stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
امپراتور مقدس روم

فرانتس دوم، یکی از امپراتوران مقدس روم
امپراتور مقدس روم (به لاتین: Imperator Romanus Sacer)، (به آلمانی: Römisch-deutscher Kaiser) نامی است که توسط تاریخ‌نویسان برای نامیدن حکمرانِ آلمانی قرون وسطایی استفاده می‌شد. وی همچنین لقبِ امپراتور رومن‌ها یا پادشاه رومیان را نیز از پاپ دریافت می‌کرد. این امپراتور پس از قرن شانزدهم، امپراتوری مقدس روم را فرمانروایی می‌کرد که شامل قلمرو اروپای مرکزی متحده قرون وسطی بود.
امپراتور مقدس روم در سلسله مراتب ِ فئودالی این دوره، نخستین رده در میان پادشاهان قرون وسطی کاتولیک رومی بود. او پادشاه ارشدِ مسیحیت کاتولیک و بازوی سکولار کلیسای کاتولیک نیز بود.
امپارافاراولا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ماداگاسکار
| Amparafaravola | Amparafaravola |
| --- | --- |
فهرست منطقه‌های ماداگاسکار: آلائوترا-مانگورو
District: آمپارافاراوولا
ارتفاع: ۷۹۲ متر (۲۵۹۸ فوت)
جمعیت (2001): جمعیت (2001)
 • کل: ۴۷٬۰۰۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۳ (EAT)
امپارافاراولا (به لاتین: Amparafaravola) یک سکونتگاه مسکونی در ماداگاسکار است که در آلائوترا-مانگورو واقع شده‌است.
خصوصیات

امپارافاراولا ۴۷٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۷۹۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گودال بهشتی

| گودال بهشتی | گودال بهشتی |
| --- | --- |
دستگاه مختصات جغرافیایی: ۳۰°۴۵′۰۲″شمالی ۱۰۹°۲۸′۱۲″شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۷۵۰۵°شمالی ۱۰۹٫۴۷۰۱°شرقی﻿ / 30.7505; 109.4701
طول: ۶۲۶ متر (۲٬۰۵۴ فوت)
Width: ۵۳۷ متر (۱٬۷۶۲ فوت)
زمین‌شناسی: فروچاله
گودال بهشتی (小寨天坑) یا فروچاله ژائوژای تیانکنگ (小寨天坑)، که به عنوان چاله آسمانی ژائوژای نیز شناخته می‌شود، عمیق‌ترین فروچاله در جهان است. این فروچاله در شهرستان فنگجیه در چونگ‌چینگ، چین قرار دارد.
ابعاد

فروچاله ژائوژای تیانکنگ ۶۲۶ متر (۲٬۰۵۴ فوت) طول، ۵۳۷ متر (۱٬۷۶۲ فوت) عرض و عمقی بین ۵۱۱ و ۶۶۲ متر (۱٬۶۷۷ و ۲٬۱۷۲ فوت) دارد، با دیواره‌های عمودی. حجم آن ۱۱۹٬۳۴۹٬۰۰۰ مترمکعب و مساحت دهانه‌اش ۲۷۴٬۰۰۰ مترمربع است. این ماده توسط رودخانه حل و منتقل شده است. فروچاله ساختار دوجداره‌ای دارد—کاسه بالایی ۳۲۰ متر (۱٬۰۵۰ فوت) عمق دارد، کاسه پایینی ۳۴۲ متر (۱٬۱۲۲ فوت) عمق دارد و این دو کاسه به‌طور متوسط ۲۵۷ و ۲۶۸ متر (۸۴۳ و ۸۷۹ فوت) عرض دارند. بین این دو مرحله، لبه‌ای شیب‌دار وجود دارد که به دلیل تجمع خاک در سنگ آهک شکل گرفته است. در فصل بارانی، آبشاری در دهانه فروچاله قابل مشاهده است.
کشف

فروچاله ژائوژای تیانکنگ از زمان‌های باستان برای مردم محلی شناخته شده بود. ژائوژای نام یک روستای متروکه نزدیک است که به معنای «روستای کوچک» است، و «تیانکنگ» به معنای چاله آسمانی است، که یک نام منحصربه‌فرد منطقه‌ای برای فروچاله‌ها در چین می‌باشد. یک پله‌برقی ۲٬۸۰۰ پله‌ای برای تسهیل گردشگری در این منطقه ساخته شده است.
رودخانه زیرزمینی و غار

فروچاله تیانکنگ بر روی غار دیفنگ شکل گرفته است که به نوبه خود توسط یک رودخانه قدرتمند زیرزمینی شکل گرفته که هنوز هم زیر فروچاله جریان دارد. رودخانه زیرزمینی از دره شکاف تیانجین آغاز می‌شود و به یک صخره عمودی بالای رودخانه میگونگ می‌رسد، جایی که یک آبشار ۴۶-متر  (۱۵۱-فوت) تشکیل می‌شود. طول این رودخانه زیرزمینی تقریباً ۸٫۵ کیلومتر (۵٫۳ مایل) است و در طول این ۸٫۵ کیلومتر، ۳۶۴ متر (۱٬۱۹۴ فوت) سقوط می‌کند. جریان متوسط سالانه این رودخانه ۸٫۷۷ مترمکعب در ثانیه است، اما نرخ جریان آن می‌تواند به ۱۷۴ مترمکعب بر ثانیه برسد. هم رودخانه و هم غار دیفنگ توسط پروژه غارهای چین در سال ۱۹۹۴ کاوش و نقشه‌برداری شده‌اند.
زیست بوم

۱٬۲۸۵ گونه گیاهی، از جمله کهن‌دار (سرده), و بسیاری از حیوانات نادر، مانند پلنگ ابری و سمندر غول‌پیکر چینی، در این فروچاله پیدا شده‌اند.
فروچاله ژائوژای تیانکنگ، چونگ‌چینگ
اسکیلد کامپوزیتس وایت نایت تو

| اسکیلد کامپوزیتس وایت نایت تو | اسکیلد کامپوزیتس وایت نایت تو |
| --- | --- |
کاربری: رابرت مورگان، جیمز تای
تولیدکننده: اسکیلد کامپوزیتس
طراح: رابرت مورگان، جیمز تای
نخستین پرواز: ۲۱ دسامبر ۲۰۰۸
تعداد ساخته‌شده: ۱
توسعه‌یافته از: اسکیلد کامپوزیتس وایت نایت
اسکیلد کامپوزیتس وایت نایت تو یک جت چهار موتوره سفید رنگ و سفینه مدارگرد است که توسط شرکت اسکیلد کامپوزیتس توسعه یافته و سفینه فضایی دو در زیر بال‌های آن بسته می‌شد.
در ۳۱ اکتبر ۲۰۱۴، وی‌اس‌اس اینترپرایس یک سفینه فضایی توریستی از نوع فضاپیمای دو متعلق به شرکت ویرجین گلکتیک، جهت یک پرواز آزمایشی به این جت متصل شد که پس از رهایی در ارتفاع ۱۵۰۰ متری از این جت منفجر شد و در بیابان موهاوی ایالت کالیفرنیای آمریکا سقوط کرد. کمک‌خلبان سفینه جان خود را از دست داد و خلبان نیز به شدت زخمی شد.
باشگاه فوتبال الخلیج خور فکان

Football club
| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام کامل: باشگاه فوتبال الخلیج خور فکان
تاریخ بنیان‌گذاری: ۱۹۸۱؛ ۴۴ سال پیش (۱۹۸۱-خطا: زمان نامعتبر}})
زمینِ بازی: ورزشگاه صقر بن محمد القاسمی
گنجایش: ۲۸۸۰
لیگ: لیگ برتر امارات متحده عربی
باشگاه فوتبال الخلیج خور فکان (انگلیسی: Al Khaleej Club) یک باشگاه فوتبال در کشور امارات متحده عربی است.
این باشگاه در شهر خور فکان واقع شده و در سال ۱۹۸۱ تأسیس شده است.
بازیکنان مطرح

مبارک غانم
خلیل غانم
عبدالله علی سلطان
رابسون جانواریو
عزیزبک آمانوف
ستریدا جعجع

| ستریدا جعجع | ستریدا جعجع |
| --- | --- |
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ستریدا طوق ۱۵ مهٔ ۱۹۶۷ ‏(۵۷ سال) کوماسی، غنا
ملیت: لبنان
حزب سیاسی: نیروهای لبنانی
همسر(ان): سمیر جعجع (ازدواج ۱۹۹۱)
تحصیلات: دانشگاه آمریکایی لبنان علوم سیاسی
ستریدا طوق جعجع (زادهٔ ۱۵ مهٔ ۱۹۶۷) سیاست‌مدار اهل لبنان و همسر سمیر جعجع است. او در انتخابات ژوئن ۲۰۰۵ وارد مجلس نمایندگان لبنان شد.
زندگی‌نامه

ستریدا جعجع از خانواده برجسته ملک لبنان طاوک است، فعالیت سیاسی او در حالی آغاز شد که در دانشگاه آمریکایی لبنان (LAU)، منجر به دیدار با رهبر نیروهای لبنانی «سمیر جعجع» شد و در سال ۱۹۹۱ با او ازدواج کرد. او در سال ۱۹۹۴ کارشناسی علوم سیاسی را به دست آورد.
زد-۳۷ زلین

| زد-۳۷ زلین | زد-۳۷ زلین |
| --- | --- |
کاربری: سم پاش
تولیدکننده: Let, Moravan
نخستین پرواز: ۲۹ ژوئن ۱۹۶۳
کاربر اصلی: Czechoslovak civilian aviation
ساخته‌شده: ۱۹۶۵–۱۹۸۷
تعداد ساخته‌شده: ~۷۱۳
زد-۳۷ زلین (به انگلیسی: Zlín_Z_37) یک هواگرد از نوع سم پاش ساخت شرکت Let, Moravan است. هواگرد زد-۳۷ زلین نخستین پروازش را در ۲۹ ژوئن ۱۹۶۳ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ~۷۱۳ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
آتون

برای دیگر کاربردها، آتون (ابهام‌زدایی) را ببینید.
آتون (به انگلیسی: Aten) کانون مرکزی دینی به نام آتون‌پرستی بود که به‌صورت قرص خورشید به نمایش گذاشته می‌شد اما در اصل جلوه‌ای از خدای یکتا بوده است. دین آتون‌پرستی به‌صورت رسمی توسط آخناتون در سلسه هجدهم در سرزمین مصر باستان تأسیس شد .داستان ان از زمانی که یوسف پیامبر عزیز مصر میشود و اخناتون را به یکتا پرستی دعوت میکند.. تاریخ دقیق سلسله هجدهم مشخص نیست اما به‌صورت عمومی این سلسله را در حوالی سال‌های ۱۵۵۰ تا ۱۲۹۲ قبل از میلاد قرار می‌دهند. پرستش آتون و حکومت همزمان آخناتون از ویژگی‌های اصلی دوره ای از سلسله هجدهم است که به آن دوره عمارنه (۱۳۵۳–۱۳۳۶ قبل از میلاد) می‌گویند.
دین آتون‌پرستی و پرستش رسمی آتون پس از مرگ آخناتون به پایان رسید. کمی پس از مرگ آخناتون، یکی از جانشینان اون در سلسله هجدهم به نام توت‌عنخ‌آمون، مجدداً پرستش خدایان دیگر در معابد را از سر گرفت و خدایی به مانند آمون که پیش از آخناتون پرستیده می‌شد را مجدداً به‌عنوان تجلی خورشید منصوب کرد. آمون به‌صورت یک یک قرص خورشیدی که در حال انتشار پرتوهای نوری است به تصویر کشیده شد.
باشگاه ورزشی الخور

Football club
باشگاه ورزشی الخور (به عربی: نادی الخور‌ الریاضی) یک باشگاه ورزشی در شهر الخور و در کشور قطر می‌باشد که تیم فوتبال آن در لیگ دسته دوم قطر بازی می‌کند.
این باشگاه در سال ۱۹۶۱ میلادی تأسیس شده است و در رشته‌های مختلف ورزشی چون فوتبال، فوتسال، بسکتبال، والیبال، هندبال، دو و میدانی، تنیس روی میز و شنا دارای تیم می‌باشد.
این تیم یک بار در سال ۲۰۰۵ به مقام قهرمانی در جام ولیعهد قطر رسیده است. همچنین در سال ۲۰۰۳ به قهرمانی در جام شیخ جاسم قطر رسیده است و سابقهٔ نایب قهرمانی در این جام را دارد.
دست‌آوردها

جام ولیعهد قطر
قهرمانی (۱): ۲۰۰۵
جام شیخ جاسم قطر
قهرمانی (۱): ۲۰۰۳
بازیکنان برجسته

قاسم برهان
هوار ملا محمد
یونس محمود
علا عبدالزهره
مهدی کریم
سلام شاکر
سروش رفیعی
مربیان پیشین

مارکوس فالوپا
رنه سیموئز
لادیسلاس لوزانو
ژان-پل رابیر
لادیسلاس لوزانو
برتران مارشان
آلن پرین
ژان فرناندز
وینفرد شفر
امپاسیمبوراکا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ماداگاسکار
| Ampasimboraka | Ampasimboraka |
| --- | --- |
فهرست منطقه‌های ماداگاسکار: واتوواوی-فیتووینانی
District: Manakara
ارتفاع: ۲۳۸ متر (۷۸۱ فوت)
جمعیت (2001): جمعیت (2001)
 • کل: ۴٬۰۰۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۳ (EAT)
امپاسیمبوراکا (به لاتین: Ampasimboraka) یک سکونتگاه مسکونی در ماداگاسکار است که در واتوواوی-فیتووینانی واقع شده‌است.
خصوصیات

امپاسیمبوراکا ۴٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۲۳۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آرامگاه محمد بلندپرواز

| آرامگاه محمد بلندپرواز | آرامگاه محمد بلندپرواز |
| --- | --- |
نام: آرامگاه محمد بلندپرواز
کشور: ایران
استان: استان هرمزگان
شهرستان: بستک
بخش: بخش مرکزی شهرستان بستک
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: آرامگاه
کاربری کنونی: تاریخی
دیرینگی: تیموریان
دورهٔ ساخت اثر: تیموریان، معاصر
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۵۴۲۴
تاریخ ثبت ملی: ۱۷ خرداد ۱۳۸۵
اطلاعات بازدید: اطلاعات بازدید
امکان بازدید: آری
آرامگاه محمد بلندپرواز یک بنای تاریخی مربوط به دوره تیموریا ن-معاصر است و در روستای ایلود، بخش مرکزی، شهرستان بستک، استان هرمزگان واقع شده‌است. این اثر در تاریخ ۱۷ خرداد ۱۳۸۵ با شمارهٔ ثبت ۱۵۴۲۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
بوئینگ پی-۸ پوسایدون

| P-8 Poseidon | P-8 Poseidon |
| --- | --- |
پوسایدون P-8 نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا: پوسایدون P-8 نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا
کاربری: هواگرد گشت دریایی
کشور سازنده: ایالات متحده آمریکا
تولیدکننده: بوئینگ
نخستین پرواز: ۲۵ آوریل ۲۰۰۹
معرفی‌شده در: نوامبر ۲۰۱۳
وضعیت: در حال خدمت
کاربر اصلی: نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا نیروی دریایی هند  نیروی هوایی سلطنتی استرالیا  نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا
ساخته‌شده: ۲۰۰۹-اکنون
تعداد ساخته‌شده: ۱۴۲ (۱۸ نوامبر ۲۰۲۱)
توسعه‌یافته از: بوئینگ ۷۳۷ نسل بعدی
بوئینگ پی-۸ پوسایدون (به انگلیسی: Boeing P-8 Poseidon) یک هواپیمای نظامی با کاربری گشت دریایی، شناسایی، اخطار هوایی و پشتیبانی جنگ الکترونیک است که توسط نیروی دریایی ایالات متحده به‌کار گرفته می‌شود. نام این هواپیما از «خدای دریا» الهام گرفته شده‌است.
هواپیمای پی-۸ که بر اساس طرح اولیه بوئینگ ۷۳۷ ساخته شده به عنوان جایگزین هواپیماهای قدیمی اوریون (P-3) در نیروی دریایی ایالات متحده به‌کار گرفته می‌شود. پی-۳ پس از ۴۰ سال خدمت در سال ۲۰۱۵ کنار گذاشته شد.
مشخصات

منبع اطلاعات نیروی دریایی آمریکا، Boeing, و دیگر منابع
مشخصات عمومی
خدمه: پرواز: دو نفر؛ عملیات: هفت نفر (۹ نفر در مجموع)
طول: ۱۲۹ پا ۵ اینچ (۳۹٬۴۷ متر)
پهنای بال: ۱۲۳ پا ۶ اینچ (۳۷٬۶۴ متر)
ارتفاع: ۴۲ پا ۱ اینچ (۱۲٬۸۳ متر)
وزن خالی: ۱۳۸٫۳۰۰ پوند (۶۲٫۷۳۰ کیلوگرم)
بار مفید: ۱۹٬۸۰۰+ پوند (۹٬۰۰۰+ کیلوگرم)
بیشینه وزن برخاست: ۱۸۹٬۲۰۰ پوند (۸۵٬۸۲۰ کیلوگرم)
پیشرانه: ۲× موتور توربوفن سی اف ام اینترنشنال سی اف ام ۵۶ , ۲۷٫۳۰۰ پوند (۱۲۱ کیلونیوتن) هرکدام
عملکرد
سرعت بیشینه: ۴۹۰ گره (۹۰۷ کیلومتر بر ساعت، ۵۶۴ مایل بر ساعت)
سرعت پیمایش: ۴۴۰ گره (۸۱۵ کیلومتر بر ساعت، ۵۰۹ مایل بر ساعت)
شعاع عملیاتی: ۱٬۲۰۰ مایل دریایی (۲٬۲۲۲ کیلومتر) ۴ ساعت (برای عملیات ضد زیردریایی)
برد ترابری: ۴٬۵۰۰ مایل دریایی (۸٬۳۰۰ کیلومتر)
سقف پروازی: ۴۱٫۰۰۰ پا (۱۲٬۴۹۶ متر)
جنگ‌افزار
۵ محفظه دخلی و ۶ محفظه خارجی برای AGM-84H/K SLAM-ER، هارپون (موشک)، اژدر مارک ۵۴، موشک، مین دریایی، اژدر، بمب، و یک سامانه ارتفاع بالای ضد زیردریایی
تجهیزات پروازی
رادار جستجوی سطحی چندمنظور ریتیون APY-10
مجموعه پشتیبانی جنگ الکترونیکی AN/ALQ-240
(رادار هواپایه جستجوی دریایی پیشرفته، مجموعه شنود الکترونیک)
موارد رویارویی با نیروهای نظامی ایران

در دهم سپتامبر ۲۰۱۶ یک فروند هواپیمای گشت دریایی پی-۸ پوسایدن که در حال گشت‌زنی در ۱۳ مایلی آب‌های سرزمینی ایران در خلیج فارس بود، از سوی نیروی‌های مسلح ایران (قرارگاه پدافند هوایی خاتم‌الانبیا) هشدار دریافت می‌کند. مقام‌های پنتاگون گفته‌اند، این دو هواپیما به هشدار و تهدیدهای نیروهای نظامی ایران توجه نکرده و به پرواز خود برفراز اب‌های بین‌المللی و در نزدیک قلمرو ایران ادامه دادند. به گفته مقامات نظامی آمریکا، علت پرواز هواپیمای نامبرده در این محدوده، آزمایش سطح تحریک‌پذیری نیروهای ایرانی بوده‌است.
در ۳۱ خرداد ۱۳۹۸ (۲۱ ژوئن ۲۰۱۹) سردار حاجی‌زاده فرمانده نیروی هوافضای سپاه، در مراسم نمایش قطعات پهپاد گلوبال هاوک سرنگون شده اظهار داشت: «همراه با این پهپاد، یک فروند هواپیمای پی-۸ نیز منطقه حضور داشت و می‌توانستیم آن را هدف قرار دهیم اما این کار را نکردیم زیرا با اخطار ما منطقه را ترک کرد.»
سیکورسکی اس-۴۳۴

| سیکورسکی اس-۴۳۴ | سیکورسکی اس-۴۳۴ |
| --- | --- |
کاربری: هواپیمای آموزشی بالگرد
تولیدکننده: سیکورسکی
نخستین پرواز: ۱۸ دسامبر ۲۰۰۸
معرفی‌شده در: ۲۰۰۸
وضعیت: توقف تولید
کاربر اصلی: عربستان سعودی مالکین خصوصی
ساخته‌شده: از ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۵
توسعه‌یافته از: شوایتزر اس-۳۳۳
گونه‌ها: نورثروپ گرومن ام‌کیو-۸ فایر اسکات
سیکورسکی اس-۴۳۴ (به انگلیسی: Sikorsky S-434) یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ سیکورسکی در کشور ایالات متحده آمریکا است. این هواگرد برای نخستین بار در ۰۲۰۰۸−۱۲−۱۸ ۱۸ دسامبر ۲۰۰۸ میلادی مورد استفاده قرار گرفت. سیکورسکی-۴۳۴ دارای یک موتور توربوشفت آلیسون ۲۵۰ است و بر پایهٔ شوایتزر اس-۳۳۳ ساخته شد که با موتور پیستونی ارائه شده بود. تنها کاربر دولتی این بالگرد، وزارت داخلی عربستان سعودی است. خط تولید سیکورسکی اس-۴۳۴ در سال ۲۰۱۵ متوقف شد.
مشخصات

داده‌ها از Sikorsky Helicopter
ویژگی‌های عمومی
طول: ۳۰ فوت ۱۰ اینچ (۹٫۴۰ متر)
ارتفاع: ۱۱ فوت (۳٫۴ متر) * Cabin width: ۶۷٫۶ اینچ (۱٫۷۲ متر)
Cabin height: ۵۳٫۳ اینچ (۱٫۳۵ متر)
وزن خالی: ۱٬۳۴۵ پوند (۶۱۰ کیلوگرم)
وزن ناخالص: ۲٬۹۰۰ پوند (۱٬۳۱۵ کیلوگرم)
بیشترین وزن برخاست: ۳٬۲۰۰ پوند (۱٬۴۵۱ کیلوگرم) with external load
ظرفیت سوخت: ۸۴ گالون آمریکایی (۷۰ گالون بریتانیایی؛ ۳۱۸ لیتر)
پیشرانه: ۱ عدد turboshaft engine Rolls Royce 250-C20W, ۳۲۰ اسب بخار کوتاه (۲۴۰ کیلووات)   for take-off
قطر روتور اصلی:  ۲۷ فوت ۶ اینچ (۸٫۳۸ متر)
مساحت روتور اصلی: ۷۹۲ فوت مربع (۷۳٫۶ متر مربع) 4-bladed main rotor
عملکرد
مین زمینی

مین
مین (به فرانسوی: mine) مقداری مواد منفجره یا ماده دیگری است که در محفظه‌ای فلزی، چوبی یا پلاستیکی در اندازه‌های گوناگون قرار دارد و برای نابودی خودروها یا کشتی‌ها یا قایق‌ها و آسیب‌ زدن به آنان و زخمی کردن افراد به‌کار می‌رود.
بر اساس تعریف مندرج در پیمان اتاوا مین هر وسیله‌ای است که روی سطح زمین یا زیر خاک قرار می‌گیرد و طوری طراحی شده که در اثر حضور، نزدیکی یا با تماس یک فرد منفجر شود.
در حال حاضر ۱۲۰ تا ۱۴۰ میلیون مین در جهان کار گذاشته شده که ۴ میلیون آن باقی‌مانده جنگ جهانی پنجماست و ۲۳۰ میلیون مین نیز در انبار های نظامی وجود دارد. سرعت مین‌گذاری ۴ برابر بیش از سرعت خنثی‌سازی مین‌ها است و گردآوری مین‌های کارگذاشته شده کنونی به ۵۰۰ میلیارد دلار هزینه و هزار سال زمان نیاز دارد.
استفاده از مین به عنوان یک تاکتیک نظامی بسیار بحث‌برانگیز است. مین‌ها تفاوتی بین نظامیان و غیرنظامیان قائل نیستند و پس از پایان درگیری هم همچنان خطرناک باقی‌مانده و زمین‌ها را تا مدتها گذرناپذیر و غیرقابل استفاده می‌کنند. در بسیاری از موارد هم مکان دقیق مین‌گذاری مشخص نیست و این کار مین‌روبی را دشوار و آهسته می‌کند. این خطرات باعث شده تا مناطق دارای زمین‌های مین‌گذاری‌شده با مشکلات بزرگی در زمینه سکونت مجدد، کشاورزی و گردشگری روبرو باشند. تلاش بین‌المللی برای منع کاربرد مین به ویژه مین‌های ضدنفر در قالب پیمان اتاوا در سال ۱۹۹۷ با نام کامل کنوانسیون ممنوعیت استفاده، تولید، انبار و نقل‌ و انتقال مین‌های ضد نفر و نابودی آن‌ها متجلی شده‌ است. تاکنون ۱۵۶ کشور با امضای این پیمان بین‌المللی پذیرفته‌اند که از تولید، استفاده، طراحی، ذخیره و تجارت مین‌های ضد نفر خودداری کنند. در بین کشورهایی که به این پیمان نپیوسته‌اند سه عضو دائم شورای امنیت؛ چین، روسیه و آمریکا هم قرار دارند. بر اساس گزارش سال ۲۰۱۰ کمپین نظارت بر مین‌های زمینی ۱۲ کشور چین، کوبا، هند، ایران، میانمار، کره شمالی، کره جنوبی، پاکستان، روسیه، سنگاپور، آمریکا و ویتنام همچنان تولیدکننده مین ضدنفر هستند. البته کشورهای چین، آمریکا، ویتنام و ایران اعلام کرده‌اند که هم‌اکنون در حال تولید مین ضد نفر نیستند.
انواع مین

مین صوتی (Acoustic mine): با امواج منتشرشده از هدف منفجر می‌شود.
مین ضد هوابرد (Anti-airborn mine) در محل‌های احتمالی پیاده شدن نیروهای هوابرد کار گذاشته می‌شود.
مین ضد نفر (Antipersonnel mine): برای وارد کردن تلفات و ضایعات به افراد پیاده و ناتوان کردن آنان به‌کار می‌رود.
مین ضد تانک (Antitank mine): تانک را از حرکت بازمی‌دارد یا باعث انهدام آن می‌شود.
مین کف‌نشین (Bottom mine): پس از رها شدن از ناو یا زیردریایی یا هواپیما در کف دریا قرار می‌گیرد و حسگرهای عمل‌کننده از نوع مغناطیسی و آوایی و فشاری دارد و برای نابودی شناور سطحی و زیرسطحی به‌کار می‌رود.
مین جهنده ضدنفر (Bounding mine): نوعی مین ضدنفر با خرج کوچک که بدنه مین را به هوا پرتاب کند و در بلندی ۳ یا ۴سانتی‌متر منفجر می‌شود و تکه‌های آن در همه جهت‌ها پرتاب می‌شود.
مین شیمیایی (Chemical mine): دارای مواد شیمیایی سمی برای کشتن افراد یا از کار انداختن یا آلوده کردن وسایل و زمین است.
مین دورفرمان (Controlled mine): از راه دور هدایت و منفجر می‌شود.
مین تأخیری (Delayed action mine): مدتی پس از تحریک شدن منفجر می‌شود و اغلب پشت سر نیروهای عقب‌نشینی‌کننده و برای به ستوه آوردن و انهدام نیروهای تعقیب‌کننده دشمن به‌کار می‌رود.
مین آموزشی (Training mine): مانند مین جنگی است و ماده منفجره ندارد.
مین تمرینی (Drill mine): گونه‌ای مین آموزشی که از دید اندازه و شکل و وزن مانند مین جنگی است و برای تمرین‌های لجستیکی به‌کار می‌شود.
مین مشقی (Practice mine): نوعی مین آموزشی که از دید اندازه و شکل و وزن مشابه مین جنگی است و ماسوره آن مقدار کمی ماده منفجره کُندشکن یا دودزا دارد.
مین بی‌اثر (Inert mine): گونه‌ای مین آموزشی که از دید اندازه و شکل و وزن مانند مین جنگی است؛ اما همه مواد منفجره و آتش‌زای آن بی‌اثر است.
مین فوگاز (Fougasse): نوعی مین است که بجای مواد منفجره از بنزین استفاده میشود، این مورد در جنگ باعث نابودی فرد فعال کننده مین و لو رفتن موقعیت بقیه گروه میشود.
مین کلیمور (Claymore mine) : نوعی مین ضد نفر است که استفاده ان بر موارد جنگ های شهری استفاده میشود این مین از نوع لیزری یا صودی بوده و درصورت فعال شدن تکه های ضایعات آهن را پرتاب میکند.
مین مهارشده (Moored mine): با استفاده از لنگر به کف دریا (در مناطق حساس دریا) مهار می‌شود. این مین در ژرفای متناسب با آبخور کشتی‌ها غوطه‌ور است و با برخورد بدنه کشتی به آن منفجر می‌شود.
مین پخشی (Scatterable mine): هواپیما یا بالگرد یا توپخانه یا خودروها آن را پخش می‌کنند و در زیر خاک قرار داده نمی‌شود.
مناطق آلوده‌شده به مین

در حال حاضر کشورهای مصر، ایران و افغانستان دارای بیشترین اراضی آلوده به مین در سراسر جهان هستند.
ایران
در حدود ۴۲۰۰۰ کیلومتر مربع از اراضی ایران آلوده به مین‌های به‌جا مانده و عمل‌نکرده جنگ ایران و عراق است که نظامیان عراقی در زمان اشغال این مناطق در زمین تعبیه کرده‌اند. دولت ایران نیز همچنان به تولید، استفاده و صادرات مین‌های ضدنفر ادامه می‌دهد و معتقد است استفاده از این مین‌ها تنها راه مؤثر برای تأمین امنیت مرزهای طولانی این کشور است. بر همین اساس بخش‌هایی از مرزهای ایران با افغانستان، پاکستان و عراق مین‌گذاری شده‌است. در جریان درگیری‌های دهه ۱۳۶۰ در کردستان هم بسیاری از اراضی این منطقه مین‌گذاری شدند.
بیشتر میزان خنثی سازی مین
۱-سیدعلی حسینی ۴۲,۰۰۰
۲-سید تیمور حسنی ۳۸,۰۰۰
۳-مسعود حسینی ۲۵,۰۰۰
برشی از یک مین ضد تانک.
کشوهای عضو پیمان اتاوا که تولید، استفاده، ذخیره و تجارت مین‌های ضدنفر را ممنوع کرده‌ است.
مایجی‌شان

مجسمه‌های عظیم بوداسف در مایجیشان
مجسمه‌هایی در یکی از غارهای مایجیشان که توسط تنه درختان حمایت می‌شود
مجسمه‌های نقاشی شده به خوبی حفظ شده را می‌توان در بسیاری از غارها یافت
ماجی‌شان (麦积山) یا غارهای مایجی‌شان (چینی ساده‌شده: 麦积山石窟؛ چینی سنتی: 麥積山石窟؛ پین‌یین: Màijīshān Shíkū�)، که پیش‌تر به‌صورت مایچی‌شان رومی‌سازی شده بود، مجموعه‌ای از ۱۹۴ غار صخره‌ای هستند که در تپهٔ مایجی‌شان در تیانشوی، استان گانسو در شمال غربی چین ایجاد شده‌اند. این غارها شامل بیش از ۷۲۰۰ مجسمه بودایی و بیش از ۱۰۰۰ متر مربع نقاشی دیواری هستند.
نام مایجی‌شان از سه واژهٔ چینی (麦积山) تشکیل شده است: مای (麦) که اصطلاح عمومی برای اکثر غلات است، جی (积) به معنای «توده» یا «انباشته»، و شان (山) به معنای «کوه». مایجی‌شان اغلب به‌صورت «کوه انباشتهٔ گندم» یا «کوه توده‌ای ذرت» ترجمه می‌شود.
این کوه از ماسه‌سنگ سرخ مایل به بنفش تشکیل شده است. ساخت غارها در دورهٔ چین پسین (۳۸۴–۴۱۷ میلادی) آغاز شد. در سال‌های ۱۹۵۲–۱۹۵۳، تیمی از باستان‌شناسان چینی از پکن نخستین بررسی مدرن این غارها را انجام دادند و سیستم شماره‌گذاری که امروزه نیز استفاده می‌شود را ایجاد کردند. غارهای شماره ۱ تا ۵۰ در بخش غربی صخره و غارهای شماره ۵۱ تا ۱۹۱ در بخش شرقی آن قرار دارند. بعدها، این غارها توسط مایکل سالیوان و دومینیک داربوا عکاسی شدند و آنان نخستین اثر مهم انگلیسی‌زبان دربارهٔ این غارها را منتشر کردند.
غارهای مایجی‌شان تنها یکی از مجموعه‌ای از غارهای بودایی در این منطقه از شمال غرب چین هستند که تقریباً در مسیر اصلی اتصال چین و آسیای مرکزی قرار دارند. این مکان‌ها، همراه با دیگر محوطه‌های باستان‌شناسی در امتداد جاده ابریشم شرقی، در سال ۲۰۱۴ به عنوان بخشی از «جاده‌های ابریشم: شبکه راه چانگ‌آن-تین شان» در یونسکو میراث جهانی ثبت شدند.
تاریخچه

مایجی‌شان در نزدیکی مسیر شرقی-غربی که شی‌آن را به لانژو و در نهایت دون‌هوانگ متصل می‌کند، و همچنین در مسیر جنوبی که شی‌آن را به چنگدو در سیچوآن و مناطق جنوبی تا هند متصل می‌سازد، قرار دارد. در این تقاطع، برخی از مجسمه‌های مایجی‌شان که متعلق به حدود قرن ششم میلادی هستند، دارای ویژگی‌های هندی و جنوب شرق آسیایی هستند که احتمالاً از طریق همین مسیرهای شمالی-جنوبی به اینجا رسیده‌اند. بااین‌حال، نخستین تأثیر هنری از سمت شمال غربی و آسیای مرکزی از طریق جاده ابریشم وارد شد. در دوران دودمان‌های سونگ و مینگ، در جریان بازسازی‌ها، تأثیرات هنری از مناطق مرکزی و شرقی چین افزایش یافت و مجسمه‌ها بیشتر رنگ و بوی چینی به خود گرفتند.
به نظر می‌رسد که غارهای نیایشگاهی در چین دو کاربرد داشتند: پیش از ورود بودیسم به چین، ممکن بود به عنوان مکان‌های پرستش اجداد یا خدایان طبیعت مورد استفاده قرار گیرند. با ورود بودیسم و تأثیر سنت کهن غارهای نیایشگاهی هندی (مانند غارهای آجانتا) و آسیای مرکزی (عمدتاً افغانستان)، این غارها بخشی از معماری مذهبی چین شدند.
طراحی

این غارهای مربوط به دودمان وی شمالی طراحی ساده‌ای دارند و عمدتاً شامل یک بودای نشسته در میان بوداسف‌ها و همراهان دیگر، گاه همراه با راهبان یا عبادت‌کنندگان غیرروحانی هستند. متداول‌ترین بودا، آمیتابه، بودای اصلی سرزمین پاک است که امکان تولد مجدد تمامی پیروان خود را در بهشت «سرزمین پاک» فراهم می‌کند. این مکتب در دورهٔ موردنظر یکی از مکاتب محبوب بودیسم مهایانه بود.
بوداسف‌هایی که او را همراهی می‌کنند معمولاً آوالوکیته‌سورا در سمت راست و ماهاستاما پرابتا در سمت چپ هستند. آوالوکیته‌سورا را می‌توان از روی تاج او که حاوی تصویر کوچکی از بودای آمیتابه است و همچنین از طریق همراه داشتن یک کوزهٔ کوچک تشخیص داد. ماهاستاما پرابتا شناسایی دشوارتری دارد، اما معمولاً با آوالوکیته‌سورا جفت می‌شود. آوالوکیته‌سورا در چند قرن بعدی تغییر جنسیت داده و به گوان یین، الههٔ رحمت، تبدیل می‌شود.
در نزدیکی درگاه‌ها، اغلب جفتی از دوراویراپالاها یا چهار پادشاه آسمانی (لوکاپالا) ایستاده‌اند که از بودا و همراهانش محافظت می‌کنند.
تقریباً تمامی پیکره‌های مایجی‌شان از خاک رس به همراه نوعی مادهٔ چسباننده برای افزایش ماندگاری ساخته شده‌اند. هنگامی که مجسمه‌های سنگی در برخی غارها (مانند غارهای ۱۱۷، ۱۲۷، ۱۳۳ و ۱۳۵) مشاهده می‌شوند، معمولاً از جنس ماسه‌سنگ هستند و بسیاری از آن‌ها بسیار ظریف ساخته شده‌اند. گزارش شده است که این ماسه‌سنگ بومی نیست و منشأ آن نامعلوم است. همچنین مشخص نیست این مجسمه‌ها در کجا ساخته شده‌اند یا چگونه به داخل غارها منتقل شده‌اند. غار ۱۳۳ با ۲۳ استلای سنگی، از نمونه‌های برجستهٔ این مجموعه است.
حشره‌شناسی انسانی

حشره‌شناسی انسانی یا اتنوانتومولوژی (به انگلیسی: Ethnoentomology)، دانشی است که به رابطه بین انسان و حشرات می‌پردازد. واژه آن از ترکیب اتنو (مطالعه انسان‌ها) و انتومولوژی (مطالعه حشرات) پدید آمده‌است. تمرکز این دانش بر مطالعه کاربردهای حشرات در جوامع گوناگون است. از حشرات در تهیه داروها، مراسم مذهبی و نیز به عنوان غذا استفاده می‌شود.
حشرات به عنوان غذا

به استفاده افراد از حشرات به عنوان غذای خوراکی، حشره‌خواری انسان می‌گویند. بسیاری از حشرات را در جوامع گوناگون به عنوان غذاهای لذیذ می‌شناسند درحالی‌که در فرهنگ‌های بسیار دیگری خوردن حشرات کاری ناپسند است. از حشرات بسیاری همچون کرم‌ها، پیله‌های پروانه و بید، عنکبوت‌ها و عقرب در تهیه غذا استفاده می‌شود.
حشرات در پزشکی

در آموزه امضاها (Doctrine of signatures) که از باورهای دیرین پزشکی سنتی در بسیاری از کشورهاست آمده که گیاهان یا حشراتی که به عضوی از بدن انسان شبیه هستند برای درمان بیماری‌های آن عضو مفیدند. برای مثال در مکزیک از ران ملخ به عنوان درمان دردهای مزمن کبد استفاده می‌شود.
حشرات در مراسم دینی

در آمازون باسین، قبیله‌های توپیایی-گوارانی زبان در آیین‌های مذهبی خود از مورچه‌های پلنگی متغیر در مراسم بلوغ دختران استفاده می‌کنند.
از مورچه خرمن‌بردار کالیفرنیا که گونه‌ای از مورچه‌های قرمز در جنوب آمریکاست برای سده‌ها در آیین‌های مذهبی استفاده می‌شده تا افراد را به خلسه برد. آنها مقادیر زیادی از مورچه‌های قرمز را زنده‌زنده می‌جوند که در حین گوارش باعث پدید آمدن حالت ناهوشیاری عمیقی می‌شود و آن را باعث حضور امداد غیبی و کمک به فرد در طول زندگی‌اش می‌دانند.
حشره‌های سرخ‌شده و آماده برای خوردن در بازاری در بانکوک، تایلند.
امپاسیمنا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ماداگاسکار
| Ampasimena | Ampasimena |
| --- | --- |
فهرست منطقه‌های ماداگاسکار: آنوسی (ماداگاسکار)
District: Taolanaro
ارتفاع: ۳۱ متر (۱۰۲ فوت)
جمعیت (2001): جمعیت (2001)
 • کل: ۲۰٬۰۰۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۳ (EAT)
امپاسیمنا (به لاتین: Ampasimena) یک سکونتگاه مسکونی در ماداگاسکار است که در آنوسی (ماداگاسکار) واقع شده‌است.
خصوصیات

امپاسیمنا ۲۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۳۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.