فرانسیسکو د الیزا
شمال غربی آرام > نوتکا ساند

در سال ۱۷۸۹، الیزا و چند تن از افسران دیگر، از سوی خوان فرانسیسکو دی لا بودگا ی کوادرا برای خدمت در سان بلاس- ایستگاه دریایی در سواحل غربی مکزیک که بعدها بخشی از اسپانیای جدید شد-انتخاب شدند. بودگا ی کوادرا فرماندهٔ جدید (تازه به سمت رسیده) سان بلاس بود. ادارهٔ نیروی دریایی سان بلاس مسئولیت پشتیبانی و کاوش در سواحل شمال مکزیک، ازجمله آلتا کالیفرنیا و شمال غرب آرام تا جنوب آلاسکا را برعهده داشت. نایب‌السلطنه اسپانیای جدید، خوان ویسنته دو گومس، دومین کنت رویلاگیگدو (Revillagigedo)، ایزا را به فرماندهی یک هیئت اعزامی برای اشغال مجدد مقر اسپانیا در نوتکا ساند واقع در جزیره ونکوور منصوب کرد. این پایگاه مرزی که اسپانیایی‌ها آن را سانتا کروز د نوکا می‌نامیدند، در سال ۱۷۸۹ توسط استبان خوزه مارتینز تأسیس شد و سپس در اکتبر همان سال، پس از «حادثه نوتکا» موسوم به بحران نوتکا که باعث ایجاد یک بحران بین‌المللی میان اسپانیا و بریتانیا شد، متروکه شد.
کارلوس چهارم، پادشاه اسپانیا، فرمان سلطنتی ۱۴ آوریل ۱۷۸۹ را صاد کرد که به موجب آن استقرار در نوتکا ساند باید «با احترام و متانت» صورت گیرد. هم پادشاه، هم نایب‌السلطنه Revillagigedo و هم بودگا ی کوادرا از متروکه شدن پایگاه در نوتکا تا دسامبر ۱۷۸۹، زمانی که مارتینز به سان بلاس رسید، بی‌اطلاع بودند. سفر گروهی الیزا برای تسلی مارتینز در نوتکا به سفری برای اشغال مجدد مقر و ایجاد یک سکونتگاه دائمی تبدیل شد.
الیزا برای فرماندهی کشتی‌های Concepción سن کارلوس و پرنسسا رئال (کشتی بریتانایی سابق با نام پرنسیس رویال) که در سوم آوریل ۱۷۹۰ وارد شدند، به‌سوی نوتکا ساند حرکت کرد. هنگامی که آنها وارد نوتکا ساند شدند، هیچ اروپایی را در آنجا نیافتند. اسپانیایی‌ها به مدت چند سال، ادعاهای اراضی خود نسبت به شمال غرب آرام به همراه نوتکا ساند را داشتند، فرانسیسکو الیزا و سایر فرماندهان اسپانیایی نقش مهمی را در این خصوص ایفا کردند. افزون بر خدمه این سه کشتی، هیئت اعزامی الیزا شامل ۷۶ سرباز از گروهان آزاد داوطلبان کاتالونیا، تحت فرماندهی پروه دالبرنی بودند. این افراد قلعه کوچک و بناهای مختلف ساختند، باغ درست کردند و گروه‌های کاوشگری را سازماندهی کردند. این پایگاه، بر روی یک خلیج کوچک در داخل نوتکا ساند به نام خلیج فرندلی با نام انگلیسی Friendly Cove و نام اسپانیایی Puerto de la Santa Cruz de Nuca ساخته شد. در برخی از نقشه‌های اسپانیایی با نام Cala de Los Amigos نشان داده می‌شود که برگرفته از نام انگلیسی است. قلعهٔ کوچکی که توسط اسپانیایی‌ها ساخته شد، سن میگل نام داشت و در جزیرهٔ کوچکی در ورودی خلیج قرار داشت.
در می ۱۷۹۰، دو گروه کاوش از سوی الیزا اعزام شدند. سالوادور فیدالگو برای بازدید از پایگاه‌های مرزی روسی در آلاسکا به شمال سفر کرد، در حالی که مانوئل کویمپر تنگه خوان دی فوکا را بررسی کرد. خلبانِ کویمپر، گونزالو لوپز د هارو نام داشت. برخی از مکان‌های اصلی که در طول سفر گروهی کویمپر یافت شدند، عبارت از: خلیج نی، بندر اسکویمالت، ورودی ادمیرالتی، تنگه هارو، تنگه روزاریو، و گذرگاه دیپشن.
رابطهٔ میان اسپانیا و بومیان نوتکا پرتنش بود. سال قبل از ورود الیزا، کالیکوم رئیس نوتکا به دست اسپانیایی‌ها کشته شد. به محض اینکه حزب الیزا شروع به ساختن شهرک خود کردند، چندین برخورد خصمانه روی داد. در یک آن، ۵ تن از بومیان نوتکا کشته شدند. با وجود این، الیزا توانست روابط را تا حدودی بهبود بخشد. حد اقل چند تن از بومیان نوتکا با اسپانیایی‌ها دوست شدند و به آنها کمک کردند.
زمستان سال‌های ۱۷۹۰–۱۷۹۱ برای اسپانیایی‌های تحت فرماندهی الیزا سخت گذشت. کمبود غذای تازه منجر به شیوع بیماری اسکوربوت شد. در زمستان آن سال، ۹ نفر جان‌شان را از دست دادند و ۳۲ نفر دیگر به دلیل حال وخیم‌شان برای بهبود به کالیفرنیا ارجاع داده شدند.