stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
میان‌ستاره‌ای (فیلم)
انتشار > بازخورد منتقدان

میان ستاره‌ای عموماً نظرات مثبتی دریافت کرد. راتن تومیتوز با بررسی نظرات ۳۷۴ منتقد، اعلام کرده که ۷۳٪ آن‌ها نظر مثبت دربارهٔ فیلم داشته‌اند و به صورت میانگین نمرهٔ ۷٫۱۰/۱۰ به آن داده‌اند. نظر اجماعی منتقدان در این وبسایت این‌گونه درج شده است: «میان ستاره‌ای از آنچه بینندگان آن از کریستوفر نولان انتظار داشتند، هیجان‌انگیزتر، تفکربرانگیزتر و از نظر تصویری پرجلوه‌تر است. هرچند در بعضی لحظات، جنبه‌های فکری فیلم از حد مجاز فراتر می‌رود.» متاکریتیک براساس نظرات ۴۶ منتقد به این فیلم نمرهٔ ۷۴ از ۱۰۰ داده است و این نظرات را «عموماً مثبت» توصیف کرده است. تماشاگران شرکت‌کننده در نظرسنجی سینماسکور به فیلم نمرهٔ «B+» در مقیاس A+ تا F دادند.
اسکات فاندس، سردبیر بخش نقد فیلم ورایتی می‌گوید میان‌ستاره‌ای «از نظر دیداری و مفهومی به همان بی‌باکی فیلم‌های پیشین نولان است» و این فیلم را از فیلم‌های پیشین نولان شخصی‌تر می‌داند. کلودیا پویگ از یواس‌ای تودی جلوه‌های بصری و موضوعات قدرتمند فیلم را ستود و از دیالوگ‌ها و تکه‌های خسته‌کننده در فضا انتقاد کرد. دیوید استراتون در برنامهٔ ات د موویز به این فیلم چهار و نیم ستاره از پنج داد و جاه‌طلبی، جلوه‌های ویژهٔ نمایش فیلم به صورت آی‌مکس ۷۰ میلی‌متر را ستود و از صدای بلند فیلم انتقاد کرد، زیرا به گفتهٔ او برخی از دیالوگ‌ها قابل شنیدن نبودند. مارگارت پومرانز در همان برنامه، به این فیلم سه ستاره از پنج داد و گفت که درام انسانی فیلم در میان مفاهیم علمی آن گم می‌شود. هنری بارنز از گاردین به این فیلم سه ستاره از پنج داد و آن را «باشکوه، اما دارای درام خفیف به همراه چند شخصیت کم» توصیف کرد.
الیور گتل در لس‌آنجلس تایمز نوشت: «منتقدان فیلم در این نکته اجماع دارند که میان ستاره‌ای یک داستان علمی‌تخیلی سرگرم‌کننده، احساسی و تفکربرانگیز است، هرچند در برخی جاها بیش از حد سنگین و احساسی می‌شود.» جیمز دایر در امپایر با دادن پنج ستاره کامل به فیلم، نوشت: «خوش‌فکر، انعطاف‌پذیر و زیبا… این همان پیشتازان فضای استیون هاوکینگ است.» دیوید کلهون در تایم اوت لندن با دادن پنج ستاره کامل به آن، می‌نویسد: «ماجراجویی کیهانی جسورانه و زیبایی است که کمی چاشنی سورئال و رؤیایی را به همراه دارد.» لو لومنیک در نیویورک پست می‌نویسد: «بین ستاره‌ای پر از احساس است و شاهکاری است که حتماً باید آن را دید و یکی از هیجان‌انگیزترین فیلم‌های قرن است.» ریچارد روپر در شیکاگو سان-تایمز به فیلم چهار ستاره کامل داد و نوشت: «از نظر بصری، این فیلم یکی از زیباترین فیلم‌هایی است که تاکنون دیده‌ام و پیام مهمی دارد دربارهٔ نیرویی قدرتمند که همهٔ ما آن را می‌شناسیم، ولی قابل اندازه‌گیری نیست: عشق.»
تیم رابی از دیلی تلگراف نولان را «تاجر هیبت» نامید و با تحسین جنبه‌های فکری و علمی فیلم، آن را فوق‌العاده نزدیک به یک شاهکار هنری توصیف کرد. تاد مک‌کارتی از هالی‌وود ریپورتر نوشت: «این حماسه عظیم و با شکوه می‌کوشد تا اهمیت یکسانی برای احساسات شخصی و فرضیه‌پردازی در مورد کیهان قائل شود و با این که این امر به نتایج درهمی منجر شده است اما هرگز از جذابیت فیلم نمی‌کاهد و بلکه به آن می‌افزاید.»
انتشار > رسانه خانگی

نسخهٔ خانگی میان‌ستاره‌ای در ۳۰ مارس ۲۰۱۵ در بریتانیا و در ۳۱ مارس در آمریکا توزیع شد.
واژگان

↑  Gargantua
↑  Miller
↑  Edmunds
↑  Mann
↑  Endurance
↑  TARS
↑  CASE
کارگردان کریستوفر نولان
یخبندان Svínafellsjökull در ایسلند که در سکانس‌های مربوط به سیاره من در فیلم استفاده شده است.
کیپ تورن، فیزیکدان نظری، مشاور علمی و مدیر اجرایی تولید فیلم بود.
بازیگران این فیلم.
روم (قائنات)

| روم | روم |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۳°۲۶′۴۴″ شمالی ۵۹°۱۱′۲۳″ شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۴۴۵۵۶°شمالی ۵۹٫۱۸۹۷۲°شرقی﻿ / 33.44556; 59.18972: مختصات: ۳۳°۲۶′۴۴″ شمالی ۵۹°۱۱′۲۳″ شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۴۴۵۵۶°شمالی ۵۹٫۱۸۹۷۲°شرقی﻿ / 33.44556; 59.18972
کشور: ایران
استان: خراسان جنوبی
شهرستان: قائنات
بخش: سده
دهستان: سده
جمعیت: ۵۶۷ نفر (سرشماری ۹۵)
روم روستایی در دهستان سده بخش سده شهرستان قائنات استان خراسان جنوبی ایران است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا ۵۲۳ نفر (در ۲۱۴ خانوار) بوده‌است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۵ | ۶۰۷ | —     |
| ۱۳۹۰ | ۵۲۳ | ۱۳٫۸٪− |
جتسیمانی

باغ جتسیمانی.
کلیسای تمامی ملل در باغ جتسیمانی.
جتسیمانی (به عبری: גת שמנים) (به یونانی: ΓεΘσημανι) نام باغی است که در پایه کوه زیتون در شهر اورشلیم قرار گرفته‌است. بر باور مسیحیان، باغ جتسیمانی، محلی است که عیسی مسیح در شبی که یهودا او را به رومی‌ها تسلیم نمود و به وی خیانت کرد، آخرین «غذای زمینی» موسوم به شام آخر را به همراه شاگردانش صرف کرد.
همچنین باغ جتسیمانی محلی است که مریم در آن مدفون گشته‌است.
این باغ از بناهای با اهمیت مذهبی اورشلیم و از زیارت‌گاه‌های مسیحیان محسوب می‌شود. به باغ جتسیمانی در زبان عبری، باغ «گت شمن» می‌گویند.
اینیر آلوین

| اینیـِر آلوین | اینیـِر آلوین |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۴ فوریهٔ ۱۹۴۰ ‏(۸۴ سال) استکهلم، سوئد
ملیت: سوئدی
شهروندی: سوئد
پیشه(ها): مؤلف، جامعه‌شناس و مددکار اجتماعی
والدین: هانس آلوین (پدر)
خویشاوندان: هوگو آلوین (پدربزرگ)   مارگیتا آلوین (عمه)
اینیـِر آلوین (سوئدی: Inger Alfvén؛ زادهٔ ۲۴ فوریه ۱۹۴۰) مؤلف، جامعه‌شناس، مددکار اجتماعی و نویسنده مشهور اهل سوئد است.
وی در سال ۱۹۶۴ کارش را با مددکاری اجتماعی شروع کرد و مدتی نیز به‌عنوان نمایشگاه‌گردان فعالیت نمود.
او بیشتر در زمینه برابری، آزادی و رفاهِ بیشتر برای زنان کار کرده و مشهورترین کتاب‌هایش در این‌باره به نگارش درآمده است. از کتاب‌های او می‌توان به «گروه نظافت‌چی‌ها» (Städpatrullen) اشاره کرد که در سال ۱۹۷۶ منتشر شد.
آثار او بازگوکنندهٔ کشمکش‌ها و تضاد‌های هستی‌گرایانه و اخلاقی میان نقش‌های جنسیتی، دوستی‌های مادام‌العمر و تنهایی است. او با نوشتن رمان «اس/ئی خوشی» در سال ۱۹۷۹ به موفقیت چشمگیری رسید.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به اس/ئی خوشی اشاره کرد.
مسجد جامع نقنه

| مسجد جامع نقنه | مسجد جامع نقنه |
| --- | --- |
نام: مسجد جامع نقنه
کشور: ایران
استان: چهارمحال و بختیاری
شهرستان: بروجن
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
نام محلی: مسجد جامع
کاربری: مذهبی
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۴۱۸۵
تاریخ ثبت ملی: ۱۰ مهر ۱۳۸۰
  مسجد جامع نقنه  روی نقشه ایران ۳۱°۵۵′۵۶″شمالی ۵۱°۱۹′۳۶″شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۹۳۲۲۸°شمالی ۵۱٫۳۲۶۷۹°شرقی﻿ / 31.93228; 51.32679   :   مسجد جامع نقنه  روی نقشه ایران ۳۱°۵۵′۵۶″شمالی ۵۱°۱۹′۳۶″شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۹۳۲۲۸°شمالی ۵۱٫۳۲۶۷۹°شرقی﻿ / 31.93228; 51.32679   
مسجد جامع نقنه مربوط به دوره تیموریان است و در شهرستان بروجن و شهر نقنه واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۰ مهر ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۱۸۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
پیمان فرانکفورت (۱۸۷۱)

متن پیمان فرانکفورت
پیمان فرانکفورت (به فرانسوی:Le traité de Francfort؛ به آلمانی:Friede von Frankfurt) پیمان صلحی بود که در ۱۰ مه ۱۸۷۱ میلادی به دنبال جنگ فرانسه و پروس منعقد شد. این پیمان در شهر فرانکفورت به امضاء رسید. این پیمان موجب واگذاری ایالات فرانسوی‌زبان آلزاس و لورن به خاک آلمان گردید که سبب شد فرانسویان طی ۴۰ سال آینده خصومت خود را با آلمان افزایش دهند که در نهایت منجر به جنگ جهانی اول شد.
خلاصه قرارداد

مفاد این پیمان به شرح زیر بود:
جمهوری فرانسه تشکیل امپراتوری آلمان و ویلهلم یکم، پادشاه پروس را به عنوان قیصر آلمان به رسمیت بشناسد.
خطی مرزی میان جمهوری سوم فرانسه و امپراتوری آلمان ایجاد شد که در نتیجهٔ آن، ۱۶۹۴ شهر و روستای فرانسوی از جمله دو ایالت آلزاس و لورن به امپراتوری آلمان ملحق شوند.
آلزاس: بخش‌های با-رن و او-رن فرانسه، به استثنای شهر بلفور و قلمرو آن؛
لورن: بیشتر بخش فرانسوی موزل، یک سوم دپارتمان مورته، شامل شهرهای شاتو-سلین و ساربورگ، و کانتون‌های سالز و شرمک در بخش ووژ.
به ساکنان منطقه آلزاس–لورن تا ۱ اکتبر ۱۸۷۲ فرصت داده شد تا بین حفظ ملیت فرانسوی خود و مهاجرت یا ماندن در منطقه و تابعیت آلمان تصمیم بگیرند.
جمهوری فرانسه مبلغ پنج میلیارد فرانک به عنوان غرامت جنگی در پنج سال به آلمان بپردازد.
چارچوبی برای خروج نیروهای آلمانی از مناطق خاص تعیین گردید.
اشغال نظامی در بخش‌هایی از فرانسه تا زمان پرداخت غرامت الزامی بود (فرانسه غرامت را سریعتر از زمان توافق شده پرداخت کرد).
این معاهده همچنین شرایط زیر را تعیین کرد:
استفاده از آبراه‌های قابل کشتیرانی در ارتباط با آلزاس-لورن.
تجارت بین دو کشور.
بازگشت اسیران جنگی.
آلزاس-لورن در پیمان ورسای در سال ۱۹۱۹ به فرانسه بازگردانده شد.
| ن ب ودیپلماسی ابرقدرت‌ها ۱۸۷۱–۱۹۱۳ | ن ب ودیپلماسی ابرقدرت‌ها ۱۸۷۱–۱۹۱۳ |
| --- | --- |
قدرت بزرگ جهانی:  اتریش-مجارستان  فرانسه در سده نوزدهم  امپراتوری آلمان  پادشاهی ایتالیا  امپراتوری ژاپن  امپراتوری روسیه  پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند  ایالات متحده 
اتحاد نظامی:  اتحاد سه‌گانه (۱۸۸۲) (Dual Alliance)  تفاهم مثلث (اتحاد فرانسه و روسیه  توافق قلبی  قرارداد سن پترزبورگ، ۱۹۰۷ میلادی)  اتحاد ژاپن و بریتانیا 
Trends:  Ottoman Decline (Eastern Question)  انتقام‌گرایی  امپریالیسم نو (تقسیم آفریقا)  پان اسلاویسم  بازی بزرگ  The Great Rapprochement 
Treaties Agreements:  پیمان فرانکفورت (۱۸۷۱)  مجمع سه امپراتور  پیمان برلین (۱۸۷۸)  Reinsurance Treaty  معاهدهٔ پاریس  معاهدۀ بجورکو  Taft–Katsura Agreement  پیمان ۱۹۰۵ ژاپن و کره  Japan–Korea Annexation Treaty  Racconigi agreement 
Events:  کنگره برلین  کنفرانس برلین (۱۸۸۴)  سیاست جهانی  قوانین نیروی دریایی آلمان  رقابت تسلیحاتی نیروی دریایی انگلستان و آلمان (دریدنوت)  رویداد فاشودا  Annexation of Hawaii  بحران طنجه  کنفرانس الجزیراس  بحران اگادیر  بحران بوسنی 
Wars:  جنگ روسیه و عثمانی (۱۸۷۷–۱۸۷۸)  نخستین جنگ چین و ژاپن  جنگ آمریکا و اسپانیا  جنگ‌های موز  جنگ آمریکا و فیلیپین  شورش مشتزن‌ها  جنگ بوئر دوم  جنگ روسیه و ژاپن  جنگ عثمانی و ایتالیا  جنگ‌های بالکان
ایوا کاتهاوس

| ایوا کاتهاوس | ایوا کاتهاوس |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: Eva Anna Kotthaus
زادهٔ: ۱۹ مهٔ ۱۹۳۲ ‏(۹۲ سال) دوسلدورف
ملیت: آلمان
سال‌های فعالیت: ۱۹۵۴–۲۰۰۰
ایوا کاتهاوس (انگلیسی: Eva Kotthaus؛ زادهٔ ۱۹ مهٔ ۱۹۳۲) بازیگر تئاتر، و بازیگر سینما اهل آلمان است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به وداع با اسلحه، داستان راهبه و درک اشاره کرد.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه فیلم آلمان شده‌است.
دهستان دستجرد (قزوین)

| اطلاعات کلی | اطلاعات کلی |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: قزوین
شهرستان: قزوین
بخش: رودبار الموت غربی
مرکز دهستان: دستجرد
جمعیت: ۱۶۱۱ نفر (سرشماری ۱۳۸۵)
دهستان دستجرد[دستگرد] نام دهستانی در بخش الموت غربی شهرستان قزوین، استان قزوین در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶۱۱ نفر (۴۳۴ خانوار) بوده‌است.
مردم

مردم بومی به این دهستان دستگرد می گویند ، مردم روستا الموتی دیلمی با گویش گیلکی سخن می‌گویند.
پیوند

دیلمستان
ایسادور سینگر

| ایسادور سینگر | ایسادور سینگر |
| --- | --- |
ایسادور سینگر، ۱۹۷۷: ایسادور سینگر، ۱۹۷۷
زادهٔ: ۳ مهٔ ۱۹۲۴ دیترویت
درگذشت: ۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۱  (۹۶ سال) باکسبرو، ماساچوست
ملیت: ایالات متحده آمریکا
محل تحصیل: دانشگاه میشیگان دانشگاه شیکاگو
شناخته‌شده برای: نظریه مایکل عطیه- سینگر
جوایز: جایزه مموریال بوخر (۱۹۶۹) نشان ملی علوم (۱۹۸۳) مدال وینگر (۱۹۸۸) جایزه لروی استیل (۲۰۰۰) جایزه آبل (۲۰۰۴)
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): ریاضیات
محل کار: مؤسسه فناوری ماساچوست
استاد راهنما: ایروینگ سگال
دانشجویان دکتری: ریچارد بیشاپ دن فرید جان لات (ریاضیدان) لیندا پیرس روتشیلد فرانک و وارنر [de] اندرو براودر هوگو روسی
 :  
ایسادور سینگر (انگلیسی: Isadore Singer؛ زادهٔ ۳ مهٔ ۱۹۲۴) - درگذشتهٔ ۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۱) دانشمند در زمینه ریاضیات اهل ایالات متحده آمریکا بود. او استاد دانشگاه MIT بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک‌هزینه گوگنهایم، جایزه آبل، و نشان ملی علوم شده‌است.
سینگر در ۱۱ فوریه ۲۰۲۱ بر اثر کهولت سن در خانه خود در باکسبرو، ماساچوست در ۹۶ سالگی درگذشت.
۳۸۰ (پیش از میلاد)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
سده:: سده ۳ - سده ۴ - سده ۵
دهه:: ۳۵۰  ۳۶۰  ۳۷۰  ۳۸۰  ۳۹۰  ۴۰۰  ۴۱۰ 
سال:: ۳۷۷ ۳۷۸ ۳۷۹ - ۳۸۰ - ۳۸۱ ۳۸۲ ۳۸۳
| 0 | 1 |
| --- | --- |
گاه‌شماری ایرانی: ۱۰۰۲ پیش از هجرت – ۱۰۰۱ پیش از هجرت
گاه‌شماری میلادی: ۳۸۱ پیش از میلاد CCCLXXX BC
گاه‌شماری اتیوپیایی: −۳۸۸ – −۳۸۷
گاه‌شماری ارمنی: نامعلوم
گاه‌شماری اسلامی: ۱۰۳۳ پیش از هجرت – ۱۰۳۲ پیش از هجرت
گاه‌شماری ایگبو: −۱۳۸۰ – −۱۳۷۹
گاه‌شماری آشوری: ۴۳۷۰
گاه‌شماری بربری: ۵۷۰
گاه‌شماری بنگالی: −۹۷۳
گاه‌شماری بهائی: −۲۲۲۴ – −۲۲۲۳
گاه‌شماری بودایی: ۱۶۴
گاه‌شماری بیزانسی: ۵۱۲۸–۵۱۲۹
گاه‌شماری جوچه: نامعلوم
گاه‌شماری چینی: 己亥年 (زمین خوک) ۲۳۱۶ یا ۲۲۵۶     — تا — 庚子年 (فلز موش) ۲۳۱۷ یا ۲۲۵۷
گاه‌شماری خورشیدی تایلندی: ۱۶۳
گاه‌شماری دیسکوردیان: ۷۸۶
گاه‌شماری ژاپنی: نامعلوم
گاه‌شماری ژولینی: نامعلوم
گاه‌شماری سنتی برمه‌ای: −۱۰۱۸
گاه‌شماری عبری: ۳۳۸۰–۳۳۸۱
گاه‌شماری قبطی: −۶۶۴ – −۶۶۳
گاه‌شماری کره‌ای: ۱۹۵۳
گاه‌شماری مینگو: ۲۲۹۲ پیش از گاه‌شماری جمهوری چین 民前۲۲۹۲年
گاه‌شماری هولوسن: ۹۶۲۰
گاه‌شماری‌های هندو: 
 - ویکرم سموت: −۳۲۴ – −۳۲۳
 - شاکا ساموات: نامعلوم
 - کالی یوگا: ۲۷۲۱–۲۷۲۲
از تاریخ پیدایش رم: ۳۷۳
سال سلطنت انگلیس: نامعلوم
این جعبه:  نمایش بحث ویرایش: این جعبه:  نمایش بحث ویرایش
۳۸۰ (پیش از میلاد) ۳۸۰مین سال قبل از تقویم میلادی است.
درگذشتگان

| ن ب ودهه‌ها و سال‌ها | ن ب ودهه‌ها و سال‌ها |
| --- | --- |
۲۹۰: ۲۹۹ • ۲۹۸ • ۲۹۷ • ۲۹۶ • ۲۹۵ • ۲۹۴ • ۲۹۳ • ۲۹۲ • ۲۹۱ • ۲۹۰
۳۰۰: ۳۰۹ • ۳۰۸ • ۳۰۷ • ۳۰۶ • ۳۰۵ • ۳۰۴ • ۳۰۳ • ۳۰۲ • ۳۰۱ • ۳۰۰
۳۱۰: ۳۱۹ • ۳۱۸ • ۳۱۷ • ۳۱۶ • ۳۱۵ • ۳۱۴ • ۳۱۳ • ۳۱۲ • ۳۱۱ • ۳۱۰
۳۲۰: ۳۲۹ • ۳۲۸ • ۳۲۷ • ۳۲۶ • ۳۲۵ • ۳۲۴ • ۳۲۳ • ۳۲۲ • ۳۲۱ • ۳۲۰
۳۳۰: ۳۳۹ • ۳۳۸ • ۳۳۷ • ۳۳۶ • ۳۳۵ • ۳۳۴ • ۳۳۳ • ۳۳۲ • ۳۳۱ • ۳۳۰
۳۴۰: ۳۴۹ • ۳۴۸ • ۳۴۷ • ۳۴۶ • ۳۴۵ • ۳۴۴ • ۳۴۳ • ۳۴۲ • ۳۴۱ • ۳۴۰
۳۵۰: ۳۵۹ • ۳۵۸ • ۳۵۷ • ۳۵۶ • ۳۵۵ • ۳۵۴ • ۳۵۳ • ۳۵۲ • ۳۵۱ • ۳۵۰
۳۶۰: ۳۶۹ • ۳۶۸ • ۳۶۷ • ۳۶۶ • ۳۶۵ • ۳۶۴ • ۳۶۳ • ۳۶۲ • ۳۶۱ • ۳۶۰
۳۷۰: ۳۷۹ • ۳۷۸ • ۳۷۷ • ۳۷۶ • ۳۷۵ • ۳۷۴ • ۳۷۳ • ۳۷۲ • ۳۷۱ • ۳۷۰
۳۸۰: ۳۸۹ • ۳۸۸ • ۳۸۷ • ۳۸۶ • ۳۸۵ • ۳۸۴ • ۳۸۳ • ۳۸۲ • ۳۸۱ • ۳۸۰
۳۹۰: ۳۹۹ • ۳۹۸ • ۳۹۷ • ۳۹۶ • ۳۹۵ • ۳۹۴ • ۳۹۳ • ۳۹۲ • ۳۹۱ • ۳۹۰
۴۰۰: ۴۰۹ • ۴۰۸ • ۴۰۷ • ۴۰۶ • ۴۰۵ • ۴۰۴ • ۴۰۳ • ۴۰۲ • ۴۰۱ • ۴۰۰
فهرست گروه‌های اعزامی بلند مدت به ایستگاه فضایی بین‌المللی

در این جدول گروه‌های اعزامی به ایستگاه فضایی بین‌المللی و فضاپیماهای پرتاب و فرود هر فضانورد ذکر شده است. فضاپیماهای پرتاب و فرود هر فضانورد لزوماً یکسان نیست و نام فرمانده در هر اعزام به صورت بزرگ نوشته شده است. این جدول تنها گروه‌های اعزامی را معرفی می‌کند و ماموریت‌های پشتیبانی و گردشگری فضایی شامل این فهرست نمی‌شود.

برای آگاهی از جزئیات بیشتر پروازهای فضایی به سمت ایستگاه فضایی بین‌المللی فهرست پروازهای انسانی به ایستگاه فضایی بین‌المللی را مطالعه کنید.
مأموریت‌های فعال

| گروه اعزامی | نشان مأموریت | اسامی فضانوردان | پرتاب با | فرود با | طول مأموریت برای هر فضانورد (روز) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| گروه اعزامی ۶۲ |  |  اولگ شکریپوچکا  جسیکا میر | انتقال از گروه اعزامی ۶۱ | سایوز ام‌اس-۱۵ |  |
| گروه اعزامی ۶۲ |  |  اندرو آر. مورگان | انتقال از گروه اعزامی ۶۱ | سایوز ام‌اس-۱۵ |  |
| گروه اعزامی ۶۲ |  |  آناتولی ایوانیشین  ایوان واگنر  کریستوفر کاسیدی | سایوز ام‌اس-۱۶ | انتقال به گروه اعزامی ۶۳ | انتقال به گروه اعزامی ۶۳ |
مأموریت‌های برنامه‌ریزی شده آتی

| گروه اعزامی | نشان مأموریت | اسامی فضانوردان | پرتاب با | فرود با | طول مأموریت برای هر فضانورد (روز) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| گروه اعزامی ۶۳ |  |  کریستوفر کاسیدی  آناتولی ایوانیشین  ایوان واگنر   | انتقال از گروه اعزامی ۶۲ | سایوز ام‌اس-۱۶ |  |
| گروه اعزامی ۶۳ |  |  نیکولای تیکونوف  آندری بابکین  استیون بوون | سایوز ام‌اس-۱۷ | انتقال به گروه اعزامی ۶۴ | انتقال به گروه اعزامی ۶۴ |
کونگ‌فو

دو راهب بودایی در حال تمرین کونگ فو (ووشو)
کونگ‌فو (به چینی: 功夫) (به انگلیسی: kung fu/kungfu) یک اصطلاح مشهور چینی است که به معنای مهارت است و برای ماهر بودن در یک کاری استفاده می‌شود. در زنجیره‌ای به هر مطالعه، یادگیری یا تمرین مربوط به صبر، انرژی و زمان برای اتمام اشاره دارد. از طریق سخت کوشی و گرانبها بودن هنرهای رزمی لزوما چینی هنرهای رزمی فانی چین محسوب می‌شود. معنای اصلی کونگ‌فو در زبان چینی تا حدی از آنچه که این روزها از این لغت برداشت می‌شود، متفاوت است. کونگ‌فو در واقع به رشته خاصی اشاره ندارد بلکه به تمامی هنرهای رزمی چینی که از گذشته‌های دور در سراسر این سرزمین رواج داشته، برمی‌گردد. در هر یک از نقاط چین، اساتید کونگ‌فو شیوه خاصی از مبارزه را به شاگردان خود آموزش می‌دادند و این مهارت‌ها از نسلی به نسل دیگر منتقل می‌شد ولی به خاطر قانون منع آموزش کونگ‌فو به افراد غیر چینی، هنرهای رزمی چین در طی سال‌ها ناشناخته باقی ماند که در اواسط قرن بیستم این قانون توسط بروس‌ لی نادیده گرفته‌شد و او شروع به آموزش کونگ‌فو به افراد خارجی نمود و اساتید چینی از این کار بروس‌ لی به شدت ناخشنود بودند و برای مجازات بروسلی، فردی به نام وانگ جک من را که در هنرهای رزمی سنتی چینی استاد بود به مبارزه او فرستادند که ملاقات و مبارزه این دو باعث شود اساتید چینی، بروس لی را از اینکه کونگ‌فو را دست مایه نمایش‌های تلویزیونی کند و مباحث اخلاقی آن را قربانی حرکات مرگبار و مبارزه نماید منصرف نمایند. که در نهایت بروس لی در این مبارزه پیروز میشود. حتی قبل از آن اساتید چینی حاضر به آموزش به بروس لی نبودند زیرا او از مادری غیر چینی بود تا اینکه ییپ من، استاد بزرگ سبک وینگ چون شخصا بروس را آموزش داد. بروس لی بعد‌ها در آمریکا به آموزش سبک جان‌فان‌ کونگ فو که بعد ها بنیان‌های سبک جیت کان دو شدند، پرداخت. در واقع کونگ‌فو فقط برای چینی‌ها یک شیوه مبارزه نبود، بلکه آنان کونگ‌فو را نمادی از هویت و آداب رسوم خود می‌دانستند. کونگ‌فو در چین دارای شاخه‌های شمالی و جنوبی است که رشته‌های شمالی در مناطق شمالی و رشته جنوبی بیشتر در مناطق جنوبی چین رواج دارند، سبک‌های شمالی نیازمند بدنی نرم و انعطاف‌پذیر برای حرکت‌های سریع و ضربات پرشی و برق‌آسا به حریف هستند و رشته‌های جنوبی، نیازمند بدنی پر از عضله و نیرومند برای ضربات مرگبار به حریف می‌باشند. چانگ چوان، نانچوان و خوانچوان جزو سبک‌های شمالی و وینگ چون، چوی لی فوت، هونگ جیا و درنای سفید جزو سبک‌های جنوبی کونگ‌فو می‌باشد. کونگ‌فو دارای سبک‌هایی نیز می‌باشد که از قدرت درون و نیروی درونی برای مبارزه استفده می‌کند مانند: تای چی چوان، باگوآژانگ، می‌شیجی چوان و... .  بیشتر رشته‌های کونگ‌فو حرکات خود را از روی جانوران تقلید می‌کنند مانند (کونگ فو پنج حیوان) که روش‌های مبارزه جانورانی مانند: اژدها، مار، میمون، ببر، آخوندک و لک‌لک (دُرنا) را تقلید می‌کنند. کونگ‌فوکاران از قدرت انگشتان و سرپنجه‌ها نیز در مبارزه بهره می‌گیرند. امروزه جیت کان دو یکی از رشته‌های مدرن و ترکیبی کونگ فو می‌باشد که توسط بروس لی پایه‌گذاری شده است.
واژه‌شناسی

واژه کونگ‌فو از دو بخش «کونگ» (چینی: 功) به معنای کار، فعالیت، شایستگی یا دستاورد و «فو» (چینی: 夫) تشکیل می‌شود. «فو» در زبان چینی هم به معنی انسان است و هم پسوندی با معانی بسیار مختلف. اگر فو را در معنای اول آن در نظر بگیریم معنی کونگ‌فو چیزی شبیه به «دستاورد انسان» خواهد بود و اگر آن را پسوند بدانیم معنای آن «فعالیت و تلاشی که با صرف زمان و انرژی قابل توجه به دست می‌آید» خواهد بود.
به این ترتیب «تمرین کونگ‌فو» در اصل به معنی تمرین یک رشته رزمی نبوده‌است بلکه به فرایند کلی تمرینات بدنی و ذهنی یک شخص و آموزش‌ها و تکامل مهارت‌های او اشاره داشته‌است. حالا این مهارت ممکن است در زمینه یک هنر رزمی باشد یا هر مهارت دیگری در رشته‌های هنری، علمی و فنی مختلف.
کونگ‌فو در کشور چین با دو اسم شناخته می‌شود: در جنوب این کشور که زبان کانتونی موجود است این رشته را همان کونگ‌فو می‌نامند. اما در شمال کشور چین که زبان مندرین رواج دارد این رشته با نام ووشو شناخته می‌شود.  کونگ‌فو یا ووشو دارای بیش از ۳۰۰ سبک اصلی و حدود ۱۰۰۰ سبک فرعی می‌باشد که از معروف‌ترین آن‌ها می‌توان به سبک‌های چانگ چوان، نان چوان، تای چی چوان و وینگ‌چون اشاره داشت. همه این سبک‌ها در دو بخش تالو و ساندا برگزار می‌شوند. ساندا یک نوع مبارزه فول‌کنتاکت است که اوایل سده‌ بیستم با بهره‌گیری از تکنیک‌های مقدماتی کونگ‌فوی سنتی پایه‌گذاری شد و در مسابقات پیشرفته‌تر آن (سانداوانگ) ضربات آرنج و زانو نیز در آن  گنجانده شده‌است. تالو به معنای فرم است، و هنرجویان به اجرای فرم در این بخش می‌پردازند. هر چهار سال یک بار مسابقات جهانی کونگ‌فو نیز زیر نظر فدراسیون بین‌المللی ووشو و در قالب ووشو سنتی برگزار می‌شود. اصطلاح ووشو به معنای هنر جنگیدن است.
شخصی در حال اجرای فرم‌های تالو با نیزه، ایران، بهمن ماه ۱۳۸۵
ابل بالبو

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Abel Eduardo Balbo
زادروز:  ۱ ژوئن ۱۹۶۶ ‏(۵۸ سال)
زادگاه:  امپالم، آرژانتین
قد:  ۱٫۸۰ متر (۵ فوت ۱۱ اینچ)
پست:  مهاجم
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
–:  نیولز اولد بویز
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۸۷–۱۹۸۸ |  نیولز اولد بویز |  ۲۳ |  (۹) |
| ۱۹۸۸–۱۹۸۹ |  ریور پلاته |  ۳۸ |  (۱۲) |
| ۱۹۸۹–۱۹۹۳ |  اودینزه |  ۱۳۴ |  (۶۵) |
| ۱۹۹۳–۱۹۹۸ |  آ.اس. رم |  ۱۷۱ |  (۷۸) |
| ۱۹۹۸–۱۹۹۹ |  پارما |  ۲۵ |  (۴) |
| ۱۹۹۹–۲۰۰۰ |  فیورنتینا |  ۱۹ |  (۳) |
| ۲۰۰۰–۲۰۰۲ |  آ.اس. رم |  ۳ |  (۰) |
| ۲۰۰۲ |  بوکا جونیورز |  ۴ |  (۰) |
| مجموع |   |  ۴۱۷ |  (۱۷۱) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۸۹–۱۹۹۸ |  آرژانتین |  ۳۷ |  (۱۱) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۲۰۰۹:  Treviso
۲۰۱۰–۲۰۱۱:  Arezzo
۲۰۱۲:  Arezzo
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
ابل بالبو (اسپانیایی: Abel Balbo‎؛ زادهٔ ۱ ژوئن ۱۹۶۶) بازیکن فوتبال بازنشسته، سرمربی و خواننده اهل آرژانتین است. او در پست مهاجم در باشگاه‌های متعددی در آرژانتین و ایتالیا بازی کرده است.
باشگاهی

از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده می‌توان به فیورنتینا، پارما، ریور پلاته، بوکا جونیورز، اودینزه، آ.اس. رم و نیولز اولد بویز اشاره کرد.
تیم ملی

وی در تیم ملی فوتبال آرژانتین ۳۷ بار بازی کرده و ۱۱ گل به ثمر رسانده است. او در جام‌های جهانی ۱۹۹۰، ۱۹۹۴ و ۱۹۹۸ در ترکیب تیم آرژانتین حضور داشته است.
زندگی شخصی

ابل بالبو ازدواج کرده و کاتولیکی رومی است.
ایوان هوپر

| ایوان هوپر | ایوان هوپر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۳ اکتبر ۱۹۳۵ ‏(۸۹ سال) داندی، انگلستان
ملیت: بریتانیایی
ایوان هوپر (انگلیسی: Ewan Hooper؛ زادهٔ ۲۳ اکتبر ۱۹۳۵) بازیگر اهل بریتانیا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به چگونه جنگ را بردم، دراکولا از گور برخاسته‌است، ژولیوس سزار، خدمات شخصی، چکمه‌های غیرعادی و پوآرو اشاره نمود.
ژانت کهن‌صدق

| 0 | 1 |
| --- | --- |
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل: ژانت کهن‌صدق
زاده: ۱۳۲۴ تهران، ایران
درگذشته: ۲ خرداد ۱۳۵۱ (۲۷ سال) تهران، ایران
ورزشی: ورزشی
به‌روزرسانی در ۲۸ مه ۲۰۰۷.: به‌روزرسانی در ۲۸ مه ۲۰۰۷.
ژانت کهن‌صدق (درگذشته دوم خرداد ۱۳۵۱) قهرمان و دارندهٔ چند رکورد دو سرعت بانوان ایران بود. روزنامه کیهان در سال ۱۳۴۴ ژانت کهن صدق را بهترین ورزشکار سال ایران -از بین تمام ورزشکاران زن و مرد- انتخاب کرده بود.
وی که از دبیرستان انوشیروان دادگر فارغ‌التحصیل شده بود، موفق به اخذ درجه لیسانس تربیت بدنی از دانشگاه تهران گردید. اوج موفقیت وی زمانی بود که در یک مسابقه در اکتبر ۱۹۶۵، موفق به شکستن رکورد دو ۱۰۰ متر و دو ۶۰ متر بامانع ایران گردید. کهن‌صدق قهرمان تیم‌های دو و میدانی کشور و مربی ورزشی و دارنده رکورد ۱۰۰ متر بانوان ایران با زمانی معادل ۱۲٫۵ ثانیه بود. از آنجائی که گذشته از قهرمانی، دانشجوی دانشگاه تهران نیز بود در دوران پیش از انقلاب ۱۳۵۷ هرساله از سوی تربیت بدنی دانشگاه تهران مسابقاتی به یادبود وی برگزار می‌گردید
عصر سه شنبه دوم خرداد ۱۳۵۱ سیمین شفیقی خودرو پیکان نویی را هدایت می‌کند که در صندلی کنار دست راننده‌، ژانت کهن‌صدق و روی صندلی عقب آن آذر لاریجانی و بیاتا داداریس نشسته بودند. دو نفری که عقب نشسته بودند، دوستان صمیمی دو ستارهٔ ورزشکار بودند. آنها از دانشگاه به سمت نیاوران و منزل سیمین شفیقی حرکت می‌کردند تا بعد از فارغ شدن از تحصیل برنامه‌های آینده را بچینند. سر چهار راه پارک وی اتوبوس مسافربری شهری که در حال حرکت از خیابان پهلوی (ولی عصر امروزی) بود، از مسیر خارج شد و تصادف وحشتناکی رخ داد.
اتومبیل دختران به خاطر شدت برخورد واژگون شد و سرنشینانش بین آهن‌های مچاله شده گیر کردند. بلافاصله به کمک پلیس و مأمورین آتش‌نشانی مصدومین را به بیمارستان رساندند، اما به علت جراحات شدید دو سرنشین جلو اتومبیل یعنی سیمین شفیعی و ژانت کهن صدق نتوانستند جان سالم بدر ببرند و همان دقایق اول پس از حادثه تمام کردند.جالب آنکه شش سال پیش از این حادثه و چیزی حدود پنج کیلومتر آن طرف تر، فروغ فرخزاد هم به خاطر یک تصادف فوت کرده بود. مرگ نابهنگام وی در سن ۲۶ سالگی همراه با مرگ کاپیتان تیم ملی بسکتبال دختران ایران، سیمین شفیقی، برای همه ایرانیان حادثه‌ای تکان‌دهنده بود. پس از مرگ ژانت کهن‌صدق، دانشگاه تهران و فدراسیون دو و میدانی ایران، جام سالانه‌ای را به نام وی برگزار کردند. در اولین مسابقه‌ای که در رشته تخصصی او برگزار شد، خط دوّم، که در آخرین مسابقه‌اش در آن دویده بود، با گل پوشانده شده بود.
به همت سازمان بانوان یهود ایران و با کمک انجمن کلیمیان تهران سالن ورزشی بانوان کلیمی تهران به نام ژانت کهن صدق قهرمان دوهای سرعت و رکورددار دو صد متر بانوان ایران در محل مجتمع فرهنگی و ورزشی «سرابندی» واقع در منطقه یوسف‌آباد تهران در بهمن ماه ۱۳۸۳ افتتاح شد و کار خود را با مربی‌گری خانم ژیلا کهن کبریت مربی باتجربه و کارآزموده آغاز کرد.