stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مهدی فتحی

| مهدی فتحی | مهدی فتحی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۵ آذر ۱۳۱۸ تهران، ایران
درگذشت: ۲۹ اسفند ۱۳۸۲ (۶۴ سال) بیمارستان شهدای تجریش، تهران، ایران
علت مرگ: بیماری قلبی
مدفن: قطعه هنرمندان بهشت زهرا
ملیت: ایرانی
دیگر نام‌ها: مهدی‌قلی فتحی
پیشه(ها): هنرپیشه، صداپیشه
جوایز: یک عمر فعالیت هنری
مهدی‌قلی فتحی (زاده ۲۵ آذر ۱۳۱۸ تهران – درگذشته ۲۹ اسفند ۱۳۸۲ تهران) بازیگر و گوینده اهل ایران بود.
زندگی

مهدی فتحی زاده سال ۱۳۱۸ در تهران، در سال ۱۳۳۷ با ورود به «هنرکده آزاد هنرپیشگی آناهیتا» به‌طور رسمی و حرفه‌ای کار تئاتری خود را آغاز کرد. او در تئاتر آناهیتا در نمایش‌های اتللو، هیاهوی بسیار برای هیچ، طبقه ششم، روبهک‌ها، صاحب مهمانخانه، تانیا و سلمانی شهر سویل به صحنه رفت و نیز در بیش از بیست تئاتر تلویزیونی در آن سالها حضور داشت. فتحی در آن سالها بازی در فیلم «زن خون‌آشام» به کارگردانی مصطفی اسکویی را نیز تجربه کرد، تدریس به عنوان استاد فن بیان در هنرکده آناهیتا و دانشکده هنرهای دراماتیک در کارنامه او وجود دارد و می‌توان او را یکی از استادان شاخص فن بیان تاریخ تئاتر ایران برشمرد.
از سال ۱۳۶۶ خورشیدی تقریباً در سن ۴۸ سالگی مهدی فتحی بازی در جلوی دروبین را به‌طور جدی با «تحفه‌ها» شروع کرد که بعد از آن در «کشتی آنجلیکا» (محمد بزرگ نیا) خوش درخشید. دوران پرکاری او بعد از وقفه‌ای طولانی، با شرکت در سریال‌های تلویزیونی که مهمترین آن سریال امام علی و فیلم سینمایی آدم‌برفی بود، آغاز شد که بعد از آن، به غیر از تحسین خواص، در بین عموم مردم نیز مقبولیت و محبوبیت و شهرت پیدا کرد. فتحی در سال ۱۳۶۷ در نمایشنامه «تاریکی‌های سرکش» به کارگردانی مهین اسکویی ایفای نقش نمود که به روی صحنه نرفت. نمایش «دندون طلا» به کارگردانی داوود میر باقری و بازی در نقش ژان والژان در نمایش بینوایان به کارگردانی بهروز غریب پور از دیگر فعالیت‌های نمایشی وی در سالهای واپسین زندگی‌اش بود.
بیماری و مرگ

مهدی فتحی از ناراحتی قلبی رنج می‌برد و در سال ۱۳۸۱ چند روزی را نیز در بیمارستان ایران‌مهر بستری بود. وی در آخرین روز سال ۱۳۸۲، به دلیل همان بیماری قلبی در ۶۴ سالگی در بیمارستان شهدای تجریش تهران درگذشت. پیکرش در تاریخ ۳ فروردین ۱۳۸۳ در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
کارنامه هنری > سینما

به من نگاه کن (۱۳۸۲)
عزیزم من کوک نیستم (۱۳۸۰)
اعتراض (۱۳۷۸)
زشت و زیبا (۱۳۷۷)
خلبان (۱۳۷۶)
شیخ مفید (۱۳۷۴)
آدم‌برفی (۱۳۷۳)
روز واقعه (۱۳۷۳)
زینت (۱۳۷۲)
مستأجر (۱۳۷۱)
اوینار (۱۳۷۰)
شانس زندگی (۱۳۷۰)
مدرسه پیرمردها (۱۳۷۰)
در آرزوی ازدواج (۱۳۶۹)
دخترک کنار مرداب (۱۳۶۸)
دستمزد (۱۳۶۸)
کاکلی (۱۳۶۸)
کشتی آنجلیکا (۱۳۶۷)
تحفه‌ها (۱۳۶۶)
زن خون‌آشام (۱۳۴۶)
کارنامه هنری > تلویزیون

با سلسله حکمت (۱۳۶۸–۱۳۶۶)
زندگی (۱۳۷۴)
خورشید شب (۱۳۷۴)
امام علی (۱۳۷۵–۱۳۷۰)
به‌سوی افتخار (۱۳۷۷)
زمان شوریدگی (۱۳۷۸)
خانه پدری (۱۳۷۹)
راز شیوا (۱۳۸۰)
هزاران چشم (۱۳۸۰)
دریایی‌ها (۱۳۸۱)
مزرعه آفتابگردان (۱۳۸۲)
کارنامه هنری > گویندگی

نقش سلطان در کتاب صوتی شازده کوچولو برگردان احمد شاملو
گویندگی در آلبوم چاووش ۲ (اجرای گروه شیدا به سرپرستی استاد محمدرضا لطفی، آواز محمدرضا شجریان و شهرام ناظری)
جایزه‌ها

• برنده «جایزه یک عمر فعالیت هنری»
(ششمین دوره جشن سینمایی‌تلویزیونی دنیای تصویر - ۱۳۸۱)
• نامزد «سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد» برای بازی در فیلم سینمایی «اعتراض»
(هجدهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر - ۱۳۷۸)
• نامزد «سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد» برای بازی در فیلم سینمایی «تحفه‌ها»
(ششمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر - ۱۳۶۶)
• نامزد «تندیس زرین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد» برای بازی در فیلم سینمایی «آدم‌برفی»
(دومین دوره جشن خانه سینمای ایران - ۱۳۷۷)
ربه‌کا (فیلم ۱۹۴۰)

| ربه‌کا Rebecca | ربه‌کا Rebecca |
| --- | --- |
کارگردان: آلفرد هیچکاک
تهیه‌کننده: دیوید سلزنیک
نویسنده: دافنه دوموریه (رمان) فیلیپ مک‌دونالد - مایکل هوگان (اقتباس) جوان هریسون - رابرت ای شروود (فیلمنامه)
بازیگران: لارنس الیویه، جوآن فونتین، جودیت اندرسون
موسیقی: فرانتس واکسمن
فیلم‌بردار: جورج بارنز
تدوین‌گر: دابلیو. دان هیز
توزیع‌کننده: سلزنیک اینترنشنال پیکچرز یونایتد آرتیستز
تاریخ‌های انتشار: ۱۲ آوریل ۱۹۴۰
مدت زمان: ۱۳۰ دقیقه
کشور: ایالات متحده آمریکا
زبان: انگلیسی 
ربه‌کا (انگلیسی: Rebecca) فیلمی در ژانر رمانتیک تریلر روان شناختی آمریکایی به کارگردانی آلفرد هیچکاک و تهیه‌کنندگی دیوید سلزنیک است.فیلم در سال  ۱۹۴۰ ساخته شده و جوایز اسکار بهترین فیلم و بهترین فیلمبرداری را ازآن خود ساخته‌است. این فیلم بر اساس رمان روانشناسانه و پر از تعلیق ربه‌کا، اثر نویسندهٔ انگلیسی دافنه دوموریه ساخته شده‌است . ربه‌کا اولین فیلم آمریکایی هیچکاک و اولین همکاری مشترک او با دیوید سلزنیک محسوب می‌شود. لارنس الیویه، جون فانتین و جودیت اندرسون نقش‌های اصلی را در این فیلم بازی می‌کنند.
ربه‌کا تنها فیلم هیچکاک است که جایزه اسکار بهترین فیلم را برای تهیه کننده به ارمغان آورد.
به گفته برخی محققان ربه‌کا از فیلم هایی است ارزش چند بار دیدن دارد.
خلاصهٔ داستان

ندیمه‌ای جوان در مونت کارلو با مرد جوان ثروتمندی به نام ماکسیم دو وینتر که همسرش ربه‌کا را به تازگی از دست داده‌است آشنا می‌شود. آن دو عاشق یکدیگر شده و ازدواج می‌کنند. ماکسیم همسرش را به عمارت باشکوه ماندرلی می‌آورد، اما خدمتکاران که هنوز به همسر اول ماکسیم که به طرز مشکوکی جان داده‌است وفادارند، خانم دو وینتر جدید را با بی‌میلی به عنوان بانوی خانه می‌پذیرند. در رأس آنان خانم دانوِر، ندیمهٔ وفادار ربه‌کاست که بانوی زیبارویش را همچنان می‌ستاید و برخوردی سرد و ترسناک با بانوی جدید خانه دارد.
بازیگران

| نام بازیگر | نقش | توضیحات نقش |
| --- | --- | --- |
| لارنس الیویه | ماکسیم دو وینتر | نام کامل او جورج فورتسکیو ماکسیمیلیان «ماکسیم» دو وینتر است. |
| جوآن فونتین | خانم دو وینتر | دومین همسر ماکسیم و راوی داستان که هیچگاه نامش گفته نمی‌شود |
| جودیت اندرسون | خانم دانوِر | ندیمهٔ ربه‌کا |
| جرج سندرز | جک فاول | پسر عموی ربه‌کا |
| نایجل بروس | سرگرد جایلز لیسی | دادرس شهر |
| رجینالد دنی | فرانک کراولی | وکیل ماکسیم |
| گلادیس کوپر | بئاتریس لیسی | خواهر «ماکسیم» دووینتر |
| لئو جی کارول | دکتر بیکر | دکتر ربه‌کا |
| سی اوبری اسمیت | کلنل جولیان |  |
| فلورنس بیتس | خانم ادیت فان هاپر | زنی که همسر دوم ماکسیم در اول داستان ندیمه او بوده‌است |
| آلفرد هیچکاک | مرد بیرون کیوسک تلفن | در عنوان‌بندی نیامده است |
جوایز

۱۹۴۱ - برندهٔ جایزه اسکار بهترین فیلم
۱۹۴۱ - برنده جایزه اسکار بهترین فیلمبرداری (سیاه و سفید) - جورج بارنز
۱۹۴۱ - نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد - لارنس الیویه
۱۹۴۱ - نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن - جوآن فونتین
۱۹۴۱ - نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن - جودیت اندرسون
۱۹۴۱ - نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین کارگردانی هنری (سیاه و سفید) - لایل آر ویلر
۱۹۴۱ - نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین کارگردان - آلفرد هیچکاک
۱۹۴۱ - نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین جلوه‌های ویژه - جک کاسگروو و آرتور جان
۱۹۴۱ - نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین تدوین فیلم - هال سی کرن
۱۹۴۱ - نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین موسیقی فیلم - فرانتس واکسمن
۱۹۴۱ - نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین فیلمنامه - رابرت ای شروود و جوان هریسون
لارنس الیویه و جوآن فونتین بازیگران فیلم
یاگیو توشیتوشی

| یاگیو توشیتوشی | یاگیو توشیتوشی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ ژانویهٔ ۱۵۷۹
درگذشت: ۱۶ فوریهٔ ۱۶۵۰ معبد میوشین
ملیت: ژاپن
یاگیو توشیتوشی (به ژاپنی: 柳生 兵庫助 Yagyū Hyōgonosuke) یا یاگیو هیوگونوسوکه; ۱ ژانویهٔ ۱۵۷۹ – ۱۶ فوریهٔ ۱۶۵۰) بنیان‌گذار سبک یاگیو شینکاگه-ریو در دوره ادو اهل ژاپن بود. او نوه یاگیو مونه‌توشی و برادرزاده یاگیو مونه‌نوری بود.
در افسانه

در حالی که شمشیرباز معروف میاموتو موساشی در ناگویا اقامت داشت، موساشی متوجه یک جنگجوی خاص شد که در خیابان راه می‌رفت، با روشی برای حرکت خود که برای موساشی جالب بود. موساشی سپس به هیوگونوسکه نزدیک شد و هیوگونوسوکه هم همین کار را کرد. موساشی پرسید: "آیا شما ارباب یاگیو هیوگونوسوکه نیستید؟" هیوگونوسوکه پاسخ داد: "من هستم. آیا شما ارباب میاموتو موساشی نیستید؟" اگرچه موساشی و هیوگونوسوکه در گذشته هرگز همدیگر را ملاقات نکرده بودند، اما به دلیل روش راه رفتن مخصوص او، همراه با نیروی رزمی خاصی که از او نشأت می‌گرفت، نمی‌توانست کسی جز هیوگونوسوکه باشد؛ بنابراین، هیوگونوسکه و موساشی به جای ارزیابی یکدیگر در جنگ، مانند دوستان قدیمی در خانه یاگیو با هم صحبت کردند.
هیوگونوسوکه در موساشی (رمان) اثر ایجی یوشیکاوا نیز حضور دارد.
نوربرت لوئیزو

| نوربرت لوئیزو | نوربرت لوئیزو |
| --- | --- |
ملیت: سیشل
پیشه(ها): سیاستمدار، مهندس
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۷
نوربرت لوئیزو مهندس و سیاستمدار سیشل است. او عضو مجلس ملی سیشل و عضو حزب ملی سیشل می‌باشد. او اولین بار در سال ۲۰۰۷ به مجلس انتخاب شد.
درازگودال میان‌کوهی

درازگودال میان‌کوهی (انگلیسی: Intermontane Trench) یک درازگودال (ژرف‌ناوهٔ) باستانی در دوره تریاس بود. این درازگودال احتمالاً طولی بین ۹۷۰ تا ۱٬۲۹۰ کیلومتر داشت و به صورت موازی با ساحل غربی آمریکای شمالی قرار داشت. اقیانوسی که این درازگودال در آن قرار داشت به نام اقیانوس کوه لغزان شناخته می‌شد.
دستگاه خودبردار بلیط

دستگاه فروش بلیط با دکمه‌ها و صفحه نمایش فشاری و لمسی در آلمان.
دستگاه خودبردار بلیط (TVM) نوعی دستگاه خودبردار است که بلیط صادر می‌کند. دستگاه بلیط فروشی در ایستگاه راه آهن، ترمینال‌ها، ایستگاه‌های مترو و مانند آن وجود دارند. یک تراکنش معمولی با این دستگاه‌ها مستلزم کار کردن کاربر با صفحه نمایش یا کلیدهای موجود است. با انتخاب بلیط و تعداد آن، قیمت کال مشخص می‌شود و کاربر می‌تواند شیوه پرداخت را انتخاب. پرداخت نقدی، اعتباری/دبیت کارت یا پرداخت با کارت هوشمند در دستگاه‌های بلیط فروشی امکانپذیر است.
به منظور تشویق مردم به استفاده از ماشین‌های بلیط و کاهش نیاز به افراد بلیط فروش، ممکن است تخفیف‌هایی برای خرید بلیط از این دستگاه‌ها در نظر گرفته شود.
دستگاه فروش بلیط ویژه کارکنان

از دهه ۱۹۲۰ دستگاه‌های مکانیکی برای فروش بلیط اتوبوس توسط راننده در اتوبوسها نصب می‌شده است. این دستگاه‌ها ضمن صدور بلیط، امکان مشخص کردن صندلی را هم داشتند.
از دهه ۸۰ میلادی، دستگاه‌های فروش بلیط رایانه‌ای و الکترونیکی رایج شدند.
ماشینهای فروش بلیط دستی در هند برای فروش بلیط اتوبوس به کار می‌روند. این روش جایگزین پرداخت دستی شده است.
ماشین دستی بلیط فروشی اتوبوس در بمبئی.
نهنگ صاف جنوبی

| نهنگ شکار جنوبی | نهنگ شکار جنوبی |
| --- | --- |
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پستانداران
راسته:: آب‌بازسانان
تیره:: شکارنهنگان
سرده:: خوش‌وال‌ها
گونه:: E. australis (آنتوان دمولن، ۱۸۲۲)
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Eubalaena australis : Eubalaena australis 
محدوده زندگی: محدوده زندگی
مترادف: مترادف
 antarctica (Lesson, 1828)  antipodarum (Gray, 1843)  temminckii (Gray, 1864):  antarctica (Lesson, 1828)  antipodarum (Gray, 1843)  temminckii (Gray, 1864)
نهنگ صاف جنوبی یا نهنگ شکار جنوبی (نام علمی: Eubalaena australis) نوعی نهنگ است که بیشتر در نیمکره جنوبی یافت می‌شود.
باشگاه فوتبال سنت لوئیس سیتی

Football club
باشگاه فوتبال سنت لوئیس سیتی یک باشگاه حرفه‌ای فوتبال آمریکایی مستقر در سنت لوئیس، میزوری است. آن‌ها در ام‌ال‌اس به عنوان عضوی از کنفرانس غرب شرکت می‌کنند و در سال ۲۰۲۳ به عنوان یک تیم گسترش دهنده به آن پیوستند. این باشگاه در سال ۲۰۱۹ تأسیس شد و مسابقات خانگی خود را در سیتی‌پارک، یک ورزشگاه جدید فوتبال در کنار ایستگاه یونیون در مرکز سنت لوئیس، برگزار می‌کند.
غارت قسطنطنیه (۱۲۰۴)

| ن ب وجنگ صلیبی چهارم | ن ب وجنگ صلیبی چهارم |
| --- | --- |
 زارا  قسطنطنیه (نخستین)  قسطنطنیه (دومین) :  زارا  قسطنطنیه (نخستین)  قسطنطنیه (دومین) 
غارت قسطنطنیه (انگلیسی: Sack of Constantinople)، حادثه‌ای است که در جریان جنگ صلیبی چهارم در آوریل ۱۲۰۴ رخ داد که صلیبیون پس از شکست آلکسیوس پنجم و تسلیم شدن وی، به مدت سه روز دست به غارت و تاراج و قتل‌عام شهر زدند.
شرایط بیزانس در آستانه حمله صلیبیان

۱ ژانویه سال ۱۲۰۳، از جانب آلکسیوس آنجلیوس، نمایندگان فیلیپ سوابی، امپراتور مقدس روم و همسر ایرنه آنجلینا خواهر آلکسیوس آنجلیوس، وارد زادار شدند. آن‌ها پس از بازگویی داستان کودتای آلکسیوس سوم، از صلیبیون تقاضا کردند که به کمک شاهزاده بیزانس روند و وی را در رسیدن به تخت حکومت یاری رسانند. آلکسیوس آنجلیوس نیز قول داده بود که در قبال این خدمت و کمک، کلیسای یونان را تحت فرمان کلیسای روم قرار دهد، با ارتشی بالغ بر ۱۰ هزار نفر به جنگ صلیبیی ملحق شود، به‌طور ثابت ۵۰۰ شوالیه را در سرزمین مقدس نگه دارد و ۲۰۰ هزار مارک نقره به صلیبیون بپردازد. این پیشنهاد در نظر صلیبیون جذاب بود، زیرا قرارداد حمل و نقل نیروهای صلیبی با ونیزی‌ها در ماه ژوئن به پایان می‌رسید و آن‌ها هنوز بدهی اولین سال خود را پرداخت نکرده بودند. اگر آن‌ها به آلکسیوس کمک می‌کردند، بر مسند فرمانروایی خود بنشیند، عمل جوانمردانه و صحیحی انجام می‌دادند و به این ترتیب هم از فقر نجات پیدا می‌کردند و هم سپاه صلیبی را برای مأموریتش در شرق تقویت می‌کردند. برخلاف تمام جذابیتی که این پیشنهاد داشت، اکثر نیروهای صلیبی میلی به پذیرش آن نداشتند؛ چرا که آن‌ها تازه برای حمله زادار مورد بخشایش قرار گرفته بودند و نمی‌خواستند دوباره خشم پاپ را برانگیزند. سپاه تا همین‌جا نیز خیلی تأخیر کرده بود و اکثر آن‌ها از انتظار بیش از این خسته شده بودند.
بونیفاس مونفروا، بالدوین فلاندرز، لوییز بلوایی و هوگ سن پل، بدون حمایت سربازان عادی ارتش، قراردادی امضا کردند که طبق آن صلیبیون متعهد می‌شدند که آنجلیوس را در تلاش برای سلطنت بیزانس یاری کنند. این تصمیم‌گیری با مخالفت شدیدی روبه‌رو شد. صدها نفر با خشم از ارتش خارج شدند و راه خود را به سوی سرزمین مقدس در پیش گرفتند. صدها نفر دیگر به کلی از مبارزه دست شستند و به سرزمین خود بازگشتند و آن‌هایی که باقی مانده بودند، به هیچ وجه با یکدیگر متحد، یکپارچه و هماهنگ نبودند. اگرچه سربازان عادی سرانجام به تغییر مسیر به سوی قسطنطنیه رضایت دادند، اما اصرار داشتند که فقط مدت کوتاهی در آنجا بمانند و بعد با سرعت تمام به سوی شرق مدیترانه حرکت کنند.
حمله به قسطنطنیه > سلطنت کوتاه آلکسیوس چهارم

با شروع حکومت آلکسیوس چهارم برای اولین بار دروازه‌های شهر به روی ارتش صلیبی باز شد. آلکسیوس نیمی از آنچه وعده کرده بود را پرداخت و قرار شد بقیه را نیز به صورت اقساطی پرداخت کند. وی به مابقی وعده‌های خود عمل کرد و طی نامهٔ به پاپ اینوست، اطلاعات و فرمانبرداری خود را از کلیسای کاتولیک اعلام کرد و همچنین طی نامهٔ دیگر، به سلطان مصر، العادل، یادآور شد که به همراه صلیبیون، قصد دارد سرزمین‌هایی را که قبلاً تحت سیطره مسیحیان بودند، بازپس ستاند. اما به تدریج، آلکسیوس در پرداخت مابقی بدهی خود عاجز ماند؛ بنابراین دست به مصادرهٔ اموال عمویش، الکسیوس سوم، بیرون آوردن جواهرات داخل مقابر امپراتوران قبلی و غصب جواهرات و ظروف ارزشمند کلیسا روی آورد؛ اما این اقدامات وی سبب شد، تا با واکنش شدید مردم روبه‌رو شود. آلکسیوس که نمی‌خواست هم شورشی مردمی علیه وی صورت بگیرد و هم اعتماد صلیبیون را از دست بدهد، طی پیشنهادی به رهبران صلیبی، از آن‌ها تقاضا کرد که زمستان را در شهر بمانند تا در فصل کشتیرانی، بدهی خود را پرداخت کند. با وجود مخالفت‌های اولیه، صلیبیون سرانجام تقاضای امپراتور بیزانس را پذیرفتند.
اما به مرور زمان، با توجه به سخنان مشاوران آلکسیوس، وی تصمیم گرفت که بیش از این مقدار به صلیبیون پرداخت نکند؛ بنابراین در اوت ۱۲۰۳، ارتباطات خود را قطع کرد و پرداخت اقساط را هم ادامه نداد. اما صلیبیون پس از این اتفاقات به صورت متفرق اقدام به غارت بناها از جمله کلیساها می‌زدند که در یکی از غارت‌ها، آتش‌سوزی بزرگی اتفاق افتاد که خسارات فراوانی به شهر وارد کرد. در نوامبر ۱۲۰۳، رهبران صلیبی دریافته بودند که نمی‌توانند طلب و پول خود را بگیرند؛ بدین سبب نمایندگانی به دربار قسطنطنیه فرستادند، تا خدمت بزرگ و وعده‌های قطعی آلکسیوس را یادآور شوند. نمایندگان از امپراتور خواستند که به قول خود عمل کند و در غیر این صورت، تمام توان خود را صرف گرفتن طلب خود خواهند کرد، که با پاسخ منفی امپراتور جوان روبه‌رو شدند. آلکسیوس که در بیرون راندن صلیبیون نیز عاجز بود، با اعتراض مردم روبه‌رو شد که خواهان امپراتور جدیدی برای حل مشکلات شدند. آن‌ها ابتدا نیکلا کنیباس و در ادامه دوکاس مورتسوفلوس را انتخاب کردند. مورتسوفلوس توانست قبل از صلیبیون، طی کودتایی امپراتور جوان را زندانی و خود به عنوان امپراتور جدید با عنوان آلکسیوس پنجم تاج‌گذاری کرد.
جنگ

مورتسوفلوس پس از کودتا، در ۵ فوریه ۱۲۰۴، به عنوان آلکسیوس پنجم، تاجگذاری کرد. وی در ابتدای کار، برای خلاصی از صلیبیون، حمله‌ای علیه آن‌ها ترتیب داد اما با وجود برتری اولیه، سرانجام شکست خورد و تن به مذاکره با انریکو داندلو داد. این دو پس از چند روز همدیگر را ملاقات کردند، تا راه‌حل مسالمت‌آمیزی برای مشکل موجود پیدا کند. انریکو، آلکسیوس پنجم را مطلع ساخت که صلیبیون هرگز وی را به رسمیت نمی‌شناسند و از وی خواست تا آلکسیوس چهارم را آزاد کند، تا وی بتواند به قول خود عمل کند و بدهی‌اش را بپردازد، که مورتسوفلوس با درخواست وی مخالفت کرد و برای از بین رفتن بهانهٔ صلیبیون، فردای آن روز، دستور داد تا آلکسیوس را اعدام کنند.
با مرگ آلکسیوس، بهانهٔ آن‌ها برای باقی ماندن در قسطنطنیه از بین رفت. ماه مارس سربازان عادی تقاضای گذر به سرزمین مقدس را می‌کردند و رهبران صلیبی براساس سوگند یاده شده موظف بودند امکانات حمل‌ونقل آن‌ها را فراهم کنند، اما نمی‌توانستند. رهبران صلیبی برای کرایهٔ کشتی از ونیزی‌ها که قرارداد آن را آلکسیوس چهارم امضاء کرده بود و وجه آن را نپرداخته بودند، پولی نداشتند. آذوقه آن‌ها نیز اندک بود، چرا که آن‌ها حومهٔ شهر را تا مایل‌ها غارت کرده بودند؛ بنابراین بونیفاس مونفروا دوست نداشت قسطنطنیه را بدون هیچ دستاوردی رها کند و آن را به مورتسوفلوس بسپارد؛ بنابراین بونیفاس با کمک اسقفان و راهبان همراه با ارتش، اعلام کردند که مورتسوفلوس قاتل است و شایستگی لازم برای اداره حکومت ندارد و همچنین مردم بیزانس با پذیرش او، در واقع با او، همدست شده بودند. علاوه بر آن، کلیسای یونان از فرمان‌های کلیسای رم سرپیچی کرده بود. بدین ترتیب بهانه لازم برای جنگ علیه قسطنطنیه فراهم آمد.
صلیبیون با ناوگان خود، آماده حرکت به سمت اسکله قسطنطنیه شدند. صلیبیون با در نظر گرفتن ضعف قسمت شاخ طلایی، حملات خود را در هشتم آوریل از این قسمت آغاز کردند. اما باد شدید سبب شد تا کشتی‌های صلیبیون نتواند در نزدیک دیوار بماند و صلیبیون با تحمل تلفات زیاد، عقب‌نشینی کردند. با اولین عقب‌نشینی، روحیه صلیبیون بیش از پیش پایین آمد و حتی آن‌ها اعلام کردند، که دیگر حاضر به ماندن در بیزانس نیستند؛ اما با سخنرانی بونیفاس و داندلو، ارتش متقاعد شد تا بار دیگر براساس نقشه داندلو، کشتی‌ها به صورت دوتایی به هم بسته شوند، تا فشار بیشتری وارد کنند و حملهٔ دیگری به قسطنطنیه بکنند.
در ۱۱ آوریل، سربازان به مراسم عشای ربانی فراخوانده شدند و طی آن روحانیون با خطابه‌های آتشین سعی بر تهییج نیروهای صلیبی داشتند و اعلام کردند که بیزانسی‌ها کافرانی بیش نیستند؛ بنابراین در ۱۲ آوریل ۱۲۰۴، نیروهای صلیبی بار دیگر به قسطنطنیه حمله بردند. تقریباً در سراسر روز نبرد ادامه یافت، اما چیزی عاید صلیبیون نشد. با اینکه صلیبیون توانسته بودند چند قلعه را بر فراز دیوارها تسخیر کنند، اما چنان در محاصره بیزانسی‌ها بودند که قادر به پیشروی نبودند. اما گروه کوچکی از صلیبیون توانستند از پشت نیروهای بیزانس وارد شهر شوند و پس از حمله‌ای غافلگیرانه از پشت، نیروهای بیزانسی را فراری دادند تا جبهه پشت مدافعان شهر خالی شود. این‌چنین ارتش بیزانس به مرور به هزیمت رفت. با فرار ارتش اصلی، مورتسوفلوس فقط می‌توانست به به گارد وارانژیان تکیه کند، اما این کافی نبود. مردم نیز دیگر به وی برای مقابله با صلیبیون کمک نمی‌کردند و درصدد تسلیم شهر به بونیفاس بودند. مورتسوفلوس که دیگر به تنهایی قادر به دفاع از شهر نبود، گریخت تا صلیبیون کنترل شهر را در دست بگیرند.
تاراج قسطنطنیه و پایان نبرد

نامه پاپ اینوست به صلیبیون بعد از تاراج قسطنطنیه:
کسانی که قرار بود به مسیح خدمت کنند نه به خود، کسانی که باید علیه کافران شمشیر می‌زدند، شمشیر خود را به خون مسیحیان شسته‌اند. آن‌ها نه ملاحظهٔ دین مردم را کرده‌اند، نه جنس و نه سن‌شان. راهبه‌ها و زنان سالخورده را در معرض پلیدی‌ها سربازان خود قرار داده‌اند و در ملأ عام مرتکب فسق و زنا شده‌اند.
Madden، The Fourth Crusade، ۱۹۸.
بامداد ۱۳ آوریل، بونیفاس هیئتی از افراد بلند مرتبه و روحانیون را به حضور پذیرفت، که شهر را به وی تقدیم کردند. پس از کنترل شهر، صلیبیون به غارت شهر پرداختند، که این غارت ۳ روز طول کشید و سبب شد تا تمام اشیای باستانی یونانی-رومی دزدیده شود یا از بین برود و فقط تعداد معدودی از آن‌ها شامل چهار اسب برنزی و قسمتی از جسد جان باپتیست که در کلیسای سنت مارکو قرار داشت، به دستور انریکو داندلو، به ونیز فرستاده شد. مابقی اشیای باقی مانده برنزی همچون مجسمه‌ها، تندیس و ظروف که میراث هنر یونانی-رومی بودند، ث طی امپراتوری لاتین، ذوب شدند تا برای ضرب مسکوکات جدید بکار روند. بسیاری از شهروندان بیزانسی کشته و تمامی اموال آن‌ها دزدیده شد. صلیبیون در عبادتگاه‌ها به محراب‌ها حمله‌ور شدند، اشیاء مقدس را ربوده و تمامی تمثال‌های از جنس نقره و سنگ‌های قیمتی را از بین بردند و نان و شراب تبرک‌شده و خون ارزشمند را آلوده کردند.
طبق منابع، صلیبیون از غارت شهر، ۹۰۰ هزار مارک نقره به‌دست آوردند، که آن را بین خود تقسیم کردند. ونیزی‌ها ۱۵۰ هزار مارک و صلیبیون ۵۰ هزار مارک به‌دست آوردند و مابقی مبلغ بین نیروهای عادی صلیبی و شوالیه‌ها تقسیم شد.
علاوه بر تاراج و غارت شهر، نیروهای فاتح شهوت جنسی خود را با زنان تسلیم شده قسطنطنیه ارضا کردند. به وطری زنان در معابر عمومی همچون خیابان و میدان‌ها و حتی در کلیساها مورد تجاوز قرار گرفتند. به زنان به پیر و سالخورد نیز هتک حرمت شد و آن‌ها را معابر لخت‌کردند؛ و مردانی که برای محافظت از زنان مقاومت می‌کردند، به بی‌رحمی کشته می‌شدند و مابقی مردان نیز به دلایل نامعلومی به قتل رسیدند.
تاراج قسطنطنیه به عنوان یکی از پر سودترین تاراج‌های تاریخ ذکر شده‌است. اگرچه غارت کردن شهری که در مقابل فاتحان ایستادگی می‌کرد، از لحاظ اصول اخلاقی قرون وسطا قابل قبول بود، اما روشن است صلیبیون چیزی بیش از غارت و تاراج انجام دادند. آن‌ها برخلاف سوگند خود و تهدید تکفیر کلیسا، بی‌شرمانه و حساب شده پرستشگاه‌های مسیحی بیزانس را مورد تجاور قرار دادند و هرچه که به دستانشان می‌رسید را نابود می‌کردند. وقتی پاپ اینوست سوم از رفتار صلیبیون مطلع شد، دچار شرم و خجالت شد و قویاً آن‌ها را سرزنش کرد.
دیس‌اینفکتنت

دیس‌اینفکتنت (به انگلیسی: Disinfectant) یک ضدویروس پرطرفدار برای سیستم‌عامل مکینتاش بود. این ضدویروس رایگان اولین بار در سال ۱۹۸۸ به وسیله جان نورستاد ارائه‌شد. نسخه‌های جدید این ضدویروس تا سال ۱۹۹۸ منتشر می شد تا اینکه انتشار نسخه جدید این ضدویروس توسط ارائه دهنده آن بعلت عدم توانایی در شناسایی ماکرو ویروسها و پشتیبانی لازم از آن، ادامه‌نیافت.
تاریخچه نسخه‌ها

| شماره نسخه | تاریخ انتشار | ویروس های شناسایی شده |  |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱٫۰ | ۱۹ مارس ۱۹۸۹ |  Scores  nVIR  INIT ۲۹  MacMag  ANTI |  |
| ۱٫۱ | ۱۶ آوریل ۱۹۸۹ |  nVIR B |  |
| ۱٫۲ | ۴ آگوست ۱۹۸۹ |  نسخه جدیدی از nVIR B |  |
| ۱٫۳ | ۲۹ نوامبر ۱۹۸۹ |  نسخه جدیدی از nVIR B |  |
| ۱٫۴ | ۸ دسامبر ۱۹۸۹ |  WDEF A |  |
| ۱٫۵ | ۱۴ دسامبر ۱۹۸۹ |  WDEF B |  |
| ۱٫۶ | ۳۰ ژانویه ۱۹۹۰ |  نسخه های جدیدی از nVIR |  |
| ۱٫۷ | ۲ آوریل ۱۹۹۰ |  ZUC |  |
| ۱٫۸ | ۲۰ می ۱۹۹۰ |  MDEF |  |
| ۲٫۰ | ۸ ژوئیه ۱۹۹۰ |  Franquie |  |
| ۲٫۱ | ۱۸ آگوست ۱۹۹۰ |  MDEF B  CDEF |  |
| ۲٫۲ | ۲ اکتبر ۱۹۹۰ |  ANTI B |  |
| ۲٫۳ | ۲۳ اکتبر ۱۹۹۰ |  MDEF C |  |
| ۲٫۴ | ۳ دسامبر ۱۹۹۰ |  ZUC B |  |
| ۲٫۵ | ۲۸ ژوئن ۱۹۹۱ |  ZUC C  MDEF D |  |
| ۲٫۵.۱ | ۷ ژوئیه ۱۹۹۱ |  رفع اشکال در نسخه ۲٫۵ برای از بین بردن ویروس INIT |  |
| ۲٫۶ | ۲۲ فوریه ۱۹۹۲ |  MBDF |  |
| ۲٫۷ | ۲۳ مارس ۱۹۹۲ |  INIT ۱۹۸۴ |  |
| ۲٫۷.۱ | ۲۵ مارس ۱۹۹۲ |  رفع اشکالات نسخه ۲٫۷ |  |
| ۲٫۸ | ۱۹ آوریل ۱۹۹۲ |  CODE ۲۵۲ |  |
| ۲٫۹ | ۴ ژوئیه ۱۹۹۲ |  T۴ |  |
| ۳٫۰ | ۲۴ فوریه ۱۹۹۳ |  T۴-C  ویروس جدیدی از نوع CDEF |  |
| ۳٫۱ | ۱۲ آوریل ۱۹۹۳ |  INIT ۱۷ |  |
| ۳٫۲ | ۲۱ آوریل ۱۹۹۳ |  INIT-M |  |
| ۳٫۳ | ۵ نوامبر ۱۹۹۴ |  CODE ۱  MBDF B |  |
| ۳٫۴ | ۳ مارس ۱۹۹۴ |  INIT ۹۴۰۳ |  |
| ۳٫۴.۱ | ۱۱ مارس ۱۹۹۴ |  رفع اشکال نسخه ۳٫۴ در شناسایی ویروس INIT ۹۴۰۳ |  |
| ۳٫۵ | ۲ آوریل ۱۹۹۴ |  INIT 29 B |  |
| ۳٫۶ | ۷ آوریل ۱۹۹۷ |  نسخه جدیدی از nVIR B |  |
| ۳٫۷ | ۷ ژوئیه ۱۹۹۷ |  ویروس جدیدی از نوع MBDF B |  |
| ۳٫۷.۱ | ۹ ژوئیه ۱۹۹۷ |  آخرین نسخه |  |
داریل هیکمن

| داریل هیکمن | داریل هیکمن |
| --- | --- |
هیکمن در عشق عجیب مارتا ایورس (۱۹۴۶): هیکمن در عشق عجیب مارتا ایورس (۱۹۴۶)
زادهٔ: ۲۸ ژوئیهٔ ۱۹۳۱ هالیوود، لس‌آنجلس
درگذشت: ۲۲ مهٔ ۲۰۲۴ (۹۲ سال) مونتسیتو، کالیفرنیا
ملیت: ایالات متحده آمریکا
سال‌های فعالیت: ۱۹۳۴–۱۹۹۹
همسر: پملا لینکلن (۱۹۵۹–۱۹۸۲)
فرزندان: ۲
خویشاوندان: دواین هیکمن (برادر)
داریل هیکمن (انگلیسی: Darryl Hickman) (۲۸ ژوئیهٔ ۱۹۳۱ – ۲۲ مه ۲۰۲۴) یک بازیگر و صداپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته‌است می‌توان به به بهشت واگذارش کن، خوشه‌های خشم، مقصد گوبی و صحنه‌سازی اشاره کرد.
درگذشت

هیکمن در 22 مه 2024 در سن 92 سالگی درگذشت.
ام. نایت شامالان

| ام>  نایت شیامالان | ام>  نایت شیامالان |
| --- | --- |
شیامالان در کنفرانس خبری فیلم اتفاق در سال ۲۰۰۸.: شیامالان در کنفرانس خبری فیلم اتفاق در سال ۲۰۰۸.
نام هنگام تولد: مانوج شیمالان
زادهٔ: ۶ اوت ۱۹۷۰ ‏(۵۴ سال) ماهه، پودوچری، هند
شهروندی: آمریکایی 
تحصیلات: مدرسه والدرون مرسی آکادمی اپیسکوپال
محل تحصیل: دانشگاه نیویورک
پیشه(ها): کارگردان، فیلمنامه‌نویس، تولیدکنندهٔ فیلم، بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۲–تا کنون
آثار برجسته: حس ششم آسیب ناپذیر نشانه‌ها
همسر: باهاوان واسوانی (۱۹۹۲–تا کنون)
مانوج نلیاتو شیامالان (به مالایالامی: മാനോജ് നെല്ലിയട്ടു ശ്യമലാന്‍ - به تامیلی: மனோஜ் நெல்லியட்டு ஷ்யாமளன்)/ˈʃɑːməlɑːn/ زادهٔ ۶ اوت ۱۹۷۰ - ملقب به‌ام. نایت شامالان - یک کارگردان و نویسنده آمریکایی-هندی است. او بیشتر به خاطر ساخت فیلم‌های فراطبیعی و ترسناک شهرت دارد. هم چنین او معروف به فیلمبرداری در فیلادلفیای پنسیلوانیا می‌باشد. او را بارها با کارگردان‌های بزرگی هم چون استیون اسپیلبرگ و آلفرد هیچکاک مقایسه کرده‌اند.
ساخته‌های ام. نایت شیامالان

نخستین ساختهٔ او دعا با عصبانیت نام داشت که در سال۱۹۹۲ در حالی که او دانشجوی دانشگاه نیویورک بود، به روی اکران رفت.
شامالان زمانی به شهرت جهانی دست یافت که در سال ۱۹۹۹ فیلم حس ششم را کارگردانی و نویسندگی کرد. این فیلم برای دریافت ۶ جایزه از جمله جایزهٔ بهترین کارگردانی و بهترین نویسندگی، نامزد اسکار و کاندیدای بفتای بهترین کارگردانی شد. در سال ۲۰۰۰ نیز فیلم نشکستنی را به روی پرده برد که با واکنش‌های متفاوت روبرو شد.
در سال ۲۰۰۲ فیلم نشانه‌ها را با بازی مل گیبسون ساخت که این فیلم مورد استقبال تماشاگران و منتقدان قرار گرفت. او در سال‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۶ به ترتیب فیلم‌های دهکده و بانویی در آب را کارگردانی کرد که با انتقاداتی نسبت به او همراه بود. آخرین فیلم او در کابین را بزن نام دارد.