stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جوزپه وردی
اپراهای پایانی

دو اپرای پایانیِ وردی، اتلو و فالستاف، نسبت به دیگر آثار او از پختگی موسیقاییِ بالاتری برخوردارند. هرچند که وردی پس از اپرای آیدا دیگر انگیزه و اشتیاقی برای ساخت اپرا نداشت، با این وجود اطرافیانش با ترفندهایی زمینهٔ ساختِ اثر جدید را فراهم آوردند. در تابستان ۱۸۷۹ ریکوردی (از دوستان نزدیک وردی) که باور نداشت عمر اپراسازیِ استاد به سر آمده باشد، پس از کسب اجازه از او، ترتیبی داد که وردی و آریگو بوئیتو با یکدیگر ملاقات کنند. او در واقع قصد داشت اشتیاق ساخت اپرایی براساس نمایش‌نامهٔ اتلوی شکسپیر را در وردی ایجاد کند. بوئیتو سه روز پس از دیدار با وردی لیبرتو (اپرانامهٔ) اتلو را برای وردی آورد که توانست نظر مساعد وی را جلب کند. اما وردی قولی برای ساخت اپرا نداد، هرچند که جرقه‌هایی در ذهنش شکل گرفته و در حال گسترش بود.
بوئیتو و وردی از چندین سال پیش یکدیگر را می‌شناختند. وردی در سال ۱۸۶۲ کانتاتای کوچکی به نام «سرود ملت‌ها» برای یک خواننده و ارکستر همراه با گروه همسرایان ساخته بود تا در نمایشگاه بین‌المللی لندن اجرا شود. او در آن کانتاتا از شعرهای بوئیتو استفاده کرده بود. بوئیتو در آن زمان بیست سال داشت و آثارش را به‌شوخی با توبیا گوریو امضا می‌کرد. او نظریه‌هایی پر از شور جوانی دربارهٔ بازسازی هنر داشت و معتقد بود گذشته را باید به‌کل به فراموشی سپرد و آغازی نو بنا نهاد. درست برعکس وردی که باور داشت موسیقی بهتر را تنها بر بنیادهای کهن می‌توان ساخت. در آن زمان مشکل می‌شد پذیرفت که آن‌ها روزی تبدیل به دوستان و همکارانی نزدیک گردند. در واقع سردی از جانب وردی بود که علاقه‌ای به دوستی نشان نمی‌داد. چراکه بوئیتو در غرور جوانی اپراهای نخستین و ناپخته وردی را مورد تمسخر قرار داده بود. او البته پس از شنیدن آیدا به اشتباه خود پی برد.
به پیشنهاد ریکوردی و موافقت وردی، بوئیتو در سال ۱۸۸۰ بر روی تألیف تازه‌ای از اپرای سیمونه بوکانرا کار کرد وردی هم در نت‌نگاشت آن اصلاح‌هایی انجام داد که اجرای آن در سال ۱۸۸۱ پیروزی چشمگیری بود. با این وجود وردی شتابی برای ساخت اتللو نشان نداد. وی سرانجام در ۱۸۸۶ اعلام کرد که اگر همه‌چیز به خوبی پیش رود اپرای تازه‌اش به اجرا درخواهد آمد. در ژانویه ۱۸۸۷ تمرین‌ها با شدت در لا اسکالا انجام گرفت. اما وردی برای خود این حق را محفوظ داشت که اگر از نتیجه کارش راضی نباشد، بتواند حتی در آخرین دقیقه از اجرای اتللو جلوگیری کند. وردی در واقع از نتیجه کار نگران بود چرا که ۱۵ سال از نخستین اجرای آئیدا و ۱۳ سال از نخستین اجرای رکوئیم در میلان گذشته بود و اپرای جدید سکوت چند ساله او را می‌شکست. نگرانی وردی بی‌مورد بود. در روز اجرا لا اسکالا از جمعیت پر شد و پس از پایان اجرا مردم کالسکه وردی را تا هتل محل اقامتش همراهی کردند.
موسیقی وردی

وردی طولانی بودن نمایش را برابر با کسل‌کننده بودن آن می‌دانست. او کارهایش را نه‌تنها برای موسیقیدانان که برای عامهٔ مردم می‌آفرید. وردی به‌دنبال مضمون‌هایی بکر، جالب و پرشور بود. به‌گفتهٔ راجر کِیمی‌ین، کمابیش تمام کارهای متعالی وردی کارهایی جدی هستند و پایانی ناشاد دارند. با وجود آنکه مردم این کارها را می‌پسندیدند، اما منتقدان آن‌ها را به‌دلیل مضمون‌هایشان مفتضح می‌دانستند. به‌عنوان نمونه در ریگولتو تجاوز و خودکشی نادیده گرفته شده و در لا تراویاتا زنی روسپی قهرمان داستان است.
موسیقی وردی موقعیت‌های دراماتیک را زنده و برجسته نشان می‌داد. در اپراهای وردی دوئت‌ها، تریوها، و کوارتت‌های بسیاری وجود دارد که در آن‌ها به هر شخصیت ملودی اختصاص داده شده‌است. همسرایی‌ها در اپراهای او نقش مهمی دارند. راجر کیمی‌ین، واپسین ساخته‌های وردی را دارای پیوستگی موسیقایی بیشتری می‌داند. به‌باور او، ارکستراسیون آثار پایانی وردی خلاقانه‌تر و برخوردار از همراهی‌های غنی‌تری هستند.
آثار

اوبرتو
سلطنت یک روزه
نابوکو
لمباردی‌ها در نخستین جنگ صلیبی
ارنانی
دو فوسکاری
ژاندارک
آلزیرا
آتیلا (اپرا)آتیلا
مکبث (اپرا)مکبث
راهزنان اپرا
اورشلیم اپرا
ایل کورسارو (دزد دریایی)
جنگ لنیانو
لوئیزا میلر
استفیلیو
ریگولتو
ایل تراواتوره (تروبادور)
لا تراویاتا (بانوی گمراه)
نماز شامگاه سیسیل
سیمون بوکانگرا
آرولدو
رقص بالماسکه
نیروی سرنوشت
دون کارلوس
آیدا
اتللو اپرا
فالستاف
نغمه سرا دور گرد
اتلو
نگاره‌ای به‌سال ۱۹۰۰ میلادی از جوزپه وردی و اعضای خانواده‌اش به همراه جمعی از دوستان‌شان از جمله ترزا اشتولتس، جیولیو ریکوردی (en) و لئوپولدو متلیکوویتز (fr) در ویلای وردی (en) واقع در کومونه ویلانوا سولاردا، ایتالیا.
سنت باربارا

| سنت باربارا | سنت باربارا |
| --- | --- |
قدیس، باکره، شهید: قدیس، باکره، شهید
زادهٔ: میانه سده سوم میلادی
درگذشتۀ: اواخر سده سوم تا اوایل سده چهارم میلادی (توسط پدرش اعدام شد) Variously given
تکریم‌شده در: کلیسای کاتولیک، کلیسای ارتدوکس شرقی، ارتدوکسی مشرقی،  Aglipayan Church  & انگلیکان
بزرگداشت: ۴ دسامبر
نمادها: برج سه پنجره ای، نخل، جام (ظرف)، آذرخش، یک تاج of شهیدdom
قدیس حامی: اسلحه‌دارباشی، معمار، توپخانه، مأمور آتش‌نشانی، ریاضی‌دان، زندانی
سنت باربارا (زاده میانه سده سوم میلادی) (یونانی: Αγία Βαρβάρα؛ میانه سده سوم – اواخر سده سوم تا اویل سده چهارم میلادی) یک قدیس مسیحی بود. او در کلیسای ارتدوکس شرقی به باربارای بزرگ شهید معروف است. سنت باربارا یک مسیحی نخستین، قدیس و شهید بود.
نگارخانه

Traditional holy card design for Saint Barbara
A کلیسای ارتدکس یونان آیکون (دین) of Saint Barbara.
Sculpture of Saint Barbara on the پل کارل، پراگ، اثر Jan و Ferdinand Brokoff, ۱۷۰۷
An altar at St. Verena's Catholic Church in Roggenbeuren depicting جرجیس and Saint Barbara.
Saint Barbara crushing her infidel father, with a kneeling donor, اثر دومنیکو گرلاندایو، ح. 1473
Fourteenth-century sculpture in the Musée National de l'Age Médiévale, پاریس
St Barbara Directing the Construction of a Third Window in Her Tower, hev  Master of the Joseph Sequence .
The Martyrdom of St Barbara, اثر  Master of the Joseph Sequence .
St Barbara, Ranworth Rood Screen, ح.1430, St. Helen's Church, Ranworth, نورفک, بریتانیا
Saint Varvara. اوکراین، ۱۸۱۰/۱۸۳۸
زرد گامبوجی

| زرد گامبوجی | زرد گامبوجی |
| --- | --- |
 :  
     مختصات رنگ:      مختصات رنگ
رنگ‌های وب: #E49B0F
منبع: Maerz and Paul
ISCC–NBS descriptor: Strong orange yellow
زرد گامبوجی (به انگلیسی: Gamboge)، رنگ زرد عمیق نیمه‌شفاف به رنگ رنگدانه خردل تا زعفران است. این رنگ سنتی است که برای رنگ‌آمیزی لباس راهبان بودایی و به ویژه راهبان بودایی تراوادا داده می‌شود. فیزیکدان ژان پرین از این رنگدانه برای اثبات حرکت براونی در سال ۱۹۰۸ استفاده کرد.
میوه نارنجی گیاه گارسینیا کامبوجیا، گامبوج شناخته می‌شود.
شنا در المپیک تابستانی ۱۸۹۶

شناکردن ورزشکاران در المپیک تابستانی ۱۸۹۶
شنا یکی از ورزش‌های بازی‌های المپیک تابستانی ۱۸۹۶ است که در ۱۱ آوریل ۱۸۹۶ میلادی برگزار شده است.
نتایج

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| رویداد | طلا | نقره | برنز |
| ۱۰۰ متر آزاد جزئیات |  آلفرد هایوش (HUN) |  اتو هرشمان (AUT) | none awarded |
| ۵۰۰ متر آزاد جزئیات |  پل نویمان (شناگر) (AUT) |  آنتونیوس پپانوس (GRE) |  افستاتیوس خورافاس (GRE) |
| ۱۲۰۰ متر آزاد جزئیات |  آلفرد هایوش (HUN) |  یوانیس آندرئو (GRE) |  افستاتیوس خورافاس (GRE) |
| ۱۰۰ متر آزاد ملوانان جزئیات |  یوانیس مالوکینیس (GRE) |  اسپیریدون خازاپیس (GRE) |  دیمیتریوس دریواس (GRE) |
جدول مدال‌ها

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  رتبه  | کشور | طلا | نقره | برنز | مجموع |
| ۱ |  مجارستان (HUN) | ۲ | ۰ | ۰ | ۲ |
| ۲ |  یونان (GRE) | ۱ | ۳ | ۳ | ۷ |
| ۳ |  اتریش (AUT) | ۱ | ۱ | ۰ | ۲ |
کشورهای شرکت‌کننده

در مجموع ۱۹ ورزشکار از ۴ کشور جهان در این مسابقات شرکت کرده بودند:
اتریش (۲)
یونان (۱۵)
مجارستان (۱)
ایالات متحده آمریکا (۱)
خیو

خَیو فرعونی پیش‌دودمانی در مصر باستان بود که بر منطقه شمال رود نیل، مصر سفلی، فرمانروایی می‌کرد. اطلاعات درباره او بسیار کم است و تنها نامش به همراه چند تن از پادشاهان مصر سفلی در سنگ پالرمو ذکر شده است. معنای نام این فرعون ناشناخته است. از آنجایی که هیچ مدرک دیگری دال بر وجود چنین حاکمی وجود ندارد، او ممکن است یک پادشاه افسانه ای باشد که از طریق سنت شفاهی حفظ شده است، یا حتی ممکن است کاملا ساختگی باشد.
مرووش

| مرووش | مرووش |
| --- | --- |
پادشاه فرانک‌ها : پادشاه فرانک‌ها 
سلطنت: ۴۵۰–۴۵۸
پیشین: شلودیو
جانشین: شیلدریک یکم
زاده: ح. ۴۱۱
درگذشته: ح. ۴۵۸
فرزند(ان): شیلدریک یکم
دودمان: مروونژی‌ها
پدر: شلودیو
مرووش
مِرووِش (به لاتین Meroveus یا Merovius، به آلمانی Merowech، به فرانسوی Mérovée) بنیادگذار افسانه‌ای دودمان مروونژی است.او در سالهای پس از ۴۵۰ (میلادی) پادشاه فرانک‌های سالی بود. هیچ تاریخ‌نگاری در زمان او چیزی درباره‌اش ننوشته است و آگاهیهای اندک ما درباره‌اش مربوط به نوشته‌های روزگار پس از اوست. برخی او را پسر کلودیو پادشاه نیمه‌افسانه‌ای فرانکهای سالی دانسته‌اند. همچنین او را فرمانده فرانکها در نبرد کاتالون در سال ۴۵۱ میلادی می‌پندارند.
برپایه افسانه نطفه او هنگامی بسته شد که مادرش یک هیولای دریایی را دید.
مرووش پدر شیلدریک یکم است.شیلدریک پس از پدر بر تخت نشست.
شرکت تابعه

شرکت تابعه یا شرکت دختر یا شرکت وابسته (به انگلیسی: Subsidiary) شرکتی است که کاملاً یا بخشی از آن تحت تملک یا کنترل شرکت دیگری است و بیش از نصف سهام آن را بر عهده دارد. شرکت تابعه می‌تواند یک شرکت، کورپوریشن یا شرکت با مسئولیت محدود باشد. شرکت کنترل‌کننده، شرکت والد، شرکت مادر یا شرکت هلدینگ خوانده می‌شود. شرکت‌های تابعه در بازار کسب‌وکار رایج هستند و همه شرکت‌های چندملیتی عملیات خود را به این شیوه انجام می‌دهند. نمونه‌های آن شامل برکشر هاتاوی، تایم وارنر یا سیتی‌گروپ می‌شود و همچنین آی‌بی‌ام و زیراکس است.
محمد اقبال عزیزی

| محمد اقبال عزیزی | محمد اقبال عزیزی |
| --- | --- |
والی لغمان، افغانستان: والی لغمان، افغانستان
دوره مسئولیت ۱۸ مارس ۲۰۱۰ – ۱۹ سپتامبر ۲۰۱۲: دوره مسئولیت ۱۸ مارس ۲۰۱۰ – ۱۹ سپتامبر ۲۰۱۲
پس از: لطف‌الله مشعل
پیش از: فضل‌الله مجددی
فهرست والیان لوگر: فهرست والیان لوگر
دوره مسئولیت ۲۰ سپتامبر ۲۰۱۲ – ۱۶ آوریل ۲۰۱۳: دوره مسئولیت ۲۰ سپتامبر ۲۰۱۲ – ۱۶ آوریل ۲۰۱۳
پس از: محمد طاهر صبری
پیش از: Arsala Jamal
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱ ژانویهٔ ۲۰۰۰ افغانستان
ملیت: افغانستان
تخصص: سیاستمدار
محمد اقبال عزیزی (زادهٔ ۱۳۳۷) سیاست‌مدار اهل افغانستان است.
زندگی‌نامه

وی در سال ۱۳۳۷ در ولایت پکتیا زاده شد. تعلیمات ابتدائیه و ثانوی را در لیسه قمرالدین کاریز ژوب پاکستان گذراند و تحصیلات عالی خود را ماستر روابط بین‌المللی از کراچی- پاکستان به دست آورد.
مسئولیت‌ها

والی لوگر- ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۳
والی لغمان- ۱۸ مارس ۲۰۱۰ تا ۱۹ سپتامبر ۲۰۱۲
رئیس معارف میدان وردگ، پکتیا و ننگرهار
مشاور رئیس ج.ا. ا در امور قومی و مردمی
گوئینویر

| گوئینویر | گوئینویر |
| --- | --- |
شخصیت ماهیت بریتن: شخصیت ماهیت بریتن
گوئینویر اثر هنری جاستیز فورد (حوالی. ۱۹۱۰): گوئینویر اثر هنری جاستیز فورد (حوالی. ۱۹۱۰)
نخستین حضور: تاریخچه پادشاهان بریتانیا
پدیدآور: جفری مونماوت
اطلاعاتِ درون‌داستانی: اطلاعاتِ درون‌داستانی
پیشه: پرنسس، ملکه
خانواده: لئودگرانس، گوئنی‌فاچ
همسر: شاه آرتور
گوئینویر (ویلزی: Gwenhwyfar) یا گوئِنِویر که اغلب با نام گوئین‌اور یا گینه‌ور هم شناخته می‌شود در افسانه‌های آرتوری، به عنوان همسر شاه آرتور شناخته می‌شود. وی در ابتدا با نام گوان‌هامورا در تاریخ جفری مونماوت و داستان شبه‌تاریخی تاریخچه پادشاهان بریتانیا معرفی گردید.
گوئینویر در جنگ بین کاملوت و ساکسون‌ها در منطقه کملان حضور داشت و به پزشک دربار کاملوت کمک میکرد تا مجروحین جنگ زنده بمانند.
گوئینویر پس از پیروزی کاملوت در جنگ مقابل ساکسون‌ها به کمک جادوی مرلین ، همراه با مجروحین و تعدادی از شوالیه های میز گرد ، به کاملوت برگشت و منتظر شاه آرتور ماند تا برگردد ، در جنگ پزشک دربار کاملوت نیز پیدا نشد و خبری از او در کاملوت نبود تا که پس از چند روز به کاملوت برگشت.
شوالیه ها همچنان به دنبال شاه آرتور و مرلین بودند که پزشک دربار به آنها خبر داد که شاه آرتور مجروح شده است و تنها راه برای زنده ماندن آن رفتن به جزیره آوالن است که مرلین او را همراهی میکند.
پس از چندین ساعت که اگر قرار بود شاه آرتور زنده بماند باید به کاملوت برمیگشت اما هیچ اثری از آن نشد و طبق وصیت شاه آرتور ، گوئینویر ملکه کاملوت شد.
طبق افسانه ها شاه آرتور در نزدیکی جزیره آوالن درگذشت و مرلین جادوگر از آوالن « شاه پریان » درخواست کرده بود تا آرتور به آنجا برود و زندگی ابدی داشته باشد و پس از آن دیگر هیچ کس شاه آرتور را ندید.
منس

مِنِس فرعونی از دوره آغازین دودمانی مصر بود که گمان می‌رود بنیان‌گذار دودمان نخست پادشاهی مصر باستان در ۳۱۵۰ پیش از میلاد باشد.
اینکه منس در اصل چه کسی بوده موضوعی است که هم‌اکنون نیز در میان مصرشناسان بحث می‌شود. گمان غالب بر این است که منس با نارمر یکی بوده و همو بوده که مصر علیا و سفلی را یکپارچه کرده، با این حال احتمال آن نیز هست که منس در واقع هورآها بوده باشد.
ذخیره‌گاه طبیعی آزاس

| ذخیره‌گاه طبیعی آزاس | ذخیره‌گاه طبیعی آزاس |
| --- | --- |
روسی: Азас заповедник: روسی: Азас заповедник
رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: Ia (ذخیره‌گاه طبیعی محدودشده): رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: Ia (ذخیره‌گاه طبیعی محدودشده)
Azas Zapovednik: Azas Zapovednik
Location of Reserve: Location of Reserve
fa (in English: Expected satiety): fa
مکان: تووا
نزدیک‌ترین شهر: تورا-خم
مختصات: ۵۲°۲۸′۱۲″ شمالی ۹۶°۸′۱۱″ شرقی﻿ / ﻿۵۲٫۴۷۰۰۰°شمالی ۹۶٫۱۳۶۳۹°شرقی﻿ / 52.47000; 96.13639
مساحت: ۳۰۰٬۳۹۰ هکتار (۷۴۲٬۲۸۰ جریب فرنگی؛ ۱٬۱۶۰ مایل مربع)
تاسیس‌شده: ۱۹۸۵ (۱۹۸۵)
هیئت حاکمه: وزارت محیط زیست و منابع طبیعی روسیه
وبگاه: http://zapovednik-azas.ru/
ذخیره‌گاه طبیعی آزاس (انگلیسی: Azas Nature Reserve) یک پارک و ذخیره‌گاه طبیعی در استان تووای کشور روسیه است.
تیم ملی فوتبال عراق

این مقاله دربارهٔ تیم  مردان عراق است. برای تیم زنان، تیم ملی فوتبال زنان عراق را ببینید.
تیم ملی فوتبال عراق (به عربى: منتخب العراق لكرة القدم) نماینده فوتبال کشور عراق در مسابقات بین‌المللی است. این تیم مجموعه‌ای است از بهترین بازیکنان رشته فوتبال در عراق و زیر نظر فدراسیون فوتبال این کشور فعالیت می‌کند. این تیم توانست قهرمان جام ملت‌های آسیا در سال ۲۰۰۷ شود.
عراق یک بار در سال ۱۹۸۶ میلادی در جام جهانی فوتبال حاضر بوده‌است. این تیم هر سه مسابقه خود را باخت.
بازی‌های باشگاهی عراق سوپر لیگ عراق نام دارد.
بزرگ‌ترین افتخار آن‌ها راهیابی به جام جهانی ۱۹۸۶ مکزیک است. البتٌه نمی‌توان قهرمانی جام ملٌت‌های آسیا در سال ۲۰۰۷ با آن همه تیم سرشناس و قدرتمند از جمله ایران و عربستان سعودی و استرالیا و ژاپن و کرهٔ جنوبی و مشکلات ناشی از جنگ در عراق را از خاطره‌ها برد. این تیم چندین بار در رده‌های سنٌی مختلف آسیا قهرمان شده و چندین بار به فوتبال المپیک صعود کرده‌است. آن‌ها حتٌی یک مقام جهانی هم در فوتبال جهان دارند آن‌ها شگفتی ساز بازی‌های فوتبال المپیک آتن یونان نیز شدند و به یک مقام چهارمی دست یافتند.
تیم ملی فوتبال عراق از سوی مجله بین‌المللی ورلدساکر چاپ انگلیس برترین تیم فوتبال در سال ۲۰۰۷ انتخاب شد.
نتایج در جام ملت‌های آسیا

نتایج تیم ملی عراق در جام ملت‌های آسیا به این شرح است:
۱۹۵۶ تا ۱۹۶۸ حضور نیافت.
۱۹۷۲ ششم
۱۹۷۶ چهارم
۱۹۸۰ تا ۱۹۸۸ حضور نیافت.
۱۹۹۲ راه نیافت.
۱۹۹۶ ششم
۲۰۰۰ هشتم
۲۰۰۴ هشتم
۲۰۰۷ یکم
۲۰۱۱ هشتم
۲۰۱۵ چهارم
۲۰۱۹ یازدهم
۲۰۲۳ دوازدهم
تاریخچه > جام جهانی ۱۹۸۶

فوتبال عراق تا پیش از پایان دههٔ هفتاد میلادی چندان توفیقی نداشت ولی دههٔ هشتاد اوج فوتبال عراق بود.
حمایت مالی صدام حسین و پسرش عدی که رئیس کمیتهٔ ملی المپیک و همچنین رئیس فدراسیون فوتبال عراق بود تیم ملی عراق را به جام جهانی ۱۹۸۶ مکزیک رهنمون ساخت.
تاریخچه > المپیک آتن

اوج درخشش فوتبال عراق رسیدن به مقام چهارم المپیک آتن در سال ۲۰۰۴ میلادی بود. عراقی‌ها در آن سال با رهبری عدنان حمد و با پیروزی بر پرتغال و کاستاریکا و همچنین استرالیا به این مهم دست یافتند.
البته تیم عراق از صعود به مرحله بعدی بازیهای مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۰ بازماند. این تیم در آخرین بازی در مقابل قطر شکست خورد بازی که به گفته‌ای مردم عراق یک بازی سیاسی بود و از قبل برنده‌ای بازی مشخص شده بود. تیم قطر با وجود یک بازیکن برزیلی در بازی اول که در قطر در مقابل عراق انجام داده بود از هیچ محرومیتی از سوی فیفا مواجه نشد.
تاریخچه > لیگ فوتبال عراق

لیگ فوتبال عراق شامل ۲۴ تیم است. سه گروه بغداد و شمال و جنوب عراق این لیگ را تشکیل می‌دهند و در گروه بغداد ۱۰ تیم دو گروه مجزا و در گروه شمال و جنوب هم ۱۴ تیم هر کدام ۷ تیم حضور دارند.
تیم فوتبال ألزٌوراء پر افتخارترین تیم این کشور است و رکورددار تعداد قهرمانی در لیگ این کشور محسوب می‌شود.
سرمربی‌های فوتبال عراق از ابتدا تاکنون

ضیاء حبیب (۱۹۵۱)
اسماعیل محمد (۱۹۵۷)
شوقی عبود (۱۹۵۹)
هادی عباس (۱۹۵۹)
شوقی عبود (۱۹۶۳–۱۹۶۴)
عادل بشیر (۱۹۶۴)
شوقی عبود (۱۹۶۵)
عادل بشیر (۱۹۶۶)
جلیل شهاب (۱۹۶۷)
عبد الاله محمد حسن (۱۹۶۸)
عادل بشیر (۱۹۶۸)
کوکیزا (۱۹۶۹)
د۰ یوری (۱۹۶۹–۱۹۷۱)
عادل بشیر (۱۹۷۱–۱۹۷۲)
عبد الاله محمد حسن (۱۹۷۲)
تالاکی (۱۹۷۳)
ثامر محسن (۱۹۷۳)
واثق ناجی (۱۹۷۴)
ثامر محسن (۱۹۷۴)
واثق ناجی (۱۹۷۵)
دانی ماکلنن (۱۹۷۵–۱۹۷۶)
غاغا (کاکا) (۱۹۷۶–۱۹۷۸)
عمو بابا (۱۹۷۸–۱۹۸۰)
واثق ناجی (۱۹۸۰)
انور جسام (۱۹۸۰)
فویا (۱۹۸۱)
دکلص عزیز (۱۹۸۱)
عمو بابا (۱۹۸۱–۱۹۸۴)
اکرم احمد سلمان (۱۹۸۵)
واثق ناجی (۱۹۸۵)
جورج فییرا (۱۹۸۵)
ایدو (۱۹۸۶)
ایفرستو (۱۹۸۶)
اکرم احمد سلمان (۱۹۸۶)
عمو بابا (۱۹۸۷–۱۹۸۸)
د۰جمال صالح (۱۹۸۸)
عمو بابا (۱۹۸۸–۱۹۸۹)
د۰جمال صالح (۱۹۸۹)
انور جسام (۱۹۸۹–۱۹۹۰)
یوری موروزوف (۱۹۹۰)
عدنان درجال (۱۹۹۲–۱۹۹۳)
عمو بابا (۱۹۹۳)
عمو بابا (۱۹۹۶)
یحیی علوان (۱۹۹۶–۱۹۹۷)
ایوب اودیشو (۱۹۹۶–۱۹۹۷)
عمو بابا (۱۹۹۷)
اکرم احمد سلمان (۱۹۹۸)
ناجح حمود (۱۹۹۹)
عدنان حمد (۲۰۰۰)
میلان جیفادینوفتش (۲۰۰۰–۲۰۰۱)
عدنان حمد (۲۰۰۱)
رودولف بیلین (۲۰۰۱)
عدنان حمد (۲۰۰۲)
برند شتانکه (۲۰۰۲–۲۰۰۴)
عدنان حمد (۲۰۰۴)
اکرم احمد سلمان (۲۰۰۵–۲۰۰۷)
جوروان ویرا (۲۰۰۷)
ایغل اولسن (۲۰۰۷–۲۰۰۸)
عدنان حمد (۲۰۰۸)
جوروان ویرا (۲۰۰۸)
بورا میلوتینویچ (۲۰۰۹)
ناظم شاکر (۲۰۰۹–۲۰۱۰)
ولفگانگ سیدکا (۲۰۱۰–۲۰۱۱)
زیکو (۲۰۱۱–۲۰۱۲)
حکیم شاکر (۲۰۱۲–۲۰۱۳)
ولادیمیر پتروویچ (۲۰۱۳)
حکیم شاکر (۲۰۱۳–۲۰۱۴)
راضی شنیشل (۲۰۱۴–۲۰۱۵)
اکرم احمد سلمان (۲۰۱۵)
یحیی علوان (۲۰۱۵–۲۰۱۶)
عبدالغنی شهد (۲۰۱۶)
راضی شنیشل (۲۰۱۶–۲۰۱۸)
سرچکو کاتانیتس (۲۰۱۸–۲۰۲۱)
دیک ادووکات (۲۰۲۱)
ژلیکو پتروویچ (۲۰۲۲)
عبدالغنی شهد (۲۰۲۲)
بازیکنان

این لیست شامل فهرست ۲۶ نفره بازیکنان دعوت شده برای شرکت در جام ملت‌های آسیا ۲۰۲۳ است.
دروازه‌بانان
جلال حسن
احمد باسل فاضل
فهد طالب
مدافعان
حسین علی حیدر
ریبین سولاقا
علی عدنان کاظم
فرانس بطرس
احمد یحیی
زیر تحسین
میرخاس دوسکی
آلان محی‌الدین
سعد ناطق
هافبک‌ها
احمد علی
ابراهیم بایش
بشار رسن
علی جاسم
دنیلو السعید
زیدان اقبال
اسامه رشید
منتظر ماجد
یوسف امین
امیر العماری
Akam Hashim
مهاجمان
مهند علی
علی الحمادی
ایمن حسین
افتخارات

قهرمانی در جام ملتهای آسیا ۲۰۰۷
مدال طلای بازیهای آسیایی ۱۹۸۲
مقام چهارم المپیک ۲۰۰۴
صعود به جام جهانی ۱۹۸۶
حضور در جام کنفدراسیون‌ها ۲۰۰۹
قهرمان مسابقات فوتبال غرب آسیا ۲۰۰۲
تیم ملی فوتبال عراق در سال ۲۰۱۲ میلادی
اوگانسون

اوگانسون (به انگلیسی: Oganesson) یک عنصر شیمیایی مصنوعی است که با نماد شیمیایی Og و عدد اتمی ۱۱۸ نمایش داده می‌شود. اوگانسون برای اولین بار در سال ۲۰۰۲ میلادی در مؤسسه مشترک تحقیقات هسته‌ای واقع در دوبنا در نزدیکی مسکو و توسط یک گروه تحقیقاتی مشترک آمریکایی-روسی تهیه شد. در دسامبر ۲۰۱۵ میلادی، این عنصر توسط آیوپاک رسماً به عنوان یک عنصر جدید معرفی شد. اوگانسون در ۲۸ نوامبر ۲۰۱۶ به صورت رسمی نام‌گذاری شد. نام این عنصر به افتخار فیزیک‌دانی به نام یوری اوگانسیان برگزیده شده‌است که نقشی اساسی در کشف این عنصر به‌عنوان سنگین‌ترین عنصر جدول تناوبی داشته‌است. اوگانسون در کنار سیبورگیم تنها عناصری هستند که نام آن‌ها به افتخار فردی انتخاب شده که در زمان نام‌گذاری عنصر زنده بوده‌اند.
اوگانسون یک عنصر بلوک پی و آخرین عنصر دوره هفتم است. اوگانسون در حال حاضر تنها عضو مصنوعی گروه ۱۸ می‌باشد. این عنصر دارای بزرگ‌ترین عدد اتمی و جرم اتمی در بین تمامی عناصر کشف شده تاکنون است.
پرتوزایی اتم اوگانسون، به‌علت جرم زیادش، بسیار ناپایدار است و از ۲۰۰۵، فقط سه یا احتمالاً چهار اتم از ایزوتوپ‌های 294Og شناخته شده‌است. با وجود مشخصات خیلی کم تجربی مربوط به خواص و ترکیب‌های ممکن آن، محاسبات نظری منجر به پیش‌بینی‌های متعدد و بعضاً غیرمنتظره‌ای شده‌اند. برای مثال، اگرچه اوگانسون عنصر گروه ۱۸ است، ممکن است برخلاف دیگر عناصر گروه ۱۸، یک گاز نجیب نباشد. پیشتر تصور می‌شد تحت شرایط استاندارد یک گاز باشد اما اکنون به علت اثرات نسبیتی، یک جامد شناخته می‌شود.
تاریخچه > تلاش‌های ناموفق ترکیب

در اواخر ۱۹۹۸، فیزیکدان لهستانی روبرت اسمولانژوک محاسبات مربوط به همجوشی هسته اتم برای ترکیب اتم‌های فوق سنگین شامل اوگانسون را منتشر کرد. محاسبات او نشان داد که می‌توان اوگانسون را با همجوشی سرب با کریپتون در شرایط کنترل شدهٔ دقیق، به وجود آورد.
در ۱۹۹۹، محققان آزمایشگاه ملی لارنس برکلی از این نتایج استفاده نمودند و خیلی زود بعد از انتشار نتایج در ساینس، در مطلبی منتشر شده توسط Physical Review Letters اکتشاف لیورموریم و اوگانسون را اعلام کردند. محققان وقوع واکنش زیر را گزارش دادند.
سال بعد، وقتی پژوهشگران دیگر آزمایشگاه‌ها قادر به تکرار نتایج نشدند و آزمایشگاه برکلی هم به خوبی نتوانست نتایج را تکرار کند، آن‌ها اقدام به عذرخواهی نمودند. در ژوئن ۲۰۰۲، مدیر آزمایشگاه اعلام کرد که ادعای اصلی کشف این دو عنصر بر اساس اطلاعات جعل شده توسط مؤلف اصلی ویکتور نیکوف بوده‌است.
تاریخچه > گزارش‌های اکتشاف

نخستین مشاهدهٔ زوال اتم‌های اوگانسون در ۲۰۰۲ و در مؤسسه مشترک تحقیقات هسته‌ای (JINR) توسط یوری اوگانسیان و گروهش در دوبنا روسیه انجام گرفت. در ۹ اکتبر ۲۰۰۶، محققان JINR و آزمایشگاه ملی لارنس لیورمور کالیفرنیا آمریکا، که در JINR دوبنا مشغول به فعالیت هستند، اعلام کردند که به شکل غیرمستقیم مجموعاً سه (احتمالاً چهار) هستهٔ اوگانسون-۲۹۴ (یک یا دو در 2002 و دو تای دیگر در ۲۰۰۵) حاصل از برخورد اتم‌های کالیفرنیم-۲۴۹ و یون‌های کلسیم-۴۸ را شناسایی کرده‌اند. and two more in 2005) produced via collisions of کالیفرنیم-249 atoms and calcium-48 ions.
در ۲۰۱۱، آیوپاک نتایج همکاری ۲۰۰۶ دوبنا-لیورمور را مورد بررسی قرار داد و نتیجه گرفت: «سه مورد گزارش شده برای ایزوتوپ Z = ۱۱۸ فراوانی داخلی خیلی خوبی دارند ولی هیچ لنگری برای هستهٔ مشخص نیست تا در حد معیار اکتشاف خود را نشان دهد.»
به علت احتمال خیلی پایین واکنش همجوشی (مقطع همجوشی حدود 0.3-0.6 pb است) آزمایش چهار ماه طول کشید و دوز پرتو ۷۰۱۹۴۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰♠۴×۱۰۱۹ یون کلسیم را که باید به کالیفرنیم شلیک می‌شدند، به کار گرفت تا اولین واقعهٔ ثبت شده به عنوان ترکیب اوگانسون به وقوع بپیوندد. با این وجود، محققان اطمینان زیادی دارند که نتایج مثبت نیستند، چون احتمال اینکه تشخیص‌ها تصادفی نبوده باشند، کمتر از یک در ۱۰۰۰۰۰ تخمین زده شده بود.
در آزمایش‌ها، واپاشی آلفای سه اتم اوگانسون مشاهده شدند. واپاشی چهارمی با شکافت خود به خود مستقیم نیز مطرح شد. نیمه عمر ۰٫۸۹ میلی‌ثانیه محاسبه شد: 294Og توسط واپاشی آلفا به 290Og واپاشیده می‌شود. چون فقط سه هسته وجود دارد، نیمه عمر مشتق شده از طول عمرها عدم قطعیت بالایی دارد: ۶۹۹۶۸۹۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰♠۰٫۸۹+۱٫۰۷
−۰٫۳۱ ms.
شناسایی هستهٔ 294Og مستقیماً با بمباران 245Cm با یون‌های 48Ca و ایجاد منحصراً 290Lv به اصطلاح هستهٔ دختر،
و با بررسی اینکه واپاشی 290Og با زنجیره واپاشی هسته 294Og همخوانی داشت، مورد تأیید قرار گرفت. 290Lv یا هستهٔ دختر بسیار نا پایدار است و با طول عمر ۱۴ میلی‌ثانیه به 286Fl واپاشیده می‌گردد و ممکن است شکافت خود به خود یا واپاشی آلفا به 282Cn که در واقع نتیجهٔ شکافت خود به خود است، نیز روی دهند.
در مدل تونل-کوانتومی، نیمه عمر واپاشی آلفای 294Og مقدار ۶۹۹۶۶۶۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰♠۰٫۶۶+۰٫۲۳
−۰٫۱۸ ms با انرژی تولیدی (Q-Value) تجربی در ۲۰۰۴ منتشر شد. محاسبه با میزان انرژی (Q-Value)های نظری از مدل ماکروسکوپی-میکروسکوپی مونتیان-هافمن-پاتیک-سوبیچفسکی نتایج تقریباً پایین ولی قابل مقایسه‌ای می‌دهد.
نامگذاری

تا دههٔ ۱۹۶۰ اوگانسون با عنوان اکا-اماناتیون (اماناتیون نام قدیمی رادون است) شناخته می‌شد. در ۱۹۷۹ آیوپاک توصیه نامه‌هایی در خصوص نامگذاری عنصر با نام اون‌اون‌اکتیم، یک نام با قاعدهٔ جایگزین تا زمانی که اکتشاف عنصر تأیید شود و آیوپاک اقدام به نامگذاری آن کند، منتشر نمود.
قبل از عذرخواهی ۲۰۰۲، محققان برکلی نام گیورسیم (Gh) را به خاطر آلبرت گیورسو (عضو برجستهٔ تیم تحقیقاتی) در نظر گرفته بودند.
مکتشفان روسی در سال ۲۰۰۶ خبر از کار خود دادند. در ۲۰۰۷، رئیس مؤسسه روسی عنوان کرد که تیم دو نام را برای عنصر جدید لحاظ می‌کند: فلایوریم به افتخار گئورگی فلیرف، مؤسس آزمایشگاه تحقیقاتی در دوبنا؛ و مسکوویم جهت شناساندن استان مسکو، جایی که دوبنا در آن قرار دارد. او هم چنین عنوان نمود که اگرچه عنصر در یک همکاری آمریکایی، منجر به کالیفورنیم، به کشف رسیده‌است، اما به درستی، عنصر باید به افتخار روسیه نامیده شود زیرا که آزمایشگاه واکنش‌های هسته‌ای فلروف در JINR تنها جایی در دنیا بود که می‌توانست امکانات این کشف را فراهم کند. این نام‌ها بعد تر برای فلروویم (فلروویم) و لیورموریم (مسکوویم) مطرح شدند. البته، نام نهایی مطرح شده برای عنصر ۱۱۶ لیورموریم بود.
هیچ نامی به‌طور رسمی برای عنصر پیشنهاد نشده‌است زیرا که هیچ ادعایی مبنی بر کشف آن توسط آیوپاک قبول نشده‌است. طبق دستورالعمل‌های فعلی آیوپاک، نام نهایی تمام عناصر باید به «-یم» ختم شود که این یعنی نام آن‌ان‌اکتیم تقریباً به‌طور قطع به «-یم» ختم می‌شود و نه «-ئون»، حتی اگر که اوگانسون یک گاز نجیب شناخته شود، که همگی به‌طور سنتی نام‌های ختم به «-ئون» دارند (با استثنای هلیم، آن هم به این علت که وقتی کشف شد به عنوان یک گاز نجیب محسوب نمی‌شد).