stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مراکز کارآفرینی کوثر

مراکز کارآفرینی کوثر نهاد توانمندسازی زنان فعال در ایران است که زیر نظر شهرداری فعالیت می‌کند. عمده مأموریت این نهاد آموزش مهارت‌های کاربردی برای اشتغال بانوان و کارآفرینی برای زن‌ها است. مراکز کارآفرینی کوثر در تهران و دیگر کلان‌شهرهای ایران فعال است. این نهاد در تهران وابسته به معاونت امور اجتماعی و فرهنگی شهرداری تهران است. که از سوی ستاد توانمندسازی بانوان برای زنان سرپرست خانوار ایجاد شده‌است.
معرفی

مراکز کارآفرینی کوثر سال ۱۳۸۶ فعالیتش را در تهران آغاز کرد. در این مراکز علاوه بر آموزش مهارت‌های کاربردی که زمینه اشتغال بانوان را فراهم می‌آورد، بازارچه‌های خودش اشتغالی هم فراهم آمده‌است تا زن‌ها بتوانند تولیدات‌شان را مستقلاً بدون نیاز به واسطه به فروش برسانند.
مستند به گزارش‌های منتشر شده در اواخر دهه هشتاد خورشیدی بالغ بر سیصد هزار زن در تهران مسئولیت تأمین معاش و سرپرستی اقتصادی خانواده را به عهده داشتند. به این دلیل توجه به افزایش توانمندی زن‌های سرپرست خانوار و مهارت‌آموزی آن‌ها مورد توجه مدیران شهری وقت قرار گرفت. تا تیرماه سال ۱۳۹۱ قریب ۹۰ مرکز کارآفرینی کوثر در مناطق بیست و دوگانه شهرداری تهران ایجاده شده‌است. از مراکز کارآفرینی کوثر در کنار دیگر فعالیت‌های اجتماعی شهرداری تهران به عنوان مولفه‌هایی یاد می‌شود که شهرداری از یک نهاد خدماتی به یک نهاد اجتماعی و دغدغه‌مند در زمینه سبک زندگی شهروندان بدل شده‌است. همچنین ارائه وام بانکی و نیز تأسیس صندوق وام قرض‌الحسنه از دیگر خدماتی است که در مراکز کارآفرینی کوثر به زنان داده می‌شود.
بر اساس گزارش‌های منتشر شده اولویت ارائه مهارت‌های آموزشی و دیگر خدمات مراکز یاد شده به زن‌های سرپرست خانواده و نیز زن‌های بد سرپرست هستند. اما در صورت فراهم بودن امکان و طرفیت‌های زنان فاقد این چالش‌ها نیز می‌توانند از خدمات این مراکز بهره ببرند. همچنین بر اساس گزارش دیگر عنوان شده‌است. خانه‌های کوثر به زنان سرپرست خانوار که بر اثر طلاق، فوت و مفقودالاثر شدن همسر، بی‌سرپرست شده‌اند، زنان بد سرپرست که دارای همسر معتاد، بیکار، از کارافتاده، زندانی و تبعیدی هستند و زنان خود سرپرست که در سنین بالاتر از ۳۵ سال قرار دارند و ازدواج نکرده‌اند، این آموزش‌ها را می‌دهد و اشتغال‌آفرینان توانمند را جذب بازار کار می‌کند. افراد دارای این شرایط برای عضویت در مراکز کوثر، باید به مرکز کوثر دایر در منطقه شهرداری محل زندگی‌شان مراجعه و ثبت‌نام کنند.
رشته‌هایی که در منطقه یک آموزش داده می‌شود، با منطقه ۱۶ متفاوت است. در مراکز کارآفرینی کوثر مهارت‌های متعددی آموزش داده می‌شود. آموزش‌های مراکز مختلف در مناطق بیست و دوگانه شهرداری تهران با هم فرق دارد.
از آن جمله مهارت‌هایی که آموزش داده می‌شود می‌توان اشاره کرد به خیاطی، عروسک‌سازی، آشپزی، کفاشی، مونتاژ قطعات الکترونیک، تولید کالای خواب، تولید لباس بیمارستانی. پرمخاطب‌ترین این رشته‌ها عبارتند از: تولید پوشاک، تولید کالای خواب، بسته‌بندی پوشاک، آَشپزی و شیرینی‌پزی، مونتاژ کیت الکترونیکی، تایپ و خدمات کامپیوتری، تولید و رنگ‌آمیزی رزین‌های ساختمانی، تولید میوه‌خشک، خدمات چاپ، پرچم‌دوزی، صنایع‌دستی، قاب‌سازی، سبزی پاک‌کنی، مونتاژ ریسه روشنایی، تولید ظروف یکبار مصرف و تولید جعبه‌های هدیه.
علاوه بر مهارت‌آموزی به زن‌های برای داشتن کسب و کار شخصی ذیل مراکز کارآفرینی کوثر بازارچه‌های خوداشتغالی نیز ایجاد شده‌است و زن‌ها تولیدهای‌شان را به عموم عرضه می‌کنند و می‌فروشند. از زمان تأسیس تا سال ۱۳۹۲ قریب به یکصد و پنجاه بازارچه خوداشتغالی کوثر راه‌اندازی شده‌است. این بازارچه‌ها، به‌منظور عرضه و فروش تولیدات مراکز مهارت‌آموزی کوثر، تولیدات مشاغل خانگی و نیز اشتغال زنان سرپرست خانوار و فرزندان آنها ایجاد شده‌است همچنین بانوان سرپرست خانوار تحت پوشش کمیته امداد امام خمینی و سازمان بهزیستی نیز تولیدهای خود را در این بازارچه‌ها می‌فروشند.
اهداف و ماموریت‌ها

مراکز کوثر، نگاهی اقتصادی و اجتماعی- فرهنگی دارند. هدف نهایی این مراکز آموزش و ایجاد توانمندی در زنان سرپرست خانوار است، به‌طوری که تمام منفعت و سود اقتصادی فعالیت‌های این مراکز نصیب زنان سرپرست خانوار می‌شود. در این خانه‌ها حرفه‌آموزی براساس اقتضای مناطق انجام می‌شود.
تأثیر

از آغاز شکل‌گیری مراکز کارآفرینی کوثر در نیمه دهه هشتاد خورشیدی تا کنون گزارش‌های و پژوهش‌های متعددی دربارهٔ تأثیر این مراکز در توانمندی زن‌ها و کارآفرینی برای آن‌ها منتشر شده‌است. در سال ۱۳۸۹ سه سال بعد از اجرای این طرح زهرا مشیر رئیس ستاد توانمندسازی زنان سرپرست خانوار شهرداری تهران مدعی شد تأسیس مراکز کارآفرینی کوثر به اشتغال ده هزار زن در تهران کمک کرده‌است.
مراکز کارآفرینی کوثر برای توسعه و گسترش و استقبال بیشتر بانوان از آن و همچنین عدم استقال خانم‌ها با فرصت‌ها و تهدیدهایی روبرو است. براساس برخی افراد معتقدند گسترش چشم‌گیر دست‌فروشی در مترو از جمله موانع جدی برای استقبال بیش‌تر بانوان برای استفاده از خدمات این مرکز است؛ زیرا درآمد نقد و فوری از رهگذر دستفروشی برای بسیاری از زن‌ها دستفروشی، از وقت گذاشتن برای فراگیری مهارت ملموس‌تر است. از سویی برخی نیز معتقدند در صورتی که این مراکز همکاری‌های گسترده‌ای را با برندهای مطرح در حوزه‌های مختلف تولید رقم بزند امکان بهتر و گسترده دیده شدن آثار دست‌ساززن‌ها بهتر فراهم می‌شود.
دیگر مراکز توانمندسازی

در کلان‌شهر تهران علاوه بر مراکز توان‌مندسازی کوثر، مراکز دیگری نیز در این حوزه فعالیت دارند. خانه‌های تسنیم، مجموعه‌های شهربانو، مجموعه‌های بهاران و مراکز پرتو می‌توان اشاره کرد.
خانه‌های تسنیم بخشی از سرای محله هستند و یکی از برنامه‌های آن کارآفرینی برای زنان و دختران هر محله است. مدیران هر محله در وهله اول، بانوان فعال و خوش فکر محله را شناسایی کرده و به آنها آموزش‌های لازم را می‌دهند. «ت» تسنیم به توانمندسازی زنان تهرانی اشاره دارد، «س» سبک زندگی اسلامی و ایرانی و ترویج این سبک در خانواده‌ها را درنظر دارد، «ن» به نهاد خانواده اشاره می‌کند، «ی» نشان‌دهنده یکدلی و ایثار است و «م» به مشارکت‌های اجتماعی ارجاع می‌دهد.بر همین اساس، خانه‌های تسنیم ۵ مأموریت اصلی دارند: نخستین مأموریت این خانه‌ها توانمندسازی اجتماعی زنان است. برای این کار، کلاس‌های آموزشی و کارگاه‌هایی برای بانوان ترتیب داده می‌شود تا مهارتی یاد بگیرند. جشنواره خوشنویسی کوثر، جشنواره عکس زنان و زندگی شهری یا مسابقات بهترین‌ها از دورریختی‌ها نمونه‌هایی از برنامه‌هایی است که مبتنی بر ایده توانمندسازی زنان توسط خانه‌های تسنیم برگزار می‌شود.
مجموعه‌های شهربانو در کنار اهدافی مانند فراهم آوردن امکان گردهمایی کاملاً زنانه و برآورده کردن امکان‌های تفریح زن‌ها در زمینه آموزش مهارت و نیز توانمندسازی زن‌ها در مناطق مختلف شهری به ویژه بوستان‌ها بانوان فعالیت دارد. یکی از اهداف اصلی درنظر گرفته شده برای این مجموعه‌ها، اشتغال‌زایی برای بانوان، به‌خصوص زنان سرپرست خانوار است. این مراکز کلاس‌های آموزشی مختلفی برگزار می‌کنند که می‌توانند جرقه شروع یک کارآفرینی توسط بانوان در شهر باشند. تا سال ۱۳۹۶ قریب ده مجموعه شهربانو راه‌اندازی شده‌است.
مجموعه‌های بهاران با هدف توانمندسازی و حمایت از زنان درگیر آسیب‌های اجتماعی ایجاد شده‌است. این نهاد به منظور حمایت و پیشگیری و کاهش آسیب‌های اجتماعی در جامعه زنان ایجاد شده‌است. در کنار اقدامات مقابله‌ای- درمانی، از طریق ایجاد و فعال کردن مراکزی تحت عنوان بهاران در مناطق ۲۲ گانه به موضوع توانمندسازی، آموزش، حرفه‌آموزی، مهارت‌آموزی و درنهایت بازگشت معتادان و آسیب‌دیدگان اجتماعی به چرخه زندگی سالم پرداخته‌است. شهرداری تهران سعی کرده در این مسیر با ارائه خدمات بهداشتی، درمانی و رفاهی، گام‌های ابتدایی خود و سایر سازمان‌ها در راستای جمع‌آوری، غربالگری و درمان معتادان و آسیب‌دیدگان اجتماعی را تکمیل کند. تا اوائل دهه نود خورشیدی تهران بیش از ۲۰ خانه بهاران دارد.
هدف اصلی مراکز پرتو کارآفرینی نیست. هدف اصلی این مراکز، ساماندهی کودکان در معرض آسیب و آسیب‌دیده اجتماعی تهران است که بیشتر شامل کودکان‌کار می‌شود. یکی از اهداف مهم مراکز پرتو، حمایت و توانمندسازی کودکان خیابانی و خانواده‌های آنهاست. تا اوائل دهه نود خورشیدی ۱۳مرکز پرتو در پایتخت فعالیت دارند. همچنین سایتی نیز به این منظور ایجاد شده‌است. که به نشانی http://swsc.tehran.ir بایگانی‌شده  در ۹ فوریه ۲۰۲۰ توسط Wayback Machine در دسترس است. برگزاری کلاس‌های آموزشی سوادآموزی، زبان و کامپیوتر از جمله برنامه‌های این نهاد توانمندسازی است. در زمینه حرفه‌آموزی هم هدف، توانمندسازی برخی کودکان یا والدین آنهاست.
ستاد شهر سالم تهران، جهت ساماندهی معتادان تزریقی تهران و با هدف کاهش آسیب‌های ناشی از اعتیاد، جلوگیری از خسارات ناشی از اعتیاد (ایدز و هپاتیت) و ساماندهی چهره شهر از وجود معتادان تزریقی، اقدام به تأسیس مرکز ساماندهی معتادان تزریقی (DIC) کرد. در ابتدا تعداد ۱۰ مرکز در شهر تهران پیش‌بینی شد. تا پایان سال ۱۳۸۸ به ۱۴ مرکز ارتقاء پیدا کرد.
مراکز حمایتی مرتبط

در شهرداری تهران علاوه بر نهادهای توانمندسازی بانوان، نهادهای حمایتی دیگری نیز همراه‌سرا را برای حمایت از شهروندان ایرانی مسافر به تهران به دلیل معالج بیماران‌شان و نیز مرکز فرآموز برای آموزش به کودکان و همچنین سامان‌سرا را نیز حمایت از زندانیان درگیر افراد دارای اختلال‌های روانی ایجاد کرده‌است.
روزانه شمار زیادی از شهروندان ایرانی برای استفاده از خدمات درمانی به پایتخت سفر می‌کنند و برای تسهیل اقامت همراهان بیمار بستری در مراکز بزرگ درمانی پایتخت ایران، شهرداری تهران اقدام به ایجاد مراکز همراه‌سرا کرده‌است. این مراکز سوئیت‌های با بیست و پنج متر مربع هستند دارای جای خواب، سرویس بهداشتی هستند. یکی از مراکز عمده همراه‌سراهای تهران با یک هزار تخت در مجاورت مجتمع بیمارستانی خمینی در دست احداث است.
سامان‌سرا مراکز مراقبتی و حمایتی برای افرادی است که علاوه بر محکومیت قضایی به دلیل اختلال روانی یا بیماری د این مراکز نگهداری می‌شوند بر اساس گزارش‌های منتشر شده از سامان سرا به عنوان زندان، بیمارستان و تیمارستان یاد می‌شود و افرادی به سامان‌سرا فرستاده می‌شوند که درگیر سه چالش یاد شده هستند و در این وضعیت به سر می‌برند.
مراکز فرآموز نهاد حمایتی و آموزشی فعال در تهران است که به کودکان شش تا هیجده سال آموزش‌های رفتاری، تعامل اجتماعی، آموزش‌های شهروندی را ارائه می‌دهد.مرکز فر آموز به عنوان مرکز مشاوره و آموزش سوء مصرف مواد به ویژه سیگار برای کودکان تأسیس شده‌است. در این مرکز، به واسطه ارایه آموزش‌های کارشناسی شده به کودکان، انزجار نسبت به استعمال دخانیات در آنها شکل می‌گیرد. فرآموزان از طریق انتقال آموزه‌ها به همسالان و خانواده‌های خود، به عنوان گروه‌های آموزشی همسان عمل خواهند نمود.
توسعه مهارت‌های زندگی کودکان پیش دبستانی و دبستانی؛
تقویت توان و پتانسیل رفتارهای پیشگیری کننده در کودکان پیش دبستانی و دبستانی
تقویت باورهای ارزشی و اجتماعی از قبیل مثبت‌اندیشی، اعتماد به نفس و آموزش مهارت «نه» گفتن به کودکان
آشنایی تجسمی - عینی کودکان با آسیب‌های جسمی انجام رفتارهای پرخطر
مشاهده واقعی و عینی سرانجام آسیب‌های ناشی از رفتارهای پرخطر
آشنایی با مفاهیم سلامت و الگوی پیشگیری
انتقال مفاهیم آموخته شده از سوی کودکان به خانواده‌ها.
شهرهای دارای مراکز کارآفرینی کوثر

مراکز کارآفرینی کوثر و دیگر مراکز توانمندسازی زنان و کودکان کار علاوه بر تهران در دیگر شهرهای بزرگ ایران مانند کرج و تبریز و شیراز و… فعالیت دارند.
مرضیه زارعی

| مرضیه زارعیمرضیه زارعی | مرضیه زارعیمرضیه زارعی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۵ اسفند ۱۳۶۸ مرودشت شیراز
درگذشت: ۲۹ مرداد ۱۳۸۷ بیمارستان شهید فقیهی شیراز
علت مرگ: علت ایست قلبی متورم شدن گردن و خفگی
شناخته‌شده برای: مخترع نوع جدیدی از پودر انگشت‌نگاری
مرضیه زارعی (۵ اسفند ۱۳۶۸ مرودشت شیراز–۲۹ مرداد ۱۳۸۷) مخترع اهل ایران بود که در ۱۸ سالگی به طرز مشکوکی درگذشت. او مخترع نوع جدیدی از پودر انگشت‌نگاری بود که تولید داخلی آن، ایران را از هزینه سنگین واردات این پودر معاف می‌کرد. اختراع وی با شماره گواهی ثبت اختراع ۴۵۷۴۷ به ثبت رسیده بود.
این پودر انگشت‌نگاری بر خلاف نمونه‌های خارجی در خود مواد سمی ندارد.
شکایت از نیروی انتظامی

مطابق مدارک موجود ۳۰ام آبان ماه سال ۱۳۸۶ مرضیه زارعی این اختراع را به تأیید نیروی انتظامی می‌رساند، و ۲۴ آذر ۱۳۸۶ از سرهنگ محمد محمدی، رئیس پلیس آگاهی استان فارس نامه‌ای برای مرکز تحقیقات رئیس پلیس ناجا دریافت می‌کند. ۲ بهمن ۱۳۸۶ اظهارنامه ثبت اختراع وی ثبت و تأیید می‌شود.
اردیبهشت ۱۳۸۷، سردار جعفری رئیس پلیس آگاهی کشور از ساخت این پودر خبر داد و گفت:
با ساخت این پودر دیگر نیازی به واردات آن که مستلزم هزینه سنگین است، نداریم.
همزمان سرهنگ قاسمی، رئیس معاونت اجتماعی پلیس آگاهی کشور اعلام کرد که: «این اشتباه است. کشف این پودر کار نیروهای تشخیص هویت نیروی انتظامی است.» اما دربارهٔ شماره ثبت و زمان ثبت این اختراع توسط نیروی انتظامی چیزی نمی‌گوید و می‌گوید که اگر این مخترع بخواهد می‌تواند از نیروی انتظامی شکایت کند تا اطلاعات را در اختیارشان قرار دهیم. خبر شکایت مرضیه زارعی از نیروی انتظامی به دادگاه در خبرگزاری‌ها نیز منتشر شد.
درگذشت

مرضیه زارعی در ۳۰ مرداد ۱۳۸۷ در سن ۱۸ سالگی بر اثر ایست قلبی در بیمارستان شهید فقیهی شیراز درگذشت. علت ایست قلبی متورم شدن گردن و خفگی ناشی از آن اعلام شد. رسیدگی به این پرونده به سازمان بازرسی کل کشور و دفتر بازرسی ویژه ریاست جمهوری واگذار شد. نتیجه این پرونده در رسانه‌ها و نشریات اعلام نشد.
وی در هنگام فوت در مقطع پیش‌دانشگاهی رشته علوم تجربی بود.
معبد توزن

معبد توزن
معبد توزن (به ژاپنی: 東禅寺 Tōzen-ji) معبدی در تاکاناوا، میناتو-کو، توکیو در ژاپن است که به فرقه رینزای، ذن وابسته است. این معبد در سال ۱۸۵۹ میلادی محل اولین سفارت بریتانیا در ژاپن بود.
محسن دره‌باغی

| امیر محسن دره‌باغی | امیر محسن دره‌باغی |
| --- | --- |
وفاداری: نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران
شاخه نظامی: ارتش جمهوری اسلامی ایران
درجه: سرتیپ
یگان: نیروی هوایی ارتش ایران ستاد مشترک ارتشستاد کل نیروهای مسلح ایران
فرماندهی: فرمانده پایگاه هوایی چابهار جانشین نیروی هوایی ارتش ایران معاون آماد و پشتیبانی ارتش ایران معاون آماد و پشتیبانی ستاد کل
جنگ‌ها و عملیات‌ها: جنگ ایران و عراق
محسن دره‌باغی سرتیپ خلبان ارتش جمهوری اسلامی ایران است، که هم‌اکنون به‌عنوان معاون آماد، پشتیبانی و تحقیقات صنعتی ستاد کل نیروهای مسلح فعالیت می‌کند.
وی در خلال جنگ ایران و عراق از خلبانان نیروی هوایی بود. دره‌باغی از اوائل دهه ۱۳۸۰ تا سال ۱۳۸۷ فرماندهی پایگاه هوایی چابهار را برعهده داشت، از ۱۳۸۷ تا ۱۳۹۲ جانشین فرمانده نیروی هوایی ارتش بود، در فاصله سالهای ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۵ به‌عنوان معاون آماد و پشتیبانی ارتش جمهوری اسلامی ایران فعالیت می‌کرد و از ۱۳۹۵ تاکنون نیز معاون آماد، پشتیبانی و تحقیقات صنعتی ستاد کل نیروهای مسلح است.
مشهدی‌کلا (بابل)

| مشهدی‌کلا | مشهدی‌کلا |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۶°۳۵′۳۷″ شمالی ۵۲°۳۸′۵۸″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۵۹۳۶۱°شمالی ۵۲٫۶۴۹۴۴°شرقی﻿ / 36.59361; 52.64944: مختصات: ۳۶°۳۵′۳۷″ شمالی ۵۲°۳۸′۵۸″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۵۹۳۶۱°شمالی ۵۲٫۶۴۹۴۴°شرقی﻿ / 36.59361; 52.64944
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: بابل
بخش: مرکزی
دهستان: فیضیه
جمعیت: ۵۰۱ نفر
مشهدی‌کلا، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان فیضیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۰۱ نفر (۱۲۲خانوار) بوده‌است.
مشهدی‌محمد

| مشهدی‌محمد (بهبهان) | مشهدی‌محمد (بهبهان) |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: : مختصات: 
کشور: ایران
استان: خوزستان
شهرستان: بهبهان
بخش: بخش مرکزی
دهستان: دودانگه
جمعیت: ۱۷ نفر (سرشماری ۹۵)
مشهدی‌محمد (بهبهان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بهبهان در استان خوزستان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان دودانگه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۳ نفر (۸خانوار) بوده‌است.
بید دل‌نورته

| بید دل‌نورته | بید دل‌نورته |
| --- | --- |
بید دل‌نورته، Salix delnortensis: بید دل‌نورته، Salix delnortensis
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: گیاهان
راسته:: مالپیگی‌سانان
تیره:: بیدیان
سرده:: Salix
گونه:: delnortensis
بید دل‌نورته (نام علمی: Salix delnortensis) نام یک گونه از سرده بید است.
کوه کوبور

| کوه کوبور | کوه کوبور |
| --- | --- |
fa (in English: Expected satiety): fa
کوه کوبورموقعیت کوه کوبور در نقشه : کوه کوبورموقعیت کوه کوبور در نقشه 
مرتفع‌ترین نقطه: مرتفع‌ترین نقطه
ارتفاع: ۴٬۳۵۹ متر (۱۴٬۳۰۱ فوت)
برجستگی: ۵۸۰ متر (۱٬۹۰۰ فوت) 
مختصات: ۶°۰۶′ جنوبی ۱۴۴°۴۵′ شرقی﻿ / ﻿۶٫۱۰۰°جنوبی ۱۴۴٫۷۵۰°شرقی﻿ / -6.100; 144.750
جغرافیا: جغرافیا
موقعیت: استان چیمبو، پاپوآ گینه نو
کوه کوبور (به لاتین: Mount Kubor) یک کوه در پاپوآ گینه نو است که در استان چیمبو واقع شده‌است. کوه کوبور ۴٬۳۵۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مراکش (فیلم ۱۹۳۰)

| مراکش | مراکش |
| --- | --- |
پوستر سینمایی فیلم: پوستر سینمایی فیلم
کارگردان: جوزف فون اشترنبرگ
تهیه‌کننده: هکتور ترنبول (در عنوان‌بندی نیامده)
فیلمنامه‌نویس: جولز فورتمن
بر پایه: اِیمی جالی رمان ۱۹۲۷ اثر بنو وینی
بازیگران:  گری کوپر  مارلین دیتریش  آدولف منژو 
موسیقی: کارل هاگوس (در عنوان‌بندی نیامده)
فیلم‌بردار: لی گارمس
تدوین‌گر: سم وینستون (در عنوان‌بندی نیامده)
شرکت تولید: پارامونت پیکچرز
توزیع‌کننده: پارامونت پیکچرز
تاریخ‌های انتشار: ۱۴ نوامبر ۱۹۳۰ (ایالات متحده)
مدت زمان: ۹۱ دقیقه
کشور: ایالات متحده آمریکا
زبان: انگلیسی، فرانسوی، اسپانیایی، ایتالیایی، عربی
مراکش (به انگلیسی: Morocco) فیلم درامِ عاشقانهٔ پیشاکدی است به کارگردانی جوزف فون اشترنبرگ و با بازی گری کوپر، مارلین دیتریش و آدولف منژو. فیلم بر اساس رمان اِیمی جالی (در تیتراژ: "بر اساس نمایشنامه اِیمی جالی") نوشته بنو ویگنی و فیلم‌نامه جولز فورتمن ساخته شده است. داستان فیلم دربارهٔ خوانندهٔ کاباره و لژیونری است که در زمان جنک ریف عاشق هم می‌شوند ولی رابطه‌شان به خاطر رابطه‌های مرد لژیونر با زنان دیگر، و از طرفی پیدا شدن مرد ثروتمندی که او هم عاشق خواننده کاباره می‌شود؛ پیچیده می‌گردد. این فیلم به خاطر صحنه‌ای که در آن دیتریش آهنگی را در حالی که کت و شلوار مردانه ای پوشیده اجرا می‌کند و زنی را در میان تماشاچیان می‌بوسد (هر دو کار در آن زمان جنجال‌برانگیز بودند)، مشهور است.
در جوایز اسکار دیتریش برای بهترین بازیگر نقش اول زن، فون اشترنبرگ برای بهترین کارگردانی، هانس درایر برای بهترین طراحی صحنه و لی گارمس برای بهترین فیلم‌برداری نامزد می‌شوند. در سال ۱۹۹۲ کتابخانه کنگره مراکش را به خاطر «اهمیت فرهنگی، تاریخی و زیبایی شناسانه» برای حفظ و نگهداری در فهرست ملی ثبت فیلم قرار داد.
بازیگران

گری کوپر در نقش لژیونر تام براون
مارلین دیتریش در نقش مادمازل اِیمی جالی
آدولف منژو در نقش موسیو لا بسیر
اولریش هاوپت در نقش آجودان سزار
ایو ساوترن در نقش مادام سزار
فرانسیس مک‌دانلد در نقش گروهبان تاتوچی
پل پورکازی در نقش لو تینتو
آلبرت کونتی
توماس ای. کارن
امیل شوتار
مایکل ویزاروف
جولیت کامپتون
ترزا هریس
پیشینه

حتی قبل از اینکه در بهار ۱۹۳۰ فیلم فرشته آبی با استقبال جهانی رو به رو شود، پارامونت پیکچرز به ستاره جدیدش، مارلین دیتریش، علاقه زیادی پیدا کرده بود. زمانی که ماه ژانویه تولید فیلم در برلین تمام شد، استرنبرگ قبل از نمایش فیلم در آلمان در اول آوریل آن کشور را ترک کرد، با اطمینان از اینکه موفقیش تضمین شده است. چنین می‌گویند که دیتریش نسخه ای از داستان «ایمی جالی» را در هنگام عزیمت استرنبرگ به آمریکا به او هدیه می‌دهد. او و جولز فورتمن فیلمنامه ای بر اساس داستان وینی برای مراکش می‌نویسند.
بر اساس تصاویر آزمایشی فرشته آبی (که هنوز اکران نشده بود)، تهیه‌کننده ای به نام شولبرگ در فوریه ۱۹۳۰ موافقت می‌کند با عقد قراردادی برای دو فیلم دیتریش را به هالیوود بیاورد. زمانی که دیتریش به آمریکا می‌رسد، رولز-رویس سبزی به او هدیه داده می‌شود که در بعضی از صحنه‌های مراکش از آن استفاده شده است.
دیتریش «در اختیار ماشین قدرتمند روابط عمومی پارامونت پیکچرز قرار می‌گیرد» و به «ستاره ای جهانی» تبدیل می‌شود، قبل از آنکه تماشاگران آمریکایی او را در نقش «لولا لولا» در فرشته آبی ببینند (که در سال ۱۹۳۱ در آمریکا به نمایش در می‌آید).
جوایز

| جایزه | دسته | نامزد | نتیجه |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۳۰ هیئت ملی بازبینی فیلم | ده فیلم برتر | مراکش | برنده |
| چهارمین دوره جوایز اسکار (آکادمی علوم و هنرهای سینما) | بهترین کارگردانی | جوزف فون اشترنبرگ برنده: نورمن تاروگ – اسکیپی | نامزدشده |
| چهارمین دوره جوایز اسکار (آکادمی علوم و هنرهای سینما) | نقش اول زن | مارلین دیتریش برنده: ماری درسلر – مین و بیل | نامزدشده |
| چهارمین دوره جوایز اسکار (آکادمی علوم و هنرهای سینما) | بهترین طراحی صحنه | هانس درایر برنده: مکس ری – سیمارون | نامزدشده |
| چهارمین دوره جوایز اسکار (آکادمی علوم و هنرهای سینما) | بهترین فیلم‌برداری | لی گارمس برنده: فلوید کرازبی – تابو | نامزدشده |
| ۱۹۳۲ کینما جونپو | بهترین فیلم زبان خارجی | جوزف فون اشترنبرگ | برنده |
| فهرست ملی ثبت فیلم،  ۱۹۹۲  | فیلم روایی | مراکش | برنده |
مراکش در فهرست سال ۲۰۰۲ انستیتوی فیلم آمریکایی در رتبه ۸۳ قرار گرفت.
یادداشت

↑  Weinberg, 1967. p. 55: "این دیتریش بود که رمان ناشناخته ای را به استرنبرگ پیشنهاد داد "ایمی جالی" (با زیرعنوان "زن مراکش")... که منبع الهامی برای اولین کارِ آن دو در آمریکا بود."
↑  Sarris, 1998. P. 210: "... مارلین دیتریش تا قبل از انتشار مراکش (دسامبر ۱۹۳۰)، بر پرده‌های سینما در آمریکا ظاهر نگشت."
↑  Weinberg, 1967. p. 55: "او به موفقیتی دست پیدا کرد که بعد از (شروع به کار) گاربو، بازیگر زن دیگری به آن دست نیافته بود."
واژگان

↑  Rif War
↑  B. P. Schulberg
از چپ به راست: لا بسیر (آدولف منژو) و اِیمی جالی (مارلین دیتریش)
فمینیسم فردگرا

فمینیسم فردگرا (به انگلیسی: Individualist feminism)، که به آن آی‌فمینیسم نیز می‌گویند، یک جنبش فمینیستی آزادی‌خواه است که بر فردگرایی، استقلال شخصی، آزادی از تبعیض‌های دولت علیه زنان و برابری جنسیتی تأکید دارد.
فمینیست‌های فردگرا تلاش می‌کنند تا سیستم‌های قانونی را تغییر دهند و امتیازات جنسی و جنسیتی را حذف کنند و تضمین کنند که افراد از حقوق برابر برخوردار هستند. فمینیسم فردگرا زنان را تشویق می‌کند تا مسئولیت کامل زندگی خود را بپذیرند و با هرگونه دخالت دولت در انتخاب‌هایی که بزرگسالان با بدن خود انجام می‌دهند مخالف است.
فمینیسم فردگرا یا لیبرترین گاهی به‌عنوان یکی از شاخه‌های فمینیسم لیبرال گروه‌بندی می‌شود، اما با جریان اصلی فمینیسم لیبرال قرن ۲۱ تفاوت دارد. فمینیست‌های فردگرا، وندی مک الروی و کریستینا هاف سامرز، فمینیسم فردگرا را در تقابل با آنچه «فمینیسم سیاسی» یا «فمینیسم جنسیتی» می‌نامند، تعریف می‌کنند.
باورها

فمینیست‌های فردگرا آن نقش‌های جنسیتی را که استقلال و انتخاب زنان را محدود می‌کند را رد می‌کنند و تأکید دارند که نقش‌های جنسیتی سخت‌گیرانه هم زنان و هم مردان را محدود می‌کند، به‌ویژه اگر از نظر قانونی اجرا شوند. فمینیست‌های فردگرا از استفاده از قدرت برای دستیابی به اهداف انتقاد می‌کنند و معتقدند که اجازه دادن به دولت برای تصمیم‌گیری از جانب زنان ممکن است انتخاب‌های فردی زنان را محدود کند. برای مثال، ممنوعیت کار جنسی برای «حمایت» از زنان، زنان را به‌جای فرد، به‌عنوان گروهی یکپارچه در نظر می‌گیرد و فرصت‌های اقتصادی را برای آن‌هایی که می‌خواهند به انتخاب خود در صنعت سکس کار کنند، از بین می‌برد.
مؤسسه کیتو، یک اندیشکده آزادی‌خواه آمریکایی، استدلال می‌کند که سرمایه‌داری استاندارد بالاتر زندگی، دسترسی بیشتر به منابع، آزادی‌های فردی بیشتر و فرصت‌های شغلی بیشتری را به زنان داده‌است.
فمینیسم فردگرا با تئوری قانون طبیعی مطابقت دارد و از قوانینی حمایت می‌کند که از حقوق زن و مرد به‌طور مساوی پشتیبانی می‌کند. فمینیست‌های فردگرا استدلال می‌کنند که دولت نباید نیازهای زنان را بر مردان اولویت دهد، و همچنین نباید برای ایجاد برابری در روابط شخصی، ترتیبات اقتصادی خصوصی، سرگرمی‌ها و نمایندگی رسانه‌ها یا قلمرو عمومی فرهنگی اجتماعی مداخله کند.
نقدها به فمینیسم فردگرا

منتقدان استدلال کرده‌اند که فمینیسم فردگرا به اندازه کافی به نابرابری ساختاری نمی‌پردازد. در سال ۱۹۹۵، کاترین مک‌کینون، فمینیست رادیکال آمریکایی، از ارزش انتخاب فردی انتقاد کرد و گفت که هنوز مواردی وجود دارد که «زنان مورد استفاده قرار می‌گیرند، مورد آزار قرار می‌گیرند، خریداری می‌شوند، فروخته می‌شوند، و ساکت می‌شوند، به‌ویژه زنان رنگین‌پوست.» در سال ۱۹۹۹، سوزان براون میلر، فمینیست آمریکایی پیشنهاد کرد که بیزاری از فمینیسم جمعی و «متحد» نشانه یک جنبش فمینیستی «رو به زوال» و ناسالم است.
بژانووو (استان دوبریچ)

| بژانووو (استان دوبریچ) | بژانووو (استان دوبریچ) |
| --- | --- |
روستا: روستا
بژانووو (استان دوبریچ)موقعیت در بلغارستان: بژانووو (استان دوبریچ)موقعیت در بلغارستان
مختصات: ۴۳°۴۲′۵۰″ شمالی ۲۸°۲۳′۳۵″ شرقی﻿ / ﻿۴۳٫۷۱۳۸۹°شمالی ۲۸٫۳۹۳۰۶°شرقی﻿ / 43.71389; 28.39306: مختصات: ۴۳°۴۲′۵۰″ شمالی ۲۸°۲۳′۳۵″ شرقی﻿ / ﻿۴۳٫۷۱۳۸۹°شمالی ۲۸٫۳۹۳۰۶°شرقی﻿ / 43.71389; 28.39306
کشور:  بلغارستان
استان: استان دوبریچ
شهرستان: شهرستان جنرال توشوو
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
بژانووو (به بلغاری: Bezhanovo) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان جنرال توشوو واقع شده‌است.
فورت اری (انتاریو)

| فورت اری (انتاریو) | فورت اری (انتاریو) |
| --- | --- |
Town (lower-tier): Town (lower-tier)
The Peace Bridge between Fort Erie and بافلو، نیویورک.: The Peace Bridge between Fort Erie and بافلو، نیویورک.
موقعیت فورت اری (انتاریو) در نقشه: موقعیت فورت اری (انتاریو) در نقشه
فورت اری (انتاریو)Location in Ontario: فورت اری (انتاریو)Location in Ontario
مختصات: ۴۲°۵۵′ شمالی ۷۹°۰۱′ غربی﻿ / ﻿۴۲٫۹۱۷°شمالی ۷۹٫۰۱۷°غربی﻿ / 42.917; -79.017: مختصات: ۴۲°۵۵′ شمالی ۷۹°۰۱′ غربی﻿ / ﻿۴۲٫۹۱۷°شمالی ۷۹٫۰۱۷°غربی﻿ / 42.917; -79.017
کشور:  کانادا
استان‌ها و قلمروهای کانادا:  انتاریو
Regional Municipality: Niagara
حکومت: حکومت
 • شهردار: Wayne H. Redekop
 • MPP: Wayne Gates
مساحت: مساحت
 • خشکی: ۱۶۶٫۲۷ کیلومتر مربع (۶۴٫۲۰ مایل مربع)
جمعیت (2016): جمعیت (2016)
 • کل: ۳۰٬۷۱۰
 • تراکم: ۱۸۴٫۷/کیلومتر مربع (۴۷۸/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (منطقه زمانی شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (منطقه زمانی شرقی)
Forward Sortation Area: L2A
کد(های) منطقه: 905, 289, 365
Highways:  کوئین الیزابت وی  بزرگ‌راه ۳
وبگاه: www.forterie.ca
فورت اری (به انگلیسی: Fort Erie) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در Regional Municipality of Niagara واقع شده‌است. فورت اری ۳۰٬۷۱۰ نفر جمعیت دارد.
نیکولای گتمن

| نیکولای گتمن | نیکولای گتمن |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۳ دسامبر ۱۹۱۷ خارکیف
درگذشت: ۲۹ اوت ۲۰۰۴ اریول
ملیت: روسیه
نیکولای گتمن (روسی: Николай Гетман؛ ۲۳ دسامبر ۱۹۱۷ – ۲۹ اوت ۲۰۰۴) نقاش اهل روسیه بود.
گورستان شحنه و ملاها

| گورستان شحنه و ملاها | گورستان شحنه و ملاها |
| --- | --- |
نام: گورستان شحنه و ملاها
کشور: ایران
استان: استان فارس
شهرستان: شهرستان کازرون
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: گورستان
دیرینگی: دوره قاجار
دورهٔ ساخت اثر: دوره قاجار
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۰۹۴۱
تاریخ ثبت ملی: ۳۰ بهمن ۱۳۸۶
قبرستان شحنه و ملاها مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان کازرون، بخش کوهمره، دهستان کوهمره، شمال روستای دوسیران واقع شده و این اثر در تاریخ ۳۰ بهمن ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۲۰۹۴۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.