stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
حوزه انتخابیه نی‌ریز، استهبان و بختگان
مجلس شورای اسلامی > نماینده دوره ششم (۷ خرداد ۱۳۷۹ - ۶ خرداد ۱۳۸۳)

محمد سقایی
مجلس شورای اسلامی > نماینده دوره هفتم (۷ خرداد ۱۳۸۳ - ۶ خرداد ۱۳۸۷)

مسعود امینی
مجلس شورای اسلامی > نماینده دوره هشتم (۷ خرداد ۱۳۸۷ - ۶ خرداد ۱۳۹۱)

محمد سقایی
مجلس شورای اسلامی > نماینده دوره نهم (۷ خرداد ۱۳۹۱ - ۶ خرداد ۱۳۹۵)

محمد سقایی
مجلس شورای اسلامی > نماینده دوره دهم (۷ خرداد ۱۳۹۵ - ۶ خرداد ۱۳۹۹)

اصغر مسعودی
مجلس شورای اسلامی > نماینده دوره یازدهم (۷ خرداد ۱۳۹۹ - ۶ خرداد ۱۴۰۳)

فرهاد طهماسبی
پی‌نوشت و منبع

«جدول حوزه‌های انتخابیه در انتخابات دهمین دورهٔ مجلس شورای اسلامی» (PDF). مرکز پژوهش و سنجش افکار صدا و سیما. بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۵ اكتبر ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۶. تاریخ وارد شده در |archive-date= را بررسی کنید (کمک)
| ن ب وحوزه‌های انتخاباتی مجلس شورای اسلامی در استان فارس | ن ب وحوزه‌های انتخاباتی مجلس شورای اسلامی در استان فارس | ن ب وحوزه‌های انتخاباتی مجلس شورای اسلامی در استان فارس |
| --- | --- | --- |
|  اقلید  آباده، بوانات، خرم‌بید و سرچهان  جهرم ‌و خفر  داراب و زرین‌دشت  سپیدان و بیضا  سروستان، خرامه و کوار  شیراز و زرقان  فسا  فیروزآباد، فراشبند و قیر و کارزین  کازرون و کوه‌چنار  لارستان، خنج، گراش، اوز و جویم  لامرد و مهر  مرودشت، پاسارگاد و ارسنجان  ممسنی و رستم  نی‌ریز، استهبان و بختگان  |  اقلید  آباده، بوانات، خرم‌بید و سرچهان  جهرم ‌و خفر  داراب و زرین‌دشت  سپیدان و بیضا  سروستان، خرامه و کوار  شیراز و زرقان  فسا  فیروزآباد، فراشبند و قیر و کارزین  کازرون و کوه‌چنار  لارستان، خنج، گراش، اوز و جویم  لامرد و مهر  مرودشت، پاسارگاد و ارسنجان  ممسنی و رستم  نی‌ریز، استهبان و بختگان  |  |
فهرست رکوردهای دو و میدانی ایران

فهرست رکوردهای دو و میدانی ایران رکوردهای رسمی دو و میدانی ایران در بخش مردان و زنان بزرگسال، در جدول‌های این صفحه فهرست شده‌است.
داخل سالن > مردان

| رویداد | رکورد | رکورددار | تاریخ | نام مسابقه | مکان | منابع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| دو ۶۰ متر | ۶٫۵۱ | حسن تفتیان | ۱۳ بهمن ۱۳۹۶ | Asian Championships |  تهران، ایران |  |
| دو ۲۰۰ متر | ۲۱٫۲۱ ثانیه | سجاد هاشمی آهنگرانی | ۱۳۹۹ | ، ترکیه |  |  |
| دو ۴۰۰ متر | ۴۶٫۹۵ ثانیه | علی خدیور | ۲۹ بهمن ۱۳۹۶ | جام ترکیه |  استانبول، ترکیه |  |
| دو ۸۰۰ متر | ۱:۴۸٫۲۶ دقیقه | مصطفی ابراهیمی | ۲ اسفند ۱۳۹۴ | Asian Championships |  دوحه، قطر |  |
| دو ۱۵۰۰ متر | ۳:۴۸٫۳۲ دقیقه | حمید سجادی | ۱۳ اسفند ۱۳۶۷ | World Championships |  بوداپست، مجارستان |  |
| دو ۳۰۰۰ متر | ۸:۰۷٫۰۹ | حسین کیهانی | ۲۸ شهریور ۱۳۹۶ | Asian Indoor & Martial Arts Games |  عشق‌آباد، ترکمنستان |  |
| دو ۶۰ متر بامانع | ۷٫۸۲ ثانیه | روح‌الله عسکری | ۱۹ بهمن ۱۳۸۲ | Asian Championships |  تهران، ایران |  |
| پرش ارتفاع | ۲٫۲۶ متر | کیوان قنبرزاده | ۲۸ شهریور ۱۳۹۶ | Asian Indoor & Martial Arts Games |  عشق‌آباد، ترکمنستان |  |
| پرش با نیزه | ۵٫۳۰ متر | محمدمحسن ربانی | ۱۶ بهمن ۱۳۹۰ | جام فجر |  مشهد، ایران |  |
| پرش طول | ۷٫۸۰ متر | محمد ارزنده | ۲۶ بهمن ۱۳۹۲ | Asian Championships |  هانگژو، جمهوری خلق چین |  |
| پرش سه‌گام | ۱۶٫۳۵ متر | میلاد دَریساوی | ۲۴ بهمن ۲۰۱۵ | جام فجر |  تهران، ایران |  |
| پرتاب وزنه | ۲۰.۷۴ متر | شاهین مهردلان | ۱۳۹۸ | رقابت بین المللی مللی دهه فجر |  ایران |  |
| هفتگانه | ۵۵۱۵ امتیاز | هادی سپهرزاد | ۱۵و ۱۶بهمن ۱۳۸۷ | Asian Championships |  دوحه، قطر |  |
| هفتگانه | ‏ ۷٫۰۶ ثانیه (۶۰ متر), ۶٫۹۷ متر (پرش طول), ۱۶٫۰۳ متر (پرتاب وزنه), ۱٫۹۳ متر (پرش ارتفاع), ۸٫۲۷ متر (۶۰ متر بامانع), ۴٫۰۰ متر (پرش با نیزه)، ۲:۵۴٫۲۰ دقیقه (۱۰۰۰ متر) | ‏ ۷٫۰۶ ثانیه (۶۰ متر), ۶٫۹۷ متر (پرش طول), ۱۶٫۰۳ متر (پرتاب وزنه), ۱٫۹۳ متر (پرش ارتفاع), ۸٫۲۷ متر (۶۰ متر بامانع), ۴٫۰۰ متر (پرش با نیزه)، ۲:۵۴٫۲۰ دقیقه (۱۰۰۰ متر) | ‏ ۷٫۰۶ ثانیه (۶۰ متر), ۶٫۹۷ متر (پرش طول), ۱۶٫۰۳ متر (پرتاب وزنه), ۱٫۹۳ متر (پرش ارتفاع), ۸٫۲۷ متر (۶۰ متر بامانع), ۴٫۰۰ متر (پرش با نیزه)، ۲:۵۴٫۲۰ دقیقه (۱۰۰۰ متر) | ‏ ۷٫۰۶ ثانیه (۶۰ متر), ۶٫۹۷ متر (پرش طول), ۱۶٫۰۳ متر (پرتاب وزنه), ۱٫۹۳ متر (پرش ارتفاع), ۸٫۲۷ متر (۶۰ متر بامانع), ۴٫۰۰ متر (پرش با نیزه)، ۲:۵۴٫۲۰ دقیقه (۱۰۰۰ متر) | ‏ ۷٫۰۶ ثانیه (۶۰ متر), ۶٫۹۷ متر (پرش طول), ۱۶٫۰۳ متر (پرتاب وزنه), ۱٫۹۳ متر (پرش ارتفاع), ۸٫۲۷ متر (۶۰ متر بامانع), ۴٫۰۰ متر (پرش با نیزه)، ۲:۵۴٫۲۰ دقیقه (۱۰۰۰ متر) |  |
| پیاده‌روی سرعت | ۲۰:۲۲٫۸۸ دقیقه | محمدرضا بنایی | ۲۱ بهمن ۱۳۷۸ | جام دوستی |  رشت، ایران |  |
| دو ۴ در ۴۰۰ متر امدادی | ۳:۱۱٫۷۴ دقیقه |  ایران رضا کاشف علی خدیور مهدی رحیمی سجاد هاشمی آهنگری | ۱۴ بهمن ۱۳۹۶ | Asian Championships |  تهران، ایران |  |
داخل سالن > زنان

| رویداد | رکورد | رکورددار | تاریخ | نام مسابقه | مکان | منابع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| دو ۶۰ متر | ۷،۲۵ثانیه | فرزانه فصیحی | ۲۷ بهمن ۹۸ | مسابقات کاپ استانبول |  استانبول، ترکیه |  |
| دو ۲۰۰ متر | ۲۵٫۳۶ ثانیه | مائده چاوش‌زاده | ۱ بهمن ۱۳۸۲ | اردوی تیم ملی |  تهران، ایران |  |
| دو ۴۰۰ متر | ۵۳٫۸۵ ثانیه | مریم طوسی | ۲۹ بهمن ۱۳۹۰ | Asian Championships |  هانگژو، جمهوری خلق چین |  |
| دو ۸۰۰ متر | ۲:۰۹/۴۶ دقیقه | تکتم دستاربندان | اسفند ۱۴۰۰ | مسابقات قهرمانی کشور ترکیه |  ترکیه |  |
| دو ۱۵۰۰ متر | ۴:۲۶٫۱۰ دقیقه | لیلا ابراهیمی | ۹ آبان ۱۳۸۸ | بازی‌های داخل سالن آسیا |  هانوی، ویتنام |  |
| دو ۳۰۰۰ متر | ۹:۴۸/۱۶ دقیقه | پریچهر شاهی | اسفند ۱۴۰۰ | قهرمانی کشور ترکیه |  ترکیه، |  |
| دو ۶۰ متر بامانع | ۸٫۴۶ ثانیه | الناز کمپانی | ۱۳ بهمن ۱۳۹۶ | Asian Championships |  تهران، ایران |  |
| پرش ارتفاع | ۱٫۸۳ متر  | سپیده توکلی | ۱۴ بهمن ۱۳۹۶ | Asian Championships |  تهران، ایران |  |
| پرش با نیزه | ۴.۰۰ متر | مهسا میرزا طبیبی | دی ۱۴۰۰ | قهرمانی داخل سالن باشگاهای کشور |  تهران، ایران |  |
| پرش طول | ۶.۰۹ متر | ریحانه مبینی | دی ۱۳۹۹ | لیگ داخل سالن باشگاهی |  تهران، ایران |  |
| پرش سه‌گام | ۱۲٫۶۹ متر | سارینا ساعدی | دی ۱۴۰۰ | اردوی تیم ملی |  ترکیه |  |
| پرتاب وزنه | ۱۷٫۶۰ | لیلا رجبی | ۳۰ دی ۱۳۹۰ | اردوی تیم ملی |  تهران، ایران |  |
| پرتاب وزنه | ۱۷٫۶۰ | لیلا رجبی | ۱۵ بهمن ۱۳۹۰ | جام فجر |  مشهد، ایران |  |
| پنجگانه | ۴۰۳۸ امتیاز | سپیده توکلی | ۱۴ بهمن ۱۳۹۶ | Asian Championships |  تهران، ایران |  |
| پنجگانه | ‏۹٫۰۰ ثانیه (۶۰ متر بامانع)، ۱٫۸۳ متر (پرش ارتفاع)، ۱۲٫۴۱ متر (پرتاب وزنه)، ۵٫۶۱ متر (پرش طول)، ۲:۳۰٫۰۵ دقیقه (۸۰۰ متر) | ‏۹٫۰۰ ثانیه (۶۰ متر بامانع)، ۱٫۸۳ متر (پرش ارتفاع)، ۱۲٫۴۱ متر (پرتاب وزنه)، ۵٫۶۱ متر (پرش طول)، ۲:۳۰٫۰۵ دقیقه (۸۰۰ متر) | ‏۹٫۰۰ ثانیه (۶۰ متر بامانع)، ۱٫۸۳ متر (پرش ارتفاع)، ۱۲٫۴۱ متر (پرتاب وزنه)، ۵٫۶۱ متر (پرش طول)، ۲:۳۰٫۰۵ دقیقه (۸۰۰ متر) | ‏۹٫۰۰ ثانیه (۶۰ متر بامانع)، ۱٫۸۳ متر (پرش ارتفاع)، ۱۲٫۴۱ متر (پرتاب وزنه)، ۵٫۶۱ متر (پرش طول)، ۲:۳۰٫۰۵ دقیقه (۸۰۰ متر) | ‏۹٫۰۰ ثانیه (۶۰ متر بامانع)، ۱٫۸۳ متر (پرش ارتفاع)، ۱۲٫۴۱ متر (پرتاب وزنه)، ۵٫۶۱ متر (پرش طول)، ۲:۳۰٫۰۵ دقیقه (۸۰۰ متر) |  |
| پیاده‌روی سرعت | ۱۵:۴۳٫۶۴ دقیقه | آمنه صفوی | ۳ مهر ۱۳۸۴ | Women's Islamic Games |  تهران، ایران |  |
| دو ۴ در ۴۰۰ متر امدادی | ۳:۵۱٫۳۹ دقیقه |  مریم محبی زهرا مرادی فائزه نسایی الهام کاکلی  | ۱۴ بهمن ۱۳۹۶ |  تهران، ایران | Asian Championships |  |
نکات

^  در ۲۶ ژوئیهٔ ۲۰۱۵ محمدحسین ابارقی در مسابقات گرامیداشت Guzman Kosanov زمان ۲۰:۴۷ را ثبت کرد اما بعدها به علت نقض دوپینگ لغو شد.
^  مورد تأیید AAFIRI نیست.
^  رکورد در حین مسابقات پنجگانه به‌دست آمد.
استان خوخوی

مکان در 23x15px|border |alt=|link= آرژانتین
| استان هوخوی Provincia de Jujuy | استان هوخوی Provincia de Jujuy |
| --- | --- |
استان: استان
  پرچممهر:   پرچممهر
محل استان خوخوی در نقشهٔ آرژانتین: محل استان خوخوی در نقشهٔ آرژانتین
مختصات: ۲۳°۴۵′ جنوبی ۶۵°۳۰′ غربی﻿ / ﻿۲۳٫۷۵۰°جنوبی ۶۵٫۵۰۰°غربی﻿ / -23.750; -65.500: مختصات: ۲۳°۴۵′ جنوبی ۶۵°۳۰′ غربی﻿ / ﻿۲۳٫۷۵۰°جنوبی ۶۵٫۵۰۰°غربی﻿ / -23.750; -65.500
مرکز استان: سان سالوادور ده خوخوئی
حکومت: حکومت
 • فرماندار: والتر باریو نووو
مساحت: مساحت
 • کل: ۵۳۲۱۹ کیلومتر مربع (۲۰۵۴۸ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۶۷۲۲۶۰
 • تراکم: ۱۳/کیلومتر مربع (۳۳/مایل مربع)
اهلیت‌نام: jujeño
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۳- (ART)
کد منطقه: ۵۴
کد ایزو ۳۱۶۶: AR-Y
وبگاه: www.jujuy.gov.ar
استان هوخوی (به اسپانیایی: Provincia de Jujuy) یکی از ۲۳ استان آرژانتین، واقع در شمال غربی کشورمی باشد که با استان سالتا و کشورهای بولیوی و شیلی مرز مشترک دارد.
مشخصات

مساحت: ۵۳۲۱۹ کیلومتر مربع
جمعیت: ۶۱۱۸۸۸ نفر (تا ۲۰۰۱)
فرماندار: والتر باریو نووو
تاریخچه

ساکنان بومی هوخوی که بعدها با اینکاها آمیزش کردند به زراعت و پرورش گواناکو (نوعی لاما) مشغول بودند. آنان کلبه‌های گلی و دژهای سنگی برای محافظت از روستاهای خود می‌ساختند. پوکارا ده تیلکارا از نمونه‌های چنین دژهایی ست.
در سال ۱۵۹۳ اقامتگاه کوچکی در درهٔ هوخوی با تلاش فرانسیسکو ده آرگانیاراز ای مارگیا ایجاد گشت. با وجود حملات بومیان کالچاکیس و اوماگواکاس، جمعیت و فعالیت آن خطه رو به فزونی گذاشت.
در پایان سدهٔ ۱۷ میلادی، با ایجاد بخش‌هایی که تحت نایب السلطنه بودند، هوخوی قسمتی از نایب السلطنه پرو شد. پس از جدایی از پرو و تشکیل نایب السلطنه ریو د لاپلاتا، هوخوی نیز از اهمیت و اعتبار افتاد.
در خلال انقلاب مه و جنگ استقلال ایالات متحدهٔ جنوبی، درگیری‌هایی در هوخوی به سبب استقرار نیروهای اسپانیایی در پرو به وجود آمد. اهالی هوخوی ناچار به پیش گرفتن سیاست تخریب مسکن که از سوی ژنرال مانوئل بلگرانو اتخاذ شد گشتند. این جنگ اقتصاد منطقه را به شدت تحت تأثیر قرار داد.
پس از چند رشته درگیری داخلی و جدایی از استان سالتا و توکومان، اوضاع اقتصادی و اجتماعی استان رو به بهبود گذاشت. در پایان سدهٔ ۱۹ صنعت نیشکر آغاز گرفت. در اوایل سدهٔ ۲۰ خطوط راه‌آهن، استان را به بوئنوس آیرس و لاپاز (پایتخت بولیوی) متصل کرد. صنایع سنگین نخستین بار و به وسیله ژنرال مانوئل ساویو، مشاور اقتصادی ریاست جهموری، به هوخوی پا گذاشت.
جغرافیا و اقلیم

سه منطقه عمدهٔ هوخوی عبارتند از: فلات ۳۸۰۰ متری آلتی پلانو، با قله‌های ۵۰۰۰ متری که بیشتر استان را در بر می‌گیرد. ناحیه مربوط به رود بزرگ هوخوی که از دره تنگ کبرادا ده اومائوکا عبور می‌کند و منطقه گران چاکو در جنوب شرق و در پای رشته کوه سیه راس
با وجود چنین نواحی متنوعی، آب و هوای هوخوی عمدتاً خشک، کم باران و نیمه بیابانی است (به استثنای درهٔ ال رامل). اختلاف دمای روز و شب نیز در نواحی مرتفع بسیار زیاد است.
رود برمه خو که از این استان می‌گذرد رودهای گرانده و سان فرانسیسکو را تغذیه می‌کند.
اقتصاد

استان هوخوی با وجود تنوع، هنوز از نظر اقتصادی توسعه نیافته‌است. زراعت در هوخوی با وجود پیشینه کشاورزی درصد کمی از اقتصاد را تشکیل می‌دهد. مهم‌ترین محصول آن نیشکر است که نیمی از تولید ناخالص استان و ۳۰ درصد تولید کشوری را تشکیل می‌دهد. در مورد سایر محصولات می‌توان به توتون، حبوبات، لیمو، گوجه فرنگی و سبزیجات اشاره کرد.
صنایع و کارخانجات در هوخوی نسبت به سایر ایالات همسایه چشمگیر تر است به طوریکه ۱۵ درصد اقتصاد را تشکیل می‌دهد. این استان همچنین دومین استان تولیدکننده آهن می‌باشد.
از منابع درآمدزای استان می‌توان به تولید نمک، کاغذ، مصالح ساختمانی، استخراج نفت، پرورش دام و انواع لاما، توریسم (فرهنگ آیمارا و کچوآ، بقایای تمدن اینکاها، دژ باستانی پوکارا د تیلکارا، دره کبرادا، پارک ملی کالیله گوا در جنگل یونگاس) اشاره نمود.
تقسیمات سیاسی

استان هوخوی به ۱۶ بخش (دپارتمان) تقسیم می‌شود.
۱ – بخش کوچینوکا
۲ – بخش ال کارمن
۳ – بخش دکتر مانوئل بلگرانو
۴ – بخش اومائواکا
۵ – بخش لدسما
۶ - بخش پالپالا
۷ – بخش رینکونادا
۸ – بخش سان آنتونیو
۹ – بخش سان پدرو
۱۰ – بخش سانتا باربارا
۱۱ – بخش سانتا کاتالینا
۱۲- بخش سوسکس
۱۳ – بخش تیلکارا
۱۴ – بخش تومبایا
۱۵ – بخش واله گرانده
۱۶ – بخش یاوی
ژانا یورکینا

| ژانا یورکینا | ژانا یورکینا |
| --- | --- |
نام بومی: Жанна Дмитриевна Ёркина
زاده: ۶ مه ۱۹۳۹ سولتسی
درگذشته: ۲۵ مه ۲۰۱۵ (۷۶ سالگی) شهرک ستاره‌ها
ژانا یورکینا (انگلیسی: Zhanna Yorkina؛ ۶ مه ۱۹۳۹ – ۲۵ مه ۲۰۱۵ (۷۶ سال)) یک زن نظامی شهروند اتحاد جماهیر شوروی بود که آموزش‌های لازم برای فضانوردی را پشت سر گذاشت اما هرگز به فضا اعزام نشد.
وی برندهٔ جوایزی همچون مدال بیستمین سال پیروزی در جنگ بزرگ میهنی (۱۹۴۵–۱۹۴۱) شده است.
ژانا یوکینا در سولتسی در استان نوگورود در اتحاد جماهیر شوروی به دنیا آمد. او از مؤسسه آموزشی شهر ریازان در رشته زبان انگلیسی فارغ‌التحصیل شد. او همچنین می‌توانست به زبان‌های آلمانی و فرانسوی سلیس صحبت کند که این موضوع در انتخاب او به عنوان فضانورد تأثیر زیادی داشت.
گزینش به عنوان فضانورد

در دسامبر ۱۹۶۱، انتخاب کارآموزان زن فضانورد توسط دولت شوروی مجاز اعلام شد، با این هدف که مطمئن شوند اولین زنی که به فضا سفر می‌کند شهروند شوروی است. در فوریه ۱۹۶۲، یوکینا به عنوان عضوی از گروهی متشکل از پنج فضانورد زن انتخاب شد تا برای یک پرواز فضایی انفرادی در فضاپیمای وستوک آموزش ببینند. او در ۴ مارس ۱۹۶۲ به عنوان فضانورد انتخاب شد و در ۳ آوریل ۱۹۶۲ توسط کمیسیون پزشکی اتحاد جماهیر شوروی تأیید شد. سرگرمی شخصی او به عنوان یک چترباز باعث شد کاندیدای مناسبی برای فضانوردی تشخیص داده شود. او یک چترباز آماتور در باشگاه ریازان بود و همزمان به عنوان معلم زبان دبیرستان نیز کار می‌کرد. در سن ۲۲ سالگی، دولت شوروی از او پرسید که آیا حاضر است در یک آزمایش دولتی شرکت کند؟ اگرچه آنها او را فریب دادند و به وی اینطور توضیح دادند که در صورت قبولی قرار است از یک کشتی به بیرون بپرد. بعدها، او متوجه شد که منظور از کشتی در واقع یک سفینه فضایی وستوک بوده است. مانند چندین نفر دیگر در گروه، او نیز یک چترباز آماتور بود. در طول مراحل غربالگری داشتن مهارت چتربازی تقریباً یک الزام حیاتی محسوب می‌شد و افراد فاقد این مهارت واجد شرایط تشخیص داده نمی‌شدند. در حالی که علت این امر در آن زمان به عنوان یک دلیل محرمانه در نظر گرفته می‌شد، بعدها مشخص شد که به دلیل طراحی خاص مدل‌های اولیه فضاپیماهای شوروی، لازم بود فضانوردان در مرحله فرود از کپسول‌های خود خارج شوند و با یک چتر نجات برای فرود جداگانه از فضاپیما اقدام کنند. برای برآورده کردن شرایط و الزامات دشوار برنامه فضایی، نامزدهای زن باید کمتر از ۳۰ سال سن، کمتر از ۱۷۰ سانتی‌متر (۵ فوت یا ۷ اینچ) قد و کمتر از ۷۰ کیلوگرم (۱۵۴ پوند) وزن داشته باشند.
تمرینات

یوکینا به همراه با چهار زن دیگر که برای برنامه فضایی انتخاب شده بودند مجبور شد برخی از شدیدترین تمرینات را در مدت شش ماه تحمل کنند، زیرا اتحاد جماهیر شوروی مصمم بود اولین زن را پیش از رقیبش ایالات متحده به فضا بفرستد. این آموزش‌های فشرده شامل کلاس‌های نجوم، هوانوردی و آموزش شنا و ژیمناستیک بود. آنها باید تحت |آزمون سانتریفیوژ قرار می‌گرفتند که یوکینا |آن را بسیار دشوار توصیف می‌کند. او اظهار داشت: «این احساس خوبی ندارد. اگر شکم خود را شل کنید، بیهوش می‌شوید که اغلب برای مردان نیز اتفاق افتاده است. ما هنگام آزمایش یک کنترل از راه دور در دست داشتیم. اگر آن را نگه دارید، به این معنی است که شما هوشیار بوده‌اید. اگر نه، شما از هوش رفته‌اید و شما را بیرون می‌آورند.»
آنها همچنین مجبور بودند از طریق اتاق حرارت مورد آزمون سازگاری قرار گیرند، جایی که در معرض دمای بالای ۴۰ درجه سانتیگراد (۱۰۴ درجه فارنهایت) با رطوبت ۳۰ درصد قرار گرفتند.
یورکینا در مقایسه با سایر فضانوردان زن بسیار ضعیف تشخیص داده شد و در نهایت والنتینا ترشکووا به عنوان نخستین زن برای اعزام به فضا انتخاب شد. او در ژوئن ۱۹۶۳ با فضاپیمای وستوک ۶ به مدار زمین پرتاب شد. پس از مرگ سرگئی کورولف، برنامه فضایی متوقف شد و همه فضانوردان به بخش توسعه فضاپیمای سایوز منتقل شدند. پس از لغو برنامه، یورکینا در مرکز آموزش فضانوردان یوری گاگارین مشغول به کار شد و یکی از فضانوردانی بود که در توسعه فضاپیمای اسپیرال شرکت داشت. او در ۱ اکتبر ۱۹۶۹ از برنامه فضایی شوروی کناره گرفت و در سال ۱۹۸۹ از خدمت نظامی بازنشسته شد.
دانیل چستر فرنچ

American sculptor (1850–1931)
| دانیل چستر فرنچ | دانیل چستر فرنچ |
| --- | --- |
فرنچ در سال ۱۹۰۲: فرنچ در سال ۱۹۰۲
زادهٔ: ۲۰ آوریل ۱۸۵۰ اکسیتر، نیوهمپشایر، ایالات متحده آمریکا.
درگذشت: ۷ اکتبر ۱۹۳۱ (۸۱ سال) استاکبریج، ماساچوست، ایالات متحده آمریکا.
تحصیلات: مؤسسه فناوری ماساچوست (بدون مدرک)
شناخته‌شده برای: مجسمه‌سازی
آثار برجسته: مجسمه آبراهام لینکلن (یادبود لینکلن)
جنبش: رنسانس آمریکایی
پشتیبان(ـان): هیرام پاورز، توماس بال
 :  
آمریکا، یکی از چهار قاره در خانه سفارشی الکساندر همیلتون، بولینگ گرین، شهر نیویورک
دانیل چستر فرنچ (به انگلیسی: Daniel Chester French) (۲۰ آوریل ۱۸۵۰ – ۷ اکتبر ۱۹۳۱) مجسمه‌ساز آمریکایی اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم بود که بیشتر به‌خاطر مجسمه مرد دقیقه‌ای در کنکورد، ماساچوست در سال ۱۸۷۴ و مجسمه تاریخی آبراهام لینکلن (یادبود لینکلن در واشینگتن دی سی) در سال ۱۹۲۰ شهرت یافت.
خانواده

دانیل چستر فرنچ فرزند آن ریچاردسون (۱۸۱۱–۱۸۵۶)، دختر ویلیام مرچنت ریچاردسون (۱۷۷۴–۱۸۳۸)، رئیس دادگستری نیوهمپشایر و هنری فلاگ فرنچ (۱۸۱۳–۱۸۸۵) بود. . خواهر و برادر او هنریت ون ماتر فرنچ هالیس (۱۸۳۹–۱۹۱۱)، سارا فلگ فرنچ بارتلت (۱۸۴۶–۱۸۸۳) و ویلیام ام آر فرنچ (۱۸۴۳–۱۹۱۴) بودند. او عموی سناتور هنری اف. هالیس بود.
زندگی و شغل

دانیل چستر فرنچ در اکسیتر، نیوهمپشایر، در خانواده هنری فلاگ فرنچ (۱۸۱۳–۱۸۸۵)، وکیل، قاضی، دستیار وزیر خزانه داری ایالات متحده، و نویسنده کتابی که خاندان فرنچ‌ها را توصیف می‌کند و همسرش آن ریچاردسون، متولد شد. و همسرش آن ریچاردسون، متولد شد. در سال ۱۸۶۷، فرنچ با خانواده‌اش به کنکورد، ماساچوست، جایی که همسایه و دوست رالف والدو امرسون و خانواده آلکات بود، نقل مکان کرد. تصمیم او برای دنبال کردن مجسمه‌سازی تحت تأثیر لوییزا می الکات بود.
[[File:Daniel Chester French in his New York studio.jpg|left|thumb|فرنچ در استودیوی خود با مدل توماس هاپکینز گالودت و آلیس کاگزول، حوالی ۱۸۸۹، دپارتمان مجموعه‌های تصویر، کتابخانه ملی گالری هنر، واشینگتن، دی سی
تحصیلات اولیه فرنچ شامل آموزش آناتومی با ویلیام ریمر و طراحی با ویلیام موریس هانت بود. فرنچ یک سال را در مؤسسه فناوری ماساچوست و چندین سال را در فلورانس ایتالیا و در استودیوی توماس بال تحصیل کرد. فرنچ اولین بار برای مجسمه مرد دقیقه ای، به سفارش شهر کنکورد، ماساچوست، که در ۱۹ آوریل ۱۸۷۵ در صدمین سالگرد نبردهای لکسینگتون و کنکورد رونمایی شد، مورد تحسین قرار گرفت. طولی نکشید که او استودیوی خود را، ابتدا در واشینگتن دی سی، تأسیس سپس به بوستون و بعد به شهر نیویورک نقل مکان کرد. شهرت فرنچ با مجسمه جمهوری در سال ۱۸۹۳ در شیکاگو افزایش یافت.
نگارخانه

جان هاروارد (۱۸۸۴)، یارد هاروارد در دانشگاه هاروارد، کمبریج، ماساچوست
مجسمه جمهوری، (۱۸۹۳، نسخه کاهش یافته ۱۹۱۸)، شیکاگو
یادبود جان بویل اوریلی (۱۸۹۷)، بوستون، ماساچوست
معماری (۱۹۰۱)، یادبود هانت ریچارد موریس
مجسمه جورج اچ پرکینز (۱۹۰۲)، خانه ایالتی نیوهمپشایر، کنکورد، نیوهمپشایر
یادبود ملوین (۱۹۰۸)، گورستان اسلیپی هالو، کنکورد، ماساچوست
فواره دایره دوپونت (۱۹۲۱)، دایره دوپونت، واشینگتن دی سی
راسل ای. فواره الجر (۱۹۲۱)، دیترویت، میشیگان
'یادبود وستینگهاوس (۱۹۳۰)، پیتسبورگ، پنسیلوانیا..
جوانان آمریکایی، یادبود وستینگهاوس (۱۹۳۰)، پیتسبورگ، پنسیلوانیا
حقوق الهی، ساختمان فدرال، (۱۹۱۰) کلیولند، اوهایو
روح زندگی (۱۹۱۵)، پارک کنگره، ساراتوگا اسپرینگز، نیویورک
ذرت هندی (گاو نر اثر ادوارد کلارک پاتر)
مرد دقیقه ای دانیل چستر فرنچ به تصویر کشیده شده بر روی تمبر پستی ایالات متحده، شماره ۱۹۲۵، ۵¢
دانیل چستر فرنچ، شماره ۱۹۴۰
بیشتر خواندن

Buck, Diane M. and Virginia A. Palmer, Outdoor Sculpture in Milwaukee: A Cultural and Historical Guidebook, The State Historical Society of Wisconsin, Madison, 1995
Caffin, Charles H., American Masters of Sculpture, Doubleday, Page & Company, New York 1913
Caffin, in International Studio, volumes xx (1903), lx (1910), and lxvi (1912)
Carlock, Marty, A Guide to Public Art in Greater Boston from Newburyport to Plymouth, The Harvard Common Press, Boston Massachusetts, 1988
Chesterwood Archives, Geographical List of Works: DRAFT, unpublished manuscript, ۱۴ آوریل ۱۹۹۳
Coughlan, in Magazine of Art (1901)
Craven, Wayne, Sculpture in America, Thomas Y. Crowell Co, NY, NY 1968
Cresson, Margaret French, Journey into Fame: The Life of Daniel Chester French, Harvard University Press, Cambridge, MA, 1947
Dearinger, David, Daniel Chester French: The Female Form Revealed, Boston Athenaeum, 2016
Hucke, Matt and Ursela Bielski, Graveyards of Chicago: the People, History, Art and Lore of Cook County Cemeteries, Lake Claremont Press, Chicago, 1999
Kvaran, Einar Einarsson, Architectural Sculpture in America
Lanctot, Barbara, A Walk Through Graceland Cemetery, Chicago Architectural Foundation, Chicago, Illinois, 1988
Richman, Michael, Daniel Chester French: An American Sculptor, The Preservation Press, Washington DC, 1976
Taft, Lorado, The History of American Sculpture, MacMillan Co. , New York, NY 1925
Tolles, Thayer. "Daniel Chester French (1850–1931)". In Heilbrunn Timeline of Art History. New York: The Metropolitan Museum of Art, 2000–. (ژوئن ۲۰۱۰)
Wilson, Susan, Garden of Memorials: A Guide to Historic Forest Hills, Forest Hills Educational Trust
چستروود در استاکبریج، ماساچوست، خانه تابستانی فرنچ، استودیو و باغ، در حال حاضر یک سایت از اعتماد ملی برای حفاظت تاریخی است.
آبراهام لینکلن (۱۹۲۰) در یادبود لینکلن، واشینگتن دی سی
مرد دقیقه ای (۱۸۷۴)، کنکورد، ماساچوست
آلما ماتر (۱۹۰۳)، دانشگاه کلمبیا، منهتن، شهر نیویورک
مرگ و مجسمه‌ساز (۱۸۹۳)، بوستون
توماس هاپکینز گالودت و آلیس کاگزول (۱۸۸۹)، دانشگاه گالودت، واشینگتن دی سی
عدالت (۱۹۰۰) زینت بخش استیناف دادگاه ایالت نیویورک در منهتن است.
قانون، رفاه و قدرت (۱۸۸۰–۱۸۸۴)، پارک وست فیرمونت، فیلادلفیا
الهام اسدی

| الهام اسدی | الهام اسدی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۸ ژانویهٔ ۱۹۸۰ ‏(۴۵ سال) (۱۸ دی ۱۳۵۸ خورشیدی) تهران، ایران
ملیت:  ایرانی
پیشه: کارگردان عکاس محقق فیلم‌نامه‌نویس تدوین گر تهیه‌کننده
سال‌های فعالیت: ۱۳۸۶ تا کنون
همسر: مسعود سخاوت دوست
جوایز: جایزه فول فریم (ایالات متحده آمریکا) بهترین فیلم نیمه بلند (مستند) ۲۰۱۰ جایزه سینما حقیقت بهترین فیلم مستند (مسابقه ملی «فرش») ۱۳۸۸
الهام اسدی (زادهٔ ۱۸ دی ۱۳۵۸، تهران) کارگردان، عکاس و محقق ایرانی است.
زندگی‌نامه

الهام اسدی (زادهٔ ۱۸ دی ۱۳۵۸، تهران) کارگردان، عکاس و محقق ایرانی است.
الهام اسدی فیلمسازی را در سال ۱۳۸۶ با ورکشاپ‌های فیلمسازی عباس کیارستمی و ساخت فیلم کوتاه سبز است رنگ (فیلم) آغاز کرد.
تحصیلات او در مقطع کارشناسی رشته ادیان و عرفان ملل و در مقطع کارشناسی ارشد پژوهش هنر است.
فیلم مستند پوت (فیلم) اولین فیلم حرفه‌ای الهام اسدی است که با موضوع قالی ایرانی و در سال ۱۳۸۸ ساخته شد. مستند پوت (فیلم) موفق به دریافت جوایزی همچون:
فیلم برگزیده جشنواره جهانی فیلم‌های مستند آمستردام «ایدفا» در سال ۲۰۰۹
جایزه بهترین فیلم نیمه بلند جشنواره فول فریم آمریکا در سال ۲۰۱۰
جایزه بهترین فیلم بخش مسابقه مستند فرش ایرانی جشنواره سینما حقیقت ایران در سال ۱۳۸۸ گردید.

از دیگر نمایش‌های ویژه فیلم پوت می‌توان به:
- نمایش افتخاری در موزه بریتانیا
- موزه هنرهای معاصر مسکو

- نمایش ویژه به عنوان یک اثر اصیل تاریخی در بزرگداشت روز جهانی موزه در سال ۲۰۱۷ در موزه هنر اسلامی دوحه اشاره کرد.
فیلم نان و نور به سفارش سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران پیرامون اندیشه شهاب‌الدین یحیی سهروردی در سال ۱۳۸۹، و فیلم مستند بلند نشان (فیلم)، فیلمی پیرامون آیین کهن ایرانی و رقص محلی (۱۳۹۶) فیلم منتخب یازدهمین جشنواره سینما حقیقت ایران در بخش «مسابقه ملی»، از دیگر آثار اوست.
مستند نشان همچنین فیلم برگزیده یازدهمین جشن مستقل سینمای مستند است و توسط نشر جوان در سال ۱۳۹۷ در ایران منتشر شده‌است.
از فعالیت‌های دیگر اسدی می‌توان به داوری بخش فیلم‌های آزاد در «جشن تصویرسال» اشاره کرد.
وی دبیر کمیته عضوگیری انجمن مستندسازان ایران است.
اسدی در سال ۱۳۹۹ از اعضای هیئت انتخاب مسابقه ملی چهاردهمین جشنواره فیلم مستند ایران، سینما حقیقت بود.
فیلم‌شناسی

| نام فیلم | سال | نویسنده | کارگردان | مدت | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| سبز است رنگ (فیلم) | ۱۳۸۶ |  |  | ۲۴ دقیقه | مستند کوتاه |
| پوت (فیلم)    | ۱۳۸۸ |  |  | ۴۲ دقیقه | جوایز و حضورهای بین‌المللی: جایزه بهترین فیلم نیمه بلند جشنواره فول فریم آمریکا (۲۰۱۰) برگزیده جشنواره جهانی فیلم‌های مستند آمستردام «ایدفا» هلند (۲۰۰۹) جایزه بهترین فیلم بخش مسابقه مستند فرش ایرانی جشنواره سینما حقیقت ایران (۱۳۸۸) |
| نان و نور | ۱۳۹۰ |  |  | ۲۵ دقیقه | تهیه‌کننده سعید رشتیان |
| نشان (فیلم)    | ۱۳۹۶ |  |  | ۱۰۰دقیقه | جشنواره‌ها: فیلم منتخب یازدهمین جشنواره سینما حقیقت ایران ۱۳۹۶ فیلم برگزیده یازدهمین جشن مستقل سینمای مستند ۱۳۹۸ |
| کی باد تنها می گذرد | ۱۴۰۳ |  |  | ۶۰ دقیقه | فیلم منتخب سیزدهمین جشن مستقل سینمای ایران  کاندید دریافت بهترین تصویر  |
جوایز و حضورهای بین‌المللی

جایزه بهترین فیلم نیمه بلند جشنواره فول فریم آمریکا (۲۰۱۰)
برگزیده جشنواره جهانی فیلم‌های مستند آمستردام «ایدفا» هلند (۲۰۰۹)
جایزه بهترین فیلم بخش مسابقه مستند فرش ایرانی جشنواره سینما حقیقت ایران (۱۳۸۸)
الهام اسدی فیلمساز و محقق ایرانی
ارتباط‌شناسی

ارتباط‌شناسی (به انگلیسی: Communicology) مطالعه علمی و آکادمیک در مورد چگونگی ایجاد و استفاده از پیام‌ها برای تأثیرگذاری بر محیط اجتماعی است. ارتباطات‌شناسی یک رشته دانشگاهی است که با استفاده انحصاری از روش علمی برای مطالعه پدیده‌های ارتباطی، خود را از حوزه وسیع تر ارتباطات انسانی متمایز می‌کند. اهداف این روش‌های علمی ایجاد و گسترش دانش مبتنی بر نظریه در مورد فرایندها و نتایج ارتباطات است. شاغلین در رشته ارتباط‌شناسی از روش‌های پژوهش تجربی و قیاسی، مانند مقطعی و طولی نظرسنجی، آزمایش، فراتحلیل و تحلیل محتوا، برای آزمایش فرضیه‌های مشتق شده از لحاظ نظری استفاده می‌کنند. روابط همبستگی و علت بین متغیرهای ارتباط در این مطالعات آزمایش می‌شوند.
پژوهشگران ارتباط‌شناسی کارکردهای خاص ارتباط را بررسی می‌کنند. چنین کارکردهایی ممکن است شامل ارتباطات میان فردی، پردازش پیام و اقناع شود. پژوهشگر همچنین ممکن است مطالعات خود را در زمینه‌های مختلف، مانند ارتباطات میان فرهنگی، ارتباطات سلامت، ارتباطات میان گروهی، ارتباطات با واسطه فناوری، و ارتباطات گروهی کوچک قرار دهد. یافته‌های پژوهش ارتباط‌شناسی را به چندین دیدگاه مختلف از علوم اجتماعی، علوم طبیعی و پزشکی پیوند می‌دهد.