stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فریدون عزیزی
سوابق تحصیلی

دانشنامه یا بوردهای کسب شده در رشته‌های مختلف تخصصی و فوق تخصصی:
بورد طب داخلی آمریکا (۱۳۵۱)
بورد فوق تخصصی غدد درون‌ریز و متابولیسم آمریکا (۱۳۵۳)
بورد پزشکی هسته ای آمریکا (۱۳۵۴)
جایگاه علمی

نامبرده از فعالان پژوهش و تحقیق در زمینه غدد به خصوص غده تیروئید است. وی در سال ۱۳۹۴ برگزیده رتبه اول علوم بالینی و سلامت دوره ۲۱ جشنواره رازی شد. به استناد پایگاه اسکوپوس از کارهای ایشان تألیف ۱۲۶۲ مقاله علمی به زبان انگلیسی است. اچ ایندکس وی نیز در حال حاضر ۷۰ می‌باشد. وی در سال ۱۳۶۳ به سمت استادی (full-professor) نایل آمده‌است. وی نشان درجه یک دانش از احمدی‌نژاد دریافت کرده‌است.
سمت علمی کنونی

رئیس پژوهشکده علوم غدد درون‌ریز و متابولیسم
معاون علمی فرهنگستان علوم پزشکی
عضو هیئت امنای دانشگاه آزاد به انتخاب شورای عالی انقلاب فرهنگی
عضو هیئت مدیره انجمن متخصصین غده درون‌ریز ایران و مدیر مسئول نشریه مجله غده درون‌ریز و متابولیسم ایران
پیشینه اجرایی

ریاست دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
معاونت پژوهشی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی
سرپرست بخش داخلی و رئیس بیمارستان آیت‌الله طالقانی ۱۳۵۸–۱۳۶۳
عضو و مشاور شورای عالی پزشکی وزارت بهداری ۱۳۵۸–۱۳۶۴
سرپرست گروه پزشکی مرکز نشر دانشگاهی ۱۳۵۹–۱۳۶۹
رئیس دانشکده پزشکی دانشگاه شهید بهشتی ۱۳۶۳
رئیس دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی ۱۳۶۳–۱۳۶۹
مدیر مسئول مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
عضو شورای گسترش وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی ۱۳۶۵–۱۳۶۷
عضو شورای سیاستگذاری آموزشی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی ۱۳۶۶–۱۳۶۸
رئیس مرکز تدوین سیاست‌ها و برنامه‌های وزارت بهداشت- درمان و آمورش پزشکی ۱۳۷۲–۱۳۷۶
مشاور وزیر بهداشت، درمان و آمورش پزشکی ۱۳۷۲–۱۳۷۶
رئیس هیئت مدیره جامعه پزشکان متخصص داخلی ایران ۱۳۶۸–۱۳۸۱
مدیر مسئول و سردبیر مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی (پژوهش در پزشکی) از ۱۳۶۴ تاکنون
عضو شورای پژوهش‌های علمی کشور از ۱۳۶۹ تاکنون
مشاور سازمان جهانی بهداشت از ۱۳۶۹ تاکنون
معاون پژوهشی فرهنگستان علوم پزشکی جمهوری اسلامی ایران
یادداشت‌های روزانه محمدعلی فروغی

یادداشت‌های روزانه محمدعلی فروغی دفتر خاطرات محمدعلی فروغی در سفر کنفرانس صلح پاریس دسامبر ۱۹۱۸ تا اوت ۱۹۲۰ است.
تاریخچه

این کتاب یادداشتهای روزانهٔ محمدعلی فروغی ذکاءالملک یکی از رجال روشنفکر و عملگرای ایران است. یادداشتها از ایامی است که ذکاءالملک به سمت رئیس دیوان عالی تمیز در جزو هیئت اعزامی ایران برای راهیابی به کنفرانس صلح عازم پاریس شد. او در طول تقریباً دو سال (۱۷ دسامبر ۱۹۱۸ تا ۱۱ اوت ۱۹۲۰ / ۲۵ آذر ۱۲۹۷ تا ۲۰ مرداد ۱۲۹۹)اخبار و وقایع هر روز را یادداشت کرده و با توجه به حضورش، به جزئیات بسیاری ورود داشته، در نتیجه یادداشتهایش دربرگیرندهٔ نکته‌های تازه و ناگفتهٔ فراوان دربارهٔ علل ناکامی ایران در راهیابی به کنفرانس صلح، داخل شدن ایران در مجمع ملل، روابط انگلیسها با وثوق‌الدوله، قرارداد نهم اوت ۱۹۱۹ و بعضی از رجال سیاسی ایران در آن روزگار است. همچنین، حاوی فواید فرهنگی و ادبی فراوانی برای شناخت ساختار ادبی آن زمان نیز هست. این یادداشتها نزدیک به صد سال نزد خانوادهٔ فروغی محفوظ بوده و برای نخستین بار در این کتاب به کوشش محمد افشین‌وفایی و پژمان فیروزبخش منتشر شده‌است. بخشی از یادداشت‌های دیگر محمدعلی فروغی از روزگار جوانی وی (از ۲۶ شوال ۱۳۲۱ تا ۲۸ ربیع‌الاول ۱۳۲۲ق) به کوشش ایرج افشار توسط انتشارات بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار انتشار یافته‌است.
سیاست

این کتاب را حداد عادل به ظریف هدیه داد و باعث شد خبرگزاری‌ها به موضوع بپردازند.
شایلندرا کومار اوپادیایا

| شایلندرا کومار اوپادیایا | شایلندرا کومار اوپادیایا |
| --- | --- |
وزیر امور خارجهٔ نپال: وزیر امور خارجهٔ نپال
دوره مسئولیت ۱۹۸۶ – ۱۹۹۰: دوره مسئولیت ۱۹۸۶ – ۱۹۹۰
نمایندهٔ دائم نپال در سازمان ملل: نمایندهٔ دائم نپال در سازمان ملل
دوره مسئولیت ۱۹۷۲ – ۱۹۷۸: دوره مسئولیت ۱۹۷۲ – ۱۹۷۸
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: شایلندرا کومار اوپادیایا ۱۷ آوریل ۱۹۲۹ بنارس، هندوستان
درگذشته: ۹ مهٔ ۲۰۱۱ (۸۲ سال) کوه اورست، هیمالیا، نپال
ملیت:    نپال
پیشه: سیاستمدار
شایلندرا کومار اوپادیایا (زادهٔ ۱۷ آوریل ۱۹۲۹ – درگذشتهٔ ۹ مهٔ ۲۰۱۱) سیاستمداری نپالی بود. او در ۸۲ سالگی در صدد صعود به اورست و بر جای گذاشتن رکورد پیرترین صعودکننده به این قله برآمد اما پس از رسیدن به کمپ ۱ در ارتفاع ۶۴۰۰ متری دچار ارتفاع‌زدگی شد و درگذشت.
زندگینامه

شایلندرا کومار اوپادیایا در ۱۷ آوریل ۱۹۲۹ در بنارس هندوستان زاده شد. او در ۱۹۴۲ به جنبش ملی هند به رهبری مهاتما گاندی برای بیرون راندن انگلیسی‌ها از هند پیوست. در ۱۹۵۰ به عضویت حزب کمونیست نپال درآمد و برای مدتی نیز زندانی شد. او سپس از ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۸ سفیر و نمایندهٔ دائم نپال در سازمان ملل بود و از ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۰ نیز وزارت امور خارجهٔ این کشور را بر عهده داشت.
اوپادیادیا که پیشتر کوه‌های ۶۴۶۷ متری مرا پیک و ۶۱۶۰ متری آیلند پیک را صعود کرده بود، در سال ۲۰۱۱ و در سن ۸۲ سالگی در صدد فتح قلهٔ ۸۸۴۸ متری اورست برآمد تا نام خود را به‌عنوان پیرترین فرد صعودکننده به بام دنیا ثبت نماید. او هدف خود را از این صعود اثبات این موضوع بیان نمود که حتی افراد مسن نیز می‌توانند از کوه‌ها صعود کنند. پیش از اوپادیادیا، مین بهادر شرچان ۷۶ ساله توانسته بود در سال ۲۰۰۸ با موفقیت قلهٔ اورست را فتح نماید و سیاستمدار سالخورده در صورت موفقیت رکورد او را می‌شکست.
اوپادیادیا در ۱۸ آوریل به سمت کمپ اصلی پرواز کرد. او را در این صعود ۵ نفر راهنما و شرپا همراهی می‌کردند. با وجود این در تاریخ ۹ مهٔ ۲۰۱۱ و در مسیر کمپ ۱ واقع در ارتفاع ۶۴۰۰ متری، شایلندرا کومار اوپادیایا دچار ارتفاع‌زدگی شده و به‌دلیل کمبود اکسیژن و فشار خون بالا درگذشت.
تونیس لوکاس

| تونیس لوکاس | تونیس لوکاس |
| --- | --- |
وزیر فرهنگ: وزیر فرهنگ
دوره مسئولیت ۲۹ آوریل ۲۰۱۹ – ۲۶ ژانویه ۲۰۲۱: دوره مسئولیت ۲۹ آوریل ۲۰۱۹ – ۲۶ ژانویه ۲۰۲۱
نخست‌وزیر: یوری راتاس
پس از: ایندرک سار
پیش از: آنلی اوت
وزیر آموزش و تحقیقات: وزیر آموزش و تحقیقات
دوره مسئولیت ۵ آوریل ۲۰۰۷ – ۶ آوریل ۲۰۱۱: دوره مسئولیت ۵ آوریل ۲۰۰۷ – ۶ آوریل ۲۰۱۱
نخست‌وزیر: آندروس آنسیپ
پس از: مایلیس رپس
پیش از: یاک آویکسو
دوره مسئولیت ۲۵ مارس ۱۹۹۹ – ۲۸ ژانویه ۲۰۰۲: دوره مسئولیت ۲۵ مارس ۱۹۹۹ – ۲۸ ژانویه ۲۰۰۲
نخست‌وزیر: مارت لار
پس از: Mait Klaassen
پیش از: مایلیس رپس
شهردار تارتو: شهردار تارتو
دوره مسئولیت ۱۹۹۶ – ۱۹۹۷: دوره مسئولیت ۱۹۹۶ – ۱۹۹۷
پس از: Väino Kull
پیش از: Roman Mugur
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۵ ژوئن ۱۹۶۲ ‏(۶۲ سال) تالین
ملیت: استونی
حزب سیاسی: ایساما
محل تحصیل: دانشگاه تارتو
تونیس لوکاس (استونیایی: Tõnis Lukas؛ زادهٔ ۵ ژوئن ۱۹۶۲)
 سیاست‌مدار اهل استونی است. وی از سال ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۱  وزیر فرهنگ و از سال  ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۱ و ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۲ وزیر آموزش و تحقیقات استونی بوده.
تامین مالی محور مقاومت

تأمین مالی محور مقاومت، به روشی اشاره دارد که شبکه‌ای از شبه‌نظامیان و گروه‌های سیاسی مورد حمایت ایران در خاورمیانه، منابع مالی خود را به دست می‌آورند. ایران از طریق نیروی قدس (یگان نظامی برون‌مرزی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی) منابع قابل‌توجهی را برای حمایت و تقویت توانایی‌های نظامی و سیاسی این گروه‌ها در طول دهه‌ها اختصاص داده است.
تاریخچه

محور مقاومت شبکه‌ای از گروه‌های سیاسی و عمدتاً مسلح مورد حمایت ایران در خاورمیانه است. ایران با ادّعای مقابله با نفوذ ایالات متحده و اسرائیل در خاورمیانه به متحد کردن و سازمان‌دهی این گروه‌ها پرداخته است. ایالات متحده آمریکا اکثر این گروه‌ها را در لیست سازمان‌های تروریستی خود قرار داده است. حزب‌الله که در اوایل دهه ۱۹۸۰ در لبنان با حمایت مستقیم ایران ظهور کرد و ایدئولوژی اسلام‌گرایی شیعی آن را به اشتراک گذاشت، برجسته‌ترین عضو این محور است. دیگر گروه‌های برجسته در داخل این ائتلاف عبارت‌اند از: گروه فلسطینی حماس، جهاد اسلامی فلسطین، جنبش حوثی در یمن و گروه‌های مختلف شیعی در عراق و سوریه. رژیم سوریه تنها عضو دیگر کشور به‌جز ایران بود و برای میزبانی از جنگجویان استخدام‌شده و آموزش‌دیده توسط ایران استفاده می‌شد.
رژیم اسد در سوریه

ایران از مدّت‌ها پیش به دنبال ایجاد نفوذی مسلط در سوریه تحت رهبری بشار اسد و استفاده از اهرم بازسازی کشور پس از جنگ داخلی سوریه که در سال ۲۰۱۱ آغاز شد، بود. با این حال، سقوط رژیم اسد یک عقب‌گرد جدی برای جاه‌طلبی‌های ایران در خاورمیانه به‌شمار می‌رود. تهران از مدّت‌ها قبل به دنبال ایجاد یک کشور تحت‌نفوذ خود در خاورمیانه بود؛ امّا سقوط رژیم اسد به سال‌ها سرمایه‌گذاری و استراتژی ایران در منطقه پایان داد.
دخالت ایران در سوریه با سرمایه‌گذاری مالی و نظامی قابل‌توجهی همراه بوده است. در طول جنگ داخلی سوریه، ایران حدود ۵۰ میلیارد دلار برای حمایت از رژیم اسد هزینه کرد.
استیون هایدمان، معاون پیشین مرکز مطالعاتی انستیتوی صلح آمریکا نیز در گفت‌وگو با بلومبرگ تخمین زد که ایران در مجموع سالی بین ۱۵ تا ۲۰ میلیارد دلار به سوریه کمک کرده است که این کمک‌ها شامل ارسال فرآورده‌های نفتی، اعطای وام، پرداخت هزینه پرسنل نظامی و فروش با تخفیف سلاح می‌شود.
فراتر از حمایت‌های مستقیم مالی و مادّی، ایران به دنبال تقویت نفوذ خود در سوریه از طریق یک سری توافق‌نامه‌های اقتصادی، به‌ویژه پس از سال ۲۰۱۷ بود. این قراردادها اغلب منافع ایران را بر حاکمیت سوریه اولویت می‌داد و به ایران در بخش‌های کلیدی از جمله مخابرات، کشاورزی و زیرساخت‌ها امتیاز می‌داد.
خسارات مالی دخالت ایران در سوریه بسیار زیاد بوده است. در ۷ دسامبر ۲۰۲۴، بهرام پارسایی، نماینده سابق مجلس ایران فاش کرد که بدهی سوریه به ایران از ۳۰ میلیارد دلار فراتر رفته است.
حزب‌اللّه لبنان

حزب‌الله گروه و حزب سیاسی شبه‌نظامی شیعه لبنان، یکی از ذی‌نفعان اصلی حمایت‌های مالی و تسلیحاتی ایران است. به گفتهٔ وزارت خارجه آمریکا ایران منبع اصلی آموزش، تسلیحات و حمایت مالی این گروه است و سالانه صدها میلیون دلار به این گروه کمک می‌کند. ایران به عنوان یکی از منابع اصلی حمایت مالی از حزب‌الله شناخته می‌شود و تخمین زده شده که سالانه بین ۷۰۰ میلیون تا ۱ میلیارد دلار به حزب‌الله کمک مالی می‌کند. در سال ۲۰۲۰، بر اساس گزارش وزارت امور خارجه آمریکا، حزب‌الله ۷۰۰ میلیون دلار از ایران دریافت کرده است.
حوثی‌های یمن

در یمن، ایران از جنبش حوثی‌ها حمایت می‌کند و به آن‌ها سلاح، آموزش و کمک مالی می‌دهد. در حالی که ارقام دقیق این حمایت‌ها مشخص نیست، امّا وزارت خزانه‌داری آمریکا شبکه‌های متهم به تسهیل انتقال میلیاردها دلار برای نیروهای نظامی ایران را تحریم کرده است که به‌نوبه خود از گروه‌هایی مانند حوثی‌ها نیز حمایت می‌کند.
شبه‌نظامیان عراقی

حمایت ایران از شبه‌نظامیان مختلف شیعه در عراق، مانند کتائب حزب‌الله و عصائب اهل الحق، گسترش می‌یابد. این گروه‌ها بودجه، آموزش و تسلیحات را از ایران دریافت می‌کنند، هرچند جزئیات مالی خاصی به‌طور عمومی فاش نشده است. وزارت امور خارجه آمریکا از ارائهٔ تسلیحات پیشرفته از جمله پهپادهای تهاجمی به این شبه‌نظامیان توسط ایران اشاره کرده است.
گروه‌های فلسطینی

ایران همچنین به سازمان‌های مبارز فلسطینی از جمله حماس و جهاد اسلامی فلسطین کمک مالی می‌کند. از نظر تاریخی، این حمایت سالانه حدود ۱۰۰ میلیون دلار بوده است. با این حال، گزارش‌ها نشان می‌دهد که تا سال ۲۰۲۳، ایران کمک‌های مالی خود را به حماس به حدود ۳۵۰ میلیون دلار در سال افزایش داده است.
ایران سالانه میلیاردها دلار برای حمایت از رژیم اسد هزینه کرده است.
سربازان حزب‌الله در رزمایش
حوثی‌های یمن یکی دیگر از گروه‌های مورد حمایت ایران هستند. از میزان حمایت‌های ایران از این گروه، اطلاع دقیقی در دسترس نیست.
گروه‌های فلسطینی یکی دیگر از گروه‌های مورد حمایت ایران هستند که سالانه میلیون‌ها دلار کمک مالی از ایران دریافت می‌کنند.
پادشاهی کوماژن

آناتولی در اوایل قرن یکم میلادی و کوماژن به عنوان یک دولت دست‌نشانده رومی
پادشاهی کوماژن (زبان یونانی: Κομμαγηνή، انگلیسی: Commagene) یک پادشاهی یونانی-کوردی بود که توسط یک خاندان ایرانی هلنی‌شده از دودمان یرواندی، که بر ساتراپی ارمنستان حکومت می‌کردند، اداره می‌شد. این پادشاهی در منطقه جنوب آناتولی امروزی در نزدیکی انطاکیه، در مکان شهر باستانی سام‌شاد که پایتخت آن بود و مناطق اطراف آن مستقر بود. نام شهر سام‌شاد در عصر آهن، کوموه بوده و احتمالاً کوماژن از این نام بدست آمده باشد.
کوماژن به عنوان یک «کشور حائل» میان کشورهای ارمنستان، اشکانی، سلوکی، و روم شناخته‌است؛ و به همین ترتیب از نظر فرهنگی، دارای هویتی ترکیبی از این چهار کشور بود. پادشاهان کوماژن، نسب خود را به یرواند یکم و از آن طریق خود را فامیل داریوش بزرگ هخامنشی می‌رساندند، زیرا یرواند با روزگون دختر اردشیر دوم هخامنشی ازدواج کرده بود که نوادگان داریوش بزرگ بود. قلمرو کوماژن تقریباً با استان‌های ترکیه امروزی آدیامان و شمال عینتاب مطابقت دارد.
در حدود سال ۱۶۴ پیش از میلاد، بعد از مرگ آنتیوخوس چهارم، منطقه کوماژن توسط پادشاه بطلمیوس مستقل گردید.
کوماژن از ۱۷ میلادی تا ۳۸ میلادی توسط تیبریوس یکی از استان‌های امپراتور روم گردید و بالاخره کوماژن از سال ۳۸ میلادی تا ۷۲ میلادی به دستور کلودیوس به پادشاهی مستقل بدل گردید و آنتیوخوس چهارم کوماژن به سلطنت رسید. در نهایت پادشاهی کوماژن در ۷۲ میلادی توسط وسپاسیان ضمیمه امپراتوری روم گردید.
یانبلاغی

یانبلاغی یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان چاراویماق مرکزی بخش مرکزی شهرستان چاراویماق واقع شده‌است.
اکبر ترکی

| اکبر ترکی | اکبر ترکی |
| --- | --- |
نماینده مجلس شورای اسلامی دوره دهم: نماینده مجلس شورای اسلامی دوره دهم
دوره مسئولیت ۷خرداد ۱۳۹۵ – ۷خرداد ۱۳۹۹: دوره مسئولیت ۷خرداد ۱۳۹۵ – ۷خرداد ۱۳۹۹
پس از: محمدعلی اسفنانی
پیش از: حسین محمدصالحی
حوزه انتخاباتی: حوزه انتخابیه شهرستانهای فریدن، فریدون‌شهر، چادگان و بویین میاندشت
اکثریت: ۲۲٬۵۳۶ (۲۵٫۹۰٪)
سخنگوی کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای اسلامی: سخنگوی کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای اسلامی
پس از: احمد همتی
پیش از: حیدرعلی عابدی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: اکبر ترکی
ملیت:  ایران
پیشه: سیاستمدار
تخصص: پزشک متخصص سونوگرافی
اکبر ترکی نمایندهٔ دورهٔ دهم از حوزهٔ انتخابیهٔ فریدن و چادگان و فریدون‌شهر در استان اصفهان است که با کسب ۲۲٬۵۳۶ رأی از مجموع ۸۷٬۰۰۴ رأی معادل ۲۵٫۹۰٪ درصد آرا به مجلس راه پیدا کرد. شغل او پزشک سونوگرافی است
در جریان نطق محمود صادقی در مجلس که گفت، آیا نمایندگان عصاره ملت هستند؟ گویا ما عصاره شورای نگهبان هستیم، در مجلس تنشی رخ داد که در این تنش اکبر ترکی نمایندگانی مثل محمدعلی وکیلی و محمدرضا تابش را با ضربه دست به عقب پرت کرد.
سوابق اجرایی

معاون بهداشتی شبکه بهداشت و درمان شهرستان فریدن
رئیس رادیولوژی بیمارستان امین اصفهان
مدیر شبکه بهداشت ودرمان شهرستان فریدن
عضو هیئت مدیره و رئیس سازمان نظام پزشکی شهرستان فریدن
رئیس سازمان نظام پزشکی شهرستان فریدونشهر
رئیس سازمان نظام پزشکی شهرستان چادگان
عضو شورای هماهنگی نظام پزشکی استان اصفهان
دادستان نظام پزشکی شهرستان فریدن ، فریدونشهر و چادگان
یاریم‌قیه

| یاریم‌قیه | یاریم‌قیه |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: آذربایجان غربی
شهرستان: خوی
بخش: بخش مرکزی
دهستان: دیزج
جمعیت: ۲۹۰ نفر (سرشماری ۹۵)
یاریم‌قیه، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
روستایی واقع در دامنه کوه افسانه ای چله خانه می‌باشد. روستا در عرض جغرافیایی ۳۸ درجه و ۳۴ دقیقه شمالی و طول جغرافیایی ۴۴ درجه و ۵۷ دقیقه شرقی بوده و ارتفاع آن از سطح دریا ۱۱۲۷ متر می‌باشد. متوسط بارندگی در پنجاه سال اخیر ۲۸۶/۳ میلی‌متر و متوسط درجه حرارت منطقه حدوداً ۱۲/۴ درجه سانتی‌گراد گزارش شده‌است. یاریم به معنای (نصف) و قیه به معنای (صخره) می‌باشد. نزدیکترین راه صعود به قله و آبشار چله خانه از این روستا می‌باشد. بین روستا و آبشار معروف چله خانه باغ قدیمی روستا به نام (ایمیجه) که از باغات معروف و قدیمی این منطقه می‌باشد قرار دارد که چهار چشمه طبیعی در دل خود جای داده‌است. خشک سالی‌های اخیر نه تنها چشمه‌های این باغ زیبا را کم‌آب کرده‌است بلکه چشمه معروف به (علی بلاغی) و خود چشمه آبشار معروف چله خانه را نیز کم‌آب کرده‌است. متأسفانه کارخانه سیمان نیز که در اراضی این روستا واقع شده‌است اکو سیستم طبیعی این منطقه بکر را به هم زده‌است.
جمعیت

این روستا در دهستان دیزج قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۵۷نفر (۷۵ خانوار) بوده‌است.
عاقل علی‌اف

عاقل علی‌اف (ترکی آذربایجانی: Aqil Əlirza oğlu Əliyev) پروفسور و دکترای علوم اقتصادی اهل جمهوری آذربایجان بود.
زندگی‌نامه

عاقل علی‌اف ۱۰ دسامبر سال ۱۹۲۶ در شهر نخجوان آذربایجان شوروی زاده شد. مدرسه را در زادگاه خود پشت سر گذاشته و در سال ۱۹۴۶ وارد دانشگاه دولتی آذربایجان و در سال ۱۹۵۱ از آنجا دانش‌آموخته شد. از سال ۱۹۵۳، به عنوان محقق در دانشکده تاریخ آکادمی ملی علوم آذربایجان شوروی فعالیت‌های شغلی خود را آغاز نمود.
به دلیل علاقه شدیدش به علوم اقتصادی، از ماه مه سال ۱۹۵۳، در کرسی اقتصاد سیاسی دانشگاه پزشکی آذربایجان شروع به کار کرد. عاقل علی‌اف به ترتیب در سالهای ۱۹۷۰، ۱۹۷۳ و ۱۹۷۹ مدارک پی‌اچ‌دی، استادی و پروفسوری خود را به دست آورد. در سال ۱۹۸۳، درجه دانشگاهی دکترای علوم اقتصادی را اخذ نمود.
در کنار اینکه در سال ۱۹۸۲ از عاقل علی‌اف در ازای خدمات برجسته‌اش در تربیت پزشکان در آذربایجان با اهدای نام «خادم علم افتخاری آذربایجان» تقدیر به عمل آمد، چندید مدال و مدارک نیز به وی در این زمینه اعطاء شد.
عاقل علی‌اف با سابقه نزدیک به ۵۰ سال در عرصه آموزش و پرورش، تعدادی پژوهش‌های علمی و کتاب‌هایی از خود به جای گذاشت. وی در طول عمر خود بالغ بر ۱۳۰ اثر علمی و نیز ۱۹ تک‌نگاشت و کتاب به تألیف درآورد. چندین اثرش در شهرهای مسکو و سن پترزبورگ روسیه و سایر کشورهای جهان انتشار یافته‌است. وی تک‌نگاشت‌هایی در موضوعاتی همچون «اقتصاد مصرف انفرادی»، «اقتصاد طب»، «مصرف مردم»، «مشکلات فعلی اقتصاد کشاورزی» که برای اولین بار در آذربایجان مورد بررسی و تحلیل قرار می‌گرفت، به تحریر درآورد.
یکی از مولفه‌های فعالیت‌های علمی عاقل علی‌اف را ارتقاء وضعیت معیشت روستائیان و حل مشکلات اقتصادی زمینه پزشکی تشکیل می‌دهد. وی تنها در دوره گذار به اقتصاد بازار ۳۲ رساله منتشر ساخت. این دانشمند آذربایجانی در کنفرانس‌ها، نشست‌ها، سمپوزیوم‌ها و اجلاس‌های بین‌المللی و کشوری حضور یافته و سخنرانی نموده‌است.
عاقل علی‌اف در ماه ژوئن سال ۲۰۰۱ به عضویت غیرحضوری آکادمی ملی علوم جمهوری آذربایجان درآمد.
وی ۷ مارس سال ۲۰۰۷ درگذشت.
.
آثار علمی

مشکلات واقعی برنامه تأمین مواد غذایی— تک‌نوشت، اتشارات «آذرنشر»، ۱۹۸۶ (تألیف مشترک با آ. کاظموف)
مشکلات مصرف‌کننده— تک‌نوشت، اتشارات «آذرنشر»، ۱۹۸۲
اقتصاد خدمات بهداشت عمومی— اتشارات «طبیب»، ۱۹۹۹، (تألیف مشترک با ر. سلطانوا)
نقش اصلاحات در توسعه اقتصادی - اجتماعی آذربایجان— اتشارات «دانشگاه بین‌المللی آذربایجان»، ۱۹۹۸ (تألیف مشترک با ن. قاسموف)
مشکلات موجود در ارتقاء استانداردهای سطح زندگی مردم آذربایجان— تک‌نوشت، اتشارات «صدا»، ۲۰۰۰، (تألیف مشترک با ن. قاسموف)
خانواده

عاقل علی‌اف برادر حیدر علی‌اف، رئیس‌جمهوری مرحوم آذربایجان بود.
فیلم‌نامه

فیلم «عاقل علی‌اف، دانشمند برجسته و آدم بزرگوار» (۲۰۰۸)
گرامیداشت

۸ دسامبر سال ۲۰۱۶، الهام علی‌اف، رئیس‌جمهوری آذربایجان، فرمانی برای برگزاری مراسم بزرگداشت ۹۰- امین سالروز تولد عاقل علی‌اف صادر نمود.
شبکه هم‌میهن

نماد شبکه هم‌میهن
گروه نشریات هم‌میهن یا شبکه هم‌میهن یک مؤسسه مطبوعاتی خصوصی در ایران است. این مؤسسه متعلق به غلامحسین کرباسچی است و ناشر نشریاتی مانند مهرنامه، تجربه، آسمان، صدا، دانشنامه، هنر و سینما و سیاستنامه است که هر کدام سردبیر جداگانه‌ای دارند و عمدتاً در دهه ۹۰ انتشارشان را شروع کرده‌اند.
نام این مؤسسه از روزنامه هم‌میهن گرفته شده که در اواسط دهه ۸۰ منتشر می‌شد و بعد از مدتی توقیف شد.
نشریات این گروه در سال ۱۳۹۲ از حیث تولید محتوا، با ۲٬۸۸۰ صفحه در ماه بیشترین حجم را در میان مؤسسات رسانه‌ای خصوصی داشت. (مؤسسه همشهری با حدود ۹٬۰۰۰ صفحه در ماه بیشترین تولید محتوا را دارد).
روزنامه‌نگاران

روزنامه‌نگاران متعددی از سال ۱۳۸۵ با شبکه مطبوعاتی هم‌میهن همکاری کرده‌اند که برخی از آنها محسن آزرم، مریم باقی، محمد طاهری، رضا طهماسبی، کریم نیکو نظر، گلاویژ نادری، سما بابایی، روژین حسینی، هادی خسروشاهین، سرگه بارسقیان، حامد زارع، ابوذر باقی، اکبر منتجبی، بیژن مومیوند، حسن همایون، مهدی یزدانی‌خرم و محمدجواد روح و محمد قوچانی هستند.
بنیاد پهلوی

بنیاد پهلوی یک سازمان غیرانتفاعی خیریه بود که از وقف بخش بزرگی از اموال رضا شاه، محمدرضا شاه و دیگر اعضای خاندان پهلوی در سال ۱۳۳۷ تشکیل شده و از مهمترین بنیادهای اقتصادی و فرهنگی دربار پهلوی به‌شمار می‌آمد. پس از انقلاب ۱۳۵۷ نام این بنیاد به بنیاد علوی تغییر یافت و با تشکیل بنیاد مستضعفان انقلاب اسلامی بخش عمده دارایی‌های این بنیاد به بنیاد مستضعفان منتقل شد.
متولی بنیاد پهلوی محمدرضا شاه بود. نیابت تولیت و مدیرعاملی بنیاد پهلوی ابتدا بر عهده اسدالله علم وزیر دربار و از سال ۱۳۴۱ به عهده جعفر شریف‌امامی رئیس مجلس سنا بود. بنیاد پهلوی توسط هیأت امنای ۱۰ نفری شامل رئیس مجلس سنا، رئیس مجلس شورای ملی، رئیس دیوان عالی، وزیر دربار، نخست وزیر و ۵ نماینده از طرف شاه اداره می‌شد. دارایی این موقوفهِٔ معافِ از مالیات در اوج فعالیت به حدود ۳ میلیارد دلار می‌رسید. بنیاد پهلوی سالانه ۴۰ میلیون دلار اعانه دریافت می‌کرد.
بر اساس گفته های محمدرضا شاه پهلوی در باب اقدامات و کارنامه بنیاد پهلوی، این بنیاد در سال ۱۳۵۷ اقدام به اعطای کمک هزینه به بیش از ۱۳٠٠٠ دانشجوی ایرانی کرد. همچنین ساخت آسمان خراش عظیمی در شهر نیویورک و ساخت بیش از ۶٠٠٠ خانه ارزان قیمت برای نیازمندان، از جمله برنامه های در حال انجام توسط این بنیاد بودند که با تغییر حاکمیت در ایران متوقف و منحل گشتند.
تاریخچه

در شهریور ۱۳۲۰ بلافاصله پس از استعفا و تبعید رضاشاه از سلطنت و کشور، موجی از اعتراض و درخواست بازپس‌گیری اموال توقیف‌شده توسط رضاشاه پدیدار شد و به مجلس و مطبوعات کشیده شد.[نیازمند منبع] محمدرضا پهلوی در ۳۰ شهریور ۱۳۲۰ در یکی از نخستین اقدامات خود تمام املاک،[نیازمند منبع] مستغلات و کارخانجاتی را که از پدرش به وی رسیده بود، به دولت واگذار کرد تا در عمران و آبادانی کشور و امور خیریه صرف شود و اگر کسانی باشند که نسبت به املاک ادعای غبنی داشته باشند، پس از رسیدگی به شکایت آن‌ها از محل همین املاک رفع ادعا بشود.
اما در ۲۰ تیر ۱۳۲۸ دولت محمد ساعد با ارائه لایحه‌ای به مجلس درخواست بازگشت این اموال به خاندان پهلوی را کرد و بر اساس ماده واحده‌ای که در مجلس تصویب شد، قرار شد این اموال با نام «موقوفهٔ خاندان پهلوی» اداره شده و عواید ناشی از این دارایی‌ها صرف امور خیریه شود. محمدرضا پهلوی هم دستور تأسیس «سازمان املاک و مستغلات پهلوی» را جهت ادارهٔ دارایی‌های مذکور صادر کرد و در ۱۳۳۷ «بنیاد پهلوی» را جایگزین این سازمان کرده و بخشی از مایملک خود از مهمانخانه‌ها، سهام کارخانه‌ها، شرکت‌ها و بانک‌ها را در اختیار این بنیاد قرار داد. در مهر ۱۳۴۰، شاه فرمان وقف دارایی بنیاد پهلوی به امور خیریه را صادر کرد.
بنیاد پهلوی ضمن اعطای بورسیه تحصیلی به افرادِ بااستعداد ولی کم درآمد در کارهای عمرانی نظیر ساخت پل آبادان به خرمشهر نیز شرکت می‌کرد.این بنیاد با اعطای کمک مالی به جعفر اخوان جلوی نابودی صنعت اتومبیل را گرفت.
محمدرضا شاه در آخرین ماه‌های سلطنتش، هم‌زمان با اوج‌گیری انقلاب، کلیه املاک اختصاصی خود را به بنیاد پهلوی انتقال داد. یکی از برنامه‌های اصلی دولت شاپور بختیار بازگرداندن بنیاد پهلوی به دولت بود. مجلس شورای ملی لایحهٔ بازگرداندن بنیاد پهلوی را، که به گفته بختیار به کانون فساد تبدیل شده بود، به دولت در این دوران تصویب کرد.
بنا بر ادعای محمد یگانه و قاسم لاجوردی در مصاحبه‌های انجام شده با پروژه تاریخ شفاهی ایران شخص شاه در تخلفات صورت گرفته در این بنیاد نقشی نداشته و حتی به محمد یگانه دستور رسیدگی به تخلفات می‌دهد.
پس از پیروزی انقلاب، این بنیاد، به «بنیاد علوی» تغییر نام یافت و سرپرست آن در اسفند ۱۳۵۷ از سوی نخست‌وزیر دولت موقت، منصوب شد. با تصویب قانون ملی شدن بانک‌ها و شرکت‌های بیمه و بازرگانی در خرداد ۱۳۵۸، سهام بنیاد پهلوی در بانک‌ها و شرکت‌های ملی شده به تملک دولت درآمد. بعد از تأسیس «بنیاد مستضعفان» و ایجاد سازمان‌های تخصصی آن، بخشهای مختلف بنیاد علوی، مانند کارخانه‌ها و هتل‌ها به سازمان‌های تابعه بنیاد مزبور انتقال یافت و فقط املاک بنیاد پهلوی همچنان در اختیار بنیاد علوی ماند. سپس طبق حکم دادگاه‌های ویژه اصل ۴۹ قانون اساسی، در بهمن ۱۳۷۴، کلیه اموال و املاک بنیاد علوی به مالکیت «بنیاد مستضعفان و جانبازان انقلاب اسلامی» درآمد.
قدرت اقتصادی

بنیاد پهلوی در پس نقاب خیریه از سه راه به نظام کمک می‌کرد: به عنوان یک خزانه مالیاتی مطمئن، به عنوان ابزاری برای اعمال نفوذ و کنترل اقتصاد کشور از طریق سرمایه‌گذاری در بخش‌هایی از اقتصاد و به مثابه یک منبع ذخیره مالی برای تأمین آینده سلطنت.[نیازمند منبع]
ماروین زونیس معتقد است بنیاد پهلوی مهمترین قدرت اقتصادی در ایران پس از دولت بوده و نقش کلیدی در تمام عرصه‌های زندگی عمومی ایرانیان داشته‌است. بی‌تردید بخش بزرگی از منابع مالی بنیاد در فعالیت‌های تجاری و برای حفظ قدرت اقتصادی آن مصرف می‌شده و بخش کوچکتری از سرمایه‌های بنیاد به اهداف خیریه صرف اختصاص یافته‌بود.
دارایی

محمد سوادگر در کتاب «رشد روابط سرمایه‌داری در ایران» فهرستی از املاک بنیاد پهلوی یا بنگاه‌ها و شرکت‌هایی که بنیاد در آن سهامدار بوده، ارائه داده‌است:[منبع بهتری نیاز است]
دارایی > بانک‌ها، شرکت‌های سرمایه‌گذاری و بیمه‌ها

۱. بانک عمران (صددرصد): سرمایه ۵ میلیارد ریال. جمع دارایی‌ها ۷۵ میلیارد ریال. سرمایه‌گذاری‌ها ۴/۱ میلیارد ریال. سود سهام ۳۰۰ میلیون ریال.
۲. بانک ایرانشهر (۳۰ درصد): سرمایه ۳ میلیارد ریال. مجموع دارایی‌ها ۳۸ میلیارد ریال.
۳. بانک توسعه صنعتی ایران (۳/۱ درصد). سرمایه ۳ میلیارد ریال (ارزش سهام بنیاد در حد هفتصد هزار دلار).
۴. بانک اعتبارات (۲ درصد): سرمایه ۵/۱ میلیارد ریال.
۵. بانک ایران و انگلیس (۱ درصد): ۲۰۰ سهم از ۲۰۰۰۰ سهم اولیه، تصور بر این است که بعداً سهام عمده‌تری توسط بنیاد خریداری شده‌است. سرمایه یک میلیارد ریال.
۶. صندوق تضمین صنعتی (درصد نامعلوم): سرمایه ۱۱ میلیون دلار (حدود هفتاد و هفت میلیون تومان).
۷. عمران ترینوال (۳۰ درصد متعلق به بانک عمران): سرمایه ۱۲میلیون ریال.
۸. شرکت سرمایه‌گذاری ایرانشهر (۲۱ درصد سهام از طریق مشارکت در بانک ایرانشهر): سرمایه ۷۰ میلیون ریال.
۹. بانک فرست نشنال ویسکانسین میلواکی- آمریکا (۵ درصد سهام از طریق بانک عمران)
۱۰. هیسپان- ایران(۱۱ درصد) سرمایه ۰۰۰/۱۵۰دلار (حدود یک میلیون و پنجاه هزار تومان) گروه خدمات و سرمایه‌گذاری ایران و اسپانیا
۱۱. بیمه ملی (۸۰ درصد) به ارزش ۸۰۰ میلیون ریال.