stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فهرست وابسته‌های دیپلماتیک در آلمان
کنسولگری‌ها > مونستر

ترکیه
کنسولگری‌ها > نورنبرگ

ترکیه
کنسولگری‌ها > زاربروکن

فرانسه
ایتالیا (کنسولگری)
کنسولگری‌ها > اشتوتگارت

بوسنی و هرزگوین
کانادا (کنسولگری)
کلمبیا (کنسولگری)
کرواسی
فرانسه
یونان
ایتالیا
کوزوو
پرتغال
صربستان
اسپانیا
سوئیس
سوئد (کنسولگری)
ترکیه
کنسولگری‌ها > وولفسبورگ

ایتالیا (دفتر کنسولی)
دفترهای نمایندگی

جمهوری آرتساخ (نمایندگی دائمی)
تشکیلات خودگردان فلسطین (نمایندگی عمومی)
جمهوری دموکراتیک عربی صحرا (نمایندگی دائمی)
ائتلاف ملی برای انقلاب و نیروهای مخالفین سوریه (دفتر رابط)
تایوان (دفتر اقتصادی و فرهنگی تایپه)
سفارت‌های معتبر

ساکن در بروکسل مگر اینکه به آن اشاره شود.
آندورا
آنتیگوآ و باربودا (لندن)
باهاما (لندن)
باربادوس
بلیز
جمهوری آفریقای مرکزی (پاریس)
کومور (پاریس)
دومینیکا
اسواتینی
فیجی (لندن)
گامبیا
گرنادا
گویان
پالائو (واشینگتن، دی.سی.)
پاپوآ گینه نو (سنگاپور)
ساموآ
سنت کیتس و نویس (لندن)
سنت لوسیا (لندن)
سان مارینو (سان مارینو)
سائوتومه و پرنسیپ
سیشل (پاریس)
جزایر سلیمان
سورینام (لاهه)
تونگا (لندن)
ترینیداد و توباگو
کنسولگری روسیه در بن.
کنسولگری روسیه در فرانکفورت
کنسولگری روسیه در هامبورگ.
کنسولگری صربستان در هامبورگ.
کنسولگری روسیه در لایپزیگ.
کنسولگری روسیه در مونیخ.
مارتین تروشا

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 Martin Trocha in 1978:  Martin Trocha in 1978
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادروز:  ۲۴ دسامبر ۱۹۵۷ ‏(۶۷ سال)
زادگاه:  بیتوم، لهستان
قد:  ۱٫۷۸ متر (۵ فوت ۱۰ اینچ)
پست:  هافبک/مهاجم
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۰۰۰۰–۱۹۷۴:  Szombierki Bytom
۱۹۷۴–۱۹۷۵:  باشگاه فوتبال کارل زایس ینا
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۷۵–۱۹۸۴ |  باشگاه فوتبال کارل زایس ینا |  ۱۳۰ |  (۲۰) |
| ۱۹۸۴ |  باشگاه فوتبال کارل زایس ینا |   |   |
| ۱۹۸۴–۱۹۸۵ |  Wismut Gera |   |   |
| ۱۹۸۵–۱۹۸۷ |  باشگاه فوتبال تسویکاو |   |   |
| ۱۹۸۷–۱۹۸۹ |  باشگاه فوتبال هالشر |  ۳۴ |  (۳) |
| ۱۹۸۹–۱۹۹۰ |  Jenaer Glaswerk |   |   |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۸۰–۱۹۸۲ |  تیم ملی فوتبال آلمان شرقی |  ۸ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
مارتین تروشا (به آلمانی: Martin Trocha) بازیکن فوتبال و مهاجم اهل آلمان شرقی بود که از سال ۱۹۸۰ میلادی عضو تیم ملی فوتبال آلمان شرقی بوده‌است. وی در ۸ بازی ملی حضور داشته و در بازی‌های ملی‌اش ۱ گل به ثمر رساند. مارتین تروشا آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۸۲ میلادی انجام داد.
مسعود بهبهانی‌نیا

مسعود بهبهانی‌نیا (زاده‌ ۲۵ آذر ۱۳۳۵ در آبادان– درگذشته‌ ۱۴ خرداد ۱۴۰۰ در تهران) نویسنده و تهیه‌کننده‌ی سریال‌ها و برنامه‌های تلویزیونی؛ فارغ‌التحصیل از دانشگاه تهران در رشته‌ی جامعه‌شناسی و مرکز آموزش فیلم‌سازی باغ فردوس در رشته‌ی فیلمنامه‌نویسی بود.
فعالیت‌ها

| عنوان | قالب | تعداد و مدت | موضوع | ژانر | وضعیت | نوع همکاری | کارگردان | سال نگارش | سال پخش | شبکه |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| شرکت | سریال | ۵۰–۴۵ | دفاع مقدس | اجتماعی | پخش شده | نویسنده و تهیه‌کننده | عبدالله باکیده | ۱۳۷۵ | ۱۳۷۶ | یک |
| ب مثل بهار | سریال | ۱۵–۴۵ | مناسبتی (نوروز) | خانوادگی | پخش شده | نویسنده و مجری طرح | مسعود شاهمحمدی | ۱۳۷۵ | ۱۳۷۶ | دو |
| گالری ۹ | سریال | ۱۵–۴۰ | طنز | اجتماعی | پخش شده | تهیه‌کننده | غلامرضا رمضانی | ۱۳۷۵ | ۱۳۷۶ | تهران |
| ایستگاه آخر | سریال | ۲۶–۴۰ | آسیب‌های اجتماعی | اجتماعی | پخش شده | نویسنده | منوچهر عسگری‌نسب | ۱۳۷۷ | ۱۳۷۸ | دو |
| خانهٔ پدری | سریال | ۲۸–۴۵ | خانواده | اجتماعی | پخش شده | نویسنده | فریدون حسن‌پور | ۱۳۷۹ | ۱۳۸۰ | تهران |
| خاک سرخ | سریال | ۱۷–۴۵ | تاریخ معاصر | دفاع مقدس | پخش شده | نویسنده | ابراهیم حاتمی‌کیا | ۱۳۷۸–۷۹ | ۱۳۸۱ | یک |
| نفس سنگ | سریال | ۱۳–۴۰ | آموزش‌های اجتماعی | اجتماعی | پخش شده | نویسنده | احمد بخشی | ۱۳۸۲ | ۱۳۸۲ | تهران |
| راوی کوچک | تله‌فیلم | ۱–۹۰ | فلسطین | اجتماعی | پخش شده | نویسنده | حسین سهیلی‌زاده | ۱۳۸۳ | ۱۳۸۳ | تهران |
| نسیم شمال، باد جنوب | تله‌فیلم | ۱–۹۰ | امام خمینی | انقلاب | پخش شده | نویسنده | مهدی عسگرپور | ۱۳۸۴ | ۱۳۸۴ | تهران |
| نرگس | سریال | ۶۹–۴۵ | آسیب‌های اجتماعی | اجتماعی | پخش شده | نویسنده | سیروس مقدم | ۱۳۸۲–۸۴ | ۱۳۸۵ | سه |
| قضاوت | تله‌فیلم | ۱–۹۰ | خانواده | اجتماعی | پخش شده | نویسنده | ابراهیم شیبانی | ۱۳۸۶ | ۱۳۸۶ | یک |
| کارآگاهان | سریال | ۲۶–۴۰ | جرائم و آسیب‌های اجتماعی | پلیسی | پخش شده | نویسنده | حمید لبخنده | ۱۳۸۶ | ۱۳۸۶ | سه |
| ترانهٔ مادری | سریال | ۵۰–۴۰ | تربیتی | اجتماعی | پخش شده | نویسنده به همراه زهرا پارسافر و محمدرضا خالقی | حسین سهیلی‌زاده | ۱۳۸۶–۸۷ | ۱۳۸۷ | سه |
| فاصله‌ها | سریال | ۵۰–۴۰ | تربیتی | اجتماعی | پخش شده | نویسنده به همراه زهرا پارسافر | حسین سهیلی‌زاده | ۱۳۸۸–۸۹ | ۱۳۸۹ | سه |
| کیمیا | سریال | ۱۱۰–۴۰ | تاریخ معاصر | اجتماعی | پخش شده | نویسنده به همراه زهرا پارسافر | جواد افشار | ۱۳۹۱–۹۴ | ۱۳۹۴ | دو |
| صبح نزدیک است | سریال | ۳۰–۵۰ | تاریخ معاصر | اجتماعی | پخش شده | نویسنده به همراه زهرا پارسافر و طیبه شجری |  | ۱۳۹۴–۹۵ |  |  |
| خواب خانه | سریال | ۲۰۰–۴۰ | آسیب‌های اجتماعی | اجتماعی | پخش شده | نویسنده به همراه زهرا پارسافر و طیبه شجره |  | ۱۳۹۴ تا کنون |  | سه |
| برف بی‌صدا می‌بارد | سریال | ۲۵۰ - ۴۰ دقیقه | آسیب‌های اجتماعی | اجتماعی |  | نویسنده | پوریا آذربایجانی | ۱۳۹۵-۱۴۰۰ |  | سه |
احمد قابل

| احمد قابل | احمد قابل |
| --- | --- |
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: احمد قابل ۹ مهر ۱۳۳۶ تربت جام، خراسان رضوی، ایران
آرامگاه: مشهد، بهشت رضا، بلوک ۳۲، ردیف ۹۱، شمارهٔ ۴
وبگاه: www.ghabel.net
احمد قابل (۹ مهر ۱۳۳۶ – ۱ آبان ۱۳۹۱) مجتهد، پژوهشگر دینی، فعال سیاسی و از شاگردان حسینعلی منتظری بود. قابل از مخالفان و منتقدان جدی سیدعلی خامنه‌ای بود و مشروعیت الهی ولی فقیه را فاقد پایه و اساس علمی می‌دانست.
تولد و تحصیلات حوزوی

احمد قابل در مهر ۱۳۳۶ در تربت جام، در خانواده ای روحانی متولد شد. احمد فرزند پنجم خانواده بود. پدرش شیرمحمد از سال ۱۳۶۴ تا زمان فوت (۱۳۷۲) امام‌جمعهٔ فریمان بود.
احمد تحصیلات ابتدایی نظام قدیم را در سال ۱۳۵۰ در مشهد به پایان برد و از سال ۱۳۵۱ تحصیل علوم اسلامی را در حوزهٔ علمیهٔ مشهد در مدرسهٔ آیت‌الله میلانی آغاز کرد. او در سال ۱۳۵۴ برای ادامهٔ تحصیل روانهٔ حوزه علمیه قم شد. قابل از سال ۱۳۶۴ تحصیل در مرحلهٔ خارج را آغاز کرد. او خارج اصول و خارج فقه را نزد میرزا جواد تبریزی، محمد فاضل لنکرانی، حسین وحید خراسانی، موسی شبیری زنجانی و یوسف صانعی گذراند. مهم‌ترین استاد او در فقه، حسینعلی منتظری بود که قابل همیشه از او با عنوان «استاد علامه» یاد می‌کرد. قابل در علم معقول، شاگرد یحیی انصاری شیرازی و شیخ حسن تهرانی بود. قابل مدت کوتاهی مدیر مدرسهٔ علمیهٔ فریمان بود و مقدمات و شرح لمعه تدریس می‌کرد.
قابل در شهریور ۱۳۷۷ از استاد خود حسینعلی منتظری درجهٔ اجتهاد گرفت. در مرداد ۱۳۸۱ حسینعلی منتظری سه نفر از شاگردان خود، احمد قابل و محمدعلی ایازی و محسن کدیور را برای پاسخگویی به سوالات شرعی معرفی کرد.
قابل در سال ۱۳۷۰ لباس روحانیت را کنار گذاشت و بعدها در این باره نوشت:
من در تابستان سال ۱۳۷۰ به اختیار خود لباس روحانیت را کنار گذاشتم. علت آن چند چیز بود:
الف) آن لباس بسیار دست‌وپاگیر و زحمت‌آفرین است. در گرمای تابستان، شلوغی جمعیت، هنگام پیش‌آمدهایی که شتاب در آن لازم است، سفر، رانندگی و … حقیقتاً مزاحم رفتار طبیعی آدمی می‌شود.
ب) آن لباس موجب انگشت‌نما شدن در مجامع عمومی است که آثار زیان‌باری را برای فرد ملبّس و جامعهٔ او در پی داشته و دارد. غرور کاذب اکثر افراد ملبّس به لباس روحانیت، منجر به عدم مراعات اخلاق انسانی اسلامی در بسیاری از مراودات اجتماعی آنان شده است و تنها عامل تسهیل‌کنندهٔ این رفتار ناپسند، تفاوت لباس روحانیان از سایر مردم بوده است.
پ) پیامبر خدا و ائمهٔ هدی به عدم‌تمایز لباسی از سایر مؤمنان مشهور بودند تا جایی که افراد غریبه در اولین حضور خود در جمع مسلمانان، نمی‌توانستند پیامبر و یا ائمه را از دیگران تشخیص دهند، و این نکته در اندیشهٔ شریعت محمدی به‌عنوان «فضیلت» شناخته شده است. اگر «عدم تمایز لباسی» را فضیلت بشماریم، نتیجهٔ آن «نامطلوب بودن تمایز لباسی» است و این نکته‌ای است که نباید از آن غفلت کرد.
ت) امام صادق در روایتی معتبره تصریح می‌کند که «بهترین لباس، در هر زمان، لباس عموم مردم آن زمان است» که حکم «استحباب شرعی» را برای لباس غیرروحانیان ثابت می‌کند. اگر «پوشیدن لباس عموم مردم» برای هر مسلمانی «مستحب» باشد، نپوشیدن آن و انتخاب لباس‌های متمایز (که موجب انگشت‌نما شدن در میان جمع می‌شود) مطمئنا «مکروه» خواهد بود.
فعالیت‌های سیاسی و بازداشت

قابل در جریان انقلاب ۱۳۵۷ در خراسان فعال بود. او پس از پیروزی انقلاب و در ابتدای تاسیس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، به عضویت سپاه درآمد اما بعد از یکسال به دلیل اختلاف‌نظر با گردانندگان سپاه استعفا کرد. او در سال‌های ۱۳۶۰ و ۱۳۶۱ بازپرس دادگاه ویژهٔ روحانیت در قم بود اما کار قضائی را پس از دو سال برای همیشه کنار گذاشت. در سال ۱۳۶۳ مسئول عقیدتی سیاسی پایگاه نوژه در همدان بود اما پس از حدود یکسال این کار را هم کنار گذاشت و به حوزه بازگشت.
قابل اولین بار در تابستان ۱۳۷۶ بازداشت شد. پس از پیروزی سید محمد خاتمی در انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۷۶، قابل به دلیل انتشار بیانیهٔ تبریک حسینعلی منتظری به خاتمی در قائن، همراه با دو نفر از دوستانش به مدت ۴ روز بازداشت شد. در آبان همان سال، همزمان با حمله به بیت حسینعلی منتظری و آغاز حصر وی، قابل همراه با دوستش، محمدحسن ظریف جلالی، شبانه در مشهد بازداشت شد و ۳۶ روز در بازداشت بود. قابل در بهار ۱۳۷۷ محاکمه و به یک سال حبس تعلیقی محکوم شد. قابل در ۱۰ دی ۱۳۸۰ برای سومین بار بازداشت شد و ۱۲۵ روز را در سلول انفرادی در زندان اوین گذراند. اتهام او اقدام علیه امنیت ملی، اهانت به رهبر و تبلیغ علیه نظام عنوان شده بود.
در شهریور ۱۳۸۳، قابل به دلیل افزایش فشارها، به تاجیکستان مهاجرت کرد و در تاریخ ۱۰ خرداد ۱۳۸۴ نامهٔ مشهوری خطاب به سید علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی نوشت. قابل پس از آن در تهران، فریمان و سپس مشهد ساکن و همواره تحت فشار و محدودیت بود.
قابل در جریان جنبش سبز ایران فعال بود و انتخابات ۸۸ را کودتای انتخاباتی می‌دانست. در ۲۹ آذر ۱۳۸۸ و پس از درگذشت حسینعلی منتظری، قابل هنگامی که برای شرکت در مراسم تشییع، از مشهد به قم سفر می‌کرد در بین راه نیشابور بازداشت شد. او این بار ۱۷۰ روز در زندان بود و نهایتاً با قرار وثیقهٔ ۵۰۰ میلیون ریالی و با حکم رئیس شعبهٔ پنج دادگاه انقلاب مشهد آزاد شد.  در اردیبهشت ۱۳۸۹، هنگامی که در بازداشت بود، او را با دست‌بند و پابند به دادگاه بردند که قاضی کاووسی در دادگاه دستور داد از این به بعد رعایت احترام وی بشود و دیگر او را با پابند به دادگاه نیاورند و قرار وثیقه صادر شد. قابل پس از آزادی موقت، دفاعیات خود را منتشر کرد که باعث شد در ۲۳ شهریور ۱۳۸۹ برای پنجمین بار بازداشت شود. این دورهٔ بازداشت تا دی ۱۳۸۹ به طول انجامید. او این بار هم مشاهدات خود از نقض قانون و شرع توسط زندانبانان را نوشت و پس از آزادی موقت منتشر کرد.
قابل در ۱۱ مرداد ۱۳۹۰، برای ششمین بار و برای تحمل باقی‌ماندهٔ محکومیت حبس، به زندان وکیل آباد مشهد فراخوانده شد. او در زندان بیمار شد اما مسئولان زندان در فرستادن او به بیمارستان و معاینه توسط پزشک متخصص تعلل کردند. بیماری او چنان پیشرفت کرد که منجر به کاهش شدید بینایی و چندین بار بیهوشی و زمین‌خوردن او در زندان شد. بالاخره به او مرخصی استعلاجی دادند و قابل در ۱۷ شهریور ۱۳۹۰ در بیمارستان رضوی مشهد تحت عمل جراحی مغز قرار گرفت. در ۱۱ تیر ۱۳۹۱ پزشکان تصمیم گرفتند ترکشی که از زمان جنگ ایران و عراق در نزدیکی نخاع قابل باقی مانده بود خارج کنند تا امکان عکس‌برداری مغزی فراهم شود. قابل برای دومین بار در ۱۶ تیر ۱۳۹۱ تحت عمل جراحی مغز قرار گرفت. او در ۲۵ مهر ۱۳۹۱، دچار مرگ مغزی شد و در اول آبان ماه ۱۳۹۱ درگذشت و در بهشت رضای مشهد به خاک سپرده شد.
زندگی شخصی

احمد قابل در سال ۱۳۶۰ با خانم مرضیه پاسدار ازدواج کرد. حاصل این ازدواج یک دختر به نام سارا است. قابل در طول جنگ ایران و عراق بارها به جبهه رفت و مجروح شد. برادر او، ابوالقاسم، در عملیات کربلای ۵ به شهادت رسید. برادر دیگرش محمود نیز در جنگ به‌شدت مجروح شد. برادر دیگر او هادی قابل نیز از روحانیان منتقد جمهوری اسلامی است.
آثار

احمد قابل از سال ۱۳۸۲ یادداشت‌های خود را در وبلاگش منتشر می‌کرد. یادداشت‌های دینی او در وبلاگ «شریعت عقلانی» و یادداشت‌های سیاسی او در وبلاگ «از نگاه من» منتشر می‌شد. از مشهورترین نوشته‌های او «استحباب پوشش موی بانوان و عدم وجوب آن» در اسفند ۱۳۸۲ است. مهم‌ترین نوشتهٔ او در فقه استدلالی بحث ناتمام «حکم رجم» (نقد مجازات سنگسار) است که ۸ قسمت آن در سال ۱۳۹۰ در وب‌سایت جرس منتشر شد و با زندانی‌شدن قابل ناتمام ماند.
احمد قابل تا زمان وفات دو کتاب منتشر کرده بود: «نقد فرهنگ خشونت» و «اسلام و تأمین اجتماعی». در ماه‌های آخر زمانی که وی در بستر بیماری بود، دوست و هم‌درسش محسن کدیور کتاب دیگری را از دست‌نوشته‌های قابل به‌نام «مبانی شریعت» در قالب کتاب الکترونیکی تدوین و منتشر کرد. کدیور تا قبل از نخستین سالگرد احمد قابل هفت جلد دیگر از آثار وی را همراه با یادنامهٔ وی تنظیم و در قالب کتاب الکترونیکی منتشر نمود.
مشخصات مجموعه آثار ده جلدی احمد قابل و یادنامهٔ وی به شرح زیر است:
«نقد فرهنگ خشونت»، یادداشت‌های سیاسی ۷۹–۱۳۷۵، ۳۷۶ صفحه، انتشارات سرائی، تهران ۱۳۸۱.
«اسلام و تأمین اجتماعی (مبانی و راهکارهای حمایتی و بیمه‌ای در قرآن، روایات، اخلاق و فقه اسلامی)» ،۴۸۶ صفحه، مؤسسه عالی پژوهش تأمین اجتماعی، تهران، ۱۳۸۳.
«مبانی شریعت»، مباحثی در مبانی و اصول فقه، ۳۵۶ صفحه، مرداد ۱۳۹۱، مجموعه آثار، جلد ۳.
«نقد خودکامگی»، یادداشت‌های سیاسی و اشعار ۸۸–۱۳۸۰، ۴۵۴ صفحه، آذر ۱۳۹۱، مجموعه آثار، جلد ۴.
«وصیت به ملّت ایران: یادداشت‌های سیاسی و مصاحبه‌ها ۹۱–۱۳۸۸»، ۴۲۰ صفحه، آبان ۱۳۹۱، مجموعه آثار، جلد ۵.
«بیم و امیدهای دینداری» (سخنرانی‌ها ۸۸–۱۳۸۳)، ۲۸۳ صفحه، بهمن ۱۳۹۱، مجموعه آثار، جلد ۶.
«شریعت عقلانی»؛ مقالاتی در نسبت عقل و شرع (۸۷–۱۳۸۳)، ۳۲۸ صفحه، بهمن ۱۳۹۱، مجموعه آثار، جلد ۷.
«فقه، کارکردها و قابلیت‌ها: مقالات فقهی و پاسخ به پرسش‌های دینی (۸۹–۱۳۸۲)»، ۲۹۰ صفحه، فروردین ۱۳۹۲، مجموعه آثار، جلد ۸.
«احکام بانوان در شریعت محمدی» (۸۷–۱۳۸۲)، ۲۲۸ صفحه، اردیبهشت ۱۳۹۲، مجموعه آثار، جلد ۹.
«احکام جزائی در شریعت محمدی» (۹۰–۱۳۸۳)، ۳۴۲ صفحه، تیر ۱۳۹۲، مجموعه آثار، جلد ۱۰.
یادنامه: احمد قابل به روایت خانواده، دوستان و علاقه‌مندان، ۴۹۸ صفحه، اسفند ۱۳۹۱.
استحباب پوشش سر و گردن بانوان

مشهورترین نظر فقهی احمد قابل، رأی وی دربارهٔ حجاب بانوان است:
عدم وجوب پوشاندن سر و گردن زنان بردهٔ مسلمان (که مقتضای دلایل نقلی معتبر و گرایشی اجماعی است) نشانگر این امر بسیار مهم است که در مَرآی و منظر بودنِ سر و گردن هر زن مسلمانی، حرام نیست. به عبارت دیگر نه زن بودن و نه مسلمان بودن زن، دلیل وجوب پوشش سر و گردن نیست. چراکه زنان بردهٔ مسلمان، هم زن و هم مسلمان بودند و پوشش سر و گردن (حتی برخی اجزای دیگر بدن بنا بر اظهارات صریح برخی فقها) بر آنان واجب نبود. حتی برخی معتقد به کراهت یا حرمت پوشش سر برای زنان بردهٔ مسلمان بوده‌اند. گرچه بسیاری از اختلافات یادشده بین فقها در بحث ستر صلاتی آمده‌است، … اما اختلافات فقها در بحث کمّیت پوشش برای نماز به بحث کمّیت پوشش از نگاه نیز سرایت می‌کند.
هیچ سخن صریحی درمورد «لزوم پوشش سر و گردن» در آیات سورهٔ نور وجود ندارد؛ بلکه مجاز بودن عدم پوشش قسمت‌هایی از بدن که در عرف زمان نزول وحی، پوشاندن آن رایج نبوده نیز مورد تأیید قرار گرفته‌است. تحقیقات تاریخی نیز عدم رواج پوشش سر و گردن (در همهٔ حالات و همهٔ مکان‌های عمومی) را تأیید می‌کند. نمی‌توان با قاطعیت از آیهٔ سورهٔ احزاب به‌عنوان دلیل بر «وجوب پوشش سر و گردن زن» بهره برد.
منتهای کوشش من دربارهٔ وجود یا عدم وجود اجماع در این مسئله، اثبات «عدم تحقق اجماع بر لزوم پوشش سر و گردن» بوده‌است. گزارش‌هایی که تاکنون در مورد اختلاف‌نظرهای فقها درخصوص سر و گردن ارائه شد، برخی از مستندات برای اثبات «اختلاف‌نظر» بود تا معلوم شود که با وجود نظریات مخالف، نباید به ادعای اجماع مشهور فقها اعتماد کرد. به گمان من مقتضای «جمع دلالی» و ضرورت اعمال آن در این مسئله، نتیجه‌ای جز پذیرفتن حکم «استحباب پوشش سر و گردن» را در پی نخواهد داشت.
چرخه حیات فناوری

چرخه حیات تکنولوژی (TLC) منفعت تجاری یک محصول در هزینهٔ مرحلهٔ تحقیقات و تولید و بازگشت مالی در حین «زندگی حیاتی» اش را توصیف می‌کند. بعضی تکنولوژی‌ها، مانند ساخت فولاد، کاغذ یا سیمان طول عمر زیادی دارند (با انواع کمتر در تکنولوژی که با زمان گنجانیده شده‌است) در حالی که در دیگر موارد، مانند محصولات دارویی و الکتریکی، طول عمر ممکن است بسیار کوتاه باشد.
TLC همراه با محصول یا سرویس تکنولوژیکی با چرخه حیات محصول (PLC) که در مدیریت چرخه حیات محصول درگیر می‌شود، تفاوت دارد. دومی با زندگی یک محصول در بازار با توجه به زمان‌بندی معرفی، اندازه‌های بازاری و هزینه‌های تجارتی درگیر است. تکنولوژی ای که محصول بر مبنای آن است (برای مثال، چای طعم دار خاص) ممکن است که کاملاً حاشیه‌ای باشد اما فرایند ساخت و مدیریت زندگی‌اش به عنوان یک محصول مارک دار بسیار متفاوت خواهد بود.
چرخه حیات تکنولوژی به زمان و هزینهٔ ساخت تکنولوژی، جدول زمانی هزینه بازسازی و حالت‌های تولید تکنولوژی برای اینکه سود مناسب نسبت به هزینه و خطر پذیرفته شده به‌دست آید، مرتبط است. TLC ممکن است که در حین گردشش توسط حق تثبیت اختراع و علامت‌های تجاری که به‌دنبال طولانی کردن گردش و گرفتن حداکثر سود از آن می‌باشند، محافظت شود. محصول تکنولوژی ممکن است که فقط یک کالا مانند پلاستیک پلی اتیلن یا یک محصول پیچیده مانند ICهایی که در تلفن‌های هوشمند استفاده می‌شوند، باشد.
توسعهٔ یک محصول یا فرایند رقابتی می‌تواند تأثیر اصلی روی طول عمر تکنولوژی بگذارد و آن را کوتاه‌تر کند. به همان اندازه، کمبود حقوق مالکیت عقلانی در طول دعوی قضایی یا کمبود عناصر مخفیانهٔ آن (اگر وجود دارد) در طول کسری‌هایش همچنین ممکن است برای کاهش طول عمر تکنولوژی کار کند؛ بنابراین واضح است که مدیریت TLC جنبهٔ مهمی در توسعهٔ تکنولوژی می‌باشد. در آسان‌ترین قاعده سازی نوآوری می‌تواند ترکیبی از تحقیقات، تولید، نمایش و توسعه باشد.
اکثر تکنولوژی‌های جدید یک چرخه حیات بلوغ تکنولوژی مشابه را دنبال می‌کنند که بلوغ تکنولوژیکی یک محصول را تشریح می‌کند. این با یک چرخه حیات محصول یکسان نیست، بلکه برای یک تکنولوژی کامل یا یک نسل تکنولوژی استفاده می‌شود.
اتخاذ تکنولوژی متداول‌ترین پدیده‌ای است که تکامل صنعت‌ها را به همراه چرخه حیات صنعت اداره می‌کند. بعد از گسترش استفاده‌های جدید از منابع، آن‌ها به تمام کردن بهره‌وری این فرایندها می‌رسند، تولیدهایی که در ابتدا آسان‌تر و بزرگتر هستند و در طول زمان به‌طور طاقت فرسایی سخت می‌شوند، همان‌طور که تکنولوژی بالغ تر می‌شود.
چهار مرحلهٔ چرخه حیات تکنولوژی

مرحلهٔ تحقیقات و توسعه (R&D)، وقتی که درآمدها از ورودی‌ها منفی هستند و جایی که پیش‌بینی بینی امکان عدم موفقیت بالا است.
مرحلهٔ ترقی، وقتی که هزینه‌های پرداخت شده از جیب بازیابی شده‌اند و تکنولوژی شروع می‌کند به وسیلهٔ رفتن فراتر از مرحلهٔ اول در TLC، قدرت جمع می‌کند.
مرحلهٔ بلوغ، وقتی که سود زیاد و ثابت است و قلمرو، که به اشباع می‌رسد، توسط M علامت گذاری شده‌است.
مرحلهٔ سقوط، بعد از این نقطه بهره‌مندی‌ها و استفاده از این تکنولوژی کاهش می‌یابد.
منحنی اس
شکل چرخه حیات تکتولوژی اغلب به عنوان یک منحنی اس  ابلاغ شده‌است.
دینامیک چشم‌انداز تکنولوژی

معمولاً برانگیختگی تکنولوژی در ابتدای هر تکنولوژی جدید وجود دارد، اما تنها بعد از اینکه زمانی گذشته‌است می‌توان بدون برانگیختگی قضاوت شود. به دلیل طبیعت منحنی منطقی اتخاذ تکنولوژی، دیدن در مراحل اولیهٔ سخت است هر چند که این برانگیختگی بیش از حد باشد.
دو خطا به‌طور متداول در مراحل اولیهٔ تولید یک تکنولوژی پیش می‌آید:
جا دادن یک منحنی نمایی در اولین مرحلهٔ منحنی رشد و فرض اینکه رشد نمایی دائمی است.
جا دادن یک منحنی خطی در اولین مرحلهٔ منحنی رشد و فرض اینکه تاییدیهٔ تکنولوژی جدید ناامیدکننده است.
مشابهاً در مراحل آخر، اشتباهات متضادی مرتبط به امکان بلوغ تکنولوژی و اشباع بازار ممکن است که پیش بیاید.
اتخاذ تکنولوژی معمولاً در یک منحنی اس، همان‌طور که در انتشار تئوری نوآوری مدل سازی شده بود، اتفاق می‌افتد. این به این خاطر است که مشتری‌ها به محصولات جدید به روش‌های متفاوتی واکنش نشان می‌دهند. انتشار تئوری نوآوری، توسط اورت راجرز، ثابت کرد که مردم سطوح متفاوتی از آمادگی برای اتخاذ نوآوری‌های جدید را دارند و ویژگی‌های یک محصول بر اتخاذ کلی تأثیر می‌گذارد. راجرز افراد را به ۵ گروه دسته‌بندی کرد: پیشروها، پذیرندگان سریع، اکثریت سریع، اکثریت کند و عقب ماندگان. از لحاظ منحنی S، پیشروها ۲٫۵ درصد، پذیرندگان سریع ۱۳٫۵ درصد، اکثریت سریع ۳۴ درصد، اکثریت کند ۳۴ درصد و عقب ماندگان ۱۶ درصد را اشغال می‌کنند.
چهار مرحلهٔ چرخهٔ زندگی تکنولوژی این‌ها هستند:
مرحلهٔ نوآوری: این مرحله تولد یک محصول جدید را به نمایش می‌گذارد، مادهٔ فرایند که از فعالیت‌های R&D نتیجه می‌شود. در آزمایشگاه‌های R&D، ایده‌های جدید وابسته به کسب نیازها و فاکتورهای علمی ایجاد می‌شوند. وابسته به تخصیص منابع و همچنین عنصر تغییر، زمانی که در مرحلهٔ نوآوری و همین‌طور در مراحل بعدی گرفته می‌شود به‌طور گسترده‌ای تغییر می‌کند.
مرحلهٔ پیوند: این مرحله ارائه و تجارتی کردن یک تکنولوؤی جدید مانند محصول، ماده یا فرایند را با پتانسیل زیاد برای استفادهٔ بلافاصله به نمایش می‌گذارد. بسیاری ار نوآوری‌ها در آزمایشگاه‌های R&D نگه داشته می‌شوند. تنها درصد بسیار کمی از آین‌ها تجاری شده‌اند. تجاری کردن خروجی‌های تحقیقات وابسته به فاکتورهای فنی و همین‌طور غیر فنی و اکثراً اقتصادی می‌باشد.
مرحلهٔ انتشار: این نفوذ بازاری یک تکنولوژی جدید را در قبولی نوآوری به وسیلهٔ کاربران بالقوهٔ تکنولوژی به نمایش می‌گذارد. اما فکتورهای جانبی عرضه و درخواست به‌طور مشترک بر میزان انتشار تأثیر می‌گذارند.
مرحلهٔ جانشینی: این مرحلهٔ آخر، کاهش در استفاده گسترش احتمالی یک تکنولوژی، به علت تعویض با تکنولوژی دیگر را به نمایش می‌گذارد.
اینرسی‌ شرکت‌های مستقر

در دنیای پویای کسب‌وکار، پیشی گرفتن از رقبا اغلب وابسته به نوآوری است. سازمان‌ها به‌طور مداوم به‌دنبال راه‌های جدید برای رشد خود هستند، اما چه اتفاقی می‌افتد وقتی که این رشد موجب تهدید محصولات موجود آنها می‌شود؟ این معما به عنوان اینرسی وضع موجود شناخته می‌شود. این ترس از اختلال محصولات فعلی با نوآوری‌ها‌ی جدید است و اغلب منجر به چیزی به نام «اجتناب از همجنس‌خواری» (به انگلیسی: cannibalization avoidance) می‌شود.
«اینرسی وضع موجود» (به انگلیسی: incumbent inertia) عبارت است از تردید دائمی در سازمان‌های مستقر برای ایجاد اختلال در محصولات یا خدمات فعلی خود، حتی زمانی که فرصت‌ها یا پیشرفت‌های جدیدی پیش روی سازمان وجود دارد.
در صورتی که سازمان مجاری ارتباطی و اطلاعاتی پیرامون خود را قطع کند، از تحولات محیط اطراف خود آگاه نمی‌شود و این امر موجب نابودی سازمان می‌گردد و عدم انعطاف پذیری این اجازه را به سازمان و افراد آن نمی‌دهد که خود را با تغییرات محیطی تطبیق دهند و در پی آن اینرسی سازمانی به‌وجود می آید.
اینرسی‌ شرکت‌های مستقر > علل اینرسی وضع موجود

ترس از همجنس‌خواری (به انگلیسی: fear of cannibalization): یکی از محرک‌های اصلی اینرسی وضع موجود، ترس از یک محصول جدید است که فروش و موفقیت محصولات موجود را همجنس‌خوار می‌کند.
فرهنگ سازمانی (به انگلیسی: organizational culture): فرهنگ سازمانی نقش مهمی در تداوم اینرسی وضع موجود دارد. شرکت‌هایی که ثبات را بر نوآوری ترجیح می‌دهند ممکن است به‌طور ناخواسته خلاقیت را سرکوب کنند و کارکنان را از ریسک کردن منصرف سازند.
تمرکز کوتاه مدت (به انگلیسی: short-term focus): سازمان‌هایی که تحت فشار برای دستیابی به اهداف مالی کوتاه مدت هستند، ممکن است محصولات فعلی خود را اولویت بندی کنند، حتی به قیمت رشد در بلندمدت.
خطای هزینه از دست رفته (به انگلیسی: sunk costs fallacy): سازمان‌ها اغلب در کنار گذاشتن محصولات قدیمی خود به‌دلیل هزینه از دست رفته تردید می‌کنند و گمان می‌کنند به‌دلیل سرمایه‌گذاری قابل توجهی که در گذشته انجام داده‌اند باید به‌همین وضع ادامه دهند.
اختلال در بازار (به انگلیسی: market disruption): سازمان‌هایی که در پذیرش نوآوری شکست می‌خورند با عواقب قابل توجهی از جمله از دست دادن سهم بازار و رقابت مواجه می‌شوند.
شاهد ۲۳۸

|  شاهد ۲۳۸  |  شاهد ۲۳۸  |
| --- | --- |
نوع: پهپاد انتحاری
خاستگاه:  ایران
تاریخچه تولید: تاریخچه تولید
طراح: صنایع هوایی شاهد
سازنده: هسا
تعداد ساخته‌شده: نامشخص
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
موتور: موتور میکرو توربوجت ۸۹۶ طلوع-۱۰
بیشینهٔ سرعت: حدود ۵۰۰ کیلومتر بر ساعت (۳۱۰ مایل بر ساعت)
سامانهٔ هدایت: سامانه ماهواره‌ای ناوبری جهانی پایه  سامانه ناوبری اینرسیایی برای اصابت به اهداف ثابت  جستجوگر رادار؛ و یک سنسور حسگر الکترو-نوری/دوربین دمانگار
شاهد ۲۳۸ یک پهپاد انتحاری توربوجت ساخت ایران است که در نمایشگاه نوامبر ۲۰۲۳ سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به نمایش درآمد.
بررسی اجمالی

در سپتامبر ۲۰۲۳، یک تریلر از یک مستند تلویزیون دولتی ایران در مورد توسعه هواپیماهای بدون سرنشین ایران، وجود نسخه شاهد ۱۳۶ با موتور جت را فاش کرد. این پهپاد جدید در نوامبر ۲۰۲۳ در نمایشگاه دستاوردهای هوافضا که توسط سپاه پاسداران انقلاب اسلامی با حضور علی خامنه‌ای برگزار شد، رونمایی شد. از این پهپاد سه مدل در یک طرح رنگ مشکی نمایش داده شد، اما هیچ اطلاعاتی از اینکه این یک ماده جاذب رادار است یا فقط یک طرح رنگی برای ناشناس ماندن در عملیات شبانه است، در دست نیست.
در مقایسه با شاهد-۱۳۶ که پروانه محور آن با سرعتی در حدود ۱۸۰ کیلومتر بر ساعت (۱۱۰ مایل بر ساعت) می رسید، شاهد-۲۳۸ با موتور میکرو توربوجت ۸۹۶ طلوع-۱۰ می‌تواند به سرعت ۵۰۰ کیلومتر بر ساعت (۳۱۰ مایل بر ساعت) برسد. در طول حمله روسیه به اوکراین، هیچ داده قابل تأییدی در مورد درصد سرنگونی شاهد ۱۳۱/۱۳۶ توسط ضدهوایی‌های ابتدایی، به دلیل اندازه کوچک و حملات جمعی و سرعت کمشان وجود ندارد. رهگیری یک پهپاد تهاجمی یک طرفه با موتور جت (OWA-UAV) برای چنین دفاعی سخت‌تر خواهد بود، اگرچه دود اگزوز جت رد فروسرخ بیشتری به آن می‌بخشد و آن را در برابر موشک‌های فروسرخ آسیب پذیرتر می‌کند و استفاده از این نوع موتور هزینه بیشتری نسبت به شاهد-۱۳۶ ایجاد می‌کند، اما همچنان ارزانتر از موشک‌های کروز سنتی و همچنین موشک سطح‌به‌هوا (SAMs) است که به سمت آن شلیک می‌شود. برد آن نیز در مقایسه با شاهد-۱۳۶ احتمالاً کاهش یافته‌است.
سه شاهد-۲۳۸ با سیستم‌های مختلف هدایت نمایش داده شدند:
سامانه ماهواره‌ای ناوبری جهانی پایه.
سامانه ناوبری اینرسیایی برای اصابت به اهداف ثابت.
جستجوگر رادار؛ و یک سنسور حسگر الکترو-نوری/دوربین دمانگار.
جستجوگر رادار می‌تواند برای مقابله با رادارهای ضد تشعشع برای انجام سرکوب / انهدام پدافند هوایی دشمن (SEAD/DEAD) یا جستجوگر فعال برای ضربه به اهداف متحرک باشد. حسگر الکترو-نوری/دوربین دمانگار ممکن است برای هدایت خودکار به منابع حرارتی یا اجازه مستقیم به یک اپراتور برای هدایت مستقیم از راه دور بر روی پهپاد استفاده شود.