stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
نهاوند
صنعت

نهاوند دارای کارخانه‌ها و شرکت‌ها و واحدهای تولیدی است که نیاز عمده شهر و استان و کشور را تأمین می‌کند
۱* کارخانه سیمان
۲* کارخانه روغن نگین
۳* کارخانه آرد
۴* کارخانه مالت (شرکت کاسپین کوهدشت)
۵* کارخانه تولید آسفالت
۶* کارخانه تولید محصولات لبنی نیک نوش
۷* کارخانه تولید شن و ماسه
۸* کارخانه تولید پنیر (شرکت پاکین شیر)
۹* کارخانه تولید نایلون
۱۰* کارخانه قند و شکر
۱۱* کارخانه محصولات لبنی نیکونام (همسایه)
۱۲*کارخانه محصولات لبنی کامشیر
آموزش

نهاوند دارای مراکز آموزشی دولتی و غیردولتی می‌باشد:
دانشگاه
۱*دانشگاه آزاد اسلامی (واحد نهاوند)
۲*دانشکده پیراپزشکی (دولتی/سراسری)
۳*دانشگاه علمی کاربردی
۴*دانشگاه نهاوند (دولتی/سراسری)
۵*دانشگاه فنی و حرفه ای (دختران_پسران)
۶*دانشگاه پیام نور (واحد نهاوند)
*دانشکده علوم دینی:
نهاوند دارای دو مرکز آموزشی علوم دینی (حوزه علمیه) می‌باشد
ساختار شهری

شهرداری
شهرداری نهاوند در سال ۱۳۰۸ خورشیدی فعالیت خود را آغاز نمود شهرداری نهاوند یکی از ادارات استان بود که با تغییر نظام سرپرستی و نظارت آن از انجمن شهر به استانداری در جهت همسویی فعالیت‌های اداره و ارائه خدمات به شهروندان دچار تحولات عمده و اساسی شد
مناطق
نهاوند دارای یک منطقه و بیش از پانزده محله می‌باشد سال ۱۴۰۳ شهرک شهید حیدری بعنوان «ناحیه یک» شهرداری نهاوند انتخاب شد تا خدمات به اهالی این منطقه تسهیل شود
محلات

پای قلعه (قدیمی‌ترین محله نهاوند):
پای قلعه یا پاقلا نام محله ای باستانی در شهر نهاوند است که قدمت آن به دوران ساسانیان می‌رسد. در زمان یزدگرد سوم در این محل تپه ای بنا شده بود که موقعیتی استراتژیک در جنگ نهاوند را به عهده داشت. متأسفانه این قلعه به قصد دستیابی به دفینه‌ها و گنجینه‌های آن و با بهانهٔ اشراف بر منازل مسکونی دیگر، در دوران قاجاریه تخریب شد. اکنون اما در بالادست میدان بازارچه پاقلا به جای قلعه یزدگرد بافتی مسکونی و بسیار فرسوده وجود دارد که با توجه به ب اشراف به بخش بزرگی از شهر، می‌توانست با نظارتی بهتر بدل به جاذبه ای دیدنی شود و ساکنانش را از زندگی در این محل راضی نگه دارد. اما متأسفانه این بخش به حال خود رها شده است. بخشی دیگر ازین قلعه را بازاری قدمت دار و سرپوشیده به خود اختصاص داده. (منبع:خبرگزاری میزان)
سایر محلات شهر نهاوند عبارت اند از :
محله گلشن
محله دوخواهران
محله شیخ منصور
محله دکتر حسابی
محله حسن‌آباد
محله جوادیه
محله شهید آیت الله دستغیب
محله کوی حاجیان
محله شهرک طالقانی
محله گلزرد
محله کوی امام حسین (ع)
محله مهدیه
شهرک شهید حیدری
شهرک امیر کبیر
شهرک امام سجاد (ع)
محله خاقانی
محله (خیابان) حافظ
محله در سرداب
فرهنگ

زنگوله یا زنگله یک مقام موسیقی است. در موسیقی قدیم ایران، زنگوله یکی از دوازده مقام اصلی بوده است. در برخی از متون از این مقام با نام نهاوند هم یاد شده است.
سوغات نهاوند :از جمله سوغات این شهرستان می‌توان به خمیر صنل، کلوا، حلوا گردویی و گز آردی که مختص نهاوند است اشاره کرد، همچنین نقل، گردو، عسل، شیره انگور، ترخینه هم از دیگر سوغاتی‌های معروف نهاوند است.
کتابخانه :
کتابخانه آیت الله نهاوندی (ساختمان ارشاد)
کتابخانه شهید حیدری
کتابخانه امام علی (ع)
کتابخانه امید صبا
کتابخانه شهدا پای قلعه
'
افراد سرشناس

عین‌الله سوری
سعید ابراهیمی
اردشیر خزایی
بنیامین نهاوندی
عزیزالله بیات
پیروز نهاوندی
جنید بغدادی
ناصر حبیبیان
حسن بهرام‌نیا
حشمت‌الله قضایی
محمدباقر خسروی (کارگردان)
زهرا خواجوی
هومن ذکایی
حسین ذوالفقاری
محمد رضایی (کشتی‌گیر، زاده ۱۳۵۷)
مهدی سنایی
علی‌اکبر سیف
ولی‌الله سیف
سیف‌الله غیاثوند
غلامرضا شهبازی
سعید شهروز
فرود ظفری
عبدالباقی نهاوندی
محمدرضا عبدالملکیان
محمد قاسم‌زاده
علی قدوسی
حشمت‌الله کامرانی
محمدتقی کاویانی‌پور
بهاءالدین کهبد
مهدی کیانی (بازیکن فوتبال، زاده ۱۳۶۵)
گروس عبدالملکیان
مرشد چلویی
ابوتراب مظهری
علی‌همت مومی‌وند
حسن نجاریان
احمد نهاوندی
جلال نهاوندی
هوشنگ بازوند
علی یونسی
سعید صدیقی فر (داروساز)
قلعه نهاوند
شهر نهاوند بر گسل جوان زاگرس واقع شده است.
درختان میدان قیصریه نهاوند پیش از آتش‌سوزی
حمام حاج آقا تراب در نهاوند
بام نهاوند (عکس:محسن شهبازی)
مقبره شهدای گمنام (عکس خادم شهدا)
بیمارستان شهید قدوسی
سالن سرپوشیده ۶۰۰۰هزار نفری علیمرادیان
نمایی از پارک ولیعصر (عج) قدیمی‌ترین پارک نهاوند
پارک سردار شهید قاسم سلیمانی (نهاوند)
نمایی از بوستان نواری چهارباغ (نهاوند)
تصویری از دانشگاه آزاد نهاوند
نمایی از شهرداری نهاوند (عکس:صبح نهاوند)
تصویری از شهرک شهید حیدری (عکس:نهاوند آنلاین)
کاسمیرو

کارلوس هنریکه کاسمیرو (به پرتغالی: Carlos Henrique Casimiro) بازیکن فوتبال اهل برزیل است که در پست هافبک دفاعی برای باشگاه منچستر یونایتد در لیگ برتر انگلستان بازی می‌کند.
عملکرد باشگاهی > رئال مادرید

کاسمیرو در ماه دسامبر سال ۲۰۱۳ میلادی از سائو پائولو به رئال مادرید کاستیا پیوست و در طول این مدت در ۱۵ بازی برای رئال مادرید کاستیا به میدان رفت و در ماه آوریل و در بازی رئال مادرید مقابل رئال بتیس برای تیم اصلی نیز بازی کرد. کاسمیرو به صورت قرضی به رئال مادرید رفته بود اما در تابستان ۲۰۱۴ با قراردادی دائمی به رئال مادرید پیوست. کاسمیرو عملکرد درخشانی در بازی‌های پیش فصل رئال مادرید داشت.
عملکرد باشگاهی > پورتو

باشگاه رئال مادرید تأیید کرد که هافبک برزیلی خود را به صورت قرضی برای یک فصل به پورتو واگذار کرده‌است. طبق قرارداد پورتو می‌توانست در پایان فصل بعد قرارداد کاسمیرو را نهایی کند. همچنین بعد از نهایی کردن قرارداد توسط پورتو، گزینه خرید مجدد توسط رئال مادرید فعال می‌شد.
عملکرد باشگاهی > بازگشت به مادرید

کاسمیرو فصل موفقی را در پورتو سپری کرد و سران مادریدی تصمیم گرفتند با پرداخت ۷٫۵ میلیون یورو، او را دوباره به تیم بازگردانند.
کاسمیرو توانست با این تیم در سال‌های ۱۶–۲۰۱۵، ۱۷–۲۰۱۶، ۱۸–۲۰۱۷ و ۲۲–۲۰۲۱ فاتح لیگ قهرمانان اروپا شود. او در فینال لیگ قهرمانان اروپا در سال ۲۰۱۷ یکی از چهار گلی که رئال مادرید به یوونتوس زد را با ضربه ای زیبا به ثمر رساند
عملکرد ملی

کاسمیرو در جام جهانی ۲۰۱۸ برای تیم ملی برزیل بازی کرد و در تنها بازی که حضور نداشت برزیل توسط بلژیک حذف شد.
او همچنین سابقهٔ قهرمانی و نایب قهرمانی در کوپا آمریکا در سال‌های ۲۰۱۹ و ۲۰۲۱ را در کارنامه دارد.
آمار باشگاهی

تا تاریخ ۱ نوامبر ۲۰۲۳
| عملکرد> فصل.— | عملکرد> باشگاه.— | عملکرد> لیگ.— | لیگ> بازی.لیگ کشوری | لیگ> گل.لیگ کشوری | جام> بازی.جام حذفی | جام> گل.جام حذفی | قاره‌ای> بازی.اروپا | قاره‌ای> گل.اروپا | سایر> بازی.دیگر | سایر> گل.دیگر | مجموع> بازی.مجموع | مجموع> گل.مجموع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۰ | سائوپائولو | سری آ برزیل | ۱۸ | ۲ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۱۸ | ۲ |
| ۲۰۱۱ | سائوپائولو | سری آ برزیل | ۲۱ | ۴ | ۵ | ۱ | ۲ | ۰ | ۱۲ | ۱ | ۴۰ | ۶ |
| ۲۰۱۲ | سائوپائولو | سری آ برزیل | ۲۲ | ۰ | ۹ | ۱ | ۱ | ۰ | ۱۸ | ۲ | ۵۰ | ۳ |
| ۲۰۱۳ | سائوپائولو | سری آ برزیل | ۱ | ۰ | ۰ | ۰ | ۲ | ۰ | ۱ | ۰ | ۴ | ۰ |
| مجموع سائوپائولو | مجموع سائوپائولو | مجموع سائوپائولو | ۶۲ | ۶ | ۱۴ | ۲ | ۵ | ۰ | ۳۱ | ۳ | ۱۱۲ | ۱۱ |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۳ | رئال مادرید کاستیا | سگوندا دیویسیون بی | ۱۵ | ۱ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۱۵ | ۱ |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ | پورتو | لیگ پرتغال | ۲۸ | ۳ | ۲ | ۰ | ۱۰ | ۱ | ۰ | ۰ | ۴۰ | ۴ |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۳ | رئال مادرید | لالیگا | ۱ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۱ | ۰ |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۴ | رئال مادرید | لالیگا | ۱۲ | ۰ | ۷ | ۰ | ۶ | ۰ | ۰ | ۰ | ۲۵ | ۰ |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۶ | رئال مادرید | لالیگا | ۲۳ | ۱ | ۱ | ۰ | ۱۱ | ۰ | ۰ | ۰ | ۳۵ | ۱ |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ | رئال مادرید | لالیگا | ۲۵ | ۴ | ۵ | ۰ | ۹ | ۲ | ۳ | ۰ | ۴۲ | ۶ |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۸ | رئال مادرید | لالیگا | ۳۰ | ۵ | ۱ | ۰ | ۱۲ | ۱ | ۵ | ۱ | ۴۸ | ۷ |
| ۲۰۱۸–۲۰۱۹ | رئال مادرید | لالیگا | ۲۹ | ۳ | ۵ | ۰ | ۶ | ۲ | ۲ | ۰ | ۴۲ | ۵ |
| ۲۰۱۹–۲۰۲۰ | رئال مادرید | لالیگا | ۳۵ | ۴ | ۱ | ۰ | ۸ | ۲ | ۲ | ۰ | ۴۶ | ۶ |
| ۲۰۲۰–۲۰۲۱ | رئال مادرید | لالیگا | ۳۴ | ۶ | ۰ | ۰ | ۱۰ | ۱ | ۱ | ۰ | ۴۵ | ۷ |
| ۲۰۲۱–۲۰۲۲ | رئال مادرید | لالیگا | ۳۲ | ۱ | ۳ | ۰ | ۱۱ | ۰ | ۲ | ۰ | ۴۸ | ۱ |
| مجموع رئال مادرید | مجموع رئال مادرید | مجموع رئال مادرید | ۲۲۱ | ۲۴ | ۲۳ | ۰ | ۷۳ | ۸ | ۱۵ | ۱ | ۳۳۲ | ۳۳ |
| ۲۰۲۲–۲۰۲۳ | منچستر یونایتد | لیگ جزیره | ۲۸ | ۴ | ۵ | ۲ | ۱۲ | ۰ | ۶ | ۱ | ۵۱ | ۷ |
| ۲۰۲۳–۲۰۲۴ | منچستر یونایتد | لیگ جزیره | ۸ | ۱ | ۰ | ۰ | ۲ | ۲ | ۲ | ۱ | ۱۲ | ۴ |
| مجموع آمار | مجموع آمار | مجموع آمار | ۳۶۲ | ۳۹ | ۴۴ | ۲ | ۱۰۲ | ۱۱ | ۵۴ | ۶ | ۵۶۲ | ۵۸ |
آمار ملی > گل‌های ملی

| شماره | تاریخ | میزبان | بازی ملی | حریف | نتیجه | رقابت |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  ۱ | ۲۲ ژوئن ۲۰۱۹ | سائوپائولو |  ۳۹ |  پرو | ۵–۰ | کوپا آمریکا ۲۰۱۹ |
|  ۲ | ۶ سپتامبر ۲۰۱۹ | فلوریدا |  ۴۲ |  کلمبیا | ۲–۲ | دوستانه |
|  ۳ | ۱۳ اکتبر ۲۰۱۹ | کالنگ |  ۴۵ |  نیجریه | ۱–۱ | دوستانه |
|  ۴ | ۲۳ ژوئن ۲۰۲۱ | ریودوژانیرو |  ۵۲ |  کلمبیا | ۲–۱ | کوپا آمریکا ۲۰۲۱ |
|  ۵ | ۲۷ ژانویه ۲۰۲۲ | کیتو |  ۶۰ |  اکوادور | ۱–۱ | مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۲ |
|  ۶ | ۲۸ نوامبر ۲۰۲۲ | دوحه |  ۶۷ |   سوئیس | ۱–۰ | جام جهانی ۲۰۲۲ قطر |
|  ۷ | ۲۵ مارس ۲۰۲۳ | طنجه |  ۷۰ |  مراکش | ۱–۲ | دوستانه |
افتخارات > باشگاهی

لا لیگا (۳): ۱۷–۲۰۱۶، ۲۰–۲۰۱۹، ۲۲–۲۰۲۱
کوپا دل ری (۱): ۱۴–۲۰۱۳
سوپر جام اسپانیا (۳): ۲۰۱۷، ۲۰۱۹، ۲۰۲۱
لیگ قهرمانان اروپا (۵): ۱۴–۲۰۱۳، ۱۶–۲۰۱۵، ۱۷–۲۰۱۶، ۱۸–۲۰۱۷، ۲۲–۲۰۲۱
سوپرجام اروپا (۳): ۲۰۱۶، ۲۰۱۷، ۲۰۲۲
جام باشگاه‌های جهان (۳):۲۰۱۶، ۲۰۱۷، ۲۰۱۸
جام اتحادیه باشگاه‌های انگلستان (۱):۲۳–۲۰۲۲
جام حذفی فوتبال انگلستان (۱): ۲۴–۲۰۲۳
افتخارات > ملی

کوپا آمریکا: قهرمان ۲۰۱۹
نایب قهرمان ۲۰۲۱
کارلوس کاسمیرو در بازی مقابل ولفسبورگ در چمپیونزلیگ
گیاه‌خوار (رمان)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
روی جلدِ ترجمهٔ انگلیسی: روی جلدِ ترجمهٔ انگلیسی
نویسنده(ها): هان کانگ
عنوان اصلی: 채식주의자
برگرداننده(ها): دبورا اسمیت منیره ژیان مرضیه سادات هاشمی پور
کشور: کره جنوبی
زبان: زبان کره‌ای، انگلیسی پارسی
ناشر: پورتوبلو بوکز (بریتانیا)؛ 창비 (کره جنوبی) آزرمیدخت (ایران)
گونه رسانه: چاپی
شمار صفحات: ۱۶۰ صفحه (نسخه چاپ بریتانیا)
شابک: شابک ‎۹۷۸−۰−۵۵۳−۴۴۸۱۸−۴
گیاهخوار (채식주의자) رمانی ۳ بخشی نوشته هان کانگ نویسنده اهل کره جنوبی و برنده جایزه نوبل در سال ۲۰۲۴ است که برای اولین بار در سال ۲۰۰۷ منتشر شد. رمان، داستان زنی کره‌ای مقیم سئول را روایت می‌کند که تصمیم می‌گیرد دیگر گوشت نخورد و گیاهخوار شود. این کتاب روایت زندگی دو خواهر است در کرهٔ جنوبیِ امروز و داستان انتخاب‌هایشان را بر بستری از فرهنگ و غذاهای کره ای روایت می‌کند. این کتاب پس از آن که به دست دبورا اسمیت به انگلیسی ترجمه شد، در سال ۲۰۱۶ توانست جایزه ادبی بوکر بین‌المللی را از آن خود کند. این کتاب همچنین برندهٔ جوایز یی سانگ ۲۰۱۵ و جایزهٔ لیبراتور پرایس فرانکفورت ۲۰۱۷ شده‌است. دبورا اسمیت مترجم انگلیسی این کتاب هم جایزهٔ ترجمه برده‌است و به علاوه هان کانگ پس از برنده شدنِ جایزهٔ نقدیِ من بوکر، آن را با مترجم انگلیسی اش نصف کرد.
اسحاق رابین

| اسحاق رابین | اسحاق رابین |
| --- | --- |
יצחק רבין: יצחק רבין
اسحاق رابین: اسحاق رابین
نخست‌وزیر اسرائیل: نخست‌وزیر اسرائیل
دوره مسئولیت ۱۳ ژوئیه ۱۹۹۲ – ۴ نوامبر ۱۹۹۵: دوره مسئولیت ۱۳ ژوئیه ۱۹۹۲ – ۴ نوامبر ۱۹۹۵
رئیس‌جمهور: حییم هرزوگعزر وایزمن
پس از: اسحاق شامیر
پیش از: شیمون پرز
دوره مسئولیت ۳ ژوئن ۱۹۷۴ – ۲۲ آوریل ۱۹۷۷: دوره مسئولیت ۳ ژوئن ۱۹۷۴ – ۲۲ آوریل ۱۹۷۷
رئیس‌جمهور: افاریم کاتزیر
پس از: گلدا مایر
پیش از: مناخیم بگین
وزیر دفاع اسرائیل: وزیر دفاع اسرائیل
دوره مسئولیت ۱۹۸۴ – ۱۹۹۰: دوره مسئولیت ۱۹۸۴ – ۱۹۹۰
نخست‌وزیر: شیمون پرزاسحاق شامیر
پس از: موشه آرنس
پیش از: موشه آرنس
دوره مسئولیت ۱۹۹۲ – ۱۹۹۵: دوره مسئولیت ۱۹۹۲ – ۱۹۹۵
نخست‌وزیر: اسحاق رابین
پس از: موشه آرنس
پیش از: شیمون پرز
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱ مارس ۱۹۲۲ اورشلیم، فلسطین تحت قیومیت بریتانیا(اسرائیل کنونی)
درگذشته: ۴ نوامبر ۱۹۹۵ (۷۳ سال) تل‌آویو، اسرائیل
ملیت:  اسرائیل
حزب سیاسی: Ma'arakh
دیگر عضویت‌های سیاسی: حزب کارگر (اسرائیل)
همسر(ان): لئا رابین
فرزندان: دالیا، یووال
پیشه: نظامی، سیاستمدار
جایزه‌ها: جایزه صلح نوبل (۱۹۹۴)
امضا: 
خدمات نظامی: خدمات نظامی
خدمت/شاخه: هاگانا
سال‌های خدمت: ۱۹۴۱-۱۹۶۷
درجه: سپهبد
فرمانده: فرمانده ستاد کل فرماندهی و عملیات نیروهای دفاعی اسرائیل
جنگ‌ها/عملیات‌: جنگ شش‌روزه
اسحاق رابین (در عبری: יצחק רבין) (زاده ۱ مارس ۱۹۲۲ – درگذشته ۴ نوامبر ۱۹۹۵) سیاستمدار و ژنرال اسرائیلی بود. وی پنجمین نخست‌وزیر کشور اسرائیل بود که دو بار به مقام نخست‌وزیری اسرائیل (از ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۷ و از ۱۹۹۲ تا زمان ترور شدنش در سال ۱۹۹۵) برگزیده شده بود. در سال ۱۹۹۴ و به خاطر تلاشش در دستیابی به صلحی جامع و به رسمیت شناختن کشور خودگردان فلسطینی و موفقیت در به ثمر رساندن پیمان اسلو به همراه یاسر عرفات و شیمون پرز موفق به دریافت جایزه صلح نوبل گردید. میانه‌روی‌های رابین و تلاشش برای صلحی جامع با فلسطینی‌ها در دور دوم نخست‌وزیری‌اش، با مخالف گسترده افراط‌گرایان اسرائیلی روبرو بود و سرانجام در تاریخ ۴ نوامبر ۱۹۹۵ به دست جوانی ۲۵ ساله به نام ایگال عمیر در شهر تل‌آویو ترور شد. وی تنها نخست‌وزیر اسرائیلی است که به قتل رسیده‌است.
اوایل زندگی

اسحاق رابین اولین نخست وزیر اسرائیل بود که محل تولدش فلسطین تحت قیومیت بریتانیا بود. او در خانواده‌ای صهیونیست که از یهودیان مهاجر اوکراینی بودند، در شهر اورشلیم به دنیا آمد. بسیار جوان بود که به سازمان نظامی هاگانا پیوست. هاگانا گروهی شبه نظامی و زیر زمینی بود که بعدها منشا تأسیس نیروهای دفاعی اسرائیل شد.
زندگی خانوادگی

رابین در سال ۱۹۴۸ میلادی و در گرماگرم جنگ استقلال اسرائیل با یک زن یهودی‌الاصل آلمانی که به تنهایی به اسرائیل مهاجرت کرده بود به نام لی رابین (نام پیش از ازدواج: Schlossberg) ازدواج کرد. در آنزمان لی خبرنگار یک روزنامه محلی اسرائیلی به نام پالماخ بود. آن‌ها در طول زندگی مشترک‌شان دارای دو فرزند به نام‌های دالیا و یووال شدند. پس از ترور اسحاق رابین، دخترش دالیا وارد زندگی سیاسی شد و در سال ۲۰۰۱ میلادی به مقام قائم مقامی وزارت دفاع اسرائیل منصوب شد.
لی رابین در سال ۲۰۰۰ میلادی و بر اثر ابتلا به سرطان ریه در شهر پتخ تیکوا در اسرائیل درگذشت.
زندگی نظامی

در سال ۱۹۴۱ و در حالی که بسیار جوان بود، به شاخه نظامی هاگانا پیوست. وی با نشان دادن شجاعت و اجرای عملیات‌های موفق توانست تا در سال ۱۹۴۷ به مقام فرماندهی کل عملیات‌های هاگانا ارتقا درجه پیدا کند.
وی پس از تشکیل نیروهای دفاعی اسرائیل به ارتش اسرائیل پیوست و در مدت کوتاهی به مدارج عالی نظامی رسید. وی تنها ۳۲ سال داشت که به درجه سرلشگری (אלוף) نایل آمد. در سن ۴۰ سالگی با درجه سپهبدی به بالاترین درجه در ارتش اسرائیل دست یافت و به درجه راوآلوف (רב-אלוף) و فرماندهی ستاد کل ارتش اسرائیل نایل آمد. در این مقام بود که فرماندهی جنگ شش روزه اعراب و اسرائیل را در کنار ژنرال موشه دایان، وزیر دفاع وقت بر عهده داشت. رابین سرانجام پس از ۲۶ سال خدمت در نیروهای دفاعی اسرائیل و در سال ۱۹۶۸ لباس نظامیان را از تن بدر کرد و جامه سیاست‌مداران را پوشید.
مقامات کشوری

سفارت اسرائیل در واشینگتن نخستین شغل غیرنظامی او در عرصه سیاسی اسرائیل بود که تا سال ۱۹۷۳ میلادی ادامه داشت. او که از اعضای رده بالای حزب اتحاد بود، با بازگشت به اسرائیل به کنست (پارلمان اسرائیل) راه یافت و مقام وزارت کار دولت گُلدا مایر را در اختیار گرفت. یک سال بعد زمانی که مایر از نخست وزیری کناره گرفت، رابین به عنوان رهبر جدید حزب برگزیده شد و به عنوان پنجمین نخست وزیر اسرائیل قدرت را در دست گرفت.
اولین دور نخست وزیری

رابین در میان اسرائیلیان یک شخصیت محبوب عامه بود. چرا که در مقام رئیس ستاد کل نیروهای دفاعی اسرائیل در جنگ شش روزه، باعث پیروزی اسرائیل بر اعراب شده بود.
گروگانگیری مسافران اسرائیلی هواپیمای ایرفرانس در فرودگاه بین‌المللی انتبه در اوگاندا در سال ۱۹۷۶ و عملیات نجات گروگانان، نخستین چالش جدی وی در مقام نخست وزیری کشور اسرائیل بود. به دستور او نیروهای تکاوری یگان ویژه سایرت متکل برای آزادسازی گروگان‌ها، با پوشش مخفیانه به داخل خاک اوگاندای تحت حکومت دیکتاتوری ایدی امین رفتند و در طی عملیاتی چریکی به نام «عملیات انتبه»، بیش از صد گروگان اسرائیلی هواپیمایی فرانسه را آزاد کرده و به خاک اسرائیل بازگرداندند. در این عملیات یوناتان نتانیاهو (به عبری: יונתן נתניהו) برادر نخست وزیر فعلی (بنیامین نتانیاهو) کشته شد.
با قدرت گرفتن گروه‌های راستگرای مخالف حزب کارگر در اوایل دهه ۱۹۷۰، قدرت سیاسی اسحاق رابین رو به افول گذاشت و نهایتاً اتهام فساد مالی و کشف مبلغ هنگفتی که در حساب خارجی همسرش که در بانکی در آمریکا قرار داشت، وی را مجبور به استعفا کرد.[نیازمند منبع]
مناخم بگین رهبر حزب مخالف و راستگرا از حزب لیکود (برای نخستین بار) دولت بعدی را تشکیل داد.
وزارت دفاع

وی پس از استعفا از مقام نخست وزیری، همچنان به عنوان عضو کنست (پارلمان اسرائیل) در صحنه سیاسی حضور داشت و ریاست دو کمیته مهم سیاست خارجی و دفاع را در کنست اسرائیل بر عهده داشت. وی در فاصله سال‌های ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۰ به عنوان وزیر دفاع اسرائیل در دولت‌های ائتلافی اسحاق شامیر و شیمون پرز برگزیده شد.
وقتی وی سکان هدایت وزارت دفاع اسرائیل را در دست گرفت، وقتی بود که نیروهای ارتش اسرائیل در عمق خاک لبنان مشغول جنگ با نیروهای لبنانی بودند. رابین دستور داد تا نیروها به مرز لبنان بازگردند و «منطقه امن امنیتی» را در طرف مرز لبنانی برقرار ساخت. وی دستور حمایت از «ارتش جنوب لبنان» (فالانژهای لبنان) را که متشکل از شبه‌نظامیان مسیحی لبنانی بود را صادر کرد. بدین ترتیب ارتش جنوب لبنان و تکاوران نیروهای دفاعی اسرائیل در خط مرزی جنوب لبنان با اسرائیل مستقر شدند و مسئولیت حفاظت از «منطقه امن امنیتی» را در دست گرفتند.
دومین دور نخست وزیری

حزب میانه‌روی کارگر در سال ۱۹۹۲ دچار تحولات داخلی مثبتی شد و اسحاق رابین رهبری حزب کارگر را در دست گرفت. چند ماه بعد، پیروزی حزب کارگر در انتخابات عمومی اسرائیل بار دیگر او را به عنوان نخست وزیر مأمور به تشکیل کابینه کرد.
مهم‌ترین رویداد سیاسی اسرائیل در دور دوم نخست وزیری او عقد پیمان اسلو بود که به موجب آن حق ایجاد تشکیلات خودگردان فلسطینی در نوار غزه و کرانه باختری به فلسطینی‌ها داده شد.
اسحاق رابین در سال ۱۹۹۴ به همراه وزیر خارجه اسرائیل شیمون پرز و یاسر عرفات رهبر فلسطینیان که نقش‌های اصلی پیمان اسلو را بازی می‌کردند، به جایزه صلح نوبل دست یافتند.
در دوره دوم نخست وزیری وی بود که پیمان صلح با اردن به امضا رسید و اسرائیل روابطش را با کشورهای عربی دیگری بجز مصر عادی کرد.
ترور و میراث رابین

در داخل جامعه اسرائیل، بسیاری وی را به عنوان یک «قهرمان صلح» برای نقشش در انعقاد پیمان صلح با فلسطینیان و گروه‌های افراط‌گرای اسرائیلی وی را با عنوان «خائن» به آرمان «اسرائیل بزرگ» معرفی می‌کردند. اما در جامعه بین‌المللی از وی به عنوان فردی شجاع و طرفدار صلح جامع با فلسطینیان یاد می‌شد.
میانه‌روی‌های رابین و تلاشش برای صلحی جامع با فلسطینی‌ها در دور دوم نخست وزیری‌اش، باعث شد تا نهایتاً در شام‌گاه ۴ نوامبر ۱۹۹۵ و در حالی که در تجمعی در میدان پادشاهان در تل‌آویو، برای حمایت از صلح میان اعراب و اسرائیل شرکت کرده بود به ضرب سه گلوله یک دانشجوی تندروی ۲۵ ساله به نام ایگال عمیر ترور شود.
ماجراهای فراوانی در حاشیه ترور اسحاق رابین به وجود آمد. شایعات در مورد نحوه رسیدگی و روند درمانی او پس از انتقال به بیمارستان منجر به درخواست انجام تحقیقات رسمی‌شد. برخی از هواداران و نزدیکان رابین بر این باور بودند که مسئولان بیمارستان ایچیلوف تل‌آویو، در انجام عملیات درمانی کوتاهی کرده و موجبات مرگ وی را از قصد فراهم کرده بودند.
جامعه اسرائیل با شنیدن خبر مرگ اسحاق رابین به شدت متأثر شد، به‌طوری‌که صدها هزار اسرائیلی با تجمع در مقابل مکانی که اسحاق رابین در آنجا به قتل رسید به‌طور خودجوش گرد آمدند و با روشن کردن شمع و خواندن اشعار صلح به سوگواری وی مشغول شدند. در پی اعلام خبر ترور وی در اسرائیل عزای عمومی اعلام شد. بسیاری از رهبران جهان در مراسم خاکسپاری اسحاق رابین شرکت کردند. از آنجمله می‌توان به بیل کلینتون رئیس‌جمهور وقت ایالات متحده آمریکا، حسنی مبارک رئیس‌جمهور مصر، ملک حسین پادشاه اردن و بسیاری دیگر از رؤسای جمهور و نخست وزیران کشورهای مختلف جهان اشاره کرد.
دولت اسرائیل میدانی را که اسحاق رابین درآنجا ترور شد، به میدان رابین تغییر نام داد و بنای یادبودی، در همان نقطه‌ای که اسحاق رابین درآنجا ترور گردید ساخته شد. پس از قتل وی، بسیاری از خیابان‌ها و مکان‌های عمومی به افتخار وی دوباره نام‌گذاری شدند. وی در تپه هرتسل به خاک سپرده شد. پس از درگذشت همسرش لی رابین در سال ۲۰۰۰ میلادی و بر اثر ابتلا به سرطان ریه، پیکر وی در کنار همسرش اسحاق رابین به خاک سپرده شد.
کتابشناسی

فهرست کتاب‌های تحقیقی که توسط محققان و اعضای نزدیک خانواده رابین در مورد زندگی و اقدامات وی به زبان انگلیسی نوشته شده‌اند.
Benedikt، Linda: Yitzhak Rabin: The Battle for Peace، ISBN 1-904950-06-X.
Horovitz، David (editor): Yitzhak Rabin، Soldier of Peace، ISBN 1-55704-287-X
Kurzman، Dan: Soldier of Peace: The Life of Yitzhak Rabin، ISBN 0-06-018684-4
Rabin، Leah: Rabin: Our Life، His Legacy، ISBN 0-399-14217-7
Rabin، Yitzhak: The Rabin Memoirs، ISBN 0-520-20766-1
Dr. Uri Milstein، The Rabin File، ISBN 965-229-196-X
اسحاق رابین در کنار مادرش و خواهرش «راهل»
اسحاق رابین و همسرش لئا در ۱۹۴۸
لئا رابین به همراه فرزندانش در کنار بیل و هیلاری کلینتون در کنار مزار اسحاق رابین.
اسحاق رابین در سنین جوانی ۱۹۴۸
اسحاق رابین با یونیفورم نظامی در سال ۱۹۵۳
تظاهرات جناح راست علیه صلح رابین
اسحاق رابین، بیل کلینتون و یاسر عرفات در مراسم امضای توافق اسلو در تاریخ ۱۳ سپتامبر ۱۹۹۳.
هم‌اکنون بنای یادبودی در خیابان ابن گبیرول و میدان رابین تل‌آویو که او درآنجا ترور گردید، ساخته شده‌است.
مزار اسحاق رابین و همسرش لی رابین در تپه هرتسل.
لحظه اهداء جایزه صلح نوبل به اسحاق رابین، شیمون پرز و یاسر عرفات در سال ۱۹۹۴ در اسلو، نروژ
مرد دوهزارچهره

| مرد دوهزارچهره | مرد دوهزارچهره |
| --- | --- |
نویسنده: مهران مدیری خشایار الوند امیر مهدی ژوله
کارگردان: مهران مدیری
بازیگران: مهران مدیری سیامک انصاری غلامرضا نیکخواه پروین قائم‌مقامی رضا فیض‌نوروزی فلامک جنیدی برزو ارجمند سپند امیرسلیمانی بیژن بنفشه‌خواه محمدرضا هدایتی شقایق جودت صدرالدین حجازی امید روحانی سحر زکریا سحر جعفری جوزانی امید زندگانی یوسف صیادی عارف لرستانی علی لک‌پوریان کیهان ملکی بیوک میرزایی سام نوری فلور نظری هادی کاظمی شیما اسدی ژاله شعاری شادی احدی فر
کشور سازنده: ایران
زبان اصلی: فارسی
شمار قسمت‌ها: ۱۳
تولید: تولید
تهیه‌کننده‌ها: حمید آقاگلیان مجید آقاگلیان
مدت: ۴۵ دقیقه
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: شبکه سه
انتشار اولیه: ۱ فروردین ۱۳۸۸
انتشار: انتشار
پس از: مرد هزارچهره
پیش از: قهوه تلخ
مرد دوهزارچهره نام یک مجموعه تلویزیونی ایرانی است که در نوروز ۱۳۸۸ هرشب ساعت ۲۳ از شبکه سه پخش می‌شد. این مجموعه دنباله‌ای بر مجموعه تلویزیونی مرد هزارچهره است که در نوروز ۱۳۸۷ از همین شبکه پخش گردید. کارگردانی این اثر را مهران مدیری به عهده داشت و علاوه بر بازیگران مشترک سال گذشته حدود ۴۰ بازیگر جدید نیز به مجموعه اضافه شدند. این سریال در ۱۳ قسمت ۴۰ دقیقه ای تولید شده‌است. مهران مدیری باز هم در نقش «مسعود شصت‌چی» در موقعیت‌های مختلف با افراد دیگری از جمله یک خلبان، یک رمال، یک سرمربی فوتبال و مهران مدیری (شخصیت واقعی خود مدیری) اشتباه گرفته می‌شود. نویسندگان این مجموعه  مهران مدیری، خشایار الوند و امیرمهدی ژوله بودند. مرد دوهزارچهره اولین کار مهران مدیری بعد از جدا شدن پیمان قاسم‌خانی از تیم نویسندگی آثارش می‌باشد.
اخیرا شایعه شده است که مهران مدیری می خواهد مرد سه هزار چهره را بسازد که نسبت به این خبر واکنشی نشان نداده است.
خلاصه داستان

مسعود شصت‌چی (مهران مدیری) که در گذشته به دلیل تغییر هویت‌ها به دادگاه رفته بود و حکم شش ماه زندانی گرفته بود به خانه بازگشته‌است. این در حالی است که سحر (فلامک جنیدی)، نامزد او دیگر به مسعود شصت‌چی علاقه ندارد.
مسعود از اداره ثبت احوال اخراج شده و همه به دلیل گذشته وی او را سرزنش می‌کنند و حاضر به استخدام او نیستند.
از آنجا که مسعود شصت‌چی با شماره شناسنامه ۱۳ در اشتباه گرفته شدن با افراد دیگر بدشانس است فردی او را با مهران مدیری کارگردان و بازیگر اشتباه می‌گیرد و از او تقاضای وقت مصاحبه می‌کند. از طرفی مسعود از طریق جراید متوجه می‌شود که مهران مدیری در خارج از کشور است و وقتی می‌بیند کسی او را تحویل نمی‌گیرد و عشق او هم رفته‌است تصمیم می‌گیرد این بار به عمد خود را مهران مدیری معرفی کند تا دوباره به یک شخصیت محبوب تبدیل شود. با این حال طی ساخت یک فیلم تلویزیونی در فرودگاه با کاپیتانی به نام کاپیتان ساجدی اشتباه گرفته می‌شود. او مجبور می‌شود یک هواپیما را تا شیراز ببرد ولی در راه به اشتباه به تهران بازمی‌گردد. هواپیما در راه دچار نقص فنی شده و او با تلاش خود هواپیما را به زمین می‌نشاند و از فرصت سوءاستفاده کرده و فرار می‌کند ولی باز هم به جای یک مربی فوتبال اشتباه گرفته می‌شود. او در نقش مربی شکیبا به کارش ادامه می‌دهد. لازم است ذکر شود که در این قسمت‌ها روابط نامشخص و پیچیدهٔ پشت پرده فوتبال کشور به نقد کشیده می‌شود که در نوع خود جالب‌توجه است؛ ولی در حینی که پلیس متوجه می‌شود که آن مربی پروفسور شکیبا نبوده و مسعود شصت‌چی است به محل استقرار تیم سیکاد مراجعه می‌کند ولی او به صورت اتفاقی آنجا نبوده و به‌طور ناخواسته وارد بازی دیگری می‌شود. وی پایش به یک باند خلاف باز شده که خود را جادوگر جا زده‌اند و به وسیله کف بینی، احضار روح و … گذران زندگی می‌کنند. در این ماجرا همه متوجه نیروی فوق‌العاده وی در این کار می‌شوند و در واقع او را مدیوم می‌دانند. مسعود در حال فریب دادن اشخاصی دستگیر می‌شود و دوباره به زندان می‌افتد.
مأمور بازجو به سادگی وی پی می‌برد و مسعود به عدم توانایی خود در نه گفتن به کارهایی که حتی نمی‌خواهد انجام دهد اقرار می‌کند. به هر حال قانون او را مجرم شناخته و حکم او را ۱۰ سال تبعید به روستایی در بدترین نقطه کشور اعلام می‌کند. آن روستا جایی نیست جز برره. یک مار (نشیمن‌گز) او را نیش می‌زند و بیهوش می‌شود. شیرفرهاد پایین برره و کیانوش استقرارزاده (که حالا پیر شده‌اند) سر می‌رسند و او را با خود می‌برند.
بازیگران و شخصیت‌ها

| نام بازیگر | نقش | توضیح |
| --- | --- | --- |
مهران مدیری: 
غلامرضا نیکخواه: 
پروین قائم‌مقامی: 
رضا فیض نوروزی: 
فلامک جنیدی: 
سیامک انصاری: 
پژمان بازغی: 
برزو ارجمند: 
کیهان ملکی: 
بیوک میرزایی: 
سحر زکریا: 
سحر جعفری جوزانی: 
محمدرضا هدایتی: 
بیژن بنفشه‌خواه: 
سپند امیرسلیمانی: 
امید زندگانی: 
صدرالدین حجازی: 
هادی کاظمی: 
عارف لرستانی: 
فلور نظری: 
یوسف صیادی: 
علی لک‌پوریان: 
امید روحانی: 
سام نوری: 
شقایق جودت: 
شیما اسدی: 
ژاله شعاری: 
شادی احدی‌فر:
جوایز و نامزدها

| سال | جایزه | رده | دریافت‌کننده | نتیجه |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۹۰ | دوازدهمین جشن حافظ | بهترین بازیگر مرد کمدی تلویزیونی | مهران مدیری | برنده |