کامیل احمدی
زندگی

کامیل احمدی متولد سال ۱۳۵۱ خورشیدی، در شهر نقده استان آذربایجان غربی به دنیا آمد و در خانواده‌ای کرد زبان و با طبقه متوسط اجتماعی بزرگ شد. همچنین وی بخش زیادی از زندگی‌ خود را در شهر پیرانشهر گذرانده است.
او تحصیلات دوره ابتدایی خود را به دلیل تغییر و تحولات سیاسی ایران بین سال‌های ۵۷ تا ۶۳ در مدارس گوناگون شهر نقده، روستای گرداشوان و شهرستان پیرانشهر گذراند و سه نظام آموزشی شاهنشاهی، حزب دمکرات کردستان ایران و جمهوری اسلامی ایران را تجربه کرد و در ادامه نیز دوره متوسطه را در مدارس مقبلی، معروفی و محمد رئوف شهرستان‌های پیرانشهر و نقده گذراند و در نهایت به دلیل عدم رغبت به تحصیل در نظام آموزشی آن زمان بعد از مردود شدن پی در پی ترک تحصیل کرد و در منزل به ادامه تحصیل و مطالعه آزاد پرداخت.
او در مصاحبهٔ خود با شبکهٔ بی‌بی‌سی بیان داشت که وی در نوجوانی به علت هواداری و فعالیت سیاسی دستگیری و شکنجه شده‌است. احمدی در زمان تنش‌های سیاسی داخلی و بعد از درگیری‌های نظامی حکومت ایران با احزاب کردستان و جنگ میان ایران و عراق، در نهایت برای ادامه تحصیل تصمیم به مهاجرت از ایران به بریتانیا گرفت. احمدی پس از مهاجرتش به انگلستان تحصیلات تکمیلی و پیش دانشگاهی خود را در این کشور ادامه داد تا این که توانست در سال ۱۳۷۸ مدرک فوق دیپلم و کارشناسی خود را در رشتهٔ چاپ، حقوق انتشارات و اقتصاد محیطی از دانشگاه ارتباطات لندن بدست آورد. وی همچنین در سال ۱۳۸۲ توانست مدرک دانش‌آموختگی کارشناسی ارشد خود را در رشتهٔ مردم‌شناسی اجتماعی و قوم‌نگاری تصویری از دانشگاه کنت واقع در کنتربری انگلستان کسب نماید و بعد از آن دوره‌های تخصصی مرتبط با خاورمیانه و روش تحقیق را در دانشگاه‌های اقتصاد و برک بک لندن پشت سر گذراند.
احمدی سپس سفرها، مطالعه و پژوهش‌های میدان محور و علمی خود را در حوزه‌های مردم‌شناسی و مستندسازی اجتماعی را در کشورهای مختلف قاره آسیا، آفریقا و اروپا شروع کرد. بیشتر تحقیقات و پژوهش‌های او که عمدتاً به صورت گروهی و میدان محور می‌باشند در ارتباط با خاورمیانه و ایران انجام شده‌است، او در موضوعاتی مانند راهنمای سفر با نگاهی مردم شناسانه به کردستان ترکیه، خودسوزی زنان در عراق و اقلیم کردستان، کودک همسری و کودکان کار در ایران، هویت، قومیت و اقلیت‌ها، وضعیت دگرباشان جنسی، برسی و شناخت ازدواج سفید و صیغه و پژوهش میدانی ختنه زنان و مردان در ایران را سرپرست و گرد آورنده چندین کتاب و پژوهش میدانی و مقاله به زبان‌های فارسی، کردی و انگلیسی می‌باشد.
در سال مرداد سال ۱۳۹۸ در حالی که احمدی بر روی موضوعاتی مانند وضعیت قومیت‌های مختلف در ایران در حال پژوهش بود و بعد از حضور در کنفرانس سازمان ملل واقع در قرارگاه آفریقایی این سازمان در پایتخت اتیوپی، آدیس ابابا و به دنبال توقیف نفتکش ایرانی حامل نفت ایران از سوی نیروی دریایی بریتانیا در تنگه جبل‌الطارق توسط نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی بازداشت شد. او در دادگاه انقلاب به ریاست ابولقاسم صلواتی که برای برسی اتهام‌های وی تشکیل شده بود، به جرم‌هایی نظیر براندازی به واسطه پژوهش، ترویج و حمایت از همجنس‌گرایی در قالب پژوهش‌های علمی، تلاش برای اعمال نفوذ در تهیه و تصویب طرح افزایش سن ازدواج، ارسال گزارش خلاف واقع به گزارشگر حقوق بشر سازمان ملل و تلاش برای تجزیه ایران از طریق پژوهش‌های علمی و چند مورد اتهامی دیگر به ۹ سال و ۳ ماه حبس و ۶۰۰ هزار یورو جزای نقدی محکوم شد. احمدی در ایامی که با وثیقه به شکل موقت از زندان آزاد شده بود و بعد تأیید حکمش در دادگاه عالی تجدیدنظر، از طریق کوهستان از ایران خارج شده و به انگلستان مهاجرت کرد و ادامه فعالیت‌های پژوهشی و تحقیقاتی خود را در حوزه‌های مردم‌شناسی اجتماعی و مسائل مربوط به قومیت‌ها و اقوام را از سر گرفت.
کامیل احمدی بیشتر در زمینه توسعه بین‌المللی و اجتماعی در زمینه جنسیت، کودکان و مسائل مربوط به توسعه و اقلیت‌ها کار کرده‌است. آخرین مطالعات وی «از مرز به مرز» (پژوهشی جامع در خصوص پنج اقلیت عمده در ایران) که با محوریت صلح نگاشته شده و پژوهشی جامعی دیگری که در خصوص اشکال کار کودک است که هر دو این آثار در لندن دست چاپ است. وی همچنین برای نخستین بار در قالب کتابی به موضوع ختنه پسران/مردان پرداخته‌است. همچنین از او چندین مقاله و گزارش میدانی پژوهشی را به‌طور گسترده دربارهٔ موضوعات اجتماعی و سنت‌های آسیب‌زا (HTP) منتشر گردیده‌است.