stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
عهدنامه ۱۹۷۵ الجزایر
پیمان‌نامه ۱۹۷۵

دیدارهای وزیران امور خارجه ایران، عراق و الجزایر در الجزیره، تهران و بغداد در پایان به امضای این اسناد در ۲۳ خرداد ۱۳۵۴ در دارالسلام بغداد انجامید: «عهدنامه مربوط به مرز دولتی و حسن همجواری بین ایران و عراق»، «توافق راجع به تعیین مرز رودخانه‌ای بین ایران و عراق»، «توافق راجع به علامت‌گذاری مجدد مرز زمینی بین ایران و عراق» و «توافق مربوط به امنیت در مرز بین ایران و عراق».
در ۵ دی ۱۳۵۴ نیز الحاقیه‌ای برای اصلاح و تکمیل ماده ۵ در مورد شیوه انتخاب داوران، به عهدنامه ضمیمه گردید و چند موافقت‌نامه در مورد کلانتران مرزی، چراگاه دامها، استفاده از آب رودهای مرزی، کشتیرانی در اروندرود و مسافرت اتباع دو کشور برای زیارت اماکن مقدسه هم در همین روز به امضا رسید.
اسناد قرارداد در ۱ تیر ۱۳۵۵ در تهران مبادله شده و از همان تاریخ لازم‌الاجرا شد. اسناد تصویب و صورت جلسات نیز به دبیرکل سازمان ملل متحد تحویل داده شد و با شماره‌های ۱۴۹۰۳ تا ۱۴۹۰۷ در دبیرخانه سازمان ملل متحد به ثبت رسید.
علاوه بر بحث بر سر مسائل مرزی دو کشور، ایران متعهد شد که از ادامه اعطای کمکهای نظامی به شورشیان کردستان عراق خودداری نماید. ایران این کمکها را از سال ۱۳۵۳ به شورشیان کرد اعطا می‌کرد.
تغییرات سرزمینی

پیش از جنگ جهانی دوم و در سال ۱۹۳۷ ایران و عراق اولین پیمان مرزی خود را امضا کردند. بر اساس آن پیمان مرز دو کشور در امتداد ساحل شرقی رودخانه بود و اروندرود درون خاک عراق قرار داشت، اما یک قسمت لنگرگاهی چهار مایلی در کنار آبادان به ایران اختصاص داده شده و در این قسمت خط‌القعر مرز دو کشور را مشخص می‌کرد. ایران بلافاصله پس از کودتای بعثی‌ها در سال ۱۹۶۹، هیاتی را به جمهوری عراق اعزام کرد و هنگامی که عراق از ادامه مذاکرات پیرامون یک معاهده جدید امتناع ورزید، پیمان ۱۹۳۷ توسط پادشاه ایران به صورت یکطرفه ملغی شد. ابطال معاهده ۱۹۳۷ توسط ایران باعث آغاز دوره‌ای از تنش‌های شدید و درگیری نظامی بین عراق و ایران شد و در نهایت پس از کشته شدن بیش از صدها نفر، توافق ۱۹۷۵ با میانجیگری الجزایر، بین ایران و عراق انجام شد. پس از قرارداد
شرق اروند رود و ۸۸ کیلومتر از خاک عراق به ایران ضمیمه می‌شود.
پس از انقلاب - عدم پایبندی ایران به معاهده

صادق طباطبایی، معاون وزارت کشور در مصاحبه خود با روزنامه اطلاعات که در ۲۹ خرداد ۱۳۵۸ منتشر شد اعلام کرد: پس از قرارداد الجزایر شاه متعهد شد از حمله کردها به عراق جلوگیری کند و کردها نتوانند از امکانات ایران استفاده کنند. حالا مسئله عوض شده و دولت ایران دیگر به آن قرارداد پایبند نیست بنابراین رژیم عراق هم از جانب کردها از شمال و هم از جانب شیعیان از جنوب احساس خطر می‌کند در حقیقت مانند یک گازانبری دولت مرکزی تحت فشار قرار دارد.
جنگ ایران و عراق

مقاله اصلی: جنگ ایران و عراق
صدام حسین در سخنرانی خود در اجلاس سران اسلامی رباط در ژانویه ۱۹۸۱ گفت: در ۴ سپتامبر ۱۹۸۰ نیروهای ایرانی با استفاده از توپخانه سنگین ۱۷۵ مم آمریکایی شهرهای بیدفاع زرباطیه و مندلی و خانقین و میدان نفتخانه را به‌طور وحشیانه ای کوبیده‌اند که باعث خسارتهای مالی و جانی زیادی شده‌است. آنها این عملیات را از زین الکش و ارتفاعات میمک و سیف ابوعبیده انجام داده‌اند که طبق معاهده الجزایر باید به عراق پس داده می‌شدند.
عراقی‌ها این را شروع یک جنگ دانستند و صدام در ۱۷ سپتامبر یا ۲۶ شهریور اقدام به لغو عهدنامه ۱۹۷۵ الجزایر نمود و اعلام کرد که شط العرب متعلق به عراق است و در ۳۱ شهریور دست به حمله گسترده علیه ایران زد.
صدام حسین پس از اشغال کویت در سال ۱۹۹۰ میلادی که باعث شکل‌گیری اجماعی بین‌المللی علیه آن شد، با ارسال نامه‌ای به رهبران وقت ایران، قرارداد الجزایر را به عنوان سندی رسمی برای تعیین مرز ایران و عراق پذیرفت.
موضع جلال طالبانی

در دسامبر ۲۰۰۷ میلادی روزنامه الحیات مدعی شد که جلال طالبانی رئیس‌جمهور عراق که پس از سقوط رژیم صدام حسین به این مقام برگزیده شد، در گفتگویی با این روزنامه، اعتبار قرارداد ۱۹۷۵ الجزایر را که خط مرزی ایران و عراق در آب‌های اروندرود را تعیین کرده‌است را ملغی دانسته و تأکید کرده که این قرارداد نه بین عراق و جمهوری اسلامی بلکه بین صدام حسین و نظام شاهنشاهی ایران منعقد شده‌است. برخی این اظهار نظر را تحت تأثیر تلقین‌های مشاور امنیتی وقت طالبانی می‌دانند.
مقام‌های وزارت خارجه ایران، اظهار نظر جلال طالبانی را غیر حقوقی و بی‌اعتبار دانسته‌اند.
در همین حال دفتر رئیس‌جمهور عراق در بیانیه‌ای اعلام کرد که وی همچنان پیمان ۱۹۷۵ الجزایر را معتبر می‌داند.
توافقنامه ۱۹۷۵، معروف به پیمان الجزایر، در سال ۱۹۷۵(۱۳۵۳) در الجزیره میان عباسعلی خلعتبری و سعدون حمادی، وزیران خارجه وقت ایران و عراق امضا شد و مبنای حل اختلافات مرزی ایران و عراق قرار گرفت.
عباسعلی خلعتبری در فروردین ۱۳۵۸، از جمله به اتهام امضای همین توافقنامه، به حکم دادگاه انقلاب اسلامی اعدام شد.
اعلام مسئولین انقلابی ایران به عدم پایبندی عملی و نظری به قرارداد صلح ۱۹۷۵ - آخر خرداد ۱۳۵۸ -ژوئن ۱۹۷۹
جنت‌آباد (صالح‌آباد)

| خرآباد | خرآباد |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: خراسان رضوی
شهرستان: صالح آباد
بخش: بخش جنت‌آباد
مردم: مردم
جمعیت: ۱٬۶۵۱نفر
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
ارتفاع: ۶۹۲
شناسهٔ ملی خودرو:  ایران
کد آماری: ۲۹۸۰
  خرآباد  روی نقشه ایران ۳۵°۳۵′۵۵″شمالی ۶۱°۰۸′۲۶″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۵۹۸۶۵۱۰۰°شمالی ۶۱٫۱۴۰۶۱۹۰۰°شرقی﻿ / 35.59865100; 61.14061900   :   خرآباد  روی نقشه ایران ۳۵°۳۵′۵۵″شمالی ۶۱°۰۸′۲۶″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۵۹۸۶۵۱۰۰°شمالی ۶۱٫۱۴۰۶۱۹۰۰°شرقی﻿ / 35.59865100; 61.14061900   
 :  
جنت‌آباد ، نام شهری از توابع بخش جنت‌آباد شهرستان صالح‌آباد در استان خراسان رضوی است. این شهر در بخش جنت‌آباد قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۳۷۷خانوار) ۱٬۶۵۱نفر
بوده‌است.
چاد در المپیک تابستانی ۲۰۲۴

| چاد در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ | چاد در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ |
| --- | --- |
پرچم چاد: پرچم چاد
شناسه آی‌اوسی: CHA
ان‌اوسی: کمیته المپیک چاد
در پاریس, فرانسه ۲۶ ژوئیه ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-07-۲۶) – ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-08-۱۱): در پاریس, فرانسه ۲۶ ژوئیه ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-07-۲۶) – ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-08-۱۱)
رقابت‌کنندگان: ۳ (۲ مرد و ۱ زن) در ۳ رشته
پرچم‌دار: اسرائل مادایه و دموس ممنولوم
مدال‌ها:  طلا ۰ نقره ۰ برنز ۰ مجموع ۰ 
حضورها در بازی‌های المپیک تابستانی (نگاه اجمالی): حضورها در بازی‌های المپیک تابستانی (نگاه اجمالی)
۱۹۶۴ ۱۹۶۸ ۱۹۷۲ ۱۹۷۶–۱۹۸۰ ۱۹۸۴ ۱۹۸۸ ۱۹۹۲ ۱۹۹۶ ۲۰۰۰ ۲۰۰۴ ۲۰۰۸ ۲۰۱۲ ۲۰۱۶ ۲۰۲۰ ۲۰۲۴: ۱۹۶۴ ۱۹۶۸ ۱۹۷۲ ۱۹۷۶–۱۹۸۰ ۱۹۸۴ ۱۹۸۸ ۱۹۹۲ ۱۹۹۶ ۲۰۰۰ ۲۰۰۴ ۲۰۰۸ ۲۰۱۲ ۲۰۱۶ ۲۰۲۰ ۲۰۲۴
کاروان المپیکی چاد، یکی از کاروان‌های شرکت‌کننده در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ بود. این دوره از بازی‌ها از ۲۶ ژوئیه تا ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۵ تا ۲۱ امرداد ۱۴۰۳ خورشیدی) به میزبانی پاریس، پایتخت فرانسه برگزار شد. این حضور، پانزدهمین تجربه کاروان چاد در المپیک بود. این کاروان پس از نخستین حضور در المپیک ۱۹۶۴، در همه‌ی ادوار المپیک به جز دو مورد شرکت کرده است؛ المپیک ۱۹۷۶ مونترال به عنوان بخشی از تحریم‌کنندگان کانگولیز و المپیک ۱۹۸۰ مسکو به عنوان بخشی از کشورهای تحریم‌کننده شوروی به رهبری ایالات متحده.
ورزشکاران این کاروان تاکنون موفق به کسب مدال نشده‌اند.
شرکت‌کنندگان

فهرست زیر به ورزشکاران این کاروان اشاره دارد.
| ورزش | مردان | زنان | مجموع |
| --- | --- | --- | --- |
| تیراندازی با کمان | ۱ | ۰ | ۱ |
| دو و میدانی | ۱ | ۰ | ۱ |
| جودو | ۰ | ۱ | ۱ |
| مجموع | ۲ | ۱ | ۳ |
پل اسب‌سواری کاربریج

| پل اسب‌سواری کاربریج Coffin Bridge | پل اسب‌سواری کاربریج Coffin Bridge |
| --- | --- |
پل کاربریج: پل کاربریج
مختصات: ۵۷°۱۷′۰۲″شمالی ۳°۴۸′۵۷″غربی﻿ / ﻿۵۷٫۲۸۳۸۳°شمالی ۳٫۸۱۵۸۳°غربی﻿ / 57.28383; -3.81583
بر روی: رودخانه دولنین
مکان: روستای کاربریج
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
پهنا: ۲٫۱۴ متر (۷٫۰ فوت)
درازترین دهنه: ۱۲ متر (۳۹ فوت)
شمار دهنه‌ها: 1
پیشینه: پیشینه
طراح: جان نیکلسون
پایان ساخت: 1717
 بنای فهرست‌شده:  بنای فهرست‌شده
تاریخ ثبت: 5 October 1971
شماره ثبت: LB241
 :  
 :  
مکان: مکان
پل اسب سواری کاربریج که با نام پل تابوت نیز شناخته می‌شود، پلی در روستای کاربریج در ارتفاعات اسکاتلند است. این پل در سال ۱۷۱۷ ساخته شد تا به دسته‌های تشییع جنازه اجازه دهد تا با عبور از رودخانه دولنین به کلیسای دوتیل برسند. جان‌پناه‌های پل در قرن نوزدهم شسته و نابود شدند. در سال ۱۹۷۱ پل تبدیل به ساختمانی در فهرست B شد. اکنون پل یک جاذبه توریستی محبوب است.
تاریخ

پل اسب‌سواری ساخته شد تا اجازه دهد مراسم تشییع جنازه از رودخانه دولنین تا کلیسای دوتیل ادامه یابد. سرتیپ الکساندر گرانت این پل را راه اندازی کرد. سنگ‌تراش جان نیکلسون پل را ساخت و هزینه ۱۰۰ پوندی آن از کمک‌هزینه‌های کلیسای دوتیل پرداخت شد. این پل در سال ۱۷۱۷ تکمیل شد و سیل در سال ۱۸۲۹ نرده‌های محافظ آن را از بین برد. این پل همچنین راهی برای عبور تجار و مردم محلی از رودخانه فراهم می‌کرد. این قدیمی‌ترین پل سنگی شناخته شده در ارتفاعات اسکاتلند است.
شرح

پل روستای کربریج یک جاذبه توریستی محبوب است و در منطقه کوهستانی کایرنگورمز اسکاتلند واقع شده‌است. از آن به عنوان پل تابوت نیز یاد شده‌است. تنها چیزی که امروزه از آن باقی مانده یک طاق باریک در سراسر عرض رودخانه دولنین است.
آلبوم عکس

منطقه دید
پل در غروب
پل در پاییز
پلاک قدیمی پل
پل در زمستان
اکنون دموکراسی برای جهان عرب

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کوته‌نوشت: DAWN
بنیان‌گذاری: ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۰؛ ۴ سال پیش (۲۰۲۰-27}})
بنیان‌گذار: جمال خاشقچی
گونه: سازمان ۵۰۱ (سی)(۳)
تمرکز: ترویج دموکراسی، حاکمیت قانون، و حقوق بشر در جهان عرب
ستاد: واشینگتن، دی.سی.، ایالات متحده
افراد کلیدی: سارا لی ویتسون (مدیر اجرایی)
وبگاه: dawnmena.org 
اکنون دموکراسی برای جهان عرب (انگلیسی: Democracy for the Arab World Now) که با حروف اختصاری DAWN نیز شناخته می‌شود، یک سازمان غیرانتفاعی آمریکایی است که در سپتامبر سال ۲۰۲۰ میلادی، به ابتکار جمال خاشقجی، روزنامه‌نگار اهل عربستان سعودی که به قتل رسید، تأسیس و شروع به فعالیت کرد. ستاد اصلی این سازمان در واشینگتن، دی.سی. واقع شده و فعالیت آن همچنان بر دفاع از ارزشهای دموکراسی و حقوق بشر در جهان عرب متمرکز مانده است.
خانم سارا لی ویتسون که مدیریت اجرایی سازمان اکنون دموکراسی برای جهان عرب را بر عهده دارد، می‌گوید که باور به این حقیقت که تنها دموکراسی و آزادی، صلح و امنیت پایدار را در خاورمیانه و شمال آفریقا به ارمغان می‌آورد، اساس وجود این سازمان است. وی اضافه کرد که سازمان اکنون دموکراسی برای جهان عرب، توسط افراد و بنیادهای خصوصی تأمین مالی شده و از قبول هر گونه کمک مالی دولتی اجتناب می‌کند. چرا که یکی از اهداف سازمان، یادآوری این نکته به کشورهای غربی است که حمایت از دولتهای مستبد، مسئولیت به همراه دارد.
مولانا خالد شهرزوری

ضیاءالدّین ابوالبهاء مولانا خالد ذوالجناحین شهرزوری شناخته‌شده با نام مولانا خالد شهرزوری، فیسلوف، عارف و متأله کرد اهل عثمانی و از مرشدان طریقت نقشبندیه است.
زندگی

ضیاءالدّین ابوالبهاء بنا بر روایت اکثر نویسندگان در سال ۱۷۷۹ میلادی (۱۱۹۳ هجری) یا نزدیک به همین تاریخ در شهرستان قره داغ در استان سلیمانیۀ امروزی در کردستان عراق که در آن زمان بخشی از عثمانی بود به دنیا آمد.
تحصیلات اولیه را در خانواده و در کنار پدرش مولانا احمد بن حسین عثمانی شروع کرد. او قرآن مجید و مقدماتی از صرف و نحو را در قره‌داغ آموخت و برای ادامهٔ درس و استفاده از محضر استادان بزرگ راهی سلیمانیه شد.
استادان وی عبارتند از: سید عبدالکریم برزنجی، سید عبدالرحیم برادر سید عبدالکریم، شیخ عبدالله خرپانی، ملا ابراهیم بیاره‌ای، ملا جلال‌الدّین خورمالی، ملا محمود غزائی، ملا صالح تره‌ماری، ملا عبدالرحیم زیارتی، ملا محمّد بالکی مشهور به ابن آدم، شیخ محمّد قسیم سنه‌ای (سنندجی) متوفی به سال ۱۲۳۶ هجری که اجازهٔ اجتهاد از وی دریافت کرده‌است.
مولانا در همهٔ علوم عقلی و نقلی آن عهد چون صرف و نحو، معانی و بیان و بدیع، منطق و آداب بحث و مناظره، حکمت، هیئت، حساب و هندسه، عروض و قافیه، اصول فقه و اصول دین، حدیث و تفسیر و تصوف دارای مرتبه‌ای بلند و عالی‌مقام بوده تا آنجا که به مسائل دشوار و مشکل علوم عصر خود پاسخ می‌داده و چنان به سرحد کمال رسیده که در میان علما و دانشمندان عصر خویش نظیر و همتائی نداشته‌است.
سفر به مکه

مولانا در سال ۱۸۰۵ م (۱۲۲۰ هجری) به شوق زیارت کعبه و مدینه راهی حجاز شد. پس از زیارت مرقد محمد برای یافتن یکی از اولیاء که از او کسب فیض کند به جستجو می‌پردازد و هنگام مراجعت از مدینه، با دانشمندی یمنی برخورد می‌کند که به او یادآور می‌شود اگر در مکّه کسی را دیدی که ظاهراً رفتارش بر خلاف شریعت است، وی را انکار نکن و تردیدی به خود راه مده چه بسا که گشایش کارت به دست او باشد. مولانا خالد در مکه آن شخص را پیدا می‌کند و از وی درخواست می‌کند که تحت تعلیم او قرار گیرد. اما او با دست اشاره می‌کند که گشایش کارش در هندوستان است و باید منتظر کسی باشد که وی را بدان دیار رهنمائی کند.
سفر به هندوستان

پس از بازگشت مولانا به سلیمانیه یک روز درویشی از مریدان و نمایندگان قطب روزگار شاه عبدالله دهلوی نقشبندی، قدّس سرّه، به مسجد عبدالرّحمن پاشا که مولانا در آنجا تدریس می‌کرد، وارد می‌شود. مولانا از طریق این درویش که نام او میرزا رحیم الله بیگ معروف به درویش محمّد عظیم آبادی بود با شاه عبدالله آشنا می‌شود و در سال ۱۲۲۲ هجری به اتفاق او رهسپار هندوستان می‌شود. مولانا از طریق ایران و افغانستان و پاکستان در مدت یک سال به هندوستان می‌رسد و به حضور شیخ عبدالله دهلوی شرفیاب می‌شود و چنان مورد توجه قرار می‌گیرد که مدت پنج ماه مقام قرب حضور و مشاهده را دریافت می‌نماید و در طریقت و عرفان به مقام «فنا» و «بقا» ارتقاء پیدا می‌کند و شاه عبدالله با اشاره‌ای روحانی از اولیاء سلسلۀ نقشبندی ضمن اجازهٔ ارشاد هر پنج طریقهٔ معروف: نقشبندی، قادری، سهروردی، کبروی و چشتی اجازهٔ تدریس حدیث و تفسیر و تصوف، اوراد و ادعیه را به او می‌دهد.
بازگشت از هندوستان به کردستان

مولانا خالد پس از یک سال توقف در دهلی و طی مراتب عالیهٔ کمال و کسب اجازهٔ ارشاد در طریقت از پیر خود و نیز کسب اجازهٔ تدریس همهٔ علوم آن روزگار و روایت کتب صحاح و غیره از مدرس و عارف مولانا عبدالعزیز حنفی، به امر شاه عبدالله دهلوی به کردستان باز می‌گردد تا در آنجا به ارشاد طالبان حق بپردازد.
مولانا خالد پس از مراجعت از هندوستان، در سنندج و سلیمانیه و بغداد و سپس در شام به ارشاد مشغول می‌شود. جمع کثیری از علما و بزرگان به جمع مریدان مولانا خالد می‌پیوندند و در زمانی بسیار اندک آوازهٔ مولانا به سراسر جهان اسلام رسیدهد و رسائل و کتب فراوانی در مناقب و مقامات وی تألیف می‌شود.
درگذشت

وی شب جمعه ۸ ژوئن ۱۸۲۷ (۱۳ ذی‌القعدهٔ سال ۱۲۴۲ هجری) در ۴۹ سالگی درگذشت. همان شب پیکرش را به مدرسه‌اش انتقال داده، مراسم غسل و تکفین را به جای می‌آورند و بنا بر وصیتش تا صبحگاه بر جنازه‌اش قرآن می‌خوانند. سپس خلفا و مریدان، پیکرش را برسر دست به مسجد «یلبغا» انتقال می‌دهند و پس از ادای نماز به وسیلهٔ سید محمّدامین ابن عابدین او را در «تل نور» جبل قاسیون به خاک می‌سپارند. ماده تاریخش را در کلمهٔ «مغرب» ثبت کرده‌اند.
برای مولانا خالد بیش از ۴۰۰ خلیفه نام برده‌اند. در مدینه شیخ خالد کُردی مامور گسترش طریقت خالدیه شد. در کردستان شیخ عثمان سراج الدین ته‌ویلی و چند نسل بعد از او طریقت او را به کمال رساندند. طریقت خالدیه از آخرین انشعابات نقشبندی در سه قرن گذشته می‌باشد.
وزارت فرهنگ استونی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
Eesti Kultuuriministeerium: Eesti Kultuuriministeerium
دید کلی سازمان: دید کلی سازمان
بنیان‌گذاری: ۲۷ آوریل ۱۹۵۳
حوزهٔ قدرت: دولت استونی
ستاد: تالین
سازمان اجرایی: Piret Hartman، وزیر فرهنگ
وبگاه: www.kul.ee
وزارت فرهنگ استونی (به استونیایی: Eesti Kultuuriministeerium) یک وزارت در دولت استونی است که مسئول اجرا و سازماندهی امور و سیاست‌های فرهنگی کشور استونی است.
ساختار وزارت‌خانه

این وزارت‌خانه توسط وزیری اداره می‌شود که با معاونین عالی در زمینه هنرهای زیبا، میراث فرهنگی، روابط بین‌الملل و تنوع فرهنگی و ورزش ارتباط برقرار می‌کند. این وزارت‌خانه مسئول ایجاد شرایط مناسب قانونی و مالی برای ارتقا و توسعه فرهنگ استونی، میراث فرهنگی و ورزش است.

حوزه‌هایی که وزارت فرهنگ مسئول آن هستند عبارتند از:
ادبیات و نشر
تئاتر
موسیقی
هنرهای زیبا
سینما
هنر محلی
موزه‌ها
کتابخانه‌ها
میراث فرهنگی
صنایع خلاق
سیاست پخش سمعی و بصری
حقوق همسایگی و حق تکثیر
ورزش
فهرست وزیران

| # | نام | شروع | پایان | حزب |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | یاک آلیک | ۱ ژانویه ۱۹۹۶ | ۲۵ مارس ۱۹۹۹ | Estonian Coalition Party |
| ۲ | سیگنه کیوی | ۲۵ مارس ۱۹۹۹ | ۲۹ اوت ۲۰۰۲ | حزب اصلاحات استونی |
| ۳ | Margus Allikmaa | ۳ سپتامبر ۲۰۰۲ | ۱۰ آوریل ۲۰۰۳ | حزب اصلاحات استونی |
| ۴ | اورماس پائت | ۱۰ آوریل ۲۰۰۳ | ۱۳ آوریل ۲۰۰۵ | حزب اصلاحات استونی |
| ۵ | Raivo Palmaru | ۱۳ آوریل ۲۰۰۵ | ۵ آوریل ۲۰۰۷ | حزب مرکزی استونی |
| ۶ | لاینه راندیارو | ۵ آوریل ۲۰۰۷ | ۶ آوریل ۲۰۱۱ | حزب اصلاحات استونی |
| ۷ | رین لانگ | ۶ آوریل ۲۰۱۱ | ۴ دسامبر ۲۰۱۳ | حزب اصلاحات استونی |
| ۸ | اوروه تیدوس | ۴ دسامبر ۲۰۱۳ | ۹ آوریل ۲۰۱۵ | حزب اصلاحات استونی |
| ۹ | ایندرک سار | ۹ آوریل ۲۰۱۵ | ۲۹ آوریل ۲۰۱۹ | حزب سوسیال دموکراتیک استونی |
| ۱۰ | تونیس لوکاس | ۲۹ آوریل ۲۰۱۹ | ۲۶ ژانویه ۲۰۲۱ | ایساما |
| ۱۱ | آنلی اوت | ۲۶ ژانویه ۲۰۲۱ | ۳ نوامبر ۲۰۲۱ | حزب مرکزی استونی |
| ۱۲ | تیت تریک | ۸ نوامبر ۲۰۲۲ | ۳ ژوئن ۲۰۲۲ | حزب مرکزی استونی |
| ۱۳ | Piret Hartman | ۱۸ ژوئیه ۲۰۲۲ |  | حزب سوسیال دموکراتیک استونی |
پل سالگیناتوبل

| Salginatobel Bridge | Salginatobel Bridge |
| --- | --- |
Southeast view, from an angle: Southeast view, from an angle
مختصات: ۴۶°۵۸′۵۴٫۵۵″ شمالی ۹°۴۳′۳٫۸۱″ شرقی﻿ / ﻿۴۶٫۹۸۱۸۱۹۴°شمالی ۹٫۷۱۷۷۲۵۰°شرقی﻿ / 46.9818194; 9.7177250
بر روی: Salgina Ravine
مکان: Schiers, Switzerland
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
طراحی: three-hinged بتن مسلح hollow box girder پل قوسی
مواد: بتن مسلح
درازای کل: ۱۳۳ متر (۴۳۶ فوت)
پهنا: ۳٫۵ متر (۱۱ فوت)
بلندی: ۹۰ متر (۳۰۰ فوت)
درازترین دهنه: ۹۰ متر (۳۰۰ فوت)
شمار دهنه‌ها: 1
گستره بار: 8000kg
پیشینه: پیشینه
طراح: روبرت مایلارت
آغاز ساخت: 1929
پایان ساخت: 1930
هزینه ساخت: 180,000 CHF
گشایش: 1930-08-13
مکان: مکان
fa (in English: Expected satiety): fa
پل سالگیناتوبل (به انگلیسی: Salginatobel Bridge) یک پل قوسی بتن آرمه است که توسط مهندس عمران سوئیسی روبرت مایلارت طراحی شده‌است. این پل بین سالهای ۱۹۲۹ و ۱۹۳۰، بر روی یک دره آلپی در گراوبوندن و نزدیکی شهری به نام Schiers در سوئیس احداث شد. در سال ۱۹۹۱، این بنا به عنوان یک بنای تاریخی بین‌المللی مهندسی عمران ثبت شد و سیزدهمین سازه‌ای از این دست و اولین پل بتنی بود که به این ترتیب فهرست گردید.
نگارخانه

Southeast view
Hollow concrete box girder
The arch
= پانویس

1 2 3 4 5 6  Salginatobel Bridge در وبگاه structurae.de
↑  "World Monument Salginatobel Bridge - International Historic Civil Engineering Landmark" (PDF). Retrieved 2 August 2014.
↑  Billington, 2003, p.60
رضا توفیق بلوک‌باشی

| رضا توفیق بلوک‌باشی بیگ | رضا توفیق بلوک‌باشی بیگ |
| --- | --- |
Rıza Tevfik in 1910: Rıza Tevfik in 1910
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۸۶۹ اسویلنگراد, امپراتوری عثمانی now اسویلنگراد, بلغارستان
درگذشته: ۳۱ دسامبر ۱۹۴۹ استانبول، ترکیه
پیشه: Politician
رضا توفیق بیگ (رضا توفیق بلوک‌باشی بعد از قانون نام خانوادگی ترکی در سال ۱۹۳۴؛ ۱۸۶۹–۳۱ دسامبر ۱۹۴۹) فیلسوف، شاعر، سیاستمدار لیبرال عثمانی و بعداً ترک و رهبر جامعه (برای برخی از اعضای جامعه بکتاشی)) از اواخر قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰ بود. او که چند زبان می‌دانست، حدود بیست سال در تبعید به سر برد تا اینکه در سال ۱۹۴۳ توسط ترکیه مورد عفو قرار گرفت.
شورش بابیان زنجان

سید علی‌محمد شیرازی مشهور به باب
پس از جنگ قلعه طبرسی، قیامی به رهبری ملا محمدعلی زنجانی ملقب به حجت در زنجان شکل گرفت. وی هزاران نفر از پیروان خود را به آیین جدید دراورد. درگیری‌ای بین جمعیت بابی و غیر بابی شهر ایجاد شد و در نتیجه حاکم شهر، شهر را به دو قسمت بابی و غیر بابی تقسیم کرد. بین دو گروه جنگ درگرفت، حاکم شهر نیروهای مسلح متعددی به کار گرفت، و محله بابیان به مدت تقریباً ۹ ماه محاصره شد که طی آن مدافعان بابی با تجهیزات ناچیز محاصره کنندگان مسلح را متوقف کردند و بسیاری را کشتند. بسیاری از بابیان در طول مبارزه کشته شدند و بیشتر بازماندگانی که تا آخر جنگیدند، قتل‌عام شدند. بابیان، مطابق با قوانین شیعه، معتقد بودند که وقتی امام در جهان است، فقط او می‌تواند حکم جهاد صادر کند. آنها مجاز بودند که برای دفاع از خود وارد جنگ شوند، اما حمله بدون دستور صریح امام - یعنی خود باب) - قابل پذیرش نبود. از همان روزهای آغازین جنبش، بابی‌ها انتظار داشتند که چنین دستوری صادر شود. قرار بود امام زمان علیه دشمنان خود بجنگد و آن‌ها را شکست دهد و بابیان انتظار داشتند که برای پاکسازی جهان از شر و کفر به این جهاد بپیوندند. بابی‌های زنجان آماده بودند، اما دستور هرگز صادر نشد - در حقیقت، گفته می‌شود که باب وقتی سه سال پیش از آن از زنجان [در مسیر تبعید و زندانی شدن در آذربایجان] می‌گذشت حجت را از هرگونه اقدامی مبنی بر به کار بردن زور و خشونت منع کرده بود. تواریخ بابی نیز بر سر این مسئله توافق دارند که بابیان زنجان اعلام جهاد نکردند بلکه صرفاً از خود دفاع کردند. با در نظر داشتن عدم دستور جهاد از سوی باب، اهداف جنگ بابیان صرفاً در جهت دفاع از خود بود و وقتی که موفق به دفاع از خود نمی‌شدند با تأسی از امام حسین و یارانش برای دفاع از حقیقت دیانتشان با طیب خاطر جان می‌دادند. هدف دولت از جنگ امّا عملی‌تر بود: از بین بردن احتمال حمله نظامی بابیان به جاده حیاتی(تهران-تبریز). بابیان امکان رسیدن به توافقی قابل قبول با دولت را نداشتند جنگیدند تا اینکه فقط حدود صد نفر از مبارزان آن‌ها برای تسلیم باقی ماندند. دولت تقریباً موفق به نابودی کامل جامعه بابی زنجان شد. جامعه فعال بابی بعد از اینکه فرزندان بازماندگان درگیری در زنجان بزرگ شدند، دوباره احیاء شد..
By QuX_sina.
حضور زنان در قیام زنجان

از ویژگی‌های قیام بابیان زنجان ، دوشادوشی زنان و مردان در جنگ است. مولف فلسفه نیکو به نقل از ناسخ التواریخ می‌نویسد: چنانچه صاحب ناسخ التواریخ اقرار می‌کند و می‌گوید: مسموع شد دخترکی که بسال افزون از پانزده و شانزده نبود، در چند سنگر زحمت لشکر می‌برد و تفنگهای ایشان را با سرب و باروت انباشته می‌ساخت و بدیشان می‌سپرد. یکی از این بانوان زینب بود که با لباس مردانه به جنگ وارد شد و نام وی را رستم علی گذاردند. شجاعت‌های رستم علی در جنگ و تعقیب دشمنان بود که رفقایش وی را صدا کردند و ناگهان از هر طرف به سمت وی شلیک شد و دختر جوان با جراحات زیادی جان سپرد. ادوارد براون در همین خصوص می‌گوید: زنان بابی گیسوان بلندشان را بریده و بدور سلاحشان که بخاطر شلیک مداوم ترک خورده و دهانه باز کرده بود می‌بستند و به‌طور مداوم در استحکامات، شوهران و برادرانشان را تشویق می‌کردند.
رابرت گرانت واتسن نیز زنان بابی زنجان را اینچنین ستوده است:
در شجاعت زنهای ایشان اذعان نمود بهمان اندازه که رشادت زنهای ساراگوسا(saragossa) قابل ستایش است بهمان اندازه شجاعت زنان بابی زنجان را باید ستود و آنچه مسلم است نسبت به رشادت زنجانیها که از خود نشان دادند جای تردید نیست. بانوان زنجانی در مصیبت جگر گوشگان خود اشک عزا نریختند. اما در مقابل دفاع از موقعیت نامناسب و انتقام خون عزیزان خود دلیرانه کوشیدند.
باشگاه فوتبال بیجینگ گوان

Football club
باشگاه فوتبال بیجینگ نن گوان (به چینی: 北京国安) یک باشگاه فوتبال در شهر بیجینگ و در کشور چین می‌باشد که در سوپر لیگ فوتبال چین بازی می‌کند.
این باشگاه در سال ۱۹۹۲ میلادی تأسیس شده است.
بیجینگ گوان سابقهٔ یک قهرمانی در سوپر لیگ چین ، پنج قهرمانی و سه نایب قهرمانی در جام حذفی چین و دو قهرمانی در سوپر جام چین را دارد. تیمی باشگاهی از چین که نام خارجی آن بیجینگ است.
باشگاه‌های خواهرخوانده

گولدکوست یونایتد
رئال مادرید
آژاکس آمستردام
بازیکنان برجسته

فردریک کانوته
رناتو آگوستو
نوخندان

| نوخندان | نوخندان |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: خراسان رضوی
شهرستان: درگز
بخش: نوخندان
مردم: مردم
جمعیت: ۲٬۶۳۴ نفر (۱۳۹۵)
رشد جمعیت: ۱٪- (۵سال)
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
ارتفاع: ۶۱۱ متر
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
شهردار: امیر زنده
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۵۱۴۶۴۲
شناسهٔ ملی خودرو:  ایران
کد آماری: ۱۳۶۶
  نوخندان  روی نقشه ایران ۳۷°۳۱′۲۳″شمالی ۵۸°۵۹′۲۳″شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۵۲۳۱°شمالی ۵۸٫۹۸۹۷°شرقی﻿ / 37.5231; 58.9897   :   نوخندان  روی نقشه ایران ۳۷°۳۱′۲۳″شمالی ۵۸°۵۹′۲۳″شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۵۲۳۱°شمالی ۵۸٫۹۸۹۷°شرقی﻿ / 37.5231; 58.9897   
 :  
نوخَندان شهری در بخش نوخندان شهرستان درگز استان خراسان رضوی ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۲٬۶۳۴ نفر (در ۸۶۲ خانوار) بوده‌است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۶۵ | ۳٬۴۴۱ | —     |
| ۱۳۷۰ | ۳٬۲۹۵ | ۴٫۲٪− |
| ۱۳۷۵ | ۳٬۰۵۶ | ۷٫۳٪− |
| ۱۳۸۵ | ۲٬۷۵۱ | ۱۰٪− |
| ۱۳۹۰ | ۲٬۶۶۲ | ۳٫۲٪− |
| ۱۳۹۵ | ۲٬۶۳۴ | ۱٫۱٪− |
فلوری-مروجی

| Fleury-Mérogis | Fleury-Mérogis |
| --- | --- |
کمون: کمون
ساختمان شهرداری: ساختمان شهرداری
کشور: فرانسه
ناحیه: ایل-دو-فرانس
دپارتمان: اسون
بخش: Évry
کانتون: Ris-Orangis
کمون: CA Cœur d'Essonne
حکومت: حکومت
 • شهردار(۲۰۱۴–۲۰۲۰) : David Derrouet
مساحت۱: ۶٫۵۱ کیلومتر مربع (۲٫۵۱ مایل مربع)
جمعیت (ژانویه ۲۰۱۸)۲: ۱۳٬۹۱۷
 • تراکم: ۲۱۰۰/کیلومتر مربع (۵۵۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان اروپای مرکزی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کد آماری/کد پستی: ۹۱۲۳۵ /۹۱۷۰۰
ارتفاع: ۷۶–۱۰۱ متر (۲۴۹–۳۳۱ فوت)  (avg. ۹۴ متر یا ۳۰۸ فوت)
۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) ۲: ۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) ۲
فلوری-مروجی یک کمون (بخش) در بخش شهرستان اسون در شمال فرانسه، در حومه جنوبی پاریس است. این کمون دارای زندان فلوری-مروگیس، بزرگ‌ترین زندان فرانسه و اروپا است.
تحصیلات

این کمون دارای سه گروه پیش دبستانی (écoles maternelles) و مدارس ابتدایی است: روبر دسنوس، پل لانژون و جولیوت کوری در اینجا تحصیل کردند.
نقشه ای که نشانگر فلوری-مروگیس در اسون است