stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ویلهلم یکم، امپراتور آلمان
زندگی

او به عنوان دومین پسر فریدریش ویلهلم سوم بعد از فریدریش ویلهلم چهارم به دنیا آمد؛ از این رو تصور نمی‌شد وی روزی ولیعهد پروس گردد؛ در همین سال پدربزرگش فریدریش ویلهلم دوم در سن ۵۳ سالگی در گذشت و پدرش فریدریش ویلهلم سوم به پادشاهی پروس رسید. سال ۱۸۰۶، شاهد شکست پروس از فرانسهٔ ناپلئون و پایان امپراتوری مقدس روم بود. ویلهلم از سال ۱۸۱۴ در ارتش پروس به خدمت مشغول شد. همانند پدر، در طول جنگ‌های ناپلئونی در برابر ناپلئون بناپارت جنگید و خود را سربازی شجاع نشان داد. در طول جنگ به درجه سروانی ترفیع یافت و صلیب آهنین را دریافت کرد. جنگ در مقابل فرانسویان تأثیری چنان بر وی نهاد که تا پایان زندگی از فرانسویان انزجار داشت. پس از سال ۱۸۱۵ در مأموریت‌های دیپلماتیک شرکت نمود. الکساندرا فیودورفنا، همسر نیکلای یکم، امپراتور روسیه، خواهر او بود. در سال ۱۸۱۷ خواهر خود را در مأموریتی به سن پترزبورگ همراهی نمود.
در سال ۱۸۲۶ وادار شد به رابطه‌اش با یک زن اشرافی لهستانی به نام الیزا رادزیویل که عمه زاده‌اش بود، پایان دهد زیرا پدرش رابطه آنان را ناشایست تشخیص داد. زمزمه‌هایی  به گوش می‌رسید که رادزیویل یک دختر نامشروع برای ویلهلم به دنیا آورده‌است.
در سال ۱۸۲۹ ویلهلم با پرنسس آگوستا ازدواج نمود.
در سال ۱۸۴۰ برادر بزرگترش با عنوان فریدریش ویلهلم چهارم به پادشاهی پروس رسید. از آنجایی که پادشاه جدید فرزندی نداشت برادر کوچکترش یعنی ویلهلم به مقام ولیعهدی رسید. برخلاف خواست خود و تنها به خاطر وفاداری به برادرش، لایحه‌ای را که مجلس پروسی را تأسیس می‌کرد، در سال ۱۸۴۷ امضاء نمود و خود کرسی بالایی در این مجلس دارا شد.
در طول انقلاب‌های ۱۸۴۸ ویلهلم با موفقیت شورشی در برلن که با هدف از بین بردن پادشاه سازمان‌دهی شده بود، را سرکوب نمود. استفاده از توپ صحرایی از سوی وی سبب بدنامی او شد؛ به وجهی که او را به «شاهزادهٔ گلوله‌های خوشه‌ای» شهره ساخت. این مسئله وی را وادار ساخت برای مدتی در پوشش بازرگان در انگلستان به‌سر ببرد. هنگام بازگشت، در سرکوب شورشی در بادن مشارکت نمود. در اکتبر سال ۱۸۴۹ فرماندار نظامی راینلاند و وستفالیا و نیز صاحب یک کرسی در حوزه انتخابیهٔ کوبلنتس گردید.
در طول مدت حضور خود در کوبلنتس، به همراه همسرش پژوهش گران لیبرال مانند ماکسیمیلیان ولفگانگ دونکر، اوت فون بتمان-هولوگ و کلمنس تئودور پرتس را به خانه خود دعوت می‌کرد. به تدریج تضاد ویلهلم با عقاید لیبرالی نرم‌تر شد.
در سال ۱۸۵۴ به درجه فیلدمارشالی ارتقا داده شد و حکمران ماینتس گشت. در سال ۱۸۵۷ فریدریش ویلهلم چهارم دچار سکته مغزی شد و از لحاظ روانی تا باقی عمرش ناتوان گردید. ماه ژانویه سال ۱۸۵۸، ویلهلم با انتصاب به مقام نایب‌السلطنه برادرش، زمام امور کشور را در دست گرفت.
برخلاف نصیحت برادرش، سوگند رسمی به قانون اساسی مشروطه پروس را ادا کرد و قول داد از آن به مثابه موجودیتی «محکم و مقدس» حفاظت نماید. فردی به نام کارل آنتون فون هوهن‌تسولرن سیگمارینگن را به ریاست الوزرایی خود برگزید و بدین ترتیب دورانی موسوم به «عصر جدید» در پروس را آغاز کرد. در این حال تضادهایی بین ویلهلم و اکثریت لیبرال مجلس پروس بر سر موضوع نوسازی و اصلاح نیروهای مسلح وجود داشت.
امپراتور آلمان

در طول جنگ فرانسه و پروس، دول آلمان جنوبی به دول کنفدراسیون آلمان شمالی پیوستند تا کشور این بار عنوان امپراتوری آلمان (به آلمانی: Deutsches Reich) را بگیرد و عنوان ریاست فدرال (به آلمانی: Bundespräsidium) نیز به عنوان امپراتور آلمانی (Deutscher Kaiser) تغییر یافت. این تصمیم توسط سازمان‌های قانون گذاری (مقننه) یعنی رایشستاک و بوندشرات گرفته شد و ویلهلم نیز در روز ۱۸ دسامبر ۱۸۷۰ در حضور هیئتی نمایندگی رایشستاک با آن موافقت نمود. قانون اساسی مشروطهٔ جدیدی به علاوهٔ لقب امپراتور در ۱ ژانویهٔ ۱۸۷۱ عملی شدند. ویلهلم اما در پذیرش عنوان امپراتور مردد بود زیرا ترسش این بود که عنوان «پادشاه پروس» خود زیر سایه آن عنوان کمرنگ شود. از دیگر سو همچنین می‌خواست قیصر (امپراتور) آلمان باشد اما بیسمارک هشدار داد که شاهزادگان ایالات جنوبی آلمان و امپراتور اتریش (قیصر فرانتس یوزف یکم) ممکن است معترض شوند. سرانجام ویلهلم -هرچند با بی‌میلی- در ۱۸ ژانویه پذیرفته و در تالار آیینه‌های کاخ ورسای فرانسه به عنوان قیصر ویلهلم شناخته شد. تاریخ ۱۸ ژانویه جهت تقارن زمانی با تاریخ تاج‌گذاری اولین پادشاه پروسی به نام فریدریش یکم در ۱۷۰۱ برگزیده شد. در خاطرات ملی، ۱۸ ژانویه به عنوان روز پایه‌گذاری امپراتوری آلمان شناخته شد هر چند دارای اهمیت مشروطیتی نبود.

از دیدگاه بسیاری از صاحب نظران، تاج گذاری وی یادآور نوزایش امپراتوری مقدس روم بود. فلیکس دان شعری به نام Macte senex Imperator (درود بر تو ای امپراتور سالخورده) که در آن وی ویلهلم را عنوان Barbablanca (ریش سپید) داده بود که یادآور امپراتور قرون وسطایی فریدریش بارباروسا (ریش قرمز) است. با توجه به افسانه «پادشاهی در کوهستان»، بارباروسا در کوهستان‌های کیف هاوزا (Kyffhäuser) خفته بود تا این که آلمان به او احتیاج پیدا کرد. ویلهلم یکم همچنین به عنوان دومین بارباروسایی که بازمی‌گردد، در تصور عامه نقش بست. بنای یاد بود کیف هاوزا (Kyffhäuser Monument) در تورینگن یادآور هر دو امپراتور است.
در ۱۸۷۲ ویلهلم همچنین یک اختلاف مرزی بین بریتانیای کبیر و ایالات متحده را داوری نمود؛ او به سود ایالات متحده رأی داد که جزایر سن خوآنِ دولت واشینگتن باید به ایالات متحده واگذار شود و بدین ترتیب به ۱۲ سال جنگ خونین موسوم به «جنگ خوک» بین ایالات متحده و بریتانیای کبیر پایان داد.
بیسمارک در خاطرات خود ویلهلم را فردی سنتی، مؤدب، بی‌کم‌وکاست جنتلمن و یک افسر پروسی نابغه که هر از گاهی عقل سلیم و دور اندیشی‌اش با «نفوذ و تأثیرات زنانه» تضعیف شده‌است، توصیف کرده‌است. منظور وی از تأثیرات زنانه، همسر ویلهلم است، کسی که توسط یوهان ولفگانگ فون گوته و سایرین تربیت شده بود و از لحاظ فکری باهوش‌تر از همسر خود بود. همسر ویلهلم از این رو که شخصیتی لیبرال بود، بارها انتقاداتی بی‌پرده و صریح از سیاست‌های رسمی کرده بود، هر چند ویلهلم خود با عقاید لیبرالی قویاً سر ستیز داشت. به رغم اینکه ویلهلم به عنوان قیصر از قدرتی قابل توجه برخوردار بود، اما امور کشوری و لشکری را عموماً به بیسمارک واگذار نموده و خود را به نمایندگی کل ملت (تجسم اتحاد ملی) و تأیید تک تک سیاست‌های بیسمارک محدود کرده بود.
تلاش‌ها برای ترور و قوانین ضد سوسیالیسم

در ۱۱ مه ۱۸۷۸ در حالی که وی و دخترش پرنسس لوئیز ضمن تشریفاتی در بلوار Unter den Linden شهر برلن، در حال عبور بودند، یک لوله‌کش به نام امیل مکس هودل در تلاش خود برای ترور قیصر شکست خورد؛ وی از یک رولور برای ترور امپراتور ۸۱ ساله استفاده کرد. زمانی که گلوله‌اش به خطا رفت، در طول خیابان پا به گریز گذاشت و گلوله دیگری نیز آتش کرد که آن نیز به خطا رفت. در میان آشوب و هلهلهٔ جمعیت، یکی از حضار کوشید تروریست را بگیرد اما خود به شدت زخمی شد و دو روز بعد جان سپرد. هودل فوراً دستگیر شد، به دادگاه رفت، مورد محاکمه قرار گرفت، محکوم به اعدام شد و در ۱۶ اوت حکم وی اجرا شد.ناگفته نماند که در همان روز ترور، ناصرالدین‌شاه قاجار در دومین سفر خود به اروپا و به منظور بازدید ویلهلم یکم و بیسمارک به برلن رسیده بود.
تلاش دوم برای ترور قیصر ویلهلم در ۲ ژوئن ۱۸۷۸ توسط دکتر کارل نوبیلینگ انجام شد. از آن جا که خودروی امپراتور روباز بود، تروریست از پنجرهٔ خانه‌ای در بلوار Unter den Linden دو گلوله با تفنگ ساچمه‌زنی آتش کرد. ویلهلم به شدت زخمی گشت و با شتاب به کاخ بازگردانده شد. نوبیلینگ در تلاش برای خودکشی گلوله‌ای به خود شلیک کرد. در حالی که ویلهلم جان به در برد، تروریست سه ماه بعد بر اثر عفونتی که خود عمداً بر روی زخمش ایجاد کرد، جان سپرد.[نیازمند منبع]
با وجود این حقیقت که مکس هودل از مدت‌ها قبل از حزب سوسیال دمکراتیک آلمان اخراج شده بود، اما اقدامات وی بهانه‌ای به دست بیسمارک دادند تا فعالیت این حزب را ممنوع کند. با این هدف، بیسمارک با یک نماینده لیبرال رایشستاک به نام لودویگ بامبرگر∗ همدست شد، کسی که در انتقاد از سوسیالیسم مقاله‌ای با عنوان «اگر من هیچ جوجه‌ای نمی‌خواهم، پس باید تخم مرغ‌ها را بشکنم» منتشر کرده بود. این سوء قصدها به جان ویلهلم، همچنین بهانه‌ای شدند برای وضع قوانین ضد سوسیالیستی؛ قوانینی که در ۱۸ اکتبر ۱۸۷۸ توسط اکثریتی از نمایندگان رایشستاک پشتیبانی شدند. این قوانین حزب سوسیال دمکراتیک را از حالت قانونی خود خارج و تمامی سازمان‌هایش از جمله جراید را ممنوع ساخت، دست نوشته‌ها و مقالات سوسیالیستی را ضبط نمود و سوسیالیست‌ها را محکوم به تنبیه نمود. این قوانین تا ۳–۲ سال ادامه داشتند.
سال‌های پایانی

در اوت ۱۸۷۸ تزار الکساندر دوم روسیه، خواهر زادهٔ ویلهلم، نامه‌ای به ویلهلم نوشت و در آن از رویکردی که دولت امپراتوری آلمان در برابر علایق دولت روسیه در کنگره برلین در پیش گرفته بود، اظهار نارضایتی و گله‌مندی کرد. در پاسخ، ویلهلم و همسرش و ولیعهد به روسیه سفر کردند (برخلاف توصیه بیسمارک) تا روابط سرد شده بین دو خانوادهٔ امپراتوری را با گفتگوی‌های رو در رو به حال نخست بازگردانند. به هر حال، بار دیگر با تهدید به استعفا، بیسمارک بر ویلهلم که مخالف اتحاد نزدیک با اتریش بود، چیره گشت تا در ۷ اکتبر ۱۸۷۹ «اتحاد دوگانه» بین آلمان و اتریش-مجارستان توشیح شود؛ اتحاد مخفیانه‌ای که به طرزی آشکارا بر ضد روسیه جهت‌گیری شده بود.
تلاش دیگر برای ترور امپراتور در مراسم گشایش بنای یاد بود تشکیل امپراتوری آلمان به نام Niederwalddenkmal در ۱۸ سپتامبر ۱۸۸۳ به شکست انجامید. گروهی از آنارشیست‌ها حمله‌ای با دینامیت را طراحی کرده بودند که به خاطر هوای مرطوب نافرجام ماند.
کنفرانس برلین (۱۸۸۴) که توسط بیسمارک تدارک دیده شده بود، می‌تواند به عنوان رسمیت بخشیدن به تقسیم آفریقا نگریسته شود. با ادعای مالکیت بر بسیاری از سرزمین‌های آفریقا و اقیانوسیه که بلا صاحب مانده بودند، آلمان شروع به ساختن امپراتوری مستعمراتی بزرگی نمود.
با وجود کوشش‌ها برای کشتن امپراتور و بدنامی وی در جریان حوادث انقلاب ۱۸۴۸، وی و همسر خود به ویژه در سال‌های پایانی زندگی‌شان، بسی محبوب بودند. بسیاری از مردم آنان را به مثابهٔ تجسمی از پروس قدیم دیده و سبک زندگی ساده آنان را می‌پسندیدند.
برای پاسداشت وی، انبوهی تندیس یادبود در سراسر کشور ساخته شدند. شناخته شده‌ترین آنها همانا «بنای یاد بود کیفهاوزا» در تورینگن است که به آن اشاره شد. از ۱۸۶۷ تا ۱۹۱۸ (سقوط امپراتوری آلمان و تأسیس جمهوری وایمار در نتیجهٔ شکست در جنگ جهانی اول) بیش از ۱۰۰۰ بنای یادبود ویلهلم ساخته شدند. یکی از آنها توسط حکومت آلمان شرقی در ۱۹۵۰ ذوب شد.
درگذشت

ویلهلم که محبوبیتش در اواخر عمرش رو به افزایش بود، ۹ مارس ۱۸۸۸ درگذشت و در کاخ شارلوتنبورگ در برلین به خاک سپرده شد.
تاجگذاری ویلهلم یکم، به عنوان امپراتور آلمان در ۱۸ ژانویه ۱۸۷۱، نقّاشی از آنتون فون ورنر.
نقاشی پرتره وی؛ اثر فرانتس فون لنباخ
ویلهم یکم (اثر ابوتراب غفاری در ۱۳۰۱ قمری)
آلوارو دمندانیا دنیرا

| آلوارو دمندانیا دنیرا | آلوارو دمندانیا دنیرا |
| --- | --- |
Imaginary portrait by a 19th-century artist: Imaginary portrait by a 19th-century artist
زادهٔ: ۱ اکتبر ۱۵۴۲ کنگوستو
درگذشت: ۱۸ اکتبر ۱۵۹۵ (۵۳ سال)
ملیت: اسپانیا
پیشه(ها): اکتشاف جغرافیایی، ناوبر، نقشه‌نگاری
همسر: Isabel Barreto
آلوارو دمندانیا دنیرا دریانورد و کاشف اسپانیایی بود
او متولد کنگوستو، در شهرستان ال بیرثو، و برادرزاده لوپه گارسیا دی کاسترو، فرماندار پرو بود. او بیشتر به خاطر دو سفر اکتشافی در اقیانوس آرام در سال ۱۵۶۷ و ۱۵۹۵ در جستجوی سرزمین ناشناخته جنوبی شناخته شده‌است.
آلدرد لوملی

| بسیار محترم آلدرد لوملی | بسیار محترم آلدرد لوملی |
| --- | --- |
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۶ نوامبر ۱۸۵۷
درگذشته: ۴ مارس ۱۹۴۵ (۸۷ سال) کلان‌شهر مستقل راترهام
ملیت: بریتانیا
حزب سیاسی: حزب محافظه‌کار
تحصیلات: کالج ایتن
پیشه: سرباز، سیاستمدار
خدمات نظامی: خدمات نظامی
وفاداری:  بریتانیا
خدمت/شاخه:  ارتش بریتانیا
سال‌های خدمت: ۱۸۷۷–۸۳; ۱۸۹۲–۱۹۲۱
درجه: سرلشکر
جنگ‌ها/عملیات‌: جنگ انگلیس و زولو نخستین جنگ بوئر جنگ بوئر دوم
آلدرد لوملی (انگلیسی: Aldred Lumley؛ ۱۶ نوامبر ۱۸۵۷ – ۴ مارس ۱۹۴۵) سرباز و سیاستمدار اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان بند جوراب شده‌است.
طیب عینی

Iranian volleyball player
طیب عینی ثمرین (زاده ۹ خرداد ۱۳۷۶ در تهران) بازیکن اهل ایران است که برای باشگاه والیبال تیم هورسان رامسر بازی می‌کند.
پیشه

پست تخصصی طیب عینی دفاع وسط می باشد.او همچنین برای تیم رایسیون لویمو در لیگ برتر فنلاند بازی کرده است.
افتخارات

عینی همراه تیم ملی والیبال جوانان ایران در رقابت های قهرمانی آسیا نایب قهرمان شد وی همچنین همراه تیم ملی والیبال جوانان که به عنوان تیم بزرگسالان ایران در بازی های همبستگی کشورهای اسلامی حاضر بود قهرمانی این رقابت ها را در کارنامه دارد.عینی در شهریور ۱۳۹۴ همراه تیم ملی والیبال نوجوانان مدال برنز را كسب کردند.
دوشان تپه (قزوین)

| دوشان تپه | دوشان تپه |
| --- | --- |
نام: دوشان تپه
کشور: ایران
استان: استان قزوین
شهرستان: شهرستان قزوین
بخش: بخش مرکزی شهرستان قزوین
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: تپه
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۵۵۱۳
تاریخ ثبت ملی: ۲۵ اسفند ۱۳۸۰
دوشان تپه در استان قزوین، شهرستان قزوین، بخش مرکزی شهرستان قزوین، روستای گرکین واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۵۵۱۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
نشان‌های ملی اروپا

فهرست نشان‌های ملی استفاده شده توسط کشورها در اروپا.
کشورهای به رسمیت شناخته‌شده

| کشور | نشان ملی | زبان بومی | نوشتار اصلی |
| --- | --- | --- | --- |
| آلبانی |  | ندارد | نشان ملی آلبانی |
| آندورا |  | Virtus unita fortior (لاتین) | نشان ملی آندورا |
| ارمنستان |  | ندارد | نشان ملی ارمنستان |
| اتریش |  | ندارد | نشان ملی اتریش |
| جمهوری آذربایجان |  | ندارد | نشان ملی جمهوری آذربایجان |
| بلاروس |  | Рэспубліка Беларусь (بلاروسی) | نشان ملی بلاروس |
| بلژیک |  | L'union fait la force (فرانسوی) | نشان ملی بلژیک |
| بوسنی و هرزگوین |  | ندارد | نشان ملی بوسنی و هرزگوین |
| بلغارستان |  | Съединението прави силата (بلغاری) | نشان ملی بلغارستان |
| کرواسی |  | ندارد | نشان ملی کرواسی |
| جمهوری چک |  | ندارد | نشان ملی جمهوری چک |
| قبرس |  | ندارد | نشان ملی قبرس |
| دانمارک |  | ندارد | نشان ملی دانمارک |
| استونی |  | ندارد | نشان ملی استونی |
| فنلاند |  | ندارد | نشان ملی فنلاند |
| فرانسه |  |  (République Française) (فرانسوی) | نشان ملی فرانسه |
| گرجستان |  | ძალა ერთობაშია (گرجی) | نشان ملی گرجستان |
| آلمان |  | ندارد | نشان ملی آلمان |
| یونان |  | ندارد | نشان ملی یونان |
| مجارستان |  | ندارد | نشان ملی مجارستان |
| ایسلند |  | ندارد | نشان ملی ایسلند |
| ایرلند |  | ندارد | نشان ملی جمهوری ایرلند |
| ایتالیا |  | Repubblica Italiana (ایتالیایی) | نشان ملی ایتالیا |
| قزاقستان |  | ҚA3AҚCTAH (قزاقی) | نشان ملی قزاقستان |
| لتونی |  | ندارد | نشان ملی لتونی |
| لیختن‌اشتاین |  | ندارد | Coat of arms of Liechtenstein |
| لیتوانی |  | ندارد | Coat of arms of Lithuania |
| لوکزامبورگ |  | ندارد | Coat of arms of Luxembourg |
| جمهوری مقدونیه |  | ندارد | Emblem of Macedonia |
| مالت |  | Repubblika ta' Malta (مالتی) | Coat of arms of Malta |
| مولداوی |  | ندارد | Coat of arms of Moldova |
| موناکو |  | Deo Juvante (لاتین) | Coat of arms of Monaco |
| مونته‌نگرو |  | ندارد | Coat of arms of Montenegro |
| هلند |  | Je Maintiendrai (فرانسوی) | Coat of arms of the Netherlands |
| نروژ |  | ندارد | نشان ملی نروژ |
| لهستان |  | ندارد | نشان ملی لهستان |
| پرتغال |  | ندارد | نشان ملی پرتغال |
| رومانی |  | ندارد | نشان ملی رومانی |
| روسیه |  | ندارد | نشان ملی روسیه |
| سن مارینو |  | Libertas (لاتین) | نشان ملی سن مارینو |
| صربستان |  | ندارد | نشان ملی صربستان |
| اسلواکی |  | ندارد | نشان ملی اسلواکی |
| اسلوونی |  | ندارد | نشان ملی اسلوونی |
| اسپانیا |  | Plus Ultra (لاتین) | نشان ملی اسپانیا |
| سوئد |  | ندارد | نشان ملی سوئد |
| سوئیس |  | ندارد | نشان ملی سوئیس |
| ترکیه |  | ندارد | نشان ملی ترکیه |
| اوکراین |  | ندارد | نشان ملی اوکراین |
| بریتانیا — همچنین در انگلستان، ایرلند شمالی و ولز هم استفاده می‌شود. |  | Dieu et mon droit (فرانسوی) |  |
| بریتانیا —همچنین در اسکاتلند هم استفاده می‌شود. |  | In Defens (اسکاتس) | Royal coat of arms of Scotland |
| واتیکان |  | ندارد | نشان ملی واتیکان |
دیگر سازمان‌های مستقل

| کشور | نشان | زبان بومی | نوشتار اصلی |
| --- | --- | --- | --- |
| نظام مستقل مالت |  | ندارد | Coat of Arms of the Sovereign Military Order of Malta |
کشورهای به رسمیت شناخته‌نشده

| کشور | نشان ملی | زبان بومی | نوشتار اصلی |
| --- | --- | --- | --- |
| آبخاز |  | ندارد | Coat of arms of Abkhazia |
| کوزوو |  | ندارد | Coat of arms of Kosovo |
| جمهوری قره‌باغ |  | Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետություն Արցախ (ارمنی) | Coat of arms of Nagorno-Karabakh |
| اوستیای جنوبی |  | آسی: Республикӕ Хуссар Ирыстон. روسی: Республика Южная Осетия. | Emblem of South Ossetia |
| ترنسنیستریا |  | مولداویایی: Република Молдовеняскэ Нистрянэ روسی: Приднестровская Молдавская Республика اوکراینی: Придністровська Молдавська Республіка | Emblem of Transnistria |
| جمهوری ترک قبرس شمالی |  | ندارد | نشان ملی قبرس |
| ن ب ونشان‌های ملی اروپا | ن ب ونشان‌های ملی اروپا | ن ب ونشان‌های ملی اروپا |
| --- | --- | --- |
| کشورهای مستقل |  جمهوری آذربایجان  آلبانی  آلمان  آندورا  اتریش  ارمنستان  اسپانیا  استونی  اسلواکی  اسلوونی  اوکراین  ایتالیا  جمهوری ایرلند  ایسلند  بریتانیا (* انگلستان* ایرلند شمالی* اسکاتلند* ولز)  بلاروس  بلژیک  بلغارستان  بوسنی و هرزگوین  پرتغال  ترکیه  جمهوری چک  دانمارک  روسیه  رومانی  سان مارینو  سوئد  سوئیس  صربستان  فرانسه  فنلاند  قبرس  قزاقستان  کرواسی  گرجستان  لتونی  لوکزامبورگ  لهستان  لیتوانی  لیختن‌اشتاین  مالت  مجارستان  مقدونیه  مولداوی  موناکو  مونته‌نگرو  نروژ •  واتیکان  هلند  یونان  |  |
| واحدهای سیاسی کم‌رسمیت |  آبخاز  اوستیای جنوبی  ترنسنیستریا  قبرس شمالی  جمهوری آرتساخ  کوزوو  |  |
| متعلقات و دیگر قلمروها |  آزور  جزایر آلند  جبل طارق  جرزی  سوالبارد  جزایر فارو  گرنزی  مادیرا  جزیره من  یان ماین  |  |
نگین (فیلم)

| نگین | نگین |
| --- | --- |
کارگردان: اصغر هاشمی
تهیه‌کننده: ایرج تقی‌پور
نویسنده: اصغر هاشمی
بازیگران: گلچهره سجادیه مهناز افشار بهناز جعفری مهرانه مهین‌ترابی مهدی احمدی معصومه تقی‌پور
موسیقی: محمدرضا علیقلی
فیلم‌بردار: اصغر رفیعی‌جم
تدوین‌گر: اصغر هاشمی
توزیع‌کننده: رسانه فیلمسازان
تاریخ‌های انتشار: ۱۶ مرداد ۱۳۸۱
مدت زمان: ۹۵ دقیقه
زبان: فارسی 
فروش گیشه: ۴۴٬۰۳۰٬۹۵۰ تومان (تهران)
نگین فیلمی به کارگردانی و نویسندگی اصغر هاشمی و تهیه‌کنندگی ایرج تقی‌پور محصول سال ۱۳۸۰ است.
خلاصه داستان

آذر در زندان مطلع می‌شود که دختر نوجوانش نگین از خانه فرار کرده است. او از یکی از دوستانش بنام ندا که قبلاً هم بندش بوده تقاضای کمک می‌کند تا دخترش را پیدا کند و او را به خانه برگرداند. آذر برای نجات دخترش از زندان فرار می‌کند و با کمک ندا به دنبال نگین می‌رود. اما اثری از او نمی‌یابد سرانجام به وسیله نشانه‌ای که به خانه‌های فساد می‌رسد درمی‌یابد که نگین به همراه چند دختر دیگر به شیخ‌نشین‌های خلیج فارس فروخته شده‌اند و قرار است به زودی به آنجا فرستاده شوند. آذر و ندا به موقع به فرودگاه می‌رسند. ولی با چند مرد عرب که محافظان دختران هستند روبرو می‌شوند. آذر یکی از مردها را با استفاده از اسلحه‌اش به قتل می‌رساند و همزمان پلیس، آذر را هدف گلوله قرار می‌دهد.
جشنواره‌ها

فیلم نگین در بیستمین دوره جشنواره فیلم فجر (۱۳۸۰) حضور داشته است.
همچنین این فیلم در ششمین دوره جشن خانه سینما (۱۳۸۱) در بخش بهترین صداگذاری و میکس (اسحاق خانزادی) برنده تندیس زرین مسابقات و در ۲ بخش نقش دوم زن (مهرانه مهین‌ترابی) و عکس (علی نیک‌رفتار) کاندیدا مسابقات بوده‌اند.
بازیگران

| بازیگران | نقشها |
| --- | --- |
گلچهره سجادیه: آذر
مهناز افشار: ندا
بهناز جعفری: لاله
مهدی احمدی: رامین، نامزد ندا
مهرانه مهین ترابی: طلا سیاه
معصومه تقی پور: نرگس
بهناز توکلی: خانم، رئیس قاچاق دختران
سعیده عرب: مستخدم خانم
محسن قاضی مرادی: خلافکار
گلاره عباسی: نگین
مجید مشیری: افسر پزشکی قانونی
فرخنده فرمانی زاده: مادر رامین
دایونگ

| دایونگ | دایونگ |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: ایم دا-یونگ
زادهٔ: ۱۴ مهٔ ۱۹۹۹ ‏(۲۵ سال) ججو، کره جنوبی
پیشه‌ها: خواننده بازیگر
قد: ۱۶۱ سانتیمتر (۵ فوت ۳ اینچ)
پیشه موسیقی: پیشه موسیقی
ژانر: کی-پاپ
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۶–اکنون
ناشر(ان): استارشیپ یه‌هوا
عضو کنونیِ: کازمیک گرلز
 :  
نام کره‌ای: نام کره‌ای
هانگول: 임다영
هانجا: 林大英
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Im Da-yeong
مک‌کیون–ریشاور: Im Dayŏng
نام هنری: نام هنری
هانگول: 다영
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Dayeong
مک‌کیون–ریشاور: Tayŏng
 :  
ایم دا-یونگ (کره‌ای: 임다영؛ زادۀ ۱۴ مۀ ۱۹۹۹) همچنین با نام هنری دایونگ شناخته می‌شود، خواننده و بازیگر اهل کره جنوبی است. او یکی از اعضای گروه دخترانۀ کازمیک گرلز است. او در مجموعۀ انقلاب عشق (۲۰۲۰) نقش اوه آه-رام را بازی کرد.
تانکردو نوس

| تانکردو نوس | تانکردو نوس |
| --- | --- |
رئیس‌جمهور برزیل: رئیس‌جمهور برزیل
دوره مسئولیت قبل از شروع کار درگذشت: دوره مسئولیت قبل از شروع کار درگذشت
معاون رئیس‌جمهور: ژوزه سارنی
پس از: خوان فیگویردو
پیش از: ژوزه سارنی
نخست‌وزیر برزیل: نخست‌وزیر برزیل
دوره مسئولیت ۸ سپتامبر ۱۹۶۱ – ۲۱ ژوئیه ۱۹۶۲: دوره مسئولیت ۸ سپتامبر ۱۹۶۱ – ۲۱ ژوئیه ۱۹۶۲
رئیس‌جمهور: ژواو گولارت
فرماندار میناس گرایس: فرماندار میناس گرایس
دوره مسئولیت ۱۵ مارس ۱۹۸۳ – ۱۴ اوت ۱۹۸۴: دوره مسئولیت ۱۵ مارس ۱۹۸۳ – ۱۴ اوت ۱۹۸۴
معاون فرماندار: هلیو گارسیا
پس از: فرانچلینو پریرا
پیش از: هلیو گارسیا
عضو مجلس سنا از میناس گرایس: عضو مجلس سنا از میناس گرایس
دوره مسئولیت ۱ فوریه ۱۹۷۹ – ۱۴ مارس ۱۹۸۳: دوره مسئولیت ۱ فوریه ۱۹۷۹ – ۱۴ مارس ۱۹۸۳
وزیر امور مالی: وزیر امور مالی
دوره مسئولیت ۲۳ مارس ۱۹۶۲ – ۹ می ۱۹۶۲: دوره مسئولیت ۲۳ مارس ۱۹۶۲ – ۹ می ۱۹۶۲
رئیس‌جمهور: ژواو گولارت
نخست‌وزیر: خودش
پس از: والتر موریرا سالس
پیش از: والتر موریرا سالس
وزیر دادگستری: وزیر دادگستری
دوره مسئولیت ۸ سپتامبر ۱۹۶۱ – ۱۲ اکتبر ۱۹۶۱: دوره مسئولیت ۸ سپتامبر ۱۹۶۱ – ۱۲ اکتبر ۱۹۶۱
رئیس‌جمهور: ژواو گولارت
نخست‌وزیر: خودش
پس از: خوزه مارتینز رودریگز
پیش از: آلفردو ناسر
دوره مسئولیت ۲۶ ژوئن ۱۹۵۳ – ۲۴ اوت ۱۹۵۴: دوره مسئولیت ۲۶ ژوئن ۱۹۵۳ – ۲۴ اوت ۱۹۵۴
رئیس‌جمهور: گتولیو وارگاس
پس از: نگرئو دی لیما
پیش از: میگوئل سیبرا فاگوندس
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: Tancredo de Almeida Neves ۴ مارس ۱۹۱۰ سائو خوائو دل ری، میناس گرایس، برزیل
درگذشته: ۲۱ آوریل ۱۹۸۵ (۷۵ سال) سائو پائولو، ایالت سائو پائولو، برزیل
همسر(ان): ریزولتا تولنتینو
فرزندان: ۳ فرزند
امضا: 
تانکردو نوس (انگلیسی: Tancredo Neves؛ ۴ مارس ۱۹۱۰ – ۲۱ آوریل ۱۹۸۵) یک سیاستمدار اهل برزیل بود.
داود احمدی‌نژاد

| سردار داود احمدی‌نژاد | سردار داود احمدی‌نژاد |
| --- | --- |
نام تولد: داود صباغیان
زاده: ۲ مهر ۱۳۳۱ آرادان، ایران
درگذشته: ۱۲ مهر ۱۳۹۶ (۶۵ سال) تهران، ایران
وفاداری: ایران
شاخه نظامی: سپاه پاسداران انقلاب اسلامینیروی انتظامی
درجه: سرتیپ دوم پاسدار
یگان: اداره اطلاعات سپاهبنیاد تعاون سپاهقرارگاه ثاراللهمعاونت مخابرات ناجا
جنگ‌ها و عملیات‌ها: جنگ ایران و عراق
خویشاوندان: محمود احمدی‌نژاد (برادر)پروین احمدی‌نژاد (خواهر)اعظم‌السادات فراحی (همسر برادر)
مشاور رئیس‌جمهوررئیس دفتر بازرسی ویژه: مشاور رئیس‌جمهوررئیس دفتر بازرسی ویژه
دوره مسئولیت ۲۲ شهریور ۱۳۸۴ – مرداد ۱۳۸۷: دوره مسئولیت ۲۲ شهریور ۱۳۸۴ – مرداد ۱۳۸۷
رئیس‌جمهور: محمود احمدی‌نژاد
پس از: سید علی خاتمی
پیش از: عبدالرضا شیخ‌الاسلامی (سرپرست)
 :  
 :  
داود احمدی‌نژاد (۲ مهر ۱۳۳۱ – ۱۲ مهر ۱۳۹۶) از نیروهای سابق اداره اطلاعات سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بود که در دوران ریاست جمهوری برادرش محمود احمدی‌نژاد ابتدا به سمت ریاست بازرسی نهاد ریاست‌جمهوری منصوب شد. سپس وی در مرداد ۱۳۸۷ از مقام خود کناره‌گیری کرد. علت برکناری وی توسط برخی رسانه‌ها اختلافش با محمود احمدی‌نژاد بر سر انتصاب علی کردان به پست وزارت کشور و نیز تأثیرپذیری محمود احمدی‌نژاد از مشایی و مشارکت دادن طرفداران مشایی در کارها بود. برخی از رسانه‌های دولتی اعلام کردند که داود به خواست خود استعفا کرده‌است. داود بعدها اختلافات با برادر کوچکترش (محمود احمدی‌نژاد) را پیرامون انتصاب علی کردان به پست وزارت کشور تأیید کرد. در روز استیضاح علی کردان در مجلس شورای اسلامی، اطلاعیه‌ای هفت صفحه‌ای ضد علی کردان در مجلس منتشر شد، برخی از رسانه‌ها داود را عامل انتشار این اعلامیه معرفی کردند.
اندکی پس از استیضاح و برکناری علی کردان به جرم جعل مدارک دانشگاهی، داود احمدی‌نژاد از سوی رئیس ستاد کل نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران به عنوان دبیر جدید کمیته دائمی پدافند غیرعامل منصوب شد.
وی توسط داود دانش‌جعفری وزیر اقتصاد مستعفی احمدی‌نژاد، متهم به منصوب کردن افراد نالایق در بازرسی ریاست جمهوری گردید.
داود احمدی‌نژاد در ۲۴ دی ۱۳۹۵ دچار سکته قلبی شد و در بیمارستان تحت مراقبت ویژه قرار گرفت. وی در مهر ۱۳۹۶ درگذشت.
زندگینامه و تحصیلات

داود احمدی‌نژاد دارای مدرک کارشناسی علوم سیاسی و کارشناسی ارشد دافوس است. وی پیش از آنکه به عنوان رئیس بازرسی ویژه نهاد ریاست جمهوری توسط محمود احمدی‌نژاد منصوب شود، مسئولیت مخابرات و ارتباطات ناجا را بر عهده داشته‌است. وی در زمان وزارتخانه سپاه، یکی از مدیران این وزارتخانه بوده‌است که پس از انحلال این وزارتخانه در ستاد فرماندهی کل قوا، مسئولیت‌هایی در بنیاد تعاون ناجا و وزارت دفاع داشته‌است. علاوه بر این، وی از مسئولین اطلاعات بسیج بوده‌است. نام خانوادگی وی پیش از انقلاب صباغیان بود و در پی انقلاب و اجازه تغییر به افراد به احمدی‌نژاد تغییر پیدا کرد.
انتخابات ریاست جمهوری

داود احمدی‌نژاد در ۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۲ خورشیدی برای نامزدی در انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۱۳۹۲، به عنوان یک نامزد مستقل ثبت نام کرد. اما در ۲۹ اردیبهشت ۱۳۹۲ خورشیدی از ادامه رقابت‌ها کناره‌گیری کرد و به حمایت از سعید جلیلی پرداخت. در ادامه این رویدادها، او چند روز بعد و در هنگام تبلیغات نامزدهای انتخاباتی، اعلام کرد سعید جلیلی و علی‌اکبر ولایتی به ولایت نزدیک‌تر هستند، اما از ولایتی که پخته‌تر است حمایت می‌کند. او سپس در پاسخ به این سؤال که اگر نظر جامعتین با شخص دیگری باشد، شما از چه کاندیدایی حمایت می‌کنید؟ پاسخ داد: اگر نظر ائتلاف و جامعتین با شخص دیگری باشد، از او حمایت می‌کنم.
درگذشت

داود احمدی‌نژاد، در صبح چهارشنبه ۱۲ مهر ۱۳۹۶ به علت بیماری قلبی در بیمارستان ولی عصر درگذشت. او از ۲۴ دی سال ۱۳۹۵ در بیمارستان بستری بود.
داود جعفری امید

| داود جعفری امید | داود جعفری امید |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: داود جعفری امید
زاده: ۱۳۰۸، تهران
درگذشته: ۲۰ آذر ۱۴۰۱ (۹۳ سال)
ژانر: موسیقی کلاسیک موسیقی سمفونیک ایرانی موسیقی کلاسیک ایرانی
ساز(ها): ویولنسل پیانو
اعضا: خانه موسیقی
اعضای پیشین: ارکستر سمفونیک تهران
سازهای اصلی: سازهای اصلی
ویلنسل: ویلنسل
داود جعفری امید (زادهٔ ۱۳۰۸ – درگذشتهٔ ۲۰ آذر ۱۴۰۱) موسیقی‌دان و نوازندهٔ ویولنسل اهل ایران بود.