stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
هیث لجر
از دیدگاه منتقدان > موسیقی

لجر یک کمپانی ضبط و تهیهٔ موسیقی را با بن هارپر شریک بود. ویدئویی که برای هارپر ساخت نیز بخشی از این شراکت او در کمپانی بود.
سال ۲۰۰۶ لجر موزیک ویدئوهایی برای هنرمند هیپ هاپ استرالیایی N’fa و آهنگ “Seduction Is Evil (she’s hot)” ساخت. در اواخر آن سال لجر از یک موزیک ویدئو دیگر به خوانندگی بن هارپر پرده برداری کرد و همچنین موزیک ویدئوی دیگری برای آهنگ صبح آرزو (Morning Yearning) اثر هارپر ساخت. در کنفرانس مطبوعاتی جشنواره فیم ونیز، لجر در مورد آرزویش برای ساخت یک فیلم مستند از زندگی نیک دریک صحبت کرد. نیک دریک خواننده و آهنگسازی بریتانیایی بود که در سال ۱۹۷۹ و در ۲۶ سالگی به علت اوردوز با قرص‌های ضد افسردگی فوت کرد. لجر موزیک ویدئویی دربارهٔ نیک ساخت و خود در آن نقش نیک را در زمان خواندن آهنگ "سگ سیاه چشم" برعهده گرفت. سگ سیاه چشم آهنگی در توصیف افسردگی شخصی دریک بود.
از دیدگاه منتقدان > خبرنگارها

هیث رابطهٔ پرتنشی با خبرنگارها و عکاس‌های مزاحم -پاپاراتزیها- داشت. آن‌ها مدعی بودند که هیث در سال ۲۰۰۴ در سیدنی به یکی از آن‌ها تف و بعد هم حمله کرده بوده، که هیث این ادعا را تکذیب می‌کرد. در ژانویهٔ ۲۰۰۶ و در جریان مراسم افتتاحیهٔ کوهستان بروکبک، پاپاراتزی‌ها به عنوان انتقام، با تفنگ‌های آب‌پاش به هیث و میشل ویلیامز حمله کردند که این اتفاق باعث شد لجر خانه‌اش در سیدنی را به قیمت ۷ میلیون دلار استرالیایی بفروشد.
رسانه‌ها در مورد دیگری نیز با هیث مشکل داشتند. در جریان مراسم اهدای جوایز سالانهٔ بازیگران (S.A.G)، هنگامی که لجر به همراهی جیک جیلنهال بر روی صحنه رفت تا کلیپی از کوهستان بروکبک را معرفی کند، با خنده، طوری متن معرفی را خواند که بعداً این رفتارش از سوی لس آنجلس تایمز، به نوعی تمسخر همجنس‌گراها تعبیر شد. لجر بعداً اعلام کرد که این رفتارش صرفاً به علت اضطراب موجود در صحنه بوده، چون تنها چند دقیقه قبل از مراسم به او اعلام کرده بودند که او باید جوایز را اهدا کند و خطاب به روزنامه گفته بود: «من متاسفم و به‌خاطر مضطرب بودنم عذرخواهی می‌کنم!»
لجر یک بار دیگر زمانی از سوی خبرگزاری‌ها مورد سرزنش قرار گرفت که در مصاحبه‌ای گفته بود که کوهستان بروکبک در ویرجینیای غربی توقیف شده است، در حالی‌که حقیقت این‌طور نبود و فقط یک سینما چنین کاری کرده بود. همچنین او گفته بود که در ویرجینیای غربی تا دههٔ ۸۰، اعدام بدون محاکمه وجود داشته است. بنا بر ادعای مورخان، چنین چیزی صحیح نبوده و آخرین اعدام‌های از این دست در آمریکا به ۱۹۳۱ برمی‌گردند.
از دیدگاه منتقدان > زندگی خصوصی

لجر با میشل ویلیامز، هم‌بازی‌اش در فیلم کوهستان بروکبک، در رابطه بود. دختر آن‌ها به نام ماتیلدا رز در روز ۲۸ اکتبر ۲۰۰۵ به دنیا آمد و جیک جیلنهال و باسی فیلیپ، پدرخوانده و مادرخواندهٔ ماتیلدا شدند.
در اوت ۲۰۰۷، هفته‌نامهٔ یو اس ویکلی مدعی شد که هیث و میشل به علت وضعیت کاری پرمشغله‌شان از یکدیگر جدا شده‌اند. در آن زمان نه میشل و نه هیث این ادعا را تأیید نکردند. در سپتامبر همان سال، پدر میشل در مصاحبه‌ای با سیدنی تلگراف تأیید کرد که آن دو از هم جدا شده‌اند.
مرگ

براساس گزارش پلیس، ولزین که کمی زودتر از زمان معین قرار ملاقاتش با لجر در ساعت ۳ بعد از ظهر به منزل او رسیده بود با دیدن لجر در آن وضع سریعاً به دوست لجر ماری کیت اولسن تلفن کرده و از او درخواست کمک می‌کند. اولسن که در آن زمان در کالیفرنیا بوده به سرعت نیروهای امنیتی نیویورک را در جریان می‌گذارد و حدود ۱۵ دقیقه بعد ولزین دوباره با اولسن تماس می‌گیرد و اظهار ترس نسبت به مرگ لجر می‌کند. سپس ولزین با پلیس تماس می‌گیرد و می‌گوید: آقای لجر نفس نمی‌کشد. با اصرار اپراتور ۹۱۱، ولزین عملیات احیا را انجام می‌دهد، اما نتیجه‌ای حاصل نمی‌شود. متخصصین پزشکی اورژانس (EMT) هفت دقیقهٔ بعد در ساعت ۳:۳۳ دقیقاً همان زمانی که نیروهای امنیتی توسط ولزین خبردار شده بودند به آپارتمان لجر می‌رسند اما با این حال موفق به احیای دوبارهٔ او نمی‌شوند. در ساعت ۳:۳۶ بعد از ظهر، مرگ قطعی لجر اعلام می‌شود و بدن بی‌جانش از آپارتمان خارج می‌گردد.
پلیس گفته است که با وجود قرص‌هایی که در اتاق هیث پیدا کرده‌اند ولی هیچ نشانهٔ مشخصی که حاکی از خودکشی هیث باشد یافت نشده.
دو هفته پس از مرگ لجر، مرگ او تصادفی، و بر اثر مسمومیت شدید دارویی در نتیجهٔ مصرف هم‌زمان چندین نوع قرص ضداضطراب و مسکن و خواب‌آور اعلام شد. در گزارش مرکز پزشکی نیویورک آمده است که در خون لجر، مقادیری از مسکن‌های اکسی‌کدون (که در اکسیکونتین یافت می‌شود)، هیدروکدون (که در ویسودین یافت می‌شود) و ضداضطراب‌های دیازپام، تمازپام، الپرازولام (که در والیوم، زاناکس و رستوریل وجود دارند) و دوکسیلامین پیدا شده است.»
کارنامه > فیلم

| # | سال | عنوان | نقش | توضیحات | فروش |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱. | ۱۹۹۷ | پنجه‌ها | اُبرون |  | £۱٬۷۷۸٬۳۹۱ |
| ۲. | ۱۹۹۷ | سنگ‌سیاه | توبی |  | دلار استرالیا$۱٬۱۰۰٬۰۰۰ |
| ۳. |  ۱۹۹۹  | ۱۰ چیز درباره تو که ازشان متنفرم  | پاتریک ورونا |  | $۳۸٬۱۷۶٬۱۰۸ |
| ۴. |  ۱۹۹۹  | دو دست | جیمی | نامزد بهترین بازیگر نقش اول مرد AFI |  |
| ۵. |  ۲۰۰۰  | میهن‌پرست | گابریل مارتین |  | $۱۱۳٬۳۳۰٬۳۴۲ |
| ۶. |  ۲۰۰۱  | مهمانی هیولا | سانی گروتوسکی |  | $۳۱٬۲۵۲٬۹۶۴ |
| ۷. |  ۲۰۰۱  | داستان یک شوالیه | سر ویلیام تاچر/ سر الریش فون لیختن‌اشتاین جلدرلند |  | $۵۶٬۰۸۳٬۹۶۶ |
| ۸. |  ۲۰۰۲  | چهار پر | هری فیورشام |  | $۱۸٬۳۰۶٬۱۶۶ |
| ۹. |  ۲۰۰۳  | فرمان | الکس برنیر |  | $۷٬۶۵۹٬۷۴۷ |
| ۱۰. |  ۲۰۰۳  | ند کلی | ند کلی | نامزد بهترین بازیگر نقش اول مرد AFI | $۷۴٬۸۶۴ |
| ۱۱. |  ۲۰۰۵  | کازانووا | جاکومو کازانووا |  | $۱۱٬۲۹۴٬۸۳۲ |
| ۱۲. |  ۲۰۰۵  | کوهستان بروکبک | انیس دل مار | نامزد اسکار (بهترین بازیگر نقش اول مرد) نامزد گلدن گلوب (بهترین بازیگر نقش اول مرد - درام) نامزد بفتا (بهترین بازیگر نقش اول مرد) نامزد SAG (بهترین بازیگر مرد، بهترین گروه بازیگران) نامزد جایزهٔ AFI برای بهترین بازیگر مرد نقش اول | $۸۳٬۰۲۵٬۸۵۳ |
| ۱۳. |  ۲۰۰۵  | برادران گریم | یاکوب گریم |  | $۳۷٬۸۹۹٬۶۳۸ |
| ۱۴. |  ۲۰۰۵  | لردهای داگ‌تاون | اسکیپ انگبلوم |  | $۱۱٬۰۰۸٬۴۳۲ |
| ۱۵. |  ۲۰۰۶  | آب‌نبات | دن | نامزد جایزه اکتا (بهترین بازیگر نقش اول مرد) نامزد Inside Film Awards (بهترین بازیگر مرد) نامزد Film Critics Circle of Australia (بهترین بازیگر مرد) | $۴۴٬۷۲۰ |
| ۱۶. |  ۲۰۰۷  | من آنجا نیستم | باب دیلن |  | $۳٬۴۳۶٬۳۰۱ |
| ۱۷. |  ۲۰۰۷  | سگ چشم سیاه | شخصیت بی‌نام | فیلم کوتاهی به کارگردانی و با حضور هیث، بر اساس آهنگی از نیک دریک. |  |
| ۱۸. |  ۲۰۰۸  | شوالیهٔ تاریکی | جوکر | برنده چندین جایزهٔ مختلف از جمله جایزه گلدن گلوب برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد و اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد | $۱٬۰۰۵٬۰۰۰٬۰۰۰ |
| ۱۹. |  ۲۰۰۹  | دکتر پارناسوس، مردی که به شیطان رو دست زد | تونی | هیث در جریان فیلم‌برداری این فیلم درگذشت. |  |
:
جوایز

اسکار
۲۰۰۸ - بهترین بازیگر نقش مکمل مرد - شوالیه تاریکی (برنده)
۲۰۰۶ - بهترین بازیگر نقش اول مرد، کوهستان بروکبک (نامزد)
جایزه اکتا
۱۹۹۹ - بهترین بازیگر نقش اول مرد، دو دست (نامزد)
۲۰۰۳ - بهترین بازیگر نقش اول مرد، ند کلی (نامزد)
۲۰۰۶ - بهترین بازیگر نقش اول مرد، آب‌نبات (نامزد)
بفتا
۲۰۰۶ - بهترین بازیگر نقش اول مرد، کوهستان بروکبک (نامزد)
۲۰۰۹ - بهترین بازیگر نقش مکمل مرد، شوالیه تاریکی (برنده)
جوایز گلدن گلوب
۲۰۰۹ - بهترین بازیگر نقش مکمل مرد - شوالیه تاریکی (برنده)
۲۰۰۶ - بهترین بازیگر نقش اول مرد - کوهستان بروکبک (نامزد)
جایزه ایندیپندنت اسپیریت
۲۰۰۸ - جایزهٔ ویژهٔ رابرت آلتمن، من آنجا نیستم (برنده)
۲۰۰۶ - بهترین بازیگر نقش اول مرد، کوهستان بروکبک (نامزد)
جوایز سینمایی ام تی وی
۲۰۰۶ - بهترین بوسهٔ سال، کوهستان بروکبک (برنده) *به همراهی جیک جیلنهال
۲۰۰۲ - بهترین بوسهٔ سال، داستان یک شوالیه (نامزد) *به همراهی شانین سوسامون
۲۰۰۲ - بهترین صحنهٔ موزیکال، داستان یک شوالیه (نامزد) *به همراهی شانین سوسامون
۲۰۰۰ - بهترین صحنهٔ موزیکال، ۱۰ چیز درباره تو که ازشان متنفرم (نامزد)
جایزه انجمن بازیگران فیلم
۲۰۰۶ - بهترین گروه بازیگران، کوهستان بروکبک (نامزد)
۲۰۰۶ - بهترین بازیگر نقش اول مرد، کوهستان بروکبک (نامزد)
۲۰۰۸ - بهترین بازیگر نقش مکمل مرد، شوالیه تاریکی (برنده)
دیوارنگاره ای از شخصیت جوکر در شهر ملبورن که هیث لجر آن نقش را بازی کرده بود.
لجر در جشنواره بین‌المللی فیلم برلین در سال ۲۰۰۶
دست به نقد

| دست به نقد | دست به نقد |
| --- | --- |
نام‌های دیگر: دست به نقد
ژانر: کمدی
سازنده: شهاب عباسی
نویسنده: شهاب عباسی حمزه صالحی کیوان ملک مطیعی شاهرخ باقری نژاد شیما محمد بیگی پیمان جزینی رضا شریف نژاد میثم رستگاری مصطفی زندی محمد جواد حسینی حسین نادری مجید شتی آرمین جمالی
کارگردان: شهاب عباسی سیاوش مفیدی
بازیگران: سیاوش مفیدی شهاب عباسی وحید مهین دوست مرتضی رستمی حامد تهرانی علوی  یزدان فتوحی  کیوان ملک مطیعی میثم رستگاری افشین قدیمی منصور غنی جاهد مهیار بریمانی فرشته ترابی مژگان رستمی تورج وثوقی یوسف صیادی حسین رفیعی
آهنگ پایان: شهاب عباسی
آهنگسازان: حامد تهرانی علوی   محمد احمدی
کشور سازنده: ایران
زبان اصلی: فارسی
شمار قسمت‌ها: ۹۰
تولید: تولید
تهیه‌کنندهٔ اجرایی: شهاب عباسی
تهیه‌کننده: شهاب عباسی
مکان تولید: تهران
فیلم‌برداری: حمید شریعتی میثم مظلومی هادی لشکری
تدوین‌گران: احسان فانیان   سحر رائض
مدت: ۲۵ دقیقه
تولیدکننده: شبکه نسیم
توزیع‌کننده: شبکه نسیم
پخش: پخش
نخستین نمایش: ۲۷ تیر ۱۳۹۴
انتشار: انتشار
پس از: شکرآباد
دست به نقد یک مجموعه کمدی آیتمی به کارگردانی شهاب عباسی است. این مجموعه در ۹۰ قسمت ۲۵ دقیقه‌ای، هرشب ساعت ۲۲:۰۰ از شبکه نسیم پخش می‌شد. این مجموعه از عید سعید فطر سال ۱۳۹۴ آغاز به پخش کرد.
ایمپاستو

طبیعت بی جان: گلدان با رزهای صورتی، یک نقاشی رنگ روغن اثر ون گوگ در سال ۱۸۹۰ است که از تکنیک ایمپاستو استفاده زیادی کرده است.
ایمپاستو نوعی تکنیک نقاشی که در آن رنگ را برای خلق اثر هنری به صورت خیلی سنگین و ضخیم بر روی بوم قرار می‌دهند. در این سبک معمولاً ضربات قلم مو و کاردک به وضوح قابل مشاهده می‌باشد. یکی دیگر از خصوصیات این سبک این است که در بسیاری از مواقع رنگ را بر روی بوم و در لحظه رنگ‌گذاری با هم ترکیب می‌کنند و به رنگ مورد نظر در کار می‌رسند. در بسیاری از مواقع بعد از خشک شدن نقاشی، رنگ کار شده حالت بافت‌دار پیدا می‌کند و برجستگی خاصی در نقاشی قابل ملاحظه است. به طوری که به نظر می‌آید نقاشی در حال خارج شدن از بوم خود می‌باشد.
ریشه‌ها

کلمه ایمپاستو در اصل ایتالیایی است. که در آن به معنای «خمیر» یا «مخلوط» است؛ مربوط به فعل impastare، «خمیر کردن» یا «چسباندن» است. استفاده ایتالیایی از ایمپاستو شامل هر دو روش نقاشی و ایمپاستو (سفالگری) است. طبق فرهنگ لغت کالج دنیای جدید وبستر، اسم ریشه impasto pasta است، که معنای اصلی آن در ایتالیایی «خمیر» است.
رسانه‌ها

رنگ روغن به دلیل قوام غلیظ و زمان خشک شدن آهسته، ماده ای سنتی برای نقاشی ایمپاستو است. با افزودن ژل‌های اکریلیک سنگین می‌توان از رنگ اکریلیک برای ایمپاستو نیز استفاده کرد. این روش تقریباً یک روش مخصوص به رنگ روغن است و با متریال‌هایی مانند آبرنگ یا تمپرا قابل اجرا نیست. تکنیک ایمپاستو به شکل بسیار محدود در تکنیک پاستل نیز کاربرد دارد. و می‌توان با آن اثرات محدود و کوچکی را ایجاد کرد. اما به هیچ وجه کارکرد رنگ روغن را در این تکنیک نخواهد داشت.
اهداف

به‌طور کلی تکنیک ایمپاستو چندین هدف را دنبال می‌کند، اولین بحث در تکنیک ایمپاستو موضوع نور می‌باشد. در این تکنیک نور به شکل خاصی بازتاب و نمایش داده می‌شود. تکنیک ایمپاستو به هنرمند امکان بیشتری در بازی با نور و کنترل آن می‌دهد. دومین مورد این که بیان نقاشی را قوی تر و مستقیم تر می‌کند و به بیننده این توان را می‌دهد که اثر هنری را ساده‌تر درک کند. به بیان دیگر اثر نقاشی برای مخاطب قابل فهم تر و تأثیر گذار تر می‌شود. همین‌طور در این سبک از نقاشی جای دست هنرمند در کار به وضوح و به خوبی قابل مشاهده است. سوم تکنیک ایمپاستو می‌تواند به نقاشی حالت سه بعدی داده و حسی شبیه به مجسمه به اثر هنری القا نماید. (این مورد تقریباً در تمام نقاشی‌های سبک حجم برجسته صادق می‌باشد). اگر بخواهیم به سابقه و ریشه این سبک برگردیم می‌توان گفت که این روش در ابتدا توسط تیسین، رامبراند و ورمیر برای نشان دادن برجستگی‌های جواهرات یا البسه مورد استفاده قرار گرفت. البته روشی که توسط این اساتید دنبال می‌شد بسیار ظریف و با جزییات بیشتر نسبت
به سبک امروزی می‌باشد.
مدت‌ها بعد، امپرسیونیست‌های فرانسوی قطعاتی را ایجاد کردند که تمام بوم‌ها را با بافت‌های غنی از ایمپاستو می‌پوشاند. ونسان ون گوگ اغلب از آن برای زیبایی‌شناسی و بیان استفاده می‌کرد. اکسپرسیونیست‌های انتزاعی مانند هانس هافمن و ویلیام د کونینگ نیز در نقاشی‌های خود از این تکنیک استفاده می‌کردند. اما در دوره معاصر تر نیز نقاش مشهور انگلیسی آلمانی، فرانک هلموت از این روش در نقاشی‌های خود استفاده می‌کند. استفاده این نقاش از این سبک به حدی است که آثارش تقریباً حالت سه بعدی به خود می‌گیرند.
هنرمندان

بسیاری از هنرمندان از تکنیک ایمپاستو استفاده کرده‌اند. برخی از برجسته‌ترین آنها از جمله: رامبراند ون راین، دیگو ولاسکز، وینسنت ون گوگ، جکسون پولاک و ویلم دی کونینگ.
نمونه آثار

نمونه‌های منتخبی از نقاشی‌هایی که از تکنیک ایمپاستو استفاده می‌کنند
شب پر ستاره اثر ون گوگ (۱۸۸۹). تکنیک ایمپاستو و ساختار خط به بینندگانش این حس را می‌دهد که آسمان در حال حرکت است.
کرگ‌ها و شکاف‌ها اثر جین فرانک (۱۹۶۰). مانند بسیاری از آثار اکسپرسیونیستی انتزاعی (و همچنین بسیاری از به اصطلاح نقاشی‌های اکشن)، ایمپاستو یک ویژگی برجسته است.
خود پرتره اثر رامبرانت (۱۶۶۰). استفاده او از ایمپاستو مطمئناً از تیتین الهام گرفته شده است و افزودن ایمپاستو روش جدیدی از توهم را در کار هنرمند نشان می‌دهد.
کوه تائوس، خانه دنباله‌دار اثر کوردلیا ویلسون (۱۹۲۰). منظره‌ای که کاملاً با تکنیک ایمپاستو جسورانه اجرا شده است.
ناصر صادق

تصویری به جا مانده از ناصر صادق
ناصر صادق، عضو کادر مرکزی سازمان مجاهدین خلق و از اولین اعضاء این سازمان بود که به اتهام «فعالیت بر ضد امنیت کشور» در دادگاه نظامی شاه به اعدام محکوم شد و در ۳۰ فروردین ۱۳۵۱ در مقابل جوخه آتش تیرباران شد.
زندگی و مبارزه

ناصر صادق در سال ۱۳۲۳ در خانواده‌ای مذهبی در تهران متولد شد. پدرش از اعضای هیئت امنای مسجد هدایت و از دوستان سید محمود طالقانی و مهدی بازرگان بود. دورهٔ متوسطه را در دبیرستان مروی گذراند و از همان‌جا فعالیت‌های مذهبی و سیاسی خود را آغاز کرد؛ و ضمن شرکت در جلسات سید محمود طالقانی در مسجد هدایت انجمنی به نام دین و دانش در دبیرستان ایجاد کرد. در سال ۱۳۴۲ در رشتهٔ مکانیک دانشکده فنی دانشگاه تهران پذیرفته شد و در حین تحصیل به فعالیت‌های گذشتهٔ خود ادامه داد. در مهر ماه ۱۳۴۴ با محمد حنیف‌نژاد آشنا شد و از این طریق به سازمان مجاهدین خلق راه یافت و از نخستین اعضای این تشکیلات بود. در سال ۱۳۴۶ پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه، برای خدمت وظیفه به شیراز رفت و در طی سکونت در آنجا مسئولیت شاخهٔ شیراز سازمان را عهده‌دار شد. در سال ۱۳۴۸ پس از پایان سربازی به تهران بازگشت. وی به همراه محمد بازرگانی مسئولیت گروه تدارکات (واردات اسلحه به سازمان) را برعهده گرفتند. در بهار سال ۱۳۵۰ از طریق ارتباط با یکی از عوامل نفوذی ساواک به نام شاهمراد دلفانی مقداری اسلحه به‌طور قاچاق تهیه کرد، که سبب شد تیم‌های تعقیب و مراقبت ساواک موفق به کشف خانه‌های تیمی سازمان شده و ضربهٔ شهریور ۵۰ وارد آید.
ناصر صادق در ۱ شهریور ماه ۱۳۵۰ دستگیر، و در دادگاه نظامی حکومت پهلوی به اعدام محکوم شد.
دفاعیات

ناصر صادق در دادگاه دفاعیه‌ای مفصل ارائه داد که شامل اهداف سازمان، دلایل مبارزه با امپریالیسم و چشم‌انداز دستیابی به جامعهٔ بی‌طبقهٔ توحیدی می‌شد. او در دفاعیات خود در دادگاه از روح‌الله خمینی به‌عنوان رهبر ملی و مذهبی یاد کرد.
اعدام

ناصر صادق در ۳۰ فروردین ۱۳۵۱ به همراه علی باکری، علی میهن دوست و محمد بازرگانی تیرباران شدند. محل دفن وی در قطعه ۳۳ بهشت زهرا در تهران است.
برای مطالعهٔ بیشتر

کلائی، علی. «سحرگاه خونین، ۴۰ سال پیش». گویا.
حق‌شناس، تراب (۱۱ شهریور ۱۳۹۱). «برگی از تاریخ: انعکاس مبارزات سازمان مجاهدین از ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۵ در نشریه باختر امروز». پژواک ایران.
«متن دفاعیه مجاهد شهید ناصر صادق». کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی.[پیوند مرده]
«شکست‌های گروه منافقین از آغاز تا کنون». بوتیا نیوز.
«سازمان مجاهدین خلق پیدایی تا فرجام(۱۳۸۴-۱۳۴۴)» (PDF). موسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی. صص. ۲۲۲۸. بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۲۴ مارس ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۱۷ مه ۲۰۲۱.
| ن ب وسازمان مجاهدین خلق ایران | ن ب وسازمان مجاهدین خلق ایران |
| --- | --- |
رهبران فعلی: مسعود رجوی •  مریم رجوی •  زهرا مریخی
بنیانگذاران:  محمد حنیف‌نژاد  •  سعید محسن  •  علی‌اصغر بدیع‌زادگان 
سازمان‌های مرتبط:  شورای ملی مقاومت ایران •  ارتش آزادیبخش ملی ایران  •  انجمن نجات  •  سازمان حزب‌الله  •  گروه فریاد خلق 
سازمان‌های منشعب: سازمان پیکار در راه آزادی طبقه کارگر  •  نبرد برای رهایی طبقه كارگر  •  مبارزه در راه آرمان طبقه كارگر  •  گروه مهدویون
مقرها:  مقرهای پیشین: (قرارگاه اشرف  •  قرارگاه لیبرتی)  مقر کنونی: کمپ تیرانا 
اعضای شاخص:  قبل از انقلاب : تقی شهرام  سعید محسن  احمد رضایی  عبدالرضا نیک‌بین رودسری  لطف‌الله میثمی  محمد حنیف‌نژاد  ناصر صادق  اشرف ربیعی  حسن آلادپوش  محبوبه متحدین  بهرام آرام  علی‌اصغر بدیع‌زادگان  علی باکری  وحید افراخته  مجید شریف واقفی  محمد محمدی گرگانی  مهدی رضایی  رضا رضایی بعد از انقلاب : علی زرکش  مسعود کشمیری  زهره عطریانفر  کاظم افجه‌ای  محمدرضا کلاهی  مهدی ابریشم‌چی  سعید شاهسوندی   موسی خیابانی  آذر رضایی 
عملیات‌های نظامی: جنگ ایران و عراق •  خیزش شعبانیه •  عملیات آفتاب •  عملیات مرصاد •  عملیات چلچراغ
بمب‌گذاری‌ها: انفجار در دفتر نخست‌وزیری جمهوری اسلامی ایران •  بمب‌گذاری در دفتر حزب جمهوری اسلامی •  بمب‌گذاری نمازجمعه تهران ۱۳۶۳
ترورهای سرشناس:  (بمب‌گذاری در دفتر حزب جمهوری اسلامی  قربانیان شاخص:( سید محمد بهشتی  حسن عباس‌پور  موسی کلانتری  محمود قندی  محمدعلی فیاض‌بخش  رحمان استکی  محمد منتظری  علی درخشان  محمدصادق اسلامی  غلامحسین حقانی  عبدالحمید دیالمه  رضا پاک‌نژاد  حسن عضدی  سید فخرالدین رحیمی) (انفجار دفتر نخست‌وزیری  محمدعلی رجایی  محمدجواد باهنر  هوشنگ وحید دستجردی)  لوئیس هاوکینز  پل شفر  مجید شریف واقفی  مهدی رجب بیگی  محمد کچوئی  سید حسن آیت  یوسف مرحبا  میر اسدالله مدنی  سید عبدالکریم هاشمی‌نژاد  سید عبدالحسین دستغیب  محمد صدوقی  عطاءالله اشرفی اصفهانی  اسدالله لاجوردی  علی صیاد شیرازی ناموفق: ( عباس واعظ طبسی  شاپور مرحبا  سید احمد خمینی  صادق احسانبخش) 
مقالات مرتبط:  روزنامه مجاهد  اعدام زندانیان سیاسی (تابستان ۱۳۶۷)  تظاهرات ۳۰ خرداد ۱۳۶۰  خودسوزی اعضای مجاهدین خلق  فیلم ناتمامی برای دخترم سمیه
مربیگری

مربیگری (به انگلیسی: Coaching) گونه‌ای از رشد و پیشرفت است که در آن فردی به نام کوچ، شخص مراجع را برای دستیابی به اهداف حرفه‌ای یا شخصی‌اش، همراهی و هدایت و حمایت می‌کند. به عبارت دیگر مربیگری یک فرآیند است که مُراجع را قادر می‌سازد پایبندی به اهداف خود را تقویت کند، تا در نتیجه منجر به بهبود شرایط شود. مربیگری فرایندی گفتگو محور است که در آن تمام پتانسیل‌های مراجعه‌کننده کشف شده و با ایجاد مسئولیت پذیری در مراجع باعث یادگیری و تغییر رفتاری او خواهد شد. یک کوچ با پرسیدن سوالات درست به شما کمک می‌کند تا جواب مناسب خودتان را پیدا کنید.
در طی سالهای  گذشته مربیگری جایگاه ویژه ­ای در کشور ما به خود اختصاص داده است و تبدیل به موضوع جذابی برای افراد در حرفه­ های مختلف شده است. برای آشنایی بهتر با مربیگری بهتر است در ابتدا به تاریخچه­ آن نگاهی بیاندازیم. اولین استفاده ­ای که از واژه­ ی “کوچ” صورت گرفته است به سال ۱۸۳۰ و دانشگاه آکسفورد برمی­ گردد. در آن زمان کوچ به معلم خصوصی گفته می­ شد که دانشجویی را در طی فرآیند امتحان همراهی می­ کرد. بعد از آن، در سال ۱۸۶۰، واژه ­ی کوچ در ورزش نیز جایگاه پیدا کرد.
«مربیگری همراهی کردن مُراجع در یک فرآیند متفکرانه و خلاقانه است که به او کمک می­ کند پتانسیل­ های فردی و شغلی خود را به بهترین نحو ارتقاء بخشد.”
آنچه از این تعریف برمی­ آید این است که مربیگری تلاشی است برای کمک به افراد برای ایجاد کردن تغییراتی که مایلند در زندگی­ شان بدهند، و کمک به آنها برای حرکت در مسیر مطلوب و مورد علاقه­ شان. در واقع، مربیگری به افراد کمک می ­کند توانایی­ های بالقوه­ خود را بالفعل کنند و از این طریق عملکردشان را در زندگی فردی، اجتماعی و شغلی بهبود بخشند. در مربیگری عقیده بر این است که افراد به صورت درونی جواب مشکلاتشان را می­ دانند، ولی برای دست یافتن به آن نیاز به کمک دارند. بنابراین، کوچ چیزی به مراجع یاد نمی­ دهد بلکه به او در فرآیند یادگیری کمک می­ کند..
یک مربی در زمینه‌های مختلف، برای افراد، در جایگاه‌های متفاوت می‌تواند مفید و مؤثر باشد. در یکی از شاخص‌ترین دسته‌بندی‌های مربیگری می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
مربیگری کسب‌وکار (به انگلیسی: Business Coaching)
مربیگری اجرایی (به انگلیسی: Executive Coaching)
مربیگری عملکرد (به انگلیسی: Performance Coaching)
مربیگری مهارت (به انگلیسی: Skills Coaching)
مربیگری فردی (به انگلیسی: Personal Coaching)
مربیگری زندگی (به انگلیسی: Life coaching)
مربیگری مالی (Financial Coaching)
کوچ

کوچ (به انگلیسی: Coach)، معلم، روانشناس یا مشاور نیست، او برای مسائل و مشکلات افراد راهکاری ارائه نمی‌کند، کسی را نیز نصیحت نمی‌کند. وی کمک می‌کند تا افراد خودشان، برای رسیدن به آگاهی و رسیدن به پاسخ‌ها حرکت کنند و پیچیدگی‌های ذهنی خود را رها کرده و به شفافیت برسند. افراد به کمک کوچ به آگاهی‌هایی در مورد خودشان و اهدافشان دست می‌یابند.
پیدایش واژه مربی (Coach)

پیدایش واژه مربی (به انگلیسی: Coach) مربوط به قرن پانزدهم میلادی و روستایی به نام Kocs در شمال غربی مجارستان می‌‌باشد . این روستا بخاطر نوآوری‌هایی که در آن زمان داشت بسیار معروف بود. امرار معاش اهالی روستا با چرخ‌هایی ابتدایی بود اما این چرخ‌ها در اوایل قرن شانزدهم توسعه یافته و به صورت گردونه‌هایی مجلل برای حمل‌ونقل مردم استفاده می‌شد. این وسیله بعدها در اروپا به محبوبیت بالایی رسید و با نام مربی (Coach) شناخته می‌شد.
اولین استفاده‌ای که از واژه مربی (Coach) صورت گرفته است به سال ۱۸۳۰ و دانشگاه آکسفورد برمی‌گردد. در آن زمان مربی (Coach)به معلم خصوصی گفته می‌شد که دانشجویی را در طی فرآیند امتحان همراهی می‌کرد . بعد از آن، در سال  ۱۸۶۰ ، واژهٔ مربی در ورزش نیز جایگاه پیدا کرد.
کمتر از ۵۰ سال بعد با ورود مربیگری به عنوان یک روش مدیریت و رهبری زندگی و کسب‌وکار، توانست محبوبیت زیادی کسب کند و امروزه به یکی از سریعترین‌های حوزه صنعت از نظر رشد در ۱۰ سال گذشته تبدیل شده است.
وایلد فلاور بر اهمیت چندین جریان مهم تأکید کرده که تأثیرات مناسب و نامناسبی بر کوچها داشته اند یکی از این جریانها جنبش پتانسیل انسانی است.
مربیگری کسب‌وکار

مربیگری کسب‌وکار (به انگلیسی: Business Coaching) به معنی نوعی از رهبری کسب‌وکار است که با هدایتگری و آموزش دادن کارمندان متفاوت است. روند کار به این صورت است که یک فرد به عنوان مربی در سازمان حضور پیدا می‌کند و به‌ صورت متفاوتی کسب‌وکار و همچنین تک تک اعضای آن را مورد بررسی قرار می‌دهد.
اهداف و چشم‌ انداز کسب‌وکار را مشخص می‌کند و با مهارت‌های ارتباطی و فنون مربیگری، کارمندان را ترغیب به تحقق اهداف سازمان به وسیله خودشان می‌کند.
مخاطبان مربیگری کسب‌وکار عموماً کارآفرینان و صاحبان کسب‌وکارهایی هستند که فارغ از وسعت کسب‌وکارشان، قصد ایجاد تغییرات بنیادی را دارند.
کاربردها

مربیگری حرفه‌ای، طیف وسیعی از مهارت‌‌های ارتباطی را نظیر بیان اهداف، شنوایی، سؤال کردن، شفاف‌سازی و غیره را شامل می‌شود تا مخاطبین روش‌های مختلفی را برای رسیدن به اهداف خود کشف کنند. این مهارت‌ها در بیشتر انواع مربیگری‌ها استفاده می‌شوند. بسیاری از صنایع سعی می‌کنند این واقعیت را که کارکنان در برابر تغییر دچار یک مقاومت ناخودآگاه می‌ شوند از میان بردارند. اما مربیگری سرمایه انسانی در شرکت‌های صنعتی، به عنوان سبک جدید و خردمندانه‌ای از مدیریت، بیشترین ارزش را به صنعت روانه می‌کند.
لوتا سورد

بازدید مارشال کارل گوستاو امیل مانرهیم از لوتا سورد در ۱۹۲۰
لوتّا سوَرد به معنای شمشیر لوتا یک سازمان شبه نظامی برای کمک‌های داوطلبانه زنان فنلاندی برای حمایت از گارد سفید (فنلاند) بود.
هسته اصلی در ابتدا در سال ۱۹۱۸ تشکیل و در دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ دارای اعضای زیادی شد که در زمینه کارهای اجتماعی داوطلبانه فعالیت می‌کردند. در طول جنگ جهانی دوم، برای جایگزینی مردانی که در ارتش مشغول شده بودند، لوتا سورد بسیج شد و در بیمارستان‌ها، در مواضع هشدار حمله هوایی و سایر وظایف کمکی همکاری نزدیک با ارتش داشت. این زنان به‌جز یک نورافکن ضدهوایی در سال ۱۹۴۴ رسماً غیرمسلح بودند ویرتانن استدلال می‌کند که «پاسخگویی آنها به ملت در انظار عمومی شکلی مردانه و نظامی داشت، اما جنبه خصوصی و زنانه‌ای داشت که شامل ویژگی‌هایی مانند مراقبت، کمک و دوست داشتن بود.» این سازمان پس از جنگ برچیده شد.
نام

این نام از شعری از یوهان لودویگ رونبرگ گرفته شده‌است. بخشی از یک کتاب بزرگ و معروف، داستان‌های فولاد پرچمدار، زنی خیالی به نام لوتا سورد را توصیف می‌کند. طبق شعر، یک سرباز فنلاندی، به جنگ فنلاند رفت و همسرش لوتا را نیز با خود برد. سرباز در جنگ کشته شد، اما همسرش در میدان جنگ باقی ماند و از سربازان مجروح مراقبت می‌کرد. این نام برای اولین بار توسط مارشال مانرهایم در یک سخنرانی در ۱۶ مه ۱۹۱۸ مطرح شد.
پیشینه

در طول جنگ داخلی فنلاند با گارد سفید مرتبط بود. پس از جنگ لوتا سورد به عنوان یک سازمان جداگانه در ۹ سپتامبر ۱۹۲۰ تأسیس شد. اولین سازمان شناخته شده‌ای که از نام لوتا سورد استفاده کرد، واحد ریهی‌مکی بود که در ۱۱ نوامبر ۱۹۱۸ تأسیس شد.
این سازمان در طول دهه ۱۹۲۰ گسترش یافت و شامل ۶۰۰۰۰ عضو در سال ۱۹۳۰ بود. لوتا سورد تا سال ۱۹۴۴ شامل ۲۴۲۰۰۰ داوطلب، و بزرگ‌ترین سازمان کمک داوطلبانه در جهان بود، در حالی که کل جمعیت فنلاند کمتر از چهار میلیون نفر بود.
با الهام از لوتا سورد فنلاندی، سازمانی مشابه در سال ۱۹۲۴ در استکهلم، سوئد تأسیس شد. این سازمان که بعداً نام سازمان دفاع داوطلبانه زنان سوئد را گرفت، با سازمان خواهر فنلاندی خود ارتباط نزدیک داشت.
در طول دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰، فقط شهروندان فنلاندی مسیحی واجد شرایط پیوستن بودند و دو مرجع از افراد قابل اعتماد برای ثبت نام هر زن لازم بود. شرایط اخیر اغلب پس از پایان جنگ زمستان در سال ۱۹۳۹ نادیده گرفته می‌شد. خارجی‌ها می‌توانستند با مجوز ویژه پذیرش شوند. با این حال، اولین اعضای مسلمان و یهودی در سال ۱۹۴۰ و اولین اعضای غیر مذهبی در سال ۱۹۴۱ پذیرفته شدند.