stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
خلیل‌آباد (ایران)

با خلیل‌آباد (هند) اشتباه نشود.
| خلیل‌آباد | خلیل‌آباد |
| --- | --- |
  از بالا: مسجد جامع خلیل‌آباد، یخدان گلی، گرمابه بهشتی، آبگرم خلیل‌آباد، پارک جنگلی خلیل‌آباد، میدان مرکزی.:   از بالا: مسجد جامع خلیل‌آباد، یخدان گلی، گرمابه بهشتی، آبگرم خلیل‌آباد، پارک جنگلی خلیل‌آباد، میدان مرکزی.
  نشان‌واره شهرداری خلیل‌آباد:   نشان‌واره شهرداری خلیل‌آباد
کشور:  ایران
استان: خراسان رضوی
شهرستان: خلیل‌آباد
بخش: مرکزی
نام(های) دیگر: دیار تاکستان‌های سرسبز
نام(های) پیشین: خارزنج
سال شهرشدن: ۱۳۴۶
مردم: مردم
جمعیت: ۱۲٬۷۵۱ نفر (۱۳۹۵)
رشد جمعیت: ۱۵٪+ (۵سال)
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
مساحت: ۵ کیلومتر مربع
ارتفاع: ۹۷۵ متر
آب‌وهوا: آب‌وهوا
میانگین بارش سالانه: ۱۷۹ میلی‌متر
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
شهردار: عباس پاکدل
ره‌آورد: زعفران، انگور، کشمش
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۵۱۵۷۷۲
شناسهٔ ملی خودرو:  ایران ۳۲ م   ایران ۳۶ ق
کد آماری: ۱۳۸۰
  خلیل‌آباد  روی نقشه ایران ۳۵°۱۵′۲۱″شمالی ۵۸°۱۷′۱۱″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۲۵۵۸۳۳°شمالی ۵۸٫۲۸۶۳۸۹°شرقی﻿ / 35.255833; 58.286389   :   خلیل‌آباد  روی نقشه ایران ۳۵°۱۵′۲۱″شمالی ۵۸°۱۷′۱۱″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۲۵۵۸۳۳°شمالی ۵۸٫۲۸۶۳۸۹°شرقی﻿ / 35.255833; 58.286389   
 :  
خَلیل‌آباد (تلفظپرونده:Khalilabad, Iran.ogg) با نام تاریخی خارزَنج (تلفظپرونده:Kharzanj.ogg) مرکز بخش مرکزی شهرستان خلیل‌آباد در جنوب‌غربی استان خراسان رضوی ایران است. این شهر در سده‌های گذشته محدوده کوچکی را به خود اختصاص می‌داد که در دوران پادشاهی شاه عباس یکم بر اثر زمین‌لرزه به کلی ویران شد و بعدها توسط شخصی به نام خلیل خان فرزند جلیل بیک از خاندان عرب میش‌مست که بر ترشیز حکومت می‌کردند؛ قلعه‌ای بنیان گشت و بعدها خلیل‌آباد نام گرفت. وجود آثارهایی از قلعه‌ها و آتشکده‌ای باستانی در دامنه کوه‌های شمال‌شرقی این شهرستان را از تمدن چندهزار ساله حکایت می‌دارد. این شهر به دیار تاکستان‌های سرسبز معروف است که یکی از قطب‌های اصلی تولید انگور می‌باشد و بنیادین‌ترین ره‌آورد خلیل‌آباد خشکبار به‌خصوص «کشمش سبز قلمی» است. بیش از ۹۵ درصد سطح زیرکشت باغات انگور خلیل‌آباد مربوط به «پیکامی» و «عسکری» می‌باشد. این شهر در دامنه‌های جنوبی رشته‌کوه کوهسرخ قرار دارد.
وجه تسمیه و پیشینه

حدوداً ۲۵۰ سال قبل خلیل خان فرزند جلیل بیگ از خاندان عرب میش‌مست قلعه‌ای به نام خودش بنا نهاد که بعدها خلیل‌آباد نام گرفت اما نام تاریخی این شهر، خارزنج است که در کتب تاریخی و معتبر از آن بسیار نام برده شده است. شهر خارزنج در ناحیهٔ شمالی شهر خلیل‌آباد فعلی واقع شده بود که در اثر زمین‌لرزه تخریب و ساکنانش در دشت‌های جنوبی پراکنده و اقدام به ساخت آبادی‌های متعدد نمودند، سرانجام به دلیل وجود ناامنی‌های حاصل از حمله افغان‌ها و ترکمن‌ها اقدام به ساخت قلعه معروف خلیل‌آباد نمودند و خلیل‌آباد مرکزیت یافت و بدین ترتیب مردم با این منطقه وابستگی گرفته و هرروز بر جمعیت آن افزوده که در نهایت در سال ۱۳۴۳ به شهر و در سال ۱۳۸۲ به مرکز شهرستان تبدیل شد. براساس کتب تاریخی، پیشینه شهرستان به دوران زرتشت بر می‌گردد، به‌طوری‌که آثار و ابنیه زرتشتیان در اطراف شهرستان به چشم می‌خورد. اما رونق علمی و فرهنگی آن به سده‌های سوم و چهارم قمری که به نام خارزنج معروف بوده بازمی‌گردد.[نیازمند منبع]
از معروف‌ترین علما و بزرگان خارزنج می‌توان به احمد بن محمد خارزنجی صاحب کتاب تکلمه در لغت و یوسف بن حسن خارزنجی از فضلای زمان خود اشاره کرد. از دیگر شخصیت‌های تاریخی این شهرستان عمیدالملک کندری وزیر دربار طغرل بیک است.[نیازمند منبع]
مردم > جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۱۲٬۷۵۱ نفر (در ۴٬۰۹۴ خانوار) بوده است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۶۵ | ۶٬۶۰۲ | —     |
| ۱۳۷۰ | ۷٬۵۷۵ | ۱۴٫۷٪+ |
| ۱۳۷۵ | ۷٬۹۳۵ | ۴٫۸٪+ |
| ۱۳۸۵ | ۸٬۴۰۹ | ۶٪+ |
| ۱۳۹۰ | ۱۱٬۰۹۴ | ۳۱٫۹٪+ |
| ۱۳۹۵ | ۱۲٬۷۵۱ | ۱۴٫۹٪+ |
مردم > زبان و گویش

مردم خلیل‌آباد به زبان فارسی و به گویش کاشمری سخن می‌گویند.[نیازمند منبع]
اقتصاد و ره‌آورد

اساس اقتصاد خلیل‌آباد برپایهٔ کشاورزی، دامپروری و صنایع دستی می‌چرخد اما کشاورزی اصلی‌ترین موضوع است به گونه‌ای که حداقل ۸۰ درصد مردم آن، مستقیم یا غیرمستقیم در این زمینه فعالیت دارند و سطح زیرکشت باغات انگور، انار و پسته در خلیل‌آباد و حومهٔ آن ۷٬۹۸۳ هکتار و سایر محصولات کشاورزی شامل زیره، پنبه، جو و گندم می‌باشد. انگور خلیل‌آباد در سطح کشور به لحاظ کیفیت رتبهٔ نخست و از نظر کمیت رتبه دوم را به خود اختصاص داده است چنانچه این شهر به دیار تاکستان‌های سرسبز معروف شده است و سطح زیرکشت تاکستان‌های انگور آن بالغ بر ۶٬۰۰۰ هکتار با میانگین تولید ۲۵ تن در هکتار است که سالیانه حدود ۱۵۰٬۰۰۰ تن انگور تولید می‌گردد، این‌درحالی است که میانگین تولید انگور در سطح کشور ۱۲ تن می‌باشد. انگور تولیدشده خلیل‌آباد هفتاد درصد آن کشمش و مابقی برای تازه‌خوری به سایر استان‌های ایران صادر می‌شوند. بنیادین‌ترین ره‌آورد خلیل‌آباد خشکبار به‌خصوص «کشمش سبز قلمی» است. بیش از ۹۵ درصد سطح زیرکشت باغات انگور خلیل‌آباد مربوط به «پیکامی» و «عسکری» می‌باشد و دیگر ارقام: لعل، ریش بابا، صاحبی، رزقی، یاقوتی، فخری، مسکه، دیوانه، سفید اری، ترکمنستانی، سبزه مال، بیچ، شاهانی، سرقی است که برای تازه‌خوری و مهیا کردن مویز، طیفی، سرکه، شیره انگور، غوره شور و آبغوره استفاده می‌گردد.
مهم‌ترین معادن شهرستان خلیل‌آباد معدن سنگ آهن، جیوه، مس، کائولن، گچ و آهک می‌باشد.[نیازمند منبع]
آب وهوا

آب وهوای حاکم بر منطقه نیمه خشک سرد است و زمستان‌های معتدل و تابستان‌های گرم و خشک را دارد. حداکثر درجه دما ۴۵ درجه و حداقل ۱۶ درجه زیر صفر می‌باشد؛ این اختلاف ۶۱ درجه‌ای که در کویر نمک به بیش از این نیز می‌رسد نشان دهنده طبیعت غالب کویری منطقه خلیل‌آباد است. بارندگی منطقه به‌دلیل آب‌وهوای گرم چندان زیاد نیست و متوسط ۱۵ ساله آن در ایستگاه هواشناسی کاشمر رقم ۱۷۹ میلی‌متر را نشان می‌دهد و همین میزان اندک بارش از انضباط و یک‌نواختی برخوردار نبوده و دارای نوسانات زیادی می‌باشد. بادهای شهرستان بر سه نوع باد می‌باشد نوع اول بادهایی که در فصول سرد سال می‌وزند که از قسمت شمال وزیده و سرد می‌باشند، دوم بادهای که از سمت شرق می‌وزند و به اعتقاد مردم محلی بارانزا می‌باشند حال آنکه بادهای بارانزا از سوی شمال‌غربی می‌وزند، سوم بادهایی که در تابستان از طرف جنوب منطقه کویری به شمال می‌وزند که سوزان است و همراه خود گرد و غبار و ماسه روی مزارع می‌پراکند. منابع آب سطحی که در شمال به دلیل کوهستانی بودن و ضخامت سفره‌های آب چندان زیاد نیست و به صورت سیلاب بهاره وجود دارند، در ناحیهٔ غرب شهرستان خلیل‌آباد مسیر رودخانه دائمی به نام کال ششطراز می‌باشد که پس از عبور از مناطق کوهستانی در شمال روستای ایرج‌آباد وارد کفه نمکی بردسکن می‌شود؛ کال ششطراز بزرگ‌ترین رودخانه منطقه است و کیفیت آب این رودخانه برای مصرف آب شرب و کشاورزی مناسب است. منابع آب‌های زیرزمینی شهرستان خلیل‌آباد درحال‌حاضر توسط ۲۶۱ حلقه چاه عمیق و یک رشته قنات جهت کشاورزی و شرب تخلیه می‌گردد.
پوشش گیاهی

با توجه به باران کم و نامنظم و تبخیر زیاد به‌ویژه در مناطق جنوبی شهرستان پوشش گیاهی مستعدی در این ناحیه وجود ندارد. در این ناحیه تنها گیاهانی می‌توانند رشد کنند که در مقابل گرما و خشکی مقاوم بوده و با شرایط طبیعی منطقه مناسب و سازگار باشند و این گیاهان با فاصله می‌باشند که می‌توان به پسته وحشی یا بنه اشاره کرد. در این منطقه به علت فوق گیاهان بایستی دارای دو ویژگی باشند؛ اولاً ریشه‌ای عمیق داشته باشند. دوماً برگ‌هایی داشته باشند که بتوانند جلوی تبخیر را بگیرند. پوشش گیاهی شهرستان در شمال به صورت کوهستانی و دارای درختان و درختچه‌های کوهپایه‌ای نظیر سرو، بادام، چنار، درختان میوه و در مرکز ناحیه جلگه‌ای که بشتر به کشاورزی اختصاص دارد و در جنوب ناحیه کویری شهرستان که بیش از ۷۰٪ وسعت شهرستان را در اختیار دارد بعلت بارندگی کم و خشکی هوا و خاک کویری دارای گیاهانی از نوع اسپند، شور، خارشتر، و درختان گز و قیچ می‌باشد. همچنین در قسمت جنوب‌غربی که قسمتی از کویر نمک در آن واقع است به گیاهان خاص مناطق کویری برمی‌خوریم.
اماکن تاریخی، آثار باستانی و جهانگردی

امامزاده سید حسن
امامزاده سید قاسم
قلعه کندر
حوض چهل پایه
قدمگاه حضرت علی
مسجد جامع سعدالدین
قلعه بزنجرد
پل شاهی یا پل تارآباد
اماکن تاریخی، آثار باستانی و جهانگردی > آثار ثبت‌شده

مقالهٔ اصلی: فهرست آثار ملی شهرستان خلیل‌آباد
گرمابه بهشتی
آب‌انبار کندر ۱
آب‌انبار کندر ۲
امامزاده سید حسن
قلعه کندر
امامزاده سید قاسم
قدمگاه حضرت علی
حوض چهل پایه
مسجد جامع سعدالدین
مسجد جامع خلیل‌آباد
یخدان گلی
اماکن تاریخی، آثار باستانی و جهانگردی > دیگر آثار

آب‌انبار جابوز
آب‌انبار سعدالدین
آب‌انبار مهدی‌آباد
آبگرم خلیل‌آباد و مسیر رودخانه خارزنج و تفرجگاه‌هایی که در این مسیر قرار گرفته است
آسیاب کاهه
اردوگاه فرهنگی تربیتی معلم شهید مهدی جعفریان
امامزاده هادی شوراب
امامزاده حور و بی‌بی نور در روستای جابوز
امامزاده کلاته رحیم
باغ رئیسی واقع در روستای ابراهیم‌آباد
برج قهندیز
برج رستم خان دلیری واقع در روستای سعدالدین
پارک جنگلی خلیل‌آباد
پل شاهی یا پل تارآباد مربوط به دورهٔ پهلوی اول واقع در جادهٔ خلیل‌آباد به کاشمر، نزدیک به روستای کلاته شادی
تفرجگاه خارزنج
خانه اربابی کندر واقع در نزدیکی قلعه کندر
قلعه بزنجرد
قلعه هفت‌خانه شوراب
کویر خلیل‌آباد
مزار و انبارخانه مهدی‌آباد
هفت آسیاب در مسیر رودخانه خارزنج
مراکز اقامتی

اقامتگاه بوم‌گردی اشنو در روستای جعفرآباد
اقامتگاه بوم‌گردی خاله خورشید در روستای نصرآباد
اقامتگاه بوم‌گردی عمارت وزیرپناه در روستای ده‌نو
طبیعت خلیل‌آباد
طغلی سادات

| طغلی سادات | طغلی سادات |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: خوزستان
شهرستان: رامهرمز
بخش: بخش مرکزی
دهستان: حومه غربی
جمعیت: ۱۹۷ نفر (سرشماری ۹۵)
طغلی سادات، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رامهرمز در
خوزستان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان حومه‌غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۵ نفر (۴۱خانوار) بوده‌است.
دژ سلطنتی ثونگ لونگ

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
دوان مون، دروازه اصلی مجموعه قصرهای امپراطوران متاخر سلسله لی.: دوان مون، دروازه اصلی مجموعه قصرهای امپراطوران متاخر سلسله لی.
مکان: هانوی, ویتنام
معیار ثبت: فرهنگی: (ii), (iii), (vi)
شمارهٔ ثبت: ۱۳۲۸
تاریخ ثبت: 2010
مساحت: ۱۸٫۳۹۵ هکتار (۴۵٫۴۶ جریب فرنگی)
منطقه حائل: ۱۰۸ هکتار (۲۷۰ جریب فرنگی)
مختصات: ۲۱°۲′۲۲″ شمالی ۱۰۵°۵۰′۱۴″ شرقی﻿ / ﻿۲۱٫۰۳۹۴۴°شمالی ۱۰۵٫۸۳۷۲۲°شرقی﻿ / 21.03944; 105.83722
موقعیت دژ سلطنتی ثونگ لونگ در ویتنام: موقعیت دژ سلطنتی ثونگ لونگ در ویتنام
دژ هانوی
قصر کین ثین که بعداً توسط ارتش فرانسه تخریب شد
دژ سلطنتی ثونگ لونگ (به ویتنامی: Hoàng thành Thăng Long) مجموعه‌ای از بناهای تاریخی سلطنتی در مرکز شهر هانوی، ویتنام است. این مجموعه دژ هانوی نیز نامیده می‌شود.
تاریخچه

محوطه سلطنتی اولین بار در زمان سلسله لی (۱۰۱۰) ساخته شد و سپس در سلسله‌های تران، له، و سپس نگوین گسترش یافت. این محل تا سال ۱۸۱۰ که سلسله نگوین پایتخت را به هوئه منتقل کرد، پایگاه دربار ویتنام بود. بقایای این محوطه تقریباً با دژ هانوی همپوشانی دارد.
به دلیل تحولات ناشی از فتح هانوی توسط فرانسه، قصرهای سلطنتی و بیشتر بناها در ثونگ لونگ در اواخر قرن نوزدهم میلادی در مراحل مختلف نابودی قرار داشتند. در قرن بیستم بیشتر بناهای باقی‌مانده تخریب شدند. تنها در قرن بیست و یکم پایه‌های تاریخی ثونگ لونگ مورد حفاری قرار گرفت.
در اواسط سال ۱۹۴۵ دژ توسط ارتش سلطنتی ژاپن برای زندانی کردن بیش از ۴۰۰۰ سرباز ارتش استعماری فرانسه اسیر شده در طی کودتای ژاپن در هندوچین فرانسه در مارس ۱۹۴۵ مورد استفاده قرار گرفت.
در ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۰ در نشست یونسکو در برزیل، بخش مرکزی دژ سلطنتی با نام «بخش مرکزی دژ سلطنتی ثونگ لونگ، هانوی» در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفت.
آثار تاریخی

بیشتر قصرها و عمارت‌های سلطنتی در اواخر قرن نوزدهم تخریب شدند. معدود بناهای باقی‌مانده در درون مجموعه سلطنتی عبارتند از «دروازه دوان مون» که ورودی جنوبی به قصر سلطنتی را مشخص می‌کند، «برج پرچم»، «پلکان قصر کین ثین» و «هائو لائو» (قصر شاهزاده‌خانم).
بقایای شهر سلطنتی در محل سابق تالار با دینه پیدا شد، زمانی که این بنا در سال ۲۰۰۸ تخریب شد تا به جای آن ساختمان پارلمان جدید ساخته شود. آثار تاریخی کشف‌شده مختلف برای نمایش به موزه ملی تحویل داده شد. تا کنون تنها بخش کوچکی از ثونگ لونگ حفاری شده است.
آثار تاریخی > برج پرچم هانوی

برج پرچم هانوی (به ویتنامی: Cột cờ Hà Nội) از بناهای مربوط به دژ سلطنتی است. این برج به ارتفاع ۳۳٫۴ متر (با پرچم، ۴۱ متر) عموماً به عنوان نمادی از شهر هانوی به کار می‌رود. این برج که در ۱۸۱۲ در دوران سلسله نگوین ساخته شد، برخلاف بسیاری از دیگر بناهای هانوی، در طی حکومت استعماری فرانسه (۱۸۸۵-۱۹۵۴) از گزند در امان ماند، زیرا از آن به عنوان پایگاه نظامی استفاده شد.
آثار تاریخی > دروازه شمالی

نمای جلوی دروازه شمالی با خندق (۱۸۸۵)
نمای پشتی از درون دژ
دروازه شمالی در ۲۰۰۹
آثار تاریخی > تونل و ساختمان D67

از سال ۱۹۵۴ تا ۱۹۷۵، دفتر مرکزی ارتش خلق ویتنام که با رمز D67 نامگذاری شده بود در دژ سلطنتی قرار داشت. تونلی که به این بنا وصل بود امکان تخلیه فوری را در صورت وقوع حمله به ساکنان می‌داد. ساختمان و تونل در شمال تالار کین ثین قرار دارند.
اژدهای سنگی بر روی پلکان قصر کین ثین
ساختمان D67
نقشه هانوی که در آن شهر سلطنتی به صورت یک چهارضلعی دیده می‌شود (۱۸۷۳)
دیوار (فیلم ۱۳۸۶)

| دیوار | دیوار |
| --- | --- |
کارگردان: محمدعلی طالبی
تهیه‌کننده: هارون یشایائی
نویسنده: محمدعلی طالبی
بازیگران: گلشیفته فراهانی محمد کاسبی مهرداد صدیقیان آزیتا حاجیان ابراهیم‌آبادی مسیح میرحسینی محمد ابهری منوچهر آذری عباس جمشیدی فر
موسیقی: محمدرضا علیقلی
فیلم‌بردار: حسین جعفریان
تدوین‌گر: حسن حسندوست
توزیع‌کننده: تصویر دنیای هنر
مدت زمان: ۸۰ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
دیوار عنوان فیلمی اجتماعی به کارگردانی و نویسندگی محمدعلی طالبی محصول سال ۱۳۸۶ است.
داستان فیلم

ستاره دختر بیست ساله ای است که پس از مرگ پدرش ـ که با موتورسواری روی دیوار مرگ گذران زندگی می‌کرده ـ زندگی سخت و فقیرانه ای با مادرش اعظم و برادر کوچک ترش شهاب دارد. شهاب اکنون حرفه پدر را ادامه می‌دهد اما به دلیل بی علاقگی و ناشی بودن، مشتری چندانی ندارد و از همین رو محمود که با پدر شهاب و ستاره شریک بود تصمیم به بستن و تعطیلی دیوار مرگ می‌گیرد و پس از افتادن شهاب از دیوار و شکستگی پایش، در این امر راسخ تر می‌شود. ستاره با اصرار زیاد به محمود می‌قبولاند که خودش توانایی این حرفه را دارد و پس از تمرین فراوان، کارش با استقبال فراوان مشتریان و رسانه‌ها روبرو می‌شود. اعظم و شهاب پس از آنکه ماجرا را می‌فهمند ابتدا او را از این کار منع می‌کنند اما با اصرار محمود قانع می‌شوند؛ تا آنجا که شهاب هم پس از بهبودی پایش، ستاره را در موتورسواری روی دیوار همراهی می‌کند. استقبال از درخشش ستاره، برخی سرمایه گذاران را برمی‌انگیزد تا به او پیشنهاد کنند کارش را در خارج از کشور نیز عرضه کند. اما در آستانه عزیمت به خارج، ناگهان دیوار مرگ به حکم دادگاه توسط نیروی انتظامی تعطیل می‌شود و علت این تعطیلی نیز مسئله دار بودن موتورسواری یک دختر جوان اعلام می‌شود. ستاره تلاش می‌کند این مانع را از سر راه بردارد اما به نتیجه نمی‌رسد. برای همین به راه حل تازه ای فکر می‌کند.
بازیگران

| بازیگر | نقش |
| --- | --- |
گلشیفته فراهانی: ستاره
محمد کاسبی: اوستا محمود
مهرداد صدیقیان: شهاب
آزیتا حاجیان: مادر ستاره و شهاب
ابراهیم‌آبادی: سیفی (پدر نسترن)
منوچهر آذری: زعفرانی (سرمایه‌گذار ستاره و شهاب)
محمد ابهری: رئیس شهربازی
مسیح میرحسینی: نسترن
جودی گارلند

| جودی گارلند | جودی گارلند |
| --- | --- |
تصویری از جودی گارلند: تصویری از جودی گارلند
نام هنگام تولد: فرنسیس ایتل گوم
زادهٔ: ۱۰ ژوئن ۱۹۲۲ گرند رپیدز، مینه‌سوتا، ایالات متحده
درگذشت: ۲۲ ژوئن ۱۹۶۹ (۴۷ سال) لندن، انگلستان
علت مرگ: مصرف بیش از حد داروی افسردگی
ملیت: آمریکایی
پیشه‌ها: بازیگر آوازخوان
سال‌های فعالیت: ۱۹۲۴–۱۹۶۹
همسر(ها): دیوید رز (۱۹۴۱–۱۹۴۴) وینسنت مینلی (۱۹۴۵–۱۹۵۱) سیدنی لافت (۱۹۵۲–۱۹۶۵) مارک هرون (۱۹۶۵–۱۹۶۹) میکی دینز (۱۹۶۹–۱۹۶۹)
فرزندان: لایزا مینلی، لرنا لافت
والدین: فرنک گوم، ایتل ماریون میلنه
جودی گارلند (به انگلیسی: Judy Garland) (زادهٔ ۱۰ ژوئن ۱۹۲۲ – درگذشتهٔ ۲۲ ژوئن ۱۹۶۹) بازیگر و خواننده آمریکایی بود.
جودی گارلند برای بازی در فیلم ستاره ای زاده شده‌است نامزد جایزه اسکار نقش اول زن شد.
او به‌خاطر نقش‌آفرینی در فیلم‌های بسیاری از جمله جادوگر شهر اُز و بی‌تجربه‌ها شهرت یافت.
فیلم جودی محصول سال ۲۰۱۹ به کارگردانی روپرت گولد به داستان زندگی وی می‌پردازد. در این فیلم بازیگرانی همچون رنی زلوگر، فین ویتراک، جسی باکلی، روفس سوئل، مایکل گمبون، ریچارد کردری، بلا رمزی، رویس پیرسون، اندی نایمن ایفای نقش کرده‌اند.
درگذشت

وی در ۲۲ ژوئن ۱۹۶۹ در سن ۴۷ سالگی به دلیل مصرف بیش از حد داروی افسردگی، در بلگریویا، لندن درگذشت.
فیلم‌شناسی

حباب‌ها (۱۹۳۰)
نمایش فوتبال (۱۹۳۶)
عشق اندی هاردی را می‌یابد (۱۹۳۸)
جادوگر شهر از (۱۹۳۹)
بی‌تجربه‌ها (۱۹۳۹)
مرا در سنت لوئیس ملاقات کن (۱۹۴۴)
ساعت (۱۹۴۵)
تا زمانی که ابرها کنار بروند (۱۹۴۶)
دزد دریایی (۱۹۴۸)
رژه عید پاک (۱۹۴۸)
ستاره‌ای زاده شده‌است (۱۹۵۴)
محاکمه در نورنبرگ (۱۹۶۱)
رنگین‌کمان (۱۹۷۸)
الزام الناصب

در دایره المعارف تشیع دربارهٔ این کتاب چنین آمده است:{{نقل قول|
الزام الناصب، کتابی کلامی در شرح احوال امام زمان و اثبات وجود آن حضرت با دلایل عقلی، احادیث متواتر نبوی و امامی و فضایل امامان دوازده گانه و شرح غیبت صغری و کبرای امام زمان و نایبان خاص و عام آن حضرت، علایم ظهور او و رویدادهای پس از ظهور مانند گستردن دادگری در سراسر روی کره زمین و رجعت  پیامبران و امامان وجز اینها. نویسندهٔ کتاب، شیخ علی بن زین العابدین پارچینی یزدی حایری (م۱۳۳۳ ق) است. این کتاب در سال ۱۳۵۲ ق در ایران به طریقهٔ سنگی به چاپ رسیده است. این کتاب یکی از آثار مهم استدلالی امامت شیعیان به ویژه در باب امام زمان است.
منبع‌ها

↑  دایره المعارف تشیع، ج2، ص309.
شرکت توسعه پلیمر پادجم

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت تابعه
صنعت: صنایع پتروشیمی
بنا نهاده: ۱۳۹۴
دفتر مرکزی: بوشهر، ایران
مدیر عامل اجرایی: محمدهاشم نجفی اردکانی
محصولات: مواد شیمیایی
وبگاه: https://www.pjpc.ir
شرکت توسعه پلیمر پادجم (سهامی خاص) به‌عنوان مجری طرح تولید ABS/Rubber توسط شرکت پتروشیمی جم در سال ۱۳۹۴ شمسی تأسیس شد. این طرح در منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس (عسلویه) در زمینی به مساحت ۱۵هکتار، با ظرفیت تولید ۲۰۰٬۰۰۰ متریک تن ABS در سال و ۶۰٬۰۰۰ متریک تن Rubber در سال، تحت لایسنس Versalis-Eni S.p.A در حال احداث است. گفته می‌شود این طرح پلیمری که مهندسی پایه خود را ازشرکت Tecnimont دریافت کرده، قادر به تولید ۹ گرید ABS و ۳ محصول Rubber در ۷ گرید گوناگون (برای اولین بار و به صورت انحصاری در ایران) است. این طرح ۱۴ سال متوقف شده بود.  این شرکت که از شرکت های زیرمجموعه صندوق بازنشستگی کشوری است را جزو مهم‌ترین طرح‌های ملّی وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی ایران به حساب می‌آورند.
موقعیت

این مجتمع در زمینی به مساحت ۱۵ هکتار در فاز ۲ منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس در عسلویه ساخته شده است. با بهره‌برداری از این مجتمع، سالانه حدود ۲۰۰ هزار متریک تن ABS و حدود ۶۰ هزار متریک تن RUBBER تولید و از خروج قابل‌توجهی ارز از کشور جلوگیری می‌شود.
چشم انداز

در چشم انداز این شرکت درج شده است که در نظر دارند با بهبود، توسعه و افزایش توان و ظرفیت تولید در مواد اولیه محصولات الاستومری و گریدهای مختلف ABS و Rubber، با نگرشی دانش‌بنیان، مشتری مدار و همسو با مسئولیت اجتماعی و سازمانی و با انتخاب مشتریان طراز اول، قطب تولید محصولات پلیمری در ایران شوند.
ماموریت

در بخش ماموریت این شرکت نیز آورده شده که صیانت از امانت سهامداران، ارتباط موثر با مشتریان و تأمین نیاز های آنها، تعالی و بهبود مستمر تولید بر اساس استانداردهای جهانی، افزایش سهم محصولات شرکت در بازارهای جهانی و پوشش بازارهای هدف، دستیابی به دستاوردهای مورد نظر مالی و تکیه برخلاقیت، نوآوری و همگرایی در منابع سازمانی به عنوان ماموریت کاری این شرکت عنوان شده است.
هیئت مدیره

اعضای هیئت مدیره این شرکت عبارتند از:
محمد صفری، رئیس هیئت مدیره
سید جواد فلاحیان، مدیر عامل و نایب رئیس هیئت مدیره
محمد هاشم نجفی اردکانی، عضو هیئت مدیره
اردلان نجاح، عضو هیئت مدیره
احمد پنجه پور، عضو هیئت مدیره
پیمان طاهرزاده، مشاور مدیر عامل و دبیر هیئت مدیره
بیلیارد

| 0 | 1 |
| --- | --- |
بالاترین نهاد ورزشی: فدراسیون جهانی ورزش‌های بیلیاردی
نخستین مسابقه: قرن ۱۵ میلادی در اروپا
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
برخورد: خیر
اعضاء تیم: تک حریفه، دو نفره یا گروهی
جداسازی جنسیتی: گاهی
رده‌بندی: بازی‌های روی میزی
تجهیزات: توپ بیلیارد، میز بیلیارد، چوب بیلیارد
محل برگزاری: سالن بیلیارد
میز بازی بیلیارد
بیلیارد نوعی بازی ۲ نفره است که در فضای سرپوشیده در میزی مستطیلی پوشیده با ماهوت با ۳ یا ۱۵ گوی و میله‌ای چوبی بازی می‌شود.
بیلیارد در ایران با روشی مأخوذ از روسیه بازی می‌شود. هر یک از گوی‌ها را شار (معادل کلمه گوی در زبان روسی) خوانند. تاریخ اختراع بیلیارد معلوم نیست. در فرانسه نوعی بیلیارد در قرن ۱۶ میلادی رواج داشت، و پیش از آن هم بازی شبیه آن معمول بود. در انگلستان بیلیارد در زمان شکسپیر رایج بود.
این ورزش در ابتدا در فضای باز انجام می‌شد اما پس از مدتی به مکان‌های سربسته بر روی میز پوشیده از پارچه سبز که شبیه به چمن بود تغییر مکان یافت.
روش بازی

ابتدا با ضربه زدن به توپ سفید به سمت مثلث توپ‌های رنگی، بازی را می‌شکنیم و در اصطلاح با ایجاد بریک بازی بیلیارد را آغاز می‌کنیم. پس از این ضربه ۲ حالت پیش می‌آید: اول اینکه هیچ توپی وارد حفره‌های میز نشود؛ بنابراین بازی به حریف سپرده خواهد شد. دوم اینکه یکی از توپ‌ها وارد حفره‌ها شود؛ که در این حالت بازی در دست شما قرار می‌گیرد. در این حالت شما باید یک توپ رنگی به غیر از شماره ۸ را ضربه بزنید و اولین توپی که بعد از بریک وارد حفره شده باشد تعیین می‌کند که شما دو رنگ هستید یا تک‌رنگ (۱–۷ تک‌رنگ، ۹–۱۵ دورنگ)؛ بعد از تعیین شما باید تمام توپ‌های تعیین شده را وارد حفره‌ای کنید که از قبل ضربه مشخص کرده‌اید و در نهایت توپ شماره ۸ نیز با تعیین حفره هدف پیش از ضربه انجام می‌شود. هدف این است که ابتدا توپ‌های رنگی را وارد حفره کنید و پس از اتمام آن‌ها، توپ شماره هشت (ایت بال) را وارد حفره کنید. و فردی که در انتها اِیت‌بال را وارد حفره کند برنده است.
انواع

این ورزش بر اساس دسته‌بندی فدراسیون جهانی به دو رشته زیر تقسیم‌بندی می‌شود.
پاکت بیلیارد (pocket billiard)
اسنوکر (snooker)
در ایران

ورزش بیلیارد توسط روس و انگلیسی‌ها به ایران وارد شد. تا پیش از سال ۱۳۴۲ بیلیارد تنها توسط افراد به خصوصی مانند بازنشستگان ارتش، هنرمندان و نظامیان انجام می‌گرفت اما از آن سال به بعد این بازی در مکان‌های عمومی مختلف مانند کلوپ‌های ورزشی راه پیدا کرده و به عمومیت رسید. این ورزش بعد از انقلاب ۱۳۵۷ مورد تحریم روحانیون شیعه و همچنین آیت الله خمینی قرار گرفت و به عنوان نماد حکومت شاهنشاهی و تجملات حرام و ممنوع اعلام شد و سازندگان و فروشندگان تجهیزات آن مورد تعقیب قرار گرفتند.
این ورزش در سال ۱۳۸۰ و با تأسیس فدراسیون بولینگ و بیلیارد جمهوری اسلامی ایران رسمیت پیدا کرد و چند سالی است که در ایران به صورت همگانی درآمده است.
سقوط ارواد

سقوط ارواد (انگلیسی: Fall of Ruad) در سال ۱۳۰۳، آخرین نبرد جنگ صلیبی در اراضی مقدس بود تا آخرین پایگاه صلیبیون در اراضی مقدس سقوط کند. پس از سقوط عکا، تمامی اراضی و قلعه‌های صلیبیون توسط ممالیک سقوط کردند اما در سال ۱۳۰۰ با حمله پادشاهی قبرس به اراضی مقدس، طرطوس و نواحی همچون ارواد به تصرف نیروهای قبرس درآمد. برنامه این بود که یورش مشترکی توسط نیروهای صلیبی و مغول علیه ممالیک صورت بگیرد اما با عدم حضور نیروهای مفول، نیروهای صلیبی به قبرس عقب‌نشینی کردند و اندک نیرویی در قلعه ارواد مستقر شدند. در سال ۱۳۰۳ نیروهای ممالیک قلعه ارواد را محاصره و فتح کردند. با این که جنگ‌های صلیبی پس از آن وارد مرحله جدیدی شد اما مسیحیان دیگر نتوانستند مناطقی را در اراضی مقدس تا قرن ۲۰ میلادی و جنگ جهانی اول فتح کنند.
ذات‌گرایی

ذات‌گرایی یا سرشت‌باوری نگرشی‌ست در روان‌شناسی که بر اساس آن ذهن، ساختارهای ذاتی معینی دارد و تجربه، نقش محدودی در پدید آمدن شناخت ایفا می‌کند.
به باور ذات‌باوران، همان‌گونه که در رایانه‌ها ساختار و سیستم‌عامل از پیش وجود دارد و پس از راه‌اندازی می‌توان برنامه‌ها و اطلاعاتی را به رایانه افزود، در انسان‌ها هم شناخت از ابتدای تولد در سرشت او حضور دارد و می‌تواند در خلال زندگی شناخت خود را افزایش دهد.
این پرسش که چه مقدار از صفات آدمی خاستگاه ارثی دارد و چه مقدار از آن از راه تجربه شکل می‌گیرد موجب پدید آمدن دو دیدگاه متضاد ذات‌گرایی در مقابل تجربه‌گرایی شده‌است. مجادله ذات‌گرایی و تجربه‌گرایی که زمانی چالشی بزرگ برای روان‌شناسان به شمار می‌آمد امروزه با تاکید بر این مسئله که رفتار انسان محصول هم وراثت و هم تجربه است تا حدودی کمرنگ شده‌است.
این مجادله پیوند مستقیم با مسئله سرشت انسان دارد. برای نمونه کسانی که پرخاشگری را بخشی از سرشت و ماهیت انسان تعریف می‌کنند بر این باورند که انسان‌ها ذاتاً برای پرخاشگری آمادگی دارند.
هوشنگ دیبائیان

| هوشنگ دیبائیان | هوشنگ دیبائیان |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: غلامرضا دیبائیان
زادهٔ: ۳ خرداد ۱۳۱۶ تهران
درگذشت: ۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۴ (۷۷ سال) تهران
مدفن: قطعه هنرمندان بهشت زهرا
ملیت: ایرانی
تحصیلات: مدرک کارشناسی آتش‌نشانی از جمهوری چک
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۳۳۳–۱۳۸۵
هوشنگ دیبائیان (زاده ۳ خرداد ۱۳۱۶ در تهران – درگذشته ۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۴ در تهران) بازیگر سینما اهل ایران بود.
بازیگر > سینمایی

عاشق (۱۳۸۵)
مسیح (۱۳۸۴)
غزل (۱۳۸۰)
زخمی (۱۳۷۶)
شبیخون (۱۳۷۶)
یاغی (۱۳۷۶)
جوانمرد (۱۳۷۵)
عقرب (۱۳۷۵)
اعاده امنیت (۱۳۷۴)
دشمن (۱۳۷۴)
طالع سعد (۱۳۷۴)
قانون (۱۳۷۴)
آخرین بندر (۱۳۷۳)
روز دیدنی (۱۳۷۳)
می‌خواهم زنده بمانم (۱۳۷۳)
بدل (۱۳۷۲)
بندر مه‌آلود (۱۳۷۱)
پرواز را به خاطر بسپار (۱۳۷۱)
رابطه پنهانی (۱۳۷۱)
مأموریت آقای شادی (۱۳۷۱)
دادستان (۱۳۷۰)
ساده‌لوح (۱۳۷۰)
کشتی آنجلیکا (۱۳۶۷)
محموله (۱۳۶۶)
حریم مهرورزی (۱۳۶۵)
سفیر (۱۳۶۱)
یکی بود یکی نبود (۱۳۳۸)
یوسف و زلیخا (۱۳۳۵)
عروس دجله (۱۳۳۳)
بازیگر > تلویزیونی

در چشم باد(۸۷-۱۳۸۲)
روشنتر از خاموشی(۱۳۸۲)
دلبر آهنی (۱۳۷۸)
زمان شوریدگی (۱۳۷۸)
رنگ خیال (نیمه دوم دهه ۱۳۷۰)
خانه سبز (بازیگر مهمان) (۷۶-۱۳۷۵)
همسران(بازیگر مهمان) (۷۴-۱۳۷۳)
شیطان در خانه (۱۳۷۲)