stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سیرکوس سیرکوس لاس وگاس

| سیرکوس سیرکوس لاس وگاس | سیرکوس سیرکوس لاس وگاس |
| --- | --- |
 مکان : وینچستر، نوادا، ایالات متحده آمریکا
 نشانی : ۲۸۸۰ جنوب بلوار لاس وگاس
گشایش: ۱۸ اکتبر ۱۹۶۸؛ ۵۶ سال پیش (۱۹۶۸-۱۸}})
Theme: سیرک
شمار اتاق‌ها: ۳٬۷۷۳
مجموع فضای بازی: ۱۲۳٬۹۲۸ فوت مربع (۱۱٬۵۱۳٫۳ متر مربع)
نمایش‌های دائمی: Circus acts
جاذبه‌های ویژه: Adventuredome Carnival midway RV Park Slots-A-Fun Casino
رستوران‌های سرشناس: Bars Blue Iguana Mexican Express Circus Buffet Horse-A-Round Snack Bar Pizzeria استارباکس The Garden Grill The Steakhouse وینس نیل Westside Deli
مالک: اقامتگاه‌های بین‌المللی ام‌جی‌ام
معمار: Rissman and Rissman Associates Worth Group
بازسازی: ۱۹۷۱، ۱۹۷۲، ۱۹۸۰، ۱۹۸۵، ۱۹۸۶، ۱۹۹۳، ۱۹۹۶
مختصات: ۳۶°۰۸′۱۳″ شمالی ۱۱۵°۰۹′۴۸″ غربی﻿ / ﻿۳۶٫۱۳۶۹۴°شمالی ۱۱۵٫۱۶۳۳۳°غربی﻿ / 36.13694; -115.16333
وبگاه: circuscircus.com
سیرکوس سیرکوس لاس وگاس (انگلیسی: Circus Circus Las Vegas) یک هتل و کازینو در وینچستر، نوادا، لاس وگاس استریپ ایالات متحده آمریکا است.
این هتل که در سال ۱۹۶۸ تأسیس شده دارای ۳٬۷۷۳ اتاق و ۱۱٬۵۱۳٫۳ مترمربع مساحت می‌باشد.
در فرهنگ عامه

در سال ۱۹۶۹، سیرکاس سیرکاس به عنوان محلی برای قسمتی از «شوی اد سالیوان» مورد استفاده قرار گرفت. همچنین در فیلم سال ۱۹۷۰ به نام «گرس‌هاپر» ظاهر شد.
در رمان خبری سال ۱۹۷۱ به نام «ترس و وحشت در لاس وگاس»، نویسنده هانتر اس. تامپسون نوشت: «سیرکاس-سیرکاس همان چیزی است که تمام دنیای هپ در شب جمعه انجام می‌دهد اگر نازی‌ها جنگ را ببرده باشند. این ششمین رایش است. طبقه زیرین پر از میزهای شرط‌بندی است، مانند سایر کازینوها… اما این مکان حدود چهار طبقه بلند است، به سبک یک چادر سیرک، و انواع عجیب و غریب از دیوانگی‌ها و کارناوال‌های لهستانی در این فضا در حال اتفاق افتادن است.» زمانی که این رمان در سال ۱۹۹۸ به فیلم اقتباس شد، سیرکاس سیرکاس به عنوان «سیرکاس بازوکو» به عنوان نمایشگاهی که به ندرت به عنوان نمایشگاه سیرکاس اجازه داده بشود برای فیلمسازان به عنوان محل فیلمبرداری شد. که اجازه فیلمبرداری در املاک خود را رد کرده بود.
نمایشگاه نیز در فیلم جیمز باند سال ۱۹۷۱ به نام «الماس‌ها برای همیشه» ظاهر شد. یک سال بعد، در یک قسمت از سریال تلویزیونی به نام «باناسک» با عنوان «یک میلیون به راحتی» نیز ظاهر شد. سیرکاس سیرکاس در چندین فیلم دیگر از دهه ۱۹۷۰ نیز ظاهر شد، از جمله «بانوی لاس وگاس»، «خیابان دامنه‌آلی»، و «تابستان کوروت»، فیلم «نابغه‌های نوزاد» در سال ۱۹۹۹ جزئی از ماجراجویی درون قبو بود که به عنوان پارک تمایل جوی‌ورلد در نظر گرفته شد.
در بازی ویدیویی سال ۲۰۰۴ به نام «گرند تفت آوتو: سن آندریاس»، سیرکاس سیرکاس به نام «جیبوک کلان» ظاهر شد. نیز نمایشگاهی به نام «رینگمستر» در بازی ویدیویی مسابقه‌ای سال ۲۰۱۴ به نام «تیم» در نزدیکی انتهای شمالی خیابان لاس وگاس ظاهر شد.
در سال ۱۹۹۳، یک دزدی در سیرکاس سیرکاس رخ داد، زمانی که هدر تال‌چیف، راننده یک کامیون مسلح، با ۳ میلیون دلار فرار کرد که در حال توزیع در دستگاه‌های ATM بود. هدر تال‌چیف این دزدی را با کمک قاتل روبرتو سولیس انجام داد. آن‌ها ناپدید شدند، اما او ۱۲ سال بعد تسلیم شد. این دزدی در یک قسمت از مجموعه مستند نتفلیکس به نام "Heist" در سال ۲۰۲۱ روایت شده‌است.
سن خوان کپیسترانو، کالیفرنیا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= کالیفرنیا, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| سن خوان کپیسترانو | سن خوان کپیسترانو |
| --- | --- |
شهر: شهر
  مهر:   مهر
موقعیت سن خوان کپیسترانو در داخل شهرستان اورنج، کالیفرنیا.: موقعیت سن خوان کپیسترانو در داخل شهرستان اورنج، کالیفرنیا.
ایالت:  کالیفرنیا
شهرستان:  اورنج
حکومت: حکومت
 • شهردار: Sam Allevato
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۴٫۲۹۵ مایل مربع (۳۷٫۰۲۴ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱۴٫۱۱۵ مایل مربع (۳۶٫۵۵۹ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۱۸۰ مایل مربع (۰٫۴۶۶ کیلومتر مربع)  ۱٫۲۶٪
ارتفاع: ۷۵-۱۱۸ فوت (۳۷ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۳۴٬۵۹۳
 • تراکم: ۲۴۰۰/مایل مربع (۹۳۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۸ (PST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۷ (PDT)
زیپ‌کد: ۹۲۶۷۵
کد منطقه: 949
کد FIPS: ۰۶-۶۸۰۲۸
GNIS feature ID: ۱۶۶۱۳۸۳
وبگاه: http://www.sanjuancapistrano.org
سن خوان کپیسترانو یا سن هوان کپیسترانو (به انگلیسی: San Juan Capistrano) شهری در شهرستان اورنج، کالیفرنیا ایالت کالیفرنیا است که در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳۴۵۹۳ نفر جمعیت داشته است.
احمدآباد علیا (سراب)

village در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| احمدآباد علیا (سراب) احمدابادعلیا | احمدآباد علیا (سراب) احمدابادعلیا |
| --- | --- |
village: village
احمدآباد علیا (سراب): احمدآباد علیا (سراب)
مختصات: ۳۷°۵۰′۳۳″ شمالی ۴۷°۲۲′۳۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۸۴۲۵۰°شمالی ۴۷٫۳۷۷۵۰°شرقی﻿ / 37.84250; 47.37750: مختصات: ۳۷°۵۰′۳۳″ شمالی ۴۷°۲۲′۳۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۸۴۲۵۰°شمالی ۴۷٫۳۷۷۵۰°شرقی﻿ / 37.84250; 47.37750
استان‌های ایران: استان آذربایجان شرقی
شهرستان‌های ایران: شهرستان سراب
بخش (تقسیمات کشوری): بخش مرکزی شهرستان سراب
تقسیمات کشوری در ایران: دهستان ابرغان
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۱۵
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
احمدآباد علیا یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان ابرغان بخش مرکزی شهرستان سراب واقع شده‌است.و یکی از زیبا ترین و پر بار ترین روستا های آذربایجان(تبریز)است 
در قرن ۱۲ یکی از شهر های مستقل بوده و به آن زرین شهر گفته می شده که زیرا در آنجا بازار زرگر ها و جواهراتی بوده که توست زلزله ای مهیب به دل خاک ها فرو رفته و امروزه از آنجا به گفته ی مهندس حسن نورافکن گنجنامه گفته می شود
هاروتیون خاچاتریان

| هاروتیون خاچاتریان | هاروتیون خاچاتریان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۹ ژانویهٔ ۱۹۵۵ ‏(۷۰ سال) آخالکالاکی، گرجستان
ملیت: ارمنستان
پیشه(ها): تهیه‌کننده و کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۱–اکنون
جوایز:     
هاروتیون روبنی خاچاتریان (ارمنی: Հարություն Ռուբենի Խաչատրյան؛ زادهٔ ۹ ژانویهٔ ۱۹۵۵) یک تهیه‌کننده و کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس اهل ارمنستان است.
وی در سال ۱۹۸۱ از بخش فیلم دانشکده فنی مؤسسه تربیتی دولتی ارمنستان در ایروان فارغ‌التحصیل شده‌است.
خاچاتریان مدیرکل جشنواره بین‌المللی فیلم زردآلوی طلایی ایروان و عضو دارای حق در آکادمی فیلم اروپا از سال ۲۰۰۶ می‌باشد.
زندگی‌نامه

هاروتون خاچاتریان در ۹ ژانویه ۱۹۵۵ در آخالکلاک به دنیا آمد. در سال ۱۹۸۱ از گروه فیلم دانشکده فرهنگی مؤسسه آموزش دولتی ارمنستان در ایروان فارغ‌التحصیل شد. وی به عنوان دستیار کارگردان و کارگردان فیلم در استودیوی مستند ارمنی مشغول کار شد او مدتی بعد در استودیوی هایفیلم/آرمن کار کرد. در سال ۲۰۰۳ کاچاتریان جایزه ای از دولت ارمنستان دریافت کرد و هنرمند شایسته جمهوری ارمنستان شد.
جوایز

جایزه شاهزاده کلاوس (هلند ۲۰۰۷)
جایزه لنین کومسومول
مدال موسس خورناتسی
فیلم‌شناسی

Border (مستند)
2005 Return of the Poet (مستند)
2003 Documentarist (مستند)
1994 Verjin kayan
1991 Veradardz avetyats yerkir (مستند)
1990 Wind of Oblivion
1988 White Town (مستند کوتاه)
1987 Kond (مستند کوتاه)
1985 A Visit with the Commander (مستند کوتاه)
1985 Chronicles of an Event (مستند کوتاه)
1981 The Voices of the Neighbourhood (مستند کوتاه)
آصف پسر برخیا

کتاب کلیات اساطیر، مجموعه ادعیه و اوراد که به آصف بن برخیا منسوب می‌کنند.
در داستان‌های اسلامی، آصف پسر برخیا یا آصِف بن بَرخیا نام وزیر، کاتب و به روایتی داماد سلیمان دانسته شده است. در تمامی روایت‌هایی که نام او در آن‌ها ذکر شده است، از ارتباط او با آیه ۴۰ از سوره نمل سخن به میان آمده است. روایت مشهوری که در آن آصف بن برخیا به درخواست سلیمان تخت بلقیس ملکه سبا را در چشم به هم زدنی از سرزمین سبا به نزد سلیمان می‌آورد. مشهور است او اسم اعظم و علم لدنی داشته است.
به او آثاری چون اساطیر و هفتاد و دو دیو نسبت داده شده است.
آیه ۴۰ سوره نمل

قَالَ الَّذِی عِندَهُ عِلْمٌ مِّنَ الْکِتَابِ أَنَا آتِیکَ بِهِ قَبْلَ أَن یَرْتَدَّ إِلَیْکَ طَرْفُکَ فَلَمَّا رَآهُ مُسْتَقِرًا عِندَهُ قَالَ هَذَا مِن فَضْلِ رَبِّی لِیَبْلُوَنِی أَأَشْکُرُ أَمْ أَکْفُرُ وَمَن شَکَرَ فَإِنَّمَا یَشْکُرُ لِنَفْسِهِ وَمَن کَفَرَ فَإِنَّ رَبِّی غَنِیٌّ کَرِیمٌ
ترجمه:
کسی که نزد او دانشی از کتاب [الهی] بود گفت من آن را پیش از آنکه چشم خود را برهم زنی برایت می‌آورم پس چون [سلیمان] آن [تخت] را نزد خود مستقر دید گفت این از فضل پروردگار من است تا مرا بیازماید که آیا سپاسگزارم یا ناسپاسی می‌کنم و هر کس سپاس‌گزارد تنها به سود خویش سپاس می‌گزارد و هر کس ناسپاسی کند بی‌گمان پروردگارم بی‌نیاز و کریم است
فیلم ملک سلیمان

در فیلم ملک سلیمان به کارگردانی شهریار بحرانی، حسین محجوب نقش آصف بن برخیا را بازی می‌کند.
آرامگاه آصف بن برخیا

بر پایه یک داستان آرامگاه آصف بن برخیا در روستای پاسنگ بالا از دهستان قراولان شهرستان گالیکش استان گلستان قرار دارد و برای مردم بومی با نام بابا تکیه شناخته است. در مزار (بجستان) در استان خراسان رضوی ، بجستان ، روستای مزار نیز آرامگاهی وجود دارد که مردم آن را متعلق به آصف بن برخیا می‌دانند.[نیازمند منبع]
بر پایه داستانی دیگر در افسانه‌ها آمده است پس از اینکه برخیا می‌میرد سلیمان دستور می‌دهد وی را در پای کوهی معروف به کوه سلیمان در اوش قرقیزستان دفن کنند. این مقبره که در قرن هفدهم در پای کوه سلیمان در اوش ساخته شده اکنون بخشی از مجتمع موزه ملی باستان‌شناسی است.
تخت سلیمان که مردم محلی آن را سلیمان-تو نیز می‌نامند به معنای تخت سلیمان است. یونسکو در سال ۲۰۰۹ این کوه که تقریباً ۲۰۰ متر ارتفاع دارد و دارای پنج قله است را در فهرست میراث جهانی ثبت کرد. بازدیدکنندگان ابتدا یک سازه ۷ در ۹ متری می‌بینند که گنبدی بر روی آن قرار دارد که قطر آن ۴٫۵ متر است. در داخل آن، یک ورودی دارای تورفتگی و بسیار مزین و یک فضای داخلی به شکل هشت‌وجهی با ارتفاع ۲ متر دیده می‌شود.
بابا صدیقی

| بابا ضیاءالدین صدیقی | بابا ضیاءالدین صدیقی |
| --- | --- |
وزیر دولت در بخش تدارکات مدنی و غذا (FDA) و کار دولت مهاراشترا: وزیر دولت در بخش تدارکات مدنی و غذا (FDA) و کار دولت مهاراشترا
دوره مسئولیت ۹ نوامبر ۲۰۰۴ – ۱ دسامبر ۲۰۰۸: دوره مسئولیت ۹ نوامبر ۲۰۰۴ – ۱ دسامبر ۲۰۰۸
سروزیر: ویلاس‌راو دیشموک
نماینده مجلس قانون‌گذاری مهاراشترا: نماینده مجلس قانون‌گذاری مهاراشترا
دوره مسئولیت ۲۰۰۹ – ۲۰۱۴: دوره مسئولیت ۲۰۰۹ – ۲۰۱۴
پس از: ایجاد حوزه انتخابیه
پیش از: Ashish Shelar
حوزه انتخاباتی: غرب بندرا
دوره مسئولیت ۱۹۹۹ – ۲۰۰۹: دوره مسئولیت ۱۹۹۹ – ۲۰۰۹
پس از: جایاشری نایاک
پیش از: انحلال حوزه انتخابیه
حوزه انتخاباتی: بندرا
عضو هیئت مدیره پارلمانی در کمیته کنگره مهاراشترا پرادش: عضو هیئت مدیره پارلمانی در کمیته کنگره مهاراشترا پرادش
دوره مسئولیت ۱۹ مه ۲۰۱۹ – ۸ فوریه ۲۰۲۴: دوره مسئولیت ۱۹ مه ۲۰۱۹ – ۸ فوریه ۲۰۲۴
رئیس و معاون ارشد ریاست کمیته کنگره منطقه‌ای بمبئی: رئیس و معاون ارشد ریاست کمیته کنگره منطقه‌ای بمبئی
دوره مسئولیت ۱۵ اکتبر ۲۰۱۴ – ۸ فوریه ۲۰۲۴: دوره مسئولیت ۱۵ اکتبر ۲۰۱۴ – ۸ فوریه ۲۰۲۴
رئیس امور توسعه منطقه و مسکن مهاراشترا (MHADA): رئیس امور توسعه منطقه و مسکن مهاراشترا (MHADA)
دوره مسئولیت ۲۰۰۰ – ۲۰۰۴: دوره مسئولیت ۲۰۰۰ – ۲۰۰۴
عضو شورای شهرداری تعاونی مومبای: عضو شورای شهرداری تعاونی مومبای
دوره مسئولیت ۱۹۹۳ – ۲۰۰۳: دوره مسئولیت ۱۹۹۳ – ۲۰۰۳
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳ سپتامبر ۱۹۵۸ گوپالگانج، بیهار، هند
درگذشته: ۱۲ اکتبر ۲۰۲۴ (۶۶ سال) بمبئی، مهاراشترا، هند
علت مرگ: ترور توسط شلیک‌گلوله
ملیت: هندی
حزب سیاسی: حزب کنگره ملی‌گرا (فوریه–اکتبر ۲۰۲۴)
دیگر عضویت‌های سیاسی: کنگره ملی هند (۱۹۷۶–۲۰۲۴)
همسر(ان): شهزین صدیقی
فرزندان: ۲, یکی از آنها زیشان
اقامتگاه: سی-۸۵۸/۵۷، جاده آمبدکار، بمبئی غربی
محل تحصیل: کالج ام. ام. کی.
بابا ضیاءالدین صدیقی (زاده ۱۳ سپتامبر ۱۹۵۸ - درگذشت ۱۲ اکتبر ۲۰۲۴) یک سیاستمدار هندی بود که عضو مجلس قانون‌گذاری (MLA) در ایالت ماهاراشترا از حوزه انتخابیه غرب بندرا بود. او برای سه دوره متوالی در سال‌های ۱۹۹۹، ۲۰۰۴ و ۲۰۰۹ عضو مجلس قانون‌گذاری (MLA) بود، همچنین بین سال‌های ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۸ به‌عنوان وزیر دولت در بخش تدارکات مدنی و غذا (FDA) و کار تحت ریاست سروزیر ویلاس‌راو دیشموک خدمت کرد.
صدیقی همچنین پیش از این برای دو دوره متوالی بین سال‌های ۱۹۹۲ و ۱۹۹۷ تحت شهرداری تعاونی انجام وظیفه کرد. او قبل از اینکه به قتل برسد، به عنوان رئیس و معاون ارشد ریاست کمیته کنگره منطقه‌ای بمبئی و هیئت مدیره پارلمانی کمیته کنگره ماهاراشترا پرادش خدمت می‌کرد. در روز ۸ فوریه ۲۰۲۴، او از عضویت اصلی کنگره ملی هند استعفا داد. او مدتی بعد در روز ۱۲ فوریه ۲۰۲۴ به حزب کنگره ملی‌گرا به رهبری آجیت پِوار پیوست
صدیقی در شب ۱۲ اکتبر ۲۰۲۴ در مقابل دفتر پسرش زیشان به ضرب گلوله کشته شد.
حرفه سیاسی

ضیاءالدین صدیقی معروف به بابا صدیقی، در سال ۱۹۷۷ به عنوان فردی که تازه به دوران بلوغ رسیده است به کنگره ملی هند (INC) پیوست. او با جنبش‌های مختلف دانش‌آموزی آن دوره تحت عنوان عضو اتحادیه ملی دانش‌آموزان هند در بخش بمبئی، شاخه دانش‌آموزان کنگره ملی هند، همکاری کرده بود. او در سال ۱۹۸۰ به جایگاه دبیرکل بندرا تلوکا در کنگره جوانان بندرا دست یافت و طی دو سال بعد به ریاست آن برگزیده شد. در سال ۱۹۸۸ به عنوان رئیس کنگره جوانان بمبئی انتخاب شد. چهار سال بعد به عنوان عضو شورای شهر شهرداری تعاونی بمبئی برگزیده شد و پنج سال بعد دوباره به این جایگاه دست یافت. او در سال ۱۹۹۹ از حوزه انتخابیه غرب بندرا به عنوان نماینده مجلس قانون‌گذاری (MLA) انتخاب شد. او در سال‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۹ دوباره به نمایندگی برگزیده شد و سه دوره متوالی در این جایگاه خدمت کرد. بابا صدیقی همچنین برای انجام خدمت در سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۴، از سوی دولت ایالتی مهاراشترا به مقام ریاست هیئت مدیره اولیاء امور توسعه ناحیه و مسکن مهاراشترا در بمبئی منصوب شده بود. او همچنین به مقام وزیر دولت در بخش تدارکات مدنی و غذا (FDA) و کار و حمایت از مصرف‌کننده در دولت مهاراشترا منصوب شده بود و از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۸ به خدمت مشغول بود. او در سال ۲۰۱۱، وجوه سرمایه‌گذاری جهت ایجاد یک باغ زیست‌بومی در بندرا-کار را فراهم کرد.
زندگی شخصی

بابا صدیقی با شِهزین صدیقی ازدواج کرد که صاحب دو فرزند شدند. یکی از فرزندان آنها دختری به
نام ارشیا صدیقی و فرزند دیگر یک پسر به نام زیشان صدیقی است.
مرگ

بابا صدیقی در روز ۱۲ اکتبر ۲۰۲۴ در بمبئی، هدف گلوله سه مهاجم قرار گرفت و به قتل رسید. بعد از تیراندازی، به بیمارستان لیلاواتی منتقل شد و در آنجا مرگ او اعلام گردید. او هنگام به قتل رسیدن ۶۶ سال داشت. منابع گفتند که در ساعت ۹:۳۰ شب، در نزدیکی دفتر پسرش، زیشان سه گلوله به او شلیک شد. دو فرد بازداشت شدند یکی از افراد بازداشت شده گورمیل بالجیت سینگ از ایالت هاریانا است و فرد دیگر دارماراج راجش کاشیاپ از ایالت اوتار پرادش می‌باشد. مدتی بعد، پلیس دو فرد مظنون دیگر را به نام‌های شیوکومار گوتام از ایالت اوتار پرادش، و محمد جاسین اختر اعلام کرد. پلیس مبادرت به بازداشت پراوین لونکار کرد که به گفته آنها حمایت لجستیکی این قتل را تدارک دیده بود و ادعا کرد که برادر متواری او به نام شوبام لونکار، مغز متفکر این تیراندازی بوده است. در روز ۱۵ اکتبر ۲۰۲۴، پلیس چهارمین بازداشت را انجام داد که فردی به نام هاریش‌کومار بالاکرام نیساد (Harishkumar Balakram Nisad) از ایالت اوتار پرادش بود. پلیس بمبئی تأیید کرد این باند، توسط لارنس بیشنوی که در زندان تیهار در حبس است و در این ترور دست داشته، رهبری شده است.
نوردهی

به مقدار نوری که به فیلم یا گیرنده تصویر می‌رسد، نوردهی گفته می‌شود. این مقدار ترکیبی از نور موجود؛ عدد دیافراگم و سرعت شاتر است و متأثر از درجهٔ حساسیت فیلم یا حسگر مورد استفاده است.
نوردهی‌های متفاوت با تغییر در سرعت شاتر
در عکاسی میزان نوردهی، میزان نور در واحد سطح (میزان روشنایی هواپیما از زمان نوردهی است) که به یک فیلم عکاسی یا حسگر تصویر الکترونیکی می‌رسد، که با سرعت شاتر، دیافراگم لنز و درخشندگی صحنه تعیین می شود. قرار گرفتن در معرض نور در چند ثانیه اندازه‌گیری می‌شود و می‌توان از مقدار قرار گرفتن در معرض (EV) و درخشندگی صحنه در یک منطقه مشخص، محاسبه کرد.
نگارخانه

قرار گرفتن در معرض طولانی که مسیرهای ستارگان در اطراف قطبهای آسمانی جنوب و شمال را نشان می‌دهد، از رصدخانه پارانال مشاهده شده‌است. (اعتبار: ESO)
دو تصویر مشابه، یکی در حالت خودکار گرفته شده (در معرض کمبود نور) ، دیگری با تنظیمات دستی.
ساختمان‌ها و درختان عکس‌برداری شده با زمان نوردهی خودکار 1/200 ثانیه
یک مسیر ستاره‌ای در رصدخانه لا سیلا در شمال شیلی. این نوع عکاسی که از زمان نوردهی طولانی استفاده می‌کند، حرکت ظاهری ستارگان را در اطراف قطب جنوب آسمان در آسمان شب به دلیل چرخش زمین ثبت می‌کند.
صندلی سفید: نوردهی بیش از حد برنامه‌ریزی باعث زیبایی صحنه شده است
تصویر به شدت نوردهی شده است
شدت نوردهی بالا
شدت نوردهی پایین
عکسی با نوردهی بیش از حد از کانون مرکزی. بالا یک عکس معمولی و زیر یک عکس سوخته است.
تصویری با نوردهی طولانی از دریا
عکس دریا قبل از طلوع آفتاب با زمان نوردهی ۳۰ ثانیه. به آب کدر توجه کنید.
هنگامی که از آسمان شب با نوردهی طولانی عکس گرفته می‌شود، مسیر حرکت روزانه ستاره آشکار می‌شود.
صحنه‌ای از خیابان در هلسینکی فنلاند در یک روز بسیار آفتابی. عکس به طور عمدی توسط +1 EV بیش از حد نوردهی شد تا نور خورشید را جبران کند. زمان نوردهی توسط نورسنج دوربین محاسبه شد و هنوز 1/320 ثانیه است.
تصویر با استفاده از نوردهی طولانی با سوزاندن پشم فولادی در یک حرکت دایره‌ای گرفته شده است
«لکه‌گیری» تصویر ناشی از حرکت عکاسی در طول مدت زمان نوردهی طولانی
احمد شاملو
سرگذشت > تولد و سال‌های پیش از جوانی

احمد شاملو در ۲۱ آذر ۱۳۰۴ در خانۀ شمارۀ ۱۳۴ خیابان صفی‌علیشاه تهران از پدری بنام حیدر (که اصالتاً از قریه شاملو در ۲۰ کیلومتری تبریز بعد از بخش خواجه و از تبار اسماعیل میرزای صفوی) و مادری بنام کوکب، چشم به جهان گشود و به گفتهٔ شاملو در شعر «من بامدادم سرانجام…» از مجموعه مدایح بی‌صله مادرش کوکب شاملو، از مهاجران قفقازی بود که طی انقلاب بلشویکی ۱۹۱۷ روسیه، به همراه خانواده‌اش بالاجبار به ایران کوچانده شده بود.
دورهٔ کودکی را به‌خاطر شغل پدر که افسر ارتش رضا شاه بود و هر چند وقت را در جایی به مأموریت می‌رفت، در شهرهایی چون رشت و سمیرم و اصفهان و آباده و شیراز گذراند. (آیدا می‌گوید: «چون مدت کوتاهی بعد از تولد، خانواده‌اش رفته‌اند رشت و بعد دوباره آمده‌اند تهران، محل تولدش را اشتباهی رشت ثبت کرده‌اند») دوران دبستان را در شهرهای خاش، زاهدان، مشهد، بیرجند و قریه شاملو در (۲۰ کیلومتری تبریز بعداز بخش خواجه) گذراند و از دوازده ـ سیزده سالگی شروع به ضبط لغات متداول عوام (که در فرهنگ‌های رسمی ثبت نمی‌شود) کرد.
دورهٔ دبیرستان را در بیرجند، مشهد، گرگان و تهران گذراند و سال سوم دبیرستان را مدتی در دبیرستان ایران‌شهر و مدتی در دبیرستان فیروز بهرام تهران خواند و به شوق آموختن زبان آلمانی در مقطع اول هنرستان صنعتی ایران و آلمان ثبت‌نام کرد.
سرگذشت > دوران فعالیت سیاسی و زندان

در اوایل دههٔ ۲۰ خورشیدی، پدرش برای سر و سامان دادن به تشکیلات از هم پاشیدهٔ ژاندارمری به گرگان و ترکمن‌صحرا فرستاده شد. او همراه با خانواده به گرگان رفت و به ناچار در کلاس سوم دبیرستان ادامه تحصیل داد. در بحبوحهٔ جنگ جهانی دوم و ورود متفقین به خاک ایران، در فعالیت‌های سیاسی علیه متفقین در شمال کشور شرکت کرد و بعدها در تهران دستگیر و به بازداشتگاه سیاسی شهربانی و از آنجا به زندان شوروی در رشت منتقل شد. پس از آزادی از زندان با خانواده به رضائیه (ارومیه) رفت و تحصیل در کلاس چهارم دبیرستان را آغاز کرد. با به قدرت رسیدن پیشه‌وری و فرقه دموکرات آذربایجان همراه پدرش دستگیر شد و تا کسب تکلیف از مقامات بالاتر دو ساعت مقابل جوخه آتش قرار گرفت. سرانجام آزاد شد و به تهران بازگشت. او برای همیشه ترک تحصیل کرد و در یک کتاب‌فروشی مشغول به کار شد.
در سال ۱۳۳۲ پس از کودتای ۲۸ مرداد علیه دکتر مصدق و با بسته شدن فضای سیاسی ایران مجموعه شعر آهن‌ها و احساس توسط پلیس در چاپخانه سوزانده‌شد و با یورش مأموران به خانهٔ او، ترجمهٔ طلا در لجن اثر زیگموند موریس و بخش عمدهٔ کتاب پسران مردی که قلبش از سنگ بود اثر مور یوکائی با تعدادی داستان کوتاه نوشتهٔ خودش و کتاب‌ها و یادداشت‌های کتاب کوچه از میان رفت و با دستگیری مرتضی کیوان، نسخه‌های یگانه‌ای از نوشته‌هایش از جمله مرگ زنجره و سه مرد از بندر بی‌آفتاب توسط پلیس ضبط شد که دیگر هرگز به دست نمی‌آید. شاملو موفق به فرار می‌شود اما پس از چند روز فرار از دست مأموران در چاپخانه روزنامهٔ اطلاعات دستگیرشده، به عنوان زندانی سیاسی به زندان موقت شهربانی و زندان قصر برده می‌شود. در زندان، در کنار شعر، به بررسی شاهنامه هم می‌پردازد و دست به نگارش پیش‌نویس دستور زبان فارسی می‌زند و قصهٔ بلندی به سیاق امیر ارسلان و ملک بهمن می‌نویسد که در انتقال از زندان شهربانی به زندان قصر از بین می‌رود. مرتضی کیوان به همراه ۹ افسر سازمان نظامی حزب توده اعدام می‌شود و او در زمستان ۱۳۳۳ پس از تحمل یک سال حبس، از زندان آزاد می‌شود.
با این‌حال «مردی که قلبش از سنگ بود» پس از سال‌ها توسط نشر ثالث به‌چاپ رسید.
احمد شاملو از حامیان اشغال سفارت آمریکا در ۱۳ آبان ۱۳۵۸ بود؛ امضای او پای پیام کانون نویسندگان ایران به دانشجویان تسخیرکننده سفارت آمریکا آمده که در روزنامه اطلاعات ۱۶ آبان ۵۸ منتشر شده است.
سرگذشت > رویدادهای مهم در زندگی شعری > آشنایی با نیما یوشیج

در سال ۱۳۲۵، شاملو که هنوز به عنوان شاعری نوپرداز شناخته نمی‌شد با نیما یوشیج، پدر شعر نو فارسی آشنا می‌گردد. او تصویر نیما یوشیج، نقاشی رسام ارژنگی و شعر ناقوس، سروده نیما را در روزنامه «پولاد» می‌بیند و اندکی پس از آن، رابطه‌ای ادبی میان آن دو شکل می‌گیرد. شاملو می‌گوید:
«نشانی‌اش را پیدا کردم رفتم درِ خانه‌اش را زدم. دیدم مردی با همان قیافه که رسام ارژنگی کشیده بود آمد دمِ در. به او گفتم استاد، اسم من فلان است، شما را دوست دارم و آمده‌ام به شاگردی‌تان. فهمید کلک نمی‌زنم. در من صمیمیتی یافته بود که آن را کاملاً درک می‌کرد. دیگر غالباً من مزاحم این مرد بودم و بدون این‌که فکر کنم دارم وقتش را تلف می‌کنم، تقریباً هر روز پیش نیما بودم.»
این آشنایی که باعث به وجود آمدن رابطه‌ای عاطفی و خانوادگی میان آن‌ها گشته بود، تا سال‌ها ادامه پیدا کرد. در ۱۴ خرداد ۱۳۳۰، نیما یوشیج با نوشتن یادداشتی برای شاملو و هدیه جلدی از کتاب «افسانه» از او قدردانی می‌کند:
«عزیز من، این چند کلمه را برای این می‌نویسم که این یک جلد افسانه از من، در پیش شما یادگاری باشد. شما واردترین کس به کار من و روحیه من هستید و با جرأتی که التهاب و قدرتِ رؤیت لازم دارد، واردید…»
در این سال‌ها، شاملو به گفته خود، تحت تأثیر نیما و نوآوری‌های او در شعر بوده است و در کتاب‌هایی که به چاپ رسانید، شعرهای بسیاری در قالب نیمایی می‌سراید. او به قصد معرفی شعر نیما، دست به انتشار مجلات کوچک مقطعی (چون سخن نو، هنر نو (ساعت ۴ بعد از ظهر)، روزنه، راد، آهنگ صبح و… زد؛ اما پس از آشنایی‌اش با فریدون رهنما و انتشار دفتر شعر «قطع‌نامه»، مسیر شاعری او به گونه‌ای دیگر رقم می‌خورد
سرگذشت > رویدادهای مهم در زندگی شعری > آشنایی با فریدون رهنما

آشنایی با فریدون رهنما، که از اروپا برگشته بود و با شعر روز جهان آشنا بود، تأثیر زیادی بر شاملو گذاشت.
او در سال ۱۳۳۰، دفتری به نام قطع‌نامه چاپ و منتشر کرد که رهنما نیز پیش‌گفتاری نقادانه بر آن نوشته بود. انتشار این مجموعه، که دربرگیرنده سروده‌های بی وزن شاعر بود و با معیارهای شعر نیمایی ناسازگار می‌نمود، باعث تیره شدن روابط نیمای زودرنج و شاملو گشت. رهنما در پیش‌گفتارش در وصف شعر شاملو نوشت:
ریتم اشعار صبح (شاملو) را با ریتم اشعار اسپانیولی و اشعار آمریکای لاتینی بعد از لورکا می‌شود مقایسه کرد. دنیای پر از اشکال و تصاویر نابرابر نیما یوشیج که نتیجه خشکی (در بهترین آثارش) به دهان‌مان می‌برد، با احساسات از بند رسته صبح (شاملو) به راه افتاده‌اند و ما را به نقاط عمیقِ درد پاشیده شده هدایت می‌کنند…
شاملو دربارهٔ این مقدمه گفته:
رهنما با خواهش من هم زیر بار حذف آن جمله نرفت. گفت نیما منطقی تر از آن است که از قضاوت کسی برنجد، وانگهی این سلیقه شخص من است و قرار نیست قوانین اخلاقی حاکم بر روابط تو و نیما در آن دخالت داده شود.
او دربارهٔ کنار گذاشتن وزن عروضی، چه به شکل قدیمی و چه نیمایی آن، معتقد است:
خط کشیدن بر عروض قدیم و جدید، عملاً حاصل درس بزرگی بود که من از کارهای خود نیما گرفتم، ولی او حاضر به تجدید نظر نبود که هیچ، آن را مستقیماً دهان‌کجی به خود تلقی کرد و با انتشار «قطعنامه» هم به کلی از من کنار کشید و هر بار که به خدمتش رفتم با سردی بیشتری مرا پذیرفت و هرگز حاضر نشد توضیحات مرا بشنود. شاید هم حق داشت. فریدون رهنما نمی‌بایست در مقدمه آن دفتر دل او را با آن قضاوت به درد می‌آورد.
اگرچه شاملو خود بر این باور بود که فریدون رهنما جهان دیگری را به او معرفی کرد که در سایه آن به بینش شعری خود رسید، اما او به هیچ وجه از نیما دست نکشید، به‌طوری که در شعرهای نیماییش در شمار شاعران موفق دوران معاصر قرار می‌گیرد. ضیاء موحد معتقد است امروزه تأثیر شعر شاملو بر شعر معاصر ایران از تأثیر شعر نیما بیشتر مشهود است.
سرگذشت > زندگی خانوادگی

شاملو در سال ۱۳۲۶ در سن بیست و دو سالگی با اشرف‌الملوک اسلامیه ازدواج کرد. هر چهار فرزند او، سیاوش، سامان، سیروس و ساقی حاصل این ازدواج هستند. این ازدواج به جدایی می‌انجامد و شاملو پس از یک دهه در سال ۱۳۳۶ با طوسی حائری ازدواج می‌کند. دومین ازدواج شاملو، همچون نخستین ازدواج، مدت زیادی دوام نمی‌آورد و چهار سال بعد در ۱۳۴۰ از همسر دوم خود نیز جدا می‌شود. اما سومین و آخرین پیوند زناشویی شاملو با آیدا، در سال ۱۳۴۳ بود که تا پایان عمر خود، عاشقانه با او زیست.
شاملو در ۱۴ فروردین ۱۳۴۱ با آیدا سرکیسیان (ریتا آتانث سرکیسیان) آشنا می‌شود. این آشنایی تأثیر بسیاری بر زندگی او دارد و نقطهٔ عطفی در زندگی او محسوب می‌شود. در این سال‌ها شاملو در توقف کامل آفرینش هنری به سر می‌برد و تحت تأثیر این آشنایی شعرهای مجموعهٔ آیدا: درخت و خنجر و خاطره! و آیدا در آینه را می‌سراید. او دربارهٔ اثر آیدا در زندگی خود به مجله فردوسی گفت: «هر چه می‌نویسم برای اوست و به خاطر او… من با آیدا آن انسانی را که هرگز در زندگی خود پیدا نکرده‌بودم پیدا کردم».
آیدا و شاملو در فروردین ۱۳۴۳ ازدواج می‌کنند و شش ماه در ده شیرگاه (مازندران) اقامت می‌گزینند و از آن پس شاملو تا آخر عمر در کنار او زندگی می‌کند. شاملو در همین سال دو مجموعه شعر به نام‌های آیدا در آینه و لحظه‌ها و همیشه را منتشر می‌کند و سال بعد نیز مجموعه‌ای به نام آیدا: درخت و خنجر و خاطره! منتشر می‌شود و در سال ۱۳۴۵ برای سومین بار تحقیق و گردآوری کتاب کوچه را آغاز می‌کند و برنامهٔ قصه‌های مادربزرگ را برای بخش برنامه‌های کودک تلویزیون ملی ایران تهیه می‌کند.