stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
هایلند هایتس، اوهایو

مکان
| Highland Heights, Ohio  | Highland Heights, Ohio  |
| --- | --- |
شهر: شهر
شعار(ها): The City with Pride and Promise: شعار(ها): The City with Pride and Promise
Location of Highland Heights in Ohio: Location of Highland Heights in Ohio
Location of Highland Heights in Cuyahoga County: Location of Highland Heights in Cuyahoga County
مختصات: ۴۱°۳۳′۴″ شمالی ۸۱°۲۱′۱۷″ غربی﻿ / ﻿۴۱٫۵۵۱۱۱°شمالی ۸۱٫۳۵۴۷۲°غربی﻿ / 41.55111; -81.35472: مختصات: ۴۱°۳۳′۴″ شمالی ۸۱°۲۱′۱۷″ غربی﻿ / ﻿۴۱٫۵۵۱۱۱°شمالی ۸۱٫۳۵۴۷۲°غربی﻿ / 41.55111; -81.35472
ایالت: اوهایو
County: کویاهوگا
Founded: 1920
Incorporated: 1967
حکومت: حکومت
 • شهردار: Scott E. Coleman
مساحت: مساحت
 • کل: ۵٫۱ مایل مربع (۱۳٫۳ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۵٫۱ مایل مربع (۱۳٫۳ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۹۳۸ فوت (۲۸۵ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۸٬۳۴۵
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
ZIP code: 44143
کد منطقه: 440
FIPS code: 39-35252
GNIS feature ID: 1041556
وبگاه: HighlandHts.com
هایلند هایتس(به انگلیسی: Highland Heights) شهری در ایالت اوهایو کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۸٬۳۴۵ نفر بوده‌است.
سیزده‌بدر

| سیزدَه‌بدر | سیزدَه‌بدر |
| --- | --- |
جشن سیزدَه‌بدر ایرانیان هلند، آوریل ۲۰۱۱: جشن سیزدَه‌بدر ایرانیان هلند، آوریل ۲۰۱۱
نام رسمی: روز طبیعت آیین سیزده‌بدر
برپایی توسط: ایران جمهوری آذربایجان اقلیم کردستان تاجیکستان افغانستان در میان ایرانی‌تبارانِ آمریکا، اروپا، کانادا، استرالیا
اهمیت: جشن پایانِ نوروز
جشن‌ها: سپری‌کردن روز در طبیعت گره‌زدن سبزه سبزه به رود سپردن خوردن کاهو همراه با سکنجبین  وسیخ کردن کباب  پختن خوراک‌های گوناگون به‌ویژه آش رشته پرتاب ۱۳ عدد سنگ در رودخانه (در مناطق لرنشین و کردنشین)
تاریخ: ‏ ۱۳ فروردین
مرتبط با: نوروز
سیزدَه‌بدَر سیزدهمین روزِ فروردین‌ماه و از جشن‌های نوروزیِ ایران است. در گاهشمارهای رسمیِ ایران، پس‌از انقلاب، این روز روز طبیعت نامگذاری شده‌است و از تعطیلات رسمی است.
فلسفهٔ سیزده‌بدر

به‌طور کلی در میان جشن‌های ایرانی جشن «سیزده‌بدر» کمی مبهم است، زیرا مبنا و اساس دیگر جشن‌ها را ندارد. در کتاب‌های تاریخی اشارهٔ مستقیمی به وجود چنین مراسمی نشده‌است، اما در منابع کهن اشاره‌هایی به «روز سیزدهم فروردین» هست.
گفته می‌شود ایرانیان ِ باستان در آغاز سال نو پس از دوازده روز جشن‌گرفتن و شادی‌کردن که به یاد دوازده ماه سال است، روز سیزدهم نوروز را که روز فرخنده‌ای‌ست به باغ و صحرا می‌رفتند و شادی می‌کردند و درحقیقت با این ترتیب رسمی بودنِ دورهٔ نوروز را به پایان می‌رسانیدند.
فریدون جنیدی با توجه به اینکه در گاهشماری ایرانی، هر روز ماه، نام ویژه‌ای دارد و به‌عنوان مثال، روز نخست هر ماه، اورمزد روز و روز سیزدهم هر ماه تیر روز نامیده می‌شود، این روز را متعلق به ایزد تیر دانسته است که در زبان اوستایی «تیشتَریَه» خوانده می‌شود، و هم‌نام تیشتر، ایزد باران می‌باشد. با توجه به گفته شدن نام ایزد باران، تیر نزد باورمندان به این ایزد نمادی از رحمت الهی به حساب آمده‌است.
کوروش نیکنام نیز در این باره به این مسئله اشاره کرده که در ایران باستان پس از برگزاری مراسم نوروزی سیزدهم که به ایزد باران تعلق داشت، مردم به دشت و صحرا و کنار جویبارها می‌رفتند و به شادی و پایکوبی می‌پرداختند و آرزوی بارش باران را از خداوند می‌نمودند. به‌گفتهٔ او اکنون هم زرتشتیان از بامدادِ روزِ تِشتَر، سفرهٔ نوروزی را برمی‌چینند، خوردنی‌ها و مقداری آجیل و شیرینی‌های باقی‌مانده در سفرهٔ نوروز را با خود به طبیعت می‌برند، و شیشه سبزه‌های موجود در سفره را با خود برمی‌دارند و به دشت و صحرا و کنار چشمه‌ها یا آب‌های روان می‌روند، سبزهٔ خود را در کنار جویبارها به آب روان می‌سپارند و آرزو می‌کنند که سالی پربرکت و خرم داشته‌باشند. تا پسین آن روز را بیرون از خانه هستند و در طبیعت و میان سبزه و صحرا به شادمانی می‌پردازند.
تعطیلی

سیزده نوروز در ایران تعطیل رسمی است.
در بخشنامهٔ ۱۰۱۶ مورخ اول آبان ۱۳۴۷ نیز این روز تعطیل رسمی اعلام شده بود.
واژهٔ سیزده‌بدر

مشهور است که واژهٔ سیزده‌بدر به‌معنای «در کردن نحسیِ سیزده» است. اما برداشت دیگری نیز از این واژه می‌توان داشت. «در» می‌تواند معنای «دره» (و دشت) بدهد. به‌عنوان مثال، علامه دهخدا، واژهٔ «در و دشت» را مخفف «دره و دشت» می‌داند.[نیازمند منبع]
همچنین فردوسی که می‌سراید:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| چو هر دو سپاه اندرآمد ز جای |  | تو گفتی که دارد در و دشت پای |
یکی از معانی واژهٔ «به»، «طرف و سوی» است. مانند اینکه می‌گوییم «به فروشگاه».
پس با نگاهی کلی می‌توان گفت شاید واژهٔ «سیزده‌بدر» به‌معنای «سیزدهم به‌سوی در و دشت شدن» باشد که همان معنی بیرون‌رفتن و در دامان طبیعت و سرکردن را می‌دهد. البته در مورد درستی معنی این واژه همچنان اختلاف نظر وجود دارد.[نیازمند منبع]
پیشینه

در کتاب‌های تاریخی پیش از قاجار اشارهٔ مستقیم و دقیقی به وجود چنین مراسمی نشده‌است اما مهرداد بهار در کتاب «از اسطوره تا تاریخ» خود اشاره‌ای کوتاه به جشن و پایکوبی مردم در اماکن عمومی و حتی بی‌روپوش و روبنده در خیابان آمدن زنان در دوران صفوی می‌کند که این موضوع نزدیک به آیین‌های سیزده‌بدر می‌باشد.
پیشینه > دورهٔ قاجار

عبدالله مستوفی در کتاب شرح زندگانی من چگونگی انجام این مراسم در دورهٔ قاجار را با جزئیات شرح داده‌ است. ادوارد یاکوب پولاک هم دربارهٔ مراسم سیزده‌بدر چنین می‌نویسد:
سرانجام روز سیزدهم، یعنی آخرین روز عید فرامی‌رسد. مطابق با یک رسم کهن، گویا تمام خانه‌ها در چنین روزی معروض خطر ویرانی هستند. به همین دلیل همه از دروازهٔ شهر خارج می‌شوند و به باغ‌ها روی می‌آورند.
آیین‌های سیزده‌بدر

این رویداد دارای آیین‌های ویژه‌ای است که در درازای تاریخ پدید آمده و اندک‌اندک چهرهٔ سنت به خود گرفته‌است. از آن جمله می‌توان آیین‌های زیر را برشمرد:
گره زدن سبزه
سبزه به رود سپردن
خوردن کاهو و سکنجبین
پختن خوراک‌های گوناگون به‌ویژه آش رشته
پرتاب ۱۳ عدد سنگ (به‌ویژه مناطق کردنشین بدین معنا که آرزو می‌کنند بلایا و شومی‌ها از شخص دور شود و به‌ازای هر سنگ یک آرزوی نیک می‌کنند)
آیین‌های سیزده‌بدر > سبزه گره‌زدن

یکی از آیین‌های این روز سبزه گره‌زدن است که بیش‌تر جوانان در این روز این کار را انجام می‌دهند. گره زدن سبزه به معنای گره‌زدن زندگی با طبیعت است که همیشه سبز و شاداب باقی بمانیم.
آیین‌های سیزده‌بدر > سبزه گره‌زدن > فلسفهٔ سبزه گره‌زدن

افسانهٔ آفرینش در ایران و مسئلهٔ نخستین بشر و نخستین شاه و دانستن روایاتی دربارهٔ کیومرث حائز اهمیت زیادی است. در اوستا چندین بار از کیومرث سخن به میان آمده و او را اولین پادشاه و نیز نخستین بشر نامیده‌است. گفته‌های حمزه اصفهانی در کتاب سنی ملوک الارض و الانبیا صفحات ۲۹–۲۳ و گفته‌های آثارالباقیه بر پایهٔ همان آگاهی است که در منابع پهلوی وجود دارد. مشیه و مشیانه که دختر و پسر دوقلوی کیومرث بودند، روز سیزدهم فروردین برای اولین بار در جهان با هم ازدواج نمودند. در آن زمان چون عقد و نکاحی شناخته‌شده نبود آن دو به وسیلهٔ گره زدن دو شاخهٔ مورد، پایهٔ ازدواج خود را بنا نهادند و چون ایرانیان باستان از این راز به‌خوبی آگاهی داشتند، آن مراسم را — به‌ویژه دختران و پسران دم بخت — انجام می‌دادند و امروز هم دختران و پسران برای بستن پیمان زناشویی نیت می‌کنند و علف گره می‌زنند.
چهارده‌بدر

رسم چهارده‌بدر یکی از رسومی است که در برخی نقاط کشور پس از سیزدهم فروردین برگزار می‌شود.
حضور مردم در سیزده‌بدر، دریاچهً سد تنگاب فیروزآباد فارس
سبزه که در روزهای نوروز رویانده شده‌است
ناصرالدین شاه قاجار در سفرنامه‌اش به تَرکِ شهر در سیزدهمین روز نوروز، اشاره می‌کند.
عکس هوایی از مراسم سیزده‌بدر دریاچهٔ چیتگر تهران
ایرانیان مقیم هند سبزهٔ سیزده‌بدر را در رود گنگ و یمونا جمنا می‌اندازند.
چرمه‌داش (هوراند)

village در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| چرمه‌داش چرمه داش | چرمه‌داش چرمه داش |
| --- | --- |
village: village
چرمه‌داش: چرمه‌داش
مختصات: ۳۸°۵۳′۰۷″ شمالی ۴۷°۲۲′۱۳″ شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۸۸۵۲۸°شمالی ۴۷٫۳۷۰۲۸°شرقی﻿ / 38.88528; 47.37028: مختصات: ۳۸°۵۳′۰۷″ شمالی ۴۷°۲۲′۱۳″ شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۸۸۵۲۸°شمالی ۴۷٫۳۷۰۲۸°شرقی﻿ / 38.88528; 47.37028
استان‌های ایران: استان آذربایجان شرقی
شهرستان‌های ایران: شهرستان هوراند
بخش (تقسیمات کشوری): بخش مرکزی شهرستان هوراند
تقسیمات کشوری در ایران: دهستان دودانگه (هوراند)
جمعیت (2006): جمعیت (2006)
 • کل: ۶۵
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
کد منطقه: 0414426
چرمه‌داش یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان دودانگه بخش مرکزی شهرستان هوراند  واقع شده‌است.
این روستا در فاصله چهار کیلومتری از هوراند واقع شده‌است.چرمداش داری آب هوایی معتدل ومرطوب در زمستان و گرم وخشک در تابستان می‌باشد  .این روستا در فصل بهار خیلی زیبا و با طراوت می‌شود و دشت‌های پر از گل لالهٔ آن دیدن دارد.
این روستا دارای پتانسیل زیادی در منطقه از لحاظ گشاورزی می‌باشد ، که به دلیل عدم توجه مسعولین سرمایه‌های این روستا که همان آب رود خانه قانی چای میباشد از دست مردم  میرود،و گشاورزی این روستا با مساعل عدیده ای مواجه می گردد.
این روستا با وجود این که در نزدیک‌ترین نقطه به رود خانه است از مشکلات آب شرب و آب گشاورزی رنج می برد.این روستا ۶۵ نفر جمعیت دارد.
فدراسیون انقلابی ارمنی در ایران

فدراسیون انقلابی ارمنی (ارمنی: Հայ Յեղափոխական Դաշնակցութիւն Hay Heghapokhagan Tashnagtsutiun)، سابقه طولانی در ایران دارد و اولین روزهای این حزب، از دهه ۱۸۹۰ آغاز می‌شود. این فدراسیون به عنوان یکی از پیشگامان در توسعه سیاست‌های نوین ایران بود؛ همچنین این سازمان نقش بسزا و سهم بزرگی در انقلاب مشروطه ایران داشت. اگرچه اهداف اصلی فدراسیون انقلابی ارمنی ایجاد یک کشور مستقل ارمنستان متشکل از قلمروهای اتحاد جماهیر شوروی سابق و مناطقی ترکیه بود، اما هرگز ادعا نکرد که بخشی از سرزمین ارمنستان تاریخی تحت حاکمیت ایران باقی مانده‌است. این فدراسیون تنها حزب ارمنی است که در ایران وجود داشت.
انقلاب مشروطه ایران

مهمترین ۴دراسیون انقلبی ایران در تاریخ ایران در جریان انقلاب مشروطه ایران اتفاق افتاد. اعضای این فدراسیون از سال ۱۹۰۶ به‌طور جداگانه با جناح مشروطه خواه درگیر بودند. تعهد بیشتر فدراسیون انقلابی به هدف مشروطه با تهاجم عثمانی به آذربایجان ایران و غارت بیش از حد روستاهای ارمنی در منطقه تقویت شد. در سال ۱۹۰۷، در جریان چهارمین کنگره عمومی، رای‌گیری توسط رهبران این نزب انجام شد تا در مورد مشارکت علنی و رسمی فدراسیون انقلابی ارمنی در انقلاب مشروطه بحث شود. با ۲۵ رأی موافق و ۱ رأی غیابی، حزب میانه روزی اکنون رسماً در این امر مشارکت داشته‌است. در سال ۱۹۰۸ و اوایل ۱۹۰۹، در میان انقلاب مشروطه ایران، گردان و مبارزان ارمنی تشکیل بخش مهمی از نیروهای انقلابی به رهبری ستارخان و باقرخان، و آنها یک نقش محوری در تلاش‌های مشروطه خواهان به دست آوردن کنترل بخش‌های مختلف از بازی آذربایجان ایرانی. فدایی نیکول دومان در دفاع از تبریز و در دفاع از قانون اساسی مشارکت داشت، تا دسامبر ۱۹۱۱، زمانی که نیروهای روسی آنها را کاملاً شکست دادند. در دوره بعد، پس از تسخیر موفقیت‌آمیز شهر توسط روس‌ها، بسیاری از مشروطه خواهان اعدام و دستگیر شدند که در نتیجه برخی از اعضای این حزب نیز شامل این افراد شدند.
یپرم خان، از سال ۱۸۹۶ عضو حزب فدراسیون انقلابی ارمنی در ایران، همچنین نقشی بی نظیر در تلاش‌های انقلابی ایفا کرد و در ایران به عنوان یک قهرمان ملی شناخته می‌شود.
در سال ۱۹۲۱، اقدامات ARF علیه شوروی سازی ارمنستان روسیه کاملاً خرد شد. در نتیجه، حدود ۱۰۰۰۰ رهبر حزب، مبارز، روشنفکر (و خانواده‌های آنها) از حزب ARF از مرزهای ایران عبور کردند تا در آنجا پناه بگیرند. نتیجه مستقیم حضور آنها این بود که ARF برتری خود را بر سایر احزاب ارمنی فعال در ایران و بنابراین بر کل جامعه ارامنه به‌طور کلی (که مرکز آن کلیسای رسولان ارمنستان بود) تضمین می‌کند.
دوران پهلوی تا قرن بیست و یکم

ارگان فدراسیون انقلابی آرمین در ایران معمولاً از رژیم پهلوی (۱۳۵۷–۱۳۰۶) حمایت می‌کرد، که به نوبه خود از موضع ضد شوروی حزب و همچنین موضع عدم ادعا در مورد سرزمین ایران قدردانی می‌کرد. تنها مخالفت اصیل علیه رژیم پهلوی زمانی بود که رضا شاه اکثر مدارس اقلیت را تعطیل کرد (از جمله مدارس ارمنی). در طی اشغال ایران در جنگ جهانی دوم و در پی آن غائله آذربایجان، جامعه ارامنه ایران نمایندگان پارلمان را انتخاب کرد که به عنوان خصمانه با ارتش ارتش سوریه قلمداد می‌شدند، در حالی که در همان زمان شورویهای اشغالگر برخی از رهبران حزب اسلامی ایران را زندانی و تبعید کردند.
در طول انقلاب ۱۳۵۷جناح چپ ارمنستان در ایران بار دیگر شهرت یافت. اگرچه در ابتدا دولت جدید (که همه چپ گرایان را به عنوان یک خطر بالقوه برای عقاید خود می‌دید) بی‌اعتمادی بود، جمهوری اسلامی خیلی زود به این نتیجه رسید که حزب دفاع مقدس تهدیدی نبوده و علیه جمهوری اسلامی کار نمی‌کند. اگرچه در این دوره برخی از اعضای فدراسیون انقلابی دستگیر و مورد بازجویی قرار گرفتند، اما در نهایت روابط عادی شد. همان‌طور که دانشنامه ایرانیکا می‌افزاید؛ «امروز فدراسیون انقلابی ارمنی یکی از مهمترین احزاب سیاسی در میان دیاسپورای ارمنی است، تنها حزب ارمنی مجاز به وجود (به‌صورت غیررسمی) در ایران و یک نیروی پیشرو در مخالفت پارلمانی در جمهوری تازه تأسیس ارمنستان است».
برای مطالعه بیشتر

Berberian, Houri (1996). "The Dashnaktsutiun and the Iranian constitutional revolution, 1905–1911". Iranian Studies. 29 (1–2): 7–33. doi:10.1080/00210869608701840.
نبرد اسکندر در ایسوس

| 0 | 1 |
| --- | --- |
هنرمند: آلبرشت آلتدورفر
سال: ۱۵۲۹
مواد: نقاشی رنگ روغن روی بوم
ابعاد: ۱۵۸٫۴ سانتی‌متر × ۱۲۰٫۳ سانتی‌متر (۶۲٫۴ اینچ × ۴۷٫۴ اینچ)
مکان: آلته پیناکوتک، مونیخ
نبرد اسکندر در ایسوس (به آلمانی: Alexanderschlacht) یک نقاشی رنگ روغن بر روی بوم است که در سال ۱۵۲۹ توسط هنرمند آلمانی، آلبرشت آلتدورفر (حدود ۱۵۳۸–۱۴۸۰)، از پیشگامان منظره‌نگاری و یکی از بنیانگذاران مدرسه دانوب نقاشی شده‌است. این نقاشی، نبرد ایسوس در سال ۳۳۳ پیش از میلاد را به تصویر می‌کشد که در آن اسکندر مقدونی پیروزی قاطعی را بر داریوش سوم تحمیل کرد و اهرم مهمی در لشکرکشی خود علیه شاهنشاهی هخامنشی به دست آورد. این نقاشی به عنوان شاهکار برجستهٔ آلتدورفر شناخته شد و یکی از نقاشی‌های مشهور منظره دوران رنسانس به‌شمار رفت که در آن، زیبایی منظره به شکل بی‌نظیری باشکوه به تصویر کشیده شده‌است.
دوک ویلیام چهارم باواریا «نبرد اسکندر در ایسوس» را در سال ۱۵۲۸ به عنوان بخشی از مجموعه ای از قطعات تاریخی که قرار بود در اقامتگاهش در مونیخ آویزان شود، سفارش داد. مفسران مدرن اظهار می‌کنند که این نقاشی، از طریق استفاده فراوان از زمان‌پریشی، قصد تشبیه پیروزی قهرمانانه اسکندر در ایسوس را به درگیری معاصر اروپا با امپراتوری عثمانی داشته‌است. به ویژه، شکست سلیمان یکم در محاصره وین ممکن است الهام بخش آلتدورفر بوده باشد. در آسمان خارق‌العادهٔ آن می‌توان به وضوح حضور یک جنبش روحانیِ پنهانی را مشاهده کرد. این احتمالاً از پیشگویی‌های دانیال و نگرانی معاصر در کلیسا در مورد آخرالزمان قریب‌الوقوع الهام گرفته شده‌است. «نبرد اسکندر در ایسوس» و چهار مورد دیگر که بخشی از مجموعه اولیه ویلیام بودند در موزه هنری آلته پیناکوتک در مونیخ نگهداری می‌شوند.
پیش‌زمینه > کار قبلی

آلبرشت آلتدورفر به عنوان یکی از بنیان‌گذاران هنر منظره‌نگاری غرب شناخته می‌شود. او یک نقاش، اتاق‌کار، معمار و حکاک و مدیر مدرسه هنر دانوب آلمان بود. همان‌طور که در نقاشی‌هایی مانند سنت جورج در جنگل (۱۵۱۰) و تمثیل (۱۵۳۱) او مشهود است، بسیاری از نقاشی‌های آلتدورفر که به تصویر کشیدن مناظر گسترده وسیع معروف است، افراد داخل تصویر را نسبت به خودشان بسیار کوچک می‌کند؛ «نبرد اسکندر در ایسوس» نیز بیانگر این جنبه از سبک او است. با اشاره به اثری به نام «سنت جورج و اژدها»، تاریخ‌نگار هنری، مارک دبلیو. راسکیل می‌گوید: «جزئیات جنبندهٔ مناظر [در آثار آلتدورفر] بازی شده و با زیبایی مزین شده تا با حس محیطی منزوی و غیر مهمان نواز طنین انداز شود». آلتدورفر از سفرهای خود به اطراف آلپ‌های اتریش و رودخانه دانوب، الهام گرفته بود و چندین منظره‌ای که هیچ انسانی در آن‌ها وجود نداشت، نقاشی کرد، از جمله "منظره با پل عابر پیاده" (حدود سال ۱۵۱۶) و "منظره دانوب در نزدیکی رگنسبورگ" (حدود سال‌های ۲۵–۱۵۲۲). این‌ها اولین مناظر خالص از دوران باستان بودند. بیشتر مناظر آلتدورفر برخلاف تصور مدرن این ژانر با فرمتی عمودی ساخته شده‌اند. منظره افقی ابتکار هنری هنرمند معاصر فلاندری آلتدورفر یعنی یواکیم پاتینیر و پیروان او بود.
آلتدورفر همچنین آثار هنری مذهبی فراوانی را در انعکاس مذهب کاتولیک خود تولید کرد. متداول‌ترین موضوعات او مریم باکره و زندگی و مصلوب شدن مسیح بود. مانند نبرد اسکندر در ایسوس، این نقاشی‌ها اغلب دارای تنظیماتی باشکوه و باعظمت هستند و از آسمان برای انتقال معنای نمادین استفاده می‌کنند. این معنا در سراسر مجموعه آلتدورفر یکسان نیست؛ برای مثال، نمای غروب خورشید به معنای از دست دادن و تراژدی در تابلو عذاب در باغ است، اما به عنوان «نماد قدرت و شکوه» در «نبرد اسکندر در ایسوس» عمل می‌کند.
لری سیلور از بولتن هنر توضیح می‌دهد که «نبرد اسکندر در ایسوس» هم مشابه و هم در تضاد مستقیم با آثار قبلی آلتدورفر است: «به جای چشم‌انداز صلح آمیز عقب‌نشینی برای رویدادهای مسیحی یا شخصیت‌های مقدس، این پانل دقیقاً برعکس آن را ارائه می‌دهد: میدان جنگ برای یکی از اصلی‌ترین برخوردهای عصر باستان… با این حال، با وجود ابعاد جهانی یا کیهانی‌اش، نبرد ایسوس همچنان شبیه مناظر عقب‌نشینی اولیه و متفکرانه آلتدورفر است که با قله‌های پرتگاه، توده‌های آب و قلعه‌های دوردست کامل شده‌است.»
اگرچه نبرد اسکندر از نظر اندازه و به دلیل اینکه جنگ را به تصویر می‌کشد، برای آلتدورفر غیرمعمول است، اما روند پیروزی او - یک نسخه تذهیب در سال‌های ۱۶–۱۵۱۲ به سفارش ماکسیمیلیان یکم از امپراتوری مقدس روم - سفارش داده شده‌ بود به عنوان یک پیشینه مفهومی توصیف شده‌است. این روند به همراه پیروزی ماکسیمیلیان، یک سری از مجموعه‌ای متشکل از ۱۳۷ قطعه چوبی که به‌طور مشترک توسط آلتدورفر، هانس اسپرینگینکلی، آلبرشت دورر، لئونهارد بک و هانس شوفلین اجرا شده‌اند، تولید شد.
پیش‌زمینه > تأثیرگذاری و کمیسیون

مهم‌ترین تأثیر آلتدورفر از هنرمندان معاصر ماتیاس گرونوالد (حدود۱۵۲۸–۱۴۷۰) بود. هورست دبلیو. جانسون تاریخ‌نگار هنر، خاطرنشان کرد که نقاشی‌های آنها "همان تخیلِ "سرکش" را نشان می‌دهد. عناصر نبرد اسکندر در ایسوس (به ویژه آسمان) با «میزبان بهشتی بر فراز باکره و کودک» اثر گرونوالد مقایسه شده‌است که بخشی از شاهکار او، محراب ایزنهایم را تشکیل می‌دهد. لوکاس کراناخ پدر (۱۵۵۳–۱۴۷۲)، به عنوان یک هنرمند مرتبط با مدرسه دانوب، تأثیر مهمی بر روی آلتدورفر داشت. به گفته راسکیل، آثار کراناخ از حدود ۱۵۰۰ «نقشِ برجسته ای به تنظیمات منظره می‌دهند و از آنها به عنوان پس زمینه‌های تقویت کننده خلق و خو برای پرتره‌ها، و برای تصاویر گوشه نشینان و قدیسان رویایی استفاده می‌کنند» و به نظر می‌رسد که «نقش آماده‌سازی» برای شروع چشم‌انداز خالص دارد آلتدورفر بیشتر سبک خود، به ویژه در آثار هنری مذهبی خود را مدیون آلبرشت دورر (۱۵۲۸–۱۴۷۱) است. لری سیلور می‌نویسد که "استفاده آلتدورفر از مناظر متقاعد کننده آلمانی، در ترکیب با پدیده‌های آسمانی برای روایتِ دینیِ خود" به شکل محکمی به یک سنت مدل «آلبرشت دورر» گره خورده‌است".
ویلیام چهارم، دوک باواریا، نبرد اسکندر در ایسوس را در سال ۱۵۲۸ سفارش داد. آلتدورفر در آن زمان تقریباً ۵۰ سال سن داشت و در شهر آزاد امپراتوری رگنسبورگ زندگی می‌کرد. در نتیجه بیش از یک دهه همکاری با شورای شهر رگنسبورگ، آلتدورفر در ۱۸ سپتامبر ۱۵۲۸ به سِمَت بورگومستر پیشنهاد شد. او این سمت را نپذیرفت؛ سالنامه شورا استدلال او را اینگونه گزارش کرد: «او بسیار مایل است که یک کار ویژه در بایرن برای اعلیحضرت و لورد مهربانم، دوک [ویلیام] اجرا کند.» ویلیام احتمالاً این نقاشی را برای خانه تفریحی تابستانی تازه ساخته خود در محوطه کاخ خود در مونیخ، تقریباً در ۶۰ مایلی (۹۷ کیلومتر) جنوب رگنسبورگ می‌خواست. در آنجا قرار بود در کنار هفت تابلوی دیگر با قالب و موضوع مشابه آویزان شود، از جمله «شهادت مارکوس کورتیوس» اثر لودویگ رفینگر، «محاصره آلیزیا» اثر ملکیور فسلن و نقاشی «نبرد کانای» اثر هانس بورگکمیر (1531-1473). هشت مورد دیگر که هر کدام یک زن مشهور از تاریخ را به تصویر می‌کشیدند، بعداً به دستور همسر دوک، ژاکوبای بادن، به مجموعه اضافه شد. سوزانا و بزرگان آلتدورفر (۱۵۲۶) از جمله این آثار بود.
پیش‌زمینه > تصویرهای قبلی

تصاویر اولیه از نبرد ایسوس اندک هستند. یکی از این تصاویر، نقاشی دیواری نبرد ایسوس، نقاشی دیواری فیلوکسنوس ارتریا است که احتمالاً در سال‌های حدود ۳۱۰ پیش از میلاد برای کاساندر (حدود ۳۵۰–۲۹۷ پیش از میلاد)، که یکی از جانشین‌های اسکندر بزرگ بود، نقاشی شد. در این تصویر، اسکندر و داریوش، که هر یک به اندازه یک نیزه از دیگری فاصله دارند، در میان گروهی از سربازان سوار و سرنگون شده به تصویر کشیده شده‌اند. در حالی که اسکندر هاله‌ای از اعتماد به نفس تزلزل ناپذیر را در چهره اش حفظ می‌کند، ترس در چهره داریوش نقش بسته‌است و ارابه سوار او برگشته‌است تا اسب‌هایش را مهار کند و فرار کند. پلینوس، نویسنده رومی و فیلسوف طبیعی، ادعا کرد که تصویرسازی فیلوکسنوس از این نبرد «بی‌نظیر» است. برخی از منتقدان معاصر نیز اظهار می‌کنند که «نبرد ایسوس» ممکن است کار فیلوکسنوس نباشد، بلکه کار هلنا از مصر باشد. او یکی از محدود نقاشان زنی است که ممکن است در یونان باستان کار کرده باشد و شهرت دارد که تصویری از نبرد ایسوس را در معبد صلح به دوران وسپاسین نقاشی کرده‌است.
موزاییک اسکندر، یک موزاییک کفی است که احتمالاً از حدود سال ۱۰۰ پیش از میلاد قدمت دارد و به عنوان یک «نسخه نسبتاً دقیق» از نبرد ایسوس تلقی می‌شود، اما نظر دیگری معتقد است که ممکن است به جای آن یک کپی از اثری باشد که توسط اَپلِس از کوس، که نقاشی‌های مختلفی از اسکندر بزرگ کشیده بود، نقاشی شده باشد. این موزاییک ابعادی برابر با ۵٫۸۲ متر در۳٫۱۳ متر دارد و حدود ۱٫۵ میلیون تسرا (کاشی رنگی) دارد، که هر کدام از تسراها حدود ۳ میلیمتر مربع هستند. نام موزائیست این اثر ناشناس است. از آنجایی که این موزاییک تا سال ۱۸۳۱ کشف نشده بود و بعدا در زمان کاوش‌های خانهٔ فاون در پمپئی کشف شد، آلتدورفر هرگز نمی‌توانسته آن را دیده باشد. این اثر بعدها به موزه ملی باستان‌شناسی ناپل، در ناپل ایتالیا منتقل شد و در حال حاضر در آنجا نگهداری می‌شود.
نگارخانه

جزئیاتی که شوالیه‌های اسکندر را در حال حرکت به سمت شرق نشان می‌دهد
جزئیات هلال ماه
جزئیات برج بابل
جزئیات کتیبه
یادداشت

↑  Nabarsanes
↑  The Art Bulletin
↑  Matthias Grünewald
↑  Horst W. Janson
↑  Isenheim Altarpiece
↑  Lucas Cranach the Elder
↑  Danube school
↑  Lusthaus
↑  Hans Burgkmair
↑  Philoxenus of Eretria
↑  Johannes Aventinus
↑  Koselleck
↑  Kathleen Davis
↑  Schedelsche Weltchronik
↑  Hartmann Schedel
↑  Schleissheim Palace
↑  Pia F. Cuneo
↑  Karl Wilhelm Friedrich Schlegel
↑  Reinhart Koselleck
↑  Kathleen Davis
جزئیات اسکندر مقدونی از موزاییک اسکندر. ۱۰۰ سال پیش از میلاد
شرایط اولیه در نبرد ایسوس. رودخانه پیناروس جنگجویان را از هم جدا می‌کند و ایسوس ۷ مایل (۱۱ کیلومتر) به سمت شمال. سواره نظام در سواحل خلیج اسکندرون (یا خلیج ایسوس) در دو طرف متمرکز است. اسکندر خود را وقف یک رویکرد درست با سواره نظام همراه خود می‌کند و دفاع کوهپایه ایرانی را از بین می‌برد.
سنت جورج در جنگل (۱۵۱۰)
مینیاتوری از صفوف پیروزی (۱۵۱۲–۱۵۱۶)
میزبان بهشتی بر فراز باکره و کودک (حدود ۱۵۱۵) اثر ماتیاس گرونوالد
موزاییک اسکندر، همان‌طور که در موزه ملی باستان‌شناسی ناپل دیده می‌شود
جزئیات داریوش سوم ایرانی در حال گریز
جزئیات خورشید و رودخانه نیل
جزئیات سربازان هر دو ارتش. راینهارت کوسلک می‌گوید که ایرانیان «از پا تا عمامه‌شان» به ترک‌های قرن شانزدهم شباهت دارند.
جزئیات زنان در میدان جنگ
جزئیات کوه ساختگی در مرکز نقاشی
جزئیات جزیره بزرگ قبرس و احتمالاً شهر تارسوس
سوزانا و بزرگان (۱۵۲۶)، تنها نقاشی دیگر آلتدورفر در آلته پیناکوتک
هوراتیوس کوکلس توقف ارتش پادشاه پورسنا در خارج از رم، توسط لودویگ رفینگر. از همان چرخه تاریخی که نبرد اسکندر در ایسوس به تصویر کشید استفاده شد.
یواس‌اس میامی (اس‌اس‌ان-۷۵۵)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیشینه: پیشینه
مالک: 
آب‌اندازی::  ۲۴ اکتبر ۱۹۸۶
آغاز کار::  ۱۲ نوامبر ۱۹۸۸
اعزام::  ۳۰ ژوئن ۱۹۹۰
شعار::  "No Free Rides, Everybody Rows!"
نشان::  
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
وزن::  ۵٬۷۵۱ تن بزرگ (۵٬۸۴۳ تن)
درازا::  ۱۱۰٫۳ متر (۳۶۱ فوت ۱۱ اینچ)
پهنا::  ۱۰ متر (۳۲ فوت ۱۰ اینچ)
آبخور::  ۹٫۴ متر (۳۰ فوت ۱۰ اینچ)
یواس‌اس میامی (اس‌اس‌ان-۷۵۵) (به انگلیسی: USS Miami (SSN-755)) یک زیردریایی است که طول آن ۱۱۰٫۳ متر (۳۶۱ فوت ۱۱ اینچ) می‌باشد. این زیردریایی در سال ۱۹۸۸ ساخته شد.
دانشگاه مین

| 0 | 1 |
| --- | --- |
شعار: Dirigo (زبان لاتین)
شعار به انگلیسی: I Guide
نوع: دانشگاه دولتی ناو سرفرماندهی Sea grant Land grant Space grant
بنیانگذاری شده: 1865
موقوفه مالی: $293 million (2017)
رئیس: Joan Ferrini-Mundy
اعضای هیئت علمی: 720
دانشجویان: 11,240 (Fall 2017)
کارشناسی: 9,279 (Fall 2017)
تحصیلات تکمیلی: 1,961 (Fall 2017)
موقعیت: Orono، مین (ایالت)، U.S. ۴۴°۵۳′۵۸″شمالی ۶۸°۴۰′۰۵″غربی﻿ / ﻿۴۴٫۸۹۹۴°شمالی ۶۸٫۶۶۸۱°غربی﻿ / 44.8994; -68.6681
پردیس: محدوده روستایی
رنگ آموزشگاه: Dark blue, Light blue, and White      
ورزشکاران: ان‌سی‌ای‌ای بخش یکم – America East، Hockey East، CAA
نام ورزشی: Black Bears
شگون‌نما: Black Bear (Bananas the Bear)
تعلق ورزشی به: University of Maine System APLU UArctic
وبگاه: www.umaine.edu 
دانشگاه مین: دانشگاه مین
ثبت ملی اماکن تاریخی ایالات متحده: ثبت ملی اماکن تاریخی ایالات متحده
منطقه تاریخی ایالات متحده آمریکا: منطقه تاریخی ایالات متحده آمریکا
 :  
نمایش نقشه مین (ایالت)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا: نمایش نقشه مین (ایالت)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا
موقعیت: Munson, Sebec, and Schoodic Rds., Orono, Maine
مشاحت: ۶۶۰ جریب فرنگی (۲۶۷٫۱ هکتار) (entire campus) ۱۳ جریب فرنگی (۵٫۳ هکتار) (original historic district) ۵۷ جریب فرنگی (۲۳ هکتار) (increased historic district)
ساخت: 1868
معمار: Multiple
سبک معماری: Late 19th And 20th Century Revivals, Late Victorian, Other, Greek Revival
ش. منبع ثبت ملی: 78000194 (اصلی) 10000228 (افزایش)
تاریخ‌های مهم: تاریخ‌های مهم
افزوده‌شده به فهرست ملی: July 12, 1978
افزایش محدوده: April 27, 2010
 :  
خوابگاه «اوک هال»
دانشگاه مِین (به انگلیسی: University of Maine) که از آن بعنوان UMaine نیز یاد می شود یکی از دانشگاه‌های دولتی ایالات متحده آمریکا بوده و در ایالت مِین واقع است. این دانشگاه در سال ۱۸۶۵ تأسیس گردید که با مساحتی معادل 660 هکتار در حال حاضر بزرگترین دانشگاه در ایالت «مین» به حساب می‌آید و بیش از ۱۲۰۰۰ دانشجو در آن مشغول تحصیل هستند.
بعنوان معتبرترین دانشگاه در ایالت مین، این دانشگاه جزو دانشگاه های با کیفیت بالا برای مقاطع دکتری طبقه بندی شده است . این دانشگاه یکی از 100 دانشگاه دولتی برتری است که بودجه تحقیقاتی زیادی از سوی بنیاد  ملی علوم آمریکا جذب می کند.
این دانشگاه دارای مراکز تحقیقاتی متعددی نظیر مرکز ترکیبات و سازه های پیشرفته  و لابراتوار رسانه های تعاملی چند حسی  می باشد.
در سال 2020، سازمان ناسا (NASA) با همکاری دانشگاه مین، مرکزی برای تحقیقات و پرتاب ماهواره در این دانشگاه ایجاد نمود .
نمایی از دانشگاه