stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
۳ام-۵۴ کالیبر

|  کالیبر  |  کالیبر  |
| --- | --- |
۳ام۵۴ ئی: ۳ام۵۴ ئی
نوع: موشک ضدکشتی موشک ضدزیردریایی موشک کروز موشک سطح‌به‌سطح موشک کروز هواپایه
خاستگاه: روسیه
تاریخچه خدمت: تاریخچه خدمت
خدمت: ۱۹۹۴
تاریخچه تولید: تاریخچه تولید
سازنده: شورای طراحی نوواتور
تاریخ تولید: دههٔ ۱۹۹۰ میلادی
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
وزن: ۱۳۰۰–۱۷۸۰ و ۲۳۰۰ کیلوگرم
طول: در مدل‌های مختلف ۶٫۲ تا ۸٫۲ متر
قطر: ۵۳۳ میلیمتر
سر جنگی: ۴۵۰ کیلو
موتور: راکت چندمرحله‌ای سوخت جامد، توربوجت engine for 3M-54/E/TE/E1/TE1, -14/E/TE, Solid fuel rocket for 91RE1/RTE2
برد عملیاتی: 91RE1: 50km  3M-54E Klub-S: 220km  3M-54E1/3M-14E: 300km  3M-54/3M-54T: 660km  3M-14/3M-14T: 2500km
ارتفاع پرواز: ۱۰ تا ۱۵ متر
بیشینهٔ سرعت: ۰٫۸ تا ۲٫۹ ماخ
سامانهٔ هدایت: هدایت اینرسیایی و هدایت راداری فعال در مرحله پایانی با ماهواره
سکوی پرتاب: زیردریایی کشتی نیروی دریایی کنتینر کشنده برپاگر پرتابگر هواپیما
۳ام۵۴ کالیبر و ۳ام۱۴ بیریوزا گروهی از موشک‌های ساخت روسیه هستند که برای حملات ضدکشتی، ضدزیردریایی، زمین به زمین و هوا به زمین استفاده می‌شوند. این موشک‌ها به سر جنگی ۴۵۰ کیلوگرمی یا هسته‌ای مسلح می‌شوند و برد مؤثر مدل‌های مختلف آن بین ۵۰ تا ۴۰۰۰ کیلومتر است. این خانواده از موشک‌ها علاوه بر نیروهای مسلح روسیه، در نیروهای مسلح کشورهای الجزایر، ویتنام، هند، چین و ایران مورد استفاده است.
تجربه عملیاتی

اولین استفادهٔ جنگی از این موشک‌ها در سال ۲۰۱۵ و در جریان مداخله روسیه در جنگ داخلی سوریه انجام شد. در ۷ اکتبر ۲۰۱۵ کشتی‌های جنگی روسیه در دریای خزر ۲۶ فروند از این موشک‌ها را با استفاده از فضای آسمان ایران و عراق به سوی ۱۱ هدف در حلب و رقه کشور سوریه شلیک کردند. مقامات روسیه اعلام کردند که هر ۲۶ موشک به اهداف خود برخورد کرده‌اند اما منابع آمریکایی از سقوط حداقل چهار موشک در خاک ایران خبر دادند و رسانه‌های محلی ایران خبر از سقوط اشیای پرنده‌ای در شهرستان‌های تکاب و سقز دادند. مقامات ایران و روسیه، این ادعا را تکذیب نموده و مقامات پنتاگون نیز در این رابطه مستنداتی ارائه نکردند. همچنین روسیه چندین مرتبه دیگر از انواع این موشک که از زمین و زیردریایی قابل شلیک است در جنگ داخلی سوریه استفاده نموده‌است.
مدل‌ها

نسخه‌های مخصوص ارتش روسیه
۳ ام ۵۴: نسخه‌ای که ناتو به ان لقب اس‌اس‌ان-۲۷ ای داد و دارای نقش ضدکشتی است با پیشرانه توربوجت. این نسخه با طول ۸٫۲ متر دارای یک کلاهک ۲۰۰ کیلوگرمی و دارای برد ۴۴۰ تا ۶۶۰ کیلومتر است و می‌تواند با سرعت ۲٫۹ ماخ در ارتفاع ۵ متری سطح آب پرواز کند و دارای سامانه هدایت رادار فعال در کنار خلبان خودکار است. این نسخه دارای یک ارتفاع‌سنج راداری است تا ارتفاع موشک تا سطح اب را تنظیم کند. این نسخه درون یک محفظه پلمپ از لوله ۵۳۳ م م اژدر افکن زیر دریایی پرتاب شده و به روی اب می‌آید، و سر محفظه به طرف بالا قرار میگرد و موشک شلیک شده و از محفظه بیرون آمده، ارتفاع خود را کاهش و در ارتفاع کم پرواز می‌کند. این نسخه از تمام زیر دریایی‌های روسی قابل پرتاب است.
۳ ام ۵۴ تی: نسخه ضدکشتی مشابه نسخه قبلی برای پرتاب از لانچرهای عمودی ناوها شلیک شده و به صورت عمودی توسط بوستر کمکی از سیلو بیرون آمده و به طرف هدف تغییر مسیر می‌دهد.
۳ ام ۱۴: این نسخه در ناتو اس‌اس–ان-۳۰ ای نامید شده و نسخه کروز تهاجمی به اهداف ثابت زمینی است. این نسخه بر خلاف مدل‌های بالا مادون صوت است و دارای بیشترین سرعت ۸۵۰ کیلومتر بر ساعت است و دارای برد ۱۵۰۰ تا ۲۰۰۰ کیلومتر است و دارای کلاهک ۴۵۰ کیلوگرمی انفجار قوی بوده و دارای سامانه هدایت اینرسی در کنار گلوناس است و دقت آن زیر ده متر است. این نسخه از زیر دریایی شلیک می‌شود.
۳ ام-۱۴ تی: مشابه ۳ ام ۱۴ که از کشتی‌ها و سیلوهای عمودی پرتاب می‌شود.
مدل‌ها > نسخه‌های صادراتی

۳ ام ۵۴ئی کلاب اس: نسخه صادراتی زیردریایی پرتاب در نقش ضدکشتی که توسط چندین کشور از زیردریایی کلاس کیلو شلیک می‌شود. این نسخه با برد ۲۲۰ کیلومتر و یک کلاهک ۲۰۰ کیلوگرمی دارای سامانه هدایت رادار فعال و دارای سرعت ۲٫۹ ماخ و ارتفاع پروازی ۵ متر است.
کاربران

روسیه
الجزایر: مدل کلاب-اس بر روی چهار زیردریایی کلاس کیلو
هند: مدل‌های کلاب-اس و کلاب-ان بر روی زیردریایی‌های کلاس کیلو و ناوچه‌های کلاس تالوار
ویتنام: مدل کلاب-اس بر روی شش زیردریایی کلاس کیلو
چین: کلاب-اس بر روی زیردریایی کلاس کیلو
ایران: برخی گزارش‌ها حاکی از خرید یا قصد خرید کلاب-اس برای زیردریایی‌های کلاس کیلو بوده‌است
نقشه کاربران
دمپایی داروین

| دمپایی داروین | دمپایی داروین |
| --- | --- |
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
فرمانرو:: گیاهان
کلاد:: نهان‌دانگان
کلاد:: دولپه‌ای‌های نو
کلاد:: گل‌ستاره‌داران
راسته:: نعناسانان
تیره:: Calceolariaceae
سرده:: Calceolaria
گونه:: C. uniflora
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Calceolaria uniflora Lam.: Calceolaria uniflora Lam.
مترادف: مترادف
 Calceolaria nana Sm.  Calceolaria monanthos Poir.  Calceolaria darwinii Benth.  Fagelia darwinii (Benth.) Kuntze  Fagelia nana (Sm.) Kuntze  Fagelia uniflora (Lam.) Kuntze  Calceolaria minima Witasek  Calceolaria uniflora var. darwinii (Benth.) Witasek ex Reiche  Calceolaria uniflora var. minima (Witasek) Reiche  Calceolaria uniflora var. silvestris Skottsb.:  Calceolaria nana Sm.  Calceolaria monanthos Poir.  Calceolaria darwinii Benth.  Fagelia darwinii (Benth.) Kuntze  Fagelia nana (Sm.) Kuntze  Fagelia uniflora (Lam.) Kuntze  Calceolaria minima Witasek  Calceolaria uniflora var. darwinii (Benth.) Witasek ex Reiche  Calceolaria uniflora var. minima (Witasek) Reiche  Calceolaria uniflora var. silvestris Skottsb.
دمپایی داروین (نام علمی: Calceolaria uniflora) (syn. Calceolaria darwinii ،) گیاهی چندساله از تیرهٔ Calceolaria است که به دمپایی معروف است. خاستگاه آن تیرا دل فوئگو در قسمت جنوبی آمریکای جنوبی است.
موسیقی در مصر

نوازندگان لوت و لوله‌های دوتایی از نقاشی دیواری ای که در مقبره تبان نبامون، نجیب‌زاده سلسله هجدهم پادشاهی جدید، پیدا شده‌است. ۱۳۵۰ ق.م.
سازهای مصری
موسیقی از زمان باستان بخشی جدایی ناپذیر از فرهنگ مصر بوده‌است. کتاب مقدس سازهایی را که توسط عبرانیان باستان نواخته می‌شود، مستند می‌کند که همه آنها در باستان‌شناسی مصر با هم در ارتباط هستند. موسیقی مصری احتمالاً تأثیر بسزایی در پیشرفت موسیقی یونان باستان داشته‌است و از طریق یونانیان نیز برای موسیقی اوایل اروپا تا سده‌های میانه نیز مهم بوده‌است. موسیقی نوین مصری، به دلیل محبوبیت و نفوذ عظیم سینما و موسیقی مصر، هسته اصلی موسیقی خاورمیانه عرب و شرقی محسوب می‌شود و تأثیر زیادی در منطقه دارد. ساختار مقامی موسیقی شرقی خاورمیانه که توسط مقام‌ها تعریف می‌شود، شباهت زیادی به مدهای غربی دارد و در حالی که ریتم موسیقی خاورمیانه توسط حالت‌های موزون استاندارد «وزن» اداره می‌شود، که با ترکیب ضربات و استراحت‌های برجسته و بدون تمرکز تشکیل می‌شود.
تاریخ

مصریان باستان اختراع موسیقی را به الهه بت (Bat) مربوط می‌دانستند. فرقه بت در نهایت به مذهب حاثور تبدیل شد که دلیل آن تصویر شدن هر دو الهه به گاو بود. اعتقاد بر این بود که موسیقی حاثور توسط ازیریس به عنوان بخشی از تلاش او برای تمدن جهان مورد استفاده قرار گرفته‌است. ایزدبانوی شیر، باستت، نیز همچنین الهه موسیقی قلمداد می‌شد.
تاریخ > دوره نوسنگی

در مصر پیش از تاریخ، موسیقی و مرثیه سرایی معمولاً در جادوها و آیین‌ها استفاده می‌شدند. ضرب‌آهنگ‌ها در این مدت گوناگون نبودند و موسیقی وسیله‌ای برای ایجاد ضرب‌آهنگ بود. پوسته‌های کوچک نیز به عنوان سوت استفاده می‌شدند. (pp26–30)
تاریخ > دوره پیش‌پادشاهی

در طول دوره پیش‌پادشاهی تاریخ مصر، آهنگ‌های سوگواری همچنان نقش مهمی در آیین‌های مصری داشتند که با کف زدن یا فلوت همراه بودند. علی‌رغم فقدان شواهد فیزیکی در برخی موارد، مصر شناسان معتقدند که ساخت برخی از سازهایی که به دوره پادشاهی کهن، مانند فلوت دمیدنی، در واقع در دوره پیش‌پادشاهی اتفاق افتاده‌است. (pp33–34)
تاریخ > پادشاهی کهن

مدارکی مربوط به نواختن سازهایی مانند چنگ، فلوت و دوکلارینت در پادشاهی کهن وجود دارد. سازهای کوبه ای و عود در دوره پادشاهی میانه به سازبندی‌ها اضافه شدند. سنج‌ها اغلب در موسیقی‌ها و رقص‌ها، همان‌طور که امروزه نیز در مصر استفاده می‌شوند، در آن دوره نیز مورد نواخته می‌شدند.
تاریخ > موسیقی سده میانه

موسیقی نخستین خاورمیانه تحت تأثیر اشکال بیزانسی و پارسی قرار گرفت، که خود آنها به شدت تحت تأثیر موسیقی نخستین یونان، موسیقی سامی و مصر باستان بودند.
مصری‌های قاهره در سده‌های میانه معتقد بودند که موسیقی «تأثیر بسیار نیرومندی بر احساسات می‌گذارد و مردان را به شادمانی، عیاشی و گناه سوق می‌دهد». با این وجود مصری‌ها به موسیقی علاقه بسیار زیادی داشتند. طبق گفته‌ای دبلو لین اگرچه هیچ «آدم عاقلی» هرگز موسیقیدان نمی‌شد، اما موسیقی بخشی اساسی از جامعه را تشکیل می‌داد. بازرگانان در هر بخشی در زمان کار از موسیقی استفاده می‌کردند و در مدرسه‌ها نیز قرآن با سرود آموخته می‌شد. (p359)
موسیقی مصر سده‌های میانه برگرفته از سنت‌های یونانی و ایرانی بود. لین می‌گوید «برجسته‌ترین ویژگی سامانه موسیقی عربی تقسیم آهنگ‌ها به یک سوم است» هرچند که امروزه موسیقی‌شناسان غربی بیشتر ترجیح می‌دهند که آهنگ‌های عربی را یک چهارم فاصله تعریف کنند. آهنگ‌های این دوره ساده بودند و از نظر صدایی نیز محدوده کوچکی را پوشش می‌دادند. آهنگ مصری، اگرچه از نظر شکل ساده هستند، اما توسط خواننده آراسته می‌شوند. ادای متمایز و صدای متزلزل نیز از ویژگی‌های آواز مصری است. (pp360–361)
موسیقیدانان حرفه ای مرد در این دوره به نام آلاتیه (جمع) یا آلتی (مفرد) خوانده می‌شدند، که به معنی «نوازنده» است. با این حال، این نام هم به خواننده‌ها و هم به نوازنده‌ها گفته می‌شود. موقعیت آلتی در جامعه پست و بی‌آبرو تلقی می‌شد. با این حال، نوازندگان برای کسب درآمد این کار را انجام می‌دادند. آنها به‌طور کلی هر شب سه شیلینگ درآمد کسب می‌کردند، اما درآمد در مهمانانی‌ها بیشتر بود.
نوازندگان حرفه ای زن را عوالیم (جمع) یا علمه (مفرد) می‌نامیدند که به معنای زن فرهیخته است. این خوانندگان اغلب برای جشن‌ها در حرمسرای فردی پولدار استخدام می‌شدند. آنها با زنان حرمسرا یکجا نبودند و در واقع در اتاقی بلند که با پرده‌ای از زنان حرمسرا یا صاحبخانه پنهان می‌شد، می‌نشستند. عوالیم از آلاتیه دستمزد بالاتری داشتند و بیشتر از آلاتیه نیز مورد توجه بودند.
تاریخ > موسیقی کلاسیک و پاپ نوین مصر

در نیمه دوم سده نوزدهم، سبک «حسب‌الله» برخاسته از موسیقی بومی بداهه‌ای بروز می‌کند، که ابتکار کلارینت‌نواز مصری محمد حسب‌الله و گروه وی، موسوم به حسب‌الله بوده‌است. سازبندی معمول گروه که شامل ترومپت، ترومبون، طبل بزرگ و طبل کوچک بوده برای بیش از یک سده هنوز استفاده می‌شود.
ضبط موسیقی مصری از دهه ۱۹۱۰ و زمانی که مصر هنوز بخشی از امپراتوری عثمانی بوده‌است آغاز می‌شود. عثمانی‌های شهری با تشویق به توسعه هنر، زنان و اقلیت‌ها را به توسعه توانایی‌های موسیقی خود تشویق می‌کنند. با سقوط امپراتوری ، سنت موسیقی کلاسیک مصر همچنان و به مرکزیت شهر قاهره رشد می‌کند. به‌طور کلی، موسیقی نوین مصری سنت‌های بومی خود را با آخشیج‌های ترکی و غربی ترکیب می‌کند.
از زمان پایان جنگ جهانی اول، برخی از بزرگ‌ترین ستاره‌های موسیقی خاورمیانه مصری بوده‌اند. موسیقی معاصر مصر ریشه در کارهای خلاق مشاهیری مانند عبدو هامولی، آلماز و محمود عثمان، که همگی تحت حمایت اسماعیل پاشای عثمانی بودند، دارد که بر کارهای مهم‌ترین آهنگسازان پسین مصری سده بیستم از جمله سید درویش، ام کلثوم، محمد عبدالوهاب، عبدالحلیم حافظ و زکریا احمد تأثیر گذاشتند. بیشتر این ستارگان، از جمله ام کلثوم و نجات صغیره بخشی موسیقی سنتی مصر بودند و برخی از آنها مانند عبد الحلیم حافظ از سال ۱۹۵۲ به بعد با جنبش ملی‌گرای مصر در ارتباط بودند.
فاطما سعید که زاده قاهره بود اولین خواننده سوپرانوی مصری بود که در تئاتر لا اسکالا، میلان آواز خواند و از بین ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۸ در طرح هنرمندان نسل جدید رادیو 3 BBC نیز شرکت کرد.
موسیقی کلاسیک غربی

پس از ورود موسیقی کلاسیک غربی به مصر در میانه سده هجدهم، سازهایی مانند پیانو و ویولن به تدریج توسط مصری‌ها پذیرفته شدند. سنت اپرا نیز در طول سده هجدهم محبوبیت بیشتری پیدا کرد و آیدای مصری، ساخته جوزپه وردی، در ۲۴ دسامبر ۱۸۷۱ در قاهره به نمایش درآمد.
تا اوایل سده ۲۰، نخستین نسل آهنگسازان مصری، از جمله یوسف گریس، ابوبکر خیرات و حسن رشید، نوشتن برای سازهای غربی را آغاز کردند. نسل دوم آهنگسازان مصری شامل هنرمندان برجسته ای مانند جمال عبدالرحیم بود. آهنگسازان نماینده نسل سوم احمد الساعدی و راجح داود هستند. در اوایل سده ۲۱، حتی آهنگسازان نسل چهارم مانند محمد عبدالوهاب عبدالفتاح (از هنرستان قاهره) مورد توجه جهانی نیز قرار گرفته‌اند.
موسیقی دینی در مصر

موسیقی دینی همچنان بخش مهمی از جشن‌های سنتی مسلمانان صوفی و قبطی که به نام مولید شناخته می‌شود، است. مولیدها برای بزرگداشت قدیسان یک کلیسای خاص مولیس در مصر برگزار می‌شوند. مولیدهای مسلمانان مربوط به آیین ذکر کردن صوفی‌ها است. فلوت مصری که به نام نی شناخته می‌شود معمولاً در مولیدها استفاده می‌گردد. موسیقی دینی آیین اسکندریه نیز آخشیج مهمی از موسیقی مصری را تشکیل می‌دهد و گفته می‌شود بسیاری از ویژگی‌های موسیقی مصر باستان را حفظ کرده‌است.
موسیقی محلی

موسیقی سنتی مصر شامل آداب و رسوم ذکر صوفی، نزدیکترین شکل موسیقی معاصر مصر به موسیقی مصر باستان است که بسیاری از ویژگی‌های ضرب‌آهنگ و سازبندی در آن حفظ شده‌است.
احیای موسیقی محلی و ریشه ای

در سده بیستم موسیقی مصر شروع به احیای موسیقی محلی و ریشه‌ای خود کرد. نوازندگان از سراسر مصر سنت‌های مردمی را مانند سنت مصری‌های روستایی (فلاح‌ها)، صعیدها و اقلیت‌هایی مانند مردم سینا، کولی‌های مصر، سیناوی‌ها و نوبی‌ها زنده کردند. همچنین آمیزه‌های محلی و پاپ از کارخانه موسیقی‌سازی قاهره بیرون آمدند.
از زمان عبدالناصر، موسیقی پاپ مصر در فرهنگ مصر، به ویژه در میان جمعیت زیادی از جوانان مصر، اهمیت بیشتری پیدا کرد. موسیقی محلی مصر همچنان در عروسی‌ها و دیگر جشن‌های سنتی پخش می‌شود. در یک‌چهارم آخر سده بیستم، موسیقی مصری راهی برای برقراری ارتباط اجتماعی و طبقاتی بود. از جمله مشهورترین خوانندگان موسیقی پاپ امروزه محمد منیر و عمرو دیاب هستند.
موسیقی سواحلی (ساحلی) نوعی موسیقی محبوب مصری مخصوص سواحل شمالی این کشور است که بر اساس سازهای مصر باستان و عمدتاً «سیمسیمیا» که ساز زهی بومی است، بنا شده‌است. از خوانندگان مشهور آن می‌توان به عبدو الاسکندرانی و عیدالقانیرنی اشاره کرد.
احیای موسیقی محلی و ریشه ای > صعیدی (مصر علیا)

نوازندگان مصری از مصر علیا نوعی موسیقی عامیانه به نام صعیدی که از مصر علیا نشأت گرفته‌است را می‌نواختند. این موسیقی در سال ۱۹۷۵ توسط آلن وبر کشف و به نام Les Musiciens du Nil (نوازندگان نیل) معرفی شد.
احیای موسیقی محلی و ریشه ای > نوبیان

در مصر، نوبیایی‌ها بومی‌های قسمت جنوبی اسوان هستند و برخی از آنها در قاهره، اسکندریه و شهرهای دیگر زندگی می‌کنند. موسیقی محلی نوبیا هنوز هم شنیده می‌شود و مهاجرت و تماس بین‌فرهنگی با مصری‌ها و دیگر سبک‌های موسیقی نوآوری‌های جدیدی ایجاد کرده‌است. کارهای علی حسن کوبان پیوسته او را میان صحنه موسیقی جهانی قرار می‌داد، و انتقادات اجتماعی و سیاسی محمد منیر به همراه موسیقی پاپ پیچیده‌اش او را به ستاره ای در میان نوبیایی‌ها، مصری‌ها و سایر مردم در سراسر جهان تبدیل کرده‌است. احمد مونیب، مربی محمد مونیر، مشهورترین خواننده نوبیایی بود که در صحنه موسیقی مصر ظاهر شد، و هم به زبان عربی مصری و هم نوبیینی آواز می‌خواند. حمزه علاءالدین یکی دیگر از هنرمندان محبوب مصری نوبیا بود که در صحنه موسیقی جهانی بسیار شناخته شده‌است و با کوارتت کرونوس همکاری کرده‌است.
سازهای موسیقی مصری

در زمان خاندان عباسی و عثمانی، مصر یکی از قطب‌های اصلی موسیقی در خاور میانه بود و بنابراین پس از سقوط امپراتوری عثمانی در سال ۱۹۲۳، مصر پایتخت موسیقی عربی شد که در آن سازهای کلاسیک مانند عود، قانون و نی به‌طور گسترده‌ای مورد استفاده قرار گرفتند. یک «تخت» (گروه) معمول مصری متشکل از نوازنده عود، نوازنده قانون، نوازنده نی و نوازنده ویولن بود. تخت (به معنای مبل و نشیمنگاه مانند فارسی) رایج‌ترین شکل یک گروه موسیقی در اوایل سده بیستم و پیش از شکل‌گیری سازهای ارکسترال بود که توسط آهنگسازانی چون محمد القصبجی، ریاض سنباطی و محمد عبدالوهاب به عرصه موسیقی مصر معرفی شد.
موسیقی الکترونیک

یکی از بزرگ‌ترین آهنگسازان موسیقی الکترونیک مصر، حلیم الضبع است. با این حال، صحنه موسیقی الکترونیک مصر تنها اخیراً بوده‌است که جایگاهی مهم و در شکل دی‌جی‌های پاپ تکنو، ترنس و رقص مانند علی‌اندفیلا به دست آورده‌است. در دهه ۲۰۱۰، موسیقی شعبی که نوعی موسیقی الکترونیکی دارای متن‌های سیاسی است، هم در موسیقی و هم در خارج از موسیقی محبوبیت پیدا کرد است.
بازسازی موسیقی مصر باستان

در اوایل سده بیست و یکم، با الهام از تحقیقات موسیقی شناسان متولد خارجی مانند هانس هیکمن، علاقه به موسیقی دوره فراعنه افزایش پیدا کرد. در اوایل سده بیست و یکم، موسیقیدانان و موسیقی‌شناسان مصری به رهبری استاد موسیقی‌شناسی، خیری المال در دانشگاه هلووان در قاهره، شروع به بازسازی آلات موسیقی مصر باستان کردند و این پروژه همچنان در حال انجام است.
سیستروم شکسته مصری
سیستروم مصری
مجموعه ای از سیستم‌های خواب در لوور
از موزه هنر والترز ، ۳۸۰–۲۵۰ قبل از میلاد
فلوت بلند مصر باستان
سازهای زهی مصر باستان
مصر باستان با طبل دو طرفه
گروه موسیقی مصر باستان
سبک دیرهنگ مصر
زن مصری باستان که طبل می‌نوازد
لیر مصری
یادداشت‌ها و منابع

↑  Asante, Molefi Kete (2002). Culture and Customs of Egypt. Greenwood Publishing Group. p. 117&153. شابک ‎۹۷۸−۰−۳۱۳−۳۱۷۴۰−۸.
↑  Pérez-Arroyo, Rafael (2003). Egypt: Music in the Age of the Pyramids (1st ed.). Madrid: Centro de Estudios Egipcios. p. 28. ISBN 8493279617.
↑  "Fatma Said Biography (BBC)". BBC. Retrieved 10 May 2020.
↑  Egypt: Hasaballah, the People's Music, Al Jazeera, 22 Nov 2017
↑  Hasaballah Music: The Past and The Present بایگانی‌شده  در ۲۰۱۷-۰۱-۰۸ توسط Wayback Machine, The Community Times, 24 May 2016
↑  "Fatma Said". The American University in Cairo. Retrieved 10 May 2020.
↑  "Fatma Said". The American University in Cairo. Retrieved 10 May 2020.
↑  "Fatma Said Biography (BBC)". BBC. Retrieved 10 May 2020.
↑  Hickmann, Hans (1957). "Un Zikr Dans le Mastaba de Debhen, Guizah (IVeme Dynastie)". Journal of the International Folk Music Council. 9: 59–62. doi:10.2307/834982.
↑  Hickmann, Hans (January 1960). "Rythme, mètre et mesure de la musique instrumentale et vocale des anciens Egyptiens". Acta Musicologica. 32 (1): 11–22. doi:10.2307/931818.
↑  "Six Explosive Tracks that Define Mahraganat, Egypt's Wildly Popular Street Music". Thump (به انگلیسی). Retrieved 2017-05-23.
↑  Ancient Egyptian Music Symposium
برای مطالعهٔ بیشتر

لود، دیوید و بیل بدلی. «شریک شعر». ۲۰۰۰. در Duane, Orla; McConnachie, James (2000). Broughton, Simon; Ellingham, Mark (eds.). موسیقی جهانی، جلد. ۱: آفریقا، اروپا و خاورمیانه. لندن: راهنماهای خشن. ص. ۳۲۳–۳۱. شابک Duane, Orla; McConnachie, James (2000). Broughton, Simon; Ellingham, Mark (eds.).  Duane, Orla; McConnachie, James (2000). Broughton, Simon; Ellingham, Mark (eds.).
Marcus, Scott L. (2007). موسیقی در مصر. نیویورک: انتشارات دانشگاه آکسفورد. شابک Marcus, Scott L. (2007).  Marcus, Scott L. (2007).
سالن اپرای قاهره که سازه فرهنگی چشم‌گیری در مصر و خاورمیانه است.
یک گروه معمول معاصر مصری که شامل عود، قانون، ویولن، نی و ویولن سل است.
ارمنستان در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۱۷

ارمنستان در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۱۷ (انگلیسی: Armenia in the Eurovision Song Contest 2017) که در کیف، اوکراین برگزار شد، با ترانه "Fly with Me" شرکت کرد. این ترانه توسط لیلیت ناوَساردیان (Lilith Navasardyan)، لِوون ناوَساردیان (Levon Navasardyan)، آوت بارسِغیان (Avet Barseghyan) و دیوید تسِرونیان (David Tserunyan) نوشته شده بود و توسط آرتسویک (Artsvik) اجرا شد.
آرتسویک از طریق فینال ملی Depi Evratesil که توسط شبکه تلویزیونی عمومی ارمنستان (AMPTV) برگزار شد، به‌عنوان نماینده ارمنستان انتخاب گردید. این فینال ملی در مدت سه ماه برگزار شد و ۷۵ شرکت‌کننده در آن رقابت کردند. در نهایت، دو شرکت‌کننده به مرحله نهایی رسیدند که در تاریخ ۲۴ دسامبر ۲۰۱۶ برگزار شد. در این مرحله، ترکیبی از آرای هیئت داوران و رأی عمومی آرتسْویک را به‌عنوان برنده انتخاب کرد.
ترانه "Fly with Me" که برای یوروویژن ۲۰۱۷ انتخاب شد، به‌طور داخلی توسط تیم تولید انتخاب گردید و در تاریخ ۱۸ مارس ۲۰۱۷ به‌طور رسمی به عموم معرفی شد.
"Fly with Me" یک اثر پاپ با تمی حماسی و پیام الهام‌بخش دربارهٔ آزادی و امید بود. اجرای آرتسویک در یوروویژن، با صحنه‌آرایی زیبا و صدای قدرتمند او، توانست توجه زیادی را جلب کند. این ترانه نمایانگر یکی از تجربیات برجسته ارمنستان در تاریخ یوروویژن بود.
ارمنستان در نیمه‌نهایی اول مسابقه یوروویژن ۲۰۱۷ که در تاریخ ۹ مه ۲۰۱۷ برگزار شد، با ترانه "Fly with Me" به رقابت پرداخت. این ترانه که توسط آرتسویک اجرا شد، در جایگاه ۱۶ برنامه اجرا شد. پس از پایان نیمه‌نهایی، اعلام شد که "Fly with Me" در میان ۱۰ اثر برتر قرار گرفته و به این ترتیب توانست به فینال یوروویژن ۲۰۱۷ که در تاریخ ۱۳ مه ۲۰۱۷ برگزار شد، صعود کند.
بعد از نیمه‌نهایی، مشخص شد که ارمنستان در این بخش از مسابقه در جایگاه هفتم از میان ۱۸ کشور شرکت‌کننده قرار گرفت و ۱۵۲ امتیاز کسب کرد.
در فینال یوروویژن ۲۰۱۷، ارمنستان در جایگاه ۵ اجرا شد. با این حال، در نهایت ترانه "Fly with Me" در جایگاه هجدهم از میان ۲۶ کشور شرکت‌کننده قرار گرفت و ۷۹ امتیاز کسب کرد. این نتیجه برای طرفداران ارمنستان ناامیدکننده بود، زیرا توقعات از آرتسْویک و این ترانه با پیام مثبت خود بالا بود، اما نتایج نهایی در مقایسه با پیش‌بینی‌ها کمتر از حد انتظار بود.
تاریخچه

قبل از مسابقه ۲۰۱۷، ارمنستان ده بار از زمان اولین حضورش در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۰۶ در مسابقه آواز یوروویژن شرکت کرده بود. بالاترین رتبه آن‌ها در این مسابقه تا این مرحله رتبه چهارم بوده است که این کشور در دو نوبت در سال ۲۰۰۸ با آهنگ "کله کله" با اجرای سیروشو و در سال ۲۰۱۴ با آهنگ "تنها نیستی " با اجرای آرام ام‌پی۳ به آن دست یافت. ارمنستان تا این مرحله تنها در یک مورد در سال ۲۰۱۱ نتوانسته بود به فینال راه پیدا کند. این کشور در سال ۲۰۱۲ به دلیل تنش‌های طولانی مدت با کشور میزبان آن زمان جمهوری آذربایجان برای مدت کوتاهی از مسابقه کنار رفت. در سال ۲۰۱۶، " موج عشق " با اجرای ایوتا موکوچیان در رده هفتم فینال قرار گرفت.
پخش کننده ملی ارمنستان، تلویزیون عمومی ارمنستان شبکه ارمنستان ۱ (AMPTV)، این رویداد را در ارمنستان پخش می‌کند و فرایند انتخاب برای ورود این کشور را سازماندهی می‌کند. ارمنستان ۱ قصد خود را برای شرکت در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۱۷ در ۳۰ ژوئن ۲۰۱۶ تأیید کرد. ارمنستان در گذشته از روش‌های مختلفی برای انتخاب شرکت کننده ارمنستان مانند یک فینال زنده تلویزیونی ملی برای انتخاب مجری، آهنگ یا هر دو برای رقابت در یوروویژن استفاده کرده است. با این حال انتخاب‌های داخلی نیز در مواردی برگزار شده است. از سال ۲۰۱۴، پخش کننده به صورت داخلی هم هنرمند و هم آهنگ را انتخاب کرد. با این حال، شبکه ارمنستان ۱ همراه با تأیید شرکت خود اعلام کرد که یک فینال ملی برای انتخاب مجری ارمنی برای مسابقه ۲۰۱۷ با انتخاب داخلی آهنگ برگزار خواهد شد.
فلیچه مونتاگینی

| فلیچه مونتاگینی | فلیچه مونتاگینی |
| --- | --- |
زاده: ۱۱ مارس ۱۹۰۲ تورین، ایتالیا
خاستگاه:  ایتالیایی
درگذشته: ۲۰ فوریهٔ ۱۹۶۶ (۶۳ سال) رم، لاتزیو، ایتالیا
ژانر: موسیقی فیلم
پیشه(ها): آهنگساز، رهبر ارکستر، موسیقی‌دان
سال‌های فعالیت: ۱۹۳۱ تا ۱۹۶۶ (سینما)
فلیچه مونتاگینی (ایتالیایی: Felice Montagnini؛ ۱۱ مارس ۱۹۰۲ – ۲۰ فوریه ۱۹۶۶) آهنگساز، رهبر ارکستر و موسیقی‌دان اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به یک توپ و یازده مرد، دورا نلسون، معشوقه پنهانی و شوهران در شهر اشاره نمود.
دهان‌شویه (بازی ویدئویی)

بازی ویدئویی ۲۰۲۴
| دهان‌شویه | دهان‌شویه |
| --- | --- |
اثرهنری استیم: اثرهنری استیم
توسعه‌دهنده(ها): رانگ اورگان
ناشر(ها): کریتیکال رفلکس
تهیه‌کننده(ها): کای مور
طراح(ـان): جفری تومک یوهانا کاسورینن مارتین هالدین تاناکورن راتانالا-اورنج دیو ون اگدوم
برنامه‌نویس(ـان): جفری تومک دیو ون اگدوم
هنرمند(ان): یوهانا کاسورینن یاسمین لیندبرگر مارتین هالدین
نویسنده(ها): یوهانا کاسورینن
آهنگساز(ان): مارتین هالدین
موتور: یونیتی
سکو(ها): ویندوز
تاریخ(های) انتشار: ۲۶ سپتامبر ۲۰۲۴
ژانر(ها): ماجراجویی
حالت(ها): تک‌نفره
دهان‌شویه (به انگلیسی: Mouthwashing) یک بازی ماجراجویی در سبک وحشت روان‌شناختی می‌باشد که توسط رانگ اورگان توسعه‌یافته و توسط کریتیکال رفلکس منتشر گردیده‌است. این بازی از دید اول شخص می‌باشد و داستان بازی نیز بر روی پنج عضو خدمه کشتی‌باری فضایی تولپار پس از یک تصادف مرموز متمرکز است. داستان این بازی غیرخطی روایت می‌شود.
خطوط ارتباط شمالی

خطوط ارتباط شمالی (به انگلیسی:‌ northbound interface)، برای یک مؤلفه در شبکه‌های کامپیوتری و معماری رایانه رابطی است که به آن مؤلفه اجازه می‌دهد با یک مؤلفه در سطح بالاتر، با استفاده از رابط جنوبی (به انگلیسی:‌ southbound interface) آن مؤلفه ارتباط برقرار کند. رابط شمالی جزئیات سطح پایین (مانند داده‌ها یا توابع) مورد استفاده یا موجود در مؤلفه را مفهوم‌سازی می‌کند و به مؤلفه این امکان را می‌دهد که با لایه‌های بالاتر ارتباط برقرار کند.
در نمای کلی معماری کامپیوتر، معمولاً رابط شمالی در بالای مؤلفه‌ای که در آن تعریف شده است رسم می‌شود؛ به همین دلیل به آن رابط شمالی گفته می‌شود. یک رابط جنوبی مفاهیم را در جزئیات فنی تجزیه و تحلیل می‌کند که عمدتاً به یک مؤلفه خاص از معماری مربوط می‌شود. رابط‌های جنوبی در پایین نمای کلی معماری رسم می‌شوند.
استفاده

رابط شمالی معمولاً یک رابط فقط خروجی است (برخلاف رابط‌هایی که ورودی کاربر را می‌پذیرند) و در عناصر شبکه‌های مخابراتی و شبکه‌های با کیفیت بالا (carrier-grade) یافت می‌شود. زبان‌ها یا پروتکل‌های رایج مورد استفاده شامل پروتکل آسان مدیریت شبکه و زبان تراکنش ۱ (TL1) هستند. برای مثال، گفته می‌شود که یک دستگاه که قادر به ارسال پیام‌های syslog است اما توسط کاربر قابل تنظیم نیست، یک رابط شمالی را پیاده‌سازی کرده است. مثال‌های دیگر شامل SMASH، IPMI، WSMAN و SOAP هستند.
این اصطلاح همچنین برای شبکه‌های نرم‌افزارمحور (SDN) اهمیت دارد، زیرا ارتباط بین دستگاه‌های فیزیکی، شبکه‌های نرم‌افزارمحور  و برنامه‌هایی که بر روی شبکه اجرا می‌شوند را تسهیل می‌کند.