stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
غلامحسین مین‌باشیان

| غلامحسین مین‌باشیان | غلامحسین مین‌باشیان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۵ آبان ۱۲۸۶ تهران، ایران
درگذشت: ۴ فروردین ۱۳۵۹ تهران، ایران
ملیت: ایرانی
محل تحصیل: کنسرواتوار ژنو کنسرواتوار برلین دانشکده افسری
پیشه(ها): آهنگساز و رهبر ارکستر
سبک: موسیقی نظامی موسیقی کلاسیک موسیقی سمفونیک ایرانی
منصب: مدیر هنرستان عالی موسیقی
والدین: غلامرضا مین باشیان (پدر)
خویشاوندان: نصرالسلطان مین باشیان (برادر)   مهرداد پهلبد (برادرزاده)
سرتیپ غلامحسین مین‌باشیان (زادهٔ ۵ آبان ۱۲۸۶ در تهران - درگذشتهٔ ۴ فروردین ۱۳۵۹) موسیقی‌دان٬ آهنگساز و رهبر ارکستر اهل ایران بود. او رهبر «ارکستر سمفونیک بلدیه»، نخستین ارکستر سمفونیک در ایران بود.
زندگی هنری

غلامحسین مین‌باشیان ۵ آبان سال ۱۲۸۶ در تهران متولد شد. پدر او غلامرضا مین‌باشیان (سالار معزز)، موسیقی‌دان ایرانی بود.
پس از پایان تحصیل در شعبه موزیک مدرسه دارالفنون در ۱۸ سالگی به سوییس رفت و مدت ۳ سال در کنسرواتوار ژنو به تحصیلات موسیقی خود پرداخت. او در پایان هر سال تحصیلی جایزه نخست نوازندگی ویلن را کسب می‌کرد. وی پس از کنسرواتوار ژنو به تحصیل در کنسرواتوار برلین پرداخت و در سال ۱۳۰۹ فارغ‌التحصیل شد. او نخستین دانشجوی موسیقی از آسیا بود که موفق به اخذ مدال «گوستاو هلندر» (مهم‌ترین نشان هنری) از کنسرواتوار برلین شد. وی پس از پایان تحصیلات موسیقی به ایران بازگشت وبه مدت ۶ ماه تحت آموزش‌های نظامی در در دانشکده افسری قرار گرفت و پس از آن به سِمَتِ معاون ادارهٔ کل موزیک قشون انتخاب شد.
مدیریت هنرستان موسیقی

در مهر ۱۳۱۳ به دستور رضا شاه با حفظِ سِمت‌های پیشین، سرگُرد غلامحسین مین‌باشیان جایگزین «علینقی وزیری» شد و به ریاست مدرسهٔ موسیقی (هنرستان موسیقی) منصوب شد. او به جهت تحصیل موسیقی کلاسیک و دوری از ایران، موسیقی ایرانی را نوعی موسیقی محلی با اهمیتِ کم می‌پنداشت.
مین‌باشیان پس از ورود به مدرسهٔ موسیقی، هنگامی که دید بعضی از هنرجویان، ساز ایرانی می‌نوازند با آنان برخورد نمود و گفت: «باید سازتان را عوض کنید» او دستور داد تا تمام سازهای تار را از مدرسه جمع‌آوری کنند و در انبار قرار دهند.
وی برنامه‌های آموزش موسیقی ایرانی در مدرسهٔ موسیقی را تغیر داد و برنامه‌های جدیدی بر پایه کنسرواتوارهای ژنو و برلین نوشت و به تصویب شورای عالی فرهنگ رساند. در این هنگام تدریس و نواختن موسیقی ایرانی در مدرسهٔ موسیقی ممنوع شد. پس از آن بسیاری از هنرجویان، مدرسهٔ موسیقی را ترک نمودند یا تغیر ساز دادند. با این حال او اقدامات بسیار مثبتی در زمینهٔ موسیقی انجام داد.
در سال ۱۳۱۷ به پیشنهاد غلامحسین مین‌باشیان ادارهٔ موسیقی کشور در وزارت فرهنگ تأسیس شد و ریاست آن نیز بر عهدهٔ او گذاشته شد. پس از تشکیل ادارهٔ موسیقی، او موفق شد ۱۰ استاد برجستهٔ موسیقی اهل چکسلواکی را برای مدت ۳ سال استخدام کند که در آموزش نوازندگان بسیار مؤثر بودند. مین‌باشیان در پُربار شدن و به اجرا رساندنِ ارکستر هنرستان موسیقی بسیار کوشید.
با گسترده‌تر شدن فعالیت‌های مدرسهٔ موسیقی، مین‌باشیان دوره‌های عالی را تشکیل داد و نام مدرسهٔ موسیقی را «مدرسهٔ عالی موسیقی» گذاشت. او هم‌چنین کلاس‌های آموزش موسیقی را در سایر شهرهای ایران راه اندازی کرد و به مدت ۳ سال (۱۳۱۷ تا ۱۳۲۰) در حدود ۱۰۰۰ نفر از این کلاس‌ها گواهینامه دریافت نمودند. در سال ۱۳۱۷ سازمانی تحت عنوان «سازمان پرورش افکار» تشکیل شد و مین‌باشیان به ریاست کمسیون موسیقی این سازمان و همچنین کمسیون موسیقی رادیو انتخاب شد. از جمله فعالیت‌های کمسیون موسیقی برگزاری کنسرت‌های موسیقی کلاسیک برای عمومِ مردم و انتشار مجله موسیقی بود.
تأسیس و رهبری ارکستر بلدیه

غلامحسین مین‌باشیان در سال ۱۳۱۲ «ارکستر سمفونیک بلدیه» (شهرداری تهران) را تأسیس و رهبری آن‌را به عهده گرفت. این ارکستر که نخستین ارکستر سمفونیک در ایران به شمار می‌رود با ۴۰ نوازنده آغاز به کار کرد. اولین برنامه این ارکستر در ۱۳ مهر سال ۱۳۱۳ به مناسبت جشن هزاره فردوسی در سالن «سینما هما» به اجرا درآورد در این برنامه قطعه‌ای از آثار مین‌باشیان با عنوان «سه داستان شاهنامه» توسط ارکستر به همراه دسته خوانندگان (گروه کر) به سرپرستی «نیکل قلندریان» که از نخستین گروه‌های کر در ایران بود٬ اجرا شد.
پس از آن در ۳ اردیبهشت سال ۱۳۱۴ دومین کنسرت این ارکستر برگزار شد. در این برنامه علاوه بر «سه داستان شاهنامه» اثر مین‌باشیان٬ اورتور «اگمونت» بتهوون٬ «سمفونی ناتمام» شوبرت٬ «آرلزین» شماره ۱ و ۲ اثر ژرژ بیزه٬ «شبی مخوف بر فراز کوه» اثر مودست موسورگسکی٬ «ترانه های کریمه» اثر اسپندیارف٬ «پیرگینت» اثر ادوارد گریک و «ریموند» اثر توماس٬ به رهبری مین‌باشیان اجرا شدند.
در ادامهٔ فعالیت‌های ارکستر٬ ۱۰ نوازندهٔ اهل چکسلواکی به آن اضافه شدند. رهبری ارکستر را «رودلف اوربانتس» بر عهده گرفت و تا سال ۱۳۲۰ دوازده کنسرت با اجرای آثاری از جاکومو پوچینی٬ آنتونین دورژارک٬ بدریخ اسمتانا و آهنگسازان دیگر موسیقی کلاسیک به اجرا درآمد.
پایان ریاست

در مهرِ سال ۱۳۲۰ هم‌زمان با ورود متفقین به ایران، از طرف وزیر فرهنگ وقت، به خدمت غلامحسین مین‌باشیان و صادق هدایت، عبدالحسین نوشین و نیما یوشیج که از سال ۱۳۱۷ از طرف مین‌باشیان در ادارهٔ موسیقی کشور استخدام شده بودند خاتمه داده شد و «علینقی وزیری» جایگزین او در هنرستان عالی موسیقی شد. با تصدیِ علینقی وزیری، مجدداً موسیقی ایرانی در هنرستان موسیقی مورد توجه قرار گرفت.
درگذشت

غلامحسین مین‌باشیان در ۴ فروردین ۱۳۵۹ درگذشت و در گورستان ابن‌بابویه در شهر ری به خاک سپرده شد.
مسعود باستانی

| مسعود مرادی باستانی | مسعود مرادی باستانی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۵۷ اراک
ملیت: ایرانی
آثار برجسته: روزنامه‌نگار زندانی سیاسی فعال اجتماعی
مسعود مرادی باستانی (زادهٔ ۱۳۵۷ در اراک) خبرنگار، زندانی سیاسی و روزنامه‌نگار ایرانی است. وی سردبیری وبگاه جمهوریت را برعهده داشته و سابقهٔ خبرنگاری در روزنامه‌های شرق، جمهوریت و کارگزاران را داشته‌است. وی چندین بار به دلیل فعالیت‌های شغلی‌اش بازداشت و زندانی شده‌است.
مسعود باستانی، پس از اعتراضات به نتایج انتخابات ریاست جمهوری دهم در دادگاه بدوی به ۶ سال حبس تعزیری محکوم شد.
زندگی‌نامه

مسعود مرادی باستانی در سال ۱۳۵۷ در اراک به دنیا آمد. او در دانشگاه،‌مهندسی برق خوانده بود و در زمینه حقوق بشر و روزنامه‌نگاری کار کرده است. وی در زندگی حرفه‌ای خود، سردبیری سایت خبری جمهوریت را دارد. او در بین سال‌های ۱۳۸۷ تا ۱۳۸۸ با مهسا امرآبادی، دیگر روزنامه‌نگار بازداشتی در ایران، آشنا شد و این آشنایی منجر به ازدواج آنها شد.
زندگی‌نامه > بازداشت اول و دوم

باستانی در سال ۱۳۸۳ به دلیل نوشته‌هایش بازداشت شد. او در دادگاه تجدیدنظر، به ۶ ماه حبس، ۵ سال محرومیت از کار مطبوعاتی و ۱۰۰ ضربه شلاق محکوم شد.
به گفته برخی از دوستانش، یک سال بعد در سال ۱۳۸۴، او در جریان اعتصاب غذای اکبر گنجی و بستری شدن او در بیمارستان میلاد به پوشش خبری وضعیت گنجی پرداخت که به این دلیل چندین روز بازداشت و به شلاق و ۳۵۰ هزار تومان جریمه نقدی محکوم شد.
زندگی‌نامه > بازداشت سوم در سال ۱۳۸۸

وی در ۱۴ تیرماه ۱۳۸۸ در جریان اعتراضات به نتایج انتخابات ریاست جمهوری دهم دستگیر شد. او در این روز برای رسیدگی به وضعیت همسرش که روز پس از انتخابات بازداشت شده بود، به دادگاه انقلاب رفته بود. علت بازداشت وی فعالیت در وبگاه جمهوریت عنوان شد. یکی از دوستان مسعود باستانی گزارش می‌کند که پس از وقایع ۱۳۸۸، نیروهای جمهوری اسلامی قصد بازداشت مسعود باستانی را داشتند اما با مراجعه به منزل، همسر او را بازداشت کردند. او در این مدت تحت نظر بود تا آنکه مسعود خودش را معرفی کرد و همسرش بعد از مدتی آزاد شد. پس از آزادی مهسا امرآبادی، وی در مصاحبه‌ای مدعی شد که همسرش برای آزادی او مجبور به اعتراف اجباری شده است. پس از این ادعا بود که دادگاهی علیه خود امرآبادی شکل گرفت. باستانی در اعترافاتش که از صدا و سیما ایران پخش شد، به همکاری با «ضد انقلاب» و «سیاه‌نمایی علی نظام» اعتراف کرد و سایت جمهوریت را اتاق جنگ روانی علیه مسئولین نظام معرفی کرد.
سرانجام دادگاه بر اساس اعترافات باستانی، او را به تحمل ۶ سال زندان محکوم کرد. دادگاه دیگری نیز همسر او را به ۱ سال حبس محکوم کرد.
وی در اسفندماه همراه با احمد زیدآبادی به زندان رجایی شهر کرج منتقل شد. خانواده باستانی، یکی از مشکلات او را بیماری خونی عنوان می‌کنند که در زندان به آن دچار شده‌است. وی در تاریخ بیست و چهارم بهمن ۱۳۹۰ پس از طی بخشی از معالجات خود دوباره به زندان رجایی شهر بازگردانده شده‌است. باستانی در تیرماه ۱۳۹۴ با پایان دوره حبس خود، از زندان آزاد شد.
خون شد

| خون شد | خون شد |
| --- | --- |
کارگردان: مسعود کیمیایی
تهیه‌کننده: جواد نوروزبیگی
نویسنده: مسعود کیمیایی
بازیگران: سعید آقاخانی نسرین مقانلو سیامک صفری لیلا زارع هومن برق‌نورد مریم عباس‌زاده اکبر معززی سیامک انصاری
موسیقی: ستار اورکی
فیلم‌بردار: علیرضا زرین‌دست
تدوین‌گر: هایده صفی‌یاری سارا آهنی
توزیع‌کننده: نمایش گستران
تاریخ‌های انتشار: ۲۷ اسفند ۱۳۹۹
کشور: ایران
زبان: فارسی
فروش گیشه: ۱۹۵٬۶۹۳٬۵۹۶ تومان
خون شد فیلمی ایرانی به کارگردانی و نویسندگی مسعود کیمیایی و تهیه‌کنندگی جواد نوروزبیگی محصول سال ۱۳۹۸ است.
این فیلم قرار بود در سی و هشتمین دوره جشنواره فیلم فجر (۱۳۹۸) به نمایش درآید.
داستان

بخشی از داستان فیلم دربارهٔ زن دوم و مادری (با نام خانم‌جانی با بازی نسرین مقانلو) است که عهده‌دار مراقبت از فرزندان شوهر و دختر خودش است. خانم‌جانی که اقتدار و زنانگی خاصی دارد، برای خانواده‌اش ایثار می‌کند. او فاصلهٔ سنی زیادی با شوهرش دارد و به‌شدت دل‌نگران خانه و همسر و فرزندانش است …
مسعود کیمیایی کارگردان «خون شد» دربارهٔ داستان این فیلم می‌گوید:
داستان خون شد به مثابهٔ خانه‌ای قدیمی است که همهٔ چراغ‌هایش خاموش بوده و هیچ‌کس نیز در اتاق‌هایش ساکن نیست. در این میان یکی از ساکنین این خانه می‌آید و همه چراغ‌ها را روشن می‌کند.
بازیگران

| بازیگر | نقش |
| --- | --- |
سعید آقاخانی: فضلی
سیامک صفری: مرتضی
نسرین مقانلو: خانم‌جان
لیلا زارع: فاطمه
اکبر معززی: آقاخان
هومن برق‌نورد: الهیار
مریم عباس‌زاده: شراره
سیامک انصاری: دکتر
شاپور کلهر: جعفر گلاب
مرجان علوی: زن جعفر گلاب
ماهور احمدی: زن بقال
پوریا قاسمی: صمدپور
نظرات

فکر می‌کنم که «خون شد» می‌تواند از جمله بهترین آثار آقای کیمیایی باشد.
بازی در این فیلم به من انرژی دوباره‌ای برای کارکردن داد.
اوایل ساخت فیلم بحثی مطرح شد مبنی بر اینکه «خون شد» شبیه فیلم «قیصر» است. باید این را گفت که «خون شد» هم فیلم قهرمان‌پروری است. اما قهرمان زمان را تصویر می‌کند. طبیعی است که رگه‌هایی از فیلم‌های دیگر آقای کیمیایی را می‌توان در آن دید و شاید به لحاظ موضوعی کمی نزدیک باشد، اما پرداخت کاملاً متفاوتی دارد و می‌توان گفت: یکی از متفاوت‌ترین آثار مسعود کیمیایی است.
جوایز

| مراسم | بخش | نامزد | نتیجه |
| --- | --- | --- | --- |
| سی و هشتمین دوره جشنواره فیلم فجر | بهترین بازیگر نقش مکمل زن | لیلا زارع | نامزدشده |
| سی و هشتمین دوره جشنواره فیلم فجر | بهترین چهره‌پردازی | محمدرضا قومی | نامزدشده |
نارلی‌داغ

| نارلی داغ | نارلی داغ |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: گلستان
شهرستان: گنبد کاووس
بخش: بخش داشلی‌برون
دهستان: اترک
جمعیت: ۸۶۲ نفر (سرشماری ۹۵)
نارلی داغ، روستایی است از توابع بخش داشلی‌برون شهرستان گنبد کاووس در استان گلستان ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان اترک (گنبد کاووس) قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۶۶۸نفر (۱۰۶خانوار) بوده‌است.
محمود ثنایی

| محمود ثنایی | محمود ثنایی |
| --- | --- |
زاده: ۱۳ فروردین ۱۳۰۰ اصفهان
درگذشته: ۴ آذر ۱۳۶۱ (۶۱ سال) تهران
تخلص: شهرآشوب
زمینه کاری: شعر، تصنیف، کاریکاتور
دیوان اشعار: شبگیر، پیکار
محمود ثنایی ملقب به «شهرآشوب»، شاعر و کاریکاتوریست ایرانی متولد ۱۳ فروردین ۱۳۰۰ در اصفهان بود . او در زمینهٔ شعر، تصنیف‌سرایی، کاریکاتورسازی و دادستان‌نویسی فعالیت می‌کرد. از آثار او می‌توان به شب‌گیر و پیکان اشاره کرد. بیشتر شعرهای او در قالب غزل هستند. او در تاریخ ۴ آذر ۱۳۶۱ درگذشت. از او به خوبی یاد میکنند.
درگذشت

ثنایی در سال ۱۳۶۱ در سن ۶۱ سالگی درگذشت و در بهشت زهرای تهران قطعه ۹۴، ردیف ۳۵، شماره ۲۰ دفن شد.
آثار

ثنایی در جمع‌آوری اشعار خود سهل انگار بود؛ غزلی را در کاغذ پاره‌ای می‌نوشت و پس از یک بار خواندن به دور می‌انداخت.
در تذکرهٔ بزرگان و سخن‌سرایان آذربایجان غربی آمده: یکی از همشهریان گفت: در خیابان فردوسی تهران به وی برخوردم و تقاضای شعری کردم و از احوالش پرسیدم؛ خودنویس نداشت، خودکار مرا گرفت. کاغذ هم نداشت، جعبهٔ پیراهنی را که خریده بودم و در دستم بود به او دادم؛ به یکی از درختان کنار خیابان تکیه کرد و پشت قوطی مقوایی چنین سرود:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| پیر سیمرغم که می‌سازم به صید لاغری هم |  | ورنه بر من خنده ارد مرغ بی بال و پری هم |
| شعر تر چون هیزم تر درد من افزود و دیدم |  | سوختم یک بار و خواهم سوخت بار دیگری هم |
| چون شکسته شیشه، خون می‌گریم از حسرت که دیگر |  | کس نبخشد ما ز پا افتادگان را ساغری هم |
| ای شب غم دود کن نابود کن شمع وجودم |  | تا زمین باقی نماند صبحدم خاکستری هم |
| پاله وار از چشم نرگس می‌گریزم تا نباشد |  | صبحگاهان در حریم بوستان چشم تری هم |
او شاعر غزلسرا بود. مجموعهٔ اشعار وی با مقدمهٔ غلامحسین رضانژاد متخلص به «نوشین» در مجموعه شبگیر انتشار یافته است.
نمونه شعر

از کارهای انتقادی شهرآشوب اما قصیده مداح, نکوهشی‌ست بر زمانه:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| آن زند طعنه که در سفره شاعر نان نیست |  | وین کند خنده که در پیکر شاعر جان نیست |
| منم آن گرسنه خوشحال مباهی به کمال |  | گرچه دانم شکم گرسنه را ایمان نیست |
| روزگاری است که دانا به مکافات کمال |  | می‌برد رشک به جاهل که چرا نادان نیست |
| همه گویند که مداح شو و کام بجوی |  | که بجایی نرسد هر که مدیحت خوان نیست |
| خود گرفتم به مدیح خذفی در سفتم |  | که بجایی نرسد هر که مدیحت خوان نیست |
| شعر بر نام شکم‌بارهٔ بی‌عقل و شعور |  | چون مسمی بکنم، شعر که بادمجان نیست |
تصنیف‌های نام‌دار

از تصنیف‌های نام‌دار او می‌توان به موارد زیر اشاره نمود:
ساز شکسته
جوانی
نوای چوپان
چه سازم به این دل
شب انتظار
شب شادی
خنده
سحر
در پناه یادها
موج
رعنا
به کام ما شد جهان
خوابی بودو خیالی
ملوک ضرابی
مزار محمود ثنایی در بهشت زهرا
گمینا نگپورنت

| گمینا نگپورنت Nieporęt Commune | گمینا نگپورنت Nieporęt Commune |
| --- | --- |
گمینا: گمینا
  نشان:   نشان
fa (in English: Expected satiety): fa
کشور:  لهستان
استان: استان ماسوویان
شهرستان: شهرستان لگیونووو
کرسی: Nieporęt
مساحت: مساحت
 • مجموع: ۱۰۰٫۵۲ کیلومتر مربع (۳۸٫۸۱ مایل مربع)
جمعیت (2013): جمعیت (2013)
 • مجموع: ۱۳٬۴۶۶
 • تراکم: ۱۳۰/کیلومتر مربع (۳۵۰/مایل مربع)
وبگاه: http://www.nieporet.pl/
گمینا نگپورنت (به لهستانی:  Gmina Nieporęt) یک گمینا در لهستان است که در شهرستان لگیونووو واقع شده‌است. گمینا نگپورنت ۱۰۰٫۵۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳٬۴۶۶ نفر جمعیت دارد.
مسیره ابو حمدیه

| مسیره ابو حمدیه | مسیره ابو حمدیه |
| --- | --- |
 دفتر ابو جهاد از ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۹  دفتر قیام از ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۸ :  دفتر ابو جهاد از ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۹  دفتر قیام از ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۸ 
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۹۴۸ الخلیل،
درگذشته:  ۲ آوریل ۲۰۱۳ (سال۶۵)  علت: سرطان‌های سر و گردن زندان الرمله، 
حزب سیاسی: جنبش فتح
پیشه: ۸ مه ۲۰۰۲ دستگیر و تا لحظه درگذشت در زندان بود.
مسیره ابو حمدیه (عربی: ميسرة أبو حمدية)؛ (زاده: ۱۹۴۸ – درگذشته: ۲ آوریل ۲۰۱۳) اسیر فلسطینی و افسری با درجه سرتیپ است که در سال ۱۹۴۸ در الخلیل به دنیا آمد. دیپلم الکترونیک را از دانشگاه قاهره گرفت و در رشته حقوق در دانشگاه بیروت تحصیل نمود. به صفوف انقلابیون فلسطینی پیوست و چندین بار در سال‌ها (۱۹۶۹–۱۹۷۵)، (۱۹۷۶–۱۹۷۸ (و (۲۰۰۲–۲۰۱۳) دستگیر شد. در سال ۱۹۷۰ به جنبش فتح پیوست و در دفتر ابو جهاد تا سال ۱۹۷۹ و در دفتر قیام در سال ۱۹۸۸ کار می‌کرد. بعد از معاهده اسلو ممنوع‌الورود به فلسطین شد. بعد از ورود یاسرعرفات، او نیز در سال ۱۹۹۸ به فلسطین بازگشت.
دوران زندان

در ۸ مه ۲۰۰۲ دستگیر شد و با اتهامات زیادی متوجه نمودند. در ژوئیه ۲۰۰۶ برای او ۲۵ سال حکم زندان بریده شد و در سال ۲۰۰۷ در پی یک استیناف حکم او به حبس ابد (۹۹ سال) تغییر پیدا کرد.
در سال‌های آخر عمر از ناراحتی زخم معده، فشار خون و وجود غده در ناحیه گردن رنج می‌برد. وضعیت سلامتی وی بد شده بود بنحوی که بارها به بیمارستان زندان الرمله منتقل گردید تا اینکه مشخص شد وی مبتلا به سرطان شده‌است اما با سهل انگاری عمدی از طرف بهداری زندان اسرائیل مواجه می‌شد.
درگذشت

عیسی قراقع وزیر اسرای فلسطینی گفت زندانی میسره ابو حمدیه از اعضای جنبش فتح بعد از رنج‌هایی که بخاطر سهل انگاری پزشکی ازطرف مقامات اسرائیلی تحمل نمود در قسمت بهداری بیمارستان به دلیل بیماری سرطان در ۲ آوریل ۲۰۱۳ درگذشت. درتشییع جنازه وی از بیمارستان دولتی در شهر الخلیل هزاران فلسطینی شرکت کردند و در گورستان شهدا در جنوب شهر بخاک سپرده شد.
حمید معصومی‌نژاد

| حمید معصومی‌نژاد | حمید معصومی‌نژاد |
| --- | --- |
زادهٔ: ‌ ۸ دی ۱۳۳۸ ‏(۶۵ سال) تهران، ایران
ملیت: ایران
شهروندی: ایران
پیشه(ها): خبرنگار، گزارشگر
شناخته‌شده برای: خبرنگاری واحد مرکزی خبر صدا و سیمای ایران
وبگاه: https://italy-iran.ir
حمید معصومی‌نژاد (زاده ۸ دی ماه ۱۳۳۸) خبرنگار سابق صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران است که وی را با جمله معروفش (حمید معصومی نژاد خبرگزاری صدا و سیما ایتالیا رم) می‌شناسند که در رم کار می‌کند. وی که دانشجوی پزشکی بوده است و در جنگ ایران و عراق هم حضور داشته است، در سال ۶۸ قصد داشت برای ادامه تحصیل به آمریکا مهاجرت کند ولی به علت مشکل ویزا به ایتالیا رفت.
بازداشت

وی در مارس ۲۰۱۰ میلادی به اتهام «مأمور ارشد اطلاعاتی ایران» و «قاچاق اسلحه» توسط دولت ایتالیا بازداشت شد. این در حالی بود که پلیس ایتالیا هیچ مدرکی در این خصوص ارائه نکرده بود. محمدعلی رامین، معاون وقت مطبوعاتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در گفت‌وگو با تلویزیون جمهوری اسلامی ایران، بازداشت معصومی‌نژاد را در راستای خواستهٔ اسرائیل، آمریکا و بریتانیا دانست و گفت: «اگر ایتالیا بخواهد با همکاران رسانه‌ای ما چنین رفتار کند، ممکن است شاهد رفتار مشابهی با خبرنگاران ایتالیایی از جانب دولت ایران باشد.» معصومی‌نژاد ۲ ماه در سلول انفرادی در زندان رم بود و سه ماه نیز در حبس خانگی به سر برد.
در ۱۷ اکتبر ۲۰۱۷ حمید معصومی‌نژاد که برای شرکت در مراسم تدفین یکی از بستگانش به ایران آمده بود، هنگام بازگشت به ایتالیا در فرودگاه میلان دوباره بازداشت و پس از دو ساعت آزاد شد.
در تاریخ ۲۸ خرداد ۱۳۹۷ مقارن با ۱۸ ژوئن ۲۰۱۸، خبرگزاری رسمی ایتالیا انسا پس از ۸ سال، از تبرئه خبرنگار خبرگزاری صدا و سیما از اتهامات واهی در این کشور خبر داد و اعلام کرد اتهامات وارده به وی واقعیت نداشته است.
خبرگزاری رسمی ایتالیا (انسا)، در گزارشی با عنوان «خبرنگار رادیو و تلویزیون ایران تبرئه شد، جاسوس نبود»، نوشت: دادگاه «کومو» حمید معصومی‌نژاد را که ۸ سال پیش به اتهام جاسوسی دستگیر و زندانی شده بود، از تمام اتهامات نسبت داده شده به وی تبرئه کرد.
انسا در ادامه می‌نویسد: معصومی‌نژاد، که عضو کانون مطبوعات خارجی ایتالیا نیز هست خبرنگار بسیار مشهور ایرانی است که گزارش‌های خود را از ایتالیا ارسال می‌کند. در مورد این خبرنگار ایرانی اخیراً در ایتالیا کتابی نیز به قلم یک روزنامه‌نگار ایتالیایی منتشر شده که آنچه در زندان و در سلول انفرادی به اتهام جاسوسی بر وی گذشته و همچنین سال‌های دشوار و طولانی محاکمه در ایتالیا را روایت می‌کند.
انسا به نقل از معصومی‌نژاد نوشت: «حکم دادگاه به مثابهٔ پایان یک کابوس است. در حکمی که مرا روانهٔ زندان کرد نوشته شده بود که من اصلاً خبرنگار نیستم. سپس مرا روانهٔ سلول انفرادی و متعاقباً حصر خانگی کردند. انجمن خبرنگاران ایتالیا نیز در آن زمان عضویت مرا صرفاً بر اساس اخبار روزنامه‌ها و جنجال خبری به حالت تعلیق درآورد اما در این مدت از همراهی و همبستگی خبرنگاران ایتالیایی و همچنین همبستگی بدون وفقهٔ همکارانم در کانون مطبوعات خارجی در ایتالیا برخوردار بودم. باید بگویم در این سال‌ها همواره در خانه و خیابان یا در محل کارم و حتی در فرودگاه متحمل کنترل و بازرسی‌های مستمر و بی‌شمار پلیس شدم.
معصومی‌نژاد در ادامه این مصاحبه با انسا افزود: با وجود تمام این مشکلات در عین حال هیچگاه زبان به گلایه باز نکردم و منتظر صدور حکم دادگاه بودم. اما انتظار دارم همان‌طور که در زمان دستگیری‌ام تصویر و خبر آن به‌طور گسترده در رسانه‌های جمعی ایتالیا و جهان و در صفحهٔ نخست تمام روزنامه‌ها خودنمایی می‌کرد، خبر صدور حکم برائتم نیز نه برای من بلکه برای عزت حرفهٔ خبرنگاری جایی در گوشه و کنار صفحات روزنامه‌ها پیدا کند.
خبرگزاری انسا این خبر را در وبگاه این خبرگزاری با عکس معصومی‌نژاد نیز منتشر کرده است.
وبگاه The Italian Insider نیز در خبری جداگانه این موضوع را تحت پوشش قرار داده و تبرئهٔ خبرنگار ایرانی را پس از ۸ ماه اعلام نموده است.
خبرگزاری صدا و سیما نیز در یک گزارش اختصاصی با عنوان «تبرئهٔ معصومی‌نژاد از اتهامات واهی دولت ایتالیا» مصاحبهٔ حمید معصومی‌نژاد را در این خصوص انتشار داده است.
فیلم شناسی

حمید معصومی نژاد در فیلم سینمایی سال گربه به عنوان خبرگزاری در رم ایفای نقش کرده است.
حاشیه‌ها

بخش بسیاری از شهرت وی به خاطر تنوع گزارش‌های خبری او و به ویژه نحوهٔ معرفی خود در پایان گزارش است که با رم خاتمه می‌یابد.
وی تمام گزارش‌های خود را به تنهایی تهیه می‌کند و گزارشگر، فیلمبردار، صدابردار و تدوین‌گر گزارش‌های خود است.
دستاوردها

«خبرنگار برتر» در جشنواره رسانه‌ای ایتالیا
جایزه بین‌المللی خبرنگاری استان کالابریا ایتالیا به عنوان خبرنگار برتر رادیو و تلویزیونی
موچان (طالقان)

| موچان (طالقان) | موچان (طالقان) |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: البرز
شهرستان: طالقان
بخش: مرکزی
دهستان: پایین طالقان
جمعیت: ۱۰۸ نفر (سرشماری ۹۵)
موچان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان طالقان در استان البرز ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان پایین طالقان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵ نفر (۱۰خانوار) بوده‌است.
مردم

دین = اسلام (شیعه)
زبان = تاتی طالقانی
الغدیر

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): عبدالحسین امینی
زبان: عربی
تعداد جلد: ٢٠
موضوع(ها): واقعه غدیر خم به روایت اهل تسنن و صحابه پيغمبر
الغدیر نام مجموعه کتابی‌ است که به قلم علامه عبدالحسین امینی (از علمای شیعه) در اثبات ولایت بلافصل علی بن ابی‌طالب بعد از پیامبر اسلام و اثبات مذهب شیعه نوشته شده است. این کتاب به عربی نگارش شده‌ است.
کتاب الغدیر ۲۰ جلد است که ۱۱ جلد آن به زبان عربی چاپ شده‌ است و آن ۱۱ جلد، در ۲۲ جلد به زبان فارسی ترجمه شده‌ است.
نویسنده در این کتاب به ۱۱۰ تن از صحابه و ۸۴ نفر از تابعین پیامبر که حدیث غدیر را روایت کرده‌اند اشاره می‌کند. آنگاه ۳۶۰ تن از راویان حدیث غدیر از قرن دوم تا چهاردهم را برمی‌شمارد. در پایان هم اشعار شاعران مختلف را دربارهٔ این موضوع ذکر می‌کند.
۹ جلد چاپ‌نشده تحقیقی فراگیر دربارهٔ احادیث ولایت است.
سفرهای تحقیقاتی نویسنده برای نگارش کتاب

عبدالحسین امینی در یکی از سفرهای پژوهشی به سوریه مشغول مطالعه در یک کتابخانه
امینی در حال مطالعه در کتابخانه امیرالمؤمنین در شهر نجف
سخنرانی عبدالحسین امینی در جمع مسلمانان هندوستان
علامه امینی برای تدوین این کتاب به کتابخانه‌های کشورهای مختلف از جمله عراق، هندوستان، پاکستان، مغرب، مصر و کشورهای دیگر دنیا مسافرت کرد. نویسنده دربارهٔ کتاب چنین گفته:
من برای نوشتن الغدیر، ۱۰٬۰۰۰ کتاب را از بای بسم الله تا تای تمت خوانده‌ام و به ۱۰۰٬۰۰۰ کتاب مراجعه مکرر داشتم.
ابوالقاسم خزعلی با بیان خاطراتی از امینی، دربارهٔ سفر او به هندوستان و پژوهش‌هایش در آن کشور می‌گوید:
علامه امینی در مدت چهار ماه تحقیق در کتابخانه‌های هندوستان چهار هزار صفحه مطلب دربارهٔ غدیر نوشت… او روزانه ۱۶ ساعت در هوای گرم هندوستان مطالعه و تحقیق می‌کرد و در مدت چهار ماه تلاش کرد تا حقانیت غدیر را از منابع مختلف استخراج کرده و اثبات کند.
فرهاد دریا

| فرهاد دریا | فرهاد دریا |
| --- | --- |
فرهاد دریا در ۲۰۰۸: فرهاد دریا در ۲۰۰۸
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: فرهاد ناشر
نام(های) دیگر: فرهاد دریا
زاده: ۲۲ سپتامبر ۱۹۶۲ ‏(۶۲ سال) کابل، افغانستان
ژانر: پاپ، دنس، غزل، موسیقی کلاسیک
ساز(ها): هارمونیوم، ساز کلیدی، گیتار
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۸ تاکنون
ناشر(ان): گوناگون
وبگاه: FarhadDarya.info
فرهاد ناشر با نام هنری فرهاد دریا (زاده ۲۲ سپتامبر ۱۹۶۲ در کابل، افغانستان) موسیقی‌دان، خواننده، بازیگر و فعال حقوق بشر اهل افغانستان و تأثیرگذارترین هنرمند افغانستان از دهه ۱۹۸۰ تا اکنون می‌باشد. او به عنوان یکی از برترین موسیقی‌دانان افغانستان نه تنها توسط موسیقی‌اش بلکه توسط فعالیت‌های انسان دوستانه و وطن‌دوستانه‌اش نزد مردم افغانستان شناخته می‌شود و از سال ۲۰۰۶ تاکنون سفیر صلح سازمان ملل متحد در افغانستان می‌باشد. طرفداران او شامل مناطق آسیای مرکزی، پاکستان، تاجیکستان، ازبکستان و در غرب بین افغانستانی‌ها و فارسی‌زبان‌ها هستند. دریا به زبان‌های گوناگون شامل فارسی، اوزبیکی، انگلیسی، پشتو و اردو ترانه می‌خواند. او تاکنون چندین کنسرت را در افغانستان، تاجیکستان، ایالات متحده، امارات متحده عربی و آلمان برگزار نموده‌است. کنسرت‌های او در افغانستان همیشه رایگان و بدون سود اجرا می‌شوند.
سال‌های آغازین

فرهاد ناشر در شهر کابل از شاخه ناشر از قبیله خلجی پشتون متولد شد. خانواده او از کندز می‌باشند. او نوه شیرخان ناشر است.
پس از بازگشت از قندوز به کابل، سال آخر تحصیل خود را در لیسه حبیبیه گذراند و سپس در پوهنتون پلی‌تکنیک کابل نام نویسی کرد و در این مدت گروه موسیقی خود را راه اندازی کرد. با تهدید به پیوستن اجباری به حزب دموکراتیک خلق ، بعداً برای تحصیل ادبیات فارسی به دانشگاه کابل منتقل شد.
در این مدت، او با نام مستعار (ابر) برای هنرمندان دیگر موسیقی نوشت و شروع به نواختن موسیقی کلاسیک افغانی و هندی کرد. او چندین بار پوهنتون را ترک کرد تا در نیروهای مسلح افغانستان خدمت کند. در سال ۱۹۸۸ او شروع به تدریس موسیقی کلاسیک در دانشگاه کرد و در عین حال تحقیقات در زمینه موسیقی را نیز دنبال کرد.
فرهاد دریا در سال ۱۹۹۳ با سلطانه امام ازدواج کرد، و در سال ۱۹۹۵ به ایالات متحده مهاجرت کردند. آن‌ها دارای دو فرزند، یک پسر و یک دختر هستند و  در حال حاضر در ایالت ویرجینیا سکونت دارند.
حرفه موسیقی

دریا اولین بار در رادیو تلویزیون افغانستان (آر‌تی‌ای) به عنوان رهبر گروه باران همراه با اسد بدیع، وحید صابری، مختار مجید و جاوید راهی با سبکی جدید از موسیقی فولک-پاپ در تلویزیون حضور یافتند. این گروه در دهه ۱۹۸۰ به یکی از شناخته شده ترین گروه های موسیقی تبدیل شد و آهنگ های موفقی مانند "آی من"، "روز بازار" و "دختر سردار" را تولید کرد. پس از مدتی گروه باران منحل شد، و  او به صورت انفرادی فعالیت خود را ادامه داد.
حرفه موسیقی > دهه ۱۹۸۰

در طول دهه ۱۹۸۰، دریا روی تحصیل تمرکز کرده بود و مهارتش در موسیقی به یک حرفه تبدیل نشده بود. او بیشتر در این سال‌ها با گروه باران همکاری می‌کرد و خودش به تنهایی به عنوان فرد اصلی گروه شناخته می‌شد. بعد از ترک افغانستان و منحل شدن گروه باران، او کارهای تکی خود را آغاز کرد.