stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ویکی‌پدیا
ارزیابی‌ها > ارجاع به ویکی‌پدیا

ویکی‌پدیا تا به حال توسط رسانه‌ها، مراکز علمی و دیگر منابع به‌عنوان مرجع یا ضمیمه، مورد استفاده قرار گرفته‌است. سازمان‌های خبری مقاله‌های ویکی‌پدیا را به‌عنوان منبع نام برده‌اند یا در گوشهٔ صفحهٔ وب خود، برای کسب اطلاعات بیشتر، ارجاعی به آن گذاشته‌اند. بعضی از آن‌ها این کار را به‌طور مرتب انجام می‌دهند. بنابر فهرستی که توسط ویرایشگران ویکی‌پدیا تهیه شده‌است، مقاله‌های ویکی‌پدیا بیشتر از همه جا در رسانه‌های خبری ذکر شده‌اند. در رده‌های پایین‌تر، تحقیقات علمی، کتاب‌ها، همایش‌ها و دادگاه‌ها قرار دارند. ارجاع‌های زیادی به مقاله‌های ویکی‌پدیا در بخش «دیدگاه‌های بهتر» روزنامهٔ علم (Science Journal) قرار گرفته‌است. اولین ارجاع این روزنامه، پیوندی به مقالهٔ ویکی‌پدیا تحت عنوان «A White Collar Protein Senses Blue Light» (لیدن، ۲۰۰۲) بود. پس از آن مقاله‌های زیادی به پیوندهای مشابه ارجاع داده‌اند.
ارجاع به ویکی‌پدیا در رسانه‌های فارسی

در رسانه‌های فارسی بسیاری از مقالات ویکی فارسی کپی و منتشر می‌شود و غالباً منبع آن نیز ذکر نمی‌شود در پایان‌نامه‌های دانشجویی به وفور از منابع ویکی‌پدیا استفاده می‌شود با این تفاوت که دانشجو منابع ویکی‌پدیا را با نام خودش جا می‌زند و بسیاری از استادان نیز دانسته یا نادانسته مطالب را می‌پذیرند. همین کار در خصوص مقاله‌های انگلیسی ویکی‌پدیا نیز انجام می‌شود. البته موارد بسیار زیادی نیز به‌خوبی منبع ویکی‌پدیا را می‌آورند. در سال‌های اخیر مراجعه به ویکی‌پدیای فارسی افزایش چشمگیری داشته که علت آن جلب اعتماد و همچنین مزایای متعددی است که سایت ویکی‌پدیا از آن برخوردار است. آمار نشان می‌دهد که در سال ۲۰۰۹ میلادی در حدود نیمی از بازدیدهای کاربران ایرانی از نسخه انگلیسی ویکی‌پدیا انجام می‌شده و کمی بیشتر از نیمی از دیگر مراجعات به نسخه فارسی این دانشنامه جهانی بوده‌است. بررسی همین آمار برای سال‌های پیاپی اما حکایت از استقبال فزاینده جامعه ایرانی از نسخه فارسی ویکی‌پدیا دارد به‌طوری‌که در سال ۲۰۱۳ در حدود ۷۵ درصد از مراجعات ایرانیان برای کسب اطلاعات از این دانشنامه به نسخه فارسی بوده و نسخه انگلیسی تنها حدود ۲۲ درصد از مراجعات ایرانیان را به خود جلب کرده‌است.
طی این مدت البته تعداد مقالات نسخهٔ فارسی ویکی‌پدیا نیز رشد چشمگیری را نشان می‌دهد به‌طوری‌که شمار مقالات این دائرةالمعارف فارسی از مرز ۹۵۰ هزار مقاله[نیازمند منبع] گذشته و از این نظر، زبان پیشرو در میان زبان‌های منطقه خاورمیانه است.
فیلترینگ و سانسور > سانسور ویکی‌پدیای فارسی

بر اساس یک بررسی در ژوئیهٔ ۲۰۱۳ از میان حدود ۳۳۱هزار مقاله ویکی‌پدیای زبان فارسی ۹۶۳ مقاله در زمینه‌های سیاست، سکس و مذهب در ایران فیلتر بودند. از این میان بیش‌ترین حجم به مسایل سیاسی و بیش از همه به «انتخابات ۱۳۸۸» و «جنبش سبز» اختصاص داشت. در سال ۲۰۱۵ فیلتر هدفمند مقالات ویکی دربارهٔ موضوعات مذهبی، سیاسی، جنسی یا غیره در ایران برداشته شد اما سرور فایل‌های تصویری ویکی در ایران به صورت طولانی مدت از دسترس خارج شد و هنوز قابل دسترسی نیست.[نیازمند منبع]
فیلترینگ و سانسور > قطع دسترسی به ویکی‌پدیا در ترکیه

از ساعت ۸ بامداد روز شنبه ۲۹ آوریل ۲۰۱۷ (۹ اردیبهشت ۱۳۹۶) دسترسی به پایگاه اینترنتی دانشنامهٔ ویکی‌پدیا به همه زبان‌های آن، و از آن‌جمله زبان ترکی استانبولی، در این کشور قطع شد. سازمان اطلاعات و فناوری اطلاع‌رسانی ترکیه در بیانیه‌ای اعلام کرد که «بعد از ارزیابی‌های فنی و بررسی‌های حقوقی بر اساس ماده ۵۶۵۱ قانون نظارت اینترنتی این تصمیم اتخاذ شده‌است.» خبرگزاری فرانسه به نقل از رسانه‌های دولتی ترکیه نوشته‌است که این محدودیت به دلیل ناموفق بودن ویکی‌پدیا در «حذف محتوای مشوق تروریسم و حاوی اتهام همکاری ترکیه با گروه‌های تروریستی» صورت گرفته‌است. جیمی ویلز، بنیان‌گذار ویکی‌پدیا در واکنش به این اقدام ترکیه، در صفحه توئیتر خود تصریح کرد که «دسترسی به اطلاعات از حقوق اساسی بشر است» و خطاب به مردم ترکیه گفت که «در جدال برای دستیابی به این حق، همواره در کنار شما خواهم بود».
جوایز و توجه سازمان‌های بین‌المللی

ویکی‌پدیا در ماه می۲۰۰۴ (خرداد ۱۳۸۳) دو جایزهٔ مهم را از آن خود کرد. نخستین جایزه Golden Nica برای Digital Communities بود که توسط Prix Ars Electronica اعطا شد. این جایزه به همراه ۱۰٬۰۰۰ یورو و دعوت از ویکی‌پدیا به جشنوارهٔ سال بعد PAE Cyberarts اتریش بود. دومین جایزه، Judges' Webby برای بخش «انجمن» بود. همچنین ویکی‌پدیا نامزد جایزه «بهترین کوشش» از سوی Webby شد.
در سپتامبر ۲۰۰۴ (شهریور ۱۳۸۳) ویکی‌پدیای ژاپنی موفق به دریافت جایزهٔ ساخت وب (Web Creation) از سوی انجمن تبلیغ‌کنندگان ژاپن شد. این جایزه معمولاً به افرادی اعطا می‌شود که سهم بزرگی در پیشبرد وب به زبان ژاپنی دارند و این بار جایزه به شرکت‌کنندگان دائم ویکی‌پدیای ژاپنی داده شد.
در سال ۲۰۰۶ گزارش تحقیقی مولتی‌اسکوپ نشان داد که ویکی‌پدیای هلندی با امتیاز ۸/۱ پس از گوگل و جی‌میل محبوبترین وبگاه اینترنتی به زبان هلندی بوده‌است.
مجلهٔ تایم در گزارش سال ۲۰۰۶ خود، جیمی ویلز را در گروه ۱۰۰ فرد اثرگذار سال اعلام کرد.
همچنین در همین سال ویکی‌پدیای روسی برندهٔ جایزهٔ رانِت (روسی: Премия Рунета) در بخش «دانش و آموزش» شد. این جایزه از طرف دولت اعطا می‌شود.
همچنین ویکی‌پدیا جایزهٔ یک میلیون دلاریِ مدیریت پروژه را از همایش دکرت صفاجو دریافت کرد.
جوایز و توجه سازمان‌های بین‌المللی > سازمان ملل متحد

طی سال‌های گذشته، ویکی‌پدیا از طرف سازمان ملل متحد نیز به‌عنوان عامل گسترش دانش به صورت مردم‌نهاد معرفی شده و حتی در راستای رشد و گسترش ویکی به این پروژه کمک شده‌است.
ویکی‌پدیا بر این هدف استوار است که دانش می‌تواند موفق‌ترین چیزی باشد که با مدیریت خود مردم ایجاد می‌شود.
پلتفورم اهداف توسعه پایدار United Nations:
به‌عنوان بخشی از پروژهٔ «دسترسی به دانش» (ویکی‌پدیا) ما به گسترش ویکی‌پدیاهای هندی به‌عنوان نهادهای اثرگذار دانش عمومی دیجیتال کمک می‌کنیم.
پروژه‌های مشابه و خواهر

ویکی‌مدیا چندین پروژهٔ متن-آزاد دارد که وظایف غیردانشنامه‌ای را انجام می‌دهند، از جمله:
ویکی‌واژه: که بزرگ‌ترین پروژهٔ دیگرِ ویکی است و به فرهنگ واژه و اصطلاحات آزاد اختصاص دارد.
ویکی‌کتاب: درسنامه‌ها و دفترچه‌های راهنمای آزاد
ویکی‌سفر: راهنماهای سفر
ویکی‌گفتاورد: دانشنامهٔ آزاد نقل‌قول‌ها
ویکی‌نبشته: مخزن چندزبانهٔ متون منبع آزاد
ویکی‌انبار: انبار پرونده‌های چندرسانه‌ایِ عمومی
ویکی‌داده: پایگاه دادهٔ آزاد
ویکی‌خبر: مرجع خبری با محتوای آزاد
جزئیات پورتال چندزبانهٔ ویکی‌پدیا در نشانی http://wikipedia.org. در این تصویر بزرگ‌ترین نسخه‌های ویکی‌پدیا نشان داده شده‌اند.
پراستفاده‌ترین نسخهٔ ویکی‌پدیا درکشورهای مختلف - سال ۲۰۲۱ میلادی

اندازهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی در سال ۲۰۰۷، اگر همه مطالب آن چاپ و صحافی می‌شد.
تخمین سهم مناطق مختلف جهان در مشارکت در نسخه‌های مختلف ویکی‌پدیا
Wikipedia Persian Gulf page روز ملی خلیج فارس دانشگاه دهلی.
مجسمه یادبود ویکی‌پدیا اثر میهران هاکوبیان واقع در سوبیتسه، لهستان
دومیچلا

مکان
| دومیچلا | دومیچلا |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
دومیچلا: دومیچلا
ناحیه: کامپانیا
استان / شهرستان: آولینو (AV)
دهستان: Casamanzi, Casole
مساحت: مساحت
 • کل: ۶٫۵۰ کیلومتر مربع (۲٫۵۱ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۰۰ متر (۷۰۰ فوت)
جمعیت (۱ مه ۲۰۰۹): جمعیت (۱ مه ۲۰۰۹)
 • کل: ۱٬۸۳۴
 • تراکم: ۲۸۰/کیلومتر مربع (۷۳۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Domicellesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 83020
پیش‌شماره تلفن: 081
قدیس پشتیبان: نیکلاس قدیس e San Filippo Neri
روز قدیس: 26 May
وبگاه: وبگاه رسمی
دومیچلا (به ایتالیایی: Domicella) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آولینو واقع شده‌است.
خصوصیات

دومیچلا ۶٫۵۰ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۸۳۴ نفر جمعیت دارد و ۲۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پلیموث، ایندیانا

مکان
| City of Plymouth | City of Plymouth |
| --- | --- |
شهر: شهر
Downtown Plymouth: Downtown Plymouth
Location in the state of ایندیانا: Location in the state of ایندیانا
ایالت: ایندیانا
County: Marshall
حکومت: حکومت
 • شهردار: Mark Senter (حزب جمهوری‌خواه ایالات متحده آمریکا)
مساحت: مساحت
 • کل: ۷٫۵۷ مایل مربع (۱۹٫۶۱ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۷٫۵۳ مایل مربع (۱۹٫۵۰ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰۴ مایل مربع (۰٫۱۰ کیلومتر مربع)  ۰٫۵۳٪
ارتفاع: ۷۹۷ فوت (۲۴۳ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۱۰٬۰۳۳
 • برآورد (2012): ۱۰٬۰۳۲
 • تراکم: ۱۳۳۲٫۴/مایل مربع (۵۱۴٫۴/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: 46563
کد منطقه: 574
FIPS code: 18-60822
GNIS feature ID: 0441379
وبگاه: http://www.plymouthin.com/
پلیموث، ایندیانا (به انگلیسی: Plymouth, Indiana) یک شهر در ایالات متحده آمریکا با جمعیت ۱۰٬۰۳۳ نفر است که در ایندیانا واقع شده‌است.
موقعیت جغرافیایی

موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
Localidades na vizinhança
فهرست افتخارات باشگاه فوتبال ملوان انزلی

باشگاه فوتبال ملوان بندر انزلی در سال  ۱۳۴۸تأسیس شدو  تا سال ۸۰ بهترین تیم شهرستانی تاریخ لیگ فوتبال ایران بوده‌ است. اگرچه بعد از آن سپاهان اصفهان، ذوب‌آهن اصفهان و فولاد خوزستان تیم ملوان بندر انزلی را به رتبهٔ چهارم لیست بهترین تیم‌های شهرستانی بردند اما همچنان ملوان با کسب سه عنوان قهرمانی در جام حذفی کشور و چهار نایب قهرمانی، دو مرتبه حضور در بازی‌های آسیایی و کسب عناوین متعدد بهترین تیم شهرستانی در لیگ فوتبال ایران است. همچنین این تیم  در جام تخت جمشید صاحب رکوردی قابل توجه در تاریخ فوتبال کشور است.
افتخارات داخلی

عناوین و افتخارات کشوری کسب شده توسط باشگاه فوتبال ملوان بندر انزلی عبارتند از:
۱۳۵۲: رتبه پنجم بهترین تیم شهرستانی ایران در جام تخت جمشید
۱۳۵۳: رتبه ششم در جام تخت جمشید، آقای گلی عزیز اسپندار با ۱۰ گل زده
۱۳۵۵: رتبه هفتم بهترین تیم شهرستانی ایران در جام تخت جمشید
۱۳۵۵: قهرمان اولین دوره جام حذفی ایران با پیروزی 4 بر 1 در مقابل تیم تراکتورسازی تبریز
۱۳۵۶: رتبه سوم بهترین تیم شهرستانی ایران در جام تخت جمشید، آقای گلی عزیز اسپندار با ۱۶ گل زده
۱۳۶۵: قهرمان جام حذفی با برد ۲ بر ۱ در مقابل تیم خیبر خرم‌آباد
۱۳۶۶: نایب قهرمان جام حذفی با شکست ۱ بر ۰ در تک بازی انجام شده در تهران در مقابل تیم پرسپولیس تهران
۱۳۶۷: نایب قهرمان جام حذفی با شکست ۵ بر ۳ در دو بازی رفت (پیروزی ۳ بر ۱) و برگشت (شکست ۴ بر ۰) در مقابل تیم شاهین اهواز
۱۳۶۸: رتبه سوم بهترین تیم شهرستانی در لیگ فوتبال ایران، آقای گلی محمد احمدزاده با ۱۶ گل زده
۱۳۶۹: قهرمان جام حذفی با پیروزی ۶ بر ۵ در مقابل تیم استقلال تهران در تک بازی انجام شده در ورزشگاه آزادی
۱۳۷۰: رتبه چهارم لیگ فوتبال ایران و کسب عنوان بهترین تیم شهرستانی
۱۳۷۰: مقام چهارم لیگ فوتبال ایران، نایب قهرمان جام حذفی با شکست ۲ بر ۱ در مقابل تیم پرسپولیس در تک بازی انجام شده در تهران
فصل ۱۳۸۳ الی ۱۳۸۴: رتبه هفتم لیگ برتر فوتبال ایران و کسب عنوان پدیده لیگ حرفه‌ای
فصل ۱۳۸۹ الی ۱۳۹۰: نائب قهرمانی جام حذفی با شکست ۴–۲ در ورزشگاه آزادی در مقابل پرسپولیس و پیروزی ۱–۰ در بازی برگشت در ورزشگاه تختی انزلی
فصل ۱۳۹۱ الی ۱۳۹۲: آقای گلی سید جلال رافخایی با ۱۹ گل زده
فصل ۹۷ الی ۹۸: آقای گلی شهریار مغانلو در لیگ آزادگان با ۱۶ گل زده
قهرمان لیگ آزادگان در فصل ۰۱–۱۴۰۰ با ثبت رکورد بیشترین امتیاز کسب شده
افتخارات خارجی

عناوین و افتخارات در عرصه بین‌المللی کسب شده توسط باشگاه فوتبال ملوان بندر انزلی عبارتند از:
۱۳۵۲: مقام دوم در جام عمران منطقه‌ای پاکستان
۱۳۶۰: مقام سوم در جام وحدت با شرکت تیم‌های سوریه، الجزایر، استقلال، پیروزی و امیدهای ارتش ایران
۱۳۶۵: قهرمان گروه مقدماتی جام باشگاه‌های آسیا در سریلانکا (سال ۱۹۸۷ میلادی)
در دور مقدماتی این مسابقات در سریلانکا، تیم ملوان در طی ۳ مسابقه با زدن ۲۱ گل و دریافت تنها یک گل به مقام اول گروه رسید اما پیگیری دور نهایی مسابقات با توجه به مسایل بین‌المللی ممکن نشد.
نتایج کسب شده در جام باشگاه‌های آسیا:
ملوان ۷ - بانک پاکستان ۰ (قایقران ۳ گل، محمدیان، احمدزاده، اسپندار، قنبرنژاد) ملوان ۱ - ساندرز سیلان ۱ (قایقران)
ملوان ۱۲ - مالدیو ۰ (قایقران ۴ گل - احمدزاده ۳ گل - اسپندار ۲ گل - محمدیان - دلخوش - قنبرنژاد)
۱۳۶۹: حذف از مسابقات آسیایی (۱۹۹۲) با دو تساوی ۱–۱ و ۰–۰ در مقابل الرمثه اردن
فصل ۱۳۸۲ الی ۱۳۸۳: نماینده ایران در مسابقات المپیک آسیاو آفریقا
دلقک‌ماهی

| دلقک‌ماهی | دلقک‌ماهی |
| --- | --- |
دلقک‌ماهی معمولی (Amphiprion percula): دلقک‌ماهی معمولی (Amphiprion percula)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرتوبالگان
راسته:: سوف‌ماهی‌سانان
تیره:: شقایق‌ماهیان
زیرخانواده:: Amphiprioninae
سرده‌ها: سرده‌ها
 Amphiprion Bloch & Schneider, ۱۸۰۱ (میلادی)  Premnas کوویه، ۱۸۱۶ (میلادی):  Amphiprion Bloch & Schneider, ۱۸۰۱ (میلادی)  Premnas کوویه، ۱۸۱۶ (میلادی)
دَلقَک‌ماهی یکی از گونه‌های ماهی از خانوادهٔ شقایق‌ماهیان
دَلقَک‌ماهی یکی از گونه‌های ماهی از خانوادهٔ شقایق‌ماهیان یا به عبارت صحیح‌تر دوشیزه‌ماهیان (Pomacentridae) است.
در حدود بیست و هشت گونه از دلقک‌ماهی‌ها شناسایی شده است.
این گونه از ماهی‌ها در آب‌های شور زندگی می‌کنند.
نام عمومی این ماهی دلقک ماهی یا شقایق‌ماهی است. علت نامگذاری دلقک‌ماهی به دلیل رنگ‌آمیزی بدن این ماهی و علت نام گذاری به عنوان شقایق‌ماهی به علت هم‌زیستی این ماهی با شقایق دریایی است.
جالب است که این ماهی نسبت به شاخک‌های سمی شقایق دریایی مقاوم است. برخی دانشمندان بر این عقیده‌اند که مخاط ویژه‌ای که روی بدن این ماهی وجود دارد باعث این مقاومت می‌شود.
دلقک‌ماهی نوعی رابطهٔ هم‌زیستی با شقایق دریایی دارد. دلقک ماهی در کنار شقایق دریایی زندگی می‌کند و جانوران دیگر نمی‌توانند آن را شکار کنند
وجود دلقک ماهی سبب نزدیک شدن جانوران دیگر به شقایق دریایی می‌شود و غذای شقایق تأمین می‌شود.
دلقک‌ماهی نوعی مادهٔ مخاطی و ناشناخته در پوست خود دارد که مانع آزاد شدن نماتوسیست‌های شقایق دریایی می‌شود. در حالی که اگر ماهی دیگری با بازوهای شقایق دریایی تماس پیدا کند، طعمهٔ جانور می‌شود. به این ترتیب شقایق دریایی پناهگاه ماهی می‌شود و ماهی نیز ممکن است با حرکات خود، آب را جابجا کند، رسوبات روی بدن شقایق دریایی را بردارد و حتی ممکن است ماهی‌های دیگری را اغوا کرده، و آن‌ها را به دام شقایق دریایی بیندازد؛ بنابراین با توجه به مطالب ذکر شده دلقک‌ماهی برای شقایق دریایی چندان بی‌فایده نیست و رابطهٔ آن‌ها می‌تواند از نوع هم یاری باشد.
این ماهی از نظر جنسی protandrous hermaphrodites می‌باشد. در زمان تولد همگی نر بوده و پس از بلوغ بزرگ‌ترین و غالب‌ترین گروه از نر به ماده تغییر جنسیت می‌دهد و البته دومین گروه نیز جفت مناسبی برای وی می‌باشد.
این ماهی برای نگهداری یکی از بهترین گزینه‌ها بوده و تقریباً محبوب‌ترین ماهی آکواریوم‌های آب شور می‌باشد. جهت نگهداری به دمای بین ۲۴ تا ۲۶ درجه سانتی‌گراد و ph حدود ۸٫۴ نیاز دارد. (شوری بین ۱٫۰۲۳ الی ۱٫۰۲۷)
نگهداری از گونه‌های مختلف این ماهی در یک آکواریوم به شرط فضای مناسب و تعداد شقایق مناسب امکان‌پذیر بوده، ولی باید تمام آن‌ها را در یک زمان و یک شرایط به آکواریوم اضافه کرد چون در غیر اینصورت دلقک قدیمی به تازه‌واردها حمله کرده و برای حفظ قلمرو خود آسیب‌های مهلکی به آن‌ها وارد می‌کند.
جنگ صلیبی نهم
پیش‌زمینه > جایگاه شرق

با کشته شدن توران‌شاه، آخرین شاه ایوبی، و برافتادن دودمان ایوبیان در مصر به دست نیروهای شجر الدر در سال ۱۲۵۰، در این قلمرو دودمان ممالیک بحری متشکل از فرماندهان و جنگاوران ترک، قدرت را در دست گرفت. اینان که نخست در میان نیروهای پیشتاز صلاح‌الدین ایوبی بودند، در دوره‌های آینده به جایگاه‌های بالاتر کشورداری رسیدند. با این همه پس از لشکرکشی هولاکوخان در سال ۱۲۵۶ میلادی به عراق و شام و برانداختن خلافت عباسی در بغداد، ممالیک درگیر دشمنی جدید به‌نام امپراتوری مغول از سوی شرق شدند. اما ممالیک به رهبری سیف‌الدین قطز، توانستند مغولان را که تا آن زمان در عراق و شام شکست نخورده بودند، در نبرد عین‌جالوت در سال ۱۲۶۰ شکست دهند و قدرت خود را در مصر و شام مستقر سازند. در همین سال بیبرس به سلطنت رسید.
بیبرس پس از رها شدن از ناسازگاری میان ممالیک بحری و ممالیک معزی، جنگ فراگیری را در برابر صلیبیان - که در این زمان با مغولان در برابر ممالیک همکاری می‌کردند و حتی روادید آمدن آنها را به قلعه‌های خود می‌دادند - در سرزمینهای مقدس آغاز کرد. بیبرس قبل آغاز جنگ علیه صلیبیان، با پادشاهان اروپایی همچون میخائیل هشتم، امپراتور بیزانس و ونتفرد هوهنشتاوفن، پادشاه سیسیل و ناپل، پیمان‌هایی عقد کرد. وی بین سال‌های ۱۲۶۳ و ۱۲۶۸ به دولت‌های صلیبی شام که زیر چتر مغولان بودند، یورش برد. وی شوالیه‌های مهمان‌نواز و شوالیه‌های معبد را شکست داد و قیساریه، ارسوف و حیفا و برخی جاهای دیگر را در سال ۱۲۶۵ گرفت. در سال بعد به پادشاهی ارمنی کیلیکیه یورش برد و شهرهای طرسوس، آدانا و موپسوئست را تاراج کرد. سپس در سال ۱۲۶۷ عکا و در سال ۱۲۶۸ انطاکیه و یافا را به‌دست گرفت. بدین سان شاهزاده‌نشین انطاکیه به پایان رسید. در این زمان بیبرس از اقدامات لوئی نهم، پادشاه فرانسه، برای آغاز یک جنگ صلیبی دیگر آگاه شد. پس از یک سال آتش‌بس با هیو سوم، پادشاه اورشلیم، به مصر بازگشت.
در تابستان ۱۲۷۰ میلادی، بیبرس نگران حمله دیگری از جانب لوئی هفتم، در مصر ماند تا در صورت حمله وی، مصر بتواند در برابر صلیبیان ایستادگی کند؛ با این همه وی می‌خواست جایگاه صلیبیان در شرق را تضعیف کند، پس با نیروهای بازمانده اسماعیلیان در سرزمینهای مقدس پیوند برپاکرد و با آنها برای کشتن فیلیپ مونفروا، ارباب صور - یکی از بزرگزادگان نیرومند در سرزمینهای مقدس - به هماهنگی رسید. اسماعیلیان در این زمان قدردان سلطان ممالیک بودند، چراکه با پیروزیهای خود در شام و سرزمینهای مقدس، آنها را از بند پرداخت خراج به شوالیه‌های مهمان‌نواز رها کرده بود. به علاوه، اسماعیلیان از گفتگوهای میان صلیبیان با ایلخانان خشمگین بودند. پس به درخواست بیبرس، یکی از فداییان اسماعیلیان به صور فرستاده شد و توانست با وانمود به اینکه یکی از نومسیحیان است، در ۱۷ اوت ۱۲۷۰ خود را به فیلیپ رسانده و وی را ترور کند. این کار مایه آن شد تا صلیبیان در شرق با تکانهٔ سختی روبه‌رو شوند.
پیش‌زمینه > جنگ صلیبی هشتم

اطلاعات بیشتر: جنگ صلیبی هشتم و معاهده تونس
در پی سقوط انطاکیه و دیگر شهرهای شام و انقراض شاهزاده‌نشین انطاکیه به دست ممالیک مصر، پاپ کلمنت چهارم برای حفظ آخرین بقایای قلمرو صلیبیون در شام اقدام به فراخوان جنگ صلیبی دیگری کرد. لوئی نهم که همچنان پس از گذشت چهارده‌سال از بازگشتش به فرانسه به دلیل شکست و اسارتش در مصر، به فکر انتقام از مسلمانان و به ویژه مصریان بود، بر آن شد تا یک حمله جدید صلیبی به مشرق زمین تدارک ببیند. وی از پاپ خواست تا شاهان و امیران اروپا را به شرکت در یک حمله جدید صلیبی فراخواند. در پی فراخوان پاپ، برخلاف لوئی که شور و اشتیاق بسیاری برای تدارک و شرکت در این جنگ داشت، بیشتر پادشاهان و فرمانروایان اروپایی کوچک‌ترین تمایلی به حضور یا مشارکت در این حمله از خود نشان ندادند. سپس، لوئی که از کمک دیگران ناامید شده بود، بر آن‌شد تا به تنهایی و با بهره‌گیری از تسهیلات و حمایت کلیسا و پاپ دست به حمله بزند.
لوئی نهم، در ۱۲۷۰ پاریس را به قصد بندر ایگوس-مورتس واقع در جنوب فرانسه، که محل تجمع نیروها بود، ترک کرد. لشگریان لوئی نهم پس از سه ماه انتظار در ایگوس-مورتس، بندر را به سوی جزیره ساردنی ترک کردند. صلیبیون پس از رسیدن به ساردنی و پیوستن نیروهای متحد لوئی، عازم تونس شدند و پس‌از دو ماه سفر دریایی، به سواحل قرطاجنه رسیدند و در خرابه شهر قدیمی کارتاژ مستقر شدند. در این زمان دولت حفصی که وارث خلافت موحدون بودند، در افریقیه بر سر قدرت بودند. شرایط سختی برای صلیبیون که در سواحل قرطاجنه مستقر بودند، رقم خورد. طی ماه‌های بعد اعلام جهاد علیه صلیبیون، شبیخون‌های حفصیان و بیماری در اردوگاه صلیبیون به وجود آمد و سرانجام با مرگ لوئی بر اثر بیماری در ۲۵ اوت ۱۲۷۰، صلیبیون در شرایطی سخت، مجبور به پیشنهاد صلح به محمد المستنصر، سلطان و خلیفه حفصی، شدند. پس از چند روز قرارداد صلح میان طرفین بسته شد و شرایط میان حفصیان و دول اروپایی به شرایط پیش از جنگ بازگشت.
پیش از جنگ > وضعیت شرق

با مرگ لوئی در جریان جنگ صلیبی هشتم در تونس، بیبرس که در این زمان در مصر اقامت داشت و درصدد عزیمت نیرو به قصد کمک به امیر تونس بود، آسوده‌خاطر شد. وی که از جانب شارل د آنژو نگرانی نداشت، خود را بار دیگر برای حمله پایگاه‌ها و شهرهای صلیبی در اراضی مقدس آماده کرد. در ماه فوریه ۱۲۷۱، وی حملات خود را با محاصره قلعه صافیتا آغاز کرد و پس از مسخر کردن آن عازم حصن‌الاکراد (دژ شهسواران) شد و با کمک نیروهای اسماعیلی و امیر ایوبی، المنصور، این قلعه را - که در اختیار شوالیه‌های مهمان‌نواز بود - محاصره کرد؛ و سرانجام پس از یک ماه این قلعه را که حتی در برابر صلاح‌الدین ایوبی ایستادگی کرده بود، اشغال کرد. تسخیر این قلعه مهم و استراتژیک، راه‌های منتهی به طرابلس را در اختیار بیبرس قرار داد. وی پس از آن عازم قلعه عکار شد که قلعه شوالیه‌های مهمان‌نواز در جنوب بقیعه بود و پس از دو هفته محاصره، در ۱ مه ۱۲۷۱ آن را به قلمروی ممالیک ضمیمه کرد.
با سقوط قلعه حصن‌الاکراد، بوهموند ششم که در این زمان در طرابلس بود، از بیم آن که این شهر به سرنوشت انطاکیه دچار شود، فرستادگانی را به نزد بیبرس فرستاد و از وی تقاضای متارکه جنگ کرد. سلطان ممالیک پیشنهاد وی را رد و در عوض از وی خواست تا تمامی هزینه‌های لشکرکشی سپاه ممالیک را بپردازد. بوهموند این پیشنهاد را که دال بر تمسخر خود می‌دانست، رد کرد. در این زمان بیبرس قلعه المرقب را که بر فراز تپه‌های در میان بانیاس و طرطوس قرار داشت، محاصره کرد اما نتوانست این قلعه کوچک را تصرف کند. همچنین ارباب این قلعه عازم دربار اباقا خان شده بود تا از مغولان برای مقابله با بیبرس طلب کمک کند. این ناکامی که منجر به خشم بیبرس شده بود، سبب شد تا وی توجه خود را معطوف به طرابلس کند، بنابراین در مه ۱۲۷۱ درصدد محاصره طرابلس بود، اما با رسیدن ادوارد از غرب، به ناگاه به بوهموند پیشنهاد متارکه ده ساله داد.
پیش از جنگ > شرایط غرب

| سال‌شمار جنگ صلیبی نهم | سال‌شمار جنگ صلیبی نهم |
| --- | --- |
رویدادهای جنگ صلیبی نهم: رویدادهای جنگ صلیبی نهم
ژوئیه ۱۲۷۰: آغاز جنگ صلیبی هشتم
۲۵ اوت ۱۲۷۰: مرگ لوئی نهم
نوامبر ۱۲۷۰: بسته‌شدن معاهده تونس میان محمد یکم المستنصر و صلیبیون
مارس و آوریل ۱۲۷۱: آغاز حملات بیبرس علیه صلیبیون و سقوط حصن‌الاکراد توسط ممالیک
۹ مه ۱۲۷۱: رسیدن شاهزاده ادوارد به عکا
مه تا سپتامبر ۱۲۷۱: آغاز مذاکرات میان صلیبیون و مغولان و توافق میان طرفین
اکتبر ۱۲۷۱: آغاز حملات مغولان علیه صلیبیون
نوامبر و دسامبر ۱۲۷۱: آغاز حملات پراکنده صلیبیون علیه ممالیک
نوامبر ۱۲۷۱: عقب‌نشینی مغولان از شام
۲۲ مه ۱۲۷۲: بسته‌شدن معاهده قیصریه و پایان جنگ
۱۶ ژوئن ۱۲۷۲: ترور ناموفق ادوارد
۲۲ سپتامبر ۱۲۷۲: حرکت ادوارد به سمت سیسیل
مه ۱۲۷۴: دومین شورای لیون
پس از بسته شدن معاهده ترک مخاصمه، شارل د آنژو، پادشاه سیسیل، قصد نداشت در شمال آفریقا بیش از این بماند و درصدد بود تا هرچه سریع‌تر از تونس خارج و عازم اروپا شود. با این حال وی برای رسیدن به این خواسته نیازمند کشتی و ملوان بود تا بتواند به همراه نیروهای خود از مقرّی که به گمان صلیبیون حاضر در جنگ، طلسم شده بود، خارج شود. با این حال طوفان فصلی دریا سبب شده بود که این رسیدن کشتی‌ها به سواحل تونس با تأخیر صورت گیرد. در همین زمان که شارل منتظر بود، اشخاصی همچون تئوبالد ناوار بیمار گشتند و پس از چند روز در اثر بیماری مُردند.
از سوی دیگر، شاهزاده انگلستان، ادوارد، درصدد بود که به همراه پدرش و نیروهای انگلیسی برای شرکت در جنگ صلیبی عازم شمال آفریقا شود، اما به واسطه انتظار برای تصمیم پدرش، هنری سوم، سفرش به تأخیر افتاد چرا که هنری توصیه مشاوران خود را مبنی بر ماندن در انگلستان پذیرفته بود. ادوارد به همراه برادرش ادموند از بندر دوور در ۲۰ اوت به سمت شمال آفریقا حرکت کردند تا به لوئی ملحق شوند. وی پس از رسیدن به ایگوس-مورتس در اواخر سپتامبر ۱۲۷۰، عازم ساردینیا شد. وی پس از چند ماه اقامت در ساردینیا، سرانجام عازم تونس شد. طبق گفته مایکل لَوِر، ادوارد هیچ عجله‌ای برای رسیدن به این مرحله از جنگ را نداشت بدین خاطر چندین ماه در ساردینیا اقامت کرد. ناوگان ادوارد در ۱۰ نوامبر به ساحل تونس رسید. وی که یک بعد انعقاد معاهده ترک مخاصمه بین شارل با المستنصر، به تونس رسید. بدین ترتیب وی هیچ نقشی در جریان مذاکرات میان طرفین نداشت و در نتیجه از مفاد این معاهده و حتی حمله به شهر تونس محروم ماند.
پیش از جنگ > رسیدن ادوارد به شرق

ادوارد که با قصد پیوستن به لوئی نهم و شرکت در جنگ صلیبی در ارضی مقدس عازم شده بود، پس از آن که از مفاد معاهده تونس سودی نبرد، عازم سیسیل شد و زمستان را در این جزیره با شارل د آنژو، شوهر عمه سابق خود، گذراند تا شرایط دریا برای سفر به سمت شرق مناسب شود و بتواند به کمک بوهموند برود. با رسیدن بهار، وی به همراه هزار نیروی پیاده‌نظام و ۲۲۵ سواره‌نظام خود عازم قبرس شد و در ۹ مه ۱۲۷۱ به عکا رسید و پس از مدتی بوهموند که در طرابلس مستقر بود، به وی پیوست. در این زمان بیبرس که در حال تسخیر قلعه مرقین بود، با اطلاع از حرکت هیو، پادشاه قبرس به سمت عکا، ناوگانی متشکل از ۱۷ کشتی جنگی را عازم قبرس کرد تا مانع از حرکت پادشاه قبرس به سمت عکا شود. ناوگان ممالیک در ژوئن به سواحل لیماسول رسید اما عدم مهارت کشتی‌بانان سبب شد تا ۱۱ تا از کشتی‌های جنگی ناوگان مصر به صخره‌ها برخورد کرده و نابود شوند و همچنین تمامی ملوانان و سرنشینان آنها اسیر شوند. پس از این اتفاق، هیو نیز به همراه نیروهای خود به عکا رسید و به ادوارد پیوست.
با رسیدن ادوارد به عکا، اوضاع دول صلیبی باعث نگرانی شاهزاده انگلیسی شده بود؛ چراکه با وجود کمی نیروهایش، وی امیدوار بود که بتواند در شرق، ارتش قابل توجهی جمع کند و در نهایت با کمک مغولان به بیبرس حمله برد. نخستین دلیل نگرانی او، ونیزی‌ها و جنوایی‌ها بودند که در این زمان با سلطان مصر داد و ستد داشتند. ونیزی‌ها تمامی تدارکات نظامی وی را تأمین می‌کردند و در نتیجه سود کلانی به دست می‌آوردند و این دو گروه درصدد جذب سود بیشتری بودند. این شرایط سبب شد تا ادوارد نسبت به آنها معترض شود، اما اعتراض وی به دلیل داشتن پروانه ونیزی‌ها و جنوایی‌ها با مهر دیوان عالی پادشاهی اورشلیم، بی‌نتیجه ماند. همچنین ادوارد امیدوار بود که تمامی اربابان و امیران قبرس به کمک وی و پادشاه‌شان بیایند، اما فقط تعدادی تیولدار به عکا آمدند و مابقی نیز با بیان این مسئله که جز دفاع از جزیره قبرس الزام دیگری ندارند، از حضور در عکا خودداری کردند.
پیش از جنگ > رسیدن ادوارد به شرق > مذاکره با مغولان

ادوارد به مجرد ورود به بندر عکا، با توجه به روابط مسیحیان اروپا و مغولان، سه تن از نیروهای انگلیسی خود با نام‌های رینالد راسل، گادفری ویلز و ژان پارکر را روانه دربارِ ایلخانان کرد تا بتوانند موافقت ایلخان مغول را برای همکاری با صلیبیون برای نبرد با ممالیک و بیبرس جلب کنند. در این هنگام اباقا خان که پس از مرگ هلاکو به عنوان ایلخان به قدرت رسیده بود، مشغول نبرد با مغولان اردوی زرین و خانات جغتای بود. وی پیشنهاد ادوارد را در ۴ سپتامبر ۱۲۷۱ پذیرفت. با این حال تا چند ماه نتوانست نیرویی به سمت شام روانه کند.