stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
بریدن آلت زنانه
مبارزه با بریدن آلت تناسلی زنان > برنامه‌ها

سازمان ملل متحد برنامه‌هایی دارد تا این رسم را تا سال ۲۰۱۵ به میزان قابل توجهی کاهش دهد. برای برچیدن این رسم اقدام‌های لازم در دو سطح جامعه و ملی پیشنهاد شده‌است: پیشنهاد در سطح ملی شامل اقداماتی توسط رهبران حکومتی، مذهبی و سنتی، مجالس قانونگذاری و نهادهای مدنی و دولتی مربوط و در جهت سوق دادن جامعه به برچیدن این رسم می‌باشد. تجربیات دهه‌های آخر قرن بیستم نشان داده‌است که راه حل سریعی برای از میان برداشتن این رسم وجود ندارد. برچیدن این رسم نیاز به یک بستر قوی برای تغییر رفتارها و ارزش‌ها و همچون وجود سامانه‌ای قوی برای اعمال سیاست‌های موجود دارد. از آنجایی که این عمل رسمی اجتماعی است بهترین روش، همکاری نزدیک با مردم و رهبران محلی است.
در سودان ارگان‌های دولتی و غیردولتی طیفی از روش‌های مختلف از بهداشتی کردن عمل، تا براندازی کامل آن پیشنهاد کرده‌اند. موفقترین و جامعترین تلاش توسط جامعه علمی بابیکر بدری برای مطالعات زنان که تحت حمایت دانشگاه «الاحفاد للبنات» در خرطوم تلاش همه‌جانبه‌ای برای پایان دادن به ختنه زنان را شروع کرده‌اند که نه تنها سودان بلکه تمام آفریقا را تحت تأثیر قرار داده‌است. این گروه تلاش داشته‌اند که با راه‌اندازی مناظرات حقوقی، روانی و بحث‌های مذهبی سکوت حاکم را شکسته و دفترچه‌ها، مصاحبه‌ها و کارسوق‌هایی جهت افزایش آگاهی مردم برگزار کنند. رُقیه مصطفی ابوشرف خلاصه‌ای از مشکلات اصلی که این فعالان و حاکمان محلی در مبارزه با ختنه زنان با آن‌ها مواجه هستند را در کتابش جمع‌آوری کرده‌است.
در جوامعی که به برش دستگاه تناسلی زنان به عنوان مناسک گذر نگریسته می‌شود، روش مبارزه دیگر که توسط برخی ارگان‌ها اتخاذ شده‌است ایجاد مناسک گذر جایگزینی است که از طرفی به این عمل پایان داده ولی از طرف دیگر مراسم مربوط را حفظ و انتقال دانش مربوط به آن را ممکن سازد.
گروهی از مسلمانان تحصیل‌کرده که برای الغای برش دستگاه تناسلی زنان در میان مسلمانان تلاش می‌کنند، ترجیح می‌دهند این موضوع از طریق مناظرات درونی حل شود و مخالف مداخله غربیان هستند. ایشان می‌گوند رسم ختنهٔ زنان تنها زمانی از بین می‌رود که افسانه‌ها و تصورات غلطی که پیرامون آن وجود دارد فهمیده شده و دفع شوند و ریشه کنی افسانه‌های اجتماعی پیرامون آن مانند اینکه این کار بی‌قیدی‌های اخلاقی را کاسته، و اینکه دختران ختنه شده «پاک» و «طاهر» هستند، نمود. مطالعاتی که در میان سومالیان ساکن سوئد انجام شده نشان داده‌است که عامل مؤثری که باعث تغییر دیدگاه عموم سومالیان نسبت به ختنه زنان بوده‌است چیزی جز استدلالات مذهبی نبوده‌است. اکثر سومالیان ساکن سوئد به عنوان مثال به آیه ۱۱۹ سوره نسا از قرآن در مورد این موضوع اشاره می‌کنند که بر اساس آن نباید در مخلوقات خدا تغییر ایجاد کرد.
مبارزه با بریدن آلت تناسلی زنان > مرکز پزشکی کمک به زنان ختنه شده

یک مرکز پزشکی در برلین با حمایت واریس دیری، مانکن سابق، برای کمک به قربانیان «ختنه» زنان تأسیس شده‌است. نام این مرکز پزشکی، «مرکز کمک به قربانیان ناقص‌سازی آلت جنسی زنان» است. در این کلینیک خدمات روانشناسی و همچنین عمل بازسازی کلیتوریس انجام می‌شود.
ابعاد دینی و فرهنگی

مقالهٔ اصلی: دیدگاه ادیان دربارهٔ بریدن آلت تناسلی زنان
ابعاد دینی و فرهنگی > یهودیت

سنت ختنه زنان در یهودیت یافت نمی‌شود، زیرا هیچ علامتی روی بدن زن به عنوان نشانه‌ای از عهد با خدا در نظر گرفته نمی‌شود. هیچ اشاره‌ای به ختنه زنان در عهد عتیق یافت نمی‌شود. قطع دستگاه تناسلی زنان در میان جامعهٔ اقلیت یهودی اتیوپیایی (اسرائیل بتا)، که پیش‌تر به فلاشا شناخته می‌شده‌اند، انجام می‌شود. این عمل می‌تواند تنها توسط زنی یهودی انجام شود. یهودیان اتیوپیایی که به اسرائیل مهاجرت کرده‌اند، دیگر به انجام قطع دستگاه تناسلی زنان نمی‌پردازند. اما آداب و رسوم ختنه بیش از آنکه برگرفته از فرهنگ یهودیت باشد برگرفته از فرهنگ بومی آفریقا می‌باشد.
ابعاد دینی و فرهنگی > مسیحیت

بریدن آلت تناسلی زنان در بین بسیاری از مسیحیان آفریقا هم رواج دارد. همچنین قبطی‌ها در مصر، پیرو این رسم می‌باشند. اما آداب و رسوم ختنه بیش از آنکه برگرفته از فرهنگ مسیحیت باشد، برگرفته از فرهنگ بومی آفریقا می‌باشد. سنت ختنه زنان در مسیحیت یافت نمی‌شود زیرا هیچ علامتی روی بدن زن به عنوان نشانه‌ای از عهد با خدا در نظر گرفته نمی‌شود. هیچ اشاره‌ای به بریدن آلت تناسلی زنان در عهد عتیق یا عهد جدید یافت نمی‌شود.
ابعاد دینی و فرهنگی > اسلام

مقالهٔ اصلی: بریدن آلت تناسلی زنان در اسلام
برش دستگاه تناسلی زنان مربوط به پیش از اسلام است. در طی دو دهه پایانی قرن بیستم، نوشته‌های دانشگاهی و وسایل ارتباط جمعی برش دستگاه تناسلی زنان را به صورت برجسته‌ای به آفریقا و اسلام نسبت داده‌اند. به‌گفتهٔ نور قسّام‌علی، به شکل تناقض آمیزی، هم از اسلام برای توجیه و هم برای محکوم کردن این سنت استفاده شده‌است. داده‌های موجود نشان می‌دهد که این رسم در بین مسلمانانی پا گرفته‌است که به عنوان سنت محلی شان قبلاً موجود بوده و پس از ورود اسلام توسط فقیهان محلی توجیه اسلامی شده‌است، و به‌عنوان سنتی اسلامی درآمده‌است. شواهدی قوی وجود دارد که بسیاری از فقهای مسلمان رسم ختنه زنان را مورد تأیید قرار داده و آن را توصیه کردند. امروزه اکثر الهی‌دانان مسلمان ختنه زنان را غیرضروری و متناقض با اسلام راستین می‌دانند.
در قرآن دربارهٔ ختنه زنان سخنی به میان نیامده‌است. توجیهات فقیهان دینی بیشتر بر پایه حدیث منسوب به محمد است که بر اساس روایت معروف آن، محمد به زنی در مدینه که ام‌عطیه‌اش می‌خواندند و زنان را ختنه می‌کرد گفت که «ام‌عطیه هنگامی که زنی را ختنه می‌کنی از اندام وی بسیار مبر تا روی او روشن‌تر باشد و نزد شوی دوست‌تر باشد.» در شکل دیگری از همان حدیث، ذکر شده‌است که «نسبت به ختنهٔ زنان شدت نشان ندهید، چرا که این برای زن لذت‌بخش‌تر بوده و مورد پسند شوهر می‌باشد.» هرچند فقیهان به صورت کلی ضعف زنجیره انتقال این حدیث را که در سنن ابن داوود (و نه بخاری و مُسلِم) نقل شده، پذیرفته‌اند. همچنین احادیثی منشأ ختنهٔ زنان را به هاجر و سارا می‌رسانند.
احمد ابن حنبل ختنهٔ زنان را مکرومه (عمل نجیب) و نه واجب می‌دانست. در میان چهار فرقه اهل سنت تنها شافعی‌ها هستند که ختنه زنان را لازم می‌دانند. به گفته فقیه النووی در ختنه زنان واجب است پوست کوچکی که در نوک دستگاه جنسی زنان قرار دارد بریده شود. اگر چه لزوم ختنه زنان موضوعی بحث‌برانگیز بوده، ولی فقهای سنتی عموماً کاستن آنچه «امیال جنسی افراطی زنان» در نظر می‌گرفتند را لازم می‌دانستند. در سال ۱۹۹۷، هنگامی که تعدادی از علمای الازهر ادعا نمودند که ختنه زنان رسمی اسلامی است. این نظر با واکنش اکثر علما مواجه شد که نظر فوق را رد کردند. گروه مقابل اعتقاد داشتند که محمد، پیامبر مسلمانان، مردم را از این عمل نهی کرده و آن را سنتی فرعونی دانسته‌است.
ابعاد دینی و فرهنگی > شیعه

در بین شیعیان ختنه زنان بجز فرقه مستعلوی در مصر شیوع نمی‌دارد. نظر کلی شیعیان بر پایه حدیثی است که ابن بابویه از علی، نخست شیعیان نقل می‌کند که «ایرادی ندارد اگر زنان را ختنه نکنید، ولی برای مردان واجب است». همچنین علامه حلی نیز حدیثی را از علی ابن ابیطالب نقل می‌کند که «ختنه مردان واجب است، ولی ختنه زنان توصیه می‌شود.» با این‌حال، چون این عمل در بین ایرانیان و عراقیان پایگاه فرهنگی نداشته‌است، در بین شیعیان یافت نمی‌شود. برخی از مراجع تقلید دوران معاصر ختنه‌کردن زنان را مستحب و برخی آن را حرام دانسته‌اند.
پراکندگی در کشورها و قوانین مرتبط

مقالهٔ اصلی: پراکندگی جغرافیایی سنت بریدن آلت تناسلی زنان
پراکندگی در کشورها و قوانین مرتبط > آفریقا

در کشورهای آفریقایی برش دستگاه تناسلی زنان در بین پیروان اعتقادات انیمیستی رواج دارد. این عمل در بین مسیحیان و مسلمانان آفریقا هم رواج دارد. برش دستگاه تناسلی زنان امروزه در بین مردمان دره رود نیل مستقل از مذهب آن‌ها انجام می‌شود. مسلمان و قبطی‌ها در مصر، و در نقاط جنوبی‌تر تمامی اتیوپیان من‌جمله فلاشاها، یهودیان اتیوپی، پیرو این رسم می‌باشند. این رسم در ۲۷ کشور از ۵۴ کشور آفریقا مکتوب شده‌است که میزان تقریبی آن ممکن است از ۵ درصد تا ۹۸ درصد بسته به کشور متفاوت باشد.
| کشور | سال | درصد دختران و زنان ختنه شده بین ۱۵ تا ۴۹ سال |
| --- | --- | --- |
| اتیوپی | ۲۰۰۵ | ۷۴٫۳ |
| اریتره | ۲۰۰۲ | ۸۸٫۷ |
| اوگاندا | ۲۰۰۶ | ۰٫۶ |
| بنین | ۲۰۰۱ | ۱۶٫۹ |
| بورکینافاسو | ۲۰۰۵ | ۷۲٫۵ |
| جمهوری متحد تانزانیا | ۲۰۰۴ | ۱۴٫۶ |
| جیبوتی | ۲۰۰۶ | ۹۳٫۱ |
| جمهوری آفریقای مرکزی | ۲۰۰۵ | ۲۵٫۷ |
| چاد | ۲۰۰۴ | ۴۴٫۹ |
| ساحل عاج | ۲۰۰۵ | ۴۱٫۷ |
| سومالی | ۲۰۰۵ | ۹۷٫۹ |
| سودان، شمال (حدود ۸۰ درصد جمعیت کل) | ۲۰۰۰ | ۹۰٫۰ |
| سیرالئون | ۲۰۰۵ | ۲۸٫۲ |
| غنا | ۲۰۰۵ | ۳٫۸ |
| کامرون | ۲۰۰۴ | ۱٫۴ |
| کنیا | ۲۰۰۳ | ۳۲٫۲ |
| گامبیا | ۲۰۰۵ | ۷۸٫۳ |
| گینه بیسائو | ۲۰۰۵ | ۴۴٫۵ |
| لیبریا | ۲۰۰۷ | ۴۵٫۰ |
| مالی | ۲۰۰۱ | ۷۱٫۳ |
| مصر | ۲۰۰۵ | ۹۵٫۸ |
| موریتانی | ۲۰۰۱ | ۷۱٫۳ |
| نیجر | ۲۰۰۶ | ۲٫۲ |
| نیجریه | ۲۰۰۳ | ۱۹٫۰ |
| یمن | ۱۹۹۷ | ۲۲٫۶ |
در ۱۵ کشور آفریقایی ناقص‌سازی زنان و دختران ممنوع می‌باشد. در کشور مصر با وجود اینکه دولت ختنه زنان را از سال ۱۹۹۷ غیرقانونی اعلام کرده‌است (با درج استثنا برای برخی پزشکان)، همچنان در نقاط مختلف این کار انجام می‌شود و قربانیانی نیز بر جای می‌گذارد. مجلس شورای ملی مصر با تصویب قانون دیگری، در تاریخ ۷ ژوئن ۲۰۰۸ میلادی، ختنه زنان را به جز در «شرایط استثنایی» جرم به‌شمار آورد. برخی فعالان معترضند که درج عبارت «شرایط استثنایی» موجب کاهش تأثیر قانون و تفسیر آن خواهد شد.
در بورکینافاسو، جنبش‌های اجتماعی برای آگاه‌سازی مردم از خطرات ناقص‌سازی جنسی زنان از سال ۱۹۷۵ آغاز شده بود. قبل از تصویب این قانون نیز با حکم ریاست جمهوری «کمیتهٔ ملی علیه قطع عضو» تشکیل شد و همچنین برای کسانی که زنان و دختران را ختنه می‌کردند جریمه تعیین می‌شد.
در ساحل عاج آسیب زدن به آلت جنسی زنانه را به هر شکل کامل یا جزئی با برداشتن، بریدن، بی‌حس کردن یا هر روش دیگری که سلامتی زن را به خطر اندازد ممنوع کرد و جریمه یک تا ۵ سال زندان و جریمه نقدی ۳۶۰۰۰۰ تا دومیلیون فرانک برای آن در نظر گرفت که در صورت مرگ قربانی به ۵ تا ۲۰ سال زندان افزایش یافته و چنانچه پزشکی مرتکب این عمل شود ۵ سال از حق طبابت محروم می‌شود. در جمهوری جیبوتی انجام این عمل مجازات ۵ سال حبس و یک میلیون فرانک جیبوتی جریمه نقدی دارد.
پراکندگی در کشورها و قوانین مرتبط > آسیا و اقیانوسیه

در عربستان کسانی که به شغل قابلگی مشغول بودند، عمل ختنه دختران را نیز انجام می‌دادند.
این رسم در میان بومیان استرالیا مرسوم بوده‌است.
پراکندگی در کشورها و قوانین مرتبط > دیگر کشورها

در قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم میلادی، پزشکان غربی از برش کلیتوریس جهت درمان برخی مشکلات عصبی و جنسی استفاده می‌کردند. از جمله دلایلی که پزشکان برش کلیتوریس را تجویز می‌کردند اعتقاد به این بود که خودارضایی ممکن است به جنون بینجامد. این موضوع در غرب ادامه نیافت و هیچگاه مبدل به آداب مذهبی یا بخشی از فرهنگ غرب نشد. در سال ۱۹۹۶، قانون فدرال به عمل ناقص‌سازی جنسی زنان وجهه‌ای جنایی بخشید. ۱۵ ایالت نیز قانون‌های مشابهی را تصویب کرده‌اند.
امروزه در جمعیت‌های مهاجر برخی کشورها مانند کانادا، انگلستان، آلمان این رسم دیده می‌شود و قوانینی علیه آن تصویب شده‌است. همچنین گزارش‌هایی از ختنه زنان در پرو و کلمبیا به ثبت رسیده‌است.
در ادبیات و فیلم

کتاب گل صحرا خاطرات واریس دیری، زنی سومالیایی است که در ۵ سالگی ختنه از نوع سوم شده‌است. دیری اکنون یک مانکن بین‌المللی معروف، نویسنده و سخنگوی حقوق زنان در آفریقاست و به عنوان سفیر سازمان ملل متحد در راه توقف ختنهٔ زنان در جهان فعالیت می‌کند. او که در ۱۲ سالگی از زندگی کوچ‌نشینی در صحرا و ازدواج اجباری فرار کرده‌است، در این کتاب گزارش می‌دهد که ختنه معمولاً در شرایط کاملاً ابتدایی به وسیلهٔ قابله یا زنی دهاتی انجام می‌شود و از هیچ داروی بیهوشی برای این کار استفاده نمی‌شود.
کتاب کودکان صحرا کتاب دیگری از واریس دیری به‌همراه روزنامه‌نگار کورینا میلبورن است که در تحقیقات خود میزان رواج ناقص‌سازی جنسی زنان در اروپا را نشان دادند.
در ادبیات و فیلم > فیلم‌ها

روزی که هرگز فراموش نمی‌کنم از کیم لانگینوتو (فیلم مستند، محصول ۲۰۰۲)
دنیا (Dunia؛ ۲۰۰۵)
بینتو در پاریس (Bintou in Paris؛ فیلم کوتاه مستند، ۱۹۹۵)
دابلا! قطع (Dabla! Excision؛ مستند، ۲۰۰۳)
کاهش زندگی - زنان آفریقایی با یک آیین می‌جنگند (Schnitt ins Leben - Afrikanerinnen bekämpfen ein Ritual؛ مستند تلویزیونی، ۲۰۰۰)
میمونا - زندگی قبل از من (Maimouna - La vie devant moi؛ ۲۰۰۷ مستند)
جانی سانشاین حداکثر خشونت (Johnny Sunshine Maximum Violence؛ ۲۰۰۸)
محافظت جادویی (Moolaadé؛ ۲۰۰۴)
فینزن (Finzan؛ ۱۹۸۹)
به نام سنت از کامیل احمدی (In the Name of Traditions؛ فیلم مستند درباب ختنه زنان در ایران، ۲۰۱۵)
از جمله فیلم‌هایی هستند که به این رسم می‌پردازند.
ختنه کردن یک زن جوان در اوبانگی-شاری در آغاز قرن بیستم.
قدیمی‌ترین نقاشی یافت‌شده از ختنه مردان، متعلق به مصر باستان است. نقاشی فوق مربوط به ۲۰۰۰ تا ۲۳۵۰ سال پیش از میلاد مسیح می‌باشد.
در پرونده: A-شکل طبیعی B-نوع اول C-نوع دوم D-نوع سوم. بر اساس تقسیم بندی سازمان بهداشت جهانی در سال ۱۹۹۷ در نوع اول مثله‌کردن دستگاه تناسلی زنان، کلیتوریس برداشته می‌شود، در نوع دوم کلیتوریس به همراه لب‌های کوچک فرج بریده می‌شود، و در نوع سوم، پس از برش کلیتوریس و لب‌های کوچک فرج، لب‌های بزرگ فرج به هم نزدیک آورده شده و دوخته می‌شود. هر سه این انواع دارای عوارض پزشکی منفی بوده، ولی عوارض منفی نوع سوم بسیار شدیدتر از انواع دیگر می‌باشد.
جراحی زیبایی آلت جنسی در جوامع غربی مورد استفاده است. در این تصویر چوچوله و لبه‌های فرج این زن پس از جراحی زیبایی بریده شده‌است.
نماد مبارزه با ختنهٔ زنان
نقشه پراکندگی در آفریقا. اطلاعات بر مبنای داده‌های تقریبی هستند.

یک چاقوی سنگی به همراه غلاف آن که برای بریدن آلت تناسلی زنان در استرالیا استفاده می‌شده‌است (عکس از موزه بریتانیا در شهر لندن).
کتاب کودکان صحرا نوشتهٔ واریس دیری
گذرگاه شانهای

| گذرگاه شانهای | گذرگاه شانهای |
| --- | --- |
سر اژدهای پیر (老龙头)، بخشی از گذرگاه شانهای، محل دیوار بزرگ با دریای بوهای: سر اژدهای پیر (老龙头)، بخشی از گذرگاه شانهای، محل دیوار بزرگ با دریای بوهای
قطع‌شده توسط: Beijing–Harbin railway,  G۱۰۲
موقعیت: شهرستان شانهایگوان، کینگهوانگداو، هبئی، چین
مختصات: ۴۰°۰۰′۳۴″ شمالی ۱۱۹°۴۵′۱۵″ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۰۰۹۴۴°شمالی ۱۱۹٫۷۵۴۱۷°شرقی﻿ / 40.00944; 119.75417
گذرگاه شانهای (به انگلیسی: Shanhai Pass) یا شانهایگوان (چینی ساده‌شده: 山海关؛ چینی سنتی: 山海關؛ پین‌یین: Shānhǎi Guān؛ ت.ت. 'گذرگاه کوه و دریا'�) انتهای شرقی دیوار بزرگ چین و یکی از مهم‌ترین گردنه‌های کوهستانی آن است. این گذرگاه بر باریک‌ترین نقطه استراتژیک در دالان لیائوکسی تسلط دارد، که یک مسیر ساحلی حیاتی بین شمال چین و شمال شرقی چین محسوب می‌شود. این گذرگاه در شهرستان شانهایگوان، کینگهوانگداو، هبئی، در ساحل شرقی رود شی بین کوه‌های یان و ساحل خلیج لیائودونگ واقع شده است.
در سال ۱۹۶۱، این گذرگاه به عنوان یکی از مکان‌های تاریخی و فرهنگی مهم تحت حفاظت ملی توسط شورای دولتی جمهوری خلق چین انتخاب شد، و در سال ۱۹۸۷ به عنوان بخشی از دیوار بزرگ چین در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد.
این گذرگاه یک مقصد گردشگری محبوب در انتهای شرقی دیوار بزرگ مینگ است. مکانی که دیوار به دریای بوهای می‌رسد، به نام «سر اژدهای قدیمی» (老龙头) معروف است. این گذرگاه در حدود ۳۰۰ کیلومتر (۱۹۰ مایل) شرق پکن قرار دارد و از طریق اتوبان جینگ‌شن که به سمت شمال شرق به شنیانگ می‌رود، قابل دسترسی است.
در طول تاریخ چین، این گذرگاه به عنوان یک پایگاه دفاعی خط مقدم در برابر گروه‌های قومی از شمال شرقی چین (منچوری)، از جمله مردم خیتان و مردم جورجی (منچو) عمل می‌کرد. گذرگاه شانهای انتهای شرقی دیوار بزرگ مینگ است و اولین مانع برای محافظت از مرزها محسوب می‌شود، به همین دلیل به آن «اولین گذرگاه زیر آسمان» (天下第一关) می‌گویند.
پیشینه

گذرگاه شانهای در جنوب کوه یان و شمال دریای بوهای قرار دارد و برای قرن‌ها از گذرگاه باریکی که شمال‌شرقی چین را به شرق مرکزی چین متصل می‌کرد، محافظت می‌کرد. در دوره‌های چی شمالی، دودمان سوئی و دودمان تانگ، گذرگاه‌هایی در این منطقه ساخته شدند. این مکان در دوره دودمان تانگ با نام یوگوان شناخته می‌شد و تا سال ۷۸۵ میلادی، یک پادگان در آنجا مستقر شد. بعدها، هشت پادگان دیگر نیز از یوگوان تا جینیوکو تأسیس شدند.
در دوران تانگ متأخر و دوره پنج دودمان و ده پادشاهی، این منطقه تحت کنترل حکام خودمختار قرار داشت. تا دوره پنج دودمان، به‌جز یوگوان، سایر پادگان‌ها از بین رفته بودند. پس از آن، منطقه و گذرگاه‌ها تحت سلطه دودمان لیائو قرار گرفتند. لیائوها شهر چیانمین را در شرق یوگوان، در محدوده کنونی شانهای‌گوان، بنیان نهادند. در دوره‌های دودمان جین (۱۱۱۵–۱۲۳۴) و دودمان یوآن، پادگان‌هایی در این ناحیه ساخته شدند.
در سال ۱۳۸۱ میلادی، ژنرال ژو دا از دودمان مینگ دستور یافت تا گذرگاه‌های قدیمی یونگ‌پینگ (永平) و جی‌لینگ (界岭) را تعمیر کند. از این بازسازی‌ها، گذرگاه فعلی شکل گرفت که به دلیل موقعیتش بین کوه‌ها و دریا، شانهای‌گوان (به‌معنای «گذرگاه کوه-دریا») نامیده شد. در اواخر قرن شانزدهم، ژنرال مشهور چی جی‌گوانگ استحکامات گسترده‌ای را در اطراف این گذرگاه ساخت. او شهرها و دژهای نظامی را در شرق، جنوب و شمال گذرگاه بنا کرد و شانهای‌گوان را به یکی از مستحکم‌ترین گذرگاه‌های چین تبدیل نمود.
در دوران امپراتور چیان‌لونگ از دودمان چینگ، گذرگاه شانهای به مرکز شهرستان لینیو (临榆县城) تبدیل شد و تحت حوزه قضایی فرمانداری یونگ‌پینگ (永平府) قرار گرفت. در اواخر دودمان چینگ، دژهای متعددی برای تقویت دفاع ساحلی ساخته شدند. در دوران جمهوری چین، این گذرگاه به‌صورت متوالی تحت کنترل دارودسته فنگتیان به رهبری ژانگ زولین، دولت ملی چین تحت چیانگ کای‌شک، ارتش امپراتوری ژاپن و منطقه نظامی جیرلیا (冀热辽军区) بود. در ۲۷ نوامبر ۱۹۴۸، این منطقه توسط ارتش میدانی شمال‌شرقی حزب کمونیست چین تصرف شد. پس از تأسیس جمهوری خلق چین، شانهای‌گوان ابتدا تحت استان لیاوشی و سپس تحت هبئی قرار گرفت.
امروزه، گذرگاه شانهای یکی از بهترین بخش‌های باقی‌مانده و محافظت‌شده دیوار بزرگ چین به‌شمار می‌رود.
ساختار

گذرگاه شانهای به شکل مربع ساخته شده است و محیط آن حدود ۴ کیلومتر است. دیوارهای این گذرگاه ۱۴ متر ارتفاع دارند و ضخامت آن‌ها به ۷ متر می‌رسد. در سه سمت شرقی، جنوبی و شمالی، گذرگاه با خندقی عمیق و وسیع احاطه شده است که پل‌های متحرک بر روی آن قرار دارند. در میانه گذرگاه نیز یک برج ناقوس بلند ساخته شده است.
این گذرگاه در گذشته دارای چهار دروازه (門؛ mén�) در چهار سمت خود بود:
دروازه ژندونگ (鎮東門) در دیوار شرقی
دروازه یینگ‌ئن (迎恩門) در دیوار غربی
دروازه وانگ‌یانگ (望洋門) در دیوار جنوبی
دروازه وی‌یوان (威遠門) در دیوار شمالی
بااین‌حال، به‌دلیل عدم مرمت در طول قرن‌ها، امروزه تنها دروازه ژندونگ باقی مانده است. این دروازه از همه مهم‌تر بود زیرا رو به بیرون گذرگاه و به سمت پکن قرار داشت.
گذرگاه شانهای جایی است که دیوار بزرگ چین به اقیانوس آرام (در دریای بوهای) می‌رسد.
فیروزآباد (بندپی غربی)

| فیروزآباد (بندپی غربی) | فیروزآباد (بندپی غربی) |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور:  ایران
استان: استان مازندران
شهرستان: شهرستان بابل
بخش: بخش بندپی غربی
دهستان: دهستان شهیدآباد (بابل)
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۱۵۹
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
فیروزآباد یک روستا در ایران است که در دهستان شهیدآباد شهرستان بابل واقع شده‌است. فیروزآباد ۱۵۹ نفر جمعیت دارد.
جلال‌الدین تاج

| جلال الدین تاج اصفهانی | جلال الدین تاج اصفهانی |
| --- | --- |
عکس تاج اصفهانی با امضای خودش: عکس تاج اصفهانی با امضای خودش
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: جلال‌الدین تاج اصفهانی
نام(های) دیگر: تاج اصفهانی
زاده: ۱۲۸۲ اصفهان، ایران
درگذشته: ۱۳ آذر ۱۳۶۰ (۷۸ سال)  اصفهان، ایران
ژانر: موسیقی سنتی ایرانی، مکتب آوازی اصفهان، مکتب اصفهان
سال‌های فعالیت: ۱۳۱۹–۱۳۶۰
استاد(ها): سید عبدالرحیم اصفهانی نایب اسدالله حسین خضوعی حسین عندلیب حبیب شاطرحاجی
شاگرد(ان): احمد مراتب، هوشمند عقیلی، حسین خواجه‌امیری (ایرج)، علی‌اصغر شاه‌زیدی، محمدتقی سعیدی، فضل‌الله شاه‌زمانی، رضا قرنیان اصفهانی، مرتضی شریف، محمود نجارزادگان، کریم سماوی، حمیدرضا نوربخش، ملک محمد مسعودی، عسگری آقاجانیان میری، سید رضا طباطبایی‌نیا، علی رستمیان، علیرضا افتخاری، ناصر یزدخواستی و نصرالله معین
جلال‌الدین تاج اصفهانی (زادهٔ ۱۲۸۲ – درگذشتهٔ ۱۳ آذر ۱۳۶۰) خواننده موسیقی سنتی اهل ایران بود.
زندگی

تاج اصفهانی در سال ۱۲۸۲ در اصفهان‏ زاده شد. پدرش اسماعیل معروف به تاج‌الواعظین بود که تا حدی با دستگاه‌های‏ موسیقی سنتی ایرانی‏ آشنایی داشت. تاج در ده سالگی نزد پدر و استادانی چون سید عبدالرحیم اصفهانی، نایب اسدالله، حسین خضوعی، حسین عندلیب، حبیب شاطرحاجی به دانش‌اندوزی پرداخت. وی به شعرهای سعدی علاقهٔ زیادی داشت و گزیده‌هایی از اشعار سعدی و دیگر شاعران را حفظ بود و در هنگام اجرای آواز به تناسب زمان و محیط از آن اشعار استفاده می‌کرد.
دکلاماسیون شعر، تحریرهای برجسته، تنوع تحریری، صدایی رسا و قدرتمند و مناسب خوانی برخی از ویژگی‌های آوازی اوست.
فعالیت هنری

او از همان سال ۱۳۱۹ همکاری با رادیو را آغاز کرد و از ۱۳۲۸ به همکاری با رادیو اصفهان پرداخت. تاج، ضمن خوانندگی، سرپرست نوازندگان رادیو اصفهان نیز گردید. وی در رادیو اصفهان به اجرای برنامه‌هایی با تار اکبرخان نوروزی و برنامهٔ آموزش گوشه‌های دستگاه‌های موسیقی ایرانی پرداخت.
در سنین جوانی بنا به ارشاد قطب‌السادات تاج چندی را نزد شیخ خزعل گذراند و پس از فروپاشی دستگاه شیخ، به رشت و تهران و اصفهان سفر کرد و در اصفهان ساکن گردید.
از ماندگارترین آثارش می‌توان به آتش دل اشاره کرد.
شاگردان تاج اصفهانی

از جمله شاگردان جلال تاج اصفهانی می‌توان به نام‌هایی نظیر جواد حاجی ده آباد میبدی احمد مراتب متخلص به درة التاج، هوشمند عقیلی، حسین خواجه‌امیری (ایرج)، علی‌اصغر شاه‌زیدی، محمدتقی سعیدی، فضل‌الله شاه‌زمانی، رضا قرنیان اصفهانی، مرتضی شریف، محمود نجارزادگان، کریم سماوی، حمیدرضا نوربخش، ملک محمد مسعودی، عسگری آقاجانیان میری، سید رضا طباطبایی‌نیا، علی رستمیان، علی‌رضا افتخاری، ناصر یزدخواستی و به خصوص معین اشاره کرد.
علیرضا افتخاری آلبوم آتش دل و ترانهٔ به‌یاد استاد تاج را به وی تقدیم کرده‌است. در ۲۹ تیر ۱۳۹۴، معین یکی از شاگردان تاج اصفهانی، ترانهٔ آتش دل را به یاد استادش با تنظیمی از کاظم عالمی بازخوانی کرد.
آثار

از مشهورترین آثار جلال‌الدین تاج اصفهانی صفحه آواز همایون است که در حدود ۱۳۱۲ خورشیدی در تهران ضبط شد. این اثر، دهه‌های متوالی از شهرت و محبوبیت برخوردار بود و از آثار معیار در بررسی مکتب آواز اصفهان است.
جلال تاج اصفهانی در مصاحبه‌ای در اوایل دههٔ ۱۳۵۰ مدعی شد که خود او بود که برای اولین بار تصنیف مرغ سحر را در باغ سهم‌الدوله اجرا کرده‌است.
در ۱۱ مرداد ۱۳۹۸، آثاری که در دوران جوانی تاج توسط کمپانی‌های مختلف ضبط و آرشیو شده بود منتشر شد.
ترانه آتش دل که توسط جلال‌الدین تاج اصفهانی خوانده شده، از آثار مشهور او به حساب می‌آید
اذان تاج یکی از دلنشین ترین هاست.
زندگی شخصی

محمدرضا شجریان تاج اصفهانی را این‌گونه توصیف می‌کند:
«... شادروان تاج مردی بود سلیم‌النفس و با مناعت طبع هرگز در طول مدت زندگی اش به خاطر مال دنیا و مسائل مادی به کسی کرنش نکرد و به این خاطر مدح کسی را نگفت و از همه تعریف و تمجید می‌کرد و همه را با نام خیر یاد می‌کرد، شاید کسی به خاطر نداشته باشد که او حتی یک بار از کسی گلایه کند یا از کسی بد بگوید او حتی اگر از کسی رنجشی می‌دید و خاطرش آزرده می‌شد، این رنج و آزردگی را با سکوت بزرگوارانه‌ای تحمل می‌کرد. تاج از استادانش با احترام فراوانی یاد می‌کرد. با دوستانش با مهربانی و عطوفت رفتار می‌کرد و حتی تا آخرین روزهای عمرش به اغلب دوستانش سرکشی و احوال پرسی می‌کرد. او با شاگردانش نیز عطوف و مهربان بود و مانند پدری خود را موظف به غمخواری آنان می‌دانست. شادروان تاج در زندگی یک همسر اختیار کرد و همیشه از او به عنوان یک کدبانوی خانه‌دار مهربان و دلسوز که موجب و موجد گرمی کانون خانوادگی او است نام می‌برد. خداوند به تاج از این همسر شش فرزند عطا کرد؛ چهار دختر به نام‌های: تاجی، پروین، هما، پروانه و دو پسر به نام‌های: همایون و جمشید …».
علیرضا افتخاری دربارهٔ تاج اصفهانی می‌گوید:
استاد تاج از نظر اخلاقی به‌گونه‌ای بود که سعی می‌کرد حتی پا روی مورچه‌ای نگذارد. ایشان حتی حواسشان بود که مانند برخی افراد که با طمطراق و غرور پایشان را روی خاک می‌گذارند و حرکت می‌کنند، پا روی خاک نگذارند. حواسشان بود که خدای ناکرده حرفی یا سخنی را به زبان نیاورند که دلی را آزار بدهد. باید بدانیم که همه گرفتاری‌های ما به سبب دل‌شکنی یکدیگر است. چرا بچه من یا بچه‌های ما دلشان باید در دانشگاه بشکند؟ منِ پدر چه می‌توانم بگویم وقتی مثلاً رئیس دانشگاه دل بچه مرا می‌شکند؟ شاید کسی نداند، اما منِ پدر این را می‌دانم و منِ پدر باید بلرزم و بگویم چرا؟ اما راه چاره‌ای هم ندارم.
تأکید استاد تاج در کلاسشان نه بر روی ردیف بود و نه آواز؛ بیشترین تأکید ایشان تنها بر روی اخلاق بود و می‌گفتند بچه‌ها مواظب باشید دلی را نشکنید.
علی تجویدی از نوازندگان ویلن دربارهٔ تاج اصفهانی گفته‌است:
به راستی تاج اصفهانی از جمله چهره‌های درخشان عالم هنر و خوانندگی است که شاید سالیان دراز مادر دهر چنان فرزندی نزاید. تاج اصفهانی صرف‌نظر از هنر و هنرمندی واجد شرایط صفات برجسته‌ای بود. از مکارم اخلاقی، مناعت طبع، بزرگ‌منشی و وارستگی گرفته تا ظرافت طبع و خوش‌صحبتی همه دست‌به‌دست هم داده و از تاج انسانی نمونه به وجود آوردند تا جایی که هیچ‌کس پیدا نمی‌شود که او را دیده باشد و شیفته‌اش نشود.
اکبر گلپایگانی دربارهٔ دلایل ماندگاری تاج اصفهانی می‌گوید:
ایشان یک هنرمند صاحب سبک بود و همیشه وقتی از آثار ایشان صحبت می‌شود، سبکشان قابل تعمد است. تاج اصفهانی در کار خودش استاد بود و جزو چند نفری بود که در کار خودش نابغه بود. ایشان به همراه آقایان کسایی و جلیل شهناز به واقع نابغه بودند. این بزرگان حکم عتیقه برای موسیقی ایران دارند؛ یعنی با گذشت زمان ارزششان بیشتر می‌شود.
درگذشت

تاج اصفهانی در بامداد روز جمعه ۱۳ آذر ۱۳۶۰ در سن ۷۸ سالگی در منزل پدری به علت کهولت سن و چند نوع بیماری درگذشت. آرامگاه او در آرامگاه خانوادگی تاج اصفهانی در تکیه سیدالعراقین واقع در تخت فولاد اصفهان قرار دارد.
یونکرس یو ۲۸۸

| یونکرس ۲۸۸ | یونکرس ۲۸۸ |
| --- | --- |
Sole Ju 288A prototype (Ju 288 V5) with یونکرس یومو ۲۲۲ engines and ducted spinners: Sole Ju 288A prototype (Ju 288 V5) with یونکرس یومو ۲۲۲ engines and ducted spinners
کاربری: Bomber
کشور سازنده: آلمان
تولیدکننده: یونکرس
نخستین پرواز: 29 November 1940
تعداد ساخته‌شده: 22
توسعه‌یافته از: یونکرس ۸۸
یونکرس ۲۸۸ (به انگلیسی: Junkers Ju 288) یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ یونکرس در کشور آلمان است. این هواگرد برای نخستین بار در ۰۱۹۴۰−۱۱−۲۹ ۲۹ نوامبر ۱۹۴۰ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
اشلی هینشاو

| اشلی هینشاو | اشلی هینشاو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۱ دسامبر ۱۹۸۸ ‏(۳۶ سال)
ملیت: ایالات متحده آمریکا
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۹–اکنون
اشلی هینشاو (انگلیسی: Ashley Hinshaw؛ زادهٔ ۱۱ دسامبر ۱۹۸۸) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.

وی در سال ۲۰۱۶ با توفر گریس ازدواج کرد، همچنین یک فرزند دارد.
او در فیلم خداحافظی با همه آن چیزها بازی کرده‌است.
گزیده آثار

از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به درباره چری، خندیدن با صدای بلند و تاریخچه اشاره کرد.