فهرست بازدیدکنندگان از یادمان نسل‌کشی ارمنی‌ها
سیاست‌مداران > وزیران کابینه

ایوانیس کاسولیدیس (۱۹۹۸)
ادوارد کوکان (۲۰۰۰)
Indulis Bērziņš (۲۰۰۱)
توماس هندریک ایلوس (۲۰۰۱)
آناتولی زلنکو (۲۰۰۱)
دیمیتری روپل (۲۰۰۲)
یوشکا فیشر (۲۰۰۴)
پر استیگ مولر (۲۰۰۴)
فیلیپ دوست-بلازی (۲۰۰۶)
میشلین کلمی-ری (۲۰۰۶)
فرانک والتر اشتاین‌مایر (۲۰۰۷)
en:Anna Fotyga (2007)
en:Artis Pabriks (2007)
en:Kinga Göncz (2008)
en:Grigol Vashadze (2009)
اورماس پائت (۲۰۰۹)
خورخه تایانا (۲۰۱۰)
میشائل اشپیندلگر (۲۰۱۰)
هیلاری کلینتون (۲۰۱۰)
پیتر ماورر (۲۰۱۰)
رادوسواف سیکورسکی (۲۰۱۰)
en:Kostyantyn Hryshchenko (2011)
یانگ جیه‌چی (۲۰۱۱)
کارل بیلت (۲۰۱۱)
یوناس گار استوره (۲۰۱۱)
گیدو وستروله (۲۰۱۲)
اراتو کوزاکو-مارکولیس (۲۰۱۲)
ارکی تومیویا (۲۰۱۲)
آئودرونیوس آژوبالیس (۲۰۱۲)
Sergei Martynov (2012)
لویس آلماگرو (۲۰۱۲)
ژان آسلبرن (۲۰۱۲)
ادگارس رینکویکس (۲۰۱۲)
میروسلاو لایچاک (۲۰۱۳)
ایگور لوکشیچ (۲۰۱۳)
هوشیار زیباری (۲۰۱۳)
کارل شوارتسنبرگ (۲۰۰۸, 2013)
en:Ivan Mrkić (۲۰۱۴)
زباستیان کورتس (۲۰۱۴)
فرانک والتر اشتاین‌مایر (۲۰۱۴)
لیناس لینکویچیوس (۲۰۱۴)
سرگئی لاوروف (۲۰۰۷, 2012, 2014, ۲۰۱۵)
جبران باسیل (۲۰۱۵)
en:Héctor Marcos Timerman (2012, 2015)
دیدیه ریندرز (۲۰۱۵)
en:Lubomír Zaorálek (2015)
مارگوت والستروم (۲۰۱۶)
میخیل جانلیدزه (۲۰۱۶)
عبدالله بن زاید آل نهیان (۲۰۱۷)
en:Henry Rabary-Njaka (2018)
لوئی موشیکیوابو (۲۰۱۸)
en:Régis Immongault Tatangani (2018)
تارو کونو (۲۰۱۸)
ژیوادین یووانوویچ، معاون وزیر امورخارجه (۱۹۹۵)
ایگور سرگیف، وزیر دفاع (۱۹۹۸)
گئورگی بوس, وزیر امور مالیاتی (۱۹۹۹)
نواف مصالحه, معاون وزیر امورخارجه (۲۰۰۰)
سبوه هوانیان، وزیر جوانان و فرهنگ (۲۰۰۱)
گدیمیناس کیرکیلاس، وزیر دفاع ملی (۲۰۰۵)
جو هوکی، وزیر خدمات انسانی (۲۰۰۵)
سرگئی ایوانوف، وزیر دفاع (۲۰۰۶)
en:Christian Estrosi, وزیر قلمرویی (۲۰۰۷)
تئودور ملشکانو, وزیر دفاع (۲۰۰۷)
en:Alexander Radkov, وزیر آموزش و پرورش (۲۰۰۷)
en:Andrei Fursenko, وزیر آموزش و علوم (۲۰۰۷)
Abdujabbor Rahmanov, وزیر آموزش و پرورش (۲۰۰۷)
en:Juozas Olekas, وزیر دفاع ملی (۲۰۰۷)
en:Štefan Harabin, ویر دادگستری (۲۰۰۸)
پاول گراچف، وزیر دفاع پیشین (۲۰۰۸)
en:Ghia Nodia, وزیر آموزش و علوم (۲۰۰۸)
ولادیمیر ماتویچوک, وزیر فرهنگ (۲۰۰۸)
مارک ماداریچ, وزیر فرهنگ (۲۰۰۸)
بوگدان کلیچ، وزیر دفاع ملی (۲۰۰۹)
پاتریک دوجیان، وزیر پیاده‌سازی برنامه بهبود (۲۰۱۰)
دیمیتری شاشکینی, وزیر آموزش و علوم (۲۰۱۰)
آنری دو رانکورت، وزیر تعاون (۲۰۱۱)
اوریت نوکد, وزیر کشاورزی (۲۰۱۲)
کورنلیا پیپیر, وزیر امورخارجه (۲۰۱۲)
en:Rasa Juknevičienė, وزیر دفاع ملی (۲۰۱۲)
یولی-یوئل ادلشتین, وزیر امور دیاسپورا (۲۰۱۲)
جیام‌پائولو دی پائولا، وزیر دفاع (۲۰۱۲)
سرگئی شویگو، وزیر دفاع (۲۰۱۳)
پابان سینگ گاتووار, وزیر امور پارلمانی (۲۰۱۳)
دیمیتریس آوراموپولوس، وزیر دفاع ملی (۲۰۱۳)
روژ نوری شاویس، معاون نخست‌وزیر (۲۰۱۳)
جیسن کنی، وزیر کار و توسعه اجتماعی (۲۰۱۴)
en:David Lidington, وزیر امورخارجه اتحادیه اروپا (۲۰۱۴)
آلکساندر شیکایدزه, وزیر امور خارجه (۲۰۱۴)
یوازس برناتونیس, وزیر دادگستری (۲۰۱۵)
باقر جبیر الزبیدی، وزیر ترابری (۲۰۱۵)
آرتور نازاریان، وزیر انرژی (۲۰۱۵)
الیاس بو صعب, وزیر آموزش و پروش (۲۰۱۵)
کریس آلکساندر, وزیر شهروندی و مهاجرت (۲۰۱۵)
خوزه لوئیس کانسلا, قائم‌مقام وزیر خارجه (۲۰۱۵)
کریستوفوروس فوکایدس، وزیر دفاع (۲۰۱۵)
میکائلا مارکسووا-تومینووا, ویر کار و امور اجتماعی (۲۰۱۵)
گیورگی مگربیشویلی, وزیر اصلاحات و کمک‌های حقوقی (۲۰۱۵)
تیا تسولوکیانی, وزیر دادگستری (۲۰۱۵)
عبدالرحمن محمد الاویس, وزیر بهداشت (۲۰۱۵)
میخائیل روث، وزیر امور خارجه اتحادیه اروپا (۲۰۱۵)
تیناتین خیداشلی, وزیر دفاع (۲۰۱۶)
تساخی هانگبی, وزیر همکاری منطقه‌ای (۲۰۱۷)