stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
قضایای ناتمامیت گودل
مثال‌هایی از گزاره‌های تصمیم ناپذیر

دو برداشت مختلف از کلمهٔ «تصمیم ناپذیر» وجود دارد. اولین برداشت مربوط به قضایای گودل است، برای قضیه‌ای که نه اثبات‌پذیر است و نه می‌توان آن را رد کرد. دومین برداشت مربوط به نظریهٔ شمارش پذیری است و در مورد مسائل تصمیم‌گیری است، که مجموعه‌های نامتناهی شمارا از پرسش‌هایی هستند که هر کدام جواب بله یا خیر دارند. یک مسئله را تصمیم ناپذیر گویند هر گاه هیچ تابع محاسبه پذیری که بتواند به همهٔ پرسش‌های مجموعهٔ مسئله پاسخ درست دهد، موجود نباشد. ارتباط بین این دو برداشت در این است که اگر یک مسئلهٔ تصمیم، تصمیم ناپذیر باشد، آنگاه هیچ دستگاه صوری جامعی که برای هر پرسش A در مسئله که «جواب A بله‌است» یا «جواب A خیر است»، یافت نمی‌شود.
به خاطر این دو معنای کلمهٔ تصمیم ناپذیر، گاهی کلمهٔ مستقل به جای تصمیم ناپذیر برای برداشت اول به کار می‌رود. استفاده از کلمهٔ مستقل کمی ابهام‌برانگیز است. با این حال برخی از آن برای صرفاً اثبات ناپذیر بودن (چه قابل رد باشد یا نباشد)، استفاده می‌کنند.
کار ترکیبی گودل و پاول کهن (Paul Cohen) پیدا کردن دو نمونه از گزاره‌های تصمیم ناپذیر را نتیجه داد: فرضیهٔ پیوستار که نه اثبات پذیر و نه قابل رد در ZFC است و اصل انتخاب که در ZF (کل ZFC به جز اصل انتخاب) اثبات ناپذیر و رد نشدنی است. گودل در سال ۱۹۴۰ ثابت کرد که هیچ‌کدام از این گزاره‌ها نمی‌توانند در مجموعهٔ نظریهٔ ZFC یا ZF رد شوند. در دههٔ ۱۹۶۰، کهن ثابت کرد که هیچ‌کدام در ZF قابل اثبات نیستند، و فرضیهٔ پیوستار نیز در ZFC‍ قابل اثبات نیست.
در سال ۱۹۳۶، آلن تورینگ ثابت کرد که مسئلهٔ غیر مداوم(halting problem) -این پرسش که یک دستگاه تورینگ در یک برنامه متوقف می‌شود یا نه- تصمیم ناپذیر است. این نتیجه بعداً به قضیهٔ رایس تعمیم یافت.
در سال ۱۹۷۷، نشان داده شد که مسئلهٔ وایت هد در نظریهٔ گروه‌ها تصمیم ناپذیر است.
دستگاه‌ها و ذهن‌ها

برخی نویسندگان مثل J. R. Lucas بر این باورند که قضایای گودل در مورد هوش انسان نیز درست هستند. بیشتر مباحثات در این زمینه است که آیا ذهن بشر هم‌ارز با دستگاه تورینگ، یا تز چرچ-تورینگ یا هر دستگاه متناهی دیگر است یا نه. اگر این گونه باشد و این دستگاه استوار هم باشد، آنگاه قضایای گودل می‌توانند در مورد آن به کار روند.
هیلاری پاتنم پیشنهاد کرد که قضایای گودل در مورد ذهن بشر نمی‌تواند به کار رود، چون اشتباه می‌کند و بنابرین استوار نیست. شاید بتوان آن را در مورد توانایی بشر در علم یا ریاضیات در کل به کار برد. اگر ما بر این باور باشیم که استوار است، آنگاه نمی‌توانیم استواری آن را ثابت کنیم، یا نمی‌توانیم آن را به صورت دستگاه تورینگ نشان دهیم.
پست مدرنیسم و فلسفهٔ اقلیمی

گاهی پژوهش‌هایی در مورد تأیید قضایای گودل از نظرهای مشابه که ورای ریاضیات و منطق هستند، انجام می‌شود. برای مثال، Régis Debray آن را در سیاست به کار برده‌است. تعدادی از مؤلفین مانند Torkel Franzen, Alan Sokalو Jean Bricmont, Ophelia Benson وJeremy Stangroom با این گونه بسط دادن این قضایا مخالفند.
نظریه‌های همه چیز در فیزیک

Stanley Jaki، و بعدها به دنبال استیون هاوکینگ و دیگران، بر این باورند که از قضیهٔ گودل می‌توان نتیجه گرفت که حتی پیچیده‌ترین فرمول‌های فیزیک، ناکامل هستند. بنابرین نظریه‌ای نهایی که بتوان آن را به عنوان تعدادی متناهی اصل فرموله کرد، یافت نمی‌شود.
سزار لوییس منوتی

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 منوتی به همراه جام تیم قهرمان جام جهانی فوتبال در سال ۱۹۷۸:  منوتی به همراه جام تیم قهرمان جام جهانی فوتبال در سال ۱۹۷۸
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادروز:  ۵ نوامبر ۱۹۳۸
زادگاه:  روساریو، سانتا فه، آرژانتین
تاریخ مرگ:  ۵ مهٔ ۲۰۲۴ (۸۵ سال)
محل مرگ:  بوئنوس آیرس، آرژانتین
پست:  مهاجم (فوتبال)
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۶۰–۱۹۶۳ |  باشگاه فوتبال روساریو سنترال |  ۸۶ |  (47) |
| ۱۹۶۴ |  باشگاه فوتبال راسینگ کلوب آویاندا |  ? |  (?) |
| ۱۹۶۵–۱۹۶۶ |  باشگاه فوتبال بوکا جونیورز |  ۱۸ |  (۶) |
| ۱۹۶۷–۱۹۶۸? |  New York Generals |  ? |   |
| ۱۹۶۸ |  باشگاه فوتبال سانتوس |  ۱ |  (۰) |
| ۱۹۶۹ |  Clube Atlético Juventus |  ? |  (?) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۶۳–۱۹۶۸ |  تیم ملی فوتبال آرژانتین |  11 |  (2) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۱۹۷۰:  باشگاه فوتبال نیولز اولد بویز
۱۹۷۲–۱۹۷۳:  باشگاه فوتبال اتلتیکو هوراکان
۱۹۷۴–۱۹۸۲:  تیم ملی فوتبال آرژانتین
۱۹۸۳–۱۹۸۴:  باشگاه فوتبال بارسلونا
۱۹۸۶–۱۹۸۷:  باشگاه فوتبال بوکا جونیورز
۱۹۸۷–۱۹۸۸:  باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید
۱۹۸۹:  باشگاه فوتبال ریور پلاته
۱۹۹۰–۱۹۹۱:  باشگاه فوتبال پنیارول
۱۹۹۱–۱۹۹۲:  تیم ملی فوتبال مکزیک
۱۹۹۳–۱۹۹۴:  باشگاه فوتبال بوکا جونیورز
۱۹۹۶–۱۹۹۷:  باشگاه اتلتیکو ایندپندینته
۱۹۹۷:  باشگاه فوتبال سمپدوریا
۱۹۹۷–۱۹۹۹:  باشگاه اتلتیکو ایندپندینته
۲۰۰۲:  باشگاه فوتبال روساریو سنترال
۲۰۰۴:  باشگاه اتلتیکو ایندپندینته
۲۰۰۶:  Puebla
۲۰۰۷:  Tecos
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ July 2007. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ July 2007. 
سزار لوییس منوتی (به انگلیسی: César Luis Menotti) (زاده ۵ نوامبر ۱۹۳۸ – درگذشته ۵ مه ۲۰۲۴) بازیکن و مربی فوتبال اهل آرژانتین بود. وی مربی تیم ملی فوتبال آرژانتین در قهرمانی جام جهانی فوتبال ۱۹۷۸ بود.
سزار لوییس منوتی در ۵ مه ۲۰۲۴، در سن ۸۵ سالگی درگذشت.
یواس‌اس گاید (ای‌ام‌سی-۸۳)

| پیشینه> مالک | پیشینه>  |
| --- | --- |
آغاز کار::  ۲۰ سپتامبر ۱۹۴۱
اعزام::  ۱۷ مارس ۱۹۴۲
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
وزن::  195 tons
درازا::  ۹۷ فوت ۱ اینچ (۲۹٫۵۹ متر)
پهنا::  ۲۲ فوت (۶٫۷ متر)
آبخور::  ۹ فوت (۲٫۷ متر)
سرعت::  ۱۰ گره (۱۹ کیلومتر بر ساعت)
یواس‌اس گاید (ای‌ام‌سی-۸۳) (به انگلیسی: USS Guide (AMc-83)) یک کشتی بود که طول آن ۹۷ فوت ۱ اینچ (۲۹٫۵۹ متر) بود. این کشتی  در سال ۱۹۴۱ ساخته شد.
دهستان فشارود

«فشارود» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای روستایی با این نام، فشارود (خمین) را ببینید.
| اطلاعات کلی | اطلاعات کلی |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: خراسان جنوبی
شهرستان: بیرجند
بخش: مرکزی
مرکز دهستان: کندر
جمعیت: ۲۷۲۷نفر
دهستان فشارود، دهستانی در بخش مرکزی شهرستان بیرجند است. مرکز این دهستان روستای کندر است
جمعیت

جمعیت این دهستان، بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵، بالغ بر ۲۷۲۷ نفر می‌باشد.
باقوشخانه

باقوشخانه یا باغ قوشخانه نام یکی از باغ‌های بزرگ و باشکوه سلطنتی در شهر اصفهان بود که در عصر‌های گذشته (به‌ویژه عصر صفوی و دوران سلطنت شاه عباس کبیر) محل نگهداری و پرورش قوش‌ها و بازهای شکاری به‌شمار می‌رفت. قوش‌های شکاری پرورش‌یافته و تعلیم‌دیده در این باغ در جریان مراسم شکار پادشاهان و شاهزادگان صفوی مورد استفاده قرار می‌گرفتند.
موقعیت باغ

این باغ زیبا و وسیع در نزدیکی یکی از دروازه‌های شمالی شهر اصفهان به نام دروازه قوشچی واقع بوده است. در‌حال‌حاضر در حاشیهٔ میدان طوقچی و در ابتدای غربی خیابان لاله بوستانی به نام قوشخانه قرار دارد که در گذشته محل استقرار این باغ زیبا و باشکوه بوده است.
این بنا در حال حاضر در میدان قدس (نام امروزی میدان طوقچی)، خیابان زینبیه (نام امروزی خیابان لاله) واقع است.
وجه تسمیه باغ

وجه تسمیه این مکان به باغ قوشخانه به مناسبت آن است که در این باغ به عنوان یکی از باغ‌های سلطنتی قوش‌ها و بازهای شکاری پادشاهان صفوی پرورش داده شده و بدین پرندگانِ دست‌آموز آموزش‌هایی داده می‌شد که آنان را جهت استفاده در شکار مناسب می‌ساخت. گرچه گزارش‌های مرتبط با قوش‌ها و بازهای شکاری که در این باغ نگهداری می‌شده‌اند، عمدتاً مربوط به دوره شاه عباس اول صفوی است اما گویا قبل از دوران سلطنت او نیز این باغ در اصفهان به همین منظور مورد‌استفاده قرار داشته است.
تاریخچه باغ

گرچه اوج دوران شکوه و عظمت این باغ همانند بسیاری دیگر از بناهای تاریخی اصفهان به عصر صفویه مربوط است امّا برخی قدمت این بنا را به اعصار قبل از صفویه و قرن ۸ هجری قمری مربوط دانسته‌اند. هرچند گروهی نیز با توجه به تزئینات و نحوه معماری مناره مجاور این باغ زمان ساخت آن را مربوط به دوران مغول می‌دانند و به همین اعتبار قدمت باغ را نیز بدان دوران منتسب کرده‌اند.
باغ مذکور در دورهٔ صفویه محلی برای نگهداری پرندگان شکاری و حیوانات مورد علاقهٔ پادشاه به‌شمار می‌آمد امّا بر اساس برخی گزارش‌های تاریخی در دوران قاجار کاربردهای دیگری یافته و از جمله برای بر تن کردن خلعت اعطایی شاهان و حاکمان قاجار و نیز به عنوان مکانی مناسب جهت پذیرایی از میهمانان و سفرای خارجی محسوب می‌گردید.
این موارد را از اشاراتی که در منابع مختلف به این باغ شده می‌توان دریافت.
در سیاحتنامه شاردن

ژان شاردن سیاح فرانسوی در سیاحتنامه خود به این باغ اشاره کرده و در این رابطه می‌نویسد
پس از محلهٔ سید احمدیان محلهٔ طوقچی است که در آن هشتاد باب خانه و چهار بازار قرار دارد. در یکصد و پنجاه قدمی این محله باغ سلطنتی است که آن را قوشخانه می‌گویند و در آن انبوهی از مرغان شکاری نگاهداری می‌شود. جنب آن خانقاهی به نام حاج میرزا خان برای مردم گوشه نشین و تارک دنیا ساخته شده است.
در این نوشته و دیگر منابع مربوط به عصر صفوی به وجود کاروانسراهای مخصوص زوار نیز در اطراف این بنا اشاره شده
در اطراف همین باغ چندین کاروانسراست که یکی از آنها نیمه تمام و مخصوص زوار مشهد بنا شده و مسافران در آن به انتظار کاروان می‌مانند.
در مرآةالبلدان

مؤلف کتاب مرآت البلدان ناصری نیز که در عصر قاجاریه می‌زیسته در مورد وضعیت این باغ در دوره قاجاریه چنین آورده است:
در بیرون دروازهٔ طوقچی اصفهان خیابانی است معروف به چهارباغ که نادراً درختی در آن دیده می‌شود. در وسط این خیابان حوضی قرار دارد که در یک طرف خیابان مقابل این حوض سردر باغ معروفی به نام قوشخانه دیده می‌شود که از چند گاه قبل تا الان حکام دارالسلطنهٔ اصفهان هر وقت از طرف شخص شاه به خلعتی نائل و سرافراز می‌شوند آن خلعت را با تشریفات معمول در باغ قوشخانه زیب پیکر خود می‌سازند.
عاقبت باغ

در ابتدای دورهٔ پهلوی باغ قوشخانه متروک ماند و تنها برای مدتی از میان‌سرای وسیع داخلی آن به عنوان مکانی جهت برگزاری مراسم شبیه خوانی استفاده می‌گردید.
گفته می‌شود که پس از آن و در اوایل باغ قوشخانه به همراه ابنیهٔ موجود در آن در تحت تملک یکی از سران حکومتی پهلوی به نام «مشیرفاطمی» قرار گرفت که وی ضمن ایجاد تغییراتی در بنای یاد شده در جبههٔ میانی باغ نیز بنای کوشک مانند دیگری برای اقامت شخصی خویش احداث نمود.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی ضمن مصادره این باغ تاریخیی به نفع انقلابیون، دیوارهای باغ برداشته شد تا از فضای داخلی آن به منظور احداث پارکی عمومی استفاده شود، امّا دیری نپایید که باغ تاریخی در تملک شهرداری قرار گرفت و از ساختمان قاجاری زیبای واقع در ابتدای باغ، جهت استقرار شهرداری ناحیهٔ هفت اصفهان بهره گرفته شد. در سال‌های بعد و در ادامه مالکیت شهرداری در این مکان که با دخل و تصرفاتی در ماهیت بافت تاریخی آن همراه بود، یکی از مراکز فرهنگی شهرداری اصفهان به نام خانهٔ جوان در آن مستقر شد و کوشک مشیر فاطمی نیز به کتابخانه‌ای عمومی تبدیل گردید.
اگناسین

مکان
| Agnosine | Agnosine |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
Comune di Agnosine: Comune di Agnosine
ناحیه: لمباردی
استان / شهرستان: استان برشا (BS)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۳ کیلومتر مربع (۵ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۶۵ متر (۱۵۲۶ فوت)
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۱٬۸۷۵
 • تراکم: ۱۴۰/کیلومتر مربع (۳۷۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 25071
پیش‌شماره تلفن: 0365
وبگاه: وبگاه رسمی
اگناسین (به ایتالیایی: Agnosine) یک سکونتگاه مسکونی در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده‌است.
خصوصیات

اگناسین ۱۳ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۸۷۵ نفر جمعیت دارد و ۴۶۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جنگ های گوگوریو–تانگ

جنگ های گوگوریو–تانگ (هانگول:고구려-당 전쟁)، (چینی سنتی:高句麗唐戰爭)؛ جنگ‌هایی بود که میان گوگوریو و تانگ از سال ۶۴۵ تا ۶۶۸ میلادی درگرفت.
زمینه > تأسیس دودمان تانگ

امپراتور یانگ در جنگ‌های گوگوریو –سویی شکست بزرگی را متحمل شد، اما نتوانست به خود بیاید و در کاخ خود در یانگژو به فعالیت‌های عجیب و غریب مشغول بود.
در این زمان، در داخل سویی، قدرت ملی قبلاً به دلیل شکست از گوگوریو و ساخت و ساز عظیم مهندسی عمران ویران شده بود و شورشیان در مکان‌های مختلف برخواسته و اشراف محلی نیز دولت‌های مستقلی را تأسیس کردند. علاوه بر این، حتی اشراف گروه «گوانلونگ (關隴集團)» به دودمان سویی پشت کرده و حتی پایه سیاسی خود را از دست دادند.
۶۱۷ میلادی، یوسو لی یان نیز در شورش شرکت کرد. لی یان وارد پایتخت سویی، چانگ‌آن (長安)، و جانشین نوه امپراتور، امپراتور گونگ به عنوان امپراتور شد. علاوه بر این، او خود استاد بزرگ سو شد. در آن زمان، امپراتور یانگ پسر یو وون‌هوجی (宇文化及)·یو وون‌شو (宇文述)، پسر یو وون‌شی‌جی (宇文述) پس از ترور توسط برادرش، لی یون خودش به تخت سلطنت رسید. با نام کشور تانگ (唐)، و پسر دوم خود لی شی‌مین را که به شایستگی های زیادی دست یافته بود، به عنوان پادشاه چین تجلیل کرد.
زمینه > به سلطنت رسیدن امپراتور تای‌زونگ

لی شی‌مین همچنین تمام نیروهای نجیب محلی و شورشیان را که از دودمان تانگ پیروی نمی کردند در مکان های مختلف تحت سلطه خود درآورد و چین را در سال ۶۲۴ میلادی متحد کرد.
پس از آن، با افزایش محبوبیت لی شی‌مین، برادر بزرگترش ولیعهد لی جیانگ‌چنگ(李建成) و کوچکترین برادرش، پادشاه لی وون‌گیل، که از این موضوع مضطرب شده بودند، نقشه ای برای کشتن لی شی‌مین ترتیب دادند و به سرعت وزرا را فراخواندند. از جناح خودشان در میان جناح لی جیانگ‌چنگ، لی یوآن‌جی، وی ژنگ و به جونگ بودند و آنها طرحی برای حذف لی شی‌مین ترتیب دادند. با این حال، لی شی‌مین، که متوجه این موضوع شد، سعی کرد از برادر شوهرش چانگسون ووجی(長孫無忌)، ژنرال های لی جینگ(李靖) و شی‌ شی‌جی(徐世勣) برای استفاده معکوس از آنها استفاده کند.
در ۲ ژوئیه ۶۲۶ میلادی، لی شی‌مین به پدرش، یی یون، اطلاع داد که برادرانش در حال نقشه کشیدن او هستند و یی یون آنها را به قصر در جانگان فراخواند. لحظه ای که آنها وارد دروازه هیونمو کاخ شدند، سربازان لی شی‌مین به آنها کمین کردند و به سمت لی جیانگ‌چنگ و لی یوآن جی تیراندازی کردند و آنها در محل کشته شدند. سه روز بعد، لی یوآن‌جی چاره ای جز این نداشت که لی شی‌مین را به عنوان ولیعهد انتخاب کند و دو ماه بعد از او کناره گیری کرد. بر این اساس، لی سی‌مین در ۴ سپتامبر امپراتور شد و سال بعد، نام دوره به ژنگوان(貞觀) تغییر یافت که تایزونگ، دومین امپراتور دودمان تانگ است. در سال ۶۳۰، پادشاه خاقانات ترک شرقی را تحت سلطه خود درآورد.  بر این اساس، (خیتان)، (مردم های)، (مردم شو) و (سیل‌وی) خود به تانگ تعلق داشتند.
زمینه > وضعیت گوگوریو

در همین حال، در حالی که چین در وضعیت آشفتگی قرار داشت، گوگوریو تلاش کرد تا وضعیت داخلی آشفته از جنگ را اصلاح کند. به ویژه با فرستادن مکرر نمایندگانی به تانگ، نگرش مطلوبی را حفظ کرد و در پی برقراری روابط مسالمت آمیز با دودمان تانگ بود. یونگ‌نیو پادشاه گوگوریو کره‌ای هایی را که در جریان تهاجم امپراتور یانگ از سوئی به گوگوریو دستگیر شده بودند، بازگرداند و از زندانیان گوگوریو بازدید کرد. در سال ۶۲۴ میلادی او به دودمان تانگ ادای احترام کرد و توسط تانگ گوجو لقب پادشاه گوگوریو، دوک استان لیائودونگ در ایالت سانگژو را به او داد. پادشاه یونگ‌نیو نقشه ای از بونگ‌یوک به تانگ ارائه کرد و آن را به عنوان یک ارباب فئودال پذیرفت.
با این حال، پس از اینکه لی شی‌مین به عنوان پادشاه تای‌زونگ به تخت نشست، تانگ اقدامات خصمانه آشکاری را علیه گوگوریو انجام داد و در سال ۶۳۱ میلادی، تانگ گیونگ‌گیونگ(京觀) را که برای بزرگداشت جانشینی گوگوریو ساخته شده بود، خراب کرد. در همان سال، پادشاه یونگ‌نیو ساخت دیوار چونری را آغاز کرد که از قلعه بویو در شمال شرقی تا دریا در جنوب شرقی امتداد دارد و نظارت را به یون گه‌سومون سپرد.  یون گه‌سومون یک دیپلمات تندرو بود که منجر به درگیری با اشراف میانه رو شد.
قدرت تانگ قوی تر شد و تویوخون را در سال ۶۳۵ میلادی و گوچانگ گوگ را در سال ۶۴۰ میلادی شکست داد. در نتیجه اکثر نیروهای مخالف دودمان تانگ به جز گوگوریو در شرق حذف شدند.
در سال ۶۴۰ میلادی، پادشاه یونگ‌نیو ولیعهد گو هوانگ‌وون(高桓權) را فرستاد تا او را در گوزی‌جیان تانگ ثبت نام کند. سوابق دقیقی در دست نیست، بنابراین دلیل آن مشخص نیست، اما فرستادن شاهزاده چنین کشوری به کشور دشمن نشان داد که او قصد جنگ با سلسله تانگ را نداشته است. با این حال در سال ۶۴۱ تانگ جین‌دودوک(陳大德)، یک کارمند دولتی که عمدتاً هدایت نظامی را بر عهده داشت، به عنوان فرستاده ای برای جاسوسی از وضعیت گوگوریو فرستاد و روابط بین گوگوریو و تانگ به تدریج متشنج شد.
زمینه > کودتای یون گه‌سومون

در سال ۶۴۲ میلادی با قوی‌تر شدن قدرت یون گه‌سومون، چندین نفر از افراد بزرگ با پادشاه مشورت کردند و سعی کردند یون گه‌سومون را بکشند. یون گه‌سومون که از قبل از این موضوع مطلع بود، سربازان بخش خود را جمع کرد و با ادعای اینکه به دروغ راهپیمایی می کند ضیافتی برگزار کرد وزرا را دعوت کرد و سپس گفته می شود که تعداد کشته‌شدگان در این زمان به ۱۸۰ نفر رسید . او سپس به کاخ رفت پادشاه یونگ‌نیو را کشت و برادرزاده پادشاه، بوجانگ را به عنوان پادشاه جدید منصوب کرد. او پادشاه بوجانگ، بیست و هشتمین و آخرین پادشاه گوگوریو بود.
یون گه‌سومون به مقام تمانگنیجی صعود کرد و کنترل حقوق نظامی و پرسنلی را که قبلاً در اختیار شورای نجیب‌زادگان بود به دست گرفت. علاوه بر این، یون گه‌سومون سیاست خارجی را به سمت یک سیاست تندرو علیه دودمان تانگ هدایت کرد.
زمینه > جاه‌طلبی تانگ

در همین حال شیلا که توسط گوگوریو و بکجه مورد تهاجم قرار گرفته بود، احساس خطر کرد و کیم چونچو را برای درخواست صلح نزد گوگوریو فرستاد، اما یون گه‌سومون نپذیرفت. بر این اساس شیلا فرستاده ای به تانگ فرستاد تا درخواست کند که گوگوریو تحت کنترل باشد و تانگ که سعی در میانجیگری داشت، فرستاده ای به نام سانگ ری‌هیونجانگ به گوگوریو فرستاد تا گوگوریو را تهدید کند. در پاسخ، یون گه‌سومون گفت: "مدت زیادی است که شکاف بین ما و شیلا بیشتر شده است. آخرین باری که سویی به ما حمله کرد، شیلا از این فرصت استفاده کرد و زمین ما را به سرقت برد و تمام شهرهای آن را تصرف کرد. اگر زمین را برنگردانیم، جنگ متوقف نخواهد شد.
پس از دریافت این گزارش، پادشاه تای‌زونگ دوباره جانگ اوم(蔣儼) را برای تهدید او در سال ۶۴۴ میلادی فرستاد، اما یون گه‌سومون این موضوع را رد کرد و او را در غاری زندانی کرد. این بهانه ای برای جنگ فراهم کرد. تایزونگ از تانگ در پاسخ گفت: "لیائودونگ در اصل قلمرو چین است و دودمان سویی چهار بار نیرو جمع کرد اما نتوانست آن را بگیرد. من اکنون متاسفم که انتقام تزو چی را برای چین و برای تحقیر ارتش برای گوگوریو بگیرم. "من فقط سعی می کنم کشور را پاک کنم. همچنین، چهار جهت به شدت آرام شده اند، اما فقط گوگوریو آرام نشده است، بنابراین قصد دارم قبل از اینکه خیلی پیر شوم از این مزیت استفاده کنم."
تای‌زونگ از دودمان تانگ با نصب هیزم و ساخت سیم و جمع آوری غذا نزد ارباب برای جنگ آماده شد. با این حال، بسیاری از وزرا با فتح گوگوریو با مثالی از دودمان سویی مخالفت کردند، اما تایزونگ سرشار از اعتماد به نفس بود و آن را پیش برد.
سرانجام، در اکتبر ۶۴۴ میلادی پادشاه تای‌زونگ تانگ به بهانه انکار سخنان یون گه‌سومون به گوگوریو حمله کرد.
نخستین جنگ گوگوریو تانگ ۶۴۵ میلادی

در ژوئن ۶۴۴ میلادی، تانگ دستور حمله گوگوریو به قلعه یودونگ را صادر کرد و در نوامبر، یک نیروی اعزامی در مقیاس بزرگ متشکل از ۵۰۰٫۰۰۰ نفر در زمین و زمین سازماندهی کرد و حمله را آغاز کرد. در این زمان ارتش تانگ انواع تجهیزات محاصره را بسیج کرد.  امپراتور تای‌زونگ در فوریه سال بعد لوئویانگ را ترک کرد و شخصاً به یک سفر اکتشافی رفت. علاوه بر این، تعداد زیادی از نیروهای خارجی متشکل از گوک‌ترک‌ها و خیتان ها بسیج شدند.
تای‌زونگ ۶۰٫۰۰۰ نیروی زبده را در یوژو جمع کرد و شروع به راهپیمایی در سه جهت به سمت قلعه یودونگ کرد. فرمانده کل، لی شی‌جوک، یک گارد پیشروی نخبه متشکل از ۶۰٫۰۰۰ نفر را رهبری کرد و به سمت هواندو سونگ حرکت کرد. به لی دو‌جونگ دستور داده شد با ۶۰٫۰۰۰ سرباز به شین سونگ حمله کند و جانگ ژوم با ۶۰٫۰۰۰ سرباز به قلعه جونان حمله کند. تای‌زونگ از ۲۰۰٫۰۰۰ سرباز تانگ به دنبال آن رفتند. ۳۶۰٫۰۰۰ سرباز از شش استان به رهبری امپراتور تای‌زونگ دنبال شدند.  علاوه بر این، ژانگ لیانگ با یک نیروی دریایی متشکل از ۱۰۰٫۰۰۰ نفر از جمله نیروی فرود ۴۳٫۰۰۰ نفر و ناوگانی متشکل از ۱٫۰۰۰ کشتی از دنگژو حرکت کرد. تعداد واحد اصلی ۸۰۰٫۰۰۰ دستگاه بود، اما با اختراع گاری های جدید، واحد حمل و نقل از دو برابر واحد اصلی به یک چهارم کاهش یافت. با این حال، تعداد کل واحدهای حمل و نقل ۱ تا ۱٫۰۴ میلیون واحد بود.
جستار های وابسته

محاصره قلعه آنسی
جنگ های گوگوریو–سویی
نبرد سالسو
جنگ بکجه–تانگ
جنگ شیلا–تانگ
نقشه نخستین جنگ گوگوریو تانگ
استیضاح

استیضاح (به انگلیسی: Impeachment)  فرایندی حقوقی سیاسی است که طی آن یک نهاد قانونگذار یا هر دادگاه دیگری که به‌طور قانونی صلاحیت داشته باشد، اتهاماتی را علیه یک مقام مسئول به دلیل سوء رفتار یا اتخاذ تصمیمی غیر صلاح طرح می‌کند و مقام مسئول باید خودش را رفع اتهام کند یا اعمال خود را در دامنه‌ی همان مسئولیت ها شفاف سازی کند. اما در مجلس استیضاح یعنی پرسش رسمی نمایندگان از رئیس جمهور هیئت وزیران یا یک وزیر ، است که پس از ارائه توضیحات ، آن وزیر یا رئیس جمهور باید برای ادامه کارش از مجلس رأی اعتماد بگیرد. در کل استیضاح ممکن است به عنوان یک فرایند منحصر به فرد که شامل عناصر سیاسی و حقوقی است تعریف شود. از سال ۱۹۹۰ تا سال ،۲۰۲۰ دستکم ۲۷۲ استیضاح علیه ۱۳۲ مقام دولتی در ۶۴ کشور در جهان صورت گرفته‌است.
معنای استیضاح

استیضاح یک واژه عربی است و به معنای «درخواست توضیح، طلب وضوح کردن، طلب پیدایی، آشکار کردن و خواستن» است اما در اصطلاح سیاسی به معنای «پرسش رسمی نمایندگان مجلس از رئیس‌جمهور، هیئت وزیران یا یک وزیر» است که پس از ارائهٔ توضیحات آن‌ها باید برای ادامهٔ کارشان از مجلس مجدداً رأی اعتماد بگیرد.
سازوکار استیضاح

طرح استیضاح به خودی خود به مفهوم عزل مقام مورد استیضاح نمی‌باشد بلکه اولین گام در این مسیر تلقی می‌شود و چنانچه در رأی‌گیری پس از توضیحات وی، به او رأی عدم اعتماد داده شود آن مقام برکنار می‌شود.
گذشته و امروز

سابقه تاریخی انجام استیضاح اگرچه به قرون وسطی بازمی‌گردد اما نمونه‌های عینی مشخص آن را می‌توان در عملکرد اوایل قرن نوزدهم نظام سیاسی انگلیس مشاهده کرد. در نظام‌های سیاسی جهان برای جلوگیری از تمرکز قدرت و نیز رعایت جنبه‌های تخصصی اداره امور جامعه، قدرت حکومت به سه شاخه تقنینی، اجرایی و قضایی تقسیم شده‌است.
البته این سه قوه هم در نظام‌های سیاسی پارلمانی و هم در نظام‌های سیاسی ریاستی با یکدیگر در ارتباط بوده و قوانین اساسی کشورها چگونگی روابط آن‌ها با هم و نیز سازوکارهای کنترل آن‌ها به وسیله یکدیگر را در نظر گرفته‌اند که در عین تفکیک قوا نوعی همکاری یا ارتباط بین قوای سه‌گانه نیز از طریق تمهیدات حقوقی و سیاسی ایجاد شده تا در عین تمایز قوا کلیت حاکمیت ملی کشور بروز کند.
در نظام سیاسی پارلمانی که ارتباط بیشتری بین دو قوه مقننه و مجریه وجود دارد مجلس و پارلمان که نمایندگان آن از سوی مردم انتخاب می‌شوند حق دارند کلیه اقدامات و عملکردهای قوه مجریه را زیر نظر بگیرند و از راه طرح سؤال، استیضاح و ایجاد کمیسیون‌های تحقیق یا نهادهای نظارتی چون دیوان محاسبات این قوه را کنترل کنند.
همچنین قوه مقننه حق دارد با صدور رأی عدم اعتماد هیئت وزیران یا یک وزیر را برکنار کند. البته به منظور ایجاد توازن بین دو قوه در نظام پارلمانی، قوه مجریه نیز از طرق مختلف همچون تنظیم و پیشنهاد لوایح قانونی یا حتی انحلال پارلمان، مجلس را کنترل می‌کند.
در نظام سیاسی ریاستی همچون نظام سیاسی آمریکا نیز قانون اساسی ترتیباتی برای استیضاح مقامات ارشد قوه مجریه از جمله رئیس‌جمهور و معاونش توسط کنگره در نظر گرفته‌است که در نهایت نیز می‌تواند به برکناری آن‌ها از قدرت منجر شود.
قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران

در قانون اساسی جمهوری اسلامی نیز سازوکارهایی مشابه نظام سیاسی پارلمانی برای کنترل قوه مجریه مد نظر قرار گرفته‌است. امکان انحلال پارلمان در نظام سیاسی جمهوری اسلامی به شکل روشنی مطرح نشده‌است.
قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران > استیضاح نمایندگان مجلس

طبق قانون اساسی امکان عزل یا استیضاح نماینده مجلس شورای اسلامی توسط رای‌دهندگان وجود ندارد و دوره نمایندگی به‌طور مطلق ۴ سال است. هرچند در پیش‌نویس قانون نظارت بر نمایندگان بندی مختص برکناری نماینده نگارش شده بود اما با تشخیص شورای نگهبان مغایر با قانون اساسی شناخته و حذف شد.
قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران > استیضاح وزیران

قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در فصل ششم با عنوان «قوه مقننه» در مبحث دوم تحت عنوان «اختیارات و صلاحیت مجلس شورای اسلامی» در اصل هشتاد و نهم مسئله استیضاح هیئت وزیران یا یک وزیر را به شرح زیر مورد پذیرش قرار داده‌است. «نمایندگان مجلس شورای اسلامی می‌توانند در مواردی که لازم می‌دانند هیئت وزیران یا هر یک از وزراء را استیضاح کنند، استیضاح وقتی قابل طرح در مجلس است که با امضای حداقل ۱۰ نفر از نمایندگان به مجلس تقدیم شود.
هیئت وزیران یا وزیر مورد استیضاح باید ظرف مدت ۱۰ روز پس از طرح آن در مجلس حاضر شود و به آن پاسخ گوید و از مجلس رأی اعتماد بخواهد. در صورت عدم حضور هیئت وزیران یا وزیر برای پاسخ، نمایندگان مزبور دربارهٔ استیضاح خود توضیحات لازم را می‌دهند و در صورتی که مجلس مقتضی بداند اعلام رأی عدم اعتماد خواهد کرد.
اگر مجلس رأی اعتماد نداد هیئت وزیران یا وزیر مورد استیضاح نمی‌توانند در هیئت وزیرانی که بلافاصله بعد از آن تشکیل می‌شود عضویت پیدا کند.»
قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران > استیضاح رئیس‌جمهور

در صورتی که حداقل یک سوم از نمایندگان مجلس شورای اسلامی رئیس‌جمهور را در مقام اجرای وظایف مدیریت قوة مجریه و اداره امور اجرایی کشور مورد استیضاح قرار دهند، رئیس‌جمهور باید ظرف مدت یک ماه پس از طرح آن در مجلس حاضر شود و در خصوص مسائل مطرح شده توضیحات کافی بدهد. در صورتی که پس از بیانات نمایندگان مخالف و موافق و پاسخ رئیس‌جمهور، اکثریت دو سوم کل نمایندگان به عدم کفایت رئیس‌جمهور رأی دادند مراتب جهت اجرای بند ده اصل یکصد و دهم به اطلاع مقام رهبری می‌رسد.
استیضاح در بریتانیا

در بریتانیا هیچ راه مشخصی برای استیضاح وجود ندارد. بیشتر بستگی دارد چه حزبی در مصدر قدرت است.