stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ایوان ایلین
آثار ایلین دربارهٔ روسیه

ایوان ایلین در تبعید استدلال کرد که روسیه را نباید بر اساس آنچه او خطر کمونیستی می‌نامید قضاوت کرد، بلکه منتظر آینده‌ای است که در آن با کمک فاشیسم مسیحی خود را آزاد کند.:۲۱ از شروع پایان‌نامهٔ خود در سال ۱۹۱۸ دربارهٔ فلسفهٔ هگل، او کتاب‌های زیادی در زمینهٔ موضوعات سیاسی، اجتماعی و معنوی مربوط به رسالت تاریخی روسیه تألیف کرد. یکی از مشکلاتی که او روی آن کار کرد این بود که چه چیزی روسیه را در نهایت به فاجعهٔ انقلاب کشانده‌است؟ او پاسخ داد که دلیل آن «عزت نفس ضعیف و آسیب‌دیدهٔ» روس‌ها است.
در نتیجه، بی‌اعتمادی و بدگمانی متقابل بین دولت و مردم پدید آمده‌است. مقامات و اشراف پیوسته از قدرت خود سوءاستفاده می‌کردند و اتحاد مردم را برهم می‌زدند. ایلین معتقد بود که هر دولتی باید همچون ابرشرکتی تأسیس شود که یک شهروند با حقوق و وظایف معین در آن عضویت داشته باشد؛ بنابراین، ایلین نابرابری مردم را به عنوان یک وضعیت ضروری در هر کشور می‌شناخت. اما این بدان معنا بود که طبقات بالای تحصیلکرده وظیفهٔ ویژه‌ای نسبت به طبقات پایین تحصیل نکرده، برای هدایت معنوی آن‌ها داشتند. این اتفاق در روسیه رخ نداد.
نکته دیگر نگرش نادرست مردم عادی روسیه نسبت به مالکیت خصوصی بود. ایلین نوشت که بسیاری از روس‌ها بر این باور بودند که مالکیت خصوصی و املاک بزرگ نه از طریق کار سخت، بلکه از طریق قدرت و سوءمدیریت مقامات به دست آمده‌است؛ بنابراین، مالکیت با رفتار غیرصادقانه همراه می‌شود.
ایلین در مقالهٔ خود در سال ۱۹۴۹ میلادی علیه تمامیت‌خواهی و دموکراسی «رسمی» به نفع «راه سوم» برای ساختن یک دولت در روسیه، استدلال کرد:
"... در مواجهه با این وظیفهٔ خلاقانه، درخواست احزاب خارجی به دموکراسی رسمی ساده‌لوحانه، سبک‌نگر و غیرمسئولانه باقی می‌ماند."
از نظر ایلین، هر گونه صحبت در مورد اوکراینِ جدا شده از روسیه، او را به دشمن فانی روسیه تبدیل می‌کرد. او مخالف بود که یک فرد قادر است که ملیت خود را (بیش از سلول‌های بدنی که تصمیم بگیرند که آیا بخشی از یک بدن باشند یا خیر)، تعیین کند.:۲۳
آثار ایلین دربارهٔ روسیه > مفهوم آگاهی از قانون

دو عامل فوق به مساوات‌خواهی و انقلاب منجر شد. راه جایگزین روسیه از نظر ایلین توسعهٔ «آگاهی از قانون» یک فرد بر اساس اخلاق و مذهب بود. ایلین مفهوم خود را از «آگاهی از قانون» بیش از ۲۰ سال تا زمان مرگش توسعه داد. او آن را به عنوان درک صحیح یک فرد از قانون و تبعیت از قانون در پی آن می‌دانست.
او در طول زندگی خود از انتشار اثر اصلی خود در مورد جوهرهٔ آگاهی از قانون خودداری کرد و به بازنویسی آن ادامه داد. او آگاهی از قانون را برای وجود قانون ضروری می‌دانست. بدون درک درست از قانون و عدالت، قانون نمی‌تواند وجود داشته باشد.
آثار ایلین دربارهٔ روسیه > نگرش به سلطنت

یکی دیگر از آثار مهم ایلین، «دربارهٔ سلطنت»، به اتمام نرسید؛ او قصد داشت کتابی دربارهٔ جوهر سلطنت در دنیای مدرن و تفاوت آن با جمهوری بنویسد. این کتاب شامل دوازده فصل بود، اما او پس از نوشتن مقدمه و هفت فصل درگذشت. ایلین استدلال کرد که تفاوت اصلی نه در مسائل حقوقی بلکه در وجدان حقوقی مردم عادی است. به گفتهٔ ایلین، تمایزات اصلی به شرح زیر است:
در سلطنت، آگاهی قانون تمایل دارد که مردم را در داخل دولت متحد کند، اما در جمهوری، آگاهی قانون تمایل به نادیده گرفتن نقش دولت برای جامعه دارد؛
آگاهی سلطنتی قانون تمایل دارد که دولت را به عنوان یک خانواده و پادشاه را به عنوان یک پدر خانواده درک کند، اما آگاهی جمهوری‌خواه قانون این تصور را انکار می‌کند. از آنجایی که وجدان جمهوری‌خواه قانون، آزادی فردی را در دولت جمهوری ستایش می‌کند، مردم، جمعیت دولت را به عنوان یک خانواده به رسمیت نمی‌شناسند؛
وجدان قانون سلطنتی بسیار محافظه کار است و مستعد حفظ سنت‌ها است در حالی که آگاهی جمهوری‌خواهی قانون، همیشه مشتاق تغییرات سریع است.
ایلین یک سلطنت طلب بود. او معتقد بود که آگاهی سلطنتی از قانون با ارزش‌هایی مانند تقوای دینی و خانواده مطابقت دارد. آرمان او پادشاهی بود که برای صلاح کشور خدمت کند، به هیچ حزبی تعلق نگیرد و اتحاد همهٔ مردم را با هر عقیده‌ای که باشند، تجسم بخشد.
با این حال او از سلطنت در روسیه انتقاد می‌کرد. او معتقد بود که نیکلای دوم تا حد زیادی مسئول فروپاشی روسیهٔ امپراتوری در سال ۱۹۱۷ میلادی بود. کناره‌گیری او و متعاقب آن کناره‌گیری برادرش میخائیل الکساندرویچ اشتباهات مهمی بود که منجر به لغو سلطنت و در نتیجه مشکلاتی شد.
او همچنین از بسیاری از چهره‌های مهاجر، از جمله کریل ولادیمیرویچ، دوک بزرگ روسیه که خود را تزار جدید در تبعید اعلام کرده بود، انتقاد کرد.
آثار ایلین دربارهٔ روسیه > نگاهی به فاشیسم و یهودستیزی

تعدادی از آثار ایلین (از جمله آثاری که پس از شکست آلمان در سال ۱۹۴۵ میلادی نوشته شدند) از فاشیسم حمایت می‌کردند. ایلین در ابتدا آدولف هیتلر را مدافع تمدن در برابر بلشویسم می‌دانست و روشی را که هیتلر به نظر او یهودی‌ستیزی خود را از ایدئولوژی سفیدپوستان روسیه گرفته بود، تأیید می‌کرد. سوسیالیسم. یک روح جدید» در حمایت از تسلط آلمان توسط نازی‌ها.
ایلین توسط رومن گل، نویسنده همکار مهاجر به یهودستیزی متهم شد. بر اساس‌نامه ای از گل به ایلین، اولی نسبت به سوء ظن ایلین مبنی بر اینکه همه کسانی که با او مخالف بودند یهودی هستند ابراز خشم کرد.
تأثیر

دیدگاه‌های ایلین بر سایر نویسندگان روسی قرن بیستم مانند آلکساندر سولژنیتسین و آلکساندر دوگین و همچنین بسیاری از ناسیونالیست‌های روسی تأثیر گذاشته‌است. تا سال ۲۰۰۵ میلادی، ۲۳ جلد از آثار جمع‌آوری شدهٔ ایلین در روسیه منتشر شده‌است.
نیکیتا میخالکوف، فیلمساز روسی، به ویژه در تبلیغ ایده‌های ایلین در روسیهٔ پس از فروپاشی شوروی نقش داشت. او چندین مقاله در مورد ایلین نوشت و به این فکر افتاد که بقایای جسد او را از سوئیس به صومعهٔ دونسکوی در مسکو منتقل کند، جایی که فیلسوف در آرزوی یافتن آخرین پناهگاه خود بود. مراسم تدفین مجدد در اکتبر ۲۰۰۵ میلادی برگزار شد.
پس از مرگ همسر ایلین در سال ۱۹۶۳ میلادی، نیکولای پولتوراتزکی، پژوهشگر ایلین، دست نوشته‌ها و مقالات ایلین را از زوریخ به دانشگاه ایالتی میشیگان آورد، جایی که او استاد زبان روسی بود. در ماه مه ۲۰۰۶ میلادی، دانشگاه ایالتی میشیگان مقالات ایلین را به صندوق فرهنگ روسیه، وابسته به وزارت فرهنگ روسیه، منتقل کرد.
نقل‌قول‌هایی از ایلین توسط ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه نقل شده‌است و برخی ناظران آن را الهام‌بخش ایدئولوژیک اصلی پوتین می‌دانند. پوتین شخصاً در انتقال جسد ایلین به روسیه نظارت داشت و در سال ۲۰۰۹ میلادی قبر او را متبرک کرد.
آثار برجسته

فلسفهٔ هگل به مثابهٔ حکمت عینی خدا و انسان (به روسی: Философия Гегеля как учение о конкретности Бога и человека) دو جلد، ۱۹۱۸ میلادی؛ (به آلمانی: Die Philosophie Hegels als contemplative Gotteslehre)، ۱۹۴۶ میلادی.
مقاومت در برابر شر با زور (به روسی: О сопротивлениии злу силою)، ۱۹۲۵ میلادی.
راه احیای معنوی (۱۹۳۵ میلادی).
مبانی مبارزه برای روسیهٔ ملی (۱۹۳۸ میلادی).
اساس فرهنگ مسیحی (به روسی: Основы христианской культуры)، ۱۹۳۸ میلادی.
دربارهٔ روسیهٔ آینده (۱۹۴۸ میلادی).
در مورد جوهرهٔ آگاهی از قانون (به روسی: О сущности правосознания)، ۱۹۵۶ میلادی.
مسیری به سوی بصیرت (به روسی: Путь к очевидности)، ۱۹۵۷ میلادی.
بدیهیات تجربهٔ دینی (به روسی: Аксиомы религиозного опыта)، دو جلد، ۱۹۵۳ میلادی.
دربارهٔ سلطنت و جمهوری (به روسی: О монархии и республики)، ۱۹۷۸ میلادی.
برای مطالعهٔ بیشتر

«تاریخ فلسفهٔ روسیه» (به روسی: История российской Философии) (۱۹۵۱)، اثر: ن.او. لوسکی، ناشر: آلن و آنوین، لندن. ASIN: B000H45QTY، شرکت انتشارات دانشگاه‌های بین‌المللی، نیویورک، نیویورک، ایالات متحدهٔ آمریکا. شابک: ۸۰۷۴-۰-۸۲۳۶-۰-۹۷۸، با حمایت مدرسهٔ علمیهٔ الهیات ارتدکس سنت ولادیمیر.
والدین ایوان الکساندرویچ - یاکاترینا یولیونا و الکساندر ایوانویچ
ایوان ایلین جوان در ۱۹۰۱ میلادی
نقاشی از ایلین در سال ۱۹۲۱ میلادی، توسط: میخائیل نستروف
جاستین کان

جاستین کان (به انگلیسی: Justin Kan، زاده ۱۶ ژوئیه ۱۹۸۳) کارآفرین اینترنتی و سرمایه‌گذار آمریکایی است. او هم‌بنیان‌گذار سرویس‌های پخش زنده ویدیویی توییچ و جاستین.تی‌وی و اپلیکیشن ویدیویی سوشال کم است. او همچنین از بنیان‌گذاران و مدیرعامل پیشین شرکت آتریوم است.
جاستین کان از شرکای سابق شرکت وای کامبینیتر، مرکز رشد و شتاب دهندهٔ استارتاپ سیلیکون‌ولی است. تلاش کان برای پخش زنده ویدیویی ۲۴ ساعته از زندگی‌اش در جاستین. تی‌وی که از روی اسم خودش نام‌گذاری شده بود، باعث محبوبیت عبارت «lifecasting» شد. او همچنین یک پلتفرم موسیقی الکترونیک به سبک ردیت به نام The Drop را راه اندازی کرد.
کان در ماه مارس ۲۰۱۹، همراه با استیو چن، هم‌بنیانگذار یوتیوب، به عنوان مشاور به پلتفرم پخش محتوای ویدیویی تتا پیوست. تتا شبکه‌ای غیرمتمرکز برای پخش ویدیو هست که از فناوری بلاک چین استفاده می‌کند.
زندگی حرفه‌ای > جاستین.تی‌وی

کان در سال ۲۰۰۷ همراه با امت شیر، مایکل سیبل و کایلی واگت، جاستین. تی‌وی را به راه انداخت. جاستین. تی‌وی یک سرویس پخش زنده ویدیویی ۲۴ ساعته بود که ۷ روز هفته از زندگی جاستین توسط وب کمی که به سرش متصل بود، ویدیو پخش می‌کرد. در آن زمان جاستین ۲۳ ساله بود.
پخش زنده و ۲۴ ساعته زندگی جاستین یا همان «lifecasting» او، حدود هشت ماه به طول انجامید. این ایده جاستین توجه رسانه‌ها را به خود جلب کرد و منجر به مصاحبه‌هایی از جمله مصاحبه با آن کوری در برنامه تلویزیونی امروز شد. بینندگان از طریق جاستین. تی‌وی همراه با جاستین در خیابان‌های سانفرانسیسکو قدم می‌زدند و گاهی در رویدادهای از قبل برنامه‌ریزی شده (مانند کلاس بندبازی، کلاس رقص) و موقعیت‌های ناگهانی (مثل دعوت به مرکز ساینتولوژی توسط یک مسئول جذب خیابانی) همراه با او شرکت می‌کردند.
در ادامه این شرکت تبدیل به پلتفرم پخش زنده ویدیویی شد تا هر کسی بتواند ویدیویی زنده در این بستر منتشر کند. جاستین. تی‌وی به عنوان یک پلتفرم در سال ۲۰۰۷ راه‌اندازی شد و یکی از بزرگ‌ترین پلتفرم‌های پخش زنده ویدیویی در جهان با بیش از ۳۰ میلیون کاربر منحصربه‌فرد ماهانه بود.
جاستین. تی‌وی در راستای تمرکز بیشتر بر روی شرکت مادر جاستین. تی‌وی یعنی شرکت توییچ، در تاریخ ۵ اوت سال ۲۰۱۴ بسته شد.
زندگی حرفه‌ای > توییچ

پس از راه‌اندازی جاستین. تی‌وی در سال ۲۰۰۷، این سایت به‌سرعت شروع به ساختن دسته‌بندی‌های محتوایی خاص مانند اجتماعی، فناوری، ورزشی، سرگرمی، اخبار و رویدادها، بازی و موارد دیگر کرد. بخش بازی بسیار سریع رشد کرد و به محبوب‌ترین محتوای سایت تبدیل شد.
در ژوئن ۲۰۱۱ شرکت توییچ تصمیم گرفت محتوای بازی سایت را تحت نام یک برند و سایت جداگانه پخش کند. این پلتفرم جدید با الهام از اصطلاح توییچ گیم‌پلی، توییچ تی‌وی نام‌گذاری شد و در ۶ ژوئن ۲۰۱۱ به‌طور رسمی راه‌اندازی شد.
در ماه اوت ۲۰۱۴، Amazon.com رسماً، توییچ را به مبلغ ۹۷۰ میلیون دلار خرید.
زندگی حرفه‌ای > سوشال کم

سوشال کم در تاریخ ۷ مارس ۲۰۱۱ راه‌اندازی شد و در تاریخ ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۲ توسط شرکت اتودسک به قیمت ۶۰ میلیون دلار خریداری شد. سوشال کم در تاریخ ۲۸ اکتبر ۲۰۱۵ توسط اتودسک به کار خود پایان داد. سوشال کم یک اپلیکیشن اشتراک‌گذاری ویدیو برای آیفون و اندروید بود که به کاربران اجازه می‌داد تا روی موبایل و به‌صورت آنلاین و همچنین از طریق فیس‌بوک، توییتر و شبکه‌های اجتماعی دیگر، فیلم بگیرند و به اشتراک بگذارند.
در یک مقطع زمانی، این برنامه بیش از ۲ میلیون بار دانلود شد و همچنان امکانات جدیدی را برای استفاده کاربران اضافه می‌کرد که فیلترهای ویدیویی یکی از قابل توجه‌ترین آن‌ها بود.
بیانکا لاسون

| بیانکا لاسون | بیانکا لاسون |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۰ مارس ۱۹۷۹ ‏(۴۵ سال)
ملیت: ایالات متحده آمریکا
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۸–اکنون
بیانکا لاسون (انگلیسی: Bianca Lawson؛ زادهٔ ۲۰ مارس ۱۹۷۹) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
او در فیلم شکسته بازی کرده است.
باریش مانچو

مانچو در سال ۱۹۹۸
باریش مانچو (به ترکی استانبولی: Barış Manço) (۲ ژانویه ۱۹۴۳ – ۳۱ ژانویه ۱۹۹۹) خواننده، آهنگساز و برنامه‌ساز تلویزیونی و از مشاهیر موسیقی راک ترکیه بود.
باریش مانچو در استانبول به دنیا آمد و در طول زندگی خود حدود ۲۰۰ آهنگ ساخت. بیشتر آهنگهای او به زبانهای گوناگون ترجمه و خوانده شده‌اند از جمله یونانی، بلغاری، فارسی، رومانیایی و عربی. وی کار در زمینه موسیقی را در دوران تحصیلش در بلژیک آغاز کرد. او در دهه ۱۹۷۰ به ترکیه بازگشت.
باریش مانچو برای موسیقی و برنامه‌های تلویزیونی که ساخت جوایز متعددی دریافت کرد. در سال ۱۹۹۱ عنوان هنرمند دولت را به دست آورده و موفق به نشان بین‌المللی تکنولوژی گشت. سال ۱۹۹۱ از دانشگاه «حاجت تپه» و سال ۱۹۹۵ از دانشگاه «پاموک قلعه» ترکیه دکترای افتخاری گرفت. در ژاپن جایزه بین‌المللی فرهنگ و صلح از دانشگاه سوکا (سال ۱۹۹۱) و نشان عالی شرف از بنیاد هنر توکیو (سال ۱۹۹۵)، بلژیک: نشان شوالیه لئوپولدII (سال ۱۹۹۲) و نشان شهروند افتخاری شهر لگو از پرنس لگو (سال ۱۹۹۷)، فرانسه: نشان شوالیه ادبیات و هنر از وزارت فرهنگ و هنر (سال ۱۹۹۲)، ترکمنستان: تابعیت جمهوری ترکمنستان از رئیس‌جمهور آن کشور (سال ۱۹۹۵) را به دست آورد. او همچنین برای بیش از دویست آهنگ ۱۲ نشان طلا و یک نشان پلاتین گرفت.
باریش مانچو خواننده و آهنگساز راک ترکیه که در طول ۵۵ سال زندگی اش در نقاط مختلفی از جهان به خصوص در کشورهای محروم آفریقا و آسیا به نفع کودکان بی سرپرست و فقرا کنسرتهای متعددی برگزار کرد و محبوبیت زیادی بین مردم جهان پیدا کرد و به همین جهت از سوی سازمان ملل به عنوان سفیر صلح انتخاب شد او در سال ۱۹۹۹ بر اثر سکته قلبی درگذشت و میلیونها نفر در تشییع پیکر او شرکت کردند.
آلبوم‌ها

Barış Manço 1, 1962 (?)
Dünden Bugüne - 1971 (Sayan)
2023 - 1975 (Yavuz Plak)
Sakla Samanı Gelir Zamanı - 1976 (Yavuz)
Nick the Chopper - 1976 (Yavuz Plak)
Yeni Bir Gün (45.07) - 1979 (Yavuz ve Burç Plakçılık)
20. Sanat Yılı Disko Manço - 1980 (Türküola)
Sözüm Meclisten Dışarı - 1981 (Türküola)
Barış Manço 2 - 1982 (?)
Estağfurullah... Ne Haddimize! - 1983 (Türküola)
24 Ayar Manço - 1985
Değmesin Yağlı Boya - 1986 (Emre Plakçılık)
Dağlar Dağlar - Barış Manço Klasikleri - 1987 (?)
30 Sanat Yılı Fulaksesuar Manço-Sahibinden İhtiyaçtan - 1988 (Emre Plakçılık)
Darısı Başınıza - iişişii - 1989 (Yavuz ve Burç Plakçılık)
Ben Bilirim - 1989 (Derleme)
Sarı Çizmeli Mehmet Ağa - 1989 (Derleme)
Mega Manço - 1992 (Emre Plak)
Müsaadenizle Çocuklar - 1995 (Emre Plak)
Live in Japan - 1996 (Emre Plak)
Mançoloji - 1999 (Emre Plak)
Barış Manço Anıması - 2000
Baris Mancho - 2000
Yüreğimdeki Barış Şarkıları - 2001
2023 (New) - 2004
شهلا شفیق

| شهلا شفیق | شهلا شفیق |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: شهلا بسکی
زادهٔ: ۵ مهٔ ۱۹۵۴ ‏(۷۰ سال)
ملیت: ایرانی - فرانسوی
پیشه(ها): پژوهشگر و نویسنده
وبگاه: http://www.chahlachafiq.com
شهلا بِسکی شفیق (به فرانسوی: Chahla Beski-Chafiq؛ با نام تولد شهلا بسکی؛ زاده ۵ مه ۱۹۵۴) پژوهشگر و نویسنده ایرانی مقیم فرانسه است.
شهلا شفیق که از سال ۱۹۸۳ در فرانسه زندگی می‌کند دوم فروردین ۱۳۹۶ مدال شوالیه لژیون دونور فرانسه را به پاس سال‌ها خدمت در حوزه برابری دریافت کرده است. رئیس «شورای عالی برابری جنسیتی» دلیل اهدای این عالی‌ترین نشان را، تلاش خانم شفیق برای هدایت جامعه به سوی نقاط مشترک و نه تفاوت‌ها دانست و گفت: «وجود شما ضروری است چرا که می‌دانید چطور به سمت مشترکات بروید و نه به سمت آنچه ما را از هم جدا می‌کند». او در ۵ ژوئیه ۲۰۲۴، طی مراسمی در پاریس، مدال شایستگی ملی (در سطح افسر) را به دلیل مجموعه کارهای پژوهشی و نوشتاری‌اش دریافت کرد.
او از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۴ از سوی آژانس توسعه روابط بین فرهنگی شهروندی (ADRIC) جهت فعالیت در برابر خشونت و تبعیض و همچنین حمایت از زنان مهاجر و اقدام برای سکولاریسم در تنوع فرهنگی انتخاب شد و جایزه کنشگری مدنی را در «سال گفتگوی بین فرهنگی اروپا» در سال ۲۰۰۸ دریافت کرد. از ۲۰۱۶–۲۰۱۹ او عضو شورای عالی برابری زنان و مردان از کشور فرانسه است.
کتابشناسی

شهلا شفیق چندین کتاب تحلیلی دربارهٔ ابعاد اسلامگرایی توتالیتر و چند اثر ادبی منتشر کرده است. معروفترین کتاب وی تحت عنوان «زنان زیر حجاب» در سال ۱۹۹۵ در فرانسه به چاپ رسید.
زنان و اسلام سیاسی (مجموعه مقاله)، انتشارات خاوران ۱۳۷۹ فرانسه
توتالیتاریسم اسلامی، پندار یا واقعیت؟ انتشارات خاوران ۱۳۸۴ فرانسه
از آنجا و از اینجا، انتشارات خاوران، ۱۳ قصه و یک نمایشنامه، تابستان ۱۳۸۹، پاریس
سوگ ، انتشارات خاوران ۱۳۷۹ فرانسه
زن و بازگشت اسلام. ۱۹۹۱
زنان زیر حجاب؛ چهره قوانین اسلامی، با همکاری فرهاد خسروخاور. ۱۹۹۵
انسان جدید اسلامی، زندان سیاسی در ایران. ۲۰۰۲
جاده و مه (مجموعه داستان)، نشر سهراب، ۱۳۷۷ آمریکا
اسلام، جامعه، مذهب، سیاست، جنس و جنسیت. با توجه به تجربه ایران. ۲۰۰۹ (رساله دکتری)
اسلام سیاسی، جنسیت و جنس‌گونگی. ۲۰۱۱
از آینه بپرس (فارسی، فرانسه)، ۲۰۱۵
فهرست شهرهای استان فارس

موقعیت استان در نقشهٔ ایران
استان فارس طبق آخرین نقشهٔ تقسیمات کشوری ایران، دارای ۳۷ شهرستان، ۹۷ بخش و ۱۲۴ شهر است. ۳٬۴۷۰٬۲۱۵ نفر از جمعیت استان شهرنشین هستند که این رقم، ۷۱٫۵۳ درصد از کل جمعیت را شامل می‌شود. شهرستان مرودشت با ۸ شهر، بیشترین و شهرستان‌های ارسنجان، بیضا و جویم هر کدام با یک شهر، کمترین تعداد شهرهای استان را دربر گرفته‌اند.
از مجموع ۱۲۴ شهر استان، استانداری در یک شهر (شیراز)، فرمانداری ویژه در ۶ شهر (جهرم، داراب، فسا، کازرون، لار، مرودشت)، فرمانداری در ۳۱ شهر و بخشداری در ۵۲ شهر استان، به عنوان بالاترین سطح از نهادهای زیرمجموعهٔ وزارت کشور دایر در شهرهای مذکور، مشغول به فعالیت هستند. ۳۴ شهر دیگر استان هم به لحاظ تقسیمات اداری، تابع مراکز بخش‌های خود محسوب می‌گردند.
همهٔ مراکز بخش‌ها و شهرستان‌های استان فارس، شهر محسوب می‌شوند؛ به جز ۶ روستای بانش (مرکز بخش بانش بیضا)، بلغان (مرکز بخش هرم جویم)، دولت‌آباد (مرکز بخش دشمن‌زیاری ممسنی)، کدنج (مرکز بخش سیاخ دارنگون شیراز) و مهرنجان (مرکز بخش جوزار ممسنی) که هنوز به درجهٔ شهر ارتقا نیافته‌اند.
شهر شیراز به عنوان پرجمعیت‌ترین شهر و مرکز استان فارس، دارای ۱٬۵۶۵٬۵۷۲ نفر جمعیت است و ۳۲٫۲۷ درصد از کل جمعیت استان را به خود اختصاص داده‌است؛ این در حالی است که شهر محمله (مرکز بخش محمله) با ۶۱۲ نفر جمعیت، کم‌جمعیت‌ترین شهر استان به‌شمار می‌رود.
شهرهای پرجمعیت

شیراز، اولین
مرودشت، دومین
جهرم، سومین
فسا، چهارمین
کازرون، پنجمین
صدرا، ششمین
داراب، هفتمین
فیروزآباد، هشتمین
آباده، نهمین
جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۰۳

| جزئیات مسابقات | جزئیات مسابقات |
| --- | --- |
کشور میزبان: آمریکا
شمار تیم‌ها: ۱۶ (از ۶ کنفدراسیون)
 آلمان (یکمین عنوان):  آلمان (یکمین عنوان)
نایب‌قهرمان:  سوئد
جایگاه سوم:  ایالات متحده آمریکا
جایگاه چهارم:  کانادا
آمار مسابقات: آمار مسابقات
بازی‌های برگزار شده: ۳۲
گل‌های زده شده: ۱۰۷ (۳٫۳۴ گل به‌ازای هر بازی)
تماشاگران: ۶۷۹۶۶۶ (۲۱٬۲۴۰ نفر به‌ازای هر بازی)
بیشترین گلزن(ـان):  بیرگیت پرینتس (۷ گل)
بهترین بازیکن(ـان):  بیرگیت پرینتس
بهترین دروازه‌بان:  زیلکه روتنبرگ
جایزه بازی جوانمردانه:  چین
→ ۱۹۹۹ ۲۰۰۷ ← : → ۱۹۹۹ ۲۰۰۷ ← 
تیم ملی فوتبال زنان سوئد در برابر تیم ملی آلمان
جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۰۳ چهارمین دورهٔ جام جهانی فوتبال زنان است که در کشور آمریکا برگزار شد.
این دوره دومین بار بود که جام جهانی زنان در آمریکا میزبانی شد.
در این بازیها آلمان، سوئد، و آمریکا بترتیب اول، دوم، و سوم شدند.
شهنه‌کلا

| شهنه‌کلا | شهنه‌کلا |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: جویبار
بخش: مرکزی
دهستان: حسن‌رضا
جمعیت: ۱۷۲نفر
شهنه‌کلا، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان جویبار در استان مازندران ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان حسن‌رضا قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۷۲نفر (۳۹خانوار) بوده‌است.
علاءالدین (فیلم ۲۰۰۹)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کارگردان: سوجوی گوش
تهیه‌کننده: سوجوی گوش
نویسنده: سوجوی گوش Suresh Nair Ritesh Shah
بازیگران: آمیتاب باچان ریتیش دشموک ژاکلین فرناندز سانجی دات سابو سیریل
موسیقی: Vishal-Shekhar Background Score: Jody J Jenkins
فیلم‌بردار: Shirsha Roy
تاریخ‌های انتشار:  ۳۰ اکتبر ۲۰۰۹ (۲۰۰۹-۱۰-۳۰)  
مدت زمان: ۱۲۹ دقیقه
کشور: هند
زبان: هندی 
هزینهٔ فیلم: ۲۰۰ million ({{INRConvert/خطای عبارت: نویسه نقطه‌گذاری شناخته نشده «۱»|200|6||USD|year={{{year}}}}})
فروش گیشه: ۱۳۵ million ({{INRConvert/خطای عبارت: نویسه نقطه‌گذاری شناخته نشده «۱»|135|6||USD|year={{{year}}}}})
علاءالدین (انگلیسی: Aladin) یک فیلم به کارگردانی سوجوی گوش است که در سال ۲۰۰۹ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به آمیتاب باچان، ژاکلین فرناندز، و سانجی دات اشاره کرد.
فهرست شهرهای نیوجرسی

فهرست شهرها و شهرداری ایالت نیوجرسی:
نقشهٔ کل ۵۶۵ شهرداری
نیوآرک، بزرگترین شهر در نیوجرسی
جرزی سیتی
پترسون، نیوجرسی
الیزابت، نیوجرسی
ترنتون، مرکز نیوجرسی
کمدن، نیوجرسی
آتلانتیک سیتی، نیوجرسی
بازار کاشان

| بازار کاشان | بازار کاشان |
| --- | --- |
تیمچه بخشی در بازار کاشان: تیمچه بخشی در بازار کاشان
نام: بازار کاشان
کشور: ایران
شهرستان: کاشان
بخش: دروازهٔ دولت
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: بازار
کاربری کنونی: بازار
دیرینگی: سدهٔ ۱۷ میلادی
دورهٔ ساخت اثر: دوره صفویه
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۲۸۴
تاریخ ثبت ملی: ۸ شهریور ۱۳۵۵
بازار کاشان مربوط به دوره صفویه است و در کاشان، راسته بازار بزرگ شهر واقع شده و این اثر در تاریخ ۸ شهریور ۱۳۵۵ با شمارهٔ ثبت ۱۲۸۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بازار کاشان بازاری مسقف است که طول راسته اصلی آن تقریبا سه کیلومتر می‌باشد و آثار تاریخی فراوانی در داخل خود دارد.
تیمچه و سرای بخشی و تیمچهٔ امین‌الدوله در بازار کاشان قرار دارند.
رونالد آرائوخو

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 آرائوخو در لباس بارسلونا در سال ۲۰۲۱:  آرائوخو در لباس بارسلونا در سال ۲۰۲۱
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  رونالد فدریکو آرائوخو دا سیلوا
زادروز:  ۷ مارس ۱۹۹۹ ‏(۲۵ سال)
زادگاه:  ریورا، اروگوئه
قد:  ۱٫۸۸ متر (۶ فوت ۲ اینچ)
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  بارسلونا
شمارهٔ پیراهن:  ۴
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۱۲–۲۰۱۵:  هوراکان دی ریورا
۲۰۱۵–۲۰۱۶:  رنتیستاس
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ |  رنتیستاس |  ۱۷ |  (۷) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۸ |  بوستون ریور |  ۲۷ |  (۰) |
| ۲۰۱۸–۲۰۲۰ |  بارسلونا بی |  ۴۲ |  (۶) |
| ۲۰۱۹– |  بارسلونا |  ۱۰۳ |  (۷) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۷–۲۰۱۸ |  زیر ۱۸ سال اروگوئه |  ۶ |  (۱) |
| ۲۰۱۸–۲۰۱۹ |  زیر ۲۰ سال اروگوئه |  ۱۲ |  (۲) |
| ۲۰۲۰– |  اروگوئه |  ۱۶ |  (۲) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۲ نوامبر ۲۰۲۳.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۱ نوامبر ۲۰۲۳:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۲ نوامبر ۲۰۲۳.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۱ نوامبر ۲۰۲۳
رونالد فدریکو آرائوخو داسیلوا (زاده ۷ مارس ۱۹۹۹)، یک فوتبالیست حرفه‌ای اروگوئه‌ای است که به عنوان دفاع مرکزی برای باشگاه فوتبال بارسلونا و تیم ملی فوتبال اروگوئه بازی می‌کند.
دوران باشگاهی > رنتیستاس

آرائوخو در ریورا از مادری آفریقایی-برزیلی متولد شد. او از باشگاه زادگاه خود هوراکان دی ریورا به رنتیستاس پیوست و اولین بازی خود را در ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۶ انجام داد و به عنوان یار تعویضی در سگوندا دیویسیون در پیروزی ۱–۰ مقابل تاکوآرمبو وارد میدان شد.
آرائوخو اولین گل خود در بزرگسالان را در ۹ دسامبر ۲۰۱۶ به ثمر رساند و گل تساوی تیمش را در تساوی خانگی ۲–۲ مقابل سنترال اسپانیول به ثمر رساند. او در طول فصل ۲۰۱۷ به یک بازیکن ثابت تبدیل شد و در پیروزی ۳–۲ خارج از خانه مقابل ویلا اسپانیولا در ۱۷ ژوئن همان سال هت‌تریک کرد.
دوران باشگاهی > بوستون ریور

در ۲۸ ژوئیه ۲۰۱۷، آرائوخو به تیم بوستون ریور در پریمیرا دیویسیون پیوست. او اولین بازی خود را در این باشگاه در تاریخ ۱۸ سپتامبر انجام داد و جایگزین ماکسیمیلیانو سیگالس شد و در نهایت موفق به برد خانگی مقابل التانکه سیسلی با نتیجه ۱–۰ شدند.
دوران باشگاهی > بارسلونا

در ۲۹ اوت سال ۲۰۱۸، آرائوخو یک قرارداد پنج ساله به مبلغ ۱٫۷میلیون یورو، به علاوه ۳٫۵میلیون یورو متغیر با بارسلونا امضا کرد؛ وی ابتدا برای تیم ذخیره یعنی بارسا بی در سگوندا دیویسیون بی به میدان رفت. در ۶ اکتبر سال ۲۰۱۹، آرائوخو اولین بازی خود را برای تیم اصلی انجام داد و در دقیقه ۷۳ جایگزین ژان کلر تادیبو شد و در پیروزی خانگی با نتیجه ۴–۰ مقابل سویا حضور پیدا کرد. با این حال، او در دقیقه ۸۶ به دلیل خطا بر روی خاویر هرناندز از زمین اخراج شد.
برای فصل ۲۱–۲۰۲۰، آرائوخو به تیم اصلی ملحق شد و پیراهن شماره ۴ را که قبلاً ایوان راکیتیچ می‌پوشید، به او داده شد.در ۱۹ دسامبر ۲۰۲۰، او اولین گل خود در لالیگا را برای بارسلونا در تساوی ۲–۲ خانگی مقابل والنسیا به ثمر رساند.
در ۲۱ مارس ۲۰۲۲، آرائوخو اولین گل خود را در ال کلاسیکو به ثمر رساند، در دقیقه ۳۸ با ضربه سر روی ارسال عثمان دمبله در یک پیروزی خارج از خانه ۴–۰ مقابل صدرنشینان لیگ در سانتیاگو برنابئو.
آمار باشگاهی

| باشگاه | فصل | لیگ> دسته | لیگ> بازی | لیگ> گل | جام‌حذفی> بازی | جام‌حذفی> گل | قاره> بازی | قاره> گل | سایر> بازی | سایر> گل | جمع> بازی | جمع> گل |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| رنتیستاس | ۲۰۱۶ | سگوندا دیویسیون اروگوئه | ۳ | ۱ | - | - | - | - | - | - | ۳ | ۱ |
| رنتیستاس | ۲۰۱۷ | سگوندا دیویسیون اروگوئه | ۱۴ | ۶ | - | - | - | - | - | - | ۱۴ | ۶ |
| رنتیستاس | جمع | جمع | ۱۷ | ۷ | - | - | - | - | - | - | ۱۷ | ۷ |
| بوستون ریور | ۲۰۱۷ | پریمیرا دیویسیون | ۹ | ۰ | - | - | - | - | - | - | ۹ | ۰ |
| بوستون ریور | ۲۰۱۸ | پریمیرا دیویسیون | ۱۸ | ۰ | - | - | ۴ | ۰ | - | - | ۲۲ | ۰ |
| بوستون ریور | جمع | جمع | ۲۷ | ۰ | - | - | ۴ | ۰ | - | - | ۳۱ | ۰ |
| بارسلونا بی | ۲۰۱۸–۱۹ | سگوندا دیویسیون بی | ۲۲ | ۳ | - | - | - | - | - | - | ۲۲ | ۳ |
| بارسلونا بی | ۲۰۱۹–۲۰ | سگوندا دیویسیون بی | ۲۰ | ۳ | - | - | - | - | ۲ | ۰ | ۲۲ | ۳ |
| بارسلونا بی | جمع | جمع | ۴۲ | ۶ | - | - | - | - | ۲ | ۰ | ۴۴ | ۶ |
| بارسلونا | ۲۰۱۹–۲۰ | لالیگا | ۶ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۶ | ۰ |
| بارسلونا | ۲۰۲۰–۲۱ | لالیگا | ۲۴ | ۲ | ۴ | ۰ | ۳ | ۰ | ۲ | ۰ | ۳۳ | ۲ |
| بارسلونا | ۲۰۲۱–۲۲ | لالیگا | ۳۰ | ۴ | ۲ | ۰ | ۱۰ | ۰ | ۱ | ۰ | ۴۳ | ۴ |
| بارسلونا | ۲۰۲۲–۲۳ | لالیگا | ۲۲ | ۰ | ۴ | ۱ | ۳ | ۰ | ۲ | ۰ | ۱۱ | ۱ |
| بارسلونا | ۲۰۲۳–۲۴ | لالیگا | ۸ | ۱ | ۰ | ۰ | ۴ | ۰ | ۰ | ۰ | ۱۲ | ۱ |
| بارسلونا | مجموع بارسلونا | مجموع بارسلونا | ۹۰ | ۷ | ۱۰ | ۱ | ۲۰ | ۰ | ۵ | ۰ | ۱۲۵ | ۸ |
| مجموع آمار | مجموع آمار | مجموع آمار | ۱۷۵ | ۱۹ | ۱۰ | ۱ | ۲۴ | ۰ | ۷ | ۰ | ۲۱۶ | ۲۰ |
دوران ملی

آرائوخو پس از حضور در تیم‌های ملی زیر ۱۸ و زیر ۲۰ سال اروگوئه، برای اولین بار در ۵ اکتبر ۲۰۲۰ برای دو بازی مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۲ مقابل شیلی و اکوادور به تیم ملی اروگوئه دعوت شد.او هشت روز بعد اولین بازی ملی خود که به‌طور کامل انجام داد را مقابل تیم ملی اکوادور که با شکست ۲–۴ اروگوئه همراه بود انجام داد.
در ژوئن ۲۰۲۱، رونالد آرائوخو در فهرست نهایی ۲۶ نفره اروگوئه برای کوپا آمریکا ۲۰۲۱ برزیل قرار گرفت.
آمار ملی > بازی‌های ملی

تا تاریخ ۲۱ نوامبر ۲۰۲۳
| اروگوئه> سال | اروگوئه> بازی | اروگوئه> گل | اروگوئه> پاس گل |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۲۰ | ۱ | ۰ | ۰ |
| ۲۰۲۱ | ۴ | ۰ | ۰ |
| ۲۰۲۲ | ۷ | ۰ | ۱ |
| ۲۰۲۳ | ۴ | ۱ | ۰ |
| مجموع | ۱۶ | ۱ | ۱ |