باشگاه فرهنگی ورزشی پرسپولیس
امور مالی و اقتصادی > درآمدزایی > حامیان مالی

| فصل | تامین‌کننده لباس | تامین‌کننده لباس | حامی | حامی | حامی | حامی |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۷۵ | شکاری | شکاری | شرکت ملی فولاد ایران | شرکت ملی فولاد ایران | شرکت ملی فولاد ایران | شرکت ملی فولاد ایران |
| ۱۳۷۶ | نهنگی | نهنگی | آیوا | آیوا | آیوا | آیوا |
| ۱۳۷۷–۷۸ | نهنگی | نهنگی | آیوا | آیوا | آیوا | آیوا |
| ۱۳۷۸–۷۹ | جورابان | جورابان | آیوا | آیوا | آیوا | آیوا |
| ۱۳۷۹–۸۰ | جورابان | جورابان | سامسونگ | سامسونگ | سامسونگ | سامسونگ |
| ۱۳۸۰–۸۱ | جورابان | جورابان | ان‌ای‌سی | ان‌ای‌سی | تیدی | تیدی |
| ۱۳۸۱–۸۲ | جورابان | جورابان | سامسونگ | سامسونگ | سامسونگ | سامسونگ |
| ۱۳۸۲–۸۳ | جورابان | دایی | تلویزیون پارس | تلویزیون پارس | تلویزیون پارس | تلویزیون پارس |
| ۱۳۸۳–۸۴ | نهنگی | نهنگی | پرس پاور | پرس پاور | جگوار | جگوار |
| ۱۳۸۴–۸۵ | نهنگی | نهنگی | بمبا | هتل داریوش | شهر آفتاب | جیوردانو |
| ۱۳۸۵–۸۶ | حصاری | حصاری | ایرتویا | ایکات | ایرانسل | ایرانسل |
| ۱۳۸۶–۸۷ | آل‌اشپورت | آل‌اشپورت | تعاونی اعتباری شهر | تعاونی اعتباری شهر | تعاونی اعتباری شهر | شهروند |
| ۱۳۸۷–۸۸ | آل‌اشپورت | آل‌اشپورت | — | ماری براون | ماری براون | ماری براون |
| ۱۳۸۸–۸۹ | حصاری | آل‌اشپورت | بهگل | بهگل | شهرداری تهران | شهرداری تهران |
| ۱۳۸۹–۹۰ | آل‌اشپورت | آل‌اشپورت | بانک شهر | بانک شهر | بانک شهر | بانک شهر |
| ۱۳۹۰–۹۱ | آل‌اشپورت | آل‌اشپورت | بانک شهر | اوپل و آئودی (تأمین خودرو صدرا) | اوپل و آئودی (تأمین خودرو صدرا) | اوپل و آئودی (تأمین خودرو صدرا) |
| ۱۳۹۱–۹۲ | آل‌اشپورت | آل‌اشپورت | مؤسسه کاوش | صدرا پاسارگاد | صدرا پاسارگاد | دهکده گلف |
| ۱۳۹۲–۹۳ | آل‌اشپورت | آل‌اشپورت | بانک گردشگری | بانک گردشگری | بانک گردشگری | بانک گردشگری |
| ۱۳۹۳–۹۴ | ماکرون | ماکرون | شرکت اقتصاد جهان صنعت | شرکت اقتصاد جهان صنعت | شرکت اقتصاد جهان صنعت | شرکت اقتصاد جهان صنعت |
: 
پرسپولیس نخستین باشگاه فوتبال ایرانی است که پای حامیان مالی را به فوتبال ایران باز کرد. نخستین بار در اواخر دهه ۶۰ کارخانه‌های الکترونیکی خارجی مانند گلدستار، ال‌جی و تویوتا قراردادهای کوتاه‌مدتی با پرسپولیس بستند. مبلیران نیز به‌عنوان یکی از نخستین حامیان ایرانی پرسپولیس، در میانه دهه ۷۰ تنها برای دو بازی ۵ میلیون تومان به پرسپولیس پرداخت. در دهه ۸۰، پیراهن پرسپولیس حامیان متعددی به خود دید که بیشترشان مدت کوتاهی حامی باشگاه بودند.
بر اساس پژوهشی که دو عضو هیئت علمی و یک دانشجوی دانشکده مدیریت و کارآفرینی دانشگاه تهران در سال ۱۳۸۸ با عنوان «بررسی اثربخشی حمایت‌های مالی ورزشی در میان هواداران ورزش فوتبال در ایران» انجام دادند؛ میزان علاقه‌مندی شرکت‌ها به حمایت مالی از این باشگاه در سالیان گذشته سیر صعودی داشته است و اگرچه بیشتر حامیان به نتایج دلخواه خود از تبلیغ رو پیراهن این تیم نرسیده‌اند، مدت حمایت مالی این شرکت‌ها معمولاً کوتاه بوده است. حامیانی که مدت بیشتری نامشان روی پیراهن تیم درج شده، بیشتر در ذهن هواداران ماندگار بوده‌اند. در پرسشنامه‌ای که از پرسش‌شوندگان می‌پرسد «اولین حامی مالی که به نظرتان می‌رسد چیست؟»، نام آیوا که بیش از یک دهه پیش حامی مالی این تیم بوده، از ماری براون که در زمان انجام پژوهش حامی مالی باشگاه بوده است، بیشتر ذکر شده است.
با آغاز دوران مدیریت حبیب کاشانی (که عضو شورای شهر تهران بود) در سال ۱۳۸۶، سازمان نیمه‌دولتی شهرداری تهران با زیرمجموعه‌های خود از حامیان اصلی این باشگاه به‌شمار می‌رفت که پس از فسخ یکجانبه قرارداد از سوی پ در سال ۱۳۹۰، از باشگاه شکایت کرد. پرسپولیس پیشتر با حامیان دیگر خود مانند بهگل و جگوار نیز به مشکل خورده بود.
شرکت اول‌اشپورت نیز از سال ۱۳۸۶، تأمین لباس‌های این باشگاه را بر عهده دارد.
از تامین‌کنندگان پیشین لباس باشگاه می‌توان جورابان، حصاری و دایی را نام برد. تامین‌کنندگان از محل فروش لباس‌ها به باشگاه پول پرداخت می‌کنند؛ به‌طور مثال، جورابان در قرارداد خود با باشگاه ۳۰٪ از عواید فروش لباس‌ها را به پرسپولیس می‌داد. البته برخلاف روال معمول در فوتبال جهان و همانند دیگر باشگاه‌های ایرانی، تامین‌کنندگان لباس پولی بابت حمایتشان به پرسپولیس پرداخت نمی‌کنند. نقض مکرر رعایت کپی رایت در ایران به‌عنوان مانع اصلی این امر قلمداد می‌شود؛ چرا که تولیدی‌های کوچک، لباس‌های ارزان و بی کیفیت مشابه را تولید می‌کنند و شرکتی که حامی است (با قیمت‌های بالاتر لباسش) نمی‌تواند آن طور که باید بازار داشته باشد و سود ببرد.