stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
شورای پتروگراد

| 0 | 1 |
| --- | --- |
بنیان‌گذاری: ۱۲ مارس ۱۹۱۷ (۱۹۱۷-03-۱۲)
انحلال: ۱۹۲۴ (به شورای لنین‌گراد تغییرنام داد)
مکان: لنین‌گراد
رئیس: نیکولای چخیدزه ایراکلی تسرتلی[نیازمند منبع] لئون تروتسکی گریگوری زینوویف
شورای نمایندگان کارگران و سربازان پتروگراد (روسی: Петроградский совет рабочих и солдатских депутатов) شورای انقلابی شهر پتروگراد پایتخت وقت روسیه بین سال‌های ۱۹۱۷ تا ۱۹۲۴ بود. این شورا معمولاً به‌طور اختصاری شورای پتروگراد نامیده می‌شود.
شورای پتروگراد در مارس ۱۹۱۷ و پس از انقلاب فوریه به عنوان شورای نمایندگان کارگران و سربازان پتروگراد تأسیس شد، در حالی که شهر از قبل دارای یک شورای شهر به نام دومای شهر سنت پترزبورگ [ru] بود. در طول روزهای انقلاب روسیه که از مارس تا اکتبر ۱۹۱۷ ادامه داشت، شورای پتروگراد تلاش کرد تا به نهاد اصلی قدرت در سراسر روسیه تبدیل شود و خود را به عنوان یک مرکز قدرت رقیب درمقابل دولت موقت معرفی کند. رقابت شورای پتروگراد و دولت موقت در تاریخ‌نگاری شوروی به نام دوویولاستیه (قدرت دوگانه) شناخته می‌شود. کمیته‌های شورای پتروگراد عناصری کلیدی در رهبری انقلاب روسیه بودند و برخی از آنها شورش مسلحانه را در پایتخت در هنگام وقوع انقلاب اکتبر رهبری کردند.
تشکیل شورا

ریشه شورای پتروگراد به شورای پترزبورگ(تا پیش از ۱۹۱۴ پتروگراد به نام پترزبورگ شناخته می‌شد) برمی‌گردد که به مدت چند ماه در زمان انقلاب ۱۹۰۵ تشکیل شد و لئون تروتسکی ریاست آن را برعهده داشت. پس از شروع جنگ جهانی اول و اعزام کارگران و کشاورزان به‌عنوان سرباز به جنگ، گروه‌های چپ به فکر سازمان‌دهی مجدد در شهرهای مختلف به ویژه در پتروگراد (پایتخت وقت روسیه) افتادند. درنتیجه انجمنی به نام گروه مرکزی کارگران تشکیل شد که اکثر اعضای آن را منشویک‌ها تشکیل می‌دادند. از نوامبر ۱۹۱۵ به بعد که شکست‌های روسیه در جنگ آغاز شد و تلفات روس‌ها افزایش پیدا کرد، گروه مرکزی کارگران نیز رادیکال‌تر شد و به تدریج شروع به تدارک اعتراضات و اقدامات انقلابی کرد.
با افزایش اعتراضات به ادامه جنگ و شرایط نامساعد اقتصادی که از اواخر ۱۹۱۶ شروع به بدتر شدن کرده بود، دولت روسیه از وجود گروه‌های مخالف چپ احساس خطر کرد و در نتیجه در ۲۷ ژانویه ۱۹۱۷ تمام اعضای رهبری گروه مرکزی کارگران دستگیر و در قلعه پیتر و پل زندانی شدند. با وجود دستگیری رهبران مخالفان اعتراضات ادامه پیدا کرد تا اینکه در صبح روز ۲۷ فوریه (روز آغاز انقلاب فوریه) گروهی از سربازان خشمگین که از ادامه جنگ ناراضی بودند به قلعه پیتر و پل حمله کردند و رهبران مخالفان، ازجمله اعضای گروه مرکزی کارگران را آزاد کردند. رهبران و فعالان چپ‌گرای آزاد شده از در ادامه همان روز رسماً تشکیل شورای کارگران و سربازان پتروگراد را اعلام کردند و روند انتخاب کادر رهبری شورا را آغاز کردند.
در عصر ۲۷ فوریه بیش از ۳۰۰ نفر از رهبران کارگری و سربازان در مراسم آغاز به کار شورای پتروگراد در کاخ تورید شرکت کردند. در گام اول یک کمیته اجرایی (با نام اختصاری ایسپولکوم) انتخاب شد که مسئولیت اداره امور شورا را برعهده داشت. اکثر اعضای ایسپولکوم را منشویک‌ها تشکیل می‌دادند و این اعضا، نیکولای چخیدزه را به ریاست شورا برگزیدند. به فرمان ایسپولکوم، روزنامه ایزوستیا به‌عنوان ارگان خبری رسمی شورای پتروگراد برگزیده شد.
در روز بعد یعنی ۲۸ فوریه، روند گزینش اعضای عمومی شورا آغاز شد و کارخانه‌ها و پادگان‌ها نمایندگان خود را برای عضویت در شورا انتخاب کردند. اکثریت برگزیده‌شدگان دارای افکار سیاسی میانه‌رو بودند و انقلابیون تندرو مانند بلشویک‌ها به ندرت درمیان آنان یافت می‌شد. در پایان روز بیش از ۳۰۰۰ نفر به عضویت در شورا انتخاب شدند که سربازان اکثریت آن‌ها را تشکیل می‌دادند. جلسات عمومی شورا اغلب پرسروصدا و بی‌نظم بود و تصمیم‌گیری‌های اصلی معمولاً در جلسات کمیته اجرایی (ایسپولکوم) گرفته می‌شد.
جنگ قدرت با دولت موقت

شورای پتروگراد در روزهای انقلاب روسیه (از فوریه تا اکتبر ۱۹۱۷) به تدریج به یک مرجع قدرت رقیب در مقابل دولت موقت روسیه که ابتدا توسط گئورگی لووف و سپس توسط الکساندر کرنسکی رهبری می‌شد تبدیل شد. این رقابت بر سر قدرت بین دولت موقت و شورای پتروگراد وضعیتی را به وجود آورد که در تاریخ‌نگاری شوروی به قدرت دوگانه مشهور است.
کمیته اجرایی (ایسپولکوم) شورای پتروگراد اغلب با عناوینی چون بورژوا و ناسیونالیست به دولت موقت حمله می‌کرد و تصمیمات این دولت را زیر سؤال می‌برد. شورای پتروگراد به تدریج توانست قدرت دولت موقت را به چالش بکشد و کنترل زیرساخت‌هایی چون پست، تلگراف، راه‌آهن و تامین غدا را از دست دولت موقت خارج سازد. شورای پتروگراد درنهایت از این تسلط بر زیرساخت‌ها برای سرنگون کردن دولت موقت در جریان انقلاب اکتبر استفاده کرد.
بلشویزاسیون شورا

فرایند صعود بلشویک‌ها به قدرت در شورای پتروگراد در طول روزهای انقلاب روسیه به بلشویزاسیون شورای پتروگراد مشهور است. بلشویک‌ها که در روزهای ابتدایی پس از انقلاب فوریه قدرت کمی در شوراها داشتند و تعداد اندکی از آن‌ها در شوراهایی چون پتروگراد حضور داشتند، به تدریج و طبق تزهای آوریل لنین که در آن بر تصرف شوراها تأکید شده بود اقدام به تصرف شوراهایی نظیر پتروگراد کردند و درنهایت به نیروی اصلی اپوزیسیون در مقابل دولت موقت تبدیل شدند.
پس از روزهای ژوئیه و استعفای گئورگی لووف و به قدرت رسیدن کرنسکی، بلشویک‌ها از حضور اعضای حزب سوسیالیست انقلابی و منشویک‌ها در دولت کرنسکی استفاده کردند تا خود را به‌عنوان تنها نیروی مخالف سوسیالیست تثبیت کنند. بلشویک‌ها در این زمان با بیشترین توان اقدام به تولید و پخش پروپاگاندای انقلابی بر ضد دولت موقت می‌کردند. در ماه ژوئن روزانه بیش از صدهزار نسخه از روزنامه پراودا توزیع می‌شد و در ماه ژوئیه بیش از ۳۵۰ هزار اطلاعیه و شب‌نامه بر ضد دولت موقت از سوی بلشویک‌ها پخش شد.
پس از کودتای کورنیلوف و شکست آن به‌وسیله گاردهای سرخ و نیروهای نظامی وابسته به شورای پتروگراد، فضای شورا به شدت به سمت چپ رادیکالیزه شد. از سپتامبر ۱۹۱۷ به بعد فقط عده اندکی از اعضای میانه‌روی شورا به دولت موقت وفادار بودند، درحالی‌که اکثریت رادیکال شورا به شدت مخالف دولت موقت بود. ایسپولکوم (کمیته اجرایی) شورای پتروگراد در ماه‌های سپتامبر و اکتبر کاملاً با موضع بلشویک‌ها همراه بود و با هر اقدام دولت موقت بر ضد آن‌ها مخالفت می‌کرد. حتی اعضای منشویک شورا که پس از شکست قیام بلشویک‌ها در روزهای ژوئیه با دستگیری آن‌ها موافق بودند از ماه سپتامبر به بعد با نظر آن‌ها همراه شدند. در جریان کودتای کورنیلوف، کرنسکی دستور داد که برای دفاع از شهر در مقابل نظامیان بیش از ۴۰ هزار قبضه سلاح بین کارگران و گاردهای سرخ که بلشویک‌ها اکثریت آن‌ها را تشکیل می‌دادند توزیع شود. بسیاری از این اسلحه‌ها درنهایت در جریان انقلاب اکتبر بر ضد خود دولت موقت استفاده شد.
قصد بلشویک‌ها برای تصرف شورای پتروگراد بالاخره در اواخر سپتامبر به نتیجه رسید و اعضای شورای پتروگراد که حال بلشویک‌ها اکثریت آن‌ها را تشکیل می‌دادند در ۲۵ سپتامبر لئون تروتسکی را به‌عنوان رئیس جدید خود برگزیدند. انتخاب تروتسکی فرایند تبدیل شورای پتروگراد به یک نهاد انقلابی بلشویکی که از ماه آوریل آغاز شده بود را به پایان رساند.
ژان-شارل پیشون

| ژان-شارل پیشون | ژان-شارل پیشون |
| --- | --- |
نام اصلی: کنستانت ژان شارل ماری پیشون
زاده: ۱۴ اوت ۱۹۲۰ کرواسیک، فرانسه
درگذشته: ۲۱ ژوئن ۲۰۰۶ (۸۵ سال)
پیشه: نویسنده، شاعر، نمایش‌نامه نویس، فیلسوف و ریاضی‌دان
ملیت: فرانسوی
کنستانت ژان شارل ماری پیشون (به فرانسوی: Constant Jean Charles Marie Pichon) نویسنده، شاعر، نمایش‌نامه نویس، فیلسوف و ریاضی‌دان قرن بیستم میلادی اهل فرانسه بود.
چیما دی گانیونه

| چیما دی گانیونه | چیما دی گانیونه |
| --- | --- |
Cima di Gagnone (central peak): Cima di Gagnone (central peak)
fa (in English: Expected satiety): fa
چیما دی گانیونهموقعیت چیما دی گانیونه در نقشه : چیما دی گانیونهموقعیت چیما دی گانیونه در نقشه 
مرتفع‌ترین نقطه: مرتفع‌ترین نقطه
ارتفاع: ۲٬۵۱۸ متر (۸٬۲۶۱ فوت)
برجستگی: ۲۲۳ متر (۷۳۲ فوت)
قله مادر: Cima di Bri
مختصات: ۴۶°۱۹′۳۶٫۳″ شمالی ۸°۵۰′۴۹٫۲″ شرقی﻿ / ﻿۴۶٫۳۲۶۷۵۰°شمالی ۸٫۸۴۷۰۰۰°شرقی﻿ / 46.326750; 8.847000
جغرافیا: جغرافیا
موقعیت: کانتون تیچینو، سوئیس
رشته‌کوه مادر: Lepontine Alps
چیما دی گانیونه (به لاتین: Cima di Gagnone) یک کوه در سوئیس است که در کانتون تیچینو واقع شده‌است. چیما دی گانیونه ۲٬۵۱۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کارل توماس (خواننده)

| کارل توماس | کارل توماس |
| --- | --- |
زاده: ۱۵ ژوئن ۱۹۷۲ ‏(۵۲ سال)
خاستگاه: آرورا، ایلینوی، ایلینوی، U.S.
ژانر: آراندبی معاصر، urban، adult contemporary
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۴–اکنون
ناشر(ان): Bad Boy (1999–2005) Bungalo (2006-2010) Verve Forecast (2011–present)
کارل توماس (انگلیسی: Carl Thomas؛ زادهٔ ۱۵ ژوئن ۱۹۷۲) یک موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است.
کارل والمولر

| کارل والمولر | کارل والمولر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۲ اکتبر ۱۹۱۳ لینتس
درگذشت: ۱۶ فوریهٔ ۱۹۴۴ دهستان تویلا
ملیت: اتریش
کارل والمولر (آلمانی: Karl Wahlmüller; ۲۲ اکتبر ۱۹۱۳ – ۱۶ فوریهٔ ۱۹۴۴) بازیکن فوتبال اهل اتریش بود.
پورت منزفیلد، تگزاس

| Port Mansfield, Texas | Port Mansfield, Texas |
| --- | --- |
شهر: شهر
کشور: آمریکا
ایالت: تگزاس
پورت منزفیلد، تگزاس(به انگلیسی: Port Mansfield, Texas) شهری در ایالت تگزاس از ایالات جنوبی ایالات متحده آمریکا است. در سرشماری سال ۲۰۰۰، جمعیت این شهر ۴۱۵ نفر اعلام شد.
کارل وان فیشر

| کارل وان فیشر | کارل وان فیشر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹ سپتامبر ۱۷۸۲
درگذشت: ۱۱ فوریه ۱۸۲۰
کارل وان فیشر (انگلیسی: Karl von Fischer؛ ۱۹ سپتامبر ۱۷۸۲ – ۱۱ فوریهٔ ۱۸۲۰) یک معمار اهل آلمان بود.
کارن آصلانیان

کارن آصلانیان (به ارمنی: Կարեն Ասլանյան؛ زادهٔ ۲۲ ژوئیهٔ ۱۹۹۵) یک کشتی‌گیر فرنگی‌کار اهل ارمنستان در وزن ۶۷ کیلوگرم است. وی سابقه حضور در المپیک ۲۰۲۰ توکیو را دارد.
کارملو دی بلا

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 Di Bella as a manager:  Di Bella as a manager
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادروز:  ۳۰ ژانویهٔ ۱۹۲۱
زادگاه:  کاتانیا
تاریخ مرگ:  ۹ سپتامبر ۱۹۹۲ (۷۱ سال)
محل مرگ:  پالرمو
پست:  هافبک)
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  باشگاه فوتبال کاتانیا
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۳۹–۱۹۴۱ |  باشگاه فوتبال کاتانیا |  ۴۹ |  (۲) |
| ۱۹۴۱–۱۹۴۹ |  باشگاه فوتبال پالرمو |  ۱۱۱ |  (۱۲) |
| ۱۹۴۹–۱۹۵۱ |  Igea Virtus |   |   |
| ۱۹۵۱–۱۹۵۲ |  Marsala |   |   |
| ۱۹۵۲–۱۹۵۴ |  Akragas |   |   |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۱۹۵۰–۱۹۵۱:  Igea Virtus (player/manager)
۱۹۵۱–۱۹۵۲:  Marsala (player/manager)
۱۹۵۲–۱۹۵۴:  Akragas (player/manager)
۱۹۵۵–۱۹۵۷:  Termitana
۱۹۵۷–۱۹۵۸:  باشگاه فوتبال کاتانیا (youth team)
۱۹۵۸–۱۹۶۶:  باشگاه فوتبال کاتانیا
۱۹۶۶–۱۹۶۷:  Catanzaro
۱۹۶۷–۱۹۷۱:  باشگاه فوتبال پالرمو
۱۹۷۱–۱۹۷۳:  باشگاه فوتبال کاتانیا
۱۹۷۴–۱۹۷۶:  باشگاه فوتبال رجانا
۱۹۷۶–۱۹۷۷:  باشگاه فوتبال کاتانیا
۱۹۸۱:  باشگاه فوتبال پالرمو
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
کارملو دی بلا (انگلیسی: Carmelo Di Bella; ۳۰ ژانویهٔ ۱۹۲۱ – ۹ سپتامبر ۱۹۹۲) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پالرمو و باشگاه فوتبال کاتانیا اشاره کرد.
ژان-لویی بوری

| ژان-لویی بوری | ژان-لویی بوری |
| --- | --- |
زاده: ۲۵ ژوئن ۱۹۱۹ دهکده مرویل، ناحیه بوس
درگذشته: ۱۱ ژوئن ۱۹۷۹ دهکده مرویل، ناحیه بوسخودکشی
پیشه: نویسنده، روزنامه‌نگار و منتقد سینمای
ملیت:  فرانسوی
 جوایز جایزه گنکور (۱۹۴۵)  :  جوایز جایزه گنکور (۱۹۴۵)  
ژان-لویی بوری (به فرانسوی: Jean-Louis Bory) ‏ (۲۵ ژوئن ۱۹۱۹ - ۱۱ ژوئن ۱۹۷۹) نویسنده، روزنامه‌نگار و منتقد سینمای فرانسوی بود.
زندگی

بوری در دهکدهٔ مرویل در ناحیه بوس به دنیا آمد و در همان‌جا نیز درگذشت. پدر وی داروساز و مادرش معلم بود.
اولین کتاب وی با نام «دهکدهٔ من در زمان آلمان‌ها» در سال ۱۹۴۵ برندهٔ جایزه گنکور شد. پس از آن وی ۳۰ جلد داستان و نقد فیلم دیگر نیز نوشت اما کارهای بعدی‌اش چنین موفقیتی بدست نیاوردند. در سال ۱۹۷۳ وی اتوبیوگرافی کوتاهی به نام «نیمه پرتقال من» منتشر کرد
آثار

Mon village à l'heure allemande, Flammarion, 1945.
Fragile ou le panier d'œufs, Flammarion, 1950.
Eugène Sue, dandy et socialiste, Hachette, 1962.
L'Odeur de l'herbe, Julliard, 1962.
La Peau des zèbres, Gallimard, 1969.
Cinéma I: Des yeux pour voir, 10/18, 1971.
La Révolution de juillet, Gallimard, 1972.
Cinéma II: La Nuit complice, 10/18, 1972.
Cinéma III: Ombre vive, 10/18, 1973.
Questions au cinéma (Editions Stock, 1973)
Ma moitié d'orange in Idéee fixe, chez Julliard, 1973
Cinéma IV: L'Ecran fertile, 10/18, 1974.
Cinéma V: La Lumière écrit, 10/18, 1975.
Tous nés d'une femme, Gallimard, 1976.
Cinéma VI: L'Obstacle et la gerbe, 10/18, 1976.
Cinéma VII: Rectangle multiple, 10/18, 1977.
«Vivre à midi", in Comment nous appelez-vous déjà ? ou ces garçons que l'on dit homosexuels, with Guy Hocquenghem, Calmann-Lévy, 1977.
Le Pied, Belfond, 1977.
Un prix d'excellence, Gallimard, 1986.
ژونکت ۴۴۰۰۱

| کشف | کشف |
| --- | --- |
تاریخ کشف: سپتامبر ۶, ۱۹۹۷
ویژگی‌های مداری: ویژگی‌های مداری
مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸: مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸
اوج: ۳.۵۵۴۰۷۶۶
حضیض: ۲.۶۰۹۵۱۳۸
خروج از مرکز مداری: ۰.۱۵۳۲۴۸۸
تناوب مداری: ۱۹۷۶.۰۷۸۰۳۸۴
آنومالی متوسط: ۲۹۳.۴۹۱۶۸
انحراف: ۴.۷۵۸۶۸
 :  
سیارک ۴۴۰۰۱ (به انگلیسی: 44001 Jonquet، نامگذاری:1997RE3) چهل و چهار هزار و یکمین سیارک کشف شده‌است که در ۶ سپتامبر ۱۹۹۷ کشف شد.
رشته‌کوه آنتراسیت

| رشته‌کوه آنتراسیت | رشته‌کوه آنتراسیت |
| --- | --- |
Anthracite Range: Anthracite Range
fa (in English: Expected satiety): fa
رشته‌کوه آنتراسیتموقعیت رشته‌کوه آنتراسیت در نقشه : رشته‌کوه آنتراسیتموقعیت رشته‌کوه آنتراسیت در نقشه 
مرتفع‌ترین نقطه: مرتفع‌ترین نقطه
قله: Anthracite Range High Point
ارتفاع: ۱۲٬۳۹۴ پا (۳۷۷۸ متر)
برجستگی: ۲٬۱۰۵ پا (۶۴۲ متر)
مختصات: ۳۸°۴۸′۵۲″شمالی ۱۰۷°۰۸′۴۰″غربی﻿ / ﻿۳۸٫۸۱۴۵۲۶°شمالی ۱۰۷٫۱۴۴۵۰۵°غربی﻿ / 38.814526; -107.144505
جغرافیا: جغرافیا
کشور: ایالات متحده آمریکا
ایالت: کلرادو
شهرستان (ایالات متحده آمریکا): شهرستان گانیسون، کلرادو
رشته‌کوه مادر: West Elk Mountains، کوه‌های راکی
رشته‌کوه آنتراسیت (به انگلیسی: Anthracite Range) یک رشته‌کوه در ایالات متحده آمریکا است که در کلرادو واقع شده‌است. رشته‌کوه آنتراسیت ۳٬۷۷۷٫۷۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کاردیتسا

| Karditsa Περιφερειακή ενότητα Καρδίτσας | Karditsa Περιφερειακή ενότητα Καρδίτσας |
| --- | --- |
واحدهای استانی یونان: واحدهای استانی یونان
Municipalities of Karditsa: Municipalities of Karditsa
Karditsa within Greece: Karditsa within Greece
کشور: یونان
ناحیه‌های یونان: تسالی
پایتخت: Karditsa
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٬۶۳۶ کیلومتر مربع (۱۰۱۸ مایل مربع)
جمعیت (2011): جمعیت (2011)
 • کل: ۱۱۳٬۵۴۴
 • تراکم: ۴۳/کیلومتر مربع (۱۱۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (ساعت تابستانی اروپای شرقی)
Postal codes: 43x xx
Area codes: 244x0
کد ایزو ۳۱۶۶: GR-41
Car plates: ΚΑ
وبگاه: www.karditsa.gr
شهر کاردیتسا در استان تسالی در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۳۳٬۱۵۶  نفر می‌باشد.
کارلوس باترس

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
نام اصلی:  کارلوس باترس
زاده:  ۲ آوریل ۱۹۶۸ گواتمالا
پیشه دیگر:  داور
کارلوس باترس متولد ۲ آوریل ۱۹۶۸ داوری اهل گواتمالا است او در سال ۱۹۹۶ به جمع داوران بین‌المللی پیوست و بازی پاناما با کانادا از مقدماتی جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه را سوت زد او در جام جهانی ۲۰۰۲ نیز حضور داشت و بازی تیم‌های دانمارک با سنگال و آلمان با پاراگوئه را سوت زد او در جام جهانی ۲۰۰۶ حضور نداشت اما در جام جهانی ۲۰۱۰ بازی تیم‌های الجزایر با اسلوونی و ایتالیا با نیوزلند را سوت زد.
پورت موریس، کالیفرنیا

| پورت موریس، کالیفرنیا | پورت موریس، کالیفرنیا |
| --- | --- |
Unincorporated community: Unincorporated community
پورت موریس، کالیفرنیاPort Morris's location in Morris County (Inset: Morris County in New Jersey)نمایش نقشه شهرستان موریس، نیوجرسیپورت موریس، کالیفرنیاپورت موریس، کالیفرنیا (نیوجرسی)نمایش نقشه نیوجرسیپورت موریس، کالیفرنیاپورت موریس، کالیفرنیا (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا: پورت موریس، کالیفرنیاPort Morris's location in Morris County (Inset: Morris County in New Jersey)نمایش نقشه شهرستان موریس، نیوجرسیپورت موریس، کالیفرنیاپورت موریس، کالیفرنیا (نیوجرسی)نمایش نقشه نیوجرسیپورت موریس، کالیفرنیاپورت موریس، کالیفرنیا (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا
مختصات: ۴۰°۵۴′۱۸″ شمالی ۷۴°۴۱′۰۶″ غربی﻿ / ﻿۴۰٫۹۰۵۰۰°شمالی ۷۴٫۶۸۵۰۰°غربی﻿ / 40.90500; -74.68500: مختصات: ۴۰°۵۴′۱۸″ شمالی ۷۴°۴۱′۰۶″ غربی﻿ / ﻿۴۰٫۹۰۵۰۰°شمالی ۷۴٫۶۸۵۰۰°غربی﻿ / 40.90500; -74.68500
کشور:  ایالات متحده آمریکا
ایالت:  نیوجرسی
شهرستان: شهرستان موریس، نیوجرسی
Township: راکسبری، نیوجرسی
ارتفاع: ۸۹۶ فوت (۲۷۳ متر)
زیپ‌کد: ۰۷۸۵۰
شماره GNIS: ۰۸۷۹۴۳۹
پورت موریس (به انگلیسی: Port Morris) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در راکسبری، نیوجرسی واقع شده‌است. پورت موریس ۲۷۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
چاه عشایری ملاعباس حسینی

| چاه عشایری ملاعباس حسینی | چاه عشایری ملاعباس حسینی |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: : مختصات: 
کشور: ایران
استان: خراسان جنوبی
شهرستان: سربیشه
بخش: درح
دهستان: درح
جمعیت: ۲۵۹ نفر (سرشماری ۹۵)
چاه عشایری ملاعباس حسینی یا شهیدحسین براتی روستایی در دهستان درح بخش درح شهرستان سربیشه استان خراسان جنوبی ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۵۹ نفر (۷۱خانوار) بوده‌است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۵ | ۱۷۹ | —     |
| ۱۳۹۰ | ۲۵۸ | ۴۴٫۱٪+ |
| ۱۳۹۵ | ۲۵۹ | ۰٫۴٪+ |
کارناوال (فیلم ۱۹۲۱)

| کارناوال | کارناوال |
| --- | --- |
کارگردان: Harley Knoles
نویسنده: H.C.M. Hardinge (نمایش‌نامه) متیسون لانگ (نمایش‌نامه) روسینا هنلی آدرین جانسون
بازیگران: متیسون لانگ آیوور نوولو Hilda Bayley کلیفورد گری
فیلم‌بردار: فیلیپ هاتکین
شرکت تولید: Alliance Film Corporation
توزیع‌کننده: Alliance Film Corporation
تاریخ‌های انتشار: ۲۶ ژوئن ۱۹۲۱ (آمریکا)
کشور: پادشاهی متحده
زبان: انگلیسی 
کارناوال (انگلیسی: Carnival) فیلمی در ژانر درام است که در سال ۱۹۲۱ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به آیوور نوولو اشاره کرد.
شیرکوه (تفت)

قله شیر کوه در فصل زمستان
نمای ده‌بالا از شیرکوه یزد، ایران
شیرکوه، قله‌ای در شهرستان تفت از توابع استان یزد است. قلهٔ شیرکوه یکی از ۱٬۵۱۵ قله بسیار برجسته جهان به‌شمار می‌رود.
گرچه از نظر تقسیم‌بندی کوه‌های منفرد ایران از آن یاد شده اما در حقیقت بخشی از رشته‌کوه مرکزی می‌باشد. ارتفاع بلندترین نقطهٔ آن از سطح آب‌ آزاد در حدود ۴٬۰۷۵ متر است.
بخش های شیرکوه

این رشته‌کوه، سه بخش در شهرستان تفت را به وجود آورده که عبارت اند از:
پیشکوه (اسلامیه،سانیج،علی‌آباد،نصرآبادو....)
میانکوه (ده بالا و طزرجان و منشاد و بنادک سادات و گل افشان ...)
پشتکوه (نیر و گاریزات)
مسیر دسترسی

قلۀ شیر کوه از شهر یزد به وضوح قابل مشاهده است و اصلی ترین مسیر صعود به آن از طریق روستای ده بالا در ۲۰ کیلومتری تفت می باشد. این قله در فصل زمستان سرد و پوشیده از برف است.
برای صعود به آن مسیرهای گوناگونی وجود دارد از جمله:
درهٔ سوسن
درهٔ شمس
لابیدشیر
بیدکبکان
لابیدسرخ
لایخچال
لاگردو
آب‌ریز
آب‌ریز دارای دو مسیر فرعی به نام‌های درهٔ نجیب و لاسرگون می‌باشد. وجه تسمیهٔ آن نیز وجود تنگه‌ای است با شیب تند و طولانی به نام درهٔ نجیب که مشکل‌ترین بخش صعود می‌باشد.
برای رسیدن به شیرکوه باید به شهر تفت در سی کیلومتری یزد و از آنجا به منطقه‌ای ییلاقی به نام دِه‌بالا رفت که ۲٬۶۰۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارد و حدود ۲۰ کیلومتر از شهر تفت فاصله دارد و پیمودن این مسیر حدود یک ساعت و نیم طول می‌کشد. شیرکوه بلندترین ارتفاع استان یزد را داراست و در بیشتر فصول سال پوشیده از برف است و یکی از منابع تأمین آب روستاهای اطراف تفت، یزد و مهریز می‌باشد. شیرکوه همچنین یکی از نقاط سردسیر و خوش آب‌وهوای استان محسوب می‌شود و بیشتر توانمندان یزدی ویلایی در روستاهای اطراف این کوه به ویژه در دِه بالا (هدش)، طزرجان و بنادک سادات و منشاد و گل افشان و سانیج دارند. به نظر می‌رسد وجه تسمیهٔ این کوه به دلیل شباهت آن به یک شیر خفته از فاصلهٔ دور می‌باشد.
زمین‌شناسی

شیرکوه از یک زیربنای گرانیتی تشکیل یافته‌است که سن آن در میان زمین‌شناسان پیوسته مورد بحث و گفت‌وگو بوده‌است. بر روی این زیربنای گرانیتی بیش از ۱٬۰۰۰ متر سنگ آهک و دولومیت که به دوره کرتاسه تعلق دارند قرار گرفته‌است. بخش بزرگی از این تشکیلات آهکی، به ویژه در نواحی جنوبی شیرکوه فرسایش یافته و از میان رفته است. در نتیجه زیربنای گرانیتی در پهنهٔ وسیعی نمایان گشته و در دسترس مطالعه قرار گرفته‌است. جابه‌جا، در زیر رسوبات دولومیتی و آهکی کرتاسه چند لایه سرخ‌رنگ (Red Beds) دیده می‌شود که از جنوب به شمال مرتباً بر ضخامت آن‌ها افزوده می‌شود. در حاشیهٔ جنوبی این کوهستان، تشکیلات آذرین خروجی که به اواخر دوران سوم و دوران چهارم تعلق دارند ظاهر می‌گردند. در کنار این تشکیلات، موادی که از فرسایش سطحی حاصل شده‌اند و به دورهٔ پلئیستوسن تعلق دارند رفته رفته در بستر سفلای دره‌ها و در دشت‌های اطراف کوهستان ته‌نشین شده‌اند. همزمان با تشکیل این رسوبات، لایه‌هایی از تراورتن نیز در این منطقه به وجود آمده است. مواد فرسایشی و تراورتن‌های یادشده جوان‌ترین تشکیلات زمین‌شناسی این منطقه محسوب می‌شوند و مخصوصاً در حاشیهٔ شمالی شیرکوه نمایانند.
ژئومورفولوژی

هوازدگی بر اثر یخبندان هر چند که امروزه خفیف‌تر از دورهٔ پلئیستوسن است، با وجود این هنوز در این منطقه مؤثرتر و مهم‌تر از هوازدگی شیمیایی است.
فرسایش رودخانه‌ای، در اغلب فصول سال اثر مهمی بر این منطقه ندارد. در این منطقه فرسایش بادی نیز در ارتفاعات زیاد در مقایسه با سایر پدیده‌ها اهمیت چندانی ندارد. از بین پدیده‌های ژئومورفولوژی شیرکوه، تراسهای رودخانه‌ای از مناظری است که بیش از سایر پدیده‌ها جلب نظر می‌کند.
شاهین بهمن‌زادگان

| شاهین بهمن‌زادگان | شاهین بهمن‌زادگان |
| --- | --- |
درگذشته: ۶۲۶ قفقاز جنوبی
وفاداری:  شاهنشاهی ساسانی
درجه:  پادوسپان دل ایران‌شهر  مرزبان ارمنستان 
جنگ‌ها و عملیات‌ها: جنگ ساسانی-بیزانس (۶۰۲–۶۲۸)
شاهین بهمن‌زادگان  (پارسی میانه: شاهین وهمن زادگان) یکی از سرداران ساسانی در زمان هرمزد چهارم و خسرو پرویز بود. شاهین بهمن‌زادگان از طرف پدر از خاندان بزرگ سورن بود [نیازمند منبع]و از طرف مادر از خاندان بزرگ کارن.[نیازمند منبع]
ما در تاریخ ایران در زمان ساسانیان و در زمان جنگ خسرو پرویز با بیزانس به نام شاهین بهمن زادگان برمی‌خوریم. (سال ۶۰۲ میلادی) پس از شروع جنگ خسرو پرویز با روم، شاهین همراه نارسیس سردار رومی، توانستند تمامی قلعه‌های بین‌النهرین از جمله شهر استراتژیک دارا و آمد را تصرف کنند[نیازمند توضیح بیشتر]. پس از این پیروزی‌ها خسرو پرویز شاهین بهمن زادگان را به پایتخت فرا خواند و با ۳۸ هزار سوار و پیاده مأمور حمله به ارمنستان روم کرد.
شاهین پس از اینکه به ارمنستان روم رسید، در آنجا سپاه ارمنی را شکست داد و دو شهر ارمنی ساتالا و تئودوسیپولیس را به تصرف خود درآورد.
شاهین در تیرماه سال ۶۱۰ میلادی همراه ارتش ایران تمامی نواحی آباد و حاصلخیز گالاتی و سپس پافلاگونی را کمتر از ده ماه از چنگ بیزانسیان خارج کرد. پس از آن شاهین توانست در جنگی بزرگ آندره سردار رومی را در آسیای صغیر شکست دهد و آخرین ایالت آسیای صغیر یعنی شهر بی تی نی را به تصرف درآورد. به دنبال این پیروزی‌های درخشان شاهین توانست شهرهایی همچون ارزروم، قیصریه مازاکا و حتی کالسدون نزدیک‌ترین شهر به پایتخت بیزانس را به تصرف درآورد.
در هنگام فتح کالسدون بود که هراکلیوس با شاهین بهمن زادگان دیدار کرد و از اون درخواست صلح کرد، شاهین نیز درخواست هراکلیوس را به خسرو پرویز رساند، خسروپرویز از این عمل شاهین خشمگین شد و طی نامه ای او را سرزنش کرد که چرا جنگ را متوقف کرده‌است و چرا هنگام دیدار هراکلیوس او را دستگیر نکرده و به تیسفون نفرستاده‌است؟!
شهر کالسدون نیز در همان سال یعنی ۶۱۹ میلادی سقوط کرد و هدف بعدی شاهین شهر قسطنطنیه بود. شاهین با بای یان رهبر قبایل آوار متحد شد و به قسطنطنیه حمله بردند. ارتش ایران و متحدانش به دلیل نداشتن نیروی دریایی نتوانستند قسطنطنیه را به تصرف درآورند و حتی پای یک سرباز ایرانی هم بر روی حصار قسطنطنیه نرسید. به دلیل همین شکست قبایل آوار از ایرانیان جدا شدند. پس از جدا شدن آوارها که مردمی بسیار جنگ جو بودند، مدافعان رومی قسطنطنیه از شهر بیرون آمده و به فرماندهی تئودور برادر هراکلیوس توانستند در کنار دروازه‌های شهر قسطنطنیه سپاه ایران را در جنگی بسیار بزرگ شکست دهند و سپاه ایران ناچار به سوی شهر کالسدون عقب‌نشینی کرد و رومیان این بار سپاه ایران را در شهر کالسدون به محاصره درآوردند. در این هنگام بود که شاهین دچار بیماری شدیدی شد، پزشک سپاه به‌طور محرمانه به بزرگان سپاه ایران گفت که شاهین توسط سم مهلکی که فقط در دربار یافت می‌شود مسموم شده‌است. (به عقیده برخی از مورخان خسرو پرویز دستور قتل وی را صادر کرده بود) شاهین پس از چند هفته درگذشت و فرماندهی سپاه ایران بر عهده رازاتس دیگر سردار ایرانی محول شد که آنان با تسلیم کردن شهر کالسدون توانستند در سال ۶۲۶ پس از میلاد مسیح باقی مانده سپاه ایران را به تیسفون برسانند.
پس از مرگ شاهین بهمن زادگان که ضایعه بزرگی برای ارتش ایران بود، ایرانیان در جنگ‌های بعدی نیز شکست خوردند و بیشتر سرزمین‌هایی که ایرانیان از روم گرفته بودند، دوباره به روم بازگشت و در زمان شیرویه نیز تمامی سرزمین‌های اشغالی به امپراتوری روم بازگردانده شد.
دیگو پلاسنته

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Diego Rodolfo Placente
زادروز:  ۲۴ آوریل ۱۹۷۷ ‏(۴۷ سال)
زادگاه:  بوئنوس آیرس، آرژانتین
قد:  ۱٫۷۶ متر (۵ فوت ۹ ۱⁄۲ اینچ)
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  آرژانتینوس جونیورز
شمارهٔ پیراهن:  ۱۳
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۵–۱۹۹۷ |  آرژانتینوس جونیورز |  ۳۶ |  (۰) |
| ۱۹۹۷–۲۰۰۱ |  ریور پلاته |  ۱۱۰ |  (۵) |
| ۲۰۰۱–۲۰۰۵ |  بایر ۰۴ لورکوزن |  ۱۲۳ |  (۳) |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۷ |  سلتاویگو |  ۵۹ |  (۰) |
| ۲۰۰۸ |  سن لورنزو |  ۱۴ |  (۰) |
| ۲۰۰۸–۲۰۱۰ |  بوردو |  ۹ |  (۰) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۱ |  سن لورنزو |  ۱۶ |  (۰) |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۲ |  ناسیونال |  ۱۱ |  (۰) |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۳'"`UNIQ--ref-۰۰۰۰۰۰۰۰-QINU`"' |  آرژانتینوس جونیورز |  ۱۴ |  (۱) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۱۹۹۷ |  Argentina U20 |  ۷ |  (۱) |
| ۲۰۰۰–۲۰۰۵ |  تیم ملی فوتبال آرژانتین |  ۲۲ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۸:۵۱, ۱۸ دسامبر ۲۰۱۰ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۸:۵۱, ۱۸ دسامبر ۲۰۱۰ (UTC):  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۸:۵۱, ۱۸ دسامبر ۲۰۱۰ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۸:۵۱, ۱۸ دسامبر ۲۰۱۰ (UTC)
دیگو پلاسنته (انگلیسی: Diego Placente؛ زادهٔ ۲۴ آوریل ۱۹۷۷) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است. وی در تیم ملی فوتبال آرژانتین نیز بازی کرده‌است.