stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مجید مجیدی

| مجید مجیدی | مجید مجیدی |
| --- | --- |
مجیدی در نشست خبری فیلم خورشید، بهمن ۱۳۹۸: مجیدی در نشست خبری فیلم خورشید، بهمن ۱۳۹۸
زادهٔ: ۲۵ فروردین ۱۳۳۸ ‏(۶۵ سال) تالش، ایران
ملیت: ایرانی
پیشه: کارگردان فیلم‌نامه‌نویس هنرپیشه
سال‌های فعالیت: ۱۳۵۹–اکنون
مجید مجیدی (زادهٔ ۲۵ فروردین ۱۳۳۸) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و هنرپیشه اهل ایران است. او با فیلم بچه‌های آسمان جزو پنج نامزد نهایی دریافت بهترین فیلم خارجی‌زبان از اسکار ۱۹۹۹ بود و نخستین کارگردان ایرانی است که نامزد دریافت جایزه اسکار شده‌است. مجیدی با چهار سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی جشنواره فیلم فجر، رکورددار دریافت این جایزه در میان کارگردانان ایرانی است. او کارگردان مستندهای انتخاباتی میرحسین موسوی در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۸ بود.
زندگی

مجید مجیدی (با نام اصلی مجید طالش‌مجیدی) در ۲۵ فروردین ۱۳۳۸ در شهر تالش به دنیا آمد. وی پس از دریافت مدرک دیپلم تحصیلاتش را در زمینهٔ هنرهای زیبا ادامه داد.
مجیدی فعالیت هنری‌اش را قبل از انقلاب اسلامی ایران در عرصهٔ تئاتر آغاز کرد. اولین اجرای وی در تئاتر شهر تهران، نقشی در نمایش «نهضت حروفیه» به کارگردانی داوود دانشور بود. سپس در سال‌های دههٔ ۶۰ و ۷۰ هجری شمسی به تجربه‌هایی در زمینهٔ بازیگری در سینما دست زد. او در فیلم بایکوت ساختهٔ محسن مخملباف در نقش یک کمونیست سرخورده، در فیلم تیرباران در نقش شهید سید علی اندرزگو، و در فیلم دو چشم بی‌سو در نقش یک معلم توده‌ای نقش ایفا کرد. مجیدی هم‌چنین در حوزهٔ اندیشه و هنر اسلامی و حوزهٔ هنری سازمان تبلیغات اسلامی به عنوان بازیگر همکاری کرده‌است. در سال‌های بعد مجیدی به کارگردانی روی آورد.
مجیدی در اکثر آثارش نویسنده و کارگردان بوده‌است. او همچنین عضو پیوستهٔ فرهنگستان هنر می‌باشد.
اولین فیلم‌های مجیدی چند فیلم کوتاه بودند، و اولین فیلم بلند وی به نام بدوک در سال ۱۳۷۰ برنده جایزهٔ جشنواره فجر شد. بچه‌های آسمان سومین ساخته سینمایی وی به عنوان یکی از پنج نامزد بهترین فیلم خارجی زبان اسکار ۱۹۹۸ شده بود. مجیدی تا سال ۲۰۱۱ میلادی، تنها کارگردان ایرانی بوده که فیلمی از او نامزد دریافت جایزهٔ اسکار شده‌است. هم‌چنین او دو بار برندهٔ جایزهٔ بهترین فیلم و جایزه کلیسای جهانی در جشنواره بین‌المللی فیلم مونترال شده که در تاریخ این جشنواره بی‌سابقه بوده‌است. مجیدی برای فیلم پدر تقدیرنامهٔ فیلم برتر را از چهاردهمین جشنواره فیلم لندن را نیز کسب کرده‌است. او نامزد جایزه طلایی جایزه ستلایت برای فیلم باران در سال ۲۰۰۱ شد.
همچنین مجیدی جایزه ویژه هیئت ملی بازبینی فیلم را برای فیلم آواز گنجشک‌ها در سال ۲۰۰۹ به دست آورد و نامزد خرس طلایی جشنواره بین‌المللی فیلم برلین برای همین فیلم در سال ۲۰۰۸ شد.
از او به غیر از فیلمنامه‌هایی که خودش کارگردانی کرده، یک کتاب نیز به نام لاله و پونه منتشر شده‌است.
مجیدی پس از گرفتن جایزه جشنواره بین‌المللی فیلم برلین برای فیلم آواز گنجشک‌ها در سال ۱۳۸۶، با صدور بیانیه‌ای به جسارت عبدالکریم سروش به مقام «پیامبر مهربانی‌ها» انتقاد و از تمام کسانی که در مقابل این اظهارات سکوت کرده‌اند گله کرد.
در پایان متن اعتراض، وی سروش را با ارائهٔ بیت شعری از مولوی، که سروش را از مریدان او می‌دانند، کافر نامید:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| گرچه قرآن از لب پیغمبر است |  | هر که گوید حق نگفت آن کافر است |
| این همه آوازها از شَه بُوَد |  | گرچه از حلقوم عبدالله بود |
مجیدی حدود ۸ سال از عمر خود(۸۶ تا ۹۴) را مشغول ساخت فیلم محمد رسول‌الله بود.
او در سال ۱۳۹۸ برندهٔ تندیس بهترین کارگردان از جشنواره جهانی فیلم قونیه شد. این جایزه به کارگردان‌هایی اعطا می‌شود که به ساخت آثار سینمایی بر اساس باورهای دینی و معنوی پرداخته‌اند.
زندگی > دیدگاه‌های سیاسی

وی در انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۳۸۸) جزو طرفداران میرحسین موسوی بود. او در جریان این حمایت در جمع دانشجویان دانشگاه صنعتی اصفهان قبل از انتخابات گفت:
بنده بر این باورم اگر مهندس موسوی انتخاب شود، لطف بزرگی است که خداوند براین ملت کرده و اگر انتخاب نشود لطف بزرگی است که خداوند در حق مهندس موسوی کرده‌است. چرا که ایشان در طول عمر خود همیشه با سلامت و صداقت و دین باور و معتقد به اصول انقلاب زندگی کرده‌است.
یکی از فیلم‌های تبلیغاتی میرحسین موسوی در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸ را مجید مجیدی با همکاری داوود میرباقری و رضا میرکریمی ساخت که در ۹ خرداد ۱۳۸۸ از شبکهٔ اول صداوسیما پخش شد.ابوالفضل فاتح، رئیس کمیته رسانه و تبلیغات ستاد میرحسن موسوی، دربارهٔ این فیلم گفت:
ساده، صمیمی، محکم، مؤثر و واقع بین. مجیدی به خوبی توانسته‌است ارتباط معنی‌داری فی‌مابین حضور سبز مهندس موسوی و نیازهای اجتماعی برقرار کند. مجیدی رسالت خود را در این فیلم می‌داند، مخاطبش را می‌شناسد و به حقیقت تعهد دارد.
فاتح در جایی دیگر در بارهٔ این فیلم گفت:
مجیدی این فیلم را نه برای جشنواره‌ها و نه برای مهندس ساخته‌است. این فیلم رنگ خدا دارد و همه چیزش مردم‌اند.
زندگی > انتقاد از تحریم‌های آمریکا علیه جمهوری اسلامی

مجیدی در نشست خبری فیلم سینمایی «خورشید» در جشنواره فیلم ونیز از تحریم‌های آمریکا انتقاد کرد و گفت:
یکی از معضلات مهم کشور ما بحث تحریم‌های دارویی است. در این شرایط سخت دارو وارد کشور ما نمی‌شود چرا که تحت تحریم‌های آمریکا هستیم. ۴۰ سال است در این شرایط سخت ناشی از تحریم‌های غیرانسانی آمریکا، مردم ایران زندگی می‌کنند.
زندگی > دیدگاه‌های فرهنگی

مجیدی سینمای ایران را قبل از انقلاب ۱۳۵۷، یک سینمای سطحی و تبلیغاتی دانست که هیچ‌گونه هویت، فرهنگ و اعتقاد ایرانی نداشت و فیلم‌هایی سطحی و مبتذل که با فرهنگ ایرانی همخوانی نداشت، در آن ساخته می‌شد. وی آتش‌زدن سینماها را در کنار بانک‌ها، مراکز دولتی و مراکز ساواک، نشانهٔ این دانسته که مردم ایران هیچ تعلق خاطری به آن‌ها نداشتند.
فیلم‌شناسی > فیلم کوتاه المپیک پکن

مجیدی در سال ۲۰۰۸ به دعوت از دولت چین، فیلم کوتاهی به نام «رنگها به پرواز در می‌آیند» را برای تبلیغ المپیک ۲۰۰۸ پکن ساخت. دولت چین به منظور اجرای پروژه‌ای با نام پروژه تصویری پکن، از پنج کارگردان شناخته شده همچون «جوزپه تورناتوره» از ایتالیا، «مجید مجیدی» از ایران، «پاتریس لوکنت» از فرانسه، «داریل گودریچ» از انگلستان، و «اندرو وای کیونگ» از هنگ‌کنگ دعوت کرد تا به منظور تبلیغ بازی‌های پکن هر کدام یک فیلم کوتاه بسازند. در این میان فیلم مجیدی عنوان بهترین فیلم را از بین پنج فیلم ساخته شده کسب کرد.
فیلم‌شناسی > بازیگری

نهضت حروفیه (۱۳۵۸)
توجیه (۱۳۶۰)
مرگ دیگری (۱۳۶۱)
دو چشم بی سو (۱۳۶۲)
استعاذه (۱۳۶۲)
بایکوت (۱۳۶۴)
تیرباران (۱۳۶۵)
قاصد (۱۳۶۶)
تا مرز دیدار (۱۳۶۸)
در جستجوی قهرمان (۱۳۶۸)
شنا در زمستان (۱۳۶۸)
سایر جوایز و افتخارات

- عضو پیوسته فرهنگستان هنر
- رئیس پیشین گروه تخصصی سینما در فرهنگستان هنر
- جایزه بهترین فیلم از فستیوال بین‌المللی فیلم مونترال (۱۹۹۷) برای فیلم بچه‌های آسمان
- جایزه بهترین فیلم از فستیوال فیلم مونترال (۱۹۹۹) برای فیلم رنگ خدا
- برنده هفت جایزه از جشنواره بین‌المللی فیلم فجر (۱۳۸۰) برای فیلم باران
- جایزه بهترین فیلم از فستیوال بین‌المللی فیلم مونترال (۲۰۰۱) برای فیلم باران
- نامزد بهترین فیلم خارجی در مراسم اسکار سال ۱۹۹۹ فیلم برای «بچه‌های آسمان»
- جایزه بزرگ، جایزه بهترین کارگردان، جایزه بهترین بازیگر مرد- جایزه فیلم منتخب تماشاگران از جشنواره فیلم والنسین – سینمای حادثه ای و ماجرائی (فرانسه) برای فیلم رنگ خدا
- جایزه بزرگ جشنواره برای بهترین فیلم و جایزه بهترین بازیگر به محسن رمضانی از دومین جشنواره سینه مانیلا (فیلیپین) برای فیلم رنگ خدا
- جایزه پلاک نقره از سی امین جشنواره فیلم جیفونی (ایتالیا) برای فیلم رنگ خدا
- جوایز ویژه هیئت داوران و ویژه هیئت داوران جوان از سی و هفتمین جشنواره فیلم گیخون (اسپانیا) برای فیلم رنگ خدا
- جایزه قاره آمریکا برای بهترین فیلم از بیست و سومین جشنواره فیلم مونترال (کانادا) برای فیلم رنگ خدا
- جایزه بهترین فیلم داستانی از جشنواره فیلم محیط زیست (فرانسه) برای فیلم رنگ خدا
- جایزه بهترین فیلم از یازدهمین جشنواره فیلم سنگاپور برای فیلم بچه‌های آسمان
- جایزه اول سیفژ از شانزدهمین جشنواره فیلم اولو (فنلاند) برای فیلم بچه‌های آسمان
- جایزه بهترین فیلم از جشنواره فیلم لوکاس (آلمان) برای فیلم بچه‌های آسمان
- جوایز کلیسای جهانی، تقدیرنامه منتقدان بین‌المللی، بهترین فیلم از نگاه تماشاگران و جایزه ویژه از بیست و یکمین جشنواره فیلم مونترال (کانادا) برای فیلم بچه‌های آسمان
- جوایز دوم هیئت داوران و تماشاگران از جشنواره فیلم خانوادگی سئول (کره جنوبی) برای فیلم پدر
- جوایز بهترین بازیگر جوان و دیپلم افتخار هیئت داوری کودکان از شانزدهمین جشنواره فیلم آله کینو (لهستان) برای فیلم پدر
- تقدیر نامه فیلم برتر از چهاردهمین جشنواره فیلم لندن (انگلستان) برای فیلم پدر
- جوایز بهترین فیلمنامه، بهترین بازیگر نقش دوم مرد، بهترین بازیگر نقش اول مرد و بهترین فیلم از اولین جشنواره فیلم پنانگ (مالزی) برای فیلم «پدر»
- جایزه دولفین طلایی برای بهترین فیلم از سیزدهیمن جشنواره فیلم ترویا (پرتغال) برای فیلم «پدر»
- جوایز ویژه هیئت داوران کنفدراسیون هنر و تجربه و بهترین فیلمنامه از طرف مدرسه هولدن از چهاردهمین جشنواره فیلم تورین (ایتالیا) برای فیلم «پدر»
- تقدیرنامه هیئت داوران از بیستمین جشنواره فیلم سائوپولو (برزیل) برای فیلم پدر.
معادل بشکه نفت

معادل بشکه نفت (به اختصار: BOE) (به انگلیسی: barrel of oil equivalent) یک یکای انرژی است که بر مبنای مقدار تقریبی انرژی حاصل از سوختن یک بشکه (۱۵۸٫۹۸۷۳ لیتر) نفت خام اندازه‌گیری می‌شود.
سرویس درآمد داخلی امریکا یک «معادل بشکه نفت» را برابر با ۵٫۸ × ۱۰۶ BTU تعریف می‌کند.
بسته به نوع نفت خام، میزان گرمازایی متفاوت است و مقدار دقیق آن توافقی است.
۵٫۸ × ۱۰۶ BTU برابر با  ۶٫۱۱۷۸۶۳۲ × ۱۰۹ ژول، و حدود ۶٫۱ GJ ‏(HHV)، یا ۱٫۷ مگاوات ساعت است.
آلن واکر

آلن واکر (انگلیسی: Alan Walker؛ زادهٔ ۲۴ اوت ۱۹۹۷) که قبلاً با نام دی‌جی واکز شناخته می‌شد،آهنگساز ، تهیه‌کننده موسیقی و دی‌جی متولد انگلستان و اهل نروژ است. در سال ۲۰۱۵، واکر پس از انتشار تک آهنگ «Faded» در ۱۶ سالگی که در ۱۴ کشور گواهینامه‌های پلاتینی را دریافت کرده مورد تحسین بین‌المللی قرار گرفت و پس از آن طرفداران زیادی از سراسر دنیا پیدا کرد
گفته میشود الن واکر بعد از مارشملو پرطرفدارترین دی جی به حساب میاد. سایت های مختلفی نیز او را پرطرفدارترین دی جی معرفی کردند. اگرچه او ترانه‌های مشهوری نظیر: Alone، Sing me to sleep، Darkside، On my way، Diamond heart و Tired داشته، اما بزرگ‌ترین موفقیت او در سال ۲۰۱۵ و با ساختن ترانه Faded به دست آمد. این ترانه ۳.۵ میلیارد بازدید و ۲۳ میلیون لایک در یوتیوب داشته‌ و در اسپاتیفای نیز این آهنگ در ژوئن ۲۰۲۴ ۱.۹۵ میلیارد بازدید داشت. در چارت‌ های ده کشور در رتبه اول قرار گرفت. همچنین این تک آهنگ در چند کشور گواهی‌نامه فروش موسیقی ضبط‌شده را نیز دریافت کرده‌است. او اولین آلبوم استودیویی خود را با عنوان «دنیای متفاوت» در سال ۲۰۱۸ منتشر کرد. وی آلبوم دوم خود را که «دنیای واکر» نام دارد در سال ۲۰۲۱ و جدیدترین آلبوم او «واکرورد» نام دارد که در نوامبر ۲۰۲۳ منتشر کرد.
او در سال ۲۰۱۶ در رتبه ۵۵، در سال ۲۰۱۷ در رتبه ۱۷، در سال ۲۰۱۸ در رتبه ۳۶، در سال ۲۰۱۹ در رتبه ۲۷ ، در سال ۲۰۲۱ در رتبه بیست و دومین و در سال ۲۰۲۲ در رتبه ۱۷ دی جی برتر سال و در سال ۲۰۲۳ با ۶ پله صعود به رتبه ۱۱  « مجله دی جی » قرار گرفت
ارزش دارایی الن واکر تا اوایل سال ۲۰۲۲ میلادی، ۴۱.۹ میلیون دلار تخمین زده شده است.
همچنین واکر تا به حال با دی جی های مشهوری چون تیستو، آویچی، مارشملو، آلوک، استیو آئوکی و کیگو و بسیاری دی جی دیگر همکاری از جمله ترک و ریمیکس داشته است.
او با خواننده های مطرحی چون سیا ، ایوا مکس ، اکس اکس اکس تنتاسیون ، جولی برگان ، و... همکاری داشته است.
زندگی > اوایل زندگی

آلن واکر ۲۴ اوت ۱۹۹۷ در نورث‌همپتون انگلستان متولد شد و در دو سالگی به همراه والدین و برادر و خواهر خود به برگن در نروژ مهاجرت کرد. وی فرزند هیلده امدال واکر، نروژی و فیلیپ آلن واکر، انگلیسی است. او در نروژ و انگلستان به خاطر والدینش تابعیت دوگانه دریافت کرد. واکر با خواهر بزرگتر و برادر کوچکتر خود با نام های «کاملی»  و «آندریاس» که  به ترتیب در انگلیس و نروژ متولد شدند، بزرگ شد. وی تاکنون ازدواج نکرده و فرزندی ندارد.
او با ویوی نیمی (زادهٔ ۳۰ ژوئن ۱۹۹۹، در هِلسینکی فنلاند) رابطه عاشقانه دارد.
او از کودکی علاقه فراوانی به کار با رایانه داشته و به همین سبب برنامه‌نویسی و طراحی گرافیک را فرا گرفته‌است. وی همچنین موسیقی را نیز با آموزش‌هایی که از یوتیوب دیده آموخته‌است.
زندگی > اوایل فعالیت

واکر در ۱۴ سالگی با استفاده از نرم‌افزار اف‌ال استودیو شروع به آهنگسازی بر روی لپ تاپ کرد. او در ابتدا نام مستعار (دی جی واکز) را برای خود انتخاب کرده بود. از اولین کارهای او می‌توان به ترانه «جشن» اشاره کرد، این ترانه در ۷ اکتبر ۲۰۱۲ منتشر شد. واکر در ۱۷ اوت ۲۰۱۴ نسخه اولیه و بی کلام ترانه محو را منتشر کرد، این ترانه بازخورد خوب مردم را دریافت کرد و در ۱۹ نوامبر دوباره با برچسب بدون کپی رایت صدا منتشر شد. او در سال ۲۰۱۵ با همین برچسب دو ترانه دیگر با نام‌های «Specter» و «force» منتشر کرد.
حرفه > ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۵: اوایل کار در آلبوم بدون کپی رایت صدا و «محو شده»

در سال ۲۰۱۲، واکر به آهنگ‌های «دیوید سیست» — که قبلاً با نام «دی جی نس» معروف بود — گوش می‌داد. او همچنین تحت‌تاثیر تولیدکنندگان سبک الکترونیک مانند K-391 و اهریکس آهنگسازانی نظیر هانس زیمر و استیو جابلونسکی قرار گرفته‌است. از اولین آهنگ‌های او می‌توان به memorise , celebrate و perry اشاره کرد.
واکر در سال ۲۰۱۵ قراردادی با شرکت سونی میوزیک امضا کرد. اولین ترانه ترانه این قرارداد نسخه بازسازی شده ترانه محو بود. نسخه اولیه این ترانه در ۱۷ اوت ۲۰۱۴ منتشر شد و نسخه بازسازی شده که با خوانندگی آیسلین سولهیم همراه بود در ۳ دسامبر ۲۰۱۵ و با برچسب بدون کپی رایت صدا منتشر شد. موزیک ویدیوی این ترانه در شهر تالین کشور استونی فیلمبرداری شده‌است. این تک‌آهنگ در چارت‌های ایتالیا، والونیا، فرانسه، نروژ، اسپانیا، لهستان، فنلاند، سوئد، سوئیس، اتریش در رتبه اول و در چارت‌های فلاندرز، ایرلند، دانمارک، استرالیا، نیوزلند، بریتانیا، جزو ۱۰ ترانه اول قرار گرفت، و رکورد بیش از ۳ میلیارد بار مشاهده را به دست آورد. این ترانه همچنین در بین ۱۰ ویدیوی برتر یوتیوب قرار دارد. و یک ریمیکس رسمی از دش برلین، تییستو و هاردول دریافت کرده‌است. پس از موفقیت جهانی ترانه محو شده واکر در حالی که دبیرستانی بود ترک تحصیل کرد. او در حال حاضر به آهنگسازی و برگزاری کنسرت مشغول است.
حرفه > ۲۰۱۶: اجراهای زنده، ترانه‌های «برایم آواز بخوان تا بخوابم» و «تنها»

در ۲۷ فوریه، نخستین اجرای زنده خود را در بازی‌های زمستانی اسلو انجام داد. او ۱۵ آهنگ را همراه با آیسلین سولهیم اجرا کرد. او تا ماه مارس، حدود ۳۰ تا ۴۰ ترانه تولید کرد اما بیشترین موفقیت وی توسط ترانه محو کسب شد. در مارس ۲۰۱۵، برای اولین بار در رتبه اول جایزه ۳۰ موزیک داغ ان‌آرجی یورو قرار گرفت، او پس از کیگو دومین هنرمند نروژی بوده که برندهٔ این جایزه شده‌است. چهار هفته بعد از کسب رتبه اول و گرفتن جایزه ان‌آرجی او با همکاری زارا لارسون به برگزاری کنسرت مشغول شد و چندین کنسرت اجرا کرد. تک‌آهنگ «Sing me to sleep» در ۳ ژوئن منتشر شد، این ترانه نیز توسط آیسلین سولهیم خوانده شد. موزیک ویدیو این ترانه در هنگ کنگ فیلمبرداری شد، این موزیک ویدیو در یوتیوب دارای بیش از ۶۳۰ میلیون نمایش و در اسپاتیفای دارای ۴۰۰ میلیون پخش است. «Sing me to sleep» رتبه خوبی در چارت‌های مختلف به دست آورد، این موسیقی همچنین گواهی‌نامه فروش کشور سوئد را به دست آورد. تک‌آهنگ «Alone» در ۲ دسامبر منتشر شد و توسط نونی بائو خوانده شد. موزیک ویدیو این آهنگ در یوتیوب بیش از یک میلیارد بیننده داشته‌است. در ۲۱ و ۲۲ دسامبر آلن واکر کنسرتی به نام "Alan Walker is Heading Home" در شهرش برگن برگزار کرد. او در این کنسرت ۱۶ ترک را با خوانندگان بسیاری از جمله آنجلینا اردن، ماریوس ساموئوزن، الکساندرا روتان، مدکن و تاو استایرک همکاری کرد. این کنسرت به صورت رسمی در یوتیوب پخش شد. او یک روز بعد از اجرایش در نروژ ترانه معمولی را منتشر کرد. او این ترانه را با همکاری «دیوید سیست» که قبلاً با نام «دی جی نس» معروف بود ساخت. این ترانه بیش از ۶۰ میلیون بازدید در یوتیوب و بیش از ۳۷ میلیون بازدید در اسپاتیفای داشته‌است.
تصویر عمومی

واکر در اصل با عنوان "دی جی واکز" شناخته شده بود، اما از آنجا که در برخی آهنگ‌ها به عنوان تولیدکننده بود نه دی جی نامش به "واکز" تغییر کرد. او با استفاده از نام واقعی خود، آلن واکر، لوگویی با واژه‌های "A" و "W"، (که حروف اول نامش هستند) در سال ۲۰۱۳ طراحی کرد. او در کنسرت‌ها و ویدیوهای خود نیز چهره‌اش را با ماسک می‌پوشاند. واکر در مصا ح به‌ای با ان‌آرکا گفت: «همان ابتدا، ما در مورد ایده‌هایی فکر می‌کردیم که چگونه می‌توانیم با آن، آلن واکر را به عنوان یک هنرمند مشهور معرفی کنیم، و سپس یک نماد را ایجاد کردیم که تقریباً همه می‌توانند شبیه آن باشند، بنابراین شما می‌توانید با یک ماسک یک آلن واکر شوید. بدون اینکه مشخص شود چه کسی هستید و بدین صورت همه باهم برابر هستیم.»
در اولین عکس‌های تبلیغاتی و فیلم‌های ویدیویی، چهره آلن واکر به سختی قابل مشاهده بود. چهره او در موزیک ویدیوی «تنها» به صورت سیاه و سفید و به سختی نمایان می‌شود. وی اذعان داشت که حفظ مشخصات و نمایان نکردن آن‌ها کار سختی است. او همچنین گفت: «وقتی برای اولین بار حساب کاربری اینستاگرام ایجاد کردم، هیچ عکسی از خودم در طبیعت یا مکان‌های دیگر نداشتم و این سخت است، بسیار دشوار است که شما ناشناس بمانید.»
واکر، در پشت صحنه موزیک «تنها» در خصوص ماسکی که بر روی صورتش می‌زند گفت: «بسیاری از مردم از من می‌پرسند چرا من صورتم را با ماسک پوشانده‌ام. ماسک بیشتر علامت و نشانه‌ای از یکپارچگی و یکسان بودن یکدیگر است، نه اینکه من متفاوت باشم.»
وی در سال ۲۰۱۷ مبلغ ۲۹٬۱۰۵ دلار به بنیاد کودکان سرطانی نروژ اهدا کرد. واکر همچنین جزو آهنگسازان بدون جنجال است و تاکنون خود را از هر گونه شایعه و اقدام جنجالی مصون نگاه داشته‌است.
طرفداران

همان‌طور که گفته شد آلن واکر طرفداران زیادی دارد.  از دلایلی که می شود اشاره کرد، موزیک ویدیو های حماسی و اهمیت فراوان به طرفداران خود و استفاده از سبک Walker Style
مردم معمولاً طرفداران آلن واکر را به نام «Walkers» میشناسند. #0 واکر آیدی خود آلن واکر است که در موزیک ویدیو ها از این نماد برای شناسایی او استفاده  می شود. تا پایان سال ۲۰۲۳ میلادی بیش از ۱۰۰ هزار نفر در سایت w41k3r.com ثبت نام کردن برای گرفتن واکر آیدی خود. واکر ها در موزیک ویدیو های آلن واکر سهم بزرگی دارند به عنوان مثال در موزیک ویدیو های «Dreamer و Alone» نشان دادن جامعه واکر موضوع اصلی بود.
ترانه‌شناسی

مقالهٔ اصلی: ترانه‌شناسی آلن واکر
ترانه‌شناسی > آلبوم ها

دنیای متفاوت (Different World) (۲۰۱۸)
دنیای واکر (World of Walker) (۲۰۲۱)
واکرورس (Walkerverse Pt.I & Pt.II) (۲۰۲۲)
واکرورلد (Walkerworld) (۲۰۲۳)
تورها

تور واکر (۲۰۱۶–۲۰۱۸)
تور جهان واکر: بخش اول (۲۰۱۸)
تور دنیای متفاوت (۲۰۱۸–۲۰۱۹)
تور Aviation (۲۰۱۹)
تور world of walker (۲۰۲۱)
تور walkerverse (۲۰۲۲)
تور Walkerworld (۲۰۲۳) در جریان...
ریانا– تور ضد جهان (۲۰۱۶)
جاستین بیبر – تور جهانی هدف (۲۰۱۷)
مارتین گریکس – پنج شنبه‌ها در اوسوایا
جوایز و نامزدها

مقالهٔ اصلی: فهرست جوایز و نامزدی‌های دریافت شده توسط آلن واکر
نگارخانه

کنسرت آلن واکر در نروژ، ۲۰۱۶
کنسرت آلن واکر در استاوانگر، ۲۰۱۶
آلن واکر در سال ۲۰۲۱
واکر به همراه یکی از طرفدارانش در سال ۲۰۲۲
آلن واکر در WMA
کنسرت آلن واکر در سال ۲۰۱۶
باشگاه فوتبال بالمرسی

Football club
باشگاه فوتبال بالمرسی (عربی: المستقبل الرياضي بالمرسى) یک باشگاه فوتبال در شهر المرسی، تونس است.
این باشگاه که در سال ۱۹۳۹ تاسیس شده سابقه یک قهرمانی در لیگ کاپ تونس را در کارنامه دارد.
هشت و چهل‌وچهار

| 0 | 1 |
| --- | --- |
ویراستار(ها): علی حسن‌آبادی
نویسنده(ها): کاوه فولادی‌نسب
کشور: تهران
زبان: فارسی
ناشر: نشر چشمه
شمار صفحات: ۱۵۷
کتابخانه ملی ایران: ۳۹۴۷۰۳۵
پس از: مزار در همین حوالی 
هشت و چهل‌وچهار، رمانی نوشتهٔ کاوه فولادی‌نسب است که در سال ۱۳۹۵ توسط نشر چشمه منتشر شد.این کتاب اولین رمان و دومین اثر داستانی فولادی‌نسب (بعد از مجموعه‌داستان «مزار در همین حوالی») است که با درون‌مایه‌ای تاریخی-اجتماعی نوشته شده‌است. داستان حول محور زمان می‌چرخد و با روایتی غیرخطی، سیالیت زمان را روایت می‌کند. استفاده از زاویه‌دید سوم‌شخص، امکان مرور خاطرات سه‌نسل از آدم‌های یک خانواده را به خواننده می‌دهد. تهران در این رمان نقشی کلیدی دارد و به یکی از شخصیت‌های مهم داستان تبدیل شده‌است. از این ره، خواننده امکان شهرگردی پیدا می‌کند و گشتی در تاریخ چند دههٔ اخیر پایتخت نیز می‌زند. این رمان در ۲۴ فصل روایت شده‌است.
این رمان در طی این سال‌ها از سوی برخی نویسندگان و روزنامه‌نگاران مورد نقد و بررسی قرار گرفته‌است. همچنین مسعود بهنود، روزنامه‌نگار مقیم لندن در روز سه‌شنبه ۲۰ اسفند ۱۳۹۸، کتاب «هشت و چهل‌وچهار» به قلم کاوه فولادی‌نسب را در رادیو بی‌بی‌سی فارسی معرفی کرده‌است.
خلاصه رمان

«هشت و چهل‌وچهار» بیست‌وچهار ساعت از زندگی مرد مجردی به نام نیاسان را روایت می‌کند که شغلش ساعت‌سازی و ساعت‌فروشی است. نیاسان مرد منظم و دقیقی است که دوستان اندکی دارد و تنهایی و انزوا را به شلوغی و معاشرت ترجیح می‌دهد. او علاقه‌مند به پرسه‌زنی در شهر و تهران‌گردی است و در بیشتر اوقات یا کتاب می‌خواند یا خاطراتش را مرور می‌کند. بزنگاه زندگی او روز آخر سال است که پس از گردش در شهر و دیدار مردگان و زندگان، در مسیر بازگشت به خانه‌اش گرفتار یک سانحهٔ رانندگی می‌شود. او وقتی در بیمارستان به هوش می‌آید، زنی ظاهراً ناشناس به نام آنا را کنار بسترش می‌بیند که عاشقانه او را تیمار می‌کند. ‌رمان «هشت و چهل‌وچهار» با همین صحنه است که شروع می‌شود. ادامهٔ داستان در دو بخش روایت می‌شود؛ بخش ذهنی که در ذهن نیاسان و حول خاطرات او می‌گذرد و بخش عینی که در بیمارستان و حضور آنا رخ می‌دهد. در خلال این رفت‌وبرگشت‌های زمانی و با تکیه بر عدم‌قطعیت ماجراها به‌خاطر وضعیت نیاسان، تعلیق داستان مدام و مدام بیشتر می‌شود. کاوه فولادی‌نسب در این رمان توجه خواننده را به مسئلهٔ زمان و نسبی بودن آن جلب می‌کند و امکان سفر در زمان‌های موازی را در اختیار او قرار می‌دهد.
فیلم

در زمستان سال ۱۳۹۶ توسط گروه شهرسازی و معماری کومه یک پرفورمنس آرت مجازی از روی رمان هشت و چهل‌وچهار ساخته شد که به صورت اسکیس-رمان صوتی در هفت قسمت به نمایش درآمد.
در تابستان سال ۱۳۹۸ یک فیلم کوتاه با اقتباس از روی رمان هشت و چهل‌وچهار با همین عنوان، به کارگردانی مهرداد ناعمی   و مشاور کارگردانی حمیدرضا چارکچیان  ساخته شد.
پژوهش

در سال‌های ۱۳۹۷ و ۱۳۹۸ توسط دانشجویان دکتر سید محسن حبیبی  در دانشگاه تهران، واحد درسی «شهر و شهرسازی معاصر»، پژوهشی در رابطه با رمان هشت و چهل‌وچهار و نقش شهر در این رمان انجام شد. ماحصل این پژوهش سه مقاله بود که توسط دانشجویان مقطع کارشناسی ارشد دانشگاه تهران به سرانجام رسید.
کیتلین جنر

کیتلین جنر (به انگلیسی: Caitlyn Jenner) (زاده ۲۸ اکتبر ۱۹۴۹) که پیش از این با نام بروس جنر (به انگلیسی: Bruce Jenner) شناخته می‌شد یک ورزشکار شناخته شده آمریکایی است. او برنده مدال طلای المپیک تابستانی ۱۹۷۶ در رشته ده‌گانه مردان است. او در سال ۲۰۱۵ طی یک مصاحبه رسماً اعلام کرد که یک ترنسجندر است و در حال طی کردن مراحل تغییر است.
زندگی شخصی

او در ۲۸ اکتبر ۱۹۴۹ با نام ویلیام بروس جنر و در مونت کیسکو نیویورک به دنیا آمد. او دو خواهر به نام‌های لیسا و پام دارد و برادر کوچکترش برت، در یک حادثه رانندگی در سال ۱۹۷۶ فوت شد.
او به دلیل آسیب دیدگی زانو رشته فوتبال آمریکایی را رها کرده و به پیشنهاد معلم مدرسه اش در رشته ده‌گانه ادامه فعالیت داد.
در المپیک تابستانه ۱۹۷۲ او رتبه پنجم را به دست آورد و در المپیک سال ۱۹۷۶ توانست مدال طلای رشته ده‌گانه در قسمت مردان را به دست آورد. او این مدال را در بحبوحه جنگ سرد و در حالی به دست آورد که در المپیک گذشته سه مدال طلای باارزش برای مردم آمریکا (بسکتبال، دهگانه و دو صد متر) را شوروی تصاحب کرده بود و مدال طلای جنر برای مردم آمریکا با ارزش قلمداد شد و او تبدیل به یک قهرمان ملی شد.
او پس از بازگشت به کشورش به مهمانی شام جرالد فورد رئیس جمهور وقت آمریکا و ویلیام تولبرت رئیس جمهور لیبریا در کاخ سفید دعوت شد
جنر در ادامه وارد کار رسانه‌ای و بازیگری شد و با وجود شکست‌های ابتدایی در این زمینه توانست به عنوان یک کمدین شناخته شود و شهرت خود را افزایش دهد
جنر سه بار ازدواج کرد. اولین بار او با کریستی کرواور ازدواج کرد و از سال ۱۹۷۲ تا ۱۹۸۱ با وی زندگی کرد اما پس از آن از او جدا شد. حاصل این ازدواج دو فرزند به نام‌های بورتون و کاساندرا است که با نام برت و کیسی شناخته می‌شوند.
جنر در همان سال ۱۹۸۱ با لیندا تامپسون در هاوایی ازدواج کرد و در سال ۱۹۸۶ از یکدیگر جدا شدند. حاصل این ازدواج نیز دو فرزند به نام‌های براندون و برودی است.
سومین ازدواج جنر با کریس کارداشیان در آوریل ۱۹۹۱ بود. حاصل این ازدواج نیز دو دختر به نام‌های کندال و کایلی است. همچنین با این ازدواج جنر تبدیل به پدرخوانده چهار فرزند قبلی کریس کارداشیان شد که مشهورترین آن‌ها کیم کارداشیان مدل معروف آمریکایی است. این ازدواج نیز در سال ۲۰۱۵ به طلاق منجر شد.
تطبیق جنسیت

جنر در آوریل ۲۰۱۵ در مصاحبه‌ای با دایان سایر خود را رسماً به عنوان یک ترنس زن معرفی کرد و بیان کرد از جوانی آشفتگی جنسیتی داشته‌است. طبق گفته خودش او سال‌ها لباس زنانه می‌پوشیده و از هورمون‌های زنانه استفاده می‌کرده است اما زمانی که با کریس ازدواج کرد دیگر انجام نداد. این مصاحبه او حدود ۲۰ میلیون بار مشاهده شد
تصویر او در ژوئن ۲۰۱۵ بر روی مجله ونتی فر رفت و اعلام کرد که از این پس نام او کیتلین است. با وجود چند جراحی زیبایی، او جراحی تغییر جنس را انجام نداده است و بیان کرده که زن بودن در درجه اول در باور و عقیده او است نه در جسمش. او می‌گوید هیچگاه به مردان گرایش نداشته و پیش از شروع مراحل تغییر گرایش جنسی او به زنان بوده‌است اما اکنون هیچ گرایشی ندارد.
پس از چاپ این تصویر حساب توئیتر وی با نام @caitlynjenner راه‌اندازی شد و در حدود ۴ ساعت تعداد دنبال کنندگان وی به یک میلیون نفر رسید. با این سرعت در جذب تعداد دنبال‌کننده نام او در کتاب گینس ثبت شد و رکورد قبلی که مربوط به باراک اوباما بود را شکست.
کیتلین جنر اولین توئیت خود را اینطور نوشت:
«من واقعاً خوشحال هستم که بعد از یک مبارزه طولانی می‌توانم به عنوان خود واقعی ام زندگی کنم. به دنیای کیتلین خوش آمدید. مشتاق هستم که بیایید و من را بشناسید»
جنر در ژوئیه ۲۰۱۵ نشان شجاعت آرتور آش را در مراسم ESPY به پاس شجاعت در پذیرش خود و اعلام ترنس بودنش دریافت کرد.
مورا مندت، مدیر اجرایی مراسم espy در مصاحبه‌ای «شجاعت در تصمیم‌گیری و پذیرش خود» را به عنوان دلیل دعوت از کیتلین و اهدا این جایزه بیان کرد.
علی مظاهری

علی مظاهری (زادهٔ ۱۱ فروردین ۱۳۶۱ در کرمانشاه)  قهرمان مشت زنی ایران، عضو سابق تیم ملی مشت زنی ایران است.
فعالیت ورزشی

او یک بار در سال ۲۰۰۷ قهرمان بوکس آسیا شد و همچنین قهرمان بازی‌های آسیایی ۲۰۰۶ دوحه‌ شد. وی در مسابقات المپیک ۲۰۰۸ پکن در نخستین مسابقه خود با رحیم چکیف باخت و حذف شد.
فعالیت ورزشی > المپیک لندن

وی در برابر خوزه لاردوت گومز حریف کوبایی خود به دفعات نزدیک او می شد و در حرکتی خطا دستها و آرنجهایش را دور کتف و پشت سر او می برد و به نوعی هنگام حملهٔ حریف کوبایی، با نزدیک شدن و گرفتن سر او را پرس و مهار می کرد که به همین دلیل داوران دو اخطار پیاپی به وی دادند و سپس در اثر چندین بار تکرار این حرکت اخطار سوم را نیز دریافت کرد و بازنده شد.