stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سایبرتروریسم
مثال‌ها > خرابکاری

اقدامات غیر سیاسی خرابکاری‌ها باعث خسارت مالی و سایر موارد شده‌است. در سال ۲۰۰۰، کارکن ناراضی ویتک بدن باعث رهاسازی ۸۰۰٬۰۰۰ لیتر فاضلاب تصفیه نشده به آبراه‌ها در ماروشی شایر، استرالیا شد.
اخیراً، در ماه مه ۲۰۰۷ به دلیل حذف یادبود جنگ جهانی دوم روسیه از مرکز شهر تالین، استونی در معرض حمله سایبری گسترده قرار گرفت. این حمله یک حمله انکار سرویس توزیع شده بود که در آن سایت‌های منتخب از طریق ترافیک بمباران می‌شدند تا آنها را به صورت آفلاین مجبور کنند. تقریباً تمام شبکه‌های وزارت امور خارجه دولت استونی و همچنین دو شبکه مهم بانکی استونی به صورت آفلاین خاموش شدند. علاوه بر این، وب سایت حزب سیاسی نخست‌وزیر استونی استرو آندروس آنسیپ نامه ای جعلی از عذرخواهی از Ansip برای حذف مجسمه یادبود منتشر کرد. با وجود گمانه زنی‌ها مبنی بر هماهنگی این حمله توسط دولت روسیه، وزیر دفاع استونی اعتراف کرد که هیچ مدرک قطعی در ارتباط با حملات سایبری به مقامات روسی ندارد. روسیه اتهامات مربوط به درگیری خود را «بی اساس» خواند، و نه ناتو و نه کارشناسان کمیسیون اروپا نتوانستند اثبات قطعی از مشارکت رسمی دولت روسیه را پیدا کنند. در ژانویه سال ۲۰۰۸، مردی از استونی به جرم اجرای حملات علیه وب سایت حزب اصلاحات استونی محکوم شد و جریمه شد.
در طول جنگ روسیه و جورجیا، در ۵ اوت ۲۰۰۸، سه روز قبل از آغاز حمله جورجیا به اوستیای جنوبی، وب سایتهای آژانس خبری OSInform و OSRadio هک شدند. وب سایت OSinform در osinform.ru عنوان و آرم خود را نگه داشت، اما محتوای آن به وسیله محتوای وب سایت تلویزیون آلانیا جایگزین شد. آلانیا تی وی، یک ایستگاه تلویزیونی با پشتیبانی دولت گرجستان با هدف مخاطبان در اوستیای جنوبی، هرگونه دخالت در هک شدن وب سایت‌ها را تکذیب کرد. دیمیتری مدایف، در آن زمان فرستاده اوستیای جنوبی در مسکو، ادعا کرد که جورجیا در تلاش است تا اطلاعاتی را درمورد وقایع رخ داده در نتیجه جنگ به دست آورد. یکی از این حملات سایبری باعث شد که وب سایت‌های پارلمان جورجیا و وزارت امور خارجه گرجستان جایگزین تصاویری شوند که میخائیل ساکاشویلی رئیس‌جمهور گرجستان با آدولف هیتلر را مقایسه می‌کرد. سایر حملات شامل انکار سرویس به وب سایت‌های گرجستان و آذربایجان، مانند زمانی که گفته می‌شود هکرهای روسی سرورهای روز جمهوری آذربایجان را غیرفعال می‌کنند.
در ژوئن سال ۲۰۱۹، روسیه اعتراف کرده‌است که «امکان‌پذیر است» شبکه الکتریکی آن تحت حمله سایبری ایالات متحده قرار دارد. نیویورک تایمز گزارش داد که هکرهای آمریکایی از فرماندهی سایبر ایالات متحده بدافزارهایی را به وجود آورده‌اند که به‌طور بالقوه قادر به ایجاد اختلال در شبکه الکتریکی روسیه هستند.
مثال‌ها > جابجایی وب سایت و انکار سرویس

اخیراً، در اکتبر ۲۰۰۷، وب سایت رئیس‌جمهور اوکراین ویکتور یوشچنکو مورد حمله هکرها قرار گرفت. یک گروه جوان رادیکالیست ملی، جنبش جوانان اوراسیا مسئولیت این مسئولیت را برعهده گرفت.
در سال ۱۹۹۹ هکرها به رایانه‌های ناتو حمله کردند. رایانه‌ها با ایمیل از طریق آنها سرازیر شدند و با حمله به انکار سرویس به آنها ضربه زدند. هکرها نسبت به بمب‌گذاری‌های ناتو سفارت چین در بلگراد اعتراض کردند. مشاغل، سازمانهای دولتی و مؤسسات دانشگاهی با ایمیل‌های بسیار سیاسی حاوی ویروس‌های سایر کشورهای اروپایی بمباران شدند.
در دسامبر سال ۲۰۱۸، توییتر دربارهٔ «فعالیت غیرمعمول» از چین و عربستان سعودی هشدار داد. در ماه نوامبر یک اشکال کشف شد که می‌تواند کد کشور شماره تلفن کاربران را فاش کند. توییتر اعلام کرده‌است که این اشکال می‌تواند ارتباطی با «بازیگران تحت حمایت دولت» داشته باشد.
دلایل سایبرتروریسم

به دلایل مختلفی سایبرتروریسم برای تروریست‌های مدرن جذاب‌تر است
اولین دلیلی که می‌شود بیان کرد: هزینهٔ ناچیز این روش دربرابر روش‌های تروریسم سنتی است. در واقع در این سبک، تنها چیزی که نیازاست (در سطوح پایین)، یک رایانه شخصی متصل به اینترنت است. نیازی به خرید اسلحه مانند تفنگ یا مواد منفجره نیست.
دومین دلیل، تروریست‌ها مانند بسیاری از کاربران اینترنت از اسامی مستعار استفاده می‌کنند و به عنوان کاربر مهمان وارد سایت مورد نظرشان می‌شوند به همین دلیل برای نیروهای پلیس و امنیتی بسیار سخت است که آن‌ها را ردیابی کنند. هرچند امکان ردیابی و مقابله با چنین روش‌های ممکن است، در عین حال، آثار تخریبی خود را خواهد گذاشت.
سایبرتروریست می‌تواند شبکه‌های دولتی یا رایانه‌های دولتی، افراد، خدمات عمومی، خطوط هوایی خصوصی و … را مورد حمله قراردهد. در نتیجه تعداد و تنوع حملات زیاد است.
ویژگی دیگر سایبرتروریسم که باعث جذابیت برای تروریست‌ها شده‌است، هدایت از راه دور است. سایبرتروریسم، سرمایه‌گذاری روانی کمتر و آموزش فیزیکی اندک و خطر مرگ کمتری دارد.
ساموئل دو

| ساموئل دو | ساموئل دو |
| --- | --- |
ساموئل دو: ساموئل دو
بیست و یکمین رئیس‌جمهور لیبریا: بیست و یکمین رئیس‌جمهور لیبریا
دوره مسئولیت ۱۲ آوریل ۱۹۸۶ – ۹ سپتامبر ۱۹۹۰: دوره مسئولیت ۱۲ آوریل ۱۹۸۶ – ۹ سپتامبر ۱۹۹۰
پس از: ویلیام تالبرت
پیش از: چارلز تیلور
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ساموئل کانیون دو ۶ مهٔ ۱۹۵۱ تازون،
درگذشته: ۹ سپتامبر ۱۹۹۰ (۳۹ سال) مونروویا
ملیت:  لیبریا
حزب سیاسی: حزب دموکراتیک ملی لیبریا
پیشه: ، سیاستمدار
ساموئل کانیون دو (به انگلیسی: Samuel Kanyon Doe) بیست و یکمین رئیس‌جمهور لیبریا بود. وی از سال ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۰ میلادی، رئیس‌جمهور لیبریا بود تا آن‌که پس از دستگیری توسط گروهی از شورشیان به رهبری چارلز تیلور، شکنجه، قطع عضوتجاوز و در نهایت به قتل رسید. وی از اعضای قبیله کراهن و اولین لیبریایی با نیاکان محلی بود که به مقام ریاست جمهوری رسید.
چگونگی رسیدن به قدرت

ویلیام تالبرت، رئیس‌جمهور وقت، در پی شورش‌های مرتبط با افزایش قیمت غذا توسط «گروهبان» ساموئل دو سرنگون شد. ویلیام تالبرت و ۱۳ دستیارش در ملأعام اعدام شدند. «شورای رستگاری مردم» به رهبری ساموئل دو، قانون اساسی لیبریا را تعلیق کرد و قدرت را در پی کودتای نظامی به دست گرفت.
چکش بخار (آهنگری)

| چکش بخار | چکش بخار |
| --- | --- |
نمایش سایزهای مختلف چکش بخار با یک و دو قاب - ۱۹۸۴: نمایش سایزهای مختلف چکش بخار با یک و دو قاب - ۱۹۸۴
صنعت: فلزکاری
کاربرد: آهنگری، شمع‌کوب، پرچ‌کاری
منبع سوخت: چوب یا ذغال
مخترع: فرانسوا بوردون، جیمز ناسمیت
اختراع‌شده: ۱۸۳۹
چکش سقوط آزاد بخار تک قاب در حال استفاده در فروشگاه‌های راه‌آهن آچیسون، توپکا و سانتافه در توپکا، کانزاس، ۱۹۴۳
چکش بخار که پتک آهنگری نیز نامیده می‌شود، یک چکش آهنگری صنعتی است که توسط بخار هدایت می‌شود و برای کارهایی مانند آهنگری شکلی و شمع‌کوبی استفاده می‌شود. به‌طور متداول چکش به پیستونی متصل می‌شود که درون یک سیلندر ثابت می‌لغزد، اما در برخی از طراحی‌ها چکش به سیلندری متصل می‌شود که در امتداد یک پیستون ثابت می‌لغزد.
مفهوم چکش بخار توسط جیمز وات در سال ۱۷۸۴ مطرح شد، اما اولین چکش بخار کاری برای پاسخگویی به نیازهای آهنگری قطعات بزرگ آهن یا فولاد در سال ۱۸۴۰ ساخته شد. در سال ۱۸۴۳ بین فرانسوا بوردون فرانسوی و جیمز نسمیت بریتانیایی بر سر این موضوع چه کسی ماشین را اختراع کرده است، اختلاف شدیدی وجود داشت. بوردون اولین ماشین کاری را ساخته بود، اما نسمیث ادعا می‌کرد کرد که این ماشین از روی نسخه‌ای از طرح او ساخته شده است.
چکش‌های بخار در بسیاری از فرآیندهای صنعتی اهمیت و ارزش زیادی دارند. پیشرفت‌های فنی کنترل بیشتری بر نیروی تحویل داده شده، طول عمر بیشتر، راندمان و قدرت بیشتر فراهم آورد. چکش بخار ساخته شده در سال ۱۸۹۱ توسط شرکت آهن بتلهم ضرباتی با قدرت ۱۲۵ تن وارد می‌کرد. در قرن بیستم چکش‌های بخار به تدریج در آهنگری توسط پرس‌های مکانیکی و هیدرولیکی جایگزین شدند، اما برخی از آنها هنوز مورد استفاده هستند. چکش‌های نیروی هوای فشرده، فرزندان چکش‌های بخار اولیه هستند که هنوز تولید می‌شوند.
سازوکار

چکش بخار تک اثره با فشار بخاری که به قسمت پایینی سیلندر تزریق می‌شود بالا می‌رود و با آزاد شدن فشار تحت نیروی گرانش سقوط می‌کند. با استفاده از چکش بخار دو اثره که متداول تر است، از بخار برای هل دادن دژکوب به پایین نیز استفاده می‌شود که ضربه قوی تری به قالب وارد می‌کند.  وزن دژکوب ممکن است بین ۲۲۵ تا ۲۲٬۵۰۰ کیلوگرم (۵۰۰ تا ۵۰٬۰۰۰ پوند) باشد.  قطعه در حال کار بین قالب پایینی که روی یک بلوک سندان قرار دارد و قالب بالایی که به دژکوب (چکش) متصل است، قرار می‌گیرد.
چکش‌ها در مواجهه با ضربه‌های مکرر هستند که می‌تواند باعث شکستگی اجزای آهن ریخته‌گری شوند؛ بنابراین چکش‌های اولیه از تعدادی قطعات به هم چسبیده ساخته می‌شدند. این ساختار باعث ارزان‌تر شدن تعویض قطعات شکسته می‌شود و همچنین باعث می‌شود تا حدی خاصیت ارتجاعی به وجود آید که احتمال شکست را کاهش دهد.
یک چکش بخار ممکن است یک یا دو قاب نگهدارنده داشته باشد. طراحی تک قاب به کاربر اجازه می‌دهد تا راحت تر در اطراف قالب‌ها حرکت کند، در حالی که قاب دوتایی قابلیت پشتیبانی یک چکش قوی تر را دارد. قاب(ها) و بلوک سندان بر روی تیرهای چوبی نصب شده‌اند که با جذب ضربه از پایه‌های بتنی محافظت می‌کنند.  به‌طور کلی در طراحی پایه‌های عمیقی مورد نیاز است، اما یک چکش بخار بزرگ همچنان ساختمانی را که آن را نگه می‌دارد، تکان می‌دهد. این مشکل ممکن است با یک چکش بخار ضد ضربه حل شود، که در آن دو دژکوب همگرا، قسمت بالا و پایین را با هم می‌راند. دژکوب بالایی به پایین رانده می‌شود و دژکوب پایینی کشیده یا به سمت بالا رانده می‌شود. این چکش‌ها ضربه بزرگی ایجاد می‌کنند و می‌توانند قطعات آهنگری بزرگ ایجاد کنند.  آنها را می‌توان با پایه‌های کوچکتر از چکش سندان با نیروی مشابه نصب کرد.  چکش ضد ضربه اغلب در ایالات متحده استفاده نمی‌شود، اما در اروپا رایج است.
با چکش‌های بخار اولیه، اپراتور دریچه‌ها را با دست حرکت می‌داد و هر ضربه را کنترل می‌کرد. در مورد سایرین، عملکرد سوپاپ اتوماتیک بود و امکان چکش زدن سریع و تکراری را فراهم می‌کرد. چکش‌های خودکار می‌توانند یک ضربه الاستیک ایجاد کنند، جایی که بخار پیستون را به سمت انتهای حرکت پایین نگه می‌دارد، یا یک ضربه مرده بدون بالشتک. ضربه الاستیک سرعت کوبش سریع‌تری داشت، اما نیروی کمتری نسبت به ضربه مرده داشت.  در ادامه ماشین‌هایی ساخته شدند که می‌توانستند با توجه به نیاز شغلی در هر دو حالت کار کنند.  نیروی ضربه را می‌توان با تغییر مقدار بخار وارد شده برای مهار ضربه کنترل کرد.  یک چکش هوا/بخار مدرن می‌تواند تا ۳۰۰ ضربه در دقیقه وارد کند.
تاریخچه > مفهوم

امکان چکش بخار توسط جیمز وات (۱۷۳۶–۱۸۱۹) در حق اختراع خود در ۲۸ آوریل ۱۷۸۴ برای یک موتور بخار بهبود یافته ذکر شد.  وات توضیح داد: چکش‌ها یا مهرهای سنگین، برای آهنگری یا مهر زنی آهن، مس، یا فلزات دیگر، یا سایر موارد بدون دخالت چرخش یا حرکت چرخشی، با ثابت کردن چکش یا مهر زن مستقیماً روی پیستون یا میله پیستون موتور کار کنند."  طرح وات دارای یک سیلندر در یک سر تیر چوبی و چکش در سر دیگر بود. چکش به صورت عمودی حرکت نمی‌کرد، بلکه در قوس دایره ای حرکت کرد.  در ۶ ژوئن ۱۸۰۶، W. Deverell، مهندس Surrey، یک پتنت برای یک چکش یا مهر زن با موتور بخار به ثبت رساند. چکش به یک میله پیستونی که در یک سیلندر قرار دارد جوش داده می‌شود. بخار حاصل از دیگ به زیر پیستون وارد می‌شود و آن را بالا می‌برد و هوا را در بالای آن فشرده می‌کند. سپس بخار آزاد می‌شود و هوای فشرده پیستون را به سمت پایین می‌برد.
در اوت ۱۸۲۷، جان هیگ حق امتیازی برای روش کار جرثقیل‌ها و چکش‌های شیب دار که توسط پیستون در یک سیلندر نوسانی که نیروی محرکه توسط نیروی هوا تأمین می‌شد، دریافت کرد. یک خلاء جزئی در یک سر یک سیلندر بلند توسط یک پمپ هوا که توسط یک موتور بخار یا منبع دیگر نیرو کار می‌کرد ایجاد می‌شد و فشار اتمسفر پیستون را به انتهای سیلندر می‌برد. هنگامی که یک سوپاپ معکوس می‌شد، خلاء در انتهای دیگر ایجاد می‌شد و پیستون در جهت مخالف فشار می‌آورد.  هیگ چکشی برای صاف کردن ماهیتابه‌ها به این طرح درست کرد. سال‌ها بعد، هنگام بحث در مورد مزایای هوا بر بخار برای انتقال نیرو، یادآوری شد که چکش هوای هیگ «با چنان سرعت خارق‌العاده‌ای کار می‌کرد که دیدن محل کار چکش غیرممکن بود، و اثر آن بیشتر شبیه دادن یک فشار مداوم بود.» اما تنظیم شدت ضربات ممکن نبود.
تاریخچه > اختراع

چنین به نظر می‌رسد که مهندس اسکاتلندی جیمز نسمیت (۱۸۰۸–۱۸۹۰) و همتای فرانسوی او فرانسوا بوردون (۱۷۹۷–۱۸۶۵) چکش بخار را به‌طور مستقل در سال ۱۸۳۶ دوباره اختراع کردند و هر دو در تلاش برای حل همان مشکل میل‌ها و میل لنگ برای موتورهای بخار مورد استفاده در لوکوموتیوها و قایق‌های پارویی بودند.  در سال ۱۸۸۳ «زندگی‌نامه خودنویس» Nasmyth که توسط ساموئل اسمایلز نوشته شد، توضیح داد که چگونه نیاز به یک میل پارویی برای کشتی بخار ماوراء اقیانوس اطلس جدید ایزامبارد کینگدوم برونل SS بریتانیا، با ۳۰ اینچ (۷۶۰ میلیمتر) قطر شفت، که بزرگتر از هر شفتی که قبلاً آهنگری شده بود، بوجود آمد. او با طراحی چکش بخار خود، طرحی در تاریخ ۲۴ نوامبر ۱۸۳۹ ساخت، اما زمانی که کاربردی بودن پروانه‌های پیچی نشان داده شد و بریتانیای کبیر به آن طرح تبدیل شد، نیاز فوری ناپدید شد. Nasmyth طرح خود را به همه بازدیدکنندگان نشان داد.
بوردون در سال ۱۸۳۹ ایده چیزی را که "Pilon" نامیده بود مطرح کرد و نقشه‌های دقیقی از طرح خود کشید که همچنین به همه مهندسانی که از آثار Le Creusot متعلق به برادران آدولف و اوژن اشنایدر بازدید کردند نشان داد.  با این حال، اشنایدرها در ساخت ماشین جدید رادیکال بوردون تردید داشتند. بوردون و اوژن اشنایدر در اواسط سال ۱۸۴۰ از آثار Nasmyth در انگلستان بازدید کردند و در آنجا طرح Nasmyth را به آنها نشان دادند. این امکان‌پذیری این مفهوم را برای اشنایدر تأیید کرد.  در سال ۱۸۴۰ بوردون اولین چکش بخار در جهان را در کارگاه اشنایدر و سی در Le Creusot ساخت. وزن آن ۲٬۵۰۰ کیلوگرم (۵٬۵۰۰ پوند) و ارتفاع آن ۲ متر (۶ فوت ۷ اینچ) بود. اشنایدرها این طرح را در سال ۱۸۴۰ به ثبت رساندند.
Nasmyth در آوریل ۱۸۴۲ از Le Creusot بازدید کرد. بوردون به حساب خود او را به بخش آهنگری برد تا به قول خودش «فرزند خودش را ببیند». Nasmyth گفت: "در حقیقت آنجا بود – یک کودک تپنده مغز من!"  پس از بازگشت از فرانسه در سال ۱۸۴۲، نسمیت اولین چکش بخار خود را در ریخته‌گری پاتریکرافت خود در منچستر، انگلستان، در مجاورت (در آن زمان جدید) راه‌آهن لیورپول و منچستر و کانال بریج واتر ساخت.  در سال ۱۸۴۳ اختلافی بین نسمیت و بوردون بر سر اولویت اختراع چکش بخار درگرفت. Nasmyth، یک تبلیغ نویس عالی، توانست بسیاری از مردم را متقاعد کند که او اولین است.
تاریخچه > بهبودهای اولیه

اولین چکش بخار Nasmyth که در حق اختراع او در ۹ دسامبر ۱۸۴۲ شرح داده شده است، برای کارگاه Low Moor در برادفورد ساخته شد. آنها دستگاه را رد کردند، اما در ۱۸ اوت ۱۸۴۳ یک نسخه بهبودیافته با دنده خود کار را پذیرفتند.  رابرت ویلسون (۱۸۰۳–۱۸۸۲)، که پروانه پیچی را نیز اختراع کرده بود و مدیر کارهای بریج واتر Nasmyth بود، حرکت خودگردان را اختراع کرد که امکان تنظیم نیروی ضربه وارد شده توسط چکش را فراهم کرد که یک پیشرفت بسیار مهم بود.  یکی از نویسندگان اولیه دربارهٔ تجهیزات ویلسون گفت: «... من با افتخار می‌توانم بگویم که مخترع آن حرکت بودم، سپس بگویم فرماندهی هنگ در واترلو را برعهده داشتم…»  چکش‌های بخار Nasmyth اکنون می‌توانند نیروی ضربه را در محدوده وسیعی تغییر دهند. Nasmyth علاقه‌مند بود تخم مرغی را که در لیوان شراب قرار داده شده بود بدون شکستن شیشه بشکند و به دنبال آن ضربه ای ساختمان را تکان داد.
در سال ۱۸۶۸ مهندسان بهبودهای بیشتری را در طراحی اولیه ارائه کردند. چکش بخار جان کندی که برای فولتون در گلاسکو ساخته شد، دارای یک پیستون ثابت و یک استوانه متحرک بود که چکش به آن متصل بود. پیستون توخالی بود و برای رساندن بخار به سیلندر و سپس خارج کردن آن استفاده می‌شد. وزن چکش ۶٫۵ تن با حرکت ۷٫۵ فوت (۲٫۳ متر) بود.  چکش‌های بخار Condie برای آهنگری شفت‌های Isambard Kingdom Brunel SS Great Eastern استفاده شد.  چکش هوای فشرده با سرعت بالا در مجله مکانیک که در سال ۱۸۶۵ شرح داده شد، یک نوع چکش بخار برای استفاده در جاهایی که نیروی بخار در دسترس نبود یا یک محیط بسیار خشک مورد نیاز بود.
چکش‌های بخار Bowling Ironworks سیلندر بخار را به پشت چکش پیچ می‌کردند و در نتیجه ارتفاع دستگاه را کاهش می‌دادند.  این چکش‌ها توسط جان چارلز پیرس طراحی شده بودند که چندین سال قبل از انقضای حق اختراع Nasmyth، برای طراحی چکش بخار خود حق اختراع گرفت.  Marie-Joseph Farcot از پاریس تعدادی بهبود را پیشنهاد کرد، از جمله ترتیبی که بخار از بالا عمل می‌کند، نیروی ضربه را افزایش می‌دهد، ترتیبات سوپاپ بهبود یافته و استفاده از فنرها و مواد برای جذب ضربه و جلوگیری از شکستگی.   جان رامسبوتم یک چکش دوبلکس را اختراع کرد که دو دژکوب به صورت افقی به سمت قطعه آهنگری که بین آنها قرار داده شده بود حرکت می‌کردند.
با استفاده از همان اصول کار، Nasmyth یک ماشین شمع‌گردان با نیروی بخار تولید کرد. در اولین استفاده از آن در دوونپورت، یک مسابقه نمایشی انجام شد. با موتور او یک شمع در چهار و نیم دقیقه در مقایسه با دوازده ساعتی که روش معمولی نیاز داشت رانده شد.  پس از آن به زودی مشخص شد که چکشی با ارتفاع سقوط نسبتاً کوتاه مؤثرتر از یک دستگاه بلندتر است. دستگاه کوتاه‌تر می‌توانست ضربات بیشتری را در یک زمان معین وارد کند، حتی اگر هر ضربه کوچک‌تر بود، شمع را سریع‌تر هدایت کند. همچنین آسیب کمتری به شمع وارد کرد.
تاریخچه > توسعه بعدی

اشنایدر و شرکا ۱۱۰ چکش بخار را بین سال‌های ۱۸۴۳ و ۱۸۶۷ با اندازه‌ها و سرعت ضربه‌های مختلف ساختند، اما با استفاده فولاد به‌طور فزاینده‌ای به جای آهن فرفورژه به سمت ماشین‌های بزرگ‌تر برای رسیدن به نیازهای توپ‌های بزرگ، محورهای موتور و صفحه زرهی، گرایش داشت. در سال ۱۸۶۱ چکش بخار «فریتز» در کارخانه کروپ در اسن آلمان به بهره‌برداری رسید. این چکش با ضربه ۵۰ تنی، برای سالها قدرتمندترین در جهان بود.
چکش بخار تک قاب دو اثره
جیمز وات (۱۷۳۶–۱۸۱۹) مفهوم چکش بخار را توضیح داد
چکش بخار Nasmyth
چکش بخار Nasmyth & Wilson در دانشگاه بولتون
چکش بخار غول پیکر Creusot در سال ۱۸۷۷ توسط Schneider et Cie در Le Creusot ساخته شد.
جشنواره بین‌المللی فیلم سیاتل

| 0 | 1 |
| --- | --- |
مکان: سیاتل، واشینگتن، USA
بنیان‌گذاری: 1976
زبان: International
وبگاه: www.siff.net
جشنواره بین‌المللی فیلم سیاتل (انگلیسی: Seattle International Film Festival) یک جشنوارهٔ فیلم است که به صورت سالیانه در شهر سیاتل از سال ۱۹۷۶ برگزار می‌شود و جزو جشنواره‌های برتر در آمریکای شمالی است. میزان مخاطبان این جشنواره همواره رو به فزونی بوده و این مراسم در سال ۲۰۰۶، ۱۶۰٬۰۰۰ شرکت‌کننده داشت. در سال‌های اخیر این مراسم برای حدود سه‌هفته (۲۴روز) در ماه‌های ژوئن و می‌برگزار می‌شود. در این جشنواره بیشتر به فیلم‌های مستقل و خارجی پرداخته می‌شود گرچه در سال‌های گذشته فیلم‌های مستند نیز افزوده شده‌اند.
کاسیانو دلوایه

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Casiano Wilberto Delvalle Ruiz
زادروز:  ۱۳ اوت ۱۹۷۰ ‏(۵۴ سال)
زادگاه:  لامباره، پاراگوئه
قد:  ۱٫۷۸ متر (۵ فوت ۱۰ اینچ)
پست:  مهاجم
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۰–۱۹۹۱ |  Sport Colombia |  ? |  (?) |
| ۱۹۹۲–۱۹۹۳ |  Cerro Corá |  ? |  (?) |
| ۱۹۹۴ |  Olimpia Asunción |  ? |  (?) |
| ۱۹۹۵ |  Cerro Corá |  ? |  (?) |
| ۱۹۹۶–۱۹۹۷ |  Unión Española |  ? |  (?) |
| ۱۹۹۷ |  Olimpia Asunción |  ? |  (?) |
| ۱۹۹۷–۱۹۹۸ |  باشگاه فوتبال بیجینگ گوان |  ۲۱ |  (۶) |
| ۱۹۹۸ |  Sportivo Luqueño |  ? |  (?) |
| ۱۹۹۹ |  باشگاه فوتبال بیجینگ گوان |  ۱۲ |  (۹) |
| ۲۰۰۰–۲۰۰۱ |  باشگاه فوتبال شاندونگ لیونگ |  ۴۳ |  (۲۱) |
| ۲۰۰۲–۲۰۰۳ |  باشگاه فوتبال بیجینگ گوان |  ۲۲ |  (۱۱) |
| ۲۰۰۴ |  Olimpia Asunción |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۰۵ |  Sport Colombia |  ? |  (۱۵) |
| ۲۰۰۵ |  Shonan Bellmare |  ۱۱ |  (۰) |
| ۲۰۰۷ |  Guangzhou Pharmaceutical |  ۷ |  (۲) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۹۵ |  تیم ملی فوتبال پاراگوئه |  ۳ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ مارس ۲۰۱۰. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ مارس ۲۰۱۰. 
کاسیانو دلوایه (اسپانیایی: Casiano Delvalle‎؛ تلفظ اسپانیایی: [kaˈsjano ðelˈβaʎe]؛ زادهٔ ۱۳ اوت ۱۹۷۰) بازیکن سابق فوتبال اهل پاراگوئه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بیجینگ گوان، باشگاه فوتبال شاندونگ لیونگ اشاره کرد.
ژان اول آلبرت لهستان

| ژان اول آلبرت | ژان اول آلبرت |
| --- | --- |
پرتره ژان اول آلبرت: پرتره ژان اول آلبرت
شاه لهستان: شاه لهستان
سلطنت: ۱۴۹۲–۱۵۰۱
پیشین: کازیمیر چهارم یاگیلون
جانشین: الکساندر یاگیلون
زاده: ۲۷ دسامبر ۱۴۵۹ کراکوف، لهستان
درگذشته: ۱۷ ژوئن ۱۵۰۱ (۴۱ سال) ترونی، لهستان
آرامگاه: کلیسای جامع واول، کراکوف
Dynasty: خاندان یاگیلون
پدر: کازیمیر چهارم یاگیلون
مادر: الیزابت اتریش
ژان اول آلبرت (لهستانی:Jan I Olbracht؛ ۲۷ دسامبر ۱۴۵۹– ۱۷ ژوئن ۱۵۰۱) شاه لهستان (۱۴۹۲–۱۵۰۱) و دوک گلوگوف (۱۴۹۱–۱۴۹۸) بود.
ژان سومین پسر کازیمیر چهارم یاگیلون و همسرش الیزابت هابسبورگ مجارستان، دختر شاه آلبرشت دوم، بود. او خود را با پیروزی ارزشمند بر تاتارها در کوپرزتین (۱۴۸۷) به همه شناساند؛ در نتیجه، سه سال بعد توسط اشراف مجار به پادشاهی مجارستان برگزیده شد اما مغلوب برادرش اولاسلوی دوم گردید و این مقام را از دست داد.
او پس از رسیدن به سلطنت لهستان، به زحمت لشکری حدود ۸۰٬۰۰۰ سرباز را گردآورد و به مولدووا یورش برد اما شکست او در نبرد جنگل کازمین به سال ۱۴۹۷ میلادی منجر به از دست رفتن اعتبار او گردید. او به طور ناگهانی در ۱۵۰۱ میلادی درگذشت.
ناآشناپنداری

در روانشناسی، ناآشناپنداری یا ژامِی-وو (به انگلیسی: jamais vu) ‎/ˈʒæmeɪ ˈvuː/‎، که در فرانسوی به معنی «هرگز دیده‌نشده» است، پدیدهٔ تجربهٔ موقعیتی است که فرد به نحوی آن را می‌شناسد، اما با این وجود جدید و ناآشنا به نظر می‌رسد.
بررسی اجمالی

ناآشناپنداری که غالباً برعکس آشناپنداری توصیف می‌شود، شامل یک حس غرابت و تصور مشاهده‌گر از دیدن موقعیت برای بار اول می‌شود، علی‌رغم اینکه منطقاً می‌داند قبلاً در این موقعیت بوده‌است. ناآشناپنداری گاهی اوقات با انواع خاصی از زبان‌پریشی، فراموشی و صرع همراه است.
ناآشناپنداری اغلب هنگامی تجربه می‌شود که شخص برای لحظه‌ای یک کلمه یا، کمتر رایج، شخص یا مکانی، را که می‌شناسد تشخیص نمی‌دهد. هر کسی با نوشتن یا گفتن یک کلمه خاص با صدای بلند به صورت مکرر می‌تواند چنین چیزی را تجربه کند. فرد بعد از چند ثانیه، اغلب با وجود دانستن اینکه این یک کلمهٔ واقعی است، احساس می‌کند که «این کلمه اصلاً واقعی به نظر نمی‌رسد».
این پدیده اغلب با دِی‌ژا-وو و پرسکه-وو (نوک زبان، تحت‌الفظی "تقریباً دیده‌شده") گروه‌بندی می‌شود.
علل

ناآشناپنداری می‌تواند در اثر حمله صرعی ایجاد شود.
پدیده‌های مرتبط

آشناپنداری: داشتن احساس قدرتمندی که یک رویداد یا تجربه‌ای که در حال تجربه‌شدن است، در گذشته تجربه شده‌است، خواه در واقع اتفاق افتاده باشد یا نه. در فرانسوی، به معنای «قبلاً دیده‌شده» است.
نوک زبان: تقریباً، اما نه کاملاً، به یاد آوردن چیزی.
ریموند سومر

| 0 | 1 |
| --- | --- |
سومر در سال ۱۹۳۲: سومر در سال ۱۹۳۲
زاده: ۳۱ اوت ۱۹۰۶ موزن، آردنس، فرانسه
درگذشته: ۱۰ سپتامبر ۱۹۵۰ (۴۴ سال) تارن-ا-گارون، فرانسه
فعالیت در مسابقات جهانی فرمول یک: فعالیت در مسابقات جهانی فرمول یک
ملیت:  فرانسوی
سال‌های فعالیت: ۱۹۵۰
تیم‌ها: فراری تالبوت-لاگو (کارخانه‌ای و شخصی)
ورودی‌ها: ۵ (۵ شروع)
قهرمانی‌ها: ۰
پیروزی‌ها: ۰
سکوها: ۰
مجموع امتیازات: ۳
پول پوزیشن: ۰
سریع‌ترین دور: ۰
اولین ورود: جایزه بزرگ موناکو ۱۹۵۰
آخرین ورود: جایزه بزرگ ایتالیا ۱۹۵۰
ریموند سومر (فرانسوی: Raymond Sommer‎؛ زادهٔ ۳۱ اوت ۱۹۰۶ در موزن، آردنس، درگذشتهٔ ۱۰ سپتامبر ۱۹۵۰ در تارن-ا-گارون) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی اهل فرانسه بود که در فصل ۱۹۵۰ در مجموع در پنج گراند پری از مسابقات جهانی فرمول یک شرکت کرد.
او در طول دوران فعالیت خود در فرمول یک تنها ۳ امتیاز را به نام خود به‌ثبت رساند.
سومر در ۱۰ سپتامبر ۱۹۵۰ بر اثر واژگون شدن خودرو به‌هنگام مسابقه در تارن-ا-گارون درگذشت.
نگالا

| نگالا | نگالا |
| --- | --- |
روستا: روستا
نگالاLocation in Afghanistan: نگالاLocation in Afghanistan
مختصات: ۳۵°۵۲′۳۴″ شمالی ۶۵°۵۳′۳۷″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۸۷۶۱۱°شمالی ۶۵٫۸۹۳۶۱°شرقی﻿ / 35.87611; 65.89361: مختصات: ۳۵°۵۲′۳۴″ شمالی ۶۵°۵۳′۳۷″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۸۷۶۱۱°شمالی ۶۵٫۸۹۳۶۱°شرقی﻿ / 35.87611; 65.89361
کشور:  افغانستان
ولایت: ولایت سرپل
ولسوالی: کوهستانات
منطقهٔ زمانی: + ۴٫۳۰
نگالا (به لاتین: Negala) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در کوهستانات واقع شده‌است.
ناحیه بجا

| ناحیه بجا | ناحیه بجا |
| --- | --- |
ناحیه‌های پرتغال: ناحیه‌های پرتغال
  نشان:   نشان
موقعیت ناحیه بجا در نقشه: موقعیت ناحیه بجا در نقشه
کشور: پرتغال
Region: آلنتیژو
Historical province: Baixo Alentejo
No. of municipalities: 14
No. of parishes: ۱۰۰
پایتخت: بژا
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۰۲۲۵ کیلومتر مربع (۳۹۴۸ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۱۵۲۷۵۸
 • تراکم: ۱۵/کیلومتر مربع (۳۹/مایل مربع)
کد ایزو ۳۱۶۶: PT-02
No. of مجلس جمهوری (پرتغال): ۳
ناحیه بجا (به پرتغالی: Distrito de Beja) یک منطقهٔ مسکونی در پرتغال است که در آلنتیژو واقع شده‌است. ناحیه بجا ۱۰٬۲۲۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱۵۲٬۷۵۸ نفر جمعیت دارد.
ژول شره

| ژول شره | ژول شره |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: Jules Chéret
زادهٔ: ۳۱ مهٔ ۱۸۳۶ پاریس
درگذشت: ۲۳ سپتامبر ۱۹۳۲ (۹۶ سال) نیس
ملیت: فرانسه
تحصیلات: École Nationale de Dessin
شناخته‌شده برای: لیتوگرافی، هنر پوستر
جنبش: هنر نو
جوایز: لژیون دونور
ژول شره (فرانسوی: Jules Chéret‎; ۳۱ مهٔ ۱۸۳۶ – ۲۳ سپتامبر ۱۹۳۲) نقاش و چاپ‌سنگ‌کار اهل فرانسه بود. او در طراحیِ پوسترِ دوران زیبا به استادی رسید، چنان‌که او را پدر پوستر مدرن نامیده‌اند. وی در فن لیتوگرافی رنگی مهارت بالایی داشت. شره همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور شده‌است.
زندگی‌نامه

شره در خانواده‌ای فقیر اما به شدت خلاق و هنرمند در پاریس به دنیا آمد. وی تحصیلات بالای آکادمیکی نداشت. در سن سیزده سالگی به مدت سه سال در یک کارگاه لیتوگرافی مشغول بود که باعث شد به نقاشی علاقه پیدا کند و در مدرسه نشنال دوسین به مطالعه هنر بپردازد. شره مثل تمامی هنرمندان هم دوران خودش با دیدن آثار موزه لوور به مطالعه تکنیک آثار پیشین و امروز هنر پرداخت. وی در سال 1932 و در سن نود و سه سالگی در پاریس در گذشت.
سبک کار

ژول شره پسر یک حروفچین و شاگرد یک لیتوگراف بود. او برای یادگیری آخرین تکنیک های چاپ به لندن مسافرت کرد و در 1860 به پاریس برگشت و سیستم سه تا چهار رنگ چاپ لیتوگرافی را گسترش داد. در این روش محدودیت های چاپ چوب و یا فلز وجود نداشت و طراحان در این سبک میتوانستند آزادنه روی کلیشه سنگی طراحی کنند. در بیشتر پوسترهای شره، دخترهایی شاد و سرزنده وجود دارند که در زمانه او مورد پسند و علاقه‌ی مردم بود. بازتاب شکلهای درهم بافته و نحوه رنگپردازی نقاشیگونه از ویژگیهای پوسترهای ژول شره است. تصاویر پوستر معمولاً از پرسپکتیو بی‌نیاز و پاها در هوا معلق بودند. تک نقشی و نوشته مختصری در کنار آن به فرمولی در طراحی پوستر از آن زمان تاکنون باقی مانده است و روشی اساسی در طراحی پوستر اروپا و آمریکا تبدیل شد.
سبک این نقاش فرانسوی امپرسیون و پست امپرسیون شناخته شده است.
نگارخانه

ژول شره، پوستر برای قصر یخ، 1896، از مجموعه پوسترهای طراحی شده برای سیرک رانسی