stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
اریک بانا

| اریک بانا | اریک بانا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۹ اوت ۱۹۶۸ ‏(۵۶ سال) ملبورن
ملیت: استرالیایی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۳–اکنون
همسر: ربکا گلسون (۱۹۹۷–اکنون)
اریک بانا (به انگلیسی: Eric Bana) بازیگر استرالیایی با نام کامل اریک بانادینویچ در سال ۱۹۶۸ در ملبورن استرالیا دیده بر جهان گشود. پدرش که اصالتاً اهل کرواسی بود، ایوان بانادینویچ نام داشت و مادرش به نام الینور بانادینویچ که اصالتاً آلمانی بود، یک آرایشگر بود.
اریک در دوران کودکی یکی از محبوب‌ترین شاگردان مدرسه بود و دلیل آن هم تقلید رفتارهای معلمش بود که همه را به وجد می‌آورد و همین هم سبب شد تا وی به هنر بازیگری علاقه‌مند شده و به دنبال کسب تجربه در این راه قدم بردارد. وی در سال ۱۹۹۱ در یک میخانه مشغول به فعالیت شد و همزمان به عنوان یک کمدین صحنه‌ای فعالیت می‌کرد. کم‌کم پس از چندین اجرا، پای اریک به تلویزیون کشیده شده و موفق شد در شوی استیو ویزارد به نام «همین امشب با استیو ویزارد» حضور پیدا کند و پس از مدت کوتاهی به مجموعه تلویزیونی «Full Frontal» ملحق شد. اریک در سال ۱۹۹۷ پس از سال‌ها تجربه، موفق به ایجاد شوی شخصی خودش به نام «شوی زنده اریک بانا» شد اما مدتی بعد این شوی تلویزیونی کنسل شد، با این حال اریکا بانا کماکان برای اجراهای کمدی‌اش نزد مردم محبوب بود.
حضور در فیلم موفق «قلعه»، اولین حضور سینمایی اریک بانا در پرده نقره‌ای محسوب می‌شد. اما حضور در فیلم «چاپر» که بانا برای بازی در آن مشقت‌ها و مشکلات زیادی را تحمل کرده بود، در سطح بین‌المللی موفقیت‌های زیادی را کسب کرد و شخصِ بانا جوایز بسیاری برای بازی در این فیلم کسب کرد و همین موفقیت سبب شد تا ریدلی اسکات برای بازی در فیلم «سقوط شاهین سیاه» از او دعوت بعمل بیاورد و به این ترتیب، پای او به هالیوود باز شود. موفقیت‌های «سقوط شاهین سیاه» در هالیوود سبب شد تا اریک بانا به عنوان چهره‌ای تازه در هالیوود مطرح باشد و بتواند با بازی در نقش " هالک " در فیلم «هالک» (۲۰۰۳)، تبدیل به یک چهره برجسته سینمایی شود.
فیلم‌شناسی

چاپر (۲۰۰۰)
سقوط شاهین سیاه (۲۰۰۱)
هالک (۲۰۰۳)
تروآ (۲۰۰۴)
مونیخ (۲۰۰۵)
دختر دیگر بولین (۲۰۰۸)
آدم‌های بامزه (۲۰۰۹)
پیشتازان فضا (۲۰۰۹)
همسر مسافر زمان (فیلم) (۲۰۰۹)
آدم‌های بامزه (۲۰۰۹)
هانا (۲۰۱۱)
پاییز مرگ
سقوط مرگبار (۲۰۱۲)
مدار بسته (فیلم ۲۰۱۳) (۲۰۱۳)
تنها بازمانده (۲۰۱۳)
از شر شیطان نجاتمان ده (۲۰۱۴)
بهترین ساعات (۲۰۱۶)
خبرنگاران ویژه (۲۰۱۶)
دست‌نوشته محرمانه (۲۰۱۶)
شاه آرتور: افسانه شمشیر (۲۰۱۷)
بازگشت به اوت‌بک (۲۰۲۱)
زندان در ایران

زندان‌ها در ایران زیر نظر سازمان زندان‌ها و اقدامات تأمینی و تربیتی کشور اداره می‌شوند. مسئله زندان به عنوان چالشی بر سر راه دستیابی به توسعه پایدار در ایران مطرح است.
جمعیت زندانیان و آمار مرتبط

بر اساس آمارهای مرکز بین‌المللی مطالعات زندان‌های جهان در سال ۲۰۱۳، جمعیت زندانیان کشور در حدود ۲۲۶ هزار نفر اعلام شده‌است و ایران از این حیث در رتبهٔ هشتم جهان قرار دارد. (اعدادی نزدیک به این آمار را منابع داخلی نیز تأیید می‌کنند) این آمار مربوط به جمعیت ثابت زندان‌ها است اگر جمعیت افرادی که محکومیت‌های کوتاه‌مدت دارند و در طول کمتر از یک سال از زندان خارج می‌شوند یا افرادی که تحت قرار بازداشت موقت وارد زندان‌ها می‌شوند را به این آمار بیفزاییم به رقمی در حدود ۵۰۰ هزار نفر بالغ می‌شود.
طبق آمار مرکز بین‌المللی مطالعات زندان‌های جهان، حدود ۳ درصد از زندانیان را در ایران زنان تشکیل می‌دهند و تعداد زندانیان با سن کمتر از ۱۸ سال تنها ۰٫۵ درصد است؛ بنابراین جمعیت اصلی زندانیان ایرانی را مردان بالغ تشکیل می‌دهند که عناصر اصلی تشکیل دهنده نیروی کار در جامعه هستند؛ به عبارت دیگر در ایران حدود ۲۰۰ هزار نیروی کار بالقوه در زندان هستند و اقتصاد جامعه از فعالیت آن‌ها بی‌بهره است. از طرفی هزینهٔ نگهداری از زندانیان بسیار بالا است. محاسبهٔ هزینه غذای مورد نیاز روزانه زندانیان و هزینه‌های آموزش و تأمین فضای مناسب جهت ایشان، ارقام بسیار بالایی را نشان می‌دهد. در قانون بودجه ۹۴ مبلغ ۴۲۸ میلیارد تومان به عنوان هزینه‌های جاری برای سازمان زندان‌ها در نظر گرفته شده بود و در لایحه بودجه ۹۵ این رقم به مبلغ ۵۱۴ میلیارد تومان افزایش پیدا کرده‌است.
زندان‌ها در برنامه‌های توسعه

از سال ۱۳۶۸ و با تصویب قانون برنامهٔ اول توسعه، پای مسائل زندان‌ها به برنامه‌های توسعه باز شده و تاکنون در تمام برنامه‌های پس از آن نیز حضور داشته‌است.
سیاست‌های اتخاذشده در برنامه‌های توسعه را می‌توان در ۴ دسته بیان کرد: ۱. کاهش تعداد محکومین به حبس ۲. حمایت از خانواده زندانیان ۳. اصلاح وضعیت درون زندان‌ها ۴. وضع زندانیان پس از پایان دوره محکومیت.
وضعیت زندان‌ها

بنا بر گزارش خبرگزاری هرانا در ۱۸ تیر ۱۳۹۹ وضعیت زندان ارومیه پس از شیوع ویروس کرونا، اقلام بهداشتی از جمله ماسک و مواد ضدعفونی نایاب و محدود با قیمت بسیار بالا می‌باشد و در غذای زندانیان موش و سوسک پیدا شده و کیفیت آن نیز بسیار پایین است و قابل خوردن نیست. بسیاری از زندانیان بخاطر آب آشامیدنی این زندان دچار بیماری‌های کلیوی شده‌اندازدیگر زندانهای دارای شرایط بد حتی قبل از ورود کرنا 
میتوان به زندان پارسیلون شهرخرم آباداشاره نمود  که درهمین راستا یکی از زندانیان در بند زندان پارسیلون خرم آباد بنام حمیدرضاامینی   متولد ملایر بعلت بیماری کلیوی وبا تخفیفات ریاست زندان وهمکاری مستمربامامورین زندان با تخفیف درپرونده وبعلت شرایط بد زندان بهمراه ۱۱تن دیگر درسال ۸۳ آزاد گردیدند.
زندان‌های پنهانی سازمان اطلاعات سپاه پاسداران انقلاب اسلامی

فهرست برخی از زندان‌ها و بازداشت‌گاه‌های مخوف و مخفی سازمان اطلاعات سپاه (ساس):
بازداشتگاه‌های سازمان اطلاعات سپاه در ارومیه؛
بازداشتگاه سازمان اطلاعات سپاه سنندج (شهرام‌فر)؛
بازداشتگاه سپاه نبی اکرم کرمانشاه.
زندان‌های پنهانی وزارت اطلاعات

فهرست برخی از زندان‌ها و بازداشت‌گاه‌های مخوف و مخفی وزارت اطلاعات (واجا):
بازداشتگاه اداره اطلاعات ارومیه؛
بازداشتگاه اداره اطلاعات سنندج؛
بازداشتگاه اداره اطلاعات کرمانشاه.
زندان‌های تحریم شده توسط آمریکا

زندان قرچک
زندان فشافویه
زندان عادل آباد
زندان اوین
وکیل آباد مشهد
زندان ارومیه
واکنش‌ها

در روز چهارشنبه ۲۴ شهریور ۱۴۰۰ سازمان عفو بین‌الملل در بیانیه‌ای تحت عنوان «ایران: بی‌عقوبت ماندن یک دهه مرگ در حین بازداشت؛ استمرار مصونیت سازمان‌یافته مرتکبان شکنجه از مجازات» با اشاره به اینکه مقامات ایرانی در مورد دست‌کم ۷۲ فردی که از ژانویه ۲۰۱۰ در بازداشتگاه‌های جمهوری اسلامی جان خود را از دست داده‌اند پاسخی نداده‌اند، تأکید کرد: «از آن زمان تاکنون حتی یک نفر از مقامات یا مأموران به خاطر این مرگ‌ها مسئول دانسته نشده و این نشان‌دهنده سابقه دیرینه جمهوری اسلامی ایران در مصون نگاه داشتن مرتکبان قتل از مجازات است.»
روز سه‌شنبه ۲۳ فروردین ۱۴۰۱ سازمان عفو بین‌الملل، ۹۶ مورد مرگ، ۹۲ زندانی مرد و ۴ زندانی زن، در ۳۰ زندان در ۱۸ شهر جمهوری اسلامی به دلیل محروم کردن عمدی از رسیدگی‌های و مراقبت‌های پزشکی، را در جدیدترین گزارش خود ثبت و مستند کرده‌است.
روز چهارشنبه ۳ شهریور ۱۴۰۰ سازمان عفو بین‌الملل پس از انتشار ویدئوهای از نحوهٔ برخورد زندانبانان با زندانیان در ایران، خواستار آن شد که مقامات جمهوری اسلامی به گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر در ایران اجازهٔ بازرسی مستقل از زندان‌های جمهوری اسلامی را بدهد. مدیر بخش خاورمیانه و شمال آفریقا در عفو بین‌الملل، هبه مریف، ضمن تأکید بر «گسترده و سیستماتیک» بودن شکنجه و سایر بدرفتاری‌ها در زندان‌ها و بازداشتگاه‌های ایران افزود: «عذرخواهی مختصر و وعده‌های کلی» مقامات جمهوری اسلامی برای رسیدگی به این وضعیت کافی نیست.
بنوا، میسیسیپی

مکان
| Benoit, Mississippi | Benoit, Mississippi |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
Location of Benoit, Mississippi: Location of Benoit, Mississippi
ایالت: ایالت میسیسیپی
شهرستان: شهرستان بولیوار، میسیسیپی
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۰ مایل مربع (۲٫۶ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۰ مایل مربع (۲٫۵ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۴۱ فوت (۴۳ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۶۱۱
 • تراکم: ۶۲۷٫۲/مایل مربع (۲۴۲٫۲/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 38725
کد منطقه: 662
FIPS code: 28-05220
GNIS feature ID: 0666829
بنوا (به انگلیسی: Benoit) شهرکی در ایالت میسیسیپی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۷۷
نفر بوده‌است.
ندای وظیفه ۳

| ندای وظیفه ۳ | ندای وظیفه ۳ |
| --- | --- |
توسعه‌دهنده(ها): تری‌آرچ
ناشر(ها): اکتیویژن
نویسنده(ها): مارک گوگنهایم 
سری: ندای وظیفه
موتور: تری‌آرچ ان‌جی‌ال
سکو(ها): پلی‌استیشن ۳، ایکس‌باکس ۳۶۰، پلی‌استیشن ۲، وی، ایکس‌باکس
تاریخ(های) انتشار:  ۷ نوامبر، ۲۰۰۶  ایکس‌باکس ۳۶۰     ایکس‌باکس     پلی‌استیشن ۲     وی     پلی‌استیشن ۳      
ژانر(ها): اکشن اول شخص
حالت(ها): تک‌نفره، چندنفره، آنلاین
رسانه: دیسک بلوری، دی‌وی‌دی دولایه
گروه سنی: BBFC: 15 ESRB: T PEGI: 16+ USK: 18+ 
ندای وظیفه ۳ (به انگلیسی: Call of Duty 3) یک بازی سبک اول شخص تیراندازی از سری ندای وظیفه که توسط شرکت اکتیویژن در سال ۲۰۰۶ برای پلی‌استیشن ۳، ایکس‌باکس ۳۶۰، پلی‌استیشن ۲، وی، ایکس‌باکس منتشر شد. این نسخه تنها بازی از مجموعه ندای وظیفه است که برای ویندوز منتشر نشد.
داستان

این داستان به نبرد نیروهای فرانسوی، آمریکایی، هلندی، بریتانیایی و کانادایی پس از نبرد نورماندی می‌پردازد. این نیروها در ابتدا وارد دهکده‌ی فالز می‌شوند.
داستان > بخش آمریکایی

در این بخش بازیکن هدایت سرباز نیکولز، که به تازگی وارد فرانسه شده و به لشکر ۲۹ پیاده‌نظام پیوسته، را برعهده می‌گیرد. او با هم‌رزمانش از جمله گروهبان‌‌‌ فرانک مک‌کولین، سرجوخه مایک دیکسون و سرباز لروی هاکسلی آشنا می‌گردد. نیکولز و دوستانش در عملیات تصرف ‌‌سن-لو‌‌‌‌‌‌‌‌ شرکت می‌کنند و در آنجا سرباز سالواتوره گوتزو، یک اپراتور رادیو که بعداً به جوخه‌ی آن‌ها می‌پیوندد را برای نخستین بار ملاقات می‌کنند. در ادامه جوخه‌ی آن‌ها به لشکر ۹۰ پیاده‌نظام پیوسته و به منطقه‌ی امنی مملو از درخت، در سن‌ ژرمن سور، جایی که نبرد شدیدی از بالای پرچین‌ها در جریان است، فرستاده می‌شوند. کمی بعد لشکر ۹۰ به شهر ماین‌‌‌ حمله می‌‌کند. در آنجا هکسلی وظیفه دارد بمب‌هایی که دشمن در پل کار گذاشته  و به شدت از آن محافظت می‌کند، خنثی نماید. هاکسلی پیش از تمام شدن  کارش پایش مجروح می‌شود و  گروهبان مک‌کولین کار او را ادامه می‌دهد و بمب‌ها را خنثی می‌نماید، اما در این بین کشته می‌شود.
پس از آن دیکسون فرماندهی جوخه را به دست می‌گیرد و به درجه‌ی گروهبانی ارتقا می‌یابد. سپس جوخه مسئول پاکسازی فورت دِاکووِس می‌شود تا گردان دوم بتواند وارد شهر شود و چند مهندس جنگ را که چند روز پیش، در جنگل گم شده‌اند، را بیابند. در این شهر نیکولز مواد منفجره را در دو انبار آذوقه‌ی آلمان‌ها کار می‌گذارد و در آخر با خمپاره آخرین راه‌بند جاده‌ای آلمان‌ها را نیز از بین می‌برد. سپس جوخه پاکسازی یک شهر در همان حوالی را که یک چهارراه حیاتی‌ای در جبهه است، را برعهده می‌گیرد. در آخر عملیات دیکسون مجروح می‌شود، اما نجات می‌یابد. پس از آن آن‌ها از طریق فاضلاب میانبر زده و چهارراه را تسخیر می‌کنند. علی رغم پیروزی آن‌ها تنش‌ها میان دیکسون و گوتزو بالا می‌گیرد؛ همان‌طور که میان گوتزو و مک‌کولین پیش آمده بود. سپس جوخه برای کمک به آزادی یک چهارراه حیاتی دیگر در له بورگ سن لئونارد فرستاده می‌شود. نیروهای آلمانی میان نیروهای آمریکایی در جنوب و نیروهای بریتانیایی، کانادایی و لهستانی در شمال به دام می‌افتند. سپس دستور داده می‌شود که از شهر دفاع کنند و نگذارند نیروهای باقیمانده‌ی دشمن فرار کنند.
کمی بعد جوخه‌ی نیکولز و یگان‌های مدافع آمریکایی، زیر آتش شدید نیروهای آلمانی که قصد فرار دارند، قرار می‌گیرند. پس از مبارزه‌ و چندین بار عقب‌نشینی، گوتزو سعی می‌کند نیروی هوایی را برای بمباران موقعیت آلمانی‌ها خبر کند، اما فرستنده‌ی رادیویی او توسط آتش دشمن از بین می‌رود. بالاخره گوتزو موفق به تعیین موقعیت‌های دشمن می‌شود، اما خودش در آخرین موقعیت مجروح می‌شود. همانطور که موقعیت‌های دشمن در حال بمباران توسط نیروهای دشمن است، دیکسون و نیکولز برای نجات گوتزو می‌روند، اما دیکسون هنگامی که به نزدیکی خط متفقین می‌رسد، تیر می‌خورد. گوتزو که از مرگ دیکسون متزلزل و خشمگین شده، رهبری جوخه را بر عهده می‌گیرد و آن‌ها را به یاری نیروهای مدافع آمریکایی باقیمانده‌ می‌برد تا شهر را پس بگیرند. در همین هنگام نیروی پشتیبانی هوایی و زمینی می‌رسند و نیروهای آلمانی مجبور به تسلیم می‌شوند. دو روز بعد اعضای جوخه به طور رسمی درجه می‌گیرند. گوتزو به درجه‌ی گروهبانی و نیکولز و هکسلی به درجه‌ی سرجوخگی می‌رسند.
داستان > بخش بریتانیایی

در این بخش بازیکن کنترل گروهبان جیمز دویل از سرویس هوایی ویژه را بر عهده دارد که در کنار سرجوخه دانکن، کیث، ویلکینز و سرگرد جرالد اینگرام می‌جنگد و برای کمک به نیروی مقاومت فرانسویان در کوه‌ها و کم‌کردن توانایی جنگ نیروهای آلمانی در نبرد نرماندی، با چتر نجات در فرانسه فرود می‌آیند. اما کمی قبل از رسیدن گروه، در نقطه‌ای نزدیک شهر تاسی، آن‌ها گلوله باران می‌شوند و دویل و ویلکینز به اجبار از گروه جدا می‌شوند. ویلکینز کمی بعد از فرود کشته می‌شود، اما دویل توسط پیر لاروچ، رهبر ماکیس نجات می‌یابد و نزد گروه دویل می‌روند. پس از آن به وسیله‌ی دو جیپ با نام‌های «ورا» و «لین» به چند موقعیت دشمن، از جمله یک توپخانه ضدهوایی حمله می‌کنند. سپس به یک پایگاه مانور که بعنوان دفتر مرکزی آلمان‌ها عمل می‌کند، حمله می‌کنند تا یک زندانی گروه ماکیس به نام مارسل را نجات بدهند. پس از فرار و بازیابی جوخه، آشکار می‌شود مارسل پیش از دستگیری سعی کرده نقشه‌های آلمانی‌ها را از یک کارخانه‌ی سوخت بدزدد. کیث که جلوی خود را گرفته تا اعضای مقاومت و به طور کلی فرانسویان را تحقیر نکند، بلافاصله شروع به بحث با لاروچ می‌کند و به عدم اعتماد به نفس در ماکیس استناد می‌کند و به طور خاص بی‌اعتمادی‌اش به مارسل را ابراز می‌کند. پس از به دست آوردن نقشه‌ها، نیروی هوایی ویژه و ماکیس به کارخانه‌ی سوخت حمله می‌کنند تا ذخیره‌ی سوخت و امکانات تولیدی آن را نابود کنند. در حین حمله یکی از جیپ‌ها به نام ورا چندین آسیب جدی می‌بیند و رها می‌شود و دویل در ستیز با یک سرباز آلمانی بر روی تانکر سوخت نزدیک است جان ببازد. پس از انفجار امکانات کارخانه، دویل، کیث و مارسل تصمیم می‌گیرند فرار کنند. در این حین ماشین اینگرام توسط آتش دشمن منفجر می‌شود و ظاهراً اینگرام جان می‌بازد. پس از بازگشت کیث، لاروچ را سرزنش می‌کند که چرا انقدر سریع از عملیات خارج شده است. او رهبر ماکیس را ترسو و مارسل را همکار آلمان‌ها می‌خواند. پس از تخریب کارخانه‌ی سوخت یگان می‌فهمد که اینگرام هنوز زنده است و در یک روستا در همان نزدیکی به اسارت در آمده است. با وجود مخالفت‌های لاروچ، دویل و کیث عملیات نجاتی را برای اینگرام و چند اسیر ماکیس ترتیب می‌دهند. در این عملیات ایزابل دوفانتن، یکی از اعضای ماکیس کشته می‌شود. مارسل که در سوگ مرگ اوست توسط کیث آرام می‌شود و کیث یاد می‌گیرد تا به گروه ماکیس و شجاعتشان احترام بگذارد.
داستان > بخش کانادایی

در این بخش بازیکن کنترل سرباز کول را از لشکر چهارم زرهی بر عهده دارد که توسط کهنه سرباز جنگ جهانی اول ژان-گای رابیچاد فرماندهی می‌شود. رابیچاد یک جوخه را در ارتفاعات آرگل و ساترلند رهبری می‌کند و گروهبان جاناتان کالارد، سرباز کایل پترسون و اپراتور ارتباطات رادیویی جوخه سرباز لزلی بارون که به طور مکرر توسط رابیچاد به خاطر بی‌تجربگی و پیدا نبودن او در مبارزات اذیت می‌شود، او را یاری می‌کند. دسته‌ی آن‌ها به یک مجموعه‌ی صنعتی آلمانی در نزدیکی تیلی‌لا کامپاین در فرانسه شبیخون می‌زند و جوخه حرکتش به سمت توپخانه‌ی آلمان‌ها و نزدیکی مرز ادامه می‌دهد و چندین تانک را نابود می‌کنند. سپس مناطق جنگلی را پاکسازی می‌کنند تا نیروهای متفق بتوانند از آن ناحیه عبور نمایند. سپس با دیگر یگان‌های کانادایی به یاری نیروهای لهستانی مدافع تپه ۲۶۲ می‌روند. پس از آن‌که اپراتور ارتباطات رادیویی لشکر اول زرهی لهستان کشته می‌شود، بارون توسط رابیچاد به آن دسته منتقل می‌شود. لزلی بارون که از این حرکت رابیچاد رنجیده اعتراض می‌کند که آنطور که او فکر می‌کند ترسو نیست. سپس جوخه‌ی کول مأموریت می‌یابد تا خدمه‌ی یک تانک گرفته شده‌ی کانادایی را نجات دهند، اما جوخه توسط یک تانک تایگر ۲ تحت فشار گذاشته می‌شود. آن‌ها در حالی که تلاش می‌کردند تا از آتش تانک در امان بمانند، جوخه انبار مهمات دشمن را که دقیقاً زیر تانک است پیدا می‌کند و با کار گذاشتن مواد منفجره سعی می‌کند انبار و تانک را با هم از بین می‌برند، اما پس از آنکه مواد منفجره به طور خودکار در انبار عمل نمی‌کند، کالارد به انبار برمی‌گردد و به صورت دستی آن را به کار می‌اندازد و برای نابودی تایگر خودش را فدا می‌کند. کول و رابیچارد نیز توسط انفجار بی‌هوش می‌شوند. کمی بعد که کول و رابیچارد بیدار می‌شوند می‌فهمند کالارد برای صلیب ویکتوریا (بالاترین نشان لیاقت در کشورهای همسود بریتانیا) پیشنهاد شده و به درجه‌ی سرجوخه نیز مفتخر شده بود. کمی بعد یگان برای کمک به نیروهای کانادایی و لهستانی مدافع تپه ۲۶۲ اعزام می‌شوند.
داستان > بخش لهستانی

این بخش حول شخصیت سرجوخه بوهاتِر وویچیچ، یک راننده‌ی تانک شرمن از لشکر یکم زرهی لهستان و خدمه‌اش شامل سرگرد اِستان پاپاجَک یاکوویچ، سرجوخه خواکیم لوسی رود رودینسکی، لوکاس بنگ‌بوم کووالسکی و سرباز مارک بکسا اولان شکل گرفته است. آن‌‌ها به نیروهای کانادایی و بریتانیایی در منطقه کمک می‌کنند و همچنین نیروهای یاوویچ در پاکسازی مناطق اطراف شرکت می‌کنند و پس از درگیری با نیروهای زرهی دشمن برای تسخیر تپه‌ی ۲۶۲ که در میان لهستانی‌ها به نام «مِیس» شناخته شده است، پیش می‌روند. بوهاتر و خدمه‌‌اش نیز یک تانک بدنام تایگر ۲ را که به نام بارون سیاه شناخته می‌شود، را نابود می‌کند. سپس به نیروهای مدافع تپه‌ی ۲۶۲ می‌پیوندند و آتش شدید حملات مستأصلانه‌ی باقیمانده‌ی لشکر هفتم آلمان را برای فرار را تحمل می‌نمایند. کمی پس از شروع حمله تانک بوهاتر از بین می‌رود و خدمه مجبور می‌شوند در کنار پیاده‌نظام مبارزه را ادامه دهند. نیروهای بوهاتر در نبرد با آلمان‌ها آن‌ها را به سمت قله‌ی تپه عقب می‌رانند اما در این میان رودینسکی کشته می‌شود. سپس لزلی بارون از نیروهای کانادایی به آن‌ها می‌پیوندد و در کنار بوهاتر به تهیه‌ی مهمات مورد نیاز او برای نابودی تانک‌های آلمانی می‌پردازد. پس از آن‌که نیروها به سمت بالای تپه عقب‌نشینی می‌کنند، بارون نمی‌پذیرد عقب برود و تحت تأثیر حرف‌های روبیچارد (که او را ترسو خوانده بود) اصرار می‌کند به جنگیدن ادامه دهد و پشت سر هم فریاد می‌زند «ترسو نیستم». بارون هنگام مشاجره با اولان تیر خورده و کشته می‌شود و اولان وظیفه‌ی رساندن پیام‌های رادیویی و اخذ پشتیبانی از توپخانه را برعهده می‌گیرد. بالاخره نیروی هوایی سلطنتی کانادا می‌رسد و آلمان‌ها را دفع می‌کند و پس از رسیدن نیروهای کانادایی، سرانجام تپه‌ی ۲۶۲ در دست متفقین قرار می‌گیرد. سپس یاکوویچ با روبیچاد دیدار می‌کند و می‌گوید تصمیم دارد اجساد نیروهای لهستانی را جمع‌آوری کند و معتقد است آلمان‌ها به زودی شکست خواهند خورد، اما روبیچاد به او یادآوری می‌کند که هنوز راه فراری برای آلمان‌ها در چمبوا وجود دارد که آمریکایی‌ها باید جلوی آن‌ها را بگیرند.
نقدها

ندای وظیفه ۳ به‌طور کلی نمرات بسیار خوب و نقدهای مثبتی از منتقدین دریافت کرد اما در مجموع بازی امتیازات پائین تری نسبت به ندای وظیفه ۲ گرفت. این بازی هم چنین جوایز زیادی برای طراحی هنری و موسیقی گرفت.
بازخورد
| گردآورنده | امتیاز |
| --- | --- |
گیم‌رنکینگز: 82.51% (X360) 81.23% (PS3)  82.73% (Xbox)  82.17% (PS2)  69.91% (Wii)
متاکریتیک: 82/100 (X360) 80/100 (PS3)  83/100 (Xbox)  82/100 (PS2)  69/100 (Wii)
| ناشر | امتیاز |
| --- | --- |
وان‌آپ.کام: C+ (X360)
یوروگیمر: 7/10 (X360) 5/10 (Wii)
گیمز ریدار+: 8/10 (X360) 8/10 (PS3)  7/10 (Wii)
گیم‌تریلرز: 8.2/10
آی‌جی‌ان: 8.8/10 (X360) 7.8/10 (PS3)  8.8/10 (Xbox)  7.6/10 (Wii)
انسان‌گرایی

با انسان‌محوری اشتباه نشود.
انسان‌گرایی، انسان‌باوری یا اومانیسم (به فرانسوی: Humanism) جهان‌بینی‌ای فلسفی و اخلاقی است که بر ارزش و عاملیت انسان‌ها به صورت فردی یا جمعی تأکید دارد و عموماً تفکر نقادانه و شواهد (عقلانیت و تجربه گرایی) را بر پذیرش دگم‌اندیشی و خرافات ترجیح می‌دهد. در انتقاد از برخی مضامین انسان‌گرایی فراانسان‌گرایی مطرح شده است.
اومانیسم شالوده فرهنگ و فلسفه بعد از رنسانس در غرب است که بر اساس آن، انسان میزان کلیه ارزش‌ها و فضایل از جمله حق و حق‌گرایی است. اومانیسم جنبشی فلسفی و ادبی است که زیربنای رنسانس می‌باشد و فرهنگ دوره مدرنیته را تشکیل می‌دهد. این جنبش، سرشت انسانی و علایق طبیعت آدمی را میزان همه چیز قرار می‌دهد. پایه‌گذاران اومانیسم در صدد بودند تا روح آزادی و خودمختاری انسان را که در قرون وسطی از دست داده بود، دیگر بار از طریق ادبیات کلاسیک به او بازگردانند تا بتواند طبیعت و تاریخ را قلمرو حکومت خود ساخته و بر آن مسلط شود.
واژهٔ انسان‌گرایی، نهضتی فرهنگی فکری است که در خلال دوران تجدید حیات فرهنگی (رنسانس) به دنبال ایجاد رغبت و تمایلی که نسبت به آثار برجستهٔ یونانی و رومی پدید آمده است. واژه انسان‌گرایی (Humanism) را فردریچ نیتاما (Friedrich Immanuel Niethammer) از واژه "humanitas" برگرفت ."humanitas" کلمه‌ای لاتین از سری واژگان فیلسوفانه‌ای بود که سیسرون (Cicero) قبل از میلاد آن‌ها را ایجاد کرده بود.
انسان‌گرایان در میان مجردات انتهای دوران باستان و قرون وسطا، محققان و روحانیون، میان divinitas به معنی حوزه‌هایی از معرفت و فعالیت که از کتاب مقدس نشأت می‌گرفت و humanitas یعنی حوزه‌هایی که به قضایای عملی زندگی دنیوی مربوط می‌شده است، فرق گذاشتند؛ و از آنجا که حوزهٔ دوم، بخش اعظم الهام و مواد خام خود را از نوشته‌های رومی و به‌طور فزاینده یونان باستان می‌گرفت، مترجمان و آموزگاران این آثار که معمولاً ایتالیایی بودند خود را umanisti یا humanists نامیدند.
در برخی از موارد انسان‌گرایی در برابر خداگرایی قرار داده شده است. برای نمونه پروتاگوراس در رسالهٔ خویش «در باب خدایان» انسان را مقیاس همه چیز می‌داند و با این ادعا خدایان را انکار می‌کند و به همین دلیل از آتن تبعید می‌شود. سارتر در کتاب «اگزیستانسیالیسم و اصالت بشر» (Existentialisme est un Humanism) کوگیتوی دکارتی را تنها نقطهٔ تمایز اگزیستانسیالیسم از بقیهٔ فلسفه‌ها و «تنها مبنای ممکن برای انسان‌گرایی» می‌داند.
برخی، از انسان گرایی، به عنوان ایمان به خدای حقیقی یعنی ایمان به خود انسان یاد می‌کنند. از نظر آن‌ها با این که یک ندای درونی در انسان می‌گوید که خدا هست ولی چون انسان آن را نمی‌بیند پس نباید در مورد آن اظهار نظر نماید و فعلاً آن چیزی که هست و انسان آن را می‌بیند، خود انسان است و در واقع انسان همان خداست و به اندازهٔ تمام انسان‌ها خدا وجود دارد.
تعاریف رسمی > تعریف مجله انسان‌گرایی (The Humanist Magazine)

اومانیسم رویکردی است به زندگی مبتنی بر عقل و انسانیت مشترک ما، با تشخیص این که ارزش‌های اخلاقی به درستی بر اساس طبیعت و تجربه انسان استوار است. اومانیسم عبارت است از: جایگزینی شاد برای ادیانی که به خدای ماوراء طبیعی و زندگی در آخرت اعتقاد دارند. به بیان دیگر می‌گوید زندگی برپایهٔ عقل، نه تکیه بر منابع فراطبیعی است و ارزش‌های اخلاقی ریشه در طبیعت انسان دارند.
تعاریف رسمی > انجمن اومانیسم غربی نیویورک

اومانیست‌ها بر این باورند که این تنها حیاتی است که ما از آن آگاهی داریم و این را مدیون خود و دیگران هستیم تا آن را به بهترین زندگی ممکن برای خود و همه کسانی که این سیاره شکننده را با آنها تقسیم می‌کنیم، بسازیم. اعتقاد اومانیست این است که وقتی مردم آزادانه خودشان فکر کنند و از عقل و دانش خودشان به عنوان ابزار خود استفاده کنند، به بهترین وجه می‌توانند مشکلات این دنیا را حل کنند. قدردانی از هنر، ادبیات، موسیقی و صنایع دستی که میراث ما از گذشته است و از خلاقیتی که اگر تغذیه شود، می‌تواند به‌طور مداوم زندگی ما را غنی کند، دستورکار اومانیسم است. اومانیسم در مجموع، فلسفه کسانی است که عاشق زندگی هستند. انسان گرایان مسئولیت زندگی خود را بر عهده می‌گیرند و از این ماجراجویی که بخشی از اکتشافات جدید باشند، در جستجوی دانش جدید باشند، و دنبال گزینه‌های جدید هرچیزی باشند لذت می‌برند. اومانیست‌ها به جای یافتن آرامش در پاسخ‌های پیش ساخته برای پرسش‌های بزرگ زندگی، از بی پایان بودن یک جست و جو و آزادی اکتشاف که مستلزم آن است، لذت می‌برند.
تعاریف رسمی > انجمن بین‌المللی انسان‌گرایی

اومانیسم یک جهان بینی دموکراتیک و اخلاقی است که تأیید می‌کند انسان‌ها حق و مسئولیت دارند که به زندگی خود معنا و شکل دهند. این به معنی ساختن جامعه ای انسانی تر (در مقابل جامعه ای خدایی تر) از طریق اخلاق مبتنی بر ارزش‌های انسانی و دیگر ارزش‌های طبیعی با روح عقل و تحقیق آزاد از طریق توانایی‌های انسانی است. در این دیدگاه خداباوری نقشی ندارد و دیدگاه‌های ماوراء طبیعی از واقعیت را نمی‌پذیرد.
معرفی انسان‌گرایی از دیدگاه روان‌شناسی

انسان گرایی به یک مکتب فکری گفته می‌شود که پیروان آن معتقدند موجود انسانی با سایر گونه‌های حیات متمایز است و روابط بین فردی و شناخت خود یکی از موضوعات مهم در انسان گرایی است.
باور انسان گرایان در تضاد با نظریه پردازان شرطی سازی این است که همه رفتارهای انسان‌ها نتیجه پیامدهای رفتار است. حیطه‌های مورد علاقه انسان گرایان شامل مطالعه خود، انگیزش و روابط میان فردی است. انسان گرایان دارای علایق و نظرگاه‌های متفاوتی هستند. دیدگاه اکثر انسان گرایان (انسان گرایان مدرن یا انسان گرایان طبیعت‌گرا) ریشه در دیدگاه‌های ارسطو و سقراط دارد.
فلسفه انسان گرایی طبیعی به شدت تحت تأثیر فلسفه نوین گرایی است. ورود فلسفه طبیعت‌گرایی به انسان گرایی باعث رد تمام دیدگاه‌های مابعدالطبیعه گشته و روی استدلال علمی دموکراسی و همدردی انسانی و نیز حقوق طبیعی انسانی تأکید می‌کند. دیدگاه انسان گرایی دیدگاهی است که بر طبق آن انسان اشرف مخلوقات شناخته شده و به دو شاخه تقسیم می‌شود: دیدگاه غیر دینی و دیدگاه دینی. در انسان گرایی غیر دینی اعتقاد بر این است که ماهیت منحصر به فرد انسان استعدادهای بی همتای شخصی اوست که باید رشد کند و تحول یابد. انسان گرایان دینی نیز با پذیرش ویژگی‌های منحصر به فرد انسان‌ها دین را عامل مهمی برای تحول درونی در انسان می‌دانند؛ لذا دیدگاه دینی و غیردینی به غیر از موضوع قبول یا انکار دین، وجوه مشترک بسیاری دارند. گروه‌های معتقد دینی با نظریات رد خدا به شدت مخالف‌اند. آنان ریشه‌های فکری خود را از افلاطون و آگوستین و مذاهب مختلف گرفته‌اند. به اعتقاد آن‌ها انسان گونه‌ای ممتاز و برتر از سایر گونه هاست. خدا یا هستی برتر در مرکز هستی قرار دارد. مریتین و دی کاردین دو مدافع اصلی رویکرد خداگرایانه یا خدامحور هستند. از دیدگاه آنان انسان موجودی مادی و معنوی، خردمند و دارای آزادی اراده است و عالی‌ترین هدف انسان آن است که از روی اراده اجابت کنند و مطیع قوانین دینی باشد
پیشینه

کلمه «انسان گرایی» (humanism) از ریشه لاتین کلمه humanitas مشتق شده است. این کلمه در قرن نوزدهم به فرهنگ لغت انگلیسی راه پیدا کرد. هرچند تاریخ شناسان دربارهٔ اینکه این مفهوم از گذشته‌های بسیار دور اختراع و توصیف شده‌اند هم عقیده‌اند. به عقیده آن‌ها این مفهوم شامل معانی مختلفی که به (humanitas) مربوط می‌شود، می‌باشد که هردو شامل خیرخواهی متقابل با دیگر افراد و ارزش‌هایی است که توسط انسانیت بونایی یا یادگیری انسانی به ارمغان می‌آورد.