stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
هالو زال
شهرت > قتلِ نامدارخان بختیاروند و همراهان

درسالهای ۲۱–۱۲۲۰ خورشیدی و پس از اوج‌گیریِ جنگ میانِ دورکی و بختیاروند، نامدارخان منجزی بختیاروند اقتدار و شجاعتی از خود در بختیاری بروز داد که باعث محبوبیت وی شد. بعد از اختلافی که میان جعفرقلی خان بختیاروند و نامدارخان منجزی روی داد (هر دو خان بختیاروند بودند)، جعفرقلی خان به قصد شکست رقیب تصمیم به دفع نامدارخان گرفت. باید یادآور شد سرانجام این برادرکُشی، همچنان در پرده‌ای از ابهام است.
از طرفی دیگر با تمام خاطرات به‌جامانده از جنگ‌ها و درگیری‌های ایلیِ جعفرقلی خان نیز نمی‌توان با قاطعیت گفت که وی نیز چنین قصدی داشته، اما با سوء‌تفاهمی که به آن دچار شده بود، مرتکب چنین عملی گردید.
نامدارخان به نصایحِ هالو زال مبنی بر عدمِ اعتماد و دوستی با جعفرقلی خان گوش می‌دهد و چادری را در نزدیکی دو چادر دیگر برپا می‌کند و اسلحه‌ها را برای حملهٔ احتمالی در آنجا پنهان می‌نماید. اما به رسمِ قولی که داده بود، اسلحه‌ای حمل نمی‌کند. از طرف دیگر، خبرچین‌ها و دشمنان هر دو به جعفرقلی خان خبر می‌دهند که نامدارخان چادری پر از اسلحه را در کنار دو چادر مهمانی برپا کرده و قصدِ کشتار آنان را دارد. هنگامی که جعفرقلی خان با همراهانش به نزدیکی چادرهای برپا داشتهٔ نامدارخان در گردنهٔ کوه چال بلوطک می‌رسد (در سر آستان پیرمحمود در اندیکا)، با دیدنِ چادری که در کنار چادرهای مهمانی برپاست، شک وی به یقین تبدیل می‌شود و تصمیم به قتلِ نامدارخان می‌گیرد.
شهرت > نامدار خان و بابادی ها

رابطه نامدار خان با احمد سمالی در این واقعه هفت نفر از طائفهٔ عالیور احمد سمالی نیز مهمان نامدارخان بودند. گفته‌شده زمانی که نامدارخان در حال جان‌دادن بود، از جعفرقلی خان می‌خواهد عالیوران را که مهمانند نکشند، اما آنان نیز به قتل می‌رسند.[نیازمند منبع]
شهرت > نامدار خان و داماد بابادی

داماد نامدار، آمولا آرپناهی بابادی بود که در جنگ نه‌هزار نیز او را یاری کرده‌بود و پابه‌پای پدرزن خود می‌جنگید. اما به نصیحت هالو زال یا خود نامدار خان، هر طور که شده بود، نامدار خان از بردن داماد خویش به دیدار جعفر قلی خان امتناع کرد و به آمولا گفت که به طایفه خود برود. گفتنی است که دختر نامدار خان از دو فرزند پسر ایشان بزرگ‌تر بود، به همین دلیل در زمانی که آمولا داماد وی بود، بچه‌های ایشان کوچک بودند. فرزندان آمولا و نوادگان دختری نامدار خان به فامیلی مولایی شناخته شده هستند. دختر نامدار خان در بین منجزی‌ها به بی بی شیرین معروف است، اما در مولایی‌ها مادر بزرگ خود را به نام بی‌بی ترخون می‌شناسند.[نیازمند منبع]
آرامگاه

با بالا آمدن آب رودخانه کارون و گسترش دریاچه سد گتوند علیا، آرامگاه تاریخی زال در محل زیر کوه هارنیِ در منطقه آبماهیک که برای عشایر منطقه از اهمیت فراوانی برخوردار است، در معرض نابودی و غرق شدن قرار گرفته است.بعدها فرزندان هالو زال که در روستای گشنیزجان در استان چهارمحال و بختیاری سکونت داشتند او را از ان منطقه نبش قبر و به دستگرد امامزاده انتقال می‌دهند.
توزی اسلاید

«توزی اسلاید» (به انگلیسی: Toosie Slide) ترانه‌ای از رپر کانادایی دریک برای آلبوم میکس‌تیپ تجاری نوارهای نمایشی خط تاریک (۲۰۲۰) است. این ترانه در ۳ آوریل ۲۰۲۰ به‌عنوان تک‌آهنگ لید آلبوم از طریق ریپابلیک رکوردز و OVO منتشر شد. موزیک ویدئو در کنار ترانه منتشر شد که دریک را به علت بیماری همه‌گیری کرونا ویروس به صورت قرنطینه نشان می‌دهد.
این ترانه به رتبه ۱ در جدول ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد رسید و دریک به اولین هرمند مرد تبدیل شد که ۳ تک‌آهنگش را در شروع به کار به رتبه یک رسانده‌است.
انجمن مخدرات وطن

انجمن مخدرات وطن انجمنی زنانه بود که در سال ۱۲۸۹ در جریان جنبش مشروطه‌خواهی و جنبش ملی دهه ۱۲۸۰، با هدف سازمان‌دهی فعالیت‌های گوناگون برای استقلال ایران از تسلط کشورهای بیگانه و امپریالیستی شکل گرفت. اعضای این انجمن در میتینگ‌ها و تظاهرات جنبش مشروطه شرکت فعال داشتند و به دولت روسیه نامه‌های اعتراض‌آمیز دربارهٔ اقدامات امپریالیستی آن می‌نوشتند.
تاریخچه

در دوره انقلاب مشروطه انجمن‌های سری و نیمه‌سری زیادی در ایران به وجود آمدند. در این دوران انجمن‌های زنان نیز به‌طور مخفیانه شکل گرفتند که در جنبش مشروطه شرکت می‌کردند. (بعدها، در سالهای پس از تشکیل مجلس و جنگ جهانی دوم انجمن‌هایی نیز تأسیس شدند که به حقوق زنان می‌پرداختند).
انجمن مخدرات وطن و سازمان‌های مشابه آن میتینگ‌های بزرگی دربارهٔ نقش زنان در جنبش ملی ۱۲۹۰ برای خارج ساختن انگلستان و روسیه از ایران برگزار می‌کردند.
آنها در مخالفت با قرارداد ۱۹۰۷ میلادی که ایران را تحت نفوذ انگلستان و روسیه قرار داده بود، تحریم کالاهای وارداتی را ابداع نمودند و برای کاهش واردات قند و شکر، به قهوه‌خانهها می‌رفتند و آنها را به عدم استفاده از قند خارجی یا حتی تعطیل کردن قهوه‌خانه (برای کاهش مصرف) تشویق می‌کردند.
اعضای انجمن مخدرات وطن استثمار کشورهای خارجی را عامل اصلی موقعیت فرودست زنان ایران در آن دوره می‌دانستند. هدف اصلی آنها تأکید بر حقوق زنان نبود، بلکه استقلال ایران از تسلط دیگر کشورها بود. مثلاً در یکی از مراوده‌های میان انجمن‌های زنان و هیئت روسی، این هیئت تلاش کرده بود زنان را متقاعد کند به دلیل اینکه قانون اساسی مشروطه حقوق زنان ایران را رعایت نکرده‌است، آنها نیز نباید برای حراست آن تلاش کنند. پاسخ گروه‌های زنان این بود که آنها خود نیز از شرایط خودشان ناراضی هستند اما مقصر، پیچیدگی‌های سیاسی ناشی از حضور قدرت‌های خارجی است (این نگرش بعداً در برخی از زنان فعال سیاسی انقلاب ۱۳۵۷ نیز دیده می‌شد).
در نخستین جلسه، هیئت مدیره این انجمن انتخاب شدند که عبارت بودند از: آغا بیگم نجم‌آبادی دختر آقا شیخ هادی نجم‌آبادی به عنوان رئیس، آغا شاهزاده امین به عنوان خزانه دار، صدیقه دولت‌آبادی به عنوان منشی.
دیگر اعضای سرشناس عبارت بودند از: همسر میرزا سلیمان خان میکده، مادر دکتر مهدیخان میکده، همسر ملک المتکلمین (مادر دکتر ملک‌زاده سناتور)، نزهت جهانگیر، عفت الملوک خواجه نوری، نظم الملوک خواجه نوری، همسر آقا سید کاظم رشتی، زینت الدوله، گلشن الملوک قهرمانی، ایران خانم (همسر اعتلاءالملک دختر مشارالسلطنه قدیمی)، همسر میرزا کاظم خوشنویس، همسر صدیق السلطنه، دختر سردار افخم، دختر سپهسالار تنکابنی، همسر مفخم الممالک، علویه خانم رشدیه (مؤسس مدرسه دخترانه عفاف و همسر میرزا حسن رشدیه)، نطاق النسوان (خواهر شیخ الممالک اورنگ)، درة المعالی (مؤسس مدرسه درة المدارس)، هما محمودی، ماهرخ گوهرشناس (خواهر مدیر صنایع) و امیرصحی ماه‌سلطان (که بعداً از فعالان حقوق زنان به ویژه تحصیل زنان شد) اشاره کرد.
کشور خیالی

نقشه سرزمین اوز، کشور خیالی در کتاب جادوگر شهر از
نقشه جزیره خیالی سودور که در داستان‌های توماس و دوستان به کار رفته‌است
کشورهای خیالی مورد استفاده در رمان نوزده هشتاد و چهار
کشور خیالی کشوری است که برای داستان‌های خیالی ساخته شده‌است و در زندگی واقعی وجود ندارد یا کشوری است که مردم بدون اثبات، به آن اعتقاد دارند.
کشورهای خیالی معمولاً در داستان‌های علمی–تخیلی اولیه (یا عاشقانه‌های علمی) ظاهر می‌شوند. چنین کشورهایی ظاهراً بخشی از چشم‌انداز طبیعی زمین را تشکیل می‌دهند اگرچه در یک اطلس طبیعی قرار ندارند. بعداً داستان‌های مشابه اغلب در سیارات داستانی اتفاق می‌افتد.
کتاب‌شناسی

آلبرتو مانگوئل و جیانی گوادالوپی: فرهنگ نامه مکان‌های خیالی ،شابک ‎۰-۱۵-۶۲۶۰۵۴-۹
برایان استابلفورد: فرهنگ نامه مکانهای علمی تخیلی. سیمون و شوستر، ۱۹۹۹شابک ‎۹۷۸−۰۶۸۴۸۴۹۵۸۴شابک 978-0684849584
علیرضا مشایخی

| علیرضا مشایخی | علیرضا مشایخی |
| --- | --- |
علیرضا مشایخی در ۱۹ بهمن ۱۴۰۲: علیرضا مشایخی در ۱۹ بهمن ۱۴۰۲
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: علیرضا مشایخی
زاده: ۴ بهمن ۱۳۱۸ (۸۵ سال) تهران
ژانر: موسیقی مدرن موسیقی کلاسیک موسیقی سمفونیک ایرانی
ساز(ها): پیانو ویلن
سال‌های فعالیت: دههٔ ۱۳۴۰ خورشیدی تاکنون
اعضا: هیئت علمی گروه موسیقی دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران
سازهای اصلی: سازهای اصلی
پیانو: پیانو
دانشگاه: آکادمی موسیقی وین
استاد(ها): هانس یلینک کارل شیسکه 
بنیانگذار: گروه موسیقی تهران و ارکستر موسیقی نو
وبگاه: https://www.alirezamashayekhi.com
علیرضا مشایخی آهنگساز و موسیقی‌دان ایرانی در ۴ بهمن ۱۳۱۸ خورشیدی در تهران متولد شد.
برخی او را پایه‌گذار موسیقی مدرن در ایران و از نخستین آهنگ‌سازان مدرنیست ایرانی می‌دانند.
علیرضا مشایخی نخستین آهنگ‌سازی است که به شکل گسترده‌ای، پیام‌آور نوگرایی در موسیقی ایران است، و نخستین آهنگساز ایرانی است که موسیقی الکترونیک تصنیف کرده است. آثار وی بیش از شصت سال است که در داخل و خارج از ایران اجرا می‌شوند.
زندگی هنری

علیرضا مشایخی در ۴ بهمن ۱۳۱۸ خورشیدی در تهران به‌دنیا آمد. تحصیلات متوسطه را در مدرسهٔ علمیهٔ تهران به‌پایان رساند. و مبانی موسیقی ایرانی، موسیقی کلاسیک و پیانو را به ترتیب نزد لطف‌الله مفخم پایان، حسین ناصحی و افلیا کمباجیان آموخت.
مشایخی در سال ۱۳۳۶ خورشیدی تحصیلات خود را در رشته آهنگسازی در آکادمی موسیقی و هنرهای نمایشی وین پی گرفت. مهم‌ترین استادان او در زمان اقامت در وین، هانس یلینگ (نظریه‌پرداز برجسته مکتب دوم وین) و کارل شیسکه بودند. مشایخی پس از به‌پایان رساندن دورهٔ آهنگسازی در آکادمی موسیقی وین، به منظور تحقیق و پژوهش در زمینه موسیقی الکترونیک به اوترخت هلند رفت و در آنجا در سمینارهای گوناگون از جمله سمینارهای گوتفرید میشائیل کونیگ شرکت جست و به مدت پانزده سال به عنوان آهنگساز مهمان با انستیتو زونولوگی هلند همکاری داشت. او در این مدت اساس موسیقی چند فرهنگی را پی‌ریزی کرد.
علیرضا مشایخی در اثنای پژوهش‌های تجربی‌اش، صورت‌بندی نوینی از رویکرد چندفرهنگی ارائه داده و از پیشگامان موسیقی موسوم به چندفرهنگی است. مشایخی از معدود آهنگسازانی است که در سه زمینه فرم، ساختار چندصدایی و نتاسیون، آهنگسازی مؤلف به شمار می‌رود.
او در دههٔ ۱۳۵۰ خورشیدی قطعه‌ گسترش شماره ۵ با عنوان نیما، موسیقی نو را به شکل رادیکال در جامعه هنری ایران مطرح کرد. در تعقیب اجرای نیما، قطعاتی مانند باله بوف کور، سمفونی شماره ۲ با عنوان سمفونی تهران و قطعه ما باغ‌های نیشابور را هرگز نخواهیم دید، توسط ارکستر سمفونیک تهران و ارکستر مجلسی رادیو و تلویزیون ملی ایران به رهبری فرهاد مشکات و ایوو مالک به اجرا درآمد. نقطه اوج این دوره از فعالیت‌های مشایخی، اجرای قطعه پرماننت به رهبری فرهاد مشکات در فستیوال روایان فرانسه بود که بلافاصله در پاریس و آمستردام نیز تکرار شد.
مشایخی در دهه ۱۳۵۰ خورشیدی با همکاری افلیا کمباجیان، گروه موسیقی «قرن بیستم» را تأسیس کرد. این گروه اجراهای موفقی را در ایران ارائه کرد و محلی برای معرفی استعدادهای جوان بود.
او در اواخر دههٔ ۱۳۵۰ خورشیدی به آمریکا رفت و علاوه بر تکمیل داشته‌های خود در زمینهٔ موسیقی مدرن و معاصر، به‌عنوان آهنگساز به فعالیت پرداخت و آثاری را در آن زمینه خلق کرد.
علیرضا مشایخی در دههٔ ۱۳۷۰ خورشیدی به ایران بازگشت. او که در فکر احیای دوباره گروه موسیقی قرن بیستم بود، از فریماه قوام‌صدری (نوازندهٔ پیانو) دعوت به همکاری کرد و گروه موسیقی تهران را بنیان نهاد.
علیرضا مشایخی نخستین آهنگسار ایرانی است که در برنامه‌های رادیویی خارج از ایران به عنوان یک مدرنیست معرفی شده است.
او استاد دانشگاه تهران و عضو هیئت علمی گروه موسیقی دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران است. و همچنین استاد هنرمند پیشکسوت و پژوهشگر ممتاز پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران است. او در خارج از دانشگاه نیز به تدریس موسیقی می‌پردازد و تاکنون هنرجویان بسیاری را تربیت کرده‌است.
مشایخی در سی و دومین جشنواره بین‌المللی موسیقی فجر در بخش «آهنگسازی موسیقی کلاسیک» برای آهنگسازی آلبوم موسیقی «گرند کنسرتو»، «جایزه باربد» را کسب نمود. وی همچنین در اسفند ۱۳۹۹، برای آهنگسازی آلبوم موسیقی مدال ۲۰۱۵، نامزد دریافت جایزهٔ باربد از سی و ششمین جشنواره موسیقی فجر شد.
زندگی شخصی

همسر مشایخی، الیزابت هولت‌هاوس مشایخی، یک نقاش آلمانی است.
گروه موسیقی تهران

علیرضا مشایخی در سال ۱۳۷۲ خورشیدی، با همراهی فریماه قوام‌صدری گروه موسیقی تهران را تاسیس کرد. پس از آن در سال ۱۳۷۴ «ارکستر موسیقی نو» توسط علیرضا مشایخی تأسیس گشت که نو اندیشی اساس کار آن بود.
از اهداف گروه موسیقی تهران، آموزش و معرفی آهنگساز، نوازنده و طرح موسیقی نو در ایران بوده است. نخستین کنسرت گروه موسیقی تهران در روز دوشنبه ۱۶ خرداد ۱۳۷۳ خورشیدی، در آمفی‌تئاتر شهید آوینی دانشگاه تهران با همکاری مرکز موسیقی تجربی برگزار شد.
در سال ۱۳۷۶ خورشیدی، گروه موسیقی تهران برگزاری کنسرت‌هایی را با عنوان مروری بر آثار آهنگسازان معاصر ایران آغاز کرد.
علیرضا مشایخی در سال ۱۳۷۷ خورشیدی، در چهاردهمین جشنواره بین‌المللی موسیقی فجر درباره موسیقی علمی سخنرانی کرد.
علیرضا مشایخی در سومین برنامه دیروز و امروز به‌تاریخ ۸ آذرماه ۱۳۷۸ خورشیدی، رویکردهای خود را به موضوع چندصدایی در موسیقی ایرانی به بحث گذاشت.  تئوری چندصدایی آهنگساز تحت عنوان تئوری مکمل در جلد دوم کتاب فرهنگ آهنگسازی به چاپ رسیده است.
در ۱۹ آبان‌ماه سال ۱۳۸۲ خورشیدی، گروه موسیقی تهران با همکاری کانون موسیقی دانشگاه تهران، نخستین دوسالانه آهنگسازی موسیقی نو برای پیانو سولو را برگزار کرد. این نخستین مسابقه‌ای بود که در ایران دوره معاصر، به‌طور تخصصی به آهنگسازی برای پیانو و موسیقی نو می‌پرداخت.
در بهمن‌ماه سال ۱۳۸۳ خورشیدی، ارکستر موسیقی نو کنسرتی را با موضوع موسیقی و جهان چندفرهنگی برگزار کرد.
در سال‌های ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۶ خورشیدی، فریماه قوام‌صدری و علیرضا مشایخی مجموعه کنسرت‌های دیگری را با عنوان نگاهی دیگر راه‌اندازی کردند.
گروه موسیقی تهران از ابتدای تاسیس تا سال ۱۳۸۶ خورشیدی به‌طور میانگین، هر دو ماه کنسرتی را با عنوان موسیقی نو برگزار می‌کرد و اجرای آثار آهنگسازان ایرانی، مبنای برگزاری کنسرت‌ها بود و ارکستر موسیقی نو آخرین تصنیفات علیرضا مشایخی را اجرا می‌کرد. اما در سال ۱۳۸۶ خورشیدی، برنامه‌های دیروز و امروز، نگاهی دیگر و کنسرت‌های آموزشی‌ پژوهشی همگی در ساختار واحدی با عنوان فستیوال موسیقی کلاسیک تا معاصر گرد هم آمدند. نخستین فستیوال موسیقی کلاسیک تا معاصر در تاریخ ۸ تا ۱۳ آذرماه ۱۳۸۶ خورشیدی و هشتمین دوره این فستیوال در تاریخ ۱۲ تا ۱۶ اسفندماه ۱۳۹۷ خورشیدی در یادبود افلیا کمباجیان برگزار شد.
ارکستر موسیقی نو

مشایخی در سال ۱۳۷۴ خورشیدی ارکستر موسیقی نو را پایه‌گذاری کرد. این ارکستر، زمینه‌های اجرایی نظریه‌هایش درباره طرح موسیقی ایرانی در افق موسیقی نو را مهیا می‌کرد. تشکیل این ارکستر در حقیقت پاسخی به مسئله امکان و نیز چگونگی استفاده از سازهای ایرانی و قابلیت‌های آنها در جهت اجرای موسیقی نو بوده است. او این اصطلاح را برای تاکید بر وجه علمی موسیقی به کار می‌برد و بر اساس آن، بر آموزش مبانی آهنگسازی به شیوه آکادمیک تاکید می‌کرد. این اصطلاح در تداول خود نزد او، موسیقی بین‌المللی و موسیقی هنری نیز گفته شد. اما در آخر، همه این موارد و وجوه آنها را در اصطلاح موسیقی تفکر گرد هم آورد.
علیرضا مشایخی (مؤسس و رهبر ارکستر موسیقی نو) اهداف این ارکستر را این‌گونه تعریف کرده است؛
«شناخت ظرفیت تکنیکی سازهای ایرانی فرای اجرای رپرتوار معمول این سازها و به‌کارگیری آنها در ترکیب با سازهای بین‌المللی در زمینه موسیقی ایرانی، موسیقی آتنال و به خصوص در زمینه موسیقی چندفرهنگی.»
آثاری از علیرضا مشایخی که بر اساس تئوری چندصدایی او تئوری مکمّل تصنیف شده است، قسمت اعظم رپرتوار این ارکستر را تشکیل می‌دهد. علاوه بر آثار مشایخی دو اثر از سعید علیجانی و اشکان پاشازاده نیز توسط این ارکستر اجرا و ضبط شده است.
این ارکستر در طی بیست‌وهشت سال فعالیت خود، برگزاری کنسرت‌های متعدد و همین‌طور اجرای اختتامیه فستیوال موسیقی Klangwerktage (هامبورگ‌-‌آلمان) را در سال ۱۳۹۰ خورشیدی در کارنامه دارد.
اجراهایی از آثار علیرضا مشایخی توسط این ارکستر، در آلبوم‌های ارکستر موسیقی نو، جشن، متاایکس، اورانوس، تهران‌دوئال، مدال ۲۰۱۵ و سالومه در دسترس هستند
رهبری ارکستر موسیقی نو از بدو تاسیس بر عهده علیرضا مشایخی بوده و از سال ۱۳۸۹ خورشیدی با هدایت او توسط سعید علیجانی انجام شده است.
این ارکستر در سال ۱۴۰۲ به خواست و تصمیم علیرضا مشایخی تعطیل شد.
موسیقی نو در ایران

علیرضا مشایخی معتقد است: «آهنگسازان کشورهایی شبیه به ایران اگر نخواهند مقلد آثار آهنگسازان اروپایی باشند، محکوم به نوآوری هستند. به‌عبارتی نو بودن در آثار این آهنگسازان تبدیل به یک الزام هنری می‌شود.»
مجموعه موسیقی نو در ایران طیف وسیع و متنوعی از آثار قرن بیست و بیست‌ویکم را دربرمی‌گیرد که در معرفی آهنگسازان و نوازندگان معاصر جامعه موسیقی ایران توسط علیرضا مشایخی و با همکاری موسسه فرهنگی هنری ماهور در قالب ۵ لوح فشرده منتشر شده است.
سبک

با بررسی آثار مشایخی و همین‌طور مصاحبه‌های او، سه اصطلاح «تمرکز گسترده»، «موسیقی نسبی»، و «فرا ایکس» در زمینهٔ سبک‌شناسی او جلب توجه می‌کنند.
فرا ایکس یک عنوان نمادین است که مانند چتری آثار مشایخی را دربر گرفته‌است. X اشاره‌ای است به مجهول‌های فکری که انگیزهٔ اندیشیدن و بیان هنری هستند. از دیدگاه مشایخی تا آغاز سدهٔ بیستم میلادی، آهنگسازی نوعی جستجو برای تعریف یک «مجهول» بوده‌است. تنوع این مجهول‌ها است که راه را برای تفکر فرا ایکس هموار می‌سازد. اگر آهنگ‌ساز بتواند این تنوع را در «اثری واحد» بیان کند به‌طور نمادین از X عبور کرده‌است که مشایخی آن را فرا ایکس می‌نامد. با الهام از دیدگاه‌های هنری مشایخی می‌توان گفت در فرا ایکس ابزاری برای متحد ساختن تفکرهای گوناگون سبک‌شناسی جستجو می‌شود. مشایخی در فرا ایکس به دنبال منطقی است که به کمک آن همهٔ بعدهای موسیقی را چه از نظر فنی و چه از نظر هویت فرهنگی شرح دهد. ریشهٔ پیدایش چنین تفکری، تعلیم و تربیت چند فرهنگی او از یک سو و گرایش به فلسفه از سوی دیگر، دانسته می‌شود.
ای‌اس‌جی‌ای ال۲

| ای‌اس‌جی‌ای ال۲ | ای‌اس‌جی‌ای ال۲ |
| --- | --- |
کاربری: آموزشی نظامی
تولیدکننده: ASJA
معرفی‌شده در: ۱۹۳۲
کاربر اصلی: نیروی هوایی سوئد
تعداد ساخته‌شده: ۲
ای‌اس‌جی‌ای ال۲ (به انگلیسی: ASJA_L2) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع آموزشی نظامی ساخت شرکت ASJA است. این هواگرد در سال ۱۹۳۲ میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد ۲ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
آمادو دیالو (بازیکن فوتبال)

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Amadou Tidiane Diallo
زادروز:  ۲۱ ژوئن ۱۹۹۴ ‏(۳۰ سال)
زادگاه:  پاریس
قد:  1.79 m
پست:  مهاجم، هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  Jerv
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۶ |  RWS Bruxelles |  ۳۳ |  (۴) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ |  باشگاه فوتبال سرکل بروژ |  ۲۱ |  (۰) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۹ |  باشگاه فوتبال ستاره سرخ |  ۳۸ |  (۵) |
| ۲۰۱۹–۲۰۲۱ |  باشگاه فوتبال صباح |  ۳۳ |  (۴) |
| ۲۰۲۱ |  باشگاه فوتبال تپلیس |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۲۲– |  Jerv |  ۰ |  (۰) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۱۶ |  Guinea U20 |  ۳ |  (۰) |
|  |  Guinea U23 |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۱:۵۴, ۱۳ ژانویه ۲۰۲۲ (UTC). :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۱:۵۴, ۱۳ ژانویه ۲۰۲۲ (UTC). 
آمادو دیالو (انگلیسی: Amadou Diallo؛ زادهٔ ۲۱ ژوئن ۱۹۹۴) بازیکن فوتبال اهل گینه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سرکل بروژ اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Guinea national under-20 football team و Guinea national under-23 football team بازی کرده‌است.
سلول غول‌پیکر خارجی

تصویر هیستوپاتولوژیک پنومونی آسپیراسیون در یک بیمار مسن با بیماری عصبی ناتوان کننده به واکنش سلول غول پیکر خارجی توجه کنید. پرونده کالبد شکافی لکه H & E.
سلول غول‌پیکر خارجی مجموعه ای از ماکروفاژهای ذوب شده (غول‌یاخته) است که در پاسخ به حضور یک جسم خارجی بزرگ ایجاد می‌شود. این امر به‌ویژه در مورد کاتترها، انگل‌ها یا بیوموادهایی که برای جایگزینی یا بازسازی بافت‌های بیمار یا آسیب‌دیده وارد بدن می‌شوند، مشهود است. سلول‌های غول پیکر خارجی نیز برای هضم مواد خارجی که برای بیگانه‌خواری خیلی بزرگ هستند تولید می‌شوند. فرایند التهابی که این سلول‌ها را ایجاد می‌کند اغلب منجر به گرانولوم جسم خارجی می‌شود.
بدن انسان در مواجهه با مواد زیستی خارجی از جمله التهاب حاد و مزمن و تشکیل بافت جدید و یک کپسول فیبری در امتداد سطح کاشت مراحل مختلفی را طی می‌کند. واکنش‌های بدن خارجی که نوعی التهاب مزمن است، با حضور ماکروفاژها، مونوسیت‌ها و سلول‌های غول پیکر خارجی (اف بی جی سیs) مشخص می‌شود. پاسخ واکنش جسم خارجی تعیین می‌کند که مواد کاشته‌شده تا چه اندازه در بدن سازگار هستند و اعضای واکنش جسم خارجی، از جمله اف بی جی سی‌ها، در امتداد سطح ماده زیستی برای طول عمر آن در بدن باقی می‌مانند.
سلول‌های غول پیکر خارجی از طریق سیگنال دهی از IL-4 و IL-13 تشکیل می‌شوند و ممکن است برای تولید یک سلول چند هسته ای با حداکثر ۲۰۰ هسته در سیتوپلاسم خود ترکیب شوند.
تشکیل

ماکروفاژها سلول‌های فاگوسیتی هستند که در طی آسیب یا عفونت تولید می‌شوند. آنها در برابر میکروارگانیسم‌های عفونی دفاع می‌کنند، اما در هموستاز و بهبود زخم نیز نقش دارند. از طریق آزادسازی اینترلوکین 4 (IL-۴) و اینترلوکین 13 (IL-۱۳) توسط TH2 یا سلول‌های کمکی T و ماست سل‌ها، این ماکروفاژها می‌توانند برای تشکیل سلول‌های غول پیکر خارجی ترکیب شوند.
ماکروفاژها در ابتدا از طریق انواع مواد شیمیایی جذب کننده مانند فاکتورهای رشد، فاکتورهای پلاکتی و اینترلوکین‌ها به محل آسیب/عفونت جذب می‌شوند. این ماکروفاژها از طریق حضور IL-4 و IL-13، اینتگرین‌های بتا ۲ و انواع پروتئین‌ها می‌توانند با هم ترکیب شوند. برای ذوب شدن، ماکروفاژها باید فیوزوژن‌ها یا مولکول‌های چسبنده را روی سطح خود بیان کنند. فیوژن همچنین به حضور DC-STAMP که یک پروتئین تراغشائی است و E-cadherin , CD206، MFR و CD47 که انواع مختلف گیرنده‌ها هستند، نیاز دارد. ادغام این ماکروفاژها شامل بسیاری از پروتئین‌ها، گیرنده‌ها و مولکول‌های دیگر نیز می‌شود، اما مواردی که قبلاً ذکر شد مهم‌ترین آنها هستند. در نهایت، ماکروفاژها همچنین از فیلوپدیا برای کمک به همجوشی از طریق اشتراک سیتوپلاسم بین سلول‌ها استفاده می‌کنند.
عملکرد

سلول‌های غول پیکر خارجی در واکنش جسم خارجی، فاگوسیتوز و تخریب بعدی مواد زیستی که ممکن است منجر به شکست مواد کاشته شده شود، دخیل هستند. هنگامی که تولید می‌شود، اف بی جی سیها خود را در امتداد سطح کاشت قرار می‌دهند و تا زمانی که مواد خارجی در بدن باقی می‌مانند، در آنجا باقی می‌مانند.
ماکروفاژها و اف بی جی سیها شروع به تولید مولکول‌های التهابی در پاسخ به مواد زیستی خواهند کرد. این مولکول‌های التهابی به مولکول‌های دیگر سیگنال می‌دهند تا پاسخ دهند و روند بهبود زخم را آغاز کنند.
میکروارگانیسم‌ها، ذرات و زباله‌هایی که از وارد کردن بیومتریال تولید شده‌اند ممکن است توسط ماکروفاژها غرق شوند. اگر این ماده برای یک ماکروفاژ بیش از حد بزرگ باشد، اف بی جی سیها می‌توانند سعی کنند ماده خارجی را برای تخریب ببلعد.
اف بی جی سیها همچنین شروع به تولید واسطه‌های اکسیژن فعال، آنزیم‌هایی برای تجزیه و اسید بین غشای سلولی خود و سطح ماده زیستی خواهند کرد. ترکیب بیومتریال تعیین می‌کند که چقدر در بدن سازگار و بادوام است. اگر آسیب بیش از حد به دلیل مواد شیمیایی تولید شده رخ دهد، بیومتریال ممکن است از کار بیفتد و باید جایگزین شود.
واکنش سلول غول پیکر خارجی به بخیه. لکه H&E.
میکروگراف یک جسم خارجی را نشان می‌دهد که توسط یک سلول غول پیکر غرق شده است. لکه H&E.
واکنش سلول غول پیکر خارجی به نشت سیلیکون از ایمپلنت سینه. لکه H&E.
چمخاله

| چمخاله | چمخاله |
| --- | --- |
روستای پیشین: روستای پیشین
کشور:  ایران
استان: استان گیلان
شهرستان: شهرستان لنگرود
بخش: شهر چاف چمخاله
مرکز: چمخاله
حکومت: حکومت
 • شهردار شورا: حسین ابراهیمی حسن مهرخواه(تازه آباد)،فریدون سالم(چاف پایین)،مهران مهراب پور(چمخاله)،حسن آژیر(چاف بالا)،مهردادوفایی(تازه آباد)
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۵٬۴۲۳
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
چَمخاله یک منطقه در شرق استان گیلان ایران است. در سال ۱۳۸۸ از ادغام دو منطقۀ چاف و چمخاله، یک شهر با نام «چاف و چمخاله» معرفی شد. درحال حاضر عمده درآمد مردمان چمخاله، صیادی، کشاورزی و گردشگری است. شهر چمخاله، یک شهر ساحلی و گردشگری و منطقۀ ویژۀ اقتصادی است. این شهر، دارای 18 کیلومتر نوار ساحلی بوده و علت شهرت و خاص بودنش این است که چمخاله، تنها شهر ساحلی ناحیۀ کاسپین است که طلوع خورشید که بصورت معمول، باید از سمت شرق صورت بگیرد، از زاویۀ دید این شهر، از روبرو (ظاهراً از سمت شمال دریای کاسپین) رخ می دهد؛ به طوری که در نگاه اول، بیننده تصور می کند که خورشید از سمت شمال طلوع کرده است. علت این رخداد، آن است که ساحل چمخاله، به دلیل خمیدگی (فرورفتگی) به سمت دریا، به نوعی، بخشی از یال غربیِ سواحل دریای کاسپین در منطقۀ مجاور خود می باشد. این پدیده، چمخاله را بسیار خاص و منحصر به فرد جلوه می دهد.
علت نامگذاری

چمخاله از دو کلمۀ «چم» و «خاله» تشکیل شده است. چَم از آوای کردی جنوبی به معنای «رودخانه» است و خاله به زبان گیلکی و به معنای «انشعاب» می باشد. معنی لغوی چمخاله، «انشعاب رودخانه» است. بیشتر ساکنان چمخاله، از مهاجران کردزبان کرمانشاه می باشند.
محمود پاینده لنگرودی معتقد است: چمخاله، از ترکیب دو کلمۀ گیلکیِ «چم» (به معنای پیچ و خم) و «خاله» (به معنای رود) ساخته شده و در مجموع، به معنای «رودِ پیچاپیچ» است. این توضیح، با مسیر پر پیچ و خمِ رودخانه ای که از کوهپایه های لنگرود آغاز شده و در نزدیکی چمخاله، با یک پیچ کامل، به سمت این شهر حرکت کرده و در نهایت به دریا ختم می شود، همخوانی دارد.
ادغام و تبدیل به شهر

چمخاله از توابع بخش مرکزی شهرستان لنگرود است و در تاریخ ۱۳۸۸/۰۷/۱۲ با تصویب وزیران عضو کمیسیون سیاسی و دفاعی و بنا به پیشنهاد وزارت کشور، پس از ادغام با روستاهای پایین پاپکیاده، تپه، پلت گله، پیرپشته، تازه‌آباد چاف، چاف، چاف پایین، حسین‌آباد چاف، رادارکومه، سلطان مرادی، کمال الدین پشته، گالش کُلام و میان محله پاپکیاده از توابع همین دهستان در شهرستان لنگرود استان گیلان به عنوان شهر چاف و چمخاله معرفی شد.
جمعیت

گویش مردم چمخاله به زبان کردی جنوبی و تقریباً مخلوطی از کردی صحنه ای، کلهری، گورانی و لکی است؛ ولی دقیقاً نمی شود گفت لهجه ای از این گویش ها باشد. منتها مشابهت زیادی به لهجه های کردی جنوبی دارد.
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۱۴ نفر (۵۱۰ خانوار) بوده‌است. خانوارهایی که اصالت چمخاله ای دارند به این شرح میباشد: رستمی و رستم پور، زاغی، فرضی پور، میزراجانی و مهرابپور، شیری پور، بهزادی، رحیمی، نجفی، مسلمی، فغانی، سلیمی نژاد، لاجوردی، پاشاپور، بزرگمهر و بزرگپور، کوچکی، اکبری، خانجانی و ...ولی هم اکنون با توجه به شناور بودن جمعیت این شهر در حدود ۵۴۲۳ نفر (۱۷۰۰ خانوار) می باشد.