stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
برش شبکه 5G
برش هسته شبکه 5G

در معماری هسته 3GPP 5G، عملکرد صفحه کاربر و صفحه کنترل از هم جدا هستند. قابلیت های صفحه کنترل، به عنوان مثال، مدیریت جلسه، احراز هویت دسترسی، مدیریت خط مشی، و ذخیره سازی داده های کاربر مستقل از عملکرد صفحه کاربر هستند. هواپیمای کاربر حمل و نقل بسته، کپسولاسیون یا کپسول زدایی و مشخصات سطح حمل و نقل مرتبط را کنترل می کند. این جداسازی منجر به توزیع توابع صفحه کاربر نزدیک به لبه برش های شبکه می شود (به عنوان مثال، به گونه ای که تأخیر را کاهش دهد) و مستقل از صفحه کنترل باشد. موجودیت های اصلی شبکه 5G عبارتند از: عملکرد سرور احراز هویت (AUSF)، عملکرد شبکه ذخیره سازی داده های بدون ساختار (UDSF)، عملکرد نوردهی شبکه (NEF)، عملکرد مخزن NF (NRF)، عملکرد کنترل خط مشی (PCF)، مدیریت داده یکپارچه (UDM) )، تابع انتخاب قطعه شبکه (NSSF)، عملکرد مدیریت خدمات ارتباطی (CSF)، AMF، SMF و UPF. AMF (به عنوان تابعی از CP) UE هایی را کنترل می کند که برای استفاده از خدمات اپراتور احراز هویت شده اند و تحرک UE ها را در سراسر gNB ها مدیریت می کند. SMF (دوباره بخشی از CP) جلسات UE ها را مدیریت می کند، در حالی که AMF پیام های مدیریت جلسه را بین UE ها و SMF ارسال می کند. UPF (به عنوان بخشی از UP) پردازش و ارسال داده های کاربر را انجام می دهد. NSSF (به عنوان تابعی از CP) مسئول مدیریت و ارکستراسیون برش های شبکه است. CSMF (به عنوان تابعی از CP) الزامات خدمات را به الزامات مربوط به برش های شبکه ترجمه می کند.  عملکردهای شبکه هسته 5G را می توان برای پشتیبانی از خدمات خاص برای UE های مختلف تقسیم کرد. به لطف ماهیت ماژولار هسته 5G، عملکردهای شبکه هسته 5G را می توان بین بخش های مختلف شبکه تقسیم و به اشتراک گذاشت تا پیچیدگی مدیریت کاهش یابد.  به طور کلی، ما می توانیم برش هسته شبکه 5G را به دو روش انجام دهیم. ما می توانیم توابع شبکه اصلی اختصاصی را در هر برش شبکه پیاده سازی کنیم. در این معماری، هر قطعه شبکه دارای مجموعه ای از توابع شبکه اصلی کاملاً اختصاصی است (به عنوان مثال، AUSF، AMF، SMF و UDM). UE ها می توانند از بخش های شبکه و شبکه های اصلی مختلف به خدمات مختلفی دسترسی داشته باشند. روش دیگر، ما می‌توانیم برخی از توابع صفحه کنترلی را بین برش‌های شبکه به اشتراک بگذاریم در حالی که برخی دیگر مانند توابع صفحه کاربر مختص برش هستند (مثلاً UPF). AMF معمولاً توسط چندین برش شبکه به اشتراک گذاشته می شود، در حالی که SMF و UPF معمولاً به برش های شبکه خاص اختصاص داده می شوند. عملکرد AMF بین برش های شبکه مختلف به اشتراک گذاشته می شود تا سیگنالینگ مدیریت تحرک را زمانی که UE از خدمات برش های مختلف شبکه به طور همزمان استفاده می کند، کاهش دهد. به عنوان مثال، مدیریت مکان UE یا سیگنال دهی کنترلی بین UE و AMF قدیمی زمانی که به AMF جدید یک قطعه شبکه دیگر متصل شود، کاهش می یابد. همچنین، UDM و NSSF معمولاً توسط تمام برش‌های شبکه به اشتراک گذاشته می‌شوند تا پیچیدگی مدیریت برش‌های شبکه را کاهش دهند.
امنیت برش شبکه

ظهور برش شبکه همچنین چالش‌های جدید امنیتی و حریم خصوصی را در معرض دید قرار می‌دهد که عمدتاً به جنبه‌هایی مانند امنیت چرخه حیات برش شبکه، امنیت بین بخش، امنیت درون بخش، امنیت کارگزار slice، امنیت شبکه و مدیریت بدون لمس، و زنجیره بلوکی مربوط می‌شود. بنابراین، افزایش امنیت، حریم خصوصی و اعتماد برش شبکه به یک حوزه تحقیقاتی کلیدی برای تحقق قابلیت‌های واقعی 5G تبدیل شده است. راه حل های امنیتی مختلفی برای حل تهدیدات امنیتی، چالش ها و مسائل مربوط به برش شبکه پیشنهاد شده است. این راه حل ها شامل راه حل های مبتنی بر هوش مصنوعی، هماهنگ سازی امنیتی، راه حل های مبتنی بر بلاک چین، توافق نامه سطح سرویس امنیتی (SSLA) و راه حل های مبتنی بر سیاست، راه حل های مبتنی بر نظارت بر امنیت، جداسازی برش، امنیت بر اساس طراحی و حریم خصوصی به طراحی و ارائه امنیت است.
چارچوب عمومی برش شبکه 5G
کالاسچیبتا

مکان
| کالاسچیبتا | کالاسچیبتا |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
کالاسچیبتا: کالاسچیبتا
Panorama of Calascibetta: Panorama of Calascibetta
ناحیه: سیسیل
استان / شهرستان: انا (EN)
دهستان: Cacchiamo
مساحت: مساحت
 • کل: ۸۸٫۱۸ کیلومتر مربع (۳۴٫۰۵ مایل مربع)
ارتفاع: ۶۹۱ متر (۲۲۶۷ فوت)
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۴٬۷۹۷
 • تراکم: ۵۴/کیلومتر مربع (۱۴۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Xibetani
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 94010
پیش‌شماره تلفن: 0935
قدیس پشتیبان: St. Peter in chains
روز قدیس: First Sunday of August
وبگاه: وبگاه رسمی
کالاسچیبتا (به ایتالیایی: Calascibetta) یک کومونه در ایتالیا است که در استان انا واقع شده‌است.
خصوصیات

کالاسچیبتا ۸۸٫۱۸ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۷۹۷ نفر جمعیت دارد و ۶۹۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
محمدشیر ملنگ

| محمدشیر ملنگ | محمدشیر ملنگ |
| --- | --- |
والی نیمروز: والی نیمروز
دوره مسئولیت ۱۳۷۴ – ۱۳۷۶: دوره مسئولیت ۱۳۷۴ – ۱۳۷۶
پس از: عبدالغنی برادر
پیش از: ملا محمد رسول
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۸ سپتامبر ۱۹۴۸ ‏(۷۶ سال) ولایت قندهار پادشاهی افغانستان
حزب سیاسی: طالبان
محل تحصیل: فاقد تحصیلات دانشگاهی
محمدشیر ملنگ معروف به شیرملنگ عضو گروه طالبان که سال ۱۳۷۴ از والی ولایت نیمروز بود. وی بخاطر آتش زدن کتابخانه مردم اهل تشیع مورد ضرب و شتم اهالی نیمروز قرار گرفت.
فرهنگ ناشنوایی

فرهنگ ناشنوایان، مجموعه‌ای از باورهای اجتماعی، رفتارها، هنرها، سنت‌های ادبی و تاریخی، هنجارها و ارزش‌ها است که تحت تأثیر مقولهٔ ناشنوایی هستند و زبان اشاره اصلی‌ترین راه ارائه و معرفی آن‌هاست. کارل جی.کرونبرگ اولین کسی بود که از عبارت «فرهنگ ناشنوایی» استفاده کرد و همچنین اولین شخصی بود که در کتاب «لغت‌نامهٔ زبان اشارهٔ آمریکایی» به بررسی تفاوت‌های موجود بین فرهنگ ناشنوایان و فرهنگ عموم مردم پرداخت.
زمینه

اعضای جامعهٔ ناشنوایان، به ناشنوایی به‌عنوان یک تفاوت در تجربهٔ انسانی می‌نگرند تا یک بیماری یا معلولیت. بسیاری از ناشنوایان حتی به این هویت ناشنوایانهٔ خود افتخار می‌کنند. ناشنوایان، در قالب یک گروه فرهنگی، می‌توانند به عنوان یک اقلیت زبانی برشمرده شوند و به همین دلیل عده‌ای از اعضای این گروه فرهنگی ممکن است احساس کنند توسط کسانی که آشنا به زبان اشاره نیستند، درک نمی‌شوند. مشکل دیگری که جامعهٔ ناشنوایان بعضاً با آن مواجه است، این است که روش‌ها و مؤسسات آموزشی در اکثر اوقات از شنوایان تشکیل شده و صرفاً شنوایان را پشتیبانی می‌کنند. همچنین در یک خانواده نیز، اعضای شنوا باید زبان اشاره را بیاموزند تا عضو ناشنوای خانواده احساس آرامش و عزت و اعتماد به نفس داشته باشد. برخلاف بعضی از اختلال‌های دیگر که صرفاً وابسته به امور مادرزادی هستند، اشخاص می‌توانند وارد جامعهٔ ناشنوایان شوند بدون آنکه لزوماً ناشنوا به دنیا آمده باشند.
سن-اییسنت، کبک

City در 23x15px|border |alt=|link= استان کبک, 23x15px|border |alt=|link= کانادا
| Saint-Hyacinthe | Saint-Hyacinthe |
| --- | --- |
City: City
Parc Casimir-Dessaules: Parc Casimir-Dessaules
  مهر:   مهر
Location within Les Maskoutains Regional County Municipality.: Location within Les Maskoutains Regional County Municipality.
Saint-Hyacintheموقعیت در کبک، کانادا: Saint-Hyacintheموقعیت در کبک، کانادا
مختصات: ۴۵°۳۷′۳۳″ شمالی ۷۲°۵۶′۴۷″ غربی﻿ / ﻿۴۵٫۶۲۵۸۳°شمالی ۷۲٫۹۴۶۳۹°غربی﻿ / 45.62583; -72.94639: مختصات: ۴۵°۳۷′۳۳″ شمالی ۷۲°۵۶′۴۷″ غربی﻿ / ﻿۴۵٫۶۲۵۸۳°شمالی ۷۲٫۹۴۶۳۹°غربی﻿ / 45.62583; -72.94639
استان:  استان کبک
ناحیه: مونترژی
منطقه شهری: له ماسکوتن
Founded: 1849
Constituted: December 27, 2001
حکومت: حکومت
 • شهردار: Claude Bernier
 • Federal riding: Saint-Hyacinthe—Bagot
 • Prov. riding: Saint-Hyacinthe—Bagot
مساحت: مساحت
 • City: ۱۹۱٫۶۰ کیلومتر مربع (۷۳٫۹۸ مایل مربع)
 • خشکی: ۱۸۸٫۶۹ کیلومتر مربع (۷۲٫۸۵ مایل مربع)
 • کلان‌شهری: ۳۲۶٫۷۶ کیلومتر مربع (۱۲۶٫۱۶ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • City: ۵۳٬۲۳۶
 • تراکم: ۲۸۲٫۱/کیلومتر مربع (۷۳۱/مایل مربع)
 • کلان‌شهری: ۵۶٬۷۹۴
 • تراکم کلان‌شهری: ۱۷۳٫۸/کیلومتر مربع (۴۵۰/مایل مربع)
 • Change (2006–11): افزایش۳٫۱%
 • Dwellings: ۲۵٬۷۷۴
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی −۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی −۴ (EDT)
Postal code(s): J2S
کد(های) منطقه: 450 and 579
Access Routes  A-۲۰ / A-nil (TCH)خطای پودمان:Jct: گرافیک نماد مسیر ناموجود: Quebec Autoroute nil.svg:   Route ۱۱۶  Route ۱۳۷  Route ۲۲۴  Route ۲۳۱  Route ۲۳۵
وبگاه: www.ville.st-hyacinthe.qc.ca
سن-اییسنت (به فرانسوی: Saint-Hyacinthe) شهرکی در منطقه شهری له ماسکوتن ناحیه مونترژی در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این شهرک ۵۱٬۹۸۴ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۱۸۹٫۱۱ کیلومتر مربع است.
محمدخلیل خلیلی شیرازی

| محمدخلیل خلیلی شیرازی | محمدخلیل خلیلی شیرازی |
| --- | --- |
زادهٔ: شیراز، ایران
درگذشت: شیراز، ایران
ملیت: ایرانی
دیگر نام‌ها: خان رج آباد و فتح‌آباد
شهروندی: ایرانی
پیشه: بازرگان،
آثار: بیمارستان خلیلی شیراز
محمدخلیل خلیلی شیرازی از بازرگانان معروف شیراز و ایران بود که اطلاعات دقیقی از تولد و مرگ وی در دست نیست.
زندگی‌نامه

وی متولد شیراز بود و در منزلی شخصی خود در خیابانی که بعدها به نام خودش نام‌گزاری گردید زندگی می‌کرد و با توجه به افزایش بیماریهای چشمی مانند تراخم و نیاز مردم شیراز به یک بیمارستان تخصصی برای معالجه امراض چشم و گوش، حلق و بینی سبب شد تا وی با اختصاص زمینی در شرق و پایین دست منزل خود و ضلع غربی بیمارستان نمازی شیراز اقدام به ساخت بیمارستان و مرکز آموزش و درمان خلیلی در سال ۱۳۴۵ بنماید. این بیمارستان با بنای حدود ۲۵۰۰متر مربع با تمام وسایل علمی و فنی بنا شده و به‌صورت وقف در اختیار دانشگاه علوم پزشکی شیراز قرار داده شد؛ که بعدها گسترش زیادی پیدا کرد که اکنون به نام بیمارستان خلیلی شیراز شناخته می‌شود. شایان ذکر است منزل او که اکنون به عنوان باغ خلیلی شناخته می‌شود یکی از جاذبه‌های توریستی شیراز است.
محسن آزمایش

محسن (اشتهاردیان) آزمایش
محسن(اشتهاردیان) آزمایش (زادهٔ ۱۳۰۴ در تهران – درگذشتهٔ ۱۳۷۱ در رباط، مراکش) کارخانه‌دار و کارآفرین ایرانی و بنیان‌گذار کارخانهٔ آزمایش بود. او با تاسیس کارخانه آزمایش توانسته بود نقش مهمی را در تولید لوازم خانگی در بازار ایران و کشورهای اطراف بازی کند. پس از موفقیت‌های کسب‌شده، محسن آزمایش کارخانه‌های خود را در ساوه، مرودشت و تهران گسترش داد. فعالیت‌های اقتصادی او تا سال ۱۳۵۸ در ایران ادامه یافت و در این سال حدود ۲۵۰۰ نفر در مجموعه آزمایش به شکل مستقیم مشغول به کار بودند. سپس در جریان مصادره‌های ابتدای انقلاب، تمامی کارخانه‌ها و اموال محسن آزمایش مصادره شدند و او ناگزیر ایران را ترک کرد. در زندگی خارج از کشور، او با مسائلی همچون فقدان درآمد، کار، هزینه بالای زندگی درگیر بود و نهایتا در سال ۱۳۷۱ درگذشت. کارخانه آزمایش نیز پس از مصادره دوران افول خودش را شروع کرد و در سال ۱۳۸۸ با اخراج حدود نود درصد از کارکنانش به حالت نیمه‌تعطیل درآمد، و نهایتا پس از مدتی تعطیل و جمع شد. در حال حاضر، مجموعه مرودشت به انبار کاه و یونجه، و چراگاه و «طویله» گوسفندان تبدیل شده است.
زندگی شخصی

محسن آزمایش (اشتهاردیان) در خانواده‌ای روحانی به دنیا آمد و به خاطر وضع نامناسب مالی خانواده و فوت پدرش در نوجوانی، بیش از چهار کلاس درس نخواند. محسن از ۱۱ سالگی برای تأمین خانواده اش در کارگاه آهنگری با مزد یک تومان در هفته به شاگردی مشغول شد. او پس از دو بار تغییر محل کار و هفت سال تجربه شاگردی، عاقبت با ۱۴۰ تومان پس‌انداز، در سال ۱۳۱۸ مغازه کوچکی در خیابان عین الدوله باز کرد و به در و پنجره‌سازی پرداخت. آزمایش در سال ۱۳۲۱ با دختری از اقوام به نام بتول عاصمی ازدواج کرد. از آنجا که این وصلت بدون فرزند ماند، او به پیشنهاد همسرش زن دومی اختیار کرد. حاصل ازدواج با فرزانه سیمین پور، چهار فرزند به نام‌های امیرمسعود، مژگان، نادی و نازنین بود.
شروع کار شرکت

آزمایش از سال ۱۳۳۰ در مناقصه‌های شهرداری تهران در رابطه با لوله‌کشی آب شرکت کرده و چندین کار بزرگ را دریافت و به پایان رساند. او از اواسط دهه ۳۰ در شرق تهران در کارگاهی به ساختن صندلی، مبل و آبکاری فلزات پرداخت. این کارگاه در سال ۱۳۳۶ در یک آتش‌سوزی، که آزمایش آن را «عمدی» توصیف می‌کرد نابود شد و سپس آنجا را به آقای جعفر بزرگی موسس کارخانه تولیدی صنعتی بی ام گاز فروخت. پس از این ماجرا او در تهران‌نو به تاریخ ۱۶ اسفند ۱۳۳۷ در محل کارخانه قدیمی، کارخانه صنعتی آزمایش را بنیان نهاد و تا سال ۱۳۵۸ مدیریت آن را در اختیار داشت.
دوران شکوفایی کاری

شرکتی که محسن آزمایش به ثبت رسانده بود، سرمایه‌ای برابر با ۳۰ میلیون ریال داشت. اما با رشد و توسعه کار، سرمایه شرکت در سال ۱۳۴۷ به ۲۰۰ میلیون ریال افزایش یافت. در این سال پیش‌بینی فروش محصولات شرکت ۱ میلیارد ریال بود. بعد از چند سال، وی زمینی به مساحت ۱۸۵ هزار متر در کیلومتر ۱۰ جاده آبعلی، سه راه آزمایش خریداری کرد و کارخانه‌ای بنا نهاد. در این کارخانه چندین نوع یخچال، کولر، آب‌گرم‌کن، تختخواب فلزی، بخاری و اجاق گاز تولید می‌شد. کم‌کم زیربنای کارخانه از ۲ هزار متر در سال‌های آغازین، به ۷۳ هزار متر در اواسط سال‌های دهه پنجاه رسید.
آزمایش به کارگران حقوقی چند درصد بیشتر از حد رایج می‌پرداخت و مدیران کارخانه از مزایای ویژه‌ای چون وام مسکن، کمک هزینه ازدواج، یارانه خودرو و غیره برخوردار بودند. آزمایش در ساوه و مرودشت نیز شعبه‌های تولید به راه انداخته بود.
او در سال ۱۳۴۷ گفت:
اگر در این محیط، جوانی بی سواد با ایمان و پشتکار خود به چنین موفقیت‌هایی دست یافته‌است، آیا دیگران به خصوص تحصیل کرده‌های ما نخواهند توانست از این همه موهبت برخوردار گردند و شاهد پیروزی را در آغوش گیرند؟
افول شرکت آزمایش

در سال ۱۳۵۸ کارخانه‌های آزمایش مشمول بند ج قانون حفاظت صنایع ایران شدند و محسن آزمایش یک سال پس از ملی شدن (مصادره) در سال ۱۳۶۰ دارایی اش به سوئیس مهاجرت کرد. پس از چند سال، سایر نهادهای دولتی و شبه دولتی مثل سازمان خصوصی‌سازی و صندوق بازنشستگی از سهام داران بزرگ شرکت شدند. فعالیت‌های تولیدی شرکت تا اوایل سال ۱۳۸۰ تا حدی رونق داشت و کالاهای جدیدی مانند یخچال ساید بای ساید و فریزر بدون برفک و تلویزیون به محصولات شرکت اضافه شدند.
در همین سال‌ها مجموعه آزمایش از طریق بورس به بخش خصوصی واگذار شد (چه کسی؟). در آن زمان زیان انباشته شرکت حدود ۱۲٫۵ میلیارد تومان بود. همچنین قیمت هر سهم از شرکت ۱۶۰ تومان بود که ارزش کل شرکت را برابر ۳۵ میلیارد تومان نشان می‌داد.
در سال ۱۳۸۸ به دلیل بدهی‌های فراوان تعداد کارکنان واحد مرودشت آزمایش، از ۱۴۰۰ نفر به ۱۶۰ نفر کاهش یافت و کارخانه به حالت نیمه تعطیل درآمد و نهایتا پس مدت کمی به شکل تعطیل گشت. برخی کارشناسان مهمترین دلیل تعطیلی آزمایش را عدم مدیریت صحیح این کارخانه پس از مصادرۀ آن و رفتن مدیریت اولیه می‌دانند.
مرگ

محسن آزمایش به دلیل مشکلات مالی و خانوادگی در سال ۱۳۶۶ از همسر دومش نیز جدا شد. وی سرانجام در سال ۱۳۷۱ در شهر رباط کشور مراکش در سن ۶۷ سالگی درگذشت و در همان‌جا به خاک سپرده شد.
مرگ شرکت و کارخانه

پس از انقلاب و مصادره شرکت و کارخانه‌ها ، به دلیل مدیریت نا کار آمد این شرکت نیز مانند اکثر شرکت های مصادره شده به ورشکستگی رسید و در اجرای اصل ۴۴ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران توسط سازمان خصوصی سازی به محسن رضایی فروخته شد و سپس ماشین آلات و به دنبال آن زمین‌های کارخانه فروخته شد.
حصه الرفاعی

| حصه الرفاعی | حصه الرفاعی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹۴۷ کویت‌شهر، امارت کویت
ملیت: کویتی
محل تحصیل: دانشگاه قاهره دانشگاه ایندیانا
پیشه(ها): فولکلوریست، نویسنده، شاعر، دانشگاهی
حِصّه السیّد زید الرِّفاعی (۱۹۴۷) فولکلوریست، نویسنده، شاعر و استاد دانشگاه کویتی است. مدرک کارشناسی خود را در زبان عربی از دانشگاه قاهره دریافت کرد و سپس کارشناسی ارشد خود را در سال ۱۹۷۱ و دکترا را در سال ۱۹۸۲ از دانشگاه ایندیانا گرفت. او به عنوان مدرس فولکلور در گروه زبان عربی در دانشگاه کویت کار می‌کند. او مشارکت‌های زیادی در کنفرانس‌های عربی و بین‌المللی دارد و اشعار خود را در شماری از روزنامه‌های محلی و عربی منتشر کرد. آثار بسیاری در زمینهٔ فولکلور کویتی چاپ کرده است. اولین مجموعه شعری خود در سال ۱۹۹۵، پس از عملیات آزادسازی کویت با عنوان «آه ای وطن» چاپ کرد. در سال ۲۰۱۰، جایزهٔ تشویقی دولتی در حوزهٔ ادبیات (جایزه مطالعات زبانی، ادبی و انتقادی) به او رسید.
زندگی و پیشه

حِصّه الرِّفاعی در سال ۱۹۴۷ در شهر کویت به دنیا آمد. پدرش، سید زید الرفاعی، از روشنفکران پیشگام کویت و از بنیانگذاران کتابخانه ملی در کویت در سال ۱۹۲۴ بود. پس از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان، به مصر رفت. مدرک کارشناسی خود را در زبان عربی از دانشگاه قاهره دریافت کرد و سپس کارشناسی ارشد خود را در سال ۱۹۷۱ گرفت و عنوان پایان‌نامهٔ او «ترانه‌های دریا» بود که در سال ۱۹۸۵ منتشر شد.این کتاب مرجع مهمی برای پژوهشگران میراث، به ویژه میراث ترانه‌هایی دریایی به‌شمار می‌رود. او تحصیلات تکمیلی خود را در ایالات متحده آمریکا ادامه داد و دکترای خود را از دانشگاه ایندیانا، گروه فولکلور در سال ۱۹۸۲ دریافت کرد و موضوع پایان‌نامهٔ او «نهمه و نهام» بود؛ نهام، خوانندهٔ کَشتی است.
وقتی به وطن بازگشت، در دانشگاه کویت به عنوان استاد در گروه زبان عربی، دانشکدهٔ ادبیات، متخصص در مطالعات فولکلور، ادبی و میراث کار کرد. حصه الرفاعی در رشتهٔ خود که میراث عامیانه و فولکلور است، مطالعات و تحقیقات تخصصی زیادی ارائه کرده و در کنفرانس‌ها و سمینارهایی در داخل و خارج از کویت شرکت کرده است. او به عنوان شاعر، مجموعه شعری پس از عملیات آزادسازی کویت با عنوان «آه ای وطن» چاپ کرد که سرشار از روحیهٔ ملی است. او همچنین در کمیتهٔ کویت آزاد در ایالات متحده آمریکا نیز شرکت کرد. به زبان های انگلیسی و فرانسه مسلط است. حصه الرفاعی در سال ۲۰۱۰، جایزه تشویقی دولتی را در رشتهٔ مطالعات زبانی، ادبی و انتقادی دریافت کرد.او همچنین به‌طور فعال در زمینهٔ رسانه از جمله تلویزیون، رادیو و روزنامه‌ها مشارکت دارد. از طریق این رسانه‌های جمعی، مفهوم میراث عامه و فولکلور را تحت تأثیر قرار داد و تصویری نوین از جامعهٔ کویت در گذشته نشان داد. محمد التونجی دربارهٔ او گفته است: «حصه شاعری است که جامعه خود را نقد می‌کند و مردان میهن را می‌ستاید. شعرهایش قافیه‌دار و نَفسش بلند است. با این حال، کمی اشکالات کلامی دارد.»
آثار

از جمله مجموعه شعری وی:
أواه يا وطني: دار قرطاس للنشر، ۱۹۹۵.
رسالة فوق السحاب: کویت، ۲۰۰۰.
آثار او در رشتهٔ فولکلور عبارت‌اند از:
مواد الأدب الشعبي: جمعها وتصنيفها
أثر التطور الاجتماعي في استمرارية الحرف الشعبية
الخصائص الفنية للأغنية البحرية الكويتية
شعائر العبور في عادات وتقاليد الزواج التقليدي في الكويت
مظاهر الحفاظ على الثقافة المادية في الكويت
الفلكلور والعلوم الانسانية
دور المتاحف الشعبية في حركة الحفاظ على المأثور الشعبي
المظهر الإنساني للصناعات الشعبية
الطب الشعبي: مفهومه وخصائصه
الفولكلور والعلوم الإنسانية والاجتماعية
الأغنية البحرية الكويتية: أصولها الموسيقية وخصائصها اللحنية: ۱۹۸۴.
أغاني البحر في الكويت والخليج: دراسة فلكلورية: ذات السلاسل، ۱۹۸۵.
الفلكلور وقضية المصطلح: ۱۹۹۷.
دراسات الفولكلور في مصر: ببليوجرافيا مشروحة: دانشگاه کویت، ۲۰۰۱.
المأثورات الشعبية النظرية والتأويل: دار المدی للثقافة والنشر، دمشق، ۲۰۰۵.
زيد الحرب والعزف على أوتار الأمة: شورای ملی فرهنگ، هنر و ادبیات، کویت، ۲۰۰۵.
أمي سميكة-سندريلا: دراسة مقارنة في الحكاية الخرافية: دانشگاه کویت، ۲۰۰۹.
ترانيم في حب الوطن: ۲۰۲۰.
جام حذفی فوتبال ایتالیا ۰۲–۲۰۰۱

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کشور:  ایتالیا
تاریخ‌ها: ۱۳ اوت ۲۰۰۰ – ۱۳ ژوئن ۲۰۰۱
تعداد تیم‌ها: ۴۸
قهرمان: پارما (سومین قهرمانی)
نایب قهرمان: یوونتوس
تعداد بازی‌ها: ۹۴
تعداد گل‌ها: ۲۵۸ (۲٫۷ در هر بازی)
بهترین گلزن:  نیکولا آموروسو  (۶ گل)
→۰۱–۲۰۰۰۰۳–۲۰۰۲←: →۰۱–۲۰۰۰۰۳–۲۰۰۲←
جام حذفی فوتبال ایتالیا ۰۱–۲۰۰۰ پنجاه و پنجمین فصل از رقابت‌های کوپا ایتالیا بود. پس از شکست در فینال سال قبل، باشگاه فوتبال پارما برای سومین بار در تاریخ باشگاه، قهرمان مسابقات کوپا ایتالیا ۰۲–۲۰۰۱ شد. پارما در فینال باشگاه فوتبال یوونتوس را شکست داد و باتوجه به قانون گل‌ زده در خانه حریف با نتیجهٔ مجموع ۲–۲ پیروز شد.
اژدر هسته‌ای

سلاح زیر آب حامل کلاهک هسته ای
اژدر هسته ای
اژدر هسته ای  (به انگلیسی: Nuclear torpedo) اژدری است که به کلاهک هسته ای مجهز شده است. ایده پشت کلاهک‌های هسته ای در یک اژدر ایجاد انفجاری بسیار بزرگتر بود، تحلیل‌های بعدی نشان داد که اژدرهای کوچک دقیق‌تر، سریع‌تر و کارآمدتر هستند.
در طول جنگ سرد، اژدرهای هسته ای جایگزین برخی از اژدرهای مسلح متعارف در زیردریایی‌های نیروی دریایی شوروی و آمریکا شدند.
اتحاد جماهیر شوروی تی۱۵، تی۵ و اِی‌اِس‌بی-۳۰ را توسعه داد. تنها اژدر کلاهک هسته ای مورد استفاده ایالات متحده اژدر مارک 45 بود. اتحاد جماهیر شوروی به‌طور گسترده اژدرهای هسته ای تی۵ را در سال ۱۹۵۸ مستقر کرد و ایالات متحده اژدر مارک 45 خود را در سال ۱۹۶۳ مستقر کرد. در سال ۲۰۱۵، شایعاتی مبنی بر توسعه اژدر هسته ای جدید روسیه به نام وضعیت-6 منتشر شد.
اتحاد جماهیر شوروی > تی-۱۵

توسعه سلاح‌های هسته ای اتحاد جماهیر شوروی در اواخر دهه ۱۹۴۰ آغاز شد. نیروی دریایی خود را به عنوان مناسب‌ترین شاخه از نیروهای مسلح شوروی برای حمله هسته ای معرفی کرده بود و معتقد بود که فناوری و تاکتیک زیردریایی خود برتر از سایر نقاط جهان است. در تئوری، زیردریایی‌های دوربردی که می‌توانند درست قبل از پرتاب یک سلاح هسته‌ای به سطح زمین برسند، در مقایسه با استقرار تسلیحات توسط هواپیماهای بمب‌افکن دوربرد که می‌توانند سرنگون شوند، مزیت تاکتیکی زیادی دارند.
در اوایل دهه ۱۹۵۰، وزارت ماشین‌سازی متوسط شوروی به‌طور مخفیانه طرح‌هایی را برای ترکیب کلاهک‌های هسته ای در جنگ زیردریایی آغاز کرد. یک مفهوم، پروژه T-15، با هدف ارائه کلاهک هسته ای با قطر ۱٬۵۵۰ میلیمتر (۶۱ اینچ) بود. که کاملاً با اژدر کالیبر سنتی که قبلاً در زیردریایی‌های دیزلی شوروی استفاده می‌شد ناسازگار بود. پروژه T-15 به‌طور محرمانه در سال ۱۹۵۱ آغاز شد. تحقیق و آزمایش با مفهوم دیگر، یعنی ۵۳۳ میلیمتر (۲۱٫۰ اینچ) بسیار کوچکتر و سبکتر، همزمان بود اژدر به نام T-5. استالین و نیروهای مسلح مزایای هر دو کالیبر اژدر را دیدند: T-5 یک گزینه تاکتیکی برتر بود، اما T-15 انفجار بزرگتری داشت. جلسات در کرملین آنقدر محرمانه بود که نیروی دریایی از آن مطلع نشد. طرح‌های اژدر T-15 و یک زیردریایی بازطراحی شده مناسب، به نام پروژه ۶۲۷، در ۱۲ سپتامبر ۱۹۵۲ مجاز شد، اما تا سال ۱۹۵۳ به‌طور رسمی مورد تأیید قرار نگرفت، و باعث تعجب نیروی دریایی شد که از فعالیت‌های دولت مرکزی بی‌خبر بود. پروژه T-15 اژدری را توسعه داد که می‌توانست ۱۶ مایل (۲۶ کیلومتر) با کلاهک هسته ای. ۱۵۵۰ میلی‌متر طرح T-15 ۵ فوت (۱٫۵ متر) بود قطر و وزن آن ۴۰ تن کوچک (۳۶٬۰۰۰ کیلوگرم) است. اندازه بزرگ این سلاح، ظرفیت یک زیردریایی اصلاح شده را به یک اژدر محدود می‌کرد که فقط می‌توانست با سرعت ۳۰ گره (۵۶ کیلومتر بر ساعت) حرکت کند. . سرعت اژدر با استفاده از یک موتور پیشرانه الکتریکی برای پرتاب کلاهک مانع شد.
اتحاد جماهیر شوروی > تی-۱۵ > متوقف شد

تی-۱۵ برای نابودی پایگاه‌های دریایی و شهرهای ساحلی توسط یک انفجار زیر آب در نظر گرفته شد، که منجر به امواج عظیم سونامی می‌شد. محفظه جلوی زیردریایی‌های T-15 اژدر عظیم را که ۲۲٪ از طول زیردریایی را اشغال می‌کرد، نگه می‌داشت. یک زیردریایی تنها می‌توانست یک T-15 را در یک زمان نگه دارد، اما به دو لوله اژدر ۵۳۳ میلی‌متری نیز مجهز بود که برای دفاع شخصی در نظر گرفته شده بود. در سال ۱۹۵۳، پروژه T-15 نتیجه‌گیری خود را به شورای مرکزی حزب کمونیست ارائه کرد و در آنجا مقرر شد که پروژه توسط نیروی دریایی اداره شود. در سال ۱۹۵۴، کمیته ای از کارشناسان نیروی دریایی با ادامه اژدرهای هسته ای T-15 مخالفت کردند. انتقادات آنها بر عدم نیاز در کنار تسلیحات موجود در ناوگان زیردریایی و همچنین شک و تردید مبنی بر اینکه زیردریایی‌ها قادر به نزدیک شدن به نقاط پرتاب به اندازه کافی نزدیک خط ساحلی برای اصابت به اهداف در فاصله ۴۰ کیلومتر (۲۵ مایل) بودند، بود.
پروژه ۶۲۷ اصلاح شد تا راکتورهایی برای کشتی جدیدی فراهم کند که قادر به استقرار ۵۳۳ باشد. اژدرهای کالیبر میلی‌متر در پروژه T-5. با این حال، پایان برنامه T-15 در سال ۱۹۵۴ آخرین باری نبود که یک اژدر بزرگ به عنوان وسیله استقرار در نظر گرفته شود. در سال ۱۹۶۱، آندره ساخاروف پس از آزمایش موفقیت‌آمیز ۵۲ جدید خود دوباره این ایده را مورد بررسی قرار داد. بمب مگاتن که برای هواپیما خیلی بزرگ بود. هنگامی که او این مفهوم را به نیروی دریایی معرفی کرد، آنها از این ایده استقبال نکردند، زیرا اثر منطقه وسیعی که باعث مرگ بسیاری از مردم بیگناه می‌شد، خاموش شد. پیشرفت‌های تکنولوژیک منجر به این شد که فرایند انتخاب سلاح به سمت رویکردهای تاکتیکی‌تر که قابل اجرای سریع‌تر بودند، منجر شد. پس از سال‌ها کاهش و کاهش ذخایر، به نظر می‌رسد فدراسیون روسیه در سال‌های اخیر تمایل به افزایش ذخایر خود از نظر کمیت و بازده سلاح‌های هسته ای دارد.
اتحاد جماهیر شوروی > تی-۵

مقالهٔ اصلی: en:Soviet atomic bomb project § RDS-9
از اوایل دهه ۱۹۵۰، زمانی که اتحاد جماهیر شوروی موفق شد بمب اتمی خود را مهندسی کند، به دنبال ابزاری مؤثر برای حمل و نقل بود. اژدر تی-۵ حامل کلاهک هسته ای RDS-9 با بازده ۵ بود کیلوتن اولین آزمایش این کلاهک در میدان آزمایش هسته ای Semipalatinsk در قزاقستان در ۱۰ اکتبر ۱۹۵۴ ناموفق بود. یک سال بعد، پس از توسعه بیشتر، آزمایشی بر روی نوایا زملیا در ۲۱ سپتامبر ۱۹۵۵ با موفقیت انجام شد. در ۱۰ اکتبر ۱۹۵۷، در آزمایش دیگری بر روی نوایا زملیا، زیردریایی کلاس ویسکی S-144 یک اژدر هسته ای زنده T-5 را پرتاب کرد. اسلحه آزمایشی با کد کورال با قدرت ۴٫۸ منفجر شد کیلوتن ۲۰ متر (۶۶ فوت) در زیر سطح خلیج، ستون عظیمی از آب بسیار رادیواکتیو را به هوا می‌فرستد. سه زیردریایی از کار افتاده به عنوان هدف در فاصله ۶٫۵ مایل (۱۰٫۵ کیلومتر) استفاده شد. هر دو اس-۲۰ و اس-۳۴ غرق شدند در حالی که اس-۱۹ آسیب جدی دید.
در سال ۱۹۵۸، تی-۵ به عنوان اژدر مدل ۵۳-۵۸ به‌طور کامل عملیاتی شد. این سلاح، که می‌توانست روی اکثر زیردریایی‌های شوروی مستقر شود، دارای یک کلاهک قابل تعویض برای هسته‌ای یا انفجار قوی بود. این امکان تصمیم‌گیری سریع تاکتیکی در مورد استقرار را فراهم کرد. تی-۵، مانند اژدر مارک ۴۵ ایالات متحده، برای ضربه مستقیم طراحی نشده است، بلکه برای به حداکثر رساندن منطقه کشتار انفجار در آب طراحی شده است. این انفجار امواج ضربه ای به اندازه کافی قوی ایجاد می‌کند که بدنه یک زیردریایی غوطه ور را بشکند. با این حال، مانند اژدر مارک ۴۵ ایالات متحده، T-5 برای غواصی عمیق بهینه نشده بود و توانایی هدایت محدودی داشت؛ زیرا محدوده عملیات حرارتی آن بین ۵ و ۲۵ درجه سلسیوس (۴۱ و ۷۷ درجه فارنهایت) بود، این کارایی آن را در آبهای اقیانوس اطلس شمالی و قطب شمال کاهش داد.
در ۲۷ اکتبر ۱۹۶۲، در اوج بحران موشکی کوبا، زیردریایی بی-۵۹ شوروی در اقیانوس اطلس توسط نیروی دریایی ایالات متحده تعقیب شد. هنگامی که کشتی شوروی نتوانست به سطح زمین برسد، ناوشکن‌های آمریکایی شروع به پرتاب موشک‌های عمق تمرین کردند. بی-۵۹ مجهز به تی-۵ بود. کاپیتان شوروی که معتقد بود جنگ جهانی سوم در جریان است، مایل به پرتاب سلاح هسته ای بود. با این حال، فرمانده ناوگان او، واسیلی آرخیپوف، که اتفاقاً از قایق به عنوان کشتی فرماندهی خود استفاده می‌کرد، از تأیید فرمان خودداری کرد. پس از مشاجره، توافق شد که زیردریایی ظاهر شود و منتظر دستور مسکو باشد. تنها پس از سقوط اتحاد جماهیر شوروی مشخص شد که این زیردریایی مجهز به تی-۵ است. یک اژدر اتمی خیالی شوروی در فیلم جنگ سرد «حادثه بدفورد» در سال ۱۹۶۵ به کار گرفته شد.