stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
نوع‌دهی اردکی
مثال

شبه کد زیر را برای یک زبان با تایپ دهی اردکی در نظر بگیرید:
function calculate(a, b, c) => return (a+b)*c
example1 = calculate (1, 2, 3)
example2 = calculate ([1, 2, 3], [4, 5, 6], 2)
example3 = calculate ('apples ', 'and oranges, ', 3)
print to_string example1
print to_string example2
print to_string example3
در شبه کد بالا هر وقت تابع calculate صدا زده می‌شود، اشیایی با قالب‌های مختلف و بدون در نظر گرفتن وراثت به آن فرستاده می‌شود (عدد، بردار، رشته). از آنجایی که این اشیا «+» و «*» را پشتیبانی می‌کنند، اجرا در همه این حالات ممکن است و خروجی در صورتی که این کد در زبان‌های پایتون یا روبی نوشته شود، به صورت زیر خواهد بود:
9
[1, 2, 3, 4, 5, 6, 1, 2, 3, 4, 5, 6]

apples and oranges, apples and oranges, apples and oranges,
در واقع اجرای تابع calculate با هر شیءای ممکن است، مشروط بر اینکه عملگرهای + و * برای آن شیء تعریف شده باشند. این همان محک اردکی است: تعریف شده بودن + (مانند اردک راه می‌رود) و تعریف شده بودن * (مانند اردک شنا می‌کند) کافی است تا به آن شیء محاسباتی (اردک) بگوییم. تنها چیزی که تابع calculate نیاز دارد این است که متغیرهای آن، متدهای «+» و «*» را داشته باشند.
بنابراین تایپ دهی اردکی اجازه داشتن پلی مورفیسم بدون وراثت را می‌دهد. در اینجا این نوع تایپ دهی با گرفتن یک رشته به عنوان ورودی تشخیص می‌دهد که باید عمل concatenation را انجام دهد و در صورتی که ورودی int باشد، جمع عادی را انجام دهد. در حالی که در تایپ دهی‌های استاتیک، برای این کار مجبور بودیم این تابع را برای نوع رشته یا int به‌طور خاص فراخوانی کنیم. (در واقع کلاس‌هایی داشتیم که هر کدام از یک کلاس پدر ارث می‌بردند و هر کدام از این کلاس‌ها یک شکل تابع calculate را پیاده‌سازی می‌کردند)
تایپ دهی اردکی در کد زیر که به زبان Python نوشته شده‌استفاده شده‌است. در تابع in_the_forest نوعی که به آن رد می‌شود هم می‌تواند Duck و هم Person باشد و چون هر دو این اشیا توابع quack() و feathers() دارند، هر کدام از آن‌ها یک duck است!
class Duck:
    def quack(self):
        print "Quaaaaaack!»
    def feathers(self):
        print "The duck has white and gray feathers."

class Person:
    def quack(self):
        print "The person imitates a duck."
    def feathers(self):
        print "The person takes a feather from the ground and shows it."

def in_the_forest(duck):
    duck.quack()
    duck.feathers()

def game():
    donald = Duck()
    john = Person()
    in_the_forest(donald)
    in_the_forest(john)
game()
تایپ دهی اردکی در زبان‌های با تایپ دهی استاتیک

زبانهایی مثل Boo و نسخه 4 C# که معمولاً از تایپ دهی استاتیک استفاده می‌کنند، توضیحاتی دارند که به کامپایلر می‌گوید آماده type checking کلاس‌های در زمان اجرا باشد و نه کامپایل، و همچنین کد مربوط به type checking در زمان اجرا را، در خروجی کامپایل بگنجاند. این خصوصیت اجازه می‌دهد که این زبان‌ها هم بیشتر مزایای تایپ دهی اردکی را داشته باشند. تنها کاری که باید انجام شود این است که کلاس‌های پویا در زمان کامپایل مشخص شوند.
سیستم‌های تایپ دهی ساخت یافته

تایپ دهی اردکی مشابه ولی متمایز از تایپ دهی ساخت یافته‌است. تایپ دهی ساخت یافته یک سیستم تایپ دهی استاتیک است که مطابقت نوع و تساوی را توسط ساختار نوع تشخیص می‌دهد در حالی که تایپ دهی اردکی پویاست و مطابقت نوع را فقط با قسمتی از ساختار نوع که در موقع اجرا از آن استفاده می‌شود تعیین می‌کند.
زبان برنامه‌نویسی Objective Caml از تایپ دهی ساخت یافته‌استفاده می‌کند.
واسط‌ها (Interfaces)

واسط‌ها می‌توانند بعضی از مزایای تایپ دهی اردکی را ایجاد کنند هرچند تایپ دهی اردکی از این جهت که هیچ گونه واسطی را به‌طور صریح تعریف نمی‌کند با آن فرق دارد. برای مثال اگر یک کتابخانه جاوا یک کلاس را که اجازه تغییر آن را ندارد implement کند، نمی‌توان یک نمونه از آن کلاس را در واسطی که خودمان تعریف کرده‌ایم استفاده کنیم، در حالی که تایپ دهی اردکی این اجازه را می‌دهد.
Templateها یا تایپ‌های Generic
توابع template در واقع «تست اردکی» را در یک محیط با تایپ دهی استاتیک انجام می‌دهند. این کار تمام مزایا و مشکلات تایپ دهی استاتیک را در مقابل تایپ دهی پویا خواهد داشت. تایپ دهی اردکی همچنین از این نظر انعطاف‌پذیرتر است که تنها متدهایی که در زمان اجرا فراخوانی می‌شوند نیاز به پیاده‌سازی دارند، در حالی که templateها چون در زمان کامپایل این تایپ دهی را انجام می‌دهند، به پیاده‌سازی همه متدهایی که ممکن است در زمان اجرا فراخوانی شوند نیاز دارد.
Templateها در C++ و Genericها در زبان جاوا وجود دارند.
انتقاد

یکی از نقدهای معمول به این نوع تایپ دهی: یکی از مشکلات تایپ دهی اردکی این است که برنامه‌نویس مجبور است فهم وسیع تری از کدی که در هر لحظه می‌نویسد داشته باشد. در یک زبان با تایپ دهی استاتیک که از سلسله مراتب‌های نوع و چک کردن نوع پارامترها استفاده می‌کند، نسبت دادن شیی با نوع غلط به یک کلاس بسیار سخت‌تر خواهد بود. برای مثال در زبان پایتون، می‌توان به راحتی یک کلاس «نوشیدنی» ایجاد کرد که یک کلاس دیگر به عنوان یکی از ترکیبات این نوشیدنی، متد press() آن را implement می‌کند. هرچند می‌توان یک کلاس به نام «پیراهن» هم داشت که متد press() را implement کند! با تایپ دهی اردکی برای جلوگیری از خطاهای ناخواسته، برنامه‌نویس باید از هر نوع استفاده متد press() مطلع باشد.
ماهیتا مشکل این است که «اگر چیزی مانند اردک راه می‌رود، مانند اردک شنا می‌کند و مانند اردک صدا درمی‌آورد» می‌تواند یک اژدها باشد که ادای اردک‌ها را درمی‌آورد! شاید همیشه نخواهید یک اژدها را به یک تالاب راه دهید حتی اگر بتواند مثل یک اردک رفتار کند!
طرفداران تایپ دهی اردکی معتقدند که این مشکل با تست کردن و داشتن اطلاعات لازم در مورد کد و رفع خطاهای آن، برطرف خواهد شد.
تاریخچه

Alex Martelli در سال ۲۰۰۰ اصطلاح تایپ دهی اردکی را در یک پیغام که که به گروه خبری comp.lang.python فرستاده بود، استفاده کرد. او همچنین فهم نادرست از تست اردکی را بیان کرد (به نظر می‌رسد لغت تست اردکی در آن زمان استفاده می‌شده‌است).
«... به بیان دیگر نگاه نکنید که آیا این یک اردک است، ببینید که آیا صدای اردک درمی‌آورد، مثل اردک راه می‌رود و…، بسته به اینکه دقیقاً شما چه زیر مجموعه‌ای از رفتار شبیه اردک را نیاز دارید.»
در C

در C# 4.0 کامپایلر و زمان اجرا با هم همکاری می‌کنند تا تایپ دهی پویا پیاده‌سازی شود.
در ColdFusion

ColdFusion زبان اسکریپت نویسی برنامه‌های وب است که اجازه می‌دهد آرگومان‌های تابع هر نوعی را بپذیرند. برای این نوع آرگومان، یک شی دلخواه می‌تواند به تابع فرستاده شود و فراخوانی توابع به صورت پویا در زمان اجرا bind می‌شوند. اگر یک شی تابع فراخوانی شده را پیاده‌سازی نکرده باشد، یک exception در زمان اجرا throw می‌شود که می‌توان آن را catch و به خوبی handle کرد. در ColdFusion 8 این کار را می‌توان به جای exception handling با متد از پیش تعریف شده onMissingMethod() انجام داد.
در Common Lisp

Common Lisp یک extension شی گرا را فراهم می‌کند. (Common Lisp Object System یا CLOS). ترکیب CLOS و تایپ دهی پویای Lisp، تایپ دهی اردکی را یک شیوه برنامه‌نویسی معمول در Common Lisp می‌سازد.
در Common Lisp نیز نیازی به چک کردن نوع‌ها نیست زیرا در زمان اجرا وقتی که تابعی قابل اجرا نباشد خطا می‌دهد. این خطا با Condition System of Common Lisp قابل مدیریت است.
در این زبان متدها خارج کلاس‌ها تعریف می‌شوند و همچنین می‌توانند برای اشیای خاصی هم استفاده شوند.
(defclass duck () ())
(defmethod quack ((a-duck duck))
  (print "Quaaaaaack!»))

(defmethod feathers ((a-duck duck))
  (print "The duck has white and gray feathers."))
(defclass person () ())

(defmethod quack ((a-person person))
  (print "The person imitates a duck."))

(defmethod feathers ((a-person person))
  (print "The person takes a feather from the ground and shows it."))

(defmethod in-the-forest (duck)
  (quack duck)
  (feathers duck))

(defmethod game ()
  (let ((donald (make-instance 'duck))
        (john (make-instance 'person)))
    (in-the-forest donald)
    (in-the-forest john)))
(game)
Common Lisp همچنین اجازه اصلاح خطا به صورت interactive را می‌دهد:
? (defclass cat () ())
# <STANDARD-CLASS CAT>
? (quack (make-instance 'cat))
> Error: There is no applicable method for the generic function:
> #<STANDARD-GENERIC-FUNCTION QUACK #x300041C2371F>
> when called with arguments:
> (#<CAT #x300041C7EEFD>)
> If continued: Try calling it again
1> (defmethod quack ((a-cat cat))
        (print "The cat imitates a duck.»))
# <STANDARD-METHOD QUACK (CAT)>
1> (continue)
"The cat imitates a duck."
در Objective C

Objective C چیزی بین C و Smalltalk است. این زبان اجازه می‌دهد که اشیایی از نوع id تعریف کرد و هر پیغامی به آن‌ها فرستاد (مثل Smalltalk). فرستنده پیام می‌تواند چک کند که شی به پیام پاسخ می‌دهد یا نه، و شی نیز می‌تواند در زمان رسیدن پیام تصمیم بگیرد که آیا به آن پاسخ دهد یا خیر، و اگر فرستنده پیامی بفرستد که گیرنده نمی‌تواند به آن پاسخ دهد، یک exception رخ می‌دهد؛ بنابراین تایپ دهی اردکی کاملاً توسط زبان Objective C حمایت می‌شود.
در Python

تایپ دهی اردکی بسیار در پایتون استفاده می‌شود. واژه نامه پایتون تایپ دهی اردکی را به صورت زیر تعریف می‌کند:
شیوه برنامه‌نویسی به روش پایتون به این صورت است که نوع یک شی توسط متدها و خصوصیات(attribute) آن تعیین می‌شود و نه توسط رابطه صریح آن با نوع خاصی از اشیا. این زبان با تکیه بر واسط‌ها و نه نوع‌های خاص، انعطاف‌پذیری بالایی را در کدهایی که به خوبی طراحی شده‌اند ایجاد می‌کند. تایپ دهی اردکی مانع از تست‌هایی همچون type() و isinstance() می‌شود. در عوض از شیوه برنامه‌نویسی EAFP(Easier to Ask Forgiveness than Permission تقاضای بخشش آسان تر از اجازه است!) استفاده می‌کند.
مثال تایپ دهی اردکی در پایتون، کلاس‌های فایل گونه‌است. کلاس‌ها می‌توانند بعضی یا همه متدهای یک فایل را پیاده کنند و می‌توانند جاهایی که فایل‌ها استفاده می‌شوند مورد استفاده قرار گیرند. برای مثال GzipFile یک شی فایل گونه را برای دسترسی به داده‌های فایل gzip-compressed پیاده می‌کند. cStringIO اجازه می‌دهد که با یک رشته پایتون به صورت فایل رفتار کرد. همچنین سوکت‌ها و فایل‌ها متدهای مشترک زیادی دارند. هرچند سوکت‌ها متد tell() را ندارند و نمی‌توانند هرجا که GzipFile استفاده می‌شود، مورد استفاده قرار گیرند. این موضوع انعطاف‌پذیری تایپ دهی اردکی را نشان می‌دهد: یک شی فایل گونه تنها متدهایی را که توانایی آن را دارد implement می‌کند و بنابراین می‌تواند در جاهایی که معنای درستی می‌دهد مورد استفاده قرار گیرد.
قانون EAFP فایده exception handling را نشان می‌دهد. برای مثال به جای چک کردن اینکه یک شی متد quack() را دارد یا نه (استفاده از hasattr(duck,”quack”):…) بهتر است امتحان کنیم و ببینیم این متد را دارد یا نه و اگر نداشت exception آن را handle می‌کنیم.
try:
    mallard.quack()
except (AttributeError, TypeError):
    print "mallard can't quack()"
مزایای این روش این است که handle کردن ساخت یافته کلاس‌های دیگر را ممکن می‌کند (برای مثال یک زیر کلاس muteDuck می‌تواند یک QuackException ایجاد کند که می‌توان این خطا را نیز به قسمت except اضافه کرد بدون اینکه نیاز به بررسی منطق کد باشد.
پیاده‌سازی‌ها

چند زبان که از تایپ‌دهی اردکی استفاده می‌کنند:
روبی
کلد فیوژن
آبجکتیو-سی
پایتون (زبان)
لوآ
نشان لیاقت و مدیریت (ایران)

| نشان لیاقت و مدیریت (ایران) | نشان لیاقت و مدیریت (ایران) |
| --- | --- |
نشان درجه یک، دو و سه لیاقت و مدیریت: نشان درجه یک، دو و سه لیاقت و مدیریت
گونه: نشان افتخار
بنیان‌گذاری: توسط هیأت وزیران در ۳۰ آبان ۱۳۶۹
کشور: ایران
نوار: 
اهداشده توسط: رئیس‌جمهور ایران
درجه‌ها: درجه یکم درجه دوم درجه سوم
نشان لیاقت و مدیریت از نشان‌های افتخار در ایران است. براساس ماده ۹ آیین‌نامه اعطای نشان‌های دولتی، نشان «لیاقت و مدیریت» به افرادی اعطا می‌شود که در مدیریت یا انجام فعالیت‌های شایسته و کمک رسانی به محرومان و مستضعفان یا بهره‌برداری صحیح از امکانات یا ارائه روش‌های بدیع، موفقیت استثنایی کسب نمایند.
جستار های وابسته

نشان‌های افتخار در ایران
نشان عدالت
نشان تعلیم و تربیت
نشان دانش
نشان ادب پارسی
نشان سازندگی
نشان پژوهش
نشان مهر
نشان کار و تولید
همه‌چیز، همه‌چیز

| همه‌چیز، همه‌چیز | همه‌چیز، همه‌چیز |
| --- | --- |
کارگردان: Stella Meghie
تهیه‌کننده: Elysa Dutton Leslie Morgenstein
نویسنده: جی. میلز گودلو
بر پایه: Everything, Everything اثر نیکولا یون
بازیگران: آماندلا استنبرگ وین بردی نیک رابینسون آنیکا نونی رز
موسیقی: Ludwig Göransson
تدوین‌گر: نانسی ریچاردسون
شرکت تولید:  مترو گلدوین مایر  الوی اینترتینمنت 
توزیع‌کننده: برادران وارنر
تاریخ‌های انتشار:  ۱۹ مه ۲۰۱۷ (۲۰۱۷-0۵-۱۹) (آمریکا)  
مدت زمان: ۹۶ دقیقه
کشور: آمریکا
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۱۰ میلیون دلار
فروش گیشه: ۵۶٫۸ میلیون دلار
همه‌چیز، همه‌چیز (انگلیسی: Everything, Everything) فیلمی در ژانر رمانتیک و درام است که در سال ۲۰۱۷ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به آماندلا استنبرگ، وین بردی، نیک رابینسون و آنیکا نونی رز اشاره کرد.
داستان این فیلم درباره زندگی دختریست که مجبور  به حبس شدن در خانه است و پدر و برادرش در حادثه ای کشته شده اند و با مادر دکتر و پرستارش در خانه ایی پیشرفته زندگی میکند در این بین او عاشق پسر همسایه میشود و این عشق او را تا مرز مرگ و زندگی خواهد برد و به اسراری دست خواهد یافت که زندگی او را تغییر میدهد.این فیلم بر اساس رمانی به همین نام از نیکولایون ساخته شده است.
گرگورووتسه

| گرگورووتسه | گرگورووتسه |
| --- | --- |
روستا: روستا
گرگورووتسه: گرگورووتسه
مختصات: ۵۲°۳۹′ شمالی ۲۳°۱۵′ شرقی﻿ / ﻿۵۲٫۶۵۰°شمالی ۲۳٫۲۵۰°شرقی﻿ / 52.650; 23.250: مختصات: ۵۲°۳۹′ شمالی ۲۳°۱۵′ شرقی﻿ / ﻿۵۲٫۶۵۰°شمالی ۲۳٫۲۵۰°شرقی﻿ / 52.650; 23.250
کشور:  لهستان
استان: استان پودلاسکی
شهرستان: شهرستان بیلسک
گمینا: گمینا اورلا
جمعیت(approx.): جمعیت(approx.)
 • کل: ۲۰۰
گرگورووتسه (به لهستانی:  Gregorowce) یک روستا در لهستان است، که در گمینا اورلا واقع شده‌ است. گرگورووتسه ۲۰۰ نفر جمعیت دارد.
هابر (دهانه)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
مختصات: ۸۳°۲۴′شمالی ۹۵°۱۸′غربی﻿ / ﻿۸۳٫۴°شمالی ۹۵٫۳°غربی﻿ / 83.4; -95.3
قطر: ۵۵.۵ کیلومتر
نام‌بخش: فریتس هابر
به افتخار: فریتس هابر
هابر یک دهانه برخوردی در ماه‌ است.
فهرست کد جی‌اس۱ کشورها
سیاههٔ کدهای بین‌المللی جی‌اس۱ برای کشورها

۰۰۰ – ۰۱۹ آمریکا و کانادا
۰۲۰ – ۰۲۹ توزیع محصور - مشارکت محدود
۰۳۰ – ۰۳۹ دارویی آمریکا - نظام‌نامه دارویی بین‌الملل
۰۴۰ – ۰۴۹ توزیع محصور - مشارکت محدود
۰۵۰ – ۰۵۹ کوپن
۰۶۰ – ۰۹۹ آمریکا و کانادا
۱۰۰ – ۱۳۹ آمریکا - رزرو شده برای استفاده‌های بعدی
۲۰۰ – ۲۹۹ توزیع محصور - مشارکت محدود
۳۰۰ – ۳۷۹ فرانسه و موناکو
۳۸۰ بلغارستان
۳۸۳ اسلونی
۳۸۵ کرواسی
۳۸۷ بوسنی و هرزگوین
۳۸۹ مونته‌نگرو
۳۹۰ کوزوو
۴۰۰ – ۴۴۰ آلمان - کد شماره ۴۴۰ پس از پیوستن دوباره آلمان غربی و شرقی
۴۵۰ – ۴۵۹ ژاپن
۴۶۰ – ۴۶۹ روسیه
۴۷۰ قرقیزستان
۴۷۱ تایوان
۴۷۴ استونی
۴۷۵ لاتویا
۴۷۶ آذربایجان
۴۷۷ لیتوانی
۴۷۸ ازبکستان
۴۷۹ سری لانکا
۴۸۰ فیلیپین
۴۸۱ بلاروس
۴۸۲ اوکراین
۴۸۴ مولداوی
۴۸۵ ارمنستان
۴۸۶ گرجستان
۴۸۷ قزاقستان
۴۸۹ هنگ کنک
۴۹۰ – ۴۹۹ ژاپن
۵۰۰ – ۵۰۹ بریتانیا
۵۲۰ یونان
۵۲۸ لبنان
۵۲۹ قبرس
۵۳۰ آلبانی
۵۳۱ مقدونیه
۵۳۵ جزیره مالت
۵۳۹ ایرلند
۵۴۰ – ۵۴۹ بلژیک و لوکزامبورگ
۵۶۰ پرتغال
۵۶۹ ایسلند
۵۷۰ – ۵۷۹ دانمارک، جزایر فارو و گرینلند
۵۹۰ لهستان
۵۹۴ رومانی
۵۹۹ مجارستان
۶۰۰ – ۶۰۱ آفریقای جنوبی
۶۰۳ غنا
۶۰۸ بحرین
۶۰۹ موریس
۶۱۱ مراکش
۶۱۳ الجزایر
۶۱۶ کنیا
۶۱۸ ساحل عاج
۶۱۹ تونس
۶۲۱ سوریه
۶۲۲ مصر
۶۲۴ لیبی
۶۲۵ اردن
۶۲۶ ایران
۶۲۷ کویت
۶۲۸ عربستان سعودی
۶۲۹ امارات
۶۴۰ – ۶۴۹ فنلاند
۶۹۰ – ۶۹۵ چین
۷۰۰ – ۷۰۹ نروژ
۷۲۹ اسرائیل
۷۳۰ – ۷۳۹ سوئد
۷۴۰ گواتمالا
۷۴۱ السالوادور
۷۴۲ هندوراس
۷۴۳ نیکاراگوئه
۷۴۴ کاستاریکا
۷۴۵ پاناما
۷۴۶ جمهوری دمنیکن
۷۵۰ مکزیک
۷۵۴ – ۷۵۵ کانادا
۷۵۹ ونزوئلا
۷۶۰ – ۷۶۹ سوئیس و لیختن اشتاین
۷۷۰ کلمبیا
۷۷۳ اروگوئه
۷۷۵ پرو
۷۷۷ بولیوی
۷۷۹ آرژانتین
۷۸۰ شیلی
۷۸۴ پاراگوئه
۷۸۵ پرو
۷۸۶ اکوادور
۷۸۹ – ۷۹۰ برزیل
۸۰۰ – ۸۳۹ ایتالیا، سن مارینو و واتیکان
۸۴۰ – ۸۴۹ اسپانیا و آندورا
۸۵۰ کوبا
۸۵۸ اسلواکی
۸۵۹ جمهوری چک
۸۶۰ صربستان
۸۶۵ مغولستان
۸۶۷ کره شمالی
۸۶۸ – ۸۶۹ ترکیه
۸۷۰ – ۸۷۹ هلند
۸۸۰ کره جنوبی
۸۸۴ کامبوج
۸۸۵ تایلند
۸۸۸ سنگاپور
۸۹۰ هند
۸۹۳ ویتنام
۸۹۹ اندونزی
۹۰۰ – ۹۱۹ اتریش
۹۳۰ – ۹۳۹ استرالیا
۹۴۰ – ۹۴۹ نیوزلند
۹۵۰ دفتر مرکزی
۹۵۵ مالزی
۹۵۸ ماکائو
۹۷۷ سری نشر شدهٔ ISSN
۹۷۸ – ۹۷۹ سری نشر شده شابک
۹۸۰ باز پس گرفته شده‌ها
۹۸۱ – ۹۸۲ کوپن‌های رایج
۹۹۰ – ۹۹۹ کوپن
کد شماره ۹۵۰ (دفتر مرکزی) به عنوان ساختاری جانبی برای قراردادها و درخواست‌های بین‌المللی به کار برده می‌شود، مانند ۹۵۰۹۹۹۹ که برای سازمان دارویی بین‌الملل طراحی شده است.
کدهای ذخیره شده

این دسته از کدها برای استفاده در آینده و برای کشورهای تازه‌وارد رزرو شده‌اند.
۱۴۰ – ۱۹۹
۳۸۱، ۳۸۲، ۳۸۴ و۳۸۶
۳۸۸ – ۳۹۹
۴۴۱ – ۴۴۹
۴۷۲، ۴۷۳، ۴۸۳ و۴۸۸
۵۱۰ – ۵۱۹
۵۲۱ – ۵۲۷
۵۳۲ – ۵۳۴ و۵۳۶ – ۵۳۸
۵۵۰ – ۵۵۹
۵۶۱ – ۵۶۸
۵۸۰ – ۵۸۹
۵۹۱ – ۵۹۳ و۵۹۵ – ۵۹۸
۶۰۲ و ۶۰۴ – ۶۰۷
۶۱۰، ۶۱۲، ۶۱۴، ۶۱۵، ۶۱۷، ۶۲۰ و۶۲۳
۶۳۰ – ۶۳۹
۶۵۰ – ۶۸۹
۶۹۶ – ۶۹۹
۷۱۰ – ۷۲۸
۷۴۷ – ۷۴۹
۷۵۱ – ۷۵۳ و۷۵۶ – ۷۵۸
۷۷۱، ۷۷۲، ۷۷۴، ۷۷۶ و۷۷۸
۷۸۱ – ۷۸۳، ۷۸۷ و۷۸۸
۷۹۱ – ۷۹۹
۸۵۱ – ۸۵۷
۸۶۱ – ۸۶۴ و۸۶۶
۸۸۱ – ۸۸۳، ۸۸۶، ۸۸۷ و۸۸۹
۸۹۱، ۸۹۲ و۸۹۴ – ۸۹۸
۹۲۰ – ۹۲۹
۹۵۱ – ۹۵۴، ۹۵۶ و۹۵۷
۹۵۹ – ۹۷۶
۹۸۳ – ۹۸۹
والنیش

| والنیش | والنیش |
| --- | --- |
روستا: روستا
والنیشموقعیت والنیش در نقشه: والنیشموقعیت والنیش در نقشه
مختصات: ۴۲°۵۸′۵۹″ شمالی ۲۲°۲۹′۴۲″ شرقی﻿ / ﻿۴۲٫۹۸۳۰۶°شمالی ۲۲٫۴۹۵۰۰°شرقی﻿ / 42.98306; 22.49500: مختصات: ۴۲°۵۸′۵۹″ شمالی ۲۲°۲۹′۴۲″ شرقی﻿ / ﻿۴۲٫۹۸۳۰۶°شمالی ۲۲٫۴۹۵۰۰°شرقی﻿ / 42.98306; 22.49500
کشور:  صربستان
ناحیه: Šumadija
شهر: بابوشنیتسا
جمعیت (۲۰۰۲): جمعیت (۲۰۰۲)
 • کل: ۹۷
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
والنیش (به صربی: Valniš) یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در بابوشنیتسا واقع شده‌است. والنیش ۹۷ نفر جمعیت دارد.
قانون تیلور

قانون تیلور (به انگلیسی: Taylor rule) در اقتصاد، یک فرم پیش‌بینی کاهشی واکنشی است به تغییرات تورم، بازده یا سایر شرایط اقتصادی که با نرخ بهره اسمی توسط بانک مرکزی تعیین می‌شود. این قانون به‌طور خاص، توصیف می‌کند که چگونه، به ازای یک درصد افزایش تورم، بانک مرکزی تمایل دارد تا نرخ بهره اسمی را بیشتر از یک درصد افزایش بدهد. این وجه از قانون اغلب به عنوان اصل تیلور خوانده می‌شود. اگرچه چنین قوانینی ممکن است بعنوان نماینده‌های توصیفی مختصر برای سیاست بانک مرکزی مفید باشند، اما آنها صریحاً توسط بانک‌های مرکزی هنگام تعیین نرخ اسمی مورد توجه قرار نمی‌گیرند. نخستین بار این قانون توسط جان بی تیلور [1]و همزمان توسط دیل دبلیو هندرسون و وارویک مک کیبین[2] در سال ۱۹۹۳ پیشنهاد شد. این قانون برای تداوم ثبات قیمت با کاهش سیستماتیک نا اطمینانی و افزایش اعتبار اقدامات آینده بانک مرکزی برنامه‌ریزی شده‌است. همچنین این قانون ممکن است از ناکارآمدی ناسازگاری زمانی از اعمال سیاست اختیاری[3] جلوگیری کند. قانون تیلور میان رقابت مکاتب فکری اقتصاد مصالحه ای ایجاد کرد که با زبانی به دور از درگیری و تعصب بحث می‌شود. اگرچه بسیاری از مسائل حل نشده باقی مانده‌اند و هنوز هم نظرات در مورد چگونگی به‌کارگیری بهتر قانون تیلور در عمل متفاوت است، تحقیقات نشان می‌دهد که این قانون عملکرد بانکداری مرکزی[4] را پیشرفت داده‌است. نسخه ای از قانون تیلور در قانون انتخاب مالی، یک بازنگری پیشنهادی از قانون بانکی داد-فرانک[5][6] درج شده‌است.
به عنوان یک معادله

مطابق با نسخه اصلی قانون تیلور، نرخ بهره اسمی، باید به انشعاب نرخ تورم حقیقی از نرخ تورم هدفمند و تولید ناخالص داخلی واقعی از تولید ناخالص داخلی بالقوه پاسخ دهد:
 i_{t}=\pi _{t}+r_{t}^{*}+a_{\pi }(\pi _{t}-\pi _{t}^{*})+a_{y}(y_{t}-{\overline {y_{t}}})
در این معادله،  i_{t} نرخ بهره اسمی هدفمند کوتاه مدت است. (به عنوان مثال، نرخ صندوق‌های فدرال در ایالات متحده، نرخ پایه بانک انگلیس در انگلیس)  \pi _{t} نرخ تورم است که توسط شاخص ضمنی تولید ناخالص داخلی اندازه‌گیری می‌شود. \pi _{t}^{*} نرخ مطلوب تورم است.  r_{t}^{*}نرخ بره حقیقی تعادلی پیش‌بینی شده y_{t} لگاریتم تولید ناخالص داخلی حقیقی است.  {\overline {y}}_{t}لگاریتم بازده بالقوه است که توسط الگوی برآورد خطی تعیین می‌شود. در این معادله،  a_{\pi } و {a_{y a_{y} هر دو باید مثبت باشند (به عنوان یک قاعده سفت و سخت، مقاله پیشنهادی تیلور در سال ۱۹۹۳ تنظیم شده‌است  a_{\pi }=a_{y}=0.5 به این معنا که این قانون نرخ بهرهٔ نسبتاً بالا (سیاست پولی انقباضی) را وقتی نرخ تورم بالای نرخ هدف است یا وقتی بازده بالای سطح اشتغال کامل است به منظور کاهش فشار تورمی توصیه می‌کند. این قانون، در شرایط مخالف حالت قبل، نرخ بهرهٔ نسبتاً پایین (سیاست پولی انبساطی) را توصیه می‌کند تا تولید را ترغیب کند (بازده را افزایش دهد). بعضی مواقع اهداف سیاست پولی ناسازگارند، در شرایط رکود تورمی، وقتی نرخ تورم بالای نرخ هدف است در حالی که بازده پایین‌تر از سطح اشتغال کامل است.
اصل تیلور

با مشخص کردن a_{π}>0 a_{\pi }>0 قانون تیلور می‌گوید که افزایش تورم به میزان یک درصد، باید سریعاً بانک مرکزی را وادار کند تا نرخ بهرهٔ اسمی را بیش از یک درصد افزایش دهد. (به‌طور مشخص، به وسیلهٔ  1+a_{\pi }، جمع دو ضرایب بر{π_{t \pi _{t} در معادلهٔ بالا) از آنجا که نرخ بهره واقعی (تقریباً) نرخ بهرهٔ اسمی منهای تورم است، قید a_{π}>0 a_{\pi }>0 دلالت دارد بر زمانی که تورم افزایش می‌یابد، نرخ بهرهٔ حقیقی باید کاهش یابد. ایده ای که نرخ بهره اسمی باید (بیش از یک به یک) افزایش یابد برای مطلوب کردن اقتصاد هنگام افزایش تورم (یعنی افزایش نرخ بهرهٔ حقیقی) گاهی اوقات اصل تیلور خوانده می‌شود.
نسخه‌های دیگر قانون تیلور

در حالی که اصل تیلور بسیار اثرگذار بوده‌است، بحث بیشتری در مورد سایر اصطلاحاتی که باید وارد این قاعده شوند است. طبق برخی از مدلهای کلان اقتصادی نیو کینزین‌ها، تا آنجا که بانک مرکزی تورم را ثابت نگه می‌دارد، درجه نوسانات بازده بهینه می‌شود. (بلانچارد و گالی این خاصیت را "Divine coincidence" می‌نامند). در این حالت، بانک مرکزی در هنگام تعیین نرخ بهره نیازی به نوسانات در شکاف خروجی را ندارد (یعنی ممکن است بهینه تنظیم شود  a_{y}=0)
از سوی دیگر، سایر اقتصاددانان پیشنهاد کرده‌اند که شرایط دیگری را در قانون تیلور در نظر بگیرند تا شرایط مالی را در نظر بگیرند: به عنوان مثال، ممکن است با افزایش قیمت سهام، قیمت مسکن یا گسترش نرخ بهره، نرخ بهره افزایش یابد.
قانون تیلور ۱۹۹۳ - تعریف اصلی توسط جان تیلور با:
a_{\pi }=a_{y}=0.5
قانون تیلور ۱۹۹۹ - توسط جان تیلور در مقاله پژوهشی جدید سازگار و به روز شده‌است:
a_{\pi }=0.5,a_{y}\geq 0
رابطه تجربی

اگرچه فدرال رزرو صریحاً از قانون تیلور پیروی نمی‌کند، بسیاری از تحلیلگران استدلال کرده‌اند که این قانون خلاصه نسبتاً دقیقی از سیاست‌های پولی ایالات متحده را در زمان پل ولکر و آلن گرین اسپن ارائه می‌دهد. مشاهدات مشابهی در مورد سایر بانک‌های مرکزی اقتصادهای توسعه یافته انجام شده‌است، در کشورهایی مانند کانادا و نیوزلند که به‌طور رسمی قوانین هدفمندی تورم را تصویب کرده‌اند، چه در سایر کشورها مانند آلمان که سیاست‌های بوندس بانک (دویچه بوندسبانک، بانک مرکزی جمهوری فدرال آلمان است) به‌طور رسمی قوانین هدفمندی تورم را تصویب نکرده‌اند. این مشاهدات که توسط کلاریا، گالی و گرتلر بیان شده دلیلی است برای چرایی اینکه در بیشتر کشورهای توسعه یافته از دههٔ ۱۹۸۰ تا ۲۰۰۰ تورم تحت کنترل مانده بود و اقتصاد نسبتاً پایدار بوده‌است. (اصطلاحاً اعتدال بزرگ نامیده می‌شود). با این حال، مطابق بر گفته تیلور، این قانون در دوره ای از ۲۰۰۰ که احتمالاً منجر به حباب مسکن شده بوده‌است انجام نشده‌است. تحقیق مشخصی معین کرده‌است که بعضی خانوارها انتظارات خود در مورد مسیر آیندهٔ نرخ بهره، تورم و بیکاری را به گونه ای مطابق با قوانین تیلور شکل می‌دهند.
انتقادات

اوفناسیوس اورفاندس (اقتصاددان یونانی، ۲۰۰۳) ادعا کرد که قانون تیلور هنگام مواجهه با زمان واقعی اطلاعات می‌تواند سیاست گذاران را گمراه کند، او بیان می‌کند که قانون تیلور در هنگام محاسبه این محدودیت‌های اطلاعاتی، مطابقت کمتری با میزان بودجه ایالات متحده دارد و یک سیاست فعال پیرو قانون تیلور منجر به عملکرد پایین اقتصاد کلان هنگام تورم بزرگ دهه هفتاد شده‌است. بیل گروس، مدیر مالی، در سال ۲۰۱۵ با توجه به رشد سست تولید ناخالص داخلی در سال‌های پس از۲۰۰۹ بیان کرد که قانون تیلور «اکنون باید در سطح زباله تاریخ ریخته شود» گروس معتقد بود که نرخ بهرهٔ پایین درمانی برای کاهش رشد نبوده، بلکه منبع این مشکل (کاهش رشد) بوده‌است.
هاینز ورنر اگلینگ

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Heinz-Werner Eggeling
زادروز:  ۱۷ آوریل ۱۹۵۵ ‏(۶۹ سال)
زادگاه:  بوخوم
قد:  ۱٫۸۵ متر (۶ فوت ۱ اینچ)
پست:  مهاجم
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۰۰۰۰–۱۹۷۳:  باشگاه فوتبال بوخوم
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۷۳–۱۹۷۹ |  باشگاه فوتبال بوخوم |  ۱۴۸ |  (۲۰) |
| ۱۹۷۹–۱۹۸۰ |  باشگاه فوتبال آینتراخت برانشوایگ |  ۱۶ |  (۴) |
| ۱۹۸۰–۱۹۸۱ |  باشگاه فوتبال اوردینگن ۰۵ |  ۳۳ |  (۱۰) |
| ۱۹۸۱–۱۹۸۳ |  باشگاه فوتبال بروسیا دورتموند |  ۲۷ |  (۳) |
| ۱۹۸۴ |  باشگاه فوتبال اسنابروک |  ۱۷ |  (۴) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۷۸ |  West Germany B |  ۲ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
هاینز ورنر اگلینگ (انگلیسی: Heinz-Werner Eggeling؛ زادهٔ ۱۷ آوریل ۱۹۵۵) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بوخوم، باشگاه فوتبال بروسیا دورتموند، باشگاه فوتبال اوردینگن ۰۵، باشگاه فوتبال آینتراخت برانشوایگ، و باشگاه فوتبال اسنابروک اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال West Germany B بازی کرده‌است.