stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
لما بدا یتثنی

لَمّا بَدا یَتَثَنّیٰ یک موشّحِ اندلسیِ معروفِ عربی است که در دستگاهِ نهاوند خوانده می‌شود، برخی صاحب‌نظران آن را معروف‌ترین موشّحِ عربی می‌دانند.
تاریخ‌پژوهان بر سرِ اینکه سرایندهٔ اصلی‌اش کیست اختلافِ نظر دارند؛ برخی متن را به سرایندهٔ اندلسی لسان‌الدین ابنِ خطیب (۱۳۱۳ - ۱۳۷۴ م.) منسوب می‌کنند که با توجّه به سبکِ سراینده و همانندی‌اش با سروده‌های دیگرِ لسان‌الدین، قولِ مشهور این است. برخی دیگر از تاریخ‌پژوهان متن و نیز آهنگِ آن را به خوانندهٔ مصری محمد عبدالرحیم المسلوب (۱۷۹۳ - ۱۹۲۸ م.) نسب می‌دهند.
بسیاری از خوانندگانِ مشهور و گروه‌های موسیقی در سراسرِ جهان این سروده را اجرا کرده‌اند، اما اولین ضبطِ آن در سالِ ۱۹۱۰ م. با اجرای خوانندهٔ مصری سید الصفتی انجام شد. سپس در سالِ ۱۹۲۰ محی‌الدین بعیون، و بعد خوانندهٔ شامی، ماری جبران، پس از آن خوانندهٔ مصری نادره امین در آغازِ قرنِ بیستم، سپس نورالهدی و فیروز و الشیخ امام، و در دورانِ مدرن لینا شامامیان و سعاد ماسی و دیگران نیز آن را خواندند.
متنِ سروده

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| لمَّا بدا يتثنّى |  | لمَّا بدا يتثنّى |
| حِبي جماله فتنّا |  | أومى بلحظة أسرنا |
غصنٌ سَبَى حينَ مال: غصنٌ سَبَى حينَ مال
| وعدي ويا حيرتي |  | وعدي ويا حيرتي |
| ما لي راحم لشكوتي |  | في الحب من لوعتي |
| إلا مليك الجمال |  | إلا مليك الجمال |
| إلا مليك الجمال |  | إلا مليك الجمال |
| وعدي ويا حيرتي |  | وعدي ويا حيرتي |
| ما لي راحم لشكوتي |  | في الحب من لوعتي |
| إلا مليك الجمال |  | إلا مليك الجمال |
إلا مليك الجمال: إلا مليك الجمال
| آمان آمان |  | آمان آمان |
پال استمتس

| پال استمتس | پال استمتس |
| --- | --- |
Paul Stamets holding Fomitopsis officinalis: Paul Stamets holding Fomitopsis officinalis
زاده: ۱۷ ژوئیهٔ ۱۹۵۵ ‏(۶۹ سال) سیلم، اوهایو
ملیت: American
تحصیلات: Mercersburg Academy
دانشگاه: The Evergreen State College
وبگاه: fungi.com
 جوایز Bioneers Award from The Collective Heritage Institute (1998)  Award for Contributions to Amateur Mycology from The North American Mycological Association (2013).  :  جوایز Bioneers Award from The Collective Heritage Institute (1998)  Award for Contributions to Amateur Mycology from The North American Mycological Association (2013).  
پال ادوارد استمتس (متولد ۱۷ ژوئیه ۱۹۵۵) یک قارچ‌شناس و کارآفرین آمریکایی است که محصولات مختلف قارچ را از طریق شرکت خود به فروش می‌رساند. وی نویسنده و مدافع قارچهای دارویی و مای کورمدیشن (زیست پالایی) است.
زندگی شخصی

استمتس در سالم، اوهایو متولد شد. او در کلمبیا، اوهایو به همراه برادر بزرگترش، جان – برادر دوقلوی خود North – و خواهر و برادرهای کوچکترش بزرگ شد. وی فارغ‌التحصیل کالج ایالتی Evergreen در المپیا، واشینگتن است و مدرک لیسانس خود را در سال ۱۹۷۹ دریافت کرد. Stamets با کارولین "Dusty" یائو ازدواج کرده است. وی از ازدواج قبلی دو فرزند دارد که یکی از آنها از روی یک قارچ توهم زا نامگذاری شده است.
علاقه‌های مرتبط به قارچ

Stamets تحریک برادرش بزرگترش جان را دلیل آغاز علاقه خود را در قارچ‌شناسی، و تحصیل در رشته قارچ‌شناسی در دوره کارشناسی می‌داند. بدون داشتن آموزش آکادمیک بالاتر از لیسانس، Stamets کار خود را در جنگل به عنوان شروع الوارساز آغاز کرد و تا دانش خود در زمینه قارچ‌شناسی را تا حد زیادی به‌طور خود آموخته به دست آورده است.
در فرهنگ عامه

در ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۷، CBS پخش برنامه Star Trek: Discovery را که شخصیتی به نام Stamets دارد، پخش کرد. فرمانده ستوان پائول استامتس، مهندس ارشد USS Discovery و اختر قارچ‌شناس یک شبکه قارچ که قدرت یک پیشرانه اسپور پیشرفته را دارد کشف نمود.
کتابها

قارچ‌های خارق‌العاده: چگونه قارچ‌ها می‌توانند بهبود ، آگاهی را تغییر دهند و سیاره را نجات دهند (۲۰۱۹ ، ISBN 1683837045)
Mycelium Running: چگونه قارچ‌ها می‌توانند به نجات جهان کمک کنند (۲۰۰۵، شابک ‎۱-۵۸۰۰۸-۵۷۹-۲)
قارچهای Psilocybin جهان (۱۹۹۶، شابک ‎۰-۸۹۸۱۵-۸۳۹-۷)
در حال رشد قارچ و قارچ دارویی (۱۹۹۶، شابک ‎۱-۵۸۰۰۸-۱۷۵-۴)
قارچ Psilocybe & Allies (1978)، شرکت کتاب Homestead، شابک ‎۰-۹۳۰۱۸۰-۰۳-۸
گورین دو موناژو

| گورین دو موناژو | گورین دو موناژو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ ژانویهٔ ۱۲۰۰
درگذشت: ۱ ژانویهٔ ۱۲۳۰ فلسطین
ملیت: فرانسه
گورین دو موناژو (انگلیسی: Guérin de Montaigu; ۱ ژانویهٔ ۱۲۰۰ – ۱ ژانویهٔ ۱۲۳۰)، رهبر و سیزدهمین رئیس بزرگ شوالیه‌های هوسپیتالرز در سال ۱۲۰۷–۱۲۰۸ بود. وی همچنین یکی از اشراف اورن بود. وی همچنین در جریان جنگ صلیبی پنجم و محاصره دمیاط شرکت جست.
ناصر عباسی

ناصر عباسی بازیکن بازنشسته باشگاه فوتبال استقلال تهران است. وی سابقه‌ی قهرمانی آسیا به همراه استقلال را در کارنامه ورزشی خود دارد.
| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  ناصر عباسی
زادروز:  متولد ۱۳۵۰
زادگاه:  ایران
پست:  بازنشسته
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۳۶۸ ۱۳۷۰ |  سرباز اصفهان |   |   |
| ۱۳۷۰ ۱۳۷۱ |  استقلال تهران |  ۲۵ |  (۱) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۳۶۷ |  جوانان ایران |   |   |
| ۱۳۶۹ |  امید ایران |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
ناصر عباسی در سال ۱۳۷۰ به استقلال پیوست و تا ۱۳۷۱ در عضویت این تیم بود. وی با وجود آنکه برای این تیم فقط ۲۵ بار به میدان رفت اما از آنجا که دوران حضور او در استقلال با حضور آسیایی آبی پوشان همزمان بود افتخارات بزرگی نصیب او شد.
مشکلات شخصی

ناصر عباسی در اوج دوران جوانی نه تنها از استقلال بلکه به یکباره از فوتبال کناره‌گیری کرد و مدت طولانی از او خبری نبود و کاملاً فراموش شده بود تا اینکه بعد از نزدیک به دو دهه بی‌خبری با حضور دربرنامه ای اجتماعی به نام اختیاریه که از شبکه پنج تلویزیون ایران پخش می‌شد پرده از راز زندگی خود برداشت و گفت دلیل کناره گیریش از فوتبال مصرف افیون بود. عباسی گفت: ۱۶ سال گرفتار اعتیاد به مواد مخدر بودم. وی ادامه داد هر کاری می‌کردم نمی‌توانستم خلاص بشوم تا اینکه در سال ۱۳۸۶ در پی آشنایی با انجمن معتادان گمنام موفق به رهایی از این دام شدم. ناصر عباسی با تقدیر از امیر قلعه‌نویی گفت: امیر خان همیشه کنارم بود و هر کاری برای نجاتم انجام می‌داد. بعد از رهایی از من دعوت کرد که با او همکاری کنم ولی حقیقت اینست که من قصد بازگشت به دنیای فوتبال را ندارم.
افتخارات

باشگاه فوتبال استقلال تهران
قهرمان آسیا (۱) دوره جام باشگاه‌های آسیا ۹۱–۱۹۹۰
نایب قهرمان آسیا (۱) دوره جام باشگاه‌های آسیا ۱۹۹۱
قهرمان تهران (۱) دوره جام باشگاه‌های تهران ۱۳۷۰
نایب قهرمان ایران (۱) دوره لیگ فوتبال ایران ۷۱–۱۳۷۰
قهرمان جام استقلال قطر ۱۹۹۱
قهرمان جام بسیج ۱۳۷۱
کریادور

کریادور کاستاریکا
کریادور یک دستگاه قهوه‌ساز است که در کاستاریکا استفاده می‌شود که در آن آب داغ بر روی قهوه آسیاب‌شده که درون یک فیلتر قهوه که خود به روی یک پایه چوبی نصب شده، ریخته می‌شود و سپس عصاره به داخل ظرف می‌چکد.
قطعه زمستانی

| قطعه زمستانی | قطعه زمستانی |
| --- | --- |
کارگردان: فرهاد مهران‌فر
تهیه‌کننده: فرهاد مهران‌فر
نویسنده: فرهاد مهران‌فر موسی علیجانی
بازیگران: نازبانو محمدیاری سیمین حمیدی موسی علیجانی نسرین باباپور فریبرز آقایی
موسیقی: موسی علیجانی
فیلم‌بردار: نادر معصومی
تدوین‌گر: فرهاد مهران‌فر
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۸۰
مدت زمان: ۹۰دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
قطعه زمستانی فیلمی به کارگردانی فرهاد مهران‌فر و نویسندگی فرهاد مهران‌فر، موسی علیجانی ساختهٔ سال ۱۳۸۰ است.
بازیگران

نازبانو محمدیاری
سیمین حمیدی
موسی علیجانی
نسرین باباپور
فریبرز آقایی
احمد زارع پناه
صدیقه زارع پناه
مصطفی زارع پناه
جهانگیر صادقی
پرکولاتور

پرکولاتور برقی
دستگاه پرکولاتور قهوه نوعی کتری است که برای دم کردن قهوه در آن، از چرخش مداوم آب در حال جوش یا نزدیک به نقطه جوش استفاده می‌شود. آب داغ داخل لوله فیلتر بالا آمده و بر اثر نیروی جاذبه، پس از عبور از میان قهوه آسیاب‌شده دوباره به پایین می‌ریزد و این چرخه تا رسیدن به طعم قوی مدنظر ادامه می‌یابد. در این وسیله قهوه آسیاب‌شده در یک بسکت فلزی فیلتر مانند سوراخ‌دار ریخته می‌شوند.
محاکمه در خیابان

| محاکمه در خیابان | محاکمه در خیابان |
| --- | --- |
کارگردان: مسعود کیمیایی
تهیه‌کننده: مسعود کیمیایی
نویسنده: مسعود کیمیایی با همکاری اصغر فرهادی
بازیگران: پولاد کیمیایی حمیدرضا افشار نیکی کریمی محمدرضا فروتن حامد بهداد شقایق فراهانی اکبر معززی نگار فروزنده ارژنگ امیرفضلی جواد نظری شبنم درویش
موسیقی: فرزین قره‌گزلو
فیلم‌بردار: تورج منصوری
تدوین‌گر: مصطفی خرقه‌پوش
توزیع‌کننده: فیلمیران
تاریخ‌های انتشار: ۲۰ آبان ۱۳۸۸
مدت زمان: ۹۸ دقیقه
کشور:  ایران
زبان: فارسی
محاکمه در خیابان عنوان فیلمی سینمایی ساخته مسعود کیمیایی محصول سال ۱۳۸۷ ایران است. ساخته کیمیایی اثری معماگونه، اپیزودی و غیرخطی با مضامین مردانگی، ناموس و انتقام است. برخی منتقدان عقیده دارند، این فیلم از لحاظ ساختار و محتوا با آثار قبلی فیلمساز متفاوت است و این تفاوت متأثر از همکاری اصغر فرهادی در نگارش فیلم‌نامه است.
تیتراژ این فیلم را رضا یزدانی با آهنگی به نام محاکمه در خیابان با ترانه‌سرایی یغما گلرویی و آهنگ‌سازی فرزین قره‌گزلو خوانندگی کردند.
داستان

در روز عروسی امیر با مرجان، حبیب یکی از دوستان امیر به او خبر می‌دهد که همسر مردی به نام عبد، حرف‌هایی در مورد رابطه مرجان و شوهرش می‌زند و ادعا می‌کند که از او بچه‌دار هم شده و آن را سقط کرده است. امیر به سراغ همسر عبد می‌رود و شماره تلفن همراه عبد را می‌گیرد. امیر با مرجان برخورد تندی می‌کند، مرجان خود را بی‌گناه می‌داند…
بازیگران

پولاد کیمیایی در نقش امیر
حمیدرضا افشار در نقش عبد
نیکی کریمی در نقش نسیم
محمدرضا فروتن در نقش نکویی
حامد بهداد در نقش حبیب
شقایق فراهانی در نقش همسر عبد
محمد موید در نقش محراب
شبنم درویش در نقش مرجان
نگار فروزنده در نقش فیلم‌بردار
اکبر معززی در نقش محسنی
ارژنگ امیرفضلی در نقش صاحب گل‌فروشی
علی‌اصغر طبسی
شاپور کلهر در نقش اصغر
کارینا نظرنیا
آریا تنها
جواد نظری شکارچی در نقش وکیل
فراس قطوسی

فراس قطوسی (انگلیسی: Firas Katoussi; ۶ سپتامبر ۱۹۹۵) تکواندوکار اهل تونس است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
یافا

| یافا יפו يافا | یافا יפו يافا |
| --- | --- |
بخشی از شهرداری تل آویو-یافا منطقه ۷ام شهرداری: بخشی از شهرداری تل آویو-یافا منطقه ۷ام شهرداری
نگاره‌ای هوایی از بندر یافا (en): نگاره‌ای هوایی از بندر یافا (en)
کشور:  اسرائیل
استان: استان تل‌آویو
بخش: بخش تل آویو
شهرداری:  تل آویو-یافا
نگاره‌ای از بندر یافا
سینمای تاریخی الحمرا یافا، اهتزاز پرچم فلسطین بر سقف آن، در سال ۱۹۳۷ میلادی
برج ساعت مشهور یافا
رژه روز عید پاک مسیحیان عرب یافا
یافا (به عبری: יפו: یافو؛ به عربی:‌ يافا) شهری تاریخی در اسرائیل است که امروزه با شهر تل‌آویو ادغام شده‌است و شامل عرب اسرائیلی و یهودی اسرائیلی می‌شود. تاریخ تاسیس یافا به ۱۴۰۰ سال پیش از میلاد به دست کنعانی‌ها بر می‌گردد.
پیش از سال ۱۹۴۸، این شهر از بزرگ‌ترین شهرهای عرب فلسطینی به حساب می‌آمد. در سال ۱۹۴۸، بعد از تاسیس اسرائیل و اشغال شهر، اکثریت جمعیت ۸۰،۰۰۰ نفری شهر اخراج و آواره شد. این شهر از سال ۱۹۵۰ به امروز، در حوزه استحفاظی شهرداری تل‌آویو-یافا واقع شده‌است. جمعیت شهر یافا، حدود ۵۵،۰۰۰ نفر می‌باشد که حدود یک سوم آن عرب فلسطینی و بقیه جمعیت، یهودی اسرائیلی می‌باشد.
از پناهندگان فلسطینی پراکنده در جای‌جای دنیا، امروزه ۱۵٪ آنها، حدود ۷۰۰،۰۰۰ نفر، فرزندان و نوادگان ساکنین اخراج شده این شهر هستند.
جغرافیا

شهر بندری یافا در کرانهٔ خاوری مدیترانه و در ۶ کیلومتری جنوب تل‌آویو قرار دارد. در جنوب یافا، شهر بت یام، در شرق یافا، شهر خولون و در غرب، دریای مدیترانه قرار دارد.
در امتداد ساحل مدیترانه، شهر اشدود در ۳۵ کیلومتری جنوب یافا، و شهر غزه در حدود ۷۵ کیلومتری جنوب شهر می باشد. در امتداد ساحل مدیترانه، شهر حیفا در حدود ۱۰۰ کیلومتری شمال شهر، و مرز لبنان در فاصله ۱۴۰ کیلومتری شمال می باشد.
شهر مورد مناقشه بیت المقدس، پایتخت مورد ادعای دولت اسرائیل و فلسطین، در حدود ۶۵ کیلومتری شرق یافا قرار دارد.
نقشه شهر یافا در سال ۱۸۴۰
نقشه شهرهای همسایه یافا و تل آویو، سال ۱۹۲۹. اراضی سبز رنگ اطراف یافا، نشان‌دهنده باغات مرکبات شهر می باشد
نقشه یافا، تل آویو، و مرز حوزه استحفاظی شهرداری‌های آنها، سال ۱۹۳۳
نقشه شهرهای همسایه یافا و تل آویو، سال ۱۹۴۳.
نقشه شهر یافا، روستاها و باغات اطراف و همسایه‌های جنوبی و جنوب‌شرقی آن، شهر یهودی نشین بت یام و خولون، سال ۱۹۴۴
نقشه امروزی محدوده شهرداری «تل آویو-یافا»، مناطق سبز رنگ، محدوده شهر یافا را نشان می‌دهد.
تاریخ معاصر > دهه دشواری‌ها - ۱۹۵۰

بعد از جنگ، جمعیت باقی مانده فلسطینی، به دستور ارتش اسرائیل، همگی در یکی از محلات یافا، به اسم محله عجمی فرستاده شده و دورادور محله، با نرده و سیم خاردار محصور شدند. مشابه سایر شهرها و روستاهای فلسطینی که بعد از نکبت، هنوز در آنها جمعیتی مانده بود، ارتش اسرائیل بر روی جمعیت عرب یافا حکومت نظامی اعمال کرد. اما این وضعیت فقط یکی دو سال ادامه داشت، و حکومت نظامی در یافا (و همچنین در سایر شهرهای مختلط مثل لد و رمله)، بر خلاف شهرها و روستاهای منطقه جلیل در شمال کشور، منطقه مثلث در مرکز، و مناطق بدویی جنوب کشور، برداشته شد.
 در سال۱۹۵۰، با تصویب قانون «املاک غائبین» در پارلمان جدید التاسیس اسرائیل، املاک تمامی پناهندگان فلسطینی، و همینطور املاک فلسطینی خارج از محدوده محله عجمی، در حالی که صاحبان آنها در در نزدیکی ملک خود در محله عجمی تحت حکومت نظامی محصور بودند، توسط دولت اسرائیل محاصره شد.
در سال ۱۹۵۰، شهر یافا استقلال خویش را از دست داد، در شهرداری تل آویو-یافا ادغام شد. در دهه ۱۹۵۰، دولت اسرائیل، از طریق شرکتی دولتی به اسم «عمیدار»، عهده‌دار ماکیت املاک مصارده‌شده فلسطینی شد، و این املاک را به مهاجران فقیرتر یهودی تازه‌وارد (از بلغارستان، رومانی، و ممالک عرب) را در یافا، در همسایگی جمعیت فقیر و سرخورده فلسطینی، ساکن کرد. در این دوران، دولت اسرائیل آمادگی سکنی دادن موج جدید مهاجران یهودی و یا ساخت به موقع آپارتمان‌های جدید را نداشت. در نتیجه، بغضی املاک مصادره شده فلسطینی به این مهاجرین داده شد، و در بعضی موارد، شرکت دولتی عمیدار خانواده‌های عرب یافاوی و خانواده‌های این مهاجران تازه‌وارد را هم‌خانه کرد.  این مسئله منجر به سرخوردی بیشتر خانواده‌های فلسطینی شد، چرا که آنها معتقد بودند که این مهاجران تازه‌وارد یهودی، در عمل شهر و املاک خود آنها و هم‌وطنانشان را دزدیده‌اند. در نتیجه، در این دوران، رابطه فی‌مابین شهروندان عرب و یهودی بسیار متشنج و خصمانه بود. وضعیت در این دوران به حدی وخیم بود که در طول این دهه،‌ یافا فقیرترین و جرم‌خیز ترین منطقه «تل آویو-یافا» به حساب می‌آمد.
تاریخ معاصر > دهه شروع تحولات در شهر - ۱۹۶۰

از دهه ۱۹۶۰ به بعد، یافا توجه سرمایه‌گذاران و سازندگان را جمع کرد، و این شروعی بود بر احیای شهر یافا، بالاخص «شهر قدیمی». شهر یافا، امروزه پر است از رستوران‌ها، موزه، بوتیک، و همین‌طور گالری هنری. یکی از جذبه‌های امروزی شهر یافا، تمرکز مغازه‌ها و کارگاه‌های هنری در شهر قدیمی می‌باشد. در این مدت، باغات پرتقال مشهور یافا به مرور زمان تخریب شده و جای آنها، آپارتمانهای مسکونی برای ساکنین شهر در حال رشد تل آویو-یافا ساخته شد. اسامی خیابان‌ها و نقاط مهم، از نام اصلی عربی خویش به اسامی عبری شخصیت‌ها و مفاهیم ملی-میهنی اسرائیلی و صهیونیستی عوض شدند.
متاسفانه، این پیشرفت و تکامل شهر یافا، بدون مسئله نبوده، و سیاست ملی اسرائیل که بر پایه تبعیض علیه اقلیت عرب فلسطینی بنا شده، در مدیریت شهری یافا نیز، توأما با سیاست تبعیض علیه ساکنین یهودی فقیر، نمایان می باشد. اول اینکه، از پیشرفتها و پروژه‌های نوسازی در شهر قدیم یافا، اعراب، که یک سوم جمعیت را تشکیل می‌دهند، سهمی بسیار ناچیز بردند. دوم اینکه، به مدت چندین دهه، پروانه ساخت یا گسترش ساختمان به هیچ عرب فلسطینی در شهر داده نشد. پروانه ساخت به یهودیان اسرائیلی فقیر ساکن محله هم داده نشد. در نتیجه، مردم مجبور به ساخت و گسترش غیر قانونی برای اسکان خانوداده خویش شدند. در نتیجه، امروزه، بر اساس شهادت محلی، صدها خانواده حکم تخریب دارند. در این دوران، نسل جدید اعراب فلسطینی شهر یافا، در اقتصاد کشور اسرائیل و شهر تل آویو مشارکت بیشتری داشتند، و اکثرا شغلهای کارگری مثل بنایی، کار در رستوران‌ها، و غیره را به عهده گرفتند. این دوران، اولین دهه‌ای بود که فلسطینی‌های شهروند اسرائیل (به‌جز ساکنین شهرهای مختلط مثل یافا، شامل ۸۵٪ جمعیت عرب اسرائیل) از زیر یوغ حکومت نظامی (مقاله عبری در مورد این موضوع) خارج شده بودند، و این به اعراب اسرائیل، منجمله مردم یافا فرصت شروع فعالیت سیاسی هم داد. در این دوران در جامعه فلسطینی، احزاب چپی و همچنین کنشگران اجتماعی که هدفشان مبارزه برای بهبود شرایط زندگی، ضد تبعیض، و ضد مصادره اراضی خصوصی فلسطینی، رشد قابل توجهی داشتند.
تاریخ معاصر > دهه زنده شدن دوباره جامعه فلسطینی یافا - ۱۹۸۰

در طول دهه ۱۹۸۰ به بعد، زنده شدن دوباره فعالیت اجتماعی-سیاسی عربی در یافا به‌طور جدی برای اولین بار بعد از نکبت فلسطین، و همینطور مهاجرت فلسطینی‌ها از شمال و مرکز کشور به یافا، به دلیل نزدیکی این شهر به قطب تپنده اقتصاد اسرائیل،تل آویو، مخصوصا این‌که فلسطینی‌های یافا موفق به باز کردن جای پایی مهم در بخش‌های مهم کارگری اقتصاد تل آویو شده بودند،  باز دوباره یافا را تبدیل به یکی از مراکز زنده‌ی جامعه عرب فلسطین کرد. این اتفاقات منجر به عوض شدن چهره شهر یافا نیز شد. شهری که حدود ۳۰ سال فقیر، سرخورده، و در حال تحلیل بود، مجددا شاهد باز شدن مغازه‌ها و تجارات متعدد، تعمیر مساجد،‌کلیساها، و سایر ساختمان‌های تاریخی، و همچنین بهبود شرایط اجتماعی ساکنین این شهر شد، به طوری که امروزه، میزان تحصیلات مردم این شهر پیشرفت قابل ملاحظه‌ای داشته است. البته که مصادره اراضی خصوصی فلسطینی، و اقداماتی که فلسطینی‌ها با ظن به اینکه به هدف اخراج آهسته و پیوسته آنها از شهر را دارد، تا به امروز ادامه دارد، و تنشهای در نتیجه همین اقدامات، در سال ۲۰۲۱، منجر به بروز وضع بحرانی در این شهر در طول شورش رمضان ۲۰۲۱ می شود.
تاریخ کلی > عصر برنز

تحقیقات باستان‌شناسی نشان می دهد که شهر یافا، حداقل حدود ۱۴۶۰ سال پیش از میلا مسیح توسط مردم کنعان تاسیس شده. شهر یافا بر روی تل به ارتفاع حدود ۴۰ متر از سطح دریا، در ساحل دریای مدیترانه تاسیس شد. در طول قرن‌ها، با دفن آوار و زباله، ارتفاع این تل بیشتر هم شده است. 
در منابع مصر باستان، به شهر یافا برای اولین بار در سال ۱۴۴۰ پیش از میلاد اشاره شده است. در این سال،‌ جهوتی، از فرماندهان فرعون تحوتموس سوم تسخیر شد. در این دوران، مصری‌ها شهر را با اسم «یاپو» (Ya-pu) می شناختند. مصر فراعنه،  تا سال ۱۲۰۰ سال پیش از میلاد مسیح، کنترل یافا و ساحل مدیترانه فلسطین را در کنترل داشت. در این دوران، مردمان یافا و این منطقه، از قوم کنعان بودند.
تاریخ کلی > دوران خودمختاری اقوام منطقه

با فروپاشی تمدن‌های عصر برنز در حدود ۱۲۰۰ تا ۱۱۵۰ سال پیش از میلاد، و تضعیف امپراطوری فراعنه مصر، مصری‌ها از یافا و به‌طور کل از منطقه فلسطین عقب نشینی کردند، و منطقه را به اقوام و طوائف این منطقه سپردند. در این دوران شهر یافا بین اقوام بنی اسرائیل،‌ و به طور خاص طایفه دان و فلیسطی‌ها (با فلسطینی‌های امروزی اشتباه نشود) دست به دست شد. فلیسطی‌ها قومی بودند که بر اساس افسانه‌ها از دریا، و بر اساس تحقیقات باستان‌شناسی، از یونان باستان وارد منطقه شدند و در ساحل مدیترانه سکنی گزیدند. جالب است اشاره شود که در زبان عبری مدرن، به منطقه شهری تل آویو و حومه، مرکز جمعیتی، اقتصادی، و فرهنگی اسرائیل، با اقتباص از نام این طایفه باستانی، «غوش دان» (به عبری: גוש דן) گفته می شود، به معنی بلوک [شهری] دان.
در دوران فرمانروایی حضرت داوود و حضرت سلیمان بر مملکت بنی اسرائیل، کنترل شهر و بندر یافا در درست این مملکت بود. حضرت سلیمان با استفاده از بندرگاه یافا، از شهر صور، برای احداث هیکل سلیمان، اولین معبد یهودیان در بیت المقدس، چوب سدر لبنانی وارد کرد. بعد از وفات حضرت سلیمان، کنترل شهر دوباره دست  فلیسطی‌ها افتاد تا زمان فتح منطقه به دست آشوری‌ها.
تاریخ کلی > حکمرانی آشوری، بابلی، و هخامنشی

در سال ۷۰۱ پیش از میلاد مسیح، امپراتوری آشور منطقه فلسطین و شهر یافا را فتح کرد، و به استقلال و حکمرانی مملکت یهودی اسرائیل پایان رساند. در این دوران، امپراطوری آشور، سیاستی خصمانه علیه جمعیت یهودی بومی منطقه اتخاذ کرد و بخش بزرگی از یهودیان را به بین النهرین تبعید کرد. بعد از سقوط آشور، امپراطوری بابل حاکم منطقه شد، و پس از آن، امپراطوری هخامنشی. در این دوران، یهودیان در تبعید به سرزمین خود بازگشتند. در این دوران، شهر بندری یافا تحت مدیریت ساتراپی فنیقیه به مرکزیت صور بود.
تاریخ کلی > حکمرانی یونانی‌ها

پس از سقوط امپراطوری هخامنشی و فتح منطقه توسط اسکندر مقدونی در سال ۳۳۰ پیش از میلاد مسیح، کنترل یافا به دست یونانی‌ها افتاد. شهر یافا به مدت ۱۰۰ سال تحت حاکمیت امپراتوری بطلمیوسی، و از سال ۲۰۰ پیش از میلاد به بعد، در دست امپراتوری سلوکی بود. در این دوران، یافا مرکزیت و اهمیت خود به عنوان بندر اصلی ساحل خاوری مدیترانه از دست داد و در سایه شهر قیساریه، ۵۵ کیلومتر شمالتر قرار گرفت.
پس از پیروزی‌های شورش مکابی و کسب خودمختاری و استقلال نسبی،‌ شهر یافا از حدود سال ۱۴۰ پیش از میلاد به بعد، تحت سلطه حکومت یهودی حشمونیان قرار گرفت.
تاریخ کلی > حکمرانی رومیان

در سال ۶۳ پیش از میلاد، شهر یافا توسط امپراتوری روم تسخیر شد. حکومت روم منجر به وقوع شورشهای متعدد یهودی ضد سلطه روم شد. در این شورشها، در سال ۶۳ میلادی، امپراطوری روم شهر یافا را، به بهانه این‌که شهر یافا مقر ملوانان دریایی یهودیی بود که قوای دریایی روم، مخصوصا کاروان‌های دریایی گندم از مصر برای قوای زمینی روم، را آزار می‌دادند، تخریب کرد.
در قرن‌های بعدی، قرن‌های اول ظهور مسیحیت، شهر یافا از اهمیت افتاد و به بندری کوچک تقلیل پیدا کرد.
در این دوران، اسم شهر به زبان یونانی، زبان مرسوم امپراطوری روم شرقی، «یوپّا» (Ἰόππη) بود.
تاریخ کلی > حکمرانی اعراب مسلمان

در دهه ۶۳۰ میلادی، فلسطین، و بالاخص شهر یافا، توسط فرمانده ارتش اسلام،‌ عمرو عاص فتح شد. خلفای اسلامی، ناحیه جند فلسطین را به تابعیت بلاد شام تاسیس کردند. پایتخت فلسطین در این دوران، شهر رمله، در حدود ۲۰ کیلومتری شرق یافا بود. در این دوران، یافا نقش بندر و دروازه تجاری رمله و فلسطین را ایفا می‌کرد، و بعد از چندین قرن، مجددا اهمیت خویش را پیدا کرد. جغرافی‌دان شمس‌الدین مقدسی، در قرن ۴ام قمری، از یافا بازدید کرده. تعریف او از یافا، شهری کوچک، با دیوارهایی بزرگ و دروازه‌های آهنین بود. او به نقش یافا به عنوان بندر اصلی جند فلسطین و رمله اشاره کرد و از زیبایی مسجد و ساحل شهر تعریف کرد.
در طول قرن ۴ قمری، مصادف با  قرن ۱۰ میلادی، خلافت فاطمیان حاکمیت خویش بر فلسطین و یافا را تثبیت کرد.
تاریخ کلی > جنگ‌های صلیبی

شهر یافا در سال ۱۰۹۹، در طول جنگ‌های صلیبی توسط مسیحیان اروپایی تصرف شد. در این سال، حکمرانی یافا در دست کنت‌نشین یافا و اشکلون، حکومتی تابع پادشاهی اورشلیم. در این دوران نیز، یافانقش دروازه تجاری و بندرگاه اصلی متصرفات صلیبیان در فلسطین، و زنجیره مهمی ارتباط این متصرفات با اروپا بود.
حدود ۱۸۰ سال بعد، در طول جنگ صلیبی سوم، شهر یافا شاهد جنگ و درگیری، و همین‌طور دست به دست شدن بین ارتش صلیبی و ارتش صلاح الدین ایوبی بود. مهمترین این نبردها، نبرد سال ۱۱۹۲ میلادی بود، که با پیروزی صلیبیان، که در این جنگ، پایتخت خویش بیت المقدس را از دست داده بودند، تمام شد. جنگ صلیبی سوم با امضای معاهده یافا، به اتمام رسید. در نتیجه این توافق متصرفات صلیبیان به نوار ساحلی فلسطین، از یافا در جنوب، تا صور در شمال تقلیل پیدا کرد. پایتخت جدید پادشاهی اورشلیم، شهر عکا بود.
حدود ۴۰ سال بعد، در دهه ۱۲۲۰ میلادی، در طول جنگ صلیبی ششم، یافا مجدد شاهد فعالیت نظامی بود. در این دوران، دیوارهای شهر تقویت شده، و شهر یافا نقش مهمی در ورود قوای صلیبی به فلسطین ایفا کرد. در آخر این جنگ، معاهده دوم یافا، مجددا حاکمیت پادشاهی‌های صلیبی بر یافا را تثبیت کرد.
نهایتا، در سال ۱۲۶۸ میلادی، سلطان الظاهر بیبرس از سلطنت ممالیک مصر، شهر یافا را تصرف کرد، و تحت حاکمیت مسلمین برگرداند.
نقشه وضعیت سیاسی فلسطین و یافا در حدود سال ۱۱۰۲ میلادی
نقشه وضعیت سیاسی فلسطین و یافا در حدود سال ۱۲۴۰ میلادی
تاریخ کلی > دوران مملوک

شهر یافا، و کل فلسطین، برای حدود۲۵۰ سال تحت حاکمیت سلطنت ممالیک قرار داشت.
در این دوران،‌ جغرافی‌دان ابوالفداء در سال ۱۳۲۱ میلادی، در کتاب خود «تقویم‌البلدان»، یافا را به این صورت توصیف کرد:
و شهر یافا، شهر ساحلی کوچک ولی آباد است، یکی از مکان‌های مشهور. یافا قلعه‌ای بزرگ بوده، با بازارهای پر جنب و جوش و مملوء از نمایندگان بازرگانان، و بندرگاهی بزرگ که لنگرگاه کشتی‌هایی که به فلسطین می آیند و آن را به مقصد تمامی کشورها ترک می‌کنند است. بین یافا و رمله حدود ۶ میل فاصله است (۶ میل شرعی آن زمان معادل حدود ۲۲ کیلومتر است)، و در سوی غربی رمله واقع شده است
ومدينة يافا بلدة صغيرة کنيزة الرخاء ساحلية من الفرض المشهورة ومدينة يافا كانت حصنا كبيرا فيه اسواق عامرة ووكلاء التجار ومينا كبير فيه مرسی المراكب الواردة الی فلسطين والمقلعة منها الی كل بلد وبينها وبين الرملة ستة اميال وهی فی الغرب عن الرملة
نقشه وضعیت سیاسی منطقه و یافا در حدود سال ۱۳۱۷ میلادی