stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دیلیپ کومار

| دیلیپ کومار | دیلیپ کومار |
| --- | --- |
در سال ۱۹۴۶: در سال ۱۹۴۶
نام هنگام تولد: محمد یوسف خان
زادهٔ: ۱۱ دسامبر ۱۹۲۲ پیشاور، North-West Frontier Province، راج بریتانیا
درگذشت: ۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۱ (۹۸ سال) بمبئی، هند
پیشه‌ها: بازیگر تهیه‌کننده فیلم
سال‌های فعالیت: ۱۹۴۴–۱۹۹۹
همسران: سایرا بانو (ا. ۱۹۶۶) اسما رحمان (ا. ۱۹۸۱–ج. ۱۹۸۳)
خویشاوندان: نصیر خان (برادر) بگوم پارا (زن برادر) ایوب خان (پسر برادر)
جوایز: جایزه فیلم‌فیر بهترین بازیگر مرد (۸ بار) جایزهٔ داداصاحب فالکه (۱۹۹۴)
افتخارات: پادما بوشن (۱۹۹۱) نشان معتبر (۱۹۹۸) پادما ویبوشان (۲۰۱۵)
نماینده مجلس، راجیه سبها: نماینده مجلس، راجیه سبها
دوره مسئولیت ۳ آوریل ۲۰۰۰ – ۲ آوریل ۲۰۰۶: دوره مسئولیت ۳ آوریل ۲۰۰۰ – ۲ آوریل ۲۰۰۶
حوزه انتخاباتی: مهاراشترا
 :  
 :  
امضاء: امضاء
دیلیپ کومار (با نام تولد محمد یوسف خان؛ زاده ۱۱ دسامبر ۱۹۲۲ در پیشاور – درگذشته ۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۱ در بمبئی) بازیگر و تهیه‌کننده فیلم هندی بود که بیشتر به خاطر کار در بالیوود شناخته می‌شد. از او به‌عنوان «سلطان تراژدی» و «نخستین خان» یاد می‌شد. نام هنری دیگر او «دیلیپ صاحب» است. دیلیپ کومار از نمادهای بالیوود و بازیگر افسانه‌ای به‌شمار می‌رفت.
کومار نخستین بار به عنوان بازیگر در فیلم جوار باتا (۱۹۴۴)، تولید شده توسط بمبئی تاکیز حضور داشت. کومار در پنج دهه کار حرفه‌ای خود در بیش از ۶۵ فیلم بازی کرد. او به خاطر بازی در فیلم‌های رمانتیک سبک (۱۹۴۹)، غرور (۱۹۵۲)، درام اجتماعی  لکه‌دار (۱۹۵۲)، درام دیوداس (۱۹۵۵)، کمیک آزاد (۱۹۵۵)، حماسی تاریخی مغول اعظم (۱۹۶۰)، درام جنایی گنگا و جمنا (۱۹۶۱) و کمدی رام و شام  (۱۹۶۷) شناخته می‌شود.
اوایل زندگی

دیلیپ کومار در یک خانواده مسلمان هندکویی (اعوان هندکو زبان) در خانه ای در محله بازار قیسا خوانی پیشاور، شهری در استان مرزی شمال غربی هند بریتانیا به دنیا آمد. او یکی از دوازده فرزند لاله غلام سرورعلی خان (۱۸۹۰–۱۹۵۰) و همسرش عایشه بیگم (۱۸۹۷–۱۹۴۸) بود. پدرش یک بازرگان میوه و مالک باغ‌های بزرگ در پیشاور و دولالی بود. دیلیپ کومار ۱۲ خواهر و برادر داشت.
خان در مدرسه بارنز در دولالی (اکنون در ماهاراشترا)، جایی که پدرش باغ‌های میوه داشت، تحصیل کرد. او در همان محله‌ای در پیشاور بزرگ شد که راج کاپور، دوست دوران کودکی‌اش، و بعداً همکارش در صنعت فیلمسازی بود. در سال ۱۹۴۰، او به پونا نقل مکان کرد و یک مغازه عرضه میوه خشک و یک غذاخوری کوچک راه اندازی کرد. علیرغم اینکه خانواده دیلیپ کومار اصالتاً اهل پیشاور بودند، اما تصمیم گرفتند پس از تجزیه هند در سال ۱۹۴۷ در بمبئی بمانند.
خان هرگز با نام اصلی خود بازی نکرد و در سال ۱۹۴۴ در فیلم جوار باتا با نام هنری دیلیپ کومار به ایفای نقش پرداخت. در زندگی‌نامه خود، دیلیپ کومار: جوهر و سایه، او نوشت که این نام پیشنهادی از طرف دویکا رانی بود که یکی از تهیه‌کنندگان فیلم جوار باتا بود. در مصاحبه‌ای در سال ۱۹۷۰، او گفت که این نام را به دلیل ترس از پدرش انتخاب کرد، پدری که هرگز حرفه بازیگری او را به دلیل نظر منفی مردم نسبت به بازیگران قبول نکرد.
زندگی هنری > آغاز بازیگری

دیلیپ کومار در پیشاور زاده شد و در نوجوانی همراه با خانواده به بمبئی رفت و پس از چند سال به کمک دویکا رانی وارد دنیای سینما شد. نویسندهٔ هندی باگواتی چاران وارما سه نام را به او پیشنهاد داد: واسودِو، جهانگیر و دیلیپ کومار. دیلیپ کومار گفت: هر اسمی به غیر از یوسف خان. سپس نام دیلیپ کومار را برای خود برگزید. اکران نخستین فیلم او جوار باتا به سال ۱۹۴۴ برمی‌گردد. بازی دیلیپ در آن فیلم، چندان مورد توجه قرار نگرفت.
زندگی هنری > اوج‌گیری

او پس از جوار باتا او در دو فیلم دیگر بازی کرد تا نوبت به فیلم جاگنو (۱۹۴۷) رسید. بازی در این فیلم، او را به صورت چهره‌ای مطرح درآورد. دو سال بعد در کنار راج کاپور فیلم ملودرام انداز را با حضور نرگس دات بازی کرد. موفقیت کلان مادی این فیلم کومار را به صورت یک ستاره درآورد. سبک (فیلم ۱۹۴۹) با بازی کومار و راج کاپور پرفروش‌ترین هند تا آن تاریخ بود. اما رکورد فیلم انداز در همان سال توسط فیلم باران راج کاپور که نرگس هم در آن حضور داشت زده شد.
زندگی هنری > فروش بالا

دیلیپ کومار در دهه‌های پسین نیز به بازیگری ادامه داد و بسیاری از کارهایش جزء آثار پرفروش بالیوود شدند. از جمله فیلم‌های غرور (۱۹۵۲)، دیوداس (۱۹۵۵)، آزاد (۱۹۵۵)، مغول اعظم (۱۹۶۰)، قانون (۱۹۸۲)، کارما (۱۹۸۶) که هر کدام جزء پرفروش‌ترین فیلم‌های صنعت سینمای هند هستند.
زندگی هنری > پایان بازیگری

در سال ۱۹۷۶ بازیگری را موقتاً کنار گذاشت و برای ۵ سال از دنیای سینما دور شد. وی تقریباً در همین سال‌ها یعنی از سال ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۰ دارای دو همسر بود که پس از فاش شدن موضوع برای مخدوش نشدن وجهه‌اش همسر دومش را طلاق داد. کومار در سال ۱۹۸۱ با فیلم بسیار پرفروش کرانتی به پرده سینماها بازگشت. در این ایام با وجود کهنسالی در فیلم‌های پرفروشی مانند قانون، کارما و سوداگر بازی کرد. سرانجام در سال ۱۹۹۸ فیلم قلعه را بازی کرد و پس از ۵۵ سال کار هنری درخشان رسماً بازنشستگی خود را اعلام کرد.
زندگی هنری > رکورددار فیلم فیر

دیلیپ کومار نخستین بازیگر برندهٔ جایزه بهترین بازیگر (مرد) فیلم فیر است و با ۸ بار دریافت این جایزه در کنار شاهرخ خان رکورددار است. جشنوارهٔ فیلم فیر در نخستین بار برگزاری خود در سال ۱۹۵۳ دیلیپ کومار را برای بازی در فیلم لکه‌دار به عنوان بهترین بازیگر مرد سال برگزید و جایزه بهترین بازیگر زن به مینا کوماری برای بازی در فیلم بایجو دیوانه رسید.
درگذشت

دیلیپ کومار در چند ماه پایانی زندگی خود بیمار بود. در اواخر ژوئن ۲۰۲۱ و در پی وقفه‌هایی که در تنفس دیلیپ کومار پیش می‌آمد به بیمارستانی غیر کوویدی منتقل شد. وی پس از خارج کردن مایعات اضافی از ریه‌ها از بیمارستان مرخص شد. اما دیلیپ کومار در بیمارستانی در بمبئی به دلیل کهولت سن و مشکلات تنفسی درگذشت.
آمیتاب باچان بلافاصله با انتشار این خبر عکس مشترکی منتشر کرد و درگذشت اسطوره بازیگری را تسلیت گفت. وی نوشت: اگر زمانی تاریخ سینمای هند نوشته شود به ۲ دوره پیش از دیلیپ کومار و پس از آن تقسیم می‌شود.
فیلم‌شناسی

فهرست برخی از فیلم‌هایی که دیلیپ کومار در آن‌ها به ایفای نقش پرداخته‌است:
رام و شام (۱۹۶۷)
قانون (فیلم ۱۹۸۲)
میلان (فیلم ۱۹۴۶)
سوداگر (فیلم ۱۹۹۱)
کوه‌نور (۱۹۶۰)
ساگینا (۱۹۷۴)
پیغام (فیلم ۱۹۵۹)
یهودی (فیلم ۱۹۵۸)
آزاد (فیلم ۱۹۵۵)
دوداس (فیلم ۱۹۵۵)
مغل اعظم (فیلم ۱۹۶۰)
قانون از ماست (۱۹۸۹)
مادهوماتی (۱۹۵۸)
غرور (فیلم ۱۹۵۲)
سبک (فیلم ۱۹۴۹)
عصر جدید (فیلم ۱۹۵۷)
شهید (فیلم ۱۹۴۸)
مشعل (فیلم ۱۹۸۴)
کارما (فیلم ۱۹۸۶)
قاضی (فیلم ۱۹۸۶)
کوشش (فیلم ۱۹۷۲)
انقلاب (فیلم ۱۹۸۱)
دنیا (فیلم ۱۹۸۴)
رهبر (۱۹۶۴)
جاویدان (فیلم ۱۹۵۴)
لکه‌دار (فیلم ۱۹۵۲)
سنگ‌دل (فیلم ۱۹۵۲)
گنگا و جمنا (۱۹۶۱)
راهب زن (۱۹۵۰)
بابل (۱۹۵۰)
کرم شب‌تاب (۱۹۴۷)
جشنواره (۱۹۴۸)
جزر و مد (۱۹۴۴)
پراتیما (۱۹۴۵)
تخت پرنده (۱۹۵۵)
عشق بی‌نظیر (۱۹۴۸)
دیلیپ کومار در سال ۱۹۴۴ در فیلم جوار باتا
دیلیپ کومار و سایرا بانو
افروسینه دوکانیا کاماترا

| افروسینه دوکانیا کاماترا | افروسینه دوکانیا کاماترا |
| --- | --- |
زاده: ح. ۱۱۵۵
درگذشته: ۱۲۱۱
همسر(ان): آلکسیوس سوم
فرزند(ان): ایرین آنجلینا آنا آنجلینا ادوکیا آنجلینا
خاندان: دوکاس
پدر: آندروکوس دوکانیا کاماترا
افروسینه دوکانیا کاماترا (یونانی: Ευφροσύνη Δούκαινα Καματερίνα ή Καματηρά؛ ح. ۱۱۵۵ – 1211) همسر آلکسیوس سوم و ملکه امپراتوری بیزانس تا ۱۲۱۱ میلادی بود.
حیوان خانگی

تصویرنگاشت حیوان خانگی و صاحب آن
خرگوش هلندی
گربه سیاه
حیوان خانگی یا پِت (به انگلیسی: pet) اصطلاحی است منتسب به تمام حیواناتی که به عنوان همدم در منزل نگهداری می‌شوند. حیوانات خانگی شامل دو گروه حیوانات خانگی متداول یعنی سگ، گربه، پرندگان زینتی و ماهیان آکواریومی و حیوانات خانگی غیر متداول یعنی لاک پشت، خرگوش، همستر، موش، میمون، جوجه تیغی و خوکچه هندی هستند. نگهداری مرغ و خروس به عنوان حیوان خانگی در دهه ۲۰۰۰ میلادی در بین ساکنان شهری و حومه رواج یافت.
حیوان خانگی بیگانه

مقالهٔ اصلی: حیوان خانگی بیگانه
سایر حیوانات مانند شیر، پلنگ، ببر، تمساح و انواع مارها اگر از بدو تولد در محیط خانه پرورش یافته باشند، با توجه به امکان بیداری غرایز ذاتی و فیزیولوژیک و بروز تهدید جانی برای نگهدارنده و اطرافیان و از طرفی عدم امکان بهره‌مندی از حداقل حقوق حیوانی در ارضای غرایز فیزیولوژیک مانند زندگی گروهی، تجربه شکار، همسر گزینی و جفت‌گیری در محیط واقعی، در دسته حیوانات خانگی قرار نمی‌گیرند. هر چند عده ای اقدام به نگهداری این گونه حیوانات غیرمعمول می‌کنند اما نگهداری این حیوانات مغایر با اصول شهروندی و معیارهای اخلاقی و انسانی است و ناقض حقوق این حیوانات می‌باشد. به تازگی نگهداری میمون به عنوان حیوان خانگی در ایران زیاد شده که خطرات زیاد زیست‌محیطی و انتقال بیماری به انسان را به همراه خواهد داشت.
فولک نیولی

| فولک نیولی | فولک نیولی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ ژانویهٔ ۱۲۰۰
درگذشت: ۱ ژانویهٔ ۱۲۰۱ نوی سور مرن
ملیت: فرانسه
فولک نیولی (انگلیسی: Fulk of Neuilly; ۱ ژانویهٔ ۱۲۰۰ – ۱ ژانویهٔ ۱۲۰۱) کشیش اهل فرانسه که در به جریان افتادن جنگ صلیبی چهارم نقش بسزایی داشت.
همشهری جوان

| 0 | 1 |
| --- | --- |
دسته‌بندی: مجله فرهنگی اجتماعی جوانان
بسامد: هفته‌نامه
شمارگان: ۵۰٫۰۰۰ [نیازمند منبع]
ناشر: مؤسسه همشهری
نخستین شماره: دی ماه ۱۳۸۳
کشور: ایران
زبان: فارسی
وبگاه: javan.hmg.ir
شاپا: ۱۷۳۵-۵۸۱۸
همشهری جوان یکی از نشریه‌های جانبی مؤسسه همشهری است که از زمستان ۱۳۸۳ تاکنون به صورت هفتگی منتشر می‌شود و به موضوعات فرهنگی و هنری و جوانان می‌پردازد. این مجله شامل قسمت‌هایی از جمله یادداشت، رویداد x هفته، غیرمنتظره، گزارش اجتماعی، جوان ایرانی، سینما و تلویزیون، موسیقی، ورزش، جهان، ادبیات، روزها، جوان پلاس (  سبک زندگی جوان ایرانی) و… است.
توقیف

در اواسط تیرماه ۱۳۸۷ ایرنا اعلام کرد که همشهری جوان توقیف موقت شده است. به گفتهٔ منابع غیررسمی، دلیل این توقیف نشر بعضی مطالب غیراخلاقی بود. فریدالدین حداد عادل سردبیر وقت این نشریه علت توقیف آن را درج مطلبی به نام «عاشقی هرکی هرکی شد» در شماره ۱۷۱ می‌دانست. تا تاریخ مورد نظر، ۱۷۸ شماره از مجله منتشر شده بود. روز بعد در وب‌نوشت مرتبط با این نشریه نیز مطلبی با عنوان «شاید آغاز به کار دوباره…» درج شد که احتمال رفع توقیف نشریه را مطرح می‌کرد. اما این نشریه در آن زمان توقیف نشد و شماره ۱۷۹ آن در موعد مورد نظر منتشر گردید. در وب‌نوشت یادشده نوشته‌ای در دفاع از مطلبی که عنوان زمینه‌ساز توقیف این نشریه اعلام شده بود، اضافه شد.
توقیف نشریه عملاً در ماه شهریور همان سال رخ داد، و پس از انتشار شماره ۱۸۲، نشریه به مدت سه هفته از انتشار محروم شد. شمارهٔ بعدی نشریه، پس از این دورهٔ توقیف، و چند روز بعد از عید فطر همان سال منتشر شد.
بنیان‌گذار و سردبیران

مجله همشهری جوان در دی ماه سال ۱۳۸۳ با سردبیری «علی قنواتی» منتشر شد. او توسط مدیر وقت مجموعه همشهری برای پایه‌گذاری یک نشریه فرهنگی اجتماعی مخصوص جوانان دعوت به همکاری شده بود. علی قنواتی قبل از آن سردبیری مجله "سروش جوان"، معاونت تحریریه روزنامه جام جم و سردبیری "ویژه نامه نسل سوم " روزنامه جام جم را در کارنامه خود داشت و پیشتر (در دوران دانشجویی) نیز سردبیر نشریه دانشجویی "نقطه سرخط" بود. او با کمک تیم نویسندگانی که عمدتاً در نسل سوم و قسمتی هم در ماه نامه سروش جوان تشکیل شده شده بود انتشار همشهری جوان را شروع کرد و تا دی ۱۳۸۵ این سمت را به عهده داشت. بعد از وی «فریدالدین حدادعادل» تا آبان ۱۳۸۷ سردبیری را به عهده گرفت و سپس جواد رسولی که از ابتدای راه‌اندازی همشهری جوان در آن حضور داشت سردبیری را به عهده گرفت. در مهر ۱۳۹۳ و پس از استعفای «سیدجواد رسولی» (که بر اساس اعلام مجله به علت ادامه تحصیل و فرصت مطالعاتی اتفاق افتاد)، از بین گزینه‌های مختلف «ایمان جلیلی» که پیش از آن سمت دبیری تحریریه را بر عهده داشت، به عنوان چهارمین سردبیر همشهری جوان انتخاب شد. پس از مدت کوتاهی، در بهمن ۱۳۹۳ «مجید رفیعی» برای نزدیک به دو سال سردبیری را به عهده گرفت. در آذر ۱۳۹۵ «رضا صیادی» ششمین سردبیر همشهری جوان شد. پس از تصمیمات مؤسسه همشهری برای تغییر در شیوه اداره گروه مجلات همشهری، نویسندگان و دست‌اندرکاران با سابقه همشهری‌جوان با انتشار ۶۶۸ شماره (جلدی به مناسبت تولد استاد محمدرضا شجریان)، از این هفته‌نامه خداحافظی کردند.
در شهریور ۱۳۹۷ شورای سردبیری (نامشخص) برای این مجله تعیین شد و «امیر موسی‌کاظمی» به عنوان دبیر تحریریه مدیریت این مجله را به عهده گرفته است.
در روزهای پایانی اسفند ۱۳۹۷ احسان رستگار به عنوان هفتمین سردبیر مجله همشهری جوان منصوب شد. در آذر ۹۸ این مجله مجدداً دارای شورای سردبیری شد و سجاد روشنی دبیر تحریریه همشهری جوان شد.
دست‌اندرکاران

صاحب امتیاز: مؤسسه همشهری
کاری از: گروه مجلات همشهری
مدیرمسئول: علی شاکر
مدیر گروه مجلات همشهری: علی رزاقی بهار
زیر نظر شورای سردبیری
دست‌اندرکاران > تحریریه

دبیر تحریریه: سجاد روشنی
دست‌اندرکاران > فنی و هنری

مدیر هنری:ایمان رفاقتی
طراح جلد: سپهر خامه ور
مدیرفنی: علیرضا صمدی
ویرایش عکس: شبنم رضوانی
ویلبراند اولدنبرگ

تابلوی «ویلبراند اولدنبرگ» اثر آنتونی فردریک زورچر
ویلبراند اولدنبرگ (به آلمانی: Wilbrand of Oldenburg)، اسقف پادربورن و اوترخت در قرن ۱۳ میلادی بود. وی همچنین در طول عمر خود سفری زیارتی به مدیترانهٔ شرقی و اراضی مقدس داشت و شرح وضعیت حکومت‌ها و پادشاهی مسیحی ارمنستان، قبرس و اراضی مقدس را سفرنامه خود نوشت. وی پسر هنری دوم، کنت اولدنبرگ، و بئاتریکس آو هالرموند بود.
هنری یکم قبرس

| هنری یکم قبرس | هنری یکم قبرس |
| --- | --- |
پادشاه قبرس: پادشاه قبرس
سلطنت: ۱۰ ژانویه ۱۲۱۸–۱۸ ژانویه ۱۲۵۳
پیشین: هیو یکم قبرس
جانشین: ۸هیو دوم
زاده: ۳ مه ۱۲۱۷ نیکوزیا
درگذشته: ۱۸ ژانویهٔ ۱۲۵۳ (۳۵ سال) نیکوزیا
همسر(ان): آلیکس استفانی پلیسانس
فرزند(ان): هیو دوم
خاندان: دودمان لوزینیان
پدر: هیو یکم قبرس
مادر: آلیس شامپانی
هنری یکم قبرس ملقب به چاق، پادشاه قبرس از سال ۱۲۱۸ تا ۱۲۵۳ میلادی بود. وی پسر هیو یکم قبرس و آلیس شامپانی بود. پس از مرگ پدرش در ۱۰ ژانویه ۱۲۱۸، به عنوان پاشاه قبرس تاج‌گذاری کرد اما به واسطه پایین بودن سنش، مادرش تا زمان رسیدن وی به سن قانونی نایب حکومت هنری جوان شد اما اداره حکومت در دستان عمویش، فیلیپ ابلین، بود. پس از مرگ عمویش نیز اداره حکومت به دست جان ابلین، دیگر عمویش، رسید. در زمان حکومت وی بود که جنگ لمباردی‌ها آغاز گشت.
بالیان گرنیر

| بالیان گرنیر | بالیان گرنیر |
| --- | --- |
پیشین: رینالد صیدا
جانشین: یولیان گرنیر
کنت صیدا: کنت صیدا
سلطنت: ۱۲۰۲–۱۲۴۱
جانشین: یولیان گرنیر
زاده: ۱۱۳۰
درگذشته: ۱۲۴۱
همسر(ان): ادا د رینل
فرزند(ان): یولیان گرنیر
پدر: رینالد صیدا
مادر: هلویس ابلین
بالیان گرنیر (انگلیسی: Balian Grenier؛ ۱۱۳۰ – ۱۲۴۱)، کنت صیدا و یکی از مهم‌ترین اربابان پادشاهی اورشلیم از سال ۱۲۰۲ تا ۱۲۴۱ میلادی بود. وی برای رسیدن به این منصب جانشین رینالد صیدا شد و مادرش هلویس، دختر بالین ابلین بود.
الیور پادربورن

الیور پادربورن (انگلیسی: Oliver of Paderborn؛ ح. ۱۱۷۰ - ۱۱ سپتامبر ۱۲۲۷) که با نام‌های توماس الیور و الیور ساکسونی یا الیور کلن نیز شناخته می‌شود، کشیش، جنگجوی صلیبی و تاریخ‌نگار آلمانی بود. وی اسقف‌اعظم پادربورن از سال ۱۲۲۳ تا ۱۲۲۵ میلادی بود تا اینکه به دستور پاپ هونوریوس سوم به عنوان کاردینال-اسقف کلیسای سابینا منصوب شد. وی نخستین فرد پادربورن بود که توانست به مقام کاردینالی برسد.
الیور همچنین نماینده کلیسا در جنگ صلیبی پنجم و دبیر کاردینال در کلیسای کلن بود، مهارت خطبه‌سرایی‌اش را در خدمت مبارزه برای جنگ جدید صلیبی گرفت. وی توانست به موقع سپاه بزرگی گرد آورد و بعد خود فرماندهی آن را بر عهده گرفت. وی پس از بازگشت از جنگ، کتابی تحت عنوان فتح دمیاط را به رشته تحریر درآورد که در واقع گزارشی ارزشمند از شاهدان عینی جنگ صلیبی پنجم بود.
رود نمنیوگا

| رود نمنیوگا> مکان | رود نمنیوگا> مکان |
| --- | --- |
کشور: روسیه
ویژگی‌های ظاهری: ویژگی‌های ظاهری
دهانه: رود کولوی
 • مختصات: ۶۵°۲۸′۰۵″ شمالی ۴۳°۴۱′۴۰″ شرقی﻿ / ﻿۶۵٫۴۶۸۰۶°شمالی ۴۳٫۶۹۴۴۴°شرقی﻿ / 65.46806; 43.69444
 • ارتفاع: ۴ متر (۱۳ فوت)
طول: ۲۰۱ کیلومتر (۱۲۵ مایل)
اندازهٔ حوضه: ۳٬۶۳۰ کیلومتر مربع (۱٬۴۰۰ مایل مربع)
دبی:  
 • میانگین: ۲۶ متر مکعب بر ثانیه (۹۲۰ فوت مکعب بر ثانیه)
 :  
ویژگی‌های حوضه: ویژگی‌های حوضه
توالی: رود کولوی→ دریای سفید
رود نمنیوگا (انگلیسی: Nemnyuga) یک رودخانه در استان آرخانگلسک کشور روسیه است.
فیلیپ ژاکوته

| فیلیپ ژاکوته | فیلیپ ژاکوته |
| --- | --- |
زاده: ۳۰ ژوئن ۱۹۲۵ مودون، سوئیس، کانتون وو
درگذشته: ۲۴ فوریهٔ ۲۰۲۱  (۹۵ سال)
پیشه: شاعر و مترجم
ملیت: فرانسوی‌زبان   سوئیس
فیلیپ ژاکوته (به فرانسوی: Philippe Jaccottet؛ زادهٔ ۳۰ ژوئن ۱۹۲۵ – درگذشته ۲۴ فوریه ۲۰۲۱) شاعر و مترجم قرن بیستم میلادی فرانسوی‌زبان اهل سوئیس بود.
ژاکوته در ۲۴ فوریه ۲۰۲۱ در سن ۹۵ سالگی در گرینیا، فرانسه درگذشت.
عیارنامه

| 0 | 1 |
| --- | --- |
روی جلد: روی جلد
نویسنده(ها): بهرام بیضائی
تصویرگر(ها): آیدین آغداشلو
کشور: تهران
زبان: فارسی
گونه(های) ادبی: فیلم‌نامه
ناشر: انتشاراتِ فاریاب انتشاراتِ سیمرغ انتشاراتِ روشنگران و مطالعات زنان
تاریخ نشر: ۱۳۶۴
شابک: شابک ‎۹۷۸۹۶۴۶۷۵۱۲۸۶
رده‌بندی دیوئی: ۷۹۱/۴۳۷۲
کتابخانه کنگره: ‏‫PN۱۹۹۷‭‬ ‭/ع۹‏‫‬‭ ۱۳۶۴
کتابخانه ملی ایران: م‌۶۵-۴۴۸
عَیّارنامه فیلم‌نامه‌ای فیلم‌نشده از بهرام بیضایی است از سالِ ۱۳۶۳.
متن

این فیلم‌نامه به سالِ ۱۳۶۳ نوشته شد و نخستین بار زمستانِ سالِ بعد به وسیلهٔ انتشاراتِ فاریاب منتشر شد. سالِ ۱۳۶۵ انتشاراتِ سیمرغ و بعدها انتشاراتِ روشنگران و مطالعات زنان ناشرِ این کتاب شدند.
دریاچه اوندوزرو

| دریاچه اوندوزرو Ундозеро  (روسی) | دریاچه اوندوزرو Ундозеро  (روسی) |
| --- | --- |
دریاچه اوندوزرو: دریاچه اوندوزرو
موقعیت: استان آرخانگلسک
مختصات: ۶۲°۳۸′ شمالی ۳۸°۴۷′ شرقی﻿ / ﻿۶۲٫۶۳۳°شمالی ۳۸٫۷۸۳°شرقی﻿ / 62.633; 38.783
درون‌شارش‌های کلان: رود لوپا
برون‌شارش‌های کلان: رود اوندوشا
حوضهٔ آبریز: ۷۰۹ کیلومتر مربع (۲۷۴ مایل مربع)
کشورهای حوضه: Russia
مساحتِ رو: ۴۴٫۷ کیلومتر مربع (۱۷٫۳ مایل مربع)
ارتفاع سطح: ۱۱۸ متر (۳۸۷ فوت)
دریاچه اوندوزرو (انگلیسی: Lake Undozero) یک دریاچه در استان آرخانگلسک کشور روسیه است.
کوکیسوومچور

| کوکیسوومچور | کوکیسوومچور |
| --- | --- |
fa (in English: Expected satiety): fa
کوکیسوومچورLocation in Murmansk Oblast, Russia : کوکیسوومچورLocation in Murmansk Oblast, Russia 
مرتفع‌ترین نقطه: مرتفع‌ترین نقطه
ارتفاع: ۱٬۱۴۳ متر (۳٬۷۵۰ فوت)
مختصات: ۶۷°۴۹′۵۲″شمالی ۳۴°۳۱′۴۰″شرقی﻿ / ﻿۶۷٫۸۳۱۱°شمالی ۳۴٫۵۲۷۸°شرقی﻿ / 67.8311; 34.5278
جغرافیا: جغرافیا
کشور: Russia
منطقه: استان مورمانسک
رشته‌کوه مادر: کوه‌های خیبینی
کوکیسوومچور (انگلیسی: Kukisvumchorr) یک کوه در استان مورمانسک کشور روسیه است.
برایان بو لارسن

برایان بو لارسن مجرم اهل دانمارک. او توانسته است بیش از ۲۰ بار از زندان بگریزد او در این مسئله در جهان رکورد دار است.
در بیستمین فرارش شب ۱۲ تا ۱۳ دسامبر برایان که در آن زمان ۴۰ ساله بوداز زندان گریخت و این بیستمین فرار او از زندان بود. بعد از بریدن میله‌ها از پنجره فرار کرد، پس از رسیدن به پشت بام زندان با بالا رفتن از طنابی که از پنجره اتاقش بسته بود با طناب دیگری از محدودیت‌های زندان فرار کرد.
جوزپ بورل

| جوزپ بورل | جوزپ بورل |
| --- | --- |
پرترهٔ رسمی، ۲۰۲۰: پرترهٔ رسمی، ۲۰۲۰
نماینده عالی اتحادیه اروپا در سیاست خارجی و امور امنیتی: نماینده عالی اتحادیه اروپا در سیاست خارجی و امور امنیتی
دوره مسئولیت ۱ دسامبر ۲۰۱۹ – ۱ دسامبر ۲۰۲۴: دوره مسئولیت ۱ دسامبر ۲۰۱۹ – ۱ دسامبر ۲۰۲۴
رئیس‌جمهور: اورزولا فن در لاین
پس از: فدریکا موگرینی
پیش از: کایا کالاس
وزیر امور خارجه، اتحادیه اروپا و همکاری: وزیر امور خارجه، اتحادیه اروپا و همکاری
دوره مسئولیت ۷ ژوئن ۲۰۱۸ – ۳۰ نوامبر ۲۰۱۹: دوره مسئولیت ۷ ژوئن ۲۰۱۸ – ۳۰ نوامبر ۲۰۱۹
نخست‌وزیر: پدرو سانچز
پس از: Alfonso Dastis وزیر امور خارجه و همکاری
رئیس پارلمان اروپا: رئیس پارلمان اروپا
دوره مسئولیت ۲۰ ژوئیه ۲۰۰۴ – ۱۶ ژانویه ۲۰۰۷: دوره مسئولیت ۲۰ ژوئیه ۲۰۰۴ – ۱۶ ژانویه ۲۰۰۷
معاون رئیس‌جمهور: Alejo Vidal-Quadras Roca
پس از: Pat Cox
پیش از: هانس گرت-پترینگ
رهبر اپوزیسیون اسپانیا: رهبر اپوزیسیون اسپانیا
دوره مسئولیت ۲۴ آوریل ۱۹۹۸ – ۱۴ مه ۱۹۹۹: دوره مسئولیت ۲۴ آوریل ۱۹۹۸ – ۱۴ مه ۱۹۹۹
پادشاه: خوآن کارلوس اول اسپانیا
نخست‌وزیر: خوزه ماریا اسنار
پس از: Joaquín Almunia
پیش از: Joaquín Almunia
وزیر امور عمومی و محیط زیست: وزیر امور عمومی و محیط زیست
دوره مسئولیت ۱۲ مارس ۱۹۹۱ – ۶ مه ۱۹۹۶: دوره مسئولیت ۱۲ مارس ۱۹۹۱ – ۶ مه ۱۹۹۶
نخست‌وزیر: فیلیپه گونزالس
پس از: Javier Sáenz de Cosculluela
پیش از: Rafael Arias-Salgado
عضو پارلمان اروپا: عضو پارلمان اروپا
دوره مسئولیت ۱۳ ژوئن ۲۰۰۴ – ۷ ژوئن ۲۰۰۹: دوره مسئولیت ۱۳ ژوئن ۲۰۰۴ – ۷ ژوئن ۲۰۰۹
حوزه انتخاباتی: Spain
عضو مجلس نمایندگان اسپانیا: عضو مجلس نمایندگان اسپانیا
دوره مسئولیت ۶ ژوئن ۱۹۹۳ – ۲ آوریل ۲۰۰۴: دوره مسئولیت ۶ ژوئن ۱۹۹۳ – ۲ آوریل ۲۰۰۴
حوزه انتخاباتی: Barcelona
شوای شهر ماخادائوندا: شوای شهر ماخادائوندا
دوره مسئولیت ۱۹ آوریل ۱۹۷۹ – ۸ ژانویه ۱۹۸۳: دوره مسئولیت ۱۹ آوریل ۱۹۷۹ – ۸ ژانویه ۱۹۸۳
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۴ آوریل ۱۹۴۷ ‏(۷۷ سال) لا پوبلا دی سگور، استان لریدا، کاتالونیا، اسپانیا
ملیت: اسپانیا
حزب سیاسی: حزب کارگران سوسیالیست اسپانیا
همسر(ان): Carolina Mayeur (طلاق) Cristina Narbona (ازدواج در سال ۲۰۱۸)
محل تحصیل: دانشگاه پلی‌تکنیک مادرید دانشگاه کمپلوتنسه مادرید دانشگاه استنفورد شرکت نفت فرانسه
جوزپ بورل فونتِلس (به انگلیسی: Josep Borrell Fontelles) (به کاتالان:  [ʒuˈzɛb buˈreʎ i funˈteʎəs]؛ زادهٔ ۲۴ آوریل ۱۹۴۷) سیاستمدار چپگرا اهل اسپانیا و مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا است.
وی همچنین سابقه وزارت امور خارجه، اتحادیه اروپا و همکاری اسپانیا را در کارنامه دارد. بورل در سال‌های ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۶ وزیر امور عمومی و محیط زیست اسپانیا، از ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۴ عضو مجلس نمایندگان اسپانیا و از ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۷ رئیس پارلمان اروپا بوده‌است. وی در اکتبر ۲۰۱۹ با رای پارلمان اروپا به عنوان نماینده عالی اتحادیه اروپا در سیاست خارجی و امور امنیتی انتخاب شد و در دسامبر همان سال رسماً مسئولیت را به عهده‌گرفت.پس او کایا کالاس در سال ۲۰۲۴ عهده دار این مسئولیت شد.
زندگی

پدر جوسپ بورل یک نانوا بود. جوسپ بورل دانشجوی نخبه دانشگاه پلی‌تکنیک مادرید، دانشگاه کمپلوتنسه مادرید، دانشگاه استنفورد، و موسسه نفت فرانسه تحصیل کرد. جوسپ بورل در دوران دانشجویی مانند بسیاری از دانشجویان چپگرای اروپایی به اسرائیل رفت تا در کشتزارهای تعاونی (کیبوتص) کار کند. در اسرائیل با همسر نخست خود که از یهودیان فرانسه بود آشنا شد و ازدواج کرد.
سیاست

در دهه ۱۹۸۰ (میلادی) با روی کار آمدن سوسیالیست‌ها جوسپ بورل به وزارت رسید. بورل در دولت‌های مختلف کار کرد و بعدها به ریاست پارلمان اروپا رسید.
پس از پایان دوره ریاست بر پارلمان اروپا در سال ۲۰۰۷ (میلادی) جوزپ بورل وارد بخش خصوصی شد و کار خود را بر انرژی‌های جایگزین متمرکز کرد. با به راه افتادن حرکت استقلال‌طلبانه در کاتالونیا برای مخالفت با این استقلال‌طلبی به سیاست بازگشت و به وزارت امور خارجه اسپانیا رسید. جوسپ بورل که خود، زاده کاتالونیا است مخالف استقلال کاتالونیا موضع گرفت و حتی پس از همه‌پرسی استقلال کاتالونیا (۲۰۱۷) از بازداشت فعالان اصلی جنبش استقلال‌طلبی مانند کارلس پوجدمون پشتیبانی کرد.
در اکتبر ۲۰۱۹ پس از آنکه پارلمان اروپا به جوسپ بورل برای تصدی نماینده عالی اتحادیه اروپا در سیاست خارجی و امور امنیتی رای داد او در سخنرانی در این پارلمان گفت که بیشتر توانش را بر خاور اروپا متمرکز می‌کند. جوزپ بورل گفت که تحریم روسیه باید ادامه یابد تا روسیه سیاستش را در اوکراین در شبه‌جزیره کریمه عوض کند.
واکنش نسبت به کشتار و سرکوب اعتراضات ۱۳۹۸ ایران

روز یکشنبه ۸ دسامبر ۲۰۱۹ جوزپ بورل، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا، طی بیانیه‌ای حکومت ایران را برای استفاده از قهر و زور علیه تظاهرات مسالمت‌آمیز مردم معترض محکوم کرد و از مقامات حکومت ایران خواست تا تحقیقات شفاف و موثقی را پیرامون آمار کشته‌ها، زخمی‌ها و دستگیرشدگان ارائه دهند. برخلاف خواست اتحادیه اروپا مبنی بر خویشتنداری از حکومت ایران، شواهدی وجود دارد که نیروهای امنیتی پاسخ‌های نامتناسبی به مردم معترض داده‌اند که باعث کشته و زخمی شدن آمار بالای از آنها شده‌است. وی ادامه می‌دهد، این شدت عمل نامتناسب و گسترده با مردم معترض برای اتحادیه اروپا و کشورهای عضو پذیرفتنی نیست. وی در این بیانیه خواستار آزادی فوری زندانیان و بازداشت‌شدگان شده‌است و با اشاره به قطع اینترنت در ایران در طول اعتراضات، به حکومت ایران خاطرنشان کرده‌است تا بر تعهداتش در قبال کنوانسیون بین‌المللی حقوق سیاسی و مدنی پایبند باشد.
دیدگاه دربارهٔ جهان

در ۱۳ اکتبر ۲۰۲۲ او هنگام سخنرانی در مراسم افتتاحیه آکادمی دیپلماتیک اروپا در بروژ، بلژیک، اظهارات متعصبانه ای بیان کرد:
اروپا یک باغ است. ما این باغ را ساخته‌ایم. شما خوب می‌دانید که باقی جهان دقیقاً باغ نیست. اکثریت مابقی جهان جنگل است و جنگل می‌تواند به باغ حمله کند و باغبانان باغ، باید مراقب باشند. … جنگل دارای ظرفیت رشد قوی است و دیوارها هرگز به اندازه کافی برای محافظت از باغ کافی نیستند. باغبانان باید بروند به جنگل و…
گزارش تیم تحقیقات و شناسایی سازمان منع سلاح‌های شیمیایی OPCW

در ۹ آوریل ۲۰۲۰ جوزپ بورل به نمایندگی از اتحادیه اروپا بیانیه خود را از انتشار اولین گزارش تیم تحقیقات و شناسایی به شورای اجرایی سازمان منع سلاح‌های شیمیایی OPCW و به دبیرکل ملل متحد در تاریخ هشتم آوریل ۲۰۲۰ صادر کرد و از آن استقبال نمود. در این بیانیه تصریح شده ما از یافته‌های این گزارش کاملاً حمایت می‌کنیم و از  نتیجه‌گیری‌های آن شدیداً نگران هستیم. اتحادیه اروپا استفاده از جنگ‌افزار شیمیایی توسط نیروی هوایی سوریه عربی آنطور که گزارش نتیجه‌گیری می‌کند، قویا محکوم می‌کند. آنهایی که مسئول استفاده از جنگ‌افزار شیمیایی شناخته می‌شوند و بایستی بخاطر این اقدامات مورد سرزنش و حسابرسی قرار بگیرند.
حسابرسی برای جلوگیری از وقوع مجدد استفاده از جنگ‌افزار شیمیایی تعیین‌کننده است. به‌کارگیری جنگ‌افزار شیمیایی توسط هر کس – چه عامل دولتی یا غیردولتی باشد – در هر جا در هر زمانی تحت هر شرایطی نقض قانون بین‌المللی به‌شمار می‌رود و می‌تواند مصداق جدی‌ترین جنایت بین‌المللی یعنی جنایت جنگی و جنایت علیه بشریت باشد.
مصونیت برای این اقدامات دهشتناک تحمل نخواهد شد. هم‌اکنون به عهده جامعه بین‌المللی است که به ترتیب مناسبی این گزارش را بررسی کرده و اقدام مناسبی اتخاذ کنند. اتحادیه اروپا بر اساس تعهد خودش به شراکت علیه مصونیت در رابطه با استفاده از جنگ‌افزار شیمیایی مصمم است تا از نقض آشکار اصل اساسی کنوانسیون جلوگیری کرده و آن را با قویترین واکنش ممکن از طرف کشورهای عضو کنوانسیون منع تسلیحات شیمیایی تضمین کند.
اتحادیه اروپا پیشتر اقدامات محدود کننده علیه مقامات بلندپایه و دانشمندان سوریه بخاطر نقش آنها در تولید و استفاده از تسلیحات شیمیایی اعمال کرده‌است و آمادگی دارد که آنطور که مناسب باشد اقدامات بیشتری را در نظر بگیرد.
ماهیگیری سموری

چکیدهٔ بریده‌شده Carta Marina اثر اولاوس مگنوس به تاریخ ۱۵۳۹ که سمورآبی را در حال بازآوری ماهی برای استاد خود نشان می‌دهد.
ماهیگیری سَموری یا ماهیگیری شِنگی (به انگلیسی: Otter fishing) یک تکنیک ماهیگیری است که از سمورهای آموخته برای ماهیگیری در رودخانه‌ها استفاده می‌کند. این روش از سدهٔ ششم در نقاط مختلف جهان انجام شده است و هنوز هم در جنوب بنگلادش انجام می‌شود.
ماهیگیری سموری از لحاظ تاریخی در تعدادی از مناطق از جمله اروپای مرکزی، شمال آفریقا، جزایر بریتانیا، اسکاندیناوی، آسیای جنوبی، آسیای جنوب شرقی، چین و آمریکای جنوبی انجام می‌شد.