stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
بخش یدادری بوواناگیری

District of تلانگانا در 23x15px|border |alt=|link= هند
| بخش یدادری بوواناگیری | بخش یدادری بوواناگیری |
| --- | --- |
District of تلانگانا: District of تلانگانا
View of Bhongir Fort: View of Bhongir Fort
موقعیت بخش یدادری بوواناگیری در نقشه: موقعیت بخش یدادری بوواناگیری در نقشه
مختصات: ۱۷°30'36"N, ۷۸°53'24"E: مختصات: ۱۷°30'36"N, ۷۸°53'24"E
ایالت: تلانگانا
Headquarters: Bhongir
Tehsils: ۱۶
حکومت: حکومت
 • District collector: Anita Ramachandran
مساحت: مساحت
 • Total: ۳۰۹۱٫۴۸ کیلومتر مربع (۱۱۹۳٫۶۳ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • Total: ۷۲۶۴۶۵
 • تراکم: ۲۳۰/کیلومتر مربع (۶۱۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۰۵:۳۰ (زمان استاندارد هند)
پلاک خودرو: TS–30
وبگاه: yadadri.telangana.gov.in
بخش یدادری بوواناگیری (به انگلیسی: Yadadri Bhuvanagiri) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در تلانگانا واقع شده‌است. بخش یدادری بوواناگیری ۳٬۰۹۱٫۴۸ کیلومتر مربع مساحت و ۷۲۶٬۴۶۵ نفر جمعیت دارد.
بن‌بست (فیلم ۱۹۹۷)

| بن‌بست | بن‌بست |
| --- | --- |
کارگردان: واندی کرتیس-هال
بازیگران: تیم راث توپاک شکور تندی نیوتون
موسیقی: استوارت کاپلند
فیلم‌بردار: بیل پوپ
شرکت تولید: پلی‌گرم انترتینمنت ارتباطات اینترسکوپ
توزیع‌کننده: گرامرسی پیکچرز
تاریخ‌های انتشار:  ۲۹ ژانویه ۱۹۹۷ (۱۹۹۷-01-۲۹)  
مدت زمان: ۹۱ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۵ میلیون دلار
فروش گیشه: ۵٫۶ میلیون دلار
بن‌بست (به انگلیسی: Gridlock'd) فیلمی محصول سال ۱۹۹۷ و به کارگردانی واندی کرتیس-هال است. در این فیلم بازیگرانی همچون تیم راث، توپاک شکور، تندی نیوتون، لوسی لیو، چارلز فلیشر، بوکیم وودبین، هاورد هسمن، جان سیلس، تام تولس، تام رایت، جیمز پیکنز جونیور، دبرا ویلسون، راستی شومر، الیزابت پنیا، کیسی لمونز و واندی کرتیس-هال ایفای نقش کرده‌اند. شکور چهار ماه قبل از اکران فیلم کشته شد.
شهرک

برای دیگر کاربردها، شهرک (ابهام‌زدایی) را ببینید.
یکی از شهرک‌های آگدانگان در فیلیپین
شهرک (به انگلیسی: Town) به شهرهای کوچک گفته می‌شود اما با توجه به گسترش شهرها به محله‌هایی که به شکلی از محله‌های دیگر متمایز هستند (از نظر شهرسازی، جمعیت ساکن در آن‌ها و…)، گاه از پیشوند «شهرک» برای نام گذاری آن‌ها استفاده می‌شود.
رشد سریع جمعیت و مهاجرت روستاییان به شهرها طی سالیانی دراز علت اصلی توسعه بی‌رویه و به دنبال آن تراکم بیش از حد ممکن در شهرهای بزرگ گردید. بدین لحاظ با توجه به اینکه سرمایه‌گذاری بر روی اینگونه شهرها (طی بررسی‌های به عمل آمده) از نظر اقتصادی مقرون به صرفه نمی‌باشد و از طرفی مواجه با مشکلات عدیده می‌گردد و نیز ایجاد زیر ساختها با تکنولوژی و سیستم‌های مدرن امروزی غیرممکن به نظر می‌رسد ضرورت ایجاد شهرهای جدید در جوار شهرهای بزرگ با در نظر گرفتن زمینه‌های اقتصادی فرهنگی، اجتماعی و امکانات رفاهی و خدماتی به منظور به وجود آوردن شرایط زیستی مطلوب تر مورد توجه قرار گرفت و در اسفند ماه سال ۱۳۶۴ به تصویب هیئت وزیران وقت ایران رسید.
دریاچه ناترون

| دریاچه ناترون | دریاچه ناترون |
| --- | --- |
موقعیت: شمال تانزانیا
مختصات: ۰۲°۲۵′ جنوبی ۳۶°۰۰′ شرقی﻿ / ﻿۲٫۴۱۷°جنوبی ۳۶٫۰۰۰°شرقی﻿ / -2.417; 36.000
گونه: دریاچه آب شور
کشورهای حوضه: تانزانیا
ارتفاع سطح: ۶۰۰ متر (۲٬۰۰۰ فوت)
دریاچه ناترون (انگلیسی: Lake Natron) یک دریاچه نمکی و قلیایی است که در استان آروشا و در شمال تانزانیا واقع است. این دریاچه نزدیک به مرز کنیا و در کافت گریگوری قرار دارد که شاخه کافت شرق آفریقا است. این دریاچه و حوضه آن جزو مناطق کنوانسیون رامسر در تانزانیا می باشد به همین دلیل از اهمیت ویژه ای برخوردار است.
مشخصات

این دریاچه از نظر کربنات سدیم بسیار غنی است که از دمای گرم آب که حدود ۶۰ درجه سانتیگراد (۱۴۰ فارنهایت) است به وجود می آید. کربنات سدیم زمانی تشکیل می شود که هیدرات ها در داخل آب گرم می شوند. به همین دلیل، فرآیندی به نام آب‌گیری حرارتی هیدرات‌های کربنات سدیم باعث می‌شود که بیشتر چیزها به سنگ تبدیل شوند.
در کمال تعجب، دانشمندانی که دریاچه را مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند، از دیدن چنین غلظت بالایی با آب با pH بالای ۱۰ شگفت زده شدند. نام این دریاچه در دهه ۱۹۹۰ توسط اولین گروه از دانشمندانی که آن را تجزیه و تحلیل کردند، نامگذاری شد. Natron در واقع یک نام علمی برای مخلوط شیمیایی سدیم کربنات دیکاهیدرات Na2CO، 10H2O است.
ایجاد آب بسیار غلیظ این دریاچه صدها و شاید هزاران سال طول کشید تا شکل بگیرد. از آنجایی که رودخانه به هیچ رودخانه یا اقیانوسی نمی ریزد، تمام اسید باران را جذب کرده است.
یکی دیگر از عوامل ایجاد آن یک آتشفشان فعال نزدیک به نام Ol Doinyo Lengai است که اجازه می دهد آب گرم شود تا واکنش شیمیایی ایجاد شود که موجودات زنده را متحجر می کند. همچنین، گدازه های ریخته شده توسط آتشفشان بسیار غنی از کربنات سدیم است، از این رو کربنات سدیم دهیدراته شده جذب می شود.
نکته جالب‌تر در مورد دریاچه، علاوه بر رنگ قرمز آن که به دلیل غلظت زیاد آن شکل گرفته است، رازی پنهان در آن است که دانشمندان هنوز نمی‌توانند آن را درک کنند. در تجزیه و تحلیل دقیق تر دریاچه، گونه خاصی از ماهی در حال شنا در اطراف یافت شد. Alcolapia alcalica ماهی مشخصی است که در دریاچه ناترون کشف شده است و به نوعی می تواند در چنین آب بسیار غلیظی زنده بماند.[نیازمند منبع]
لوون پالانچیان

| لوون پالانچیان | لوون پالانچیان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۱۱ تهران
درگذشت: ۱۵ مرداد ۱۳۴۸
تحصیلات: رشته مهندسی
محل تحصیل: دانشکده فنی دانشگاه تهران
پیشه: سرمایه‌دار
شناخته‌شده برای: از سازندگان جاده هراز
همسر: متأهل
فرزندان: دو فرزند
لِوون پالانچیان (زاده ۱۳۱۱ در تهران - درگذشته ۱۵ مرداد ۱۳۴۸) سرمایه‌دار ارمنی‌تبار اهل ایران و از سازندگان جاده هراز میان تهران و دریای مازندران است.
لوون پالانچیان از ارمنیان ایران بود و به واسطه داشتن امکانات مالی و تجهیزاتی ساختمانی و دارا بودن شرکتی بزرگ در دهه ۴۰، ۵۰ و در زمان ریاست ابوالحسن ابتهاج بر سازمان برنامه ساخت جاده هراز را آغاز و بعد از مدتی به پایان برد و در انتهای جاده کاخی برای اشرف پهلوی ساخت.
پالانچیان در ضیافتی که در تاریخ ۱۵ مرداد ۱۳۴۸ در همین کاخ ترتیب داده شد شرکت داشت ولی بعد از پایان مراسم وقتی با هواپیمای شخصی تک نفره خود عازم منزل بود در دریای مازندران سقوط کرد و هرگز اثری از آن بدست نیامد.
مرگ مشکوک پالانچیان

ارتشبد حسین فردوست رئیس دفتر بازرسی دربار و دوست و یار بچگی محمد رضا پهلوی در خاطرات خود می‌گوید:
«ماجرای دیگری که در رابطه با اشرف قابل ذکر است جریان قتل فجیع پالانچیان است. من پالانچیان را ندیده‌ام ولی عکس او را مشاهده کرده‌ام. از همه رفیق‌های اشرف، سر بود و راجی در مقابل او صفر بود. قد رشید و صورت زیبایی داشت و بسیار خوش تیپ و خوش هیکل بود. پالانچیان از خانواده‌های بسیار متمول ارامنه ایران بود و نمی‌دانم که اشرف اولین بار او را در کجا دید که به شدت عاشقش شد.
زمانی که قائم مقام ساواک بودم، روزی نصیری مرا خواست. نصیری هیچگاه مرا نمی‌خواست و ما در کارمان مستقل بودیم. به هرحال، بر خلاف روال معمول، روزی مرا خواست و گفت: فلانی، گرفتاری عجیبی پیدا کرده‌ام. جریان را پرسیدم. گفت: اشرف تلفن زده و می‌گوید پالانچیان را باید دستگیر کنید؟ آخر چرا؟ البته نصیری از این وحشت داشت که مورد اعتراض محمدرضا شاه واقع شود و لذا به من پناهنده شد. به هر روی اجازه محمدرضا کسب شد و پالانچیان توسط ساواک دستگیر و زندانی شد. علت دستگیری پالانچیان چه بود؟ بررسی کردم و معلوم شد که پالانچیان به عشق اشرف جواب منفی داده و کار به جایی رسیده که اشرف به در خانه‌اش می‌رود و التماس می‌کند که فقط اجازه بده ۱۰ دقیقه وارد شوم و پهلویت بنشینم و پالانچیان با عصبانیت او را رد می‌کند که ولم کن، چه از جانم می‌خواهی؟ چرا اذیتم می‌کنی؟ اشرف که می‌بیند التماس فایده‌ای ندارد به ساواک دستور دستگیری او را می‌دهد که شاید بترسد و رام شود؛ لذا او را گرفتند و پس از یک ماه به دستور اشرف آزادش کردند. لابد تصور کرده بود که تنبیه شده و دیگر دستورش را اطاعت می‌کند.
پس از این جریان، اشرف به فردی به نام مجید بختیار، که فامیل ثریا بود و با پالانچیان صمیمیت داشت، دستور می‌دهد که من در نوشهر یک میهمانی می‌دهم و تو پالانچیان را به آن جا بیاور، ولی نگو که من در میهمانی هستم. پالانچیان دارای یک هواپیمای دو موتوره شخصی بود. با این هواپیما به اتفاق مجید بختیار به نوشهر می‌رود. در میهمانی، اشرف خودش را نشان نمی‌دهد و به دستور او، مجید بختیار به اتفاق عده‌ای دختر پالانچیان را مست می‌کنند و سپس او را به اتاق طبقه بالا می‌برد. در اتاق، ناگهان اشرف ظاهر می‌شود. با دیدن او مستی از سر پالانچیان می‌پرد. اشرف به پای پالانچیان می‌افتد و التماس و گریه می‌کند که به من رحم کن، دارم از عشق تو از بین می‌روم؛ ولی پالانچیان او را از خود دور می‌کند و باز جواب رد می‌دهد. اشرف هم عصبانی می‌شود و با حالت خشم از او جدا می‌شود و می‌گوید: بسیار خوب، دیگر با تو کاری ندارم! و از اتاق خارج می‌گردد. او به اتاق دیگری که ۲–۳ نفر از دوستانش بوده‌اند می‌رود و در آن جا به مأمورین ساواک دستور می‌دهد که هواپیمای پالانچیان را دست کاری کنند.
یکی دو ساعت بعد، پالانچیان که سر درد داشته مجید بختیار را برمی‌دارد و برای هواخوری به کنار دریا می‌برد و ناگهان هوس می‌کند که سوار هواپیما شود. در این موقع هواپیمای پالانچیان توسط ساواک دست کاری شده بود و مجید بختیار هم اطلاع نداشت، ولی تصور اشرف این بود که پالانچیان فردا صبح به تهران پرواز خواهد کرد و در راه با کوه تصادم خواهد نمود و مرگش طبیعی جلوه خواهد کرد؛ ولی پالانچیان همان شب هوس پرواز روی دریا می‌کند و به اتفاق مجید بختیار سوار می‌شوند. هواپیما پس از چند کیلومتر پرواز ناگهان سقوط می‌کند و هر دو کشته می‌شوند.»
پانویس و منابع

↑  ارتشبد سابق، حسین فردوست، مؤسسه اطلاعات، ۱۳۷۰، ظهور و سقوط سلطنت پهلوی، جلد اول، (ص ۲۳۴)
قانعی فرد، عرفان (۱۳۹۰). در دامگه حادثه. شرکت کتاب.
«چهار روایت از مرگ پالانچیان قربانی اشرف پهلوی». به کوشش سید جواد جوادی. مؤسسه مطالعات و پژوهش‌های سیاسی.
کنفرانس گوادلوپ

از راست به چپ: کالاهان، ژیسکار دستن، کارتر و اشمیت در کنفرانس گوادلوپ
کنفرانس گوادلوپ (زبان فرانسوی: Conférence de Guadeloupe ) یا نشست گوادلوپ جلسه‌ای بود که از ۴ تا ۷ ژانویه ۱۹۷۹/ ۱۴ تا ۱۷ دی ۱۳۵۷، میان رؤسای دولت ۴ قدرت اصلی بلوک غرب (آمریکا، انگلستان، فرانسه و آلمان غربی) در جزیره گوادلوپ برگزار شد و یکی از موضوعات اصلی آن بررسی وضعیت بحرانی ایران در آن دوران انقلاب ۱۳۵۷- بود.
این جلسه به میزبانی والری ژیسکار دستن رئیس‌جمهور وقت فرانسه در جزیره گوادلوپ که یکی از شهرستان‌های فرادریایی فرانسه در دریای کارائیب است، برگزار شد. در این جلسه، جیمی کارتر رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا، جیمز کالاهان نخست‌وزیر بریتانیا، هلموت اشمیت صدراعظم آلمان غربی و خودِ ژیسکار دستن حضور داشته‌اند. در این دیدار، بحران سیاسی ایران، جنگ ویتنام و کامبوج، خشونت در آفریقای جنوبی، افزایش نفوذ اتحاد جماهیر شوروی در خلیج فارس، کودتا در افغانستان و خشونت سیاسی در ترکیه مورد بحث و بررسی قرار گرفت. در مورد قریب‌الوقوع بودن سرنگونی محمدرضا پهلوی شاه ایران توافق حاصل شد که در صورت عدم خروج او از ایران، جنگ داخلی تشدید و ممکن است منجر به مداخله شوروی شده و احتمال پیوستن ایران به روسیهٔ کمونیست را به همراه داشته باشد.
به گفتهٔ منوچهر گنجی در این جلسه ژیسکار دستن این نظریه را مطرح کرده بود که «بهتر است شاه هر چه سریعتر ایران را ترک کند». جیمی کارتر بعدها در خاطراتش نوشته بود که او در آن جلسه حمایت بسیار کمی از شاه از رؤسای ۳ دولت دیگر مشاهده کرده و همگی آن‌ها همصدا بوده‌اند که شاه باید در سریعترین زمان ممکن از ایران خارج شود. ویلیام شوکراس هم از خاطرات روزالین کارتر نقل می‌کند که اشمیت و کالاهان در این جلسه بر موقعیت بسیار ضعیف شاه تأکید داشته‌اند. از سویی تحلیل کارشناسان نیز حاکی از آن بود که غرب نگران مداخلهٔ شوروی است و ممکن است که کشوری غنی از نفت به کمونیست‌ها متمایل شود که بی‌شک تهدیدی آشکار برای غرب محسوب می‌شد.
اما ژیسکار دستن در مصاحبه با روزنامه توس در سال ۱۳۷۷ گفته بود که «تنها کشوری که در این جلسه زنگ خاتمهٔ حکومت شاه را به صدا درآورد نمایندهٔ آمریکا بود و معتقد بود وقت تغییر حکومت ایران است به‌طوری که همهٔ ما متحیر و متعجب شدیم. چون تا آن‌جا که ما مطلع بودیم آمریکا پشتیبان حکومت وقت ایران بود…» به گفتهٔ او جیمی کارتر در این جلسه اصرار داشت که هیچ امیدی به بقای حکومت شاه نیست و او از این حکومت حمایت نخواهد کرد و احتمال برقراری یک حکومت نظامی را می‌داد و نخست‌وزیر انگلیس نیز با کارتر در مورد لزوم خروج شاه از ایران هم عقیده بود ولی او و هلموت اشمیت به یک تحول صلح‌آمیز امید داشته و از نظریه آمریکایی‌ها غافلگیر شده بودند.
محمدرضا پهلوی پس از ترک ایران، یک بار هم گفته بود که کارتر مذاکرات محرمانه سران غرب در گوادالوپ را که قرار بود دربارهٔ چین و شوروی باشد به بحث دربارهٔ ناآرامی‌های ایران تبدیل کرده بود و نظر موافق شرکت کنندگان را به رفتن وی از ایران جلب کرده بود. شاه گفته بود که این اطلاعات را از منابع نزدیک به صدراعظم آلمان که در مذاکرات گوادالوپ شرکت کرده بود و نظر دیگری داشت، به دست آورده بود و در این جلسات، ژیسکار دستن رئیس‌جمهور فرانسه از نظر کارتر حمایت کرده بود زیرا که فرانسه به ایران بدهکار بود و می‌خواست که به صورتی این پول را پس ندهد. دولت لندن هم از زمانی که او، دیگر دیکته‌های دولت لندن را نمی‌نوشت کمر به دشمنی با او بسته بود.
پیامدها

سقوط شاه
رهبران کنفرانس گوادلوپ به شاه پیشنهاد کردند که هر چه زودتر ایران را ترک کند. در پی این دیدار، اعتراضات داخلی و مخالفت با خاندان پهلوی افزایش یافت. پس از پایان کنفرانس، رژیم شاه فروپاشید و او، دومین پادشاه خاندان پهلوی در تاریخ ۱۶ ژانویه ۱۹۷۹، ایران را به تبعید ترک کرد.
سقوط دولت کالاهان

این نشست همچنین به‌طور غیرمستقیم منجر به شکست جیمز کالاهان در انتخابات چهارماه بعد در برابر مارگارت تاچر شد. چند روز قبل از برگزاری اجلاس از او در حال تفریح و شنا در سواحل گوادلوپ عکسی گرفته شد. این در حالی بود که در همان هفته بریتانیا با تأثیرات اقتصادی یک طوفان شدید زمستانی و اعتصاب رانندگان کامیون دست و پنجه نرم می‌کرد، که منجر به آن شد که از آن فصل به عنوان زمستان نارضایتی یاد شود. پس از بازگشت کالاهان در ۱۰ ژانویه، یکی از مشاوران سیاسی وی به نام تام مک‌نالی، او را متقاعد کرد که برخلاف توصیه دبیر مطبوعاتی نخست‌وزیر، پس از خروج از فرودگاه هیترو لندن یک کنفرانس خبری کوتاه با خبرنگاران منتظر برگزار کند. مک‌نالی معتقد بود که کالاهان می‌تواند با این کار به مردم اطمینان دهد که اوضاع را تحت کنترل دارد اما کنفرانس خبری در عوض به کالاهان آسیب سیاسی زد.
کالاهان در ابتدا بر سفر خود تمرکز کرد و با نشاط اشاره کرد که شنا کردن در آب‌های گرمسیری گوادلوپ چقدر لذت بخش بوده‌است و وضعیت بریتانیا در رسانه‌ها را اغراق‌آمیز خواند و میهن‌پرستی خبرنگاران را مورد تحقیر قرار داد. وی در پاسخ به این سؤال که در مورد افزایش هرج و مرج در بریتانیا چه خواهد کرد، پاسخ داد اگر از بیرون به آن نگاه کنید فکر نمی‌کنم چنین چیزی باشد، و شاید شما دیدگاهی جزئی داشته‌باشید.
روزنامه د سان، این موضوع را در تیتری به عنوان "بحران؟ چه بحرانی؟" تعبیر کرد. محافظه کاران از این عبارت در طول انتخابات آتی و در مبارزات انتخاباتی بعدی بسیار استفاده کردند.
محسن حسینی

| شناسنامه | شناسنامه | شناسنامه |
| --- | --- | --- |
نام کامل: سیدمحسن حسینی
زادروز: ۲۰ بهمن ۱۳۶۳ (۴۰ سال)
زادگاه: تهران،  ایران
قد: ۱۸۷ سانتی‌متر
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی: 
پُست: مدافع
باشگاه‌های حرفه‌ای: باشگاه‌های حرفه‌ای
| سال‌ها | باشگاه‌ها | بازی (گل) |
|  ۲۰۰۸–۲۰۱۳ ۲۰۱۳–۲۰۱۴ ۲۰۱۴ ۲۰۱۴–۲۰۱۷ ۲۰۱۷ ۲۰۱۷–۲۰۱۸ ۲۰۱۸-۲۰۲۰ ۲۰۲۰-۲۰۲۲ ۲۰۲۲ | سرخپوشان‌دلوارافزار تراکتورسازی گسترش تبریز نساجی مازندران گسترش تبریز سپیدرود رشت گسترش تبریز گل ریحان البرز بادران مردان‌پاشا البرز |  ۵۲ (۷)۱۴ (۷) ۹ (۱) ۶۳ (۵) ۲ (۰)   |
سید محسن حسینی (متولد ۲۰ بهمن ۱۳۶۳ - تهران) بازیکن فوتبال اهل ایران است.
حسینی بازیکن سابق نساجی مازندران و تراکتورسازی پس از توافق با مسوولان باشگاه گسترش فولاد به این تیم پیوست و از نیم فصل دوم لیگ برتر ۹۳–۱۳۹۲ در آن تیم بازی کرد.
افتخارات

باشگاهی
نائب قهرمانی لیگ برتر فوتبال ایران ۹۱-۹۰ به همراه باشگاه تراکتورسازی تبریز
نائب قهرمانی لیگ برتر فوتبال ایران ۹۲–۱۳۹۱ به همراه باشگاه تراکتور سازی تبریز
بدفورد، آیووا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= آیووا, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Bedford, Iowa | Bedford, Iowa |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of Bedford, Iowa: Location of Bedford, Iowa
ایالت:  آیووا
شهرستان: شهرستان تیلور، آیووا
حکومت: حکومت
 • شهردار: Larry Wyckoff
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۶۱ مایل مربع (۴٫۱۷ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۶۰ مایل مربع (۴٫۱۴ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰۱ مایل مربع (۰٫۰۳ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۱۲۹ فوت (۳۴۴ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۱٬۴۴۰
 • برآورد (2012): ۱٬۴۱۳
 • تراکم: ۹۰۰٫۰/مایل مربع (۳۴۷٫۵/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 50833
کد منطقه: 712
FIPS code: 19-05365
GNIS feature ID: 0454471
وبگاه: http://www.bedfordia.org/
بدفورد (به انگلیسی: Bedford) شهری در ایالت آیووا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۴۴۰ نفر بوده‌است.
سارگیس وارطانیان

| سارگیس وارطانیان | سارگیس وارطانیان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۰ سپتامبر ۱۹۱۷ ایروان، جمهوری روسیه
درگذشت: ۴ آوریل ۱۹۹۷ (۷۹ سال) ایروان، ارمنستان
ملیت: ارمنستان
تحصیلات: دکتری علوم شیمی
محل تحصیل: دانشگاه دولتی ایروان
فرزندان: گایانه و روبن
جوایز:    
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): شیمی‌دان
محل کار: انستیتو شیمی آلی
 :  
سارگیس هامبارتسومی وارطانیان (ارمنی: Սարգիս Համբարձումի Վարդանյան؛ زادهٔ ۲۰ سپتامبر ۱۹۱۷ - درگذشته ۴ آوریل ۱۹۹۷) یک شیمی‌دان اهل ارمنستان بود.
زندگی‌نامه

در ۲۰ سپتامبر ۱۹۱۷ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۴۱) فارغ‌التحصیل شد. وی عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. وی همچنین برنده نشان جنگ میهنی (درجه یک و درجه دو)، نشان ستاره سرخ و نشان پرچم سرخ کار شده است. وی در ۴ آوریل ۱۹۹۷ در سن ۷۹ سالگی در ایروان درگذشت.
یادداشت

↑  քիմիական գիտությունների դոկտոր
↑  Ռուբեն Վարդանյան و Գայանե Վարդանյան
↑  Ն. Չելինսկու անվան օրգանական քիմիայի ինստիտուտ
نگارخانه

پلاک یادبود
قفقاز

| قفقاز | قفقاز |
| --- | --- |
نقشهٔ توپوگرافی قفقاز: نقشهٔ توپوگرافی قفقاز
کشورها:  ارمنستان  جمهوری آذربایجان  گرجستان  ایران  روسیه  ترکیه
مناطق غیررسمی یا کمتر به رسمیت شناخته شده: جمهوری آرتساخ  آبخاز  اوستیای جنوبی
جمهوری‌های خودمختار:   آبخاز (از ۲۰۰۸, در تبعید)   آجارستان   آدیغیه   چچن   داغستان   اینگوشتیا   کاباردینو-بالکاریا   قالمیقستان   قره‌چای و چرکس   کراسنودار   نخجوان   اوستیای شمالی-آلانیا   استاوروپول 
مناطق زمانی: یوتی‌سی ۲:۰۰+, یوتی‌سی ۳:۰۰+, یوتی‌سی ۳:۳۰+, یوتی‌سی ۴:۰۰+, یوتی‌سی ۴:۳۰+
قفقاز
مرز ایران و روسیه تزاری در قفقاز پیش از پیمان نامه گلستان (به رنگ سرخ)
قفقاز منطقه‌ای کوهستانی بین دریای دریای سیاه و دریای خزر است. این منطقه تقریباً مساحت ۱۷۰۰۰۰ مایل مربع (۴۴۰۰۰۰ کیلومتر مربع) را پوشش می‌دهد. کشورهای گرجستان، آذربایجان و ارمنستان و بخشهای از ایران و روسیه جز منطقه قفقاز هستند، و بخشی از خط تقسیم سنتی بین اروپا و آسیا را تشکیل می‌دهند. قفقاز توسط رشته کوه‌های قفقاز به دو نیم تقسیم شده است. ناحیهٔ شمال قفقاز بزرگ سیسکوکازیا و ناحیهٔ جنوب ماوراء قفقاز نامیده می‌شود. این مناطق از دوران باستان محل سکونت و تمدن بشری بوده است. این مناطق در قرن ۱۸ تا ۱۹ توسط روسیه فتح شد. سرزمین قفقاز در دوران باستان بخشی از قلمرو دولت‌های شاهنشاهی هخامنشی، امپراطوری مقدونی، امپراتوری سلوکی، شاهنشاهی اشکانی و ساسانی بود
قفقاز جنوبی شامل کشورهای جمهوری آذربایجان، ارمنستان و گرجستان می‌شود اما قفقاز شمالی جزئی از روسیه است و شامل جمهوری‌های خودگردان داغستان، چچن، اینگوشتیا، اوستیای شمالی-آلانیا، کاباردینو-بالکاریا، کاراچای-چرکسیا، سرزمین کراسنودار، آدیغیه و سرزمین استاوروپول می‌شود.
نام

همچنین در تاریخ باستانی طبیعی پلینی بزرگ (۷۷–۷۹ میلادی) نام قفقاز از نام سکایی kroy-khasis کروی-خاسیس به معنی یخ درخشان، سفید یا برف گرفته شده است. در شکل یونانی Kaukasos خوانده می‌شود.
تاریخ

در دوران آشوربانی‌پال، امپراتوری امپراتوری آشور قفقاز را به خاک خود ضمیمه کرد.
پیش از تشکیل حکومت ماد، حکومت‌هایی همچون اورارتو و کلخیس در قفقاز شکل گرفته بودند که قدمت برخی از آن‌ها به بیش از ۴٬۰۰۰ سال نیز می‌رسد، اما در نتیجهٔ جنگ‌های فرسایشی بین این دولت‌ها از قدرت آن‌ها کاسته شد و بعدها دولت هخامنشی آن را تصرف نمود و به خاک خود ضمیمه کرد. بخش‌هایی از قفقاز در دوره‌هایی تحت تسلط حکومت ایران قرار داشت. در سال ۵۱۴ پیش از میلاد داریوش بزرگ به سکاها در ناحیهٔ شمال قفقاز و دریای سیاه حمله می‌کند. در اوایل قرن نوزدهم میلادی جنگ‌های ایران و روس بر سر تسلط بر مناطق جنوبی و شرقی قفقاز درگرفت. در پایان دورهٔ اول جنگ روسیه با انعقاد عهدنامهٔ گلستان بیشتر مناطق قفقاز و در پایان دورهٔ دوم جنگ با عهدنامهٔ ترکمن‌چای تقریباً تمامی این منطقه را به تصرف خود درآورد. با فروپاشی شوروی در سال ۱۹۹۱ سه جمهوری گرجستان، ارمنستان و آذربایجان در این منطقه اعلام استقلال کردند.
از شاعران بزرگ پارسی‌گوی قفقاز می‌توان به خاقانی، نظامی، مجی، بدر، مهستی، هندوشاه نخجوانی و پسرش محمد بن هندوشاه اشاره کرد.
تاریخ > در جنگ صفویه و عثمانی

در زمان پادشاهی احمد یکم پس از شکست سخت او در جنگ عثمانی و صفوی (۱۶۱۸–۱۶۰۳) از شاه عباس بزرگ، مناطقی که به‌طور موقت در جنگ عثمانی-صفویه (۱۵۷۸–۱۵۹۰) ضمیمه خاک عثمانی شده بودند مثل ولایت گرجستان، آذربایجان و سایر مناطق وسیع قفقاز، به موجب عهدنامه نصوح پاشا (۱۶۱۲ میلادی) به ایران واگذار شدند. پس از آن مرزهای جدید بر اساس همان خطی که در صلح آماسیه در سال ۱۵۵۵ تأیید شده بود، ترسیم شد.
گروه‌های قومی قفقاز

قفقاز از دید نژادی و زبانی از متنوع‌ترین مناطق جهان است.
گروه‌های قومی ساکن در قفقاز به سه گروه اصلی قفقازی، هندواروپایی، و ترک‌تبار تعلق دارند:
گویشوران زبان‌های قفقازی: گرجی، آبخاز، لزگی، چرکس، آوار، چچنی، اینگوش، قاباردی، تاباساری، لک‌ها (داغستان)، اودی، ساخوری، آغول، روتول، دارگی، کاسپین
گویشوران زبان‌های هندواروپایی: ارمنی، روسی، کرد، تالش، اوستی، یونانی، تات
گویشوران زبان‌های ترکی: نوغای، بالکار، قره‌چای، آذربایجانی‌ها، ترک‌های مسختی
قوم مغول‌تبار قالموق و آشوری‌ها از دیگر گروه‌های قومیتی این منطقه هستند.
شهرهای قفقاز

برخی از شهرهای قفقاز عبارتند از:
جمهوری آذربایجان: باکو، گنجه، لنکران، شماخی، شکی، نخجوان
ارمنستان: ایروان، اچمیادزین، گیومری، وانادزور
گرجستان: تفلیس، باتومی، سوخومی، تسخینوالی، پوتی
روسیه: مخاچ‌قلعه، دربند، گروزنی، ولادی قفقاز، استاوروپول
رودها

رودهای قفقاز شامل حوضه‌های آبریز دریای خزر (ارس، کورا (رود)، سولاک، تِرِک، کوما) دریای سیاه (ریونی، اینگوری، کودوری، بزیب) و دریای آزوف (کوبان) است. در قفقاز جریان رودها با افزایش ارتفاع و از شرق به غرب، افزایش می‌یابد.
از ویژگی‌های بارز رودهای قفقاز بزرگ، طولانی بودن مدت طغیانی آن‌ها در دوره گرماست (حدود ۶ ماه). در قفقاز (به ویژه در قفقاز شرقی و مرکزی) سیل‌های متعددی جریان می‌یابد. مسیرهای انتهایی رودخانه‌های کورش (کورا (رود))، کوبان و ریونی، قابل قایقرانی است. در بعضی از رودهای کوهستانی قفقاز، چوب و الوار حمل می‌شود. در نواحی خشک، از آب رودها برای آبیاری زمین‌های کشاورزی استفاده می‌شود. بر روی بسیاری از رودهای قفقاز نیروگاه‌های برق‌آبی احداث شده است. بزرگ‌ترین نیروگاه آبی منطقه «مینگه‌چویر» نام دارد. دریاچه‌های قفقاز سرچشمه‌های متفاوت (آتش‌فشانی، زمین‌ساختی، یخچالی) دارند. بزرگ‌ترین دریاچه قفقاز وان نام دارد که مساحت آن ۳۷۵۵ کیلومتر مربع است.
نقشهٔ قفقاز و آسیا در حدود ۹۰۰ میلادی
نقشه قومیتی قفقاز که توسط امپراتوری روسیه در ۱۸۸۰ تهیه شده.
گروه‌های قومی ساکن در قفقاز: آذری (آبی کمرنگ)، گرجی (نارنجی روشن)، ارمنی (سبز روشن)، روسی (کرمی)، کرد (سبز تیره)، تالش (نارنجی تیره)، آبخاز (صورتی روشن)، لزگی، چرکس، مغول، اوستی، ترک، یونانی، تات، تاتار، آوار، چچنی، اینگوش،...
گلیم گل‌دوزی دوزی شده قفقازی متعلق به قرن نوزدهم میلادی. طرحهای سوزن دوزی شده پیرامون شکلی هشت ضلعی مرکزی. گیاهان ودرختان تزئینی و همچنین حیوانات و اشکال انسان نما نیز در طرح‌ها دیده می‌شود. رنگ‌های کدر گلیم بازگوکننده فرشهای دارای موجود افسانه‌ای قفقازی است که فرهنگ و جامعه بیابان‌گردی را یادآور می‌شود. منطقه قفقاز پیش از عهدنامه گلستان جزء پادشاهی ایران محسوب می‌شد.
Political map 2025
تاریخ یهودیان در ازبکستان

کودکان یهودی با معلم خود در سمرقند. عکس گرفته شده توسط سرگئی پروکودین-گورسکی ، زمانی میان سالهای ۱۹۰۹ و ۱۹۱۵.
یهودیان ازبک دو جامعه متمایز دارند: یهودیان سنتی و مذهبی‌تر بخارایی و یهودیان اروپایی اشکنازی تبعید شده.
در سال ۱۹۸۹ در ازبکستان ۹۴۹۰۰ یهودی زندگی می‌کردند اما کمتر از ۵۰۰۰ نفر در سال ۲۰۰۷ باقی مانده بودند (بیشتر آنها در تاشکند هستند).
در ازبکستان ۱۲ کنیسه وجود دارد.
فضای داخلی کنیسه بخارا
بیشتر یهودیان ازبکستان به دلیل مهاجرت یهودیان بخارایی به اسرائیل و ایالات متحده اکنون اشکنازی هستند.[نیازمند شفاف‌سازی]
جامعه یهودی فرغانه

سمیون عبدوراخمانوف رئیس جامعه یهودیان فرغانه است. در دره فرغانه شش کنیسه وجود دارد. در فرغانه، نمنگان و کوکند چند صد یهودی زندگی می‌کنند که حدود ۸۰۰ نفر از آنها در این منطقه زندگی می‌کنند. عبدالرحمان اف گفته‌است که بزرگترین مشکلی که جامعه یهودیان ازبک با آن روبرو هستند، اقتصاد است.
در جریان قتل‌عام اندیجان در ماه مه ۲۰۰۵، سفارت اسرائیل در تاشکند از عبدوراخمانوف خواست که فهرستی از یهودیان "درصورت نیاز به انتقال به اسرائیل " تهیه کند.
جمعیت‌شناسی تاریخی

| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۹۲۶ | ۳۷٬۸۹۶ | —     |
| ۱۹۳۹ | ۵۰٬۶۷۶ | ۳۳٫۷٪+ |
| ۱۹۵۹ | ۹۴٬۴۸۸ | ۸۶٫۵٪+ |
| ۱۹۷۰ | ۱۰۳٬۰۵۸ | ۹٫۱٪+ |
| ۱۹۷۹ | ۱۰۰٬۰۶۷ | ۲٫۹٪− |
| ۱۹۸۹ | ۹۵٬۱۰۴ | ۵٪− |
| ۲۰۰۲ | ۶٬۰۰۰ | ۹۳٫۷٪− |
| ۲۰۱۰ | ۴٬۵۰۰ | ۲۵٪− |
جمعیت یهودیان ازبکستان (که آن زمان به نام جمهوری شوروی سوسیالیستی ازبکستان شناخته می‌شد) میان سالهای ۱۹۲۶ و ۱۹۷۰ تقریباً سه برابر شد، سپس بین سالهای ۱۹۷۰ و ۱۹۸۹ به آرامی کاهش یافت، و از سال ۱۹۸۹، زمانی که سقوط کمونیسم شروع شد، بسیار سریعتر کاهش یافت. طبق سرشماری شوروی، در سال ۱۹۷۰، ۱۰۳۰۰۰ یهودی در ازبکستان زندگی می‌کردند.
میان سالهای ۱۹۸۹ و ۲۰۰۲، بیش از نود درصد از جمعیت یهودی ازبکستان ازبکستان را ترک کرده و به کشورهای دیگر، عمدتاً به اسرائیل نقل مکان کردند.
لئونید هورونتس

| لئونید هورونتس | لئونید هورونتس |
| --- | --- |
زاده: ۷ ژانویهٔ ۱۹۱۳ نورشن، شهرستان شوشی، استان مارتونی
درگذشته: ۲۱ نوامبر ۱۹۸۹ (۷۶ سال) ایروان، جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان
پیشه: نویسنده
ملیت:  ارمنی
 جوایز    :  جوایز    
لئونید کاراخانی هورونتس (آوانسوف) (ارمنی: Լեոնիդ Կարախանի Հուրունց (Ավանեսով) زادهٔ  ۷ ژانویهٔ ۱۹۱۳ - درگذشته ۲۱ نوامبر ۱۹۸۹)، نویسنده و نثرنویس اهل ارمنستان بود.
زندگی‌نامه

وی در ۷ ژانویهٔ ۱۹۱۳ در نورشن به دنیا آمد و در سال ۱۹۴۱ از دانشگاه دولتی باکو فارغ‌التحصیل شد. وی از سال ۱۹۳۹ عضو اتحادیه نویسندگان اتحاد شوروی بود وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار و مدال دفاع از قفقاز شده‌است. وی در ۲۱ نوامبر ۱۹۸۹ در سن ۷۶ سالگی در ایروان درگذشت.
نگارخانه

پلاک یادبود