stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
گیسوکمند
دنباله بلند و سریال تلویزیونی

مقاله‌های اصلی: گیسوکمند: پیش از تا ابد و ماجراجویی راپانزل گیسوکمند
روی کانلی سازندهٔ گیسوکمند در دسامبر ۲۰۱۴ خاطر نشان کرد که تیم تولید «به شدت تحت فشار» برای ساخت یک دنبالهٔ بلند به فیلم بودند، اما زمانی که نویسندگان و کارگردانان با هم برای توسعه آن گرد هم آمدند، متوجه شدند، «او موهایش را کوتاه کرد، داستان تمام شد!» کانلی توضیح داد که در دیزنی تحت نظر لستر، همیشه این فیلمسازان هستند که تصمیم می‌گیرند که آیا برای ساخت یک دنباله آماده هستند یا خیر. در ژانویه ۲۰۱۵، کانلی دوباره توضیح مشابهی را ارائه کرد که روی این موضوع فشار داده شده و همچنین اشاره کرد که کارگردانان گرنو و هوارد در نهایت «علاقه‌ای» به ادامه داستان نداشتند. بدون در نظر گرفتن، گیسوکمند: پیش از تا ابد، یک فیلم تلویزیونی بین فیلم بلند و فیلم کوتاه گیسوکمند تا ابد که در ۱۰ مارس ۲۰۱۷ پخش شد و به عنوان مقدمه ای برای یک مجموعه تلویزیونی ادامه یافت، ماجراجویی راپانزل گیسوکمند بود که در ۲۴ مارس ۲۰۱۷ در شبکهٔ دیزنی به مدت سه فصل و شصت قسمت تا مارس ۲۰۲۰ پخش شد.
در ماه مه ۲۰۲۰، هانا شاو-ویلیامز از اسکرین رنت پرسید که آیا موفقیت این فیلم به دنباله‌ای منجر می‌شود (به غیر از فیلم کوتاه گیسوکمند تا ابد). با بیان اینکه هیچ خبری از توسعه فعال آن نیست، او خاطرنشان کرد که دیزنی در حال «توسعه یک فیلم لایو اکشن دربارهٔ راپانزل» است و اظهار داشت که چندین سال طول می‌کشد تا یک فیلم احتمالی به سینماها برسد.
دو نفر با گریم فیلم گیسوکمند
گل‌نشین

مکان
| گُل‌نشین گل‌نشین | گُل‌نشین گل‌نشین |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
گُل‌نشین: گُل‌نشین
مختصات: ۳۶°۳۸′ شمالی ۵۲°۵۹′ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۶۳۳°شمالی ۵۲٫۹۸۳°شرقی﻿ / 36.633; 52.983: مختصات: ۳۶°۳۸′ شمالی ۵۲°۵۹′ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۶۳۳°شمالی ۵۲٫۹۸۳°شرقی﻿ / 36.633; 52.983
استان: مازندران
شهرستان: ساری
بخش: مرکزی
دهستان: رودپی جنوبی
جمعیت: ۵۵۲ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۱۱
گل‌نشین، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
==نام‌های‌خانوادگی روستا == فلاح،جمالی،پوردهقان،فتاحی،سیدپور،ذبیحی،سیدی،تقوی
جمعیت

این روستا در دهستان رودپی جنوبی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۵۴۴نفر (۱۴۱خانوار) بوده‌است.
یادمان ملی پرل هاربر

یادبود یواس‌اس آریزونا، پرل هاربر.
یادمان ملی پرل هاربر (انگلیسی: Pearl Harbor National Memorial) مکان یادبود وقایع حمله به پرل هاربر در ۷ دسامبر ۱۹۴۱ است که بیش از ۲۴۰۰ آمریکایی را کشت و دوازده کشتی را غرق کرد. این یادمان در جزیره اوآهو، هاوایی واقع شده است.
این مکان شامل یادبود یواس‌اس آریزونا، یادبود یواس‌اس یوتا (بی‌بی-۳۱)، یادبود یواس‌اس اکلاهما (بی‌بی-۳۷)، شش خانه ییلاقی افسران ارشد در جزیره فورد، اسکله‌های پهلوگیری F6، F7 و F8 که بخشی از ردیف کشتی‌های جنگی را تشکیل می‌دادند، و مرکز بازدیدکنندگان در هالاوا لندینگ است.
یک مرکز بازدیدکنندگان و پارک دارای گالری‌هایی دربارهٔ جنگ اقیانوس آرام در جنگ جهانی دوم، یک سالن تئاتر که فیلمی دربارهٔ حمله را نشان می‌دهد و مجسمه یادبود است. بازدیدکنندگان می‌توانند با کشتی به یادبود آریزونا بروند.
در نزدیکی آن یادبود یواس‌اس میزوری، موزه یواس‌اس کمان‌باله (اس‌اس-۲۸۷) و موزه هوانوردی پرل هاربر قرار دارند که به عنوان جاذبه‌های تاریخی در مجتمع نیروی دریایی پرل هاربر تعیین شده‌اند.
یادمان ملی پرل هاربر بخشی از سازمان پارک‌های ملی ایالات متحده در جزیره اوآهو، هاوایی است. قانون حفاظت، مدیریت و تفریحات جان دی. دینجل جونیور در ۱۲ مارس ۲۰۱۹، این مکان را از بنای یادبود ملی دلاوری در جنگ جهانی دوم در اقیانوس آرام حذف کرد و آن را به یک یادبود ملی جداگانه تبدیل کرد. مساحت آن ۲۱٫۳ جریب فرنگی (۰٫۰۸۶ کیلومتر مربع) است.
سنت-ماری-سالومه، کبک

Parish municipality در 23x15px|border |alt=|link= استان کبک, 23x15px|border |alt=|link= کانادا
| سَنت-ماری-سالُمه Sainte-Marie-Salomé | سَنت-ماری-سالُمه Sainte-Marie-Salomé |
| --- | --- |
Parish municipality: Parish municipality
نام مستعار: Sainte-Marie: نام مستعار: Sainte-Marie
استان:  استان کبک
ناحیه: لانودییر
منطقه شهری: مونکالم
Settled: 1765
Constituted: December 27, 1888
حکومت: حکومت
 • Mayor: Maurice Richard
 • Federal riding: Montcalm
 • Prov. riding: Montcalm
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۳٫۵۰ کیلومتر مربع (۱۲٫۹۳ مایل مربع)
 • خشکی: ۳۳٫۶۹ کیلومتر مربع (۱۳٫۰۱ مایل مربع)
 : There is an apparent contradiction between two authoritative sources
جمعیت (2011): جمعیت (2011)
 • کل: ۱٬۱۶۴
 • تراکم: ۳۴٫۵/کیلومتر مربع (۸۹/مایل مربع)
 • Change (2006–11): کاهش۷٫۳%
 • Dwellings: ۵۰۸
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی −۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی −۴ (EDT)
Postal code(s): J0K 2Z0
کد(های) منطقه: 450 and 579
سَنت-ماری-سالُمه (به فرانسوی: Sainte-Marie-Salomé) قصبه‌ای در منطقه شهری مونکالم ناحیه لانودییر در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این قصبه ۱٬۲۱۲ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۳۴٫۴۴ کیلومتر مربع است.
گرنویل، داکوتای شمالی

مکان
| Granville, North Dakota | Granville, North Dakota |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of Granville, North Dakota: Location of Granville, North Dakota
مختصات: ۴۸°۱۶′۰″ شمالی ۱۰۰°۵۰′۳۶″ غربی﻿ / ﻿۴۸٫۲۶۶۶۷°شمالی ۱۰۰٫۸۴۳۳۳°غربی﻿ / 48.26667; -100.84333: مختصات: ۴۸°۱۶′۰″ شمالی ۱۰۰°۵۰′۳۶″ غربی﻿ / ﻿۴۸٫۲۶۶۶۷°شمالی ۱۰۰٫۸۴۳۳۳°غربی﻿ / 48.26667; -100.84333
State: داکوتای شمالی
شهرستان: McHenry
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۲۸ مایل مربع (۰٫۷۳ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۲۸ مایل مربع (۰٫۷۳ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۵۰۹ فوت (۴۶۰ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۲۴۱
 • برآورد (2011): ۲۴۶
 • تراکم: ۸۶۰٫۷/مایل مربع (۳۳۲٫۳/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 58741
کد منطقه: 701
FIPS code: 38-32660
GNIS feature ID: 1029218
گرنویل(به انگلیسی: Granville) شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۴۱ نفر بوده‌است.
نمایه‌سازی در موتورهای جستجو

نمایه‌سازی در موتورهای جستجو داده‌ها را جمع‌آوری، تجزیه و تحلیل و ذخیره می‌کند تا بازیابی اطلاعات سریع و دقیق و آسانتر شود.
طراحی اولین نمایه شامل مفاهیم میان رشته‌ای از زبان‌شناسی، روانشناسی شناختی، ریاضیات، انفورماتیک و علوم کامپیوتر می‌باشد. موتورهای محبوب بر روی نمایه سازی متن کامل اسناد آنلاین با زبان عادی متمرکز هستند. درحالیکه  انواع رسانه مانند ویدئو صوتی و گرافیک نیز قابل جستجو هستند. موتورهای جستجو فرانمایه‌های دیگر خدمات را بارگیری و استفاده می‌کنند و یک نمایه محلی را ذخیره نمی‌کنند، در حالی که موتورهای جستجوی مبتنی بر حافظه پنهان به‌طور دائم نمایه را همراه با مجموعه ای از نوشته‌ها ذخیره می‌کنند. بر خلاف نمایه‌های متن کامل، خدمات جزئی متن عمق محدودی را برای کاهش اندازه نمایه نشان می‌دهند. خدمات بزرگتر معمولاً نمایه سازی را به علت زمان و پردازش هزینه مورد نیاز در یک فاصله زمانی از پیش تعیین شده انجام می‌دهند، در حالی که موتورهای جستجوگر مبتنی بر عامل در زمان واقعی نمایه سازی می‌کنند.
معیارهای انتخاب سایت‌ها برای نمایه‌سازی

سایت‌های دارای داده‌های ارزشمند با صفحات زیاد؛
سایت‌هایی که دارای بازدید کنندگان زیادی می‌باشند؛
سایت‌های در حال توسعه که در حال اضافه کردن اطلاعات جدید و ارزشمند می‌باشند.
راهنماهای موضوعی

راهنماهای موضوعی وب، پایگاه‌هایی هستند که اطلاعات صفحات یا سایت‌های وب منتخب را توسط نیروی انسانی در پایگاه خود نمایه می‌کنند. در راهنماهای موضوعی وب، فرایند شناسایی، بررسی، تجزیه تحلیل، ارزیابی و نمایه‌سازی صفحات یا سایت‌های وب توسط نیروی انسانی و بر اساس معیارهای از پیش تهیه شده انجام می‌شود. از آنجایی که فرایند نمایه‌سازی و تجزیه و تحلیل صفحات وب توسط نیروی انسانی متخصص انجام می‌گیرد، اطلاعات نمایه شده در پایگاه راهنمای موضوعی وب از کیفیت بالاتری نسبت به موتورهای کاوش برخوردار است. علاوه بر این، رویکرد نمایه‌سازی انسانی در راهنماهای وب، سبب شده‌است که آن‌ها نسبت به موتورهای کاوش که فرایند گردآوری اطلاعات در آن‌ها به صورت خودکار و ماشینی صورت می‌گیرد، از ریزش کاذب بسیار کمتری برخوردار باشند.
ابر موتورهای کاوش

بر خلاف موتورهای کاوش و راهنماهای منفرد، ابر موتورهای کاوش خود پایگاه اطلاعاتی ندارند و به جمع‌آوری و جستجوی صفحات وب از طریق روبات‌ها نمی‌پردازند. کاری که ابر موتورهای کاوش می‌کنند، فرستادن همزمان واژه (های) جستجو به پایگاه چند موتور کاوش یا راهنمای منفرد در شبکه جهانی وب است. به‌طور مثال از طریق ابر موتور کاوش متاکراولر، می‌توان از طریق واسط جستجوی واحد، به‌طور همزمان در پایگاه ۱۳ موتور کاوش منفرد به جستجو پرداخت.
در بیانی کلی می‌توان گفت که در حوزه فناوری ذخیره و بازیابی اطلاعات در وب رویکردهای نمایه‌سازی متفاوتی وجود دارد از جمله نمایه‌سازی محتوا محوری (بر مبنای کلید واژه‌های متن)، استناد محوری (مبتنی بر تحلیل پیوندها)، معنا محوری (توجه به مفاهیم انتزاعی). هر کدام از این رویکردها مزایا و معایبی دارند که توجه به آن‌ها در جامعیت و مانعیت اطلاعات تأثیرگذار است.
استفاده از اصطلاح‌نامه در نمایه‌سازی

هدف اصلی اصطلاح‌نامه کمک به بازیابی اطلاعات و همچنین فراهم کردن امکان تولید فهرست‌های کلید واژه‌ای است. تهیه‌کنندگان پایگاه‌های اطلاعاتی از اصطلاح‌نامه در چکیده نویسی و نمایه‌سازی رایانه‌ای و کاربران نیز برای بازیابی اطلاعات استفاده می‌کنند، و به این وسیله با ایجاد درکی مشترک از اصطلاح‌های حوزه‌های مختلف به افزایش ربط در بازیابی یاری می‌رسانند. اصطلاح‌نامه با ایجاد رابطه میان اصطلاح‌های مرجح و نامرجح و مدخل قرار دادن اصطلاح مرجح و تدوین نظام ارجاع‌ها و هدایت جستجوگر از واژگان نامرجح به مرجح، امکان بازیابی مدارک را به وجود می‌آورد.
اقتصاد نروژ

| 0 | 1 |
| --- | --- |
واحد پول: ۱ کرون نروژ (کرون نروژ) = ۱۰۰ اوره
سال مالی: سال میلادی
سازمان‌های تجاری: سازمان همکاری اقتصادی و توسعه، سازمان تجارت جهانی، منطقه اقتصادی اروپا و غیره
آمارها: آمارها
تولید ناخالص داخلی: $۵۴۷ میلیارد (سال ۲۰۲۳) - نرخ اسمی
رتبه: فهرست کشورها بر پایه تولید ناخالص داخلی (اسمی) / فهرست کشورها بر پایه تولید ناخالص داخلی (PPP)
رشد تولید ناخالص داخلی: ۲.۱٪ (آمار سال ۲۰۲۳)
سرانه تولید ناخالص داخلی: دلار ۹۲,۶۴۶  (۲۰۲۳) (برابری قدرت خرید) (سوم)
تولید ناخالص داخلی هر بخش: کشاورزی: ۱.۶٪; صنعت: ۳۴.۷٪; خدمات: ۶۳.۵٪ (آمار تقریبی سال ۲۰۱۶)
تورم (CPI): ۴.۵٪ (تخمینی، فوریه ۲۰۲۴)
شاخص جینی: ۲۴.۷ (۲۰۲۳) - کم
نیروی کار: ۲٫۷۸۵ میلیون (آمار سال ۲۰۱۵)
نیروی کار  بر پایه شغل: کشاورزی ۲٫۹٪; صنعت: ۲۱٫۱٪; خدمات: ۷۶٪ (۲۰۰۸)
بی‌کاری: ۳.۹٪ (ژانویه ۲۰۲۴)
متوسط حقوق ناخالص: ۶۶۸,۴۰۰ کرون نروژ سالانه 
صنایع اصلی: نفت و گاز طبیعی، صنایع غذایی، کشتی سازی، پالپ چوب و تولید کاغذ، فلزات، مواد شیمیایی، الوار، معدن، نساجِی، شیلات
رتبه آسانی انجام کسب و کار: ششم
تجارت خارجی: تجارت خارجی
صادرات: ۱۶۲٫۷ میلیارد دلار (آمار سال ۲۰۱۲)
کالاهای صادراتی: نفت و محصولات نفتی، ماشین‌آلات و تجهیزات، فلزات، مواد شیمیایی، کشتی، ماهی، تجهیزات نظامی
شرکای اصلی صادرات:  بریتانیا ۲۵٫۶٪  آلمان ۱۲٫۶٪  هلند ۱۲٪  فرانسه ۶٫۷٪  سوئد ۶٫۳٪  ایالات متحده آمریکا 5.0% (آمار سال ۲۰۱۲)
واردات: ۸۴٫۸۷ میلیارد دلار (آمار سال ۲۰۱۲)
کالاهای وارداتی: ماشین‌آلات و تجهیزات، مواد شیمیایی، فلزات، مواد غذایی
شرکای اصلی واردات:  سوئد ۱۳٫۶٪  آلمان ۱۲٫۴٪  چین ۹٫۳٪  دانمارک ۶٫۳٪  بریتانیا ۶٫۱٪  ایالات متحده آمریکا ۵٫۴٪ (آمار سال ۲۰۱۲)
سهم سرمایه‌گذاری خارجی: ۹۳٫۸۸ میلیارد دلار (آمار دسامبر ۲۰۱۴)
استقراض ناخالص خارجی: ۵۴۸٫۱ میلیارد دلار (۳۰ ژوئن ۲۰۰۹)
امور مالی عمومی: امور مالی عمومی
بدهی‌های عمومی: ۳۰٫۳ درصد از GDP (آمار سال ۲۰۱۲)
درآمدها: ۲۸۲٫۹ میلیارد دلار (آمار سال ۲۰۱۲)
مخارج: ۲۰۶٫۷ میلیارد دلار (آمار سال ۲۰۱۲)
کمک‌های اقتصادی: (اهداء), ۰٫۸۷٪ از جی دی پی معادل۲٫۲ میلیارد دلار (۲۰۰۴) 
رتبه اعتباری:  استاندارد اند پورز: AAA (داخلی) AAA (خارجی) AAA (T&C Assessment) Outlook: Stable  Moody's: Aaa Outlook: Stable  فیچ ریتینگز: AAA Outlook: Stable 
ذخایر خارجی: US$54.504 billion (March 2011)
منبع اصلی داده‌ها: اطلاعات‌نامهٔ جهان سازمان سیا  همهٔ مقدارها -مگر موردهای ذکرشده- به دلار آمریکا است: منبع اصلی داده‌ها: اطلاعات‌نامهٔ جهان سازمان سیا  همهٔ مقدارها -مگر موردهای ذکرشده- به دلار آمریکا است
اقتصاد نروژ یک اقتصاد مختلط (ترکیبی) بسیار توسعه‌یافته است که تعدادی از بخش‌های راهبردی آن در مالکیت دولت قرار دارد. هرچند اقتصاد نروژ نسبت به چرخه‌های اقتصادی جهان و نوسانات آن واکنش نشان می‌دهد اما از زمان آغاز انقلاب صنعتی همیشه در حال رشد مداوم و مؤثر بوده است. استاندارد زندگی در نروژ  در مقایسه با سایر کشورهای اروپایی بسیار بالاست. امروزه سیستم مدرن تولیدی و رفاهی نروژ متکی به ذخایر مالی بزرگی است که از محل بهره‌برداری منابع طبیعی و به‌طور ویژه منابع نفت و گاز دریای شمال به‌دست آمده است. نروژ در میان کشورهای عضو سازمان توسعه و همکاری اقتصادی (OECD) دارای سیستم تامین اجتماعی بسیار کارا و قدرتمند است (موسوم به مدل نوردیک)، به‌طوری‌که مخارج اجتماعی آن بیش از ۲۲ درصد تولید ناخالص داخلی کشور را شامل می‌شود.
تاریخچه > پیش از انقلاب صنعتی

در دوران وایکینگ‌ها نروژ بین سه کشور اسکاندیناوی (دو کشور دیگر: دانمارک و سوئد) فقیرترین بود.
اقتصاد نروژ پیش از انقلاب صنعتی عمدتاً مبتنی بر کشاورزی، فروش چوب و ماهیگیری بود. نروژی‌ها معمولاً در شرایط تنگدستی و کمبود زندگی می‌کردند، هرچند قحطی نادر بود. به جز برخی مناطق حاصلخیز در جنوب شرق کشور، محصولات کشاورزی به غلات مقاوم مانند جو و چاودار، و دام‌ها به گوسفند، بز، گاو، خوک، و برخی طیور محدود می‌شد. شکار هم بخشی از این کمبود را جبران می‌کرد. در نواحی مرکزی و شمالی نروژ، سامی‌ها از گله‌های کوچ‌نشین گوزن شمالی امرار معاش می‌کردند. ماهیگیری هم نقش مهمی در بقای ساحل‌نشینان داشت، به‌طوری‌که در بسیاری از مناطق شمال و غرب منبع اصلی امرار معاش خانوارها بود. ورود سیب‌زمینی به نروژ در قرن هجدهم تسکین قابل توجهی برای فقر غذایی بود و تبدیل به غذای رایج نروژی‌ها شد.
اگرچه چندین پادشاه به رعایای وفادار خود که شوالیه شدند زمین پاداش دادند، شرایط اقتصادی در نروژ درکل مناسب شکل‌گیری نظام ارباب رعیتی نبود. به‌طوری که بخش اصلی کشاورزی نروژ در اختیار کشاورزان مالک زمین بوده است. بااین‌حال تا قرن نوزدهم دیگر زمین تازه‌ای برای کشاورزی باقی نمانده بود. بسیاری از خانواده‌ها به عنوان کشاورزان مستأجر گرفتار فقر شدند و همین انگیزه‌ی اصلی برای مهاجرت گسترده به آمریکای شمالی شد. نروژ، پس از ایرلند، بیشترین درصد جمعیت خود را در این مهاجرت از دست داد.
تاریخچه > انقلاب صنعتی

جدا از استخراج معادن در بخش‌هایی از کشور، نخستین کارخانه‌های ساخته شده در نروژ واحدهای نساجی در اواسط قرن نوزدهم بود. صنایع همچنین برای تعداد زیادی که از بخش کشاورزی آواره شده بودند، اشتغال ایجاد کرد. از آنجا که دستمزدهای صنعت از کشاورزی فراتر رفت، این تغییر روند بلندمدت به کاهش سطح زیرکشت و الگوهای جمعیت روستایی و شکل‌گیری طبقه کارگر انجامید که با محله‌ها، فرهنگ و سیاست خاص خود پدیده‌ای متمایز در نروژ به‌وجود آورد.
تاریخچه > اصلاحات سوسیال دمکراتیک

پس از جنگ جهانی دوم، حزب کارگر نروژ به رهبری نخست وزیر وقت آینار گرهاردسن، یک سری اصلاحات سوسیال دمکراتیک را با هدف هموار کردن توزیع درآمد، از میان‌بردن فقر و تضمین خدمات اجتماعی همگانی شامل بازنشستگی، خدمات درمانی و ازکارافتادگی آغاز کرد.
مالیات بر درآمد به‌شکل تصاعدی، برقراری مالیات بر ارزش افزوده و طیف گسترده‌ای از سایر عوارض و مالیات‌ها، نروژ را به یکی از اقتصادهای دارای مالیات سنگین در جهان تبدیل کرد. سیاستمداران مالیات‌های ویژه‌ای بر هزینه‌های غیرضروری وضع کردند که از جمله آنها عوارض و مالیات‌ بر کالاهایی چون خودرو، تنباکو، الکل، لوازم آرایشی و غیره بود.
سیاست‌های بلندمدت سوسیال دمکراتیک، ردیابی گسترده اطلاعات توسط دولت (و در نتیجه شفافیت مالی) و همگن بودن جمعیت نروژ به موضوعی مناسب برای مطالعات اقتصادی تبدیل شد و تحقیقات آکادمیک نشان داد که الگوی نروژ در این دوره سهم قابل توجهی در زمینه مطالعات اقتصاد کلان داشته است. زمانی که نروژ به یک کشور صادرکننده نفت تبدیل شد، اقتصاد آن بیشتر از پیش موضوع مطالعات گردید.
تاریخچه > نفت و دوران پسا-صنعتی > کشور صادرکننده‌ی نفت

نروژ در ماه مه ۱۹۶۳ حق حاکمیت خود را بر منابع طبیعی در بخش نروژی دریای شمال تثبیت کرد. کار اکتشاف نفت در 19 ژوئیه ۱۹۶۶ آغاز شد تا اینکه در 21 اوت ۱۹۶۹ نخستین نفت قابل استخراج به‌دست آمد. در پایان سال ۱۹۶۹ مشخص شده بود که ذخایر بزرگی از نفت و گاز در دریای شمال وجود دارد. نخستین میدان نفتی نروژ به نام اکوفیسک واقع در 320 کیلومتری جنوب غربی استاوانگر تا سال ۱۹۸۰ به ظرفیت تولید بیش از ۴۲۷ هزار بشکه نفت خام در روز رسید. از آن زمان تاکنون، ذخایر بزرگ گاز طبیعی نیز کشف و بهره‌برداری شده‌اند.
همزمان با رفراندوم نروژ برای عدم پیوستن به اتحادیه اروپا در سال ۱۹۷۲، وزارت صنعت نروژ برای ایجاد یک سیاست ملی انرژی دست به‌کار شد. نروژ تصمیم گرفت بیرون از اوپک باقی بماند، قیمت انرژی خود را مطابق با بازارهای جهانی تنظیم و درآمد حاصل از آن را - معروف به «هدیه ارزی» - عاقلانه خرج کند. دولت نروژ شرکت نفت خود را به نام استات اویل (که اکنون با نام اکوینور، Equinor، شناخته می شود) تأسیس کرد و حقوق حفاری و تولید را به شرکت‌هایی تازه تأسیس (هم نیمه دولتی و هم خصوصی) اعطا کرد. صادرات نفت با نرخ نهایی 78 درصد (مالیات استاندارد شرکتی 24 درصد و مالیات ویژه نفت 54 درصد) مشمول مالیات شد.
دریای شمال چالش‌های زیادی را از جنبه‌ی فناوری برای تولید و اکتشاف به همراه داشت و شرکت‌های نروژی برای رویارویی با این چالش‌ها روی ایجاد قابلیت‌های ویژه سرمایه‌گذاری کردند. تعدادی از شرکت های مهندسی و ساخت تجهیزات از بقایای صنعت کشتی‌سازی، که عمدتاً بی‌رونق شده بود، پدید آمدند و مراکز علمی و فنی در استاوانگر و حومه‌ی غربی اسلو شکل گرفتند. در حال حاضر دریای شمال از اوج تولید نفت خود عبور کرده است، بااین‌حال اکتشاف و توسعه میادین جدید نفت و گاز همچنان در دریای نروژ و دریای بارنتز ادامه دارد.
تاریخچه > نفت و دوران پسا-صنعتی > تردیدها در مورد اتحادیه اروپا

در سپتامبر ۱۹۷۲ پارلمان نروژ این سؤال را به همه‌پرسی گذاشت که آیا نروژ باید به جامعه اقتصادی اروپا بپیوندد یا خیر. این پیشنهاد با اختلاف کمی رد شد (۵۳.۵ درصد پاسخ نه). دولت نروژ برای توافق تجاری وارد مذاکره با اتحادیه اروپا شد تا به شرکت های نروژی امکان دسترسی به بازارهای اروپایی را بدهد. با گذشت زمان، مذاکره ادامه یافت تا این‌که با اصلاح توافق، نروژ در نهایت به انجمن تجارت آزاد اروپا و منطقه اقتصادی اروپا پیوست.
اگرچه نروژ مدت‌هاست سیاست‌های تجاری خود را با هدف هماهنگ‌کردن سیاست صنعتی و تجاری خود با اتحادیه اروپا تنظیم و دنبال کرده است، همه‌پرسی جدید در سال ۱۹۹۴ نتایج مشابه سال ۱۹۷۲ را به همراه داشت و نروژ یکی از تنها دو کشور شمال اروپا (در کنار ایسلند) باقی ماند که خارج از اتحادیه اروپا هستند.
هرچند بسیاری از بحث‌های عمومی مناقشه‌برانگیز درباره عضویت در اتحادیه اروپا به مسائل سیاسی و نه اقتصادی معطوف شد، اما سیاست اقتصادی نروژ را در چند راستای مهم شکل داد:
هم سیاستمداران و هم مردم با این واقعیت کنار آمدند که توسعه اقتصادی نروژ وابسته به استفاده از مزیت نسبی آن در تمرکز بر صادرات در زمینه‌هایی خاص و تکیه بر واردات برای هر چیز دیگر است. این رویکرد تأثیر قابل توجهی بر سیاست کشاورزی نروژ داشته است که به جای خودکفایی، حول محور الگوهای جمعیتی و کشاورزی محلی شکل گرفته است.
اگر نروژ قرار است پس از اتمام ذخایر نفت رونق و رفاه خود را حفظ کند، درآمدهای حاصل از نفت نمی‌تواند مستقیماً به مصرف خصوصی یا عمومی برسد.
نروژ برای حضور در بازارهای اروپایی ناچار است بازارهای داخلی خود را به روی واردات اروپایی باز کند. اگرچه برخی از مسائل مربوط به قیمت‌گذاری و توزیع (به عنوان مثال، الکل و خودرو) حل‌نشده باقی مانده‌اند، بازارهای مصرف، سرمایه و کار نروژ در کل به‌شکل فزاینده ای به بازارهای اروپا نزدیک می‌شوند.
نروژی‌ها در تعامل با اروپا برای بسیاری از موضوعات خاص، مانند شیلات و مزارع پرورش ماهی، محصولات کشاورزی، استانداردهای انتشار گازهای گلخانه‌ای و غیره به دنبال تسهیلات و امتیازاتی هستند، اما به نظر نمی‌رسد این موارد با آنچه اعضای اصلی اتحادیه اروپا به دنبالش هستند تفاوت عمده‌ای داشته باشند. بر همین اساس قابل انتظار است که موضوع عضویت در اتحادیه دوباره در مقطعی به همه‌پرسی گذاشته شود.
تاریخچه > نفت و دوران پسا-صنعتی > تحولات و پیشرفت‌های اقتصادی پسا-صنعتی

بحث‌ها درباره اقتصاد نروژ از دهه ۱۹۷۰ حول چندین موضوع اصلی بوده است:
مخارج زندگی. نروژ یکی از گران‌ترین کشورهای جهان است که در شاخص بیگ مک و سایر شاخص‌ها انعکاس یافته. از نظر تاریخی، عواملی چون هزینه‌های حمل‌ونقل و موانع تجارت آزاد باعث ایجاد نابرابری قیمت‌ها شده‌اند، اما در سال‌های اخیر، سیاست‌های نروژ در قوانین کار، مالیات و سایر زمینه‌ها اثر تعدیل‌کننده قابل توجهی داشته‌اند.
رقابت‌پذیری صنایع "داخل سرزمینی". هزینه بالای نیروی کار و سایر ویژگی‌های ساختاری نروژ باعث نگرانی در مورد توانایی نروژ برای حفظ استاندارد زندگی در دوران پسا-نفتی شده است. در همین راستا گرایش روشنی به پایان‌دادن به «حفاظت» از صنایع خاص و قرار دادن بیش از پیش آنها در «معرض رقابت» وجود دارد. علاوه بر توجه به بخش فناوری اطلاعات، تعدادی از شرکت‌های کوچک تا متوسط ​​هم برای توسعه و بازاریابی فناوری‌های بسیار تخصصی شکل گرفته‌اند.
نقش بخش دولتی (عمومی). شکاف ایدئولوژیک بین دیدگاه‌های سوسیالیستی و غیرسوسیالیستی در مورد مالکیت عمومی در طول زمان کاهش یافته است. دولت نروژ به دنبال کاهش مالکیت خود بر شرکت‌هایی است که نیازمند دسترسی به بازارهای سرمایه خصوصی هستند و تاکید فزاینده‌ای بر تسهیل کارآفرینی به جای کنترل (یا محدود کردن) انباشت سرمایه وجود دارد. بااین‌حال بی‌اعتمادی به «انگیزه سود» همچنان پابرجاست و شرکت های نروژی به‌ویژه در زمینه روابط کارفرما و نیروی کار به شدت تحت نظارت هستند.
آینده دولت رفاه. از زمان جنگ جهانی دوم، دولت‌های متوالی نروژ به‌دنبال گسترش و تعمیم مزایای عمومی به شهروندان خود بوده‌اند؛ شامل حداقل حقوق بازنشستگی تضمین شده، مزایا در زمان بیماری و ناتوانی، مراقبت‌های بهداشتی همگانی (با یارانه یا رایگان)، بیمه بیکاری و غیره. سیاست عمومی همچنان از ارائه چنین مزایایی حمایت می‌کند، اما بحث‌های فزاینده‌ای در فضای عمومی و سیاسی درباره عادلانه‌تر کردن آنها و اختصاص بر اساس نیاز در جریان بوده است.
شهرنشینی. سیاست کشاورزی در نروژ برای چندین دهه بر فرض حداقل خودکفایی استوار بود. در سال‌های بعد، این امر جای خود را به تأکید بیشتر بر حفظ الگوهای جمعیتی خارج از مناطق اصلی شهری داد. اصطلاح «سیاست منطقه‌ای» (distriktspolitikk) به معنای این است که نروژ قدیمی و عمدتاً روستایی اجازه ادامه حیات دارد که در حالت ایده‌آل همراه با فراهم کردن پایه‌های اقتصادی پایدار برای آنهاست.
مالیات. هدف اصلی سیستم مالیاتی نروژ افزایش درآمد برای مخارج عمومی بوده است. مالیات درعین‌حال به عنوان وسیله‌ای برای دستیابی به اهداف اجتماعی مانند توزیع مجدد درآمد و کاهش مصرف الکل و دخانیات (درواقع در نقش بازدارنده‌ای در مقابل برخی رفتارها) تلقی می شود. به نظر می‌رسد سه عنصر از سیستم مالیاتی نروژ بیشترین بحث را به خود جلب کرده است:
مالیات تصاعدی (پیش‌رونده): مالیات بر درآمد در مقطعی یکی از بالاترین‌ها در جهان بود که در طول زمان کاهش یافته است. علاوه بر این، نروژی‌ها برای دارایی خالص اعلام شده خود مالیات می‌پردازند که طبق استدلال برخی، مانع از پس‌انداز می‌شود.
مالیات بر ارزش افزوده. بزرگ‌ترین منبع درآمد دولت است که نرخ استاندارد فعلی آن ۲۵٪ (عمده کالاهای مصرفی و خدمات)، برای غذا و نوشیدنی ۱۵٪ و برای مواردی چون بلیط سینما، محصولات فرهنگی و حمل و نقل عمومی ۱۲٪ است.
سایر عوارض و مالیات‌های ویژه. دولت یک‌سری مالیات ویژه بر کالاهای خاص از جمله اتومبیل، مشروبات الکلی، تنباکو وضع کرده است.
نقش مالکیت دولت

دولت نروژ مالکیت خود را بر بخش‌های بزرگی از صنایع کلیدی کشور، شامل منابع طبیعی و صنایع استراتژیک مانند نفت (Equinor)، تولید انرژی برق-آبی  (Statkraft)، تولید آلومینیوم (نورسک هیدرو، Norsk Hydro)، بزرگ‌ترین بانک نروژ (دی‌ان‌بی، DNB) و اپراتور مخابرات (تله‌نور، Telenor) حفظ کرده است. دولت حدود ۳۵ درصد از ارزش کل شرکت‌های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار اسلو را دراختیار دارد و در پنج شرکت از بزرگترین هفت شرکت فهرست‌شده در آن سهام‌دار عمده است. با درنظرگرفتن شرکت‌های خارج از بورس، سهم مالکیت دولت بر شرکت‌ها از این رقم هم فراتر می‌رود (عمدتاً در بخش نفت). شرکت‌های دولتی نروژ ۹.۶ درصد از کل مشاغل غیرکشاورزی را شامل می‌شوند. این رقم با احتساب شرکت‌هایی که دولت در سهامشان شریک است به ۱۳ درصد می‌رسد که بالاترین میزان در میان کشورهای OECD است. هم شرکت‌های بورسی و هم شرکت‌های غیربورسی بازار-محور هستند و در یک اقتصاد بازار به شدت آزاد شده فعالیت می‌کنند.
صنایع نفت و گاز نقشی تعیین‌کننده در اقتصاد نروژ دارند و منابع مالی برای دولت رفاه نروژ را از طریق مالکیت مستقیم بر میادین نفتی، سود سهام اکوینور، مجوزهای اکتشاف و بهره‌برداری و مالیات فراهم می‌کنند. صنعت نفت و گاز که از نظر درآمد دولت و ارزش افزوده بزرگ‌ترین صنعت نروژ است، به شکلی سازماندهی شده که اطمینان حاصل شود کار اکتشاف، توسعه و استخراج منابع منجر به تولید ثروت عمومی برای کل جامعه شود. درآمد عمومی از طریق ترکیبی از مالیات، صدور مجوز و مالکیت مستقیم دولتی از طریق سیستمی به نام منافع مالی مستقیم دولت (SDFI) حاصل می‌شود. SDFI که در سال ۱۹۸۵ تأسیس شد، دارایی‌های دولتی در تعدادی از میادین نفت و گاز، خطوط لوله و تأسیسات در ساحل و همچنین ۶۷ درصد از سهام Equinor را نمایندگی می‌کند. درآمدهای دولت از بخش نفت و گاز در چارچوب قانونی مشخصی که اجازه‌ی استفاده از آن را برای هزینه‌های عمومی نمی‌دهد، به صندوق بازنشستگی دولتی نروژ (صندوق نفت نروژ) منتقل می‌شود. دولت تنها می‌تواند از محل درآمد حاصل از سرمایه‌گذاری‌های صندوق برای مخارج عمومی هزینه کند.
دلایل زیادی برای چنین سطح بالایی از مالکیت دولتی وجود داشته است که مهم‌ترین آنها تمایل مردم نروژ به کنترل ملی بر استفاده از منابع طبیعی بوده است. دخالت مستقیم دولت پیش از قرن بیستم با فراهم کردن زیرساخت‌های عمومی آغاز شد و پس از جنگ جهانی دوم به‌ویژه از طریق تصاحب دارایی‌های آلمان در چندین شرکت تولیدی به شدت در صنعت و شرکت‌های تجاری گسترش یافت. بزرگ‌ترین گسترش مالکیت دولتی با تأسیس استات اویل در سال ۱۹۷۲ رخ داد. صنایع و شرکت‌های تجاری که دولت در آنها سهامدار است بازار-محور هستند و گستره‌ی بازار آنها بخش خدمات عمومی و همچنین بخش‌های مختلف صنعت را شامل می‌شود.
(این مقاله درحال ترجمه از صفحه انگلیسی و تکمیل است)