stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
چریک‌های فدایی خلق ایران

با سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران اشتباه نشود.
| چریک‌های فدایی خلق ایران | چریک‌های فدایی خلق ایران |
| --- | --- |
رهبر: اشرف دهقانی
بنیان‌گذاران: اشرف دهقانی فریبرز سنجری محمد حرمتی‌‌پور عبدالرحیم صبوری 
بنیان‌گذاری: خرداد ۱۳۵۸
انشعاب از: سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران
ستاد: لندن، بریتانیا پیش‌تر: کردستان
روزنامه: پیام فدایی (ارگان) ۱۹ بهمن (نشریۀ سیاسی-خبری) ماهنامۀ کارگری
مرام سیاسی: مارکسیسم-لنینیسم
وبگاه: وبگاه
https://www.siahkal.com: https://www.siahkal.com
سیاست در ایران حزب‌ها انتخابات: سیاست در ایران حزب‌ها انتخابات
چریک‌های فدایی خلق ایران (مخفف: چفخا) نام گروه سیاسی کوچکی است که در حال حاضر علیه جمهوری اسلامی ایران فعالیت می‌کند. مرکزیت این گروه مانند سایر نیروهای اپوزیسیون خارج از کشور و در این مورد عمدتاً اروپا و انگلستان است.
این گروه نتیجه یکی از انشعابات متعدد سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران بود و در خرداد ۱۳۵۸ توسط اشرف دهقانی و محمد حرمتی‌پور تأسیس شد. این گروه برخلاف اکثریت سازمان معتقد به ادامه مبارزه مسلحانه حتی پس از سرنگونی شاه بود. تمایز نام آن با سازمان اصلی در حذف کلمه «سازمان» بود. با توجه به انشعابات متعدد فداییان و با توجه به نقش یگانهٔ اشرف دهقانی در تأسیس این گروه، معمولاً آن‌ها را با نام «جریان اشرف دهقانی» می‌شناسند، اما نام رسمی این گروه، «چریک‌های فدایی خلق ایران» است.
در حال حاضر این گروه دو نشریهٔ «پیام فدایی» و «۱۹ بهمن» را به زبان فارسی منتشر می‌کند و در بعضی از تظاهرات خارج از کشور، به ویژه در لندن حضور دارند. اشرف دهقانی هنوز به‌عنوان رهبر فکری و عملی این گروه شناخته می‌شود.
انشعاب در گروه

در تیرماه سال ۱۳۶۰ محمد حرمتی‌پور که از بنیانگذاران گروه و مسئول کمیتۀ کردستان بود با هدف تأسیس یک گروه مسلح به همراه اعضای دیگر دست به انشعاب زد و چریک‌های فدایی خلق ایران (ارتش رهایی‌بخش خلق‌های ایران) را تأسیس کرد. این گروه با هدف تأسیس جبهه‌ای در شمال ایران در جنگل‌های مازندران اقدام به فعالیت مسلحانه کرد. حرمتی‌پور در ۴ فروردین ۱۳۶۱ در مازندران کشته شد و گروه از اسفند ۱۳۶۱ دوباره به جنگ کردستان پیوست.
در دی‌ماه سال ۱۳۶۱ شاخۀ هرمزگان چریک‌های فدایی خلق ایران که بخشی از آن قبلاً در تیر ۱۳۶۱ در کردستان اعلام انحلال کرده‌بود با تغییر نام خود به «چریک‌های فدایی خلق ایران-هرمزگان» (با حذف کلمۀ شاخه) دست به انشعاب زد و به عنوان سازمان جدیدی اعلام موجودیت کرد. اعضای این گروه از فعالان چریک‌های فدایی خلق در استان هرمزگان بودند که از اواخر ۱۳۵۶ با سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران فعالیت کرده‌بودند و پس از جدایی چریک‌های فدایی خلق ایران فعالیت خود را با آن ادامه داده‌بودند. این گروه که در کوه‌های بلوچستان برای فعالیت مسلحانه تدارک دیده‌بود و عملیات‌های ترور و مصادرۀ متعددی انجام داده‌بود، پس از افزایش فشار در هرمزگان اعضای خود را به صورت هسته‌هایی به تهران و زاهدان اعزام کرده‌بود و سپس به کردستان آمده و در ارتباط با مرکزیت چریک‌های فدایی خلق ایران به فعالیت پرداخته‌بود.
هنا هیلتون

| هانا هیلتون | هانا هیلتون |
| --- | --- |
Hilton attending ویوید اینترتینمنت 25th Anniversary Party at Opera/Crimson, هالیوود on March 7, 2009: Hilton attending ویوید اینترتینمنت 25th Anniversary Party at Opera/Crimson, هالیوود on March 7, 2009
نام هنگام تولد: Erica Hunter
زادهٔ: ۳۱ اکتبر ۱۹۸۴ ‏(۴۰ سال) بروکویل، ایندیانا
دیگر نام‌ها: Hannah Hilton
شهروندی: ایالات متحده آمریکا
قد: ۵ ft ۸ in (۱٫۷۳ m)
وبگاه: http://www.hannahilton.com
هانا هیلتون (انگلیسی: Hanna Hilton؛ زاده ۳۱ اکتبر ۱۹۸۴) بازیگر پورنوگرافی پیشین (۲۰۰۷-۱۰) اهل ایالات متحده آمریکا است.
زندگی شخصی

هانا هیلتون یک سرپرستار در دبیرستان بود و به طور پاره وقت در یک رستوران دیری کوین در کنرزویل کار می کرد. پس از آن، زمانی که یک نماینده عکس های او را در اینترنت پیدا کرد و او را متقاعد کرد که به لس آنجلس نقل مکان کند به حرفه ی مدل شنا روی آورد.
در خارج از صنعت پورن، او در فیلم سوروگیت ها یک نقش کوتاه بازی کرده است.
در سپتامبر ۲۰۰۹، وایوید تایید کرد که این بازیگر که هنوز تحت قرارداد است، تصمیم گرفته است تا از کار خود در سینما بزرگسالان استراحت کند، اما دلیل و مدت این استراحت را اعلام نکرد.
زندگی حرفه ای

در ابتدا، او فقط صحنه‌های لزبین و تک‌نفره انجام می‌داد تا آوریل ۲۰۰۸، که اولین صحنه هاردکور خود را برای Brazzers انجام داد. یک ماه بعد، او قرارداد انحصاری با Vivid امضا کرد و به‌طور رسمی به یک دختر Vivid تبدیل شد. فیلم اول او Meggan و Hanna Love Manuel بود. پس از آن، او چند فیلم برای Vivid فیلم‌برداری کرد، اما همچنین برای وب‌سایت‌هایی مانند Twistys فعال بود.
داستان کارآگاهی

داستان کارآگاهی یا داستان پلیسی (انگلیسی: Detective fiction)؛ گونه‌ای از داستان جنایی و داستان معمایی است که در آن یک بازپرس جنایی یا یک کارآگاه — حرفه‌ای یا آماتور (تازه‌کار) — پیرامون یک جرم و جنایت، اغلب قتل عمد، به تحقیق و بررسی می‌پردازد.
سینما

از منظر آلفرد هیچکاک، یک کیفیت اساسی میان این نوع آثار سینمایی درک عمیق دوربین است.
ذخیره‌گاه طبیعی کرونوتسکی

| ذخیره‌گاه طبیعی کرونوتسکی | ذخیره‌گاه طبیعی کرونوتسکی |
| --- | --- |
رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: Ia (ذخیره‌گاه طبیعی محدودشده): رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: Ia (ذخیره‌گاه طبیعی محدودشده)
دهانه آتشفشانی Uzon: دهانه آتشفشانی Uzon
fa (in English: Expected satiety): fa
مکان: شبه‌جزیره کامچاتکا
نزدیک‌ترین شهر: پتروپاولوفسک-کامچاتسکیی (۲۳۰ کیلومتری جنوب‌غرب)
مختصات: ۵۴°۵۵′۳۱″ شمالی ۱۶۰°۳۲′۲۵″ شرقی﻿ / ﻿۵۴٫۹۲۵۲۸°شمالی ۱۶۰٫۵۴۰۲۸°شرقی﻿ / 54.92528; 160.54028
مساحت: ۱۱٬۴۲۱ کیلومتر مربع
تاسیس‌شده: ۱۸۸۲ / ۱۹۳۴
ذخیره‌گاه طبیعی کرونوتسکی (انگلیسی: Kronotsky Nature Reserve) یک ذخیره‌گاه طبیعی حفاظت‌شده به منظور مطالعات طبیعی در خاور دور روسیه است که در ساحل شبه‌جزیره کامچاتکا قرار دارد. این ذخیره‌گاه در سال ۱۹۳۴ ایجاد شد و امروزه مساحت آن حدود ۱۰٬۹۹۰ کیلومتر مربع است. دریاچه کرونوتسکوی با مساحت ۲۴۶ کیلومتر مربع، بزرگ‌ترین دریاچه این پهنه است. تنها حوضه آب‌فشانی روسیه نیز به همراه چندین آتشفشان فعال و خاموش در این ذخیره‌گاه قرار دارد. به دلیل اقلیم خشن این منطقه و ترکیب یخ و آتشفشان، این منطقه را با عنوان سرزمین آتش و یخ توصیف می‌کنند.
ذخیره‌گاه طبیعی کرونوتسکی عمدتاً فقط برای دانشمندان و همچنین ۳۰۰۰ گردشگر سالانه قابل دسترسی است که با پرداخت ۷۰۰ دلار آمریکا امکان بازدید یک‌روزه از این منطقه را با بالگرد دارند. این ذخیره‌گاه بخشی از آتشفشان‌های کامچاتکا است که در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده‌است.
حزب کمونیست انقلابی آمریکا

| حزب کمونیست انقلابی آمریکا | حزب کمونیست انقلابی آمریکا |
| --- | --- |
بنیان‌گذاری: ۱۹۷۵
ستاد: شیکاگو، ایلینوی
مرام سیاسی: New Synthesis کمونیسم مارکسیسم-لنینیسم-مائوئیسم استالینیسم
طیف سیاسی: Far-left
وابستگی بین‌المللی: None (formerly the جنبش انقلابی انترناسیونالیستی)
وبگاه: وبگاه
http://www.revcom.us: http://www.revcom.us
حزب کمونیست انقلابی آمریکا که ابتدا با نام «اتحادیه انقلابی» تشکیل شده بود سازمانی مائوئیست در ایالات متحده است که در ۱۹۷۵ تشکیل شد.
این حزب عضوی از جنبش انقلابی انترناسیونالیستی است.
باب آواکیان چهرهٔ اصلی این حزب است.
بریگاد جوانان کمونیست انقلابی، سازمان جوانان این حزب است.
| ن ب واحزاب کمونیست کنونی ایالات متحده آمریکا | ن ب واحزاب کمونیست کنونی ایالات متحده آمریکا |
| --- | --- |
مارکسیست–لنینیستی:  حزب آمریکایی کار  حزب کمونیست ایالات متحده آمریکا  حزب کمونیست ایالات متحده آمریکا (موقت)  سازمان سوسیالیستی راه آزادی  حزب پلنگ سیاه آفریقایی نوین  حزب مترقی کار  حزب کمونیست انقلابی آمریکا  حزب مارکسیست-لنینیست ایالات متحده آمریکا  حزب جهانی کارگران 
تروتسکیستی:  حزب سوسیالیستی آزادی  کنش سوسیالیستی  آلترناتیو سوسیالیستی  حزب برابری سوسیالیستی  همبستگی 
دیگر گرایش‌ها:  حزب انقلابی خلق همه آفریقا  راه رهایی  حزب سوسیالیسم و آزادی  حزب کارگران سوسیالیست 
 فهرست احزاب کمونیست :  فهرست احزاب کمونیست
سعد خان

| سعد خان | سعد خان |
| --- | --- |
زادهٔ: بمبئی
ملیت: هند
محل تحصیل: دانشگاه لوئیزیانا در لافایت
پیشه(ها): فیلم‌سازی، کارآفرینی
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۸ - اکنون
سعد خان (انگلیسی: Saad Khan؛ زادهٔ) فیلم‌ساز،  کارگردان و کارآفرین اهل هند است. او در فیلمی دستیار کارگردان آشوتوش گواریکر بود، که این فیلم نامزد جایزه اسکار شد.
راف بالتاساره

| راف بالتاساره | راف بالتاساره |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: رافائله بالتاساره
زادهٔ: ۱۷ ژانویهٔ ۱۹۳۲ جیوردینیانو، ایتالیا
درگذشت: ۱۱ ژانویهٔ ۱۹۹۵ (۶۲ سال) رم، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
دیگر نام‌ها: رالف بالدوین
سال‌های فعالیت: ۱۹۵۸ تا ۱۹۸۵
راف بالتاساره (ایتالیایی: Raf Baldassarre؛ ‏ ۱۷ ژانویهٔ ۱۹۳۲ – ۱۱ ژانویهٔ ۱۹۹۵) یک بازیگر اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به دانشجو، تارزانا، دختر وحشی، سرباز حرفه‌ای، هرکول، تخم چشم، سکوت بزرگ، به خاطر یک مشت دلار، آریزونا کلت بازمی‌گردد، میهمان، همسر سفیدپوش… عاشق آتشین‌مزاج، ماجراهای هرکول و گلادیاتور رم اشاره کرد.
کاچیران

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: خصوصی
بنا نهاده: ۱۳۷۰
بنیانگذاران: سید صادق سبزواری
محدودهٔ فعالیت: جهانی
مدیر عامل اجرایی: مهندس علی ورشوچی
رئیس هیئت مدیره: سیدعلی سبزواری
محصولات: چرخ خیاطی و …
کاچیران یک برند ایرانی و یک تولیدکننده چرخ خیاطی در ایران است. این کارخانه تنها تولیدکننده چرخ خیاطی در ایران است.
این شرکت در دومین جشنواره بین‌المللی برترین نام و نشان‌های تجاری ایران به عنوان یکی از یک صد برند برتر ایرانی برکزیده شده‌است.
مرکز اصلی و کارخانجات این شرکت در ایران واقع می‌باشد.
کاچیران در سال ۱۳۵۹ شمسی توسط آقای سید صادق سبزواری تأسیس گردید. این کارخانه با خریداری تمامی تجهیزات و ماشین آلات و خرید تکنولوژی از شرکت فاف آلمان که خط مونتاژ خود را راه‌اندازی نمود؛ و در سال ۱۳۷۰ نخستین محصولات آن وارد بازار ایران گردیدند. 
خطوط تولیدی این کارخانه در سال ۱۳۷۴ مورد بهره‌برداری قرار گرفت. کارخانه کاچیران از سال ۱۳۷۷ از تکنولوژی ژانومه ژاپن نیز استفاده نموده‌است.
کارخانه کاچیران، همچنان با قوت به عنوان تنها تولیدکننده چرخ خیاطی خانگی خاورمیانه به کار خود ادامه می‌دهد.
نامهای تجاری و محصولات

این کارخانجات محصولاتی با نام‌های تجاری «نیولایف»، «یاسمین»، «ژانینا» ، «رز» ، «برونیکا» ، «الیزابت» و «نرگس» تولید می‌نمایند.
محصولات:
در حال حاضر ۲۱ مدل چرخ خیاطی نیو لایف، یاسمین و ژانینا با کارایی و با قیمت‌های متفاوت در داخل کشور تولید و به بازارهای داخلی و خارجی عرضه می‌شود. یک مدل چرخ کامپیوتری هم در دست طراحی و ساخت داخل است که به زودی به مرحله تولید خواهد رسید. با برنامه‌ریزی‌هایی که انجام شده تا دو سال آینده تعداد مدل‌های چرخ‌های تولیدی این کارخانه به ۲۵ مدل خواهد رسید. استقبال مصرف‌کنندگان طی سال‌های اخیر موجب شده تا محصولات این شرکت بیش از۹۰ درصد بازار مصرف داخلی را به خود اختصاص دهد. با توجه به خدمات پس از فروش گسترده، ضمانت‌نامه‌های دوساله و آموزش رایگان همچنین تأمین قطعات یدکی فراوان محصولات این شرکت مورد توجه خریداران قرار گرفته‌است. ظرفیت تولید این کارخانه که تنها کارخانه در خاورمیانه و مجهز به مدرن‌ترین ماشین‌آلات و آخرین تکنولوژی است سالانه یکصد هزار دستگاه چرخ خیاطی در یک شیفت است که تا سیصد هزار دستگاه در سال قابل افزایش می‌باشد. قابل توجه است که هم‌اکنون حدود ۸۰ کارخانه برای ساخت تعدادی از قطعات چرخ با این شرکت همکاری دارند و هنوز هم برای تولیدکنندگان دیگری که بتوانند در حد استاندارد به ساخت قطعات بپردازند جایگاه‌های مناسبی وجود دارد.
مشتریان خارجی

یکی از اهداف مهم بنیان‌گذاران این کارخانه از ابتدا بین‌المللی کردن این شرکت و صدور محصولات آن به سایر کشورها بود. به همین دلیل از سال ۱۳۷۶ با ایجاد واحد صادرات، بازاریابی و تحقیق بازار در تمام قاره‌های جهان آغاز شد، خوشبختانه به دلیل کیفیت بالای محصولات استقبال چشمگیری از سوی بازرگانان خارجی از محصولات این شرکت به عمل آمد و طی مدت کوتاهی محصولات آن به بیش از ۳۵ کشور جهان صادر شد و تا هم‌اکنون نیز این استقبال پابرجا باقی‌مانده و همه ساله کشورهای جدیدی به حوزه‌های صادراتی آن اضافه می‌شود. احداث خط مونتاژ محصولات کاچیران در آلمان و با مشارکت یک شرکت آلمانی، با نام تجاری گریتزنر (GRITZNER)، زمینه بسیار مساعدی را جهت صادرات به کلیه کشورهای جهان فراهم کرده‌است که یکی از مهم‌ترین حوزه‌های صادراتی آن کشور روسیه و چند کشور بزرگ دیگر است.
محصولات کاچیران تاکنون به این کشورها صادر شده‌است:
آلمان، انگلیس، فرانسه، اتریش، بلژیک، اسپانیا، فنلاند، دانمارک، جمهوری چک، ترکیه، عربستان، امارات متحده عربی، کویت، کره جنوبی، تایوان، چین، عراق، پاکستان، هند، مالزی، آفریقای جنوبی، کنیا، سومالی و…
خدمات پس از فروش:
یکی از افتخارات بزرگ شرکت کاچیران ارائه خدمات پس از فروش گسترده در سراسر ایران و مناطق صادراتی است. هم‌اکنون حدود ۳۰۰ مرکز مجهز خدمات پس از فروش در سراسر ایران مسوولیت خدمات رسانی به مشتریان این شرکت را به عهده دارند. قطعات یدکی فراوان و در دسترس بودن این مراکز موجب گردید تا مصرف‌کنندگان چرخ خیاطی محصولات شرکت کاچیران را به سایر محصولات مشابه ترجیح دهند.
برنامه آینده:
شرکت کاچیران چند سالی است که طراحی و تولید یک مدل چرخ خیاطی الکترونیکی را در دست اقدام دارد که نمونه سازی‌های اولیه آن انجام شده و کارشناسان شرکت همچنان در حال بررسی و بهینه‌سازی آن می‌باشند. افزایش کیفیت و حجم تولیدات نیز از دیگر برنامه‌های آینده شرکت می‌باشد.
برند کاچیران

برند کاچیران در سال ۱۳۹۲ در دهمین جشنواره ملی قهرمانان صنعت ایران به عنوان یکی از برترین برندهای ایران شناخته شد.
گواهینامه‌ها:
در مورد حفظ کیفیت، مدیریت شرکت از بدو تولید سعی در کنترل و ارتقاء کیفیت محصولات خود داشته و خوشبختانه در این زمینه کاملاً موفق بوده‌است. دریافت استاندارد ملی، استاندارد هابین المللی ISO 9001-200 و ISO 14001 و گواهینامه صادرات به اروپا(CE)و استانداردعریستانSASO از توفیقات شرکت در این زمینه بوده‌است.
بنجیکت

بازمانده‌های بنجیکت
محوطه باستانی بُنجیکَت (به روسی: Бунджикат، به تاجیکی: Бунҷикат) که با نام شهرستان و قلعه قَهقَهه نیز شناخته می‌شود، در نزدیکی شهر ینگی‌قرغان واقع در گردنه شهرستان در ورودی دره فرغانه (در ولایت سغد، غرب تاجیکستان) قرار دارد. این شهر در غرب شهر وحدت واقع شده‌است.
این محوطه در تاریخ ۹ نوامبر ۱۹۹۹ به فهرست آزمایشی میراث جهانی یونسکو در بخش فرهنگی اضافه شد.
پایتخت استروشنه

بنجیکت پایتخت سابق شاهزاده‌نشین اسروشنه بین سده‌های ششم و نهم میلادی بود. این شهر جایگزین پایتخت قدیمی‌تر، یعنی کوروش‌کده شد. از قرن پنجم تا هفتم میلادی، استروشنه بخشی از قلمرو هپتالیان بود و پس از سال ۵۶۰ میلادی، به تصرف خاقانات ترک غربی درآمد. احتمالاً شاهزاده‌نشین در طول این دوره سطحی از خودمختاری را حفظ کرده بود و مستقیماً توسط افشین‌ها از سلسله کاوس اداره می‌شد. بنجیکت تا سال ۸۹۳ میلادی حاکمیت خود را حفظ کرد.
آثار باستانی

چندین ساختمان بزرگ و دژ در بنجیکت واقع شده‌اند، مانند قلعه قهقهه ۱ (کاخ) و قلعه قهقهه ۲ (یک ساختمان بزرگ به روی یک سکوی مرتفع)، که به قرن ششم تا هشتم میلادی بازمی‌گردند.
قلعه قهقهه ۱
قلعه قهقهه ۲
آثار هنری

نقاشی‌های بنجیکت جزو مهم‌ترین آثار هنری سغدی هستند.
نقاشی دیواری بنجیکت از ایزدبانو نانا، قرن ۸-۹ میلادی.
صحنه «رموس و رمولوس» از بنجیکت
دیو جنگجو، قلعه قهقهه، اوایل قرن ۹ میلادی. از موزه آرمیتاژ.
یکی از خدایان، قلعه قهقهه ۱،  اوایل قرن ۹ میلادی، موزه آرمیتاژ
سر تعدادی از دیوان، کاخ قلعه قهقهه، بنجیکت، استروشنه، قرن ۸-۹ میلادی.
نقاشی بنجیکت از پیکره‌ای با کلاه نوک تیز و هلالی.
وشپرکر، خدای باد، با کمان. از کاخ قهقهه ۱، بنجیکت ، استروشنه. مربوط به قرن ۸-۹ میلادی. در حال حاضر در موزه ملی آثار باستانی تاجیکستان نگهداری می‌شود.
صحنه نبرد سواره نظام
سن آگوستین، اویلا

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
معیار ثبت: Cultural: iii
شمارهٔ ثبت: 744
تاریخ ثبت: 1996 (طی نشست 19th)
سن آگوستین اویلا نام شهری کوچک در کشور کلمبیا است که در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارد. این شهر که حدود سی‌هزار تن جمعیت دارد آثار بیشماری از تمدن‌های باستانی سرخپوستان آمریکای جنوبی در خود دارد. این آثار همگی به دوران پیشاکلمبی باز می‌گردد.
روستای سن آگوستین
هیتنری
مناسک و تمرین‌ها > جشنواره‌ها

گروه‌های مختلف نئوپاگان ژرمنی جشنواره‌های مختلفی را بر اساس فرهنگ و مذهب خود برگزار کرده و جشن می‌گیرند. گسترده‌ترین جشنواره‌های بت‌پرست‌ها «شب‌های زمستان»، «یول» و «سیگربلوت» هستند که همگی در هیمسکرینگلااو ذکر شده‌اند و بنابراین منشأ باستانی دارند. اولین مورد (شب‌های زمستان) نشان‌گر شروع زمستان در شمال اروپا است، دومین مورد نشان‌گر نیمه زمستان و آخرین آن‌ها نشانه آغاز تابستان است. جشنواره‌های دیگری نیز در طول سال برگزار می‌شوند، و روزهایی هستند که به یاد افرادی که علیه مسیحی‌شدن شمال اروپا جنگیدند، یا ارتش‌ها و مهاجران را به سرزمین‌های جدید رهبری کردند برپا می‌شوند. برخی از گروه‌های بت‌پرست جشنواره‌هایی را برگزار می‌کنند که به خدای خاصی اختصاص داده شده‌است.
برخی از بت‌پرست‌ها هشت جشن را که در چرخ‌سال یافت می‌شود، جشن می‌گیرند، سنتی که با ویکان‌ها و دیگر گروه‌های بت‌پرست معاصر مشترک هستند. برخی دیگر تنها شش مورد از این جشنواره‌ها را جشن می‌گیرند که نشان‌دهنده چرخ‌سال شش‌پره است. استفاده از چنین جشنواره‌هایی توسط سایر پیروان که اعتقاد دارند این سیستم منشأ مدرن و اواسط قرن بیستم دارد و با جشن‌های مذهبی اصلی جهان ژرمنیک پیش از مسیحیت پیوندی ندارد مورد انتقاد قرار می‌گیرد.
جشنواره‌های ویتن‌ها را می‌توان هر سال در یک روز برگزار کرد، اما اغلب توسط جوامع ویتنری در نزدیک‌ترین آخر هفته جشن گرفته می‌شود، تا پیروانی که در طول هفته کار می‌کنند بتوانند در آن شرکت کنند. در طول این مراسم، ویتن‌ها برای احترام به خدایان شعر می‌خوانند، که معمولاً از اشعار قرون وسطای اولیه و به زبان اسکاندیناوی باستان یا انگلیسی باستان نوشته شده‌است استفاده می‌کنند. می‌انگبین یا آب‌جو نیز نوشیده می‌شود، همراه با هدایایی که به خدایان داده می‌شود، و آتش، مشعل یا شمع روشن می‌شود. همچنین جلسه‌های منطقه‌ای هیتنری برگزار می‌شود که در این جلسه‌ها آیین‌های مذهبی اجرا می‌شود و کارگاه‌ها، غرفه‌ها، ضیافت‌ها و بازی‌های رقابتی نیز وجود دارند. در ایالات متحده، دو گردهمایی ملی وجود دارد؛ آل‌تینگ و تروتموت.
تاریخچه

همچنین ببینید: بت‌پرستی § بت‌پرستی در تاریخ
جمعیت‌شناسی > آمریکای شمالی

«هیتنری در ایالات متحده به‌دور از یک موجودیت یک‌پارچه، بسیار متنوع است، و با بسیاری از تغییرات ایدئولوژیک و سازمان‌هایی با اصول متفاوت در مورد آساترو/ادینیسم، یک مسیر نوردیک در نظر گرفته شده‌است.»
— ماتیاس گاردل، محقق مطالعات دینی
ایالات متحده دارای بزرگ‌ترین جامعه بت‌پرستان در جهان است. جفری کاپلان جامعه‌شناس، در حالی که محاسبه اندازه دقیق جامعه غیرمذهبی در ایالات متحده را غیرممکن می‌دانست، در اواسط دهه ۱۹۹۰، تخمین زد که حدود ۵۰۰ پیرو هیتنری فعال در این کشور وجود دارد، و هزاران نفر دیگر هم وجود دارند که غیرفعال هستند. او عنوان کرد که اکثریت قریب به اتفاق افراد در این جامعه سفیدپوست، مرد و جوان بودند. بیش‌تر آن‌ها حداقل مدرک کارشناسی داشتند و در ترکیبی از سطح شغلی یقه سفید و یقه آبی کار می‌کردند.
در «پروژه سرشماری بت‌پرستان» در ایالات متحده، به رهبری هلن آ. برگر، ایوان آ. لیچ و لی اس. شافر، ۶۰ پاسخ از هیتنری‌ها دریافت کردند که از این پاسخ‌دهندگان، ۶۵ درصد مرد و ۳۵ درصد زن بودند، که برگر، لیچ و شافر اشاره کردند. روند حضور اکثریتی زنان در جامعه بت‌پرستی «برعکس» کشور است.  اکثر آن‌ها تحصیلات دانشگاهی داشتند، اما نسبت به کل جامعه بت‌پرستان، تحصیلات کم‌تری داشتند، و همچنین درآمد کمتری نیز داشتند. اسنوک با توجه به تجربه‌اش در حضور میان این جامعه، موافق بود که اکثریت هیتنری‌های آمریکایی مرد بودند، و اضافه کرد که بیش‌تر آن‌ها سفیدپوست و میان‌سال بودند، از طرفی معتقد بود که تعداد هیتنری‌های زن در ایالات متحده از اواسط دهه ۱۹۹۰ نسبت به جهان رشد داشته‌است.
جمعیت‌شناسی > اروپا

در سرشماری بریتانیا در سال ۲۰۰۱، ۳۰۰ نفر در انگلستان و ولز به عنوان هیتنری ثبت‌نام کردند. بسیاری از بت‌پرستان از توصیه‌های فدراسیون بت‌پرستان پیروی کردند و به سادگی خود را «بت‌پرست» توصیف کردند، درحالی‌که برخی اعتقادات مذهبی خود را مشخص نکردند. در سرشماری سال ۲۰۱۱، ۱۹۵۸ نفر در انگلستان و ولز خود را بت‌پرست معرفی کردند.
تا سال ۲۰۰۳، سازمان غیرمذهبی ایسلندی آساترورفلگای دارای ۷۷۷ عضو بود، و تا سال ۲۰۱۵، ۲۴۰۰ عضو را گزارش کرد، و تا ژانویه ۲۰۱۷ ادعا کرد که ۳۵۸۳ عضو دارد، که کمی بیش از ۱٪ از جمعیت ایسلندی را تشکیل می‌دهند. هیتنری در ایسلند، به نسبت تعداد طرف‌دارانش تأثیر خوبی داشته‌است. آمستر بر اساس تجربه خود در مورد تحقیق در مورد هیتن‌های دانمارکی، اظهار داشت که امکان دست‌یابی به ارقام عضویت در سازمان‌های هیتنری وجود دارد، اما برآورد تعداد پیروان انفرادی غیرممکن است. در سال ۲۰۱۵، گرگوریوس تخمین زد که حداکثر هزار نفر از هیتنری‌ها در سوئد وجود دارند؛ اعم از وابسته و غیروابسته. با این حال مشاهده کرد که پیروان تعداد جامعه خود را چندین برابر بیش‌تر از آمار تصور می‌کنند. او اشاره کرد که هیچ ارقام واضحی برای تعادل جنسیتی در جامعه وجود ندارد، اما به پیروانی اشاره کرد که ادعا می‌کنند مردان بیش‌تری در سازمان‌های غیرمذهبی سوئد فعال هستند.
در لهستان تعداد کمی از هیتنری‌ها وجود دارند که در رسانه‌های اجتماعی حضور پیدا کرده باشند. اکثریت هیتنری‌های لهستانی به جناح غیرنژادپرست جنبش تعلق دارند. همچنین در میان بت‌پرستان اسلوونی، تعداد کمی از هیتنری‌ها وجود دارند، اما تعداد آن‌ها از پیروان دین بومی اسلاو بیش‌تر است. نمادهای هیتنری در وب‌سایت‌های صربستان یافت می‌شوند. در روسیه، چندین گروه راست افراطی عناصری از هیتنری را با دین بومی اسلاو و مسیحیت ارتدوکس روسی ادغام کرده‌اند. همچنین در میان بت‌پرستان اسرائیل چند هیتنرسی وجود دارد.
برای مطالعه بیش‌تر > مطالعات آکادمیک

برناوئر, لورن (2006). "دین‌گرایی مدرن ژرمنی و سنت‌گرایان رادیکال".  In دی لارو, فرانسیس (ed.). از طریق یک شیشه تاریک: تأملی بر مورد امر مقدس. سیدنی: انتشارات دانشگاه سیدنی. pp. 265–274. ISBN 978-1-920898-54-0.
بلین, جنی; والیس, رابرت جی. (2006). "بازنمایی روح: هیتنری، بومیان تصویرشده جدید و گذشته".  In ایان راسل (ed.). تصاویر، بازنمایی‌ها و میراث: حرکت فراتر از رویکردهای مدرن به باستان‌شناسی. برلین: Springer Science+Business Media|Springer. pp. 89–108. doi:10.1007/0-387-32216-7_4. ISBN 978-0-387-32216-2.
کیوزاک, کارول ام. (2013). "«حلقه نیبلونگن» ریچارد واگنر: قرون وسطایی، بت‌پرستی، مدرن". Relegere: Studies in Religion and Reception. 3 (1): 329–352. doi:10.11157/rsrr3-2-584.
گاردل, ماتیاس (2004). "ادیان نژادپرستانه سفیدپوستان در ایالات متحده: از هویت مسیحی تا بت‌پرستان عصر گرگ".  In لویس, جیمز آر.; پترسون, جسپر آگارد (eds.). ادیان جدید بحث‌برانگیز. آکسفورد و نیویورک: انتشارات دانشگاه آکسفورد. pp. 387–422. doi:10.1093/019515682X.003.0018. ISBN 978-0-19-515682-9.
لیندکوئیست, گالینا (1997). اجراهای شمنی در صحنه شهری: نئو-شمنیسم در سوئد معاصر. استکهلم: مطالعات استکهلم در انسان‌شناسی اجتماعی. ISBN 978-91-7153-691-4.
استرمیسکا, مایکل اف. (2002). "Asatru in Iceland".  In رابینوویچ, اس.; لویس, جی. (eds.). دایرةالمعارف جادوگری مدرن و نئوپاگانیسم. نیویورک: انتشارات سیتادل. pp. 15–17. ISBN 978-0-8065-2406-1.
برای مطالعه بیش‌تر > منابع اولیه

فلاورز, استفان ای. (2015). جادوی ایسلندی: رازهای عملی گریمورهای شمالی. روچستر، ورمونت: Inner Traditions – Bear & Company|Inner Traditions. ISBN 978-1-62055-405-0.
گاندارسون, کولدولف (1993). دین توتونیک: باورهای عامیانه و اعمال سنت شمالی. سنت‌پل: Llewellyn Worldwide|Llewellyn Publications. ISBN 978-0-87542-260-2.
جنینگز, پیت (1998). سنت نورس: راهنمای مبتدیان. لندن: هادر و استاتون. ISBN 978-0-340-72082-0.
کراسکووا, گالینا (2005). کاوش در سنت شمالی: راهنمای خدایان، فرهنگ، آیین‌ها و جشن‌ها از سنت‌های نورس، آلمانی و آنگلوساکسون. وین: New Page Books. ISBN 978-1-56414-791-2.
کراسکووا, گالینا; کالدرا, راون (2009). سنت شمالی برای پیروان: کتاب دعا، تمرین عبادی و نُه جهان روح. پمپتون پلین، نیوجرسی: Career Press. ISBN 978-1-60163-034-6.
لافایلوه, پاتریشیا ام. (2013). راهنمای عملی ویتن‌ها برای آساترو. سنت‌پل: Llewellyn Publications. ISBN 978-0-7387-3387-6.
مک‌نالن, استفن (2015). آساترو: معنویت بومی اروپایی. نوادا سیتی: Runestone Press. ISBN 978-0-9720292-5-4.
پکسون, دیانا ال. (2007). ضرورت آساترو: قدم زدن در مسیر بت‌پرستی نورس. نیویورک: Citadel Press. ISBN 978-0-8065-2708-6.
تورسون, ادرد (1984). فوتارک: کتابچه راهنمای دین جادویی. نیوبوری‌پورت، ماساچوست: Red Wheel/Weiser/Conari|Red Wheel/Weiser. ISBN 978-0-87728-548-9.
محراب در فضای باز به مناسبت جشن یول ۲۰۱۰، توسط مجمع فورن سد سوئدی در یوتبری، وستریوتلاند راه‌اندازی شد.
مراسمی در سال ۲۰۰۹ که در تپه ایسلندی ریکیاویک، اوسجالی انجام شد.
فضای آیینی کثیف که با یک ستون چوبی حکاکی‌شده مشخص شده‌است، واقع در رکین در شراپ‌شر، انگلستان
جزئیاتی ازگوتلند رانستون جی ۱۸۱، در موزه آثار ملی سوئد در استکهلم. این سه شخصیت به‌عنوان اودین، ثور و فریر تعبیر می‌شوند، خدایانی که احترام خود را در میان هیتن‌های امروزی احیا کرده‌اند.
قبرستان ویتن‌ها در گوفونسکرکجوگارور، ریکیاویک، که در سال ۱۹۹۹ تأسیس شد.
هیتنری‌ها در هوملامادن، در نزدیکی وبرود، در لوند سوئد، ۲۰۱۱.
محرابی در فضای باز در اسپرینگ‌بلات در گاملا اوپسالا، اوپلاند، سوئد؛ ۲۰۱۰ .
محراب بت‌ها برای جشن عید در گوتنبرگ، سوئد. لوح نقاشی‌شده در پشت، سول، دو بت چوبی بزرگ‌تر، اودین (سمت چپ) و فری (راست) را نشان می‌دهد. در جلوی آن‌ها سه نورن و در ردیف جلو یک ثور قرمز و سایر بت‌ها قرار دارند. در مقابل تصاویر فرقه دو چکش آیینی قرار دارد.
نمادهای چند پاگان معاصر
انجمن آساترو سوئدی که در سال ۲۰۰۸ در نزدیکی اوسترلن در اسکونه برگزار می‌کند
مراسم بت‌پرست‌های ویتنی در سال ۲۰۱۰ در تخته‌سنگ استوربوکاستن، در وسترگوت‌لند سوئد
اعضای آساتروفلاگای آماده شدن برای بلوت دردینگوتلیر، ایسلند
محراب برای هاستبلوت در بوهوس-بیورکو، وسترگوت‌لند، سوئد. بت چوبی بزرگ نشان‌دهنده خدای فری، بت کوچک‌تر در کنار آن نشان‌دهنده فریا، تصویر جلوی آن سول (خورشید) و بت قرمز کوچک ثور است.
گویدو ون لیست، که شکل اولیه هیتنری را ترویج کرد.
یاکوب ویلهلم هاور، رهبر جنبش دین آلمان در دهه ۱۹۳۰.
اسفنبیورن بینتینسون، رهبر ایسلندی اساتروفلگای، در یک بلوت، در سال ۱۹۹۱
هیتن‌های آمریکایی استفن مک نالن (چپ) و مایکل والگارد موری (وسط)، با اریک هنیکار وود (راست)، در آلتینگ، سال ۲۰۰۰.
عروسی اودینیستی در اسپانیا، ۲۰۱۰
مراسم نام‌گذاری نوزاد هیتنری‌ها در بریتیش کلمبیا، کانادا در سال ۲۰۱۰