stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پیشینه هستی (نجوم)
شکل‌گیری سیارات > تشکیل اجرام

ضمن گردش صفحات به دور ستاره، گرانش به انبوه این ذرات اجازه تشکیل اجرام کوچک را می‌دهد. فلزات سنگین و سیلیکاتها در معرکه داغ محدوده نزدیک به ستاره نیز دوام می‌آورند اما ذرات سبک تر و مولکول‌های فرار از جمله آب و گاز هیدروژن در قسمت‌هایی از صفحه که از ستاره دورتر است امکان ادامه حیات دارند.
توده‌ها ی ذرات سنگین پس از اینکه جرم کافی به دست آوردند شروع به سخت شدن می‌نمایند و در اثر برخورد و تصادم ذرات با آن‌ها رفته رفته اجرام بزرگی می‌شوند. سرانجام این توده‌ها و اجرام با یکپارجه شدن و جذب گازها و غبار اطراف بر فضای خود مسلط می‌شوند.
شکل‌گیری سیاراتی چون زمین و مشتری

اختلافات ماهرانه در توزیع ذرات میان قسمت‌های مختلف یک صفحهٔ سیاره‌ای تعیین‌کنندهٔ مکان و بزرگی سیارات در آن صفحه است.
اجرام کوچک صخره‌ای و فلزی در منظومهٔ خورشیدی سیاره‌ای همچون زمین را به شکل گدازان پدید آورده‌اند. در پی سرد شدن این سیارات لایه‌های سخت آن‌ها تشکیل می‌شود. احتمال می‌رود که با گذشت زمان همهٔ بخش‌های این سیارات منجمد گردد. این سیارات تحت بمباران‌های اجرام کوچک صخره‌ای قرار می‌گیرند که حامل عناصر و مولکول‌هایی از جمله مهم‌ترین عنصر شناخته‌شدهٔ حیات یعنی آب می‌باشند.
اجرام سرد و یخی که در فاصلهٔ بیشتری از خورشید قرار داشتند سیاره‌ای چون مشتری را به وجود آورده‌اند. این سیارات ممکن است دارای هسته‌های فلزی و سخت باشند ولی سطح خارجی آن‌ها به شکل مایع و پوشیده از لایه‌های گازاست. ساختار سیاره‌ای چون مشتری بسیار شبیه ستاره‌ای‌ست که گرد آن در گردش است. این سیارات نیز مدام تحت آماج برخوردهای اجرام کوچک قرار می‌گیرند.
مارستارگان

| مارستارگان محدودهٔ زمانی: ۳۴۹٫۵ تا ۰ میلیون سال پیش  PreЄ Є O S D C P T J K Pg N      | مارستارگان محدودهٔ زمانی: ۳۴۹٫۵ تا ۰ میلیون سال پیش  PreЄ Є O S D C P T J K Pg N      |
| --- | --- |
مارستارگان، Ophiuridae: مارستارگان، Ophiuridae
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: خارپوستان
رده:: ستاره شکننده
راسته:: مارستاره‌سانان
تیره:: Ophiuridae
مارستارگان (نام علمی: Ophiuridae) نام یک تیره از راسته مارستاره‌سانان است.
مدولوبلاستوما

Medical condition
| مدولوبلاستوما | مدولوبلاستوما |
| --- | --- |
سی تی اسکن. یک تومور در {حفره ی جمجمه خلفی } را نشان میدهد.که باعث ایجاد انسداد{ هیدروسفالی} در یک دختر بچه شش ساله میشود.: سی تی اسکن. یک تومور در {حفره ی جمجمه خلفی } را نشان میدهد.که باعث ایجاد انسداد{ هیدروسفالی} در یک دختر بچه شش ساله میشود.
طرز تلفظ: ‎/məˌdʌloʊblæˈstoʊmə/‎ 
تخصص: سرطان‌شناسی 
طبقه‌بندی و منابع بیرونی: طبقه‌بندی و منابع بیرونی
[ویرایش در ویکی‌داده]: [ویرایش در ویکی‌داده]
مدولوبلاستوما متداول ترین نوع ابتدایی سرطان مغز در کودکان است. از ناحیه ای از مغز که به طرف عقب و پایین ، در بستر جمجمه، در مخچه یا حفره خلفی است، سرچشمه می گیرد.
مغز به دو قسمت اصلی تقسیم شده است، بخش بزرگتر مخ در بالا و بخش کوچکتر مخچه در پایین به سمت عقب است. آنها توسط غشایی که تنتور (چادرینه مخچه) نامیده میشود جدا می شوند . بنابراین تومورهایی که از مخچه یا ناحیه اطراف آن در پایین تنتور سرچشمه می گیرند ، زیربنایی ( تومورهایی که در زیر پرده تنتوریال قرار گرفته باشند) نامیده می شوند .
از جنبه تاریخی مدولوبلاستوما به عنوان یک تومور نوروکتودرمال اولیه (PNET) طبقه بندی می شود ، اما اکنون اشکار شده است که مدولوبلاستوما از PNET‌های فوق تشکیل است (تومور‌های روی پرده تنتوریال) و آنها دیگر موجوداتی یکسان و مشابه به حساب نمی‌ایند.
مدولوبلاستوما تومورهای تهاجمی هستند که به سرعت رشد می کنند و برخلاف بیشتر تومورهای مغزی ، به واسطه ی مایع مغزی نخاعی پخش می شوند و بارها در نقاط مختلف سطح مغز و نخاع متاستاز می کنند. متاستاز تا انتهای قسمت دم اسب که در پایه نخاع است و "متاستاز قطره" نامیده میشود.
میزان بقای نسبی تجمعی برای همه گروه‌های سنی و پیگیری بافت شناسی به ترتیب ۶۰٪، ۵۲٪ و ۴۷٪ در ۵ سال ، ۱۰ سال و ۲۰ سال بود ، با عملکرد بهتر کودکان نسبت به بزرگسالان.
علائم و نشانه‌ها

علامت‌ها و نشانه‌ها بیشتر به علت افزایش ثانویه فشار داخل جمجمه به خاطر انسداد بطن چهارم است و تومورها معمولاً به مدت ۱ تا ۵ ماه قبل از تشخیص وجود دارند. کودک به طور معمول بی حال می شود ، با موارد مکرر استفراغ ، و سردرد صبحگاهی ، که ممکن است منجر به تشخیص نادرست بیماری گوارشی یا میگرن شود .  سپس به زودی کودک مبتلا به یک تلو تلو خوردن، آتاکسی تنه ، زمین خوردن‌های مکرر ، دوبینی ، پاپیلما و فلج عصب ششم جمجه شود .سرگیجه موضعی و نیستاگموس نیز تکرار می شوند و احتمال دارد افت حسی صورت یا ضعف حرکتی وجود داشته باشد. حمله‌های پوسیدگی در اواخر بیماری ظاهر می شود.
متاستاز خارج عصبی برای بقیه بدن کمیاب است و وقتی رخ می دهد، در حال عودکردن و برگشتن است ، بیشتر در دوره قبل از روال شیمی درمانی معمول است.
بیماری زایی

مدولوبلاستوما معمولاً در مجاورت بطن چهارم ، بین ساقه مغز و مخچه دیده میشود. تومورهایی با ظاهر و خصوصیت‌های یکسان از قسمت‌های دیگر مغز نشات می گیرند ، اما با مدولوبلاستوما مشابه نیستند.
اگرچه تصور می شود که مدولوبلاستوما از سلول‌های نابالغ یا جنینی در اولین مرحله رشد خود اغاز می شوند ، سلول مبدا به زیر گروه مدولوبلاستوما بستگی دارد. تومورهای WNT از قسمت بخش پایین لب لوزی ساقه مغز سرچشمه می گیرند، در حالی که تومورهای SHH از لایه دانه دار خارجی (بخشی از قشر مغز ) سرچشمه می گیرند.[نیازمند منبع]
در حال حاضر ، تصور می شود که مدولوبلاستوما از سلول‌های بنیادی مخچه ای بوجود می آیند که از تقسیم و تمایز آن‌ها به سلول‌های طبیعی پیش گیری شده است. این موارد مربوط به انواع بافت شناسی است که در نمونه برداری مشاهده می شوند. هر دو سازند شبه اطراف عروقی و تشکیل شبه هومر رایت نشانه‌های عالی مدولوبلاستوما هستند و در نیمی از موارد دیده می شوند. انشعاب کلاسیک با سلول‌های توموری در اطراف لومن (مجرا) مرکزی دیده می شود.
در گذشته ، مدولوبلاستوما با استفاده از بافت شناسی طبقه بندی میشد ، اما مطالعات اخیر ژنومی یکپارچه اشکار کرده اند که مدولوبلاستوما از چهار نوع متمایز مولکولی و بالینی تشکیل شده از WNT / β-کاتنین ، Sonic Hedgehog ، گروه ۳ و گروه ۴ هستند.  از این زیر گروه‌ها ، بیماران WNT پیش بینی عالی و بیماران گروه ۳ پیش بینی ضعیف دارند. علاوه بر آن ، یک اتصال جایگزین خاص برای زیر گروه بیشتر ،وجود زیرگروه‌های مجزا را تأیید می کند و ناهمگنی رونویسی بین زیر گروه‌ها را برجسته می کند.  تقویت مسیر Sonic Hedgehog بهترین زیر گروه است که 25٪ از تومورهای انسانی در ژن‌های Patched ، Sufu (مهارکننده فیوز همولوگ) ، Smoothened یا ژن‌های دیگر در این مسیر جهش دارند.   مدولوبلاستوما همچنین در سندرم گورلین و سندرم تورکوت دیده می شود. جهش‌های تکرار شونده در ژن‌های CTNNB1، PTCH1 ، MLL2 ، SMARCA4 ، DDX3X ، CTDNEP1 ، KDM6A و TBR1 در افراد مبتلا به مدولوبلاستوما مشخص شد.  مسیرهای اضافی در برخی از مدولوبلاستوما شامل مسیرهای سیگنالینگ MYC ، Notch ، BMP و TGF-β منقطع هستند.
تشخیص

تومور در T2- و T2- سنگین MRI با افزایش ناهمگن و یک موقعیت معمول در مجاورت و گسترش به بطن چهارم متمایز است. از نظر بافت شناسی ، تومور جامد ، به رنگ صورتی-خاکستری است و به خوبی مشخص شده است. تومور بسیار سلولی است ، با فعالیت میتوزی بالا ، سیتوپلاسم کم و گرایش به تشکیل خوشه و انشعاب دارد.
برای تشخیص دادن از سیستم مرحله بندی چانگ میتوان استفاده کرد  .
تشخیص درست مدولوبلاستوما امکان دارد خواستار نپذیرفتن تومور رابدوئید تراتوئید غیر معمولی باشد.
مدولوبلاستوما مخچه ای در بزرگسالان
مدولوبلاستوما مخچه ای در بزرگسالان
رفتار

درمان با برداشتن حداکثر تومور از طریق جراحی (برداشت) آغاز می شود. افزایش اشعه به تمام نوراکسی و شیمی درمانی ممکن است بقای فاقد بیماری (DFS)را افزایش دهد. بعضی از مدارک نشان می دهند که تابش پرتوی پروتون باعث کم شدن اثر تابش در ناحیه حلزون گوش و قلب و عروق می شود و تاثیرات نهایی سازنده تابش جمجمه را کاهش می دهد.   این ترکیب ممکن است در بیشتر از ۸۰٪ موارد موجب بقای ۵ ساله شود. وجود خصوصیت‌های دسموپلاستیک مانند تشکیل بافت همبند پیش بینی بهتری را ارائه می دهند. اگر کودک کمتر از ۳ سال داشته باشد ، درجه برداشتن کافی نباشد یا هرگونه گسترش CSF ، ستون فقرات ، سوپراستنتورال یا سیستمیک رخ دهد ، پیش بینی بدتر است. زوال عقل (جنون) بعد از پرتودرمانی و شیمی درمانی نتیجه رایجی است که دو تا چهار سال بعد از درمان پدیدار می شود. عوارض جانبی ناشی از پرتودرمانی می توانند شامل اختلال شناختی ، بیماری روانی ، کاهش رشد استخوان ، کاهش شنوایی و اختلال غدد درون ریز باشند.   افزایش فشار داخل جمجمه میتواند با کورتیکواستروئیدها یا شنت بطنی- حفره ای کنترل شود .
رفتار > شیمی درمانی

شیمی درمانی بیشتر به عنوان قسمتی از درمان استفاده می شود. دلایل مفید ، از سال ۲۰۱۳ واضح نیست.  چند رژیم شیمی درمانی مختلف برای مدولوبلاستوما استفاده می شوند. بیشترین عبارتند از ترکیبی از لوموستین ، سیس پلاتین ، کربوپلاتین ، وین کریستین ، و یا سیکلوفسفامید . در بیماران جوان (کمتر از ۳-۴ سال) ، شیمی درمانی می تواند نیاز به رادیوتراپی را به تأخیر بیندازد ، یا در برخی موارد حتی امکان دارد ان را از بین ببرد. به هر حال ، هر دو شیمی درمانی و رادیوتراپی بیشتر دارای تاثیرات مسمومیت طولانی مدت هستند ، شامل تأخیر در رشد جسمی و شناختی ، خطر بالاتر سرطان‌های ثانویه و افزایش خطرات بیماری‌های قلبی است.
عواقب

کاریوتایپینگ مبتنی بر آرایه (به مجموعه واقعی کروموزوم‌های مورد بررسی هر انسان اشاره دارد) از ۲۶۰ مدولوبلاستوما منجر به ایجاد زیرگروه‌های بالینی زیر بر اساس مشخصات سیتوژنتیک می شود:
پیش آگهی ضعیف: افزایش ۶q یا تقویت MYC یا MYCN
متوسط: سود ۱۷q یا i (۱۷q) بدون سود ۶q یا تقویت MYC یا MYCN
پیش آگهی عالی: حذف ۶q و ۱۷q متعادل یا ۶q
ارائه سازی رونویسی وجود چهار زیر گروه اصلی (Wnt ، Shh ، گروه ۳و گروه ۴) را نشان می دهد.
پیش آگهی بسیار خوب: گروه WNT ، جهش CTNNB ۱
پیش آگهی خوب نوزادان ، دیگران متوسط: گروه SHH ، جهش PTCH۱ / SMO / SUFU ، تقویت GLI۲ یا تقویت MYCN
پیش آگهی ضعیف: گروه ۳ ، تقویت MYC ، گیرنده نوری / بیان ژن GABA
پیش آگهی متوسط: گروه ۴ ، بیان ژن نورون / گلوتاماترژیک ، تقویت CDK۶ ، تقویت MYCN
عواقب > بقا

میزان بقای نسبی تجمعی تاریخی برای همه گروه‌های سنی و پیگیری بافت شناسی به ترتیب ۶۰ ، ۵۲ و ۴۷ درصد در ۵ سال ، ۱۰ سال و ۲۰ سال بود. بیمارانی که با مدولوبلاستوما یا PNET تشخیص داده می شوند ۵۰ برابر بیشتر از یک عضو همتا در جمعیت عمومی هستند. تازهترین میزان بقا ۵ ساله مبنی بر جمعیت (SEER) به طور کلی ۶۹٪ است: ۷۲٪ در کودکان (۱-۹سال) و ۶۷٪ در بزرگسالان (۲۰+ سال). میزان بقای ۲۰ ساله در کودکان ۵۱٪ است. کودکان و بزرگسالان خصوصیات زنده ماندن متفاوتی دارند ، بزرگسالان بعد از سال چهارم پس از تشخیص (بعد از کنترل افزایش میزان مرگ و میر در سابقه) از کودکان بدتر می شوند، قبل از سال چهارم ، احتمال بقا تقریباً مساوی است.  عوارض طولانی مدت درمان استاندارد شامل اختلال عملکرد هیپوتالاموس-هیپوفیز و تیروئید و اختلال فکری است. کمبودهای هورمونی و فکری ایجاد شده توسط این روش‌های درمانی باعث ضعف قابل توجه در بازماندگان می شود.
در بررسی‌های بالینی فعلی ، بیماران به گروه‌های کم-، استاندارد- و پر خطر تقسیم می شوند:
بسته به مطالعه ، میزان بهبودی تا ۱۰۰٪ در گروه کم خطر (معمولاً با فعال شدن WNT) حاصل می شود.  بنابراین تلاش‌های فعلی در جهت کاهش شدت درمان و در نتیجه عواقب منفی بلند مدت ،ضمن تأیید میزان بالای بهبودی صورت می گیرد.
در مطالعه HIT-SIOP PNET ۴ ، که در آن۳۴۰ کودک و نوجوان از گروه خطر استاندارد بین چهار تا ۲۱ سال از چندین کشور اروپایی شرکت کردند ، میزان بقای ۵ ساله به نسبت میزان ۸۵ تا ۸۷درصد بود. تصادفی سازی حدود ۷۸٪ از بیماران ۵ سال بدون عود باقی ماندند و بنابراین درمان می شوند.  پس از عود ، پیش بینی بسیار ضعیف بود. با وجود درمان فشرده ، تنها ۴ نفر از ۶۶ بیمار ۵ سال پس از عود هنوز زنده بودند.
یک مطالعه در ایالات متحده بر روی 161 بیمار در سنین ۳ تا ۲۱ سال با خصوصیات پرخطر شرکت کرده است . بسته به تصادفی شدن ، نیمی از بیماران علاوه بر این روزانه در طول تابش ، کاربوپلاتین دریافت می کنند. میزان بقای ۵ ساله بیماران مبتلا به کاربوپلاتین ۸۲٪ ، کسانی که ۶۸٪ نبودند.  مطالعه SIOP PNET۵ در حال حاضر در حال انجام است و تا آوریل ۲۰۲۴ ادامه دارد ، در اینجا تلاش می شود نتایج امیدوار کننده با کاربوپلاتین در طول تابش در گروه خطر استاندارد را تأیید کند.
همه گیر شناسی

هر ساله فقط کمتر از دو نفر به مدولوبلاستوما مبتلا می شود و ۱۰ برابر بیشتر از بزرگسالان بر کودکان اثر میگذارد.  مدولوبلاستوما دومین تومور مغزی شایع در کودکان پس از آستروسیتومای پیلوسیتیک  و شایع ترین تومور بدخیم مغزی در کودکان است که ۱۴.۵٪ تومورهای مغزی تازه تشخیص داده شده را شامل می شود. در بزرگسالان ، مدولوبلاستوما کمیاب است و شامل کمتر از ۲٪ از بدخیمی‌های CNS است.
میزان موارد جدید مدولوبلاستومای کودکان در مردان (۶۲٪) از زنان (۳۸٪) بیشتر است ، این ویژگی در بزرگسالان دیده نمی‌شود.   مدولوبلاستوما و سایر PNET در کودکان کوچکتر شایع تر از کودکان بزرگتر است . حدود ۴۰٪ بیماران مبتلا به مدولوبلاستوما قبل از پنج سالگی تشخیص داده می شوند ، ۳۱٪ بین ۵ تا ۹ سال هستند ، ۱۸.۳٪ بین ۱۰ تا ۱۴ سال و ۱۲.۷٪ بین ۱۵ تا ۱۹ سال هستند.
مدل‌های تحقیق

با استفاده از انتقال ژن آنتی ژن T بزرگ SV۴۰ در سلول‌های پیش ساز عصبی موش‌ها ، یک مدل تومور مغزی ایجاد شد. PNET‌ها از نظر بافت شناسی از همتایان انسانی قابل تشخیص نبودند و برای شناسایی ژن‌های جدید درگیر در سرطان زایی تومور مغزی انسان استفاده شده است.  این مدل برای تأیید p۵3 به عنوان یکی از ژن‌های درگیر در مدولوبلاستومای انسانی مورد استفاده قرار گرفت ، اما از آنجا که تنها حدود ۱۰٪ از تومورهای انسانی جهش در آن ژن را نشان دادند ، می توان از این مدل برای شناسایی سایر شرکای اتصال آنتی ژن SV۴۰ Large T استفاده کرد ، غیر از p۵۳ .  اخیراً ، یک مدل موش از نوع SHH با فرکانس بالا مدولوبلاستوما ، موش هتروزیگوت Patched ۱ برای سرکوبگری مدولوبلاستوما Tis21 (Patched۱ + - / Tis۲۱ KO) تولید شده است.  به نظر می رسد که فرکانس بالای مدولوبلاستوما توسط تنظیم پایین Cxcl۳ ایجاد شود ، زیرا Cxcl۳ ناشی از Tis۲۱ است. به طور مداوم ، درمان با Cxcl۳ به طور کامل از رشد ضایعات مدولوبلاستوما در یک مدل موش از مدولوبلاستوما جلوگیری می کند.  بنابراین ، CXCL۳ یک هدف برای درمان مدولوبلاستوما است.
‌تصویری از سلول های سرطانی
سارا رومر

| سارا رومر | سارا رومر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۸ اوت ۱۹۸۴ ‏(۴۰ سال)
ملیت: ایالات متحده آمریکا
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۰–اکنون
سارا رومر (انگلیسی: Sarah Roemer؛ زادهٔ ۲۸ اوت ۱۹۸۴) هنرپیشه و تهیه‌کننده اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به آشفته، کلاهبردار، سقوط کردن و کینه ۲ اشاره کرد. او در فیلم آشفته (۲۰۰۷) در نقش اشلی بازی کرد.
پیچیده‌شاخ‌ها

| پیچیده‌شاخ‌ها | پیچیده‌شاخ‌ها |
| --- | --- |
پیچیده‌شاخ‌ها: پیچیده‌شاخ‌ها
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پستانداران
راسته:: جفت‌سم‌سانان
تیره:: گاوان
زیرخانواده:: گاویان
پیچیده‌شاخ‌ها (نام علمی: Strepsicerotini) نام یک تبار از زیرخانواده گاویان است.
کوسینی ینگی

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 Yengi with باشگاه فوتبال وسترن سیدنی واندررز in 2022:  Yengi with باشگاه فوتبال وسترن سیدنی واندررز in 2022
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Kusini Boja Yengi
زادروز:  ۱۵ ژانویهٔ ۱۹۹۹ ‏(۲۵ سال)
زادگاه:  آدلاید
قد:  ۱٫۸۷ متر (۶ فوت ۱ ۱⁄۲ اینچ)
پست:  مهاجم
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال پورتسموث
شمارهٔ پیراهن:  ۱۹
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۰۰۰۰:  باشگاه فوتبال فولام
۲۰۱۴:  SA NTC
۲۰۱۵–۲۰۱۷:  باشگاه فوتبال آدلاید کومتس
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۸ |  باشگاه فوتبال آدلاید کومتس |  ۱۶ |  (۰) |
| ۲۰۱۸–۲۰۲۰ |  باشگاه فوتبال آدلاید یونایتد ان‌پی‌ال |  ۲۳ |  (۳) |
| ۲۰۱۹–۲۰۲۲ |  باشگاه فوتبال آدلاید یونایتد |  ۲۷ |  (۶) |
| ۲۰۲۲–۲۰۲۳ |  باشگاه فوتبال وسترن سیدنی واندررز |  ۱۸ |  (۴) |
| ۲۰۲۳– |  باشگاه فوتبال پورتسموث |  ۱۲ |  (۳) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۲۲ |  تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال استرالیا |  ۴ |  (۰) |
| ۲۰۲۳– |  تیم ملی فوتبال استرالیا |  ۱ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۳:۳۵, ۲۴ اکتبر ۲۰۲۳ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۳:۴۷, ۱۶ نوامبر ۲۰۲۳ (UTC):  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۳:۳۵, ۲۴ اکتبر ۲۰۲۳ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۳:۴۷, ۱۶ نوامبر ۲۰۲۳ (UTC)
کوسینی ینگی (انگلیسی: Kusini Yengi؛ زادهٔ ۱۵ ژانویهٔ ۱۹۹۹) بازیکن فوتبال است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آدلاید یونایتد اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال استرالیا و استرالیا بازی کرده‌است.
گفته میشود که کوسینی قرار است یا برای باشگاه اس تق لال ایران/تهران بازی کند و یا برای مهاجر جلیل ، که البته با بچه های چالموره اخت و دوستی بیشتری دارد.
جسی لوریستون لیورمور

| جسی لوریستون لیومور | جسی لوریستون لیومور |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۶ ژوئیهٔ ۱۸۷۷
درگذشت: ۲۸ نوامبر ۱۹۴۰ (۶۳ سال)
علت مرگ: خودکشی با اسلحه
ملیت: ماساچوست- آمريكا
دیگر نام‌ها: خرس وال استریت
همسر: ناتی جوردن (از 1900 تا 1917) - دوروثی وندت (از 1918 تا 1932) - هریت متز نوبل ( از 1933 تا زمان مرگ وی)
فرزندان: 2
خویشاوندان: برندی لاو (بزرگترین نوه دختری)
جسی لوریستون لیورمور (انگلیسی: Jesse Lauriston Livermore؛ ۲۶ ژوئیهٔ ۱۸۷۷ – ۲۸ نوامبر ۱۹۴۰) یک سرمایه‌دار اهل ایالات متحده آمریکا بود. او کسی بود که بدون هیچ تحصیلات آکادمیک و رسمی، فعالیت خود را در بازار بورس شروع کرد و با استفاده از برد و باخت‌هایی که در این زمینه بدست آورد، به فردی کارکشته در بازار سهام تبدیل شد، تا جایی که بعدها به خرس وال استریت شهرت یافت.
لیورمور در اوایل نوجوانی تجارت خود را آغاز کرد و در شانزده سالگی درآمدی بیش از 1000 دلار به دست آورد که در آن روزها پول هنگفتی به شمار می‌آمد. طی سال‌های بعد، او با شرط­ بندی در سیستم معاملات غیر قانونی موسوم به “Bucket Shop”، روی تغییرات قیمت سهام مختلف شرط‌بندی کرده و پول زیادی بدست آورد.
دوران کودکی

لیورمور در شروزبری، ماساچوست، در خانواده ای فقیر به دنیا آمد و در کودکی به اکتون، ماساچوست نقل مکان کرد. لیورمور خواندن و نوشتن را در سه و نیم سالگی آموخت. در سن 14 سالگی، پدرش او را از مدرسه بیرون کشید تا در مزرعه کمک کند. از طرفی او که هیچ علاقه‌ای به کشاورزی نداشت این مسئله را با مادرش در میان گذاشت و با کمک مادرش از خانه فرار کرد.
زندگی شخصی

یکی از کتاب‌های مورد علاقه لیورمور، هذیان‌های مردمی فوق‌العاده و جنون جمعیت، نوشته چارلز مکی بود که برای اولین بار در سال 1841 منتشر شد. این کتاب نیز یکی از کتاب‌های مورد علاقه برنارد باروخ، تاجر سهام و دوست نزدیک لیورمور بود.
او از ماهیگیری لذت می برد و در سال 1937 یک اره ماهی 436 پوندی صید کرد.
لیورمور سه بار ازدواج کرد و دو فرزند داشت. او در اکتبر 1900 در سن 23 سالگی با همسر اول خود، نتیت (نتی) جردن، از ایندیاناپولیس ازدواج کرد. آنها تنها چند هفته قبل از ازدواج یکدیگر را می شناختند. کمتر از یک سال بعد، او پس از چند معامله بد شکست خورد. برای یک سهام جدید، او از او خواست مجموعه قابل توجهی از جواهراتی را که برایش خریده بود به گرو بگذارد، اما او نپذیرفت و به رابطه آنها برای همیشه آسیب رساند. آنها خیلی زود از هم جدا شدند و سرانجام در اکتبر 1917 طلاق گرفتند.
در 2 دسامبر 1918، لیورمور در سن 40 سالگی با دوروتیا (دوروثی) فاکس وندت 22 ساله، یک رقاص سابق نمایش در زیگفلد فولیز ازدواج کرد. لیورمور با چند تن از رقصندگان رابطه داشت. این زوج دو پسر داشتند: جسی لیورمور دوم، متولد 1919 و پل، متولد 1922.
او سپس خانه ای گران قیمت در گریت نک خرید و به همسرش اجازه داد هر چقدر که می خواهد برای اثاثیه خرج کند. در سال 1927، او و همسرش در خانه خود با اسلحه مورد سرقت قرار گرفتند. این رابطه به دلیل عادت های دوروتی به نوشیدن الکل، روابط لیورمور با دیگر دختران زیگفلد و هزینه های گزاف آنها تیره شد. در سال 1931، دوروتی لیورمور درخواست طلاق داد و به همراه معشوق جدیدش، جیمز والتر لانگکوپ، به طور موقت در رنو، نوادا اقامت گزید. در 16 سپتامبر 1932، طلاق صادر شد و او بلافاصله با دوست پسرش ازدواج کرد. او حضانت دو پسرش را حفظ کرد و 10 میلیون دلار نیز از جسی دریافت کرد. دوروتی خانه ای در گریت نک را که لیورمور 3.5 میلیون دلار برای آن هزینه کرده بود، به قیمت 222000 دلار فروخت. سپس خانه ویران شد و لیورمور را افسرده کرد.
در 28 مارس 1933 لیورمور که اکنون 56 سال دارد، با خواننده 38 ساله هریت متز نوبل در ژنو، ایلینوی ازدواج کرد. آنها در سال 1931 در وین ملاقات کرده بودند، جایی که متز نوبل در حال اجرا بود و لیورمور در تعطیلات در میان تماشاگران بود. متز نوبل از یک خانواده سرشناس اوماها بود که در آبجوسازی ها ثروت زیادی به دست آورده بودند. لیورمور پنجمین شوهر متز نوبل بود. حداقل دو نفر از شوهران قبلی متز خودکشی کرده بودند، از جمله وارن نوبل، که پس از سقوط وال استریت در سال 1929 خود را حلق آویز کرد.
مرگ

در 28 نوامبر 1940، درست بعد از ساعت 5:30 بعد از ظهر، لیورمور با یک تپانچه کلت خودکار در رختکن هتل شری هلند در منهتن، جایی که معمولاً کوکتل می‌نوشید، خودکشی کرد. پلیس یک یادداشت خودکشی شامل هشت صفحه دست نوشته کوچک در دفترچه شخصی لیورمور بود پیدا کرد. این یادداشت خطاب به همسر لیورمور، هریت (که لیورمور او را "نینا" نامگذاری کرده بود) نوشته شده بود: "نینا عزیزم: نمی توانم کمکی کنم. اوضاع با من بد شده است. من از دعوا خسته شده ام. نمی توانم ادامه دهم. دیگر. این تنها راه نجات است. من لیاقت عشق تو را ندارم. من یک شکست خورده هستم. واقعا متاسفم، اما این تنها راه برای من است. عاشق لوری».
میمی راجرز

| میمی راجرز | میمی راجرز |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۷ ژانویهٔ ۱۹۵۶ ‏(۶۸ سال) کورال گیبلز، فلوریدا
ملیت: آمریکایی
پیشه: بازیگر
همسر(ها): جیمز راجرز (۱۹۷۶–۱۹۸۰) تام کروز (۱۹۸۷–۱۹۹۰) کریستوفر کیافا (۲۰۰۳–اکنون)
میمی راجرز (به انگلیسی: Mimi Rogers) (زاده ۲۷ ژانویه ۱۹۵۶) بازیگر آمریکایی است.
از فیلم‌های او می‌توان به آستین پاورز: مرد بین‌المللی رمز و راز، اسیر، شن‌های سفید، در زیرزمین، کوئین توانا، گانگ هو، نزاع هارلن کانتی، زنجبیل ضربه محکم و ناگهانی، سقوط کردن و سریال پرونده‌های اکس اشاره کرد.
شریان پودندال داخلی

| سرخرگ پودندال داخلی | سرخرگ پودندال داخلی |
| --- | --- |
سرخرگ تهیگاهی داخلی with branches, including internal pudendal artery.: سرخرگ تهیگاهی داخلی with branches, including internal pudendal artery.
The superficial branches of the internal pudendal artery.: The superficial branches of the internal pudendal artery.
جزئیات: جزئیات
سرچشمه از: سرخرگ تهیگاهی داخلی
سیاهرگ‌ها: Internal pudendal veins
تأمین‌کننده: اندام جنسی، میان‌دوراه
شناسه‌ها: شناسه‌ها
لاتین: arteria pudenda interna
TA98: A12.2.15.038
TA2: 4341
FMA: 18835
سرخرگ شرمگاهی درونی یا سرخرگ پودندال داخلی (انگلیسی: Internal pudendal artery) یکی از سه شاخه از سرخرگ‌های شرمگاهی است.
خاستگاه: سرخرگ تهیگاهی (iliac) درونی شاخه‌ها: شاخه‌های پوست بیضه‌ای (scrotal) خلفی یا لب فرجی خلفی، سرخرگ‌های راست روده‌ای پائینی، میاندوراهی (perineal)، پیشابراهی (urethral)، سرخرگ پیاز آلت یا دهلیز (وستیبول)، سرخرگ عمقی پنیس یا کلیتوریس، سرخرگ پشتی پنیس یا کلیتوریس پراکندگی و اختتام: اندام‌های تناسلی بیرونی، کانال مقعد، میان‌دوراه (پرینه).
برای مطالعه بیشتر

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Internal pudendal artery». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۳ ژانویه ۲۰۱۸.
سحابی آمریکای شمالی

| سحابی | سحابی |
| --- | --- |
سحابی آمریکای شمالی: سحابی آمریکای شمالی
اطلاعات رصدی: {{{مبدا}}} مبدأ: اطلاعات رصدی: {{{مبدا}}} مبدأ
بعد: 20h 59m 17.1s
میل: ‏ 44″ 31′ ‎+44°
فاصله: z=۲٬۲۰۰ ± ۱۰۰ سال نوری(۶۷۵ ± ۳۰ pc)
قدر ظاهری (V): ؟
صورت فلکی: ماکیان
ویژگی‌های فیزیکی: ویژگی‌های فیزیکی
شعاع: - سال نوری
قدر مطلق (V): -
ابعاد: ~۳۰ دقیقه قوسی
نکات مهم: -
نام‌های دیگر: NGC 7000, شارپلس ۱۱۷
جستارهای وابسته: فهرست‌های سحابی‌ها: جستارهای وابسته: فهرست‌های سحابی‌ها
سّحابی آمریکای شمالی (به انگلیسی: North America Nebula), (NGC 7000 یا Caldwell 20) یک سحابی گسیلشی در صورت فلکی ماکیان است که نزدیک به دنب (دم قو و درخشان‌ترین ستاره آن) قرار دارد. این سحابی به این دلیل نامگذاری شده است که شکل آن شبیه آمریکای شمالی است.
سحابی آمریکای شمالی نزدیک به سحابی مرغ سقا است.
تاریخچه

در ۲۴ اکتبر ۱۷۸۶، ویلیام هرشل که از اسلاو، انگلستان، انگلستان رصد می‌کرد، متوجه «سحابی شیری رنگ کم‌نوری که در این فضا پراکنده شده بود و در بعضی جاها بسیار روشن بود» شد.
برجسته‌ترین منطقه این سحابی توسط پسرش جان هرشل در ۲۱ اوت ۱۸۲۹ فهرست‌بندی شد. این منطقه در کاتالوگ عمومی جدید به عنوان NGC 7000 فهرست شده است، که در آن به عنوان «سحابی کم‌نور، بسیار بزرگ و پراکنده» توصیف شده است.
در سال ۱۸۹۰، ماکس ولف، عکاسی نجومی پیشگام آلمانی، متوجه شکل مشخصه این سحابی در یک عکس با نوردهی طولانی شد و آن را سحابی آمریکای شمالی نامید.
در مطالعه خود در مورد سحابی‌ها بر روی صفحات Palomar Sky Survey در سال ۱۹۵۹، ستاره‌شناس آمریکایی استوارت شارپلس متوجه شد که سحابی آمریکای شمالی بخشی از همان ابر میان‌ستاره‌ای یونش هیدروژن (منطقه اچ ۲) مانند سحابی مرغ سقا است که توسط یک نوار تاریک از غبار جدا شده است و این دو سحابی را در فهرست دوم خود از ۳۱۳ سحابی درخشان به عنوان Sh2-117 فهرست کرد. ستاره‌شناس آمریکایی بورلی تی. لیندز ابر غبار پنهان کننده را به عنوان L935 در مجموعه سحابی‌های تاریک خود در سال ۱۹۶۲ فهرست‌بندی کرد. ستاره‌شناس رادیویی هلندی گارت وسترهوت منطقه HII Sh2-117 را به عنوان یک ساطع کننده قوی رادیویی با قطر ۳ درجه تشخیص داد و در فهرست سال ۱۹۵۸ خود از منبع رادیویی در اخترشناسی در باند راه شیری به عنوان W80 ظاهر می‌شود.
اطلاعات عمومی

سحابی آمریکای شمالی منطقه‌ای بیش از ده برابر مساحت ماه کامل را پوشش می‌دهد، اما روشنایی سطح آن کم است، بنابراین معمولاً با چشم غیرمسلح دیده نمی‌شود. دوربین دوچشمی و تلسکوپ‌هایی با میدان دید بزرگ (تقریباً ۳ درجه) آن را به صورت تکه‌ای مه آلود از نور در زیر آسمان به اندازه کافی تاریک نشان می‌دهند. با این حال، با استفاده از فیلتر UHC، که برخی از طول موج‌های ناخواسته نور را فیلتر می‌کند، می‌توان آن را بدون بزرگنمایی در زیر آسمان تاریک مشاهده کرد. شکل و رنگ مایل به قرمز آن (از هیدروژن Hα خط طیف نوری) فقط در عکس‌های این منطقه دیده می‌شود.
بخشی از سحابی که شبیه مکزیک و آمریکای مرکزی است به نام دیوار ماکیان شناخته می‌شود. این منطقه بیشترین میزان ستاره‌زایی را نشان می‌دهد.
در طول موج‌های نوری، سحابی آمریکای شمالی و سحابی مرغ سقا (کاتالوگ عمومی جدید ۵۰۷۰) به‌طور مشخص جدا به نظر می‌رسند زیرا توسط شبح نوار تاریک غبار کیهانی L935 از هم جدا شده‌اند. با این حال، این ابر تاریک برای امواج رادیویی و تابش مادون قرمز شفاف است و این طول موج‌ها مناطق مرکزی Sh2-117 را که برای یک تلسکوپ معمولی قابل مشاهده نیستند، از جمله بسیاری از ستارگان بسیار درخشان، آشکار می‌کنند.