stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
گیلاست را بالا بگیر

«گیلاست را بالا بگیر» (به انگلیسی: Raise Your Glass) یک تک‌آهنگ از هنرمند اهل ایالات متحده آمریکا پینک است که در ۶ اکتبر ۲۰۱۰ (۲۰۱۰-10-۰۶) منتشر شد.
این تک‌آهنگ در چارت‌های ، استرالیا، ، در رتبه اول و در چارت‌های ، سوئیس، فنلاند، نیوزلند، اتریش جزو ده ترانه اول قرار گرفت.
گوادالوپ-گوئرا، تگزاس

| گوادالوپ-گوئرا، تگزاس | گوادالوپ-گوئرا، تگزاس |
| --- | --- |
حوزه سرشماری: حوزه سرشماری
مختصات: ۲۶°۲۴′۳۹″ شمالی ۹۹°۴′۵۵″ غربی﻿ / ﻿۲۶٫۴۱۰۸۳°شمالی ۹۹٫۰۸۱۹۴°غربی﻿ / 26.41083; -99.08194: مختصات: ۲۶°۲۴′۳۹″ شمالی ۹۹°۴′۵۵″ غربی﻿ / ﻿۲۶٫۴۱۰۸۳°شمالی ۹۹٫۰۸۱۹۴°غربی﻿ / 26.41083; -99.08194
کشور: United States
ایالت آمریکا: تگزاس
فهرست شهرستان‌های تگزاس: شهرستان استار، تگزاس
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا)
 • کل: ۳۷
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (منطقه زمانی مرکزی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: ۷۸۵۸۴
گوادالوپ-گوئرا (به انگلیسی: Guadalupe-Guerra) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در تگزاس واقع شده‌است. گوادالوپ-گوئرا ۳۷ نفر جمعیت دارد.
آنیون (شبه‌ذره)

با آنیون؛ یونی که بار منفی دارد anion, a negatively charged ion اشتباه نشود.
آنیون (انگلیسی: Anyon) در فیزیک نوعی شبه‌ذره است که تنها در سیستم‌های دو بعدی؛ با خصوصیات بسیار کمتر محدود شدهٔ دوگانه‌ای که در ذرات بنیادی استاندارد که فرمیون‌ها و بوزون‌ها هستند، وجود دارد. به‌طور کلی، عملیات مبادله دو ذره یکسان، اگرچه ممکن است باعث تغییر فاز جهانی (کلی) شود، نمی‌تواند بر روی قابل مشاهده‌ها تأثیر بگذارد. Anyonها به‌طور کلی به عنوان «abelian» (توانا) و «non abelian» (غیرتوانا) طبقه‌بندی می‌شوند. آنیون‌های آبلی (که توسط دو آزمایش در سال ۲۰۲۰ شناسایی شدند) نقش عمده‌ای در اثر کسری کوانتومی هال دارند. آنیون‌های غیرآبلین (غیرتوانا) به‌طور قطعی شناسایی نشده‌اند، اگرچه این موضوع یک زمینهٔ فعال تحقیقاتی است.
آشناسازی

مکانیک آماری سیستم‌های بزرگ چند بدنه از قوانینی پیروی می‌کنند که توسط آمار ماکسول-بولتزمن توضیح داده شده‌است. آمار کوانتومی به دلیل رفتارهای متفاوت دو نوع ذره مختلف به نام فرمیون‌ها و بوزون‌ها پیچیده‌تر است. به نقل از یک توضیح ساده و اخیر از دانشگاه آلتو:
در دنیای سه‌بعدی که ما در آن زندگی می‌کنیم، تنها دو نوع ذره وجود دارد: «فرمیون‌ها» که یکدیگر را دفع می‌کنند و «بوزون‌ها» که میل به جذب یکدیگر دارند. فرمیون رایج، الکترون است که الکتریسیته را حمل می‌کند. و یک بوزون رایج، فوتون است که نور را حمل می‌کند. با این حال، در دنیای دو بعدی، نوع دیگری از ذره وجود دارد، آنیون، که مانند فرمیون‌یا بوزون رفتار نمی‌کند.
در دنیای دوبعدی، دو آنیون یکسان مکان‌هایشان را به روش‌های تابع موجی عوض می‌کنند و عملکرد موجی خود را تغییر می‌دهند؛ که در فضای فیزیکی سه‌بعدی این اتفاق نمی‌افتد:[۳]
گورستان ارامنه شازند ۳

| گورستان ارامنه شازند ۳ | گورستان ارامنه شازند ۳ |
| --- | --- |
نام: گورستان ارامنه شازند ۳
کشور: ایران
شهرستان: شازند
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: گورستان
دیرینگی: دوره قاجار
دورهٔ ساخت اثر: دوره قاجار، دوره پهلوی
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۶۱۰۵
تاریخ ثبت ملی: ۲۶ اسفند ۱۳۸۷
قبرستان ارامنه شازند ۳ مربوط به اواخر دوره قاجار - اوایل دوره پهلوی است و در شازند، داخل شهر واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۶ اسفند ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۶۱۰۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
یانه بلومکوییست

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- |
نام کامل: Janne Mikael Blomqvist
ملیت:  فنلاند
زاده: ۶ مهٔ ۱۹۷۲ ‏(۵۲ سال) هلسینکی, فنلاند
قد: ۱٫۹۰ m (۶ ft ۳ in)*
وزن: ۸۳ کیلوگرم (۱۸۳ پوند)
ورزشی: ورزشی
ورزش: شنا
گونه: شنای آزاد
باشگاه: Marjaniemen Uimarit, Helsinki
 :  
یانه بلومکوییست (به انگلیسی: Janne Blomqvist) (زادهٔ ۶ مهٔ ۱۹۷۲) شناگر اهل فنلاند است.
گوادالوپ (کلرادو)

| گوادالوپ (کلرادو) | گوادالوپ (کلرادو) |
| --- | --- |
محدوده ثبت‌نشده: محدوده ثبت‌نشده
میدان گوادالوپ: میدان گوادالوپ
ریشه‌شناسی: به نام باکره گوادالوپ: ریشه‌شناسی: به نام باکره گوادالوپ
نام مستعار: میدان گوادالوپ: نام مستعار: میدان گوادالوپ
گوادالوپ (کلرادو)Location of Guadalupe in Coloradoنمایش نقشه کلرادوگوادالوپ (کلرادو)گوادالوپ (کلرادو) (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا: گوادالوپ (کلرادو)Location of Guadalupe in Coloradoنمایش نقشه کلرادوگوادالوپ (کلرادو)گوادالوپ (کلرادو) (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا
مختصات: ۳۷°۵′۴۳″ شمالی ۱۰۶°۱′۳۲″ غربی﻿ / ﻿۳۷٫۰۹۵۲۸°شمالی ۱۰۶٫۰۲۵۵۶°غربی﻿ / 37.09528; -106.02556: مختصات: ۳۷°۵′۴۳″ شمالی ۱۰۶°۱′۳۲″ غربی﻿ / ﻿۳۷٫۰۹۵۲۸°شمالی ۱۰۶٫۰۲۵۵۶°غربی﻿ / 37.09528; -106.02556
کشور:  ایالات متحده آمریکا
ایالت آمریکا:  کلرادو
فهرست شهرستان‌های کلرادو: شهرستان کونهوس
ارتفاع: ۷۹۰۰ فوت (۲۴۰۰ متر)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۷ (MST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۶ (MDT)
زیپ‌کد: ۸۱۱۲۹
کد منطقه: 719
گوادالوپ (به انگلیسی: Guadalupe) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در کلرادو واقع شده‌است. گوادالوپ ۲٬۴۰۷٫۹۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
یان توپس

| یان توپس | یان توپس |
| --- | --- |
زادهٔ: ۵ آوریل ۱۹۶۱ فالکنس‌وارد
ملیت: هلند
یان توپس (انگلیسی: Jan Tops؛ زادهٔ ۵ آوریل ۱۹۶۱) سوارکار پرش اهل هلند بود.
اشتوتگارت (منطقه)

| اشتوتگارت Stuttgart | اشتوتگارت Stuttgart |
| --- | --- |
منطقهٔ دولتی: منطقهٔ دولتی
نقشهٔ ایالت Baden-Württemberg؛ قسمت روشن‌شده،  منطقهٔ دولتی اشتوتگارت Stuttgart را نشان می‌دهد.: نقشهٔ ایالت Baden-Württemberg؛ قسمت روشن‌شده،  منطقهٔ دولتی اشتوتگارت Stuttgart را نشان می‌دهد.
کشور: آلمان
ایالت: بادن-وورتمبرگ
مرکز منطقه: اشتوتگارت
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۰٬۱۵۵٫۷۶ کیلومتر مربع (۳۹۲۱٫۱۶ مایل مربع)
جمعیت (۳۱ دسامبر ۲۰۱۷): جمعیت (۳۱ دسامبر ۲۰۱۷)
 • کل: ۴٬۱۲۶٬۶۸۸
 • تراکم: ۴۱۰/کیلومتر مربع (۱۱۰۰/مایل مربع)
وبگاه: www.rp-stuttgart.de
اشتوتگارت (به آلمانی: Stuttgart) یک رگیرونگسبتسیرک در آلمان است که در بادن-وورتمبرگ واقع شده‌است.
خصوصیات

اشتوتگارت ۴٬۰۰۸٬۰۶۸ نفر جمعیت دارد.
آثار و جایزه‌های مریلین مونرو

پرتره تبلیغاتی مریلین مونرو در نقش رز لومیس در فیلم نیاگارا (۱۹۵۳)
مریلین مونرو (۱ ژوئن ۱۹۲۶ – ۴ اوت ۱۹۶۲) بازیگر آمریکایی بود که از سال‌ ۱۹۴۶ تا ۱۹۶۱ در ۲۹ فیلم ایفای نقش کرد. او پس از یک فعالیت حرفه‌ای کوتاه در زمینهٔ مدلینگ، قراردادهای بازیگری کوتاه‌مدتی را با فاکس قرن بیستم و کلمبیا پیکچرز امضا کرد و در سال‌های نخستین فعالیتش در نقش‌های فرعی ظاهر شد. مونرو در سال ۱۹۵۰ در دو فیلم تحسین‌شده به نام‌های جنگل آسفالت و همه‌چیز دربارهٔ ایو نقش‌هایی مختصر داشت. نقش‌های او در این دو فیلم برخلاف بسیاری از نقش‌هایی بود که وی را به عنوان یک «بلوند احمق» جلوه می‌داد. مارگوت ای. هنریکسن، زندگی‌نامه‌نویس مونرو در دانشنامهٔ ملی زندگی‌نامه آمریکا می‌گوید این کلیشه «ناعادلانه» بود و مونرو را «در طول فعالیت حرفه‌ای خود آزار می‌داد».
موفقیت عمده کاری مونرو در سال ۱۹۵۳ صورت گرفت، زمانی که او در فیلم نوآر نیاگارا و کمدی‌های آقایان موطلایی‌ها را ترجیح می‌دهند و چگونه می‌توان با یک میلیونر ازدواج کرد بازی کرد. سارا چرچول، دیگر زندگی‌نامه‌نویس مونرو، اشاره می‌کند که پس از سال ۱۹۵۳، جذابیت جنسی مونرو که بیشتر یک رفتار «ناخودآگاه بود تا آگاهانه»، به مشخصهٔ اصلی او تبدیل می‌شود و پس از آن، این بازیگر را به یکی از محبوب‌ترین و شناخته‌شده‌ترین افراد در آمریکا تبدیل می‌کند. مونرو در سال ۱۹۵۵ در فیلم خارش هفت‌ساله به کارگردانی بیلی وایلدر، در نقش زنی که سوژهٔ فانتزی‌های جنسی همسایهٔ متأهلش قرار گرفته‌است، حضور پیدا کرد. یکی از سرشناس‌ترین صحنه‌های فعالیت حرفه‌ای مونرو در این فیلم رخ می‌دهد؛ او در حالی که لباس سفید خود را بر تن دارد، روی یک شبکه میله‌ای از سیستم تهویه مترو در خیابان می‌ایستد و باد دامن او را بالا می‌برد.
مونرو پس از حضور در فیلم ایستگاه اتوبوس (۱۹۵۶)، شرکت فیلم‌سازی خودش را تأسیس کرد. این شرکت مستقلاً فیلمی را به نام شاهزاده و شوگرل تولید کرد که در سال ۱۹۵۷ منتشر شد. او سپس در فیلم‌های بعضی‌ها داغشو دوست دارن (۱۹۵۹) و ناجورها (۱۹۶۱) ظاهر شد. در ژوئن ۱۹۶۲، مونرو به‌طور موقت از فیلم چیزی برای بخشیدن کنار گذاشته شد و درگذشت او در ماه اوت همان سال، ساخت این فیلم را ناتمام گذاشت. اگرچه مونرو تنها برای یک دهه از بازیگران سرشناس و نقش اول بود، فیلم‌های او تا زمان مرگ غیرمنتظره‌اش در سال ۱۹۶۲، در مجموع بیش از ۲۰۰ میلیون دلار به فروش رفتند.
مونرو در طول دوران حرفه‌ای خود جوایز متعددی را به دست آورد و نامزدی‌های گوناگونی را کسب کرد. جایزه هنریتا در بخش بهترین شخصیت جوان گیشه (۱۹۵۱) و ستارۀ محبوب سینمای جهان (۱۹۵۳)، یک جایزه دیوید دی دوناتلو و یک جایزه سزار برای بازی در شاهزاده و شوگرل (۱۹۵۸)، و یک جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر زن برای ایفای نقش در بعضی‌ها داغشو دوست دارن (۱۹۵۹)، از جمله مواردی بود که او برندهٔ آن‌ها شد. مونرو در سال ۱۹۶۰ به پیاده‌روی مشاهیر هالیوود اضافه شد و در سال ۱۹۹۵ یک ستارهٔ پالم در پیاده‌روی ستارگان پالم اسپرینگز به او اختصاص یافت. در فهرست ۱۰۰ سال… ۱۰۰ ستاره به انتخاب بفا از بنیاد انستیتوی فیلم آمریکا در سال ۱۹۹۹، او در رتبه ششم برترین بازیگر زن سینما قرار گرفت. سه عنوان از فیلم‌هایی که او در آن‌ها بازی کرد—بعضی‌ها داغشو دوست دارن، همه‌چیز دربارهٔ ایو، و جنگل آسفالت—به فهرست ملی ثبت فیلم در کتابخانه کنگره ایالات متحده اضافه شده‌اند. مونرو همچنان به عنوان نماد اصلی فرهنگ مردمی آمریکا در دهه‌های پس از مرگش در نظر گرفته می‌شود.
سینما

مونرو در کارنامه هنری خود در ۲۹ فیلم سینمایی بازی کرد. در سال ۱۹۶۲، او در مرحله فیلم‌برداری سی‌امین فیلمش، چیزی برای بخشیدن، مدتی توسط استودیو اخراج شد و پیش از اتمام این نقش، درگذشت.
(۱۹۵۳)
(۱۹۵۳)
ژست گرفتن برای عکاسان در تبلیغ  (۱۹۵۴)
(۱۹۵۹)
| سال | عنوان | نقش | یادداشت‌ها | منابع |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۴۷ | سال‌های خطرناک | ایوی |  |  |
| ۱۹۴۸ | اسکودا هو! اسکودا هی! | بتی | عدم نمایش نام در تیتراژ |  |
| ۱۹۴۸ | دختران گروه کر | پگی مارتین |  |  |
| ۱۹۴۹ | عاشق‌پیشه | مشتری گرانیون |  |  |
| ۱۹۵۰ | بلیط توماهاوک | کلارا | عدم نمایش نام در تیتراژ |  |
| ۱۹۵۰ | جنگل آسفالت | آنجلا فینلی |  |  |
| ۱۹۵۰ | همه‌چیز دربارهٔ ایو | کلادیا کازوِل |  |  |
| ۱۹۵۰ | توپ آتشفام | پولی |  |  |
| ۱۹۵۰ | رایت کراس | داسکی لو دو | عدم نمایش نام در تیتراژ |  |
| ۱۹۵۱ | داستان شهر مادری | آیرس مارتین |  |  |
| ۱۹۵۱ | به همان جوانی که حس می‌کنی | هریت |  |  |
| ۱۹۵۱ | آشیانه عشق | رابرتا استیونز |  |  |
| ۱۹۵۱ | بیا قانونی‌اش کنیم | جویس منرینگ |  |  |
| ۱۹۵۲ | برخورد در شب | پگی |  |  |
| ۱۹۵۲ | ما متأهل نیستیم! | آنابل جونز نوریس |  |  |
| ۱۹۵۲ | زحمت در زدن به خودت نده | نل فوربس |  |  |
| ۱۹۵۲ | میمون‌بازی | لوئیز لارل |  |  |
| ۱۹۵۲ | خانه پر او. هنری | خیابان‌گرد | بازی در داستان پلیس و سرود کلیسا |  |
| ۱۹۵۳ | نیاگارا | رز لومیس |  |  |
| ۱۹۵۳ | آقایان موطلایی‌ها را ترجیح می‌دهند | لورالای لی |  |  |
| ۱۹۵۳ | چگونه می‌توان با یک میلیونر ازدواج کرد | پولا دبیوز |  |  |
| ۱۹۵۴ | رود بی‌بازگشت | کی وستون |  |  |
| ۱۹۵۴ | هیچ شغلی مثل نمایش نیست | ویکتوریا هافمن |  |  |
| ۱۹۵۵ | خارش هفت‌ساله | دختر |  |  |
| ۱۹۵۶ | ایستگاه اتوبوس | شری |  |  |
| ۱۹۵۷ | شاهزاده و شوگرل | السی مارینا | ساختهٔ مریلین مونرو پروداکشنز |  |
| ۱۹۵۹ | بعضی‌ها داغشو دوست دارن | شوگر کین کووالچیک |  |  |
| ۱۹۶۰ | بیا عشق بورزیم | آماندا دل |  |  |
| ۱۹۶۱ | ناجورها | رزلین تیبر | واپسین ایفای نقش در فیلم |  |
تلویزیون

| سال | عنوان | نقش | یادداشت‌ها | منابع |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۵۳ | برنامه جک بنی | خودش | ۰۱۹۵۳−۰۹−۱۳ ۱۳ سپتامبر ۱۹۵۳ |  |
| ۰۱۹۵۴ ۱۹۵۴ | نمایش باب هوپ | خودش |  |  |
| ۱۹۵۵ | نفر به نفر | خودش | مصاحبه با ادوارد مورو؛ ۰۱۹۵۵−۰۴−۰۸ ۸ آوریل ۱۹۵۵ |  |
| ۱۹۶۲ | مراسم تولد رئیس‌جمهور کندی | خودش | اجرای «تولدت مبارک، آقای رئیس‌جمهور»؛ ۰۱۹۶۲−۰۵−۱۹ ۱۹ مه ۱۹۶۲ |  |
جایزه‌ها و نامزدی‌ها

| سال | جایزه | اثر | دسته | نتیجه | منابع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۵۱ | جایزه هنریتا | – | بهترین شخصیت جوان گیشه | برنده |  |
| ۱۹۵۲ | جایزه مجله فوتوپلی | – | سریع‌ترین ستاره در حال ظهور در سال ۱۹۵۲ | برنده |  |
| ۱۹۵۲ | جایزه مجله لوک | – | آینده‌دارترین زن نوظهور در سال ۱۹۵۲ | برنده |  |
| ۱۹۵۳ | جایزه هنریتا | – | زن محبوب سینمای جهان | برنده |  |
| ۱۹۵۳ | جایزه مجله فوتوپلی | – | پرطرفدارترین ستاره زن | برنده |  |
| ۱۹۵۴ | جایزه مجله فوتوپلی | آقایان موطلایی‌ها را ترجیح می‌دهند و چگونه می‌توان با یک میلیونر ازدواج کرد | بهترین بازیگر زن | برنده |  |
| ۱۹۵۶ | جایزه بفتا | خارش هفت‌ساله | بهترین بازیگر زن خارجی | نامزدشده |  |
| ۱۹۵۶ | جایزه گلدن گلوب | ایستگاه اتوبوس | بهترین بازیگر زن در یک فیلم کمدی یا موزیکال | نامزدشده |  |
| ۱۹۵۸ | جایزه بفتا | شاهزاده و شوگرل | بهترین بازیگر زن خارجی | نامزدشده |  |
| ۱۹۵۸ | جایزه دیوید دی دوناتلو | شاهزاده و شوگرل | بهترین بازیگر زن خارجی | برنده |  |
| ۱۹۵۹ | جایزه سزار | شاهزاده و شوگرل | بهترین بازیگر خارجی | برنده |  |
| ۱۹۵۹ | جایزه لورل | شاهزاده و شوگرل | برترین اجرای کمدی زن | رتبه چهارم |  |
| ۱۹۶۰ | جایزه گلدن گلوب | بعضی‌ها داغشو دوست دارن | بهترین بازیگر زن در یک فیلم کمدی یا موزیکال | برنده |  |
| ۱۹۶۰ | جایزه لورل | بعضی‌ها داغشو دوست دارن | برترین اجرای کمدی زن | رتبه دوم |  |
| ۱۹۶۲ | جایزه هنریتا | – | زن محبوب سینمای جهان | برنده |  |
مونرو هنگام ورود به مراسم بزرگداشت لوئلا پارسونز
یاکوبو محمد (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۹۰)

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۲۶ ژوئیهٔ ۱۹۹۰ ‏(۳۴ سال)
زادگاه:  غنا
پست:  مهاجم
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  Futuro Kings
شمارهٔ پیراهن:  ۲۸
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۰۰۰۰–۲۰۱۳ |  Ashanti Gold |   |   |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۴ |  Maritzburg United |  ۱۳ |  (۱) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |  Ashanti Gold |   |   |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۶ |  باشگاه فوتبال الرجا کازابلانکا |  ۵ |  (۰) |
| ۲۰۱۶ |  ← Union Aït Melloul (قرضی) |   |   |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۹ |  Asante Kotoko |   |   |
| ۲۰۱۸ |  ← Elmina Sharks (قرضی) |   |   |
| ۲۰۱۹– |  Futuro Kings |   |   |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۵ |  تیم ملی فوتبال غنا |  ۱ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۷ مه ۲۰۱۵:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۷ مه ۲۰۱۵
یاکوبو محمد (انگلیسی: Yakubu Mohammed؛ زادهٔ ۲۶ ژوئیهٔ ۱۹۹۰) بازیکن فوتبال اهل غنا است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال غنا بازی کرده است.
یانووک (گمینا پیاسکی)

| یانووک (گمینا پیاسکی) | یانووک (گمینا پیاسکی) |
| --- | --- |
Village: Village
کشور:  لهستان
استان‌های لهستان: استان لوبلین
County: شهرستان شویدنگک
گمینا: گمینا پیاسکی (استان لوبلین)
یانووک (به لاتین: Janówek) یک روستا در لهستان است که در گمینا پیاسکی (استان لوبلین) واقع شده‌است.
یواس‌اس شابریک (دی‌دی-۶۳۹)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیشینه: پیشینه
مالک: 
آب‌اندازی::  ۱۷ فوریه ۱۹۴۲
آغاز کار::  ۱۸ آوریل ۱۹۴۲
اعزام::  ۷ فوریه ۱۹۴۳
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
وزن::  1,630 tons
درازا::  ۳۴۸ فوت ۳ اینچ (۱۰۶٫۱۵ متر)
پهنا::  ۳۶ فوت ۱ اینچ (۱۱٫۰۰ متر)
آبخور::  ۱۱ فوت ۱۰ اینچ (۳٫۶۱ متر)
سرعت::  ۳۷٫۴ گره (۶۹ کیلومتر بر ساعت)
یواس‌اس شابریک (دی‌دی-۶۳۹) (به انگلیسی: USS Shubrick (DD-639)) یک کشتی بود که طول آن ۳۴۸ فوت ۳ اینچ (۱۰۶٫۱۵ متر) بود. این کشتی در سال ۱۹۴۲ ساخته شد.
گوردون گولوب

| گوردون گولوب | گوردون گولوب |
| --- | --- |
زاده: ۱۶ ژوئن ۱۹۱۲ وین، اتریش
درگذشته: ۷ سپتامبر ۱۹۸۷ زولینگن، آلمان غربی
وفاداری:  جمهوری نخست اتریش دولت فدرال اتریش رایش سوم
شاخه نظامی: نیروی هوایی
سال‌های خدمت: ۱۹۴۵–۱۹۳۳
درجه: سرهنگ
فرماندهی: اسکادران ۴ جناح ۳ جنگندهگروه ۲ جناح ۳ جنگندهجناح ۷۷ جنگنده
جنگ‌ها و عملیات‌ها: جنگ جهانی دوم
نشان‌ها: صلیب شوالیه صلیب آهنین با برگ‌های بلوط، شمشیرها و الماس‌ها
گوردون ماکس گولوب (به آلمانی: Gordon Max Gollob) (۱۶ ژوئن ۱۹۱۲–۷ سپتامبر ۱۹۸۷) نظامی بلندپایه و خلبان تک‌خال آلمانی زاده اتریش در دوره رایش سوم بود که در طول جنگ جهانی دوم در لوفت‌وافه خدمت کرد. او بیش از ۳۴۰ پرواز رزمی خود ۱۵۰ پیروزی هوایی تأیید شده کسب کرد که بیشتر آن‌ها در جبهه شرقی حاصل گشت. گولوب به جهت این موفقیت‌ها جزو یکی از تنها ۲۷ تنی که نشان صلیب شوالیه صلیب آهنین با برگ‌های بلوط، شمشیرها و الماس‌ها را دریافت کردند بود.
سال‌های اولیه

گوردون گولوب روز ۱۶ ژوئن سال ۱۹۱۲ در وین در اتریش زاده شد. اصالت پدری او به اسکاتلند بازمی‌گشت و نام خانوادگی آن‌ها مک‌گولوب بود. خانواده او اهل گراتس و پدر و مادرش هر دو هنرمند بودند. گودرون از کودکی به مهندسی و هوانوردی علاقه داشت و سال ۱۹۳۱ در دوران دبیرستان نخستین گلایدر خود را در تیرول ساخت و در یک فرودگاه قدیمی در نزدیکی اینسبروک به پرواز درآورد. مدرک آ و ب گلایدررانی را اخذ کرد و خود به یک مربی تبدیل شد. در این زمان مشغول به تحصیل در رشته مهندسی مکانیک در دانشگاه گراتس بود.
گولوب سال ۱۹۳۳ در رسته توپخانه به نیروی زمینی اتریش پیوست و یک سال بعد به نیروی هوایی منتقل شد. سه سال در دانشکده نظامی ترزیان در وینر نویشتات مشغول به تحصیل بود. پس از دریافت آموزش به عنوان خلبان، روز ۱ سپتامبر سال ۱۹۳۶ با درجه ستوان دومی خدمت خود را آغاز کرد. گولوب تا سال ۱۹۳۸ که اتریش به آلمان ملحق گشت، به عنوان مربی خلبانان تازه‌کار فعال بود.
ورماخت

گولوب سال ۱۹۳۸ با درجه ستوان یکمی وارد لوفت‌وافه، نیروی هوایی رایش سوم شد. او از حامیان معتقد حاکمیت حزب ناسیونال سوسیالیست بر آلمان به حساب می‌آمد. در این هنگام پیشوند «مک» را از نام خانوادگی خود زدود اما همچنان به «مک» ملقب بود.
ورماخت > جنگ جهانی دوم > لهستان و جبهه غربی

گولوب از روز نخست جنگ جهانی دوم با جنگنده سنگین دوموتوره مسرشمیت ب‌اف ۱۱۰ در قالب جناح ۷۶ جنگنده سنگین در نبرد لهستان شروع به پرواز رزمی کرد و نخستین پیروزی هوایی خود را روز ۵ سپتامبر سال ۱۹۳۹ با ساقط کردن یک هواگرد دوباله پ‌وواس-۵۶ در ارتفاع پایین حاصل نمود. همان روز با حمله به یک پایگاه هوایی لهستانی، چندین هواگرد را بر روی زمین منهدم نمود. در تقدیر از این عملکرد نشان درجه دو صلیب آهنین به او اعطا گردید. با انتقال یگانش به جبهه غربی جهت مقابله با حملات بریتانیایی‌ها، روز ۱۸ دسامبر دومین پیروزی هوایی خود را نیز با ساقط کردن یک بمب‌افکن ولینگتون رقم زد. گولوب تا اوایل نبرد فرانسه همچنان خلبان جنگنده سنگین بود و در جریان آن یک قایق پرنده ساندرلند را در نزدیکی ساحل نروژ ساقط کرد. در همین هنگام نشان درجه یک صلیب آهنین را نیز دریافت نمود. پس از گذراندن یک دوره کوتاه جنگنده شبانه، داوطلب خلبانی جنگنده در روز گردید. سپس به عنوان فرمانده اسکادران ۴ جناح ۳ جنگنده خلبان جنگنده مسرشمیت ب‌اف ۱۰۹ شد و در نبرد بریتانیا مشارکت نمود. گولوب روز ۷ مه سال ۱۹۴۱ ششمین پیروزی هوایی خود را بر فراز کانال مانش کسب کرد.
ورماخت > جنگ جهانی دوم > جبهه شرقی

مدت کوتاهی پیش از انتقال جناح ۳ جنگنده به جبهه شرق جهت مشارکت در تهاجم به شوروی، گولوب روز ۲۷ ژوئن به فرمانده گروه ۲ این جناح منصوب گشت. در این محیط پر درگیری موفقیت‌های گولوب شروع به رشد فزاینده کرد؛ به وجهی که تنها در ماه اوت ۱۹ هواگرد شوروی را ساقط کرد. گولوب با رساندن شمار پیروزی‌های هوایی خود به ۴۲ مورد، روز ۱۸ سپتامبر سال ۱۹۴۱ مفتخر به دریافت نشان صلیب شوالیه صلیب آهنین شد. ماه بعد موفقیت‌های بیشتری حاصل نمود و توانست ۳۷ هواگرد دشمن را سرنگون نماید. بدین شکل تنها پس از یک ماه تعداد پیروزی‌های هوایی او به ۸۵ مورد رسید و گیره برگ‌های بلوط صلیب شوالیه را روز ۲۶ اکتبر برای او به ارمغان آورد. با وجود متعدد بودن قربانیان، مقدار مصرف مهمات گولوب بسیار کم بود. او معمولاً از فاصله‌های نزدیک اقدام به تیراندازی می‌نمود و اغلب با کمتر از ۲۰ گلوله توپ خودکار به نتیجه می‌رسید. بدین ترتیب سوخت هواگرد زودتر از مهمات آن تمام می‌شد.
گولوب اواخر ماه نوامبر با درجه سروانی به مرکز آزمایش لوفت‌وافه در رشلین منتقل شد تا به آزمایش سامانه‌های جدید تسلیحاتی بپردازد. او در این مرکز بر روی توسعه هواگردهایی چون مسرشمیت ام‌ئی ۲۶۲، مسرشمیت ام‌ئی ۱۶۳ و هاینکل هائی ۱۶۲ کار کرد.
سرهنگ آدولف گالانت، بازرس نیروهای جنگنده، اوایل سال ۱۹۴۲ شخصاً توصیه کرد گولوب به فرماندهی جناح ۷۷ جنگنده منصوب گردد. بدین شکل گولوب به جبهه شرقی بازگشت و برای مدتی در ستاد جناح ۵۴ جنگنده تحت نظر سرگرد هانس تراوتلوفت بدین منظور آموزش دید. او روز ۱۶ مه سال ۱۹۴۲ با درجه سرگردی فرماندهی جناح ۷۷ جنگنده را در دست گرفت. با حضور در کارزار کریمه رشد قابل ملاحظه‌ای در موفقیت‌های او پدید آمد و تا روز ۲۰ مه پیروزهای هوایی او به ۱۰۰ مورد رسید. گولوب در خاطرات خود آورده‌است که از ترس این که پس از رسیدن به صدمین پیروزی هوایی توسط مافوقانش زمین‌گیر شود، از گزارش چهار مورد از پیروزی‌های خود خودداری کرده‌است. به هر صورت روز ۲۴ ژوئن با دستیابی به صد و هفتمین پیروزی هوایی گیره شمشیرها نیز به او اعطا گردید. با مفقود شدن سرهنگ دوم فریدریش بک در روز ۲۱ ژوئن، گولوب موقتاً برای هشت هفته فرماندهی جناح ۵۲ جنگنده را بر عهده گرفت. در طول ماه اوت چهل پیروزی هوایی دیگر حاصل کرد تا روز ۲۹ اوت سال ۱۹۴۲ به نخستین خلبان جنگنده با ۱۵۰ پیروزی هوایی بدل گردد و به عنوان سومین فرد در ورماخت، گیره الماس‌های صلیب شوالیه را دریافت کند. او یکی از تنها ۹ خلبان جنگنده لوفت‌وافه بود که این گیره‌ها را دریافت می‌نمود. گولوب این مقدار پیروزی را در ۳۴۰ مأموریت رزمی به دست آورد.
ورماخت > جنگ جهانی دوم > امور ستادی

به هر صورت، طبق معمول، این دستاورد به معنای توقف پروازهای رزمی گولوب بود. به عنوان افسر ستاد به قرارگاه فرماندهی جنگنده ۵ با مسئولیت کانال مانش منتقل شد. تا سال ۱۹۴۴ در این جایگاه بود تا این که ستاد جنگنده‌های وزارت هوانوردی رایش رفت. او با نوشتن گزارشی در ارتباط با توانایی عملیاتی آن‌ها، هواگردهای مسرشمیت ب‌اف ۱۰۹ و فوکه-وولف اف‌وه ۱۹۰ را بسیار ضعیف‌تر از جنگنده‌های دشمن توصیح نمود که دیگر قابل استفاده نیستند. گولوب حامی تولید انبوه هواگرد ام‌ئی ۲۶۲ بود و در ارائه نظر خود به رایشس‌مارشال هرمان گورینگ، فرمانده کل لوفت‌وافه، آن را تنها راه حل پس گرفتن برتری هوایی دانست. به هر صورت به گزارش و پیشنهاد او هیچ پاسخ مساعدی دریافت نکرد. گولوب چندین بار درخواست کرد به پروازهای رزمی بازگردد اما هیچگاه مجدداً این اجازه به او داده نشد. با این حال خود بدون مجوز پروازهایی با هواگردهای در حال توسعه صورت می‌داد. سرهنگ دوم گولوب تنها افسر با درجه بالاتر از سرگرد بود که با هواگرد ام‌ئی ۱۶۳ پرواز کرد. تا حدودی به جهت پدیدار شدن روابط تنش‌آلود با سرتیپ گالانت، دیگر خلبان تک‌خال لوفت‌وافه، ماه سپتامبر سال ۱۹۴۴ به مرکز آزمایش رشلین بازگشت. گولوب ستاد ویژه شکاری با مأموریت پشتیبانی جنگنده از تهاجم بی‌ثمر آردن را در ماه دسامبر هدایت کرد که در جریان آن سیصد خلبان جنگنده لوفت‌وافه از بین رفتند. در پی عزل گالانت از مقام بارزس نیروهای جنگنده، گولوب به عنوان افسری از منظر سیاسی مطمئن، با درجه سرهنگی روز ۳۱ ژانویه سال ۱۹۴۵ به این جایگاه منصوب گردید. به هر صورت گولوب که از مشکلات سلامتی در ناحیه شکم رنج می‌برد و همچنین در برابر مقاومت مقامات بالا نمی‌توانست ایده‌های خود را عملی کند، روز ۷ آوریل با نوشتن نامه‌ای به گورینگ، ضمن ارائه تحلیل جامعی از شرایط، خواهان مرخص شدن از این جایگاه شد. با عدم تأیید این درخواست او تا پایان جنگ در این مقام باقی ماند. گولوب پس از عزیمت ستادش، روز ۱۰ آوریل برلین را به مقصد جنوب آلمان ترک کرد. هشت روز در بیمارستان ایگلس در نزدیکی اینسبروک، مورد عمل جراحی قرار گرفت. روز ۲۴ آوریل به بیمارستان لوفت‌وافه در کیتسبوهل در میانه استحکامات موسوم به قلعه آلپ، منتقل شد. در این مکان با فیلدمارشال روبرت ریتر فن گرایم، جانشین گورینگ در مقام فرماندهی کل لوفت‌وافه که خود در پرواز به برلین در محاصره مجروح شده بود، دیدار کرد. گولوب در نهایت در کیتسبوهل به اسارت نیروهای آمریکایی درَآمد.
پس از جنگ

گولوب روز ۱ ژوئن توسط ژاندارمری اتریش که تحت امر آمریکایی‌ها بود، دستگیر و در لباس غیرنظامی به زندان کیتسبوهل برده شد. او را به پس از جابه‌جایی در چند اردوگاه، به لودویکسبورگ و از آن جا به انگلستان منتقل کردند. سال ۱۹۴۶ از اسارت آمریکایی‌ها آزاد شد. به محض رسیدن به کیتسبوهل این بار توسط فرانسوی‌ها که ناحیه تیرول شمالی را تحت اشغال خود داشتند، بازداشت شد. گولوب در ارتباط با مسائل فنی لوفت‌وافه مورد بازجویی قرار گرفت. پس از گذراندن یک نیم سال در فرانسه مجدداً آزاد گردید و به وطن بازگشت.
گولوب برای گذران زندگی ابتدا برای مجلات هوانوردی نگارش می‌کرد و سخنرانی می‌نمود. سال ۱۹۴۸ دبیرکل حزب فدراسیون مستقلین اتریش شد. سال ۱۹۵۱ از این مقام کناره گرفت و به نیدرزاکسن در آلمان مهاجرت کرد تا در یک شرکت تولید خودرو فعالیت نماید. گولوب به مدیر فروش این شرکت در شمال آلمان بدل گشت. گولوب تا سن ۷۵ سالگی که دچار یک حمله قلبی شد، همچنان با هواگردهای موتوردار و گلایدر پرواز می‌کرد.
سرهنگ گوردون گولوب پس از بازنشستگی روز ۱۷ سپتامبر سال ۱۹۸۷ در زولینگن در آلمان درگذشت.
زندگی شخصی

گولوب و همسرش دو پسر و یک دختر داشتند.
نشان‌ها

صلیب آهنین
درجه دو: ۱۹۳۹
درجه یک: ۱۹۴۰
جام افتخار لوفت وافه: ۲۱ ژوئیه ۱۹۴۱
صلیب شوالیه صلیب آهنین: ۱۸ سپتامبر ۱۹۴۱
برگ‌های بلوط: ۲۶ اکتبر ۱۹۴۱
شمشیرها: ۲۴ ژوئن ۱۹۴۱
الماس‌ها: ۲۹ اوت سال ۱۹۴۲
گورستان ارامنه شرق قلعه ممکا

| گورستان ارامنه شرق قلعه ممکا | گورستان ارامنه شرق قلعه ممکا |
| --- | --- |
نام: گورستان ارامنه شرق قلعه ممکا
کشور: ایران
استان: استان چهارمحال و بختیاری
شهرستان: شهرستان کیار
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: گورستان ارامنه، قلعه
دیرینگی: دوره قاجار
دورهٔ ساخت اثر: دوره قاجار
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۵۸۷۲
تاریخ ثبت ملی: ۲۵ خرداد ۱۳۸۱
گورستان ارامنه شرق قلعه ممکا مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان کیار، به فاصله ۲۰۰ متری شرق روستای قلعه ممکا واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ خرداد ۱۳۸۱ با شمارهٔ ثبت ۵۸۷۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آرکادی بوغوسیان

| آرکادی بوغوسیانArkadi Boghosian | آرکادی بوغوسیانArkadi Boghosian |
| --- | --- |
آرکادی بوغوسیان: آرکادی بوغوسیان
زادهٔ: ۱۳۱۱ خورشیدی  ۱۹۳۲ میلادی (۹۲ سال) ارومیه
ملیت: ایرانی
پیشه(ها): دوبلور و صداگذار
آرکادی بوغوسیان (ارمنی: Արկադի Պողոսյան؛ زاده ۱۳۱۱) دوبلور و صداگذار ایرانی است.