سن ۱۶ سالگی، ناکس در مدرسه هنر تازه افتتاح شده و خلاقانه داگلاس ثبت نام کرد. دانش‌آموزان آنجا خود را «مدرنیست‌های سرمایه‌گذار» می‌دانستند. در سال ۱۸۸۹ میلادی ناکس گواهینامۀ استادی هنر خود را دریافت کرد. ناکس در دوران جوانی‌اش علاقۀ مادام‌العمر به تاریخ اولیۀ مانکس و هنر سلتیک پیدا کرد، به ویژه به واسطۀ صلیب‌های سنگی حکاکی شده سلتیک و نورس در جزیرۀ من که از حدود ۵۰۰ تا ۱۲۰۰ پس از میلاد مسیح است. به عنوان یک معلم جوان در داگلاس، او با مدیر مدرسه و باستان‌شناس، کانن جان کواین، دوست شد و آن‌ها به‌طور منظم برای کاوش مکان‌ها به سفرهای اعزامی می‌رفتند. ناکس و کواین بعداً کلیسای متروک قدیمی کرک لونان را که کواین جانشین آن بود، بازسازی کردند. ناکس در دهۀ ۱۸۷۰ میلادی کمپینی برای بازسازی کلیسای جامع مانکس متروک در جزیره سنت پاتریک، پیل، راه‌اندازی کرد و برای انجام این کار، لیگ سن ژرمن را در سال ۱۸۹۶ میلادی تأسیس کرد.
حرفه

ناکس در سال ۱۸۸۴ میلادی در حالی که هنوز دانش آموز بود در مدرسۀ هنر داگلاس تدریس کرد. معمار هنر و صنایع دستی، بیلی اسکات، کلاس‌های خود را در مدرسۀ هنر آغاز کرد، در حالی که ناکس در آنجا تدریس می‌کرد، و ناکس در طراحی برخی از فضاهای داخلی با او کار کرد. در سال ۱۸۹۳ میلادی، مجلۀ سازنده مقالۀ ناکس، «صلیب‌های باستانی در جزیرۀ من» را منتشر کرد.
در سال ۱۸۹۶ یا ۱۸۹۷ میلادی ناکس با طراح پیشگام کریستوفر درسر در لندن کار می‌کرد. در سال ۱۸۹۷ میلادی، ناکس شروع به تدریس در مدرسۀ هنر ردهیل کرد، جایی که دوستش از مدرسۀ هنر ای.جی. کالیستر مدیر آن بود.
در سال ۱۸۹۷ میلادی ناکس شروع به کار برای استودیو نقره‌ای کرد که برای لیبرتی طراحی می‌کردند. در سال ۱۸۹۹ میلادی او با کالیستر به مدرسۀ هنر کینگستون رفت. از سال ۱۹۰۰ تا ۱۹۰۴ میلادی ناکس به جزیرۀ من بازگشت و بیش از ۴۰۰ طرح را مستقیماً برای لیبرتی لندن تولید کرد که مهم‌ترین آن‌ها برای محدودۀ سیمریک و تودریک بود. کاتالوگ سیمریک آن‌ها بیان می‌کرد: «ویژگی این توسعه، جدا شدن کامل آن از قرارداد در امر طراحی است.». ناکس و همکارانش، چه طراحان همکارش در استودیو نقره‌ای یا مدیریت لیبرتی که بدون شک از آن‌ها حمایت کردند، اصول سبک هنری، جنبش هنر و صنایع دستی را یک مرحله جلوتر بردند و با انجام این کار، یک نسخۀ بریتانیایی متمایز از آر نوُوا را خلق کردند.» (وی‌اَند‌اِی) این کار به هدف لیبرتی برای «تولید اشیاء مفید و زیبا با قیمت‌هایی در دسترس همۀ طبقات» کمک کرد. ناکس سپس برای تدریس در مدرسۀ هنر کینگستون و مدرسۀ هنر ویمبلدون در ۱۹۰۷-۱۹۰۶ میلادی، دوباره به دنبال دوستش ای.جی. کالیستر بازگشت.
یک جاشمعی طراحی شده توسط: آرچیبالد ناکس
قوطی تنباکو از سری تودریک، توسط: آرچیبالد ناکس، لیبرتی و شرکت، لندن، حدود ۱۹۰۲ میلادی، قلع - موزۀ دولتی هسن‌های دارمشتات، دارمشتات، آلمان
مهدی طیب

| مهدی طیب | مهدی طیب |
| --- | --- |
زاده: ۱۳۳۱ ش. تهران
محل زندگی: تهران 
زمینه کاری: دین و عرفان
ملیت: ایرانی
تحصیلات: کارشناسی ارشد مهندسی معماری
کتاب‌ها: شراب طهور، مصباح‌الهدی، سر حق
تأثیرپذیرفته از: محمد اسماعیل دولابی
فرزند(ان): محمد طیب
وبگاه: http://www.ahlevela.com/
مهدی طیّب متولّد سال ۱۳۳۱ تهران، محقق ایرانی و از فعالان مذهبی در زمینه عرفان است.
وی در دوره اول مجلس شورای اسلامی، نماینده نایین بود.
تحصیلات

وی قبل از انقلاب در رشته مهندسی معماری در مقطع کارشناسی ارشد، فارغ‌التحصیل شد. او در زمینه تحصیلات و مطالعات خود گفته‌است:
دوران تحصیلات دبیرستانی را در دبیرستان علوی سپری کردم. سپس در حوزه مسائل دینی مطالعاتم شروع شد و بعد هم با عنایت خداوند از محضر استادان بزرگی بهره بردم. بعدها هم از محضر یک عارف بزرگی که نامش هم مشهور است بهره بردم.
منظور وی از عارف بزرگ محمد اسماعیل دولابی، استاد برجسته و تأثیرگذار وی می‌باشد که در کتاب مصباح‌الهدی، سخنانش را گردآوری کرده‌است.
فعالیت‌ها

مهدی طیب، در تهران به سخنرانی و تدریس در جلسات دینی و نگارش و نشر مقالات و کتب دینی اشتغال دارد.
مباحث مطرح شده در جلسات وی را می‌توان از جمله در قالب محورهای زیر دسته‌بندی کرد:
آشنایی با عقاید اسلامی (از قبیل نبوّت، امامت، مهدویّت، رجعت و…)
آشنایی با آموزه‌های عرفانی مکتب اهل بیت (از قبیل سلسله دروس شرح مصباح‌الهدی، عرفان عملی، شرح حدیث عنوان بصری، شرح حدیث اولیاء، شرح دیدار موسی و خضر و…)
منع تدریس

وی در پی انتقاد به عملکرد ریاست دانشگاه علامه طباطبایی، با وجود ۳۲سال سابقه تدریس در مراکز آموزش عالی و همچنین نمایندگی مجلس در دوره اول، تابستان سال ۱۳۸۷ با دریافت حکم بازنشستگی از تدریس در دانشگاه منع شد. که این اقدام ریاست دانشگاه با اعتراض نمایندگان مجلس شورای اسلامی از جمله مرتضی آقاتهرانی و احمد توکلی مواجه شد.
مناقشه برسر یک ذکر

وی در شب بیست‌ودوم رمضان ۱۴۳۲ ق. (۳۱ مرداد ۱۳۹۰) در برنامه این شبها از شبکه اول سیما حضور داشت و برای شب بیست‌وسوم ماه رمضان یک ذکر عرفانی که در آثار حسن‌زاده آملی و بعضی عرفای شیعه نیز توصیه شده را نقل کرد که با واکنش مکارم شیرازی روبرو شده و مهمل، انحرافی و کاذب خوانده شد. متعاقباً در خبر ۲۰:۳۰ شبکه دو سیما روز سوم شهریور با پخش تصویر و صدای وی به مردم هشدار داده شد مراقب باشند. تاکنون فرصتی برای این استاد داده نشده که از خود دفاع کند.
وی برای شب بیست‌وسوم ماه رمضان این ذکر عرفانی که حاوی اسامی خدا از ریشه (طهر) است را بیان داشت:
یا طُهر یا طاهِر یا طهور یا طَیهور یا طَیهار
مکارم شیرازی با مهمل خواندن ذکر مربوطه مدعی شد: «(طیهور و طیهار) که ما بررسی کرده‌ایم در هیچ لغت عربی چنین واژه‌هایی نداریم… این حرف مهمل را به عنوان حرف خدا یاد مردم می‌دهند در صورتی که در هیچ‌کجا بیان نشده‌است.»
حسن‌زاده آملی به نقل از استادان خود، در کتاب هزار و یک نکته این ذکر را در اعمال مستحب شب یبیست‌وسوم ماه رمضان آورده و توصیه کرده اگر کسی در سجده این ذکر را به تعداد ۲۲۵ بار بخواند ملائک الهی بر او نازل شده و قلب و جان او را شستشو می‌دهند. وی در مقدمه کتاب مذکور آورده‌است: «هزار و یک نکته هزار و یک اصل فصل است که نه هزل و مطایبه را به حریم آن راه‌است و نه مزاح وافسانه را در حرم آن بار». و در ذیل ذکر مذکور نوشته: «مجرب جدا (به صورت جدی تجربه شده‌است) باید به معنی نزول ملائکه توجه داشت.»
این ذکر علاوه بر حسن‌زاده آملی، از طرف عارف بزرگ شیعه سید علی قاضی و علمایی چون: صمدی آملی، خلیل مبشر کاشانی و احمد عابدی توصیه شده‌است.
در مورد معنای طیهار و طیهور: علامه سید محمدحسین حسینی طهرانی، در صفحهٔ ۲۰۰ رساله سیر و سلوک منسوب به بحرالعلوم، در شرح دعایی منقول از سید بحرالعلوم، در پاورقی می‌نویسند: «دَیْهار و دَیْهُور» مبالغه دهر است و مراد از دهر خدا است، کما ورد فی الرّوایة: «لا تَسُبُّوا الدَّهْرَ فَإنَّ الدَّهْرَ هُوَ اللهُ.» لذا نتیجه می‌شود: طیهار و طیهور هم مبالغه در طهارت را می‌رساند.
طیهور بر وزن فیعول است مثل صفت قیوم و فیعول از اوزان مبالغه‌است. منقول است شیخ جعفر کاشف‌الغطاء غبار نعلین سید بحرالعلوم را با حنک عمامه خود پاک می‌کرد و مورد توجه تمام علما بوده از جمله آیت‌الله بهجت و… و وی همان کسی است که در ادعیه خود از واژه دیهور و دیهار در دعا استفاده می‌نموده‌است. وحید خراسانی نیز در شعری دربارهٔ علی بن ابی‌طالب این دو واژه را آورده‌است:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| به وصفش بس که باشد ظل ممتد |  |  ز دیهور و ز دیهار و ز سرمد |
تلفن‌های موافق این برنامه تلویزیونی - و از جمله تلفن خود طیب به مجری و مسؤل برنامه در توضیح سند این ذکر - به کارافتاد و از دست‌اندرکاران برنامه خواسته شد که دراین زمینه لااقل با معرفی کتاب‌ها و شماره صفحاتی که این ذکر از آن‌ها نقل شده توضیحی به مردم داده شود از مسؤلان این برنامه در سیما هیچ عکس‌العملی دیده نشد.
تألیفات

کتاب «مصباح‌الهدی»، در حوزه عرفان شیعی و روش عرفانی اهل محبّت و ولاء.
کتاب «سرّ حق»، در حوزه عرفان و بحث اثبات اصالت و لغزشگاه‌های در مسیر سیر و سلوک.
کتاب «ره توشه دیدار»، نگاه عرفانی به مسئلة زیارت اهل بیت.
کتاب «روش مدیریت اسلامی» (از جمله آثاری که قبل از انقلاب به رشته تحریر درآمده‌است)
کتاب «پایان شب سیه در بحث مهدویت» (به زبان انگلیسی هم ترجمه شده‌است)
کتاب «آیین بندگی در آیینه اندیشه و احساس» (ترجمه فارسی «العبادات فی‌اسلام» اثر: سید محمدباقر صدر)
کتب «شراب طهور»، سلوک در صراط مستقیم عرفان.
کتاب دولت عشق تأملی در باب رجعت
مقالات

سرچشمهٔ عرفان یا عرفان در مکتب اهل بیت علیهم السّلام (مجلّهٔ زبان و ادب دانشگاه علاّمه طباطبائی)
تحلیل رفتار فرد مسلمان و شیوه‌ای برای اصلاح رفتار (مجلّهٔ مدیریت دولتی)
نقش فرد در سازمان در جهت تحقّق کمال انسانی (مجلّهٔ مدیریت دولتی)
جنگ و صلح در فقه اسلامی (مجلّهٔ صف)
قلعه بارده

| قلعه بارده | قلعه بارده |
| --- | --- |
نام: قلعه بارده
کشور: ایران
استان: چهارمحال و بختیاری
شهرستان: بن
بخش: مرکزی
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
نوع بنا: خشتی و آجری
سال‌های مرمت: ۱۳۷۵–۱۳۹۸
کاربری: قلعه نظامی، مسکونی
کاربری کنونی: آثار باستانی
دیرینگی: دوره قاجار
دورهٔ ساخت اثر: دوره قاجار
بانی اثر: محمد حسن خان و داراب خان نامور بختیاری
مالک اثر: خاندان نامور ممصالح
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۲۴۰۴
تاریخ ثبت ملی: ۱۱ مرداد ۱۳۸۴
اطلاعات بازدید: اطلاعات بازدید
امکان بازدید: دارد
آدرس: روستای بارده، محله حسین آباد
قلعه داراب خان و محمدحسن خان نامور، قلعه ای تاریخی مربوط به دوره قاجار است که در روستای بارده از توابع شهرستان بن قرار دارد. این اثر در تاریخ ۱۱ مرداد ۱۳۸۴ با شمارهٔ ثبت ۱۲۴۰۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تاریخچه قلعه

این قلعه درحدود سال ۱۲۷۸ هجری قمری توسط دو برادر بنامهای محمد حسن خان و داراب خان نامور فرزندان چراغعلی خان ازسران ایل چهارلنگ طایفه محمودصالح ساخته شده‌است. چراغعلی خان قلعه اول خود را درجایی که امروزه بافت روستای بارده آن را احاطه کرده‌است، ساخته که دراحداث آن بیشتر جنبهٔ دفاعی مورد توجه قرارداشته است.
از حدود سال ۱۲۷۰ هجری قمری بنیان قلعه به‌جای قلعه قبلی گذارده شده‌است. براساس وصیت نامه محمدحسن خان که نزد نوادگان وی موجود است مبلغ ۳۰۰۰ تومان خرج احداث قلعه شد که محمد حسن خان به فرزندان خود وصیت نموده‌است که قلعه را تکمیل و تزیین نمایند که این کار هیچ‌گاه انجام نگرفت. امروزه قلعه در اختیار بازماندگان محمدحسن خان و داراب خان قرار دارد.
معماری

قلعه بارده، تنها قلعه از خان‌های ایل چهارلنگ است که در استان چهارمحال و بختیاری به‌جای‌مانده است. موقعیت مکانی قلعه به‌گونه‌ای است که از سمت‌شرق دارای شیب زیادی تا کف دره ابتدای روستا است‌ اما از سه جهت دیگر قابل‌دسترسی است. اطراف قلعه را دشت و مرتع و در قسمتی به سمت روستا، ساختمان‌ها احاطه کرده‌اند.
قلعه‌ای که دو بیرونی و اندرونی جدا دارد و اندرونی‌ها دارای زیرزمین و حمام و طبقه همکف بوده و جوانب جنوبی و شمالی آنها را اتاق‌های نشیمن احاطه کرده است. بیرونی‌ها شامل سرطویله و اصطبل هستند که قسمت اعیانی با راه ورودی جداگانه برروی آنها ساخته شده است.
معماران

معماران قلعه بارده، استاد اسماعیل ترکان بنا و برادرش استاد محمدعلی معمار اصفهانی بوده‌اند که قلعه‌ سردار شجاع‌الملک در روستای بلمیر از توابع شهرستان فریدن هم به وسیله‌ آنها با گچبری بسیار فاخری ساخته شده است. این معماران از نوادگان استاد علی‌اکبر اصفهانی بودند که مسجد‌ شاه اصفهان را بنا کرد.
برخلاف اکثر بناهای تاریخی، زندگی در قلعه تاریخی بارده همچنان جاری است و نوادگان و نتیجه‌های داراب خان و محمد حسن خان همچنان در این بنا زندگی می‌کنند. این بنا در عین حال پذیرای علاقمندان و گردشگرانی هستند که قصد بازدید از قلعه را دارند.
مهرداد فلاح

احمد باقری پور فلاح شناخته شده با نام مهرداد فلاح، متولد ۱۳۳۹ در لاهیجان، شاعر، منتقد ادبی، مترجم و ویراستار است. او از سال ۱۳۶۲ به طور حرفه‌ای فعالیت ادبی خود را آغاز کرده و در سال ۶۳، مجموعه شعر «تعلیق-یادآوری‌ها» (مشترک با جعفر خادم) را به چاپ رسانده است. پس از «تعلیق»، شش مجموعه شعر دیگر «این خوابِ پر از پرتگاه» (۱۳۶۸)، «در بهترین انتظار» (۱۳۷۱)، «چهار دهان و یک نگاه» (۱۳۷۶)، «دارم دوباره کلاغ می‌شوم» (۱۳۷۸)، «از خودم» (۱۳۸۰) و «بریم هواخوری» (۱۳۸۷) از او منتشر شده است. او همچنین کتاب «زوزه» (مشهور‌ترین شعر آلن گینزبرگ/۱۳۸۹) را به همراه فرید قدمی‌ترجمه و منتشر کرده و مجموعه مقالاتی با عنوان «شاعر به خیابان قدم گذاشت»، «مجموعه کامل اشعار»، «خواندیدنی ولیعصر استریت» و «چهار جوابی‌ها» و... نیز گزیده‌ای از اشعار والت ویتمن، از او منتشر شده است.
زندگی

مهرداد فلاح از شاعران تأثیرگذار در دههٔ هفتاد بود، دهه ای که یک نقطهٔ عطف در تاریخ ادبیات معاصر محسوب می‌شود و حاصل کار جمعی از شاعران بود و برخلاف تمام ادعاهای موجود هرگز نمی‌توان آن را یک کار فردی و به یک جریان خاص منتسب کرد. یدالله رؤیایی رضا براهنی، علی باباچاهی، مهرداد فلاح، علی عبدالرضایی، بهزاد زرین پور، ابوالفضل پاشا و … از چهره‌های شاخص این دهه بودند؛ که شعرشان در این دهه با تغییرات بنیادین از لحاظ زیبایی شناسیک روبه رو شد و هرکدام به سهم خود پیشنهادهای جدیدی به گسترهٔ شعر فارسی ارائه کردند. فلاح که آغاز شاعریش برمی گردد به دههٔ شصت در خلال این سه دهه خودش را شاعری جسور و پیشرو معرفی کرده‌است که همیشه در پی ایجاد و اضافه کردن ظرفیت‌های جدید به زبان فارسی است
مهرداد فلاح دو مجموعهٔ شعر «چهار دهان و یک نگاه» و «دارم دوباره کلاغ می‌شوم» را در سال‌های ۱۳۷۶ و ۱۳۷۸ منتشر کرد. او مجموعه‌ای دیگر از شعرهایش را با نام «از خودم» در سال ۱۳۸۰ چاپ کرد. مجموعه شعر دیگری از او با نام «بریم هواخوری» نیز نشر اینترنتی یافته‌است. او همچنین در سال ۹۲ مجموعه شعری به نام «قدم از آدم» (گزیدهٔ شعر» و «مانیفست اسب» چاپ کرد، که شامل تعدادی از خواندیدنی‌های اوست اولین مجموعه شعر او که در سال ۱۳۶۳ منتشر شد کار مشترک او بود با جعفر خادم، دومین مجموعه فلاح با نام «بهترین انتظار» در سال ۱۳۷۱ انتشار یافت. او و خانواده‌اش در حال حاضر در تهران ساکن هستند. فلاح در تاسی از شعر صد ساله اخیر فرانسه با شعر خواندیدنی‌ها در اصل شکل دیگری از کانکریت را ارائه کرد.
مهرداد فلاح در کنار شاعرانی چون بهزاد زرین پور، علی عبدالرضایی، ابوالفضل پاشا از شاعران تأثیرگذاری بود که شاعران دههٔ هفتاد خوانده می‌شوند، دهه‌ای که از دیدگاه منتقدان یکی از دهه‌های تأثیرگذار در ادبیات فارسی معاصر است.. دهه‌ای که به باور منتقدان توانست بر بسیاری از جریانات مابعد خود تأثیر بگذارد؛ و توانست شعر فارسی را از لحاظ زیبایی شناسیک وارد مرحلهٔ جدیدی بکند.
آثار

تعلیق - یادآوری‌ها (همراه با جعفر خادم)، نشر آزاد، پاییز۱۳۶۳
این خوابِ پر از پرتگاه ،۱۳۶۷ (چاپ نشده)
در بهترین انتظار، ناشر مؤلف، تابستان۱۳۷۱
چهار دهان و یک نگاه، نشرنارنج، زمستان۱۳۷۶
دارم دوباره کلاغ می‌شوم، نشر آرویج، زمستان۱۳۷۸
از خودم، نشر نیم نگاه، بهار۱۳۸۰
بریم هواخوری، نشر پاریس، تابستان۱۳۸۷
زوزه، آلن گینزبرگ، نشر آفرینش، بهار ۱۳۸۹
قدم از آدم، نشر نیماژ، بهار ۱۳۹۲
مانیفست اسب، نشر بوتیمار، پاییز ۱۳۹۲
شناسنامه‌های تازه می‌خواهند کلمات (گزینه اشعار)، نشر نوید شیراز (زیر چاپ)
شاعر از آسمان به خیابان قدم گذاشت (نقد و بررسی شعر دهه ۷۰)، نشر نوید شیراز (زیر چاپ)
آزاده زارعی

| آزاده زارعی | آزاده زارعی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۰ خرداد ۱۳۶۸ ‏(۳۵ سال) اصفهان، ایران
ملیت: ایرانی
تحصیلات: دانش‌آموخته رشتهٔ سینما
محل تحصیل: دانشگاه فرهنگ و هنر تهران
پیشه‌ها: بازیگر منشی صحنه
سال‌های فعالیت: ۱۳۸۹–اکنون
آزاده زارعی (زادهٔ ۱۰ خرداد ۱۳۶۸ در اصفهان) بازیگر و منشی صحنه در سینما و تلویزیون ایران است. او بازیگری را از سال ۱۳۸۹ با بازی در فیلم آمین خواهیم گفت به کارگردانی سامان سالور شروع کرد و بعدها با بازی در مجموعه تلویزیونی آوای باران به شهرت رسید.
شروع فعالیت

نخستین کار او بازی در نقش اول فیلم سینمایی آمین خواهیم گفت ساختهٔ سامان سالور در نقش اصغر فرشته (یک پسر) بود و ورود خود به عرصهٔ سینما را با یک نقش خاص و اندامی به یاد ماندنی و سخت به رخ کشید.
سپس با ایفای نقش اول سریال آوای باران به کارگردانی حسین سهیلی‌زاده به شهرت رسید و به «باران» و نیز «سیندرلای سینمای ایران» معروف شد.
او قبل از ورودش به دنیای بازیگری فیلم‌های کوتاهی  کارگردانی کرده وی همچنین دستی بر قلم دارد و شاعر نیز می‌باشد.
زارعی دستی نیز در هنر قلم‌زنی روی مس و نقره و برنج و طلا دارد که این کار را از پدرش آموخته‌ است و آثار خود را در گالری‌های مختلف ایرانی و خارجی به نمایش گذاشته‌ است.
آزاده زارعی به ورزش نیز علاقه دارد و فوتسال بازی می‌کند و عضو تیم هنرمندان است. تیم مورد علاقهٔ او سپاهان اصفهان  است.
عرشیا تک‌دستان

| عرشیا تک‌دستان | عرشیا تک‌دستان |
| --- | --- |
زادهٔ: نوشهر مازندران(۱۸ساله)
ملیت:  ایران
شناخته‌شده برای: خیزش ۱۴۰۱ ایران
اتهام‌های جزایی: محاربه
مجازات‌های جزایی: محکوم به اعدام
عرشیا تک‌دستان جوان هجده ساله و زندانی سیاسی محکوم به اعدام در ایران است. وی در ۳۰ شهریور ۱۴۰۱ در نوشهر، استان مازندران دستگیر شد. اعترافاتی که در دورانِ بازجویی از وی گرفته شده، تحت آزار و اذیت و فشارِ اعمال شده بر وی صورت گرفته‌است.
دستگیری

در ۱۲ دی ۱۴۰۱ (۲ ژانویه ۲۰۲۳) یکی از نزدیکان عرشیا تک‌دستان، در نوشهر، استان مازندران در گفت‌وگو با ایندیپندنت فارسی خبر داد شعبه اول دادگاه انقلاب ساری، عرشیا را به اتهام شرکت در خیزش سراسری علیه نظام جمهوری اسلامی و مشارکت در آتش زدن خودروی پلیس، با اتهام افساد فی‌الارض، به اعدام محکوم کرده‌است. بر اساس تصویری که از حکم قاضی دادگاه جمهوری اسلامی برای ایندیپندنت فارسی ارسال شده‌است، اتهام‌های عرشیا تک‌دستان در این پرونده، «افساد فی‌الارض از طریق ارتکاب جرم به صورت گسترده علیه امنیت داخلی کشور»، «تخریب، ایجاد حریق و خرابکاری در اموال عمومی»، «اغوا و تحریک مردم به جنگ و کشتار با یکدیگر»، «اجتماع و تبانی بر ضد امنیت کشور»، «فعالیت تبلیغی علیه نظام» و «توهین به مقام معظم رهبری» ذکر شده‌است. در بخشی از حکم شعبه اول دادگاه انقلاب ساری آمده‌است که حکم اعدام برای تک‌دستان، بر اساس گزارش اداره اطلاعات سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و فرماندهی نیروی انتظامی نوشهر صادر شده و در ادامه ذکر شده‌است که «اقدامات انجام‌شده موجب حضور جمعیت حدود سه هزار نفری در میدان آزادی آن شهرستان گردیده و علاوه بر خسارات مادی، موجب تهییج و تحریک دشمنان نظام گردید». در این حکم همچنین ادعا می‌شود عرشیا تک‌دستان اعتراف کرده‌است: «روز اول اغتشاشات در میدان آزادی حاضر بودم.»
این حکم هنوز در دیوان عالی کشور تأیید نشده‌است.
شکنجه

عفو بین‌الملل اعلام کرد جمهوری اسلامی باید فوراً «محکومیت ناعادلانه» و حکم اعدام عرشیا تکدستان را که زیر «شکنجه‌های هولناک، از جمله، شلاق، شوک الکتریکی، وارونه‌آویزان‌شدن و تهدید به مرگ با اسلحه، قرار گرفته» لغو کند. وی در دوره شکنجه، دچار شکستگی انگشت و نیز مشکل حافظه شده‌است.
آواتار: آخرین بادافزار (فصل ۳)

| آواتار: آخرین بادافزار | آواتار: آخرین بادافزار |
| --- | --- |
فصل ۳ کتاب سوم: آتش: فصل ۳ کتاب سوم: آتش
جلد دی‌وی‌دی فصل سوم: جلد دی‌وی‌دی فصل سوم
شمار قسمت‌ها: ۲۱
انتشار: انتشار
شبکهٔ اصلی: نیکلودئون
انتشار اصلی: ۲۱ سپتامبر ۲۰۰۷ (۲۰۰۷-09-۲۱) – ۱۹ ژوئیه ۲۰۰۸ (۲۰۰۸-07-۱۹)
گاه‌شمار فصل‌ها: گاه‌شمار فصل‌ها
→ قبلی کتاب دوم: خاک بعدی ← افسانه کورا کتاب یکم: باد : → قبلی کتاب دوم: خاک بعدی ← افسانه کورا کتاب یکم: باد 
کتاب سوم: آتش (به انگلیسی: Book Three: Fire) سومین و آخرین فصل آواتار: آخرین بادافزار مجموعه تلویزیونی انیمیشنی آمریکایی است که توسط مایکل دانته دی‌مارتینو و برایان کونیتزکو ساخته شده‌است. در این سریال زک تایلر آیزن، می ویتمن، جک دسنا، جسی فلاور، دانته باسکو، دی بردلی بیکر، گرگ بالدوین، گری دلیسل و مارک همیل به عنوان صداپیشگان شخصیت‌های اصلی حضور دارند.
کتاب سوم: آتش در ۲۱ سپتامبر ۲۰۰۷ بر روی نیکلودئون به نمایش درآمد. شامل ۲۱ قسمت بود و با پایان مجموعهٔ چهار قسمتی «شهاب‌سنگ سوزِن» در ۱۹ ژوئیه ۲۰۰۸ به پایان رسید. مانند فصل‌های قبل، مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و بسیاری آن را به عنوان یک نتیجه رضایت بخش برای سریال تحسین کردند. بین ۳۰ اکتبر ۲۰۰۷ و ۱۶ سپتامبر ۲۰۰۸، پارامونت هوم اینترتینمنت چهار جلد دی‌وی‌دی و یک جعبه کامل را منتشر کرد.
این فصل با مجموعهٔ سه‌گانه کمیک «قول» (The Promise) دنبال شد که یک سال پس از پایان چهار قسمت آخر سریال اتفاق می‌افتد.
یک دنبالهٔ مجموعه‌ای، افسانه کورا، از ۱۴ آوریل ۲۰۱۲ تا ۱۹ دسامبر ۲۰۱۴ از نیکلودئون پخش شد. این سریال هفتاد سال پس از پایان مجموعهٔ آواتار: آخرین بادافزار، آواتار کورا، جانشین آواتار آنگ، را دنبال می‌کند.