نهالستان
نهالستان درختان جنگلی > انواع موجودی، اندازه‌ها و مقدارها

اندازه موجودی نهالستان معمولاً هنگام برداشتن درخت برای کاشت از منحنی توزیع نرمال پیروی می‌کند. رگه‌ها در انتهای پایین ترازوی معمولاً تا حدی دلخواه جمع می‌شوند، اما، به‌ویژه در میان انبارهای ریشه‌لخت، دامنه اندازه معمولاً قابل توجه است. دابز (۱۹۷۶) و مک مین (۱۹۸۵) چگونگی عملکرد نوئل سفید برهنه ۲+۰ را با تفاوت در اندازه اولیه انبار کاشت بررسی کردند. موجودی با توجه به وزن تازه به بخش‌های بزرگ، متوسط و کوچک تبدیل شد. بخش کوچک (۲۰٪ از موجودی اولیه) به سختی یک چهارم جرم ماده خشک بخش بزرگ را در زمان کاشت داشت. ده سال بعد، در محل خراشیده شده تیغه، جوانه‌های کسر بزرگ تقریباً ۵۰ درصد حجم ساقه بیشتری نسبت به جوانه‌های بخش کوچک داشتند. بدون آماده‌سازی سایت، موجودی بزرگ بیش از دو برابر موجودی کوچک پس از ۱۰ سال بود.
نتایج مشابهی با پیوندهای ۲+۱ مجدداً نمونه‌برداری شده برای تعیین ظرفیت رشد ریشه به دست آمد. موجودی بزرگ دارای آرجی‌سی (RGC) بالاتر و همچنین جرم بیشتری نسبت به کسر موجودی کوچک بود.
ارزش اندازه بزرگ در زمان کاشت به‌ویژه زمانی آشکار می‌شود که گیاهان بیرونی با رقابت شدید سایر پوشش‌های گیاهی روبرو هستند، اگرچه جرم اولیه بالا موفقیت را تضمین نمی‌کند. به نظر می‌رسد که از موفقیت بی‌تفاوت پیوند نهال‌های کوچک ۲+۰ برای استفاده به‌عنوان پیوندهای «بازیابی» ۲+۱، به‌نظر می‌رسد که پتانسیل رشد انبار به بسیار بیشتر از اندازه بستگی دارد.[۱۹] اندازه جوانه‌ها و نشاهای نوئل سفید ریشه‌لخت نیز تأثیر عمده‌ای بر عملکرد مزرعه داشت.
عملکرد مزرعه در میان انواع مختلف ذخایر در مزارع انتاریو توسط پترسون و هاچیسون (۱۹۸۹) مورد بررسی قرار گرفت:
انواع ذخایر نوئل سفید ۲+۰، ۱٫۵+۰٫۵، ۱٫۵+۱٫۵، و ۳+۰ بودند. موجودی در نهالستان نهالستان درخت جنگل میدورست پرورش داده شد و از طریق بلند کردن ۳ خرما، بسته‌بندی و کاشت گرم در خاک لوم بدون علف‌های هرز به دقت نگهداری شد. پس از ۷ سال، بقای کلی ۹۷٪ بود، بدون تفاوت قابل توجهی در بقا در بین انواع موجود. موجودی ۱٫۵+۱٫۵ با میانگین ارتفاع ۲۳۴ سانتیمتر به‌طور قابل توجهی بین ۱۸ تا ۲۵ درصد بلندتر از سایر انواع موجود بود. موجود ۱٫۵+۱٫۵ نیز به میزان قابل توجهی دی‌بی‌اچ (dbh) بیشتری نسبت به سایر انواع موجود با ۳۰–۴۳٪ داشت. بهترین نوع موجود ۵۷ سانتی‌متر بلندتر و ۱ سانتی‌متر بر حسب دسی‌بل ساعت بیشتر از فقیرترین نوع بود. تاریخ بلند کردن تأثیر معنی داری بر رشد یا بقا نداشت.
مکان‌های مرتفع در کوه‌های جنوبی بریتیش کلمبیا با فصل رشد کوتاه، دمای پایین هوا و خاک، زمستان‌های سخت و برف عمیق مشخص می‌شوند. بقا و رشد نوئل نقره‌ای (Engelmann spruce) و نراد کوهپایه‌ای کاشته شده در ۳ آزمایش جنگل‌کاری در چنین مکان‌هایی در شکاف‌هایی با اندازه‌های مختلف توسط لاجزروویس (Lajzerowicz) و همکاران مقایسه شد. (۲۰۰۶). بقا پس از ۵ یا ۶ سال با شکاف‌های کوچکتر کاهش یافت. ارتفاع و قطر نیز با کاهش اندازه شکاف کاهش یافت. میانگین ارتفاعات پس از ۶ سال ۵۰ تا ۷۸ سانتی‌متر بود که مطابق با انتظارات ارتفاع برای نوئل نقره‌ای در یک مطالعه کاشت در ارتفاعات بالا در جنوب شرقی بریتیش کلمبیا بود. در شکاف‌های بزرگتر (≥۱٫۰ هکتار)، افزایش ارتفاع تا سال ۶ از ۱۰ سانتی‌متر تا ۲۰ سانتی‌متر متغیر بود. لاجزروویس و همکاران، به این نتیجه رسیدند که کاشت درختان مخروطی در ارتفاعات بلند در کوه‌های جنوبی بریتیش کلمبیا، حتی نزدیک به دارمرز موفقیت‌آمیز خواهد بود و سیستم‌های جنگلی انتخاب گروهی بر اساس شکاف‌های ۰٫۱ هکتار یا بزرگتر نیز احتمالاً موفق خواهند بود. شکاف‌های کوچکتر از ۰٫۱ هکتار شرایط مناسبی را برای به دست آوردن بقای کافی یا رشد مخروطیان خارج شده فراهم نمی‌کند.
یک پرورشگاه گیاه کوچک پر از گیاهان ارکیده در حال شکوفه.
نهالستان درختی با استفاده از ناودان برای کاهش هزینه‌های رشد
نهالستان نهال زردآلو