stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
لحیم‌کاری
فرایندها

سه نوع روش لحیم‌کاری وجود دارد که هرکدام به ترتیب به دمای بالاتری نیاز داشته و اتصال محکم‌تری را نتیجه می‌دهند:
لحیم‌کاری نرم، که اغلب از آلیاژ قلع-سرب به عنوان فلز پرکننده (لحیم) استفاده می‌شود.
لحیم‌کاری نقره، که در آن از آلیاژهای نقره استفاده می‌شود.
لحیم‌کاری سخت، که از آلیاژهای مانند برنج به عنوان پرکننده استفاده می‌شود.
آلیاژ لحیم در هرکدام از روش‌ها را می‌توان برای تغییر دمای ذوب آن، اصلاح کرد. لحیم‌کاری با چسباندن متفاوت است زیرا در لحیم‌کاری فلزات پرکننده به‌طور مستقیم با سطح قطعه مورد نظر پیوند قوی می‌سازند.
در لحیم‌کاری نرم فلز پرکننده دمای ذوب زیر ۴۵۰ درجه سلسیوس دارد. در حالی که در لحیم‌کاری نقره و بریزینگ به دماهای بالاتری نیاز است و معمولاً ذوب فلز لحیم به کمک یک شعله ویا قوس الکتریکی حاصل می‌شود. آلیاژهای لحیم‌نرم معمولاً شامل سرب می‌باشند.
هر نوع لحیم مزایا و معایبی دارد که بسته به نیاز و این خصوصیات، لحیم مناسب انتخاب می‌شود. لحیم نرم اسم خود را از فلز اصلی تشکیل دهنده‌اش، یعنی سرب نرم گرفته‌است. لحیم‌کاری نرم به کمترین دما نیاز دارد و در نتیجه آن تنش حرارتی کمتری درون اجزا ایجاد می‌کند. در مقابل این روش اتصال مستحکمی ایجاد نمی‌کند و در کاربردهای مکانیکی حامل بار، نامناسب است. لحیم‌کاری نرم برای محیط‌های با دمای بالا هم نامناسب است زیرا دمای بالا باعث کاهش استحکام و ذوب شدن تدریجی لحیم می‌شود. لحیم‌کاری نقره که در جواهرسازی و برخی کاربردهای لوله‌کشی استفاده می‌شود، به یک شعله یا منبع دما بالای دیگری نیاز دارد و اتصالات قوی‌تری نسبت به لحیم‌کاری نرم ایجاد می‌کند. لحیم‌کاری سخت قوی‌ترین اتصال بدون جوشکاری را فراهم می‌کند اما نسبت به سایر روش‌ها دمای بالاتری برای ذوب فلز لحیم لازم دارد. این روش به شعله یا یک منبع گرمایی دیگر برای رسیدن به دمای بالا نیاز دارد و استفاده از عینک محافظ برای جلوگیری از آسیب چشم‌ها در برابر نور شدید تولید شده لازم است. این روش برای تعمیر اشیا چدنی ویا آهن ساخته (فرفورژه) هم به کار می‌رود.
عملیات لحیم‌کاری را می‌توان با ابزار دستی هر بار با انجام یک اتصال یا به‌طور دسته جمعی در یک خط تولید انجام داد. لحیم‌کاری دستی را می‌توان با استفاده از هویه، تفنگ لحیم‌کاری ویا یک مشعل انجام داد. کار با ورقه‌های فلزی به‌طور سنتی با لحیم‌کاری مس توسط شعله انجام می‌شد. در این روش استفاده از مشعل گازی مانند بوتان یا پروپان آسان‌تر است. همه روش‌های لحیم‌کاری به مراحل تمیز کردن قطعات مورد نظر، قرار دادن قطعات کنار هم نزدیک اتصال مورد نظر، گرم کردن قطعات، اعمال روغن لحیم، اضافه کردن فلز لحیم، قطع کردن منبع گرما و ثابت نگه داشتن اجزا تا جامد شدن کامل فلز لحیم نیاز دارند. بسته به نوع روغن لحیم استفاده شده، ممکن است لازم شود که قطعات و اتصالات پس از لحیم‌کاری دوباره تمیز شوند.
هر آلیاژ لحیم خصوصیاتی دارد که آن را برای کاربرد خاصی مناسب می‌کند. به عنوان مثال خصوصیاتی مانند رسانایی و استحکام لحیم حائز اهمیت می‌باشند. خواص دیگر فلزات هم باید در نظر گرفته شوند، یک نمونه از این موارد لحیم سربی است که نباید برای فلزات گرانبها استفاده شود زیرا سرب با حل شدن درون آن فلزات، به شکل آنها آسیب می‌زند.
فرایندها > لحیم‌کاری و بریزینگ

تفاوت لحیم‌کاری و بریزینگ (لحیم‌کاری سخت) توسط نقطه ذوب فلز لحیم مشخص می‌شود. دمای ۴۵۰ درجه سلسیوس معمولاً به عنوان یک مرز میان این دو روش مشخص می‌شود. لحیم‌کاری نرم را اغلب می‌توان با هویه انجام داد در حالی که برای سایر روش‌های لحیم‌کاری به مشعل یا کوره نیاز داریم تا فلز لحیم ذوب شود. فلز لحیم‌کاری سخت از آلیاژ نقره قوی‌تر است و آن هم از لحیم نرم سربی قوی‌تر است.
از آنجایی که هویه توانایی رسیدن به دمای بالای لازم برای لحیم‌کاری سخت را ندارد، برای این فرایند به ابزار متفاوتی نیاز است. فلزات پرکننده در فرایند لحیم‌کاری سخت، برای استحکام بالا طراحی می‌شوند در حالی که نقره توسط جواهرسازان با هدف محافظت فلزات گرانبها و توسط برخی تکنیسین‌ها بخاطر مقاومت کششی خوب و نقطه ذوب پایین‌تر نسبت به لحیم سخت ترجیح داده می‌شود. مهم‌ترین نقطه مثبت لحیم نرم، دمای ذوب پایینش است که برای جلوگیری از آسیب دیدن قطعات الکترونیکی و عایق‌ها گزینه مناسبی است.
از آنجا که اتصال با استفاده از فلزی با دمای ذوب پایین‌تر از قطعه کار تولید می‌شود، با نزدیک شدن دمای محیط به نقطه ذوب فلز پرکننده، مفصل ضعیف می‌شود. در نتیجه فرآیندهای با دمای بالاتر، اتصالاتی را ایجاد می‌کنند که در دمای بالاتری مؤثرند. اتصالات لحیم شده می‌توانند به اندازه خود قطعه اصلی محکم باشند، حتی در دماهای بالا.
فرایندها > لحیم‌کاری با نقره

این فرایند برای اتصال فلزات قیمتی یا نیمه قیمتی مانند طلا، نقره، برنج و مس به یکدیگر استفاده می‌شود. فلز لحیم نقره معمولاً به سه دسته نرم، متوسط و سخت تقسیم می‌شود که معیاری برای مشخص کردن نقطه ذوب است و نه استحکام اتصال لحیم شده. لحیم فوق نرم شامل ۵۶ درصد نقره است و نقطه ذوب آن ۶۱۸ درجه سانتیگراد (۱۱۴۵ درجه فارنهایت) است. آلیاژ فوق سخت این فرایند شامل ۸۰ درصد نقره است و دمای ذوب آن ۷۴۰ درجه سانتیگراد (۱۳۷۰ درجه فارنهایت) است. در صورت نیاز به اتصالات متعدد، فرایند با آلیاژ لحیم فوق سخت یا سخت شروع شده و برای اتصالات بعدی از فلزات لحیم کاری با نقطه ذوب پایین‌تر استفاده می‌شود. لحیم حاوی نقره تا حدودی در فلز اطرافش نفوذ کرده و اتصالی را نتیجه می‌دهد که از فلز مورد لحیم‌کاری هم محکم‌تر است.
فرایندها > لحیم‌کاری القایی

لحیم‌کاری القایی از گرمایش القایی به کمک جریان متناوب درون یک سیم‌پیچ مسی استفاده می‌کند. این باعث ایجاد جریان در قطعه لحیم شده می‌شود که به دلیل مقاومت بیشتر یک اتصال در برابر فلز اطراف آن، گرما تولید می‌کند (گرمایش اهمی). سیم‌پیچ اطراف اتصال قرار داده شده و سپس فلز لحیم در محل اتصال قرار داده شده و به آرامی ذوب می‌شود. از روغن لحیم در این روش بسیار استفاده می‌شود.
در این روش برخی فلزات آسان‌تر از دیگر فلزات لحیم می‌شوند مانند مس، نقره و طلا. آهن، فولاد کربنی و نیکل از نظر سختی پس از سه فلز یاد شده‌اند. تیتانیم، منیزیم، انواع چدن‌ها، برخی فولادهای پرکربن، سرامیک‌ها و گرافیت هم قابل لحیم‌کاری اند ولی برای تحقق آن به فرآیندی مشابه اتصال کاربیدها نیاز است: آنها ابتدا با یک عنصر فلزی مناسب که باعث ایجاد اتصال سطحی می‌شود، آبکاری می‌شوند.
فرایندها > قطعات الکترونیکی (بردهای مدار چاپی)

در حال حاضر مدارهای چاپی طی فرایند تولید انبوهشان با لحیم‌کاری موج ساخته می‌شوند. در لحیم‌کاری موج قطعات الکترونیکی آماده شده و روی مدار قرار داده می‌شوند. گاهی برای ثابت نگه داشتن این قطعات طی فرایند، از چسب کوچک یا بند استفاده می‌شود.
لحیم‌کاری فرونشینی فرآیندی است که از خمیر قلع برای اتصال قطعات به محل مورد نظر استفاده می‌شود. پس از اعمال خمیر، قطعات توسط یک لامپ مادون قرمز ویا یک کوره کنترل شده، گرم می‌شوند.
از آنجایی که اغلب اجزای مختلف بهتر است با روش‌های متفاوتی به برد متصل شوند، بهتر است از دو یا سه فرایند برای ساخت مدارهای چاپی استفاده شود. برای مثال قطعات نصب-سطحی را می‌توان ابتدا با لحیم‌کاری فرونشینی متصل کرد و سپس برای قطعات سوراخ-کامل از یک فرایند لحیم‌کاری با موج استفاده کرد و در آخر قطعات بزرگتر را با دست لحیم کرد.
فرایندها > قطعات الکترونیکی (بردهای مدار چاپی) > لحیم‌کاری دستی

برای لحیم‌کاری دستی، منبع گرما متناسب با اندازه اتصال لحیم مورد نظر انتخاب می‌شود. یک هویه ۱۰۰ واتی ممکن است گرمای بسیار زیادی برای مدارهای چاپی ایجاد کند. در حالی که ممکن است یک ابزار ۲۵ واتی برای اتصالات بزرگ الکتریکی کافی نباشد. استفاده از وسیله‌ای با دمای بسیار زیاد ممکن است به اجزای حساس آسیب بزند. از طرفی گرم شدن دراز مدت توسط دستگاهی که نسبتاً خنک یا ضعیف باشد می‌تواند باعث آسیب حرارتی شود و حتی برخی اجزای یک مدار از بستر جدا شوند.
تکنیک‌های لحیم کاری دستی نیاز به مهارت زیادی برای لحیم کاری ظریف بسته‌های تراشه نصب-سطحی دارند. به خصوص لحیم‌کاری دستی مدارهای آرایه مشبک توپی (BGA) بسیار سخت است.
برای اتصال قطعات الکترونیک به یک مدار چاپی، انتخاب روغن لحیم مناسب و استفاده درست از آن، تأثیر بسزایی در جلوگیری از اکسایش در هنگام لحیم‌کاری دارد و ترشوندگی و انتقال حرارت را می‌تواند بهبود ببخشد. نوک هویه باید از تمیز و از قبل به لحیم آغشته شده باشد تا از انتقال سریع گرما اطمینان حاصل شود.
برای جلوگیری از انتقال حرارت زیاد به برخی قطعات، می‌توان از یک گرماگیر استفاده کرد، از این روش به ویژه برای قطعات ژرمانیمی استفاده می‌شود. استفاده از گرماگیر به معنای نیاز به گرمای بیشتر برای انجام فرایند است، زیرا وجود آن، گرم شدن قطعه مورد لحیم‌کاری را سخت‌تر می‌کند. اگر سطوح فلزی به خوبی تمیز نشوند یا مجموعه به خوبی به دمایی بالاتر از نقطه ذوب فلز لحیم رسانده نشود،  نتیجه لحیم‌کاری یک اتصال ضعیف است که لحیم سرد نامیده می‌شود؛ حتی اگر ظاهرش چنین نباشد.
فرایندها > قطعات الکترونیکی (بردهای مدار چاپی) > عیوب لحیم‌کاری

آلیاژهای غیر یوتکتیک یک محدوده پلاستیک محدود دارند. به همین دلیل قطعات و اتصالات نباید حرکت داده شوند تا وقتی که فلز لحیم از دمای ذوب و انجماد بگذرد. وقتی به صورت ظاهری بررسی می‌شود، یک اتصال لحیم خوب به صورت صیقلی و براق دیده می‌شود. یک سطح خاکستری مات، نشانه یک اتصال حرکت داده شده طی لحیم‌کاری است. مرز بین لحیم و قطعه در یک اتصال خوب زاویه کمی دارد. سایر نقص‌های لحیم کاری را نیز می‌توان از نظر ظاهری تشخیص داد. لحیم‌های سرد کدر و گاهی ترک خورده‌اند. استفاده کم از فلز لحیم منجر به اتصالی به اصطلاح خشک و نامطمئن می‌شود. استفاده زیاد هم لزوماً اشکال ندارد، ولی معمولاً منجر به ترشوندگی و پخش ضعیف فلز لحیم می‌شود. پس از استفاده از برخی روغن‌های لحیم، باقی‌مانده روغن باید با آب، الکل یا دیگر حلال‌های مناسب تمیز شود. بین هر اتصال، لحیم بیش از حد و روغن لحیم باقی مانده و مصرف نشده از نوک هویه پاک می‌شوند. وقتی داغ است، نوک هویه کمی آغشته به لحیم نگه داشته می‌شود. این کار به لحیم‌کاری کمک می‌کند و از اکسایش و خوردگی نوک هویه جلوگیری می‌کند.
فرایندها > قطعات الکترونیکی (بردهای مدار چاپی) > لحیم‌کاری نوار داغ

لحیم‌کاری نوار داغ فرآیندی است که طی آن دو قطعه که از قبل با فلز لحیم و روغن‌لحیم پوشش داده شده‌اند، توسط یک المنت حرارتی داغ می‌شوند تا به دمای مناسبی برای ذوب فلز لحیم برسند. برای اطمینان از ثابت ماندن قطعات طی خنک شدن اتصالات لحیم، در تمام فرایند (حدودا ۱۵ ثانیه) به قطعات فشار اعمال می‌شود. المنت برای هر اتصال گرم و سپس دوباره سرد می‌شود. می‌توان المنت را تا۴۰۰۰ وات تنظیم کرد که منجر به لحیم‌کاری سریع و اتصالاتی محکم می‌شود.
فرایندها > قطعات الکترونیکی (بردهای مدار چاپی) > لیزر

لحیم‌کاری با لیزر روشی است که در آن از یک لیزر ۳۰–۵۰ واتی برای ذوب و لحیم‌کاری یک اتصال الکترونیکی استفاده می‌شود. لیزرهای دیودی که بر اساس نیمه‌رساناها طراحی شده‌اند برای این کار استفاده می‌شوند.
طول موج‌ها معمولاً بین ۸۰۸ تا ۹۸۰ نانومتر است. پرتوها از طریق یک فیبر نوری با قطر کمتر از ۸۰۰ میکرومتر اعمال می‌شوند. از آنجا که پرتوی انتهای فیبر به سرعت از هم جدا می‌شود، از لنزها برای تمرکز آنها و ایجاد یک نقطه اثر متناسب با فاصله کار استفاده می‌شود. از یک تغذیه کننده خودکار سیم برای افزودن فلز لحیم استفاده می‌شوند.
هر دو آلیاژ قلع-سرب و قلع-نقره را می‌توان برای این فرایند استفاده کرد. دستور العمل‌های فرایند بسته به ترکیب آلیاژ متفاوت خواهند بود. برای لحیم کاری حامل‌های تراشه ۴۴ پین به یک برد مدار، سطح توان به میزان ۱۰ وات و مدت زمانی حدوداً ۱ ثانیه است. سطح کم توان می‌تواند منجر به تر شدن ناقص و تشکیل حفره‌هایی شود که هردو می‌توانند باعث ضعف اتصال شوند.
گویش فیروزکوهی

| فیروزکوهی | فیروزکوهی |
| --- | --- |
زبان بومی در:  ایران استان تهران
منطقه: شهرستان فیروزکوه
تبار: هندواروپایی  هندوایرانیایرانیایرانی غربیگروه شمال غربیزبان‌های کاسپینزبان مازندرانیفیروزکوهی
سامانه نوشتاری: الفبای فارسی
کدهای زبان: کدهای زبان
ایزو ۳–۶۳۹: –
گویش فیروزکوهی یا طبری فیروزکوهی گویشی از زبان مازندرانی است که ریشه در زبان طبری قدیم دارد. مردم فیروزکوه از قومیت طبری و گویشور زبان مازندرانی می‌باشند. واژه نامه بزرگ تبری، لهجه های مختلف زبان مازندرانی را مورد بررسی قرار داده  که موجب شناسایی دوازده لهجه مختلف و تفکیک آنها شده که لهجه ۱۲ در منطقه دماوند شامل نواحی کوهستانی شهرستان دماوند و بومهن و رودهن و فیروزکوه می باشد.این گویش در فیروزکوه و آبادی‌های شهرستان فیروزکوه در استان تهران گویش می‌شود. در میان سایر گویش‌های مازندرانی گویش فیروزکوهی با گویش سوادکوهی و قائمشهری بیشترین قرابت را دارد. زبان مازندرانی فراتر از رشته کوه البرز، شامل فیروزکوه و دماوند می‌شود و تمام مسیر جنوب به حومه تهران در  لواسانات، رودهن و غیره را در بر می‌گیرد. حبیب برجیان در تعریف حد جنوبی زبان مازندرانی آورده است: اما حد جنوبی مازندرانی از مرز های استان کنونی در می گذرد و -در مسیر جاده تهران- به فیروزکوه و دماوند می رسد و تا لواسان و رودبار قصران و گچسر- به فاصله یک تیغه کوه از شهر تهران- پیش می رود.
محدوده

گویش فیروزکوهی گویش بومی اهالی فیروزکوه و آبادی‌های شهرستان فیروزکوه می‌باشد.
دستور زبان > ضمایر

در گویش فیروزکوهی ضمیر سه حالت دارد: فاعلی، مفعولی و ملکی.
| ضمیر | ۱ مفرد | ۲ مفرد | ۳ مفرد | ۱ جمع | ۲ جمع | ۳ جمع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| فاعلی، فیروزکوهی | men | te | ve/vi | emâ | šemâ | vešun |
| مفعولی، فیروزکوهی | mere | tere | vere | emâre | šemare | vešunre |
| ملکی، فیروزکوهی | me | te | vene/ve | ame | šeme | vešune |
دستور زبان > شناسه

در زبان فارسی دو دسته شناسه داریم: گذشته و حال. اما در گویش فیروزکوهی سه دسته شناسه داریم: گذشته، حال ساده و حال التزامی. (نمونه زیر بر اساس گویش فیروزکوه تنظیم شده‌است)
۱. گذشته:
بن ماضی ساده: -baxet = خوابید
بن ماضی استمراری: -xet = می‌خوابید
| گذشته | ۱ مفرد | ۲ مفرد | ۳ مفرد | ۱ جمع | ۲ جمع | ۳ جمع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| شناسه | me | i | e | emi | eni | ene |
۲. حال ساده:
بن مضارع اخباری: -xes = می‌خوابد
| حال ساده | ۱ مفرد | ۲ مفرد | ۳ مفرد | ۱ جمع | ۲ جمع | ۳ جمع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| شناسه | mbe | ni | ne | embi | enni | enne |
۳. حال التزامی:
بن مضارع التزامی: -baxes = بخوابد
| حال التزامی | ۱ مفرد | ۲ مفرد | ۳ مفرد | ۱ جمع | ۲ جمع | ۳ جمع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| شناسه | em/m | i | e | im | in | en/n |
دستور زبان > صرف فعل

در جدول زیر فعل خوابیدن (baxeten) بر اساس گویش فیروزکوهی در زمان‌های مختلف صرف می‌شود. (نمونه زیر براساس فیروزکوه می‌باشد)
| زمان/شخص | ۱ مفرد | ۲ مفرد | ۳ مفرد | ۱ جمع | ۲ جمع | ۳ جمع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| گذشته ساده | baxeteme | baxeti | baxete | baxetemi | baxeteni | baxetene |
| گذشته کامل | baxete-bime | baxete-bi | baxete-bie | baxete-bimi | baxete-bini | baxete-bine |
| گذشته التزامی | baxete-bum | baxete-bui | baxete-bu | baxete-buim | baxete-buin | baxete-bun |
| گذشته التزامی کامل | baxete-bi-bum | baxete-bi-bui | baxete-bi-bu | baxete-bi-buim | baxete-bi-buin | baxete-bi-bun |
| گذشته استمراری | xeteme | xeti | xete | xetemi | xeteni | xetene |
| گذشته در حال انجام | daime-xeteme | dai-xeti | daie-xete | daimi-xetemi | daini-xeteni | daine-xetene |
| حال ساده/آینده | xesembe | xeseni | xesene | xesembi | xesenni | xesenne |
| حال در حال انجام | dareme-xesembe | dari-xeseni | dare-xesene | daremi-xesembi | dareni-xesenni | darene-xesenne |
| حال التزامی | baxesem | baxesi | baxese | baxesim | baxesin | baxesen |
| آینده | xâmbe baxesem | xâni baxesi | xâne baxese | xâmbi baxeim | xânni baxesin | xânne baxesen |
دستور زبان > افعال

شماری از افعال فیروزکوهی و مقایسه آن با گویش ساروی و فارسی:
| گویش فیروزکوه | گویش ساری | فارسی |
| --- | --- | --- |
| kembe | kâmbe/kombe | می‌کنم |
| hâkerdeme | hâkerdeme | کردم |
| hedâme | hedâme | دادم |
| dene | dene | می‌دهد |
| bahiteme | baiteme | گرفتم |
| girne | girne | می‌گیرد |
| bahuteme | baoteme/bâteme | گفتم |
| gembe | gâmbe/gombe | می‌گویم |
| harešime | harešime | دیدم |
| ešime | ešime | می‌دیدم |
| ešine | ešine | می‌دیدند |
| ešene | ešene | می‌بیند |
دستور زبان > واژگان

شماری از واژه‌های فیروزکوهی و مقایسه آن با گویش ساروی و فارسی:
| گویش فیروزکوه | گویش ساری | فارسی |
| --- | --- | --- |
| piyer | piyer | پدر |
| mâr | mâr | مادر |
| rikâ/peser | rikâ/peser | پسر |
| kijâ/deter | kijâ/deter | دختر |
| mičkâ | mičkâ | گنجشک |
| melije | melije | مورچه |
| merqene | morqâne | تخم مرغ |
| telâ | telâ | خروس |
| attâ | attâ/yettâ | یک |
| sikâ | sikâ | اردک |
| der | dur | دور |
| gat | gat | بزرگ |
| vessre/se | vesse/se | برای |
| bur | bur | برو |
| našo | našo | نرو |
| are | are | آره |
| nâ/no | nâ/no | نه |
تطبیق گویش ها

در جدول زیر فعل رفتن در زمان های مختلف در لهجه های مختلف گویش فیروزکوهی صرف می شود و با گویش های همسایه اش مقایسه می شود.
| گویش | گذشته ساده | گذشته کامل | گذشته استمراری | گذشته در حال انجام | حال ساده | حال در حال انجام | زمان آینده |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| گویش فیروزکوهی (فیروزکوه) | burdeme | burde bima | šima | daime šime | šumbe | dareme šumbe | xâmbe burem |
| گویش فیروزکوهی (لزور) | burdeme | burde bima | šima | daime šime | šume | dareme šume | xâme burem |
| گویش فیروزکوهی (جلیزجند) | burdeme | burde bima | šima | daime šime | šumbe | darembe šumbe | xâmbe burem |
| گویش فیروزکوهی (حصاربن) | burdeme | burde bima | šima | dašteme šime | šumbe | darembe šumbe | xâmbe burem |
| گویش الیکایی (گرمسار) | burdema | burde bima | šima | dayma šima | šuma | dareme šuma | xâmbe burem |
| گویش رامه (گرمسار) | burdeme | burde bime | mašime | dašteme mašime | šumbe | darembe šumbe | xâmbe burem |
| گویش قالیباف (آرادان) | bašime | baši bime | mašime | dašteme mašime | šume | dareme šume | xâme bašem |
| گویش چهارطاق (آرادان) | bašima | baši bima | mašima | daštema mašima | šuma | dareme šuma | xâma bašem |
| گویش شهمیرزاد (شهمیرزاد) | bašema | baši bema | mašima | davema mašima | šumma | darema šumma | xâmma bašem |
پیکولینات کروم (III)

| Chromium(III) picolinate | Chromium(III) picolinate |
| --- | --- |
نام‌گذاری آیوپاکChromium(III) picolinate: نام‌گذاری آیوپاکChromium(III) picolinate
شناساگرها: شناساگرها
شماره ثبت سی‌ای‌اس: 14639-25-9 Y
پاب‌کم: 151932
کم‌اسپایدر: 133913 Y
ChEBI: CHEBI:50369 Y
جی‌مول-تصاویر سه بعدی: Image 1
 SMILES c1ccnc(c1)C(=O)[O-].c1ccnc(c1)C(=O)[O-].c1ccnc(c1)C(=O)[O-].[Cr+3] :  SMILES c1ccnc(c1)C(=O)[O-].c1ccnc(c1)C(=O)[O-].c1ccnc(c1)C(=O)[O-].[Cr+3] 
 InChI InChI=1S/3C6H5NO2.Cr/c3*8-6(9)5-3-1-2-4-7-5;/h3*1-4H,(H,8,9);/q;;;+3/p-3 Y Key: CBDQOLKNTOMMTL-UHFFFAOYSA-K YInChI=1/3C6H5NO2.Cr/c3*8-6(9)5-3-1-2-4-7-5;/h3*1-4H,(H,8,9);/q;;;+3/p-3 Key: CBDQOLKNTOMMTL-DFZHHIFOAM :  InChI InChI=1S/3C6H5NO2.Cr/c3*8-6(9)5-3-1-2-4-7-5;/h3*1-4H,(H,8,9);/q;;;+3/p-3 Y Key: CBDQOLKNTOMMTL-UHFFFAOYSA-K YInChI=1/3C6H5NO2.Cr/c3*8-6(9)5-3-1-2-4-7-5;/h3*1-4H,(H,8,9);/q;;;+3/p-3 Key: CBDQOLKNTOMMTL-DFZHHIFOAM 
خصوصیات: خصوصیات
فرمول مولکولی: Cr(C6H4NO2)3
جرم مولی: 418.33 g/mol
به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa): به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa)
 Y (بررسی) (چیست: Y/N؟):  Y (بررسی) (چیست: Y/N؟)
Infobox references: Infobox references
:   
پیکولینات کروم(III) (به انگلیسی: Chromium(III) picolinate) با فرمول شیمیایی Cr(C۶H۴NO۲)۳ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۱۵۱۹۳۲ است. که جرم مولی آن ۴۱۸٫۳۳ g/mol می‌باشد.
این ماده معدنی در دو نوع سه و شش ظرفیتی وجود دارد.
کروم سه ظرفیتی در غذاها و مکمل ها یافت می شود و ایمن است، اما نوع شش ظرفیتی آن خطرناک است و در آلودگی های صنعتی دیده می شود.
جذب کروم در روده بسیار کم است و کمتر از 2/5 درصد کروم مواد غذایی جذب می شود.
کروم پیکولینات نوعی کروم است که جذب بهتری دارد و به همین دلیل این فرم در مکمل ها بیش تر استفاده می شود
این ماده معدنی بخشی از مولکولی به نام کرومودولین است که به عملکرد هورمون انسولین کمک می کند. هورمون انسولین توسط پانکراس ترشح می شود و در سوخت و ساز کربوهیدرات، چربی و پروتئین اهمیت دارد
علیرغم اثرات مفید کروم بر افراد دیابتی، تاثیر کروم بر مقاومت به انسولین در افراد چاق غیردیابتی تایید نشده است.
به نظر می رسد اثربخشی مکمل های کروم در افراد دیابتی به ویژه در افرادی که قند خون بالاتری و حساسیت به انسولین کمتری دارند، بیشتر است
در دوزهای متداول، عوارض جانبی نادر است، اما مقادیر بالای کروم پیکولینات می تواند رادیکال های آزاد هیدروکسیل در بدن تولید کند که باعث آسیب به بدن می گردد.
در مطالعه ای مصرف 1200 تا 2400 میکروگرم کروم پیکولینات در روز، باعث ایجاد مشکلات کلیوی جدی شد.
توصیه می شود افرادی که مشکلات کبدی و کلیوی دارند، حتماً با نظارت پزشک از مکمل های حاوی کروم استفاده نمایند.
عوارض مصرف مکمل های کرومیوم

مصرف قرص کرومیوم معمولاً عوارض جدی ندارد، اما در برخی شرایط ممکن است منع مصرف داشته باشد. حتی اگر اطلاعات کاملی درباره نحوه و بهترین زمان مصرف این مکمل داشته باشید، همچنان توصیه می‌شود در شرایط خاص ابتدا با پزشک خود مشورت کنید.
عوارض مصرف مکمل های کرومیوم > عوارض احتمالی قرص کرومیوم

اختلال در خواب
نامنظم شدن ضربان قلب
سردرد
واکنش‌های آلرژیک
تغییرات خلقی
نوسانات سطح انرژی
عوارض مصرف مکمل های کرومیوم > چه کسانی باید قبل از مصرف کرومیوم با پزشک مشورت کنند؟

افراد مبتلا به مشکلات کلیوی و کبدی: اگر دچار بیماری‌های کلیوی یا کبدی هستید، مصرف این قرص باید با نظر پزشک انجام شود.
بیماران دیابتی: از آنجا که کرومیوم بر سطح قند خون تأثیر می‌گذارد، افراد مبتلا به دیابت باید قبل از مصرف، پزشک خود را مطلع کنند.
کودکان: این مکمل فقط با تأیید پزشک برای کودکان مجاز است.
زنان باردار و شیرده: مصرف کرومیوم در دوران بارداری و شیردهی بدون مشورت پزشک توصیه نمی‌شود.
افراد مصرف‌کننده داروهای خاص: افرادی که از داروهایی مانند انسولین، داروهای رفلاکس معده، مسدودکننده‌های بتا، مسکن‌های NSAID و آنتی‌اسیدها استفاده می‌کنند، باید جهت جلوگیری از تداخلات دارویی با پزشک مشورت کنند.
در نهایت، برای اطمینان از مصرف صحیح و ایمن این مکمل، مشورت با پزشک بهترین راهکار خواهد بود.
آسیاب‌آبی پل زمان‌خان

| آسیاب‌آبی پل زمانخان | آسیاب‌آبی پل زمانخان |
| --- | --- |
نام: آسیاب‌آبی پل زمانخان
کشور: ایران
شهرستان: شهرستان سامان
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: پل، آسیاب
دیرینگی: دوره قاجار
دورهٔ ساخت اثر: دوره قاجار
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۵۹۳
تاریخ ثبت ملی: ۲۷ بهمن ۱۳۷۸
آسیاب آبی پل زمانخان، در مجاورت پل زمانخان مربوط به دوره قاجار است که در شهر سامان قرار دارد. این اثر در تاریخ ۲۷ بهمن ۱۳۷۸ با شمارهٔ ثبت ۲۵۹۳ در آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
موقعیت جغرافیایی

آسیاب آبی پل زمان خان در کنار پل زمان خان و در ۵ کیلومتری شهر سامان، از توابع شهرستان سامان واقع شده است.
پیشینه

این آسیاب به دستور زمان‌خان (رئیس ایل نفر از ایلات خمسه در استان فارس و از سرداران معروف شاهان صفویان) که زمانی دامنه کوچ آن‌ها تا منطقه سامان می‌رسید بر روی رودخانه زاینده‌رود احداث گردید.
ایل نفر از ایلات بزرگ استان فارس بوده و ایلخانان نفر از دوره صفویه، بویژه در دوره های افشاریه و زندیه و اوایل قاجاریه در استان فارس مناصب مهم سیاسی و نظامی را در اختیار داشتند از جمله حاج حسین خان نفر، محمدتقی خان نفر و علی اکبرخان نفر.
طوایف ایل نفر امروزه عُمدتاً در شهرستان های مرودشت و لارستان واقع در استان فارس زندگی می‌کنند.
فهرست نمایندگان دوره دوم مجلس شورای اسلامی

نمایندگان دور دوم مجلس شورای اسلامی که انتخابات آن در روز جمعه ۲۶ فروردین ۱۳۶۳ برگزار و اولین جلسه آن در ۷ خرداد ۱۳۶۳ به تعداد ۲۳۳ نفر بودند که اسامی آنها به ترتیب زیر می‌باشد:
آ، ا، ب، پ، ت، ث

محمدباقر آخوندی - استان آذربایجان شرقی (شبستر)
حسن آقاحسینی طباطبایی - استان سیستان و بلوچستان (زابل)
اسماعیل آهنی - استان گیلان (آستارا)
حسین ابراهیمی - استان تهران (ورامین)
محمد صالح احمدوند - استان همدان (ملایر)
مرادعلی احمدی - استان کرمانشاه (سنقرکلیایی)
عبدالکریم اربابی - استان سیستان و بلوچستان (چابهار)
علی ارومیان - استان آذربایجان شرقی (مراغه)
فریدون استکی - استان چهار محال بختیاری (شهرکرد)
محمد اسحق مدنی - استان سیستان و بلوچستان (سراوان)
عبدالرضا اسدی‌نیا - استان خوزستان (اهواز)
ابراهیم اسرافیلیان - استان تهران (تهران)
علی‌اصغر اسفندیارپور - استان لرستان (کوهدشت)
ابراهیم اسلامی خرمی - استان فارس (اقلید)
احد انجیری مطلق - استان آذربایجان غربی (مهاباد)
سعید امانی - استان تهران (تهران)
میرزا احمد امیرزاده ایرانی - استان آذربایجان شرقی (اردبیل)
رضا اکرمی - استان سمنان (سمنان)
محمد ایوبی - استان خراسان رضوی (بجنورد)
• بخشعلی رحیم‌نژاد باغچه‌جوغی - حوزهٔ انتخابیه استان آذربایجان غربی - ارومیه
آرداواز باقومیان - حوزه انتخابیه مسیحیان ارمنی جنوب
غلام عباس بهرام-استان خوزستان (مسجدسليمان)
محمدرضا باهنر - استان کرمان (بافت)
علی‌بابا بابائی - استان خراسان رضوی (اسفراین)
اسدالله بادامچیان - استان تهران (تهران)
عباس‌علی بهاری اردشیری - استان مازندران (ساری)
احمد بهشتی - استان فارس (فسا)
شهاب‌الدین بی‌مقدار - استان آذربایجان شرقی (خاروانا / ورزقان)
غلامرضا بیات - استان زنجان (ماهنشان)
احمد بیگدلی آذری - استان مرکزی (قم)
اکبر پرهیزکار - استان آذربایجان شرقی (تبریز)
علی پریزاد - استان آذربایجان غربی (نقده)
حکم‌الله پزشکی - استان آذربایجان شرقی (میانه)
حسین پورسالاری - استان کرمان (کهنوج)
محمدمهدی پورگل - استان گیلان (بندر انزلی)
ج، چ، ح، خ

حسن جعفری - استان کرمان (شهربابک)
میرحیدر جعفری حصارلو - استان آذربایجان شرقی (بناب / ملکان)
ابراهیم جمال یوسفی (دشتی) - استان بوشهر (رودباران)
حسین چیت‌ساز شاهرودی - استان سمنان (شاهرود)
ابواحسن حائری‌زاده - استان خراسان رضوی (بیرجند)
هاشم حجازی فر - استان آذربایجان غربی (خوی)
ابوطالب حجازی کمساری - استان گیلان (رشت)
عزیز حجتی - استان آذربایجان غربی (ماکو)
ابوالحسن حسینی - استان مازندران (مینودشت)
سید جواد حسینی - استان مازندران (علی آباد کتول و آق قلا)
فضل‌الله حسینی برمائی - استان خراسان رضوی (درگز)
محمد حسینی خامنه‌ای - استان خراسان رضوی (مشهد)
سید علی حسینی‌زاده - استان چهار محال بختیاری (بروجن / لردگان)
محمد حسینی‌نژاد - استان یزد (اردکان)
سید مهدی حسینی‌نژاد نوری - استان مازندران (نور / محمودآباد)
محمد حصاری - استان کرمانشاه (کنگاور)
علی‌اکبر حمیدزاده - استان زنجان (آوج / بوئین زهرا)
هاشم حمیدی - استان همدان (همدان)
علی خرمتایی - استان کردستان (بانه / سقز)
محمد خزاعی ترشیزی - استان گیلان (رشت)
طالب خیاطی - استان خوزستان (دشت آزادگان)