stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کوکنده

| کوکنده | کوکنده |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: جویبار
بخش: مرکزی
دهستان: حسن‌رضا
جمعیت: ۶۰۵ نفر (سرشماری ۹۵)
کوکنده، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان جویبار در استان مازندران ایران.
بیشتر کسب و کار در این روستا مربوط به کشت برنج می‌باشد که در ظلع غربی آن میگذرد با این وجود طی چند سال گذشته شاهد رشد قابل توجه باغات مرکبات و سیاه ریشه هستیم.
این روستا به سبب وجود دو امام زاده دارای اهمیت تاریخی بسیاری می باشد،امام زاده یک تن و امام زاده چهل تن دو امام زاده این روستای زیبا می باشد که در ظلع شمالی این روستا مشرف به شالیزار های وسیع این روستا می باشد.
از دیگر زیبایی های این روستای زیبا رودخانه ای است که از میان این روستا می گذرد که به سبب پیچ و خم بسیارش بسیار زیبا و از لحاظ کشاورزی برای اهالی با صفا این بوم از اهمیت ویژه ای برخوردار است.
جمعیت

این روستا در دهستان حسن‌رضا قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۶۱۱نفر (۱۵۱خانوار) بوده‌است.
اندرو کوئومو

| اندرو کوئومو | اندرو کوئومو |
| --- | --- |
پنجاه و ششمین فرماندار نیویورک: پنجاه و ششمین فرماندار نیویورک
دوره مسئولیت ۱ ژانویه ۲۰۱۱ – ۲۳ اوت ۲۰۲۱: دوره مسئولیت ۱ ژانویه ۲۰۱۱ – ۲۳ اوت ۲۰۲۱
معاون: رابرت دافی کتی هاچیو
پس از: دیوید پترسون
پیش از: کتی هاچیو
۶۴امین دادستان کل نیویورک: ۶۴امین دادستان کل نیویورک
دوره مسئولیت ۱ ژانویه ۲۰۰۷ – ۳۱ دسامبر ۲۰۱۰: دوره مسئولیت ۱ ژانویه ۲۰۰۷ – ۳۱ دسامبر ۲۰۱۰
فرماندار: الیوت اسپیتزر دیوید پترسون
پس از: الیوت اسپیتزر
پیش از: Eric Schneiderman
۱۱امین وزیر مسکن و توسعه شهری ایالات متحده آمریکا: ۱۱امین وزیر مسکن و توسعه شهری ایالات متحده آمریکا
دوره مسئولیت ۲۹ ژانویه ۱۹۹۷ – ۲۰ ژانویه ۲۰۰۱: دوره مسئولیت ۲۹ ژانویه ۱۹۹۷ – ۲۰ ژانویه ۲۰۰۱
رئیس‌جمهور: بیل کلینتون
پس از: Henry Cisneros
پیش از: Mel Martinez
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: اندرو مارک کوئُوْمُوْ ۶ دسامبر ۱۹۵۷ ‏(۶۷ سال) کویینز، ایالت نیویورک، ایالات متحده آمریکا
حزب سیاسی: حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا
همسر(ان): کری کندی (۱۹۹۰–۲۰۰۵)
شریک زندگی: Sandra Lee (۲۰۰۵–اکنون)
فرزندان: Cara Michaela Mariah
اقامتگاه: Executive Mansion
محل تحصیل: دانشگاه فوردهام Albany Law School
اندرو مارک کوئُوْمُوْ ‎/ˈkwoʊmoʊ/‎ (به انگلیسی: Andrew Cuomo) (زادهٔ ۶ دسامبر ۱۹۵۷ در کویینز نیویورک) سیاستمدار اهل ایالات متحده آمریکا است که به عنوان پنجاه و ششمین فرماندار نیویورک از حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا است. او پسر ماریو کوئومو ۵۲امین فرماندار نیویورک است.
زندگی شخصی

اندرو کوئومو در سال ۱۹۷۹ از دانشگاه فوردهام فارغ‌التحصیل شد. او در سال۱۹۹۰ با نویسنده و فعال حقوق بشر کری کندی ازدواج کرد و حاصل این ازدواج دو دختر دوقلو به نام‌های ماریا و کارا و یک دختر جوانتر به نام میکلا است. آنها در سال ۲۰۰۵ از یکدیگر جدا شدند.
کوئومو کاتولیک رومی است. به نوشته نیویورک تایمز, مواضع کوئومو به نفع حقوق سقط جنین و ازدواج همجنس (و همزیستی اش با لی بدون ازدواج با او ) در مغایرت با آموزه های کلیسا به «عاملی بحث برانگیز در جنگ فرهنگی چند دهه‌ای بین کاتولیک‌های محافظه‌کار و کسانی مثل آقای کوئومو شده که در مسایل گوناگونی از جمله سقط جنین و طلاق با مواضع کلیسا اختلاف نظر دارند.»
کومو با همسرش کری کندی و رئیس‌جمهور بیل کلینتون در سال 2000
غلامحسین مظلومی

غلامحسین مظلومی تنگستانی (۲۳ دی ۱۳۲۸ – ۲۸ آبان ۱۳۹۳) بازیکن پیشین تیم ملی ایران و مربی و اسطورۀ فوتبال اهل ایران بود. مظلومی در بیشتر دوران فوتبالش عضو باشگاه تاج و مشهور به «سر طلایی فوتبال ایران» بود. او در گذشته سرپرست باشگاه استقلال بوده‌است. او در ۲۸ آبان ۱۳۹۳ در اثر ابتلا به سرطان معده درگذشت.
دوران بازیگری (بازیکن) > تیم ملی

وی به همراه تیم ملی جوانان ایران در بازی‌های ۱۹۶۹ تایلند لقب آقای گلی را با به ثمر رساندن ۶ گل به خود اختصاص داد و همچنین دو سال بعد بار دیگر در بازی‌های جوانان آسیا این بار در فیلیپین با زدن ۵ گل عنوان آقای گلی را به دست آورد. در بازی‌های آسیایی تهران با زدن ۵ گل لقب بهترین مهاجم آسیا در سال ۱۹۷۴ را به دست آورد. وی در المپیک مونترال کانادا به همراه تیم ملی فوتبال ایران حضور داشت و تنها گل ایران در مقابل تیم ملی فوتبال کوبا را به ثمر رساند. مظلومی در فاصله سال‌های ۴۸ تا ۵۶ در ۴۱ بازی موفق به زدن ۱۹ گل شد و میانگین حدود نیم گل در هر بازی را بر جای گذاشت. و به مدت ۱۵ سال رکورددار گلزنی در سطح ملی ایران بود. همچنین وی در رده ملی با احتساب گل‌هایش در رده جوانان ۳۷ گل به ثمر رساند که رکوردی بزرگ به‌شمار می‌رفت. در ۹ تیر ۱۳۵۱ در جریان دیدار دوستانه منتخب تهران و بایرن مونیخ که با پیروزی شش بر دو تیم منتخب به پایان رسید، یک گل به ثمر رساند. همچنین او در ۲۴ مرداد ۱۳۵۳ در جریان پیروزی سه بر صفر تیم ملی فوتبال ایران برابر باشگاه فوتبال فنرباغچه یکی از گل‌های ایران را به ثمر رساند.
دوران بازیگری (بازیکن) > تاج تهران

وی در سال ۱۳۴۷ و زمانی که در حال گذراندن دوران تحصیلی بود به تیم تاج پیوست و مجموعاً ۹ سال برای تاج بازی کرد و در سال ۱۹۷۱ درحالی‌که تاج اولین قهرمانی در جام باشگاه‌های آسیا را کسب کرد او با زدن ۵ گل بهترین گلزن مسابقات شد. گل او به قصر یخ در بازی پایانی جام باشگاه‌های تهران در سال ۱۳۵۰ منجر به برتری سه بر صفر و قهرمانی تاج در این مسابقات شد.
مظلومی در این مدت در تیم تاج و شهباز با به‌ثمر رساندن ۶۵ گل در جام تخت جمشید و جام باشگاه‌های ایران و سه دوره کسب عنوان گلزن برتر لیگ تخت جمشید (دوره اول ۱۵ گل دوره دوم ۱۰ گل و دوره چهارم ۱۹ گل) دارای یک رکورد است.
همچنین در سه دوره شرکت تاج در جام میلز با زدن ۲۶ گل آقای گل مسابقات میلز بود. در سال ۱۳۵۶ پس از جدایی از شهباز به الوصل امارت پیوست و با درخشش او الوصل قهرمان جام حذفی امارت شد و مظلومی با زدن ۹ گل بهترین گلزن مسابقات شد.
در سن ۲۹ سالگی در بازی با ذوب آهن منیسک پای او دچار آسیب شدید شد و با اینکه آن زمان جراحی منیسک به سادگی مقدور نبود ولی او بازگشت موفقیت‌آمیزی به فوتبال داشت و مجدداً برای تیم ملی انتخاب شد؛ ولی پس از چند ماه در بازی با تیم سابق خود نفت آبادان دچار آسیب دیدگی مجدد شد و در سن ۳۰ سالگی درحالی‌که در اوج دوران بازیگری بود مجبور به خداحافظی از فوتبال شد.
دوران مربی‌گری

غلامحسین مظلومی پس از کسب افتخارات زیاد در دوران بازیگری در تیم ملی و رده باشگاهی به جرگه مربیان پیوست. کلاسهای مربیگری را با موفقیت به اتمام رساند. او دارای مدرک مربیگری A B ،C آسیایی و دارای مدرک B اروپا (اتحادیه فوتبال انگلیس) می‌باشد.
سرمربی تیم فوتبال بزرگسالان استقلال در سال ۱۳۶۷
سرمربی تیم فوتبال امید ایران سال ۱۳۶۸
سرمربی تیم فوتبال استقلال اهواز لیگ آزادگان سال‌های ۱۳۷۱ و ۱۳۷۳
سرمربی تیم فوتبال شهرداری کرمان، مقاومت تهران، کشتی‌سازی بندرعباس، پتروشیمی ماهشهر و موتوژن تبریز، استقلال نوین تهران و پیام تهران در لیگ دسته یک
مدیر فنی تیم‌های ملی نوجوانان و جوانان ایران
سرمربی تیم ملی نوجوانان ایران
مدیرفنی تیم‌های پایه استقلال و پاس
سرپرست تیم فوتبال بزرگسالان استقلال در سال ۱۳۸۸
عضو کمیته فنی باشگاه استقلال در سال ۱۳۸۹
سرپرست تیم فوتبال بزرگسالان شاهین بوشهر در لیگ برتر (جام خلیج فارس)
گلهای ملی

| تعداد | تاریخ | میزبان | تیم رقیب | گل زده | نتیجه نهایی | رقابت |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | ۱۳ سپتامبر ۱۹۶۹ | ورزشگاه ۱۹ مه آنکارا، آنکارا، ترکیه |  پاکستان | ۲–۴ | پیروزی | جام اکو ۱۹۶۹ |
| ۲ | ۱۳ سپتامبر ۱۹۶۹ | ورزشگاه ۱۹ مه آنکارا، آنکارا، ترکیه |  پاکستان | ۲–۴ | پیروزی | جام اکو ۱۹۶۹ |
| ۳ | ۱ فوریه ۱۹۷۲ | ورزشگاه پاناتینایکو، آتن، یونان |  کویت | ۰–۲ | پیروزی | فوتبال در المپیک تابستانی ۱۹۷۲- مسابقات انتخابی آسیا |
| ۴ | ۳ سپتامبر ۱۹۷۴ | ورزشگاه امجدیه، تهران، ایران |  پاکستان | ۰–۷ | پیروزی | فوتبال در بازیهای آسیایی ۱۹۷۴ |
| ۵ | ۳ سپتامبر ۱۹۷۴ | ورزشگاه امجدیه، تهران، ایران |  پاکستان | ۰–۷ | پیروزی | فوتبال در بازیهای آسیایی ۱۹۷۴ |
| ۶ | ۳ سپتامبر ۱۹۷۴ | ورزشگاه امجدیه، تهران، ایران |  پاکستان | ۰–۷ | پیروزی | فوتبال در بازیهای آسیایی ۱۹۷۴ |
| ۷ | ۱۱ سپتامبر ۱۹۷۴ | ورزشگاه آریا مهر، تهران، ایران |  کرهٔ جنوبی | ۰–۲ | پیروزی | فوتبال در بازیهای آسیایی ۱۹۷۴ |
| ۸ | ۱۱ سپتامبر ۱۹۷۴ | ورزشگاه آریا مهر، تهران، ایران |  کرهٔ جنوبی | ۰–۲ | پیروزی | فوتبال در بازیهای آسیایی ۱۹۷۴ |
| ۹ | ۱۰ اوت ۱۹۷۵ | ورزشگاه آریا مهر، تهران، ایران |  مجارستان | ۲–۱ | شکست | بازی دوستانه |
| ۱۰ | ۲۰ اوت ۱۹۷۵ | ورزشگاه امجدیه، تهران، ایران |  بحرین | ۰–۳ | پیروزی | بازی‌های المپیک ۱۹۷۶ واجد شرایط. |
| ۱۱ | ۲۰ اوت ۱۹۷۵ | ورزشگاه امجدیه، تهران، ایران |  بحرین | ۰–۳ | پیروزی | بازی‌های المپیک ۱۹۷۶ واجد شرایط. |
| ۱۲ | ۲۲ اوت ۱۹۷۵ | ورزشگاه امجدیه، تهران، ایران |  عربستان سعودی | ۰–۳ | پیروزی | بازی‌های المپیک ۱۹۷۶ واجد شرایط. |
| ۱۳ | ۲۲ اوت ۱۹۷۵ | ورزشگاه امجدیه، تهران، ایران |  عربستان سعودی | ۰–۳ | پیروزی | بازی‌های المپیک ۱۹۷۶ واجد شرایط. |
| ۱۴ | ۳ ژوئن ۱۹۷۶ | ورزشگاه آریا مهر، تهران، ایران |  یمن جنوبی | ۰–۸ | پیروزی | جام ملت‌های آسیا ۱۹۷۶ |
| ۱۵ | ۳ ژوئن ۱۹۷۶ | ورزشگاه آریا مهر، تهران، ایران |  یمن جنوبی | ۰–۸ | پیروزی | جام ملت‌های آسیا ۱۹۷۶ |
| ۱۶ | ۳ ژوئن ۱۹۷۶ | ورزشگاه آریا مهر، تهران، ایران |  یمن جنوبی | ۰–۸ | پیروزی | جام ملت‌های آسیا ۱۹۷۶ |
| ۱۷ | ۲۰ ژوئیه ۱۹۷۶ | ورزشگاه پارک لانسوندی، اتاوا، کانادا |  کوبا | ۰–۱ | پیروزی | فوتبال در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۶ |
| ۱۸ | ۷ ژانویه ۱۹۷۷ | ورزشگاه امیر فیصل بن فهد، ریاض، عربستان سعودی |  عربستان سعودی | ۰–۳ | پیروزی | مسابقات انتخابی جام جهانی ۱۹۷۸ (منطقه آسیا) |
| ۱۹ | ۷ ژانویه ۱۹۷۷ | ورزشگاه امیر فیصل بن فهد، ریاض، عربستان سعودی |  عربستان سعودی | ۰–۳ | پیروزی | مسابقات انتخابی جام جهانی ۱۹۷۸ (منطقه آسیا) |
افتخارات > همراه با تاج (استقلال)

قهرمانی لیگ سطح اول ایران: ۱۹۷۰ , ۱۹۷۵
قهرمانی جام باشگاه‌های تهران: ۱۹۷۱ , ۱۹۷۲
قهرمانی جام باشگاه‌های آسیا: ۱۹۷۰
افتخارات > ملی

قهرمانی و مدال طلا در بازی‌های آسیایی: ۱۹۷۴
قهرمانی جام ملت‌های آسیا: ۱۹۷۲ , ۱۹۷۶
افتخارات > فردی

سه دوره آقای گل لیگ ایران: ۱۹۷۴ , ۱۹۷۵ , ۱۹۷۷
آقای گل جام باشگاه‌های آسیا: ۱۹۷۰
آقای گل جام ملت‌های آسیا: ۱۹۷۶
آقای گل مسابقات جوانان آسیا: ۱۹۶۹
آقای گل بازی‌های آسیایی: ۱۹۷۴
بهترین بازیکن مسابقات بازی‌های آسیایی: ۱۹۷۴
بهترین مهاجم سال فوتبال آسیا: ۱۹۷۴
بهترین بازیکن تورنمنت جام باشگاه‌های آسیا: ۱۹۷۰
بالاترین میانگین گلزنی در تیم ملی با ۰/۷۷ گل در هر بازی
بهترین گلزن تاریخ لیگ تخت جمشید با ۶۵ گل
بهترین گلزن استقلال در دربی تهران با ۵ گل زده
درگذشت

او در عصر روز چهارشنبه ۲۸ آبان ۱۳۹۳ در سن ۶۵ سالگی پس از دو سال مبارزه با بیماری سرطان معده در بیمارستان ولیعصر تهران درگذشت.
روزنامه پرسپولیس در روز بعد از درگذشت مظلومی از تیتر تعظیم پرسپولیس به جنتلمن فوتبال ایران استفاده کرد.
همچنین در برخی خبرگزاری اعلام شده بود که وی وصیت کرده‌است تا با پیراهن استقلال دفن شود.
مقبره غلامحسین مظلومی
کونر

| کونر | کونر |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: بابلسر
بخش: رودبست
دهستان: خشکرود
جمعیت: ۲۲۰ نفر (سرشماری ۹۵)
کونر، روستایی است از توابع بخش رودبست شهرستان بابلسر در استان مازندران ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان خشکرود قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۰۳نفر (۴۵خانوار) بوده‌است.
کودکان کار در هند

کار کودکان در هند و سایر نقاط جهان در طول سال ۲۰۰۳ در گروه سنی ۱۰–۱۸ سال در هر بانک جهانی، هند با ۱۱٪ تخمین زده شده با سبز با ۱۰–۲۰٪ سطحی از وقایع، کشورهایی که با رنگ قرمز هستند ۳۰٪–۴۰٪ و کشورهایی که با رنگ سیاه هستند (۴۰٪-۱۰۰٪).
کودکان کار در هند (انگلیسی: Child labour in India) آن دسته از کودکان هندی هستند، که نیمه وقت یا تمام وقت درگیر کارهای اقتصادی می‌باشند. بکار گرفتن کودکان در سنین کودکی موجب محروم شدن آنها از گذراندن طبیعی دوران طفولیتشان می‌شود، که هم به رشد بدنی آنها آسیب می‌رساند و هم به رشد ذهنی و روانی آنها. فقر، نبودن مدرسه و عدم رشد اقتصادی علت‌های کلیدی کودکان کار در هند است.
آمار کودکان کار در هند

در سال ۱۹۹۸ جمعیت کودکان کار (گروه سنی بین ۴ تا ۱۵ سال) در هند طبق آمار ملی این کشور برابر با ۱۲٫۶ میلیون نفر تخمین زده شد. کل جمعیت کودکان هندی در این سال ۲۵۳ میلیون نفر بود. در سالهای ۲۰۰۹ و ۲۰۱۰ آمار کودکان کار در هند به رقم ۴٫۹۸ میلیون رسید (یا کمتر از ۲ درصد جمعیت کودکان در گروه سنی ۵ تا ۱۴ سال). در سال ۲۰۱۱ جمعیت کودکان کار (گروه سنی بین ۴ تا ۱۵ سال) در هند طبق آمار ملی این کشور برابر با ۴٫۳۵ میلیون نفر تخمین زده شد، کل جمعیت کودکان هند در این سال ۲۵۹٫۶۴ میلیون نفر بود. در هند ۶۴ رشته از صنایع خطرناک تعریف شده‌اند که استخدام کودکان در این نوع صنایع جرم جنائی محسوب می‌گردد. در سال ۲۰۰۱ یک درصد کل کودکان کارگر یا بعبارتی حدود ۱۲۰۰۰۰ کودک در هند در مشاغل خطرناک مشغول کار بودند. قابل توجه اینکه در قانون اساسی هند، در بند ۲۴ حق بنیانی و اساسی، کار کودکان را در کارهای خطرناک (ونه در کارهای غیر خطرناک) ممنوع کرده‌است.
کودکان کار در سایر نقاط

مشکل کودکان کار منحصر به هند نیست، در کل جهان حدود ۲۱۷ میلیون کودک تمام وقت کار می‌کنند. طبق برآورد یونیسف UNICEF هند با جمعیت زیادی که دارد، بیشترین کارگران زیر ۱۴ سال را داراست، در حالیکه در آفریقای سیاه (قسمت جنوبی آفریقا) بیشترین درصد متقاضیان کار، کودکان هستند..
رشته‌هایی که کودکان کار را جذب می‌کنند

طبق امار سازمان بین‌المللی کار ۶۰ درصد کودکان کار در کارهای کشاورزی کار می‌کنند، ولی طبق آمار فائو یا سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد ۷۰ درصد کودکان کار، در کارهای کشاورزی یا مشاغل وابسته به آن مشغول هستند.. خارج از کار کشاورزی کودکان کار هندی تقریباً در کلیه رشته‌ها به کار گرفته می‌شوند. شرکتهای تولیدی لباس گپ (Gap) و شرکت پریمارک (Primark) و شرکت چند ملیتی صنایع کشاورزی مونسانتو (Monsanto) به دلیل بکارگیری کودکان مورد انتقاد قرار گرفته‌اند. این کمپانی‌ها ادعا می‌کنند که سیاست آنها بر این است که از فروش تولیدات کودکان کار شدیداً جلوگیری می‌کنند، اما این شرکتها دارای شعبات متفرقه در مناطق مختلف جهان هستند و نمی‌توانند همه آنها را از این بابت کنترل کنند. در سال ۲۰۱۱ شرکت پریمارک پس از سه سال پیگیری، بی‌بی‌سی (BBC) را وادار کرد که اقرار کند که گزارش او در باره بکارگیری کودکان کار هندی توسط این شرکت یک داستان غیرواقعی بوده‌است. بی‌بی‌سی از شرکت پریمارک، تهیه‌کنندگان هندی و بینندگان خود از این بابت عذرخواهی کرد . در ماه دسامبر سال ۲۰۱۴ وزارت کار ایالات متحده لیست کالاهای تولید شده توسط کودکان کار را منتشر کرد که هند در ردیف ۷۴ این لیست قرار داشت، در این لیست کشورهایی قرار داشتند که شرایط کار کودکان در آنها خطرناک بود. در هند در بخش صنایع ۲۳ نوع کالا عمدتاً توسط کودکان کار تولید می‌شوند. علاوه بر قانون اساسی که بکارگیری کودکان در کارهای خطرآفرین را مجاز ندانسته‌است، بسیاری از قوانین دیگر کشور در همین زمینه کار کودکان را ممنوع کرده‌اند.
کودکان در اطراف یک چاه نفت
تنکابن
وجه تسمیه > تنکابن و شهسوار

در زمان قاجار ناحیتی به نام تنکابن وجود داشت که این ناحیه تنکابن از لنگا تا سختسر امتداد داشت و مرکز تنکابن شهری به نام خرم آباد بود و از شهسوار به عنوان بندری در شمال تنکابن یاد شده است که در نزدیکی خرم آباد قرار داشت ولیکن پس از روی کار آمدن رضاشاه مرکز تنکابن از شهر خرم آباد به شهر شهسوار تغییر یافت و رضاشاه نام ناحیه تنکابن را نیز تغییر داد و در حقیقت نام یک روستا را روی یک ناحیه گذاشت و از آن پس کل ناحیه تنکابن شهسوار نامیده میشد و شهرستان تنکابن نیز به شهرستان شهسوار تغییر نام داد ولیکن پس از انقلاب نام شهرستان شهسوار به نام سابق خود یعنی شهرستان تنکابن تغییر یافت ولیکن نام شهر شهسوار که از ابتدا نیز شهسوار نامیده میشد به تنکابن تغییر نام یافت در حقیقت شهر تنکابن نام حقیقی اش شهسوار است ولیکن تنکابن نام شهرستان هست که مرکز آن شهسوار است همانطور که سوادکوه نام شهرستان است ولیکن پل سفید نام مرکز شهرستان سوادکوه است.
تغییر نام شهرستان ها و شهرها یکی از کارهای رضاشاه بوده برای مثال رضاشاه نام شهر استرآباد را به گرگان تغییر داد در حالی که گرگان نام شهری در نزدیکی شهر گنبد کاووس بود یا اینکه رضاشاه نام شهر بارفروش را به بابل و نام شهر مشهدسر را به بابلسر تغییر داد در حالی که نام بابل در حقیقت از نام رودخانه ای به نام بابلرود گرفته شده است.
وجه تسمیه > از دژ تنکا تا شهرستان تنکابن

تُنِکا شهری بزرگ و دژ مانند با حصار و روئی سخت و محکم در غرب طبرستان در ناحیه رویان بوده است. این شهر پس از کسب رونق و اشتهار، به ویژه در زمان ضعف حکومتگران علوی، مرکزیت سیاسی را که سال‌های طولانی به «رویان» اختصاص داشت را متعلق به خود کرد. حکام منطقه فرمان‌های خود را از دژ تنکا به نواحی اطراف جاری می‌ساختند. در سال ۵۶۰ قمری نیروهای رویان و دیلمان هم پیمان شدند و نزد ملک اردشیر رفتند، سپس اردشیر به ترتیب به آمل، کجور، کلار و تنکا لشگرکشی نموده و مردمان این ولایات را مطیع خود کرد. در سال ۷۸۹ قمری به دستور امرای گیلان به حدود «تنکا» حمله گردید، خانه‌ها را غارت کردند و قلعه را آتش زدند. چندی پس از نابودی قلعه تنکا شهری پایین‌تر از خرابه‌های شهر قدیمی ساخته شد به تنکابن یا به فارسی «پایین تنکا» موسوم گشت. کم‌کم این نام به تمام سرزمین‌هایی که حکام محلی را تشکیل می‌داد، تعمیم یافت. به‌طور کلی منطقهٔ تنکابن از قرن هفتم در زمان الحاق از رویان به دیلمستان (ناحیه‌ای مستقل بین طبرستان و گیلان) با نام دِیلَم‌خاصه شناخته می‌شد. این منطقه در زلزله سال ۸۸۹ قمری آسیب فراوان دید، به شکلی که بسیاری از عمارت‌های آن، از جمله قصر و حمام‌های آن، ویران شد و آنچه باقی ماند ترمیم شدنی نبود. مرکز دیلم خاصه در زمان حکومت صفویان، فیض یا تنکابن نام داشت و نقاط جلگه‌ای منطقه و پایین دست رودخانه، «شهسوار» خوانده می‌شد. این منطقه در دوران حکومت افشاریان و زندیان بیشتر با همان نام دیلم‌خاصه شناخته می‌گردید. پس از الحاق دوباره به طبرستان در زمان سلطنت قاجاریان، خرم‌آباد مرکز منطقه تنکابن و مرکز محال‌ثلاثه (تنکابن، کلارستاق، کجور) در عصر حاکمیت خاندان خلعتبری بر این منطقه بوده است. در دوران پهلوی شهر جدیدالتأسیس شهسوار مرکز این منطقه گردید. این نام پس از انقلاب اسلامی بار دیگر به تنکابن تغییر یافت.
طبق تقسیمات کشوری، منطقه تنکابن تا قبل از سال ۱۳۰۸ شمسی از شهرستان املش تا انتهای شهرستان نوشهر را در بر می‌گرفت. رودسر و املش در سال ۱۳۰۸ ش، چالوس و نوشهر در سال ۱۳۲۵ ش، رامسر در سال ۱۳۶۴ و عباس‌آباد در سال ۱۳۸۸ شمسی به ترتیب از منطقه تنکابن جدا شدند.
وجه تسمیه > تنکابن

در گذشته‌ای دور و در طول تاریخ غالب ذکر نام مناطق شمالی ایران، آمارد بوده است ولی ظاهراً نخستین بار در اواخر قرن هشتم ه‍. ش، مرعشی در کتاب تاریخ گیلان و دیلمستان از لفظ تنکابن برای این منطقه نام برده است. احتمالاً این نام از نام «قلعه تُنکا» گرفته شده است که اولیاء اللّه آملی در حدود سال ۷۲۴ خورشیدی آن را در کتاب تاریخ رویان ضبط کرده بود.
در زبان مازندرانی و بنابر کتاب سفرنامه مازندران و استرآباد، پسوند بُن به معنی «پایین» می‌باشد، که در اسامی مکان‌های زیادی در شمال کشور وجود دارد. در نتیجه تنکابن به معنی پایین تنکا یا زیر تنکا می‌باشد.
در مورد وجه تسمیه تنکابن نظریهٔ دیگری نیز بیان شده؛ تنکابن یا تنک آب بن یعنی جایی که جلگه ساحلی دریای کاسپین تنک می‌شود. در زبان مازندرانی «تنک» به معنی اندک و کم است. آن قسمت از ساحل دریا که اندک از بن کوه فاصله دارد به عبارت دیگر آن قسمت از ساحل دریا که با پهنای کمی از بن آب ظاهر شده است تنک آب بن یا تنکابن نامیده شده است. البته دلیل دیگری نیز برای فلسفه این نام بیان شده که به علت تابستان‌های شرجی و طاقت فرسا و همچنین زمستان تقریباً سرد منطقه و شرایط کشاورزی در این آب و هوا از واژه «تن کاه» به معنی کاهنده جسم و تن برای سختی تعبیر از تن کاه بن به تنکابن درآمده است.
به نوشته رابینو تنکابن به معنای «پایین تنکا» است که پس از آن و در دوران اسلامی دیلمستان یا دیلم خاصه نامیده شد.
وجه تسمیه > شهسوار

سلاطین صفوی برای تقویت قوای منطقه تنکابن جهت فتح نهایی گیلان و خاتمه دادن به اغتشاشات بین طوایف این حدود، به کوچ عشایر جنگجوی کرمانشاه به منطقهٔ تنکابن اقدام نمودند. از جمله ایل‌هایی که در زمان سلطنت شاه طهماسب اول به این منطقه کوچانده شدند، ایل کرد روزکی و ایل شهسواران روزکی بودند. ایل کرد روزکی به ریاست و ایلخانی شرف الدین علی بدلیسی در دو سوی شرق و غرب سخت‌سر و پیرامون آن و در پایین دست شمالی رودخانه مرزی (رود سرخانی) مستقر شدند تا جبهه کیاییان گیلان را از سوی شرق گیلان در فشار گذارند تا در صورت حمله ارتش قزلباش از طریق دره سفید رود به گیلان، پیروزی به‌دست آید. طایفه شهسواران ایل روزکی نیز در نقاط جلگه‌ای منطقهٔ تنکابن و مصب رودخانه مرزی (رودخانهٔ نمکاوه رود) سکونت یافتند تا مرزبان تنکابن در برابر تهاجمات ملوک رستمدار (کجور و کلارستاق) باشند. نام شهسوار نیز از آن دوران به این منطقه اطلاق گشت. در دوران پهلوی نیز شهر جدیدالتأسیس شهسوار[۱۳۰۴ شمسی] مرکز منطقه گردید که پس از انقلاب اسلامی به تنکابن تغییر نام پیدا کرد.
پیشینیه > فرادات حاکم تپورها در عصر اسکندر

فرادات فرمانده قوم تپور در نبرد هخامنشیان و یونانیان و همچنین والی تپورستان در عهد خشیارشاه و اسکندر مقدونی می‌باشد.
به گزارش لوسیوس فلاویوس آریان گزنفون مورخ یونانی زمانی که اسکندر به ولایت اسرم هیرکانیا رفت قشون خود را سه قسمت کرد؛ قسمتی که از همه زیاد تر بود با خود به زادراکرات برد و قسمت دیگر را با کراتر به مملکت تپوری‌ها (تپوری‌های ساکن در اسرم هیرکانیا) برد و قسمت سوم را به سرداری اری گیوس مأمور بود که با بار و بنه و خارجی‌ها حرکت کند.
پس از اینکه اسکندر از معابر اسرم مرکز وپایتخت تمدن هیرکانیا گذشت وارد زادراکرات (ساری اسرم یا استراباد) شد در اینجا کراتر به او رسید. در این هنگام ارته باذ با سه پسر خود که نامشان سوفن و آریو برزن و ارسام بود نزد اسکندر آمد. فرادات فرمانده تپوری‌ها و نمایندگان یونانی‌های اجیر هم با اینها آمدند. اسکندر ارته باذ را به احترام پذیرفت و فرادات را فرمانده تپورها و والی تپورستان ابقا کرد.
پس از آنکه اسکندر وارد شهر آروس گردید و کراتر و اریگسوس را در اینجا یافت. آنها فرادات حاکم تپوری‌ها را همراه آورده بودند. اسکندر این اسیر را خوب پذیرفت. پس از آن آن مناپیس را که در زمان اُخُس فرار کرده و به دربار فلیپ پناهنده شده بود والی اسرم هیرکانیا کرد و فرادات را به حکومت تپورستان ابقا داشت.
اسکندر پس از دست یابی به سرزمین آمارد ولایت آمارد را به تپورستان که والی آن فرادات بود ضمیمه کرد.
در دوران اسکندر مقدونی سرزمین آمارد به سرزمین تپوری ضمیمه گشت.
تیرداد اشکانی دومین پادشاه اشکانی اسرم هیرکانیا و کومس و کناره‌های جنوبی دریای مازندران که ممکلت اقوام تپوری بود را به تصرف خود درآورد و پایتخت خود را به شهر سلوکی صد دروازه در ناحیه کومس انتقال داد.
فرهاد اول بر آماردیان و دیگر اقوام ساکن رشته کوه‌های البرز تاخت و سرزمین تپوریه و اسرم هیرکانیا و سایر نواحی را به تصرف خود درآورد و مرز پارت را تا مغرب دربند خزر گشود و آماردیان را به شهر خاراکس (خوار) کوچ داد. پس از فرهاد قدرت به برادرش مهرداد یکم رسید. در این دوره سرزمین تپوریه مدتی تحت تسلط اوکراتید حاکم دولت یونانی بلخ درآمد ولی مهرداد یکم در سال ۱۶۰ پیش از میلاد سرزمین تپوریه را بار دیگر به تصرف خود درآورد. سرزمین تپوریه تا زمان بلاش یکم تحت سیطره اشکانیان باقی ماند ولی در زمان بلاش اول سرزمین تپوریه و دیگر نواحی جنوبی دریای مازندران مورد حمله و تاخت و تاز آلان‌ها قرار گرفت و حتی آلان‌ها از جنوب دریای مازندران و سرزمین تپوریه گذشته و به این طرف و آن طرف ارس در حال تاخت و تاز بودند ولی به نظر می‌رسد بلاش توانست کنترل سرزمین تپوریه را در دست بگیرد و بطوریکه در اواخر عهد اشکانیان خاندان گشنسب شاهان گرشاهی بر ولایت تپوریه حکم می‌راندند و حتی در دوران شاهنشاهی ساسانی قلمروی خود را تا گیلان توسعه دادند.
پیشینیه > دوران اشکانی و ساسانی

در دوران اشکانی و ساسانی تنکابن بخشی از تپورستان و ناحیه رویان بود. تنکابن به همراه کلارستاق و کجور از نواحی اصلی سرزمین رویان بوده است.
رویان به سرزمینی آباد در غرب مازندران گفته می‌شد که شامل هوسم، تنکابن، الموت، لنگا، طالقان، کلارستاق، کجور، لورا، ارنگه، رودبار قصران و لارقصران می‌شد.
در دوران اشکانی و ساسانی منطقه تنکابن تحت حاکمیت خاندان گشنسپ از پادشاهان تپورستان بوده است.
پیشینیه > رویان

رویان به سرزمینی آباد در غرب مازندران گفته می‌شد که شامل کجور (نور و نوشهر)، کلارستاق (چالوس و کلاردشت)، لنگا (عباس‌آباد و شرق نشتارود)، تنکا (تنکابن، رامسر و غرب نشتارود)، هوسم (رودسر و املش)، الموت، طالقان، لورا، ارنگه، رودبار قصران و لار قصران می‌شد. به گفته ابن فقیه همدانی، رویان از کوره‌های طبرستان است و از شهرهای رویان: چالوس، لارز، شرز و بذشوارجر است. در حدودالعالم؛ ناتل، چالوس و کلار از کورهٔ رویان و جزئی از خاک طبرستان معرفی شده است.
پیشینیه > رستمدار

از قرن هفتم تا دوره صفویه منطقهٔ رویان عمدتاً با نام رویان و رستمدار یا رستمدار شناخته می‌شد و در این دوره مرزهای ولایت رستمدار شامل مناطق کلارستاق، کجور، نور، طالقان، لاریجان، لواسانات، شمیرانات و مناطق پشت کوه البرز مرکزی می‌شد. سابقاً طبرستان شامل گرگان، استرآباد، مازندران و رستمدار می‌شد یعنی سرتاسر ناحیه‌ای که بین دینار جاری در مشرق و ملاط لنگرود (واقع در گیلان) در مغرب بود را شامل می‌گشت. سرحدات قدیمی رستمدار عبارت بود از: سیسنگان یا رودخانه مانهیر در مشرق و ملاط لنگرود در مغرب. مدتی بعد این سرحدات تغییر شکل یافتند و می‌توان گفت که رستمدار ناحیه‌ای را که از آمل تا گیلان ادامه می‌یافت شامل می‌شد. رویان نام اراضی مسطح بود ولی همچنین به سرتاسر رستمدار نیز اطلاق می‌گشت.
پیشینیه > پس از اسلام > کیائیان

مقالهٔ اصلی: کیائیان
از حکمرانی سادات کیائیان بر تنکابن و وقایع نیمهٔ دوم قرن هشتم و قرن نهم، مطالب فراوانی در منابع آمده است، از جمله اینکه در ۷۶۹ سید رکابزن کیا، از فرزندان کیا ابوالحسن مشهور به المؤیدباللّه، بر تنکابن و قسمتی از دیلمستان مانند شیرود و هزار حکمرانی می‌کرده است و بسیاری از اهالی مانند او شیعهٔ زیدی بوده‌اند. در ۷۸۹، عده‌ای از سادات گیلان به دستور امرای گیلانی، از جمله امرای ناصرود، کشته شدند. در پی این واقعه، سید هادی کیا با نزدیکان و یاران خود به سمت تنکابن رفت و در «دز تنکا» پناه گرفت. این امر موجب شد تا امرای ناصرود که در پی سادات بودند، به حدود تنکابن حمله و خانه‌ها را غارت کنند و آتش زنند. سیدهادی کیا در سال ۷۹۶–۷۹۷ فرمانروای تنکابن شد. وی در تقسیم «ولایت بیه‌پیش»، فرزندش، سید یحیی کیا، را به تنکابن فرستاد و مِلک موروثی خود را به او واگذار کرد.
در ۸۰۶ خواندمیر به ولایت تنکابن اشاره کرده و در ۸۱۶ مرعشی از حکمرانیِ سید داوود کارکیای تنکابنی، فرزند سید هادی کیا، در تنکابن یاد کرده است. مَلک کیومرث ــ که در ۸۳۰ به مخالفت با سادات گیلان برخاسته بود ــ در ۸۳۱ عمارت خاصهٔ سید داوود کارکیای تنکابنی را که در اواخر تابستان هنوز در ییلاق به سر می‌برد، آتش زد و برخی اهالی را به قتل رساند. در ۸۶۵ مازندرانی از «موضع تنکابن» در «مملکت گیلان» نام برده است. مرعشی در ۸۸۹ به حرکت خود از کِلیشُم (از قرای ییلاقی تنکابن) به تنکابن برای تصرف «دشت تنکابن» اشاره کرده است.