عصر یخبندان: ذوب
داستان

منی، سید و دیه‌گو در دره‌ای زندگی می‌کنند که از همه طرف با دیوارهای بلند یخی احاطه شده و محل زندگی بسیاری از موجودات دیگر است. این سه نفر متوجه می‌شوند که دیوار یخی در واقع یک سد است که به‌سختی یک مخزن سد را نگه داشته و اگر فرو بریزد، ممکن است دره را به زیر آب ببرد. یک کرکس به آن‌ها می‌گوید که در انتهای دیگر دره یک قایق وجود دارد که می‌تواند آن‌ها را نجات دهد، اما فقط سه روز فرصت دارند تا به آن برسند. در همین حین، تکه‌ای از یخ از بالای سد جدا می‌شود و آن‌ها را مجبور به تخلیه فوری دره می‌کند. از طرفی، منی با این فکر که ممکن است آخرین ماموت زنده باشد، دست‌وپنجه نرم می‌کند.
در همین حال، کرتاسه، یک ایکتیوسور، و میلستروم، یک بیش‌خزنده—که هر دو از دوران میانه‌زیستی در یخ‌ گیر افتاده بودند—به دلیل ذوب شدن یخ آزاد می‌شوند و در جستجوی خوردن تمام پستانداران ممکن در طول سیل هستند. در مسیر رسیدن به قایق، این سه نفر با الی، یک ماموت که باور دارد یک صاریغ است، و کراش و ادی، دو صاریغ بازیگوش که الی آن‌ها را برادران خود می‌داند، آشنا می‌شوند. سید آن‌ها را دعوت می‌کند تا به سفرشان بپیوندند و الی می‌پذیرد. پس از رویارویی خطرناک با کرتاسه و میلستروم هنگام عبور از یک برکه، الی متوجه می‌شود که در واقع یک ماموت است. منی کم‌کم به او علاقه‌مند می‌شود، اما در ابتدا احساساتش را انکار می‌کند، زیرا فکر می‌کند که با این کار جای همسر و فرزند از دست رفته‌اش را پر می‌کند. با وجود این لحظات صمیمانه، وقتی منی پیشنهاد می‌دهد که «باید گونه خود را نجات دهند»، الی از او فاصله می‌گیرد. اما در نهایت، آن دو با یکدیگر آشتی می‌کنند.
گله برای استراحت شبانه توقف می‌کند. روز بعد، گروه قایق را در پشت دشتی پر از چشمه‌های آب‌گرم پیدا می‌کند. منی، سید و دیه‌گو از الی، کراش و ادی جدا می‌شوند، زیرا منی و الی درباره‌ی امن‌ترین مسیر بحث می‌کنند.
در حالی که منی، سید و دیه‌گو با موفقیت از چشمه‌های آب‌گرم عبور می‌کنند، سد یخی فرو می‌ریزد و سیلی عظیم را به سمت دره روانه می‌کند. الی، کراش و ادی که مسیر ایمن‌تر اما طولانی‌تر را انتخاب کرده بودند، بر اثر ریزش سنگ‌ها درون یک غار گرفتار می‌شوند. کراش و ادی از یک سوراخ کوچک فرار می‌کنند و منی را از وضعیت الی باخبر می‌کنند. منی با عجله بازمی‌گردد تا الی را نجات دهد. در این میان، کرتاسه و میلستروم در زیر آب به منی حمله می‌کنند، اما او با فریب دادنشان باعث می‌شود که تخته‌سنگی بزرگ جا‌به‌جا شود و الی را آزاد کند. منی و الی دوباره به دیگران ملحق می‌شوند، اما سطح آب همچنان بالا می‌آید. در همین حین، اسکرات که پس از ماجراهای مختلف در تلاش برای بازپس‌گیری بلوطش است، از دیوار یخی مجاور بالا می‌رود و ناخواسته شکافی طولانی در یخ ایجاد می‌کند. این شکاف به تدریج گسترده‌تر می‌شود و در نهایت دیوار را می‌شکافد، آب سیل را تخلیه می‌کند و همه را نجات می‌دهد؛ اما در این روند، اسکرات داخل شکاف سقوط کرده و با جریان آب شسته می‌شود.
پس از تخلیه‌ آب، گروهی از ماموت‌ها از شکاف ظاهر می‌شوند و ثابت می‌کنند که ماموت‌ها واقعاً منقرض نشده‌اند. منی ابتدا تصمیم می‌گیرد الی را با گله‌ ماموت‌ها بگذارد، اما با تشویق سید و دیه‌گو برای رها کردن گذشته، نظرش عوض می‌شود. او به الی می‌رسد و تمایلش را برای ماندن در کنار او ابراز می‌کند. در نهایت، منی، سید، دیه‌گو، الی، کراش و ادی در کنار یکدیگر از دره خارج می‌شوند.
در همین حین، اسکرات پس از سقوط در شکاف و نزدیک شدن به مرگ، یک تجربه‌ نزدیک به مرگ را از سر می‌گذراند. او وارد بهشتی پر از بلوط می‌شود و درست زمانی که می‌خواهد به یک بلوط غول‌پیکر برسد، ناگهان احساس می‌کند که «به عقب کشیده می‌شود». در نهایت، اسکرات متوجه می‌شود که توسط سید احیا شده است. اما به‌جای قدردانی، خشمگین می‌شود و تصور می‌کند که سید بلوطش را دزدیده است، بنابراین با خشونت به او حمله می‌کند.