stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سیمرغ (خودرو)

Motor vehicle
| سیمرغ | سیمرغ |
| --- | --- |
خودروی سیمرغ در سومین مسابقه طراحی ماشین سازی ایران شرکت کرد و در طراحی صنعتی رتبه اول را کسب کرد: خودروی سیمرغ در سومین مسابقه طراحی ماشین سازی ایران شرکت کرد و در طراحی صنعتی رتبه اول را کسب کرد
دید کلی: دید کلی
شرکت: دانشگاه بین‌المللی امام خمینی
تولید: ۲۰۰۸
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
کلاس: کامپکت کوچک
شکل بدنه: ۵ در
طرح‌بندی: خودروهای موتور جلو-محور جلو
سیمرغ نام نخستین خودرو هیبریدی ساخته شده در ایران است.این خودرو توسط دانشجویان دانشگاه بین‌المللی امام خمینی طراحی شده است.این خودرو در سومین مسابقه طراحی ماشین آلات ایران وارد شده و در طراحی صنعتی و طراحی فنی رتبه اول را دارد.
انجمن ملی مددکاران اجتماعی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
بنیان‌گذاری: 1955
گونه: انجمن تخصصی
ستاد: واشینگتن، دی.سی., ایالات متحده
مکان: ایالات متحده
اعضا: 120,000
زبان رسمی: انگلیسی
رئیس هیئت مدیره: Mildred “Mit” C. Joyner, DPS, MSW, BSW, LCSW
افراد کلیدی: آنجلو مک‌کلین، دکترا، مددکار اجتماعی بالینی مستقل دارای مجوز، مدیر اجرایی
وبگاه: www.socialworkers.org
انجمن ملی مددکاران اجتماعی (NASW) یک سازمان حرفه ای مددکاری اجتماعی در ایالات متحده است. این انجمن حدود ۱۲۰۰۰۰ عضو دارد. انجمن ملی مددکاران اجتماعی راهنمایی، تحقیق، اطلاعات به روز، حمایت و سایر منابع را برای اعضای خود و به‌طور کلی برای مددکاران اجتماعی فراهم می‌کند. اعضای انجمن ملی مددکاران اجتماعی همچنین می‌توانند بیمه نامه قصور ، انتشارات مختص اعضا، تخفیف در سایر محصولات و خدمات و آموزش مداوم را دریافت کنند.
تاریخچه

انجمن ملی مددکاران اجتماعی در سال ۱۹۵۵ از طریق ادغام هفت سازمان زیر تأسیس شد:
انجمن آمریکایی مددکاران اجتماعی
انجمن آمریکایی مددکاران اجتماعی روانپزشکی
انجمن آمریکایی گروه کارگران
انجمن مطالعات سازمان جامعه
انجمن آمریکایی مددکاران اجتماعی پزشکی
انجمن ملی مددکاران اجتماعی مدارس
گروه پژوهشی مددکاری اجتماعی
وظایف اصلی انجمن ملی مددکاران اجتماعی شامل ارتقاء مهارت حرفه ای اعضای خود، ایجاد و حفظ استانداردهای حرفه ای تمرین، پیشبرد سیاست‌های اجتماعی صحیح، و ارائه خدماتی است که از اعضای خود محافظت می‌کند و وضعیت حرفه ای آنها را ارتقا می‌بخشد. انجمن منشور اخلاقی انجمن ملی مددکاران اجتماعی و سایر استانداردهای عملی تعمیم یافته و تخصصی را تدوین و تصویب کرد. ارائه گواهینامه و تضمین کیفیت از طریق آکادمی مددکاران اجتماعی خبره، ثبت نام مددکاران اجتماعی بالینی و ارائه دیپلم در مددکاری اجتماعی از دیگر وظایف سازمان هست. از جمله برنامه‌های اقدام سیاسی انجمن می‌توان به اقدام سیاسی برای انتخابات نامزد و شبکه اقدام قانونی آموزشی اشاره کرد. انجمن همچنین از طریق ۵۶ بخش خود در ایالات متحده و خارج از ایالات متحده، کنفرانس‌های حرفه ای و برنامه‌های آموزش مداوم را حمایت مالی می‌کند و مجلات (مانند مجله برجسته کار اجتماعی)، کتاب‌ها و آثار مرجع اصلی برای این حرفه تولید می‌کند.
بخش‌ها

انجمن ملی مددکاران اجتماعی دارای ۵۵ بخش است که از طریق ایجاد واحدها، شعبه‌ها، مناطق یا بخش‌ها به اعضای خود خدمت می‌کنند. انجمن ملی مددکاران اجتماعی دارای بخش‌هایی در هر یک از ۵۰ ایالت است:
آلاباما
آلاسکا
آریزونا
آرکانزاس
کالیفرنیا
کلرادو
کنتیکت
دلاور
فلوریدا
گرجستان
هاوایی
آیداهو
ایلینوی
ایندیانا
آیووا
کانزاس
کنتاکی
لوئیزیانا
مین
مریلند
ماساچوست
میشیگان
مینه سوتا
می‌سی‌سی‌پی
میسوری
مونتانا
نبراسکا
نوادا
نیوهمپشایر
نیوجرسی
نیومکزیکو
نیویورک
کارولینای شمالی
داکوتای شمالی
اوهایو
اوکلاهما
اورگان
پنسیلوانیا
رود آیلند
کارولینای جنوبی
داکوتای جنوبی
تنسی
تگزاس
یوتا
ورمونت
ویرجینیا
واشینگتن
ویرجینیای غربی
ویسکانسین
وایومینگ
انجمن ملی مددکاران اجتماعی دارای بخش‌های اضافی در شهر نیویورک، واشینگتن، دی سی، پورتوریکو، جزایر ویرجین ایالات متحده، و گوآم است. هر بخش دارای یک هیئت مدیره است که برنامه‌های منحصر به فردی را برای خدمت بهتر به اعضای خود و تسهیل مشارکت اعضای خود ایجاد می‌کند.
منشور اخلاقی

مجمع نمایندگان انجمن ملی مددکاران اجتماعی در سال ۱۹۹۶ (بازبینی شده توسط مجمع نمایندگان انجمن ملی مددکاران اجتماعی ۲۰۱۷) منشور اخلاقی انجمن ملی مددکاران اجتماعی (موجود به زبان‌های انگلیسی و اسپانیایی) را تصویب کرد که به عنوان راهنمای رفتار حرفه ای روزمره مددکاران اجتماعی در نظر گرفته شده‌است. این کد شامل چهار بخش است. بخش اول، «مقدمه»، رسالت و ارزش‌های اصلی حرفه مددکاری اجتماعی را خلاصه می‌کند. بخش دوم، «هدف کد اخلاقی انجمن ملی مددکاران اجتماعی»، مروری بر عملکردهای اصلی این کد و راهنمای مختصری برای برخورد با مسائل اخلاقی یا معضلات در عملکرد مددکاری اجتماعی ارائه می‌کند. بخش سوم، «اصول اخلاقی»، اصول اخلاقی گسترده‌ای را بر اساس ارزش‌های اصلی مددکاری اجتماعی ارائه می‌کند. بخش پایانی، «استانداردهای اخلاقی»، شامل استانداردهای اخلاقی خاصی برای هدایت رفتار مددکاران اجتماعی و ارائه مبنایی برای قضاوت است. از سال ۲۰۱۲، منشور اخلاقی شامل یک سیاست عدم تبعیض علیه افراد ال‌جی‌بی‌تی است. بازنگری سال ۲۰۱۸ منشور اخلاقی شامل ۱۹ تغییر است که به مسئولیت‌های اخلاقی هنگام استفاده از فناوری می‌پردازد.
بنیاد انجمن ملی مددکاران اجتماعی

بنیاد انجمن ملی مددکاران اجتماعی (NASWF) یک سازمان خیریه است که برای ارتقای رفاه افراد، خانواده‌ها و جوامع از طریق پیشرفت فعالیت‌های مددکاری اجتماعی ایجاد شده‌است. ایم بنیاد در سال ۲۰۰۱ تأسیس شد و اهداف آن عبارتند از:
شناسایی، توسعه و پاسخگویی به سیاست‌ها و مسائل مربوط به تمرین اجتماعی.
کمک به واکنش سریع به بحران‌های اجتماعی.
حمایت از تحقیقات مبتنی بر عمل، به طوری که عمل و تحقیق مستقیماً به هم مرتبط باشند.
افزایش دیده شدن مددکاری اجتماعی و افزایش احترام عمومی برای این حرفه.
حمایت از توسعه مدوام آموزش مداوم پیشرفته که به مسائل حیاتی می‌پردازد.
ترویج استفاده مناسب از فناوری جدید در انجام کار اجتماعی.
بنیاد انجمن ملی مددکاران اجتماعی توسط یک هیئت مدیره ۹ نفره مدیریت می‌شود که شامل رئیس فعلی انجمن ملی مددکاران اجتماعی، سه عضو انجمن ملی مددکاران اجتماعی، و سه فرد درگیر در حرفه‌های غیر از مددکاری اجتماعی است. اعضای بدون رأی هیئت مدیره شامل مدیر اجرایی انجمن ملی مددکاران اجتماعی که به عنوان رئیس بنیاد و رئیس منتخب انجمن ملی مددکاران اجتماعی خدمت می‌کند.
این بنیاد طیف گسترده‌ای از برنامه‌های آموزشی و پژوهشی را در تلاش برای انجام مأموریت اصلی خود در ارتقای رفاه افراد، خانواده‌ها و جوامع از طریق پیشبرد سیاست و عملکرد مددکاری اجتماعی، مدیریت می‌کند. دارایی‌های بنیاد در مجموع بیش از ۳٫۱ میلیون دلار است، از جمله بنیاد، که با کمک‌های داوطلبانه اعضای انجمن ملی مددکاران اجتماعی و سایر حامیان تأمین می‌شود.
ماه ملی مددکاری اجتماعی حرفه ای

انجمن ملی مددکاران اجتماعی ماه ملی کار اجتماعی حرفه ای را برای اولین بار در مارس ۱۹۶۳ معرفی کرد. هدف اصلی تشویق حمایت عمومی و علاقه به مددکاری اجتماعی به عنوان یک حرفه بود. انجمن ملی مددکاران اجتماعی توانست با درگیر کردن مردم از طریق کمپین‌های تبلیغاتی تلویزیونی مختلف که در دهه شصت پخش می‌شد، در ماه کار اجتماعی توجه جلب کند. این تاکتیک در سال‌های اولیه موفقیت‌آمیز بود و بیش از ۳۵۰۰۰ نامه حمایت از مردم را به همراه داشت و پوشش رسانه‌ای مددکاران اجتماعی برجسته در روزنامه‌های محلی را به خود جلب کرد.
تا اینکه در سال ۱۹۸۴ کاخ سفید رسماً ماه مارس را به عنوان ماه ملی مددکاری اجتماعی حرفه ای به رسمیت شناخت. قطعنامه مشترکی توسط سناتور دانیل اینویه (دموکرات-هاوایی) و نماینده ادولفیس تونس (دموکرات-نیویورک) مارس ۱۹۸۴ را به عنوان ماه ملی مددکاری اجتماعی اعلام کرد. این امر با فشار لابی گری از سوی بخش‌های انجمن و حمایت سناتور استروم تورموند (جمهوری‌خواه-کارولینای جنوبی) دنبال شد. این قطعنامه توسط سنا تصویب شد و توسط رئیس‌جمهور رونالد ریگان به قانون تبدیل شد.
مطبوعات انجمن ملی مددکاران اجتماعی

مطبوعات انجمن ملی مددکاران اجتماعی بخش انجمن ملی مددکاران اجتماعی است که کتاب‌ها و مجلاتی را برای حرفه مددکاری اجتماعی منتشر می‌کند. مطبوعات انجمن به‌طور رسمی در سال ۱۹۹۰ برای پیشبرد بورس تحصیلی مددکاری اجتماعی از طریق انتشار کتاب‌ها، مجلات و منابع دیگر تأسیس شد.
در سال ۲۰۱۰، مطبوعات انجمن بیش از ۱۰۰ کتاب درسی علمی، مجله با داوری همتا، کتابچه راهنمای تمرین، آثار مرجع، جزوات، ویدئوها و بروشورها را در ایالات متحده و خارج از ایالات متحده منتشر کرد.
ورکیان

| ورکیان ( پایگاه علمی ستاره شناسی ) | ورکیان ( پایگاه علمی ستاره شناسی ) |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: سمنان
شهرستان: دامغان
بخش: مرکزی
دهستان: حومه
جمعیت: ۱۳۵ نفر (سرشماری ۹۵)
ورکیان روستایی در دهستان حومه بخش مرکزی شهرستان دامغان استان سمنان ایران است.
این روستا در ۵ کیلومتری شهر دامغان واقع شده‌است.پایگاه علوم و ستاره شناسس که یه همت آقای دکتر مرتضی ابراهیمی ورکیانی در این روستا تاسیس شده مورد استفاده و بازدید دوست داران علم ستاره شناسی قراردارد.
پایگاه نجوم ورکیان

پایگاه نجوم روستایی ورکیان اولین پایگاه نجوم روستایی ایران است که در تاریخ ۲۶/۴/۸۹ در این روستا با حضور رئیس مرکز علوم و ستاره‌شناسی تهران و تعدادی از مسئولین محلی راه اندازی شده‌است. این پایگاه در زمینی به وسعت ۲ هزار و ۵۰۰ متر مربع و با هدف ترویج و اشاعه علم ستاره‌شناسی، آموزش ستاره‌شناسی، رصد اجرام آسمانی و … ایجاد شده‌است. در مراسم افتتاح این مرکز رئیس مرکز علوم و ستاره‌شناسی تهران از تحت پوشش بودن ۲ هزار و ۶۰۰ نفر از دانشجویان و استادان در این مرکز خبر داد. رئیس انجمن نجوم دامغان نیز با تشریح اهداف ایجاد این پایگاه گفت: ارتقای سطح علمی جوانان و آموزش ستاره‌شناسی از مهم‌ترین هدفهای ایجاد این پایگاه است.
آثار تاریخی و مذهبی

بقعه امامزاده جعفر در این روستا واقع می‌باشد و در ایام محرم و به خصوص در روز فوت محمد و سالروز کشته‌شدن حسن‌ابن علی این مکان محلی بسیار پرازدحام برای عزاداری و زیارت می‌باشد.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۳۵ نفر (در ۴۹ خانوار) بوده‌است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۵ | ۵۲ | —     |
| ۱۳۹۰ | ۵۶ | ۷٫۷٪+ |
| ۱۳۹۵ | ۱۳۵ | ۱۴۱٫۱٪+ |
شعله پاکروان

| شعله پاکروان | شعله پاکروان |
| --- | --- |
 :  
زمینه فعالیت: تئاتر
ملیت: ایرانی
پیشه: بازیگرکارگردان تئاترنویسندهفعال سیاسی
سال‌های فعالیت: ۱۳۶۶ - اکنون
فرزندان: ریحانه جباری
مدرک تحصیلی: کارشناسی نمایش عروسکی و ادبیات نمایشیکارشناسی ارشد کارگردانی
شعله پاکروان بازیگر، کارگردان، نویسنده و پژوهشگر تئاتر و کنشگر سیاسی اهل ایران است. پاکروان مادر ریحانه جباری است که در ۳ آبان ۱۳۹۳ به اتهام قتل مرتضی سربندی، کارمند سابق وزارت اطلاعات، اعدام شد.
زندگی هنری

شعله پاکروان، فارغ‌التحصیل مقطع کارشناسی رشتهٔ نمایش عروسکی و ادبیات نمایشی و همچنین کارشناسی ارشد کارگردانی است. او فعالیت هنری خود را از سال ۱۳۶۶، با حضور در مجلهٔ نمایش و فصلنامهٔ تئاتر در مرکز هنرهای نمایشی آغاز کرد. کتاب «نقش تئاتر در کلاس دو» و مقاله‌هایی در نشریات تخصصی تئاتر از وی منتشر شده‌است. او از سال ۱۳۸۲ تا ۱۳۸۷ به عنوان مدرس فن بیان برای وکلا، راهنمایان گردشگری و بازیگران، در جهاد دانشگاهی و پس از آن در دانشگاه جامع علمی کاربردی به تدریس پرداخت.
شعله پاکروان جایزهٔ کارگردانیِ نمایش عروسکی «کیک‌های برنجی»، جایزهٔ بهترین بازیگر زن کانون ملی منتقدان در نخستین جشنوارهٔ سراسری تئاتر ماه برای بازی در نمایش «رضا موتوری»، دیپلم افتخار دومین «جشنوارهٔ تئاتر ماه» را برای نمایشنامه‌خوانی «بازیگران بداهه» و جایزه اول بازیگری زن را برای نمایشنامه‌خوانی «بازیگران بداهه» از نخستین فستیوال نمایشنامه‌خوانی تالار مولوی در کارنامه هنری خود دارد.
زندگی شخصی

شعله پاکروان، مادر ریحانه جباری است که در ۳ آبان ۱۳۹۳ به اتهام قتل مرتضی سربندی، کارمند سابق وزارت اطلاعات، اعدام شد. او در جلسات دادگاه گفت که مقتول قصد تجاوز جنسی داشته که از سوی ریحانه مورد اصابت چاقو در ناحیه کتف راست قرار می‌گیرد و بلافاصله از محل فرار می‌کند. وی در حالی اعدام شد که بنا به اظهارات وکیلش در دادگاه و یادداشتی که او پس از صدور حکم نوشت، نه قتل عمدی بوده و نه ضربه وارده مرگبار. ضمناً ریحانه در تمامی مراحل بازجویی و دادگاه اعلام کرده بود که صرفاً برای دفاع از خودش دست به حمله زده‌است. اعدام ریحانه جباری با اعتراضات واکنش‌های بسیاری، از جمله پیام تسلیت فرح پهلوی به شعله پاکروان، همراه شد.
شعله پاکروان پس از اعدام فرزندش گروهی را با عنوان «مادرانه» تشکیل داد. اعضای این گروه مادرانی بودند که فرزندانشان را توسط حکومت جمهوری اسلامی از دست داده بودند و تصمیم به عدم سکوت و افشای شرح حالشان داشتند. طرح اولیه تشکیل این گروه در مراسم سالگرد مصطفی کریم‌بیگی از کشته شدگان اعتراضات عاشورای ۱۳۸۸ آغاز شد.
بازداشت و خروج از ایران

در ۲۹ مهر ۱۳۹۵، مأموران امنیتی با ممانعت از برگزاری مراسم سالگرد ریحانه جباری، شعله پاکروان را به همراه چند نفر از شرکت‌کنندگان در مراسم، از جمله محمد نوری‌زاد، بازداشت کردند. او پس از بازداشت و فشارهای ایجاد شده، از ایران به آلمان مهاجرت کرد. او در برلین ساکن شد و بنیادی در مخالفت با اعدام، با عنوان «بنیاد ریحان» تأسیس نمود. شعله پاکروان در دی ۱۳۹۶ هنگامی که محمود هاشمی شاهرودی، رئیس سابق قوه قضائیه و رئیس وقت مجمع تشخیص مصلحت نظام به دلیل ابتلا به تومور مغزی در کلینیک خصوصی مجید سمیعی در شهر هانوفر آلمان تحت درمان بود، علیه او اعلام جرم کرد.
شعله پاکروان، در شهریور ۱۳۹۹ پس از اعدام نوید افکاری، در ویدئویی خطاب به بهیه نامجو، مادر نوید افکاری گفت که او هم به خانوادهٔ «مادران عزادار» پیوسته‌است. شعله پاکروان در بخشی از این ویدئو گفت: «گریه نکن و به سینه نکوب. تو پهلوان به دنیا آوردی و اکنون باید پرچمدار دادخواهی فرزندت باشی.»
آثار هنری

برخی از آثار شعلهٔ پاکروان در حیطهٔ بازیگری و کارگردانی تئاتر:
«کوک، کوله و کول»، به نویسندگی، کارگردانی و بازیگری شعله پاکروان، آلمان ۱۳۹۷
«پدرانه» به نویسندگی آرش عباسی و کارگردانی علی‌اصغر راسخ‌راد ۱۳۹۴
«خانواده تت» به کارگردانی نادر نادرپور ۱۳۹۳
«گفتگوهای پس از یک خاکسپاری» به نویسندگی یاسمینا رضا و کارگردانی محمدحسین میربابا ۱۳۹۳
«شب به خیر مادر» به نویسندگی مارشا نورمن و کارگردانی احسان فکاء ۱۳۹۱
«آخرین حکایت فرهاد» به نویسندگی مهدی میرباقری و کارگردانی علی‌اصغر راسخ‌راد ۱۳۹۱
«تمثال مادر» به نویسندگی آلن اکبورن و کارگردانی قدرت‌الله صالحی ۱۳۹۰
«رهگذر کوچه‌های تنگ» به نویسندگی علی موسویان و کارگردانی علی‌اصغر راسخ‌راد ۱۳۸۹
«بازیگران بداهه» به نویسندگی و کارگردانی کار بهزاد اقطاعی ۱۳۸۴
نمایش عروسکی «سلیمان و سمردون» (عروسک‌گردان) به کارگردانی فریبا رئیسی ۱۳۸۴
«زن مستقل یا مرد و غرورش» به کارگردانی حسین احمدی‌نسب ۱۳۸۴
«رضا موتوری» به نویسندگی محمد چرمشیر۱۳۸۲
«جعفرخان از فرنگ برگشته» به نویسندگی حسن مقدم و کارگردانی هوشنگ توکلی ۱۳۸۲
«آتش در ارغوان» (نمایش پانتومیم) به کارگردانی شعله پاکروان ۱۳۷۹
«تقصیر خاک تهرونه» به نویسندگی و کارگردانی داوود آریا ۱۳۷۹
«کیک‌های برنجی» به نویسندگی پی آنک کین و کارگردانی شعله پاکروان ۱۳۶۸
«ماجرای شاهزاده»
جواد جلالی
عکس فیلم

پیرپسر (۱۴۰۰)
برلین منهای هفت (۱۳۹۱)
بانویی از ماه (۱۳۹۰)
پریناز (۱۳۸۹)
هرچی خدا بخواد (۱۳۸۹)
خواب‌های دنباله دار (۱۳۸۸)
آل (فیلم) (۱۳۸۸)
بدرود بغداد (۱۳۸۸)
بیست (۱۳۸۷)
زمزمه با باد (۱۳۸۷)
دلداده (۱۳۸۶)
هرشب تنهایی (۱۳۸۶) (عکاس مهمان)
آنجا (۱۳۸۶)
فیلمبردار

بغض (۱۳۹۰)
جوایز و جشنواره‌ها

تندیس بلورین و دیپلم افتخار بهترین فیلم کوتاه داستانی برای فیلم اتوبان ۱۳۷۹
نامزد دریافت نشان آکادمی علوم و هنرهای زیبای بوستون
نامزد دریافت سیمرغ بلورین بهترین عکس صحنه بیست و نهمین جشنواره فیلم فجر برای فیلم آل (فیلم)
نامزد دریافت سیمرغ بلورین بهترین عکس صحنه بیست و نهمین جشنواره فیلم فجر برای فیلم خواب‌های دنباله دار
نامزد دریافت سیمرغ بلورین بهترین عکس پشت صحنه بیست و نهمین جشنواره فیلم فجر برای فیلم آل (فیلم)
نامزد دریافت تندیس بهترین عکس در پانزدهمین جشن خانه سینما برای فیلم بدرود بغداد
تقدیر هیئت داوران در بخش بهترین عکس صحنه بیست و نهمین جشنواره فیلم فجر برای فیلم خواب‌های دنباله دار
نامزد دریافت نشان آکادمی علوم و هنرهای زیبای فرانسه
عکس برگزیده اکسپو تئاتر و سینمای ایران ۱۳۹۰
پروانه زرین بهترین عکس فیلم در بیست و پنجمین جشنواره بین‌المللی فیلم کودکان و نوجوان
سیمرغ بلورین بهترین عکس سی‌امین دوره جشنواره فیلم فجر برای عکس‌های فیلم بدرود بغداد
تندیس و دیپلم افتخار بهترین عکس دوازدهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم مقاومت برای مجموعه عکسهای فیلم برلین منهای هفت ۱۳۹۱
سیمرغ بلورین بهترین عکس سی و دومین دوره جشنواره فیلم فجر برای عکس‌های فیلم برلین منهای هفت
داوری بخش عکس، پوستر، تیزر و آنونس سی و پنجمین دوره جشنواره فیلم فجر
سیمرغ بلورین بهترین عکس سی و ششمین دوره جشنواره فیلم فجر برای عکس‌های فیلم پریناز
داوری مسابقه عکس پنجمین جشن عکاسان سینما
جواد جلالی در کنار عکس برگزیده اش در اکسپو عکس تئاتر و سینمای ایران
جوایز بین‌المللی درامای سئول

Award
| جوایز بین‌المللی درامای سئول | جوایز بین‌المللی درامای سئول |
| --- | --- |
اهداء برای: برترین‌های تلویزیون
کشور: کره جنوبی
نخستین دوره: ۲۰۰۶؛ ۱۹ سال پیش (۲۰۰۶-خطا: زمان نامعتبر}})
وبگاه: http://www.seouldrama.org
جوایز بین‌المللی درامای سئول (کره‌ای: 서울 국제 드라마 어워즈؛ انگلیسی: Seoul International Drama Awards) که به سادگی با نام SDA شناخته می‌شود، یک مراسم اهدای جوایز سالیانه در سئول، کره جنوبی است که از برترین‌های تولیدات تلویزیون در سراسر جهان، تقدیر می‌کند.
زمین‌لرزه ۲۰۱۰ هائیتی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
زمان UTC: ؟؟ 
رویداد ISC: 
USGS-ANSS: 
تاریخ محلی: 
زمان محلی: 
بزرگی: ۷ ریشتر
ژرفای کانونی: ۱۰۵ کیلومتر
مناطق آسیب‌دیده:  هائیتی، پورتو پرنس
کل آسیب: ۱۱۱٬۴۸۱ کشته[پیوند مرده] تا ۲۰۰٬۰۰۰ کشته (جسدهای دفن‌شده توسط خانواده را شامل نمی‌شوند)
تصویری از کاخ ریاست جمهوری هائیتی که پس از وقوع زلزله ویران شد.
زمین‌لرزه هائیتی در ۲۰۱۰، زمین‌لرزه ای در تاریخ ۱۲ ژانویه ۲۰۱۰ (در ساعت ۱۶:۵۳:۰۹ به وقت محلی) با قدرت ۷ ریشتر بود که کانون آن در ۱۰۵ کیلومتری جنوب پورتو پرنس، پایتخت کشور هائیتی، واقع شده بود و خسارات بسیاری را به این شهر وارد کرد. این زمین‌لرزه که کشور هائیتی را لرزاند و در جمهوری دومینیکن نیز احساس شد، بدترین زلزله در کشورهای حوضه کارائیب طی دو سدهٔ اخیر بود. رنه پِرِوال، رئیس‌جمهوری هائیتی، گفت مجموع قربانیان این حادثه احتمالاً به ۳۰۰ هزار نفر بالغ می‌شود، که در اینصورت زمین‌لرزهٔ هائیتی مرگ‌آورترین فاجعه در تاریخ مدرن بشر خواهد بود.
مرگبار ترین ترین زلزله های تاریخ معاصر جهان
در بین زلزله‌های رخ داده در تاریخ معاصر جهان (از سال 1900 به بعد) این زلزله با بیش از 316 هزار کشته به عنوان مخرب ترین و مرگبار ترین بلایای طبیعی رخ‌داده به شمار می رود که بعد از آن زلزله هایوان 1920 چین (با حدود 273 هزار نفر کشته)، زلزله ی تانگشان 1976 چین (با حدود 242 هزار نفر کشته)، زلزله ی سوماترا 2004 اندونزی (با حدود 227 هزار نفر کشته) و زلزله‌ی کانتو 1923 ژاپن (با حدود 142 هزار نفر کشته) در رتبه ی دوم تا پنجم قرار دارند.
گروه‌های امدادی زیادی از کشورهای گوناگون وارد هائیتی شدند ولی نبود زیرساخت‌های مناسب و از میان رفتن تأسیسات موجود در این کشور کمک‌رسانی به قربانیان را با دشواری روبه‌رو ساخت.
دولت هائیتی به دنبال زمین‌لرزه مهیب این کشور، کنترل موقت فرودگاه اصلی این کشور را به آمریکا واگذار کرد.
سازمان ملل این زمین‌لرزه را بدترین فاجعه‌ای خوانده‌است که تا سال ۲۰۱۰ با آن روبرو بوده‌است. آنچه کمک‌ها را دشوار می‌کرد آسیب دیدن ساختارهای مدیریت این کشور است که استفاده از کمک‌های خارجی را نیز با مشکل روبرو کرد.
وضعیت اقتصادی

هائیتی با رتبه 145 از 169 در شاخص توسعه انسانی سازمان ملل، فقیرترین کشور در نیمکره غربی است. این کشور بالاترین میزان مرگ و میر را در میان نوزادان، کودکان زیر 5 سال و در دوران زایمان در میان سایر کشورهای نیمکره غربی دارد. همچنین این کشور از نظر صادرات در وضعیت بسیار بدی قرار داشت و صادرات این کشور از ۱۰درصد تولید ناخالص داخلی آن فراتر نمی‌رود عملکرد ضعیف اقتصادی هائیتی تا حدی نتیجه زوال بخش کشاورزی آن است که به نوبه خود تا حد زیادی به دلیل تخریب محیط زیست است. هائیتی در بین 163 کشور در رتبه 155 از نظر تخریب عمومی محیط زیست قرار دارد. برای سال‌ها، هائیتی‌ها درخت‌ها را قطع می‌کردند تا از آن به عنوان سوخت برای آشپزی استفاده کنند، در زمان رخداد زلزله کمتر از 3 درصد از هائیتی پوشیده از جنگل بود، که کاملاً در برخلاف چیزی است که در کشور همسایه هائیتی، یعنی جمهوری دومنیکن مشاهده‌می‌شد. تخریب محیط زیست نتیجه‌ای جز بالابردن آسیب‌پذیری هائیتی در برابر حوادث و بلایای طبیعی بدنبال نداشت.
وضعیت فرهنگی و اجتماعی

زبان رسمی کشور هائیتی کریول هائیتی و فرانسوی می باشد. زبان کریول هائیتی رایج ترین زبان است و اکثریت مردم در ارتباطات روزمره از آن استفاده می کنند و به کار گیری زبان فرانسه در محاورات روزمره در این کشور به دلیل سال های طولانی در استعمار فرانسه بودن، مرسوم می باشد.
این کشور به دلیل سال های طولانی استعمار، بلایای طبیعی متعدد همچون زلزله و طوفان، همواره با مشکلات متعدد اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی مواجه بوده است. نرخ مشارکت نیروی کار در این کشور رقم بسیار کم  60.3% می باشد که این مقدار، حتی 6% کم تر از میانگین کل قاره آمریکای مرکزی می باشد. یکی دیگر از مشکلات عدیده این کشور فقر می باشد. میزان فقر در این کشور بیداد می کند و تا قبل از وقوع زلزله حدود 60% جامعه این کشور کم تر از یک دلار آمریکا در روز درآمد داشتند.
تا سال های قبل از وقوع زلزله میزان امید به زندگی در این کشور در سال تولد، در حال افزایش بود ولی با این حال این مقدار حتی از میانگین آمریکای مرکزی هم حدود 10-15% کم تر می باشد. همچنین میزان مرگ تا قبل از پنج سال در این کشور رقم بسیار بالای 76% می باشد که در مقایسه با میانگین آمریکای مرکزی یعنی 26.4% بسیار زیاد می باشد.
وقوع زلزله > بزرگی و کانون

هائیتی در مرز صفحات تکتونیکی دریای کارائیب و آمریکای شمالی قرار دارد. این موقعیت زمین‌شناسی آن را مستعد فعالیت‌های لرزه‌ای می‌کند شدت این زمین لرزه 7.0 در واحد ریشتر بوده که آن را به یک رویداد بزرگ لرزه‌ای تبدیل کرده‌است. مرکز (کانون) آن، در حدود 16 مایلی جنوب غربی پورتو پرنس، پایتخت هائیتی قرارداشت. نزدیکی آن به یک منطقه شهری پرجمعیت و همچنین عمق کم وقوع این زمین‌لرزه که تقریباً در 8 مایلی (13 کیلومتری) زیر سطح زمین قرار داشت، ویرانی ناشی از این زلزله را تشدیدکرد.
وقوع زلزله > تخریب و تلفات

زلزله هائیتی ۲۰۱۰ خسارات بسیار زیادی داشت به چند دلیل:
- زلزله در نزدیکی پایتخت و شهرهای مهم هائیتی رخ داد و در عمق کمی از زمین بود، که باعث شد امواج لرزشی قوی‌تری منتشر شوند.
- ساختمان‌ها و زیرساخت‌های هائیتی از مقاومت کافی در برابر زلزله برخوردار نبودند و بیشتر از ساختمان‌های قدیمی و ضعیف تشکیل شده بودند.
- هائیتی یکی از کشورهای فقیر جهان بود و دچار بحران‌های سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و بهداشتی متعدد بود. این موضوع باعث شد که آمادگی و پاسخگویی در برابر زلزله کمتر باشد و کمک‌رسانی به قربانیان با مشکلات زیادی مواجه شود.
- زلزله باعث ریزش کوه‌ها و سیل‌های شدید شد که خسارات را افزایش داد. همچنین یک سونامی کوچک نیز در سواحل هائیتی ایجاد شد که چند نفر را کشت.
- زلزله باعث شد که بیماری وبا در هائیتی شیوع پیدا کند که مرگ و میر را بیشتر کرد. این بیماری از طریق آب آلوده منتقل می‌شد و به دلیل کمبود آب تمیز و تاسیسات بهداشتی، کنترل آن دشوار بود.
تاثیر این زلزله به قدری ویرانگر بود که منجر به از دست دادن حدود 230000 نفر در روزهای ابتدایی وقوع زلزله شد و بیش از 300000 نفر دیگر مجروح شدند. در اثر این زلزله بیش از 180 ساختمان دولتی و 13 ساختمان از 15 دفتر مهم دولتی از جمله کاخ ریاست جمهوری نیز فروریخت. تخریب جزئی بندر اصلی پورتو پرنس و مسدود شدن جاده‌ها از آوار، واکنش و بازیابی را برای ماه‌ها پس از زلزله با مشکل مواجه کرده بود. از دست دادن زیرساخت‌های حیاتی کشور به شدت توانایی کشور را برای ارائه کمک و امداد به جمعیت آسیب دیده، مختل و تحت تاثیر قرار داد.
خسارات وارده به زیرساخت‌های زلزله در هائیتی یکی از بیشترین خسارات تخمین‌زده شده‌است. بیش از 300000 خانه تخریب شد یا به مقدار بسیار زیادی آسیب دید. تخمین ها نشان می‌دهد حدود 60 درصد زیرساخت‌های اداری و اقتصادی کشور از بین رفته‌است، علاوه بر این 80 درصد مدارس و بیش از 50 درصد بیمارستان‌ها نیز تخریب شده یا آسیب دیده‌اند.
بر اساس داده های وزارت آمار و انفورماتیک هائیتی، نرخ مرگ و میر و آسیب دیدگی براساس گروه‌های سنی مختلف در هفت دسته‌بندی مختلف (کم تر از 10 سال، 10-19 سال،20-29 سال ... و بالای 60 سال) مورد بررسی قرار گرفته است. بیشترین میزان نرخ مرگ و میر در گروه سنی بالای 60 سال می‌باشد و کم‌ترین میزان مرگ و میر در گروه‌های سنی 40 تا 49 سال می باشد. همچنین بیش‌ترین میزان آسیب‌دیدگی در گروه‌های سنی 40 تا 49 سال و بیش‌ترین میزان آن برای گروه‌های سنی بالای 60 سال می‌باشد.
وقوع زلزله > پیامدهای آنی ناشی از رخداد زلزله > سونامی

در پی زمین لرزه اولیه، کشور هائیتی پس لرزه ها و سونامی‌های متعددی را تجربه کرد که برخی از آن ها در نوع خود قابل توجه بودند. این پس‌لرزه‌ها بر ویرانی‌ها افزوده و تلاش‌های امدادی را با مشکلات متعدد مواجه می‌کردند.
وقوع زلزله > پیامدهای آنی ناشی از رخداد زلزله > مشکلات درمانی

مراقبت‌های بهداشتی و خدمات اورژانس هائیتی که از قبل با مشکلات بسیار فراوانی دست و پنچه نرم می‌کرد، پس از زلزله تحت تأثیر وسعت فاجعه قرارگرفتند. تأسیسات پزشکی آسیب‌دیده یا به طور کل ویران‌شدند و کمبود پرسنل پزشکی و تجهیزات، بحران بعد از آن را تشدید می‌کرد. فقدان آب تمیز، سرویس بهداشتی، و سرپناه وضعیت وخیمی را برای جمعیت آواره و آسیب دیده به وجود آورده بود. وسعت این حادثه به‌قدری بود که ۸ بیمارستان بصورت کامل ویران و ۲۲ بیمارستان نیز تخریب شدند.
رخداد این زمین‌لرزه در هائیتی نیز تاثیر شدید و فوری بر برنامه ایمنی خون این کشور داشت. با رخداد این حادثه ۴ مرکز خونگیری بصورت کامل نابودشدند و تعداد این مراکز در سطح هائيتی از ۱۷ به ۱۳ رسید و حتی تا ۴ سال پس از رخداد این فاجعه یعنی در سال ۲۰۱۴ نیز تنها ۱۶ مورد از این مراکز قابلیت ارائه خدمات را داشتند