stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
چی جنوبی

چی، که در تاریخ‌نگاری به نام چی جنوبی (چینی ساده شده: 南齐؛ چینی سنتی: 南齊؛ پینیین: Nán Qí یا چینی ساده شده: 南朝齐؛ چینی سنتی: 南朝齐؛ پین‌یین: Nán Cháo Qí) یا چینی Xiao Qi (ساده‌شده چینی) شناخته می‌شود. 萧齐 سنتی چینی:蕭齊 پینیین: Xiāo Qí یک سلسله امپراتوری چین و دومین سلسله از چهار سلسله جنوبی در دوران سلسله‌های شمالی و جنوبی بود. پس از سلسله لیو سونگ، دودمان لیانگ جانشین آن شد، دولت اصلی در شمال آن وی شمالی بود.
این سلسله در سال ۴۷۹ آغاز شد، زمانی که شیائو دائوچنگ امپراتور شون لیو سونگ (宋顺帝) را مجبور کرد تا تاج و تخت را به او واگذار کند، لیو سانگ پایان داد و چی جنوبی را به عنوان امپراتور گائو آغاز کرد. نام این سلسله از فیوف شیائو گرفته شده است که تقریباً همان قلمرو پادشاهی چی در دوران جنگ را اشغال می‌کرد. کتاب چی به این موضوع اشاره نمی‌کند که آیا شیائو با خاندان جیانگ یا خاندان تیان، دو سلسله‌ای که قبلاً بر آن پادشاهی حکومت می‌کردند، نسبت خونی داشت یا نه.
در طول تاریخ ۲۳ ساله خود، این سلسله تا حد زیادی پر از بی‌ثباتی بود، زیرا پس از مرگ امپراتور توانا گائو و امپراتور وو، نوه امپراتور وو شیائو ژائوی (萧昭业) توسط امپراتور وو باهوش اما ظالم و مشکوک به قتل رسید. 萧鸾)، که به عنوان امپراتور مینگ، و به اجرای اعدام‌های گسترده پسران امپراتور گائو و امپراتور وو، و همچنین مقاماتی که او مشکوک به توطئه علیه او بودند، ادامه داد.
خودسری این اعدام‌ها پس از جانشینی امپراتور مینگ توسط پسرش شیائو بائوجوان تشدید شد که اقدامات او باعث شورش‌های متعددی شد که آخرین آنها توسط ژنرال شیائو یان (萧衍) منجر به سقوط جنوب چی و جانشینی سلسله لیانگ شیائو یان شد.
در سال 479، پس از اینکه شیائو دائوچنگ تاج و تخت لیو سونگ را غصب کرد، امپراتور وی شمالی به بهانه نصب لیو چانگ، پسر امپراتور ون از لیو سونگ که از سال 465 پس از میلاد در وی در تبعید بود، آماده حمله شد. نیروهای وی شروع به حمله به شویانگ کردند اما نتوانستند شهر را تصرف کنند. چی‌های جنوبی شروع به تقویت پایتخت خود، جیان‌کانگ کردند تا از حملات بعدی وی جلوگیری کنند. محاصره ها و درگیری های متعدد تا سال 481 انجام شد، اما جنگ شاهد هیچ کارزار بزرگی نبود. پیمان صلح در سال 490 با امپراتور وو امضا شد.
پوکاهانتس: افسانه

| پوکاهانتس: افسانه | پوکاهانتس: افسانه |
| --- | --- |
کارگردان: دانیل جی. سوئیسا
بازیگران: ساندریان هالت مایلز اوکیف تونی گلدوین
تاریخ‌های انتشار:  ۲۷ ژوئن ۱۹۹۵ (۱۹۹۵-06-۲۷)  
مدت زمان: ۱۰۲ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
پوکاهانتس: افسانه (به انگلیسی: Pocahontas: The Legend) فیلمی محصول سال ۱۹۹۵ و به کارگردانی دانیل جی. سوئیسا است. در این فیلم بازیگرانی همچون ساندریان هالت، مایلز اوکیف، تونی گلدوین، گوردون توتوسیس و پوهاتان ایفای نقش کرده‌اند.
ساندرا لورا

| ساندرا لورا | ساندرا لورا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۱ ژوئیهٔ ۱۹۸۰ قسنطینه
ملیت: فرانسه
ساندرا لورا (فرانسوی: Sandra Laoura‎؛ زادهٔ ۲۱ ژوئیهٔ ۱۹۸۰) اسکی‌باز نمایشی اهل فرانسه است که در بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۰۶ در تورین، ایتالیا شرکت کرد. لورا در مسابقات زنان مغول مدال برنز گرفت.
در ۵ ژانویه ۲۰۰۷، در طول یک جلسه تمرین برای جام جهانی در مونت گابریل (کبک، کانادا)، دو مهره قفسه سینه‌اش شکست و مجبور شد تن به عمل جراحی دهد. اما در اصر این حادثه، قدرت استفاده از پاهای خود را از دست داد. وی برای درمان توانبخشی به پرتغال و روسیه سفر کرد.
تگزاس ۲

| تگزاس ۲ | تگزاس ۲ |
| --- | --- |
کارگردان: سید مسعود اطیابی
تهیه‌کننده: سید ابراهیم عامریان
نویسنده: حمزه صالحی
بازیگران: مهدی هاشمی سام درخشانی پژمان جمشیدی ژاله صامتی گابریلا پتری
موسیقی: امیر توسلی
فیلم‌بردار: امیر کریمی
تدوین‌گر: مهدی حسینی‌وند
توزیع‌کننده: نیکان فیلم
تاریخ‌های انتشار: ۲۸ فروردین ۱۳۹۸
مدت زمان: ۹۹ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی پرتغالی
فروش گیشه: ۲۵٬۰۷۴٬۸۶۱٬۰۰۰ تومان
تگزاس ۲ فیلمی به کارگردانی سید مسعود اطیابی، تهیه‌کنندگی سید ابراهیم عامریان و نویسندگی حمزه صالحی محصول سال ۱۳۹۷ است. این فیلم دنبالهٔ فیلم سینمایی تگزاس است و در تاریخ ۲۸ فروردین ۱۳۹۸ در سینماهای ایران اکران شده است.قسمت قبل این فیلم تگزاس ۱ در سال ۱۳۹۷ اکران شده است. دنبالهٔ این فیلم، تگزاس ۳ نیز در ۸ خرداد ۱۴۰۳ اکران شده است.
خلاصه داستان

پس از ماجراهای قسمت اول تگزاس ساسان (سام درخشانی) به‌همراه بهرام (پژمان جمشیدی) و آلیس (گابریلا پتری) به ایران بر می‌گردند.
پدر بهرام، آقا بابک (مهدی هاشمی) و مادر ساسان، سوری جون (ژاله صامتی) به پیشواز آن‌ها می‌آیند اما ساسان نمی‌داند که آن‌ها با هم ازدواج کرده‌اند. بهرام با یک اشتباه جدید دلارهای خود را در چمدان جاساز می‌کند ، یک قاچاقچی به اسم سیروس (بهرنگ علوی) چمدان محتوی مجسمه های کوکائین خود را برای رد کردن از گیت بازرسی با چمدان آنها جابجا می‌کند؛ افراد کارلوس به دنبال آنها به ایران آمده اند، بهرام و ساسان این بار علاوه بر اینکه تحت تعقیب افراد کارلوس هستند در مخمصه قاچاقچیان مواد مخدر گرفتار می‌شوند....
بازیگران

| بازیگر | نقش |
| --- | --- |
سام درخشانی: ساسان کریمی
پژمان جمشیدی: بهرام کشکولی
مهدی هاشمی: بابک کشکولی
ژاله صامتی: سوری
گابریلا پتری: آلیس
رضا ناجی: یاور
نادر سلیمانی: فریدون
بهرنگ علوی: سیروس
امید روحانی: مسافر هواپیما
آدریانو تولوزا: لوئیس
تی‌آگو متوس: دوست لوئیس
سهیل قنادان: یاشار
الهام مصطفایی: بهار
اکران و حاشیه‌ها

این فیلم از ۲۸ فروردین ۱۳۹۸ در ایران اکران و جایگزین رحمان ۱۴۰۰ شد.
در همان ابتدا که فیلم جایگزین رحمان ۱۴۰۰ شد، سعید سهیلی کارگردان فیلم ژن خوک به این مسئله واکنش نشان داد و مسئولان سینمائی کشور را به در اختیار نگذاشتن سینما برای فیلم خودش محکوم کرد.
نژا ۲ (فیلم ۲۰۲۵)

| Ne Zha 2 | Ne Zha 2 |
| --- | --- |
نویسه‌های چینی سنتی: 哪吒之魔童鬧海
نویسه‌های چینی ساده‌شده: 哪吒之魔童闹海
پین‌یین: Nézhā zhī Mótóng Nàohǎi
 :  
 :  
کارگردان: Jiaozi
تهیه‌کننده: Liu Wenzhang Wang Jing
فیلمنامه‌نویس: Jiaozi
بر پایه: Investiture of the Gods اثر Xu Zhonglin
موسیقی: Roc Chen Rui Yang Wan Pin Chu
شرکت تولید: Chengdu Coco Cartoon Beijing Enlight Media Chengdu Zizai Jingjie Culture Media Beijing Coloroom Technology
توزیع‌کننده: Beijing Enlight Media (Mainland China)
تاریخ‌های انتشار:  ۲۹ ژانویه ۲۰۲۵ (۲۰۲۵-01-۲۹) (China)  
مدت زمان: 144 minutes
کشور: China
زبان: Mandarin
هزینهٔ فیلم: رنمینبی600 million RMB ($80 million)
فروش گیشه: US$1.704 billion
نژا ۲ (به چینی: 哪吒之魔童闹海، به انگلیسی: Ne Zha 2) یک انیمیشن فانتزی ماجراجویی چینی محصول سال ۲۰۲۵ به نویسندگی و کارگردانی جیائوزی است. این انیمیشن، دنباله انیمیشن نژا محصول سال ۲۰۱۹ است.
این فیلم در ۲۹ ژانویه ۲۰۲۵ مصادف با اولین روز سال نو چینی در سینماهای سراسر چین اکران شد. فیلم همانند نسخه قبلی خود، تحسین گسترده منتقدان را دریافت کرد. نژا ۲ با بودجه تولید ۸۰ میلیون دلاری، بیش از ۲ میلیارد دلار فروخت و چندین رکورد در گیشه را شکست. این انیمیشن توانست از نظر فروش درون و بیرون ۲ را پشت سر گذاشته و به پردرآمدترین فیلم انیمیشن تاریخ تبدیل شود. این برای اولین‌بار است که یک انیمیشن غیرآمریکایی و غیر انگلیسی زبان به این مهم دست پیدا می‌کند. به‌علاوه، این فیلم به سریع‌ترین فیلم انیمیشن تبدیل شد و در کم‌تر از سه هفته به رکوردشکنی خود رسید. این فیلم همچنین عنوان پرفروش‌ترین فیلم چین و پرفروش‌ترین فیلم غیرانگلیسی زبان را به خود اختصاص داد و به اولین فیلم غیرانگلیسی تبدیل شد که یک میلیارد دلار در باکس آفیس به دست آورد. این فیلم به عنوان پردرآمدترین فیلم سال ۲۰۲۵ و هفتمین فیلم پرفروش تمام دوران است.
مونزراتو

مکان
| مونزراتو Paùli | مونزراتو Paùli |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
مونزراتو: مونزراتو
Monserrato railway station: Monserrato railway station
موقعیت مونزراتو در نقشه: موقعیت مونزراتو در نقشه
ناحیه: ساردینیا
استان / شهرستان: استان کالیاری (CA)
حکومت: حکومت
 • شهردار: Gianni Argiolas
مساحت: مساحت
 • کل: ۶٫۴ کیلومتر مربع (۲٫۵ مایل مربع)
ارتفاع: ۲ متر (۷ فوت)
جمعیت (۳۱ دسامبر  ۲۰۱۰): جمعیت (۳۱ دسامبر  ۲۰۱۰)
 • کل: ۲۰٬۲۴۰
 • تراکم: ۳۲۰۰/کیلومتر مربع (۸۲۰۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Monserratini
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 09042
پیش‌شماره تلفن: 070
قدیس پشتیبان: امبروس
روز قدیس: December 7
وبگاه: وبگاه رسمی
مونزراتو (به ایتالیایی: Monserrato) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کالیاری واقع شده‌است.
خصوصیات

مونزراتو ۶٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۲۰٬۲۴۰ نفر جمعیت دارد و ۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
داج چلنجر

Motor vehicle
| داج چلنجر | داج چلنجر |
| --- | --- |
دید کلی: دید کلی
شرکت: داج
تولید: ۱۹۶۹-۱۹۷۴ ۱۹۷۷-۱۹۸۳ ۲۰۰۸-۲۰۲۳
مدل سال: ۱۹۷۰-۱۹۷۴ ۱۹۷۸-۱۹۸۳ ۲۰۰۸-۲۰۲۳
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
طرح‌بندی: موتور جلو-محور عقب
گاه‌شمار: گاه‌شمار
پسین: داج چارجر (۲۰۲۴)
داج چلنجر یکی از مدل‌های محبوب خودروهای کمپانی داج است که از دههٔ ۱۹۷۰ تاکنون محبوبیت زیادی داشته‌است. داج چلنجر نام سه مدل متفاوت شرکت داج (زیر مجموعه کرایسلر) است؛ که نسل اول آن از ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۴، نسل دوم از ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۳ و نسل سوم از ۲۰۰۸ تا ۲۰۲۴ تولید شده‌اند. از نمونه‌های دوج چلنجر می‌توان مدل‌های چلنجر اس‌ایکس‌تی (SXT)، چلنجر آرتی (R/T)، اسکت پک (Scat Pack)، هلکت (Hellcat) و دیمن (Demon) را نام برد.
یکی از قوی‌ترین خودروهای این کارخانه چلنجر دیمن با ۸۴۰ اسب بخار و ۱۰۴۸ نیوتن بر متر گشتاور است. در چراغ‌های جلوی این ماشین دو عدد هواکش قرار گرفته که تنفس موتور ماشین را بهبود داده و باعث شده ظاهر آن جذاب‌تر و در عین حال ترسناک‌تر شود. همچنین از نظر جرمی کلارکسون در برابر رقیبان خود همچون فورد موستانگ و شورلت کامارو یک سرو گردن بالاتر است. و به جرئت میتوان گفت که این ماشین یکی از چهره های مشهور آمریکایی در تاریخ صنعت اتومبیل‌رانی این کشور است. همچنین ترکیبی از ماشین های کلاسیک و امروزی بسیار جذاب است.
به رسمیت شناختن بین‌المللی اسرائیل

اسرائیل
  کشورهایی که اسرائیل را به رسمیت شناخته‌اند.
  کشورهایی که به‌رسمیت شناختن اسرائیل از جانب خود را پس گرفته‌اند.
  کشورهایی که روابط خود با اسرائیل را قطع یا معلق کرده‌اند.
  کشورهایی که هرگز اسرائیل را به رسمیت نشناخته‌اند.
به رسمیت شناختن بین‌المللی اسرائیل به‌معنای شناخت دیپلماتیک کشور اسرائیل است. اسرائیل به‌طور رسمی توسط منشور استقلال اسرائیل در ۱۴ مه ۱۹۴۸ تأسیس شد و در ۱۱ مه ۱۹۴۹ به عنوان یک کشور عضو کامل در سازمان ملل متحد پذیرفته شد. از دسامبر ۲۰۲۰، از مجموع ۱۹۳ کشور، ۱۶۵ کشور عضو سازمان ملل (یا ۸۵٪)، کشور اسرائیل را به رسمیت می‌شناسند. حاکمیت اسرائیل توسط برخی کشورها که غالباً مسلمان هستند، مورد اختلاف است. ۲۸ کشور در جهان یا هرگز اسرائیل را به رسمیت نشناخته‌اند یا به رسمیت شناختن خود را پس گرفته‌اند. برخی دیگر روابط دیپلماتیک خود را بدون لغو صریح به رسمیت شناختن خود، قطع کرده‌اند.
به طور کلی، ۲۸ کشور عضو سازمان ملل، اسرائیل را به رسمیت نمی‌شناسند که شامل ۱۵ عضو اتحادیه عرب (الجزایر، کومور، جیبوتی، عراق، کویت، لبنان، لیبی، موریتانی، عمان، قطر، عربستان سعودی، سومالی، سوریه، تونس و یمن) و ۱۰ عضو غیر عرب سازمان همکاری اسلامی (افغانستان، بنگلادش، برونئی، اندونزی، ایران، مالزی، مالدیو، مالی، نیجر و پاکستان) و همچنین کوبا، کره شمالی و ونزوئلا هستند.
فهرست کشورها

| 0 | 1 |
| --- | --- |
: کشورهایی که هرگز به طور رسمی اسرائیل را به رسمیت نشناخته‌اند و در حالت جنگ با اسرائیل هستند
: کشورهایی که هرگز به طور رسمی اسرائیل را به رسمیت نشناختند
: کشورهایی که به رسمیت شناختن، قطع یا تعلیق روابط با اسرائیل را پس گرفته‌اند و در حالت جنگ با اسرائیل هستند.
: کشورهایی که به رسمیت شناختن، قطع یا تعلیق روابط با اسرائیل را پس گرفته‌اند
: کشورهایی که اسرائیل را به رسمیت می‌شناسند
فهرست کشورها > کشورهای غیرعضو سازمان ملل

| کشور | تاریخ به‌رسمیت‌شناسی | توضیحات |
| --- | --- | --- |
|  جزایر کوک | ۰۲۰۰۸ ۲۰۰۸ |  |
|   واتیکان | ۰۱۹۹۴−۰۶−۱۵ ۱۵ ژوئن ۱۹۹۴ |  |
|  کوزوو | ۰۲۰۲۰−۰۹−۰۴ ۴ سپتامبر ۲۰۲۰ |  |
|  نیووی | ۰۲۰۰۸ ۲۰۰۸ |  |
|  دولت فلسطین | ۰۱۹۹۳ ۱۹۹۳ | امضاکننده قطعنامه خارطوم؛ اسرائیل را به عنوان بخشی از پیمان اول اسلو به رسمیت شناخت. |
:
موندن، کانزاس

مکان
| Munden, Kansas | Munden, Kansas |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of Munden, Kansas: Location of Munden, Kansas
ایالت: کانزاس
شهرستان: Republic
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۲۰ مایل مربع (۰٫۵۲ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۲۰ مایل مربع (۰٫۵۲ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۶۳۴ فوت (۴۹۸ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۱۰۰
 • برآورد (۲۰۱۱): ۱۰۰
 • تراکم: ۵۰۰٫۰/مایل مربع (۱۹۳٫۱/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: ۶۶۹۵۹
کد منطقه: ۷۸۵
FIPS کد: ۲۰-۴۹۱۵۰
GNIS feature ID: ۰۴۷۲۶۰۵
موندن (به انگلیسی: Munden) شهری در ایالت کانزاس کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۰۰ نفر بوده‌است.
سید علی خرم

سید علی خرم دیپلمات ایرانی و سفیر و نمایندهٔ دائم ایران در دفتر سازمان ملل در ژنو است.
خرم فارغ‌التحصیل دانشگاه‌های آمریکا و ایران در رشته‌های فیزیک هسته‌ای، حقوق بین‌الملل و روابط بین‌الملل است.
او پس از انقلاب هب وزارت امورخارجه پیوست و به عنوان اولین کاردار ایران در لیبی شروع به فعالیت کرد. وی به عنوان سفیر در چین و سفیر و نمایندهٔ دائم ایران در دفتر سازمان ملل در ژنو نیز فعالیت داشته است و به عنوان رئیس هیئت مدیره کمیساریای عالی پناهندگان (۲ سال)، نایب رئیس کنوانسیون جهانی کنترل دخانیات (۲ سال)، رئیس گروه دولت‌ها در هیئت مدیره سازمان بین‌المللی کار(۱ سال)، سفیر در کنفرانس خلع سلاح هسته‌ای (۴ سال)، رئیس کمیسیون سیاسی کنفرانس جهانی نژادپرستی سازمان ملل متحد – دوربان یک (۲ سال) نیز سابقه فعالیت دارد.
خرم از منتقدان سیاست خارجی ایران دراول انقلاب و نگاه حاکم بر آن دروان بوده و در این مورد چنین می‌گوید:
«درکشور ما از سال ۵۷ در پرتو انقلاب تصوراتی شکل گرفت که می‌توان گفت اشتباه بوده است. البته این تصورات به عقیده برخی انقلابیون درست به نظر می‌رسید. این در حالی است که بخش عمده‌ای از سیاست خارجی تخصصی است و یک فن‌وعلم محسوب می‌شود
نقد او از سیاست خارجی انقلاب مورد انتقاد جناح اصول گرا قرار گرفت.
او در انتخابات ریاست جمهوری در سال ۱۴۰۳ از مسعود پزشکیان حمایت کرد.
جنگ‌های ایران و روسیه

| ن ب وجنگ‌های ایران و روسیه | ن ب وجنگ‌های ایران و روسیه |
| --- | --- |
 ۱۶۵۳–۱۶۵۱  ۱۷۲۳–۱۷۲۲   دوران قاجار ۱۷۹۶  ۱۸۱۳–۱۸۰۴  ۱۸۲۸–۱۸۲۶ :  ۱۶۵۳–۱۶۵۱  ۱۷۲۳–۱۷۲۲   دوران قاجار ۱۷۹۶  ۱۸۱۳–۱۸۰۴  ۱۸۲۸–۱۸۲۶ 
جنگ‌های ایران و روسیه مجموعه‌ای از درگیری‌ها بین سال‌های ۱۶۵۱ و ۱۸۲۸ میلادی بود که در بین ایران و امپراتوری روسیه شکل گرفت. روسیه و ایران این جنگ‌ها را بر سر حاکمیت مورد مناقشه بر سرزمین‌های قفقاز انجام دادند. سرزمین‌های اصلی مورد مناقشه آران، گرجستان، ارمنستان و همچنین بیشتر داغستان - که عموماً ماوراء قفقاز نامیده می‌شود - و پیش از جنگ‌های روسیه و ایران بخشی از ایران صفوی محسوب می‌شدند. در طول پنج جنگ روس و ایران، اداره این سرزمین‌ها بین دو امپراتوری دست به دست می‌شد. بین جنگ‌های دوم و سوم روسیه و ایران، دوره‌ای بود که در آن تعدادی پیمان‌ها میان امپراتوری روسیه و ایران و همچنین بین دو طرف و امپراتوری عثمانی منعقد شد. علاقه عثمانی‌ها به این سرزمین‌ها، جنگ‌ها را پیچیده‌تر می‌کرد و هر دو طرف در طول جنگ‌ها در نقاط مختلف با امپراتوری عثمانی متحد می‌شدند. پس از پیمان ترکمنچای، که به جنگ پنجم روسیه و ایران پایان داد، ایران بخش زیادی از خاک ماوراء قفقاز خود را به امپراتوری روسیه واگذار کرد.
روابط پیش از جنگ > روابط اقتصادی

قدیمی‌ترین اسناد روابط رسمی روسیه و ایران نشان می‌دهد که در سال ۱۵۲۱ میلادی، شاه اسماعیل یکم از دودمان صفوی فرستاده‌ای دیپلماتیک نزد تزار واسیلی سوم فرستاد. با این‌حال، روابط تجاری آن‌ها بسیار کم بود، و اغلب این روابط با تاتارها صورت می‌گرفت، زیرا تاتارها به عنوان واسطه‌های بازرگانی عمل می‌کردند. روسیه خان‌نشین‌های کازان و آستراخان را به ترتیب در سال ۱۵۵۲ و ۱۵۵۶ میلادی ضمیمه قلمرو خودش کرد، تا مسیر تجاری ولگا را به قفقاز و دریای کاسپین گسترش دهد. از نقاط مهم این مسیر تجاری، گیلان و دربند به‌عنوان خاستگاه راه‌های تجاری دریایی و زمینی بین روسیه و ایران، و مراکز تجاری آستراخان و شاماخی بود. شاماخی به ویژه محل تجارت بازرگانان زیادی از روسیه بود: ابریشم، چرم، ظروف فلزی، خز، موم و پیه. بازرگانان ایرانی در روسیه تجارت می‌کردند و به نیژنی نووگورود و کازان می‌رفتند که به مراکز تجاری تبدیل شده بودند. در سال ۱۵۵۵ میلادی، شرکت مسکووی یا روسیه تنها با هدف تجارت زمینی با ایران ایجاد شد.
در سال ۱۵۶۲ میلادی، ایالت شیروان برای برقراری روابط تجاری رسمی به روسیه فرستاده‌ای فرستاد. شاماخی متعاقباً همین کار را در سال ۱۶۵۳ میلادی انجام داد. اولین ایرانی‌هایی که به کار تجارت با روسیه پرداختند، ارمنی‌های جلفا در شمال ایران بودند. جلفا حلقه مهمی در مسیر تجاری روسیه و ایران بود که از گیلان سرچشمه می‌گرفت. در سال ۱۶۰۴ میلادی، شاه عباس بزرگ جمعیت قابل توجهی از ارامنه را از جلفا به پایتخت تازه تأسیس خود، اصفهان، اسکان داد و به آن‌ها حقوق تجاری اعتبار داد، مالیات‌ها را کاهش داد و آزادی مذهبی اعطا کرد.
در طول قرن شانزدهم، روابط دیپلماتیک ایران اغلب با فرستادگان بازرگانی همراه بود که اجناس ابریشم و فلزی را به روسیه می‌فرستادند. در مقابل، روسیه خز، شاهین و حیوانات وحشی فرستاد. در واقع مخمل، تافته و ابریشم کاشان، اصفهان و یزد بیش از هفتاد درصد کالاهای حمل شده به روسیه در قرن شانزدهم را تشکیل می‌دادند.
در سال ۱۶۱۶ میلادی، یک هیئت دیپلماتیک در مسکو وعده‌های حمایت از بازرگانان ایرانی را که در روسیه تجارت می‌کردند، تضمین کرد. بازرگانان ایرانی در روسیه اغلب نمایندگان دیپلماتیک را همراهی می‌کردند. اما بازرگانان روسی در گیلان و اردبیل مرتباً مورد آزار و اذیت قرار می‌گرفتند و یوسف خان والی شامخی از حمایت از بازرگانان روسی خودداری می‌کرد.
صادرات ابریشم در اوایل قرن هفدهم همچنان بالا بود. در سال ۱۶۲۳، بیش از ۲۰۰۰ کیلوگرم ابریشم از آستراخان به شهرهای سراسر امپراتوری روسیه حمل شد. با این حال، در زمان شاه صفی اول، صادرات رسمی کاهش یافت و تجارت تجاری خصوصی جایگزین آن شد. در سال ۱۶۳۴، هیچ تجارتی ثبت نشد و هیچ کالایی حمل و نقل نشد. دو سال بعد، تجارت بار دیگر به دلیل طاعون متوقف شد، اما تجارت از سر گرفته شد و به‌طور قابل توجهی رشد کرد. در سال ۱۶۷۶، ۴۱۰۰۰ کیلوگرم ابریشم از ایران به روسیه صادر شد.
روابط پیش از جنگ > روابط سیاسی

از سال ۱۴۶۴ تا ۱۴۶۵ تزار ایوان سوم فرستاده‌ای به شاماخی فرستاد تا ائتلافی ضد عثمانی ایجاد کند. این علاقه به اتحاد ضد عثمانی تا قرن شانزدهم ادامه یافت و در دوران سلطنت شاه عباس اول، ایران سیاست خارجی قوی ضد عثمانی را حفظ کرد.
فروپاشی مسکووی در زمان مشکلات پیش از به قدرت رسیدن دودمان رومانوف به تاج و تخت روسیه در سال ۱۶۱۳ روسیه را تضعیف کرد به طوری که ایران تمرکز سیاست خارجی خود را به اروپای غربی برای یک ائتلاف ضد عثمانی معطوف کرد. شاه عباس اول به امید اتحاد ضد عثمانی در مجارستان با [[پادشاهی هابسبورگ|هابسبورگ‌های اتریش[] ارتباط برقرار کرد.
در اواخر قرن شانزدهم، روسیه لشکرکشی به شمخالات ترکی، که بر شمال داغستان حکومت می‌کرد و تابع اسمی ایران بود، آغاز کرد. نیروهای روسی دربند، داغستان و باکو را اشغال کردند و در جنوب رودخانه ترک دژهایی ساختند. با این حال، ایرانی‌ها از ترس به خطر افتادن ائتلاف ضد عثمانی، در به چالش کشیدن این ادعاهای ارضی محتاط بودند.
بین سال‌های ۱۵۹۸ و ۱۶۱۸، روس‌ها در پاسخ به درخواست‌های کمک نظامی علیه امپراتوری عثمانی، نمایندگان زیادی را به ایران فرستادند.
در سال ۱۶۱۲ شاه عباس اول عهدنامه نصوح پاشا را با امپراتوری عثمانی برای پایان دادن به جنگ‌های عثمانی و ایران امضا کرد. این معاهده بی‌طرفی ایران را در مورد روابط روسیه و عثمانی قید می‌کرد. تجارت در شاماخی پس از امضای این معاهده به شدت کاهش یافت، زیرا پیروزی صفویه بر عثمانی در سال ۱۶۱۸ نیاز به کمک روسیه را نفی کرد.
در دهه ۱۶۳۰ مجدداً خصومت‌ها بین ایران و امپراتوری عثمانی آغاز شد تا امضای صلح زهاب در سال ۱۶۳۹، که منجر به احتیاط دیپلماتیک ایرانی‌ها به دلیل تمایل به عدم دشمنی با امپراتوری عثمانی شد.
جنگ اول روسیه و ایران (۱۶۵۱–۱۶۵۳)

در سال ۱۶۴۵ بین قزاق‌های روسی و لزگین‌ها که تابع ایرانیان محسوب می‌شدند، ناآرامی به وجود آمد. این تنش‌ها عمدتاً در امتداد مرز گرجستان و داغستان متمرکز بود. یک نامزد مورد حمایت روسیه رهبری داغستان را بر یک نامزد ایرانی به دست آورد.
در سال ۱۶۴۷، خسرو خان، والی ایالت شیروان، به والی آستراخان شکایت کرد که قزاق‌های آستراخان و تارکی مرتکب یک سری سرقت‌ها شده‌اند. او تهدید کرد که اجناس بازرگانان روسی را در شاماخی مرکز استان شیروان مصادره خواهد کرد و علیه قزاق‌ها اقدام نظامی خواهد کرد. مقامات روس به این اقدام اعتراض کردند و از شاه خواستند خسرو خان را مجازات کند. شاه هیچ اقدامی نکرد و در سال ۱۶۴۹، خسرو خان نامه دیگری فرستاد و هشدار خود را مجدداً اعلام کرد. تنش بین کشورها زمانی تشدید شد که در سال ۱۶۵۰ قزاق‌ها کاروانی را که اجناس شیروان و داغستان را حمل می‌کرد سرقت کردند و چندین نفر کشته شدند.
روسها پادگانی را بر روی رودخانه سولاک گسترش دادند و چندین پادگان دیگر را بر روی رودخانه تِرِک ساختند، از جمله یک پادگان در حمایت از تهمورث خان گرجی، حاکم مخلوع خارتلی-کاختی. این گسترش به قلمرو ایران و حمایت از تهمورث خان خشم شاه عباس دوم را برانگیخت، زیرا تهمورث خان توسط شاه خلع شد.
در سال ۱۶۵۳ شاه به والیان اردبیل، ایروان، قره‌باغ، استرآباد و بخش‌هایی از آذربایجان دستور داد تا به کمک خسروخان نیرو بفرستند. نیروهای بیشتری توسط فرماندار دربند، شمخالات ترکی و حاکم کارا قایتاق کمک کردند. این سپاهیان روسها را از قلعه بیرون رانده و آن را به آتش کشیدند.
در همان سال، فرستاده‌ای به رهبری شاهزاده ایوان لوبانوف روستوفسکی روسیه به ایران سفر کرد تا از والی شاماخی در امور داغستانی دخالت نکند و خسارات وارده را جبران کند و تمامی بازرگانان روسی آزاد شوند. این درگیری بر سر گرجستان و داغستان بر روابط تجاری بین کشورها تأثیر گذاشت. در سال ۱۶۵۱، ۱۳۸ عدل ابریشم ایرانی به دلیل کمبود تقاضا در آستراخان ذخیره می‌شد.
پیمان ایران-روسیه (۱۷۱۷)

مقالهٔ اصلی: پیمان ایران-روسیه (۱۷۱۷)
آرتمی پتروویچ وولینسکی به عنوان فرستاده‌ای به اصفهان فرستاده شد تا قراردادی تجاری ببندد که به روسیه انحصار تجارت ابریشم ایران را می‌داد. در این مأموریت او همچنین اطلاعاتی در مورد منابع، جغرافیا، زیرساخت، نظامی و سایر نقاط قوت فارسی جمع‌آوری کرد. به او دستور داده شد که روسیه را به عنوان متحد ایران و امپراتوری عثمانی را به عنوان دشمن آنها برجسته کند.
هنگامی که یک لشکرکشی روسی به رهبری شاهزاده بکویچ-چرکاسکی در ساحل شرقی دریای خزر در خیوه فرود آمد، ایرانیان با طرف فرستاده دشمنی کردند.
ولینسکی به تزار گزارش داد که ایران در آستانه فروپاشی است. وی همچنین توصیه کرد که استان‌های گیلان، مازندران و استرآباد به دلیل ظرفیت تولید ابریشم به روسیه ملحق شوند.
دوره قاجاریه

جنگ‌های ایران و روسیه در دوره قاجار
حمله روسیه به ایران (۱۷۹۶): با مرگ کاترین دوم روسیه، ارتش روس از نواحی اشغال شده عقب‌نشینی نمود.
جنگ ایران و روسیه (۱۸۱۳–۱۸۰۴): با شکست ارتش ایران عهدنامه گلستان بین ایران و روسیه برای الحاق بخش‌های از قفقاز به امپراتوری روسیه امضا شد.
جنگ ایران و روسیه (۱۸۲۸–۱۸۲۶): ارتش ایران شکست خورد و با امضای عهدنامه ترکمانچای بخش‌های شمال رود ارس به روسیه واگذار شد و امتیازات ویژه‌ای برای روسیه در داخل خاک ایران لحاظ شد.
سطلنت ملوا

سلطنت ملوا(English:Malwa Sultanate) یک سلطنت  افغان تبار در هند بود
↑  Haig, TW & Islam, Riazul (1991). "مالوا" . دربوسورث، م.van Donzel, E.&Pellat, Ch.(ویرایش‌ها). دایره المعارف اسلام، چاپ دوم .جلد ششم:محک – اواسط. لیدن: ای جی بریل.شابک  978-90-04-08112-3.
Schwartzberg, Joseph E. (1978). A Historical atlas of South Asia. Chicago: University of Chicago Press. p. 148, map XIV.4 (b). ISBN 0226742210.
↑  Schwartzberg, Joseph E. (1978). A Historical atlas of South Asia. Chicago: University of Chicago Press. p. 148, map XIV.4 (b). ISBN 0226742210.
↑  Sharma, Dasharatha (1970). Lectures on Rajput History and Culture. Motilal Banarsidass. p. 27. ISBN 978-0-8426-0262-4.
مونرو، جورجیا

مکان
| Monroe, Georgia | Monroe, Georgia |
| --- | --- |
شهر: شهر
Walton County, Georgia courthouse: Walton County, Georgia courthouse
شعار: Do Right: شعار: Do Right
Location in Walton County and the state of جورجیا: Location in Walton County and the state of جورجیا
ایالت: جورجیا
County: Walton
حکومت: حکومت
 • شهردار: Greg Thompson
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۰٫۵ مایل مربع (۲۷٫۱ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱۰٫۴ مایل مربع (۲۶٫۸ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۱ مایل مربع (۰٫۳ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۹۰۹ فوت (۲۷۷ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۱۳٬۲۳۴
 • تراکم: ۱۰۸۶٫۴/مایل مربع (۴۲۰٫۹/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کدs: 30655-30656
کد منطقه: 470/678/770
FIPS code: 13-52192
GNIS feature ID: 0356398
مونرو، جورجیا (به انگلیسی: Monroe, Georgia) یک شهر در ایالات متحده آمریکا با جمعیت ۱۳٬۲۳۴ نفر است که در جورجیا واقع شده‌است.
موقعیت جغرافیایی

موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
Localidades na vizinhança
موندو

مکان در Logone Occidental Region, 23x15px|border |alt=|link= چاد
| موندو | موندو |
| --- | --- |
موندوLocation in Chad: موندوLocation in Chad
مختصات: ۸°۳۴′ شمالی ۱۶°۰۵′ شرقی﻿ / ﻿۸٫۵۶۷°شمالی ۱۶٫۰۸۳°شرقی﻿ / 8.567; 16.083: مختصات: ۸°۳۴′ شمالی ۱۶°۰۵′ شرقی﻿ / ﻿۸٫۵۶۷°شمالی ۱۶٫۰۸۳°شرقی﻿ / 8.567; 16.083
Region: Logone Occidental Region
Department: Lac Wey
Sub-Prefecture: Moundou
ارتفاع: ۴۱۳ متر (۱۳۵۵ فوت)
جمعیت (۲۰۱۲): جمعیت (۲۰۱۲)
 • کل: ۱۳۷۹۲۹
منطقهٔ زمانی: +۱
موندو (به فرانسوی: Moundou) دومین شهر بزرگ چاد و مرکز منطقه لُگُن اکسیدنتال است.
این شهر در مجاورت رودخانه اِمبِره (منشعب از غرب رود لُگُن) و حدود ۴۷۵ کیلومتری جنوب پایتخت انجامنا واقع شده و شهر اصلی مردم نگامبی است.
موندو به عنوان یک مرکز صنعتی و جایگاه جشن آبجوسازی رشد کرده است که محبوب‌ترین تولیدات چاد، آبجو و صنایع پنبه و روغن در آن رونق دارد.
خصوصیات

در سال ۲۰۱۲ موندو ۱۳۷٬۹۲۹ نفر جمعیت داشته و ۴۱۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
مونته‌مینیایو

مکان
| مونته‌مینیایو | مونته‌مینیایو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
مونته‌مینیایو: مونته‌مینیایو
Church of Santa Maria Assunta: Church of Santa Maria Assunta
ناحیه: توسکانی
استان / شهرستان: استان آرتزو (AR)
دهستان: Assillo, Brustichino, Cameronci, Campiano, Casodi, Castello, Cerreto, Consuma, Cozzo, Forcanasso, Fornello, Fossatello, La Fonte, Liconia, Masso, Masso Rovinato, Molino, Pieve, Poggiolino, Prato, Santo, Secchieta, Serraia, Treggiaia, Valendaia, Vignola
حکومت: حکومت
 • شهردار: Massimiliano Mugnaini
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۶٫۱ کیلومتر مربع (۱۰٫۱ مایل مربع)
ارتفاع: ۷۳۹ متر (۲۴۲۵ فوت)
جمعیت (2005): جمعیت (2005)
 • کل: ۵۸۵
 • تراکم: ۲۲/کیلومتر مربع (۵۸/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Montemignaiesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: ۵۲۰۱۰
پیش‌شماره تلفن: ۰۵۷۵
مونته‌مینیایو (به ایتالیایی: Montemignaio) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آرتزو واقع شده‌است.