stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
حبیب‌الله افتخارالواعظین

| حبیب‌الله افتخارالواعظین | حبیب‌الله افتخارالواعظین |
| --- | --- |
نماینده دوره دوم مجلس شورای ملی: نماینده دوره دوم مجلس شورای ملی
حوزه انتخاباتی: مشهد
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
ملیت: ایرانی
پیشه: سیاستمدار
حبیب‌الله افتخارالواعظین  از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره دوم بعنوان نماینده مشهد در مجلس شورای ملی حضور داشت.
محمدعلی محدث‌زاده

| محمدعلی محدث‌زاده | محمدعلی محدث‌زاده |
| --- | --- |
نماینده دوره‌های بیست و سوم، بیست و دوم، بیست و یکممجلس شورای ملی: نماینده دوره‌های بیست و سوم، بیست و دوم، بیست و یکممجلس شورای ملی
حوزه انتخاباتی: کرمان
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
ملیت: ایرانی
پیشه: سیاستمدار
محمدعلی محدث‌زاده سیاست‌مدار ایرانی بود، که در  دوره بیست و یکم ،  دوره بیست و دوم  و  دوره بیست و سوم   بعنوان نماینده کرمان در مجلس شورای ملی حضور داشت.
حاجی بخشی

| ذبیح‌الله بخشی | ذبیح‌الله بخشی |
| --- | --- |
حاجی بخشی با پیشانی‌بند پیروان امام (ره): حاجی بخشی با پیشانی‌بند پیروان امام (ره)
زادهٔ: ۱۳۱۲ شمس‌آباد اراک
درگذشت: ۱۳ دی ۱۳۹۰ تهران
عنوان: حاجی گرینوف
ذبیح‌الله بخشی‌ (۱۳۱۲ توابع اراک - ۱۳ دی ۱۳۹۰ تهران) معروف به حاجی بخشی از اعضای معروف بسیج در دوران جنگ ایران و عراق و شرکت کنندگان در تجمعات گروه انصار حزب‌الله بود. وی در سن ۴۷ سالگی به جبهه اعزام شد و تا پایان جنگ ایران و عراق حضور و نقش مهمی در تبلیغات جنگ داشت. وی در میان نظامیان ایرانی به حبیب بن مظاهر شهرت داشت. بخشی‌زاده مدعی بود که در دوران اشغال ایران توسط متفقین (و در زمانی که تنها ۸ سال سن داشته‌است) زیر ماشین یک افسر انگلیسی دو عدد دینامیت کار گذاشته‌است و همچنین در عملیات‌های حزب موتلفه اسلامی همکاری داشته‌است. او از مجروحان جنگ بود و دو پسر، برادر و یک داماد او نیز در جنگ کشته شدند.
بلواری در شهرک وحدت،از توابع شهرستان فردیس استان البرز به پاس از این خانواده شهید،بلوار شهیدان بخشی نام گذاری شده است.
جنگ ایران و عراق

وی اغلب دوران جنگ ایران و عراق در جبهه حضور داشت و در تبلیغات جنگ نقش داشت.
مرتضی آوینی دربارهٔ وی گفته‌است:
در آن سوی فاو، به حاج بخشی برخوردیم؛ چهرهٔ آشنای حزب‌الله تهران. هر کس سرزندگی و بذله‌گویی و آن چهرهٔ شاداب او را می‌دید باور نمی‌کرد که دو ساعت پیش فرزندش شهید شده باشد. او حاضر نشده بود که به همراه پیکر فرزند شهیدش جبههٔ نبرد را، ولو برای چند روز، ترک گوید. هر جا که حزب‌الله تهران هست او نیز همان جاست و علمداری می‌کند.
وی به روزنامه کریستین ساینس مانیتور گفته بود: «در جنگ، تبلیغات و روحیه مهم‌ترین چیزهاست. اگر به من اکنون بگویند که باید به تظاهرات برویم، من این دمپایی‌ها را درمی‌آورم و پای پیاده می‌دوم.»
اباصلت بیات (از عکاسان جنگ) دربارهٔ وی گفته‌است: «در منطقه عملیاتی «کربلای۱۰» در پنجوین عراق، حاجی بخشی در حال شکلات دادن به رزمندگان بود؛ همان لحظه به ایشان خبر شهادت پسرش را دادند؛ حاجی بخشی بدون اینکه دستش بلرزد یا تغییری در رفتار و چهره‌اش دیده شود، گفت:"عیب ندارد، اینها همه پسران من هستند.»
بخشی‌زاده دربارهٔ استعفای میرحسین موسوی گفته بود: «موسوی که استعفا داد، آمد دفتر سیداحمد، من هم آن‌جا بودم. گفتم: خجالت نکشیدی آمدی این‌جا؟ الان وقت استعفا دادن است؟ الان باید بازوی امام باشید بی‌غیرت‌ها! چه می‌خواهید از جان حضرت امام؟» او همچنین پس از انتخاب سیدعلی خامنه ای خطاب به وی گفته بود: «وای به آن روزی که در خط امام نباشید! مقابلت می‌ایستیم.»
پس از جنگ

بخشی‌زاده بعد از جنگ از شرکت کنندگان و سخنرانان تجمعات گروه موسوم به انصار حزب‌الله در اعتراض به سیاست‌های فرهنگی دولت اکبر هاشمی رفسنجانی محسوب می‌شد.
او طی سالهای بعد از جنگ، با یک دستگاه اتومبیل بازمانده از دوران جنگ، در خیابان‌های پایتخت به گشت زنی می‌پرداخت و همراه با نیروهای بسیجی، با زنان بدحجاب برخورد می‌کرد.
بخشی‌زاده هم چنین دربارهٔ اعتراضات دانشجویی ۱۸ تیر ۱۳۷۸ گفته بود: «آقایان اگر نقش بسیج را در خاموش کردن فتنه مشهد، قزوین و اسلامشهر فراموش کرده‌اند باید از تأثیر بسیجیان در خنثی سازی شورش اخیر درس عبرت بگیرند.»
امیرفرشاد ابراهیمی، عضو پیشین انصار حزب‌الله و منتقد فعلی جمهوری اسلامی ایران، دربارهٔ بخشی‌زاده مدعی است: «زمانی که بحث راه اندازی نیروی انصار حزب‌الله راه افتاد، سال ۷۲ یا ۷۳، تندروترین قشر سیاسی جامعه آن روزها افراد انصار حزب‌الله بودند. من به یاد دارم که همان روزها هم خیلی وقت‌ها خود همین آقای الله کرم در جلسات و در زمان بروز برخی بحث‌ها و تصمیم‌گیری‌ها سفارش می‌کرد که مثلاً این مورد را حاجی بخشی نفهمد چون می‌آید برنامه‌های ما را بهم می‌ریزد.»
او در جریان تحصن نمایندگان مجلس ششم، خواهان پایان تحصن شده بود و خطاب به بهزاد نبوی نایب رئیس مجلس گفته بود: «بیایید بیرون وگرنه می‌آوریم تون بیرون.»
وی که پس از اعتراضات ایران به نتایج انتخابات ریاست جمهوری (۱۳۸۸) عمدتاً بیمار و بستری بود. او معتقد بود که نیروهای بسیج در جریان اعتراضات پس از انتخابات ریاست جمهوری دهم باید وارد عمل شوند. او دربارهٔ اعتراضات پس از انتخابات ریاست جمهوری دهم گفته بود: «ای داد بیداد! زمانی‌که ما سالم بودیم، جرأت نمی‌کردند پیدای‌شان بشود. می‌آمدیم شعار می‌دادیم «ماشاءالله، حزب‌الله» بچه‌ها را جمع می‌کردیم. جرأت نمی‌کردند بیایند جلو. می‌گفتند حاجی بخشی آمده.»
نشان ملی ایثار

وی در سال ۱۳۸۹ نشان ملی ایثار دریافت کرد.
درگذشت و تشییع

پیکر وی پس از نماز جمعه ۱۶ دی ماه ۱۳۹۰ تشییع و در کنار مهدیه بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
درگذشت و تشییع > پیام تسلیت رهبر ایران

در پی درگذشت وی، سیدعلی خامنه‌ای در نامه‌ای درگذشت وی را تسلیت گفت:
بسم الله الرحمن الرحیم
درگذشت پیر دلاور جبهه‌های جهاد، پدر دو شهید و همرزم و همراه هزاران شهید، مرحوم حاج ذبیح‌الله بخشی را به همه مجاهدان راه حق و به خانواده محترم آن مرحوم تسلیت می‌گویم و علو درجات و پاداش صبر و ثبات را برای ایشان از خداوند متعال مسالت می‌نمایم. سیدعلی خامنه‌ای، ۱۵ دیماه ۱۳۹۰
حاجی بخشی
محسن شاطرزاده یزدی

| محسن شاطرزاده | محسن شاطرزاده |
| --- | --- |
سفیر ایران در برزیل: سفیر ایران در برزیل
دوره مسئولیت تیر ۱۳۸۷ – بهمن ۱۳۹۰: دوره مسئولیت تیر ۱۳۸۷ – بهمن ۱۳۹۰
رئیس‌جمهور: محمود احمدی‌نژاد
معاون وزیر صنایع و معادن در امور اقتصادی و بین‌المللی 1374-1377 وزارت صنایع و معادن قايم مقام سازمان فضايي : 1391-1395 معاون گروه مپنا : 1386  قايم مقام مديرعامل شركت توربين سازي مپنا : 1378- 1383: معاون وزیر صنایع و معادن در امور اقتصادی و بین‌المللی 1374-1377 وزارت صنایع و معادن قايم مقام سازمان فضايي : 1391-1395 معاون گروه مپنا : 1386  قايم مقام مديرعامل شركت توربين سازي مپنا : 1378- 1383
دوره مسئولیت ۱۳۸۴ – ۱۳۸۷: دوره مسئولیت ۱۳۸۴ – ۱۳۸۷
رئیس‌جمهور: محمود احمدی‌نژاد
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: آذر 1338 مشهد، ایران
ملیت: ايران
محل تحصیل: مهندسي مكانيك جامدات - دانشگاه صنعتی اصفهان فوق ليسانس مكانيك (نانو كامپوزيت) _ دانشگاه INSA فرانسه 1373 دكترا مكانيك ( كامپوزيت) - داتشگاه INSA فرانسه - 1376
محسن شاطرزاده (زاده ۱۳۳۸ در مشهد)  سفیر ایران در برزیل بود.
وی در آبان 1384 به دعوت وزیر صنایع و معادن به عنوان معاون امور بین الملل و اقتصادی وزیر صنایع منصوب شده و نماینده وزیر در کمیسیونهای عالی کشوری شد.
محسن هاشمی (بانکدار)

| محسن هاشمی | محسن هاشمی |
| --- | --- |
ملیت:  ایران
پیشه: بانکدار
شناخته‌شده برای: مدیر عامل بانک ایران زمین
عضو هیئت مدیرهٔ: بانک صادرات ایران
محسن هاشمی بانکدار و مدیر ارشد اجرایی ایرانی است که به‌عنوان مدیر عامل بانک ایران زمین فعالیت می‌کرد. وی پیش‌تر از اعضای هیئت مدیره بانک صادرات ایران و بانک ایران زمین بود و سابقه عضویت در هیئت مدیره بانک کارآفرین را نیز در کارنامه مدیریتی خود دارد.
بیوو

الگو:Infobox College Mascot
بیووی چهاردهم (به انگلیسی: Bevo XIV)
یکی از طرفداران درازشاخان دانشگاه آستین تگزاس در فینال مسابقات جام رز-باول.
بیوو (به انگلیسی: Bevo) نام شگون‌نمای رسمی دانشگاه تگزاس در آستین است.
این شگون‌نما یک گاو از نژاد درازشاخ تگزاس است، و چهاردهمین نسل گاویست که از ۱۹۱۶ تا کنون سمبل دانشگاه تگزاس بوده‌است.
بیوو سمبل تمام تیم‌های تگزاس لانگ‌هورنز است، و در برخی مسابقات او را به عموم تماشچیان در ورزشگاه نمایش می‌دهند.
حوادث تاریخی

حوادثی چند از تاریخ ۱۴ نسل بیوو هنگام مسابقات:
بیووی دوم با حمله به یکی از هلهله‌چیان تیم دانشگاه متودیست جنوبی وی را مصدوم کرد
بیووی سوم از محل نگهداری خود فرار کرده و مدت دو روز در پردیس دانشگاه تگزاس در آستین پرسه زد.
بیووی چهارم به یک خودرو حمله برد.
بیووی پنجم به گروه ارکستر مشوق تیم دانشگاه بیلور یورش برد و ارکستر را متلاشی ساخت.
بیووی سیزدهم در سال ۲۰۰۱ به کاخ سفید دعوت و در مراسم آغاز ریاست جمهوری جرج دبلیو بوش شرکت کرد.
بیووی چهاردهم در سال ۲۰۰۵ به کاخ سفید دعوت و در مراسم آغاز دوره دوم ریاست جمهوری جرج دبلیو بوش شرکت کرد
بیووی پانزدهم در سال ۲۰۱۹ در جریان بازی نهایی جام رزبول با حمله به «آگا» (شگون نمای دانشگاه جرجیا) موجب هیجان رسانه های ورزشی قرار گرفت.
خشک‌اسطلخ

| خشک‌اسطلخ | خشک‌اسطلخ |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: گیلان
شهرستان: رشت
بخش: بخش لشت نشا
دهستان: علی‌آباد زیباکنار
جمعیت: ۱۰۷۲ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۱۳
خشک‌اسطلخ، روستایی است از توابع بخش لشت نشا شهرستان رشت در استان گیلان ایران. مجتمع آموزشی رفاهی صدا و سیما زیباکنار نیز در این مکان قرار دارد .
جمعیت

این روستا در دهستان علی‌آباد زیباکنار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۶۸ نفر (۳۴۶خانوار) بوده‌است.
بیل دی بلازیو

| بیل دی بلازیو | بیل دی بلازیو |
| --- | --- |
۱۰۹مین شهردار نیویورک سیتی: ۱۰۹مین شهردار نیویورک سیتی
دوره مسئولیت ۱ ژانویه ۲۰۱۴ – ۱ ژانویه ۲۰۲۲: دوره مسئولیت ۱ ژانویه ۲۰۱۴ – ۱ ژانویه ۲۰۲۲
پس از: مایکل بلومبرگ
پیش از: اریک آدامز
عضو شورای شهر نیویورک: عضو شورای شهر نیویورک
دوره مسئولیت ۲۰۰۲ – ۲۰۰۹: دوره مسئولیت ۲۰۰۲ – ۲۰۰۹
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: Warren Wilhelm, Jr. ۸ مهٔ ۱۹۶۱ ‏(۶۳ سال) منهتن، نیویورک، آمریکا
حزب سیاسی: دموکرات
همسر(ان): شیرلین مکری (۱۹۹۴–تابحال)
فرزندان: دانته کیارا
محل تحصیل: دانشگاه نیویورک دانشگاه کلمبیا
وبگاه: Government website Campaign website
بیل دی بلازیو‎/dɪˈblɑːzioʊ/‎ (Bill de Blasio) (با نام شناسنامه‌ای وارن ویلهلم جونیور) (زاده ۸ مه ۱۹۶۱ در منهتن) شهردار سابق نیویورک آمریکا است. او در انتخابات ۲۰۱۳ شهرداری نیویورک به پیروزی رسید. وی در این انتخابات رقیب خود «جو لوتا» را با فاصله زیادی پشت سر گذاشت.
او در زمان این پیروزی از مسئولین انتخابی شهر نیویورک بوده و ریاست اداره شهری وکیل عمومی نیویورک سیتی را بر عهده دارد که دادآور بین رای‌دهندگان و دولت شهری است.
بیل دی بلازیو نخستین شهردار نیویورک از حزب دموکرات از سال ۱۹۸۹ است. او از یکم ژانویه ۲۰۱۴ جانشین مایکل بلومبرگ در سمَت شهردار نیویورک می‌شود. بلومبرگ دوازده سال شهرداری نیویورک را برعهده داشت.
بیل دی بلازیو پس از پیروزی در انتخابات، در بروکلین، محله‌ای که در آن بزرگ شده، به دو زبان انگلیسی و اسپانیایی برای هواداران خود سخنرانی کرد. وی در این سخنرانی اعلام کرد که قصد دارد نیویورک را شهری نه تنها برای نخبگان و ثروتمندان بلکه شهری قابل زندگی برای همه بسازد.
بیل دی بلازیو در ۱۱ آوریل در خصوص شیوع ویروس کرونا در نیویورک در یک کنفرانس خبری گفت: «گفتن این که ما نمی‌توانیم مدارس خود را برای باقی مانده‌امسال به حالت گذشته برگردانیم دردناک است، اما من همچنین می‌توانم به شما بگویم که این کار درستی است.» وی که پیش از این دستور داده بود که مدارس دولتی از ابتدای ۱۶ مارس ۲۰۲۰ به منظور جلوگیری از شیوع این بیماری تعطیل شوند و هدف اولیه بازگشایی مجدد در ۲۰ آوریل بود. اما شهردار تصریح کرد که بزودی برایمان مشخص شد که تاریخ در برنامه غیر واقعی است زیرا شهر نیویورک به عنوان نقطه حساس شیوع ویروس کرونا در آمریکا ظاهر شد.
پیشینه

پدر بیل دی بلازیو آمریکایی از تبار آلمانی است و والدین مادر او از آمریکایی‌های ایتالیایی‌تبار بودند.
او در کمبریج ایالت ماساچوست بزرگ شد. پدر و مادر او در زمانی که او هشت‌ساله بود از هم جدا شدند. عموی او، دانلد جرج ویلهم جونیور برای سیا در ایران کار می‌کرد و به‌طور مخفیانه خاطرات محمدرضا پهلوی را می‌نوشت.
همسر آقای دی بلازیو از آمریکاییان سیاه‌پوست است.
بیل در دانشگاه نیویورک تحصیل کرد و از دانشگاه کلمبیا مدرک در رشته امور بین‌الملل دریافت کرد.
کمپین ریاست‌جمهوری ۲۰۲۰

کمپین ریاست‌جمهوری بیل دی بلازیو برای انتخابات ۲۰۲۰ آمریکا در تاریخ ۱۶ مه ۲۰۱۹ با اعلام او از طریق یوتیوب شروع به کار کرد. شعار کمپین بلازیو، «اول مردم در حال کار» بود. بیل دی بلازیو در هنگام اعلام نامزدی شهردار نیویورک بود. کمپین بلازیو در ۲۰ سپتامبر ۲۰۱۹ به دلیل شکست در نظرسنجی‌ها و عدم موفقیت در جلب حمایت مالی، پایان یافت.
کووید۱۹

در ۲۸ آوریل ۲۰۲۰ بیل دی بلازیو، شهردار نیویورک از استخدام هزار نفر به عنوان ردیاب ویروس کووید۱۹خبر داد. این اشخاص، به محض اعلام نتیجه مثبت تست کرونای بیمار، به دنبال ردیابی تمامی افرادی که با فرد بیمار در ارتباط بوده، می‌روند تا تعداد بیشتری آزمایش شده یا در قرنطینه قرار بگیرند. نیویورک بیشترین میزان ابتلا و مرگ بر اثر کرونا در آمریکا را دارد.
بیل ده بلزیو و خانواده
بیل بوفالو

| جیمز گامب | جیمز گامب |
| --- | --- |
نخستین حضور: سکوت بره ها
پدیدآور: توماس هریس
ایفاگر: تد لواین
اطلاعاتِ درون‌داستانی: اطلاعاتِ درون‌داستانی
لقب: بیل بوفالو
جنسیت: در ابتدا مرد سپس زن
پیشه: قاتل سریالی
جیمز گامب (به انگلیسی: Jame Gumb)، که به نام بیل بوفالو (به انگلیسی: Buffalo Bill) شناخته می‌شود، یک شخصیت خیالی و قاتل سریالی در رمان سکوت بره‌ها نوشته توماس هریس است.
در فیلم سکوت بره‌ها (۱۹۹۱)، تد لواین نقش او را ایفا کرده‌است.
شخصیت‌شناسی

در داستان اشاره می‌شود که جیمز گامب در ۲۵ اکتبر سال ۱۹۴۸ متولد می‌شود. مادرش یک زن الکلی است و در کودکی رها می‌شود. بیل بوفالو کسی است که سعی می‌کند جنسیت خود را تغییر دهد تا گذشته خود و وضعیت سختی را که تجربه کرده‌است فراموش کند. او فکر می‌کند چنین تغییری می‌تواند او را از رنج‌هایش رهایی بخشد.
وی با ربودن دختران دارای اضافه وزن، و وارد کردن شوک لاغری به آن‌ها در شرایط سخت، باعث ایجاد پوست اضافه در آنان می‌شود. سپس با به قتل رساندن آن‌ها و جداسازی پوست‌ها، برای خود پوستی یا لباسی از جنس پوست انسان تهیه می‌کند. احتمال دارد وی از شکلی خاص از دیسموموفوفوبیا رانج ببرد. آخرین کسی که او قصد کشتنش را دارد دختر یک سناتور خیالی کنگره آمریکا به نام روث مارتین بود. شخصیت کلاریس در انتهای داستان به منزل او می‌رود تا در مورد یکی از قتل‌ها تحقیق بیشتری کند. در آن‌جا با مشاهده جیرجیرک‌ها متوجه می‌شود که بیل، همان قاتل داستان است. در ادامه آن‌ها با یکدیگر درگیر می‌شوند و کلاریس، در حالی که در تاریکی مطلق بیل بوفالو (با کمک دوربین دید در شب سعی دارد او را بکشد) متوجه حضور او شده و او را می‌کشد.
وجه تسمیه

بیل بوفالو لقب شخصی است که داستان‌های زندگی بسیاری مثل کالامیتی جین، زاک مورگان، ژنرال کاستر و ماجراهای سرخپوتی را در شرق آمریکا و در اروپا نقل می‌کرد؛ اما در فیلم گامب این لقب را به این خاطر دارد که پوست قربانیان خود را که زن هستند می‌کند و از آنها برای خود لباس می‌دوزد.
تأثیرات

شخصیت بیل بوفالو از این قاتلان سریالی نشات گرفته‌است:
جری برودوس
اد گین
تد باندی
اد کمپر
گری ریجوی
باباکلا

| باباکلا | باباکلا |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: ساری
بخش: چهاردانگه
دهستان: گرماب
جمعیت: ۲۴۵ نفر (سرشماری ۹۵)
باباکلا، روستایی است از توابع بخش چهاردانگه شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان گرماب قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۸۳ نفر (۵۸ خانوار) بوده‌ است.
محمد المقابی

محمد المقابی (انگلیسی: Mohamed Al-Maqabi؛ زادهٔ ۱۴ ژوئیهٔ ۱۹۸۸) بازیکن هندبال اهل بحرین است.
محمد اقبال‌الدوله

میرزا محمدخان غفاری کاشانی ملقب به امین خلوت و اقبال الدوله کاشی (۱۲۶۴ قمری - ۱۳۴۲ قمری) از رجال قاجار بود که حکومت ولایات مختلف ایران را عهده دار شد.
پدرش میرزا هاشم خان امین الدوله کاشی رئیس عمله خلوت ناصرالدین شاه بود. خودش نیز در آغاز پیشخدمت و از عمله خلوت ناصرالدین شاه بود. در سال ۱۲۸۸ قمری تفنگدارباشی شاه شد و در سال ۱۲۹۰ با او به فرنگ رفت. با درگذشت پدرش در ۱۲۹۴ رئیس عمله خلوت شد و در شوال ۱۲۹۹ (امرداد ۱۲۶۱ خورشیدی) لقب اقبال الدوله گرفت. سپس به عنوان حکمران به ولایات فرستاده شد. در سال ۱۳۰۶ که حاکم کاشان بود به علت شکایت مردم، برکنار و به تهران فراخوانده شد. در سال ۱۳۱۰ رئیس خالصه جات (املاک سلطنتی) و در ۱۳۱۶ حاکم کرمانشاه شد. سپس به کاشان تبعید شد و در بازگشت به تهران در سال ۱۳۲۲ مدتی رئیس قورخانه شد.  پس از مشروطیت در سال ۱۳۲۶ حاکم اصفهان شد و سال بعد که در جریان استبداد صغیر که بختیاریها به اصفهان حمله کردند، حاکم اصفهان بود که به کنسولگری انگلیس پناهنده شد و سپس به تهران رفت.
اقبال الدوله در پی برکناری امیر مفخم بختیاری از حکومت کرمانشاه در خرداد ۱۲۹۴ خورشیدی (رجب ۱۳۳۳) حاکم این ولایت شد. در همان سال که با پیشروی ارتش روسیه بسوی تهران، مجلس شورای ملی تعطیل شد، نمایندگان به کرمانشاه رفتند و دولتی به ریاست نظام السلطنه مافی تشکیل دادند. اقبال‌الدوله این دولت را یاغی و غیرقانونی می دانست و در برابر آن ایستاد اما در نهایت ناچار به ترک کرمانشاه شد. وقتی روسها کرمانشاه را گرفتند، دوباره بر سر حکومت خود بازگشت.
اقبال الدوله کاشی در سال ۱۳۴۲ هجری قمری در تهران درگذشت و در مقبره عمویش فرخ خان امین الدوله در حرم حضرت معصومه واقع در قم به خاک سپرده شد. او با فاطمه سلطان خانم دختر فرخ خان ازدواج کرده و بلااولاد بود.
حادثه ورزشگاه آزادی

ورزشگاه آزادی
حادثه ورزشگاه آزادی در روز ۵ فروردین ۱۳۸۴، در پایان بازی فوتبال بین تیم ملی فوتبال ایران و تیم ملی فوتبال ژاپن، به دلیل ازدحام بیش از حد جمعیت برای خروج از ورزشگاه آزادی تهران اتفاق افتاد و به کشته شدن ۷ نفر و زخمی شدن ۳۹ نفر منتهی شد.
یکی از دلایل بروز این حادثه پارک شدن نامتعارف یک هلیکوپتر در نزدیکی خروجی ورزشگاه بوده‌است. این هلیکوپتر متعلق به نیروی انتظامی بوده و برای حمل رئیس وقت نیروی انتظامی در نزدیکی ورزشگاه فرود آمده بوده‌است. اما مسولین نیروی انتظامی حضور هلیکوپتر را به دلیل تصویربرداری و نه حمل مقامات انتظامی اظهار کردند. از سوی دیگر عبداله رمضان‌زاده سخنگوی وقت دولت هلیکوپتر را متعلق به نیروی انتظامی دانست و وجود هلیکوپتر در مقابل دروازه خروجی اصلی ورزشگاه را عامل مسدود شدن اعلام کرد.
پیش زمینه

در روز ۵ فروردین ۱۳۸۴ فدراسیون فوتبال ورود به ورزشگاه و تماشای بازی فوتبال بین تیم‌های ملی ایران و ژاپن را رایگان اعلام کرد و همزمان صدا و سیما شروع به تبلیغ گسترده و تهییج مردم جهت حضور بیشتر مردم در ورزشگاه کرد. درهای ورودی ورزشگاه در ساعت ۱۲:۰۰ و در شرایطی که بیش از یکصد هزار نفر در ورزشگاه حضور داشتند بسته می‌شود.
بازی

استقبال ۷۰ هزار نفری تماشاگران یک ساعت پیش از بازی خبر از اهمیت بسیار بالای این مسابقه می‌داد. تماشاگرانی که نه تنها از تهران بلکه از نقاط مختلف ایران برای تماشای این دیدار خود را به ورزشگاه ۱۰۰ هزار نفری پایتخت رسانده بودند. دیداری از سری رقابت‌های مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان که قرار بود ساعت ۱۸ روز جمعه ۵ فروردین‌ماه سال ۱۳۸۴ با قضاوت شمس‌المائدین داور سنگاپوری در ورزشگاه آزادی برگزار شود. در این دیدار برای تیم ایران ابراهیم میرزاپور، محمد نصرتی، یحیی گل‌محمدی، رحمان رضایی، مهدی مهدوی‌کیا، جواد نکونام، علی دایی، حسین کعبی، فریدون زندی، وحید هاشمیان و علی کریمی به میدان رفتند. در مقابل آن‌ها نیز سامورایی‌ها با ترکیب نارازاکی، ناکازاوا، میورا، میاموتو، کاجی، فوکونیشی، هیده توشی، ناکاتا، ناکامورا، شینجی اونو، تاکاهارا و تامادا بازی کردند. دیداری که با نتیجه دو بر یک به سود ایران به پایان رسید اما مرگ ۷ نفر از هموطنان ایرانی آن را به تلخ‌ترین پیروزی تیم ملی فوتبال تبدیل کرد.
شرح واقعه

یکی از مسائلی که در مورد آن در آن روزها بسیار صحبت می‌شد، هلی‌کوپتری بود که در مقابل یکی از رمپ‌های ورزشگاه آزادی فرود آمده بود. گویا اصلاً در این نقطه باندی برای فرود وجود نداشت و تنها به علت کم کردن مسافت در این نقطه قرار داده شده بود. گویا به علت فرود هلیکوپتر در آن نقطه، سایر خروجی‌های نزدیک به هلیکوپتر بسته شده بود و تماشاچیان مجبور به خروج از رمپ‌های دیگری بودند.
در ادامه بررسی تحقیقات پرونده مدیرکل حراست سازمان تربیت بدنی دربارهٔ دخیل بودن استقرار هلیکوپتر نیروی انتظامی در حادثه عنوان کرد که این مسئله در کمیسیون تحقیق در دست بررسی است اما در نهایت گزارشی رسمی در این باره منتشر نشد.
تلفات

۷ نفر از تماشاگران ایرانی به نام‌های رحیم شفاعت، سید رحیم سید هاشمی، مجتبی ابراهیم‌زاده، هادی ربیعی، بهروز صدوقی، امید چوبدار خوشخو و محمد جعفری جان خود را در ورزشگاه از دست دادند.
مقصران

به گزارش قانون، هاشمی طبا در توییتر خود نوشت: در نوروز ۸۴ سوء مدیریت یکی از کاندیداهای فعلی موجب جان‌باختن ۷ نفر از تماشاگران بازی ایران و ژاپن در ورزشگاه آزادی شد، دریغ از ذره‌ای پاسخگویی. گفتنی است در روز ۵ فروردین ۱۳۸۴ و در پایان دیدار ایران و ژاپن ۷ نفر از تماشاگران ایرانی به نام‌های رحیم شفاعت، سید رحیم سید هاشمی، مجتبی ابراهیم‌زاده، هادی ربیعی، بهروز صدوقی، امید چوبدار خوشخو و محمد جعفری جان خود را به دلیل ازدحام از دست دادند. همان روزها اعلام شد که مبادی خروج از ورزشگاه و بسته شدن یکی از مبادی مهم، باعث کشته شدن این ۷ نفر شده‌است.
عبدالله رمضان‌زاده پس از آن اتفاق گفته بود که نیروی انتظامی مقصر مرگ این تماشاگران است. ضیا آذری، مدیر کل مجموعه آزادی نیز عنوان کرده بود: «ما کلیه درهای مجموعه را بسته به ترتیبی که در شورای تأمین استان و از سوی مقامات امنیتی و انتظامی مقرر می‌شود، ۱۲ تا ۴۸ ساعت پیش از برگزاری دیدار به نیروی انتظامی تحویل می‌دهیم و درهای تمامی مبادی ورودی و خروجی به صراحت بند ۹ مصوبه کمیسیون ورزشی شورای تأمین استان تهران در تاریخ ۲۴ اسفندماه ۸۳ بر عهده نیروی انتظامی قرار دارد». محمد باقر قالیباف در آن سال به عنوان رئیس نیروی انتظامی فعالیت می‌کرد.
باتمان (من محلی)

باتمان واحد سنتی اندازه گیری مساحت زمین‌های کشاورزی در میان مردم آذربایجان و سایر مناطق ایران است. هرچند در اسناد رسمی از متر مربع برای بیان مساحت زمین‌های کشاورزی استفاده می‌شود ولی همچنان واحد باتمان نیز به عنوان یکای سنتی در برخی مناطق رواج دارد. باتمان در گذشته برای معین کردن اندازه زمین به نسبت مقدار بذری که می‌کاشتند یا مقدار محصولی که برداشت می‌کردند، به کار می‌رفته است.
واحد باتمان برای مقدار زمینی استفاده می‌شده است که ظرفیت پذیرش یک باتمان (واحد جرم) (حدود ۳ الی ۷ کیلو گرم که در مناطق مختلف متفاوت است) بذر و بار آمدن آن را داشته و یا به اندازه یک باتمان (واحد جرم) محصول می‌داده است.
مقدار باتمان در مناطق مختلف متفاوت است و در نوشتار از عبارت «من محلی» آن منطقه استفاده می‌شود. برای مثال در شهرستان عجب شیر در روستاهای بخش مرکزی (از جمله: نانسا، گل تپه و...) مقدار من محلی برابر با ۱۸۲/۲۵ متر مربع و در بخش قلعه چای (از جمله: جوانقلعه، ینگجه و...) مقدار من محلی برابر با ۱۲۶/۵۶ متر مربع است.
اینگونه اندازه گیری در مناطق دیگری نیز دیده شده است؛ از جمله در منطقة ولگا.
اجزای باتمان

یاریم باتمان = نیم من محلی
چَرَح = یک چهارم من محلی
پونزا = یک شانزدهم من محلی
صد باتمان = یک خالوار
فاجعه انگلیسی

فاجعه انگلیسی، یک فاجعه کوهنوردی بود که در ۱۷ آوریل ۱۹۳۶ در شاونزلند نزدیکی فرایبورگ، بادن-وورتمبرگ، آلمان اتفاق افتاد. گروهی متشکل از بیست و هفت دانش آموز انگلیسی پس از اینکه معلمشان «کنت کیست» آنها را به بالای کوه هدایت کرد، سرگردان شدند که معلم آن‌ها هشدارهای متعدد در مورد شرایط بد آب و هوا را نادیده گرفت. در حین پیاده‌روی در امتداد قله کوه، گروهی که آمادگی لازم را نداشتند، به دلیل مه و طوفان برف، دچار سردرگمی شدند. با مداخله ساکنان یک روستای مجاور، اکثریت گروه به محل امن بازگردانده شدند. پنج دانش آموز بر اثر خستگی جان خود را از دست دادند.
یادبود کسانی که از دست رفتند.
پس از این حادثه، کنت کیست گزارشی گمراه‌کننده ارائه کرد که در آن مقصر بودن را انکار کرد و اصرار داشت که از آب و هوای قریب‌الوقوع بی‌اطلاع بوده است. او به عنوان یک قهرمان مورد تحسین قرار گرفت و نقش واقعی او در این حادثه برای چندین دهه ناشناخته ماند.
حزب نازی از این حادثه برای ارائه یک تبلیغ سیاسی استفاده کرد که با وجود بدتر شدن روابط آلمان و انگلیس، آلمان خود را به‌عنوان یک کشور خیرخواه معرفی کرد. هر دو دولت آلمان و انگلیس برای جلوگیری از به خطر افتادن روابط، از تحقیق در مورد این حادثه خودداری کردند و در دهه ۲۰۱۰ این فاجعه مورد بررسی مجدد قرار گرفت.
زمینه

در طول تعطیلات عید پاک سال ۱۹۳۶، بیست و هفت دانش آموز از مدرسه استرند در جنوب لندن برای یک گردش ده روزه به جنگل سیاه، در آلمان نازی رفتند. کنت کیست، رهبر گروه و تنها رهبر بزرگسالان، معلم تربیت بدنی انگلیسی و آلمانی مدرسه بود. پسران گروه سفر کنت کیست بین ۱۲ تا ۱۷ سال داشتند و مسن‌ترین شرکت کننده، «داگلاس مورتیفی» بود که به عنوان بخشدار کمک می‌کرد.
این سفر به‌طور خصوصی توسط کنت کیست از طریق خدمات مسافرتی مدرسه، یک آژانس مسافرتی لندن، که توسط مدرسه سازماندهی شد، ارائه شده بود. گروه در اوایل صبح روز ۱۶ آوریل به فرایبورگ رسید. روز بعد، آنها اولین مرحله پیاده‌روی خود را آغاز کردند، که قرار بود آنها را از طریق شاونزلند و از طریق گردنه کوه نوشرای به خوابگاه جوانان در توتناوبرگ به نام «رادشرت» برسند. مسیر برنامه‌ریزی شده از فرایبورگ به توتنابرگ بیش از ۲۰ کیلومتر طول داشت و ۱۰۰۰ متر به سمت شاونزلند بالا رفت، مسیری بسیار چالش‌برانگیز حتی در شرایط مساعد بود. گروه کیست به اندازه کافی برای این تلاش مجهز نبود. با وجود سردی هوا، پسرها بیشتر لباس تابستانی با کفش‌های سبک، شورت و بدون سرپوش می‌پوشیدند. کیست فقط نقشه‌ای از آژانس مسافرتی با مقیاس ۱:۱۰۰۰۰۰ داشت که مسیرهای پیاده‌روی را مشخص می‌کرد اما اطلاعات توپوگرافی در انجمن جنگل سیاه را ارائه نمی‌کرد.