stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
نماد حق تکثیر

| ©> نماد کپی‌رایت | ©> نماد کپی‌رایت |
| --- | --- |
در یونی‌کد: U+00A9 © copyright sign (اچ‌تی‌ام‌ال: &#169; &copy;)
وابسته: وابسته
جستارهای وابسته: U+2117 ℗ sound recording copyright (اچ‌تی‌ام‌ال: &#8471;)  U+1F12F 🄯 copyleft symbol (اچ‌تی‌ام‌ال: &#127279;)
متفاوت با: متفاوت با
متفاوت با: U+24B8 Ⓒ circled latin capital letter c (اچ‌تی‌ام‌ال: &#9400;)
نماد حق تکثیر یا نماد کپی‌رایت (به انگلیسی: Copyright symbol)، © (حرف بزرگ C برای کپی رایت)، نمادی است که در اعلامیه‌های حق تکثیر برای کارهایی غیر از آثار صوتی استفاده می‌شود. این نماد به‌طور گسترده‌ای به رسمیت شناخته شده‌است، اما طبق کنوانسیون برن، دیگر در اکثر کشورها استفاده از حق تکثیر الزامی نیست.
قانون ایالات متحده

در ایالات متحده، قانون اجرای کنوانسیون برن از ۱۹۸۸، از ۱۹۸۹، الزام نماد حق تکثیر را از قانون کپی رایت ایالات متحده حذف کرد، اما وجود یا عدم وجود آن از نظر قانونی در مورد آثار منتشر شده قبل از آن تاریخ قابل توجه است، و همچنان ادامه دارد.
قانون ایالات متحده > تاریخچه

نمادهای قبلی که نشان دهنده وضعیت حق تکثیر یک اثر هستند، در سالنما اسکاتلندی در دهه ۱۶۷۰ دیده می‌شوند. این کتاب‌ها نسخه‌ای چاپ شده از نشان ملی را نشان می‌داد تا اصالت آنها را نشان دهد.
اخطار حق تکثیر برای اولین بار توسط قانون حق چاپ در سال ۱۸۰۲ در ایالات متحده مورد نیاز بود.
نماد کپی رایت © در بخش ۱۸ قانون حق تک ۱۹۰۹ در ایالات متحده معرفی شد و در ابتدا فقط برای آثار تصویری، گرافیکی و مجسمه‌سازی اعمال می‌شد. قانون حق تکثیر سال ۱۹۰۹ به معنای بازنویسی کامل و بازنگری در قانون کپی رایت موجود بود. همان‌طور که در ابتدا در پیش نویس این لایحه پیشنهاد شده بود، حفاظت از حق چاپ مستلزم قرار دادن کلمه کپی‌رایت یا مخفف مجاز شده بر روی خود اثر هنری بود. این شامل نقاشی بود، بحث این بود که قاب جدا شدنی است. در جلسات کنفرانس در میان ذینفعان حق چاپ دربارهٔ لایحه پیشنهادی، که در سالهای ۱۹۰۵ و ۱۹۰۶ انجام شد، نمایندگان سازمانهای هنرمند با مخالفت با این شرط، مایل به نوشتن چیزی بیش از نام این هنرمند نبودند. به عنوان یک مصالحه، این امکان ایجاد شد که یک علامت نسبتاً غیرمجاز، حرف C بزرگ در یک دایره، برای نشان دادن روی خود اثر در کنار نام هنرمند ایجاد شود، این نشان دهنده وجود یک اعلامیه کپی رایت با جزئیات بیشتر در جای دیگری است که هنوز قرار بود باشد مجاز است بر روی نصب قرار گیرد. در واقع، نسخه لایحه ای که در سال ۱۹۰۶ به کنگره ارسال شد، و توسط کمیسیون حق چاپ به راهنمایی کتابدار کنگره، هربرت پوتنام تنظیم شده بود، حاوی حکمی بود که می‌توان به‌جای کلمه حق تکثیر یا کپی‌رایت مخفف از یک نماد حق چاپ حقوقی خاص مانند حرف C موجود در یک دایره یا copr استفاده کرد.
تدوین قانون ۱۹۰۹ هنگامی که در سال ۱۹۴۶ به عنوان عنوان ۱۷ قانون ایالات متحده درج شد، بدون تغییر باقی ماند.
با اصلاحیه ای در سال ۱۹۵۴ قانون استفاده از نماد به سایر آثار دارای حق تکثیر منتشر شد: این نماد به عنوان جایگزین کلمی کپی‌رایت یا Copr مجاز است.
قانون ایالات متحده > اعلامیه حق تکثیر آمریکا

در ایالات متحده، اخطار حق چاپ شامل موارد زیر است:
© یا کلمه حق تکثیر یا  Copr
سال انتشار اولین اثر دارای حق چاپ و
شناسایی مالک حق چاپ یا با نام، مخفف یا نام دیگری که به‌طور کلی با آن شناخته می‌شوند.
به عنوان مثال، برای اثری که اولین بار در سال ۲۰۱۱ منتشر شد: © 2011 John Doe
این اخطار یک بار برای دریافت حمایت از حق چاپ در ایالات متحده مورد نیاز بود، اما در کشورهایی که به کنوانسیون برن احترام می‌گذارند، دیگر چنین نیست. ایالات متحده از اول مارس ۱۹۸۹ به کنوانسیون برن پیوست.
کنوانسیون برن

مقالهٔ اصلی: کنوانسیون برن برای حمایت از آثار ادبی و هنری
در کشورهای طرف کنوانسیون برن برای حمایت از آثار ادبی و هنری، از جمله ایالات متحده امروزی، برای ایجاد حق چاپ نیازی به اعلامیه حق تکثیر نیست. بلکه ایجاد اثر به‌طور خودکار حق چاپ را ایجاد می‌کند. ایالات متحده یکی از موافقان بعدی برن بود، و پیوستن خود به این پیمان را با قانون اجرای کنوانسیون برن از ۱۹۸۸، که از ۱ مارس ۱۹۸۹ اجرا شد، اجرا کرد و این اخطار را اختیاری اعلام کرد. با این حال، اخطار کپی رایت در یک مورد مهم باقی می‌ماند: یک نقض کننده حق چاپ نمی‌تواند نقض بی گناه را به عنوان یک دفاع جزئی ادعا کند تا خسارت خود را در صورت دسترسی نقض کننده به نسخه ای از اثر که دارای اخطار کپی رایت بود، تخفیف دهد.
اکنون اکثر ملت‌ها به برن تعلق دارند و بنابراین برای اخذ حق چاپ به اعلامیه‌های حق چاپ احتیاج ندارند.
نمایندگی دیجیتال

کاراکتر این نماد در یونیکد به‌صورت زیر ذکر می‌شود U+00A9 © copyright sign یونیکد نیز دارد U+24B8 Ⓒ circled latin capital letter c و U+24D2 ⓒ circled latin small letter c، که ظاهری شبیه به شخصیت دارند.
نمایندگی دیجیتال > در صفحه کلید

از آنجا که نماد © در ماشین تحریرهای معمولی یا در ASCII موجود نیست، از مدت‌ها قبل مشخصه این نماد با نویسه (c) (پرانتز c) معمول بوده‌است، روشی که طبق هر دو قانون ۱۹۰۹ و ۱۹۷۶ دفتر حق تکثیر ایالات متحده آمریکا پذیرفته شده‌است.  واژه‌پرداز با امکان تصحیح خودکار می‌تواند این توالی سه کاراکتری را تشخیص داده و به‌طور خودکار به یک نماد کپی رایت تبدیل کند.
در سیستم‌های رایانه ای مدرن، © می‌توان با استفاده از هر یک از این روش‌ها ایجاد کرد:
ویندوز: Alt+0 1+6+9
مکینتاش: ⌥ Option+g
لینوکس: Compose+O+C
کروم اواس: Ctrl+⇧ Shift+u، a+9، سپس ↵ Enter یا Space.
اچ‌تی‌ام‌ال: © یا ©
نمادهای مرتبط

نماد کپی رایت ضبط صدا و آثار صوتی ℗ (حرف P بزرگ است که توسط یک دایره محصور شده‌است) است و برای تعیین حق تکثیر در ضبط صدا استفاده می‌شود.
نماد کپی‌لفت (🄯) یک حرف C بزرگ برعکس محصور در دایره، که به معنای حق تکثیر برای عموم است)
نشان تجاری ثبت‌شده ® (حرف بزرگ R محصور شده توسط یک دایره) است و در برخی از حوزه‌های قضایی برای تعیین علامت تجاری که در یک دفتر ثبت رسمی ثبت شده استفاده می‌شود (مانند اداره ثبت اختراعات و علائم تجاری ایالات متحده در ایالات متحده).
علامت غیر اجباری استفاده شده در اخطار محافظت از کار ماسک is است (حرف بزرگ M محصور در یک دایره).
رود تیگیل

| رود تیگیل> مکان | رود تیگیل> مکان |
| --- | --- |
کشور: روسیه
ویژگی‌های ظاهری: ویژگی‌های ظاهری
دهانه: دریای اختسک
 • مکان: خلیج شلیخف
 • مختصات: ۵۸°۰۱′۳۰″ شمالی ۱۵۸°۱۲′۳۱″ شرقی﻿ / ﻿۵۸٫۰۲۵۰۰°شمالی ۱۵۸٫۲۰۸۶۱°شرقی﻿ / 58.02500; 158.20861
طول: ۳۰۰ کیلومتر (۱۹۰ مایل)
اندازهٔ حوضه: ۱۷٬۸۰۰ کیلومتر مربع (۶٬۹۰۰ مایل مربع)
رود تیگیل (انگلیسی: Tigil) یک رودخانه در سرزمین کامچاتکای کشور روسیه است.
گلدان

برای روستایی با همین نام، گلدان (جیرفت) را ببینید.
گلدان پورتلند ساخته شده در روم باستان
گُلدان نام ظرفی است که معمولاً در آن گل یا گیاه قرار می‌دهند. ظرفی که گلها را دسته بسته در آن نهند. ظرف سفالین یا چینی و جز آن که در آن گلهای زمینی یا معطر کارند یا گلهای زینتی یا معطر از شاخ بریده نهند.

بعضی از گلدان‌ها کاربرد تزئینی دارند و بر روی آن‌ها طرح‌ها و نقش‌های زیبایی کشیده شده‌است. گلدانها از مواد و جنس‌های مختلفی ساخته می‌شوند که تاریخ و زمان و مکان و فرهنگ و دین نقش عمده ایی در آن دارد، گِل، چوب، برنز، مس، نقره، طلا،شیشه، پلاستیک و سرامیک از جمله موادی هستند که در ساخت گلدان از آن استفاده می‌شود.
گلدان برای جاهای مختلفی همچون، لبهٔ پنجره، آویزان، باغ، محل کار، راهرو و.. ساخته می‌شود.
گلدان یا به عبارتی: جای گل، محل زندگی (رویش) گل یا گیاه می‌باشد
بعضی از گلدانها جهت زیبایی و دکوراسیون چیده و داخل آن نیز با گیاهان زینتی کاشته می‌شود
برخی از گلدان ها هستند که جهت محافظت کاشته می‌شوند و در محل‌هایی کار گذاشته می‌شوند که مانع ورود، دید، و حتی ترافیک شود.
بعضی نیز جهت پرچین یا ایمنی در لبه پله‌ها و بلندی‌ها قرار می‌دهند.
کاربردهای گلدان در دنیای مدرن

گلدان‌ها از گذشته تا امروز به عنوان یکی از وسایل کاربردی و تزئینی در محیط‌های مختلف مورد استفاده قرار گرفته‌اند. در زیر به برخی از کاربردهای اصلی گلدان اشاره شده است:
تزئین فضاهای داخلی و خارجی: گلدان‌ها به‌عنوان یکی از عناصر اصلی در طراحی دکوراسیون داخلی و خارجی، زیبایی و جذابیت خاصی به محیط می‌بخشند.
نگهداری و پرورش گیاهان: گلدان‌ها محلی مناسب برای کاشت و نگهداری گیاهان زینتی و سبزیجات هستند و امکان پرورش گیاهان در فضاهای محدود را فراهم می‌کنند.
گلدان برای هدیه تبلیغاتی: گلدان‌ها به‌عنوان یک هدیه تبلیغاتی خاص و ماندگار، برای معرفی برندها و ایجاد ارتباط با مشتریان مورد استفاده قرار می‌گیرند.پلاکیفای
جداکننده فضاها در طراحی داخلی: از گلدان‌های بزرگ می‌توان به‌عنوان جداکننده فضاها در محیط‌های کاری یا خانگی استفاده کرد.
واژه

از نظر زبان فارسی «گلدان» از دو واژه گل + دان تشکیل شده‌است، که یک واژه مشتق است.
نگارخانه

جام نقره‌ای زن ایلامی
یک گلدان که در دوره سلسله مینگ در قرن پانزدهم میلادی ساخته شده‌است.
گلدان سفالی
غم‌های ما

| غم‌های ما | غم‌های ما |
| --- | --- |
پوستر تبلیغاتی: پوستر تبلیغاتی
هانگول: 우리들의 블루스
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Urideurui Beulluseu
 :  
ژانر: درام عاشقانه
توسعه‌دهنده: استودیو دراگون
نویسنده: نو هی کیونگ
کارگردان: کیم کیو ته
بازیگران: لی بیونگ هون شین مین آ چا سونگ وون لی جونگ اون اوم جونگ هوا هان جی مین کیم وو بین
کشور سازنده: کره جنوبی
زبان اصلی: کره‌ای
شمار قسمت‌ها: ۲۰
تولید: تولید
تولیدکننده: GTist
توزیع‌کننده: تی‌وی‌ان نتفلیکس
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: تی‌وی‌ان
انتشار اولیه: ۹ آوریل ۲۰۲۲ (۲۰۲۲-04-۰۹) – ۱۲ ژوئن ۲۰۲۲ (۲۰۲۲-06-۱۲)
غم‌های ما (انگلیسی: Our Blues؛ کره‌ای: 우리들의 블루스) یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی به کارگردانی کیم کیو ته و نویسندگی نو هی کیونگ است. در این مجموعه لی بیونگ هون، شین مین آ، چا سونگ وون، لی جونگ اون، اوم جونگ هوا، هان جی مین و کیم وو بین به ایفای نقش می‌پردازند و پیرامون زندگی تلخ و شیرین افرادی است که در پایان، اوج، یا آغاز زندگی ایستاده‌اند و داستان‌های آنها را در پس زمینهٔ جزیره ججو به تصویر می‌کشد. این مجموعه از ۹ آوریل تا ۱۲ ژوئن ۲۰۲۲، روزهای شنبه و یکشنبه ساعت ۲۱:۰۰ (کی‌اس‌تی) از تی‌وی‌ان برای ۱۶ قسمت پخش شد. این مجموعه همچنین برای استریم در نتفلیکس در مناطق منتخب قابل دسترسی است.
بازیگران > اصلی

لی بیونگ هون در نقش لی دونگ سوک
شین مین آ در نقش مین سون آه
چا سونگ وون در نقش چوی هان سو
لی جونگ اون در نقش جونگ اون هی
اوم جونگ هوا در نقش گو می ران
هان جی مین در نقش لی یونگ اوک
کیم وو بین در نقش پارک جونگ جون
تولید

این مجموعه که به نویسندگی نو هی کیونگ است، کامبک او پس از مجموعهٔ تلویزیونی سال ۲۰۱۸ تی‌وی‌ان، زندگی کن است. غم‌های ما یک مجموعهٔ ۲۰ قسمتی نوشته شده توسط نو هی کیونگ و به کارگردانی کیم کیو ته و تهیه‌کنندگی استودیو دراگون است.
تولید > بازیگران

در ۲۰ آوریل ۲۰۲۱، گزارش شد که به شین مین آ و کیم وو بین برای بازی در این مجموعه پیشنهاد داده شده و نظر آنها مثبت است. لاین‌آپ گروه بازیگران در ۱۰ اکتبر ۲۰۲۱ تأیید شد. این مجموعه، بازگشت کیم وو بین به دراما پس از پنج سال است و آخرین مجموعهٔ تلویزیونی او عشق بی‌پروا در سال ۲۰۱۶ بود.
تولید > فیلم‌برداری

فیلم‌برداری در جزیره ججو در اکتبر ۲۰۲۱ پس از تکمیل شدن گروه بازیگران آغاز شد. در یک مصاحبه با کارگردان کیم کیو ته، او اعلام کرد که این مجموعه زندگی مردم عادی را در جزیره ججو به عنوان پس‌زمینه به تصویر می‌کشد. این مجموعه ۱۴ شخصیت اصلی دارد که ۸ داستان را خواهند ساخت. ۷۰٪ فیلم‌برداری در جزیره ججو انجام شده‌است.
خدمات بهداشت عمومی فدرال

خدمات بهداشت عمومی فدرال (انگلیسی: Federal Public Service Health)، یک سرویس عمومی فدرال بلژیک است که در ۲۳ مه ۲۰۰۱ با حکم سلطنتی توسط دولت فدرال ورهوفشتات جهت بازسازی دولت تأسیس شد. این سرویس عمومی مسئول تضمین سلامت عمومی، ایمنی زنجیره غذایی و محیط زیست سالم است.
سازماندهی

خدمات عمومی بهداشت فدرال، در حال حاضر به سه اداره کل و یک اداره سازماندهی شده است:
اداره کل مراقبت‌های بهداشتی
اداره کل حیوانات، گیاهان و مواد غذایی
اداره کل محیط زیست
اداره تخصص پزشکی
اداره کل سابق فرآورده‌های دارویی در سال ۲۰۰۷ به آژانس فدرال مستقل داروها و محصولات بهداشتی تبدیل شده است. اداره کل مراقبت‌های بهداشتی نتیجه ادغام اداره کل سازمان تأسیسات مراقبت‌های بهداشتی و اداره کل مراقبت‌های اولیه بهداشتی و مدیریت بحران است. این سرویس عمومی همچنین با دو بنیاد پژوهشی مرتبط است:
ساینسانو، یک مؤسسه علمی و تحقیقات دامپزشکی کشاورزی
شورای عالی سلامت
اخوینی بخاری

فرتوری از کتاب ابوالقاسم زهراوی
پزشک اَخوَینی بُخاری (بُخارایی)، پزشک ابوبکر ربیع پسر احمد اخوینی بخارایی (Pezeshk Abū Bakr Rabī Ibn  Ahmad al-Aķhawayinī al-Buķhārī)، نامش ربیع و پدرش احمد و لقبش ابوبکر نامدار به ابوحکیم، پزشک ایرانی فرارودی و پسر احمد، در سده ۴ق است، نامهای دیگر وی که به نادرستی هنگام رونویسی (استنساخ) پدید آمده‌است عبارتند از: اجوینی. اخوین، اخوی. آخربی.
از زندگی او دانش اندکی در دست است. اخوینی از مردم بخارا و شاگرد ابوالقاسم مُقانعی و او شاگرد محمد زکریای رازی بوده‌است. خودش می‌گوید من بسیار علاج کردم (مالیخولیا را) و بِه شدند بر دست من تا مرا پچشک دیوانکان نام کردند. در برخی نسخه‌های چهار مقاله نظامی عروضی از او با نسبت ناشناخته اجوینی یاد شده‌است
وی نویسنده کتاب هدایة المتعلمین فی الطب است که گاه از آن با نام هدایة فی الطب یا کتاب هدایة نیز یاد می‌شود و آنرا با گویش پارسیِ بُخارایی نوشته‌است. بخارا در آن زمان پایتخت ایران در پادشاهی سامانیان بوده‌است و مردمش هنوز به پارسی سخن می‌گویند. کتاب هدایت فی الطب چندین بار به دست دیگران رونویسی شده‌است. دومین بار در پایان ربیع‌الاول سال ۴۷۸ قمری (پنجم مرداد ۴۶۴ خورشیدی)، سپس سال ۵۲۰ و بار دیگر ۱۲۹۷ قمری. استاد مجتبی مینوی از این کتاب در سال ۱۳۲۹ خورشیدی در مجله یغما نام برد و سپس با سختکوشی و پشتکار دکتر جلال متینی در سال ۱۳۴۴ ویراسته و در انتشارات دانشگاه مشهد به چاپ رسید.
An Iranian physician and surgeon who lived in 900 AD and has written a guide line book for medicine students
گمانه‌زنی استاد مینوی این است که چون
اخوینی خود را شاگرد ابوالقاسم طاهر بن محمد
بن ابراهیم مقانعی اعلام نموده و ابوالقاسم مقانعی نیز شاگرد محمد بن زکریای رازی (د ۳۱۳ ق) بوده،
پس سال از دنیا رفتن اخوینی حدود
سال ۳۶۰ خورشیدی (۳۷۳ قمری: ۹۸۳ میلادی) بوده‌است. شاید برای همین پزشک اخوینی در کتابش از پزشکانی نام برده‌است که در سده‌های سوم و چهارم می‌زیسته‌اند نه پس از آن (ابوالقاسم مقانعی، رازی، بقراط، جالینوس، یعقوب بن اسحاق الکندی، ثابت بن قره، عیسی پسر صهار بخت، پسر سرابیون، یحیی پسر ماسویه، اهرن و …).
از همین روی، می‌توان گفت پیرامون سال ۳۰۰ خورشیدی در بخارا کودکی چشم به جهان گشود به نام ابوبکر که در جوانی پای در مکتب پزشک محمد زکریای رازی گذاشت و با پشتکار و آزمون-خطا توانست سرآمد پزشکان روزگار خویش شود. او ترفندها و شگردهای جراحی ویژه‌ای به کار می‌بست که با گذشت هزار سال همچنان شگفت‌آورند.
در آموزشها و درمانهای او می‌توان از جااندازی مهره‌های گردن با کلبتین (گازانبر) تا نوآوری (اختراع) در خورانیدن خوراک و دارو از درون شاخ توخالی‌شدهٔ گاو (که امروزه به انگلیسی آنرا گاواژ نامند) را دید. او در کتابش از جراحی سرطان پستان و توده‌های بینی، مفاصل و استخوانها تا درآوردن سنگهای ادراری با زُراقه (رهاب، قاتاتیر، Catheter)، برگرداندن رحم بیرون‌افتاده (پرولاپس)، درآوردن چشم چرکین، جراحی ناخنک چشم و جراحی زانو را آموزش داده‌است. پزشک اخوینی به درخواست پسرش اندوخته پربار سی سال درمانگری‌اش را در کتاب هدایت المتعلمین فی الطب (که می‌توان آنرا به راهنمای دانشجویان پزشکی ترجمه کرد) برای همیشه ماندگار نمود. او در آن کتاب هرجا درمانهایش به شکست انجامیده آنها را بازگو کرده‌است. همچنین از روش گزارش موردی (Case Report) بهره گرفته و نمونه‌های ویژه را در کتابش گاه با آوردن نام بیماران و پزشکان موشکافی کرده‌است.
پس از مرگ او در همان شهر بخارا کودک دیگری زاده شد به نام پورسینای بزرگ که راه اخوینی را دنبال کرد.
ویژگی‌های پزشک اخوینی بخارایی

پزشک اخوینی از نخستین پارسی‌نویسان پزشکیِ کهن ایران‌زمین و جراح ایرانیست که پنج ویژگی برجسته دارد:
الف) پیش از فردوسی می‌زیسته و کتاب پارسی راهنمای پزشکیِ او (هدایه الطب) زودتر از شاهنامه نوشته شده‌است. پزشک اخوینی در نزدیکی سال ۳۶۰ خورشیدی و فردوسی نزدیک به پنجاه سال پس از او درگذشت
ب) یک یا دو نسل پیش از پورسینا می‌زیسته و پس از مرگ او در همان شهر بخارا، پورسینا چشم به جهان گشود و نزد شاگرد او آموزش دید
پ) همچون پورسینا دست به کارد بُوده و جراحی می‌کرده
ت) برخلاف دیگران، کتاب خود را به پارسی، نه عربی، نوشته‌است درحالیکه استاد او، زکریای رازی، کتاب الحاوی را به عربی نوشته بود. بسیاری از استادان و پزشکان سرشناس آن زمان و پیش از او یا پس از او مانند حُنین بن اسحاق الکِندی، ثابت بن قُرّه، عیسی بن صهار بخت، پسر سرابیون، یحیی پسر ماسویه و اهرَن کتابهای خود را به زبان عربی نوشته‌اند؛ گرچه تاکنون تنها یک کتاب پزشکی پارسی همزمان یا پیش از او به دست آمده‌است ولی آن هم کتاب دارویی بوده نه جراحی و نامش الابنیه عن حقایق الادویه از ابومنصور موفق هروی
ث) کتابش را برای فرزندش نوشته و آنرا مانند دیگران به هیچ شاه یا امیری پیشکش نکرده‌است (شاید برای همین تاکنون گمنام مانده‌است)
ج) درمانهای پیشنهادی پزشکان دیگر را با نام بردن از آنها و کتابشان (بُن‌مایه (رفرنس) نویسی) نوشته و دیدگاه موافق یا مخالف خود را بازگو کرده
چ) روشهای درمانی شکست‌خورده یا خطرناک را با اشاره به خطر هلاک شدن بیمار نوشته‌است
ح) از گزارش موردی (Case Report) نیز بهره‌ها برده‌است
آثار

تنها اثر بازمانده‌اش هدایة المتعلمین فی الطب یکی از کهن‌ترین کتاب‌های پزشکی به زبان فارسی است. اخوینی در هدایة به سه کتاب دیگر خود به نام‌های قرابادین (گرابادین، داروشناسی) و کتاب نبض و کتاب تشریح اشاره می‌کند که هنوز هیچ‌کدام یافت نشده‌است.
کتاب هدایت المتعلمین فی الطب

کتاب هدایت المتعلمین فی الطب گرچه عنوان عربی دارد ولی پیکره آن به پارسی شیرین ازبکیِ بخارایی‌ست و نخستین کتاب جراحی و سومین کتاب پزشکی پارسی است که تاکنون به دست ما رسیده (هدایت المتعلمین فی الطب، الابنیه عن الحقائق الادویه و کتاب ذخیره خوارزمشاهی از اسماعیل گرگانی (جرجانی)). این کتاب نه تنها ارزش پزشکی دارد بلکه برای شناخت ادبیات و نگارش پارسی میانه در سده چهارم از ارزش ادبی بالایی نیز برخوردار است که استاد مجتبیی مینوی آن را کشف نمود و دکتر جلال متینی بیاراست و به یاری دانشگاه فردوسی مشهد به چاپ رساند.
اینک بر جامعه پزشکی است که با شناساندن این گوهر فروزان به جهانیان، دُری دیگر به گنجینه معنوی ایرانیان بیفزایند و نام او را بر تارک میراث فرهنگی ایران بنشانند. برای بازشناسی او به ایرانیان و جهانیان برگزاری هزاره اخوینی کار شایسته‌ایست.
برای نمونه در اینجا بخشهایی از کتاب اخوینی با تصحیح دکتر جلال متینی آورده می‌شود.
آموزش واژگان پزشکی پارسی در برابر تازی و یونانی (آنچه در قلاب [] آمده از نویسنده این تارنماست)

او در کتابش هرجا توانسته واژگان پارسی را با نگارش و گویش پارسیِ بخارایی (ازبکستان امروزی) در کنار واژه تازی و یونانی‌اش به دانشجو یادآوری کرده‌است. گاه به جای پ از ب و به جای گ از ک و به جای بوَد از بوَذ و جای آید از آیذ و کی به جای که و روَذ به جای روَد و بایذ به جای باید بهره گرفته‌است. برای نمونه:
و ببارسی این مِری را سُرخَه خوانند و این آنست که بر درهٔ کوسبند بُوَذ …
ببارسی استخوان آخُرک و بتازی عظام الترقوه خوانند …
به این گیاه بتازی عِکرش گویند و بیونانی اقطی و ببارسی شورکومه … این علت را ببارسی پُرمیز کویند و بتازی دوارَه و بیونانی دیانیطس [دیابت] اعنی [شامل] دولابی …
... و شانزدهم ماساریقا [صفاق] و هفدهم جگر و هژدهم زَهره و نوزدهم سپرز [طحال] و بیستم گُرده و … و ببارسی اَشرَه … و ببارسی دندانهای خائیذن … و ببارسی بهناگاه … و ببارسی استخوان دُمجهٔ گون، کژک [دنده]، تُهی‌گاه، بُن [مقعد]، دوکونه [نشیمنگاه، باسن]، بیل [کتف]، جشمه سرکتف، عروس‌کش، غروجه [درشت‌نی]، غژغر [غضروف]، استخوان سینه [استرنوم]، پوستک [پرده پلور]، دیده [حدقه]، آروگ [لثه]، گوشه [دهلیز]، بیوند [مفصل]، رگ ناجهنده [ورید]، رگ جهنده [شریان]، پنکاجه یا نای‌گلو یا سُرنا [حنجره]، دربان [اسفکنتر]، دوازده انگشتی [اثنی عشر]، روده باریک [امعا دقاق، ژژنوم]، بوکان [روده‌کور، Cecum]، پنج‌روده [قولون]، دُبُر [مخرج، آنال]، خُشندَه‌گاه [مهبل، واژن، سرویکس]، خوک [غده لنفاوی]، خوکان [غدد لنفاوی]، آماس [التهاب] و ….
در کتاب هدایه واژگان ادبی پارسی نیز بسیار دیده می‌شوند که همانند واژه‌سازیهای گروه‌های واژه‌گزینی فرهنگستان زبان و ادب فارسی می‌باشند همچون:
پُرمیز: دولابی [دیانیطس: دیابت]، سورنگ [ناصور: Polyp]، باسور [بواسیر]، دُمَل [آبسه]، کـَفتَن [شقاق]، سرسام [مننژیت]، آماس مغز [انسفالیت]، بیهُشانه [هذیان]، مورسار [آفت عنبیه]، دردسر بی‌مایه [میگرن]، خَشَم [آنوسمی، نابویایی]، گرانی دم [بحران، دیسترس تنفسی]، ناخن کُژ [Clubbing]، مِنِش [تهوع]، مَراش [هراش: استفراغ]، شکنجیدن معده [کولیک]، تنجیدن رودکان [کولیت]، شکم کندن [خونریزی گوارشی از پائین: Rectorragia]، زهراوی [کیسه‌ای، کیسه صفراوی]، شوشه ریش [عفونت ریه: Pneumonia]، بامایه [ارگانیک]، بی‌مایه [غیرارگانیک، بدون پاتولوژی]، تیز [حاد]، سبک [خفیف: Mild]، ستبر [شدید: Severe]، گپ [گُرد: Major]، خُرد[Minor]، آچار [Mix]، آبزن [سرنگ تزریق، وان گرمابه]، آبخانه [دستشویی: توالت]، ناتاودار [انزال زودرس]، رسیده [بالغ]، آزدن [آجیدن، آژیدن: تزریق]، سِتان [Supine]، اندر [Prone]، ناگواشتن [سوء هاضمه]، آبزن [خزینه آب، وان آب در گرمابه]، مایه [مایع ترشح شده]، چگونگی، چندی، یکیی، بادناک، بوی‌ناک، بیماری‌ناک، خشم‌ناک، خواب‌ناک، سبوس‌ناک، سنگ‌ناک، کف‌ناک، گوشت‌ناک، شوره‌ناگ، موی‌ناگ، غمگن، شوخگن، بیمارگین، فروسو، برسو، پذیرا، ناپذیرا، ناخفته، ناپوسیده، ناچرب، نارونده، ناجهنده، و …
ابزارهای پیشنهادی اخوینی

۱- حلقه پیشگیری از بادرداری برای زنان که با دانه بلوط و ریسمانی بسته به ته آن (IUD) ساخته شده بود.
۲- نَرپوش (پوشانه، کاندوم) مردانه که با کیسه زهر (کیسه صفرای) گاو می‌ساخته‌اند.
۳- لوله خوراکدهی بیمار (گاواژ) که از شاخ درون تُهی شده گاو ساخته بود و آن را در دهان بیمار می‌نمود و آب و و خوراک و دارو به بیمار می‌خورانید.
۴- لوله پیشابراه (سوند ادراری) ساخته شده از لوله خمیده و درون‌تُهی از نقره‌ یا زر که در نوک آن چندین سوراخ داشته است.
۵- لوله درون‌تُهی مسی که برای کندن توده‌ها و زگیلها پیشنهاد داده بود.
۶- کارد و قلم زهدانی برای بیرون کشیدن رویان.
چهره‌نگاری خیالی از پزشک اخوینی، کار فریبا کیانی (کاردان هوشبری، بیمارستان عیسی بن مریم، اصفهان)
گازانبر دندانکشی (کلبتین)
برمانگری و درآوردن توده از بینی، پولیپکتومی
یکی از کهنترین آبزنها (سرنگها)
کیسه زرداب گاو که به جای نرپوش (کاندوم، کاپوت) پیشنهاد داده‌است
ابزارهای برمانگری
از کتاب ابوالقاسم زهراوی
آبراه کهنه پیشابدان (مبوله)
سُرو گاو برای خوراکدهی بیمار
جااندازی دررفتگی شانه
فهرست حوادث ناآرامی های مدنی در فرانسه

این مقاله فهرستی از حوادث ناشی از نابسامانی های مدنی است که از قرن سیزدهم در فرانسه رخ داده است. این موارد شامل شورش ها ، اعتصابات ، اختلافات خشونت آمیز کارگری ، شورش های جزئی و سایر اشکال ناآرامی های مدنی است.
قرن ۱۳

۱۲۲۹ : اعتصاب دانشگاه پاریس. شورش در دانشگاه پاریس که منجر به مرگ تعدادی دانشجو و اصلاحات در دانشگاه در اروپای سده‌های میانه شد.
۱۲۵۱ : جنگ صلیبی چوپانان (۱۲۵۱)، حملات به صومعه ها، دانشگاه ها.
۱۲۵۷ : شورش در مارسی
۱۲۶۱ : شورش در مارسی
۱۲۷۰ : شورش مالیات در کئور
۱۲۷۴ : شورش در لیموژ
۱۲۷۶ : شورش در لیموژ
۱۲۸۱ : شورش در روآن
۱۲۹۲ : شورش مالیات در روآن
قرن ۱۴

۱۳۰۷ : شورش در پاریس
۱۳۰۹ : جنگ صلیبی فقیران در شمال اروپا و به ویژه در مناطق پیکاردی، آوینیون و مارسی
۱۳۲۰ : جنگ صلیبی چوپانان (۱۳۲۰)، خشونت گسترده در فرانسه و آراگون
۱۳۳۸ : شورش دهقانان در نزدیکی شهر لاو
۱۳۴۷ : شورش مالیات در روآن
۱۳۵۱ : شورش مالیات در روآن
۱۳۵۸ : شورش ژاکری در شمال فرانسه
۱۳۶۴ : شورش دهقانان در نزدیکی تولوز
۱۳۷۸-۱۳۸۴: شورش توچین در جنوب فرانسه
۱۳۷۸-۱۳۸۲: شورش مالیاتی در سراسر فرانسه، از جمله قیام هارل و میلوتین در روآن و پاریس.
قرن ۱۵

۱۴۳۵- ۱۴۰۷ : جنگ داخلی آرمانیاک-بورگاند
۱۴۱۳ : شورش کابوچین در پاریس
۱۴۱۸ : شورش در شالون-آن-شامپانی
۱۴۴۰ : پراگر، یک شورش آرام
۱۴۶۵ : اتحادیه ثروت عمومی، یک شورش آرام
۱۴۸۸ - ۱۴۸۵: جنگ دیوانه، یک شورش آرام
قرن ۱۶

۱۵۰۵ : شورش در نیم
۱۵۰۶ : شورش در کارکاسون
۱۵۰۷ : شورش در نور
۱۵۱۴ : شورش مالیات در اژن
۱۵۱۶ : شورش در لاوال
۱۵۱۹ : شورش در لیبورن
۱۵۲۱ : شورش دهقانان در لانتریاک و ولایت
۱۵۲۱ : شورش غلات در اکس-آن-پرووانس، مارسی و تاراسکون
۱۵۲۲ : شورش در مو
۱۵۲۲ : شورش غلات در بووه و تور
۱۵۲۳ : شورش کاپیتان مونتلون در ایل دو فرانس
۱۵۲۵ : شورش در رمن- سور-ایزر
۱۵۲۶ : شورش در دیژون
۱۵۲۶-۱۵۲۷: شورش دهقانان در سارلادایس
۱۵۲۸ : شورش مالیات بر شراب در بوردو
۱۵۲۹ : Grande Rebeyne در لیون، شورش در دیژون و تروا
۱۵۳۵ : شورش در فوآ
۱۵۳۶ : شورش دهقانان در پروانس، شورش مالیاتی در لو پوی
۱۵۳۷ : درگیری بین ژاندارمری و عوام در البی
۱۵۳۹ : شورش مالیات نمک گابل در بوردو، شورش مالیاتی در ورماندوآ
۱۵۴۲ - ۱۵۳۹ : اعتصابات بر سر دستمزد چاپخانه داران در لیون و پاریس
۱۵۴۲ : شورش گابل در لا روشل، شورش در روئن و تور
۱۵۴۴ : شورش بر سر مالیات و مذهب در Saint-Maixent
۱۵۴۵ : شورش ها و شورش های مالیاتی در Niort، Saintes، Périgueux، St Foy، Duras، Rouen و Comminges.
۱۵۴۵ : قتل عام مریندول
۱۵۴۶ - ۱۵۴۵ : آشوب مذهبی در سراسر فرانسه
۱۵۴۷ - ۱۵۴۵ : شورش در ویتری بر سر گمانه زنی املاک و مستغلات
۱۵۴۹ - ۱۵۴۸: شورش پیتوها در جنوب غربی فرانسه
۱۵۵۲ : شورش در نای
۱۵۵۳ : شورش در لو پوی-آن-ولی
۱۵۵۴ : شورش دهقانان در نرماندی
۱۵۶۰ : توطئه آمبویز، تلاش ناموفق اشراف و وزیران پروتستان برای تصرف پادشاه.
۱۵۶۰ : ماجرای بدخواهی: قیام پروتستانی نافرجام در شهر لیون، با حمایت اشراف و وزیران از جمله جان کالوین.[1]
۱۵۶۱ : سنت مدارد شورش، یک اقدام مذهبی خشونت آمیز در پاریس که شاهد توقیف یک کلیسا و کشته شدن بیش از ده نفر بود.[2]
۱۵۹۸ - ۱۵۶۲: جنگ های مذهبی فرانسه
۱۵۶۲ : شورش‌های تولوز، مجموعه‌ای از رویدادها که اعضای کلیسای اصلاح‌شده فرانسه (که غالباً هوگنوت نامیده می‌شود) در مقابل اعضای کلیسای کاتولیک روم در درگیری‌های خشونت‌آمیز قرار گرفتند که با کشته شدن ۳۰۰۰ تا ۵۰۰۰ شهروند فرانسوی شهر تولوز پایان یافت.
۱۵۷۲ : کشتار سن‌بارتلمی
۱۵۸۸ : روز سنگرها، قیام کاتولیک های رادیکال علیه هانری سوم
۱۵۹۵ - ۱۵۹۳ : شورش های کروکوانت در جنوب غربی فرانسه