شورلت مونت کارلو
نسل پنجم

Motor vehicle
| نسل پنجم مونت کارلو | نسل پنجم مونت کارلو |
| --- | --- |
: 
دید کلی: دید کلی
تولید: فوریه ۱۹۹۴—سپتامبر ۱۹۹۹
مدل سال: ۱۹۹۵–۱۹۹۹
مونتاژ: اوشاوا، کانادا
طراح: چاک جوردن
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
شکل بدنه: دو در کوپه
طرح‌بندی: محور جلو
سکو: W-body 1.5 Gen
خودروهای وابسته: شورلت لومینا اولدزموبیل کاتلس سوپریم پونتیاک گرند پریکس بیوک سنچری اولدزموبیل اینتریگ
پیشرانه: پیشرانه
موتور: 1995–99 ۳٫۱ لیتر (۱۹۰ اینچ مکعب) L82 V6 1995–97 ۳٫۴ لیتر (۲۱۰ اینچ مکعب) LQ1 DOHC V6 1998–99 ۳٫۸ لیتر (۲۳۰ اینچ مکعب) L36 V6
جعبه‌دنده: چهار سرعته اتوماتیک (4T65-E) چهار سرعته اتوماتیک (4T60-E)
ابعاد: ابعاد
فاصله بین محورها: ۱۰۷٫۵ اینچ (۲٬۷۳۰ میلیمتر)
درازا: ۲۰۰٫۷ اینچ (۵٬۱۰۰ میلیمتر)
پهنا: ۷۲٫۵ اینچ (۱٬۸۴۰ میلیمتر)
بلندی: ۵۳٫۸ اینچ (۱٬۳۷۰ میلیمتر)
مونت کارلوی نسل پنجم از ۱۴ فبریه ۱۹۹۴ تا سپتامبر ۱۹۹۹ تولید شد و مونت کارلوهای این نسل همگی در کشور کانادا و شهر اوشاوا در اونتاریو تولید شدند.
پس آنکه شورلت در سال ۱۹۸۷ به تولید مدل مونت کارلو خاتمه داد، مدل لومینا جایگزین آن شد ولی شورلت لومینا هیچگاه نتوانست موفقیت مونت کارلو را تکرار کند، بنابراین نسل پنجم مونت کارلو دوباره در سال ۱۹۹۵، همراه با نسل دوم لومینا بازگشت و در واقع نسخه کوپه لومینا با نام مونت کارلو عرضه شد. اما این مونت کارلو هیچ شباهتی به پیشینیان خود نداشت و در مونت‌کارلوی جدید نه از پیشرانهٔ هشت سیلندر خبری بود و نه از سیستم انتقال قدرت دیفرانسیل عقب. برای این خودرو دو پیشرانهٔ شش سیلندر ۳٫۱ لیتری و ۳٫۴ لیتری عرضه می‌شد. تنها گزینه برای انتقال نیرو هم یک گیربکس چهار سرعتهٔ اتوماتیک بود که قدرت را به چرخ‌های جلو منتقل می‌کرد. این نسل از مونت کارلو بر روی پلتفرم W-body تولید شد که بر روی محصولاتی مثل پونتیاک گرند پریکس، اولدزموبیل کاتلاس سوپریم، اولدزموبیل اینتریگ، بیوک سنچوری و بیوک رگال نیز از همین پلتفرم استفاده می‌شد.
از امکانات پایه مونت کارلو در سال ۱۹۹۵ می‌توان به کیسه‌های هوا به صورت استاندارد، ترمز ضد قفل، کولر، شیشه‌های برقی، قفل مرکزی و کلیدهای برقی، سیستم قفل ضد سرقت و دماسنج اشاره کرد. مونت کارلو با دو مدل LS و Z34 عرضه می‌شد. مدل LS با موتور شش سیلندر ۳٫۱ لیتری ارائه می‌شد که ۱۶۰ اسب بخار قدرت داشت و گیربکس آن نیز چهار سرعته اتوماتیک بود که گیربکس مشترک هر دو مدل بود و در داخل نیز به همراه صندلی نیمکتی ارائه می‌شد. Z34 در واقع مدل پرچمدار مونت کارلو بود که با با ظاهر اسپرت‌تر و به همراه موتور شش سیلندر ۳٫۴ لیتری عرضه می‌شد که توان تولید ۲۱۰ اسب بخار را داشت. مدل Z34 علاوه بر امکانات پایه، سیستم تعلیق سفت و اسپرت، رینگ‌های شانزده اینچی آلومینیومی، صندلی‌های اسپرت به همراه کنسول و شماری از امکانات دیگر عرضه می‌شد. نسخه‌ای خاص از مدل Z34 با نام Brickyard 400 Pace Car تولید شد که شامل تغییر در تزئینات داخل کابین، صندلی‌های گلدوزی شده چرمی و کنسول کامل، باله عقب و نوارهای رنگی دور ماشین بود.
مونت کارلو در نسل پنجم نیز مانند نسل‌های پیشینش همچنان به پیروزی‌های خود در مسابقات اتومبیلرانی مختلف ادامه می‌داد و در مسابقات مهمی پیروز شد و سبب درخشش نام مونت کارلو و شورلت گردید.
در سال ۱۹۹۶ مونت کارلو با یک سری ویژگی‌های جدید مثل سانروف برقی، آینه‌های برقی، فرمان چرم کاری شده، تنظیم دمای دو مکانه و کنترل سیستم صوتی و رادیو از روی فرمان عرضه شد.
در سال ۱۹۹۷ نیز چراغ روز یا دی‌لایت و کیسه‌های هوای دوگانه و ترمزهای ABS به مونت کارلو اضافه شدند. تعدادی دیگر از نسخه خاص مونت کارلو Brickyard 400 pace car تولید شد، ولی هیچ نمونه‌ای به بازار و برای عموم عرضه نشد و از آن‌ها در مسابقات استفاده شد.
موفقیت‌های مونت کارلو از لحاظ فروش شورلت را ترغیب کرد تا نسل ششم مونت کارلو را هم خلق کند. تولید نسل پنجم تا سال ۱۹۹۹ ادامه داشت تا اینکه نسل ششم مونت کارلو در سال ۲۰۰۰ به بازار آمد.