stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
اروپا ایکس‌اس

| اروپا ایکس‌اس | اروپا ایکس‌اس |
| --- | --- |
کاربری: هواپیمای دست‌ساز
تولیدکننده: Europa Aircraft
طراح: Ivan Shaw
نخستین پرواز: ۱۲ سپتامبر ۱۹۹۲
ساخته‌شده: 1994-present
تعداد ساخته‌شده: 495
اروپا ایکس‌اس (به انگلیسی: Europa_XS) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع هواپیمای دست‌ساز ساخت شرکت Europa Aircraft است. هواگرد اروپا ایکس‌اس نخستین پروازش را در ۱۲ سپتامبر ۱۹۹۲ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۴۹۵ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
طراح این هواگرد، Ivan Shaw بود.
چنگان

| چنگان چنگان | چنگان چنگان |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: اصفهان
شهرستان: اصفهان
بخش: مرکزی
جمعیت: ۱۱۸۹ نفر 
چنگان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اصفهان در استان اصفهان ایران است.امامزاده ی معروف آن، امام زاده مختار است. نام خانوادگی با اصالت چنگانی از این محل نشئت گرفته است.که جزو مردمان اعیان آن محل بوده اند.
جمعیت

این محله در شهر اصفهان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت ۵۸۵۶ نفر (۴۱۰۰خانوار) بوده‌است.
تضاد فرهنگی

تضادِ فرهنگی یا تهاجمِ فرهنگی یا تعارض فرهنگی (به انگلیسی: Cultural conflict) نوعی ناسازگاری است و هنگامی رخ می‌دهد که ارزش‌ها و اعتقادات مختلف فرهنگی با یکدیگر درگیر شوند. تعاریف گسترده و محدودی برای این مفهوم وجود دارد که هر دو برای توضیح خشونت (از جمله جنگ) و جنایت، در مقیاس خرد یا کلان استفاده شده‌اند.
برخلاف مبادله فرهنگی که در آن نظام‌ها توسعه یافته و تغییرات را برمی‌تابند؛ در تهاجم فرهنگی، ارزش‌های اصلی هر نظام مورد تردید قرار می‌گیرد و به مرور زمان نظام‌های ارزشی و فرهنگی از بین می‌روند. در ایران غرب‌زدگی را عموماً نمونه‌ای از آسیب‌پذیری در برابر تهاجم فرهنگی تلقی کرده‌اند.
ارزش‌های متناقض

جاناتان اچ ترنر تعارض فرهنگی را تعارض ناشی از «اختلاف در ارزش‌ها و اعتقادات فرهنگی که باعث اختلاف مردم با یکدیگر می‌شود» تعریف می‌کند. در سطح خرد، الکساندر گرو در مورد تضاد فرهنگی بین مهمانان با فرهنگ و ملیت‌های متفاوت بحث می‌کند، همان‌طور که در یک مجموعه تلویزیونی فالتی تاورز ۱۹۷۰ بریتانیا، دیده می‌شود. وی این تعارض را به عنوان تعارضی تعریف می‌کند که هنگامی اتفاق می‌افتد، که انتظارات مردم از یک رفتار خاص ناشی از زمینه‌های فرهنگی آنها برآورده نشود، زیرا دیگران زمینه‌های فرهنگی متفاوت و انتظارات متفاوتی دارند.
حل تعارضات فرهنگی دشوار است زیرا طرفین درگیری عقاید مختلفی دارند. تعارضات فرهنگی هنگامی شدت می‌یابد که این اختلافات در سیاست، به ویژه در سطح کلان منعکس شود. نمونه ای از تضاد فرهنگی بحث در مورد سقط جنین است. پاکسازی قومی یکی دیگر از نمونه‌های شدید درگیری فرهنگی است. جنگ‌ها همچنین می‌توانند نتیجه یک درگیری فرهنگی باشند. به عنوان مثال، اختلاف نظر در مورد برده داری یکی از دلایل جنگ داخلی آمریکا بود.
جنایت و انحراف

تعریفی دقیق تر از یک درگیری فرهنگی مربوط به مقاله دانیل بل در سال ۱۹۶۲ با عنوان «جنایت به عنوان شیوه زندگی آمریکایی» است و بر عواقب مجازاتی امکان‌پذیر یک درگیری در ارزش‌های فرهنگی تمرکز دارد.
ویلیام کورنبلوم آن را تعارضی تعریف می‌کند که وقتی هنجارهای متضاد «فرصت‌های انحراف و سود مجرمانه در خرده فرهنگ‌های انحرافی» را ایجاد می‌کنند، رخ می‌دهد. کورنبلوم خاطرنشان می‌کند، هرگاه قوانینی ارزش‌های فرهنگی را به گروهی تحمیل می‌کنند که این عقاید را ندارند (غالباً این مورد مربوط به اعمال اکثریت قوانین خود بر اقلیت است)، بازارهای غیرقانونی تهیه شده توسط مجرمان برای دور زدن این قوانین ایجاد می‌شود. وی در مورد مثال منع استفاده در منابعی بین ایالات متحده بحث می‌کند و یادآوری می‌کند که چگونه درگیری فرهنگی بین گروه‌های ضد و مشروبات الکلی فرصت‌هایی برای فعالیت غیرقانونی ایجاد کرده است. مثال مشابه دیگری که وی ذکر کرده است، جنگ درمقابل مواد مخدر است.
کورنبلوم همچنین درگیری فرهنگی را به عنوان یکی از انواع عمده تئوری تعارض طبقه‌بندی می‌کند. در برخورد تمدن‌ها ساموئل پی. هانتینگتون پیشنهاد می‌کند که هویت فرهنگی و مذهبی مردم منبع اصلی درگیری در جهان پس از جنگ سرد باشد.
فرهنگ‌های مختلف در ایران

ایرانیان از ابتدای تاریخ مورد هجوم حکومت‌های یونانی، عربی، مغولی بوده است و تأثیرات فراوانی نیز در فرهنگ ایرانی به‌وجود آورده است.تاب آوری فرهنگی به عنوان یک مفهوم کلیدی در علوم اجتماعی و فرهنگی، به توانایی یک فرهنگ در مواجهه با چالش ها و بحران ها اشاره دارد.این مفهوم در چند دهه اخیر مورد توجه قرار گرفته و به بررسی عواملی می پردازد که به یک جامعه کمک می کند تا در برابر مشکلات و تغییرات مقاومت کند و به رشد و توسعه ادامه دهد.ایرانیان با وجود چالش های تاریخی و سیاسی، توانسته اند هویت فرهنگی خود را حفظ کنند و در برابر تغییرات مقاومت نشان دهند. این تاب آوری نه تنها در هنر و ادبیات، بلکه در آداب و رسوم و مهمان نوازی مردم نیز مشهود است.تاب آوری فرهنگی تلاش می کند که دارایی ها و توانایی های فرهنگی را پاس داشته و موجب گسترش و توسعه آن شده و از اضمحلال و قربانی شدن آن ها در برابر غفلت، هجمه و هجوم و عوامل داخلی و خارجی محافظت کند.تاب آوری فرهنگی نه تنها یک مفهوم نظری بلکه یک نیاز عملی برای جوامع امروزی است.
نگارخانه

مقابله با نفوذ شیطان بزرگ: آنتن‌های ضبط‌شدهٔ ماهواره در نمایشگاه خیابانی - بسیج شیراز
کی‌اف‌سی در مصر
پل خواجو

| پل خواجو | پل خواجو |
| --- | --- |
fa (in English: Expected satiety)داخل «زاینده‌رود» قرار دارد.: faداخل «زاینده‌رود» قرار دارد.
نام: پل خواجو
کشور: ایران
استان: استان اصفهان
شهرستان: اصفهان
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
نام‌های دیگر: پل شاه، پل بابارکن‌الدین
نام‌های قدیمی: پل حسن‌بیگ، نام اصلی          = پل بیگلر بیگی
کاربری: پل
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۱۱
تاریخ ثبت ملی: ۱۵ دی ۱۳۱۰
  پل خواجو  روی نقشه اصفهان ۳۲°۳۸′۱۳″شمالی ۵۱°۴۱′۰۰″شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۶۳۶۸۲۸°شمالی ۵۱٫۶۸۳۲۹۲°شرقی﻿ / 32.636828; 51.683292   :   پل خواجو  روی نقشه اصفهان ۳۲°۳۸′۱۳″شمالی ۵۱°۴۱′۰۰″شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۶۳۶۸۲۸°شمالی ۵۱٫۶۸۳۲۹۲°شرقی﻿ / 32.636828; 51.683292   
| پل خواجو | پل خواجو |
| --- | --- |
مختصات: ۳۲°۳۸′۱۲″شمالی ۵۱°۴۱′۰۰″شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۶۳۶۷°شمالی ۵۱٫۶۸۳۳°شرقی﻿ / 32.6367; 51.6833
مکان: اصفهان
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
درازای کل: ۱۳۳ متر
پهنا: ۱۲ متر
پیشینه: پیشینه
گشایش: ۱۶۵۰ میلادی (۱۰۲۸ هجری خورشیدی)
پل خواجو، در استان اصفهان و بر روی رودخانه زاینده‌رود در شرق سی وسه پل قرار دارد.
خواجو شکل تحریف شده کلمه خواجه است که به مناسبت لقب بزرگان و خواجه‌های عصر صفوی در محله مجاور این پل بدین عنوان نامیده‌اند. این بنا در ۱۵ دی ۱۳۱۰ به شماره ثبت ۱۱۱ ثبت ملی شده است و در ۱۰۶۰ قمری برابر با ۱۰۲۹ خورشیدی و ۱۶۵۰ میلادی به شکل فعلی آن احداث و ساخته شد.
نام

این پل را همچنین پل شاه، پل بابا رکن‌الدین (مسیر رفتن به خانقاه و آرامگاه بابا رکن‌الدین و تخت فولاد) و پل حسن‌بیگ (نام پل قبلی که در زمان شاه‌عباس تخریب شد و این پل به جای آن ساخته شد) یا پل شیراز هم نامیده‌اند و از بناهای شاه عباس دوم صفوی است، که در سال ۱۰۶۰ هجری قمری بنا شده است. در میانه پل خواجو، ساختمانی مخصوص، که به بیگلربیگی شهرت دارد بنا شده است، که برای اقامت موقتی شاه صفوی و خانواده او ایجاد شده بود و هم‌اکنون نیز وجود دارد و طاق‌های آن دارای تزئینات نقاشی بسیار زیبایی است و در واقع پل خواجو به خاطر معماری و تزئینات کاشیکاری آن از دیگر پل‌های زاینده رود مشهورتر است. درازای پل ۱۳۳ متر و پهنای آن /۱۲ متر است. این پل را به نام‌های دیگری نیز خوانده‌اند ولی به سبب قرار گرفتن در محله خواجو به پل خواجو معروف است.
ویژگی‌ها

پل خواجو به خاطر معماری و تزئینات کاشی‌کاری آن از دیگر پل‌های زاینده رود مشهورتر است. این پل که در دوران صفوی یکی از زیباترین پل‌های جهان به‌شمار می‌رفت، بیشتر به منزله سد و بند بوده است. در میان هریک از دو ضلع شرقی و غربی پل ساختمانی بنا شده که شامل چند اتاق مزین به نقاشی است. این ساختمان که -شاه نشین- نامیده می‌شود، در آن دوره جایگاه بزرگان و امیرانی بوده که برای تماشای مسابقات شنا و قایقرانی بر روی دریاچه مصنوعی به این مکان فراخوانده می‌شدند. یک نیمکت سنگی تمام چیزی است که از صندلی پادشاه باقی‌مانده است. به سخن پروفسور اپهام پوپ و ژان شاردن، پل خواجو «یک اثر تاریخی اوج معماری پل فارسی و یکی از جالب‌ترین پل‌هایی است که وجود دارند … که در کل آن ضرباهنگ و شرافت و عزت و ترکیب شادترین قوام، ابزار، زیبایی، و تفریح و سرگرمی وجود دارد».[نیازمند منبع]
این پل دارای ۲۴ دهانه است که از مکعب‌های به دقت تراش‌خورده ساخته شده و در بخش میانی، با سدهای چوبی برای گرفتن جلو رودخانه مسدود گردیده است.
خواجو یکی از پل‌هایی است که در تنظیم جریان آب در رودخانه به دلیل وجود دروازه بند یا دریچه در زیر قوس‌هایش نقش داشته است. هنگامی که دریچه‌های سد بسته می‌شده است، سطح آب در پشت پل بالا آمده، امکان ایجاد دریاچه در پشت پل مهیا می‌شده است. بنای این سد و دریاچه برای این بوده که منظره ای جهت عمارات و باغهای واقع در آن محل باشد و در هنگام جلوس در آن عمارات و باغات از منظره دریاچه ای که با بستن سد ایجاد می‌گردید لذت برند. در حقیقت با مسدود کردن دهانه‌های زیرین پل خواجو، قسمت غربی آن به صورت دریاچه کوچکی در می‌آید. در دوره شاه عباس دوم در مواقعی که در کاخهای هفت دست و آئینه خانه مراسم رسمی برپا بوده است پل خواجو تخته بند می‌شده است و قسمتی از رودخانه که در مقابل کاخهای سلطنتی واقع بوده است به صورت دریاچه درمی‌آمده، و بروی آبهای این دریاچه مراسم آتش بازی به عمل می‌آمده است. در واقع کارکرد اصلی این سد و تخته بند کردن، ایجاد دریاچه جهت جشنها و مراسمهای شاهی بوده است.
شیرهای سنگی پل خواجو

مقالهٔ اصلی: شیرهای سنگی
مطلبی که در سالهای اخیر در مورد شیرهای سنگی پل خواجو به اشتباه رایج شده است، چنین است که این شیرها را به عنوان نمادی خاص یا نگهبانان پل، نگهبانان اصفهان یا زاینده رود از زمان صفویه می‌دانند؛ در حالیکه قدمت وجود شیرهای سنگی در اصفهان برابر آثار به جای مانده در اصفهان به ویژه در اماکن مذهبی و حتی برخی امامزاده‌ها، علی‌رغم تخریب گسترده این آثار، در مواردی به دوران جهانشاه آق قویونلو و حتی برابر آثار و کتب منتشر شده از قبرستان قدیمی آب بخشان به سالهای قرون سوم ه‍.ق نیز می‌رسد. اما برابر تصاویر به جای مانده از سفرنامه‌های اروپائیان، به ویژه شاردن، و همچنین روایات و پژوهش‌های صورت گرفته در مورد پل خواجو، هیچگونه نشانه ای از حضور این شیرهای سنگی و ارتباطات زمانی و موضوعی خاصی برای آنها با پل خواجو نمی‌توان یافت؛ چرا که اصولاً ماهیت اصلی و چرایی گسترش این شیرها به ویژه از دوران صفویه به این سو، مرتبط با مسائل و اماکن مذهبی است.
در میان هریک از دو ضلع شرقی و غربی پل، ساختمانی بنا شده که شامل چند اتاق مزین به نقاشی است. این ساختمان که شاه‌نشین نامیده می‌شود، در آن دوره جایگاه بزرگان و امیرانی بوده که برای تماشای مسابقات شنا و قایقرانی بر روی دریاچه مصنوعی به این مکان اعزام می‌شدند. در گوشه‌های ضلع شرقی پل خواجو دو شیرسنگی وجود دارد که ظاهراً نماد سپاهیان بختیاری محافظ اصفهان و زاینده‌رود بوده‌اند.
در کتاب دانشنامهٔ تخت فولاد جلد دوم در بخش معرفی شیرهای سنگی، به نقل از استاد جلال الدین همایی ذکر شده که تعداد شیرهای سنگی اصفهان دوازده عدد هستند. این شیرها در محله‌های درب کوشک، آب بخشان، درب امام، امام زاده احمد، امام زاده حمزه، گلستانه، خواجه علی شاه، امام زاده اسماعیل، طوقچی و تخت فولاد هستند. استاد جلال الدین همایی در مورد اصالت تاریخی و مکان اولیه این شیرها چنین نقل می‌کنند که: «در تخت فولاد هم دو عدد شیر سنگی بود نزدیک آب انبار قدیمی اوایل تخت فولاد، مابین تکیه شهشهان و تکیه سید محمد ترک. در تغییراتی که در زمان پهلوی داده شد، این دو شیر را از محل خود نقل مکان کرده دو طرف پل خواجو قرار دادند و اکنون آنجاست.» در تکمیل این موضوع بر اساس شنیده‌ها استاد چنین می‌گویند که: «از مردم محلی شنیده یکی از این شیرها سابق در محل دروازه طوقچی قرار داشته است و بعد از تخریب دروازه تاریخی طوقچی، آن را به پل خواجو می‌آورند.» لذا هیچگونه ارتباطی بین این شیرهای سنگی با موضوعی خاص و مکان فعلی آنها وجود ندارد و اکثراً نشانی از اماکن مذهبی، امامزاده‌ها یا دروازه‌ها (ورودی) محله‌های شهر بوده است؛ ولی حسب تغییرات و دستورها از مکان اولیه خود جابجا شده‌اند. برخی دلیل این نقل مکان را خواسته عباس بهشتیان، از محققین و اصفهان پژوهان، جهت حفظ و نگهداری بهتر آنها می‌دانند.
تاریخ تعمیر این پل مطابق کتیبه کوفی که در طرف راست جنوبی پل است در سال ۱۲۹۰ هجری به‌سعی نصراله‌خان در زمان ناصرالدّین‌شاه قاجار می‌باشد.
نحوه مرمت این پل مورد انتقاد قرار گرفته است، چون دست‌اندرکاران در سال ۱۳۸۸ با زیرپا گذاشتن اصل حفظ اصالت و سندیت طرح و ماده تشکیل‌دهنده اثر و تعویض سنگ‌های قدیمی پله‌ها با سنگ‌های جدید به اصلیت این بنای اصیل ایرانی آسیب زدند.
در اشعار و نوشته‌ها

شعرای اصفهان دربارهٔ پل خواجو اشعار زیبایی سروده و در این سروده‌ها زیبایی‌های آن را ستوده‌اند. از جمله این سروده‌ها قصیده بلند صائب تبریزی در وصف یکی از روزهای جشن و چراغانی در کنار این پل است. به نوشته تاریخ نگاران و پژوهشگرانی که دربارهٔ سلسله صفوی بررسی کرده‌اند، هدف شاه عباس دوم از ساختن پل خواجو پیوند دادن دو محله خواجو و دروازه حسن‌آباد با تخت فولاد و راه شیراز بوده است. گردشگران و جهانگردانی که در دوره‌های گوناگون به اصفهان آمده‌اند، زیبایی‌های پل خواجو را ستوده، آن را در زمره شاهکارهای جاودانه معماری ایرانی و اسلامی به‌شمار آورده‌اند.
قصیده افتتاحیه پل خواجو (شاهی) شامل ۴۵ بیت است که با این ابیات شروع می‌شود:
بحکم پادشاه استاد تردست **** پلی بر زنده رود اصفهان بست
که ریزد سیل هنگام بهارش**** بجوی کهکشان از ابشارش
پلی بر روی دریا تازه بستند**** براجزای زمین شیرازه بستند
پل از دریاچه بیند جلوه خویش**** نهاده چون عروس آئینه در پیش
.....
نقش جهان اصفهان
تخریب و آسیب‌ها

در روز ۲۵ اسفند ۱۴۰۲ سه روز پس از جشن چهارشنبه‌سوری در شامگاه ۲۲ اسفند ۱۴۰۲ برگزار شد، اعلام شد که افرادی ناشناس با پرتاب ترقه و نارنجک دست‌ساز خسارت جبران‌ناپذیری به پل خواجو وارد کرده‌اند. به گفتهٔ مدیرکل میراث فرهنگی استان اصفهان یک ترقهٔ بزرگ به سقف شاه‌نشین پل خواجو اصابت کرده است. وی با بیان اینکه یگان حفاظت میراث فرهنگی در شب چهارشنبه‌سوری در محل حضور داشته، مدعی شد که ترقه فردای روز چهارشنبه‌سوری به پل اصابت کرده است. همچنین فرماندهٔ یگان حفاظت میراث فرهنگی اصفهان هم بروز آسیب به پل خواجو در نتیجهٔ اصابت ترقه در شب چهارشنبه‌سوری را تکذیب کرد.
نگارخانه

پل بابا رکن الدین (پل خواجو)
پل خواجو از آسمان
اصفهان - پل تاریخی خواجو
اصفهان - پل خواجو
اصفهان - پل خواجو
مردم در کنار پل خواجو
پل خواجو در شب
پل خواجو و خشک شدن شدن آب زاینده رود
نمایی از یکی از دهانه‌های پل از داخل. با کاشی کاری‌های سَردر.
نقاشی از «پل خواجو» در سده هفدهم میلادی اثر ژان شاردن
نقاشی از «پل خواجو» در سده هفدهم میلادی اثر ژان شاردن
پل خواجو،  بهمن ۱۳۰۳
پل خواجو، زاینده‌رود و خشکسالی، تابستان ۱۳۹۷
عکس پل خواجو در سال ۱۹۳۳ توسط آنه ماری شوارتسنباخ
پل خواجو
خانواده انتخابی

| خانواده انتخابی | خانواده انتخابی |
| --- | --- |
پوستر تبلیغاتی: پوستر تبلیغاتی
هانگول: 조립식 가족
هانجا: 組立式 家族
معنای لفظی: A Prefabricated Family خانواده پیش‌ساخته
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Joripsing gajok
مک‌کیون–ریشاور: Choripshing kajok
 :  
ژانر:  کمدی رمانتیک  بلوغ  خانوادگی 
نویسنده: هونگ شی یونگ
کارگردان: کیم سونگ هو
بازیگران:  هوانگ این یوپ  جونگ چه یون  به هیون سونگ  چوی وون یونگ  چوی مو سونگ  سو جی هه  کیم هه اون  بک اون هه 
موسیقی از: پارک سونگ ایل
کشور سازنده: کره جنوبی
زبان اصلی: کره‌ای
شمار قسمت‌ها: ۱۶
تولید: تولید
مدت: ۶۰ ~ ۷۰ دقیقه
تولیدکننده‌ها: اس‌ال‌ال های‌زیوم استودیو ببس استوری
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: جی‌تی‌بی‌سی
انتشار اولیه: ۹ اکتبر ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-10-۰۹)
انتشار: انتشار
نمایش‌های مشابه: برو جلو (۲۰۲۰)
وبگاه: وبگاه
خانواده انتخابی (انگلیسی: Family by Choice؛‏ کره‌ای: 조립식 가족) یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی بر پایه مجموعه تلویزیونی چینی برو جلو (۲۰۲۰) و با بازی هوانگ این یوپ، جونگ چه یون، به هیون سونگ، چوی وون یونگ، چوی مو سونگ، سو جی هه، کیم هه اون و بک اون هه است. این مجموعه از ۹ اکتبر ۲۰۲۴، چهارشنبه‌ها ساعت ۲۰:۵۰ (کی‌اس‌تی) از جی‌تی‌بی‌سی پخش شد. این مجموعه همچنین برای استریم در تیوینگ و نتفلیکس در کره جنوبی و در ویو و ویکی در مناطق منتخب قابل دسترسی است.
بازیگران > اصلی

هوانگ این یوپ در نقش کیم سان ها
جونگ چه یون در نقش یون جو وون
به هیون سونگ در نقش کانگ هه جون
چوی وون یونگ در نقش یون جونگ جه
چوی مو سونگ در نقش کیم ده ووک
سو جی هه در نقش پارک دال
تولید و انتشار > توسعه

این مجموعه به نویسندگی هونگ شی یونگ، به کارگردانی کیم سونگ هو و تهیه‌کنندگی های‌زیوم استودیو، بیس استودیو و اس‌ال‌ال است. این مجموعه بر پایه مجموعه تلویزیونی چینی برو جلو (۲۰۲۰) است.
تولید و انتشار > فیلم‌برداری

تیم تولید خانواده انتخابی که فیلم‌برداری مجموعه را به پایان رساند، در ۱۴ ژوئیه ۲۰۲۴ وارد مراحل پس از تولید شد.
تولید و انتشار > بازیگران

در ۱۳ دسامبر ۲۰۲۳، جی‌تی‌بی‌سی اعلام کرد که حضور هوانگ این یوپ، جونگ چه یون و به هیون سونگ در این مجموعه تأیید شده است.
تولید و انتشار > انتشار

خانواده انتخابی از ۹ اکتبر ۲۰۲۴، چهارشنبه‌ها ساعت ۲۰:۵۰ (کی‌اس‌تی) از جی‌تی‌بی‌سی پخش شد.
محرم زینال‌زاده

| محرم زینال‌زاده | محرم زینال‌زاده |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ فروردین ۱۳۳۰ ‏(۷۳ سال) خوی
ملیت: ایرانی
دیگر نام‌ها: احمد
تحصیلات: کارشناس ارشد بازیگری دکتری سینما با گرایش کارگردانی و بازیگری
پیشه(ها): کارشناس تئاتر، بازیگر و کارگردان
سال‌های فعالیت: از ۱۳۵۶ تا کنون
شریک زندگی: حوری وش ساغزچی
فرزندان: محمدعلی (۱۳۵۰–۱۳۷۱) مریم (۱۳۶۰) سارا (۱۳۶۳)
جوایز: کاندیدای فیلم دوم ساز و ستاره و برنده سیمرغ بلورین صدا دیپلم افتخار مدرسین سینمای ایران برای فیلم مرد ناتمام دیپلم افتخار کارگردانی جشنواره دفاع مقدس برای فیلم مستند گمشدگان دیار صفا تندیس سیمین جشنواره بین‌المللی رشد برای فیلم پسر زشت سه جایزه اول فستیوال وانگلی ترکیه بهترین فیم، بهترین تصویر، بهترین موزیک
محرم زینال‌زاده (زادهٔ ۱۳۳۰ در خوی) کارشناس تئاتر، بازیگر و کارگردان ایرانی است.
زندگی‌نامه

زینال‌زاده در سال ۱۳۳۰ در خوی زاده شد و در انستیتوی هنر تهران تحصیل کرد. سپس از سال ۱۳۵۶ تا ۱۳۶۰ در اداره آموزش و پرورش به سمت دبیری هنر و در اداره فرهنگ شهرستان خوی با سمت کارشناس تئاتر به کار پرداخت و به مدت چهار سال بیش از ده نمایش را بازی و کارگردانی کرد و به تهران مهاجرت نمود و سال‌ها به تدریس در مدارس منطقه ۱۶ تهران مشغول شد و  معاونت پرورشی وزارت آموزش و پرورش به عنوان کارشناس مسئول هنرهای نمایشی طرح برنامه سراسری دانش آموزی کشوری را ارائه و اجرا می‌کرد.
و فعالیت سینمایی را در سال ۱۳۶۴ با ورود به حوزه هنری با بازیگری در فیلم زنگها به کارگردانی محمدرضا هنرمند آغاز کرد. بازیگری فیلم بای سیکل ران به کارگردانی محسن مخملباف (۱۳۶۷) نیز از کارهای اولیه مهم او محسوب می‌شود. زینال‌زاده پس از آن به بازیگری، دستیار کارگردان، کارگردانی و فعالیت‌های دیگر سینمایی روی آورد. فیلم‌های آی پارا (۱۳۷۷)، حسرت دیدار (۱۳۷۳)، ساز ستاره (۱۳۷۳)، مرد ناتمام (۱۳۷۱) به کارگردانی او هستند. که فیلم ساز ستاره در سیزدهمین جشنواره فیلم فجر (۱۳۷۳) نامزد سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی شد.
در سال ۹۴ با مونتاژ مجدد فیلم "Mavi Ring" محصول مشترک FerFilm ترکیه و آلمان موفق شد در جشنواره بین‌المللی آلتین پرتغال آنتالیا جایزه ویژه هیئت داوران کسب کند، همزمان فیلمی به نام "فردا روز دیگریست" یا "YARININ ADI BASKA" محصول مشترک ایران و ترکیه را ساخت و در جشنواره مونت کارلو فرانسه حضور یافت.
هم‌اکنون تله فیلم مستقل «ایلیات» از ایشان در حال تدوین نهایی است.
فیلم‌شناسی > کارگردانی فیلم‌های بلند

ماه در آینه (۱۳۶۹)(نیمه بلند)
مرد ناتمام (۱۳۷۱)
حسرت دیدار (۱۳۷۳)
ساز ستاره (۱۳۷۳)
آی پارا (۱۳۷۷)
خسیس (۱۳۸۳)
شمارش معکوس (۱۳۷۴) (۱۳ قسمت برای شبکه ۲)
آژانس دوستی (۱۳۷۶) (۱۰ قسمت برای شبکه ۲)
معجزه نوروزی (۱۳۷۷) (برای شبکه ۲ نوروز ۸۸)
پرهیزکاران گوشه‌نشین (۱۳۹۷) (۱۳ قسمت برای شبکه استانی یزد)
کارگردانی مستند
مستند ایمنی (۱۳۸۳) (به سفارش شهرداری استان تهران)
مستند زباله (۱۳۸۳) (به سفارش شهرداری استان تهران)
مستند آموزشی ایزو ۲۰۰2 (1384)
مستند ۱۱0 (1385) (به سفارش ناجا و سبحان فیلم ۵۰ قسمت ۳۰ دقیقه ای برای پلیس ۱۱۰)
گمشدگان دیار صفا (۱۳۸۵)
تو را من چشم در راهم (۱۳۸۶) (برای بنیاد نیکوکاری قائم در مورد بچه‌های بیمار ذهنی)
فیلم‌شناسی > بازیگری

زنگها (۱۳۶۴)
گذرگاه (۱۳۶۵)
حماسه دره شیلر (۱۳۶۵)
دستفروش (اپیزود اول) (۱۳۶۵)
دستفروش (اپیزود دوم) (۱۳۶۵)
بحران (۱۳۶۶)
بایسیکل‌ران (۱۳۶۶)
باغ سید (۱۳۶۹)
عملیات کرکوک (۱۳۷۰)
ناصرالدین شاه آکتور سینما (۱۳۷۰)
زیر آسمان (۱۳۷۱)
یک شب، یک غریبه (۱۳۷۳)
سلام سینما (۱۳۷۳)
نون و گلدون (۱۳۷۴)
اسکادران عشق (۱۳۷۵)
روزیکه زن شدم (۱۳۷۹)
خانه ای در تاریکی (۱۳۸۶)(سریال)
صبح روزی که زاده شدم (۱۳۸۸)
برادر خورشید، خواهر ماه (۱۳۸۸)
ستایش (۱۳۸۹)(سریال)
پرچم‌های قلعه کاوه (۱۳۸۹)
دلشکسته (۱۳۸۹)
مسافر ارغوان (۱۳۸۹)
مهمان حبیب خداست (۱۳۹۰)
خاک خدا (۱۳۹۰)
آزاده (۱۳۹۰)
پنجره‌های غبار گرفته (۱۳۹۱)
کفشاتو در نیار (۱۳۹۱)
جیران (۱۳۹۲)
فردا روز دیگری است (۱۳۹۴)
جاده قدیم (۱۳۹۴) (سریال)
ایلیات (۱۳۹۶)
جن زیبا (۱۳۹۶)
بوم و بانو (۱۳۹۹) (سریال)
فیلم‌شناسی > دستیاری کارگردان

نون و گلدون (۱۳۷۴)
سلام سینما (۱۳۷۳)
راز خنجر (۱۳۶۹)
آب را گل نکنید (۱۳۶۸)
باغ سید (۱۳۶۸)
مدرسه رجایی (۱۳۶۸)
عروسی خوبان (۱۳۶۷)
ردپایی بر شن (۱۳۶۶)
فیلم‌شناسی > دیگر فعالیت‌ها

نویسندگی: باغ سید (۱۳۶۸) ساز ستاره (۱۳۷۳) پسر زشت(۱۳۸۴) تو خورشید من ماه(۱۳۹۱) فردا روز دیگری است(۱۳۹۴) ایلیات (۱۳۹۶)
تهیه کنندگی: مرد ناتمام (۱۳۷۱) پسر زشت(۱۳۸۴) تو خورشید من ماه(۱۳۹۱) فردا روز دیگری است(۱۳۹۴)
مدیریت تولید: مرد ناتمام (۱۳۷۱) پسر زشت(۱۳۸۴)
تدوین: ساز ستاره (۱۳۷۳) فردا روز دیگری است(۱۳۹۴)
طراحی صحنه و لباس: مرد ناتمام (۱۳۷۱) آی پارا (۱۳۷۷) ساز ستاره (۱۳۷۳) در حسرت دیدار (۱۳۷۳) فردا روز دیگری است(۱۳۹۴)
داوری ها
عضو هیئت انتخاب چهل و یکمین جشنواره بین‌المللی فیلم رشد
چهار سال داور جشنواره‌های آموزشکده‌های فنی و حرفه‌ای کشور
دبیر چهار دوره جشنواره تئاتر سراسری دانش آموزی کشور
داور فستیوال بین‌المللی «وان گلی» ترکیه شهر وان ۲۰۱۵
هیئت داوران بخش جنگ در پنجمین جشنواره سراسری تئاتر فجر
عضو هیئت داوران نخستین جشنواره هنرهای نمایشی تئاترمان
کارگردانی نمایش
عروسک‌های گوشتی (۱۳۵۵) نوشته رضا فرهودی (اجرا در انستیتو هنر و تربیت معلم)
چگونه گالیله تبدیل به عالیجناب گالیله می‌شود؟ (۱۳۵۶) نوشته نادر ابراهیمی (اجرا در شهرستان خوی)
چشم در برابر چشم (۱۳۵۷) نوشته غلامحسین ساعدی (اجرا در شهرستان خوی)
تبر (۱۳۵۸) نوشته ایرج مهدیان (اجرا در شهرستان خوی)
حر (۱۳۵۸) نوشته محرم زینال زاده با الهام از اثر دکتر شریعتی و عباس فرحبخش (اجرا در شهرستان خوی)
چهار صندوق (۱۳۵۹) نوشته بهرام بیضایی (اجرا در شهرستان خوی)
خودکشی (۱۳۵۹) نوشته آنتوان چخوف (اجرا در شهرستان خوی)
ترب (۱۳۵۹) نوشته بیژن مفید (اجرا در شهرستان خوی)
کمدی افسر عالی‌رتبه (۱۳۵۹) بر اساس بداهه پردازی (اجرا در شهرستان خوی)
آنکه گفت آری، آنکه گفت نه (۱۳۵۹) نوشته برتولت برشت (اجرا در شهرستان خوی)
قصه دخترای ننه دریا (۱۳۶۰) نوشته احمد شاملو (اجرا در شهرستان خوی)
دیوارها سخن می‌گویند (۱۳۶۳) نوشته محرم زینال زاده (اجرا در کانون‌های فرهنگی تهران و هفدهم شهریور تبریز)
تصادف (۱۳۶۴) نوشته محمد علی سعیدی (اجرا در تالار مولوی تهران)
ایلیات اهل ولایت لالیا (۱۳۷۲) نوشته محرم زینال زاده (اجرا در تالار چهارسو تهران)
بازیگری تئاتر
بچه‌های خوب جنگ (۱۳۶۵) نویسنده و کارگردان حسین پرستار (اجرا در تالار چهارسو تهران)
بانوی خیال (۱۳۸۴) نویسنده و کارگردان محمد پرویزی (اجرا در تالار وحدت تهران)
جایزه‌ها و افتخارات

نامزد سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی برای فیلم ساز ستاره در سیزدهمین جشنواره فیلم فجر (۱۳۷۳)
دیپلم افتخار مدرسین سینمای ایران برای فیلم «مرد ناتمام»
جایزه بهترین فیلمنامه از کانون فیلمنامه نمویسان خانه سینما برای فیلم «مرد ناتمام»
دیپلم افتخار کارگردانی جشنواره دفاع مقدس برای فیلم مستند «گمشدگان دیار صفا»
جایزه بهترین تصویر برداری برای سعید صادقی برای فیلم «گمشدگان دیار صفا»
تندیس سیمین جشنواره بین‌المللی رشد برای فیلم «پسر زشت»
سه جایزه اول فستیوال وانگلی ترکیه بهترین فیم، بهترین تصویر، بهترین موزیک
جایزه بهترین نمایش ویژه هیئت داوران برای نمایش «دیوارها سخن می‌گویند» از جشنواره ۱۷ شهریور تبریز (آیت الله مدنی)
چهار دیپلم افتخار برای بازیگری در نمایش «دیوارها سخن می‌گویند» از کانون‌های فرهنگی استان تهران و جشنواره ۱۷ شهریور تبریز (آیت الله مدنی)
سه کاپ طلایی برای نمایش «تصادف» در نخستین جشنواره تئاتر دانشجویان کشور (۱۳۸۴)
پسوه

| پسوه پسوه | پسوه پسوه |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: آذربایجان غربی
شهرستان: پیرانشهر
بخش: بخش لاجان
دهستان: لاهیجان شرقی
جمعیت: ۳۴۹۵ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۴۴۴
پسوه، روستایی است از توابع بخش لاجان و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران. این روستا با ارتفاع ۱,۴۹۰ متر در ۸۸ کیلومتری جنوب شرقی ارومیه و ۲۰ کیلومتری شمال شرقی پیرانشهر، سر راه مهاباد به لاجان قرار دارد. اقلیم آن معتدلِ مایل به سرد و نیمه‌مرطوب است.
نام

برخی نام آبادی پسوه را اخذ شده از واژة اکدی پارسوا (نام سرزمینی که در 834 ق م اراضی واقع در جنوب و جنوب غربی دریاچة ارومیه را شامل می شد) به معنای «خطه » و «مرز و کنار» می دانند. به نظر می رسد شهر بسوی  که یاقوت حموی در قرن هفتم آن را شهری از آذربایجان کنار خان خاصبک آورده و حمدالله مستوفی در قرن هشتم آن را یکی از چهار شهر تومان مراغه ذکر کرده است ــ همان پسوة امروزی باشد.
پیشینه تاریخی

.
در متون زمان آشور ناسیراپال دوم محل کشور پارسوا به بخش‌های جنوبی کشور زاموا می‌خورد. این نکته لازم است تصریح شود که بر خلاف عقیدهٔ رایج تنها وجه‌مشترک لفظ پارسوا با پارس این است که هر دو اصطلاح به معنی مرز و کنار می‌باشند. پارسوا جنوبی‌تر از زاب کوچک و در دیاله علیا قرار داشته و از یک سو با نواحی مختلف نامار و توپ‌لیاش در دیالهٔ وسطا و سفلی و از دیگر سو با ماننا و ناحیه‌های مختلف متمایل به ماننا و بالاخره با نواحی مختلفهٔ ماد هم‌مرز بوده. و همچنین از کتیبه‌های اورارتویی مشهود است که پارسوا میان ماننا و سرزمین بابلی نامار قرار داشته. از مجموع مراتب فوق چنین نتیجه گرفته می‌شود که پارسوا را باید در حدود سنندج کنونی جستجو کرد.
پیشینه تاریخی > قلعه پسوه

در فرهنگ دهخدا آمده‌است که قلعه پسوه . [ق َ ع َ پ َس ْ وَ] (اِخ) دهی است از دهستان لاهیجان بخش حومهٔ شهرستان مهاباد، واقع در ۳۸۵۰۰گزی باختر مهاباد و ۱۳۵۰۰ گزی خاور شوسهٔ خانی به نقده. موقع جغرافیایی آن کوهستانی و هوای آن معتدل مالاریایی و دارای ۷۸۲ تن سکنه است. آب آن از رودخانهٔ آواجیر و محصول آن غلات، توتون، حبوب و شغل اهالی زراعت و گله داری و صنایع دستی زنان جاجیم بافی است. راه ارابه رو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۴).
ترکیب اجتماعی

“غلامعلي شاملو” در مأموريتي كه از اداره كل موزه‌ها و فرهنگ عامه هنرهاي زيباي كشور در تابستان سال ۱۳۴۱ خورشيدي به او عطا شده است، گذری بر مردم شناسی روستای پسوه داشته است: او این چنین شروع می کند: ايل مامش در سرزمين كوهستاني و خوش آب و هواي ميان پیرانشهر و نقده زندگي مي‌كنند. اين ايل در سرزميني كه از شمال به «سندوس» و از جنوب به پیرانشهر و از مشرق به مهاباد و آباديهاي پيرامون سقز و از مغرب به اشنويه پيوسته است مي‌نشينند و در يكصد و سي ده زندگي مي‌كنند. یک از این روستاها پسوه است.