stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
نیروی زمینی بریتانیا

| نیروی زمینی بریتانیا | نیروی زمینی بریتانیا |
| --- | --- |
بنیان‌گذاری: ۱ ژانویه ۱۶۶۰
کشور:  پادشاهی انگلستان (۱۶۶۰-۱۷۰۷)  پادشاهی بریتانیای کبیر (۱۷۰۷-۱۸۰۰)  بریتانیا (۱۸۰۰-تاکنون)
وفاداری:  چارلز سوم
گونه: نیروی زمینی
نقش: جنگ زمینی
اندازه: ۷۷,۵۳۶ نیروی فعال (۲۰۲۳) ۲۷۱۹۴ نیروی ذخیره (۲۰۲۳)  ۴,۱۷۹ هنگ سلطنتی تفنگ‌داران گورخا (۲۰۲۳)
پشتیبان: چارلز سوم
وبگاه: www.army.mod.uk
فرماندهان: فرماندهان
رئیس ستاد کل: نیک کارتر (ژنرال ارتش بریتانیا) KCB CBE DSO
سرگروهبان ارتش: گلن هاتون
نشان: نشان
پرچم نبرد: 
پرچم غیر تشریفاتی: 
سربازان نیروی زمینی بریتانیا در جنگ زولو در سال ۱۸۸۰
آغاز جنگ کریمه بین امپراتوری بریتانیا، امپراتوری فرانسه، امپراتوری عثمانی و امپراتوری روسیه در سال ۱۸۵۴
فرماندهان عالی‌رتبه و ژنرال‌های نیروی زمینی بریتانیا در طول جنگ جهانی اول
نیروهای بریتانیایی در جنگ بوسنی در سال ۱۹۹۶ میلادی
نیروی زمینی بریتانیا (به انگلیسی: British Army) بخشی از نیروهای مسلح بریتانیا است. نیروی زمینی بریتانیا برای چند سده بازوی نظامی و مسئول محافظت از مجموعه قلمروها، مستعمرات، متعلقات و مناطق تحت حکمرانی انگلستان، بریتانیا و امپرتوری بریتانیا بوده‌است.
نیروی زمینی بریتانیا در جنگ‌های مشهوری همچون جنگ‌های ناپلئونی، جنگ کریمه، جنگ استقلال آمریکا، جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم شرکت داشته‌است.
یگان‌های کنونی

از یگان‌های نیروی زمینی بریتانیا می‌توان از گاردهای وِلش (به انگلیسی: Welsh Guards)، گاردهای استکاتز (به انگلیسی: Scots Guards)، هنگ سلطنتی تفنگ‌داران گورخا (به انگلیسی: Royal Gurkha Rifles) و سپاه سلطنتی مهندسان (به انگلیسی: The Corps of Royal Engineers) نام برد.
نگارخانه

جابز هیوز بعد از کندال و هاولت - قهرمانان جنگ کریمه - جان گری، توماس اونزلو و پاتریک کارتای از هنگ ۹۵ (دربی شایر) فوت
سربازان گردان تفنگداران آفریقایی پادشاه
دو افسر هنگ برمودا
هنگ برمودا، افسر غیر مامور (PNCO)، رژه ارتقای کادر در یونیفرم ارتش بریتانیا شماره ۳: لباس تشریفاتی در هوای گرم
رژه هنگ سلطنتی جبل الطارق به مناسبت تولد ملکه در ۱۴ ژوئن ۲۰۰۷
نبرد کیپ پاسرو در سال ۱۷۱۸ میلادی
جان چرچیل، دوک مارلبورو از نخستین ژنرال‌های نیروی زمینی بریتانیا بود که دارای لقب سلطنتی بود
اما، بهتان

مکان در Wangdue Phodrang District
| Ama | Ama |
| --- | --- |
Amaموقعیت در بوتان: Amaموقعیت در بوتان
مختصات: ۲۷°۲۱′ شمالی ۸۹°۵۴′ شرقی﻿ / ﻿۲۷٫۳۵۰°شمالی ۸۹٫۹۰۰°شرقی﻿ / 27.350; 89.900: مختصات: ۲۷°۲۱′ شمالی ۸۹°۵۴′ شرقی﻿ / ﻿۲۷٫۳۵۰°شمالی ۸۹٫۹۰۰°شرقی﻿ / 27.350; 89.900
District: Wangdue Phodrang District
اما، بهتان (به لاتین: Ama, Bhutan) یک منطقهٔ مسکونی در بوتان است که در Wangdue Phodrang District واقع شده است.
ناهید دایی جواد

| ناهید دایی جواد | ناهید دایی جواد |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام(های) دیگر: بانو ناهید
زاده: ۲۸ اردیبهشت ۱۳۲۱ اصفهان
درگذشته: ۱۹ آذر ۱۳۹۶ (۷۵ سال) اصفهان
ژانر: موسیقی اصیل ایرانی
ساز(ها): آوازخوانی
ناشر(ان): گل‌ها
نوع صوت: تنور
تحصیلات: لیسانس رشته ادبیات فارسی
دانشگاه: دانشکده ادبیات دانشگاه اصفهان
علت سرشناسی: ترانهٔ غروب کوهستان
ناهید در جوانی در کنار فرهنگ شریف
ناهید دایی جواد (۱۳۲۱ اصفهان - ۱۳۹۶ اصفهان)، خواننده موسیقی اصیل ایرانی اهل ایران و از خوانندگان برنامه رادیویی گلها بود. ترانهٔ «غروب کوهستان» او از شهرت بالایی برخوردار است
زندگی

ناهید دایی جواد فرزند عبدالباقی در ۲۶ اردیبهشت ۱۳۲۱ در شهر اصفهان به دنیا آمد وی مدرک لیسانس خویش در رشته ادبیات فارسی از دانشکده ادبیات دانشگاه اصفهان گرفت است و در سال ۱۳۵۵ با کیوان قدرخواه، شاعر و وکیل دادگستری ازدواج نمود و حاصل آن یک دختر است. همسر وی در سال ۱۳۸۳ بر اثر بیماری تومور مغزی درگذشته‌است. ناهید دایی جواد در سال ۱۳۴۲ به استخدام آموزش و پرورش استان اصفهان درآمد و از سال ۱۳۵۵ تا سال ۱۳۷۴ که بازنشسته شد در دبیرستان‌های شهر اصفهان به تدریس ادبیات و زبان فارسی و عربی مشغول بود. وی نه سال پیش از انقلاب از رادیو استعفا داد و از سال ۱۳۷۴ تا هنگام درگذشت، مشغول تدریس آواز ایرانی در آموزشگاه‌ها بود.
ناهید دایی جواد که در سال‌های ۱۳۴۲–۱۳۴۱ دانشجو بود در کنسرت‌هایی که در دانشکده شان برگزار می‌شد، شرکت می‌کرد و بسیار مورد تشویق قرار می‌گرفت. در یکی از این کنسرت‌ها سیروس ساغری- نوازنده سنتور اصفهانی- صدای او را می‌شنود و به او پیشنهاد خواندن آواز یکی از قطعاتش را می‌دهد. این قطعه در اداره رادیو اصفهان وقت ضبط شد اما از آنجا که خانواده دایی جواد با آواز خواندن دختر خود مخالف بودند اجازه پخش نیافت. با این حال پدر او که همواره در مسیر هنری اش او را یاری می‌کرد رضایت همه را فراهم آورد و ناهید دایی جواد برای اجرای برنامه سال نو عازم تهران شد و قطعه «غروب کوهستان» را به اتفاق جهانبخش پازوکی که ترانه اش را سروده بود، اجرا کرد. یک هفته بعد زنده یاد جواد معروفی این قطعه را برای ارکستر تنظیم کرد و با ارکستر گلها در رادیو ایران اجرا شد. در این برنامه از گلها که شصت و یکمین برنامه از گل‌های صحرایی بود، جلیل شهناز تکنواز تار بود. غروب کوهستان هم به یکی از ترانه‌های جاویدان فرهنگ موسیقایی ایران تبدیل شد.
وی در این باره می‌گوید:
پس از اینکه «غروب کوهستان» ساخته شد، نوروز سال ۱۳۴۱ بود که رادیو ملی از ۱۲ استان کشور دعوت کرد تا نمایندگانشان در تهران حضور پیدا کرده و به اجرای برنامه بپردازند، از شهر اصفهان نیز قرار بود که آقای تاج حضور داشته باشند ولی با صحبت‌هایی که آقای پازوکی با ایشان انجام دادند و بزرگواری که وی به خرج داد، من به جای استاد بزرگ آواز اصفهان به تهران رفتم و شرایط اجرای رادیویی فراهم شد که با ویلن آقای پازوکی و ضرب امیر بیداریان «غروب کوهستان» را اجرا کردیم که با استقبال چشمگیر و فوق‌العاده ای از سوی مخاطبان در سراسر کشور روبرو شد و همین موفقیت نیز باعث حضورم در برنامه گلها گردید. این آهنگ پس از اجرای نوروزی، به وسیله آقای معروفی تنظیم شد و ارکستر گل‌ها هم آن را اجرا کرد و من به این صورت به عنوان اولین زن گل‌ها به جامعه موسیقایی کشور معرفی شدم
ناهید دایی جواد در گفت وگویی با زهره روحی در سایت انسان‌شناسی و فرهنگ دربارهٔ این قطعه خاطره انگیزش گفته بود:
مردم از غروب کوهستان بسیار خاطره دارند چه در داخل و چه خارج از کشور. ما برنامه‌هایی در خارج از کشور داشتیم در اروپا و آمریکا و لندن بزرگداشت آقای داود پیرنیا که سرپرستی برنامه گلها را داشتند مردم بسیار ابراز احساسات می‌کردند وبعضی‌ها گریه می‌کردند. در تهران و اصفهان برنامه‌هایی داشته‌ایم. در تالارهای وحدت، اندیشه، فرهنگ و در اصفهان جاهای مختلف هم به همان صورت اول استقبال می‌کردند. و من باور نمی‌کردم که مردم اینقدر علاقه‌مند باشند و بشناسند و خیلی جالب است که جوانها علاقه نشان می‌دهند .
کنسرت‌ها

ناهید دایی جواد در سال ۱۳۸۱ سه کنسرت در تهران در تالارهای وحدت، اندیشه، فرهنگ با مشارکت کیان علی‌نژاد اجرا نموده‌است و پس از آن به همراه «گروه ایراندخت» تور کنسرتی را در شرق ایالات متحده داشته‌است. آخرین اجرای وی در خارج از کشور در بزرگداشت داوود پیرنیا در لندن بوده‌است که به همراه اکبر گلپایگانی با همدیگر برنامه اجرا نمودند.
گفتارها

تمام خواننده‌های زن در آن زمان اسم مستعار داشتند. من اولین خواننده‌ای بودم که با اسم و فامیل خودم معرفی شدم و گوینده زمان معرفی من روی «دایی جواد» مکث کرد که این چه فامیلی‌ای است که من برای او توضیح دادم که این یک شهرت محلی است.
مشکلاتی بود که مجبور شدم از رادیو بیرون بیایم. مسائلی بود که نمی‌شد کار را ادامه بدهم. شاید نشود گفت؛ اما خیلی سخت بود ادامه‌دادن و من همیشه عزت و حرمت و آبروی پدر و مادرم جلوی چشم‌هایم بود. آنها خیلی تلاش کردند بروم رادیو و من را با احترام و عزت فرستادند. من نباید به خواسته‌های آنها پشت می‌کردم. من سال ۱۳۴۸ از رادیو بیرون آمدم در حالی که در سال ۱۳۵۵ ازدواج کردم. اصلاً همسرم من را به خاطر آوازه‌خوان‌بودنم انتخاب کرد؛ چون من نه ظاهر آنچنانی داشتم، نه قد و بالایی. فعالیت‌های هنری من بعد از ازدواج کمتر شد؛ اما ادامه داشت. من در سال ۱۳۵۵ در بلوغ کامل با کیوان قدرخواه که شاعر مدرن و نوپرداز بود، ازدواج کردم. کیوان نوه عمه پدر و مادر من بود و همسایه ما و زیاد به منزل ما می‌آمد. من به تشویق او کتاب‌های بسیاری خواندم. می‌آمد دو کتاب به من می‌داد و می‌گفت: «یک هفته فرصت داری این کتاب‌ها را بخوانی». من بزرگ‌ترین رمان‌ها را در دوره دبستان به خاطر تشویق‌های کیوان خواندم. در آن‌موقع هیچ علاقه‌ای بین ما نبود. بعدها کیوان به دانشکده حقوق تهران رفت و من هم در اصفهان در دانشکده ادبیات درس خواندم و در این فاصله ما همدیگر را ندیدیم. کیوان خیلی علاقه‌مند بود به هنرمندان ادب این مملکت و خانه ما همیشه محفل ادیبان بود و این شاید شانس من بود که در منزلم با بزرگان ادب آشنا شدم و باعث این، همسرم بود.
مسائل اخلاقی هیچ ارتباطی به هنرمندبودن ندارد. نمی‌شود گردن هنر انداخت. هنرمند یک خلاق است. به قول همسرم: «هر انسانی در خودش یک جهان است و هر هنرمندی یک الهه است. شاید به خاطر داشتن یک کار خوب یا مطرح‌شدن، یک‌سری اتفاقات بیفتد-؛ اما یک هنرمند کافی است تنها کار خوب ارائه دهد برای معرفی خود.
متأسفانه همه خوانندگان مرد از هم تقلید می‌کنند؛ شما هیچ تشخصی در صداها نمی‌بینید. صداها شخصیت ندارند؛ همه می‌خواهند مثل فلان خواننده شوند و این اشتباه است. خود آن خواننده که هست.
زمانی که دانشجو بودم و وارد رادیو شدم، همان موقع دانشجوی دانشکده ادبیات اصفهان هم بودم) در کوچه شازده ابراهیم (ما یک دانشکده ای به نام دانشکده ادبیات داشتیم که گروه ارکستری را در این دانشکده ترتیب داده بودند که من را برای همکاری با این ارکستر دعوت کردند که سرپرستی آن را آقای جهانبخش پازوکی به عهده داشت. جهانبخش پازوکی آن موقع دانشجو بود و خوانندگان دیگری نیز در دانشکده بودند، مثل آقای هوشمند عقیلی و بسیاری از دوستان هم سن و سال ما که در آن موقع آواز می‌خواندند. ما همکاری مان را در دانشکده شروع کردیم و آهنگ‌هایی را که دانشجوها می‌آوردند، اجرا می‌کردیم. کنسرت‌هایی را در دانشکده ترتیب می‌دادیم. حتی بلیت می‌فروختیم و با فروش بلیتهایی که در دانشکده فروش می‌رفت، ما توانستیم یک پیانو برای دانشکده بخریم. رئیس دانشکده خیلی ما را تشویق می‌کرد و در همان اولین کنسرتی که در سال ۴۱ گذاشتیم خیلی موفق بودیم. آهنگ‌هایی را هم که اجرا می‌کردیم آهنگ‌های دانشجوها بود. آقای سیروس ساغری هم که البته اسم اصلی شان حسین ساغرزاده است یکی از کنسرت‌های ما را در آن زمان دید و پیشنهاد داد که من آهنگی دارم و تمایل دارم شما آن را اجرا کنی. البته من هیچ تصوری از کار در رادیو نداشتم. از پدر پرسیدم ایشان هم هیچ مخالفتی نکردند که این آهنگ به صورت تمرینی ضبط شود ولی اجازه پخشش را نداشتیم.
بیماری

دایی جواد که چند سال با بیماری سرطان دست‌وپنجه نرم می‌کرد اما همچنان با روحیه به کار آموزش و تدریس موسیقی ادامه داد. این هنرمند چند روزی بود که به گفته پزشک معالجش از بیماری سرطان رهاشده بود و از تهران به اصفهان بازگشته بود تا با پزشک خود مشورت نماید و به تهران باز گردد.
درگذشت

یکشنبه‌شب ۱۹ آذرماه ۱۳۹۶ حدود ساعت ۱۹:۱۰ درحالی‌که وی از آموزشگاه موسیقی نوا در خیابان هزار جریب اصفهان بازمی‌گشت راننده‌ای که سرعت زیادی داشت با وی برخورد کرد و پس از انتقال به بیمارستان شریعتی اصفهان، درگذشت.
آثار

همکاری ناهید دایی جواد با ارکستر گل‌ها و جواد معروفی به شرح زیر است:
گل‌های رنگارنگ ۳۹۲ سه گاه قسم به خدا
گل‌های رنگارنگ ب۳۹۲ سه گاه قسم به خدا
گل‌های رنگارنگ ۴۲۱ مخالف سه گاه ناله بی‌اثر
گل‌های رنگارنگ ۴۵۷ شوشتری جنگ افسونگر
گل‌های رنگارنگ ۴۲۴ سه گاه آردیا پور
گل‌های رنگارنگ ۴۰۸ دشتی ----
گل‌های رنگارنگ ۴۰۳ افشاری ----
گل‌های رنگارنگ ۴۷۸ افشاری آیینه
گل‌های رنگارنگ ۴۷۷ چهارگاه چشم یاری
گل‌های رنگارنگ ۴۶۲ امتحان غزل حافظ
گل‌های رنگارنگ ---- افشاری آتشین لاله
شاخه گل ۳۲۳ بیت ترک مثنوی
گل‌های صحرائی ۶۲ دشتی غروب کوهستان
شاخهٔ گل ۲۹۷ سه گاه قسم به خدا.
وی حدود بیش از نود و دو آهنگ که در رادیو اصفهان ضبط گردید با هنرمندانی چون: حسن کسائی، جهانبخش پازوکی، جلیل شهناز، سراج، شاهین، سلطانی، ساغری، مجاهد از سال ۴۱ تا
«ناله بی‌اثر» با شعر «رهی معیری»
«اشکم دونه دونه»
تصنیف «غوغای هستی» با شعر و آهنگ جهانبخش پازوکی
«آه سینه سوز» یا «دل بی نصیب» با شعر و آهنگ جهانبخش پازوکی
«دستی نگیرد دست من» یا «ساقیا در را گشا» که به اسم «همراز»
تصنیف «مادر»
تصنیف «آهوی دشت»
تصنیف «ساقی بیگانه» شعر از بهادر یگانه
تصنیف «خطا کردم» با شعر و آهنگ جهانبخش پازوکی
تصنیف «غروب کوهستان» یا «دره خاموش» با شعر و آهنگ جهانبخش پازوکی
تصنیف «می‌گذرد» با ترانه و آهنگ علی رضا امینی تنظیم مرتضی شفیعی ۱۳۸۵
آلبوم راز دل با همکاری گروه موسیقی صفاهان، سرپرست گروه: حمید شیخ بهایی
تصنیف «نوید بهار» شعر از مولانا، آهنگ و تنظیم بهمن بابایی، رهبر ارکستر حمید شیخ بهایی
در نظر دیگران

پری ملکی (خواننده):
صدایش گرم بود، صدایش مخصوص به خودش بود، صداش شبیه به هیچ‌کس دیگری نبود، فرهیخته بود، فروتن بود و مهربان. با یک ترانه در یادها مانده‌است. اما خیلی از ترانه‌هایی را که بعدها پوران و گلپا و دیگران خواندند، او اول خوانده بود. ناهید دایی جواد در اصفهان در گذشت، دریغ و درد.
علیرضا افتخاری:
«در میان خوانندگان خانم، استاد ناهید دایی جواد را حائز می‌دانم، من فکر می‌کنم صدای ناهید یک صدای بسیار آسمانی است.»
مجموعه‌ای از گفتاوردهای مربوط به  در ویکی‌گفتاورد موجود است.
مزار ناهید دایی جواد در قطعه هنرمندان آرامستان باغ رضوان اصفهان
نونتابوری

City in Thailand
برای دیگر کاربردها، نونتابوری (ابهام‌زدایی) را ببینید.
مکان در 23x15px|border |alt=|link= تایلند
| نونتانبوری นนทบุรี | نونتانبوری นนทบุรี |
| --- | --- |
شهرداری شهر: شهرداری شهر
City of Nonthaburi เทศบาลนครนนทบุรี: City of Nonthaburi เทศบาลนครนนทบุรี
موزه نونتانبوری، سالن استانی سابق نونتانبوری: موزه نونتانبوری، سالن استانی سابق نونتانبوری
  مهر:   مهر
نونتانبوریLocation in the Bangkok Metropolitan Regionموقعیت روی نقشه Bangkok Metropolitan RegionنونتانبوریLocation in Thailandموقعیت روی نقشه تایلند: نونتانبوریLocation in the Bangkok Metropolitan Regionموقعیت روی نقشه Bangkok Metropolitan RegionنونتانبوریLocation in Thailandموقعیت روی نقشه تایلند
مختصات: ۱۳°۵۱′۰۳″ شمالی ۱۰۰°۳۱′۲۰″ شرقی﻿ / ﻿۱۳٫۸۵۰۸۳°شمالی ۱۰۰٫۵۲۲۲۲°شرقی﻿ / 13.85083; 100.52222: مختصات: ۱۳°۵۱′۰۳″ شمالی ۱۰۰°۳۱′۲۰″ شرقی﻿ / ﻿۱۳٫۸۵۰۸۳°شمالی ۱۰۰٫۵۲۲۲۲°شرقی﻿ / 13.85083; 100.52222
استان: نونتابوری
ناحیه: موانگ نونتانبوری
ثبت شده (روستا): ۱۴ فوریه ۱۹۳۶
ثبت شده (شهر): ۲۴ سپتامبر ۱۹۹۵
حکومت: حکومت
 • نوع: شهرداری شهر
 • شهردار: آقای سومنوک تانادچاکول
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۸٫۹۰ کیلومتر مربع (۱۵٫۰۲ مایل مربع)
 • رتبه: دوازدهم
جمعیت (۲۰۱۹): جمعیت (۲۰۱۹)
 • کل: ۲۵۴،۳۷۵ (ساکنان ثبت‌نام شده)
 • رتبه: اول (excl. بانکوک)
 • تراکم: ۶٬۵۳۹/کیلومتر مربع (۱۶۹۴۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۰۷:۰۰ (ICT)
کد پستی: ۱۱۰۰۰
پیش‌شماره تلفن: ۰۲
وبگاه: nakornnont.go.th
نونتابوری (تای: นนทบุรี) مرکز ناحیه و استانی با همین نام در تایلند است.
Clocktower at Nonthaburi Pier
نجیب‌الله زازی

| نجیب‌الله زازی | نجیب‌الله زازی |
| --- | --- |
عکس بازداشتی از زازی: عکس بازداشتی از زازی
زادهٔ: ۱۰ اوت ۱۹۸۵ ‏(۳۹ سال) ولایت پکتیا، افغانستان
ملیت: افغانستان، ایالات متحده آمریکا
پیشه: راننده تاکسی فرودگاه
وضعیت جزایی: آزاد شده در ۲۰۱۹
والدین: محمد والی زازی (پدر)
انگیزه: شهید، تروریسم اسلامی
محکومیت(ها): اعتراف به گناه (۲۲ فوریه ۲۰۱۰)
اتهام جنایی: ۱) توطئه‌چینی جهت استفاده از جنگ‌افزار کشتارجمعی (بمب انفجاری)؛ ۲) توطئه‌چینی جهت قتل در یک کشور خارجی و ۳) ارائه مواد برای پشتیبانی از یک سازمان تروریستی
مجازات: ۱۰ سال
 :  
نجیب‌الله زازی (متولد ۱۰ اوت ۱۹۸۵) افغان-آمریکایی است، که در سپتامبر ۲۰۰۹ میلادی به عنوان بخشی از گروه القاعده که در ۲۰۰۹ میلادی متهم به برنامه‌ریزی حملات استشهادی در متروی شهری نیویورک بودند، دستگیر گردیده و همراه با دو نفر دیگر مجرم شناخته شد. دادستان‌های ایالات متحده گفتند که صالح الصومالی رئیس عملیات خارجی القاعده و راشد رئوف یکی از افراد منسوب به القاعده دستور این حمله را داده‌اند. هر دوی آن‌ها چندی بعد طی حملات هواپیماهای بدون سرنشین کشته شدند.
زازی آموزش استفاده از سلاح و مواد منفجره را در یک کمپ آموزشی القاعده در ۲۰۰۸ میلادی در پاکستان دریافت کرد. وی به تاریخ ۹ سپتامبر ۲۰۰۹ از خانه خود در شهر آرورا، کلرادو با موتوری به شهر نیویورک رفت تا مواد منفجره را در متروی شهری نیویورک در ساعات ازدحام منفجر نماید، وی یکی از سه استشهادی بود که قبلاً هماهنگ نموده بودند. اما، پس از این‌که زازی از تحت نظربودن توسط مأموران اطلاعاتی ایالات متحده وحشت‌زده شد و از سوی یک امام مسجد هشداری به وی رسید که مقامات در مورد وی جست‌جو می‌کردند، ناگهان دوباره به کلرادو برگشت و چند روز بعد دستگیر گردید.
او در ۲۲ فوریه ۲۰۱۰ به اتهام توطئه برای استفاده از سلاح‌های کشتارجمعی، توطئه برای ارتکاب قتل در کشور خارجی و فراهم نمودن حمایت مادی به یک سازمان تروریستی مجرم شناخته شد. وی گفت که در پاکستان توسط القاعده برای انجام‌دادن حمله استشهادی در ایالات متحده استخدام گردید و این‌که هدف بمب‌گذاری او متروی شهر نیویورک بود. زازی برای دو جرم اولی محکوم به حبس ابد بدون امکان آزادی به قید التزام و برای جرم سومی محکوم به ۱۵ سال زندان گردید. آغاز اجرای حکم در ماه ژوئن ۲۰۱۱ برنامه‌ریزی شده بود. اما در می ۲۰۱۹ اعلام شد که زازی به دلیل همکاری بیش از حد با پلیس پس از سپری نمودن ۱۰ سال زندان آزاد خواهد شد.
دو نفر از هم‌کلاسی‌های دوره مدرسه وی که با او به پاکستان سفر کرده بودند، پدرش، برادرش و یک امام مسجد در کویینز به اتهام‌های مشابه متهم شدند. اریک هولدر، دادستان کل ایالات متحده این حملات برنامه‌ریزی شده را «یکی از جدی‌ترین تهدیدات تروریستی به ملت آمریکا پس از حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱» خواند.
زندگی شخصی

زازی در یکی از قریه‌های ولایت پکتیا در افغانستان متولد شد. دو خواهر و دو برادر دارد. در ۱۹۹۲ زمانی‌که ۷ سال داشت همراه با خانواده خود به شهر پیشاور پاکستان رفته و در آن‌جا به عنوان مهاجر افغان ساکن شدند.
وی و خانواده‌اش در ۱۹۹۹ میلادی پاکستان را ترک نموده و در شهر نیویورک پناهنده شدند. آن‌ها در یک آپارتمان دو اتاقه در منطقه فلاشینگ، کویینز شهر نیویورک نقل مکان کردند. محمد ولی زازی پدر نجیب‌الله که حالا شهروندی ایالات متحده را به‌دست آورده است، در شهر نیویورک به عنوان راننده تاکسی مشغول کار است.
زازی از ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۹ با خانواده خود در فلاشینگ زندگی می‌کرد. وی زمانی‌که نوجوان بود با خانواده‌اش در همان آپارتمان زندگی می‌نمود و به مسجد افغان‌ها به‌نام مسجد حضرت ابوبکر صدیق می‌رفت، سیف الرحمن حلیمی نیز در همان مسجد بود. حلیمی یک امام جهادی جهانی بود. وی نماینده ویژه گلبدین حکمتیار، جنگ سالار افغان که در سال ۲۰۰۳ از جانب ایالات متحده به عنوان «تروریست جهانی ویژه» اعلام شد. حلیمی و خانواده زازی هم‌زمان مسجد را به دلیل اختلافات در رهبری ترک کردند. طبق گفته یکی از دوستان زازی، وی به شنیدن صحبت‌های ذاکر نائیک علاقه‌داشت، نائیک یک مسلمان هندی و مبلغ مذهبی است که در دین‌شناسی تطبیقی و الهیات تخصص دارد.
زازی هنگامی که در مدرسه فلاشینگ در کویینز درس می‌خواند در پیشبرد دروس خود با مشکلاتی مواجه بود و در نهایت ترک تحصیل کرد. وی از ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۹ میلادی یک گاری فروش قهوه و شیرینی را در خیابان استون در منطقه اقتصادی، منهتن جنوبی داشت و در گاری خود علامت «خدا آمریکا را برکت بدهد» را نصب کرده بود.
او در ۲۰۰۶ میلادی به پاکستان سفر نموده و با دختر عمه ۱۹ ساله خود طی یک ازدواج سنتی ازدواج نمود. او ادعا نمود که چندین سفری که میان سال‌های ۲۰۰۶ و ۲۰۰۸ به پاکستان داشته است برای دیدار از خانم وی بوده است. در نتیجه این دیدارها زازی و خانم وی صاحب دو طفل شدند و وی برنامه داشت تا کودکان خود را به ایالات متحده بی‌آورد.
رویدادهایی که باعث دستگیری شد > آموزش و هدایت از سوی القاعده

زازی و چند تن دیگر در ۲۸ اوت ۲۰۰۸ از نیویورک به پیشاور پاکستان سفر کردند، شهری در شرق مناطق قبیله‌ای فدرال پاکستان. مرکز مطالعات استراتیژیک و بین‌المللی مناطق قبیلهٔ فدرال را این‌گونه توصیف می‌کند:
نقطهٔ صفر زمین در جنگ ایالات متحده علیه جهادی‌ها و خانه بیشتر افراد منتسب به القاعده، به‌ویژه تعداد زیاد خارجی‌ها از دنیای عرب، مناطق مسلمان‌نشین آسیای مرکزی در شرق دور و حتی اروپا که به‌طور گروهی جهت آموزش‌دیدن و آموزش‌دادن به این منطقه جنگی می‌روند.
هرچند آن‌ها در پیشاور توسط القاعده استخدام گردیدند، اما برای دریافت آموزش در مورد نحوه استفاده از سلاح‌های مختلف به یک کمپ آموزشی در وزیرستان انتقال داده شدند. رهبران القاعده از آن‌ها خواستند تا به ایالات متحده برگردند و یک عملیات استشهادی (انتحاری) را انجام دهند، آن‌ها نیز پذیرفتند، تا این کار را انجام دهند. چندی بعد آن‌ها آموزش‌های بیشتری در مورد ساخت مواد منفجره برای حمله به ایالات متحده یا انجام عملیات استشهادی دریافت نمودند. وی مواد آموزشی را یادداشت نموده و برای خودش ایمیل کرد تا بتواند پس از بازگشت به ایالات متحده از آن استفاده نماید. رهبران القاعده همچنین در مورد موقعیت‌های مورد هدف با زازی بحث نمودند، مانند متروی شهری نیویورک. وی پیش از این‌که پاکستان را ترک کند به القاعده پول و کامپیوتر داد.
رویدادهایی که باعث دستگیری شد > آموزش و هدایت از سوی القاعده > بریانت نیل ویناس

زازی با شهروند ایالات متحده به‌نام بریانت نیل ویناس در ۲۰۰۸ در پاکستان ملاقات کرد. بریانت که متولد کویینز است نیز به پاکستان (در نوامبر ۲۰۰۷) سفر نموده بود تا به یک گروه جهادی ملحق شده و علیه ارتش ایالات متحده در افغانستان جنگ کند.
ویناس نیز توسط القاعده استخدام شده و برای دریافت آموزش به کمپ آموزشی در وزیرستان انتقال داده شده بود. وی نیز در آن‌جا آموزش استفاده از سلاح و ساخت مواد منفجره (از اواخر ۲۰۰۷ تا اوت ۲۰۰۸) دریافت کرد. یکی از رهبران ارشد القاعده با ویناس نیز در مورد یک عملیات در سیستم ترانزیت شهر نیویورک صحبت کرد، به وی گفته شده بود تا یک بمب را در قطار حومه لانگ آیلند ریل رود در ایستگاه پنسیلوانیای شهر نیویورک منفجر سازد. ویناس در نوامبر ۲۰۰۸ در پیشاور پاکستان دستگیر گردیده و در فوریه ۲۰۱۰ در ایالات متحده به جرم اشتراک و حمایت از بمب‌گذاری‌های القاعده در افغانستان و ایالات متحده مجرم شناخته شد.
رویدادهایی که باعث دستگیری شد > آموزش و هدایت از سوی القاعده > نقشه جهاد جین

زازی از طریق اینترنت با جیمی پاولین-رامیریز دوست شد، رامیریز متولد شهر کانزاس، میزوری است که در لیدویل، کلرادو به عنوان معاون پزشک کار می‌کند و بر بنیاد گفته خانواده‌اش به اسلام گرویده است. وی در مارس ۲۰۱۰ به اتهام تبانی در بمب‌گذاری جهاد جین برای به‌دست آوردن مزد از طریق جهاد و قتل هنرمند سوئدی به‌نام لارس ویلکس تا انعامی که گروه منتسب به القاعده برای قتل وی گذاشته بودند را به‌دست‌آورد، دستگیر شد.
رویدادهایی که باعث دستگیری شد > بازگشت به ایالات متحده

زازی به تاریخ ۱۵ ژانویه ۲۰۰۹ به ایالات متحده بازگشت و تنها چند روز پس از بازگشت به شهر آرورا در کلرادو نقل مکان کرد، تا با عمه و برادر خود زندگی کند. وی برای شرکتی به‌نام «بیگ اسکای» و سپس برای شرکت شاتل میدان هوایی ABC به صفت راننده کار می‌کرد و یک بس کوچک ۱۵ نفره را میان میدان هوایی بین‌المللی دنور و شهر دنور رانندگی می‌کرد. زازی به تاریخ ۲۶ مارس ۲۰۰۹ با داشتن ۵۱٬۰۰۰ دلار قرض یک درخواست ورشکستگی به ایالت نیویورک ثبت نمود، اما افلاس وی در ۱۷ اوت ۲۰۰۹ پرداخته شد. وی تا ماه ژوئیه ۲۰۰۹ با برادر و عمه خود زندگی کرد، اما بعداً والدین وی نیز از شهر نیویورک به آرورا نقل مکان کردند و پس از آن هر سه آن‌ها باهم زندگی می‌کردند.
او اوایل ژوئن ۲۰۰۹ شروع به یافتن مواد لازم برای ساختن بمب نمود. وی چندین بار در اینترنت در مورد هیدروکلریک اسید جست‌جو کرد. وی مقداری پروکسید استون ساخت تا از آن به عنوان چاشنی بمب استفاده کند. وی به شهر نیویورک رفت و گفته می‌شود که در آن‌جا چندین جلسهٔ برنامه‌ریزی با سایر افراد توطئه‌گر داشت.
اداره تحقیقات فدرال (FBI) برای چندین ماه متوالی مکالمات تلفنی زازی را شنود می‌کرد. FBI در اوت ۲۰۰۹ شنید که وی در مورد مخلوط‌کردن مواد کیمیاوی صحبت می‌کند. اف‌بی‌آی پی‌برد که وی و سه هم‌دست‌اش در ماه‌های ژوئیه و اوت ۲۰۰۹ مصروف خریداری مقدار زیاد محصولات حاوی هیدروژن پراکسید و اسیتون از فروشگاه‌های لوازم آرایشی در حومه دنور، کلرادو بودند. کارگران انبار فروشگاه لوازم آرایشی بعداً به سی‌ان‌ان گفتند که زازی یک مشتری «همیشگی» مغازه بود، وی قبل از دستگیری نیز چندین بار خرید کرده بود و به آن‌ها می‌گفت که «چندین دوست دختر» دارد. هیدروژن پراکسید و استون عناصری هستند که تری استون تریپراکسید را تشکیل می‌دهد (TATP؛ که به‌نام استون پراکسید نیز یاد می‌شود). استون پراکسید همچنین در بمب‌گذاری‌های ۲۰۰۵ متروی لندن توسط ریچارد رید «بمب‌گذار کفش» استفاده شده بود. بر بنیاد گزارش وزارت دادگستری ایالات متحده، تصاویری با فارمت jpeg که حاوی ۹ صفحه دست نوشته در مورد فرمول‌ها و دستورهای ساختن و به‌کارگیری استون پراکسید و سایر مواد منفجره بود در حساب ایمیل زازی یافت شد؛ در این دستورهای گفته شده بود، که استون در پاک کننده لاک ناخون یافت شده و هیدروژن پراکسید نیز در «سالن آرایشگاه–۲۰– ۳۰ درصد» یافت می‌گردد.
زازی به تاریخ‌های ۲۸ اوت و ۶ و ۷ سپتامبر در یک متل در آرورا اتاق گرفت و از آشپزخانه کوچک اتاق خود برای ساختن مواد شیمی مورد استفاده در بمب استفاده کرد. مقامات، آشپزخانه اتاق متل را بررسی نمودند و سر نخ‌هایی از مواد شیمیایی را در هواکش پیدا کردند.
وی در ۹ سپتامبر ۲۰۰۹ با ماشینی که به عاریت گرفته بود، همراه با مواد بمب‌ساز به سفری ۲٬۹۰۰ کیلومتری (۱٬۸۰۰ مایل) از دنور به نیویورک آغاز کرد. کارکنان اطلاعاتی وی را تعقیب کردند. یک روز پس از این‌که وی دنور را ترک کرد، دو مأمور بخش اطلاعات پلیس نیویورک از امام مسجدی به‌نام احمد ویس افضلی که خبرچین بخش اطلاعات شده بود خواستند تا در مورد چهار فرد که عکس‌های شان را به وی نشان دادند، معلومات فراهم نموده و آن‌ها را شناسایی نماید. افضلی، زازی را چون در مسجد وی برای ادای نماز می‌رفت شناسایی کرد، وی همچنین دو نفر از سه تصویر دیگر را تشخیص داد.
زازی در عصر روز ۱۰ سپتامبر در شهر نیویورک رسید و شب را در منزل دوست دوران کودکی خود به‌نام نیازخان در فلاشینگ، کویینز سپری کرد. وی تصمیم داشت تا ساخت بمب را در همان آخر هفته تکمیل کند.
رویدادهایی که باعث دستگیری شد > نقشه بمب‌گذاری

برنامه این بود، تا زازی و دو دوست دیگر وی که همکلاسی دبیرستانی او بودند به‌طور هماهنگ‌شده در آغاز هفته حمله استشهادی (انتحاری) را انجام دهند. آن‌ها برنامه‌ریزی نموده بودند تا بمب‌هایی که در کوله پشتی خود جاسازی نموده بودند را در قطارهای شهری نیویورک در دو ایستگاه پرازدحام، ایستگاه گراند سنترال و ایستگاه تایمز اسکویر در منطقه منهتن در جریان اوج ترافیک منفجر نمایند. آن‌ها برنامه داشتند تا در وسط قطار که شامل قطارهای ۱، ۲، ۳ و ۶ بود سوار شوند تا تلفات را به حداکثر برسانند.
برای مطالعه بیشتر

von Drehle, David; and Boby Ghosh, 2009. "An Enemy Within," Time October 12, 2009, pp. 16–11.
نقشه پاکستان و وزیرستان
پروکسید استون
زازی از دنور به نیویورک در ۹ و ۱۰ سپتامبر ۲۰۰۹ رانندگی کرد.
جانسن فارماسیوتیکا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
صنعت: صنایع داروسازی
بنا نهاده: ۱۹۵۳ (۱۹۵۳)
بنیانگذاران: پل جانسن
دفتر مرکزی: بئرس، بلژیک
مادر: جانسون و جانسون
وبگاه: JanssenPharmaceuticalsInc.com
شرکت دارویی جانسن فارماسیوتیکا
جانسن فارماسیوتیکا یک شرکت دارویی است که دفتر مرکزی آن در بئرس، بلژیک واقع شده و هم اکنون متعلق به شرکت دارویی چندملیتی جانسون و جانسون می‌باشد. این شرکت در سال ۱۹۵۳ توسط پل جانسن تاسیس شد.