stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مک‌لارن ام‌پی۴-۳۰

مک‌لارن ام‌پی۴–۳۰ (به انگلیسی: McLaren MP4-30) یک خودروی مسابقه‌ای فرمول یک بود که به‌دست تیم گاس و نیل اوتلی برای تیم مک‌لارن و جهت شرکت در مسابقات فرمول یک فصل ۲۰۱۵ طراحی شد. رانندگی این خودرو را فرناندو آلونسو، قهرمان رانندگان جهان در فصل‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶، که پس از گذشت هشت سال از آخرین همکاری‌اش با مک‌لارن به این تیم بازگشته‌بود، و جنسون باتن، قهرمان رانندگان جهان در فصل ۲۰۰۹ بر عهده داشتند. کوین مگنوسن، که در فصل ۲۰۱۴ برای این تیم رانندگی کرده‌بود، پس از تصادف آلونسو در آخرین روز از آزمون‌های پیش از فصل، موقتاً جایگزین او شد.
این خودرو، پس از مک‌لارن ام‌پی۴/۷ای—که در رقابت‌های فصل ۱۹۹۲ شرکت کرد—نخستین خودروی ساخت مک‌لارن بود که با پایان یافتن همکاری مک‌لارن با مرسدس در پایان فصل ۲۰۱۴، به یک موتور هوندا با نام آرای۶۱۵اچ مجهز می‌شد.
این خودرو به‌دلیل بخش عقبی به‌شدت مخروطی شکل و متمایز خود، توسط تیم مک‌لارن با نام مستعار «خودروی فرمول یک سایز صفر» شناخته می‌شد. امکان استفاده از این شیوهٔ طراحی به‌واسطهٔ طراحی موتور هوندا جهت کارکرد در دماهای بیشتر در مقایسه با سایر موتورها فراهم شده‌بود. بهترین جایگاهی که این خودرو در پایان فصل به‌نام خود به‌ثبت رسانده‌بود، جایگاه پنجم بود که در جایزه بزرگ مجارستان کسب شد. ام‌پی۴–۳۰ در فصل ۲۰۱۵ تنها ۲۷ امتیاز کسب کرد و تیم مک‌لارن را در رده‌بندی قهرمانی سازندگان جهان، در مقام نهم قرار داد. باتن و آلونسو نیز در رده‌بندی قهرمانی رانندگان جهان به‌ترتیب در رده‌های شانزدهم و هفدهم قرار گرفتند؛ در حالی که مگنوسن، با توجه به عدم شروع تنها مسابقه‌ای که به آن وارد شده‌بود، به‌طور رسمی در رده‌بندی قرار نگرفت. از آنجا که مجموعه‌ای از مشکلات فنی و بازنشستگی‌ها نیز در طول فصل عملکرد این خودرو را زیر سؤال بردند، این موضوع، فصل ۲۰۱۵ را به سخت‌ترین فصل برای تیم مک‌لارن در فرمول یک بدل کرد. در یک تحلیل و بررسی صورت‌گرفته بر روی این پروژه، از ناتوانی مک‌لارن و هوندا در برقراری ارتباط مناسب، دست کم گرفته‌شدن فناوری مورد نیاز برای موتور از سوی هوندا و خطاهای بحرانی در طراحی موتور، به‌عنوان دلایل مشکلات پیش‌آمده برای تیم مک‌لارن یاد شد.
طراحی و توسعه > تیم طراحی

تیم گاس و نیل اوتلی، که در سال ۲۰۱۴ خودروی مک‌لارن ام‌پی۴-۲۹ را توسعه داده‌بودند، جهت طراحی و ساخت ام‌پی۴–۳۰ به تیم مک‌لارن برگشتند. پیتر پرودرومو که پیش از این در فصل‌های ۱۹۹۱ تا ۲۰۰۶ برای مک‌لارن کار می‌کرد، از تیم رد بول—جایی که مسئولیت سرپرستی بخش آیرودینامیک را بر عهده داشت—جدا شد و دوباره به استخدام مک‌لارن درآمد تا در کنار مت موریس، طراح سابق تیم سائوبر، به طراحی خودروی ام‌پی۴–۳۰ و نظارت بر عملیات تیم در کنار پیست کمک کند.
موتور آرای۶۱۵اچ در ساختمان تحقیق و توسعهٔ اتومبیل هوندا واقع در اوتسونومیا در استان توچیگی—همان ساختمانی که توسعهٔ هوندا سیویک دبلیوتی‌سی‌سی برای شرکت در مسابقات قهرمانی جهان خودروی تورینگ و هوندا ان‌اس‌ایکس-جی‌تی برای حضور در مسابقات قهرمانی سوپر جی‌تی ژاپن توسعه داده‌شد—با رهبری پروژه توسط یاسوهیسا آرای، توسعه یافت.
طراحی و توسعه > توسعه اولیه

خودروی ام‌پی۴–۳۰ (بالا) در مقایسه با سائوبر سی۳۴ (پایین)، نشانگر ورودی‌های هوای جانبی شکل داده‌شدهٔ ام‌پی۴–۳۰، که به‌عنوان بخشی از فلسفهٔ طراحی «سایز صفر» تیم مک‌لارن توسعه یافته‌بود.
شرکت هوندا پیش از این با خریداری بریتیش امریکن ریسینگ در فصل ۲۰۰۶، به‌عنوان یک سازنده در مسابقات فرمول یک شرکت کرده‌بود. اما در فصل ۲۰۰۹ این تیم را به براون جی‌پی فروخت. با معرفی یک فرمول کاملاً جدید برای موتورها از سوی مقامات فرمول یک در فصل ۲۰۱۴، و همچنین تشکیل تیم مستقل مرسدس، تأمین‌کنندهٔ موتور تیم مک‌لارن، این تیم به‌دنبال یک تأمین‌کنندهٔ جدید موتور به مقصود یک همکاری طولانی‌مدت بود. مک‌لارن و هوندا در مهٔ ۲۰۱۳ برای نخستین بار همکاری خود را اعلام کردند و موتور آرای۶۱۵اچ در هجده ماه بعدی مراحل توسعه را سپری کرد. این تیم در طول فصل ۲۰۱۴ برای خودروی مک‌لارن ام‌پی۴–۲۹ از موتور مرسدس پی‌یو۱۰۶ای هایبرید استفاده کرده‌بود.
توسعهٔ مک‌لارن ام‌پی۴–۳۰ با مدل مک‌لارن ام‌پی۴–۲۹اچ/۱ایکس۱ آغاز شد. این مدل نوعی از خودروی ام‌پی۴–۲۹ بود که جهت آزمایش موتور جدید توسعه یافته‌بود. این خودرو به رانندگی اشتوفل واندورن، رانندهٔ آزمون و توسعهٔ تیم مک‌لارن، در مراحل آزمون در پیست‌های سیلورستون و یاس مارینا حضور یافت. به‌واسطهٔ مشکلات فنی موتور، که ام‌پی۴–۲۹اچ/۱ایکس۱ را از پیمایش مسافتی قابل توجه بازداشت، و شاسی نیز پس از حضورش در پیست یاس مارینا کنار گذاشته‌شد، برنامهٔ آزمایش این خودرو به‌طور محدود انجام گرفت و پس از آن تیم مک‌لارن قبل از نخستین آزمون پیش از آغاز فصل ۲۰۱۵ در پیست خرز، این موتور را به شاسی ام‌پی۴–۳۰ منتقل کرد. این خودرو نخستین خودرویی بود که در سال ۲۰۱۵ موفق به عبور از آزمون‌های الزامی تصادف شد و مجوز نهایی خود را در دسامبر ۲۰۱۴ از فدراسیون بین‌المللی اتومبیل‌رانی (فیا) دریافت کرد.
این خودرو، پس از مک‌لارن ام‌پی۴/۷ای—که در رقابت‌های فصل ۱۹۹۲ شرکت کرد—نخستین خودروی ساخت مک‌لارن بود که با پایان یافتن همکاری مک‌لارن با مرسدس در پایان فصل ۲۰۱۴، به یک موتور هوندا با نام آرای۶۱۵اچ مجهز می‌شد.
طراحی و توسعه > رنگ‌آمیزی بدنه

پیش از آغاز فصل ۲۰۱۵، مک‌لارن در ۲۹ ژانویهٔ ۲۰۱۵ خودروی ام‌پی۴–۳۰ را با یک رنگ‌آمیزی سیاه و نقره‌ای کروم و نقش‌های قرمز رونمایی کرد. این طرح اولیهٔ بدنه مورد انتقاد طرفدارانی قرار گرفت که معتقد بودند این رنگ‌بندی دربردارندهٔ رنگ نقره‌ای یکسان با رنگ سازمانی و رسمی شرکت مرسدس-بنز است. انتخاب این رنگ منجر به ناامیدی بیشتر طرفداران مک‌لارن شده‌بود. پس از آن، و در طول فصل مسابقات، مک‌لارن رنگ‌آمیزی اولیهٔ سیاه، نقره‌ای و قرمز بدنه را تغییر داد و با شروع جایزه بزرگ اسپانیا ۲۰۱۵، از یک طرح جدید شامل رنگ سیاه به‌عنوان رنگ غالب، و نقش‌های قرمز پرده‌برداری کرد.
طراحی و توسعه > آزمون‌های پیش از آغاز فصل

مقایسهٔ ام‌پی۴–۳۰ (بالا) و مدل پیشین آن، ام‌پی۴–۲۹ (پایین)، نشان‌دهندهٔ بازبینی‌های قابل توجه صورت‌گرفته در بخش جلویی شاسی مونوکوک.
خودروی ام‌پی۴–۳۰ نخستین حضور خود را در اولین آزمون پیش از فصل در پیست خرز تجربه کرد. با توجه به اینکه موتور آرای۶۱۵اچ از مجموعه‌ای از معایب مکانیکی متعدد رنج می‌برد، و عملکرد تیم در طول آزمون چهار روزه را شدیداً تحت تأثیر قرار داده‌بود، تیم مک‌لارن شروع سختی را پشت سر گذاشت. این تیم مرحلهٔ اول آزمون را با طی کردن کمترین مسافت در میان سایر تیم‌های حاضر به پایان رساند. پیش از آغاز مرحلهٔ دوم آزمون در پیست بارسلون-کاتالونیا، فرصت کافی برای رفع مشکلات به‌وجود آمده برای این خودرو وجود نداشت و همین موضوع باعث شد تا مک‌لارن برخی قطعات تأمین‌شده از سوی هوندا را با قطعاتی که خود تیم در سال ۲۰۱۴ به‌طور مستقل توسعه داده‌بود، جایگزین کند. این تیم در نهایت موفق شد تا در آزمون نهایی در بارسلون، مسافت قابل توجهی را طی کند؛ جنسون باتن، که در روز نخست آزمون تنها هفت دور پیست را طی کرده‌بود، در روز دوم توانست بیش از صد دور کامل را به پایان برساند. با این حال، در حالی که تنها دو هفته به مسابقهٔ گشایشی فصل باقی مانده‌بود، بیشترین میزان پیمایش پیوسته‌ای که خودروی ام‌پی۴–۳۰ به‌ثبت رسانده‌بود، برابر با دوازده دور در پیست بارسلون بود. این مسافت—۵۵٫۸ کیلومتر (۳۴٫۷ مایل)—از یک چهارم مسافت مشخص‌شده برای یک مسابقهٔ کامل جایزه بزرگ، که برابر با ۳۰۷٫۱ کیلومتر (۱۹۰٫۸ مایل) است، کمتر است.
طراحی و توسعه > آزمون‌های پیش از آغاز فصل > تصادف در مرحله آزمون

تصادف فرناندو آلونسو در آخرین روز آزمون‌ها، که منجر به بستری شدن آلونسو در بیمارستان به‌دلیل ضربه مغزی و خروج او از مرحلهٔ سوم و نهایی آزمون شد، آماده‌سازی‌های تیم پیش از آغاز فصل را تحت تأثیر قرار داد. پس از این تصادف، کوین مگنوسن، رانندهٔ آزمون و ذخیرهٔ مک‌لارن به‌عنوان جایگزین او در ادامهٔ آزمون‌ها و همچنین شرکت در راند گشایشی فصل وارد میدان شد. آلونسو بعداً این تصادف را به نقص فنی در سامانهٔ فرمان خودرو نسبت داد؛ اگرچه مک‌لارن مدعی بود که در داده‌های دورسنجی پس از حادثه هیچ شواهدی مبنی بر بروز نقص فنی در خودرو وجود نداشته‌است. مراحل بعدی توسعه و آزمون خودرو نیز توسط مگنوسن، اشتوفل واندورن و الیور تروی انجام شد.
طراحی و توسعه > واحد قدرت — هوندا آرای۶۱۵اچ

در پی بررسی‌های صورت گرفته بر روی موتور آرای۶۱۵اچ مشخص شد که هوندا این موتور را با هدف استفاده در فصل ۲۰۱۶ توسعه داده‌است؛ اگرچه هیچ بازبینی قابل توجهی در آئین‌نامه‌های فنی برای آن فصل در نظر گرفته نشده‌بود، این تصمیم به این منظور اتخاذ شد که هوندا بتواند بدون اتلاف وقت در تلاش برای توسعهٔ یک پیشرانهٔ ابتدایی در فصل ۲۰۱۵، توسعهٔ موتور ویژهٔ فصل ۲۰۱۶ را پیش از موعد آغاز کند. علاوه بر این، با توجه به این که مک‌لارن در حال توسعهٔ شاسی ام‌پی۴–۳۰ با محفظهٔ موتور کوچک بود، هوندا چندین طرح مفهومی افراطی را برای این موتور معرفی کرد که امکان توسعهٔ موتور کوچک‌تری را فراهم می‌کرد که تنها ۱۴۵ کیلوگرم (۳۲۰ پوند) وزن داشت و قابلیت جای گرفتن در فضای محدود شاسی را نیز داشت. با این حال، نقص این موتور در این بود که برای کنترل دمای پیشرانه، به یک سیستم آب‌خنک اضافه نیاز بود.
پیش از هر چیز، توربوشارژر موتور در کنار واحد مولد موتور-حرارت (ام‌جی‌یو-اچ)—مولدی که انرژی حرارتی را از منیفولد اگزوز گرفته و آن را برای قدرت‌بخشیدن به توربین استفاده می‌کند—و در داخل ردیف‌های سیلندر شکل‌دهندهٔ پیکربندی وی‌شکل موتورقرار گرفت. هوندا استفاده از پروانهٔ گریز از مرکز در کمپرسور تک‌مرحله‌ای خود را به‌منظور کاهش ابعاد موتور کنار گذاشت و به‌جای آن از چند پروانهٔ کوچک‌تر استفاده کرد که در طول یک شفت با فاصله از یک‌دیگر قرار گرفته‌بودند. اگرچه این موضوع می‌توانست قابلیت توربوشارژر در تولید فشار تقویت‌شده را محدود کند، اما محدودیت ۱۰۰ کیلوگرمی برای جریان سوخت که در سال ۲۰۱۴ معرفی شد، به کاهش این تأثیر منفی انجامید. واحد مولد موتور-جنبشی (ام‌جی‌یو-کی)—مولدی که انرژی تولید شده از حرکت دورانی موتور در زمان ترمزگیری را برداشت می‌کند—نیز پیرو قاعده‌ای که همزمان با معرفی سامانه بازیابی انرژی جنبشی در فصل ۲۰۰۹ برقرار شد، جهت انتقال مستقیم انرژی به میل‌لنگ، در بخش جلویی موتور قرار گرفت. باتری‌هایی که انرژی برداشت‌شده توسط ام‌جی‌یو-اچ و ام‌جی‌یو-کی را ذخیره می‌کردند نیز با واحد کنترل الکترونیکی ادغام شدند و در بخش جلویی موتور قرار گرفتند. هر دو واحد ام‌جی‌یو-اچ و ام‌جی‌یو-کی توانایی برداشت ۴ مگاژول (۱٫۱ کیلووات-ساعت) انرژی در هر دور را داشتند. با این حال، طبق مقررات فصل ۲۰۱۵، هر دو واحد تنها مجاز بودند در هر دور مسابقه ۲ مگاژول (۰٫۵۶ کیلووات-ساعت) انرژی را آزاد کنند.
تاریخچه حضور در رقابت‌ها

ام‌پی۴–۳۰ با ظاهر اولیهٔ خود در جایزه بزرگ مالزی (بالا)، ام‌پی۴–۳۰ با رنگ‌آمیزی تغییریافته، دماغهٔ پهن و کوتاه‌تر و بروزرسانی‌هایی در بالهٔ جلو در جایزه بزرگ اسپانیا (وسط) و ام‌پی۴–۳۰ با دماغهٔ بازنگری‌شده در جایزه بزرگ بریتانیا (پایین).
تاریخچه حضور در رقابت‌ها > خلاصه فصل > راندهای گشایشی

فرناندو آلونسو دو هفته پیش از جایزه بزرگ استرالیا به‌دلیل توصیه‌های پزشکی که در پی تصادف خود در مرحلهٔ آزمون دریافت کرده‌بود، از مسابقه کنار رفت. کوین مگنوسن که در طول آزمون‌های پیش از فصل به‌جای آلونسو رانندگی کرده‌بود، در مسابقهٔ استرالیا نیز رانندهٔ مک‌لارن بود. تیم مک‌لارن در آغاز فصل در استرالیا شروع سختی را تجربه کرد؛ چرا که موتور خودروهای باتن و مگنوسن، جهت افزایش اطمینان‌پذیری در مسابقه، روی سطح عملکرد ضعیف‌تری تنظیم شده‌بود و همین موضوع باعث شد تا این دو راننده در مرحلهٔ تعیین خط جایگاه‌های ردیف آخر را در خط شروع مسابقه کسب کنند. باتن بعداً بیشینه سرعت ۲۸۸ کیلومتر بر ساعت (۱۷۹ مایل بر ساعت) را در مقابل دوربین‌های ثبت سرعت ثبت کرد که نسبت به سریع‌ترین خودرو، حدود ۲۱ کیلومتر بر ساعت (۱۳ مایل بر ساعت) کندتر بود. او در پایان این مسابقه آخرین رانندهٔ رده‌بندی شده بود و مسابقه را در جایگاه یازدهم و با فاصلهٔ دو دور از برندهٔ میدان به پایان رساند. باتن با به پایان رساندن مسابقهٔ استرالیا، برای نخستین بار با خودروی ام‌پی۴–۳۰ مسافت کامل یک مسابقه را طی کرد و مگنوسن نیز با توجه به این که موتور خودروی او به‌هنگام حرکت به سمت صف شروع دچار نقص فنی شده‌بود، موفق نشد مسابقه را آغاز کند.
آلونسو برای جایزه بزرگ مالزی دوباره به تیم برگشت. همزمان با بازگشت او، موتور نیز به سطح عملکرد بالاتر برگشته‌بود و مک‌لارن نیز مجموعه‌ای از بروزرسانی‌های آیرودینامیکی از جمله باله‌های روی غلاف‌های جانبی و یک بالهٔ جدید جلو را معرفی کرد. با این حال، در این مسابقه نیز آلونسو و باتن در یک ردیف مانده به آخر از صف شروع و جلوتر از روبرتو مری و ویل استیونز، رانندگان مانور ماروسیا قرار گرفتند. هر دو خوردوی مک‌لارن در پی مشکلات مکانیکی متعاقباً از مسابقه بازنشست شدند. تیم مک‌لارن که در ابتدای فصل با اطمینان‌پذیری ضعیف و عملکرد نامناسب موتور مواجه بود، در نخستین دور از مسابقه‌های غیرقابل پیشبینی فصل هیچ امتیازی کسب نکرد؛ جایزه بزرگ چین تنها مسابقه‌ای بود که هر دو خودروی مک‌لارن موفق شدند آن را به پایان برسانند. اگرچه آلونسو در بحرین موفق شد یک بار دیگر به جایگاه یازدهم (که بهترین جایگاه کسب‌شده توسط مک‌لارن بود) دست یابد، اما با آغاز فصل اروپایی در راند بعدی در جایزه بزرگ اسپانیا، مسابقه‌ای که باتن در آن جایگاه شانزدهم را کسب کرد و آلونسو نیز به‌دلیل بروز نقص فنی در ترمزها بازنشست شد، امیدها به بهبود عملکرد خودروهای مک‌لارن از بین رفت.
تاریخچه حضور در رقابت‌ها > رده‌بندی‌های نهایی

مک‌لارن با بیست و هفت امتیاز، که نه امتیاز با تیم سائوبر، نزدیکترین رقیب مک‌لارن، فاصله داشت، این فصل را در جایگاه نهم در رده‌بندی قهرمانی سازندگان به پایان رساند. خودروی ام‌پی۴–۳۰ از میان نوزده مسابقه‌ای که آغاز کرد، در پنج مسابقه موفق به کسب امتیاز شد و بهترین نتیجهٔ کسب‌شده با این خودرو، قرار گرفتن در ردهٔ پنجم در مجارستان بود؛ این مسابقه همچنین تنها مسابقه‌ای بود که در آن هر دو خودروی تیم مک‌لارن در رده‌های امتیازدار قرار گرفتند. جنسون باتن با کسب شانزده امتیاز، بیشترین امتیاز را برای تیم مک‌لارن به‌دست‌آورد؛ در حالی که آلونسو یازده امتیاز را در فصل ۲۰۱۵ کسب کرد. با این حال، آلونسو بهترین نتیجهٔ انفرادی تیم را در جایزه بزرگ مجارستان به‌دست‌آورد و با کسب جایگاه یازدهم در صف شروع جایزه بزرگ ایالات متحده، بالاترین عملکرد در مرحلهٔ تعیین خط را نیز به نام خود ثبت کرد. نتایج پایان فصل، نشان می‌داد که فصل ۲۰۱۵ بدترین نتایج فردی برای جنسون باتن از زمان رانندگی برای هوندا ریسینگ اف۱ در فصل ۲۰۰۸، و بدترین فصل برای آلونسو از زمان شروع فعالیت او در فرمول یک با تیم میناردی در فصل ۲۰۰۱ را به‌همراه داشته‌است.
مگنوسن نیز با توجه به این که از آغاز مسابقهٔ استرالیا، به‌طور رسمی در رده‌بندی رانندگان قرار نگرفت. از آنجا که مجموعه‌ای از مشکلات فنی و بازنشستگی‌ها نیز در طول فصل عملکرد این خودرو را زیر سؤال بردند، این موضوع، فصل ۲۰۱۵ را به سخت‌ترین فصل برای تیم مک‌لارن در فرمول یک بدل کرد.
تاریخچه حضور در رقابت‌ها > بازنشستگی از رقابت‌ها

شرکت پیرلی، تأمین‌کنندهٔ تایر خودروهای فرمول یک، خودروی ام‌پی۴–۳۰ را پس از آخرین مسابقه‌اش در ابوظبی در مجموعه‌ای از آزمون‌ها مورد استفاده قرار داد تا علاوه بر ارزیابی سهمیهٔ ترکیب‌های تایر تخصیص یافته برای فصل ۲۰۱۶، فرصت آشنایی تیم‌ها با ترکیب‌های جدید تایر، که شامل چهار سازهٔ جدید از ترکیب کاملاً جدید التراسافت نیز می‌شد را در اختیار آن‌ها قرار دهد. اشتوفل واندورن در طول این آزمون دوباره وظیفهٔ انجام آزمایش برای تیم مک‌لارن را بر عهده گرفت و با طی نود و نه دور پیست، سریع‌ترین زمان را در این آزمون‌ها ثبت کرد. زمان ثبت‌شده توسط واندورن سه صدم ثانیه از زمان سایر رانندگان، و چهار دهم ثانیه از سریع‌ترین زمان ثبت‌شده در طول مسابقه، سریع‌تر بود.
مک‌لارن ام‌پی۴–۳۰ با حضور در آزمایش تایرهای مرطوب در پیست پل ریکارد در مرحلهٔ تدارکاتی فصل ۲۰۱۶، برای آخرین بار پیش از بازنشستگی از رقابت‌ها، در مسابقات فرمول یک حضور یافت. این خودرو متعاقباً با مک‌لارن ام‌پی۴-۳۱ جایگزین شد.
خودروی ام‌پی۴–۳۰ تحت قوانین معرفی‌شده در فصل ۲۰۱۴ از سوی فدراسیون بین‌المللی اتومبیل‌رانی به‌عنوان یک «خودروی پیشین» شناخته شد—درست مانند تمامی خودروهای حاضر در رقابت‌های فصل ۲۰۱۵—و به دنبال آن، با توجه به شباهت‌های موجود میان آئین‌نامه‌های فنی فصل‌های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶، استفاده از این خودرو در آزمون‌ها و فیلم‌برداری‌های تبلیغاتی به‌عنوان راهی برای جلوگیری از آزمایش‌های غیرمجاز، محدود شد.
نتایج کامل در مسابقات فرمول یک

(کلید) (نتایجی که به‌صورت پررنگ نوشته شده‌اند نشانگر پول پوزیشن، و نتایجی که به‌صورت کج نوشته شده‌اند نشانگر سریعترین دور هستند)
| سال | ورودی | موتور | تایرها | رانندگان | گراند پری> استرالیا | گراند پری> مالزی | گراند پری> چین | گراند پری> بحرین | گراند پری> اسپانیا | گراند پری> موناکو | گراند پری> کانادا | گراند پری> اتریش | گراند پری> بریتانیا | گراند پری> مجارستان | گراند پری> بلژیک | گراند پری> ایتالیا | گراند پری> سنگاپور | گراند پری> ژاپن | گراند پری> روسیه | گراند پری> آمریکا | گراند پری> مکزیک | گراند پری> برزیل | گراند پری> ابوظبی | امتیاز | جایگاه |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۵ | مک‌لارنهوندا | هونداآرای۶۱۵اچ | P  | فرناندو آلونسو |  | ب. | ۱۲ | ۱۱ | ب. | ب. | ب. | ب. | ۱۰ | ۵ | ۱۳ | ۱۸† | ب. | ۱۱ | ۱۱‡ | ۱۱‡ | ب. | ۱۵ | ۱۷ | ۲۷ | نهم |
| ۲۰۱۵ | مک‌لارنهوندا | هونداآرای۶۱۵اچ | P  | جنسون باتن | ۱۱ | ب. | ۱۴‡ | ع.ش. | ۱۶ | ۸ | ب. | ب. | ب. | ۹ | ۱۴ | ۱۴ | ب. | ۱۶ | ۹ | ۶‡ | ۱۴ | ۱۴ | ۱۲‡ | ۲۷ | نهم |
| ۲۰۱۵ | مک‌لارنهوندا | هونداآرای۶۱۵اچ | P  | کوینمگنوسن | ع.ش. |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | ۲۷ | نهم |
یادداشت:
† — راننده موفق نشده‌است مسابقه را به پایان برساند، اما از آنجا که بیش از ۹۰٪ از مسافت طی‌شده توسط برندهٔ مسابقه را طی کرده‌است، در رده‌بندی قرار گرفته‌است.
‡ — در پی اعمال پنالتی‌ها، پس از مسابقه نتایج دوباره تنظیم شده‌اند.
مک‌لارن ام‌پی۴/۷ای، که در رقابت‌های فصل ۱۹۹۲ شرکت داده‌شد، آخرین خودروی ساخت مک‌لارن بود که به یک موتور وی۱۲ هوندا آرای۱۲۲-ئی با حجم ۳٫۵ لیتر (۲۱۴ اینچ مکعب) مجهز شد.
مک‌لارن در طول فصل با مشکلاتی در زمینهٔ اطمینان‌پذیری روبرو بود. در تصویر فرناندو آلونسو پس از نقص فنی موتور در طول مرحلهٔ تعیین خط برای جایزه بزرگ مجارستان، در حال انتقال خودرویش به سمت مسیر پیت دیده می‌شود.
باتن (چپ) در حال رقابت با کیمی رایکونن در آخرین مسابقهٔ فصل، جایزه بزرگ ابوظبی
بویان گایتانوف

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۲ دسامبر ۱۹۸۹ ‏(۳۴ سال)
زادگاه:  بلغارستان
قد:  1.85 m
پست:  مهاجم
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۰ |  Lokomotiv Mezdra |  ۵ |  (۰) |
| ۲۰۱۰ |  Minyor Bobov dol |  ? |  (?) |
| ۲۰۱۱ |  Montana |  ۵ |  (۰) |
| ۲۰۱۲ |  Sportist Svoge |  ۹ |  (۱) |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۳ |  Montana |  ۸ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۳ نوامبر ۲۰۱۳. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۳ نوامبر ۲۰۱۳. 
بویان گایتانوف (بلغاری: Боян Гайтанов؛ زادهٔ ۲ دسامبر ۱۹۸۹) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است.
جوآن اوبرایان

| جوآن اوبرایان | جوآن اوبرایان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۴ فوریهٔ ۱۹۳۶ ‏(۸۸ سال)
ملیت: ایالات متحده آمریکا
سال‌های فعالیت: ۱۹۵۸–۱۹۶۵
جوآن اوبرایان (انگلیسی: Joan O'Brien؛ زادهٔ ۱۴ فوریهٔ ۱۹۳۶) یک هنرپیشه، و خواننده اهل ایالات متحده آمریکا است. وی بین سال‌های ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۵ میلادی فعالیت می‌کرد. از جمله فیلم‌هایی که او در آن به ایفای نقش پرداخته می‌توان به در نمایشگاه جهانی اتفاق افتاد و عملیات زیرپیراهنی زنانه اشاره‌نمود.
جوئل سوزا

| جوئل سوزا | جوئل سوزا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۴ ژوئن ۱۹۷۳ ‏(۵۱ سال) فریمانت، کالیفرنیا
پیشه(ها): فیلم‌نامه‌نویس کارگردان
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۰–اکنون
فرزندان: ۲
جوئل سوزا (به انگلیسی: Joel Souza؛ زادهٔ ۱۴ ژوئن ۱۹۷۳) فیلم‌ساز و فیلم‌نامه‌نویس آمریکایی است. از آثار برجسته او می‌توان به فیلم‌های کراون ویک (۲۰۱۹) و راست اشاره کرد.
زندگی خصوصی

جوئل سوزا در منطقه خلیج سان فرانسیسکو زندگی می‌کند، او متأهل و دارای دو فرزند است.
حادثه تیراندازی

در اکتبر ۲۰۲۱، جوئل سوزا در حین فیلمبرداری فیلم راست بر اثر شلیک اسلحه‌ای که توسط بازیگر الک بالدوین شلیک شد، زخمی شد. هالینا هاچینز فیلمبردار، در این حادثه درگذشت.
تلفوس ۵۲۶۴

نمایی از محل قرارگیری سیارک تلفوس ۵۲۶۴ در مدار – ۲۰۱۵
سیارک ۵۲۶۴ (به انگلیسی: 5264 Telephus، نامگذاری:1991KC) پنج هزار و دویست و شصت و چهارمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۷ مه ۱۹۹۱ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۹٫۵۰ است.
نایف مبارک

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Naif Mubarak Al-Buraiki
زادروز:  ۶ اوت ۱۹۹۰ ‏(۳۴ سال)
زادگاه:  قطر
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  الخور
شمارهٔ پیراهن:  ۱۵
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۴ |  الجیش قطر |   |   |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۴ |  ← السیلیه (قرضی) |   |   |
| ۲۰۱۴– |  الخور |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
نایف مبارک (انگلیسی: Naif Mubarak؛ زادهٔ ۶ اوت ۱۹۹۰) یک بازیکن فوتبال اهل قطر است.
سسیل هافمن

| سسیل هافمن | سسیل هافمن |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۱ ژوئیهٔ ۱۹۶۲ ‏(۶۲ سال) مک‌لین، ویرجینیا، ایالات متحده آمریکا
ملیت: آمریکایی
دیگر نام‌ها: هایدی هافمن
محل تحصیل: دانشگاه پرینستون
پیشه: بازیگر
همسر: پال اسلای (ا. ۱۹۹۲)
سسیل هافمن (انگلیسی: Cecil Hoffman؛ زادهٔ ۱۱ ژوئیهٔ ۱۹۶۲) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به بخش فوریت‌های پزشکی، حصار چوبی، مشیت، استارگیت، گانگستر و توم‌استون اشاره کرد.
چرنووروه

| چرنووروه | چرنووروه |
| --- | --- |
روستا: روستا
چرنووروهموقعیت در بلغارستان: چرنووروهموقعیت در بلغارستان
مختصات: ۴۲°۵۳′۱۳″شمالی ۲۵°۳۱′۱۶″شرقی﻿ / ﻿۴۲٫۸۸۷°شمالی ۲۵٫۵۲۱°شرقی﻿ / 42.887; 25.521: مختصات: ۴۲°۵۳′۱۳″شمالی ۲۵°۳۱′۱۶″شرقی﻿ / ﻿۴۲٫۸۸۷°شمالی ۲۵٫۵۲۱°شرقی﻿ / 42.887; 25.521
کشور:  بلغارستان
استان: استان گابرووو
شهرستان: شهرستان تریاونا، استان گابرووو
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
چرنووروه (به بلغاری: Chernovruh) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در تریاونا واقع شده‌است.
ابراز علاقه کردن (ترانه هیلاری داف)

«ابراز علاقه کردن» تک‌آهنگی از هنرمند اهل ایالات متحده آمریکا هیلاری داف است که در ۲۰ اکتبر ۲۰۰۸ (۲۰۰۸-10-۲۰) منتشر شد.
این تک‌آهنگ در چارت‌های در رتبه اول و در چارت‌های ایتالیا جزو ده ترانه اول قرار گرفت.
ابرارالحق

| ابرارالحقتمغه امتیاز | ابرارالحقتمغه امتیاز |
| --- | --- |
ابرار الحق: ابرار الحق
نام هنگام تولد: Abrar-ul-Haq
زادهٔ: ۲۱ ژوئیهٔ ۱۹۶۹ ‏(۵۵ سال) غلام محمدآباد
ملیت: پاکستان
محل تحصیل: Sir Syed College دانشگاه قائد اعظم
پیشه‌ها: خواننده-ترانه‌سرا انسان‌دوست و خیر سیاستمدار
آثار برجسته: Sughra Shafi Medical Hospital Complex Sahara Medical College
منصب: بنیانگذار سازمانی و رئیس هیئت مدیره of Sahara for Life Trust رئیس هیئت مدیره of Pakistan Red Crescent Society
حزب سیاسی: تحریک انصاف پاکستان
جوایز: جایزه لوکس استایل جایزه پی‌تی‌وی
افتخارات: تمغه امتیاز (2005) Sitara-e-Eisaar (۲۰۰۶)
پیشه موسیقی: پیشه موسیقی
ژانر: موسیقی پاپ Bhangra
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۵–تاکنون
ناشر(ان): Sound Master Moviebox Record TP Gold Fire Records Kali Denali Music Beyond Records
همکاری‌های مرتبط: Coke Studio
 :  
وبگاه: saharaforlife.org
ابرارالحق (پنجابی: ابرار الحق؛ زادهٔ ۲۱ ژوئیهٔ ۱۹۶۹) خواننده و سیاستمدار اهل پاکستان است.
همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه لوکس استایل و جایزه پی‌تی‌وی شده‌است.
بیت یاحون

| بیت یاحون بيت ياحون | بیت یاحون بيت ياحون |
| --- | --- |
شهر: شهر
بیت یاحونLocation within Lebanon: بیت یاحونLocation within Lebanon
مختصات: ۳۳°۰۷′۰۶٫۸۷″ شمالی ۳۵°۲۶′۰۲٫۳۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۱۱۸۵۷۵۰°شمالی ۳۵٫۴۳۳۹۹۷۲°شرقی﻿ / 33.1185750; 35.4339972: مختصات: ۳۳°۰۷′۰۶٫۸۷″ شمالی ۳۵°۲۶′۰۲٫۳۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۱۱۸۵۷۵۰°شمالی ۳۵٫۴۳۳۹۹۷۲°شرقی﻿ / 33.1185750; 35.4339972
موقعیت جدول: 189/284 PAL
کشور:  لبنان
استان‌های لبنان: استان نبطیه
District: شهرستان بنت جبیل
ارتفاع: ۹۵۰ متر (۳۱۲۰ فوت)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (زمان اروپای شرقی)
بیت یاحون (به عربی: بيت ياحون) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در شهرستان بنت جبیل واقع شده‌است.
 بیت یاحون   ۹۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جنگ انگلیس و زولو

جنگ انگلیس و زولو یک نبرد بین امپراتوری بریتانیا و پادشاهی زولو بود که در سال ۱۸۷۹ میلادی رخ داد این نبرد به مدت پنج ماه ادامه داشت و در ابتدا زولوها موفق شدند قسمتی از نیروهای انگلیسی را در نبرد ایساندهلوانا نابود کنند اما گروه کوچکی از سربازان انگلیسی ارتش زولو را در راکرز دریفت متوقف می‌نمایند و انگلیسی‌ها با استفاده از نیروی کمکی زولوها را در نبرد اولوندی قاطعانه شکست می‌دهند قدرت زولوها در هم شکسته می‌شوند و قلمروی زولوها به بریتانیا کبیر ملحق می‌گردد.
توس نقره‌ای

| توس نقره‌ای | توس نقره‌ای |
| --- | --- |
توس نقره‌ای، Betula pendula: توس نقره‌ای، Betula pendula
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: گیاه
راسته:: راش‌سانان
تیره:: توسکایان
سرده:: توس (درخت)
گونه:: B. pendula
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Betula pendula : Betula pendula 
توس نقره‌ای (نام علمی: Betula pendula) نام یک گونه از سرده توس است.
برگ‌های درخت توس به شکل لوزی، نوک‌تیز و دندانه‌دار است. میوه توس به شکلی شبیه شاتوت دراز می‌باشد که نر آن در پائیز و ماده آن در بهار ظاهر می‌شود. پوست تنه این درخت سفید رنگ بوده که در سن بیست سالگی به صورت نوارهائی شبیه کاغذ از آن جدا می‌شود. برگ، پوست تنه و شیره این درخت مصرف طبی دارند. این درخت بین ۱۲۰ تا ۱۵۰ سال عمر می‌کند و چوبی سخت و سفیدی دارد که در کارهای گوناگون نجاری به کار می رود.
نایف پارتی

| نایف پارتی | نایف پارتی |
| --- | --- |
ژانر: الکترو هاوس، داب‌استپ، مومباهتون، درام‌استپ
سال‌های فعالیت: اکنون-۲۰۱۱
ناشر(ان): ایرستورم، بیگ بیت، آتلانتیک
همکاری‌های مرتبط: پندالوم، سوئدیش هاوس مافیا
اعضا: راب سوایر گرت مک‌گریلن
Live, Hove Festival 2012
نایف پارتی (به انگلیسی: Knife Party) یک گروه موسیقی دونفرهٔ استرالیایی است که در سبک‌های الکترو هاوس و داب‌استپ فعّالیت می‌کند. اعضای این گروه راب سوایر و گرت مک‌گریلن هستند که هردو قبلاً عضو گروه الکترونیک راک پندالوم بودند.
سسیل هایگ

سسیل هایگ (انگلیسی: Cecil Haig; ۱۶ مارس ۱۸۶۲ – ۳ مارس ۱۹۴۷) ورزشکار شمشیربازی اهل بریتانیا بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
چرنوشکا، بخش چرنوشینسکی، پرم

شهر چرنوشکا، بخش چرنوشینسکی، پرم (به روسی: Чернушка) در کشور روسیه و در کرای پرم واقع شده‌است.