stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
نازیسم
عوامل موفقیت نازیسم

این سؤال مهمی است، که در رابطه با عوامل موفقیت نازیسم نه تنها در آلمان، بلکه در کشورهای دیگر اروپایی از سال ۱۹۳۰ تا ۱۹۴۰ نازیسم در سوئد، انگلیس، ایتالیا، اسپانیا، و حتی در آمریکا طرفدار پیدا کرده بود و در دهه بیست و سی قرن اخیر مطرح می‌باشد. عوامل زیر را می‌توان در خصوص عوامل موفقیت نازیسم نام برد:
تحقیر آلمان و جریمه آن در معاهده ورسای پس از جنگ جهانی اول.
بحران اقتصادی شدید در آلمان، اروپا و جهان پس از جنگ جهانی اول.
خطر درخواست سوسیالیسم از طرف طبقه کارگر آلمان پس از جنگ جهانی اول.
نداشتن آشنایی سیاسی مردم، پس از سرنگونی سلطنت در بسیاری از کشورهای اروپایی.
مشاهده نقش سرمایه داران و بانک‌ها در وقوع جنگ جهانی اول و سودجویی آنها.
مشاهده ثروت یهودیان سرمایه‌دار در آلمان.
تنفر از یهودیان.
مهم‌ترین عامل رشد نازیسم و حفظ پاشنه‌های قدرتش تبلیغات گسترده عوام‌فریبانه سوسیالیستی کارگرمحور و روز کارگر حزب نازی بود، تبلیغات خودروی مردمی سوسکی شکل و سیاه‌رنگ ولکس واگن اولیه (کی‌دی‌اف واگن یا کرافت دوخ فروید واگن یا همان ماشین قدرت از طریق شادی که قدرت از طریق لذت KdF نام همان وزارت تفریحات خانوادگی نازیسم بود) که با نام بیتل نیز شناخته می‌شود یکی از پروژه‌های اصلی این طرح بود که نهایتاً به بخشی از طرح کلاهبرداری بزرگ هیتلر از مردم خودش منتهی شد که پول‌های اندک اندک پس‌اندازشده کارگران برای طرح‌های تفریحی کارگری عمومی مانند ولکس‌واگن یا طرح عظیم هتل‌های تفریحی پرورا برعکس صرف آغاز و پیشبرد جنگ جهانی دوم در راستای اهداف عقیدتی هیتلر شد و هیچ‌یک از کارگران نه به ولکس‌واگن رسیدند نه به پرورا. پس از شکست نازیسم کارگران آلمان شرقی با دیکتاتوری جدیدی از کمونیسم روبرو شدند که در پی بازستاندن حقوق آن‌ها از ولکس‌واگن نبود و دوباره مجبور به کار کردن برای داشتن ماشین مردمی سوسیالیستی دیگری این بار به نام ترابانت بودند اما کارگران آلمان غربی بعداً بواسطه پیگیری از طریق مراجع قضایی به حقوق خود رسیدند. یکی از مدال‌های سوسیالیستی هیتلر مدال کارگری داس و چکش آلمانی: Tag Der Arbeit روز کارگر بود که در سال ۱۹۳۷ زیر دو بال عقاب و چلیپای حزب ناسیونال‌سوسیالیست کارگران آلمان داس و چکش قرار گرفته است و این مدال این روزها به عنوان عتیقه بین کلکسیونرها خرید و فروش می‌شود.
بنیادهای اندیشه نازی > تأثیرات جانبی

اصول کلی مورد استفاده در تصدیق سیاست دیکتاتوری دستورهایی بودند که در جهت تبعیض‌نژادی و توقیف تمام دارایی‌هایشان در تمام ایالات، و هم چنین سرکوب مخالفان صادر می‌گردید.
نقش ملت

دولت نازی بر اساس نژاد برتر «ملت آلمان» بنا شده بود. این چکیده اصلی کتاب نبرد من بود، که شعار آن هم «یک ملت، یک حکومت، یک پیشوا» بود.
ملت و تاریخ

برجسته‌ترین عضو حزب نازی آدولف هیتلر بود، که از ۳۰ ژانویه ۱۹۳۳ تا زمان مرگ در ۳۰ آوریل ۱۹۴۵ بر آلمان نازی حکومت می‌کرد و همچنین رهبری آلمان را در جنگ جهانی دوم بر عهده‌داشت. پس از جنگ، بسیاری از سران نازی در دادگاه نورنبرگ محکوم به جنایت جنگی و جنایت ضدبشریت شدند.
نازیسم پس از جنگ جهانی دوم

مقالهٔ اصلی: نئونازیسم
فهرست کتاب‌ها > کتاب‌شناسی

هیتلر ۱۹۳۶–۱۸۸۹: غرور، ایان کِرشاو، دبلیو دبلیو نورث، ۱۹۹۹ شابک ‎۰-۳۹۳-۳۲۰۳۵-۹
هیتلر۱۹۴۵–۱۹۳۷: انتقام، ایان کِرشاو، دبلیو دبلیو نورث، ۲۰۰۰ شابک ‎۰-۳۹۳-۳۲۲۵۲-۱
مقصود هیتلر (یک ارجاع پژوهشی نیست ولی تحلیلی از زندگی هیتلر است) سباستین هافنر (انتشارات دانشگاه هاروارد، توزیع اصلی به زبان آلمانی، ۱۹۷۸. شابک ‎۰-۶۷۴-۵۵۷۷۵-۱)
پوستری که خنجر زدن یهودیان از پشت به نیروهای آلمانی را نشان می‌دهد، سال ۱۹۱۹
تصویر نمایشگاه معجزه خلقت برلین ۱۹۳۵، در این تصویر نمایش می‌دهد که اگر نژادهای پایین‌تر (بر اساس اندیشه حزب نازی) بیشتر زاد و ولد کنند(۴ بجه نسبت به ۲ بچه) درصد جمعیت آنها در برابر نژاد برتر، چگونه می‌شود
پرورا ۲۰۱۱
کولوس وُن پرورا یا «عظمت پرورا»
نمای ساحلی پرورا
اما مکی

| اما مکی | اما مکی |
| --- | --- |
مکی در سال ۲۰۱۹: مکی در سال ۲۰۱۹
نام هنگام تولد: اِما مارگارت ماری تاچرد-مکی
زادهٔ: ۴ ژانویهٔ ۱۹۹۶ ‏(۲۹ سال) لو مان، سارت، فرانسه
شهروندی: فرانسه بریتانیا
محل تحصیل: دانشگاه لیدز
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۶–اکنون
اِما مارگارت ماری تاچرد-مکی (انگلیسی: Emma Margaret Marie Tachard-Mackey؛ زادهٔ ۴ ژانویه ۱۹۹۶) بازیگر فرانسوی-بریتانیایی است. او با بازی در نقش نوجوانی طعنه‌آمیز در مجموعهٔ تلویزیونی کمدی-درام آموزش جنسی (۲۰۱۹–۲۰۲۳) مشهور و نامزد دریافت جایزهٔ تلویزیونی آکادمی بریتانیا شد. او از آن زمان در فیلم جنایی مرگ بر روی نیل (۲۰۲۲) و درام امیلی (۲۰۲۲) به ایفای نقش پرداخته‌است. به تصویر کشیدن امیلی برونته در دومی برای او نامزدی جایزهٔ فیلم ایندیپندنت بریتانیا را به همراه داشت.
زندگی‌نامه

اِما مارگارت ماری تاچرد-مکی در در ۴ ژانویه ۱۹۹۶ در شهر لو مان متولد شد و در شهر سابل بزرگ شد. او مدرک ادبیات خود را در سال ۲۰۱۳ از دانشگاه لیدز دریافت کرد. او تا سال ۲۰۱۹ در لندن، انگلیس ساکن بوده‌است.
حرفه

مکی با بازی در مجموعه تلویزیونی کمدی-درام آموزش جنسی شناخته شد. این مجموعه در سال ۲۰۱۹ توسط شرکت نت‌فلیکس منتشر شد. اما مکی در این فیلم در نقش میو ویلی بازی می‌کرد که یک دختر شر و باهوش است که با اوتیس (ایسا باترفیلد) یک کلینیک جنسی راه می‌اندازند و به دانش آموزان مدرسه شان در مسائل جنسی کمک می‌کنند. مکی برای بازی در این سریال تلویزیونی نقدهای مثبتی دریافت کرده‌است. او برای این سریال نامزد بفتا بهترین بازیگر زن شده‌است.
فیلم‌شناسی > فیلم

| سال | عنوان | نقش | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۹ | تیک | جیس | فیلم کوتاه |
| ۲۰۲۱ | ایفل | آدرین بورژس |  |
| ۲۰۲۲ | مرگ بر روی نیل | ژاکلین «جکی» د بلفورت |  |
| ۲۰۲۲ | امیلی | امیلی برونته |  |
| ۲۰۲۳ | باربی | باربی فیزیک‌دان |  |
| ۲۰۲۵ | شیر داغ | سوفیا |  |
| ۲۰۲۵ | الا مک‌کی | مک‌کی |  |
فیلم‌شناسی > تلویزیون

| سال | عنوان | نقش | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۹–۲۰۲۳ | آموزش جنسی | میو وایلی | نقش اصلی |
| ۲۰۲۰ | دریاچهٔ زمستان | هولی | تله‌فیلم |
زیتون هلو

Olive cultivar
الگو:Infobox olive cultivar
رسیدن زیتون آسکولانو در کورنینگ کالیفرنیا
زیتون هلو یا زیتون آسکولانو، نوعی زیتون که از انواع مقاوم به سرما است
و بیشتر در مناطق مارسه و توسکانی ایتالیا رشد می‌کند
البته در کالیفرنیا نیز این رقم از زیتون وجود دارد. .
مشخصات

دارای برگ‌های بیضوی و شکلی شبیه به هلو استوایی دارد.
در گذشته این نوع زیتون در اثر آلودگی‌های قارچی و باکتریایی آسیب دیده‌است
اما امروزه با پیشرفت دانش و تکنولوژی این مشکل برطرف شده‌است.
زیتون هلویی میوه ای درشت در اندازه هلو دارد و گرچه درصد روغن زیادی دارد
اما به دلیل بار کم این نوع درختان و عدم پیش‌بینی رشد آن بیشتر مصرف خوراکی دارد
و از آن در تهیه زیتون کنسروی استفاده می‌شود.
کولی‌باسیلوز

کولی باسیلوز (به انگلیسی: Colibacillosis) از انواع بیماری‌های پرندگان است. سرو تایپ‌های متعددی از اشریشیا کلی در محیط حیوانات اهلی و پرنده‌ها وجود دارد. ای کولای یک باسیل گرم منفی از خانواده انتروباکتریاسه و یک ارگانیزم فرصت‌طلب است که تنها چند سروتیپ آن در انسان‌ها، پرندگان و حیوانات اهلی بیماری‌زا است. ای کولای جزء فلور طبیعی دستگاه گوارش پرندگان محسوب می‌شود.
انتقال

آلودگی آب آشامیدنی به E.coli در مواقعی که آب آشامیدنی گله از چاه‌های کم عمق یا فاقد جداره مناسب تهیه می‌گردد به کرات دیده می‌شود. به آب آشامیدنی شترمرغ سانان باید به میزان ۱–۲ ppm کلر اضافه شود. آب مورد مصرف پرندگان باید مرتباً از نظر مواد معدنی نامطلوب و آلودگی‌های میکروبی مورد آزمایش قرار گیرد.
انتقال مکانیکی E.COLI از طریق آلودگی تخم‌ها به مدفوع یا نقص در پوسته تخم و عدم رعایت بهداشت انکوباتور می‌تواند موجب بروز تورم مادرزادی بندناف گردد.
علایم بیماری در انسان

مدت زمان ایجاد تب کوتاه است. ممکن است تب با درجات کم ایجاد گردد یا وجود نداشته باشد. نشانه عمده آن از اسهال خفیف تا دردهای شدید شکمی همراه با اسهال آبکی یا خونی متغیر می‌باشد. تعداد زیادی سروتیپ اشریشیا کولی عامل اسهال‌های بچه‌ها و مولد بیماری دستگاه گوارشی هستند این اشریشیاها در کشورهای صنعتی عامل اختلالات دستگاه گوارش به خصوص در بچه‌هایی که در مهدکودک نگهداری می‌شوند به‌شمار می‌روند. بیماری به یک اسهال شدید بروز می‌کند و آب بدن کاهش می‌یابد. حالت اسید وز و سپس مرگ ظاهر می‌گردد. این بیماری تلفات زیادی داده‌است چون به سرعت از فردی به فرد دیگر منتقل می‌شود. بیش از ۱۰ سرو تیپ اشریشیا کولی در یک همه‌گیری از مبتلایان جدا شده‌است. اشریشیا کولی بدون تردید تعداد زیادی از اختلالات دستگاه گوارشی و دستگاه ادراری را سبب می‌شود. در حال حاضر اشریشیا کولی را عامل بیماری در اشخاص بالغ می‌شناسند و به خصوص در مورد اسهال مسافران که این باکتری را عامل مهم می‌دانند. به علاوه سویه‌هایی از اشریشیا کولی را نیز مولد توکسین داخلی می‌دانند و کلاً آن‌ها را به نام کلی ریفرم می‌خوانند و دسته دیگری از این باکتری را سویه‌های مهاجم می‌خوانند که عامل سندروم شبه اسهال می‌شناسند. دسته سوم سویه‌هایی را قرار می‌دهند که دارای هر ۳ خاصیت هستند. دوره نهفتگی بیماری بین۶ تا۳۶ ساعت است و دوره بروز بیماری و پیشرفت آن به‌طور معمول از ۱ روز تا چندین روز خواهد بود.
ضایعات

ناف جوجه‌های مبتلا بهبود نیافته و کیسه زرده بزرگ و ترشحات چسبناک و اغلب بدبو است. سپتی سمی ناشی از E.coli در پرنده‌های جوان و بالغ با بزرگ شدگی کبد و طحال و احتقاق عمومی عروق مشخص می‌شود. در اموهای نابالغ تورم نکروتیک دیده شده‌است. ای کولای ممکن است از اویداکت مولدین بالغ نیز جدا گردد ولی تورم پنیری لوله رحمی آن گونه که در ماکیان بالغ وجود دارد در شتر مرغ سانان دیده نشده‌است.
تشخیص

تشخیص بیماری از طریق جداسازی و شناسایی عامل بیماری با تهیه سواب از کیسه زرده و خون قلب صورت می‌گیرد. جداسازی ای کولای از کلوآک غیر اختصاصی است و ارزش تشخیصی ندارد.
علاوه بر ای کولای باکتری‌های پاتوژن دیگری نیز از کیسه زرده جوجه‌های مبتلا به تورم بند ناف جدا شده‌است. گونه‌های سودوموناس، کلبسیلا، پروتئوس، سالمونلا، سیتروباکتر با تلفات جنینی، افزایش مرگ و میر جوجه‌ها و تلفات جوجه‌های تازه متولد شده ارتباط داشته‌اند.
تشخیص بیماری متکی به جدا کردن و تعیین سرو تیپ عامل بیماری است. روش ایمنوفلورسانس یک روش اساسی و مطمئن در تشخیص این بیماری است.
درمان

استفاده از آنتی‌بیوتیک مناسب در کنار درمان حمایتی پرنده‌های مبتلا به‌ای کولای در درمان بیماری مؤثر است. درمان تورم بند ناف عموماً اقتصادی نیست، زیرا جوجه‌هایی که زنده می‌مانند رشد مطلوبی ندارند.
مطالعات اخیر نشان داده‌است که وجود بعضی سرو تیپ‌های اشریشیا کولی اسهال‌های ناشی از آنترو ویروس‌های انسان و احشام جوان را تشدید کرده‌است. نکته‌ای که دانستن آن در رابطه با کلی باسیلوز در انسان و حیوانات مهم می‌باشد این است که بعد از کشف آنتی‌بیوتیک‌ها و متداول شدن آن‌ها در انسان و حیوانات، اشریشیا کولی‌ها مقاومت دارویی از جمله مقاومت در برابر آمپی سیلین ایجاد کرده‌اند. سویه‌های بیماری‌زای اشریشیا کولی که بین دام‌ها و صاحبان آن‌ها به وفور در گردش اکولوژیکی می‌باشند مقاومت زیادی نسبت به آنتی‌بیوتیک‌ها نشان می‌دهد. به‌طور کلی کاهش موارد عفونت‌های بالینی ناشی از اشریشیا کولی در گوساله‌ها از نظر بهداشت انسان اهمیت دارد و با توجه به تغییراتی که ممکن است در سرو تیپ‌های این میکروب به وجود آید بایستی توسط پزشکان و دام پزشکان مراقبت‌های لازم در این زمینه به عمل آید. بیماری کلی سپتی سمی با عوامل ضد باکتریایی متعددی درمان پذیر است. برای دسترسی منطقی به امر درمان، جداسازی سروتیپ اکلی مولد بیماری و متعاقباً انجام آزمایش حساسیت (آنتی بیوگرام = آزمایش تعیین حساسیت به آنتی‌بیوتیک) لازم می‌باشد تا در نتیجه آ> مناسب‌ترین شکل درمان انتخاب شود. با وجود این، در صورت مواجهه شدن با بیماری، باید پیش از آنکه به نتایج آزمایش تعیین حساسیت به آنتی‌بیوتیک‌ها دسترسی بیابیم، درمان را شروع کنیم. معمولاً افزودن ۰٫۰۴٪ فورازولیدون در دان به مدت ۱۰ روز یا کلرتتراسیکین به میزان ۶۰۰ میلی‌گرم در ۵ لیتر آب به مدت ۵ روز در کاهش ابتلا و تلفات مؤثر است.
گزارش‌های دلگرم‌کننده‌ای از موفقیت آزمایش‌های استفاده از واکسن‌های چند گانه در امولسیون روغنی وجود دارد. پرندگان واکسینه شده در برابر تلفات ناشی از بیماری و بیماری‌های فعال تنفسی که به دنبال درگیری با سرو تیپ‌های بیماریزای اکلای ایجاد می‌شوند، محافظت خواهند شد. این احتمال وجود دارد که در آینده قوانینی در زمینه کنترل بیماری کلی باسیلوز به اجرا گذاشته شود.
پیشگیری، مبارزه، کنترل و ریشه کنی بیماری

به آب آشامیدنی باید به میزان ۲ppm کلر اضافه گردد و آب مورد استفاده باید عاری از ای کولای و دیگر عوامل بیماری‌زا باشد. رعایت بهداشت جوجه کشی و ضدعفونی انکوباتور و محوطه‌های مادر مصنوعی در کاهش موارد بیماری مؤثر است.
در مورد پیشگیری بیماری در انسان باید نکات زیر مورد توجه قرار گیرد:
ایجاد امکانات بهداشتی در مهد کودک‌ها اعم از لوازم و خدمات.
رعایت مقررات بهداشت به وسیله افراد مثل تخلیه بهداشتی دستشویی‌ها و آبریزگاه‌ها، حفظ بهداشت محیط و…
نگهداری حیوانات جوان در گروه‌های کوچک و در محیط گرم، راحت و تمیز.
مراعات اصول بهداشت به وسیله کارکنان مهد کودک‌ها، بیمارستان‌ها و پرستاران به ترتیبی که این افراد با سایر کارکنان تماس نداشته و مقررات بهداشت را دقیقاً رعایت کنند. در بخش کودکان بیمارستان‌ها یا در مهد کودک‌ها باید پرستاران و کودک یارانی که برای تعویض کودک کار می‌کنند از آن‌هایی که متصدی تهیه شیر برای کودک هستند متمایز باشند و در کار یکدیگر دخالت نکنند. وسایل تخت خواب‌ها و پارچه‌هایی که برای مصرف کودکان به کار می‌برند باید دقیقاً سترون شوند.
حفظ مواد غذایی، پاستوریزه کردن شیر، پختن کامل گوشت، بازرسی اجباری گوشت به وسیله دام پزشکان.
پرهیز از تغییرات ناگهانی در غذای حیوانات.
جداسازی حیوانات مبتلا به اسهال.
در منزل باید اصول بهداشتی در مورد کودکان کاملاً رعایت شود. تمام وسایلی که برای تغذیه کودک شیرخوار به کار برده می‌شود باید سترون گردد. در صورتی که امکان سترون سازی فراهم نباشد باید با جوشاندن آن‌ها آلودگی را از بین برد. سر پستانک‌ها یکی از مهم‌ترین وسایل انتقال بیماری است که باید آن‌ها را دقیقاً سترون کرد و قبل از گذاردن به دهان کودک باید آن‌ها را جوشاند. کودکانی که تازه به راه می‌افتند باید تحت نظر باشند که از روی زمین یا فرش چیزی برندارند و به دهان نگذارند زیرا کودکان در این سن هر چه به دست آن‌ها بیاید مستقیماً به دهان می‌برند که این خود یکی از مهم‌ترین راه‌های انتقال بیماری است.
در مورد آلودگی حیوانات نیز دقیقاً بهداشت رعایت شود. خوراندن آغوز به گوساله‌ها یکی از راه‌های پیشگیری از آلودگی است، مایه کوبی نیز طریقی است که طرفدار انی دارد ولی چندان رایج نشده‌است.
در رابطه با پیشگیری کلی باسیلوز در حیوانات، رعایت مقررات مدیریت دامپروری ضروری است. استفاده از کلوستروم در تغذیه اولیه گوساله‌ها برای جلوگیری از اسهال سفید بسیار مفید بوده و در مورد بچه خوک‌ها می‌بایستی از تمامی استرس‌های غیرضروری در خلال شیر گرفتن آن‌ها اجتناب گردد.
ضدعفونی کردن و خالی نگاهداشتن جایگاه نگهداری حیوانات در بین نوبت‌های ورود گله‌های جدید.
زیتکالا-سا

| زیتکالا-سا  Zitkala-Ša | زیتکالا-سا  Zitkala-Ša |
| --- | --- |
زیتکالا-سا در سال ۱۸۹۸، گالری پرتره ملی، موسسه اسمیتسونیان: زیتکالا-سا در سال ۱۸۹۸، گالری پرتره ملی، موسسه اسمیتسونیان
زادهٔ: ۲۲ فوریهٔ ۱۸۷۶ سرزمین بومیان یانکتون، منطقه داکوتا
درگذشت: ۲۶ ژانویهٔ ۱۹۳۸ (۶۱ سال) واشینگتن، دی.سی.
آرامگاه: آرامستان ملی آرلینگتون
ملیت: ایالات متحده آمریکا
دیگر نام‌ها: گرترود سیمونز بونین   Gertrude Simmons Bonnin
تحصیلات: مؤسسه کار دستی وایت، واباش، ایندیانا
محل تحصیل: کالج ارلهام
پیشه‌ها:  نویسنده  ویرایشگر  نوازنده  معلم  فعال بومی آمریکا 
کارفرما(ها): مدرسه صنعتی کارلایل بومیان، دفتر امور بومیان، سرزمین بومیان اوینتاه و آوری
شناخته‌شده برای: آهنگسازی برای اولین اپرای بومیان آمریکا، تأسیس شورای ملی سرخپوستان آمریکا، تألیف کتاب‌ها و مقالات مجلات.
آثار برجسته: "اپرای رقص خورشید"، "افسانه‌های قدیمی بومیان"، "داستان‌های بومیان آمریکا"، "بومیان فقیر و ثروتمند اوکلاهما"
همسر: ریموند تی. بونین (Raymond T. Bonnin)
فرزندان: اوهیا (Ohíya)
والدین: مادر، الن سیمونز، همچنین به نام Thaté Iyóhiwiŋ ("هر باد" یا "به سمت باد می‌رسد")
امضاء: امضاء
زیتکالا-سا (به انگلیسی: Zitkala-Sa؛ لاکوتا: Zitkála-Šá، به معنی پرنده سرخ؛۲۲ فوریهٔ ۱۸۷۶ – ۲۶ ژانویهٔ ۱۹۳۸)، که همچنین با نام مبلغ مذهبی و متأهلی خود، گرترود سیمونز بونین (Gertrude Simmons Bonnin) نیز شناخته می‌شود، یک نویسنده، ویراستار، مترجم، نوازنده، معلم و فعال سیاسی یانکتون داکوتا در ایالات متحده آمریکا بود. او زنی بود که در دورانی که مردم بومی ایالات متحده نه از سوی دولت آمریکا، و نه شهروندان، به عنوان مردمان واقعی تلقی نمی‌شدند، مقاوم زندگی می‌کرد، زیتکالا-شا زندگی خود را وقف حفاظت و تجلیل از میراث بومی خود از طریق هنر و فعالیت‌های اجتماعی کرد.
زیتکالا-سا با ویولن خود در سال ۱۸۹۸
او چندین اثر نوشت که مبارزات خود با هویت فرهنگی، و کشش بین فرهنگ غالب که در آن تحصیل کرده بود، و فرهنگ داکوتا که در آن متولد و بزرگ شد را تشریح می‌کرد. کتاب‌های بعدی او جزو اولین آثاری بودند که داستان‌های سنتی بومیان آمریکا را در میان خوانندگان انگلیسی‌زبان سفیدپوست به‌طور گسترده رواج دادند.
زیتکالا-سا یکی از بنیانگذاران شورای ملی سرخپوستان آمریکا در سال ۱۹۲۶ بود که برای لابی کردن برای حق شهروندی بومیان ایالات متحده و سایر حقوق مدنی که مدتها از آن محروم بودند، تأسیس شد. زیتکالا-سا تا زمان مرگش در سال ۱۹۳۸ به عنوان رئیس این شورا خدمت کرد. زیتکالا-سا، با همکاری موسیقیدان آمریکایی ویلیام اف، شعر و لیبرتو برای ترانه اپرای رقص خورشید (1913) (The Sun Dance Opera) نوشت که نخستین اپرای بومیان آمریکا بود. این اپرا به سبک موسیقی رمانتیک و بر اساس مضامین فرهنگی قبیله سو و یوت ساخته شد.
زیتکالا-سا، ۱۸۹۸، اثر جوزف کیلی
زندگی

زیتکالا-سا در ۲۲ فوریه ۱۸۷۶، در منطقه حفاظت شده بومیان یانکتون در داکوتای جنوبی متولد شد. در هشت سالگی، او سرزمین بومیان را ترک کرد تا به مؤسسه کار دستی وایت در ایندیانا برود، یک مدرسه شبانه‌روزی مبلغان، که در آنجا موهایش را برخلاف میلش کوتاه کردند، از صحبت کردن به زبان لاکوتا/لاکتیاپی خود منع شد و مجبور شد مناسک مذهبی را انجام دهد. این تجربه‌ای رایج برای هزاران کودک بومی در پی قانون صندوق تمدن در سال ۱۸۱۹ بود، که بودجه ای را برای مبلغان و گروه‌های مذهبی برای ایجاد سیستمی از مدارس شبانه‌روزی بومیان فراهم کرد و به زور کودکان بومی را جذب می‌کرد. در حالی که او به برخی از تجربیات محیط جدید خود، مانند یادگیری ویولن علاقه‌مند بود، در برابر تلاش‌های نهادی برای جذب او در فرهنگ اروپایی آمریکایی مقاومت کرد - اقداماتی که او در طول عمر نویسندگی و فعالیت‌های سیاسی خود به آن اعتراض داشت.
زیتکالا-سا پس از بازگشت به خانه، مجموعه ای از داستان‌های شفاهی داکوتا را که در سال ۱۹۰۱ با عنوان «افسانه‌های قدیمی بومیان» منتشر شد، نوشت. این کتاب جزو اولین آثاری بود که داستان‌های سنتی بومیان آمریکا را برای مخاطبانی وسیع ارائه می‌کرد. زیتکالا-سا همچنین موسیقیدانی با استعداد بود. در سال ۱۹۱۳، او متن و آهنگ‌های اولین اپرای بومی آمریکا، رقص خورشید را بر اساس یکی از مقدس‌ترین مراسم قبیله سو نوشت.
زیتکالا-سا علاوه بر دستاوردهای خلاقانه‌اش، تا پایان عمر بیانگر حقوق بومیان و زنان بود. او به عنوان یک کنشگر، در سال ۱۹۲۶ در تأسیس شورای ملی بومیان آمریکا مشارکت کرد و به عنوان اولین رئیس آن خدمت کرد. کار زیتکالا-سا در تصویب قوانین تاریخی، مانند قانون شهروندی بومیان در سال ۱۹۲۴، مربوط به اعطای شهروندی به مردم بومی متولد ایالات متحده و همچنین قانون سازماندهی مجدد بومیان در سال ۱۹۳۴ نقش مهمی داشت.
انجمن آثار ملی

| انجمن آثار و مفاخر فرهنگی | انجمن آثار و مفاخر فرهنگی |
| --- | --- |
نام: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی
کشور: ایران
استان: استان تهران
شهرستان: تهران
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
نام‌های قدیمی: خانهٔ امیربهادر
کاربری: مسکونی
کاربری کنونی: اداری
دیرینگی: دوره قاجار
دورهٔ ساخت اثر: دوره قاجار
مالک اثر: امیربهادر
مالک فعلی اثر: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۴۴۱۱
تاریخ ثبت ملی: ۵ آذر ۱۳۸۰
اطلاعات بازدید: اطلاعات بازدید
وبگاه: https://anjom.ir//
انجمن آثار و مفاخر فرهنگی که در ابتدا انجمن آثار ملی نام داشت، از نهادهای فرهنگی در ایران معاصر است که به همت جمعی از شخصیت‌های فرهنگی در ۱۳۰۱ خورشیدی با هدف حفظ آثار کهن ایرانی و معرفی آن‌ها در تهران تشکیل شد.
تاریخچه انجمن

انجمن آثار و مفاخر فرهنگی-که در گذشته «انجمن آثار ملی» نام داشت – در پاییز ۱۳۰۱ هـ. ش به همت گروهی از رجال دانشور و علاقه‌مند به آثار تاریخی و حفظ آن، بر اساس اساسنامه ای در ۱۴ ماده و با هدف «ازدیاد علاقه عامه به آثار قدیم تاریخی و علمی و صنعتی ایران و به منظور نگاهداری صنایع مستظرفه و صنایع دستی و حفظ سبک و شیوه قدیم آنها» تأسیس شد.
تاریخچه انجمن > دوره اول انجمن(۱۳۰۱ تا ۱۳۲۰)

دوره اول از ۱۳۰۱ ش آغاز می‌شود که پس از برگزاری جشن هزاره فردوسی (۱۳۱۳) خاتمه می‌یابد.
دوره اول فعالیت انجمن مربوط به سال ۱۳۰۱ تا شهریور ۱۳۲۰ است که با نگارش یک اساسنامه ۱۴ ماده‌ای «انجمن آثار ملّی» را تشکیل دادند.
اقدامات :
بنای آرامگاه حکیم ابوالقاسم فردوسی طوسی
تشکیل مجمع بین‌المللی به مناسبت هزارمین سال تولّد فردوسی (۱۳۱۳)
چاپ ۸ عنوان کتاب در خصوص ابنیّه تاریخی ایران و تخت جمشید
تاریخچه انجمن > دوره دوم (۱۳۲۳–۱۳۵۷)

دوره دوم از آذر ۱۳۲۳ شروع می‌شود و تا شهریور ۱۳۶۶ ادامه می‌یابد و از این تاریخ، بنابر تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی، با نام انجمن آثار و مفاخر فرهنگی به فعالیت خود ادامه داده است.
فعالیت انجمن از شهریور تا آذر ۱۳۲۳ به دلیل اشغال ایران توسّط متفقین و تغییر حکومت ایران متوقف شد. در آذر ۱۳۲۳ اساسنامه‌ای جدید تصویب شد و انجمن دوباره شروع به کار کرد.
اقدامات :
بنای آرامگاه سعدی (۱۳۳۱)
برگزاری جشن هزاره ابن سینا و بنای آرامگاه جدید او در همدان
ساخت آرامگاه نادرشاه افشار، حکیم عمر خیام، شیخ فریدالدین عطار نیشابوری، استاد کمال‌الملک، باباطاهر عریان، صائب تبریزی، شیخ روزبهان، سیبویه، شیخ ابوالحسن خرقانی، شاه شجاع، ابن یمین فریومدی، ابوالحسن بیهقی، اوحدی مراغه‌ای و … (بیش از ۳۰ آرامگاه و بنای یادبود)
تعمیر و مرمّت بناهای تاریخی ایران در شهرهای اصفهان، شیراز و خراسان
نشر نزدیک ۱۴۲ عنوان کتاب و رساله که غالباً صبغه اسلامی داشته‌اند از آثار بزرگان ایران و کتاب‌های مربوط به جغرافیای تاریخی شهرهای ایران.
سفارش به ساخت هفت طرح سیاه قلم از شعرا و دانشمندان ایران
سفارش ساخت ۱۳ تندیس از جنس گچ، سنگ مرمر و برنز شامل مجسّمه نشسته فردوسی (هدیه دولت ایران به دولت ایتالیا)، مجسّمه نشسته فردوسی در باغ آرامگاه فردوسی در شهر طوس، مجسّمه عظیم‌الجثه در باغ نادری شهر مشهد، مجسمه نیم تنه خیام در آرامگاه خیام در نیشابور، مجسّمه نشسته خیام در پارک لاله تهران، مجسّمه ایستاده فردوسی در میدان فردوسی (تهران)، کتیبه نیم برجسته از صورت کمال‌الملک در آرامگاه وی در نیشابور، نیم تنه نادر شاه در مجموعه باغ - موزه نادری آرامگاه وی در مشهد، مجسّمه امیرکبیر در ایتالیا، مجسّمه یعقوب لیث صفاری در زابل، مجسّمه بوعلی سینا در میدان بوعلی شهر همدان، مجسّمه سعدی در شیراز.
مرمت خانه قدیمی امیربهادر واقع در محلّ معروف به سر پل امیربهادر که برای استقرار دائمی انجمن نیز خریداری شد.
تاریخچه انجمن > دوره سوم

در سال ۱۳۶۵ در شورای عالی انقلاب فرهنگی تصویب شد که انجمن آثار ملّی با تغییری مختصر در وظایف و تغییر در نام، به انجمن آثار و مفاخر فرهنگی تبدیل شود. با هیئت امنایی شامل ریاست جمهوری، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، وزارت فرهنگ و آموزش عالی و استادان و علمایی زیر نظر شورای عالی انقلاب فرهنگی.
در نیمه دوم سال ۱۳۷۰ اعضای تکمیلی هیئت امنای انجمن به تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی رسید و از سوی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی مدیر اجرایی انجمن برای راه‌اندازی آن تعیین گردید و در سال ۱۳۷۳ مجدداً آغاز به کار کرد.
فعالیت‌ها

فعالیت‌های این انجمن از بدو تأسیس تا کنون را می‌توان به سه دوره تقسیم کرد: دوره اول از ۱۳۰۱ خورشیدی تا ۱۳۱۳ خورشیدی که با برگزاری جشن هزاره فردوسی خاتمه می‌یابد. دوره دوم از آذر ۱۳۲۳ شروع می‌شود و تا شهریور از ۱۳۶۶ خورشیدی ادامه می‌یابد. از این تاریخ(۱۳۶۶ خورشیدی) به تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی این انجمن با نام جدید انجمن آثار و مفاخر فرهنگی به فعالیت خود ادامه می‌دهد. اعضای انجمن (طبق اساسنامه اول و دوم)، با اندکی تغییر شامل ۱۵ تن اعضای مؤسس با عنوان «کمیته انجمن» است. افزون بر این افراد، شماری غیر محدود با عنوان اعضای عمومی و اعضای افتخاری نیز از میان علاقه‌مندان به علم و صنعت ایران برگزیده می‌شوند. هیئت مدیره انجمن از رئیس، معاونان او، منشی و تحویلدار، برای مدت یک سال از میان اعضای مؤسس انتخاب می‌گردند که وظیفه آنها اجرای تصمیمات هیئت مؤسس است. برخی از اعضای مؤسس انجمن در دوره اول شخصیت‌هایی چون محمدعلی فروغی، حسن مستوفی، حسن پیرنیا، تیمورتاش، کیخسرو شاهرخ بوده‌اند. در دوره دوم، شخصیتهایی مانند حسن اسفندیاری، حسین علا، علی‌اصغر حکمت، حسین سمیعی، سید حسن تقی‌زاده، قاسم غنی و محمد قزوینی با آن همکاری داشتند.
فعالیت‌ها > دوره اول

مهم‌ترین اقدام انجمن در دوره اول و نخستین اقدام بزرگ و ماندگار آن چنان‌که عنوان شد، برگزاری هزاره فردوسی و بنای آرامگاه حکیم ابوالقاسم فردوسی بود. در دوره اول همچنین از ۸ عنوان کتاب در خصوص ابنیه تاریخی ایران و تخت جمشید رونایی شد.
ترکیب اعضای انجمن

اعضای انجمن (طبق اساسنامه اول و دوم)، با اندکی تغییر شامل ۱۵ تن اعضای مؤسس با عنوان «کمیته انجمن» است. افزون بر این افراد، شماری غیر محدود با عنوان اعضای عمومی و اعضای افتخاری نیز از میان علاقه‌مندان به علم و صنعت ایران برگزیده می‌شوند. هیئت مدیره انجمن از رئیس، معاونان او، منشی و تحویلدار، برای مدت یک سال از میان اعضای مؤسس انتخاب می‌گردند که وظیفه آنها اجرای تصمیمات هیئت مؤسس است.
برخی از اعضای مؤسس انجمن در دوره اول شخصیت‌هایی چون محمدعلی فروغی، حسن مستوفی، حسن پیرنیا، تیمورتاش، کیخسرو شاهرخ بوده‌اند. در دوره دوم، شخصیت‌هایی مانند حسن اسفندیاری، حسین علا، علی‌اصغر حکمت، حسین سمیعی، سید حسن تقی‌زاده، قاسم غنی و محمد قزوینی با آن همکاری داشتند.
محل کنونی انجمن آثار و مفاخر فرهنگی

انجمن در بدو تأسیس مکان مشخصی نداشت و هر بار در خانه یکی از اعضاء مؤسس تشکیل می‌شد. پس از تجدید فعالیت انجمن در ۱۳۲۳هـ. ش و گسترش تدریجی دامنه فعالیت‌های آن، نیاز به محلی برای استقرار انجمن ضرورت یافت. از این رو، در سال ۱۳۴۶ هـ. ش خانه قدیمی و بزرگ حسین پاشا خان ملقب به امیر بهادر، وزیر دربار مظفرالدین شاه واقع در محل معروف به سر پل امیر بهادر –که به حسینیه امیر بهادر معروف بود- با حدود سه هزار مترمربع وسعت، جهت استقرار انجمن آثار ملی خریداری شد. بنای این ساختمان به سال ۱۳۱۸هـ. ق/۱۲۷۹ هـ. ش /۱۹۰۰ میلادی بازمی‌گردد و دارای تالار بزرگ آئینه کاری در طبقه همکف و تالار بزرگ سخنرانی در طبقه اول است.
تاریخ ساخت بنا در یکی از تالارهای ساختمان ۱۳۱۸ هجری قمری (۱۲۷۹ خورشیدی) نشان داده شده است. این خانه در آغاز بزرگ‌تر بوده است و به مروز زمان و با جدا شدن بخش‌های گوناگون آن، فقط ساختمان امروزی به جا مانده است. این ساختمان حددود ۱۰۰۰ مترمربع در دو طبقه در زمینی به مساحت حدود ۳۰۰۰ مترمربع است.
این سازه دربردارندهٔ یک تالار آیینه‌کاری شده در طبقه هم‌کف و یک تالار در طبقهٔ نخست است. این خانه به شماره ۴۴۱۱ و در تاریخ ۱۳۸۰/۹/۵ در فهرست آثار ملی کشور ثبت شده است.
انجمن پس از خریداری بنای مذکور و انجام تعمیرات اساسی و مفصل با رعایت شیوه اصیل و قدیمی بنا، آن را مقر دائمی خود قرار داد.