stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
چتنوگا، اکلاهما

مکان
| Chattanooga, Oklahoma | Chattanooga, Oklahoma |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
Location of Chattanooga, Oklahoma: Location of Chattanooga, Oklahoma
State: اکلاهما
Counties: Comanche, Tillman
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۵۷ مایل مربع (۱٫۴۷ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۵۷ مایل مربع (۱٫۴۷ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۱۵۲ فوت (۳۵۱ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۴۶۱
 • تراکم: ۸۱۰/مایل مربع (۳۱۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 73528
کد منطقه: 580
FIPS code: 40-13600
GNIS feature ID: 1091220
چتنوگا(به انگلیسی: Chattanooga) شهری در ایالت اکلاهما کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۶۱ نفر بوده‌است.
شقا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= سوریه
| Shaqqa شقا | Shaqqa شقا |
| --- | --- |
Al-Qaysariye residential palace in Shaqqa: Al-Qaysariye residential palace in Shaqqa
استان: استان سویدا
شهرستان: شهرستان شهبا
ارتفاع: ۱۰۷۰ متر (۳۵۱۰ فوت)
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۸۰۰۰
شقا یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در شهرستان شهبا واقع شده‌است.
خصوصیات

شقا ۸٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۰۷۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
باشگاه فوتبال سن پترزبورگ کیکرز

Football club
| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام کامل: باشگاه فوتبال سن پترزبورگ کیکرز
لقب‌(ها): کیکرز اف‌سی
تاریخ بنیان‌گذاری: ۱۹۵۷
نام ورزشگاه: مجموعه ورزشی اد رادیس
سرمربی: جرج فوتوپولوس
لیگ: اف‌اس‌اس‌ال
سن پترزبورگ کیکرز یک تیم فوتبال آماتور آمریکایی از سن پترزبورگ، فلوریدا است که در لیگ فوتبال سانکوست فلوریدا (اف‌اس‌اس‌ال) شرکت می‌کند. آنها به عنوان اولین تیم از فلوریدا که قهرمان جام یو اس اوپن شد قابل توجه هستند.
تاریخچه

کیکرز که توسط کرت هرباخ در سال ۱۹۵۷ تأسیس شد، اولین عنوان ملی خود را به نام قهرمانی بالای ۳۰ سال در سال ۱۹۶۷ به دست آورد. تا سال ۱۹۸۹، این تیم یازده قهرمانی لیگ فوتبال سانکوست فلوریدا و چهار جام ایالتی فلوریدا را به دست آورد. معتبرترین پیروزی این باشگاه در مرحله ملی با برنده شدن جام یو اس اوپن ۱۹۸۹ به دست آمد.
در سال ۱۹۹۷، تیم به لند او لکیس، فلوریدا نقل مکان کرد و در نهایت نام فلوریدا کیکرز اف‌سی را به خود اختصاص داد. در آن سال این باشگاه هم جام ملی آماتور و هم قهرمانی ملی بالای ۳۰ سال را به دست آورد. در سال ۲۰۰۸، سومین قهرمانی آماتور ملی خود را نیز به دست آورد.
ادم، ویرجینیای غربی

Unincorporated community
| Adam | Adam |
| --- | --- |
Unincorporated community: Unincorporated community
AdamLocation within the state of West Virginia: AdamLocation within the state of West Virginia
مختصات: ۳۸°۴۹′۴۸″ شمالی ۸۱°۱۰′۱۸″ غربی﻿ / ﻿۳۸٫۸۳۰۰۰°شمالی ۸۱٫۱۷۱۶۷°غربی﻿ / 38.83000; -81.17167: مختصات: ۳۸°۴۹′۴۸″ شمالی ۸۱°۱۰′۱۸″ غربی﻿ / ﻿۳۸٫۸۳۰۰۰°شمالی ۸۱٫۱۷۱۶۷°غربی﻿ / 38.83000; -81.17167
State: ویرجینیای غربی
County: Calhoun
ارتفاع: ۶۹۶ فوت (۲۱۲ متر)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
GNIS ID: 1549557
ادم، غرب ویرجینیا (به انگلیسی: Adam, West Virginia) در ایالات متحده آمریکا است که در ویرجینیای غربی واقع شده‌است.
خصوصیات

ادم ۲۱۲٫۱۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شکا

مکان
| شکا شکا | شکا شکا |
| --- | --- |
شهر: شهر
استان: شمالی لبنان
شهرستان: البترون
بیشترین ارتفاع: ۲۰۰ متر (۷۰۰ فوت)
کمترین ارتفاع: ۲۲ متر (۷۲ فوت)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (زمان اروپای شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (ساعت تابستانی اروپای شرقی)
Dialing code: +۹۶۱
شکا یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در استان شمالی لبنان واقع شده‌است.
اندیم

مکان در Moyen-Ogooué, 25px گابن
| اندیم Andemاندیم | اندیم Andemاندیم |
| --- | --- |
Location in Gabon: Location in Gabon
مختصات: ۰۰°۱۱′۰″ شمالی ۱۰°۴۰′۰″ شرقی﻿ / ﻿۰٫۱۸۳۳۳°شمالی ۱۰٫۶۶۶۶۷°شرقی﻿ / 0.18333; 10.66667: مختصات: ۰۰°۱۱′۰″ شمالی ۱۰°۴۰′۰″ شرقی﻿ / ﻿۰٫۱۸۳۳۳°شمالی ۱۰٫۶۶۶۶۷°شرقی﻿ / 0.18333; 10.66667
استان‌های گابن: Moyen-Ogooué
Department: Abanga-Bigne Department
اندیم (به لاتین: Andem) یک منطقهٔ مسکونی در گابن است که در Moyen-Ogooué واقع شده‌است.
قهرمانی وزنه‌برداری جهان ۲۰۰۹

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پرونده:2009 World Weightlifting Championships logo.png: پرونده:2009 World Weightlifting Championships logo.png
میزبان:  گویانگ، کره جنوبی
تاریخ‌ها: ۲۰–۲۹ نوامبر
مکان اصلی: KINTEX
→ ۲۰۰۷۲۰۱۰ ←: → ۲۰۰۷۲۰۱۰ ←
قهرمانی وزنه‌برداری جهان ۲۰۰۹ هشتادمین دوره از رقابت‌های قهرمانی جهان می‌باشد که از ۲۰ تا ۲۹ نوامبر ۲۰۰۹ در گویانگ، کره جنوبی برگزار گردید.
خلاصه مدال‌ها > مردان

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| رویداد | طلا | طلا | نقره | نقره | برنز | برنز |
۵۶ ک‌گ (جزئیات): ۵۶ ک‌گ (جزئیات)
| یک ضرب | وو جینگبیائو  چین | ۱۳۱ ک‌گ | لنگ چینگ‌چیان  چین | ۱۳۰ ک‌گ | Khalil El-Maaoui  تونس | ۱۲۵ ک‌گ |
| دو ضرب | لنگ چینگ‌چیان  چین | ۱۶۲ ک‌گ | وو جینگبیائو  چین | ۱۵۵ ک‌گ | سرخیو آلوارز (وزنه‌بردار)  کوبا | ۱۵۴ ک‌گ |
| مجموع | لنگ چینگ‌چیان  چین | ۲۹۲ ک‌گ | وو جینگبیائو  چین | ۲۸۶ ک‌گ | سرخیو آلوارز (وزنه‌بردار)  کوبا | ۲۷۴ ک‌گ |
۶۲ ک‌گ (جزئیات): ۶۲ ک‌گ (جزئیات)
| یک ضرب | Ding Jianjun  چین | ۱۴۶ ک‌گ | یانگ فان (وزنه‌بردار)  چین | ۱۴۴ ک‌گ | اکو یولی ایراوان  اندونزی | ۱۴۰ ک‌گ |
| دو ضرب | اکو یولی ایراوان  اندونزی | ۱۷۵ ک‌گ | Yang Sheng-hsiung  تایوان | ۱۷۰ ک‌گ | یانگ فان (وزنه‌بردار)  چین | ۱۷۰ ک‌گ |
| مجموع | Ding Jianjun  چین | ۳۱۶ ک‌گ | اکو یولی ایراوان  اندونزی | ۳۱۵ ک‌گ | یانگ فان (وزنه‌بردار)  چین | ۳۱۴ ک‌گ |
۶۹ ک‌گ (جزئیات): ۶۹ ک‌گ (جزئیات)
| یک ضرب | لیائو هوی  چین | ۱۶۰ ک‌گ | Ninel Miculescu  رومانی | ۱۵۵ ک‌گ | آراکل میرزویان  ارمنستان | ۱۵۴ ک‌گ |
| دو ضرب | لیائو هوی  چین | ۱۸۶ ک‌گ | Kim Sun-bae  کرهٔ جنوبی | ۱۸۱ ک‌گ | تریاتنو  اندونزی | ۱۸۰ ک‌گ |
| مجموع | لیائو هوی  چین | ۳۴۶ ک‌گ | آراکل میرزویان  ارمنستان | ۳۳۴ ک‌گ | تریاتنو  اندونزی | ۳۳۰ ک‌گ |
۷۷ ک‌گ (جزئیات): ۷۷ ک‌گ (جزئیات)
| یک ضرب | لو شیائوجون  چین | ۱۷۴ ک‌گ ر.ج | تیگران گوورگ مارتیروسیان  ارمنستان | ۱۷۰ ک‌گ | سو داجین  چین | ۱۶۵ ک‌گ |
| دو ضرب | سا جائه-هیوک  کرهٔ جنوبی | ۲۰۵ ک‌گ | لو شیائوجون  چین | ۲۰۴ ک‌گ | سو داجین  چین | ۲۰۰ ک‌گ |
| مجموع | لو شیائوجون  چین | ۳۷۸ ک‌گ ر.ج | تیگران گوورگ مارتیروسیان  ارمنستان | ۳۷۰ ک‌گ | سو داجین  چین | ۳۶۵ ک‌گ |
۸۵ ک‌گ (جزئیات): ۸۵ ک‌گ (جزئیات)
| یک ضرب | لو یونگ  چین | ۱۷۵ ک‌گ | تیگران وارطان مارتیروسیان  ارمنستان | ۱۷۲ ک‌گ | سرهی لاهون  بلاروس | ۱۷۱ ک‌گ |
| دو ضرب | سرهی لاهون  بلاروس | ۲۰۹ ک‌گ | لو یونگ  چین | ۲۰۸ ک‌گ | گووریک پوغوسیان  ارمنستان | ۲۰۸ ک‌گ |
| مجموع | لو یونگ  چین | ۳۸۳ ک‌گ | سرهی لاهون  بلاروس | ۳۸۰ ک‌گ | Vladimir Kuznetsov  قزاقستان | ۳۷۶ ک‌گ |
۹۴ ک‌گ (جزئیات): ۹۴ ک‌گ (جزئیات)
| یک ضرب | ارتم ایوانوف (وزنه‌بردار)  اوکراین | ۱۸۰ ک‌گ | کیم مین-جائه  کرهٔ جنوبی | ۱۷۸ ک‌گ | Nizami Pashayev  آذربایجان | ۱۷۷ ک‌گ |
| دو ضرب | Kim Seon-jong  کرهٔ جنوبی | ۲۱۸ ک‌گ | والریو کالانچا  رومانی | ۲۱۱ ک‌گ | آناتولی سیریچو  مولدووا | ۲۱۰ ک‌گ |
| مجموع | Nizami Pashayev  آذربایجان | ۳۸۷ ک‌گ | کیم مین-جائه  کرهٔ جنوبی | ۳۸۴ ک‌گ | Kim Seon-jong  کرهٔ جنوبی | ۳۸۳ ک‌گ |
۱۰۵ ک‌گ (جزئیات): ۱۰۵ ک‌گ (جزئیات)
| یک ضرب | مارسین دولگا  لهستان | ۱۹۵ ک‌گ | Kim Hwa-seung  کرهٔ جنوبی | ۱۸۲ ک‌گ | رومان کونستانتینوف  روسیه | ۱۸۰ ک‌گ |
| دو ضرب | مارسین دولگا  لهستان | ۲۲۶ ک‌گ | رومان کونستانتینوف  روسیه | ۲۲۰ ک‌گ | عهد جغیلی  سوریه | ۲۱۸ ک‌گ |
| مجموع | مارسین دولگا  لهستان | ۴۲۱ ک‌گ | رومان کونستانتینوف  روسیه | ۴۰۰ ک‌گ | اولکسی توروختی  اوکراین | ۳۹۵ ک‌گ |
۱۰۵+ ک‌گ (جزئیات): ۱۰۵+ ک‌گ (جزئیات)
| یک ضرب | ایهور شایمکو  اوکراین | ۲۰۲ ک‌گ | ارتم اوداچین  اوکراین | ۲۰۰ ک‌گ | آن یونگ-کوون  کرهٔ جنوبی | ۱۹۸ ک‌گ |
| دو ضرب | آن یونگ-کوون  کرهٔ جنوبی | ۲۴۷ ک‌گ | ارتم اوداچین  اوکراین | ۲۴۵ ک‌گ | Andrey Kozlov  روسیه | ۲۳۱ ک‌گ |
| مجموع | آن یونگ-کوون  کرهٔ جنوبی | ۴۴۵ ک‌گ | ارتم اوداچین  اوکراین | ۴۴۵ ک‌گ | ایهور شایمکو  اوکراین | ۴۲۷ ک‌گ |
خلاصه مدال‌ها > زنان

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| رویداد | طلا | طلا | نقره | نقره | برنز | برنز |
۴۸ ک‌گ (جزئیات): ۴۸ ک‌گ (جزئیات)
| یک ضرب | وانگ مینگجوآن  چین | ۹۳ ک‌گ | نورجان تایلان  ترکیه | ۹۰ ک‌گ | سیبل اوزکان  ترکیه | ۸۹ ک‌گ |
| دو ضرب | سیبل اوزکان  ترکیه | ۱۱۷ ک‌گ | نورجان تایلان  ترکیه | ۱۱۵ ک‌گ | وانگ مینگجوآن  چین | ۱۱۵ ک‌گ |
| مجموع | وانگ مینگجوآن  چین | ۲۰۸ ک‌گ | سیبل اوزکان  ترکیه | ۲۰۶ ک‌گ | نورجان تایلان  ترکیه | ۲۰۵ ک‌گ |
۵۳ ک‌گ (جزئیات): ۵۳ ک‌گ (جزئیات)
| یک ضرب | چن شیائوتینگ  چین | ۹۵ ک‌گ | یون جین-هی  کرهٔ جنوبی | ۹۳ ک‌گ | Svetlana Cheremshanova  قزاقستان | ۹۲ ک‌گ |
| دو ضرب | زولفیا چینشانلو  قزاقستان | ۱۲۹ ک‌گ | چن شیائوتینگ  چین | ۱۲۳ ک‌گ | یون جین-هی  کرهٔ جنوبی | ۱۱۶ ک‌گ |
| مجموع | زولفیا چینشانلو  قزاقستان | ۲۱۹ ک‌گ | چن شیائوتینگ  چین | ۲۱۸ ک‌گ | یون جین-هی  کرهٔ جنوبی | ۲۰۹ ک‌گ |
۵۸ ک‌گ (جزئیات): ۵۸ ک‌گ (جزئیات)
| یک ضرب | لی شویینگ  چین | ۱۰۷ ک‌گ | ناستاسیا نوویکاوا  بلاروس | ۱۰۰ ک‌گ | یولیا کالینا  اوکراین | ۹۶ ک‌گ |
| دو ضرب | لی شویینگ  چین | ۱۳۲ ک‌گ | ناستاسیا نوویکاوا  بلاروس | ۱۲۵ ک‌گ | یولیا کالینا  اوکراین | ۱۱۹ ک‌گ |
| مجموع | لی شویینگ  چین | ۲۳۹ ک‌گ | ناستاسیا نوویکاوا  بلاروس | ۲۲۵ ک‌گ | یولیا کالینا  اوکراین | ۲۱۵ ک‌گ |
۶۳ ک‌گ (جزئیات): ۶۳ ک‌گ (جزئیات)
| یک ضرب | Viktoria Savenko  روسیه | ۱۱۲ ک‌گ | هانا باتسیوشگا  بلاروس | ۱۱۲ ک‌گ | سوتلانا تزاراوکیوف  روسیه | ۱۱۱ ک‌گ |
| دو ضرب | مایا مانزا  قزاقستان | ۱۴۱ ک‌گ | سیبل شیمشک  ترکیه | ۱۳۵ ک‌گ | Guo Xiyan  چین | ۱۳۵ ک‌گ |
| مجموع | مایا مانزا  قزاقستان | ۲۴۶ ک‌گ | سوتلانا تزاراوکیوف  روسیه | ۲۴۶ ک‌گ | سیبل شیمشک  ترکیه | ۲۴۳ ک‌گ |
۶۹ ک‌گ (جزئیات): ۶۹ ک‌گ (جزئیات)
| یک ضرب | نازیک آودالیان  ارمنستان | ۱۱۹ ک‌گ | اوکسانا سلیونکو  روسیه | ۱۱۸ ک‌گ | Zhang Shaoling  ماکائو | ۱۱۲ ک‌گ |
| دو ضرب | نازیک آودالیان  ارمنستان | ۱۴۷ ک‌گ | اوکسانا سلیونکو  روسیه | ۱۴۶ ک‌گ | Zhang Shaoling  ماکائو | ۱۳۶ ک‌گ |
| مجموع | نازیک آودالیان  ارمنستان | ۲۶۶ ک‌گ | اوکسانا سلیونکو  روسیه | ۲۶۴ ک‌گ | Zhang Shaoling  ماکائو | ۲۴۸ ک‌گ |
۷۵ ک‌گ (جزئیات): ۷۵ ک‌گ (جزئیات)
| یک ضرب | اسوتلانا پودوبدووا  قزاقستان | ۱۳۲ ک‌گ ر.ج | کائو لی  چین | ۱۲۱ ک‌گ | لیدیا والنتین  اسپانیا | ۱۱۸ ک‌گ |
| دو ضرب | اسوتلانا پودوبدووا  قزاقستان | ۱۶۰ ک‌گ ر.ج | کائو لی  چین | ۱۴۸ ک‌گ | عبیر عبدالرحمان  مصر | ۱۴۲ ک‌گ |
| مجموع | اسوتلانا پودوبدووا  قزاقستان | ۲۹۲ ک‌گ ر.ج | کائو لی  چین | ۲۶۹ ک‌گ | عبیر عبدالرحمان  مصر | ۲۵۲ ک‌گ |
۷۵+ ک‌گ (جزئیات): ۷۵+ ک‌گ (جزئیات)
| یک ضرب | تاتیانا کاشیرینا  روسیه | ۱۳۸ ک‌گ | جانگ می ران  کرهٔ جنوبی | ۱۳۶ ک‌گ | منگ سوپینگ  چین | ۱۳۱ ک‌گ |
| دو ضرب | جانگ می ران  کرهٔ جنوبی | ۱۸۷ ک‌گ ر.ج | تاتیانا کاشیرینا  روسیه | ۱۶۵ ک‌گ | منگ سوپینگ  چین | ۱۶۵ ک‌گ |
| مجموع | جانگ می ران  کرهٔ جنوبی | ۳۲۳ ک‌گ | تاتیانا کاشیرینا  روسیه | ۳۰۳ ک‌گ | منگ سوپینگ  چین | ۲۹۶ ک‌گ |
جدول مدال‌ها

رده‌بندی بر اساس مدال‌های بزرگ (نتیجهٔ مجموع)
| رتبه | کشور | طلا | نقره | برنز | مجموع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  چین | ۷ | ۳ | ۳ | ۱۳ |
| ۲ |  قزاقستان | ۳ | ۰ | ۱ | ۴ |
| ۳ |  کرهٔ جنوبی | ۲ | ۱ | ۲ | ۵ |
| ۴ |  ارمنستان | ۱ | ۲ | ۰ | ۳ |
| ۵ |  آذربایجان | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ |
| ۵ |  لهستان | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ |
| ۷ |  روسیه | ۰ | ۴ | ۰ | ۴ |
| ۸ |  بلاروس | ۰ | ۲ | ۰ | ۲ |
| ۹ |  اوکراین | ۰ | ۱ | ۳ | ۴ |
| ۱۰ |  ترکیه | ۰ | ۱ | ۲ | ۳ |
| ۱۱ |  اندونزی | ۰ | ۱ | ۱ | ۲ |
| ۱۲ |  ماکائو | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۱۲ |  مصر | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۱۲ |  کوبا | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| مجموع (۱۴ کشور) | مجموع (۱۴ کشور) | ۱۵ | ۱۵ | ۱۵ | ۴۵ |
رده‌بندی بر اساس تمام مدال‌ها: بزرگ (نتیجهٔ مجموع) و کوچک (یک ضرب و دو ضرب)
| رتبه | کشور | طلا | نقره | برنز | مجموع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  چین | ۱۸ | ۱۱ | ۱۰ | ۳۹ |
| ۲ |  قزاقستان | ۷ | ۰ | ۲ | ۹ |
| ۳ |  کرهٔ جنوبی | ۶ | ۶ | ۴ | ۱۶ |
| ۴ |  ارمنستان | ۳ | ۴ | ۲ | ۹ |
| ۵ |  لهستان | ۳ | ۰ | ۰ | ۳ |
| ۶ |  روسیه | ۲ | ۸ | ۳ | ۱۳ |
| ۷ |  اوکراین | ۲ | ۳ | ۵ | ۱۰ |
| ۸ |  بلاروس | ۱ | ۵ | ۱ | ۷ |
| ۹ |  ترکیه | ۱ | ۴ | ۳ | ۸ |
| ۱۰ |  اندونزی | ۱ | ۱ | ۳ | ۵ |
| ۱۱ |  آذربایجان | ۱ | ۰ | ۱ | ۲ |
| ۱۲ |  رومانی | ۰ | ۲ | ۰ | ۲ |
| ۱۳ |  تایوان | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۱۴ |  ماکائو | ۰ | ۰ | ۳ | ۳ |
| ۱۵ |  مصر | ۰ | ۰ | ۲ | ۲ |
| ۱۵ |  کوبا | ۰ | ۰ | ۲ | ۲ |
| ۱۷ |  اسپانیا | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۱۷ |  تونس | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۱۷ |  سوریه | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۱۷ |  مولدووا | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| مجموع (۲۰ کشور) | مجموع (۲۰ کشور) | ۴۵ | ۴۵ | ۴۵ | ۱۳۵ |
کشورهای شرکت‌کننده

۳۲۹ شرکت‌کننده از ۶۵ کشور به رقابت پرداختند.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|   آلبانی (۳)   ارمنستان (۷)   استرالیا (۴)   جمهوری آذربایجان (۷)   بلاروس (۶)   بلژیک (۱)   بوسنی و هرزگوین (۱)   کامرون (۶)   کانادا (۹)   چین (۱۵)   تایوان (۹)   کلمبیا (۶)   کرواسی (۱)   کوبا (۶)   قبرس (۱)   جمهوری چک (۵)   جمهوری دومینیکن (۵)   مصر (۱۰)   فنلاند (۳)   فرانسه (۷)   گرجستان (۴)   آلمان (۴)  |   غنا (۵)   بریتانیای کبیر (۱)   هنگ کنگ (۳)   مجارستان (۱)   اندونزی (۴)   ایران (۲)   عراق (۴)   ایتالیا (۴)   ژاپن (۱۲)   قزاقستان (۹)   قرقیزستان (۲)   لتونی (۲)   لیتوانی (۱)   ماکائو (۲)   موریس (۱)   مکزیک (۱۱)   مولدووا (۳)   نائورو (۲)   نیوزیلند (۲)   نیجریه (۳)   نروژ (۱)   تشکیلات خودگردان فلسطین (۴)  |   لهستان (۱۲)   رومانی (۲)   روسیه (۱۴)   ساموآ (۱)   سیرالئون (۱)   اسلواکی (۱)   کرهٔ جنوبی (۱۵)   اسپانیا (۱۰)   سری‌لانکا (۱)   سوئد (۳)   سوریه (۲)   تایلند (۸)   تونس (۲)   ترکیه (۱۴)   ترکمنستان (۷)   اوکراین (۱۰)   امارات متحده عربی (۱)   ایالات متحده آمریکا (۱۳)   ازبکستان (۸)   ونزوئلا (۴)   ولز (۱)   |
حرم‌سرای امپراتوری عثمانی

جاریه یا کنیز شاهنشاهی.
حرم‌سرای امپراتوری عثمانی (ترکی عثمانی: حرم همایون‎، ت. «Harem-i Hümâyûn») در امپراتوری عثمانی، حرم‌سرای فهرست سلاطین امپراتوری عثمانی بود که از هم‌بالینی، زن (همسر), خدمه (شامل بردگان زن و خواجه (جنسی)‌ها)، بستگان زن و معشوقه‌های سلطان تشکیل می‌شد و در بخش محفوظ (سرای) کاخ امپراتوری عثمانی قرار داشت. این نهاد نقش اجتماعی مهمی در دربار عثمانی ایفا می‌کرد و در امور سیاسی عثمانی، به‌ویژه در دوران سلطنت زنان (حدود ۱۵۳۴ تا ۱۶۸۳) قدرت زیادی داشت.
تاریخ‌نگاران معتقدند که سلطان اغلب تحت تأثیر اعضای حرم‌سرا با پیشینه‌های قومی یا مذهبی مختلف قرار می‌گرفت و این امر بر جغرافیای جنگ‌های فتوحات عثمانی تأثیر می‌گذاشت. بالاترین مقام در حرم‌سرای امپراتوری، والده سلطان بود که بر سایر زنان دربار سلطنت داشت. معشوقه‌های سلطان معمولاً از میان بردگان بودند، از جمله والده سلطان.
قزلر آغاسی (Kızlarağası، که به‌عنوان «خواجه سیاه اعظم» نیز شناخته می‌شد) رئیس خواجه‌هایی بود که مسئول محافظت از حرم‌سرای امپراتوری بودند.
ریشه‌شناسی

واژه حرم از زبان عربی، حریم یا حرام، گرفته شده که مفاهیمی همچون تقدس و ممنوعیت را تداعی می‌کند. این اصطلاح تأکید دارد که تنها اعضای زن خانواده و برخی از بستگان مرد حق ورود به این بخش را داشتند. همچنین این واژه به معنای «پناهگاه» نیز ردیابی شده که نشان‌دهنده جنبه‌های اجتماعی و محترمانه حرام است.
پیشینه

حرم‌سرای امپراتوری عثمانی بر پایه نمونه‌هایی از امپراتوری‌های اسلامی پیشین، همچون حرم‌سرای عباسیان و حرم‌سرای سلطنت ممالیک، شکل گرفت. این حرم‌سرا از سنت حرم‌سرای سلسله‌های اسلامی ترک‌تبار در آناتولی، به‌ویژه حرم‌سرای سلجوقیان، الهام گرفته که گفته می‌شود الگوی اصلی حرم‌سرای عثمانی بوده است.
حرم‌سرای عثمانی به تدریج گسترش یافت تا اینکه با فتح قسطنطنیه در ۱۴۵۳، سلسله عثمانی که پیش‌تر سبک زندگی عشایری داشت، به‌طور کامل یکجانشین شد. از قرن پانزدهم، سلاطین عثمانی ازدواج با شاهزاده‌خانم‌های خاندان‌های خارجی را متوقف کرده و برای تولید وارثان از معشوقه‌های برده استفاده کردند. حرم‌سرای امپراتوری عثمانی پس از استقرار در قسطنطنیه به شکل نهایی خود درآمد.
حرم‌سرا به‌عنوان یک نهاد اجتماعی و سیاسی

با افزایش سکونت سلطان در کاخ، اعضای خانواده او که پیش‌تر در پایتخت‌های ولایات پراکنده بودند، به پایتخت امپراتوری منتقل شدند. انتقال رسمی اعضای خاندان عثمانی به حرم‌سرای کاخ طوپقاپو در سده شانزدهم، این نهاد را به یک ساختار اجتماعی و سیاسی منظم، سلسله‌مراتبی و نهادینه با پروتکل‌های سختگیرانه و آموزش‌های خاص تبدیل کرد. در پایان سده شانزدهم، به‌جز خود سلطان، هیچ‌یک از اعضای خاندان سلطنتی، چه زن و چه مرد، از پایتخت خارج نمی‌شدند. کودکان و مادران آن‌ها نیز ساکنان دائمی دنیای درونی کاخ بودند.
حرم‌سرا نماد قدرت سلطان بود. مالکیت او بر زنان، که عمدتاً برده بودند، نشان‌دهنده ثروت، قدرت و توانایی جنسی او محسوب می‌شد. تأکید بر انزوای حرم‌سرا و زندگی خاندان سلطنتی به دور از چشم مردم نیز بازتابی از قدرت سلطان بود، زیرا تنها نزدیکان او اجازه تعامل خصوصی با وی را داشتند. تنها فردی که در حرم‌سرا از تشریفات و ملازمان متناسب با جایگاه خود برخوردار بود، والده سلطان بود.
این نهاد با پذیرش اسلام در جامعه ترک‌ها و تحت تأثیر خلافت عربی وارد ساختار اجتماعی عثمانی شد. عثمانیان از این نظام پیروی کرده و برای اطمینان از اطاعت زنان، بسیاری از آن‌ها را خریداری کرده و در بردگی نگه می‌داشتند. با این حال، همه اعضای حرم‌سرا برده نبودند. همسران اصلی، به‌ویژه آن‌هایی که برای تحکیم اتحادهای شخصی و دودمانی به ازدواج سلطان درمی‌آمدند، زنان آزاد بودند، هرچند که این امر یک استثنا محسوب می‌شد.
حرمسرای سلطنتی همچنین به‌عنوان نهادی موازی با خانهٔ مردان خدمتگزار سلطان عمل می‌کرد. زنان در این حرمسرا آموزشی دریافت می‌کردند که تقریباً معادل آموزش صفحات مذکر بود. در پایان دورهٔ آموزشی مربوط، مردان و زنان با یکدیگر ازدواج کرده و از کاخ «فارغ‌التحصیل» می‌شدند تا در مناصب اداری ایالت‌های امپراتوری مشغول به کار شوند. درون حرمسرا، سلسله‌مراتبی مشخص وجود داشت که بر پایهٔ روابط خانوادگی بین زنان بنا شده بود. این خانواده محدود به روابط خونی نبود، بلکه کل خاندان سلطنتی را شامل می‌شد که عمدتاً از بردگان تشکیل شده بود. بررسی تکامل حرمسرای سلطنتی از قرن شانزدهم به بعد نشان می‌دهد که با وجود تغییرات در ساختار سازمانی حرمسرا و تعداد و نقش‌های خدمتگزاران در کاخ، نوعی استمرار نهادی و سلسله‌مراتبی سخت‌گیرانه و تغییرناپذیر در حرمسرا وجود داشت.
والده سلطان، مادر سلطان، بر حرمسرا سلطه داشت و گاه این قدرت به بخش‌هایی از جامعه نیز گسترش می‌یافت. او نگهبان قدرت امپراتوری بود و برای تحکیم سلطنت پسرش و استمرار دودمان تلاش می‌کرد. او در رأس سلسله‌مراتب زنان قرار داشت. پس از او، دختران سلطان که آن‌ها نیز «سلطان» خوانده می‌شدند، جایگاه بالایی داشتند. این شاهدخت‌ها مورد احترام بودند و می‌توانستند در محبوبیت و شناخته‌شدن، با پدر خود رقابت کنند. ازدواج آن‌ها برای ایجاد اتحادهای سیاسی مفید بود و در سراسر امپراتوری شهرت و اعتباری مهم داشتند.
در نتیجه، تنها بخش کوچکی از زنان حرمسرا واقعاً با سلطان رابطهٔ جنسی داشتند، زیرا بیشتر آن‌ها یا با اعضای نخبگان سیاسی عثمانی ازدواج می‌کردند یا همچنان در خدمت والده سلطان باقی می‌ماندند. در داخل حرمسرا، والده سلطان و هم‌بالینی محبوب سلطان عملاً قادر بودند برای خود و پسرانشان حمایت جناحی ایجاد کنند و پلی میان کاخ و جهان بیرون بسازند. سیاست‌های حرمسرا حول ایجاد میراث‌های مادرتبار و یافتن راه‌هایی برای جلب اتحاد و حمایت از دنیای گستردهٔ عثمانی در بیرون از دیوارهای حرمسرا می‌چرخید.
اقامتگاه‌های حرمسرا

حرمسرای سلطنتی بخش بزرگی از آپارتمان‌های خصوصی سلطان در کاخ طوپقاپو را اشغال کرده بود که شامل بیش از ۴۰۰ اتاق بود. حرمسرا در اوایل دههٔ ۱۵۳۰ به طوپقاپو منتقل شد. پس از ۱۸۵۳، بخش حرمسرای مجللی نیز در کاخ جدید سلطنتی، یعنی کاخ دلمه‌باغچه، مورد استفاده قرار گرفت. ساختار کاخ سلطنتی به‌گونه‌ای طراحی شده بود که «هم هویت اقامتگاه سلطان به‌عنوان مرکز امپراتوری را نشان دهد و هم دشواری دسترسی به سلطان را در این مرکز برجسته کند».
اقامتگاه‌های حرمسرا > کاخ طوپقاپو

مقالهٔ اصلی: کاخ طوپقاپو
اقامتگاه‌های حرمسرا > کاخ طوپقاپو > طرح معماری کاخ طوپقاپو

موقعیت استراتژیک و طراحی معماری بخش‌های حرم‌سرای کاخ طوپقاپو نشان‌دهنده تغییری اساسی در نفوذ و قدرت جدید حرم‌سرا در داخل کاخ بود. در کاخ‌های پیشین، حرم‌سرا همیشه در بخش‌های پشتی و دور از دید بیشتر جمعیت کاخ قرار داشت. اما در طرح کاخ طوپقاپو، حرم‌سرا در بال راست، درست در پشت ساختمان شورای امپراتوری، واقع شده بود. برای نخستین بار در تاریخ، حرم‌سرای سلطنتی در مرکز زندگی سیاسی عثمانی قرار گرفت و قابل مشاهده شد. تمرکز یافتن محل سکونت حرم‌سرا در کاخ طوپقاپو بازتابی از تغییر در دینامیک قدرت میان مردان کاخ و زنان حرم‌سرا بود.
کاخ طوپقاپو به مدت چهار قرن به‌عنوان اقامتگاه سلطنتی سلطان عثمانی عمل کرد. منابع فراوانی دربارهٔ این سازه وجود دارد که آن را به یکی از کامل‌ترین مستندات معماری در دنیای اسلامی تبدیل کرده است. ساختار معماری حرم‌سرا در طول زمان به دلیل نوسازی‌های متوالی توسط سلاطین تغییر کرد. در زمان مراد سوم (۱۵۷۴–۱۵۹۵)، هر یک از ۴۰ همسر او دارای بخش‌های جداگانه‌ای در داخل حرم‌سرای طوپقاپو بودند. دختران برده جوان در یک خوابگاه بزرگ زندگی می‌کردند. روابط جنسی زنان با سلطان محل زندگی آن‌ها را تعیین می‌کرد. هنگامی که یک برده با سلطان رابطه برقرار می‌کرد، اتاق اختصاصی، خدمه، آشپزخانه‌دار، یک خواجه و حقوق دریافت می‌کرد. در صورت بارداری، این امتیازات افزایش می‌یافت. اگر فرزندی به دنیا می‌آورد، ممکن بود به آپارتمانی بزرگ‌تر منتقل شود. تنها سلطان مراد سوم در دوران سلطنت خود (۱۵۷۴ تا ۱۵۹۵) اندازه حرم‌سرای امپراتوری را سه برابر کرد.
در اواسط قرن هجدهم، تالار امپراتوری که به عنوان «تالار اختصاصی» نیز شناخته می‌شد، با تزئینات اروپایی و کتیبه‌هایی از دوره نوسازی‌های عثمان سوم مزین شد. این تالار بزرگ و گنبددار، مشرف به باغ بود و محلی برای برگزاری مراسم رسمی و جشن‌ها محسوب می‌شد. در این دوره، بخش‌های مربوط به والده سلطان شامل مجموعه‌ای از اتاق خواب، تالار تخت، حمام، اتاق‌هایی برای خدمه او، نانوایی، انبار و آشپزخانه‌هایی بود که همگی در اطراف بزرگ‌ترین حیاط حرم‌سرا، معروف به حیاط والده سلطان، گروه‌بندی شده بودند.
در طول دوره اقامت سلاطین در کاخ طوپقاپو، حرم‌سرا ابتدا مکانی برای اقامت بردگان زن بود، سپس به بخشی تحت مدیریت همسر محبوب سلطان تبدیل شد و در نهایت به فضای وسیعی متمرکز بر خانواده سلطان، تحت نظارت والده سلطان، تغییر یافت. جایگاه افراد ساکن در حرم‌سرا در معماری آن منعکس می‌شد. بخش‌های مختلف حرم‌سرا به‌طور مداوم مطابق با نیازهای جدید و تغییرات مد روز بازسازی می‌شدند که در نهایت باعث شد فضای حرم‌سرا به مجموعه‌ای از واحدهای پیوسته و در عین حال متنوع تبدیل شود.
اقامتگاه‌های حرمسرا > کاخ دولما باغچه

در سال ۱۸۴۲، ساخت کاخ دولما باغچه آغاز شد. این کاخ با هدف سرگرمی و «استراحت» ساخته شد. در سال ۱۸۵۶، کاخ در دسترس سلاطین، خانواده‌هایشان و حرم‌سرا قرار گرفت. بخش‌های حرم‌سرای سلطنتی در قسمت پشتی کاخ دولما باغچه قرار داشت و عملکرد آن تا زمان فروپاشی امپراتوری عثمانی در سال ۱۹۲۲ مشابه حرم‌سرای کاخ طوپقاپو بود.
اقامتگاه‌های حرمسرا > مجموعه کاخ یلدیز

مقالهٔ اصلی: کاخ یلدیز
تاریخچه کاخ یلدیز به سال ۱۷۹۵ بازمی‌گردد، زمانی که سلیم سوم یک عمارت برای مادرش در آنجا ساخت و بدین ترتیب، روند مدیریت و سکونت والده سلطان در املاک مستقل خود آغاز شد. بعدها این مجموعه به عنوان اقامتگاه عبدالحمید دوم، سلطان عثمانی، در سال ۱۸۸۰ شهرت یافت. این مجموعه کاخ از کاخ چراغان در کنار آب آغاز شده و تا دره‌ای بین بشیکتاش و اورتاکوی امتداد می‌یابد.
پس از چندین سوءقصد به جان سلطان، عبدالحمید دوم خانواده نزدیک خود را به کاخ یلدیز منتقل کرد و در عمارتی دوطبقه معروف به عمارت شاله اقامت گزید. این مکان به‌عنوان حرم‌سرای جدید پس از کاخ دولما باغچه مورد استفاده قرار گرفت. از آنجا که این مجموعه جدید فضای کافی برای اسکان تمامی زنان حرم‌سرا را نداشت، تعداد افراد ساکن در آن کاهش یافت و برخی از همسران، خواهران مجرد و خدمه به مکان‌های دیگر منتقل شدند.
در سال ۲۰۱۴، پروژه‌ای برای بازسازی و مرمت بخش‌های حرم‌سرای کاخ یلدیز و گشودن آن به روی گردشگران آغاز شد. در جریان این پروژه، پژوهشگران به مطالعه معماری حرم‌سرا، تزئینات، مبلمان و زندگی روزمره ساکنان آن پرداختند. بخش عمده‌ای از این تحقیقات هنوز منتشر نشده است.
سرا د دارو

مکان در 23x15px|border |alt=|link= کاتالونیا, 23x15px|border |alt=|link= اسپانیا
| Serra de Daró | Serra de Daró |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
Serra de Daró with the Montgrí Massif in the background.: Serra de Daró with the Montgrí Massif in the background.
  پرچمنشان:   پرچمنشان
بخش خودمختار:  کاتالونیا
استان: استان خرنا
Comarca: Baix Empordà
حکومت: حکومت
 • شهردار: Josep Puig Ribas
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۳٫۷۲ کیلومتر مربع (۹٫۱۶ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۵ متر (۴۹ فوت)
جمعیت (2009): جمعیت (2009)
 • کل: ۱۹۴
 • تراکم: ۸٫۲/کیلومتر مربع (۲۱/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Serranencs
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (زمان)
وبگاه: وبگاه رسمی
سرا د دارو (به اسپانیایی: Serra de Daró) یک شهرستان در اسپانیا است که در استان خرنا واقع شده‌است.
خصوصیات

سرا د دارو ۲۳٫۷۲ کیلومترمربع مساحت و ۱۹۴ نفر جمعیت دارد و ۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
استان وسطی (عمان)

مکان در 23x15px|border |alt=|link= عمان
| استان وسطی المحافظة الوسطی | استان وسطی المحافظة الوسطی |
| --- | --- |
استان: استان
مختصات: ۲۰°۰۰′ شمالی ۵۶°۰۰′ شرقی﻿ / ﻿۲۰٫۰۰۰°شمالی ۵۶٫۰۰۰°شرقی﻿ / 20.000; 56.000: مختصات: ۲۰°۰۰′ شمالی ۵۶°۰۰′ شرقی﻿ / ﻿۲۰٫۰۰۰°شمالی ۵۶٫۰۰۰°شرقی﻿ / 20.000; 56.000
مرکز: هیما
شهرستان: ۴
مساحت: مساحت
 • کل: ۷۹۷۰۰ کیلومتر مربع (۳۰۸۰۰ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۰۳): جمعیت (۲۰۰۳)
 • کل: ۲۲۹۸۳
 • تراکم: ۰٫۲۹/کیلومتر مربع (۰٫۷۵/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۴+ (Oman Standard Time)
کد منطقه: ۹۶۸ xx
استان وُسطی (به عربی:  المحافظة الوسطی ) نام استانی در کشور عمان است.
جمعیت

جمعیت آن در حدود ۱۶۱٫۲۳۴ هزار نفر می‌باشد.
جغرافیا

استان وسطی از سوی جنوب استان داخلیه و استان ظاهره واقع شده‌است.
از سوی خاور دریای عرب، و از سوی باختر عربستان سعودی، و از سوی جنوب استان ظفار، و از سوی شمال به استان داخلیه محدود می‌شود.
بنا براین منطقه وسطی مساحت بزرگی از خاک کشور دربردارد.
اقتصاد

وجود چند چاه نفت امتیاز خاصی به این استان بخشیده‌است.
تقسیمات کشوری

در تقسیمات کشوری سلطنت عمان استان وسطی شامل ۴ شهرستان أست:
شهرستان‌ها

شهرستان‌ها (در عربی عمان: ولایات) این استان:
سه شهرستان اخیر در کرانه دریای عرب واقع می‌باشد.