نیسان پاترول
نسل سوم (سری ۱۶۰، از ۱۹۸۰)

Motor vehicle
| نسل سوم (۱۶۰) | نسل سوم (۱۶۰) |
| --- | --- |
: 
دید کلی: دید کلی
نام‌های دیگر: داتسون پاترول (۱۹۸۰–۱۹۸۶) ابرو پاترول نیسان سافاری (ژاپن)
تولید: ۱۹۸۰–۱۹۸۹
مونتاژ: ژاپن: هیراتسوکا، کاناگاوا; کاندا، فوکوئوکا; زاما، کاناگاوا (۱۹۸۰–۱۹۸۷) ایران: تهران (پارس خودرو; ۱۹۸۴–۲۰۰۳) آفریقای جنوبی: راسلین (۱۹۸۳–۱۹۹۱) فیلیپین: ماکاتی (۱۹۸۳–۱۹۹۰) اسپانیا: بارسلون (۱۹۸۳–۱۹۸۸)
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
کلاس: بیابانگرد اندازه بزرگ
شکل بدنه: ۳ در هاردتاپ ۳ در سافت‌تاپ ۵ در واگن/ون ۲/۴ در وانت ماشین آتش‌نشانی
طرح‌بندی: موتور جلو-محور عقب موتور جلو-تمام چرخ متحرک
پیشرانه: پیشرانه
موتور: ۲٫۴ لیتری Z24 آی۴ (بنزینی) ۲٫۸ لیتری L28 آی۶ (بنزینی) ۴٫۰ لیتری P40 آی۶ (بنزینی) ۲٫۷ لیتری Perkins MD27 آی۴ (اسپانیا) (دیزلی) ۳٫۳ لیتری SD33 آی۶ (دیزلی) ۳٫۳ لیتری SD33T آی۶-تی (دیزلی)
جعبه‌دنده: ۴/۵ دندهٔ دستی ۳ دندهٔ 3N71 خودکار
ابعاد: ابعاد
فاصله بین محورها: SWB: ۲٬۳۵۰ میلیمتر (۹۲٫۵ اینچ) LWB: ۲٬۹۷۰ میلیمتر (۱۱۶٫۹ اینچ)
درازا: SWB: ۴٬۲۳۰ میلیمتر (۱۶۶٫۵ اینچ) LWB: ۴٬۶۹۰ میلیمتر (۱۸۴٫۶ اینچ)
پهنا: ۱٬۶۸۹ میلیمتر (۶۶٫۵ اینچ)
بلندی: ۱٬۹۸۰ میلیمتر (۷۸٫۰ اینچ)
پاترول ۱۶۰ از سال ۱۹۸۰ برای جایگزینی سری ۶۰ معرفی شد. این سری در استرالیا با نام پاترول ام‌کیو، عرضه شد. پس از خرید بخشی از سهام کمپانی موتور ایبریکا توسط نیسان، تولید این سری خودرو در اسپانیا نیز آغاز شد. مدل فیس‌لیفتی با عنوان پاترول ۲۶۰، نیز در فاصلهٔ سال‌های ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۳ تولید شد. در سال ۱۹۸۰، موتورهای موجود L28، P40 و SD33 بودند. همه مدل‌ها با گیربکس دستی چهار سرعته در دسترس بودند، در حالی که یک خودرو سه سرعته در خودروهای چرخدار بلند مجهز به موتور L28 اختیاری بود. تمام ۱۶۰ سری گشت با یک مورد جابجایی افست دو سرعته همراه بودند که دارای یک دنده بالا ۱: ۱ و یک دنده پایین بود. همه مدل‌ها دارای تعلیق بودند. وسایل نقلیه SD33 دارای لوازم الکترونیکی ۲۴ ولت بودند. گزینه‌ها و رنگ‌های مختلفی برای داشبورد در دسترس بود، گزینه‌هایی از جمله وینیل یا کف فرش و تریم داخلی داخلی آبی یا قهوه ای. تهویه مطبوع و فرمان هیدرولیک در مدل‌های لوکس موجود بود.
دیفرانسیل جلو در تمام مدلها C200 بود. در استرالیا، دیفرانسیل استاندارد عقب H233 بود. برخی از نسخه‌ها دارای تفاوت‌های لغزش محدود (LSD) هستند. مدل سنگین دیفرانسیل عقب در برخی از کامیون‌های وانت و واگن‌های موتور P40 استفاده شده‌است. این دیفرانسیل مدل H260 بود. در بازارهای اروپا، جایی که استفاده غیرقانونی از جاده خارج از جاده انتظار می‌رفت، دیفرانسیل عقب C200 وظیفه سبک در برخی از خودروها نصب شده بود. در سال ۱۹۸۳، پاترول MQ به روز شد. اینها با عنوان MK Patrol شناخته می‌شوند، اما این کتاب در کتابچه‌های راهنمای ادبیات یا خدمات نیسان ظاهر نمی‌شود. فروشندگان قطعات نیسان این جملات را به رسمیت نمی‌شناسند. به روزرسانی‌ها شامل یک قسمت جلوی اصلاح شده با چراغهای مستطیل شکل و تعلیق جلو به روز شده‌است. گیربکس چهار سرعته اصلاح شد و دنده پنجم برای اکثر مدل‌ها اضافه شد. چهار سرعته هنوز در بعضی از واحدهای دارای مشخصات پایین‌تر، احتمالاً برای از بین بردن سهام مورد استفاده قرار گرفت.
یک سقف بلند (هایروف) نسخه واگن در همان زمان به همراه گزینه SD5T turbodiesel اضافه شد. این پیشرانه با ۱۱۰ اسب بخار (۸۱ کیلووات) می‌تواند به ۱۴۵ کیلومتر در ساعت (۹۰ مایل در ساعت) برسد. در این زمان موتور دیزل SD33 طبیعی aspirated به روز شد. نسخه‌های تجدید شده شامل استفاده از سه حلقه پیستون به جای پنج عدد، جوخه‌های روغن پیستون و چرخش روی فیلتر روغن به جای نوع کارتریج کاغذی بود. در استرالیا و برخی دیگر از مناطق جهان، گشت‌های با موتور SD33 به الکترونیک استاندارد ۱۲ ولتی بازنگری شدند. این مدلها برای تأمین توان اضافی توربو دیزل، دارای یک کلاچ بزرگتر (۲۷۰ در مقابل ۲۴۰ میلیمتر) و کولر روغن بزرگتر (پنج ردیف در مقابل سه) نسبت به نسخه طبیعی آن بودند. اینها آخرین گشتی بودند که برند Datsun را مطابق با بقیه صفحات Nissan همراه داشتند، پاترول در سال ۱۹۸۴ نام تجاری Datsun را در اکثر سال‌ها از دست داد.
تولید این خودرو در ایران از سال ۱۳۶۴ هجری خورشیدی آغاز شد. در سال ۱۳۷۲ خورشیدی، تجهیزات بیشتری مانند هیدرولیک فرمان، کولر، رینگ پهن و گارد محافظ سپر جلو و همین‌طور زاپاس بند عقب به‌طور استاندارد توسط کارخانه به آن اضافه شد که در افزایش راحتی و همچنین زیبایی ظاهری آن سهم به‌سزایی داشت بطوری‌که در سال‌های بعد از آن دیگر در ایران یافتن نیسان پاترول بدون این تغییرات ظاهری کار مشکلی است.
در سال ۱۳۸۲ هجری خورشیدی به دلیل عدم برخورداری از سامانه انژکتور و برخوردار نبودن از استانداردهای عدم آلایندگی هوا، تولید پاترول متوقف شد و مدل جدیدتر نیسان رونیز که برخلاف پاترول فقط دارای مدل پنج در بود مجهز به سامانه انژکتور و با قدرت موتور بالاتر و اختلاف قیمت قابل توجه نسبت به نیسان پاترول جایگزین آن شد.
در مجموع ۶۱۵۵۲ دستگاه نیسان پاترول در ایران تولید شد. در طول مدت تولید در ایران یکی از معدود خودروهای چهارچرخ متحرک مونتاژ شده در ایران بود و از اقبال عمومی بسیار خوبی برخوردار بود. پس از توقف تولید پاترول، نمایندگی نیسان پاترول را در ایران همان کارخانه مونتاژ کننده یعنی شرکت پارس خودرو در اختیار گرفت. از موتور این خودرو در ایران توسط شرکت زامیاد برای وانت‌نیسان استفاده می شود
همه مدل‌ها دارای تعلیق بودند. وسایل نقلیه SD33 دارای لوازم الکترونیکی ۲۴ ولت بودند. گزینه‌ها و رنگ‌های مختلفی برای داشبورد در دسترس بود، گزینه‌هایی از جمله وینیل یا کف فرش و تریم داخلی داخلی آبی یا قهوه ای. تهویه مطبوع و فرمان هیدرولیک در مدل‌های لوکس موجود بود.