stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
بوکس در یونان باستان
منشأ

شواهد باستان‌شناسی و هنری از بوکس یونان باستان (πύξ - pyx یا πυγμή - pygme در یونانی باستان) در اوایل دوره مینوسی و میسنی وجود دارد. افسانه‌های زیادی در مورد منشأ بوکس در یونان وجود دارند. یکی از افسانه‌ها حاکی از آن است که فرمانروای قهرمان، تسئوس، شکلی از بوکس را اختراع کرد که در آن دو مرد رو در رو می‌نشستند و با مشت یکدیگر را می‌زدند تا اینکه یکی از آنها کشته شود. با گذشت زمان، تغییراتی اعمال شد تا بوکسورها در حالت ایستاده مقابله کنند و دستکش (با تیغه) بپوشند و از بازو تا زیر آرنج خود را بپوشانند؛ به غیر از این پوشش، آن‌ها کاملاً برهنه می‌جنگیدند.
بر اساس ایلیاد، جنگجویان میسنایی مشت‌زنی را در میان مسابقات خود برای گرامیداشت کشته شدگان گنجاندند؛ اگرچه ممکن است حماسه‌های هومری فرهنگ یونانی متأخر را به جای تاریخ قدیمی‌تر منعکس کنند. بوکس یکی از مسابقاتی بود که در اواخر جنگ تروا به یادبود دوست کشته شده آشیل، پاتروکلوس، برگزار شد. در بزرگداشت پاتروکلوس بود که یونانی‌ها بعداً بوکس (پیگمه یا پیگماچیا) را به بازی‌های المپیک سال ۶۸۸ قبل از میلاد، معرفی کردند. شرکت کنندگان روی کیسه‌های بوکس (به نام کوریکوس) تمرین کرده و آموزش می‌دیدند. مبارزان برای محافظت از خود در برابر آسیب، بندهای چرمی (به نام هیمانتس) روی دست‌ها (انگشتان آزاد) می‌گذاشتند و مچ دست و گاهی سینه خود را هم می‌بستند. هیچ محافظی برای صورت یا سر مبارزان وجود نداشت، یعنی بوکس یونانی در مقایسه با بوکس امروزی بسیار خطرناک‌تر بود. تماشای بازی‌ها، به ویژه بوکس، برای زنان ممنوع بود.
فیلوستراتوس محقق و مورخ معتقد بود که بوکس در ابتدا در اسپارت توسعه یافت. اسپارتی‌های اولیه معتقد بودند که کلاه ایمنی غیرضروری است و بوکس آن‌ها را برای ضربات اجتناب‌ناپذیری که قرار بود در نبرد به سرشان وارد شود، آماده می‌کرد. با این حال، اسپارتی‌ها هرگز در جنبه رقابتی بوکس در قالب یک ورزش، شرکت نکردند و ابزار شکست را ناپسند می‌دانستند.
تجهیزات

گونه‌ای که برای محافظت دست‌ها و بند انگشتان استفاده می‌شد می‌توانست سبک مبارزه را برای رقبا تعیین کند. از زمان ایلیاد تا حدود ۵۰۰ سال قبل از میلاد، «هیمانتس» به عنوان محافظ برای بند انگشت و دست استفاده می‌شد. هیمانتس بندهایی از جنس پوست گاو بودند که تقریباً ۳٫۰–۳٫۷ متر (۹٫۸–۱۲٫۱ فوت) بلندی داشتند و چندین بار دور دست و بند انگشتان پیچیده می‌شدند. این بندها معمولاً دارای حلقه‌هایی بودند که ورزشکار می‌توانست چهار انگشت خود را درون آن وارد کند و دست را به شکل یک مشت محکم ببندد. به‌طور کلی، این تنها شکل محافظتی بود که شرکت کنندگان از دوران هومر تا پایان قرن پنجم استفاده می‌کردند. منابع کلاسیک آنها را به عنوان «دستکش‌های نرم» توصیف می‌کنند، اگرچه مطالعات مدرن نشان داده است که این بندها اصلاً هم نرم نبودند و محافظی برای بند انگشتان به‌شمار می‌رفتند، نه برای ملایم کردن ضربه به حریف؛ دقیقاً مانند دستکش‌های مدرن که از دست محافظت می‌کنند و اجازه می‌دهند مشت‌های سخت تری به حریف وارد آید. چنین دستکش‌هایی را امروزه می‌توان در بسیاری از گلدان‌های حفاری شده از قرن پنجم و ششم قبل از میلاد کشف کرد.
در حدود ۴۰۰ سال قبل از میلاد، «سفایرای» معرفی شد. سفایرای بسیار شبیه هیمانتس بود؛ تنها تفاوت قابل توجه این بود که آنها دارای یک قسمت درونی بالشتکی بودند که در اطراف دست‌ها پیچیده می‌شد و قسمت بیرونی بند به‌طور قابل توجهی ضخیم‌تر و سخت‌تر بود. علاوه بر این، در این دوره زمانی برای تسهیل آسیب بیشتر، «تسمه‌های تیز» معرفی شدند و تا حدود سال ۲۰۰ پس از میلاد محبوبیت داشتند.
اندکی قبل از اختراع سفایرای، اوزیس در بوکس معرفی شد. اوزیس از چندین نوار چرمی ضخیم تشکیل شده بود که دور دست، مچ و ساعد را احاطه می‌کرد. یک نوار به جنس پشم گوسفند، بر روی ساعد قرار داده می‌شد تا عرق بازیکن را جذب کند. بندک‌های چرمی تا ناحیهٔ ساعد بالا کشیده می‌شدند تا در هنگام مشت زدن حمایت بیشتری برای بازیکن داشته باشد و بند انگشتان نیز با چرم تقویت شدند.
«کورکوس» معادل کیسه‌های بوکس مدرن بود. کوریکوس برای تمرین در پالائسترا (واقع در بخشی از ژیمناسیوم) استفاده می‌شد و با ماسه، آرد یا ارزن داخل آن را پر می‌کردند. این کیسه‌ها معمولاً در نقاشی‌هایی که از بوکس در آن زمان کشیده می‌شد، به تصویر کشیده شده‌اند.
قوانین

قوانین پذیرفته شدهٔ بوکس باستانی یونانیان، امروزه بر اساس منابع و تصاویر تاریخی چندان شناخته شده نیست. اگرچه شواهدی برای چگونگی ضربات در بوکس یونان باستان وجود دارد، این مسئله همچنان موضوع بحث در میان محققان است. به دلیل وجود تعداد محدود منابع و ارجاعات دست نخورده به این ورزش، قوانین فقط قابل استنباط هستند.
نگه داشتن یا کشتی گرفتن ممنوع بود
هر نوع ضربه با دست مجاز بود، اما ضربه زدن با انگشتان ممنوع بود
از انگشتر یا حلقه استفاده نمی‌شد
هیچ وقت یا محدودیت زمانی وجود نداشت
پیروزی زمانی تعیین می‌شد که یک مبارز تسلیم یا ناتوان می‌شد
بدون شرایط وزنی، حریفان به‌طور تصادفی انتخاب می‌شدند
قضات قوانین برای اجرای قانون، با ترکه یا شلاق به ورزشکار خاطی ضربه می‌زدند
اگر مبارزه بیش از حد طول می‌کشید، مبارزان می‌توانستند به ضربات نوبتی بدون دفاع بپردازند
برخلاف بوکس مدرن، یونانی‌ها رقبا را در یک رینگ محصور نمی‌کردند تا مبارزه را در فاصله نزدیک تشویق کنند؛ بنابراین، بیشتر بوکسورها رویکرد دفاعی می‌گرفتند. علاوه بر این، بوکس در یونان باستان به راندهای فردی تقسیم نمی‌شد. رقبا تا آنقدر مبارزه می‌کردند تا یکی از آن‌ها از پا در آید. بوکسوری که می‌افتاد را می‌شد مورد ضرب و شتم قرار داد و تفاوتی با حالت ایستاده نداشت.
روش مدرن تقسیم بوکسورها به دسته‌های وزنی در بین یونانی‌ها رایج نبود. به‌طور معمول، هر مردی که مایل به شرکت در این رویداد بود، بدون در نظر گرفتن قدرت یا توده عضلانیش، به بازی‌ها راه می‌یافت و شرکت کنندگان تصادفی با یکدیگر رقابت می‌کردند.
قوانین دقیق بوکس در دوران باستان را نمی‌توان به‌طور قطعی دانست و در منابع و تصاویر تاریخی به جای مانده شواهد کمی باقی است. اعتقاد بر این است که هر نوع ضربه ای با دست مجاز بود، هرچند استفاده از دست برای کوبیدن به کرهٔ چشم مجاز نبود. در دست گرفتن یا گلاویز شدن با حریف نیز ممنوع بود. اگر به دلیل سرسختی رقبا، مبارزه بیش از حد طول می‌کشید، ورزشکاران می‌توانستند بدون اینکه هیچ‌یک از آنها از خود دفاع کنند، به نوبت به یکدیگر ضربه بزنند تا روند ناک اوت یا تسلیم شدن را تسریع کنند. احتمالاً قضات با کتک زدن متخلفان با ترکیه یا شلاق قوانین را اجرا می‌کردند.
بوکسورهای میسنی، ۱۳۰۰-۱۲۵۰ قبل از میلاد، بر روی یک قطعه کراتر
بوکس یا پانکریشن با دستکش (اواخر قرن دوم تا اوایل قرن اول قبل از میلاد)
پوگلیست‌هایی که دستکش‌هایی به شکل کروی پوشیده‌اند، موزاییکی از آفریقای رومی (قرن سوم پس از میلاد)
پوگلیست‌ها (احتمالاً در پانکریشن) با لباس‌های سیخ‌دار، موزاییکی از تریر رومی(اوایل تا اوسط قرن چهارم میلادی)
بوکس جوانان مینوسی حدود ۱۵۰۰ قبل از میلاد، اولین شواهد از استفاده از دستکش (فرسکوی آکروتیری)
بوکسور جوانی که دستانش را در نوارهای چرمی در میان تجهیزات پالائسترا می‌بندد (نقش بر سبو، اواخر قرن ششم تا اوایل قرن پنجم قبل از میلاد)
بوکسور اساطیری پولوکس در حالت تمرین با کیسه بوکس، اثر سیستا اتروسکی، ۳۴۰–۳۳۰ قبل از میلاد
بازوی چپ مجسمه یک بوکسور جوان، اواخر دوم پیش از میلاد (موزه ملی باستان‌شناسی، آتن)
بوکسور سمت راست با بالا بردن انگشت خود علامت می‌دهد که تسلیم شده (حدود ۵۰۰ سال قبل از میلاد).
بوکسورها روی آمفورای پاناتنایک (موزه هنر متروپولیتن)
شیما ایواشیتا

| شیما ایواشیتا | شیما ایواشیتا |
| --- | --- |
ایواشیتا در مجله ژاپنی «اطلاعات فیلم» شماره آوریل ۱۹۶۵.: ایواشیتا در مجله ژاپنی «اطلاعات فیلم» شماره آوریل ۱۹۶۵.
زادهٔ: ۳ ژانویهٔ ۱۹۴۱ ‏(۸۳ سال)
ملیت: ژاپنی
سال‌های فعالیت: ۱۹۵۸–اکنون
شیما ایواشیتا (ژاپنی: 篠田 志麻 Shinoda Shima؛ زادهٔ ۳ ژانویهٔ ۱۹۴۱) هنرپیشه اهل ژاپن است. وی از سال ۱۹۵۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌هایی که او در آن نقش داشته، می‌توان به هاراکیری، اونیماسا و بعدازظهر پاییزی اشاره کرد.
شیلو، شهرستان مونتگومری، اوهایو

| شیلو، شهرستان مونتگومری، اوهایو | شیلو، شهرستان مونتگومری، اوهایو |
| --- | --- |
حوزه سرشماری: حوزه سرشماری
مختصات: ۳۹°۴۸′۳۱″ شمالی ۸۴°۱۳′۳۱″ غربی﻿ / ﻿۳۹٫۸۰۸۶۱°شمالی ۸۴٫۲۲۵۲۸°غربی﻿ / 39.80861; -84.22528: مختصات: ۳۹°۴۸′۳۱″ شمالی ۸۴°۱۳′۳۱″ غربی﻿ / ﻿۳۹٫۸۰۸۶۱°شمالی ۸۴٫۲۲۵۲۸°غربی﻿ / 39.80861; -84.22528
کشور:  ایالات متحده آمریکا
ایالت: اوهایو
شهرستان: شهرستان مونتگومری، اوهایو
مساحت: مساحت
 • کل: ۳٫۹ مایل مربع (۱۰٫۱ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۳٫۸ مایل مربع (۹٫۹ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۱ مایل مربع (۰٫۱ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۸۱۴ فوت (۲۴۸ متر)
جمعیت (سرشماری ۲۰۰۰ ایالات متحده آمریکا): جمعیت (سرشماری ۲۰۰۰ ایالات متحده آمریکا)
 • کل: ۱۱۲۷۲
 • تراکم: ۲۹۳۶٫۸/مایل مربع (۱۱۳۳٫۹/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (منطقه زمانی شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
کد FIPS: ۳۹–۷۲۲۸۴
شماره GNIS: ۱۰۴۹۱۷۷
شیلو (به انگلیسی: Shiloh) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مونتگومری، اوهایو واقع شده‌است. شیلو ۱۰٫۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱٬۲۷۲ نفر جمعیت دارد و ۲۴۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دومینیک پرووست-چاکلی

| دومینیک پرووست-چاکلی | دومینیک پرووست-چاکلی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۴ مارس ۱۹۹۰ ‏(۳۴ سال) بریستول، انگلستان
ملیت: بریتانیایی-کانادایی
دیگر نام‌ها: دام پی-سی
پیشه(ها): نویسنده، کنشگر محیط زیست، خواننده، ترانه‌سرا، بازیگر
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۸–اکنون
دومینیک پرووست-چاکلی (انگلیسی: Dominique Provost-Chalkley؛ زادهٔ ۲۴ مارس ۱۹۹۰) نویسنده، کنشگر محیط زیست، خواننده، ترانه‌سرا و بازیگر بریتانیایی-کانادایی است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به ۱۲ میمون، ماجراهای مرداک و انتقام‌جویان: عصر اولتران اشاره کرد.
بور-یوریاخ

| بور-یوریاخ Буор-Юрях / Буор-Үрэх | بور-یوریاخ Буор-Юрях / Буор-Үрэх |
| --- | --- |
نمودار هوانوردی: نمودار هوانوردی
Mouth location in یاقوتستان، روسیه: Mouth location in یاقوتستان، روسیه
مکان: مکان
کشور: روسیه
ویژگی‌های ظاهری: ویژگی‌های ظاهری
سرآب:  
 • مکان: پست‌بوم کولیما
 • مختصات: ۶۷°۵۷′۲۹″ شمالی ۱۴۹°۵۴′۲۴″ شرقی﻿ / ﻿۶۷٫۹۵۸۰۶°شمالی ۱۴۹٫۹۰۶۶۷°شرقی﻿ / 67.95806; 149.90667
 :  
دهانه: آلازیا
 • مختصات: ۶۸°۰۷′۴۴″ شمالی ۱۵۲°۱۲′۲۶″ شرقی﻿ / ﻿۶۸٫۱۲۸۸۹°شمالی ۱۵۲٫۲۰۷۲۲°شرقی﻿ / 68.12889; 152.20722
طول: ۲۴۴ کیلومتر (۱۵۲ مایل)
اندازهٔ حوضه: ۵٬۱۷۰ کیلومتر مربع (۲٬۰۰۰ مایل مربع)
ویژگی‌های حوضه: ویژگی‌های حوضه
توالی: آلازیا → دریای لاپتف
بور-یوریاخ (روسی: Буор-Юрях) یک رودخانه در استان یاقوتستان کشور روسیه است.
دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرگان

| 0 | 1 |
| --- | --- |
بنیانگذاری شده: ۱۳۶۶
رئیس: سید علی طاهری
دانشجویان: ۱۳۰۰۰
موقعیت: گلستان
وبگاه: http://www.gorganiau.ac.ir
دانشگاه آزاد اسلامی گُرگان از دانشگاه‌های شهر گرگان مرکز استان گلستان ایران است که به عنوان بزرگ‌ترین واحد دانشگاهی استان گلستان شناخته می‌شود. دانشگاه آزاد واحد گرگان تنها واحد مرجع دانشگاه آزاد اسلامی در استان گلستان میباشد . این دانشگاه به عنوان دانشگاه آزاد اسلامی استان گلستان نیز معرفی میگردد.
این دانشگاه در نیمه دوم سال ۱۳۶۶ تأسیس شد و با پذیرش ۶۰ دانشجو از طریق کنکور سال ۱۳۶۶ دانشگاه در ترم بهمن همان سال کار خود را آغاز کرد. ریاست آن از آغاز تأسیس تا سال ۱۳۷۸ شمسی با دکتر عبدالقیوم ابراهیمی، از دانشگاهیان سرشناس گرگان بود.
آغاز کار این دانشگاه با سه رشته عمران، زیست‌شناسی و کشاورزی بود. محل موقت اداره و کلاسهای دانشگاه ابتدا و در ترم اول سال اول در خانه‌ای مسکونی و اجاره‌ای به مساحت تقریبی ۲۲۰ مترمربع و حدود یکصد مترمربع حیاط در خیابان تختی (کوی ویلا) بود. سپس در سال دوم دانشگاه به مکانی اجاره‌ای در فوقانی ساختمان میرصادقی در خیابان مازندران (جمهوری) منتقل شد که مسافرخانه‌ای با حدود ۲۰ اتاق کوچک و متوسط بود. در سال سوم فعالیت خود دانشگاه در خیابان جرجان شهر گرگان ساختمانی سه طبقه را که دارای حدود ۵۰ مغازه بود به مبلغی حدود ۱۰ میلیون تومان از خانوادهٔ خیر به نام ناظم زمردی خرید. این اقدام گامی بلند برای توسعه دانشگاه بود.
ورودی و ساختمان‌های دانشگاه. سال ۱۳۸۶
این دانشگاه در ۱۳۹۵ دارای ۸۵۰۰ دانشجو و با مراکز تابعه در جمع دارای ۱۳۰۰۰ دانشجو از کاردانی تا دکتری است و ریاست آن سید علی طاهری  است.
پروژه‌ها و فعالیت‌ها

پروژه‌های عمرانی دانشگاه شامل دانشکده فنی و مهندسی، مرکز تحقیقات گیاهان دارویی، مزرعه آموزشی و تحقیقاتی، استخر سرپوشیده، کتابخانه، مرکز فناوری اطلاعات، آمفی تئاتر، مجموعه ورزشی چندمنظوره، خوابگاه خواهران، مهمانسرا، سردر، بانک مسجد خاتم‌الانبیا، توسعه سلف سرویس و مجموعه ورزشی، احداث بزرگترین سالن تیراندازی در استان و دیگر طرح‌ها در حجمی بالغ بر ۶۰ هزار متر مربع است.
دانشگاه آزاد اسلامی گرگان پنج مرکز آموزشی را زیر پوشش دارد. راه‌اندازی دبیرخانه جذب هیئت علمی استان، راه‌اندازی کمیته منتخب ویژه ارتقا و تغییر وضعیت اعضای هیئت علمی واحدهای دانشگاه آزاد اسلامی استان، و راه‌اندازی شورای آموزشی منطقه ۱۰ دانشگاه از دیگر فعالیت‌های این دانشگاه است.
مدیران

سمت مدیر در این دانشگاه در سال ۱۹۸۸ ایجاد شد و از آن تاریخ سه مدیر منصوب و دو جانشین مدیر انجام وظیفه کرده‌اند:
|  | مدیران دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرگان | سال مدیریت |
| --- | --- | --- |
| ۱ | عبدالقیوم ابراهیمی | (۱۹۸۸–۲۰۰۰) |
| ۲ | حمید رضا جلیلیان | (۲۰۰۰، سرپرست) |
| ۳ | سید مهرداد کسائی همدانی | (۲۰۰۰–۲۰۰۴) |
| ۴ | دکتر بهرام بختیاری سعید | (۲۰۰۴، سرپرست) |
| ۵ | رضاعلی محسنی | (۲۰۰۴–۲۰۱۳) |
| ۶ | حسین عجم نوروزی | (۲۰۱۳–۲۰۱۴، سرپرست) |
| ۷ | آرین ساطعی | (۲۰۱۴ –۲۰۱۷ ) |
| ۸ | سیدعلی طاهری | (۲۰۱۷– تاکنون ) |
بیابان نوبیه

بیابان نوبیه در کنار بیابان عرب
بیابان نوبیه (عربی: صحراء النوبة) در منطقه شرقی صحرای بزرگ آفریقا قرار دارد و تقریباً ۴۰۰ کیلومتر مربع از شمال‌شرق سودان و شمال اریتره را، میان نیل و دریای سرخ دربر‌می‌گیرد. ساکنان بومی منطقه نوبی‌ها هستند.
این منطقهٔ خشک، ناهموار و صخره‌ای و دارای تپه‌های شنی است. همچنین مسیل‌های زیادی در بیابان نوبیه دیده می‌شود که پیش از رسیدن به رود نیل از بین می‌روند. میانگین بارندگی سالانه در کویر نوبیه کمتر از ۱۳۰ میلی‌متر است.
رود نیل، درست پیش از انحنای بزرگ خود، با بیشترین آبشارهای خود در گذر از بیابان نوبیه روبه‌رو می‌شود.
میانگین ارتفاع بیابان نوبیه از سطح دریا ۵۰۰ متر است. بلندترین نقطهٔ این بیابان کوه اودا با ارتفاع ۲٬۲۵۹ متر است. این بیابان به صورت فلات است که ارتفاع آن به تدریج از شرق به غرب از ۱٬۰۰۰ به ۳۵۰ متر کاهش می‌یابد. در قسمت غربی بیابان کوه‌های تک‌افتاده‌ای تا ارتفاع ۱٬۲۴۰ متر وجود دارد. در شرق، صخره‌های باستانی سپر نوبی-عربی و ماسه‌سنگ‌های دیده می‌شوند که در غرب بیابان زیر ماسه‌ها پنهان شده‌اند.
بیابان نوبیه از بسیاری جهات بر تمدن مصر باستان تأثیر گذاشت. بازرگانان مصر باستان برای خرید طلا، پارچه، سنگ، مواد غذایی و چیزهای دیگر از تمدن باستانی نوبیه از بیابان نوبیه می‌گذشتند.
بزرگ‌ترین شهر بیابان نوبیه بور سودان است که در انتهای شرقی کویر، در کنار دریای سرخ واقع شده‌است.
دیگر شهرهای مهم بیابان نوبیه عَطبره در کنار رودخانه‌ای به همین نام و همچنین مَصَوَع در ساحل دریای سرخ هستند. شهر ابیدیا در کنار رودخانهٔ نیل واقع شده‌است.
این بیابان تنها رویشگاه نخل نوبی است که گیاهی است در معرض خطر انقراض. نخل نوبی تنها در برخی از واحه‌های این بیابان به ندرت دیده می‌شود.
در ۷ اکتبر ۲۰۰۸، شهاب‌سنگ ۲۰۰۸ تی‌سی۳ بر فراز بیابان نوبیه منفجر شد و آسمان این بیابان بسیار روشن شد و مردم صدها کیلومتر دورتر از دیدن این نور خبر دادند.
شورای رقابت

| دید کلی سازمان | دید کلی سازمان |
| --- | --- |
بنیان‌گذاری: ۱۳۸۹
گروه بالادست: مرکز ملی رقابت
وبگاه: وبگاه رسمی
شورای رقابت با هدف تسهیل فعالیت بخش خصوصی و به طور کلی‌تر عرصه اقتصادی و نوعی عامل برای کاهش ریسک در این بخش شکل گرفت تا بخش خصوصی با ورود به بازار نگران انحصارات و رقبای انحصارگر خود نباشد.
شورای رقابت براساس موضوع ماده ۵۳ قانون اصلاح موادی از قانون برنامه چهارم توسعه و اجرای سیاست‌های کلی اصل ۴۴ قانون اساسی تشکیل شده‌است.
در سال ۱۳۸۹ سازمانی با نام مرکز ملی رقابت بر اساس مادۀ ۵۴ قانون اجرای سیاست‌های کلی اصل ۴۴ قانون اساسی تأسیس شد. مرکز ملی رقابت مؤسسه‌ای دولتی است که به‌صورت مستقل زیر نظر رئیس جمهور ایران فعالیت می‌کند. این مرکز انجام امور کارشناسی و اجرای فعالیت‌های دبیرخانه‌ای شورای رقابت را بر عهده دارد.
ریاست این شورا را سید محمدرضا سید نورانی بر عهده دارد.
تاریخچه

قوانین ضد انحصار یا ایجاد رقابت و مجریان این قوانین از سال‌های بسیار دور در بیش از ۱۴۰ کشور جهان شکل گرفته و اشتغال به رصد نمودن بازار و رفع موانع آن دارند. با پیگیری و تلاش بعضی از اقتتصاددانان کشور این مهم به تدریج ضرورت حضور خود را در اقتصاد ایران نشان داد. پذیرش نیاز ضروری به قوانین و جایگاهی برای رفع اختلال‌ها و انحصارها در بازارهای اقتصاد ایران موجب شد که نخستین گروه از خبرگان مسایل بازار در معاونت برنامه‌ریزی طی جلسات طولانی به طراحی چارچوب قوانین و ضرورت‌های ایجاد قانون رقابت‌مندی یافتند.
انتظار می‌رفت که به علت بیگانگی بسیاری از دست اندکاران دولتی و مجلس با این مهم که در اقتصاد ایران بی‌سابقه بود، روند عبور از پیش‌نویس اولیه قوانین از مراحل و شوراهای مختلف و به خصوص هیئت دولت تا تبدیل شدن آن به شکل لایحه و ورود تصمیم‌گیری به مجلس شورای اسلامی به طول انجامد. این لایحه در پیچ و خم مراحل بررسی و تصویب تا ورود لایحه اصلاحات اصل ۴۴ قانون اساسی به طول انجامید.
در نهایت لایحه رقابت‌مندی بازار در لایحه اصلاحات اصل ۴۴ قانون اساسی ادغام و با وجود اشکالات شورای نگهبان بالاخره با تأیید مجمع تشخیص مصلحت در تاریخ ۲۵/۳/۱۳۸۲ به مجلس ارسال و سپس در تاریخ ۳۱/۴/۱۳۸۷در چارچوب مجموعه قوانین و مقررات اجرایی به دولت ابلاغ گردید.
مجدداً به دلیل نبود سابقه‌ای مشابه در اقتصاد ایران که مکان خالی آن را آشکار نماید از زمان تصویب قانون تا زمانی که با تلاش وزارت اقتصاد و دارایی به عنوان مسئول راه‌اندازی شورای رقابت که رکن اصلی قانون رقابت‌مندی بازار تعیین شده بود حدود یک سال به طول انجامید و بالاخره در تاریخ ۷/۵/۱۳۸۸ اولین جلسه غیررسمی شورای رقابت با حضور عمده اعضا (غیر از نمایندگان معاونت برنامه‌ریزی و راهبردی ریاست جمهور، وزارت صنایع و معادن و اتاق بازرگانی) برگزار شد.
ترکیب اعضا

ترکیب اعضای شورای رقابت به‌شرح زیر است:
سه نماینده مجلس از بین اعضای کمیسیون‌های اقتصادی، برنامه و بودجه و محاسبات و صنایع و معادن، از هر کمیسیون یک نفر به‌انتخاب مجلس شورای اسلامی به‌عنوان ناظر.
دو نفر از قضات دیوان عالی کشور به‌انتخاب و حکم رئیس قوه قضائیه.
دو صاحب‌نظر اقتصادی برجسته به‌پیشنهاد وزیر امور اقتصادی و دارایی و حکم رئیس جمهور.
یک حقوقدان برجسته و آشنا به حقوق اقتصادی به‌پیشنهاد وزیر دادگستری و حکم رئیس جمهور.
دو صاحب‌نظر در تجارت به‌پیشنهاد وزیر بازرگانی و حکم رئیس جمهور.
یک صاحب‌نظر در صنعت به‌پیشنهاد وزیر صنایع و معادن و حکم رئیس جمهور.
یک صاحب‌نظر در خدمات زیربنایی به‌پیشنهاد رئیس سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور و حکم رئیس جمهور.
یک متخصص امور مالی به‌پیشنهاد وزیر امور اقتصادی و دارایی و حکم رئیس جمهور.
یک نفر به‌انتخاب اتاق بازرگانی، صنایع و معادن ایران.
یک نفر به‌انتخاب اتاق تعاون مرکزی جمهوری اسلامی ایران.
اعضای کنونی (دوره سوم)

سید محمدرضا سید نورانی، رئیس شورا و مرکز ملی رقابت
محمود دودانگه، نائب‌رئیس شورای رقابت
محسن بهرامی ارض اقدس
مهدی ناصری دولت‌آبادی
عبدالحمید مرتضوی
محمد جلیلیان
مظفر انصاری
ولی رستمی
محمد فاطمیان
ناهید پوررستمی
روح‌الله ایزدخواه
مهدی طغیانی
بهروز محبی نجم‌آبادی
محسن صالحی‌نیا
علف‌انبانی سه‌رنگ

| آتریکالاریا سه‌رنگ | آتریکالاریا سه‌رنگ |
| --- | --- |
آتریکالاریا سه‌رنگ، Utricularia tricolor: آتریکالاریا سه‌رنگ، Utricularia tricolor
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: گیاهان
راسته:: نعناسانان
تیره:: علف‌انبانیان
سرده:: علف‌انبانی
گونه:: U. tricolor
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Utricularia tricolor : Utricularia tricolor 
آتریکالاریا سه‌رنگ (نام علمی: Utricularia tricolor) نام یک گونه از سرده علف‌انبانی است.
معیدله علیا

| معیدله علیا | معیدله علیا |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۱°۷′۱۶″ شمالی ۴۹°۲۱′۵۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۱۲۱۱۱°شمالی ۴۹٫۳۶۵۲۸°شرقی﻿ / 31.12111; 49.36528: مختصات: ۳۱°۷′۱۶″ شمالی ۴۹°۲۱′۵۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۱۲۱۱۱°شمالی ۴۹٫۳۶۵۲۸°شرقی﻿ / 31.12111; 49.36528
کشور: ایران
استان: خوزستان
شهرستان: رامشیر
بخش: بخش مشراگه
دهستان: آزاده
جمعیت: ۶۶ نفر (سرشماری ۹۵)
معیدله علیا، روستایی از توابع بخش مشراگه شهرستان رامشیر در استان خوزستان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان آزاده قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۳ نفر (۸خانوار) بوده‌است.
زبان اشاره کلمبیایی

| زبان اشاره کلمبیایی | زبان اشاره کلمبیایی |
| --- | --- |
Lengua de Señas Colombiana: Lengua de Señas Colombiana
زبان بومی در: کلمبیا
شمار گویشوران: (بدون برآورد دسترسی)
تبار: آندی؟
کدهای زبان: کدهای زبان
ایزو ۳–۶۳۹: csn
گلاتولوگ: colo1249
زبان اشاره کلمبیایی زبان اشاره‌ای است که توسط ناشنوایان و کم شنوایان در کلمبیا استفاده می‌شود.
عشق همه چیز است

| عشق همه چیز است | عشق همه چیز است |
| --- | --- |
جلد دی‌وی‌دی: جلد دی‌وی‌دی
کارگردان: جوزف بولونیا رنه تیلور
تهیه‌کننده: الیوت کاستنر
نویسنده: گابریل بولونیا جوزف بولونیا ویلیام شکسپیر (نمایشنامه) اریک شاپیرو رنه تیلور
بازیگران:  لاین کازان  جوزف بولونیا  باربارا کاررا  رنه تیلر  ویلیام هیکی  دیک ون پاتن  ابی ویگودا  کانی استیونز  پل ساروینو  آنجلینا جولی  ناتانیل مارستون 
موسیقی: جف بیل
فیلم‌بردار: آلن جونز
تدوین‌گر: نیکلاس الیوپولوس دنیس ام. اوکانر
توزیع‌کننده: شرکت ساموئل گلدین
تاریخ‌های انتشار:  ۱۰ مه ۱۹۹۶ (۱۹۹۶-05-۱۰)  
مدت زمان: ۱۲۰ دقیقه
کشور: ایالات متحده آمریکا
زبان: انگلیسی 
فروش گیشه: ۳۲٬۹۲۵ دلار آمریکا (USA sub-total)
عشق همه چیز است (به انگلیسی: "Love Is All There Is a 1996") یک فیلم کمدی عاشقانه، بر اساس یک داستان نوین از داستان رومئو و ژولیت است که توسط جوزف بولونیا و رنه تیلور کارگردانی شده‌است که ضمناً هر دو نفر نیز در این فیلم حضور دارند.
بازیگران

لاین کازان
جوزف بولونیا
باربارا کاررا
رنه تیلر
ویلیام هیکی
دیک ون پاتن
ابی ویگودا
کانی استیونز
پل ساروینو
آنجلینا جولی
ناتانیل مارستون
شوهاری

شوهاری، نوشته‌شده به زبان کانجی
شوها ری (به کانجی: 守破離 - به هیراگانا: しゅはり) یک مفهوم در هنرهای رزمی ژاپنی است که مراحل یادگیری تا استادی را توصیف می‌کند و گاهی در سایر رشته‌ها مانند گو نیز اعمال می‌شود. همچنین امروزه از این مفهوم در کسب‌وکار و زندگی روزمره نیز استفاده می‌شود.
ریشه‌شناسی

شوهاری تقریباً به «نگه داشتن، افتادن، شکستن» یا «پیروی از قوانین، شکستن قوانین، فراتر رفتن از قوانین» ترجمه می‌شود.
شوهاری را می‌توان به ۳ مفهوم (کنجی) تجزیه کرد:
shu (守؟) «مراقبت کردن»، «پیروی کردن» – از خرد سنتی – با یادگیری اصول، فنون، کشف‌ها، و ضرب‌المثل‌ها.
ha (破؟) «جدا شدن»، «گریختن» – از سنت – جدا شدن از توهم‌های خود، یافتن استثناهایی برای خرد سنتی، یافتن رویکردهای جدید. در برخی از سبک‌های موسیقی ژاپنی (گاگاکو و نوه) موتیف‌های میانهٔ قطعهٔ موسیقی نیز هست.
ri (離؟) «ترک کردن»، «جدا شدن» هیچ تکنیک یا ضرب‌المثلی وجود ندارد، همهٔ حرکت‌ها طبیعی هستند، با روح یکی می‌شوند و از فرم‌ها مستقلند. هیچ تکنیک یا خرد سنتی وجود ندارد، هر حرکتی مجاز است.
تعریف

استاد آیکیدو ، اندو سیشیرو شیهان چنین شرح داده‌است:
«معلوم است که وقتی چیزی یادمی‌گیریم یا آموزش می‌بینیم مراحل شو، ها و ری را پشت سر می‌گذاریم. این مراحل در ادامه توضیح داده شده‌است. در شو، ما فرم‌ها را تکرار می‌کنیم و خود را منصبط می‌کنیم تا بدن ما شکل‌هایی را به خود بگیرد که پیشینیان ما ایجاد کرده‌اند. ما بدون تخطی، به این اشکال وفادار می‌مانیم. در مرحله بعد، در مرحلهٔ ها، زمانی که در شکل‌ها و حرکت‌های گفته شده به خود نظم دادیم، نوآوری‌هایی انجام می‌دهیم. در این فرایند ممکن است فرم‌ها شکسته و دور ریخته شوند. در نهایت، در ری، کاملاً از فرم‌ها دور می‌شویم، دریچه‌ای را به روی تکنیک خلاقانه باز می‌کنیم و به جایی می‌رسیم که مطابق با خواسته‌های قلب/ذهن‌مان، بدون مانع عمل می‌کنیم و در حالی که قوانین تجاوز نمی‌کنیم.»
تاریخچه

مفهوم شوهاری اولین بار توسط فوهاکو کاواکامی با نام جو-ها-کیو در مورد آداب چای، «Sado 茶道» ارائه شد. فوهاکو فرایند خود را بر اساس آثار زامی موتوکیو، که استادِ نوه بود، پایه‌گذاری نمود که در آینده بخشی از فلسفه آیکیدو شد.[نیازمند منبع]
شوهاری را می‌توان به‌عنوان دایره‌هایی با مرکز مشترک (نمودار وِن دایره‌های تو در تو) در نظر گرفت، «شو» در داخلِ «ها»، و به همین ترتیب «ها» در داخل «ری» قرار دارد. فنون اساسی و دانش تغییر نمی‌کند.
در طول مرحلهٔ «شو»، هنرآموز باید وفادارانه دستورهای تنها یک معلم را دنبال کند. هنرآموز هنوز آمادگی کاوش و مقایسه مسیرهای مختلف را ندارد.
سن نو ریکیو، که در قرن شانزدهم بر تفکر چانویو در چادو (مراسم چای ژاپنی) تأثیر زیادی گذاشت.
دیوید دی کایسر

| دیوید دی کایسر | دیوید دی کایسر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۲ اوت ۱۹۲۷ لندن، انگلستان
درگذشت: ۲۰ فوریهٔ ۲۰۲۱ (۹۳ سال)
ملیت: بریتانیایی
پیشه(ها): بازیگر، صداپیشه
همسر: اتل دی کایسر
خانواده: آلکسی دی کایسر
دیوید دی کایسر (انگلیسی: David de Keyser؛ ‏ ۲۲ اوت ۱۹۲۷ – ۲۰ فوریهٔ ۲۰۲۱) بازیگر و صداپیشه اهل بریتانیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به والنتینو، نزدیک‌تر به ماه، الماس‌ها همیشگی‌اند، پادشاه داوود، لمسی از عزت، هولوکاست ۲۰۰۰، محمد رسول‌الله، زن انگلیسی رمانتیک، ببر کاغذی، برانیگان، قتل در قطار سریع‌السیر شرق، سوارکاران، دو میهن‌پرست، در خدمت سرویس مخفی ملکه، قلعه فو مانچو،تبار فو مانچو،جدایی، انتقام پلنگ صورتی، سوپرمن، فلش گوردون، اکس‌کالیبور، ینتل، فصل سفید خشک، خوب، دکتر هو، پوآرو، محاکمه خدا و نور خورشید اشاره کرد.
آلفرد برندل

| آلفرد برندل | آلفرد برندل |
| --- | --- |
زادهٔ: ۵ ژانویهٔ ۱۹۳۱
ملیت: اتریش
وبگاه: www.alfredbrendel.com
سِر آلفرِد برِندل (به آلمانی: Alfred Brendel) (زادهٔ ۵ ژانویهٔ ۱۹۳۱) نوازندهٔ پیانو، شاعر، و نویسندهٔ اهل اتریش است که بیشتر به خاطر اجراهای متبحرانه‌اش از آثار موتسارت، شوبرت، شونبرگ، و به‌ویژه بتهوون شهرت دارد.