سه پادشاهی کره
تاریخ > گسترش سه پادشاهی

در سرزمین اصلی، دودمان هان سقوط کرد و سائو وی(魏)·دودمان شو(蜀)·دودمان وو(吳) با رقابت سه کشور، از سده چهارم (میلادی) تا سده ششم میلادی، زمانی که نفوذ بر شبه‌جزیره کره در این دوره، سه پادشاهی به توسعه سیاسی زیادی دست یافتند.  یکی از آنها سازماندهی مجدد نظام برای تبدیل شدن به یک ملت باستانی و دیگری تبدیل آن به یک ملت فتح شده است.
سازماندهی مجدد نظام ملی باستانی کره با تضعیف سیستم پادشاهی قبیله‌ای آغاز شد.  در اصل، زمانی که قدرت رئیس قبیله قوی بود، یک سازمان اجتماعی غیرمتمرکز فقط می‌توانست حفظ شود و یک اقتدار سلطنتی قوی وجود نداشت.  از آنجایی که پادشاه به عنوان رئیس فدراسیون قبیله که گفته می شود رئیس جامعه فدراسیون قبایل است، بر اساس به رسمیت شناختن حقوق حاکم بر هر قبیله تأسیس شد. رهبر، اعمال قوی پادشاهی استبدادی غیرممکن بود.  بنابراین، انتظار جانشینی موروثی سلطنت یا ارث پدری وجود نداشت، بلکه تاج و تخت از طریق انتخاب تغییر یافت.  در بویو مسئولیت خشکسالی و فصل بارانی به عهده شاه گذاشته شد و شاه از سلطنت خلع یا کشته شد، یا اینکه قدرت سلطنتی بین پنج شاخه  گوگوریو، این واقعیت که سه نام خانوادگی (پارک، سوک و کیم) شیلا به نوبت تاج و تخت را در دست گرفتند، به خوبی گویای این موضوع است.
با این حال، نه تنها قدرت سران قبایل به تدریج افزایش نیافت و اقتدار سران قبایل به تدریج تضعیف شد، بلکه رهبران قبایل محلی به مرکز ارتقاء یافتند، موقعیت مناسبی به آنها داده شد و در نجیبزادگان سازماندهی شدند. هر یک از دو رتبه، از جمله خون جینگول، که در شیلا نظام رتبه‌بندی جینگول،  و رتبه‌های گوگوریو و بکجه تأسیس و غیره به خوبی از این موضوع سخن می گوید.  از این طریق، پادشاه که رهبر نظامی یک کنفدراسیون ساده قبیله‌ای بود، توانست از دارنده قدرت ضعیف سلطنتی که قبلاً توسط رئیس قبیله انتخاب می شد، به سلطنت مطلق تبدیل شود. که می تواند پدر و پسر را به ارث ببرد.
نکته دیگر این است که استقرار اقتدار سلطنتی باستان و سازماندهی مجدد نظام دولتی باستانی قبل از جنبه های نهادی مستلزم اتحاد ایدئولوژیک بود. برای تعالی نظام ایدئولوژیک غیرمتمرکز و قبیله ای گذشته به یک نظام ایدئولوژیک ملی کهن، به کد ایدئولوژی و اخلاق جامع تر و سطح بالا نیاز بود.  در دوران باستان کره، گوگوریو (۳۷۲ (میلادی))، بکجه (۳۸۴ (قمری))، و شیلا (۵۲۷ (میلادی)) این واقعیت که در این دوره بود که بودیسم وارد یا به رسمیت شناخته شد به این معنی است که بودیسم نقشی ایدئولوژیک و سیستماتیک در استقرار نظام دولتی باستان ایفا کرد.
پادشاه گوانگ‌گه‌تو بزرگ و پادشاه جانگسو، که به دنبال پادشاه سوسوریم و پادشاه گگوگ‌یانگ که سیستم دولتی باستانی را در گوگوریو سازماندهی مجدد کرد، به تخت نشست، شبه‌جزیره لیائودونگ توانست قلمرو وسیعی را از حوضه رودخانه هان فتح کند و پادشاه جین‌هونگ، که پس از پادشاه بوفونگ که بودیسم را به رسمیت شناخت، بر تخت نشست. در شیلا، توانست قلمرو وسیع حوضه رودخانه هان را فتح کند. ظهور این پادشاهان فاتح سه پادشاهی، از جمله بازپس گیری، نه تنها به عنوان فرصتی برای پیشروی در قاره عمل کرد، بلکه به طور قابل توجهی نیز خدمت کرد. چشم انداز سه پادشاهی را تغییر داد.
پادشاه گوانگ‌گه‌تو بزرگ از گوگوریو نه تنها قلمرو خود را با حمله به منطقه منچوری در شمال گسترش داد، بلکه در نبرد علیه بکجه در جنوب نیز پیروز شد. بکجه همچنین وه را که در قدرت بود شکست داد. پادشاه جانگسو نیز برای گسترش قلمرو خود تلاش کرد و برای این منظور،  پادشاه جانگسو پایتخت را به پیونگ‌یانگ سونگ انتقال داد.  از طریق یک سری از سیاست‌های توسعه به سمت جنوب، از جمله انتقال پایتخت به پیونگ‌یانگ سئونگ، اتحادی بین شیلا و بکجه برای مقابله با گوگوریو ایجاد شد. بیش از ۱۲۰ سال اخیر در تاریخ سه پادشاهی بود که زمان کافی را به شیلا توسعه یافته داد تا توانایی های خود را پرورش دهد و پایه و اساس اتحاد سه پادشاهی را در آینده ایجاد کند.
در زمان سلطنت پادشاه بوپ‌هونگ از طریق جین‌هونگ بود که شیلا با عجله خود را سازماندهی کرد و یک سیستم فاتح ایجاد کرد، و در آن زمان، گوگوریو بود. مسئول پادشاه گوانگ‌گه‌تو بزرگ زمانی بود که قدرت زیادی به دلیل جنگ دو نسلی فتح بین و پادشاه جانگسو هدر رفت. شیلا با بکجه متحد شد، حوضه رودخانه هان را که تحت فرمان گوگوریو بود تصاحب کرد و به سمت شمال شرقی تا ناحیه گونگ‌وون کنونی پیشروی کرد و هامگیونگنام نه تنها آن را اشغال کردند، بلکه اتحاد ناجه را نیز شکستند و حتی ناحیه پایین رودخانه هان را که بکجه فتح کرده بود، پس گرفتند. شیلا اتحاد ناجه را شکست و حوضه رودخانه هان را که بکجه مالک آن بود، تصرف کرد و به زمین حاصلخیز در حوضه رودخانه هان دسترسی پیدا کرد و با سلسله های چین مانند تانگ از طریق دریای زرد، ارتباط بگیرند. آنها مرز بین گوگوریو و بکجه را مسدود کردند، و بودیسم را در داخل به رسمیت شناختند و هوارانگ را پرورش دادند و پایه گذاری اتحاد سه پادشاهی شدند.
فتح گایا بر دو نسل پادشاه بوپ‌هونگ و پادشاه جین‌هونگ از شیلا ثابت کرد که سیاست پیشروی شیلا غرب از رودخانه ناکدونگ به این معنی است. گایا که مدتها میدان نبرد قدرت بین شیلا·بکجه و وه بود توسط شیلا فتح شد. این به این دلیل است که نه تنها نیروهای بکجه از اینجا اخراج شدند، بلکه شیلا در رویارویی با آنها موقعیت برتری را اشغال کردند. شیلا به یک نیروگاه جدید در شبه جزیره کره تبدیل شد و تغییرات بزرگی در شکل گیری حوزه نفوذ آن ایجاد کرد.  بر این اساس، وضعیت در شبه جزیره کره به طور قابل توجهی تغییر کرده است، به جای رویارویی گذشته بین گوگوریو و شیلا. بکجه، و این دیپلماتیک با مشارکت چین و ژاپن در روابط، وضعیت در شرق آسیا بین قدرت های شرقی و غربی سوئی·تانگ تغییر کرد. - شیلا و گوک‌ترک‌ها - گوگوریو - بکجه - به دو جناح شمالی و جنوبی وه تقسیم شد.
یک واقعیت فرهنگی که در این دوره قابل توجه است، معرفی بودیسم و ​​کنفوسیوس است. بودیسم به اتحاد ایدئولوژی کشورهای باستان کمک کرد و آنها را قادر ساخت تا روحیه بالایی را در جنگ های فتح در مقیاس بزرگ نشان دهند، و کنفوسیوسیسم به عملکرد کارآمد سیستم ها در قدرت متمرکز سلطنتی دوران باستان کمک کرد. این به این معناست که اساس ایدئولوژیک را فراهم کرده است. علاوه بر این، در این دوره، روش پرورش حق استفاده از گاو به شبه‌جزیره کره معرفی شد و افزایش سه کشور شبه‌جزیره کره را آسان کرد. تولید مواد غذایی کارآمد آنها حتی پس از دوره سه پادشاهی همچنان تأثیر زیادی بر کشاورزی در شبه جزیره کره داشت.