stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
خشایارشا
نشانه‌های باستانی به‌جامانده از خشایارشا

از خشایارشا آثار و کتیبه‌های بسیاری باقی مانده است:
خشایارشا در تخت جمشید که به دستور پدرش داریوش ساخته شده بود کاخ‌های دیگری ساخت یا به اتمام رساند که بر بزرگی و شکوه این گنجینهٔ باستانی افزود.
نشانه‌های باستانی به‌جامانده از خشایارشا > کاخ هدیش

مقالهٔ اصلی: کاخ هدیش
کاخ هدیش یا کاخ ویژه خشایارشا در شرق کاخ ه در کوشک شاهی تخت جمشید جای دارد. به گواهی سنگ نبشته‌های کاخ هدیش، این سازه به دستور خشایارشا و برای خود و یکی از همسرانش هدیش نام (هدسه) ساخته شده است. او در یک سنگ نبشته این ساختمان را هدیش خوانده گرچه در نبشته‌ای دیگر، آن را تچر نامیده است.
کاخ هدیش بر سینه سنگ و در جنوب سکّو ساخته شده و پایه آن در برابر ترازِ دشت نزدیک به ۱۸ متر بلندتر است. راستای درازنای کاخ، شرقی_غربی بوده و گستره آن نزدیک به ۲۵۵۰ متر مربع (۴۰ در ۵۵) متر است. یک پلکان دو سویه در غرب و یکی دیگر در شمال شرقی، آن را به ترتیب به حیاط کاخ تچر و حیاط کاخ سه در می‌پیوندد.
در سرتاسر جنوب کاخ، بالا خانه یا ایوانی با لبه کنگره‌دار است که از دو سوی شرق و غرب از راه پلکان‌های باریکی به درون بخش غربی شبستان راه داشته است. پلکان باختری هنوز پابرجاست گرچه پلکان شرقی که آجری بوده، از میان رفته است و علیرضا شاپور شهبازی باستان‌شناس ایرانی آن را در سال ۱۳۵۷ آن را به سیمای آغازینش بازسازی کرد. بخش بزرگتر کاخ، یک تالار میانی چهارگوش دربرگیرنده شش رج ستون ۶ تایی بوده است. در شمال این تالار ایوانی ۱۲ ستونی (دو رج ۶ تایی) بوده که با دو درگاه بزرگ به تالار راه می‌یافته و یک در دیگر، تالار را به بالا خانه باریک جنوبی می‌پیوسته است. در دو سوی شرقی و غربی تالار، دو دستگاه ساختمان، دربردارنده سرای نگهبانان، اتاق چهار ستونی، کفش کن و برج نگهبانی بوده و پلکان شمال خاوری، را به کفش کن شرقی راهنمایی می‌کرده است. بر درگاه‌های بزرگ، نقش خشایارشا، با تاجی ساده و بی کنگره دیده می‌شود. برخی مورخان یونانی گفته‌اند اسکندر مقدونی آتش زدن تخت جمشید را از این کاخ آغاز کرده است.
نشانه‌های باستانی به‌جامانده از خشایارشا > کاخ صدستون

مقالهٔ اصلی: کاخ صدستون
کاخ صدستون دومین کاخ وسیع تخت جمشید است که در شرق حیاط کاخ آپادانا قرار دارد. تالار مرکزی ۱۰۰ ستون (۱۰ در ۱۰) داشته است و از این روی به اسم صدستون مشهور است. برخی باستان‌شناسان آن را تالار تخت نامیده‌اند زیرا یک بنای صد ستونی دیگر اما بسیار خردتر در میان خزانه تخت جمشید موجود است ولی چون نام صدستون بسیار معروف و از دیرباز متداول بوده است در کتاب‌ها به این نام به کار می‌رود. از همه سرستون‌های تالار، تنها دو عدد باقی مانده بود که آن‌ها را در دهه ۱۹۳۰ میلادی به شیکاگو برده‌اند.
نشانه‌های باستانی به‌جامانده از خشایارشا > کاخ ه

مقالهٔ اصلی: کاخ ه
کاخ ه یا کاخ H (مشهور به کاخ اردشیر یکم) یکی از کاخ‌های تخت جمشید است که در جنوب‌غربی تخت‌گاه و در غرب کاخ هدیش قرار گرفته است. پلکان منقوشی که از دو جانب به این کاخ راهبر است، اکنون حالتی نیمه ویران دارد. پلکان اصلی به گواهی قطعه مکتوبی که از آن به جای مانده، به بنایی تعلق دارد که خشایارشا آغاز و اردشیر یکم آن را تمام کرده است. لبه غربی و جنوبی بنای اصلی دارای کنگره‌ای بوده که حالت شاخ و سر گاو نری را داشته است. تیلیا مرمت‌گر تخت جمشید و همسرش چند عدد از این کنگره‌ها را در پایین تخت‌گاه از زیر خاک بیرون آورده و سر جایشان نصب کرده‌اند. تعبیر این کنگره‌های کله گاوی روشن نیست و این که جان‌پناه بوده‌اند یا نماد، هنوز نامشخص است.
نشانه‌های باستانی به‌جامانده از خشایارشا > سنگ‌نبشته کاخ دروازه کشورها

مقالهٔ اصلی: سنگ‌نبشته کاخ دروازه کشورها
سنگ‌نبشته کاخ دروازه کشورها در دیواره‌های کاخ دروازه کشورها، بالای چهار پیکر بزرگ حیوانات و در تخت جمشید قرار دارد. این کتیبه‌ها در ۴ سری و در ۳ زبان در این کاخ نقر شده است. چیدمان کتیبه‌ها به نحوی است که در هر ۴ سری، متن بابلی به سمت اندرون کاخ و بنا، متن پارسی در میان دو زبان دیگر و متن ایلامی در جهت خارجی و بیرونی دروازه حک شده است. ستایش اهورامزدا، معرفی خشایارشا و خاندان او، ثبت ساخت و تکمیل کاخ دروازه کشورها، موضوع کتیبه‌ها را تشکیل می‌دهد. این سنگ‌نبشته‌ها به فرمان خشایارشا ایجاد شده است.
نشانه‌های باستانی به‌جامانده از خشایارشا > سنگ‌نبشته‌های گنج‌نامه

مقالهٔ اصلی: سنگ‌نبشته‌های گنج‌نامه
سنگ‌نبشته‌های گنج‌نامه نوشتارهایی از دوران داریوش و خشایارشای هخامنشی است که بر دل یکی از صخره‌های الوند در فاصله ۵ کیلومتری غرب همدان و در انتهای درهٔ عباس‌آباد حکاکی شده است. کتیبه‌ها هر کدام در سه ستون ۲۰ سطری به زبان‌های پارسی باستان، زبان ایلامی و بابلی نو نوشته شده‌اند. متن پارسی باستان در سمت چپ هر دو لوح جای گرفته است و پهنایی معادل ۱۱۵ سانتی‌متر دارد. متن زبان ایلامی در وسط هر دو کتیبه نوشته شده و متن بابلی نو در ستون سوم قراردارد.
او در سنگ‌نبشتهٔ گنج‌نامه می‌نویسد:
نشانه‌های باستانی به‌جامانده از خشایارشا > سنگ‌نبشته خشایارشا - وان ترکیه

مقالهٔ اصلی: سنگ‌نبشته خشایارشا در ترکیه
سنگ‌نبشتهٔ خشایارشا در نزدیکی دریاچه وان ترکیه، بر فراز صخره‌ای و در ارتفاع ۲۰ متری از سطح زمین و در نزدیکی یک قلعه واقع شده است. این کتیبه در اصل توسط داریوش بزرگ آماده شده است اما به دلائلی تکمیل نشده و خالی رها شده است؛ اما خشایارشا، در دوران زمامداری خود آن را تکمیل کرده و به یادگار گذاشته است. این کتیبه ۲۷ سطر و ۳ ستون دارد و از چپ به راست و به سه زبان پارسی باستان، اکدی و ایلامی نوشته شده است.
آرامگاه خشایارشا - نقش رستم

مقالهٔ اصلی: آرامگاه خشایارشا
نگارخانه

سنگ‌نگارهٔ خشایارشا در کاخ هدیش، پارسه
سنگ‌نبشتهٔ دو زبانه از خشایارشا در تخت جمشید
تکهٔ یک سفال شکسته با بخشی از نام خشایارشا که برروی آن کنده شده است. موزه لوور.
سنگ‌نگارهٔ خشایارشا بر فراز آرامگاه شاهی در نقش رستم.
نگاره‌ای خیالی از بابل مربوط به ۱۶۹۰
زمان و مکان جنگ‌ها میان سپاه ایرانیان و یونانیان.
جایگاه تنگهٔ داردانل.
دریانوردان فینیقی درحال ساختن پل بر روی آب.
نقش برجسته یک شاه هخامنشی درحال کشتن یک هوپلیت یونانی. برگرفته از یک مهر استوانه‌ای، مربوط به دوران خشایارشا، در موزه متروپولیتن نیویورک.
«آکروپولیس» اثر لئو فن کلنتسه.
سنگ‌نبشتهٔ سه زبانی خشایارشا بر جرز باختری ایوان جنوبی کاخ تچر
یک کتیبه کشف شده از بابل (در عراق امروزی) که به قتل خشایارشا اشاره دارد.
نمایی از کاخ هدیش - تخت جمشید
کاخ صد ستون
سنگ نگاره مجلس بارعام شاهی بر فراز جرز درگاه شمالی تالار سد ستون


سنگ‌نبشته‌های گنج‌نامه. همدان
سنگ‌نبشته خشایارشا - وان ترکیه.
آرامگاه خشایارشا در نقش رستم
پورت آو اسپین

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ترینیداد و توباگو
| پورت آو اسپین Port of Spain | پورت آو اسپین Port of Spain |
| --- | --- |
چشم‌انداز پورت آو اسپین: چشم‌انداز پورت آو اسپین
پورت آو اسپین: پورت آو اسپین
مختصات: ۱۰°۴۰′۰″ شمالی ۶۱°۳۱′۰″ غربی﻿ / ﻿۱۰٫۶۶۶۶۷°شمالی ۶۱٫۵۱۶۶۷°غربی﻿ / 10.66667; -61.51667: مختصات: ۱۰°۴۰′۰″ شمالی ۶۱°۳۱′۰″ غربی﻿ / ﻿۱۰٫۶۶۶۶۷°شمالی ۶۱٫۵۱۶۶۷°غربی﻿ / 10.66667; -61.51667
حکومت: حکومت
 • شهردار: مورچیسون براون
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۳٫۴۵ کیلومتر مربع (۵٫۱۹ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۴۹۰۳۱
 • تراکم: ۳۶۰۰/کیلومتر مربع (۹۴۰۰/مایل مربع)
 : ۱۲۸٬۰۲۶ (با حومه)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۴- (AST)
کد منطقه: ۸۶۸ ۱
وبگاه: www.cityofportofspain.org.tt
پورت آو اِسپِین (به انگلیسی: Port of Spain)، به معنی بندرِ اسپانیا پایتخت جمهوری ترینیداد و توباگو و سومین شهر بزرگ این کشور پس از سن فرناندو و چاگواناس است.
جغرافیا

این بندر بر کرانهٔ خلیج پاریا در جنوب شرقی دریای کارائیب جای گرفته‌است. جمعیت این شهر پر پایه آمار سال ۲۰۰۰ برابر با ۴۹٬۰۳۱ نفر بوده‌است.
جمعیت منطقه شهری پورت آو اسپین با احتساب حومه طبق آمار غیررسمی سال ۱۹۹۰ در حدود ۱۲۸٬۰۲۶ نفر بوده که با در نظرگرفتن جمعیت گذرای روزانه به ۲۵۰٬۰۰۰ نفر رسیده‌است.
ورزش

این شهر در سال ۲۰۰۷ میزبان جام جهانی کریکت بود.
گیلدا دی آبرو

| گیلدا دی آبرو | گیلدا دی آبرو |
| --- | --- |
گیلدا دی آبرو، از فیلم عروسک ابریشم (۱۹۳۶).: گیلدا دی آبرو، از فیلم عروسک ابریشم (۱۹۳۶).
زادهٔ: ۲۳ سپتامبر ۱۹۰۴ پاریس، فرانسه
درگذشت: ۴ ژوئن ۱۹۷۹ (۷۴ سال) ریودوژانیرو، برزیل
پیشه(ها): بازیگر، کارگردان سینما
سال‌های فعالیت: ۱۹۳۳–۱۹۷۹
همسر: ویسنته سلستینو
گیلدا دی آبرو (۲۳ سپتامبر ۱۹۰۴ – ۴ ژوئن ۱۹۷۹) هنرپیشه، خواننده، نویسنده و کارگردان فیلم برزیلی بود.
گیلدا دی آبرو که در خانواده ای ثروتمند به دنیا آمد، کار خود را به عنوان یک خواننده با اجرای موزیکال‌های صحنه ای و اپرت‌ها آغاز کرد.
آبرو در سال ۱۹۳۳ با ویسنته سلستینو، خواننده و بازیگر دیگر ازدواج کرد. او به عنوان نقش اول در هر سه اثر بلند او انتخاب شد. دو تا از این فیلم‌ها (O Ébrio و Coração materno) بر اساس آهنگ‌هایی بود که او نوشته بود. سلستینو در سال ۱۹۶۸ درگذشت و سپس آبرو در ۴ ژوئن ۱۹۷۹ در ریودوژانیرو درگذشت.
گیزلا پونس د لئون فرانکو

گیزلا پونس د لئون فرانکو (لیما، ۱۲ آوریل 1985) بازیگر و خواننده پرویی است. او کار خود را با تئاتر آغاز کرد و اولین حضور خود در تلویزیون را در سال ۲۰۰۶ انجام داد. او در چندین نمایش در کشورش از جمله موزیکال‌های کاباره، ال موزیکال ۲۰۱۰ و کاسی عادی بازی کرده‌است و همچنین در فیلم‌های پرو ایفای نقش کرده‌است.
او پس از رقابت در چندین برنامه کودک، در یک گروه بازیگری برای بازی در نمایش موزیکال آنی به کارگردانی اسوالدو کاتونه شرکت کرد. او همچنین بخشی از بازیگران رقص در برنامه Karina y Timoteo بود.
پونس د لئون تحصیلات بازیگری خود را در مرکز آموزش تئاتر دانشگاه کاتولیک آغاز کرد.
باشگاه فوتبال بارسلونا
تاریخچه

مقالهٔ اصلی: تاریخچه باشگاه بارسلونا
تاریخچه > تأسیس باشگاه فوتبال بارسلونا (۱۹۲۲–۱۸۹۹)

در ۲۲ اکتبر سال ۱۸۹۹ میلادی، هانس گمپر تمایل خود را به صورت آگهی در روزنامه لوس دپورتس برای تأسیس باشگاه فوتبال اعلام کرد. در ۲۹ نوامبر همان سال در جلسهٔ خیمناسیو سوله نتایج مثبتی حاصل شد و در نهایت یازده بازیکن شامل واتر وایلد، لوئیس دی اوسو، بارتومئو ترادس، اوتو کونزله، اوته مه یر، انریک دوکال، پره کبوت، کارلس پوجول، جوزپ لوبت، جانپارسونز و ویلیام پارسونز جذب شدند و باشگاه فوتبال بارسلونا متولد شد. بارسلونا شروع موفقیت‌آمیزی در مسابقات ملی و منطقه‌ای نظیر مسابقات فوتبال کاتالونیا و کوپا دل ری داشت. در ۱۹۰۲ میلادی باشگاه اولین جام خود، کوپا ماکایا را بالای سر برد و نیز در همان سال در فینال اولین دوره کوپا دل ری به مصاف بیزکایا رفت که ۱ – ۲ مغلوب شد. در ۱۹۰۸ میلادی، درحالی که باشگاه در شرایط مالی سختی قرار داشت و جز قهرمانی در مسابقات فوتبال کاتالونیا در ۱۹۰۵ میلادی تا آن زمان نتوانسته بود پیروزی دیگری به دست آورد، خوان گمپر به عنوان ریاست باشگاه برگزیده شد. گمپر در ۵ دوره متفاوت، در بین سال‌های ۱۹۰۸ تا ۱۹۲۵، ریاست باشگاه را بر عهده داشت، و مجموعاً حدود ۲۵ سال را در خدمت باشگاه گذراند. از مهم‌ترین دستاوردهای وی می‌توان کمک به بارسا برای به دست آوردن ورزشگاه اختصاصی را خاطر نشان کرد.
در ۱۴ مارس ۱۹۰۹ میلادی، بارسلونا به ورزشگاه اینداستریا که بزرگتر بود و ۸٬۰۰۰ نفر گنجایش داشت، نقل مکان کرد. از ۱۹۱۰ تا ۱۹۱۴ میلادی، بارسلونا در جام پیرنه شرکت کرد و به عنوان بهترین تیم لانگیدوک، میدی، ناحیه آکیتن، باسک و کاتالونیا انتخاب شد. در آن زمان شرکت کردن در این رقابت‌های آزاد برای تیم بسیار مفید بود. در همین دوره زبان رسمی باشگاه از کاستیلن به کاتالونیایی تغییر کرد و تیم به‌تدریج به یکی از نمادهای مهم کاتالونیا تبدیل شد، تاجایی که برای بسیاری از طرفداران، حمایت از تیم بیشتر به واسطهٔ جایگاه اجتماعی آن و نه بازی خود تیم اهمیت داشت.
گمپر، جک گرینول را به عنوان اولین مربی تمام وقت بارسلونا انتخاب کرد. وی همچنین تلاش‌هایی برای افزایش تعداد اعضای باشگاه انجام داد، به‌طوری‌که در سال ۱۹۲۲ میلادی، تعداد اعضای باشگاه به بیش از ۲۰٬۰۰۰ نفر افزایش یافت. این افزایش اعضا به لحاظ مالی تیم را قادر به تهیه ورزشگاه جدید ساخت. در نهایت باشگاه به ورزشگاه لس کورتس که در همان سال افتتاح شده بود، نقل مکان کرد. ورزشگاه جدید ۲۲٬۰۰۰ نفر گنجایش داشت که بعدها به ۶۰٬۰۰۰ نفر هم رسید. در دوران گمپر، تیم فوتبال بارسلونا موفق شد یازده بار مسابقات فوتبال کاتالونیا، شش بار کوپا دل ری و چهار بار کوپا دی پیرنه را فتح کرده و نخستین «عصر طلایی» خود را تجربه کند.
تاریخچه > باشگاه فوتبال بارسلونا (۱۹۷۸–۱۹۵۷)

بارسلونا با مربیگری هلنیو هررا و لوییز سوارز جوان (بازیکن سال فوتبال اروپا در ۱۹۶۰) و دو بازیکن مجارستانی به توصیه کوبالا با نام‌های ساندور کوچیس و زولتان زیبور توانست دو عنوان ملی دیگر در سال ۱۹۵۹ و لا لیگا و جام بین شهری را در ۱۹۶۰ کسب کند. در ۱۹۶۱ بارسلونا اولین باشگاهی بود که توانست رئال مادرید را در رقابت‌های لیگ قهرمانان اروپا شکست دهد، اما در فینال با نتیجه ۳–۲ مغلوب بنفیکا شد.
کار ساخت ورزشگاه نیوکمپ در سال ۱۹۵۷ به پایان رسید و این بدین معنا بود که باشگاه مقداری پول برای خرید بازیکنان جدید داشت. دهه ۱۹۶۰ موفقیت‌های کمتری برای باشگاه به همراه داشت و لا لیگا کاملاً در دست رئال مادرید بود. از جنبه‌های مثبت دهه شصت می‌توان به ظهور بازیکنانی چون جوزپ فوسته و کارلس رکساچ و پیروزی باشگاه در کوپا دل جنرالیسمه در ۱۹۶۳ و جام بین شهری در ۱۹۶۶ اشاره کرد. همچنین بارسلونا توانست رئال مادرید را در فینال کوپا دل جنرالیسمه در ورزشگاه برنابئو در حالی که فرانکو بازی را تماشا می‌کرد، شکست دهد و بخشی از اقتدار سابق خود را به نمایش بگذارد. با پایان یافتن دوره دیکتاتوری فرانکو در ۱۹۷۴، نام باشگاه به نام اصلیش تغییر کرد، طراحی تاج آن به شکل اولیه‌اش برگردانده شد و دوباره حروف اصلیش را به دست آورد.
فصل ۱۹۷۳–۱۹۷۴ شاهد حضور یوهان کرایف بود که برای ثبت یک رکورد جهانی به مبلغ ۹۲۰ هزار پوند از آژاکس خریداری شد. یوهان کرایف در مصاحبه‌ای با یکی از خبرگزاری‌های اروپا گفت: «من بارسلونا را به رئال مادرید ترجیح دادم زیرا نمی‌توانم برای تیمی بازی کنم که با فرانکو ارتباط دارد». و این مصاحبه خیلی سریع او را به چهره محبوب هواداران بارسا تبدیل کرد و زمانی که وی نام فرزندش را یوردی، یک نام محلی کاتالانی گذاشت، بر میزان این محبوبیت افزوده شد. یوهان کرایف به همراه بازیکنان خوب دیگری چون خوان مانوئل آسنسی، کارلس رکساچ و هوگو سوتیل به باشگاه کمک کردند تا بتواند بعد از دهه ۱۹۶۰ با شکست ۵–۰ رئال مادرید در سال ۱۹۷۴ قهرمان لا لیگا شود. یوهان کرایف در ۱۹۷۳ در اولین دوره حضورش در بارسا به عنوان بهترین بازیکن سال اروپا برای بار دوم انتخاب شد، او در سال ۱۹۷۱، زمانی که برای آژاکس بازی می‌کرد توانسته بود این عنوان برای اولین بار کسب کند، همچنین برای بار سوم در سال ۱۹۷۴ درحالی که همچنان برای بارسلونا بازی می‌کرد مجدداً این عنوان را تصاحب کرد.
تاریخچه > رفتن نونیز و آمدن لاپورتا (۲۰۱۰–۲۰۰۰)

رفتن نونیز و فن خال از باشگاه قابل مقایسه با پیوستن لوییس فیگو به رئال مادرید نبود، فیگو نه تنها کاپیتان دوم تیم بلکه به عنوان قهرمانی قابل ستایش نزد هواداران بارسا شناخته می‌شد، تاجایی که بسیاری از کاتالونیایی‌ها او را از خودشان می‌دانستند. هواداران بارسا که از تصمیم پیوستن فیگو به رقیب دیرینه خود بسیار ناراحت بودند، این ناراحتی را با استقبال خشم‌آلود خود از حضور فیگو در نیوکمپ نشان می‌دادند، حتی در اولین حضور او در نیوکمپ به سمتش یک‌کله خوک و شیشه پر ویسکی پرتاب کردند. در سال ۲۰۰۰ خوان گسپارت جایگزین نونیز شد و به مدت سه سال در این سمت باقی‌ماند. در این مدت باشگاه شاهد رفت‌وآمد مربیان بود. در نهایت فن خال برای بار دوم به باشگاه بازگشت ولی از آنجایی که نتیجه مثبتی حاصل نشد، فن خال و گسپارت هر دو استعفاء دادند.
پس از دوران ناموفق گسپارت، باشگاه با ترکیبی از مسئولین جوان به اوج بازگشت. خوان لاپورتا جایگزین گسپارت شد و فرانک ریکارد بازیکن سابق تیم ملی فوتبال هلند به عنوان مربی بارسا انتخاب شد. تأثیر بازیکنان بین‌المللی و ترکیب آن‌ها با بازیکنان اسپانیایی تیم را به سمت کسب موفقیت مجدد سوق داد. بارسا توانست در سال ۲۰۰۵–۲۰۰۴ لا لیگا و سوپر جام اسپانیا را فتح کند و قرار دادی با رونالدینیو، بازیکن سال فوتبال جهان ۲۰۰۶ ببندد.
در فصل ۲۰۰۶–۲۰۰۵ بارسا مجدداً قهرمان لا لیگا و سوپر جام اسپانیا شد. در فینال لیگ قهرمانان بارسلونا در مقابل آرسنال قرار گرفت، درحالی که آرسنال تا پیش از ۱۵ دقیقه پایان بازی با ۱۰ بازیکن پیروز میدان بود، بارسا توانست نتیجه بازی را ۲–۱ به نفع خود تغییر دهد و جام را بعد از ۱۴ سال بالای سر بگیرد. در همان سال بارسلونا در جام باشگاه‌های جهان نیز شرکت کرد و در فینال با گل دقیقه ۸۲ حریف برزیلی خود، مغلوب اینترناسیونال شد. اگرچه بارسلونا فصل ۲۰۰۷–۲۰۰۶ را با قدرت شروع کرد، اما در پایان بدون کسب هیچ عنوانی فصل را به پایان رساند. بعدها اردوی پیش از فصل در ایالات متحده که منجر به مصدومیت ساموئل اتوئو و لیونل مسی شد، به عنوان دلیل عدم موفقیت باشگاه اعلام شد.
در لا لیگا که بارسا در بیشتر فصل‌ها در جایگاه اول قرار داشت، در سال جدید بی‌ثباتی باشگاه فرصتی برای پیشی گرفتن رئال مادرید و قهرمانی آنان شد. فصل ۲۰۰۸–۲۰۰۷ برخلاف سال‌های گذشته موفقیتی برای باشگاه به همراه نداشت و در پی آن جوزپ گواردیولا مربی تیم دوم بارسلونا در پایان فصل جایگزین ریکارد شد.
بارسا در فینال کوپا دل ری ۲۰۰۹ با شکست ۴–۱ اتلتیک بیلبائو برای ۲۵امین بار قهرمان این رقابت‌ها شد. سه روز پس از آن شکست رئال مادرید در رقابت‌های لا لیگا جام را برای بارسلونا در فصل ۲۰۰۹–۲۰۰۸ به ارمغان آورد. بارسا در حالی فصل را به پایان رساند که در ورزشگاه المپیک رم، منچستر یونایتد فاتح سال قبل جام باشگاه‌ها را با نتیجه ۲–۰ شکست داد و سومین عنوان قهرمانی جام باشگاه‌ها را فتح کرد. در نتیجه برای اولین بار در اسپانیا اولین سه‌گانه را به دست آورد. بارسا با شکست مجدد اتلتیک بیلبائو در فینال سوپر جام اسپانیا ۲۰۰۹ و پیروزی در مقابل شاختار دونتسک در فینال سوپر جام اروپا ۲۰۰۹ دو جام دیگر را نیز بالای سر برد. در دسامبر ۲۰۰۹، بارسا جام باشگاه‌های جهان ۲۰۰۹ را نیز فتح کرد و اولین تیم تاریخ فوتبال شد که شش‌گانه جام‌ها را توانست کسب کند. همچنین بارسلونا با فتح لا لیگا با ۹۰ امتیاز و فتح سوپر جام برای نهمین بار توانست دو رکورد تازه در فوتبال اسپانیا به ثبت برساند.
تاریخچه > رفتن لاپورتا و آمدن راسل (۲۰۱۴–۲۰۱۰)

بعد از کناره‌گیری لاپورتا در ژوئن ۲۰۱۰، ساندرو راسل بعد از مدتی کوتاه به عنوان مدیر جدید باشگاه انتخاب شد. رأی‌گیری برای انتخاب مدیر جدید در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۱ برگزار شد و راسل توانست با کسب ۶۱٫۳۵٪ (تعداد ۵۶٬۰۸۸ رأی) کل آرای مأخوذه به ریاست باشگاه برسد. او سپس توانست داوید ویا را با ۴۰ میلیون یورو از والنسیا
و خاویر ماسچرانو را با ۱۹ میلیون یورو از لیورپول
به همراه دو بازیکن دیگر در نوامبر ۲۰۱۰ به خدمت بگیرد. بارسلونا توانست در اولین ال کلاسیکو در فصل ۲۰۱۰–۱۱، رئال مادرید را با حساب ۵–۰ شکست دهد و همچنین در آن فصل توانست برای سومین سال پیاپی با ۹۶ امتیاز فاتح لا لیگا شود.
در آوریل ۲۰۱۱ بارسلونا که به فینال کوپا دل ری راه یافته‌بود در این مرحله مقابل رئال مادرید قرار گرفت و بازی را با حساب ۱–۰ در مستایا واگذار کرد.
در ماه مه نیز، بارسلونا در فینال لیگ قهرمانان اروپا با شکست دادن منچستر یونایتد با حساب ۳–۱ در ورزشگاه ومبلی لندن که از یک لحاظ تکرار فینال سال ۲۰۰۹ محسوب می‌شد، برای چهارمین بار قهرمان اروپا شد.
اما در فصل ۱۲–۲۰۱۱ چندان موفق ظاهر نشد و پس از واگذار کردن لا لیگا به رئال مادرید سپس در نیمه نهایی لیگ قهرمانان مغلوب تیم چلسی شد و از دور مسابقات کنار رفت. آن‌ها در این فصل تنها کوپا دل ری را با پیروزی ۰–۳ مقابل تیم اتلتیک بیلبائو به‌دست آوردند. در پایان فصل پپ گواردیولا از هدایت بارسا کناره‌گیری کرد. باشگاه پس از کنار رفتن او تیتو ویلانوا را که پیش از این به عنوان مربی و دستیار گواردیولا فعالیت می‌کرد، به سمت سرمربی برگزید. بارسلونا با هدایت تیتو موفق به کسب لا لیگا گشت و بارسلونا تحت هدایت او توانست رکورد بیشترین گل زده در این رقابت‌ها را بشکند. همچنین بارسا در این فصل به نیمه‌نهایی در جام حذفی و لیگ قهرمانان رسید اما از راهیابی به فینال دو تورنمنت بازماند. در اواسط فصل به علت بازگشت سرطانش و برای درمان به آمریکا سفر کرده بود و جوردی رورا هدایت بارسا را در غیاب او بر عهده داشت. در پایان فصل ویلانوا برای درمان سرطانش از هدایت بارسا کناره‌گیری کرد، او در ۲۵ آوریل ۲۰۱۴ درگذشت. پس از تیتو، خراردو مارتینو به عنوان سرمربی باشگاه انتخاب شد.
تاریخچه > بازگشت لاپورتا و جدایی مسی (حال–۲۰۲۱)

در پی شیوع کورونا و بحران اقتصادی که بر عرصه ورزش تأثیر گذاشت، هیئت مدیره باشگاه تصمیم به برگزاری انتخابات برای تعیین ریاست کرد و در ۷ مارس ۲۰۲۱، خوان لاپورتا با کسب ۵۴٫۲۸ درصد آرا در انتخابات ریاست باشگاه پیروز شد.
بارسلونا یا پیروزی ۴–۰ مقابل اتلتیک بیلبائو در فینال، سی و یکمین کوپا دل ری خود را به دست آورد که اولین جام باشگاه تحت هدایت رونالد کومان بود. در ۵ اوت ۲۰۲۱، علیرغم توافق بارسلونا و لیونل مسی و قصد آشکار هر دو طرف برای امضای قراردادی جدید، این معامله به دلیل موانع مالی و ساختاری ناشی از مقررات لیگ اسپانیا انجام نشد. پنج روز بعد اعلام شد که مسی به عنوان یک بازیکن آزاد به پاری سن ژرمن در لیگ ۱ فرانسه پیوسته است و دوران حضور ۲۱ ساله‌اش در بارسلونا پایان می‌یابد. لیونل مسی با انجام ۷۷۸ بازی و به ثمر رساندن ۶۷۲ گل در بارسلونا، برترین گلزن تاریخ باشگاه بوده است و توانست در این دوران ۳۵ عنوان رسمی را کسب نماید و دومین بازیکن با بیشترین عناوین تیمی تنها در یک باشگاه شود (تنها رایان گیگز در منچستریونایتد عناوین بیشتری نسبت به مسی دارد).
بارسلونا با کسب رده سوم در مرحله گروهی لیگ قهرمانان اروپا ۲۲–۲۰۲۱، برای اولین بار در طی ۱۷ سال به لیگ اروپا رسید و از مرحله پلی‌آف حذفی در این لیگ رقابت کرد.در ۲۸ اکتبر ۲۰۲۱، کومان از سرمربی‌گری باشگاه اخراج شد و در ۶ نوامبر ژاوی با قراردادی سه ساله، به عنوان سرمربی جدید باشگاه معرفی شد.
تیم هندبال بارسلونا در ۲۰۲۰–۲۱ توانست با نتایجی درخشان، در هر شش تورنمنتی که در آن شرکت کرده‌بود عنوان قهرمانی را به دست آورد و بهترین باشگاه هندبال اروپا شود. در همین فصل تیم زنان باشگاه فوتبال بارسلونا نیز توانست در لیگ قهرمانان اروپای زنان به مقام قهرمانی دست یابد و در فینال تیم زنان چلسی را با چهار گل شکست داد. تیم زنان همچنین در این فصل لیگ و جام حذفی (کوپا دلا رینا) در اسپانیا را هم بُرد و نخستین تیم زنان اسپانیایی شد که به سه‌گانه دست می‌یابد. پنج نفر از این تیم نامزد بهترین بازیکن برای دریافت توپ طلا شدند که نهایتاً الکسیا پوتلاس برنده شد و جنیفر هرموسو در جایگاه دوم قرار گرفت.
هواداران باشگاه

مقالهٔ اصلی: هواداران باشگاه فوتبال بارسلونا
کولس، از نام‌های مستعار طرفداران بارسلونا است. گفته می‌شود ۲۵٪ از جمعیت اسپانیا طرفدار بارسلونا هستند و بعد از رئال مادرید که ۳۲٪ از اسپانیایی‌ها هوادار آن هستند، بارسا در جایگاه دوم قرار می‌گیرد. جایگاه سوم نیز به تیم والنسیا با ۵٪ حامی تعلق دارد. در اروپا بارسا اولین تیم محبوب این قاره است. تعداد اعضای باشگاه از فصل ۲۰۰۳–۰۴ از ۱۰۰٬۰۰۰ نفر به ۱۷۰٬۰۰۰ نفر تا سپتامبر ۲۰۰۹ افزایش قابل توجهی داشته است.
علاوه بر عضویت، در ژوئن ۲۰۱۰، به‌طور رسمی ۱٬۳۳۵ نفر در نقاط مختلف جهان در انجمن هواداران بارسا ثبت نام کرده‌اند. انجمنهای هواداران وظیفه تبلیغ بارسلونا در محل‌های مختلف را دارند و در مقابل در حین بازدید از بارسلونا خدمات مفیدی دریافت می‌کنند. همچنین بارسا هواداران بسیار برجسته‌ای تاکنون داشته که در این میان می‌توان به پاپ ژان پل دوم که عضو افتخاری باشگاه بود یا خوزه زاپاترو که نخست‌وزیر فعلی اسپانیا است اشاره کرد.
هواداران باشگاه > دربی بارسلونا

مقالهٔ اصلی: شهرآورد بارسلونا
رقیب منطقه‌ای بارسا، اسپانیول است. برخلاف بارسا که هیئت مدیره اولیه آن از ملیت‌های مختلف بودند. این تیم توسط علاقه‌مندان به فوتبال اسپانیا تأسیس شد و سپس از حمایت پادشاه برخوردار گشت. اسپانیول آشکارا به عنوان یک تیم ضد بارسلونایی تأسیس شد و آن‌ها همواره بارسا را به عنوان یک تیم بیگانه می‌دیدند. از آنجایی که مردم کاتالونیا اسپانیول را به عنوان نماینده‌ای از مادرید می‌دیدند، رقابت‌ها جدی‌تر شد. زمین اصلی باشگاه اسپانیول در منطقه اعیان‌نشین ساریا بود.
اسپانیول به‌طور سنتی به‌خصوص در زمان حکومت فرانکو، به زعم اکثریت شهروندان بارسلونا به عنوان ترویج‌کننده مشروعیت حکومت شناخته می‌شد و این در تضاد کامل با روحیه انقلابی بارسلونایی‌ها بود. در ۱۹۱۸ که بحث خودمختاری مطرح شده بود اسپانیول شروع به مخالفت با آن کرد. بعدها اسپانیول در کنار فاشیست‌ها از گروه‌های حامی فالانژ که می‌خواستند به جنگ داخلی بپیوندند حمایت می‌کرد. باوجود این تفاوت‌های فکری، دربی به‌خاطر تفاوت اهداف هر دو باشگاه، بیشتر برای هواداران اسپانیول اهمیت داشته تا بارسلونا. در سال‌های اخیر رقابت میان دو باشگاه کمتر رنگ و بوی سیاسی داشته و باشگاه اسپانیول نیز نام رسمی و سرود باشگاه را از اسپانیایی به کاتالان ترجمه کرده است.
اگرچه در تاریخ لا لیگا بیشتر دربی‌ها منطقه‌ای هستند، این رقابت نامعمول نیز کاملاً با برتری بارسلونا همراه بوده است. اسپانیول در تمام طول ۷۰ سال گذشته تنها سه بار بالاتر از بارسلونا قرار داشته و در مسابقات جام حذفی کاتالونیا تنها در سال ۱۹۵۷ موفق به پیروزی در برابر بارسا شده است. همچنین بهترین نتیجه‌ای که اسپانیول تاکنون از شهرآورد بارسلونا به دست آورده ۶–۰ در سال ۱۹۵۱ بوده است. اسپانیول در فصل ۲۰۰۹–۲۰۰۸ با کسب پیروزی ۲–۱ در مقابل بارسا تنها تیمی است که توانسته سه بار در یک فصل بارسلونا را در نیوکمپ شکست بدهد.
درآمد و دارایی

در ۲۰۱۰، مجله فوربز با اعلام ثروت باشگاه بارسلونا در حدود ۷۵۲ میلیون یورو، آن‌ها را در جایگاه چهارم پس از منچستر یونایتد، رئال مادرید و آرسنال به عنوان ثروتمندترین باشگاه جهان قرار داد. طبق گفته دلویت، بارسلونا با درآمد ۳۶۶ میلیون یورو در همین سال، جایگاه دوم را پس از رئال مادرید که ۴۰۱ میلیون یورو درآمد دارد به دست آورده است.
حسابرسی‌های دلویت در ژوئیه ۲۰۱۰ نشان می‌دهد بارسلونا ۴۴۲ میلیون یورو بدهی دارد. این رقم دقیقاً ۵۸ درصد از کل دارایی‌ها بارسلونا است که فوربز آن را اعلام کرده بود. مدیر جدید باشگاه این بدهی‌ها را ناشی از مشکلات ساختاری دانسته است.