روابط ایالات متحده آمریکا و عراق
جنگ ایران و عراق و از سرگیری روابط دیپلماتیک

اگرچه علاقه عراق به تخصص فنی آمریکا قوی بود، قبل از سال۱۹۸۰به نظر نمی‌رسید که دولت به‌طور جدی علاقه ای به برقراری مجدد روابط دیپلماتیک با ایالات متحده داشته باشد. حزب بعث تلاش‌های ایالات متحده برای دستیابی به توافقات موقت «گام به گام» بین اسرائیل و کشورهای عربی و روند دیپلماتیکی را که منجر به توافق کمپ دیوید شد، تلاش‌های حساب شده برای تداوم نفاق اعراب می‌دانست. در نتیجه، عراق نقش رهبری را در سازماندهی مخالفت اعراب به ابتکارات دیپلماتیک ایالات متحده بر عهده گرفت. پس از امضای معاهده صلح مصر با اسرائیل در سال۱۹۷۹، عراق موفق شد اعضای اتحادیه کشورهای عربی (اتحادیه عرب)را به اتفاق آرا به اخراج مصر از این سازمان دعوت کند.
بررسی هزاران سند دولتی از طبقه‌بندی خارج شده و مصاحبه با سیاستگذاران سابق ایالات متحده نشان می‌دهد که ایالات متحده پشتیبانی اطلاعاتی و لجستیکی را ارائه کرده‌است که در تسلیح عراق در طول جنگ ایران و عراق نقش داشته‌است. تحت دولت‌های رونالد ریگان و جورج اچ دبلیو بوش، ایالات متحده مجوز فروش بسیاری از فناوری‌های دو منظوره (اقلام با کاربردهای نظامی و غیرنظامی) را به عراق صادر کرد، از جمله مواد شیمیایی که می‌توانند در ساخت آفت کش‌ها یا سلاح‌های شیمیایی و ویروس‌های زنده استفاده شوند. باکتری‌هایی مانند سیاه زخم و طاعون بوبونیک که در پزشکی و ساخت واکسن استفاده می‌شوند یا برای استفاده در سلاح‌های بیولوژیکی استفاده می‌شوند.
گزارش کمیته امور بانکی، مسکن و شهرسازی سنای ایالات متحده به این نتیجه رسید که ایالات متحده در دوره ریاست جمهوری متوالی موادی از جمله سیاه زخم و بوتولیسم را تا مارس ۱۹۹۲به عراق می‌فروخت. رئیس کمیته سنا، دان ریگل، گفت: «قوه اجرایی دولت ما ۷۷۱مجوز صادرات مختلف را برای فروش فناوری دو منظوره به عراق تصویب کرد. من فکر می‌کنم این یک رکورد ویرانگر است.» به گفته چند تن از مقام‌های سابق، وزارت امور خارجه و بازرگانی تجارت در چنین اقلامی را به عنوان راهی برای تقویت صادرات ایالات متحده و به دست آوردن اهرم سیاسی بر صدام ترویج کردند.
روابط بین آمریکا و عراق به دلیل ماجرای ایران-کنترا تیره شد.
به گفته افسران ارشد نظامی با آگاهی مستقیم از این برنامه، ایالات متحده در زمانی که آژانس‌های اطلاعاتی ایالات متحده می‌دانستند که فرماندهان عراقی از سلاح‌های شیمیایی در جنگ استفاده خواهند کرد، کمک‌های حیاتی در برنامه‌ریزی نبرد ارائه کرد. ایالات متحده این برنامه مخفی را در زمانی انجام داد که وزیر امور خارجه جورج پی شولتز، وزیر دفاع ایالات متحده فرانک سی کارلوچی و مشاور امنیت ملی ژنرال کالین ال. پاول علناً عراق را به دلیل استفاده از گازهای سمی محکوم کردند، به ویژه پس از آن. عراق در مارس۱۹۸۸به روستاییان کرد در حلبچه حمله کرد. مقام‌های آمریکایی علناً استفاده عراق از گاز خردل، سارین، وی ایکس و سایر عوامل سمی را محکوم کردند، اما شصت افسر آژانس اطلاعات دفاعی مخفیانه اطلاعات دقیقی در مورد استقرار ایران، برنامه‌ریزی تاکتیکی برای نبردها، برنامه‌های حمله‌های هوایی و ارزیابی خسارات بمب در عراق ارائه می‌کردند. از مدت‌ها قبل مشخص بود که ایالات متحده به رژیم صدام کمک‌های اطلاعاتی مانند عکاسی ماهواره ای می‌کرد. کارلوچی گفت: "درک من این است که آنچه در اختیار عراق قرار گرفت، دستور کلی اطلاعات جنگی بود، نه اطلاعات عملیاتی." او گفت: "من مطمئناً از مشارکت ایالات متحده در تهیه بسته‌های ن ه، از طریق یک سخنگوی، گفت که توصیف افسران از این برنامه "بسیار اشتباه" بود، اما از بحث در مورد آن خودداری کرد. معاون او، ریچارد ال. آرمیتاژ، یک مقام ارشد دفاعی در آن زمان، از سخنی توهین آمیز استفاده کرد که از طریق یک سخنگوی آن را رد کرد تا نشان دهد که ایالات متحده با استفاده از سلاح‌های شیمیایی موافقت کرده‌است.
نگرانی در مورد انقلاب اسلامی۱۹۷۹ایران و حمله شوروی به افغانستان، عراق را بر آن داشت تا ماهیت روابط خود با ایالات متحده را به‌طور جدی مورد بررسی قرار دهد. این روند منجر به گرم شدن تدریجی روابط دو کشور شد. در سال۱۹۸۱عراق و ایالات متحده در سطوح پایین و رسمی در مورد موضوعات مورد علاقه دوجانبه مانند تجارت و امنیت منطقه ای گفتگو کردند. در مارس۱۹۸۲، ایالات متحده تصمیم گرفت عراق را از فهرست کشورهای حامی تروریسم حذف کند تا بتواند به صدام حسین برای پیروزی در جنگ عراق و ایران کمک کند. پس از آن، ایالات متحده اعتباراتی را برای خرید کالاهای کشاورزی آمریکایی به عراق اعطا کرد، که این اولین بار از سال۱۹۶۷انجام شد. مهمتر از آن، در سال۱۹۸۳، دولت بعثی میزبان فرستاده ویژه ایالات متحده در خاورمیانه بود که بالاترین مقام آمریکایی در بیش از شانزده سال گذشته از بغداد بازدید کرد. در تلاش ایالات متحده برای باز کردن روابط دیپلماتیک کامل با عراق، این کشور از فهرست دولت‌های حامی تروریسم حذف شد. ظاهراً این به دلیل بهبود کارنامه رژیم بود، اگرچه نوئل کخ، دستیار وزیر دفاع سابق ایالات متحده بعداً اظهار داشت: «هیچ‌کس در مورد ادامه دخالت [عراقی‌ها] در تروریسم تردیدی نداشت… دلیل واقعی کمک به موفقیت آنها در جنگ علیه ایران بود.» در سال۱۹۸۴، زمانی که ایالات متحده «عملیات ثابت قدم» را برای توقف ارسال تسلیحات به ایران توسط کشورهای ثالث آغاز کرد، هیچ تحریم مشابهی علیه عراق انجام نشد زیرا عراق تمایل خود را برای مذاکره برای پایان جنگ ابراز کرده بود. همه این ابتکارات زمینه را برای برقراری مجدد روابط دیپلماتیک عراق و ایالات متحده در نوامبر۱۹۸۴فراهم کرد. عراق آخرین کشور عربی بود که روابط دیپلماتیک خود را با آمریکا از سر گرفت
در اوایل سال۱۹۸۸، روابط عراق با ایالات متحده عموماً صمیمانه بود. روابط در اواخر سال۱۹۸۶تیره شده بود، زمانی که فاش شد که ایالات متحده در سال های۱۹۸۵و ۱۹۸۶مخفیانه به ایران تسلیحات فروخته‌است و بحرانی در می۱۹۸۷رخ داد که خلبان عراقی یک کشتی نیروی دریایی آمریکا را در خلیج فارس بمباران کرد. کشتی ای که او به اشتباه فکر می‌کرد در تجارت مرتبط با ایران دخیل است. با این وجود، دو کشور تا اواسط سال۱۹۸۷این مشکلات را پشت سر گذاشته بودند. اگرچه ظن و ظن در مورد ایالات متحده همچنان وجود داشت، اما عراق از فشارهای دیپلماتیک و نظامی بیشتر، حتی اگر غیرمستقیم، آمریکا در تلاش برای پایان دادن به جنگ با ایران استقبال کرد. در بیشتر موارد، دولت عراق معتقد بود که ایالات متحده از موضع خود مبنی بر اینکه جنگ تنها به دلیل ناسازگاری ایران طولانی شده‌است، حمایت می‌کند.