stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فمینیسم
جنبش زنان در ایران > دورهٔ پهلوی > انقلاب سفید و حق رأی زنان

از سال ۱۳۳۸ خورشیدی و بعد از سخنرانی شاه در جلسه هیئت وزیران، مسئله دادن حق رأی به زنان از سوی حکومت پهلوی، به بحث داغ نشریات، مجلس و رادیو و تلویزیون تبدیل شد. رسانه‌های جمعی تبلیغ می‌کردند که شاه جسورانه و یک‌تنه از دادن حق رأی به زنان در برابر مخالفان حمایت می‌کند. سرانجام در آخرین اقدام، در روز چهارم بهمن سال ۱۳۴۱ خورشیدی، سازمان زنان اعتصاب عمومی یک‌روزه‌ای را اعلام کرد. این اعتصاب از حمایت کامل دولت برخوردار بود و شرکت‌کنندگان در آن فقط کارمندان دولت بودند. دو روز بعد از اعتصاب، یعنی در روز ششم بهمن، رفراندومی برای کسب حمایت مردم از فرمان شش ماده‌ای شاه معروف به انقلاب سفید، برگزار شد.
در چهارچوب انقلاب سفید در ۶ بهمن ۱۳۴۱ خورشیدی، قانون انتخابات اصلاح شد و دست‌آوردِ اصل پنجمِ انقلاب شاه‌ومردم، شرکت زنان در انتخابات در شرایط حقوقیِ مساوی با مردان بود، چه برای انتخاب شدن و چه برای انتخاب کردن. در پیِ این اصل، زنان چون مردان توانستند در تعیین سرنوشت خود برای نخستین‌بار نقش مهمی بازی کنند و حق رأی به‌دست آورند.[نیازمند منبع] قانون حمایت خانواده در پی دادن حقّ انتخاب و حقّ شرکت در مجلس شورای ملی در تاریخ ۲۷ فروردین ۱۳۴۲ خورشیدی تصویب شد. این قانون طلاق یک طرفه را لغو می‌کرد. چندهمسری به‌سختی انجام می‌گرفت. زن‌ها حقّ درخواست طلاق به‌دست آوردند و برای سرپرستی کودک نیز مادر دارای حق شد و کودک پس از طلاق یا درگذشت پدر به مادر سپرده می‌شد.
زنان ایران پس از اجرای اصل پنجم توانستند در امور ملّی مشارکت و همراهی کنند و به مقاماتی چون وزارت، سفارت، نمایندگی دو مجلس سنا و شورای ملّی، استادی دانشگاه‌ها، قضاوت، وکالت دادگستری، حضور در شهرداری‌ها، مدیریت شرکت‌ها و مقامات کلیدی دیگر برسند.
به اعتقاد محمدرضا پهلوی بررسی شمار شرکت کنندگان در انتخابات پارلمانی و نسبت آن‌ها به جمعیت فعّال ایران (بر اساس آمار حکومت وقت) نشان داده است که تا چه اندازه حسّ مشارکت عمومی در مردم برانگیخته شده بود. بر اساس آمار انتخابات دوره بیست‌ویکم تا بیست‌وچهارم قانون‌گذاری به‌ترتیب ۲۶٪ و ۴۱٪ و ۴۴٬۵٪ افزایش را نشان داد و شمار آرا در چهار دورهٔ پیشین ۱٬۶۷۴٬۴۰۰ بود و در آخرین دورهٔ انتخابات پیش از سال ۱۳۵۷ به ۵٬۱۰۳٬۶۸۳ رسید.
با تحقق یافتن اصل پنجم، انتقادها و مخالفت‌هایی جدّی به‌ویژه از سوی روحانیت مطرح شد و تأثیرات این اصل بر زنان و جامعه را از زاویه‌ای دیگر جُستند.
پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران وضعیت زنان دوباره تغییر کرد و برخی از حقوقی که زنان در دوره پهلوی به‌دست آورده بودند لغو شد مانند قانون خانواده و حق سقط جنین، و اختیار در حجاب.
جنبش زنان در ایران > گرایش‌های دین‌مدارانه

در هنگام مشروطه و پس از آن، جامعهٔ مذهبی خود را از جریان مدرن‌سازی کنار می‌کشید و دغدغهٔ اصلی آن اصلاحات اجتماعی در لوای عمل به احکام دینی بود؛ بنابراین با وجود فعالیت زنان تحصیل‌کردهٔ مُتدین در این جنبش، مطالبات زنانه به معنای مُدرن آن مطرح نبود. زنان مُتدین فعال در مقطع اول جنبش مشروطه خود را عضوی از جامعه می‌دانستند و دغدغهٔ آن‌ها دغدغهٔ عمومی جامعه بود. ازاین‌رو نگاه جنسیتی برای آن‌ها معنا نداشت، بلکه دین، اولویت اصلی آن‌ها بود.
جمعیت فمینیست‌ها

بر اساس نظرسنجی سال ۲۰۱۴ از Ipsos که در ۱۵ کشور توسعه‌یافته انجام شده بود، ۵۳٪ پاسخ‌دهندگان خود را فمینیست اعلام کردند؛ حال آنکه ۸۷٪ اعلام کردند که «باید با زنان و مردان بسته به توانایی‌های آن‌ها برابر رفتار شود.» اما تنها ۵۵٪ زنان معتقد بودند که با آن‌ها به صورت برابر با مردان رفتار می‌شود و آزادی رسیدن به رویاهایشان را دارند. در کنار هم گذاشتن این نظرسنجی‌ها نشان داد که باید میان «هویت فمینیستی» و موافقت با «رفتارها و باورهای فمینیستی» تمایز قائل شد.
در یک نظرسنجی مربوط به سال ۲۰۱۵، تنها ۱۸٪ آمریکایی‌ها خودشان را فمینیست اعلام کردند. با این وجود، ۸۵٪ عنوان داشتند که به «برابری برای زنان» معتقدند. با وجود موافقان برابری جنسیتی درصد بالایی را تشکیل می‌دادند، ۵۲٪ اعلام کردند که فمینیست نیستند، ۲۶٪ گفتند که «تردید دارم» و ۴٪ پاسخی ندادند. تحقیقات جامعه‌شناختی نشان می‌دهد که در آمریکا، افزایش سطح تحصیل سبب حمایت بیشتر از مسائل فمینیستی می‌شود. همچنین، حمایت از فمینیسم میان لیبرال‌ها نسبت به محافظه‌کاران بیشتر است.
بر اساس چند نظرسنجی مختلف، تنها ۷٪ بریتانیایی‌ها خود را فمینیست می‌دانند، درحالی که ۸۳٪ عنوان کردند از فرصت‌های برابر برای زنان حمایت می‌کنند – درصد حمایت از این موضوع در میان مردان (۸۶٪) نسبت به زنان (۸۱٪) بیشتر بود.
واکنش‌ها

گروه‌های مختلف به فمینیسم واکنش نشان داده‌اند و زنان و مردان هر دو در میان موافقان و مخالفان این گروه‌ها حضور داشته‌اند. در میان دانشجویان آمریکایی، تعداد کسانی که از فمینیسم حمایت می‌کنند، نسبت به فمینیست‌ها، چه در میان زنان و چه در میان مردان، بیشتر است. رسانه‌های آمریکا بیشتر فمینیسم را به صورت منفی و فمینیست‌ها را «بیگانه با کار و فعالیت‌های روزمره زنان عادی» نشان می‌دهند. اما تحقیقات اخیر نشان داده زمانی که مردم با فمینیست‌ها و دربارهٔ فمینیسم صحبت می‌کنند، دید مثبت‌تری نسبت به این جنبش پیدا می‌کنند.
واکنش‌ها > حمایت‌ها

حمایت از فمینیسم به گونه‌ای است که فرد از ارزش‌های این جنبش حمایت می‌کند، اما خود را فمینیست نمی‌داند. این کلمه معمولاً به مردانی که به صورت فعال از فمینیسم حمایت می‌کنند، اشاره می‌کند. فعالیت‌های مردان حامی فمینیسم معمولاً شامل فعالیت‌هایی از قبیل جنبش‌های ضدخشونت با همکاری پسران و مردان جوان در مدارس و مشاوره دادن به مردانی که مرتکب خشونت شده‌اند، می‌شود. همچنین مردان حامی فمینیسم به کارهایی نظیر مراقبت از سلامت مردان، فعالیت علیه پورنوگرافی و تلاش برای تصویب قانونی علیه آن، تحصیلات مردان و آموزش‌های مربوط به برابر جنسیتی در مدارس هم می‌پردازند. فمینیست‌ها و زنان نیز معمولاً به حامیان فمینیسم در این موضوع یاری می‌رسانند.
واکنش‌ها > مخالفت‌ها

مقالهٔ اصلی: ضدفمینیسم
مخالفت با فمینیسم می‌تواند مخالفت با کلیت این جنبش یا بخش‌هایی از آن باشد. در قرن ۱۹، تمرکز مخالفت با فمینیسم بر روی مخالفت با اعطای حق رای به زنان بود. بعدها، مخالفان ورود زنان به موسسات آموزش عالی بر این نکته پافشاری می‌کردند که تحصیل حاوی بار فیزیکی زیادی است که زنان نمی‌توانند از پس آن برآیند. دیگر مخالفان فمینیسم با مسائلی چون استخدام زنان به عنوان نیروی کار، حق آنان در پیوستن به اتحادیه‌ها، عضویت در هیئت ژوری یا کنترل آن‌ها بر روی بارداری و جنسیت خود مخالفت می‌کردند.
برخی مردم به این دلیل با فمینیسم مخالفت می‌کنند که آن را در تضاد با ارزش‌های سنتی یا باورهای دینی خود می‌بینند. این مخالفان فمینیسم، به عنوان مثال، معتقدند که پذیرش اجتماعی طلاق و پذیرش اجتماعی ازدواج نکردن اشتباه و آسیب‌زا است. آن‌ها بر این نظرند که «مردان و زنان به صورت پایه‌ای متفاوتند و نقش‌های سنتی که در جامعه ایفا می‌کنند باید حفظ شود.» در بین این گروه، افرادی هم مخالف استفاده حضور زنان در کارگاه‌ها، مناصب سیاسی و پروسه رای‌گیری و همین‌طور کاهش چیرگی مردان بر خانواده هستند.
نویسندگانی چون کامیل پالیا، کریستینا هوف سومرز، جین بتکه الشتین، الیزابت فاکس-جنویز، لیزا لوسیل اونز و دفنه پاتای با وجود اینکه خود را فمینیست می‌دانند، با بخش‌هایی از فمینیسم مخالفت کرده‌اند. آن‌ها، به عنوان مثال، می‌گویند که فمینیسم معمولاً با مردبیزاری همزاد پنداری می‌کند یا حقوق زنان را بالاتر از حقوق مردان قرار می‌دهد. آن‌ها فمینیسم افراطی را هم برای مردان و هم برای زنان آسیب‌زا به حساب می‌آورند. دفنه پاتای و نورتا کورتژ معتقدند که اطلاق لفظ «مخالف فمینیسم» به این دسته، جهت ساکت کردن مباحثات دانشگاهی در ربط با فمینیسم است. لیزا لوسیل اونز معتقد است دادن برخی حقوق به زنان به صورت انحصاری، «مردسالارانه» است زیرا باعث می‌شود زنان از انجام وظایف اخلاقی خود محروم شوند.
واکنش‌ها > اومانیسم سکولار

اومانیسم سکولار جنبشی اخلاقی است که به دنبال مخالفت با اصول غیرمنطقی، شبه‌علم و خرافات است. اومانیست‌های مخالف فمینیسم این پرسش را مطرح می‌کنند که «چرا فمینیسم (تحت‌اللفظی: زن‌گرایی) آری، اما اومانیسم (انسان‌گرایی) نه؟» اما برخی از اومانیست‌ها هم این استدلال را پیش می‌کشند که اهداف اومانیسم و فمینیسم تا حد زیادی یکسان هستند و تمایز تنها در انگیزه‌هاست. به عنوان مثال، یک اومانیست ممکن است حق سقط‌جنین را در چارچوب اخلاقی سودمند ببیند، به جای اینکه انگیزه یک زن در دستیابی به آن را در نظر گرفته باشد. نتیجتاً، ممکن است کسی اومانیست باشد اما فمینیسم نباشد؛ با این حال این دلیل نمی‌شود که جنبش‌های اومانیسم فمینیستی وجود نداشته باشند. اومانیست‌ها در نیا-فمینیسم در دوران رنسانس نقش مهمی بازی کردند؛ چنان‌که اومانیست‌ها بودند که «زنان تحصیل کرده» را با وجود پایه‌های مردسالارانه جامعه به اشخاص محترمی تبدیل کردند.
پادشاهی لمباردها

پادشاهی لمباردها در سال ۷۴۰، تحت رهبری پادشاه لیوتپراند.
پادشاهی لمباردها (لاتین: Regnum Langobardorum؛ ایتالیایی: Regno dei Longobardi؛. بعدها پادشاهی ایتالیا -لاتین، Regnum totius Italiae) یک ایالت قرون وسطایی اولیه بود که توسط لمباردها، از ژرمن‌ها ، در شبه جزیره ایتالیا در اواخر قرن ششم تأسیس شد. پادشاه به طور سنتی توسط اشراف عالی‌رتبه، دوک ها، انتخاب می شد، تلاشهای متعددی برای ایجاد یک سلسله موروثی با شکست مواجه شد. این پادشاهی به چندین دوک‌نشین‌ تقسیم می‌شد که توسط دوک‌های نیمه خودمختار اداره می‌شدند. دوک‌نشین‌ها به نوبه خود بین مأموران عالیرتبه ( گاستالدها) تقسیم می‌شدند. پایتخت این پادشاهی و مرکز حیات سیاسی آن پاویا در منطقه‌ای بود که امروزه در شمال ایتالیای مدرن لمباردی خوانده می‌شود.
تهاجم لمباردها به ایتالیا با مخالفت امپراتوری بیزانس روبرو شد که کنترل بیشتر شبه جزیره را تا اواسط قرن هشتم حفظ کرد. در بیشتر تاریخ پادشاهی، مناطق اگزارچات راونا و دوک‌نشین رم تحت حاکمیت بیزانس، دوک‌نشین‌های لمبارد شمالی را که مجموعاً به نام لانگوباردیای کبیر شناخته می‌شدند، از دو دوک‌نشین بزرگ جنوبی اسپولتو و بنونتو که لانگوباردیا صغیر را تشکیل می‌دادند جدا کردند.به دلیل این تقسیم، دوک‌نشین‌های جنوبی به‌طور قابل ملاحظه‌ای خودمختارتر از دوک‌نشین‌های شمالی کوچکتر بودند.
تاریخچه > تأسیس پادشاهی

در قرن ششم، امپراتور بیزانس، ژوستینین یکم تلاش کرد تا قدرت امپراتوری را در قلمروهای امپراتوری روم غربی بازگرداند. در نتیجه جنگ گوت‌ها (۵۳۵–۵۵۴) که علیه پادشاهی استروگوت‌ها به راه افتاد، امیدهای بیزانس برای یک پیروزی زودرس و آسان به یک جنگ فرسایشی طولانی تبدیل شد که منجر به جابجایی و پراکندگی گسترده جمعیت و تخریب اموال شد.
مشکلات بیشتر در زمستان آتش‌فشانی ۵۳۶ میلادی تشدید شد و باعث قحطی گسترده (۵۳۸–۵۴۲) و یک بیماری همه گیر طاعون ویرانگر (۵۴۱–۵۴۲) شد. اگرچه امپراتوری بیزانس در نهایت پیروز شد، اما ثابت شد که این یک پیروزی شکست‌آمیزبود، زیرا همه این عوامل باعث شد که جمعیت شبه جزیره ایتالیا سقوط کند و سرزمین‌های فتح شده به شدت کم جمعیت و فقیر شود.
تاریخچه > کلف و حکومت دوک‌ها

در سال ۵۷۲، سی و پنج دوک در پاویا گرد هم آمدند تا از پادشاه کلف استقبال کنند. پادشاه جدید مرزهای پادشاهی را گسترش داد و فتح توشیا را تکمیل کرد و راونا را محاصره کرد. کلف سعی کرد سیاست آلبوین را به طور مداوم دنبال کند، که هدف آن شکستن نهادهای قانونی-اداری بود که در دوران استروگوت‌ها و حکومت بیزانس ایجاد شده بود. او با از بین بردن بسیاری از اشراف لاتین، از طریق اشغال زمین‌های آنها و به دست آوردن دارایی‌های آنها، به این مهم دست یافت. با این‌حال، او نیز در سال ۵۷۴ قربانی شد و توسط مردی از اطرافیانش که احتمالاً با بیزانسی‌ها تبانی کرده بود، کشته شد.
پس از ترور کلف، پادشاه دیگری منصوب نشد و برای یک دهه دوک‌ها به عنوان پادشاهان مطلق در دوک‌نشین‌های خود حکومت کردند. در این مرحله، دوک‌ها صرفاً سران فاراها (خانواده‌های) مختلف مردم لومبارد بودند. آنها هنوز ارتباط چندانی با شهرها نداشتند، و صرفاً مستقل عمل می‌کردند، از طرفی تحت فشار رزمندگانی بودند، که اسماً تحت افرمان آنها بودند، تا به آنها اجازه غارت بدهند.
وضعیت ناپایدار که در طول زمان تداوم یافت، منجر به فروپاشی نهایی ساختار سیاسی-اداری رومی-ایتالیایی شد که تقریباً تا زمان تهاجم برقرار ماند، به طوری که همان اشراف رومی-ایتالیایی مسئولیت اداره مدنی را حفظ کرده بود (همان‌طور که به عنوان نمونه اشاره شد توسط امثال کاسیودوروس).
تاریخچه > استقرار نهایی: اوداری، آگیلولف و تئودلیندا

پس از ده سال حکام جدا از هم، نیاز به یک سلطنت متمرکز قوی، حتی برای مستقل‌ترین دوک‌ها نیز، واضح شد.فرانک‌ها و بیزانسی‌ها فشار آوردند و لمباردها دیگر نمی‌توانستند ساختار قدرتی آنچنان روان داشته باشند که فقط برای هجوم در جستجوی غارت مفید بود. در سال ۵۸۴ دوک‌ها موافقت کردند که پسر پادشاه کلف، اوداری را تاجگذاری کنند و نیمی از دارایی خود را به این پادشاه جدید تحویل دادند (و سپس احتمالاً حتی با سرکوب جدید رومی‌های باقیمانده و تصاحب دارایی‌های آنها).
اوداری سپس توانست لمباردها را مجدداً سازماندهی کند و استقرار آنها را در ایتالیا تثبیت کند. او، مانند پادشاهان استروگوت، عنوان فلاویو را به خود داد، که با آن قصد داشت خود را حامی تمام رومیان در قلمرو لمبارد نیز معرفی کند.این یک فراخوان آشکار، ضد بیزانسی، به میراث امپراتوری روم غربی بود.
اوداری بیزانسی‌ها و همچنین فرانک‌ها را شکست نظامی داد و از ائتلاف با آنها خارج شد. این در واقع مأموریتی بود که دوک‌ها در زمان انتخابش به او سپرده بودند.در سال ۵۸۵ او فرانک‌ها را به پیه‌مونته مدرن راند و بیزانسی‌ها را بدان سمت راند که برای اولین بار از زمان ورود لمباردها به ایتالیا، درخواست آتش‌بس کنند. او نهایتاً آخرین سنگر بیزانس، ایزولا کوماسینا در دریاچه کومو، در شمال ایتالیا، را اشغال کرد.
اوداری در سال ۵۹۰ درگذشت، احتمالاً به دلیل مسمومیت در یک طرح و طبق افسانه ای که توسط پل شماس ثبت شده‌است.
تصرفات لمباردها در ایتالیا: پادشاهی لمبارد (نوستریا، اتریش و توشیا) و دوک‌نشین‌های لمبارد اسپولتو و بنونتو
الینگوینج

town در 23x15px|border |alt=|link= هند
| Allengunj | Allengunj |
| --- | --- |
town: town
ایالت: اوتار پرادش
زبان‌ها: زبان‌ها
 • رسمی: زبان هندی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۳۰ (IST)
الینگوینج (به انگلیسی: Allengunj) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در اوتار پرادش واقع شده‌است.
مرکه (قزاقستان)

مکان
| Mereke Мереке | Mereke Мереке |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
MerekeLocation in Kazakhstan: MerekeLocation in Kazakhstan
مختصات: ۵۰°۵۲′۱۷″ شمالی ۶۴°۴۹′۲۷″ شرقی﻿ / ﻿۵۰٫۸۷۱۳۹°شمالی ۶۴٫۸۲۴۱۷°شرقی﻿ / 50.87139; 64.82417: مختصات: ۵۰°۵۲′۱۷″ شمالی ۶۴°۴۹′۲۷″ شرقی﻿ / ﻿۵۰٫۸۷۱۳۹°شمالی ۶۴٫۸۲۴۱۷°شرقی﻿ / 50.87139; 64.82417
استان: استان قوستانای
شهرستان: شهرستان نوروزیم
جمعیت (۲۰۰۹): جمعیت (۲۰۰۹)
 • کل: ۴۴۸
 : 
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۶ (East Kazakhstan Time)
کد پستی: ۱۱۱۴۰۴
مرکه (انگلیسی: Mereke) یک شهرک در استان قوستانای کشور قزاقستان است.
کولو، قونیه

District در 23x15px|border |alt=|link= ترکیه
| Kulu | Kulu |
| --- | --- |
District: District
Location of Kulu, Konya within Turkey.: Location of Kulu, Konya within Turkey.
Kulu: Kulu
مختصات: ۳۹°۰۵′ شمالی ۳۳°۰۵′ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۰۸۳°شمالی ۳۳٫۰۸۳°شرقی﻿ / 39.083; 33.083: مختصات: ۳۹°۰۵′ شمالی ۳۳°۰۵′ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۰۸۳°شمالی ۳۳٫۰۸۳°شرقی﻿ / 39.083; 33.083
استان: Konya
حکومت: حکومت
 • Mayor: Ahmet Yıldız (حزب عدالت و توسعه)
مساحت: مساحت
 • District: ۲۸۸۰ کیلومتر مربع (۱۱۱۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۹۶۸ متر (۳۱۷۶ فوت)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • District: ۷۲۲۷۹
 • تراکم: ۲۵٫۱/کیلومتر مربع (۶۵/مایل مربع)
 • شهری: ۲۸۰۲۴
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (ساعت)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (ساعت تابستانی)
کد پستی: ۴۲۷۷۰
کد منطقه: ۰۳۳۲
پلاک وسایل نقلیه ترکیه: ۴۲
وبگاه: www.kulu.gov.tr
کولو، قونیه (به ترکی استانبولی: Kulu) شهری است در کشور ترکیه که در استان قونیه واقع شده‌است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی ۲۰٬۶۷۴ نفر و بر اساس برآوردهای سال ۲۰۰۹ میلادی ۲۰٬۸۵۲ نفر می‌باشد.
اولکن دامدی

River
| اولکن دامدی Үлкен Дәмді | اولکن دامدی Үлкен Дәмді |
| --- | --- |
نمای هوایی از شهرک مرکه و رودخانه از دید سنتینل-۲: نمای هوایی از شهرک مرکه و رودخانه از دید سنتینل-۲
Mouth location in Kazakhstan: Mouth location in Kazakhstan
ویژگی‌های ظاهری: ویژگی‌های ظاهری
سرآب:  
 • مکان: near Zhunshilik
 • مختصات: ۵۱°۳۲′۵۹″ شمالی ۶۵°۲۴′۱۳″ شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۵۴۹۷۲°شمالی ۶۵٫۴۰۳۶۱°شرقی﻿ / 51.54972; 65.40361
 :  
دهانه: ساری‌اوزن (Turgay)
 • مختصات: ۵۰°۵۷′۴۵″ شمالی ۶۴°۵۲′۰۴″ شرقی﻿ / ﻿۵۰٫۹۶۲۵۰°شمالی ۶۴٫۸۶۷۷۸°شرقی﻿ / 50.96250; 64.86778
 • ارتفاع: ۱۲۶ متر (۴۱۳ فوت)
طول: ۱۳۳ کیلومتر (۸۳ مایل)
اندازهٔ حوضه: ۵٬۱۴۰ کیلومتر مربع (۱٬۹۸۰ مایل مربع)
دبی:  
 • میانگین: ۱۱٫۶ متر مکعب بر ثانیه (۴۱۰ فوت مکعب بر ثانیه) at the mouth
 :  
ویژگی‌های حوضه: ویژگی‌های حوضه
توالی: ساری‌اوزن → ساری‌قوپا
اولکن دامدی (انگلیسی: Ulken Damdi) یک رودخانه در استان قوستانای کشور قزاقستان است.
اکشای

village
| Akshiy Ақши | Akshiy Ақши |
| --- | --- |
village: village
AkshiyLocation in Kazakhstan: AkshiyLocation in Kazakhstan
مختصات: ۴۳°۳۰′۵۴″ شمالی ۷۷°۳۷′۵۷″ شرقی﻿ / ﻿۴۳٫۵۱۵۰۰°شمالی ۷۷٫۶۳۲۵۰°شرقی﻿ / 43.51500; 77.63250: مختصات: ۴۳°۳۰′۵۴″ شمالی ۷۷°۳۷′۵۷″ شرقی﻿ / ﻿۴۳٫۵۱۵۰۰°شمالی ۷۷٫۶۳۲۵۰°شرقی﻿ / 43.51500; 77.63250
استان: استان الماتی
District: شهرستان انبکچی‌قزاق
جمعیت (2009): جمعیت (2009)
 • کل: ۴٬۹۲۳
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۶ (Omsk Time)
کد پستی: 040411
کد منطقه: 72775
اکشای (به لاتین: Akshiy) یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در استان الماتی واقع شده‌است.
خصوصیات

اکشای ۴٬۹۲۳ نفر جمعیت دارد.
استان مسیله

مکان در 23x15px|border |alt=|link= الجزایر
| استان مسیله ولایة المسیلة | استان مسیله ولایة المسیلة |
| --- | --- |
استان: استان
موقعیت استان مسیله در نقشه: موقعیت استان مسیله در نقشه
مختصات: ۳۵°۴۲′ شمالی ۴°۳۳′ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۷۰۰°شمالی ۴٫۵۵۰°شرقی﻿ / 35.700; 4.550: مختصات: ۳۵°۴۲′ شمالی ۴°۳۳′ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۷۰۰°شمالی ۴٫۵۵۰°شرقی﻿ / 35.700; 4.550
مرکز: المسیله، الجزایر
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۸۷۱۸ کیلومتر مربع (۷۲۲۷ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۰۸): جمعیت (۲۰۰۸)
 • کل: ۹۹۱۸۴۶
 • تراکم: ۵۳/کیلومتر مربع (۱۴۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۰۱ (زمان)
پیش‌شماره تلفن: +۲۱3 (0) ۳۵
کد ایزو ۳۱۶۶: ISO 3166-2:DZ
ناحیه‌های الجزایر: ۱۵
Municipalities: ۴۷
استان مسیله (به عربی: ولایة المسیلة) یک استان در الجزایر است که ۱۸٬۷۱۸ کیلومترمربع مساحت و ۹۹۱٬۸۴۶ نفر جمعیت دارد.
لوکبا، اکلاهما

مکان
| Lookeba, Oklahoma | Lookeba, Oklahoma |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
Location of Lookeba, Oklahoma: Location of Lookeba, Oklahoma
مختصات: ۳۵°۲۱′۴۴″ شمالی ۹۸°۲۲′۰۰″ غربی﻿ / ﻿۳۵٫۳۶۲۲۲°شمالی ۹۸٫۳۶۶۶۷°غربی﻿ / 35.36222; -98.36667: مختصات: ۳۵°۲۱′۴۴″ شمالی ۹۸°۲۲′۰۰″ غربی﻿ / ﻿۳۵٫۳۶۲۲۲°شمالی ۹۸٫۳۶۶۶۷°غربی﻿ / 35.36222; -98.36667
State: اکلاهما
شهرستان: Caddo
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۳ مایل مربع (۰٫۷ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۳ مایل مربع (۰٫۷ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۳۷۱ فوت (۴۱۸ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۱۳۱
 • تراکم: ۵۱۷٫۸/مایل مربع (۱۹۹٫۹/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 73053
کد منطقه: 405
FIPS code: 40-44000
GNIS feature ID: 1102114
لوکبا(به انگلیسی: Lookeba) شهری در ایالت اکلاهما کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۶۶ نفر بوده‌است.
کوتروفیانو

مکان در 23x15px|border |alt=|link= آپولیا
| کوتروفیانو | کوتروفیانو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
کوتروفیانو: کوتروفیانو
ناحیه:  آپولیا
استان / شهرستان: استان لچه (LE)
حکومت: حکومت
 • شهردار: Oriele Rosario Rolli
مساحت: مساحت
 • کل: ۵۵ کیلومتر مربع (۲۱ مایل مربع)
ارتفاع: ۸۱ متر (۲۶۶ فوت)
جمعیت (۳۰ نوامبر ۲۰۱۱): جمعیت (۳۰ نوامبر ۲۰۱۱)
 • کل: ۹٬۲۷۳
 • تراکم: ۱۷۰/کیلومتر مربع (۴۴۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Cutrofianesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 73020
پیش‌شماره تلفن: 0836
قدیس پشتیبان: St. Anthony of Padua
وبگاه: وبگاه رسمی
کوتروفیانو (به ایتالیایی: Cutrofiano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان لچه واقع شده‌است.
خصوصیات

کوتروفیانو ۵۵ کیلومترمربع مساحت و ۹٬۲۷۳ نفر جمعیت دارد و ۸۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دانکن، کارولینای جنوبی

مکان
| Duncan, South Carolina | Duncan, South Carolina |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
Location of Duncan, South Carolina: Location of Duncan, South Carolina
مختصات: ۳۴°۵۶′۶″ شمالی ۸۲°۸′۵″ غربی﻿ / ﻿۳۴٫۹۳۵۰۰°شمالی ۸۲٫۱۳۴۷۲°غربی﻿ / 34.93500; -82.13472: مختصات: ۳۴°۵۶′۶″ شمالی ۸۲°۸′۵″ غربی﻿ / ﻿۳۴٫۹۳۵۰۰°شمالی ۸۲٫۱۳۴۷۲°غربی﻿ / 34.93500; -82.13472
ایالت: کارولینای جنوبی
شهرستان: Spartanburg
مساحت: مساحت
 • کل: ۳٫۵ مایل مربع (۹٫۱ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۳٫۵ مایل مربع (۹٫۱ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۸۶۶ فوت (۲۶۴ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۳٬۱۸۱
 • تراکم: ۹۱۰/مایل مربع (۳۵۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کدs: 29334, 29390, 29391
کد منطقه: 864
FIPS code: 45-21265
GNIS feature ID: 1247572
دانکن(به انگلیسی: Duncan) شهری در ایالت کارولینای جنوبی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳٬۱۸۱ نفر بوده‌است.
بامباکاشات

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ارمنستان
| بامباکاشات Բամբակաշատ | بامباکاشات Բամբակաշատ |
| --- | --- |
کلیسای بامباکاشات: کلیسای بامباکاشات
بامباکاشاتموقعیت روی نقشه ارمنستانبامباکاشات در استان آرماویر واقع شدهبامباکاشاتموقعیت روی نقشه استان آرماویر: بامباکاشاتموقعیت روی نقشه ارمنستانبامباکاشات در استان آرماویر واقع شدهبامباکاشاتموقعیت روی نقشه استان آرماویر
مختصات: ۴۰°۰۶′۵۲″ شمالی ۴۴°۰۰′۴۴″ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۱۱۴۴۴°شمالی ۴۴٫۰۱۲۲۲°شرقی﻿ / 40.11444; 44.01222: مختصات: ۴۰°۰۶′۵۲″ شمالی ۴۴°۰۰′۴۴″ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۱۱۴۴۴°شمالی ۴۴٫۰۱۲۲۲°شرقی﻿ / 40.11444; 44.01222
استان: آرماویر
جمعیت (2009): جمعیت (2009)
 • کل: ۳٬۳۵۵
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ ( )
کد منطقه: ؟؟؟ (۳۷۴)
بامباکاشات (به ارمنی: Բամբակաշատ) یک روستا در ارمنستان است که در استان آرماویر واقع شده‌است.  در  کیلومتری شمال آرماویر، مرکز استان آرماویر واقع شده است.
خصوصیات

بامباکاشات  ۳٬۳۵۵ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع  متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
محمدابراهیم کلباسی

| محمدابراهیم کلباسی> اطلاعات شخصی | محمدابراهیم کلباسی> اطلاعات شخصی |
| --- | --- |
زاده: محمدابراهیم کلباسی ۱۱۸۰ هجری قمری اصفهان
درگذشته: ۸ جمادی‌الاولی ۱۲۶۱ قمری (۱۲۲۴ خورشیدی)
محل دفن: اصفهان، خیابان حکیم، مسجد حکیم
محل اقامت: اصفهان
تحصیلات: اصفهان - نجف - قم
محمدابراهیم کلباسی
نگاره‌ای از کلباسی اثر عباس گودرزی
محمدابراهیم کلباسی مشهور به علامه حاجی کلباسی (۱۱۸۰ – ۱۲۶۱ قمری) از مراجع تقلید شیعه امامیه، فقیه و اصولی اهل ایران بود. او همچنین احیاگر حوزه علمیه اصفهان در قرن سیزدهم هجری به‌شمار می‌رفت.
تولد و تبار

محمدابراهیم کلباسی در سال ۱۱۸۰ هجری قمری در اصفهان زاده شد. خاندان کلباسی خودشان را نسل مالک اشتر نخعی می‌دانند، از این رو به اشتری نیز معروف هستند. نام پدر وی محمد حسن و نام پدربزرگ وی محمد قاسم بود. پدرش هنگامی که محمد ابراهیم کلباسی ده ساله بود درگذشت.
تحصیلات

پس از مرگ پدر در سنین کودکی به شاگردی آقامحمد بیدآبادی درآمد. گرچه پدرش مرده بود، اما آقامحمد بیدآبادی، به توصیه پدرش، سعی در تربیت وی داشت. از اساتید دیگر وی می‌توان به آقا محمد باقر معروف به وحید بهبهانی، سید محمدمهدی بحرالعلوم، شیخ جعفر کاشف الغطا، ملا محمد مهدی نراقی اشاره کرد. او از یک سو تربیت‌شدهٔ حکیم متأله بیدآبادی- آخرین وارث و یادگار مکتب فلسفی اصفهان و بنیانگذار شیوه‌ای نو در عرفان شیعی- و از سوی دیگر شاگرد فقیه محمد باقر بهبهانی بنیانگذار علم اصول و در تقابل با تفکر اخباری‌گری بود. از این رو وی توانست پیوندی میان این دو تفکر ایجاد کند. همچنین از دیگر استادان مشهور وی در اصفهان عبارتند از:
ملا علی نوری
ملا محراب گیلانی
میرزا محمدعلی میرمظفر
شیخ محمّد حسین خاتون آبادی
شیخ محمد علی هرندی
شیخ محمّد بن شیخ زین‌الدین
شاگردان

محمد ابراهیم کلباسی، در چندین زمینه علوم اسلامی دخیل بود. بسیاری از روحانیون و فقیهان برجسته نیمهٔ دوم قرن سیزدهم هجری از شاگردان کلباسی بوده‌اند. وی در مسجد حکیم اصفهان به تدریس فقه و اصول فقه اسلامی می‌پرداخت و در این زمینه شاگردان زیادی را تربیت کرد که از جمله آنها افراد ذیل هستند:
ملا هادی سبزواری
میرزای شیرازی
میرزا محمد تنکابنی
میرزا محمدابراهیم دهکردی
میر سید حسن مدرس اصفهانی
ملّا مهدی قمشه‌ای
میر سید محمد شهشهانی
ملا حمزه قائنی
سید محمدحسن مجتهد موسوی اصفهانی
ملا عبدالجواد تونی
محمود طباطبایی بروجردی
آثار

محمد ابراهیم کلباسی در زمینه‌های فقه، اصول فقه و سایر تعالیم اسلامی تألیفاتی انجام داده‌است که شامل موارد ذیل می‌شود:
اشارات الاصول
ارشاد المسترشدین فی معرفه من احکام الدین یا رساله عملیه
هدایه المسترشدین
النخبه
منهاج الهدایه الی احکام الشریعه و فروع الفقه، در فقه
السؤال و الجواب فی الفقه و الاحکام
شوارع الهدایه فی شرح الکفایه المقتصد، شرح بخش طهارت و صلاه کفایه محقّق سبزواری
تقلید المیّت
الایقاضات، در اصول
رساله‌ای در صحیح و اعم؛ در علم اصول فقه
نقد الاصول
مناسک حج
رساله‌ای در مفطر بودن قلیان یا توتون
او رساله نخبه را منتشر کرده که نخستین رساله عملیه و توضیح المسائل به زبان فارسی به‌شمار می‌رود.
آزار صوفیان

او از مخالفان سلسله‌های صوفیه در اصفهان بود. همچنین گفته می‌شود که تذکراتی به فتحعلی شاه و برخی حاکمان وقت در خصوص سهل‌گیری نسبت به توده مردم داشته‌است.
درگذشت

محمد ابراهیم کلباسی سرانجام در شب پنج‌شنبه ۸ جمادی‌الاولی ۱۲۶۱ قمری (۲۵ اردیبهشت ۱۲۲۴) در سن ۸۱ سالگی در گذشت و بنابر وصیت او در محلی روبروی مسجد حکیم که به مقبره خاندان او معروف است در اصفهان دفن شد.
تران توی

Commune در 23x15px|border |alt=|link= ویتنام
| Trần Thời | Trần Thời |
| --- | --- |
Commune: Commune
استان‌های ویتنام: استان کا مائو
District: Cái Nước
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۷ (یوتی‌سی ۷:۰۰+)
تران توی (به لاتین: Trần Thời) یک منطقهٔ مسکونی در ویتنام است که در استان کا مائو واقع شده‌است.