stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فرانسیسکو خاویر

| فرانسیسکو خاویر | فرانسیسکو خاویر |
| --- | --- |
یک نقاشی از فرانسیسکو خاویر، نگهداری در موزه شهر کوبه.: یک نقاشی از فرانسیسکو خاویر، نگهداری در موزه شهر کوبه.
حواری خاور دور: حواری خاور دور
زادهٔ: ۷ آوریل ۱۵۰۶ Javier، پادشاهی ناوار (اسپانیا کنونی)
درگذشتۀ: ۳ دسامبر ۱۵۵۲ (۴۶ سال) Portuguese Base at São João Island (اکنون چین)
تکریم‌شده در: کلیسای کاتولیک، لوتریانیسم، Anglican Communion
بئاتیفیه: ۲۵ اکتبر ۱۶۱۹ توسط پل پنجم
قدیس‌شدن: ۱۲ مارس ۱۶۲۲ توسط گرگوری پانزدهم
بزرگداشت: ۳ دسامبر
نمادها: crucifix; preacher carrying a flaming heart; bell; globe; vessel; young bearded Jesuit in the company of Saint Ignatius Loyola; young bearded Jesuit with a torch, flame, cross and lily
قدیس حامی: African missions; اگرتلا; احمدآباد; الکساندریا; Apostleship of Prayer; استرالیا؛ بمبئی; بورنئو; کیپ‌تاون; چین؛ دیناجپور، بنگلادش؛ East Indies; Fathers of the Precious Blood; foreign missions; Freising, آلمان؛ گوا، هند؛ گرین‌بی، ویسکانسین؛ هند؛ ایندیاناپلیس، ایندیانا؛ دانشگاه صوفیه، توکیو، ژاپن؛ Joiliet, ایلینوی؛ کابانکالان، فیلیپین؛ Nasugbu، باتانگا، فیلیپین؛ الگریا، سبو، فیلیپین؛ diocese of مالیندی، کنیا، کنیا؛ مبلغان؛ Missioners of the Precious Blood; نابارا، اسپانیا؛ دریانوردان؛ نیوزیلند؛ parish missions; plague epidemics; Propagation of the Faith; زاگرب، کرواسی؛ اندونزی؛ مالاکا؛ مالزی
فرانسیسکو خاویر (به اسپانیایی: St. Francis Xavier) (زاده ۳ دسامبر ۱۵۵۲ – درگذشته ۷ آوریل ۱۵۰۶)، مبلغ مذهبی کلیسای کاتولیک بود.
زندگی

او در پادشاهی ناوار (در حال حاضر بخشی از اسپانیا) متولد شد، و شاگرد ایگناتیوس لویولا بود. او رهبری مأموریت گسترده‌ای را در آسیا و عمدتاً در امپراتوری پرتغال برعهده داشت. خاویر در گسترش و نگهداری کاتولیسیزم به‌خصوص در هند، و حتی ژاپن، بورنئو، جزایر ملوک و مناطق دیگر که تاکنون توسط مبلغان مسیحی دیدار نشده بود، اثرگذار بود.
۶ سال پس از وارد شدن پرتقالی‌ها به کاگوشیما و آشنا کردن مردم با سلاح گرم در سال ۱۵۴۹، فرانسیسکو خاویر اسپانیایی به جزیرهٔ کاگوشیما در کیوشو وارد شد. این اولین بار بود که یک مبلغ مسیحی به ژاپن وارد می‌شد. خاویر پس از تبلیغ مسیحیت در جزیره کاگوشیما به شهر هیرادو در ولایت هیزن (استان ناگازاکی) رفت. سپس به کیوتو قصد او این بود که در سراسر ژاپن مسیحیت را انتشار دهد اما کیوتو که در آن هنگام در دوره سنگوکو (دوره جنگ‌های داخلی) بود به خواستهٔ وی پاسخ نداد. خاویر در بسیاری از مناطق کیوشو فعالیت کرد و بعد از ژاپن به هند بازگشت. او قصد داشت که بار دیگر به ژاپن بازگردد که در حین بازگشت درگذشت. مدت اقامت خاویر در ژاپن ۲ سال و ۳ماه بود.
حیدرآباد (کیار)

| حیدرآباد | حیدرآباد |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۱°۵۲′۰۰″شمالی ۵۰°۴۶′۴۷″شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۸۶۶۶۵°شمالی ۵۰٫۷۷۹۶۹°شرقی﻿ / 31.86665; 50.77969: مختصات: ۳۱°۵۲′۰۰″شمالی ۵۰°۴۶′۴۷″شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۸۶۶۶۵°شمالی ۵۰٫۷۷۹۶۹°شرقی﻿ / 31.86665; 50.77969
کشور: ایران
استان: چهارمحال و بختیاری
شهرستان: کیار
بخش: ناغان
دهستان: ناغان
جمعیت: ۵۲۵ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۳۸۳۲۶۴
حیدرآباد یا عادل‌آباد، روستایی در دهستان ناغان، بخش ناغان، شهرستان کیار در استان چهارمحال و بختیاری است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۵۲۵ نفر (۱۴۹خانوار) بوده‌است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۵ | ۶۲۱ | —     |
| ۱۳۹۰ | ۵۶۴ | ۹٫۲٪− |
| ۱۳۹۵ | ۵۲۵ | ۶٫۹٪− |
دکتر آنتونیو

| دکتر آنتونیو | دکتر آنتونیو |
| --- | --- |
کارگردان: انریکو گواتسونی
نویسنده: جووانی روفینی (رمان) گراردو گراردی انریکو گواتسونی جینو تالامو
بازیگران: انیو چرلیسی ماریا گامبارلی لامبرتو پیکاسو تینا زوکی
موسیقی: اومبرتو مانچینی جووانی فاسکو
فیلم‌بردار: ماسیمو ترتسانو
تدوین‌گر: جینو تالامو
شرکت تولید: ماندرفیلم
توزیع‌کننده: ماندرفیلم
تاریخ‌های انتشار: ۱۲ دسامبر ۱۹۳۷
مدت زمان: ۱۰۳ دقیقه
کشور: ایتالیا
زبان: ایتالیایی 
دکتر آنتونیو (ایتالیایی: Il dottor Antonio) یک فیلم درام تاریخی به کارگردانی انریکو گواتسونی است که در سال ۱۹۳۷ منتشر شد.
بازیگران

انیو چرلیسی
ماریا گامبارلی
لامبرتو پیکاسو
وینیچو سوفیا
مینو دورو
مارگریتا بانی
کلاودیو ارملی
لوئیجی پاوزه
جانینا کیانتونی
رومولو کوستا
گویدو چلانو
اولینتو کریستینا
آلفردو روبرت
آکیله مایرونی
آریستیده گاربینی
پیترو توردی
چزاره فانتونی
میکله مالاسپینا
انتسو بیلیوتی
جووانی اونوراتو
روکو داسونتا
ماسیمو پیانفورینی
دورا نلسون (فیلم ۱۹۳۹)

| دورا نلسون | دورا نلسون |
| --- | --- |
کارگردان: ماریو سولداتی
نویسنده: لویی ورنوی (نمایش‌نامه) لوئیجی زامپا ماریو سولداتی
بازیگران: آسیا نوریس کارلو نینچی لوئیجی چیمارا نینو کریسمن  میکله ریکاردینی
موسیقی: فلیچه مونتاگینی
فیلم‌بردار: آنکیزه بریتسی
تدوین‌گر: جووانا دل بوسکو
تاریخ‌های انتشار: ۱۹۳۹
مدت زمان: ۷۸دقیقه
کشور: ایتالیا
زبان: ایتالیایی 
دورا نلسون (ایتالیایی: Dora Nelson) یک فیلم کمدی ایتالیایی به کارگردانی ماریو سولداتی است که در سال ۱۹۳۹ منتشر شد. این فیلم در واقع بازسازی یک فیلم فرانسوی به همین نام است.
بازیگران

آسیا نوریس
کارلو نینچی
لوئیجی چیمارا
نینو کریسمن
کارلو کامپانینی
اولینتو کریستینا
اولینا پائولی
ماسیمو جیروتی
جاکومو آلمیرانته
میکله ریکاردینی
مردمان!

| مردمان | مردمان |
| --- | --- |
کارگردان: تد کاچف
تهیه‌کننده: استیو گولین مونت مونتگومری
نویسنده: رابرت کلین
موسیقی: میشل کولومبی
توزیع‌کننده: فاکس قرن بیستم
تاریخ‌های انتشار: ۱ می ۱۹۹۲
مدت زمان: ۱۰۷ دقیقه
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۱۵ میلیون دلار
فروش گیشه: $6,132,924
مردمان! (به انگلیسی: Folks!) یک فیلم سینمایی آمریکایی در ژانر کمدی-درام محصول سال ۱۹۹۲ میلادی به کارگردانی تد کاچف است.
بازیگران

تام سلک - جان آلدریچ
دان آمچی - هری آلدریچ
آن جکسون - میلدرد آلدریچ
کریستین ابرسول - آرلن آلدریچ
وندی کروسون - آدری آلدریچ
مایکل مورفی - اد
رابرت پاستریولی - فرد
جان فاورو - راننده تاکسی شیکاگو
انتقادها

این فیلم به‌طور کلی نقدهای خوبی دریافت کرد.
هوهانس ماقاکیان

| هوهانس ماقاکیان | هوهانس ماقاکیان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۶ آوریل [سبک قدیمی: ۲۴ مارس] ۱۹۱۴ تفلیس، امپراتوری روسیه
درگذشت: ۱۴ فوریهٔ ۱۹۸۲ (۶۷ سال) ایروان، جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان
ملیت: ارمنی
تحصیلات: دکتری علوم زمین‌شناسی-کانی‌شناسی
محل تحصیل: انستیتو دولتی کانی‌شناسی سن پترزبورگ
جوایز:           
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): زمین‌شناسی
محل کار: فرهنگستان علوم اتحاد شورویدانشگاه معدن سن پترزبورگ از ۱۹۴۰ انستیتو علوم زمین‌شناسی فرهنگستان ملی علوم ارمنستاندانشگاه دولتی ایروان از ۱۹۵۰
استاد راهنما: آلکساندر زاواریتسکی
 :  
هوهانس (ایوان) گئورگی ماقاکیان (ارمنی: Հովհաննես (Իվան) Գևորգի Մաղաքյան؛  زادهٔ ۲۴ مارس ۱۹۱۴ - درگذشته ۱۴ فوریهٔ ۱۹۸۲) زمین‌شناسی، آکادمیسین اهل ارمنستان بود.
زندگی‌نامه

وی در ۶ آوریل [سبک قدیمی: ۲۴ مارس] ۱۹۱۴ در تفلیس به دنیا آمد و از انستیتو دولتی کانی‌شناسی سن پترزبورگ فارغ‌التحصیل گشت. وی عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان ستاره سرخ، نشان برجسته افتخار، نشان پرچم سرخ کار، مدال دفاع از قفقاز، مدال به خاطر پیروزی مقابل آلمان در جنگ بزرگ میهنی (۱۹۴۵–۱۹۴۱)، مدال کار شجاعانه در جنگ بزرگ میهنی (۱۹۴۵–۱۹۴۱)، جایزه استالین (۱۹۵۰)، مدال به مناسبت یکصدمین سالگرد تولد ولادیمیر ایلیچ لنین، دانشمند افتخاری ارمنستان شوروی (۱۹۶۱)، جایزه دولتی ارمنستان شوروی (۱۹۷۶) و زمین‌شناس شایسته ارمنستان شوروی شده است. وی در ۱۴ فوریهٔ ۱۹۸۲ در سن ۶۷ سالگی در ایروان درگذشت.
یادداشت

↑  Երկրաբանա-հանքաբանական գիտությունների դոկտոր
اوت ویل

| Huttwil | Huttwil |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: سوئیس
کانتون: Bern
بخش: Oberaargau (administrative district)
حکومت: حکومت
 • شهردار: Therese Löffel
 • مجلس: Therese Löffel
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۷٫۲۴ کیلومتر مربع (۶٫۶۶ مایل مربع)
ارتفاع: ۶۳۸ متر (۲۰۹۳ فوت)
جمعیت (دسامبر ۲۰۰۹): جمعیت (دسامبر ۲۰۰۹)
 • کل: ۴۷۰۵
 • تراکم: ۲۷۰/کیلومتر مربع (۷۱۰/مایل مربع)
کد پستی: 4950
شمارهٔ SFOS: 0954
محل‌ها: Schwarzenbach, Bern
همسایه‌ها: Auswil, Dürrenroth, Eriswil, Gondiswil, Rohrbach, سوئیس, Rohrbachgraben, سوئیس, Ufhusen (LU), Wyssachen
وبگاه: www.huttwil.ch   SFSO statistics
شهر اوت ویل  در بخش ترکل‌اوئلد در ایالت برن در کشور سوئیس واقع شده‌است که ۴٬۶۰۰ نفر  جمعیت دارد.
دو زن (فیلم ۱۳۷۷)

| دو زن | دو زن |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: تهمینه میلانی
تهیه‌کننده: آرتا فیلم آرمان فیلم
نویسنده: تهمینه میلانی
بازیگران: نیکی کریمیمحمدرضا فروتنمریلا زارعیآتیلا پسیانیحسن جوهرچی
موسیقی: بابک بیات
فیلم‌بردار: حسین جعفریان
تدوین‌گر: مصطفی خرقه‌پوش
شرکت تولید: آرتا فیلم آرمان فیلم
توزیع‌کننده: سازمان توسعه سینمایی سوره
تاریخ‌های انتشار: ۲ تیر ۱۳۷۸
مدت زمان: ۹۶ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
فروش گیشه: ۳۱۲٬۰۰۰٬۰۰۰ تومان (تهران)
دو زن فیلمی به کارگردانی و نویسندگی تهمینه میلانی محصول سال ۱۳۷۷ است.
داستان فیلم

وقتی فرشته به رؤیا تلفن کرده و برای معالجه همسرش احمد که در بیمارستان بستری شده، از او استمداد می‌کند، رؤیا که یک آرشیتکت است، به سرعت از دفتر محل کارش، یک شرکت مهندسی ساختمانی، به سوی بیمارستان حرکت می‌کند و بین راه، پانزده سال پیش، روزهای دانشکده مرور می‌کند… فرشته و رؤیا همکلاس در دانشکده معماری هستند… فرشته به زادگاهش اصفهان بازمی‌گردد و کمی بعد، دانشگاه‌ها تا زمان نامعلومی تعطیل می‌شوند و دیگر فرشته موفق به ادامه تحصیلش نمی‌شود… پانزده سال از آن تاریخ گذشته‌است و حالا فرشته در برابر رؤیا است و، ماجراهای زندگی اش را در پانزده سال گذشته مرور می‌کند… روزهایی را که حسن به دنبال او و در تعقیبش در اصفهان، دچار تصادف و مرگ کودکی شد و به سیزده سال زندان محکوم گردید… روزهایی که با مردی به نام احمد که به خواستگاریش آمد، ازدواج کرد با این امید که همسرش به قولش پایبند باشد و مانع تحصیلش نشود، اما چنین نشد و به علاوه زندگی سخت و ملال آوری را پیش رویش گذاشت… به روزهایی که به دلیل بی‌اعتمادی و بدبینی‌های فراوان احمد، میان آن دو اختلاف افتاد و روز به روز به دامنه اش افزوده شد و وقتی حسن از زندان آزاد و مجدداً به تعقیب او پرداخت، فاجعه، ابعاد عمیق‌تری یافت… حسن که ذره ای از علاقه و خواسته اش کم نشده همچنان در پی فرشته ناگزیر در برابر احمد قرار می‌گیرد. در نزاعی که بین آن دو درمی‌گیرد ضربات چاقوی حسن، قلب احمد را نشانه می‌رود و اینک احمد، شوهرش، در جدال با مرگ و زندگی در بیمارستان قلب بستری است در حالی که او و دو فرزندش مترصد احوالش هستند… رؤیا که عمیقاً تحت تأثیر سرنوشت تلخ و غم‌انگیز فرشته قرار گرفته، نمی‌تواند آینده او و گردابی که دوستش در آن دست و پا می‌زند، در ذهنش تصور کند، در همین زمان از بیمارستان خبر می‌رسد که احمد درگذشته است. حالا این فرشته است که رویاروی زندگی تازه ای قرار گرفته و اینک تنها خودش باید برای آینده اش تصمیم بگیرد، فرشته احساس پرنده ای را دارد که می‌خواهد پرواز کند. هرچند که بال پرواز ندارد…
بازیگران

| بازیگرها | نقشها |
| --- | --- |
نیکی کریمی: فرشته
محمدرضا فروتن: حسن
آتیلا پسیانی: احمد
مریلا زارعی: رؤیا
حسن جوهرچی: شوهر رؤیا، متین
رضا خندان: پدر فرشته
امیر انوریان: پسرعموی فرشته
زهرا شهبازی: مادر فرشته
گلاره سمندر: فاطمه
نازیلا جمشیدی: خواهر احمد
گیتی معینی: مادر احمد
حبیب‌الله ثامینه: استاد
مصطفی کریمی: پدر احمد
جوایز

جایزه بهترین کارگردانی جشنواره بین‌المللی فیلم لس آنجلس ۱۳۸۰
جایزه ویژه مردمی بهترین فیلم جشنواره فیلم آبادان ۱۳۷۹
جایزه ویژه تماشاگران جشنواره بین‌المللی فیلم استانبول ۱۳۷۹
جایزه تیترا و جایزه نقدی جشنواره فیلم ژنو ۱۳۷۸
جایزه بهترین بازیگر زن جشنواره بین‌المللی فیلم تائورمینا ۱۳۷۸
تندیس زرین بهترین بازیگر نقش اول و نقش مکمل زن جشن خانه سینما ۱۳۷۸
سیمرغ بلورین بهترین فیلمنامه جشنواره فیلم فجر ۱۳۷۷
دیپلم افتخار بهترین بازیگر نقش اول زن جشنواره فیلم فجر ۱۳۷۷
کتاب فیلمنامه دوزن

فیلمنامه دوزن در سال ۱۳۷۸ توسط نشر توفیق آفرین به صورت مصور در ۱۷۶ صفحه و در قطع رقعی کتاب منتشر شده‌است و در سال ۱۳۷۹ نیز به چاپ دوم رسید.
پلمنی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پلمنی همراه با اسمتانا (خامه ترش): پلمنی همراه با اسمتانا (خامه ترش)
گونه: دامپلینگ
خاستگاه: روسیه
منطقه: پرم، اودمورتیا
مواد اصلی: خمیر: آرد، آب، گاهیتخم مرغ پر شده با: گوشت چرخ‌کرده (گوشت خوک، گوشت گوسفند یا بز، گوشت گاو، یا هر نوع دیگری از گوشت)، ماهی یا قارچ
  رسانه: پِلمِنیПельмени:   رسانه: پِلمِنیПельмени
پِلمِنی (به روسی: пельмени) یکی از غذاهای سنتی روسیه است.
پلمنی خمیری است به شکل هلال یا دایره که داخلش گوشت چرخ کرده ریخته‌اند. آب‌پز می‌کنند، اسمتانا (Smetana) که چیزی مثل خامه ترش است به آن اضافه کرده و می‌خورند.
گفته می‌شود که در اصل از چین وارد روسیه شده، و انواع مختلفی دارد. بعضی وقت‌ها حالت سوپ دارد، بعضی وقت‌ها خشک و با کره و انواع سس‌های مختلف سرو می‌شود.
پِلمِنی یک روش خیلی راحت برای ذخیره گوشت در یخبندان سیبری بوده و امروزه در تمامی قسمت های روسیه همانند پاساژهای بزرگی چون سالاریس و یا آویا اگر بروید می بینید تمامی اقشار به  وفور از آن استفاده می کنند.در بسیاری از فروشگاه‌ها در بسته‌بندی‌ها یخ زده پیدا می‌شود و می‌توانند به‌راحتی آن را آب‌پز کنند.
در اوکراین بعد از آب‌پز کردن پِلمِنی را سرخ می‌کنند. اوکراینی‌ها به جای گوشت از پوره سیب زمینی هم استفاده می‌کنند. در بعضی رستوران‌های اوکراینی، پِلمِنی را داخل ظرف‌هایی مثل ظرف دیزی می‌ریزند، رویش تخم مرغ می‌شکنند، کره و سبزیجات مختلفی مثل شوید اضافه می‌کنند و می‌پزند.
تاریخچه

اولین اشاره به غذاهای مانند کوفته در یونان باستان بوده، اما به نظر می رسد منطقه اورال زادگاه اصلی پلمنی باشد. کلمه pelmeni از pel'n'an (пельнянь) مشتق شده است - که معنای "نان گوش" در زبان های کومی و اودمورت فنلاندی را میدهد.
جام پرزیدنت آسیا ۲۰۱۰

| جزئیات مسابقات | جزئیات مسابقات |
| --- | --- |
کشور میزبان: میانمار
شمار تیم‌ها: ۱۱ (از ۱۱ فدراسیون)
رده‌بندی نهایی: رده‌بندی نهایی
 یاداناربون (یکمین عنوان):  یاداناربون (یکمین عنوان)
نایب‌قهرمان:  دوردوی دینامو
→ ۲۰۰۹ ۲۰۱۱ ← : → ۲۰۰۹ ۲۰۱۱ ← 
جام پرزیدنت آسیا ۲۰۱۰ ششمین دوره از جام پرزیدنت کنفدراسیون فوتبال آسیا بود. یک رقابت فوتبالی بود که توسط کنفدراسیون فوتبال آسیا (ای اف سی) برای باشگاه‌های «کشورهای نوظهور» در آسیا برگزار شد. تیم یاداناربون میانمار در این دوره با غلبه بر تیم دوردوی دینامو قرقیزستان به مقام قهرمانی رسید.
میکائیل ایمن تراج

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۱۷ شهریور ۱۳۷۳ ‏(۳۰ سال)
زادگاه:  سیمین شهر، گلستان
قد:  ۱۸۴ سانتی‌متر
پست:  دروازه‌بان
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  -
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۳۸۸–۱۳۹۰ |  اتکا گرگان |   |   |
| ۱۳۹۰–۱۳۹۵ |  فولاد یزد |   |   |
| ۱۳۹۵–۱۳۹۷ |  خونه به خونه |   |   |
| ۱۳۹۷–۱۳۹۸ |  کارون اروند خرمشهر |   |   |
| ۱۳۹۸–۱۳۹۹ |  سپیدرود رشت |   |   |
| ۱۳۹۹–۱۴۰۰ |  شاهین بوشهر |   |   |
| ۱۴۰۳–۱۴۰۴ |  باشگاه فوتبال آوانا مشهد |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۵ دسامبر ۲۰۱۶. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۵ دسامبر ۲۰۱۶. 
میکائیل ایمن تراج (زاده ۱۷ شهریور ۱۳۷۳) بازیکن فوتبال اهل سیمین شهر واقع در بندر ترکمن است که در پست دروازه‌بان بازی می‌کند.
ایمن تراج از ارکان اصلی خونه به خونه در پیروزی این تیم برابر نساجی در دربی مازندران در سال ۱۳۹۵ بود. وی با درخشش خود در جام حذفی به خصوص در بازی با سیاه جامگان زمینه‌ساز صعود تاریخی خونه به خونه به مرحله نیمه نهایی جام حذفی شد.
واکنش بیشلر-نپیرالسکی

واکنش بیشلر-نپیرالسکلی (انگلیسی: Bischler–Napieralski reaction) یک واکنش جایگزینی هسته‌دوستی درون مولکولی آروماتیک می‌باشد که منجر به حلقه‌زایی ترکیباتی همچون بتا-آریل‌اتیل‌آمیدها یا بتا-اتیل‌کربامات‌ها می‌شود. این واکنش برای اولین بار در سال ۱۸۹۳ توسط آگوست بیشلر و برنارد نپیرالسکی در پژوهشی در دانشگاه زوریخ کشف گردید. از این واکنش به صورت بسیار ویژه در سنتز دی‌هیدروکینولین‌ها که قابلیت اکسید شدن به ایزوکینولین‌ها را دارند، استفاده می‌شود.
یک طرح کلی از واکنش بیشلر-نپیرالسکی.
گاو کوهان‌دار

| گاو کوهان‌دار | گاو کوهان‌دار |
| --- | --- |
گاو کوهان‌دار، Bos primigenius indicus: گاو کوهان‌دار، Bos primigenius indicus
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
اهلی‌شده : اهلی‌شده 
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پستانداران
راسته:: جفت‌سم‌سانان
تیره:: گاوان
گونه:: نیاگاو
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Bos primigenius indicus : Bos primigenius indicus 
گاو کوهان‌دار (نام علمی: Bos primigenius indicus) نام یک زیرگونه از گونه نیاگاو است. که در شمال ایران و نواحی جنوب شرقی ایران به ویژه در استان سیستان و بلوچستان در منطقه سیستان زندگی می‌کرده است.
گاو کوهان دار، موزه هنر شهرستان لس آنجلس
گرمایش

به فرایند افزایش دما، گرمایش (به فرانسوی: chauffage) می‌گویند.
انواع مختلفی از سیستم‌های گرمایشی استاندارد وجود دارد. در مناطق با آب‌وهوای سرد برای خانه‌های شخصی و ساختمان‌های عمومی از گرمایش مرکزی برای گرم کردن استفاده می‌کنند. هم‌چنین سیستم‌ها شامل یک دیگ بخار، کوره (مشعل) یا پمپ گرمایی برای گرم کردن آب، بخار یا هوا می‌باشند که همه  در یک مکان مرکزی مانند موتورخانه در یک خانه یا اتاق تأسیسات در ساختمان‌های بزرگ قرار می‌گیرند.
یکی دیگر از راه‌های گرم کردن فضا، سیستم حرارتی گرمایش از کف است که با انتقال حرارت به صورت تابشی سهم زیادی در فرایند گرمایشی دارد. این سیستم در مقایسه با سایر سیستم‌های حرارتی نه تنها باعث صرفه جویی و بهینه‌سازی مصرف انرژی می‌شود، بلکه در ایجاد رفاه و آسایش ساکنان نیز بسیار مؤثر است.
یکی از جدیدترین روش‌های گرمایش ساختمان‌ها استفاده از قرنیز گرمایشی می‌باشد. سیستم گرمایش قرنیزی به علت توزیع حرارت در سراسر فضا باعث ایجاد گرمایش مطبوع و یکنواخت در کل فضا می‌شود. از مزایای دیگر این روش می‌توان به سرعت و بازده بالا در گرمایش اشاره نمود.
نیکیتا خروشچف

| نیکیتا خروشچف | نیکیتا خروشچف |
| --- | --- |
Никита Хрущёв: Никита Хрущёв
خروشچف در سال ۱۹۶۲: خروشچف در سال ۱۹۶۲
دبیر اول کمیته مرکزی حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی: دبیر اول کمیته مرکزی حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی
دوره مسئولیت ۱۴ مارس ۱۹۵۳ – ۱۴ اکتبر ۱۹۶۴: دوره مسئولیت ۱۴ مارس ۱۹۵۳ – ۱۴ اکتبر ۱۹۶۴
پس از: ژوزف استالین (به عنوان دبیرکل)
پیش از: لئونید برژنف
هفتمین نخست‌وزیر اتحاد جماهیر شوروی: هفتمین نخست‌وزیر اتحاد جماهیر شوروی
دوره مسئولیت ۲۷ مارس ۱۹۵۸ – ۱۴ اکتبر ۱۹۶۴: دوره مسئولیت ۲۷ مارس ۱۹۵۸ – ۱۴ اکتبر ۱۹۶۴
رئیس‌جمهور: کلیمنت ووراشیلوف لئونید برژنف آناستاس میکویان
معاون اول:  فهرست  فرول کوزلوف   آلکسی کاسیگین   دمیتری اوستینوف   لازار کاگانویچ   آناستاس میکویان 
پس از: نیکلای بولگانین
پیش از: آلکسی کاسیگین
دبیر اول حزب کمونیست اوکراین: دبیر اول حزب کمونیست اوکراین
دوره مسئولیت ۲۶ دسامبر ۱۹۴۷ – ۱۶ دسامبر ۱۹۴۹: دوره مسئولیت ۲۶ دسامبر ۱۹۴۷ – ۱۶ دسامبر ۱۹۴۹
پس از: لازار کاگانویچ
پیش از: لئونید ملنیکوف
دوره مسئولیت ۲۷ ژانویه ۱۹۳۸ – ۳ مارس ۱۹۴۷: دوره مسئولیت ۲۷ ژانویه ۱۹۳۸ – ۳ مارس ۱۹۴۷
پس از: استانیسلاو کوسیور
پیش از: لازار کاگانویچ
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: نیکیتا سرگی‌یویچ خروشچف ۱۵ آوریل ۱۸۹۴ کالینوکا، استان کورسک، امپراتوری روسیه
درگذشته: ۱۱ سپتامبر ۱۹۷۱ (۷۷ سال)  بیمارستان بالینی مرکزی، مسکو، روسیه شوروی، اتحاد جماهیر شوروی
آرامگاه: گورستان نووودویچی، مسکو
شهروند: شوروی
حزب سیاسی: حزب کمونیست اتحاد شوروی (۱۹۶۴–۱۹۱۸)
همسر(ان):  یفروسینیا پیساروا (ا. ۱۹۱۴–۱۹۱۹)  نینا پترونا خروشچف (ا. ۱۹۶۵) 
فرزندان:  ۵ یولیا خروشچوا (۱۹۸۱–۱۹۱۵) لئونید خروشچف(۱۹۴۳–۱۹۱۷) رادا خروشچوا (۲۰۱۶–۱۹۲۹) سرگئی خروشچف (۲۰۲۰–۱۹۳۵) النا خروشچوا (۱۹۷۲–۱۹۳۷) 
محل تحصیل: آکادمی صنعتی
جایزه‌ها:       
امضا: 
خدمات نظامی: خدمات نظامی
وفاداری: اتحاد جماهیر شوروی
خدمت/شاخه: ارتش سرخ
سال‌های خدمت: ۱۹۴۵–۱۹۴۱
درجه: سپهبد
فرمانده: نیروهای مسلح شوروی
جنگ‌ها/عملیات‌: جنگ جهانی دوم
نیکیتا سرگی‌یویچ خروشچُف (به روسی: Ники́та Серге́евич Хрущёв) (به انگلیسی: Nikita Sergeyevich Khrushchev) (زادهٔ ۱۵ آوریل ۱۸۹۴ – درگذشتهٔ ۱۱ سپتامبر ۱۹۷۱) سیاست‌مدار اهل شوروی بود که در طی بخشی از جنگ سرد، رهبری اتحاد جماهیر شوروی را به عنوان دبیر اول حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی از سال ۱۹۵۳ تا ۱۹۶۴ بر عهده داشت؛ او همچنین در حدفاصل سال‌های ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۴، نخست‌وزیر اتحاد شوروی بود و ریاست شورای وزیران را بر عهده داشت. خروشچف در دوران مسئولیتش، مواردی از جمله استالین‌زدایی اتحاد جماهیر شوروی، حمایت از پیشرفت و توسعهٔ برنامه فضایی شوروی و چندین اصلاحات نسبتاً لیبرال در زمینهٔ سیاست داخلی را پی‌گرفت. اعضای حزب کمونیست شوروی، در سال ۱۹۶۴ خروشچف را از قدرت برکنار کردند و لئونید برژنف را به عنوان دبیر اول حزب کمونیست شوروی و آلکسی کاسیگین را به عنوان نخست‌وزیر شوروی جایگزین وی کردند.
او پس از رسیدن به رهبری حزب کمونیست در کنگرهٔ این حزب سخنرانی کرد و جنایات دوران استالین را محکوم کرد.
سیاست خارجی > بحران موشکی کوبا

پس از این که شوروی موشک‌هایی را در کوبا مستقر کرد. رئیس‌جمهور وقت آمریکا جان اف کندی دستور داد راه را بر تمام کشتی‌هایی که از بلوک شوروی راهی کوبا بود ببندند و گفت: «هر حمله‌ای از جانب کوبا به هر کشور نیم‌کرهٔ غربی حملهٔ مستقیم شوروی به آمریکا تلقی خواهد شد.» بعد از آن خروشچف پیشنهاد سازش داد و از آمریکا خواست موشک‌های مستقر در ترکیه را برچیند و در عوض شوروی موشک‌های کوبا را برچیند. کندی این را به عنوان یک شرط نپذیرفت ولی خروشچف تسلیم شد و دستور داد موشک‌های کوبا را برچینند. البته کندی پس از مدتی به بهانهٔ فاسد شدن دستور داد موشک‌های ترکیه را برچینند.
سیاست خارجی > رابطه با جمال عبدالناصر

پس از حملهٔ مشترک سال ۱۹۵۶ انگلستان و فرانسه و اسراییل به مصر در دورهٔ جمال عبدالناصر بر سر ملی اعلام کردن آبراهه سوئز، خروشچف طی یادداشتی کشورهای انگلیس و فرانسه را تهدید به حملهٔ موشکی کرد. همکاری دولت آیزنهاور—رئیس‌جمهور وقت ایالات متحده—و شوروی در این بحران باعث پایان حملهٔ نظامی این سه کشور به مصر شد. این رویداد همراه با سیاست گردش به چپ ناصر موجب نزدیکی بیش از پیش مصر و شوروی و آغاز همکاری گستردهٔ نظامی و اقتصادی شوروی و مصر شد که نمونهٔ آن قرارداد احداث سد اسوان بر روی رودخانهٔ نیل به دست کارشناسان اتحاد شوروی و افتتاح مشترک آن سد با همراهی ناصر و هیئت اعزامی دولت اتحاد شوروی به سرپرستی خروشچف است.
از دیگر پیشامدهای مهم سیاست برون مرزی شوروی در دورهٔ خروشچف می‌توان به کشمکش شدید با غرب بر سر مسئلهٔ آلمان و احداث دیوار برلین در سال ۱۹۶۱ به دستور خروشچف، و همچنین سقوط هواپیمای جاسوسی آمریکا در سیبری در سال ۱۹۶۰ و دستگیری خلبان این هواپیما که با امتناع آیزنهاور از خواسته دولت اتحاد شوروی مبنی از پوزش خواهی رسمی باعث تنش در روابط این کشور با آمریکا شد، سرکوب قیام مردم مجارستان در سال ۱۹۵۶ تلاش برای بهبود روابط با یوگسلاوی زیر رهبری تیتو که تا حد امکان از دخالت استالین در امور این کشور جلوگیری می‌کرد؛ اشاره نمود.
امور داخلی شوروی > سخنرانی در بیستمین کنگره حزب کمونیست اتحاد شوروی

در این کنگره خروشچف در جریان یکی از سخنرانی‌ها به طرز بی‌سابقه‌ای به محکومیت برخی جنایات دورهٔ استالین از جمله محاکمه و تیرباران و تبعید شمار زیادی از بزرگان حزب کمونیست و انقلاب سوسیالیستی اکتبر و نزدیکان لنین همانند زینوویف، ریکوف، کامنف، بوخارین و… پرداخت و از آنان اعادهٔ حیثیت کرد. وی همچنین از اصطلاح «دشمن حزب و خلق» در دورهٔ استالین انتقاد کرد و اظهار داشت که این اصطلاح به کسانی گفته می‌شد که شخص ژوزف استالین آنان را دشمن خود می‌دانست و با این برچسب شمار زیادی از خادمان حزب و انقلاب از میان برداشته شدند. در این سخنرانی خروشچف به وصیت‌نامهٔ لنین اشاره کرد که مدت سی سال توسط استالین پنهان نگهداشته شده بود. در این وصیت‌نامه لنین به اعضای کمیتهٔ مرکزی حزب توصیهٔ اکید کرده بود از آنجایی که استالین فردی تندمزاج و خشن است بهتر است وی را از سمت دبیر اولی حزب برکنار و شخص دیگری را به این سمت منصوب کنند. وی همچنین به نامه‌ای اشاره کرد که در آن لنین به رفتار بد و توهین آمیز استالین نسبت به همسرش به شدت اعتراض نموده‌است و از وی خواست که یا به خاطر این رفتار بد از همسر وی پوزش بخواهد یا رابطه‌اش را با وی قطع خواهد کرد.
عنوان این سخنرانی کیش فردپرستی و نتایج آن بود که در آن خروشچف به نتایج زیان بار فرد پرستی و مغایرت آن با تعالیم مارکسیسم اشاره کرد و آن را مغایر با آموزه‌های لنین دانست.
در این کنگره خروشچف تنها به بخشی از جنایات استالین اشاره کرد و بخش زیادی از آن را فروگذاشت. دلیل اصلی آن همکاری نزدیک وی با استالین به ویژه در سال‌های آخر حکومت استالین و در نتیجه متهم شدن خود خروشچف در بخشی از این جنایات است. در حین سخنرانی و انتقاد خروشچف از استالین یکی از حضار با صدای بلند گفت پس آن موقع که استالین این جنایات را می‌کرد شما کجا بودی؟ خروشچف گفت کی بود این حرف را زد؟ دو سه بار جمله اش را تکرار کرد اما آن مرد از ترس جوابی نداد تا بالاخره خروشچف گفت آن موقع من همین جایی بودم که شما بودی و ترس مانع از حرف زدن من می‌شد.
در دورهٔ خروشچف بیشتر به صنایع سنگین توجه می‌شد تا تولید کالاهای مصرفی و یکی از نتایج آن پیشرفت چشمگیر شوروی در عرصهٔ هوافضا شد که نمونه‌های آن پرتاب ماهواره اسپوتنیک به فضا در سال ۱۹۵۷ و پرتاب نخستین فضاپیمای برندهٔ انسان به مدار زمین در ماه آوریل ۱۹۶۱ است.
در عرصهٔ کشاورزی سیاست زمین‌های بکر در شوروی به اجرا درآمد که پس از چند سال با شکست رو به رو شد. در این سیاست که بخش بزرگی از آن در قزاقستان به اجرا می‌آمد شمار زیادی از خانواده‌های روستایی از بخش اروپای شوروی به قزاقستان مهاجرت کرده و روستاهای مصنوعی به وجود می‌آوردند و زمین‌های بزرگ و بدون استفاده را با کمک امکانات دولت‌آباد کرده و در آن به کشاورزی می‌پرداختند.