stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ایتون کانیون

| ایتون کانیون | ایتون کانیون |
| --- | --- |
ایتون کانیون با پل جاده عوارضی در پس‌زمینه: ایتون کانیون با پل جاده عوارضی در پس‌زمینه
fa (in English: Expected satiety): fa
نزدیک‌ترین شهر: پاسادنا، کالیفرنیا
مختصات: ۳۴°۱۲′۱۸″شمالی ۱۱۸°۰۵′۱۷″غربی﻿ / ﻿۳۴٫۲۰۵°شمالی ۱۱۸٫۰۸۸°غربی﻿ / 34.205; -118.088
ایتون کانیون (انگلیسی: Eaton Canyon) یک دره بزرگ است که از ناحیه ایاتن سدل در نزدیکی کوه مارکهام و کوه سن گابریل در کوه‌های سن گابریل در جنگل ملی انجلیز آغاز می‌شود و جریان آب آن به رودخانه ریو هوندو و سپس به رودخانه لس آنجلس می‌ریزد. این دره به نام قاضی بنجامین اس. ایاتن که در سال ۱۸۶۵ در نزدیکی ایاتن کریک در خانه مزرعه فیر اوکس زندگی می‌کرد، نامگذاری شده است.
بخش معروف این دره مرکز طبیعت ایاتن در پاسادنا، کالیفرنیا است. نقطه شروع جاده پرداختی کوه ویلسون در این دره قرار دارد.
تاریخچه

دره ایاتن بخشی از سرزمین‌های بومی تونگوا بوده است که هزاران سال در آن زندگی کرده‌اند. روستای Puntitavjatngna به آب‌های شیرین این دره برای ادامه حیات خود وابسته بود و حدود ۵۰۰ تا ۱۵۰۰ خانه در آنجا سکونت داشتند.
مستعمره‌نشینان اسپانیایی در اواخر قرن هجدهم به این منطقه وارد شدند و به دلیل گودال‌های تند و عمیق دره، آن را «ال پریسیپیسو» نامیدند. این دره تحت چندین حوزه قضائی حکومتی قرار دارد.
بنجامین ایاتن توسط دون بنی تو ویلسون برای آوردن آب به مزرعه فیر اوکس استخدام شد و در سال ۱۸۶۵ خانه‌ای در آن ملک ساخت.
در آگوست ۱۸۷۷، جان مویر، تاریخ‌نگار طبیعی، از پاسادنا برای یک اکتشاف به کوه‌های سن گابریل سفر کرد. او نوشت: «در اولین روز از سفرم فقط تا دهانه دره ایاتن رفتم زیرا گرما طاقت‌فرسا بود و یک جفت کفش جدید پایم را می‌زدی به طوری که راه رفتن دردناک شده بود.»
در اکتبر ۱۹۹۳، آتش‌سوزی Kinneloa Fire که به‌طور تصادفی در دامنه‌های بالای دره ایاتن آغاز شد، بخش زیادی از این منطقه و همچنین بیش از صد خانه در آلتادنا و کینلوا میسا، کالیفرنیا را سوزاند. این آتش‌سوزی بخشی از مجموعه‌ای از آتش‌سوزی‌های اکتبر اواخر ماه بود که تحت تأثیر بادهای سانتا آنا در کالیفرنیا به وجود آمد. یک نفر در اثر مشکلات ناشی از استنشاق دود جان خود را از دست داد و ده‌ها نفر دیگر زخمی شدند. پس از آنکه مرکز طبیعت دره ایاتن به‌طور موقت به عنوان مقر فرماندهی حادثه آتش‌سوزی عمل کرد، تخریب شد. این مرکز در سال ۱۹۹۸ بازسازی شد.
در سال ۲۰۲۲، ملکی به مساحت ۱ جریب فرنگی (۰٫۴۰ هکتار) که مشرف به دره ایاتن بود، از طریق Tongva Taraxat Paxaavxa Conservancy به قبیله تونگوا بازگردانده شد که اولین بار بود که این قبیله پس از نزدیک به ۲۰۰ سال در شهرستان لس آنجلس (کالیفرنیا) زمینی داشت.
جاذبه‌ها > پارک منطقه طبیعی ایاتن کنیون

پارک منطقه طبیعی ایاتن کنیون در جایی قرار دارد که جریان کوهستانی به دشت پایینی در پای کوه‌های سن گابریل وارد می‌شود. این پارک تحت نظارت اداره پارک‌ها و تفریحات عمومی شهرستان لس آنجلس قرار دارد. این نهاد دو سوم پایین‌تر از منطقه را که در زیر پل جاده عوارضی قرار دارد، مدیریت می‌کند. بیشتر از ۱۹۰ هکتار از مساحت این منطقه طبیعی در مرز شمالی رانچو سن پاسکوال و رانچو سانتا آنیتا قرار دارد که در گذشته برای اسپی اختصاص یافته بود. پس از آنکه راه‌آهن مالکیت آن را رها کرد، این زمین‌ها برای سکونت باز شد. مرکز طبیعت در این منطقه منحصر به فرد است زیرا نمایشگاه‌هایی در مورد گیاهان و جانوران بومی دره سن گابریل و جنوب کالیفرنیا در آن به نمایش گذاشته شده است. این مرکز در سال ۱۹۹۸ پس از آنکه آتش‌سوزی ۱۹۹۳ ساختمان قبلی را نابود کرد، بازسازی شد.
پاسادنا و بخش‌هایی از آلتادنا حدود ۴۰٪ از آب خود را از منابع محلی دریافت می‌کنند. یک سوم بالایی این منطقه تحت کنترل اداره آب پاسادنا، کالیفرنیا قرار دارد.
۳۴°۱۰′۳۸″شمالی ۱۱۸°۰۵′۴۹″غربی﻿ / ﻿۳۴٫۱۷۷۲۳۳°شمالی ۱۱۸٫۰۹۷°غربی﻿ / 34.177233; -118.097 - پارک ایاتن کنیون
جاذبه‌ها > آبشار ایاتن کنیون

آبشار ایاتن کنیون در جایی قرار دارد که رودخانه ایاتن به ارتفاع پنجاه فوت پایین می‌آید و در شمال پل، در قسمتی از دره که تحت مدیریت خدمات جنگل ایالات متحده قرار دارد، واقع شده است. جان مویر روزی این آبشار را به این صورت توصیف کرده بود: «یک چیز جذاب کوچک، با صدای نرم و شیرین که مانند یک پرنده آواز می‌خواند، در حالی که از یک شکاف در لبه کوتاهی، سی یا چهل فوت پایین می‌ریزد و وارد یک استخر دایره‌ای می‌شود.»
چندین آبشار دیگر نیز بالاتر از آبشار ایاتن وجود دارد که دور از دسترس‌تر هستند. تا سال ۱۹۷۹، تونلی وجود داشت که دسترسی به این آبشارها را ممکن می‌کرد، اما این تونل با دینامیت منفجر شده و پر شده است. در حالی که این آبشارها در گذشته قابل دسترسی بودند، دیگر هیچ مسیر نگهداری شده‌ای برای دسترسی به آن‌ها وجود ندارد. افراد بسیاری در تلاش برای صعود به این آبشارها از مسیرهای غیررسمی آسیب دیده و جان خود را از دست داده‌اند.
در سال ۲۰۱۱، یک مرد در حین صعود به آبشار ایاتن کنیون جان خود را از دست داد. یک هفته بعد، مرد دیگری در همان مسیر سقوط کرده و جان خود را از دست داد. در سال ۲۰۱۳، دو کوهنورد قصد داشتند به آبشار دوم صعود کنند، اما در میانه راه تصمیم به بازگشت گرفتند. در حین پایین آمدن، هر دو تعادل خود را از دست داده و سقوط کردند. یکی از آن‌ها جان باخت و دیگری با بالگرد به بیمارستان منتقل شد.
در تاریخ ۲۷ ژوئن ۲۰۱۴، خدمات جنگل ایالات متحده اعلام کرد که قصد دارند مسیر صعود به آبشارهای بالایی را ببندند. این مسیر در تاریخ ۱ اوت ۲۰۱۴ بسته شد. افرادی که به این ناحیه ممنوعه وارد شوند، ممکن است با جریمه‌ای تا ۵۰۰۰ دلار یا حبس به مدت شش ماه مواجه شوند. اعضای "اتحادیه کانینیرهای آمریکایی" خواهان دسترسی به این منطقه بسته شده هستند.
دره ایاتن، نمایی به سمت شرق از خیابان پاین‌کرسټ در آلتادنا
آبشار ایاتن کنیون
کلیسای سنت مارگریت، وست‌مینستر

| کلیسای سنت مارگریت | کلیسای سنت مارگریت |
| --- | --- |
St Margaret's Church, Westminster Abbey. The Central Tower of the کاخ وست‌مینستر is in the background.: St Margaret's Church, Westminster Abbey. The Central Tower of the کاخ وست‌مینستر is in the background.
مکان: شهر وست‌مینستر، لندن بزرگ، بریتانیا
بنیان‌نهاده: قرن ۱۲ میلادی
بازسازی: ۱۴۸۶ تا ۱۵۲۳
 سایت میراث جهانی یونسکو:  سایت میراث جهانی یونسکو
نام رسمی: کاخ وست‌مینستر، کلیسای وست‌مینستر و Saint Margaret's Church: نام رسمی: کاخ وست‌مینستر، کلیسای وست‌مینستر و Saint Margaret's Church
نوع: فرهنگی
معیار: i, ii, iv
تعیین: ۱۹۸۷ (11th کمیته میراث جهانی یونسکو)
شمارهٔ ارجاع: 426
Country: بریتانیا
Region: فهرست میراث جهانی یونسکو در اروپا
 :  
Location of St. Margaret, Westminster Abbey in central London: Location of St. Margaret, Westminster Abbey in central London
کلیسای سنت مارگریت، وست‌میسنتر (انگلیسی: St Margaret's, Westminster) یک کلیسا در شهر وست‌مینستر، لندن بزرگ، بریتانیا است.
این کلیسا که در نزدیکی کلیسای وست‌مینستر و در میدان پارلمان قرار دارد در قرن ۱۲ میلادی ساخته شده و از ۱۴۸۶ تا ۱۵۲۳ تجدیدبنا شده‌است، کلیسای سنت مارگریت در سال ۱۹۸۷ در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده‌است.
نگارخانه

Explanatory plaque
کلیسای سنت مارگریت (وسط) ساعت بیگ بن (چپ) کاخ وست‌مینستر (راست)
کلیسای سنت مارگریت از بالای چرخ و فلک چشم لندن در پشت ساعت بیگ بن
داخل کلیسا
تقلب در آزمون دستیاری پزشکی

آزمون دستیاری پزشکی سالانه در اردیبهشت ماه برای ورود پزشکان عمومی علاقه‌مند به اخذ مدارک تخصصی برگزار می‌گردد. این آزمون پل گذر از پزشکی عمومی به دوره تخصص است و توسط مرکز سنجش آموزش پزشکی وزارت بهداشت برگزار می‌گردد. مسعودپزشکیان معتقد بود به دلیل تخصصی بودن این آزمون، سازمان سنجش آموزش صلاحیت برگزاری آن را ندارد. طی سالین گذشته تخلفاتی در این آزمون صورت گرفته تا حدی که در سال ۱۳۸۸ این آزمون توسط وزارت بهداشت، که خود برگزارکننده این آزمون است، باطل اعلام شد و در سال ۱۳۸۲ با دخالت مجلس و قوه قضائیه تقلب در آن به اثبات رسید. وقوع تقلب در سال‌های دیگر نیز از سوی شرکت کنندگان و رسانه‌ها مطرح شده است.
سید علی ریاض نماینده مجلس و عضو کمیته تحقیق و تفحص مجلس از آزمون دستیاری سال ۱۳۸۲ و سیامک شایان امین می‌گویند تقلب در این آزمون از سال ۱۳۷۷ همواره وجود داشته است. علیرضا زاکانی ریس هیئت تحقیق و تفحص از آموزش عالی به انواع تخلفات مختلف از جمله نشاندار کردن سوارات آزمون، فروش اشاره کرد.
گرچه با حکم دادگاه چند نفر از افراد در جریان تقلب سال ۱۳۸۲ محکوم شدند و وزارت بهداشت ادعا کرد ۲۱ نفر را اخراج کرده است، اما علیرضا زالی معاون سازمان نظام پزشکی سال‌ها بعد تأیید کرد «تعدادی از داوطلبان آزمون دستیاری سال ۸۲ نیز که بعد از پیگیری‌های طولانی کمیسیون اصل ۹۰ مجلس، احکام مجازات دریافت کردند و از آزمون دستیاری محروم شدند، بعد از مدتی به طریقی توانستند دوباره به دوره‌های دستیاری پزشکی راه یابند و در عمل مجازات نشدند». وزارت بهداشت جز در سال ۱۳۸۸ که ناچار به ابطال آزمون شد همواره منکر تخلف بوده و تخلف توسط سایر ارگان‌ها کشف شده است. شیوهٔ طراحی سؤال و همچنین صلاحیت طراحان سؤال این آزمون، بازنگری‌های اساسی تری را می‌طلبد.
آزمون دستیاری دوره چهل و هفتم که با تأخیر چندین باره در ۱۶ مرداد ۱۳۹۹ برگزار شد نیز با تردیدها و ایرادهای فنی بسیاری همراه بوده است که باعث ایجاد شائبه تقلب در این آزمون شده است و در حال حاضر مجلس شورای اسلامی به این موضوع ورود پیدا کرده است.
آزمون ۱۳۷۷؛ نقش خط‌کش در آموزش پزشکی

در آزمون این سؤالات نشان دار شده بودند. روش نشان دار کردن بدین صورت بوده که «فاصله کوچک میان خط فاصله با اولین حرف در یکی از گزینه‌های چهارگانه پاسخ صحیح را مشخص می‌کرد. به این ترتیب پزشکانی که با اطلاع قبلی، در عوض برخورداری از معلومات، با یک خط‌کش به سر جلسه رفته بودند، به راحتی توانستند با کسب نمرات درخشان در این آزمون به رشته‌های پر طرفدار دستیاری راه پیدا کنند.
علیرضا زاکانی رئیس هیئت تحقیق و تفحص مجلس هفتم از آموزش عالی در سخنرانی در سال ۱۳۹۳ نشان دار کردن سوالات را تأیید کرد و گفت:
موضوع اسفناک‌تر این بود که از سال ۷۷ تا ۸۲ سوالات آزمون دستیاری به فروش رسیده بود و هر سؤالی را نیز تا ۳۰ میلیون تومان می‌فروختند لذا وقتی ما کار بررسی را انجام دادیم و به لطف خدا به نتیجه رسید یک پزشک که نام او را نمی‌دانم برای من نوشت که من دفترچه آزمون سال ۷۷ را خریداری کردم و از ۲۰۰ سؤال ۱۴۶ سؤال آن مارک شده بود یعنی اگر کسی هیچ سوادی هم نداشت تنها با یک خط‌کش متوجه می‌شد که گزینه درست کجاست و در این صورت در بهترین رشته قبول می‌شد؛ حال حساب کنید کسی که با تقلب وارد یک حوزه تخصصی شده چطور می‌خواهد این مسئله را جبران کند.
آزمونهای ۱۳۷۸ تا ۱۳۸۰

برخی از سال ۱۳۷۸ تا ۱۳۸۰ با اطلاع از وضعیت مالی پزشکان با افراد تماس گرفته و پیشنهاد فروش بخشی از سوالات را داده بودند.
آزمون ۱۳۸۱

به نوشته شایان امین «بنا به ادعای برخی منابع غیررسمی، در این سال از میان ۱۱۵۰ سهمیه دستیاری، نام ۱۰۷ نفر از داوطلبان خط خورد و نام‌های دیگری جایگزین آنها شد. این اتفاق زمانی به چشم آمد که برخی از داوطلبان با نمره ای کمتر از سدِ آزمون دستیاری گذشتند و پزشکانی با نمره بالاتر از این توفیق بازماندند. در پاسخ اعتراض گسترده داوطلبان مسئولان برگزار کننده اشتباه نرم‌افزاری کامپیوتر تصحیح کننده پاسخ نامه را دلیل این اتفاق دانستند. اما متأسفانه به دلیل عدم امکان بازبینی و تصحیح اشتباهات، پزشکان معترض در احقاق حق خود ناکام ماندند.»
آزمون ۱۳۸۲ > یافته‌های هیئت تحقیق مجلس:

«هیچ‌گونه صورتجلسه‌ای از زمان حضور، مدت حضور انتخاب کنندگان سئوالات و نیز نحوه انتخاب سئوالات نهایی از بانک سوالات اولیه که به تأیید انتخاب کنندگان سئوالات، مسئولان برگزاری آزمون دستیاری و عناصر حفاظتی و حراستی رسیده باشد، وجود ندارد.»
«بی دقتی برگزارکنندگان در تکثیر اوراق امتحانی کاملاً مشهود است ((ه) معاون اجرایی دبیرخانه شورای‌عالی آموزش پزشکی و تخصصی در مصاحبه با صدا و سیما اعلام کرد تکثیر سئوالات در بخش خصوصی انجام شده است ولی از سوی دیگر (ن. پ) دبیر شواری آموزش پزشکی ـ تخصصی اعتراف کرده تکثیر سئوالات در دبیرخانه شورا انجام گرفته است).»
«مسئولان دبیرخانه دقت لازم را در ارسال محموله دفترچه‌های سئوالات گروه‌های مختلف شرکت‌کننده در آزمون انجام نداده‌اند.»
«با توجه به مکانیزم طراحی سئوالات آزمون دستیاری که به صورت کشوری و با مشارکت حدود هفتاد نفر از اعضای هیئت علمی دانشگاه‌ها انجام پذیرفته است، احتمال لو رفتن Gued Line یا چهارچوب‌های کلی طراحی سئوالات و نیز اصل بانک سئوالات و سئوالات نهایی آزمون از سوی بعضی از طراحان سئوالات وجود داشته است؛ به ویژه اینکه بررسی‌ها نشان داده برخی استادان طراح سؤال، طرح سئوالات را به دستیاران خود واگذار کرده و دسترسی به منابع طرح سؤال و بانک سئوالات را به خارج از محدوده مورد نظر گسترش داده‌اند.»
«میان مراکز آمادگی پزشکان برای امتحان دستیاری، برخی آموزشگاه‌ها در ارتباط با تقلب در آزمون یادشده دخالت داشته‌اند؛ تعداد معدودی از استادان آنها با همکاری و هماهنگی با یکدیگر سئوالات آزمون دستیاری پزشکی سال ۸۲ را به این آموزشگاه‌ها منتقل کرده‌اند.»
«در مورخ ۱۱/۸/۸۶ برای ۶ نفر از متهمان شامل ۲ تن از کارمندان وزارت بهداشت و ۴ نفر از خریداران اصلی سئوالات حکم قضایی صادر شد؛ به‌طور نمونه آقای (م.ر. ح) به عنوان متهم ردیف اول پرونده به تحمل سه سال حبس، انفصال ابدی از خدمات دولتی و پرداخت ۱۸۳٫۰۰۰٫۰۰۰ ریال معادل ۲ برابر مال نا مشروع تحصیل شده و ضبط ۹۱٫۵۰۰٫۰۰۰ ریال اصل مال نا مشروع محکوم گردید؛ در ادامه دادگاه تجدید نظر حکم ۲ کارمند وزارتخانه را تأیید کرد و پرونده خریداران سؤال را برای بررسی در کمیته منتخب قانون نحوه رسیدگی به تخلفات آزمون سراسری مصوب سال ۸۴ به وزارتخانه ارسال کرد.»
آزمون ۱۳۸۸؛ اذعان وزارت بهداشت به تقلب و ابطال آزمون

با وجود تحقیق و تفحص مجلس از آزمون سال ۱۳۸۲ و کش و قوس‌های فراوان که نهایتاً پس از ۴ سال در سال ۱۳۸۶ چند تن به اتهام خرید و فروش سؤال کنکور محکوم شدند، در سال ۱۳۸۸ نیز مجدداً خرید و فروش سوالات کنکور روی داد.
مرضیه وحید دستجردی وزیر وقت بهداشت در روز برگزاری آزمون از محل برگزاری بازدید کرد و از امنیت و صحت آن ابراز رضایت کرد اما ۲ روز بعد به افشای لو رفتن سوالات ناچار شد تا تصمیم به ابطال آزمون بگیرد. گفته شده بود که ممکن است تا ۲۵٪ سوالات لو رفته باشد اما علی عباسپور تهرانی معتقد است: «احتمالاً تعداد بیشتری سؤال این آزمون لو رفته و شاید همه سؤالات نیز قبل از آزمون لو رفته باشد.» حسینعلی شهریاری، نائب رئیس کمیسیون بهداشت و درمان مجلس معتقد است که مافیای فروش سوالات میلیاردها تومان پول به جیب زده است.[نیازمند منبع]
عضو هیئت تحقیق و تفحص مجلس از آموزش عالی: «یک پزشک که نام او را نمی‌دانم برای من نوشت که من دفترچه آزمون سال ۷۷ را خریداری کردم و از ۲۰۰ سؤال ۱۴۶ سؤال آن مارک شده بود یعنی اگر کسی هیچ سوادی هم نداشت تنها با یک خط‌کش متوجه می‌شد که گزینه درست کجاست و در این صورت در بهترین رشته قبول می‌شد.»
پارک ملی خوا یای

| پارک ملی خوا یای | پارک ملی خوا یای |
| --- | --- |
رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: II (پارک ملی): رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: II (پارک ملی)
Heo Suwat آبشار: Heo Suwat آبشار
fa (in English: Expected satiety): fa
مکان: استان ناخون راتچاسیما، تایلند
نزدیک‌ترین شهر: منطقه پاک چونگ
مختصات: ۱۴°۲۶′۲۹″ شمالی ۱۰۱°۲۲′۱۱″ شرقی﻿ / ﻿۱۴٫۴۴۱۳۹°شمالی ۱۰۱٫۳۶۹۷۲°شرقی﻿ / 14.44139; 101.36972
مساحت: ۲٬۱۶۸ کیلومتر مربع (۸۳۷ مایل مربع)
تاسیس‌شده: ۱۹۶۲
بازدیدکنندگان: ۱٫۲ میلیون (در سال مالی)
پارک ملی خوا یای (تایلندی: เขาใหญ่) یک پارک ملی در کشور تایلند است.
خلبان

نگاره‌ای از الیزابت ال. گاردنر خلبانِ جنگندهٔ مارتین بی-۲۶ مارودر در حوالی سال ۱۹۴۳ میلادی.
ارتش ایالات متحده آمریکا در اوت ۱۹۴۳ و در گرماگرم جنگ جهانی دوم به تشکیل اولین واحد متشکل از خلبانان زن اقدام کرد. در مرحلهٔ عضوگیری بیش از ۲۵ هزار زن از سراسر آمریکا برای عضویت درخواست دادند که تنها ۱٬۰۷۴ زن حایز شرایط خلبانی شناخته و به خدمت در WASP فراخوانده شدند.
خلبان یا هوانورد (به انگلیسی: aircraft pilot or aviator) فردی است که به‌خاطر شغلش یا برای تفریح به هدایت هواپیما یا دیگر وسایل پروازی می‌پردازد.
خَلَبان (خله‌بان) در واژه به‌معنای سکاندار است. خلبان را پیشتر در فارسی «پایلت» می‌گفتند.
داشتن شغل خلبانی نیازمند آموزش‌های منظم و داشتن گواهینامه خلبانی است. بسیاری به خلبانی به‌صورت آماتور و غیر حرفه‌ای می‌پردازند. خلبانی و هدایت کلیهٔ وسایل پروازی حتی هواپیمای فوق سبک نیز نیازمند دریافت گواهینامه خلبانی و مجوز پرواز است.
تاریخچهٔ گواهینامه

برای اطمینان از ایمنی افراد در هوا و روی زمین، هوانوردی اولیه به زودی نیاز داشت که هواپیما همیشه تحت کنترل عملیاتی یک خلبان کاملاً آموزش دیده و دارای گواهینامه باشد که مسئولیت تکمیل ایمن و قانونی پرواز را بر عهده دارد. باشگاه Aéro-Club de France اولین گواهینامه را در سال ۱۹۰۸ به لویی بلریو تحویل داد و پس از آن گلن کورتیس، لئون دلاگرانژ و رابرت اسنو پلتری. پس از آن، کلوپ هوایی بریتانیا در سال ۱۹۱۰ و باشگاه هوانوردی آمریکا در سال ۱۹۱۱ گواهینامه‌هایی را دریافت کردند.
روز جهانی خلبان

۲۶ آوریل ،روز خلبان برای تجلیل از خلبانان به رسمیت شناخته شده است.
خلبانان مشهور ایرانی > خلبانان نظامی

احمد نخجوان
جلیل زندی
جواد فکوری
حسین خلعتبری
شهرام رستمی
عباس بابایی
عباس دوران
غلامرضا فرزین
علی اکبر شیرودی
غفور جدی اردبیلی
محمد خاتمی
مصطفی یافت آبادی
نادر جهانبانی
یدالله جوادپور
خلبانان مشهور ایرانی > خلبانان غیرنظامی

هوشنگ شهبازی
عفت تجارت‌چی
اکرم منفرد آریا
نشاط جهانداری
فرهاد احمدی
خلبان‌های مشهور دنیا

اریش هارتمان
آملیا ارهارت
آنتوان دو سن اگزوپری
اورویل رایت
مانفرد فون ریشتهوفن
لویی بلریو
چارلز لیندبرگ
چاک یگر
پارک تاریخی آیوتایا

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
مکان:  تایلند
معیار ثبت: فرهنگی: iii
شمارهٔ ثبت: ۵۷۶
تاریخ ثبت: ۱۹۹۱
پارک تاریخی آیوتایا خرابه‌های شهر قدیمی آیوتایا در تایلند است که توسط رامات هیبودی تأسیس شد.در سال ۱۹۶۹ بازسازی شد و در سال ۱۹۹۱ در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید.
پارک ملی هاسکاران

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
۹°۲۰′۰″ جنوبی ۷۷°۲۴′۰″ غربی﻿ / ﻿۹٫۳۳۳۳۳°جنوبی ۷۷٫۴۰۰۰۰°غربی﻿ / -9.33333; -77.40000: ۹°۲۰′۰″ جنوبی ۷۷°۲۴′۰″ غربی﻿ / ﻿۹٫۳۳۳۳۳°جنوبی ۷۷٫۴۰۰۰۰°غربی﻿ / -9.33333; -77.40000
مکان:  پرو
معیار ثبت: طبیعی: vii, viii
شمارهٔ ثبت: 333
تاریخ ثبت: ۱۹۸۵
مساحت: ۳۴۰٬۰۰۰ هکتار (۱٬۳۰۰ مایل مربع)
پارک ملی هاسکاران یک پارک ملی در کوردیلرا بلانکا بخشی از رشته کوه‌های آند، در ناحیه انکاش در مرکز پرو است. بلندترین کوه در پرو در این پارک قرار گرفته است که اوآسکاران نامیده می‌شود و ۶٫۷۶۸ متر ارتفاع دارد. این پارک زیستگاه تعداد زیادی از حیوانات و گیاهان خاص همچون شیر کوهی، جگوار، شترچه، آهوی آندی شمالی، تاپیر آمریکای جنوبی و تعداد زیادی پرنده است. این پارک در سال ۱۹۸۵ در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید.
صومعه فراپونتوف

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
معیار ثبت: i, iv
شمارهٔ ثبت: ۹۸۲
تاریخ ثبت: ۲۰۰۰
صومعه فراپونتوف روسی: Ферапонтов монастырь، یک صومعه در استان ولوگدا در روسیه است که از نمونه‌های بارز معماری قرون وسطی روسیه است به همین دلیل یونسکو آن را به عنوان یکی از میراث جهانی خود ثبت کرده‌است.
این صومعه توسط سنت فراپونت در سال ۱۳۹۸ میلادی به وجود آمد. چندی بعد این صومعه تحت حمایت اعضای خانواده ایوان سوم درآمد.
لیختن‌اشتاین
جغرافیا

مقالهٔ اصلی: جغرافیای لیختن‌اشتاین
این کشور در مرکز اروپا قرار دارد و از شرق و شمال توسط اتریش و از غرب و جنوب توسط سوئیس احاطه شده‌است.
کوه‌های آلپ در شرق این شاهزاده‌نشین قرار دارد. غرب کشور متشکل از جلگهٔ سیلابی رود راین است. رودهای مهم آن راین و سامینا و بلندترین نقطه آن گروز پیتز است که ۲۵۹۹ متر ارتفاع دارد. این کشور آب و هوای آلپی معتدل دارد، البته دارای زمستان‌هایی بسیار سرد و تابستان‌هایی خنک است.
پایتخت لیختن‌اشتاین فادوتس است اما بزرگ‌ترین شهر این کشور، شان با ۵ هزار و ۵۰۰ نفر جمعیت می‌باشد.
تاریخ

این کشور در سال ۱۸۶۸ اعلان بی‌طرفی کرد. لیختن‌اشتاین که به واسطهٔ خاک اتریش، از آلمان جدا می شود. تنها شاهزاده‌نشین آلمانی بود که در ۱۸۷۱ به امپراتوری آلمان نپیوست. از سال ۱۹۱۹ سوئیس مسئولیت سیاست خارجی لیختن‌اشتاین را بر عهده گرفت و از ۱۹۲۴ این کشور از اتحاد گمرکی و پولی با سوئیس برخوردار بوده‌است، با این حال از ۱۹۸۹ نقش فعال‌تری در عرصهٔ بین‌المللی به خود گرفته‌است.
شاهزاده هانس آدام دوم پس از مرگ پدرش فرانتز جوزف سوم در سال ۱۹۸۹ جایگزین او شد. ماریو فریک از اتحادیهٔ میهن‌پرستان در سال ۱۹۹۳ ریاست دولت را بر عهده گرفت. در سال ۲۰۰۱ نیز اوتمار هاسلر جای او را در سمت نخست‌وزیری گرفت.
سیاست

لیختن‌اشتاین یک کشور پادشاهی است با پارلمان ۲۵ نفره و دولتی ۵ نفره. لیختن‌اشتاین و سوئیس تنها کشورهایی در اروپا هستند که دموکراسی مستقیم دارند. از سال ۱۹۸۴ در این کشور زنان نیز حق رأی دارند.
حکومت این کشور پادشاهی مشروطه و حاکم آن یک شاهزاده است. ۲۵ عضو لندستگ (پارلمان) تحت نظام تعیین تعداد نمایندگان به نسبت جمعیت هر منطقه با رأی تمامی افراد بالغ برای مدت چهار سال انتخاب می‌شوند. لندستگ ۵ نفر از جمله نخست‌وزیر را به عنوان کمیتهٔ ملی (کابینه) انتخاب می‌کند. نخست‌وزیر رسماً از سوی شاهزاده گمارده می‌شود. احزاب مهم سیاسی لیختن‌اشتاین عبارتند از اتحاد میهنی، حزب شهروند مترقی و حزب لیست آزاد (سبز).
مردم

آلمانی زبان رسمی لیختن‌اشتاین می‌باشد. دو سوم مردم این کشور لیختن‌اشتاینی‌اند.
دیگران مهاجرانی‌اند که بیشترشان از سوئیس، اتریش و آلمان آمده‌اند.
۶۵ ٪ از مردم این کشور را لیختن‌اشتاینی، ۱۰ ٪ را سوئیسی، ۵ ٪ را اتریشی و ۳ ٪ را آلمانی تشکیل می‌دهد، همچنین دین ۷۸ ٪ از لیختن‌اشتاینی‌ها، کاتولیک و ۸ ٪ پروتستان می‌باشد.
تقسیمات کشوری

کشور لیختن‌اشتاین به ۱۱ شهرستان تقسیم شده‌است که بیشتر آن‌ها تنها از یک شهر تشکیل شده‌اند. ۵ شهرستان لیختن‌اشتاین که در شمال کشور قرار گرفته‌اند، بخش انتخاباتی اونترلاند را تشکیل می‌دهند و ۶ شهرستان باقی‌مانده بخش انتخاباتی اوبرلاند را.
بخش انتخاباتی اونترلاند:
روگل
شلنبرگ
گامپرین
اشن
ماورن
بخش انتخاباتی اوبرلاند:
شان
پلانکن
فادوتس
تریزنبرگ
تریزن
بالزرس

آلوئیس، شاهزاده ارثی لیختن‌اشتاین و پراتیبا پتیل رئیس جمهور هند
قلعه وادوز کاخ و اقامتگاه رسمی شاهزاده لیختن اشتاین است. این قلعه نام خود را از شهر وادوز، پایتخت لیختن‌اشتاین گرفته است که از بالای تپه مجاور آن مشرف است.
تقسیمات کشوری لیختن‌اشتاین
قلعه کرانبورگ

Helsingoer Kronborg Castle{قلعه کرانبورگ هلسینگور}
قلعه هاملت
قلعه هاملت یا کرانبورگ دژی در شهر هلسینگور، کشور دانمارک می‌باشد. این قلعه بین سال‌های ۱۵۷۴ تا ۱۵۸۵ بویسیله فردریک دوم بنا شده‌است.
این بنا به سبک رنسانس هلندی ساخته شده‌است و به دلیل اینکه در وسط آب‌های دریا می‌باشد و با توجه به ظاهر منحصر به فردی که دارد هم‌اکنون به صورت موزه دریایی مورد استفاده عموم قرار گرفته‌است.
لازم است ذکر شود که نمایشنامه هاملت اثر جاودانه ویلیام شکسپیر بارها در این قلعه به اجرا درآمده است.
کرانبورگ یکی از مهم‌ترین دژهای شمال اروپا به‌شمار می‌رود و در لیست میراث جهانی قرار دارد.
جزایر سولووتسکی

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
صومعه سولووتسکیه در ۱۹۱۵: صومعه سولووتسکیه در ۱۹۱۵
مکان:  فدراسیون روسیه
معیار ثبت: فرهنگی: iv
شمارهٔ ثبت: ۶۳۲
تاریخ ثبت: ۱۹۹۲ (طی نشست شانزدهم)
وبگاه: http://whc.unesco.org/en/list/632
جزایر سولووتسکیه (به روسی: Солове́цкие острова́, Соловки́) نام یک میراث جهانی یونسکو در روسیه است که در خلیج اونگا، دریای سفید، روسیه قرار دارد. مساحت آن: 347 km² و جمعیت آن ۸۶۱ (بر طبق سرشماری سال ۲۰۱۰)؛ ۹۶۸ (سرشماری سال ۲۰۰۲)؛ ۱,۳۱۷ (سرشماری سال ۱۹۸۹). است.جزایر سولووتسکیه – گروه‌ای از جزیره‌ها در دریای سفید در استان ارخانگلسکای ، در بزرگترین جزیره از این مجموعه صومعه‌ای مردانه می‌باشد که در سال ۱۴۳۶ ساخته شده‌است این صومعه با دیوارهای با پهنای بسیار زیاد و ۷ در ورودی و ۸ برجک ساخته شده‌است و در این جزیره‌ها ساختمان‌های سنگی عجیب وجود دارد که معلوم نیست برای چه دورانی می‌باشند . در این جزیره‌ها پارک‌های طبیعی بسیار زیبای واقع شده اند که مسافران زیادی برای تماشای این منطقه به آنجا سفر می‌کنند ، یکی از این پارک‌ها خواینیم نام دارد .  دمای هوا در این منطقه در زمستان به تور متوسط -۱۵ درجه می‌باشد و در تابستان +۱۲.
در این منطقه اتفاقات بسیار زیادی در دوران جنگ جهانی دوم افتاده است و ساختمان‌های بسیار عجیب در این جزیره‌ها موجود می‌باشند که برخی اعتقاد دارند در این ساختمان‌ها زندانیان شکنجه می‌شدند.
بمباران صومعه سولووتسکیه توسط نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا در طول جنگ کریمه
صومعه سولووتسکی یک صومعه مستحکم واقع در جزایر سولووتسکی در دریای سفید در شمال روسیه است. این یکی از بزرگ‌ترین ارگهای مسیحیان در شمال روسیه بود تا قبل از اینکه در سال ۱۹۲۶ تا ۱۹۳۹ به زندان و اردوگاه کار شوروی تبدیل شود و به عنوان نمونه اولیه اردوگاه‌های سیستم گولاگ عمل می‌کرد. این صومعه چندین تغییر عمده و محاصره نظامی را تجربه کرده‌است. مهم‌ترین سازه‌های آن به قرن شانزدهم برمی گردد، زمانی که فیلیپ کولیچف هگومن (به معنای راهب بزرگ و رئیس صومعه) آن بود.
ستون‌های لنا

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
نمای ستون‌های لنا از کشتی کروز روی رودخانه: نمای ستون‌های لنا از کشتی کروز روی رودخانه
مکان: یاقوتستان، روسیه
دربرگیرنده:  Buotamsky plot  Sinsky plot 
معیار ثبت: طبیعی: (viii)
شمارهٔ ثبت: ۱۲۹۹bis
تاریخ ثبت: ۲۰۱۲
تمدید ثبت: ۲۰۱۵
مساحت: ۱٬۳۸۷٬۰۰۰ هکتار (۳٬۴۳۰٬۰۰۰ جریب فرنگی)
مختصات: ۶۱°۰۸′۴۶″شمالی ۱۲۷°۳۵′۰۵″شرقی﻿ / ﻿۶۱٫۱۴۶۱۹°شمالی ۱۲۷٫۵۸۴۷۱°شرقی﻿ / 61.14619; 127.58471
موقعیت ستون‌های لنا در روسیه: موقعیت ستون‌های لنا در روسیه
ستون‌های لنا (روسی: Ле́нские столбы́، آوانگاری Lenskiye Stolby) نامی است که به سازندهای سنگی در امتداد کرانه رود لنا در خاور دور سیبری گفته می‌شود. ارتفاع این ستون‌ها ۱۵۰ تا ۳۰۰ متر است و در حوضه‌های رسوبی دریایی در دوره کامبرین تشکیل شده‌اند. بیشترین تراکم ستون‌ها میان روستاهای پتروفسکوی (Petrovskoye) و تیت-آری (Tit-Ary) است. پارک طبیعی ستون‌های لنا در سال ۲۰۱۲ در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید.
این سایت در فاصله حدود ۱۸۰ کیلومتری جنوب شهر یاکوتسک، مرکز جمهوری خودمختار یاقوتستان واقع شده‌است و با کمتر از یک روز قایق‌سواری به سمت بالادست رود (جنوب)، از این شهر قابل دسترسی است.