stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
روابط عراق و فلسطین
تاریخ

عراق در سال ۱۹۴۸ علیه دولت تازه تأسیس اسرائیل اعلام جنگ کرد. از آن‌زمان، روابط دو کشور همچنان خصمانه باقی مانده است. از آن زمان عراق به‌شدت از آرمان فلسطینیان حمایت کرده است. عراق در سالهای ۱۹۴۸ و ۱۹۶۷ ارتش‌هایی برای جنگ با اسرائیل ارسال کرد. عراق همچنین نیروهای خود را به پشتیبانی از نیروهای مسلح سوریه در جنگ یوم کیپور در سال ۱۹۷۳ اعزام کرد.
صدام به دلیل موضع ضد اسرائیلی، از احترام گسترده‌ای در کشورهای عربی برخوردار بود و از چندین سازمان چریک و مبارز فلسطینی حمایت کرده‌بود و در انتفاضه دوم، عراق به خانواده‌های کشته شدگان فلسطینی (از جمله بمب‌گذاران انتحاری) یارانه پرداخت می‌کرد. در سال ۱۹۹۱، ارتش صدام ۳۹ موشک اسکاد به سمت اسرائیل شلیک کرد. با این حال اسرائیل تلافی نکرد و از آن زمان دیگر اقدامی از سوی هر دو طرف انجام نشده است.
به گفته نویسنده انگلیسی نیگل اشتون، نخست‌وزیر اسرائیل، اسحاق رابین با ارسال پیامی به صدام حسین از طریق پادشاه حسین اردن خواستار دیدار او و صدام شد. رابین امیدوار بود که صلح با عراق ممکن است ایران و سوریه را به انجام همین کار ترغیب کند. رابین در تاریخ ۴ نوامبر سال ۱۹۹۵ ترور شد و ارتباط دولت‌ها پایان یافت. رابین پیش از این بر عملیات برمبل بوش نظارت داشت، برنامه‌ای ناموفق در سال ۱۹۹۲ برای ترور صدام با کماندوهای سایرت متکل.
ایاد علاوی، نخست‌وزیر سکولار و شیعهٔ اسبق عراقی در سال ۲۰۰۴ گفت که عراق اختلافات خود را با اسرائیل حل‌نخواهد کرد.
در جریان درگیری‌های اسرائیل و غزه در سال‌های ۲۰۰۸–۲۰۰۹، دولت فدرال عراق این حمله را محکوم‌کرد و اظهار داشت: «دولت عراق خواستار توقف عملیات نظامی است، زیرا زندگی غیرنظامیان بی‌مورد در معرض خطر قرار گرفته و از جامعه بین‌المللی تقاضا می‌کند که مسئولیت‌ها و اقدام‌های لازم برای جلوگیری از حمله را برعهده بگیرد». نخست‌وزیر وقت، نوری المالکی، از کشورهای اسلامی خواست روابطشان با اسرائیل را قطع کرده و به تمام «گفتگوهای مخفی و عمومی» به آن پایان‌دهند. همچنین علی سیستانی رهبر شیعیان عراق خواستار اقدام قاطع کشورهای عربی و مسلمان برای پایان‌دادن به حملات اسرائیل به غزه شده است. اگرچه او این عملیات را محکوم کرد، اما اظهار داشت که «با توجه به فاجعهٔ بزرگی که با آن روبرو هستند، حمایت صرفاً لفظی از برادرانمان معنایی ندارد.» پس از حمله ۲۰۱۰ به ناوگان غزه، یک مقام دولت عراق و نماینده مجلس خیرالله بصری (عضو ائتلاف دولت قانون نخست‌وزیر وقت، نوری المالکی)، این حمله را محکوم کرد و همچنین آن را «فاجعهٔ انسانی جدید» به عنوان «نقض حقوق بشر و نقض استانداردها و هنجارهای بین‌المللی» عنوان‌کرد. در ۱ ژوئیه ۲۰۱۲، نوری المالکی نخست‌وزیر وقت عراق گفت که عراق با همهٔ کشورهای عضو سازمان ملل متحد به‌جز اسرائیل روابط دیپلماتیک برقرار خواهد کرد. وی گفت که عراق هیچ کشوری را مورد تبعیض قرار نمی‌دهد اما ایده ایجاد هرگونه ارتباط فرهنگی، اقتصادی، نظامی یا سیاسی با دولت یهود را رد کرد. در جریان عملیات ستون دفاعی نوامبر ۲۰۱۲ در نوار غزه، نماینده عراق در اتحادیه عرب از کشورهای عربی خواست «از سلاح نفت استفاده کنند، تا فشاری واقعی بر ایالات متحده و هر کسی که کنار اسرائیل است وارد شود».
حکم تأسیسی و حکم امضایی

همچنین ببینید: شریعت
حکم تأسیسی و حکم امضایی نوعی دسته‌بندی احکام شرعی در فقه اسلامی است. بر اساس این تقسیم‌بندی سنت‌ها و مقرراتی که پیش از اسلام وجود داشته و شارع اسلام نیز آن‌ها را پذیرفته احکام امضایی و احکامی که پیش از اسلام وجود نداشته و شارع برای نخستین بار آن‌ها را وضع کرده حکم تأسیسی نامیده می‌شوند.
اهمیت تمایز احکام تأسیسی و امضایی در این است که شرایط و مفاد حکم تأسیسی را تقریباً تنها از دلایل شرعی می‌توان به دست آورد. اما اگر حکمی امضایی باشد، می‌توان با مطالعهٔ اعتقادات مردم، عرف و نحوهٔ اجرای آن در زمان امضا به نتایجی رسید و به همین جهت انعطاف‌پذیری و اجتهادپذیری بیشتری دارند.
در حقوق نیز این تقسیم‌بندی به این صورت وارد شده که قوانینی که پیش از تصویب توسط مردم رعایت می‌شده‌اند؛ قوانین امضایی و قوانینی که برای اولین بار توسط قانون‌گذار وضع شده‌اند؛ قوانین تأسیسی نامیده می‌شوند.
حکم تأسیسی

حکم تأسیسی (ابتدایی): احکامی که شارع اسلام آن را وضع کرده و پیش از آن سابقه‌ای نداشته‌اند.
از احکامی که به عنوان حکم تأسیسی نام برده شده‌اند می‌توان به حجاب، حرمت ورود مشرکان به مسجدالحرام (توبه: ۲۸)، تعیین کعبه به عنوان قبله (بقره: ۱۴۴)، ممنوعیت ربا، حرمت نکاح شِغار، منع ازدواج همزمان یک مرد با دو خواهر (نساء: ۲۳)، خیار مجلس و خیار حیوان، و بیشتر احکام عبادی اشاره کرد.
حکم امضایی

حکم امضایی (تأییدی): احکامی که پیش از ظهور اسلام نیز وجود داشته‌اند و اسلام آن‌ها را یا به همان شکل یا با تغییرات و اصلاحات اندکی تأیید و امضا کرده‌است.
در صورتی که تغییرات و اصلاحات شکل قابل ملاحظه‌ای داشته باشد معمولاً آن حکم را تأسیسی محسوب می‌کنند، مانند روزه که پیش از اسلام در برخی ادیان و اجتماعات دیگر از جمله یهودیت نیز وجود داشته اما با توجه به شکل متفاوت روزه در اسلام نسبت به انواع دیگر روزه آن را حکم تأسیسی طبقه‌بندی می‌کنند و همین‌طور حجاب.
از احکامی که به امضایی معروفند نیز می‌توان به اکثر مقررات مربوط به عقود و ایقاعات و معاملات مثل حلیت، بیع، اعتبار عقد ضَمان، اعتبار نکاح و مالکیت خصوصی، حق حِضانت اطفال، اصل لزوم در عقود، اعتبار عقد اجاره، عقد مضاربه، صلح، ختنه، ممنوعیت جنگ در ماه‌های حرام، قاعدهٔ غرور، اصل صحت، دیه، برده‌داری، حجیت و اعتبار اَمارات و پاک‌کنندگی بعضی چیزها اشاره کرد.
گروه آب‌ب

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: آکتسینگزلشافت (آگ)
نماد سهام شرکت: SIX: ABBN NYSE: ABB اوام‌اکس: ABB
ISIN: CH0012221716 
صنعت: تجهیزات الکتریکی
بنا نهاده: ۱۹۸۸
دفتر مرکزی: زوریخ، سوئیس
محدودهٔ فعالیت: جهانی
محصولات: قدرت، خودکارسازی
درآمد:  ۳۳٫۸۲۸ میلیارد دلار آمریکا (۲۰۱۶)
سود ناخالص:  ۳٫۰۶۰ میلیارد دلار آمریکا (۲۰۱۶)
سود:  ۱٫۹۶۳ میلیارد دلار آمریکا (۲۰۱۶)
مجموع دارایی:  ۴۱٫۳۵۶ میلیارد دلار آمریکا (۲۰۱۵)
مجموع سهام:  ۱۴٫۴۸۱ میلیارد دلار آمریکا (۲۰۱۵)
تعداد کارکنان: ۱۳۲٬۰۰۰
وبگاه: www.abb.com
گروه آب‌ب (به انگلیسی: ABB Ltd.) یک شرکت چندملیتی سوئیسی-سوئدی است، که دفتر مرکزی آن در شهر زوریخ سوئیس قرار دارد و بیشتر در زمینه‌های برق قدرت و فناوری خودکارسازی فعالیت می‌کند.
شرکت آب‌ب در سال ۱۹۸۸ از ادغام شرکت سوئیسی براون، باوری اند سی و شرکت سوئدی آاس‌ای‌آ شکل گرفت.
آب‌ب علاوه‌بر این که یکی از بزرگترین شرکت‌های مهندسی جهان است، یکی از بزرگترین شرکت‌های الحاقی در جهان نیز، محسوب می‌شود.
ربات‌های صنعتی ساخت آب‌ب در صنایع شیشه
گروه آب‌ب در بیش از ۱۰۰ کشور فعالیت می‌نماید و حدود ۱۴۴٬۰۰۰ کارمند دارد. درآمد جهانی آب‌ب، در سال ۲۰۱۹ معادل ۲۸ میلیارد دلار، گزارش شده‌است. شرکت ABB بزرگترین شرکت هوشمندسازی برق ساختمان مبتنی بر استاندارد KNX می‌باشد.
سهام آب‌ب در بورس سیکس سوئیس، نزدک استکهلم و بورس نیویورک معامله می‌شود.
کاران برار

| کاران برار | کاران برار |
| --- | --- |
برار در سال ۲۰۱۱: برار در سال ۲۰۱۱
زادهٔ: ۱۸ ژانویهٔ ۱۹۹۹ ‏(۲۶ سال) ردموند، واشینگتن، آمریکا
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۰–اکنون
وبگاه: KaranBrar.com
کاران برار (به انگلیسی: Karan Brar) یک بازیگر نوجوان آمریکایی هندی‌تبار است که بیشتر برای ایفای نقش «شیراگ گوپتا» در مجموعه فیلم دفترچه خاطرات یک بی‌عرضه شهرت دارد.
زندگی

کاران برار به همراه والدین و خواهر بزرگتر خود در منطقه لس آنجلس زندگی می‌کرد تا اینکه در مه ۲۰۱۹ با بازیگران همکارش کامرون بویس و سوفی رینولدز از آنجا رفت. او به انگلیسی، پنجابی و هندی مسلط است.
فیلم‌ها

دفترچه خاطرات یک بی‌عرضه در نقش شیراگ گوپتا
دفترچه خاطرات یک بی‌عرضه: حرف، حرف رودریکه در نقش شیراگ گوپتا
دفترچه خاطرات یک بی‌عرضه: چله تابستون در نقش شیراگ گوپتا
آقای پیبادی و شرمن در نقش میسون
خواهر نامرئی در نقش جرج
حاشیه اقیانوس آرام: طغیان در نقش کودت سورش
شیفت شب در نقش عومد (اپیزود "The Thing With Feathers" (فصل ۳، اپیزود ۲))
جسی در نقش راوی راس (نقش اصلی)
بحث و جدل
دختر ستاره ای
جوایز

برنده جایزه هنرمند جوان (بهترین عملکرد گروه بازیگران جوان در یک فیلم سینمایی) در دفترچه خاطرات یک بی‌عرضه
نامزد جایزه هنرمند جوان (بهترین عملکرد بازیگر نقش مکمل مرد جوان در یک فیلم سینمایی) در دفترچه خاطرات یک بی‌عرضه: حرف، حرف رودریکه
برنده جایزه هنرمند جوان (بهترین عملکرد بازیگر نقش مکمل مرد جوان در یک سریال تلویزیونی) در جسی
نامزد جایزه هنرمند جوان (بهترین عملکرد بازیگر نقش مکمل مرد جوان در یک فیلم سینمایی) در دفترچه خاطرات یک بی‌عرضه: چله تابستون
برنده جایزه هنرمند جوان (بهترین عملکرد گروه بازیگران جوان در یک فیلم سینمایی) در دفترچه خاطرات یک بی‌عرضه: چله تابستون
نامزد جایزه هنرمند جوان (بهترین عملکرد بازیگر نقش مکمل مرد جوان در یک سریال تلویزیونی) در جسی
فدریکو مونتی آردوئینی

| فدریکو مونتی آردوئینی | فدریکو مونتی آردوئینی |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: فدریکو مونتی آردوئینی
زادهٔ: ۱ دسامبر ۱۹۴۰&#۱۶۰;(۱۹۴۰-۱۲) (۸۴ سال) میلان، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
فدریکو مونتی آردوئینی (ایتالیایی: Federico Monti Arduini؛ زادهٔ ۱ december ۱۹۴۰&#۱۶۰;(۱۹۴۰-۱۲) (۸۴ سال)) با نام هنری نگهبان فانوس دریایی (ایتالیایی: Il Guardiano del Faro) خواننده-ترانه‌پرداز، آهنگساز، موسیقی‌دان و تهیه‌کننده موسیقی اهل ایتالیا است. او یک کودک نابغه بود که یادگیری موسیقی را از خردسالی آغاز و در سن ۸ سالگی نخستین کنسرت خود را ساخت. او ساخت آهنگ برای ترانه‌ها را از ۱۹۵۷ شروع کرد و با هنرمندانی چون مینا، جیلیولا چینکوئتی، فرانکی آوالون، جورجو گابر همکاری داشت و یکی از نخستین موسیقی‌دانانی بود که با سینث‌سایزر موگ کار کرد.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به آدم‌ربایی اشاره نمود.
فینال جام حذفی فوتبال ایتالیا ۲۰۰۷

Football match
فینال جام حذفی فوتبال ایتالیا ۲۰۰۷ شصتمین فصل از رقابت‌های کوپا ایتالیا بود. این مسابقه بین آ.اس. رم و اینتر میلان برگزار شد. در نهایت این باشگاه فوتبال آ.اس. رم بود که برای هشتمین بار قهرمان کوپا ایتالیا شد.
محمدسعید اربابی

| محمد سعید اربابی | محمد سعید اربابی |
| --- | --- |
مدیرعامل سازمان منطقه آزاد تجاری-صنعتی چابهار: مدیرعامل سازمان منطقه آزاد تجاری-صنعتی چابهار
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۴ بهمن ۱۴۰۳: آغاز به کار  ۴ بهمن ۱۴۰۳
گمارنده: محمد رضا عارف
پس از: حمیرا ریگی
نماینده مجلس دوره نهم ایرانشهر (شهر): نماینده مجلس دوره نهم ایرانشهر (شهر)
دوره مسئولیت ۷ خرداد ۱۳۹۱ – خرداد ۱۳۹۵: دوره مسئولیت ۷ خرداد ۱۳۹۱ – خرداد ۱۳۹۵
رئیس‌جمهور: حسن روحانی
پس از: محمدقیوم دهقانی
پیش از: محمدنعیم امینی فرد
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۵۸ (۴۵ سال) سرباز، استان سیستان و بلوچستان
ملیت: ایران
فرزندان: ۳
تخصص: فوق لیسانس مدیریت اجرایی و دکترای مدیریت بازاریابی
محمدسعید اربابی (زادهٔ ۱۳۵۸) مدیر اجرایی است که از بهمن ۱۴۰۳ رئیس هیئت مدیره و مدیرعامل سازمان منطقه آزاد تجاری-صنعتی چابهار است. اربابی همچنین نمایندهٔ دورهٔ نهم مجلس شورای اسلامی و دبیر اول کمیسیون اقتصادی مجلس شورای اسلامی از حوزهٔ انتخابیه ایرانشهر،و عضو هیئت امناء دانشگاه ولایت ایرانشهر بوده است.
محمدرضا عادلخانی

محمدرضا عادلخانی (متولد ۲۴ بهمن ۱۳۲۶، تهران) بازیکن فوتبال اهل ایران است که سابقه عضویت در باشگاه‌های تاج ،کلافلد جیسوید و تیم بایرن مونیخ را در کارنامه ورزشی خود دارد.
دوران باشگاهی

محمدرضا عادلخانی در بین سال های ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۴ در آکادمی باشگاه بایرن مونیخ عضویت داشت؛ در آن سال ها بزرگانی مانند فرانتس بکن بائر ، سپ مایر و هانس گئورگ شوارتزنبک در آکادمی بایرن مونیخ بازی می کردند که در سال های آینده به تیم اصلی رفتند و نسل طلایی بایرن مونیخ را تشکیل دادند که به سه قهرمانی متوالی لیگ قهرمانان اروپا در سال های ۱۹۷۴ ، ۱۹۷۵ و ۱۹۷۶ ختم شد.
محمد عادلخانی برای تیم آکادمی بایرن مونیخ به میدان رفت سپس به بورسیا ووپرتاپر پیوست. وی پس از مصدومیت و تا قبل از بازگشت به لیگ ایران در باشگاه‌های دیگر آلمان مانند واتنشید، کلافلد جیسوید بازی کرد. پس از بازگشت به لیگ ایران دو باره چند سال برای تیم تاج (استقلال) بازی کرد و سپس سالهای انتهایی بازی خود را در شهباز سپری کرد.
دوران فوتبالی عادلخانی در سطح ملی

وی که سابقه شش سال پوشیدن تیم ملی را دارد از سال ۱۳۵۲ تا ۱۳۵۷ در تیم ملی کشور حضور داشت و از بازیکنانی بود که برای جام جهانی ۱۹۷۸
آرژانتین برگزیده شده بود که در نهایت به علت مصدومیت این رویداد بزرگ را از دست داد.
از بازی‌های خاطره‌انگیز عادلخانی برای تیم ملی فوتبال ایران دیدار فینال بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴ است که در میان انبوه تماشاگران در ورزشگاه آزادی تهران برگزار گردید. سماجت عادلخانی در دقیقهٔ ۳۰ این دیدار موجب گل به خودی ایحک شوم بازیکن فوتبال اسرائیلی و قهرمانی تیم ایران در این مسابقات گردید.
کاوازاکی زد۱۰۰۰

| 0 | 1 |
| --- | --- |
سازنده: کمپانی کاوازاکی
تولید: ۱۹۷۷ - ۲۰۰۵
مدل سال: ۱۹۷۷ الی ۱۹۸۳
پیشین: کاوازاکی زد۹۰۰
موتور: موتور چهارسیلندر، چهارزمانه باحجم ۱۰۰۰ سی‌سی
بیشترین سرعت: ۱۳۲ مایل بر ساعت (۲۱۲ کیلومتر بر ساعت)
قدرت: ۸۳ اسب بخار (۶۲ کیلووات) @ 8,000 rpm (1977), ۹۰ اسب بخار (۶۷ کیلووات)(1978)
فاصله محور جلو و عقب: ۱٬۵۰۵ میلیمتر (۵۹٫۳ اینچ)
ابعاد: ط ۲٬۲۱۰ میلیمتر (۸۷ اینچ)  ع ۸۸۰ میلیمتر (۳۵ اینچ)  ا ۱٬۲۰۰ میلیمتر (۴۷ اینچ) 
وزن: ۲۴۵٫۵ کیلوگرم (۵۴۱ پوند) ۵۶۳ پوند (۲۵۵ کیلوگرم)(½ tank) (خیس)
گنجایش سوخت: ۱۶٫۷ لیتر (۴٫۴ گالون آمریکایی)
مصرف سوخت: ۴۵ مایل بر گالون آمریکایی (۵٫۲ لیتر بر ۱۰۰ کیلومتر)
شعاع چرخش: ۲٫۴ متر (۷٫۹ فوت)
کاوازاکی زد۱۰۰۰ (به انگلیسی: Kawasaki Kz1000) یک موتور سیکلت ساخت ژاپن توسط کمپانی کاوازاکی است. که ساخت آن در سپتامبر ۱۹۷۶ برای سال ۱۹۷۷ آغاز شد. این موتور سیکلت چهار سیلندر ژاپنی مدل پیشرفته‌ای بود که جایگزین کاوازاکی زد۹۰۰ شود. این موتور دارای یک انجین چهار سیلندر خطی و یک جعبه دنده پنج سرعته با تولید حدود ۹۰ اسب بخار قدرت به یکی از سریعترین موتور سیکلتهای تولیدی آن دوران بود. تولید مدل پلیسی تا سال ۲۰۰۵ ادامه داشت.
علی باقرزاده

| علی باقرزادهٔ بقا | علی باقرزادهٔ بقا |
| --- | --- |
از راست: مهدی اخوان ثالث، محمد قهرمان و علی باقرزادهٔ بقا در نشستی دوستانه؛ فرودین ۱۳۴۲ / مارس ۱۹۶۳م: از راست: مهدی اخوان ثالث، محمد قهرمان و علی باقرزادهٔ بقا در نشستی دوستانه؛ فرودین ۱۳۴۲ / مارس ۱۹۶۳م
زادهٔ: ۱۱ تیر ۱۳۰۸ مشهد
درگذشت: ۱۹ آذر ۱۳۹۵ (۸۷ سال) مشهد
ملیت: ایرانی
تحصیلات: تحصیلات نا-آکادمیک ادبی
پیشه(ها): شاعر، ادیب، نویسنده، بازرگان، نیکوکار، مقام‌دار دانشگاهی
سال‌های فعالیت: سرودن از ۱۳۲۰–۱۳۹۵
شناخته‌شده برای: قطعه‌سروده‌ها و پویایی‌های فرهنگی-وقفی
آثار: زلال بقا…
سبک: شعر کهن فارسی با گرایش‌های حکمی و اندرزی
عنوان: استاد
خویشاوندان: دایی پدرش جیحون یزدی
علی باقرزاده (۱۱ تیر ۱۳۰۸، مشهد - ۱۹ آذر ۱۳۹۵، مشهد)، با تخلُّص بقا شاعر، ادیب، نویسنده، بازرگان، نیکوکار و مقام‌دار دانشگاهی ایرانی بود که برای قطعه‌سروده‌هایش شهرت فراگیر یافت.
زندگی

زادهٔ ۱۱ تیر ۱۳۰۸ در مشهد در خانواده‌ای بازرگان مهاجر یزدی‌تبار؛ پدرش (علی‌اکبر) همراه پدربزرگش (علی‌اصغر) از یزد به شوروی مهاجرت کرد. جیحون یزدی دایی پدر او بوده‌است. علی‌اکبر پس از انقلاب ۱۹۱۷ روسیه به ایران بازگشت و ساکن مشهد شد و در ۱۳۲۶ درگذشت، علی تنها پسر خانواده، مسئول معاش شد و سرپرستی مادر و ۷ خواهر را بر عهده گرفت. در تجارت‌خانهٔ چای پدری‌اش به خودآموختگی روی آورد و نتوانست رسماً به تحصیل دانشگاهی بپردازد. به هنگام کار، زبان‌های انگلیسی و عربی را در مدرسه‌های «ایران» و «مهدیه حاجی عابدزاده» آموخت. محمدتقی ادیب نیشابوری و قاسم رسا دو تن از استادان برجستهٔ او بوده‌اند.
باقرزاده در تیرماه ۱۳۳۰ ازدواج کرد. در سال ۱۳۴۶ به سرپرسی شرکت قند ثابت خراسان (کارخانه قند فریمان) رسید و ۳۷ سال عضو هیئت مدیرهٔ آن بود و سرمایه‌گذاری‌هایی در امور مختلف انجام داد. در ۱۳۳۵ حج گذارد، از این رو به حاج علیشهرت گرفت. از سال ۱۳۴۰ به سفرهایی به آمریکا، اروپای شمالی و شرقی، آسیا، آفریقا و عراق همراه قاسم رسا رفت. پس از فوت پدر، زمین ارثی پدری‌اش در بخش جلگه‌رخ، شهرستان تربت حیدریه روستای علاقه را آبادان ساخت. در سال‌های ۱۳۵۷ و ۱۳۵۸ مدیر اداره اتاق بازرگانی و صنایع بازرگانی در استان خراسان بود و سپس استعفا داد و مشاور افتخاری آن‌جا شد. در سال ۱۳۷۸ به عضویت هیئت امنای دانشگاه فردوسی مشهد و در سال ۱۳۸۰ به عضویت هیئت امنا و رئیس هیئت مدیره بنیاد دانشگاهی فردوسی درآمد. او همچنین به نیکوکاری و ساخت مدرسه و خوابگاه دانشجویان پرداخت، دو مدرسه در روستای علاقه، چند مدرسه و یک هنرستان در منطقهٔ ۵ مشهد ساخت. کتابخانهٔ غنی ۳۰۰۰ جلدی خود را نیز وقف آستان قدس رضوی نمود. او دارای پنج فرزند و چهارده نوه بود.

باقرزاده با محمدعلی جمال‌زاده، غلام‌حسین یوسفی، حسین خدیو جم، احمد گلچین معانی، اخوان ثالث، شفیعی کدکنی و محمدرضا حکیمی ودیگران دوستی و مراوده داشت؛ در پژوهش‌ها، بررسی‌های ادبی و شعر خود با آنان گفتگوها، اخوانیات و مکاتبات داشته‌است. بعدها در پیامی که در ۶ شهریور ۱۳۹۲ برای بزرگداشت رسمی باقرزاده در فرهنگسرای فردوسی مشهد برگزار شد، او را «یکی از بازماندگان کم‌شمار مجموعه‌ای از شاعران چیره‌دست» دانست که «همواره حرمت و کرامت شعر و شاعری را پاس‌داشته و زبان گویا و طبع روان را جز به راه نیکی و راستی به کار نگرفته‌است.»

علی باقرزاده در عصر ۱۹ آذر ۱۳۹۵ در منزل خود بر اثر ایست قلبی در مشهد درگذشت. تشییع و خاک‌سپاری او در ۲۰ آذر ۱۳۹۵ در مشهد برگزار شد و پیکرش در پیرامون آرامگاه فردوسی در مقبره الشعرای توس دفن شد. سید علی خامنه‌ای تسلیت‌نامه‌ای در پی درگذشت او نگاشت و باقرزاده را «شاعری شیرین‌سخن، انسانی نیک‌اندیش و رفیقی باصفا» نامید؛ آشنایی او با باقرزاده به سال‌های ۱۳۲۶–۲۷ش/ ۱۹۴۷–۴۸م در «انجمن ادبی فردوسی» (یا نگارنده) برمی‌گردد.
آثار

۲۵ مقاله نگاشت. آیینهٔ بقا اثری است که دربارهٔ او نگاشته شده‌است که ایده و مقدمهٔ آن از محمدرضا شفیعی کدکنی است و به کوشش محمدجعفر یاحقی گردآمده است. بقای شعر دیگر اثری است که گردآوری آن همزمان با درگذشت او انجام گرفت. اشعار باقرزاده نخست در روزنامه‌های یغما و نیز برخی کتب درسی چاپ شده‌اند. فنون شعری‌اش قالب‌های قصیده، غزل، قطعه، مثنوی، چهارپاره، ترکیب‌بند، رباعی و شعر نیمایی بود اما بیشتر در قطعه‌سرایی شهرت یافت. سبک او را حکمی و اندرزی بیان کرده‌اند. آثار او:
لطیفه‌ها: دربارهٔ حاضرجوابی‌های شاعران، چاپ نخست ۱۳۴۲/ ۱۹۶۳م؛
زندگی‌نامه و شعر عبدالوهاب طراز یزدی
ده مقاله: به‌عنوان بخشی از کتاب سال مشهد در ۱۳۶۵/ ۱۹۸۶م چاپ شد.
چهل حدیث، ترجمهٔ منظوم چهل حدیث رضوی: چاپ به‌نشر، نخست در ۱۳۶۵/ ۱۹۸۶م.
نسیمی از دیار خراسان: گزیدهٔ اشعارش چاپ ۱۳۶۵/ ۱۹۸۶م
یاد مادر: شامل آثار برتر اندیشمندان دربارهٔ مادر، چاپ ۱۳۷۲ / ۱۹۹۳م
زلال بقا: دیوان شعر او
سفری به مسکو و سن پترزبورگ: سفرنامه و خاطره‌نامهٔ او، با اشتراک حسین رزم‌و چاپ ۱۳۷۹ش/ ۲۰۰۰م
سیر آفاق: سفرنامه‌اش به کشورهای گوناگون.
بزم محبت: اشعار مدح و مرثیهٔ او دربارهٔ اهل بیت، به درخواست همسرش آن را گردآورد.
اشعار

زاهدی مرد و در بهشت برین
شد به پاداش کرده جای گزین
رفت روزی به گوشهٔ دوری
به هر گشت و گذار با حوری
دید همسایهٔ جوانش را
که بس آزرده بود جانش را
می‌چمد بر فراز ابر سپید
با نگاری به روی چون خورشید
در کفش ساغری پر از صهبا
در برش دلبری چو گل زیبا
فارغ البال گرم کار خود است
سرخوش از وصل گل عذار خود است
گفت با حور این چه راز بود
از چه وی در نعیم و ناز بود
گر که پاداش بد به جز بد نیست
علت این رفاه و راحت چیست
حور گفتش چو نیک در نگری
زو نبینی سیاه بخت تری
ز آن که آن دلبری که در بر اوست
هست بی رخنه از اشارت دوست
شیشه می که زو سرافرازست
سر آن بسته و تهش باز است
کرده تغییر جای روزنها
مانده او با هزار غم تنها
نه و راهست شربتی در جام
نه تواند ز یار گیرد کام
نیک بختان روزگار (بقا)
شادکامند اگر به دیدهٔ ما
جمله هستند همچو آن مسکین
از درون تلخ و از برون شیرین
سید حمید مولانا

| حمید مولانا | حمید مولانا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۶ اسفند ۱۳۱۵ ‏(۸۷ سال) تبریز
ملیت: ایرانی
پیشه(ها): استاد عالی‌رتبه علوم و روابط بین‌الملل
شناخته‌شده برای: بنیان‌گذار رشته ارتباطات بین‌الملل در سطح جهانی
سید حمید مولانا (زاده ۶ اسفند ۱۳۱۵ در تبریز) استاد علوم اجتماعی است. او یکی از چهره های ماندگار ایران است. فعالیت علمی و آثار او در رشته هایی چون اقتصاد، علوم سیاسی، جامعه‌شناسی، ارتباطات، فلسفه و تاریخ را در بر می گیرد. او استاد روابط بین‌الملل در دانشکده خدمات بین‌المللی دانشگاه آمریکن در واشینگتن و مؤسس اولین و قدیمی ترین برنامه رشته علمی ارتباطات بین‌الملل می باشد. وی اکنون ۶۵ سال است که در آمریکا و در دانشگاه های مختلف دنیا به تدریس و پژوهش مشغول می باشد.
زندگی

او در ۶ اسفند ۱۳۱۵ شمسی در یک خانواده علمی و روحانی در تبریز، آذربایجان متولد شد. پدر بزرگ او مرحوم ایت الله العظمی حاج سید محمد مولانا ( ۱۲۹۴ تا ۱۳۶۳ قمری ) از مراجع تراز اول بودند و در نجف اشرف تحصیل نموده و در آغاز نهضت و انقلاب مشروطیت به ایران مراجعت کردند. ایشان هم دوره مرحوم آیت الله العظمی عبدالکریم حائری یزدی ، موسس حوزه علمیه قم بودند. شاگردانی که در محضر ایت الله العظمی مولانا تربیت یافتند بعد ها شهرت علمی یافتند و ارکان حوزه های قم، نجف و تبریز را بنیاد نهادنند، مانند علامه شیخ عبدالحسین امینی( صاحب، الغدیر ) آیت الله العظمی سید شهاب‌الدین مرعشی نجفی، آیت الله حاج سید محمد مرتضی ایروانی، آیت الله سید حسن قاضی و دیگران. آیت الله العظمی حاج سید محمد مولانا بعلت مخالفت با سیاستهای ضد دینی رضا شاه پهلوی مدتی به کردستان تبعید شده بود. حمید مولانا با بیست واسطه تمام به امام هفتم شیعیان، حضرت موسی بن جعفر علیه السلام می رسد و سید معین الدین الدین قاسم انوار، شاعر و عارف قرن نهم هجری ( عهد تیموریان ) از اجداد او می باشد. همچنین، پیر معارف ایران، مرحوم حاج میرزا حسن رشدیه نیز با خاندان مولانا نسبت داشته و دایی اجدادی حمید مولانا می باشد. مرحوم رشدیه بنیان گذار مدارس جدید در ایران و یکی از رهبران اولیه انقلاب مشروطه بود (۱).
تحصیلات

مولانا، تحصیلات ابتدایی را در مدرسه "سعدی" تبریز شروع کرد و در دبستاهای "رضوی"  و "جعفری" تهران که هر دو از مدارس جامعه تعلیمات اسلامی بودند، تکمیل نمود و دوره متوسط را در دبیرستان مروی تهران در سال ۱۳۳۴ شمسی به پایان رساند. او فعالیت نویسندگی خود را در دوران دبیرستان همزمان با ملی شدن صنعت نفت و کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ آغاز نموده و یکی از سر دبیران روزنامه "دانش آموزان" آن زمان تهران بود. او در سال ۱۳۳۴ شمسی، هنگامیکه  دانشجوی اقتصاد دانشکده حقوق دانشگاه تهران بود از سوی مؤسسه کیهان دعوت به کار شد و در سن ۱۹ سالگی به عنوان معاون سر دبیر نشریه جدید التاسیس کیهان فرهنگی آغاز به کار نمود. عمر کیهان فرهنگی چندان نپایید و او یکسال بعد به کیهان (روزنامه) منتقل شده و در سمت دبیر اقتصادی به کار خود ادامه داد. او در طول تحصیلات ابتدایی، متوسط و دانشگاهی خود اغلب رتبه اول بود و جوایز متعددی را دریافت کرد (۲). مولانا در سال ۱۲۳۷ شمسی ( ۱۹۵۸ میلادی ) با دریافت یک بورس و دعوت مطالعاتی از ایالات متحده آمریکا به آن کشور عزیمت کرد و در دانشگاه نورث وسترن ( شیکاگو ) دوره کارشناسی در اقتصاد را تکمیل نموده و در سال ۱۳۳۹ شمسی ( ۱۹۶۰ میلادی ) درجه کارشناسی ارشد ( فوق لیسانس ) را در رشته روزنامه‌نگاری از دانشکده معروف روزنامه‌نگاری مدیل آن دانشگاه اخذ کرده و در سال ۱۳۴۲ شمسی ( ۱۹۶۳  میلادی ) به دریافت درجه دکترای PH.D در رشته های علوم سیاسی و روابط بین‌الملل و ارتباطات از همان دانشگاه نایل آمد. او در ۲۶ سالگی اولین دکترای رشته ارتباطات در ایران و نخستین دانشجوی خارجی در آمریکا بود که دوره دکترای این رشته را در دانشگاههای آن کشور تمام کرده بود (۳). سالیکه مولانا درجه دکترای خود را از آمریکا دریافت کرد سال پر تلاطمی در سطح بین‌المللی و ملی بود. قیام خونین ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ در ایران، ورود آمریکا به صحنه جنگ ویتنام، تشدید جنگ سرد بین آمریکا و شوروی، احداث "دیوار برلین"، قتل و ترور جان اف کندی، رئیس‌جمهور آمریکا، آغاز نهضت سیاه پوستان آمریکا علیه تبعیضات نژادی در آن کشور و مسابقات تسلیحات هسته ای بین دو ابرقدرت زمان. در این شرایط و جو سیاسی جهان بود که مولانا پس از اخذ دکترای خود بلافاصله از طرف موسسات علمی و فرهنگی آلمان، انگلستان و فرانسه جهت شرکت در سمینار و کنفرانس فرهنگی، علمی و اقتصادی و ارائه مقالات و سخنرانی در دانشگاههای دانشگاه کمبریج، دانشگاه آکسفورد، دانشگاه گوته فرانکفورت، دانشگاه آزاد برلین و دانشگاه پاریس به آن کشور ها دعوت شد (۴). او در آذر ماه ۱۳۴۲ شمسی پس از چند ماه تحقیق و سخنرانی در دانشگاههای اروپا به ایران بازگشت و در سن ۲۶ سالگی در مؤسسه کیهان به عنوان سر دبیر روزنامه کیهان مشغول به کار شد. ولی به علت جو فشار و خفقان حکومت آن دوره چند ماه بعد از سمت خود استعفا داد و در اردیبهشت سال ۱۳۴۳ جهت تدریس و تحقیق در دانشگاه های آمریکا به آن کشور مراجعت نمود و این آغاز استادی و تدریس او در ایالات متحده و سایر کشور های دنیا بود که به مدت بیش از شصت سال تا به امروز ادامه پیدا کرده است (۵).
تدریس

مولانا به مدت سه سال از ۱۳۴۴ الی ۱۳۴۷ شمسی (۱۹۶۵ الی ۱۹۶۸ میلادی) به عنوان استاد رشته ارتباطات و علوم اقتصادی در دانشگاه تنسی به تدریس و تحقیق پرداخت و اولین درس ارتباطات بین‌المللی و روشهای تحقیقی را در آن دانشکاه تنظیم کرد و با همکاری دانشکده های علوم سیاسی و بازرگانی، رشته روابط بین‌الملل را در آن دانشکاه توسعه داد و مبارزات سیاه پوستان آمریکا را از نزدیک در جنوب آمریکا مشاهده و مطالعه نمود. در تابستان ۱۳۴۶ شمسی ( ۱۹۶۶ میلادی ) دانشگاه شیکاگو از او دعوت نمود تا به عنوان استاد مهمان در بخش جامعه‌شناسی آن دانشگاه در تدیس دروس "ارتباطات و افکار عمومی" شرکت کند. مولانا دعوت دانشگاه شیکاگو را پذیرفته و با استادان سرشناس این رشته همکاری نمود. دانشگاه شیکاگو که یکی از موسسات رتبه اول علمی امریکاست سوابق طولانی در باستان‌شناسی ایران دارد (۶).
او در پاییز ۱۳۴۷ شمسی ( ۱۹۶۸  میلادی ) به دعوت دانشکده خدمات بین‌الملل دانشگاه امریکن در واشینگتن به عنوان استاد روابط بین‌الملل و رئیس بخش مطلالعات ارتباطات بین‌المللی و میان فرهنگی به آن مؤسسه انتقال پیدا کرد. او مؤسس و بنیان‌گذار اولین برنامه آموزشی و پژوهشی رشته ارتباطات بین‌الملل و میان فرهنگی در آن دانشگاه و آمریکا گردید و بمدت ۳۷ سال ( ۱۹۶۸ الی ۲۰۰۵ میلادی مطابق با ۱۳۴۷ الی ۱۳۸۴ شمسی ) ریاست آن را عهده‌دار بود، در سال ۲۰۰۷ میلادی مطابق با ۱۳۸۶ شمسی دانشگاه امریکن مراسم نکوداشت علمی مولانا را به مناسبت چهار دهه تدریس و خدمت در آن دانشگاه بر پا کرد و در مراسم ویژه آن سال از وی تجلیل شده و عنوان و لوح  استاد ممتاز بازنشسته (امریتوس) به وی اعطا شد. قابل توجه است که دانشگاه امریکن و دانشکده خدمات بین‌الملل آن دانشگاه طبق نظر سنجی ها در رتبه‌بندی علمی در حوزه روابط بین‌الملل همیشه در بین دانشگاه اول آمریکا قرار داشته است و بخش مطالعات ارتباطات بین‌المللی آن اولین و قدیمی ترین برنامه آموزشی و پژوهشی حرفه ای در نوع خود در آمریکا است (۷).
مولانا از ۱۳۷۳ تا ۱۳۷۷ شمسی ( ۱۹۴۴ الی ۱۹۹۷ ) بمدت چهار سال ریاست انجمن بین‌المللی پژوهش در علوم ارتباطات و رسانه ها را عهده‌دار بود. این انجمن که بیش از دو هزار عضو دانشگاهی دارد بزرگ‌ترین و معروف ترین سازمان علمی بین‌المللی در این رشته است که در سال ۱۹۵۵ با همکاری یونسکو در پاریس تأسیس گردید. این سازمان در کنگره جهانی خود که در سال ۲۰۰۰ میلادی در سنگاپور تشکیل گردید، مولانا را به عنوان رئیس افتخاری دایمی انتخاب نمود (۸).