stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سیکورسکی یواچ-۶۰ بلک هاوک

| یو اچ-۶۰ بلک هاوک | یو اچ-۶۰ بلک هاوک |
| --- | --- |
یک فروند بلک هاوک متعلق به سواره‌نظام دوم (ایالات متحده): یک فروند بلک هاوک متعلق به سواره‌نظام دوم (ایالات متحده)
کاربری: بالگرد چندمنظوره
تولیدکننده: سیکورسکی
نخستین پرواز: ۱۷ اکتبر ۱۹۷۴
معرفی‌شده در: ۱۹۷۹
وضعیت: در حال خدمت
کاربر اصلی: نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا نیروهای دفاع‌ازخود ژاپن نیروهای مسلح کلمبیا
ساخته‌شده: از ۱۹۷۴ تا اکنون
تعداد ساخته‌شده: ۵٬۰۰۰ تا ژانویه ۲۰۲۳
توسعه‌یافته از: سیکورسکی اس-۷۰
گونه‌ها: سیکورسکی اس‌اچ-۶۰ سیهاوک  سیکورسکی اچ‌اچ-۶۰ پیو هاوک  سیکورسکی ام‌اچ-۶۰ جایهاوک میتسوبیشی اچ-۶۰ 
یواچ-۶۰ال در یک عملیات ارتفاع پائین در عراق، ۲۰۰۴
یواچ-۶۰ بلک هاوک یا «شاهین سیاه» (به انگلیسی: Black Hawk UH-60) هلیکوپتر نظامی چندمنظوره و ترابری تاکتیکی آمریکایی است. این هلیکوپتر دوموتوره و چهارپره در شرکت سیکورسکی طراحی شده و تولید می‌شود.
این هلیکوپتر به کشورهای متعددی صادر شده و در نیروهای مسلح کشورهایی چون افغانستان، استرالیا، کره جنوبی، جمهوری خلق چین، تایوان، تایلند، مکزیک، کلمبیا، عربستان، اسرائیل، شیلی، برزیل،آرژانتین، بحرین، برونئی، امارات و ترکیه هم از آن استفاده می‌شود. یواچ-۶۰ در جنگ‌ها و مناقشات نظامی متعددی در گرنادا، پاناما، عراق، افغانستان، سومالی، بالکان و نقاط مختلف خاورمیانه به کار گرفته شده‌است.
در دهه ۱۹۷۰ ارتش آمریکا در جستجوی یک هلیکوپتر ترابری تاکتیکی چندمنظوره برای جایگزینی با هلیکوپترهای یواچ-۱ ایروکوای بود و سیکورسکی در سال ۱۹۷۲ این بالگرد را برای شرکت در این رقابت انتخاب و هلیکوپتر جدید را به نیروی زمینی آمریکا معرفی کرد. نیروی زمینی آمریکا بلک‌هاوک را در سال ۱۹۷۶ به عنوان برنده معرفی کرده و در سال ۱۹۷۹ استفاده از آن را به‌طور رسمی آغاز کرد.
در سال‌های بعد انواع مخصوص جنگ الکترونیک و عملیات‌های ویژه و انواع ارتقایافته یواچ-۶۰ال و یواچ۶۰-ام نیز تولید شدند و مدل‌های اصلاح شده‌ای هم برای نیروی دریایی، نیروی هوایی و گارد ساحلی آمریکا تولید شد.
طراحی

بلک هاوک قابلیت حمل یک توپ ٣٠ میلی‌متری ام۱۱۹ با ١٠۶۵گلوله و چهار خدمه توپ را دارد. صندلی‌های محافظت‌کننده‌های بلک هاوک خلبان و کمک خلبان را در برابر بیشتر حملات و خطرات محافظت می‌کنند، همچنین سپر محافظ خارجی آن نیز می‌تواند در برابر گلوله‌های ۲۳ میلی‌متری به خوبی مقاومت کند.
بلک هاوک با قلاب حمل بار خود قادر به حمل بار به صورت خارجی نیز هست. حداکثر سرعت بلاک هاوک ۱۶۳ مایل بر ساعت (۱۴۲گره دریایی) است که این سرعت را به وسیلهٔ دو موتور توربوشفت جنرال الکتریک مدل T-700-GE-۱۰۰ بدست می‌آورد. پروانه اصلی آن که به قطر ۵۳ فوت و ۸ اینچ ساخته شده از مواد کامپوزیت فایبرگلاس و تیتانیوم در چهار تیغه طراحی و ساخته شده‌است.
مدل‌ها

یواچ-۶۰: در سال ۱۹۷۸ به کار گرفته شد و از سال ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۹ ارتش آمریکا مدل یواچ-۶۰آ را تولید می‌کرد. در اکتبر ۱۹۸۹ با انجام تغییراتی در پیشرانه‌های بلک هاوک، مدل یواچ-۶۰ال ساخته شد که ۲۴ درصد از مدل آ قویتر بود و کارایی بهتری داشت.
یواچ-۶۰ال: در اکتبر ۱۹۸۳ موتورهای جنرال الکتریک مدل T700-GE-701C جایگزین موتورهای قبلی شدند. در نتیجه مدل آ به مدل ال تغییر کرد. موتورهای جدید در ارتفاع بالا و نیز هوای گرم نیروی برای (Lift) بیشتری تولیدی می‌کردند و در برابر خوردگی نیز مقاومتر بودند. هلیکوپتر اکنون می‌توانست تا وزن ناخالص ۲۲٬۰۰۰ پوند به صورت داخلی و ۹٬۰۰۰ پوند به صورت خارجی حمل کند.
با نصب مخازن سوخت خارجی، بلک هاوک به برد ۱۱۵۰ مایل هوایی (نات) یعنی چیزی در حدود ۲۰۰۰ کیلومتر را بدون توقف دست یافت.
مشخصات (یواچ-۶۰ال)

خدمهٔ پروازی:۲ خلبان + ۲ خدمه توپچی
طول: ۱۵.۲۷ متر
قطر پروانه: ۱۹.۷۶ متر پنکه ای(rotor)
ارتفاع: ۵.۱۳ متر
اوج گیری:۸٫۳۶ متر بر ثانیه
برد عملیاتی:۵۹۰  کیلومتر
سقف پروازی: ۱۹٬۰۰۰ فوت (۵٬۷۹۰ متر)
حداکثر سرعت: ۱۶۳ مایل بر ساعت (۱۴۲ نات)
کابین هلیکوپتر سیکورسکی یواچ-۶۰ بلک هاوک
یواچ-۶۰ ارتش مالدیو
کاربران یواچ-۶۰
کارمینه کوپولا (بازیکن فوتبال)

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  کارمینه کوپولا
زادروز:  ۱۰ ژانویهٔ ۱۹۷۹ ‏(۴۶ سال)
زادگاه:   پولنا تروکیا، ایتالیا
قد:  ۱٫۷۵ متر (۵ فوت ۹ اینچ)
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:   مسینا
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۶–۱۹۹۸:   ویچنزا
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۸–۲۰۰۰ |   ویچنزا |  ۰ |  (0) |
| ۱۹۹۸–۲۰۰۰ |    چیتا دلا (قرضی) |  ۴۲ |  (۰) |
| ۲۰۰۰ |   تریستیانا (قرضی) |  ۶ |  (۰) |
| ۲۰۰۰–۲۰۰۱ |   آلبینو لفه |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۰۱ |   تریستیانا (قرضی) |  ۱۷ |  (۱) |
| ۲۰۰۱–۲۰۰۸ |   مسینا |  ۱۶۶ |  (۴) |
| ۲۰۰۷ |   لیورنو (قرضی) |  ۱۱ |  (۰) |
| ۲۰۰۸ |   فروزینونه |  ۱۳ |  (۰) |
| ۲۰۰۹ |   سالرنیتانا |  ۹ |  (۰) |
| ۲۰۰۹ |   آرتزو |  ۱۵ |  (۱) |
| ۲۰۱۰ |   تارانتو |  ۶ |  (۰) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۱ |   اسپال |  ۳۰ |  (۲) |
| ۲۰۱۱– |   مسینا |   |   |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۰۵ |   ایتالیا |  2 |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۳:۴۶, ۱۴ ژانویه ۲۰۰۹ (UTC):  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۳:۴۶, ۱۴ ژانویه ۲۰۰۹ (UTC)
کارمینه کوپولا (به ایتالیایی: Carmine Coppola) بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۲۰۰۵ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۲ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
کنسرتو گروسو

نگاره کنسرتو: تنها شما از دوران باروک
کنسرتو گروسو یا کنچـِرتو گروسو (به ایتالیایی: concerto grosso) (معنای ایتالیایی: کنسرتِ بزرگ) فرمی از موسیقی باروک است که در آن زمان به وجود آمده‌است. این فرم بسیار شبیه به کنسرتو است، که بعد از کنسرتو گروسو توسعه یافت و بسیار مقبول‌تر شد. از نقاط برجسته آن گروه کوچک تکنوازان اجراکننده آن در مقابل یک ارکستر کامل است. این گروه کوچک معمولاً شامل دو ویولن، فاگوت و همچنین سازهای بادی بود. گروه دیگر که کمی بزرگتر بود شامل سازهای زهی نیز می‌شد.
استفاده از این فرم در دوران کلاسیک کاهش یافت ولی در دوران رومانتیک و مدرن آهنگسازان دوباره آن را احیا کردند.
برخی از آهنگسازان کنسرتو گروسو

آلساندرو استرادلا
آرکانجلو کورلی
کورلی-کنسرتو گروسو قسمت اول در سل مینور ()
کورلی-کنسرتو گروسو قسمت دوم در سل مینور ()
آنتونیو ویوالدی
یوهان سباستیان باخ
جرج فردریک هندل
ایگور استراوینسکی
فیلیپ گلس
رالف وان ویلیامز
کنوانسیون تاسیس سازمان جهانی مالکیت معنوی

|  نام کامل:  کنوانسیون تأسیس سازمان جهانی مالکیت معنوی   |  نام کامل:  کنوانسیون تأسیس سازمان جهانی مالکیت معنوی   |
| --- | --- |
گونه: مالکیت فکری
تاریخ امضا: ۱۴ ژوئیه ۱۹۶۷
مکان امضا: استکهلم، سوئد
تاریخ اجرا: ۲۶ آوریل ۱۹۷۰
امضاکنندگان: ۵۰
گروه‌ها: ۱۹۱
ضامن: سازمان جهانی مالکیت فکری
زبان‌ها: انگلیسی، فرانسوی، روسی، و اسپانیایی
کنوانسیون تأسیس سازمان جهانی مالکیت معنوی  (به انگلیسی: Convention establishing the World Intellectual Property Organization) و به اختصار WIPO، پیمان چند جانبه‌ای است که موجب تاسیس سازمان جهانی مالکیت معنوی شده‌است. این کنوانسیون در استکهلم، سوئد، در ۱۴ ژوئیه ۱۹۶۷ میلادی امضا شد و در ۲۶ آوریل ۱۹۷۰ به اجرا درآمد. از فوریه ۲۰۱۸، این کنوانسیون ۱۹۱ عضو دارد؛ ۱۸۸ کشور عضو سازمان ملل به علاوه جزایر کوک، سریر مقدس و نیووی. پنج کشور عضو سازمان ملل که کنوانسیون WIPO را تصویب نکرده‌اند عبارتند از ایالات فدرال میکرونزی، نائورو، پالائو، جزایر سلیمان، سودان جنوبی. این کنوانسیون به زبان‌های انگلیسی، فرانسوی، روسی و اسپانیایی نوشته شده‌است و در عین حال همهٔ متون ترجمه شده به یک اندازه معتبر هستند. کنوانسیون تأسیس سازمان جهانی مالکیت معنوی در ۲۸ اکتبر ۱۹۷۹ اصلاح شد.
الحاق ایران به کنوانسیون

مجلس ایران در تاریخ ۴ مهر ۱۳۸۰ با تصویب یک ماده واحده الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون تأسیس سازمان جهانی مالکیت معنوی را تصویب نمود که قانون مزبور در تاریخ ۲۷ مهر همان سال نیز به تأیید شورای نگهبان رسید.
منصور کشفی

| سید منصور کشفی | سید منصور کشفی |
| --- | --- |
نماینده دوره ششم مجلس شورای اسلامی: نماینده دوره ششم مجلس شورای اسلامی
دوره مسئولیت ۱۳۷۹ – ۱۳۸۳: دوره مسئولیت ۱۳۷۹ – ۱۳۸۳
حوزه انتخاباتی: لارستان
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: خرداد ۱۳۳۹ شیراز
ملیت:  ایران
محل تحصیل: دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شیراز   دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی شیراز
پیشه: استاد دانشگاه
تخصص: عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی شیراز
سید منصور کشفی (زاده خرداد ۱۳۳۹ در شیراز) پزشک و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی شیراز است. وی از نمایندگان دوره ششم مجلس شورای اسلامی است. وی سابقه ی قائم مقامی ریاست دانشگاه علوم پزشکی شیراز را نیز در کارنامه خود دارد.
مسئولیت‌های اجرایی

رئیس شبکه بهداشت و درمان شهرستان لارستان (۱۳۷۶–۱۳۷۳)
قائم مقام معاونت درمان و مدیر درمان استان فارس (۱۳۷۹–۱۳۷۶)
نماینده لارستان در دوره ششم مجلس شورای اسلامی (۱۳۸۳–۱۳۷۹)
نایب رئیس اول کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای اسلامی (۱۳۸۳–۱۳۷۹)
معاونت درمان مراکز درمانی هلال احمر ایران در امارات متحده عربی (۱۳۸۵–۱۳۸۳)
رئیس دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی شیراز (۱۳۹۷-۱۳۹۳)
عضو هیئت ممتحنه (بورد) بهداشت عمومی کشور (۱۴۰۰-۱۳۹۳)
قائم مقام رئیس دانشگاه علوم پزشکی شیراز (۱۳۹۹-۱۳۹۶)
تألیفات و کتب منتشر شده

کتاب بازتاب شعر و عرفان بر روان آدمی. انتشارات راهگشا، زمستان ۱۳۷۴
کتاب آنچه از دستم برآمد. قم:بقیة العتره، چاپ زیتون، ۱۳۸۴
کتاب سالمندی در ادب پارسی (فرزانگی، افسردگی و بیماری). تهران: همسایه، ۱۳۸۹
کتاب نگاهی به شخصیت در گستره ادبیات و تاریخ. انتشارات دانشگاه علوم پزشکی شیراز، ۱۳۹۳
کتاب سالمندی از منظر طب و ادبیات (جسم، روان، فرزانگی). انتشارات دانشگاه علوم پزشکی شیراز، ۱۳۹۶
سنگال

| جمهوری سنگال République du Sénégal  (فرانسوی) Réewum Senegal  (ولوف) جمهوریة السنغال  (عربی) 𞤈𞤫𞤲𞤲𞤣𞤢𞤢𞤲𞤣𞤭 𞤧𞤫𞤲𞤫𞤺𞤢𞥄𞤤 Renndaandi Senegal  (فولانی) سنگال | جمهوری سنگال République du Sénégal  (فرانسوی) Réewum Senegal  (ولوف) جمهوریة السنغال  (عربی) 𞤈𞤫𞤲𞤲𞤣𞤢𞤢𞤲𞤣𞤭 𞤧𞤫𞤲𞤫𞤺𞤢𞥄𞤤 Renndaandi Senegal  (فولانی) سنگال |
| --- | --- |
   پرچم    نشان ملی  :    پرچم    نشان ملی  
شعار: "Un Peuple, Un But, Une Foi" (فرانسوی) "یک مردم، یک هدف، یک کیش": شعار: "Un Peuple, Un But, Une Foi" (فرانسوی) "یک مردم، یک هدف، یک کیش"
سرود:  "همه بر کوراهای خود بزنید و بالافون‌ها را بنوازید" "Everyone strum your koras, strike the balafons" [[پرونده:]]: سرود:  "همه بر کوراهای خود بزنید و بالافون‌ها را بنوازید" "Everyone strum your koras, strike the balafons" [[پرونده:]]
موقعیت  سنگال  (آبی تیره)در اتحادیه آفریقا  (آبی روشن): موقعیت  سنگال  (آبی تیره)در اتحادیه آفریقا  (آبی روشن)
پایتخت و بزرگترین شهر: داکار ۱۴°۴۰′ شمالی ۱۷°۲۵′ غربی﻿ / ﻿۱۴٫۶۶۷°شمالی ۱۷٫۴۱۷°غربی﻿ / 14.667; -17.417
زبان(های) رسمی: زبان فرانسوی
زبان میانجی: زبان ولوف زبان عربی
National languages:  List: Balanta عربی حسانی Jola-Fonyi زبان مندیکا Mandjak Mankanya Noon Pulaar زبان سرر Soninke 
گروه‌های قومی : Wolof (41.3%) مردمان فولانی (۱۷٫۸٪) مردمان سرر (15.7%) Mandinka (14.0%) Jola (۳٫۷٪) مردمان سنینکه (1.1%) Other (۷٫۴٪)
نام(های) اهلیت: Senegalese
حکومت: حکومت متمرکز نظام ریاستی
• رئیس‌جمهور : مکی سال
• رئیس مجلس ملی : مصطفی نیاسی
 :  
قوه مقننه: مجلس ملی
استقلال: استقلال
• از فرانسهa : ۴ آوریل ۱۹۶۰
• خروج از Mali Federation : ۲۰ اوت ۱۹۶۰
 :  
مساحت: مساحت
• کل: ۱۹۶٬۷۱۲ کیلومتر مربع (۷۵٬۹۵۱ مایل مربع) (۸۶ام)
• آبها (٪): ۲٫۱
جمعیت: جمعیت
• برآورد سال ۲۰۱۶: ۱۵٬۴۱۱٬۶۱۴ (۷۲ام)
• سرشماری ۲۰۱۶: 14,668,522 (۷۳ام)
• تراکم: ۶۸٫۷ بر کیلومتر مربع (۱۷۷٫۹ بر مایل مربع) (۱۳۴ام)
تولید ناخالص داخلی (GDP)  برابری قدرت خرید (PPP): برآورد ۲۰۲۰ 
• کل: $۶۶٫۴۳۸ بیلیون (۹۹ام)
• سرانه: $3,675 (۱۵۸ام)
تولید ناخالص داخلی (GPD) (اسمی): برآورد ۲۰۲۰ 
• کل: $۲۸٫۰۲ بیلیون (۱۰۵ام)
• سرانه: $۱٬۶۷۵ (۱۴۹ام)
شاخص جینی (۲۰۱۱): ۴۰٫۳ 
شاخص توسعه انسانی (۲۰۱۸):  ۰٫۵۱۴ ۱۶۶ام
واحد پول: فرانک سی‌اف‌ای آفریقای غربی (XOF)
منطقه زمانی: یوتی‌سی  (ساعت گرینویچ)
جهت رانندگی: راست
پیش‌شماره تلفنی: +۲۲۱
کد ایزو ۳۱۶۶: SN
دامنه سطح‌بالا: .sn
 همراه با French Sudan, به عنوان Mali Federation. :  همراه با French Sudan, به عنوان Mali Federation. 
سنگال (به انگلیسی: Senegal) با نام رسمی جمهوری سنگال (به انگلیسی: Republic of Senegal) کشوری در غرب آفریقا است. پایتخت آن داکار است. سنگال از شمال با موریتانی از شرق با مالی از جنوب شرقی با گینه و از جنوب غربی با گینه بیسائو همسایه است.
همچنین کشور گامبیا همچون زبانه‌ای در درون کشور سنگال جای گرفته‌است. سنگال از سوی غرب به اقیانوس اطلس پیوند می‌خورد.
اگرچه سنگال نه کشور پهناوری است و نه موقعیتی راهبردی دارد، با این حال نقش برجسته‌ای در سیاست قاره آفریقا بازی می‌کند. این کشور نزدیک ۱۶٫۷ میلیون نفر جمعیت دارد.
فرانسوی‌ها نخستین بار در سال ۱۶۵۹ در سنگال بندرگاهی ساختند و نام آن را ناحیه سن لوئی گذاشتند. این کشور در سال ۱۹۶۰ از زیر سلطه فرانسه خارج شد. سنگال به عنوان کشور ملت آفریقایی که بیش از ۹۰ درصد جمعیت آن را مسلمانان تشکیل می‌دهند به نوعی یک پل فرهنگی بین مسلمانان و دنیای سیاهان مسیحی آفریقایی به‌شمار می‌آید و شاید اهمیت سیاسی و استراتژیک خود را از این طریق به‌دست آورده‌است.
سیاست

این کشور در سال ۱۹۶۰ از زیر سلطه فرانسه خارج شد و از آن زمان تاکنون به صورت جمهوری دمکراتیک اداره می‌شود. با این حال اغلب سیستم‌های اداری این کشور هنوز هم به شیوه فرانسوی اداره می‌شوند.
در سنگال رئیس‌جمهور قدرت زیادی دارد. رئیس‌جمهور بر اساس تغییری که در قانون اساسی سنگال در سال ۲۰۰۱ ایجاد شد، هر شش سال یک بار انتخاب می‌شود. پیش از آن دوره ریاست جمهوری نامحدود بود. برای انتخاب رئیس‌جمهور انتخابات عمومی برگزار می‌شود و رای مردم رئیس‌جمهور را تعیین می‌کند. نخست‌وزیر در سنگال رئیس کابینه است و وزیران را تعیین می‌کند. خود نخست‌وزیر را رئیس‌جمهور تعیین می‌کند.
سنگال بیش از ۸۰ حزب دارد. مجلس این کشور ۱۵۰ کرسی دارد که نمایندگان ۹۰ کرسی آن با رای مستقیم مردم تعیین می‌شوند.
سنگال علاوه بر سازمان ملل متحد (UN)، در سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (FAO)، گروه ۷۷ (G-۷۷)، سازمان بین‌المللی کار (ILO)، صندوق بین‌المللی پول (IMF)، سازمان بین‌المللی دریانوردی (IMO)، سازمان بین‌المللی پلیس جنایی (INTERPOL)، کمیسیون بین دولتی اقیانوس‌شناسی (IOC)، سازمان بین‌المللی مهاجرت (IOM)، جنبش عدم تعهد (NAM)، سازمان وحدت آفریقا (OAU)، سازمان کنفرانس اسلامی (OIC)، سازمان منع سلاحهای شیمیایی (OPCW)، کمیسیون سازمان ملل برای تجارت و توسعه (UNCTAD)، سازمان اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی ملل متحد (UNESCO)، سازمان توسعه صنعتی ملل متحد (UNIDO)، کنفدراسیون جهانی کارگران (WCL)، فدراسیون جهانی اتحادیه کارگری (WFTU)، سازمان بهداشت جهانی (WHO)، سازمان جهانی مالکیت معنوی (WIPO)، سازمان تجارت جهانی (WTO) و بانک جهانی (WB) عضویت دارد.
جغرافیا

جمهوری سنگال با ۱۹۶٬۷۱۲کیلومتر مربع مساحت در آفریقای غربی و در حاشیه اقیانوس اطلس، میان گینه بیسائو و موریتانی واقع شده‌است.
۱۹۲ هزار کیلومتر مربع از این سرزمین را خشکی و ۴ هزار و ۷۱۲ کیلومتر مربع از آن را آب فراگرفته‌است.
این کشور از سمت شمال ۸۱۳ کیلومتر با موریتانی، از سمت شرق ۴۱۹ کیلومتر بامالی و از سمت جنوب ۳۳۰ کیلومتر با گینه و ۳۳۸ کیلومتر با گینه بیسائو مرز مشترک دارد. از سوی دیگر کشور گامبیا با محیط ۷۴۰ کیلومتر چون زبانه‌ای در داخل سنگال قرار دارد.
سنگال سرزمین کم ارتفاعی است که بخش اعظم آن را علفزارهای ساوان و استپ می‌پوشاند. آب و هوای این سرزمین در سواحل و نواحی مرتفع معتدل ولی در استپ‌ها گرم و خشک است. بلندترین نقطه سنگال در منطقه «نپن دیاخا» حدود ۵۸۱ متر ارتفاع دارد.
شمال و شمال شرق این کشور به خاطر نزدیکی با صحرای بزرگ آفریقا نیمه بیابانی است و آب و هوایی گرم و خشک دارد. جنوب غرب سنگال نیز نواحی جنگلی دارد و آب و هوایش گرم و مرطوب است.
تاریخ

سنگال در زمان قدیم زیستگاه قوم توکولئور بود. با نفوذ اعراب مسلمان در آفریقا، سنگالی‌ها در سده ۱۱ میلادی، به اسلام گرویدند.
فرانسوی‌ها نخستین بار در سال ۱۶۵۹ در سنگال بندرگاهی ساختند و نام آن را ناحیه سن لوئی گذاشتند.
برای مدتی بریتانیا در سنگال دخالت می‌کرد، ولی فرانسوی‌ها گوی سبقت را از بریتانیایی‌ها ربودند و توانستند در سال ۱۸۹۵ مالکیت سنگال را به عنوان یکی از مستعمرات غرب آفریقا از آن خود کنند.
سنگال در سال ۱۹۴۶ به عنوان یکی از مستعمرات فرانسه درآمد. در ۴ آوریل ۱۹۶۰ از فرانسه اعلام استقلال کرد و در ۲۰ ژوئن ۱۹۶۰ به عنوان یک جمهوری مستقل با مالی فدراسیونی تشکیل داد که به عنوان «فدراسیون سنگال و مالی» شناخته شد.
این فدراسیون چندان دوام نیاورد و چند ماه بعد در ۲۰ اوت ۱۹۶۰ منحل شد. سنگال در سال ۱۹۸۲ با پیوستن به گامبیا، «کنفدراسیون سنگامبیا» را تشکیل داد. این اتحادیه نیز هفت سال بعد در سال ۱۹۸۹ منحل شد.
تقسیمات کشوری

پایتخت سنگال شهر داکار نام دارد و از شهرهای مهم آن می‌توان به توبا، تیئس، امبور، دیوربل، فاتیک و کائولاک اشاره کرد.
شهر داکار با حومه دارای جمعیت بیش از سه میلیون نفر است و طی سالهای اخیر به منطقه آزاد تجاری و صنعتی تبدیل شده‌است.
جمعیت

طبق تخمین سال ۲۰۲۰، سنگال حدود ۱۶٫۷ میلیون نفر جمعیت دارد که ۴۵ درصد از آن‌ها زیر ۱۴ سال و ۵۲ درصد بین ۱۵ تا ۶۵ سال سن دارند.
نرخ رشد جمعیت سنگال به ۲٫۸ درصد می‌رسد. همچنین نرخ زاد و ولد این کشور به ازای هر یک هزار نفر حدود ۳۷/۹ نفر و نرخ مرگ و میر آن ۸/۵ نفر در هزار است. تراکم نسبی جمعیت سنگال به ۸۲ نفر در هر کیلومتر مربع می‌رسد.
مردم

مقالهٔ اصلی: زبان‌های سنگال
اکثریت مردم سنگال از قوم «ولوف» هستند ولی گروه‌های نژادی فولانی، سرر، پولار و ماندینکا نیز در سنگال زندگی می‌کنند.
زبان رسمی این کشور فرانسه و خط آن نیز فرانسوی است اما لهجه بومی ولوف و پولار در سنگال رواج دارد.
امید به زندگی در میان مردان سنگال ۶/۶۰ سال و در میان زنان این کشور ۸۲/۶۳ سال است.
نرخ باسوادی درمیان مردان این کشور حدود ۴۳ درصد و در بین زنان ۲/۲۳ درصد است.
مذهب

۹۲ درصد مردم سنگال مسلمان و اهل تسنن هستند. حدود ۲ درصد از آن‌ها نیز مسیحی هستند. شیعیان از جمله گروه‌های موجود در این کشورند که دارای مدارس و مساجدی از آن خود هستند و ارتباط آنان با سایر مسلمانان و فرق اسلامی بسیار خوب است. آمار شیعیان سنگال بیش از دویست هزار نفر است که بیشتر آنان را شیعیان بومی تشکیل می‌دهند، تعداد شیعیان مهاجر لبنانی نیز بیش از چهل هزار نفر است.
سنگال به محل تازه‌ای برای منازعات مذهبی و تقابل میان ایران و عربستان سعودی که به عنوان دو رقیب عمده در منطقه شناخته می‌شوند، تبدیل شده‌است. در این کشور مؤسسه‌های ایرانی به منظور ارائه آموزش‌های شیعی و مدرسه‌های دینی زیر نظر عربستان سعودی برای تبلیغ سنی در سنگال فعال شده‌اند. در یک منطقه مرفه در حومه داکار، پایتخت سنگال در کنار دریا، دانشگاه ایرانی المصطفی علاوه بر درس‌هایی که برای دانشجویان سنگالی در نظر گرفته‌است، آموزه‌های شیعی را به عنوان مذهب رسمی در ایران آموزش می‌دهد. در فاصله‌ای نه جندان دور مؤسسه‌ای به نام «انجمن موعظه اسلامی برای جوانان» (APIJ) به فعالیت مشغول است که از سوی عربستان سعودی در سنگال راه‌اندازی شده‌است. این مؤسسه را با بودجه‌ای که از کشورهای عربستان، قطر، امارات متحده عربی و کویت در اختیار مساجد سنی گذاشته می‌شود، اداره می‌کنند.
ویژگی‌های جمعیتی

ویژگی‌های جمعیتی سنگال در سال ۲۰۲۰میلادی
مساحت: ۱۹۶٬۷۱۲ کیلومتر مربع
جمعیت: ۱۶٬۶۹۵٬۰۰۰ نفر
نسبت جمعیت زیر ۱۴ سال: ۴۵ درصد
نسبت جمعیت ۱۵ تا۶۴ سال: ۵۲ درصد
نسبت جمعیت بالای ۶۵ سال: ۳ درصد
نرخ رشد سالانه جمعیت: ۲٫۸ درصد
نرخ زاد و ولد در هر هزار نفر: ۳۷/۹ نفر
نرخ مرگ و میر در هر هزار نفر: ۸/۵ نفر
نرخ مرگ و میر کودکان در هر هزار نفر: ۰۸/۵۸ درصد
نرخ باروری زنان: ۲۱/۵ درصد
امید به زندگی در بین مردان: ۶۰/۶ سال
امید به زندگی در بین زنان: ۶۳/۸ سال
نسبت جنسی مردان در کل جمعیت: ۹۶/۰
نسبت با سوادی مردان بالای ۱۵ سال: ۴۳ درصد
نسبت با سوادی زنان بالای ۱۵ سال: ۲۳/۲ درصد
تیره‌های جمعیتی: سیاهان ولوف، فولانی، سرر، پولار
مذهب اکثریت جمعیت: اسلام ۹۲ درصد
مذهب اقلیت جمعیت: مسیحیت، شیعه
زبان رسمی: فرانسوی
وضعیت اقتصادی

برنامه اصلاحات اقتصادی سنگال منجر به آن شده که تولید ناخالص داخلی این کشور با رشدی معادل ۵ درصد در سال ۲۰۱۸ به ۲۴ میلیارد دلار برسد.
۱۷٫۹٪ از تولید ناخالص داخلی سنگال مربوط به بخش کشاورزی، ۲۵٫۳٪ مربوط به بخش صنعت و ۵۶٫۸٪ درصد مربوط به بخش خدمات است. درآمد سرانه ملی آن در سال ۲۰۱۸ به ۱۴۸۵ دلار رسید. بانک جهانی و صندوق بین‌المللی پول در انتهای سال ۲۰۰۰ میلادی با پرداخت بخشی از یک کمک ۳۴ میلیارد دلاری به سنگال برای کاهش بدهیهای خارجی این کشور موافقت کردند. با این حال سنگال بیش از ۳ میلیارد دلار بدهی خارجی دارد.
سنگال سالانه نزدیک به ۲/۱ میلیارد کیلووات ساعت توان تولید انرژی الکتریکی دارد که تماماً توسط نیروگاه‌های حرارتی تأمین می‌شود.
تولید فراورده‌های غذایی، محصولات نفتی، مصالح ساختمانی و منسوجات جزو مهم‌ترین فعالیت‌های صنعتی سنگال است. همچنین از بین محصولات کشاورزی این سرزمین می‌توان به بادام زمینی، ارزن، ذرت، برنج، پنبه، گوجه فرنگی و سبزیجات اشاره کرد.
سنگال ۴ میلیون نفر نیروی کار دارد و نرخ بیکاری در این کشور به ۴۰ درصد می‌رسد.
فسفات و سنگ آهن حجم زیادی از ذخایر معدنی سنگال را تشکیل می‌دهد و بخش قابل توجهی از صادرات سنگال به این کالاها اختصاص دارد.
ارزش صادرات سنگال در سال ۱۹۹۸ به ۹۲۵ میلیون دلار رسید که عمدتاً شامل ماهی، فراورده‌های نفتی، پنبه و فسفات بود. در این سال فرانسه، ایتالیا، هند، ساحل عاج و مالی خریداران عمده کالاهای سنگال بودند.
این کشور همچنین در سال ۱۹۹۸ بالغ بر ۲/۱ میلیارد دلار کالا خرید که عمدتاً شامل مواد غذایی، کالاهای مصرفی، کالاهای سرمایه‌ای و فراورده‌های نفتی بود.
فرانسه و دیگر کشورهای عضو اتحادیه اروپایی، نیجریه، کامرون، ساحل عاج، الجزایر، آمریکا، چین و ژاپن عمده شرکای وارداتی سنگال هستند.
سنگال هم مثل بسیاری از کشورهای غرب آفریقا از فرانک آفریقایی به عنوان واحد رسمی پول استفاده می‌کند. هر دلار آمریکا با ۲۵/۶۴۷ فرانک آفریقایی برابراست (نرخ برابری ژانویه ۲۰۰۰).
وضعیت اقتصادی > ویژگی‌های اقتصادی

ویژگی‌های سنگال در آستانه سال ۲۰۱۸ میلادی:
میزان تولید ناخالص داخلی: ۲۴ میلیارد دلار
نرخ رشد تولید ناخالص داخلی: ۵ درصد
سهم بخشهای اقتصادی در تولید ناخالص داخلی: کشاورزی ۹/۱۷ درصد، صنعت ۳/۲۵ درصد، خدمات ۸/۵۶ درصد
نرخ تورم: ۱/۲ درصد
درآمد سرانه ملی: ۱۴۸۵ دلار
ظرفیت تولید انرژی الکتریکی: ۲/۱ میلیارد کیلووات ساعت
سهم صادرات کالا و خدمات در تولید ناخالص داخلی: ۸/۳۳ درصد
سهم واردات کالا و خدمات در تولید ناخالص داخلی: ۴۱ درصد
نرخ سرمایه‌گذاری ناخالص داخلی در تولید ناخالص داخلی: ۳/۲۱ درصد
نرخ رشد سالانه پول و شبه پول: ۱/۱۳ درصد
واحد پول و ارزش برابری آن: فرانک آفریقایی (هر دلار آمریکا برابر با ۲۵/۶۴۷ فرانک)
تعداد نیروی کار: ۴ میلیون نفر
نرخ بیکاری: ۴۰ درصد
ارزش صادرات(۱۹۹۸):۹۲۵ میلیون دلار
ارزش واردات (۱۹۹۸): ۲/۱ میلیارد دلار
شرکای عمده صادراتی: فرانسه، ایتالیا، هند، ساحل عاج، مالی
شرکای عمده وارداتی: فرانسه، کشورهای عضو اتحادیه اروپایی، نیجریه، کامرون
ذخایر معدنی: فسفات، سنگ آهن
تولیدات صنعتی: منسوجات، فراورده‌های غذایی، مصالح ساختمانی
محصولات کشاورزی: بادام زمینی، ارزن، ذرت، برنج، پنبه
میزان بدهی خارجی: ۳ میلیارد دلار
ویژگی‌های ارتباطی

سیستم‌ها و امکانات مخابراتی تنها در مناطق شهری سنگال وجود دارند و اغلب مناطق روستایی از این امکانات بی‌بهره‌اند. در آستانه سال ۲۰۰۰ میلادی بالغ بر یکصد هزار شماره تلفن ثابت و یک هزار شماره تلفن همراه در این جمهوری فعال بود.
مردم سنگال امواج ۱۰ ایستگاه رادیویی (AM) و ۱۴ ایستگاه (FM) را دریافت می‌کنند. ضمن آنکه برنامه‌های تلویزیونی این کشور از طریق تنها شبکه دولتی سنگال در بخشی از کشور پخش می‌شود.
در این جمهوری بالغ بر یک هزار کیلومتر خط آهن، ۱۵ هزار کیلومتر جاده اصلی و فرعی، ۸۹۷ کیلومتر راه آبی، ۶ بندر صیادی و تجاری و ۲۰ فرودگاه بزرگ و کوچک وجود دارد که تنها یک فرودگاه این کشور قابلیت نشست و برخاست هواپیماهای پهن پیکر را داراست.
کشتی سنگالی

کشتی سنگالی نوعی کشتی محلی است که توسط نژاد سیریر در سنگال ابداع شده‌است و امروزه در نیمی از کشورهای غرب آفریقا رواج دارد. برنده این بازی با زمین زدن شانه‌های حریف خود به زمین یا هل دادن او به قصد بیرون کردن حریف از منطقه بازی مشخص می‌شود.
مکی سال رئیس‌جمهور سنگال و همسرش میان باراک و میشل اوباما


ماریاما با نویسنده سنگالی در سده بیستم میلادی
رهایی سنگال.

تاکسی شهر داکار
کشتی سنگالی، پاریس، برسی -۲۰۱۳
کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان

کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان (کمیسیون مستقل حقوق بشر) ( پشتو: د افغانستان د بشری حقونو خپلواک کمیسیون) نهاد ملی حقوق بشر افغانستان است که به ارتقاء، حفاظت و نظارت بر حقوق بشر و بررسی نقض حقوق بشر اختصاص داده شده‌است.
کمیسیون مستقر در کابل بر اساس فرمان رئیس اداره موقت در ۶ ژوئن ۲۰۰۲، بر اساس توافقنامه بن (۵ دسامبر ۲۰۰۱) تأسیس شد. قطعنامه ۴۸/۱۳۴ مجمع عمومی سازمان ملل متحد در سال ۱۹۹۳ با اصول پاریس در مورد نهادهای ملی حقوق بشر و ماده ۵۸ قانون اساسی جمهوری اسلامی افغانستان تایید شد.
کمیسیون مستقل حقوق بشر خود را «نهاد مشروطه، ملی و مستقل حقوق بشر در افغانستان» توصیف می‌کند. این امر یتیمان بی‌بضاعت را به سازمان غیردولتی قول محبوبه ارجاع می‌دهد.
هنگامی که سوالاتی در مورد توانایی کمیسیون مستقل حقوق بشر در نظارت بر وضعیت افرادی که توسط سربازان کانادایی بازداشت شده و تحت بازداشت افغان‌ها قرار می‌گیرند، ایجاد شد، کمیسیون حقوق بشر در رسوایی سوء استفاده از زندانیان افغان کانادایی در سال ۲۰۰۷ نقش داشت. گزارشی در گلوب اند میل به نقل از چندین بازرس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان از توجه مجدد به حقوق بشر که رسوایی کانادا ایجاد کرده بود خوشحال بودند، اما از پیامدهای سیاسی رهبری افغانستان پس از آشکار شدن سوء استفاده‌ها می‌ترسند.
وضعیت بین‌المللی

در اکتبر ۲۰۰۷، با حمایت دفتر کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر، کمیسیون مستقل حقوق بشر از طریق بررسی همتایان کمیته هماهنگی بین‌المللی نهادهای ملی حقوق بشر، اعتبار A-status را کسب کرد و دسترسی بیشتر به نهادهای حقوق بشری سازمان ملل متحد این وضعیت در نوامبر ۲۰۰۸ مورد بررسی ویژه ICC قرار گرفت و مجدداً تأیید شد. این کمیسیون یکی از اعضای انجمن آسیا و اقیانوسیه است که یکی از چهار گروه منطقه ای در ICC است.