stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دورنیه دو ۳۲

| دورنیه دو ۳۲ | دورنیه دو ۳۲ |
| --- | --- |
کاربری: Ultra light helicopter
تولیدکننده: دورنیه فلوکتسایک‌ورک
نخستین پرواز: ۲۹ ژوئن ۱۹۶۲
تعداد ساخته‌شده: ۴
دورنیه دو ۳۲ (به انگلیسی: Dornier_Do_32) یک هواگرد از نوع بالگرد فوق سبک ساخت شرکت دورنیه فلوکتسایک‌ورک در آلمان است. هواگرد دورنیه دو ۳۲ نخستین پروازش را در ۲۹ ژوئن ۱۹۶۲ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۴ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
نوربورگ‌رینگ

| 0 | 1 |
| --- | --- |
موقعیت: نوربورگ، آلمان 
منطقه زمانی: GMT ۱+ (DST: ۲+)
درجه: ۱
رویدادهای مهم: فرمول یک جایزه بزرگ آلمان جایزه بزرگ اروپا جایزه بزرگ لوکزامبورگ Superbike World Championship, دی‌تی‌ام، 24 Hours Nürburgring, 1000km Nürburgring,  VLN
جی‌پی-اشترکه (۲۰۰۲ تاکنون): جی‌پی-اشترکه (۲۰۰۲ تاکنون)
سطح: آسفالت
طول: ۵٫۱۴۸ کیلومتر (۳٫۱۹۹ مایل)
پیچ‌ها: ۱۶
رکورد دور: 1:28:139 ( ماکس فرستاپن، ردبول، 2020، فرمول یک)
جی‌پی-اشترکه(۱۹۸۴–۲۰۰۱): جی‌پی-اشترکه(۱۹۸۴–۲۰۰۱)
سطح: آسفالت
طول: ۴٫۵۵۶ کیلومتر (۲٫۸۳۱ مایل)
پیچ‌ها: ۱۲
رکورد دور: ۱:۱۸٫۳۵۴ ( خوان پابلو مونتویا، Williams FW23، ۲۰۰۱، فرمول یک)
حلقه شمالی (۱۹۸۳ تاکنون): حلقه شمالی (۱۹۸۳ تاکنون)
سطح: آسفالت/بتن
طول: ۲۰٫۸۱ کیلومتر (۱۲٫۹۳ مایل)
پیچ‌ها: ۱۵۴
پیست ترکیبی (۱۹۸۴ تاکنون): پیست ترکیبی (۱۹۸۴ تاکنون)
سطح: آسفالت/بتن
طول: ۲۵٫۹۴۷ کیلومتر (۱۶٫۱۲۳ مایل)
پیچ‌ها: ۱۷۰
حلقه شمالی (۱۹۲۷–۱۹۸۲): حلقه شمالی (۱۹۲۷–۱۹۸۲)
سطح: آسفالت/بتن
طول: ۲۲٫۸ کیلومتر (۱۴٫۲ مایل)
پیچ‌ها: ۱۶۰
حلقه جنوبی (۱۹۲۷–۱۹۷۳): حلقه جنوبی (۱۹۲۷–۱۹۷۳)
سطح: Asphalt
طول: ۷٫۷۴۷ کیلومتر (۴٫۸۱۴ مایل)
پیچ‌ها: ۲۷
پیست کامل (۱۹۲۷–۱۹۸۲): پیست کامل (۱۹۲۷–۱۹۸۲)
سطح: Asphalt
طول: ۲۸٫۲۶۵ کیلومتر (۱۷٫۵۶۳ مایل)
پیچ‌ها: ۱۸۷
نوربورگ‌رینگ یا پیست نوربورگ (آلمانی: Nürburgring) مجتمع ورزش‌های موتوری به ظرفیت ۱۵۰ هزار نفر است که در نوربورگ در راینلاند-فالتس قرار دارد. این مجتمع شامل یک پیست مسابقه‌ای جایزه بزرگ است که در سال ۱۹۸۴ ساخته شده‌است. پیست دیگری به طول بیشتر که «حلقه شمالی» نامیده می‌شود، در دههٔ ۱۹۲۰ پیرامون شهر و قلعهٔ قرون وسطایی نوربورگ در کوه آیفل ساخته شده‌است. طول حلقه شمالی ۲۰٫۸ کیلومتر است و بیش از ۳۰۰ متر اختلاف ارتفاع از پایین‌ترین تا بالاترین نقطهٔ آن وجود دارد. جکی استوارت این پیست را «جهنم سبز» نامید.
در ابتدا پیست شامل چهار پیکربندی بود: مسیر کامل به طول ۲۸٫۲۶۵ کیلومتر که شامل حلقه شمالی به طول ۲۲٫۸۱۰ کیلومتر و حلقه جنوبی به طول ۷٫۷۴۷ کیلومتر بود. یک مسیر ۲٫۲۸۱ کیلومتری برای گرم کردن نیز وجود داشت.
بین سال‌های ۱۹۸۲ و ۱۹۸۳ محدودهٔ آغاز و پایان تخریب شد تا مسیر جایزه بزرگ جدیدی ساخته شود. اکنون این مسیر برای همهٔ مسابقات عمده و بین‌المللی به کار می‌رود. هرچند مسیر کوتاه شدهٔ حلقه شمالی هنوز برای مسابقه، تمرین و دسترسی عمومی استفاده می‌شود.
تاریخچه > آغاز نوربورگ‌رینگ (۱۹۲۵ تا ۱۹۳۹)

در اوایل دههٔ ۱۹۲۰ مسابقاتی در جاده‌های عمومی کوه‌های آیفل برگزار می‌شد که پس از مدت کوتاهی، خطرناک و غیرعملی بودن آن ثابت شد. برگزار کنندگان مسابقه تصمیم گرفتند پیست مسابقه‌ای با الهام از پیست‌های موجود مانند مونتزا بسازند. قرار بود نوربورگ‌رینگ ویترین مهندسی خودروسازی و استعدادهای اتومبیل‌رانی آلمان باشد. ساخت پیست در سپتامبر ۱۹۲۵ آغاز شد.
پیست در بهار ۱۹۲۷ کامل شد و مسابقات آیفل در آنجا ادامه یافت. نخستین مسابقه در ۱۸ ژوئن همان سال برگزار شد. پیست در روزهای آخر هفته و بعدازظهرها به عنوان مسیر عبوری یک‌طرفه بر روی عموم باز بود. مسیر کامل شامل ۱۷۴ پیچ بود و پهنای متوسط آن ۸ تا ۹ متر بود.
آخرین باری که مسیر کامل برای مسابقات مهم به کار رفت سال ۱۹۲۹ بود. جایزه بزرگ‌های بعدی تنها در حلقه شمالی برگزار می‌شد. برای مسابقات کوچک‌تر و مسابقات موتورسیکلت از مسیر کوتاه‌تر و امن‌تر حلقه جنوبی استفاده می‌کردند.
تاریخچه > جهنم سبز (۱۹۴۷ تا ۱۹۷۰)

پس از جنگ جهانی دوم، مسابقات در ۱۹۴۷ از سر گرفته‌شد و حلقه شمالی مسیر اصلی برای جایزه بزرگ آلمان در فرمول یک شد. گروه تازه‌ای از اربابان مسابقه مانند آلبرتو اسکاری، خوان مانوئل فانخیو، جیم کلارک و جکی استوارت حاکم مسابقه بودند.
در ۵ اوت ۱۹۶۱ هنگام تمرین برای جایزه بزرگ آلمان ۱۹۶۱ برای نخستین بار مسیر حلقه شمالی در مدت کمتر از ۹ دقیقه توسط فیل هیل طی شد. چند بار نیز مسابقات موتوجی‌پی آلمان در این پیست و عمدتاً حلقه جنوبی آن برگزار شد.
در سال ۱۹۵۳ مسابقه ۱۰۰۰ کیلومتر نوربورگ‌رینگ که رقابتی استقامتی بود معرفی شد. مسابقهٔ ۲۴ ساعتهٔ نوربورگ‌رینگ نیز در سال ۱۹۷۰ افزوده شد.
از اواخر دههٔ ۱۹۶۰ حلقه شمالی به‌طور افزاینده‌ای برای خودروهای فرمول یک خطرناک می‌شد. در سال ۱۹۶۷ مانعی پیش از مسیر مستقیم شروع و پایان افزوده شد تا سرعت در ورود به مسیر گاراژ کاهش یابد. این کار باعث افزایش ۲۵ متری مسیر شد. با این وجود، استوارت پس از پیروزی در جایزه بزرگ آلمان ۱۹۶۸ آن را «جهنم سبز» نامید. پس از تصادفی مرگبار در زندورت در سال ۱۹۷۰ رانندگان فرمول یک تصمیم گرفتند تا زمانی که اصلاحات اساسی در نوربورگ‌رینگ صورت نگرفته‌است، آن را تحریم کنند. همان گونه که سال گذشته چنین کاری را در پیست اسپا انجام داده بودند. تغییرات در کوتاه‌مدت امکان‌پذیر نبود و جایزه بزرگ آلمان به هوکنهایم‌رینگ که آن نیز اصلاح شده‌بود، منتقل شد.
تاریخچه > تغییرات (۱۹۷۱ تا ۱۹۸۳)

حلقه شمالی برای تأمین درخواست‌های رانندگان فرمول یک بازسازی شد. چند برآمدگی کنار گذاشته شد، برخی پرش‌ها هموار شد و گاردریل حفاظتی نصب شد. مسیر مستقیم‌تر شد و تعداد پیچ‌ها کاهش یافت. میزبانی مجدد در نوربورگ‌رینگ میسر شد و برای شش سال دیگر (۱۹۷۱ تا ۱۹۷۶) میزبان جایزه بزرگ بود.
در سال ۱۹۷۳ پیچ گردش به چپ تازه‌ای افزوده شد تا سرعت در پیچ خطرناک کالنهارد کاهش یابد. کارهایی دیگری از جمله حذف پرش‌های مستقیمی اصلی و افزایش عرض آن و از جا کندن بوته‌های نزدیک پیست در مستقیمی اصلی، به منظور افزایش ایمنی انجام شد. با این وجود، به دلیل مسیر طولانی پیست و نبود فضای کافی برای اعمال تغییرات، برآوردن خواسته‌های رانندگان و مجریان فرمول یک، بسیار گران یا غیرممکن بود. تعداد مارشال و تیم پزشکی مورد نیاز برای مسیر ۲۲ کیلومتری پیست، ۵ برابر پیست‌های معمولی فرمول یک بود. با وجود اصلاحات ۱۹۷۱ هنوز امکان پرواز خودروها به بیرون پیست وجود داشت. ازاین‌رو تصمیم بر این شد که جایزه بزرگ ۱۹۷۶، آخرین میزبانی پیست قدیمی باشد.
نیکی لائودا که در آن زمان قهرمان جهان بود و تنها کسی است که حلقه شمالی را در کمتر از هفت دقیقه طی کرده‌است، پیشنهاد تحریم مسابقهٔ ۱۹۷۶ را داد. افزون بر ایمنی، دلیل دیگر او یکنواخت نبودن بارندگی در بخش‌های مختلف پیست بود. هنگامی که باران می‌بارید، برخی بخش‌ها تر و بخش‌های دیگر خشک بودند. سایر رانندگان مخالف لائودا بودند و مسابقه برگزار شد. لائودا هنگام خروج از یک پیچ در دور دوم، تصادف کرد و به شدت دچار سوختگی شد. برخی از رانندگان به نجات او شتافتند.
پس از آن، پیست قدیمی نوربورگ‌رینگ هرگز میزبان مسابقه‌ای نشد و جایزه بزرگ آلمان در سال ۱۹۷۷ به پیست هوکنهایمرینگ منتقل شد. موتوجی‌پی آلمان نیز در سال ۱۹۸۰ برای آخرین بار در این پیست اجرا شد.
طبیعت حلقه شمالی به گونه‌ای بود که ایمن‌سازی پیکربندی آن غیرممکن بود. روشن بود که تلاش برای بازگشت فرمول یک به این پیست، منوط به تغییرات اساسی در آن است. به همین منظور کار روی پیست جدیدی به طول ۴٫۵ کیلومتر پیرامون گاراژ قدیمی در سال ۱۹۸۱ آغاز شد.
در همان زمان، طول حلقه شمالی به ۲۰٫۸۳۲ کیلومتر کاهش یافت و از این نسخه با یک گاراژ کوچک اضافی در سال ۱۹۸۳ برای مسابقاتی مانند ۱۰۰۰ کیلومتر نوربورگ‌رینگ استفاده شد. در تمرین همان مسابقه، رکورد سریعترین دور پیست توسط اشتفان بلوف در تعیین خط مسابقه با خودروی پورشه ۹۵۶ و ثبت زمان 6:11.13 و با متوسط سرعت ۱۹۹٫۸ کیلومتر بر ساعت (۱۲۴٫۱ مایل بر ساعت) به ثبت رساند که ۳۵ سال دست نخورده باقی ماند تا که در تاریخ 29 ژوئن 2018، تیمو برنهارد با پورشه ۹۱۹ هایبرید ایو با زمان 5:19.546 - با سرعت متوسط ۲۳۳٫۸ کیلومتر بر ساعت (۱۴۵٫۳ مایل بر ساعت) رکورد این پیست را شکست.
در مرحله‌ی مقدماتی این مسابقه، مرحوم استفان بلاف دوری به زمان 6:11.13 را برای 20.832 کیلومتر (12.944 مایل) Nordschleife در خودروی پورشه 956 خود ثبت کرد، یا به‌طور متوسط 199.8 کیلومتر در ساعت (124.1 مایل در ساعت). این دور برای 35 سال رکورد تمام‌زمان‌ها را حفظ کرد (تا حدودی به‌خاطر این که از سال 1984 به بعد مسابقات مهمی در اینجا برگزار نشده بود)، تا این
حلقه جنوبی سابق، تغییر داده نشد و چند سال بعد، متروک شد. این بخش در حال حاضر برای رفت‌وآمد عمومی استفاده می‌شود.
تاریخچه > پیست جدید جایزه بزرگ

مسیر تازه در سال ۱۹۸۴ کامل شد و جی‌پی-اشترکه (مسیر جایزه بزرگ) نام گرفت. این مسیر بالاترین استانداردها را احراز می‌کرد؛ ولی سایه‌ای از مسیر قدیمی بود. برخی هواداران اعتقاد داشتند که این پیست نباید نوربورگ‌رینگ نامیده شود.
برای جشن افتتاح پیست، نمایشی در ۱۲ مه با شرکت شمار زیادی از رانندگان سرشناس برگزار شد. قهرمانان فرمول یک از جمله جک برابام، فیل هیل، جیمز هانت، نیکی لائودا، آلن پروست، ککه روسبرگ و آیرتون سنا در این نمایش حضور داشتند و همگی خودروی یکسان مرسدس ۱۹۰ای را راندند. سنا برنده شد و لائودا که از خط آخر آغاز کرده‌بود، با سبقت گرفتن از همهٔ رانندگان به جز سنا در رتبهٔ دوم قرار گرفت.
افزون بر سایر مسابقات مهم بین‌المللی، فرمول یک نیز به پیست بازگشت. جایزه بزرگ اروپای ۱۹۸۴ و جایزه بزرک آلمان ۱۹۸۵ در نوربورگ‌رینگ برگزار شد.
پس از نخستین قهرمانی میشائیل شوماخر، مقرر شد دو مسابقهٔ فرمول یک در آلمان برگزار شود و دومی با عنوان جایزه بزرگ اروپا در نوربورگ‌رینگ انجام شود. این مسابقه در سال‌های ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۶ با همین عنوان و در سال ۱۹۹۷ و ۱۹۹۸ با عنوان جایزه بزرگ لوکزامبورگ برگزار شد.
در سال ۲۰۰۲ مسیر تغییر یافت و مانع کاسترول پیش از مستقیمی خط شروع با یک پیچ گردش به راست تیز جایگزین شد تا فرصتی برای سبقت گرفتن ایجاد کند. همچنین بک بخش امگاشکل افزوده شد. با این تغییرات، طول پیست به ۵٫۲ کیلومتر افزایش یافت.
افزایش هزینه ورودی فرمول یک و کاهش تماشاگر به دلیل گران بودن بلیت‌ها باعث زیان‌ده شدن دو پیست نوربورگ‌رینگ و هوکنهایمرینگ شده‌است. از سال ۲۰۰۷ جایزه بزرگ آلمان یک سال در میان در هر پیست برگزار می‌شود.
تاریخچه > جابجایی با هوکنهایمرینگ

در سال ۲۰۰۷ فدراسیون بین‌المللی اتومبیل‌رانی اعلام کرد هوکنهایمرینگ و نوربورگ‌رینگ یک سال در میان میزبان جایزه بزرگ آلمان خواهند بود و جایزه بزرگ ۲۰۰۷ در نوربورگ‌رینگ برگزار می‌شود. در سال ۲۰۱۴ مالکان جدید پیست نتوانستند قراردادی برای ادامهٔ میزبانی جایزه بزرگ آلمان در سال‌های فرد ببندند و جایزه بزرگ آلمان ۲۰۱۵ و ۲۰۱۷ لغو شد.
دسترسی عمومی حلقه شمالی

از سال ۱۹۲۷ که پیست افتتاح شده‌است، مسیر برای عموم قابل دسترس بوده‌است. حلقه شمالی در روزهای یکشنبه، بسیاری از روزهای شنبه و بعدازظهر هر روز به روی عموم باز است. در ماه‌های زمستان، بسته به شرایط آب‌وهوایی و کارهای نگهداری ممکن است مسیر برای هفته‌ها بسته باشد. در برخی بخش‌ها محدودیت سرعت وجود دارد.
برج قلعه نوربورگ
نقشه پیست نوربورگ برای جایزه بزرگ آلمان ۱۹۶۴
مسیر پیست در سال ۱۹۸۵
مسیر کامل در سال ۲۰۰۲ در مقایسه با مسیر ۱۹۲۷
عکس هوایی جی‌پی-اشترکه
محمد ناظم رضوی

| سید محمد ناظم رضوی | سید محمد ناظم رضوی |
| --- | --- |
شهردار سمنان: شهردار سمنان
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۲۰ مهر ۱۳۹۶: آغاز به کار  ۲۰ مهر ۱۳۹۶
شهردار کاشان: شهردار کاشان
دوره مسئولیت ۱ آبان ۱۳۹۲ – ۷ شهریور ۱۳۹۶: دوره مسئولیت ۱ آبان ۱۳۹۲ – ۷ شهریور ۱۳۹۶
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۵۷ خورشیدی کاشان
ملیت: ایرانی
پیشه: شهردار
وبگاه: وبگاه رسمی
سید محمد ناظم رضوی (زاده1356-کاشان) اهل ایران و شهردار منطقه بیست تهران است.
وی پیش از سمت شهرداری سمنان، شهردار کاشان، قائم‌مقام شهرداری منطقه ۱۰ تهران، معاون فنی و عمرانی شهرداری منطقه ۱۰ تهران، معاون فنی و عمرانی شهرداری منطقه ۱۷ تهران و معاون سازمان بازرسی شهرداری تهران بوده‌است. با روی کار آمدن شورای پنجم شهر سمنان طی جلسه‌ای در تاریخ ۲۰ مهر ۱۳۹۶ سید محمد ناظم رضوی با دریافت رأی موافق اکثریت اعضای شورای شهر سمنان سکان‌دار شهرداری مرکز استان سمنان شد و در مهرماه ۱۴۰۰ با حکم زاکانی به‌عنوان شهردار منطقه بیست تهران (شهر ری) منصوب گردید.
زندگی‌نامه

سید محمد ناظم رضوی در سال ۱۳۵۷ در کاشان متولد شد. وی فرزند سید مهدی ناظم رضوی شهردار سابق کاشان و عضو فعلی شورای اسلامی شهر کاشان است. ناظم رضوی در دوران تصدی پست در شهرداری تهران تا سطح قائم مقام منطقه ۱۰ شهرداری تهران نیز مسئولیت داشت. در سال ۱۳۹۲ و با انتخاب اکثریت اعضای شورای اسلامی شهر به عنوان جوان‌ترین شهردار شهر تاریخی کاشان انتخاب شد و در سال ۱۳۹۶ نیز با اکثریت آرای شورای اسلامی شهر سمنان، شهردار این شهر گردید.
مسئولیت‌ها

شهردار سمنان
شهردار کاشان
شهردار منطقه ۲۰ تهران (شهر ری)
تحصیلات

کارشناسی عمران از دانشگاه تهران
کارشناسی ارشد مهندسی عمران و راه و ترابری از دانشگاه صنعتی امیرکبیر
کارشناسی ارشد شهرسازی از دانشگاه آزاد علوم و تحقیقات
دکتری شهرسازی از دانشگاه آزاد اصفهان
افتخارات

دریافت مدال شهروند جهانی از سازمان شهروندان جهانی
دریافت جایزه جهانی خشت طلایی تهران بابت طرح مسیر سلامت از مزرعه تا سفره
کسب جایزه ملی شهردار برگزیده جستار کیفیت در تجربه‌های بازآفرینی شهری
کسب گواهینامه سطح یک سیستم مدیریت صداقت
کسب رتبه برتر جایزه ملی مدیریت مالی ایران سال ۱۳۹۵
کسب جایزه توسعه اقتصاد شهری در همایش بین‌المللی اقتصاد شهری با محوریت اقتصاد مقاومتی
گلاره ناظمی

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 گلاره ناظمی در ۲۰۱۸:  گلاره ناظمی در ۲۰۱۸
زاده:  ۱۳۶۲ دیلمان، شهرستان سیاهکل، گیلان
پیشه دیگر:  داور فوتسال
گلاره ناظمی دیلمی (زادهٔ ۱۳۶۲ در تهران) داور ایرانی فوتسال بانوان و آقایان است.
برادر او نیز، کوپال ناظمی داور فوتبال است که در لیگ برتر فوتبال ایران قضاوت می‌کند. وی از سال ۲۰۱۴ به عنوان داور بین‌المللی انتخاب شد.
در تیر ۱۴۰۰، فیفا اعلام کرد، گلارهٔ ناظمی در رقابت‌های جام جهانی فوتسال ۲۰۲۱ لیتوانی به عنوان داور حضور داشت و برای نخستین بار بود که یک داور زن ایرانی رقابت‌های جام جهانی مردان را سوت  زد.
داوری در جام‌جهانی فوتسال

گلاره ناظمی در کنار چهار داور زن دیگر در رقابت‌های جام جهانی فوتسال قضاوت کرد. جدا از تیم ایران، داوری فوتسال کشورمان نیز در جام جهانی نماینده دارد و ابراهیم محرابی افشار در کنار گلاره ناظمی دو داور ایرانی حاضر در این پیکارها بودند. این برای اولین بار بود که دو داور از ایران در این مسابقات سوت می‌زنند. همچنین برای اولین بار فیفا از ۵ داور زن برای قضاوت جام جهانی مردان استفاده کرد. در شرایطی که ۳۹ داور از ۶ قاره برای قضاوت در این رقابت‌ها برگزیده شدند، گلاره ناظمی از ایران در کنار چهار داور زن دیگر در مسابقات جام جهانی ۲۰۲۱ قضاوت کرد. براساس اعلام سایت فیفا، گلاره ناظمی برای اولین‌بار به عنوان داور اول مصاف تیم‌های ملی مصر و گواتمالا را سوت زد که در این دیدار ابراهیم محرابی افشار به عنوان داور دوم، کمک ناظمی بود تا یک کوبل ایرانی مسئولیت قضاوت این مسابقه را برعهده داشته باشند. نکتهٔ جالب بعد از پایان این مسابقه این مسابقه بود. در حاشیه این مسابقه، فاطمه سامورا ، دبیرکل فدراسیون جهانی فوتبال با ناظمی دیدار کرد و به خاطر قضاوت در رقابتهای جام جهانی فوتسال به وی تبریک گفت و آرزوی موفقیت در مسابقات پیش رو برای ناظمی کرد. در ادامه گلاره ناظمی به همراه ابراهیم افشار ، بازی حساس لیتوانی، میزبان جام‌جهانی و کاستاریکا را سوت زدند. وهیمنطور داور چهارم فینال جام جهانی فوتسال را برعهده داشت.
تجربیات داوری

قضاوت در لیگ برتر فوتسال بانوان
بازی‌های جنوب شرقی آسیا در سال۲۰۰۱
داور بازی فینال فوتسال دختران در المپیک جوانان در مهر ۹۷
قضاوت فوتسال زنان در بازی‌های آسیایی داخل سالن و هنرهای رزمی ۲۰۱۷
قضاوت در بازی‌های فوتسال دانشجویان مردان
قضاوت در بازی‌های فوتسال جام باشگاه‌های جهان مردان ۲۰۱۹ در تایلند
قضاوت در اولین دوره جام ملتهای فوتسال زنان اروپا در سال ۲۰۱۹ در پرتغال
انتخاب در بین ۱۰ داور برتر (زنان و مردان) فوتسال دنیا در سال۲۰۱۸
قضاوت بازی مصر و گواتمالا در جام جهانی فوتسال مردان، ۲۰۲۱ در لیتوانی
زندگی‌نامه

گلاره ناظمی دیلمی در اسفند ۱۳۶۲ در تهران متولد شده‌است. وی پیش از ورود به این حرفه، بازیکن فوتبال بوده و در سن ۱۷ سالگی با حمایت خانواده و به پیشنهاد برادرش کوپال ناظمی که از داوران فوتبال است، در کلاس‌های داوری ثبت نام می‌کند.  گلاره ناظمی داوری را ابتدا با فوتبال و بعد با قضاوت در لیگ برتر فوتسال بانوان آغاز کرد. وی در رقابت‌های فوتسال جام باشگاه‌های جهان مردان ۲۰۱۹ در تایلند به عنوان داور اول مسابقه تیم‌های بارسلونا برابر شنزن چین، نماینده تایلند در برابر تیم بوکاجونیورز آرژانتین، شنزن چین در برابر منگوس برزیل و دیدار پایانی مسابقات را قضاوت کرد.
الگوی شمعی

در تحلیل تکنیکال مالی، یک الگوی شمعی (به انگلیسی: Candlestick pattern) حرکتی در قیمت‌ها است که به صورت گرافیکی بر روی نمودار شمعی نشان داده می‌شود. برخی معتقدند این الگو می‌تواند به شناسایی روندهای تکراری حرکت در یک بازار خاص کمک کند. تشخیص الگوها به صورت ذهنی انجام می‌پذیرد و روش‌هایی که برای ترسیم نمودار استفاده می‌شوند باید برای مطابقت با الگو بر پایه قوانینی از پیش تعریف شده باشند. ۴۲ الگوی شمعی شناخته شده که می‌توان آنها را به الگوهای ساده و پیچیده تقسیم کرد. نویسنده توماس بولکوفسکی نگاهی عمیق به ۱۰۳ شکل از این الگوهای شمعی، از دستورالعمل‌های شناسایی و تجزیه و تحلیل آماری رفتار آنها تا تاکتیک‌های معاملاتی دقیق دارد. او اکتشافات مهم و خلاصه‌های آماری و همچنین واژه‌نامه ای از اصطلاحات مربوطه و یک نمایه بصری را برای سهولت شناسایی کندل انجام می‌دهد.
تاریخچه

اولین تحلیل‌های تکنیکال تجاری برای ردیابی قیمت برنج در قرن هجدهم مورد استفاده قرار گرفت. الگوهای شمعی را مردی به نام مونهیسا هوما (۱۷۲۴–۱۸۰۳) ابداع کرد؛ یک تاجر برنج از ساکاتا، ژاپن در دوران شوگون‌سالاری توکوگاوا که در بازار برنج دوجیما در اوزاکا معامله می‌کرد. با این حال، طبق گفته استیو نیسون، نمودارهای کندل استیک بعداً طراحی شد و احتمالاً از سال ۱۸۵۰ مطرح شد.
مشهورترین تاجری که از این الگوها استفاده می‌کرد، مونهیسا هوما بود. او یک تاجر برنج ژاپنی بود که روند قیمت‌ها را دنبال می‌کرد و الگوهای در حال توسعه را می‌دید. او تجربیات خود را در سال ۱۷۵۵ در کتاب چشمه طلا منتشر کرد. او با دلار امروز حدود ۱۰ میلیارد دلار درآمد داشت.
نهر مانسی

River
| نهر مانسی | نهر مانسی |
| --- | --- |
ویژگی‌های ظاهری: ویژگی‌های ظاهری
سرآب:  
 • مکان: جنوب شرقی شهرستان لاپورت، شهرستان سالیوان، پنسیلوانیا
 • ارتفاع: ۲٬۲۶۰ تا ۲٬۲۸۰ فوت (۶۸۸٫۸ تا ۶۹۴٫۹ متر)
 :  
دهانه:  
 • مکان: رودخانه وست برانچ سوسکوهانا در شهرستان مانسی کریک، شهرستان لیکومینگ، پنسیلوانیا
 • مختصات: ۴۱°۱۲′۳۵″شمالی ۷۶°۴۸′۱۲″غربی﻿ / ﻿۴۱٫۲۰۹۸°شمالی ۷۶٫۸۰۳۳°غربی﻿ / 41.2098; -76.8033
 • ارتفاع: کمی کمتر از ۴۸۰ فوت (۱۵۰ متر)
طول: ۳۵٫۸ مایل (۵۷٫۶ کیلومتر)
اندازهٔ حوضه: ۲۱۶ مایل مربع (۵۶۰ کیلومتر مربع)
دبی:  
 • میانگین: ۴۴٫۹ فوت مکعب بر ثانیه (۱٫۲۷ متر مکعب بر ثانیه)
 :  
ویژگی‌های حوضه: ویژگی‌های حوضه
ریزابه‌ها:  
 • چپ: نهر کوچک مانسی
 • راست: ولف ران
نهر مانسی (همچنین با نام نهر بزرگ مانسی شناخته می‌شود) شاخه‌ای از رودخانه وست برانچ سوسکهانا در شهرستان سالیوان و شهرستان لیکامینگ، در پنسیلوانیا، در ایالات متحده است. طول آن تقریباً ۳۴٫۵ مایل (۵۵٫۵ کیلومتر) است و حوضه آبخیز نهر ۲۱۶ مایل مربع (۵۶۰ کیلومتر مربع) مساحت دارد. دبی آب نهر در منطقه سانستون به طور متوسط ۴۹ فوت مکعب بر ثانیه (۱٫۴ متر مکعب بر ثانیه) است، اما در منطقه مانسی می‌تواند تا هزار برابر بیشتر باشد. سرچشمه نهر در فلات آلگنی است.
ویولا دا گامبا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
سازهای زهی: سازهای زهی
طبقه‌بندی:  سازهای زهی (آرشه‌ای)
سازهای مرتبط: سازهای مرتبط
 آرپژیون  گیتار بیس  ویلونسل  کنترباس  ویولا (خویشاوند دور) :  آرپژیون  گیتار بیس  ویلونسل  کنترباس  ویولا (خویشاوند دور) 
ویول یا ویولای زانویی یا ویولا دا گامبا (به ایتالیایی: viola da gamba) سازی زهی و آرشه‌ای است که هنگام نواختن بین زانوها قرار می‌گیرد. پیشینهٔ خانوادهٔ این ساز به اسپانیای قرن پانزدهم بازمی‌گردد و اوج کاربردش در دوره‌های رنسانس و باروک بوده‌است.
ساختار

ویولا دا گامبا اغلب دارای شش سیم است که با فاصلهٔ چهارم کوک می‌شوند و یک سیم در وسط با فاصلهٔ سوم آن قرار می‌گیرد و تقریباً گامبه باس است. نت‌نویسی آن شامل سوپرانو، آلتو، تنور بوده و با کلید باس نت‌نویسی می‌شود. تفاوت بدنهٔ آن با ویولاهایی که در آینده ساخته شد، حالت خمیدگی و تیز شدن لبهٔ سرخمیدهٔ متصل به دسته است. اغلب سازهای گامبه سوراخ‌های C مانند دارند که با سوراخ‌های F مانند جدید متفاوت است. کف ویول صاف است و دارای شیطانک بلندی است. قسمت حلزونی آن معمولاً به یک سر ختم می‌شود. دستهٔ آن، دارای تقسیم‌بندی است و پرش از خرک آن کمی خمیدگی دارد که نواختن چندصدایی را راحت‌تر می‌کند.
نگارخانه

کریستین دوبرینر همراه با یک ویولا دا گامبا
یک نوازنده جوان ویولا دا گامبا
ویول گیتارمانند در اثری از لاتانزیو گامبارا، ۱۵۶۰
لیندا توماس گرینفیلد

| لیندا توماس گرینفیلد | لیندا توماس گرینفیلد |
| --- | --- |
Linda Thomas-Greenfield: Linda Thomas-Greenfield
پرترهٔ رسمی، ۲۰۲۱: پرترهٔ رسمی، ۲۰۲۱
سی و یکمین سفیر ایالات متحده آمریکا در سازمان ملل متحد: سی و یکمین سفیر ایالات متحده آمریکا در سازمان ملل متحد
دوره مسئولیت ۲۵ فوریه ۲۰۲۱ – ۲۰ ژانویه ۲۰۲۵: دوره مسئولیت ۲۵ فوریه ۲۰۲۱ – ۲۰ ژانویه ۲۰۲۵
رئیس‌جمهور: جو بایدن
قائم‌مقام: ریچارد ام. میلز جونیورجفری پرسکات
پس از: کلی کرفت
پیش از: دوروتی شی (کاردار)
هجدهمین دستیار وزیر امور خارجه ایالات متحده آمریکا در امور آفریقا: هجدهمین دستیار وزیر امور خارجه ایالات متحده آمریکا در امور آفریقا
دوره مسئولیت ۶ اوت ۲۰۱۳ – ۱۰ مارس ۲۰۱۷: دوره مسئولیت ۶ اوت ۲۰۱۳ – ۱۰ مارس ۲۰۱۷
رئیس‌جمهور: باراک اوباما دونالد ترامپ
قائم‌مقام: رابرت پی جکسون
پس از: جانی کارسون
پیش از: دیبور پی. ناگی
مدیرکل خدمات خارجی ایالات متحده: مدیرکل خدمات خارجی ایالات متحده
دوره مسئولیت ۲ آوریل ۲۰۱۲ – ۲ اوت ۲۰۱۳: دوره مسئولیت ۲ آوریل ۲۰۱۲ – ۲ اوت ۲۰۱۳
رئیس‌جمهور: باراک اوباما
پس از: نانسی پاول
پیش از: آرنولد چاکون
سفیر ایالات متحده آمریکا در لیبریا: سفیر ایالات متحده آمریکا در لیبریا
دوره مسئولیت ۲۷ اوت ۲۰۰۸ (۲۰۰۸-08-۲۷) – ۲۹ فوریه ۲۰۱۲ (۲۰۱۲-02-۲۹): دوره مسئولیت ۲۷ اوت ۲۰۰۸ (۲۰۰۸-08-۲۷) – ۲۹ فوریه ۲۰۱۲ (۲۰۱۲-02-۲۹)
رئیس‌جمهور: جرج دابلیو بوش باراک اوباما
پس از: Donald Booth
پیش از: Deborah R. Malac
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۲ نوامبر ۱۹۵۲ ‏(۷۲ سال) بیکر، لوئیزیانا، لوئیزیانا، ایالات متحده آمریکا
همسر(ان): لافایت گرینفیلد
فرزندان: ۲
تحصیلات: دانشگاه ایالتی لوئیزیانا (بی‌ای)دانشگاه ویسکانسین-مدیسن (ام‌پی‌ای)
لیندا توماس گرینفیلد (انگلیسی: Linda Thomas-Greenfield؛ زادهٔ ۲۲ نوامبر ۱۹۵۲) یک دیپلمات و سیاستمدار آمریکایی آفریقایی‌تبار است که در دورهٔ ریاست‌جمهوری جو بایدن تا ۲۰ ژانویه ۲۰۲۵، سی و یکمین سفیر ایالات متحده آمریکا در سازمان ملل متحد بود. او از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۷ به عنوان دستیار وزیر امور خارجه آمریکا در امور آفریقا خدمت کرد. توماس-گرینفیلد سپس در بخش خصوصی به عنوان معاون ارشد در گروه آلبرایت استونبریج، در واشنگتن دی سی کار کرد.
ازدواج سنتی

ازدواج سنتی
ازدواج سنتی یا ازدواج تعیین شده (به انگلیسی: Arranged marriage) به ازدواجی گفته می‌شود که زن یا شوهر با پیشنهاد خانواده یا دیگران دست به ازدواج می‌زند. این نوع ازدواج در تضاد با ازدواج عاشقانه (به انگلیسی: Love marriage) است.
این ازدواج را نباید ازدواج اجباری در نظر گرفت؛ چون در این ازدواج معمولاً پسر و دختر قبول می‌کنند که با رضایت خودشان ازدواج کنند.
دلایل ازدواج سنتی

فقر
بالارفتن سن
ملاحظات فرهنگی
دلایل مذهبی
بازیافت آلومینیوم

نماد بازیافت آلومینیوم.
The European Committee for Standardization logo for aluminium recycling.
قوطی‌های فلزی فشرده شده
آلیاژ آلومینیموم‌های ۳۰۰۰ و ۵۰۰۰ به کار رفته در قوطی‌های نوشیدنی (طرح بازیافت آلومینیوم دانشگاه تهران)
آلیاژ آلومینیموم‌های ۳۰۰۰ و ۵۰۰۰ به کار رفته در قوطی‌های نوشیدنی (طرح بازیافت آلومینیوم دانشگاه تهران)
بازیافت آلومینیوم فرایندیست که در آن ضایعات آلومینیوم را می‌توان در محصولات جدید مورد استفاده مجدد قرار داد.
این فرایند به مراتب ارزان‌تر از استخراج آلومینیوم جدید از طریق عمل الکترولیز اکسید آلومینیوم (Al2O3) می‌باشد که ابتدا باید سنگ معدن بوکسیت از معادن استخراج شود و پس از آن با استفاده از فرایند بایر تصفیه شده و مورد استفاده قرار گیرد. بازیافت ضایعات آلومینیوم تنها نیاز به ۵٪ از انرژی تولید آلومینیوم جدید را دارد.
به همین دلیل، حدود ۳۱ درصد از تمام آلومینیوم تولید شده در ایالات متحده از قراضه بازیافت می‌شود. بزرگ‌ترین بخش ضایعات آلومینیوم فرآوری شده در ظروف نوشیدنی استفاده می‌شود و بیشتر آن دوباره به قوطی‌های آلومینیومی تبدیل می‌شود. جایگزین کردن حتی بخش کوچکی از آلومینیوم اولیه در آلیاژهای کارپذیر بوسیلهٔ قراضه‌های بی‌ارزش (که معمولاً این قراضه‌ها دارای ناخالصی‌های مختلف غیرفلزی می‌باشند) بدون اینکه این ناخالصی‌ها تأثیری در کیفیت آلیاژ بگذارد، از نقطه نظر متالورژی بسیار با ارزش است.
تاریخچه

بازیافت آلومینیوم فرایند جدیدی نیست چرا که از سال ۱۹۰۰ به‌طور متداول صورت می‌گرفته و همچنین یکی از گسترده‌ترین راه‌ها برای سرمایه جمع کردن در خلال جنگ جهانی دوم بوده‌است. به هر حال تا اواخر سال ۱۹۶۰ این فعالیت نزد عموم مردم گسترش پیدا نکرده بود تا این که محبوبیت قوطی‌های آلومینیومی مواد آشامیدنی گسترش پیدا کرد که در نهایت بازیافت آن مورد توجه و آگاهی عمومی قرار گرفت
.
صنایعی که می‌توانند از آلومینیم بازیافتی بهره گیرند عبارتند از هواپیما، خودرو، دوچرخه، قایق، کامپیوتر، وسایل آشپزی، ناودان، سیم و البته بسیاری از محصولات دیگر که به یک فلز سبک مستحکم یا یک فلز با هدایت حرارتی بالا نیاز دارند. آلومینیوم را می‌توان به‌طور نامحدود بازیافت کرد و همانند آلومینیوم جدید برای تولید هر محصولی مورد استفاده قرار داد، چراکه بازیافت تبدیل عناصر نیست.
مزایا

به‌طور کلی بازیافت آلومینیوم صرفه جویی قابل توجهی در هزینه‌ها نسبت به تولید آلومینیوم جدید می‌کند، حتی زمانی که هزینه جمع‌آوری، تفکیک و بازیافت در نظر گرفته شود. در بلند مدت، پس‌انداز ملی با کاهش در هزینه‌های مرتبط با محل‌های دفن زباله، معادن، فلزات و حمل و نقل بین‌المللی آلومینیوم خام افزایش پیدا می‌کند.
مزایا > انرژی

بازا حدود ۵ درصد از انرژی مورد نیاز برای تولید آلومینیوم از سنگ بوکسیت را نیاز دارد
پنج مرحله از فرایند بازیافت > جمع‌آوری

قوطی نوشیدنی، فویل سینی و قوطی‌های آئروسل(انگلیسی) به‌طور معمول از خانه‌ها جمع‌آوری می‌شوند. در برخی از برنامه‌های بازیافت، فویل‌ها به‌طور جداگانه جمع‌آوری می‌شوند.
پنج مرحله از فرایند بازیافت > مرتب‌سازی

فلزات مخلوط خواهد شد و به یک مرکز ایستگاه انتقال زباله یا مواد بهبود (MRF) که در آن آن‌ها را به جریان فلز جداگانه طبقه‌بندی شده‌اند و فشرده به عدل گرفته شده‌است.
پنج مرحله از فرایند بازیافت > بازفرآوری

آلومینیوم فشرده به یک کارخانه بازفرآوری انتقال داده می‌شود، جایی که چهار فرایند خرد کردن، تمیز کردن، ذوب و ریخته‌گری در آن جا صورت می‌گیرد. در مرحله نهایی، فلز مذاب به شمش بزرگ تبدیل می‌شود.
پنج مرحله از فرایند بازیافت > نورد کردن

شمش‌ها به یک کارخانه نورد انتقال میابد تا نورد شده و به ورق آلومینیوم جهت بسته‌بندی‌های جدید تبدیل شود.
پنج مرحله از فرایند بازیافت > تبدیل

ورق آلومینیوم به طیف متنوعی از اقلام بسته‌بندی تبدیل می‌شود.