stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جنگ بوسنی
تلفات > دیگر آمارها

تا کنون هیچ آمار دقیقی از تلفات جنگ کروات‌ها-بوسنیایی‌ها با تفکیک هویت قومی آن‌ها تهیه نشده است. با این حال بر طبق اطلاعات مرکز پژوهش و اسناد سارایوو از کشته‌شدگان، در مرکز بوسنی ۶۲ درصد از کشته‌شدگان یعنی ۱۰٬۴۴۸ نفری که کشته‌شدن آنان در این جنگ تأیید شده است بوسنیایی، ۲۴ درصد کروات و ۱۳ درصد صرب بودند.
هم‌چنین بر طبق اعلام سازمان ملل، ۱۶۷ نفر از نیروهای سازمان ملل از فوریه ۱۹۹۲ تا مارس ۱۹۹۵ در جنگ بوسنی کشته شدند.
در بیانیه‌ای که هریس سیلاجیچ در سپتامبر ۲۰۰۸ به مجمع عمومی سازمان ملل متحد فرستاد بیان کرد «بر طبق آمار کمیته بین‌المللی صلیب سرخ، ۲۰۰٬۰۰۰ کشته شدند که ۱۲٬۰۰۰ تن از آنان کودک بودند. تا ۵۰٬۰۰۰ زن مورد تجاوز قرار گرفتند و ۲٬۲ میلیون نفر وادار به ترک خانه‌هایشان شدند. این جنگ یک نسل‌کشی واقعی بود.» البته سیلاجیچ و برخی دیگر متهم شده‌اند که با بزرگ‌نمایی در تعداد کشته‌شدگان سعی دارند تا حمایت جامعه جهانی را به خود جلب کنند. در گزارشی که صلیب سرخ در سال ۲۰۱۰ منتشر کرد، تعداد کل کشته‌شدگان در جریان جنگ‌های بالکان در دهه ۱۹۹۰ را در حدود ۱۴۰٬۰۰۰ نفر اعلام کرد.
در سال ۲۰۱۲ سازمان عفو بین‌الملل اعلام کرد سرنوشت حدود ۱۰٬۵۰۰ نفر از مفقودان جنگ که اکثراً از مسلمانان بوسنیایی هستند، هم‌چنان نامعلوم است. اجساد قربانیان با گذشت دو دهه از جنگ هم‌چنان از زیر خاک بیرون آورده می‌شود. در ژوئیه ۲۰۱۴ اجساد ۲۸۴ قربانی از یک گور دسته‌جمعی در روستای توماشیتسا در نزدیکی شهر پرییدور بیرون کشیده شد.
کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل متحد اعلام کرده است که جنگ بوسنی موجب آواره شدن ۲٬۲ میلیون نفر شده است. چنین رقمی از زمان جنگ جهانی دوم تا کنون در اروپا بی‌سابقه بوده است.
جنایات جنگی > پاکسازی قومی

رادوان کاراجیچ (بالا) رئیس‌جمهور سابق جمهوری صرب بوسنی و راتکو ملادیچ (پایین) فرمانده ارتش جمهوری صرب بوسنی
پاکسازی قومی در جنگ‌ها یک پدیده ددمنشانه است. این پدیده با تبعید، مهاجرت و جایگزینی اجباری و کشتار صورت می‌پذیرد. بر طبق گزارش‌های دادگاه بین‌المللی کیفری یوگسلاوی سابق نیروهای صرب و کروات در سرزمین‌های تحت کنترل خود به پاکسازی قومی مبادرت نمودند و سیاست‌مداران آن‌ها تلاش داشتند تا در مناطق تحت تصرف خود سرزمین‌های با خلوص قومی کامل ایجاد کنند (جمهوری صرب بوسنی و جمهوری کروات بوسنی و هرزگوین). گزارش سازمان سیا در گزارشی در سال ۱۹۹۵ اعلام کرد که نیروهای صرب بوسنی مسئول ۹۰ درصد از پاکسازی‌های قومی در زمان جنگ هستند.
بر پایه اسناد متعدد موجود به‌دست‌آمده از شورای دفاع کرواسی، رهبران کروات یک برنامه جامع برای پاکسازی قومی مسلمانان بوسنیایی در دره لاشوا داشتند. بر طبق تحقیقات مرکز پژوهش و اسناد سارایوو در حدود ۲۰۰۰ نفر از ساکنان دره لاشوا در جریان این پاکسازی کشته یا مفقود شدند. داریو کوردیچ از رهبران شورای دفاع کرواسی طراح این برنامه بود.
هم‌چنین مواردی هرچند نادر از تلاش نیروهای بوسنیایی برای پاکسازی قومی در مناطق تحت تصرف خود وجود دارد.
جنایات جنگی > نسل‌کشی

دیوان بین‌المللی دادگستری در ۲۶ فوریه ۲۰۰۷ مسئولیت مستقیم نسل‌کشی در صربستان را با نیروهای صرب بوسنی دانست. هم‌چنین این دادگاه بیان داشت که صربستان نتوانست مانع نسل‌کشی توسط صرب‌های بوسنی شود و هم‌چنان مسئولان آن نسل‌کشی‌ها را نیز مجازات نکرد یا آن‌ها را به دست عدالت نسپرد. در پیامی که پیتر گالبرایت، سفیر ایالات متحده در کرواسی در ۸ فوریه ۱۹۹۴ به کاخ سفید فرستاد، خبر از وقوع نسل‌کشی داد. در این پیام آمده بود که گلوله‌باران‌های بی‌امان ارتش رادوان کاراجیچ به سمت سارایوو، آزار و اذیت گروه‌های اقلیت در شمال بوسنی برای اجبار آنان به فرار از محل زندگی خود و استفاده از زندانیان برای انجام کارهای خطرناک در خط مقدم همه از شواهدی هستند که نشان می‌دهند یک نسل‌کشی در حال وقوع است. کنگره ایالات متحده آمریکا در سال ۲۰۰۵ در بیانیه‌ای اعلام کرد که «سیاست‌های پرخاش‌گرانه و پاکسازی قومی صربستان را می‌توان یک نسل‌کشی خواند.»
با وجود شواهد بسیاری از موارد متعدد جنایت جنگی که توسط نیروهای صرب در مناطق مختلف بوسنی و هرزگوین مانند سارایوو، بیه‌لینا، پرییدور، زوورنیک، بانیا لوکا، فوچا و ویشه‌گراد انجام گرفت، اما نظر قاضی‌ها بر اینست که معیارهای نسل‌کشی در نابودی مسلمانان بوسنی تنها در جریان کشتار سربرنیتسا و شرق بوسنی در سال ۱۹۹۵ مشهود است.
دادگاه نتیجه گرفت که موارد متعدد جنایات صورت گرفته در جریان جنگ را می‌توان جنایت علیه بشریت خواند اما این اقدامات به‌خودی‌خود نسل‌کشی نیستند. پس از استقلال مونته‌نگرو در می ۲۰۰۶ دادگاه اعلام کرد مسئولیت هر اتفاقی در زمان جنگ با صربستان و مونته‌نگرو خواهد بود.
جنایات جنگی > تجاوز

تخمین زده می‌شود که بین ۲۰٬۰۰۰–۵۰٬۰۰۰ زن و دختر که اکثر آن‌ها از مسلمانان بوسنیایی بودند، در جریان جنگ مورد تجاوز جنسی قرار گرفتند. این کار یک «تجاوز گروهی» خوانده شده است که نیروهای صرب بوسنی از آن به‌عنوان یک سلاح در جنگ استفاده می‌کردند. برای نخستین بار در تاریخ حقوق قضایی دادگاه بین‌المللی کیفری یوگسلاوی سابق اعلام کرد که «تجاوز سیستماتیک» و «بردگی جنسی» در زمان جنگ از موارد جنایت علیه بشریت بوده است. تجاوزهای جمعی بیشتر در شرق بوسنی اتفاق افتاده است (از جمله در جریان کشتارهای فوچا و کشتارهای ویشه‌گراد). زنان و دختران در بازداشتگاه‌های مختلف در شرایط غیرقابل‌تحمل و غیربهداشتی نگه‌داشته می‌شدند و به اشکال مختلف با آنان بدرفتاری می‌شد. چندین اردوگاه تجاوز در فوچا وجود داشت. «خانهٔ کارامان» یکی از مشهورترین این اردوگاه‌ها بود.
جنایات جنگی > اقدامات قانونی

دادگاه بین‌المللی کیفری یوگسلاوی سابق در سال ۱۹۹۳ و برای محاکمه جنایتکاران جنگی در جریان جنگ در یوگسلاوی سابق تشکیل شد. این دادگاه در لاهه واقع شده است.
تا اوایل سال ۲۰۰۸، ۴۵ صرب، ۱۲ کروات و ۴ بوسنیایی به اتهام ارتکاب به جنایت جنگی در جریان جنگ‌های بالکان در دهه ۱۹۹۰ محاکمه شدند. صرب‌ها و کروات‌ها به جنایت جنگی سیستماتیک متهم شدند. بیشتر رهبران صرب بوسنی در زمان جنگ نظیر بیلیانا پلاوشیچ، مومچیلو کراییشناک، رادوسلاو برجانین و دوشکو تادیچ به اتهام جنایت جنگی و پاکسازی قومی محاکمه و محکوم شدند.
دادگاه رادوان کاراجیچ و راتکو ملادیچ هم‌چنان در جریان است. آن‌ها در ارتباط با محاصره سارایوو و کشتار سربرنیتسا متهم شده‌اند. رئیس‌جمهور اسلوبودان میلوشویچ نیز در ارتباط با موارد مربوط به جنایات جنگی در بوسنی، نقض کنوانسیون ژنو، جنایت علیه بشریت و نسل‌کشی به دادگاه برده شد اما پیش از اتمام محاکمه و در سال ۲۰۰۶ درگذشت.
پس از مرگ علی عزت بیگویچ، دادگاه لاهه فاش کرد که پرونده وی به اتهام جنایت جنگی در دست بررسی بوده است. با این حال مدارک کافی مبتنی بر دست داشتن وی در جنایات جنگی یافت نشد. با این حال چندین فرمانده از ارتش بوسنی و هرزگوین در دادگاه محاکمه و محکوم شدند.
جنایات جنگی > مصالحه

بوریس تادیچ رئیس‌جمهور صربستان در ۶ دسامبر ۲۰۰۴ در بوسنی و هرزگوین از تمامی مردمی که توسط صرب‌ها در زمان جنگ بوسنی مورد اذیت و آزار واقع شده بودند عذرخواهی کرد.
ایوو یوسیپوویچ رئیس‌جمهور کرواسی در آوریل ۲۰۱۰ بابت نقش این کشور در جنگ بوسنی عذرخواهی کرد. پس از آن بوسنی و هرزگوین روابط خود را با کرواسی به سرعت گسترش داد.
در ۳۱ مارس ۲۰۱۰ پارلمان صربستان جنایات انجام‌شده در ژوئیه ۱۹۹۵ علیه مردم مسلمان بوسنیایی در سربرنیتسا را محکوم کرد و از خانواده قربانیان این کشتار عذرخواهی نمود.
ارزیابی جنگ > جنگ داخلی یا جنگ تجاوزکارانه

با توجه به دخالت صربستان و کرواسی، بحث بر سر آن که جنگ در بوسنی یک جنگ داخلی بوده یا خیر شدید است.
برخی باور دارند جنگ بوسنی یک جنگ داخلی بود که در آن گروه‌های مختلف بر سر تقسیم قدرت با هم به توافق نرسیده بودند. از طرفی دیگر برخی بر این باورند این جنگ یک جنگ تجاوزکارانه بوده است زیرا صرب‌های بوسنی و کروات‌های بوسنی از طرف صربستان و کرواسی حمایت می‌شدند و کاملاً به آنان متکی بودند.
ماری کالدور استاد دانشگاه در آکسفورد معتقد است که این جنگ را باید نمونه‌ای از جنگ‌های جدید نامید. این‌گونه جنگ‌ها در واقع جنگ داخلی یا جنگ بین دولت‌ها نیستند، بلکه ترکیبی از آن دو هستند.
در فرهنگ عامه > فیلم

جنگ بوسنی در چندین اثر هالیوود به نمایش گذاشته شده است. از بین این آثار می‌توان به فیلم پشت خطوط دشمن با بازی اوون ویلسون، جشن شکار با بازی ریچارد گی‌یر و فیلم مصلح با بازی جرج کلونی و نیکول کیدمن اشاره کرد.
در سرزمین خون و عسل فیلمی به کارگردانی، تهیه‌کنندگی و نویسندگی آنجلینا جولی است که یک داستان عاشقانه را در جریان جنگ بوسنی به نمایش می‌گذارد.
فیلم بریتانیایی به سارایوو خوش آمدید زندگی مردم سارایوو در زمان محاصره سارایوو را به نمایش می‌گذارد.
دانیس تانویچ کارگردان بوسنیایی برای فیلم سرزمین هیچ‌کس جایزهٔ بهترین فیلم خارجی‌زبان در هفتاد و چهارمین دوره جوایز اسکار و پنجاه و نهمین مراسم گلدن گلوب را دریافت کرده است. این فیلم داستان دو سرباز، یکی صرب و دیگری بوسنیایی است که در یک خندق گرفتار می‌شوند. همچنین یاسمیلا ژبانیچ کارگردان زن بوسنیایی برای فیلم گرباویتسا توانست جایزهٔ خرس طلایی جشنواره بین‌المللی فیلم برلین را از آن خود کند. این فیلم داستان زندگی مادری تنها در سارایوو در زمان جنگ است.
فیلم زندگی یک معجزه است به کارگردانی امیر کوستوریتسا کارگردان بوسنیایی نامزد دریافت جایزه در جشنواره فیلم کن ۲۰۰۴ بود. این فیلم داستان رابطهٔ عاشقانه یک مهندس صرب و یک زن مسلمان بوسنیایی است.
فیلم افشاگر داستان واقعی زندگی کاترین بولکوواتس، از نیروهای پاسدار صلح سازمان ملل متحد در بوسنی است که پرده از قاچاق انسان توسط سازمان ملل در دوران پس از جنگ، برمی‌دارد.
در فرهنگ عامه > فیلم > سریال

واریور سریال تلویزیونی بریتانیایی در سبک درام است که توسط لی جکسون نوشته شده است. تهیه‌کنندهٔ این سریال، نایجل استافورد-کراک و کارگردان آن پیتر کوسمینسکی است. این سریال تلویزیونی بازگوکننده داستان گروهی از سربازان حافظ صلح بریتانیایی شرکت‌کننده در عملیات حفاظت سازمان ملل متحد در ویتز در بوسنی و هرزگوین در جریان پاکسازی قومی دره لاشوا در سال ۱۹۹۳ است. این سریال در سال ۱۹۹۹ از شبکهٔ بی‌بی‌سی وان پخش می‌شد.
در فرهنگ عامه > فیلم > مستند

مستند مرگ یوگسلاوی احتمالاً کامل‌ترین مستندی است که تا کنون از جنگ بوسنی و به‌طور کلی از جنگ‌های بالکان تا سال ۱۹۹۵ ساخته شده است. این مستند در ۳ سپتامبر ۱۹۹۵ منتشر شد. در این مستند، صحنه‌های مصاحبه‌هایی با اسلوبودان میلوشویچ، رادوان کاراجیچ، علی عزت بیگویچ، فرانیو توجمان، میلان کوچان، هریس سیلاجیچ و بسیاری افراد دیگر وجود دارد.
در فرهنگ عامه > بازی‌های ویدئویی

بازی این جنگ منه (This War of Mine) در جریان محاصره شهر سارایوو در سال ۱۹۹۲ به مدت ۱۴۲۵ روز (۳ سال و ۱۰ ماه و ۳ هفته و ۳ روز) اتفاق می‌افتد. در این بازی شما کنترل چند نفر را در دست دارید و باید زنده بمانید. این بازی ساختهٔ استودیوی لهستانی ۱۱ بیت است.
مسئولیت حقوقی هلند و نقش روسیه در قطعنامه نسل‌کشی

در ژوئیهٔ ۲۰۱۴ دادگاهی در هلند حکم داد که مسئولیت حقوقی قتل بیش از ۳۰۰ مرد و کودک مسلمان بوسنیایی در شهر سربرنیتسا به دست صرب‌ها در سال ۱۹۹۵ بر عهدهٔ دولت هلند است. سربازان هلندی این افراد را به صرب‌ها تحویل دادند. به گفته دادگاه، ارتش باید می‌دانست که آن‌ها در صورت تحویل داده شدن به صرب‌ها کشته خواهند شد. دولت هلند به پرداخت خسارت به خانواده‌های این قربانیان محکوم شد. دادگاه، دولت هلند را در رابطه با کشتار بیش از ۷۰۰۰ نفر مسلمان دیگر که در اطراف پایگاه نظامی سربازان هلندی در سربرنیتسا پناه گرفته بودند مسئول ندانست. روسیه هم‌چنین مانع از تصویب قطعنامه‌ای شد که بر مبنای آن این رخداد به عنوان یک نسل‌کشی توصیف شود.
حمایت حزب‌الله لبنان از مسلمانان

حزب‌الله لبنان در جریان جنگ به نفع مسلمانان وارد عمل شد. نیروهای حزب‌الله خاطره و وجه خوبی از خود در بین مردم منطقه بجا گذاشته و پس از پایان جنگ بوسنی را ترک کردند. فرماندهی نیروهای حزب‌الله لنان بر عهده علی أحمد فیاض ملقب به علاء البوسنة بود.
اسلوبودان میلوشویچ در دههٔ ۱۹۸۰
میلان کوچان
نقشه تهاجم صرب‌ها به ووکوار (نبرد ووکوار)
خیابان‌های دوبروونیک در زمان جنگ
علی عزت بیگویچ در سال ۱۹۹۷ در ایالات متحده
یوان دیویاک
فرانیو توجمان
قربانی یک حملهٔ خمپاره‌ای در سارایوو به بیمارستان برده می‌شود.
نقشهٔ عملیات ورباس ۹۲
نقشهٔ عملیات کوریدور ۹۲
زندانیان در اردوگاه ترنوپولیه
پرچم شورای دفاع کرواسی
اولین نسخه از طرح ونس-اوئن که بوسنی و هرزگوین را به ده استان تقسیم می‌کرد:
  استان‌های بوسنیایی‌ها
  استان‌های کروات‌های بوسنی و هرزگوین
  استان‌های صرب‌های بوسنی و هرزگوین
  منطقه سارایوو
  مرز موافقت‌نامه دیتون
ساختمان دادگاه در لاهه
دیوید اوئن که طرح صلح ونس-اوئن را مطرح کرد، در حال مصاحبه با خبرنگار ایرانی علی‌اکبر عبدالرشیدی
اجساد کشته‌شدگان در آوریل ۱۹۹۳ در اطراف شهر ویتز
خطوط جبهه در شمال و مرکز هرزگوین در اواخر ۱۹۹۳
بوسنی و هرزگوین پیش از موافقت‌نامه دیتون
نشسته از چپ به راست:اسلوبودان میلوشویچ، علی عزت بیگویچ و فرانیو توجمان در حال امضای توافق صلح در پاریس در ۱۴ دسامبر ۱۹۹۵
یک گورکن در قبرستان سارایوو در ۱۹۹۲
بوسنی و هرزگوین:درصد تغییرات قومی بوسنیایی‌ها از ۱۹۹۱ تا ۲۰۱۳
پراکندگی قومی در نقاط مختلف بوسنی و هرزگوین پیش از جنگ (۱۹۹۱) و پس از جنگ (۱۹۹۸)
خارج کردن اجساد از زیر خاک، سربرنیتسا، ۱۹۹۶
جمجمه یکی از قربانیان کشتار سربرنیتسا که در سال ۲۰۰۷ از یک گور جمعی در روستای دونیی پوتوچاری یافت شد.
میهن‌دوستی (جانوران)

پرندگان مهاجر
میهن‌دوستی (به انگلیسی: Philopatry) تمایل یک جاندار به ماندن یا بازگشت عادت‌گونه به یک منطقه خاص است. دلایل میهن‌دوستی متعدد است، اما میهن‌دوستی نوزادی (Natal philopatry)، که در آن جانوران برای تولیدمثل به زادگاه خود بازمی‌گردند، ممکن است رایج‌ترین آن باشد. این اصطلاح از ریشه یونانی philo به معنی «دوستی، دوست‌داشتن» و Patra به معنی «سرزمین پدری» یا در فارسی «میهن» گرفته شده‌است. اگرچه در سال‌های اخیر این اصطلاح به چیزی بیش از زادگاه جانور گفته شده‌است. استفاده اخیر به جانورانی اشاره دارد که بر خلاف اینکه در آنجا زاده نشده‌اند، برای تولیدمثل به همان منطقه بازمی‌گردند و گونه‌های مهاجری که وفاداری به زیستگاه را نشان می‌دهند: استفاده دوباره از توقفگاه‌ها، استراحتگاه‌ها و زمین‌های زمستان‌گذرانی.
نفس گرم

| نفس گرم | نفس گرم |
| --- | --- |
ژانر: ملودرام اجتماعی
نویسنده: حسین تراب نژاد طلا معتضدی
کارگردان: محمدمهدی عسگرپور
بازیگران: مرجانه گلچین حامد کمیلی محمود پاک‌نیت رؤیا تیموریان سیما تیرانداز نیلوفر خوش‌خلق مریم بوبانی لیندا کیانی رحیم نوروزی محمد عمرانی رامین راستاد فلور نظری آرش تاج کامران ملکی علی اصغر رضایی علیرضا زمانی نسب  الهام طهموری
سازنده موسیقی متن: کارن همایونفر
کشور سازنده:  ایران
زبان اصلی: فارسی
شمار قسمت‌ها: ۳۵
تولید: تولید
تهیه‌کننده: سید محمود رضوی
تدوین‌گر: حمیدرضا قربانی
مدت: ۴۵ دقیقه
تولیدکننده: مؤسسه سیمای مهر
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: شبکه یک
انتشار اولیه: ۹ آبان ۱۳۹۴
نفس گرم نام مجموعه تلویزیونی به کارگردانی محمدمهدی عسگرپور و ساخته سال ۱۳۹۴ است. این سریال محصول شبکه اول سیما است و فیلمنامه آن به قلم حسین تراب نژاد و طلا معتضدی نوشته شده‌است. موسیقی این مجموعه ساخته کارن همایونفر و خواننده تیتراژ آن علی زند وکیلی است. این سریال در ۳۵ قسمت ۴۵ دقیقه ای در پائیز ۱۳۹۴ به روی آنتن رفت.
داستان

این سریال یک ملودرام اجتماعی است و داستان آن دربارهٔ زنی بنام «ملیحه» است با اعتقادات بالای مذهبی، در مسیر داستانی سریال اتفاقاتی برای او رخ می‌دهد که به نوعی مسیر زندگی و اعتقادی اش را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد. بنا به گفته کارگردان سریال در طرح اولیه نقش اول داستان یک مرد بوده که بعدها دچار تغییر شده‌است.
بازیگران

حامد کمیلی در نقش اسماعیل مختاریان / نداف
مرجانه گلچین در نقش ملیحه مختاریان / نداف
محمود پاک‌نیت در نقش آقا مرتضی نداف
رؤیا تیموریان در نقش مونس نداف
سیما تیرانداز در نقش ناهید کرمی
نیلوفر خوش‌خلق در نقش فروغ
لیندا کیانی در نقش ترانه وثوق
کامران ملکی
فلور نظری در نقش مادر ترانه
رحیم نوروزی در نقش بهرام ابوالحسنی
محمد عمرانی در نقش ناصر مقصودی
رامین راستاد در نقش کرم
سید مهرداد ضیایی در نقش سیامک
مریم بوبانی در نقش مادربزرگ ناهید
علی‌اصغر رضایی در نقش پزشک
تارا شفایی در نقش سارا
آرش تاج
رویا یوسفی
نوده خالصه

| نوده خالصه | نوده خالصه |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۵°۱۲′۲۴″ شمالی ۵۲°۱۸′۱۲″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۲۰۶۶۷°شمالی ۵۲٫۳۰۳۳۳°شرقی﻿ / 35.20667; 52.30333: مختصات: ۳۵°۱۲′۲۴″ شمالی ۵۲°۱۸′۱۲″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۲۰۶۶۷°شمالی ۵۲٫۳۰۳۳۳°شرقی﻿ / 35.20667; 52.30333
کشور: ایران
استان: سمنان
شهرستان: گرمسار
بخش: بخش مرکزی
دهستان: لجران
جمعیت: ۸۱۴ نفر 
نوده خالصه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان گرمسار در استان سمنان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان لجران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۱۴ نفر (۲۳۸خانوار) بوده‌است. اهالی این روستا الیکایی هستند و به گویش الیکایی صحبت می کنند.
هاشم سید عیسی

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Hashim Sayed Isa Hasan Radhi Hashim
زادروز:  ۳ آوریل ۱۹۹۸ ‏(۲۶ سال)
زادگاه:  بحرین
پست:  مهاجم
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه ورزشی الرفاع
شمارهٔ پیراهن:  ۹
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۸ |  باشگاه ورزشی الرفاع |   |   |
| ۲۰۱۸–۲۰۱۹ |  باشگاه ورزشی مالکیه |   |   |
| ۲۰۱۹– |  باشگاه ورزشی الرفاع |   |   |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۷ |  Bahrain U20 |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۸– |  تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال بحرین |  ۱۰ |  (۳) |
| ۲۰۱۷– |  تیم ملی فوتبال بحرین |  ۷ |  (۳) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۵ ژوئن ۲۰۲۱:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۵ ژوئن ۲۰۲۱
هاشم سید عیسی (عربی: هاشم سيد عيسى حسن رضي هاشم؛ زادهٔ ۳ آوریل ۱۹۹۸) بازیکن فوتبال اهل بحرین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی مالکیه اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال بحرین، و بحرین بازی کرده‌است.
بخش گلدشت

بخش گلدشت یکی از بخش‌های شهرستان گمیشان در استان گلستان ایران است.
جمعیت

براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت بخش گلدشت ۳۰۹۰۰ نفر بوده‌است.
تقسیمات کشوری

بخش گلدشت از دو دهستان تشکیل شده‌است:
دهستان قزل آلان
دهستان جعفربای شرقی
شهرها:سیمین شهر
نیروگاه قدس سمنان

| نیروگاه سیکل ترکیبی قدس سمنان / شهید باکری سمنان | نیروگاه سیکل ترکیبی قدس سمنان / شهید باکری سمنان |
| --- | --- |
کشور: ایران
مختصات: ۳۵°۳۸′۰۶″شمالی ۵۳°۲۸′۴۸″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۶۳۵۰۴۳°شمالی ۵۳٫۴۷۹۸۷°شرقی﻿ / 35.635043; 53.47987
وضعیت: واحدهای گازی در حال بهره‌برداری واحد بخار و سیکل ترکیبی در حال تکمیل
تاریخ راه‌اندازی: دی ۱۳۹۱
هزینه ساخت: ۴۰۰ میلیارد تومان
مالک(ـان): شرکت گهر انرژی سیرجان
توان تولیدی: توان تولیدی
ظرفیت نامی: ۴۸۴ مگاوات
پیوندهای بیرونی: پیوندهای بیرونی
وبگاه: https://www.pooyaenergy.com/
ویکی‌انبار: 
[ویرایش در ویکی‌داده]: [ویرایش در ویکی‌داده]
نیروگاه سیکل ترکیبی قدس سمنان معروف به نیروگاه شهید باکری (استان سمنان، کیلومتر ۱۰ بزرگراه سمنان - دامغان، بهره‌برداری دی 1390)، یکی از نیروگاه‌های ایران از نوع سیکل ترکیبی با ظرفیت تولید 324مگاوات است که شامل ۲ واحد گازی 162مگاواتی تحت بهره برداری می باشد. 
ساختگاه نیروگاه سمنان در زمینی به مساحت 100هکتار در کیلومتر 10 جاده سمنان-دامغان واقع شده است .ارتفاع این ساختگاه از سطح دریا 1248متر میباشد.
کارفرمای طرح سازمان توسعه برق ایران ، مشاور شرکت مهندسی قدس نیرو و پیمانکار اصلی شرکت مپنا میباشد.عرصه احداث نیروگاه در سال 1387 به پیمانکار تحویل و فعالیتهای اجرایی در اسفند ماه همان سال در سایت آغاز گردید.نیروگاه گازی سمنان متشکل از دو واحد گازی هر یک به ظرفیت 162مگاوات ودر مجموع 324مگاوات و با راندمان 33.8 درصد در شرایط ایزو در نظر گرفته شده است سوخت اصلی واحدها گاز طبیعی است که توسط خط لوله تامین میگردد حداکثر مصرف گاز نیروگاه در صورت تولید بار کامل هر دو واحد برابر 100000 متر مکعب بر ساعت خواهد بود .سوخت دوم واحدها گازوئیل است که هم بصورت حمل با تانکر و ذخیره در 5 مخزن 20000متر مکعبی و هم بصورت خط لوله (از سال 1393) توسط شرکت ملی پخش فرآورده های نفتی تامین میشود.حداکثر مصرف گازوئیل نیروگاه برابر 90000 لیتر بر ساعت است.
در راستای تحقق برنامه چشم انداز 20 ساله در واگذاری نیروگاه ها به بخش خصوصی، نیروگاه سمنان ابتدا به شرکت گهر انرژی سیرجان به صورت اقساط 5 ساله واگذار گردید که پس از تکمیل اقساط تسهیلات در سال 1396، به هلدینگ پویا انرژی نگین سیز خاور میانه واگذار گردید.مدتی بعد در تاریخ 1397/12/18  با تشکیل شرکت مولد برق نیروگاهی سامان سمنان(سهامی خاص) با کد شناسه ملی 14008210382 و شرکت مدیریت بهره برداری و تولید انرژی ساسان (سهامی خاص)با کد شناسه ملی شناسه ملی 14007701518 تاسیس شد ، مالکیت نیروگاه به شرکت سامان و بهره برداری از آن با ترک تشریفات به شرکت ساسان اعطا گردید. مدیر عامل شرکت مولد برق نیروگاهی سامان سمنان آقای مهندس سید حسین طبسی، و مدیر عامل شرکت مدیریت بهره برداری و تولید انرژی ساسان آقای مهندس سوران الماسی و مدیریت نیروگاه شهید باکری سمنان آقای مهندس داود  غلامی سرخه میباشند.
ظرفیت فعلی این نیروگاه 324 مگاوات است و بخش بخار و سیکل ترکیبی آن هنوز احداث نگردیده است.
از ابتدای سال 1401 ساخت واحد های 3 و 4 گازی آغاز شد که تا مرداد ماه واحد 3 به بهره برداری رسید و واحد 4 هنوز در حال ساخت است
سوخت این نیروگاه گاز طبیعی و سوخت پشتیبان نفت گاز (گازوئیل) است.
سطح ولتاژ پست برق نیروگاه ۴۰۰ کیلوولت است.
هزینه ساخت نیروگاه

هزینه ساخت این نیروگاه بالغ بر 400 میلیارد تومان بوده‌است و برای توسعه آن نیاز به سرمایه‌گذاری 250 میلیارد تومانی است.
دانیل والنسوئلا

| دانیل والنسوئلا | دانیل والنسوئلا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۵ مهٔ ۱۹۵۶ ‏(۶۸ سال) پوساداس، آرژانتین
ملیت: آرژانتینی
دانیل والنسوئلا (اسپانیایی: Daniel Valenzuela‎؛ زادهٔ ۵ مهٔ ۱۹۵۶) بازیگر و فیلم‌نامه‌نویس اهل آرژانتین است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به قعر دریا، پول سوخته، جهت‌یابی، مرداب، امپراتوری فرانک و من گیلدا هستم اشاره کرد.
دابلیو. پی. لیپسکم

| دابلیو>  پی. لیپسکمدابلیو. پی. لیپسکم | دابلیو>  پی. لیپسکمدابلیو. پی. لیپسکم |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۸۸۷ Merton، ساری (انگلستان)
درگذشت: ۲۵ ژوئیه ۱۹۵۸ (۷۰−۷۱ سال) لندن
ملیت: بریتانیا
دیگر نام‌ها: William Percy Lipscomb
پیشه(ها): فیلم‌نامه‌نویس،  و کارگردان فیلم
جوایز: جایزه اسکار بهترین فیلم‌نامه اقتباسی
دابلیو. پی. لیپسکم (انگلیسی: W. P. Lipscomb؛ زاده ۱۸۸۷ درگذشته ۲۵ ژوئیهٔ ۱۹۵۸) یک فیلم‌نامه‌نویس،
و کارگردان فیلم سینمای هالیوود اهل بریتانیا بود.
بخشی از فیلمشناسی

بازی بزرگ (۱۹۳۰)
غارت (۱۹۳۱)
نشانه چهار (۱۹۳۲)
کلایو هند (۱۹۳۵)
کاردینال ریشلیو (۱۹۳۵)
بی‌نوایان (۱۹۳۵)
داستان دو شهر (۱۹۳۵)
علامت قابیل (۱۹۴۷)
دانکرک (۱۹۵۸)
موزه استقلال آذربایجان

| 0 | 1 |
| --- | --- |
بنیان‌گذاری: ۹ ژانویه سال ۱۹۹۱
مکان: جاده نفتچی‌لر، پلاک ۱۲۳ آ باکو، جمهوری آذربایجان
مجموعه: بیش از ۲۰۰۰۰ اشیای نمایشی
مدیر: فریده شمسی
دسترسی به ترابری همگانی: M 1 Sahil metro station
موزه استقلال آذربایجان (به ترکی آذربایجانی: Azərbaycan İstiqlal Muzeyi) موزه‌ای می‌باشد، که اشیای نمایشی متعلق به جنبش ملی آزادی در جمهوری آذربایجان در آنجا نگهداری می‌گردد.
این موزه در ۹ ژانویه سال ۱۹۹۱ به تأسیس رسیده‌است. آنگاه موزه فقط دارای ۷۰۰۰ اشیای نمایشی بود؛ ولی با مرور زمان، تعداد آن‌ها تا ۲۰۰۰۰ اشیای نمایشی فزونی پیدا کرد. آن‌ها در ۶ نمایشگاه جداگانهٔ موزه به نمایش گذاشته می‌شوند.
نمایشگاه موزه نقاشی‌ها و مجسمه‌سازی‌ها، نقشه‌ها، عکس‌ها، کتب، اسکناس‌ها، و غیره را که منتسب به جریان آزادی مردم آذربایجان می‌باشند، در معرض نمایش می‌گذارد. هر از گاهی، نمایشگاه‌ها و رویدادهای مطلبی در رابطه با سوانح تاریخی مختلفی در نمایشگاه موزه برگزار می‌گردند.
تاریخ موزه

در واقع، تاریخ این موزه به سال‌ها پیش، یعنی به سال ۱۹۱۹ بازمی‌گردد. زیرا اولین موزه دولتی آذربایجان، موزه استقلال محسوب می‌شود. موزه استقلال که، در ۷ دسامبر سال ۱۹۱۹ بمناسبت اولین سالگرد تأسیس پارلمان جمهوری دمکراتیک آذربایجان راه‌اندازی شده‌بود، روی هم رفته چند ماه توانست فعالیت کند. موزه پس از برقراری حکومت شوروی در آذربایجان در ۲۸ مه سال ۱۹۲۰ تعطیل شد.
این موزه ۷۱ سال بعد، پس از کسب استقلال آذربایجان، فعالیت خود را از سرگرفت. پس در ۹ ژانویه سال ۱۹۹۱ موزه استقلال آذربایجان دوباره بنیان‌گذاری شد. با آنکه هیچ اشیای نمایشی از موزه تأسیس شده در سال ۱۹۱۹ به جای نمانده‌بود، این موزه که، در دوران پسا استقلال بازگشایی شد، واری معنوی موزه سال ۱۹۱۹ گردید.
هدف موزه

هدف اصلی از تأسیس موزه استقلال آذربایجان این بود که، رخدادهای مهم اتفاق افتاده در صحن فرهنگی و تاریخی مردم آذربایجان از دوران باستان تا به حال و راه مبارزه فداعیان مردم آذربایجان که همواره برای استقلال مردمشان جدگیده‌اند، به‌طور گسترده تبلیغ گردند. موزه واجد شش نمایشگاه می‌باشد. در این نمایشگاه‌ها حوادث مختلفی که در طول تاریخ آذربایجان رخ داده‌اند، بازتاب یافته‌اند.
نمایشگاه اول

در نمایشگاه اول اسناد و مدارکی مربوط به نمادهای دولتی، پرچم سه‌رنگی کشور، نشان ملی، سرود ملی، قانون اساسی کشور وجود دارند. در این سالن اسنادی مربوط به نیمه دوم قرن ۱۸ در رابطه با تقسیم شدن آذربایجان به خانات، جنگ‌هایی که میان ایران و روسیه برای اشغال سرزمینهای آذربایجان به وقوع پیوسته و بسته شدن عهدنامه گلستان ترکمنچای به نمایش درآمده‌اند.
در نتیجه اشغال جزو قره‌باغ جمهوری آذربایجان از سوی ارمنستان، ۲۲ موزه در کنار دیگر آثار فرهنگی متعلق به مردم آذربایجان نیز در تحت اشغال به سر می‌برند و اشیای نمایشی غنی آن‌ها توسط نیروهای متصرف مورد دستبرد و غرت قرار گرفته‌اند. فقط برخی از اشیای نمایشی که هنگام وقوع جنگ قره‌باغ از موزه‌های تاریخ و قومشناسی شهرستان‌های جبراییل و فضولی به باکو منتقل شده‌اند، در این موزه به نمایش گذاشته شده‌اند.
نمایشگاه دوم

نمایشگاه دوم حاوی مطالبی منسوب به مرحله‌ای از نیمه دوم قرن ۱۹ تا اویل قرن ۲۰ می‌باشد. این فاز از نظر تاریخ یک وهله کوتاهی ولی به لحاظ ماهیتش از آهمیت بسزایی برخورداراست. در این مرحله، فرهنگ، علم و صنعت نفت جمهوری آذربایجان توسعه یافته و ساختمان‌ها، مدارس، تئاترها، بیمارستان‌ها و کاخ‌های زیبای جدیدی از سوی میلیونرهای نفتی ساخته شده‌اند. مطالبی در رابطه با همان دور تاریخی در این بخش نمایش داده می‌شوند.
در قسمتی دیگر از این نمایشگاه، عکس‌ها و مطالب بایگانی مرتبط با نسل‌کشی مردم آذربایجان از سوی ارامنه در ۳۱ مارس سال ۱۹۱۸ به نمایش درمی‌آیند.
جای وسیعی به اشیای نمایشی متعلق به جمهوری دموکراتیک آذربایجاین در این نمایشگاه اختصاص یافته‌است.
نمایشگاه سوم

نمایشگاه سوم موزه به جنبش‌های ملی آزادی از جمله جنبش مشروطه فی‌مابین سال‌های ۱۹۰۵ تا ۱۹۱۱، جنبش شیخ محمد خیابانی در بین سال‌های ۱۹۱۷ تا ۱۹۲۰ و جنبش ۲۱ آذر در میان سال‌های ۱۹۴۱ الی ۱۹۴۵ (به رهبری سید جعفر پیشه‌وری) اختصاص دارد. بسیاری از مطالب موجود در این نمایشگاه با کمک شخصی به‌نام «لطف علی اردبیلی»، یکی از اعضای جنبش ۲۱ آذر پیدا شده‌اند.