stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
حسن رضایی
بازیگر

گیج‌گاه (۱۳۹۹)
مشمشه (۱۳۹۷)
آدم باش (۱۳۹۴)
فرود در غربت (۱۳۸۷)
سفر به شرق (۱۳۸۰)
دوستان (۱۳۷۸)
عشق شیشه‌ای (۱۳۷۸)
آی پارا (۱۳۷۷)
بدلکاران (۱۳۷۶)
بالاتر از خطر (۱۳۷۵)
حرفه‌ای (۱۳۷۵)
روی خط مرگ (۱۳۷۵)
عقرب (۱۳۷۵)
شاخ گاو (۱۳۷۴)
گروگان (۱۳۷۴)
الو! الو! من جوجوام (۱۳۷۳)
حالا چه شود! (۱۳۷۳)
عروسی خون (۱۳۷۳)
مروارید سیاه (۱۳۷۳)
نیش (۱۳۷۳)
آبادانی‌ها (۱۳۷۱)
بندر مه‌آلود (۱۳۷۱)
دایان باخ (۱۳۷۱)
قافله (۱۳۷۱)
آقای بخشدار (۱۳۷۰)
دو نیمه سیب (۱۳۷۰)
جستجو در جزیره (۱۳۶۹)
ملک خاتون (۱۳۶۹)
بازی تمام شد (۱۳۶۸)
روز باشکوه (۱۳۶۷)
شبح کژدم (۱۳۶۵)
سرباز کوچک (۱۳۶۳)
افیون - تب مرگ (۱۳۶۰)
دانه‌های گندم (۱۳۵۹)
مشت مرد (۱۳۵۷)
نفس‌گیر  (۱۳۵۷)
اشک رقاصه (۱۳۵۶)
خان نایب (۱۳۵۶)
سکوت بزرگ (۱۳۵۶)
طغیانگر (۱۳۵۶)
قول مرد (۱۳۵۶)
کوسه جنوب (۱۳۵۶)
با هم ولی تنها (۱۳۵۵)
جدال (۱۳۵۵)
چلچراغ (۱۳۵۵)
شیر خفته (۱۳۵۵)
گل خشخاش (۱۳۵۵)
پاشنه طلا (۱۳۵۴)
ذبیح (۱۳۵۴)
فرار از حجله (۱۳۵۴)
کندو (۱۳۵۴)
نی‌زار (۱۳۵۴)
هیچکی بابا نمیشه (۱۳۵۴)
آقا مهدی وارد می‌شود  (۱۳۵۳)
اوستا کریم نوکرتیم (۱۳۵۳)
خوشگلا عوضی گرفتین (۱۳۵۳)
کوثر (۱۳۵۳)
ماشین مشتی ممدلی (۱۳۵۳)
مهدی فرنگی (۱۳۵۳)
نبرد عقاب‌ها (۱۳۵۳)
پریزاد (۱۳۵۲)
جبار سرجوخه فراری (۱۳۵۲)
صخره سیاه (۱۳۵۲)
قربون زن ایرونی (۱۳۵۲)
گدای میلیونر (۱۳۵۲)
ناخدا باخدا (۱۳۵۲)
جدال در کویر (۱۳۵۱)
حسن دینامیت (۱۳۵۱)
دشنه (۱۳۵۱)
صبح روز چهارم (۱۳۵۱)
طغرل (۱۳۵۱)
کافر (۱۳۵۱)
میخک سفید (۱۳۵۱)
یک جو غیرت (۱۳۵۱)
پهلوان در قرن اتم (۱۳۵۰)
پهلوان مفرد (۱۳۵۰)
مردافکن (۱۳۵۰)
رقاصه شهر (۱۳۴۹)
زیبای جیب‌بر  (۱۳۴۹)
شهر گناه (۱۳۴۹)
شیرین و فرهاد (۱۳۴۹)
عروس بیانکا (۱۳۴۹)
قهرمانان (۱۳۴۹)
قاتلین هم می‌گریند (۱۳۴۸)
قهوه‌خانه قنبر (۱۳۴۸)
مردان روزگار (۱۳۴۸)
نسل شجاعان (۱۳۴۸)
تک‌تازان صحرا (۱۳۴۷)
سرسخت (۱۳۴۷)
من شوهر می‌خواهم (۱۳۴۷)
فراری (۱۳۴۶)
فردای باشکوه (۱۳۴۶)
گنج و رنج (۱۳۴۶)
مرد دوچهره (۱۳۴۶)
مرد حنجره طلایی (۱۳۴۷)
یکه‌بزن (۱۳۴۶)
فیل و فنجان (۱۳۴۵)
کلاه نمدی (۱۳۴۵)
دزد بانک (۱۳۴۴)
مرخصی اجباری (۱۳۴۴)
قهرمان قهرمانان (۱۳۴۴)
نبرد غول‌ها (۱۳۴۴)
ببر رینگ (۱۳۴۳)
تعقیب خطرناک (۱۳۴۳)
جاهل محل (۱۳۴۳)
شکوفه‌های امید (۱۳۴۳)
گل‌های گیلان (۱۳۴۳)
پرتگاه مخوف (۱۳۴۲)
پیمان (فیلم ۱۳۳۹) (۱۳۳۹)
پیمان دوستی (۱۳۳۸)
تلویزیونی

سوءتفاهم (۱۳۷۷)
لی یو یونگ

| لی یو یونگ | لی یو یونگ |
| --- | --- |
لی در سال ۲۰۱۹: لی در سال ۲۰۱۹
زادهٔ: ۸ دسامبر ۱۹۸۹ ‏(۳۵ سال) سئول، کره جنوبی
تحصیلات: دانشگاه ملی هنر کره
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۲–اکنون
نماینده: ایس فکتوری
نام کره‌ای: نام کره‌ای
هانگول: 이유영
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: I Yu-yeong
مک‌کیون–ریشاور: Ri Yu-yŏng
لی یو یونگ (کره‌ای: 이유영؛ زادهٔ ۸ دسامبر ۱۹۸۹) بازیگر اهل کره جنوبی است. او در فیلم اواخر بهار (۲۰۱۴) بازیگری خود را آغاز کرد که برای آن برندهٔ جایزهٔ بهترین بازیگر نقش اول زن در چهاردهمین جشنواره فیلم میلان شد و او را به اولین کره‌ای تبدیل کرد که این افتخار را دریافت می‌کند.
فیلم‌شناسی > فیلم

| سال | عنوان | نقش | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۲ | گل‌ها پژمرده نمی‌شوند، اما... | سو-یونگ | فیلم کوتاه |
| ۲۰۱۳ | مردان |  | فیلم کوتاه |
| ۲۰۱۳ | قایم‌موشک | کارمند پاره‌وقت کافه | بیت پارت |
| ۲۰۱۴ | تاریخ ناهار |  | فیلم کوتاه |
| ۲۰۱۴ | اواخر بهار | لی مین-کیونگ |  |
| ۲۰۱۵ | خائن | سول‌جونگ‌مه |  |
| ۲۰۱۵ | شهود کشنده | شی-اون |  |
| ۲۰۱۵ | یک پرندهٔ تنها |  | فیلم کوتاه |
| ۲۰۱۶ | مستر کوپر | این-ئه | فیلم کوتاه |
| ۲۰۱۶ | خودت و مال تو | مین-جونگ |  |
| ۲۰۱۸ | عروسک خیمه‌شب‌بازی | هان سو-رین |  |
| ۲۰۱۸ | علف |  | حضور ویژه |
| ۲۰۱۸ | هراستوری | ریو سون-یونگ | حضور ویژه |
| ۲۰۱۸ | سول میت | هیون-جی |  |
| ۲۰۱۹ | من خانه هستم | اون-سو |  |
| ۲۰۲۰ | دیوا | سو-جین |  |
| ۲۰۲۱ | شاید | جونگ-وون (همسایهٔ هیون) |  |
:
گروه ۶۱ توپخانه محرم

| گروه ۶۱ توپخانه محرم | گروه ۶۱ توپخانه محرم |
| --- | --- |
فعال: ۱۳۶۱
کشور:  ایران
وفاداری: نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران
رسته: سپاه پاسداران انقلاب اسلامی
گونه: توپخانه
نقش: یگان پشتیبانی
اندازه: تیپ
بخشی از: نیروی زمینی سپاه پاسداران قرارگاه ثامن‌الائمه
پادگان/ستاد: تربت حیدریه، خراسان رضوی
پشتیبان: سپاه امام رضا خراسان رضوی
نبردها: جنگ ایران و عراق
فرماندهان: فرماندهان
فرمانده: سرتیپ‌دوم پاسدار ابراهیم ملک‌محمودی
فرماندهان برجسته: حسن غازی رضا صادقی مصطفی تقی جراح عباس حسینی
گروه ۶۱ توپخانه محرم یا گروه موشکی و توپخانه ۶۱ محرم یگان توپخانه و پشتیبانی موشکی نیروی زمینی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است، که ستاد فرماندهی و پادگان آن در شهر تربت حیدریه، خراسان رضوی قرار دارند.
گروه توپخانه ۶۱ محرم در سال ۱۳۶۱ به‌عنوان نخستین یگان توپخانه‌ای سپاه پاسداران (با ۳ عراده توپ ۱۰۵ میلی‌متری که از ارتش گرفته شده بود و چند قبضه توپ ۱۳۰ میلی‌متری غنیمت گرفته شده از نیروهای عراقی) تأسیس شد و نخستین فرمانده آن حسن غازی بود.
این گروه در خلال جنگ ایران و عراق در اغلب عملیات‌های گسترده، حضور داشت و در طول جنگ ۱۳۰ نفر از اعضای آن کشته شدند. گروه ۶۱ محرم در حال حاضر بزرگترین یگان توپخانه‌ای سپاه پاسداران است. هم‌اکنون سرتیپ‌دوم پاسدار ابراهیم ملک‌محمودی فرماندهی گروه ۶۱ توپخانه محرم را برعهده دارد.
مصطفی بدرالدین

| مصطفی بدرالدین | مصطفی بدرالدین |
| --- | --- |
زاده: ششم آوریل ۱۹۶۱ الغبیری
درگذشته: ۱۰ مه ۲۰۱۶ در اثر یک انفجار در نزدیکی فرودگاه نظامی دمشق سوریه
مدفن: لبنان
فرماندهی: فرماندهی شاخه نظامی حزب‌الله، فرماندهی شاخه اطلاعات، مشاور سید حسن نصرالله
همسر(ان): فاطمة حرب
فرزندان: زینب، زهرا، ساره، سمیه، مروه، علی
خویشاوندان: امین بدرالدین فاطمه جزینی عماد مغنیه (داماد_همسر خواهر)
مصطفی بدرالدین (۶ آوریل ۱۹۶۱ — ۱۰ مه ۲۰۱۶) که با نام‌های مصطفی امین بدرالدین، مصطفی یوسف بدرالدین، سامی عیسی و الیاس فؤاد سائب نیز شناخته می‌شد رهبر شاخه نظامی حزب‌الله لبنان و پسر عمو و برادر همسر عماد مغنیه بود.
برخی منابع خبری بدرالدین را فرمانده کل شاخه حزب‌الله لبنان معرفی کرده‌اند. خبرگزاری ایرنا با یادآوری اینکه مصطفی بدرالدین سابقه و جایگاه ویژه‌ای در حزب‌الله داشت، از او با عنوان جانشین عماد مغنیه نام برده است.
مصطفی بدرالدین در اوایل دهه ۱۹۸۰ میلادی به اتهام توطئه برای منفجر کردن سفارت آمریکا در کویت و ترور امیر آن کشور پس از محاکمه به مدت ۱۶ هفته به دلیل طراحی حملات به مرگ محکوم شد. او به دلیل قطع پا، با پای چوبی در جلسات این دادگاه شرکت می‌کرد. او در دادگاه اظهار داشته بود که تمامیت ارضی کویت را به رسمیت نمی‌شناسد. با اشغال کویت توسط عراق، او از زندان آزاد شده به لبنان بازگشت و همکاری با حزب‌الله لبنان را آغاز کرد. هیئت قضایی ویژه سازمان ملل متحد برای بررسی ترور رفیق حریری، نخست‌وزیر پیشین لبنان، حکم پیگرد قانونی او را صادر کرده اما این حکم هرگز به اجرا در نیامد.
بدرالدین به اتهام مشارکت در انفجار سفارت آمریکا در کویت در سال ۱۹۸۳ در کویت بازداشت شده بود، او محکوم به اعدام شده بود، اما پس از حمله عراق به کویت آزاد شده بود.
در سال ۲۰۱۲، ایالات متحده بدرالدین را به اتهام حمایت فعالانه از حکومت سوریه و مشارکت در سرکوب و کشتار مردم آن کشور مورد تحریم قرار داد. به گفته منابع آمریکایی، این فرد از جمله اعضای مؤثر در مدیریت عملیات نظامی حزب‌الله در سوریه بود.
کشته شدن

روز جمعه، ۱۳ مه ۲۰۱۶، ایستگاه تلویزیونی المنار، وابسته به گروه حزب‌الله لبنان، گزارش کرد که مصطفی بدرالدین، از فرماندهان ارشد شاخه نظامی این گروه در سوریه کشته شده است.
حسن نصرالله، رهبر حزب‌الله لبنان، یک هفته پس از کشته شدن بدرالدین گفت: «این سازمان نیروهای اسرائیلی را در زمینه کشته شدن مصطفی بدرالدین در سوریه متهم نمی‌کند.» او همچنین گفت: «همه نشانه‌ها حاکی از آن است که گروه‌های تکفیری منطقه مرتکب این جنایت شده‌اند.»
گادی آیزنکوت، رئیس ستاد کل ارتش اسرائیل می‌گوید بنا به تحقیق سازمان اطلاعاتی اسرائیل مصطفی بدرالدین، فرمانده نظامی حزب‌الله لبنان، به دست اعضای خود این گروه کشته شده است. ژنرال آیزنکوت گفت: «این قتل نشان دهنده بحران عمیق در داخل حزب‌الله است.» پس از کشته شدن مصطفی بدرالدین در ماه مه ۲۰۱۶، موجی در رسانه‌های عرب به راه افتاد مبنی بر این که مصطفی بدرالدین قربانی تصفیه درونی حزب‌الله شده و به دست عوامل خود این حزب یا متحدانش کشته شده است.
بیچ‌کرفت ام‌کیوام-۱۰۷ استریکر

|  ام‌کیوام-۱۰۷ استریکر  |  ام‌کیوام-۱۰۷ استریکر  |
| --- | --- |
نوع: پهپاد هدف
خاستگاه: آمریکا
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
وزن: بیشترین وزن برخاستن ۶۶۴ کیلوگرم
طول: ۵٫۵ متر
عرض: ۳ متر
ارتفاع: ۱٫۵ متر
سقف پرواز: ۱۲ هزار متر
بیشینهٔ سرعت: ۹۲۵ کیلومتر بر ساعت
سکوی پرتاب: حامل متحرک زمینی یا شناور
بیچ‌کرفت ام‌کیوام-۱۰۷ استریکر یک پهپاد هدف با پیشرانه توربوجت بود که توسط نیروی زمینی ایالات متحده و نیروی هوایی ایالات متحده به کار گرفته می‌شود. این پهپاد برای آزمایش و ارزیابی سامانه‌های پدافند هوایی مانند استینگر و پتریوت استفاده می‌شود. همچنین ام‌کیوام-۱۰۷ در نیروی هوایی برای آموزش شلیک موشک‌های هوا به هوا مانند سایدوایندر و آمرام به کار می‌رود.
ایران از جمله کاربران این پهپاد است که بر اساس آن پهپاد کرار را توسعه داد.
لاکهید دابلیو پی-۳دی اوریون

| لاکهید دابلیو پی-۳دی اوریون | لاکهید دابلیو پی-۳دی اوریون |
| --- | --- |
NOAA Lockheed WP-3D Hurricane Hunters: NOAA Lockheed WP-3D Hurricane Hunters
کاربری: هواگرد شناسایی آب و هوا
کشور سازنده: United States
تولیدکننده: لاکهید کورپوریشن
نخستین پرواز: 1975
معرفی‌شده در: 1976
کاربر اصلی: اداره ملی اقیانوسی و جوی
تعداد ساخته‌شده: 2
توسعه‌یافته از: لاکهید پی-۳ اوریون
لاکهید دابلیو پی-۳دی اوریون (به انگلیسی: Lockheed WP-3D Orion) یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ لاکهید کورپوریشن در کشور ایالات متحده آمریکا است . نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواگرد اداره ملی اقیانوسی و جوی بوده‌است. این هواگرد برای نخستین بار در ۱۹۷۵ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
پرویز یارافشار

| پرویز یارافشار | پرویز یارافشار |
| --- | --- |
سناتور: سناتور
دوره مسئولیت ۱۳۴۲ – ۱۳۵۷: دوره مسئولیت ۱۳۴۲ – ۱۳۵۷
حوزه انتخاباتی: قزوین (دوره‌های چهارم تا هفتم)
نماینده مجلس شورای ملی: نماینده مجلس شورای ملی
دوره مسئولیت ۱۳۳۳ – ۱۳۴۰: دوره مسئولیت ۱۳۳۳ – ۱۳۴۰
حوزه انتخاباتی: قزوین (دوره‌های هجدهم تا بیستم)
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۲۹۰
درگذشته: ۱۳۷۹
پرویز یارافشار (۱۲۹۰ - ۱۳۷۹ خورشیدی) سناتور و نماینده مجلس شورای ملی بود.
خانواده

پدرش یارمحمدخان سردارسعید افشار از نظامیان دوره قاجار و خوانین قزوین بود که پس از فوت پدرش حسن خان سیف‌السلطنه، لقب سردار کل را به ارث برد و به نمایندگی بجنورد در دوره سوم مجلس شورای ملی و حکومت گیلان رسید. یارمحمد خان نام خانوادگی افشار را برگزید که پرویز آن را به یارافشار تغییر داد. مادرش نیز دختر عبدالوهاب خان نظام‌الملک از نوادگان میرزا آقاخان نوری بود.
تحصیلات خود را در تهران آغاز کرد و در دانشکده نیروی دریایی ایتالیا ادامه داد اما به پایان نرسانید و به تهران بازگشت. زندگى‌اش از املاكى اداره می‌شد كه از پدر به ارث برده بود اما بتدریج املاک به فروش مى‏‌رفت و درآمد آن تكافوى زندگیش را نمى‌کرد. تنها یك آبادى به نام یارآباد در منطقه بوئین زهرا ماند و بقیه به فروش رفت و ناچار به شغل ادارى روى آورد.
کودتای ۲۸ مرداد

یارافشار با خواهرزاده سپهبد فضل‏‌الله زاهدى ازدواج کرد. هنگامی که زاهدی رئیس شهربانى و بعد وزیر كشور شد، او را به ریاست دفتر خود برگزید. در ۲۵ مرداد ۱۳۳۲ به دستور تیمسار زاهدی، یارافشار همراه با هرمز شاهرخ‌شاهی، ابوالقاسم زاهدی، صادق نراقی و حبیب‌الله نایبی مأمور شدند فرمانی را که شاه برای نخست‌وزیری او صادر کرده بود، به وزارتخانه‌ها، ادارات دولتی، روزنامه‌ها و مجلات و مؤسسات ملی ابلاغ کنند و پس از پایان کار در منزل یارافشار جمع شوند.
پس از کودتا که زاهدی نخست‌وزیر شد، یارافشار را رئیس دفتر خود کرد. چند ماه بعد در انتخابات دوره هجدهم مجلس شورای ملی، یارافشار به نمایندگی قزوین انتخاب شد و در دو دوره بعد نیز این کرسی را حفظ کرد. از سال ۱۳۴۲ تا ۱۳۵۷ نیز سناتور بود. او در بانك عمران هم سمت داشت.
پرویز یارافشار مردى مؤدب و مبادی آداب توصیف شده که با مردم حسن رفتار داشت، در تمام عمر آزارش به كسى نرسید و مال مردم را نخورد و باج از كسى نگرفت و تا حد امكان در حوزه انتخابیه‌‏اش قدمهایى برداشت اما در اواخر عمر دچار تنگنای مالى شد.
مارتین مریتا مدل ۸۴۵

| مارتین مریتا مدل ۸۴۵ | مارتین مریتا مدل ۸۴۵ |
| --- | --- |
کاربری: Communications relay drone
کشور سازنده: United States
تولیدکننده: مارتین مریتا
نخستین پرواز: 1971
تعداد ساخته‌شده: 2
مارتین مریتا مدل ۸۴۵ (به انگلیسی: Martin Marietta Model 845) یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ مارتین مریتا در کشور ایالات متحده آمریکا است. این هواگرد برای نخستین بار در ۱۹۷۱ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
لیرجت ۲۸

| لیرجت ۲۸ | لیرجت ۲۸ |
| --- | --- |
کاربری: جت تجاری
تولیدکننده: لیرجت
نخستین پرواز: August 24, 1977
بازنشستگی: ناسا
وضعیت: Retired
ساخته‌شده: ۱۹۷۷–۱۹۸۲
تعداد ساخته‌شده: ۹
توسعه‌یافته از: لیرجت ۲۵
توسعه‌یافته به: لیرجت ۳۱
لیرجت ۲۸ (به انگلیسی: Learjet 28) یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ لیرجت در کشور ایالات متحده آمریکا است که در سال ۱۹۷۷–۱۹۸۲ ساخته شد. این هواگرد برای نخستین بار در ۰۱۹۷۷−۰۸−۲۴ ۲۴ اوت ۱۹۷۷ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
ال‌تی‌وی ال۴۵۰اف

| ال‌تی‌وی ال۴۵۰اف | ال‌تی‌وی ال۴۵۰اف |
| --- | --- |
کاربری: هواگرد شناسایی
تولیدکننده: لینگ-تمکو-ووت
نخستین پرواز: February 1970
کاربر اصلی: نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا
توسعه‌یافته از: Schweizer SGS 2-32
توسعه‌یافته به: ال‌تی‌وی ایکس‌کیوام-۹۳
ال‌تی‌وی ال۴۵۰اف (به انگلیسی: LTV L450F) یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ لینگ-تمکو-ووت در کشور ایالات متحده آمریکا است. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواگرد نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا بوده‌است. این هواگرد برای نخستین بار در ۰۱۹۷۰−۰۲−۰۱ ۱ فوریه ۱۹۷۰ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
علی شاه‌حاتمی

با علی حاتمی اشتباه نشود.
| علی شاه‌ حاتمی | علی شاه‌ حاتمی |
| --- | --- |
در چهلمین جشنواره فیلم فجر: در چهلمین جشنواره فیلم فجر
زادهٔ: ۱۳۳۹ ‏(۶۳–۶۴ سال) تهران
پیشه‌ها: کارگردان نمایشنامه‌نویس تهیه کننده نویسنده
علی شاه‌حاتمی (زاده ۱۳۳۹ در تهران) کارگردان و نمایشنامه‌نویس ایرانی‌ست. وی فعالیت هنری را در سینما با بازیگری و کارگردانی در فیلم‌های کوتاه آغاز کرد. از فعالیت‌های او می‌توان به ساخت سریال‌های تلویزیونی اشاره کرد که سریال تلویزیونی خوش‌رکاب و خوش‌غیرت از پرمخاطب‌ترین سریال‌های او به‌شمار می‌آیند. او در چند سخنرانی و مصاحبه به انتقاد از فیلم اخراجی‌ها پرداخت.
سینما > کارگردان

تورقوزآباد (۱۳۹۸)
مذاکرات مستقیم آقای عبدی (۱۳۹۳)
رؤیای سینما (۱۳۹۰)
پرواز مرغابی‌ها (۱۳۸۸)
آوای زندگی (۱۳۸۷)
کولی (۱۳۸۱)
ترکش‌های صلح (۱۳۷۹)
دوستان (۱۳۷۸)
لاک‌پشت (۱۳۷۵)
آخرین شناسایی (۱۳۷۲)
پرنده آهنین (۱۳۷۰)
تعقیب سایه‌ها (۱۳۶۹)
گودال (۱۳۶۷)
سینما > نویسنده

تورقوزآباد (۱۳۹۸)
مذاکرات مستقیم آقای عبدی (۱۳۹۳)
رؤیای سینما (۱۳۹۰)
پرواز مرغابی‌ها (۱۳۸۸)
آوای زندگی (۱۳۸۷)
کولی (۱۳۸۱)
ترکش‌های صلح (۱۳۷۹)
دوستان (۱۳۷۸)
لاک‌پشت (۱۳۷۵)
بلوف (۱۳۷۲)
سجاده آتش (۱۳۷۲)
گودال (۱۳۶۷)
سینما > تهیه‌کننده

ماهان (۱۴۰۰)
حرف آخر (۱۳۹۹)
رؤیای سینما (۱۳۹۰)
پرواز مرغابی‌ها (۱۳۸۸)
آوای زندگی (۱۳۸۷)
کولی (۱۳۸۱)
سینما > بازیگر

گذرگاه (۱۳۶۵)
زنگ‌ها (۱۳۶۴)
گورکن (۱۳۶۳)
تلویزیون

همسفر خورشید (۱۳۹۴)
یاور (فیلم تلویزیونی) (۱۳۹۱)
بوی خوش زندگی (۱۳۸۵)
خوش‌غیرت (۱۳۸۳)
او مثبت (۱۳۸۲)
خوش‌رکاب (۱۳۸۱)
فلسفه فرانسه

فلسفه فرانسه (انگلیسی: French philosophy)، که در این‌جا به معنای فلسفه در زبان فرانسوی تلقی می‌شود، بسیار متنوع بوده و قرن‌ها بر کل فلسفه غرب تأثیر گذاشته‌است، از مکتب‌شناسی قرون وسطایی پیر آبلار، تا پایه‌گذاری فلسفه مدرن توسط رنه دکارت، تا فلسفه علم، اگزیستانسیالیسم، پدیدارشناسی، ساختارگرایی و پست مدرنیسم در قرن بیستم.
دوره قرون وسطی

همچنین ببینید: فلسفه قرون وسطی
دوره قرون وسطی > پیر آبلار

پیر آبلار (۱۰۷۹–۲۱ آوریل ۱۱۴۲) فیلسوف، الهی‌دان و منطق‌دان بود. داستان رابطه و عشق او با هلوییز افسانه‌ای شده‌است. دیکشنری بیوگرافی چمبرز او را به‌عنوان «متفکرترین شخصیت و جسورترین متکلم قرن دوازدهم» توصیف می‌کند.
اهمیت کلی آبلار در این است که او با قاطعیت‌تر از هرکسی قبل از خود، شیوهٔ مکتبی فلسفه‌ورزی را با هدف ارائه بیانی رسمی عقلانی به آموزه‌های کلیسایی تثبیت کرده‌است. هر چه‌قدر هم که تفسیرهای خاص او محکوم شده باشد، اما با همان روحی که طرح کلی فکری پس از آن در قرن سیزدهم با تأیید سران کلیسا تشریح شد، در نظر گرفته شد.
او به تثبیت اقتدار فلسفی ارسطو کمک کرد که در نیم قرن پس از مرگ او استوار شد. در این زمان بود که ارغنون کامل شده و به تدریج سایر آثار متفکر یونانی برای اولین بار در مدارس موجود شد. قبل از زمان او اقتدار افلاطون اساس رئالیسم غالب بود. (در مورد به اصطلاح مفهوم‌گرایی و نگرش او به مسئله جهانی‌ها، به اسکولاستیک مراجعه کنید)
قرن شانزدهم

میشل ایکوم دو مونتی (۱۵۳۳–۱۵۹۲) ممکن است کاتولیک بوده باشد، اما مواضعی ضد دگماتیک، او را به پدر روحیه ضد انطباق فرانسوی تبدیل کرد. کار او شامل آزمایش‌های کوچکی برای افکارش است که مملو از حکایات زندگی‌نامه‌ای و گاه‌به‌گاه است. قصد او از مقالات این بود که چیزی به یادگار بگذارد که خانواده او را به خاطر بسپارند. او اولین کسی بود که از واژه مقالات استفاده کرد و نوشته‌هایش بر شکسپیر، روسو و نیچه بسیار تأثیرگذار بود. شکاکیت فلسفی پیرهونی او که در شعار شخصی او یعنی «چه می‌دانم؟» (?Que sais-je)، به‌عنوان یکی از کاتالیزورهای آثار رنه دکارت عمل کرد.
قرن هفدهم

فلسفه مدرن در فرانسه با فلسفه رنه دکارت (۱۵۹۶–۱۶۵۰) آغاز شد. تأملات در فلسفه اولی، موضوع اصلی تفکر فلسفی او را از هستی‌شناسی به معرفت‌شناسی تغییر داد و بر جزم‌گرایی ارسطویی که در فلسفه از اسکولاستیک به ارث رسیده بود، که شکل غالب تفکر در قرن‌های قبل بود، غلبه کرد، درحالی‌که به‍طور هم‌زمان برخی از اساسی‌ترین مشکلات را برای نسل‌های آینده فیلسوف به‌وجود آورد.
قرن هفدهم > رنه دکارت

رنه دکارت نگران عدم قطعیت در علوم، و شک و تردید رادیکالی بود که با انتشار سکستوس امپریکوس در سراسر اروپا گسترش یافت. دکارت خواستار یافتن زمینی غیرقابل انکار بود که بتوان همه علوم را روی آن قرار داد و به تدریج بنا کرد؛ بنابراین او هر چیزی را که نامطمئن به‌نظر می‌رسید را رد کرد و تصمیم گرفت فقط دانش آپدیسیتی را به‌عنوان حقیقت بپذیرد.
دکارت پس از استناد به امکان وجود یک فریبکار قادر مطلق برای رد دنیای بیرونی، از اطلاعاتی که از حواس، ریاضیات و منطق به او داده می‌شود، دریافت که حداقل یک چیز را می‌توان به‌طور قطعی شناخت؛ اگر شک داشته باشد، پس باید وجود داشته باشد؛ بنابراین می‌اندیشم پس هستم (Cogito Ergo Sum) اولین اصل دکارتی شد.
دکارت سپس ادعا کرد که چون کوگیتو (Cogito) را از طریق درک واضح و متمایز آن کشف کرده، هر چیزی که بتواند به‌وضوح و مشخص درک کند باید درست باشد. سپس استدلال کرد که می‌تواند موجودی نامتناهی را تصور کند، اما موجودات متناهی نمی‌توانند ایده‌های نامتناهی تولید کنند و از این رو یک موجود نامتناهی باید این ایده را در ذهن او قرار داده باشد. او از این برهان، که برهان هستی‌شناختی شناخته می‌شود، استفاده می‌کند تا وجود خدای خیرخواه را به‌عنوان پایه‌ای غیرقابل تردید که همه علوم را ممکن می‌سازد، استدلال کند. بسیاری از مردم نیات دکارت را تحسین می‌کردند، اما از این راه حل ناراضی بودند. برخی او را به دایره‌گرایی متهم می‌کنند و معتقدند که استدلال هستی‌شناختی او از تعریف او از حقیقت به‌عنوان یک مقدمه استفاده می‌کند، درحالی‌که اثبات تعریف او از حقیقت از استدلال هستی‌شناختی او به‌عنوان مقدمه استفاده می‌کند. از این رو مشکلات خودتنهاانگاری، حقیقت و وجود جهان بیرونی بر اندیشه غربی قرن هفدهم غالب شد.
مشکل دیگر، از دوگانگی جوهری دکارت ناشی می‌شود. از نظر دکارت، جوهر چیزی است که می‌تواند مستقل از هر چیز دیگری تصور شود و مستقل از هر چیز دیگری وجود داشته باشد. از آن‌جایی که دکارت در هنگام شک در هر چیز نامطمئن، ذهن را مستقل از هر چیز دیگری تصور می‌کرد، و از آن‌جا که اگر می‌خواست خدا بتواند جهانی را ایجاد کند که در آن فقط ذهن وجود داشته باشد، ذهن را جوهری متفاوت از جسم تعریف کرد. از نظر دکارت، ذهن جوهری توسعه‌نیافته و بدن جوهری توسعه‌یافته تعریف شده‌است. او این سؤال اساسی را مطرح کرد که چگونه ممکن است ذهن و بدن با یکدیگر تعامل داشته باشند.
قرن هفدهم > نیکلا مالبرانش

یک راه‌حل برای مشکل ذهن و جسم توسط نیکلا مالبرانش (۱۶۳۸–۱۷۱۵) ارائه شد. مالبرانش معتقد بود که مواد ایجاد شده از نوع متفاوت نمی‌توانند با یکدیگر تعامل داشته باشند. در واقع، او معتقد بود که موادی از یک نوع نیز، نمی‌توانند برهم‌کنش داشته باشند، زیرا هیچ علت ضروری قابل درک نیست. سپس او پیشنهاد می‌کند که این خداست (جوهری غیر مخلوق)، که آن را به‌وجود می‌آورد که هر بار که یک «علت» را درک کرد، یک «معلول» را نیز درک کرد. از این رو این دکترین مقارنه‌گرایی نامیده می‌شود.
مالبرانش در زمان خود مشهور و مورد تجلیل بود، اما بعدتر به چهره‌ای مبهم در تاریخ فلسفه غرب تبدیل شده‌است. فلسفه او مشکل علیت اسپینوزا و هیوم را تحت تأثیر گاه‌گرایی قرار داد. این امکان وجود دارد که مالبرانش بر جورج براکلی نیز تأثیر گذاشته باشد.
قرن هجدهم

فلسفه فرانسه در قرن هجدهم عمیقاً سیاسی بود. به‌شدت با اصول عصر روشن‌گری آغشته بود و بسیاری از فیلسوفان منتقد کلیسا و دولت و مروج عقلانیت و پیشرفت شدند. این فیلسوفان بعدتر تأثیر عمیقی بر سیاست و ایدئولوژی فرانسه و آمریکا گذاشتند.
شارل دو سکندات، بارون دو مونتسکیو (۱۶۸۹–۱۷۵۵) مفسر اجتماعی و فیلسوف سیاسی بود. نظریه‌های او عمیقاً بر بنیان‌گذاران آمریکا تأثیر گذاشت. اعتقاد او به تفکیک قوای ایالتی به قوه مقننه، مجریه و قضاییه، اساس تفکیک قوا را بر اساس قانون اساسی ایالات متحده تشکیل داد. در کتاب روح قوانین، مونتسکیو این دیدگاه را بیان کرد که انسان و جوامع تحت‌تأثیر آب و هوا هستند. او معتقد بود که آب و هوای گرمتر باعث ایجاد افراد گرم مزاج و آب و هوای سردتر مردم را سردمزاج می‌کند، درحالی‌که آب و هوای معتدل فرانسه برای سیستم‌های سیاسی ایده‌آل است. این نظریه احتمالاً تحت‌تأثیر احساسات مشابه بیان‌شده در ژرمنیا، نوشته قوم‌نگاری تاسیتوس، نویسنده‌ای که توسط مونتسکیو مورد مطالعه قرار گرفت، بوده‌است.
ولتر (۱۷۷۸–۱۶۹۴) با انتقاداتش از عقاید کلیسا و نهادهای فرانسوی، دفاع از آزادی‌های مدنی و حمایت از اصلاحات اجتماعی، روشن‌گری را تجسم بخشید. آزادی‌های مدنی که او برای آن مبارزه کرد، حق محاکمه آزاد و آزادی مذهب بود. او بیشتر به‌خاطر کلمات قصار و طنز لایب نیتس معروف به کاندید به یاد می‌آید، که داستان جوانی معتقد به خوش‌بینی لایب‌نیتس است و پس از یک سری سختی‌ها سرخورده می‌شود.
ژان ژاک روسو (۱۷۱۲–۱۷۷۸) خود را از علم‌گرایی مترقی عصر روشن‌گری با بیانات خود در گفتار در هنرها و علوم مبنی بر این‌که هنر و علم مفسده اخلاق انسانی هستند، متمایز کرد. همچنین او با نظریه خود مبنی بر این‌که انسان ذاتاً خوب است، اما توسط جامعه فاسد شده‌است، مناقشه‌ای ایجاد کرد، که این تضاد مستقیم با آموزه مسیحی گناه اولیه است. برخی از نظریه‌های او همچنان بحث‌برانگیز هستند، مانند ایده او به نام اراده همگانی، که هم به فاشیسم متهم شده، و هم به خاطر آرمان‌های سوسیالیستیاش مورد ستایش قرار گرفته‌است. اندیشه روسو به‌شدت بر انقلاب فرانسه تأثیر گذاشت، نقد او از مالکیت خصوصی پیشروی ایدئولوژی مارکسیسم تلقی شده‌است، و تصویر او تنها تصویری بود که خانه امانوئل کانت را زیبا کرد. او بسیار مورد تمجید انقلابیون فرانسوی قرار گرفت، به‌طوری که در سال ۱۷۹۴ بقایای او به پانتئون پاریس منتقل شد.
دنی دیدرو (۱۷۱۳–۱۷۸۴) یکی از همکاران کلیدی در ایجاد آنسیکلوپدی بود. آنسیکلوپدی مجموعه‌ای منظم از تمام اطلاعات هنرها و علوم، جنجال بزرگی را برانگیخت. دیدرو بارها توسط پلیس مورد آزار و اذیت قرار گرفت و حتی دستگیر شد. حزب کلیسایی از آنسیکلوپدی، که تهدیدی برای اشراف بود، بی‌زار بود، زیرا تؤکید می‌کرد که دولت باید مراقب آزادی مذهبی، آزادی اندیشه و ارزش علم و صنعت مردم باشد نه خودش. در پایان، کتابفروشی‌ها به‌دلیل ترس از مجازات شروع به حذف تمام مقالاتی کردند که بحث‌برانگیز بود.
قرن نوزدهم > آگوست کنت

آگوست کنت (۱۷۹۸–۱۸۵۷) فیلسوفی بود که در مون‌پلیه متولد شد. او بنیان‌گذار رشته جامعه‌شناسی و دکترین پوزیتیویسم بود و شاید بتوان او را اولین فیلسوف علم به‌معنای امروزی این واژه دانست.
کنت به‌شدت تحت تأثیر سوسیالیست اتوپیایی، هانری سن سیمون، فلسفه پوزیتیویستی را در تلاشی برای اصلاح ناخوشی اجتماعی انقلاب فرانسه توسعه داد و خواستار پارادایم اجتماعی جدید مبتنی بر علوم شد. کنت گزارشی از تکامل اجتماعی-فرهنگی ارائه کرد و پیشنهاد کرد که جامعه در جستجوی حقیقت طبق یک قانون کلی سه‌مرحله‌ای، سه مرحله را طی می‌کند. مراحل کنت (۱) مرحله ربانی یا کلامی یا الهی، (۲) مرحله متافیزیکی یا مجرد و (۳) مرحله اثبات‌گرایی (پوزیتیویستی) یا علمی بود.
کنت تلاش کرد «دین بشریت» منسجمی را معرفی کند، و اگرچه تا حد زیادی ناموفق بود، اما در توسعه سازمان‌های مختلف انسان‌گرای سکولار در قرن نوزدهم تأثیرگذار بود. او همچنین اصطلاح «نوع دوستی» (altruism) را ایجاد و تعریف کرد.
کنت تأثیر قابل‌توجهی در تفکر قرن نوزدهم داشت و بر آثار متفکرانی مانند کارل مارکس و جان استوارت میل تأثیر گذاشت.
قرن نوزدهم > فردینان دو سوسور

فردینان دو سوسور (۱۸۵۷–۱۹۱۳) زبان‌شناس سوئیسی بود که سال‌ها در پاریس تدریس کرد. او با حرکت از مطالعه تاریخ تک‌تک کلمات و مقایسه زبان‌ها به مطالعه ساختارهای اساسی زبان، به تمایز زبان‌شناسی از فیلولوژی توجه داشت. آثار کوچک او، که بیشتر آن‌ها پس از مرگ منتشر شد، به پایه‌های زبان‌شناسی، نشانه‌شناسی و ساختارگرایی تبدیل شد، مکتب فلسفی مربوط به ساختارهای زیربنایی که جامعه، زبان و ذهن انسان را شکل م‌دهند، محدود می‌کنند و بر آن تأثیر می‌گذارند.
سوسور زبان را به دو بخش تقسیم کرد: زبان، که سیستم نشانه‌ها و قواعد متعلق به یک جامعه است، و قول، اعمال تک‌تک گفتاری در جامعه معین. سوسور این را به شطرنج و یک بازی شطرنج تشبیه کرد، زیرا قبل از این‌که هر کسی بتواند بازی کند، باید قوانین و ساختار بازی را بداند.
برای سوسور، واحد اساسی هر زبان کلمه یا نشانه است. او کلمه را مانند زبان به دو بخش جدایی‌ناپذیر تقسیم می‌کند: دال که تصویر صوتی است و مدلول که مفهوم مرتبط با دال است. سوسور بر خودسری این تداعی تأکید کرد و معتقد بود که هر دال می‌تواند به هر مدلولی اشاره کند. این‌که یک نشانه چگونه معنای خود را به‌دست می‌آورد به واسطه چیزی است که در زبان نیست، نه آنچه هست. به‌عنوان مثال، کلمه «سگ» به‌معنای سگ است، زیرا به معنای گربه، پرنده یا ذرت نیست.
به‌وضوح می‌توان دید که زبان برای سوسور بسیار دوگانه است. در واقع، او معتقد بود که انسان اساساً در دوگانگی می‌اندیشد. برای سوسور، روشی که می‌توان زبان را مطالعه کرد نیز دوگانه است. می‌توان آن را به‌صورت هم‌زمان، یعنی به‌عنوان یک سیستم کامل در یک لحظه یخ‌زده از زمان مطالعه کرد، یا می‌توان آن را به‌صورت دیاکرونیک مطالعه کرد، که بررسی تحول تاریخی آن است. می‌توان گفت که ساختارگرایان بر جنبه‌های هم‌زمان فرهنگ تمرکز کردند، درحالی‌که پساساختارگرایان، در واکنشی به ویژگی‌های دوگانه و جبرگرا، به تلاش برای استناد به یک منطقه خاکستری، بر جنبه‌های دیاکرونیک فرهنگ تمرکز کردند.