کیت وارن
طرح بالتیمور

در سال ۱۸۶۱، آلن پینکرتون توسط ساموئل اچ. فلتون، رئیس شرکت راه‌آهن فیلادلفیا، ویلمینگتون و بالتیمور به استخدام درآمد تا فعالیت تجزیه طلبان که تهدید کرده بودند به راه‌آهن مریلند خسارت می‌زنند را زیر نظر بگیرد. پینکرتون برای تحقیق در مورد این عملیات بالقوه با کمک مأمورین خود به نقاط مختلف مریلند رفت. با ادامه تحقیقات، پینکرتون متوجه شد که فعالیت خرابکاری در مریلند فقط به راه‌آهن ختم نمی‌شود: بلکه شامل آبراهام لینکلن، رئیس‌جمهور منتخب، نیز می‌باشد. پینکرتون اجازه‌نامه ادامه تحقیقات خود و تمرکز بر طرح ترور احتمالی را دریافت کرد. وارن یکی از ۵ مأموری بود که در ۳ فوریه ۱۸۶۱ به بالتیمور، مریلند اعزام شد تا به بررسی کانون فعالیت‌های جدایی طلبان بپردازد.
در جریان تحقیقات، از نقشه ترور لینکلن پرده برداشتند. این تحقیقات را با نام مستعار خانم چری و خانم ام. بارلی فعالیت‌های مشکوکی را در بین جدایی طلبان بالتیمور ردیابی کرد. این نتیجه تا حدودی از طریق کار مخفیانه وی به دست آمده بود:
[A] بانوی ثروتمند جنوبی با لهجه جنوبی غلیظ که ظاهراً خانم وارن است در اجتماعات جدایی طلبان منطقه بالتیمور نفوذ کرد، عملیات او در مکان‌هایی مانند هتل درجه یک بارونوم (هتل سیتی بارنوم)، که به عنوان یک "زیبای جنوبی " شناخته می‌شود و به سرعت نه تنها تأیید کرد که نقشه ای برای ترور لینکلن وجود دارد، بلکه جزئیات نحوه وقوع این ترور را نیز برملا ساخت.
پینکرتون مأمورهایی در سراسر مریلند داشت، اما این وارن بود که به‌طور خاص بسیاری از جزئیات اصلی را ارائه داد که باعث شد پینکرتون به این باور برسد که این عملیات قریب‌الوقوع است. وارن با جدایی طلبان در مریلند دوست شد و از آنها جزئیات زیادی دربارهٔ نقشه ترور لینکلن جمع‌آوری کرد.
رئیس‌جمهور منتخب آبراهام لینکلن با قطار از خانه خود در اسپرینگفیلد، ایلینویز به پایتخت سفر می‌کرد که قرار بود در این مسیر در شهرهای مهم توقف کند. برنامه منتشر شده وی نشان داد که آخرین توقف لینکلن از هریسبورگ، پنسیلوانیا، به واشینگتن، دی سی انجام می‌شود که به دلیل ساختار سیستم ریلی، تمام قطارهای جنوب غربی نیاز به انتقال در بالتیمور، مریلند داشتند. ایستگاه مرزی شمالی در خیابان کالورت به پایان رسید و ایستگاه قطار جنوب غربی در خیابان کامدن (اکنون ایستگاه کامدن یاردز) آغاز می‌شد. مسافت بین این دو ایستگاه حدود یک مایل بود که باید با یک کالسکه سواری طی می‌شد.
طرح جدایی طلبان برای کشتن لینکلن این بود:
دقیقاً همان‌طور که آقای لینکلن در حال عبور از دالان باریک انبار در ایستگاه کالورو به خیابان بود تا وارد کالسکه خود شود. یک نزاع ساختگی درست می‌شود تا پلیس‌ها برای کنترل آن درگیر شوند، و معدود پلیس مانده نیز به کمک آنها برند، بنابراین آقای لینکلن کاملاً بی محافظت می‌ماند و اوباش جدایی طلب او را محاصره و خواهند کشت. یک کشتی بخار کوچک اجاره شده و در یکی از اسکله‌های کوچک آماده بود تا بر اساس مدارک جعلی آن به سمت خلیج چساپیک، حرکت کند و قاتلان بلافاصله پس از ترور، سوار آن شده و به ویرجینیا بروند.
پس از برملا شدن بخش‌های این طرح پیچیده، پینکرتون به کیت وارن دستور داد تا صبح روز ۱۸ فوریه با قطار ۵:۱۰ عصر به نیویورک برود. در آنجا، قرار بود با نورمن بی جود جلسه‌ای داشته باشد و نامه‌ای از پینکرتون را به وی بدهد که در آن جزئیات کشف شده طرح این ترور را شرح می‌داد. جود پس از دریافت جزئیات نقشه بالتیمور از وارن، جلسه ای بین پینکرتون و لینکلن در تاریخ ۲۱ فوریه ترتیب داد. در این جلسه، لینکلن به وجود طرح ترور شک داشت البته در نظر داشت اگر چنین نقشه ای وجود داشته باشد باید جدی گرفته شود.
با این حال، یک منبع مستقل دوم این طرح را از طریق فردریک دبلیو سوارد، فرزند ویلیام اچ سیوارد (وزیر امور خارجه منصوب) تأیید کرد. پس از آن، لینکلن موافقت کرد که طرح ترور به اندازه کافی قابل قبول است تا اقدام کند. لینکلن تصمیم گرفت از خطر تا جای ممکن دوری کند. با این حال، وی با لغو هیچ‌یک از برنامه‌های برنامه‌ریزی شده قبلی خود در هریسبورگ موافقت ننمود. دستور کار وی شامل: سه سخنرانی، برافراشتن پرچم آمریکا در تالار استقلال و حضور در یک شام پرشور بود.
برنامه قطارها به گونه‌ای تغییر داده شد که به لینکلن اجازه دهد تا برنامه‌های از پیش تعیین شده خود را در هریسبورگ انجام دهد. تا ساعت ۵:۴۵ شب هیچ تغییری در برنامه وی وجود داشت. جان جورج نیکولای، منشی خصوصی لینکلن، هنگام شام با بهانه‌ای رئیس‌جمهور را از سالن خارج کرد. سپس لینکلن یک دست لباس مسافرتی و یک کلاه نمدی نرم پوشید. او یک شال را بر روی یک بازوی خود انداخت تا نقش یک فرد دوره‌گرد را بازی کند. در همین حال، پینکرتون خطوط تلگراف را قطع کرد تا از هرگونه آگاهی رسانی از تغییر در برنامه سفر لینکلن جلوگیری کند. در ایستگاه، وارن به همراه پینکرتون در قسمت عقب اتومبیل نشستند جایی که لینکن در محلی که از قبل آماده شده بود دراز کشیده بود، ورد هیل لامون هم او را همراهی می‌کرد. در این هنگام وارن با صدای بلند به لینکلن خوش آمد درست مانند برادر واقعی‌اش. [نیازمند منبع]
لینکلن در شبهای ۲۲ تا ۲۳ فوریه از هریسبورگ، با قطار ویژه پنسیلوانیا به فیلادلفیا رفت. از فیلادلفیا، با قطار ویژه فیلادلفیا، ویلمینگتون و بالتیمور به بالتیمور رفت. گفته می‌شود که کیت وارن در سفر یک شبه از پنسیلوانیا به واشینگتن دی سی پلک به هم نزد و یک لحظه هم نخوابید. اعتقاد بر این است که پینکرتون به دلیل محافظت وارن از لینکلن در آن شب، شعار آژانس خود را به «ما هرگز نمی‌خوابیم» تغییر داد. وارن در نافرجامی طرح ترور بالتیمور نقش اساسی داشت - نه تنها به کشف جزئیات آن کمک کرد، بلکه وی بیشتر اقدامات را برای حرکت مخفیانه لینکلن به واشینگتن نیز انجام داد، وی اطلاعات کلیدی را بدست آورد و جلسات را ترتیب داد و همچنین چهار مورد لازم را نیز تأمین کرد. کوپه در قطاری که از فیلادلفیا خارج می‌شود به بهانه اینکه این کوپه برای برادر بیمار و اعضای خانواده وی است. اندکی قبل از ساعت ۱۱ عصر از قطار پیاده شد و حدود ساعت ۳:۳۰ به بالتیمور رسید ۲۳ فوریه وارن، اتومبیل با جای اختفا برای لینکلن را به یک قطار دیگر که به سمت واشینگتن رساند و حدود ۶ صبح وارد واشینگتن شدند.