stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
شاخص جهانی صلح
رتبه‌بندی

بر اساس گزارش ۱۲ ژوئن ۲۰۱۹ مؤسسه بین‌المللی صلح و اقتصاد از شاخص جهانی صلح، ایران در ۲۰۱۸، ۹ پله افت داشته و در رتبه ۱۳۹-مین از میان ۱۶۳ کشور قرار گرفته‌است و بدین ترتیب بعد از نیکاراگوئه، بورکینافاسو و زیمبابوه بیشترین افت را در سال جاری داشته‌است. وضعیت صلح جهانی به چهار قسمت تقسیم‌بندی می‌شود: سبز، زرد، نارنجی و قرمز که ایران در وضعیت نارنجی قرار دارد.
معبد پره ویهار

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
مکان:  کامبوج
معیار ثبت: فرهنگی: i
شمارهٔ ثبت: ۱۲۲۴
تاریخ ثبت: ۲۰۰۸
در خطر؟: خیر
معبد پِره ویهار ((به خمر: ប្រាសាទព្រះវិហារ)، (به انگلیسی: Preah Vihear Temple)) یک معبد باستانی هندو است که در دوران امپراتوری خمر ساخته شده‌است و در کامبوج قرار دارد.
این مکان در سال ۲۰۰۸ در میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید.
سبک حاکمیت در فرانسه

سبک دقیق حاکمیت فرانسه در طول سال‌ها متفاوت بود. در حال حاضر، هیچ حاکمیت فرانسوی وجود ندارد. سه سنت متمایز (لژیتیمیست، اورلئانیست، و بناپارتیست) وجود دارد که هر کدام ادعای اشکال متفاوتی از عنوان دارند.
سه سبکی که مدعی تاج و تخت فرانسه هستند عبارتند از:
مشروعه‌گرا: "والامقام‌ترین، قدرتمندترین و عالی‌ترین شاهزاده، X (نام پادشاه) به لطف خدا، پادشاه فرانسه و از ناوار، اعلیحضرت مسیحی." (Très haut, très puissant et très great Prince, X, par la grâce de Dieu, Roi de France et de Navarre, Roi Très-chrétien)
اورلئانیست: X به لطف خدا، و بر اساس قانون اساسی کشور، پادشاه فرانسه." (X, par la grâce de Dieu و par la loi constitutionnelle de l'État, Roi des Français)
بناپارتیسم: X،  به لطف خدا و قوانین اساسی جمهوری، امپراتور فرانسه." (X, par la grâce de Dieu et les Constitutions de la République, Empereur des Français.)
پادشاه فرانک‌ها Francorum Rex

اصطلاح لاتین Francorum Rex عنوان رسمی لاتین "پادشاه فرانک‌ها" پس از به قدرت رسیدن دودمان کارولنژی بود. گاهی به شکل Rex Francorum می‌باشد. این عنوان در اسناد رسمی استفاده می‌شد تا اینکه زبان فرانسه جایگزین لاتین به عنوان زبان رسمی اسناد قانونی شد و تا قرن هجدهم روی سکه‌ها استفاده می‌شد. با این حال، از اوایل قرن دوازدهم، شکل Franciae Rex ("پادشاه فرانسه") نیز استفاده می‌شد.
مسیحی‌ترین پادشاه

این عنوان Rex Christianissimus یا Roi Très-chrétien ریشه‌های خود را مدیون رابطه طولانی و متمایز بین کلیسای کاتولیک و فرانک‌ها است. فرانسه اولین دولت مدرنی بود که توسط کلیسا به رسمیت شناخته شد و به عنوان «بزرگترین دختر کلیسا» شناخته شد. کلوویس یکم، پادشاه فرانک‌ها، توسط پاپ به عنوان حافظ منافع رم شناخته شده بود. بر این اساس، این عنوان اغلب به پادشاهان فرانسوی اعطا می‌شد (اگرچه در موارد متعددی پادشاهان دیگر کشورها نیز توسط کلیسا چنین خطاب می‌شدند) و در طول سلطنت شارل ششم به‌طور مکرر مورد استفاده قرار گرفت. تحت فرمان پسرش، شارل هفتم به عنوان یک عنوان موروثی و انحصاری پادشاهان فرانسه شناخته شد. پاپ ژولیوس دوم، که بین سالهای ۱۵۱۰ و ۱۵۱۳ با هنری هشتم، پادشاه انگلستان علیه لوئی دوازدهم، پادشاه فرانسه متحد شد، در نظر داشت که عنوان را از پادشاه فرانسه به پادشاه انگلستان منتقل کند، و خلاصه‌ای از فرمان پاپ را تهیه کرد. با این حال این فرمان، هرگز صادر نشد؛ بنابراین، پادشاهان فرانسه به استفاده از این عنوان، به ویژه در اسناد دیپلماتیک، کمتر در خود فرانسه یا در اصطلاح روزمره ادامه دادند.
استفاده از عنوان "rex christianissimus" برای اشاره به پادشاه فرانسه توسط متفکران فرانسوی قرون وسطایی از جمله ژان گرسون و نیکل اورسمه تأیید شد. هر دوی این اشخاص در مورد آنچه که به عنوان موقعیت منحصر به فرد پادشاه خود در میان پادشاهان جهان مسیحیت می‌نگریستند، نوشتند. این فیلسوفان معتقد بودند که چون او "رکس کریستنیسیموس" بود، پادشاه فرانسه نقش ویژه‌ای به عنوان محافظ کلیسا داشت.
پادشاه فرانسوی‌ها

با انقلاب فرانسه، نوشتن قانون اساسی برای فرانسه آغاز شد. به عنوان بخشی از اصلاحات، پادشاه از حاکمیت مطلق سرزمین‌های موروثی که قدرت را از خدا می‌گرفت، متوقف شد. در عوض، او به یک حاکم مشروطه تبدیل شد که به خواست مردم فرانسه و به نفع مردم فرانسه حکومت می‌کرد. با فرمانی در ۱۲ اکتبر ۱۷۸۹، عنوان پادشاه از «به فضل خداوند، پادشاه فرانسه و ناوار» به «به فضل خداوند و طبق قانون اساسی کشور، پادشاه فرانسه» تغییر یافت. (فرانسوی: Par la grâce de Dieu et par la loi constitutionnelle de l'État, Roi des Français‎)، با تشکیل قانون اساسی جدید در ۱ اکتبر ۱۷۹۱ رسمی شد. یک سال بعد سلطنت ملغی شد و حامیان بوربون از لوئی شانزدهم و سپس لوئی هفدهم و لوئی هجدهم که تحت این عنوان بوربون‌ها در سال ۱۸۱۵ احیا شدند به عنوان پادشاه فرانسه و ناوار به جای پادشاه فرانسه حمایت کردند. با این حال، سلطنت مشروطه در سال ۱۸۳۰ احیا شد. با سقوط مجدد بوربون‌ها و اگرچه سلطنت مشروطه اورلئانیست، به اصطلاح «پادشاهی ژوئیه»، در سال ۱۸۴۸ ملغی شد، وارثان لوئی فیلیپ همچنان مدعی عنوان و میراث بودند.
امپراتور فرانسه

میراث بناپارتیسم، این عنوان در سال ۱۸۰۴ توسط ناپلئون بناپارت، که خود تاجگذاری امپراتوری را بر عهده داشت، نهادینه شد. این عنوانی است که بناپارتیست‌ها و حامیان آنها همچنان ادعای آن را دارند.
عنوان‌های متمایز

علاوه بر عنوان‌های فوق، پادشاهان فرانسه در یک مقطع زمانی دیگر را به تاج و تخت وابسته می‌کردند.
گتو

در شهرها یا مناطق دیگر به محله‌ای که ساکنان آن غالباً از یک قوم یا از یک مذهب باشند گِتو (به انگلیسی: ghetto) گفته می‌شد و امروزه در کل به مناطق فقیر شهری که بیشتر، مهاجران یا اقلیت‌ها در آن ساکنند گتو گفته می‌شود.نام دیگر آن سیاه گوتی بود.یا سیاه کوتی.
گتو از نظر تاریخی در اروپا به محله‌هایی که اقلیت یهودی در آن ساکن بودند گفته می‌شد. در ایران برای بیان این معنی گاه واژه «جهودمحله» بکار می‌رفته و امروزه در معنی امروزی‌اش بیشتر از آن به عنوان پدیده حاشیه‌نشینی یاد می‌شود.[نیازمند منبع]
تبعید یهودیان گتوی کراکوف لهستان توسط آلمانی‌های نازی
در سال ۱۵۳۶ به دستور پاپ اعظم یهودیان را مجبور ساختند در محله بسته‌ای در شهر ونیز زندگی کنند که در کنار یک ریخته‌گری بزرگ چدن (چدن به ایتالیایی getto نامیده می‌شود که در گویش عامی ghèto تلفظ می‌شود) قرارداشت. به این خاطر این محله را گتو می‌نامیدند.
از گتوهای اجباری معروف و یهودی‌نشین گتوی ورشو بود.
در زمان آلمان نازی گتوسازی گسترده‌ای برای ایزوله کردن اجباری یهودیان در اروپا انجام گرفت.
در اروپای شرقی به شهرک و محله‌هایی که یهودیان در آن زندگی می‌کردند، اشتتل می‌گفتند.
در شهرهای ایالات متحده آمریکا معمولاً حاشیه‌نشینانی از اقلیت سیاهپوست یا مکزیکی گتوهای فقیری را به وجود آورده‌اند. گتونشینان در فرانسه بیشتر از عرب‌های مراکشی و الجزایری و همچنین سیاه‌پوستان هستند. به گتوهای یهودی‌نشین در مراکش «مِلاح» گفته می‌شود.
در ایران از قدیم در برخی شهرها گتوهایی وجود داشته که با نام‌هایی مانند عرب‌محله، عربخانه، یهودیه (مثلاً در اصفهان)، قزاق‌محله (در گرگان)، گرجی محله (بهشهر)، محله یهودیان بوشهر و غیره نامیده شده‌است.
گتوهای معروف یهودی‌نشین

محله‌های یهودی‌نشین معروف:
یوزفوف (پراگ)
لو ماره (پاریس)
گتوی رمی (رم)
گتوی ونیز
ترومن (فیلم ۲۰۱۵)

| ترومن | ترومن |
| --- | --- |
کارگردان: سسک گای
فیلمنامه‌نویس: سسک گای
بازیگران: ریکاردو دارین خاویر کامارا دولورس فونسی ادوآرد فرناندس الویرا مینگس الکس برندمول خوزه لوئیس گومس خاویر گوتیه‌رس آلبارس ناتالی پوسا سوسی سانچس  اوریول پلا  فرانسزگ اوریا
موسیقی:  نیکو کوتا  توتی سولر 
فیلم‌بردار: آرنو ربس
تدوین‌گر: پابلو باربیری
توزیع‌کننده:  فیلمکس (اسپانیا)  استودیو سینمایی والت دیزنی (آرژانتین) 
تاریخ‌های انتشار:  ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۵ (۲۰۱۵-۰۹-۱۲) (جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو)  ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۵ (۲۰۱۵-۰۹-۲۴) (آرژانتین)  ۳۰ اکتبر ۲۰۱۵ (۲۰۱۵-۱۰-۳۰) (سپانیا)  
مدت زمان: ۱۰۹ دقیقه
کشور: اسپانیا آرژانتین
زبان: اسپانیایی انگلیسی
فروش گیشه: ۸٫۷ میلیون دلار
ترومن (اسپانیایی: Truman‎) فیلمی در ژانر کمدی-درام به کارگردانی سسک گای است که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد. این فیلم توانست پنج جایزه گویا از جمله بهترین فیلم، بهترین کارگردان، بهترین فیلمنامه و بهترین بازیگر نقش اول را از آن خود کند.
بازیگران

ریکاردو دارین
خاویر کامارا
ادوآرد فرناندس
الکس برندمول
خوزه لوئیس گومس
خاویر گوتیه‌رس آلبارس
سیلویا آباسکال
اوریول پلا
فرانسزگ اوریا
اوبنک، کنتاکی

مکان
| Eubank, Kentucky | Eubank, Kentucky |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of Eubank, Kentucky: Location of Eubank, Kentucky
ایالت: کنتاکی
Counties: Pulaski, Lincoln
حکومت: حکومت
 • شهردار: Frey Todd
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۹ مایل مربع (۲ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۹ مایل مربع (۲ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۲۰۴ فوت (۳۶۷ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۳۵۸
 • تراکم: ۳۹۵٫۲/مایل مربع (۱۵۲٫۶/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: 42567
کد منطقه: 606
FIPS code: 21-25552
GNIS feature ID: 0491823
یوبنک (به انگلیسی: Eubank) شهری در ایالت کنتاکی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳۱۹ نفر بوده‌است.
کشتار سومقاییت

تصویری از یک نوار فیلمبرداری که به آتش کشیدن خودروها و شورش جمعیت زیادی در خیابان را در سومقاییت به نمایش می‌کشد.
| ن ب وجنگ قره‌باغ | ن ب وجنگ قره‌باغ |
| --- | --- |
 درگیری آسکران  کشتار سومقاییت  قتل‌عام گنجه  قتل‌عام باکو  عملیات حلقه  گلوله‌باران استپاناکرت  کشتار خوجالی  کشتار ماراقا  نبرد شوشی  Operation Goranboy  Mardakert and Martuni Offensives  Battle of Aghdam  1993 Summer Offensives  Battle of Kalbajar :  درگیری آسکران  کشتار سومقاییت  قتل‌عام گنجه  قتل‌عام باکو  عملیات حلقه  گلوله‌باران استپاناکرت  کشتار خوجالی  کشتار ماراقا  نبرد شوشی  Operation Goranboy  Mardakert and Martuni Offensives  Battle of Aghdam  1993 Summer Offensives  Battle of Kalbajar 
کشتار سومقاییت فاجعه‌ای بود که توسط شورشیان آذربایجانی بر ضد ارمنی‌های جمهوری آذربایجان ساکن شهر ساحلی سومقاییت در خلال فوریهٔ ۱۹۸۸ میلادی به وقوع پیوست. بر طبق آمارها بیش از ۵۳ نفر ارمنی در این حوادث کشته شدند، برخی نیز تعداد کشته‌ها را ده‌ها و حتی صدها نفر عنوان می‌کنند.
این حادثه در روز ۲۷ فوریهٔ ۱۹۸۸ میلادی (زمانی که هنوز هیچ درگیری نظامی در منطقهٔ قره‌باغ آغاز نشده بود) آغاز شد. گروه‌های عناصر افراطی جمهوری آذربایجان (در برابر بی‌تفاوتی نیروهای انتظامی آن جمهوری) آغاز به قتل‌عام ارمنیان شهر سومقاییت در نزدیکی باکو نمودند.
در روز ۲۸ فوریهٔ ۱۹۸۸ گروهی از نیروهای انتظامی شوروی وارد شهر سومقاییت شدند تا به این جنایات افراطی‌های آذربایجانی پایان دهند اما با مقاومت آشوبگران، موفق به این امر نشدند. در نهایت دولت مرکزی شوروی ناگزیر به ارسال نیروهای نظامی بیشتر و اعلام حالت حکومت نظامی برای
خاتمه دادن به این قتل‌عام شد. (امری که در تاریخ شوروی کم‌سابقه بود)
تاکنون پارلمان اروپا در سال ۱۹۸۸ میلادی، مجلس سنای آمریکا در سال ۱۹۸۹ و مجلس آرژانتین قطعنامه‌هایی در محکومیت قتل‌عام ارمنی‌ها توسط پان‌ترکیست‌های جمهوری آذربایجان در شهر سومقاییت به تصویب رسانده‌اند.
پیش‌زمینه

عاملی که ممکن است باعث مشتعل شدن آتش خشونت شده باشد؛ در ۲۷ فوریه «الکساندر کاتوسف» معاون دادستان کل اتحاد شوروی با اعلام کشته شدن دو آذربایجانی به نام‌های «بختیار قلی‌اف» و «علی حاجی‌اف»، در آغدام بهانهٔ لازم را فراهم آورد؛ ولی یکی از جوانان توسط یک افسر پلیس آذربایجان کشته شده بود ولی کاتوسف اشاره‌ای به آن نکرد. رادیو باکو که معتقد بود با خبردادن به ارمنیان دربارهٔ خطرات ناشی از حرکات‌شان می‌تواند آن‌ها را آرام کند، خبر کشته شدن دو جوان آذربایجانی را پخش کرد چون تصور می‌کرد که ارمنیان از اعمال‌شان پشیمان خواهند شد.
«جهانگیر مسلم‌زاده» دبیر پیشین کمیتهٔ حزبی سومقاییت با جمعیت ناآرام صحبت کرد و گفت ارمنی‌ها می‌توانند شهر را آزادانه ترک کنند اما به گفتهٔ شاهدان، این امر باعث تحریک بیشتر آنان شد.
بختیار وهاب زاده شاعر مشهور آذربایجان، «حسینوف» مدیر انستیتوی آموزش سیاسی و «بایراموف» دبیر کمیتهٔ حزب شهر سومقاییت در تلاشی بی‌ثمر کوشیدند تا جلوی آن جمعیت ناآرام را بگیرند ولی این کار عملی نشد. اعمال خشونت بار علیه ارمنیان، دو شبانه روز با شدت تمام ادامه یافت تا اینکه بهانهٔ لازم برای مداخلهٔ نیروهای نظامی شوروی فراهم آمد.
قتل‌عام

«کلیهٔ میله‌های آهنی و چاقوها و سایر آلات کشنده، مدت‌ها قبل در کارگاه‌های شخصی سومقاییت تولید شده بودند. چند روز مانده به تهاجم، مقادیر معتنابهی سنگ و کلوخ در خیابان‌های منتهی به قتلگاه، انباشته شده بود. تهیهٔ فهرست نام‌های اهالی ارمنی سومقاییت. قطع تلفن‌های شهروندان ارمنی سومقاییت.
قطع برق ساختمان‌های مسکونی ارمنیان سومقاییت.»
صدها نفر در اثر ضرب و شتم، دچار نقص عضو شدند و کارایی بخشی از اندام‌شان را برای همیشه از دست دادند. زنان بسیاری، که شامل دختران نوجوان نیز می‌شدند. مورد تجاوز جنسی قرار گرفتند و آسیب‌های روانی و جسمانی غیرقابل جبرانی دیدند. بیش از ۲۰۰ خانه به وسیلهٔ اشرار ویران شدند و ده‌ها اتوموبیل ارمنی‌ها در آتش سوختند. میزان خساراتی که به مغازه‌ها و کارگاه‌ها وارد شده بیش از حد تصور است و هزاران ارمنی (جمعیت ارمنی‌های شهر ۱۷٬۰۰۰ نفر بودند) از خانه و کاشانه‌شان رانده شدند.
یک شاهد عینی، به نام (آ. آرکی پوف)، گفته‌است:
«او هنوز از پا در نیامده بود و می‌کوشید از میان شعله‌ها بیرون برود، ولی پنج نفر که میله‌های آهنی داشتند، او را مجدداً به دل آتش انداختند.»
یک شاهد عینی، (س. قلی‌اف)، گفته‌است:
«مهاجمان، در مجاورت مرکز پلیس، یک ارمنی را کتک می‌زدند و هیچ مأموری مانعشان نمی‌شد. چرا که افراد پلیس مخصوصاً از شهر بیرون رفته بودند و با این کار، دست مهاجمان را باز گذاشته بودند. آن روز، هیچ‌یک از مأموران پلیس را ندیدم.»
فرزند یک افسر پلیس، به اسم (ضربعلی‌اف)، گواهی داده‌است:
«پلیس از همه چیز خبر داشت.»
(آرسن آراکلیان) یکی از نجات‌یافتگان مدعی شد که:
«کلیهٔ خطوط تلفن ارمنی‌ها را قطع کرده بودند و او بارها سعی کرده با تلفن آشنایان غیر ارمنی‌اش، با پلیس تماس بگیرد، ولی هیچ پاسخی نگرفته‌است.»
روز ۲۱ مهٔ ۱۹۸۸ میلادی، در نشست عمومی کمیتهٔ مرکزی حزب کمونیست جمهوری آذربایجان، (جهانگیر مسلم‌زاده)، دبیر پیشین کمیتهٔ حزبی سومقاییت، به صراحت دولت مرکزی آذربایجان را مسئول وقوع اغتشاشات خونین سومقاییت دانست و در نشست دفتر کمیتهٔ مرکزی، هنگامی که دربارهٔ مسئولیت‌هایش بحث می‌کردند، دلایل خود را برشمرد و درحقیقت افشاگری کرد.

بنابراین، بدیهی است که حوادث سومقاییت، از قبل برنامه‌ریزی شده بود و مقامات حکومت آذری می‌خواستند با نابودی ارمنیان سومقاییت، و ایجاد رعب و هراس در دل ارمنی‌های جمهوری آذربایجان، آنان را پاک‌سازی قومی‌کنند.
به گفتۀ (کاتوزیف)، معاون دادیار اتحاد جماهیر شوروی (ایزوستیا دیلی، ۲۰ اوت ۱۹۸۸):
«شهری با ۲۵۰٬۰۰۰ نفر جمعیت، یکسره عرصهٔ ضرب و شتم و شکنجه و تجاوز و کشتار ارمنیان شده بود و بدبختانه برای متوقف کردن آن جنایات، هیچ اقدامی نمی‌شد. مهاجمان فهرست‌هایی داشتند که نام ساکنان همهٔ خانه‌ها در آن‌ها درج شده بود و به راحتی می‌توانستند اهالی ارمنی و آذری را از یک دیگر تفکیک کنند. مهاجم‌ها میلهٔ آهنی، سنگ پاره، تبر، چاقو، بطری، و ظرف‌های بنزین با خود داشتند و آن طور که شاهدان عینی گفته‌اند، در گروه‌های ۵۰ تا ۸۰ نفری به منازل ارمنی‌ها یورش می‌بردند و گروه‌های بزرگ‌تر، که حدود یک صد نفر عضو داشتند، در خیابان‌ها ماجراجویی می‌کردند.»
(ژرژ سوروس)، در نشریهٔ «ژورنال مسکو زنامیا» شمارۀ ۶، سال ۱۹۸۹ میلادی. اعلام کرده‌است که:
«نخستین کشتار ارمنیان در جمهوری آذربایجان، در اثر تحریکات نژادپرستان محلی، و با موافقت حیدر علی‌اف دبیر اول کمیتهٔ مرکزی حزب کمونیست شوروی در آن زمان، و رئیس‌جمهور بعدی جمهوری آذربایجان صورت گرفته‌است.»
واکنش دولت شوروی

رهبران اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی، برای شناسایی مجریان و طراحان فاجعه‌ای که در اواخر فوریهٔ ۱۹۸۸ میلادی در شهر سومقاییت رخ داد، هیچ‌گاه اقدام مفیدی نکردند و سازمان‌دهندگان و قاتلان از مجازات سیاسی و حقوقی گریختند و حتی نام‌شان در مجامع رسمی و بین‌المللی اعلام نشد. جلسات دادرسی، نمایشی و فرمایشی بودند. تحقیقات جامع و اصولی نبودند و مسئولان به اصلاح دادرسی، با تقسیم و تفکیک جنایات انجام شده، کاری کردند که هویت سازمان‌دهندگان افشا نشود و قتل و غارت وسیع جان و مال ارمنیان، در دادگاه به صورت شرارت‌های معمولی جلوه داده شد.
در روزهای ۱۸ اکتبر تا ۱۸ نوامبر ۱۹۸۸ میلادی، دادگاه عالی اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی، که برای یکی از جرایم نوزده‌گانهٔ سومقاییت تشکیل شده بود، افراد زیادی را در جای گاه شهود نشاند و پس از آن که شاهدان دربارهٔ قتل‌عام برنامه‌ریزی شده توسط جنایت کاران شهادت دادند. دادگاه حکم خود را صادر کرد و در آن حکم، بر «دخالت صدها نفر با ملیت آذربایجانی» انگشت نهاد.
محکومیت قتل‌عام

احزاب سیاسی، شورای حقوق‌بشر سازمان ملل متحد، شخصیت‌های معروف سیاسی و اجتماعی، و مجالس قانون‌گزاری برخی کشورها، این واقعه را به شدت محکوم کردند و با ارمنیان ابراز همدردی کردند.
قطعنامهٔ مجلس اروپا

قطعنامهٔ مجلس اروپا، مصوب ۷ ژوئیهٔ ۱۹۸۸ میلادی با توجه به اینکه:
«منطقهٔ قره‌باغ کوهستانی، به گواهی تاریخ، همواره بخشی از ارمنستان بوده‌است. در حال حاضر ۸۰٪ اهالی آن ارمنی هستند. منطقهٔ قره‌باغ در سال ۱۹۲۳ میلادی به جمهوری آذربایجان اضافه شده‌است. در فوریهٔ ۱۹۸۸ میلادی ارمنیان قربانی یک کشتار جمعی در شهر آذری سومقاییت شده‌اند؛ و با توجه به این شرایط سیاسی‌ای که منجر به کشتار جمعی ارمنی‌ها در سومقاییت و بروز اغتشاش در باکو شد، روز به روز وخیم‌تر می‌شود و زندگی ارمنیان ساکن جمهوری آذربایجان امری مخاطره‌آمیز شده‌است. بدین وسیله خشونت‌های و محدودیت‌های را که علیه ارمنیان صورت گرفته‌اند، محکوم می‌کنیم.»
فهرست کتاب

de Waal, Thomas (2003). Black Garden: Armenia and Azerbaijan Through Peace and War. New York: New York University Press. ISBN 978-0-8147-1945-9.
Kaufman, Stuart J. (2001). Modern Hatreds: The Symbolic Politics of Ethnic War. Ithaca: Cornell University Press. ISBN 0-8014-8736-6.
Shahmuratian, Samvel (1990). The Sumgait Tragedy: Pogroms Against Armenians in Soviet Azerbaijan. New York: Zoryan Institute.
Malkasian, Mark (1996). "Gha-Ra-Bagh"! The Emergence of the National Democratic Movement in Armenia. Detroit: Wayne State University Press. ISBN 0-8143-2605-6.
جزیمق

مکان
| جزیمق | جزیمق |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۷°۱۱′۳۹″ شمالی ۴۸°۲۰′۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۱۹۴۱۷°شمالی ۴۸٫۳۳۵۸۳°شرقی﻿ / 37.19417; 48.33583: مختصات: ۳۷°۱۱′۳۹″ شمالی ۴۸°۲۰′۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۱۹۴۱۷°شمالی ۴۸٫۳۳۵۸۳°شرقی﻿ / 37.19417; 48.33583
استان: زنجان
شهرستان: زنجان
بخش: بخش قره‌پشتلو
دهستان: قره‌پشتلو پایین
جمعیت: +۲۵۰ نفر
جزیمق، روستایی از توابع بخش قره‌پشتلو شهرستان زنجان در استان زنجان ایران است.
روستای جزیمق دارای آبشار البین است که اولین آبشار بزرگ زنجان است که هرساله طبیعت گردان زیادی را به آنجا سوق میدهد این روستا مرز استانهای زنجان اردبیل و تبریز میباشد
جمعیت

این روستا در دهستان قره‌پشتلو پایین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵۰ نفر (۵۱خانوار) بوده‌است.
هایلونگتون

| هایلونگتون | هایلونگتون |
| --- | --- |
نام بومی  چینی: 海龍屯: نام بومی  چینی: 海龍屯
مختصات: ۲۷°۴۸′۴۳″ شمالی ۱۰۶°۴۹′۰۰″ شرقی﻿ / ﻿۲۷٫۸۱۱۹۴°شمالی ۱۰۶٫۸۱۶۶۷°شرقی﻿ / 27.81194; 106.81667
ساخته‌شده: ۱۲۵۷
تخریب: ۱۶۰۰
موقعیت هایلونگتون در چین: موقعیت هایلونگتون در چین
هایلونگتون (به انگلیسی: Hailongtun) (چینی ساده‌شده: 海龙屯؛ چینی سنتی: 海龍屯؛ پین‌یین: Hǎilóngtún؛ ت.ت. 'دژ اژدهای دریا'�) یک قلعه ویران‌شده در کوه Longyan، واقع در روستای Hailongtun، شهر Gaoping، زونیای، استان گوئیژو، چین است. این دژ، دژ مستحکم حکومت محلی بوجو بود تا اینکه پس از شورش بوجو توسط دودمان مینگ نابود شد. هایلونگتون به‌عنوان تنها دژ واقعی فئودالی به‌خوبی حفظ‌شده در چین، یکی از سایت‌های باستان‌شناسی توسی است که در ۳ ژوئیه ۲۰۱۵ توسط یونسکو در فهرست میراث جهانی ثبت شد.
هایلونگتون در سال ۱۲۵۷ میلادی، در دوران دودمان سونگ تأسیس شد. این دژ به‌عنوان پایگاه اصلی حکومت محلی بوجو که توسط خاندان یانگ اداره می‌شد، از دوران سونگ جنوبی تا دودمان مینگ مورد استفاده قرار گرفت. در سال بیست‌وهشتم حکومت وان‌لی (۱۶۰۰ میلادی)، پس از شکست شورش بوجو توسط دودمان مینگ، آخرین توسی این حکومت، یانگ یینگ‌لونگ، خودکشی کرد و قلعه به آتش کشیده شد.
این قلعه مساحتی در حدود ۱٫۵۹ کیلومتر مربع دارد و دارای ۶ گذرگاه در شرق و ۳ گذرگاه در غرب است و دیوارهای آن تقریباً ۶ کیلومتر طول دارند. دژ از هر چهار طرف با صخره‌های بلند احاطه شده و تنها از طریق یک جاده کوهستانی قابل دسترسی است. گذرگاه سمت کوهستان با نام گذرگاه فیهو شناخته می‌شد و گذرگاه شرقی را گذرگاه فیلونگ می‌نامیدند. در پای تپه سمت راست، گذرگاه ستون مسی و در پای تپه سمت چپ، گذرگاه ستون آهنی قرار داشت.
معماری این دژ، اهمیت استراتژیک آن را نشان می‌دهد. دروازه‌های شهر با برج‌های تیراندازان محافظت می‌شدند. هرچند هیچ مدرکی برای اثبات این ادعا وجود ندارد، اما گفته می‌شود که یک دیوار سنگی بزرگ، که به اندازه کافی عریض بود تا اسب‌ها بتوانند روی آن بتازند، تمامی گذرگاه‌ها را به هم متصل می‌کرد. همچنین، شهر با خندقی عمیق محصور شده بود.
امپراتور چین

| امپراتور چین | امپراتور چین |
| --- | --- |
یک نقاشی از چین شی هوانگ، که نخستین امپراتور چین بود، با یک طرز لباس‌پوشیدن کلاسیک شاهوار: یک نقاشی از چین شی هوانگ، که نخستین امپراتور چین بود، با یک طرز لباس‌پوشیدن کلاسیک شاهوار
 :  
جزئیات: جزئیات
شیوه خطاب: اعلی‌حضرت (陛下)
نخستین پادشاه: چین شی هوانگ
واپسین پادشاه: امپراتور شوان‌تونگ
آغاز پادشاهی: ۲۲۱ پ.م.
پایان پادشاهی: ۱۲ فوریه ۱۹۱۲
سکونتگاه رسمی: با توجه به دودمان تغییر داده شده، اخیراً شهر ممنوعه در پکن
گمارنده: ارثی
امپراتور یا هوانگ‌دی (چینی: 皇帝؛ پین‌یین: Huángdì؛ فارسی: فغفور؛ معنی لغوی: "قدرت مطلق شاهوار") یک عنوان سلطنتی سکولاریته از فرمانروای چین بود که با آغاز سلطنت دودمان چین که چین را در سال ۲۲۱ پیش از میلاد متحد کرد شروع شد و با کناره‌گیری پویی در سال ۱۹۱۲ میلادی در دنبالهٔ انقلاب شین‌های و تأسیس حکومت جمهوری چین پایان یافت. در فارسی به آن فغفور اطلاق شده است؛ فغ به معنی خدای یا بت و پور یا فور به معنی پسر. بغپور.
یاسمین لبون

| یاسمین لبون | یاسمین لبون |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: یاسمین پروانه
زادهٔ: ۲۹ اکتبر ۱۹۶۴ ‏(۶۰ سال) آکسفورد، آکسفوردشر، انگلستان
ملیت: بریتانیایی
پیشه: مدل
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۵-اکنون
همسر: سایمون لبون (ا. ۱۹۸۵)
فرزندان: ۳
اطلاعات مدلینگ: اطلاعات مدلینگ
قد: ۵ ft ۹ in (۱٫۷۵ m)
رنگ مو: قهوه ای تیره
رنگ چشم: قهوه ای
اندازه‌ها: ۸۶٫۵-۶۶-۹۳ (اتحادیه اروپا)  ۳۴-۲۶-۳۶½ (آمریکا)
اندازه لباس: ۳۸ (اتحادیه اروپا)، ۸ (آمریکا)
بنگاه: الیت مدل منیجنت الیت مدلز (پاریس) آژانس مدل وان
 :  
وبگاه: وبگاه رسمی
یاسمین لوبون
یاسْمین لِـبون (به انگلیسی: Yasmin Le Bon) (زاده ۲۹ اکتبر ۱۹۶۴ در آکسفورد با نام یاسمن پروانه) یک مانکن ایرانی -انگلیسی است که در شهرهای لندن و نیویورک فعالیت می‌کند.

وی بنابر گزارش روزنامه گاردین یکی از پر درآمدترین مانکن‌های دهه ۱۹۸۰ میلادی بوده است.
زندگی شخصی

او در سال ۱۹۸۴ با سایمون لبون خواننده گروه دورَن دورَن آشنا شد. آنها در سال ۱۹۸۵ در شهر زادگاهش، آکسفورد، با هم ازدواج کردند و حاصل این ازدواج سه فرزند به نام‌های امبر رز، سفرون ساهارا و تالولا پاین بود.

بزرگ‌ترین دختر او، «امبر رز تامارا لبون» نیز راه و حرفه مادر خود یعنی مدلینگ را ادامه داد.
یاسمن در ۲۰۱۹
نا (آلبوم چندآهنگه)

با ان/ای (آلبوم چندآهنگه) اشتباه نشود.
۲۰۲۴ آلبوم چندآهنگهاز ایم نایون
نا (انگلیسی: Na) دومین آلبوم چندآهنگه از خواننده اهل کره جنوبی ایم نایون است که در ۱۴ ژوئن ۲۰۲۴ از طریق جی‌وای‌پی انترتینمنت و ریپابلیک رکوردز منتشر شد. این آلبوم چندآهنگه شامل هفت قطعه از جمله تک‌آهنگ آغازین «ای‌بی‌سی‌دی» است.
گواهی‌نامه‌ها

| منطقه | گواهی | واحد گواهی‌شده/فروش |
| --- | --- | --- |
| کره جنوبی (گائون) | Platinum | ۲۵۰٬۰۰۰^ |
 ^ رقم توزیع تنها بر پایهٔ گواهی‌ها.:  ^ رقم توزیع تنها بر پایهٔ گواهی‌ها.
تاریخچه انتشار

| منطقه | تاریخ | فرمت | ناشر | منابع |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| مختلف | ۱۴ ژوئن ۲۰۲۴ | سی‌دی دانلود دیجیتال استریم وینیل | جی‌وای‌پی ریپابلیک |  |
| کره جنوبی | ۱۴ ژوئن ۲۰۲۴ | نمو | جی‌وای‌پی |  |
دریاچه تانگانیکا

| دریاچه تانگانیکا | دریاچه تانگانیکا |
| --- | --- |
ماهیگیران بر روی دریاچه تانگانیکا: ماهیگیران بر روی دریاچه تانگانیکا
مختصات: ۶°۳۰′ جنوبی ۲۹°۳۰′ شرقی﻿ / ﻿۶٫۵۰۰°جنوبی ۲۹٫۵۰۰°شرقی﻿ / -6.500; 29.500
درون‌شارش‌های کلان: رودهای روزیزی، مالاگاراسی، کالامبو
برون‌شارش‌های کلان: رود لوکوگا
حوضهٔ آبریز: ۲۳۱٬۰۰۰ کیلومتر مربع (۸۹٬۰۰۰ مایل مربع)
کشورهای حوضه:  بوروندی ,  جمهوری دموکراتیک کنگو ,  تانزانیا ,  زامبیا
بیشترین درازا: ۶۷۳ کیلومتر (۴۱۸ مایل)
بیشترین پهنا: ۷۲ کیلومتر (۴۵ مایل)
مساحتِ رو: ۳۲٬۹۰۰ کیلومتر مربع (۱۲٬۷۰۰ مایل مربع)
میانگین ژرفا: ۵۷۰ متر (۱٬۸۷۰ فوت)
بیشترین ژرفا: ۱٬۴۷۰ متر (۴٬۸۲۰ فوت)
حجم آب: ۱۸٬۹۰۰ کیلومتر مکعب (۴٬۵۰۰ مایل مکعب)
طول کرانه۱: ۱٬۸۲۸ کیلومتر (۱٬۱۳۶ مایل)
ارتفاع سطح: ۷۷۳ متر (۲٬۵۳۶ فوت)
۱ درازای ساحل سنجش خوش‌تعریفی نیست.: ۱ درازای ساحل سنجش خوش‌تعریفی نیست.
دریاچه تانگانیکا (انگلیسی: Tanganyika) دریاچه‌ای ب در مرکز آفریقا و در جنوب خط استوا است. دریاچه تانگانیکا، دومین دریاچه عمیق آب شیرین جهان پس از دریاچه بایکال در سیبری روسیه و همچنین طویل‌ترین دریاچه آب شیرین جهان است. این دریاچه بین چهار کشور تانزانیا، جمهوری دموکراتیک کنگو (DRC)، بوروندی و زامبیا مشترک است. تانزانیا با (۴۶٪) و جمهوری دموکراتیک کنگو با (۴۰٪) بیشترین سهم دریاچه را در اختیار دارند. آب دریاچه تانگانیکا از طریق رودخانه کنگو در نهایت به اقیانوس اطلس می‌ریزد.
اروپائیان برای نخستین بار این دریاچه را در سال ۱۸۵۸ کشف کردند. ریچارد برتون و جان اسپیک به هنگام جستجو برای یافتن سرچشمه رودخانه نیل به این دریاچه برخوردند. اسپیک کاوش خود را ادامه داد و نهایت سرچشمه اصلی رود نیل یعنی دریاچه ویکتوریا را یافت. تانگانیکا در نشست غربی دره نشستی بزرگ آفریقا قرار دارد.
ریشه لغوی

واژه تانگانیکا ظاهراً به معنی «دریاچه بزرگی که مانند جلگه ای پراکنده می‌شود» یا «دریاچه ای دشت مانند» می‌باشد.