stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
یادداشت‌های روزانه هیتلر

«یادداشت‌های روزانهٔ هیتلر پیدا شد» جلد مجلهٔ اشترن آوریل ۱۹۸۳
یادداشت‌های روزانهٔ هیتلر، مجموعه‌ای از شصت و دو دفتر یادداشت روزانه منسوب به آدولف هیتلر است که توسط کنراد کویاو در فاصله سال‌های ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۳ جعل شده‌اند. مجله اشترن آلمان غربی، این یادداشت‌ها را در سال ۱۹۸۳ به مبلغ ۹٫۳ میلیون مارک آلمان (معادل ۲٫۳۳ پوند انگلیس یا ۳٫۷ میلیون دلار آمریکا) خریداری کرد و حق انتشار آن‌ها به صورت پاورقی را به موسسات مطبوعاتی مختلف فروخت. یکی از این نشریات، ساندی تایمز بود که از هیو تروور-روپر برای اصالت‌سنجی یادداشت‌ها کمک گرفت. در ابتدا، تروور-روپر یادداشت‌ها را اصیل تشخیص داد، اما در کنفرانس خبری که برای اعلام انتشار یادداشت‌ها برگزار شد، گفت که با تعمق بیشتر در موضوع، نظرش تغییر کرده. تاریخ‌دانان دیگری نیز در اصالت این یادداشت‌ها تشکیک کردن که به بررسی دقیق‌تر قضایی دفترهای یادداشت و اعلام جعلی بودن آنان انجامید.
کویاو متولد آلمان نازی بعد از جنگ جهانی دوم تا ۱۹ سالگی ساکن آلمان شرقی بود و سپس به آلمان غربی مهاجرت کرد. وی به مشاغل موقت و ساده اشتغال داشت و دارای سابقه خرده بزهکاری نیز بود. وی در میانهٔ دههٔ ۱۹۷۰ میلادی، شروع به فروش یادگاری‌های آلمان نازی کرد که به طور قاچاقی از آلمان شرقی وارد می‌کرد. بعد از مدتی، متوجه شد که با اضافه کردن جزئیات جعلی به اشیای عادی دوران آلمان نازی و نسبت دادن آن‌ها به رهبران نازی، می‌تواند اجناس را به قیمت بالاتری بفروشد. وی سپس شروع به تولید نقاشی‌های جعلی و سپس به تدریج یادداشت‌های کوچک، اشعار و نامه‌های منتسب به هیتلر نمود و در نهایت نخستین دفتر یادداشت خود را در اواخر دههٔ ۱۹۷۰ جعل کرد. روزنامه‌نگار اشترن که یادداشت‌ها را کشف کرد و سپس در خرید آن‌ها توسط این مجله دخیل بود، گرد هایدمان نام داشت که علاقهٔ وافری به موضوعات و مسائل مربوط به نازی‌ها داشت. بعداً بخش بزرگی از مبلغ پرداخت شده از طرف اشترن برای خرید یادداشت‌ها، توسط هایدمان دزدیده شد.
کویاو و هایدمان برای نقش خود در این کلاهبرداری، مدتی در حبس به سر بردند و چندین سردبیر از نشریات مختلف، شغل خود را در پیامد این ماجرا از دست دادند. این رسوایی، دستمایهٔ ساخت سریال هیتلر برای فروش (۱۹۹۱) توسط شبکهٔ بریتانیایی آی‌تی‌وی، فیلم سینمایی اشتونک! (۱۹۹۲) محصول آلمان و سریال آلمانی جعل هیتلر (۲۰۲۱) بوده.
ماهیان (فیلم)

| ماهیان | ماهیان |
| --- | --- |
کارگردان: آلکی دیوید مایکل گرینسپن
تهیه‌کننده: آلکی دیوید بیلی زین
فیلمنامه‌نویس: آلکی دیوید ملیسا پینتر
بازیگران: کلی بروک بیلی زین آلکی دیوید آمبر ساوا
توزیع‌کننده: اسکرین مدیا فیلمز
تاریخ‌های انتشار:  ۲۴ اوت ۲۰۰۷ (۲۰۰۷-08-۲۴)  
مدت زمان: ۹۴ دقیقه
کشور: بریتانیا یونان
زبان: انگلیسی یونانی
هزینهٔ فیلم: ۱۰ میلیون دلار
فروش گیشه: ۹٬۲۱۶ دلار
ماهیان یا داستان ماهی (به انگلیسی: Fishtales) فیلمی محصول سال ۲۰۰۷ و به کارگردانی آلکی دیوید و مایکل گرینسپن است. در این فیلم بازیگرانی همچون کلی بروک، بیلی زین، آلکی دیوید، آمبر ساوا و ترنس هاردیمن ایفای نقش کرده‌اند.
ماهادواپورا

ماهادواپورا
| 0 | 1 |
| --- | --- |
Mahadevapura: Mahadevapura
—  city  —: —  city  —
           Mahadevapura    محل Mahadevapura  در Bangalore and هند:            Mahadevapura    محل Mahadevapura  در Bangalore and هند
مختصات: ۱۲°۵۹′شمالی ۷۷°۴۲′شرقی﻿ / ﻿۱۲٫۹۹°شمالی ۷۷٫۷۰°شرقی﻿ / 12.99; 77.70
کشور: هند
ایالت: Karnataka
بخش: Bangalore
جمعیت: ۱۳۵۵۹۷ (۲۰۰۱)
منطقه زمانی: آی‌اس‌تی (یوتی‌سی ۵:۳۰+)
شهر ماهادواپورا (به انگلیسی: Mahadevapura) با جمعیت ۲۰۶٫۹۲۳ نفر در ایالت کارناتاکا در کشور هند واقع شده‌است.
انجمن منتقدان فیلم سنت لوئیس

Award
| انجمن منتقدان فیلم سنت لوئیس | انجمن منتقدان فیلم سنت لوئیس |
| --- | --- |
توصیف: برترین دستاوردهای سینمایی
کشور:  ایالات متحده آمریکا
نخستین دوره: ۲۰۰۴
وبگاه: http://www.stlfilmcritics.org/ 
انجمن منتقدان فیلم سنت لوئیس (به انگلیسی: St. Louis Film Critics Association) یا به‌اختصار «SLFCA»، یک انجمن نقد فیلم است که اعضای آن را، منتقدان فیلم ساکن کلان‌شهر سنت لوئیس و حومه تشکیل می‌دهند.
این انجمن در سال ۲۰۰۴ بنیان نهاده‌شد و در دسامبر هر سال، جوایزی را به منتخبان خود اهدا می‌کند.
سیلورهیل، مریلند

| سیلورهیل، مریلند | سیلورهیل، مریلند |
| --- | --- |
حوزه سرشماری: حوزه سرشماری
سیلورهیل، مریلند: سیلورهیل، مریلند
سیلورهیل، مریلندLocation within the state of Marylandنمایش نقشه مریلندسیلورهیل، مریلندسیلورهیل، مریلند (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا: سیلورهیل، مریلندLocation within the state of Marylandنمایش نقشه مریلندسیلورهیل، مریلندسیلورهیل، مریلند (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا
مختصات: ۳۸°۵۰′۲۶″ شمالی ۷۶°۵۶′۳۲″ غربی﻿ / ﻿۳۸٫۸۴۰۵۶°شمالی ۷۶٫۹۴۲۲۲°غربی﻿ / 38.84056; -76.94222: مختصات: ۳۸°۵۰′۲۶″ شمالی ۷۶°۵۶′۳۲″ غربی﻿ / ﻿۳۸٫۸۴۰۵۶°شمالی ۷۶٫۹۴۲۲۲°غربی﻿ / 38.84056; -76.94222
کشور:  ایالات متحده آمریکا
ایالت:  مریلند
شهرستان:  شهرستان پرنس جرج، مریلند
مساحت: مساحت
 • کل: ۳٫۵ کیلومتر مربع (۱٫۴ مایل مربع)
 • خشکی: ۳٫۵ کیلومتر مربع (۱٫۴ مایل مربع)
 • آب: ۰٫۰ کیلومتر مربع (۰٫۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۹۰ متر (۲۹۰ فوت)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا)
 • کل: ۵۹۵۰
 • تراکم: ۱۷۰۰/کیلومتر مربع (۴۴۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی −۵ (منطقه زمانی شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی −۴ (EDT)
سیلورهیل (به انگلیسی: Silver Hill) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در مریلند واقع شده‌است. سیلورهیل ۳٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۹۵۰ نفر جمعیت دارد و ۸۸٫۳۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تپه‌های بلوار ۲

| تپه‌های بلوار ۲ | تپه‌های بلوار ۲ |
| --- | --- |
نام: تپه‌های بلوار ۲
کشور: ایران
استان: استان خوزستان
شهرستان: شهرستان شوشتر
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: تپه
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۴۲۸۱
تاریخ ثبت ملی: ۵ آذر ۱۳۸۰
تپه‌های بلوار ۲ در شهرستان شوشتر، روستای عرب حسن واقع شده و این اثر در تاریخ ۵ آذر ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۲۸۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سیلورماین، کنتیکت

| سیلورماین، کنتیکت | سیلورماین، کنتیکت |
| --- | --- |
محدوده ثبت‌نشده: محدوده ثبت‌نشده
Mill pond and grist mill at Silvermine Tavern: Mill pond and grist mill at Silvermine Tavern
سیلورماین، کنتیکتموقعیت سیلورماین، کنتیکت در نقشهنمایش نقشه کنتیکتسیلورماین، کنتیکتسیلورماین، کنتیکت (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا: سیلورماین، کنتیکتموقعیت سیلورماین، کنتیکت در نقشهنمایش نقشه کنتیکتسیلورماین، کنتیکتسیلورماین، کنتیکت (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا
مختصات: ۴۱°۰۹′۰۵″ شمالی ۷۳°۲۶′۴۲″ غربی﻿ / ﻿۴۱٫۱۵۱۳۹°شمالی ۷۳٫۴۴۵۰۰°غربی﻿ / 41.15139; -73.44500: مختصات: ۴۱°۰۹′۰۵″ شمالی ۷۳°۲۶′۴۲″ غربی﻿ / ﻿۴۱٫۱۵۱۳۹°شمالی ۷۳٫۴۴۵۰۰°غربی﻿ / 41.15139; -73.44500
کشور:  ایالات متحده آمریکا
ایالت آمریکا:  کنتیکت
شهرستان: شهرستان فیرفیلد، کنتیکت
ناحیه شهر و شهرک نیو انگلند: Bridgeport-Stamford-Norwalk
فهرست مناطق ایالات متحده آمریکا: Western CT
City: نورواک، کنتیکت
ارتفاع: ۳۴ متر (۱۱۲ فوت)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (منطقه زمانی شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (منطقه زمانی شرقی)
کد(های) منطقه: 203/475
شماره GNIS: ۲۱۰۸۶۷
سیلورماین (به انگلیسی: Silvermine) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در نورواک، کنتیکت واقع شده‌است. سیلورماین ۳۴٫۱۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کارتر (موتور)

کارترهای درون یک موتور چدنیِ ب‌ام‌و شش‌سیلندر
موتور چهارزمانه
موتور دوزمانه
کارتر (به روسی: картер، به فرانسوی: carter؛ برگرفته از نام مخترع آن، جان هریسون کارتر (۱۸۱۶–۱۸۹۶)) در یک موتور درون‌سوز پیستونی، به محفظه‌ای که میل‌لنگ در آن قرار گرفته، گفته می‌شود. در کاربردِ عامیانه، به‌جای «کارتر»، از واژهٔ «کارتل» نیز استفاده می‌شود.
کارتر بزرگ‌ترین محفظهٔ درون موتور را تشکیل می‌دهد. در موتور خودرو، کف کارتر مخزنی است که روغن موتور داغ در آن جمع می‌شود تا پیش از بازگشت به موتور خنک شود.
کارتر از میل‌لنگ و شاتون در برابر اشیای خارجی حفاظت می‌کند.
سیمور تاپینگ

| سیمور تاپینگ | سیمور تاپینگ |
| --- | --- |
تاپینگ در مدرسه روزنامه‌نگاری میزوری (۲۰۰۸): تاپینگ در مدرسه روزنامه‌نگاری میزوری (۲۰۰۸)
زاده: سیمور تاپولسگی ۱۱ دسامبر ۱۹۲۱ نیویورک، ایالات متحده آمریکا
درگذشته: ۸ نوامبر ۲۰۲۰ (۹۸ سال) وایت پلینز، نیویورک، ایالات متحده آمریکا
پیشه: روزنامه‌نگار، مؤلف و استاد دانشگاه.
زبان(ها): انگلیسی
ملیت: ایالات متحده آمریکا
دانشگاه: مدرسه روزنامه‌نگاری میزوریدر کلمبیا
کار(های) برجسته: در خطوط مقدم جنگ سرد سفر بین چین و هندوچین
همسر(ها): آدری راننینگ (ازدواج ۱۹۴۸)
فرزند(ان): ۵
سیمور تاپینگ (انگلیسی: Seymour Topping; زاده ۱۱ دسامبر ۱۹۲۱ – درگذشته ۸ نوامبر ۲۰۲۰) خبرنگار مشهور آمریکایی، مؤلف و استاد دانشگاه بود. وی خبرنگار سرویس بین‌المللی اخبار آسوشیتد پرس بود و بعداً برای نیویورک تایمز وقایع پر مخاطره در طول جنگ داخلی چین، جنگ اول هندوچین و عقب‌نشینی آمریکایی‌ها از ویتنام، کامبوج و لائوس را در روایتی پر پیچ و خم مستند ساخت. تاپینگ تجربیات خارق‌العاده‌ای که از مبارزات شرق و غرب آسیا و اروپای شرقی طی ۱۹۶۹ تا ۱۹۸۶ به دست آورده بود را در کتابی بنام «خطوط مقدم جنگ سرد» منتشر کرد.
تاپینگ دومین سردبیر ارشد نیویورک تایمز بود. او در زمان مرگ، به لحاظ شناخته‌شدگی استاد برجسته روزنامه‌نگاری در دانشگاه کلمبیا در سانپائولو بود. تاپینگ همچنین طی سال‌های ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۲ به عنوان مدیر توزیع جایزه پولیتزر خدمت کرد.
اوایل زندگی

تاپینگ در ۱۱ دسامبر۱۹۲۱ در منطقه هارلم با نام اولیه سیمور تاپولسگی متولد شد. پدرش جوزف و مادرش آنا (سیدمن) مهاجران یهودی اهل روسیه بودند. وی در منطقه کوئینز و برانکس بزرگ شد و در سال ۱۹۳۹ از دبیرستان کودکان اواندرز در منطقه برانکس فارغ‌التحصیل شد. تاپینگ در ۱۹۴۳ مدرک کارشناسی خود را در رشته روزنامه‌نگاری از دانشگاه میزوری دریافت کرد.
زندگی حرفه‌ای

تاپینگ عضو افسران ذخیره سپاه آموزش (نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا) بود. او در اواخر جنگ جهانی دوم به عنوان افسر پیاده‌نظام در اقیانوس آرام و در فیلیپین خدمت کرد. پس از سپری کردن دوران ارتش، وی به سرویس خبری بین‌المللی آسوشیتد پرس در مانیل پیوست و به عنوان گزارشگر جنگ‌های داخلی چین منصوب شد. تاپینگ قبل از پیوستن به سرویس خبری بین‌المللی آسوشیتد پرس از پکن و دژ ینان مائو تسه‌تونگ در نانجینگ و چیانگ کای-سای گزارش‌هایی تهیه کرده بود. در ۱۹۴۸ به عنوان خبرنگار خارجی به عضویت آسوشیتد پرس در چین و جنوب شرقی آسیا درآمد. در ۱۹۴۹ حین تهیه گزارش از جنگ داخلی چین هنگام عبور از خطوط ناسیونالیستی، توسط چریک‌های کمونیست در نانجینگ اسیر شد و به‌دنبال غلبه نیروهای ملی‌گرا آزاد گردید. تاپینگ به مدت سه سال جنگ داخلی چین را پوشش داد و طی این‌مدت اغلب با فرماندهان ناسیونالیست و کمونیست در مناطق جنگی مصاحبه می‌کرد. در دهه ۱۹۵۰ تاپینگ دفتر آسوشیتد پرس را در سایگون (هوشی‌مین (شهر) فعلی) باز کرد و به تهیه گزارش از جنگ کره پرداخت. تاپینگ اولین خبرنگار ایالات متحده از جنگ جهانی دوم در ویتنام بود. وی طی این دوران جنگ استعمار فرانسه علیه نیروهای کمونیست به رهبری هو شی مین را گزارش کرد. تاپینگ تنها خبرنگار جبهه در طول نبرد سرنوشت‌ساز چین در هوی‌های بود که پیروزی مائو را در این جنگ تثبیت کرد، بعداً تاپینگ نام خود را به‌طور انحصاری به عنوان نخستین روزنامه‌نگاری که سقوط پایتخت را گزارش کرد به ثبت داد. در ۱۹۵۱ جان اف. کندی که در آن زمان یک نماینده جوان کنگره برای ارزیابی واقعیت‌ها در سایگون بود، برای بریف شدن تاپینگ را پیدا کرد. تاپینگ پس از آن از جانب نیویورک تایمز به عنوان گزارشگر ویژه در لندن، سپس غرب برلین و بعد مسکو و هنگ کنگ منصوب شد. در آن سال‌ها وی از مداخلات چین در جنگ کره، از انقلاب فرهنگی چین، از شکاف رهبر چین با نیکیتا خروشچف و از جنگ ویتنام آمریکا و نسل‌کشی در کامبوج و اندونزی گزارش تهیه کرد. او همچنین با فیدل کاسترو در هاوانا مصاحبه کرد. تاپینگ در ۱۹۴۸ با آدری راننینگ دختر سفیر کانادا در چین ازدواج کرد. این زوج در سفرهای خود بزرگ‌ترین داستان‌های قرن را از آسیا تا اروپای شرقی در گزارش خود منعکس کرده و تجارب زیادی از وقایع دوران جنگ سرد به دست آوردند.
در ۱۹۹۳، تاپینگ از نیویورک تایمز کناره‌گیری کرد و به‌طور افتخاری و بدون رای‌گیری به‌عنوان دبیر و مدیر توزیع جایزه پولیتزر منصوب شد. وی تا ۲۰۰۲ در این سمت خدمت کرد. تاپینگ از ۱۹۹۴ تا زمان بازنشستگی‌اش در ۲۰۰۲ به تدریس تحصیلات عالی روزنامه‌نگاری در دانشگاه کلمبیا و همچنین به عنوان استاد روزنامه‌نگاری بین‌المللی در سن پائولو تدریس کرد.
تاپینگ از جمله در سمت رئیس استادان برجسته دانشگاه کلمبیا، رئیس انجمن سردبیران روزنامه‌های آمریکا (۱۹۹۳–۱۹۹۲)، رئیس هیئت مشاوره بین‌المللی دانشکده روزنامه‌نگاری و رئیس دانشکده در دانشگاه چینهوا خدمت کرد. وی عضو کمیته ارتباطات بین‌المللی انجمن ویرایشگران آمریکا و همچنین عضو کمیته ملی روابط ایالات متحده و چین در شورای روابط خارجی و عضو انجمن آسیا و انجمن قرن بود. رابرت مک فادن، روزنامه‌نگار نیویورک تایمز در خصوص تاپینگ اظهار داشت که وی «یکی از خبره‌ترین خبرنگاران خارجی نسل خود بود، وی رهبری اتاق خبر نیویورک تایمز را که تحت سردبیر مشهور آن ا.ام. روزنتال بود، برعهده داشت.» جان دانیشوسکی سردبیر ارشد آسوشیتد پرس تاپینگ را «خبرنگار ویژه نسل خود در آسوشیتد پرس و نیویورک تایمز» توصیف کرد.
زندگی شخصی

تاپینگ در ۱۰ نوامبر ۱۹۴۸ با آدری رانینگ، یک عکاس خبرنگارِ مستندساز و نویسنده (که دختر دیپلمات کانادایی، چستر رانینگ بود) ازدواج کرد. آنها صاحب پنج فرزند شدند. وی از ۱۹۶۷ تا زمان مرگ در اسکارس‌دیل، نیویورک زندگی می‌کرد. یکی از دختران آن‌ها، سوزان در اکتبر سال ۲۰۱۵ براثر ابتلا به سرطان درگذشت.
تاپینگ در ۸ نوامبر سال ۲۰۲۰ در وایت پلینز، نیویورک بر اثر سکته مغزی در سن ۹۸ سالگی درگذشت.
فهرست کتاب‌ها

تالیفات تاپینگ به شرح زیر است:
کتاب در خطوط مقدم جنگ سرد: مجله خبرنگار آمریکایی از جنگ داخلی چین تا بحران موشکی کوبا و ویتنام (۲۰۱۰). بتن‌روژ: انتشارات دانشگاه ایالتی لوئیزیانا. شابک ‎۹۷۸۰۸۰۷۱۳۷۳۰۷
Journey Between Two Chinas (1972). New York: Harper & Row. شابک ‎۹۷۸۰۰۶۰۱۴۳۲۹۹
The Peking Letter: A Novel of the Chinese Civil War (1999) New York: PublicAffairs. شابک ‎۹۷۸۱۸۹۱۶۲۰۳۵۵
Fatal Crossroads: A Novel of Vietnam 1945 (based partly on the experiences of OSS officer A. Peter Dewey) (2005) White Plains: Signature Books. شابک ‎۹۷۸−۱۸۹۱۹۳۶۶۹۲
Articles by Topping and his wife were included in The New York Times Report from Red China (New York: Quadrangle Books, 1971).
سیمور تاپینگ از مؤسسه روزنامه‌نگاری رینولدز - میزوری- سپتامبر ۲۰۰۸
یاسوهیرو کاماتا

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  یاسوهیرو کاماتا
زادروز:  ۱۱ ژوئن ۱۹۸۰ ‏(۴۴ سال)
زادگاه:  استان شیزوئوکا، ژاپن
پست:  هافبک
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۴ |  باشگاه فوتبال هوکایدو کونسادول ساپورو |   |   |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۶ |  باشگاه فوتبال رواسو کوماموتو |   |   |
| ۲۰۰۷ |  باشگاه فوتبال و-واران ناگاساکی |   |   |
| ۲۰۰۷–۲۰۰۸ |  باشگاه فوتبال ریوکیو |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
یاسوهیرو کاماتا (ژاپنی: 鎌田 安啓؛ زادهٔ ۱۱ ژوئن ۱۹۸۰) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هوکایدو کونسادول ساپورو، باشگاه فوتبال رواسو کوماموتو، باشگاه فوتبال و-واران ناگاساکی و باشگاه فوتبال ریوکیو اشاره کرد.
اثر ونوسی

یک نگارهٔ نشاندهندهٔ اثر ونوسی، تابلوی راکبی ونوس، اثر دیه گو ولاسکز.
تابلوی ونوس با یک آینه
اثر ونوسی (به انگلیسی: Venus effect)، نام یک پدیدهٔ خاص در روانشناسی ادراک است. نمونه این اثر را می‌توان در هنگام مشاهدهٔ تابلوهای نقاشی گوناگونی که از زل زدن ونوس به آینه موجود است، مشاهده کرد. تابلوی آیینه ونوس اثر دیه گو ولاسکز، تابلوی ونوس با یک آینه اثر تیتان، و تابلوی ونوس با آینه، اثر پائولو ورونیس، از جمله این نقاشی‌ها هستند.
در این اثر مرتبط با ادراک، کسی که نقاشی را می‌بیند، گمان می‌برد که ونوس از انعکاس چهرهٔ خودش در آینه به وجد آمده است. اما از آنجایی که فرد تماشاگر می‌تواند چهره ونوس را در آینه ببیند، پس در واقع ونوس هم در حال دیدن بازتاب چهره خود تماشاگر در آینه است.
اثر ونوسی همچنین می‌تواند در همراهی با بعضی از عکس‌ها و فیلم‌های سینمایی نیز به چشم بخورد.
آورو

| 0 | 1 |
| --- | --- |
صنعت: هوانوردی
سرنوشت: وابسته به هاوکر سیدلی ۱۹۳۵  ادغام با هاوکر سیدلی ارکرفت ۱۹۶۳
جانشینان: هاوکر سیدلی اوییشن
بنا نهاده: ۱۹۱۰ – براونزفیلد میل, منچستر
از بین رفته: ۱۹۶۳
دفتر مرکزی: الکساندرا پارک, وودفورد, استاکپورت, بریتانیا
افراد کلیدی: الیوت وردون رو, روی چادویک, روی دابسن, هری برودهرست
آورو (به انگلیسی: Avro) یک شرکت هواگردسازی بریتانیایی بود که در سال ۱۹۱۰ برپا شد. از جمله طراحی‌های این شرکت عبارت بودند از هواپیمای آموزشی آورو ۵۰۴ در جنگ جهانی اول، آورو لانکاستر یکی از بمب افکن‌های برتر جنگ جهانی دوم و آورو والکان بمب افکن بال دلتا و پهن پیکر جنگ سرد.
شرکت آورو در تاریخ یکم ژانویهٔ ۱۹۱۰ به وسیلهٔ الیوت وردون رو در براونزفیلد میل منچستر، خیابان گریت انکوتس بنیان گذاشته شد. دفتر مرکزی این شرکت در طول ۵۳ سال فعالیت آن در لانکاشر بود و مراکز ساخت و تولید آن در فرودگاه الکساندرا پارک، چدرتن، ترافورد پارک و وودفورد بود.
تاریخچه > سال‌های نخست

شرکت ای. وی. رو و شرکا یکی از نخستین سازندگان هواپیما در جهان بود که به وسیلهٔ الیوت وردون رو و برادرش همفری وردون رو در تاریخ یکم ژانویه ۱۹۱۰ پدید آمد. مشارکت همفری وردون عمدتاً در زمینه‌های سازماندهی و مالی بود که پشتیبانی مالی آن از راه فعالیت خانواده در نوارسازی تأمین می‌شد به دست می‌آمد. همفری تا سال ۱۹۱۷ که به یکان پروازی پادشاهی بریتانیا پیوست مدیر عامل شرکت بود. الیوت قبلاً یک هواپیمای موفق به نام آورو ترایپلین را ساخته بود که سیم‌های اتصال آن را همفری تولید نموده بود. نخستین هواپیمای آورو، آورو ئی یا آورو ۵۰۰ بود که در مارس ۱۹۱۲ به پرواز در آمد و ۱۸ فروند از آن تولید شد که بیشتر آن‌ها برای یکان پروازی بریتانیا که نهادی نوبنیان بود ساخته شد. شرکت آورو همچنین نخستین هواپیمای جهان با اتاقک خلبان سرپوشیده را ساخت. این هواپیما در سال ۱۹۱۲ ساخته شد و آورو تایپ اف نام داشت و تک بال بود. هواپمای بعدی با اتاقک خلبان سرپوشیده آورو تایپ جی نام داشت که دوباله بود. هیچ یک از این دو هواپیما از مرحلهٔ پیش نمونه فراتر نرفت. تایپ ۵۰۰ بهینه سازی شده و به آورو ۵۰۴ تبدیل شد و نخستین پرواز خود را در سپتامبر ۱۹۱۳ انجام داد. تعداد کمی از آن‌ها پیش از آغاز جنگ جهانی یکم به وسیلهٔ اتاق جنگ خریداری شد و این هواپمادر چند ماه نخست جنگ در خط مقدم خدمت کرد، ولی شهرت آن به عنوان هواپمای آموزشی بود که این نقش را تا سال ۱۹۳۳ به عهده داشت. این هواپیما به مدت ۲۰ سال تولید می‌شد و تعداد ۸۳۴۰ فروند از آن در کارخانه‌های همبل، فیلزورث، مایلز بلاتینگ و نیوتن هیث تولید شد.
تاریخچه > بین دو جنگ جهانی

پس از سپری شدن دورهٔ سفارش‌های چشمگیر در جنگ جهانی یکم نبود سفارش جدید در دوران صلح مشکلات مالی بسیاری را ایجاد کرد و دراوت ۱۹۲۰، ۶۸/۵٪ سهام شرکت به وسیلهٔ کراسلی موتورز که نیاز مبرمی به فضای کارخانه‌ای بیشتر برای ساخت بدنهٔ وسائل نقلیهٔ موتوری داشت خریداری شد. در سال ۱۹۲۴ آورو فرودگاه الکساندرا پارک در منچستر جنوبی را که از ۱۹۱۸ به بعد برای آزمایش پرواز به کار می‌رفت ترک کرد و این مکان تبدیل به منطقهٔ مسکونی و تفریحی گردید. یک فضای جدید در بیرون شهر در نیوهال فارم، وودفورد در چشایر برپا شد که تا مارس ۲۰۱۱ در خدمت شرکت بی‌ای‌ئی سیستمز بود. در سال ۱۹۲۸ کراسلی موتورز آورو را به شرکت آرمسترانگ سیدلی هلدینگز فروخت. در همین سال الیوت رو از شرکتی که بنیان نهاده بود کناره گیری کرد و شرکت ساندرز رو را بنا نهاد که پس از جنگ جهانی دوم طراحی‌های انقلابی برای جت‌های جنگنده و هواناو انجام داد. در سال ۱۹۳۵ آورو تبدیل به شرکت وابستهٔ هاوکر سیدلی شد.
تاریخچه > جنگ جهانی دوم

آورو برای حفظ مهارت‌های خود در طراحی هواپیمای آموزشی در دههٔ ۱۹۳۰ آغاز به ساخت هواپیماهای دوبالهٔ سنگین تری به نام آورو تیوتر کرد که نیروی هوایی پادشاهی بریتانیا تعداد بسیاری از این هواپیما را خریداری کرد. پس از آن آورو یک هواپیمای مسافربری با دو موتور پیستونی را ساخت که آورو انسون نام داشت، ولی پس از افزایش تنش در اروپا تکیهٔ شرکت دوباره بر روی هواپیماهای جنگی قرار گرفت. هواپیماهای منچستر، لانکاستر و لینکلن از طراحی‌های مشهور آورو هستند. بیش از ۷۰۰۰ فروند لانکاستر ساخته شد. توانایی بالای بمباران این هواپیما موجبات مشهور شدن بمباران سدها را در جنگ پدید آورد. آورو لانکاستر در جنگ جهانی جهانی دوم دارای بیشترین توانایی حمل بمب بود که شامل بمب گرند اسلم نیز می‌شد.
تاریخچه > پس از جنگ جهانی دوم

پس از جنگ جهانی دوم هواپیمای غیر نظامی لانکاسترین و شناسایی دریایی شکلتون از طراحی موفق لانکاستر الهام گرفته شد. از نام آورترین هواپیماهای آورو پس از جنگ جهانی دوم می‌توان به بمب افکن والکان اشاره کرد.
آورو ترایپلین, نخستین هواپیمای موفق الیوت وردون رو
آورو ۵۰۴
آورو لانکاستر
شاپرکیان کوکویی

| شاپرکیان کوکویی | شاپرکیان کوکویی |
| --- | --- |
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: بندپایان
زیرشاخه:: شش‌پایان
رده:: حشره
راسته:: پروانه‌سانان
بالاخانواده:: جغدی‌واران
تیره:: شاپرکان جغدی
زیرخانواده:: Cuculliinae
شاپرکیان کوکویی (نام علمی: Cuculliinae) نام یک زیرخانواده از تیره شاپرکان جغدی است. نام لاتین این زیرخانواده به نام لاتین پرنده‌ای به نام «کوکو» از خانوادۀ کوکویان (Cuculidae) اشاره دارد.
کازوماسا هیرای (وزنه‌بردار)

کازوماسا هیرای (انگلیسی: Kazumasa Hirai؛ زادهٔ ۲۱ نوامبر ۱۹۴۹) وزنه‌بردار اهل ژاپن است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
آیرون اسپرینگز، آریزونا

| آیرون اسپرینگز، آریزونا | آیرون اسپرینگز، آریزونا |
| --- | --- |
محدوده ثبت‌نشده: محدوده ثبت‌نشده
آیرون اسپرینگز، آریزونا: آیرون اسپرینگز، آریزونا
آیرون اسپرینگز، آریزوناLocation within the state of Arizonaنمایش نقشه آریزوناآیرون اسپرینگز، آریزوناآیرون اسپرینگز، آریزونا (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا: آیرون اسپرینگز، آریزوناLocation within the state of Arizonaنمایش نقشه آریزوناآیرون اسپرینگز، آریزوناآیرون اسپرینگز، آریزونا (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا
مختصات: ۳۴°۳۵′۵″ شمالی ۱۱۲°۳۴′۱۲″ غربی﻿ / ﻿۳۴٫۵۸۴۷۲°شمالی ۱۱۲٫۵۷۰۰۰°غربی﻿ / 34.58472; -112.57000: مختصات: ۳۴°۳۵′۵″ شمالی ۱۱۲°۳۴′۱۲″ غربی﻿ / ﻿۳۴٫۵۸۴۷۲°شمالی ۱۱۲٫۵۷۰۰۰°غربی﻿ / 34.58472; -112.57000
کشور: ایالات متحده آمریکا
ایالت آمریکا: آریزونا
شهرستان: شهرستان یاواپای، آریزونا
ارتفاع: ۶۰۷۳ فوت (۱۸۵۱ متر)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۷ (Mountain (MST))
زیپ‌کد: ۸۶۳۳۰
شماره GNIS: ۳۰۴۲۷
آیرون اسپرینگز (به انگلیسی: Iron Springs) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان یاواپای، آریزونا واقع شده‌است. آیرون اسپرینگز ۱٬۸۵۱٫۰۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ابوالحسن ابن عباد

ابوالحسن احمد بن عبدالله بن محمد بن عباد اکیلی که به ابن عباد شهره است، شاعر یمنی است که در حوزه سیاست فعالیت داشته‌است. وی در جنگ‌هایی علیه فرمانروای صنعا عاملیت داشته‌است که در نهایت، به سرکوب و گریختنش به عراق انجامید.
سرگذشت

نام کامل وی را ابوالحسن احمد بن عبدالله بن محمد بن عباد اکیلی گزارش کرده‌اند. وی در سده سوم قمری / نهم میلادی در صعده (از شهرهای آباد در یمن با جمعیت بالا) می‌زیسته‌است. وی به شاعری مشغول بوده‌است. وی از جانب پدری، به طایفه بنی مالک از قبیله خولان متعلق است. لقب اکیلی (مصغر متوکل به معنای منسوب به اکیل) که بر وی مشهور است، از شهرت عموی بزرگش که به متوکل خوانده می‌شده، اقتباس گردیده‌است. خاندان وی، به سوارکار، تیرانداز و جنگجویی شهرت داشتند. وی همانند پدرش، به شعر علاقه‌مند بود و قریحه شاعری داشت. وی را به عنوان یک سوارکار ماهر یاد کرده‌اند.
وی در سال ۲۸۴ قمری / ۸۹۷ میلادی، در هنگام عقد قراداد صلح میان یحیی بن حسین علوی (حاکم وقت) و مسیحیان نجران، حضور داشته و از گواهان این قرارداد بوده‌است. اما ۲ سال بعد، حاکم برای حمله به نجران، آماده شد و این امر سبب شد تا ابن عباد، به جهت خویشاوندی با طایفه بنی حارث، به جهت رنجیده خاطر شدن از این اقدام، شهر را ترک کرد. ابن عباد به فرمانده جنگ، درخواست داد تا وی را از این نبرد معاف دارد، اما فرمانده از این امر امتناع کرد و به این جهت، ابن عباد به همراه اصحابش، به سپاه مهاجم، حمله کرد. پس از خسارات وارده بر لشکریان مهاجم، اصحاب ابن عباد گریختند. پس از آن مهاجمان شهر نجران را فتح کردند و ابن عباد تصمیم گرفت تا در غیاب فرمانده، برای آزادی زندانیان به صعده حمله کند، اما نیتش فاش شد و از این کار صرف نظر کرد. پس از آن ابن عباد برای ضربه زدن به فرمانده جنگ (که امام‌هادی نام داشت) دو قلعه علاف و ثوراعلی را آماده نبرد کرد و جماعتی از اهالی آنجا را که اکیلیان را به این نبرد راضی نمود. امام‌هادی نیز با اطلاع از نیت ابن عباد، در صعده اردو زد و دستور به ویرانی خانه و تاکستان‌های اکیلیان داد. پس از جنگی سخت، ابن عباد و سپاهش سرکوب شدند و هواداران ابن عباد، با گرفتن امان از امام‌هادی، در نزد وی ماندند. ابن عباد که راهی جز صلح نداشت؛ از فرمانده درخواست امان کرد اما درخواستش پذیرفته نشد.
ابن عباد، با توجه به حمایت خلیفه واثق از پدرش در گذشته، راه حجار و عراق در پیش گرفت و قصیده‌ای در مدح عباسیان، به بیان گرفتاری‌ها و وقایعی اقدام نمود که بر اکیلیان روا داشته شده بود. وی در نهایت به بغداد وارد شد. در زمان ورودش به بغداد، آخرین روزهای زندگی معتضد عباسی بود و مردم با جانشین وی، مکتفی بیعت کرده بودند. مکتفی به وی قول همراهی داد اما پس از یک سال به بهانه بیرون شدن امام‌هادی از صنعا، ابن عباد را از حمله به منطقه نومید کرد. در منابع از دو سفر ابن عباد به عراق اشاره شده‌است. یک بار در حوادث ۲۸۷ قمری و دیگری در ۲۸۹ قمری. از سرنوشت و زندگانی وی اطلاعات بیشتری در دسترس نیست.
اشعار

از اشعار ابن عباد بجز قصیدة بائیه و قصیدة هائیه که در اثنای سفر به عراق سرود و برخی اشعار دیگر که شامل خاطرات تلخ و آرزوهای شیرینش بوده‌است، چیز دیگری گزارش نشده‌است.
ئی‌ام‌ال کالو (ام۴۱۴)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیشینه: پیشینه
مالک: 
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
وزن::  246 tons full
درازا::  [ابزار تبدیل: invalid number]
پهنا::  ۸٫۲ متر (۲۷ فوت)
آبخور::  ۲٫۴ متر (۷٫۹ فوت)
سرعت::  12 knots
ئی‌ام‌ال کالو (ام۴۱۴) (به انگلیسی: EML Kalev (M414)) یک کشتی بود که طول آن [ابزار تبدیل: invalid number] بود. این کشتی در سال ۱۹۶۶ ساخته شد.
اندمیش پایین

| اندمیش پایین | اندمیش پایین |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
اندمیش پایین: اندمیش پایین
مختصات: ۳۸°۵۵′ شمالی ۴۶°۰۱′ شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۹۱۷°شمالی ۴۶٫۰۱۷°شرقی﻿ / 38.917; 46.017: مختصات: ۳۸°۵۵′ شمالی ۴۶°۰۱′ شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۹۱۷°شمالی ۴۶٫۰۱۷°شرقی﻿ / 38.917; 46.017
کشور:  جمهوری آذربایجان
تقسیمات کشوری جمهوری آذربایجان: جمهوری خودمختار نخجوان
تقسیمات کشوری جمهوری آذربایجان: شهرستان اردوباد
جمعیت (۲۰۰۵)[نیازمند منبع]: جمعیت (۲۰۰۵)[نیازمند منبع]
 • کل: ۸۱۴
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AZT)
اندمیش پایین (به لاتین: Aşağı Əndəmic) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان اردوباد واقع شده‌است. اندمیش پایین ۸۱۴ نفر جمعیت دارد.