خشونت علیه زنان در ایالات متحده
انواع خشونت > خشونت دولتی > حاملگی اجباری و عقیم‌سازی

اطلاعات بیشتر: اصلاح نژاد در ایالات متحده آمریکا
عقیم‌سازی اجباری به عنوان نوعی خشونت مبتنی بر جنسیت شناخته می‌شود. در ایالات متحده، زنان بومی آمریکایی، مکزیکی آمریکایی، آفریقایی آمریکایی و پورتوریکویی-آمریکایی به زور وادار به اجرای برنامه‌های عقیم سازی شدند که بومیان آمریکایی و آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار مورد هدف قرار گرفته بود. بسیاری از این پروژه‌ها نتیجه نژادپرستی و اصلاح نژادی در ایالات متحده بود. در مجموع، ۳۱ ایالت از ۵۰ ایالت دارای برنامه‌های رسمی اصلاح نژادی بودند که طی آن‌ها ده‌ها هزار زن عقیم شدند.
جنگ با فقر پرزیدنت لیندون بی. جانسون، که بنا بر استدلال باربارا گور استاد دانشگاه کنتیکت تأیید کننده این منطق بود جهان منابع لازم لازم برای مراقبت از کل جمعیت‌اش را ندارد، منجر به ایجاد دفتر فرصت‌های اقتصادی شد که به آموزش، پرورش و پیشگیری از بارداری برای فقرا می‌پرداخت. قانون تنظیم خانواده در سال ۱۹۷۰ تقریباً به اتفاق آرا با الهام از تفکر اصلاح نژادی تصویب شد و عقیم‌سازی زنان ۳۵۰ درصد افزایش یافت و تقریباً ۱ میلیون زن هر سال در بین سال‌های ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۵ عقیم شدند.
من زنی را که هر دو سال یک بار بچه بیاورد سودآورتر از بهترین مرد مزرعه می‌دانم… آنچه او تولید می‌کند افزوده‌ای به سرمایه است، در حالی که زحمات مرد صرفاً در مرداب مصرف ناپدید می‌شود.
—توماس جفرسون
از زمان استعمار اروپا، اروپایی‌هایی تازه‌وارد به دنبال کنترل جمعیت بومی آمریکا بودند تا سرمایه و منابع بیشتری را از سرزمین‌های تازه کشف شده به دست آورند. این منجر به سیاست‌های نسل‌کشی و حذف زنان و دختران بومی آمریکا به منظور تهیه زمین برای شهرک‌سازی شد. سوابق نشان داده است که دختران بومی آمریکایی از سن یازده سالگی عمل هیسترکتومی انجام داده‌اند. زنان بومی آمریکا یک گروه اقلیتی بوده‌اند که به دلیل سطوح بالای رازداری بوروکراتیک و شرایط منحصر به فرد استعمار و خشونت جنسی که وضعیت اسفبار آنها را برای جنبش‌های اصلی فمینیستی نامرئی نگه داشته بود، هدف آسان‌تری برای عقیم سازی بودند.
به درخواست دولت ایالات متحده، زنان بومی آمریکایی نمی‌توانستند اسناد دادگاهی را که شیوه‌های عقیم‌سازی سرویس بهداشتی سرخپوستان (IHS) را مستند می‌کرد، باز کنند. یک مطالعه دفتر حسابداری عمومی (GAO) که بین سال‌های ۱۹۷۳ و ۱۹۷۶ انجام شد، نشان داد که تأسیسات منتسب به IHS، تعداد ۳۴۰۶ زن بومی آمریکایی را در آلبوکرکی، فینیکس، اوکلاهما سیتی، آبردین و داکوتای جنوبی عقیم کرده‌اند. بیشتر این زنان بین ۱۵ تا ۴۴ سال سن داشتند. این تعداد زیاد زنان بومی آمریکایی که عقیم شدند، معادل ۴۵۲۰۰۰ زن غیربومی آمریکا بود. بسیاری از این روش‌های عقیم‌سازی، تعریف دادگاه منطقه‌ای ایالات متحده از رضایت آگاهانه را نقض می‌کنند: «موافقت داوطلبانه و آگاهانه از سوی فردی که قرار است هرگونه عقیم‌سازی روی او انجام شود.» غالباً مترجمی برای توضیح میزان شدت عمل، به زنان بومی آمریکا وجود نداشت و پزشکان اطلاعات در مورد برگشت‌ناپذیری عقیم‌سازی یا سایر اشکال پیشگیری از بارداری را پنهان می‌کردند.
پزشکان IHS در طی ۲۰ سال و قبل از تأیید سازمان غذا و دارو در سال ۱۹۹۲، یک داروی ضدبارداری شیمیایی Depo-Provera را برای مدت طولانی برای زنان بومی آمریکا تجویز می‌کردند. این داروی پیشگیری از بارداری عوارض طولانی مدتی مانند افسردگی، پوکی استخوان، عقیمی و سرطان دهانه رحم به همراه داشت. بسیاری از زنان بومی آمریکا از این عوارض جانبی آگاه نبودند. عقیم سازی اغلب راه حل پیش فرض برای پیشگیری از بارداری برای زنان بومی آمریکا بود که اغلب توسط مقامات دولتی مجبور به انجام چنین روش‌هایی می‌شدند. در سال ۲۰۰۴، حدود ۱/۳ از زنان بومی آمریکا تحت عمل بستن لوله‌های رحمی قرار می‌گرفتند که این میزان ۱۲۳ درصد بیشتر از زنان سفیدپوست است.
در مورد آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار، منشأ کنترل جمعیت آنها از برده داری در ایالات متحده بود. در طول دوره تجارت برده در ایالات متحده، برده‌های آفریقایی به عنوان شیوه تولید مورد استفاده قرار می‌گرفتند و زنان برده مجبور به بارداری می‌شدند تا نیروی کار برده افزایش یابد. این سابقه کنترل جمعیت آفریقایی آمریکایی انگیزه عقیم‌سازی زنان آفریقایی آمریکایی در آینده را فراهم کرد.
در سال ۱۹۲۷، دادگاه عالی ایالات متحده برنامه‌های اصلاح نژاد در این کشور را تأیید کرد. این حکم جنبش اصلاح نژاد را بیشتر به پیش برد و منجر به عقیم سازی اجباری زنان شد. اتانازی غیرارادی نیز توسط اوژنیست‌های آمریکایی حمایت می‌شد و در موارد نادری انجام می‌گرفت، با ترویج شده‌ترین روش اتانازی اتاق‌های گاز بود، اگرچه هرگز در ایالات متحده جا نیفتاد و عقیم سازی در اولویت قرار داشت.
الیور وندل هلمز، قاضی دیوان عالی کشور نوشت:
برای همه جهان بهتر است، اگر جامعه به جای انتظار برای اعدام فرزندان منحط به جرم جنایت، یا اجازه دادن به آنها تا برای حماقت‌شان از گرسنگی بمیرند، جامعه می‌تواند مانع از آن‌هایی شود که آشکارا شایسته ادامه دادن گونه شان نیستند.
اصلاح نژاد و برنامه‌های عقیم سازی در ایالات متحده بعداً الهام بخش اصلاح نژاد نازی شد. بنیاد خصوصی آمریکایی راکفلر به توسعه و تأمین مالی پروژه‌های اصلاح نژاد در آلمان کمک کرد، از جمله برنامه‌ای به هدایت یوزف منگله که بعداً آزمایش‌های انسانی را در آشویتس انجام داد. در طول دادگاه نورنبرگ، نازی‌ها از نقل قول هولمز (بالا) برای دفاع از خود استفاده کردند.