stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فرمان (مجموعه تلویزیونی)
بازیگران

| بازیگر | نقش | توضیحات نقش |
| --- | --- | --- |
| فخری خوروش | ملوک خانم (ملوک‌السلطنه) | قاجاری، مادر فرمان و مینا، خواهر مظفرالدوله، عاشق منصوری |
| فتحعلی اویسی | دایی مظفر (مظفرالدوله) | برادر ملوک‌السلطنه، دایی فرمان و مینا |
| اسماعیل محرابی | فرمان | پسر ملوک‌السلطنه، شوهر مهری و سرور |
| فریماه فرجامی | پریچهر | ندیمه ملوک‌السلطنه، زن پنهانی مظفرالدوله |
| سیاوش طهمورث | جلال جلالی | دوست مظفرالدوله، همسر منیره و پدر سرور |
| اکرم محمدی | مهری | زن فرمان، خواهر عزت، رحیم، قدرت و محبوبه |
| کمند امیرسلیمانی | مینا | دختر ملوک‌السلطنه، خواهر فرمان و زن احمد |
| حسین پناهی | برزو | شوهر محبوبه |
| بیوک میرزایی | عزت | برادر بزرگتر مهری، شوهر طاهره |
| کیهان ملکی | احمد صفوری | معلم، شوهر مینا |
| مهناز انصاریان | منیره ابتایی | زن جلال و مادر سرور |
| سعید امیرسلیمانی | آقای منصوری | خواستگار ملوک‌السلطنه |
| بهنوش بختیاری | سرور جلالی | دختر جلال و منیره، زن دوم فرمان، عاشق سعید |
| رابعه اسکویی | محبوبه | خواهر مهری، زن برزو |
| پرویز صبری | آقای ابتایی | پدر سعید، دایی سرور |
| شراره دولت‌آبادی | طاهره | زن عزت |
| سیامک قدکچیان | سعید ابتایی | پسردایی و عاشق سرور |
| فرحناز منافی ظاهر | سهیلا | مادر سعید، زن‌دایی سرور |
| شیرین کاظمی | گلی | زن رحیم |
| پیام صابری | رحیم | برادر وسطی مهری، شوهر گلی |
| امیرکیوان چایچی | قدرت | برادر کوچکتر مهری |
| فریده دریامج | میمنت منصوری | خواهر منصوری |
بازیگران خردسال
| بازیگر | نقش | توضیحات نقش |
| --- | --- | --- |
| هانیه مرادی | هانیه | دختر فرمان و مهری |
| امیر عباسی | محسن | پسر عزت و طاهره |
:
عوامل تولید

کارگردان: مسعود رشیدی
تهیه کننده: امید نجیب زاده
نویسنده فیلمنامه: حسن انصاریان (براساس طرحی از: رضا قهرمانی، حسن انصاریان)
مشاور تهیه و مدیر تولید: محمدعلی اسلامی
مدیر تصویربرداری:علی محمدزاده
تصویربردار: امیر معقولی
تدوین: حسن آقایی
آهنگساز: آندره آرزومانیان
صدابردار: فریدون برهانی
طراح صحنه: مهران یوسف زاده
طراح لباس: مهناز کریمی
طراح گریم: بابک شعاعی
برنامه ریز: هما اسدی
دستیار اول کارگردان: مسعود عسگری
منشی صحنه: کتایون ارسنجانی
محصول گروه فیلم و سریال شبکه دو سیما / بهمن و اسفند ماه ۱۳۸۱
بن‌مایه

↑  ««آقا فرمان» در تعطیلات نوروز به خانه‌ها می‌آید». جام‌جم آن‌لاین. ۱۳۸۱/۱۱/۲۹. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۵ دسامبر ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۱۳۹۴/۰۶/۱۱. تاریخ وارد شده در |تاریخ بازبینی=،|تاریخ= را بررسی کنید (کمک)
↑  «فرمان». تارنگار مجموعه‌های تلویزیونی ایرانی.
اسکوایر

| 0 | 1 |
| --- | --- |
امپراتور و امپراتریس: امپراتور و امپراتریس
پادشاه و ملکه: پادشاه و ملکه
نایب‌السلطنه: نایب‌السلطنه
آرشیدوک و آرشیدوشس: آرشیدوک و آرشیدوشس
شاهزاده بزرگ: شاهزاده بزرگ
دوک بزرگ و دوشس بزرگ: دوک بزرگ و دوشس بزرگ
پرنس و پرنسس: پرنس و پرنسس
انفان و انفانت: انفان و انفانت
دوک و دوشس: دوک و دوشس
مارکی و مارکیز: مارکی و مارکیز
مارگراف و مارگرِفین: مارگراف و مارگرِفین
کنت و کنتس: کنت و کنتس
ویکنت و ویکنتس: ویکنت و ویکنتس
بارون و بارونس: بارون و بارونس
بارونت و بارونتس: بارونت و بارونتس
شوالیه و دام : شوالیه و دام 
جنتلمن و الدر: جنتلمن و الدر
این جعبه:  نمایش بحث ویرایش: این جعبه:  نمایش بحث ویرایش
اسکوایر (به انگلیسی: Esquire، ‎/ɪˈskwaɪər/‎ در بریتانیا و ‎/ˈɛskwaɪər/‎ در آمریکا، یا به اختصار Esq.) معمولاً یک عنوان ادبی است. در بریتانیا، اسکوایر از نظر تاریخی عنوان احترامی بود که برای مردان دارای رتبهٔ اجتماعی بالاتر، به ویژه اعضای اعیان‌نشین زمین‌دار بالاتر از درجهٔ جنتلمن و پایین‌تر از درجهٔ شوالیه استفاده می‌شد. برخی منابع نقل کرده‌اند که این عنوان به «نامزدهای شوالیه‌گری در انگلستان» اعطا می‌شده است، این عنوان برای افرادی که در یک گروه معتبر هستند نیز محفوظ است و حتی به منظور احترام، برای سایر مقامات بلندپایه مانند قاضی صلح، کلانتر و گروهبان استفاده می‌شود.
۱۳۳۳ (خورشیدی)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
سده: : سده ۱۳ - سده ۱۴ - سده ۱۵
دهه::  ۱۳۰۰  ۱۳۱۰  ۱۳۲۰  ۱۳۳۰  ۱۳۴۰  ۱۳۵۰  ۱۳۶۰  
سال:: ۱۳۳۰ ۱۳۳۱ ۱۳۳۲ - ۱۳۳۳ - ۱۳۳۴ ۱۳۳۵ ۱۳۳۶
۱۳۳۳ هزار و سیصد و سی و سومین سال هجری خورشیدی سالی کبیسه بود.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
گاه‌شماری میلادی: ۱٬۹۵۴ – ۱٬۹۵۵
هجری قمری: ۱٬۳۷۳ – ۱٬۳۷۴
گاه‌شماری گرگوری: 1954   MCMLIV
از تاریخ پیدایش رم: ۲٬۷۰۷
گاه‌شماری ارمنی: ۱٬۲۶۳   ԹՎ
گاه‌شماری بهائی: ۱۱۰ – ۱۱۱
گاه‌شماری بربری: ۲٬۹۰۴
گاه‌شماری بودایی: ۲٬۴۹۸
گاه‌شماری برمه‌ای: ۱٬۳۱۶
گاه‌شماری رومی: ۷٬۴۶۲ – ۷٬۴۶۳
گاهشماری مازندرانی: ۱٬۴۶۵ – ۱٬۴۶۶
گاه‌شماری قبطی: ۱٬۶۷۰ – ۱٬۶۷۱
گاه‌شماری اتیوپیایی: ۱٬۹۴۶ – ۱٬۹۴۷
سال عبری:  ۵٬۷۱۴  –  ۵٬۷۱۵ 
گاه‌شماری هندی: 
 - ویکرم سموت: ۲٬۰۰۹ – ۲٬۰۱۰
 - ساکا سموت: ۱٬۸۷۶ – ۱٬۸۷۷
 - کالی یوگا: ۵٬۰۵۵ – ۵٬۰۵۶
گاه‌شماری هولوسین: ۱۱٬۹۵۴
گاه‌شماری کره‌ای: ۴٬۲۸۷
گاه‌شماری خورشیدی تایلندی: ۲٬۴۹۷
ن ب و: ن ب و
زادروزها

۱ فروردین - شهناز تهرانی، بازیگر
۱۰ فروردین - مجید انصاری، روحانی و سیاستمدار اصلاح طلب
۱۴ فروردین - رخشان بنی‌اعتماد، کارگردان و فیلمنامه‌نویس
۲۶ فروردین - اسماعیل سلطانیان، بازیگر (درگذشت ۱۴۰۲)
۳۰ فروردین - مهدی باکری، از فرماندهان سپاه پاسداران در جنگ ایران و عراق
۴ اردیبهشت - سید محمود علوی سیاستمدار و دولتمرد
۱۷ خرداد - محمد جعفر پوینده، مترجم، نویسنده و روشنفکر ایرانی و از مقتولین قتل‌های زنجیره‌ای
۱۹ خرداد - رضا معینی، مجری
۱ تیر - همایون رحیمیان، موسیقی‌دان
۱۰ تیر - حسین نوری، نقاش، نویسنده و کارگردان تئاتر و سینما
۲۵ تیر - حسین سحرخیز، بازیگر سینما، تئاتر، تلویزیون و کارگردان
۲۸ تیر - محمدرضا خباز، سیاستمدار اصلاح طلب
۲ مرداد - سید عطاء الله مهاجرانی، سیاستمدار ایرانی و وزیر فرهنگ و اشاد اسلامی در دولت محمد خاتمی
۱۸ مرداد - رضا سیروس صبری، معمار، استاد دانشگاه و پژوهشگر
۱ شهریور - گوهر خیراندیش، بازیگر و صداپیشه ایرانی
۹ شهریور - محمد جهان‌آرا، از فرماندهان نظامی ایران در جنگ ایران و عراق
۱۰ شهریور - محسن رضایی، سیاستمدار
۷ مهر - مسعود پزشکیان، نهمین رئیس جمهور ایران
۶ اسفند - ابراهیم رضایی بابادی، سیاستمدار، استاندار استان کرمانشاه در کابینه دولت یازدهم، نخستین استاندار خراسان جنوبی و سرپرست استانداری تهران در دولت محمد خاتمی
۲۸ اسفند - هایده حائری، بازیگر کارگران
خسرو قنبری تهرانی مسئول دفتر اطلاعات نخست وزیری
محسن شاه‌ابراهیمی، طراح صحنه و لباس
داوود دانش جعفری، وزیر امور اقتصادی و دارایی دولت محمود احمدی‌نژاد
محمدمهدی زاهدی، وزیر علوم، تحقیقات، و فناوری دولت محمود احمدی‌نژاد
محمد سلیمانی، وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات دولت محمود احمدی‌نژاد
سید محمد یثربی، فقیه و رئیس حوزه علمیه آیت‌الله یثربی کاشان
سعید حجاریان، سیاستمدار
غلامحسین نوذری، وزیر نفت در کابینه اول محمود احمدی‌نژاد
طاهر شیخ‌الحکمایی، مجسمه‌ساز
مجتبی رحماندوست، نویسنده
روبرت صافاریان، منتقد و تحلیل‌گر فیلم و سینما ارمنی‌تبار
درگذشت‌ها

۱۹ آبان - حسین فاطمی وزیر امور خارجه دولت محمد مصدق
نسل‌کشی مردم کولی

| نسل‌کشی مردم کولی | نسل‌کشی مردم کولی |
| --- | --- |
بخشی از بخشی از جنگ جهانی دوم: بخشی از بخشی از جنگ جهانی دوم
مردم کولی در آسپرگ، آلمان، برای تبعید توسط مقام‌های آلمانی به صف شده‌اند، ۲۲ مه ۱۹۴۰.: مردم کولی در آسپرگ، آلمان، برای تبعید توسط مقام‌های آلمانی به صف شده‌اند، ۲۲ مه ۱۹۴۰.
موقعیت: آلمان نازی و اروپای اشغالی
تاریخ: ۱۹۳۵–۱۹۴۵
هدف: مردم کولی
گونه حمله: نسل‌کشی، پاک‌سازی قومی
کشته‌ها: کمینه ۱۳۰٬۵۶۵. دیگر تخمین‌ها شامل ۲۲۰٬۰۰۰–۵۰۰٬۰۰۰ ۸۰۰٬۰۰۰ و یا تا بیش از ۱٫۵ میلیون تن
مرتکبان: آلمان نازی و متحدانش
انگیزه: کولی‌ستیزی، آلمانی‌سازی، پان‌ژرمنیسم
نسل‌کشی مردم کولی یا هولوکاست کولیان — در زبان رومانی: پُرایموس به معنی «بلعیدن»، فرایموس به معنی «نابودی»، «تکه‌تکه کردن»، «جداسازی» — تلاش آلمان نازی و متحدانش در جنگ جهانی دوم برای اجرای پاکسازی قومی و سرانجام نسل‌کشی علیه کولی‌های اروپا بود.
تحت نظر آدولف هیتلر، فرمانی تکمیلی به قوانین نورنبرگ در ۲۶ نوامبر ۱۹۳۵ افزوده شد که بر پایه آن کولی‌ها به عنوان «دشمنان دولت نژاد محور» طبقه‌بندی می‌شدند و در نتیجه آنها در همان سطح و طبقه یهودیان قرار می‌گرفتند؛ بنابراین، از برخی جهات سرنوشت کولی‌ها در اروپا به موازات سرنوشت یهودیان در هولوکاست پیش رفت.
تاریخ‌دانان تخمین می‌زنند که میان ۲۲۰٬۰۰۰ تا ۵۰۰٬۰۰۰ کولی توسط آلمانی‌ها و همدستان آنها کشته شده‌اند؛ که شامل ۲۵ درصد تا بیش از ۵۰ درصد جمعیت تخمینی کمی کمتر از ۱ میلیون کولی ساکن در اروپا در آن هنگام می‌شود. بررسی‌های پسین آورده شده توسط ایان هنکاک تعداد کشته‌شدگان را حدود ۱٫۵ میلیون تن از میان ۲ میلیون کولی تخمین زده‌اند.
در سال ۱۹۸۲، آلمان غربی رسماً نسل‌کشی علیه کولی‌ها را به رسمیت شناخت. در سال ۲۰۱۱، لهستان رسماً ۲ اوت را به عنوان روز بزرگداشت نسل‌کشی مردم کولی به تصویب رساند.
تاریخچه > احساسات ضدکولی پیش از ۱۹۳۳

در اواخر سده نوزدهم، ظهور نژادگرایی علمی و داروینیسم اجتماعی، که پیوند خوردن اختلافات اجتماعی با تفاوت‌های نژادی از آن‌ها بیرون می‌آمد، توجیهات شبه علمی برای پیش‌داوریهای ضدیهودی و ضدکولی را در اختیار عموم مردم آلمان قرار دادند. در این دوره، «مفهوم نژاد به شکل سیستماتیک به منظور تشریح پدیده‌های اجتماعی به کار گرفته شد.» این رویکرد تلاش داشت تا به صحه‌گذاری بر این باور اقدام کند که نژادها تنوع یک گونه از انسان نیستند بلکه دارای ریشه‌های زیستی کاملاً متفاوتی هستند. این باور، اقدام به ایجاد یک سلسله مراتب فرضی نژادی با پشتیبانی علمی می‌کرد که گروه‌های اقلیتی خاص را بر پایه زیست‌شناسی به عنوان «دیگران» طبقه‌بندی می‌کرد.
علاوه بر شبه‌علم نژادی، پایان سده نوزدهم دوره‌ای از مدرنیزاسیون با حمایت دولت در آلمان بود. توسعه صنعتی بسیاری از جنبه‌های گوناگون جامعه را تغییر داد. از همه مهم‌تر، این دوره هنجارهای اجتماعی کار و زندگی را تغییر داد. برای کولی‌ها، این به معنای نفی سبک زندگی سنتی آن‌ها به عنوان صنعتگران و هنرمندان بود. به گفته یانوس بارسونی، «توسعه صنعتی از خدمات آن‌ها به عنوان صنعتگر کاست، و در نتیجه جوامع آن‌ها از هم پاشید و به حاشیه رانده شدند.»
تاریخچه > آزار و اذیت تحت امپراتوری آلمان و جمهوری وایمار

پیشرفت در نگره‌های شبه‌علمی نژادی و مدرنیزاسیون، منجر به مداخلاتی ضدکولی توسط دولت آلمان، هم در امپراتوری آلمان و هم در جمهوری وایمار، شدند. در ۱۸۹۹، ستاد فرماندهی پلیس امپراتوری در مونیخ مرکز خدمات اطلاعاتی دربارهٔ کولی‌ها را توسط پلیس امنیت ایجاد کرد. هدف این مرکز نگهداری سوابق (کارت شناسایی، اثر انگشت، عکس و غیره) و نظارت مستمر بر جامعه کولی‌ها بود. کولی‌ها در جمهوری وایمار از ورود به استخرهای شنای عمومی، پارک‌ها و سایر مناطق تفریحی منع شدند و در سراسر آلمان و اروپا به عنوان جنایتکار و جاسوس به تصویر کشیده می‌شدند.
در ۱۹۲۶، «قانون مبارزه با کولی‌ها، ولگردها و تن‌پرورها» در بایرن به اجرا گذاشته شد و تا سال ۱۹۲۹ به قانونی در سراسر کشور تبدیل شد. این قانون تصریح می‌کرد که گروه‌هایی که «کولی» شناخته می‌شدند از هر گونه سفر به آن منطقه منع شده بودند. قرار بود آن‌هایی که پیشتر در این منطقه زندگی می‌کردند «تحت نظارت درآیند تا دیگر نگرانی از سوی آنها بابت امنیت در سرزمین وجود نداشته باشد». کولی‌ها از «گشت و گذار یا اردو زدن» منع شدند، و کسانی که «قادر به اثبات اشتغال منظم نبودند» امکان داشت تا دو سال به کار اجباری فرستاده شوند. هربس هویس خاطرنشان می‌کند که «این قانون باواریایی، الگویی برای سایر ایالت‌های آلمان و حتی کشورهای همسایه شد.» درخواست برای اینکه کولی‌ها زندگی عشایری خود را کنار بگذارند و در ناحیه مشخصی سکنی گزینند اغلب وجه مشترک سیاست‌های ضدکولی هر دو امپراتوری آلمان و جمهوری وایمار بود. در صورت استقرار، جوامع کولی در منطقه‌ای مشخص در هر شهر متمرکز و منزوی می‌شدند. این فرایند اقدامات نظارت دولتی و «پیشگیری از جرم» را تسهیل می‌کردند.
به دنبال تصویب «قانون مبارزه با کولی‌ها، ولگردها و تن‌پرورها»، سیاست‌های عمومی به‌طور فزاینده‌ای کولی‌ها را صراحتاً بر پایه نژاد هدف قرار می‌دادند. در ۱۹۲۷، پروس قانونی را تصویب کرد که طبق آن همه کولی‌ها می‌بایست کارت شناسایی می‌داشتند. هشت هزار کولی از این طریق پردازش شده و به اجبار تحت انگشت‌نگاری و گرفتن عکس قرار گرفتند. دو سال بعد، تمرکز مقام‌ها حتی صریح‌تر شد. در ۱۹۲۹، ایالت هسن «قانون مبارزه با تهدید کولی‌ها» را پیشنهاد داد. در همان سال مرکز مبارزه با کولی‌ها در آلمان افتتاح شد. این نهاد محدودیت در سفر برای کولی‌های بدون سند را اعمال کرد و «مجاز به دستگیری و بازداشت خودسرانه کولی‌ها به عنوان راهی برای پیشگیری از جرم» بود.
تاریخچه > از دست دادن شهروندی

مقالهٔ اصلی: قوانین نورنبرگ
قوانین نژادی نورنبرگ در ۱۵ سپتامبر ۱۹۳۵ تصویب شدند. نخستین قانون نورنبرگ، موسوم به «قانون حمایت از خون و شرافت آلمانی»، ازدواج و روابط جنسی خارج از ازدواج میان یهودیان و آلمانی‌ها را ممنوع کرد. قانون دوم نورنبرگ، موسوم به «قانون شهروندی رایش»، تابعیت آلمان را از یهودیان سلب کرد. در ۲۶ نوامبر ۱۹۳۵، آلمان قوانین نورنبرگ را گسترش داد تا در مورد کولی‌ها نیز اعمال شوند. کولی‌ها، همانند یهودیان، حق رای خود را در ۷ مارس ۱۹۳۶ از دست دادند.
فهرست بخش‌های استان یزد

فهرست بخش های استان یزد سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵
یزد، پرجمعیت ترین شهر استان یزد
مسجد جامع یزد
فهرست بخش های مرکزی شهرستان ها

لیست ۱۱ بخش مرکزی شهرستان های استان یزد
| ردیف | بخش | شهرستان | جمعیت سال ۱۳۹۵ |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱ | بخش مرکزی | یزد | ۶۳۵٬۶۸۷ |
| ۲ | بخش مرکزی | اردکان | ۸۶٬۵۷۸ |
| ۳ | بخش مرکزی | میبد | ۸۵٬۷۷۱ |
| ۴ | بخش مرکزی | مهریز | ۵۱٬۷۳۳ |
| ۵ | بخش مرکزی | بافق | ۵۰٬۸۴۵ |
| ۶ | بخش مرکزی | ابرکوه | ۳۶٬۹۰۷ |
| ۷ | بخش مرکزی | تفت | ۳۲٬۴۵۴ |
| ۸ | بخش مرکزی | اشکذر | ۲۸٬۰۱۹ |
| ۹ | بخش مرکزی | خاتم | ۲۱٬۴۰۸ |
| ۱۰ | بخش مرکزی | زارچ | ۱۴٬۸۷۸ |
| ۱۱ | بخش مرکزی | بهاباد | ۱۳٬۳۹۲ |
| ۱۲ | بخش مرکزی | مروست | ۱۲،۶۲۶ |
:
فهرست بخش های تابعه شهرستان ها

لیست ۱۲ بخش تابعه شهرستان های استان یزد
| ردیف | بخش | شهرستان | جمعیت سال ۱۳۹۵ |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱ | بخش بهمن | ابرکوه | ۱۴٬۱۹۶ |
| ۲ | بخش بفروئیه | میبد | ۱۰٬۸۳۷ |
| ۳ | بخش عقدا | اردکان | ۶٬۷۱۶ |
| ۴ | بخش نیر | تفت | ۶٬۶۲۵ |
| ۵ | بخش اله‌آباد | زارچ | ۵٬۹۰۸ |
| ۶ | بخش چاهک | خاتم | ۵٬۰۵۷ |
| ۷ | بخش گاریزات | تفت | ۴٬۸۱۴ |
| ۸ | بخش خرانق | اردکان | ۴٬۶۶۶ |
| ۹ | بخش خضرآباد | اشکذر | ۴٬۵۴۷ |
| ۱۰ | بخش آسفیچ | بهاباد | ۳٬۸۲۹ |
| ۱۱ | بخش ندوشن | میبد | ۳٬۱۱۹ |
| ۱۲ | بخش ایثار | مروست | ۲٬۵۲۴ |
:
پیشین

شهر پیشین، یکی از شهرهای بزرگ شهرستان راسک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. ویکی از شهرهای بزرگ تاریخی در بلوچستان و معدن ادبیات بلوچستان ایران است.
| پیشین پیشن | پیشین پیشن |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: راسک (ایران)
بخش: پیشین
سال شهرشدن: ۱۳۸۰ خورشیدی
مردم: مردم
جمعیت: ۳۰،۲۳۲(۱۳۹۵)
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
مساحت: ۱۵۰۰ هکتار
ارتفاع: ۲۱۹ متر
آب‌وهوا: آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه: ۴۰
میانگین بارش سالانه: ۰
وبگاه: شهرداری پیشین
  پیشین  روی نقشه ایران ۲۶°۰۵′۱۳″شمالی ۶۱°۴۵′۳۷″شرقی﻿ / ﻿۲۶٫۰۸۶۹°شمالی ۶۱٫۷۶۰۳°شرقی﻿ / 26.0869; 61.7603   :   پیشین  روی نقشه ایران ۲۶°۰۵′۱۳″شمالی ۶۱°۴۵′۳۷″شرقی﻿ / ﻿۲۶٫۰۸۶۹°شمالی ۶۱٫۷۶۰۳°شرقی﻿ / 26.0869; 61.7603   
 :  
پیشین مرکز بخش پیشین از توابع شهرستان راسک در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
موقعیت جغرافیایی

پیشین در ۸ کیلومتری مرز پاکستان قرار دارد و سدی نیز به نام سد پیشین در چند کیلومتری آن ساخته شده‌است و یکی از بزرگترین سدهای استان نیز که در سال ۱۳۷۲ در جمهوری اسلامی ایران افتتاح و به بهره‌برداری رسید.
بیشترین فعالیت مردم پیشین کشاورزی و باغداری می‌باشد و عده‌ای از مردم در بازارچه مرزی پیشین در امر صادرات و واردات فعالیت دارند.
پیشین نیز یک قلعه از دوره اشکانیان را دارد که کنار مسجد جامع این شهر قرار دارد
جمعیت

بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت شهر پیشین شهرستان راسک در سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۶٬۰۱۱ تن بوده‌است.
طوایف شهر پیشین عبارتند از، بَّر،بُلیده ای،بَهرامزهی،مُلازهی،رِند،محمدحسنی،آسکانی،صابرزهی،هوت،برهانی،رئیسی،سپاهی
ملازهی،بهرامزهی یک طایفه هستند که طی یک قرن نیم جدا شده اند و ریشه این طوایف از طایفه رند می باشد.
اشخاص معروف،مولوی عبدالله روانبد ،مفتی نظام الدین روانبد،حاجی ناصر بون .
ناو هواپیمابر

تصویری هوایی از سه ناو هواپیمابر پیشرفته یواس‌اس جان سی. استنیس، شارل دوگل، یواس‌اس جان اف. کندی (سی‌وی-۶۷) و ناو بالگرد بر اچ‌ام‌اس اوشن (ال۱۲) و کشتی‌های پشتیبانی در خلیج فارس (۲۰۰۲)
نقشهٔ کشورهای دارای ناو هواپیمابر؛ آبی پررنگ: دارندگان کنونی ناو هواپیمابر (۸ کشور)، سبز: دارندگان ناو بالگردبر (۶ کشور)، آبی کم‌رنگ: دارندگان پیشین ناو هواپیمابر (۴ کشور)
ناو هواپیمابر یک کشتی جنگی است که برای حمل کردن و پوشش دادن هواپیماها و بالگردهای جنگی طراحی شده است و به عنوان یک فرودگاه شناور عمل می‌کند، و این‌گونه هواپیماها می‌توانند بدون سوخت‌گیری و توقف، عملیات در مسافت‌های دور را انجام دهند. این قابلیت باعث می‌شود نیاز به پایگاه‌های هوایی کمتر شود چون یک ناوهواپیمابر می‌تواند نقش یک پایگاه متحرک را ایفا کند. ناوهای هواپیمابر آمریکا قادر هستند ۱۵ سال بدون توقف حرکت کنند.
ناوهای هواپیمابر آمریکایی و ناو هواپیمابر شارل دوگل فرانسوی‌ها از نیروگاه هسته‌ای برای تأمین انرژی مورد نیازشان استفاده می‌کنند که به آن‌ها اجازه می‌دهد مدت‌ها دور از آشیانه بی‌نیاز از سوخت‌گیری بمانند اما بقیه ناوها از سوخت‌های متعارف استفاده می‌کنند.
ناو هواپیمابر یک جنگ‌افزار بسیار گران‌قیمت است که بهای آن گاه تا ۴٫۵ میلیارد دلار و برای ناو جدید جرالد فورد آمریکا به ۱۳ میلیارد دلار می‌رسد. از این رو در سال ۲۰۲۱ تنها ۲۵ ناو هواپیمابر در حال فعالیت هستند که از این تعداد ۱۲ ناو متعلق به ایالات متحده آمریکا (۱۱ ناو فعال و ۱ ناو ذخیره) است. کشورهای ایتالیا، چین و هند هر کدام دارای دو فروند ناو هواپیمابر و هفت کشور، روسیه، بریتانیا، فرانسه، برزیل، تایلند و اسپانیا هر کدام یک ناو هواپیمابر در اختیار دارند.
در گذشته کشورهای ژاپن (۲۰ ناو)، کانادا (۳ ناو)، استرالیا، (۳ ناو)، آرژانتین (۲ ناو) و هلند (۱ ناو) صاحب ناو هواپیمابر بودند.[نیازمند منبع]
کشور ترکیه نیز در سال ۲۰۲۲ با به خدمت گرفتن ناو هواپیمابر تی‌سی‌جی آنادلو به جمع دارندگان ناو هواپیمابر پیوست. . در سال ۲۰۲۵ ناو پهپادبر شهید باقری نیز به ایران الحاق داده شد
سبک‌ترین ناو هواپیمابر فعال نیز ناو چاری ناروبت تایلند با ۱۱۴۰۰ تن و یکی دیگر از سنگین‌ترین ناو هواپیمابر، ناو دریادار کوزنتسف روس‌ها با ۵۵ هزار تن وزن است.[نیازمند منبع]
در اوایل سدهٔ ۲۱ ناوهای هواپیمابر در سرتاسر جهان گنجایش حمل ۱۰۰ هواپیما را داشتند.
ناوهای هواپیمابر معمولاً با چند کشتی دیگر به صورت گروهی حرکت می‌کنند. این کشتی‌ها می‌توانند تجهیزات پدافندی یا لوازم یدکی برای هواپیماها را تأمین کنند. معمولاً چند کشتی دیگر وظیفه محافظت از ناو اصلی را دارند مانند سامانه‌های پیش‌اخطار یا دفاع موشکی.
عرشه پرواز

عرشه پرواز ناوهای هواپیمابر به‌طور کلی به دو صورت کلی است:
نوع اول که توسط ایالات متحده آمریکا استفاده می‌شود به صورت زیر کار می‌کند:
بیشتر ناوهای موجود دارای عرشه تختی هستند که به عنوان محل فرود و پرواز هواپیماها عمل می‌کند.
هواپیماها برای به پرواز درآمدن باید به سرعت معینی برسند ولی باندهای پرواز در ناوهای
هواپیمابر به نسبت کوتاه هستند و این امکان را برای هواپیماها فراهم نمی‌آورند. از این رو
در ناوهای هواپیمابر از وسیله‌ای به نام منجنیق (به انگلیسی: Catapult) استفاده می‌شود. منجنیق‌ها که با موتور بخار کار می‌کنند به هواپیما شتاب لازم برای پرواز را می‌دهند. قدرت این منجنیق‌ها به قدری
است که در طول تنها ۲ ثانیه سرعت هواپیما را از ۰ به ۱۶۵ مایل در ساعت می‌رسانند.
این کار باعث می‌شود که هواپیما سرعت لازم برای پرواز را کسب کند
همچنین برای فرود آمدن هواپیمایی که ۱۵۰ مایل بر ساعت سرعت دارد مجهز به یک دم زنجیری
است که باید آن را به یکی از ۴ کابل موجود روی باند گیر بیندازد که بعد از ۹۶ متر مسافت متوقف می‌شود در ناوهای هواپیمابر، برعکس فرودگاه‌ها برای فرود آمدن هواپیما نباید
سرعت خود را به کمترین حالت برساند بلکه باید دارای سرعت کافی باشد که در صورت ناتوانی خلبان در درگیر کردن دم زنجیری و کابل‌ها هواپیما با سرعتش بتواند از سوی دیگر ناو دوباره به پرواز در آید به علت مشکل بودن این کار معمولاً از برجسته‌ترین خلبانان برای ناوهای هواپیمابر استفاده می‌شود.
نوع دوم ناوهای هواپیمابر که ایالات متحده از آن استفاده نمی‌کند به گونه‌ای طراحی شده است که به منجنیق نیازی ندارد. در عوض دارای یک سکوی پرواز است. این نوع ناوها بیشتر هواپیماهای عمودپرواز (VTOL) یا (STOVL) (هواپیماهایی که به صورت عمود فرود می‌آیند و با طی مسافت کمی پرواز می‌کنند) را حمل می‌کند.
نسل جدید ناوهای هواپیمابر

ناو هواپیمابر فوق پیشرفته و ۱۳ میلیارد دلاری یواس‌اس جرالد آر. فورد (سی وی ان-۷۸) به طول ۳۳۷ متر، که نام خود را از سی و هشتمین رئیس‌جمهور ایالات متحده گرفته و از سال ۲۰۱۷ به خدمت نیروی دریایی ایالات متحده درآمده است، به عنوان نسل جدید ناوهای هواپیمابر ارتش ایالات متحده، به مرور جایگزین ناوهای کلاس نیمیتز خواهد شد. که از آن جمله ناو جان اف کندی " CVN-79 " (سال ورود: ۲۰۲۰): قرار است تا با ناو نیمیتز " CVN-68 " و ناو اینترپرایز " CVN-80 " (سال ورود: ۲۰۲۵): قرار است با ناو آیزنهاور " CVN-69 " جایگزین شوند.
ساختار

ناوها کشتی‌های بزرگ و طویلی هستند، اگرچه بسته به نقش مورد نظر آنها و خدمه هواپیمایی آنها تنوع زیادی دارند. اندازه ناوها در طول تاریخ و در بین نیروهای دریایی متناسب با نقشهای مختلفی که اقلیم جهانی از ناوبری دریایی طلبیده است متفاوت بوده است.
صرف نظر از اندازه، خود کشتی باید جای کافی برای خدمه هواپیما و فضای لازم برای پرواز هواپیماها، نگهداری و تعمیرات آنها داشته باشد. همچنین فضا برای شمار زیاد خدمه، تجهیزات (غذا، مهمات، سوخت، قطعات مهندسی) و نیروی محرکه مورد نیاز است. ناوهای هواپیمابر ایالات متحده به دلیل داشتن راکتورهای هسته‌ای که نیروی لازم برای سیستم‌ها و نیروی محرکه آنها را تأمین می‌کند، قابل توجه هستند. این باعث می‌شود که ارتفاع ناو نسبتاً بلند باشد. بالای ناو هواپیمابر عرشه پرواز قرار دارد، جایی که هواپیماها پرواز می‌کنند و فرود می‌آیند. در سمت راست این عرشه جزیره واقع شده که دودکش، سیستم کنترل ترافیک هوایی و پل در آن قرار دارد.
نخستین پرواز و فرود یک هواپیمای جت بر عرشه یک ناو هواپیمابر را جنگنده هاویلند ومپایر در دسامبر ۱۹۴۵ انجام داد.
آرتیوارا کونگمالای

| آرتیوارا کونگمالای | آرتیوارا کونگمالای |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۳۰ مهٔ ۱۹۷۹ ‏(۴۵ سال) استان سوپان بوری،  تایلند
ژانر: Rock
پیشه(ها): خواننده، بازیگر
ساز(ها): خواننده
سال‌های فعالیت: پشتکار-۱۹۹۶
ناشر(ان): GMM Grammy
آرتیوارا کونگمالای (تایلندی: อาทิวราห์ คงมาลัย) یک هنرپیشه و خواننده اهل تایلند است. او در استان سوپان بوری متولد شد.
دیسکوگرافی

2010 - Kid Hoad
2010 - Saeng Sud Thay
2013 - Ruea Lek Kuan Oak Chak Fang
خوابیدن یا نخوابیدن

| خوابیدن یا نخوابیدن | خوابیدن یا نخوابیدن |
| --- | --- |
کارگردان: جان لوئیجی پولیدورو
تهیه‌کننده: دینو دلارنتیس
نویسنده: رودولفو سونگو
فیلمنامه‌نویس: رودولفو سونگو
بازیگران: آلبرتو سوردی اوا استرمبی بریت اکلاند اولف پالمه لائوریتس فالک  ناندو آنجلینی
موسیقی: پیرو پیچونی
فیلم‌بردار: آلدو تونتی
تاریخ‌های انتشار: ۲۲ دسامبر ۱۹۶۳ (آمریکا)
مدت زمان: ۱۰۳ دقیقه
کشور: ایتالیا
زبان: ایتالیایی 
خوابیدن یا نخوابیدن یا شیطان (ایتالیایی: Il diavoloفیلمی کمدی به کارگردانی جان لوئیجی پولیدورو است که در سال ۱۹۶۳ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به آلبرتو سوردی، بریت اکلاند، و اولف پالمه اشاره کرد. این فیلم داستان تاجری ایتالیایی را در طول سفرش به سوئد می‌گوید.
این فیلم در سال ۱۹۶۲ به همراه فیلم بوشیدو، حماسه سامورایی برنده خرس طلایی از جشنواره بین‌المللی فیلم برلین شد.
تور جهانی رنسانس

این مقاله دربارهٔ تور کنسرتی است. برای فیلم همراه آن، رنسانس: فیلمی از بیانسه را ببینید.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
تور کنسرت توسط بیانسه: تور کنسرت توسط بیانسه
پوستر تبلیغاتی تور: پوستر تبلیغاتی تور
موقعیت:  اروپا  آمریکای شمالی 
آلبوم وابسته: رنسانس
تاریخ آغاز: ۱۰ مه ۲۰۲۳ (۲۰۲۳-05-۱۰)
تاریخ پایان: ۱ اکتبر ۲۰۲۳ (۲۰۲۳-10-۰۱)
تعداد نمایش‌ها: ۵۶
تماشاگران: ۲٫۷۸ میلیون
باکس آفیس: ۵۷۹٫۸ میلیون دلار
وبگاه: tour.beyonce.com
گاه‌نگاری کنسرت بیانسه: گاه‌نگاری کنسرت بیانسه
 تو در مسیر ۲ (۲۰۱۸)  تور جهانی رنسانس (۲۰۲۳)  تور کابوی کارتر (۲۰۲۵) :  تو در مسیر ۲ (۲۰۱۸)  تور جهانی رنسانس (۲۰۲۳)  تور کابوی کارتر (۲۰۲۵) 
تور جهانی رنسانس (انگلیسی: Renaissance World Tour) نهمین تور کنسرتی خوانندهٔ آمریکایی بیانسه بود. این پردرآمدترین تور او تا به امروز بود که خبر برگزاری آن در ۱ فوریهٔ ۲۰۲۳ برای پشتیبانی از هفتمین آلبوم استودیویی‌اش، رنسانس (۲۰۲۲) اعلام شد. اجرای کنسرت در ۱۰ مهٔ ۲۰۲۳ در استکهلم، سوئد آغاز شد و در ۱ اکتبر ۲۰۲۳، در کانزاس‌سیتی، میزوری به پایان رسید. این نخستین تور انفرادی او پس از تور جهانی تشکیلات در سال ۲۰۱۶ بود.
اجرای این کنسرت بین دو و نیم تا سه ساعت به طول انجامید و به شش یا هفت پرده تقسیم شد و بیانسه ترانه‌های رنسانس را به ترتیب اجرا کرد و ترانه‌هایی از سرتاسر دیسکوگرافی‌اش را نیز در اجراها ترکیب کرد. صحنهٔ اجرا شامل یک صفحه نمایش غول پیکر با یک «درگاه» بزرگ در مرکز آن بود و مجسمه‌ها، بازوهای رباتیک و فناوری اشعه‌های ماوراء بنفش را به نمایش می‌گذاشت.
این تور رکورد فروش بلیت در سرتاسر جهان را شکست و به هشتمین تور کنسرتی پردرآمد تاریخ، دومین تور پردرآمد یک هنرمند زن و پردرآمدترین تور از هنرمند سیاه‌پوست تبدیل شد. با توجه به آمار بیلبورد باکس‌سکور، این تور در فهرست تورهای برتر پایان سال ۲۰۲۳ در رتبه نخست قرار گرفت. این نمایش مورد تحسین منتقدان قرار گرفت، به‌ویژه بابت تیم تولیدی و آواز بیانسه. این تور هم اقتصاد محلی و هم اقتصاد ملی را تقویت کرد و یک پدیده اجتماعی فرهنگی بود. رنسانس: فیلمی از بیانسه که داستان ساخت و اجرای این تور را روایت می‌کند، در ۱ دسامبر ۲۰۲۳ در سینماها اکران شد.