stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دولسی سپتامبر
اوایل زندگی

دولسی سپتامبر، دومین دختر بزرگ خانواده جاکوبوس و سوزان سپتامبر، در منطقه گلی‌مور، یکی از حومه‌های کیپ‌تاون، بزرگ شد؛ جایی که علاقه او به فعالیت‌های سیاسی شکل گرفت. او تحصیلات ابتدایی خود را در مدرسه کلیسای متدیست کلیپفونتین آغاز کرد و سپس به دبیرستان اتلون رفت. در سال ۱۹۵۴، برای دنبال کردن حرفه معلمی، به مدرسه تربیت معلم ویزلی در سالتر ریور پیوست و در سال ۱۹۵۵ مدرک دیپلم معلمی خود را دریافت کرد.
او حرفه تدریس خود را در مدرسه سیتی میشن در میتلند آغاز کرد و سپس در سال ۱۹۵۶ در مدرسه ابتدایی بریج‌تاون ایست در اتلون مشغول به کار شد. در سال ۱۹۵۷، عضو اتحادیه تازه‌تأسیس دانشجویان شبه‌جزیره کیپ (CPSU) شد، که وابسته به جنبش اتحاد آفریقای جنوبی بود و هدف آن غلبه بر تفرقه‌های نژادی و ایجاد همبستگی میان دانشجویان با پیشینه‌های فرهنگی متفاوت بود. او همچنین عضو شاخه اتلون اتحادیه معلمان آفریقای جنوبی (TLSA) بود.
فعالیت ها

در ادامه، دولسی سپتامبر به اتحادیه دموکراتیک مردمان آفریقای جنوبی (APDUSA)، که در سال ۱۹۶۰ تأسیس شده بود، پیوست. او سپس عضو گروه مطالعاتی نظامی باشگاه یو چی چان شد که در پایان سال ۱۹۶۲ منحل و در ژانویه ۱۹۶۳ توسط جبهه آزادی‌بخش ملی (NLF) جایگزین شد. در حین فعالیت‌های خود در NLF، در ۷ اکتبر ۱۹۶۳ بازداشت و بدون محاکمه در زندان رولند استریت زندانی شد. همراه با نه نفر دیگر، او طبق قانون آئین دادرسی کیفری به "توطئه برای انجام اعمال خرابکارانه و تحریک به خشونت سیاسی" متهم شد. پس از ماه‌ها دادرسی، حکم در ۱۵ آوریل ۱۹۶۴ صادر شد و سپتامبر به پنج سال زندان محکوم شد. او در این مدت تحت آزارهای شدید جسمی و روانی قرار گرفت. پس از آزادی در آوریل ۱۹۶۹، رژیم پرتوریا فعالیت‌های او را با یک دستور منع پنج ساله کنترل کرد که او را از انجام فعالیت‌های سیاسی و اشتغال به حرفه‌اش منع می‌کرد. سپتامبر سپس به خانه خواهرش در پائل نقل مکان کرد.
در سال ۱۹۷۳، با نزدیک شدن به پایان دستور منع فعالیت، دولسی سپتامبر برای دریافت مجوز خروج دائمی اقدام کرد و توانست موقعیتی در کالج آموزش معلمان میدلی در استافوردشایر به دست آورد. او در ۱۹ دسامبر ۱۹۷۳ آفریقای جنوبی را ترک کرد. در لندن، به فعالیت‌های جنبش ضد آپارتاید پیوست و در خط مقدم بسیاری از تجمعات و تظاهرات سیاسی در ساوت آفریقا هاوس در میدان ترافالگار حضور داشت.
بعدها، او شغل معلمی خود را رها کرد و به کارکنان صندوق بین‌المللی دفاع و کمک به آفریقای جنوبی پیوست. در سال ۱۹۷۶، به کنگره ملی آفریقا (ANC) ملحق شد و در اتحادیه زنان ANC فعالیت کرد. در سال ۱۹۷۹، که سال بین‌المللی کودک (IYC) بود، به‌عنوان رئیس کمیته IYC در بخش زنان ANC در لندن انتخاب شد. در پایان سال ۱۹۸۳، سپتامبر به‌عنوان نماینده ارشد ANC در فرانسه، سوئیس و لوکزامبورگ منصوب شد.
کارلوس دل باریو

| 0 | 1 |
| --- | --- |
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
ملیت: اسپانیا
زاده: ۱۵ اوت ۱۹۶۸ ‏(۵۶ سال) سانتاندر
رکورد رالی قهرمانی جهان: رکورد رالی قهرمانی جهان
سال‌های فعالیت: 1991–1992, 1994–2000, 2002, 2004–2007, 2010–2014, 2018–present
تیم‌ها: هیوندای موتوراسپرت Mini WRC Team تیم رالی جهانی سیتروئن سیات اسپورت OMV Rally Team
رالی‌ها: ۱۰۶
قهرمانی: ۰
برنده رالی: ۳
Podiums: ۱۳
برنده مرحله: ۷۶
اولین رالی: 1991 Rally Catalunya
اولین پیروزی: 2013 Rallye Deutschland
آخرین پیروزی: 2020 Rally Italia Sardegna
آخرین رالی: رالی ایتالیا ساردینیا ۲۰۲۲
کارلوس دل باریو (انگلیسی: Carlos del Barrio؛ زادهٔ ۱۵ اوت ۱۹۶۸) نقشه خوان، و راننده خودروی مسابقه‌ای اهل اسپانیا است.
کناریک پیلوسیان

| کناریک پیلوسیان | کناریک پیلوسیان |
| --- | --- |
زاده: ۲ اکتبر ۱۹۴۸ ‏(۷۶ سال) ایروان، جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان
خاستگاه: ارمنستان
پیشه(ها): موسیقی‌شناس
محل تحصیل: کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان
جوایز: 
 :  
کناریک آندرانیکی پیلوسیان (ارمنی: Քնարիկ Անդրանիկի Փիլոսյան؛ انگلیسی: Knarik Pilossian؛ زادهٔ ۲ اکتبر ۱۹۴۸) موسیقی‌شناس اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
زندگی‌نامه

وی در در ایروان به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره فرهنگی شایسته جمهوری ارمنستان (۲۰۱۳) شد. وی عضو اتحادیه آهنگسازان ارمنستان می‌باشد. وی در کالج دولتی موسیقی رومانوس ملیکیان، کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان و Հայաստանի Հանրային Հեռուստաընկերություն فعالیت کرده است.
زنان در دوران زندیه

در دوران زندیه، حقوق زنان بسیار محدود بود و آن‌ها عمدتاً در حوزه خانگی و خانوادگی فعالیت داشتند. اگرچه برخی زنان در صنایع دستی و کشاورزی مشارکت می‌کردند، اما این فعالیت‌ها به رسمیت شناخته نمی‌شد و حقوق مستقلی برای آن‌ها ایجاد نمی‌کرد. زنان در این دوره از بسیاری از حقوق اساسی محروم بودند، اما در عین حال، در برخی حوزه‌ها نقش مهمی ایفا می‌کردند.
پوشش زنان

پیراهن زنان در دوره­ زندیه تنگ ­تر از مردان و از جنس نخ و ابریشم بود. پوشیدن پیراهن ­های نازک و بدن نما در این دوره میان زنان رواج یافت و دامن پیراهن ­ها نیز کوتاه­ تر از دوره ­های قبل شد.
لباس زنان زندیه شامل پیراهن، شلوار، اَرخالُق، کُلیجِه، کلاه، کفش، کمربند و چادر بود.
پوشش زنان > پیراهن

زنان پیراهن نازک و تنگی از پارچۀ کتان، پنبه و ابریشم می‌پوشیدند. این پیراهن تنگ‌تر از پیراهن مردان بود. زنان لباس‌هایی تنگ می‌پوشیدند برای اینکه لاغرتر به ‌نظر برسند. قد پیراهن تا بالای زانو و جلوی آن باز بود. گاهی به‌صورت یقه‌گرد و گاهی بدون یقه بود، وسط یقه این پیراهن چاکی داشت که با روبان یا دکمه زیر گلو بسته می‌شد. روی پیراهن کمربندی از چرم یا پارچه‌های معمولی یا ابریشم می‌بستند.
پوشش زنان > شلوار

شلوار خانم‌های طبقات بالا مثل مردان گشاد و بلند از پارچه‌های راه‌راه به‌ صورت مورب بود و روی آن دامن گشاد و نسبتاً بلندی که قد آن تا وسط ساق پا می‌رسید می‌پوشیدند. جنس شلوار آن زربفت بود و اگر نبود با نوار حاشیه‌ دوزی می‌کردند.باد کردن هر چه بیشتر پاچه­ های شلوار از تشخص فرد پوشنده حکایت می­ کرد.
پوشش زنان > اَرخالُق

کت بلندی است که تا نصف بدن را می‌پوشاند و آن را روی پیراهن می‌پوشیدند. آستین آن سمبوسه‌ای بود و با بازوبندهای جواهرنشان آن را تزیین می‌کردند.
پوشش زنان > کلیجه

کلیجه زنان، کت بلندی بود که آستین کوتاهی داشت و قد آن تا ران بود و آن را روی ارخالق می‌پوشیدند و اغلب آستر آن را از پوست تهیه می‌کردند.
پوشش زنان > کلاه

زنان از عرق‌چین کوچکی که با سنگ‌های قیمتی یا سکه مزین شده بود استفاده می‌کردند. گاهی اوقات به‌جای عرق‌چین از شال ظریف که روی شانه هم می‌افتاد استفاده می‌کردند. این شال را به دور گردن یا روی فرق سر به‌صورت گل می‌بستند. بعضی زنان زیر شال از کلاه کوچکی به‌نام لچک استفاده می‌کردند.
پوشش زنان > کفش

در دوره زندیه زنان کفش‌های نعلین یا ساغری نوک برگشته به پا می‌کردند. این کفش از پارچه مخمل گلدوزی بود که با یراق طلایی یا ابریشمی تزیین می‌کردند.
پوشش زنان > کمربند

زنان ثروتمند دورۀ زندیه برای زیبایی و لاغرتر نشان‌دادن اندام از کمربندی با سگک زرین و یا سیمین جواهرنشان استفاده می‌کردند. گاهی اوقات به‌جای کمربند از شال یا ابریشم استفاده می‌کردند.
پوشش زنان > پوشش سر

زنان زندیه تور یا پارچه‌ای را به‌طور آزاد روی سر خود می‌گذاشتند و با زیور و زینت موهای خود را تزیین می‌کردند و همچنین از چارقد هم استفاده کرده و آن را زیر چانه با جقه تزیین می‌کردند. برای خروج از منزل از چادری با رنگ تیره، رنگ سفید یا بنفش و همچنین از روبنده نیز استفاده می‌کردند.
در کتاب رنه دالمانی آمده است:
«در ایران یک نوع پوشیدنی گلدوزی شده است که متذوقان اروپایی به زحمت بدان ابراز علاقه کرده ­اند. این لباس گلدوزی ­شده را در اروپا بیهوده جلیقه ایرانی نامیده ­اند و نامی کاملاً نادرست است. این پوشیدنی گلدوزی ­شده ساق ­های زنان را می ­پوشانده است. این جورابها به شکل دو لوله خشک و سخت ­اند که قطعاً پوشیدن آنها لذت بخش نبوده است. این نوع شلوار تا قرن هجدهم رایج بوده و بعد از آن منسوخ گردیده ­است»
پیشه زنان

در دوران زندیه (۱۷۵۱ تا ۱۷۹۴ میلادی)، جامعه ایران به شدت تحت تأثیر سنت‌ها و قوانین اسلامی قرار داشت، که بر نقش زنان در عرصه عمومی تأثیرگذار بود. با این حال، زنان در برخی زمینه‌های شغلی فعالیت داشتند که از جمله آن‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
پیشه زنان > صنایع دستی و هنرهای خانگی

زنان در دوران زندیه به تولید صنایع دستی مانند قالی‌بافی، گلیم‌بافی، سوزن‌دوزی و تولید پارچه‌های دست‌باف مشغول بودند. این فعالیت‌ها معمولاً در خانه انجام می‌شد و بخشی از درآمد خانواده را تأمین می‌کرد.
پیشه زنان > کشاورزی و دامداری

در مناطق روستایی، زنان در کنار مردان در فعالیت‌های کشاورزی و دامداری مشارکت داشتند. آن‌ها در کاشت، داشت و برداشت محصولات کشاورزی و همچنین نگهداری از دام‌ها نقش فعالی ایفا می‌کردند.
پیشه زنان > فعالیت‌های خدماتی

برخی زنان در شهرها به عنوان خدمتکار در خانه‌های اشراف و ثروتمندان کار می‌کردند. این زنان معمولاً در امور خانه‌داری، آشپزی و نگهداری از کودکان فعالیت داشتند.
پیشه زنان > تجارت کوچک

در برخی موارد، زنان در بازارهای محلی به فروش محصولات دست‌ساز خود مانند پارچه، فرش و مواد غذایی می‌پرداختند. این فعالیت‌ها معمولاً در سطح کوچک و محلی انجام می‌شد.
حقوق زنان

در دوران زندیه، حقوق زنان بسیار محدود بود و اگرچه برخی زنان در صنایع دستی و کشاورزی مشارکت می‌کردند، اما این فعالیت‌ها به رسمیت شناخته نمی‌شد و حقوق مستقلی برای آن‌ها ایجاد نمی‌کرد. در دوران زندیه، وضعیت حقوق زنان تحت تأثیر قوانین اسلامی و سنت‌های اجتماعی قرار داشت. زنان در این دوره عمدتاً در حوزه‌های خصوصی و خانگی فعالیت می‌کردند، اما این فعالیت ها به رسمیت شناخته نمی شد و حقوق مستقلی برای آنان ایجاد نمی کرد و دسترسی محدودی به برخی حقوق اجتماعی و قانونی داشتند. از جمله ویژگی‌های حقوقی و اجتماعی زنان در این دوره می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
حقوق زنان > حقوق خانوادگی

زنان در ازدواج اختیار چندانی نداشتند و معمولاً ازدواج‌ها توسط خانواده‌ها ترتیب داده می‌شد.
حق طلاق عملاً در اختیار مردان بود و زنان تنها در موارد بسیار خاص می‌توانستند درخواست طلاق دهند.
زنان پس از ازدواج، حق مالکیت بر اموال خود را داشتند، اما کنترل این اموال اغلب توسط مردان خانواده انجام می‌شد.
حقوق زنان > حقوق اقتصادی

زنان اجازه نداشتند به طور مستقل در عرصه عمومی فعالیت اقتصادی داشته باشند. فعالیت‌های اقتصادی آن‌ها عمدتاً محدود به کارهای خانگی و صنایع دستی مانند قالی‌بافی و پارچه‌بافی بود.
در مناطق روستایی، زنان در کنار مردان در کشاورزی و دامداری مشارکت داشتند، اما این فعالیت‌ها به عنوان بخشی از وظایف خانوادگی تلقی می‌شد و حقوق مستقلی برای آن‌ها ایجاد نمی‌کرد.
حقوق زنان > حقوق اجتماعی و سیاسی

زنان از مشارکت در امور سیاسی و اجتماعی محروم بودند و هیچ نقش رسمی در حکومت یا تصمیم‌گیری‌های عمومی نداشتند.
حضور زنان در عرصه عمومی بسیار محدود بود و آن‌ها عمدتاً در خانه یا در جمع‌های زنانه فعالیت می‌کردند.
حقوق زنان > حقوق آموزشی

آموزش رسمی برای زنان وجود نداشت و تنها دختران خانواده‌های ثروتمند امکان یادگیری خواندن و نوشتن را در خانه داشتند.
آموزش زنان معمولاً محدود به مهارت‌های خانگی مانند خیاطی، آشپزی و امور خانه‌داری بود.
حقوق زنان > حقوق قضایی

در سیستم قضایی، شهادت زنان ارزش کمتری نسبت به شهادت مردان داشت و در بسیاری از موارد، شهادت دو زن معادل شهادت یک مرد تلقی می‌شد.
زنان در موارد اختلافات حقوقی، به ویژه در امور خانوادگی، از حمایت قانونی کمتری برخوردار بودند.
زنان مهم در عصر زندیه

خدیجه بیگم قاجار
بیگم آغا زنگنه
گرشسب خانم
مریم بیگم زند
تصویری منسوب به پوشش زنان در عصر زندیه
سلول‌های بهاری

| 0 | 1 |
| --- | --- |
ویراستار(ها): مجتبی موحدیان
نویسنده(ها): بهنام باقری (به نقل از حسین بهاروند)
کشور: ایران
زبان: فارسی
موضوع(ها): زندگی‌نامه حسین بهاروند و تاریخ شفاهی سلول‌های بنیادی در ایران
گونه(های) ادبی: زندگی‌نامه
ناشر: انتشارات راه‌یار
تاریخ نشر: 1399
شمار صفحات: ۴۰۸
سلول‌های بهاری کتابی است در ژانر زندگی‌نامه به قلم بهنام باقری که به روایت زندگی حسین بهاروند، دانشمند سلول‌های بنیادی اهل ایران می‌پردازد. این کتاب نخستین بار در سال 1399 توسط انتشارات راه‌یار چاپ شد. بهنام باقری در طول مصاحبه‌هایی که با بهاروند انجام داده، خاطرات او را در قالب یک کتاب گردآوری کرده است.
محتویات کتاب

این کتاب علاوه بر اینکه روایتگر زندگی‌نامه یکی از دانشمندان ایرانی است، به روایت تاریخچۀ سلول‌های بنیادی در ایران می‌پردازد. او در این زمینه با چالش‌ها و فرصت‌های زیادی روبرو شد. به نقل از حسین بهاروند، بعد از اینکه به تولید سلول‌های بنیادی دست یافت، با جمله‌هایی همچون «این دروغه؛ شما اصلاً همچین کاری نکردید!»، «این سلول‌ها رو از خارج آوردید؛ خودتون تولیدشون نکردید!» و یا «اصلا این دانش اهمیتی نداره که این‌قدر بزرگ جلوه داده می‌شه!» مواجه شد.
اما در کتاب همیشه از همسرش پروانه فرزانه به عنوان یک حامی یاد کرده و در فصل آخر کتاب هم یک دلنوشته به او نوشته. فرزانه نیز همچون شوهرش در حوزه زیست‌شناسی قعالیت می‌کرد. بهاروند همواره قدردان حضور و یاری همیشگی‌اش بود و این کتاب را در شیراز، در سالروز بزرگداشت همسرش، رونمایی کرد.
دیگر رسانه‌ها

مجموعۀ تلویزیونی ذهن زیبا از این کتاب اقتباس شده است.
جوایز

از این کتاب به عنوان یکی از برگزیدگان جایزه کتاب «جلال آل احمد» تقدیر شد.
تنها کاری که باید می‌کردی ماندن بود

| «تنها کاری که باید می‌کردی ماندن بود»> ترانه تیلور سوئیفت.از آلبوم ۱۹۸۹ | «تنها کاری که باید می‌کردی ماندن بود»> ترانه تیلور سوئیفت.از آلبوم ۱۹۸۹ |
| --- | --- |
تاریخ پخش: ۲۷ اکتبر ۲۰۱۴
استودیو: کان‌وی (لس آنجلس)
ژانر: سینث-پاپ
زمان: ۳:۱۳
ترانه‌نویس(ها):  تیلور سوئیفت  مکس مارتین 
تهیه‌کننده(ها):  مکس مارتین  شلبک  متمن اند رابین 
| «تنها کاری که باید می‌کردی ماندن بود (نسخه تیلور)»> ترانه تیلور سوئیفت.از آلبوم ۱۹۸۹ (نسخه تیلور) | «تنها کاری که باید می‌کردی ماندن بود (نسخه تیلور)»> ترانه تیلور سوئیفت.از آلبوم ۱۹۸۹ (نسخه تیلور) |
| --- | --- |
تاریخ پخش: ۲۷ اکتبر ۲۰۲۳
استودیو: پرایم رکوردینگ (نشویل)
زمان: ۳:۱۳
ترانه‌نویس(ها):  تیلور سوئیفت  مکس مارتین 
تهیه‌کننده(ها):  تیلور سوئیفت  کریستوفر رو 
ویدئوی متن ترانه: ویدئوی متن ترانه
«تنها کاری که باید می‌کردی موندن بود (نسخه تیلور)» در یوتیوب: «تنها کاری که باید می‌کردی موندن بود (نسخه تیلور)» در یوتیوب
 :  
«تنها کاری که باید می‌کردی ماندن بود» (انگلیسی: All You Had to Do Was Stay) ترانه‌ای از خواننده-ترانه‌سرای آمریکایی تیلور سوئیفت از آلبوم پنجم او ۱۹۸۹ است که در سال ۲۰۱۴ منتشر شد. سوئیفت این ترانه را با همکاری مکس مارتین نوشته و توسط مارتین به همراه شلبک و متمن اند رابین تهیه شد. متن ترانه الهام گرفته از یک رؤیا است که در آن سوئیفت از عشق سابقش می‌خواهد که بماند. در بخش بند برگردان، از تن صدای زیر سوئیفت برای گفتن کلمهٔ «بمان» استفاده شده است.
برخی از منتقدان در بررسی‌های آلبوم ۱۹۸۹، ساختار «تنها کاری که باید می‌کردی ماندن بود» را جذاب توصیف کردند، در حالی که برخی دیگر آن را ضعیف و معمولی دانستند. مجلهٔ بیلبورد در سال ۲۰۱۷ این ترانه را در فهرست «۱۰۰ قطعه ناشناختهٔ برتر ستاره‌های پاپ قرن ۲۱» قرار داد. از نظر تجاری، این ترانه در کشورهای استرالیا و کانادا وارد جدول فروش شد و در هر دو کشور و همچنین ایالات متحده گواهی‌نامه‌هایی دریافت کرد. پس از اختلافی که در سال ۲۰۱۹ بر سر مالکیت نسخه‌های اصلی ضبط شدهٔ سوئیفت به وجود آمد، او این ترانه را با عنوان «تنها کاری که باید می‌کردی ماندن بود (نسخه تیلور)» برای آلبوم مجدداً ضبط شدهٔ ۱۹۸۹ (نسخه تیلور) در سال ۲۰۲۳ باز ضبط کرد.
زبیده بشیر

| زبیده بشیر | زبیده بشیر |
| --- | --- |
زبيدة بشير‎‎: زبيدة بشير‎‎
زادهٔ: ۶ فوریهٔ ۱۹۳۸ ساقیه سیدی یوسف، تونس
درگذشت: ۲۱ اوت ۲۰۱۱ (۷۳ سال) شهر تونس، تونس
ملیت: تونسی
پیشه(ها): شاعر، گویندهٔ رادیو
زبیده بشیر (۶ فوریه ۱۹۳۸ – ۲۱ اوت ۲۰۱۱) شاعر تونسی بود. تحصیلات مدرسه‌ای ندید، اما به خودآموزی در خانه پرداخت. از سال ۱۹۵۸ تا ۱۹۸۴ به عنوان گوینده، تهیه‌کننده و مجری رادیو کار کرد. زبیده بشیر، اولین شاعر زن تونسی است که پس از استقلال در دوران مدرن، مجموعه شعری منتشر کرد، آن هم در سال ۱۹۶۸ با مجموعهٔ «حنین». او را یکی از برجسته‌ترین شاعران دههٔ ۱۹۵۰ تونس می‌دانند که نامش با برنامه‌های فرهنگی‌اش در رادیو درخشید سپس با خلاقیت شاعرانه‌اش که در آن زمان در مجلات مختلف منتشر می‌شد، شناخته شد. او شعرهای آزاد و کلاسیک می‌سرود و به موضوعات مورد علاقهٔ زنان و میهن می‌پرداخت.
پاگودای معبد فوگنگ

| پاگودای معبد فوگنگ | پاگودای معبد فوگنگ |
| --- | --- |
Front view of the Sakyamuni Pagoda of Fogong Temple: Front view of the Sakyamuni Pagoda of Fogong Temple
خطای لوآ در پودمان:Mapframe در خط 385: attempt to perform arithmetic on local 'lat_d' (a nil value).: خطای لوآ در پودمان:Mapframe در خط 385: attempt to perform arithmetic on local 'lat_d' (a nil value).
دین: دین
وابستگی: بودیسم
مکان: مکان
مکان: شهرستان یینگ، شوجو، شانشی، چین
کشور: PRC
مختصات: 
معماری: معماری
گونه: معماری چینی
پایان ساخت: ۱۰۵۶–۱۱۹۵
پاگودای معبد فوگنگ (انگلیسی: Pagoda of Fogong Temple) یا بتکده گوتاما بودا در معبد فوگونگ (چینی ساده‌شده: 佛宫寺释迦塔; چینی سنتی: 佛宮寺釋迦塔; پین‌یین: Fógōng Sì Shìjiā Tǎ) در شهرستان یینگ، استان شانشی، چین، یک پاگودای چوبی است. این بنا همچنین با نام بتکده چوبی شهرستان یینگ (چینی: 应县木塔، پین‌یین: yìngxiàn mùtǎ) شناخته می‌شود. این بنا در سال ۱۰۵۶، در دومین سال حکومت مردم خیتان در دودمان لیائو ساخته شد و در سال ۱۱۹۵، در ششمین سال حکومت دودمان جین (۱۲۳۴–۱۱۱۵) مرمت و گسترش یافت. این بتکده به دستور دائوزونگ (هونگجی) در محل خانه مادربزرگش ساخته شد. این بتکده که در طول قرن‌ها از چندین زمین‌لرزه بزرگ جان سالم به در برده است، شهرت زیادی در چین پیدا کرده و به‌طور عامیانه با نام موتا (چینی: 木塔; پین‌یین: mùtǎ; ت.ت. 'Timber Pagoda') شناخته می‌شود.
این بتکده بر روی سکویی سنگی به ارتفاع ۴ متر (۱۳ فوت) ساخته شده و دارای یک مناره ۱۰ متری (۳۳ فوت) است که مجموع ارتفاع آن را به ۶۷٫۳۱ متر (۲۲۰٫۸۳ فوت) می‌رساند. این بنا قدیمی‌ترین بتکده تمام چوبی موجود در چین است. با اینکه این بتکده قدیمی‌ترین پاگودای تمام چوبی در چین است، اما قدیمی‌ترین بتکده دارای بام‌های متراکم، بتکده سونگیو از قرن ششم (ساخته شده از آجر) است. همچنین، پاگوداهای سنگی بسیار قدیمی‌تری در سراسر دشت شمال چین وجود دارند، از جمله معبد فوگوانگ و بتکده چهار دروازه در جینان. قدیمی‌ترین ساختمان‌های چوبی موجود در چین، تالارهای معابد بوداگرایی چینی در شهرستان ووتای در غرب کوه ووتای هستند که قدمت آن‌ها به اواسط دودمان تانگ (۶۱۸–۹۰۷) بازمی‌گردد.
لیگ قهرمانان اروپا ۲۶–۲۰۲۵.

لیگ قهرمانان اروپا ۲۶–۲۰۲۵، هفتاد و یکمین فصل از مسابقات برتر فوتبال باشگاهی اروپا خواهد بود که توسط یوفا برگزار می‌شود و سی و چهارمین فصل از زمانی که از جام باشگاه‌های قهرمان اروپا به لیگ قهرمانان اروپا تغییر نام دادند.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
ورزشگاه پوشکاش آرنا در بوداپست میزبان فینال خواهد بود.: ورزشگاه پوشکاش آرنا در بوداپست میزبان فینال خواهد بود.
جزئیات مسابقات: جزئیات مسابقات
تاریخ برگزاری: مقدماتی: ۸ ژوئیه – ۲۷ اوت ۲۰۲۵اصلی: ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۵ – ۳۰ می ۲۰۲۶
شمار تیم‌ها: اصلی: ۳۶مجموع: ۸۱ (از ۵۳ فدراسیون)
→ ۲۶–۲۰۲۵ ۲۷–۲۰۲۶ ← : → ۲۶–۲۰۲۵ ۲۷–۲۰۲۶ ←
جمیلیا

{{Infobox person 
| name = جمیلیا
| image = Jamelia_(49188174882).jpg
| caption =
| birth_name = جمیلیا نیلا دیویس
| birth_date = ۱۱ ژانویهٔ ۱۹۸۱ ‏(۴۴ سال)
| birth_place =
| occupation =
خواننده
ترانه‌سرا
بازیگر
مجری تلویزیون
| years_active = ۱۹۹۹–اکنون
| spouse = دارن بایفیلد (ا. ۲۰۰۸–۲۰۰۹)
| children = ۴
| module = پیشه موسیقیژانر
آراندبی معاصر
موسیقی پاپ
موسیقی هیپ هاپ
ناشر(ان)
کپیتال رکوردز
پارلفون
آل اِراوند دِ ورلد پروداکشنز
گروه موسیقی یونیورسال
همکاری‌های مرتبط
اشلی والترز
استل
بورلی نایت
افریکا بمباتا
جمیلیا در حال اجرای برنامه در سال ۲۰۰۷.
جمیلیا (انگلیسی: Jamelia؛ زادهٔ ۱۱ ژانویهٔ ۱۹۸۱) خواننده، ترانه‌سرا، بازیگر و مجری تلویزیون جامائیکایی‌تبار اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۹۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است و تاکنون سه آلبوم موسیقی استودیویی منتشر کرده است که هر کدام به جدول ۴۰ آلبوم برتر بریتانیا رسیده‌اند که در مجموع هشت تک آهنگ برتر بریتانیا را شامل می‌شوند. علاوه بر این، جمیلیا برنده چهار جایزه موبو، یک جایزه کیو، نه نامزدی جایزهٔ بریت، دو نامزدی جایزهٔ موسیقی ام‌تی‌وی اروپا، یک نامزدی جایزه مرکوری و ۱ نامزدی جایزهٔ آیور نوولو شده است.
فعالیت حرفه‌ای جمیلیا در موسیقی در سال ۱۹۹۹ آغاز شد که او نخستین تک‌آهنگ خود را با نام «بسیار نشئه» منتشر کرد و پس از آن یک تک آهنگ موفق تر به نام «می‌کنم» منتشر شد. او سپس اولین آلبوم استودیویی کامل خود را با نام دراما در ژوئن ۲۰۰۰ منتشر کرد. جملیا در ادامه تک‌آهنگ‌های موفق دیگری را نیز منتشر کرد، از جمله " فوق ستاره " که در رتبه سوم جدول تک‌آهنگ‌های بریتانیا و شماره یک در استرالیا قرار گرفت، و گواهی پلاتین دریافت کرد. او در ادامه دو آلبوم استودیویی دیگر به نام‌های متشکرم (۲۰۰۳) و در کنارم قدم بزن (۲۰۰۶) را منتشر کرد، تا آنکه به دنبال اختلاف با مدیران اجرایی بر سر انتشار ترانه «دیگر بس است»، سومین ترانه پیشنهادی در آلبوم در کنارم قدم بزن، پارلفون را ترک کرد.
حرفه موفق ده ساله جمیلیا باعث شده است که او در سال ۲۰۰۹ به عنوان داور در برنامه‌هایی مانند همانند مایکل جکسون برقص انتخاب شود. فیلم‌شناسی او همچنین شامل مستندهای تلویزیونی خودش از جمله جمیلیا: به هر حال موهای کیست (۲۰۰۸)، نسخه خودش از برنامه محبوب خانه‌ای که من را ساخت در کانال ۴، و مستند دیگر از او برای بی‌بی‌سی در سال ۲۰۱۱ به نام جاملیا: شرم برای مادران مجرد می‌گردد. در سال ۲۰۱۰ او قرارداد جدیدی را با شرکت «آل اِراوند دِ ورلد پروداکشنز» امضا کرد. او از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۶ یکی از اعضای شرکت کننده در میز گرد در برنامه شوی گفتگو زنان رها در شبکهٔ آی‌تی‌وی بود.
اوایل زندگی

جاملیا در هَندزوُرث بیرمنگام، از مادری مجرد به نام پولت دیویس متولد شد. پدر و مادرش هر دو جامائیکایی هستند. پدرش اهل اسپنیش تاون و مادرش از اهالی بخش وست مورلند است. او در محلهٔ هاکلی بزرگ شد و در یک مدرسه ابتدایی محلی به نام مدرسه ابتدایی بروکفیلدز تحصیل کرد و سپس در آکادمی کینگزهرتس سی‌تی‌سی رفت که نام پیشین آن «کالج فناوری شهری» بود.
زندگی شخصی

جمیلیا در مصاحبه‌هایش آشکارا گفته است که بدون پدر بزرگ شده است، زیرا او اغلب در زندان بود و پدرش حتی دعوت او را به عروسی‌اش رد کرد و در آن مجلس حاضر نشد.
جمیلیا چهار دختر دارد. نخستین دختر او در سال ۲۰۰۱ به دنیا آند و حاصل رابطه‌اش با مدیر موسیقی تری والن بود؛ رابطه ای که جمیلیا ادعا می‌کند که نوعی سوء استفاده بوده و الهام بخش آهنگ او " متشکرم " شده است. در اوت ۲۰۰۷، جملیا از دوست پسرش دارن بایفیلد جدا شد. این زوج یک دختر دارند که متولد ۲۱ اکتبر ۲۰۰۵ است. آنها چند ماه بعد آشتی کردند و در اکتبر ۲۰۰۷ نامزدی خود را اعلام کردند. در ۱۵ ژوئن ۲۰۰۸، گزارش شد که این زوج یک روز قبل در ساسکس غربی ازدواج کردند. در ۳ نوامبر ۲۰۰۹، اعلام شد که آنها مجدداً درخواست طلاق داده‌اند. در اوت ۲۰۲۲، جمیلیا اعلام کرد که منتظر چهارمین فرزندش است.
در سال ۲۰۱۸، جمیلیا گفت که پروژه‌های تلویزیونی‌اش به دلیل پوشش خبری مساول مربوط به برادر ناتنی‌اش، تافاروا بکفورد، که به یک قتل مرتبط با باندهای تبه‌کار محکوم شده بود، از او گرفته شده است.
در نوامبر ۲۰۱۹، جمیلیا از حزب کارگر در انتخابات سراسری بریتانیا حمایت کرد.
آلبوم‌شناسی

دراما (۲۰۰۰)
متشکرم (۲۰۰۳)
در کنارم قدم بزن (۲۰۰۶)
گزیدهٔ نقش‌آفرینی‌ها > تلویزیون

مسترشف (۲۰۲۳)
هالیوکس (۲۰۲۱ و ۲۰۲۴–۲۰۲۳)
پزشک‌ها (۲۹۱۶)
بیا خیلی برقص (۲۰۱۵)
زنان رها (۲۰۱۶–۲۰۱۳)
مرگ در بهشت (۲۰۱۳)
همانند مایکل جکسون برقص (۲۰۰۹)
آیا اصلاً امکان دارد که من به شما دروغ بگویم؟ (۲۰۰۹)
تخت‌گاز (۲۰۰۷)
هالیوکس (۲۰۰۳)
جوایز

۲۰۰۴ - جایزهٔ موبو - بهترین موزیک ویدئو (ترانهٔ «پول»)
۲۰۰۴ - جایزهٔ کیو - بهترین تک آهنگ – «از نگاه یک پسر بدان بنگر»
۲۰۰۴ - جایزهٔ موبو - بهترین موزیک ویدئو
۲۰۰۴ - جایزهٔ موبو - بهترین تک آهنگ – «متشکرم»
۲۰۰۴ - جایزهٔ موبو - بهترین خوانندهٔ زن بریتانیایی
۲۰۰۵ - جوایز موسیقی شهری - بهترین اجرای آراَندبی
۲۰۰۷ - جایزهٔ اسکا (لهستان) - بهترین خوانندهٔ خارجی
۲۰۰۷ - جوایز موسیقی شهری - بهترین اجرای آراَندبی
جمیلیا در حال گرفتن سلفی با جرمی کوربین، رهبر وقت حزب کارگر در یک گردهمایی تبلیغاتی برای انتخابات سراسری بریتانیا در بیرمنگام. جمیلیا از حزب کارگر در  انتخابات عمومی ۲۰۱۹ حمایت کرد
مارگاریتا سالاس

در این مقاله،  نام خانوادگی اول یا پدری است. نام خانوادگی دوم یا مادری نیز  است.
| والامقاممارگاریتا سالاس | والامقاممارگاریتا سالاس |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳۰ نوامبر ۱۹۳۸ کانرو، بالدس، آستوریاس، اسپانیا
درگذشت: ۷ نوامبر ۲۰۱۹ (۸۰ سال) مادرید، اسپانیا
ملیت: اسپانیایی
محل تحصیل: دانشگاه کمپلوتنسه مادرید
شناخته‌شده برای: مطالعات ژنتیک مولکولی و کشف ویروس باکتریایی فی۲۹ دی‌ان‌ای پلیمراز
همسر: اِلادیو وینیوئلا (ا. ۱۹۶۳)
فرزندان: ۱ دختر
جوایز: جایزه علم و فناوری مکزیک (۱۹۹۸) جایزه مخترع برتز اروپا (۲۰۱۹)
پیشینه علمی: پیشینه علمی
استاد راهنما: آلبرتو سولس
 :  
کرسی i در آکادمی سلطنتی اسپانیا: کرسی i در آکادمی سلطنتی اسپانیا
دوره مسئولیت ۴ ژوئن ۲۰۰۳ – ۷ نوامبر ۲۰۱۹: دوره مسئولیت ۴ ژوئن ۲۰۰۳ – ۷ نوامبر ۲۰۱۹
پس از: خوزه گارسیا نیه‌تو
پیش از: پالوما دیاس-ماس
 :  
 :  
مارگاریتا سالاس در مراسم دریافت دکترای افتخاری از «دانشگاه ملی آموزش از راه دور»، ۲۰۱۱
مارگاریتا سالاس فالگوئراس (اسپانیایی: Margarita Salas Falgueras‎؛ ‏ ۳۰ نوامبر ۱۹۳۸ – ۷ نوامبر ۲۰۱۹) دانشمند، پژوهشگر پزشکی و مؤلف در زمینه‌های بیوشیمی و ژنتیک مولکولی بود.
او زیست‌شناسی مولکولی را در اسپانیا توسعه داد و همچنین به عنوان دانشیار افتخاری شورای ملی پژوهش اسپانیا در مرکز زیست‌شناسی سِوِرو اوچوآ (UAM) در دانشگاه مستقل مادرید فعالیت نمود. در سال ۲۰۱۶ او نخستین زنی بود که نشان اچه‌گارای را دریافت کرد که توسط «آکادمی سلطنتی علوم اثباتی، فیزیکی و طبیعی» (Real Academia de Ciencias Exactas, Físicas y Naturales) به او اعطا شد.
«ویروس باکتریایی فی۲۹ دی‌ان‌ای پلیمراز» که سالاس آن را کشف کرد، توسط شورای ملی پژوهش اسپانیا به عنوان پردرآمدترین حق ثبت اختراع در اسپانیا شناخته شد. مجموعهٔ کارهای او، همان‌طور که در نشریهٔ لوکال در سال ۲۰۱۹ توصیف شد، موجب اختراع «روشی سریع تر، ساده‌تر و قابل اعتمادتر برای تکثیر مقادیر کمی از دی‌ان‌ای به مقادیر کافی برای آزمایش کامل ژنومی» شد.
او نخستین زن علمی بود که تا کنون به عضویت آکادمی سلطنتی اسپانیا درآمد. اندکی قبل از مرگش، جایزه مخترع برتر اروپا در سال ۲۰۱۹ به او اهدا شد. سالاس توسط پادشاه خوآن کارلوس یکم در تابستان ۲۰۰۸ با اهدای لقب موروثی مارکیز کانرو به جمع اشراف اسپانیایی پیوست. او در طول فعالیت خود در دانشگاه به بیش از ۴۰ دانشجوی دکترا مشاوره داد و بیش از ۲۰۰ مقاله علمی منتشر کرد. او مدافع صریح زنان و فلسفه علم فمینیستی بود.