بشار اسد

| بشار اسد | بشار اسد |
| --- | --- |
اسد در ۲۰۲۴: اسد در ۲۰۲۴
: 
نوزدهمین رئیس‌جمهور سوریه: نوزدهمین رئیس‌جمهور سوریه
دوره مسئولیت ۱۷ ژوئیه ۲۰۰۰ – ۸ دسامبر ۲۰۲۴: دوره مسئولیت ۱۷ ژوئیه ۲۰۰۰ – ۸ دسامبر ۲۰۲۴
نخست‌وزیر:  ببینید محمد مصطفی میرو  محمدناجی عطری  عادل سفر  ریاض فرید حجاب  عمر ابراهیم غلاونجی  وائل نادر حلقی  عماد خمیس  حسین عرنوس  محمد غازی الجلالی  
معاون رئیس‌جمهور:  ببینید عبدالحلیم خدام  زهیر مشارقت  فاروق الشرع  نجاح عطار  
پس از: عبدالحلیم خدام (سرپرست) حافظ اسد
پیش از: احمد الشرع
دبیرکل فرماندهی مرکزی حزب بعث: دبیرکل فرماندهی مرکزی حزب بعث
دوره مسئولیت ۲۴ ژوئن ۲۰۰۰ – ۸ دسامبر ۲۰۲۴: دوره مسئولیت ۲۴ ژوئن ۲۰۰۰ – ۸ دسامبر ۲۰۲۴
قائم‌مقام: سلیمان قداح محمد سعید بخیتان هلال هلال
رهبر: عبدالله احمر
پس از: حافظ اسد
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۱ سپتامبر ۱۹۶۵ ‏(۵۹ سال) دمشق، سوریه
حزب سیاسی: حزب بعث
دیگر عضویت‌های سیاسی: جبهه ملی پیشرو
همسر(ان): اسما اسد (ا. ۲۰۰۰)
روابط: خانواده اسد
فرزندان: حافظ زین کریم
مادر: انیسه مخلوف
پدر: حافظ اسد
محل تحصیل: دانشگاه دمشق
امضا: 
خدمات نظامی: خدمات نظامی
وفاداری: سوریه
خدمت/شاخه: نیروهای مسلح سوریه
سال‌های خدمت: ۱۹۸۸–۲۰۲۴
درجه: فیلد مارشال
یگان: گارد جمهوری (تا ۲۰۰۰)
فرمانده: نیروهای مسلح سوریه
جنگ‌ها/عملیات‌: جنگ داخلی سوریه
بشار اسد (زادهٔ ۱۱ سپتامبر ۱۹۶۵)، سیاستمدار سوری است که از ۱۷ ژوئیه ۲۰۰۰ میلادی تا ۸ دسامبر ۲۰۲۴ به‌عنوان نوزدهمین رئیس‌جمهور سوریه فعالیت کرد. او همچنین فرمانده کل قوای نیروهای مسلح سوریه و دبیرکل حزب بعث سوریه بود. پدرش، حافظ اسد، پیش از وی از سال ۱۹۷۱ تا پایان عمر در سال ۲۰۰۰، بر سوریه حکومت کرد و طی این دوره، سوریه را از یک جمهوری سکولار به یک دیکتاتوری خانوادگی تبدیل کرد.
بشار اسد در سال ۱۹۸۸ از دانشکده پزشکی دانشگاه دمشق فارغ‌التحصیل شد و پس از آن به عنوان پزشک در ارتش سوریه شروع به کار کرد. چهار سال بعد، او به لندن رفت و در رشته چشم‌پزشکی به تحصیلات تکمیلی پرداخت. در سال ۱۹۹۴، پس از آن‌که برادر بزرگترش باسل در یک سانحه رانندگی جان باخت، بشار به سوریه فراخوانده شد تا نقش باسل را به عنوان وارث بلافصل پدرش بر عهده بگیرد. اسد در سال ۱۹۹۸ وارد دانشگاه نظامی شد و مسئولیت اشغال لبنان توسط سوریه را بر عهده گرفت. پدرش، حافظ اسد، در ۱۰ ژوئن ۲۰۰۰ در دمشق به دلیل ایست قلبی درگذشت. بشار اسد به شکل رسمی قدرت را در ۱۷ ژوئیه به دست گرفت. در دوره‌ای کوتاه پس از شروع زمام‌داری بشار، اصلاحات فرهنگی و سیاسی در آن کشور انجام گرفت که به بهار دمشق معروف شد.
برنامه‌های اولیه اصلاحات اقتصادی دولت او به جای کاهش نابرابری‌ها، آن‌ها را تشدید کرد و قدرت اجتماعی و سیاسی را بیشتر در دست نخبگان وفادار به خانواده اسد متمرکز کرد. این سیاست‌ها باعث شد تا بخش‌های بزرگی از جمعیت سوریه، از جمله ساکنان مناطق روستایی، طبقات کارگر شهری، تاجران، صنعتگران و افرادی که قبلاً از حامیان سنتی حزب بعث سوریه بودند، از رژیم اسد دور شوند. در فوریه ۲۰۰۵، انقلاب سدر در لبنان که به دنبال ترور رفیق حریری، نخست‌وزیر لبنان، آغاز شد، بشار اسد را مجبور کرد به اشغال نظامی سوریه در لبنان پایان دهد. دههٔ اول حکومت اسد با سانسور شدید مطبوعات، اعدام‌های صحرایی، ناپدید شدن‌های قهری، تبعیض علیه اقلیت‌های قومی، و سرکوب گسترده توسط سرویس‌های امنیتی سوریه همراه بود. در مارس ۲۰۱۱، پس از آن‌که حکومت بشار اقدام به سرکوب خشونت‌بار تظاهرات گروهی از کودکان در شهر درعا را کرد، جرقهٔ اعتراضات موسوم به بهار عربی در سوریه زده شد، که به انقلاب سوریه و سپس جنگ داخلی سوریه منجر شد. این جنگ تاکنون حدود ۵۸۰٬۰۰۰ کشته بر جای گذاشته که حداقل ۳۰۶٬۰۰۰ نفر از آن‌ها غیرنظامی بوده‌اند. طبق گزارش شبکه حقوق بشر سوریه، نیروهای طرفدار اسد بیش از ۹۰ درصد از این غیرنظامیان را کشتند. دولت اسد جنایات جنگی متعددی را در طول جنگ داخلی سوریه مرتکب شده است، و ارتش اسد، یعنی نیروهای مسلح سوریه نیز چندین حمله با سلاح‌های شیمیایی انجام داده است. مرگبارترین حمله شیمیایی، حمله با گاز سارین در غوطه در ۲۱ اوت ۲۰۱۳ بود که بین ۲۸۱ تا ۱٫۷۲۹ نفر کشته شدند.
محققان و تحلیل‌گران، ریاست‌جمهوری اسد را یک دیکتاتوری بسیار شخصیت‌گرا توصیف می‌کنند، که به‌شکل حکومت پلیسی تمامیت‌خواه بر سوریه حکومت می‌کند، و مشخصهٔ آن، نقض حقوق بشر و سرکوب شدید است. در حالی که دولت اسد خود را سکولار توصیف می‌کند، اندیشمندان و ناظران مختلف سیاسی بر این باورند که رژیم او از تنش‌های فرقه‌ای برای پیش بردن اهداف خود در کشور سوء استفاده کرده است. بسیاری از مقامات عالی حکومت، بدنهٔ نیروهای مسلح و سرویس‌های اطلاعاتی سوریه از پیروان مذهب علوی محسوب می‌شدند که به خانوادهٔ اسد و حکومت پلیسی او وفادار بودند.
رژیم اسد در طول جنگ داخلی سوریه متهم به ارتکاب جنایات جنگی و جنایات علیه بشریت شد. این اعمال شامل حملات شیمیایی، بمباران بشکه‌ای مناطق غیرنظامی، ایجاد سپر انسانی، ایجاد قحطی از طریق محاصره‌های طولانی‌مدت شهرها و بمباران منابع غذایی که به گرسنگی‌دادن صدها هزار غیرنظامی منجر می‌شد و استفادهٔ گسترده از شکنجه، اعدام و ناپدید شدن‌های قهری می‌شد. این اقدامات منجر به واکنش‌های گسترده بین‌المللی، محکومیت جهانی، تصویب قطعنامه ۲۲۵۴ شورای امنیت، تحریم‌های بین‌المللی و انزوای بیشتر رژیم بشار اسد شد. در جریان جنگ داخلی سوریه، دولت او از سوی سازمان ملل متحد متهم به جنایات جنگی شد. در ۱۵ نوامبر ۲۰۲۳، فرانسه حکم بازداشت اسد را به دلیل استفاده از سلاح‌های شیمیایی ممنوعه علیه غیرنظامیان در سوریه صادر کرد. اسد قاطعانه این اتهامات را رد کرده و کشورهای خارجی به ویژه ایالات متحده را به تلاش برای تغییر رژیم متهم کرده است.
در نوامبر ۲۰۲۴، ائتلافی از شورشیان سوری حملات متعددی را علیه این کشور به قصد سرنگونی اسد انجام دادند. در ۷ دسامبر ۲۰۲۴ گزارش شد که اسد از کشور فرار کرده است و در همین حال شورشیان دمشق را تصرف کردند و رژیم اسد فروپاشید. بنا به گزارش رسانه دولتی روسیه، اسد در ۸ دسامبر به مسکو رسید و پناهندگی سیاسی دریافت کرد.