stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سدهٔ باشکوه
محبوبیت بین‌المللی

این مجموعۀ تلویزیونی از شبکه‌های فارسی‌زبانِ جم تی‌وی پخش شد، ولی پس از مدتی خبر بازداشت دوبلورهای آن منتشر شد.
در یونان، این مجموعۀ تلویزیونی بینندگان و طرفداران فراوانی را برای خود دست‌وپا کرد و به‌قدری میان مردم محبوبیت یافت که ملی‌گرایان یونانی، همچون حزب نئونازی طلوع زرین و اسقف آنتیموس اهل تسالونیکی پخش مجموعۀ تلویزیونی را محکوم کردند و از یونانیان خواستند که از تماشای این مجموعۀ تلویزیونی دست بردارند. اسقف آنتیموس گفت: «هیچ‌کس نباید حریم سلطان را تماشا کند». او افزود: «با تماشای مجموعۀ تلویزیونی‌های ترکی به آن‌ها این پیام را رسانده‌ایم که تسلیمشان شده‌ایم».[نیازمند منبع]
پخش حریم سلطان در کشورهای حوزهٔ بالکان با استقبال فراوانی روبه‌رو شد. بر پایهٔ مطالعات بازارسنجی مؤسسهٔ تحقیقات رسانه‌ایِ نیلسن، مجموعۀ تلویزیونی حریم سلطان پربیننده‌ترین مجموعۀ تلویزیونی تلویزیونی در بوسنی و هرزگوین در سال ۲۰۱۳ میلادی و چهارمین مجموعۀ تلویزیونی پربیننده در صربستان است. پخش این مجموعۀ تلویزیونی بخشی از فرایند در حال ادامهٔ احیای فرهنگ ترکی در حوزهٔ بالکان از طریق پخش مجموعۀ تلویزیونی‌های تلویزیونیِ وارداتی از ترکیه است؛ فرآیندی که با پخش مجموعۀ تلویزیونی‌های روزی روزگاری (پربیننده‌ترین مجموعۀ تلویزیونی در مقدونیه) و گناه فاطما گل چه بود؟ (پربیننده‌ترین مجموعۀ تلویزیونی در کوزوو در سال ۲۰۱۲) آغاز شده‌بود. راتکو بوزوویچ، جامعه‌شناس صرب، علت محبوبیت مجموعۀ تلویزیونی‌های ترکی در بالکان را وجود ارزش‌ها، مضامین سنتی، مردسالارانه و شباهت‌های بی‌شمار زبانی و فرهنگی بین ترکیه و کشورهای حوزهٔ بالکان می‌داند: «ذهنیتی که در این مجموعۀ تلویزیونی‌ها به تصویر کشیده می‌شود تا حدودی مرتبط است با درک سنتی مردم صربستان از اخلاق و اخلاقیات». به‌عقیدهٔ بوزوویچ، تمامی کشورهای حوزهٔ بالکان در نحوهٔ زندگی خانوادگی متحمل تغییراتی بنیادین شده‌اند و مجموعۀ تلویزیونی‌های ترکی به آنان کمک می‌کنند تا هویت و ارزش‌هایی را بازیابند که اکنون ازدست‌رفته به نظر می‌رسند.
پخش بین‌المللی

مجموعۀ تلویزیونی حریم سلطان نه‌تنها در ترکیه، بلکه در بیش از سی کشور در جنوب‌شرقی اروپا، آسیای میانه و خاورمیانه از چندین شبکهٔ تلویزیونی پخش می‌شود. وزارت فرهنگ ترکیه، این مجموعۀ تلویزیونی را از موفق‌ترین و پرهزینه‌ترین مجموعه‌های تلویزیونیِ ساخته‌شدهٔ این کشور می‌داند. برآورد می‌شود که این مجموعۀ تلویزیونی در سراسر جهان بیش از ۱۵۰میلیون بینندهٔ ثابت داشته‌باشد.[نیازمند منبع]
| کشور | شبکه | زمان شروع پخش |
| --- | --- | --- |
|  افغانستان | تلویزیون یک | ۲۰۱۱ |
|  آلبانی | Albanian Screen | دسامبر ۲۰۱۱ |
|  جمهوری آذربایجان | شبکه تلویزیونی لیدر | دسامبر ۲۰۱۱ |
|  بوسنی و هرزگوین | Televizija OBN | ۲۷ اوت ۲۰۱۲ |
|  بلغارستان | TV۷ | ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۲ |
|  کرواسی | RTL Televizija | ۲۷ اوت ۲۰۱۲ |
|  جمهوری چک | TV Barrandov | ۲۲ دسامبر ۲۰۱۱ |
|  فرانسه | فرانسه ۲ | ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۲ |
|  یونان | ANT۱ | ۳ سپتامبر ۲۰۱۲ |
|  قزاقستان | Khabar | ۲۰ مارس ۲۰۱۲ |
|  کوزوو | RTV۲۱ | ژانویهٔ ۲۰۱۲ |
|  لبنان | LBCI | ۲۰۱۲ |
|  مقدونیه شمالی | Kanal ۵ | ۱۷ دسامبر ۲۰۱۱ |
| خاورمیانه | او اس ان | نوامبر ۲۰۱۱ |
|  مونته‌نگرو | Prva Srpska Televizija | ۱۸ ژوئن ۲۰۱۲ |
|  مراکش | Medi1 TV | ژانویهٔ ۲۰۱۲ |
|  قبرس شمالی | استار تی‌وی (ابهام‌زدایی) | ۵ ژانویهٔ ۲۰۱۱ |
|  رومانی | Kanal D Romania | ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۲ |
|  روسیه | Domashny | ۱۴ ژانویهٔ ۲۰۱۲ |
|  صربستان | Prva Srpska Televizija | ۱۴ فوریهٔ ۲۰۱۲ |
|  اسلواکی | TV Doma | ۲۰ دسامبر ۲۰۱۱ |
|  ترکیه | استار تی‌وی ترکیه | ۵ ژانویهٔ ۲۰۱۱ |
|  امارات متحده عربی | دبی تی‌وی | ۲۰۱۲ |
|  اوکراین | ۱+۱ | ۲۰۱۲ |
|  مصر | الحیات تی‌وی | ۲۰۱۲ |
|  عراق | Albaghdadia۲ | ۲۰۱۳ |
|  مجارستان | RTL Klub | ۲۰۱۳ |
مانوئل دسیکا

| مانوئل دسیکا Manuel De Sica | مانوئل دسیکا Manuel De Sica |
| --- | --- |
دسیکا به‌همراه آوازخوان نانسی کومو (۱۹۷۴): دسیکا به‌همراه آوازخوان نانسی کومو (۱۹۷۴)
زادهٔ: ۲۴ فوریه ۱۹۴۹ رم، ایتالیا
درگذشت: ۵ دسامبر ۲۰۱۴ (۶۵ سال) رم، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
پیشه: آهنگساز
مانوئل دسیکا (ایتالیایی: Manuel De Sica؛ ۲۴ فوریه ۱۹۴۹ – ۵ دسامبر ۲۰۱۴) آهنگساز اهل ایتالیا بود.
وی متولد رم و پسر ویتوریو دسیکا و ماریا مرکادر است. نخستین آهنگ فیلم را برای یکی از آثار پدرش به نام مکانی برای عشاق (۱۹۶۸) ساخته‌است. در سال ۲۰۰۵ به نشانهٔ تقدیر از دسیکا، نشان شایستگی از جمهوری ایتالیا به وی اهدا شد.
مانوئل دسیکا بر اثر حمله قلبی در ۵ دسامبر ۲۰۱۴ در سن ۶۵ سالگی در رم درگذشت.
گزیدهٔ فیلم‌شناسی

باغ فینزی کوینتینی (۱۹۷۰)
اسمش را آندره‌آ می‌گذاریم (۱۹۷۲)
یک تعطیلات کوتاه (۱۹۷۳)
سفر (۱۹۷۴)
عروس جوان (۱۹۷۵)
کاگلیوسترو (۱۹۷۵)
جنون بورژوازی (۱۹۷۶)
دربان برهنه (۱۹۷۶)
اون حرکتی که خیلی دوستش دارم (۱۹۷۶)
پدر عزیز (۱۹۷۹)
عاشقان یکشنبه (۱۹۸۰)
من خوش‌عکسم (۱۹۸۰)
تعطیلات در آمریکا (۱۹۸۴)
عشق در نگاه اول (۱۹۸۵)
معجزه ایتالیایی (۱۹۹۴)
نجیب و بدجنس (۱۹۹۸)
عشق بی‌عیب نیست (۲۰۱۲)
فرانسیس پرن (هنرپیشه)

| فرانسیس پرن | فرانسیس پرن |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۰ اکتبر ۱۹۴۷
فرانسیس پرن (فرانسوی: Francis Perrin‎؛ زادهٔ ۱۰ اکتبر ۱۹۴۷) بازیگر، کارگردان، و فیلم‌نامه‌نویس اهل فرانسه است.
از فیلم‌های او می‌توان به بخت زندگی‌ام و جنون بورژوازی اشاره کرد.
عزیزالله رفیعی

| عزیزالله رفیعی | عزیزالله رفیعی |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: عزیز رفیعی طاری
زادهٔ: ۱۳۰۲ کاشان
درگذشت: ۱۳۸۶ (۸۴ سال)
ملیت:  ایران
پیشه: کارگردان فیلم‌نامه‌نویس تهیه‌کننده فیلم‌بردار تدوین‌گر
سال‌های فعالیت: ۱۳۳۴–۱۳۵۸
عزیزالله رفیعی (۱۳۰۲–۱۳۸۶) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده، مدیر فیلم‌برداری و تدوین‌گر اهل ایران بود.
رفیعی در سال ۱۳۳۸ استودیو دوبلاژ مهرگان فیلم و سال ۱۳۴۲ استودیو دوبلاژ کاروان فیلم و نادر فیلم را تأسیس کرد. او برادر شکرالله رفیعی (کارگردان) و نعمت‌الله رفیعی (تهیه‌کننده و فیلمبردار) بود.
کارگردان

خشم الهی (۱۳۵۸)
حق و ناحق (۱۳۵۷)
فریادرس (۱۳۵۶)
ولی نعمت (۱۳۵۵)
غول بیابانی (۱۳۴۸)
پسر دهاتی (۱۳۴۵)
گنجینه سلیمان (۱۳۴۵)
ول‌معطلی (۱۳۴۵)
اشک یتیم (۱۳۴۳)
ستاره صحرا (۱۳۴۳)
لاشخورها (۱۳۴۲)
خروس بی‌محل (۱۳۴۰)
دام عشق (۱۳۴۰)
آینه تاکسی (۱۳۳۹)
اینم یک جورشه (۱۳۳۸)
همه گناهکاریم (۱۳۳۷)
برهنه خوشحال (۱۳۳۶)
نویسنده

خشم الهی (۱۳۵۸)
غول بیابانی (۱۳۴۸)
ول‌معطلی (۱۳۴۵)
اشک یتیم (۱۳۴۳)
لاشخورها (۱۳۴۲)
مرد میدان (۱۳۴۲)
تهیه‌کننده

خشم الهی (۱۳۵۸)
حق و ناحق (۱۳۵۷)
فریادرس (۱۳۵۶)
ولی نعمت (۱۳۵۵)
گنجینه سلیمان (۱۳۴۵)
ول‌معطلی (۱۳۴۵)
اشک یتیم (۱۳۴۳)
لاشخورها (۱۳۴۲)
خروس بی‌محل (۱۳۴۰)
آینه تاکسی (۱۳۳۹)
همه گناهکاریم (۱۳۳۷)
برهنه خوشحال (۱۳۳۶)
مدیر فیلم‌برداری

فریادرس (۱۳۵۶)
تنهایی (۱۳۵۵)
ولی نعمت (۱۳۵۵)
شوهر کرایه‌ای (۱۳۵۳)
فرار از بهشت (۱۳۵۳)
خوشگذران (۱۳۵۲)
کی دسته گل به آب داده؟ (۱۳۵۲)
ناخدا باخدا (۱۳۵۲)
تدوین

حق و ناحق (۱۳۵۷)
فریادرس (۱۳۵۶)
ولی نعمت (۱۳۵۵)
کینه (۱۳۵۴)
شوهر کرایه‌ای (۱۳۵۳)
خوشگذران (۱۳۵۲)
کی دسته گل به آب داده؟ (۱۳۵۲)
لج و لجبازی (فیلم ۱۳۵۱) (۱۳۵۱)
ول معطلی (۱۳۴۵)
اشک یتیم (۱۳۴۳)
جاهل محل (۱۳۴۳)
ستاره صحرا (۱۳۴۳)
لاشخورها (۱۳۴۲)
مرد میدان (۱۳۴۲)
دمتریوس مونتفرات

| دمتریوس مونتفرات> پادشاه تسالونیک | دمتریوس مونتفرات> پادشاه تسالونیک |
| --- | --- |
سلطنت: ۱۲۰۷–۱۲۲۴
پیشین: بونیفاس یکم، مارکی مونتفرات
جانشین: فتح تسالونیک توسط تئودوره کومنوس دوکاس
زاده: ۱۲۰۵ سالونیک
درگذشته: ۱۲۳۰ امالفی
خاندان: آلرامیکی
پدر: بونیفاس یکم، مارکی مونتفرات
مادر: مارگارت مجارستان
دمتریوس مونتفرات (ایتالیایی: Demetrio di Monferrato؛ ۱۲۰۵ – ۱۲۳۰)، آخرین پادشاه تسالونیک از ۱۲۲۴ تا سال ۱۲۳۰ و فتح مرکز این پادشاهی توسط نیروهای یونانی اپیروس بود. وی پس از سقوط تسالونیک به ایتالیا فرار کرد و به خدمت فریدریش دوم، امپراتور مقدس روم، درآمد و همراه وی عازم جنگ صلیبی در اراضی مقدس شد. وی سرانجام در سال ۱۲۳۰ در امالفی درگشت تا پس از مرگ وی، عنوان افتخاری پادشاه تسالونیک به فریدریش برسد.
دیوید کاولینگ

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  David Roy Cowling
زادروز:  ۲۷ نوامبر ۱۹۵۸ ‏(۶۶ سال)
زادگاه:  دانکستر
قد:  ۵ فوت ۷ اینچ (۱٫۷۰ متر)
پست:  هافبک
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  باشگاه فوتبال منزفیلد تاون
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۷۶–۱۹۷۷ |  باشگاه فوتبال منزفیلد تاون |  ۰ |  (۰) |
| ۱۹۷۸–۱۹۸۸ |  باشگاه فوتبال هادرزفیلد تاون |  ۳۴۰ |  (۴۳) |
| ۱۹۸۸ |  ← باشگاه فوتبال اسکانتورپ یونایتد (قرضی) |  ۱ |  (۰) |
| ۱۹۸۸ |  باشگاه فوتبال ردینگ |  ۱۰ |  (۱) |
| ۱۹۸۸–۱۹۹۱ |  باشگاه فوتبال اسکانتورپ یونایتد |  ۸۹ |  (۵) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۱۹۹۷:  باشگاه فوتبال دونکستر راورز
۱۹۹۸–۱۹۹۹:  گول ای اف سی
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
دیوید کاولینگ (انگلیسی: David Cowling؛ زادهٔ ۲۷ نوامبر ۱۹۵۸) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هادرزفیلد تاون، باشگاه فوتبال منزفیلد تاون، باشگاه فوتبال اسکانتورپ یونایتد، و باشگاه فوتبال ردینگ اشاره کرد.
محلول‌پاش

یک سیستم محلول‌پاش زراعی با سیستم تا شونده، در حالت باز و نیمه باز
محلول‌پاش وسیله ای است که برای پاشش مایع استفاده می‌شود، محلول‌پاش‌ها معمولاً برای پخش آب، علف هرز کش‌ها، کود، مواد شیمیایی کنترل آفات، و همچنین برای ساخت و اجزا خط تولید استفاده می‌شوند. در کشاورزی، محلول‌پاش تجهیزی از ماشین‌آلات است که برای پاشش علف کش‌ها، آفت کش‌ها و کودها بر روی محصولات کشاورزی استفاده می‌شود. اندازه آنها از واحدهای قابل حمل انسان (معمولاً کوله پشتی با افشانه) تا محلول‌پاش‌های کششی متصل شونده به تراکتور، تا واحدهای خودکششی مشابه تراکتورهایی با پایه‌های بوم با طول متغیر از ۴–۳۰ فوت (۱٫۲–۹٫۱ متر) تا ۶۰–۱۵۱ فوت (۱۸–۴۶ متر) است که طول آن بسته به طراحی مهندسی برای تراکتور و اندازه زمین تغییر می‌کند.
لوت (ساز)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
انواع ساز لوت: انواع ساز لوت
سازهای زهی: سازهای زهی
طبقه‌بندی:  سازهای زهی  سازهای زخمه‌ای 
سازهای مرتبط: سازهای مرتبط
 بربط  گیتار  دوتار :  بربط  گیتار  دوتار 
لوت (به انگلیسی: lute، به فرانسوی: luth) ساز زهی قدیمی اروپایی و متعلق به خانوادهٔ «لوت‌ها» است. دستهٔ این ساز به پشت خمیده است و با مضراب چوبی نواخته می‌شود.
تاریخچه

طرح و نام این ساز از بربط آمده است.نظریه‌های متعددی از سوی محققان و باستان‌شناسان برای مبدأ نام عربی اظهار شده است و معتقدند که ممکن است یا از معرب واژه ایرانی «رود» یا «روده» به معنی رشته و عموماً سازهای زهی ست آورده شده یا از سانسکریت «رودری» (रुद्री، به معنی رشتهٔ ساز) و به زبان‌های عربی و اروپایی راه یافته است.
لوت در سده‌های میانه و در دورهٔ نوزایی و سپس در موسیقی باروک در اروپا بسیار رایج بود. لوت یکی از سازهای مهم غیر مذهبی در دوره رنسانس بوده است. صدای آرامی دارد و به عنوان همراهی‌کننده بخش باس (باس کونتینو) از آن استفاده می‌شده است.
گیتار را نیز تحول‌یافته از ساز لوت می‌دانند.
جوزپه تورناتوره

| جوزپه تورناتوره | جوزپه تورناتوره |
| --- | --- |
زادهٔ: باگریا، سیسیل، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
پیشه: کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده
جوزپه تورناتوره (به ایتالیایی: Giuseppe Tornatore) (زاده ۲۷ مه ۱۹۵۶، سیسیل) کارگردان و فیلمنامه‌نویس، سرشناس و صاحب‌سبک ایتالیایی است. از او به عنوان یکی از کارگردانانی یاد می‌شود که توجه و تحسین منتقدان را به سینمای ایتالیا بازگرداند.
آغاز شهرت تورناتوره، با فیلم سینما پارادیزو بود که توانست جایزه اسکار بهترین فیلم غیر انگلیسی‌زبان را به دست آورد. از فیلم‌های بعدی وی، می‌توان تشریفات ساده، افسانه ۱۹۰۰، ستاره‌ساز و مالنا را نام برد.
فعالیت حرفه‌ای و زندگی

در باگریا نزدیکی پالرمو به دنیا آمد. تورناتوره علاقه به بازیگری و تئاتر را اطراف سن ۱۶ سالگی از خود نشان داد و توسط لوئیجی پیراندلو و ادواردو د فیلیپو به کار گماشته شد.
او در ابتدا مشغول به آزادکاری در زمینهٔ عکاسی شد؛ سپس به سینما تغییر مسیر داد.
جوزپه تورناتوره در ۲۷ می ۱۹۵۶ در باگِریا، استانی در پالرمو، متولد شد. او فرزند پپینو تورناتوره، یکی از فعالان سندیکای کارگری CGIL است. از دوران جوانی علاقه شدیدی به دنیای سینما و تصویر نشان داد. اولین آموزش‌های سینمایی او توسط عکاس و فیلم‌بردار مشهور باگریایی، میمو پینتاکودا، به او داده شد.
تورناتوره در سن شانزده سالگی توانست نمایشنامه‌هایی از لوئیجی پیراندلو و ادواردو ده فیلیپو را روی صحنه ببرد. او با بالاترین نمرات از دبیرستان کلاسیک فرانچسکو اسکادوتو در باگریا فارغ‌التحصیل شد. پیش از آنکه به طور کامل به سینما بپردازد، مدتی در دانشکده ادبیات دانشگاه پالرمو حضور داشت.
پس از شروع فعالیت‌های تئاتری، او به ساخت مستندها و برنامه‌های تلویزیونی روی آورد و مستند کوتاه Il carretto. Immagini di un'antica cultura (1979) را به صورت سوپر ۸ ساخت. در همان سال ۱۹۷۹، او به عنوان مشاور شهری در شورای شهر باگریا از حزب کمونیست ایتالیا انتخاب شد.
اولین تجربه کارگردانی او در تلویزیون در ۵ مارس ۱۹۸۱ با مستند Ritratto di un rapinatore برای شبکه رای (RAI) بود. سپس مستندهای دیگری مانند Incontro con Francesco Rosi (1981)، Le minoranze etniche in Sicilia (1982، برنده جایزه‌ای در جشنواره سالرنو)، Diario di Guttuso (1982) و Scrittori siciliani e cinema: Verga, Pirandello, Brancati e Sciascia (1983) را تولید کرد.
در سال ۱۹۸۴، با جوزپه فرارا برای فیلم Cento giorni a Palermo همکاری کرد که در آن به عنوان تهیه‌کننده، همکار فیلمنامه‌نویس و کارگردان واحد دوم فعالیت داشت. دو سال بعد، در سن ۳۰ سالگی، اولین فیلم سینمایی خود را با نام Il camorrista کارگردانی کرد. این فیلم که بر اساس رمانی از جوزپه ماراتزو ساخته شده بود، به داستان زندگی رئیس مشهور مافیای کامورا، رافائله کوتولو (که در فیلم با نام O Professore 'e Vesuviano توسط بن گازارا بازی شد) می‌پردازد.
این فیلم با استقبال خوبی از سوی منتقدان و مخاطبان روبرو شد و تورناتوره جایزه نوار نقره‌ای بهترین کارگردان تازه‌کار را کسب کرد.
آشنایی جوزپه تورناتوره با تهیه‌کننده مشهور فرانکو کریستالدی در سال ۱۹۸۸ منجر به ساخت فیلمی شد که بعدها به مشهورترین اثر او تبدیل گشت: سینما پارادیزو (Nuovo Cinema Paradiso). داستان این فیلم درباره یک کارگردان مشهور است که برای اولین بار پس از مدت‌ها به زادگاهش بازمی‌گردد، آن‌هم به مناسبت مرگ آلفردو، دوست و مربی‌اش که آپاراتچی سینمای محلی بود (شخصیتی که توسط فیلیپ نوآره بازی شد و تورناتوره آشکارا از استادش میمو پینتاکودا برای خلق این شخصیت الهام گرفته بود). این بازگشت، فرصتی برای مرور زندگی گذشته او می‌شود.
فیلم سینما پارادیزو با استقبال بی‌نظیری روبرو شد و تورناتوره را به شهرت بین‌المللی رساند. این اثر همچنین آغازگر همکاری پرثمر او با آهنگساز برجسته، انیو موریکونه بود. با وجود برخی مشکلات، از جمله تعدیل‌های مختلف و توقف نمایش فیلم در تمام سینماهای ایتالیا پس از اولین آخر هفته، این اثر موفق به کسب جایزه بزرگ هیئت داوران جشنواره فیلم کن شد و همچنین جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی‌زبان را دریافت کرد.
با گذشت سال‌ها، این فیلم جایگاه برجسته‌ای در تاریخ سینمای ایتالیا پیدا کرده است. در سال ۱۹۸۹، تورناتوره به پاس نگارش فیلمنامه فیلم‌های کاموریستا و سینما پارادیزو، موفق به دریافت جایزه فلاویانو برای فیلمنامه ش
فیلم‌شناسی

۲۰۱۶ - مکاتبه (به ایتالیایی: La corrispondenza)
۲۰۱۳ - بهترین پیشنهاد (به ایتالیایی: La migliore offerta)
۲۰۰۹ - باریا (به ایتالیایی: Baarìa)
۲۰۰۶ - زن ناشناخته (به ایتالیایی: La Sconosciuta)
۲۰۰۰ - مالنا (به ایتالیایی: Malèna)
۲۰۰۰ - دست‌نویس شاهزاده (تهیه‌کنندهٔ فیلم)
۱۹۹۸ - افسانه ۱۹۰۰ یا افسانه پیانیست روی اقیانوس (به ایتالیایی: Leggenda del pianista sull'oceano)
۱۹۹۵ - ستاره‌ساز (به ایتالیایی: Uomo delle stelle)
۱۹۹۴ - تشریفات ساده (به ایتالیایی: Una Pura formalità)
۱۹۹۱ - مخصوصاً یکشنبه (به ایتالیایی: Domenica specialmente)
۱۹۹۰ - حال همه خوب است (به ایتالیایی: Stanno tutti bene)
۱۹۸۸ - سینما پارادیزو (به ایتالیایی: Nuovo cinema Paradiso)
۱۹۸۶ - پروفسور (به ایتالیایی: Camorrista)
۱۹۸۴ - صد روز در پالرمو (به ایتالیایی: Cento giorni a Palermo) (تهیه‌کننده و نویسندهٔ فیلمنامه)
جوایز

برنده جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی‌زبان برای کارگردانی فیلم سینما پارادیزو - ۱۹۸۹
برنده جایزه دیوید دی دوناتلو بهترین کارگردان - ۱۹۹۶، ۱۹۹۹، ۲۰۰۷ و ۲۰۱۳
برنده روبان نقره‌ای بهترین کارگردان - ۱۹۹۶، ۱۹۹۹، ۲۰۰۷، ۲۰۱۳
برنده جایزه روبان نقره‌ای بهترین تهیه‌کننده - ۱۹۹۹
پیاده‌روی مشاهیر هالیوود

| 0 | 1 |
| --- | --- |
بلوار ۶۸۰۱ هالیوود نزدیک تئاتر دالبی: بلوار ۶۸۰۱ هالیوود نزدیک تئاتر دالبی
Hollywood Walk of Fameموقعیت در لس آنجلس، کالیفرنیا: Hollywood Walk of Fameموقعیت در لس آنجلس، کالیفرنیا
بنیان‌گذاری: ۱۹۵۸
مکان: بلوار هالیوود و خیابان واین هالیوود، لس آنجلس
گونه: سرگرمی تالار مشاهیر
بازدیدکنندگان: ۱۰ میلیون سالانه
وبگاه: وبگاه رسمی
 ثبت نامعتبر:  ثبت نامعتبر
تاریخ ثبت: ۵ ژوئیه ۱۹۷۸
شماره ثبت: ۱۹۴
 :  
 :  
نمایی از خیابان
پیاده‌رو مشاهیر هالیوود (به انگلیسی: Hollywood Walk of Fame)، مریکا است. در این پیاده‌رو بیش از ۲٫۶۰۰ ستاره برای بازیگران، کارگردانان، موسیقی‌‌دانان، تهیه‌کنندگان، گروه‌های تئاتری و شخصیت‌های تخیلی نصب شده‌است. مدیریت این پیاده‌رو با اتاق بازرگانی هالیوود و نگهداری از آن بر عهده مجموعه‌ای به نام هالیوود هیستوریک تراست است. هر کس می‌تواند شخص دیگری (با رضایت شخص) یا خودش را نامزد دریافت ستاره کند. اگر معیارهای لازم برای داشتن ستاره (بیش از پنج سال حضور در هر عرصه، داشتن سابقه نامزدی یا دریافت جایزه مرتبط و پیشینه کار داوطلبانه/خیرخواهانه) برآورده شود، با پرداخت ۷۵٫۰۰۰ دلار به اتاق بازرگانی هالیوود، ستاره نصب می‌شود.
این خیابان همچنین از جاذبه‌های گردشگری محسوب می‌شود. طبق آمارها، در سال ۲۰۰۳ بیش از ۱۰ میلیون نفر از این پیاده‌رو بازدید کردند.
توضیح

تا ۶ مارس ۲۰۱۴، ۲٫۵۱۸ ستاره در این پیاده‌رو نصب شده‌است. داخل این ستاره علائمی وجود دارد که هرکدام به شرح زیر است:
دوربین کلاسیک فیلمبرداری  که نشان‌دهندهٔ فیلم است.
گیرنده تلویزیونی  که نشان‌دهندهٔ پخش تلویزیونی است.
صفحه گرامافون که نشان‌دهندهٔ ضبط صدا یا موسیقی است.
میکروفون رادیو که نشان‌دهندهٔ پخش رادیویی است.
ماسک‌های کمدی/تراژدی که نشان‌دهندهٔ تئاتر/اجرای زنده است. (از سال ۱۹۸۴ اضافه شد)
از تمام ستاره‌ها، ۴۷٪ متعلق به صنعت سینما، ۲۴٪ تلویزیون، ۱۷٪ صوت (و موسیقی) و ۱۰٪ رادیویی است. همچنین کمتر از ۲٪ ستاره‌ها مربوط به برنامه‌های اجرای زنده است. معمولاً هر ساله حدود ۲۰ ستاره در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود نصب می‌شود.
تاریخچه

رئیس اسبق اتاق بازرگانی هالیوود شخصی است که ایده ساخت این مکان را مطرح کرد و از طریق سایر اعضاء، ایده وی تکمیل‌تر شد. در نهایت کمیته‌ای برای بررسی این ایده تشکیل و وظیفه توسعه آن را بر عهده یک شرکت معماری گذاشتند. در سال ۱۹۵۵ با شکل و طراحی کلی آن موافقت شده و در نهایت برنامه را در اختیار «شورای شهر لس‌آنجلس» قرار دادند.
در مورد چرایی انتخاب ستاره برای این پیاده‌رو روایت‌های مختلفی وجود دارد. به عنوان مثال یکی از این روایات اشاره می‌کند که چون هتل هالیوود که برای چندین سال در آن منطقه قرار داشت، از طرح ستاره برای طراحی داخلی‌اش استفاده می‌کرد، به همین دلیل شکل ستاره انتخاب شد. روایت دیگری اشاره می‌کند که به این دلیل که رستورانی در این منطقه، عکس افراد مشهور را در داخل قاب‌های ستاره‌ای شکل قرار می‌داد، باعث شد شکل کلی ستاره انتخاب شود.
تاریخچه > انتخاب افرا

تا ماه مارس دیوانه۹۵۶ نحوه رنگ‌بندی و رنگ‌های مورد استفاده در پیاده‌رو به تصویب رسید و کمیته‌ای جهت شناسایی و انتخاب ستارگان برای ساخت ستارهٔ آن‌ها تشکیل شد. این کمیته از بهار ۱۹۵۶ تا پاییز ۱۹۵۷ توانست حدود ۱٫۵۵۸ نفر از اشخاص بزرگ را در چهار موضوع فیلم، تلویزیون، صوت و رادیو انتخاب کند. در میان اسامی انتخاب شده، نام‌های مشهوری چون سیسیل دومیل، والت دیزنی، هال روچ و مک سنت قرار داشتند.
مراحل ساخت و ساز و نصب ستاره‌ها در این پیاده‌رو از سال ۱۹۵۸ شروع شد. اگرچه که گفته می‌شود جوآن وودوارد اولین کسی بود که ستاره‌اش در پیاده‌رو نصب شد، ولی در واقع چنین نیست و نصب شدن هفت ستاره طی یک پروژه، پشت سر هم و بدون اجرای مراسم برای تک‌تک ستاره‌ها انجام شد.
اولین ایرانی

اندی مددیان اولین ایرانی است که نامش با ستاره طلایی در بین ستارگان با علامت گرامافون در تاریخ ۱۷ ژانویه ۲۰۲۰ نصب شده‌است.
آدنوویریده

| Adenoviruses | Adenoviruses |
| --- | --- |
میکروسکوپ الکترونی عبوری دو ذره آدنوویروس: میکروسکوپ الکترونی عبوری دو ذره آدنوویروس
طبقه‌بندی ویروس‌ها : طبقه‌بندی ویروس‌ها 
Virus group:: Group I (dsDNA)
خانواده:: آدنوویریده
جنس: جنس
 "آتادنوویروس"  آویدویروس  "ایچتادنوویروس"  "ماستادنوویروس"  "سیادنوویروس"  "تستادنوویروس":  "آتادنوویروس"  آویدویروس  "ایچتادنوویروس"  "ماستادنوویروس"  "سیادنوویروس"  "تستادنوویروس"
آدنوویریده (نام علمی: Adenoviridae) خانواده‌ای از ویروسهای دارای دی‌ان‌ای دو رشته‌ای خطی هستند که از طریق گیرنده‌های خود به سلولها می‌چسبند و با اندوسیتوز وارد سلول‌ها می‌شوند. ژنوم آدنوویروس‌ها در کروموزوم میزبان نفوذ نمی‌کند (فقط چرخه لیتیک دارند). این ویروس‌ها اندازه‌ای متوسط (۹۰–۱۰۰ نانومتر) و کپسیدی با آرایش بیست‌وجهی داشته و فاقد پوشش ویروسی هستند. آدنوویروس‌ها در سال ۱۹۵۳، برای نخستین بار از ناحیه آدنوئید (لوزه سوم) انسان نمونه‌برداری و شناسایی شدند.
این ویروس‌ها، عفونت‌های متنوعی را در بسیاری از گونه‌های مختلفی از مهره‌داران، ایجاد می‌کنند. تا ژانویه ۲۰۱۹، بیش از ۸۸ سروتیپ از آدنوویروس‌ها در بدن انسان شناسایی شده که عامل برخی از عفونت‌های تنفسی و گوارشی در انسان می‌باشند. این عفونت‌ها می‌توانند عامل یک عفونت سادهٔ تنفسی مانند سرماخوردگی باشند یا در افراد دارای نقص ایمنی، عفونت‌های خطرناک منتشرشونده در تمام بدن بیمار ایجاد کنند. آدنوویروس‌ها، عامل ۲ تا ۵ درصد از عفونت‌های تنفسی کودکان و بسیاری از موارد سرماخوردگی در بزرگسالان هستند.
طبقه‌بندی

آدنوویروس‌ها شامل شش سرده شناسایی‌شده به شرح زیر هستند:
سردهٔ Atadenovirus: شامل ۱۰ گونه شناسایی‌شده در مهره‌داران مانند آدنوویروس اردک و آدنوویروس گاوی D
سردهٔ Aviadenovirus: آدنوویروس‌های شایع در پرندگان شامل ۱۵ گونه
سردهٔ Ichtadenovirus: تنها گونهٔ شناسایی شده، آدنوویروس ماهی استورژن است.
سردهٔ Mastadenovirus: شامل آدنوویروس‌های گونه‌های مختلفی از پستانداران مانند آدنوویرس C انسانی
سردهٔ Siadenovirus: هشت گونه در مهره‌داران شناسایی شده مانند آدنوویروس قورباغه
سردهٔ Testadenovirus
بیماری‌زایی

این ویروس‌ها باعث عفونت مجاری تنفسی فوقانی (مانند تونسیلیت، سرماخوردگی، کروپ)، کونژنکتیویت، تهوع و استفراغ، برونشیولیت، پنومونی، گاستروانتریت و بسیار به ندرت انسفالیت ویروسی و سکته مغزی می‌شوند. داروی ضد ویروس اختصاصی ندارند.
شهرودکلا

| شهرودکلا کچیک پاریس | شهرودکلا کچیک پاریس |
| --- | --- |
روستا: روستا
نمایی از روستا شهرودکلا: نمایی از روستا شهرودکلا
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: قائم‌شهر
بخش: مرکزی
دهستان: علی‌آباد
جمعیت: ۹۴۵ نفر (سرشماری ۹۵)
شهرودکلا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان قائم‌شهر در استان مازندران ایران است.
روستای شهرودکلا در انتهای جنوبی شهر و پنج کیلومتری قائمشهر واقع شده است. این روستا در همسایگی روستای متانکلا ،واسکس و هفت تن قرار دارد. شهرودکلا روستایی مرتفع دارای چشم انداز مسلط بر شهر می باشد. روستای شهرودکلا از دو طائفه شهرودی و خنار( خنکدار) تشکیل شده است.
این روستا بر روی تپه های سر سبز و نیمه جنگلی با باغات مرکبات قرار گرفته است که شغل اصلی اهالی در گذشته کشاورزی و دامپروری سنتی بوده است . در حال حاضر نیز علاوه بر کشاورزی و دامپروری صنعتی بسیاری از افراد روستا در ادارات دولتی مشغول به کار می باشند.
روستای شهرودکلا از سمت جنوب به جنگلهای انجیل سی و خیپوس متصل می‌باشد. عمده درختانی که این جنگل‌ها را پوشانده‌اند عبارتند از: ممرز ، افرا، انجیلی، راش ، ملج، خرمندی، کنس ، ولیک، توسکا، کراد و نمدار.
بقعه امام‌زاده سید قوام‌الدین، امام‌زاده و قبرستان روستا که بسیاری از مراسمات و گردهمایی‌ها در آن و مسجد جامع مجاور آن برگزار می‌گردد.
جمعیت

این روستا در علی‌آباد قرار داشته و بر اساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۹۵۹ نفر (۲۴۸ خانوار) بوده‌است.
بولشوی ککوکنایسکی

| بولشوی ککوکنایسکی | بولشوی ککوکنایسکی |
| --- | --- |
fa (in English: Expected satiety): fa
بولشوی ککوکنایسکیLocation in سرزمین کامچاتکا، روسیه : بولشوی ککوکنایسکیLocation in سرزمین کامچاتکا، روسیه 
مرتفع‌ترین نقطه: مرتفع‌ترین نقطه
ارتفاع: ۱٬۴۰۱ متر (۴٬۵۹۶ فوت)
مختصات: ۵۶°۲۸′شمالی ۱۵۷°۴۸′شرقی﻿ / ﻿۵۶٫۴۷°شمالی ۱۵۷٫۸۰°شرقی﻿ / 56.47; 157.80
جغرافیا: جغرافیا
موقعیت: شبه‌جزیره کامچاتکا، روسیه
رشته‌کوه مادر: رشته‌کوه سردینی
زمین‌شناسی: زمین‌شناسی
نوع کوه: آتشفشان سپری
آخرین فوران: 5310 BCE ± 100 years
بولشوی ککوکنایسکی (انگلیسی: Bolshoy Kekuknaysky) یک کوه آتشفشانی در شبه‌جزیره کامچاتکای کشور روسیه است.
زمین‌لرزه ۱۳۹۹ دماوند

| 0 | 1 |
| --- | --- |
زمان UTC: ؟؟ 
رویداد ISC: 
USGS-ANSS: 
تاریخ محلی: 
زمان محلی: 
مدت استمرار: ۴۵ ثانیه
بزرگی: ۵٫۱ تا ۵٫۹ Mw
ژرفای کانونی: ۷ کیلومتر
نوع: راندگی
مناطق آسیب‌دیده:  ایران
بیشینه شدت: VII (بسیار قوی)
بیشینه شتاب: IX (شدید و وحشت‌آور)
سونامی: آری، دریاچه دماوند
زمین‌لغزش: آری
پیش‌لرزه‌ها: ۱ به بزرگی ٢.٩ 
پس‌لرزه‌ها: بیش از 110 که یک عدد بالای چهار ریشتر 
تلفات: ۲ کشته ۲۳ زخمی ۰ بی‌خانمان
زمین‌لرزه اردیبهشت ۱۳۹۹ دماوند (یا زمین‌لرزه اردیبهشت ۱۳۹۹ مازندران-تهران) اشاره به زمین‌لرزه‌ای دارد که در این روز، در نزدیکی تهران، پایتخت ایران، روی داد. در روز ۱۹ اردیبهشت و در ساعت ۱۲:۴۸:۲۱ بامداد به وقت محلی تهران، زمین‌لرزه‌ ای با قدرت ۴٫۹ تا ۵٫۱ ریشتر، در عمق ۷ کیلومتری زمین، به مرکزیت امام‌زاده هاشم مازندران در نزدیکی منطقهٔ مُشا دماوند رخ داد و در آبسرد، کیلان، گیلاوند، رودهن و بیشتر نقاط استان تهران احساس شد.
مشخصات زمین لرزه‌ی ۵.۱ ریشتری

محل وقوع:
مرز استان‌های مازندران و تهران (اطراف دماوند)
نزدیک‌ترین شهرها:
۶ کیلومتری دماوند (تهران)
۱۳ کیلومتری رودهن (تهران)
۱۶ کیلومتری بومهن (تهران)
نزدیکترین مراکز استان:
۵۸ کیلومتری تهران
۹۶ کیلومتری کرج
روز های بعد

تا ۷۲ ساعت بعد از زلزله، لرزه هایی با قدرت ۲.۱ تا ۳.۸ ریشتر در دماوند اتفاق افتاد.
تا ساعت ۱۲ ظهر ۲۱ اردیبهشت، بیش از ۴۵ زمین لرزه دیگر روی داد.
وقوع این تعداد زلزله طی ۳ روز در ناحیهٔ دماوند، بی سابقه و نگران کننده است.در روز ۷ خرداد ۱۳۹۹ زلزله ای به بزرگی ۴ ریشتر بار دیگر دماوند را لرزاند که این زلزله پس لرزه زلزله ۵.۱ ریشتری اردیبهشت ماه بود
تغییر شکل گسل مُشا

بنابر اعلام سازمان نقشه برداری کشور، گسل مُشا دچار تغییر شکل گردیده است و این به معنای بالا رفتن احتمال وقوع زمین لرزه های بزرگتر در این گسل می‌باشد.
باب عبدان

| باب عبدان | باب عبدان |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: کرمان
شهرستان: زرند
بخش: مرکزی
دهستان: دشتخاک
جمعیت: ۵۱ نفر (سرشماری ۹۵)
باب عبدان، روستایی از توابع شهرستان زرند در استان کرمان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان دشتخاک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۲ نفر (۴۶خانوار) بوده‌است.