یاسوناری کاواباتا
آثار

-رقصنده ایزو: راوی، دانشجویی بیست‌ساله از توکیو، در روزهای پایانی تعطیلات تابستانی به شبه‌جزیره ایزو سفر می‌کند؛ سفری که به دلیل احساس تنهایی آغاز کرده است. در مسیرش به سمت تونل کوه آماگی، بارها به گروهی از پنج نوازنده دوره‌گرد، شامل یک مرد و چهار زن، رو به رو می‌شود. او مجذوب زیبایی جوان‌ترین زن گروه که طبل سنگینی را حمل می‌کند، می‌شود و تصمیم می‌گیرد آن‌ها را دنبال کند.
-گروه سرخ آساکوسا: در دهه ۱۹۲۰، آساکوسا برای توکیو همان جایگاهی را داشت که محله مون‌مارتر در دهه ۱۸۹۰ برای پاریس، الکساندرپلاتس در دهه ۱۹۲۰ برای برلین و میدان تایمز در دهه ۱۹۴۰ برای نیویورک داشت. **گروه سرخ آساکوسا** به توصیف جذابیت افسون‌کننده و فاسد این منطقه تفریحی می‌پردازد. این رمان پرجنب‌وجوش که نخستین بار به‌صورت دنباله‌دار در روزنامه توکیو آساهی از ۲۰ دسامبر ۱۹۲۹ تا ۱۶ فوریه ۱۹۳۰ منتشر شد، از تکنیک‌های ادبی غیرمتعارف و پویا استفاده می‌کند تا انرژی خام آساکوسا را از دید یک راوی سرگردان و گروهی از بزهکاران نوجوان – عمدتاً دختر – که سبک زندگی خود را به او نشان می‌دهند، به تصویر بکشد. گروه سرخ آساکوسا که به‌طور قابل‌توجهی با آثار بعدی کاواباتا تفاوت دارد، تأثیر زیادی از مدرنیسم غربی گرفته است.
-قلمرو رؤیایی سپید: قلمرو رؤیایی سپید رمانی کوتاه از کاواباتا یاسوناری است که در سال ۱۹۴۸ منتشر شد. این اثر در سال ۱۹۳۵ آغاز و در سال ۱۹۳۷ تکمیل شد. نسخه نهایی آن هم در سال ۱۹۴۷ به اتمام رسید. رمان به بررسی تعامل روان‌شناختی، اجتماعی و عاشقانه میان یک زیبایی‌شناس و یک گیشای زیبا می‌پردازد و در پس‌زمینه زیبایی طبیعی و تصاویر چشم‌نواز یک منطقه دورافتاده از ژاپن روایت می‌شود. رمان با سفر شخصیت اصلی، شیمامورا، به یک شهر دورافتاده دارای چشمه‌های آب‌گرم آغاز می‌شود. شیمامورا مردی ثروتمند و متأهل است که ثروت خود را به ارث برده و خود را کارشناس باله می‌داند (اگرچه هرگز یک اجرا را از نزدیک ندیده است). در طول سفر با قطار، او زنی جوان (که بعداً مشخص می‌شود یوکو نام دارد) را می‌بیند که از مردی بیمار (به نام یوکیو) مراقبت می‌کند. او این زن را از طریق بازتاب پنجره قطار مشاهده می‌کند و مجذوب چشم‌ها و صدای او می‌شود.
-هزار درنا: رمان شامل پنج فصل است که با عناوین زیر نام‌گذاری شده‌اند: هزار درنا، بیشه در غروب آفتاب، شینوی نقش‌دار، رژ لب مادرش و دو ستاره. این داستان غم‌انگیز از مراسم چای کلاسیک به‌عنوان پس‌زمینه‌ای برای روایت روابط یک مرد جوان با دو زن، معشوقه پیشین پدرش و دختر او، استفاده می‌کند. اگرچه این رمان به‌خاطر سبک ساده و شیک خود تحسین شده است، اما به‌دلیل اشاره به نهیلیسم مورد انتقاد قرار گرفته است.
-رنگین کمان: با گذشت تنها چند سال از جنگ جهانی دوم و در حالی که ژاپن هنوز تحت تأثیر پیامدهای آن قرار دارد، دو خواهر – که از یک پدر اما مادرانی متفاوت هستند – تلاش می‌کنند دنیای جدیدی را که در آن به بلوغ می‌رسند، درک کنند. آساکو، خواهر کوچک‌تر، به دنبال یافتن خواهر یا برادری سوم است و هم‌زمان عشق را برای اولین بار تجربه می‌کند. در مقابل، موموکو، فرزند اول پدر – که از دست دادن دوست‌پسرش او را آزار می‌دهد – به دنبال آرامش در روابط ناسالم است. هر دو خواهر نمی‌توانند از میراث مادران مرحوم خود فرار کنند. این رمان تأمل‌برانگیز و کاوش‌گرانه دربارهٔ تروماهای ماندگار جنگ، پیوندهای ناگسستنی خانواده و گریزناپذیری گذشته است.
-استاد گو: این داستان روایتی نیمه‌تخیلی از یک بازی طولانی گوی مشهور در سال ۱۹۳۸ است که بین استاد هونینبو شووسای و بازیکن نوظهور مینورو کیتانی _ در کتاب با نام اوتاکه شناخته می‌شود_ برگزار شد. این مسابقه نزدیک به شش ماه به طول انجامید و آخرین بازی حرفه‌ای شووسای بود. در رمان، بازی که در واقعیت نیز اتفاق افتاده است، شامل ۲۳۷ حرکت است و از طریق نمودارها در کتاب مستند شده است. اوتاکه با مهره‌های سیاه و با اختلاف ۵ امتیاز پیروز می‌شود. کاواباتا این مسابقه را برای روزنامه‌های سریالی «ماینیچی» گزارش کرده بود.
-آوای کوهستان: شینگو اوگاتا، تاجر ۶۲ ساله‌ای که در کاماکورا زندگی می‌کند و در توکیو مشغول به کار است، به دوران بازنشستگی نزدیک شده است. او گاه به گاه دچار ناهنجاری‌های موقتی در حافظه‌اش می‌شود، خواب‌های عجیب و آزاردهنده‌ای را پس از بیدار شدن به یاد می‌آورد و صداهایی می‌شنود، از جمله صدای اصلی که نام کتاب از آن گرفته شده است. صدایی که او را از خواب بیدار می‌کند، «مانند صدای باد، صدایی از دوردست، صدایی همچون غرش زمین» توصیف شده است. شینگو این صدا را نشانه‌ای از مرگ قریب‌الوقوع تلقی می‌کند چرا که هم‌زمان با شنیدن این صدا با مرگ دوستان و هم‌کلاسی‌های قدیمی‌اش مواجه می‌شود.
-کیوتو؛ پایتخت قدیم: چیکو سادا دختر تاکیچیرُو و شیگه است که یک فروشگاه عمده‌فروشی در منطقه ناکاگیو شهر کیوتو را اداره می‌کنند. چیکو از دوران راهنمایی می‌دانست که در کودکی رهاشده و توسط تاکیچیرُو و شیگه به فرزندی پذیرفته شده است. با این حال، بر اساس گفته شیگه، آن‌ها چیکو را زمانی که نوزاد بود، «زیر شکوفه‌های گیلاس در شب در زیارتگاه گیون» دزدیدند. اختلاف نظر در مورد اینکه چیکو کودکی رهاشده بوده یا دزدیده شده، بخشی از داستان است که در ادامه ماجرا آشکار می‌شود.
-قاصدک: قاصدک رمانی ژاپنی از یاسوناری کاواباتا است که در سال ۱۹۶۴ نوشته شده، اما به‌طور کامل پس از مرگ او در سال ۱۹۷۲ منتشر شد. کاواباتا انتشار این رمان را در مجله ادبی شینچو آغاز کرده بود، اما پس از دریافت جایزه نوبل ادبیات در اکتبر ۱۹۶۸، تمام فعالیت‌های نشر خود را متوقف کرد. طرح داستان حول محور دختر نابینایی به نام ایناکو هنگام برقراری رابطه با پسری به نام هیسانو می‌چرخد و مکالماتی که به تصمیم مادر ایناکو برای محافظت از پسر منجر می‌شود، که مبادا دخترش که نابینا است به او آسیب برساند.
-داستان‌های کف دستی: داستان‌های کف دستی نام مجموعه‌ای از ۱۴۶ داستان کوتاه است. نخستین داستان‌های این مجموعه در اوایل دهه ۱۹۲۰ منتشر شدند و آخرین آنها پس از مرگ کاواباتا در سال ۱۹۷۲ به چاپ رسید. کاواباتا اولین نسخه ژاپنی این داستان‌ها را گردآوری کرد و در سال ۱۹۷۱ منتشر شد. عنوان این مجموعه به کوتاهی داستان‌ها اشاره دارد – بسیاری از آنها تنها دو یا سه صفحه طول دارند – که تقریباً در کف دست جا می‌گیرند.
| عنوان فارسی | عنوان ژاپنی | سال انتشار |
| --- | --- | --- |
| رقصنده ایزو | 伊豆の踊子 Izu no odoriko | ۱۹۲۶ |
| گروه سرخ آساکوسا | 浅草紅團 Asakusa kurenaidan | ۱۹۳۰ |
| قلمرو رؤیایی سپید | 雪国 Yukiguni | ۱۹۳۷٬۱۹۴۷–۱۹۳۵ |
| هزار درنا | 千羽鶴 Senbazuru | ۱۹۵۲–۱۹۴۹ |
| آوای کوهستان | 山の音 Yama no oto | ۱۹۵۴–۱۹۴۹ |
| رنگین کمان | 虹いくたび Niji ikutabi | ۱۹۵۱–۱۹۵۰ |
| استاد گو | 名人 Meijin | ۱۹۵۴–۱۹۵۱ |
| دریاچه | みづうみ（みずうみ） Mizuumi | ۱۹۵۴ |
| خانه خوب‌رویان خفته | 眠れる美女 Nemureru bijo | ۱۹۶۱ |
| کیوتو (پایتخت قدیم) | 古都 Koto | ۱۹۶۲ |
| زیبایی و افسردگی | 美しさと哀しみと Utsukushisa to kanashimi to | ۱۹۶۴ |
| یک بازو | 片腕 Kataude | ۱۹۶۴ |
| قاصدک | たんぽぽ Tanpopo | ۱۹۶۸٬۱۹۷۲–۱۹۶۴ |
| داستان‌های کف دستی | 掌の小説 Tanagokoro no shōsetsu | ۱۹۷۲–۱۹۲۳ |