stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
خط عربی

Writing system for Arabic and several other languages
| خط عربی  | خط عربی  |
| --- | --- |
نوع: ابجد سپس الفبا
زبان‌ها: پایین‌تر را بنگرید.
دورهٔ زمانی: از سدهٔ چهارم میلادی تا کنون
سامانهٔ مادر:  هیروگلیف مصری الفبای نیاسیناییالفبای فنیقیالفبای آرامیالفبای نبطیالفبای اوستاییخط عربی 
سامانهٔ فرزند: ان‌کو (خط غیررسمی و نوبنیاد در گینه و ساحل عاج و مالی)  خط تهانا (مالدیو)  خط حنیفی روهینگیا (برمه) خط فارسی
ایزو ۱۵۹۲۴: Arab, 160
جهت: راست به چپ
مخفف یونیکد: Arabic
دامنه یونیکد: U+0600–U+06FF Arabic U+0750–U+077F Arabic Supplement U+08A0–U+08FF Arabic Extended-A U+0870–U+089F Arabic Extended-B U+10EC0–U+10EFF Arabic Extended-C U+FB50–U+FDFF Arabic Pres. Forms-A U+FE70–U+FEFF Arabic Pres. Forms-B U+1EE00–U+1EEFF Arabic Mathematical... U+1EC70–U+1ECBF Indic Siyaq Numbers U+1ED00–U+1ED4F Ottoman Siyaq Numbers U+10E60–U+10E7F Rumi Numeral Symbols
| گسترهٔ کاربرد خط عربی و خط عربی-فارسی در جهان | گسترهٔ کاربرد خط عربی و خط عربی-فارسی در جهان | گسترهٔ کاربرد خط عربی و خط عربی-فارسی در جهان |
| --- | --- | --- |
Arabic alphabet world distribution: Arabic alphabet world distribution
کشورهای دارای این خط:: کشورهای دارای این خط:
|  |  →  | تنها خط رسمی |
|  |  →  | خط رسمی در کنار دیگر خط‌ها |
|  |  →  | خط رسمی در پاره‌ای از مناطق یک کشور (چین، هند، تانزانیا) یا خط رسمی درجه دو برای نوشتن زبان رسمی (مالزی، تاجیکستان) |
خط عربی یک سامانه نوشتاری است که برای نوشتن زبان عربی و دیگر زبان‌هایی همچون فارسی، اردو و ... به‌کار می‌رود. در گذشته برای نوشتن زبان ترکی عثمانی نیز کاربرد داشت. خط عربی، دومین سامانهٔ نوشتاری پرکاربرد جهان از جهت شمار کشورها و سومین از جهت شمار کاربران پس از خط لاتین و نویسه‌های چینی است. خط عربی، افزون بر نوشتار، اشاره به شیوه‌های زیباشناختی هنری و کاربردی آن نیز دارد و جزو هنر اسلامی است. این خط عمدتا در کشورهای اسلامی غرب و جنوب آسیا و کشورهای شمال آفریقا کاربرد دارد.
پیشینهٔ خط عربی > خط عربی پیش از اسلام

اثری به دست نیامده است که بر آشنایی عرب حجاز به کتابت و خط در گذشته‌های دور دلالت داشته باشد. آنان اندکی پیش از ظهور اسلام با خط و کتابت آشنا شدند.
علت آن که کتابت و خط، در میان عرب‌های حجاز رایج نبوده، زندگی بدوی و صحرانشینی آنان بوده است. آنان همواره در حال کوچ و رفت‌وآمد یا جنگ و غارت قبایل دیگر به سر می‌برده‌اند. راهزنی و از این قبیل شغل‌ها، آنان را از تفکر دربارهٔ صنایع و از جمله کتابت که از صنایع مدنیت و شهرنشینی است، بازمی‌داشت. جز آنکه برخی از آنان که برای بازرگانی به شام و عراق سفر می‌کردند، رفته‌رفته تحت تأثیر مردم متمدن آن مناطق قرار گرفته و از سبک زندگی آنان الهام گرفتند و خط و نویسندگی را از آنان فرا گرفتند. از این رو با خط نبطی یا سریانی آشنا شدند، و این دو نوع خط تا پس از فتوحات اسلامی در عرب ماندگار و نامدار بود.
از خط نبطی خط نسخ به وجود آمد که امروز نیز شناخته‌شده و باقی است و از خط سریانی خط کوفی پیدا شد که خط حیری نامیده می‌شد. یعنی به «حیره» که شهری قدیمی و عربی در مجاورت کوفه است، منسوب بود، زیرا تغییر و تحول در خط سریانی در حیره رخ داد و پس از بنای کوفه و انتقال تمدن عرب به این شهر، نام آن به خط کوفی تغییر کرد. این خط، زمانی دراز میان عرب معروف و متداول بود به‌گونه‌ای که علی بن ابی‌طالب نیز به همین خط می‌نوشت.
عرب‌ها خط نبطی را که بعدها به خط نسخ تبدیل شد، در خلال سفرهای بازرگانی خود به شام، از «حوران» آموختند. اما خط حیری یا کوفی را از عراق گرفتند. عرب‌ها هر دو خط را نخست در نامه‌ها و نوشته‌های عادی و سپس در نوشته‌های مهم، مانند قرآن و حدیث به کار گرفتند.
یک دلیل بر آن که خط کوفی تحول‌یافتهٔ خط سریانی است، آن که عرب به جای «کتاب» می‌نوشتند «کتب» بدون الف، و نیز به جای «رحمان» می‌نوشتند «رحمن».
این از ویژگی‌های خط سریانی است که الف ممدود (دارای مَد) را در ساختار واژگان، نمی‌آورند.
هنگام ظهور اسلام خط و نویسندگی میان عرب حجاز رایج نبود. تنها معدودی کمتر از بیست نفر با خط و نوشتن آشنا بودند. پیامبر اسلام آنان را برای کتابت وحی استخدام کرد و مسلمانان را به آموختن خط و کتابت تشویق نمود و روز به روز، تعداد کسانی که کتابت را می‌آموختند رو به فزونی نهاد.
دو خط نسخ و کوفی میان مسلمانان باقی‌مانده و رواج یافت. مسلمانان نسبت به دگرگونی و تحسین و تزیین آن دو خط کوشیدند، تا آن که ابن مقله شیرازی، در آغاز سده چهارم هجری، در زیبایی خط نسخ کوشید و خط نسخ را به حد اعلای کمال خود به گونه‌ای که هم‌اکنون متداول است، رسانید.
با گذشت زمان خط کوفی – بر خلاف خط نسخ – رو قهقرا نهاد. این خط حدود دو سده رواج داشت سپس از میان رفت و از آن پس مصحف‌ها با خط نسخ نوشته می‌شد.
پیشینهٔ خط عربی > خط عربی پس از اسلام

در آغاز دوران اسلامی مسلمانان کوشیدند تا قرآن را به نگارش درآورند؛ و شمار کمی از آن‌ها که نوشتن می‌توانستند شامل «علی‌بن ابی طالب»، «عمربن خطاب» و «طلحة بن عبیدالله» قرآن را به نگارش درآوردند. در این نگارش از حروف الفبای نبطی یا خط سریانی (سطرنجیلی) بهره بردند. خط‌های نبطی و سریانی هر دو از خط آرامی نشأت گرفته بودند. در این خط ابهامات زیادی بود و حروف بدون نقطه نوشته می‌شدند و مصوت‌های کوتاه و برخی مصوت‌های بلند مانند «ا» در میان واژه‌ها نوشته نمی‌شد.
برای نمونه در این خط ب، ن، ت، ث و ی همانند هم نوشته می‌شدند و یا ح، خ، ج و یاس و ش همانند بودند.
پیش از حمله عرب‌ها به ایران و ورود اسلام به این کشور، دو خط اوستایی و خط پهلوی به‌کار می‌رفت؛ ولی پیش از حملهٔ عرب‌ها به ایران، خط ایشان خط کوفی بود. برای زمانی طولانی خط نوشتن قرآن بر اساس خط کوفی بود که نسخه‌های خط کوفی قرآن موجود است. علی بن ابی طالب و عمر بن خطاب خود نیز به خط کوفی می‌نوشتند. نسخه‌ای از قرآن با دستخط علی بن ابی‌طالب به خط کوفی موجود است.
پس از گذشت مدتی، قلمرو عرب‌ها از شرق به افغانستان و ایران کنونی و از غرب تا سوریه و مصر و بخشی از ترکیه کنونی گسترش یافته بود؛ ولی کماکان غلط‌خوانی‌های زیادی در خواندن قرآن و نامه‌نگاری خلیفه‌ها به وجود می‌آمد. مردم کشورهای دیگر که از زبان و خط خود نهی شده بودند، در ادا کردن واژه‌های عربی دچار مشکل بودند. تا اینکه در سال ۶۵ هجری، عبد الملک بن مروان در دمشق به خلافت رسید و در نامه‌ای که به حجاج بن یوسف ثقفی فرمانروای عراق نوشت، به او گفت که این خط کوفی دیگر کفایت نمی‌کند و از او خواست تا خط کوفی را توسعه داده و ترویج کند. حجاج به سردارانش دستور داد تمام روحانیان ادیان دیگر و کسانی که به خطی غیر از عربی می‌نویسند را از دم تیغ بگذرانند. آثار این اقدامات حتی از کتاب‌سوزی در ایران نیز پررنگ‌تر بود.
این اقدامات مشکلات زیادی برای زبان سایر کشورها ازجمله پارسی‌زبانان به وجود آورد. عرب‌ها، چهار حرف اصلی را در الفبای خود نداشتند و آن را حروف عجمی می‌نامیدند. سرانجام یک خوشنویس به نام خواجه ابولمال، سه نویسه پ ژ و چ را به الفبای عربی اضافه کرد و پس از مدتی، نویسه گ نیز با یک فراز و نشیب طولانی به شکل کنونی به الفبای عربی افزوده شد. در نهایت پس از گذشت دو سده، در اوایل سده سوم هجری، خط نسخ که بر پایه خط کوفی بود، ابداع شد.
ابوریحان بیرونی در کتاب «الصیدنه» نوشته است: یک یونانی به ولایت ما گذر کرد و من پیش او می‌رفتم و نام‌های میوه‌ها، تخم‌ها، گیاه‌ها و دانه‌ها را به زبان یونانی می‌پرسیدم و می‌نوشتم؛ ولی خط عربی آفت بزرگی دارد و آن همانندی واج‌ها به همدیگر و ضرورت تمایز با نقطه و اِعراب و علامات است که اگر آن‌ها را ننویسند، معنی مبهم می‌شود. اگر این آفت نبود، کتاب‌های ترجمه‌شده به عربی از قبیل دیسقوریدس و جالینوس و غیره کافی بود؛ ولی اکنون اعتمادی بر آن‌ها نیست.
گ چ پ ژ

اینکه از چه زمانی حروف گ چ پ ژ - و از چه زمانی نوشتن اعداد (۱-۲-۳) در الفبای فارسی شکل گرفت تاکنون پاسخ دقیقی به‌دست نیامده، گمان می‌شد از ۵۰۰ سال پیش شیوهٔ نوشتار خط فارسی به همین سبک و روش کنونی بوده ولی چنین می‌نماید که تا قبل از چاپ سنگی اگر چه نوشتن گ چ پ ژ رایج شده بود اما در بیشتر مکاتبات حتی تا دو سده پیش همچنان کاربرد گ چ پ ژ بعضاً دیده نمی‌شود. کاربرد نوشتن اعداد ۱٫۲٫۳٫۴٫۵٫۶٫۷٫۸٫۹ در نگارش فارسی نباید پیشینه‌ای بیشتر از ۴۰۰ سال داشته باشد، در زبان عربی و فارسی متونی کهن تر از ۴۰۰ سال دیده نشده که اعداد در آن به عدد نوشته شده باشد همه‌جا برای نوشتن اعداد از حروف استفاده شده مثل سنه دو هزار و سی و پنج. ژ از حروف فارسی است که خیلی زودتر از گ و پ و چ رایج شده است به‌طوری که ژ در نسخه‌های ۷۰۰ تا ۸۰۰ سال پیش هم دیده شده است اما گ چ پ حتی تا سدهٔ پیش شماری از بکار بردن آن خودداری کرده‌اند.
شیوه‌های خط عربی

مقالهٔ اصلی: خوش‌نویسی ایرانی
خط عربی در آغاز با قلم نسخ برگرفته از شیوهٔ نگارش خط نبطی نوشته می‌شد. با فتح تیسفون، قلم کوفی نیز بر آن افزوده شد که در کوفه رایج گردید و این همان قلمی است که دیوان‌سالاران، اصلاحات خود را بر آن اعمال کردند که به‌زودی در قلم نسخ نیز انجام شد. سریانی‌های مقیم شام خط عربی را با چند قلم می‌نوشتند که از آن میان، قلم سطرنجیلی ویژه کتابت تورات و انجیل بوده است. قلم کوفی از قلم سطرنجیلی پدید آمد و هر دو قلم از هر جهت به‌هم می‌مانند.
بعدها در دوران عباسیان، قلم‌های دیگری نیز برای این خط رواج یافت که شامل قلم جلیل، قلم سجلات، قلم دیباج، قلم اسطور مار بزرگ، ثلاثین، قلم زنبد، قلم مفتح، قلم حرم، قلم مد مرآت، قلم عمود، قلم قصص و قلم حرفاج.
در زمان خلافت ابوالعباس عبدالله مَأموُن که خلیفهٔ بغداد بود، نویسندگی اهمیت پیدا کرد و نویسندگان در نوشتن قرآن به صورت خوشنویسی، به پیکار پرداختند و چندین قلم دیگر به نام قلم مرصع، قلم نساخ، قلم رقاع، قلم غبارالحلیه، قلم ریاسی و غیره از روی خط کوفی ابداع کردند؛ و در نتیجه، خط کوفی به بیست شکل درآمد؛ ولی قلم نسخ، به همان شکل پیشین در میان مردم و برای تحریرات غیررسمی معمول بود تا آنکه در آغاز سدهٔ سوم هجری، ابن مقله خوشنویس نامی متوفی به سال ۳۲۸ ه‍.ق (۹۴۰ میلادی) با نبوغ خود قلم نسخ را به گونهٔ نیکویی درآورد سپس به بازبینی زمان، خط نسخ فروعی پیدا کرد و به‌طور کلی دو خط نسخ و کوفی در نوشتار عربی معمول گشت و هر کدام از آن شاخه‌هایی داشت که در سدهٔ هفتم هجری مشهورترین آن به اقلام سته مشهور و به قرار زیر بوده است: ثلث، نسخ، محقق، ریحانی، توقیع و رقاع.
اگرچه بعضی نوشته‌اند که پیش از ۲۰۰ ه‍.ق خطوطی بجز خط کوفی دیده شده است، اما اکثر دانشمندان ابن مقله را نخستین مبتکر و مخترع خط عربی دانسته‌اند و پس از وی افرادی چون محمد بن سمسانی و محمد بن اسعد شیوهٔ او را فرا گرفتند و ابوالحسن علی بن هلال نامدار به ابن بواب، این شیوه را از آن دو آموخت و تکمیل و تنقیح کرد و بیشتر خطوطی که ابن مقله پدید آورده بود را کمال بخشید. ابن مقله دربارهٔ اندازه حروف و اعتبار صحت آنها، کیفیت به دست گرفتن قلم و هنگام نوشتن و گذاردن بر روی کاغذ، ترتیب تراشیدن قلم و ملاک‌های زیبایی خط و مانند این‌ها، مطالبی بیان داشته است.
دربارهٔ قلم‌های خط پارسی در تذکرهٔ مرآت‌الخیال آمده است که قلم‌های خط پارسی دربرگیرندهٔ: ثلث، رقاع، نسخ، توقیع، پژوهشگر و ریحان است و باز در آنجا آمده که خط هفتم تعلیق است که از رقاع و توقیع برآمده.
خوشنویسی

خط فارسی به شیوه‌های گوناگونی نگاشته می‌شود که برخی با سایر کشورهای اسلامی مشترک و پاره‌ای برخاسته از ذوق هنری خود ایرانیان است که از مشهورترین آن‌ها می‌توان به خط تعلیق، خط نستعلیق و خط شکسته‌نستعلیق اشاره کرد. خط نستعلیق افزون بر ایران در دیگر کشورها هم طرفدارانی دارد و به‌دلیل ظرافت و زیبایی به «عروس خطوط اسلامی» شهرت پیدا کرده است.
کشورهای عربی خط‌های زیر را عربی می‌دانند اما بعضی از این خطوط در حوزه ایرانی و هندی رایج شده است:
جازة (توقیع، ریاسی)
اصفهانی
اندلسی
بصری
بهاری · بیضاوی · بیهقی · تاج (تاجی) · ترکستانی · تونسی · ثلث · ثلث جلی · جزائری · جلیل · حجازی · دیوانی (سلطانی) · دیوانی جلی · رقاع · رقعة · ریحان (ریحانی) · سنبلی · سودانی (تمبکتی) · شامی (سوری) ·
شکسته (شکسته تعلیق) ·
شکسته نستعلیق · طغراء (طغری) · طومار · طباعة عربی · غبار ·
فارسی (تعلیق) · فاسی · قیروانی · کوفی · محقق · مدنی · مشق · مصحفی (مصاحف) · مصری · مغربی · مکی · مهدیه · نیریزی ·
نستعلیق · نستعلیق هندی · نسخ (نسخی)
مُحَقَّق
ریحان
ثُلث
نسخ
رِقاع
توقیع
در سال ۳۱۰ ه‍.ق (۹۲۲ م) ابن مقله شیرازی خطوطی را به وجود آورد که به خطوط ششگانه یا اقلام سته معروف شدند که عبارتند از: محقق، ریحان، ثلث، نسخ، رقاع و توقیع.  که وجه تمایز آن‌ها اختلاف در شکل حروف و کلمات و نسبت سطح و دور در هر کدام می‌باشد. همچنین او برای این خطوط قواعدی وضع کرد که به اصول دوازده‌گانه خوشنویسی معروفند و عبارتند از: ترکیب، کرسی، نسبت، ضعف، قوت، سطح، دور، صعود مجازی، نزول مجازی، اصول، صفا و شأن.
گونه‌های خط خوشنویسی

خط‌های خوشنویسی در آغاز بیشتر برای نوشتن قرآن بود ولی با گذشت زمان خط‌های جدیدی به وجود آمد و بیشتر برای فارسی به کار می‌رفت برای مثال از دوران صفوی خط تعلیق به وجود آمد و رفته رفته خط شکسته‌تر شد:
گونه‌های خط خوشنویسی > تعلیق

از سدهٔ پنجم هجری در نسخ تحریری (شیوهٔ ایرانی)، به تدریج دگرگونی‌هایی پدید آمد و از اواسط سدهٔ هفتم بر اثر تکامل قلم ایرانی خطی به وجود آمد که مقتبس از آن و نیز خط توقیع و رقاع بود و بنام خط تعلیق کمال و رواج یافت. این خط در تحریر کتاب‌ها و دیوان‌های شعر به‌کار می‌رفت و تا سدهٔ هشتم تکامل پیدا کرد.
نیاز به سرعت در نوشتن باعث شد تا پیوستگی حروف و کلمات مجاز شود و خطی به وجود آمد که شکستهٔ تعلیق نامیده شد. این قلم خاص کاتبان دیوان بود که گاهی «ترسّل» نیز نامیده شده است. امروزه خطاطان ایرانی با تعلیق کمتر آشنایی دارند. پس از رواج خط تعلیق، عثمانی‌ها و مصری‌ها در آن تصرفاتی موافق با سلیقهٔ خود ایجاد کردند و شیوهٔ خود را «دیوانی» نامیدند.
گونه‌های خط خوشنویسی > نستعلیق

در بین انواع خوشنویسی که از آغاز اسلام تا کنون وجود داشته است، نستعلیق زیباترین نوع خوشنویسی محسوب می‌شود؛ به‌طوری‌که آن را «عروس خطوط اسلامی» لقب داده‌اند. نستعلیق (ابدال شده‌ی نسختعلیق)که آمیختهٔ دو خط نسخ و تعلیق(=نسختعلیق) گفته شده، توسط میرعلی تبریزی به کمال دست یافت و حرکتی نو آغاز شد.
خط نستعلیق از همهٔ شرایط زیبایی برخوردار است؛ از آن جمله: اعتدال، موزونی، استواری، تناسب، حسن ترکیب و هم‌آهنگی ذوق و سلیقه. علاوه بر زیبایی منظر، سهولت و سرعت تحریر نستعلیق و نیز آسانی قرائت کلمات و سطور از موجبات رواج آن بوده است. نستعلیق خطی است با قاعده و حروف این خط را ملهم از زیبایی طبیعت دانسته‌اند.
در دهه‌های اخیر تا امروز توجه به خط نستعلیق روزافزون بوده است و خوشنویسانی توانا در این زمینه ظهور کرده‌اند. از هنرمندان خوشنویسی نستعلیق معاصر که در ترویج آن در دوران معاصر کوشیده و موجب رونق و ترویج این نوع خط شده‌اند، می‌توان از عمادالکتاب، سید حسین میرخانی، سید حسن میرخانی، علی‌اکبر کاوه نام برد.
اصول خط نستعلیق امروزه همان است که میرعماد برنشانده بود. هنرمند سدهٔ سیزدهم بنام محمدرضا کلهر در چارچوب شیوهٔ میرعماد تغییراتی ایجاد کرد که در زیباتر شدن و تطبیق آن با صنعت چاپ در آن زمان، نقش اساسی داشت. میرزا غلامرضا اصفهانی نیز از هنرمندان همین دوره است که نستعلیق را بسیار استادانه می‌نوشت.
به هرحال بارزترین مشخصهٔ نستعلیق زیبایی آن است.
گونه‌های خط خوشنویسی > شکستهٔ نستعلیق

از انواع خوشنویسی ایران، خط شکسته نستعلیق است که دارای پیچش‌ها و حرکت‌های بسیار زیبایی است. مشخصهٔ بارز آن روان‌نویسی و تندنویسی است.
این خط از ابداعات ایرانیان است که مستقیماً در پیوند با تعلیق و نستعلیق می‌باشد. از اوایل سده یازدهم و آخر دورهٔ صفویه، خط شکسته نستعلیق به دلیل کثرت کاربرد و نیاز به تندنویسی به وجود آمد. مهم‌ترین خوشنویس این خط، درویش عبدالمجید طالقانی (نیمهٔ دوم سدهٔ ۱۲) است. ابداع و استخراج شکسته نستعلیق را از نستعلیق در اوایل قرن یازدهم به مرتضی قلیخان شاملو و برخی نیز به محمد شفیع هروی معروف به شفیعا نسبت داده‌اند.
هنرمند دیگر این خط سید علی اکبر گلستانه در سدهٔ سیزدهم است که شیوهٔ درویش عبدالمجید را ادامه داد.
شکستهٔ نستعلیق بعد از یک دوران کوتاه رکود، امروزه مورد توجه خوشنویسان واقع شده است. حروف و کلمات در این نوع خوشنویسی از شکل‌های متنوع زیبایی برخوردار است. حرکت در این خط از نستعلیق آزادتر است.
از شکسته نستعلیق برای نوشتن متن‌های ادبی و شاعرانه فارسی، پیام‌های شاد و کارت‌های تبریک بهره گرفته می‌شود این نوع خوشنویسی در نقاشیخط و گرافیک نیز کاربرد وسیعی دارد.
برگی از قرآن بخط کوفی سده ۱۰–۹ میلادی، دوران خلفای عباسی؛ آیاتی از سوره حج
برگی از قرآن بخط کوفی سده ۱۱ میلادی؛ آیات اولیه سوره لیل
تفاوت میان خطوط عربی، فارسی و کردی با نمودار ون
نمونه‌ای از خط ثلث منسوب به یاقوت مستعصمی خوشنویس مشهور سده ۷ ه‍. ق
آیات ۸۸–۸۵ سوره آل‌عمران به خط توقیع و ترجمه زیرنویس به خط نسخ فارسی؛ قرآن سده ۱۴ میلادی
طُغرای سلطان محمود دوم عثمانی، در آن نوشته شده: «محمود خان بن عبدالحمید مظفر دائماً»
تختگاه سنگ سیاه عزاداری شاه جهان برای ارجمند بانوبیگم (تاج الدوله)
اشعار فارسی
نمونه‌ای از خط تعلیق بخط خواجه اختیار منشی (م ۹۷۴ ه‍.ق)
نمونه‌ای از خط تعلیق
خط نستعلیق
نستعلیق شکسته
آندرومده

آندرومده (به یونانی: Ανδρομέδη)، در اسطوره‌های یونان، دختر سفیوس و کاسیوپیا، پادشاه و ملکه اتیوپیا قلمرو شمالی آفریقا است.
مادرش ادعا کرد که او زیباتر از پریان دریایی نرئید، فرزندان نرئوس است، نرئیدها به پوزئیدون شکایت کردند. پوزئیدون چون حس کینه‌توزی و انتقام‌جویی‌اش تحریک شده بود، با درخواست آن‌ها موافقت کرد و کتوس، هیولای وحشتناک دریا را احضار نمود. کتوس به شکل یک وال عظیم‌الجثه فوراً مأموریتش را آغاز کرد و ویرانی بسیاری به بار آورد. مردم وحشتزده جمع شدند و از پادشاهشان خواستند آن‌ها را نجات دهد. شاه بناچار از غیبگوی آپولون چاره جویی کرد و وی به شاه و ملکه گفت که این بلا از شما و مردمتان دور نخواهد شد، مگر اینکه دختر زیبایتان آندرومدا را قربانی هیولای دریایی کنید. در نتیجه آندرومده را برهنه و در برابر هیولا به صخره‌ای زنجیر کردند. پرسئوس او را نجات داد و با وی ازدواج کرد.
خاندان و فرزندان پرسئوس و آندرومده را در اساطیر یونانی، پرسئید (Perseidae) می‌نامند. به روایتی، پرسئوس و دانائه هفت پسر و یک دختر و بنا به یک روایت دیگر هفت پسر و دو دختر داشته‌اند. این خانواده بر طبق حکایات اساطیری در شهر تیرینس یونان حکومت کرده‌اند. نخستین فرمانروا و سرسلسلهٔ آنها یکی از پسران پرسئوس و آندرومدا به نام پرسس بوده‌است.
اسدالله غفارزاده

اسدالله غفارزاده (متولد ۱۸۷۶ در اردبیل) روزنامه‌نگار و عضو سابق حزب سوسیال دموکرات، اولین دبیر نخستین حزب کمونیست ایرانی با نام حزب عدالت(۱۲۹۶)، اولین دبیر حزب کمونیست ایران.
او مانند بسیاری از دانش آموختگان دارالفنون در طول دهه‌های بعد در تاریخ و فرهنگ ایران اثرگذار بود.
غفارزاده یک بار در هنگام سخنرانی در یک کنگرهٔ حزبی مورد سوءقصد قرار گرفت، اما جان سالم به در برد.
پاسارگادیان

پاسارگادیان یکی از قبایل پارس بودند. بر اساس اسناد مورخان یونانی قبایل پارسی به شش طایفهٔ شهری و ده‌نشین و چهار طایفهٔ چادرنشین تقسیم می‌شدند.
طبق گفته ی آن‌ها طایفه‌های شهری عبارت بودند از: پاسارگادیان، مرفیان، ماسپیان، پانتالیان، دروسیان، گرمانیان که مهم‌ترین آن‌ها پاسارگاردیان بودند و قبیلهٔ هخامنشی و پادشاهان ناحیهٔ پارس از این قبیله هستند.
همچنین چهار طایفهٔ چادرنشین عبارتند از: دائی‌ها، مردها، دروپیک‌ها، ساگارتی‌ها
بازماندگان

همچنین ببینید: باصری
پاسارگادیان از کوروش حمایت کرده و سلسلۀ هخامنشیان را به وجود آوردند؛ آن‌ها که در سده‌های نخست میلادی به ایل کاریان ملقب گشتند، اردشیر بابکان را در بنیانگذاری حکومت ساسانیان یاری دادند و مورد توجه ویژۀ پادشاهان ساسانی قرار گرفتند. به‌طوری‌که مرکز حکومتی آنان شهر مذهبی کاریان شد. ایل کاریان در مقابل حملۀ اعراب سخت مقاومت کرد و شهر کاریان چهار بار توسط اعراب محاصره و فتح شد. پس از مهاجرت تعدادی از قبایل اعراب به فارس امور حکومتی ایل کاریان در اختیار اعراب قرار گرفت. این قبیله در دورۀ ساسانیان به نام رم کاریان و در سده‌های پسین از اسلام به پارسیان معروف شد و ایل باصری که هنوز هم در استان فارس به زندگی کوچی خود ادامه می‌دهد بازماندۀ آنان در سده‌های معاصر به‌شمار می‌آید.
براساس سخنان مسعودی تاریخ‌نگار سدۀ چهارم در سرزمین فارس طایفه‌ای به نام پارسیان زندگی می‌کرده‌اند که بازماندگان همان ایل کاریان بوده‌اند. آن‌ها در زمان آل بویه به دو گروه تقسیم گشته و به ترتیب ضمیمۀ ایل عرب خمسه و ایل قشقایی گشتند. این دو گروه در زمان فتحعلی شاه قاجار دوباره با یکدیگر متحد شده و ایل باصری را تشکیل دادند که تا به امروز پابرجا مانده‌اند و آن‌ها را می‌توان میراث‌بان فرهنگ و تمدن هخامنشی‌ها و ایل کاریان دانست.طایفه  علی میرزایی که در شمال خراسان و شهر سرخس پراکنده هستند و آن مقدار که در استان فارس می باشند بازماندگان همان ایل پاسارگادی بزرگ می‌باشند. طایفه مستقل و پارسی زبان چهارراهی که در شمال شرق فارس سکونت دارند؛ بازماندگان همان پارسیان کوچرو هستند.
یک خانواده باصری در کنار پاسارگاد
کالین کمپ

| کالین کمپ | کالین کمپ |
| --- | --- |
زادهٔ: ۷ ژوئن ۱۹۵۳ ‏(۷۱ سال)
ملیت:  ایالات متحده آمریکا
پیشه: هنرپیشه
کالین کمپ (به انگلیسی: Colleen Camp) (زاده ۷ ژوئن ۱۹۵۳) بازیگر آمریکایی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به فیلم های بازی مرگ، طوفان یخ، دانشکده پلیس ۲ ، دختران مادی، راپسودی آمریکایی، یک جمع خوب، عشق، عروسی، ازدواج، به‌دام‌افتاده، آسمان‌خراش، بهشت آبی من، عشق حقیر، سرگردان، هیولاوار، برهنه در نیویورک، گروه پرستاران بچه، بازنده، غیرقانونی مال شما و دویدن با قیچی اشاره کرد.
وودساید، دلاور

مکان
| Woodside, Delaware | Woodside, Delaware |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
Location of Woodside, Delaware: Location of Woodside, Delaware
ایالت: دلاویر
County: Kent
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۲ مایل مربع (۰٫۴ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۲ مایل مربع (۰٫۴ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۵۶ فوت (۱۷ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۱۸۱
 • تراکم: ۱۱۳۰٫۶/مایل مربع (۴۳۶٫۵/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: 19980
کد منطقه: 302
FIPS code: 10-80830
GNIS feature ID: 0214881
وودساید، دلاور (به انگلیسی: Woodside, Delaware) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا با جمعیت ۱۸۱ نفر است که در دلاویر واقع شده‌است.
ترومای واژن

Medical condition
| ترومای واژن | ترومای واژن |
| --- | --- |
حرکت ورزشی پاباز (بازکردن ۱۸۰ درجه پاها) ممکن است موجب آسیب به واژن شود.: حرکت ورزشی پاباز (بازکردن ۱۸۰ درجه پاها) ممکن است موجب آسیب به واژن شود.
تخصص: بیماری‌های زنان
علت: تجاوز، تعرض جنسی
طبقه‌بندی و منابع بیرونی: طبقه‌بندی و منابع بیرونی
[ویرایش در ویکی‌داده]: [ویرایش در ویکی‌داده]
ترومای واژن (انگلیسی: Vaginal trauma) آسیب به واژن است که ممکن است در هنگام زایمان، تجاوز جنسی و رویدادهای تصادفی رخ دهد.
در بزرگسالان، واژن به دلیل عملکرد محافظتی تپه ونوس و لابیای بزرگ تا حد زیادی از آسیب محافظت می‌شود. این محافظت در دخترانی که فاقد لایه چربی کافی برای محافظت از واژن هستند، وجود ندارد. ترومای واژن ممکن است زمانی رخ دهد که چیزی به واژن وارد شود، به عنوان مثال، یک جسم نوک تیز باعث ترومای نافذ شود. ترومای واژن ممکن است در نتیجه یک تجربه جنسی دردناک یا سوءاستفاده جنسی رخ دهد. در کودکان، ترومای واژن ممکن است به دلیل آسیب دیدگی رخ دهد. بیشتر این موارد، اگرچه ناراحت‌کننده هستند، اما آسیب جدی نیستند.
در برخی موارد، یک آسیب شدید رخ می‌دهد و نیاز به مراقبت فوری پزشکی دارد، به خصوص اگر خونریزی متوقف نشود. ترومای واژن نیز در طی اپیزیوتومی و زایمان واژینال رخ می‌دهد. جلوگیری از بروز آسیب‌های واژن در هنگام زایمان، به پیشگیری از افسردگی، بستری مجدد در بیمارستان و کاهش درد میان‌دوراه کمک می‌کند.
علائم و نشانه‌ها

علائم و نشانه‌ها عبارتند از: درد شکمی، خونریزی، خون‌مردگی، غش کردن، ترشحات واژن، جسم فرورفته در واژن، درد ناحیه تناسلی، تورم، استفراغ، ادرار دردناک، ناتوانی در ادرار کردن، وجود زخم، گزارش سوءاستفاده جنسی و خون‌ادراری. هماتوم ممکن است پس از ضربه به واژن ایجاد شود. انجام تصویربرداری می‌تواند وجود خون انباشته شده را شناسایی کند.
علت > مرتبط با بارداری

در طول زایمان، آسیب‌های واژن یا دهانه رحم ممکن است رخ دهد و احتمالاً اصلاح آنها نیازمند جراحی است. واژن گاهی در حین زایمان آسیب می‌بیند و احتمال دارد پارگی پرینه از واژن به نقاط مختلف پرینه برسد.
علت > غیر مرتبط با بارداری

علل غیر مامایی ترومای واژن عبارتند از: تعرض جنسی، رابطه جنسی توافقی، شکستگی لگن، وارد کردن جسم خارجی به واژن، سوانح جت اسکی و اسکی روی آب یا ضربه‌های شدید غیرنافذ به بدن، مانند لگد یا زانو زدن به کشاله ران در طول یک مسابقه ورزشی.
ترومای واژن به‌ندرت در دختران یا زنان جوان در اثر ورزش‌های زین‌دار (دوچرخه، اسب‌سواری) ممکن است رخ دهد.
آسیب‌های استرادل (Straddle Injuries) به آسیب‌هایی گفته می شود که به داخل کشاله ران و بین دوپاها در اثر ضربه یا افتادن روی یک شی حاصل می شود و ممکن است موجب آسیب به ناحیه بیرونی واژن شود. برخی حرکت‌های ورزشی مثل حرکت پاباز (بازکردن ۱۸۰ درجه پاها هنگام یوگا، نرمش، ورزش‌های رزمی و غیره) در فردی که آمادگی و تمرین جسمانی کافی ندارد یا در سطح حرفه‌ای ورزش می‌کنند، ممکن است موجب آسیب به واژن شود.
علت > عوامل خطرساز

عوامل خطرساز وقوع ترومای واژن عبارتند از: اولین رابطه جنسی توافقی، و اثرات جانبی دارو
پیشگیری

می‌توان علاوه بر دور نگه داشتن اشیاء کوچک، محیطی امن برای کودکان خردسال ایجاد کرد.
مدیریت درمانی

درمان با یک ارزیابی کامل شروع می‌شود. حضور فردی همراه برای حمایت روحی در طول معاینه بسیار مفید است. چنین حمایتی به ویژه در موارد ترومای واژن به دلیل تجاوز جنسی اولویت دارد. یک فرد همراه در این مواقع، از فرد حمایت عاطفی می‌کند و در به حداقل رساندن خطر آسیب روحی-روانی مجدد کمک کند. کسانی که قربانیان را مداوا می‌کنند، از پرستاران تجاوز جنسی/بازرسان پزشکی قانونی (SAN/FEs) با آموزش‌های خاص برای مراقبت از کسانی که تعرض یا تجاوز جنسی را تجربه کرده‌اند، استفاده می‌کنند. این افراد آموزش‌دیده قادر به انجام یک معاینه پزشکی-حقوقی متمرکز هستند. اگر چنین افراد آموزش دیده‌ای در دسترس نباشد، بخش اورژانس یک پروتکل تجاوز جنسی دارد که برای درمان و جمع‌آوری شواهد ایجاد شده‌است.
ولیکی کبلیچی

Village در 23x15px|border |alt=|link= بوسنی و هرزگوین
| Veliki Kablići | Veliki Kablići |
| --- | --- |
Village: Village
Veliki Kablići: Veliki Kablići
مختصات: ۴۳°۵۱′ شمالی ۱۶°۵۸′ شرقی﻿ / ﻿۴۳٫۸۵۰°شمالی ۱۶٫۹۶۷°شرقی﻿ / 43.850; 16.967: مختصات: ۴۳°۵۱′ شمالی ۱۶°۵۸′ شرقی﻿ / ﻿۴۳٫۸۵۰°شمالی ۱۶٫۹۶۷°شرقی﻿ / 43.850; 16.967
ماهیت: فدراسیون بوسنی و هرزگوین
Municipality: لیونو
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
ولیکی کبلیچی (به لاتین: Veliki Kablići) یک منطقهٔ مسکونی در بوسنی و هرزگوین است که در لیونو واقع شده‌است.