stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
الکساندر سلکرک
یادبود

نشان سلکرک در لوور لارگو اسکاتلند که بر آن نوشته شده:
«به یاد الکساندر سلکرک، دریانورد، رابین کروزوئهٔ واقعی که در جزیرهٔ جوآن فرناندز در تنهایی کامل برای ۴سال و ۴ ماه زندگی کرد. در سال ۱۷۲۳ به عنوان ستوان اچ ام اس ویموث در سن ۴۷ سالگی مرد. این تندیس توسط دیوید گیایز، سازنده شبکه، در محل روستای محل تولد سلکرک نصب شده.»
سلکرک در محل تولد اسکاتلندی اش یاد می‌شود. لرد آبردین یک سخنرانی در ۱۱ دسامبر ۱۸۸۵ انجام داد بعد از این که همسرش لیدی آبردین از یک تندیس برنز و پلاک در یادبود سلکرک در بیرون خانه در محل خانهٔ اصلی اش در خیابان اصلی لاور لارگو، فایف، اسکاتلند رونمایی کرد. دیوید گیلیز از کاردی هوس، لوور لارگو به یک نسل از سلکرک‌ها نشان ساخته شده توسط توماس استوآرت بورنت آ آر ای آ اهدا کرد.
مرد اسکاتلندی هم چنین در خانه سابقش در جزیره نیز به یاد آورده می‌شود. در سال ۱۸۶۹ گروه اچ ام اس توپاز یک لوح برنز بر نقطه‌ای که به نام نظارهٔ سلکرک روی تپهٔ ماس ا تیرا، جزیره جوآن فرناندز برای یادبودش نصب کردند.
در یکم ژانویه ۱۹۶۶ رئیس‌جمهور شیلی ادواردو فری مونتالوا بعد از رمان دوفوئه به منظور جذب توریست، ماس ا تیرا را جزیرهٔ رابینسون کروزوئه نامید. بزرگترین قسمت جزیرهٔ جوآن فرناندز به عنوان ماس آفوئرا به جزیرهٔ الجاندرو سلکرک تبدیل شد هرچند سلکرک احتمالاً اصلاً آن جزیره را ندیده بود چون آن در ۱۸۰ کیلومتری غرب قرار دارد.
یافته‌های باستانی
در یک از سفرهای باستان‌شناسی به جزایر جوآن فرناندز در فوریهٔ ۲۰۰۵ بخشی از اسباب دریایی که می‌تواند متعلق به سلکرک باشد را یافتند. این یک تکه از شئ مسی شناسایی شد که می‌تواند از یک جفت پرگار کشتی‌رانی باشد بود که برای قرن ۱۸ یا ۱۷ بود. سلکرک تنها شخص شناخته شده ایست که که در آن زمان در جزیره بوده و و وسایل دریانوردی داشته و روگرز هم گفته که بعضی وسایل را داشته‌است. این محصول کشف شد وقتی محلی نزدیک محل «نظارهٔ سلکرک» را حفاری می‌کردند جایی که معتقدند مترود معروف آنجا زندگی می‌کرده‌است.
لمور ورزشکار فلورت

| لمور ورزشکار فلورت> وضعیت حفاظت | لمور ورزشکار فلورت> وضعیت حفاظت |
| --- | --- |
 در بحران انقراض  (IUCN 3.1):  در بحران انقراض  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پستانداران
راسته:: نخستی‌سانان
تیره:: لمورهای ورزشکار
سرده:: لمورهای ورزشکار
لمور ورزشکار فلورت (نام علمی: Lepilemur fleuretae) نام یک گونه از سرده لمورهای ورزشکار است.
واکنش جلب توجه

واکنش جهت‌یابی (به انگلیسی: Orienting response) واکنشی در انسان و جانوران است به این شکل که در صورت مواجهه با هر تغییری در موقعیت، توجه‌شان به آن تغییر جلب می‌شود. یعنی مثلاً با شنیدن یک صدا، گوش‌به‌زنگ می‌شوند یا گوش‌شان تیز می‌شود.
این پدیده را اولین بار ایوان سکنف، روان‌شناس روسی توصیف کرد.
قلعه آبشوره

| قلعه آبشوره | قلعه آبشوره |
| --- | --- |
نام: قلعه آبشوره
کشور: ایران
استان: استان لرستان
شهرستان: شهرستان پل‌دختر
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: قلعه
دیرینگی: دوره اشکانیان
دورهٔ ساخت اثر: دوره اشکانیان
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۹۹۹۴
تاریخ ثبت ملی: ۲۳ شهریور ۱۳۸۲
قلعه آبشوره مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان پل‌دختر، بخش معمولان، روستای چمشک واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۳ شهریور ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۹۹۹۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
یادبود یواس‌اس آریزونا

| یادبود یواس‌اس آریزونا | یادبود یواس‌اس آریزونا |
| --- | --- |
نمای هوایی از بنای یادبود یواس‌اس آریزونا، لاشهٔ نبردناو غرق‌شدهٔ یواس‌اس آریزونا در آب‌های زیر آن و بازدیدکنندگانی که با یک قایق گردشگری متعلق به نیروی دریایی آمریکا به آنجا آمده‌اند.: نمای هوایی از بنای یادبود یواس‌اس آریزونا، لاشهٔ نبردناو غرق‌شدهٔ یواس‌اس آریزونا در آب‌های زیر آن و بازدیدکنندگانی که با یک قایق گردشگری متعلق به نیروی دریایی آمریکا به آنجا آمده‌اند.
fa (in English: Expected satiety): fa
مکان: پرل هاربر
نزدیک‌ترین شهر: هونولولو
مختصات: ۲۱°۲۱′۵۴″ شمالی ۱۵۷°۵۷′۰″ غربی﻿ / ﻿۲۱٫۳۶۵۰۰°شمالی ۱۵۷٫۹۵۰۰۰°غربی﻿ / 21.36500; -157.95000
مساحت: ۱۰٫۵۰ جریبs (۴٫۲۵ هکتار)
تاسیس‌شده: May 30, 1962
بازدیدکنندگان: ۱٬۵۵۶٬۸۰۸ (در ۲۰۰۵)
هیئت حاکمه: نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا سازمان پارک‌های ملی
وبگاه: World War II Valor in the Pacific National Monument
یادبود یواس‌اس آریزونا (به انگلیسی: USS Arizona Memorial) بنای یادبودی در بندر پرل هاربر در هونولولوی هاوایی است که برای گرامی‌داشت یاد ۱٬۱۰۲ ملوان از ۱٬۱۷۷ خدمهٔ نبردناو یواس‌اس آریزونا که در طی حملهٔ هواپیماهای ژاپنی به پرل هاربر در ۷ دسامبر ۱۹۴۱ کشته‌شدند در محل غرق این نبردناو و بر بالای لاشهٔ آن ساخته شده‌است.
این بنای یادبود که تنها به‌وسیلهٔ قایق قابل دسترسی است در ۳۰ مهٔ ۱۹۶۲ افتتاح گردید و سالیانه بیش از یک میلیون نفر از آن بازدید می‌کنند.
تاریخچه و مشخصات

آلفرد پرایز، معمار اتریشی‌تبار ساکن هونولولو که در ابتدای جنگ جهانی دوم به دلیل اتریشی بودنش به‌عنوان دشمن آمریکا، به‌مدت سه ماه در جزیره سند بازداشت بود این بنای یادبود را طراحی کرده‌است. به خواست نیروی دریایی ایالات متحده این بنا باید به شکل پلی شناور بر بالای کشتی و با ظرفیت ۲۰۰ نفر طراحی می‌شد.
سازهٔ این بنا ۵۶ متر طول داشته و دارای دو رأس قله‌مانند در ابتدا و انتهایش است که به طرف مرکز بنا انحنا می‌یابد. شکل این سازه نمادی بر غرور بالای آمریکاییان در پیش از جنگ، افسردگی ناگهانی آنان پس از حمله به پرل هاربر و افزایش قدرت بیش از پیش آمریکا پس از جنگ است. بااین‌حال منتقدان در ابتدا، طراحی این بنا را همچون یک «پاکت شیر له‌شده» توصیف می‌کردند.
خود پرایز طرحش را چنین توصیف می‌کند: «این سازه در مرکز دچار خمیدگی می‌شود اما در دو انتهای خود با قدرت ایستاده‌است که این حالت بیانگر شکست اولیه و پیروزی نهایی است. از به‌کارگیری مفاهیم غم‌آلود در طراحی این سازه اجتناب شده تا بیننده با تأمل خود در آن به برداشتی حسی و شخصی برسد».
یادبود یواس‌اس آریزونا در ۳۰ مهٔ ۱۹۶۲ (در روز یادبود) توسط اُلین ای تیگ، نمایندهٔ کنگره اهل تگزاس و رئیس امور کهنه‌سربازان و جان ای. برنز، فرماندار هاوایی به‌طور رسمی افتتاح شد. پس از آن نام این بنای یادبود در ۱۵ اکتبر ۱۹۶۶ در فهرست ملی مکان‌های تاریخی به‌ثبت رسید. خود لاشهٔ یواس‌اس آریزونا نیز در ۵ مهٔ ۱۹۸۹، به‌عنوان نشان برجستهٔ تاریخی ملی ثبت گردید گرچه این عنوان شامل بنای یادبود آن نمی‌شود. از مخازن نبردناو غرق‌شده هنوز هم مواد نفتی به سطح آب نشت می‌کند که به آن گاه با عناوینی همچون «اشک‌های آریزونا» یا «اشک‌های سیاه» اشاره می‌شود.
در سال ۱۹۹۹ نبردناو یواس‌اس میزوری که ژاپنی‌ها بر عرشهٔ این کشتی خود را به ژنرال (ارتشبد) داگلاس مک‌آرتور و دریابد چستر نیمیتز تسلیم کردند و بدین ترتیب پایان جنگ جهانی دوم رقم خورد، از سواحل غربی ایالات متحده به پرل هاربر منتقل شد و در نزدیکی بنای یادبود و به‌موازات نبردناو غرق‌شده پهلو گرفت. در کنار هم قرارگیری دو کشتی جنگی نمادی بود از آغاز و پایان مشارکت ایالات متحده در جنگ. با این حال مکان قرارگیری نبردناو میزوری مورد انتقاد کارکنان بنای یادبود قرار گرفت زیرا به اعتقاد آنان این کشتی بزرگ، یادبود یواس‌اس آریزونا را تحت‌الشعاع خود قرار می‌داد. پس نبردناو میزوری را به مکانی دورتر از بنای یادبود اما رو به آن قرار دادند تا نشان دهند اینک میزوری به نگهبانی از بقایای نبردناو آریزونا مشغول است تا آنانی که در میان لاشهٔ آریزونا مدفون شده‌اند در آرامش بیاسایند.
نگارخانه

بنای یادبود بازماندگان یواس‌اس آریزونا که بعدا سوزانده شدند و کوزه‌های آنها توسط نیروی دریایی در لاشه قرار داده شد.
فهرست ملوانان گمشده بر روی سنگ مرمر
یادبود یواس‌اس آریزونا در شامگاه شصت و دومین سالگرد حمله به پرل هاربر (۷ دسامبر ۲۰۰۳)
۲۵۰ پیکسل
پارک چوا

| چوا | چوا |
| --- | --- |
박초아: 박초아
چوا در ژوئن ۲۰۱۶: چوا در ژوئن ۲۰۱۶
نام هنگام تولد: پارک چوا
زادهٔ: ۶ مارس ۱۹۹۰ ‏(۳۴ سال) اینچئون، کره جنوبی
پیشه‌ها:  خواننده  بازیگر 
پیشه موسیقی: پیشه موسیقی
ژانر:  کیپاپ 
ساز(ها):  وکال  گیتار 
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۲-۲۰۱۷
ناشر(ان):  FNC Entertainment  CJ E&M 
همکاری‌های مرتبط:  ای او ای  AOA Black 
 :  
پارک چوا (متولد شده در ۶ مارس۱۹۹۰ میلادی) یک خواننده و بازیگر اهل کره جنوبی است و همچنین عضو یک گروه دخترانه کیپاپ بنام ای او ای بود. چوا به عنوان مجری برنامه ما ازدواج کردیم در مارس ۲۰۱۵ بود.وی در ژوئن۲۰۱۷ به دلیل افسردگی گروه aoa را ترک کرد.
زندگی‌نامه

چوا در ۶ مارس ۱۹۹۰ در شهر اینچئون در کره جنوبی متولد شد.
او علاقه‌مند به تحصیل در دانشگاه موسیقی بوده است اما به خاطر پدرش که معتقد بوده است که او باید شغل مناسبی داشته باشه در دانشگاه Inha Technical رشته مدیریت تجارت هوایی را خوانده است. اولین گام چوا برای خواننده شدن ملاقات جونیل یکی از خوانندگان سولوی سابق کمپانی fnc بود و او دربارهٔ آزمون ورودی دختران FNC به او اطلاع می‌دهد.
والدین او ابتدا مخالف چوا برای خواننده شدن بودند اما با اینحال چون استعداد نوازندگی پیانو را از مادرش به ارث برده بود به او اجازه می‌دهند.
چوا به مدت ۳ سال گیتار کار کرده است و همچنین از زمان دبیرستان شبها تمرین آواز انجام می‌داد و در مسابقات شرکت می‌کرد و اگر شکست می‌خورد با اینحال تسلیم نمی‌شد.
هیلهم، تنسی

| هیلهم، تنسی | هیلهم، تنسی |
| --- | --- |
محدوده ثبت‌نشده: محدوده ثبت‌نشده
هیلهم، تنسی: هیلهم، تنسی
SR 85 (Hilham Highway) in Hilham: SR 85 (Hilham Highway) in Hilham
هیلهم، تنسیLocation within the state of Tennesseeنمایش نقشه تنسیهیلهم، تنسیهیلهم، تنسی (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا: هیلهم، تنسیLocation within the state of Tennesseeنمایش نقشه تنسیهیلهم، تنسیهیلهم، تنسی (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا
مختصات: ۳۶°۲۴′۵۱″ شمالی ۸۵°۲۶′۳۰″ غربی﻿ / ﻿۳۶٫۴۱۴۱۷°شمالی ۸۵٫۴۴۱۶۷°غربی﻿ / 36.41417; -85.44167: مختصات: ۳۶°۲۴′۵۱″ شمالی ۸۵°۲۶′۳۰″ غربی﻿ / ﻿۳۶٫۴۱۴۱۷°شمالی ۸۵٫۴۴۱۶۷°غربی﻿ / 36.41417; -85.44167
کشور:  ایالات متحده آمریکا
ایالت: تنسی
شهرستان: شهرستان اورتون، تنسی
تأسیس‌شده: ۱۷۹۷
همنام: Combination of "hill" and "آبادی"
ارتفاع: ۱۰۹۳ فوت (۳۳۳ متر)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (منطقه زمانی مرکزی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: ۳۸۵۶۸
کد منطقه: ۹۳۱
شماره GNIS: ۱۲۸۷۷۷۶
هیلهم (به انگلیسی: Hilham) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان اورتون، تنسی واقع شده‌است. هیلهم ۳۳۳٫۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
قلم‌های گوگل

| 0 | 1 |
| --- | --- |
سازنده: گوگل
گونه: خدمت طراحی
تاریخ انتشار: ۲۰۱۰ (۲۰۱۰)
قیمت پایه: رایگان
سرویس‌های برخط: قلم‌های درون‌سازی‌شده
وبگاه: fonts.google.com
قلم‌های گوگل (که قبلاً به نام قلم‌های وب گوگل شناخته می‌شد)، کتابخانه‌ای از بیش از ۸۰۰ قلم دارای پروانه آزاد، یک دایرکتوری وب تعاملی برای مرور کتابخانه، و APIها برای استفاده آسان از فونت‌ها از طریق CSS و اندروید است.
جزئیات

این شاخه در سال ۲۰۱۰ راه‌اندازی شد و در سال‌های ۲۰۱۱ و ۲۰۱۶ نوسازی شد. بسیاری از فونت‌های با پروانه قلم باز SIL ۱٫۱ و برخی از آن‌ها تحت مجوز آپاچی منتشر می‌شوند؛ هر دو مجوز آزاد هستند.
دایرکتوری قلم‌های گوگل به منظرو کشف و استفاده از قلم‌های مختلف مورد استفاده قرار می‌گیرد و با بیش از ۱۷ تریلیون بار بارگیری، یعنی هر کدام از ۸۷۷ قلم آن بیش از ۱۹ بیلیون بار دریافت شده‌اند. یعنی هر فرد در کره زمین به‌طور میانگین هر قلم را ۲ تا ۳ بار بارگیری کرده. قلم‌های محبوب شامل Open Sans, Roboto, LatoSlabo, Oswald و Lobster می‌شوند.
کهریزه ایوبی

| کهریزه ایوبی که‌ریزهٔ گڵی | کهریزه ایوبی که‌ریزهٔ گڵی |
| --- | --- |
روستا: روستا
کهریزه ایوبیموقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانکهریزه ایوبیکهریزه ایوبی (Iran Kurdistan)نمایش نقشه Iran Kurdistan: کهریزه ایوبیموقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانکهریزه ایوبیکهریزه ایوبی (Iran Kurdistan)نمایش نقشه Iran Kurdistan
مختصات: ۳۶°۲۴′ شمالی ۴۶°۷′ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۴۰۰°شمالی ۴۶٫۱۱۷°شرقی﻿ / 36.400; 46.117: مختصات: ۳۶°۲۴′ شمالی ۴۶°۷′ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۴۰۰°شمالی ۴۶٫۱۱۷°شرقی﻿ / 36.400; 46.117
کشور: ایران
استان: کردستان
شهرستان: سقز
بخش: بخش مرکزی
دهستان: ترجان
جمعیت: ۳۰۳ نفر (سرشماری ۹۵)
کهریزه ایوبی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سقز در استان کردستان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان ترجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۰۳ نفر (۷۷ خانوار) بوده‌است.
کومبن دو ولسوره

| کومبن دو ولسوره | کومبن دو ولسوره |
| --- | --- |
Combin de Valsorey (right peak): Combin de Valsorey (right peak)
fa (in English: Expected satiety): fa
کومبن دو ولسوره : کومبن دو ولسوره 
مرتفع‌ترین نقطه: مرتفع‌ترین نقطه
ارتفاع: ۴٬۱۸۴ متر (۱۳٬۷۲۷ فوت)
برجستگی: ۵۷ متر (۱۸۷ فوت)
قله مادر: گراند کامبن
ایزولاسیون: ۰٫۴۴ کیلومتر (۰٫۲۷ مایل) 
مختصات: ۴۵°۵۶′۱۷″ شمالی ۷°۱۷′۲۶″ شرقی﻿ / ﻿۴۵٫۹۳۸۰۶°شمالی ۷٫۲۹۰۵۶°شرقی﻿ / 45.93806; 7.29056
جغرافیا: جغرافیا
رشته‌کوه مادر: آلپ پنین
کومبن دو ولسوره (به لاتین: Combin de Valsorey) یک کوه در سوئیس است که در کانتون وله واقع شده‌است. کومبن دو ولسوره ۴٬۱۸۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پاکولا آنیا

| پاکولا آنیا | پاکولا آنیا |
| --- | --- |
زادهٔ: نامشخص روم باستان
درگذشت: ۱۶۰ پیش از میلاد
پاکولا آنیا (انگلیسی: Paculla Annia; مرگ ۱۶۰ پیش از میلاد یک کاهن زن اهل کامپانیایی در فرقه باکوس بود. نام او تنها در شرح لیویوس در شرح معرفی، رشد و گسترش جشنواره‌های غیررسمی باکانالیا، که به طرز فجیعی در سال ۱۸۶ قبل از میلادت تحت فرمان مجلس سنا در مورد باکانالیا سرکوب شدند، ذکر شده‌است.
پایگاه هوایی مندیگ

پایگاه هوایی مندیگ (به انگلیسی: Mendig Air Base) (به زبان بومی: Heeresflugplatz Mendig) یک فرودگاه نظامی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۶۲۸ متر است. این فرودگاه در شهر مندیگ کشور آلمان قرار دارد و در ارتفاع ۱۸۲ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
قلعه آخوند

| قلعه آخوند | قلعه آخوند |
| --- | --- |
روستا: روستا
قلعه آخوند: قلعه آخوند
مختصات: ۳۶°۴۲′۰۵″ شمالی ۵۵°۱۸′۲۱″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۷۰۱۳۹°شمالی ۵۵٫۳۰۵۸۳°شرقی﻿ / 36.70139; 55.30583: مختصات: ۳۶°۴۲′۰۵″ شمالی ۵۵°۱۸′۲۱″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۷۰۱۳۹°شمالی ۵۵٫۳۰۵۸۳°شرقی﻿ / 36.70139; 55.30583
کشور:  ایران
استان: استان سمنان
شهرستان: شهرستان شاهرود
بخش: بخش بسطام
دهستان: دهستان کلاته‌های غربی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
قلعه آخوند یک روستا در ایران است که در دهستان کلاته‌های غربی شهرستان شاهرود واقع شده‌است.
کونراد هوبر

کونراد هوبر (فنلاندی: Konrad Huber; ۴ نوامبر ۱۸۹۲ – ۴ دسامبر ۱۹۶۰) تیرانداز اهل فنلاند بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
کونراد هیبندال

| کونراد هیبندال | کونراد هیبندال |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۰ آوریل ۱۸۷۹ خورینخم
درگذشت: ۳ ژوئن ۱۹۲۱ آمستردام
ملیت: هلند
کونراد هیبندال (هلندی: Coenraad Hiebendaal; ۱۰ آوریل ۱۸۷۹ – ۳ ژوئن ۱۹۲۱) قایقران روئینگ اهل هلند بود.
هیمالیا (قمر)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
Himalia as seen by کاسینی-هویگنس: Himalia as seen by کاسینی-هویگنس
کشف: کشف
کاشف: چارلز دیلون پرین
تاریخ کشف: December 3, 1904
طبقه‌بندی: طبقه‌بندی
صفات: Himalian
ویژگی‌های مداری: ویژگی‌های مداری
Periapsis: 9,782,900 km
Apoapsis: 13,082,000 km
میانگین شعاع مدار: 11,460,000 km
خروج از مرکز مداری: 0.16
تناوب مداری: 250.56 d (0.704 سال)
میانگین سرعت مداری: 3.312 km/s
انحراف: 27.50° (to the دائرةالبروج) 29.59° (to Jupiter's equator)
ماه: مشتری (سیاره)
ویژگی‌های فیزیکی: ویژگی‌های فیزیکی
میانگین شعاع: ۷۰۰۱۷۵۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰♠۷۵±۱۰ × ۷۰۰۱۶۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰♠۶۰±۱۰ km (Cassini estimate) 85 ± ?? km (ground-based estimate)
مساحت سطح: ~90,800 km2
حجم: ~2,570,000 km3
جرم: 6.7‎×۱۰۱۸ کیلوگرم   4.19‎×۱۰۱۸ kg
میانگین چگالی: 2.6 g/cm3 (assumed)
گرانش سطحی: ~0.062 شتاب (0.006 g)
سرعت گریز: ~0.100 km/s
دوره چرخش Sidereal: 7.782 h
سپیدایی: 0.04
دما: ~124 K
قدر ظاهری: 14.6
 :  
هیمالیا (ماه)
هیمالیا (ماه)(به انگلیسی: Himalia)، یکی از ماه‌های مشتری است ابعاد آن ۱۷۰ کیلومتر، جرم آن ۶۷۰×۱۰۱۶ کیلوگرم و نیم‌قطر بزرگ آن ۱۱ ۴۵۱ ۹۷۱ کیلومتر است.این ماه در سال ۱۹۰۴ کشف شد.
رناتو زاکارلی

رناتو زاکارلی در سال ۱۹۷۴
رناتو زاکارلی (به ایتالیایی: Renato Zaccarelli) بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۷۵ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۲۵ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۲ گل به ثمر رساند.
رناتو زاکارلی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۸۰ میلادی انجام داد.
الکسی مشین (کشتی‌گیر)

الکسی میشین (روسی: Алексе́й Ми́шин؛ زادهٔ ۸ فوریهٔ ۱۹۷۹) کشتی‌گیر سابق اهل روسیه است که در دستهٔ میان‌وزن کشتی فرنگی مردان رقابت می‌کرد. او برندهٔ مدال طلای المپیک ۲۰۰۴ آتن و نیز برندهٔ یک مدال طلا، دو نقره و دو برنز مسابقات قهرمانی کشتی جهان در سال‌های ۲۰۰۱، ۲۰۰۵، ۲۰۰۶، ۲۰۰۷ و ۲۰۱۰ است. او همچنین قهرمان شش دورهٔ مسابقات قهرمانی کشتی اروپا از ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۳ است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان دوستی شده‌است.
کوتوووو-پرشه

| کوتوووو-پرشه | کوتوووو-پرشه |
| --- | --- |
روستا: روستا
کوتوووو-پرشه: کوتوووو-پرشه
مختصات: ۵۲°۴۵′۴۵″ شمالی ۲۲°۲۵′۵۱″ شرقی﻿ / ﻿۵۲٫۷۶۲۵۰°شمالی ۲۲٫۴۳۰۸۳°شرقی﻿ / 52.76250; 22.43083: مختصات: ۵۲°۴۵′۴۵″ شمالی ۲۲°۲۵′۵۱″ شرقی﻿ / ﻿۵۲٫۷۶۲۵۰°شمالی ۲۲٫۴۳۰۸۳°شرقی﻿ / 52.76250; 22.43083
کشور:  لهستان
استان: استان ماسوویان
شهرستان: شهرستان اوستروف مازوویتسکا
گمینا: گمینا بوگوت-پیانکی
ارتفاع: ۱۳۹ متر (۴۵۶ فوت)
جمعیت: ۱۸۰
کوتوووو-پرشه (به لهستانی:  Kutyłowo-Perysie) یک روستا در لهستان است که در گمینا بوگوت-پیانکی واقع شده‌است.
 کوتوووو-پرشه  ۱۸۰ نفر جمعیت دارد و ۱۳۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوندولووو

| کوندولووو Кондолово | کوندولووو Кондолово |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور:  بلغارستان
استان: استان بورگاس
شهرستان: شهرستان تساروفو
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
کوندولووو (به بلغاری: Kondolovo) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در استان بورگاس واقع شده‌است.
ژرژ برسنس

| ژرژ برَسَنس | ژرژ برَسَنس |
| --- | --- |
ژرژ برسنس در سال ۱۹۶۶: ژرژ برسنس در سال ۱۹۶۶
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: در ۲۲ اکتبر ۱۹۲۱
درگذشته: ۲۹ اکتبر ۱۹۸۱
ژانر: شانسون
ساز(ها): گیتار
سال‌های فعالیت: ۱۹۵۱–۱۹۸۱
ناشر(ان): Philips - Universal Music Group
ژرژ برسنس  [ʒɔʁʒ bʁasɛ̃s] (به فرانسوی: Georges Brassens) شاعر، خواننده و آهنگساز فرانسوی در ۲۲ اکتبر ۱۹۲۱ در منطقهٔ سِت در ارو (فرانسه) چشم به جهان گشود و در ۲۹ اکتبر ۱۹۸۱ در منطقهٔ سن-ژلی-دو-فِک (به فرانسه: Saint-Gély-du-Fesc) در سن ۶۰ سالگی درگذشت.
ژرژ برَسَنس برای بیش از صدها شعر خودش و دیگر شاعرانی مانند پل فور (Paul Fort) با گیتار آهنگسازی کرد. او بین سال‌های ۱۹۵۲ تا۱۹۷۶ چهارده آلبوم ضبط نمود.
ژرژ برسنس در سال ۱۹۶۷ جایزه بزرگ آکادمی شعر فرانسه را از آن خود کرد.
زندگی‌نامه

ژرژ برَسَنس در یک محله پر رفت‌وآمد در نزدیکی بندر ست به دنیا آمد. نام مادرش الویرا (Elvira) پدرش ژان لویی (Jean-Louis) و خواهر ناتنی‌اش سیمون (Simone) نام داشت. ژرژ برسنس حاصل ازدواج نخست مادرش بود.
مادرش الویرا یک زن بیوه کاتولیک معتقد بود
از پدر و مادری با اصلیتی از جنوب ایتالیا که همسر نخست خود را در جنگ از دست‌داده بود. الویرا در سال ۱۹۱۹ حدود یکسال پس از پایان جنگ جهانی اول به همسری ژان لویی برسنس درآمد.
پدرش پیمانکار بنایی و معماری بود و مردی آرام، سخاوتمند، آزاداندیش و ضد عقاید خشک مذهبی و دارای ذهنی بسیار باز بود.
دوشخصیت کاملاً مخالف هم اما نقطه مشترکشان خواندن ترانه بود. همه در خانه ترانه زمزمه می‌کردند بر گرامافون صفحه خواننده‌هایی مانند میرِی - ژان نوهِن - تینو رُسی یا رِی ونتورا و همکارانش همیشه در حال خواندن بود.
زندگی‌نامه > دهه سی در «سِت

ژرژ برسنس در ۴ سالگی به خواست مادرش تحصیل در انستیتوی خواهران روحانی (کاتولیک) سَن ونسان (به فرانسه: Institution catholique des sœurs de Saint-Vincent) را آغاز نمود. پس از دو سال از این انستیتو بیرون آمد تا وارد مدرسه شود آن هم به خواست پدرش.
ژرژ برسنس با یک دانش آموز خوب فاصله زیادی داشت. دوستانش او را به عنوان یک خیال پرداز در کلاس می‌شناختند. اما پس از مدرسه او بازی کردن، دعوا کردن، و شنا کردن در دریا و تفریح را به کارهای دیگر ترجیح می‌داد. برای اینکه نمرات تحصیل ژرژ بهتر شود مادرش او را از رفتن به کلاس موسیقی منع کرد و همین باعث شد که او با سلفژ آشنا نشود؛ ولی تمام این‌ها باعث نشد تا نت موسیقی ترانه‌های کوچک برگرفته از شعرهایش را ننویسد.
زندگی‌نامه > دهه سی در «سِت > آلفونز بونافه (Alphonse Bonnafé)

در ۱۹۳۶ به لطف آموزگار فرانسوی خود آلفونس بُنافه (به فرانسوی: Alphonse Bonnafé) ملقب به بوکسور (le boxeur) وارد دنیای شاعری شد.
ژرژ برسنس نوجوان جرئت کرد و چند جمله قافیه دار خود را در اختیار او قرار می‌دهد. بدون خرده گرفتن به کیفیت کار ژرژ، آموزگارش او را تشویق به تلاش بیشتر برای بهتر کردن نمونه‌هایش کرد و توجه او را به تکنیک‌های گوناگون شاعری و قافیه‌نویسی جلب نمود.
پس از شعر و شاعری و ترانه‌های مردمی توجهش به ریتم‌های تازه جاز جلب شد که اصلیت آمریکایی داشتند و از طریق رادیو گوش می‌کرد.
زندگی‌نامه > دهه سی در «سِت > بدنامی

آشنایی او با شعر و شاعری اما نتوانست او را از انجام «هر کاری به هر قیمتی» در سن و سال او و عواقب آن دور نگه دارد. در بهار ۱۹۳۸ و در سن ۱۶ سالگی بود که درگیر حوادث ناخوشایندی شد و تأثیرات آن حتی در اشعار و ترانه‌های آینده او هم به چشم می‌خورد.
ژرژ برسنس و دوستانش به هدف تأمین پول روزانه خود دست به دزدی زدند و مطمئن‌ترین و راحت‌ترین کار برای این نوجوانان نزدیکان‌شان بود. ژرژ برسنس به نوبه خود انگشتر و گردنبند خواهرش را دزدید. دزدی‌های این چنینی باعث شد آرامش شهر محل زندگی او به هم بریزد و پلیس بسختی پیگیر پرونده دزدی‌های اینچنینی شد تا اینکه موفق شد تا متهمین را دستگیر کند و این باعث آبروریزی خود و خانواده ژرژ برسنس شد.

ژان لوئی برسنس پدر ژرژ زمانی که به پاسگاه پلیس رفت تا پسرش را تحویل بگیرد او را از این بابت سرزنش نکرد و با او به هیچ وجه به خاطر کارهایی که انجام داده‌بود بدرفتاری نکرد. ژرژ برای تقدیر از کار پدرش بعدها ترانه‌ای به نام Les Quatre Bacheliers را ساخت و به احترام پدرش پس از مرگ او آن را خواند.

او دربارهٔ این رویداد بعدها چنین گفت:
"من معتقدم او به من درسی داد که کمکم کرد تا برای خودم برنامه ریزی کنم، به این ترتیب من تلاش کردم تا اعتماد به نفس خودم را بازیابم… از روش‌های خاص خودم سعی کردم همانند پدرم شوم. من می‌گویم که تلاش خوبی بود. "


ژرژ برسنس در این ماجراجویی در سال ۱۹۳۹ به حبس تعلیقی محکوم شد. پس از این جریانات او دیگر به دانشگاه بازنگشت و تمام تابستان را در اتاقش خانه‌نشین شد.

در ۳ سپتامبر، فرانسه به آلمان اعلان جنگ نمود. ژرژ برسنس که می‌توانست حرفه پدرش را پس از او ادامه دهد متوجه شد که این حرفه نمی‌تواند او را راضی کند و به این ترتیب پدرو مادرش را راضی نمود تا به پاریس برود و شانس خود را در آن جا بیازماید و از طرفی از بدنامی که همه جا گریبانگیرش بود خلاصی یابد.
زندگی‌نامه > دهه چهل: پاریس - باسدورف - پاریس (Paris - Basdorf - Paris) > پاریس

در فوریه ۱۹۴۰ ژرژ برسنس با هماهنگی پدر و مادرش در خانه خاله اش آنتوانت داگروسا (به فرانسوی: Antoinette Dagrosa) در منطقه ۱۴ پاریس مستقر شد. در خانه خاله‌اش پیانویی بود که ژرژ از وجود آن و زمانی که دست داده‌بود استفاده کرد تا بدون دانستن سلفژ در نواختن پیانو مهارت پیدا کند.

او برای اینکه درآمدی داشته باشد به دنبال کار گشت و در شرکت رنو به عنوان کارگر مشغول به کار شد که البته زیاد طول نکشید زیرا در ۳ ژوئن پاریس و حومه آن توسط نیروهوایی آلمان لوفت وافه (به آلمانی: Luftwaffe) بمباران شد و کارخانه رنو واقع در بولونی-بیانکور نیز آسیب دید؛ و در ۱۴ ژوئن نیروهای آلمان ورماخت (به آلمانی: Wehrmach) وارد پاریس شدند.

در دوره مهاجرت مردم ژرژ نیز به خانه پدری بازگشت. پس از تابستان، ژرژ که مطمئن بود آینده‌ای برایش درآنجا نیست به پاریس و پیش خاله‌اش بازگشت. اما پاریس دیگر همان شهر قبلی نبود و کار نیز منحصر به کسانی بود که با آلمانی‌ها همکاری می‌کردند و تقریباً پیدا کردن کار ناممکن شده‌بود.
زندگی‌نامه > دهه چهل: پاریس - باسدورف - پاریس (Paris - Basdorf - Paris) > باسدورف

در فوریه ۱۹۴۳ طرح کار اجباری (STO) از طرف آلمان نازی بر دولت ویشی فرانسه اعمال شد و ژرژ که درآن زمان ۲۲ سال داشت به شهرداری منطقه ۱۴ پاریس فراخوانده می‌شود و برگه تردد خود را دریافت می‌کند. تدابیر سفت و سختی برای رفت‌وآمد از طرف آلمان نازی در نظر گرفته می‌شود و با معترضین به تندی برخورد می‌شد.

۸ مارس ۱۹۴۳ بود که ژرژ از مسیر راه‌آهن جنوب پاریس به اردوگاه کار اجباری باسدورف آلمان فرستاده می‌شود و در آن جا در کارخانه ساخت موتور هواپیمای بی ام و (BMW) مشغول به کار می‌شود.

در ماه مارس ۱۹۴۴ ژرژ موفق به گرفتن مرخصی ۱۵ روزه‌ای می‌شود که پس از آن دیگر به آلمان بازنمی‌گردد.
ژرژ اغلب مواقع در حال خواندن کتاب و نوشتن ترانه دیده می‌شد که همین باعث سرگرمی همراهانش بود و بدنبال آغاز یک رمان در پاریس به نام لالی کاکامو (به فرانسه: Lalie Kakamou)او به زنجیره دوستانی متصل می‌شود که در تمام طول عمرش به آن وفادار می‌ماند. از جمله این دوستان می‌توان آندره لارو (به فرانسه: André Larue)رنه ایسکین (به فرانسه: René Iskin) و به خصوص پیر اونتنیانت (به فرانسه: Pierre Onténiente)کتابخانه‌داری که همیشه از او کتاب قرض می‌گرفت را نام برد.
زندگی‌نامه > دهه چهل: پاریس - باسدورف - پاریس (Paris - Basdorf - Paris) > زندگی مخفیانه

در بازگشت به پاریس او می‌بایستی محلی را برای مخفی شدن پیدا می‌کرد و طبیعتاً به خاطر اینکه از اردوگاه کار اجباری فرار کرده بود، نمی‌توانست با وجود کنترل‌های گشتاپو به خانه آنتوانت بازگردد و برای همین در خانه ژَن و مارسل پلانش (به فرانسوی: Marcel et Jeanne Planche) در حیات کوچکی که پر از حیوانات اهلی بود و حتی از کمترین امکانات زندگی هم بهره نمی‌برد برای مدت دو سال (تا پایان جنگ) پناه گرفت. در این خانه که صاحبخانه آن هم وضعیت آنچنان خوبی نداشت ژرژ برسنس با طلوع آفتاب بیدار می‌شد و با غروب آن می‌خوابید. در همین خانه و همین زمان بود که ژرژ برسنس چند ترانه نوشت که بعدها این ترانه‌ها به سرعت مشهور شدند. این خانه که در کوچه بن‌بستی قرار دارد همچنان به صورت یادبودی از ژرژ برسنس برجا مانده. پلاکی در ورودی این بن‌بست از طرف شهرداری پاریس نصب شده که مضمون آن چنین است:
GEORGES BRASSENS
  HABITA CETTE IMPASSE
  DE 1944 A 1966
  IL Y ECRIVIT
 SES PREMIERES CHANSONS
ژرژ برسنس
از ۱۹۴۴ تا ۱۹۶۶ در این بن‌بست زندگی می‌کرد
او دراینجا نخستین ترانه‌هایش را نوشت
زندگی‌نامه > دهه چهل: پاریس - باسدورف - پاریس (Paris - Basdorf - Paris) > آزادیخواه

در سپتامبر ۱۹۴۶ او به مبارزان فدراسیون آنارشیست (به فرانسوی: Fédération anarchiste) پیوست و برای روزنامه آن‌ها بنام آزادیخواه (به فرانسوی: Le Libertaire) مطالب روزانه‌ای بانام مستعار ژیل کُلَن (به فرانسوی: Gilles Colin) یا ژئو سدی (به فرانسوی: Geo Cédille)می‌نوشت. مطالب او غالباً طنز سیاه بود و حاوی مطالب تندی در مورد آنچه که با آزادی فردی مربوط می‌شد بود. در مورد شدت و تندی مطالب او حتی در میان همکارانش نیز موافقین و مخالفینی داشت. ژرژ برسنس در ژوئن ۱۹۴۷ از این فدراسیون جداشد اما همچنان طرفدار آنارشیست‌ها بود. او بعدها در جشن‌هایی که از طرف «لوموند لیبرتر» (به فرانسوی: Le Monde libertaire) برگزار می‌شد به صورت داوطلب شرکت می‌کرد.