stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ازنفس‌افتاده (مجموعه تلویزیونی ۲۰۲۴)

| ازنفس‌افتاده | ازنفس‌افتاده |
| --- | --- |
پرونده:Breathless (2024 TV series).jpg: پرونده:Breathless (2024 TV series).jpg
اسپانیایی: Respira
 :  
ژانر: درام بیمارستانی
سازنده: کارلوس مونترو
فیلم‌نامه: کارلوس مونترو کارلوس روئانو گی‌یرمو اسکریبانو پابلو سائیس
کارگردان: داوید پینیو مارتا فونت
بازیگران:  نایوا نیمری  آیتانا سانچز-خیخون  بلانکا سوآرس  مانو ریوس 
کشور سازنده: اسپانیا
زبان اصلی: اسپانیایی
شمار سری‌ها: ۱
شمار قسمت‌ها: ۸
تولید: تولید
تولیدکننده‌ها:  دِسوردن کِرِئا 
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: نتفلیکس
انتشار اولیه: ۳۰ اوت ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-08-۳۰) – اکنون (اکنون)
ازنفس‌افتاده (انگلیسی: Breathless) یک مجموعهٔ تلویزیونی درام بیمارستانی است که در سال ۲۰۲۴ منتشر شد. طرح اولیه تولید این سریال در ژوئیه ۲۰۲۳ اعلام شد و تصویربرداری اصلی مابین اوت تا فوریهٔ ۲۰۲۳ انجام شد. در دسامبر ۲۰۲۴ اعلام شد که فصل دوم این سریال هم ساخته شده و در سال ۲۰۲۵ منتشر خواهد شد. ماجراهای سریال در یک بیمارستان عمومی در شهر والنسیا رخ می‌دهد.
گزیدهٔ بازیگران

نایوا نیمری
آیتانا سانچز-خیخون
بلانکا سوآرس
مانو ریوس
آبریل زامورا
پابلو آلبوران
راسک

| راسک | راسک |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: راسک
بخش: مرکزی
مردم: مردم
جمعیت: ۱۰٬۱۱۵ نفر (۱۳۹۵)
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
ارتفاع: ۳۷۸ متر
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
شهردار: فقیرمحمد درخشان    (رئیس شورا عیسی درخشان)
شناسهٔ ملی خودرو:  ایران 95-ط
کد آماری: ۲۴۶۱
  راسک  روی نقشه ایران ۲۶°۱۴′۰۷″شمالی ۶۱°۲۴′۰۴″شرقی﻿ / ﻿۲۶٫۲۳۵۳°شمالی ۶۱٫۴۰۱۱°شرقی﻿ / 26.2353; 61.4011   :   راسک  روی نقشه ایران ۲۶°۱۴′۰۷″شمالی ۶۱°۲۴′۰۴″شرقی﻿ / ﻿۲۶٫۲۳۵۳°شمالی ۶۱٫۴۰۱۱°شرقی﻿ / 26.2353; 61.4011   
 :  
راسک مرکز شهرستان راسک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. مردم راسک بلوچ مکرانی، و اهل تسنن‌اند در 180 کیلومتری چابھار قرار دارد زیستگاہ حیوانات نادری ھمچون تمساح پوزہ کوتاہ و خرس بلوچی یا مم به زبان محلی است زبان مردم این شھر بلوچی میباشد.
جمعیت

بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت شهر راسک در سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۰٬۱۱۵ تن بوده‌است.
باسیلیکاتا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ایتالیا
| باسیلیکاتا Basilicata | باسیلیکاتا Basilicata |
| --- | --- |
ناحیه ایتالیا: ناحیه ایتالیا
  پرچممهر:   پرچممهر
موقعیت باسیلیکاتا در ایتالیا: موقعیت باسیلیکاتا در ایتالیا
مرکز: پوتنتسا
حکومت: حکومت
 • رئیس‌جمهور: Vito De Filippo (حزب دموکرات ایتالیا)
مساحت: مساحت
 • کل: ۹۹۹۵ کیلومتر مربع (۳۸۵۹ مایل مربع)
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۵۸۷۶۸۰
 • تراکم: ۵۹/کیلومتر مربع (۱۵۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۱+ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۲+ (CEST)
وبگاه: www.regione.basilicata.it/
باسیلیکاتا ناحیه ای در جنوب ایتالیا است که از سمت غرب با ناپل از شمال و شرق با پولیا و از جنوب با کالابریا هم‌مرز می‌باشد. این ناحیه از دو استان پوتِنتسا و ماترا تشکیل شده‌است.
این ناحیه فقیرترین ناحیه ایتالیاست. زیتون و انگور در ۳۱۰۰۰ هکتار از زمین‌های آن کشت می‌شوند که مهم‌ترین محصولات کشاورزی آن نیز محسوب می‌شوند.
ماترا (قدیمی‌ترین شهر غاری مسکونی دنیا) و شهر متروکه کراکو که بر روی یک تپه ساخته شده جاذبه‌های گردشگری آن را تشکیل می‌دهند.
این ناحیه دارای دو خط کوتاه ساحلی یکی در جنوب شرقی و دیگری در جنوب غربی نیز است.
مساحت این ناحیه ۹٫۹۹۲ کیلومتر مربع و جمعیت آن در سال ۲۰۰۸ کمتر از ۶۰۰٫۰۰۰ نفر است و مرکز آن استان پوتنتسا می‌باشد.
باشیسکله

مکان
| باشیسکله | باشیسکله |
| --- | --- |
استان: استان قوجاایلی
جمعیت (2012): جمعیت (2012)
 • شهری: ۶۹٬۷۱۱
 • منطقه: ۷۳٬۳۲۷
باشیسکله (به ترکی استانبولی: Başiskele) شهری است در کشور ترکیه که در استان قوجاایلی واقع شده‌است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی ۶۱٬۷۲۰ نفر و بر اساس برآوردهای سال ۲۰۰۹ میلادی ۶۲٬۶۶۳ نفر می‌باشد.
باستیدا د دوسی

مکان
| باستیدا د دوسی | باستیدا د دوسی |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
باستیدا د دوسی: باستیدا د دوسی
ناحیه: لمباردی
استان / شهرستان: استان پاویا (PV)
حکومت: حکومت
 • شهردار: Stefano Cassola
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۷ کیلومتر مربع (۰٫۷ مایل مربع)
ارتفاع: ۷۷ متر (۲۵۳ فوت)
جمعیت (۳۱ ژوئیه ۲۰۱۰): جمعیت (۳۱ ژوئیه ۲۰۱۰)
 • کل: ۱۷۸
 • تراکم: ۱۰۰/کیلومتر مربع (۲۷۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Bastidesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 27050
پیش‌شماره تلفن: 0383
باستیدا د دوسی (به ایتالیایی: Bastida de' Dossi) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پاویا واقع شده‌است.
خصوصیات

باستیدا د دوسی ۱٫۷ کیلومترمربع مساحت و ۱۷۸ نفر جمعیت دارد و ۷۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سوداگر (فیلم ۱۹۷۳)

| سوداگر | سوداگر |
| --- | --- |
Theatrical release poster: Theatrical release poster
کارگردان: سودندو روی
تهیه‌کننده: Tarachand Barjatya سوبهاش گای
نویسنده: سودندو روی (فیلم‌نامه) P.L. Santoshi (دیالوگ)
داستان: Ras اثر Narendranath Mitra
بازیگران: نوتان آمیتاب باچان Padma Khanna
موسیقی: Ravindra Jain
فیلم‌بردار: Dilip Ranjan Mukhopadhyay
تدوین‌گر: مختار احمد
تاریخ‌های انتشار: ۲۶ اکتبر ۱۹۷۳
مدت زمان: ۱۳۱ دقیقه
کشور: هند
سوداگر (انگلیسی: Saudagar) فیلمی به کارگردانی سودندو روی محصول سال ۱۹۷۳ است. از بازیگران این فیلم می‌توان به نوتان و آمیتاب باچان اشاره کرد.
بسیج دانش‌آموزی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
عکسی از افتتاحیه دهمین دوره مجمع عالی بسیج دانش‌آموزی ایران: عکسی از افتتاحیه دهمین دوره مجمع عالی بسیج دانش‌آموزی ایران
شعار: ایمان، قلم، شجاعت
بنیان‌گذاری: سال ۱۳۶۹، (۳۵ سال پیش)
بنیان‌گذار: بسیج مستضعفین
گونه: سازمان شبه‌دولتی
ستاد: تهران، ایران
مکان: تهران
رئیس: سرتیپ دوم پاسدار مجتبی باستان
سازمان مادر: سازمان بسیج مستضعفین
پشتوانه مالی: هیئت دولت
وبگاه: https://basijnews.ir/fa/daneshamoozi
بسیج دانش‌آموزی سازمانی شبه‌دولتی است که پیشینه شکل‌گیری آن به سال ۱۳۵۸ و تشکیل بسیج مستضعفین در خلال جنگ ایران و عراق بازمی‌گردد. فرم کنونی بسیج دانش‌آموزی در سال ۱۳۶۹ تأسیس شد. امروزه این سازمان به‌عنوان گسترده‌ترین تشکل دانش‌آموزی در کشور محسوب می‌شود.
به دنبال تشکیل و با انسجام واحد بسیج مستضعفین و شکل‌گیری ساختار و تشکیلاتِ مربوط، دفتر بسیج دانش‌آموزی به‌عنوان رده‌ای مستقل در سازمان بسیج مستضعفین به‌وجود آمد. هم‌اکنون سازمان بسیج دانش‌آموزی در بیشتر مدارس ایران دارای دفتر می‌باشد، که به آن واحد مقاومت بسیج دانش‌آموزی می‌گویند و معادل آن در بسیج مساجد و محلات، پایگاه بسیج می‌باشد. هر واحد بسیج دانش‌آموزی در مدارس از ساختار فرمانده واحد به‌عنوان رکن اصلی واحد و شورای بسیج دانش‌آموزی واحد دبیرستان به‌عنوان زیرمجموعه فرماندهی واحد تشکیل شده‌است. ریاست این سازمان برعهده سرتیپ‌دوم پاسدار مجتبی باستان می‌باشد..
سازمان بسیج دانش آموزی در پایین ترین رده خود شامل واحد های بسیج مدارس در سه بخش امیدان،پویندگان و پیشگامان که به ترتیب سه دوره ابتدایی راهنمایی و دبیرستان  شامل میشود وبعد در سطح شهرستان حوزه های مقاومت بسیج دانش آموزی شهرستان  که هم زیر مجموعه ناحیه مقاومت بسیج شهرستان و هم زیر مجموعه سازمان بسیج دانش آموزی استان میشود و در سطح بالاتر سازمان بسیج دانش آموزی کشور میشود .           البته طی هماهنگی  های سازمان بسیج دانش آموزی مرکزی قرار است به زودی سازمان های استانی همانند ناحیه های بسیج دانشجویی به ناحیه تبدیل بشوند.
هیئات اندیشه ورز شهرستان و مجامع همفکری استانی
فرماندهان واحد مدارس یک شهرستان شورای عالی واحد بسیج دانش آموزی آن شهرستان را شکل میدهند این شورا عالیترین مرجع مواضع بسیج دانش آموزی در آن شهرستان است. رییس این شورا نماینده شهرستان خود در مجمع عالی بسیج دانش آموزی استان است. این مجمع استانی چند وظیفه مهم دارد که یکی از مهمترین آنها مطالبه گری از مسئولین استانی برای دانش آموزان است. رییس مجمع عالی بسیج دانش آموزی هر استان مشاور دانش آموزی مدیرکل آموزش و پرورش استان خود است و همچنین بسیاری از مواضع دانش آموزی با تایید او عملی می شود
هیئت رییسه مجمع‌ عالی بسیج دانش آموزی هر استان به مجمع عالی اندیشه ورز بسیج دانش آموزی کشور می رود. این مجمع عالی معادل مجلس شورای اسلامی در حیطه دانش آموزی است که از اختیارات بسیار زیادی برخوردار است که برای دانش آموزان سراسر کشور تصمیم سازی میکند. در این مجمع دانش آموزی، کشور به ۶ منطقه تقسیم می شود که هر منطقه تقریبا از ۵ استان تشکیل شده است. هرکدام از این مناطق نماینده ای دارند که یکی از نخبگان بسیجی است و با مسئولین نظام تعلیم و تربیت کشور در ارتباط است. دهمین دوره این مجمع از ۱۰ آذر ۱۴۰۳ شروع به کار کرده است.
پیوندها به بیرون

وبسابه کار کرده استیت سازمان بسیج دانش آموزی
یونکرس یو ۱۸۷

| یونکرس یو ۱۸۷ | یونکرس یو ۱۸۷ |
| --- | --- |
کاربری: بمب‌افکن شیرجه‌ای
کشور سازنده:  آلمان
تولیدکننده: یونکرس
تعداد ساخته‌شده: ۰
توسعه‌یافته از: یونکرس یو ۸۷
یونکرس یو ۱۸۷ (به آلمانی: Junkers Ju 187) طرحی از یک هواگرد تک‌باله تک‌موتوره دو سرنشین از گونه بمب‌افکن شیرجه‌ای و هواگرد تهاجمی از طرف شرکت هاینکل در آلمان بود که برای جایگزینی یو ۸۷ پدید آمد اما اجرایی نشد.
طراحی و توسعه

یو ۱۸۷ اقدامی برای نوین‌سازی هواگرد موفق یو ۸۷ بود که تا سال ۱۹۴۰ دیگر منسوخ به حساب می‌آمد. هواگرد جدید برخی از ویژگی‌های سلف خود مانند ساخت تمام‌فلزی، ترمز شیرجه و بال مرغی را به ارث برده بود اما تسلیحات و زره بهتری داشت. دو ویژگی خاص در یو ۱۸۷ به‌کار رفته بود که شامل ارابه فرود جمع‌شونده و دم عمودی چرخان بود. این قسمت به شکل نامعمولی می‌توانست هنگام پرواز ۱۸۰ درجه بچرخد و میدان آتش را برای برجک پشتی هدایت از راه دور فراخ‌تر کند. یک توپ خودکار ۲۰ میلی‌متری ام‌گه ۱۵۱/۲۰ و یک مسلسل ۱۳ میلی‌متری ام‌گه ۱۳۱ در برجک قرار داشت. نیرومحرکه را یک موتور ۱۲ سیلندر یومو ۲۱۳آ خنک‌شونده با آب با توان ۱٬۷۵۰ اسب بخار هنگام برخاستن، تأمین می‌کرد. هواگرد یک بمب ۵۰۰ کیلوگرمی زیر بدنه و دو بمب ۵۰ کیلوگرمی زیر هر بال در دو طرف برآمدگی ارابه فرود حمل می‌کرد.
مدل تونل باد و یک مدل چوبی کامل از یو ۱۸۷ ساخته شد. به هر صورت این طرح مدت کوتاهی بعد رها شد؛ چرا که عملکرد پیش‌بینی‌شده برای آن چندان بهتر از یو ۸۷ نبود. از طرفی جنگنده-بمب‌افکن‌های پرسرعت جدید مانند فوکه-وولف اف‌و ۱۹۰ می‌توانستند نقش بمب‌افکن‌های شیرجه‌ای را حتی بهتر از خود آن‌ها ایفا کنند.
آرگ نازاریان

| آرگ نازاریان | آرگ نازاریان |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۱۸ ژوئن ۱۹۶۴ ایروان، جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان
خاستگاه: ارمنستانی
درگذشته: ۱۳ مارس ۲۰۱۹ (۵۴ سال) ایروان، ارمنستان
ژانر: موسیقی راک
پیشه(ها): موسیقی‌دان آهنگساز و کارگردان فیلم
ساز(ها): گیتار
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۶-?
همکاری‌های مرتبط: وُستان هایوتس (Ոստան Հայոց)  آیاس (Այաս)
محل تحصیل: کالج دولتی موسیقی رومانوس ملیکیاندانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان
جوایز:   
 :  
آرگ آرمنی نازاریان (ارمنی: Արեգ Արմենի Նազարյան؛  زادهٔ ۱۸ ژوئن ۱۹۶۴ - درگذشته ۱۳ مارس ۲۰۱۹) آهنگساز، کارگردان فیلم و موسیقی‌دان راک اهل ارمنستان بود. وی بنیانگذار گروه راک «Ոստան Հայոց» بود. وی بین سال‌های ۱۹۸۶ تا ? میلادی فعالیت می‌کرد.
زندگی‌نامه

وی در ۱۸ ژوئن ۱۹۶۴ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان و کالج دولتی موسیقی رومانوس ملیکیان فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال آدمیرال ایساکوف، مدال شجاعت (ارمنستان)، مدال مارشال باقرامیان، نشان سپاس مادری (ناگورونو قره‌باغ) و نشان یرکراپاه شده است. وی در ۱۳ مارس ۲۰۱۹ در سن ۵۴ سالگی در ایروان درگذشت.
یادداشت

↑  «Ղարաբաղ-մայրական շնորհակալություն» շքանշան
↑  «Երկրապահ» շքանշան
مهدی‌شهر

«سنگسر» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای دیگر کاربردها، سنگسر (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| مهدی شهر سَنگِسَر | مهدی شهر سَنگِسَر |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: سمنان
شهرستان: مهدی شهر
بخش:  مرکزی
نام(های) دیگر: سنگسر
نام(های) پیشین: سگسار
سال شهرشدن: ۱۳۰۴
مردم: مردم
جمعیت: ۲۴٬۴۸۵ (۱۳۹۵)
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
ارتفاع: ۱۶۳۰ متر
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
شهردار: علیرضا شربتدار
ره‌آورد: لبنیات سنگسری و گوشت سنگسری و نان سنتی و تولیدات صنعتی کاشی،
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۳۳۶۲_۰۲۳  ۳۳۶۴_۰۲۳
وبگاه: mahdishahr_shora.ir mahdishahr.ir
شناسهٔ ملی خودرو:  ایران۹۶ س
کد آماری: ۱۵۴۴
  مهدی شهر  روی نقشه ایران ۳۵°۲۶′شمالی ۵۳°۱۳′شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۴۳°شمالی ۵۳٫۲۱°شرقی﻿ / 35.43; 53.21   :   مهدی شهر  روی نقشه ایران ۳۵°۲۶′شمالی ۵۳°۱۳′شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۴۳°شمالی ۵۳٫۲۱°شرقی﻿ / 35.43; 53.21   
 :  
مهدی شهر یا سنگسر مرکز شهرستان مهدی شهر در استان سمنان است. مهدی شهر در ۱۵ کیلومتری شمال شهر سمنان واقع شده است و از سمت شمال با کیاسر (از شهرهای استان مازندران) از سمت غرب با سرخه (از شهرهای استان سمنان) و فیروزکوه (از شهرهای استان تهران) و از سمت شرق با دامغان (از شهرهای استان سمنان) ارتباط دارد. موقعیت جغرافیایی این شهر، ۵۳ درجه و ۲۱ دقیقه طول جغرافیایی و ۳۵ درجه و ۴۳ دقیقه عرض جغرافیایی می‌باشد. و ارتفاع مرکز آن از سطح دریا ۱٬۶۳۰ متر است.
این شهر مرکز و خاستگاه عشایر ایل سنگسری است. بنا به مصوبهٔ شورای انقلاب اسلامی مورخ ۱۳۵۸/۱۱/۱۷ نام شهر سنگسر به مهدی شهر تغییر پیدا کرد.
جمعیت

به گواهی آمارهای سرشماری، مهدی‌شهر در دهه ۳۰ شهری کاملاً مهاجر فرست بوده است، به‌طوری که جمعیت آن از ۱۴۵۰۰ نفر در سال ۱۳۲۹ به ۹۱۰۱ نفر در سال ۱۳۳۵ کاهش یافته است. این شهر در سال ۱۳۳۵ سومین شهر پرجمعیت استان سمنان بوده است که به تدریج به جایگاه پنجم تنزل پیدا کرده است.
اما با فعال شدن صنعت در این شهر، مجدداً از سال ۱۳۵۵ روند رشد جمعیتی ادامه می‌یابد به‌طوری که هم‌اکنون رشد جمعیت مهدیشهر ۲٫۳٪ است.
در سرشماری سال ۱۳۹۵ مشخص شد شهرستان مهدی‌شهر ۴۷ هزار و ۴۷۵نفر جمعیت در ۱۵ هزار و ۲۲۶ خانوار دارد که شامل ۲۳ هزار و ۸۴۴ نفر مرد و ۲۳ هزار و ۶۳۱ نفر زن و ۴۱ هزار و ۶۷۳ نفر جمعیت شهری و ۵ هزار و ۸۰۲ جمعیت روستایی است.
نتایج سرشماری‌های سنگسر در سال‌های مختلف:
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| سال | ۱۳۲۹ | ۱۳۳۵ | ۱۳۴۵ | ۱۳۵۵ | ۱۳۶۵ | ۱۳۷۵ | ۱۳۸۵ |  ۱۳۹۵ |
| جمعیت | ۱۴٬۵۰۰ | ۹٬۱۰۱ | ۱۰٬۲۴۴ | ۱۰٬۶۵۹ | ۱۴٬۳۶۶ | ۱۶٬۴۵۳ | ۲۱٬۰۰۶ |  ۲۴٬۴۸۵ |
آب و هوا

شهر مهدیشهر همانند سایر شهرهای شمالی استان سمنان دارای آب و هوای کوهستانی است. این شهر به‌دلیل قرار گرفتن در مجاورت رشته‌کوه‌های البرز دارای آب و هوایی ملایم و مطبوع در تابستان می‌باشد و در عوض در زمستان بیشتر روزها پوشیده از برف و دچار یخبندان بوده و گاه و بیگاه راه‌های آن بسته می‌شود. طبیعی است که در اینگونه مناطق هرچه ارتفاع از سطح دریا افزایش یابد بر میزان رطوبت و بارندگی افزوده و برعکس از حرارت هوا کاسته می‌شود. در سلسله جبال البرز نقطه‌ها تا ۸۵۰ میلی‌متر و در کویر تا ۲۵ میلی‌متر باران در سال اندازه‌گیری شده است.
زمین‌شناسی

از لحاظ زمین‌شناسی مهدیشهر قسمتی از چین‌خوردگی‌های دامنه جنوبی البرز می‌باشد و همان تشکیلات زمین‌شناسی را داراست و آثار دوران‌های چهارگانه زمین‌شناسی را به خوبی و اکثراً به آسانی می‌توان در آن مورد مطالعه قرار داد. از دوره ژوراسیک قسمت‌های آهکی در سنگسر وجود دارد که چشمه راوند را در بر می‌گیرد. از دوره ژوراسیک و کِرتاسه نیز تشکیلاتی در گل رودبار و غار دربند وجود دارد. از دوره سوم در قسمت شمال و شمال شرقی تشکیلاتی از دوره ائوسن دیده می‌شود.
مردم‌شناسی

در گذشته، سنگسری‌ها زندگی عشایری داشتند که دامنه کوچ آنها از استان‌های تهران و مازندران تا گلستان و خراسان را دربرمی‌گرفت ولی اکنون بیشتر مردم شهرنشین گشته‌اند.عشایر سنگسری در استفاده از شیر گوسفند مهارت خاصی دارند و انواع لبنیات مرغوب و منحصربه‌فرد خود را از آن تهیه می‌کنند که تعداد این لبنیات به بیش از ۳۰ نوع می‌رسد که مهم‌ترین آنها: ماست، دوغ، آرشه، پنیر، خورش، لور، چیکو، کشک، وارعون و … می‌باشد. همچنین گوسفندان سنگسری از حیث پرواری بی‌نظیراند و محصول گوشت آنها تقریباً ۶۰٪ وزن گوسفند پیش از ذبح شدن است.
محله‌ها

انواع محله‌های قدیمی و جدید مهدیشهر بدین شرح است:
قلی کش
کوی اوقاف
کوی امامزاده علی‌اکبر
الله صفه
کوی دانشگاه
پسته لو
شهرک انقلاب
طالب آباد
شهرک خاتم الانبیا
شهرک فاطمیه
بخوسر
شهرک شهدا
مسکن مهر
دهکده پارسیان
شهرک المهدی
پاپالو
چالا
رابند
ژورنده
گلشهر
زیارت
شهرک ۱۱ هکتاری
شهرک گلها
دردشت
چیک چیک لوبار
دربند
کئوتول
سرچشمه
لیتو
گل رودبار
ناحیه صنعتی
پیشینه تاریخی

سابقه تاریخی این شهر به پیش از اسلام و حتی به زمان سلسله‌های پیشدادی می‌رسد. در شاهنامه فردوسی از سنگسر که همان سکسر یا سکسار باشند سخن رفته است. در روایات ملی و حماسه‌های ایران نیز از سکسر و سکساران یاد شده. همچنین به سگساران در چندین جا از شاهنامه فردوسی اشاره شده است، از جمله رای زدن تورانیان از جنگ ایران:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ز بز گوش و سگسار و مازندران |  | کس آریم با گرزهای گران |
در فرهنگ شاهنامه، ذیل کلمه سگسار آمده است: «از مرز و بوم‌هایی که داهیان در آن جای گرفتند». و راجع به داهیان در ذیل کلمه سکزی می‌خوانیم: «... داه گروهی بودند از آرین که در دشت خوارزم جای گرفتند و پس از آن در کنار جنوبی دریای خزر جایگیر شدند. از … آنان مردم بستوه آمدند. پادشاه ایران گروه داه را پراکنده‌ساخت. یکدسته از آنان را به زابلستان کوچانید و آنان را سکزی خواندند … و دشت خوارزم داهستان نامیده شد که مخفف آن دهستان است و اکنون به دهستان معروف است و یکدسته از گروه داه را در زمینی جای دادند در طبرستان ...». به این ترتیب می‌توان گفت سنگسر که در نواحی جنوبی دریای خزر قرار دارد جزئی از سگسار باستانی است و سنگسری‌ها از بازماندگان داهیان و با مردم سیستان (سجستان) و خوارزمیان قدیم از یک نژاد می‌باشند.[تحقیق دست‌اول؟]
مردم این دیار از دیر باز در پاسداری از سرزمین ایران پیش قدم بوده که به عنوان نمونه می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
در جنگ شاه طهماسب اول با سلطان سلیمان قانونی (شاه عثمانی) تعداد کمی از سربازان سنگسری (حدود ۲۰۰ نفر) جلو ارتش عظیم عثمانی را سد کردند و همگی کشته شدند تا سپاه ایران بتواند فرصت عقب‌نشینی و تجدید قوا را پیدا نموده و از نابودی کامل نجات یابد.
در نبرد مهماندوست اشرف افغان با نادرشاه، جزء سربازان نادرشاه بودند و رشادت زیادی از خود نشان دادند.
اسماعیل‌خان، ذوالفقارخان، مطلب‌خان، محمدعلی‌خان و عیسی‌خان مردانی بسیار متهور و جنگجو بوده که در بیشتر جنگ‌های مهم دوره فتحعلی شاه حضور داشته و پیروزی‌های نمایانی بدست آوردند. در رویداد جدایی افغانستان سردار ذوالفقارخان سنگسری فرماندهی سپاه ایران را بعهده داشت و دوبار افغان‌ها را شکست داد.
از سال ۱۳۰۷ سنگسر دارای شهرداری مردمی بوده و در سال ۱۳۱۴ به‌عنوان چهارمین شهر استان سمنان توسط وزارت کشور به رسمیت شناخته شد. ناحیه سنگسر تا قبل از شهریور ۱۳۲۰ دارای فرمانداری نظامی بود که دودانگه و چهاردانگه و نقاط دیگری از شهرستان ساری سابقاً جزء آن بوده است. یادآوری می‌شود که در فرهنگ جغرافیایی ایران که در سال ۱۳۲۹ چاپ شده است، این ناحیه با حدود و مشخصات کنونی به عنوان بخش سنگسر آمده است. این بخش در ۱۳۸۷ به شهرستان مهدیشهر ارتقاء یافت. شایان ذکر است شهمیرزاد تا پیش از سال ۱۳۴۰ که سمنان به فرمانداری کل ارتقاء یافت جزئی از استان دوم یعنی استان مازندران بوده است.
پیشینه تاریخی > جغرافیای تاریخی سنگسر

مورخان عرب در دوران پس از اسلام سنگسر را در کتاب‌های خود رأس الکلب ثبت کرده‌اند و این جمله ترجمه اشتباهی از نام سگسر است که در کتاب‌های آنان راه یافته و به همین صورت گفته شده است.
اماکن گردشگری

پارک آبشار مهدی‌شهر
غار دربند مهدیشهر
حسینیه المهدی
موزه عشایری ایل سنگسر
عمارت کیپور (خیل خان مهدیشهر)
دیواره صخره‌نوردی سنگسرسل
کافر قلعه
امامزاده قاسم
چشمه گل رودبار
پارک گل‌های داوودی
موزه سنگ و فسیل
پارک بزرگ سنگسر (واقع در دربند)
مسجد پامنار مهدیشهر
آب انبار تاریخی مهدیشهر
امامزاده علی اکبر مهدیشهر
حسینیه اعظم مهدیشهر
خانه ابراهیم خان
شهربازی کوهستان
چشمه‌های آب گرم
صنعت

اقتصاد و فلسفه وجودی شهر مهدی‌شهر، بر صنعت و دامداری آن، استوار است. به گواهی آمارهای موجود در سال ۱۳۸۷، صنعت مهدی‌شهر ۲۳ درصد از سهم صادرات استان سمنان به خارج از کشور را به خود اختصاص داده است.
پایه‌گذاری صنعت در شهرستان مهدی‌شهر، به دهه ۱۳۵۰ شمسی بازمی‌گردد. در این دهه هژبر یزدانی سرمایه‌دار فقید سنگسری، طرح ایجاد ۱۳ کارخانه عظیم را در جنوب غربی مهدی‌شهر به اجرا درآورد. تا پیش از وقوع انقلاب ۵۷ و کوچ اجباری او به کاستاریکا، وی سه کارخانه ریسندگی پاکریس، کفش اطمینان و پی وی سی، را به‌ثمر نشاند و سنگسر آنروز عملاً به شهری مهاجرپذیر بدل شد.
پس از خروج او از کشور، روند رشد صنعت مهدی‌شهر پس از وقفه‌ای طولانی مدت باردیگر سیر صعودی یافت و به تدریج واحدهای دیگری در کنار کارخانجات هژبر یزدانی شکل گرفت. عمده صنعت مهدی‌شهر مربوط به قطعه سازی خودرو، صنعتی سازی ساختمان، صنایع UPVC، صنعت کاشی، سیمان، گچ و صنایع تولید کفش است.
از جمله بزرگ‌ترین واحدهای این شهر می‌توان به کارخانه تولید ملات خشک، کارخانجات گروه صنعتی روستا (وابسته به شرکت سایپا)، کارخانجات قطعه سازی غرب استیل، کارخانجات کفش نوید بهمن، کارخانه کاشی سمنان، کارخانجات نوین خزر، سیمان، گچ الماس، پی وی سی و … اشاره کرد.
هم‌اکنون شهر مهدی‌شهر دارای ۳ شهرک صنعتی است که در جنوب و جنوب غرب آن استقرار یافته‌اند. این شهرک‌ها زمینه اشتغال بیش از ۸۰۰۰ نیروی کار را فراهم کرده‌اند.
اطلاعات شهرک‌های صنعتی مهدی‌شهر بدین شرح است.
شهرک صنعتی غنچه انگوری (با مساحتی حدود ۸۰ هکتار در ۲ کیلومتری جنوب غرب مهدی‌شهر)
شهرک صنعتی گل رودبار (با مساحتی حدود ۱۳۰ هکتار در غرب مهدی‌شهر)
شهرک صنعتی مهدی‌شهر (با مساحتی حدود ۲۰۰ هکتار در ضلع غربی جاده سمنان - مهدی‌شهر و وابسته به شرکت شهرک‌های صنعتی استان سمنان)
صنعت > نخستین کارخانه ملات خشک سیستماتیک ایران

نخستین کارخانه ملات خشک سیستماتیک کشور و خاورمیانه که با سرمایه‌گذاری دولتی ساخته شده است، در شهر مهدیشهر (سنگسر) قرار دارد و سالانه ۱۰۰ هزار تن ملات خشک تولید می‌کند.
زبان

مقالهٔ اصلی: زبان سنگسری
زبان سنگسری(ISO/DIS ۶۳۹–۳) عضوی از شاخهٔ شمال غربی زبان‌های ایرانی است و با زبان سمنانی، سرخه‌ای، و لاسگردی نزدیکی و شباهت خاصی دارد.
زبان سنگسری در تاریخ معاصر مورد تجزیه و تحلیل بسیاری از کارشناسان و خبرگان رشته زبان‌شناسی قرار گرفته است.
برای نمونه پروفسور ویندفوهر استاد دانشگاه میشیگان آمریکا، در سال ۱۹۶۵ رساله دکترا خود را با موضوع «ریخت‌شناسی افعال زبان سنگسری» ارائه داد.
همچنین پروفسور چراغعلی اعظمی سنگسری در رساله‌ای مجزا و با همکاری پروفسور ویندفوهر، کتابی ماندگار با عنوان «واژه‌نامه سنگسری» نوشته است که بسیاری از افعال و کلمات موجود در این کتاب دیگر بین اهالی سنگسر تکلم نمی‌شود.
اهالی مهدی‌شهر زبان فارسی را نیز به‌خوبی صحبت می‌کنند ولی در بین خود ترجیح می‌دهند که با زبان خویش حرف بزنند که در این صورت دیگران از آن چیزی سر درنمی‌آورند.
در این زبان دوواکه اختصاصی وجود دارد که در دیگر زبان‌ها نظیر آن را کمتر می‌توان دید یکی واکه مرکزی به نام «شوا» و دیگری واکه افراشته گرد «ؤ» است که اولی نیز در زبان کردی هم دیده می‌شود ولی واکه دومی درزبان‌های دیگر ایرانی یافت نشده است.[منبع:بررسی زبان سنگسری،صباغیان]
رزم‌آرا در کتاب فرهنگ جغرافیایی ایران دربارهٔ زبان سنگسری می‌نویسد:
«زبان سنگسری مخلوط به تاتی و راجی است.»
عشایر ایل سنگسری

مقالهٔ اصلی: عشایر ایل سنگسری
سنگسری‌ها شاخص‌ترین کوچندگان دامنه‌های البرز هستند. آنها طولانی‌ترین مسیر کوچ جهان را طی می‌کنند به طوری که فاصلهٔ دورترین نقطهٔ ییلاقی و قشلاقی آنان به بیش از ۱۵۰۰ کیلومتر می‌رسد. برنارد هوکارد محقق مشهور اروپایی نیز معتقد است عشایر ایل سنگسری طولانی‌ترین مسیر کوچ رو جهان را دارا هستند.
سیاه چادر عشایر سنگسری که «گوت» نام دارد منحصربه‌فرد است و از ساختار ویژه‌ای برخوردار است. تقسیمات داخلی سیاه چادر سنگسری همسان معماری ایرانی است. پلاس سنگسری کف آن را مفروش و دیوارهای نقش دار، فضای داخل چادر را به محل میهمانان، خانواده و آشپزخانه تفکیک می‌کنند. دست بافته‌ها و آویزه‌های بسیاری که دارای نقش و رنگ هستند در داخل چادرها کاربرد دارند.
عشایر ایل سنگسری از شیر گوسفند و بز، ۳۲ نوع محصول لبنی تولید می‌کنند. همچنین آنان در تولید نوعی شکلات محلی به نام چیکو تبحر خاصی دارند. چیکو و روغن زرد که ماحصل تلاش عشایر سختکوش ایل سنگسر است، بخشی از سوغات مهدی‌شهر را تشکیل می‌دهد.
عشایر سنگسری در استفاده از شیر گوسفند، مهارت بخصوصی دارند و انواع لبنیات؛ و منحصربه‌فرد خود را از آن تهیه می‌کند که تعداد این لبنیات، به بیش از ۳۲ نوع می‌رسد و مهم‌ترین آنها ماست، آرشه، دوغ خورش، ماست چکیده، کره، پنیر، چیک کو توک، مامایی وو، سزمه و دیگر موارد این چنینی است.
از دیگر سوغات مهدیشهر فرش دستباف، جاجیم، پلاس قالیچه ابریشمی و مواردی از این دست است.
امروزه بخش‌هایی از مراتع استان‌های سمنان، تهران، قزوین، قم، مرکزی، مازندران، گلستان، گیلان، خراسان رضوی، خراسان شمالی و خراسان جنوبی و اصفهان همچنان در اختیار عشایر ایل سنگسر قرار دارد.
شهر مهدی‌شهر (سنگسر)، مرکز شهرستان مهدی‌شهر، خاستگاه ایل سنگسری است که خانوارهای عشایری از اواخر شهریور تا اواسط خرداد ماه در آن سکونت دارند.
گوسفند سنگسری

مقالهٔ اصلی: گوسفند سنگسری
گوسفند سنگسری نوعی نژاد منحصر بفرد از دام سنگسری و از انواع نژاد گوسفند گوشتی در ایران است. خاستگاه گوسفند سنگسری مراتع عشایر ایل سنگسر در شهرستان مهدیشهر و تعدادی از استان‌های همسایه است. همچنین گوسفندان سنگسری از حیث پرواری بی‌نظیراند و محصول گوشت آن‌ها تقریباً ۶۰٪ وزن گوسفند پیش از ذبح شدن است.
دانشگاه‌ها

نگاره ای از دانشگاه آزاد مهدیشهر
قدمت دانشگاه در شهر مهدی‌شهر به سال ۱۳۶۷ بازمی‌گردد. در این دوره، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی به همت خیرین مهدی‌شهر، بویژه زنده یاد 'عزیز نورانی، حاج حسین متولیان، حاج حسین طاهرزاده، حاج احمد حامدی، حاج حسین یوسفیان  در منطقه دربند مهدی‌شهر احداث شد. متأسفانه در مدت بیش از ۲۰ سال به دلیل سایه سنگین مرکز استان بر روی این شهر، هیچگونه توجهی از سوی دولت به توسعه واحدهای دانشگاهی مهدی‌شهر صورت نپذیرفت. اما از سال ۱۳۸۵ به بعد به بتدریج دانشگاه‌های آزاد، پیام نور و علمی کاربردی، در این شهر فعال شدند که بجز دانشگاه پیام نور، باقی مراکز آموزشی از هزینه بخش خصوصی اداره می‌شود. واحدهای دانشگاهی مهدی‌شهر هم‌اکنون پذیرای بیش از ۳۰۰۰ دانشجوست.
فهرستی از دانشگاه‌های مستقر در شهر مهدی‌شهر:
دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی مهدی‌شهر
دانشگاه آزاد اسلامی واحد مهدی‌شهر
دانشگاه پیام نور مهدی‌شهر
دانشکده منابع طبیعی مهدی‌شهر
دانشگاه علمی کاربردی مهدی‌شهر (زیر نظر کارخانجات غرب استیل)
دانشگاه علمی کاربردی بهزیستی مهدی‌شهر
محصولات لبنی

عشایر ایل سنگسری از شیر میش و بز، بیش از ۳۲ نوع محصول لبنی تولید می‌کنند که برخی از آن‌ها همچون وارغون (روغن سبز)، آروشه و لورئین در نوع خود منحصر به فرد است. لازم بذکر است آروشه غذای کامل بحساب می‌آید زیرا حاوی مقادیر زیادی کلسیم و منیزیم می‌باشد.
همچنین آنان در تولید نوعی شکلات محلی به نام چیکو تبحر خاصی دارند. چیکو و روغن سبز که ماحصل تلاش عشایر ایل سنگسر است، بخشی از سوغات مهدیشهر را تشکیل می‌دهد.
از دیگر فراورده‌های لبنی عشایر سنگسر می‌توان به شیر، ماست، توک، کره، خورش، رغون، درنه، سزمه، دوونه (کشک)، سه جو، تفره و … اشاره کرد.