stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
حزب جمهوری خواه بلوچ

| حزب جمهوری خواه بلوچ جمهوری وطن پارٹی  (اردو) Baloch Republican Party  (انگلیسی) | حزب جمهوری خواه بلوچ جمهوری وطن پارٹی  (اردو) Baloch Republican Party  (انگلیسی) |
| --- | --- |
کوته‌نوشت: BRP
رئیس: براهومداغ بوگتی
دبیرکل: بشیر عظیم
سخنگو: شیر محمد بوگتی
بنیان‌گذار: براهومداغ بوگتی
بنیان‌گذاری: ۲۰۰۸ کویته (۲۰۰۸ کویته)
انشعاب از: JWP
شاخه دانشجویی: سازمان دانشجویان جمهوری‌خواه بلوچ
مرام سیاسی: ناسیونالیسم بلوچ ملی‌گرایی چپ‌گرا مارکسیسم سوسیالیسم جمهوری‌خواهی سکولاریسم
طیف سیاسی: چپ‌گرا
وبگاه: وبگاه
balochrepublicanparty.com: balochrepublicanparty.com
سیاست در پاکستان حزب‌ها: سیاست در پاکستان حزب‌ها
حزب جمهوری خواه بلوچ (به اردو:بلوچ ریپبلکن پارٹی، به انگلیسی:Baloch Republican Party) (اختصاری BRP) حزب سیاسی ملی‌گرای بلوچ در بلوچستان پاکستان به ریاست براهمداغ خان بوگتی است.
براهمداغ خان بوگتی رهبر در سال ۲۰۰۸ از حزب عموی خود جمهوری وطن جدا شد و حزب جمهوری خواه بلوچ را تأسیس کرد.
تأسیس BRP

سازمان یا حزب جمهوری خواه بلوچ در سال ۲۰۰۸ توسط بوگتی در کویته ایالت بلوچستان تشکیل شد.
برهمداغ خان بوگتی یا براهومداغ خان بوگتی (به اردو: براهمدغ خان بگتی، به بلوچی: براهُندگ هان بگتی) بنیان‌گذار و رهبر حزب جمهوری خواه بلوچ که در سال ۲۰۰۸ از حزب عموی خود جمهوری وطن جدا شد و این حزب را ایجاد کرد. پس از ایجاد BRP، دولت پاکستان لیستی از سازمان‌های ممنوعه را در ۲۴ اکتبر ۲۰۱۲ اعلام کرد که BRP یکی از آنها بود.
چاد

| جمهوری چاد République du Tchad (زبان فرانسوی) جمهوریة تشاد‎ (زبان عربی) Jumhūriyyat Tshād چاد | جمهوری چاد République du Tchad (زبان فرانسوی) جمهوریة تشاد‎ (زبان عربی) Jumhūriyyat Tshād چاد |
| --- | --- |
   پرچم    Coat of arms  :    پرچم    Coat of arms  
شعار: "Unité, Travail, Progrès" (فرانسوی) "یک‌پارچگی، کار، پیشرفت" "الاتحاد، العمل، التقدم" (عربی): شعار: "Unité, Travail, Progrès" (فرانسوی) "یک‌پارچگی، کار، پیشرفت" "الاتحاد، العمل، التقدم" (عربی)
سرود: لا چادین  (فرانسوی) نشید تشاد الوطنی  (عربی) (انگلیسی: "The Chadian Hymn"): سرود: لا چادین  (فرانسوی) نشید تشاد الوطنی  (عربی) (انگلیسی: "The Chadian Hymn")
پایتخت: انجامنا ۱۲°۰۶′ شمالی ۱۶°۰۲′ شرقی﻿ / ﻿۱۲٫۱۰۰°شمالی ۱۶٫۰۳۳°شرقی﻿ / 12.100; 16.033
بزرگترین شهر: پایتخت
زبان(های) رسمی: زبان عربی زبان فرانسوی انگلیسی
گروه‌های قومی  (2009 Census): 26.6% سارا ۱۲٫۹٪ مردم عرب 8.5% کانمبو/بودوما 7.2% ماسالیت 6.9% Gorane 4.7% ماسا/موسگوم 3.7% بیدیو 3.7% Boulala 3% Marba 2.6% دادجو 2.5% Moundang 2.4% گابری 2.4% Zaghawa ۲٫۱٪ فولانی 2% Toupouri 1.6% تاما 1.4% کارو 1.3% Banguirmi 1% Mesmedjé 2.6% Other Chadian ethnicities ۰٫۷٪ خارجی
نام(های) اهلیت: Chadian
حکومت: حکومت یکپارچه جمهوری زیرنظر دیکتاتوری نظامی
• رئیس جمهور انتقالی : محمد دبی
• نخست‌وزیر : صالح کبزابو
• معاون رئیس جمهور : جیمادوم تیراینا
 :  
قوه مقننه: National Transitional Council
استقلال: استقلال
• از فرانسه : ۱۱ اوت ۱۹۶۰
 :  
مساحت: مساحت
• کل: [ابزار تبدیل: invalid number] (۲۰ام)
• آبها (٪): ۱٫۹
جمعیت: جمعیت
• برآورد سال ۲۰۲۰: ۱۶٬۳۷۳٬۰۰۰
• سرشماری ۲۰۰۹: ۱۱٬۰۳۹٬۸۷۳
• تراکم: ۸٫۶ بر کیلومتر مربع (۲۲٫۳ بر مایل مربع)
تولید ناخالص داخلی (GDP)  برابری قدرت خرید (PPP): برآورد ۲۰۱۸ 
• کل: $۳۰ بیلیون (۱۲۳ام)
• سرانه: $۲٬۴۲۸ (۱۶۸ام)
تولید ناخالص داخلی (GPD) (اسمی): برآورد ۲۰۱۸ 
• کل: $۱۱ بیلیون (۱۳۰ام)
• سرانه: $۸۹۰ (۱۵۱ام)
شاخص جینی (۲۰۱۱): ۴۳٫۳ 
شاخص توسعه انسانی (۲۰۱۸):  ۰٫۳۹۴ ۱۹۰ام
واحد پول: فرانک سی‌اف‌ای آفریقای میانه (XAF)
منطقه زمانی: یوتی‌سی+۱ (WAT)
جهت رانندگی: راست
پیش‌شماره تلفنی: +۲۳۵
کد ایزو ۳۱۶۶: TD
دامنه سطح‌بالا: .td
چاد (عربی: تشاد) (به فرانسوی: Tchad) (به عربی: جمهوریة تشاد) (به فرانسوی: République du Tchad) کشوری محصور در خشکی در مرکز آفریقا است. پایتخت آن انجامنا است. مساحت این کشور دقیقاً ۱٬۲۸۴٬۰۰۰ کیلومتر مربع است. این کشور از نظر ردهٔ مساحتی در جهان رتبهٔ بیستم را به نام خود کرده‌است و از بزرگ‌ترین کشورهای آفریقا است. با این که مساحت این کشور اندکی از کشور ایران کوچک‌تر است، و مقدار بسیار ناچیزی از نیجر بزرگ‌تر است، اما جمعیت آن از یک هفتم ایران کمتر و حتی از جمعیت نیجر هم کمتر و حدود ۱۶٫۴ میلیون نفر است. مقدار عظیمی از مساحت این کشور بیابان و صحرا است و اکثر زمین‌های آن، غیرقابل کشت می‌باشد. نژادهای این کشور به این ترتیب‌اند: ۲۷/۷ درصد سارا، ۱۲/۳ درصد عرب، ۱۱/۵ درصد مایوکبی، ۹ درصد کانم بورنو و ۳۹/۵ درصد سایرنژادهاست.
نظام حکومتی این کشور بر اساس نظام جمهوری است.
جمهوری چاد از شمال با لیبی (۱۰۵۰ کیلومتر)، از خاور با سودان (۱۴۰۳ کیلومتر)، از جنوب با آفریقای مرکزی (۱۵۵۶ کیلومتر) و ازباختر و جنوب باختری با کامرون (۱۱۱۶ کیلومتر) و از باختر با نیجر (۱۱۹۶ کیلومتر) و با نیجریه (۸۵ کیلومتر) مرز مشترک دارد.
تاریخ

در هزاره هفتم پیش از میلاد، شرایط زیست‌محیطی در نیمه شمالی قلمرو چاد امروزی برای سکونت انسان مناسب بود و منطقه افزایش جمعیت شدیدی را تجربه کرد. برخی از مهم‌ترین مکان‌های باستان‌شناختی آفریقا در چاد، عمدتاً در منطقه بورکو-اِنِدی-تیبِستی قرار دارند که دیرینگی برخی‌شان به پیش از سال ۲۰۰۰ قبل از میلاد مسیح بازمی‌گردد.
بیش از ۲٬۰۰۰ سال است که حوضه چاد نشیمنگاه مردم کشاورز و یکجانشین بوده و به عنوان یکی از گذرگاه‌های تمدنی به‌شمار می‌آمده‌است.
اولین آن‌ها تمدن افسانه‌ای سائو بود که به خاطر آثار باستانی و تاریخ شفاهی‌اش نام‌آور است. سائو به تسخیر امپراتوری کانم درآمد؛ کهن‌ترین و ماندگارترین در میان امپراتوری‌هایی که در نوار کناره‌ای صحرای بزرگ در بخش چاد تا اواخر هزاره اول میلادی رونق داشتند.
دو مملکت دیگر در منطقه، یعنی سلطنت باقرمی و سلطنت ودای در سده‌های شانزدهم و هفدهم پدیدار شدند. قدرت کانم و وارثان آن مبتنی بر کنترل مسیرهای تجارت صحراگذر بود که از منطقه عبور می‌کردند. این مملکت‌ها که تاحدودی مسلمان به‌شمار می‌آمدند، هرگز کنترل خود را، به‌جز برای برده‌گیری، به سمت دشت‌های سبز جنوب گسترش ندادند. در کانم، حدود یک سوم از ساکنان متشکل از برده‌ها بود.
گسترش استعمار فرانسه منجر به ایجاد «قلمرو نظامی سرزمین و تحت‌الحمایه چاد» در سال ۱۹۰۰ شد. تا سال ۱۹۲۰، فرانسه کنترل کامل این مستعمره را به‌دست‌آورد و آن را ضمیمه آفریقای استوایی خود کرد. ویژگی حاکمیت فرانسه در چاد، عدم وجود سیاستی برای متحد کردن منطقه و نوین‌سازی کُند در مقایسه با سایر مستعمرات فرانسه بود.
فرانسوی‌ها در درجه اول این مستعمره را به چشم یک منبع مهم برای کار ارزان و پنبه خام می‌دیدند. فرانسه تولید پنبه در مقیاس بزرگ را در سال ۱۹۲۹ وارد چاد کرد. دولت استعماری در چاد از نظر نیرو و پرسنل در مضیقه بود و فقط قوم سارا در جنوب را به‌طور مؤثر اداره می‌کرد. حضور فرانسه در شمال و شرق مسلمان‌نشین چاد تنها اسمی بود و نظام آموزشی این مناطق تحت تأثیر این غفلت قرار گرفت.
پس از جنگ جهانی دوم، فرانسه به چاد عضویت در قلمروهای فرادریایی فرانسه اعطا کرد و به ساکنانش حق برخورداری از پارلمان و انتخاب نمایندگان مجلس ملی چاد را داد. بزرگ‌ترین حزب سیاسی آن دوره «حزب ترقی چاد» بود که در نیمه جنوبی مستعمره مستقر بود. چاد در ۱۱ اوت ۱۹۶۰ با رهبری فرانسوا تومبالبایه، از قوم سارا، به عنوان اولین رئیس‌جمهور خود استقلال یافت.
جغرافیا

مقالهٔ اصلی: جغرافیای چاد
جمهوری چاد با ۱٬۲۸۴٬۰۰۰ کیلومتر مربع مساحت در آفریقای مرکزی و در ناحیه صحرای بزرگ آفریقا واقع است. این کشور ۱۰۹۴ کیلومتر با کامرون، ۱۱۹۷ کیلومتر با جمهوری آفریقای مرکزی، یکهزار و ۵۵ کیلومتر با جمهوری عربی لیبی، ۱۱۷۵ کیلومتر با نیجر، ۸۷ کیلومتر با نیجریه و ۱۳۶۰ کیلومتر با سودان مرز مشترک دارد.
چاد سرزمین جلگه‌ای و صحرایی است و مهم‌ترین ارتفاعات آن در مرز لیبی قرار دارد. حداقل ۱۲۵۹۰۰۰ کیلومتر مربع از خاک این سرزمین را خشکی‌ها فرا گرفته‌اند. به همین دلیل آب و هوای چاد در اکثر نقاط گرم و خشک ولی در بخش‌های جنوبی توأم با رطوبت و بارندگی است.
پست‌ترین نقطه چاد در گودال جوراب ۱۶۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارد و بلندای مرتفع‌ترین بخش این کشور در قله امی کوزی به ۳۴۱۵ متر می‌رسد.
اراضی قابل کشت و زرع ۳ درصد، مراتع طبیعی ۳۶ درصد و اراضی جنگلی کمتر از ۲۶ درصد خاک چاد را شامل می‌شوند.
از سوی دیگر دریاچه چاد درغرب این کشور واقع است و رود شاری پس از مشروب کردن جنوب غربی چاد و عبور از پایتخت وارد دریاچه مزبور می‌شود.
دولت چاد معاهدات بین‌المللی مختلفی را در زمینه حفظ محیط زیست امضا کرده‌است که از آن جمله می‌توان به پروتکل حفظ و جلوگیری از تخریب لایه اوزون، موافقتنامه‌های بیابان‌زدایی و حراست از گونه‌های گیاهی و جانوری در حال انقراض، پاکسازی کوهستان و دفن زباله‌ها اشاره کرد.
تقسیمات کشوری

شهر «انجامنا» (۷۲۱٬۰۰۰ نفر) پایتخت چاد است و از دیگر شهرهای مهم آن می‌توان به «سارح»(۱۰۲٬۰۰۰ نفر)، «موندو»(۱۳۵٬۰۰۰نفر) و «آبشه»(۷۴٬۰۰۰ نفر) اشاره کرد.
سیاست

جمهوری چاد در تاریخ ۱۱ اوت ۱۹۶۰ به استقلال رسید ولی هنوز آرامش کامل در آن برقرار نشده و این کشور در سال‌های اخیر بارها به تحریک نیروهای خارجی با جنگ داخلی روبرو شده‌است.
آقای «ادریس دبی» که بیش از ۳۰ سال رئیس‌جمهور کشور چاد بود، در مورخه ۲۰ آوریل ۲۰۲۱ در سن ۶۸ سالگی در جبهه جنگ با گروه‌های مسلح مخالفش کشته شد.
جمهوری چاد علاوه بر سازمان ملل متحد (UN)، در بانک توسعه آفریقا (ADB)، کمیسیون اقتصادی آفریقا (ECA)، سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (FAO)، گروه ۷۷ (G-۷۷)، بانک بین‌المللی ترمیم و توسعه (IBRD)، سازمان وحدت آفریقا (OAU)، جنبش غیرمتعهد (NAM)، سازمان کنفرانس اسلامی (OIC)، سازمان تجارت جهانی (WTO)، صندوق بین‌المللی پول (IMF)، سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری (ICAO)، اتاق بازرگانی اسلامی (ICC)، جامعه بین‌المللی توسعه (IDA)، صندوق بین‌المللی توسعه کشاورزی (IFAD)، سازمان بین‌المللی کار (ILO)، سازمان بین‌المللی ارتباطات دور ماهواره‌ای (INTELSAT)، کمیسیون سازمان ملل متحد برای تجارت و توسعه (UNCTAD)، سازمان جهانی مالکیت معنوی (WIPO)، سازمان هواشناسی جهانی (WMO) و سازمان جهانی بهداشت (WHO) عضویت دارد.
اقتصاد

چاد مرکز راه‌های تجاری و ارتباط میان آفریقای شمالی و آفریقای مرکزی و یکی از کشورهای فقیر جهان است. به دلیل محصور بودن در خشکی و عدم دسترسی به دریاهای آزاد، وسعت زیاد و گسترش صحراها، و بالاخره عدم ثبات سیاسی تاریخی ناشی از اختلافات بخش شمالی و جنوبی؛ توسعه اقتصادی و سیاسی چاد به تأخیر افتاده‌است. شورش سال ۱۹۶۶ میلادی، همچنین خشکسالی سال‌های ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۴ و وابستگی به کمکهای خارجی این عقب ماندگی را تشدید کرده‌است.
میزان تولید ناخالص داخلی این کشور در پایان سال ۱۹۹۹ به ۶/۱ میلیارد دلار رسید و نرخ رشد آن (۰/۱-) درصد بود.
۹/۳۷ درصد از تولید ناخالص داخلی این جمهوری مربوط به بخش کشاورزی، ۹/۱۳ درصد مربوط به بخش صنعت و ۲/۴۸ درصد از آن مربوط به بخش خدمات است. میانگین نرخ رشد تولید ناخالص داخلی این کشور در فاصله سال‌های ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۸ حدود (۳۳/۰-) درصد بود. از سوی دیگر نرخ تورم اقتصاد چاد در سال ۱۹۹۹ به ۱۵ درصد رسید.
چاد نزدیک به ۲ میلیون و ۸۰۰ هزار نفر نیروی کار دارد و نرخ بیکاری این کشور حدود ۲۰ درصد است.
درآمد سرانه ملی چاد به عنوان یک کشور فقیر کمتر از ۵۵۰ دلار در سال است. ضمن آنکه میزان بدهیهای خارجی این کشور به حدود ۷۵۰ میلیون دلار می‌رسد.
جمهوری چاد ذخایر غنی از نمک، اورانیوم، خاک چینی، الماس و تنگستن دارد. صنایع چاد عمدتاً در زمینه تولید منسوجات، بسته‌بندی مواد غذایی، تولید کربنات سدیم، صابون، سیگار، مصالح ساختمانی و صنایع دستی فعال است.
از سوی دیگر پنبه، ارزن، بادام زمینی، برنج و سیب‌زمینی جزو مهم‌ترین تولیدات بخش کشاورزی چاد به‌شمار می‌روند.
ارزش صادرات چاد در سال ۱۹۹۹ به ۲۷۰ میلیون دلار رسید. کشورهای فرانسه، کامرون و آمریکا در این سال بزرگ‌ترین شرکای صادراتی چاد بودند.
همچنین در این سال جمهوری چاد بیش از ۲۰۱ میلیون دلار کالا وارد کرد. کامرون، فرانسه، نیجریه، ژاپن، زئیر، کنگو و آمریکا بزرگ‌ترین صادرکنندگان کالا به چاد هستند.
واحد رسمی پول چاد «فرانک» است و هر دلار آمریکا تقریباً با ۲۰۰ فرانک چاد برابری می‌کند.
ذخایر معدنی: نمک، اورانیوم، خاک چینی، الماس و تنگستن
تولیدات صنعتی: منسوجات، کربنات سدیم، صابون، سیگار
محصولات کشاورزی: پنبه، ارزن، بادام زمینی، برنج، سیب زمینی
شرکای عمده وارداتی: فرانسه، کامرون، آمریکا
شرکای عمده صادراتی: کامرون، فرانسه، نیجر، ژاپن، زئیر
دامپروری

بر اساس گزارش فائو در سال ۲۰۱۹ تعداد دام زنده موجود در چاد به این شرح بوده‌است:
گوسفند(۳۵٫۸ میلیون) - خوک(۱۱۷٬۰۰۰) - بز(۳۸٫۷ میلیون) - گاو(۳۰٫۶ میلیون) - شتر(۸٬۲۷۶٬۰۰۰)
نیروی نظامی

تلاش‌های زیادی برای افزایش بودجه نظامی تا سقف ۴ درصد تولید ناخالص ملی صورت گرفته‌است. با این حال نیروی نظامی چاد با بودجه ای معادل ۴۰۰ میلیون دلار، در رده کوچک‌ترین ارتش‌های جهان قرار دارد.
بزرگ‌ترین مأموریت این نیروها که با پشتیبانی تسلیحاتی کشورهای مختلف اروپایی و آسیایی صورت گرفته‌است، مبارزه با شورشیان داخلی کشور است.
از عملیات‌های خارجی ارتش می‌توان به مشارکت در طرح افزایش امنیت جمهوری آفریقای مرکزی نام برد.
مردم

جمهوری چاد بالغ بر ۱۶٫۳ میلیون نفر جمعیت دارد.
نرخ رشد جمعیت این کشور نزدیک به ۳/۳ درصداست. از سوی دیگر به‌طور میانگین در هر کیلومتر مربع از خاک این سرزمین ۸/۵ نفر زندگی می‌کنند.
چاد به ازای هر هزار نفر از جمعیت خود ۴۸ نفر نرخ زاد و ولد و ۱۵ نفر نرخ مرگ و میر دارد.
امید به زندگی در میان مردان چاد ۵۳ سال و در بین زنان این کشور ۵۶ سال است. زبان رسمی مردم چاد فرانسوی است ولی در برخی از نقاط مردم به زبان عربی صحبت می‌کنند.
حداقل ۷۹ درصد از مردان و ۳۶ درصد از زنان بالای ۱۵ سال چاد باسوادند.
چاد یکی از کشورهای عقب مانده جهان است و شیوع گسترده برخی بیماری‌های مرگبار همه ساله جان تعداد کثیری از ساکنین این کشور را می‌گیرد.
مردم چاد از نژاد عرب، سودانی و بانتویی هستند. اعراب شمال این کشور زندگی بادیه‌نشینی دارند ولی جنوبی‌ها اکثراً سیاهپوستان قبایل بانتویی هستند.
برخی از ویژگی‌های چاد
مساحت: ۱٬۲۸۴٬۰۰۰ کیلومتر مربع
جمعیت: ۱۶٬۳۷۳٬۰۰۰
نرخ رشد سالانه جمعیت :۳/۳ درصد
میانگین نرخ رشد جمعیت در سال‌های ۱۹۹۸–۱۹۹۰: ۲/۷ درصد
نسبت جمعیت زیر ۱۴ سال: ۴۸ درصد
نسبت جمعیت ۱۵ تا۶۴ سال: ۴۹ درصد
نسبت جمعیت بالای ۶۵ سال: ۳ درصد
نرخ زاد و ولد در هر هزار نفر: ۴۸/۸ نفر
نرخ مرگ و میر در هر هزار نفر: ۱۵/۷ نفر
نرخ مرگ و میر کودکان در هر هزار نفر: ۶۶/۹۶ درصد
نرخ باروری زنان: ۶۳/۶ درصد
امید به زندگی در بین مردان: ۵۳ سال
امید به زندگی در بین زنان: ۵۶ سال
تراکم نسبی جمعیت در هر کیلومتر مربع: ۱۲ نفر
نسبت با سوادی مردان بالای ۱۵ سال: ۱/۶۲ درصد
نسبت با سوادی زنان بالای ۱۵ سال: ۷/۳۴ درصد
تیره‌های جمعیتی:عرب، سودانی، بانتوئی
مذهب اکثریت جمعیت: اسلام سنی (مالکی) ۷۵ درصد، مسیحی ۲۰ درصد (۱۵درصد کاتولیک و ۵ درصد پروتستان)
مذهب اقلیت جمعیت: آنیمیسم ۵ درصد
زبان رسمی: فرانسوی، عربی
افسردگی

هر ساله آماری از سوی مؤسسه‌های آمارگیری و سازمان جهانی بهداشت دربارهٔ میزان شادی و افسردگی در کشورهای جهان بر اساس فاکتورهایی مانند میزان مشارکت مردم در فعالیت‌های ورزشی و آمار شیوع افسردگی و همچنین میزان اشتیاق برای فعالیت‌های شغلی و کارهای داوطلبانه اعلام می‌شود. کشور آفریقایی چاد به عنوان افسرده‌ترین کشور جهان و رتبه اول افسردگی در جهان انتخاب شد.
ارتباطات

توسعه نیافتگی چاد حتی در بخش مخابرات نیز به چشم می‌خورد به گونه‌ای که در پایان سال ۲۰۰۰ بسیاری از مناطق شهری و روستایی این کشور از امکانات مخابراتی محروم بودند.
تا پایان سال ۱۹۹۹ حداکثر ۶۵ هزار شماره تلفن ثابت در این جمهوری فعال بود ولی آمار دقیقی از تعداد خطوط تلفن همراه در دست نیست.
از نظر راه‌های مواصلاتی نیز بیش از ۲۳ فرودگاه بزرگ و کوچک و ۹۳ هزار کیلومتر جاده اصلی و فرعی در این جمهوری وجود دارد. البته تنها فرودگاه «انجامنا» توانایی پذیرش هواپیماهای بزرگ را دارد.

محمد دبی رئیس‌جمهور چاد و اسحاق هرتزوگ یازدهمین رئیس‌جمهور اسرائیل در سال ۲۰۲۳ میلادی


دالفین جیرایبی مؤسس انجمن چاد برای پیشرفت و دفاع از حقوق بشر اهل چاد
اسب‌سواری میان اهالی چاد
یک دختر اهل چاد
گره

برای دیگر کاربردها، گره (ابهام‌زدایی) را ببینید.
تعدادی از انواع گره هاگره یارن (Yarn knot)
گره منروپ (Manrope knot)
گره مادربزرگ (Granny knot)
گره دیواری و تاجی (Wall and crown knot)
گره متیو واکر (Matthew Walker's knot)
گره کفن (Shroud knot)
گره سر ترک (Turk's head knot)
گره سردست و گره هشت
گره ریف، گره مربع
دو نیمه ضربه (Two half-hitches)
گره خفه‌بند، به‌دور یک چوب.
گِره (به انگلیسی: knot) یک عارضه عمدی در طناب یا بند است که ممکن است کاربردی یا تزئینی یا هر دو باشد. گره‌های کاربردی بر اساس عملکرد طبقه‌بندی می‌شوند، از جمله گره‌های مانع (Hitches)، گره‌های اتصال دو طناب، گره‌های حلقه ای و گره‌های اتصالات (یک اتصال طناب را به جسم دیگری می‌بندد).
گره‌ها به ویژه برای نجاتگران، ملوانان و کوهنوردان، دارای اهمیت زیادی هستند؛ ولی آشنا بودن با گره‌ها، در زندگی روزانه نیز ضروری به نظر می‌رسد. گره‌ها در کمند اندازی، بسته‌بندی بسته‌ها و بستن سر طناب یا نخ‌های کوتاه به کار می‌روند.
گره‌ها، دارای انواع مختلف و کاربردهای گوناگونی هستند. انتخاب گرهٔ مناسب، نیمی از هنر گره زدن صحیح است.
تاریخچه

گره و گره زدن در طول تاریخ مورد استفاده و بررسی قرار گرفته‌است. به عنوان مثال، گره زدن چینی یک هنر دستی تزئینی است که به عنوان شکلی از هنرهای مردمی چینی در سلسله تانگ و سونگ (۱۲۷۹–۹۶۰ میلادی) در چین آغاز شد و بعداً در مینگ رواج یافت. نظریه گره، مطالعه اخیر ریاضی در مورد گره‌ها است.
گره‌های باستانی در دوران باستان شامل گره زنجیر بطری، گره بولین، گره پنجه گربه، گره خفت (ماستورف)، گره گاوچران (خود حمایت)، گره ماهیگیر دوتایی (دبل فیشرمن)، گره بولین اسکیمو، گره هشت، گره ماهیگیر (فیشرمن)، گره نیم هیچ، گره حلقه کالمیک، گره خم یک طرفه، گره سردست، حلقه سردست، گره صخره ای، گره بولین پیشرونده، گره تک لنگه، گره دزد، گره سر ترک، و گره دو نیمه ضربه؛ می‌شود.
یازده گره اصلی چینی شامل گره چهار گل، گره شش گل، گره دکمه چینی، گره اتصال دوبل، گره دو سکه، آجرماکی، گره متقابل، گره مربع، گره Plafond، گره پان چانگ و گره خوشبختی است.
استفاده

گره‌های بسیار متنوعی وجود دارد که هرکدام دارای خواصی هستند که آنها را برای انجام انواع کارها مناسب می‌کنند. برخی از گره‌های کاربردی برای اتصال طناب به اشیا (مانند کارگاه، هارنس، درخت، ستون و…) یا به طناب دیگر استفاده می‌شوند. گره‌های تزئینی نیز معمولاً به خود متصل می‌شوند و الگوهای جذابی تولید می‌کنند.
استفاده > آموزش

در حالی که برخی از افراد می‌توانند به فیلم‌ها یا عکس‌ها نگاه کنند و گره‌های مصور شده در ذهن خود را ببندند، برخی دیگر با مشاهده چگونگی گره زدن افراد، بهترین چیز را می‌آموزند. مهارت گره زدن گره‌ها اغلب توسط ملوانان، پیشاهنگان، کوهنوردان، دره نوردان، غارنوردان، درختکاران، متخصصان نجات، هنرهای صحنه، ماهیگیران، مأموران خطوط برق و جراحان منتقل می‌شود. انجمن صنفی بین‌المللی گره، سازمانی است که به ارتقاء گره زدن اختصاص دارد.
استفاده > کاربرد

کامیون دارانی که نیاز به اطمینان از بار دارند ممکن است از گره تراکرهیچ (Trucker's Hitch) استفاده کنند. گره‌ها می‌توانند غارنوردان را از دفن شدن در زیر سنگها نجات دهند. همچنین می‌توان از بسیاری از گره‌ها به عنوان ابزار موقت استفاده کرد، به عنوان مثال، از بولین می‌توان به عنوان حلقه نجات استفاده کرد و از آن فرود رفت، از گره حمایت (Munter Hitch) می‌توان برای حمایت از فرد در ارتفاع استفاده کرد، از گره الماس به‌طور گسترده‌ای برای بستن بسته‌ها به خرها و قاطرها استفاده می‌شد.
استفاده > کاربرد > نجات

در محیط‌های خطرناک مانند کوه‌ها، گره‌ها بسیار مهم هستند. در صورت سقوط کسی در یک دره یا یک عارضه طبیعی، با تجهیزات صحیح و دانش گره‌ها می‌توان یک سیستم راپل را تنظیم کرد تا یک امدادگر به موقعیت مصدوم رسیده و به او کمک برساند همچنین نیز می‌توان یک سیستم حمل و نقل با کمک گره‌ها را تنظیم کرد تا به شخص سوم اجازه دهد هم نجات دهنده و هم مصدوم را از دره بیرون بکشید. همچنین دیگر کاربرد گره می‌توان ایجاد یک خط بلند با طناب بین دو نقطه (تی رول) که شبیه یک زیپ لاین است و می‌تواند برای جابجایی تجهیزات، افراد زخمی یا عبور عرضی از رودخانه‌ها، شکاف‌ها یا دره‌ها استفاده شود. توجه داشته باشید سیستم‌های ذکر شده معمولاً به کارابین‌ها و استفاده از چند گره مناسب نیاز دارند. این گره‌ها شامل گره بولین، گره هشت دولا، گره حمایت، گره ایتالیایی، گره پروسیک، گره بلوک خودکار و گره خفت است؛ بنابراین هر فردی که به یک محیط کوهستانی می‌رود باید دانش اساسی در مورد گره‌ها و سیستم‌های گره ای داشته باشد تا ایمنی و توانایی انجام فعالیت‌هایی مانند راپل را افزایش دهد.
خواص > قدرت

ایجاد گره‌ها بروی طناب، مقاومت طناب را ضعیف می‌کنند. وقتی طناب گره خورده به نقطه شکست خود رسیده و از هم گسسته می‌شود، تقریباً همیشه در گره یا نزدیک آن این گسست اتفاق می‌افتد، مگر اینکه طناب در جای دیگری معیوب باشد یا آسیب دیده باشد. نیروهای خمشی، له شدگی و سایش که گره ای را در جای خود نگه می‌دارند نیز الیاف طناب را به‌طور ناهموار تحت تنش قرار می‌دهد و در نهایت منجر به کاهش مقاومت طناب می‌شود. مکانیسم‌های دقیق ایجاد ضعف و شکست پیچیده هستند و موضوع بسیار مهمی برای ادامه مطالعه هستند. الیاف خاصی که تحت فشار واکنش‌های متفاوتی دارند در حال تولید است و از آنجا که مربوط به انواع گره است برای بررسی تنش در مقاومت طناب استفاده می‌شود.
استحکام نسبی گره که به آن بازده گره نیز گفته می‌شود، مقاومت شکستن یک طناب گره خورده متناسب با قدرت شکستن طناب بدون گره است. تعیین مقدار دقیق بازده گره برای یک گره خاص دشوار است زیرا عوامل زیادی می‌توانند در آزمایش کارایی گره تأثیر بگذارند: نوع الیاف، نوع طناب، اندازه طناب، مرطوب یا خشک بودن طناب، نحوه ایجاد گره (نوع گره زدن) قبل از بارگیری، سرعت بارگذاری، اینکه گره بارها بارگذاری می‌شود و غیره. بازده گره‌های متداول بین ۴۰–۸۰٪ مقاومت اصلی طناب است.
در بیشتر مواقع تشکیل حلقه و خم برای ایجاد گره‌های معمولی بسیار کاربردی تر از استفاده از گره‌های اتصالی با طناب است (ایجاد شکست در طناب برای گره زدن بسیار می‌تواند خطر آفرین باشد زیرا که از مقاومت طناب بسیار می‌کاهد)، حتی اگر این حالت تقریباً قدرت کامل طناب را حفظ کند. کاربران محتاط به دلیل ضعیف شدن طناب در اثر ایجاد گره‌ها، سایش، آسیب دیدگی، وارد شدن شوک و غیره، اجازه می‌دهند تا مقدار زیادی از مقاومت طناب برای یک کار دیگر استفاده شود، حد بار طناب به‌طور کلی با ضریب ایمنی مخصوصی مشخص می‌شود، برای برنامه‌های مهم این نسبت تا حدود ۱۵: ۱. برای کاربردهای تهدید کننده زندگی و با ریسک بالا، عوامل دیگری در تعیین این ضریب نقش دارند.
گونه‌های گره > گره افسار در سوارکاری

گره راحت‌بازشو
گره اخیه: گرهی است به شکل هشت لاتین، گره‌ای که از سر خوردن و لغزیدن جلوگیری می‌کند و به خوبی به دور گردن اسب بسته می‌شود و خطرناک نیست.
گره پاپیون: گره دایره‌ای یا به صورت رشته که برای بستن یک یا چند چیز استفاده می‌شود.
گره کمند
گره‌های تنگ ورشو
گره دوطرفه (گره گردن)
گره انگلیسی: گره‌ای که انتهای آن پیچش کمی دارد و توسط فرد به تنهایی به کار می‌رود و فشاری ثابت دارد.
گونه‌های گره > در کوهنوردی

گره کوهنوردی
گره هشت
گره هشت تعقیبی
گره ضامن
گره خودقفل‌شونده
گره خودقفل ماکارد
گره خودقفل ضربدری
گره خودقفل باخ‌من
گره خودقفل پروسیک
گره خودقفل پروسیک فرانسوی
گره بولین
گره خودحمایت (گره قلاب میخکی (Clove Hitch) یا گره مست ورف هم نامیده می‌شود).
گره حمایت یا گره نیم مست ورف.
گره هشت‌یک‌لا
گره دوسرطناب سردست (برای راحتی حرکت گره بر روی لبه سنگ)
گره دوسرطناب یک‌لا (برای طناب‌های هم قطر)
گره دوسرطناب دو لا (برای طناب‌های غیر هم قطر)
گره دوسر نوار
گره لغزنده (جهت اتصال و تنظیم طناب چادر)
گره پروانه (جهت ایجاد حلقه در وسط طناب)
گره خمیده (Sheet Bend)
گره خمیده دولا
گره خمیده تمام‌کریک (Full Carrick Bend) (نوعی گره دوسرطناب برای طناب‌های غیر هم جنس)
گره تاج سه‌لا (Triple Crown Knot) (گره‌ای جهت ایجاد دو حلقه در سر طناب)
گره بولین دولا (Bowline on a Bight) (جهت ایجاد دو حلقه در سر طناب)
گره بولین اسپانیایی (برای ایجاد دو حلقه در سر طناب)
گره حلقه دو-وَری (Rigid Double Splayed Loop in a Bight)
گونه‌های گره > گره‌های قلابی

خفت
خفت دوپر
خفت لغزنده
گره پروسیک
گره پنجه گربه‌ای
گره تک
گره تور ماهی‌گیری
گره راننده کامیون
گره سطل
گونه‌های گره > در جراحی

گره سوزن‌گیر
گره یکدستی
گره دودستی
گونه‌های گره > در قالیبافی

گره فارسی
گره ترکی
گره نخودی
گره پنجره‌ای
دوگره
گونه‌های گره > انواع گره در کراوات

گره دوگانه کراوات
گره کوچک کراوات
گره اطلس
گره اریب
گره انگلیسی کراوات
گره نیمه‌انگلیسی
گره ایتالیائی کراوات
گره ایتالیایی کراوات
گره ترکی کراوات
گره ساده کراوات
گره شرقی کراوات
گره ایرانی کراوات (Persian tie knot)
گره ویندزور (Windsor tie knot)
گره نیمه‌ویندزور
گره اوناسیس
گره کمانی
گره پرات
گره پلتسبورگ
گره چهار-در-دست
استفاده از نوعی گره تزئینی - دور ستون‌های سقفی چوبی در فیجی
پایه ایجاد انواع گره بر روی طناب
خودکشی در ایران

نگاره اسپهبد خورشید، واپسین اسپهبد از دودمان گاوباریان در طبرستان. وی پس از شکست در برابر حمله اعراب به ایران، در سن ۲۷ سالگی و در سال ۷۶۱ میلادی خودکشی کرد.
نرخ خودکشی ایران در هر ۱۰۰٬۰۰۰ تن در مقایسه با دیگر کشورها بر پایه داده‌های سازمان بهداشت جهانی در سال ۲۰۱۲
خودکشی در ایران، پدیده‌ای رو به رشد دانسته شده‌است. ایران در میان کشورهای اسلامی در جایگاه سوم از نظر رواج خودکشی قرار دارد. بر پایهٔ آمارها روزانه بیش از ۱۳ نفر در ایران خودکشی می‌کنند. بیشتر خودکشی‌ها در میان افراد ۱۵ تا ۳۵ ساله روی می‌دهد. طبق اعلام وزارت بهداشت، در سال ۱۳۹۷ خورشیدی، ۱۰۰ هزار نفر خودکشی کردند. به‌طور متوسط از هر ۱۰۰ هزار تن ایرانی، ۱۲۵ نفر اقدام به خودکشی می‌کنند که از این تعداد ۶ نفر جان خود را از دست می‌دهند.
مشکلات اقتصادی، بیماری‌های روانی، جبر فرهنگی، مسائل سیاسی و فشارهای اجتماعی برخی از سبب‌های اصلی خودکشی در کشور ایران به‌شمار می‌آیند. تقریباً نیمی از افرادی که خودکشی می‌کنند متأهل هستند. میزان خودکشی در غرب کشور بیشتر بوده‌است.