فهرست میراث جهانی در کامبوج
فهرست آزمایشی

افزون بر مکان‌هایی که در فهرست میراث جهانی ثبت می‌شوند، کشورهای عضو می‌توانند فهرستی پیشنهادی از مکان‌های پیشنهادی خود تهیه کنند. تنها آثاری که ابتدا در این فهرست قرار گرفته باشند، امکان ثبت در فهرست میراث جهانی را خواهند داشت.
کامبوج ۷ مکان را در فهرست آزمایشی خود فهرست کرده است.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| # | نگاره | نام | موقعیت | سال | ش ثبتمعیارها | شرح | م |
| ۱ |  | سایت انگکور بورئی و پنوم دا | تاکنو | ۲۰۲۰ | ۶۴۵۵(i)(ii)(iv) | آنگکور بورِی پایتخت فونان، یکی از نخستین تشکیلات سیاسی خمر بود که تا اواخر قرن ششم میلادی دوام آورد. ساختمان‌های آجری، دیوارهای شهر و چندین کانال به همراه برخی از نخستین سنگ‌نوشته‌های خمر نیز از این دوره حفظ و باقی مانده‌اند. پنوم دا کوهی در نزدیکی این مکان است که بقایای دو معبد و چندین غار با آرامگاه را در خود جای داده است. این دو سایت نمایانگر سبک‌های هنری اولیه خِمِر هستند که تحت تأثیر هند شکل گرفته و عناصری از هندوئیسم و بودیسم را با هم ترکیب کرده‌اند؛ همچنین این سبک هنر تحت تأثیر هنر یونانی-بودایی نیز قرار داشته است. |  |
| ۲ |  | بانتی چمار | بانتی می چی | ۲۰۲۰ | ۶۴۵۶(ii)(iii)(iv) | مجموعه معابد بانتی چمار، به سبک بایون ساخته شده‌اند و به قرن دوازدهم و سیزدهم میلادی بازمی‌گردند. این معابد با کنده‌کاری‌ها و حکاکی‌های سنگی تزئین شده‌اند که صحنه‌هایی از اسطوره‌شناسی هندو و جنگ میان خمرها و چام‌ها را به تصویر می‌کشند. یکی از ویژگی‌های مهم این مجموعه، یک مخزن بزرگ آب مصنوعی بزرگ به نام بارای است که در وسط آن جزیره‌ای وجود دارد. |  |
| ۳ |  | معبد بنگ میلیا | سیم ریپ | ۲۰۲۰ | ۶۴۵۷(ii)(iv) | معبد بنگ میلیا در قرن دوازدهم میلادی، در دوره آنگکور و در  در زمان سلطنت پادشاه سوریاوارمان دوم ساخته شد. این مجموعه بزرگ اکنون عمدتاً ویرانه شده و بازسازی آن هنوز آغاز نشده است. بنگ میلیا به دلیل قرارگیری در تقاطع مسیرهای تجاری مهم، این مکان یک مرکز بازرگانی منطقه‌ای بوده است. امروزه بقایای برخی از سازه‌های مدیریت آب نیز حفظ شده‌اند. |  |
| ۴ |  | شهر باستانی اودونگ | کندال | ۲۰۲۰ | ۶۴۵۹(ii)(iv) | اودونگ پایتخت دوره پساآنگکوری کامبوج از قرن هفدهم تا قرن نوزدهم میلادی بود. این شهر در تجارت با کشورهای جنوب شرقی آسیا و همچنین اروپا مشارکت داشت و محله‌هایی برای اسکان خارجی‌ها، از جمله چینی‌ها، چام‌ها، ژاپنی‌ها، پرتغالی‌ها، اسپانیایی‌ها، هلندی‌ها و انگلیسی‌ها داشت. کوهی که در بالای شهر قرار دارد استوپاهای خاندان سلطنتی را در خود جای داده است. |  |
| ۵ |  | سایت باستانی پنوم کولن و ماهندراپارواتا | سیم ریپ | ۲۰۲۰ | ۶۴۶۰(v)(iv)(ii) | پنوم کولِن نام رشته‌کوهی با اهمیت نمادین برای مردم خمر است. این رشته‌کوه شامل شهر ماهندراپارواتا می‌شود، جایی که شاه جایاوارمان دوم در سال ۸۰۲ میلادی استقلال خود را از جاوه اعلام کرد. معماری این شهر نشان دهنده گذار از دوره پیش از آنگکوری به دوره آنگکوری است؛ که امروزه چندین معبد و بنای تاریخی آن تا حدودی حفظ شده‌اند. این شهر یکی از نخستین شهرهای کامبوج بود که از یک نقشه شطرنجی برای طراحی شهری استفاده کرد. برخی از بناهای تاریخی در این منطقه نیز به دوره پس از آنگکوری تعلق دارند. |  |
| ۶ |  | زندان ام۱۳، موزه نسل‌کشی تیول اسلنگ، مرکز نسل‌کشی چوئنگ اک | پنوم‌پن، کامپونگ چوننگ | ۲۰۲۰ | ۶۴۶۱(vi)(iv)(iii) | این نامزدی شامل سه سایت مرتبط با نسل‌کشی کامبوج در دهه ۱۹۷۰ با نام‌های M-۱۳، تول سلنگ، چوئونگ اک در دوران حکومت خمرهای سرخ است. M-۱۳ زندانی بود که توسط کنگ گک ایو برای آموزش نگهبانان زندان در بازداشت، شکنجه و کشتار تأسیس شد. تول سلنگ مدرسه‌ای بود که به زندان تبدیل شد و بیش از ۱۸٬۰۰۰ نفر در آن بازداشت، شکنجه، بازجویی و سپس اغلب به محل اعدام نزدیک چوئونگ اک منتقل می‌شدند. هر سه مکان از آن زمان به سایت‌های یادبود تبدیل شده‌اند. |  |
| ۷ |  | مجموعه باستانی پره خان کمپونگ سوای | پره ویهار | ۲۰۲۰ | ۶۴۶۲(ii) | پره خان کمپونگ سوای یک شهر بزرگ و مجموعه‌ای مذهبی از دوره آنگکوری بود که عمدتاً بین بین قرن یازدهم و اوایل قرن سیزدهم ساخته شده است. معبد با نقوش بودایی تزئین شده است. این شهر به دلیل منابع آهن نزدیک به خود، صنعت آهنگری مهمی داشت. |  |