stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ایلاریو دی بوش

ایلاریو دی بوش (انگلیسی: Ilario Di Buò؛ زادهٔ ۱۳ december ۱۹۶۵&#۱۶۰;(۱۹۶۵-۱۲-۱۳) (۵۸ سال)) ورزشکار تیراندازی با کمان اهل ایتالیا است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۶ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
ایستگاه متروی نورثولت

| ایستگاه متروی نورثولت  | ایستگاه متروی نورثولت  |
| --- | --- |
Entrance on Mandeville Road: Entrance on Mandeville Road
ایستگاه متروی نورثولتموقعیت ایستگاه متروی نورثولت در Greater London: ایستگاه متروی نورثولتموقعیت ایستگاه متروی نورثولت در Greater London
موقعیت: نورثولت
Local authority: منطقه ایلینگ لندن
مدیریت: Transport For London
تعداد سکو: ۲
منطقه: ۵
ورود و خروج سالانه متروی لندن: ورود و خروج سالانه متروی لندن
2011:  4.28 میلیون
2012:  4.42 میلیون
2013:  4.61 میلیون
2014:  4.99 میلیون
شرکت راه‌آهن: شرکت راه‌آهن
شرکت اصلی: London Transport Executive
اطلاعات تاریخی: اطلاعات تاریخی
۲۱ نوامبر ۱۹۴۸: Station opened
اطلاعات دیگر: اطلاعات دیگر
فهرست ایستگاه‌ها:  دی‌ال‌آر  متروی لندن  نشنال ریل  ترام‌لینک 
ایستگاه متروی نورثولت (انگلیسی: Northolt tube station) یکی از ایستگاه‌های متروی لندن است.
این ایستگاه که در منطقه ایلینگ لندن قرار دارد در سال ۱۹۴۸ تأسیس شده و جزئی از خط مرکزی متروی لندن است.
نگارخانه

Looking west, with ex-GWR route on the right, and reversing siding visible ahead
Looking eastward along the island platform
Roundel on eastbound platform face
ایستگاه راه‌آهن فرودگاه گاتویک

| ایستگاه راه‌آهن فرودگاه گاتویک  | ایستگاه راه‌آهن فرودگاه گاتویک  |
| --- | --- |
Southbound view from Platform 2 in September 1995: Southbound view from Platform 2 in September 1995
موقعیت: موقعیت
موقعیت: فرودگاه گاتویک
موقعیت محلی: کراولی
مختصات: ۵۱°۰۹′۲۳″شمالی ۰°۰۹′۳۹″غربی﻿ / ﻿۵۱٫۱۵۶۵°شمالی ۰٫۱۶۰۹°غربی﻿ / 51.1565; -0.1609
Grid reference: TQ287413
مدیریت: مدیریت
کد ایستگاه: GTW
مدیریت: Southern
سکوها: 7 (3 island, 1 side)
DfT category: B
Live arrivals/departures, station information and onward connections from National Rail Enquiries: Live arrivals/departures, station information and onward connections from National Rail Enquiries
ورود و خروج سالانه: ورود و خروج سالانه
2010/11:  13.129 میلیون
2011/12:  14.759 میلیون
2012/13:  15.353 میلیون
2013/14:  16.186 میلیون
2014/15:  17.494 میلیون
تاریخچه: تاریخچه
شرکت اصلی: London, Brighton & South Coast Railway
۱۸۹۱: Opened as Gatwick
۱۹۴۶: Renamed Gatwick Racecourse
۲۷ مه ۱۹۵۸: Rebuilt and renamed Gatwick Airport
نشنال ریل – ایستگاه‌های راه‌آهن در بریتانیا: نشنال ریل – ایستگاه‌های راه‌آهن در بریتانیا
* Annual estimated passenger usage based on sales of tickets in stated financial year(s) which end or originate at ایستگاه راه‌آهن فرودگاه گاتویک from Office of Rail and Road statistics. Methodology may vary year on year.: * Annual estimated passenger usage based on sales of tickets in stated financial year(s) which end or originate at ایستگاه راه‌آهن فرودگاه گاتویک from Office of Rail and Road statistics. Methodology may vary year on year.
 درگاه راه‌آهن بریتانیا:  درگاه راه‌آهن بریتانیا
ایستگاه راه‌آهن فرودگاه گاتویک (انگلیسی: Gatwick Airport railway station) یک ایستگاه راه‌آهن در فرودگاه گاتویک، انگلستان است.
این ایستگاه که در سال ۱۹۵۸ تأسیس شده جزئی از خط‌های تیمزلینک، خط اصلی برایتون و گاتویک اکسپرس است.
ایلاریو آلوئه

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۱۰ ژوئیهٔ ۱۹۸۶ ‏(۳۸ سال)
زادگاه:  وارزه
قد:  ۱٫۷۲ متر (۵ فوت ۷ ۱⁄۲ اینچ)
پست:  هافبک
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  باشگاه فوتبال وارزه
۲۰۰۴–۲۰۰۶:  باشگاه فوتبال اینتر میلان
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۳–۲۰۰۴ |  باشگاه فوتبال وارزه |  ۹ |  (۱) |
| ۲۰۰۶–۲۰۰۷ |  باشگاه فوتبال اینتر میلان |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۰۶–۲۰۰۷ |  ← Ravenna (قرضی) |  ۲۹ |  (۲) |
| ۲۰۰۷–۲۰۰۸ |  Ravenna |  ۲۹ |  (۱) |
| ۲۰۰۸–۲۰۱۱ |  باشگاه فوتبال آسکولی |  ۱۹ |  (۰) |
| ۲۰۱۰ |  ← Varese (قرضی) |  ۸ |  (۰) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۱ |  ← باشگاه فوتبال ارورا پرو پاتریا ۱۹۱۹ (قرضی) |  ۱۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۲ |  Siracusa |  ۱ |   |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۳ |  Verbano Calcio |  ۱۰ |   |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۵ |  Ribelle |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
ایلاریو آلوئه (انگلیسی: Ilario Aloe؛ زادهٔ ۱۰ ژوئیهٔ ۱۹۸۶) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اینتر میلان، باشگاه فوتبال ارورا پرو پاتریا ۱۹۱۹، باشگاه فوتبال آسکولی، و باشگاه فوتبال وارزه اشاره کرد.
اینترفاکس

| 0 | 1 |
| --- | --- |
صنعت: خبرگزاری
وبگاه: www.interfax.com
نمای درونی ستاد رسانه‌ای اینترفکس در مسکو
اینترفاکس (به روسی: Интерфакс) بنگاه خبری غیر-دولتی است که ستاد آن در مسکو می‌باشد.
این بنگاه خبری در سال ۱۹۸۹ توسط مقامات سرویس جهانی رادیو مسکو پایه‌گذاری شد.
ایستگاه راه‌آهن چرینگ کراس

| ایستگاه راه‌آهن چرینگ کراس  | ایستگاه راه‌آهن چرینگ کراس  |
| --- | --- |
London Charing Cross: London Charing Cross
Approach tracks across the River Thames: Approach tracks across the River Thames
موقعیت  در Central London: موقعیت  در Central London
موقعیت: چرینگ کراس
Local authority: شهر وست‌مینستر
مدیریت: نتوورک ریل
کد ایستگاه: CHX
DfT category: A
تعداد سکو: ۶
در دسترس: Yes 
منطقه: ۱
OSI: ایستگاه تقاطع چرینگ 
پارکینگ دوچرخه: No
Toilet facilities: Yes
2008–09:  37.105 million
2009–10:  36.460 million
2010–11:  37.222 million
2011–12:  38.114 million
— interchange: ۱٫۹۵۹ million
2012–13:  38.607 million
— interchange:  1.879 million
2013–14:  40.170 million
— interchange:  1.993 million
شرکت راه‌آهن: شرکت راه‌آهن
شرکت اصلی: South Eastern Railway
Pre-grouping: South Eastern Railway
Post-grouping: Southern Railway
اطلاعات تاریخی: اطلاعات تاریخی
۱۸۶۴ (۱۸۶۴): تاسیس
اطلاعات دیگر: اطلاعات دیگر
فهرست ایستگاه‌ها:  دی‌ال‌آر  متروی لندن  نشنال ریل  ترام‌لینک 
پیوند به بیرون:  Departures  Layout  Facilities  Buses 
ایستگاه راه‌آهن چرینگ کراس (انگلیسی: Charing Cross railway station) یکی از ایستگاه‌های راه‌آهن اصلی در شهر لندن است.
این ایستگاه که در سال ۱۸۶۴ تأسیس شده در ناحیه چرینگ کراس قرار دارد و جزئی از خط اصلی جنوب شرقی راه‌آهن انگلستان است.
نگارخانه

۱۳ فوریه ۱۸۶۴
قرن ۱۹ میلادی
۱۹۵۷
۱۹۷۱
۱۹۸۳
اینترسکوپ گفن ای‌اندام رکوردز

| اینترسکوپ گفن ای‌اندام رکوردز | اینترسکوپ گفن ای‌اندام رکوردز |
| --- | --- |
شرکت مادر: گروه موسیقی یونیورسال
بنیان‌گذاری: ژانویه ۱۹۹۹؛ ۲۵ سال پیش (۱۹۹۹}})
پخش کننده(ها):  اینترسکوپ گفن ای‌اندام رکوردز (ایالات متحده)  پالیدور رکوردز (پادشاهی متحده)  شرکت یونیورسال میوزیک (انتشار مجدد) 
کشور خاستگاه: ایالات متحده آمریکا
مکان: سنتا مونیکا، کالیفرنیا
وبگاه رسمی: وبگاه رسمی
اینترسکوپ گفن ای‌اندام رکوردز
اینترسکوپ گفن ای‌اندام رکوردز (انگلیسی: Interscope Geffen A&M Records) یک شرکت پخش موسیقی آمریکایی متعلق به گروه موسیقی یونیورسال است که از شرکت‌های ضبط اینترسکوپ رکوردز، گفن رکوردز و ای‌اندام رکوردز تشکیل شده‌است.
برود ۱۸۱۱۹

| کشف | کشف |
| --- | --- |
تاریخ کشف: ژوئیه ۴, ۲۰۰۰
ویژگی‌های مداری: ویژگی‌های مداری
مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸: مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸
اوج: ۲٫۵۳۶۳۶۷۰
حضیض: ۲٫۰۰۶۹۴۰۴
خروج از مرکز مداری: ۰٫۱۱۶۵۲۸۹
تناوب مداری: ۱۲۵۰٫۵۸۰۴۳۴۳
آنومالی متوسط: ۲۰٫۱۳۱۹۸
انحراف: ۰٫۷۵۱۵۸
 :  
سیارک ۱۸۱۱۹ (به انگلیسی: 18119 Braude، نامگذاری:2000NZ24) هجده هزار و صد و نوزدهمین سیارک کشف شده‌است که در ۴ ژوئیه ۲۰۰۰ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۰٫۲ است.
ایلیس کواروم

Award
| ایلیس کواروم | ایلیس کواروم |
| --- | --- |
اهداء برای: مقاصد فرهنگی، علمی و سایر اهداف عام‌المنفعه
تاریخ: ۱۷۸۵
کشور: سوئد
شعار: «برای کسانی که زحماتشان سزاوار این جایزه بوده‌است»
روبان مدال: روبان مدال
 :  
ایلیس کواروم (انگلیسی: Illis quorum) یک نشان زرین است که برای مشارکت‌های برجسته در فرهنگ، علم یا جامعه سوئد اعطا می‌شود.
این جایزه در سال ۱۷۸۴ توسط پادشاه گوستاو سوم معرفی شد و نخستین بار در سال ۱۷۸۵ اعطا شد. قبل از سال ۱۹۷۵، این مدال توسط پادشاه سوئد اعطا می‌شد. این نشان امروزه توسط دولت سوئد اعطا می‌شود و در حال حاضر این بالاترین جایزه‌ای است که دولت سوئد می‌تواند به یک شهروند سوئدی اعطا شود. این نشان به‌طور میانگین به هفت نفر در سال اعطا می‌شود.
برخی از برندگان این جایزه عبارتند از:
سلما لاگرلوف (۱۹۲۷)
رائول والنبری (۱۹۵۲)
آسترید لیندگرن (۱۹۷۸)
بیرگیت نیلسون (۱۹۸۱)
آسترید لیندگرن و سونه بریسترم (۱۹۸۵)
لنارت یوهانسون و یانه خافر (۲۰۰۵)
هنس روسلینگ (۲۰۱۰)
گونیلا بریستروم (۲۰۱۲)
کارولا هگکویست (۲۰۲۳)
ایلیس چایبی

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Mohamed Ilyes Chaïbi
زادروز:  ۱۲ اکتبر ۱۹۹۶ ‏(۲۸ سال)
زادگاه:  لیون
قد:  1.76m
پست:  مهاجم
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  Thonon Évian
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  AS Saint-Priest
:  Bron Grand Lyon
۲۰۱۱–۲۰۱۳:  Thonon Évian
۲۰۱۳–۲۰۱۵:  باشگاه فوتبال موناکو
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۸ |  باشگاه فوتبال موناکو |  ۳۹ |  (۲۱) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۸ |  باشگاه فوتبال موناکو |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ |  ← باشگاه فوتبال آژاکسیو (قرضی) |  ۱۷ |  (۱) |
| ۲۰۱۸ |  ← Wacker Innsbruck (قرضی) |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۸ |  باشگاه فوتبال مولودیه الجزایر |  ۴ |  (۰) |
| ۲۰۱۹– |  Thonon Évian |  ۱۴ |  (۱۴) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۱:۱۰, ۲۲ دسامبر ۲۰۲۱ (UTC). :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۱:۱۰, ۲۲ دسامبر ۲۰۲۱ (UTC). 
ایلیس چایبی (انگلیسی: Ilyes Chaïbi؛ زادهٔ ۱۲ اکتبر ۱۹۹۶) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آژاکسیو اشاره کرد.
باب چین

| باب چین | باب چین |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۰ مهٔ ۱۹۴۳ ‏(۸۱ سال) هاوائی, ایالات متحده آمریکا
ملیت: American
دیگر نام‌ها: Daniel Hu Song, Daniel Husong, Danny Hussong, Harry Who, Sparky Shayne, Robert Husong, Robert Chinn, Robert C. Chinn, R. Hussong, Wizard Glick, Bob Chin, Bob A. Lain
باب چین (انگلیسی: Bob Chinn؛ زاده ۱۰ مهٔ ۱۹۴۳) یک کارگردان پورنوگرافی اهل آمریکا است.
ایوا فولدش

| ایوا فولدش | ایوا فولدش |
| --- | --- |
زادهٔ: ۶ ژوئیهٔ ۱۹۱۴ سومبات‌هی
درگذشت: ۹ ژوئیهٔ ۱۹۸۱ بالاتون‌آلمادی
ملیت: مجارستان
ایوا فولدش (مجاری: Éva Földes; ۶ ژوئیهٔ ۱۹۱۴ – ۹ ژوئیهٔ ۱۹۸۱) نویسنده زن اهل مجارستان بود.
از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز آثار حماسی در بخش مسابقات هنری بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۴۸ اشاره کرد.
باب کانر

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Robert Connor
زادروز:  ۱۳ اکتبر ۱۹۲۲
زادگاه:  برادفورد
تاریخ مرگ:  اکتبر ۲۰۰۲ (۸۰ سال)
محل مرگ:  برادفورد
پست:  دروازه‌بان
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  Salts
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۴۹–۱۹۵۱ |  باشگاه فوتبال برادفورد سیتی |  ۲۸ |  (۰) |
| ۱۹۵۱–۱۹۵۴ |  باشگاه فوتبال ورکسام |  ۷۷ |  (۰) |
|  |  Bath City |   |   |
| مجموع |   |  ۱۰۵ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
باب کانر (انگلیسی: Bob Connor; ۱۳ اکتبر ۱۹۲۲ – اکتبر ۲۰۰۲) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ورکسام، باشگاه فوتبال بث سیتی، و باشگاه فوتبال برادفورد سیتی اشاره کرد.
ایده‌لو (زنجان)

| ایده‌لو (زنجان) | ایده‌لو (زنجان) |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۶°۵۷′۴۶″ شمالی ۴۸°۴′۴۲″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۹۶۲۷۸°شمالی ۴۸٫۰۷۸۳۳°شرقی﻿ / 36.96278; 48.07833: مختصات: ۳۶°۵۷′۴۶″ شمالی ۴۸°۴′۴۲″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۹۶۲۷۸°شمالی ۴۸٫۰۷۸۳۳°شرقی﻿ / 36.96278; 48.07833
کشور: ایران
استان: زنجان
شهرستان: زنجان
بخش: بخش زنجانرود
دهستان: زنجان‌رود پایین
جمعیت: 
ایده‌لو (زنجان)، روستایی از توابع بخش زنجانرود شهرستان زنجان در استان زنجان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان زنجان‌رود پایین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
ایپام سیستمز

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت سهامی عام
نماد سهام شرکت: بورس نیویورک: EPAM
ISIN: US29414B1044 
صنعت: مهندسی نرم‌افزار
بنا نهاده: ۱۹۹۳
دفتر مرکزی: نیوتن، پنسیلوانیا
محدودهٔ فعالیت: جهانی
وبگاه: www.epam.com
ایپام سیستمز (انگلیسی: EPAM Systems) شرکت نرم‌افزار آمریکایی است، که در سال ۱۹۹۳ تأسیس شد.
نخست‌وزیر سوئد

| نخست‌وزیر سوئد | نخست‌وزیر سوئد |
| --- | --- |
نشان ملی سوئد: نشان ملی سوئد
State flag: State flag
متصدی کنونی اولف کریسترسون از ۱۸ اکتبر ۲۰۲۲: متصدی کنونی اولف کریسترسون از ۱۸ اکتبر ۲۰۲۲
لقب: شورای اروپایی
جایگاه: استکهلم
سند انتصاب: قانون اساسی سوئد
بنیادگذاری: ۲۰ مارس ۱۸۷۶
حقوق: سالانه: ۱٬۹۲۰٬۰۰۰ کرون سوئد یورو۲۰۷٬۴۷۸ / دلار آمریکا۲۲۹٬۹۶۸ / پوند استرلینگ۱۴۷٬۲۳۹ (۱ ژوئیه ۲۰۱۵ – ۳۰ ژوئن ۲۰۱۶)
وبگاه: www.sweden.gov.se
نخست‌وزیر سوئد (به سوئدی: statsminister) رئیس دولت در سوئد است. پیش از ایجاد دفتر نخست‌وزیری سوئد در ۱۸۷۶، رئیس دولت جدا از رئیس کشور یعنی پادشاه، که اختیارات اجرایی در دست او بود، وجود نداشت. لوئیس گرهارد دی گیر، معمار شکل دادن ریکسداگ، پارلمان دو مجلسی جدید در سال ۱۸۶۶ بود که جایگزین ریکسداگ چندصدساله این کشور شد و در ۱۸۷۶ صاحب اولین دفتر شد.
از سال ۱۹۰۵ میلادی تاکنون، ۳۴ فرد به مقام نخست‌وزیری دولت سوئد دست یافتند. در خلال سالهای ۱۸۷۶ تا ۱۹۰۵ که در واقع کشور سوئد جزوی از پادشاهی متحده سوئد و نروژ بود، ۱۱ فرد در مقام نخست‌وزیر کشور در مسند قدرت بودند.
ایپالا

| باسوان Bassouan | باسوان Bassouan |
| --- | --- |
کشور:  بورکینافاسو
منطقه: استان باله
استان: منطقه بوکله دو موهان
شهرستان: شهرستان باگاسی
جمعیت (1996): جمعیت (1996)
 • کل: ۴۸۱
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۰ (GMT 0)
| ایپالا | ایپالا |
| --- | --- |
جمعیت: ۴۴۸
ایپالا شهری در شهرستان تیکاره در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۴۴۸ نفر است.
بروک بوندی

| بروک بوندی | بروک بوندی |
| --- | --- |
بوندی در سال ۱۹۶۷: بوندی در سال ۱۹۶۷
زادهٔ: ۸ اوت ۱۹۴۴ ‏(۸۰ سال) نیویورک
ملیت: ایالات متحده آمریکا
پیشه: هنرپیشه
سال‌های فعالیت: ۱۹۵۹–اکنون
همسر: پیتر هلم (۱۹۶۲-۱۹۶۶) (طلاق) (۱ فرزند)[منبع بهتری نیاز است]
فرزندان: تیفانی هلم
بروک بوندی (انگلیسی: Brooke Bundy؛ زادهٔ ۸ اوت ۱۹۴۴) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۵۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به کابوس در خیابان الم ۳: جنگجویان رؤیا، کاوشگران، و کابوس در خیابان الم ۴: استاد رؤیایی اشاره کرد.
ابتدای زندگی

در زمان نوجوانی او در نیویورک یک مدل بود. بعدها او در تعطیلات خود به هالیوود رفت و در آنجا باقی ماند تا تبدیل به یک بازیگر شود. او زمانی که در نیویورک بود، در Professional Children's School شرکت می‌کرد.
حرفه بازیگری > سینما

او احتمالاً بیشتر برای بازی در نقش الین پارکر در فیلم ترسناک کابوس در خیابان الم ۳: جنگجویان رؤیا (۱۹۸۷) و دنباله آن، کابوس در خیابان الم ۴: استاد رؤیایی (۱۹۸۸) شناخته شده باشد. از دیگر نقش آفرینی‌های او می‌توان به فیلم مستند دنیل فاراندز به نام هرگز دیگر نخوابید: میراث خیابان الم اشاره کرد.
نکسوس وان

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کُد: شور
سازنده: اچ‌تی‌سی و گوگل
سری: گوگل نکسوس
رونمایی: ۵ ژانویه ۲۰۱۰
پس‌از: اچ‌تی‌سی دریم
پیش‌از: نکسوس اس
وابسته: اچ‌تی‌سی دیزایر
سیستم‌عامل: اندروید نان خامه ای(۲/۱)
حافظه داخلی: ۵۱۲ مگابایت
نمایشگر: اَمولد، لمسی خازنی، ۳٫۷ اینچ، ۴۸۰×۸۰۰ پیکسل، ۱۶ میلیون رنگ
دوربین پشت: ۵ مگاپیکسل
اتصال: بلوتوث نسخهٔ ۲٬۱ + A2DP، میکرو یواس‌بی نسخهٔ ۲٬۰، وای-فای
نکسوس وان (Nexus One)  یک گوشی هوشمند تلفن همراه است که در روز ۵ ژانویه ۲۰۱۰ (۱۵ دی ۱۳۸۸) توسط شرکت گوگل معرفی شد. این تلفن همراه محصول همکاری مشترک بین گوگل و اچ‌تی‌سی است.
نکسوس وان که لوگوی کامل گوگل هم روی قاب پشتی آن خودنمایی می‌کرد. ظاهرا گوگل تصور کرده اگر HTC را راضی کند که این بار لوگوی خودش را از گوشی بردارد و نام گوشی را هم از نکسوس به پیکسل تغییر دهد، می‌تواند دوباره اولین گوشی خود را بسازد!
نکسوس ۵

| 0 | 1 |
| --- | --- |
توسعه‌دهنده: گوگل و ال جی
سری: نکسوس
شبکه‌ها: 2G/3G/4G LTE
رونمایی: October 31, 2013; 2 months
وزن: 130 g
سیستم‌عامل: Android Marshmallow 6.0.1
CPU: Qualcomm Snapdragon 800
حافظه موقت (RAM): ۲ گیگابایت
حافظه داخلی: ۱۶ گیگابایت، و ۳۲ گیگابایت
کارت حافظه: پشتیبانی نمی‌کند
باتری: 3.8 V 2300 mAh, 8 Wh, Qi wireless charging
نمایشگر: 4.95 in (126 mm) diagonal IPS LCD FullHD 1920x1080 in 445ppi and Corning Gorilla Glass 3
دوربین پشت: 8 MP 1/3.2-inch CMOS sensor with OIS,[5] f/2.4 aperture[6] and LED flash.
اتصال: GSM: 850/900/1800/1900 MHz Model LG-D820 (North America) CDMA band class: 0/1/10 WCDMA bands: 1/2/4/5/6/8/19 LTE bands: 1/2/4/5/17/19/25/26/41 Model LG-D821 (Rest of World) WCDMA bands: 1/2/4/5/6/8 LTE bands: 1/3/5/7/8/20
نکسوس ۵  (به انگلیسی: Nexus 5) گوشی هوشمندی است که توسط گوگل طراحی و به وسیله ال جی ساخته شده است.
بابای فوق‌العاده

| بابای فوق‌العاده | بابای فوق‌العاده |
| --- | --- |
کارگردان: وینسنت مک‌اویتی
بازیگران: باب کرین باربارا راش کرت راسل جو فلین کاتلین کودی
توزیع‌کننده: استودیو سینمایی والت دیزنی
تاریخ‌های انتشار:  ۱۴ دسامبر ۱۹۷۳ (۱۹۷۳-12-۱۴)  
مدت زمان: ۹۶ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
فروش گیشه: ۷ میلیون دلار
بابای فوق‌العاده (به انگلیسی: Superdad) فیلمی محصول سال ۱۹۷۳ و به کارگردانی وینسنت مک‌اویتی است. در این فیلم بازیگرانی همچون باب کرین، باربارا راش، کرت راسل، جو فلین، کاتلین کودی، جوبی بیکر، دیک وان پاتن، برونو کیربی، نیکولاس هاموند، لئون بلاسکو و اد بیگلی. جی آر ایفای نقش کرده‌اند.
بروک دانوهیو

بروک دانوهیو (انگلیسی: Brooke Donoghue؛ زادهٔ ۶ ژانویهٔ ۱۹۹۵) قایقران روئینگ زن اهل نیوزیلند است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده‌است.
برندهایزوور

| برندهایزوور Беренде извор | برندهایزوور Беренде извор |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور:  بلغارستان
استان: استان صوفیه
شهرستان: شهرستان دراگومان
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
برندهایزوور (به بلغاری: Berende Izvor) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در استان صوفیه واقع شده‌است.
بانتوستان

بانتوستان منطقه‌ای بود که طبق سیاست آپارتاید برای ساکنان سیاه‌پوست آفریقای جنوبی و آفریقای جنوب غربی (که اکنون با نام نامیبیا شناخته می‌شود) در نظر گرفته شده بود. ده بانتوستان در آفریقای جنوبی و ده بانتوستان در آفریقای جنوب غربی تأسیس شد. هدف از تأسیس این مناطق، متمرکز کردن اعضای گروه‌های قومی مد نظر و همگن‌سازی هر یک از این مناطق به عنوان پایه‌ای برای تشکیل دولت‌های خودمختار برای گروه‌های قومی سیاه‌پوست آفریقای جنوبی بود.
این اصطلاح نخستین بار در اواخر دهه ۱۹۴۰ میلادی به کار رفت و از دو بخش بانتو (در برخی زبان‌های بانتو به معنی مردم) و ـستان (پسوند فارسی به معنی سرزمین) مشتق شده بود.
چهار بانتوستان آفریقای جنوبی (شامل ترانسکی، سیسکی، وندا و بوفوتاتسوانا) مستقل اعلام شدند؛ هرچند کشوری جز آفریقای جنوبی آنها را به رسمیت نشناخت. سایر بانتوستان‌های آفریقای جنوبی (از جمله کوازولو، لبووا و کواکوا) خودمختاری نسبی کسب کردند؛ ولی به استقلال نرسیدند. با پایان آپارتاید در سال ۱۹۹۴ بانتوستان‌ها منحل شدند و به سرزمین اصلی آفریقای جنوبی بازگشتند.
شکل‌گیری

حاکمان مستعمرات بریتانیا در سدهٔ نوزدهم و دولت‌های آفریقای جنوبی که جانشین آنان شدند، در سال‌های ۱۹۱۳ و ۱۹۳۶ مناطقی را با هدف جداسازی سیاه‌پوستان آفریقای جنوبی از سفیدپوستان تأسیس کردند. با به قدرت رسیدن حزب ملی در سال ۱۹۴۸ هندریک فروورد، وزیر امور بومیان (که بعداً نخست‌وزیر آفریقای جنوبی شد)، معیارهایی را برای شکل‌دهی دوبارهٔ جامعهٔ آفریقای جنوبی معرفی کرد تا سفیدپوستان در اکثریت قومی قرار گیرند. ایجاد بانتوستان‌ها یکی از عناصر اصلی این رویکرد بود که هدف بلندمدت آن مستقل کردن بانتوستان‌ها بود. در نتیجه، سیاه‌پوستان شهروندی آفریقای جنوبی و حق رأی خود را از دست می‌دادند و سفیدپوستان می‌توانستند سلطهٔ خود بر این کشور را حفظ کنند.
به عقیده فروورد بانتوستان‌ها خانهٔ اصلی سیاه‌پوستان آفریقای جنوبی بود. در سال ۱۹۵۱ دولت دانیل فرانسوا مالان قانون حکومت‌های بانتو را برای بنیان‌گذاری سرزمین‌های مادری برای اسکان گروه‌های قومی سیاه‌پوست کشور ارائه کرد. این سرزمین‌ها ۱۳٪ مساحت کشور را در بر می‌گرفت و بقیه کشور برای جمعیت سیدپوست حفظ می‌شد. ادارهٔ سرزمین‌های مادری به دست رهبران قبایل همگرا با دولت بود و رؤسای غیر همگرا به اجبار خلع می‌شدند. در طول زمان، گروهی از نخبگان حاکم سیاه‌پوست ایجاد شد که نفع شخصی و مالی آنها در حفظ سرزمین‌های مادری بود. این باعث کمک به پایداری سیاسی این سرزمین‌ها می‌شد، ولی هنوز موقعیت رهبران کاملاً وابسته به حمایت آفریقای جنوبی بود.
در سال ۱۹۵۹ با تصویب قانون خودحاکمیتی بانتو نقش سرزمین‌های مادری بسط یافت. این قانون طرحی با عنوان توسعهٔ مجزا را دنبال می‌کرد. این قانون به سرزمین‌های مادری اجازه می‌داد دولت‌هایی شبه مستقل و دارای حق حاکمیت بر خود تأسیس کنند. جانشین فروورد یعنی جان وورستر این طرح را به پیش برد. هدف اصلی این سیاست، تکمیل طرح اولیهٔ فروورد برای تغییر ملیت‌سیاه پوستان و زدودن اندک حقوق باقیماندهٔ آنان به عنوان شهروند بود. سرزمین‌های مادری تشویق به استقلال می‌شدند و این می‌توانست شمار سیاه‌پوستان آفریقای جنوبی را بسیار کاهش دهد. با تصویب قانون شهروندی سرزمین‌های مادری سیاه‌پوستان در سال ۱۹۷۰ این فرایند کامل شد. طبق این قانون، رسماً همهٔ سیاه‌پوستان آفریقای جنوبی، شهروند سرزمین‌های مادری به‌شمار می‌رفتند.
به موازات ایجاد سرزمین‌های مادری، جمعیت سیاه‌پوست آفریقای جنوبی در معرض برنامهٔ گسترده‌ای برای جابجایی اجباری نیز قرار گرفت. تخمین زده می‌شود که از دههٔ ۱۹۶۰ تا ۱۹۸۰ حدود ۳٫۵ میلیون نفر وادار به ترک خانه‌های خود شدند که بسیاری از آنها در بانتوستان‌ها اسکان داده شدند.
دولت به صورت شفاف اعلام کرد که هدف نهایی آن، حذف کامل جمعیت سیاه‌پوست از آفریقای جنوبی است؛ ولی این هدف قابل دستیابی نبود. تنها اقلیتی از جمعیت آفریقای جنوبی (حدود ۳۹٪ در سال ۱۹۸۶) در بانتوستان‌ها زندگی می‌کردند.
تأیید بین‌المللی

بانتوستان‌های درون آفریقای جنوبی «مستقل» طبقه‌بندی می‌شدند. در تئوری بانتوستان‌ها بر بسیاری از امور داخلی خود تسلط داشتند، ولی هنوز کشورهای مستقلی نبودند. بانتوستان‌های مستقل (شامل ترانسکی، بوفوتاتسوانا، وندا و سیسکی) قرار بود کاملاً مستقل باشند. در واقعیت، آنها هیچ زیرساخت اقتصادی قابل توجهی نداشتند و دارای مرزهای ناپیوسته بودند.
در دوران موجودیت بانتوستان‌های مستقل، آفریقای جنوبی تنها کشوری بود که استقلال آنها را تأیید کرد. با این وجود، سازمان‌های داخلی بسیاری از کشورها از جمله دولت آفریقای جنوبی برای تأیید آنها لابی می‌کردند. برای نمونه، پس از تأسیس ترانسکی، انجمن سوئیس-آفریقای جنوبی دولت سوئیس را به تأیید کشور تازه ترغیب می‌کرد. هنگامی که طرح مجلس نمایندگان ایالات متحده برای وادار کردن رئیس‌جمهور به عدم تأیید ترانسکی در سال ۱۹۷۶ مطرح شد، دولت آفریقای جنوبی به شدت با قانون‌گزاران لابی کرد تا با طرح مخالفت کنند.
انحلال

در ژانویهٔ ۱۹۸۵ پی دبلیو بوتا رئیس‌جمهور آفریقای جنوبی اعلام کرد از این پس، شهروندی آفریقای جنوبی سیاه‌پوستان ساکن سرزمین اصلی آفریقای جنوبی به نفع شهروندی بانتوستان لغو نمی‌شود و سیاه‌پوستان ساکن بانتوستان‌های مستقل می‌توانند دوباره برای شهروندی آفریقای جنوبی درخواست دهند. در مارس ۱۹۹۰ اف. دبلیو. کلرک (که از سال ۱۹۸۹ جانشین بوتا شده بود) اعلام کرد دولت او به بانتوستان دیگری استقلال اعطا نخواهد کرد.
با انحلال رژیم آپارتاید آفریقای جنوبی در سال ۱۹۹۴ بانتوستان‌ها منحل شدند و به قلمرو جمهوری آفریقای جنوبی بازگشتند. این بازگشت عمدتاً به صورت صلح‌آمیز انجام شد، هرچند مقاومت‌هایی از سوی برخی حاکمان محلی (که فرصت کسب ثروت و قدرت سیاسی را از دست می‌دادند) وجود داشت. انحلال بوفوتاتسوانا و سیسکی سختی ویژه‌ای داشت. در سیسکی نیروهای امنیتی در مارس ۱۹۹۴ وادار به دخالت شدند تا از بحران سیاسی جلوگیری کنند.
بسیاری از رهبران بانتوستان‌های سابق، پس از انحلال آنها نقشی در سیاست‌های آفریقای جنوبی داشتند. برخی حزب خود را در نخستین انتخابات چندنژادی شرکت دادند و برخی به کنگرهٔ ملی آفریقا پیوستند.
فهرست بانتوستان‌ها > بانتوستان‌های آفریقای جنوبی > حکومت‌های اسماً مستقل

| بانتوستان | مرکز | قبیله | سال |
| --- | --- | --- | --- |
|  ترانسکی | اومتاتا | خوسا | ۱۹۷۶–۱۹۹۴ |
|  Bophuthatswana | مماباتو | تسوانا | ۱۹۷۷–۱۹۹۴ |
|  وندا | توهویاندو | وندا | ۱۹۷۹–۱۹۹۴ |
|  سیسکی | بیشو | خوسا | ۱۹۸۱–۱۹۹۴ |
فهرست بانتوستان‌ها > بانتوستان‌های آفریقای جنوبی > دولت‌های خودمختار

| بانتوستان | مرکز | قبیله | سال |
| --- | --- | --- | --- |
|  Gazankulu | گیانی | تسونگا | ۱۹۷۱–۱۹۹۴ |
|  Lebowa | لبوواکگومو | سوتوی شمالی | ۱۹۷۲–۱۹۹۴ |
|  QwaQwa | فوتادیتجابا | سوتوی جنوبی | ۱۹۷۴–۱۹۹۴ |
|  KaNgwane | شومانسدال (de facto)  لویویل | سوازی | ۱۹۸۱–۱۹۹۴ |
|  KwaNdebele | کواملانگا | اندبله | ۱۹۸۱–۱۹۹۴ |
|  KwaZulu | نونگوما (تا ۱۹۸۰)  اولوندی (۱۹۸۰–۱۹۹۴) | زولو | ۱۹۸۱–۱۹۹۴ |
لسوتو و سوازیلند بانتوستان نبودند و کشورهای مستقل تحت‌الحمایه بریتانیا هستند. این کشورها تقریباً یا کاملاً محصور در آفریقای جنوبی هستند و تقریباً به‌طور کامل وابسته به این کشور هستند. آنها هرگز وابستگی سیاسی به آفریقای جنوبی نداشته‌اند و از زمان استقلال از بریتانیا در دههٔ ۱۹۶۰ توسط جامعهٔ بین‌الملل به عنوان کشور مستقل پذیرفته شده‌اند.
کاربرد در مفاهیم دیگر

اصطلاح «بانتوستان» در مفاهیم دیگری عموماً برای اشاره به تلاش به منظور ایجاد دولت‌ها یا ناحیه‌های قومی به کار رفته‌است. ارتباط آن با آپارتاید به این معنی است که استفاده از این اصطلاح با لحن انتقادی انجام می‌شود.
در جنوب آسیا دولت سینهالی سریلانکا متهم به تبدیل مناطق تامیل‌نشین به بانتوستان بود. این اصطلاح برای اشاره به شرایط زندگی دالیت‌های هند نیز به کار رفته‌است.
در جنوب شرقی اروپا، شمار روزافزون کشورهای کوچک بالکان پس از فروپاشی یوگسلاوی، بانتوستان نامیده شده‌اند.
در غرب آسیا، گاهی کرانه غربی و نوار غزه را بانتوستان‌های اسرائیل می‌نامند.
نقشه قومی نژادی آفریقای جنوبی بر پایه سرشماری ۱۹۷۰ آفریقای جنوبی که در سال ۱۹۷۹ توسط سازمان سیا منتشر شد.
نقشهٔ آفریقای جنوبی و آفریقای جنوب غربی (نامیبیای کنونی). این نقشه بانتوستان‌های دو کشور را نشان می‌دهد.
نقشهٔ سرزمین‌های مادری آفریقای جنوبی در پایان آپارتاید در سال ۱۹۹۴