stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مهار اغتشاش
تاکتیک‌ها

افسران خط مقدم در کنترل شورش اغلب کاملاً زره‌پوش هستند و سلاح‌هایی مانند باتوم حمل می‌کنند که برای تماس مستقیم با جمعیت طراحی شده‌اند. این افسران شورشیان را  مهار می‌کنند  و  متعاقباً  به  افسران  کمتر  زره‌پوش  و  چابک‌تر  اجازه  می‌دهند  در  صورت  لزوم  دستگیری  را  انجام  دهند.  در  مواجهه  با  تهدید  بزرگتر،  پلیس  ضد  شورش  توسط  سایر  افسران  مجهز  به  تفنگ‌های  ضد  شورش  پشتیبانی  می‌شود  تا  گاز  اشک‌آور،  گلوله‌های  لاستیکی،  گلوله‌های  پلاستیکی  یا  فشنگ‌های  "کیسه  لوبیا"  شلیک  کنند.
به عنوان  یک  گام  کمتر  تهاجمی،  ممکن  است  ابتدا  پلیس  سواره  به  میان  جمعیت  فرستاده  شود.  قدرت  و  ارتفاع  ارائه  شده  توسط  اسب  با  آموزش  آن  ترکیب  می‌شود  و  به  افسر  اجازه  می‌دهد  با  ایمنی  بیشتری  به  جمعیت  نفوذ  کند.  معمولاً  هنگامی  که  افسران  با  یک  شورش  مواجه  می‌شوند،  به  آرامی  در  یک  خط  موازی  با  جبهه  شورش  و  به  اندازه  طول  آن  راهپیمایی  می‌کنند  و  همزمان  با  صدای  بلند  و  به  طور  هماهنگ  سپرهای  خود  را  با  باتوم  می‌کوبند  تا  باعث  ترس  و  اثرات  روانی  بر  جمعیت  شوند.
در  بریتانیا،  معمولاً  هنگامی  که  تظاهرات  بزرگی  برگزار  می‌شود  که  ناپایدار  تلقی  می‌شود،  پلیس  محلی  مسئول  تظاهرات  در  آن  منطقه،  پرسنل  واحد  پشتیبانی  پلیس  را  که  در  تاکتیک‌های  ضد  شورش  آموزش  دیده‌اند،  به  همراه  افسران  عادی  مستقر  می‌کند.  اگر  تظاهرات  به  خشونت  گرایید،  پلیس  جاده‌ها  و  سایر  خروجی‌ها  را  می‌بندد  تا  معترضان  را  در  یک  منطقه  (معروف  به  kettling  یا  محاصره)  محصور  کند  تا  از  خسارات  گسترده  جلوگیری  کند  و  منتظر  می‌ماند  تا  معترضان  خسته  شوند.  این  تاکتیک‌ها  در  جریان  اعتراضات  اجلاس  G-20  لندن  در  سال  ۲۰۰۹  و  اعتراضات  دانشجویی  در  لندن  در  سال  ۲۰۱۰  مشاهده  شد.  گاز  اشک‌آور  و  سایر  تاکتیک‌های  تهاجمی‌تر  به  عنوان  آخرین  راه  حل  استفاده  می‌شوند.  در  طول  اعتراضات،  پلیس  از  معترضان  فیلم  یا  عکس  می‌گیرد  تا  در  آینده  آنها  را  دستگیر  کند.  همچنین  ممکن  است  از  تاکتیک‌های  "جوخه  ربایش"  استفاده  شود  که  در  آن  چندین  افسر  پلیس،  معمولاً  با  لباس  ضد  شورش،  به  سرعت  و  گاهی  به  شکل  گوه  به  سمت  جلوی  جمعیت  حمله  می‌کنند  تا  یک  یا  چند  نفر  را  از  میان  شورشیان  که  سعی  در  کنترل  تظاهرات  دارند،  ربوده  و  دستگیر  کنند.  هدف  ممکن  است  یک  رهبر،  سخنران  یا  کسی  باشد  که  به  نظر  می‌رسد  جمعیت  را  رهبری  می‌کند.  این  تاکتیک  در  شورش‌های  انگلستان  در  سال  ۲۰۱۱  استفاده  شد،  به  ویژه  توسط  پلیس  منچستر  بزرگ  که  این  تاکتیک  را  در  مرکز  شهر  منچستر  در  ۹  آگوست  ۲۰۱۱  به  کار  گرفت.
یک  تاکتیک  سرراست‌تر  که  پلیس  ممکن  است  استفاده  کند،  "حمله  با  باتوم"  است  که  شامل  حمله  افسران  پلیس  به  جمعیت  با  باتوم  و  در  برخی  موارد  سپر  ضد  شورش  است.  آنها  به  سمت  جمعیت  دویده  و  با  باتوم  به  مردم  ضربه  می‌زنند  و  در  برخی  مواقع  از  سپر  ضد  شورش  برای  دور  کردن  آنها  استفاده  می‌کنند.  حمله  با  باتوم  برای  ایجاد  حداکثر  درد  طراحی  شده  است،  به  این  امید  که  آنها  مجبور  به  ترک  صحنه  و  متفرق  شدن  شوند.
تأثیرات روانی بر معترضان و افسران پلیس > اثرات  روانی  بر  افسران  پلیس

هنگام  بررسی  اثرات  روانی  مهار  اغتشاش،  مهم  است  که  تأثیر  شورش‌ها  بر  افسران  پلیس  را  نیز  در  نظر  بگیریم.  آنها  نیز  مانند  معترضان،  در  معرض  خطرات  و  چالش‌های  فراوانی  قرار  دارند.  پرتاب  اشیاء  به  سمت  آنها،  مورد  حمله  فیزیکی  قرار  گرفتن،  و  قرار  گرفتن  در  معرض  عوامل  مهار  اغتشاش  مانند  گاز  اشک‌آور  و  اسپری  فلفل،  تنها  بخشی  از  این  خطرات  هستند.  افسران  پلیس  علاوه  بر  این  خطرات  فیزیکی،  با  فشارهای  روانی  فراوانی  نیز  مواجه  هستند.  آنها  باید  در  شرایط  بسیار  پرتنش  و  استرس‌زا  تصمیمات  سریع  و  قاطع  بگیرند  و  اغلب  با  انتقاد  و  سرزنش  مردم  و  رسانه‌ها  مواجه  می‌شوند.
حتی  بدون  در  نظر  گرفتن  شورش‌ها،  افسران  پلیس  در  حال  حاضر  تقریباً  دو  برابر  بیشتر  از  یک  فرد  عادی  در  معرض  خطر  ابتلا  به  PTSD،  افسردگی  و  اضطراب  هستند. هنگامی  که  کار  در  خط  مقدم  یک  شورش  به  آن  اضافه  شود،  این  اعداد  افزایش  می‌یابد.  به  عنوان  مثال،  در  طول  ناآرامی‌های  پس  از  قتل  جورج  فلوید  و  برونا  تیلور،  تعداد  موارد  ثبت  شده  PTSD  در  میان  افسران  پلیس  تا  ۳۰  درصد  افزایش  یافت. با  افزایش  بیماری‌های  روانی  ناشی  از  ناآرامی‌های  مدنی  و  بررسی‌های  عمومی،  بسیاری  از  افسران  پلیس  استعفا  دادند،  به  سوء  مصرف  مواد  مخدر  روی  آوردند  و  حتی  خودکشی  کردند.
علائمی  که  افسران  پلیس  ممکن  است  پس  از  شورش‌ها  با  آن  مواجه  شوند:
افزایش ضربان قلب
عصبی بودن یا بی قراری
لرزش
تعریق
کاهش اشتها
اضطراب یا بی قراری
افکار مکرر مرگ
تأثیرات روانی بر معترضان و افسران پلیس > شورش‌های  ۶  ژانویه

در  روز ۶  ژانویه  ۲۰۲۱،  گروهی  از  معترضان  به  ساختمان  کاپیتول  در  واشنگتن  دی‌سی  حمله  کردند  و  آن  را  به  اشغال  خود  درآوردند.  آنها  در  این  فرآیند  افسران  پلیس  را  کتک  زدند،  لگدمال  کردند،  با  مواد  شیمیایی  اسپری  کردند،  پلیس  را  مغلوب  کردند  و  تقریباً  تعداد  زیادی  از  افسران  پلیس  را  که  سعی  در  جلوگیری  از  ورود  آنها  به  کاپیتول  داشتند،  کشتند.  این  رویداد که  به  عنوان  «شورش  کاپیتول» شناخته  می‌شود،  تأثیرات  روانی  عمیقی  بر  افسران  پلیس  که  در  آن  روز  در  صحنه  حاضر  بودند،  گذاشت.  بسیاری  از  این  افسران  تا  به  امروز  از  PTSD،  اضطراب  و  افسردگی  رنج  می‌برند.
بابی  تیبرون  و  دی‌دیواین  کی.  کارتر،  دو  تن  از  افسران  پلیس  متروپولیتن  که  در  آن  روز  در  صحنه  حاضر  بودند،  علیه  دونالد  جی.  ترامپ،  رئیس  جمهور  سابق  آمریکا،  شکایت  کردند.  آنها  در  شکایت  خود  مدعی  شدند  که  دونالد  ترامپ  با  سخنرانی‌های  تحریک‌آمیز  خود  قبل  از  شورش،  باعث  "آسیب‌های  شدید"  و  "پریشانی  عاطفی  بزرگ"  آنها  شده  است.  هر  دو  افسر  هنوز  از  خواب‌ها  و  افکار  مکرر  حمله  وحشتناک  به  ساختمان  کاپیتول  رنج  می‌برند.
فراتر  از  این  شکایت،  چندین  افسر  پلیس  که  در  شورش  کاپیتول  حضور  داشتند،  در  ماه‌های  بعد  خودکشی  کردند:
گونتر هاشیدا، افسر پلیس متروپولیتن
کایل دفریتاگ، افسر پلیس متروپولیتن
هاوارد لیبینگود، افسر پلیس کاپیتول
جفری اسمیت، افسر پلیس متروپولیتن
شورش‌های  ۶  ژانویه همچنین نشانگر یک  تناقض کم‌سابقه بود،  زیرا  بسیاری  از  شرکت‌کنندگان  در  این  شورش‌ها  از  حامیان  حزب  جمهوری‌خواه  بودند  که  به  طور  سنتی  از  پلیس  حمایت  می‌کنند.  اما  در  سال‌های  اخیر،  با  افزایش  گرایش  جمهوری‌خواهان  به  محدود  کردن  قدرت  دولت  و  حفظ  آزادی‌های  فردی،  بسیاری  از  آنها  به  مخالفان  پلیس  و  حتی  خواستار  قطع  بودجه  ادارات  پلیس  تبدیل  شده‌اند.  این  تغییر  نگرش  نشان  می‌دهد  که  حمایت  از  پلیس  در  آمریکا  دیگر  یک  مسئله  حزبی  نیست  و پلیس آمریکا حتی  در  میان  جمهوری‌خواهان  نیز  مخالفان  و  منتقدان  زیادی دارد.
موزه گرافیک ایران

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نشان‌نوشتهٔ موزه اثر محمد احصایی: نشان‌نوشتهٔ موزه اثر محمد احصایی
نمای موزه گرافیک در شب: نمای موزه گرافیک در شب
بنیان‌گذاری: ۲۸ دی ۱۳۹۳
مکان: عمارت ارباب هرمز
گونه: موزه هنری، تخصصی، گرافیک
مدیر: هیئت مدیره انجمن صنفی طراحان گرافیک ایران و به سرپرستی فریبا سلیمانی روزبهانی
موزه‌دار: سعید عسگری، نیلوفر یزدخواستی
وبگاه: imogd.com
موزه گرافیک ایران یکی از موزه‌های شهر تهران و اولین موزه طراحی گرافیک آسیا است. این موزه در عمارت ارباب هرمز در منطقه مجیدآباد واقع است. در گنجینه این موزه هر آنچه که به عنوان تاریخ طراحی گرافیک ایران شناخته می‌شود، نگهداری می‌شود.
کمیتهٔ موزه انجمن صنفی طراحان گرافیک

از زمان تأسیس انجمن صنفی طراحان گرافیک ایران، در سال ۱۳۷۷ ایجاد موزه طراحی گرافیک ایران به عنوان یکی از اهداف بلندمدت انجمن در دستور کار قرار گرفت. به همین منظور، کمیته موزه با هدف گردآوری، حفظ و نمایش آنچه به عنوان تاریخ طراحی گرافیک ایران شناخته می‌شود با هدف تأسیس موزه گرافیک در اردیبهشت ۱۳۷۹ آغاز به کار نمود. این کمیته با سرپرستی مجید بلوچ شروع به فعالیت نمود. از برنامه‌های نخستین این کمیته این بود که اطلاعیه‌های خود برای جستجو و کشف تاریخ گمشده گرافیک ایران را هدف قرار داد و از همه مشتاقانی که در حافظهٔ خود خاطره‌ای از گرافیک دهه‌های گذشتهٔ ایران را حفظ کرده‌اند، طلب یاری نمود تا نشانی آثار قدیمی مرتبط با گرافیک در ایران را به دست آورد و شخصیت‌های گمنام این عرصه در سال‌های آغازین آن را کشف کند. پس از مدتی که به ساختارسازی کلی و نوشتن اساسنامه و آیین‌نامه گذاشته شد بالاخره کار کمیته در سه بخش اساسی شروع شد:
مصاحبه با اساتید و دریافت آثار، مرمت و نگهداری، پژوهش و بانک الکترونیک.
بعد از فراخوان همکاری بیش از ۶۰ الی ۷۰ تن از اساتید آثار خود و دیگران را که در نزد خود نگهداشته بودند به کمیته اهدا کردند. آثار گنجینهٔ موزه گرافیک ایران در تابستان ۱۳۹۰ از ۶۰۰۰ اثر گذشته است، در این گنجینه بیش از ۳۵۰۰ پوستر تعداد زیادی آرت ورک و اعلان‌هایِ تک‌رنگ قدیمی، بسته‌بندی‌های سال‌های دور، کتاب، کاتالوگ، مجلات هنری، عنوان‌بندی، نشانه، عکس و فیلم و ابزار و وسایل کار هنرمندان در آرشیو کمیته موزه نگهداری می‌شود. مرکز و بانک اطلاعات گرافیک آماده کمک به دانشجویان و پژوهشگرانی است که مشغول به تحقیق در مورد بخشی از تاریخ گرافیک ایران هستند. همکاری‌های لازم با برگزارکنندگان چند نمایشگاه گرافیک از دیگر فعالیت‌های کمیته موزه تاکنون بوده است. با گذشت زمان و جمع‌آوری آثار، کمیته موزه به برپایی نمایشگاه‌های ادواری به منظور نشان دادن بخشی از تاریخ گرافیک ایران پرداخت. اولین مجموعه آثار در سال ۱۳۸۸ با عنوان گنجینه بی‌مکان در هفته گرافیک همان سال در خانه هنرمندان برپا شد.
افتتاح اولین موزه گرافیک ایران

در ۲۸ دی ماه ۱۳۹۳ با مساعدت سازمان زیباسازی شهر تهران و هیئت مدیره دوره ششم انجمن صنفی طراحان گرافیک توانست اولین موزه طراحی گرافیک آسیا را در بنای ارباب هرمز که از دوران قاجار بازمانده است، تأسیس کند. هم‌زمان با افتتاح موزه و به مناسبت بازگشایی آن، کتابی از آثار گنجینهٔ موزه گرافیک ایران به چاپ رسید.
شورای سیاست گذاری و برنامه‌ریزی تأسیس اولین موزه گرافیک ایران: فرزاد ادیبی، اونیش امین الهی، مجید بلوچ، پریسا تشکری، محسن سلیمانی، علی رشیدی، کوروش قاضی مراد، ساعد مشکی

مدیر پروژه افتتاحیه موزه گرافیک: بابک اربابی

گروه اجرایی افتتاحیه: مریم رونقی، فریبا سلیمانی روزبهانی، داود شیرمحمدی، محمد عرفانیان، محمدمهدی مجیدی‌راد.

طراح پوستر: مصطفی اسداللهی
نمایشگاه برگزار شده توسط موزه گرافیک

اولین نمایشگاه بعد از افتتاحیهٔ موزه گرافیک با عنوان با چشم‌های کودکی همزمان با هفته ملی کودک در ۲۳ مهرماه ۱۳۹۴ افتتاح شد.
۲۳ مهر ۱۳۹۴: با چشم‌های کودکی
مجموعه‌های به نمایش درآمده، روایت‌گر سیر تحول و تطور طراحی کتاب کودک از ورود فناوری چاپ و عکاسی تا ظهور طراحی گرافیک در ایران هستند. از آثار ارزشمند این نمایشگاه می‌توان به نخستین کتاب چهار رنگ ایرانی اشاره کرد که در چاپخانه بانک ملی به زیور طبع درآمده است. آثار هنرمندانی چون محمود جوادی‌پور، مرتضی ممیز، فرشید مثقالی، علی‌اکبر صادقی، بهزاد حاتم، پرویز کلانتری، ابوالفضل همتی آهویی، پرویز محلاتی، علی‌اصغر محتاج و دیگر تصویرگران عرصه کتاب کودک بر غنای این نمایشگاه افزوده‌اند.

طراح پوستر: سیامک پورجبار

طراح گرافیک محیطی: بابک اربابی
نشانی

اتوبان همت شرق، اتوبان باقری شمال، بلوار استقلال شرق، خیابان قزوینی، محوطه پارک پلیس شمالی، موزه گرافیک ایران
پوستر هفته طراحی گرافیک ۸۸ - نمایشگاه گنجینهٔ بی‌مکان
پوستر نمایشگاه منتخبی از گنجینهٔ پوسترهای تئاتر ۱۳۴۸ تا ۱۳۶۸
پوستر نمایشگاه گوشه
پوستر نمایشگاه بازدید
پوستر افتتاحیه موزه گرافیک ایران
پوستر نمایشگاه با چشم‌های کودکی
مسجد چهاربرکه

این مقاله دربارهٔ مسجدی در لار است. این صفحه نباید با مسجد حاج رجبعلی در تهران اشتباه گرفته شود.
| مسجد چهاربرکه | مسجد چهاربرکه |
| --- | --- |
کشور: ایران
استان: فارس
شهرستان: لار
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: مسجد
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۲۷۰۳
تاریخ ثبت ملی: ۱۹ مرداد ۱۳۸۴
مسجد چهاربرکه یا مسجد حاج رجبعلی موحدی اولین و قدیمی‌ترین مسجد روی آب ایران است و در کنار بازار قیصیریه لار قرار دارد. پلان مسجد چهار برکه کاملاً مشابه این بازار و به صورت صلیبی است. مساحت این مسجد ۸۱ متر مربع است و با پنجره‌هایی که در چهار گوشه مسجد از سمت آب‌انبار زیر آن تعبیه شده، هوای این مسجد حتی در تابستان داغ جنوب، خنک و مطبوع است. در این مسجد دو کتیبه وجود دارد که یکی از تعمیر بنای آن در سال ۱۳۰۷ هجری قمری خبر می‌دهد و دیگری کتیبه‌ای گجراتی مربوط به دوره صفویه سال ۱۰۵۱ هجری قمری است که به تغییر کاربری آن اشاره می‌کند که حکایت از قدمت بیشتر این مسجد دارد.
این بنا در قدیم، آب انبار کاسبان بازار بوده و از ۳۵۰ سال قبل به مسجد تغییر کاربری داشته است و همچنان مردم از آب آن استفاده می‌کنند.
این مسجد به شماره ۱۲۷۰۳ در تاریخ ۱۹ مردادماه ۱۳۸۴ به ثبت آثار ملی ایران رسیده است.
تاریخچه

آنچه از کتیبه‌های درون مسجد و روایات به دست می‌آید این بنا کاربردی غیر از مسجد داشته و به عنوان محلی برای شورا و تصمیم‌گیری‌های اهالی بازار قیصریه بوده و حدود ۳۵۰ سال هست که به مسجد تبدیل شده اما هر آنچه هست قدمت تاریخی آن به بیش از دوره اسلامی برمی‌گردد.
توصیف بنا

کنار پلان بازار قیصریه لار، یک آب‌انبار شامل ۴ آب‌انبار صندوقچه‌ای و مستطیلی به صورت صلیبی و یک آب‌انبار دایره‌ای در مرکز قرار دارد. پلان این مسجد مدور شبیه پلان بازار قیصریه صلیبی است و در واقع می‌توان گفت ماکت قیصریه روی این مسجد پیاده شده و سقف مسجد چهار برکه از طاق‌های دو لنگه‌ای هفت و پنج استفاده شده که به صورت دالان به هم نزدیک شده است، یعنی شرق به غرب، غرب به شرق، شمال به جنوب و جنوب به شمال، تا اینکه به هم نزدیک شده‌اند و مربع وسط که به صورت دو طبقه ایجاد شده است.
سقف اول از سقف چهار سوی پایین‌تر گرفته شده است تا بتواند هوای خنک و مرطوب از طریق پنجره‌ها وارد شبستان مسجد شود، طبقه دوم به صورت هشت ترک طاق‌ها اجرا و به هم متصل شده است که چهار سوی آن به چهار دالان برکه وصل شده و چهار سوی دیگر مابین چهار دالان است.
عرض دالان‌های مخزن آن حدود ۶/۴ متر و طول دالان و بازوی شمالی، جنوبی آن ۳۸ متر و طول دالان و بازوی شرقی، غربی آن حدود ۴۳ متر است، عمق مخزن آن حدود هشت متر و از کف آن تا بالای بام برکه‌ها حدود ۱۲ متر ارتفاع دارد که حدود سه میلیون لیتر آب را در خود جای می‌دهد، این مسجد قدمتی بیش از ۶۰۰ سال داشته و از زمان دقیق ساخت آن اطلاعی در دست نیست.
نیازآباد (خواف)

| نیازآباد | نیازآباد |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: خراسان رضوی
شهرستان: خواف
بخش: بخش سنگان
دهستان: بستان
جمعیت: ۸۵۷ نفر (سرشماری ۹۵)
نیازآباد، روستایی است از توابع بخش سنگان و در شهرستان خواف استان خراسان رضوی ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان بستان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۱۸۹خانوار) ۸۳۶نفر
بوده است.
معتقد اهرمی

میرزا حسین معتقد اهرمی یا ریشهری (زادهٔ ۱۹ جمادی‌الاخر ۱۲۵۳ قمری /۲۹ شهریور ۱۲۱۶ شمسی - درگذشته ۲۰ رجب ۱۳۴۱ قمری /۱۶ اسفند 1299 شمسی) فرزند حسن بن سلمان از فضلای ریشهر متخلص به معتقد و مشهور به «معتقد اهرمی یا ریشهری» یا «فاضل اهرمی» عالم، شاعر و نویسنده سده ۱۴ قمری متولد اهرم شهرستان تنگستان و اهل ریشهر (بوشهر) بود.
وی در ریشهر به وعظ، سخنرانی و مداحی در اعیاد مذهبی و ایام سوگواری؛ کتابت قرآن و تألیف و تصنیف کتب متعدد؛ برپایی و تشکیل کلاس فقه، اخلاق، احکام و تدریس قرآن اشتغال داشته و محمدعلی خان سدیدالسلطنه بندرعباسی، حاج ملاعلی بوشهری، حاج شیخ ابراهیم آل عصفور و… بعضی از دانش‌آموختگان وی بوده‌اند.
زندگی و تحصیلات

معتقد اهرمی مقدمات تحصیل ادبیات، قرآن و خط را از ۱۲۶۵ قمری در خورموج گذراند و شعر را نزد محمدخان دشتی شاگردی کرد. سپس عازم نجف شد و علوم عالی حوزوی را از محضر میرزای شیرازی، آخوند خراسانی، شیخ عبداله مازندرانی و آیت‌الله یزدی آموخت.
بازگشت به بوشهر و تدریس

وی بین سال‌های ۱۲۷۳ تا ۱۲۷۶ قمری از نجف به بوشهر برگشت ابتدا سرپرست مکتب خانه احمدیه (در محله شنبدی بوشهر) بود که از همین‌جا مدرسه سعادت بوشهر]] (۱۳۱۸ق برابر ۱۲۷۸ش) بنیان گذاشته شد و سپس در آنجا به تدریس علوم ادبی و دینی پرداخت.
آثار

معتقد دارای چندین اثر به نظم و نثر و به فارسی و عربی است. از آثار وی می‌توان این موارد را یاد کرد:
قرآن مرموز
جواهر الزواهر (دیوان شعری در مناقب و مراثی اهل بیت که اولین بار ۱۳۰۹ق در بمیئی هند و آخرین بار سال ۱۳۷۷ش از طرف بنیاد ایران‌شناسی بوشهر در چاپخانه سپهر قم چاپ شده‌است)
دلائل الظهور فی علائم الحضور
مجموعه لطایف (در بیان ظرایف و نوادر)
رساله سیاسی احیاء المله (۱۳۷۴ ش بچاپ رسید)
بعضی کتب خطی وی در مجموعه سدیدالسلطنه در کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران نگهداری می‌شوند
آثار > قرآن مرموز

ارزشمندترین اثر وی قرآن مرموز یا رمزدار، قرآنی ۷۹۵ صفحه‌ای دست‌نویس که کتابت آن در تاریخ هفتم ماه رمضان سال ۱۲۹۹ هجری قمری خاتمه یافته‌است. وی ۱۵ نسخه (۷ نسخه کامل) از آن را کتابت کرده بود. از جمله یک نسخه قرآن مرموز کامل وی وقف موزه قرآنی آستان قدس رضوی مشهد توسط بنیاد ایران‌شناسی شعبه بوشهر در پاییز سال ۱۳۹۱ش به چاپ رسید.
قرینه بودن سطر نخست با سطر آخر قرآن است، به این معنی که اگر سطر نخست با حرف الف شروع شده باشد سطر آخر نیز با حرف الف پایان می‌یابد و سطرهای بعدی نیز به همان شکل نوشته شده‌است.
دلیل نامگذاری قرآن رمزدار این است که در این کتابت همه صفحات ۱۱ سطری است و بدون استثناء در تمام صفحات حرف یا کلمه اولِ سطرهای اول و یازدهم، دوم و دهم، سوم و نهم، چهارم وهشتم، و پنجم و هفتم مشابه است و فقط حرف یا کلمه اول سطر ششم به علت نداشتن سطر مقابل آزاد است. معتقد حروف متقارن صفحات را با جوهر قرمز و بقیه را باجوهر مشکی تحریر کرده‌است.
درگذشت

معتقد اهرمی ۲۰ رجب ۱۳۴۱ قمری برابر ۱۶ اسفند ۱۳۰۱ شمسی (به نقلی ۲۲ شوال ۱۳۴۱ قمری) در ۸۸ سالگی در ریشهر درگذشت. آرامگاه او در سال ۱۳۸۸ش در ریشهر تجدید بنا شد.
نکوداشت (روز قرآنی بوشهر)

از سال ۱۳۹۴ سالروز درگذشت معتقد اهرمی (کاتب قرآن مرموز) روز ۱۶ اسفندماه با عنوان روز قرآنی استان بوشهر نامگذاری شده و بزرگداشت گرفته می‌شود.
در خرداد سال ۱۳۹۵  همایش بزرگداشت وی در بوشهر برگزار و کتاب زندگی‌نامه اش رونمایی شد.
از اشعار وی

ابیاتی از غزلیات وی:
مرد زنجبیلی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
گونه: بیسکویت
خاستگاه: انگلستان
مواد اصلی: نان زنجبیلی
  رسانه: مرد زنجبیلی:   رسانه: مرد زنجبیلی
شیرینی زنجبیلی یک بیسکویت یا کلوچه است که از نان زنجبیلی تهیه می‌شود. این شیرینی به این دلیل که معمولاً آن را به شکل یک انسان درست می‌کنند، به مرد زنجبیلی معروف هست. با این حال، اشکال دیگری همچون تم‌های فصلی (کریسمس، هالووین، عید پاک و غیره) و شخصیت‌ها نیز دارد.
تاریخچه

نان زنجبیلی متعلق به قرن پانزدهم است و بیسکویت‌سازی به شکل نمادین در قرن شانزدهم انجام می‌شد. اولین نمونه مستند از اشکال بیسکویت‌های زنجبیلی در دربار الیزابت اول انگلستان ثبت شده است. او فیگورهای شیرینی زنجبیلی را درست کرده و به شکل برخی از مهمانان مهم خود ارائه کرد.
یک مرد زنجبیلی، با تزیین آیسینگ
نان زنجبیلی تازه با انواع تزیینات
علی ربیعی

| علی ربیعی | علی ربیعی |
| --- | --- |
دستیار اجتماعی رئیس‌جمهور: دستیار اجتماعی رئیس‌جمهور
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۱۴ مهر ۱۴۰۳: آغاز به کار  ۱۴ مهر ۱۴۰۳
رئیس‌جمهور: مسعود پزشکیان
مشاور رئیس‌جمهوررئیس مرکز بررسی‌های استراتژیک: مشاور رئیس‌جمهوررئیس مرکز بررسی‌های استراتژیک
دوره مسئولیت ۹ اردیبهشت ۱۴۰۰ – ۱ آبان ۱۴۰۰: دوره مسئولیت ۹ اردیبهشت ۱۴۰۰ – ۱ آبان ۱۴۰۰
رئیس‌جمهور: حسن روحانی
پس از: حسام‌الدین آشنا
پیش از: محمدصادق خیاطیان
سخنگوی دولت ایراندستیار ارتباطات اجتماعی رئیس‌جمهور: سخنگوی دولت ایراندستیار ارتباطات اجتماعی رئیس‌جمهور
دوره مسئولیت ۹ خرداد ۱۳۹۸ – ۱۲ مرداد ۱۴۰۰: دوره مسئولیت ۹ خرداد ۱۳۹۸ – ۱۲ مرداد ۱۴۰۰
رئیس‌جمهور: حسن روحانی
پس از: محمدباقر نوبخت
پیش از: علی بهادری جهرمی
سومین وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی: سومین وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی
دوره مسئولیت ۲۴ مرداد ۱۳۹۲ – ۱۷ مرداد ۱۳۹۷: دوره مسئولیت ۲۴ مرداد ۱۳۹۲ – ۱۷ مرداد ۱۳۹۷
رئیس‌جمهور: حسن روحانی
پس از: اسدالله عباسی
پیش از: محمد شریعتمداری
مشاور امور اجتماعی رئیس‌جمهور: مشاور امور اجتماعی رئیس‌جمهور
دوره مسئولیت ۱۳۷۸ – مرداد ۱۳۸۴: دوره مسئولیت ۱۳۷۸ – مرداد ۱۳۸۴
رئیس‌جمهور: سید محمد خاتمی
پس از: سید علی‌اکبر محتشمی‌پور
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۰ اردیبهشت ۱۳۳۴ ‏(۶۹ سال) تهران، ایران
حزب سیاسی: حزب اسلامی کار خانه کارگر
هیئت دولت: دولت هفتمدولت هشتمدولت یازدهمدولت دوازدهمدولت چهاردهم
وبگاه: وبگاه رسمی
علی ربیعی (زادهٔ ۲۰ اردیبهشت ۱۳۳۴) سیاستمدار اصلاح‌طلب ایرانی و دستیار اجتماعی رئیس‌جمهور در دولت چهاردهم از ۱۴ مهر ۱۴۰۳ است. وی در دولت دوازدهم از سال ۱۳۹۸ تا ۱۴۰۰ به‌عنوان سخنگوی دولت فعالیت می‌کرد و در دولت‌های یازدهم و دوازدهم از ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۷ سمت وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی را بر عهده داشت. ربیعی در محافل امنیتی معروف با نام مستعار عباد شناخته می‌شود.
ربیعی در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۸ تنها مشاور میرحسین موسوی بود که قبل از اتمام رای‌گیری در نشست رسانه‌ای اعلام پیروزی قطعی موسوی در انتخابات با نسبت اختلاف رای بسیار زیاد در کنار وی در پیشگاه خبرنگاران قرار گرفت و ادعای پیروزی مطرح شد.
او استادِ دانشگاه‌های تهران و پژوهشگر حوزهٔ جامعه‌شناسی سیاسی و اقتصادی است.
ربیعی از سوی رسانه‌های نزدیک به گروه مجاهدین‌خلق متهم به نقض‌حقوق‌بشر می‌شود. وی به عنوان یک جامعه‌شناس، اقدامات و دلایل زوال گروه مجاهدین خلق را مورد بررسی قرار داده است. او در دهه ۶۰ به عنوان یک عضو ساده و ناشناخته شاخه کارگری حزب جمهوری اسلامی برخورد با تروریست‌های مسلح و مجاهدین خلق را داشته به گفته این گروه در سال ۱۳۶۶ به وزارت اطلاعات ایران پیوسته. به گفته رسانه‌های نزدیک به گروه مجاهدین خلق، ربیعی در دهه ۷۰ و ۸۰ و به خصوص در دوره ریاست جمهوری محمد خاتمی یکی از اعضای حاکمیت ایران بود که با گروه مجاهدین خلق در دنیا مقابله کرده و در روند بررسی پرونده قضایی این گروه در فرانسه نقش داشته است.
زندگی

علی ربیعی زادهٔ آذر سال ۱۳۳۴ در تهران است. او پیش از انقلاب سال ۱۳۵۷، تکنیسین کارخانهٔ «جنرال موتورز»، ارج و قرقره پرستو بود و در همان زمان از سران اعتصاب شهرک اکباتان و کارخانهٔ محل کار خود بود که منجر به برخورد ساواک شد.
او در سال ۱۳۵۹ ازدواج کرد و دارای چهار فرزند می‌باشد. همسر وی به دلیل ابتلا به بیماری سرطان در سال ۱۳۸۵ و فرزند آخر وی به نام محمدجواد، در سال ۱۳۸۶ درگذشتند.
در سال‌های نخست انقلاب ۱۳۵۷، نمایندهٔ کارگران و عضو شورای عالی کار بود. ربیعی مسئول شاخهٔ کارگری حزب جمهوری اسلامی در دههٔ ۱۳۶۰ و عضو شورای مرکزی خانهٔ کارگر از بدو تأسیس تا امروز است. ربیعی پس از انقلاب تحصیلات خود را در رشتهٔ مدیریت تا مقطع دکترا ادامه داد. وی مشاور اجتماعی خاتمی در دورهٔ ۸ سالهٔ ریاست جمهوری وی بوده است
ربیعی افزون‌بر فعالیت‌های صنفی کارگری، به دلیل نیاز مقطع انقلاب، همراه با عده‌ای از دوستان هم محله‌ای خود جذب نهادهای انقلابی شده و به سپاه پاسداران می‌پیوندد. وی در دوران جنگ ایران-عراق ۶۵ ماه حضور در جبهه‌های غرب را در کارنامهٔ خویش دارد. پس از آن[چه زمانی؟] به وزارت اطلاعات می‌رود.
سوابق سیاسی

سخنگوی دولت در دولت دوازدهم - از سال ۱۳۹۸ تا ۱۴۰۰
وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی در دولت‌های یازدهم و دوازدهم - بین سال‌های ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۷
مشاور اجتماعی و فرهنگی رئیس‌جمهور، سید محمد خاتمی - از سال ۱۳۷۶ تا ۱۳۷۹
مسئولیت اجرایی و مسئولیت کمیتهٔ تبلیغات دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی - از سال ۱۳۷۲ تا ۱۳۸۴
معاون حقوقی و پارلمانی وزارت اطلاعات - از سال ۱۳۶۶ تا ۱۳۷۲ (در دورهٔ وزارت محمد ری‌شهری و علی فلاحیان)
مسئول شاخهٔ کارگری حزب جمهوری اسلامی - دههٔ ۱۳۶۰
نمایندهٔ کارگران و عضو شورای عالی کار - ۱۳۵۷
وی در جریان تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۸۸) از اعضای اصلی ستاد میرحسین موسوی (از نامزدهای معترض به نتایج انتخابات بود. بود که پس از اعلام نهایی نتایج انتخابات، موضعِ خاصی علیه برنده انتخابات نگرفت و به نتیجه تمکین کرد.
ربیعی در زمان تصدی دبیر شورای عالی امنیت ملی توسط حسن روحانی مسئول اجرایی دبیرخانه و ریاست کمیتهٔ سیاست‌گذاری تبلیغات و کمیتهٔ امنیت داخلی شورای عالی امنیت ملی را عهده‌دار بود.
سوابق دانشگاهی

او استادِ دانشگاه‌های تهران و پژوهشگر حوزهٔ جامعه‌شناسی سیاسی و اقتصادی است. وی عضو هیئت علمی و دانشیار دانشگاه پیام نور، محقق و نویسنده در حوزهٔ جامعه‌شناسی سیاسی و مدیریت و مشاور اجتماعی رئیس‌جمهور ایران (سید محمد خاتمی) طی سال‌های ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۴ است.
عمده دغدغه‌های ربیعی در سال‌های وزارت، مطالعهٔ فساد و راهبردهای مقابله با آن بوده است. او برنامه‌های خود برای وزارت کار را بر مبنای مبارزه با فساد و القای‌تقویت کارآفرینی برنامه‌ریزی کرده بود.
وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی

با آغاز به کار دولت حسن روحانی، وی علی ربیعی را برای تصدی وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی به مجلس معرفی کرد. پس از حملات تعدادی از وبگاه‌ها به علی ربیعی، گروهی از نمایندگان مجلس اعلام کردند که در بررسی صلاحیت وی حتی یک مورد منفی هم پیدا نکرده‌اند. سرانجام ربیعی توانست به عنوان وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی از مجلس رأی اعتماد بگیرد.
در ۴ آذر ۱۳۹۳، ربیعی برای پاسخ به پرسش‌های نمایندگان در مجلس حضور یافت اما با کسب ۹۸ رأی موافق، ۹۵ رأی مخالف و ۱۱ رأی ممتنع از مجموع ۲۱۹ رأی مأخوذه نتوانست آنان را قانع کند و هفتمین کارت زرد دولت یازدهم را کسب کرد.
و به همین منوال هفتمین کارت زرد مجلس به ربیعی رسید. پیش از وی علی طیب‌نیا، رضا فرجی دانا، علی جنتی، علی‌اصغر فانی، عبدالرضا رحمانی فضلی و محمدرضا نعمت‌زاده از مجلس کارت زرد گرفته بودند. او یک سال بعد، دومین کارت زرد خود را نیز از مجلس نهم دریافت کرد.
وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی > استیضاح

حضور ربیعی در دولت دوم روحانی نیز به عنوان وزیر کار ادامه پیدا کرد. او در ۲۲ اسفند ۱۳۹۶ مورد استیضاح مجلس دهم قرار گرفت ولی برکنار نشد. اما در نهایت برای سومین بار در کم‌تر از یک سال، در ۱۷ مرداد ۱۳۹۷ و با ۱۲۹ رأی موافق استیضاح و ۱۱۱ مخالف و ۳ ممتنع از این سمت برکنار شد.
مسئولیت‌ها

دبیر ستاد مبارزه با فساد و ارتقاء سلامت نظام اداری در دولت از ۱۳۷۹ تا ۱۳۸۴.
عضو شورای سیاست‌گذاری مرکز بررسی‌های استراتژیک ریاست‌جمهوری با حکم رئیس‌جمهور تا مرداد ۱۳۸۴.
رئیس مؤسسهٔ مطالعات و پژوهش‌های سیاسی از سال ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۳.
وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی دولت یازدهم و دولت دوازدهم از مرداد ۱۳۹۲ تا مرداد ۱۳۹۷.
سخنگوی دولت ایران از خرداد ۱۳۹۸ تا مرداد ۱۴۰۰.
عملکرد و دیدگاه‌های شاخص > انتصاب یک پزشکی به عنوان ریاست سازمان تأمین اجتماعی

وی در دولت روحانی برخلاف توصیه‌هایی که انجام شد یک پزشک را به ریاست سازمان تأمین اجتماعی که نهادی رفاهی در کشور است، منصوب کرد. در نتیجه «سازمان بیمه سلامت و خدمات درمانی که باید زیرنظر وزارت رفاه باشد، زیرمجموعه وزارت بهداشت شد.»
عملکرد و دیدگاه‌های شاخص > اختراع موبایل

در سالهای اخیر برخی سخنرانی‌ها و اظهارنظرهای ربیعی موجب تعجب رسانه‌ها، حتی رسانه‌های اصولگرا شده است. وی در سخنرانی ادعای اختراع موبایل به دست ایرانیان را مطرح کرد و در جای دیگری رتبه بهداشت خانواده در ایران را جزء ۵ کشور برتر جهان خواند.