کازینو رویال (فیلم ۲۰۰۶)
تولید > انتخاب بازیگران

زمانی‌که پیرس برازنان به‌عنوان بازیگر نقش باند انتخاب شد، برای چهار فیلم قرارداد بست. قرارداد او در سال ۲۰۰۲ با ساخت فیلم روزی دیگر بمیر به سرانجام رسید. در این زمان، برازنان به سن ۵۰ سالگی خود نزدیک می‌شد و گمانه‌زنی‌ها مبنی بر این‌که تهیه‌کنندگان به دنبال بازیگر جوان‌تر برای جایگزینی او هستند، آغاز شد. خود برازنان نیز رسماً اعلام کرده‌بود که قراردادش در فوریه ۲۰۰۴ به پایان می‌رسد. در مقطعی، مایکل ویلسون ادعا کرده‌بود که بیش از ۲۰۰ نفر به‌عنوان جایگزین برازنان در نظر گرفته شده‌اند. یکی از آنها، گوران ویسنجیک (اهل کرواسی) بود که با دنیل کریگ در یک روز آزمون بازیگری داد، اما به‌خاطر عدم تسلط به لهجه انگلیسی مورد توجه قرار نگرفت. کارل اربن (اهل نیوزلند) هم مد نظر بود؛ اما به دلیل حضور در صحنهٔ فیلم‌برداری، نتوانست در آزمون بازیگری شرکت کند. به گفتهٔ مارتین کمبل، هنری کویل جدی‌ترین گزینه برای بازی در نقش باند بود؛ ولی مسئله این بود که ۲۲ ساله و خیلی جوان به‌نظر می‌رسید. کویل بعداً گفت که کمبل شخصاً او را رد کرد زیرا هیکل او را برای بازی در نقش جیمز باند نامناسب تشخیص داده‌بود. سم ورثینگتون (اهل استرالیا) و دوگری اسکات (اهل اسکاتلند) هم برای این نقش در نظر گرفته شده‌بودند. از سم هیوین (اهل اسکاتلند) و متیو رایس (اهل ولز) نیز آزمون بازیگری گرفته شد. دیوید تننت (اهل اسکاتلند) نیز مورد توجه عوامل فیلم‌سازی بود، اگرچه خودش تا سال‌ها بعد نمی‌دانست که نامش در فهرست نهایی قرار داشته. در مقطعی، کمبل همراه با جانت هیرشنسون و جین جنکینز (مسئولان انتخاب بازیگر) به یاد می‌آوردند که با الکس الاکلین، جولین مک‌مان، ایوان مک‌گرگور، روپرت فرند و آنتونی استار هم ملاقات و دربارهٔ بازی در نقش باند با آنها صحبت کرده‌بودند.
در می ۲۰۰۵، دنیل کریگ اعلام کرد که شرکت متروگلدوین‌مایر و همچنین مایکل ویلسون و باربارا براکلی قول داده‌اند که نقش جیمز باند را به او بدهند. در جای دیگر، متیو وان به خبرنگاران گفته‌بود که متروگلدوین‌مایر پیشنهاد کارگردانی فیلم کازینو رویال را به او ارائه کرده. ولی ایون پروداکشنز در آن زمان هیچ‌یک از این ادعاها را تأیید نکرد. یک سال قبل از آن، کریگ حتی از بازی در این نقش صرف‌نظر کرده‌بود، زیرا احساس می‌کرد که مجموعهٔ فیلم‌های جیمز باند به نوعی سریال با قواعد خاص تبدیل شده‌اند. با این حال، وقتی فیلمنامه کازینو رویال را خواند، به آن علاقه‌مند شد. کریگ برای ظاهر شدن در نقش باند، تمام رمان‌های فلمینگ را خواند و حتی از عوامل موساد و سرویس اطلاعات مخفی بریتانیا که قبلاً در ساخت فیلم مونیخ مشارکت داشتند، مشورت گرفت؛ زیرا عقیده داشت که در این فیلم «باند گرچه به‌تازگی از سرویس [مخفی بریتانیا] استعفا داده ولی هنوز انگیزه برای قتل دارد… می‌توانید این را از چشمانش بخوانید. سوژه‌ها بلافاصله می‌فهمند که اوه، بله، او یک قاتل است. آنها نگاهی به اطرافشان می‌اندازند؛ سپس در اتاق قدم می‌زنند و در جستجوی راه فرار همه‌جا را بررسی می‌کنند. این همان چیزی بود که من می‌خواستم».
در ۱۴ اکتبر ۲۰۰۵، شرکت‌های ایون پروداکشنز، سونی پیکچرز و متروگلدوین‌مایر در یک کنفرانس مطبوعاتی در لندن اعلام کردند که دنیل کریگ ششمین بازیگر نقش جیمز باند خواهد بود. بعد از اتمام فیلم‌برداری تهاجم (۲۰۰۷)، کریگ با کت و شلوار رسمی و موهای نسبتاً بلند، سوار بر قایق تندروی ریجید ریدر ظاهر شد و به‌همراه تفنگداران سلطنتی نیروی دریایی، در لنگرگاه اچ‌ام‌اس پرزیدنت در برابر مطبوعات دنیا به مصاحبه پرداخت. بلافاصله پس از این رویداد، بحث‌وجدل میان منتقدان آغاز شد و این سؤال پیش آمد که آیا تهیه‌کنندگان، بازیگر مناسبی انتخاب کرده‌اند یا نه. طی مدت زمانی که فیلم درحال ساخت بود، کارزارهای اینترنتی مانند پایگاه danielcraigisnotbond.com نارضایتی خود را از انتخاب کریگ ابراز و به نشانهٔ اعتراض تهدید کردند که تماشای فیلم را تحریم خواهند کرد. منتقدان عقیده داشتند که کریگ خصوصیات شخصیت باند را که مخاطبان به آن عادت کرده‌اند، ندارد و برخلاف بازیگران سابق، نه بلند قد و مومشکی است و نه خوش‌تیپ و کاریزماتیک به نظر می‌رسد. روزنامهٔ دیلی میرور هم در انتقاد از انتخاب دنیل کریگ، خبری در صفحه اولش با عنوان «اسمم نخودیه، جیمز نخودی» منتشر کرد. بعداً از دنیل کریگ خواسته‌شد تا برای بازی در نقش باند، موهای خود را قهوه‌ای کند، اما او این کار را «بی‌مورد» دانست و از انجامش خودداری کرد؛ در عوض حاضر شد که موهایش را کوتاه کند تا «قیافه‌ای بی‌رحم‌تر» داشته باشد.
نفر مهم بعدی، بازیگر نقش وسپر لیند بود. دبی مک‌ویلیامز (مسئول انتخاب بازیگران) اذعان کرده‌بود که آنجلینا جولی و شارلیز ترون برای این نقش «به‌طور جدی مورد توجه قرار گرفته‌بودند». سسیل دو فرانس (اهل بلژیک) نیز آزمون بازیگری داده بود، اما لهجه انگلیسی او «در حد انتظار نبود». اودره توتو (اهل فرانسه) نیز مد نظر بود، اما به دلیل بازی در فیلم  رمز داوینچی، یکی دیگر از فیلم‌های شرکت کلمبیا پیکچرز که در می ۲۰۰۶ اکران می‌شد، از فهرست کنار رفت. ریچل مک‌آدامز هم از بازی در این نقش انصراف داد تا بتواند روی بزرگ‌کردن فرزندانش تمرکز کند. اولیویا وایلد (اهل آمریکا) و اوا گرین (اهل فرانسه) دو گزینهٔ نهایی برای این نقش بودند. بالاخره در ۱۶ فوریه ۲۰۰۶ و درحالی‌که مدتی از آغاز فیلم‌برداری گذشته بود، گرین برای بازی در این نقش انتخاب شد. او با پذیرش نقش وسپر مجبور شد از بازی در دو فیلم باغبان وفادار (۲۰۰۵) و کوکب سیاه (۲۰۰۶) صرف‌نظر کند. گرین فیلمنامه را خواند و دریافت که «نکته‌ای که برایم جذابیت داشت، این بود که وسپر صرفاً شریک جنسی باند نبود؛ او هویت و شخصیتی مستقل داشت و از توانایی کنش برخوردار بود».
مس میکلسن برای بازی در نقش لوشیفر گفته‌بود که مراحل انتخابش چنان راحت و سریع طی شد که دنیل کریگ از وی پرسیده‌بود که برای به‌دست آوردن این نقش، آیا با کسی هم‌خوابه شده یا نه. او در این‌باره افزود: «فیلم‌سازان، افرادی وارد بودند، کارهایم را دیده‌بودند، بنابراین خوب شد، فقط آخرش کمی ضدحال خوردم، چون آماده بودم که کارهای بیشتری انجام دهم، اما… در انتها جزء تیم بازیگری شدم».
برای بازی در نقش فلیکس لایتر،  جفری رایت در نظر گرفته‌شد. این اولین محصول ایون پروداکشنز بود که در آن، نقش لایتر توسط یک بازیگر سیاه‌پوست ایفا می‌شد. بازیگر سیاه‌پوست دیگری به‌نام برنی کیسی قبلاً این نقش را در فیلم دیگر هرگز نگو هرگز (۱۹۸۳) برعهده گرفته‌بود؛ ولی این فیلم را ایون پروداکشنز تولید نکرد.
بازی در نقش ام برعهدهٔ جودی دنچ گذاشته‌شد. دنچ تنها بازیگر فیلم‌های دوران پیرس برازنان بود که در بازراه‌اندازی این مجموعه، مجدداً ظاهر شد.