stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
عباس اسکندری
پیشینه خانوادگی

پدرش محمدعلی میرزا مشهور به شاهزاده علی خان از مؤسسان انجمن آدمیت و پدربزرگش محمدطاهر میرزا از نخستین مترجمان آثار ادبی اروپا بود که کتاب‌های معروفی همچون سه تفنگدار، کنت مونت کریستو و قرن لویی چهاردهم را از الکساندر دوما ترجمه کرده‌است.
آغاز کار

عباس میرزا در مدرسه‌های علمیه و دارالفنون تهران درس خواند و پس از پایان تحصیل، در دوران جنگ جهانی اول به «مجاهدین» پیوست که با حمایت آلمان و عثمانی در کرمانشاه دولت تشکیل دادند و با ارتش‌های روسیه و انگلیس می‌جنگیدند. در راه پیوستن به مجاهدین در همدان دستگیر شد و یازده ماه در اسارت نیروهای انگلیسی بود.
روزنامه‌نگاری

پس از جنگ جهانی اول، عباس میرزا حدود پنج ماه معاون اداری مشیرالدوله نخست‌وزیر شد. سپس از ۱۶ شهریور ۱۳۰۰ روزنامه سیاست را منتشر کرد که ابتدا هفته‌ای دو بار و سپس هر روز منتشر می‌شد. این روزنامه از جناح اقلیت مجلس به رهبری سید حسن مدرس دفاع می‌کرد و مخالف رضا خان سردار سپه بود و به همین علت، پی در پی توقیف می‌شد. میرزاده عشقی از دوستان عباس میرزا بود و در روزنامه سیاست مقالات تند و آتشین خود را منتشر می‌کرد. یادداشت معروف او که در آن نوشته‌است: «چیزی که خیلی مضحک به نظر می‌رسد این است که گوسفندچران‌های سقز جمهوری‌طلب و این گوینده با یک من فکل و کراوات ضد جمهور هستم» در سیاست منتشر شد.
پس از روی کار آمدن رضا شاه و بسته شدن فضای سیاسی در ایران، عباس میرزا مدتی رئیس دفتر حاج مخبرالسلطنه هدایت وزیر فوائد عامه بود. سپس به فرانسه رفت و در رشته حقوق تحصیل کرد و به ایران بازگشت و به وکالت دادگستری پرداخت. در دوره رضا شاه بارها توقیف شد و هر بار دو سه ماهی در زندان به سر برد. پس از شهریور ۱۳۲۰ و کناره‌گیری رضا شاه از سلطنت، فعالیت سیاسی و انتشار روزنامه سیاست را از سر گرفت و همراه با خواهرزاده‌اش ایرج اسکندری و برادر شوهر خواهرش سلیمان میرزا در تشکیل حزب توده شرکت جست و روزنامه خود را نیز ارگان حزب کرد.
حزب توده

اسکندری پس از یک سال با حزب توده اختلاف پیدا کرد و از حزب اخراج شد. با روی کار آمدن قوام‌السلطنه در سال ۱۳۲۱ به او نزدیک و به ریاست هیئت مدیره شرکت بیمه ایران منصوب شد اما در بیمه ایران نیز پس از چند ماه به سبب اختلاف با آرتور میلسپو مستشار آمریکایی وزارت دارایی از کار کناره گرفت.
عباس اسکندری در اوائل سال ۱۳۲۲ برای گردش به مصر رفت. در آنجا مجله آخر ساعة مصاحبه‌ای با او کرد که وی خود را در آن بنیانگذار حزبی با مرام بلشویکی معرفی کرد. انتشار مقاله باعث شد با اینکه اسکندری با گذرنامه خدمت (مخصوص مأموران دولت) به مصر سفر کرده بود، دستگیر و از مصر اخراج شود.
نماینده جنجالی

قوام‌السلطنه که در بهمن ۱۳۲۴ بار دیگر به نخست‌وزیری رسید، عباس اسکندری را فرماندار تهران کرد. اسکندری از اعضای فعال حزب دموکرات شد که قوام به راه انداخته بود و با کمک خوانین قراگوزلو نامزد این حزب برای نمایندگی همدان در دوره پانزدهم مجلس شورای ملی شد. محلی نبودن اسکندری و دخالت دولت برای نماینده کردن او از همدان باعث اعتراض و تحصن در همدان شد اما او با کمک دخالت‌های شهربانی و ژاندارمری و فرمانداری توانست به مجلس راه یابد.
اسکندری در آغاز ورود به مجلس در تابستان ۱۳۲۶ و در حالی که اعتبارنامه‌اش هنوز تصویب نشده بود، با اعتراض به اعتبارنامه سید حسن تقی‌زاده نخستین جنجال خود را آفرید. تقی‌زاده در آن زمان به عنوان یکی از بازماندگان نهضت مشروطه، از احترام بسیار و جایگاه والایی برخوردار بود و اعتراض اسکندری به اعتبارنامه‌اش در داخل و خارج مجلس خشم آفرید، بویژه آنکه اسکندری تقی‌زاده را متهم کرد که از عمال انگلیس بوده و تمدید امتیاز نفت به شرکت ایران و انگلیس را که در زمان تصدی وزارت دارایی تقی‌زاده در سال ۱۳۱۱ انجام گرفته بود، خیانت خواند.
اعتبارنامه تقی‌زاده رأی آورد اما به اعتبارنامه اسکندری هم اعتراض شد. دکتر عبدالحسین اعتبار نماینده بروجرد که خود نیز اصالتاً همدانی بود، در اعتراض به اعتبارنامه اسکندری، علاوه بر شرح دخالت دولت قوام‌السلطنه به نفع او در انتخابات، وی را متهم به جاسوسی برای شوروی نیز کرد. استناد اعتبار به کتابی بود که ژرژ آقابکوف جاسوس ارمنی‌تبار اتحاد شوروی پس از فرار به غرب منتشر کرده و در آن در شرح مأموریت خود در ایران نوشته بود که در وزارت فوائد عامه، شاهزاده‌ای برایش جاسوسی می‌کرده و از او با عنوان جاسوس شماره ۱۶ نام برده بود. به گفته اعتبار، همه نشانه‌های این جاسوس به اسکندری می‌خورد.
انتشار سخنان دکتر اعتبار در مجلس باعث شد مطبوعات ایران به اسکندری «جاسوس شماره ۱۶» لقب بدهند و اخراج او را از مصر نیز، به علت جاسوسی قلمداد کنند. با این حال نمایندگان مجلس با ۶۳ رأی موافق به اعتبارنامه اسکندری رأی دادند و او در مجلس ماند و نماینده‌ای جنجالی شد.
پس از سقوط دولت قوام در ۱۸ آذر ۱۳۲۶ و روی کار آمدن حکیم‌الملک، آشتیانی به مخالفت با دولت حکیم‌الملک پرداخت و همراه با احمد شریعت‌زاده و محمدرضا آشتیانی‌زاده دولت را استیضاح کرد. اسکندری بیش از همان یک دوره نتوانست نماینده مجلس باشد.
املاک

عباس اسکندری مالک روستای طرشت و اراضی واقع میان میدان مجسمه (انقلاب کنونی) و مهرآباد در غرب تهران بود. فرودگاه مهرآباد در زمین‌های او احداث شد. در اواسط دهه بیست خورشیدی، زمین‌های او در نزدیکی میدان مجسمه تا متری بیست تومان و زمین‌های دورتر تا متری پنج ریال معامله می‌شد. وسعت اراضی او ۲۳ میلیون متر مربع و ارزش آن ۲۳۰ میلیون تومان برآورد می‌شد.
کتاب آرزو

از عباس اسکندری کتابی به نام تاریخ مفصل مشروطیت ایران یا کتاب آرزو بر جای مانده که تاریخ مشروطیت ایران و حاوی نکاتی از وقایع قبل از شهریور ۱۳۲۰ است.
عبدالحسین تژده

| عبدالحسین تژده | عبدالحسین تژده |
| --- | --- |
نماینده دوره بیست و چهارم مجلس شورای ملی: نماینده دوره بیست و چهارم مجلس شورای ملی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
ملیت: ایرانی
پیشه: نماینده مجلس شورای ملی
عبدالحسین تژده سیاست‌مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و چهارم مجلس شورای ملی به عنوان نماینده ممسنی از استان فارس در مجلس شورای ملی حضور داشت.
سرخده (قم)

| سرخده | سرخده |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: قم
شهرستان: قم
بخش: خلجستان
دهستان: دستجرد
جمعیت: ۶۴ نفر (سرشماری ۹۵)
سرخده، روستایی است از توابع بخش خلجستان در استان قم ایران
جمعیت

این روستا در دهستان دستجرد (قم) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۴  نفر ( 29خانوار) بوده است.
طغرای مشهدی

برگی از نسخهٔ خطی کلیّات طغرای مشهدی
طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته‌است. طغرا در مشهد متولد گردید و در همان‌جا به تحصیل ادب پرداخت. طغرا در زمان سلطنت خاندان تیموری بر هند، به شبه‌قارهٔ هند مهاجرت کرد. طغرای مشهدی از آن دسته شاعرانی است که تقریباً گمنام مانده‌است. سی رسالهٔ منثور از جمله آثار اوست. این متون دارای نثری مصنوع و متکلّف‌اند و توصیف و مدح اصلی‌ترین موضوع آنهاست.
زندگانی و احوال

از زندگانی و حال و احوال طغرای مشهدی اطلاعات زیادی در دست نیست. او در مشهد متولّد شد. تخلص اصلی او «طغرا» بود، اما در چند غزل، به‌دلیل رعایت وزن شعر، «شیفته» تخلّص کرده‌است.[نیازمند منبع] در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حک: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش بن شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ قمری) برگزیده شد و در کنار او به سیاحت در دکن و بخش‌های جنوبی هند پرداخت. مرادبخش در سال ۱۰۵۵ قمری به بلخ لشکر کشید و در سنهٔ ۱۰۵۷ قمری آن شهر را گشود. طغرا در این جنگ مرادبخش را همراهی می‌کرد و رسالهٔ مرآت الفتوح را دربارهٔ این واقعه نوشت.[نیازمند منبع] طغرا بیشتر وقت خود را صرف نویسندگی می‌کرد و شرکت در جنگ او را از نویسندگی بازمی‌داشت خود دربارهٔ این سال‌ها می‌گوید:
«در حالتی که تیغ جان‌خراش را قلم‌تراش شمردی و به‌جای قلم واسطی، دست به نیزهٔ خطی بردی، دوات را از مقولهٔ کلاه‌خود پنداشتی و مداد را از جملهٔ سیاهی‌لشکر انگاشتی.»
طغرا مدتی از عمر خود را در پنجاب هند گذارند و رسالهٔ الهامیه را در آن شهر نوشت. احتمال می‌رود در آگره و گجرات نیز بوده‌است.[نیازمند منبع] برای مدتی هم به ایران آمد و ازدواج کرد، اما پس از فوت همسرش، دوباره به هند بازگشت. در سال‌های پایانی عمر به تشویق میرزا ابوالقاسم قاضی‌زاده، حاکم کشمیر، به کشمیر رفت و در آنجا عزلت اختیار کرد.[نیازمند منبع] طغرا در همان شهر درگذشت و در کنار قبر کلیم کاشانی به‌خاک سپرده شد.[نیازمند منبع] وفات وی را پیش از سال ۱۰۷۸ قمری دانسته‌اند، اما آقا بزرگ تهرانی سال ۱۱۰۰ قمری را به‌عنوان تاریخ وفات وی ثبت کرده‌است.[نیازمند منبع]
افکار و ویژگی‌های زبانی و ادبی

طغرا سخن‌وری شیعه‌مذهب است و در بسیاری از قصاید خود علی و دیگر ائمهٔ شیعه را مدح کرده‌است.[نیازمند منبع] او در تحمیدیه‌های آغاز رسائلش پس‌از حمد خدا و نعت پیامبر، به ذکر مناقب علی پرداخته‌است:
«صلوات انجم لمعات بر اعظم وکلا علی مرتضی که در کشور خلقت، تا از لشکر طبایع خبر نگیرد، مهم نتایج و آثار صورت نپذیرد.»
طغرا به تصوف اسلامی گرایش داشت و در آثارش از اصطلاحات و مفاهیم عرفانی بهره می‌برد. در رسالهٔ الهامیه، احوال و نظریات عرفانی خود را شرح داده و در این باب نوشته‌است:
«الحاصل، گل‌های تجرّدِ صفت در پس و پیش دم‌سازند و مرغان نغمه‌سرای وحدت در چپ و راست هم‌آواز… از شعبه‌خیزی استغراق مقامی که به‌خاطر نمی‌رسد، چارگاه عنصری است، چه جای سه‌گاه موالید یا دوگاه نشئتین.»
طغرا تندروی در تصوف و ادعای اتّحاد با خالق را ناروا می‌دانست و بانگ «انا الحق» را صوتی خارج از آهنگ دین می‌شمرد.
نظریات وی دربارهٔ موسیقی

طغرا بسیار به موسیقی علاقه‌مند بوده و دراین‌باره گفته‌است:
«چون تنبور هر بند تنم به زیر و بم نغمه خود را متعلّق داشته و چون رباب هر عضو بدنم به پست و بلند زخمه خویش را مقید گذاشته.»
در رسالۀ وجدیه دربارهٔ اختراع موسیقی نوشته‌است:
«فیثاغورس حکیم به قانون ریاضت از صدای بربط چرخ، فنّ موسیقی را که شعبه‌ای است از اصول ریاضی به چنگ درآورده.»
به‌عقیدهٔ طغرا، وحی و الهام غیبی سرمنشأ موسیقی است. چنین افکاری نشان‌دهندهٔ گرایش او به اندیشه‌های اخوان‌الصفاست؛ او به وجود نوعی هارمونی در سراسر کائنات اعتقاد داشت و موسیقی زمینی را مأخوذ از موسیقی کیهانی می‌دانست.[نیازمند منبع]
طغرا به اهمیت سماع و تأثیر آن در دل سالک به خوبی آگاه بود:
«اگر گوشهٔ فقرم به گوشهٔ نغمه بدل می‌گردید، کار درویشی‌ام به عمل شیخ جام می‌رسید.»
گرایش وی به سماع به‌حدی است که دوست دارد وسایل و لوازم صوفیانه را به آلات موسیقی بدل سازد:
«پوست تخت قناعتم بزرگ است وگرنه به دوش دایره می‌اندازم، کشکول فقیری‌ام کوچک است والاّ کاسهٔ طنبوره می‌سازم.
خرقه‌ام را کدام سازنده غلاف قانون می‌تواند ساخت، کلاهم را کدام نوازنده تاردان بربط می‌تواند پرداخت.»
در رسالهٔ الهامیه طغرا نظرات متناقضی دربارهٔ موسیقی دارد و در آن از بی‌میلی به موسیقی و مخالفت با سماع سخن می‌گوید:
«فغانم فغان بلبل است، اما چون بلبل به نوا سری ندارم؛ گویندهٔ مقامات طریقت را به مقامات موسیقی چه کار است. صوفی هر چند به اصول ثقیل وجد نماید، خفیف به‌نظر درآید.»
نظریات وی دربارهٔ شعر

طغرا برای بدیهه‌گویی اهمیت بسیاری قائل بود:
«کیفیت با صهبای کلامی است که بی تلاش فکر به ساغر نطق درآید، آنچه به‌سعی فکر دست دهد، نه طبع را شکفتگی بخشد و نه دماغ را تازگی.» به‌نظر او شعر خوب آن است که در حافظهٔ خوانندگان رسوب کند:
«شعر آن است که بر صفحهٔ زبان‌ها بماند، نه در ورق دیوان‌ها.»
شفیعی کدکنی، هم، همین نظریه را بیان کرد و با استفاده از این محک به نقد شعر روی آورد.

طغرا همواره از انتحال آثارش بیم‌ناک بوده‌است، چراکه می‌گوید:
«گفتن سخن رنگین آسان است و خواندش از بیم دزدان مشکل.»
تنفّر وی از سرقت ادبی تا آنجا بود که در یکی از رقعات، خواهان شکنجه و اعدام سارقین ادبی شد.
صنایع ادبی که طغرا به‌طور گسترده‌ای از آنها استفاده کرده‌است عبارتند از: تشبیه بلیغ، استعارهٔ مکنیه و تشخیص، حس‌آمیزی، واج‌آرایی، توازی نحوی و سجع، اغراق و تلمیح.
اشعار و آثار > کلیات

کلّیات اشعار طغرا شامل موارد زیر است:
ساقی‌نامه
قصاید
قطعات
فردیات
مثنوی سرودنامه
ترکیب‌بند
ترجیع‌بند
مخمس
غزلیات و رباعیات
واژگان هندی بسیار، لغات ناآشنای خراسانی و اصطلاحات موسیقی از برجسته‌ترین ویژگی‌های اشعار طغراست.[نیازمند منبع] بعضی از غزل‌های او مسجع است و در برخی از آن‌ها واژگانی به‌کار رفته که جنبهٔ شعری ندارد. گاهی از ردیف‌های دشوار بهره می‌برد، در ساختن ترکیب‌های نوین توانا بود و ترکیب‌سازی را «احداث لغت» می‌نامید.[نیازمند منبع] شاعری مضمون‌یاب بود و شیوهٔ بیانی مبهم و دشوار داشت. بیشتر اشعار طغرا عرفانی است، او در این باره می‌گوید: «دیوان این دیوانهٔ شاهدِ غیبی دفتری است از اسرار و حقایق لاریبی.»
اشعار و آثار > رسائل

طغرا بیش از سی رساله دارد که عبارتند از:
آشوب‌نامه
اشارتیه
اعلامیه (مرآت العیوب)
الهامیه
نوار المشارق
پری‌خانه
تجلیات
تذکرة الاحباء
ثمرة طبی
جلوسیه
جوش بلبل
چشمهٔ فیض
خمسهٔ ضروریه
خودکاشته
ضیافت معنوی
فردوسیه
کنز المعانی
گریهٔ قلم
جمع الغرایب
مرآت الفتوح
مشابهات ربیعی
معراج الفصاحت
وجدیّه
برخی از تک بیت‌ها

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| «گر چشمِ دل خیال تو بیند مرا چه سود؟ |  | نتوان به دیدهٔ دگری دید خواب را» |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| «بوسه به پیغام داد و گشت پشیمان |  | همت او را ببین و طالع ما را!» |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| «بس که شد مرغ نگاهم بی گل رویت ضعیف |  | برنمی‌تابد ز سستی تهمت پرواز را» |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| «بی زر نمی‌توان یافت جا در حریم کعبه |  | در خانهٔ خدا هم، مفلس مکان ندارد» |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| «آن کس که ز دنیا برود حیف بر او نیست |  | حیف است بر آن کس که ز مُلک عدم آید» |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| «مجلس‌آرا کیست امشب کز هجوم دل‌خوشی |  | صورت دیوار لب‌ریز صدای خنده است» |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| «نتوان شمرد از خود، فرزند ناخلف را |  | در عالم حقیقت، یعقوب یک پسر داشت» |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| «من کم از شانه نی‌اَم در ره غیرت، ز چه رو |  | بهر جمعیتِ زلفِ تو پریشان نشوم؟» |
عبد آبست

| عبد آبست | عبد آبست |
| --- | --- |
 :  
زمینه فعالیت: نویسنده، کارگردان، بازیگر
تولد: ۳۱ خرداد ۱۳۶۶  بندرعباس، هرمزگان
محل زندگی: تهران 
ملیت: ایرانی
پیشه: نویسنده، کارگردان، بازیگر
صفحه در وبگاه IMDb: صفحه در وبگاه IMDb
صفحه در وبگاه سوره: صفحه در وبگاه سوره
عبد آبست (زادهٔ ۱۳۶۶) نویسنده، کارگردان و بازیگر سینما و تئاتر اهل ایران است. اولین فیلم بلند او تمارض تنها فیلم ایرانی حاضر در برلیناله ۲۰۱۷ بود که در بخش فوروم این جشنواره به نمایش درآمد. دومین فیلم بلند او کشتن خواجه برنده جایزه بزرگ هیئت داوران در بخش رهایی در بیست و هشتمین دوره از جشنواره بین‌المللی فیلم اسلم دنس آمریکا در سال ۲۰۲۲ شده‌است.
زندگی و حرفه

عبد آبست در سال ۱۳۶۶ در بندرعباس به دنیا آمد. او دانش آموختهٔ رشته‌های معماری و تئاتر است. او سال ۱۳۸۹ با بازی در نمایش ۱۱:۱۱ وارد تئاتر حرفه‌ای شد و با بازی در فیلم سینمایی ماهی و گربه به عنوان بازیگر وارد سینما شد. اولین فیلم نیمه‌بلند او با عنوان گوشه در سی و ششمین جشنواره بین‌المللی فیلم قاهره حضور داشت. اولین فیلم بلند او تمارض در جشنواره‌های بین‌المللی بسیاری از جمله در برلین، تورنتو، شانگهای و  ترانسیلوانیا حضور داشت. دومین فیلم بلند او نیز کشتن خواجه است که تنها فیلم ایرانی در بخش مسابقه اصلی بیست و پنجمین دوره جشنواره فیلم شب‌های سیاه تالین ۲۰۲۱ است. این فیلم در سال ۲۰۲۲ برنده جایزه بزرگ هیئت داوران در بخش رهایی در جشنواره بین‌المللی فیلم اسلم دنس آمریکا که در شهر پارک سیتی در ایالت یوتا برگزار می‌شود، شده‌است.
فیلم‌شناسی

| نام فیلم | سال | نویسنده | کارگردان | تهیه‌کننده | بازیگر | مدت | توضیحات و جوایز |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| حسین دو روزه که نیست | ۱۳۹۰ | آری | آری | آری |  | ۷ دقیقه |  |
| ماهی و گربه | ۱۳۹۲ | نسیم احمدپور، شهرام مکری | شهرام مکری | سپهر سیفی | آری | ۱۳۴ دقیقه | عبد آبست در نقش پرویز، جایزه بخش افق‌های هفتادمین جشنواره فیلم ونیز ۲۰۱۳  جایزه بهترین فیلم جشنواره فیلم لیسبون پرتغال ۲۰۱۳  جایزه ویژه هیئت داوران بخش فیلم‌های بلند داستانی آسیا در جشنواره بین‌المللی فیلم دبی ۲۰۱۴  جایزه بهترین فیلم جشنواره بین‌المللی فیلم استانبول ۲۰۱۴  جایزه بهترین فیلم از نگاه منتقدان در جشنواره بین‌المللی فیلم استانبول ۲۰۱۴  جایزه بهترین فیلم از نگاه منتقدان در جشنواره فریبورگ سوئیس ۲۰۱۴  جایزه بهترین فیلم از نگاه تماشاگران در جشنواره بلد اسلونی ۲۰۱۴  جایزه بهترین فیلم از جشنواره بلد اسلوونی ۲۰۱۴  جایزه ویژه هیئت داوران درجشن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران ۲۰۱۴ جایزه بهترین کارگردانی از جشنواره هانوی ویتنام ۲۰۱۵ |
| گوشه | ۱۳۹۳ | آری | آری | آری | آری | ۵۵ دقیقه | عبد آبست در نقش امیر، نمایش داده شده در: جشنواره بین‌المللی فیلم قاهره |
| تمارض | ۱۳۹۵ | آری | آری |  | آری | ۸۴ دقیقه | عبد آبست در نقش عبد،  کاندید بهترین فیلم در جشنواره بین المللی فیلم ترانسیلوانیا رومانی ۲۰۱۷  کاندید بهترین فیلم در جشنواره آرس ایندیپندنت لهستان ۲۰۱۷  برنده بهترین فیلم درتصویر متحرک اسپانیا ۲۰۱۸  کاندید بهترین فیلم بخش دیسکاوری در جشنواره بین المللی فیلم تورنتو ۲۰۱۷ |
| هجوم | ۱۳۹۶ | نسیم احمدپور، شهرام مکری | شهرام مکری | سپهر سیفی | آری | ۱۰۲ دقیقه | عبد آبست در نقش علی نامزد جایزه تدی در جشنواره بین المللی فیلم برلین ۲۰۱۸ |
| کشتن خواجه | ۱۴۰۰ | آری | آری | شهرزاد سیفی |  | ۱۱۰ دقیقه |  تنها فیلم ایرانی در بخش مسابقه اصلی بیست و پنجمین دوره جشنواره فیلم شب‌های سیاه تالین ۲۰۲۱   کاندید مدال یونسکوی گاندی در پنجاه و دومین جشنواره بین المللی فیلم هند در گوآ ۲۰۲۱   برنده جایزه بزرگ هیئت داوران در بخش رهایی در بیست و هشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم اسلم دنس آمریکا ۲۰۲۲  نمایش در بخش غیر رقابتی بیست و ششمین جشنواره فیلم کرالا در هند در بخش سینمای جهان ۲۰۲۲   نمایش در بخش غیر رقابتی پنجاه و هشتمین جشنواره اسب طلایی تایوان در بخش فانتزی سال ۲۰۲۲   نامزد بهترین فیلم در هجدهمین دوره جشنواره بین المللی پورتو آلگری برزیل ۲۰۲۲   نمایش در بخش بدون محدودیت بیست و یکمین جشنواره بین‌المللی فیلم ترانسیلوانیا ۲۰۲۲   نمایش در بخش فیلمهای بلند داستانی بیست و پنجمین جشنواره کشف و الهام در شهر پرت استرالیا ۲۰۲۲   |
سرالصلوة

| 0 | 1 |
| --- | --- |
تصویر جلد کتاب: تصویر جلد کتاب
نویسنده(ها): سید روح‌الله خمینی
عنوان اصلی: سر الصلاة معراج السالکین و صلاة العارفین
زبان: فارسی
موضوع(ها): حقیقت نماز در عرفان اسلامی
ناشر: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی
تاریخ نشر: نگارش: ۱۳۱۸
سر الصلاة با نام کامل «سر الصلاة معراج السالکین و صلاة العارفین» کتابی است عرفانی نوشته روح‌الله خمینی پیرامون حقیقت نماز در عرفان اسلامی. این کتاب در ۱۹ خرداد ۱۳۱۸ به اتمام رسیده و در ۲۶ فصل منتشر شده‌است.
چاپ جدید این کتاب مشتمل بر مقدمه آیت‌الله جوادی آملی، وصیتنامه‌ای اخلاقی از خمینی خطاب به فرزندش سید احمد، متن اصلی کتاب سرالصلوه، فهرست‌های راهنما و تصویر کامل دستخط نسخه اصل کتاب است.
موضوع

به گفته فرامرز حاج‌منوچهری موضوع این کتاب «شرح برخی از مقامات روحی اولیای خدا در سلوک روحانی و معراج ایمانی نماز است». در این کتاب نویسنده به بیان چگونگی نماز، حضور قلب، طهارت با آب و خاک، مکان و لباس و بدن نمازگزار، وقت نماز، سرّ استقبال کعبه و اسرار واجبات نماز - به زبان اهل عرفان - پرداخته‌است. به عقیده حاج‌منوچهری اصل سخن خمینی در این اثر، «بیان اسرار اذکار افعال و مقارنات نماز است، چنان‌که نزد عارفان و واصلان محقق می‌گردد. مؤلف در این اثر به تفاوتِ میان نمازهای کسان مختلف نیز پرداخته، و نماز اهل ایمان و اهل باطن، اصحاب حقیقت و اصحاب سرّ، اصحاب قلوب و اصحاب جذب، و اصحاب ولایت و ارباب صحو بعد المحو را در لایه‌ها و سطوح مختلف بیان داشته‌است.»
چاپ‌ها

کتاب برای اولین بار در جلد اول «یادنامه شهید مطهری»، در سال ۱۳۶۰ با اجازه و اهدای خودش در ۷۱ صفحه از سوی انتشارات آموزش انقلاب اسلامی به چاپ رسید. سپس تحت عنوان «اسرار نماز یا معراج السالکین و صلاة العارفین» در ۱۲۰ صفحه بدون ذکر خصوصیات چاپ شد و برای سومین بار تحت عنوان «سرّالصلاة یا صلاة العارفین و معراج السالکین» در ۱۸۴ صفحه با ترجمه آیات و روایات و تصحیح و مقدمه سید احمد فهری از سوی انتشارات پیام آزادی منتشر شد. برای مرتبه چهارم نیز همراه با ترجمه آیات و روایات و شرح مطالب در ۳۰۷ صفحه از سوی سید احمد فهری تنظیم و توسط انتشارات نهضت زنان مسلمان چاپ و منتشر شد.
سرفصل‌ها

سرفصل‌های این کتاب شامل این عنوان‌ها می‌باشد:
اسرار اذان و اقامه
فرق بین سالک و واصل
حضور قلب و مراتب و مقدمات آن
طهارت و سر آن
معنای عرفانی وضوء فلسفه ستر عورت
ازاله نجاست از ثوبت و بدن
وقت و مکان مصلی
سر استقبال به کعبه
پاره ای از اسرار قیام
نیت
تکبیر
قرائت
استعاده
تفسیر سوره حمد و توحید و گوشه‌ای از اسرار رکوع و سجود
تشهد و سلام و در آخر اشاره ای به تکبیرهای پایانی نماز.
بخشی از وصیت نامه خمینی در کتاب

وی در سال ۱۳۶۳ ضمن اهدای یک جلد از آن می‌نویسد: «.... دخترم! هر چند در تو به حمد اللَّه لطافت روحی یافتم که امید آن است که هدایت اللَّه شامل حالت شود و با عنایت او- جلّ و علا- از چاه عمیق طبیعت خلاص شوی و به صراط مستقیم انسانیت راه‌یابی، لکن از کید شیطان و نفس خطرناکتر از آن غافل مباش و به خدای بزرگ پناهنده شو انَّهُ رَحیمٌ بِعِبادِه.
دخترم! اگر از مطالعه این اوراق خدای نخواسته نتیجه حاصل نشود مگر خودنمایی و مجلس آرایی و سر توی سرها آوردن، بهتر است از مطالعه آن صرف نظر بلکه احتراز کنی که مبادا چون من گرفتار تأسف شوی؛ و اگر- ان شاء اللَّه- خود را مهیّا کنی که از مطالبی که از کتاب و سنّت و اخبار اهل بیت عصمت و افادات اهل معرفت اخذ شده‌است به جان استفاده کنی و استعداد و لطافت قریحه‌ای را که خداوند عطا فرموده به کار اندازی، بسم اللَّه! این گوی و این میدان.
امید است در این معراج انسانی و معجون رحمانی دل از غیر خالی کنی و با آب حیات، قلب را شستشو دهی و چهار تکبیر زده، خود را از خودی برهانی تا به دوست برسی وَ مَنْ یَخْرُجْ مِنْ بَیْتِهِ مُهاجِراً الَی اللَّهِ وَ رَسُولِهِ ثُمَّ یُدْرِکْهُ الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ اجْرُهُ عَلَی اللَّه.
بارالها! ما را مهاجر الی اللَّه و رسوله قرار ده و به فنا برسان…»
شرح

سید احمد فهری زنجانی در ۳۰۷ صفحه شرحی بر این کتاب نگاشته‌است که انتشارات نهضت زنان مسلمان آن را چاپ و منتشر نموده‌است. کتاب مزبور در سال ۱۳۶۹ خورشیدی، به انضمام دست نوشته وی از این کتاب، تحت عنوان «سر الصلوة، معراج السالکین و صلوة العارفین» از سوی مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی منتشر شد. عبدالله جوادی آملی نیز مقدمه‌ای را در ۱۸ صفحه بر این کتاب افزوده‌است.
لیگ برتر فوتبال سوریه

لیگ دسته دو سوریه
لیگ فوتبال
| 0 | 1 |
| --- | --- |
بنیان‌گذاری: ۱۹۶۶؛ ۵۹ سال پیش (۱۹۶۶-خطا: زمان نامعتبر}})
کشور:  سوریه
کنفدراسیون: کنفدراسیون فوتبال آسیا
دسته‌ها: برتر
شمار تیم‌ها: ۱۲
سطح در مسابقات: ۱
سقوط به: لیگ دسته ۲
جام(های) داخلی: جام حذفی سوریه سوپر جام سوریه
جام(های) بین‌المللی: لیگ قهرمانان آسیا ای‌اف‌سی کاپ جام قهرمانان باشگاه‌های عربی
قهرمان کنونی: الفتوه (۳ عنوان)
موفق‌ترین تیم: الجیش (۱۷ عنوان)
فصل جاری: ۲۴-۲۰۲۳: فصل جاری: ۲۴-۲۰۲۳
لیگ برتر سوریه (به عربی: دوري المحترفين السوري) لیگ برتر فوتبال در کشور سوریه است و بالاترین سطح مسابقات باشگاهی فوتبال سوریه محسوب می‌شود. ۱۸ باشگاه در این مسابقات باهم رقابت می‌کنند.
الجیش با 17 قهرمانی پرافتخارترین تیم این مسابقات به شمار می‌رودوهمچنین فصل2020-2019این مسابقات باقهرمانی تیم تشرین برای سومین بادرتاریخ این مسابقات به پایان رسید .
قهرمانان گذشته

لیستی از تمام قهرمانان از فصل ۶۷-۱۹۶۶ تاکنون:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  ۱۹۶۶-۶۷: الاتحاد  ۱۹۶۷-۶۸: الاتحاد  ۱۹۶۸-۶۹: بردی  ۱۹۶۹-۷۰: بردی  ۱۹۷۰-۷۱: بدون قهرمان  ۱۹۷۱-۷۲: بدون قهرمان  ۱۹۷۲-۷۳: الجیش  ۱۹۷۳-۷۴: بدون قهرمان  ۱۹۷۴-۷۵: الکرامه  ۱۹۷۵-۷۶: الجیش  ۱۹۷۶-۷۷: الاتحاد  ۱۹۷۷-۷۸: بدون قهرمان  ۱۹۷۸-۷۹: الجیش  ۱۹۷۹-۸۰: الشرطه  ۱۹۸۰-۸۱: بدون قهرمان  ۱۹۸۱-۸۲: تشرین  |  ۱۹۸۲-۸۳: الکرامه  ۱۹۸۳-۸۴: الکرامه  ۱۹۸۴-۸۵: الجیش  ۱۹۸۵-۸۶: الجیش  ۱۹۸۶-۸۷: جبله  ۱۹۸۷-۸۸: جبله  ۱۹۸۸-۸۹: جبله  ۱۹۸۹-۹۰: الفتوه  ۱۹۹۰-۹۱: الفتوه  ۱۹۹۱-۹۲: الحریه  ۱۹۹۲-۹۳: الاتحاد  ۱۹۹۳-۹۴: الحریه  ۱۹۹۴-۹۵: الاتحاد  ۱۹۹۵-۹۶: الکرامه  ۱۹۹۶-۹۷: تشرین  ۱۹۹۷-۹۸: الجیش  |  ۱۹۹۸-۹۹: الجیش  ۱۹۹۹-۰۰: جبله  ۲۰۰۰-۰۱: الجیش  ۲۰۰۱-۰۲: الجیش  ۲۰۰۲-۰۳: الجیش  ۲۰۰۳-۰۴: الوحده  ۲۰۰۴-۰۵: الاتحاد  ۲۰۰۵-۰۶: الکرامه  ۲۰۰۶-۰۷: الکرامه  ۲۰۰۷-۰۸: الکرامه  ۲۰۰۸-۰۹: الکرامه  ۲۰۰۹-۱۰: الجیش  ۲۰۱۰-۱۱: معلق  ۲۰۱۱-۱۲: الشرطه  ۲۰۱۲-۱۳: الجیش  ۲۰۱۳-۱۴: الوحده   |
قهرمانی‌ها > باشگاه‌ها

تعداد قهرمانی های باشگاه های فوتبال سوریه در لیگ برتر این کشور:
| باشگاه | قهرمانی‌ها |
| --- | --- |
الجیش: ۱۲
الکرامه: ۸
الاتحاد: ۶
جبله: ۴
بردی: ۲
الفتوه: ۲
الحریه: ۲
تشرین: ۲
الشرطه: ۲
الوحده: ۲
بهروز به‌نژاد

| بهروز به‌نژاد | بهروز به‌نژاد |
| --- | --- |
بهروز به‌نژاد و فرزانه تاییدی: بهروز به‌نژاد و فرزانه تاییدی
زادهٔ: ۵ خردادماه ۱۳۲۸ خورشیدی تهران
ملیت: ایرانی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۳۵۰–تاکنون
همسر(ها): فرزانه تاییدی درگذشته ۴ فروردین ۱۳۹۹ لندن
بهروز به‌نژاد (زاده ۵ خردادماه ۱۳۲۸ خورشیدی در تهران)، بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون و گوینده (دوبلور) ایرانی است. همسر او فرزانه تاییدی نیز از بازیگران سینمای ایران بود.
زندگی هنری

به‌نژاد با بازی در فیلم آدمک در سال (۱۳۵۰) بازی در سینما را آغاز کرد. او در سال ۱۳۵۳ با ایفای نقش در مجموعه تلویزیونی گذر خلیل ده‌مرده همکاری با تلویزیون را آغاز کرد و پس از آن در سریال‌های مختلفی مانند چنگک، داستان‌های مولوی، به دنبال بنفشه و لحظه حضور یافت.
از معروف‌ترین و به‌یادماندنی‌ترین نقش‌آفرینی‌های او، بازی در فیلم فریاد زیر آب (ساخته سیروس الوند) در کنار داریوش اقبالی است.
از صداپیشگی‌های مشهور او نیز می‌توان به حرف زدن وی به جای آمیتاب باچان در نقش جی دو در فیلم مشهور شعله محصول ۱۹۷۵ اشاره کرد .
فیلم شناسی > سینما

غلام (۲۰۱۶-۱۳۹۵)
شب شکن (۱۳۶۳)
شب زخمی (۱۳۵۶)
فریاد زیر آب (۱۳۵۶)
واسطه‌ها (۱۳۵۶)
شام آخر (۱۳۵۵)
هیاهو (۱۳۵۳)
برهنه تا ظهر با سرعت (۱۳۵۱)
صمد و فولادزره دیو (۱۳۵۱)
آدمک (۱۳۵۰)
فیلم شناسی > تلویزیون

گذر خلیل ده مرده (۱۳۵۲) محمود استاد محمد
داستان های مولوی (۱۳۵۲) علی حاتمی نوروز (۱۳۵۳)
به دنبال بنفشه (۱۱۳۵۶) منصور پورمند
لحظه (مجموعه تلویزیونی) (۱۳۵۶) محمد صالح علا
چنگک (مجموعه تلویزیونی) (۱۳۵۶) فریبرز صالح
حرمیک

| حرمیک | حرمیک |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: بوشهر
شهرستان: جم
بخش: بخش ریز
دهستان: تشان
جمعیت: ۱۴۹ نفر (سرشماری ۹۵)
حرمیک روستایی از توابع بخش ریز شهرستان جم استان بوشهر در جنوب ایران.
این روستا در دهستان تشان قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۳۴ خانوار) ۱۵۳ نفر است.
فردین فرمند

| فردین فرمند | فردین فرمند |
| --- | --- |
نماینده دوره دهم مجلس شورای اسلامی: نماینده دوره دهم مجلس شورای اسلامی
دوره مسئولیت ۸ خرداد ۱۳۹۵ – ۶ خرداد ۱۳۹۹: دوره مسئولیت ۸ خرداد ۱۳۹۵ – ۶ خرداد ۱۳۹۹
حوزه انتخاباتی: میانه (حوزه انتخاباتی)
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۹ بهمن ۱۳۳۵ میانه
درگذشته: ۱۲ اسفند ۱۴۰۱ (۶۶ سال) تهران
ملیت: ایرانی
حزب سیاسی: مستقل
پیشه: سیاست‌مدار
فردین فرمند (زادهٔ ۱۹ بهمن ۱۳۳۵  – درگذشتهٔ ۱۲ اسفند ١۴٠١) سیاستمدار مستقل و نماینده دوره دهم مجلس شورای اسلامی از حوزه انتخابیه میانه بود.