stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
راکول هایمت

| Rockwell HiMAT | Rockwell HiMAT |
| --- | --- |
کاربری: پهپاد آزمایشی
کشور سازنده: آمریکا
تولیدکننده: راکول اینترنشنال
نخستین پرواز: ۲۷ ژوئیه ۱۹۷۹
بازنشستگی: ژانویه ۱۹۸۳
وضعیت: به نمایش گذاشته شده
کاربر اصلی: ناسا
ساخته‌شده: ۱۹۷۵-۱۹۷۹
تعداد ساخته‌شده: ۲
راکول آر پی آر وی-۸۷۰ هایمت (انگلیسی: Rockwell HiMAT) برنامه ناسا برای توسعه فناوری جهت جنگنده‌های نسل آینده بود. هایمت کوته‌نوشت عبارت انگلیسی (Highly Maneuverable Aircraft Technology) و به معنای فناوری هواپیما با قابلیت مانور بسیار زیاد می‌باشد. از جمله فناوری‌های مورد آزمایش می‌توان از کانارد دوتایی ، کنترل پرواز کاملاً دیجیتال (همینطور کنترل رانش)، مواد مرکب (گرافیت و فایبرگلاس)، کنترل پرواز از راه دور، دید مصنوعی و تعدادی دیگر می‌توان نام برد. شرکت راکول برنده و تولیدکننده این طرح شد.
پرواز هایمت از پایگاه هوایی ادوارذز
طرح و توسعه

در پی تصمیم گروه طراحی راکول مبنی بر مزایای عدم وجود سرنشین در هواپیما،‌های مت به یک پهپاد تبدیل شد. توجیه گروه طراحی حذف خطر آسیب به سرنشین در موارد سقوط یا آسیب دیدگی هواپیما، همچنین کاهش هزینه تمام شده طرح بود و این به معنی اینست که نیاز به نصب صندلی‌پران نیز نیست. این هواپیما به وسیلهٔ خلبانِ خارج از کابین هدایت می‌شود. خلبان در مقری مخصوص در پایگاه هوایی یا مکان سطحی مشابه مستقر شده و اقدام به هدایت هواپیما به وسیلهٔ دید مصنوعی که توسط دوربینهای هواپیما دریافت می‌شود، می‌کند. سیگنال‌های کنترلی از مرکز کنترل پرواز در کابین خارجی خلبان واقع بر روی زمین از راه دور به هواپیما ارسال و تله متری هواپیما با سیگنال‌های خروجی بر صفحه نمایش کنترل خلبان در کابین خارجی نمایش داده می‌شود. اولین پرواز در ۱۹۷۹ میلادی انجام و آزمایش‌ها در ۱۹۸۳ کامل شدند.
کاربران

ایالات متحده
ناسا
سرانجام

دو هواپیمای تجربی ساخته شده برای برنامه ناسا اکنون در موزه ملی هوا فضا و مرکز تحقیقات پرواز آرمسترانگ، در معرض دید علاقه‌مندان درقرار دارند.
مشخصات

اطلاعات از سایت رسمی بوئینگ
خدمه: ندارد
طول: ۶/۸۶ متر
پهنای بال: ۴/۷۵ متر
ارتفاع: ۱/۳۱ متر
حداکثر وزن برخاست: ۱٬۵۴۲ کیلوگرم
حداکثر سرعت: ۱٬۹۶۰ کیلومتربرساعت، ۱٫۶ ماخ
پیشرانه: ۱ موتور جنرال الکتریک جِی ۲۱-۸۵ توربوجت
اطلاعات بیشتر

Kempel, Robert W; Earls, Michael R (1988). Flight Control Systems Development and Flight Test Experience with the HiMAT Research Vehicles. NASA. OCLC 22037291. Technical paper 2822; Accession number N89-15929.
Duke, Eugene L; Jones, Frank P; Roncoli, Ralph B (1986). Development and Flight Test of an Experimental Maneuver Autopilot for a Highly Maneuverable Aircraft. NASA. OCLC 21916352. Technical report 2618; Accession number N88-21153.
هایمت در موزه ملی هوا فضا
امیل هولم (بازیکن فوتبال)

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 هولم همراه با تیم ملی فوتبال سوئد در سال ۲۰۲۳:  هولم همراه با تیم ملی فوتبال سوئد در سال ۲۰۲۳
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  امیل آلفونس هولم
زادروز:  ۱۳ مهٔ ۲۰۰۰ ‏(۲۴ سال)
زادگاه:  گوتبورگ، سوئد
قد:  ۱٫۹۱ متر (۶ فوت ۳ اینچ)*
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال بولونیا
شمارهٔ پیراهن:  ۲
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۵–۲۰۱۲:  Annebergs IF
۲۰۱۲–۲۰۱۸:  گوتبورگ
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۹–۲۰۲۰ |  گوتبورگ |  ۳۷ |  (۲) |
| ۲۰۲۱ |  سوندریوسکه |  ۲۰ |  (۳) |
| ۲۰۲۱–۲۰۲۴ |  اسپتزیا |  ۲۰ |  (۱) |
| ۲۰۲۱–۲۰۲۲ |  ← سوندریوسکه |  ۱۹ |  (۳) |
| ۲۰۲۳–۲۰۲۴ |  ← آتالانتا |  ۲۲ |  (۱) |
| ۲۰۲۴– |  بولونیا |  ۱۳ |  (۱) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۸–۲۰۱۹ |  زیر ۱۹ سال سوئد |  ۷ |  (۰) |
| ۲۰۲۱–۲۰۲۲ |  زیر ۲۱ سال سوئد |  ۹ |  (۲) |
| ۲۰۲۲– |  سوئد |  ۱۰ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۴ فوریه ۲۰۲۵.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۴ فوریه ۲۰۲۵:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۴ فوریه ۲۰۲۵.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۴ فوریه ۲۰۲۵
امیل آلفونس هولم (زاده ۱۳ مهٔ ۲۰۰۰) یک بازیکن فوتبال اهل سوئد است. که در پست مدافع برای باشگاه فوتبال بولونیا بازی می‌کند.
کورانه (قزوین)

مکان
| کورانه (قزوین) | کورانه (قزوین) |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۶°۱۶′۳۷٫۲″ شمالی ۵۰°۷′۳۲٫۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۲۷۷۰۰۰°شمالی ۵۰٫۱۲۵۸۰۶°شرقی﻿ / 36.277000; 50.125806: مختصات: ۳۶°۱۶′۳۷٫۲″ شمالی ۵۰°۷′۳۲٫۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۲۷۷۰۰۰°شمالی ۵۰٫۱۲۵۸۰۶°شرقی﻿ / 36.277000; 50.125806
استان: قزوین
شهرستان: قزوین
بخش: بخش مرکزی
دهستان: اقبال شرقی
جمعیت: ۲۰۳۶ نفر
کورانه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان اقبال شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۰۳۶ نفر (۶۳۰ خانوار) بوده‌است.
هات‌اسپات (وای-فای)

برای دیگر کاربردها، کانون داغ را ببینید.
هات اسپات یا کانون داغ (به انگلیسی: Hot spot) مسیر هدایت و دسترسی به وای فای است. افراد عادی می‌توانند از طریق لپ‌تاپ، تلفن وای فای یا سایر وسایل قابل حمل به اینترنت دست رسی پیدا کنند. از صد و پنجاه میلیون لپ‌تاپ، چهارده میلیون PDA (دستیار مجازی شخصی)  و سایر وسایل وای فای که طبق تخمین در چند سال اخیر فروخته شده‌است اکثرشان امکان وای فای را دارند.
برای مسیرهایی که امکان باند پهن دارند، برای ارائهٔ خدمات بی‌سیم فقط نیازمند خرید یک AP و اتصال آن به باکس گیت وی (gate-way) هستیم. کانون‌های داغ معمولاً در رستورانها ایستگاه‌های قطار، فرودگاه‌ها، کتاب‌خانه‌ها، قهوه‌خانه‌ها، فروشگاه‌های کتاب، پمپ بنزینها، فروشگاه‌های خیلی بزرگ، سوپر مار کت‌ها و سایر مکان‌های عمومی استفاده می‌شوند. بسیاری دانشگاه‌ها و مدارس شبکه‌های بی‌سیم دارند.
تاریخچه

اولین بار بر استوارت در کنفرانس نت ورد+ اینتروپ در مرکز موسکون سانفرانسیسکو در آگوست سال ۱۹۹۳پیشنهاد ایجاد هات اسپات‌های وای فای را مطرح کرد. او از کلمهٔ هات اسپات استفاده نکرد و مقصودش LAN بی‌سیم قابل دسترسی برای عموم بود. استوارت پس از آن در سال ۱۹۹۴ شرکت پلانکوم (برای ارتباطات LAN عمومی که بعدها به موبایل استار تغییر نام داد و بعدها بازوی هات اسپات تی-موبایل شد) و در ۱۹۹۶ شرکت وی پرت را تأسیس کرد. کلمهٔ هات اسپات را نوکیا پنج سال بعد از اولین بار که استوارت آن را مطرح کرد استفاده می‌کرد و رواج داد. در دورهٔ رونق «دات کام» و رشد بسیار زیادی که در سال ۲۰۰۰ اتفاق افتاد کمپانی‌های متعددی مثل wpmedia از شهر روستایی-کشاورزی کینگزتری اس سی به این فکر افتادند که وای فای تلفن باند پهن خوبی است. این کمپانی wpmedia Inc. بود که معتبرسازی سنجش و تعیین نرخ دامنهٔ عمومی وای فای را اختراع ترویج و ثبت رسمی کرد اما برنامه‌های این شرکت از چند صد مایل مربع اطراف فراتر رفت. تصور اولیه این بود که کاربران در هات اسپات‌ها بهای دست رسی باند پهن را می‌پردازند و به شبکهٔ بسیار گسترده و کامل می‌پیوندند. شرکت‌های تی موبایل و بویینگو با نرخ گذاری خدماتشان پولی به جیب زده‌اند اما بالای نود درصد بیش از سیصد هزار هات اسپات موجود، برای جلب مشتری خدمات رایگان می‌دهند. هات اسپات‌های رایگان هم چنان رو به رشد هستند شبکه‌های وایرلس که شهرها را پوشش می‌دهند مثل باند پهن شهرداری مثل قارچ زیاد شده‌اند. مونی وایرلس گزارش داده‌است که بیش از سیصد پروژهٔ امکانات شهری افتتاح شده‌اند.
طراحی‌های کاری متعددی برای هات اسپات‌ها ایجاد شده‌است ساختار نهایی بازار هات اسپات نهایتاً باید حقوق فکری و معنوی اولین معرفان طرح را به رسمیت بشناسند. پروژهٔ بیش از هزار ادعای کپی رایت مجاز و معلق در این زمینه در جریان است.
کانون داغ تجاری

امکانات هات اسپات تجاری شامل این هاست:
میک پرتال کپتیو (captive) که کاربران برای تعیین اعتبار و پرداخت قیمت به سرعت به آن هدایت می‌شوند.
یک گزینهٔ پرداخت با استفاده از کارت اعتباری Pass, Bozii, Pay-pal یا سایر امکانات پرداختی
یک باغ محصور (walled-garden) که اجازهٔ دسترسی به سایت‌های خاصی را می‌دهد.
بسیاری سرویس‌ها به هات اسپات‌ها امکان پرداخت را یا به صورت پرداخت ماهانه یا به صورت درصدی از پرداخت کاربر می‌دهند. Zone-cd قسمتی از Linux است که برای هات اسپات دهندگان خاصی که مایلند سرویس خود را پیاده کنند امکانات پرداخت فراهم می‌کند.
فرودگاه‌های بزرگ و هتل‌ها برای انجام خدمات شان به احتمال زیاد در خواست پیدا می‌کنند. بیشتر هتل‌ها به مهمانانشان خدمات رایگان می‌دهند و فرودگاه‌های کوچک و سالن‌های انتظار خطوط هوایی سرویس رایگان ارائه می‌دهند.
FON یک شرکت اروپایی است که اجازه می‌دهد کاربران باند پهن بی‌سیم شان را با هم به اشتراک بگذارند و پهنای باند اضافه به کاربران خارجی می‌فروشند. از آن جا که این می‌تواند نقض حقوق کاربران باشد. FON با بسیاری باندپهن فروشان و ISPها قرارداد دارد.
هات اسپات وای فای رایگان

هات اسپات‌های رایگان به دو صورت عمل می‌کنند:
استفاده از شبکهٔ عمومی راحت‌ترین راه ایجاد هات اسپات رایگان است. فقط یک روتر وای فای موردنیاز است. مشکل این جاست که دسترسی به روتر را نمی‌توان کنترل کرد.
شبکه‌های عمومی بسته برای کنترل هات اسپات از سیستم مدیریت هات اسپات استفاده می‌کنند. این نرم‌افزار یا روی خود روتر عمل می‌کند یا از یک کامپیوتر خارجی برای آن استفاده می‌کند. با استفاده از این نرم‌افزار اپراتورها می‌توانند تنها به کاربران خاصی اجازهٔ دسترسی به اینترنت را بدهند و به دسترسی آزاد یک منو یا یک حد خرید لینک بدهند.
مسایل امنیتی

بیشتر هات اسپاتها نا امن هستند. داده‌های کاربر خیلی روشن به اشتراک گذاشته می‌شوند چرا که همهٔ کاربران از طریق هات اسپات به اینترنت دسترسی دارند برخی هات اسپات‌ها به کاربران اعتبار اختصاص می‌دهند. این انتقال اطلاعات را امن نمی‌کند و پکت اسنیفر (packet sniffer)ها را از نمایش عمومی جریان اطلاعات بازنمی‌دارد. برخی مکان‌ها VPN را به عنوان یک حق انتخاب ارائه می‌دهند مثل وای فای گوگل. این روش هم بسیار هزینه بردار است.
دیگران مثل تی-موبایل یک امکان دانلود دارند که پشتیبانی wpa را خاص تی-موبایل ارائه می‌کنند. این با سیاست‌های شرکت در Cisco, IBM, hp گوگل و سایر شرکت‌هایی که راه حل‌های داخلی خود را دارند چندان مطابقت نمی‌کنند.
هات اسپات مسموم یک هات اسپات رایگان عمومی است که دزدان هویت یا سایر کاربران موذی به منظور دزدیدن اطلاعات خاصی که یک کاربر ارسال می‌کند در سیستم قرار می‌دهند. با استفاده از VPN می‌توان از آن جلوگیری کرد.
دریاچه اره

| دریاچه اره | دریاچه اره |
| --- | --- |
دریاچه اره: دریاچه اره
موقعیت: دالی، ولایت خودمختار دالی بای، یون‌نان
مختصات: ۲۵°۴۵′۴۸″ شمالی ۱۰۰°۱۱′۱۵″ شرقی﻿ / ﻿۲۵٫۷۶۳۳۳°شمالی ۱۰۰٫۱۸۷۵۰°شرقی﻿ / 25.76333; 100.18750
کشورهای حوضه: China
بیشترین درازا: ۴۰ کیلومتر (۲۵ مایل)
بیشترین پهنا: ۸ کیلومتر (۵٫۰ مایل)
مساحتِ رو: ۲۵۰ کیلومتر مربع (۹۷ مایل مربع)
میانگین ژرفا: ۱۱ متر (۳۶ فوت)
حجم آب: ۲٫۵ کیلومتر مکعب (۰٫۶۰ مایل مکعب)
ارتفاع سطح: ۱٬۹۷۲ متر (۶٬۴۷۰ فوت)
دریاچه اره (انگلیسی: Erhai Lake) یا اِرهای یا دریاچهٔ اِر (چینی: 洱海؛ پین‌یین: Ěrhǎi�)، یک دریاچهٔ گسلی در اقلیم آلپی دالی (شهر) در ولایت خودمختار دالی بای، یون‌نان، چین است. در گذشته، این دریاچه با نام‌های یِیوژه (叶榆泽) یا دریاچهٔ کونمینگ (昆明池) نیز شناخته می‌شد.
ریشه‌شناسی

حرف چینی "洱" (اِر) معنای گوش (耳) را ندارد. از دوران دودمان هان تا دودمان تانگ، قوم باستانی‌ای به نام Kunming Yi یا کونمینگ بربر (昆明夷) در نزدیکی دریاچهٔ ارهای زندگی می‌کردند، ازاین‌رو، این دریاچه را "دریاچهٔ کونمینگ" نیز می‌نامیدند. Kunming Yi نام دیگری نیز داشت که Kun-mi (昆弥) بود. در متون چینی بعدی، نام "昆弥" به "昆弭" (Kun-mi) تغییر یافت، زیرا "弭" گونه‌ای دیگر از نگارش "弥" محسوب می‌شد. همچنین، نام دریاچه به "渳" (می) تغییر یافت که دارای رادیکال آب (氵) بود. فانگ گوویو معتقد است که نام "洱" (اِر) از "渳" ساده‌سازی شده است و پس از آن، نام "دریاچهٔ ارهای" تا امروز باقی مانده است.
بر اساس پژوهش‌های دانشمندان قوم بای، واژهٔ "Yeyu" در نام چینی "Yeyuze" (که ze [泽] به معنای دریاچه است) از زبان بای مشتق شده و به معنای "آب پایین" است. تلفظ این واژه در الفبای آوانگاری بین‌المللی به‌صورت /jɛ33ji33/ نوشته می‌شود. در گویش دالی (شهر) از زبان بای، واژهٔ "پایین" (/jɛ33/) همچنین به‌صورت /ɛɹ33/ تلفظ می‌شود. شو لین معتقد است که نام چینی "洱" از /ɛɹ33/ مشتق شده است.
جغرافیا

دریاچهٔ ارهای در ارتفاع ۱٬۹۷۲ متر (۶٬۴۷۰ فوت) از سطح دریا قرار دارد. این دریاچه از شمال به جنوب ۴۰ کیلومتر (۲۵ مایل) طول و از شرق به غرب بین ۷–۸ کیلومتر (۴٫۳–۵٫۰ مایل) عرض دارد. مساحت آن ۲۵۰ کیلومتر مربع (۹۷ مایل مربع) است که پس از دریاچهٔ دیان‌چی، دومین دریاچهٔ بزرگ فلاتی در چین محسوب می‌شود[نیازمند منبع]. محیط پیرامونی آن ۱۱۶ کیلومتر (۷۲ مایل)، عمق متوسط آن ۱۱ متر (۳۶ فوت) و ظرفیت ذخیره‌سازی کل آن ۲٫۵ میلیارد متر مکعب (۲٬۰۰۰٬۰۰۰ جریب فوت) است.
این دریاچه، منظره‌ای زیبا برای دالی (شهر) ایجاد کرده و در غرب، شهر دالی را به دامنهٔ کوه کانگ محدود کرده است. سرچشمهٔ دریاچه در شهر شانگوان در شمالی‌ترین نقطهٔ آن قرار دارد و جنوبی‌ترین نقطهٔ آن در شهر شی‌گوان است. این دریاچه از رودهای میجو و میسی در شمال، رود بولوی در شرق و جریان‌های کوچکی از کوه‌های کانگ در غرب تغذیه می‌شود. در جنوب، رود یانگ‌بی از این دریاچه خارج شده و در نهایت به رودخانهٔ مکونگ می‌ریزد.
جاذبه‌ها

ساحل دریاچه را می‌توان با پیاده‌روی کاوش کرد. از جاذبه‌های مهم می‌توان به پارک ارهای و چشمه‌های پروانه‌ای در ساحل غربی اشاره کرد. همچنین جزایری همچون گوآن‌یین گه، جزیرهٔ جین‌سو (金梭岛؛ 'جزیرهٔ شاتل طلایی'�)، جزیرهٔ فرهنگ عامهٔ نانژائو (南诏风情岛�) و جزیرهٔ شیاوپوتو (小普陀�) قابل بازدید هستند.
این دریاچه منبع غذایی مهمی برای مردم محلی (قوم بای) محسوب می‌شود که به روش سنتی ماهیگیری خود مشهورند: آنان باکلان‌ها را آموزش می‌دهند تا ماهی شکار کرده و به ماهیگیران بازگردانند. حلقه‌هایی که دور گردن پرندگان قرار داده می‌شود، از بلعیدن ماهی‌ها جلوگیری می‌کند.
تنوع زیستی

دریاچه ارهائی دارای تنوع زیستی غنی‌ای بود یا همچنان هست. این دریاچه یکی از سه دریاچه مهم یون‌نان با تعداد بالای بوم‌زادی است؛ دو دریاچه دیگر فوکسیان و دیان (دیانچی) هستند.
از میان ۲۳ گونه و زیرگونه ماهی شناسایی‌شده در ارهائی، ۸ گونه بومی هستند: Cyprinus barbatus, C. daliensis, C. longipectoralis, C. megalophthalmus, Paracobitis erhaiensis, Poropuntius daliensis (مترادف: Barbodes daliensis), P. exiguus (مترادف: B. exigua) و Zacco taliensis (مترادف: Schizothorax taliensis). از میان این‌ها، تنها C. barbatus و C. longipectoralis از سال ۲۰۰۰ تاکنون ثبت شده‌اند؛ بقیه گونه‌ها برای چندین دهه مشاهده نشده‌اند و احتمالاً منقرض شده‌اند. همچنین، برخی از گونه‌های غیربومی نیز از این دریاچه دچار انقراض محلی شده‌اند. در مقابل، بیش از ۱۰ گونه معرفی‌شده ماهی اکنون در این دریاچه زندگی می‌کنند.
چندین گونه گیاه آبزی بومی نیز از این دریاچه ناپدید شده‌اند.
این دریاچه در گذشته به‌عنوان شکارگاه سلطنتی پادشاهی نانژائو مورد استفاده قرار می‌گرفت.
نمای سراسرنمای دریاچه ارهائی
یک ماهیگیری باکلانی که در دریاچهٔ ارهای به ساحل بازمی‌گردد
بوئینگ ۷۰۷

| بوئینگ ۷۰۷ | بوئینگ ۷۰۷ |
| --- | --- |
یک فروند هواپیمای بوئینگ ۷۰۷ متعلق به ایران ایر: یک فروند هواپیمای بوئینگ ۷۰۷ متعلق به ایران ایر
کاربری: جت مسافربری باریک پیکر
کشور سازنده: ایالات متحده آمریکا
تولیدکننده: هواپیماهای تجاری بوئینگ
نخستین پرواز: ۲۰ دسامبر ۱۹۵۷
معرفی: اکتبر ١٩۶۱ با خطوط هوایی سراسری آمریکا
وضعیت: کاربری محدود در زمینهٔ باربری و هواپیمای خصوصی
کاربر اصلی: ترنس ورلد ایرلاینز کنتیننتال ایرلاینز خطوط هوایی سراسری آمریکا هواپیمایی ساها
ساخته‌شده: ۱۹۵۸–۱۹۷۹
تعداد ساخته‌شده: ۱٬۰۱۰
هزینه هر فروند: ۴٫۳ میلیون دلار آمریکا (در ۱۹۵۵)
توسعه‌یافته از: بوئینگ ۳۶۷–۸۰
گونه‌ها: بوئینگ ۷۲۰ بوئینگ سی-۱۳۷ استراتولاینر
توسعه‌یافته به: بوئینگ ئی-۳ سنتری بوئینگ ئی-۶ مرکوری نورثروپ گرومن ئی-۸ جوینت استارز
بوئینگ ۷۰۷ آر. ای
بوئینگ ۷۰۷ یک هواپیمای جت تجاری باریک‌پیکر دوربرد با اندازهٔ متوسط است که دارای چهار موتور جت است و توسط شرکت بوئینگ طراحی و ساخته شده. از این هواپیما در فاصلهٔ بین سال‌های ۱۹۵۸ تا ۱۹۷۹ به تعداد ۱۰۱۰ فروند ساخته و تحویل شده‌است. این پرنده در نزد عموم به صورت هفت صفر هفت (به انگلیسی: Seven oh Seven) تلفظ می‌شده‌است. این هواپیما در میان گونه‌های مختلف خود بین ۱۴۰ تا ۲۱۹ مسافر ظرفیت داشته و بُرد آن بین ۴۶۳۰ تا ۱۰۶۵۰ کیلومتر است.
۷۰۷ لقب اولین هواپیمای جت ساخت بوئینگ را دارد و بال‌های آن متمایل و مجهز به غلاف موتور طراحی شده‌است. ۷۰۷ اولین هواپیمای مسافربری جت طراحی شده نبود اما اولین نمونه‌ای بود که به موفقیت تجاری دست یافت. تسلط کامل بر حمل و نقل هوائی مسافری در دههٔ ۶۰ میلادی و همچنین حضور مستمر در دههٔ ۷۰ به بوئینگ ۷۰۷ اعتبار پیشتاز بودن در عصر جت را بخشید.
این هواپیما بوئینگ را به عنوان یکی از بزرگ‌ترین سازندگان هواپیمای مسافربری در دنیا مطرح کرد و منجر به تولید مجموعهٔ جت‌های تجاری با اسم 7X7 شد. هواپیماهای ۷۲۰، ۷۲۷، ۷۳۷ و ۷۵۷ که بعدها ساخته شدند عناصر طراحی مشترک زیادی در بدنه با بوئینگ ۷۰۷ دارند.
۷۰۷ از هواپیمای بوئینگ ۸۰–۳۶۷ توسعه یافت و پیش نمونهٔ آن در سال ۱۹۵۴ پرواز کرد. بزرگتر کردن ابعاد کابین و برخی دیگر از بهبودها منجر به تولید اولیهٔ بوئینگ ۱۲۰–۷۰۷ شد که از موتور توربوجت JT3C شرکت پرت اند ویتنی نیرو می‌گرفت و در تاریخ ۲۰ دسامبر ۱۹۵۷ پرواز کرد. شرکت پان آمریکن در ۲۶ اکتبر سال ۱۹۵۸ از این هواپیما در خطوط هوائی خود استفاده نمود. در سال ۱۹۵۹ گونه‌های کوچک و برد بلند ۱۳۸–۷۰۷ و همچنین کشیدهٔ ۳۲۰–۷۰۷ به خدمت درآمدند. یک گونهٔ کوچکتر با برد کم نیز در سال ۱۹۶۰ با نام ۷۲۰ به پرواز درآمد. ۴۲۰–۷۰۷ یک گونه با طول بیشتر از ۷۰۷ بود که با موتورهای توربوفن کانوی رولزرویز پرواز می‌کرد و در ۱۹۶۰ معرفی شد. همچنین گونه‌های 707-120B و 320B-۷۰۷ نیز در سال‌های ۱۹۶۱ و ۱۹۶۲ با موتور توربوفن JT3D به تولید رسیدند.
۷۰۷ برای پروازهای داخلی، بین قاره‌ای و بین اقیانوسی و همچنین حمل بار و کاربردهای نظامی مورد استفاده قرار گرفته‌است. یک گونهٔ قابل تبدیل مسافری-باری با نام 707-320C نیز در سال ۱۹۶۳ وارد خدمت شده و گونه‌های مسافری نیز به نموهٔ باری تبدیل شده‌اند. نمونه‌های نظامی شامل هواپیمای آواکس ای-۳ سنتری و هواپیمای وی آی پی سی-۱۳۷ استراتولاینر می‌باشد. بوئینگ ۱۰۱۱ فروند از این هواپیما که شامل گونهٔ ۷۲۰ هم می‌باشد را تولید کرده‌است که در کنار آن بالغ بر ۸۰۰ نسخه از گونهٔ نظامی هم در اختیار مشتریان قرار گرفته‌است. تا ژولای ۲۰۱۳ ده فروند بوئینگ ۷۰۷ تجاری هنوز در خدمت بوده‌اند.
استفاده سوخت‌رسان

با گسترش ناوگان جنگنده‌های نیروی هوایی در زمان پهلوی، تجهیز ناوگان با هواپیماهای سوخت‌رسان در دستور کار قرار گرفت؛ در این راستا هواپیماهای سوخت‌رسان Boeing 707-3J9C که خود مشتق شده از Boeing 707-320C بودند و به صورت دو منظوره بوده و قابلیت تبدیل به انواع باربر، مسافربر (یا هر دو) را داشتند، انتخاب شدند که مجهز به دو لوله شلنگی در دو طرف بال و یک بوم تلسکوپی در انتهای بدنه برای مأموریت‌های سوخت‌رسانی بودند.
سوانح

مقالهٔ اصلی: فهرست سوانح و حوادث بوئینگ ۷۰۷
نگارخانه

هواپیمای بوئینگ ۷۰۷ ارتش جمهوری اسلامی ایران در حال سوخت رسانی. ۲۰۱۶
بوئینگ ۳۲۰-۷۰۷ ایران ایر
هواپیمای آواکس E-3 در خدمت ناتو
JT3موتور جت
هواپیمای بوئینگ ۷۰۷ شرکت ساها در حال فرود در فرودگاه مهرآباد تهران با رجیستر EP-SHV. مارس ۲۰۱۱
سیکورسکی اس‌اچ-۶۰ سیهاوک

| سیکورسکی اس‌اچ-۶۰/اچ اچ-۶۰اچ/ام اچ-۶۰ سیهاوک | سیکورسکی اس‌اچ-۶۰/اچ اچ-۶۰اچ/ام اچ-۶۰ سیهاوک |
| --- | --- |
U.S. Navy SH-60B preparing to land on Kitty Hawk.: U.S. Navy SH-60B preparing to land on Kitty Hawk.
کاربری: Multimission maritime helicopter
تولیدکننده: سیکورسکی
نخستین پرواز: 12 December 1979
معرفی‌شده در: 1984
وضعیت: در حال خدمت
کاربر اصلی: نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا نیروی دریایی سلطنتی استرالیا
ساخته‌شده: 1979-اکنون
هزینه هر فروند: US$42.9 million (MH-60R in FY2012) US$28.1M (MH-60S in FY2012)
توسعه‌یافته از: سیکورسکی یواچ-۶۰ بلک هاوک
گونه‌ها: سیکورسکی ام‌اچ-۶۰ جایهاوک میتسوبیشی اچ-۶۰
سیکورسکی اس‌اچ-۶۰/اچ اچ-۶۰اچ/ام اچ-۶۰ سیهاوک (به انگلیسی: Sikorsky SH-60 Seahawk) یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ سیکورسکی در کشور ایالات متحده آمریکا است که در سال ۱۹۷۹ ساخته شد. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواپیما نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا بوده‌است. این هواگرد برای نخستین بار در ۰۱۹۷۹−۱۲−۱۲ ۱۲ دسامبر ۱۹۷۹ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
بل ایکس-۱۴

| X-14 | X-14 |
| --- | --- |
Bell X-14 گونه 68 VTOL: Bell X-14 گونه 68 VTOL
کاربری: هواگرد آزمایشی برخاست و فرود عمود
تولیدکننده: بل ایرکرفت
نخستین پرواز: ۱۹ فوریه ۱۹۵۷؛ ۶۷ سال پیش (۱۹۵۷-19}})
بازنشستگی: ۲۹ مه ۱۹۸۱؛ ۴۳ سال پیش (۱۹۸۱-29}})
وضعیت: Museum Display
کاربر اصلی: ناسا نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا
ساخته‌شده: ۱
تعداد ساخته‌شده: ۱
بل ایکس-۱۴ (به انگلیسی: Bell X-14) یک هواپیمای تحقیقاتی عمودپرواز بود که در دهه ۵۰ در آمریکا به پرواز درآمد. هدف اصلی این پروژه نشان دادن قابلیت یک جت برای برخاستن عمودی، تغییر حالت به پرواز افقی، و فرود عمودی بود. بر خلاف ایکس-۱۳ که برای فرود و برخاستن به حالت عمودی درمی‌آمد و روی دم خود می‌نشست، ایکس-۱۴ از نیروی هدایت شده برای برای پرواز عمودی استفاده می‌کرد. نیروی موتورهای توربوجت هواپیما از طریق خروجی‌هایی که در مرکز ثقل هواپیما قرار داشتند به سمت پایین هدایت می‌شد تا هواپیما را از جا بلند کند. سپس این خروجی‌ها بسته و نیرو به سمت عقب هواپیما هدایت می‌شد تا ایکس-۱۴ را مانند یک هواپیمای معمولی به پرواز درآورد.
اکالچهیلا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= بنگلادش
| Achalchhila | Achalchhila |
| --- | --- |
استان‌های بنگلادش: استان چیتاگونگ
District: ناحیه چاندپور
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۶ (Bangladesh Time)
اکالچهیلا (به لاتین: Achalchhila) در بنگلادش است که در استان چیتاگونگ واقع شده‌است.
پل شاه عباسی محمدآباد

| پل شاه عباسی محمدآباد | پل شاه عباسی محمدآباد |
| --- | --- |
نام: پل شاه عباسی محمدآباد
کشور: ایران
استان: استان قزوین
شهرستان: شهرستان بوئین‌زهرا
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: پل
دیرینگی: دوره صفوی
دورهٔ ساخت اثر: دوره صفوی
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۲۶۵
تاریخ ثبت ملی: ۲۷ دی ۱۳۷۷
پل شاه عباسی محمدآباد مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان بوئین‌زهرا، روستای محمدآباد واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۷ دی ۱۳۷۷ با شمارهٔ ثبت ۲۲۶۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
این پل طولی به مساحت 52 متر دارد و عرضی  حدود 6 متر ، این پل دارای سه دهنه است که دو دهنه از این سه دهنه بزرگ تر است.
این پل از سنگ های آهکی ساخته شده و ارتفاعی حدود دو متر دارد . در حال حاضر امکان عبور از روی این پل ممنوع است و این پل به حال خود رها شده است.
جو داماتو

| جو داماتو | جو داماتو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۵ دسامبر ۱۹۳۶ رم، ایتالیا
درگذشت: ۲۳ ژانویهٔ ۱۹۹۹ (۶۲ سال) رم، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
پیشه‌ها:  کارگردان  تهیه‌کننده فیلم  فیلم‌نامه‌نویس  فیلم‌بردار  بازیگر 
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۱–۱۹۹۹
قد: ۱٫۷۳ متر (۵ فوت ۸ اینچ)
آریستیده ماساچزی (ایتالیایی: Aristide Massaccesi؛ ‏ ۱۵ دسامبر ۱۹۳۶ – ۲۳ ژانویهٔ ۱۹۹۹)، معروف به جو داماتو (ایتالیایی: Joe D'Amato) کارگردان، تهیه‌کننده فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، فیلم‌بردار و بازیگر اهل ایتالیا بود که در ژانرهای بسیاری (وسترن، کمدی سکسی سبک ایتالیایی، شمشیر و صندل، جنگی، شمشیربه‌دستان، کمدی، فانتزی، پسا-آخرالزمانی و دلهره‌آور اروتیک) فعالیت کرد اما بیشتر بابت آثارش در زمینهٔ فیلم‌های ترسناک، فیلم‌های اروتیک و فیلم‌های ویژهٔ بزرگسالان شناخته شده است.
گزیدهٔ فیلم‌شناسی

شکارچیان آنتیل (۱۹۹۹)
بازگشت از مرگ (فرانکنشتاین ۲۰۰۰) (۱۹۹۲)
خزندگان (۱۹۹۱)
دری به سکوت (۱۹۹۱)
ترول ۲ (۱۹۹۰)
در جستجوی شمشیر سترگ (۱۹۹۰)
ورای تاریکی (۱۹۹۰)
مسافر بین‌راهی در تاریکی (۱۹۸۹)
خون در اعماق دریا (۱۹۸۹)
کافه بلو اینجل (۱۹۸۹)
گوست‌هاوس (۱۹۸۸)
پرندگان قاتل (۱۹۸۸)
اینترزون (۱۹۸۷)
یازده روز، یازده شب (۱۹۸۷)
لذت بسیار (۱۹۸۷)
ترس از صحنه (۱۹۸۷)
سایه‌های ناآشنا در اتاقی خالی (۱۹۸۶)
صومعه گناهکاران (۱۹۸۶)
یک ذهن شهوت‌آلود (۱۹۸۶)
میل به تماشا (۱۹۸۶)
لذت (۱۹۸۵)
گوشه دنج (۱۹۸۵)
سال ۲۰۲۰ - گلادیاتورهای آینده (۱۹۸۳)
آتور شکست‌ناپذیر (۱۹۸۲)
کالیگولا… قصه ناگفته (۱۹۸۲)
پورنو هولوکاست (۱۹۸۱)
خون سرخ (۱۹۸۱)
عشق عجیب‌وغریب پورنو (۱۹۸۰)
ارگاسم سیاه (۱۹۸۰)
سکس سیاه (۱۹۸۰)
شب‌های شهوانی مردگان زنده (۱۹۸۰)
حس دشوار (۱۹۸۰)
آدم‌خوار (۱۹۸۰)
سکس شاپ خیابان هفتم (۱۹۷۹)
نگاره‌هایی در یک صومعه (۱۹۷۹)
آن‌سوی تاریکی (۱۹۷۹)
جان‌سخت (۱۹۷۸)
پاپایا، الهه عشق آدمخواران (۱۹۷۸)
نمایش رقص و موسیقی شبانه (۱۹۷۸)
امانوئل و تجارت برده سفید (۱۹۷۸)
امانوئل و شب‌های پورنو در جهان، شماره ۲ (۱۹۷۸)
شب‌های پورنو در سراسر جهان (۱۹۷۷)
دکتر زنان دوجانبه (۱۹۷۷)
امانوئل – خشونت علیه زنان چرا؟ (۱۹۷۷)
امانوئل و آخرین آدم‌خواران (۱۹۷۷)
امانوئل در آمریکا (۱۹۷۶)
امانوئل در بانکوک (۱۹۷۶)
اِوایِ سیاه (۱۹۷۶)
سوگند پاک‌دامنی (۱۹۷۶)
انتقام امانوئل (۱۹۷۵)
یونیفرم‌های قرمز (۱۹۷۵)
رسوایی در خانواده (۱۹۷۵)
قهرمانان در جهنم (۱۹۷۴)
بازگشت سپیددندان (۱۹۷۴)
مشاور (۱۹۷۳)
برادر تاتسیو، اهل ولتری (۱۹۷۳)
مرگ به یک قاتل لبخند می‌زند (۱۹۷۳)
کانتربری شماره ۲ – داستان‌های عاشقانه جدید سده چهاردهم (۱۹۷۳)
داستان‌های غیراخلاقی از باکره‌های شهوانی (۱۹۷۳)
فرانک بدجنس و تونی بی‌مخ (۱۹۷۳)
شب عروسی شیطان (۱۹۷۳)
مشت، دزدان دریایی و کاراته (۱۹۷۳)
به خانواده قربانیان اطلاع داده نخواهد شد (۱۹۷۲)
بازهم حکایت‌های کانتربری سکسی (۱۹۷۲)
چه بر سر سولانژ آوردی؟ (۱۹۷۲)
شب‌های گناه‌آلود پیترو آرتینو (۱۹۷۲)
بن و چارلی (۱۹۷۲)
قاتل پشت خط است (۱۹۷۲)
سرتو بدزد… مرد (۱۹۷۱)
برای تابوتی پر از دلار (۱۹۷۱)
جزیره زنان سوئدی (۱۹۶۹)