stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پاناسونیک لومیکس دیام‌سی-اف‌زد۱۸

| پاناسونیک لومیکس دیام‌سی-اف‌زد۱۸ | پاناسونیک لومیکس دیام‌سی-اف‌زد۱۸ |
| --- | --- |
بیشترین حد وضوح: ۳۲۶۴×۲۴۴۸ (۸.۱ پیکسل)
نوع لنز: ۲۸-۵۰۴میلی‌متر (۱۸x بزرگ‌نمایی اپتیکال) اف۲.۸-اف۴.۲
برد سرعت شاتر: ۶۰-۱/۲۰۰۰ ثانیه
حالت‌های نوردهی: دستی، قابل برنامه‌ریزی، خودکار، تقدم شاتر، تقدم دیافراگم
حالت‌های نورسنجی: چندگانهٔ هوشمند / مرکزی / نقطه‌ای
حالت‌های فوکوس: Automatic or Manual
عکسبرداری متوالی: 3
نمایاب: EVF 0.44 in color ال‌سی‌دی (188،000 پیکسل) or 2.5 in color ال‌سی‌دی (230،000 پیکسل)
سرعت فیلم: ISO 100-1600
تراز سفیدی: حالت‌های شخصی‌سازی‌شده
حافظه: SD، SDHC، MultiMediaCard، internal
وزن: ۱۵٫۶ اونس (۳۶۰گرم)
ساخت: پاناسونیک
اطلاعات خرد: اطلاعات خرد
پاناسونیک لومیکس دیام‌سی-اف‌زد۱۸ (به انگلیسی: Panasonic Lumix DMC-FZ18) یک دوربین عکاسی ساخت شرکت پاناسونیک است.
نیروگاه سویدیه

| نیروگاه سیکل ترکیبی سویدیه | نیروگاه سیکل ترکیبی سویدیه |
| --- | --- |
کشور: سوریه
مختصات: ۳۶°۵۶′۴۷″شمالی ۴۲°۰۷′۰۵″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۹۴۶۴°شمالی ۴۲٫۱۱۸۱°شرقی﻿ / 36.9464; 42.1181
وضعیت: در حال احداث
توان تولیدی: توان تولیدی
ظرفیت نامی: ۴۸۴ مگاوات
پیوندهای بیرونی: پیوندهای بیرونی
ویکی‌انبار: 
[ویرایش در ویکی‌داده]: [ویرایش در ویکی‌داده]
نیروگاه سیکل ترکیبی سویدیه سوریه (سوریه، در اطراف مالکیه، در شهر سویدیه)، یکی از نیروگاه‌های کشور سوریه ساخت شرکت مپنا است. این نیروگاه از نوع سیکل ترکیبی با ظرفیت تولید ۴۸۴ مگاوات است که شامل ۲ واحد گازی ۱۶۲ مگاواتی و ۱ واحد بخار ۱۶۰ مگاواتی است.
سوخت این نیروگاه گاز طبیعی و سوخت پشتیبان نفت گاز (گازوئیل) است.
ایران تا کنون ۳ نیروگاه در سوریه ساخته است. ابتدا نیروگاه تشرین و بعد از آن نیروگاه جندر را ساخت که در حین ساخت آن چند تن از مهندسان ایرانی ربوده شدند و اکنون در حال ساخت این نیروگاه است.
یک نیروگاه قدیمی از قبل در سویدیه وجود داشت و قرار است در این نیروگاه، مپنا نیروگاه جدیدی احداث کند.
جوزپه ماریانی

| جوزپه ماریانی | جوزپه ماریانی |
| --- | --- |
پیشه(ها): کارگردان هنری، نویسنده
سال‌های فعالیت: ۱۹۵۲ تا ۱۹۹۲
جوزپه ماریانی (ایتالیایی: Giuseppe Mariani) یک نویسنده و کارگردان هنری است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به رام کردن زن سرکش و گلادیاتور رم اشاره نمود.
او نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین طراحی صحنه بابت فیلم رام کردن زن سرکش بود.
جوزپه مارکیورو

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Giuseppe Marchioro
زادروز:  ۱۳ مارس ۱۹۳۶ ‏(۸۸ سال)
زادگاه:  میلان
پست:  مهاجم
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۴۹–۱۹۵۹:  باشگاه فوتبال آ.ث. میلان
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
|  |  Legnano |   |   |
|  |  باشگاه فوتبال وارزه |   |   |
| ۱۹۶۷–۱۹۶۶ |  Catanzaro |   |   |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۱۹۷۰–۱۹۷۲:  Verbania
۱۹۷۲–۱۹۷۳:  باشگاه فوتبال آلساندریا
۱۹۷۳–۱۹۷۵:  باشگاه فوتبال کومو
۱۹۷۵–۱۹۷۶:  باشگاه فوتبال چزنا
۱۹۷۶–۱۹۷۷:  باشگاه فوتبال آ.ث. میلان
۱۹۷۷–۱۹۷۸:  باشگاه فوتبال چزنا
۱۹۷۸–۱۹۸۲:  باشگاه فوتبال کومو
۱۹۸۲:  باشگاه فوتبال آولینو
۱۹۸۳–۱۹۸۴:  باشگاه فوتبال چزنا
۱۹۸۴–۱۹۸۵:  Ancona
۱۹۸۵–۱۹۸۶:  Prato
۱۹۸۶–۱۹۸۷:  Barletta
۱۹۸۷–۱۹۸۸:  باشگاه فوتبال فوجا
۱۹۸۸–۱۹۹۴:  باشگاه فوتبال رجانا
۱۹۹۴:  باشگاه فوتبال جنوآ
۱۹۹۵:  باشگاه فوتبال ونتزیا
۱۹۹۶–۱۹۹۷:  باشگاه فوتبال چزنا
۱۹۹۷:  باشگاه فوتبال تریستیانا
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۸ فوریه ۲۰۱۰.:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۸ فوریه ۲۰۱۰.
جوزپه مارکیورو (انگلیسی: Giuseppe Marchioro؛ زادهٔ ۱۳ مارس ۱۹۳۶) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پارما، باشگاه فوتبال ارورا پرو پاتریا ۱۹۱۹، باشگاه فوتبال آ.ث. میلان، باشگاه فوتبال پرو ورچلی، و باشگاه فوتبال وارزه اشاره کرد.
نبرد بیت زکریا

نبرد بیت زکریا نبردی بود که در حدود مه ۱۶۲ پیش از میلاد در جریان شورش مکابیان روی داد. شورشیان یهودی به رهبری یهودا مکابیوس (یهودا مکابی) از یک طرف و ارتش امپراتوری سلوکی، که کنترل سوریه را در دست داشتند، از طرف دیگر دو جناح درگیر در این نبرد بودند. نبرد در بیت زکریا (خربت بیت زکریه امروزی) بود که منجر به پیروزی سلوکیان شد و شورشیان مجبور به عقب‌نشینی از میدان نبرد شدند. برادر یهودا الازار آواران در نبرد با یک فیل جنگی جان باخت. این شکست به سلوکیان اجازه داد تا به لشکرکشی خود ادامه دهند و شهر مقدس یهودیان اورشلیم را محاصره کنند.
منابع اولیه

نبرد بیت زکریا در کتاب اول مکابیان (1 Maccabees 6:28–47) و در دو تاریخ یوسفوس ثبت شده‌است: عتیقه‌های یهودیان کتاب ۱۲، فصل ۹ و جنگ یهودیان کتاب 1.1.41 – ۴۶. ۱ منبع اصلی نبرد در مکابیان است شرح تفصیلی آن از نیروهای سلوکی نشان می‌دهد که نویسنده یا شاهد عینی بوده‌است یا توانسته‌است با یک شاهد عینی به تفصیل مصاحبه کند. آثار باستانی تا حد زیادی بازتاب اول مکابیان، منبع اصلی یوسفوس است، اگرچه او جزئیات بیشتری را بر اساس دانش دست اول خود از توپوگرافی و جغرافیای یهود اضافه می‌کند. جنگ یهودیان حاوی مطالب جدیدی است که در اول مکابیان وجود ندارد و گاه با آن در تضاد است، با این حال، نشان می‌دهد که منابع یونانی دیگر توسط یوسفوس در ترکیب آن استفاده شده‌است، مانند نیکلاوس دمشقی.
مکابیان دوم لشکرکشی لیسیاس را با عبارات بسیار کلی توصیف می‌کند (2 Maccabees 13:13–26)، اگرچه تمرکز آن بر یورش شبانه یهودا و همچنین رودوکوس خائن یهودی است که در حال انتقال اسرار به سلوکیان بود. به نظر می‌رسد که نویسنده حقیقت نبرد را می‌دانست زیرا دو مکابی عقب‌نشینی نهایی لیسیاس را به دلیل نگرانی‌های سیاسی و نه نتیجه شکست نظامی توصیف می‌کند و نمی‌خواست در یک شکست شرم‌آور برای شورش درنگ کند. ۲ مکابیان همچنین تاریخ لشکرکشی را به 149 SE (۱۶۳ قبل از میلاد)، کمی زودتر از 1 Maccabees می‌داند. اینکه کدام تاریخ ارجح است مورد مناقشه صاحب نظران است.
زمینه

در پاییز ۱۶۴ قبل از میلاد، لیسیاس که نایب السلطنه بود لشکرکشی به یهودیه برای شکست شورش مکابیان را طرح‌ریزی نمود. مکابیان تحت رهبری یهودا مکابئوس در نبرد بیت زور با یونانیان جنگیدند. لیسیاس چه به دلیل شکست در نبرد و چه از خبر مرگ آنتیوخوس چهارم که به یهودیه رسید، یهودیه را ترک کرد و مصالحه کرد. او به پایتخت سلوکی انطاکیه بازگشت تا از چالش سیاسی برای رهبری فیلیپ (به یونانی: Philippus)، یک مقام برجسته سلوکی از ماد در نیمه شرقی امپراتوری که ادعا می‌کرد آنتیوخوس چهارم قبل از مرگش او را به عنوان نایب السلطنه منصوب کرده بود، بازگردد. مکابیان اورشلیم را تصرف کردند، معبد را پاکسازی کردند، و محراب را مجدداً برای عبادت یهودیان اختصاص دادند. با این حال، نیروهای سلوکی همچنان بر آکرا، یک قلعه مستحکم در داخل شهر که روبروی کوه معبد بود، کنترل داشتند. مکابیان در تعدادی از لشکرکشی‌ها در سراسر فلسطین بزرگ شرکت کردند در حالی که دولت سلوکی نگران سیاست داخلی پایتخت بود. در حدود آوریل ۱۶۲ قبل از میلاد (سال ۱۵۰ تقویم مقدونی باستان)، یهودا آکرا را محاصره کرد و سعی کرد برجسته‌ترین نماد قدرت سلوکی را در یهودیه از بین ببرد. این امر واکنش شدید سلوکیان را به دنبال داشت: لیسیاس انطاکیه را ترک کرد و برای رهایی آکرا مجدداً به یهودیه لشکرکشی کرد.
مسئله ای که هر دو طرف با آن دست و پنجه نرم می‌کردند کمبود مواد غذایی بود. منابع می‌گویند که سال قبل آیش بوده‌است. پیامدهای دقیق این اظهارات نامشخص است، اما به نظر می‌رسد که ذخایر غذایی اگر در سطح قحطی نباشد، کم بوده‌است. این مشکل با موجی از پناهندگان یهودی از مناطق دورافتاده که برای امنیت خود به یهودیه آورده شده بودند، تشدید شده بود، زیرا مناطق دورافتاده با یورش‌ها و خشونت‌های غیرنظامیان و کشتار بین جمعیت یهودی و غیر یهودی دچار هرج و مرج شدند. نیروی اعزامی لیسیاس بسیار بزرگ بود و نیروها مقدار قابل توجهی از آذوقه‌های خود را از جست و جوی محلی و بازیابی ذخایر دوران باستان به دست آوردند.
به گفته یوسفوس، سلوکیان ارتشی متشکل از ۵۰۰۰۰ پیاده، حدود ۵۰۰۰ سواره نظام و تقریباً ۸۰ فیل جنگی داشتند. مکابیان اول یک ارتش پیاده‌نظام حتی بزرگتر اما فقط ۳۲ فیل را توصیف می‌کند. مورخان عموماً به تعداد کمتری اشاره می‌کنند و فرض می‌کنند که یوسفوس در برآورد پیاده‌نظام خود دقیق تر بود و اول مکابی در مورد تعداد فیل‌ها دقیق تر بود. اندازه ارتش یهود ناشناخته است، اما به نظر می‌رسد که آنها ارتشی به سبک هلنیستی را در یک سال و نیم پس از تصرف اورشلیم آموزش داده‌اند، همان‌طور که یوسفوس از فالانکس یهودی یاد می‌کند. مورخان حدس می‌زنند که یهودیان ممکن است بین ۱۰۰۰۰ تا ۲۰۰۰۰ سرباز داشته باشند.
لشکرکشی لیزیاس

لیسیاس و ارتش سلوکی یونانیان سوریه از جنوب غربی از طریق کوه الخلیل به یهودیه نزدیک شدند و بیت زور را محاصره کردند. پس از تسلیم شدن بیت زور، آنها به سمت شمال به سمت اورشلیم، حدود ۳۲ کیلومتر (۲۰ مایل) دورتر ادامه دادند. یهودا از بازگشت به تاکتیک‌های چریکی قبلی در شورش خودداری کرد، زیرا این احتمالاً به معنای واگذاری جنوب یهودیه و اورشلیم بدون منازعه بود. در عوض، او ارتشی را برای تداوم پیشروی تشکیل داد و نیروهای خود را در ارتفاعات جاده اصلی اورشلیم قرار داد. سلوکیان باید از طریق یک دره وارد می‌شدند و برتری تعداد آنها را محدود می‌کرد. در اواخر ماه مه ۱۶۲ قبل از میلاد، دو ارتش در گذرگاهی باریک در نزدیکی بیت زکریا با هم درگیر شدند.
لیزیاس نیرویی را فرستاد تا ارتفاعات نزدیک را تسخیر کند و بدین ترتیب پیشروی نیروهای اصلی خود و جناحین آنها را پوشش دهد، احتمالاً سواره نظام و احتمالاً جنگجویان اعزام شده‌اند. ارتفاعات در آنجا نیز می‌تواند پیشروی و دید بهتری را برای بررسی پیشرفت نبرد فراهم کند. بخش عمده‌ای از نیروها با پیاده‌نظام سبک اسلحه در کوکبه لشکر، و فیل‌های جنگی و پیاده‌نظام سنگین، یک فالانژ یونانی مسلح به ساریسا، در مسیر دره به حرکت درآمدند. پیاده‌نظام سبک می‌توانست موانع موجود در مسیر فیل را از بین ببرد و هرگونه حمله غافلگیرکننده را در نطفه خفه کند.
فیل‌های جنگی نیروهای یهودا را متشنج کردند. هنگامی که یهودیان شروع به یورش از پشت کردند، برادر یهودا، الازار آواران، سعی کرد به سربازان زیردست خود نشان دهد که فیل‌ها آسیب‌پذیر هستند. او همزمان با شلیک به دهان نیروهای سوری به یک فیل بزرگ حمله کرد. الازار خود را زیر حیوان انداخت و شمشیر خود را در شکم آن فرو برد. فیل الازار را له کرد و او را کشت، اگرچه فیل نیز در نهایت از بین رفت. این نمایش شجاعت برای جمع‌آوری نیروهای یهودی که تحت فشار شدید فالانژ یونانی فروریختند کافی نبود. مکابیان به Aphairema کوهستانی و قابل دفاع در نزدیکی مرکز اصلی شورش عقب‌نشینی کردند.
لیسیاس به سمت شمال اورشلیم حرکت کرد و نیروهای شورشی را در آنجا محاصره کرد. با این حال، لیسیاس از نظر زمانی در تنگنا بود: او نمی‌توانست مدت زیادی را دور از پایتخت بدون به خطر انداختن موقعیت خود به عنوان رهبر بگذراند. هر دو طرف با کمبود مواد غذایی روبرو بودند. محاصره در نهایت با توافق صلح پایان یافت: لیسیاس با پایان دادن به محاصره اورشلیم موافقت کرد و مکابیان به محاصره آکرا پایان دادند. لیزیاس لغو احکام ضدیهودی آنتیوخوس چهارم را پذیرفت. یونانی‌ها همچنین یک دیوار دفاعی در " کوه صهیون " را که احتمالاً به کوه معبد اشاره داشتند، تخریب کردند. با برقراری قرارداد صلح، لیسیاس توانست به انطاکیه بازگردد تا از چالش مجدد فیلیپ برای رهبری امپراتوری سلوکی و سرپرستی آنتیوخوس پنجم اوپاتور جوان جلوگیری کند. او حدود ژوئن یا ژوئیه ۱۶۲ قبل از میلاد را ترک کرد، اگرچه ممکن است برخی از نیروهای خود را زودتر به عقب جبهه فرستاده باشد. به گفته یوسفوس، فیلیپ دستگیر و اعدام شد. معلوم نیست که آیا یوسفوس منبع ناشناخته و گمشده ای برای سرنوشت نهایی فیلیپ داشت یا این که صرفاً یک حدس و گمان مبتنی بر این واقعیت بود که فیلیپ هرگز به امپراتوری نرسید.
تحلیل و بررسی

مکابیان دوم ۱۳:۲ می‌نویسد که ۳۰۰ ارابه داس دار به عنوان بخشی از نیروهای پیشرو اعزام شدند. از آنجایی که ارابه‌های داس دار معمولاً برای نبرد در مناطق پست در دشت‌های هموار استفاده می‌شدند، این اطلاعات مشکوک است. زمین در یهودیه خیلی هموار نیست و شتاب دادن ارابه‌ها به سرعت مورد نیاز برای تأثیرگذار نمودن آنها دشوار است. معلوم نیست که سلوکیان حتی اگر بخواهند ارابه‌های زیادی برای فرستادن داشتند. نه مکابیان اول و نه یوسفوس اشاره ای به ارابه‌ها نکرده‌اند، هر دو منبع به جزئیات نظامی بیشتر از مکابیان دوم پرداخته‌اند. پولیبیوس ۱۴۰ ارابه را در رژه نظامی در دافنه در سال‌های ۱۶۶–۱۶۵ قبل از میلاد توصیف می‌کند، اما از داس روی آنها را نام نمی‌برد. این امکان وجود دارد که اینها صرفاً ارابه‌های تشریفاتی و سودمندی بودند که برای حمل و نقل عادی به جای جنگ طراحی شده بودند.
مکابیان اول ارتش بزرگتر از یوسفوس را توصیف می‌کند و می‌گوید که این لشکرکشی شامل صد هزار پیاده، بیست هزار سوار و سی و دو فیل بود. محققان بر این باورند که این اعداد به شدت اغراق‌آمیز است - چنین نیروی انسانی احتمالاً از کل ارتش سلوکی فراتر می‌رود، و اگر واقعاً فرستاده می‌شد، حتی بیشتر از پیشنهاد یوسفوس مبنی بر ۵۰۰۰۰ پیاده و ۵۰۰۰ سواره نظام یک کابوس تدارکاتی برای تغذیه و تأمین بود. تعداد فیل‌ها نامشخص تر است. ژوزفوس می‌نویسد که هشتاد فیل همراه این سفر بودند، اگرچه مورخ بزالل بار-کوچوا برای رقم پایین‌تر استدلال می‌کند. او پیشنهاد می‌کند که جوزفوس ممکن است یک "۸" را اشتباه خوانده باشد و اشاره می‌کند که تنها ۳۶ – ۴۲ فیل توسط پولیبیوس در رژه دافنه ثبت شده‌است. از آنجایی که فیل‌ها در اسارت تولید مثل نمی‌کنند و به‌دلیل تلفات در سرزمین‌های سلوکی نزدیک به هند، احتمالاً تهیه فیل‌های جدید دشوار بوده‌است، بعید است که سلوکیان تقریباً تمام فیل‌هایی را که تا سال ۱۶۲ قبل از میلاد زنده مانده‌اند به یهودیه فرستاده باشند، که اعلام اعداد پایین‌تری را معقول‌تر می‌کند.
یک نقطه ابهام در درگیری بین الازار و فیل این است که اول مکابیان می‌نویسد که «شاه» روی فیلی بود که الازار به آن حمله کرد. با این حال، پادشاه ده ساله به عنوان همراه این سفر توصیف نشده‌است. ممکن است که پادشاه واقعاً به نایب السلطنه اشاره کرده باشد، و الازار به نوعی فکر کرده‌است که لیزیاس یا یک فرمانده مهم دیگر باید روی فیل بوده باشد، شاید به دلیل علامت یا تزئینات سلطنتی چشمگیری که بر آن نسب شده بود. اگر چنین می‌کرد، احتمالاً این باور نادرست بود، زیرا فرماندهان هلنیستی تقریباً همیشه به سبک اسکندر مقدونی سوار بر اسب می‌شدند. اول مکابی همچنین مرگ «فوری» یک فیل را توصیف می‌کند. این احتمالاً ناشی از شرایط مبهم جنگ است. فیل ممکن است در نهایت مرده باشد، اما همان‌طور که شکارچیان فیل می‌توانند تأیید کنند، آنها به سرعت یا به راحتی نمی‌میرند. با تکنولوژی آن دوران، تنها تیری که تقریباً از یک کمان قدرتمند به سمت مغز یا قلب فیل شلیک می‌شد، می‌توانست فوراً به مرگ فیل بینجامد، و حتی یک زخم شدید شکمی می‌توانست چند ساعت طول بکشد تا فیل را از پای درآورد.
آخرین ابهام این است که آلکیموس چه زمانی به عنوان کشیش اعظم به قدرت می‌رسد. طبق کتاب اول مکابیان، تنها پس از به قدرت رسیدن دمتریوس اول سوتر است که تاریخ بعدی را بین 162 – ۱۶۱ قبل از میلاد نشان می‌دهد. با این حال، مکابیان دوم نشان می‌دهد که آلسیموس در زمان سلطنت آنتیوخوس پنجم منصوب شده‌است. اگر نسخه مکابیان دوم مورد اعتماد باشد، این امکان وجود دارد که لیسیاس ترتیبی داده باشد که الکیموس به عنوان بخشی از قرارداد صلحی که لشکرکشی او را به پایان رساند، کشیش اعظم شود.
دستاوردها

استفاده از فیل‌های جنگی احتمالاً توسط معاهده آپامیا ممنوع شد، پیمان صلحی که به جنگ روم-سلوکی در سال ۱۸۸ قبل از میلاد پایان داد و سلوکیان را ملزم به رها کردن فیل‌های جنگی خود کرد. سلوکیان عموماً این معاهده را فقط در مورد فیل‌هایی که در آن زمان تحویل داده بودند اعمال می‌کردند. رومیان در سال ۱۶۲ قبل از میلاد، چند ماه پس از نبرد، هیئتی را فرستادند و با تفسیر این پیمان به سخت‌ترین شکل ممکن، فیل‌های باقی‌مانده را که می‌توانستند پیدا کنند، لنگ کردند و چند کشتی جنگی سلوکی را سوزاندند. در نتیجه این نبرد یکی از آخرین نبردهایی بود که سلوکیان توانستند فیل‌های جنگی را مورد استفاده قرار دهند. استفاده از فیل پس از این نبرد به ندرت اتفاق افتاد.
مکابیان موضوع رایج‌تری در هنر و ادبیات مسیحی نسبت به آثار یهودی از دوران روم تا عصر صنعتی بود، زیرا به دلایل متعدد خاخام‌ها و حکیمان یهودی که قانون یهودی را پس از سقوط پادشاهی هامونی تدوین کردند، هامونیها مورد توجه قرار نگرفتند. الازار در آثار مسیحی به عنوان تصویری از عیسی مسیح برای فداکاری اش دیده می‌شد. هنرمندان مسیحی اروپایی نیز حداقل تا حدی به دلیل فرصت کشیدن یک فیل، که موضوعی عجیب و غریب و هیجان انگیز در دوران قرون وسطی و رنسانس بود، آثاری ساختند.
یهودیان سرانجام به موضوع شورش مکابیان، اما عمدتاً در قرن ۱۹ و ۲۰ توجه کردند. قهرمانی الازار در سکه حنوکا که توسط بانک اسرائیل در سال ۱۹۶۱ منتشر شد، گرامی داشته شد.
شهر الازار در کرانه باختری به نام پسر ماتاتیاس نامگذاری شده‌است، زیرا در جاده بیت زور (نزدیک کرمی تزور کنونی و شهر عرب نشین هلهول) قرار دارد. دهکده کوچک عرب نشین هیربیت زکریا (مستقر در محوطه باستانی بیزانس)، و تک درخت بلوط بزرگ آلون شووت، محل نبرد بیت زکریای در عهد باستان است.
یادداشت

↑  Some scholars believe that Lysias only made a single expedition to Judea, as 2 Maccabees suggests the Battle of Beth Zur happened after the cleansing of the temple, and that Lysias's expedition happened in 149 SE by the Macedonian version of the year count (rather than 150 SE by the Babylonian version). In this scenario, the events of the first expedition happen immediately before the Battle of Beth Zechariah. Still, most scholars favor the 1 Maccabees version of two expeditions separated by two years.
پایمال شدن الازار آوران توسط یک فیل جنگی. آداسا آخرین نبرد با استفاده قابل توجه از فیل‌های جنگی برای سلوکیان خواهد بود، زیرا رومی‌ها فیل‌های باقی مانده را در ماه‌های بعدی لنگ خواهند کرد. تصویرسازی توسط گوستاو دوره در سال ۱۸۶۶.
سکه حنوکا
الیویه کمن

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادروز:  ۲۰ ژوئیهٔ ۱۹۹۶ ‏(۲۸ سال)
زادگاه:  دوالا
قد:  1.77 m
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال قیصریه‌اسپور
شمارهٔ پیراهن:  ۱۰
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۵–۲۰۰۹:  Garenne-Colombes
۲۰۰۹–۲۰۱۰:  Boulogne-Billancourt
۲۰۱۰–۲۰۱۳:  باشگاه فوتبال متس
۲۰۱۳–۲۰۱۵:  Newcastle United
۲۰۱۵–۲۰۱۶:  Lyon
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۶ |  Lyon B |  ۳۲ |  (۶) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۹ |  باشگاه فوتبال المپیک لیون |  ۴ |  (۰) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۸ |  ← Gazélec Ajaccio (قرضی) |  ۴۲ |  (۷) |
| ۲۰۱۹–۲۰۲۱ |  Chamois Niortais |  ۶۲ |  (۶) |
| ۲۰۲۱– |  باشگاه فوتبال قیصریه‌اسپور |  ۹ |  (۰) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۱۲ |  France U16 |  ۶ |  (۰) |
| ۲۰۱۲ |  تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال فرانسه |  ۳ |  (۰) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۴ |  تیم ملی فوتبال زیر ۱۸ سال فرانسه |  ۵ |  (۰) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |  تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال فرانسه |  ۱۳ |  (۱) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۶ |  تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال فرانسه |  ۸ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۰۹:۴۰, ۶ دسامبر ۲۰۲۱ (UTC). :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۰۹:۴۰, ۶ دسامبر ۲۰۲۱ (UTC). 
الیویه کمن (انگلیسی: Olivier Kemen؛ زادهٔ ۲۰ ژوئیهٔ ۱۹۹۶) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال المپیک لیون اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال France national under-16 football team، زیر ۱۷ سال فرانسه، زیر ۱۸ سال فرانسه، زیر ۱۹ سال فرانسه، و زیر ۲۰ سال فرانسه بازی کرده‌است.
مونته ایزولا

| مونته ایزولا | مونته ایزولا |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
مونته ایزولا: مونته ایزولا
Monte Isola: Monte Isola
مونته ایزولاموقعیت مونته ایزولا در  Italy: مونته ایزولاموقعیت مونته ایزولا در  Italy
مختصات: ۴۵°۴۳′ شمالی ۱۰°۰۵′ شرقی﻿ / ﻿۴۵٫۷۱۷°شمالی ۱۰٫۰۸۳°شرقی﻿ / 45.717; 10.083: مختصات: ۴۵°۴۳′ شمالی ۱۰°۰۵′ شرقی﻿ / ﻿۴۵٫۷۱۷°شمالی ۱۰٫۰۸۳°شرقی﻿ / 45.717; 10.083
کشور: ایتالیا
ناحیه: لمباردی
استان / شهرستان: استان برشا (BS)
دهستان: Corzano, Cure, Masse, Menzino, Novale, Olzano, Peschiera Maraglio, Porto di Siviano, Sensole, Senzano, Sinchignano, Siviano
حکومت: حکومت
 • شهردار: Fiorello Turla
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۲٫۸ کیلومتر مربع (۴٫۹ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۷۵ متر (۹۰۲ فوت)
جمعیت (۲۰۱۵): جمعیت (۲۰۱۵)
 • کل: ۱۷۷۰
 • تراکم: ۱۴۰/کیلومتر مربع (۳۶۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Montisolani
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: ۲۵۰۵۰
پیش‌شماره تلفن: ۰۳۰
قدیس پشتیبان: Sts. Faustino and Jovita
روز قدیس: 15 February
وبگاه: وبگاه رسمی
مونته ایزولا (به ایتالیایی: Monte Isola) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده‌است. مونته ایزولا ۱۲٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۷۷۰ نفر جمعیت دارد و ۲۷۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فهرست فضانوردان مسلمان

این فهرستی از فضانوردان مسلمان است که به فضا سفر کرده‌اند. در کل، ۱۱ مسلمان (۱۰ مرد و ۱ زن) در فضا حضور داشته‌اند.
انوشه انصاری، اولین مسلمان زن در فضا.
لیست فضانوردان مسلمان

| کشور | نام | مأموریت (تاریخ پرتاب) | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- |
|  عربستان سعودی | سلطان بن سلمان بن عبدالعزیز آل سعود | اس‌تی‌اس-۵۱-گ (۱۷ ژوئن ۱۹۸۵) | اولین مسلمان، اولین سعودی، اولین عضو یک خانواده سلطنتی در فضا |
|  سوریه | محمد فارس | Mir EP-1 (۲۲ ژوئیه ۱۹۸۷) | اولین سوری در فضا |
|  اتحاد جماهیر شوروی (در حال حاضر  جمهوری آذربایجان) | موسی منارف | Mir EO-3 (۲۱ دسامبر ۱۹۸۷) سایوز تی‌ام-۱۱ (۲ دسامبر ۱۹۹۰) | اولین آذربایجانی در فضا؛ 541 روز در فضا |
|  افغانستان | عبدالاحد مومند | Mir EP-3 (۲۹ اوت ۱۹۸۸) | اولین افغان در فضا |
|  اتحاد جماهیر شوروی (در حال حاضر  قزاقستان) | توکتار آوباکیروف | سایوز تی‌ام-۱۳ (۲ اکتبر ۱۹۹۱) | اولین قزاق در فضا |
|  روسیه (در حال حاضر  قزاقستان) | تالگات موسی‌بی‌اف | سایوز تی‌ام-۱۹ (۴ نوامبر ۱۹۹۴) سایوز تی‌ام-۲۷ (۲۵ اوت ۱۹۹۸) سایوز تی‌ام-۳۲ (۶ مه ۲۰۰۱) | دومین قزاق در فضا ,در مجموع 341 روز در فضا |
|  روسیه (متولد  قرقیزستان) | سالیژان شالیپوف | اس‌تی‌اس-۸۹ (۲۰ ژانویه ۱۹۹۸) Expedition 10 (۱۴ اکتبر ۲۰۰۴) | در مجموع 201 روز در فضا |
|  ایالات متحده آمریکا (متولد   ایران) | انوشه انصاری | سایوز تی‌ام‌ای-۹ (۱۸ سپتامبر ۲۰۰۶) | اولین گردشگری فضایی; اولین زن مسلمان و اولین ایرانی در فضا |
|  مالزی | شیخ مظفر شکور | سایوز تی‌ام‌ای-۱۱ (۱۰ اکتبر ۲۰۰۷) | اولین مالایی مالزیایی در فضا |
|  قزاقستان | Aidyn Aimbetov | سایوز تی‌ام‌ای-۱۸ام (۲ سپتامبر ۲۰۱۵) | سومین قزاق در فضا |
|  امارات متحده عربی | Hazza Almansoori | سایوز ام‌اس-۱۵ (۲۵ سپتامبر ۲۰۱۹) | اولین اماراتی در فضا |
نماز گزاردن به سوی مکه در فضا

سازمان فضایی مالزی، آنگکاسا، کنفرانسی را با حضور ۱۵۰ دانشمند و عالم اسلامی در سال ۲۰۰۶ ترتیب داد تا به سوالهایی نظیر این بپردازد که چگونه باید به سمت مکه در فضا نماز گزارد. سندی در اوایل سال ۲۰۰۷ با عنوان «یک راهنمای اجرای عبادت» در ایستگاه فضایی بین‌المللی (ISS) تهیه و توسط شورای ملی فتوی مالزی تأیید شد.
فولزن

| فولزن | فولزن |
| --- | --- |
روستا: روستا
موقعیت فولزن در نقشه: موقعیت فولزن در نقشه
کشور: Germany
ایالت: North Rhine-Westphalia
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۲۰۰
فولزن (به آلمانی: Fölsen) یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در ویللباداسن واقع شده‌است. فولزن ۲۰۰ نفر جمعیت دارد.
آرمن واردانیان

آرمن واردانیان (به ارمنی: Արմեն Վարդանյան؛ اوکراینی: Армен Фрунзікович Варданян؛ زادهٔ ۳۰ نوامبر ۱۹۸۲) یک کشتی‌گیر ارمنی‌تبار اهل اوکراین در دستهٔ ۶۶ کیلوگرم کشتی فرنگی است. او برندهٔ مدال برنز المپیک ۲۰۰۸ پکن و نائب قهرمان سه دورهٔ مسابقات قهرمانی کشتی جهان در سال‌های ۲۰۰۳، ۲۰۱۰ و ۲۰۱۵ است.
امامزاده تاج‌الدین

| امامزاده تاج الدین ساری | امامزاده تاج الدین ساری |
| --- | --- |
نام: امامزاده تاج الدین ساری
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: ساری
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: مذهبی
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۰۲۸۴
تاریخ ثبت ملی: ۱ مهر ۱۳۸۲
امامزاده تاج الدین ساری مربوط به سدهٔ ۹ ه.ق است و در شهرستان ساری، بخش دودانگه، روستای واو دره واقع شده و این اثر در تاریخ ۱ مهر ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۱۰۲۸۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
نورا ان پیور

| نورا ان پیور | نورا ان پیور |
| --- | --- |
نورا ان پیور در حال اجرا در سنگاپور، مهٔ ۲۰۱۶: نورا ان پیور در حال اجرا در سنگاپور، مهٔ ۲۰۱۶
نام هنگام تولد: دانیلا دی لیلو
زادهٔ: ۲۰ ژوئیهٔ ۱۹۹۰ ‏(۳۴ سال) ژوهانسبورگ، آفریقای جنوبی
پیشه‌ها: دی‌جی تهیه‌کننده موسیقی موسیقی‌دان
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۱–اکنون
پیشه موسیقی: پیشه موسیقی
ژانر: دیپ هاوس ایندی دنس تک هاوس پراگرسیو هاوس
ساز(ها): داو فلوت درام پیانو
ناشر(ان): اسپینین انورمس تیونز توکنیش
 :  
وبگاه: noraenpure.com
دانیلا دی لیلو (انگلیسی: Daniela Di Lillo، سابقاً نیدِرِر (انگلیسی: Niederer)؛ زادهٔ ۲۰ ژوئیهٔ ۱۹۹۰)، که بیشتر با نام هنری نورا ان پیور (به انگلیسی: Nora En Pure) شناخته می‌شود، موسیقی‌دان و تهیه‌کننده موسیقی دیپ هاوس سوئیسی‌تبار زادهٔ آفریقای جنوبی است. او نخستین بار با تک‌آهنگ خود با نام «با من بیا» در سال ۲۰۱۳ مورد توجه قرار گرفت. آثار محبوب بعدی او عبارتند از «شبنم صبح‌گاهی»، «دریاچه سرنیزه» و «اشک‌های چشمان تو». در ژوئیه ۲۰۱۶ پیت تانگ از نورا ان پیور دعوت کرد تا برای برنامهٔ رادیویی خود با نام «میکس اصلی بی‌بی‌سی» یک میکس دو ساعته فراهم کند.
زندگی‌نامه > اوایل زندگی

نورا ان پیور که از مادری اهل آفریقای جنوبی و پدری سوئیسی در ژوهانسبورگ زاده شده‌بود، در دوران نوزادی همراه خانواده‌اش به سوئیس مهاجرت کرد. او در محیطی موسیقایی بزرگ شد و نوازندگی سازهای موسیقی را در دوران کودکی آموخت.
نورا ان پیور پیش از آنکه وارد عرصهٔ موسیقی الکترونیک شود، به سبک‌های دیگری از موسیقی شامل موسیقی کلاسیک، پاپ و راک گوش می‌داد.
زندگی‌نامه > پیش‌زمینه

او با کندوکاو ریشه‌های اصالت خود در آفریقای جنوبی و با تنظیم‌های غربی همراه‌شده با صدای سازهای کوبه‌ای قبیله‌ای و ترکیب آن‌ها با ملودیهای خلق‌شده با سازهای کلاسیک، که شامل سازهای بادی و آکوردهای پیانو، و همچنین صداهای هارمونیک سینث‌سایزرهایی که معمولاً شامل صداهای طبیعی و ارگانیک می‌شوند، بودند، الهام‌های خلاقانهٔ خود در موسیقی را کسب کرد.
از آنجا که او در طول زندگی سفرهای زیادی را تجربه کرده‌است، قطعات موسیقی او نوعی حس علاقه به سفر را تداعی می‌کنند. با توجه به این که او عضوی از گروه «هلوتیک نردز» در سوئیس و هنرمند اصلی شرکت پخش موسیقی «انورموس تیونز» است، آثار او و آثار منتشر شده توسط این شرکت دارای شخصیت صوتی خاصی هستند که به‌خوبی قابل تشخیص است. نورا ان پیور یکی از نخستین هنرمندان فعال در زمینهٔ تولید آثار موسیقی ملودیک دیپ هاوس در سبک کنونی خود بود. او به‌جای پیروی از گرایش‌های ایجاد شده به سمت موسیقی تجاری هاوس وکال‌دار و ملودیک، آثار تولیدی و اجراهای زندهٔ او همواره با مرتبط ساختن سبک‌ها، عرصه‌ها و صداهای متفاوت و نابرابر با یکدیگر به‌صورت صریح و به‌سبک خاص خود، منحصر به‌فرد باقی مانده و او را از عرصهٔ معمول موسیقی الکترونیک جدا کرده‌است.