stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کلروال، کبک

مکان در 23x15px|border |alt=|link= استان کبک, 23x15px|border |alt=|link= کانادا
| Clerval | Clerval |
| --- | --- |
شهرداری: شهرداری
Clerval: Clerval
مختصات (579, 2e-et-3e-Rang): ۴۸°۴۵′ شمالی ۷۹°۲۶′ غربی﻿ / ﻿۴۸٫۷۵۰°شمالی ۷۹٫۴۳۳°غربی﻿ / 48.750; -79.433: مختصات (579, 2e-et-3e-Rang): ۴۸°۴۵′ شمالی ۷۹°۲۶′ غربی﻿ / ﻿۴۸٫۷۵۰°شمالی ۷۹٫۴۳۳°غربی﻿ / 48.750; -79.433
استان:  استان کبک
ناحیه: ابیتیبی-تمیسگامینتو
منطقه شهری: Abitibi-Ouest
Settled: 1916
Constituted: September 12, 1927
حکومت: حکومت
 • Mayor: Suzanne Théberge
 • Federal riding: Abitibi—Témiscamingue
 • Prov. riding: Abitibi—Témiscamingue
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۲۹٫۷۰ کیلومتر مربع (۵۰٫۰۸ مایل مربع)
 • خشکی: ۹۸٫۶۰ کیلومتر مربع (۳۸٫۰۷ مایل مربع)
جمعیت (2011): جمعیت (2011)
 • کل: ۳۶۴
 • تراکم: ۳٫۷/کیلومتر مربع (۱۰/مایل مربع)
 • Change (2006–11): افزایش۱٫۷%
 • Dwellings: ۲۷۷
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی −۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی −۴ (EDT)
Postal code(s): J0Z 1R0
کد منطقه: 819
وبگاه: www.clerval.ao.ca
کلروال (به فرانسوی: Clerval) شهری در منطقه شهری آبیتیبی-وست ناحیه آبیتیبی-تمیسکامنگ در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این شهر ۳۴۵ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۱۰۱٫۶ کیلومتر مربع است.
توافقنامه ژنو (۱۹۸۸)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
تاریخ امضا: ۱۴ آوریل ۱۹۸۸ (۳۶ سال پیش)
مکان امضا: ژنو, سوئیس
گروه‌ها:  افغانستان  پاکستان  ایالات متحده آمریکا  اتحاد جماهیر شوروی
توافقنامه ژنو توافقنامه هایی در مورد حل و فصل وضعیت مربوط به افغانستان بود که در ۱۴ آوریل ۱۹۸۸ در مقر سلزمان ملل متحد در ژنو،  بین افغانستان و پاکستان ، با ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی به عنوان ضامن امضا شد..
این توافقنامه شامل چندین سند بود: موافقتنامه دوجانبه بین جمهوری اسلامی پاکستان و جمهوری دموکراتیک افغانستان در مورد اصول روابط متقابل، به ویژه در مورد عدم مداخله. اعلامیه ای در مورد تضمین های بین المللی که توسط اتحاد جماهیر شوروی و ایالات متحده امضا شده است. توافقنامه دوجانبه بین پاکستان و افغانستان در مورد بازگشت داوطلبانه پناهندگان افغان . و موافقتنامه روابط متقابل برای حل و فصل اوضاع مربوط به افغانستان که توسط پاکستان و افغانستان امضا شد و شوروی و ایالات متحده شاهد آن بودند.
این قراردادها همچنین حاوی مقرراتی برای جدول زمانی خروج نیروهای شوروی از افغانستان بود. به طور رسمی در ۱۵ مه ۱۹۸۸ آغاز شد و تا ۱۵ فوریه ۱۹۸۹ پایان یافت و بدین ترتیب به اشغال ۹ ساله شوروی و جنگ شوروی-افغانستان پایان داد.
ایالات متحده در دسامبر ۱۹۸۵، با موافقت کاخ سفید، هر چند در انزوا، از توافقی که بسته بود، مبنی بر توقف عرضه تسلیحات به مجاهدین از طریق پاکستان پس از تکمیل خروج شوروی، سرپیچی کرد. میخائیل گورباچف احساس می کرد که به او خیانت شده است، اما اتحاد جماهیر شوروی مصمم به عقب نشینی بود و بنابراین توافقات با "درک" متناقضی مبنی بر ادامه عرضه تسلیحات جایگزین شد.
مقاومت افغانستان یا مجاهدین نه طرف مذاکرات و نه توافق ژنو بودند و از پذیرش مفاد توافقنامه خودداری کردند. در نتیجه، جنگ داخلی پس از اتمام خروج شوروی ادامه یافت. رژیم محمد نجیب الله مورد حمایت شوروی نتوانست حمایت مردمی، قلمرو یا به رسمیت شناختن بین المللی را به دست آورد، اما توانست تا سال ۱۹۹۲ در قدرت بماند، زمانی که فروپاشید و توسط مجاهدین تسخیر شد.
فریده تطهیری مقدم

| فریده تطهیری مقدم | فریده تطهیری مقدم |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۳۴ تهران
ملیت: ایرانی
آثار برجسته: مؤسس موزه زنده سفال - تبریز
فریده تطهیری مقدم (۱۳۳۴ - تهران) سفالگر و سرامیست اهل ایران است.
زندگی

فریده تطهیری مقدم فارغ‌التحصیل رشته هنرهای تجسمی از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران است. این سفالگر آثارش را از سال ۱۳۶۶ تاکنون در ۱۵ نمایشگاه انفرادی و بیش از ۳۰ نمایشگاه گروهی در ایران و خارج از کشور به نمایش گذاشته‌است. پژوهش و آموزش نقش‌آفرینی بر بوم خاک، تحقیق و پژوهش در مورد مرمت ابنیه تاریخی سازمان یونسکو و تحقیق در زمینه نقش و نقاشی در هنر ایران از جمله فعالیت‌های پژوهشی فریده تطهیری مقدم محسوب می‌شود.
تطهیری مقدم به عنوان مؤسس و رئیس هیئت مدیره انجمن سفال آذربایجان‌شرقی و مؤسس موزه زنده سفال - تبریز شناخته می‌شود. داوری نمایشگاه و تدریس و آموزش در رشته سفالگری از دیگر فعالیت‌های این هنرمند به‌شمار می‌روند.
جوایز

برگزیده بخش تقدیر از مفاخر دهمین دوره جشنواره هنرهای تجسمی فجر
برنده جایزه اثر برگزیده در نخستین نمایشگاه دوسالانه نگارگری ایران
دریافت لوح تقدیر در نخستین نمایشگاه زنان در سازمان میراث فرهنگی کشور ۱۳۷۳
دریافت لوح تقدیر سومین نمایشگاه دوسالانه نگارگری ایران
داوری

داور بخش‌های هنری کاربردی، سرامیک دیزاین، آثار برتر در میراث فرهنگی
برنامه‌ریزی و داوری و شرکت در دومین جشنواره سفال هنری – کاربردی -تبریز
عضو شورای سیاست گذاری، هیئت انتخاب آثار و داور نهایی اولین نمایشگاه سراسری زنان سفالگر ایران
ماریو بیاگی

| ماریو بیاگی | ماریو بیاگی |
| --- | --- |
دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۱۹۶۹ – ۵ اوت ۱۹۸۸: دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۱۹۶۹ – ۵ اوت ۱۹۸۸
پس از: پاول ای. فینو
پیش از: الیوت انگل
حوزه انتخاباتی: 24مین حوزه (1969–1973) ۱۰مین حوزه (1973–1983) ۱۹مین حوزه (۱۹۸۳–۱۹۸۸)
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۶ اکتبر ۱۹۱۷ نیویورک، نیویورک، U.S.
درگذشته: ۲۴ ژوئن ۲۰۱۵ (۹۷ سال) نیویورک، نیویورک، U.S.
حزب سیاسی: دموکرات
دیگر عضویت‌های سیاسی: محافظه‌کار (۱۹۷۳)
همسر(ان): ماری واسیل (ا. ۱۹۴۰–۱۹۹۷)
فرزندان: ۴
خویشاوندان: الساندر بیاگی (نوه دختری)
تحصیلات: مدرسه حقوق نیویورک (LLB)
ماریو بیاگی (Mario Biaggi)‏ (۲۶ اکتبر ۱۹۱۷–۲۴ ژوئن ۲۰۱۵)، سیاستمدار، وکیل و افسر پلیس آمریکایی بود. از سال ۱۹۶۹ تا سال ۱۹۸۸ نماینده نیویورک در مجلس نمایندگان ایالات متحده بود؛ وی ده مرتبه در مجلس نمایندگان ایالات متحده انتخاب شد که در هفت مرتبه آن بیش از ۹۰٪ آرا را از آن خود کرد. بیاگی قبل از زندگی سیاسی، یکی از افسران دارندهٔ بیشترین مدال در تاریخ ادارهٔ پلیس شهر نیویورک بود؛ دو تن مجرمینی را که به وی حمله کرده بودند به قتل رساند، و در حین اجرای وظیفه ۱۱ مرتبه مجروح شد. بیاگی بعدها در ۴۹ سالگی دادستان شد. وی به عنوان عضو حزب دموکرات برانکس شهر نیویورک، به عضویت کنگره انتخاب شد. در سال‌های ۱۹۸۷ و ۱۹۸۸، در دو محاکمه به دریافت پاداش غیرقانونی محکوم شد و در سال ۱۹۸۸ از کنگره استعفا داد.
اوایل زندگی

بیاگی در خانوادهٔ مهاجران فقیر ایتالیایی اهل پیاچنتسا واقع در شمال ایتالیا، در یک خانهٔ اجاره‌ای در خیابان ۱۰۶ در محلهٔ هارلم شرقی واقع در منهتن شهر نیویورک متولد شد. سالواتوره بیاگی، پدر بیاگی مرمر کار بود. مری (نام تولد کامپری)، مادر بیاگی به عنوان مستخدمه کار می‌کرد. بیاگی دو برادر بزرگ داشت.
وی از مدرسهٔ دولتی شماره ۱۷۱ واقع در هارلم شرقی فارغ شد. متعاقباً در اوج رکود بزرگ، از دبیرستان هارن در منهتن فارغ شد. در سال ۱۹۴۰ با ماری واسیل (ماری واسیل در سال ۱۹۹۷ درگذشت) ازدواج کرد و هردو به برانکس رفتند و دو دختر بنام‌های باربارا و ژاکلین و دو پسر بنام‌های ریچارد و ماریو جونیور داشتند.
حرفه > نامه‌رسان

بیاگی پس از کار در بوت پالشی و مدتی به عنوان کارگر کارخانه، در ۱۸ سالگی در بدل ۶۵ سنت در هر ساعت، نامه‌رسان تعویضی خدمات پستی ایالات متحده شد. بعدها به یک نامه‌رسان رسمی تبدیل شد؛ مسیر پستی وی شامل خانهٔ یکی از قهرمانانش، فییور لواچ لاگواردیا، شهردار شهر نیویورک بود. او تقریباً شش سال در ادارهٔ پست خدمت کرد و در یک برنامهٔ پیش نمایش برای چیزهای آینده، به یک فعال در شعبه ۳۶ انجمن ملی نامه‌رسانان تبدیل شد.
حرفه > ادارهٔ پلیس شهر نیویورک

بیاگی در سال ۱۹۴۲ در ۲۵ سالگی به ادارهٔ پلیس شهر نیویورک (NYPD) پیوست. بیاگی می‌خواست به ارتش ملی بپیوندد اما در آن زمان پلیس از ارتش ایالات متحده مستثنی قرار داده شد و همچنین واقعیت دیگری این بود که دو برادرش در نیروهای مسلح بودند. حرفهٔ وی به عنوان پلس الی سال ۱۹۶۵ به مدت ۲۳ سال طول کشید.
بیاگی ۱۱ مرتبه مجروح شد. وی چندین تقدیرنامه به‌خاطر شجاعتش در یافت کرد، از جمله مدال افتخار اداره پلیس البته (بلندترین آن مدال) و مدال شجاعت انجمن افسران پلیس ملی آمریکا، و به یکی از افسران دارندهٔ بیشترین مدال در ادارهٔ پلیس شهر نیویورک NYPD تبدیل شد. یکی از شاهکاری‌های وی نجات خودش در سال ۱۹۴۶ در خیابان آمستردام در منهتن از یک دختر سوار بر روی اسب فراری بود که ۹۰ فوت وی را به روی زمین کشید و قبل از این‌که اسب را رام بسازد پای راستش را زیر گرفت و سبب لنگی دائمی شد. بیاگی تا پایان عمر از عصا استفاده کرد. در سال ۱۹۴۴، بر مردی که قصد زدن او را با چکش یخ‌شکن داشت، شلیک کرد و او را کشت و در سال ۱۹۵۹ بر مردی که قصد داشت بیاگی را به زور اسلحه برباید، شلیک کرد و او را کشت؛ خودش در اثر تیراندازی در برانکس مجروح شد.
در سال ۱۹۵۲ به درجهٔ گروهبان ارتقا یافت. در سال ۱۹۶۵ به درجهٔ ستوانی جنائی از اداره پلیس بازنشسته شد.
حرفه > حرفهٔ حقوقی

بیاگی در ۴۵ سالگی و تقریباً در پایان حرفه‌اش به عنوان پلیس، وارد دانشکدهٔ حقوق شد. هر چند با آن‌که بیاگی هرگز به کالج نرفته بود و مدرک کالج پیش‌شرط ورود به دانشکدهٔ حقوق بود، اما انجمن وکلای آمریکا به‌خاطر اجراهای برجسته‌اش در حرفهٔ پلیس، استثنای قانونی ویژهٔ برای تحصیل در رشته حقوق برای وی اعطاء کرد. دانیل گاتمن رئیس دانشکده، پس از شنیدن سخنرانی وی در یک همایش عمومی، بورسیه تحصیلی کامل برای وی در دانشکدهٔ حقوق نیویورک اعطا کرد. در سال ۱۹۶۵ با کسب مدرک کارشناسی حقوق از دانشکدهٔ حقوق فارغ شد. در سال ۱۹۶۶ در ۴۹ سالگی به کانون وکلای نیویورک پذیرفته شد و شرکت حقوقی بیاگی و ایلیرچ را تأسیس کرد. بیاگی از یک زن شهروند کویینز که از داوری در لیگ بیسبال زیر لیگ اصلی در سال ۱۹۶۹ منع شده بود، وکالت کرد و در دادگاه استیناف نیویورک در سال ۱۹۷۲ برنده شد.
حرفه > مجلس نمایندگان ایالات متحده

در سال ۱۹۶۸ پس از استعفای پل اِی فینو، نماینده بر حال هشت دوره‌ای جمهوری‌خواه به‌منظور اشغال سمت قاضی در دادگاه عالی نیویورک، کرسی حوزهٔ انتخابیهٔ بیست و چهارم خالی شد. بیاگی به‌عنوان دموکرات با حمایت حزب محافظه‌کار، کاندید شد و با کسب ۶۰٫۵٪ آرا در حوزهٔ که پایگاه سنتی جمهوری‌خواهان برانکس بود، برنده انتخابات سال ۱۹۶۸ شد. بیاگی در این زمان ۵۱ ساله بود.
گرهارد فالکِ مؤلف در مورد بیاگی نوشت: «کمتر اعضای مجلس نمایندگان تا الحال به محبوبیت ماریو بیاگی دست یافته‌اند». بیاگی در سال ۱۹۷۰ به‌عنوان نامزد احزاب دموکرات، جمهوری‌خواه و محافظه‌کار و کسب ۱۳۰٬۰۰۰ رای در برابر ۸٬۰۰۰ رای انتخاب شد. وی با شکست دادن جوزف اف. پریکونی، رئیس حکومت خودگردان برانکس برندهٔ انتخابات سال ۱۹۷۰، با کسب ۹۳٫۹٪ آرا برنده انتخابات سال ۱۹۷۲، با کسب ۸۲٫۴٪ آرا برندهٔ انتخابات سال ۱۹۷۴، با کسب ۹۱٫۶٪ آرا برندهٔ انتخابات سال ۱۹۷۶، با کسب ۹۵٫۰٪ آرا برندهٔ انتخابات سال ۱۹۷۸، با کسب ۹۴٫۵٪ برندهٔ انتخابات سال ۱۹۸۰، با کسب ۹۳٫۷٪ آرا برندهٔ انتخابات سال ۱۹۸۲، با کسب ۹۴٫۸٪ آرا برندهٔ انتخابات سال ۱۹۸۴ و با کسب ۹۰٫۲٪ آرا برندهٔ انتخابات سال ۱۹۸۶ شد.
شماره حوزهٔ انتخابیهٔ بیاگی در حوزه‌بندی مجدد پس از سرشماری سال ۱۹۷۰ به شماره دهم تغییر داده شد و وارد بخش شهر کویینز شد. شماره حوزهٔ انتخابیهٔ وی در حوزه‌بندی مجدد پس از شماری سال ۱۹۸۰، به شماره نوزدهم تغییر داده شد و شامل بخشی از حومهٔ شهری شهرستان وستچستر ساخته شد. بیاگی از سال ۱۹۷۲ به بعد، توسط جمهوری‌خواهان نیز نامزد شد. در سال‌های ۱۹۶۸، ۱۹۷۰ و ۱۹۷۲ نامزدی حزب محافظه‌کار را نیز بدست آورد. از سال ۱۹۷۸ به بعد نامزد حزب لیبرال بود.
بیاگی به دموکرات قانون-و-نظم عمومی مشهور بود، از نظر اجتماعی محافظه‌کار، از نظر اقتصادی ترقی‌خواه و در برابر جرایم خیابانی سخت‌گیر بود، و نهاد ممنوعیت فدرال برای گلوله ضد زره «پولس کش» را که یکی از نگرانی‌های اصلی پلیس بود، رهبری کرد. بیاگی همچنین از سالمندان، اتحادیه‌های کارگری، عقب ماندگان ذهنی، کنترل اسلحهٔ دستی یا هفت تیر، اسرائیل، اتحادیهٔ یهودیان و صلح در ایرلند شمالی قویاً حمایت کرد و با وحشی‌گری در اردوگاه‌های ارتش ایالات متحده و یهودستیزی مخالفت کرد. بیاگی در سال ۱۹۷۳ در جریان جنگ یوم کیپور یا جنگ اعراب و اسرائیل در اظهار نظری گفت: «اسرائیل تقریباً به همان شیوهٔ مورد حمله قرار گرفت که پرل هاربر مورد حمله قرار گرفته بود».
وی به عنوان «عضو کنگره خدمت‌کار» مورد توجه مردم قرار داشت. جان سی. دیعری، عضو سابق مجلس قانون‌گذاری نیویورک، در مورد بیاگی چنین یادآوری می‌کند: «او این کار را برای پسری که باید مادرش را در خانه سالمندان بستری نماید، یا خانوادهٔ که باید مشکل تأمین اجتماعی را حل نماید، یا کودکی که برای گرفتن درخواست شغلی در اداره پارک‌ها به کمک نیاز دارد، انجام داد. او تلفن را برمی‌داشت و تماس می‌گرفت و پس از قطع تماس، مثل این بود که خدا خودش تماس می‌گرفت».
بیاگی در جریان تصدی مسئولیت خود، رئیس کمیتهٔ فرعی گارد ساحلی و دریانوردی کمیتهٔ ناوگان بازرگانی و ماهی‌گیری مجلس نمایندگان ایالات متحده، رئیس کمیتهٔ فرعی خدمات بشری کمیتهٔ منتخب دائمی سالخوردگان مجلس نمایندگان ایالات متحده و رئیس کمیتهٔ دو حزبی ۱۲۰ عضوی اختصاصی کنگره در امور ایرلند بود.
فریدریش شاتکی

| فریدریش شاتکی | فریدریش شاتکی |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: فریدریش هرمان شاتکی
زادهٔ: ۲۴ ژوئیهٔ ۱۸۵۱ برسلاو، آلمان
درگذشت: ۱۲ اوت ۱۹۳۵ (۸۴ سال) برلین، آلمان
شناخته‌شده برای: گروه شاتکی مسأله شاتکی قضیه شاتکی
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): ریاضیات
راهنمایان دانشگاهی: کارل وایرشتراس هرمان فون هلمهولتز
دانشجویان برجسته: هاینریش یونگ کنراد کناپ والتر اشنی لئو لیختنشتاین
 :  
فریدریش هرمان شاتکی (زاده ۲۴ ژوئیه ۱۸۵۱ – درگذشته ۱۲ اوت ۱۹۳۵) یک ریاضی‌دان آلمانی و پژوهشگر در زمینه توابع بیضوی، آبلی و تتا بود که گروه‌های شاتکی و قضیه شاتکی را معرفی کرد.
روسکوسموس

این مقاله دربارهٔ برنامهٔ فضایی روسیه از سال ۱۹۹۸ است. برای تاریخ پیش‌تر پروازهای فضایی روسیه، برنامه فضایی شوروی را ببینید.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
Федеральное космическое агентство России: Федеральное космическое агентство России
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
کوته‌نوشت: Роскосмос روسکوسموس
بنیان‌گذاری: ۱۹۹۲ (میراث‌دار برنامه‌های فضایی شوروی بین سال‌های ۱۹۲۲ تا ۱۹۹۱.)
گونه: سازمان فضایی
مدیر: الگ استاپنکو
پایگاه(های) فضایی اصلی: پایگاه فضایی بایکونور پایگاه فضایی پلستسک
بودجه سالانه: ۱۶۹٫۸ میلیارد روبل (۲۰۱۳)
وبگاه: http://www.roscosmos.ru
سازمان فضایی فدرال روسیه (به روسی: Федеральное космическое агентство России) سازمان ملی فضایی کشور روسیه است. این سازمان با نام کوتاه روسکوسموس (به روسی: Роскосмос) شناخته می‌شود.
روسکاسموس در سال ۱۹۹۲ و پس از فروپاشی شوروی سابق تأسیس شد و میراث‌دار برنامه‌های فضایی شوروی گردید.
مرکز فرماندهی روس کسمُس در مسکو واقع شده‌است. مرکز اصلی کنترل پروازهای فضایی در نزدیکی شهر کورولیوف واقع شده‌است. مرکز آموزش فضانوردان در شهر استار سیتی واقع شده‌است. امکانات پرتاب به فضا در پایگاه فضایی بایکونور قزاقستان (با بیشترین پرتاب سرنشین دار و بدون سرنشین) و پایگاه فضایی پلستسک در شمال روسیه، که در درجه اول برای پروازهای بدون سرنشین نظامی تخصیص داده شده‌است، قرار دارد.
در حال حاضر ریاست آن از ۱۰ اکتبر ۲۰۱۳ به عهده ژنرال الگ استاپنکو می‌باشد.
تاریخچه

برنامه فضایی شوروی یک سازمان مرکزی جامع نداشت و در عوض ساختار سازمانی، چند مرکزی بود. پس از فروپاشی شوروی و جدایی روسیه در ۲۵ فوریه ۱۹۹۲، سازمان مرکزی آژانس فضایی روسیه با فرمان رئیس‌جمهور بوریس یلتسین تشکیل شد و اولین مدیر آژانس یوری کوپتو نام داشت.
نگارخانه

سرگئی کارالیوف دانشمندی که ساخت نخستین ماهواره جهان، پرواز نخستین فضاپیمای سرنشین‌دار و انجام نخستین راهپیمایی فضایی را راهبری کرد.
یوری گاگارین نخستین انسانی که به فضا رفت و مدار زمین را پیمود.
فرو سیلیکو منگنز

فرو سیلیکو منگنز نمونه کلوخه مانند
فروسیلیکومنگنز یک فروآلیاژ است که حاوی تا ۱۶ درصد سیلیسیم و بین ۵۰ تا ۷۰ درصد منگنز می‌باشد. بیشتر این ماده از ترکیبات منگنز تشکیل شده است که در نتیجه حرارت‌دهی به سنگ منگنز به وجود می‌آید.
آلیاژهای این ماده شامل موادی مثل سیلیکون، آهن، منگنز و کربن است که در اوایل قرن بیستم معرفی شد. فروسیلیکومنگنز به عنوان یک افزودنی مهم در صنعت فولادسازی استفاده می‌شود و شامل موادی مانند کربن نیز می‌باشد.
این فروآلیاژ، یکی از ترکیبات فروآلیاژ سیلیکون است که حضور این ماده باعث کاهش حلالیت کربن در آلیاژهای منگنز می‌شود. این ترکیب شیمیایی به عنوان یک ماده کارآمد در آلیاژهای فولادی با طیف وسیعی از کاربردها مورد استفاده قرار می‌گیرد.
فرو سیلیکو منگنز کلوخه مانند
وجود این فروآلیاژ در فولادها، خصوصیات آنها را بهبود می‌بخشد، از جمله افزایش ارزش زیبایی شناختی. همچنین، در فولادهای ضد زنگ با استفاده از این فروآلیاژ، افزایش درصد سیلیکون تا ۳۰ درصد به بهبود خاصیت ضد زنگ کمک می‌کند.
فرایند تولید این فروآلیاژ در صنعت شامل مراحل زیر است: در ابتدا، مواد مورد نیاز از جمله سیلیکون، آهن، کربن و دیگر فلزات با استفاده از تکنیک‌های استخراج سنتی از زمین استخراج می‌شوند. سپس، این مواد با نسبت‌های دقیق تعیین شده ترکیب شده و یک ترکیب مایع ایجاد می‌کنند.
در مرحله بعدی، با ذوب شدن سنگ آهن و زغال سنگ در کوره، ماده حاوی منگنز و سیلیسیم به مخلوط مذاب اضافه می‌شود. این اقدام باعث اکسیدزدایی آهن و تشکیل فروآلیاژ می‌شود. با سرد شدن این ترکیب، فروآلیاژ تشکیل می‌شود.
لازم به ذکر است که مقدار مواد مانند آهن و سیلیسیم در فروآلیاژ ممکن است بر اساس کاربردهای خاص در صنایع مختلف متغیر باشد.
مزایای استفاده در فولاد سازی

فروسیلیکون منگنز، یکی از افزودنی‌های کلیدی در صنعت فولاد، به دلیل مزایای فراوانش گسترده‌ای از کاربردها دارد. یکی از این مزایا، خاصیت اکسیدزدایی قوی آن است که با ترکیب با فولاد، خواص اکسیدزدایی فولاد را به شدت افزایش می‌دهد و در نهایت، منجر به تولید فولاد ضد زنگ با کیفیت می‌شود.
فولاد ضد زنگ در مناطق مرطوب، شرجی، سواحل و مکان‌های با رطوبت زیاد کاربردهای فراوانی دارد. همچنین، در مواردی نظیر محل‌های عبور آب و رطوبت نیز به کار می‌رود.
فروسیلیکون منگنز با کاهش کربن به عنوان یک عامل کاهنده در فرآیندهای حرارتی مشارکت کرده و به تولید اقتصادی و با کیفیت‌تر این فروآلیاژ کمک می‌کند.
کاربردهای این فروآلیاژ را می‌توان به سه دسته زیر تقسیم کرد:
1. بهبود استحکام و مقاومت فولاد.
2. اکسیدزدایی کامل انواع فلزات و فولادها.
3. کاهش ناخالصی‌هایی چون گوگرد، فسفر، و نیتروژن در فرآیند تولید فولاد.
استفاده از این فروآلیاژ با هدف کاهش آلودگی و تولید محصولات با کیفیت، به دلیل واکنش‌پذیری کمتر آن با مواد دیگر، ممکن است. این ویژگی باعث تولید محصولات یکدست و بدون ایراد می‌شود.
تاریخچه شکل گیری فروسیلیکو منگنز

همانطور که اشاره شد، فروسیلیکون منگنز یکی از افزودنی‌های حیاتی در صنعت فولادسازی است که از مزایای فراوانی برخوردار است.
یکی از این مزایا، اکسید قوی بودن این فروآلیاژ است. ترکیب آن با فولاد باعث افزایش قابل توجه خواص اکسید زدایی شده و در نهایت، فولاد ضد زنگ با کیفیت تولید می‌شود.
استفاده از فولاد ضد زنگ در مناطق مرطوب، شرجی، ساحلی، و محل‌های دارای رطوبت نه تنها متداول است بلکه در کاربردهای مانند مناطق عبور آب و رطوبت نیز از اهمیت بالایی برخوردار است.
در فروآلیاژ فروسیلیکون منگنز با کاهش مقدار کربن به عنوان یک فاکتور کاهنده، در فرآیندهای حرارتی تولید اقتصادی و با کیفیت‌تر کمک مؤثری به تولید انبوه این فروآلیاژ کرده است.
استفاده از این فروآلیاژ با هدف کاهش آلودگی و بهبود کیفیت محصول، ناشی از واکنش‌پذیری کمتر آن با مواد دیگر نظیر گوگرد، فسفر، و نیتروژن در ترکیب با فولاد، منجر به تولید محصولات یکدست و بدون ایراد می‌شود.
این فروآلیاژ از ترکیبات مختلفی با نسبت‌های گوناگون تشکیل شده است که از گذشته تاکنون، بررسی‌های متعددی را به دنبال داشته‌اند. بهترین نسبت‌ها، با درصد سیلیسیم حدود ۶۵ درصد، مورد توجه صنعت و فولادسازی قرار گرفته‌اند.
ترکیبات اصلی این فروآلیاژ منگنز، سیلیسیم، آهن، و کربن هستند. کاهش حلالیت کربن در این آلیاژ ناشی از حضور سیلیسیم در آن می‌باشد.
در ادامه، خصوصیات فیزیکی فروسیلیکون منگنز مورد توجه قرار گیرد. چگالی این فروآلیاژ حدود ۱.۶ گرم بر سانتی‌متر مکعب و دمای ذوب آن در بازه ۱۰۶۰ تا ۱۳۵۰ درجه سانتیگراد واقع شده است.
از آلیاژهای تشکیل‌دهنده فروسیلیکون منگنز می‌توان به منگنز، سیلیسیم، آهن، و کربن اشاره کرد. این آلیاژ به دلیل خواص مشترک منگنز و فروسیلیس، از جمله پرفروش‌ترین فروآلیاژ‌های صنعت و فولادسازی به شمار می‌آید.
بازار فرو سیلیکو منگنز

به عنوان یکی از فروآلیاژهای پراستفاده در صنعت فولاد، سیلیکون منگنز نقش مهمی در اکسیژن‌زدایی، گوگرد‌زدایی، و بهبود خواص مکانیکی فولاد ایفا می‌کند، که این امر باعث افزایش قابل توجه در قیمت این فروآلیاژ شده است. تا جایی که در بازه زمانی ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۶، میانگین ۲ میلیون و ۶۵۲ هزار تن سیلیکون منگنز تجارت شده است.
نقطه بیشترین تجارت سیلیکون منگنز به سال ۲۰۰۷ بازمی‌گردد، که در آن سال به مقدار بی‌نظیری افزایش یافت. این روند تا قبل از بحران مالی سال ۲۰۰۹ ادامه یافت.
پس از بحران مالی، تجارت این فروآلیاژ با کاهش نسبت به گذشته، احیا شد و در سال ۲۰۱۶ به رشدی دیگر دست یافت.
از نظر تجارت منطقه‌ای، ۴۸ درصد صادرات جهانی این فروآلیاژ به این منطقه تعلق دارد، و آسیا به عنوان یک بازار اصلی، سهم قابل توجهی از تجارت سیلیکون منگنز اروپا را تأمین می‌کند. اروپا نیز در سال ۲۰۱۶ با ۴۱ درصد، بزرگترین واردکننده سیلیکون منگنز جهان بوده است.
فرو سیلیکو منگنز و کاربرد های آن

1. کاهش حلالیت کربن در فولادها و آلیاژهای منگنز دار: این ویژگی به عنوان یک خصوصیت اصلی در فروآلیاژهای منگنزی شناخته شده است. این کاهش حلالیت کربن به بهبود خواص مکانیکی و حفظ کیفیت فولادها کمک می‌کند.
2. قابلیت اکسیژن‌زدایی و آلیاژسازی در فولادها: فروآلیاژهای منگنزی به عنوان عامل اکسیژن‌زدایی در فرایندهای تولید فولاد و آلیاژسازی اثرگذار هستند. این ویژگی باعث بهبود کیفیت و خواص متریال‌های فولادی می‌شود.
3. کاهش مواد ناخالصی در فولاد مانند گوگرد، فسفر و نیتروژن: فروآلیاژ منگنز به عنوان یک افزودنی موثر در کاهش مواد ناخالصی مانند گوگرد، فسفر و نیتروژن در فولاد مؤثر است، که نتیجه‌ای پاک و با کیفیت‌تر را تضمین می‌کند.
4. افزایش سختی پذیری فولاد: این فروآلیاژ باعث افزایش سختی و مقاومت مکانیکی فولاد می‌شود، که در نتیجه بهبود عملکرد و مصرف متریال به کار رفته را تضمین می‌کند.
سایزهای استاندارد فروسیلیکومنگنز

·       20 تا 80 میلیمتر
·       10 تا 50 میلیمتر
·       3 تا 25 میلیمتر
جستار های وابسته

آهن
سیلیکون (پلیمر)
ذوب‌آهن
فولاد
فولاد زنگ‌نزن
چهارلنگ

چهارلَنگ یکی از دو شاخه بزرگ ایل بختیاری است. با توجه به نمودار سازمانی ایل بختیاری به دو شاخه اصلی هفت لنگ و چهارلَنگ تقسیم می‌شود. این دو شاخه ایل بختیاری از نظر فرهنگی تفاوت چندان زیادی ندارند، اما جدایی محل سکونت و مسیر کوچ، باعث ایجاد تفاوت‌ هایی نه چندان زیاد، در نحوه گویش و لهجه این دو شده است.
شاخه چهارلنگ در جنوب شرقی استان لرستان، شمال غربی استان چهارمحال و بختیاری و شمال شرقی استان خوزستان زندگی می‌کنند.
جغرافیا

ییلاق:  اردل و کوهرنگ در استان چهارمحال و بختیاری
قشلاق:  ایذه باغ‌ملک، دزفول، شوشتر و هفتکل در استان خوزستان
تقسیمات

ایل بختیاری به دو شاخه اصلی هفت لنگ و چهار لنگ تقسیم می‌شود که شاخه چهارلنگ نیز به چند باب تقسیم می‌شوند که هیچگونه اشتراک فامیلی با یکدیگر ندارند. پیشینه این تقسیمات، به اواخر قرن پانزدهم و اوایل قرن شانزدهم میلادی بازمی‌گردد و به‌عنوان نمودار اجتماعی ایل بختیاری شناخته می‌شود. چهارلنگ‌ها از پنج باب تشکیل می‌شوند، که عبارتند از:
محمود صالح
کیان‌ارثی
زلقی
ممی‌وند
موگویی
محمود صالح

حیدر داوود
کُتُکی
اورش
آدگار
کافلی
آل داود
قلی
ممجلاردین
آردپنایی
ممزایی
هارونی
سادات شاه قطب الدین
کیان‌ ارثی

برون
تمبی
حموله
زنگنه (کرد)
کرد زنگنه (کرد)
بیگدلی (ترک)
جلالی (بهمئی)
مکوندی
کهیش
باورساد
جانکی گرمسیر (اتحادیه اقوام)
پوستین بکول
اسفرین
بوربورون
ور محمود
استکی
عاشوروند
عالی‌وند
سهونی
محمد جعفری
مانا جعفری
عالی جعفری
غریب وند
هرکل
گشتیل
سندلی
ممبینی (نامشخص)
گندزلو
شیخ منگشتی (عرب)
طلاوری (کرائی)
موگویی

مهدور
دادور
شیخ سعید
شیرازی
حسومی
سرلک
شیاس
کیماس
هلیل
خواجه موگویی
خواجه باجول
زلکی

دوزنی
جاوند
هزارسی
چارطافه
میوند

از طایفه‌های بختیاری است. سکونتگاه‌های میوند از استان مرکزی و غرب اصفهان و شرق لرستان تا شمال خوزستان است. طایفه میوند، گویش مخصوص خود را دارد که به گویش میوندی بختیاری مشهور است.
حاجیوند
عبدالوند
عیسوند
بُساک
فولادوند
متاواری

متاواری منوچهر یکم دادیانی
متاواری (گرجی: მთავარი) یک عنوان فئودالی در گرجستان است که معمولاً به زبان انگلیسی شاهزاده یا دوک ترجمه می‌شود.
نخستین نمونه‌های استفاده از عنوان متاواری در متون اولیه جراحی گرجی است که مربوط به قرن پنجم میلادی است. از سده یازدهم تا چهاردهم میلادی، عنوان متاوری، همراه با تاوادی که مترادف با اریستاوی بود و همگی به یکی از اشراف عالیه یا یک شاهزاده اشاره داشتند. در طول دوران طلایی پادشاهی متحد گرجستان (سده‌های ۱۲-۱۳) این عنوان به‌تدریج از تصدی مشروط به موروثی تغییر یافت. روندی که در پایان سده پانزدهم به پایان رسید. در سده پانزدهم اصطلاح متاواری فقط در مورد پنج شاهزاده حاکم بر غرب گرجستان (مسختی، سامگرلو، گوریا، سوانتی و آبخاز) به کار می‌رفت که قدرت‌های خودگردانی آنها در پایان تحت سلطه امپراتوری روسیه از بین رفت.