صوفیان بستک
تعاریف عرفان و تصوّف

عرفان یا معرفت به معنی شناخت است و در اصطلاح، معرفت قلبی است که از طریق کشف و شهود حاصل می‌شود. کسی را که واجد مقام عرفان است، عارف می‌گویند و دانشی را که مبتنی بر عرفان است، معرفت می‌خوانند. تصوّف به معنی پشمینه پوشی است و متصوّف کسی را گویند که پشمینه پوش و پیرو راه صوفیان است.
تصوّف بیش از هزار سال است که در مشرق زمین در ممالک اسلامی و بالاخص در ایران رواج زیادی داشته‌است و بسیاری از حکما و شعرا و ادبای ایران با این طریقه آشنایی داشته‌اند.
در ایران، از اوایل عهد سلاجقه، صوفیّه مورد توجّه عامه و بزرگان واقع شده‌اند، و مخصوصاً ظهور محمّد غزّالی از اسباب مزید توّجه عامّه به مشایخ صوفیّه شد.
حملهٔ مغول به عراق، باعث خروج گروه‌ها و افراد زیادی از بغداد شد و چون فارس منطقه‌ای امن بود، بسیاری از افراد به آن‌جا آمدند که از آن جمله می‌توان از مشایخ بنی‌عبّاسی نام برد.
جدّ مشایخ بنی عباسی یعنی حاجی شیخ عبدالسّلام خنجی ملّقب به قطب الاولیا در خنج بزرگ می‌شود و صاحب کشف و کرامات می‌گردد و از مشاهیر علمای با زهد و تقوا، شریعتمدار طریقت مآب و صاحب کشف و کرامات عالیه و مفتی اعظم و مراد مردم فارس و پیشوای اهل جماعت لارستان و جهانگیریه و بنادر جنوب و عمانات عربستان بود و به‌طوری در موقع صعود بر منبر، نفوذ کلام و محبوبیت داشت که چند هزار نفر مجذوب او شده، با دقت موعظهٔ ایشان را گوش می‌دادند.
شیخ لباس سادهٔ تصوّف ولی پاکیزه و نظیف می‌پوشید و عمّامهٔ سیاه کوچکی بر سر می‌گذاشت، غالباً با حال تجرّد در خانقاه خود به ریاضت سخت و عبادت نماز و روزه و تلاوت قرآن مشغول بود و چهل روز هر سال دو مرتبه (چله داری) از زاویه خود خارج می‌شد.
اولاد شیخ در بیش‌تر مناطق فارس اقامت گزیدند و بعضی از نوادگان آن‌ها به بستک آمدند و با ورود آن‌ها و سادات قتّالی، تصوّف نیز به این منطقه وارد شد. حضور صوفیان بنام در جای جای میهن اسلامی باعث گسترش نفوذ آنان گردید. مردم، طریقت آنان را پیشوای خود قرار دادند و خاک قدومشان را توتیای چشم خویش نمودند. هرجا عارفی ظهور کرده، مراد عامّه گشته و بعد از مرگ، بقعه‌شان چراغ راه گمشدگان گردیده‌است. کشف و کراماتشان ورد زبان مردم شد. مردم به آنان به عنوان پیشوا و حلّال مشکلات نگریستند و در واقع، مریدان گرداگرد شیوخ و مراد خویش جمع شدند. در جایگاه و مکان‌های حضورشان، مظاهری نیز از آن‌ها باقی است که بیانگر حضور گرمشان در میان مردم بوده‌است.
یکی از جاهایی که می‌توان مظاهر عرفان و تصوّف را در آن پی‌گیری کرد شهرستان بستک، واقع در غرب استان هرمزگان است.
آثار و مظاهری در این شهرستان وجود دارد که بیانگر نفوذ و وجود عرفان و تصوّف در برهه‌ای از زمان در این منطقه‌است. زیارتگاه‌ها، نام‌های ماندگار مشایخ و سادات، ذکر کرامات بزرگان مشایخ و سادات در میان عامّه، آثار به جا مانده از اعمال صوفیانه، نمونه‌هایی از آن است.
مطمئنّاً حضور صوفیان و عرفاً در این شهرستان بعد از ورود اسلام بوده‌است. اما دقیقاً معلوم نیست از چه زمانی دین اسلام وارد این منطقه شده‌است «شواهد نشان می‌دهد که قبل از اسلام مردمانی که بومی‌ها به آنان «گور» یا «گبر» می‌گویند زندگی می‌کرده‌اند.
«بستک» منطقه‌ای تاریخی است که از نظر جغرافیایی، در حدّ فاصل شهرستان بندرلنگهٔ هرمزگان و لارستان فارس قرار دارد و در حقیقت، دروازهٔ استان فارس به سوی خلیج فارس است و از قدیم‌الایّام بر سر راه کاروانی قافله‌سالاران و کاروانیان قرار داشته و دارای موقعیّتی تجاری و بازرگانی بوده‌است و آثار کاروان‌سراهای متعدّد دوران هخامنشی تا صفوی در راه‌هایش، مؤیّد این مدّعاست.
با نگاهی به ترکیب جمعیّتی شهرستان بستک متوجّه می‌شویم که شش شاخه از طبقات مختلف در بافت سنّتی آن حضور داشته‌اند:
اهالی بومی و محلّی
مشایخ و خوانین بنی عبّاسی
مشایخ و خوانین مدنی
سادات
ایلات، عشایر و دیگر اقوام
با نگاهی به تاریخ حضور گروه‌های بالا متوجّه می‌شویم که حداقل سه گروه از آنان یعنی مشایخ بنی‌عباسی، مشایخ مدنی و سادات، غیر بومیانی بوده که برای نشر دین اسلام به این منطقه آمده‌اند و اکثر بزرگان آن‌ها خود، شیوخ طریقت بوده و مریدانی نیز داشته‌اند.
مدارک و شواهد نشان می‌دهد که قبل از حضور سادات و شیوخ، اثری از صوفیان و عارفان در شهرستان دیده نمی‌شود، بنابراین می‌توان گفت که حضور مظاهر عرفان و تصوّف در این شهرستان بعد از فتح بغداد به دست مغولان و خروج مشایخ و سادات از آن‌جا و ساکن شدنشان در فارس و هرمزگان امروزی بوده‌است؛ لذا برای روشن شدن بحث به موارد زیر می‌پردازیم.
آ - حضور سادات و ترویج تصوّف
ب - حضور مشایخ بنی عباسی و نقش آنان در رواج تصوّف
پ - حضور مشایخ مدنی و بعضی از بزرگان آنان
ت - نمونه‌هایی از کرامات اولیا و عرفاً در شهرستان
ث - مکان‌های بازمانده از اعمال صوفیانه
ج - ذکر بعضی از فامیل‌ها