stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کامی پیسارو
زندگی > جدا شدن راه‌ها ۱۸۹۰–۱۸۸۰

سال‌های ۱۸۸۰ تا ۱۸۸۵ برای تمام اعضاء گروه دریافتگران اهمیت بسیاری داشت و در طی این سال‌ها تغییرات متعددی در زندگی و آثار ایشان به وجود آمد. در ۱۸۸۱ رنوار، بعد از نخستین سفرش به ایتالیا، درحالی‌که شدیداً تحت تأثیر رافائل قرار گرفته بود، به فرانسه برگشت، این تأثیر بحدی شدید بود که او با شیوه‌ای تازه، با سطوح نرم‌تر و فرم رهای به‌مراتب واضح تر شروع به کار کرد. بعداً در ابتدای سال ۱۸۸۴، قدم در مسیر تازه‌ای گذاشت که به اعتقاد خودش او را کاملاً از دریافتگری دور می‌کرد. در ۱۸۸۳ مونه در ژیورنی اقامت گزید و از آن پس اکثر مضامین خود را از همان‌جا گرفت. در ۱۸۸۴ پیسارو در ارانیی سورایت رحل اقامت افکند و این مکان تا آخر عمر پیسارو محل تجمع خانوادهٔ وی شد. غیبت سزان، رنوار، سیسلی و مونه از نمایشگاه ۱۸۸۱، که پیشتر به آن اشاره کردیم، مقدمهٔ انحلال بعدی گروه را فراهم کرد. در ۱۸۸۵ سورا جزئیات نهائی شگرد نقطه‌چینی خود را تکمیل کرد، روی تابلوی گراند ژات کار کرد و با پیسارو آشنا شد. از آغاز سال ۱۸۷۸ سزان که برای کار کردن به پرووانس رفته بود، همچنان در آنجا ماندگار شد و بزودی دیدارهایش از پاریس فاصله دار و کم شد. چندین تن از هنرمندان گروه یکبار دیگر کوشیدند تا خصومت هیئت داوران سالن رسمی را برطرف کنند و در مواردی هم موفق شدند که این خود نشان می‌داد که آن‌ها به جنگ با سنت‌ها پایان داده و از عقاید انقلابی ی خود دست کشیده‌اند، اما سرخورده از نتایج این راست‌گرایی یکی پس از دیگری همگی شان از کوشش برای حصول به مهر تأیید رسمی دست برداشتند.
نمایشگاه تک‌نفرهٔ پیسارو در ماه مه ۱۸۸۳ برپا شد. در همین سال، گوگن چندین روز با پیسارو در آسنی نزدیک پونتوآز، به‌سر برد و این دو پهلو به پهلوی یکدیگر از مناظر واحدی تابلو کشیدند. سپس پیسارو به روئن رفت و چندی نگذشت گه گوگن نیز به آنجا آمد تا نزد خانوادهٔ او زندگی کند. او پیرتر و کهتر دریافتگرها بود، اما میل مبارزه‌اش کم از دیگران نبود. با این حال زمانی که پس از سال‌ها کوشش برای پیشبرد جنبش، دریافتگری در آستانهٔ کامیابی قرار گرفتند، پیسارو بدون هیچ تردید و دودلی همهٔ آن مزایایی را که ممکن بود برای او ذخیره و پس‌انداز شده باشد رها کرد و به تعهد خطیر تازه‌ای دل بست. نقطه‌چینی (پوانتیلیسم) سورا ویارن او، که پیسارو برای آن‌ها نیز در حکم یک پیر محترم و براستی یک ریش سفید بود. آنگاه، پس از یک دورهٔ تجربه‌اندوزی پی برد که این تکنیک (نقطه‌چینی) نیز بارآوری مورد انتظار او را ندارد؛ و او آنقدر شجاعت داشت که دست از نقطه‌چینی بشوید و یکبار دیگر انزواء در پیش بگیرد، انزوائی بیشتر از هر زمان دیگر، چه پشتیبانان او در این زمان از کژروی‌های او در تجربه‌اندوزی که به گمان آنان به نتیجه‌ای نمی‌رسید، دل‌چرکین شده بودند، و از سوی دیگر دوستان دریافتگرای او نیز هر یک راه خویش در پیش گرفته بودند و او نسبت به همه اعضای برجستهٔ گروه امپرسیونیست‌ها در تنگنای مالی بیشتری بود.
در مقابل طبیعت ترسو نباش، دل داشته باش، حتی به قیمت اشتباه کردن

یا گول خوردن. یک استاد بیشتر برای تو وجود ندارد، آن هم طبیعت است همیشه باید به طبیعت مراجعه کنی.
در مقابل طبیعت ترسو نباش، دل داشته باش، حتی به قیمت اشتباه کردن > نقطه‌چینی

او در ۱۸۸۵، و از طریق سینیاک با سورا آشنا شد و بلافاصله نسبت به نظریه‌های جدیدی که پیشنهاد می‌شد علاقه نشان داد، این نظریه‌ها می‌خواستند با تأمین پایه‌ای محکم برای امپرسیونیسم و نیز بهره‌گیری از دانشی که در زمینهٔ ترکیب و تقسیم رنگ‌ها به‌دست آمده بود، به امپرسیونیست استحکام و قوت بیشتری بدهد. اندیشهٔ اولین بنیان‌گذاران امپرسیونیسم بدین سان بگمان او می‌توانست به برکت یک ساخت محکم از استحکام بیشتری برخوردار شود. ساخت محکمی که می‌توانست آن هنر انقلابی (امپرسیونیست) را به نوع تازه‌ای از کلاسیسیسم مبدل کند که ریشه در اصول و مبانی علمی داشته باشد. در ۱۸۸۴ سورا که تابلوی استحکام را کشیده بود، هنوز تکنیک خاص خود را کامل نکرده بود، اما در آغاز سال ۱۸۸۵ او در ترکیب‌بندی بزرگ خود یکشنبه در گراند ژات که یکسال بعد در سالن مستقلین به نمایش درآمد، این تکنیک را بکار گرفت. از همین زمان بود که پیسارو متقاعد شد که تقسیم رنگ به لکه‌های ریز جدا از هم می‌تواند باعث درخشان‌تر شدن سطح رنگ‌آمیزی شده گردد.
در نمایشگاه هشتم امپرسیونیسم‌ها در ۱۸۸۶ همهٔ تابلوهای مهم بنمایش درآمده با همین روش با نقطه‌های ریز ترسیم شده بود. باین ترتیب پیسارو بر تمام آن تئوریهایی که سرانجام به آنچه که شاید بتوان دریافتگری علمی اش خواند منتج گردید، صحه گذاشت، و آن‌ها را در برابر مکتب دیگری که خود نام دریافتگری شاعرانه رومانتیک) به آن داده بود پذیرا شد. از آنکه وقت خود را وقف دنبال کردن یک مسیر تازه بنماید هراسی ندارد. به همین گونه چند سال دیرتر در حوالی ۱۸۹۰ از اینکه همین راه تازه را نیز کنار بگذارد ترسی به خود راه نداد. چه متقاعد شده بود که برای او امکانات در آن راستا محدود است.
در مقابل طبیعت ترسو نباش، دل داشته باش، حتی به قیمت اشتباه کردن > آخرین سال‌ها ۱۹۰۳–۱۸۹۱

از سال ۱۸۹۰ به بعد هر چند هنوز روزهای سخت دیگری در پیش بود با این وجود اوضاع پیسارو و به تدریج بهتر شد. پشتیبانان پیشین او وقتی انصراف او را از پوان تیلیسم اصولی مشاهده کردند بیعت خود را با وی تجدید نمودند اما این به آن معنا نبود که تغییر عقیدهٔ پیسارو بنا به مصالح و مقتضیات به او تحمیل شده باشد. همچنان‌که پیشتر دیدیم، او مدت‌ها روی این تصمیم خود فکر کرد و تنها زمانی که برطرف کردن خشکی تکنیک مزبور را غیرممکن تشخیص داد از آن روی برگرداند. در این حال، در حراج ماه مه ۱۸۹ دو منظرهٔ او به قیمت‌های ارضاکنندهٔ دو هزار و صد، و هزار و چهارصد فرانک به فروش رفت که خود نشان می‌داد مردم کم‌کم پیسارو را به عنوان یکی از استادان دریافتگری می‌پذیرند. در حوالی اواخر سال ۱۸۹۲ پیسارو از سفر انگلستان بازگشت و به همراه خود مجموعهٔ مهمی از آثار نقاشی را به فرانسه آورد که شدیداً مورد توجه دوران روئل قرار گرفت. اما تشویق و تحسین او مانع از چانه زدن‌اش نشد. چک و چانه زدنی که پیسارو در مکاتبه با میربیو به آن اشاره کرده است. او در ۲۲ نوامبر می‌نویسد:
تکلیف هیچ چیزی با دوران روئل مشخص نشده، خدای من. وقتی وجود هنرمند لازم به حساب نمی‌آید، داد و ستد تجارتی می‌تواند خیلی طول بکشد… تابلوها انتخاب شده و برای فروش به یانکی‌ها هم با ارزش تشخیص داده شده است. اما، با آنکه یک هفته پیش به‌طور تخمینی ارزیابی شده‌اند، هنوز هیچ توافق نهائی روی قیمت‌هاشان صورت نگرفته است و این ابداً مایه قوت قلب نیست. بدون تردید دوران (روئل) بو برده که من به این پول احتیاج دارم! ما به دور یکدیگر چرخ می‌زنیم و سعی می‌کنیم نقطهٔ ضعفی پیدا کنیم و به آن چنگ بیندازیم. مثل دو تا بوکسور هستیم، من لاغر و کم نفس ام و او درشت و پر زور. برای همین من سعی می‌کنم حیله‌گر باشم … اما ظاهراً حیله‌گری هم چاره ساز نیست!
اما پس از این ماجرا اوضاع هنرمند نسبتاً خوب شد. بعید به نظر نمی‌رسد که نمایشگاهی که در ۱۸۹۰ به وسیلهٔ تئو وان گوگ، برادر ونسان، در گالری بوسوو والادون از آثار پیسارو ترتیب یافت و مقدمه‌ای که گوستاو ژفروی بر کاتالوگ این نمایشگاه نوشت، دوران روئل را از رقابت سوداگران دیگر به وحشت افکنده باشد. بعد از نمایشگاه مزبور روئل نیز نمایشگاه‌های تک نفرهٔ پشت سر همی از آثار او ترتیب داد، که نخستین آن‌ها که بسیار موفق هم بود، در ۱۸۹۲ (با پنجاه رنگ روغن و بیست و یک گواش) و نمایشگاه‌های بعدی در سال‌های ۱۸۹۳، ۱۸۹۴، ۱۸۹۸ و ۱۹۰۱ برگزار شد. بهبود وضعی مالی پیسارو به او امکان داد که اتاق کوچک خود در اران بی را به کارگاهی بزرگ مبدل کند و به سفرهای بیشتری برود و باین ترتیب مضامین و موضوعات تازه‌ای برای آثار خود بیابد.
در مقابل طبیعت ترسو نباش، دل داشته باش، حتی به قیمت اشتباه کردن > خانواده پیسارو

اران یی مرکزی شده بود که زندگی پیسارو به گرد آن می‌چرخید، آشیانه‌ای که خانوادهٔ او را در خود می‌گرفت و برای تک تک ایشان کانون صمیمیت و آرامش بود. پیسارو در طی روزهای تنگدستی اغلب به پاریس می‌رفت و چند روزی در آنجا می‌ماند تا با خریداران احتمالی دیدار کند، سفرهای دردناکی که واقعاً گاه به کاسه گدائی به‌دست گرفتن شباهت می‌یافت. اران یی برای او یک پناهگاه بود، مأمنی آرامش بخش که او می‌توانست در آن نگرانی‌های پولی همیشگی خود را از یاد ببرد، و با وجود غرولندهای گاه بگاه مادام پیساروی نازنین آسایش خاطر بیابد. بچه‌ها فضای دلپذیری ایجاد کرده بودند که پدر و مادر از آن استقبال می‌کردند و آن‌ها بیشتر دلشان می‌خواست شفقت ببینند نه سرزنش. جوجه‌ها به سرعت به یک خانوادهٔ بزرگ تبدیل شدند. کامی پیسارو هفت فرزند داشت. لوسین متولد ۱۸۶۳، ژان متولد ۱۸۶۵ ژرژ متولد ۱۸۷۱ که نقاشی‌های خود را مانزانا امضاء می‌کرد، فلیکس متولد ۱۸۷۴ که نام جین روش را برای امضای کارهای خود انتخاب کرد. لودوویک رودلف متولد ۱۸۷۸ که به لودوویک رودو معروف بود، ژان متولد ۱۸۸۱ و بالاخره پل امیل متولد ۱۸۸۴ که تابلوهایش را به صورت سر هم PAULEMILE امضاء می‌کرد. با توجه به وضع اقتصادی پدر ظاهراً هیچ‌یک از بچه‌های او باید به گرد فعالیت‌های هنری نمی‌چرخیدند. اما کامی که به گونه‌ای ثابت‌قدمانه به خدمت به هنر اعتقاد داشت نمی‌توانست آن‌ها را به انحراف از راه‌های مقدر شده‌شان وادار کند. او که در نامه‌ای نوشته بود: «خودت می‌توانی حدس بزنی چقدر ناراحت ام، زنی پا به ماه را تنها، بدون امکانات مالی و با دو تا بچه، توی روستا به حال خود گذاشته‌ام …» در رابطه با گیومن، که وعدهٔ تأمین شغل مناسبی در دستگاه دولتی را به او داده بود می‌نوشت. «بهتر همون که به بوروکراسی بگوئی برود به جهنم! البته اینجور حرف زدن دون شان آدم است اما معطل اش نباید کرد!»با داشتن پدری با این طرز تفکر، فرزندان چگونه می‌توانستند جلب فعالیت‌های هنری نشوند؟ همهٔ فرزندان پیسارو نقاشی می‌کردند، لوسین که از همه بزرگتر بود، خیلی زود به انگلستان عزیمت کرد و در آنجا با برخی هنرمندان پیشرو، از جمله ویلیام موریس و یاران او، رابطه برقرار کرد و بلافاصله از طرف اعضای این جنبش جدید پذیرفته شد و همگان با آن‌ها به هواخواهی از احیاء پیشه‌وری به‌وسیلهٔ پیشه وران برخاست. او (لوسین) به ویژه به ساختن کتاب هائی علاقه داشت که در آن‌ها فن چاپ و صفحه آرائی در کنار یکدیگر می‌آمدند و به‌خصوص دلش می‌خواست به حکاکی‌های چوبی بها بدهد. در مکاتبه میان او و پدرش راجع به این مبحث به‌خصوص تبادل نظرهای فراوانی صورت گرفته است. او در این زمینه نقش فعالی ایفا می‌کرد و کامی پیسارو طراحی‌های متعددی برای وی کشید تا آن‌ها را به حکاکی تبدیل کند.
در مقابل طبیعت ترسو نباش، دل داشته باش، حتی به قیمت اشتباه کردن > سفرهای پیسارو

طی چند سال بعدی پیسارو چندین بار به انگلستان، بلژیک و هلند سفر کرد و در کشور خود از بورگوندی روآن و لوهاور دیدن کرد. این سیاحت‌ها به او فرصت داد که جاذبه‌ای را که منظره‌های شهری برای وی داشتند با نقاشی‌های خود نشان بدهد. از پشت پنجرهٔ اتاق‌های هتل او می‌توانست پرسپکتیوی را ببیند و ارائه کند که در آن خیابان‌ها بطرف افق زاویه پیدا کرده بودند و فضای بالای آن‌ها به‌وسیلهٔ خانه‌های مرتفع بریده نشده بود. در لوهاور، دی یپ و روئن او زندگی ی پر جنب و جوش بندرگاه‌ها را از بالا می‌دید. این‌گونه دیدن مشخصهٔ تمرین‌های امپره سیونیست‌ها بود که در مورد همه سوژه‌ها تنها به این قناعت نمی‌کردند که جنبه‌های مکانیکی دنیای اطراف خود را ببینند بلکه بر عکس خشکی زندگی شهری را به تحرک و جنبش تبدیل می‌کردند، گوئی هر آنچه در مقابل چشم ایشان بود گندم‌زار پوشیده از گلی است که باد در آن افتاده است!
سفرها و تجربه‌های پیسارو یک جنبه از پیشه‌وری او را به خوبی نشان می‌دهند. او نسبت به عاطفه انسانی و هم چنین جستجوی تکنیک‌های تازه نظر مساعد داشت و دلش می‌خواست بابهره‌گیری از تکنیک‌های جدید آنچه را در اندیشه و در دل داشت بیان کند. درست است که او روش‌های نقاشی هنرمندان دیگر را از نزدیک و با دقت مطالعه می‌کرد، ولی دقت فوق‌العاده‌ای طراحی‌ها، ظرافت و دلربایی آبرنگ‌ها، و خلوص پاستل‌های او را نباید نادیده بگیریم. در همه این زمینه‌ها، او زبانی مناسب تکنیک‌های مزبور اختیار کرده است مثلاً در نقاشی روی بادبزن که آنقدر موفق بودند.
در مقابل طبیعت ترسو نباش، دل داشته باش، حتی به قیمت اشتباه کردن > حکاکی پیسارو

او از بین همهٔ زمینه‌های مورد علاقهٔ خود حکاکی را بیشتر از همه مورد مکاشفه قرار داد و بهترین نتیجه‌ها را از آن گرفت. او نسبت به دیگر نقاشان دور و بر خود، حکاکی روی مس و هم چنین لیتوگرافی را ماهرانه تر انجام می‌داد و همان حرکت و ظرافتی را که امپره سیونیست‌ها به نقاشی وارد کردند با این وسائل به دست می‌آورد. این درست است که نور در حکاکی نقش عمده‌ای ایفا می‌کند و باز درست است که مسئلهٔ نور درصدر اندیشه‌های پیسارو جای داشت. اما در نقاشی دریافتگری نور از کنار هم قرار گرفتن رنگ‌ها به‌دست می‌آید، حال آنکه در حکاکی تضاد میان سیاه و سفید است که نور را به وجود می‌آورد. پیسارو این مطلب را فهمیده بود و به‌طور غریزی و نیز با مهارت فنی سخت به‌دست آمدهٔ خود از آن استفاده می‌کرد. اولین حکاکی‌های او تاریخ ۱۸۶۳ را دارند و تعداد آن‌ها محدود است. در حوالی ۱۸۸۰ استفاده از تکنیک آکواتینت به او امکان داد که به کارهای خود تنوع و درخشندگی بیشتری بدهد. او مقارن با این زمان آثاری به وجود آورد که تسلط او را بر ابزار کار وی هر چه بیشتر نشان می‌دادند. تا سال ۱۸۷۹، او تنها در حدود ده کار حکاکی روی مس انجام داده بود و همچنان‌که در مورد نقاشی اش دیدیم، اینجا هم در آغاز تأثیر کورو بر پیسارو قابل ملاحظه بود. اما در ۱۸۷۴ چهره‌نگاره مشهور سزان با کلاه و پالتو مهارت چشمگیر، و تکنیک شخصی کاملاً جا افتاده‌ای را آشکار کرد. پیسارو کار حکاکی را دنبال کرد و تا دم مرگ آن را ادامه داد، در واقع آخرین حکاکی او در سال ۱۹۰۲ به وجود آمد. از او در مجموع صد و بیست و هفت اثر حکاکی به جای مانده است. او تا سال ۱۸۹۴ به کار چاپ سنگی نپرداخت و پس از به وجود آوردن حداکثر ده لیتوگراف، لیتوگرافی را کنار گذاشت و یکبار دیگر تنها در ۱۸۹۴ به آن روی آورد. تعداد لیتوگراف‌های او تقریباً شصت تاست. به‌طور کلی جمع آثار حکاکی او، شامل حکاکی خشک، حکاکی روی لاک، اسید خوردگی روی فلز و لیتوگراف نزدیک به دویست حکاکی است، که برخی از آن‌ها مدتی فراموش شده بودند، اما پس از آنکه دلتایل نام یکصد و نود و چهار حکاکی پیسارو را در کاتالوگی ذکر کرد مجدداً سر و کلهٔ آن‌ها ظاهر شد. در همه حکاکی‌های او سوژه‌های مورد بحث در نقاشی‌هایش ت کرار شده‌اند. روستاهایی با افق‌های گستردهٔ غرق در نور، خیابان‌های شهری، اسکله‌های بارگیری، صحنه هائی از زندگی روستائیان، و همهٔ این صحنه‌ها با تاش‌های نرم و ملایم ترسیم شده‌اند و همان حال و هوای انسانی ساده‌ای را که هنرمند به مدد آن به درون سوژه‌های خود رسوخ می‌کرد دارا هستند.
در مقابل طبیعت ترسو نباش، دل داشته باش، حتی به قیمت اشتباه کردن > درگذشت

هر چند وضع مالی او در سال ۱۸۹۰ به‌مراتب بهتر از سابق شده بود، پیسارو هیچگاه از دغدغه‌های بی‌پولی رهایی نیافت. با این همه انسان می‌بیند که خلق و خو و روحیهٔ او هرگز زیر تأثیر عامل مادی قرار نگرفت و این عامل نتوانست او را از جابجا شدن یا اقامتگاه به گاه در پاریس بازدارد. زمانی که آپارتمان شماره ۱ بولوار مورلان را اجاره می‌کرد. گرفتار آبسه پروستات بود، مرضی که در ۱۳ نوامبر ۱۹۰۳ سرانجام او را از پای درآورد.
نامه‌ای که لوسین در روز ۲ سپتامبر ۱۸۹۰ برای پدر خود نوشته است، گویی برای سنگ مزاراو نوشته شده و می‌خواهد نظم بلند هنر پیسارو را بیان کند. لوسین می‌نویسد:
«این که چطورهمه چیز با هم جفت و جور می‌شود حیرت‌انگیز است. اولین تابلوها، تابلوهای پونتوآز، تابلوهای پوآن تیلیست و کارهای اخیر وقتی در کنار هم قرار می‌گیرند، مجموعهٔ محکم و یک دستی تشکیل می‌دهند و آن تنوع و اختلاف شدیدی را که مورد انتظار من بود نشان نمی‌دهند. تأثیرپذیری هاو تکنیک‌های مورد استفادهٔ او هر چه که باشد، کار او تلاشهای بی‌وقفه‌اش را برای تلفیق و ترکیب آن ارزش‌های هنری که نشانه و انگ هنر او می‌باشد به خوبی نشان می‌دهد. »
نگارخانه

شاه‌بلوط‌های لوواسین
حدود ۱۸۷۰
ورودی دهکده ووآزن
۱۸۷۲
دهقانی که فرغون می‌راند
 ۱۸۷۴
سقف‌های سرخ
۱۸۷۷
باغ پنتوآز
۱۸۷۷
درو، پنتوآز
پنتوآز، ۱۸۸۰
فصل درو
۱۸۸۲
بلوار مون‌مارت در بهار
۱۸۹۷
رون، خیابان اپیسری
۱۸۹۸
آوردن گوسفندان به آغل
خودچهره‌نگاره، نگارخانه تیت، لندن سال ۱۹۰۳
میدان تئاتر فرانسه
از آثار کامی پیسارو.
انولا، پنسیلوانیا

| انولا، پنسیلوانیا | انولا، پنسیلوانیا |
| --- | --- |
حوزه سرشماری: حوزه سرشماری
Enola: Enola
مختصات: ۴۰°۱۷′۲۴″ شمالی ۷۶°۵۶′۱″ غربی﻿ / ﻿۴۰٫۲۹۰۰۰°شمالی ۷۶٫۹۳۳۶۱°غربی﻿ / 40.29000; -76.93361: مختصات: ۴۰°۱۷′۲۴″ شمالی ۷۶°۵۶′۱″ غربی﻿ / ﻿۴۰٫۲۹۰۰۰°شمالی ۷۶٫۹۳۳۶۱°غربی﻿ / 40.29000; -76.93361
کشور: United States
ایالت آمریکا: پنسیلوانیا
County: شهرستان کامبرلند، پنسیلوانیا
Township: East Pennsboro
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۹۱ مایل مربع (۴٫۹۴ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۸۹ مایل مربع (۴٫۸۹ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰۲ مایل مربع (۰٫۰۵ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۴۵۰ فوت (۱۴۰ متر)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا)
 • کل: ۶۱۱۱
 • تراکم: ۳۲۴۰/مایل مربع (۱۲۵۰٫۸/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (منطقه زمانی شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: ۱۷۰۲۵
کد منطقه: 717
انولا (به انگلیسی: Enola) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در پنسیلوانیا واقع شده‌است. انولا ۴٫۹۴ کیلومتر مربع مساحت و ۶٬۱۱۱ نفر جمعیت دارد و ۱۳۷٫۱۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جواب (استان مدیه)

| جواب (استان مدیه) جوابRapidum | جواب (استان مدیه) جوابRapidum |
| --- | --- |
شهرداری: شهرداری
Djouab جواب - panoramio.: Djouab جواب - panoramio.
نام مستعار: جواب: نام مستعار: جواب
کشور:  الجزایر
استان: استان مدیه
ارتفاع: ۲۸۳۱ فوت (۸۶۳ متر)
جمعیت (۱۹۹۸): جمعیت (۱۹۹۸)
 • کل: ۱۶٬۷۵۱
 • تراکم: ۲۴۰/مایل مربع (۹۴/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
جواب (به عربی: جواب) یک شهرداری در الجزایر است که در استان مدیه واقع شده‌است. جواب ۱۶٬۷۵۱ نفر جمعیت دارد و ۸۶۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
روکار

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع پیشین: شرکت سهامی عام
صنعت: صنعت خودروسازی
جانشینان: ایوکو
بنا نهاده: ۱۹۵۱
از بین رفته: ۲۰۰۴
دفتر مرکزی: بخارست، رومانی
محصولات: اتوبوس ون
تعداد کارکنان: ۵۴۰ نفر
روکار (انگلیسی: Rocar) شرکت اتوبوس‌سازی رومانیایی است، که در سال ۱۹۵۱ تأسیس شد.
سورین آورام

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Sorin Aristotel Avram
زادروز:  ۲۹ مارس ۱۹۴۳
زادگاه:  باکائو، رومانی
تاریخ مرگ:  ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۵ (۷۲ سال)
قد:  1.72 m
پست:  مهاجم
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۵۶–۱۹۵۹ |  Letea Bacău |   |   |
| ۱۹۵۹–۱۹۶۰ |  Dinamo Bacău |  ۲ |  (۰) |
| ۱۹۶۰–۱۹۶۱ |  Steaua Roşie Bacău |   |   |
| ۱۹۶۱–۱۹۶۲ |  Dinamo Bacău |  ۱۶ |  (۳) |
| ۱۹۶۲–۱۹۶۳ |  Viitorul București |  ۱۱ |  (۲) |
| ۱۹۶۳–۱۹۶۹ |  Steaua București |  ۱۲۴ |  (۲۵) |
| ۱۹۶۹–۱۹۷۰ |  Farul Constanţa |  ۱۸ |  (۲) |
| ۱۹۷۰–۱۹۷۳ |  Sport Club Bacău |  ۵۵ |  (۶) |
| مجموع |   |  ۲۲۶ |  (۳۸) |
تیم ملی: تیم ملی
|  |  Romania U23 |  ۵ |  (۰) |
| ۱۹۶۴–۱۹۶۷ |  تیم ملی فوتبال رومانی |  ۱۲ |  (۱) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۱۹۹۱:  FC Bacău
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
سورین آورام (رومانیایی: Sorin Avram; ۲۹ مارس ۱۹۴۳ – ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۵) بازیکن فوتبال اهل رومانی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استوا بخارست اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۳ سال رومانی و رومانی بازی کرده‌است.
جوانا (فیلم ۱۹۲۵)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کارگردان: ادوین کرو
تهیه‌کننده: Edwin Carewe
نویسنده: Lois Leeson (scenario)
بر پایه: "Joanna, of the Skirts Too Short and the Lips Too Red and the Tongue Too Pert" اثر Henry Leyford Gates
بازیگران: دوروتی مک‌کیل جک مولهال   جان تی. موری
موسیقی: Guy K. Austin
فیلم‌بردار: Al M. Green رابرت کورل
تدوین‌گر: Edward M. McDermott
توزیع‌کننده: فرست نشنال
تاریخ‌های انتشار:  ۱۴ دسامبر ۱۹۲۵ (۱۹۲۵-۱۲-۱۴) (United States)  
مدت زمان: ۸۰ mins.
کشور: آمریکا
جوانا (انگلیسی: Joanna) فیلمی در ژانر کمدی رمانتیک به کارگردانی ادوین کرو است که در سال ۱۹۲۵ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به دوروتی مک‌کیل و جک مولهال اشاره کرد.
مجیک گومز

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 Gomes in september 2018.:  Gomes in september 2018.
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Madger Antonio Gomes Ajú
زادروز:  ۱ فوریهٔ ۱۹۹۷ ‏(۲۷ سال)
زادگاه:  آلیکانته
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال سوشو
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  باشگاه فوتبال ویارئال
۲۰۱۴–۲۰۱۷:  باشگاه فوتبال لیورپول
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۳ |  Villarreal B |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۸ |  باشگاه فوتبال لیدز یونایتد |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۸– |  باشگاه فوتبال سوشو |  ۰ |  (۰) |
تیم ملی: تیم ملی
|  |  Spain U15 |  ۴ |  (۰) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۴ |  تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال اسپانیا |  ۶ |  (۱) |
| ۲۰۱۴ |  Spain U18 |  ۲ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
مجیک گومز (انگلیسی: Madger Gomes؛ زادهٔ ۱ فوریهٔ ۱۹۹۷) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لیدز یونایتد اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر 15 17 ۱۸ سال اسپانیا بازی کرده‌است.
ریوتارو اونیشی

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  ریوتارو اونیشی
زادروز:  ۲۴ نوامبر ۱۹۹۷ ‏(۲۶ سال)
زادگاه:  استان شیزوئوکا، ژاپن
پست:  هافبک
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۲۰– |  باشگاه فوتبال گیفو |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
ریوتارو اونیشی (ژاپنی: 大西 遼太郎؛ زادهٔ ۲۴ نوامبر ۱۹۹۷) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گیفو اشاره کرد.
مشاع رضا شیبانی

| مشاع رضا شیبانی | مشاع رضا شیبانی |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: : مختصات: 
کشور: ایران
استان: کرمان
شهرستان: عنبرآباد
بخش: بخش اسماعیلی
دهستان: گنج‌آباد
جمعیت: ۱۷ نفر (سرشماری ۹۵)
مشاع رضا شیبانی، روستایی از توابع دهستان گنج‌آباد بخش اسماعیلی شهرستان جیرفت در استان کرمان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان گنج‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷ نفر (۶ خانوار) بوده‌است.
مجیک آیلند، هاوایی

| مجیک آیلند، هاوایی | مجیک آیلند، هاوایی |
| --- | --- |
نمایی هوایی از مجیک آیلند، دارای بندرگاه قایق بادبانی آلا وای: نمایی هوایی از مجیک آیلند، دارای بندرگاه قایق بادبانی آلا وای
مکان: هونولولو، هاوایی
مختصات: ۲۱°۱۷′۰۵″شمالی ۱۵۷°۵۰′۴۸″غربی﻿ / ﻿۲۱٫۲۸۴۵۹۶°شمالی ۱۵۷٫۸۴۶۵۹۵°غربی﻿ / 21.284596; -157.846595
مجیک آیلند (به انگلیسی: Magic Island) یک زمین‌چهر و محله در ایالات متحده آمریکا است که در هونولولو واقع شده‌است.
مله تم

| مله تم | مله تم |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۰°۲۸′ شمالی ۵۱°۵′ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۴۶۷°شمالی ۵۱٫۰۸۳°شرقی﻿ / 30.467; 51.083: مختصات: ۳۰°۲۸′ شمالی ۵۱°۵′ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۴۶۷°شمالی ۵۱٫۰۸۳°شرقی﻿ / 30.467; 51.083
کشور: ایران
استان: کهگیلویه و بویراحمد
شهرستان: گچساران
بخش: بخش باشت
دهستان: کوهمره خامی
جمعیت: ۲۰ نفر (سرشماری ۹۵)
مله تم، روستایی از توابع بخش باشت شهرستان گچساران در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان کوهمره خامی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱ نفر (۷خانوار) بوده‌است.
سوفیا هاک

| سوفیا هاک | سوفیا هاک |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: Syeda Sophia Haque
زادهٔ: ۱۴ ژوئن ۱۹۷۱ پورتسموث
درگذشت: ۱۷ ژانویهٔ ۲۰۱۳ (۴۱ سال) لندن
ملیت: بریتانیا
پیشه(ها): هنرپیشه، خواننده و مجری تلویزیون
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۸–۲۰۱۳
قد: ۵ ft ۷ in (۱٫۷۰ m)
شریک زندگی: David White
سوفیا هاک (انگلیسی: Sophiya Haque; ۱۴ ژوئن ۱۹۷۱ – ۱۷ ژانویهٔ ۲۰۱۳) هنرپیشه، خواننده و مجری تلویزیون اهل بریتانیا بود. وی بین سال‌های ۱۹۷۸ تا ۲۰۱۳ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به تحت تعقیب اشاره کرد.
انگنه

| انگنه | انگنه |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۷°۴۷′۴۲″شمالی ۴۵°۰۸′۳۷″شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۷۹۵۰°شمالی ۴۵٫۱۴۳۶°شرقی﻿ / 37.7950; 45.1436: مختصات: ۳۷°۴۷′۴۲″شمالی ۴۵°۰۸′۳۷″شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۷۹۵۰°شمالی ۴۵٫۱۴۳۶°شرقی﻿ / 37.7950; 45.1436
کشور: ایران
استان: آذربایجان غربی
شهرستان: ارومیه
بخش: نازلو
جمعیت: ۵۴۵ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۴۴۱۴۵۲
اَنگَنه نام یکی از روستاهای شهرستان ارومیه در شمال غربی ایران است. این روستا در نزدیکی کرانه‌های غربی دریاچهٔ ارومیه قرار دارد.
در پیرامون انگنه معدن نمک قرار دارد که سالانه مقدار زیادی نمک از آن به دست می‌آید.
در انگنه تپه‌ای باستانی به نام تپه انگنه وجود دارد.
این ده در تقسیمات پیشین کشوری جزو بخش حومه شهرستان ارومیه به‌شمار می‌آمد چنان‌که لغتنامه دخدا به نقل از فرهنگ جغرافیایی ایران جلد ۴ می‌نویسد:
انگنه دهی از بخش حومهٔ شهرستان ارومیه‌است که ۵۵۱ تن سکنه دارد. آب آن از نازلوچای و چشمه و محصول آنجا غلات، توتون، چغندر و حبوب است.
ملت‌سازی

ملت سازی
ملت‌سازی فرایند ساختن یک هویت ملی با استفاده از قدرت حکومت است. هدف از این فرایند، نزدیک سازی مردم درون یک حکومت است تا از نظر سیاسی در بلند مدت پایدار و قابل دوام بماند. برای ملت سازی ممکن است از پروپاگاندا یا توسعه گسترده زیرساختی برای پروردن هماهنگی اجتماعی و رشد اقتصادی استفاده شود.