stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ژان والژان
زندگی > بخش دوم: کوزت

ژان والژان بازداشت می‌شود و با شمارهٔ ۹۴۳۰ به زندان می‌افتد.
کمی بعد با شبیه‌سازی مرگ خود، فرار می‌کند. به مون فرمی (به فرانسوی: Montfermeil) رفته، کوزت، دختر فانتین را که نزد خانوادهٔ تناردیه (به فرانسوی: Thénardier) است، پیدا می‌کند و همراه خود می‌برد. در خانهٔ گوربو (به فرانسوی: Gorbeau) ساکن می‌شود ولی بازرس ژاور که اکنون بازرس پلیس پاریس شده است، او را می‌یابد. والژان فرار می‌کند و در صومعه ای مخفی می‌شود و با نام مستعار «اولتیم فوشلوان»، به عنوان خادم در آن جا مشغول به کار می‌شود.
زندگی > بخش سوم: ماریوس

والژان از صومعه خارج می‌شود و سه خانه در جاهای مختلف پاریس می‌گیرد تا در مواقع ضرورت، بتواند به سرعت جابه‌جا شود.
او هر روز با کوزت در باغ «لوکزامبورک» پیاده‌روی می‌کنند. جوانان به او نام «مسیو لوبلان» (به فرانسوی: M. Le Blanc) می‌دهند. هر چند او خود نام مستعار «اوربن فابر» (به فرانسوی: Urbain Fabre) را برای خود برگزیده است. در این پیاده‌روی‌ها، «ماریوس پون مرسی» (به فرانسوی: Marius Pontmercy)، جوانی که از خانوادهٔ ثروتمند خود جدا شده و فقیرانه زندگی می‌کند، کوزت را می‌بیند و دل به او می‌بندد.
چندی بعد، والژان به خانهٔ گوربو که اکنون خانوادهٔ تناردیه و ماریوس در آن ساکن هستند می‌رود تا به خانوادهٔ تناردیه کمک مالی بکند. تناردیه توطئه ای برای او می‌چیند تا اموالش را تصاحب کند، اما با کمک ماریوس، بازرس ژاور نقشه اش به هم می‌خورد و والژان از بازرس ژاور می‌گریزد.
زندگی > بخش چهارم: ترانه کوچه پلومه و حماسه کوچه سن دنی

والژان از عشق ماریوس و کوزت مطلع می‌شود و همچنین در می‌یابد که ممکن است ماریوس در جریان شورش کشته شود. به همین دلیل، با وجود نفرتی که از ماریوس دارد، با لباس گارد ملی به شورش ملحق می‌شود.
زندگی > بخش پنجم: ژان والژان

والژان در میان شورشیان، بازرس ژاور را می‌بیند که شورشیان به جرم جاسوسی بازداشتش کرده و قصد اعدامش را دارند. والژان از آن‌ها می‌خواهد که کار کشتن ژاور را به او بسپارند. سپس مخفیانه ژاور را فراری می‌دهد.
پس از آن که شورش شکست می‌خورد، والژان ماریوس را که از شدت جراحت بیهوش شده است را از طریق فاضلاب نجات می‌دهد. در انتهای مسیر فاضلاب، به تناردیه برمی‌خورد. تناردیه که گمان می‌کند والژان ماریوس را به قتل رسانده و قصد دارد جسدش را در رودخانه بیندازد، به او پیشنهاد می‌کند که هر چه در جیب مقتول است را با هم تقسیم کنند تا او هم کلید درب خروجی فاضلاب را به والژان بدهد.
تناردیه ضمن خالی کردن جیب‌های ماریوس، قسمتی از لباس او را هم پاره می‌کند و با خود برمی‌دارد.
والژان، بیرون فاضلاب با ژاور که تناردیه را تعقیب می‌کرد، رو به رو می‌شود. از او می‌خواهد که اجازه دهد ماریوس را تا خانه‌اش برساند و پس از آن اگر خواست او را دستگیر کند. ژاور که تحت تأثیر رفتار والژان در سنگر شورشیان، دچار تناقض شده است، اجازه می‌دهد. پس از آن والژان می‌خواهد به خانه‌اش برود و از کوزت خداحافظی کند. وقتی والژان وارد خانه‌اش می‌شود، ژاور آن جا را ترک می‌کند و خودکشی می‌کند.
پس از بهبودی ماریوس، کوزت با او ازدواج می‌کند. والژان به ماریوس می‌گوید که او پدر واقعی کوزت نیست و محکومی فراری است و ماریوس اجازه نمی‌دهد که بعد از این کوزت را ببیند.
مدتی بعد، تناردیه که حالا ثروتمند است از ازدواج ماریوس با کوزت اطلاع پیدا می‌کند، نزد او می‌رود تا در ازای اطلاعاتی که در مورد والژان دارد از او پول بگیرد. تناردیه پاره لباس را به ماریوس نشان می‌دهد و ادعا می‌کند که این لباس مقتولی است که والژان به قتل رسانده بود. ماریوس لباس خود را می‌شناسد و می‌فهمد که والژان ناجی او بوده. به همراه کوزت به خانهٔ والژان می‌روند و از او عذر خواهی می‌کنند.
والژان که در بستر بیماری است، با خوشحالی جان می‌سپارد. مرگ او در سال ۱۸۳۳ است و در گورستان پر-لاشز دفن می‌شود.
شخصیت

ژان والژان مردی تنومند و چهارشانه است و در زندان به خاطر همین قدرت بدنی، به اهرم معروف شده است. همچنین او قدرت بالا رفتن از دیوار دارد و یک بار با همین توانایی، از دست بازرس ژاور می‌گریزد.
شخصیت ژان والژان در طول داستان تغییر می‌کند. در ابتدای داستان، او که پس از نوزده سال از زندان آزاد شده، خشم شدیدی نسبت به جامعه و بی عدالتی‌های آن و همچنین نسبت به خدا و مقدسات دارد؛ ولی پس از مواجهه با اسقف میریل و دزدی از پتی ژروه، تغییر می‌کند و خود را اصلاح می‌کند.
در طول داستان، چند مرتبه ادعا شده که والژان به خاطر اصلاح و نیکو کاری اش، در ورطهٔ مبتلا شدن به غرور و خودبینی بوده است ولی هر بار به خاطر پیشامدی، از جمله مواجه شدن با کوزت یا دیدن راهبه‌های صومعه ای که در آن مخفی شده بود، از این ورطه در امان مانده است.
یک زن شگفت‌انگیز

| A Fantastic Woman یک زن شگفت‌انگیز | A Fantastic Woman یک زن شگفت‌انگیز |
| --- | --- |
کارگردان: سباستین للیو
تهیه‌کننده: پابلو لارائین سباستین للیو
نویسنده: سباستین للیو گونزالو مازا
فیلمنامه‌نویس: سباستین للیو
بازیگران: دانیلا وگا آلخاندرو گوئیک نستور کانتیلانا آنتونیا زِگرِس آمپارو ناگوئرا آلین کوپنهِیم لوییس گنکو فرانسیسکو مورانده
موسیقی: متیو هربرت
فیلم‌بردار: بنجامین اکازارتا
تدوین‌گر: سولداد سالفِیت
شرکت تولید:  فابولا  کامپلیزن فیلم 
توزیع‌کننده: سونی پیکچرز کلاسیکس
تاریخ‌های انتشار:  ۱۲ فوریه ۲۰۱۷ (۲۰۱۷-0۲-۱۲) (شصت و هفتمین جشنواره بین‌المللی فیلم برلین)  ۶ آوریل ۲۰۱۷ (۲۰۱۷-0۴-۰۶) (شیلی)  
مدت زمان: ۱۰۴ دقیقه
کشور: شیلی
زبان: اسپانیایی 
فروش گیشه: $۱٫۱ میلیون
یک زن شگفت‌انگیز (اسپانیایی: Una mujer fantástica‎) فیلمی در ژانر درام به کارگردانی سباستین للیو است که در سال ۲۰۱۷ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به لوییس گنکو اشاره کرد. این فیلم از طرف کشور شیلی برای حضور در نودمین دوره جوایز اسکار رشته بهترین فیلم خارجی‌زبان انتخاب و برنده جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی‌زبان شد. همچنین در بخش رقابت برای خرس طلایی شصت و هفتمین جشنواره بین‌المللی فیلم برلین قرار گرفت و برنده خرس نقره‌ای بهترین فیلمنامه شد.
داستان

خلاصه : این فیلم داستان زندگی شخصی به نام مارینا را روایت می‌کند. او یک پیشخدمت و گاهی خواننده است که بعد از مرگ فرد موردعلاقه اش مسیر زندگی او تغییر می‌کند و به خاطر اینکه تراجنسی است با خانواده همسر سابقش دچار مشکل می‌شود و....
بازیگران

Daniela Vega در نقش مارینا ویدال
Francisco Reyes در نقش اورلاندو
Luis Gnecco در نقش گابو
Aline Küppenheim در نقش سونیا
Amparo Noguera در نقش آنتونیا
Nicolás Saavedra در نقش برونو
Antonia Zegers در نقش آلساندرا
Trinidad González در نقش وندا
Néstor Cantillana در نقش گاستون
Alejandro Goic در نقش دکتر
جوایز و افتخارات

فیلم زن شگفت انگیز جایزه بهترین فیلم خارجی‌زبان را از نودمین دوره جوایز اسکار دریافت کرد و به اولین فیلم شیلیایی تبدیل شد که این جایزه را دریافت می‌کند. پیشتر این فیلم در شصت و هفتمین جشنواره بین‌المللی فیلم برلین برنده جایزه خرس نقره‌ای بهترین فیلمنامه شده بود.
به‌کارگیرنده دومیزبانه لنفوسیت تی

ساختار مولکول بایتز
 VH: زنجیره سنگین نواحی متغیر
 VL: زنجیرهٔ سبک نواحی متغیر
 ویژگی‌های مختلف با رنگ‌ها و اشکال مختلف مشخص شده‌است. فلش‌ها از پایانه-N به پایانه-C اشاره می‌کنند.
به‌کارگیرندهٔ دومیزبانهٔ لنفوسیت تی (انگلیسی: Bi-specific T-cell engager) یا به اختصار «بایتز» (BiTEs) گروهی از آنتی‌بادی‌های مونوکلونال دومیزبانه ساخت دست بشر هستند که برای استفاده در درمان سرطان مورد پژوهش و آزمایش هستند. این داروها سیستم ایمنی میزبان، به ویژه فعالیت سیتوتوکسیک لنفوسیت‌های تی را متوجهٔ سلول‌های سرطانی می‌کنند و آنها را بدین منظور به‌کار می‌گیرند. «بایت» (BiTE) یک علامت تجاری ثبت‌شده شرکت داروسازی میکرومت ای‌جی (شرکت تابعهٔ امژن) است.
مولکول‌های بایتز پروتئین‌های پیوندی هستند که از دو قطعه متغیر تک‌زنجیره‌ای (scFvs) از آنتی‌بادی‌های مختلف، یا توالی اسیدهای آمینه از چهار ژن مختلف، بر روی یک زنجیره پپتیدی منفرد ۵۵ کیلودالتونی تشکیل شده‌اند. یکی از این دو قطعه متغیر تک‌زنجیره‌ای از طریق گیرنده CD3 به لنفوسیت‌های تی متصل می‌شود و دیگری از طریق یک مولکول اتصالی خاص تومور، به سلول سرطانی متصل می‌شود.
نحوه عملکرد

مانند سایر آنتی‌بادی‌های دومیزبانه، و برخلاف آنتی‌بادی‌های مونوکلونال معمولی، مولکول‌های بایتز پیوندی بین لنفوسیت‌های تی و سلول‌های تومور ایجاد می‌کند. این باعث می‌شود لنفوسیت‌های تی با تولید پروتئین‌هایی مانند پرفورین و گرانزیم‌ها، مستقل از حضور مجموعه سازگاری بافتی اصلی کلاس یک یا مولکول‌های تحریک کننده، فعالیت سیتوتوکسیک خود را روی سلول‌های سرطانی اعمال کنند. این پروتئین‌ها وارد سلول‌های تومور شده و آپوپتوز سلول را آغاز می‌کنند.
این عمل تقلیدی از فرآیندهای فیزیولوژیکی مشاهده‌شده در طول حملات لنفوسیت‌های تی علیه سلول‌های تومور است.
مولکول‌های بایتز در دست بررسی یا تاییدشده

چندین مولکول بایت در حال حاضر در آزمایش‌های پیش‌بالینی و بالینی برای ارزیابی اثربخشی درمانی و بی‌خطری‌شان در دست بررسی هستند یا آنکه مراحل تأیید نهایی را پشت سر گذاشته‌اند.
مولکول‌های بایتز در دست بررسی یا تاییدشده > بلیناتومومَب

مقالهٔ اصلی: بلیناتومومب
این دارو لنفوسیت‌های تی را با گیرنده‌های CD19 موجود در سطح لنفوسیت‌های بی پیوند می‌دهد. سازمان غذا و داروی آمریکا و آژانس دارویی اروپا این دارو را برای بزرگسالان مبتلا به لوسمی لنفوبلاستیک حاد مقاوم‌به‌درمان یا عودکننده در سلول‌های پیش‌ساز لنفوسیت B که کروموزوم فیلادلفیا ندارند، تأیید کردند.
مولکول‌های بایتز در دست بررسی یا تاییدشده > گلوفیتامَب

مقالهٔ اصلی: گلوفیتامب
این دارو یک جفت‌کننده دومیزبانه سلول لنفوسیت تی CD3 با هدایت CD20 است که برای استفاده درمانی در کانادا در مارس ۲۰۲۳، در ایالات متحده آمریکا در ژوئن ۲۰۲۳، و در اتحادیه اروپا در ژوئیه ۲۰۲۳ تأیید شد.
مولکول‌های بایتز در دست بررسی یا تاییدشده > موسانتوزومَب

مقالهٔ اصلی: موسانتوزومب
این دارو نیز به‌طور همزمان به CD3 و CD20 متصل می‌شود و لنفوسیت تی را به‌کار می‌گیرد. موسانتوزومَب در ژوئن ۲۰۲۲ برای استفاده پزشکی در اتحادیه اروپا تأیید شد.
مولکول‌های بایتز در دست بررسی یا تاییدشده > سالیتومَب

مقالهٔ اصلی: سالیتومب
این دارو لنفوسیت‌های تی را با آنتی‌ژن مولکول اتصالی سلول اپیتلیال متصل می‌کند که در سرطان‌های روده بزرگ، معده، پروستات، تخمدان، ریه و پانکراس بیان می‌شود.
مولکول‌های بایتز در دست بررسی یا تاییدشده > تالکوتامَب

مقالهٔ اصلی: تالکوتامب
یک آنتی‌بادی مونوکلونال است که در درمان مولتیپل میلوما به‌کار می‌رود و در در اوت ۲۰۲۳ در ایالات متحده آمریکا و اتحادیه اروپا تأیید شد.
مولکول‌های بایتز در دست بررسی یا تاییدشده > تارلاتامَب

مقالهٔ اصلی: تارلاتامب
این دارو برای درمان سرطان ریه از نوع «سلول کوچک» که پیش‌تر شیمی‌درمانی شده‌اند، نویدبخش بوده‌است.
مولکول‌های بایتز در دست بررسی یا تاییدشده > تیبنتِـفاسپ

مقالهٔ اصلی: تیبنتفاسپ
پس از کارآزمایی‌های بالینی، سازمان غذا و داروی آمریکا در ژانویه ۲۰۲۲، این دارو را (که پپتید gp100 را هدف قرار می‌دهد) برای بیماران بزرگسال مبتلا به مثبت با ملانوم یووه‌آی غیرقابل جراحی یا متاستاز داده که مولکول HLA-A*02:01 آن مثبت باشد، تأیید کرد.
کیپ‌تاون

| کیپ‌تاون Kaapstad, iKapa Cape Town | کیپ‌تاون Kaapstad, iKapa Cape Town |
| --- | --- |
شهر: شهر
نمایی از ورودی محوطه دانشگاه کیپ‌تاون: نمایی از ورودی محوطه دانشگاه کیپ‌تاون
  مهر:   مهر
نام(های) مستعار: The mother city, or The Tavern of the Seas: نام(های) مستعار: The mother city, or The Tavern of the Seas
شعار: (لاتین) Spes Bona به‌معنای امید نیک: شعار: (لاتین) Spes Bona به‌معنای امید نیک
کیپ غربی: کیپ غربی
کشور:  آفریقای جنوبی
استان: کیپ غربی
بنیانگذاری: ۱۶۵۲
حکومت: حکومت
 • شهردار: [[]]
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۴۵۴٫۷۲ کیلومتر مربع (۹۴۷٫۷۷ مایل مربع)
بیشترین ارتفاع: ۱۵۹۰ متر (۵۲۲۰ فوت)
کمترین ارتفاع: ۰ متر (۰ فوت)
جمعیت (۲۰۰۷): جمعیت (۲۰۰۷)
 • کل: ۳۴۹۷۰۹۷
 • تراکم: ۱۴۰۰/کیلومتر مربع (۳۷۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۲+ (SAST)
کد پستی: ۷۷۰۰ تا ۸۰۹۹
کد منطقه: (۰)۲۱ ۲۷
وبگاه: www.capetown.gov.za
کیپ‌تاون (به آفریکانس: Kaapstad) (به انگلیسی: Cape Town) نام دومین شهر پرجمعیت آفریقای جنوبی بعد از ژوهانسبورگ است. شهر کیپ‌تاون همچنین پایتخت استان کیپ غربی (Western Cape) می‌باشد. این شهر محبوبترین مقصد جهانگردان در قاره آفریقا است. ساختمان پارلمان آفریقای جنوبی همچنین در شهر کیپ‌تاون قرار دارد. کیپ‌تاون نخستین اقامت‌گاه سفید پوستان آفریقای جنوبی بود که در ۱۶۵۲ به‌وسیله کمپانی هند شرقی هلند ساخته‌شد. کیپ‌تاون بر اساس نظریه سنجی روزنامه نیویورک تایمز یکی از زیباترین شهرهای جهان است.
شهرهای خواهر

کیپ تاون دارای ۹ شهر خواهر می‌باشد، از جمله آنها:
آخن، آلمان
حیفا، اسرائیل
هانگژو، چین
ماپوتو، موزامبیک
نیس، فرانسه
فونچال، پرتغال
لوآندا، آنگولا
نگارخانه

چشم‌انداز شهر کیپ‌تاون و کوه تیبل.
چشم‌انداز کیپ‌تاون از کوه تیبل.
نینا آندریوا

| نینا آندریوا | نینا آندریوا |
| --- | --- |
General Secretary of the All-Union Communist Party of Bolsheviks: General Secretary of the All-Union Communist Party of Bolsheviks
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۸ نوامبر ۱۹۹۱: آغاز به کار  ۸ نوامبر ۱۹۹۱
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۲ اکتبر ۱۹۳۸ سن پترزبورگ
ملیت: اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی
حزب سیاسی: All-Union Communist Party of Bolsheviks
دیگر عضویت‌های سیاسی: حزب کمونیست اتحاد شوروی (1966–1991)
نینا آندریوا (روسی: Нина Александровна Андреева؛ زادهٔ ۱۲ اکتبر ۱۹۳۸) سیاست‌مدار اهل اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی است. او همچنین شیمیدان، معلم، نویسنده، فعال سیاسی و منتقد اجتماعی بود. او مقاله ای با عنوان «من نمی‌توانم اصول خود را رها کنم» که از بسیاری از جنبه‌های سیستم سنتی اتحاد جماهیر شوروی دفاع می‌کرد، نوشت، و از میخائیل گورباچف دبیرکل و نزدیکترین حامیان وی به دلیل عدم کمونیست بودن واقعی انتقاد کرد.
زندگی

شغل در شیمی
وی در لنینگراد (در حال حاضر سن پترزبورگ) به دنیا آمد و مدرس شیمی در انستیتوی فنی لنینگراد بود. وی در سال ۱۹۶۶ به حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی (CPSU) پیوست.
لئونی (خواننده)

| لئونی | لئونی |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۲۵ ژوئن ۱۹۹۷ ‏(۲۷ سال) کام، آلمان
ژانر: پاپ
پیشه: خواننده، ترانه‌سرا
لئونی (به انگلیسی: Leony) با نام کامل لئونی برگر (به انگلیسی: Leonie Burger) (زاده ۲۵ ژوئن ۱۹۹۷) خواننده آلمانی است.
ابرفضا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): میچیو کاکو
برگرداننده(ها): نادر جوانی، محمدرضا مسرور
موضوع(ها): فیزیک
گونه(های) ادبی: کیهان شناسی
ناشر:  ناشر فارسی: نشر اشراقیه
تاریخ نشر: چاپ اول: ۱۳۸۲
شابک: شابک ‎۹۶۴-۶۰۸۰-۵۲-۹
پس از: درآمدی به نظریه کوانتومی میدان 
پیش از: فراتر از اینشتین 
ابرفضا (به انگلیسی: Hyperspace) نام یکی از کتاب‌های میچیو کاکو است که در سال ۱۹۹۴ منتشر شد. تمرکز اصلی کتاب بر روی ابعاد بالاتر از سه می‌باشد.
کتاب ابر فضا اثر میچیو کاکو
ابرفضا: سفری علمی به ابعاد بالاتر کتابی از فیزیکدان نظری، میچیو کاکو است که در سال 1994 منتشر شد. این کتاب به بررسی نظریه‌های مختلفی می‌پردازد که وجود ابعاد اضافی را مطرح می‌کنند، مانند نظریه ریسمان و گرانش کوانتومی حلقه‌ای. کاکو همچنین پیامدهای فلسفی و علمی وجود این ابعاد، مانند امکان سفر در زمان و وجود جهان‌های موازی را بررسی می‌کند.
این کتاب به خاطر توضیح مفاهیم علمی پیچیده به روشی قابل فهم برای عموم مردم مورد تحسین قرار گرفته است. همچنین به دلیل کاوش در موضوعات جذاب و تحریک‌کننده‌ای که در مرز دانش علمی قرار دارند، مورد تحسین قرار گرفته است.
برخی از موضوعاتی که در این کتاب مورد بحث قرار می‌گیرند عبارتند از:
* نظریه ریسمان
* گرانش کوانتومی حلقه ای
* ابعاد فرعی
* سفر در زمان
* جهان های موازی
* سرنوشت جهان
ابرفضا کتابی جذاب و آموزنده است که خواننده را به سفری به قلمروهای ناشناخته فضا و زمان می‌برد.
در اینجا چند نقل قول از کتاب آمده است:
* "ما در آستانه یک انقلاب علمی قرار داریم که به اندازه انقلاب کپرنیکی خواهد بود. ما در حال کشف این موضوع هستیم که جهان ما نه تنها از سه بعد فضایی که می توانیم ببینیم، بلکه از 10 یا 11 بعد اضافی تشکیل شده است."
* "نظریه ریسمان این امکان را به ما می دهد که جهان را به عنوان یک سمفونی از تارهای لرزان در نظر بگیریم. هر نت در این سمفونی معادل یک ذره بنیادی است و کل سمفونی معادل کل جهان است."
* "سفر در زمان ممکن است از نظر علمی غیرممکن نباشد، اما بسیار دشوار است. برای سفر در زمان، باید راهی برای خم کردن فضا-زمان پیدا کنیم تا تونلی بین دو نقطه مختلف در زمان ایجاد شود."
اگر به علم، فضا یا فلسفه علاقه دارید، ابر فضا کتابی است که باید آن را بخوانید.
فصل‌های کتاب

بخش اول: ورود به بعد پنجم
بخش دوم: اتحاد در ده بعد
بخش سوم: کرم‌چاله‌ها دروازه‌های جهان دیگر؟
بخش چهارم: اربابان فضا
ماریوس توسن

| ماریوس توسن | ماریوس توسن |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۳ ژانویهٔ ۱۸۷۸
درگذشت: ۱۲ ژوئیهٔ ۱۹۴۱ کپنهاگ
ملیت: دانمارک
ماریوس توسن (دانمارکی: Marius Thuesen; ۲۳ ژانویهٔ ۱۸۷۸ – ۱۲ ژوئیهٔ ۱۹۴۱) ژیمناست هنری اهل دانمارک بود.
پوند بالا (کالینینگراد)

| پوند بالا | پوند بالا |
| --- | --- |
Oberteich: Oberteich
نمایی از دریاچه: نمایی از دریاچه
پوند بالا: پوند بالا
موقعیت: کالینینگراد، استان کالینینگراد
مختصات: ۵۴°۴۳′۲۶″ شمالی ۲۰°۳۱′۰۹″ شرقی﻿ / ﻿۵۴٫۷۲۳۸۹°شمالی ۲۰٫۵۱۹۱۷°شرقی﻿ / 54.72389; 20.51917
گونه: دریاچه
کشورهای حوضه: Russia
مساحتِ رو: ۴۱٫۱ هکتار (۱۰۲ جریب فرنگی)
پوند بالا (انگلیسی: Upper Pond) یک دریاچه در استان کالینینگراد کشور روسیه است.
قدرت و بازار

| 0 | 1 |
| --- | --- |
جلد نگارش ۱۹۷۷: جلد نگارش ۱۹۷۷
نویسنده(ها): موری راتبارد
عنوان اصلی: Power and Market: Government and the Economy
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی
موضوع(ها): اقتصاد تنظیمی
ناشر: مؤسسه مطالعات انسانی
تاریخ نشر: ۱۹۷۰
گونه رسانه: چاپی
شمار صفحات: ۲۵۵
شابک: شابک ‎۹۷۸−۰۴۷۱۱۵۰۴۰۴
شماره اوسی‌ال‌سی: 96138
قدرت و بازار: دولت و اقتصاد کتابی‌ست از موری راتبارد که در آن به تحلیل اثرات منفی انواع مداخلات حکومت می‌پردازد و استدلال می‌کند که دولت نه ضروری است و نه مفید. این کتاب در اصل بخشی از کتاب انسان، اقتصاد و حکومت بود اما به دلیل اینکه ناشر احساس می‌کرد برای انتشار خیلی رادیکال است، سانسورش کرد و بعداً با عنوان فوق منتشر شد. در سال ۲۰۰۴ با ویرایش چهارم انسان، اقتصاد و دولت، این دو کتاب در جلدی با عنوان فرعی «نسخه محقق» از مؤسسه میزس دوباره به یکدیگر پیوستند.
این کتاب توسط متین پدرام به فارسی ترجمه و از سوی انتشارات دنیای اقتصاد چاپ شده است.
باشگاه فوتبال اشتوتگارت

Football club
باشگاه فوتبال فا. ایف. ب اشتوتگارت (به آلمانی: Verein für Bewegungsspiele Stuttgart 1893 e. V.) یا به اختصار اشتوتگارت، یک باشگاه ورزشی است که در شهر اشتوتگارت، مهد صنعت و فوتبال آلمان در ایالت بادن وورتمبرگ در جنوب این کشور قرار دارد. این باشگاه در ۹ سپتامبر ۱۸۹۳ میلادی تأسیس شده است و از قدیمی‌ترین باشگاه‌های آلمان به‌شمار می‌رود. این باشگاه بیشتر به خاطر تیم فوتبالش شناخته شده است. «اشتوتگارت» تاکنون موفق شده است ۵ بار در لیگ آلمان، ۳ بار در جام حذفی فوتبال آلمان و ۱ بار هم در سوپر جام فوتبال آلمان قهرمان شود. اشتوتگارت بازی‌های خانگی خود را در استادیوم ام‌اچ‌پی آرنا که در نزدیکی کارخانه بنز قرار دارد، انجام می‌دهد. باشگاه ورزشی اشتوتگارت در رشته‌های مختلفی همچون فیستبال، هاکی، دو و میدانی، پینگ پنگ و … فعالیت می‌کند. باشگاه اشتوتگارت بیش از ۶۴ هزار عضو دارد که بزرگ‌ترین باشگاه ایالت بادن وورتمبرگ و پنجمین باشگاه بزرگ کشور آلمان محسوب می‌شود.
نام

نام این باشگاه برگرفته از نام شهری است که در آن قرار گرفته است. اشتوتگارت از کلمه «اشتوتن گارتن» در آلمانی مشتق شده که به معنی مزرعه اسب می‌باشد؛ زیرا این شهر در ابتدا مزرعه اسب بوده است.
تاریخچه

تأسیس
باشگاه ورزشی اشتوتگارت از بدو تأسیس در رشته‌های ورزشی مختلفی فعالیت می‌کرد. اولین تیم ورزشی این باشگاه، راگبی بود که در سال ۱۸۶۵ میلادی تشکیل شد. اما تیم فوتبال این باشگاه حاصل تلفیق چند تیم مختلف در این باشگاه است که سرانجام منجر به ایجاد باشگاه فوتبال اشتوتگارت شد. در ۹ سپتامبر ۱۸۹۳ این باشگاه با نام ایف. وی اشتوتگارت تأسیس و فوتبال را در سطح آماتور پیگیری می‌کرد. در سال ۱۹۱۲ تیم فوتبال حرفه ای کانشتات با این باشگاه تلفیق شد و از آن پس نام باشگاه به فا. ایف. ب اشتوتگارت تغییر پیدا کرد.
دهه ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰

در ابتدا باشگاه اشتوتگارت در سطح لیگ ایالتی حضور داشت و چند بار هم در این برهه به مقام قهرمانی رسید. در سال ۱۹۳۳ باشگاه به نِکِر استادیوم نقل مکان کرد. در همان سال سازمان فوتبال آلمان تحت نظر رایش سوم تغییر نمود و به ۱۶ دسته در نواحی مختلف آلمان به نام گائولیگن تقسیم شد. اشتوتگارت در این زمان موفقیت‌های چشمگیری در لیگ منطقه ای گائولیگن بادن وورتمبرگ به دست آورد و در سال‌های ۱۹۳۵، ۱۹۳۷، ۱۹۳۸، ۱۹۴۰ و ۱۹۴۳ قهرمان این مسابقات شد. سرانجام در فصل ۴۵–۱۹۴۴ و در پی جنگ جهانی این مسابقات تعطیل شد. در این دوره اشتوتگارت رقابت سختی با تیم همشهری خود، اشتوتگارتر کیکرز داشت. قهرمانی مداوم در لیگ منطقه ای باعث شد تا اشتوتگارت بتواند به مراحل بالاتر لیگ ملی راه پیدا کند. بهترین نتیجه آن‌ها در سال ۱۹۳۵ رقم خورد، جایی که در فینال لیگ ملی مقابل شالکه ۰۴، مدافع عنوان قهرمانی با نتیجه ۶–۴ شکست خورد و به نایب قهرمانی رسید. در سال ۱۹۳۷ هم اشتوتگارت به مقام سوم لیگ ملی رسید و این آخرین موفقیت آن‌ها در این برهه زمانی بود.
موفقیت‌ها در دهه ۱۹۵۰

پس از پایان جنگ جهانی دوم اشتوتگارت در سطح اول فوتبال آلمان حضور پیوسته داشت و توانست در اوبر لیگای جنوب در سال‌های ۱۹۴۶، ۱۹۵۲ و ۱۹۵۴ به قهرمانی این لیگ ایالتی برسد. اشتوتگارت همچنین در لیگ ملی آلمان هم در سال‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۵۲ به مقام قهرمانی رسید و در سال ۱۹۵۳ هم نایب قهرمان این مسابقات شد. موفقیت‌های اشتوتگارت در این دهه با قهرمانی در جام حذفی فوتبال آلمان موسوم به دی.اف. بی پوکال در سال‌های ۱۹۵۴ و ۱۹۵۸ ادامه پیدا کرد. تیمی که توانست طی ۸ سال، ۴ قهرمانی در سطح اول فوتبال آلمان برسد. اشتوتگارت در این سال‌ها به رهبری بازیکن اسطوره ای خود، رابرت شلینز که دست چپ خود را در حادثه رانندگی از دست داده بود، حریفان را یکی پس از دیگری از پیش روی برمی‌داشت.
تأسیس بوندس لیگا

به دلیل نتایج ناامید کننده در جام‌های جهانی ۱۹۵۸ و ۱۹۶۲ که توسط تیم ملی آلمان به دست آمد و در پی رشد حرفه ای گری در ورزش، اتحادیه فوتبال آلمان (دی.اف. بی) تصمیم گرفت تا لیگ‌های مجزای منطقه ای را با یک لیگ سراسری ملی در سال ۱۹۶۳ جایگزین کند. نتایج درخشان اشتوتگارت در دهه ۵۰ باعث شد تا این تیم جزو ۱۶ تیمی باشد که در اولین دوره بوندس لیگا حضور داشته باشد. اشتوتگارت از آغاز بوندس لیگا تا اواسط دهه ۷۰ میلادی، معمولاً در میانه‌های جدول حضور داشت. یکی از معدود ستارگان آن روزهای باشگاه گیلبرت گِرِس، هافبک مهاجم فرانسوی بود که از باشگاه استراسبورگ جذب شده بود. در سال ۱۹۷۳، اشتوتگارت برای نخستین بار سهمیه حضور در جام یوفا را کسب نمود و در سال ۱۹۷۴ تا نیمه نهایی این رقابت‌ها پیشروی نمود و با شکست مقابل فاینورد، قهرمان رقابت‌ها، از این جام کنار رفت.
۱۹۷۵ تا ۲۰۰۰، دوران ریاست پرزیدنت MV

باشگاه اشتوتگارت تا اواسط دهه ۷۰ میلادی در بحران نسبی به سر می‌برد. دوران جدید فوتبال و بالا رفتن سطح حرفه ای در فوتبال و به وجود آمدن مقوله‌های جدیدی همچون اسپانسرشیپ در فوتبال، با وجود هزینه‌های باشگاه با شکست مواجه شده شده بود. در پایان فصل ۷۴–۱۹۷۳، اشتوتگارت خطر سقوط به بوندس لیگا ۲ را حس نمود. در این سال سیاستمدار محلی، گرهارد مایر ورفلدر به سمت ریاست باشگاه برگزیده شد. تساوی در بازی پایانی فصل بدین معنی بود که اشتوتگارت به بوندس لیگا ۲ سقوط کرده است. در فصل بعد اشتوتگارت بدترین نتیجه تاریخ خود را گرفت و در بوندس لیگا ۲، در رده یازدهم قرار گرفت. در فصل ۷۶–۱۹۷۵ با آمدن مربی جدید، یورگن ساوندرمان و استعدادهای جدیدی چون کارل هاینتس فورستر، هانسی مولر و اوتمار هیتسفلد، اشتوتگارت توانست با رکورد ۱۰۰ گل زده، پس از دو فصل دوباره به بوندس لیگا ۱ بازگردد. تیم جوان به خاطر نوع بازی هجومی و تعداد گل‌های پرشماری که به ثمر می‌رساند، محبوب بود. در این میان اما کم تجربگی در تیم حس می‌شد. در پایان فصل ۷۸–۱۹۷۷ اشتوتگارت در رده چهارم لیگ قرار گرفت و رکورد تعداد تماشاگران را با میانگین ۵۳ هزار نفر در یک فصل ثبت کرد که این رکورد تا سال ۱۹۹۰ پابرجا بود. در سال ۱۹۸۰ اشتوتگارت دوباره تا نیمه نهایی جام یوفا پیش رفت و در جمع چهار تیم برتر لیگ قرار گرفت. ادامه همین روند باعث شد تا در سال ۱۹۸۴ و تحت هدایت هلموت بنتاوس، اشتوتگارت پس از سال‌ها دوباره قهرمان بوندس لیگا لقب بگیرد. در سال ۱۹۸۶، اشتوتگارت در فینال جام حذفی، ۵–۲ مغلوب بایرن مونیخ شد و به نایب قهرمانی این جام رسید. در سال ۱۹۸۹ نیز اشتوتگارت با بازیکنانی چون یورگن کلینزمن در فینال جام یوفا مقابل ناپولی که ستارگانی چون دیگو مارادونا را در ترکیب داشت قرار گرفت و در مجموع دو بازی ۵–۴ مغلوب شد و به نایب قهرمانی این رقابت‌ها بسنده کرد. در فصل ۹۲–۱۹۹۱ اشتوتگارت در یکی از سخت‌ترین، فشرده‌ترین و نزدیک‌ترین فصول تاریخ بوندس لیگا، با هدایت کریستوف دام توانست در رقابت با بروسیا دورتموند، چهارمین قهرمانی خود در لیگ سراسری را با تفاضل گل بهتر دست بیاورد. در فصل ۹۳–۱۹۹۲ اشتوتگارت در لیگ قهرمانان اروپا حضور یافت و توانست در دو بازی لیدز یونایتد را از پیش رو بردارد، اما به علت استفاده از بیش از ۳ بازیکن غیر آلمانی در دیدار برگشت، (قانون وقت اجازه حضور بیش از ۳ بازیکن غیربومی را نمی‌داد)، کار به بازی سوم کشید؛ بازی سوم در زمین بی‌طرف در بارسلونا برگزار شد که با حذف عجیب اشتوتگارت همراه بود. اشتوتگارت تا سال ۱۹۹۷ نتوانست به رقابت‌های اروپایی راه پیدا کند. در این فصل با هدایت یوآخیم لوو اشتوتگارت به سومین قهرمانی خود در دی.اف. بی پوکال دست یافت. در سال ۱۹۹۸ اشتوتگارت توانست به فینال رقابت‌های جام برندگان جام اروپا در استکهلم راه یابد که در دیدار نهایی مغلوب چلسی شد و بار دیگر به نایب قهرمانی در یک رقابت اروپایی رسید. سه بازیکن برتر اشتوتگارت در آن سال‌ها که به مثلث جادویی شناخته می‌شدند، شامل کراسیمیر بالاکوف، جیووانی اِلبر و فردی بوبیچ بود. به جز بالاکوف، دو نفر دیگر اشتوتگارت را ترک کردند و قرارداد یوآخیم لوو نیز در پایان فصل تمدید نشد تا شاهد پایان یک دوره باشیم. وینفرد شفر جایگزین لوو شد و پس از یک فصل اخراج گردید. در طی دو فصل آینده اشتوتگارت در رده‌های میانی جدول قرار گرفت و موفقیت خاصی کسب نکرد.