stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
وست تگزاس اینترمیدیت

قیمت نفت وست تگزاس اینترمیدیت نسبت به قیمت نفت خام برنت
وست تگزاس اینترمیدیت (به انگلیسی: West Texas Intermediate) که به‌ طور مخفف WTI نیز گفته می‌شود نوعی نفت سبک است که به عنوان محک یا شاخص برای قیمت‌گذاری نفت در بازار های جهانی استفاده می‌شود. دلیل اصلی این نام‌گذاری آن است که این نفت سبک در غرب تگزاس استخراج می‌شود.
قیمت هر بشکه نفت این شاخص برای تحویل در ماه مه ۲۰۲۰، در جریان معاملات بازارهای جهانی، بزرگ‌ترین سقوط روزانه خود را تجربه کرد و با ۳۱۶ درصد کاهش به منفی ۳۹ دلار و ۵۵ سنت رسید که رقمی بی‌سابقه در طول تاریخ به‌ شمار می‌رود.
قیمت نفت وست تگزاس اینترمیدیت اغلب در گزارش‌های مربوط به قیمت نفت، در کنار قیمت نفت خام برنت از دریای شمال درج شده‌ است. سایر نشانگرهای مهم نفتی شامل نفت خام دبی، نفت خام عمان، نفت اورال و سبد مرجع اوپک است. وست تگزاس اینترمیدیت سبک‌تر و شیرین تر است و دارای گوگرد کمتری نسبت به برنت است و نسبت به نفت دبی یا عمان بسیار سبک‌تر و شیرین تر است. نفت خام برنت و وست تگزاس اینترمدیت (WTI) دو نوع نفت خام پرمعامله هستند و به عنوان معیاری برای تعیین قیمت نفت استفاده می شوند. تفاوت های اصلی بین این دو نوع نفت خام عبارتند از: محل استخراج و ترکیب بندی
قیمت‌های نامتعارف

در ۱۳ آوریل ۲۰۰۷، بلومبرگ ال.پی. در گزارشی با مطالعهٔ برادران لمن اظهار داشت که قیمت WTI معیار خوبی برای قیمت جهانی نفت نیست. در ۲۴ مه ۲۰۰۷، قیمت نفت وست تگزاس اینترمیدیت ۶۳٫۵۸ دلار در هر بشکه بود در حالیکه قیمت نفت برنت ۷۱٫۳۹ دلار در هر بشکه بود. این ناهنجاری شاید به دلیل کمبود موقتی ظرفیت پالایش رخ داده‌ است.
در ۲۰ آوریل ۲۰۲۰، قرارداد ماه مه WTI با قیمت -۳۷٫۶۳ دلار در هر بشکه بسته شد در حالی که قرارداد ژوئن با ۲۰٫۴۳ دلار در هر بشکه بسته شده بود. قیمت‌ها عمدتاً به دلیل بیماری همه گیر کروناویروس ۲۰۱۹، که باعث کاهش تقاضا شد، کاهش یافت و مشکلات مربوط به ذخیره‌سازی و انقضای قرارداد ماه مه در روز بعد منجر به کاهش معاملات شد.
الیور کونسا

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Oliver Konsa
زادروز:  ۴ مارس ۱۹۸۵ ‏(۳۹ سال)
زادگاه:  تارتو
قد:  ۱٫۸۳ متر (۶ فوت ۰ اینچ)
پست:  هافبک، مهاجم
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
–۲۰۰۴:  باشگاه فوتبال تارتو تامکا
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۱–۲۰۰۶ |  باشگاه فوتبال تارتو تامکا |  ۱۲۸ |  (۵۳) |
| ۲۰۰۷–۲۰۰۸ |  باشگاه فوتبال تی‌وی‌ام‌کی |  ۴۷ |  (۱۷) |
| ۲۰۰۸–۲۰۱۰ |  باشگاه فوتبال فلورا تالین |  ۵۴ |  (۱۴) |
| ۲۰۰۸–۲۰۰۹ |  FC Flora II Tallinn |  ۴ |  (۲) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۲ |  باشگاه فوتبال نومه کالیو |  ۸۴ |  (۱۲) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
|  |  تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال استونی |   |   |
| ۲۰۰۷–۲۰۱۲ |  تیم ملی فوتبال استونی |  ۲۰ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۱ نوامبر ۲۰۱۲.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۳ ژوئن ۲۰۱۲:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۱ نوامبر ۲۰۱۲.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۳ ژوئن ۲۰۱۲
الیور کونسا (استونیایی: Oliver Konsa؛ زادهٔ ۴ مارس ۱۹۸۵) بازیکن فوتبال اهل استونی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تی‌وی‌ام‌کی، باشگاه فوتبال نومه کالیو، باشگاه فوتبال فلورا تالین، و باشگاه فوتبال تارتو تامکا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال استونی، استونی، و اتحادیه فوتبال استونی بازی کرده‌است.
بخش اورنگ آباد

| بخش اورنگ آباد | بخش اورنگ آباد |
| --- | --- |
division: division
موقعیت بخش اورنگ آباد در نقشه: موقعیت بخش اورنگ آباد در نقشه
مختصات: ۱۹°۵۳′۱۹٫۶۳″ شمالی ۷۵°۲۰′۳۶٫۳۷″ شرقی﻿ / ﻿۱۹٫۸۸۸۷۸۶۱°شمالی ۷۵٫۳۴۳۴۳۶۱°شرقی﻿ / 19.8887861; 75.3434361: مختصات: ۱۹°۵۳′۱۹٫۶۳″ شمالی ۷۵°۲۰′۳۶٫۳۷″ شرقی﻿ / ﻿۱۹٫۸۸۸۷۸۶۱°شمالی ۷۵٫۳۴۳۴۳۶۱°شرقی﻿ / 19.8887861; 75.3434361
کشور: هند
ایالت: مهاراشترا
بخش: ۱. بخش اورنگ‌آباد، مهاراشترا، 2. Nanded، ۳. بخش جالنه، ۴. بخش عثمان‌آباد، 5. Latur، 6. Beed، 7.Parbhani، 8.Hingoli
مساحت: مساحت
 • کل: ۶۴۵۹۰٫۵۸ کیلومتر مربع (۲۴۹۳۸٫۵۶ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۱۸۷۳۱۸۷۲
Literacy: ۷۶٫۴۹٪
زبان‌ها: زبان مراتی
بخش اورنگ آباد (به انگلیسی: Aurangabad division) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در مهاراشترا واقع شده‌است. بخش اورنگ آباد ۶۴٬۵۹۰٫۵۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱۸٬۷۳۱٬۸۷۲ نفر جمعیت دارد.
انیدریت

| انیدریت | انیدریت |
| --- | --- |
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
رده‌بندی: سولفات
فرمول شیمیایی (بخش تکراری): CaSO4
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
رنگ: سفید - آبی - خاکستری - قرمز یا بنفش
رَخ: عالی- مطابق با سطح خوب - مطابق با سطح
سختی موس: ۳٫۵
جلا: شیشه‌ای - صدفی
رنگ خاکه: سفید
شفافیت: نیمه شفاف
وزن مخصوص: ۲٫۹-۳
ویژگی‌های ظاهری: بلور- اگرگات دانه‌ای - الیافی - دانه‌ای فراوان است و بیشتر در آلمان غربی و شرقی، فرانسه، اطریش، آمریکا، شیلی و URSS
کنارزایی: ژیپس - کریولیت - کلسیت - باریتین- هالیت- ژیپس- پلیهالیتآتشفشانی - ماگماییشیارداردر اشکال منشوری
توضیح بیشتر: CaO:۴۱٫۲٪  SO۳:۵۸٫۸٪
دلیل‌نام‌گذاری: از کلمه یونانی anhudros به معنای بدون آب گرفته شده‌است.
خاستگاه: هیدروترمال - رسوبی -
انیدریت  (به انگلیسی: Anhydrite) با فرمول شیمیایی CaSO4 از مجموعه کانی هاست و از کلمه یونانی anhudros به معنای بدون آب گرفته شده‌است. CaO:۴۱٫۲٪ SO۳:۵۸٫۸٪ برای اولین بار در چکسلواکی کشف شد و از نظر شکل بلور: ورقه ای(لایه‌ای) - منشوری - هگزائدر - ماکله - دارای سطوح، رنگ: سفید - آبی - خاکستری - قرمز یا بنفش، شفافیت: نیمه شفاف، جلا: شیشه‌ای - صدفی، رخ: عالی- مطابق با سطح خوب - مطابق با سطح، سیستم تبلور: ارترومبیک و در رده‌بندی سولفات است و منشأ تشکیل آن هیدروترمال - رسوبی - است.
همایند کانی‌شناسی (پارانژ) آن ژیپس - کریولیت - کلسیت - باریتین- هالیت- ژیپس- پلیهالیتآتشفشانی - ماگماییشیارداردر اشکال منشوری است
، از نظر ژیزمان بلور- اگرگات دانه‌ای - الیافی - دانه‌ای فراوان است و بیشتر در آلمان غربی و شرقی، فرانسه، اطریش، آمریکا، شیلی و روسیه یافت می‌شود.
نیامباسپر

| نیامباسپر محدودهٔ زمانی: Mid دوونین | نیامباسپر محدودهٔ زمانی: Mid دوونین |
| --- | --- |
نیامباسپر، Neeyambaspis enigmatica: نیامباسپر، Neeyambaspis enigmatica
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
زیرشاخه:: مهره‌داران
سرده:: Neeyambaspis
گونه:: N. enigmatica
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Neeyambaspis enigmatica : Neeyambaspis enigmatica 
نیامباسپر (نام علمی: Neeyambaspis enigmatica) نام یک گونه از زیرشاخه مهره‌داران است.
ولید محبوب

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Waleed Mahboob Mojammami
زادروز:  ۲۱ دسامبر ۱۹۸۵ ‏(۳۸ سال)
زادگاه:  جده
قد:  ۱٫۷۴ متر (۵ فوت ۸ ۱⁄۲ اینچ)
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال الوحده عربستان سعودی
شمارهٔ پیراهن:  ۷۰
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  باشگاه فوتبال الاهلی عربستان سعودی
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۶–۲۰۰۸ |  Abha |  ?? |  (۵) |
| ۲۰۰۸–۲۰۱۱ |  باشگاه فوتبال الوحده عربستان سعودی |  ۳۷ |  (۱) |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۲ |  باشگاه فوتبال الانصار عربستان سعودی |  ۱۵ |  (۱) |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۳ |  باشگاه فوتبال الاتفاق عربستان سعودی |  ۱۳ |  (۰) |
| ۲۰۱۳ |  ← باشگاه فوتبال الوحده عربستان سعودی (قرضی) |  ۱۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۳– |  باشگاه فوتبال الوحده عربستان سعودی |  ۴۳ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
ولید محبوب (انگلیسی: Waleed Mahboob؛ زادهٔ ۲۱ دسامبر ۱۹۸۵) یک ورزشکار اهل عربستان سعودی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الوحده عربستان سعودی، باشگاه فوتبال الانصار عربستان سعودی، باشگاه فوتبال الاتفاق عربستان سعودی، و باشگاه فوتبال الوحده عربستان سعودی اشاره کرد.
ایفیگنیا (فیلم)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کارگردان: مایکل کاکویانیس
تهیه‌کننده: مایکل کاکویانیس
نویسنده: مایکل کاکویانیس اوریپید
فیلمنامه‌نویس: مایکل کاکویانیس
بازیگران: ایرنه پاپاس Tatiana Papamoschou Kostas Karras Kostas Kazakos
موسیقی: میکیس تئودوراکیس
فیلم‌بردار: Giorgos Arvanitis
تدوین‌گر: Takis Yanopoulos
مدت زمان: ۱۲۷ دقیقه
کشور: یونان
زبان: یونانی 
«ایفیگنیا» (یونانی: Ιφιγένεια) یک فیلم به کارگردانی مایکل کاکویانیس است. از بازیگران آن می‌توان به ایرنه پاپاس اشاره کرد.
واویلا بالا

| واویلا بالا | واویلا بالا |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: : مختصات: 
کشور: ایران
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: زاهدان
بخش: بخش مرکزی
دهستان: حرمک
جمعیت: ۰ نفر (سرشماری ۹۵)
واویلا بالا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زاهدان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان حرمک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۹ نفر (۳۱خانوار) بوده‌است.
بانکسیا اسکارلت

| درختچه بانکسیا | درختچه بانکسیا |
| --- | --- |
درختچه بانکسیا، Banksia coccinea: درختچه بانکسیا، Banksia coccinea
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: گیاهان
راسته:: چنارسانان
تیره:: شکرپارگان
سرده:: بانکسیا
گونه:: B. coccinea
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Banksia coccinea : Banksia coccinea 
بانکسیا اسکارلت (نام علمی: Banksia coccinea) که با نام‌های واراتا بانکسیا یا آلبانی بانکسیا نیز شناخته می‌شود، نام یک گونه راست درختچه یا درخت کوچک، از سرده بانکسیا است.
اکسایش حرارتی

کوره‌هایی که برای نفوذ و اکسایش حرارتی در تأسیسات فنی LAAS در تولوز فرانسه استفاده می‌شوند.
در ریزساختات، اکسایش حرارتی راهی برای تولید یک لایه نازک اکسید (معمولاً سیلیسیم دی‌اکسید) بر روی سطح ویفر است. این روش یک ماده اکسیدکننده را مجبور می‌کند تا در دمای بالا به ویفر نفوذ کرده و با آن واکنش نشان‌دهد. میزان رشد اکسید اغلب توسط مدل دیل-گروو پیش‌بینی می‌شود. اکسایش حرارتی ممکن است به مواد مختلف اعمال شود، اما بیشتر آن‌ها شامل اکسایش زیرلایه‌های سیلیسیم برای تولید سیلیسیم دی‌اکسید است.
واکنش شیمیایی

اکسایش حرارتی سیلیکون معمولاً در دمای ۸۰۰ تا ۱۲۰۰ درجه سانتیگراد انجام می‌شود و در نتیجه لایه اکسید دمای بالا (HTO) ایجاد می‌شود. ممکن است از بخار آب (معمولاً بخار UHP) یا اکسیژن مولکولی به عنوان اکسیدکننده استفاده کنند. در نتیجه به آن اکسایش مرطوب یا خشک گفته میشود. واکنش یکی از موارد زیر است:
محیط اکسیدکننده همچنین ممکن است حاوی درصدی هیدروکلریک اسید (HCl) باشد. کلر یون‌های فلزی که ممکن است در اکسید رخ‌دهد را از بین می‌برد.
اکسایش حرارتی سیلیکون مصرف شده از زیرلایه و اکسیژن تأمین شده از محیط را در خود جای داده‌است؛ بنابراین، هم در ویفر و هم خارج از آن رشد می‌کند. برای هر ضخامت واحد سیلیکون مصرفی، ضخامت واحد ۲٫۱۷ اکسید ظاهر می‌شود. اگر سطح سیلیکون بدون روکش اکسیده شود، ۴۶٪ ضخامت اکسید در زیر سطح اصلی و ۵۴٪ بالاتر از آن قرار خواهد گرفت.
انیدروز

انیدروز (به انگلیسی: Anhydrous) عنوان عمومی ماده‌ای است که در آن هیچ آبی وجود ندارد. راه دستیابی به انیدروز از ماده‌ای به ماده‌ای دیگر متفاوت است.
حلال

در بسیاری موارد حضور آب باعث می‌شود تا یک واکنش روی ندهد یا محصول دلخواه تولید نشود. برای جلوگیری از این رویداد باید از حلال‌های انیدروز استفاده کرد. برای نمونه می‌توان از دو واکنش گرینیارد و وورتز نام برد.
مواضع دولت‌ها در مورد جنگ عراق قبل از تهاجم به عراق در سال ۲۰۰۳

این مقاله مواضع دولت‌های جهانی را قبل از شروع حمله به عراق درسال ۲۰۰۳ تشریح می‌کند. مواضع فعلی آنها ممکن است از آن زمان تغییر کرده و متفاوت باشد.
کشورهای مشارکت‌کننده در تهاجم نظامی
  کشور‌های حامی تهاجم نظامی
  کشور‌های مخالف تهاجم نظامی
  کشورهایی با دیدگاه رسمی نامشخص یا بی‌طرف  عراق
سطوح مختلف پشتیبانی

تجزیه و تحلیل شمارش پیچیدگی‌های دیپلماسی جهانی را آشکار می‌کند. برخی از دولت‌های ملی به‌طور علنی طرح تهاجم را محکوم کردند و درعین حال کمکهای ایالات متحده را که برای جنگ اختصاص داده شده بود، یا بنیروهای تلاش جنگی، ایستگاه‌های سوخت رسانی، پشتیبانی نظامی و/یا فضای هوایی در اختیار آنها قرار دادند. برخی از دولت‌های ملی فقط ظاهری از حمایت ارائه کردند.
برخی از کشورهایی که ابتدا در فهرست کاخ سفید قرار داشتند، عضویت در «ائتلاف» را رد کردند. علاوه بر این، مخالفت قابل توجهی با جنگ در بخش‌هایی از مردم و پارلمان‌های بسیاری از کشورهای حامی وجود دارد. دولت بوش، علاوه بر این پیچیدگی‌ها، ادعا کرد که از حمایت ۱۵کشوری برخوردار است که می‌خواستند ناشناس باقی بمانند. برخی به این بلوک لقب «ائتلاف سایه» یا به طرز طعنه آمیزی «ائتلاف ناخواسته‌ها» داده‌اند.
ماهیت پشتیبانی می‌تواند بسیار متفاوت باشد، از نیروهای مسلح گرفته تا استفاده از حریم هوایی و پایگاه‌ها، پشتیبانی لجستیکی، حمایت سیاسی، مشارکت درتلاش‌های بازسازی، که بنظر می‌رسد به نظر برخی دشوار است که اکثر کشورها را از فهرست رسمی حذف کنند، به جز عراق. دلایل واضح (اگرچه برخی ممکن است ادعا کنند که برخی از تحرکات در داخل عراق احتمالاً به بازسازی کشورشان نیز کمک خواهد کرد).
سطوح مختلف پشتیبانی > اسرائیل

اسرائیل رسما از جنگ عراق حمایت نکرد و در آن شرکت نکرد. به گفته لارنس ویلکرسون، کارشناس سابق وزارت امور خارجه، و رابرت بائر، کارشناس سابق سیا، مقامات اسرائیلی به دولت بوش درمورد حمله بعراق هشدار دادند و گفتند که این امر منطقه را بی‌ثبات می‌کند و رژیم بسیار خطرناک‌تر ایران را قدرتمند می‌کند. با این حال در روزنامه واشینگتن پست گزارش شده‌است که «اسرائیل از مقامات ایالات متحده می‌خواهد که حمله نظامی به صدام حسین عراق را بتاخیر نیندازند». همچنین در سال۲۰۰۲ گزارش شد که اطلاعات اسرائیل گزارش‌های نگران‌کننده‌ای در مورد برنامه ادعایی عراق برای توسعه سلاح‌های کشتار جمعی در اختیار واشینگتن قرار داده‌است.
بگفته داگلاس فیث معاون سابق وزیر دفاع آمریکا، مقامات اسرائیلی همتایان آمریکایی خود را برای آغاز جنگ درعراق تحت فشار قرار ندادند. فیث درمصاحبه ای با وای نت اظهار داشت که "آنچه از اسرائیلی‌ها شنیدید هیچ نوع حمایت از جنگ باعراق نبود" و "آنچه از مقامات اسرائیلی درگفتگوهای خصوصی شنیدید این بود که آنها واقعاً برروی عراق متمرکز نبودند". آنها خیلی بیشتر روی ایران متمرکز بودند."
به دستور واشینگتن، اسراییل از جنگ حمایت صریح نکرد، زیرا دولت ایالات متحده نگران بود که حمایت یا مشارکت اسرائیل در جنگ به طور بالقوه جهان عرب را از خود دور کند. در ژانویه۲۰۰۷، فوروارد گزارش داد که مدتی قبل از مارس۲۰۰۳،آریل شارون، نخست‌وزیر اسرائیل به بوش گفته بود که اسرائیل «به هیچ وجه به نفع یا علیه جنگ عراق فشار نخواهد آورد». شارون گفت که معتقد است عراق یک تهدید واقعی برای خاورمیانه است و صدام دارای سلاح‌های کشتار جمعی است، اما صریحاً به بوش هشدار داد که اگر ایالات متحده وارد جنگ با عراق شد، باید مطمئن شود که یک استراتژی خروج عملی را تدوین می‌کند. یک استراتژی ضدشورش تهیه کنید و نباید تلاشی برای تحمیل دموکراسی در خاورمیانه داشته باشد. یکی از منابعی که این اطلاعات را ارائه کرد دانیل آیالون سفیر اسرائیل در آمریکا بود.
اسرائیل همچنین با به اشتراک گذاشتن تخصص خود در مورد روش‌های ضد شورش، مانند استفاده از هواپیماهای بدون سرنشین و عملیات ایست بازرسی، به ارتش آمریکا کمک کرده‌است. درسال ۲۰۰۳، مجله خبری اسرائیل، هاآرتص، در داستان منتشر شده خود «بار مرد سفیدپوست» گزارش داد که اعتقاد به جنگ علیه عراق توسط «گروه کوچکی متشکل از ۲۵ یا ۳۰ نو محافظه‌کار که تقریباً همه آنها یهودی بودند» منتشر شد.
کشورهای حامی موضع آمریکا

اندکی قبل از شروع جنگ عراق، دولت ایالات متحده اعلام کرد که ۴۹کشور در یک «ائتلاف مایل» به نفع برکناری اجباری صدام حسین از قدرت در عراق ملحق شدند و تعدادی دیگر از کشورها حمایت خود را در خصوصی اعلام کردند. از میان ۴۹کشور، کشورهای زیر با ارائه نیروها یا حمایت سیاسی قابل توجهی نقش فعال یا مشارکتی داشتند: استرالیا، بلغارستان، جمهوری چک، دانمارک، مجارستان، ایتالیا، ژاپن، لتونی، لیتوانی، هلند، فیلیپین، لهستان، پرتغال، رومانی، اسلواکی، اسپانیا، ترکیه، اوکراین، بریتانیا و (ایالات متحده).
پنج مورد از این کشورها نیروهای رزمی را که مستقیماً در تهاجم به عراق شرکت داشتند، تأمین کردند: ایالات متحده، دانمارک، بریتانیا، استرالیا و لهستان. کشورهای دیگر حمایت لجستیکی و اطلاعاتی، تیم‌های واکنش شیمیایی و بیولوژیکی، حقوق پرواز، کمک‌های بشردوستانه و بازسازی و حمایت سیاسی ارائه کرده‌اند.
کشورهای حامی موضع آمریکا > اروپا

در اواخر ژانویه۲۰۰۳، بیانیه ای در روزنامه‌های مختلف منتشر شد و به امضای رهبران بریتانیا رسید، مبنی براینکه صدام نباید اجازه داشته باشد که قطعنامه‌های سازمان ملل را نقض کند.
بعداً کشورهای اروپای شرقی "ده ویلنیوس"،استونی، لتونی، لیتوانی، اسلوونی، اسلواکی، بلغارستان، رومانی، کرواسیکه اکنون همگی اعضای اتحادیه اروپا هستند، آلبانی و جمهوری مقدونیه بیانیه دیگری دربارهٔ عراق به‌طور کلی صادر کردند. حمایت از مواضع آمریکا اما عدم اظهار نظر در مورد احتمال وقوع جنگ بدون حمایت شورای امنیت سازمان ملل. با این حال، از آنجایی که دونالد رامسفلد اعلام کرد که اسلوونی و کرواسی اعضای ائتلاف تحت رهبری ایالات متحده هستند، دولت اسلوونی این بیانیه را رد کرد و نخست‌وزیر آنتون روپ بار دیگر تأکید کرد که اسلوونی تصمیم به جنگ را مشروط به موافقت شورای امنیت سازمان ملل متحد کرده‌است. حمله؛ استیپان مسیچ، رئیس‌جمهور کرواسی، جنگ را غیرقانونی خواند. ژاک شیراک، رئیس‌جمهور فرانسه دربارهٔ بیانیه ده کشور اروپای شرقی اظهار داشت: «این رفتار درستی نیست. آنها فرصت خوبی را برای سکوت از دست دادند." برخی معتقد بودند که انتقاد ژاک شیراک می‌تواند به این معنا باشد که متقاضیان اتحادیه اروپا از اروپای مرکزی و شرقی، که هنوز اعضای رسمی اتحادیه اروپا نبودند، نباید به دلیل بیانیه اجازه عضویت در اتحادیه اروپا را داشته باشند. پس از انتقاد رسانه‌ها، اظهارات شیراک پس گرفته شد. یون ایلیسکو، رئیس جمهور رومانی، اظهارات شیراک را غیرمنطقی خواند و گفت: "این گونه سرزنش‌ها کاملاً غیرقابل توجیه، نابخردانه و غیر دموکراتیک هستند". لیوبومیر ایوانوف معاون وزیر امور خارجه بلغارستان به خبرنگاران گفت: «این اولین بار نیست که به این شکل بر ما فشار وارد می‌شود، اما به نظر من این راه مؤثری برای رسیدن به وحدت و اجماع در شورای امنیت نیست».
در هلند اولین کابینه بالکنده از ایالات متحده حمایت کرد. پس از سقوط آن دولت در اکتبر۲۰۰۲،انتخابات جدیدی در ژانویه برگزار شد که توسط کابینه دوم بالکننده که تصمیم به ادامه سیاست پیشینیان خود انتخاب کرد، پیروز شد. سربازان هلندی به عراق اعزام شدند و تا مارس۲۰۰۵ باقی ماندند. دو سرباز هلندی در عراق جان باختند.
وزارت امور خارجه صربستان و مونته‌نگرو ابراز تأسف کرد که حل و فصل بحران عراق در سازمان ملل امکان‌پذیر نیست ورژیم عراق را متهم کرد که «شهروندان خود را قربانی سیاست غیرمسئولانه کرده‌است». صربستان و مونته‌نگرو تصمیم گرفتند که درحمله بعراق شرکت نکنند.
کشورهای حامی موضع آمریکا > اروپا > انگلستان

در طول مناقشه، دولت بریتانیا همچنان قوی‌ترین حامی طرح ایالات متحده برای حمله به عراق بود، هرچند که در ابتدا به دنبال مأموریت سازمان ملل بود. نخست‌وزیر تونی بلر بارها حمایت خود را از ایالات متحده در این زمینه ابراز می‌کرد، در حالی که اعضای پارلمان (نمایندگان پارلمان) اختلاف نظر داشتند. بلر شورش قابل توجهی را از سوی بسیاری از نمایندگان حزب کارگر تجربه کرد و در یک مناظره در مجلس عوام، با حمایت اکثر نمایندگان محافظه‌کار و اتحادیه‌گرایان اولستر به اکثریت پارلمانی دست یافت. اگرچه محافظه‌کاران از موضع دولت به‌عنوان یک کل حمایت می‌کردند، اقلیت قابل توجهی از نمایندگان آنها علیه خط حزب شورش کردند، از جمله چهره‌هایی مانند کنت کلارک. لیبرال دموکرات‌ها باجنگ مخالفت کردند و نمایندگان آنها به وضوح درمورد این موضوع اتفاق نظر داشتند. یکی از وزرای سابق کابینه حمله شخصی تند به نخست‌وزیر کرد و رفتار او را «بی پروا» خواند. رابین کوک نماینده مجلس و چند وزیر دیگر دولت به دلیل این موضوع از سمت خود کناره‌گیری کردند. کلر شورت تهدید کرد که از کابینه استعفا می‌دهد، اما پس از آن دو ماه درکابینه باقی ماند و سرانجام در ۱۲می۲۰۰۳ استعفا داد. کوک، وزیر امور خارجه سابق و در آن زمان رهبر مجلس عوام،سخنرانی استعفای خود را ایراد کرد که باتشویق شدید مواجه شد. کوک اشاره کرد که درحالی که با بیشتر سیاست‌های بلر موافق است، نمی‌تواند از جنگ حمایت کند.
قبل از تهاجم، لرد گلداسمیت، دادستان کل وقت بریتانیا، توصیه کرد که جنگ به شش دلیل، از فقدان قطعنامه دوم سازمان ملل تا جستجوی مداوم هانس بلیکس، بازرس سازمان ملل متحد برای یافتن سلاح، قوانین بین‌المللی را نقض می‌کند. ده روز بعد در ۷ مارس۲۰۰۳، زمانی که نیروهای بریتانیا در حال تجمع در کویت بودند، لرد گلداسمیت نظر خود را تغییر داد و گفت:
من بر این عقیده باقی می‌مانم که مطمئن‌ترین راه قانونی، تضمین تصویب قطعنامه‌ای بیشتر برای مجاز کردن استفاده از زور است. با این وجود، با توجه به اطلاعاتی که در مورد تاریخچه مذاکرات به من داده شده‌است و استدلال‌های دولت ایالات متحده که در واشینگتن شنیدم، می‌پذیرم که می‌توان دلیل معقولی را مطرح کرد که قطعنامه۱۴۴۱ اصولاً قادر به احیای مجوز است.
او در پایان تحلیل اصلاح شده خود گفت که «تغییر رژیم نمی‌تواند هدف اقدام نظامی باشد»
بریتانیا ۴۵۰۰۰پرسنل از ارتش بریتانیا، نیروی دریایی سلطنتی و نیروی هوایی سلطنتی از جمله ناو هواپیمابر به منطقه خلیج فارس اعزام کرده‌است. جزء زمینی شامل ۱۰۰تانک چلنجر بود. تیپ ۷زرهی لشکر اول زرهی و تیپ ۴زرهی در جنگ شرکت کردند.
قبل از جنگ، نظرسنجی‌های عمومی نشان می‌داد که اکثریت مردم بریتانیا از جنگ با دستور سازمان ملل متحد برای جنگ حمایت می‌کردند، اما بشدت مخالف جنگ بدون قطعنامه دیگری علاوه بر قطعنامه۱۴۴۱ بودند که نشان می‌داد صدام حسین در صورت عدم رعایت قطعنامه با جدیت مواجه خواهد شد.
کشورهای حامی موضع آمریکا > اروپا > لهستان

در مارس ۲۰۰۳، دولت لهستان اعلام کرد که در حمله به عراق به رهبری ایالات متحده شرکت خواهد کرد و حدود ۲۰۰پرسنل اعزام کرد. لهستان همچنین ۵۴ سرباز را در یک واحد کماندویی نخبه جی روم، یک کشتی پشتیبانی لجستیک، با یک واحد کماندوی نیروی دریایی جی‌دبلیو فورموزا، و ۷۴نیروی ضد شیمیایی اعزام کرد. نظرسنجی‌ها نشان داد که مانند سایر کشورهای اروپای مرکزی و شرقی، جمعیت عموماً مخالف جنگ بودند، اگرچه به شدت در اسپانیا، ایتالیا یا بریتانیا نبود.
کشورهای حامی موضع آمریکا > آسیا > کویت

شاید تنها متحد اصلی منطقه ای که از اقدام ایالات متحده حمایت کرد، کویت بود که خصومت آن باعراق صدام ناشی از حوادث مربوط به جنگ اول خلیج فارس بود. بنظر می‌رسد که مردم در سال۲۰۰۳ صدام را به اندازه گذشته تهدید می‌کردند و به‌ویژه بتلاش برای بازگرداندن بسیاری از شهروندان کویتی که در طول جنگ خلیج فارس ناپدید شده بودند و احتمالاً تا قبل ازآن درزندان‌های عراق به سر می‌بردند به سقوط صدام از قدرت علاقه‌مند بودند.
کشورهای حامی موضع آمریکا > آسیا > ژاپن

در ۱۷ مارس۲۰۰۳،نخست‌وزیر ژاپن جونیچیرو کویزومی گفت که از ایالات متحده، بریتانیا و اسپانیا برای پایان دادن به تلاش‌های دیپلماتیک علیه عراق حمایت می‌کند. وی همچنین اشاره کرد که هیچ قطعنامه دیگری برای حمله به عراق لازم نیست.
در ۲۶ مارس۲۰۰۳،سفیر ژاپن در سازمان ملل برای اولین بار در شورای امنیت اعلام کرد که ژاپن از اقدامات ایالات متحده و کشورهای متحد آن حمایت می‌کند. وی گفت که دیکتاتوری عراق دارای سلاح‌های کشتار جمعی بوده و در ۱۲سال گذشته به‌طور مداوم قطعنامه‌های سازمان ملل را نقض کرده‌است.
ژاپن ۵۵۰۰سرباز تحت گروه بازسازی و پشتیبانی بعراق فرستاد.
در داخل، نخست‌وزیر دراین تصمیم با مخالفت شدید مخالفان و بخش‌هایی از دولت ائتلافی خود مواجه شد. بیشتر ژاپنی‌ها براین باورند که انگیزه آن صرفاً بهبود روابط ژاپن با دولت ایالات متحده بود که از آغاز دولت بوش درحال بهبود بود.
علاوه بر این، ماده ۹قانون اساسی ژاپن (که پس از پایان جنگ جهانی دوم اجرا شد) هرگونه دخالت نظامی ژاپن در خارج از کشور را ممنوع می‌کند؛ بنابراین، ژاپن خود در تهاجم شرکت نکرد، اما از نیروی دریایی ایالات متحده پشتیبانی لجستیکی کرد، که دولت آن را عملیاتی غیرجنگی تلقی کرد، موضعی که بسیاری از ژاپنی‌ها باآن مخالفند.
کشورهای حامی موضع آمریکا > آسیا > سایر کشورهای آسیایی

سنگاپور (که اندکی پس از دستیابی به توافقنامه تجارت آزاد با ایالات متحده آمریکا)، فیلیپین و کره جنوبی همگی متعهد شدند از جنگ حمایت کنند، و همچنین تعدادی از کشورهای جزیره ای کوچکتر در اقیانوس آرام.
جزایر مارشال، ایالات فدرال میکرونزی، و پالائو (سرزمین‌های مورد اعتماد سابق آمریکا با جمعیتی حدود ۱۸۶۰۰۰نفر) از نظر قانونی دارای حاکمیت هستند و کشورهای عضو کامل سازمان ملل هستند. با این حال، دولت‌های آن‌ها تا حد زیادی به کنگره ایالات متحده برای تأمین مالی خود از طریق قراردادهای انجمن آزاد وابسته هستند. برخی از منتقدان جنگ تأکید می‌کنند که اگر این کشورها مواضع ضد جنگی اتخاذ کنند، به دلیل اتکا به ایالات متحده، از نظر سیاسی و اقتصادی به شدت آسیب خواهند دید.
کشورهای حامی موضع آمریکا > استرالیا

دولت هاوارد در استرالیا حامی قوی و عمدتاً غیر انتقادی سیاست ایالات متحده بود. استرالیا کمی بیش از ۲۰۰۰پرسنل نظامی از جمله یک اسکادران از جنگنده‌های مک‌دانل داگلاس اف/ای-۱۸ هورنت و ۱۵۰ سرباز هواپیمایی اسکاندیناوی را متعهد کرده‌است (برای جزئیات بیشتر مراجعه کنید). در ابتدا، عموم مردم استرالیا به وضوح و پیوسته مخالف پیوستن دولتشان به جنگ بدون حمایت صریح سازمان ملل بودند (حدود ۶۰ تا ۷۰درصد از شرکت کنندگان در نظرسنجی)، اما زمانی که جنگ شروع شد، افکار عمومی تا حدودی تحت تأثیر قرار گرفت: یک نظرسنجی معتبر در زمان جنگ با حمایت ۵۷درصدی روبرو شدو ۳۶ درصد مخالف. یک نظرسنجی در مارس ۲۰۰۶، به نمایندگی از مشاور سیاسی مرتبط با کارگر، نشان داد که ۶۵٪ از پاسخ دهندگان معتقد بودند استرالیا باید بلافاصله یا حداکثر تا ماه مه همان سال عراق را ترک کند. حزب کارگر در کل مخالف جنگ بود. تظاهرات بزرگ ضد جنگ از سیدنی، ملبورن، کانبرا، بریزبن، و هوبارت و همچنین شهرهای دیگر استرالیا گزارش شد.