stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تله موج
بخش‌های گوناگون تله موج > ابزار آراستار (Tuning device)

یک ابزار آراستار آرایه‌ای از خازنها، سلفها و ایستادگیها است که از دید فیزیکی در درون و از دید الکتریکی همراستا با پیچک بنیادی کار گذاشته می‌شود. ابزار آراستار TD و پیچک بنیادی MC، از دید سامانه داده فرستی، بگونه یک یا یک یا چند بسامد برش یا یک پهنای برش گسترده رفتار می‌کنند.
یک تله موج باید از دسترسی پذیری (Availability) بالایی در درازای زندگی خود بهره‌مند باشد. زیرا هر بار بازسازی تله موج یا جایگزینی و آراستار دوباره ابزار آراستار به چم برش و از دست دادن یک توانراه است از این نظر به معنی قابلیت اعتماد سامانه PLC و فرستادن مطمئن سیگنالهای کاربر، ابزار آراستار در درجه نخست اهمیت جای دارد. بدین سان، برنامه‌ریزی ابزار آراستار باید آنچنان باشد که به دلیل افزایش دما و با میدان آهنربایی در درون پیچک بنیادی (در پی گذر گردش نامی IN، گردش کوتاه زمان بامی IKN و با افزوده بارهای پیش بینی نشده) هیچگونه آسیب فیزیکی ندیده و نیز جابجایی چشمگیری در ویژگی برش یا بازدارندگی تله موج (Blocking requirements) پدید نیاید. افزون بر این، برای پناه آراستار در برابر چندوچون آب و هوایی گوناگون بایستی این تکه‌ها در یک قفس رخنه ناپذیر یک یا چند لایه‌ای جاسازی شوند. برای نگهداری ابزار آراستار در برابر تنشهای ولتاژی، باید در ارزیابی ایستادگی جداگری آن از یک کناره پناه مطمئن در برابر افزوده ولتاژهای گذرا و لایه‌هایی پناهی پناه افزار PD به کار گرفته شود. ابزار ساماندهی باید آنچنان در درون پیچک نخستین کار گذاشته شود که توانایی جایگزینی و ساماندهی آن بدون دستگاری تله موج فراهم باشد.
بخش‌های گوناگون تله موج > آذرخش گیر

برای زمین کردن افزوده ولتاژها در درون سیم پیچ، آذرخش گیر کار گذاشته می‌شود. البته در دوسر سیم پیچ هم برای جلوگیری از آذرخش می‌توان زنجیره‌های کران کننده پیش بینی شود.
بخش‌های گوناگون تله موج > دیگر بخش‌ها

پیچک بنیادی در دو پایانه دو اسپایدر (Spider) پایان می‌گیرد. اسپایدرها کمابیش دارای ۴ یا ۶ یا ۸ بازو بوده و باید از ماده‌های نا آهنربایی (غیر آهنربایی) ساخته شوند تا بدین گونه از گرم شدن آنها در پی میدانهای آهنربایی نیرومند درون پیچک جلوگیری شود. با این ساختمان، پیچک بنیادی یک استوانه خود نگهدار (Self-supporting) را می‌سازد و می‌تواند بیاری یک پایه نگهدارنده (Pedestal) روی بشقابک (مقره)های پشتوانه‌ای، خازن کوپلاژ یا CVT کار گذاشته شود. پایه نگهدارنده نیز به دلیل‌های گفته شده، باید در ماده‌های غیر آهنربایی ساخته شود. افزون بر اینکه پایه یاد شده باید از بلندی به اندازه برخوردار باشد تا بدینگونه گرمای بیش از آستانه روا به مقره، خازن کوپلاژ یا CVT جدا نگردد. در تله موج‌هایی که بگونه آویز کار گذاشته می‌شوند، در یک گنجینه، تسمه‌های نگهدارنده (Tie bars) که اسباندر بالایی را به اسباندر زیرین وصل می‌کند، بهره می‌برند. ایستادگی کششی تله موج پیرفتار (function) شمار و ایستادگی این تسمه‌های نگهدارنده جداگر که از جنس Fiberglass + Resin ساخته می‌شوند، می‌باشد. برابر با استوان IEC 353 ایستادگی کششی تله موج‌های آویزی دستکم باید دو برابر سنگینی تله موج افزون بر N 5000 باشد. گاهی برای جلوگیری از نوسان تله موج‌های آویزی و حفظ دستکم راه‌های هوایی روای آنها را باز سوی زنجیره لنگر (Anchor ring) مهار می‌کنند.
بر پایه نیاز می‌توان بخش‌های دیگری همچو زنجیره آذرخش و توری پرندگان را روی تله موج سوار نمود. با نگرش به مسایل یاد شده و دیگر ویژگی‌های نامی، تله موج‌ها در برنامه استوان پستهای ۱۳۲ کیلوولت کمابیش روی CVT کار گذاشته خواهند شد.
ساختار تله موج

موج گیرها کمابیش از یک سلف که دارای هسته هوا بوده و یک گنجینه خازن و ایستادگی که بگونه همراستا به یکدیگر به هم رسیده است، سازمان می‌یابد. از سیم پیچ، گردش خط بگونه یکراست گذشته و جنس آن کمابیش از آلومینیم بوده و نمای بیرونی موج گیر بگونه استوانه می‌باشد. گنجینه ایستادگی و خازن در درون سیم پیچ کار گذاشته شده و در یک موج گیر برای دگرگونی بسامد، اندازه سلف را ایستای نگه داشته و با دگرگونی گنجایش خازن این کار را انجام می‌دهند؛ از این رو به انباشتار آراستاری نیز می‌گویند.
برای پناه موج گیر در برابر افزوده ولتاژهای ناگهانی که شاید در دو سر موج گیر پدید آید، از آذرخشگیر بهره می‌بریم. آذرخشگیر بگونه‌ای برنامه‌ریزی می‌شود که در پی افزوده ولتاژهای برآمده از گردش چرخه کوتاه کار ننمایند. اندازه ولتاژ دو سر فره گیر در حالت چرخه کوتاه از پیوند زیر بدست می‌آید و ولتاژ کار فره گیر بایستی با ضریب ۱٫۱ فرمول زیر ارزیابی گردد:
Usc  = 23.14 f*L*Isc
ویژگی‌های الکتریکی تله موج‌ها

گردش نامی و گردش‌های چرخه کوتاه از فروزگان موج گیرها بوده و پهنای باند بندنده به سه پارامتر سلف، خازن و ایستادگی داشته و در برنامه‌ریزی، کمابیش اندازه سلف را پایدار نگه داشته و می‌تواند یکی از شماره‌ها ۱ , ۰٫۵ , ۰٫۳۲ , ۰٫۲ , ۰٫۱ میلی هانری پنداشته شود و پهنای باند بندنده با دگرگونی اندازه ایستادگی (Rs)و انباشتار قابل دسترسی است.
دستکم اندازه ایستادگی از پیوند زیر بدست می‌آید:
Rs min= K3.14L (F1*F2)/(F2 – F1)
در فرمول بالا، K ضریب پایداری بوده و با نگرش به بسامدهای بالا و پایین باند بندنده می‌تواند از ۰٫۷۵ تا ۰٫۹ دگرگون شود. L اندازه سلف موج گیر و F1 و F2 دستکم و بیشینه بسامد پهنای باند بندنده می‌باشد. پس از پیدا کردن اندازه R و L، اندازه انباشتار را بگونه زیر می‌یابیم:
Zmin / Rmin =۱٫۴۲۴۱
موج گیرها در پست‌های فشار بالا در پایان خطوط و پس از ترانسفورماتور ولتاژ می‌باشند. موج گیرها تنها در دو پایان توانراه‌های که دستگاه PLC بین دو پست منتهی به خط داشته باشد، کار گذاشته می‌شوند.
شیوه پل (Connect) تله موج به شبکه فشار بالا

یک تله موج LT در پایان توانراه (Transmission Line) و در آغاز دورنرفت به پست گذاشته شده و بگونه سری با شبکه پیوند داده می‌شود. این پرسمان دارای برجستگی و ارزش فراوانی است. زیرا با این باشه، تله موج باید بتواند نشانه‌های الکتریکی، مکانیکی و گرمایی گوناگونی را که از گردشهای نامی و چرخه کوتاه شبکه، افزوده ولتاژهای آذرخش و کلید زنی و … سرچشمه می‌گیرند و نیز باشه آب و هوایی و پیرامونی مانند آلودگی را بخوبی تاب بیآورد.
اینکه روی کدامیک از فازهای یک توانراه باید تله موج سوار شود، بستگی به این دارد که از چند فاز توانراه نیرو برای مخابره دانستار بهره برده شود. سامانه PLC می‌تواند با روش‌های گوناگون تک سیمه، دو سیمه یا سه سیمه انجام گیرد. گزینش یکی از این روشها به کنند و فاکتورهای گوناگونی بستگی داشته و از پیش نمی‌توان یک چهارچوب سراسری و فراگیر به نمایش گذاشت. به هر روی، در برنامه استوان پستهای ۱۳۲ کیلوولت توانایی سوار کردن تله موج روی هر سه فاز پیش بینی خواهد شد.
روی هم رفته از تله موج برای جدای کردن سامانه داده فرستی از سامانه توان بهره گرفته می‌شود. گاهی برای اینکه بتوانیم از دو بخش یک سامانه توان به هم پیوسته برای جابجایی دانستار گوناگون در یک باند بسامدی یکسان بهره بریم، از یک سامانه تله موج در حد فاصل این دو شبکه برای جدای نمودن آنها از دید مخابراتی بهره‌گیری می نمائیم. البته سفارش شده است که برای بهره‌گیری از یک پهنای بسامدی یکسان، دو سامانه باید دستکم به اندازه دو آزمون فرستادن توان از هم دور باشند، با افت نیازین در سیگنالهای مخابراتی پدید آمده و هم شنوایی (تداخل) چشم گیری در داده فرستی شبکه‌های وابسته پدید نیاید.
روشهای گوناگون سوار کردن تله موج در پست فشار بالا

یک تله موج به دو شکل زیر در پست فشار بالای کار گذاشته می‌شود:
روشهای گوناگون سوار کردن تله موج در پست فشار بالا > سوار کردن تله موج به ریخت آویز (Supension mounting)

تله موج‌هایی که می‌بایست بگونه آویز کار گذاشته شوند باید به زنجیره‌های آویز (Suspension ring) مجهز باشند. کمابیش، این زنجیره‌ها بگونه یکراست به اسپایدر بالایی چسبیده می‌گردند و شمار آنها بسته به بزرگی تله موج شاید به دو، سه یا چهار عدد نیز افزایش یابد. در این شیوه سوار کردن باید اندازه تله موج، از دید راه‌های هوایی روا (Clearances) میان فازهای کنار و فاز میانی و ستون درگاه(گنتری)، مورد توجه باشند. گاهی شاید نیاز باشد، برای جلوگیری از نوسان تله موج و حفظ راه‌های هوایی روا، از یک زنجیره لنگر (Anchor ring)، که به اسپایدر زیرین به هم رسیده و تله موج به یاری آن مهار می‌شود، کمک گرفته شود. افزون بر اینکه در این شیوه پل، آهنگ تله موج در زمینه سرسختی کشش آن، که به شمار و ایستادگی کششی تسمه‌های نگهدارنده (Tie bars) بستگی دارد، ارزش می‌یابد.
روشهای گوناگون سوار کردن تله موج در پست فشار بالا > سوار کردن تله موج روی پایه (Pedestal mounting)

در این روش سوار کردن تله موج با یک پایه (Pedestal) آماده شده و روی مقره‌های پشتوانه‌ای کار گذاشته می‌شود. تله موج‌های کوچک با میانگین با وزن و ستل کوچک را کمابیش می‌توان روی خازن کوپلاژ یا روی CVT سوار نمود. این شیوه سوار کردن افزون بر اینکه از دید جاگیری بهتر است، هزینه‌های وابسته به سازه نگهدارنده و دیگر پیوندهای فشار بالا را نیز کاهش می‌دهد. در زمینه تله موج‌های بزرگ این شیوه سوار کردن عملی نموده و باید از سه یا چهار مقره پشتوانهی برای سوار کردن آنها سود جست. بر پایه نیاز، سوار کردن تله موج‌ها بگونه خوابیده نیز انجام می‌گیرد. هر چند سوار کردن ایستاده تله موج از دید داد و ستد گرمایی شایسته‌تر می‌باشد.
روی هم رفته، سوار کردن تله موج روی پایه از دید بهره‌برداری، جایگزینی یا آراستار شایسته‌تر است. هر چند دربارهٔ تله موج‌های بزرگ، تونراه‌های هوایی فاز- فاز نیازمند نگرندگی ویژه‌ای باشند.
بررسی آماری از پستهای ۱۳۲ کیلو ولت نشان می‌دهد که بیشتر توانراه‌های دارای تله موج‌هایی با اندوکتانس نامی بیشینه تا 0.5 mH و گردش نامی ۱۰۰۰ تا A 1250 هستند. در نمونه‌های کمی، تله موج‌های mH 1 نیز بکار گرفته شده است. بررسی اندازه‌های اندوکتانس و گردش نامی تله موج‌های بکار گرفته شده در رده ولتاژی ۱۳۲ کیلوولت و ویژگی‌های که از سوی سازندگان آورده می‌شود نشان می‌دهد که تله موج‌ها با ویژگی‌های بالا در بیشتر زمان‌ها، می‌توان بر روی CVT سوار کرد. با نگرش به برتری‌های پیشگفته برای سوار کردن تله موج روی CVT در کشیدار استوانی پستهای ۱۳۲ کیلوولت این شیوه پیشنهاد شده است. در نمونه‌های کمی که بیشتر در زمینه تله موج‌ها با اندوکتانس و با گردش نامی‌های بزرگ پیش می‌آید و به دلیل سنگینی و ستل و اندازه بزرگ، توانایی سوار کردن روی CVT را ندارد، تله موج‌ها آویخته کار گذاشته خواهند شد. در طراحی ستون درگاه(گنتری)ها، ویژگی‌های لازم از دید کمینه فاصله‌های‌های هوایی و طراحی چهارستون و فونداسیون آن برای سوار کردن آویزی حداکثر دو تله موج در نظر گرفته خواهد شد.
آرماندو جی پارودی

| آرماندو جی پارودی | آرماندو جی پارودی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۶ مارس ۱۹۴۲ ‏(۸۲ سال) بوئنوس آیرس
ملیت: آرژانتین
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): زیست و شیمی
 :  
آرماندو خی پارودی (اسپانیایی: Armando J. Parodi‎؛ زادهٔ ۱۶ مارس ۱۹۴۲) زیست‌شناس، دانشمند، زیست‌شیمی‌دان، شیمی‌دان، و پژوهشگر اهل آرژانتین است.
گوردون جانسون (دوچرخه‌سوار)

| مشخصات فردی | مشخصات فردی |
| --- | --- |
زاده: ۱ اوت ۱۹۴۶ ‏(۷۸ سال) ، استرالیا
اطلاعات تیم: اطلاعات تیم
گوردون جانسون (انگلیسی: Gordon Johnson؛ زادهٔ ۱ اوت ۱۹۴۶) دوچرخه‌سوار اهل استرالیا است. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۴ و ۱۹۶۸ شرکت کرده است.
آلفا قنطورس

آلفا قِنطورِس (به انگلیسی: Alpha Centauri) نام ستاره‌ای در صورت فلکی قنطورس است و فاصلهٔ آن از خورشید، ۴٫۳۷ سالِ نوری است. شعاعِ آلفا قنطورس اِی ۲۳ درصد از خورشید بیشتر است و چگالیِ آن نیز ۱۰ درصد بیشتر از خورشیدِ ما است.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
 :  
اطلاعات رصدی  مبدأ J2000.0      اعتدال J2000.0: اطلاعات رصدی  مبدأ J2000.0      اعتدال J2000.0
صورت فلکی: قنطورس
آلفا قنطورس ای: آلفا قنطورس ای
بُعد: 14h 39m 36.49400s
میل: ‏ 02.3737″ 50′ ‎−60°
قدر ظاهری (ع): +0.01
آلفا قنطورس بی: آلفا قنطورس بی
بُعد: 14h 39m 35.06311s
میل: ‏ 15.0992″ 50′ ‎−60°
قدر ظاهری (ع): +1.33
مشخصات: مشخصات
ای: ای
نوع طیف: G2V
شاخص رنگ U−B: +0.24
شاخص رنگ B−V: +0.71
بی: بی
نوع طیف: K1V
شاخص رنگ U−B: +0.68
شاخص رنگ B−V: +0.88
اخترسنجی: اخترسنجی
سرعت شعاعی (Rv): -۲۱٫۶ ک.م./ث
حرکت خاص (μ):  بعد: -۳۶۷۸٫۱۹ mas/yr   میل: ۴۸۱٫۸۴ mas/yr 
اختلاف‌منظر (π): ۷۴۷٫۲۳ ± ۱٫۱۷ mas
فاصله: ۴٫۳۶۵ ± ۰٫۰۰۷ سال نوری  (۱٫۳۳۸ ± ۰٫۰۰۲ پارسک)
جزئیات: جزئیات
جرم: ۱٫۱۰۰/۰٫۹۰۷ M☉ 
شعاع: ۱٫۲۲۷/۰٫۸۶۵ R☉
درخشندگی: ۱٫۵۱۹/۰٫۵۰۰ L☉
گرانش سطحی (log g): ۴٫۳۰/۴٫۳۷ cgs
درجه حرارت: ۵٬۷۹۰/۵٬۲۶۰ کلوین
فلزینگی: ۱۵۱/۱۶۰٪ Sun
چرخش: ۲۲ d/۴۱ d
سن: ۴٫۸۵&#۸٬۲۰۶;×۱۰۹ سال
مدار ستاره دوتایی بصری: مدار ستاره دوتایی بصری
همدم: Alpha Centauri AB
دوره (P): ۷۹٫۹۱ yr
نیم‌قطر کوچک (a): ۱۷٫۵۷"
خروج از مرکز (e): ۰٫۵۱۷۹
انحراف (i): ۷۹٫۲۰۵°
طول گره (Ω): ۲۰۴٫۸۵°
 دور حضیض (T): ۱۸۷۵٫۶۶
آرگومان حضیض (ω): ۲۳۱٫۶۵°
ارجاعات پایگاه‌های داده: ارجاعات پایگاه‌های داده
سیمباد: اطلاعات
ARICNS: اطلاعات
نام‌گذاری‌های دیگر: نام‌گذاری‌های دیگر
 Rigil Kentaurus, Rigil Kent, Toliman, Bungula, اف‌کی۵ ۵۳۸, سی‌پی (دی)−۶۰°۵۴۸۳، جی‌سی ۱۹۷۲۸، سی‌سی‌دی‌ام جی۱۴۳۹۶–۶۰۵۰ آلفا قنطورس اِی جی‌الl 559 A, اچ‌آر ۵۴۵۹, اچ‌دی ۱۲۸۶۲۰, جی‌سی‌تی‌پی ۳۳۰۹٫۰۰, ال‌اچ‌اس 50, سائو ۲۵۲۸۳۸, هیپ ۷۱۶۸۳ آلفا قنطورس بی جی‌ال ۵۵۹ بی، اچ‌آر ۵۴۶۰, اچ‌دی ۱۲۸۶۲۱, ال‌اچ‌اس ۵۱, هیپ ۷۱۶۸۱ پروکسیما قنطورس ال‌اچ‌اس ۴۹, اچ‌آی‌پی ۷۰۸۹۰ :  Rigil Kentaurus, Rigil Kent, Toliman, Bungula, اف‌کی۵ ۵۳۸, سی‌پی (دی)−۶۰°۵۴۸۳، جی‌سی ۱۹۷۲۸، سی‌سی‌دی‌ام جی۱۴۳۹۶–۶۰۵۰ آلفا قنطورس اِی جی‌الl 559 A, اچ‌آر ۵۴۵۹, اچ‌دی ۱۲۸۶۲۰, جی‌سی‌تی‌پی ۳۳۰۹٫۰۰, ال‌اچ‌اس 50, سائو ۲۵۲۸۳۸, هیپ ۷۱۶۸۳ آلفا قنطورس بی جی‌ال ۵۵۹ بی، اچ‌آر ۵۴۶۰, اچ‌دی ۱۲۸۶۲۱, ال‌اچ‌اس ۵۱, هیپ ۷۱۶۸۱ پروکسیما قنطورس ال‌اچ‌اس ۴۹, اچ‌آی‌پی ۷۰۸۹۰ 
آلفا قنطورس یک ستارهٔ دوتایی است که به همراه کوتوله سرخ پروکسیما قنطورس یا آلفا قنطورس سی، که بسیار کم‌نورتر است یک سامانهٔ سه‌گانه را تشکیل می‌دهد. این سامانه، از همهٔ ستاره‌ها به منظومهٔ خورشیدی ما نزدیک‌تر است و با چشم غیر مسلح در آسمان شب دیده می‌شود. احتمال می‌رود که پروکسیما قنطورس توسط میدان گرانشی دو ستارهٔ دیگر محدود شده‌باشد.
ستاره دوتایی رجل قنطورس، از دو ستاره اِی و بی تشکیل شده که حدوداً هر ۸۰ سال یک‌بار گرد مدار خود می‌گردند. فاصله ستاره اِی از ستاره بی در حدود ۲۳٫۷ واحد نجومی است که قابل مقایسه‌است با فاصله سیاره اورانوس از خورشید.
البته این فاصله، میانگینی از فاصله دو ستاره اِی و بی است و به خاطر مدارهای بسیار ناهم‌مرکز این دو پیکر آسمانی، فاصله آن‌ها نسبت به هم میان ۱۱ تا ۳۵ واحد نجومی نوسان می‌کند.
زیست‌پذیری

به خاطر نزدیکی زیاد این دو ستاره به هم، ناحیه‌ای کوچک، در حدود ۲ واحد نجومی، میانشان وجود دارد که در آن گردش مداری حالتی پایدار دارد و بنابراین احتمال وجود سیارات در آن هست. این فاصله کم هم‌چنین باعث می‌شود که غول‌های گازی نتوانند در آن شکل بگیرند.
ناحیه «زیست‌پذیر» رجل قنطورس نیز در همین محدوده قرار گرفته و شرایط در آن به‌گونه‌ای است که وجود موجودات زنده در آن را نمی‌شود منتفی فرض کرد.
پژوهش‌ها و رصدهایی که تاکنون انجام شده هنوز موفق به یافتن سیاره‌ای پیرامون این سامانه ستاره‌ای نشده‌است اما شبیه‌سازی‌های رایانه‌ای نشان می‌دهد که احتمال وجود یک سیاره در فاصله ۱٫۱ واحد نجومی (۱۶۰ میلیون کیلومتری) ستاره آلفا قنطورس بی، زیاد است و مدار چنین سیاره‌ای می‌تواند دست کم در مدت ۲۵۰ میلیون سال پایدار بماند.
حیات

درست است که زمین خانه ما است، اما شاید سیاره‌ای که به دور نزدیک‌ترین ستاره همسایهٔ ما می‌چرخد، حتی از آن هم برای زندگی راحت‌تر باشد.
بررسی دقیق از ویژگی‌هایی که می‌تواند یک سیاره را شایستهٔ حیات سازد، نشان می‌دهد که آلفا-قنطورس ب، نزدیک‌ترین منظومهٔ ستاره‌ای به خورشید ما؛ می‌توانست مکانی ایدئال برای میزبانی سیاره‌ای «ابر مسکونی» باشد، دنیایی از جزیره‌ها، دریاهای کم عمق و دامنه‌های زیبا. جایی که شرایط مورد نیاز برای حفظ همهٔ شکل‌های حیات را در خود دارد و تا بیشتر از ۱۰ میلیارد سال پابرجا خواهد بود. اما رفتن به این شبه بهشت، هزینهٔ خود را برای گردشگران زمینی دارد: نیروی گرانشی آن در حدود یک چهارم (۲۵درصد) قوی‌تر از زمین‌است.
فرض ما معمولاً بر این اصل استوار است که بهترین مکان‌ها برای جستجوی امکان حیات، سیاراتی هستند که هم اندازهٔ زمین بوده و به دور ستارگانی همانند خورشید می‌گردند. اما بهترین مدل‌های دانشمندان برای سکونت پذیری تنها چند معیار را در نظر می‌گیرند، معیارهایی مانند اندازهٔ سیاره و فاصله از ستاره‌اش، صخره‌ای بودن سطح سیاره همانند زمین و چرخش به دور ستارهٔ اصلی در مداری مشابه مدار زمین.
رنه هلر از دانشگاه مکمستر در همیلتون آنتاریو کانادا می‌گوید: «اما تا کنون هیچ‌کس با این پرسش مواجه نشده که آیا مکان‌های دیگر، محیط زیستی همچون زمین را تأمین می‌کنند یا نه». بنابراین او و همکارانش برای بررسی امکان حیات در یک سیاره، معیارهای اضافی را در نظر گرفتند که شامل گرانش سیارهٔ فرضی، سن و ساختار داخلی آن می‌شود.
زمین، ۳٫۵ میلیارد سال از ۴٫۶ میلیارد سال کل عمرش را میزبان حیات بوده‌است. این سیاره در نزدیکی لبهٔ داخلی محدودهٔ سکونت پذیر منظومهٔ شمسی قرار دارد، و خورشید هم با هر روز که به عمرش افزوده می‌شود، در حال گرم و گرم‌تر شدن است. در نهایت شاید ۱ یا ۲ میلیارد سال پس از امروز، زمین یک سنگ داغ همانند ناهید خواهد شد که در غبار مرگبار گاز دی‌اکسید کربن و اسید سولفوریک پوشانده می‌شود.
نتیجهٔ بررسی این گروه این‌است که بهترین مکان برای حیات، جایی‌است که کمی بزرگتر از زمین باشد و ستارهٔ آن نیز کمی کوچکتر از خورشید باشد. هلر می‌گوید: «آنچه ما می‌خواهیم این است که یک ستارهٔ میزبان را داشته باشیم که بتوانیم سیاره‌ای را به مدت ۷ تا ۱۰ میلیارد سال، در محدودهٔ زیست پذیر آن نگهداریم». تصور بر این‌است که این زمان کافی است تا زیست‌بوم‌ها به حالتی بهینه برای رشد و نمو برسند.
سیارات کمی بزرگ‌تر، برای مدت طولانی‌تری گرمای داخلی و مواد مذاب در حال حرکت زیر پوستهٔ خود را حفظ می‌کنند. این ویژگی صفحات تِکتونیکی (زمین‌ساختی) سیاره را به حرکت درمی‌آورَد، که آب و مواد مغذی را وارد چرخه می‌کنند و میدانی مغناطیسی ایجاد می‌کند که بتواند سیاره را از تابش‌های مخرب خورشیدی و کیهانی حفظ کند.
حتی یک بیپ

ما حدس می‌زنیم که ستارهٔ آلفا قنطورس ب میزبان سیاره‌ای سنگی باشد، ولی البته اگر وجود آن اثبات شود بیش از حد به ستاره‌اش نزدیک‌است و وجود حیات روی آن امکان‌پذیر نیست. اما شکارچیان سیارات مانند تلسکوپ فضایی کپلر ناسا به ما نشان داده‌اند که به ندرت ممکن است سیاره‌ای به تنهایی متولد شود، و هر سیارهٔ اَبَرمسکونی (که هنوز کشف نشده) قطعاً به دور یک ستاره خواهد چرخید.
چنین سیاره‌ای برای ابر مسکونی بودن، باید چنان بزرگ باشد که گرانش موجب هموارتر شدن چشم‌اندازهایش شود، و دریاهای کم عمق و مجمع الجزایرهایی همچون اندونزی یا باهاما داشته باشد. بر روی زمین، چنین محیط زیست‌هایی تنوع بسیار بیشتری در مقایسه با اقیانوس‌های عمیق یا قاره‌های پهناور ایجاد می‌کنند. به رغم این که گروه به‌طور مشخص به پتانسیل حیات که می‌تواند بر روی سیارات ابر مسکونی ظاهر شود، اشاره نکرده‌اند، هلر به این می‌اندیشد که گرانش بیشتر، گیاهان را نزدیک‌تر به زمین نگه می‌دارد و اتمسفر آن هم ضخیم‌تر خواهد بود، در نتیجه حیوانات خشکی احتمالاً کوتاه و عریض‌تر از همتایان خود در زمین خواهند بود و تراکم بیشتر هوا هم به پرندگان بزرگ‌تری اجازه پرواز خواهد داد.
هلر می‌افزاید که ستارهٔ آلفا قنطورس ب، عمری در حدود ۶ میلیارد سال دارد و این بدین معنی‌است که حیات بر روی یک سیارهٔ ابر مسکونی در منظومهٔ آن خیلی سریع‌تر از منظومهٔ ما شکل خواهد گرفت؛ ولی آیا هیچ‌کدام از انواع چنین حیاتی، هوشمند خواهند بود؟ تاکنون، پژوهشگرانی که به دنبال نشانه‌های تمدنی در نزدیکی ما می‌گردند (مانند پروژه ستی) حتی یک صدای بیپ هم از همسایگان احتمالی ما نشنیده‌اند
راوی کاپاراپو از دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا در کالج پارک، که در این پژوهش شرکت نداشت، می‌گوید: «این مقاله به خوبی جنبه‌های مهم مرتبط با زیست پذیری را بیان می‌کند». ولی او هشدار می‌دهد که تا زمانی که یک سیارهٔ ابر زیست پذیر واقعی پیدا نکرده‌ایم، نمی‌توانیم بگوییم که زمین بهترین جا برای زندگی نیست.
توشیو ماتسوورا

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Toshio Matsuura
زادروز:  ۲۰ نوامبر ۱۹۵۵ ‏(۶۸ سال)
زادگاه:  یوکوهاما، ژاپن
قد:  ۱٫۹۰ متر (۶ فوت ۳ اینچ)*
پست:  مهاجم (بازنشسته)
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۷۱-۱۹۷۳:  Yokohama Midorigaoka High School
۱۹۷۴-۱۹۷۷:  دانشگاه واسدا
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۷۸-۱۹۹۱ |  Nippon Kokan / NKK |   |   |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۸۱-۱۹۸۷ |  تیم ملی فوتبال ژاپن |  ۲۲ |  (۶) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۱۹۹۱-۱۹۹۳:  NKK
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
توشیو ماتسوورا (به انگلیسی: Toshio Matsuura) بازیکن فوتبال اهل ژاپن و عضو تیم ملی فوتبال ژاپن است که در تاریخ ۰۲ ژوئن ۱۹۸۱ میلادی اولین بازی ملی‌اش را انجام داد. او در ۲۲ بازی ملی حضور داشت و آخرین بازی ملی خود را در تاریخ ۰۱۹۸۷−۰۹−۲۶ ۲۶ سپتامبر ۱۹۸۷ میلادی انجام داد. توشیو ماتسوورا در بازی‌های ملی‌اش
۶ گل به ثمر رساند.
امزاجرد

| امزاجرد مازاگرد | امزاجرد مازاگرد |
| --- | --- |
روستا: روستا
تابلوی ورودی روستا: تابلوی ورودی روستا
مختصات: ۳۴°۳۳′۴۰″شمالی ۴۸°۱۸′۵۷″شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۵۶۱۲°شمالی ۴۸٫۳۱۵۷°شرقی﻿ / 34.5612; 48.3157: مختصات: ۳۴°۳۳′۴۰″شمالی ۴۸°۱۸′۵۷″شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۵۶۱۲°شمالی ۴۸٫۳۱۵۷°شرقی﻿ / 34.5612; 48.3157
کشور: ایران
استان: همدان
شهرستان: همدان
بخش: مرکزی شهرستان همدان
دهستان: هگمتانه
بنیان‌گذاری: ساسانیان
جمعیت: ۳۰۲۸ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۸۱
از اماکن دوره ساسانیان یا پیش از آن: از اماکن دوره ساسانیان یا پیش از آن
امزاجرد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان همدان در استان همدان ایران است.
از اماکن تاریخی و دیدنی روستای امزاجرد میتوان به تپه گورستان امزاجرد ، حمام قدیمی امزاجرد ، تپه خندان امزاجرد و اقامتگاه بوم گردی مزداگرد و اقامتگاه رضا شمس مولوی اشاره کرد.
جمعیت

این روستا در دهستان هگمتانه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال۱۳۹۵، جمعیت آن۳۰۵۸ نفر (۸۵۶ خانوار) بوده‌است.
الکساندر سافرونوف

الکساندر سافرونوف (اوکراینی: Олександр Олександрович Сафронов؛ زادهٔ ۱۱ ژوئن ۱۹۹۹) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Ukraine national under-18 football team, Ukraine national under-19 football team، و زیر ۲۰ سال اوکراین بازی کرده‌است.
چم بلا

| چم بلا | چم بلا |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۱°۵۹′۵″ شمالی ۵۰°۲۰′۲۶″ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۹۸۴۷۲°شمالی ۵۰٫۳۴۰۵۶°شرقی﻿ / 31.98472; 50.34056: مختصات: ۳۱°۵۹′۵″ شمالی ۵۰°۲۰′۲۶″ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۹۸۴۷۲°شمالی ۵۰٫۳۴۰۵۶°شرقی﻿ / 31.98472; 50.34056
کشور: ایران
استان: چهارمحال و بختیاری
شهرستان: اردل
بخش: بخش مرکزی
دهستان: دیناران
جمعیت: ۰ نفر (سرشماری ۹۵)
چم بلا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان دیناران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
آلاینده‌های آلی دیرپا

کشورهای امضاکننده کنوانسیون آلاینده‌های آلی دیرپا در استکهلم
آلاینده‌های آلی دیرپا (به انگلیسی: persistent organic pollutants یا POPs) موادی شیمیایی هستند که در محیط به مدت نسبتاً طولانی باقی می‌مانند و با ورود به زنجیرهٔ غذایی، در بافت‌های زنده متراکم می‌شوند و بر سلامت انسان و محیط آثار نامطلوب دارند.
به‌طور کلی این ترکیبات به وسیله فعالیت‌های انسانی، از راههای متفاوتی تولید می‌شوند. زائدات ناشی از فعالیت‌های انسانی، هم به صورت متمرکز و هم پراکنده با فرایندهای صنعتی، دفع مواد زائد، نشت و ریزش‌های نفتی و احتراق مواد سوختی، همراه می‌باشند. پاکسازی این ترکیبات به آسانی امکان‌پذیر نیست، برای اینکه اکثر این مواد نسبتاً فرارند، فعالیت و پراکندگی دوباره آن‌ها از طریق جو اغلب شناسایی این منابع ویژه را دچار مشکل می‌سازد.
این مواد، نیمه‌عمر زیست‌محیطی طولانی دارند. بنابر این رهاسازی متوالی آن‌ها در طول زمان منجر به ذخیره دائم و حضور آن‌ها در همه جای محیط زیست جهانی می‌شود. از راه‌های انتقال اولیه این مواد به محیط زیست دریایی و ساحلی، ذخیره جوی و آب‌های روان می‌باشد. انتقال جهانی و منطقه‌ای اینها غالباًْ توسط جریانات جوی و همچنین از طریق انتقال رسوبات و جریانات اقیانوسی صورت می‌گیرد.
آلاینده‌های آلی پایدار مانند آفت‌کشهای آلی کلره و بیفنیل‌های پلی‌کلرینه یک‌سری مواد هستند که در همه اجزای محیط زیست یافت می‌شوند. این مواد بخاطر ویژگی‌های جهش‌زایی، سرطان‌زایی و سمیت بالایی که دارند برای محیط زیست و موجودات زنده خطرناک هستند.
از معروف‌ترین آلاینده‌های آلی پایدار می‌توان به آفت‌کش‌های کلره، آلدرین، کرودان، ددت، دی‌آلدرین، دیوکسین، آندرین، نورانز، هپتاکلر، هگزاکلروبنزن، میرکس، توکسافن، پلی کلرید، بی‌فنیل‌ها اشاره نمود.
کنوانسیون استکهلم

کنوانسیون استکهلم با هدف حفاظت از سلامت انسان و محیط زیست در برابر آلاینده‌های آلی دیرپا و برنامه‌ریزی جهت کاهش و حذف کاربرد آن‌ها در تاریخ ۲۲ مه سال ۲۰۰۲ توسط ۱۲۶ کشور امضا گردید و کشور ایران بعد از تصویب متن کنوانسیون توسط شورای نگهبان و مجلس شورای اسلامی در اردیبهشت ماه سال ۱۳۸۴، در خرداد ماه سال ۱۳۸۵ رسماً به کنوانسیون استکهلم پیوست و دفتر بررسی آلودگی آب و خاک سازمان به عنوان مرجع ملی این کنوانسیون در کشور اجرای مفاد آن را عهده‌دار گردیده است.
توشیو نیمی

| توشیو نیمی | توشیو نیمی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۴ ژوئن ۱۹۴۹
ملیت: ژاپن
توشیو نیمی (انگلیسی: Toshio Niimi؛ زادهٔ ۱۴ ژوئن ۱۹۴۹) بازیکن هندبال اهل ژاپن بود.
پیوتر برودین

| پیوتر برودین | پیوتر برودین |
| --- | --- |
دبیر اول حزب کمونیست مولداوی: دبیر اول حزب کمونیست مولداوی
دوره مسئولیت ۱۴ اوت ۱۹۴۰ – ۱۱ فوریه ۱۹۴۲: دوره مسئولیت ۱۴ اوت ۱۹۴۰ – ۱۱ فوریه ۱۹۴۲
نخست‌وزیر: تیهون کنستانتینوف
پس از: Party formed
پیش از: نیکیتا سالوگور
First Secretary of the Communist Party in جمهوری خودمختار سوسیالیست شورایی مولداوی: First Secretary of the Communist Party in جمهوری خودمختار سوسیالیست شورایی مولداوی
دوره مسئولیت ژوئن ۱۹۳۹ – ۱۴ اوت ۱۹۴۰: دوره مسئولیت ژوئن ۱۹۳۹ – ۱۴ اوت ۱۹۴۰
نخست‌وزیر: Fedor Brovko
پس از: Aleksei Melnikov
پیش از: جمهوری خودمختار سوسیالیست شورایی مولداوی annexed into جمهوری شوروی سوسیالیستی مولداوی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۶ ژوئن ۱۹۰۵ دنیپرو
درگذشته: ۱۹۸۶ اوژهورود
ملیت: امپراتوری روسیه
حزب سیاسی: Communist Party of Moldova, Communist Party of Ukraine
پیوتر برودین (روسی: Пётр Григорьевич Бородин؛ ۶ ژوئن ۱۹۰۵ – ۱۹۸۶) سیاستمدار اهل امپراتوری روسیه بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال دفاع از لنینگراد شده‌است.
آنتونی اپستین

| سرآنتونی اپستیننشان امپراتوری بریتانیا همکار انجمن سلطنتی FMedSci | سرآنتونی اپستیننشان امپراتوری بریتانیا همکار انجمن سلطنتی FMedSci |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: مایکل آنتونی اپستین
زادهٔ: ۱۸ مهٔ ۱۹۲۱ لندن
درگذشت: ۶ فوریهٔ ۲۰۲۴ (۱۰۲ سال)
ملیت: بریتانیا
تحصیلات: مدرسه سنت پاول لندن
محل تحصیل: کالج ترینیتی، کمبریج بیمارستان میدلسکس
پیشه: ویروس‌شناسی
شناخته‌شده برای: ویروس اپشتین–بار
جوایز: جایزه پاول ارلیش و لودویگ دارمشتیتر (۱۹۷۳) مدال پادشاهی (۱۹۹۲)
آنتونی اپستین (انگلیسی: Anthony Epstein; ۱۸ مهٔ ۱۹۲۱ – ۶ فوریهٔ ۲۰۲۴) استاد دانشگاه، و آسیب‌شناس اهل بریتانیا بود. او به همراه ایوان بار و برت آچونگ یکی از کاشفان ویروس اپستین-بار بود.
وی در طول مدت فعالیت حرفه‌ای خود برندهٔ جوایزی همچون جایزه گاردینر، مدال پادشاهی، همکار انجمن سلطنتی، و جایزه پاول ارلیش و لودویگ دارمشتیتر شد.