مدل هم‌گروه
مدل

مدل هم‌گروه بر اساس مفهومی است که ورودی شنیداری و دیداری به مغز نورون‌ها را در موقع ورود (بجای انتهای واژه) به مغز تحریک می‌کنند. این واقعیت در دهه ۱۹۸۰ و از طریق آزمایش با سایه‌زنی گفتار اثبات شد، در سایه‌زنی گفتار، افراد به یک صدای ضبط شده گوش می‌دادند و به آن‌ها دستور داده می‌شد که آنچه که را که دقیقاً شنیده بودند را به صدای بلند، و به بیشترین سرعت ممکن، تکرار کنند؛ مارسلن-ویلسون به این نتیجه رسید که افراد قبل از اتمام پخش واقعی صدا شروع به تکرار آن واژه می‌کنند، که این موضوع پیشنهاد کننده آن بود که واژه در واژگان شنونده قبل از آنکه کل واژه شنیده شود، فعال شده بوده‌است. یافته‌هایی مثل این، باعث شد که مارسلن-ویلسون مدل هم‌گروهی را در ۱۹۸۷ پیشنهاد بدهد.
مدل هم‌گروهی شامل سه گام است: دسترسی، انتخاب، و ادغام. در این مدل، بازیابی واژگانی شنیداری با اولین یا دوتا قطعه گفتاری اول، یا واج، که یه گوش شنونده می‌رسد شروع می‌شود، که در آن وقت واژگان ذهنی هر واژه ممکن که با آن قطعه گفتاری شروع می‌شود را فعال می‌کند. این موضوع در طول گام دسترسی بوقوع می‌پیوندد، و به همه واژه‌های ممکن یک هم‌گروه گفته می‌شود. به کلماتی که فعال می‌شوند ولی واژه مورد نظر نیستند، رقیب گفته می‌شود. شناسایی واژه هدف وقتیکه رقیب بیشتر باشد سخت‌تر می‌شود. مادامیکه قطعات گفتاری بیشتر به گوش وارد می‌شود، و نورون‌های بیشتری را تحریک می‌کند، این موضوع باعث می‌شود که رقبایی که دیگر با ورودی تطبیق ندارند، حذف شوند یا میزان فعال‌سازی‌شان کم شود. به فرایندی که در آن واژه‌ها فعال می‌شوند و رقبا در مدل هم‌گروه حذف می‌شوند، معمولاً انتخاب و فعال‌سازی یا شناسایی و رقابت گفته می‌شود. این فرایندها تا زمانی ادامه می‌یابند که به یک نقطه شناسایی برسیم، که در آن فقط یک واژه فعال هست و همه رقبا حذف شده‌اند. فرایند نقطه شناسایی در حدود اولین ۲۰۰ یا ۲۵۰ میلی‌ثانیه ورود واژه معین شروع می‌شود. که به آن نقطه یکتا هم گفته می‌شود، و نقطه‌ای است که بیشترین پرازش در آن رخ می‌دهد. بعلاوه، قبل و بعد از آنکه واژه به نقطه شناسایی می‌رسد، در نحوه پردازش آن کلمه تفاوت‌هایی وجود دارد. می‌توان پردازشی را که قبل از رسیدن به نقطه شناسایی است را پایین-به-بالا دید، که در آن از واج‌ها برای دسترسی به واژگان استفاده می‌شود. فرایند بعد از نقطه شناسایی، بالا-به-پایین است، زیرا اطلاعات مربوط به واژه انتخاب شده در برابر واژه ارائه شده آزمون می‌شود. مرحله انتخاب وقتی رخ می‌دهد که فقط یک واژه در مجموعه باقی بماند. در نهایت، در گام ادغام، ویژگی‌های معنایی و نحوی واژه‌های فعال‌شده برای نمایش سطح-بالای آن سخن تجمیع می‌شوند.
برای مثال، در شناسایی شنیداری واژه «candle»، این گام‌ها رخ می‌دهد. وقتیکه شنونده دو واج اولیه /k/ و /æ/ (شماره ۱ و ۲ در تصویر) را می‌شنود، او کلمه "candle" را همراه با رقیب‌هایی مثل "candy" ,"canopy" ,"cattle" و بسیاری دیگر را فعال می‌کند. وقتیکه واج /n/ اضافه می‌شود، (شماره ۳ در تصویر) "cattle" حذف می‌شود؛ با /d/ واژه "canopy" حذف می‌شود؛ و این فرایند تا زمان نقطه شناسایی ادامه می‌یابد، که واج نهایی /l/ برای "candle" می‌رسد (شماره ۵ در تصویر). نقطه شناسایی نیازی نیست که همیشه واج آخرین آن کلمه باشد؛ مثلاً نقطه شناسایی "slander"، در واج /d/ رخ می‌دهد (زیرا هیچ واژه انگلیسی دیگری با "sland-" شروع نمی‌شود)؛ یا مثلاً همه رقبای کلمه "spaghetti" تا زمان /spəɡ/ حذف شده‌اند؛ جروم پاکارد اثبات کرد که نقطه شناسایی کلمه چینی huŏchē (یعنی «قطار») قبل از huŏch- رخ می‌دهد؛ و یک مطالعه برجسته توسط پینی زویتسرلود اثبات کرد که نقطه شناسایی واژه هلندی kapitein (کاپیتان) در حرف صدادار قبل از /n/ نهایی قرار دارد.
از زمان پیشنهاد اولیه، مدل برای مجوزدهی به نقش بافت برای کمک به شنونده برای حذف رقبا تنظیم شده‌است، و این واقعیت که فعال‌سازی برای عدم‌تطبیق صوتی اندک که به علت همگونی رخ می‌دهد «تحمل‌پذیر» است. (ویژگی که در آن صداهای زبان اندکی توسط صداهای قبل و بعد از آن‌ها تغییر می‌کنند).