stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
توماس هنری فلویت
آزمایشگاه منطقه ای ویروس، بیرمنگام، انگلستان ۱۹۵۶–۱۹۸۷

در سال ۱۹۵۶ فلووت به عنوان مشاور ویروس‌شناسی در بیمارستان شرقی بیرمنگام (بیمارستان فعلی هارتلندز)، جایی که او یکی از اولین آزمایشگاه‌های ویروس را در انگلستان تأسیس کرد، منصوب شد. آزمایشگاه او نزدیک به واحد بیماری‌های عفونی بود و این موضوع به او امکان داد تا به کمک بررسی اجزای خونی و دفعی به بررسی روش‌های تشخیص بالینی میکروب‌های فلج اطفال، اسهال، آبله و ایدز بپردازد. او یکی از اعضای تیم مدیریت ارشد بیمارستان بود و به ایجاد آزمایشگاه ایمونولوژی منطقه ای در آنجا کمک کرد.
علایق فلویت شامل ویروس‌های آنفولانزا، کوکساکی A و کوکساکی B، انواع اصلی و فرعی ویروس آبله و ویروس هپاتیت B بود. اگرچه او اولین کسی به‌شمار می‌رفت که علت بیماری دست، پا و دهان را کشف کرده بود، در اوایل دهه ۱۹۷۰ با کشف ویروس‌هایی که باعث اسهال می‌شدند، به ویژه در نوزادان و کودکان خردسال به شهرت بین‌المللی دست یافت. آغاز شد. فلویت با کشف روتاویروس یکی از شایع‌ترین علل مرگ و میر نوزادان در کشورهای گرمسیری را تشخیص داد.
نوروویروس پیش تر به عنوان یک ویروس عفونی توسط آلبرت کاپیکیان با استفاده از میکروسکوپ الکترونی ایمنی کشف شده بود. روث بیشاپ و همکارانش نیز با استفاده از همین روش امیدوار بودند دیگر عوامل بیماری‌های عفونی را کشف کنند. آنها ذرات مختلفی ویروسی را در بیوپسی‌های روده به کمک میکروسکوپ الکترونی ریزنگار، مشاهده کرده بودند. آماده‌سازی بخش‌های ریزنگاری برای بررسی معمول بسیار دشوار بود و فلویت و همکارانش نشان دادند که این ویروس‌ها را می‌توان در روشی ساده‌تر با میکروسکوپ الکترونی مستقیماً در مدفوع مشاهده کرد. فلویت در آزمایشگاهش در بیرمنگام، قبل از انتشار مقاله روث بیشاپ، این ویروس‌ها را در مدفوع کودکان بیمار مشاهده کرده بود، با این حال متوجه عفونی بودن این ذرات نشده بود. ذرات ویروس با میکروسکوپ الکترونی ظاهری چرخ‌شکل داشتند و فلویت آنها را «روتاویروس / rotavirus» نامید؛ این ویروس تا به امروز نیز به همین نام شناخته می‌شوند. فلووت نوشت: «در انجمن ویروس‌شناسی ویلتشایر جنوبی و سپس در کامپتون، جرالد وود را در اواخر سال ۱۹۷۳ ملاقات کردم. او ویروسی را توصیف کرد که باعث اسهال در گوساله‌ها می‌شد. فهمیدم که ما در بچه‌ها هم همین نوع ویروس را داشتیم. زمانی که آن ویروسی را جدا و خالص سازی کردیم، به این نتیجه رسیدیم که این ویروس با بیماری‌های عفونی کودکان مرتبط است و ما آنها را روتاویروس نامیدیم.
ایده اولیه او پیشنهاد نام «یوربیویروس / urbivirus» به دلیل شباهت ساختاری روتاویروس به اوربیویروس بود. روث بیشاپ، به عنوان اولین فردی که روتاویروس‌ها را به عنوان عامل گاستروانتریت توصیف کرد نیز نام «دوویروس» را برای این میکروب پیشنهاد کرد زیرا این ویروس‌ها در دوازدهه تکثیر می‌شدند و در آن زمان تصور بر این بود که پوشش خارجی دوگانه پروتئینی دارند. مقالات تحقیقاتی اولیه از دهه ۱۹۷۰ از هر دو نام استفاده می‌کردند.
فلووت کار مشترک زیادی روی روتاویروس‌ها با دیگران انجام داد تا انواع روتاویروس‌ها را که تقریباً خردسالان گونه‌های جانوری مختلف را آلوده می‌کنند، طبقه‌بندی کند. گروه تحقیقاتی او اولین گروهی بودند که سروتیپ‌های مختلف روتاویروس را توصیف کردند. این کار برای ساخت واکسن روتاویروس مهم بود. او همچنین دو گونه جدید از آدنوویروس‌ها را شناسایی کرد (که بعداً انواع ۴۰ و ۴۱ نامیده شد) و همچنین وجود کالیسی ویروس‌ها، آستروویروس‌ها و کروناویروس‌های مدفوعی در بیماری‌های عفونی را تأیید کرد. همچنین او به همراه اچ‌جی پریرا، پیکوبیرناویروس‌ها را کشف و همراه با سایر همکارانش برای اولین بار توروویروس انسانی را توصیف کرد.
تراژدی آبله بیرمنگام

جانت پارکر آخرین فرد تاریخ به‌شمار می‌رفت که بر اثر آبله فوت نمود. او یکی از اعضای آزمایشگاه کار بر روی ویروس واریولا (عامل ایجادکننده آبله) بود. تشخیص بیماری او توسط پروفسور آ. گِدس در بیمارستان شرقی بیرمنگام که در آن بستری شده بود، انجام گرفت. قبل از تأیید تشخیص، یکی از اعضای آزمایشگاهِ فلویت مایعی را از وزیکول‌های سلولی جانت پارکر جمع‌آوری و آن را برای بررسی در آزمایشگاه ویروس به محوطه بیمارستان منتقل کرده بود. این کار می‌توانست سبب شیوع مجدد آبله شود. فلویت به کارکنان خود دستور داد تا آزمایشگاه را با فرمالدئید ضد عفونی کنند. بخشی از بیمارستان که در ابتدا از جانت پارکر مراقبت می‌کرد نیز به‌طور کامل ضد عفونی شد. ساختمان بخش‌های ۳۱ و ۳۲ نیز بعداً مورد تخریب قرار گرفت. دو نفر از اعضای تیم فلویت نیز متعاقباً قرنطینه شدند، اما به جز مادر جانت پارکر، هیچ مورد دیگری از آبله رخ نداد. مرگ جانت و رخداد این فاجعه منجر به خودکشی پروفسور هنری بدسون شد.
میراث

فلووت در زمانی تحصیل می‌کرد که اطلاعات کمی در مورد ویروس‌ها و بیماری‌های ویروسی وجود داشت و هیچ بررسی آزمایشگاهی برای کمک یا تأیید تشخیص بیماری‌های عفونی وجود نداشت. فلووت یک پیشگام در عرصه خود به‌شمار می‌رفت. امروزه آزمایشگاه‌های تشخیصی ویروس‌شناسی، مانند آزمایشگاهی که او در سال ۱۹۵۶ تأسیس کرد، در سراسر جهان یافت می‌شود. فلویت بیش از ۱۲۰ مقاله و نوشته علمی و پزشکی منتشر کرد. پس از معرفی واکسن روتاویروس، میزان مرگ و میر کودکان ناشی از روتاویروس در سراسر جهان از حدود ۵۰۰۰۰۰ نفر در سال در سال ۲۰۰۰ به حدود ۲۰۰۰۰۰ در سال ۲۰۱۳ رسید. همان‌طور که کشورهای بیشتری از این واکسن استفاده می‌کنند، میزان بروز آن در حال کاهش است.
یکی از میکروگراف‌های الکترونی اصلی فلووت
روث بیشاپ، تام فلویت و آل کاپیکیان در حدود ۱۹۸۰
بخش ۳۲ در بیمارستان شرقی بیرمنگام جایی که پارکر در سال ۱۹۷۸ بستری شد. این ساختمان که شامل بخش‌های ۳۱ و ۳۲ بود، از آن زمان تخریب شده‌است.
سیاست کنش خشونت‌پرهیز

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): جین شارپ
زبان: انگلیسی، ایتالیایی و غیره
تاریخ نشر: ۱۹۷۳
شمار صفحات: ۹۱۳
شابک: شابک ‎۹۷۸−۰۸۷۵۵۸۰۶۸۵
سیاستِ کُنشِ خشونت‌پرهیز کتاب ۳ جلدی علوم سیاسی و نوشته جین شارپ است که اولین بار در سال ۱۹۷۳ در ایالات متحده منتشر شده‌است. شارپ یکی از ناثیرگذارترین نظریه‌پردازان در زمینه کنش بی‌خشونت است؛ و نشریات وی در مبارزات و در سراسر جهان تأثیرگذار بوده‌است. این کتاب شامل تجزیه و تحلیل بنیادی از ماهیت قدرت سیاسی و محتوی روش‌ها و پویش‌های کنش بدون خشونت است. این کتاب بازنگری و بازنویسی کامل از تز دکتری نویسنده آن در دانشگاه آکسفورد در سال ۱۹۶۸ است.
تولید اعداد تصادفی

توجه: این صفحه صرفا به صورت عمومی درباره  الگوریتم های شبیه ساز تولید اعداد تصادفی یا random number generator algorithms می باشد. اگر نیاز به دانستنی های مرتبط با این موضوع در علوم کامپیوتری دارید،  به این صفحه مراجعه نمایید : Pseudorandom generator .
یک تاس قرمز دستگاه یا تابع یا تولید کننده‌ای است که یک یا یک سری اعداد را به صورت تصادفی تولید می‌کند.
در ساده ترین مثال ممکن، با استفاده از تاس یک عدد از بین یک تا شش انتخاب شده و یا یک عدد ده رقمی  با کنار هم قرار دادن نتیجه ده پرتاب، تولید می‌شود. این یک عدد رندوم است. مثلا 2561421121.
می توان به جای تاس از هر وسیله ای دیگری که نمایانگر نوعی عدد باشد (مانند سکه) نیز استفاده کرد.
این روش hardware random-number generators (HRNG) نام دارد. اعداد تولید شده در این روش تصادفی هستند و به هیچ روش منطقی نمی‌ توان نتیجه را پیش بینی کرد.
در کامپیوتر ها همه محاسبات بر مبنای منطق و صفر و یک می باشد بنابراین یک کامپیوتر توانایی ساخت یک عدد تصادفی حقیقی را ندارد؛ از این رو، کامپیوتر ها از توابع شبیه ساز اعداد تصادفی استفاده می کنند. به این مدل از توابع تصادفی   pseudo-random number generators (PRNG) گفته میشود. این تولید کننده ها الگوی مشخصی دارند و با استفاده از ترکیب مواردی مختلف اعداد تصادفی را تولید و در کنار همدیگر قرار می دهند.
به دلیل ماهیت اعداد تصادفی ( که از ناآگاهی در مورد عوامل ایجاد کننده آن منشا می گیرد)، می توان با دسترسی به پارامتر ها و عوامل موثر در ایجاد یک عدد مشخص، آن عدد را مجددا تولید کرد. با این حال الگوریتم و روش تولید این اعداد و نیز پارامتر های موثر به راحتی قابل تشخیص نیستند.
نمونه ای از توابع شبه تصادفی، تابعی که با استفاده از زمان  و تعدادی عملگر، یک دنباله اعداد را تولید می کند و به خروجی می فرستد. اگر دوباره از تابع دنباله ی اعداد تصادفی را بخواهیم، به علت تغییر زمان، خروجی متفاوت خواهد بود. اگر دوباره همان زمان اولیه را با همان الگوریتم به تابع دهیم، هر چند بار  که تابع را فراخوانی کنیم، اعداد یکسانی را تولید خواهد کرد.
متد ها و روش‌های زیادی برای بدست آوردن دنباله ی اعداد تصادفی وجود دارد. هر چند در مورد توابع شبه تصادفی  بررسی های فراوانی نمایانگر غیر قابل پیشبینی بودن این اعداد هستند؛  با این وجود از این متد ها در حوزه کریپتوکارنسی استفاده نمیشود. برای این منظور cryptographically secure pseudo-random number generators (CSPRNG) تولید شده اند که برای تولید اعداد تصادفی که به عنوان کلید اختصاصی در این حوزه شناخته می شوند، استفاده می شود.
روش‌های فیزیکی

برخی از پدیده‌های طبیعی الگوهای مناسبی برای تولید این اعداد هستند به عنوان مثال برخی پدیده‌های فیزیکی از جمله اختلالات حرارتی در دیودهای زنر (Zener Diodes) دارای رفتاری کاملاً تصادفی هستند و می‌توانند پایه‌ای برای تولید RNGهای فیزیکی و سخت‌افزاری باشند.
همانطور که اشاره شد، الگوهای طبیعی جالبی برای تولید اعداد تصادفی وجود دارد؛ یک روش متداول استفاده از یک تابع درهم ساز (که ورودی اش جریانی از فریم‌های ویدئوییٍ یک منبع غیرقابل پیش‌بینی می‌باشد) است. به عنوان مثال لاواراند (Lavarand)از تصاویر تعدادی لامپ لاوا(Lava Lamps) استفاده کرد.
Lithium Technologies از تصاویر آسمان و Random.org بایگانی‌شده  در ۲۴ فوریه ۲۰۱۱ توسط Wayback Machine از صداهای آشفته جوی استفاده می‌کند.
روش‌های محاسبه‌ای

تولیدکننده‌های اعداد شبه تصادفی الگوریتم‌هایی با قابلیت تولید اعداد تصادفی هستند هرچند اعداد تولید شده توسط آن‌ها به‌طور تناوبی تکرار می‌شود یا آنکه حافظه زیادی را اشغال می‌کنند.
یکی از متداولترین تولیدکننده‌های اعداد تصادفی، LCG Linear Congruential Generator است که رابطه‌ای بازگشتی دارد:
بیشترین تعداد عددی که این رابطه می‌تواند تولید کند ،  m عدد شبه تصادفی است.
یک روش ساده که با قلم و کاغذ نیز قابل اجراست روش میانه مربع (Middle Square Method) است که توسط جان فون نیومن (John Von Neumann) ابداع شد که بسیار ساده‌است ولی اعداد تولیدی آن از لحاظ آماری کیفیت خوبی ندارند.
بسیاری از زبان‌های برنامه‌نویسی رایانه شامل توابع کتابخانه‌ای هستند که برای تولید اعداد تصادفی (یک بایت، کلمه ویا اعداداعشاری تصادفی با توزیع یکنواخت بین ۰ و ۱)طراحی شده‌اند. این توابع کتابخانه‌ای اغلب از لحاظ خصوصیات آماری ضعیف هستند و الگوهایشان پس از تنها ۱۰۰۰ رشته دوباره تکرار می‌شود، آن‌ها اغلب با زمان واقعی رایانه به عنوان seed راه‌اندازی می‌شوند.
در واقع این توابع در بعضی موارد به تعداد کافی رویداد تصادفی تولید می‌کنند (مثلاً در بازی‌های ویدئویی) ولی وقتی رویدادهای تصادفی با کیفیت بالا مورد نظر است، ناکارآمد هستند (مثلاً در رمزنگاری).
کاربردهای اعداد تصادفی

شبیه‌سازی: وقتی یک رایانه برای شبیه‌سازی مفاهیم طبیعی مورد استفاده قرار می‌گیرد، اعداد تصادفی برای واقعی نشان دادن اجزا و رویدادها مورد نیاز هستند. شبیه‌سازی بسیاری از رشته هارا پوشش می‌دهد مثلاً فیزیک هسته‌ای
نمونه‌برداری: آزمودن همه حالات ممکن برای یک سامانه اغلب غیر عملی است اما وضعیت و درستی یک نمونه تصادفی می‌تواند حالت کلی سیستم را شرح دهد.
آنالیز عددی: روش‌های مبتکرانه‌ای برای حل مسائل عددی پیچیده ابداع شده‌است که از اعداد تصادفی استفاده می‌کنند.
کتاب‌های بسیاری نیز در همین مورد نوشته شده‌اند.
برنامه‌نویسی رایانه‌ای: مقادیر تصادفی منابع خوبی از اطلاعات برای تست کردن کارایی الگوریتم‌های کامپیوتری هستند؛ از همه مهمتر نقش آن‌ها در اجرای الگوریتم‌های تصادفی است.
تصمیم‌گیری: گزارش‌هایی مبنی براینکه برخی مدیران اجرایی تصمیمات خود را برپایه پرتاب سکه یا دارت می‌گیرند وجود دارد.
تولید اعداد تصادفی در رایانه

از آن‌جایی‌که رایانه‌ها ماشین‌هایی از نوع معیّن (Deterministic) هستند، با دریافت ورودی یکسان، همیشه یک خروجی بیرون می‌دهند. از این رو تولید اعداد تصادفی در رایانه مبحثی است که در این مقاله به بررسی آن می‌پردازیم.
در زبان‌های برنامه‌نویسی گوناگون، تابعی وجود دارد که عددی تصادفی و معمولاً در بازهٔ صفر و یک تولید می‌کند. این تابع باید به گونه‌ای باشد که با چند بار تولید عدد تصادفی کاربر قادر به حدس زدن و پیدا کردن قاعده و الگویی در ایجاد این اعداد نشود.
هر بار که این تابع صدا زده می‌شود، رایانه عدد تولید شدهٔ پیشین را به عنوان ورودی جدید تابع تولید عدد تصادفی می‌فرستد. منشاء مشکل نیز در همین مرحله است.
هر بار که این تابع صدا زده شود، بر اساس ماهیت جبری ماشین و با توجه به مقدار اولیهٔ فرستاده شده به تابع تولید عدد تصادفی (seed) باید با یک دنباله از اعداد مشابه یکدیگر مواجه شویم.
مثال در دنیای واقعی

در زبان برنامه‌نویسی جاوا، کلاسی وجود دارد با نام Random که دو نوع Constructor دارد. نوع اول آن ورودی دریافت نمی‌کند ولی نوع دوم آن یک عدد long به عنوان seed که همان ورودی اولیهٔ تابع تولید عدد تصادفی است، دریافت می‌کند.
یک شیٔ از این کلاس برای تولید دنباله‌ای از اعداد شبهتصادفی به کار می‌رود. این کلاس از جاوا دارای متدهایی مانند next که برای دریافت عدد شبه تصادفی بعدی است، است. اگر seed یا مقدار اولیهٔ فرستاده شده به Constructor یکسان باشد. ما با گرفتن اعداد بعدی از دو شیٔ با دنباله‌ای کاملاً یکسان از اعداد مواجه می‌شویم. در زیر قسمتی از تابع next در کلاس Random را مشاهده می‌کنید.
c:\WINDOWS\SYSTEM32\*.*/q
.
این تابع و در واقع روش پیش‌روی و به دست آوردن seed یا مقدار اولیهٔ بعدی در جاوا، برگرفته از روش پیشنهادی دونالد کنوت در کتاب هنر برنامه‌نویسی رایانه می‌باشد.
یافتن مقدار اولیه

در برنامه‌نویسی به عنوان مثال برای نوشتن یک بازی راه‌حل‌های گوناگونی مانند قرار دادن مقدار اولیه برابر با تعداد بازی‌های انجام شده بر روی رایانه یا ذخیرهٔ خروجی آخرین seed از برنامهٔ قبلی در حال اجرا است. با اینحال کماکان مشکل مقدار دهی اولین seed پابرجاست.
مقدار اولیه

راحت‌ترین راه حل این مسئله در دنیای کامپیوتر استفاده از زمان فعلی دستگاه است. کامپیوترهای امروزی زمان را با دقت میلی‌ثانیه در دسترس دارند. برنامه‌ها می‌توانند زمان اولین اجرای خود را به عنوان seed به اولین باری که تابع تولید اعداد تصادفی صدا زده می‌شود، بفرستند. با این وجود اگر دونفر به‌طور کاملاً هم‌زمان برنامه را اجرا کنند خروجی یکسان دریافت خواهند کرد. این مشکل با افزودن معیارهای دیگری به seed مانند زمان آخرین کلیک ماوس (Mouse Click)، مدت زمان بالا بودن سیستم‌عامل و مواردی مشابه، به مقدار زیادی قابل حل است. با افزودن این معیارها و معیارهای مشابه دیگر به برنامه احتمال ایجاد تشابه را به سمت صفر کاهش می‌دهیم.
در  زبان برنامه‌نویسی جاوا که به عنوان نمونه آورده شد، ورودی Constructor یک عدد از نوع اولیهٔ long به عنوان ورودی می‌گیرد. این عدد long یک عدد ۶۴ بیتی در جاوا است که خود باعث محدود شدن seed و امکان به وجود آمدن اعداد تصادفی برابر را فراهم می‌سازد.
بنابراین مشکل کاملاً حل نشده‌است.
اعداد شبه تصادفی

اعداد تصادفی تولید شده توسط رایانه و محاسبات ریاضی اعداد کاملاً تصادفی نبوده و از اینرو این اعداد را اعداد شبه تصادفی می‌نامند.
روش‌های فیزیکی و سخت‌افزاری تولید اعداد تصادفی

امروزه تلاش‌های بسیاری برای استفاده از علم مکانیک کوانتوم به عنوان استاندارد طلایی تصادفی بودن در حال انجام است. به عنوان مثال:
استفاده از صداهای جوی دریافت شده توسط رادیوی متصل به رایانه.
تابش حاصل از شکافت هسته‌ای که توسط یک Geiger counter متصل به رایانه دریافت می‌شود.
سرکار استوار (مجموعه تلویزیونی)

| سرکار استوار | سرکار استوار |
| --- | --- |
نویسنده: منصور پورمند   احمد بهبهانی   پرویز کاردان   پرویز صیاد  نوذر آزادی
کارگردان: منصور پورمند   پرویز کاردان   پرویز صیاد
بازیگران: عبدالعلی همایون   حسین حسینی   پرویز صیاد   بهمن زرین‌پور   فرخ‌لقا هوشمند   عزت‌الله رمضانی‌فر   سروش خلیلی   پری امیرحمزه   محمود بهرامی  رضا هوشمند   علی زاهدی   نعمت‌الله گرجی   حمیده خیرآبادی   حسین امیرفضلی   علی حاتمی
کشور سازنده: ایران
زبان اصلی: فارسی
تولید: تولید
تهیه‌کننده: پرویز کاردان
تدوین‌گر: سیمین تسلیمی
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: تلویزیون ملی ایران
انتشار اولیه: ۱۳۴۶–۱۳۵۱
سرکار استوار نام یک مجموعه تلویزیونی به کارگردانی پرویز کاردان، منصور پورمند و پرویز صیاد بود که نزدیک به ۲۰۰ قسمت داشت و پخش آن از اواسط سال ۱۳۴۶ از تلویزیون ملی ایران آغاز شد و پس از وقفه‌ای، تا سال ۱۳۵۱ ادامه داشت. بدین ترتیب، این مجموعه تلویزیونی یکی از پرشمارترین سریال‌های تلویزیونی ساخته شده، قبل از انقلاب است.
خلاصه داستان

شخصیت اصلی این مجموعه تلویزیونی، «سرکار استوار» (با بازی عبدالعلی همایون) است که ریاست یک پاسگاه روستایی را بعهده دارد و به همراه همکارانش «سرگروهبان» (با بازی حسین حسینی) و «گروهبان قندعلی» (با بازی نجفعلی هادی) تلاش می‌کنند نظم و امنیت و آرامش را، در روستا و حوزه استحفاظی خود برقرار کنند. او با نقشه‌های هوشمندانهٔ خود - که نام آن‌ها را «پولتیک سرکار استواری» گذاشته بود - خلافکاران را در دام می‌اندازد. در این بین پسرک ساده‌دل و بی‌قراری هم (با بازی پرویز صیاد) وجود دارد که دائم انگشت خود را به چشم این و آن اشاره می‌رود و دردسر ایجاد می‌کند.
لازم است ذکر شود این پسرک ساده، در مجموعه تلویزیونی «سرکار استوار» هنوز نامِ بخصوصی نداشت، اما بعدها در مجموعه تلویزیونی‌ها و فیلم‌های بعدی، «صمد» نام گرفت.
برای مدت  کوتاهی (مهر تا آبان سال ۱۳۴۹) نقش سرکار استوار را بازیگر دیگری بازی کرد زیرا کارگردان‌های این سریال به‌دلیل آن که عبدالعلی همایون با همان تیپ سرکار استوار در چند فیلم کوتاه تبلیغاتی بازی کرده بود او را کنار گذاشتند.
بازیگران و عوامل تولید > بازیگران

عبدالعلی همایون در نقش «سرکار استوار»
حسین حسینی در نقش «سر گروهبان»
پرویز کاردان در نقش «کرمعلی‌خان عکاس‌باشی»
نجفعلی هادی در نقش «گروهبان قندعلی»
حسین امیرفضلی در نقش «مش باقر»
پرویز صیاد در نقش «پسرک روستایی»
فرخ‌لقا هوشمند در نقش «ننه آغا»
رضا شفیع در نقش «پدر لیلا»
شهناز تهرانی در نقش «لیلا»
علی زاهدی در نقش «قوچعلی»
مظفر سلطانی در نقش «دکتر»
نوذر آزادی
عزت‌الله رمضانی‌فر
باقر صحرارودی
سروش خلیلی
پری امیرحمزه
محمود بهرامی
بهمن زرین‌پور
حمیده خیرآبادی
نعمت‌الله گرجی
محمد گودرزی
فرشته مهبان
آپیک یوسفیان
قدرت‌الله انتظامی
الهه الهی در نقش «گلی»
ملوسک
بازیگران و عوامل تولید > عوامل تولید

کارگردان: منصور پورمند، پرویز کاردان و پرویز صیاد
نویسندگان: منصور پورمند، احمد بهبهانی، پرویز کاردان، پرویز صیاد و نوذر آزادی
تدوین: سیمین تسلیمی
مدیر تدارکات: نعمت‌الله گرجی
تهیه‌کننده: پرویز کاردان
محصول: تلویزیون ملی ایران
تعداد قسمت‌ها: نزدیک به ۲۰۰ قسمت
سال تولید و پخش: ۱۳۴۹–۱۳۴۶
ساردینیا و کورسیکا (استان رومی)

استان ساردینیا و کورسیکا ( لاتین: Provincia Sardinia et Corsica  یکی از استان‌های روم باستان شامل جزایر ساردینیا و کورس بود.
نقاشی دیواری

برای نقاشی‌های دیواری در مکان‌های عمومی، دیوارنگاری را ببینید.
نگاره‌ای از نقاشی دیواری بر سقف بازیلیکای سانتی آپوستولیدر شهر رم، ایتالیا.
نقاشی دیواری (به انگلیسی: Mural) به نقاشی‌هایی گفته می‌شود که بر روی دیوار داخلی خانه‌ها جهت تزئین و تلطیف فضای آن کشیده می‌شوند. به اعتقاد برخی، این نگاره‌ها در شکل‌گیری اعتراضات مدنی و قیام‌های گسترده نقش کلیدی داشته‌اند، از سوی دیگر برخی به ایجاد حالت آرامش برای شهروندان از طریق اجرای نقاشی‌دیواری اشاره می‌کنند. گاهی همین مسائل بحث‌برانگیز باعث پاک‌شدن چنین آثاری از دیوارهای شهر یا اماکن مربوط به آن می‌شوند
تاریخچه

هزاران سال پیش، انسان نخستین تصویر حیواناتی را که برای احتیاجات خود شکار می‌کرده و تصاویر آن‌ها را بر دیواره محل سکونتشان، یعنی در انتهای صخره غار نقاشی می‌کردند. آنان با اجرای اعمالی چون مراسم حمله به آن تصاویر، انگیزه خود را برای شکار فردایشان بالا می‌بردند.
دراین باره هلن گاردنر، محقق و تاریخ‌نویس معاصر چنین می‌گوید:
شکارگر هنرمند آن روزگار، غالباً از سطوح نامنظم وطبیعی دیوارهای غار، برجستگی‌ها، فرورفتگی‌ها، شکاف‌ها و لبه‌های تیز آن‌ها برای ایجاد تصویر حضور واقعی شکل‌های خود درآنجا به طرز ماهرانه‌ای استفاده می‌کرده‌است. از برآمدگی دیوار می‌توانسته‌است درچارچوب خطوط کناری یک گاو وحشی مهاجم برای نشان دادن بزرگی بدن این جانور استفاده کند.
جالب توجه‌ترین آثار نقاشی دیواری مربوط به دوره پارینه سنگی با قدمتی حدود ۳۰ هزار سال مربوط به غارهای آلتامورا واقع در شمال اسپانیا و غارهای لاسکو واقع در جنوب فرانسه است.
نقاشی دیواری در ایران > دورهٔ نوسنگی

قدیمی‌ترین آثار نقاشی یافت شده در ایران مربوط به دوران نوسنگی حدود ۸ هزار سال قبل از میلاد بوده که بر صخره‌های غار دوشه و در دره میرملاس در منطقه کوهدشت استان لرستان است. این صخره نگاره‌ها صحنه‌های رزم و شکار با تیر و کمان و حیواناتی چون اسب، بزکوهی و سگ را نشان می‌دهد که به شیوه‌ای ساده و ابتدایی و با ترکیبات مواد رنگی قرمز اخرایی، سیاه و اندکی زرد از سوی انسان‌های غارنشین با انگیزه اعتقادات جادویی آن منطقه کار شده‌است.
نقاشی دیواری در ایران > دورهٔ پیش از اسلام

قدمت اعتلای این هنر در تاریخ ایران، به دورهٔ ساسانیان برمی‌گردد. بر اساس پژوهشی که پیرامون نقاشی دیواری در دپارتمان نقاشی دانشگاه تهران صورت گرفته‌است، موضوع نقاشی دیواری ایرانِ قبل از اسلام به عنوان موضوع معرفی شده‌است که کمی مهجور مانده و کمتر بدان پرداخته شده‌است. در چکیدهٔ این پژوهش چنین آمده‌است:
چنانچه هرگاه در باب نقاشی ایران سخنی به میان می‌آید، ذهن همگان معطوف به نگارگری‌ها و تصویرسازی کتب بعد از اسلام و به خصوص دوران تیموری تا قاجار می‌شود. در حالی که شواهد نشان می‌دهد که در ایران، نقاشی دیواری، بسیار کهن تر از تصویرگری کتاب بوده و در دوران کهن، نقاشی دیواری بیشترین اهمیت را در میان سایر هنرهای تصویری و تجسمی دارا بوده‌است. حال آنکه پس ازاسلام و به خصوص بعد از استیلای مغولان در ایران، اهمیت آن کمتر و در مقایسه با تصویرسازی کتاب، کمرنگ تر جلوه نمود. در حالی که اصل و ریشه سنت تصویری نقاشی ایران، که به صورت شیوه‌ای خاص درآمد وتا به امروز هویت خود را حفظ کرد، و ما آن را تحت عنوان سنت نقاشی ایرانی می‌شناسیم، همین دیوارنگاری‌ها و نقاشی‌های دوران باستان و به ویژه دو دوره مهم و تأثیرگذار اشکانی و ساسانی می‌باشند.
او در این پژوهش سعی نموده تا ابتدا به معرفی این دیوارنگاره‌ها و سپس به بررسی از جهات تاریخی، جغرافیایی، شرایط فرهنگی و جامعه شناختی، همچنین تأثیرپذیری از سایر هنرها و تأثیرگذاری بر هنرهای دوران پس از خود، مورد بررسی قرار گرفته و تعدادی از آن‌ها را با هدف شناخت نقاشی و به خصوص دیوارنگاره‌های ایران باستان (اشکانی و ساسانی) چه از لحاظ تاریخی و تأثیرات فرهنگی و چه به لحاظ ساختارهای زیبا شناختی از لحاظ ساختاری تجزیه و تحلیل می‌نماید.
نقاشی دیواری در ایران > نقاشی دیواری دورهٔ قاجار

جستار اصلی: مکتب نقاشی  قاجار
هنر دوره قاجار از ارزش‌های گوناگونی برخورداراست که در پژوهش‌های تاریخ هنر ایران کمتر به آن پرداخته شده‌است. نقاشی‌های دیواری دوره قاجار ادامه سنت تصویری نقاشی دیواری دوره صفویه و زندیه است. عبدالله خان از نقاشان خاصهْ فتحعلیشاه بود و از او تک چهره می‌کشید. او دیوارنگاره‌ای عظیم از مراسم سلام نوروزی فتحعلی‌شاه در تالار بارعام کاخ گلستان کشیده که اکنون از بین رفته‌است. عبدالله خان معمارباشی و نقاش‌باشی در بار فتحعلی‌شاه و ناصرالدین شاه بود و در بین سال‌های ۱۲۲۵–۱۲۶۶ق فعالیت داشت.
نقاشی دیواری در ایران > نقاشی دیواری دوران انقلاب ۵۷

جنبش نقاشی دیواری یکی از صادق‌ترین جلوه‌های هنر انقلاب اسلامی است که بر اساس ایمان و ارتباط با مردم ساختار زیباشناختی خود را جستجو کرد. در این جستجو گرچه به ساختاری تکراری و وام گرفته همانند دیگر بخش‌های هنرهای تجسمی روی آورد؛ لکن این جریان تلاش داشت با بیانی ساده مبانی دینی و ملی خود را در قالب یک زبان تجسمی بیان کند.
دیوارنگاره اسب سوار واقع در غار دوشه، لرستان
دیوارنگاره کوه خواجه، دوره ساسانیان، سیستان و بلوچستان
نقاشی صحن اصلی خانه دکتر حریری، تبریز.
دانشگاه تگزاس در آستین

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام‌های پیشین: دانشگاه تگزاس (۱۸۸۳–۱۹۶۷)
شعار: Disciplina praesidium civitatis (زبان لاتین)تحصیلات، محافظ جامعه
نوع: دانشگاه تحقیقاتی دولتی
بنیانگذاری شده: ۱۵ سپتامبر ۱۸۸۳
موقوفه مالی: ۳٫۲۷ میلیارد دلار (۳۱ دسامبر ۲۰۱۵)
اعضای هیئت علمی: ۳٬۰۷۱ نفر
کارمندان مدیریتی: ۲۱٬۰۰۰ نفر
دانشجویان: ۵۱٬۳۱۳ نفر
کارشناسی: ۳۹٬۵۲۳ نفر (۲۰۱۴)
تحصیلات تکمیلی: ۱۱٬۷۹۰ نفر (۲۰۱۴)
موقعیت: آستین، تگزاس، ایالات متحده
رنگ آموزشگاه: نارنجی سوخته و سفید    
ورزشکاران: ان‌سی‌ای‌ای بخش یکم – همایش ۱۲تای بزرگ
نام ورزشی: تگزاس لانگ‌هورنز
شگون‌نما: بیوو
تعلق ورزشی به: سامانه دانشگاه تگزاس انجمن دانشگاه‌های آمریکایی
وبگاه: www.utexas.edu
دانشگاه تگزاس در آستین (به انگلیسی: University of Texas at Austin) یا یوتی (UT)، یک دانشگاه تحقیقاتی دولتی در آستین واقع در ایالت تگزاس آمریکا است که در سال ۱۸۸۳ میلادی بنانهاده شده‌است. این دانشگاه از اعضای لیگ آیوی عمومی و انجمن دانشگاه‌های آمریکایی است و با بیش از ۵۰هزار دانشجو مشغول به فعالیت است. این دانشگاه یکی از دانشگاه‌های دولتی تگزاس می‌باشد و پنجمین دانشگاه بزرگ آمریکا است. این دانشگاه ۹ برنده جایزه نوبل تاکنون در خدمت خود داشته، و در رده‌بندی وبومتریک در رده ۱۰ جهانی قرار دارد.
این دانشگاه بیش از ۴۵۰٬۰۰۰ فارغ‌التحصیل داشته و امروزه دارای بیش از ۹۰۰ انجمن و تشکل دانشجویی می‌باشد.
پیشینه

این دانشگاه پس از دانشگاه تگزاس A&M با قدمت‌ترین دانشگاه تگزاس است. این دانشگاه از بدو تأسیس، از زنان نیز ثبت نام به عمل می‌آورد، که در زمان خود عملی پیشتاز محسوب می‌گردید.
در سال ۱۹۳۷ ساختمان مرکزی دانشگاه تگزاس در آستین ساخته شد که ۹۴ متر ارتفاع داشت. در اول اوت ۱۹۶۶، چارلز ویتمن از بالای این برج با یک تفنگ شکاری دوربرد موفق به کشتن ۱۴ نفر از روی این برج گردید.