stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تپه اسماعیل‌آباد

village در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| تپه اسماعیل‌آباد تپه اسماعیل آباد | تپه اسماعیل‌آباد تپه اسماعیل آباد |
| --- | --- |
village: village
استان‌های ایران: استان آذربایجان شرقی
شهرستان‌های ایران: شهرستان ملکان
بخش (تقسیمات کشوری): بخش مرکزی شهرستان ملکان
تقسیمات کشوری در ایران: دهستان گاودول مرکزی
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۱۵۲۹
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
تپه اسماعیل‌آباد یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان گاودول مرکزی بخش مرکزی شهرستان ملکان واقع شده‌است.
مرد پنجم

| مرد پنجم | مرد پنجم |
| --- | --- |
کارگردان: سیدمحسن شهابی
تهیه‌کننده: عباس جهانبخش  بنیاد سینمایی فارابی
نویسنده: کیانوش عیاری رهبر قنبری
بازیگران: فریبرز سمندرپور علی طالب لو منوچهر لاریجانی رضا فیاضی فریبرز عرب نیا
موسیقی: کیوان جهانشاهی
فیلم‌بردار: محمدرضا شریفی
تدوین‌گر: رسول بابارضا
شرکت تولید: بنیاد سینمایی فارابی   مؤسسه فرهنگی هنری اطهر
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۷۳
مدت زمان: ۹۰دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
مرد پنجم فیلمی به کارگردانی سیدمحسن شهابی و نویسندگی کیانوش عیاری، رهبر قنبری تولید سال ۱۳۷۳ است.
بازیگران

فریبرز سمندرپور
علی طالب لو
منوچهر لاریجانی
رضا فیاضی
فریبرز عرب نیا
فیروز
حسین کاتبی
عبداله فرامرزپور
حبیب اله حداد
علی نظری
حمید صفایی
غلامحسین بارونی
صادق حدادی
عرش پورزارعی
بهروز پیروزیان
قلعه کسیلیان

| قلعه حسن بور (کسلیان) | قلعه حسن بور (کسلیان) |
| --- | --- |
نام: قلعه حسن بور (کسلیان)
کشور: ایران
استان: استان مازندران
شهرستان: شهرستان سوادکوه
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
نام محلی: قلعه حسن بور
کاربری: قلعه
دورهٔ ساخت اثر: دوره ساسانی
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۱۵۳۵
تاریخ ثبت ملی: ۲۴ اسفند ۱۳۸۳
اطلاعات بازدید: اطلاعات بازدید
وبگاه: http://mojtabakhosravi.blogfa.com/post-241.aspx
قلعه حسن بور مربوط به دوره ساسانی در ۷ کیلومتری شمال روستای سرخکلا در جنگلهای شاهکوه و لیلی واقع شده و تا قرن ۶ و ۷ ه.ق مورد استفاده قرار می‌گرفت است و در شهرستان سواد کوه، بخش مرکزی، روستای سرخ کلاً واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۴ اسفند ۱۳۸۳ با شمارهٔ ثبت ۱۱۵۳۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
نام آن در برخی منابع «قلعه کسلیان» و امروزه به «قلعه حسن بور» شناخته می‌شود.
به دلیل عدم مراقبت و شرایط فرسایشی اقلیم رطوبتی و همچنین رویش درختان تنومند جنگلی و آسیب‌های ناشی از فشار ریشه‌های این درختان و حفاریهای غیرمجاز انسانی، متأسفانه از همه جوانب به شدت مغلوب فرسایش و تخریب قرارگرفته و اکنون پس از گذر قرنها حدود ۸۰ درصد این اثر ارزشمند و باستانی از بین رفته است
قطر پایه‌ها و دیواره‌های قلعه در برخی نقاط به ۵متر هم می‌رسد که مصالح بکار رفته در آن سنگ، آجرها در ابعاد مختلف و ساروج است.
در محوطه قلعه آثار زیادی از سفالهای ناودانی شکل دیده می‌شود و در مرکزیت بنا آب انباری با حجم خیلی زیاد وجود داشته که شواهد گویای وجود سیستم پیشرفته جمع‌آوری و انتقال آب باران به مخزن اصلی و استفاده آب در طول سال می‌باشد؛ که دوام سفالها و استحکام آن پس از قرن‌های متمادی و همچنین طراحی مهندسی مخزن و سیستم انتقال آب جای افتخار و تحسین دارد.
در ضلع شرقی قلعه درب ورودی وجود داشته که بقایای آن نشانگر تشابه با قلعه‌های یونان باستان است. دو برج نگهبانی در طرفین قلعه همچنان پابرجا هستند و از قطورترین و محکم‌ترین نقاط قلعه بشمار می‌روند.
این قلعه با وجود اتاقهای زیرزمینی و دالانها نشان دهندهٔ سکونت حاکم و خانواده و درباریان می‌باشد و قلعهٔ دیگری با مساحت کوچکتر در فاصله حدود ۵۰ متری در ضلع شمالی با ارتفاع کمتر قرار دارد که به احتمال فراوان وظیفهٔ نگهبانی از قلعه اصلی توسط سربازان را برعهده داشته است.
آب انبار قلعه: مخزن ذخیره آب و استفاده در طول سال، قابلیت ذخیره حجم بسیار زیادی آب باران و برف را در فضایی خنک را دارا بود. جدارهٔ داخلی آی انبار از آجرهای صفحه‌ای به ضخامت حدود ۵۰ سانتیمتر تشکیل شده و قسمت خارجی آن از سنگ و ساروج است
حسن جعفری‌تبار

| حسن جعفری‌تبار | حسن جعفری‌تبار |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۴۶
تحصیلات: دانشگاه تهران (کارشناسی ارشد و دکتری)
شناخته‌شده برای: نظرات دربارهٔ استدلال و تفسیر حقوقی
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): حقوق
محل کار: دانشگاه تهران
پایان‌نامه: نقش ظهور در تفسیر حقوقی یا مبانی فلسفی تفسیر حقوقی (۱۳۸۰)
استاد راهنما: ناصر کاتوزیان
دیگر راهنمایان دانشگاهی: نجادعلی الماسی، مصطفی محقق داماد، علی‌حسین مصلحی عراقی، ابوالحسن محمدی
 :  
حسن جعفری‌تبار (متولد ۱۳۴۶) حقوق‌دان ایرانی و دانشیار دانشگاه تهران است. او برای نظراتش در زمینهٔ استدلال و تفسیر حقوقی شناخته‌شده‌است.
تحصیلات و فعالیت‌ها

جعفری‌تبار کارشناسی ارشد حقوق را در سال ۱۳۷۴ از دانشگاه تهران دریافت کرد
و دورهٔ دکتری حقوق را با نگارش رساله‌ای با عنوان نقش ظهور در تفسیر حقوقی یا مبانی فلسفی تفسیر حقوقی به‌راهنمایی ناصر کاتوزیان در سال ۱۳۸۰ در همین دانشگاه به پایان برد.
جعفری‌تبار از برگزیدگان هشتمین دورهٔ جشنواره آموزش دانشگاه تهران بود.
آثار

کاغذین جامه: آیین نگارشِ لایحهٔ قضایی، حسن جعفری‌تبار، ناشر: نگاه معاصر
دیو در شیشه: در فلسفه رویه قضایی، حسن جعفری‌تبار، ناشر: نگاه معاصر
مسئولیت مدنی کالاها، حسن جعفری‌تبار، ناشر: نگاه معاصر
ملک معنی در کنار: در فلسفه حقوق مالکیت فکری، حسن جعفری‌تبار، ناشر: شرکت سهامی انتشار
فلسفه تفسیری حقوق، حسن جعفری‌تبار، ناشر: شرکت سهامی انتشار
در دلو آفتاب: تأثیر قرآن و حدیث بر ادب فارسی، حسن جعفری‌تبار، ناشر: شرکت سهامی انتشار
مبانی فلسفی تفسیر حقوقی، ناصر کاتوزیان (مقدمه)، حسن جعفری‌تبار، ناشر: گنج دانش
منطق حیرانی: در باب استدلال حقوقی، حسن جعفری‌تبار، ناشر: آسیم، فرهنگ نشر نو
بر منهج عدل: مقالات اهدا شده به استاد دکتر ناصر کاتوزیان، حسن جعفری‌تبار (به اهتمام)، ناشر: دانشگاه تهران، مؤسسه انتشارات
داور، نیوجرسی

Town در آمریکا
| Dover, New Jersey | Dover, New Jersey |
| --- | --- |
Town: Town
Dover highlighted in Morris County. Inset map: Morris County highlighted in the State of New Jersey.: Dover highlighted in Morris County. Inset map: Morris County highlighted in the State of New Jersey.
Census Bureau map of Dover, New Jersey: Census Bureau map of Dover, New Jersey
ایالت: نیوجرسی
County: Morris
Incorporated: April 1, 1869
حکومت: حکومت
 • نوع: Town
 • شهردار: James P. Dodd (term ends December 31, 2015)
 • Administrator: William Close
 • Clerk: William Close
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۷۳۰ مایل مربع (۷٫۰۷۰ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲٫۶۸۴ مایل مربع (۶٫۹۵۱ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰۴۶ مایل مربع (۰٫۱۱۹ کیلومتر مربع)  ۱٫۶۸٪
 • رتبه: 362nd of 566 in state 29th of 39 in county
ارتفاع: ۵۶۱ فوت (۱۷۱ متر)
جمعیت (2010 Census): جمعیت (2010 Census)
 • کل: ۱۸٬۱۵۷
 • رتبه: 142nd of 566 in state 11th of 39 in county
 • تراکم: ۶۷۶۵٫۵/مایل مربع (۲۶۱۲٫۲/کیلومتر مربع)
  • رتبه: 67th of 566 in state 2nd of 39 in county
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (Eastern (EDT))
زیپ‌کدs: 07801-07803, 07806, 07809
کد(های) منطقه: 862/973
FIPS code: 3402718070
GNIS feature ID: 0885196
وبگاه: http://www.dover.nj.us
داور (به انگلیسی: Dover) شهری در ایالت نیوجرسی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۸٬۱۵۷ نفر بوده‌است.
کاظم فریدیان

| کاظم فریدیان | کاظم فریدیان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۹ مهرماه ۱۳۴۹ (سن ۵۲) تهران، ایران
ملیت:  ایرانی
پیشه(ها): کوهنورد، هیمالیانورد
سال‌های فعالیت: ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۷
شناخته‌شده برای: اولین ایرانی صعود کننده به قله K2
کاظم ذبیحی فریدیان متولد ۲۹ام مهرماه ۱۳۴۹ در شهر تهران است که از سال ۱۳۷۶ فعالیت حرفه‌ای خود را در رشته کوهنوردی شروع کرد. وی اولین ایرانی است که موفق به صعود قله کی۲ بدون اکسیژن و باربر ارتفاع (شرپا) شده  و صعود به قله نانگاپاربات  و پیش‌قله برودپیک را نیز در کارنامه خود دارد. کاظم علاوه بر کوهنوردی، در رشته‌های غارنوردی، سنگ‌نورد، اسکی روی برف و آب، پرواز با کایت و پاراگلایدر، سقوط آزاد،‌ قواصی و شنای آب‌های آزاد نیز فعالیت کرده است. ایشان در ساخت چند مستند از فعالیت‌هایش در زمینه این رشته‌های ورزشی همکاری کرده‌است که از جمله آن‌ها می‌توان به «پلکانی به سوی تاریکی» و «از ابر هم بالاتر» اشاره کرد. همچنین وی خرداد سال ۱۳۸۸ در جریان اعتراضات سراسری به نتیجه انتخابات ریاست جمهوری در ایران دستگیر شد که بعد از ۶۹ روز تبرئه و آزاد شد.
زندگی‌ ورزشی

فعالیت ورزشی کاظم فریدیان در نوجوانی چندان منسجم و هدفمند نبود. کاراته، فوتبال، هندبال را تجربه کرد و در نهایت به باشگاه وزنه برداری رسید و تا سال ۱۳۷۲ به این ورزش مشغول بود. همچنین به موتوراسپرت نیز بصورت آماتوری نیم‌نگاهی داشت و دوره سقوط آزاد را گذرانده بود.
در تاریخ ۱۱ اردیبهشت ۱۳۷۲ در یک تصادف رانندگی دچار صدمات شدید بدنی از جمله ضربه مغزی شد. صدماتی که بعضی از آنها مثل کری گوش چپ هرگز درمان نشدند. در مسیر بازسازی و درمان صدمات و ضایعات آن تصادف ابتدا تمرینات مخصوص ضربه مغزی را شروع کرد و سپس به ورزش‌های استقامتی از جمله دومیدانی و کوه‌پیمایی پرداخت. با توجه به روند بسیار کند بهبودی و با توصیه و راهنمایی آقای هرمز صادقی نیا در سال ۱۳۷۴ بجز تمرین و فعالیت‌های درمانی تمامی مشغولیت‌های خود را کنار گذاشت و مشابه یک ورزشکار حرفه‌ای تمام‌وقت به تمرین و بدنسازی پرداخت. با بهبود نسبی وضعیت بدنی، تمریناتش زیر نظر استاد محرم یافتیان در باشگاه دومیدانی تکاور ادامه یافت. با تمرکز کامل روی فعالیت‌های ورزشی و حضور در طبیعت فرصت پرداختن به رشته های ورزشی مثل پرواز با کایت و پاراگلایدر و شنای آب‌های آزاد و قواصی نیز فراهم شد.
در خلال دو سال فعالیت ورزشی مداوم به کوهنوردی حرفه‌ای و چند باشگاه کوهنوردی تهران آشنا شد و در سال ۱۳۷۶ به عضویت باشگاه کوهنوردی و اسکی دماوند درآمد. زمستان سال ۱۳۷۹ عضو تیم فنی گشایش مسیر انجمن بر دیواره علم کوه بود هرچند در نخستین روز کار فنی دچار حادثه و مصدومیت شد و از ادامه کار بازماند. وی به موازات فعالیت ورزشی، در فعالیتهای سازمانی کوهنوردی نیز حضور پررنگی به نمایش گذاشت تا در سال ۱۳۸۱ به عنوان مسئول کمیته فنی باشگاه دماوند انتخاب شد.
با ریسک پذیری وتلاش بسیار در این پست طی شش ماه نخست سال81 رشد چشمگیری در فعالیت‌های فنی این باشگاه ایجاد شد. مهرماه سال ۱۳۸۱ سرپرستی تیم هفت نفره متشکل از رحیم دانایی، یوسف سورنی‌نیا، علی رحیمی، ویکتوریا کیانی‌راد، امیر احمدی و لیلا اسفندیاری را عهده‌دار شد. طی حادثه‌ای در این برنامه امیر احمدی و ویکتوریا کیانی‌راد جان باختند. در پی این حادثه با فشار محافل رسمی ورزشی و قضایی و بعضی غارنوردان قدیمی وقفه‌ای طولانی در فعالیت‌های مدیریتی و سازمانی فریدیان ایجاد شد.
هیمالیانوردی

ایده صعود به قله K2 از سال ۱۳۷۹ شروع شد. پس از ناکامی در تشکیل گروه برای این هدف در سال ۱۳۸۳ برای هرنوع فعالیت هیمالیانوردی اعلام آمادگی نمود و در تابستان سال ۱۳۸۴ به همراه آقای رامین شجاعی از کوهنوردان باشگاه آرش تهران به عنوان نخستین تیم هیمالیانوردی مستقل از فدراسیون کوهنوردی عازم صعود قله ۸۰۴۷ متری برودپیک شد. دراین برنامه پیش قله برودپیک را به ارتفاع ۸۰۳۵ متر صعود نمود و از صعود به قله اصلی بازماند.
سال ۱۳۸۶ کاظم فریدیان با انباشتی از تجارب ناموفق در تشکیل تیم برای صعود K2 از ایران به تنهایی عازم این صعود شد و به تیم هفت نفره متشکل از دانیالی ناردی (سرپرست)، اوگ دوبارت از فرانسه، میروسلاوکابان از جمهوری چک و سه عضو دیگر ایتالیایی پیوست و در ۲۹ تیرماه ۱۳۸۶، ساعت ۱۴:۳۰ به عنوان اولین ایرانی موفق به گام نهادن بر قله ۸۶۱۱ متری K2 شد. این صعود بدون استفاده از اکسیژن و باربر ارتفاع (شرپا)‌ صورت پذیرفت.
سال ۱۳۸۷ در پی موفقیت صعود K2 بالاخره موفق به تشکیل یک تیم هیمالیانورد متشکل از لیلا اسفندیاری (سرپرست)، حسین ابوالحسنی، سهند عقدایی، سامان نعمتی، محمد نوروزی و احسان پرتویی‌نیا و با اسپانسری شرکت نارون آرا شد. در روز ۲۸ تیرماه ۱۳۸۷ پنج نفر از این تیم برای اولین بار در ایران موفق به صعود قله ۸۱۲۴ متری نانگاپاربات شدند. شادروان سامان نعمتی در این صعود دچار حادثه شده و جان باخت. این صعود آخرین کوهنوردی حرفه‌ای کاظم فریدیان بود.
غارنوردی

در ایران غارنوردی به عنوان زیرشاخه کوهنوردی جریان دارد. در نخستین سال‌های فعالیت، غارنوردی را بسیار جذاب یافت. با نوشتن مقاله ای به نام گنج جویان، جنگ جویان و غارنوردان میانه‌اش با غارنوردان فعال آنروزها به هم خورد.
از طریق ارتباط ایمیلی با غارنوردان مطرح جهان سعی در به روز نمودن فنون غارنوردی داشت.
آشنایی با غارنورد ایرانی عضو UIS، خانم شراره قاضی منجر به ارتباط با فدی نادر «Fadi Nader» رییس وقت UIS و برگزاری اکسپدیشن بین المللی غارنوردی درایران شد. در ادامه این ارتباط و با همکاری شرکت کوه ویسی قدم‌های بسیار خوبی در مسیر تجهیز غارنوردان ایرانی به فنون و تجهیزات روز غارنودی برداشته شد.
فعالیت‌های شاخص

سال ۱۳۷۹: صعود یخچال شمالی سبلان، صعود یخچال سیوله، گشایش مسیر انجمن دیواره علم کوه زمستانی
سال ۱۳۸۰: صعود دیواره شمالی علم کوه از مسیر ۵۲/شکوه، پیمایش الپی غار پراو، صعود زمستانی مسیر شمالی قله شاخک
سال ۱۳۸۱: فرود دره کمجل، پیمایش غار پراو
سال ۱۳۸۲: فرود دره ترکت، گشایش مسیر دیواره‌های اسک و تنگ بریده
سال ۱۳۸۳: صعود سولوکلاسیک دیواره شمالی علم کوه از مسیر آرش، صعود قله دماوند از دره یخار
سال ۱۳۸۴:‌ صعود پیش‌قله برودپیک به ارتفاع  8035متر،
سال ۱۳۸۶: صعود قله K2  به ارتفاع 8611 متر بدون کپسول اکسیژن و باربر ارتفاع، صعود قله دماوند از دره یخار
سال ۱۳۸۷: صعود قله نانگاپاربات به ارتفاع 8125متر، برگزاری اکسپدیشن بین المللی غارنوردی در ایران
باشگاه فوتبال ختافه

Football club
باشگاه فوتبال ختافه (به اسپانیایی: Getafe Club de Fútbol)؛ (تلفظ اسپانیایی: [xeˈtafe ˈkluβ ðe ˈfuðβol])، که به شکل ساده ختافه نامیده می‌شود، یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای است که در ختافه، شهری در جنوب بخش مادرید قرار دارد و در بالاترین سطح از فوتبال اسپانیا، لا لیگا رقابت می‌کند. ورزشگاه خانگی باشگاه، کولیسیوم آلفونسو پرز است که از زمان تأسیسش در سال ۱۹۸۳، میزبان بازی‌های آنهاست و ظرفیت ۱۷٬۳۹۳ هوادار را دارد. این باشگاه در سال ۱۹۶۴ تأسیس و در سال ۱۹۸۳ بازتأسیس شد.
ختافه در فاصله سال‌های ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۶ در بالاترین سطح از فوتبال اسپانیا رقابت کرد و پس از سقوط در سال ۲۰۱۶، بلافاصله به لا لیگا بازگشت و از فصل ۱۸–۲۰۱۷ در این لیگ حضور دارد.
رقابت اصلی ختافه با باشگاه همسایه، لگانس است که در نزدیکی شهر ختافه قرار دارد و رقابتی دوستانه با باشگاه بزرگ شهر مادرید، اتلتیکو داشته است.
افتخارات

کوپا دل ری
سگوندا دیویژن بی - گروه ۱
جایزهٔ زامورا
کوپا ایبریک
نایب قهرمان : ۲۰۱۹
جام جهانی ۲۰۲۲
ورزشگاه

نام - ورزشگاه کولیسیوم آلفونسو پرز
شهر - ختافه
گنجایش - ۱۷٬۳۹۳ نفر
تاریخ تأسیس - ۱۹۹۸
ابعاد زمین - ۶۸ × ۱۰۵ متر
بازیکنان مطرح

روبرتو آبوندانزیری
لوئیس آراگونس
رائول آلبیول
دیه‌گو ریواس
استبان گرانرو
روبن دِ لارد
میسن گرینوود
مربیان مطرح

کیکه سانچز فلورس
برند شوستر
میشل لادروپ
واژه‌نامه

↑  Getafe Club de Fútbol S.A.D.
↑  (به اسپانیایی: Azulones)؛ (به انگلیسی: Deep Blue Ones)
دیدار در استانبول

| دیدار در استانبول | دیدار در استانبول |
| --- | --- |
کارگردان: افشین شرکت
تهیه‌کننده: حمدالله عابدی سیدمحمد قاضی
نویسنده: افشین شرکت
بازیگران: رؤیا نونهالی رضا رویگری مرجانه دلدارگلچین نادیا دلدارگلچین شهلا ریاحی
موسیقی: فریبرز لاچینی
فیلم‌بردار: سیدمحمد قاضی
تدوین‌گر: محمدرضا مویینی
تاریخ‌های انتشار: ۱ فروردین ۱۳۷۱
مدت زمان: ۸۴ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
دیدار در استانبول فیلمی به کارگردانی و نویسندگی افشین شرکت محصول سال ۱۳۷۰ است.
خلاصه داستان

در کوران جنگ تحمیلی علی که تاب تحمل سختی‌های زندگی را ندارد، همسرش زهره و فرزندش علیرضا را ترک می‌کند و به استانبول مهاجرت می‌کند. زهره که از هر سو تحت فشار قرار گرفته خانه پدری اش را ترک می‌کند و با مشکلات زندگی می‌سازد اما هیچ‌یک از تلاش‌های او برای یافتن شوهر در وطن نتیجه ای نمی‌دهد. حتی خاتمه جنگ و برقراری صلح موجب نمی‌شود که علی به وطن بازگردد. در چنین وضعی زهره تصمیم می‌گیرد برای بازگرداندن علی به ترکیه سفر کند. او پس از جستجوی زیاد درمی یابد که علی به کارهای خلاف کشانده شده و از سوی پلیس تحت تعقیب است. عاقبت زهره با یکی از دوستان علی آشنا می‌شود و او محل کار علی را به زهره نشان می‌دهد. اما علی با شنیدن صدای زهره می‌گریزد و تصمیم به خودکشی می‌گیرد، اما زهره سربزنگاه می‌رسد و علی را نجات می‌دهد.
بازیگران

رؤیا نونهالی
رضا رویگری
مرجانه دلدارگلچین
نادیا دلدارگلچین
شهلا ریاحی
پروین سلیمانی
فرخ‌لقا هوشمند
مهری مهرنیا
عباس جهانبخش
فاطمه طاهری
آتش تقی‌پور
امیرحسین خان‌شهری
مهری ودادیان
محمد ورشوچی
حمداله عابدی
شهرناز کاشفی
طاهره جهانبخش
ملیکا شریفی‌نیا
میلاد کاشفی
راحله حکیم‌زاده
ایرج سرباز
حسین بوریاباف
شهریار حکیم‌زاده
علیرضا عابدی
شهرزاد کاشفی
علیرضا رضایی
مارال حیدری
رحمان مقدم
محمد قاصدی
جمشید محمدبیگی
نسرین سرهنگ‌پور
کاظم شیرین سخن
محمد کاشفی
حسین منتظری
پرویز سندایی
ستاره مظفریان
مهتاب مظفریان
مجید امانی‌زاده
باهری ازومیر
سراب کدیک
حایاتی انونسری
باهار کسیر
سیاه‌پوست

از چپ: فردریک داگلاس، سوجرنر تروث، جرج واشینگتن کارور، مارتین لوترکینگ
مردی در کنیا
عبارت سیاه‌پوست در محاوره و فرهنگ عامه به گروهی گفته می‌شود که رنگ پوست آن‌ها تیره است. همچنین به آمریکایی‌های سیاه‌پوست یا کاناداییهای سیاه‌پوست گفته می‌شود و معمولاً از عبارت سیاه‌پوست در مقابل سفیدپوست استفاده می‌شود.
۲۰۰ سال پیش در آمریکا، مرجع سیاه‌پوستان را آفریقا می‌دانستند ولی در آفریقا مردم بومی خودشان را بر پایه قومیت‌ها و جامعه‌های هم‌زبان تقسیم‌بندی می‌کنند نه بر پایهٔ رنگ پوست. آفریقایی‌تبارها بعد از انتقال‌شان به آمریکا به علت این‌که از مناطق و قومیت‌های متفاوت بودند و در آمریکای شمالی زندگی می‌کردند در نتیجه فرهنگ خاص خود را به وجود آوردند مانند کلیسای سیاهان یا انگلیسی سیاهان. آن‌ها بیش‌تر بر اساس مرجع‌شان که همان آفریقا بود و رنگ پوست‌شان شناخته می‌شدند. در نتیجه نام قبیله و زبان‌بومی‌شان تأثیری در تقسیم‌بندی آن‌ها در آمریکا نداشت و به همه آن‌ها به‌صورت کلی سیاه‌پوست گفته می‌شد.
در مقابل در مناطق مورد استعمار اسپانیاییها و فرانسویها آن‌ها را بر پایه قبیله و قومیت طبقه‌بندی کردند.
امروزه در ایالات متحدهٔ آمریکا افراد با رنگ پوست سیاه کم‌رنگ تا سیاه خیلی پُررنگ و آن‌هایی که آلبینیسم دارند زندگی می‌کنند و چون آن‌ها متولد آمریکا هستند، استفاده از واژه آفریقایی مشکل‌ساز است در نتیجه همگی را آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار می‌نامند.
اشخاص سرشناس

لویی آرمسترانگ از مشهورترین موسیقی‌دانان جاز و از برجسته‌ترین ترومپت‌نوازان تاریخ موسیقی
فردریک داگلاس روزنامه‌نگار، نویسنده و دیپلمات آمریکایی
هریت تابمن مبارز علیه برده‌داری و یکی از موفق‌ترین رهبران سازمان «راه‌آهن سری»
مالکوم ایکس فعال سیاه‌پوست و مسلمان حقوق انسانی و مدافع حقوق آفریقایی آمریکایی
رزا پارکس - کنشگر جنبش مدنی سیاه‌پوستان آمریکا و لوترکینگ
مارتین لوتر کینگ رهبر جنبش حقوق مدنی آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار
بایارد راستین رهبر جنبش‌های اجتماعی برای حقوق مدنی، سوسیالیسم، پرهیز از خشونت و مدافع حقوق همجنس گرایان
توپاک شکور رپر آمریکایی
نوتوریوس بی.آی.جی رپر آمریکایی
نلسون ماندلا کنار بیل کلینتون
خانواده باراک اوباما
مایکل جردن بازیکن بسکتبال بازنشسته سیاه‌پوست آمریکایی
اپرا وینفری تهیه‌کننده، هنرپیشه، مجری، خیرخواه، برندهٔ جایزه اسکار و کاندیدای جایزه گلدن گلوب و بفتا و از مشهورترین و مطرح‌ترین مجریهای تلویزیونی آمریکا و جهان
استیو هاروی، هنرپیشه، نویسنده، تهیه کننده تلویزیونی اهل ایالات متحده آمریکا
اسنوپ داگ رپر، خواننده، ترانه‌سرا، تهیه‌کننده، بازیگر، شخصیت رسانه‌ای و تاجر آمریکایی
الیکو دانگوت کارآفرین، بازرگان و مدیر ارشد اجرایی نیجریه‌ای و پولدارترین سیاه‌پوست جهان
پله فوتبالیست سابق برزیلی
پورشه

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت تابعه
نماد سهام شرکت: FWB: PAH3
ISIN: DE000PAG9113 
صنعت: خودروسازی
بنا نهاده: ۱۹۳۱
بنیانگذاران: فردیناند پورشه
دفتر مرکزی: اشتوتگارت، آلمان
محدودهٔ فعالیت: جهانی
افراد کلیدی: وولفگانگ پورشه (رئیس هیئت مدیره) الیور بلوم (مدیر عامل اجرایی)
محصولات: خودروی لوکس خودروی اسپورت
خروجی تولید:  ۱۴۳،۰۹۶ دستگاه خودرو (۲۰۱۲)
خدمات: خدمات مالی خدمات مهندسی
درآمد:  ۲۱٫۵ میلیارد یورو (۲۰۱۷)
سود ناخالص:  ۲٫۴ میلیارد یورو (۲۰۱۲)
مجموع دارایی:  ۳۱٫۲ میلیارد یورو (۲۰۱۲)
مالک: گروه فولکس‌واگن
تعداد کارکنان: ۲۹،۷۷۷ نفر (۲۰۱۷)
وبگاه: www.Porsche.com
پورشه (به آلمانی: Porsche) شرکت خودروسازی آلمانی است، که در سال ۱۹۳۱ توسط فردیناند پورشه تأسیس شد. این شرکت بیشتر بر طراحی، ساخت و توسعهٔ فناوری انواع خودروهای اسپورت و خودروهای لوکس متمرکز است. دفتر مرکزی و کارخانه تولیدی اصلی شرکت پورشه در ایالت بادن-وورتمبرگ قرار دارند. پورشه اکنون یکی از زیرمجموعه‌های گروه فولکس‌واگن است.
تاریخچه > از ۱۹۳۱ تا ۱۹۳۷

فردیناند پورشه در سال ۱۹۳۱ شرکت پورشه را در شهر اشتوتگارت تأسیس کرد، که در زمینه طراحی و توسعه موتورهای خودرو، همچنین ارائه خدمات مهندسی و مشاوره، فعالیت خود را آغاز کرد و در سال‌های نخست، بخش بزرگی از مشتریانش را شرکت‌های خودروسازی همچون: آئودی، مرسدس بنز، دکاو، اوپل، واندرر، دایملر-بنز و اتو یونیون تشکیل می‌دادند.
یکی از نخستین طرح‌هایی که شرکت تازه تأسیس پورشه در آن مشارکت کرد، پروژه‌ای تحت عنوان فولکس‌واگن بود، که در زبان آلمانی خودروی مردم معنا می‌دهد. در میانه دهه ۱۹۳۰ شرکت پورشه و به‌ویژه فردیناند پورشه، از سوی دولت آلمان نازی، برای طراحی نخستین خودروی فولکس‌واگن، دعوت به‌کار شد، این خودرو، فولکس‌واگن بیتل نام داشت، که امروزه به‌عنوان یکی از موفق‌ترین خودروهای تولیدشده در تاریخ خودروسازی شناخته می‌شود.
شخص دیگری که سهم بسیاری در راه‌اندازی و توسعه شرکت پورشه ایفا نمود، فری پورشه است. فری که فرزند ارشد فردیناند بود، ریاضیات را در مدرسه، و مکانیک را در کارگاه پدر آموخت. دوران جوانی فری پورشه مصادف با به قدرت رسیدن آدولف هیتلر در آلمان و فراخوان او برای بازسازی صنایع بود. هیتلر می‌خواست که آلمان سریع‌ترین خودروها را بسازد؛ بنابراین کارخانه‌های خودروسازی را از کمک‌های دولتی برخوردار نمود. در این شرایط بود، که از سوی هیتلر، دعوتنامه‌ای برای همکاری در شرکت جدیدی که فولکس‌واگن نام داشت، برای فردیناند پورشه ارسال گردید. وی نیز در این شرایط توانست مدیریت کارخانه‌های اتو یونیون و واندرر را بر عهده گیرد.
تاریخچه > از ۱۹۳۷ تا ۱۹۵۱

قرارداد همکاری فردیناند پورشه با شرکت اتو یونیون در سال ۱۹۳۸ به پایان رسید، اما به جهت درگیر بودن آلمان در جنگ، او بیشتر وقت خود را صرف طراحی ماشین‌آلات جنگی نمود. از تولیدات زمان جنگ فردیناند پورشه برای نمونه می‌توان به تانک‌های تایگر یک و تایگر دو اشاره کرد.
در سال ۱۹۳۹ نخستین خودرو پورشه ساخته شد، که بیشتر از قطعات فولکس‌واگن بیتل برای آن استفاده کرده بود. این خودرو، پورشه ۶۴ نام داشت.
با پایان جنگ، فردیناند و فری پورشه هر دو به اسارت فرانسوی‌ها درآمدند. فرانسوی‌ها برای آزادی هر کدام از پورشه‌ها ۵۰۰ هزار فرانک مطالبه کردند؛ اما بضاعت مالی خانواده پورشه تنها اجازه پرداخت وثیقه یکی از آن‌ها را می‌داد، بنابراین پسر، در ماه ژوئیه ۱۹۴۶ آزاد شد و بلافاصله راهی اتریش شد، اما پدر در اسارت فرانسوی‌ها باقی ماند. فری پس از مدت کوتاهی، با هدف بازسازی کارخانه پدری، راهی آلمان شد، اما پیگیری‌های او با مخالفت و پاسخ منفی از سوی نیروهای متفقین مواجه گردید.
این امر باعث شد تا وی بار دیگر به اتریش بازگردد و کارخانه کوچکی را برای ساخت پمپ آب و لوازم لوله‌کشی تأسیس کند، اما این وضعیت بسرعت تغییر کرد. در میانه سال ۱۹۴۷ در حالی‌که کمتر از ۱ سال از آزادی فری نمی‌گذشت، وی با مشارکت خواهرش؛ لوئیس و همسر او آنتوان پیک (که در پایان دهه ۱۹۳۰ چندین سال، ریاست شرکت فولکس‌واگن را در دست داشت)، اقدام به راه‌اندازی شرکت پورشه هولدینگ، در اتریش نمود. این شرکت در زمینه واردات و توزیع خودروهای آلمانی، به کشور اتریش فعالیت می‌کرد. عقد قرارداد با برخی کارخانه‌های خودروسازی باعث شد، تا فری انگیزه ساخت یک خودرو را پیدا کند.
خودرویی که بر مبنای فولکس‌واگن بیتل در سال ۱۹۴۷ طراحی شد، پورشه ۳۵۶ نام گرفت. طراحی مدل نخست این خودرو را، چند سال پیش از آن، فردیناند پورشه انجام داده بود، اما کار تولید این مدل را، فری به پایان رساند. مدل ۳۵۶ از یک موتور چهار سیلندر هواخنک، با قدرت ۳۵ اسب بخار نیرو می‌گرفت، که در قسمت عقب خودرو نصب شده بود.
پورشه ۳۵۶ دومین خودرویی بود، که به نام پورشه تولید می‌شد. فری در سال ۱۹۴۹ به اشتوتگارت بازگشت و کارخانه پورشه را در آنجا بنیان نهاد، سپس برای کارخانه خود، نشان (لوگو) شهر اشتوتگارت را انتخاب کرد.
تاریخچه > از ۱۹۵۱ تا ۱۹۶۳

فردیناند پورشه در آغاز دهه ۱۹۵۰ در بستر بیماری افتاد و سرانجام در سال ۱۹۵۱ درگذشت. با درگذشت فردیناند، نیمی از سهام شرکت، به فری پورشه واگذار شد و ۵۰٪ درصد از سهام آن نیز، به دختر فردیناند؛ لوئیس و همسرش آنتوان پیک، به ارث رسید.
ورود شرکت پورشه، به زمینه خودروهای اسپورت، در سال ۱۹۵۲ با مدل پورشه ۳۵۶/۱ آغاز شد. پورشه قصد داشت با تکیه بر تجربه‌های به‌دست‌آمده از رقابت‌های اتومبیلرانی، امنیت خودروهای خود را بهبود ببخشد.
تاریخچه > از ۱۹۶۳ تا ۱۹۷۲

شرکت پورشه در سال ۱۹۶۳ نخستین مدل از سری پورشه ۹۱۱ را که در مسابقات اتومبیلرانی موفقیت‌های غیرمنتظره‌ای را به‌دست آورده بود، ارائه کرد. مدل ۹۱۱ که یک خودرو ۶ سیلندر موتور عقب بود، به‌سرعت به رقیبی سرسخت در مسابقات اتومبیلرانی تبدیل گشت.
در سال ۱۹۶۴ بود که سری پورشه ۹۱۱ کلاسیک به بازار وارد شد. در همان سال مدل پورشه کاررا جی‌تی‌اس کوپه به‌عنوان نخستین خودرو با اتاق غیرفلزی نیز عرضه گردید.
تولیدات پورشه از آغاز دهه ۱۹۷۰ روز به روز پیشرفته‌تر می‌شدند، ویژگی که امروز هم یکی از سیاست‌های تولید این شرکت خودروسازی به‌شمار می‌آید.
تاریخچه > از ۱۹۷۲ تا ۱۹۹۲

از سال ۱۹۵۱ که مالکیت شرکت پورشه میان دو خانواده پورشه و پیک تقسیم شد، چندین بار مشکلات مالی و حقوقی میان دو خانواده بر سر مالکیت شرکت و تصاحب پست‌های مدیریتی درگرفت، که در پایان در سال ۱۹۷۲ فری پورشه برای جلوگیری از این نزاع‌های خانوادگی، شرکت پورشه را از یک شرکت با مسئولیت محدود، به یک شرکت سهامی تبدیل نمود.
این مجادلات در طول دهه ۱۹۷۰ با تغییرات مداوم مدیریتی همراه بود، که در پایان به کاهش تولید شرکت پورشه و مشکلات مالی انجامید. در طول دهه ۱۹۸۰ تولید پورشه به پایین‌ترین سطح خود رسید و در این دهه، کلاس خودروهای اسپورت، بخش بزرگ فروش شرکت را به خود اختصاص می‌داد.
با تغییراتی که فری پورشه از سال ۱۹۷۲ در ساختار شرکت انجام داده بود، در پایان در سال ۱۹۸۴ توانست بخشی از سهامش را در بازار بورس فرانکفورت به صورت عمومی واگذار نماید و سرمایه‌ای که از این طریق به پورشه تزریق شد، در آغاز دهه ۱۹۹۰ به شکوفایی مجدد این شرکت کمک فراوانی کرد.