هیو لوری
بازیگری

جایزه پرییر، مسیر را برای اجرای سلار تیپز در وست اند مهیا کرد. علاوه بر آن نسخه‌ای تلویزیونی از این نمایش تهیه شد که در می ۱۹۸۲ روی آنتن رفت. این نمایش تلویزیونی موجب شد که لوری، فرای و تامپسون به همراه بن التون، رابی کولترین و سیبان ردموند برای نوشتن نمایشنامه و بازی در شوی کمدی دیگری برای تلویزیون گرانادا انتخاب شوند. این شو در دو فصل اجرا شد.
فرای و لوری همکاری خود را طی دهه‌های ۸۰ و ۹۰ در پروژه‌های متعددی ادامه دادند. سریال بلک‌ادر از مهم‌ترین نمونه‌های این همکاری‌ها محسوب می‌شود. این سریال که برای کانال یک بی‌بی‌سی تهیه شده بود بین سال‌های ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۹ پخش می‌شد. داستان هر قسمت در زمینه تاریخی متفاوتی می‌گذشت. بن التون و ریچارد کرتیس نویسندگان این مجموعه بودند. فرای و لوری نقش‌های مکمل این سریال را بازی می‌کردند و روآن اتکینسون عهده‌دار نقش اصلی به نام ادموند بلک‌ادر بود. لوری کاراکترهای مختلفی را بازی می‌کرد که مهم ترینشان شاهزاده جرج و سروان جرج بودند. لوری و فرای در پروژه‌های دیگری نیز همکاری کردند؛ یک کمدی برای بی‌بی‌سی به نام کمی لوری و فرای و جیوِز و ووستر. نقش لوری در این کمدی برتی ووستر بود، کارفرمای مهربان و احمق جیوِز. همکاری لوری و فرای در تئاترهای خیریه، شوهای کمدی تلویزیونی و فیلم دوستان پیتر همبازی بوده‌اند. این دو در سال ۲۰۱۰ برای شوی اتحاد دوباره فرای و لوری به هم پیوستند.
لوری در فیلم تلویزیونی نامه‌هایی از یک خلبان بمب افکن (۱۹۸۵) تولید تلویزیون تِیمز، به کارگردانی دیوید هاجسون ظاهر شد. لوری در این فیلم نقشی کاملاً جدی بر عهده داشت. فیلم بر اساس‌نامه‌هایی ساخته شده بود که خلبان جی.آر. ای هاجسون به خانه می‌فرستاد. این خلبان طی عملیاتی در سال ۱۹۴۳ کشته شده بود.
در سال ۱۹۸۶، لوری در ویدئوی تک‌آهنگ چهارمین تجربه از کیت بوش بازی کرد. در ۱۹۹۲ او در ویدئویی برای تک‌آهنگ آنی لنوکس با نام راه رفتن روی شیشه شکسته ظاهر شد. در این ویدئو با گریم و لباسی از دوره جرجین انگلستان ظاهر شد که یادآور نقش پرنس جرج در سریال بلک ادر بود. همبازی او در این ویدئو جان مالکوویچ بود که با گریمی نظیر گریم نقشش وایکنت والمونت در فیلم پیوند خطرناک (۱۹۸۸) در ویدئو ایفای نقش کرد.
آخرین نقش‌های سینمایی لوری عبارت بودند از حس و حساسیت (۱۹۹۵)، ۱۰۱ سگ خالدار(۱۹۹۶)، شاید عزیزم (۲۰۰۰)، دختری از ریو (۲۰۰۴) و سه فیلم از مجموعه استوارت کوچولو.
در ۱۹۹۶، نخستین رمان لوری به نام اسلحه فروش -به انگلیسی The Gun Seller- منتشر شد. این رمان مهیج بغرنج که به لحنی طنزگونه نوشته شده بود در زمان خود پرفروش‌ترین بود. بعد از موفقیت کتاب اول، لوری مشغول تهیه فیلم نامه‌ای بر اساس آن کتاب و نوشتن کتاب دومی با نام سربازهای کاغذی بوده‌است. در سال ۱۹۹۸، لوری نقش مختصری به عنوان بازیگر مهمان در سریالدوستان داشت.
از سال ۲۰۰۲، لوری در مجموعه‌های متعدد تلویزیونی بریتانیایی در نقش‌های اصلی و مهمان حضور داشته‌است. در ۲۰۰۳، او کمدی تلویزیونی چهل و چند را کارگردانی و در آن بازی کرد. در ۲۰۰۱، او برای یک قسمت از سریال مرد خانواده صداپیشگی کرد. لوری در کارتون پرستون خوکه صداپیشه کاراکتر آقای گرگ بود. در ۲۰۰۴ او هنرپیشه مهمان شوی لنی هنری بود.
شهرت لوری در آمریکا از سال ۲۰۰۴ آغاز شد. در این سال او عهده‌دار نقش اصلی سریال شبکه فاکس، هاوس ام. دی -به انگلیسی House, M.D- شد. پزشک بدخلق متخصص طب تشخیصی در بیمارستان آموزشی پرینستون. لوری برای بازی دراین نقش با لهجه آمریکایی سخن می‌گوید. لوری ویدئوی آزمایشی برای گرفتن این نقش را در هنگام فیلم‌برداری پرواز ققنوس در نامیبیا، ضبط کرد. او توالت هتلش را برای اینکار انتخاب کرد چون به نظرش مناسب‌ترین نور ممکن را داشت. لهجه آمریکایی لوری در این ویدئوی آزمایشی به قدری قانع‌کننده از کار درآمد که برایان سینگر تهیه‌کننده سریال که نمی‌دانست این بازیگر انگلیسی است، او را دقیقاً نمونه‌ای گیرا از هنرپیشگان آمریکایی دانست که در جستجویشان است. لوری زمان بین برداشت‌های سریال و در زمان فیلمنامه خوانی هم به لهجه آمریکایی سخن می‌گوید. اما به هنگام کارگردانی اپیزود لاک داون، او از لهجه مادریش استفاده کرد.
در سال ۲۰۰۵ او برای ایفای نقش دکتر هاوس، نامزد دریافت جایزه امی شد. پس از ناکامی در دریافت این امی، لوری در ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷، برای بازی در نقش هاوس دو گلدن گلاب و در ۲۰۰۷ و ۲۰۰۹ دو اسکرین آکتورز گیلد اوارد دریافت کرد. حقوق لوری در این سریال نیز به طرز چشم‌گیری افزایش یافت و از مرز ۳۵۰٬۰۰۰ به ازای هر اپیزود نیز گذشت. لوری در امی ۲۰۰۶ نامزد نشد به نظر می‌رسد ناخرسندی تهیه‌کنندگان فاکس در این امر بی تأثیر نبوده باشد، اما این باعث نشد او در میان پرده کوتاهی که ویژه امی آن سال آماده شده بود شرکت کند. او به عنوان یکی از اهداکنندگان جوایز با هلن میرن به روی سن آمد و متن خود را به زبان فرانسه بیان کرد. از آن زمان او به‌طور منظم برای جوایز امی سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۰، نامزد بوده‌است. موفقیت او در بازیگری به وضع مالی او هم تسری پیدا کرد. در ۲۰۱۰، نشریه تی وی گاید دستمزد بیش از ۴۰۰٫۰۰۰ دلاری او برای هر قسمت را در بین بازیگران مرد سریال‌های درام، بالاترین اعلام کرد.
در اوت سال ۲۰۰۷ لوری در مستند بی‌بی‌سی که به مناسبت تولد پنجاه سالگی استیون فرای ظاهر شد. در سال ۲۰۰۸ لوری در فیلم سلاطین خیابان در مقابل کیانو ریوز و فارست ویتاکر در نقش کاپیتان جیمز بیگیز بازی کرد. در ۲۰۰۹ او برای کاراکتر دکتر سوسک در انیمیشن هیولاها علیه بیگانگان صداپیشگی کرد. در کریسمس همان سال او در شوی ساتردی نایت لایو حاضر شد و در پایان مونولوگش مخلوطی از سه آواز کریسمس اجرا کرد.
در سال ۲۰۰۹، لوری برای بار دوم صداپیشه مهمان مجموعه مرد خانواده بود. در این حضور او کاراکتر دکتر هاوس و نیز لهجه آمریکایی خودش را هجو می‌کرد. در ۲۰۱۰، لوری در فیلم مستقل پرتقال‌ها نقش آفرینی کرد. کمدی رمانتیکی که به کارگردانی جولیان فارینو ساخته شده بود.
در هشتم فوریه ۲۰۱۲، فاکس اعلام کرد که فصل هشتم سریال هاوس آخرین فصل آن خواهد بود.