stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
یحیی دولتی
زندگی و تحصیلات

یحیی دولتی تا سن ۱۳ سالگی نتوانست شروع به تحصیل کند. او بعد از آن همزمان با کار در کارگاه جوراب بافی به کلاس‌های شبانه وارد شده و دوره‌های دبیرستان را نیز در مدرسه شبانه گذارند. سپس وارد آموزشگاه فنی نیروی هوایی شد و در آنجا در دوره‌های تحصیلی شبانه شرکت و توانست به رشته داروسازی دانشکده پزشکی دانشگاه تهران وارد شود. او در سال ۱۳۳۸ در رشته دارو سازی دکترای خود را اخذ و به عنوان داروساز در ارتش مشغول به فعالیت شد. پس از پایان دوره تحصیل او مجدداً در کنکور شرکت کرده و اینبار در رشته پزشکی به تحصیل ادامه داد و در سال ۱۳۴۵ دکترای پزشکی خود را بدست آورد. سپس در آزمونی که در ارتش برای اعزام به ایالات متحده آمریکا برگزار می‌شد شرکت و برای تخصص در رشته پوست و آسیب‌شناسی پوست به دانشگاه Hahnemann رفت؛ و تا سال ۱۳۵۱ به تحصیل و کار پرداخت.
۱- فارغ‌التحصیل دانشکده داروسازی دانشگاه تهران (۱۳۳۸)
۲- فارغ‌التحصیل دانشکده پزشکی دانشگاه تهران (۱۳۴۵)
۳- بورد تخصصی بیماری‌های پوست (۱۳۵۱) و فلوشیپ آسیب‌شناسی پوست (۱۳۵۱)(هر دو از کالج پزشکی و بیمارستان Hahnemann (امروزه دانشگاه Hahnemann)، فیلادلفیا، پنسیلوانیا، ایالات متحده آمریکا
سمت‌ها

استاد دانشگاه علوم پزشکی تهران و استاد افتخاری دانشگاه Franche-Comté، آکادمی بزانسون، بزانسون، فرانسه
رئیس مرکز آموزش و پژوهش بیماری‌های پوست و جذام دانشگاه علوم پزشکی تهران
استاد مهمان گروه پوست دانشگاه Wayne State، دترویت، میشیگان، ایالات متحده آمریکا، دانشگاه بریتیش کلمبیا، ونکوور، کانادا،
۴- عضو بخش سیاست گذاری لیشمانیوز سازمان جهانی بهداشت/تحقیقات بیماری‌های گرمسیری (WHO/TDR)(1371-1377)- عضو کمیته خبرگان برنامه کنترل لیشمانیوز سازمان جهانی بهداشت (WHO) (1388-اکنون)
۵-رئیس انجمن متخصصین پوست ایران (۱۳۷۴–۱۳۸۷ و ۱۳۹۱-تا کنون)
۶- نایب رئیس انجمن بین‌المللی پوست (۱۳۸۶–۱۳۸۸)، عضو هیئت مدیره انجمن بین‌المللی پوست (۱۳۸۸-تا کنون)، نایب رئیس [Co-chair] کمیته برنامه آموزش بین‌المللی انجمن بین‌المللی پوست (۱۳۸۶–۱۳۸۸)، عضو کمیته برنامه آموزش بین‌المللی انجمن بین‌المللی پوست (۱۳۸۸-اکنون)
۷- رئیس بیمارستان شهید چمران (۱۳۵۹–۱۳۶۲)
۸- رئیس آزمایشگاه تحقیقاتی سازمان جذام ایران (۱۳۶۰–۱۳۷۰)
۹- عضو هیئت ممتحنه آزمون دانشنامه تخصصی پوست ایران(۱۳۶۸-تا کنون)
۱۰-نشان نقره انجمن متخصصان کودکان آمریکا (۱۳۵۱) و نشان طلا برای برگزیده شدن به عنوان پژوهشگر بالینی برتر در پنجمین جشنواره علمی ابن سینا، دانشگاه علوم پزشکی تهران(۱۳۸۳)- نشان فرهنگستان جهانی بهداشت
۱۱-مدیر مسؤول و سردبیر فصلنامه‌های بیماری‌های پوست ایران (۱۳۷۶–۱۳۸۸ و ۱۳۹۱-تا کنون) و پوست و زیبایی (۱۳۸۸-تا کنون)
جایزه استاد دکتر یحیی دولتی

در سال ۱۳۹۳ بر اساس مصوبه شورای پژوهشی مرکز آموزش و پژوهش بیماریهای پوست و جذام جایزه‌ای بنام " جایزه استاد دکتر یحیی دولتی " به بهترین فرد از نظر کسب امتیاز پژوهشی در رشته تخصصی پوست اعطا می‌شود.
مراسم تکریمی در سال 1396 به همت بنیاد نخبگان استان همدان با همکاری دانشگاه علوم پزشکی همدان با حضور جمعی از دانشجویان، اساتید پزشکی کشور و استعدادهای برتر برگزار شد.
محمد سراج (نماینده مجلس)

| محمد سراج | محمد سراج |
| --- | --- |
نماینده مجلس شورای اسلامی دوره دوازدهم: نماینده مجلس شورای اسلامی دوره دوازدهم
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۷ خرداد ۱۴۰۳: آغاز به کار  ۷ خرداد ۱۴۰۳
حوزه انتخاباتی: تهران، ری، شمیرانات، اسلامشهر و پردیس
اکثریت: ۲۴۸۹۲۷
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۴۴ ‏(۵۹–۶۰ سال) فیروزکوه، ایران
محمد سراج (زاده ۱۳۴۴ فیروزکوه) سیاستمدار و نماینده مردم تهران در انتخابات دوازدهمین دوره مجلس شورای اسلامی است.
سراج در مرحله دوم انتخابات با ۲۴۸۹۲۷ رأی منتخب مجلس دوازدهم شد.
کالوزو

مکان
| کالوزو | کالوزو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
کالوزو: کالوزو
ناحیه: پیمونت
استان / شهرستان: استان تورین (TO)
دهستان: Rodallo, Arè, Vallo, Carolina, Molliette
حکومت: حکومت
 • شهردار: ?
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۹٫۵ کیلومتر مربع (۱۵٫۳ مایل مربع)
ارتفاع: ۳۰۳ متر (۹۹۴ فوت)
جمعیت (Dec. 2004): جمعیت (Dec. 2004)
 • کل: ۷٬۳۸۷
 • تراکم: ۱۹۰/کیلومتر مربع (۴۸۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Calusiesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 10014
پیش‌شماره تلفن: 011
وبگاه: وبگاه رسمی
کالوزو (به ایتالیایی: Caluso) یک کومونه در ایتالیا است که در استان تورین واقع شده‌است.
خصوصیات

کالوزو ۳۹٫۵ کیلومترمربع مساحت و ۷٬۳۸۷ نفر جمعیت دارد و ۳۰۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده

شهر Brissac-Quincé خواهرخواندهٔ کالوزو هست.
بنیاد ایران‌شناسی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
بنیان‌گذاری: ۱۳۷۶
گونه: سازمان دولتی
هدف: تحقیقات و پژوهش
ستاد: تهران
محدودهٔ فعالیت: ایران
رئیس: علی اکبر صالحی
وبگاه: 
بنیاد ایران‌شناسی (نام انگلیسی: Iranology Foundation) مؤسسه‌ای علمی و پژوهشی است که در سال ۱۳۷۶ توسط محمد خاتمی رئیس‌جمهور وقت، زیر نظر نهاد ریاست جمهوری ایران تأسیس شد. مرکز اصلی بنیاد در شهرک والفجر تهران واقع شده است؛ و در هفده استان ایران (آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی، اردبیل، ایلام، بوشهر، چهارمحال و بختیاری، سیستان و بلوچستان، قزوین، کهگیلویه و بویراحمد، لرستان، مرکزی، یزد و کرمان، کرمانشاه، سمنان، همدان، کردستان،زنجان) نیز شعبه دارد. به تازگی اولین نمایندگی بنیاد ایران‌شناسی در غیر از مرکز استان، به نام دفتر منطقه‌ای زاگرس به مرکزیت شهرستان نهاوند افتتاح شده است.
اهداف

طبق اساسنامه، اهداف بنیاد ایران‌شناسی عبارتند از:
ایجاد محیط مناسب برای مطالعه و بهره‌گیری فرهیختگان، دانش پژوهان و دانشجویان علاقه‌مند به مباحث ایران‌شناسی.
سازمان‌دهی و هماهنگ‌کردن پژوهش‌های علمی در زمینه ایران‌شناسی به منظور بهره‌گیری از آن‌ها در بنیاد.
بالا بردن سطح آگاهی گروه‌های اجتماعی و فرهنگی مردم ایران از پیشینه تاریخی، تمدن و فرهنگ ایران؛ و تقویت حس میهن‌دوستی و آرمان‌خواهی آنان؛ و تحکیم ارکان هویت ملی و مقاومت در برابر جلوه‌های گوناگون پنهان و آشکار هجوم فرهنگی بیگانه.
یکی از اهداف اصلی بنیاد ایران‌شناسی بررسی دقیق شرح حال و آثار دانشمندان، هنرمندان و فرهیختگان ایران است. بر این اساس بنیاد اقدام به گردآوری و ایجاد بانک اطلاعات فرهیختگان، مشاهیر علمی و مذهبی، ادبا، علما، هنرمندان، اهل حرفه و صنایع، رجال و بزرگان ایران کرده است.
ساختار سازمانی

اداره این بنیاد به عهده هیئت امنا آن است. از بین اعضای هیئت امنا یک تن توسط رئیس‌جمهور به عنوان رئیس بنیاد به مدت چهار سال انتخاب می‌شود. حسن حبیبی (از نوادگان ملا محمد علی مجتهد کاشانی) مؤسس این بنیاد بود و تا پایان عمرش (۱۲ بهمن ۱۳۹۱) ریاست آن را به عهده داشت.
در تیر ماه ۱۳۹۲ سید محمد خامنه‌ای با حکم احمدی‌نژاد رئیس‌جمهور وقت به این سمت منصوب شد.
سید محمد خامنه‌ای نیز در ۵ شهریور ۱۳۹۲، فتح‌الله مجتبائی، رضا داوری، غلامرضا اعوانی، محمدحسن نامی، حکمت‌الله ملاصالحی و محمدرضا مخبر دزفولی را به عنوان اعضاء هیئت امنای بنیاد ایران‌شناسی منصوب کرد.
مادام‌العمر (فیلم)

| مادام‌العمر | مادام‌العمر |
| --- | --- |
کارگردان: رودولف لاگا
تهیه‌کننده:  گیوم کنه  ژان کوتان 
فیلمنامه‌نویس: رودولف لاگا دیوید کورونا گیوم کنه
بازیگران:  گیوم کنه  استفانی کایلارد  نسیم لیس 
توزیع‌کننده: نتفلیکس
تاریخ‌های انتشار:  ۱۰ ژانویه ۲۰۲۵ (۲۰۲۵-01-۱۰)  
کشور: فرانسه
زبان: فرانسوی 
مادام‌العمر (فرانسوی: Ad Vitam‎) یک فیلم اکشن فرانسوی است که در سال ۲۰۲۵ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به گیوم کنه، استفانی کایلارد و زیتا هانروت اشاره کرد. تصویربرداری این فیلم در پاریس و ورسای صورت پذیرفت.
خلاصه داستان

یک ژاندارم سابق که پس از وقوع یک حادثه ناگوار از کار خود اخراج شده است، با ربوده شدن همسر باردارش درگیر توطئه خطرناک می‌شود.
محمدعلی ذاکر

محمدعلی ذاکر(۱۳۲۹ گرگان-) سرپرست وزارت صنایع و معادن در دولت نخست مهندس موسوی است.
محمدعلی ذاکر ۸ برادر و خواهر داشت که برخی از آنها مانند ابراهیم قبل و بعد از انقلاب عضو ارشد سازمان مجاهدین خلق ایران بود و برخی نیز مانند محمدجعفر ذاکر در سمت مسئول اطلاعات سپاه آذربایجان و دانشجویان پیرو خط امام در قضیه گروگان‌گیری در سفارت ایالات متحده آمریکا حضور داشت. از دیگر اعضای خانواده او که عضو سازمان مجاهدین خلق ایران جلال و حوریه و محمود ذاکر می‌توان نام برد. خوریه ذاکر و مادر محمدعلی ذاکر به اتهام عضویت در این سازمان اعدام شدند.
محمدعلی ذاکر در سال ۱۳۵۴ از دانشکده پلی‌تکنیک در رشته مهندسی مکانیک فارغ‌التحصیل شد. او بین سال‌های ۵۸ تا ۶۸ در وزارت صنایع در سمت‌های مختلفی از سرپرستی وزارت خانه تا معاونت برنامه‌ریزی، صنایع فلزی، حقوقی و پارلمانی، امور مجلس و استان‌های وزارت صنایع را به عهده داشت. همچنین ذاکر از سال ۶۸ تا ۱۳۷۲ مدیر صنایع موشکی کشور بود.
مدادماهی طلایی

| مدادماهی طلایی | مدادماهی طلایی |
| --- | --- |
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
Missing taxonomy template (fix):: Nannostomini
سرده:: Nannostomus
گونه:: N. beckfordi
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Nannostomus beckfordi Günther, 1872: Nannostomus beckfordi Günther, 1872
| Golden pencilfish | Golden pencilfish |
| --- | --- |
Scientific classification : Scientific classification 
Kingdom:: Animalia
Phylum:: Chordata
Class:: Actinopterygii
Order:: Characiformes
Family:: Lebiasinidae
Genus:: Nannostomus
Species:: N. beckfordi
Binomial name: Binomial name
Nannostomus beckfordi  Günther, 1872: Nannostomus beckfordi  Günther, 1872
مدادماهی طلایی با نام علمی Nannostomus beckfordi، (از یونانی : nanos = کوچک، و لاتین stomus = مربوط به دهان؛ beckfordi = به افتخار زیستشناس بریتانیایی، اف جی ب بکفورد)،   که بعضاً به عنوان مدادماهی بکفورد نیز شناخته میشود، یک ماهی ساکن آب شیرین و گونه ای از ماهی ها متعلق به تتراسانان از خانواده مدادماهیان است .  مدتدماهی طلایی به طور گسترده و در مردابها و آبهای کند حرکت در برزیل ، گویان ، گویان فرانسه و سورینام مشاهده می شود .
مایک بوست

| مایک بوست | مایک بوست |
| --- | --- |
عضو رتبه‌دار کمیته امور کهنه‌سربازان خانه نمایندگان: عضو رتبه‌دار کمیته امور کهنه‌سربازان خانه نمایندگان
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۳ ژانویه ۲۰۲۱: آغاز به کار  ۳ ژانویه ۲۰۲۱
پس از: فیل رو
عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از ایلینوی حوزهٔ 12م: عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از ایلینوی حوزهٔ 12م
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۳ ژانویه ۲۰۱۵: آغاز به کار  ۳ ژانویه ۲۰۱۵
پس از: ویلیام انیرت
عضو  مجلس نمایندگان ایلینوی از حوزهٔ ۱۱۵م: عضو  مجلس نمایندگان ایلینوی از حوزهٔ ۱۱۵م
دوره مسئولیت ۱۱ ژانویه ۱۹۹۵ – ۲ ژانویه ۲۰۱۵: دوره مسئولیت ۱۱ ژانویه ۱۹۹۵ – ۲ ژانویه ۲۰۱۵
پس از: جرالد هاوکینز
پیش از: Terri Bryant
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: Michael Joseph Bost ۳۰ دسامبر ۱۹۶۰ ‏(۶۴ سال) مورفیس‌بورو، ایلینوی،  U.S.
حزب سیاسی: جمهوری‌خواه
همسر(ان): تریسی بوست (ا. ۱۹۸۰)
فرزندان: ۳
وبگاه: وبسایت خانه نمایندگان
خدمات نظامی: خدمات نظامی
خدمت/شاخه:  تفنگداران دریایی ایالات متحده
سال‌های خدمت: ۱۹۷۹–۱۹۸۲
حرفه آتش‌نشانی: حرفه آتش‌نشانی
اداره: اداره آتشنشانی مورفیس‌بورو
سال‌های خدمت: ۱۹۹۳–۲۰۱۵
 :  
 :  
مایکل جوزف بوست (Michael Joseph Bost) (متولد ۳۰ دسامبر ۱۹۶۰)،‏ سیاستمدار آمریکایی است. بوست به‌عنوان عضو حزب جمهوری‌خواه، از سال ۲۰۱۵ به این‌طرف از حوزه انتخابیهٔ دوازدهم ایلینوی در مجلس نمایندگان ایالات متحده خدمت می‌کند. بوست از سال ۱۹۹۵ تا سال ۲۰۱۵، عضو مجلس نمایندگان ایلینوی به نمایندگی از حوزه انتخابیهٔ یازدهم بود. قبل از اشغال سمت انتخابی، مأمور آتش‌نشان بود.
اوایل زندگی و حرفه

بوست با عقیده باپتیست بزرگ شد و از دبیرستان مورفیس‌بورو فارغ شد. وی در یک برنامه آکادمی آتش‌نشانی که توسط دانشگاه ایلینوی ارائه شده بود، شرکت کرد و بعدها مأمور آتش‌نشانی شد. بوست مدرک کالج را تکمیل نکرد. از سال ۱۹۷۹ تا سال ۱۹۸۲ در سپاه تفنگداران نیروی دریایی خدمت کرد.
وی مدت ده سال بازرگانی حمل و نقل خانواده خود را اداره می‌کرد. از سال ۱۹۸۹ به این‌طرف بوست و همسرش، تریسی، مالکین سالن زیبایی کاخ سفید مورفیس‌بورو هستند و آن را اداره می‌نمایند.
بوست از سال ۱۹۸۴ تا سال ۱۹۸۸ عضو هیئت شهرک جکسون، از سال ۱۹۸۹ تا سال ۱۹۹۲ خزانه‌دار شهرک مورفیس‌بورو و از سال ۱۹۹۳ تا سال ۱۹۹۵ الی انتخابش در مجلس نمایندگان ایلینوی، متولی شهرک مورفیس‌بورو بود.
مجلس قانون‌گذاری ایالتی ایلینوی

بوست برای نخستین بار در ماه نوامبر سال ۱۹۹۴ در مجلس نمایندگان ایلینوی انتخاب شد و در نخستین کمپین خود در سال ۱۹۹۲ بازنده شد. در کمپین سال ۱۹۹۴ خود در مقابل جرالد هاوکینز، نماینده آن زمان، توسط روزنامهٔ شیکاگو تریبیون مورد حمایت قرار گرفت.
در جریان انتخابات‌های مقدماتی ریاست‌جمهوری حزب جمهوری‌خواه سال ۲۰۰۸، بوست به‌عنوان رئیس حوزهٔ انتخابیهٔ کنگره برای حوزهٔ انتخابیهٔ دوازدهم کنگره در کمپین ریاست‌جمهوری فرد تامپسون، سناتور پیشین ایالات متحده کار کرد.
مجلس قانون‌گذاری ایالتی ایلینوی > کمیته‌ها

بوست در کمیته‌های مجلس قانون‌گذاری ایالتی ذیل خدمت کرد:
کمیتهٔ تخصیص بودجه
کمیتهٔ زیست‌فناوری
کمیتهٔ تحصیلات عالی
کمیتهٔ خدمات عام‌المنفعه
مجلس نمایندگان ایالات متحده > انتخابات‌ها > سال ۲۰۱۴

بوست در انتخابات سال ۲۰۱۴ از حوزهٔ انتخابیهٔ دوازدهم کنگره ایلینوی کاندید عضویت در کنگره ایالات متحده شد. در انتخابات مقدماتی حزب جمهوری‌خواهان رقیب نداشت و در انتخابات عمومی در برابر ویلیام انیارت عضو آن زمان کنگره قرار گرفت.
منطقهٔ عمدتاً کشاورزی حوزهٔ انتخابیهٔ دوازدهم ایلینوی، از نظر تاریخی متمایل به حزب دموکرات بود اما به حزب جمهوری‌خواهان گرایش داشت و در انتخابات سال ۲۰۱۲ اوباما نامزد حزب دموکرات تنها ۲ درصد آرای این حوزه را بدست آورد. ویلیم انیارت از این‌که دانشجوی سال اول دانشگاه بود، در رقابت بر سر کرسی آسیب‌پذیر محسوب می‌شد. به علاوه، پت کوین، فرماندار دموکرات که در سال ۲۰۱۴ مجدداً کاندید شد، در منطقه از شهرت خوبی برخوردار نبود. گزارش سیاسی کوک این رقابت را «شیر یا خط» ارزیابی کرد و روزنامه نشنال ژورنال این منطقه را در جایگاه بیست و یکمین منطقهٔ درجه‌بندی کرد که به احتمال زیاد در انتخابات سال ۲۰۱۴ به حزب جمهوری‌خواه برگردد.
بوست در یک مصاحبه رادیویی گفت: برخی از دانشمندان به تغییرات اقلیمی زاده انسان باور دارند در حالی‌که سایر دانشمندان به این باور نیستند.
بوست گفت او به‌خاطری کاندید شده‌است که «دولت فدرال هر کاری را که اکنون انجام می‌دهد، از اساس خراب کرده‌است». وی گفت: قصد دارد برای افزایش شغل و اصلاحات مهاجرت مبارزه نماید. بوست در بیش از دوازده مناظره انیارت را به چالش کشید.
بورس از حمایت اتاق بازرگانی ایلینوی برخوردار بود.
بوست با کسب ۵۳ درصد آرا در مقابل ۴۲ درصد آرای انیارت و ۶ درصد آرای پائولا برادشاوِ، در انتخابات پیروز شد. وی در اصل با تسلط بر آرای مناطق حوزهٔ خارج از حومهٔ سنت لوئیس برنده شد و آرای تمامی ۱۲ شهرستان حوزهٔ انتخابیه به استثنای سه حوزه را از آن خود کرد. از کاندیداتوری موفقیت آمیزٔ بروس رانر برای سمت فرمانداری استفاده کرد؛ رانر آرای تمامی شهرستان‌های شامل حوزهٔ انتخابیه را با خود داشت.
بوست پس از انتخابش در مجلس، گفت نمی‌خواهد اقامت‌گاه دومی بدست آورد، بلکه تا زمانی‌که در واشینگتن است در دفتر خود خواب می‌کند.
مجلس نمایندگان ایالات متحده > انتخابات‌ها > ۲۰۱۶

بوست در انتخابات سال ۲۰۱۶ مجدداً کاندید شد. در انتخابات مقدماتی حزب جمهوری‌خواه رقیب نداشت و در انتخابات عمومی در مقابل سی.چی. باریکویک از حزب دموکرات و پائولا برداشاو، کاندید حزب سبزها قرار گرفت. بوست با کسب ۵۴ درصد آرا پیروز انتخابات عمومی ۸ نوامبر شد.
بوست توسط انجمن آموزشی ایلینوی که بزرگترین اتحادیه کارگری در ایلینوی است، حمایت شد. این اتحادیه در اعلامیهٔ پشتیبانی خود از بوست، بوست را «با سابقه قوی در حمایت از آموزش دولتی در مترو شرقی و ایلینوی جنوبی» ذکر کرد.
مجلس نمایندگان ایالات متحده > انتخابات‌ها > ۲۰۱۸

بوست برای انتخاب مجدد در انتخابات سال ۲۰۱۸ کاندید شد. در انتخابات مقدماتی حزب جمهوری‌خواه، با کسب ۸۳٫۵ درصد آرا، پرستون نیلسون رقیب را شکست داد. در انتخابات عمومی، با کسب ۵۱٫۸ درصد آرا در مقابل ۴۵٫۲ درصد آرای برندان کلی، نامزد حزب دموکرات وی را شکست داد. رندل اکسیر، کاندید حزب سبزها ۳ درصد آرا را بدست آورد.
مجلس نمایندگان ایالات متحده > دورهٔ تصدی

بوست در ۶ ژانویه سال ۲۰۱۵ سوگند وفاداری یاد کرد.
مدرسه پزشکی امپریال کالج

| 0 | 1 |
| --- | --- |
Imperial College School of Medicine logo: Imperial College School of Medicine logo
نوع: مدرسه پزشکی
بنیانگذاری شده: ۱۸۲۱ (دانشکده پزشکی بیمارستان چارینگ کراس) ۱۸۳۴ ( دانشکده پزشکی بیمارستان وست مینستر) ۱۸۵۴ (بیمارستان سنت مری مدرسه پزشکی) ۱۹۸۴ (چارینگ کراس و دانشکده پزشکی وست مینستر) ۱۹۹۷ (دانشکده پزشکی امپریال کالج)
نهاد مادر: امپریال کالج لندن
رئیس: پروفسور امیرحسین سام
کارشناسی: ۲٬۲۰۰
موقعیت: لندن، انگلستان، بریتانیا
تعلق ورزشی به: بیمارستان‌های متحد
وبگاه: www.imperial.ac.uk/medicine/study/undergraduate
مدرسه پزشکی امپریال کالج (به انگلیسی: Imperial College School of Medicine)، یک مدرسه پزشکی در مقطع کارشناسی امپریال کالج لندن در انگلیس است. مدرسه پزشکی امپریال کالج بخشی از دانشکده پزشکی امپریال کالج است و از ادغام چندین مدرسه پزشکی در کنزینگتون جنوبی تأسیس شده‌است. مدرسه پزشکی امپریال کالج در رتبه‌بندی تایمز در سال ۲۰۲۲ رتبه سوم را در جهان کسب کرد.
سونگ سونگ هوان

| سونگ سونگ هوان | سونگ سونگ هوان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۰ ژانویهٔ ۱۹۵۷ ‏(۶۸ سال) سئول، کره جنوبی
تحصیلات: دانشگاه مطالعات خارجی هانکوک
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۵ – اکنون
نماینده: پی‌ام‌سی پروداکشن
سونگ سونگ هوان (کره‌ای: 송승환؛ زادهٔ ۱۰ ژانویه ۱۹۵۷) بازیگر اهل کره جنوبی است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش در بچه‌های من به من سردرد می‌دهند, پسران راکتی, همه چیز دربارهٔ مادرم, یک شب بهاری و سه خواهر و برادر جسور شناخته می‌شود.
فیلم‌شناسی > مجموعه تلویزیونی

ایرلند (۲۰۰۴)
قوی باش گوم سون (۲۰۰۵)
روزگار شاهزاده (۲۰۰۶)
خواهر دوست‌داشتنی من (۲۰۰۶)
به صدای قلبم گوش کن (۲۰۱۱)
بچه‌های من به من سردرد می‌دهند (۲۰۱۲)
همه چیز دربارهٔ مادرم (۲۰۱۵)
یک شب بهاری (۲۰۱۹)
پسران راکتی (۲۰۲۱)
سه خواهر و برادر جسور (۲۰۲۲)
مدیریت هنری

مدیریت هنری رشته‌ای در بخش هنر است که برنامه‌ریزی را در سازمان‌های فرهنگی تسهیل می‌کند. مدیران هنری مسئول تسهیل عملیات روزمره سازمان و همچنین اهداف بلندمدت و تحقق چشم‌انداز و مأموریت آن هستند. مدیریت هنر در دهه ۱۹۶۰ برای اولین بار شکل گرفت. تئاترها، موزه‌ها، سمفونی‌ها، خانه‌های اپرا، شرکت‌های باله و بسیاری از سازمان‌های کوچک‌تر حرفه‌ای و غیرحرفه‌ای مرتبط با هنر (مانند خانه‌های حراج، گالری‌های هنری، شرکت‌های موسیقی و غیره) از مدیر هنری استفاده می‌کنند. وظایف یک مدیر هنری می‌تواند شامل مدیریت کارکنان، بازاریابی، مدیریت بودجه، روابط عمومی، جمع‌آوری کمک مالی، ارزیابی توسعه برنامه و روابط هیئت مدیره باشد.
قوی گنگ

| قوی گُنگ | قوی گُنگ |
| --- | --- |
قوی گنگ: قوی گنگ
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1) :  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1) 
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: غازسانان
تیره:: مرغابیان
زیرخانواده:: غازیان
سرده:: قوها
گونه:: C. olor
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Cygnus olor گملین، ۱۷۸۹: Cygnus olor گملین، ۱۷۸۹
یک جفت قو در حال خوردن گیاهان آبزی
قوی گُنگ (Cygnus olor) یک گونه از قو، عضوی از غازها و مرغابیان و بومی اروپا، آسیا و شمال دور آفریقا است. همچنین با انتقال انسان‌ها در آمریکای شمالی، استرالزی و جنوب آفریقا نیز یافت می‌شود. گذاشتن نام «گنگ» بر روی آن به خاطر کم‌صدا بودن در مقایسه با دیگر گونه‌های قو است طول آن ۱۲۵ تا ۱۷۰ سانتی‌متر است. همچنین نوک آن حاشیه‌ای مشکی رنگ دارد.
قوی گنگ پرنده ملی غیررسمی کشور دانمارک است و در سال ۱۹۲۶ در این کشور جانوری حفاظت‌شده نامیده شد.
گستره و جمعیت

قوی گنگ به صورت طبیعی در مناطق معتدل که از اروپا و آسیای غربی آغاز می‌شوند و در شرق به سرزمین پریمورسکی در روسیه می‌رسند، زندگی می‌کنند.
تعداد کل قوهای گنگ بومی در جهان ۵۰۰٬۰۰۰ عدد در پایان فصل زایش (بالغ‌ها به همراه جوجه‌ها) است؛ از این میان ۳۵۰٬۰۰۰ تا در سرزمین‌های شوروی پیشین زندگی می‌کنند. آن‌ها همچنین به مناطقی دیگر از جهان که بومی‌اش نبوده‌اند، معرفی شده‌اند. تعداد این پرندگان در ژاپن نزدیک ۲۰۰ عدد، کمتر از ۲۰۰ تا در زلاند نو، و به صورت تقریبی ۱۲۰ تا در آفریقای جنوبی است.
در اروپای غربی، قوی گنگ رایج‌ترین گونه قو محسوب می‌شود.
در فصل زمستان، این پرندگان به‌صورت دسته‌جمعی در مناطق محافظت‌شده مانند سواحل دریا، مصب رودخانه‌ها و دریاچه‌ها تجمع می‌کنند. در زمستان‌های سخت، جمعیت قوهای گنگ افزایش می‌یابد. جمعیت‌های شمال‌شرقی از نوامبر تا آوریل به سمت جنوب و غرب مهاجرت می‌کنند.
در بسیاری از مناطق شمال اروپا (جنوب اسکاندیناوی، دانمارک، پروس خاوری) تا شرق آسیا، در کشورهای حوضه دانوب، جنوب‌شرقی اروپا و مرکز و جنوب روسیه، گونه‌هایی نیمه‌اهلی از این پرنده همراه با نسل‌های وحشی‌شده آن یافت می‌شوند. این پرنده در نزدیکی آب‌های داخلی غنی از مواد غذایی و جریان‌های آهسته و در پارک‌ها، یک گونه زادآور رایج محسوب می‌شود.
قوی گنگ در ابتدا در شمال اروپای مرکزی، جنوب اسکاندیناوی و اطراف دریای سیاه زندگی می‌کرد. در گذشته، این پرنده تا شمال چین نیز یافت می‌شد. اما محدوده پراکندگی آن به دلیل رهاسازی توسط انسان در مناطق مختلف، به میزان قابل‌توجهی گسترش یافته است. حتی در آفریقای جنوبی نیز مدتی زندگی کرد اما در نهایت در آن منطقه منقرض شد.
توصیف ظاهری

طول بدن قوهای گنگ بالغ میان ۱۴۰ تا ۱۶۰ سانتی‌متر است. البته در موارد انگشت‌شمار این طول میان ۱۲۵ تا ۱۷۰ سانتی‌متر نیز می‌رسد. این پرندگان می‌توانند بال‌های خود را به اندازه ۲ تا ۲٫۴ متر باز کنند. نرها بزرگتر از ماده‌ها هستند و زائده روی بینی‌شان نیز بزرگتر است. در کل قوهای گنگ دومین پرندگان آبزی از لحاظ بزرگی جثه (پس از قوی ترومپت‌زن) هستند، اگرچه قوهای گنگ نر می‌توانند وزنی برابر یا گاه بیشتر از وزن ترومپت‌زن‌ها داشته باشند.
قوی گنگ از جمله سنگین‌وزن‌ترین پرندگان در جهان است. نرها می‌توانند وزنی میان ۱۱ تا ۱۲ کیلوگرم داشته باشند و ماده‌های اندک کوچکتر وزنی برابر ۸٫۵–۹ کیلوگرم دارند. منقار پرندهٔ نر اندکی بزرگ‌تر از منقار پرندهٔ ماده است و هر دو زایده‌ای سیاه‌رنگ و گوشتی در جلوی چشم‌ها و بالای نوک دارند. جوجه‌ها به رنگ قهوه‌ای نقره‌ای هستند با زیر بدن سفید و نوک سیاه. قوهای جوان دارای رنگ خاکستری-قهوه‌ای محو هستند که در پایان سال یکم زندگی به سفیدی خواهد گرایید. نوک آن‌ها با گذشت زمان صورتی‌تر می‌شود تا آنکه به سیاهی گراید.
قوی گنگ می‌تواند حداکثر ۲٫۴ متر بازهٔ بال داشته باشد و طول بدنش بین ۱۴۰ تا ۱۶۰ سانتی‌متر است. گردن بلند این پرنده به آن امکان می‌دهد که به اعماق آب دسترسی داشته باشد. با وزنی بین ۱۰ تا ۱۲ کیلوگرم، قوی گنگ یکی از سنگین‌ترین پرندگان پروازکننده محسوب می‌شود. اندازه آن تقریباً برابر با قوی وحشی است اما بسیار بزرگ‌تر از قوی کوچک می‌باشد.
قوی گنگ دارای پرهای سفید و منقاری نارنجی-قرمز است. سر و گردن آن کمی رنگ زرد ملایم دارد. پوست بدون پر در قاعده منقار و اطراف چشم، در زیر برآمدگی روی پیشانی، سیاه است. پاهای آن نیز سیاه هستند.
این پرنده دارای خط پشت خمیده است و گردن خود را معمولاً به شکل S نگه می‌دارد. قوی گنگ ۲۶ مهره گردنی دارد که از این لحاظ در میان پرندگان رکورددار است. سر این پرنده همیشه کمی رو به پایین خم شده و منقار آن نسبتاً پهن است.
تفاوت‌های جنسیتی (دودیسی جنسی) اندک اما مشخص است. نرها بزرگ‌تر بوده و گردن ضخیم‌تری دارند. قوی نر همچنین یک برآمدگی (غده) روی منقار خود دارد که در فصل بهار متورم شده و رنگ منقار نیز قرمزتر می‌شود. درحالی‌که این برآمدگی در ماده‌ها کوچک‌تر است.
صدا

قوی گنگ هنگام ارتباط، صداهایی غرغره‌مانند و هیس‌مانند ایجاد می‌کند. در پرواز، بال‌های آن صدایی شبیه به نواهای بم تولید می‌کنند که ناشی از برخورد باد به بال‌هایش است.
زمانی که روی لانه مورد تهدید قرار بگیرد، صدای هیس یا خرناس‌مانند ایجاد می‌کند. جوجه‌های نابالغ صدایی ضعیف و شبیه سوت تولید می‌کنند.
صدای تماس آن شبیه به صدای «گا-او» پرندگان دریایی است.
تغذیه

قوی گنگ عمدتاً از گیاهان آبزی تغذیه می‌کند. با منقار پهن خود به‌راحتی گیاهان آبزی را جدا می‌کند. این پرنده هرگز به‌طور کامل در آب فرونمی‌رود، بلکه گاهی فقط دم و پاهایش دیده می‌شود، درحالی‌که سرش را در آب فرو برده و برای استخراج گیاهان عمیق‌تر، با پاهایش تکان می‌خورد (عملی به نام گردن‌کشی در آب). همچنین در چمنزارها چرا می‌کند.
پرواز

برای پرواز، قوی گنگ ابتدا روی سطح آب یا زمین می‌دود و همزمان با بال‌هایش می‌زند. برخاستن از زمین نیازمند انرژی زیادی است.
قوهای گنگ معمولاً در یک خط مستقیم پرواز می‌کنند، گردن‌هایشان را کامل به جلو کشیده و با ضربات قوی بال می‌زنند. پس از پرواز، بال‌هایشان صدایی بم و موزون تولید می‌کند.
منقار یک قوی گنگ نر
قوی گنگ در وضعیت تهدید
فرود یک قوی گنگ روی آب
قوهای گنگ در حال برخاستن از آب
قلمرو

قوهای گنگ دارای قلمرو گسترده‌ای هستند. در فصل تولیدمثل، آن‌ها به‌شدت از لانه خود دفاع می‌کنند. هنگام تهدید، گردن خود را به عقب خم کرده و بال‌هایشان را باد کرده و در نهایت به سمت مهاجم حرکت می‌کنند. نسبت به سایر پرندگان آبزی رفتار تهاجمی دارند. خارج از فصل تولید مثل، گاهی گروه‌هایی با قوهای کوچک و قوهای وحشی تشکیل می‌دهند.
لانه و جوجه‌ها

قوهای گنگ لانه‌های خود را نزدیک آب، در مناطق تالابی و آب‌های کم‌جریان، در نزدیکی مصب رودها و حتی در شهرها می‌سازند. لانه‌ها از مواد گیاهی مانند نی و گیاهان آبزی ساخته شده و دارای یک حفره در وسط است.
ماده‌ها بین ۵ تا ۸ تخم می‌گذارند که حدود ۱۱ سانتی‌متر طول دارند. دوره جوجه‌کشی ۳۸ روز طول می‌کشد. در ابتدا، تخم‌ها مات و به رنگ سبز خاکستری هستند، اما پس از چند هفته براق و متمایل به قهوه‌ای می‌شوند. جفت‌ها معمولاً تمام عمر در کنار هم می‌مانند و سالانه فقط یک بار تولید مثل می‌کنند.
جوجه‌ها یک سال کامل نزد والدین خود می‌مانند که برای پرندگان مدتی طولانی محسوب می‌شود. بااین‌حال، مدتی پس از خروج از تخم، جوجه‌ها لانه را ترک می‌کنند و در ۴ تا ۵ ماهگی قادر به پرواز هستند. گاهی والدین جوجه‌ها را مانند کشیم‌ها روی پشت خود حمل می‌کنند. جوجه‌ها در ابتدا خاکستری یا سفیدرنگ هستند و تحت مراقبت هر دو والد قرار دارند.
پس از رشد کامل، جوجه‌ها توسط والدین از قلمرو رانده می‌شوند. پرهای آن‌ها در ابتدا قهوه‌ای روشن (قهوه‌ای‌تر از جوجه‌های قوی وحشی) است، اما با گذشت زمان به‌تدریج سفید می‌شود. در این دوره، منقار و پاهایشان هنوز خاکستری تیره است که بعداً به صورتی-خاکستری تغییر رنگ داده و در نهایت منقارشان به رنگ نارنجی-قرمز بالغین درمی‌آید.
در سال سوم زندگی، قوها به بلوغ کامل می‌رسند و سپس در گروه‌های اجتماعی تجمع می‌کنند.
قوی بالغ در حال محافظت از جوجه‌ها در برابر اردک‌ها و چنگرها
یک جفت قوی گنگ با جوجه‌هایشان
جوجه‌ها در حال شیرجه زدن برای غذا
جوجه‌های پوشیده از کرک
قوی گنگ با جوجه‌هایش
یک قوی گنگ جوان در اوایل زمستان در مصب رودخانه وانتاانیوکی در هلسینکی، فنلاند