stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کریستوفر گریناپ

| کریستوفر گریناپ | کریستوفر گریناپ |
| --- | --- |
کریستوفر گریناپ به عنوان فرماندار: کریستوفر گریناپ به عنوان فرماندار
سومین فرماندار کنتاکی: سومین فرماندار کنتاکی
دوره مسئولیت ۵ سپتامبر ۱۸۰۴ – ۱ سپتامبر ۱۸۰۸: دوره مسئولیت ۵ سپتامبر ۱۸۰۴ – ۱ سپتامبر ۱۸۰۸
معاون: جان کالدول توماس پوزی
پس از: James Garrard
پیش از: چارلز اسکات
نهم وزیر ایالت کنتاکی: نهم وزیر ایالت کنتاکی
دوره مسئولیت ۳ فوریه ۱۸۱۳ – ۱۳ مارس ۱۸۱۳: دوره مسئولیت ۳ فوریه ۱۸۱۳ – ۱۳ مارس ۱۸۱۳
فرماندار: ایساک شلبی
پس از: مارتین دی. هاردین
پیش از: مارتین دی. هاردین
عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از کنتاکی حوزهٔ اولین: عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از کنتاکی حوزهٔ اولین
دوره مسئولیت ۹ نوامبر ۱۷۹۲ – ۳ مارس ۱۷۹۷: دوره مسئولیت ۹ نوامبر ۱۷۹۲ – ۳ مارس ۱۷۹۷
پس از: کرسی کنگره‌ای جدید
پیش از: توماس تری دیویس
عضو سنای کنتاکی: عضو سنای کنتاکی
دوره مسئولیت ۱۷۹۲: دوره مسئولیت ۱۷۹۲
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: حدود ۱۷۵۰&#۱۶۰;(۱۷۵۰) شهرستان فرفکس، مستعمره ویرجینیا، آمریکای بریتانیا
درگذشته: ۲۷ آوریل ۱۸۱۸ (۶۸ سال) فرانکفورت، کنتاکی، U.S.
آرامگاه: قبرستان فرانکفورت
حزب سیاسی: حزب دموکرات-جمهوری‌خواه
همسر(ان): مری کاترین پاپ
تخصص: سرباز، وکیل، نقشه‌بردار
امضا: 
خدمات نظامی: خدمات نظامی
وفاداری: ایالات متحده
خدمت/شاخه: ارتش قاره‌ای،  شبه‌نظامیان ویرجینیا
درجه: سرهنگ
جنگ‌ها/عملیات‌: جنگ انقلابی
کریستوفر گریناپ (Christopher Greenup) (حدود ۱۷۵۰ تا ۲۷ آوریل ۱۸۱۸ میلادی)، سیاستمدار آمریکایی بود که به عنوان نماینده ایالات متحده و سومین فرماندار کنتاکی بود. در مورد سال‌های اولیه زندگی او اطلاعات کمی در دسترس است؛ اولین موارد ثبت‌شدهٔ قابل اعتماد در مورد او، اسنادی است که خدماتش را در جنگ انقلابی را ثبت کرده، در حالیکه به عنوان رسدبان یکم (ناوبان یکم) در ارتش قاره‌ای و سرهنگ در شبه‌نظامیان ویرجینیا خدمت می‌کرد.
گریناپ پس از خدماتش در جنگ، به آرامسازی مناطق فرا-آپالاشی ویرجینیا کمک کرد. او در سیاست درگیر شده و نقش فعالی را در سه تا از ده قراردادهای ایالتی ایفا کرد که در آن جدا شدن کنتاکی از ویرجینیا در ۱۷۹۲ میلادی تثبیت شد. او یکی از اولین نمایندگان ایالتی بود و در مجمع عمومی کنتاکی قبل از انتخاب شدنش به عنوان فرماندار خدمت کرد، در رقابتی که به دلیل معروفیت بالایش بدون معارض برنده شد.
دوره گریناپ در این سمت با اتهاماتی مبنی بر شراکت او در «تئوری توطئه بر» جهت تطبیق کنتاکی با اسپانیا قبل از جدایی کنتاکی از ویرجینیا خدشه دار شده بود، اما او قویاً و به‌طور موفقیت‌آمیزی این اتهامات را رد کرد. پس از دورهٔ تصدی‌اش به عنوان فرماندار، در حوضه‌های سیاسی فعالیت کمتری داشت. در ۲۷ آوریل ۱۸۱۸ میلادی فوت کرد. شهرستان گریناپ، کنتاکی و مرکز آن شهرستان هردو به افتخار او نامگذاری شده‌اند.
اوان زندگی در ویرجینیا

کریستوفر گریناپ به احتمال زیاد در شهرستان فرفکس در مستعمرات ویرجینیا حول ۱۷۵۰ میلادی بدنیا آمد. والدین او جان و الیزابت (ویتن) گریناپ بودند. تحصیلات ابتدایی او در مدارس محلی این ناحیه بودند. او نقشه‌برداری و حقوق را تحت تدریس سرهنگ چارلز بینز در شهرستان شهر چارلز ویرجینیا فرا گرفت. طی جنگ انقلابی آمریکا در هنگ قاره‌ای افزوده به عنوان ناوبان یکم (رسدبان یکم) خدمت کرد و ممکن است در براندی‌وین و جرمن‌تاون عملیاتی را دیده باشد. او از مأموریتش طی اردوکشی دره فورج در ۱۷۷۸ میلادی انصراف داد، اما بعدها به عنوان سرهنگ در قالب شبه‌نظامیان ویرجینیا خدمت نمود.
گریناپ در ۱۷۸۱ میلادی کمک کرد تا ناحیه‌ای که اکنون به شهرستان لینکلن کنتاکی شناخته می‌شود را آرام سازد، جایی که به عنوان نقشه‌بردار و دلال زمین فعالیت نمود. او در ۱۷۸۲ میلادی جهت انجام امور حقوقی در دادگاه شهرستان پذیرفته شد. پس از ایجاد شهرستان کنتاکی در ۱۷۸۳ میلادی در ویرجینیا در هیئت وکلای دادگاه بخش هارودسبورگ پذیرفته شد و از ۱۷۸۵ تا ۱۷۹۲ میلادی به عنوان کارمند دفتری خدمت نمود. او در ۱۷۸۳ میلادی به یکی از متولیان اصلی «مدرسه علوم دینی ترانسیلوانیا» (بعدها به «دانشگاه ترانسیلوانیا» تبدیل شد) مبدل شد. او دو دسته زمین در لکسینگتون خرید و به عنوان دبیر متولیان شهر خدمت نمود.
گریناپ در ۱۷۸۵ میلادی به عنوان نماینده شهرستان فیت برای یک دوره در خانه نمایندگان ویرجینیا انتخاب شد. او طی دوره خدمتش به همراه بنجامین لوگان و جیمز گارارد مسئول یک کمیته جهت توصیه در رابطه با تقسیم‌بندی بیشتر ناحیه‌ای شد که بعدها به آن کنتاکی گفتند. همچنین این کمیته مسئول بازبینی کنش‌ها و نقشه‌برداری خشکی و آب در آن ناحیه بود. این کمیته در نهایت ایجاد سه شهرستان جدید به نام‌های بوربون، مدیسون و مرسر را توصیه کرد. هنگامی که شهرستان مرسر اواخر همان سال ایجاد شد، گریناپ در آنجا به عنوان یک قاضی انتخاب شد. در ۱۷۸۶ میلادی، گریناپ به عنوان متصدی در هیئت اعضامی علیه شاونیز در شهرستان اوهایو خدمت کرد.
طی این زمان گریناپ به پیشه حقوق در شهرستان فایت ادامه داد و چندین مورد دیگر از علاقه‌مندی‌هایش را نیز دنبال کرد. او عضو مؤسس باشگاه سیاسی دانویل بود و در ۱۷۸۷ میلادی به جامعه کنتاکی برای ترویج دانش مفید پیوست. فرمانداران آینده کنتاکی چون ایساک شلبی و جیمز گارارد و همچنین قاضی دیوان عالی آینده، توماس تاد نیز از اعضای این جامعه بودند. در ۱۷۸۹ میلادی او به سازماندهی جامعه صنعتگران کنتاکی پیوست. بعدها او در شرکت رودخانه کنتاکی مشغول به کار شد که خود را وقف ارتقاء زیرساخت‌های رودخانه کنتاکی کرده بودند.
در ۹ ژوئیه ۱۷۸۷، گریناپ طی بازگشت مختصری به ویرجینیا با مری کاترین («کتی») پاپ اهل شهرستان هانوفر ویرجینیا ازدواج کرد. این زوج دو فرزند داشتند، نانسی و ویلیام.
کتابشناسی

کریستوفر گریناپ در دایرکتوری زندگی‌نامه‌ای کنگره ایالات متحده
Clark, Thomas D.; Margaret A. Lane (2002). The People's House: Governor's Mansions of Kentucky. The University Press of Kentucky. ISBN 0-8131-2253-8.
Encyclopedia of Kentucky. New York City, New York: Somerset Publishers. 1987. ISBN 0-403-09981-1.
Everman, H.E. (1981). Governor James Garrard. Cooper's Run Press.
Harrison, Lowell H. (1992). "Greenup, Christopher".  In Kleber, John E. (ed.). The Kentucky Encyclopedia. Associate editors: Thomas D. Clark, Lowell H. Harrison, and James C. Klotter. Lexington, Kentucky: The University Press of Kentucky. ISBN 0-8131-1772-0.
Hopkins, James F. (2004). "Christopher Greenup".  In Lowell Hayes Harrison (ed.). Kentucky's Governors. Lexington, Kentucky: The University Press of Kentucky. ISBN 0-8131-2326-7.
"Kentucky Governor Christopher Greenup". National Governors Association. Retrieved April 4, 2012.
Powell, Robert A. (1976). Kentucky Governors. Danville, Kentucky: Bluegrass Printing Company. ASIN B0006CPOVM. OCLC 2690774.
"Secretary of State Christopher Greenup". Kentucky Secretary of State. Archived from the original on 4 November 2010. Retrieved May 9, 2011.
Speed, Thomas (1894). The Political Club, Danville, Kentucky, 1786–1790. John P. Morton.
Trowbridge, John M. "Kentucky's Military Governors". Kentucky National Guard History e-Museum. Kentucky National Guard. Archived from the original on May 27, 2010. Retrieved April 23, 2010.
Ward, Harry M. "Greenup, Christopher" (1750-1818), governor and congressman. American National Biography. Retrieved 24 Oct. 2021.
برای مطالعه بیشتر

Brown, Orlando (April 1951). "The Governors of Kentucky [1792–1825]". The Register of the Kentucky Historical Society. 49: 102–106.
Jourdan, Elise Greenup (1992). Early Families of Southern Maryland. Vol. 1. Westminster, Maryland: Family Line Publications.
کمال سامع

کمال سامع (۲۳ اسفند ۱۳۲۲ – ۲ اردیبهشت ۱۳۶۱) موسیقی‌دان و نوازندهٔ سرشناس ساز نی بود. کنسرت «باغبان حرامت باد» در جشن هنر شیراز و آلبوم موسیقی دیلمان با صدای محمدرضا شجریان از آثار او است. وی در سال ۱۳۶۱، به اتهام واهی اطلاع از طرح کودتای نوژه، توسط عوامل جمهوری اسلامی در زندان اوین به جوخهٔ تیرباران سپرده و اعدام شد.
| کمال سامع | کمال سامع |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: حسن سامع
زاده: ۲۳ اسفند ۱۳۲۳ اصفهان
درگذشته: ۲ اردیبهشت ۱۳۶۱ (۳۸ سال) تیرباران در زندان اوینتهران، ایران
ژانر: موسیقی ایرانی
پیشه: نوازنده
ساز(ها): نی
همکاری‌های مرتبط: محمدرضا شجریانحسین علیزادهپرویز مشکاتیانمحمدرضا لطفیجلال ذوالفنونداریوش طلایی
اعضای پیشین: مرکز حفظ و اشاعه موسیقی ایران
استاد(ها): حسین یاوری
کمال سامع در حال تک نوازی نی
اجرای کمال سامع در کنسرتی در خانه جوانان اصفهان
زندگی‌نامه

حسن سامع مشهور به کمال سامع، ۲۳ اسفند سال ۱۳۲۲ در محله خواجوی اصفهان متولد شد. او در مدرسه پهلوی اصفهان در مقطع ابتدایی تحصیل کرد. در طی این زمان گرایش به نقاشی سیاه‌قلم پیدا کرد. مقطع دورهٔ متوسطه را در دبیرستان ادب در رشته طبیعی تحصیل کرد و در دبیرستان فرهنگ با مدرک دیپلم رشتهٔ طبیعی فارغ‌التحصیل شد. او در دوران تحصیل به موسیقی علاقه‌مند شد و در کلاس‌های حسین یاوری حضور پیدا کرد و سبک و سیاق نی‌نوازی را از او آموخت.
از موسیقی‌دانان هم‌دورهٔ کمال سامع می‌توان به جلال‌الدین تاج اصفهانی، حسن کسائی، عباس غازی اصفهانی، عباس مدینه‌ای اشاره کرد. او به‌علت صاحب سبک بودن در نوازندگی نی، مورد توجه قرار گرفت و از سال ۱۳۴۳ تا ۱۳۴۷ در ارکستر دانش آموزان مدارس اصفهان همراه با هنرمندانی نظیرِ سهیلیان، نورده، طلاکش، سعادتی، تابش و حسین امیدی فعالیت هنری داشت. این ارکستر تحت نام «کلوپ هنری مدارس اصفهان» فعالیت می‌کرد. در همین زمان بود که سه‌بار رتبه اول نوازندگی را در مسابقات هنری دانش آموزان اصفهان به‌دست‌آورد و به اردوی سراسری در رامسر رفت و با بسیاری از هنرمندان موسیقی آشنا شد. رادیو اصفهان نیز قطعاتی از نواختن نی او را تحت نام «کمال اصفهانی» پخش کرد که اکنون آن اجراها در دسترس نیست.
با تأسیس «خانه جوانان اصفهان» در سال ۱۳۴۴ به مدیریت حبیب‌الله اشراقی، کمال سامع به اتفاق دوستانِ اهل موسیقی خود، مسعود امیدی، مروی، ناصر مرتضوی، حسین پورابوطالبی، رضا قربانیان، فرامرز کاظمی، خسرو چناریان، ناصر خیام‌باشی، جمشید برازنده و مجتبی شجاعی به خانه جوانان رفت و به اجرای کنسرت در شب‌های فرهنگی خانهٔ جوانان مشغول شد.
کمال سامع در سال ۱۳۴۸ به تهران رفت و فعالیت هنریش را در مرکز حفظ و اشاعه موسیقی ادامه داد. این مرکز وابسته به سازمان رادیو و تلویزیون ملی ایران بود که سال ۱۳۴۷ به مدیریت داریوش صفوت تأسیس شد. صفوت با گرد آوردن برخی از موسیقی‌دانان ایران، همچون نورعلی برومند، سعید هرمزی، عبدالله دوامی، محمود کریمی و یوسف فروتن و … توانست گروهی از هنرجویان نخبه را پرورش و به جامعه موسیقی تحویل دهد. کمال سامع پس از پذیرفته‌شدن در مرکز حفظ و اشاعه موسیقی، به جمع هنرمندانی مانند داوود گنجه‌ای، مجید کیانی، ناصر فرهنگ‌فر، جلال ذوالفنون، حسین علیزاده، پرویز مشکاتیان، داریوش طلایی، رضا شفیعیان، محمدرضا شجریان، محمدرضا لطفی، مارتا مانی‌زاده و… پیوست.
محمدرضا لطفی در گفتگویی تحت عنوان «ناگفته‌های محمدرضا لطفی از مرکز حفظ و اشاعه موسیقی» که در تاریخ ۱۳ اردیبهشت ۱۳۹۳ در سایت مرکز پژوهش‌های ایرانی و اسلامی منتشر شده است، در رابطه با این مرکز و اجرای برنامه موسیقی در ششمین جشن هنر شیراز می‌گوید:
ما هم در فاصله ۶ تا ۸ ماه با استاد برومند در قالب دو گروه کار کردیم. سرپرستی یک گروه را من برعهده داشتم و خانم مانی‌زاده، ناصر فرهنگ‌فر، حسین علیزاده، محمد مقدسی و حسن (کمال) سامع با ما بودند و سرپرستی گروه دیگر را ذوالفنون برعهده داشت که مجید کیانی، داریوش طلایی و ناصر فرهنگ‌فر و… او را همراهی می‌کردند. ما کارهای درویش‌خان را تمرین می‌کردیم و این آثار را برومند به من یاد می‌داد و من با گروه کار می‌کردم و نهایتاً برومند کنترل می‌کرد. رضوی سروستانی با گروه ذوالفنون، سه‌گاه طاهرزاده را اجرا می‌کرد و محمدرضا شجریان هم با گروه ما، ماهور را اجرا می‌کرد. من در همان تاریخ با شجریان آشنا شدم. در هر صورت ما به جشن هنر رفتیم و برنامه بسیار خوبی اجرا کردیم. در اصل جوانان فستیوال شیراز، خارجی‌ها و همه و همه برای اولین بار موسیقی‌ای را می‌شنیدند که بیش از ۵۰ سال از شنیدن آن فاصله گرفته بودند.
آثار

کمال سامع در ششمین دورهٔ جشن هنر شیراز در سال ۱۳۵۱ همراه با محمدرضا لطفی، حسین علی‌زاده، مارتا مانی‌زاده، محمد مقدسی، ناصر فرهنگ‌فر و محمدرضا شجریان، کنسرت «باغبان حرامت باد» را با صدای شجریان اجرا کرد.
کمال سامع در دههٔ ۱۳۵۰ شمسی چندین برنامه برای کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان اجرا کرد. از جملهٔ این آثار، آلبوم دیلمان با صدای محمدرضا شجریان و با اهتمام کامبیز روشن‌روان بود.
او همچنین یکی از اعضای گروه علی اصغر زند وکیلی بود که هر هفته در «میامی» برنامه موسیقی اجرا می‌کردند. این گروه در تابستان سال ۱۳۵۵ در تلویزیون ملی ترانهٔ امشب شب مهتابه را به‌صورت زنده اجرا کردند. کمال سامع به همراه نادر گلچین نیز آثار مشترکی را در رادیو اجرا و ضبط کرد.
در سال ۱۳۵۴ به اهتمام کامبیز روشن‌روان، گویندگی نیکو خردمند، خوانندگی محمدرضا شجریان و نی کمال سامع، چندین صفحه گرامافون در خصوص آموزش دستگاه‌های موسیقی ایرانی ضبط و منتشر شد. «دستگاه چهارگاه» و «نغمه افشاری» و آلبوم «آواز» در دو کاست، از آن جمله‌اند. از دیگر هنرمندانی که در این مجموعه حضور داشتند می‌توان به اسماعیل تهرانی، هوشنگ ظریف، رحمت‌الله بدیعی، محمد دلنوازی و مهربانو توفیق اشاره کرد.
بازداشت و اعدام

کمال سامع در آبان سال ۱۳۶۰ در جشن تولد یکی از دوستان خود حضور یافت و به اجرای تکنوازی نی پرداخت و اواخر شب راهی خانه خود شد. دوستی که کمال سامع در مراسم جشن تولدش شرکت کرده بود، همان شب با یورش نیروی‌های امنیتی، به اتهام ارتباط با گروهی که به «گروه کودتای نوژه» معروف بود بازداشت شد. بنا به اعتراف یکی از دستگیرشدگان، فردای آن شب، با هجوم نیروهای امنیتی به خانهٔ کمال سامع، او نیز بازداشت و به زندان اوین منتقل شد.
کمال سامع سرانجام در ۲ اردیبهشت سال ۱۳۶۱، در سن ۳۸ سالگی به اتهام واهی اطلاع از طرح کودتای نوژه، توسط عوامل جمهوری اسلامی در زندان اوین به جوخهٔ تیرباران سپرده و اعدام شد.
پیکر کمال سامع در بهشت زهرای تهران، قطعهٔ ۹۱، ردیف ۵۵، شماره ۹ به خاک سپرده شد.
هنریته پرسبورگ

| هنریته پرسبورگ | هنریته پرسبورگ |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۰ سپتامبر ۱۷۸۸ نیمیخن، هلند
درگذشت: ۳۰ نوامبر ۱۸۶۳ (۷۵ سال) تری‌یر، راینلاند پروس
ملیت: هلندی، سپس پروسی
شناخته‌شده برای: مادر کارل مارکس
همسر: هاینریش مارکس
فرزندان: ۸ (شامل کارل مارکس و لویزا یوتا)
هِنریته پِرِسبورگ (انگلیسی: Henriette Pressburg؛ ۲۰ سپتامبر ۱۷۸۸ – ۳۰ نوامبر ۱۸۶۳) پس از ازدواج هنریته مارکس (انگلیسی: Henriette Marx) مادر فیلسوف سوسیالیست آلمانی، کارل مارکس بود.
زندگی

هنریته پرسبورگ پنجمین فرزند یک تاجر یهودی، در ۲۰ سپتامبر ۱۷۸۶ در نیمیخن هلند زاده شد. پدر او آیزاک هیمنس پرسبورگ مانند تمامی خاندان خود یک ثروتمند بود و در نساجی تجارت می‌کرد.
هنریته در سال ۱۸۱۴ در یک کنیسه با هرشل (هاینریش) مارکس ازدواج کرد و در مجموع نه فرزند بدنیا آورد که سومین آنها یکی از بزرگترین و تاثیرگذارترین فیلسوفان تاریخ گردید و نام کارل برآن نهاده شد. هنریش مارکس به همراه همسر خود [هنریته] و به قصد اینکه بتواند شغل شرافتمندانهٔ وکالت را حفظ کند به‌اجبار در کلیسای لوتری غسل تعمید دید و به کیش مسیحیت درآمد. 

هنریته پرسبورگ در نهایت به سال ۳۰ دسامبر ۱۹۶۸ یعنی سی سال پس از مرگ همسرش، درگذشت. پس از مرگ او نیز ثروت خوبی نصیب فرزندانش به ویژه کارل شد که البته کارل مارکس به ناچار میزان قابل توجهی از ارثیه خود را برای بدهی اش به عموی خویش پرداخت کرد.
منزل خانوادگی مارکس در هلند
هگزوز

در شیمی آلی، هگزوز به منوساکاریدی گفته می‌شود که دارای شش اتم کربن باشد؛ این ترکیبات دارای فرمول C6H12O6 هستند. هگزوزها با توجه به گروه عامل خود طبقه‌بندی می‌شوند. به عنوان مثال آلدوهگزوزها که دارای گروه آلدئید در موقعیت ۱ هستند و کتوهگزوزها که دارای گروه کتون در موقعیت ۲ می‌باشند.
آلدوهگزوزها

آلدوهگزوزها دارای چهار مرکز کایرال بوده و بنابراین جمعاً ۱۶ ایزومر فضایی آلدوهگزوزی محتمل است. پیکربندی D/L برمبنای جهت گیری گروه هیدروکسیل در موقعیت ۵ است و ربطی به جهت فعالیت نوری ندارد. D-آلدوهگزوزهای راست گردان عبارتند از:
D-Allose
D-Altrose
D-Glucose
D-Mannose
D-Gulose
D-Idose
D-Galactose
D-Talose
از این D-ایزومرها، همگی بجز D-آلتروز به‌طور طبیعی وجود دارند. با این حال D-آلتروز از برخی سوش‌های باکتری بوتیریویبرو فیبریسولونس (Butyrivibrio fibrisolvens)نیز جداسازی شده‌است.
آلدوهگزوزها > همی استال‌های حلقوی

از سال ۱۹۲۶ دانشمندان می‌دانستند که قندهای آلدوز ۶ کربنه، همی استال‌های حلقوی تشکیل می‌دهند. در طرح زیر، شکل همی استالی D-گلوکز و D-مانوز را می‌بینید:
کربن‌های شماره دار در فرم باز، معادل همان کربن‌ها در فرم همی استال هستند. تشکیل همی استال باعث می‌شود کربن شماره ۱ ،که در فرم باز به صورت متقارن است، در فرم همی استال به صورت نامتقارن درآید. این بدان معناست که گلوکز و مانوز (و همچنین سایر آلدوهگزوزها) هر یک دارای دو فرم حلقوی هستند. در محیط مایع، این فرم‌های حلقوی با فرم زنجیره باز در تعادل به سر می‌برند. با این حال فرم زنجیره باز کریستالیزه نمی‌شود؛ بنابراین در زمان کریستالیزه شدن، دو فرم حلقوی قابل جداسازی هستند. برای مثال، D-گلوکز یک کریستال آلفا را می‌سازد که دارای چرخش ویژه ۱۱۲+ درجه است و دمای ذوب آن ۱۴۶ درجه سانی گراد می‌باشد، در حالی که کریستال بتای آن دارای چرخش ویژه ۱۹+ درجه و دمای ذوب ۱۵۰ درجه سانتی گراد است.
کتوهگزوزها

کتوهگزوزها دارای سه مرکز کایرال هستند و از این رو هشت ایزومر فضایی محتمل است. از این میان تنها چهار D-ایزومر در طبیعت وجود دارند:
D-psicose
D-fructose
D-sorbose
D-tagatose
تنها آن دسته از هگزوزهایی که به‌طور طبیعی وجود دارند می‌توانند به وسیله مخمرها تخمیر شوند.
موتاروتاسون

گروه‌های عامل آلدئیدی و کتونی در این کربوهیدرات‌ها با گروه‌های عامل هیدروکسیل مجاور واکنش داده و به ترتیب همی استال‌ها و همی کتال‌ها رو تشکیل می‌دهند. ساختار حلقوی حاصله، مشابه پیران (pyran) است و پیرانوز نامیده می‌شود. این حلقه به‌طور خودبخودی باز و بسته می‌شود؛ که این امر اجازه چرخش (روتاسیون) حول پیوند بین گروه کربونیل و اتم کربن مجاور را فراهم می‌کند. این امر باعث می‌شود دو پیکربندی (configuration) حاصل شود (آلفا و بتا). این فرایند موتاروتاسیون خوانده می‌شود.
نقش زیستی

هگزوزها در بسیاری از مسیرهای بیوشیمیایی نقش مهمی بازی می‌کنند، از جمله در تولید انرژی در سلول ها، مسیرهای پیام رسانی، سنتز کربوهیدرات‌ها و همچنین تنطیم بیان ژن‌ها. شایع‌ترین هگزوزهای زیستی عبارتند از: D-گالاکتوز , D-گلوکز و D-مانوز.
کسیدی (خواننده)

| کسیدی | کسیدی |
| --- | --- |
کسیدی در می ۲۰۰۵: کسیدی در می ۲۰۰۵
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: بری آدریان ریس
زاده: ۷ ژوئیهٔ ۱۹۸۲ ‏(۴۲ سال) فیلادلفیا، پنسیلوانیا، U.S.
ژانر: هیپ هاپ هیپ هاپ ساحل شرقی
پیشه(ها): رپر، ترانه‌سرا
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۱– تاکنون
عضو کنونیِ: خانواده لارسینی
وبگاه: twitter.com/cassidy_larsiny
بری آدریان ریس (زاده ۷ ژوئیه ۱۹۸۲) که بیشتر با نام هنری خود کسیدی شناخته می‌شود، خواننده رپ آمریکایی اهل فیلادلفیا، پنسیلوانیا است. او شاید بیشتر برای تک‌آهنگ‌هایش «Hotel» (با حضور آر. کلی)، «بهتر نشو» (با حضور ماشوندا)، «من یک Hustla هستم»، «B-Boy Stance» شناخته شده‌است.
کسیدی برای اولین بار در اواخر دهه ۱۹۹۰ به خاطر سبک‌های آزاد و مسابقات خود به عنوان یک رپر مورد توجه قرار گرفت.
سویز بیتز، تهیه‌کننده موسیقی آمریکایی، کسیدی را در سال ۲۰۰۲ پیدا کرد و با او قراردادی امضا کرد که در سوابق کامل سطح تحت مدیریت سرگرمی راف رایدرز و J Records بود، که به او کمک کرد تا شهرت زیادی کسب کند. او با اولین آلبوم استودیویی خود شخصیت تقسیم شده که در مارس ۲۰۰۴ منتشر شد و در رتبه دوم بیلبورد ۲۰۰ ایالات متحده قرار گرفت، به شهرت رسید.
دیسکوگرافی

شخصیت تقسیم شده (۲۰۰۴)
من یک هوستلا هستم (۲۰۰۵)
BARS داستان بری آدریان ریس (۲۰۰۷)
نقدی (۲۰۱۰)
دا ساینس (۲۰۲۰)
فرمول دا (۲۰۲۰)
دا وایزمن (۲۰۲۱)
در حال حاضر در حال کار بر روی یک پروژه جدید با Eddy Cube (2021)
فیلم‌شناسی

۲۰۰۷: گانگستر آمریکایی بدون اعتبار
۲۰۰۹: روز بعدی هوا در نقش کاس
۲۰۱۱: قافیه و مجازات به عنوان خودش
۲۰۱۴: کونی مونتانا به عنوان یک رئیس محلی
الغادین، دیقه

Village در Gash-Barka, 25px اریتره
| Algheden | Algheden |
| --- | --- |
Village: Village
AlghedenLocation in Eritrea: AlghedenLocation in Eritrea
مختصات: ۱۵°۳۲′ شمالی ۳۷°۴۵′ شرقی﻿ / ﻿۱۵٫۵۳۳°شمالی ۳۷٫۷۵۰°شرقی﻿ / 15.533; 37.750: مختصات: ۱۵°۳۲′ شمالی ۳۷°۴۵′ شرقی﻿ / ﻿۱۵٫۵۳۳°شمالی ۳۷٫۷۵۰°شرقی﻿ / 15.533; 37.750
Region: Gash-Barka
District: Dghe
الغادین، دیقه یک منطقهٔ مسکونی در اریتره است که در Gash-Barka Region واقع شده‌است.
تانیا خلیل

| تانیا خلیل | تانیا خلیل |
| --- | --- |
Khalill in 2009: Khalill in 2009
نام هنگام تولد: Tânia Calil Padis Campos
زادهٔ: ۸ ژوئیهٔ ۱۹۷۷ ‏(۴۷ سال) سائو پائولو، برزیل
محل تحصیل: دانشگاه پرسبیتریان مکنزی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۵–تاکنون
قد: ۱٫۶۶ متر (۵ فوت ۵ اینچ)
همسر: ژایر اولیویرا (ا. ۲۰۰۵)
فرزندان: ۲
تانیا کالیل کامپوس د اولیویرا ( متولد ۸ ژوئیه ۱۹۷۷) بازیگر برزیلی است. خلیل از متخصص اطفال امیلیانو کامپوس و روان‌شناس ترزینیا کالیل کامپوس در محله پاتریج سائوپائولو متولد شد. نام هنری او خلیل از نام خانوادگی او کالیل گرفته شده‌است. او دومین دختر از سه دختر است و اصالتاً لبنانی و سوری است.
در ۱۰ دسامبر ۲۰۰۵، او با ژایر اولیویرا در سائوپائولو ازدواج کرد. اولیویرا که در آن زمان با نام Jairzinho شناخته می‌شد، یکی از اعضای گروه Balão Magico بود. او زمانی که اولیویرا در یک بار در سائوپائولو در حال آواز خواندن بود با شوهرش آشنا شد. این زوج دو دختر دارند، ایزابلا، متولد ۱۰ ژوئیه ۲۰۰۷، در بیمارستان سائو لوئیز، و لورا در ۵ مارس ۲۰۱۱، همچنین در بیمارستان سائو لوئیز به دنیا آمد.
فیلم‌شناسی > تلویزیون

| سال | عنوان | نقش | یادداشت | مرجع>  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۰۲ | Sabor da Paixão | سابرینا |  |  |
| ۲۰۰۴ | گالرا | پلورابل | استاد تاریخ |  |
| ۲۰۰۴ | Senhora do Destino | مارینالوا فریرا داسیلوا (نالوا) |  |  |
| ۲۰۰۶ | کبرا و لاگارتوس | نیکول اورتگا (نیکی) |  |  |
| ۲۰۰۷ | Pé na Jaca | پائولا | قسمت: "۲۰ مارس ۲۰۰۷" |  |
| ۲۰۰۸ | گوئرا و پاز | ویوی | قسمت: "Ricos & Pobres" |  |
| ۲۰۰۸ | کاسوس و آکاسوس | فابیانا | قسمت: " O Colar, O Cachorro e O DVD " |  |
| ۲۰۰۸ | کاسوس و آکاسوس | ایرا | قسمت: " A Nova Namorada, o Chefe eo Dia Fértil " |  |
| ۲۰۰۹ | کامینهو داس ایندیاس | ماریا ادواردا د موراس گاریدو (دودا) |  |  |
| ۲۰۱۱ | Acampamento de Férias 2 | دبورا | فصل ۲ |  |
| ۲۰۱۱ | فینا استامپا | لتیسیا فرناندس پرادو |  |  |
| ۲۰۱۲ | سلو خورخه | آیلا |  |  |
| ۲۰۱۳ | جویا رارا | دالیا هرناندز |  |  |
| ۲۰۱۶ | سرآشپزهای Grandes Pequeninos | ارائه کننده |  |  |
| ۲۰۱۷ | پراتا دا کاسا | تالیتا | قسمت: «کاما سوترکس» |  |
:
فیلم‌شناسی > فیلم

| سال | عنوان | نقش | یادداشت |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۰۹ | Inocente |  | فیلم کوتاه |
| ۲۰۱۱ | منطقه Q | والکیوریا |  |
| ۲۰۱۶ | دوست هندو من | رزماری |  |
| ۲۰۱۷ | Eu Fico Loko: O Filme | مارتا کوئیلو |  |
:
فیلم‌شناسی > اینترنت

| سال | عنوان | نقش |
| --- | --- | --- |
| ۲۰۱۳–اکنون | سرآشپزهای Grandes Pequeninos | مجری |
:
تئاتر

| سال | عنوان | نقش |
| --- | --- | --- |
| ۱۹۹۵ | No Natal a Gente Vem Te Buscar |  |
| ۲۰۰۳ | کورتا کمدیا |  |
| ۲۰۰۷ | ای مالا | تانسی |
| ۲۰۱۰ | Grandes Pequeninos - O Show |  |
| ۲۰۱۰ | واموس؟ |  |
| ۲۰۱۵ | دز انکونتروس |  |
| ۲۰۱۷ | مری پاپینز - ای موزیکال | مری پاپینز |
:
هواپیمای رخنه‌گر

رخنه‌گر یک بمب افکن دور برد طراحی شده برای نفوذ به مواضع دفاعی دشمن است. این اصطلاح بیشتر برای هواگرد هایی استفاده می‌شود که برای دوری کردن از رادار، در ارتفاع کم پرواز می‌کنند؛ این نوع بمب‌افکن ها همتای راهبردی کوتاه برد تر هواپیما های تاکتیکال با دیزاین بازدارنده، مثل TSR-2 و F-111 Aardvark می‌باشند. همچنین این نام شامل تمام هواپیما هایی که برای بقاء بر فراز حریم هوایی دشمن طراحی شده اند می‌شود. همچنین هواپیما هایی که برای اسکورت بمب‌افکن ها استفاده می‌شوند نوع دیگری از هواگرد های رخنه گر هستند.
اولین هواپیما با طراحی کلاسیک مخصوص رخنه، هواگرد Rockwell B-1 Lancer می‌باشد که باعث استفاده گسترده این اصطلاح شد. همچنین نسخه بزرگ تر این کلاس هواگرد ها توپولوف tu-160 می‌باشد. هواپیماهای دیگر مانند بوئینگ B-52 Stratofortress و برخی از نسخه های F-111 نیز به این منظور منطبق شدند. طرح‌های مدرن‌تر مانند Northrop Grumman B-2 Spirit را می‌توان از نظر فنی به عنوان رخنه‌گر طبقه‌بندی کرد، اما این اصطلاح عموماً برای این هواپیماها به کار نمی‌رود. ماموریت بمب افکن نسل بعدی به عنوان "نفوذ و ماندن" توصیف شده است.
شیرآباد (تفتان)

مکان
| شیرآباد (تفتان) | شیرآباد (تفتان) |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
مختصات: : مختصات: 
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: تفتان
بخش: گوهرکوه
دهستان: شیرآباد
جمعیت: ۷۵۱ نفر (سرشماری ۹۵)
شیرآباد ، روستایی که مرکز بخش گوهرکوه شهرستان تفتان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان گوهرکوه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۷۵۱ نفر (۲۶۷خانوار) بوده‌است
کریستووائو دی مندونکا

| کریستووائو دی مندونکا | کریستووائو دی مندونکا |
| --- | --- |
کریستووائو دی مندونکا: کریستووائو دی مندونکا
زادهٔ: ۱۴۷۵ مورائو، پادشاهی پرتغال
درگذشت: ۱۵۳۲ (۵۶−۵۷ سال) ملوک هرمز
ملیت: پرتغالی
پیشه: اکتشاف جغرافیایی
والدین: Diogo Furtado de Mendonça[ضد و نقیض] Brites Soares de Albergaria
کریستووائو دی مندونکا (Cristóvão de Mendonça) (مورائو، زادهٔ ۱۴۷۵- هرمز، درگذشتهٔ ۱۵۳۲)،‏ نجیب‌زاده و کاوشگر پرتغالی بود که در قرن شانزدهم در جنوب شرق آسیا فعالیت می‌کرد.
او پسر دوک دیوگو فورتادو دی مندونکا، (شهردار) مورائو، کاپیتان تیراندازان و همسرش، برایت سورس دی آلبرگاریا بود. خواهرش، دوشس جوآنا با دوک چهارم براگانسا، دوک جیمی ازدواج کرد. کریستووائو دی مندونکا با دوشس ماریا دی ویلیانا، دختر سانچو دی تووار ازدواج کرد، آن‌ها فرزندی نداشتند.