stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
یک نوک زبان عسل

| یک نوک زبان عسل | یک نوک زبان عسل |
| --- | --- |
کارگردان: تونی ریچاردسون
تهیه‌کننده: تونی ریچاردسون
فیلمنامه‌نویس: تونی ریچاردسون شِی‌لا دلانی
بر پایه: یک نوک زبان عسل اثر شِی‌لا دلانی
بازیگران: رابرت استیونز ریتا تاشینگهم موری ملوین دورا برایان  مایکل بیلتون
موسیقی: جان ادیسون
فیلم‌بردار: والتر لاسالی
تدوین‌گر: آنتونی گیبز
شرکت تولید: وودفال فیلم پروداکشن
توزیع‌کننده: بریتیش لایون فیلمز
تاریخ‌های انتشار:  ۱۴ سپتامبر ۱۹۶۱ (۱۹۶۱-0۹-۱۴)  
مدت زمان: ۱۰۰ دقیقه
کشور: بریتانیا
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۱۲۰٬۰۰۰ پوند
یک نوک زبان عسل (انگلیسی: A Taste of Honey) یک فیلم درام بریتانیایی به کارگردانی تونی ریچاردسون است که در سال ۱۹۶۱ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به دورا برایان اشاره کرد.
این فیلم بر اساس نمایشنامه‌ای به همین نام اثر شیلا دلانی ساخته شده است.
پورمانی

| پورمانی | پورمانی |
| --- | --- |
Small borough: Small borough
Entrance and the main building of Puurmani Manor: Entrance and the main building of Puurmani Manor
کشور:  استونی
شهرستان: شهرستان یوگوا
دهستان: دهستان پولتساما
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۱): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۱)
 • کل: ۵۱۴
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (زمان اروپای شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (ساعت تابستانی اروپای شرقی)
پورمانی (به لاتین: Puurmani) یک منطقهٔ مسکونی در استونی است که در دهستان پولتساما واقع شده‌است. پورمانی ۵۱۴ نفر جمعیت دارد.
بتانیدین

| 0 | 1 |
| --- | --- |
داده‌های بالینی: داده‌های بالینی
کد ATC: C02CC01 
شناسه‌ها: شناسه‌ها
 نام آیوپاک 3-benzyl-1,2-dimethylguanidine :  نام آیوپاک 3-benzyl-1,2-dimethylguanidine 
شمارهٔ سی‌ای‌اس: ۵۵-۷۳-۲ N
پاب‌کم CID: ۲۳۶۸
IUPHAR/BPS: ۷۶۱۸
دراگ‌بنک: DB00217 Y
کم‌اسپایدر: ۲۲۷۸ Y
UNII: W8S3YM7AUU
KEGG: D01603 N
ChEBI: CHEBI:۳۷۹۳۷ Y
ChEMBL: ChEMBL۱۲۰۱۲۶۰ N
CompTox Dashboard (EPA): DTXSID7022677 
داده‌های فیزیکی و شیمیایی: داده‌های فیزیکی و شیمیایی
فرمول شیمیایی: C10H15N۳
جرم مولی: 177.25 g/mol g·mol−1
مدل سه بعدی (جی‌مول): Interactive image
 SMILES N(=C(/NCc1ccccc1)NC)\C :  SMILES N(=C(/NCc1ccccc1)NC)\C 
 InChI InChI=1S/C10H15N3/c1-11-10(12-2)13-8-9-6-4-3-5-7-9/h3-7H,8H2,1-2H3,(H2,۱۱٬۱۲٬۱۳) Y Key:NIVZHWNOUVJHKV-UHFFFAOYSA-N Y :  InChI InChI=1S/C10H15N3/c1-11-10(12-2)13-8-9-6-4-3-5-7-9/h3-7H,8H2,1-2H3,(H2,۱۱٬۱۲٬۱۳) Y Key:NIVZHWNOUVJHKV-UHFFFAOYSA-N Y 
 NY (این چیست؟)  (صحت‌سنجی):  NY (این چیست؟)  (صحت‌سنجی)
بتانیدین (انگلیسی: Bethanidine) دارویی است که برای درمان فشار خون‌های اولیه و ثانویه استفاده می‌شود.
موارد منع استعمال

مصرف این دارو در مواردی همچون فئوکروموسیتوم و دوران بارداری ممنوع می‌باشد.
عوارض جانبی

عوارض جانبی این دارو می‌تواند به ندرت سردرد، عرق و آبریزش از بینی باشد.
سنگیج

| سنگیج | سنگیج |
| --- | --- |
روستا: روستا
سنگیجموقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانسنگیجسنگیج (اصفهان)نمایش نقشه اصفهان: سنگیجموقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانسنگیجسنگیج (اصفهان)نمایش نقشه اصفهان
مختصات: ۳۲°۴۹′ شمالی ۵۲°۴۹′ شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۸۱۷°شمالی ۵۲٫۸۱۷°شرقی﻿ / 32.817; 52.817: مختصات: ۳۲°۴۹′ شمالی ۵۲°۴۹′ شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۸۱۷°شمالی ۵۲٫۸۱۷°شرقی﻿ / 32.817; 52.817
کشور: ایران
استان: اصفهان
شهرستان: نائین
بخش: بخش مرکزی
دهستان: کوهستان
جمعیت: ۸ نفر (سرشماری ۹۵)
سنگیج، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان کوهستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
جمعیت در سال ۱۴۰۱
جمعیت ثابت : ۷ نفر (۴ خانوار)
ییلاق قشلاق + ثابت : ۱۳ نفر (۷ خانوار)
جمعیت (سال ۱۴۰۱)

ساکن ثابت : ۵ نفر (۳ خانوار)
ییلاق قشلاق + جمعیت ثابت : ۱۱ نفر (۶ خانوار)
برت بروکلزبری

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Herbert Ernest Brocklesbury
زادروز:  ۲۷ ژوئن ۱۸۷۹
زادگاه:  گریمزبی
تاریخ مرگ:  ۹ مارس ۱۹۵۹ (۷۹ سال)
پست:  مدافع
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۸۹۵–۱۸۹۶ |  Grimsby White Star |   |   |
| ۱۸۹۶–۱۸۹۸ |  St James United |   |   |
| ۱۸۹۸ |  باشگاه فوتبال گریمزبی تاون |  ۳ |  (۰) |
| ۱۸۹۸–۱??? |  Grimsby All Saints |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
برت بروکلزبری (انگلیسی: Bert Brocklesbury; ۲۷ ژوئن ۱۸۷۹ – ۹ مارس ۱۹۵۹) بازیکن فوتبال بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گریمزبی تاون اشاره کرد.
فابین سنتونز

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Fabien Centonze
زادروز:  ۱۶ ژانویهٔ ۱۹۹۶ ‏(۲۸ سال)
زادگاه:  ووآرون
قد:  1.82 m
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال متس
شمارهٔ پیراهن:  ۱۸
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  Evian
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۶ |  Evian |  ۳۰ |  (۳) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۸ |  باشگاه فوتبال کلرمون فوت |  ۵۹ |  (۰) |
| ۲۰۱۷ |  باشگاه فوتبال کلرمون فوت |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۱۸–۲۰۱۹ |  باشگاه فوتبال لانس |  ۳۶ |  (۰) |
| ۲۰۱۹– |  باشگاه فوتبال متس |  ۸۰ |  (۵) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۰:۱۲, ۱۷ دسامبر ۲۰۲۱ (UTC). :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۰:۱۲, ۱۷ دسامبر ۲۰۲۱ (UTC). 
فابین سنتونز (انگلیسی: Fabien Centonze؛ زادهٔ ۱۶ ژانویهٔ ۱۹۹۶) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال متس، باشگاه فوتبال کلرمون فوت، و باشگاه فوتبال لانس اشاره کرد.
طرح ماداگاسکار

جزیره ماداگاسکار در شرق قاره آفریقا
طرح ماداگاسکار نقشه ای مطرح شده توسط دولت آلمان نازی بود که بر پایه آن یهودیان اروپایی به جزیره ماداگاسکار تحت کنترل فرانسه فرستاده می‌شدند. این ایده توسط فرانتس رادماخر، رئیس دپارتمان یهودی اداره امور خارجه، در ژوئن ۱۹۴۰ و کمی پیش از سقوط فرانسه ارائه شد. بر طبق پیشنهاد او، ادارهٔ ماداگاسکار که در آن هنگام مستعمره فرانسه بود به عنوان بخشی از طرح صلح احتمالی میان دو کشور به آلمان سپرده می‌شد.
ایدهٔ استقرار یهودیان لهستانی در ماداگاسکار پیشتر توسط دولت لهستان در ۱۹۳۷ مورد بررسی قرار گرفته بود، ولی گروه ویژه ای که برای بررسی شرایط این جزیره به منظور پیشبرد طرح به آنجا فرستاده شده بودند تخمین زد که تنها ۵٬۰۰۰ تا ۷٬۰۰۰ خانوار یهودی توانایی ساکن شدن در آنجا را دارند. در دوران نازی، به دلیل آنکه تلاش‌های آن‌ها برای تشویق یهودیان به مهاجرت پیش از جنگ جهانی دوم پیشرفت‌های چندانی نداشت، ایدهٔ تبعید یهودیان به ماداگاسکار در ۱۹۴۰ دوباره به جریان افتاد.
رادماخر در ۳ ژوئن ۱۹۴۰ پیشنهاد کرد که ماداگاسکار به عنوان مقصدی برای یهودیان اروپا در نظر گرفته شود. با موافقت آدولف هیتلر، آیشمن یادداشتی غیررسمی را در ۱۵ اوت آن سال منتشر کرد که در آن خواستار بازاستقرار سالانه یک میلیون یهودی به مدت ۴ سال در آن جزیره و ادارهٔ آن توسط حکومت پلیسی و اس‌اس شد. به باور آن‌ها بسیاری از یهودیان در نتیجه شرایط وخیم آب و هوایی ماداگاسکار به کام مرگ می‌رفتند. با این حال، به دلیل محاصره دریایی آلمان توسط ارتش بریتانیا این طرح عملی نشد. در پی شکست در نبرد بریتانیا در سپتامبر ۱۹۴۰، آلمانی‌ها طرح را به تعویق انداختند و در نهایت در ۱۹۴۲ به بایگانی سپردند. طرح ماداگاسکار جای خود را به راه حل نهایی داد که در آن میلیون‌ها یهودی اروپایی با روشی سیستماتیک به قتل رسیدند.
ریشه‌ها

در اواخر سده ۱۸۰۰ و اوایل ۱۹۰۰ میلادی، چندین برنامه برای بازاستقرار یهودیان اروپایی پیش‌درآمدی بر طرح ماداگاسکار بودند. پل د لاگارد، اندیشمند شرق‌شناس، نخست در ۱۸۷۸ در کتاب خود با عنوان Deutsche Schriften («نوشته‌های آلمانی») پیشنهاد تخلیه یهودیان اروپایی و فرستادنشان به ماداگاسکار را داد. اعضای جنبش صهیونیستی همچنین با جدیت به بررسی طرح اوگاندا در ۱۹۰۴–۱۹۰۵ پرداختند که در آن یهودیان روس که جانشان به دلیل پوگروم‌های آن دوره در معرض خطر جدی بود برای زندگی به کنیا فرستاده می‌شدند. این طرح بعدها توسط کنگره جهانی صهیونیسم به دلیل عدم کارایی رد شد. باورمندان به میهنی برای مردم یهودی از جنبش اصلی صهیونیستی فاصله گرفتند و به تلاش خود برای یافتن مکانی که یهودیان در آن بتوانند دولت و کشور مستقل خود را برپا کنند ادامه دادند. ایدهٔ استقرار یهودیان در ماداگاسکار توسط لهستان دوباره مطرح شد و این کشور از فرانسه درخواست کرد تا با همکاری آن بتوانند برای طرح امکان‌سنجی کنند. رئیس گروه اعزامی دو کشور به ماداگاسکار در گزارش خود به امکان اسکان تنها ۵٬۰۰۰ تا ۷٬۰۰۰ خانوار یهودی اشاره کرد. اعضای یهودی گروه اما به دلیل شرایط آب و هوایی بد و زیرساخت‌های نامناسب باور به امکان استقرار تنها ۵۰۰ خانوار داشتند.
در آلمان نازی

نژادپرستی و یهودستیزی دوپایه اصلی حزب نازی بودند. آزار و اذیت و خشونت علیه یهودیان بلافاصله پس از به قدرت رسیدن نازی‌ها در ۱۹۳۳ آغاز شدند، و آن‌ها از خشونت و فشار اقتصادی برای تشویق یهودیان به ترک اختیاری کشور بهره می‌گرفتند. تا ۱۹۳۹، نزدیک به ۲۵۰٬۰۰۰ تن از ۴۳۷٬۰۰۰ یهودی آلمانی به ایالات متحده، آرژانتین، بریتانیا، و دیگر کشورها از جمله فلسطین تحت قیمومت بریتانیا مهاجرت کرده بودند.
رهبری حزب نازی خواهان تبعید دیگر یهودیان باقی‌مانده به بیرون از خاک آلمان بود. سرزمین‌های بی‌حاصل و خشک مقصدهای مطلوبی برای این منظور تشخیص داده شدند چرا که از شکوفایی یهودیان در سرزمین جدیدشان جلوگیری می‌شد. رایشسفورر-اس‌اس هاینریش هیملر در یادداشت خود به هیتلر در مه ۱۹۴۰ با عنوان «دربارهٔ برخورد با جمعیت‌های بیگانهٔ ساکن شرق» ابراز امیدواری کرد که «... واژهٔ یهود با تبعید گسترده جمعیت‌های ایشان به آفریقا یا مستعمرات دیگر به کلی محو شود.»
در آلمان نازی > آغاز طرح

بحث‌های اولیه در ۱۹۳۸ میان نظریه‌پردازان نازی همچون یولیوس اشترایشر، هرمان گورینگ، آلفرد روزنبرگ، و یواخیم فون ریبنتروپ شکل گرفتند. ده درصد یهودیان موجود در مناطق تحت کنترل آلمان در آن هنگام را یهودیان لهستانی تشکیل می‌دادند. سفیر وقت لهستان در آلمان، یوزف لیپسکی، از طرف دولت آن کشور به اطلاع آلمان رساند که لهستان خواهان بازستاندن یهودیان لهستانی و برگشتشان به ان کشور نیست و آنانی که گذرنامهٔ لهستانی داشتند از بازگشت منع می‌شدند. هنگامی که ریبنتروپ این مسئله را با وزیر خارجه فرانسه، ژرژ بونه، در دسامبر همان سال مطرح کرد، بونه از پذیرش یهودیان آلمانی بیشتر – که به دلیل فشار نازی‌ها در آلمان به کشورهای دیگر از جمله فرانسه مهاجرت می‌کردند – خودداری کرد و خواست تا آلمان تدابیری برای جلوگیری از ورود این یهودیان به آن کشور اتخاذ کند. از آنجا که فرانسه خود پیشتر برنامه ای را برای بازاستقرار یهودیان در ماداگاسکار در نظر داشت، برنامه‌ریزی از سوی آلمانی‌ها برای ادامهٔ آن طرح به گونه رسمی در ژوئن ۱۹۴۰ آغاز شد. در سوم این ماه، فرانتس رادماخر که به تازگی رئیس دپارتمان یهودی در وزارت امور خارجه آلمان شده بود یادداشتی غیررسمی به ارشد خود، مارتین لوتر، دربارهٔ سرنوشت یهودیان فرستاد. به گفته رادماخر: «راه حل مطلوب این است که همه یهودیان از اروپا بیرون بروند.» او در یادداشت خود از فلسطین به عنوان مقصدی احتمالی یاد کرد، اما به دلیل احتمال تشکیل دولتی یهودی قوی در خاورمیانه، از آن به عنوان گزینه ای نامطلوب نام برد. در عین حال، فلسطین در آن هنگام در کنترل بریتانیای دشمن نازی‌ها بود. رادماخر در نتیجه پیشنهاد کرد که ماداگاسکار به عنوان یک مستعمره فرانسه به عنوان مقصد انتخاب و این مسئله بخشی از گفتگوهای تسلیم فرانسه شود . به گفته رادماخر، یهودیان بازاسکان‌یافته را می‌شد به عنوان گروگان فرض کرد تا از «رفتار خوب رفقای نژادی آن‌ها در آمریکا در آینده» اطمینان حاصل شود.
لوتر این طرح را با وزیر خارجه ریبنتروپ که خود به دنبال برنامه ای مشابه بود در میان گذاشت. تا ۱۸ ژوئن، هیتلر و ریبنتروپ دربارهٔ این طرح با رهبر ایتالیا بنیتو موسولینی صحبت کردند تا به عنوان نقشه ای احتمالی پس از شکست فرانسه در نظر گرفته شود. هنگامی که اس‌اس–اوبرگروپنفورر راینهارد هایدریش، رئیس اداره اصلی امنیت رایش (RSHA)، از این طرح باخبر شد، اصرار کرد تا ریبنتروپ هر گونه وظایف احتمالی آتی دربارهٔ این طرح را به اداره امنیت بسپارد، چرا که هایدریش خود توسط هرمان گورینگ در ژانویه ۱۹۳۹ به مسئولیت نظارت بر اخراج یهودیان اروپا گماشته شده بود. در پی آن، آدولف آیشمان که از مسئولان RSHA و رئیس دفتر IV-B4 برای امور یهودیان بود درگیر طر ماداگاسکار شد. در ۱۵ اوت، او یادداشتی با عنوان «اداره اصلی امنیت رایش: طرح ماداگاسکار» (Reichssicherheitshauptamt: Madagaskar Projekt) منتشر کرد و خواهان بازاسکان یک میلیون یهودی در سال برای ۴ سال و گذار از ایدهٔ باقی گذاشتن حتی یک یهودی در اروپا شد. بر خلاف طرح رادماخر برای تحت کنترل آلمان بودن این مستعمره در عین خودمختاریش، طرح مورد نظر هایدریش خواهان کنترل همه جنبه‌های زندگی در آن جزیره توسط حکومتی نظامی می‌شد.
بیشتر دفترهای حزب نازی، شامل وزارت امور خارجه و دولت عمومی، به این طرح به دیده واپسین امید برای «حل مسئله یهود» با کمک مهاجرت گسترده آن‌ها می‌نگریستند. به ویژه از دید هانس فرانک، فرماندار دولت عمومی در لهستان، بازاستقرار اجباری یهودیان به ماداگاسکار بر تلاش‌ها برای تبعید آن‌ها به لهستان برتری داشت. تا ۱۰ ژوئیه ۱۹۳۹، اخراج یهودیان به لهستان و ساخت گتوی ورشو متوقف شدند چرا که تصور می‌رفت دیگر نیازی به آن‌ها نبود.
در آلمان نازی > کنار گذاشته شدن طرح

به منظور به دست آوردن توانایی لجستیکی برای انتقال یهودیان به ماداگاسکار، آلمانی‌ها انتظار داشتند با شکست بریتانیا در عملیات شیر دریایی و به دست گرفتن کشتی‌های تجاری آن کشور توسط آلمان بتوانند تعداد زیادی یهودی را با آفریقا بفرستند. با این حال نیروی دریایی آلمان در این عملیات شکست خورد و نیروی هوایی آن کشور نیز نتوانست نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا را در نبرد بریتانیا شکست دهد. با ناتوانی در بهره‌گیری از ناوگان کشتی‌های تجاری بریتانیا، طرح ماداگاسکار به مشکلی بنیادین برخورد. در اواخر اوت ۱۹۴۰، رادماخر از ریبنتروپ درخواست کرد تا وی را در وزارت خارجه دیدار کرده تا طرح را دوباره به جریان بیندازند؛ اما ریبنتروپ درخواست او را بی پاسخ گذاشت. به همچنین، هایدریش نیز از موافقت با طرح آیشمن طفره رفت. پس از این هنگام بود که برپایی گتوها در ورشو و دیگر شهرهای لهستان در اوت ۱۹۴۰ از سر گرفته شد. طرح ماداگاسکار رسماً در فوریه ۱۹۴۲ در وزارت امور خارجه به بایگانی سپرده شد. در نوامبر ۱۹۴۲ نیز نیروهای بریتانیایی کنترل جزیره را از دستان فرانسه ویشی بیرون آوردند و به فرانسه آزاد سپردند.
با آغاز برنامه‌ریزی‌ها برای عملیات بارباروسا، هیتلر از هیملر درخواست کرد تا طرحی نو برای نابودی کامل یهودیان اروپایی تهیه کند. هیملر نیز مسئله را به هایدریش سپرد. طرح پیشنهادی هایدریش شامل تبعید اجباری یهودیان به شوروی از راه لهستان بود. بر پایه طرح جامع برای شرق که توسط کنراد مه‌یر تهیه شده بود، همه جمعیت اروپای شرقی اشغالی و شوروی می‌بایست به سیبری تبعید می‌شدند تا یا به عنوان برده به کار گرفته شوند یا پس از شکست شوروی به قتل برسند. این طرح اما منوط به شکست سریع شوروی بود. هنگامی که آشکار شد که جنگ با شوروی طولانی‌تر از پیشبینی‌ها خواهد بود، هایدریش با بازبینی طرح خود تنها به سراغ یهودیان و دیگر گروه‌های مورد نفرت نازی‌ها رفت. از آنجا که جابجایی انبوه جمعیت در مناطق جنگی ناممکن بود، هایدریش تصمیم گرفت تا یهودیان را توسط اردوگاه‌های مرگ که در خاک لهستان برپا شده بودند به قتل برساند. این آغازگر بخش مهمی از رویدادهای موسوم به هولوکاست شد که در نهایت ۵٫۵ تا ۶ میلیون یهودی را نابود کرد.
کتاب‌شناسی

Andrews, Evan (3 June 2015). "Remembering Nazi Germany's Madagascar Plan". History Channel. Retrieved 18 October 2018.
Browning, Christopher R. (2004). The Origins of the Final Solution: The Evolution of Nazi Jewish Policy, September 1939 – March 1942. Comprehensive History of the Holocaust. Lincoln: University of Nebraska Press. ISBN 0-8032-1327-1.
Browning, Christopher R. (1995). The Path to Genocide: Essays on Launching the Final Solution. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-55878-5.
Cesarani, David (1995) [1995]. The "Jewish Chronicle" and Anglo-Jewry: 1841–1991. Cambridge; New York: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-43434-8.
Ehrlich, Mark Avrum (2009). Encyclopedia of the Jewish Diaspora: Origins, Experiences, and Culture. Vol. 1. Santa Barbara, CA: ABC-CLIO. ISBN 978-1-85109-873-6.
Evans, Richard J. (2005). The Third Reich in Power. New York: Penguin. ISBN 978-0-14-303790-3.
Evans, Richard J. (2008). The Third Reich at War. New York: Penguin. ISBN 978-0-14-311671-4.
Gerdmar, Anders (2009). Roots of Theological Anti-Semitism: German Biblical Interpretation and the Jews, from Herder and Semler to Kittel and Bultmann. Studies in Jewish History and Culture. Leiden: Koninklijke Brill. ISBN 90-04-16851-6.
Hilberg, Raul (1973). The Destruction of the European Jews. New York: New Viewpoints.
Kershaw, Ian (2000). Hitler: 1936–1945: Nemesis. New York: Norton. ISBN 978-0-393-04994-7.
Kershaw, Ian (2008) [2000]. Hitler: A Biography. New York: Norton. ISBN 978-0-393-06757-6.
Kershaw, Ian (2015) [1985]. The Nazi Dictatorship: Problems and Perspectives of Interpretation. London; New York: Bloomsbury Publishing. ISBN 978-1-4742-4095-6.
Longerich, Peter (2010). Holocaust: The Nazi Persecution and Murder of the Jews. Oxford; New York: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-280436-5.
Longerich, Peter (2012). Heinrich Himmler: A Life. Oxford; New York: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-959232-6.
Nicosia, Francis R. (2008). Zionism and Anti-Semitism in Nazi Germany. Cambridge; New York: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-88392-4.
Shirer, William L. (1960). The Rise and Fall of the Third Reich. New York: Simon & Schuster. ISBN 978-0-671-62420-0.
Snyder, Timothy (2010). Bloodlands: Europe between Hitler and Stalin. New York: Basic Books. ISBN 978-0-465-00239-9.
Telushkin, Joseph (2001) [1991]. Jewish Literacy: The Most Important Things to Know About the Jewish Religion, Its People, and Its History. New York: Harper Collins. ISBN 978-0-688-08506-3.
کتاب‌شناسی > برای مطالعهٔ بیشتر

Ainsztein, Reuben (1974). Jewish Resistance in Nazi-Occupied Eastern Europe. London: Elek Books. ISBN 978-0-236-15490-6.
Brechtken, Magnus (1998). Madagaskar für die Juden: Antisemitische Idee und politische Praxis 1885–1945 (به آلمانی). Oldenbourg: Wissenschaftsverlag. ISBN 3-486-56384-X.
Rademacher, Franz (3 July 1940). "The Madagascar Plan: The Jewish Question in the Peace Treaty". Jewish Virtual Library. American-Israeli Cooperative Enterprise.
| داده‌های کتابخانه‌ای  | داده‌های کتابخانه‌ای  |
| --- | --- |
عمومی:  ویاف 1  ورلدکت (از طریق ویاف) 
کتابخانه‌های ملی:  آلمان  اسرائیل  ایالات متحده آمریکا 
سایر:  کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی 
مکان‌های پیشنهادی استقرار یهودیان در ۱۹۳۷ طبق طرح مشترک فرانسه/لهستان
تپه پل بزرگ

| تپه پل بزرگ | تپه پل بزرگ |
| --- | --- |
نام: تپه پل بزرگ
کشور: ایران
استان: استان کرمانشاه
شهرستان: شهرستان هرسین
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: تپه، پل
دیرینگی: عصر مس
دورهٔ ساخت اثر: عصر مس
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۵۴۹۷
تاریخ ثبت ملی: ۲۶ اسفند ۱۳۸۷
تپه پل بزرگ مربوط به عصر مس است و در شهرستان هرسین، بخش بیستون، دهستان شیرز، ۳ کیلومتری غرب روستای شاه آباد سفلی واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۶ اسفند ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۵۴۹۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سوخت الکل

شعله الکل
سوخت الکل (انگلیسی: Alcohol fuel) به الکل‌هایی اطلاق می‌شود که به عنوان سوخت مورد استفاده قرار می‌گیرند. چهار گونه از ترکیبات آلیفاتیک الکل شامل متانول، اتانول، پروپانول و بوتانول را می‌توان به عنوان سوخت مورد استفاده قرار داد. این ترکیبات می‌توانند از نظر شیمیایی یا بیولوژیکی، سنتز شوند و دارای ویژگی‌هایی هستند که قابلیت استفاده در موتورهای درون‌سوز را دارا می‌باشند.
برت بسکین

| برت بسکین | برت بسکین |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۷ دسامبر ۱۹۱۳ استریتور، ایلینوی، ایالات متحده آمریکا
درگذشت: ۲۴ دسامبر ۱۹۶۷ (۵۴ سال) لس آنجلس، ایالات متحده آمریکا
ملیت: آمریکایی
محل تحصیل: دانشگاه ایلینوی در اربانا-شمپین
پیشه: کارآفرین
شناخته‌شده برای: یکی از دو بنیان‌گذار شرکت زنجیره‌ای بسکین-رابینز
همسر: شرلی رابینز (ا. ۱۹۴۲)
فرزندان: ۲، از جمله ریچارد بسکین
خویشاوندان: ایرو رابینز (برادر زن) جان رابینز
برت بسکین (انگلیسی: Burt Baskin؛ ‏ ۱۷ دسامبر ۱۹۱۳ – ۲۴ دسامبر ۱۹۶۷) کارآفرین و سرمایه‌گذار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی به همراه ایرو رابینز در سال ۱۹۴۵ در شهر گلندیل (کالیفرنیا) شرکت زنجیره‌ای بسکین-رابینز را پایه‌گذاری کردند.
فرودگاه ایملدا آر. مارکوس

فرودگاه ایملدا آر. مارکوس (به انگلیسی: Imelda R. Marcos Airport) (به زبان بومی: Paliparang Imelda R. Marcos) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا MXI است . این فرودگاه در کشور فیلیپین قرار دارد و در ارتفاع ۴۸ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
سن فلیپه، یاراکوی

| سن فلیپه، یاراکوی | سن فلیپه، یاراکوی |
| --- | --- |
  مهر:   مهر
نام مستعار: La Ciudad más dulce de Venezuela (the sweetest city in Venezuela): نام مستعار: La Ciudad más dulce de Venezuela (the sweetest city in Venezuela)
سن فلیپه، یاراکویموقعیت سن فلیپه، یاراکوی در نقشه: سن فلیپه، یاراکویموقعیت سن فلیپه، یاراکوی در نقشه
مختصات: ۱۰°۲۰′۲۶″ شمالی ۶۸°۴۴′۱۳″ غربی﻿ / ﻿۱۰٫۳۴۰۵۶°شمالی ۶۸٫۷۳۶۹۴°غربی﻿ / 10.34056; -68.73694: مختصات: ۱۰°۲۰′۲۶″ شمالی ۶۸°۴۴′۱۳″ غربی﻿ / ﻿۱۰٫۳۴۰۵۶°شمالی ۶۸٫۷۳۶۹۴°غربی﻿ / 10.34056; -68.73694
کشور:  ونزوئلا
ایالت: یاراکوی
تأسیس‌شده: ۱۷۲۹
حکومت: حکومت
 • شهردار: Francisco Capdevielle (PSUV)
ارتفاع: ۲۵۰ متر (۸۲۰ فوت)
جمعیت (۲۰۰۱): جمعیت (۲۰۰۱)
 • کل: ۲۲۰۷۸۶
 • تراکم: ۴۶۷٫۷۶۶/کیلومتر مربع (۱۲۱۱٫۵۱/مایل مربع)
 • نام اهلیت: San Felipeña/o
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۴:۳۰ (VST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴:۳۰ (not observed)
کد پستی: ۳۲۰۱
کد منطقه: ۰۲۵۴
وبگاه: Alcaldía de San Felipe (اسپانیایی)
Population is metropolitan area. City itself: 103.121.: Population is metropolitan area. City itself: 103.121.
سن فلیپه (به اسپانیایی: San Felipe) یک شهر در ونزوئلا و مرکز ایالت یاراکوی می‌باشد. سن فلیپه ۲۲۰٬۷۸۶ نفر جمعیت دارد و ۲۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سیارک ۳۱۲۳۱

| کشف | کشف |
| --- | --- |
تاریخ کشف: فوریه ۱, ۱۹۹۸
ویژگی‌های مداری: ویژگی‌های مداری
مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸: مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸
اوج: ۳.۱۷۸۱۱۶۶
حضیض: ۱.۹۸۵۲۸۴۲
خروج از مرکز مداری: ۰.۲۳۱۰۱۶۸
تناوب مداری: ۱۵۱۵.۱۵۵۴۶۸۸
آنومالی متوسط: ۱۸۰.۵۹۳۵۳
انحراف: ۹.۴۰۰۹۶
 :  
سیارک ۳۱۲۳۱ (به انگلیسی: 31231 Uthmann، نامگذاری:1998CA) سی و یک هزار و دویست و سی و یکمین سیارک کشف شده‌است که در ۱ فوریه ۱۹۹۸ کشف شد.
فاطمه النبهانی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کشور (ورزشی):  عمان
محل زندگی: مسقط
زادهٔ: ۲۰ مهٔ ۱۹۹۱ ‏(۳۳ سال) مسقط
قد: ۱٫۷۰ m (۵ ft ۷ in)
شیوه(های) بازی: راست دست (two-handed backhand)
جایزه(های) نقدی: دلار آمریکا ۲۱۹٬۱۸۹
تک‌نفره: تک‌نفره
نتیجه‌ها: 263–۲۱۲ خطای عبارت: نویسه نقطه‌گذاری شناخته نشده «۲»
عنوان‌ها: ۰ 10 ITF
بالاترین رتبه: No. 362 (۴ اکتبر ۲۰۱۰)
رتبهٔ کنونی: No. 445 (۱۴ ژانویه ۲۰۱۹)
دونفره: دونفره
نتیجه‌ها: 215–۱۶۲ خطای عبارت: نویسه نقطه‌گذاری شناخته نشده «۱»
عنوان‌ها: ۰ 13 ITF
بالاترین رتبه: No. 238 (۲۸ آوریل ۲۰۱۴)
رتبهٔ کنونی: No. 606 (۱۴ ژانویه ۲۰۱۹)
رقابت‌های تیمی: رقابت‌های تیمی
جام فد: ۱۳–۷
آخرین به‌روزرسانی: ۲۱ ژانویه ۲۰۱۹.: آخرین به‌روزرسانی: ۲۱ ژانویه ۲۰۱۹.
| سوابق مدال> تنیس زنان.به نمایندگی از  عمان.en:Pan Arab Games | سوابق مدال> تنیس زنان.به نمایندگی از  عمان.en:Pan Arab Games | سوابق مدال> تنیس زنان.به نمایندگی از  عمان.en:Pan Arab Games |
| --- | --- | --- |
|  |  2011 دوحه  | Singles |
|  |  2011 دوحه  | Doubles |
|  |  2011 دوحه  | Team Event |
فاطمه النبهانی (عربی: فاطمة النبهانی؛ زادهٔ ۲۰ مهٔ ۱۹۹۱) تنیس‌باز زن اهل عمان است که در مجموع در مسابقات بین‌المللی برنده ۱ مدال طلا و ۲ مدال برنز شد.
فینال‌ها ITF (۲۳–۳۶) > انفرادی‌ها (۱۰–۸)

| نتیجه | شماره | تاریخ | تورنمنت | سطح | حریف | امتیاز |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| قهرمان | ۱. | ۲۷ مارس ۲۰۱۰ | فجیره، امارات متحده عربی | زمین سخت |  کاترینا آودیینکو | ۷–۶(۷–۱), ۶–۱ |
| نایب قهرمان | ۱. | ۲۵ ژوئیه ۲۰۱۰ | واترلو، کانادا | رسی |  جولیا کوهن | ۶–۱، ۵–۷، ۵–۷ |
| قهرمان | ۲. | ۱۴ آوریل ۲۰۱۲ | فجیره | زمین سخت |  آنکیتا راینا | ۶–۲، ۶–۳ |
| نایب قهرمان | ۲. | ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۲ | شرم‌الشیخ، مصر | زمین سخت |  بلیندا بنچیچ | ۳–۶، ۶–۷(۴–۷) |
| قهرمان | ۳. | ۱ سپتامبر ۲۰۱۳ | شرم‌الشیخ | زمین سخت |  یانا سیزیکوفا | ۷–۵، ۶–۳ |
| قهرمان | ۴. | ۸ سپتامبر ۲۰۱۳ | شرم‌الشیخ | زمین سخت |  آنا مورگینا | ۶–۴، ۶–۱ |
| نایب قهرمان | ۳. | ۳۱ مارس ۲۰۱۴ | منامه، بحرین | زمین سخت |  en:Quirine Lemoine | ۶–۴، ۱–۶، ۲–۶ |
| نایب قهرمان | ۴. | ۹ اوت ۲۰۱۴ | بنگلور، هند | زمین سخت |  هسو چینگ-ون | ۴–۶، ۴–۶ |
| قهرمان | ۵. | ۴ آوریل ۲۰۱۵ | منامه | زمین سخت |  ویویان هایزن | 6–4, 7–6(7–2) |
| قهرمان | ۶. | ۳ مه ۲۰۱۵ | هراکلیون، یونان | زمین سخت |  تاییشیا موردرگر | ۷–۵، ۶–۳ |
| قهرمان | ۷. | ۳ مه ۲۰۱۵ | Port El Kantaoui، تونس | زمین سخت |  یکاترینا کازیونوفا | ۶–۱، ۶–۴ |
| قهرمان | ۸. | ۱۹ سپتامبر ۲۰۱۵ | حیدرآباد، هند | رسی |  پرینا بامبری | ۶–۴، ۶–۰ |
| قهرمان | ۹. | ۲۶ سپتامبر ۲۰۱۵ | حیدرآباد | رسی |  en:Rishika Sunkara | ۶–۳، ۶–۱ |
| نایب قهرمان | ۵. | ۱۳ اوت ۲۰۱۶ | لاس پالماس، اسپانیا | رسی |  سامانتا هریس | ۷–۶(۷–۴), ۴–۶، ۶–۷(۷–۹) |
| نایب قهرمان | ۶. | ۵ نوامبر ۲۰۱۶ | کازابلانکا، مراکش | رسی |  en:Georgina García Pérez | ۴–۶، ۶–۳، ۲–۶ |
| نایب قهرمان | ۷. | ۱۹ نوامبر ۲۰۱۶ | رباط، مراکش | رسی |  Georgina García Pérez | ۳–۶، ۶–۲، ۱–۶ |
| نایب قهرمان | ۸. | ۲۹ ژانویه ۲۰۱۷ | قاهره، مصر | رسی |  en:Hélène Scholsen | ۲–۶، ۵–۷ |
| قهرمان | ۱۰. | ۱۵ اکتبر ۲۰۱۷ | الحمامات، تونس | رسی |  en:Isabella Shinikova | ۶–۳، ۶–۱ |
عملیات: جنایت ذهن ۲

۲۰۰۶ آلبوم استودیوییاز کوئینزرایک
عملیات: جنایت ذهن ۲ (به انگلیسی: Operation: Mindcrime II) آلبومی مفهومی و نهمین آلبوم استودیویی گروه پراگرسیو متال آمریکایی کوئینزرایک است که در سال ۲۰۰۶ از سوی شرکت نشر موسیقی راینو انترتینمنت منتشر شد. این آلبوم دنباله‌ای بر آلبوم سال ۱۹۸۸ گروه با عنوان عملیات: جنایت ذهن است و داستان نیکی، انقلابی و آدمکش معتادی که در خدمت سازمانی مخفی به رهبری دکتر ایکس بوده و به جرم قتل همکار تشکیلاتی خود خواهر مری دستگیر شده‌است را پس از ۱۸ سال که از زندان آزاد شده و در فکر گرفتن انتقام از دکتر ایکس است را ادامه می‌دهد.