stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
علم کلام
تاریخچه علم کلام در اسلام

مذهب کلامی امامیه، به زمان اهل بیت بازمی‌گردد. این مکتب در عصر امام محمد باقر متولد سال ۵۷ هجری، و امام جعفر صادق، متولد سال ۸۳ هجری، به اوج خود رسید.
در قرن دوم هجری، برخی از مکاتب عقلی کلامی دیگر، مانند مکتب «معتزله» پدید آمدند. مکتب معتزلة، توسط «واصل بن عطاء»، متوفای سال ۱۳۱ هجری بنیان‌گذاری شد. او با حسن بصری معاصر بود و در مجالس درس او شرکت می‌نمود، ولی از شیوه فکری وی کناره‌گیری کرد و حوزه کلامی دیگری را تأسیس نمود و بدین جهت، مکتب او «معتزله» نامیده شد؛ در حالی که پیروان این نحله، خود را «اهل التوحید و العدل» می‌نامیدند.
در قرن سوم هجری، مکاتب فکری و کلامی دیگری نیز، مانند مکتب «طحاویة» توسط «احمد ابن محمد ابن سلامة الطحاوی»، متولد سال ۲۲۹ هجری در مصر، و مکتب «اشعریة» توسط «ابو الحسن علیّ ابن اسماعیل ابوالحسن اشعری»، زاده سال ۲۶۰ یا ۲۷۰ هجری در منطقه بین‌النهرین، و مکتب «ماتریدیة» توسط «ابومنصور ماتریدی»، متوفای سال ۳۳۳ هجری در سمرقند به وجود آمدند.
کلام امامیه

امامان شیعه، پیروان خود را از بحث‌های بیهوده کلامی که راه به جایی نمی‌برد بر حذر می‌داشتند؛ و با این همه خود به پرورش برخی متکلمان همت می‌گماشتند. بر این اساس، می‌توان گفت از دیدگاه پیشوایان مکتب امامیه، قدم نهادن در وادی کلام با دو شرط روا و بلکه بایسته‌است: نخست آنکه متکلم از شایستگی‌های لازم برای این کار برخوردار باشد؛ و دوم آنکه از ورود به بحث‌هایی چون قدیم یا حادث بودن کلام الهی که فایده چندانی دربرندارد بپرهیزد.
متکلمان مشهور > معتزله

واصل بن عطاء
جاحظ
ابوعلی جبایی
ابوالقاسم بلخی
زمخشری
قاضی عبدالجبار
ابن ابی الحدید
ابولهذیل علاف
ابراهیم بن سیار معتزلی
متکلمان مشهور > اشعری

ابوالحسن اشعری
امام الحرمین جوینی
ابوحامد محمد غزالی
فخر رازی
ابن خلدون
تفتازانی
جلال‌الدین سیوطی
ابن هیثم
عضدالدین ایجی
متکلمان مشهور > ماتریدی

ابو منصور ماتریدی
متکلمان مشهور > امامی

هشام بن حکم
مؤمن الطاق
علی بن اسماعیل میثمی
زراره
ابوسهل نوبختی
ابن قبه رازی
شیخ مفید
ابویعلی جعفری
سید مرتضی
شیخ طوسی
علامه حلی
علامه مجلسی
ابی الصلاح حلبی
فضل بن شاذان
حر عاملی
متکلمان مشهور > اسماعیلی

ناصرخسرو
ابویعقوب سجستانی
ابوحاتم رازی (مورد اختلاف)
حسن صباح
تام جنینگز (بازیکن کریکت)

توماس شپرد جنینگز (انگلیسی: Thomas Shepherd Jennings؛ ۳ نوامبر ۱۸۹۶ – ۷ سپتامبر ۱۹۷۲) یک بازیکن کریکت اهل بریتانیا بود.
مخزن سد اوگلیچ

| مخزن سد اوگلیچ | مخزن سد اوگلیچ |
| --- | --- |
نمایی از سد: نمایی از سد
مخزن سد اوگلیچنمایش نقشه استان تورمخزن سد اوگلیچنمایش نقشه Yaroslavl Oblastمخزن سد اوگلیچنمایش نقشه European Russia: مخزن سد اوگلیچنمایش نقشه استان تورمخزن سد اوگلیچنمایش نقشه Yaroslavl Oblastمخزن سد اوگلیچنمایش نقشه European Russia
مختصات: ۵۷°۱۵′ شمالی ۳۷°۵۰′ شرقی﻿ / ﻿۵۷٫۲۵۰°شمالی ۳۷٫۸۳۳°شرقی﻿ / 57.250; 37.833
گونه: برق آبی مخزن سد
درون‌شارش‌های کلان: رود ولگا، رودخانه مدودیتسا، رودخانه کاشینکا، نرل
کشورهای حوضه: روسیه
بیشترین درازا: ۱۴۳ کیلومتر (۸۹ مایل)
بیشترین پهنا: ۵ کیلومتر (۳٫۱ مایل)
مساحتِ رو: ۲۴۹ کیلومتر مربع (۹۶ مایل مربع)
میانگین ژرفا: ۵ متر (۱۶ فوت)
بیشترین ژرفا: ۲۳ متر (۷۵ فوت)
حجم آب: ۱٫۲۴ کیلومتر مکعب (۰٫۳۰ مایل مکعب)
جاهای مسکونی: کالیازین، کیمری
مخزن سد اوگلیچ (انگلیسی: Uglich Reservoir) یک دریاچه سد در استان یاروسلاول کشور روسیه است.
عهد و میثاق در آئین بهائی
میثاق عام

بر اساس میثاق عام خداوند وعده می‌دهد که نوع بشر را تنها نگذارد و هدایتش را مستمراً برای بشر بفرستد. نوع بشر هم به نوبهٔ خود متعهّد می‌شود که تعالیم خداوند را هر زمان که از سوی پیامبر او فرستاده شود اطاعت نماید و به موجب آنها عمل کند. در همین راستا هر پیامبری در زمان خود به پیروانش وعدهٔ ظهور پیامبر بعد را می‌دهد و عهد او را از پیروان خود می‌گیرد و از آنها می‌خواهد از او پیروی کنند. به عنوان مثال پیامبرانی چون ابراهیم، موسی، مسیح، محمد، سید علی محمد باب و بهاءالله به ظهور پیام آور یا مظهر ظهور الهیِ بعد از خود خبر داده و پیروانشان را موظف کرده‌اند که دعوت او را پذیرفته و از وی پیروی کنند. این اصل را سید علی محمد باب - یکی از دو مظهر الهی در آئین بهائی - به ایجاز در کتاب بیان فارسی اینچنین تشریح می‌کند: «خداوند عالم هیچ نبی را مبعوث نفرموده و هیچ کتابی را نازل نفرموده مگر از کلّ اخذ عهد از ایمان به ظهور بعد و کتاب بعد گرفته زیرا که از برای فیض او تعطیل و حدّی نبوده…» توصیف عهد عام در قرآن (سورهٔ آل عمران، آیات ۸۵–۸۰) بسیار نزدیک و شبیه توصیفی است که در آثار بهائی آمده‌است. قرآن عهد و پیمان را با تداوم هدایت الهی برای نوع بشر از طریق سلسله پیام‌آوران الهی تبیین نموده‌است.
میثاق عام > مظاهر ظهور

اساس تعالیم بهاءالله بر اعتقاد به خالق جهان استوار است. به باور بهائیان شناسائی خداوند اما فراتر از حیطه درک بشر است. تنها راه شناخت او از طریق مربیان الهی (پیامبران) می‌باشد. در طول تاریخ بشر خداوند سلسله‌ای از مربیّان الهی را برای بشر فرستاده‌است که در آثار بهائی مظاهر ظهور الهی نامیده می‌شوند و تعالیم‌شان شالودهٔ پیشرفت تمدّن را در دوره‌های مختلف تاریخ فراهم آورده‌است. از میان این مظاهر ظهور می‌توان به ابراهیم، کریشنا، زرتشت، موسی، بودا، عیسی، محمّد، باب و بهاءالله اشاره کرد. به اعتقاد بهائیان بهاءالله، جدیدترین این پیام‌آوران است. بهاءالله بیان می‌دارد که منشأ تمامی ادیان عالم یکی است و ادیان مختلف، در حقیقت، بخش‌های متوالی یک دین الهی را تشکیل می‌دهند. به گفتهٔ او پیام آوران دیگری هم در آینده ظاهر خواهند شد اما نه قبل از تکمیل هزار سال.
میثاق عام > تداوم هدایت الهی

تداوم هدایت الهی از آموزه‌های اساسی آئین بهائی است. این آموزه یادآور آنست که خداوند به میثاق عام خود وفا می‌کند و همیشه در یک فرایند تدریجی و تکاملی پیامبرانی با آموزه‌های پیش‌رو و مناسبِ زمان برای بشر می‌فرستد. هر مظهر امر الهی تعالیم الهی را به تناسب با وضعیت زمان و مکانی که در آن ظاهر می‌شود ارائه می‌دهد.
تفاوت ادیان الهی ناشی از «شرایط زمان» و «ظرفیت معنوی» افراد و جوامعی است که دین در آن ظاهر می‌شود. بشر با بهره‌گیری از هدایت الهی که با ظهور پیاپی ادیان به او می‌رسد، به تدریج تکامل یافته و به حلقه‌های فراگیرترِ وحدت که شامل خانواده، قبیله، دولت‌شهر و اخیراً ملت می‌باشد دست می‌یابد. بر اساس این مفهوم، بهائیان اصالت الهی همه ادیان بزرگ جهان را می‌پذیرند و آنها را مراحل مختلف یک فرایند بزرگ تربیتی می‌دانند که توسط خداوند تعیین شده‌است. بهائیان همچنین معتقدند که بهاءالله جدیدترین مظهر ظهور الهی است و بشر با کمک تعالیم او می‌تواند به سطح بالاتری از وحدت و بلوغ جمعی دست پیدا کند.
میثاق عام > تحقق نبوّات

بهائیان معتقدند که خداوند به عهد خود در میعاد معین وفا کرده و می‌کند. به اعتقاد بهائیان سید علی محمد باب و بهاءالله تحقق نمادین بشارات و وعده‌های ادیان جهان هستند. به اعتقاد آنها بهاءالله همان «پدر جاودانی» که ظهورش توسط اشعیای نبی (اشعیا ۹:۶) در آیین یهود پیش‌بینی شده بود، «روح راستی» یا «تسلی دهنده»، که عیسی مسیح در موعظه وداع (یوحنا ۱۴–۱۷) ظهورش را پیش‌بینی کرده بود، «بهرام شاه»، «ورجاوند»، موعود آیین زرتشتی که متون متاخر پهلوی آمدنش را در روز رستاخیز پیش‌بینی کرده بودند، ظهور و «بازگشت امام حسین» که به اعتقاد شیعیان در روز قیامت واقع می‌شود، «بازگشت دوباره مسیح» در روز قیامت که اهل تسنن به آن معتقدند، ظهور «من یظهره الله» یا همان موعود آئین بابی که سید علی محمد باب بارها در آثارش به ظهور او اشاره کرده بود، «ظهور ثانی کریشنا» در آئین هندو و «پنجمین بودا» و «آمیتا بها» در آئین بودائی است.
میثاق خاص

میثاق خاص در ادبیات بهائی به عهدی گفته می‌شود که هر پیامبری با پیروان خود می‌بندد و از آنها می‌خواهد تا پس از درگذشتش از جانشینی که او تعیین می‌کند پیروی نمایند. انتصاب پِطرُس (پیتر) به وسیله عیسی، علی ابن ابی طالب بوسیله پیامبر اسلام و عبدالبهاء به وسیلهٔ بهاءالله نمونه‌هایی از این عهد هستند.
بهائیان معتقدند که پیام آور آیین شان- بهاءالله- هدف نهائی همهٔ تعالیمش را وحدت عالم انسانی و تجدید و تقویت قوای روحانی افراد و جوامع و در نتیجه مؤسساتی که امور بشر را در سطوح مختلف اداره می‌کنند، اعلان کرده‌است. او همچنین برای حفظ این وحدت و تحکیم آن در عالم بشری عهد و میثاق خاصی تأسیس نموده و آن را محوری برای پیشبرد این هدف جهانی دانسته‌است. بهاءالله برای تضمین اینکه بعد از درگذشتش و در گذر زمان، جامعهٔ بهائی بتواند به صورت هماهنگ و متحد، هدف دستیابی به وحدت و صلح عمومی را دنبال کند، با دستورالعملهای کتبی و روشن چگونگی تداوم جریان هدایت، مسئلهٔ جانشینی و توضیح آثارش را واضح کرد. به این ترتیب مسئولیت هدایت و رهبری جامعه بهائی پس از بهاءالله به پسر بزرگش عبدالبهاء سپس به شوقی افندی نوهٔ عبدالبهاء و در نهایت به بیت العدل اعظم- عالی‌ترین شورای حاکمهٔ بین‌المللی جامعهٔ بهائی- محول شده‌است. اصل عهد و میثاق از بهائیان می‌خواهد که در هر زمان از مرجعی که برای اداره و هدایت جامعه تعیین شده پیروی کنند و به او وفادار و متعهد بمانند. طبق این اصل نپذیرفتن هر مرجع از سلسله جانشینان بهاءالله معادل عدم پذیرش خود اوست. مجازات به‌چالش کشیدن مرجع دیانت بهائی (شخصیت‌های اصلی دیانت بهائی و بیت العدل اعظم)  طرد کامل، به معنی قطع ارتباط با فرد متخلف، است. طرد افراد در دیانت بهائی بسیار نادر الوقوع است و تنها مرجع دیانت بهائی - در زمانه کنونی بیت العدل اعظم - می تواند فردی را به عنوان ناقض عهد و میثاق از جامعه طرد کند. این تصمیم تنها پس از آن اتخاذ می شود که فرد به‌طور مداوم با حمله علنی به عهد و میثاق و نقض آن، باعث ایجاد تفرقه و اختلاف شده باشد، و هشدارهای مکرر در مورد عواقب ادامه رفتارش را نادیده بگیرد. تنها در این موقع است که فرد حقوق و امتیازات عضویت در جامعه بهائی را از دست می‌دهد و به حال خود رها می شود. هدف از قطع ارتباط با ناقضان عهد و میثاق جلوگیری از گفتمانهای مخرب و منازعات تفرقه افکنانه است نه تنبیه و یا خواری کردن‌ متخلفان. بهائیان موظفند حقوق مدنی ناقضان عهد و میثاق را با دقت رعایت کنند، نسبت به آنان نفرت نداشته باشند و احساسات آنها را جریحه دار نکنند، بلکه برای آنها دعا کنند. ناقضانی که صادقانه تغییر عقیده دهند می توانند مجدداً به عضویت جامعه بهائی پذیرفته شوند. افراد و گروه‌های متعددی از جامعهٔ بهائی طرد شده‌اند اما تا کنون فرقهٔ مهمی شکل نگرفته‌است. به عقیده مکوین در غیاب یک قانون صریح برای ارتداد، حوزهٔ دقیق نقض عهد و میثاق هنوز مشخص نشده‌است.
میثاق خاص > اهداف عهد و میثاق

جلوگیری از انشعاب و تفرقه در دین و حفظ انسجام و وحدت جامعه بهائی از مهمترین اهداف عهد و میثاق است. بهاءالله در وصیت نامه خود (کتابُ عهدی) بعد از اعلانِ جانشینی عبدالبهاء و تأسیس بنیان میثاق، هدف از دین الهی را ایجاد محبت و اتحاد ذکر می‌کند و به پیروان خود هشدار می‌دهد که آن را سبب اختلاف و دشمنی ننمایند. عهد و میثاق به‌طور خاص از وقوع چنین رویدادی جلوگیری می‌کند. علاوه بر این نقش عهد و میثاق به عنوان تضمین کنندهٔ وحدت جامعهٔ بهائی ارتباط جدایی‌ناپذیری با اتّحاد عالم دارد که هدف نهائی آئین بهائی است. اگر جامعه بهائی خود متحد و هماهنگ نباشد نخواهد توانست به برقراری اتحاد و صلح در جهان کمک کند. عبدالبهاء در این رابطه می‌گوید «بدیهی است که محور وحدت عالم انسانی قوّهٔ میثاق است و بس.»
شوقی افندی علاوه بر اهداف ذکر شده، توضیح می‌دهد که عهد و میثاق نفوذ و اعتبار آئین بهائی را استمرار می‌بخشد، اصالتش را تضمین می‌کند و توسعه و بسطش را تقویت می‌کند. وی همچنین اضافه می‌کند که عهد و میثاق قوای روحانیِ منبعث از ظهور آئین بهائی را پس از درگذشت مؤسس آن (بهاءالله) در مجاری صحیح کانالیزه می‌کند و هم‌آهنگی و تداوم آن را محفوظ می‌دارد.
میثاق خاص > اسناد عهد و میثاق

بهاءالله به‌طور رسمی و مشخص در وصیتنامه خود (کتابُ عهدی) که به دست خط خود نوشته بود با یادآوری آیه‌ای از کتاب اقدس در مورد جانشینی پسر ارشدش عبدالبهاء از بهائیان می‌خواهد که بعد از درگذشتش از او پیروی کنند.
وی پیش از این نیز در آثار دیگری مانند «سورة الغصن» که در دوران تبعیدش در ادرنه یا «لوح ارض باء» که در زندان عکا نوشته بود به مقام عبدالبهاء اشاره کرده بود. بهاءالله در این اسناد به عبدالبهاء اختیارات کامل و انحصاری داده که آثار، تعالیم و احکام وی را تشریح و تبیین (روشن‌سازی) نماید و امور محل ابهام و اختلاف را برای بهائیان روشن نماید. همچنین این اسناد با صراحت کامل بیان می‌دارد که عبدالبهاء را باید به عنوان نمونه کامل تحقق تعالیم بهائی شناخت.
مسئولیت رهبری جامعه و شرح و توضیح معنای آثار بهائی بعد از درگذشت عبدالبهاء بنا به وصیت او در الواح وصایا به نوه ارشدش شوقی افندی رسید. عبدالبهاء در این سند همچنین بر تشکیل بیت العدل اعظم که به عنوان بالاترین نهاد قانون‌گذاری در آثار بهاءالله آمده‌است تأکید و نحوه انتخاب آن را توسط محافل ملی تشریح می‌نماید. شوقی افندی الواح وصایا را به عنوان سندی برای تشکیل نظم اداری آئین بهائی معرفی می‌کند. بعد از درگذشت عبدالبهاء بسیاری از جزئیات این نظم اداری توسط شوقی افندی تشریح و تبیین شد و به مرحله اجرا درآمد.
میثاق خاص > اسناد عهد و میثاق > کتابُ عهدی

کتاب عهدی (به معنی کتاب عهد من) وصیتنامهٔ بهاءالله است. وی این وصیت نامه را به خط خود نگاشت و در آخرین روزهای سال ۱۲۷۱ شمسی به عبدالبهاء داد. صبح روز نهم از وفات بهاءالله، «کتابُ عهدی» بین نُه شاهد که از میان اصحاب و خانواده بهاءالله انتخاب شده بودند خوانده شد، و عصر همان روز این اثر در جمع بزرگتری در روضه مبارکه مجدداً خوانده شد. در «کتابُ عهدی» بهاءالله با اشاره به آیه کتاب اقدس در مورد جانشینی خود، مشخص می‌کند که مقصود از آن آیه عبدالبهاء است. در این سند بهاءالله به صراحت کامل عبدالبهاء را به جانشینی خود منصوب داشته و به پیروان وصیت می‌کند از او پیروی کنند. بهاءالله در این اثر هدف خود را از نزول آیات ایجاد صلح و آرامش در بین مردمان اعلام کرده و نزاع و جدال را نهی می‌کند و پیروانش را نصیحت می‌کند که دیانت خدا را علت نفاق و دشمنی نکنند. میثاقی که در این کتاب تأسیس شده به‌طور خاص از اختلاف جلوگیری می‌کند.
میثاق خاص > اسناد عهد و میثاق > سورهٔ غصن

این لوح از قلم بهاءالله در ادرنه صادر شد. شوقی افندی در کتاب قرن بدیع در فصل وقایع ادرنه می‌نویسد که در همان اوقات بود که بهاءالله در سورهٔ غصن مقام عبدالبهاء را مشخص نموده وی را مرکز میثاق خود و فردی که آثار او را برای آیندگان ابهام زدائی کند منصوب کرد؛ و مؤمنین خود را به پیروی از عبدالبهاء دعوت نمود و از او با عناوینی چون «غصن القدس»، «غصن الأمر»، «ودیعة الله»، «فضل الاعظم» و «نعمة الاتم» یاد نموده‌است. این مقام قابل توجه بعداّ در کتاب اقدس و کتاب عهدی تأیید شد و مورد تأکید قرار گرفت.
میثاق خاص > اسناد عهد و میثاق > کتاب اقدس

کتاب اقدس کتاب احکام آئین بهائی و از مهمترین آثار بهاءالله محسوب می‌شود. در این کتاب بهاءالله، پسر خود عبدالبهاء را به عنوان جانشین، مفسر و مُبَیّن آثار خود تعیین می‌کند. وی همچنین اصول نظم اداری بهائی را با تعیین هرمی از انجمن‌هایی که توسط بهائیان انتخاب می‌شوند و در راس آنها بیت العدل اعظم قرار دارد تعریف می‌کند. به عقیده شوقی افندی، کتاب اقدس «منشور نظم نوین جهانی» بهاءالله است.
میثاق خاص > اسناد عهد و میثاق > لوح ارض باء

بهاءالله لوح ارض باء را به مناسبت سفر عبدالبهاء به بیروت نوشت. او در این لوح عبدالبهاء را مورد ستایش قرار می‌دهد و مقام او را تشریح می‌کند.
میثاق خاص > اسناد عهد و میثاق > الواح وصایا

الواح وصایا وصیت نامه عبدالبهاء، مبین آثار دین بهائی می‌باشد. این اثر شامل ۳ لوح است، که در آن وظایف ایادیان امرالله و همچنین مقام ولایت امری مشخص گردیده‌است. در این الواح عبدالبهاء، شوقی افندی را به عنوان جانشین خویش در مقام ولی امرالله اعلام می‌کند و نظامی برای انتخابات بیت العدل اعظم، موسسه‌ای که بهاءالله تشکیل آن را تعیین کرده بود، مشخص می‌نماید. الواح وصایا نخستین بار به صورت عمومی در ۳ ژانویه ۱۹۲۲، یک ماه بعد از درگذشت عبدالبهاء خوانده شد.
میثاق خاص > مرکز میثاق

عبدالبهاء در آئین بهائی با عنوان «مرکز میثاق» شناخته می‌شود. میراث عبدالبهاء برای دیانت بهائی دارای زوایای گوناگونی است. وی پس از درگذشت بهاءالله، پیروان آئین بهائی را در دوره ای بسیار دشوار رهبری نمود. جنبشهای مذهبی معمولاً پس از درگذشت پیامبر و بنیانگذار آئین خود به چالش کشیده شده و با خطر انشعاب و دوری از آموزه‌های اصولی خود روبرو می‌شوند. در این زمینه، عبدالبهاء علیرغم تهدیدات بسیار جدی از جانب برادر ناتنی خود (میرزا محمد علی)، توانست اتحاد این آیین و اصول بنیادین آن را حفظ نماید و از به‌وجود آمدن انشعاب و شکافهای عقیدتی در آن جلوگیری کند.
زونگ کینگهوا

| زونگ کینگهوا | زونگ کینگهوا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹۴۵ هانگژو، چین
پیشه(ها): بنیانگذار و مدیرعامل گروه واهاها
زونگ کینگهوا (به چینی: 宗庆后) (زاده ۱۹۴۵) کارآفرین، سرمایه‌دار و مدیر ارشد اجرایی چینی است، که در سال ۱۹۸۷ گروه هانگژو واهاها را تأسیس نمود.
کینگهوا در ماه مارس ۲۰۱۴ با دارایی خالص ۱۲٫۳ میلیارد دلار از سوی مجله فوربز به‌عنوان دومین فرد ثروتمند چین شناخته شد.
رینه ویسل

| 0 | 1 |
| --- | --- |
رینه ویسل در نوربورگ‌رینگ، سال ۱۹۷۰: رینه ویسل در نوربورگ‌رینگ، سال ۱۹۷۰
زاده: ۳۰ سپتامبر ۱۹۴۱ موتلا، سوئد
درگذشته: ۲۰ مارس ۲۰۲۲  (۸۰ سال)
فعالیت در مسابقات جهانی فرمول یک: فعالیت در مسابقات جهانی فرمول یک
ملیت: سوئد
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۰–۱۹۷۴
تیم‌ها: لوتوس، بی‌آرام، مارچ
ورودی‌ها: ۲۳ (۲۲ شروع)
قهرمانی‌ها: ۰
پیروزی‌ها: ۰
سکوها: ۱
مجموع امتیازات: ۱۳
پول پوزیشن: ۰
اولین ورود: جایزه بزرگ ایالات متحده ۱۹۷۰
آخرین ورود: جایزه بزرگ سوئد ۱۹۷۴
رینه ویسل (به انگلیسی: Reine Wisell) (زادهٔ ۳۰ سپتامبر ۱۹۴۱ در موتلا – ۲۰ مارس ۲۰۲۲) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی فرمول یک اهل سوئد بود. او از ۴ اکتبر ۱۹۷۰ در ۲۳ گراند پری از مسابقات جهانی فرمول یک شرکت کرده بود و موفق به کسب ۱۳ امتیاز کلی و یک جایگاه بر روی سکو شده بود.
جونی میچل

| جونی میچلCC | جونی میچلCC |
| --- | --- |
میچل در ۲۰۲۱: میچل در ۲۰۲۱
نام هنگام تولد: روبرتا جُون اندرسن
زادهٔ: ۷ نوامبر ۱۹۴۳ ‏(۸۱ سال) فورت مک‌لود، آلبرتا، کانادا
دیگر نام‌ها: روبرتا جُون میچل جونی اندرسن
شهروندی:  کانادا  ایالات متحده 
همسران:  چاک میچل (ا. ۱۹۶۵–ج. ۱۹۶۷)  لری کلین (ا. ۱۹۸۲–ج. ۱۹۹۴) 
فرزندان: ۱
پیشه موسیقی: پیشه موسیقی
ژانر:  فولک  پاپ  جاز  راک 
پیشه:  خواننده-ترانه‌سرا  نقاش 
ساز(ها):  آواز  گیتار  پیانو  سنتور 
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۴–۲۰۰۲ ۲۰۰۶–۲۰۰۷ ۲۰۱۳ ۲۰۲۲–اکنون
ناشر(ان):  رپریز  اسایلم  گفن  نانساچ  هیر میوزیک 
 :  
وبگاه: jonimitchell.com
روبرتا جُون «جونی» میچل (انگلیسی: Roberta Joan Mitchell؛ نام خانوادگی پیش از ازدواج: اندرسن؛ زادهٔ ۷ نوامبر ۱۹۴۳) خواننده-ترانه‌سرا و نقاش کانادایی است. اوج محبوبیت او در دهه ۱۹۷۰ میلادی بود. میچل بر هنرمندانی چون تیلور سوئیفت، پرینس، دیوید گیلمور و لرد تأثیر گذارده و برنده چندین جایزه گرمی شده است. او در سال ۱۹۹۷ به عضویت تالار مشاهیر راک اند رول درآمد.
زندگی حرفه‌ای

میچل نخستین آلبوم خود را در سال ۱۹۶۷ با همکاری دیوید کرازبی در نیویورک ضبط کرد، که برای ترانه‌های غنی‌اش مورد ستایش قرار گرفت. آلبوم دومش، ابرها در سال ۱۹۶۹ یک جایزه گرمی برای بهترین اجرای مردمی دریافت کرد. آبی در سال ۱۹۷۰ منتشر شد و به فروش بالای یک میلیون نسخه در آمریکا دست یافت. او آخرین آلبوم استودیویی خود را در سال ۲۰۰۷ منتشر کرد.
میچل که همواره جلد آلبوم‌هایش را خود طراحی می‌کرد، از دهه ۱۹۸۰ میلادی بیشتر به نقاشی پرداخت.
هورشت اکل

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  هورشت اکل Horst Eckel
زادروز:  ۸ فوریهٔ ۱۹۳۲ ‏(۹۲ سال)
زادگاه:  Vogelbach، رایش آلمان
قد:  ۱٫۸۰ متر (۵ فوت ۱۱ اینچ)
پست:  هافبک
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  SC Vogelbach
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۴۹–۱۹۶۰ |  کایزرسلاوترن |  ۲۱۴ |  (۳۴) |
| ۱۹۶۰–۱۹۶۶ |  SV Röchling Völklingen |   |   |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۵۲–۱۹۵۸ |  تیم ملی فوتبال آلمان |  ۳۲ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
هورشت اکل (به آلمانی: Horst Eckel) (٨ فوریهٔ ۱۹۳٢ – ٣ دسامبر ٢٠٢١) بازیکن فوتبال و مدافع اهل آلمان بود. او از سال ۱۹۵۲ میلادی عضو تیم ملی فوتبال آلمان بود و در ۳۲ بازی ملی حضور داشت و آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۵۸ میلادی انجام داد. هورشت اکل در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
اکل در سوم دسامبر ٢٠٢١ و در ٨٩ سالگی درگذشت.
جورجو پاناریلو

| جورجو پاناریلو | جورجو پاناریلو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳۰ سپتامبر ۱۹۶۰ ‏(۶۴ سال) فلورانس، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
امضاء: امضاء
جورجو پاناریلو (انگلیسی: Giorgio Panariello؛ زادهٔ ۳۰ سپتامبر ۱۹۶۰) کمدین، بازیگر، کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس و مجری تلویزیون اهل ایتالیا است.
او کارگردان، نویسنده و بازیگر فیلم موفق بانیوماریا بود که امروزه در ایتالیا یک فیلم کالت محسوب می‌شود.
والرو سر

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Valero Serer Pascual
زادروز:  ۲ نوامبر ۱۹۳۲ ‏(۹۲ سال)
زادگاه:  والنسیا
پست:  مهاجم
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۵۳–۱۹۵۴ |  Mestalla |  ۹ |  (۳) |
| ۱۹۵۴–۱۹۵۵ |  Gandía |   |   |
| ۱۹۵۵–۱۹۵۹ |  باشگاه فوتبال رئال ساراگوسا |  ۳۳ |  (۲۲) |
| ۱۹۵۹–۱۹۷۰ |  باشگاه خیمناستیک تاراگونا |  ۳۲۸ |  (۱۸۱) |
| مجموع |   |  ۳۷۰ |  (۲۰۶) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
والرو سر (انگلیسی: Valero Serer؛ زادهٔ ۲ نوامبر ۱۹۳۲) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه خیمناستیک تاراگونا و باشگاه فوتبال رئال ساراگوسا اشاره کرد.
انتونی زینی

| تونی زینی | تونی زینی |
| --- | --- |
نماینده ویژه ایالات متحده برای صلح خاورمیانه: نماینده ویژه ایالات متحده برای صلح خاورمیانه
دوره مسئولیت ۲۷ نوامبر ۲۰۰۱ – مارس ۲۰۰۳: دوره مسئولیت ۲۷ نوامبر ۲۰۰۱ – مارس ۲۰۰۳
رئیس‌جمهور: جرج دابلیو بوش
پس از: دنیس راس
پیش از: جرج جی. میچل (2009)
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: Anthony Charles Zinni ۱۷ سپتامبر ۱۹۴۳ ‏(۸۱ سال)
ملیت: ایالات متحده آمریکا
حزب سیاسی: حزب دموکرات (سابقاً) حزب جمهوری‌خواه (سابقاً) فعال سیاسی مستقل (فعلی)
محل تحصیل: دانشگاه ویلانوا Salve Regina University دانشگاه میشیگان مرکزی
خدمات نظامی: خدمات نظامی
لقب(ها): "پدرخوانده"
وفاداری:  ایالات متحده آمریکا
خدمت/شاخه:  تفنگداران دریایی ایالات متحده
سال‌های خدمت: ۱۹۶۵–۲۰۰۰
درجه:  ژنرال
فرمانده: 2nd Battalion, 8th Marines 9th Marine Regiment I Marine Expeditionary Force ستاد فرماندهی مرکزی ایالات متحده آمریکا
جنگ‌ها/عملیات‌: جنگ ویتنام Unified Task Force
جوایز: Defense Distinguished Service Medal (2) نشان خدمات برجسته (۲) Defense Superior Service Medal نشان ستاره برنزی with Valor Device (2) پرپل هارت
انتونی زینی (انگلیسی: Anthony Zinni؛ زادهٔ ۱۷ سپتامبر ۱۹۴۳) ژنرال بازنشسته سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا و از فرماندهان کل سابق ستاد فرماندهی مرکزی ایالات متحده آمریکا (سنتکام) است. او در سال ۲۰۰۲ به عنوان نماینده ویژه ایالات متحده آمریکا به اسرائیل و حکومت خودگردان فلسطین انتخاب شد.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان ستاره برنزی، پرپل هارت، و لژیون افتخار شده است.
دوازده ایزد المپ‌نشین

دوازده ایزد المپ‌نشین (به انگلیسی: Twelve Olympians) در دین یونان باستان و اساطیر یونان، اصلی‌ترین الوهیت پانتئون یونانی هستند که معمولاً زئوس، پوزئیدون، هرا، دمتر، آفرودیته، آتنا، آرتمیس، آپولون، آرس، هفائستوس، هرمس و یا هستیا یا دیونیزوس در نظر گرفته می‌شوند.  آنها را  «المپیایی» نامیده اند زیرا بر پایه سنت در کوه المپ ساکن بودند.
کوه المپ

کوه المپ محل نبرد تایتان‌ها با المپ‌نشینان بود و بعدها هم به عنوان محل زندگی خدایان از آن نام برده شد. تمام المپ‌نشینان به نوعی با یکدیگر خویشاوندی داشتند و بنا به شرایط زمانه هر از گاهی یک یا چند تن از آن‌ها بیشتر مورد توجه قرار می‌گرفت. برای مثال اگر در زندگی واقعی، همسر حاکم یا شخص قدرتمند منطقه از شخصیت قوی یا خانواده مهم‌تری بود، خدایان زن و به خصوص هرا که ایزدبانوی ازدواج بود مورد توجه قرار می‌گرفت؛ اگر جنگی در میان بود، پرستشگاه خدای جنگ بیشتر مورد توجه قرار می‌گرفت. از این قله مرتفع زئوس پادشاه خدایان فرمان‌های خود را به سایر خدایان صادر می‌کند و ایزدان هر کدام خانه‌ای ویژه خود دارند.
روابط اسرائیل و ویتنام

| 0 | 1 |
| --- | --- |
 اسرائیل:  ویتنام
 :  
روابط ویتنام و اسرائیل (به ویتنامی: Mối quan hệ giữa Israel và Việt Nam. به عبری: יחסי ישראל-וייטנאם Yechasei Yisrael-Vietnam) روابط دیپلماتیک، فرهنگی و اقتصادی بین دولت اسرائیل و جمهوری سوسیالیست ویتنام است. ویتنام و اسرائیل در ۱۲ ژوئیه ۱۹۹۳ روابط دیپلماتیک برقرار کردند و به دنبال آن اسرائیل در دسامبر ۱۹۹۳ سفارت مقیم خود را در هانوی گشود. سفیر کنونی ویتنام در اسرائیل دو مین هونگ است که از ژانویه ۲۰۱۹ به این سمت منصوب شده‌است. وی در خارج از سفارت ویتنام در تل آویو فعالیت می‌کند. روابط بین دو ملت به‌طور کلی دوستانه و پایدار است. ویتنام علاقه خود را برای تقویت روابط دفاعی با اسرائیل ابراز داشته‌است. همچنین ویتنامی‌های زیادی در اسرائیل کار می‌کنند و اسرائیل نیز چندین بار کمک‌های بشردوستانه به ویتنام فرستاده‌است. براساس گزارش‌ها، حدود ۲۰۰۰ دانش آموز ویتنامی در اسرائیل تحصیل می‌کنند. اسرائیل و ویتنام همچنین در زمینه‌هایی مانند کشاورزی، فناوری اطلاعات و بیوتکنولوژی همکاری می‌کنند و تبادلات فرهنگی بین دو کشور کاملاً گسترده‌است.
تاریخ

در سال ۱۹۴۶، نخست‌وزیر آینده اسرائیل، دیوید بن گوریون و رئیس دفتر سیاسی ویتنام شمالی، هو شی مین، در یک هتل پاریس اقامت کردند و بسیار دوستانه رفتار کردند. هوشی مین به بن گوریون یک خانه تبعیدی یهودی در ویتنام پیشنهاد داد. بن گوریون این پیشنهاد را رد کرد و به هوشی مین گفت: «من اطمینان دارم که قادر خواهیم بود یک دولت یهودی در فلسطین ایجاد کنیم.»
از سال ۱۹۷۷ تا ۱۹۷۹، دولت اسرائیل تقریباً به ۳۶۰ پناهنده ویتنامی اجازه ورود به این کشور را داد. مشهورترین عملیات نجات در ۱۰ ژوئن ۱۹۷۷ صورت گرفت که در آن یک کشتی باری اسرائیلی به نام یووالی که در مسیر تایوان بود، مسافران را مشاهده کرد.
ویتنام و اسرائیل در ۱۲ ژوئیه ۱۹۹۳ روابط دیپلماتیک برقرار کردند. اسرائیل در دسامبر ۱۹۹۳ سفارت مقیم خود را در هانوی گشود و دیوید ماتای به عنوان اولین سفیر در ویتنام منصوب شد.
از زمان برقراری روابط دیپلماتیک، دو کشور به‌طور مکرر دیدارهای متقابل در سطوح مختلف داشته و روابط در زمینه‌هایی مانند تجارت، آموزش، فرهنگ، همکاری‌های فناوری و کشاورزی را تقویت کرده‌اند. بازدیدهایی که توسط دولت اسرائیل ترتیب داده شده بود شامل بازدید هیئت‌هایی متشکل از کارآفرینان و بازرگانان، گروه‌های دانشگاهی، روزنامه نگاران، هنرمندان و موسیقیدانان، کارگران حقوقی و دیگران بود.