stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
استان اینتیبوکا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= هندوراس
| استان اینتیبوکا Intibucá Department | استان اینتیبوکا Intibucá Department |
| --- | --- |
استان: استان
مختصات: ۱۴°۱۹′ شمالی ۸۸°۰۹′ غربی﻿ / ﻿۱۴٫۳۱۷°شمالی ۸۸٫۱۵۰°غربی﻿ / 14.317; -88.150: مختصات: ۱۴°۱۹′ شمالی ۸۸°۰۹′ غربی﻿ / ﻿۱۴٫۳۱۷°شمالی ۸۸٫۱۵۰°غربی﻿ / 14.317; -88.150
زیرمجموعه: ١٧ شهرستان
تاسیس: ١٨٨٣
مرکز: لا اسپرانزا
مساحت: مساحت
 • کل: ۳٬۰۷۲ کیلومتر مربع (۱۱۸۶ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۰۵): جمعیت (۲۰۰۵)
 • کل: ۲۰۲٬۱۴۰
 • تراکم: ۶۶/کیلومتر مربع (۱۷۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۶- (UTC)
کد پستی: 14101 , 14201
کد ایزو ۳۱۶۶: HN-IN
استان اینتیبوکا (به اسپانیایی: Intibucá Department) یکی از استان‌های ۱۸ گانه کشور هندوراس در آمریکای مرکزی که در این کشور واقع شده است
شهرستان‌ها

1. Camasca
2. Colomoncagua
3. Concepción
4. Dolores
5. Intibucá
6. Jesús de Otoro
7. La Esperanza
8. Magdalena
9. Masaguara
10. San Antonio
11. San Francisco de Opalaca
12. San Isidro
13. San Juan
14. San Marco de Sierra
15. San Miguelito
16. Santa Lucía
17. Yamaranguila
مجله هوش مصنوعی سیمرغ

| 0 | 1 |
| --- | --- |
گونه وبگاه: پایگاه خبری تحلیلی
در دسترس به زبان: فارسی
ستاد: ایران، تهران
بنیانگذار(ان): سهراب اسکندری
سردبیر: سهراب اسکندری
وبگاه: simorghai.ir
نیاز به ثبت نام: داوطلبانه
راه‌اندازی: ۱۴۰۳
وضعیت کنونی: فعال
مجله هوش مصنوعی سیمرغ

مجله هوش مصنوعی سیمرغ یک پایگاه خبری تحلیلی تخصصی در بین خبرگزاری‌های فعال در ایران در حوزه هوش مصنوعی است. این مجله با هدف اطلاع‌رسانی، تحلیل و آموزش فناوری‌های نوین هوش مصنوعی تأسیس شده و در زمینه انتشار اخبار، مقالات علمی و ارائه تحلیل‌های تخصصی فعالیت می‌کند.
این مجله، علاوه بر ارائه محتوای خبری، به تحلیل و بررسی فناوری‌های هوش مصنوعی، معرفی ابزارهای نوآورانه و ارتباط با جامعه متخصصان نیز می‌پردازد. با دریافت مجوز پایگاه خبری تحلیلی از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران، این رسانه به‌عنوان یکی از مراجع معتبر در زمینه هوش مصنوعی و فناوری‌های نوین شناخته شده است.
تاریخچه

مجله هوش مصنوعی سیمرغ فعالیت خود را از سال ۱۳۹۱ در قالب بستری غیررسمی برای انتشار اخبار و تحلیل‌های هوش مصنوعی آغاز کرد. با افزایش علاقه‌مندی به این حوزه و توسعه محتوای تخصصی، این مجموعه در سال ۱۴۰۳ موفق به دریافت مجوز پایگاه خبری تحلیلی از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی شد.
اهداف و مأموریت

این مجله مأموریت خود را در اطلاع‌رسانی، آموزش، شبکه‌سازی و توسعه دانش هوش مصنوعی در ایران تعریف کرده است. برخی از اهداف کلیدی این رسانه عبارت‌اند از:
انتشار جدیدترین اخبار و دستاوردهای هوش مصنوعی در ایران و جهان.
تحلیل روندهای فناوری و تأثیرات آن‌ها بر صنایع مختلف.
برگزاری دوره‌های آموزشی و رویدادهای تخصصی برای متخصصان و علاقه‌مندان.
معرفی نخبگان و متخصصان حوزه هوش مصنوعی از طریق مصاحبه‌ها و گزارش‌های اختصاصی.
حمایت از استارتاپ‌ها و شرکت‌های نوآور در زمینه توسعه هوش مصنوعی.
ایجاد پل ارتباطی میان صنعت و دانشگاه جهت تسریع در توسعه فناوری‌های هوش مصنوعی.
فعالیت‌ها
مجله هوش مصنوعی سیمرغ در حوزه‌های متنوعی فعالیت دارد که شامل موارد زیر است:
انتشار جدیدترین اخبار و مقالات در حوزه هوش مصنوعی.
برگزاری وبینارها و کنفرانس‌های تخصصی با حضور متخصصان و پژوهشگران.
ارائه تحلیل‌های علمی و پژوهشی درباره آینده فناوری‌های مرتبط.
برگزاری دوره‌های آموزشی آنلاین و حضوری برای علاقه‌مندان.
شبکه‌سازی بین متخصصان، پژوهشگران و شرکت‌های فعال در حوزه هوش مصنوعی.
همکاری با دانشگاه‌ها و مراکز تحقیقاتی جهت توسعه پژوهش‌های مرتبط.
دستاوردها

از جمله دستاوردهای مهم این مجله می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
جذب بیش از ۳۰۰ هزار مخاطب از سراسر ایران.
همکاری با مراکز تحقیقاتی و دانشگاه‌های معتبر.
ارائه مقالات و تحلیل‌های علمی تخصصی درباره هوش مصنوعی.
تأثیرگذاری بر توسعه فناوری‌های نوین هوش مصنوعی در ایران.
حضور فعال در رویدادهای ملی و بین‌المللی مرتبط با فناوری‌های هوش مصنوعی.
ساختار تیم

این مجله دارای تیم تحریریه تخصصی شامل خبرنگاران، تحلیل‌گران، پژوهشگران و متخصصان حوزه هوش مصنوعی است. مدیریت این مجموعه بر عهده سهراب اسکندری است که در حوزه توسعه رسانه‌های علمی و هوش مصنوعی فعالیت دارد.
ارتباط با پایگاه‌های خبری

در سال ۱۴۰۳، مجله هوش مصنوعی سیمرغ به‌عنوان یک پایگاه خبری تخصصی در حوزه هوش مصنوعی و فناوری‌های نوین در فهرست خبرگزاری‌ها و وبگاه‌های خبری ایران ثبت شد.
اجاها

Arrondissement در 23x15px|border |alt=|link= بنین
| Adjaha | Adjaha |
| --- | --- |
Arrondissement: Arrondissement
استان‌های بنین: استان مونو
Commune: گراند پوپو، بنین
جمعیت (2002): جمعیت (2002)
 • کل: ۵٬۷۸۷
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (WAT)
اجاها (به لاتین: Adjaha) یک منطقهٔ مسکونی در بنین است که در استان مونو واقع شده‌است.
خصوصیات

اجاها ۵٬۷۸۷ نفر جمعیت دارد.
گجین (بستان‌آباد)

village در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| گجین (بستان‌آباد) گجین | گجین (بستان‌آباد) گجین |
| --- | --- |
village: village
گجین (بستان‌آباد): گجین (بستان‌آباد)
مختصات: ۳۷°۴۱′۲۹″ شمالی ۴۷°۰۴′۱۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۶۹۱۳۹°شمالی ۴۷٫۰۶۹۴۴°شرقی﻿ / 37.69139; 47.06944: مختصات: ۳۷°۴۱′۲۹″ شمالی ۴۷°۰۴′۱۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۶۹۱۳۹°شمالی ۴۷٫۰۶۹۴۴°شرقی﻿ / 37.69139; 47.06944
استان‌های ایران: استان آذربایجان شرقی
شهرستان‌های ایران: شهرستان بستان‌آباد
بخش (تقسیمات کشوری): بخش تیکمه‌داش
تقسیمات کشوری در ایران: دهستان عباس شرقی
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۱۹
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
گجین یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان عباس شرقی بخش تیکمه‌داش شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است.این روستا ۱۹ نفر جمعیت دارد.
نقش‌مایه (معماری)

موتیف یا نقش‌مایه، نشانه، عنصر، نقش، یا المانی ست که با خصلت تکرار شوندگی، به عنوان الگو و پیش فرض در اثر تجسمی، نقش سازی می کند و باعث ایجاد طرح یا تصویر می گردد.
نقش مایه نیلوفر دوازده گلبرگ ( لوتوس هخامنشی) در پرسپولیس
تعریف و مختصات

در فرهنگ واژگان لانگمن با این مفهوم عام که «می‌تواند یکی از برجسته‌ترین ایده‌ها در اثر ادبی یا قسمتی از ایده اصلی باشد؛ و ممکن است یک نشانه مخصوص، یک تصویر مکرر، یا نمونه لفظی باشد» تعریف شده‌است. در زبان فارسی موتیف را بن‌مایه، نقش‌مایه یا درون‌مایه ترجمه کرده‌اند. این اصطلاح یکی از اصطلاحات کاربردی و متداول در ادبیات، هنر و مهندسی ست. اما در کاربری کنونی، نقش آفرینی و مشارکت کاربردی آن، در طراحی، نقاشی، معماری، و گرافیک بیش از ادبیات برجسته شده‌است.
برای بیان مفهوم موتیف می‌توان مهم‌ترین ویژگی آن را که به‌طور عام، خصلت برانگیزندگی، تکرارشوندگی، و قدرت نقش سازی ست را در نظر گرفت. موتیف در واقع الگویی ست تکرار شونده. اما در شرح و بسط آن در ردهٔ هنر و معماری، باید تأکید داشت که موتیف عنصری ست که به صورتی نامحسوس در اثر تکرار می‌شود تا مضمون اصلی یا theme را قابل تجسم‌تر و قوی‌تر سازد و نقش را در هم ببافد.
از سویی، درک موتیف، و ضرورت شناسایی آن در ادبیات ممکن است کمی دشوار باشد. همه نویسندگان، در عمل به نوعی موتیف را می‌شناسند و آن را به کار می‌گیرند. اما ممکن است که برخی از آنان به ذات با تئوری آن آشنا نباشند. در ادبیات، موتیف را می‌توان تصویری دانست که بدون الحاق توضیحات اضافی، برای درک و انتقال معنای مورد نظر نویسنده به ایجاد متن یاری می‌رساند. با این وصف درک معنای موتیف در نقاشی و موسیقی احتمالاً ساده‌تر خواهد بود. در بیان موسیقایی، رشته‌ای از نت‌ها در سراسر هر قطعه آهنگ تکرار می‌شوند و به نحوی ریتم و ضربآهنگ موسیقی را می‌سازند. در نقاشی نیز، طرح‌هایی کوچکتر ممکن است تکرار شوند، یا به هم بپیوندند، تا در کلیت یک طرح اصلی و حتی بزرگتر بسازند. بر مبنای این الگوواره، برخی آثار نقاشی شرقی و اسلامی غالباً با استفاده از تکرار موتیف ساخته می‌شوند. تکرار طرح بته جقه (Paisley) در آثار طراحی و نقاشی شرقی، نقشی اصلی و پرکاربرد است و مبین همین مثال در نظر گرفته می‌شود. برای بیان ساده الگو و بن مایه ایی مشابه در معماری، تکرار شکل محراب یا ایوان، که در اصطلاح به آن مقرنس می‌گویند، ساده‌ترین شکل الگوسازی در معماری ست. موتیف‌ها در معماری، نوعی کهن‌الگو نیز به‌شمار می‌آیند.
در معماری کلاسیک

در معماری کلاسیک و باستان، تعریف موتیف، الگویی تکرار شونده و جدایی ناپذیری از کلیت اثر معماری بوده‌است، که در ستون‌ها، سر ستون‌ها، کتیبه‌ها، سنتوری‌ها، برج و باروها، و حتی در نقوش منبسط بر روی دیوارها رسم و اجرا شده‌است. در حقیقت موتیف‌ها در معماری، الگوهایی رایج هستند که زبان بصری و تصویری نوعی فرهنگ به‌شمار می‌آیند که از سلسه ارزش‌هایی استنباط و استخراج شده‌اند. ارزش‌هایی همانند مذاهب، آیین‌ها، عقاید، تفکرات، باورها، فرهنگ‌ها، محیط، و اقلیم.
در معماری ایرانی

اسلیمی یا همان ساقه گیاه پر پیچ و خم که به عنوان درختی از بهشت یا درخت زندگی نیز شناخته می‌شود، از آن دسته موتیف‌هایی ست که ریشه ایی کهن در الگو سازی شرقی داشته‌است، و قسمت‌هایی جدا ناشدنی از معماری ایرانی به آن آمیخته و آویخته‌است. البته باید یادآور بود که برخی از الگوهای ایرانی همانند گره‌ها و اسلیمی‌ها، ریشه در موتیف‌های هند دارند و بعدها با الحاقاتی از نمادهای اسلامی درآمیخته اند. اما الگو و نماد گل_مرغ یکی از اصیل‌ترین، کهن‌ترین، و غنی‌ترین الگوها و بن مایه‌های معماری سازی ایرانی به‌شمار می‌آید، که در بسیاری از کاخ‌های دوره صفوی به کرات به عنوان الگویی تکرار پذیر به کار برده شده‌است. اشکالی همانند گل‌های لوتوس (نیلوفرهای هخامنشی)، طرح حلزونی یا اسپیرال، چلیپا، شمسه، بته جقه، سرباز، قو، برگ، طاووس، مرغک، پر، طوطی، فیل، قوچ، بز، ماهی، گل و برخی طرح‌های گیاهی و هندسی از الگوها و موتیف‌های متداول هستند که در معماری بسیاری معابد، مساجد، کلیساها، پلازاها، کاخ‌ها، کوشک‌ها، و برج و باروها به کار رفته‌اند. از سوی دیگر زنجیره یا میاندر یونانی، از نمادها و نقوش بسیار پرتکرار در معماری کلاسیک باستان است. به‌طوری که موتیف زنجیر یا زنجیره، به کرات در معماری یونانی و در طراحی کاخ‌ها نقش آفرینی کرده‌است. نقش برگ کنگر، موتیف دندانه ای، شیارهای قاشقی یا راه راه، مهره و حلقه، حلزونی یا مارپیچ، نماد شیر و شیر بالدار، و اسب بالدار از دیگر نمادها و موتیف‌های مهم یونانی در خلق آثار معماری و هنرهای تجسمی هستند. از کهن الگوهای ایرانی در طرح زنی معماری ایرانی و موتیف سازی، می‌توان از الگوهای اسلیمی، ختایی، فرنگی، نیلوفر، ابر، واق، چلیپا، بند رومی (گره چینی)، تذهیب، شمسه، لچک ترنج، گل و مرغ، انواع بافت، حاشیه و کادر نام برد.
این موتیف‌ها، نمادهایی با ریشه و مضامین مذهبی، اساطیری و آیینی هستند و غیر از معماری در بسیاری از عناصر و آثار تزیینی از جمله پارچه‌ها، دیوارپوش‌ها، کف پوش‌ها، نگارگری، مجسمه‌سازی، نقاشی، سفالگری، و حتی قالی بافی به کار می‌روند.
عاطفه رمضانی‌زاده

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
 :  
شناسنامه: شناسنامه
زادروز: ۱ اردیبهشت ۱۳۷۱ ‏(۳۲ سال)
زادگاه: ارزوئیه، ایران
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی: خاتون بم
شمارهٔ پیراهن: ۱۰
پُست: مدافع
باشگاه‌های حرفه‌ای: باشگاه‌های حرفه‌ای
| سال‌ها | باشگاه‌ها | بازی (گل) |
تیم ملی: تیم ملی
|  | ایران |  |
عاطفه رمضانی‌ (زاده ۱ اردیبهشت ۱۳۷۱ در ارزوئیه) بازیکن فوتبال اهل ایران است که برای تیم ملی فوتبال زنان ایران و باشگاه فوتبال زنان خاتون بم در لیگ فوتبال زنان ایران بازی می‌کند.
انتشار استوری جنجالی وی در اعتراض به وضعیت موجود در ایران پس از نا‌آرامی های سال ۱۴۰۱ در برخی رسانه های ورزشی داخل و خارج از ایران خبرساز شد.
کاریکلماتور

کاریکَلَماتور (آمیختهٔ کاریکاتور و کلمات) نامی است که احمد شاملو در ۲۱ خرداد ۱۳۴۶ بر نوشته‌های پرویز شاپور گذاشت. این واژه حاصل پیوند دو واژۀ «کاریکاتور» و «کلمه» است. از منظر شاملو، نوشته‌های شاپور کاریکاتورهایی است که با کلمه بیان شده‌اند.
ویلیام خنو

| ویلیام خنو | ویلیام خنو |
| --- | --- |
نام تولد: ویلیام خنو
زاده: ۱۹۴۶، تهران
درگذشته: ۱۹۹۵، هندوراس
ساز(ها): پیانو
سازهای اصلی: سازهای اصلی
پیانو: پیانو
ویلیام خنو نوازنده پیانو و آهنگساز ایرانی آشوری‌تبار بود.
زندگی

«ویلیام خنو» متولد ۱۳۲۵ در تهران، مسیحی آشوری بود.  در نیمه دهۀ ۴۰ و در ۲۰ سالگی به عرصۀ هنر وارد شد. نوازندگی پیانو ، تعدادی از آهنگ‌های آرام آن سال‌ها را ساخت.  «زندون دل»، «همیشه غایب»، «غم تنهایی» و «ماهی خستۀ من» با صدای «فریدون فروغی» و «صدای گریه میاد» را  «هوتن داروگر» خواند.
سال ۱۳۵۵ به سوئد مهاجرت و با یک خانم سوئدی ازدواج کرد. پس از پیروزی انقلاب و راه‌اندازی بازار موسیقی لس‌آنجلس تصمیم گرفت به آمریکا برود.  به آمریکا رسید، ولی بازار موسیقی ایرانی آمریکا به  آهنگ‌های شاد گرایش داشت که در راست کاری «خنو» نبود. از طرفی با تسخیر سفارت آمریکا در ایران، سخت‌گیری‌ نسبت به ایرانی‌ها بیشتر شده بود و همین امر باعث شد به‌ دلیل نقص مدارک اقامت آمریکا را ترک کند. پس از طلاق از همسر سوئدی‌اش ابتدا تصمیم گرفت با راه‌اندازی یک رادیوی تک‌نفره، از همان‌جا با مخاطبانش ارتباط برقرار کند. این اقدام هم موفقیت‌آمیز نبوده که تصمیم می‌گیرد هر طور شده خودش را به آمریکا برساند و شانس باقی زندگی‌اش را در آنجا امتحان کند.
از اینجا به بعد، دو روایت وجود دارد؛ یکی اینکه تصمیم گرفت برای آن‌که پولی به دست آورد، به آفریقا رفت که از آنجا سنگ طلا و الماس به آمریکای مرکزی قاچاق کند و سپس به ایالات متحده عازم شود. دیگر حضور او در کشور «هندوراس» است؛ تا از آنجا به مکزیک رفته، سپس خود را به ایالات متحده برساند. روایت اول معتقد است «خنو» را عوامل مافیایی سر بریدند تا پول و اموالش را بالا بکشند، روایت دوم می‌گوید، او در یکی از کوچه‌های هندوراس برای تصاحب گردن‌بند طلایش مورد زورگیری قرار گرفت که پس از مقاومت، ضربه‌ای با سنگ بر سر «خنو» فرود آمد و در ۴۸ سالگی کشته شد. او به‌عنوان فردی بی‌کس و کار، طی یک مراسم خیرخواهانۀ غریبانه در گورستان کلیسایی کاتولیک به خاک سپرده شد.
ترانه‌شناسی

| خواننده | نام ترانه | ترانه‌سرا | آهنگساز | تنظیم | آلبوم |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| فریدون فروغی | زندون دل | آرش سزاوار | ویلیام خنو | منوچهر چشم‌آذر | زندون دل |
| فریدون فروغی | غم تنهایی | آرش سزاوار | ویلیام خنو | ویلیام خنو | زندون دل |
| فریدون فروغی | همیشه غایب (مثل معجزه) | شهیار قنبری | ویلیام خنو | واروژان | زندون دل |
| فریدون فروغی | ماهی خستهٔ من | علی‌اصغر میرزالو | ویلیام خنو | واروژان | زندون دل |
| داریوش | همیشه غایب | شهیار قنبری | ویلیام خنو | واروژان | تک ترانه |
| هوتن داروگر | صدای گریه میاد | مینا اسدی | ویلیام خنو | ویلیام خنو | صفحهٔ گرامافون |
| هوتن داروگر | اسیر پاییز | محمد مالمیر | ویلیام خنو | ویلیام خنو | صفحهٔ گرامافون |
| مهناز | عزیزم قصه نگو | ایرج جنتی عطایی | ویلیام خنو | ویلیام خنو | صفحهٔ گرامافون |
| رامش | جادهٔ غم | مهجور | ویلیام خنو | ویلیام خنو | داغ داغ |
| رامش | عشق پوشالی | ایرج جنتی عطایی | ویلیام خنو | ویلیام خنو | تک ترانه |
| گوگوش | ماهی خستهٔ من | شهیار قنبری | ویلیام خنو | واروژان | تک ترانه |
نقض (فلسفه)

Graham's Hierarchy of Disagreement-en
نقض (به انگلیسی: refutation) عبارت است از اقامه برهان بر بطلان دعوی
اعتراض

نقض چیزی قوی‌تر از اعتراض (Objection) است.
زیرا اعتراض، نشان دادن خللی است که در مقدمات دلیل است، به نحوی که بتوان از قبول دعوی ممانعت کرد.
در حالی که نقض عبارت است از رد نهایی دعوی.
نقض در لغت به معنی شکستن است و در اصطلاح عبارت است از «بیان تخلف حکمی که ثبوت آن مورد ادعاست، یا نفی استناد حکم به دلیلی که به نحوی مبتنی بر آن است.
نقض اجمالی

اگر این رد و انکار، از طریق منع بعضی مقدمات دلیل، به نحو اجمالی و خلاصه، انجام شود، آن را نقض اجمالی گویند؛ زیرا نتیجه این نقض فقط انکار بعضی مقدمات دلیل به نحو اجمالی است.
نقض اجمالی > نقض تفصیلی

اما اگر رد و انکار به نحو کلی و مستند به سند قطعی باشد، نقض تفصیلی نامیده می‌شود؛ زیرا چنین نقضی با مقدمات معین بیان شده‌است.» (تعریفات جرجانی)
ویلیام اندروز کلارک جونیور

| ویلیام اندروز کلارک جونیور | ویلیام اندروز کلارک جونیور |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۹ مارس ۱۸۷۷ دیر لاج، مونتانا، US
درگذشت: ۱۴ ژوئن ۱۹۳۴ (۵۷ سال) دریاچه سلمون، مونتانا، US
پیشه(ها): تاجر، وکیل، کلکسیونر کتاب، نوع‌دوست
همسر(ها): Mabel Duffield Foster (ا. ۱۹۰۲–۱۹۰۳) Alice McManus (ا. ۱۹۰۷–۱۹۱۶)
شریک زندگی: هریسون پوست
فرزندان: ویلیام ای. کلارک سوم
والدین: ویلیام ای. کلرک Katherine Louise Stauffer
خویشاوندان: Huguette Clark (خواهر)
ویلیام اندروز کلارک جونیور (.William Andrews Clark Jr) (زادهٔ ۲۹ مارس ۱۸۷۷- درگذشتهٔ ۱۴ ژوئن ۱۹۳۴)، نوع‌دوست ساکن لس‌آنجلس و کوچک‌ترین پسر بازماندهٔ ویلیام اندروز کلارک، از بزرگان صنعت مس و سناتور آمریکایی و همسر اول وی، کاترین بود.
اوایل زندگی

ویلیام اندروز کلارک جونیور در ۲۹ مارس ۱۸۷۷ در دیر لاج، مونتانا چشم به جهان گشود. پدرش، ویلیام ای. کلارک و مادرش، کاترین لوئیز استافر بودند. او در فرانسه و ایالت نیویورک آمریکا تحصیل کرد و در سال ۱۸۹۹ با اخذ مدرک کارشناسی حقوق از دانشگاه ویرجینیا فارغ‌التحصیل شد.
حرفه و سرگرمی‌ها

کلارک یکی از شرکای شرکت حقوقی کلارک و روت در بوت، مونتانا بود. او همچنین در هیئت‌مدیرهٔ چندین شرکت معدنی و وابسته به صنایع متعلق به پدرش، فعالیت می‌کرد.
حرفه و سرگرمی‌ها > مجموعهٔ کتاب

در اواسط دههٔ ۱۹۱۰ میلادی، کلارک برای تفریح و سرگرمی، شروع به جمع‌آوری مجموعه‌کتاب‌های تاریخی و مطبوعات فاخر کرد (قبلاً نیز برای سرگرمی کتاب می‌خرید). در سال ۱۹۱۹، کلارک با استخدامِ رابرت ای. کوان، کتاب‌شناس، کوشید از راهنمایی‌های او در خریدن کتاب‌های مناسب و نیز تدوین فهرست کتب کتابخانه بهره ببرد. در سال ۱۹۲۰، جان هنری نش اهل سان‌فرانسیسکو، اولین نسخه از این فهرست را منتشر کرد.
حرفه و سرگرمی‌ها > بشردوستی

کلارک، فیلارمونیک لس‌آنجلس را بنیان نهاد که در سال ۱۹۱۹ در سالن اجتماعات ترینیتی فعالیتش را آغاز کرد. پس از مرگ کلارک در سال ۱۹۳۴، کتاب‌خانهٔ شخصی‌اش که شامل کتب و نسخ خطی کمیاب بود، تحت عنوان «کتاب‌خانهٔ یادبود ویلیام اندروز کلارک» به دانشگاه کالیفرنیا، لس‌آنجلس اهدا شد. وی همچنین برای ساخت هالیوود بول کمک مالی کرد.
زندگی شخصی

در سال ۱۹۰۲، کلارک با میبل دافیلد فاستر (زادهٔ ۱۸۸۰ – درگذشتهٔ ۱۹۰۳) ازدواج کرد. همسرش پس از تولد پسرشان، بر اثر ابتلا به بیماری سپتیسمی درگذشت.
ویلیام اندروز کلارک سوم (زادهٔ ۱۹۰۲ – درگذشتهٔ ۱۹۳۲) در سال ۱۹۳۲ بر اثر سانحهٔ هوایی در آریزونا چشم از جهان فروبست.
در سال ۱۹۰۷، کلارک با آلیس مک مأنوس (زادهٔ ۱۸۸۳ – درگذشتهٔ ۱۹۱۶) که بومی نوادا بود، ازدواج کرد. آن‌ها پس از ازدواج در اوایل دههٔ ۱۹۱۰ به لس‌آنجلس مهاجرت کردند. (شهر کلارک، نوادا به افتخار پدرش نام‌گذاری شده‌است). خانهٔ این زوج در بلوار آدامز و خیابان سیمارون در زمینی است که امروزه کتاب‌خانهٔ کلارک در آن قرار دارد.
کلارک همچنین روابط عاشقانه‌ای با مردان داشت. در میان معشوقه‌هایش، هریسون پست بارز و برجسته بود. او مجموعه‌نامه‌های اسکار وایلد کلارک به لرد آلفرد داگلاس را رونویسی می‌کرد. کلارک همچنین مسئولیت طراحی داخلی کتاب‌خانهٔ کلارک را به هریسون پست سپرد. بر اساس گفتهٔ کارکنان کتابخانه، تصویر ۱۳ مرد برهنه روی سقف منقش کتابخانه، همگی سیمای هریسون پست داشتند. پست در عمارتی روبه‌روی خانهٔ کلارک در خیابان سیمارون زندگی می‌کرد. پس از مرگ کلارک، هریسون پست ثروت هنگفتی از او به میراث برد.
زندگی شخصی > مرگ

کلارک در ۱۴ ژوئن ۱۹۳۴ در سالمون لیک، مونتانا چشم از جهان فروبست. او در مقبرهٔ خانوادگی که خود در جزیره‌ای در دریاچهٔ سیلوان واقع در قبرستان ابدی هالیوود ساخته بود، به خاک سپرده شد. هر دو همسر و پسر وی نیز در این مقبره دفن شده-اند.
محسن نجفی قزوینی

محسن آقانجفی معروف به محسن قزوینی، یکی از علماء و مجتهدین بنام و معروف قزوین بود و بیش از بیست سال (۱۲۹۶–۱۳۱۹ ش) امام جماعت مسجد جامع عتیق قزوین را به عهده داشت. وی در میان اهالی قزوین مشهور به تبحّر در تفسیر قرآن و نطق‌های آتشین علیه حکومت رضا شاه بود.
تولد

محسن در یک خانوادهٔ تجار و مذهبی در تهران در سال ۱۲۵۶ هجری شمسی به دنیا آمد.
تحصیلات

وی در کودکی نزد استادان خصوصی به تحصیل مقدمات ادبیات فارسی، ادبیات عرب و علوم دینی پرداخت. در سن ۱۹ سالگی به تشویق معلم و خانواده خود برای ادامه تحصیل راهی نجف و سامرا شد و در حوزهٔ علمیه صدر نجف مشغول به درس شد. وی نزد استادان بزرگ و فضلای آنرمان نجف همچون آخوند خراسانی، فاضل شرابیانی و سید ابوالحسن موسوی، مشهور به اصفهانی به مدت بیست دو سال به کسب علوم دینی و حوزوی پرداخت و در آخر تحصیلات خود از این مرجع شیعه، درجه اجتهاد دریافت کرد.
سید ابوالحسن اصفهانی در دست نوشتهٔ خود محسن نجفی را مجتهدی فاضل با کرامتی بالا قلمداد می‌کند و تحصیلات عالیه فقهی و دانش مذهبی او را مورد تأیید و تفسیر وی از قرآن و احادیث را مطابق اصول می‌داند
محسن بعد از پایان تحصیلاتش در نجف به دعوت عده‌ای از متدینان و تجار قزوین، به قزوین می‌آید و دراین شهر سکونت اختیار می‌کند و از همان ابتدا مورد استقبال مردم قرار می‌گیرد و امامت جماعت مسجد جامع عتیق را به عهده می‌گیرد و در مدرسه التفاطیه قزوین مشغول به تدریس
علوم دینی و معارف می‌شود. (عکس)
زندگی‌نامه و فعالیت‌ها

محسن آقانجفی به تبعیّت از استاد خود آخوند خراسانی از جنبش مشروطیت پشتیبانی می‌کند و به طرفداری از فتوای مراجع ثلاث می‌پردازد و مخالفتی. با روی کار آمدن حکومت رضا شاه نمی‌کند. امّا زمانی که رضا شاه دستور کشف اجباری حجاب را صادر می‌کند وی شدیدأ با آن مخالفت می‌ورزد و با قاطعیت علیه آن از بالای منبر و کلاس‌های درس به ایراد سخن می‌پردازد.
وی چندین بار به علت نطق‌های مخالف حکومت و سرپیچی از اوامر امنیتی به وسیله عوامل رژیم رضا شاه و شهربانی وقت قزوین بازداشت می‌شود و هربار در اثر فشار مردم و بزرگان شهر آزادی خود را بدست می‌آورد.
نقل است از دختر ایشان خانم فاطمه نساء آقا نجفی و چند تن از اهالی قزوین که شیخ محسن یکبار بر روی منبرمسجد جامع به تهدید مأموران امنیتی اشاره می‌کند که گفته بودند «اگر ادامه بدهید عمامه از سرتان برمی‌داریم» در پاسخ چنین بیان می‌کند «ما حاضریم شما عمامه از سرما بردارید، امّا این عمامه را باید با سر برداشت و این هم افتخاری است در آئین ما». در آنزمان این جواب شیخ محسن بین اهالی قزوین بسیار معروف می‌شود.
از یک طرف پایداری آقا شیخ محسن آقا نجفی در ادامهٔ فعالیت‌های سیاسی و از طرف دیگر به علت سختگیری‌های مأموران حکومتی در سخنرانی‌ها و بازداشت‌های مکرّر او، به‌طوری که در بعضی مواقع در پایان هرسخنرانی وی می‌بایست به همراه چند مأمور امنیتی به شهربانی برده شود و گاهأ از چند ساعت تا چند روز در بازداشت به‌سر ببرد، این فشارهای حکومتی وی را بر این داشت تا قسمتی از خانهٔ مسکونی خود را در محله تنور سازان قزوین بود به یک «حسینیه» تبدیل کند تا بتواند به گمان خود آزادانه به وظیفهٔ شرعی اش در ترویج دین و ارشاد مردم بپردازد.
محمّدعلی گلریز در کتاب خود مینودر یا باب‌الجنة قزوین می‌نویسد. شیخ محسن آقا نجفی در قسمتی از منزل مسکونی خود، اقدام به احداث یک آب‌انبار عمومی می‌کند تا اهالی محل که از کمبود آب آشامیدنی در رنج بودند بهره‌مند گردند و در قسمتی دیگر یک «حسینیه» برای تشکیل کلاس‌های درس فقه، تفسیر و قرائت قرآن می‌سازد.
شیخ محسن آقانجفی با خانم سیده سکینه از خاندان لنکرانی‌های قزوین ازدواج می‌کند و حاصل این ازدواج دو پسر به نام‌های محمد و عبدالحمید و دو دختر فاطمه و فاطمه نساء آقا نجفی می‌باشد. فرزند اول راه پدر را برمی‌گزیند. شیخ محمد آقانجفی ابتدا در نزد پدر، بعد در مدرسه فیضیه قم نزد بروجردی به تحصیل علوم دینی می‌پردازد.
درگذشت

محسن آقانجفی در ۶۳ سالگی فوت می‌کند و در صحن حیاط امامزاده حسین قزوین به خاک سپرده می‌شود. از وی تألیفاتی در خصوص حدیث و تفسیر قران و در باب فلسفهٔ رسالت باقی مانده‌است.
دست نوشته ابوالحسن اصفهانی به محسن آقانجفی
تعدادی از طلاب مدرسه التفاطیه قزوین
ویلیام پاکا

| ویلیام پاکا | ویلیام پاکا |
| --- | --- |
قاضی دادگاه بخشی ایالات متحده برای بخش مریلند: قاضی دادگاه بخشی ایالات متحده برای بخش مریلند
دوره مسئولیت ۲۲ دسامبر ۱۷۸۹ – ۱۳ اکتبر ۱۷۹۹: دوره مسئولیت ۲۲ دسامبر ۱۷۸۹ – ۱۳ اکتبر ۱۷۹۹
گمارنده: جورج واشینگتن
پس از: تأسیس کرسی طبق 1 stat. ۷۳
پیش از: جیمز وینچستر
سومین فرماندار مریلند: سومین فرماندار مریلند
دوره مسئولیت ۲۲ نوامبر ۱۷۸۲ – ۲۶ نوامبر ۱۷۸۵: دوره مسئولیت ۲۲ نوامبر ۱۷۸۲ – ۲۶ نوامبر ۱۷۸۵
پس از: توماس سیم لی
پیش از: ویلیام اسمالوود
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ویلیام پاکا ۳۱ اکتبر ۱۷۴۰ ابینگدام، استان مریلند، آمریکای بریتانیا
درگذشته: ۱۳ اکتبر ۱۷۹۹ (۵۸ سال) کشت وای، شهرستان کوئین‌آن، مریلند
آرامگاه: کشت وای شهرستان کوئین‌آن، مریلند
تحصیلات: دانشگاه پنسیلوانیا (B.A., M.A.) معبد داخلی حقوق-خوانی
امضا: 
ویلیام پاکا (William Paca) (زادهٔ ۳۱ اکتبر ۱۷۴۰ – درگذشتهٔ ۱۳ اکتبر ۱۷۹۹)، از پدران بنیان‌گذار ایالات متحده آمریکا و یکی از امضاءکنندگان انجمن قاره‌ای و اعلامیه استقلال ایالات متحده آمریکا بوده‌است. او نمایندهٔ مریلند در نخستین و دومین کنگره قاره‌ای، فرماندار مریلند و قاضی فدرال ایالات متحده آمریکا برای منطقهٔ مریلند بوده است.
اوایل زندگی

پاکا در ۳۱ اکتبر ۱۷۴۰ در ابینگدام، ایالت مریلند، آمریکای بریتانیا چشم به جهان گشود. او در سال ۱۷۵۲ وارد مدرسه در آکادمی فیلادلفیا و مدرسه خیریه شد و به کالج فیلادلفیا (دانشگاه پنسیلوانیا کنونی) رفت و در سال ۱۷۵۹ با مدرک کارشناسی هنر از کالج فیلادلفیا فارغ‌التحصیل شد. او همچنین در سال ۱۷۶۲ مدرک کارشناسی‌ارشد خود را در رشتهٔ هنر از همان مؤسسه دریافت کرد. اگرچه این رشته نیازی به مطالعه و تحصیل بیشتر نداشت ولی پاکا به تنهایی درخواست آن را داشت و از شرایط خوبی نیز برخوردار بود. او همچنین در معبد داخلی در لندن شرکت کرده و در سال ۱۷۶۱ به همراه استفان بوردلی درس حقوق خواند و در همان سال در هیئت وکلا پذیرفته شد. پاکا در سال ۱۷۶۳ وارد مرحلهٔ تمرین خصوصی در آناپلیس شد.
پاکا فرزند جان پاکا (زادهٔ حدود ۱۷۱۲ – درگذشتهٔ ۱۷۸۵) که یک مزرعه‌دار ثروتمند در منطقهٔ انگلیسی و الیزابت اسمیت (درگذشتهٔ ۱۷۶۶) بود. او دومین پسر خانواده پس از برادرش بزرگش، آکیلا بوده و پنج خواهر داشت. پاکا از مری چو که دختر یکی از مزرعه‌داران برجستهٔ مریلند بود، خواستگاری کرده و در ۲۶ مه ۱۷۶۳ با یکدیگر ازدواج کردند. آنها صاحب سه فرزند شدند گرچه فقط پسرشان، جان فیلمون به سن بزرگسالی رسید و بقیه در کودکی از دنیا رفتند.