stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ادبیات انگلیسی
رمان آمریکایی (از رمانتیسم تا واقع‌گرایی) > شعر ویکتوریایی

شاعران پیشرو در عصر ویکتوریایی، آلفرد لرد تنیسون (۹۲-۱۸۰۹)، رابرت براونینگ (۸۹-۱۸۱۲)، الیزابت برت براونینگ (۶۱-۱۸۰۶) و متیو آرنولد (۸۸-۱۸۲۲) بودند. شعر در این دوره به‌شدت تحت تأثیر رمانتیسم بود اما در عین حال شیوه‌های خاصی خود را هم داشت. بهترین نمونه از این تمایزها کاربرد تک‌گویی نمایشی بود که توسط بسیاری از شاعران این دوره مورد استفاده قرار گرفت اما در سروده‌های رابرت براونینگ به اوج رسید. همچنین نقد ادبی در سدهٔ ۲۰ به‌تدریج توجهات را به سوی پیوندهای میان شعر ویکتوریایی و مدرنیسم کشاند.
تنیسون در بیشتر سال‌های سلطنت ملکه ویکتوریا، ملک‌الشعرای پادشاهی متحد بریتانیا بود. تی. اس. الیوت او را به عنوان «بزرگ‌ترین استاد اوزان شعری و مالیخولیا» توصیف کرد و او را دارای «بهترین گوش پس از تمام شاعرانی که از زمان میلتون آمدند» می‌دانست. بزرگ‌ترین دستاورد رابرت براونینگ، تک‌گویی‌های نمایشی نظیر «آخرین دوشس من»، «آندریا دل سارتو» و «اسقف سنگ گور خود را سفارش می‌دهد» که در قالب مجموعهٔ دو جلدی با عنوان زنان و مردان در ۱۸۵۵ به چاپ رسید بودند. ایان جک در مقدمه‌ای که بر نسخهٔ آکسفورد از مجموعه اشعار براونینگ نگاشته مدعی است که توماس هاردی، رودیارد کیپلینگ، ازرا پاوند و تی اس الیوت «همگی از کاوش‌های براونینگ در زوایای پنهان شعر نمایشی و اصطلاحات محاوره‌ای یادگرفته‌اند.» تنیسون در کاربرد تک‌گویی نمایشی به‌ویژه در لوتوفاگ‌ها (۱۸۳۳)، اولیس (۱۸۴۲) و تیتون (۱۸۶۰) پیشرو بود. هر چند الیزابت برت براونینگ همسر رابرت براونینگ بود اما شهرت وی پیش از ازدواج شکل گرفته بود. مهم‌ترین اثر وی مجموعه‌ای از ۴۴ غزل با نام «غزل‌هایی از پرتغالی» است که در ۱۸۵۰ چاپ شد.
دانته گابرییل روستی (۸۲-۱۸۲۸) شاعر، تصویرگر، نقاش و مترجم بود. او انجمن برادری پیشارافائلی را در ۱۸۴۸ توسط ویلیام هولمن هانت و جان اورت میلی بنیان گذاشت. شاخصه‌های هنر روزتی را می‌توان شهوت‌آلودگی و احیای سبک قرون وسطی دانست. آرتور کلاف (۶۱-۱۸۱۹) و جرج مردیث (۱۹۰۹-۱۸۲۸) از دیگر شاعران مهم این دوره هستند.
هر چه زمان به سمت پایان سدهٔ ۱۹ می‌رفت، شاعران انگلیسی به نمادگرایی فرانسوی علاقهٔ بیشتری نشان می‌دادند و شعر ویکتوریایی در این هنگام وارد دورهٔ «تبدیل قرن» شد. دو دسته شاعر در دههٔ ۱۸۹۰ پدیدار می‌شوند، شاعران دفتر زرد که به اصول زیبایی‌گرایی ملزم بودند که از میان آن‌ها می‌توان به الگرنون چارلز سوینبرن، اسکار وایلد و آرتور سیمونز اشاره کرد و دسته دیگر باشگاه قافیه‌سازان بودند و شاعرانی همچون ارنست داوسون، لیونل جانسون و یک ایرلندی به نام ویلیام باتلر ییتس در آن حضور داشتند. ییتس بعدها یکی از شاعران مهم نوگرا در سدهٔ ۲۰ شد. در ۱۸۹۶ نیز آلفرد ادوارد هاوسمن مجموعه شعری با عنوان پسر بچه‌ای از شروپ شایر را با هزینهٔ شخصی به چاپ رساند.
از میان شاعران شعرهای کمیک در این عصر می‌توان به ویلیام شونک گیلبرت (۱۹۱۱-۱۸۲۸) که به خاطر سرایش چهارده اپرای کمیک با همکاری آهنگسازی بنام سر آرتور سولیوان شهره گشت اشاره کرد. از میان آثار او کشتی پینافور و دزدان دریایی پنزانس مشهورتر هستند.
رمان‌نویس این دوره، توماس هاردی (۱۹۲۸-۱۸۴۰) نیز در طول زندگی خود به سرایش شعر می‌پرداخت اما نخستین مجموعه را در ۱۸۹۸ به چاپ رساند تا او را به عنوان شاعر سدهٔ ۲۰ بشناسند. همچنین دیوان شعر جرارد منلی هاپکینز (۸۹-۱۸۴۴) که امروزه به عنوان شاعری مهم تلقی می‌شود پس از مرگش توسط رابرت بریجز در ۱۹۱۸ منتشر شد.
رمان آمریکایی (از رمانتیسم تا واقع‌گرایی) > شعر ویکتوریایی > شعر آمریکایی

آمریکا هم در سدهٔ ۱۹ دارای شاعران بزرگی نظیر امیلی دیکنسون (۸۶-۱۸۳۰) و والت ویتمن (۹۲-۱۸۱۹) بود. طبیعت و سبک این دو شاعر بسیار با هم متفاوت بود. ویتمن یک پیشه‌ور، دائم‌السفر، پرستار خودآموخته در طول جنگ داخلی آمریکا (۶۵–۱۸۶۱) و شاعری نوآور بود. اثر شاخص وی برگ‌های علف نام دارد که در آن از ابیاتی با جریان آزاد و اندازه‌های مختلف استفاده می‌کند تا جامعیت مردم‌سالاری آمریکایی را تجسم کند. در آن سو، امیلی دیکنسون، تا آخر عمر در شهر کوچکی به نام امهرست در ایالت ماساچوست به شکل زنی مبادی آداب زندگی کرد و هیچ‌گاه ازدواج نکرد. شعر او خلاقانه، کنایه‌آمیز، لطیف و ذکاوتمندانه است و از دیدگاه روان‌شناسی نافذ است. کارهای او در زمان زندگی‌اش خلاف عرف تلقی می‌شدند و از این رو شمار کمی از آن‌ها پیش از مرگش به چاپ رسیدند.
رمان آمریکایی (از رمانتیسم تا واقع‌گرایی) > شعر ویکتوریایی > نمایش در عهد ویکتوریا

در لندن عصر ویکتوریا نمایش‌ها به شدت به سمت لودگی، هجو موزیکال، اکستراواگانزا و اپرای کمدی رفتند تا حدی که از حیث تعداد و شمار اجرا با تولیدات شکسپیر و نمایش‌های جدی از افرادی نظیر جیمز پلانش و توماس ویلیام رابرتسون رقابت می‌کردند. در ۱۸۵۵ شرکت سرگرمی جرمن رید، روند ارتقای سطح نمایش‌های موزیکال در بریتانیا را آغاز کرد. این تغییرات با مجموعه آثار مشهور اپرای کمیک از گیلبرت و سولیوان به حد اعلای خود رسید و بعدها در دههٔ ۱۸۹۰ به کمدی‌های موزیکال ادواردی رسید.
در عصر ویکتوریایی طول اجرای نمایش‌ها به سرعت تغییر می‌کردند. با پیشرفت ترابری، فقر در لندن ناپدید شد و وجود چراغ برق در شب‌ها، خیابان‌ها را برای آمد و شد امن‌تر ساخت و در نتیجه طرفداران تئاتر بیشتر شدند و ماحصل آن گسترش خارق‌العادهٔ سالن‌های تئاتر گردید. نمایش‌ها طولانی‌تر شدند و با این حال افراد بیشتری برای دیدن آن‌ها می‌آمدند که این امر باعث سود بیشتر و افزایش کیفیت اجراها می‌شد. نخستین نمایشی که توانست سد ۵۰۰ اجرای مستمر را بشکند، کمدی لندنی پسران ما بود که در سال ۱۸۷۵ به صحنه رفت. رکورد اجرای این نمایش در نهایت به ۱۳۶۲ بار رسید اما در ۱۸۹۲ نمایش عمهٔ چارلی با ۱۴۶۶ بار اجرا این رکورد را از آنِ خود کرد. پس از آن بسیاری از اپراهای کمدی گیلبرت و سولیوان توانستند سد ۵۰۰ اجرا را بشکنند که با کشتی پینافور در ۱۸۷۸ شروع شد و به دوروتی در ۱۸۸۶ رسید که که ۹۳۱ بار اجرا شد. دوروتی، محصول مشترک آلفرد سلییر و بی.سی. استفانسون بود.
اسکار وایلد پس از ویلیام شونک گیلبرت تبدیل به شاخص‌ترین شاعر و نمایش‌نامه‌نویس در سال‌های پایانی دورهٔ ویکتوریایی شد. نمایشنامه‌های وایلد از دیگر آثار ویکتوریایی که حالا دیگر فراموش شده‌اند متمایز است و می‌توان آثار او را با کارهای نمایشنامه‌نویسان ادواردی نظیر جرج برنارد شاو (۱۹۵۰-۱۸۵۶) مقایسه کرد. شاهکار وایلد یک کمدی با عنوان اهمیت جدی بودن است که در ۱۸۹۵ منتشر شد. این اثر آینه تمام‌نمایی از طعنه روبه‌روی طبقه اشراف می‌گیرد و زبردستی وایلد در بذله‌گویی و عقلانیت متناقض را به نمایش درمی‌آورد.
ادبیات انگلیسی در سده ۲۰ > مدرنیسم: ۱۹۳۹–۱۹۲۳

جنبش مدرنیسم در طول ده‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ و حتی بعد از آن هم ادامه پیدا کرد.
از میان ادیبان مهم بریتانیایی بین دو جنگ جهانی باید به شاعر اسکاتلندی هیو مک‌دیارمید (۱۸۹۲–۱۹۷۸) اشاره کرد که آثارش را از دههٔ ۱۹۲۰ به بعد منتشر کرد. ویرجینیا وولف (۱۸۸۱–۱۹۴۱) نیز از رمان‌نویسان مهم این دوره است که بر جریان فمینیسم تأثیر زیادی گذاشت. همچنین او یکی از مبدع‌ترین نویسندگان انگلیسی در بکارگیری صنعت جریان سیال ذهن بود که اوج هنرش را در رمان‌های خانم دالووی (۱۹۲۵) و به سوی فانوس دریایی (۱۹۲۷) به منصهٔ ظهور رساند. تی. اس. الیوت تلاش خود را برای احیای درام شاعرانه در رمان دردهای سوینی (۱۹۳۲) آغاز کرده بود. این حرکت بعدها در چندین نمایشنامه پس از جنگ ادامه پیدا کرد. شعر حماسی مدرنی به نام در پرانتز بر اساس تجربیاتی که شاعر این اثر، دیوید جونز (۱۹۷۴–۱۸۹۵) در جنگ جهانی اول به دست آورده بود سروده شد و در ۱۹۳۷ منتشر شد.
یکی از مهم‌ترین تغییرات این عصر که از دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ آغاز شد، سنت نگارش رمان‌های مربوط به طبقهٔ کارگر توسط نویسندگانی که زمینه‌های کارگری داشتند بود. از میان آن‌ها می‌توان به یک معدن‌کار زغال سنگ به نام جک جونز اشاره کرد. جیمز هانلی هم نویسنده‌ای بود که پدرش متصدی سوخت کوره بود و او را در جوانی برای کار به دریا فرستاده بودند. چند نویسندهٔ دیگر با سابقهٔ کار در معادن زغال سنگ در این دوره عبارتند از: لوئیس جونز از ولز جنوبی و هرولد هسلوپ از کانتی دورام.
آلدوس هاکسلی (۱۹۶۳–۱۸۹۴) رمان مشهور و پادآرمان‌شهر خود به نام دنیای قشنگ نو را در ۱۹۳۲ منتشر کرد. جان کاوپر پویز در همان سال رمان یک عاشقانه از گلاستونبوری را چاپ کرد. ساموئل بکت (۱۹۸۹–۱۹۰۶) نخستین اثر مهم خود به نام مورفی را در ۱۹۳۸ منتشر کرد. در همین سال گراهام گرین (۱۹۹۱–۱۹۰۴) نخستین رمان مهم خود با عنوان صخرهٔ برایتون را به چاپ رساند. سپس جیمز جویس در ۱۹۳۹ شب‌زنده‌داری فینگن‌ها را منتشر کرد که در آن یک زبان خاص برای بیان آگاهی یک شخصیت رؤیاپرداز خلق کرده‌است. در همین سال یک مدرنیست ایرلندی دیگر به نام ویلیام باتلر ییتس درگذشت. ویستن هیو آودن (۱۹۷۳–۱۹۰۷) نیز از شاعران نوگرای بریتانیای در دههٔ ۱۹۳۰ بود.
ادبیات انگلیسی در سده ۲۰ > پست‌مدرنیسم (۱۹۴۰–۲۰۰۰)

هرچند برخی پایان مدرنیسم (دستکم در حوزهٔ ادبیات انگلیسی) را در سال ۱۹۳۹ می‌دانند، «بسیاری پایان مدرنیسم و آغاز پست‌مدرنیسم را همان‌طور به چالش می‌کشند که نقطهٔ انتقال از عصر ویکتوریایی به دوران مدرنیسم محو و ناپیدا می‌نمود.» حقیقت این است که چندین مدرنیست تا میانه‌های دههٔ ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ زنده بودند و آثار مدرن خلق می‌کردند. از میان آن‌ها می‌توان به تی. اس. الیوت، دوروتی ریچاردسون و ازرا پاوند اشاره کرد. همچنین این نکته را هم باید افزود که افرادی چون بازیل بانتینگ (زادهٔ ۱۹۰۱) تا پیش از شعر بریگفِلَتس در ۱۹۶۵ چیزهای زیادی منتشر نکرده بود و ساموئل بکت نیز که در ۱۹۰۶ به دنیا آمده بود تا میانه‌های دههٔ ۱۹۸۰ به نوشتن و انتشار آثار قابل توجهی دست می‌زد. البته برخی او را پست‌مدرن می‌دانند.
در میان ادبای بریتانیایی در دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ باید به دیلن تامس شاعر و گرام گرین رمان‌نویس اشاره کرد که آثاری در بازهٔ دههٔ ۱۹۳۰ تا ۱۹۸۰ خلق کرد. اِوْلین وو و ویستن هیو آودن نیز تا میانه‌های دههٔ ۱۹۶۰ به خلق و چاپ آثار ادبی می‌پرداختند.
ادبیات پست‌مدرن ادامهٔ آزمایش‌های نویسندگان دورهٔ مدرن در فنونی چون پراکنده‌سازی، متناقض‌نمایی، استفاده از راویان مشکوک و غیره تا اعلی درجهٔ ممکن و در عین حال یک واکنش به ایده‌های روشنگرانه‌ای بود که در تار و پود ادبیات مدرنیست‌ها پنهان بود. ادبیات پست‌مدرن، همانند پست‌مدرنیسم، مقوله‌ای است که توصیف آن مشکل است و توافق دقیقی بر شاخصه‌ها، حوزه و اهمیت آن وجود ندارد. مهم‌ترین ادبای پست‌مدرن، آمریکایی‌هایی نظیر هنری میلر، ویلیام اس. باروز، جوزف هلر، کرت وانه‌گت، هانتر اس. تامپسون، ترومن کاپوتی و توماس پینچن بودند.
تقسیم‌بندی زمانی ادبیات انگلیسی

قرون وسطی (تا سال ۱۴۸۵)
ادبیات انگلیسی در قرن شانزدهم (۱۶۰۳–۱۴۸۵)
ادبیات انگلیسی در قرن هفدهم (۱۶۶۰–۱۶۰۳)
ادبیات انگلیسی در دوران بازگشت و سده هجدهم (۱۷۹۸–۱۶۶۰)
ادبیات انگلیسی در دوره رومانتیک (۱۸۳۲–۱۷۹۸)
ادبیات انگلیسی در عصر ویکتوریا (۱۹۰۱–۱۸۳۲)
ادبیات انگلیسی در قرن بیستم (۱۸۹۰ تا به حال)
واژه‌نامه

↑  Anglo-Saxon Chronicle
↑  Battle of Maldon
↑  Cædmon's Hymn
↑  Beowulf
↑  Chancery Standard
↑  Wycliffe's Bible
↑  Piers Plowman
↑  The Canterbury Tales
↑  Sir Gawain and the Green Knight
↑  Parlement of Foules
↑  Book of Common Prayer
↑  Gorboduc
↑  The Spanish Tragedy
↑  The Tragical History of Doctor Faustus
↑  The Faerie Queene
↑  Astrophel and Stella
↑  An Apology for Poetry[
↑  The Countess of Pembroke's Arcadia[
↑  Volpone, or The Fox
↑  Epicoene, or the Silent Woman
↑  The Alchemist
↑  Bartholomew Fair
↑  The Knight of the Burning Pestle
↑  A Valediction: Forbidding Mourning
↑  Recuyell of the Historyes of Troye
↑  Paradise Lost
↑  Sodom, or the Quintessence of Debauchery
↑  The Country Wife
↑  Pilgrim's Progress
↑  Two Treatises on Government
↑  L'Allegro
↑  Il Penseroso
↑  Comus
↑  Lycidas
↑  Paradise Regained
↑  Samson Agonistes
↑  Areopagitica
↑  Oroonoko
↑  The Way of the World
↑  The Relapse
↑  The Provoked Wife
کتاب‌شناسی

Davies, Marion Wynne, ed. (1990), The Bloomsbury Guide to English Literature, New York: Prentice Hall.
Drabble, Margaret, ed. (1996), The Oxford Companion to English Literature, Oxford: Oxford University Press.
Fulk, RD; Cain, Christopher M (2003), A History of Old English Literature, Malden: Blackwell.
Kiernan, Kevin (1996), Beowulf and the Beowulf Manuscript, Ann Arbor, MI: University of Michigan, ISBN 0-472-08412-7.
Orchard, Andy (2003), A Critical Companion to Beowulf, Cambridge: DS Brewer.
Robinson, Fred C (2001), The Cambridge Companion to Beowulf, Cambridge: Cambridge University Press, p. 143.
Tolkien, John Ronald Reuel (1958), Beowulf: The Monsters and the Critics, London: Oxford University Press.
Ward, AW; Waller, AR; Trent, WP; Erskine, J; Sherman, SP; Van Doren, C, eds. (1907–21), History of English and American literature (encyclopedia in eighteen volumes), New York: GP Putnam’s Sons University Press {{citation}}: |format= requires |url= (help).
نمایشنامه هملت، چاپ سال ۱۶۰۵
کریستوفر مارلو
بن جانسن
جان دان
اندرو مارول (۷۸-۱۶۲۱)
جان میلتون، شاعر انگلیسی سده ۱۷
جان درایدن
جان لاک
افرا بن
الکساندر پوپ
جاناتان سویفت
ساموئل جانسون
جیمز مکفرسون
ویلیام بلیک یکی از اصلی‌ترین شاعران و هنرمندان تجسمی عصر رمانتیسم بود.
ویلیام وردزورث
لرد بایرون
مری شلی
سر والتر اسکات
آخرین موهیکان. نگاره‌ای از نسخهٔ ۱۸۹۶ توسط جی.تی. مریل
چارلز دیکنز
خواهران برونته
جرج الیوت
ناتانیل هاوثورن
سر آرتور کنان دویل در اسکاتلند و در یک خانوادهٔ ایرلندی به دنیا آمد اما داستان‌های شرلوک هولمز نمونه‌ای از یک لندن مه‌آلود برای خوانندگان این داستان در سراسر دنیا ارائه می‌داد.
آلفرد لرد تنیسون، حدوداً در ۱۸۶۳
رودیارد کیپلینگ
جیمز جویس در ۱۹۱۸
استیت استریت

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: سهامی عام
ISIN: US8574771031 
صنعت: خدمات مالی
بنا نهاده: ۱۷۹۲
دفتر مرکزی: بوستون، ماساچوست، ایالات متحده آمریکا
محدودهٔ فعالیت: جهانی
مدیر عامل اجرایی: جی هولای
خدمات: مدیریت سرمایه‌گذاری صندوق سرمایه‌گذاری مشترک
درآمد:  ۸٫۹ میلیارد دلار (۲۰۱۲)
سود خالص:  ۱٫۵ میلیارد دلار (۲۰۱۲)
مجموع دارایی:  ۲۱۶٫۸ میلیارد دلار (۲۰۱۲)
تعداد کارکنان: ۳۰،۰۶۰ نفر (۲۰۱۲)
شرکت‌های وابسته: استیت استریت گلوبال
وبگاه: www.StateStreet.com
استیت استریت کورپوریشن (به انگلیسی: State Street Corporation) شرکت هلدینگ خدمات مالی و بانکداری آمریکایی است، که فعالیت اصلی آن، در زمینه ارائه خدمات مدیریت سرمایه‌گذاری متمرکز می‌باشد.
شرکت استیت استریت در سال ۱۷۹۲ راه‌اندازی شد و در سال ۲۰۱۱ بازوی ارائه خدمات بانکداری آن، از سوی گروه ۲۰ در رتبه ۲۹ از بزرگترین بانک‌های سیستمیک و مهم جهان شناخته شد.
دفتر مرکزی این شرکت در شهر بوستون، ماساچوست قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس نیویورک معامله می‌شود.
فرانسیس اباسکال

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Francisco José Abascal Alonso
زادروز:  ۱۰ اکتبر ۱۹۶۶ ‏(۵۸ سال)
قد:  ۱٫۹۱ متر (۶ فوت ۳ اینچ)
پست:  مدافع
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۸۴–۱۹۸۸ |  هواداران رئال اویدو |   |   |
| ۱۹۸۸–۱۹۹۱ |  Real Burgos |  ۵۲ |  (۴) |
| ۱۹۹۱–۱۹۹۴ |  باشگاه فوتبال کادیس |  ۶۶ |  (۱) |
| ۱۹۹۴–۱۹۹۵ |  San Fernando |  ۳۰ |  (۰) |
| ۱۹۹۵–۱۹۹۷ |  Langreo |  ۶۹ |  (۱) |
| ۱۹۹۷–۲۰۰۰ |  باشگاه فوتبال پومفرادینا |  ۲۸ |  (۰) |
| مجموع |   |  ۲۴۵ |  (۶) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۲۰۰۹–۲۰۱۰:  Balón de Cádiz
۲۰۱۰–۲۰۱۱:  Domingo Savio Juvenil
۲۰۱۵–۲۰۱۶:  Conil CF
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۳ مارس ۲۰۲۱. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۳ مارس ۲۰۲۱. 
فرانسیس اباسکال (انگلیسی: Francis Abascal؛ زادهٔ ۱۰ اکتبر ۱۹۶۶) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کادیس و باشگاه فوتبال پومفرادینا اشاره کرد.
علی مرادی (وزنه‌بردار)

| علی مرادی | علی مرادی |
| --- | --- |
رئیس فدراسیون وزنه‌برداری ایران: رئیس فدراسیون وزنه‌برداری ایران
دوره مسئولیت ۷ اردیبهشت ۱۳۹۴ – ۳۰ خرداد ۱۴۰۱: دوره مسئولیت ۷ اردیبهشت ۱۳۹۴ – ۳۰ خرداد ۱۴۰۱
پس از: حسین رضازاده
پیش از: سجاد انوشیروانی
دوره مسئولیت ۱۳۷۳ – ۱۳۸۵: دوره مسئولیت ۱۳۷۳ – ۱۳۸۵
پس از: غلام‌عباس زارع
پیش از: بهرام افشارزاده
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۴۱ ایران
ملیت:  ایرانی
علی مرادی وزنه‌بردار بازنشسته و رئیس پیشین فدراسیون وزنه‌برداری ایران است. وی در مجمع انتخاباتی فدراسیون وزنه‌برداری در اردیبهشت ۱۳۹۴ با کسب ۲۴ رأی به عنوان رئیس فدراسیون جانشین حسین رضازاده گردید و مجدداً در تیر ماه ۱۳۹۸ ‏با کسب ۲۲‬ ‏رأی برای چهار سال دیگر به عنوان رئیس فدراسیون وزنه‌برداری ایران انتخاب شد.
سوابق تحصیلی

لیسانس تربیت بدنی و علوم ورزشی از دانشگاه تربیت معلم
فوق لیسانس تربیت بدنی و علوم ورزشی از دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی
دکترای افتخاری از دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی ازبکستان
عناوین و سوابق ورزشی

قهرمان وزنه‌برداری جوانان و بزرگسالان آسیا
نفر چهارم وزنه‌برداری جوانان جهان
رکورددار وزنه‌برداری جوانان و بزرگسالان آسیا
داور بین‌المللی درجه یک وزنه‌برداری
اصرار به حضور در ریاست فدراسیون پس از ابلاغ بازنشستگی

در حالی که علی مرادی یکی از مدیران بازنشسته شاغل در فدراسیون‌هاستو این حکم به وی در دی ۱۴۰۰ ابلاغ گردید،
او این موضوع را رد کرد و گفت ۳۳ سال سابقه دارم و تا ۳۵ سال می‌توانم خدمت کنم. مرادی در ۲۷ بهمن ۱۴۰۰ به محل فدراسیون بازگشت.
کیکاووس سعیدی، دبیرکل کمیته ملی المپیک در ۳۰ بهمن ۱۴۰۰ اعلام کرد که هنوز برای فدراسیون سرپرست تعیین نشده‌است و یک ماه قبل از برگزاری مجمع باید رئیس فدراسیون یا سرپرست (بدون حق رای) به مجمع دعوت می‌شدند. از آنجا که فرصتی نبود تا منتظر شوند فدراسیون تعیین تکلیف شود، مجبور شدند رئیس فدراسیون را دعوت کنند. اما هر زمان سرپرست تعیین شود آن نامه کان لم یکن می‌شود و سرپرست فدراسیون به عنوان میهمان دعوت خواهد شد.
دادگاه تجدید نظر دیوان عدالت اداری رأی بدوی ابطال انتخابات فدراسیون وزنه‌برداری را در ۳۰ خرداد ۱۴۰۱ تأیید کردو بر این اساس پس از مرادی سجاد انوشیروانی سرپرست فدراسیون وزنه‌برداری تعیین گردید.
حواشی و انتقادها

فدراسیون وزنه‌برداری در دوران مدیریت علی مرادی شاهد حواشی متعددی بود به طوری که از دوران ریاست او به عنوان ضعیف‌ترین دوره مدیریت وزنه‌برداری ایران یاد می‌شود.
مدیری که قهرمانان گذشته را به کنار رانده بود و به قهرمانان فعلی هم هیچ توجهی نداشت و باعث سرخوردگی بسیاری از آنها شد.
حواشی و انتقادها > تصمیمات

نقش تصمیماتی که علی مرادی گرفته در ایجاد این حواشی پر رنگ بوده‌است. جنجالی‌ترین آن در مورد کیانوش رستمی بود. مرادی در شرایطی که تمام کارشناسان معتقد بودند کیانوش رستمی نباید به تنهایی تمرین کند، از تصمیم رستمی حمایت کرد. این تصمیم به قیمت استعفای سجاد انوشیروانی سرمربی تیم ملی تمام شد، اما در میانه راه، زمانی که رستمی چند شکست متوالی را تجربه کرد، مرادی خودش را از این قضیه کنار کشید.
آشفته بازاری که وزنه‌برداری تا دقیقه ۹۰ برای حضور در المپیک درگیر آن بود، از دیگر اتفاقاتی است که در فدراسیون علی مرادی رخ داد در حالی که ایران هم می‌توانست مانند کشورهای دیگر با برنامه تر عمل کند.
ایسنا در گزارشی تحلیلی در ۲۳ مرداد ۱۴۰۰ با عنوان: "علی مرادی، مدیری که حاشیه را دوست دارد/ آتش اختلافات به جان وزنه‌برداری" نوشت:
«مرادی در این سال‌ها چنان فضا را بست که فقط چند نفر خاص در فدراسیون سمت داشتند و حتی برای حضور در انتخابات فدراسیون جهانی هم فقط نام یاران خود را ثبت نام کرد و خط قرمزی روی نام چهره‌های شاخص وزنه‌برداری کشید.
مرادی هیچ‌گاه برای برداشتن فاصله ای که بین او و دیگر اهالی وزنه‌برداری ایجاد شده‌است، قدم مثبتی برنداشت و برعکس بارها با صحبت‌های جنجالی خود به آتش اختلافات دامن زده‌است. نمونهٔ آخر آن پس از المپیک توکیو بود که در یک برنامه تلویزیونی اظهار نظر جنجالی را در مورد المپیک لندن داشت و عنوان کرد که نمی‌داند سعید محمد پور تست دوپینگ داده‌است یا نه.»
حواشی و انتقادها > پناهندگی یکتا جمالی

یکی از دلایل اصلی از پناهندگی یکتا جمالی به آلمان را برخوردهای علی مردای می‌دانند.
پس از پناهندگی جمالی، پدر وی از علی مرادی شکایت کرد.
حواشی و انتقادها > اعتصاب ملی پوشان

ملی پوشان وزنه‌برداری در خرداد ۱۴۰۱ اعتصاب کرده و اردوی تیم ملی را ترک کردند.
علی مرادی، رئیس فدراسیون در نخستین واکنش به اعتصاب ورزشکاران مصاحبه ای نسبتاً تند انجام داد و وزنه برداران را با دعوت از ورزشکاران امید و جوانان تهدید به کنار گذاشتن کرد. علی مرادی به خبرگزاری ایسنا گفت: «شرایط خوبی است حتی به نظرم نسبت به برخی رشته‌ها شرایط بهتری داریم. حالا اگر دوستان انتظار دارند که در هتل پنج ستاره باشند، فکر می‌کنم نه من و نه ورزش کشور بتواند چنین شرایطی را فراهم کند. در حد توان کارها را انجام می‌دهیم، کمیته ملی المپیک و وزارت ورزش تلاش می‌کنند رفاه حال ورزشکاران را فراهم کنند. ورزشکاران سربازان این مملکت هستند و سرباز باید خیلی از خودگذشتگی داشته باشد.» او تأکید کرد: «نمی‌توانیم فرصت را نگه داریم که آنها هر موقع عشق شان کشید و هر کاری خواستند، انجام دهند. بعد از تعطیلات، آقای برخواه برنامه اردویی دارد و به وزنه برداران اعلام می‌کنیم، اگر آمدند قدم شان روی چشم و اگر نیامدند نمی‌توانم کار را رها کنیم و تیم‌های جوانان و امید هستند.»
مصاحبه مرادی ورزشکاران را عصبانی تر کرد و آنها با نوشتن یک بیانیهٔ تازه موضعی رادیکال تر اتخاذ کردند. ورزشکاران نوشتند آب معدنی در اردوی تیم ملی سهمیه بندی است. کارمندان فدراسیون چهار برابر ورزشکاران حقوق می‌گیرند و برخی افراد نالایق در فدراسیون سمت دارند. در بخش دیگری از این بیانیه اشاره شده که در سالن تمرین کنسرت برگزار می‌شود و این مانع از استراحت ورزشکاران می‌شود.
همزمان با بیانیهٔ دوم ورزشکاران، مرادی در دومین واکنش به این اتفاق برخواه سرمربی تیم ملی را عزل کرد. در حالی که برخواه حداقل توی رسانه‌ها تلاش کرده بود نه طرف ورزشکاران بایستد و نه طرف فدراسیون تا شمایل حرفه ای خود را حفظ کرده باشد. با این حال روز جمعه علی مرادی در حکمی سرمربی تیم را برکنار کرد. در میانه حواشی فدراسیون روز جمعه یک خبر باورنکردنی دیگر منتشر شد. ایوب موسوی عنوان دار آسیا و جهان که روز چهارشنبه اردوی تیم ملی را ترک کرده بود توسط چند نفر از اراذل و اوباش مورد ضرب و شتم قرار گرفت و از ناحیه سر و دست دچار مصدومیت شدید شد. آن طور که خود ایوب به رسانه‌ها گفته این اتفاق در کافه شخصی اش رخ داده‌است. موسوی در گفت وگو با رسانه‌ها تعریف کرد: «کافه کوچکی دارم و بین برادرم و یک نفر بحث کوچکی به وجود آمد و من از آن فرد خواستم بحث را تمام کند و برود. بعد از چند دقیقه دیدم با چند نفر دیگر همراه با چوب و چاقو به ما حمله کردند که بر اثر حمله آنها دست من شکست و با چاقو سرم را نیز شکافتند. ما سریع به پلیس اطلاع دادیم و وقتی متوجه شدند پلیس را خبر کرده‌ایم، فرار کردند وگرنه داشتند من را می‌کشتند.» این اتفاق انتقادات از رئیس فدراسیون را به اوج رساند، چراکه برخی معتقد بودند اگر ایوب موسوی در آن زمان سر تمرین‌هایش حضور داشت چنین اتفاقی برای او رخ نمی‌داد. حمله دسته جمعی به قهرمان وزنه‌برداری ایران، ورزشکاران را به نوشتن بیانیه سوم ترغیب کرد. آنها این بار تأکید کردند پشت یکدیگر را خالی نمی‌کنند. در این بیانیه که روز گذشته منتشر شد، آمده‌است: «شرایط موجود برای روزهای اخیر نیست و سال هاست گریبانگیر وزنه‌برداری شده. با تغییرات ظاهری اصل مشکل پابرجا باقی می‌ماند. ماجرای ایوب موسوی قهرمان چند دوره جهان و آسیا مشتی نمونه خروار است که با وجود افتخارآفرینی‌های بسیار برای تأمین معاش زندگی با چنین مشکلاتی روبه رو شد.
حواشی و انتقادها > انتقادها

حسین رضازاده در ۲۸ فروردین ۱۳۹۷ در واکنش به گفته‌های مرادی راجع به آمار بالای دوپینگ در زمان ریاست رضازاده از وی انتقاد کرد.
عماد باقری از وزنه‌برداران دستهٔ ۱۰۹ کیلوگرم تیم ملی وزنه‌برداری ایران و دارندهٔ سه نقرهٔ جام نعیم سلیمان‌اوغلو ترکیه در نوامبر ۲۰۲۲، گفت که علی مرادی به دلیل اختلافاتی که از کوروش باقری عموی او داشته به او اجازه نمی‌داده وارد تیم ملی بشود و تنها پس از رفتن مرادی از فدراسیون بوده که عماد باقری توانسته به تیم ملی وزنه‌برداری راه بیابد.
از سعید حدادیان (خویشاند درجه یک مرادی) و هم چنین از سرداران سپاه به عنوان حامیان وی یاد می‌شود.
شگون‌آور

رستوران‌های زنجیره‌ای آمریکایی Big Boy عروسک‌های بخت تبلیغاتی خود، «Big Boy» را در بسیاری از مکان‌های خود نشان می‌دهند.
بنی گاو، طلسم شیکاگو بولز
شگون‌آور، بَخت‌آور، شانس‌آور یا مَسکات (به انگلیسی: Mascot) انسان، حیوان یا شیئی است که در فرهنگ اروپایی و برخی فرهنگ‌های دیگر به عنوان سمبل خوش‌یُمنی و اقبال برای دور کردن بدشانسی به کار می‌رود.
با این‌که امروزه بیشتر مردم به اثربخش بودن چنین چیزی باور ندارند ولی شانس‌آورها هنوز استفاده زیادی دارند. برای نمونه برخی از فوتبالیست‌ها معتقدند که پوشیدن یک پیراهن مخصوص برای آن‌ها شگون دارد.
همچنین در غرب گاهی باشگاه‌ها و انجمن‌ها بخت‌آورهای ویژه خود را دارند که می‌تواند یک شیء، یک حیوان (خوک، بز، خر) یا حتی یک نفر انسان باشد.
بز بخت‌آور و بُزدار هنگ سلطنتی ولز در بریتانیا
برای نمونه باشگاه‌های ورزشی هستند که معتقدند یک بازیکن برای خوش‌یمنی در هر بازی حتماً باید پدربزرگش را همراه بیاورد.
علی‌اصغر احمدی (روان‌شناس)

برای معاون هماهنگی و امور اجرایی نهاد ریاست جمهوری و دبیر کل جمعیت هلال احمر، علی‌اصغر احمدی را ببینید.
علی‌اصغر احمدی (متولد ۱۳۳۴) روان‌شناس ایرانی، مشاور وزیر آموزش و پرورش در امور خانواده و استادیار گروه روان‌شناسی دانشگاه تهران است. او عضو هیئت مؤسس انجمن علمی اولیاء و مربیان ایران و اولین رئیس این انجمن است.
پژوهش‌های احمدی عمدتاً در حوزه «روان‌شناسی اسلامی»، «روان‌شناسی خانواده»، ازدواج، «رابطه دختر و پسر» و «روان‌شناسی نوجوانان» است.
زندگی

احمدی دورهٔ کارشناسی روانشناسی را در دانشگاه تهران گذراند و دوره کارشناسی ارشد و دکتری همین رشته را در دانشگاه تربیت مدرس طی کرد.
او از اوایل دههٔ شصت، تلاش‌هایی را برای نظریه‌پردازی در زمینهٔ روان‌شناسی اسلامی آغاز کرد.
احمدی داوری چند دوره جایزه کتاب فصل و سال روان‌شناسی را بر عهده داشته‌است.
او همچنین مدتی ریاست مؤسسه روان‌شناسی دانشگاه تهران را بر عهده داشت.
علی‌اصغر فانی، وزیر آموزش و پرورش ایران، در اسفند ۱۳۹۲ احمدی را به سمت مدیرکل دفتر برنامه‌ریزی انجمنهای مدارس، آموزش خانواده و مشاوره اولیاء و همچنین در تیرماه ۱۳۹۳ به سمت مشاور خود در امور خانواده منصوب کرد.