stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تمرین‌های ویلیامز
پروتکل تمرینی

تمرین‌های ویلیامز برای سال‌های متمادی استانداردی برای درمان غیرجراحی کمردرد بود.
تمرینات ویلیامز را می‌توان در خانه انجام داد. تمرین‌ها قابلیت تکرار دارند و برای مدت زمان‌های مختلف انجام می‌شوند. مدت زمان توصیه شده برای این ورزش در هر روز به میزان ۱۰ تا ۲۰ دقیقه به مدت ۸ هفته است. تمرینات در حالت خوابیده به پشت بیمار بر روی سطح صاف انجام می‌شود. هفت نوع تمرین ویلیامز شامل موارد زیر است:
1- کج کردن لگن (Pelvic tilt): به پشت روی زمین دراز بکشید. زانوها را جمع کنید به طوری که کف پاها روی سطح زمین قرار گیرد. در این حالت بدون اینکه از پاها کمک بگیرید تلاش کنید گودی کمر را با فشار به سمت زمین صاف کنید و ۵ الی ۱۰ ثانیه نگهدارید.
2- تک زانو به سینه (Single Knee to chest): به پشت روی زمین دراز بکشید. زانوها را جمع کنید به طوری که کف پاها روی سطح زمین قرار گیرد. به آرامی زانوی سمت راست را به سمت شانه بکشید و ۵ الی ۱۰ ثانیه نگهدارید. زانو را به حالت اولیه برگردانید و همین تمرین را با زانوی سمت چپ انجام دهید.
3- جفت زانو به سینه (Double knee to chest): مانند تمرین‌های قبل به پشت روی زمین دراز بکشید. زانوها را جمع کنید به طوری که کف پاها روی سطح زمین قرار گیرد. پس از اینکه زانوی راست را روی سینه بالا کشیدید زانوی چپ را نیز بالا بکشید و هر دو زانو را برای ۵ الی ۱۰ ثانیه در همان وضعیت نگهدارید. در انتها زانوها را یکی یکی پایین بیاورید.
4- وضعیت نیمه نشسته (Partial sit-up): تمرین اول (کج کردن لگن) را انجام دهید و درحالی که این وضعیت را حفظ می‌کنید به آرامی سر و شانه‌ها را از زمین جدا کنید و اندکی نگهدارید. به آرامی به حالت اولیه بازگردید.
5- کشش همستریگ (Hamstring stretch): در وضعیت نشسته با زانوهای صاف (long sitting) قرار بگیرید در حالی که انگشتان هر دو پا به سمت سقف باشد. به آرامی تنه را روی پاها پایین بیاورید و دست‌ها را روی پاها دراز کنید. مراقب باشید زانوها خم نشوند و چشم‌ها به سمت جلو متمرکز باشند.
6- کشش عضلات فلکسور لگن (Hip Flexor stretch): پای چپ را جلو بگذارید و از زانو خم کنید. پای راست را عقب بگذارید و صاف نگهدارید. سپس بدن را تا جایی که حفره زیر بغل به زانوی چپ برخورد کند به جلو خم کنید. سپس عکس این حرکت را برای زانوی مقابل انجام دهید.
7- اسکات (squat): بایستید و پاها را به اندازه عرض شانه باز کنید. در حالی که تنه عمود بر زمین است با خم کردن زانوها به آرامی تنه را پایین بیاورید و دوباره بایستید. دقت کنید چشم‌ها به سمت جلو متمرکز باشند و کف پاها از زمین جدا نشود.
تمرین‌های کششی مک کنزی

WFEها در تضاد با نوع دیگری از تمرینات پشت قرار دارند، که توسط رابین مک‌ کنزی ابداع شده و به عنوان «تمرینات اکستنشن مک کنزی» شناخته می‌شود، که شامل حرکت مخالف در امتداد ستون فقرات به سمت عقب است. یک پژوهش بیان کرد که «شاید هیچ دو روش فیزیوتراپی برای درمان کمردرد اینقدر متضاد در تئوری و عمل نباشد.» برخلاف ویلیامز، مک‌کنزی پیشنهاد کرد که تمام دردهای ستون فقرات را می‌توان به تغییر موقعیت هسته پالپوسوس دیسک در مقایسه با حلقه اطراف دیسک نسبت داد.
سائوبر سی۱۴

سائوبر سی۱۴ (انگلیسی: Sauber C14) یک اتومبیل فرمول یک بود که تیم سائوبر با آن در مسابقات قهرمانی جهان فرمول یک ۱۹۹۵ در آن شرکت کرد. این خودرو از موتور فورد ۳ لیتری ۸ سیلندر استفاده می‌کرد و با سوخت پتروناس کار می‌کرد. حامی اصلی تیم در زمان این خودرو، ردبول بود. این خودرو بعداً با سائوبر سی۱۵ جایگزین شد.
زبان عمونی

| عمونی | عمونی |
| --- | --- |
منطقه: در گذشته در شمال غرب اردن اردن
منقرض‌شده: سده پنج پیش از میلاد
تبار: آفروآسیایی  سامیسامی مرکزیسامی شمال‌غربیکنعانیعمونی
کدهای زبان: کدهای زبان
ایزو ۳–۶۳۹: هیچ کدام (mis)
فهرست لینگوییست: qgg
گلاتولوگ: ammo1234
عمونی زبان کنعانی منقرض‌شده مردم عمون بود که در اردن امروزی زندگی می‌کردند. این زبان در کنار زبان‌های موابی و ادومی و همچنین عبری و فنیقی به زنجیره گویشی گروه کنعانی زبان‌های سامی شمال‌غربی تعلق داشتند.
زیردریایی یو-۳۵۰۸

| پیشینه> مالک | پیشینه>  |
| --- | --- |
سفارش ساخت::  ۶ نوامبر ۱۹۴۳
آب‌اندازی::  ۲۵ ژوئیه ۱۹۴۴
آغاز کار::  ۲۲ سپتامبر ۱۹۴۴
اعزام::  ۲ نوامبر ۱۹۴۴
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
وزن::  ۱٬۶۲۱ تن (۱٬۵۹۵ تن بزرگ)
درازا::  ۷۶٫۷ متر (۲۵۱ فوت ۸ اینچ)
پهنا::  ۸ متر (۲۶ فوت ۳ اینچ)
آبخور::  ۵٫۳ متر (۱۷ فوت ۵ اینچ)
سرعت::  Surfaced:
زیردریایی یو-۳۵۰۸ (به انگلیسی: German submarine U-3508) یک زیردریایی بود که طول آن ۷۶٫۷ متر (۲۵۱ فوت ۸ اینچ) بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۴ ساخته شد.
ساز انتقالی

خط بالا نت نوشته شده و خط پایین صدای حاصله در کلارینت سی بمل
ساز انتقالی (انگلیسی: Transposing instrument) سازی است که نت نوشته شده برای آن در پارتیتور با صدای حاصل شده در اجرا متفاوت است و این نواک  یا فاصله  هنگام اجرا شنیده می شود. برای مثال نت «دو» نوشته شده برای «کلارینت سی‌بمل» در اجرا، «سی‌بمل» صدا خواهد داد و همیشه با یک پرده اختلاف با نت نوشته شده صدا می‌دهد و در ساز «هورن در فا» نت «دو» نوشته شده برای این ساز، نت «فا» (یک پنجم درست پایین‌تر) صدا می‌دهد. و به همین ترتیب در روش نامگذاری برای دیگر سازهای انتقالی بر مبنای نتِ «دو» در نوشتار، صدای حاصله در پسوندِ نام ساز قرار می‌گیرد.
تاریخ معماری روم باستان

اثری بازمانده از معماری روم باستان در کشور اسپانیا
رم اشاره به سرزمین‌هایی در اروپا و آسیای صغیر دارد که مدتی در دست امپراتوری رم و امپراتوری روم شرقی بود. معمولاً در منابع عربی و اسلامی قدیم منظور از رم سرزمین‌های آسیای صغیر است. یکی از نام‌های عربی دریای مدیترانه نیز که در جنوب آسیای صغیر قرار دارد، «بحرالروم» به معنی «دریای رم» است.
اتروسک: خاستگاه این سرزمین توسکان بین فلورانس و رم در ایتالیای امروزی بود. از ساختمان معابد اتروسک تنها شالوده‌های سنگی بر جای مانده، زیرا خود بنا از چوب ساخته می‌شده. اتروسک‌ها به دلایل مذهبی کاربرد سنگ را در معماری معابد خود جایز نمی‌شمردند. طراحی شهری بر اساس شبکهٔ شطرنجی استوار بود. (بر اساس عقاید دینی ایشان که آسمان را بر مبنای چهار جهت اصلی به چهار ناحیه تقسیم می‌نمودند) اردوگاه‌های نظامی محصور به نام کسترا با پلان چهارگوش نیز از شبکهٔ شطرنجی برخوردار بوده اغلب تبدیل به شهرها می‌شدند. اثرشاخص بر جای مانده اتروسک‌ها دروازهٔ آگوست در پروجا می‌باشد که الگوی معماری رومی قرار گرفت.
ویتروویوس معمارو شهرساز رومی (سده یکم پ. م) و نویسنده رساله "ده کتاب در باب معماری گاست" که در ارتش روم به فرماندهی ژولیوس سزار خدمت می‌کرد.
از دیدگاه او نخستین خانه‌ها نمونه برداری از شکلهای طبیعی (پناهگاه، لانهٔ پرندگان و غارها) بوده‌اند. به نظر او معماری نخستین "هنر و علمی" است که ایجاد شده در نتیجه هنر برتر است. به اعتقاد او معمار باید نظریه‌پرداز، نویسنده و دارای دانش گسترده باشد. آشنایی از هندسه، پرسپکتیو، قوانین نور، ریاضیات، نجوم، فلسفه، شناخت موسیقی، دانش پزشکی (برای اقلیم و سلامت در ساختمان) و … برای معمار لازم است. از دیدگاه او معماری باید به سه اصل وفادار بماند: ایستایی (ساختمان و مصالح)، کارایی، زیبایی تاریخ روم با تاریخ شهر رم پیوند دارد و به روایت افسانه گونه شهر رم در سال ۷۵۳ پ. م به دستور رمولوس ساخته شد.
امپراتوری روم با ایجاد راه‌ها، قوانین و ارتش توانمند خود، سیستم حمل و نقل سازمان یافته‌ای را به وجود آورد که سبب پیدایش شهرها شد.
تمدن شهرگرای رومی (لاتین) با ساخت سدها، پلها، جاده‌ها، آبراه‌ها، تئاترها، میدانها، حمام‌های همگانی، تاقهای پیروزی و سنگ‌فرش راه‌ها آثار ماندگاری در جهان از اسکاتلند تا خلیج فارس بر جای نهاد. با وجود شکوه شکوه بناها و تندیس‌ها که هر امپراتور از خود به جا می‌گذاشت رم را نمی‌توان شهری یکپارچه در نظر گرفت. موانع طبیعی (شهر هفت تپه) و بی‌توجهی هر امپراتور به آثار ساخته شده دیگران را می‌توان علت اصلی آن بشمار آورد.
رومی‌ها علاقه به ساختمان‌های بزرگ داشتند، بنابراین نیاز به مصالخ سنگین، پایدار، بادوام، خشن و محکم. آنها به علت داشتن سیمان پوزولان که بهترین سیمان در جهان بود موفق به ساخت بناهای مطلوب شدند.
رومی‌ها ابتدا تاقهای نیم دایره‌ای (تاق آهنگ) که از نظر سازه‌ای ایستایی زیادی ندارند را پدیدآورند، سپس با روش مبتکرانه‌ای به تاق مرکب یا متقاطع که عبارت از دو تاق آهنگ عمود بر یکدیگر است دست یازیدند.
محاسن طاق مرکب (متقاطع)

نیروها را در چهار گوشهٔ گنبد متمرکز می‌سازد
امکان حذف دیوارهایی که مستقیماً باربر نیستند
امکان ایجاد پنجره‌های بزرگ در زیر تاقهای گنبد (گریو گنبد)
امکان ارتباط فضایی زیر گنبدها به یکدیگر
امکان ساخت بلندتر بنا به علت سبکی سازه
آبراهه‌های رومی

آبراهه‌های رومی (Aquedues) برای انتقال آب به شهرها و عبور سواره نظام نیز مورد استفاده بود، در دو یا سه طبقه ساخته می‌شد.
حمام‌های (thermes) بزرگ و همگانی به نام کاراکالا مجهز به آب سرد و گرم، سونا، کتابخانه، تئاتر، سالن کنفرانس و مطالعات، ورزشگاه، فضای سبز طبیعی و … بودند.
کاربریهای اصلی آنها عبارتند از:
مراسم مذهبی
امور بهداشتی
گذران اوقات فراغت و فعالیتهای هنری
ورزش، مطالعه و پاتوق اجتماعی[نیازمند منبع]
پانتئون

یکی از شاخص‌ترین بناهای رومی است که به دستور آدریانوس (۱۱۸–۱۲۸ م) ساخته شد. شکل هندسی آن به صورت کروی است که بر روی بنای سنگی استوانه‌ای قرار دارد. قطر و ارتفاع آن ۴۳ متر و ضخامت دیوارهای جانبی بیش از ۶ متر است.
رواق ستون بندی شده در ورودی آن یک فضای افزوده شده با سقف شیبدار به نظر می‌رسد.
سطح زیرین گنبد به صورت مربع‌های منظم شکل بندی شده تا از سنگینی سازه آن بکاهد و بر زیبایی سقف بیفزاید.
در مرکز این گنبد بزرگ، روزنه‌ای به شعاع بیش از ۹ متر نور طبیعی را به درون هدایت می‌کند.
دیوارها و کف پانتئون از سنگ مرمر سفید نازک پوشش یافته تا آب باران نیز به راحتی کانالیزه شود.
کلوسئوم

واژه کولوسئوم به معنی «جایگاه غول‌پیکر» است. بزرگترین آمفی تئاتر در روم «کلوسئوم» نام دارد که ساخت آن به دستور وسپاسیان (۷۲ پ. م) آغاز شد و به دست دومیتیان دوازده سال بعد به پایان رسید. بخش بزرگی از آن تخریب شده ولی آثار به جا مانده برای تجسم کل ساختمان کافی است.
این آمفی تئاتر یک بیضی بزرگ به ابعاد ۱۶۵×۱۹۰ متر است و صندلی‌های سنگی بر روی تاق‌های آهنگ ساخته شده‌اند.
گنجایش آمفی تئاتر۵۰۰۰۰ نفر بود ولی در مدت چند دقیقه آمفی تئاتر از حضور آنها تهی می‌شد.
ردیف صندلی‌ها به وسیلهٔ راهروها ی افقی به چهار بخش وابسته به چهار طبقهٔ اجتماعی تقسیم می‌شد. دو ردیف پایین به درباریان و نجیب‌زادگان. جایگاه امپراتوری در یکی از گوشه‌های سن و ورودی گلادیاتورها در گوشهٔ دیگر آن قرار داشت.
ابعاد سن نمایش ۵۴×۸۸ متر بود و در زیر آن شمار فراوانی اتاق، انبار، فضای نگهداری جانوران و اتاقهای تعویض لباس قرار داشت.
سازه‌ای سبک از جنس پارچه که به آن ولاریوم می‌گفتند، هنگام ظهر برای پیشگیری از تابش آفتاب بر فراز کلوسئوم برافراشته می‌شد.
کلوسئوم ۴۸ متر ارتفاع دارد و متشکل از چهار طبقه است: طبقه همکف شیوهٔ دوریک، طبقه یکم ایونیک، طبقهٔ دوم کرنتی و طبقهٔ سوم سبک رومی است.
تاق پیروزی کنستانتین

تاق پیروزی از دیگر بناهای شهری روم می‌باشد که ترکیبی از قوس و ستون است. نوع ابتدائی آن تاق تیتوس (سدهٔ ۱ میلادی) دارای یک دروازه و گونه زیبای آن تاق کنستانتین (سدهٔ ۴ م) دارای سه دروازه (اصلی و ۲ فرعی) می‌باشد که با شماری آرایه (تندیس و نقش برجسته) تزیین شده‌است.
باسیلیکاها

از مهم‌ترین ساختمان‌های ویژه معماری رومی، باسیلیکاها بودند که از عناصر اصلی مرکز شهر رومی به شمهر می‌آمدند. باسیلیکاها ساختمانی است در بر گیرنده یک سالن ستون دار مسقف با پلان مستطیلی شکل که با بیرون زدگی دایره وار در یک یا دو طرف آن همراه است. ردیفهایی از ستون نیز فضای درونی را به مرکز (صحن اصلی) و راهروهای جانبی پیرامونی کوچکتر تقسیم می‌کنند. سقف آنها از نوع متقاطع بوده‌است.
فروم

فورم فضای مرکزی شهر رومی است که در برگیرنده بناهای مهم شهری و جریان زندگی سیاس، اجتماعی، مذهبی، فرهنگی و اقتصادی شهروندان می‌باشد. نمادهای شهری مانند ستون تراژان به بلندی ۳۸ متر در همین محدوده قرار دارد.
فورم‌ها سه مرحله متمایز را تجربه نمودند: نخست فورم‌های ارگانیک، سپس فورم‌های از پیش اندیشیده شده و از پیش طراحی شده و سر انجام فورم‌های سلطنتی که در زمین‌های جدید و با استفاده از طراحی یونانی‌ها (هیپوداموس) بهره جستند.
مهم‌ترین مرکز اجتماعات رومی‌ها بوده و در شهرهای ورم و پومپئی بوده
فورم (میدان مرکزی مستطیل شکل)
کاخ بزرگ امپراتور دیوکلسین

دو پدیده نوین: در یکی از حیاط‌های این کاخ شاهد یک سنتوری هستیم که توسط قوسی از میان شکسته شده و بر دوپایه استوار گشته، نوآوری دیگر ردیف کاخ بزرگ امپراتور دیوکلسین بیانگر آغاز ناتوانی امپراتوری روم می‌باشد.
قوس‌هایی است که بار سقف را نه بر دیوار که بر ستون‌های پیرامون حیاط وارد می‌کند. در پایان سدهٔ سوم میلادی امپراتوری روم دچار تزلزل گردید. از یکسو یورش ایرانیان و از سوی دیگر آشوبهای بربرها ناامنی امپراتوری را سبب شد. دیوکلسین سرزمین پهناور روم را به دو امپراتوری غربی و شرقی تقسیم نمود. شهر رم مرکز روم غربی و شهر نوبنیاد کونستانتینوپل (بیزانس، قسطنطنیه، استانبول) پایتخت روم شرقی شد. بخش غربی امپراتوری در کوتاه زمان فروپاشید و از پاره‌پاره شدن آن دولت‌های امروزی اروپا شکل گرفتند (سال ۴۱۰ م). بخش شرقی امپراتوری تا دوران رنسانس دوام آورد و در سال ۱۴۵۳م به دست سلطان محمد فاتح تسخیر شد.
آنویسکویه

| آنویسکویه Ануйское | آنویسکویه Ануйское |
| --- | --- |
Selo: Selo
آنویسکویهنمایش نقشه Altai Kraiآنویسکویهنمایش نقشه روسیه: آنویسکویهنمایش نقشه Altai Kraiآنویسکویهنمایش نقشه روسیه
مختصات: ۵۲°۱۸′ شمالی ۸۴°۵۱′ شرقی﻿ / ﻿۵۲٫۳۰۰°شمالی ۸۴٫۸۵۰°شرقی﻿ / 52.300; 84.850: مختصات: ۵۲°۱۸′ شمالی ۸۴°۵۱′ شرقی﻿ / ﻿۵۲٫۳۰۰°شمالی ۸۴٫۸۵۰°شرقی﻿ / 52.300; 84.850
کشور: روسیه
ناحیه‌های فدرال روسیه: سرزمین آلتای
شهر: شهرستان اسمولنسکی (سرزمین آلتای)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۷:۰۰
آنویسکویه (به لاتین: Anuyskoye) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده‌است.
سائول زانتز

| سائول زانتز | سائول زانتز |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۸ فوریهٔ ۱۹۲۱
درگذشت: ۳ ژانویهٔ ۲۰۱۴ (۹۲ سال)
سائول زانتز
سائول زانتز (انگلیسی: Saul Zaentz؛ ۲۸ فوریهٔ ۱۹۲۱ – ۳ ژانویهٔ ۲۰۱۴) یک تهیه‌کننده اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه اسکار یادبود ایروینگ جی. تالبرگ شده است.
جان چارلز اوکس ماریوت

| جان چارلز اوکس ماریوت | جان چارلز اوکس ماریوت |
| --- | --- |
زاده: ۲۹ ژوئن ۱۸۹۵ استومارکت
درگذشته: ۱۱ سپتامبر ۱۹۷۸ کنزینگتون، لندن، England
وفاداری: بریتانیا
شاخه نظامی: نیروی زمینی بریتانیا
سال‌های خدمت: ۱۹۱۴–۱۹۵۰
درجه: ارتشبد
جنگ‌ها و عملیات‌ها: جنگ جهانی اول جنگ جهانی دوم عملیات آفریقای شرقی  نبرد صحرای غربی 
نشان‌ها: نشان سلطنتی ویکتوریایی نشان حمام صلیب نظامی صلیب نظامی ۱۹۱۴–۱۹۱۸
جان چارلز اوکس ماریوت (انگلیسی: John Charles Oakes Marriott؛ ۲۹ ژوئن ۱۸۹۵ – ۱۱ سپتامبر ۱۹۷۸) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده‌است.
سالمون بروک، کنتیکت

| سالمون بروک، کنتیکت | سالمون بروک، کنتیکت |
| --- | --- |
حوزه سرشماری: حوزه سرشماری
Salmon Brookموقعیت سالمون بروک، کنتیکت در نقشهنمایش نقشه کنتیکتSalmon BrookSalmon Brook (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا: Salmon Brookموقعیت سالمون بروک، کنتیکت در نقشهنمایش نقشه کنتیکتSalmon BrookSalmon Brook (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا
مختصات: ۴۱°۵۷′۱۳″ شمالی ۷۲°۴۷′۲۱″ غربی﻿ / ﻿۴۱٫۹۵۳۶۱°شمالی ۷۲٫۷۸۹۱۷°غربی﻿ / 41.95361; -72.78917: مختصات: ۴۱°۵۷′۱۳″ شمالی ۷۲°۴۷′۲۱″ غربی﻿ / ﻿۴۱٫۹۵۳۶۱°شمالی ۷۲٫۷۸۹۱۷°غربی﻿ / 41.95361; -72.78917
کشور:  ایالات متحده آمریکا
ایالت: کنتیکت
شهرستان: هارتفورد، کنتیکت
شهر: گرانبی
مساحت: مساحت
 • کل: ۳٫۰ مایل مربع (۷٫۸ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۳٫۰ مایل مربع (۷٫۸ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۲۱۵ فوت (۶۶ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۲۳۲۴
 • تراکم: ۷۷۰/مایل مربع (۳۰۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (منطقه زمانی شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (منطقه زمانی شرقی)
زیپ‌کد: ۰۶۰۳۵
کد منطقه: 860
کد FIPS: ۰۹–۶۶۴۵۵
شماره GNIS: ۲۳۷۷۸۵۸
سالمون بروک (به انگلیسی: Salmon Brook) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در کنتیکت واقع شده‌است. سالمون بروک ۷٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۳۲۴ نفر جمعیت دارد و ۶۵٫۵۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آندوکاردیت ترومبوتیک غیر باکتریایی

Medical condition
| Nonbacterial thrombotic endocarditis | Nonbacterial thrombotic endocarditis |
| --- | --- |
تخصص: کاردیولوژی 
طبقه‌بندی و منابع بیرونی: طبقه‌بندی و منابع بیرونی
دادگان بیماری‌ها: 29250
[ویرایش در ویکی‌داده]: [ویرایش در ویکی‌داده]
آندوکاردیت ترومبوتیک غیر باکتریایی (NBTE) یک نوع آندوکاردیت است که در آن وجیتیشن (vegetation)های استریل کوچک بر روی لت‌های دریچه قرار می‌گیرند. آندوکاردیت مارانتیک (marantic endocarditis) که قبلاً به نامِ یونانیِ marantikos شناخته می شد، به معنای "از بین رفتن" است.اصطلاح "آندوکاردیت مارانتیک" هنوز هم گاهی مورد استفاده قرار می‌گیرد تا تأکید کند بر ارتباط آن با وضعیت هدر رفتن مانند سرطان.
عوامل خطر

وجتیشن‌های مارانتیک (Marantic vegetations) اغلب با تب روماتیسمی قبلی همراه هستند.
سایر عوامل خطر عبارتند از:
حالت افزایش انعقادپذیری (hypercoagulable states)
سرطان‌های بدخیم به ویژه آدنوکارسینوما تولیدکننده موسین (اغلب در همراهی با آدنوکارسینوم‌های پانکراس)
لوپوس اریتماتوی سیستمیک: به عنوان آندوکاردیت لیبمن ساکس
تروما (به عنوان مثال کاتتر)
عوامل خطر > تمایل به دریچه

این بیماری با ترتیب تمایل (اولویت) زیر بر دریچه‌ها اثر می گذارد: دریچه میترال> دریچه آئورت> دریچه تریکوسپید> دریچه ریوی
هیستوپاتولوژی

به‌طور گسترده(ماکروسکوپیک)، وجتیشن‌ها در امتداد خطوط بسته شدن دریچه تشکیل شده و عموماً با یک بافت صاف یا وروکویید (warty) متقارن است. از نظر بافت شناسی، ضایعات از فیبرین  و پلاکت تشکیل شده‌است اما بر خلاف علل باکتریال شواهد کمی از پلی مورفونوکلئرها(PMN)، میکروارگانیسم ها و یا التهاب وجود دارد.
تشخیص

به دلیل طبیعت غیر تهاجمی NBTE، در معاینه بالینی ممکن است سوفل تازه‌ای آشکار بشود یا نشود.
یک سکته مغزی آمبولیک ممکن است اولین نشانه تشخیصی NBTE باشد. یک اکوکاردیوگرافی ممکن است برای ارزیابی بیشتر ضایعات دریچه مورد استفاده قرار گیرد.
تالش صفوی
تاریخ > تثبیت قدرت محلی

تالشان اولین کسانی بودند که به دلیل برخورداری از پیاده‌نظام انبوه، در تأسیس دولت صفوی شرکت داشتند. آستارا مرکز حاکم‌نشین تالش، مرکز نشو و نمای این حرکت بود. میرزا محمد تالش که در تشکیل و تثبیت دولت صفوی نقش مؤثری داشت، نخستین حاکم قدرتمند تالش بود که با فراهم آوردن سپاهی از پیاده‌نظام تالش، قدرت‌های اطراف خود را تحت‌الشعاع اقدام خود قرار داد. حاکمان بیه‌پس و بیه‌پیش نیز به تقلید از وی، پیادگان خود را افزایش دادند. تالشان سپاه صفوی به لحاظ تعداد قابل توجهی که داشتند، جدا از سایر ایلات نگهداری می‌شدند. ساختار آن‌ها به گونه‌ای بود که به‌شدت از میرزا محمد تبعیت می‌کردند. سپاه میرزا محمد، بین پانصد تا هزار تن تالشی بود و به پیروی از دستورهای او، تا پای جان مقابل دشمن ایستادگی می‌کردند.
در سال ۱۵۰۶–۱۵۰۵ حاکم آستارا به فرمان شاه، منطقهٔ گسکر را از کنترل امیره حسام‌الدین حاکم بیه‌پس خارج کرد. میرزا محمد مأمور ادامهٔ لشکرکشی تا فومن و سرکوب کامل امیره حسام‌الدین بود که به علت پذیرش درخواست عفو حاکم بیه‌پس از شاه، لشکرکشی متوقف شد. میرزا محمد به همراه قوای خود در جنگ‌های ایران و ازبکان نیز مشارکت داشت و در نبردهایی که به رهایی شهرهای سمنان، دامغان و سبزوار از ازبکان منجر شد، از سرداران اصلی شاه بود. جنگیدن فداکارانهٔ قوای تالش در نبرد مرو تحسین شاه را برانگیخت. پس از سقوط مرو، شاه، ابدال بیگ تالش را به عنوان حاکم جدید مرو منصوب کرده و میرزا محمد تالش را به منظور مطیع نمودن آقا رستم روزافزون حاکم خودخواندهٔ مازندران — که متحد شیبک خان حاکم بخارا (حک. ۱۵۱۰–۱۵۰۶) بود — فرستاد. میرزا محمد به‌تنهایی به این مأموریت رفت.
از سال ۱۵۰۹، امرای استاجلو و روملو تلاش کردند که جایگاه یاران نخستین شاه اسماعیل در دربار از جمله امرای تالش را گرفته و آن‌ها را به مناطق دور از پایتخت مانند خراسان بفرستند. با مرگ شاه اسماعیل و روی کار آمدن شاه تهماسب یکم (حک. ۱۵۷۶–۱۵۲۴)، جنگ قدرت [az] میان امرای قزلباش به شکل علنی آغاز شد. پس از مدتی از به تخت نشستن تهماسب، امرای استاجلو به رهبری کُپِک سلطان، مخالفت با او را آغاز کردند. در جریان یکی از نبردها که در مه ۱۵۲۶ اتفاق افتاد، کپک سلطان از طریق خلخال به سلطانیه آمد اما شکست خورد و به منطقهٔ جنگلی تالش گریخت. او از امیره دباج حاکم بیه‌پس نیروی کمکی گرفت و سال بعد به طرف اردبیل حرکت کرد که باز هم از قوای شاه شکست خورده و این بار کشته شد. قوای باقیماندهٔ کپک سلطان نیز با مشقت بسیار به گیلان رفتند. همراهی بخشی از عناصر تالش با مخالفان تهماسب، در این وقایع نمایان است به طوری که ابدال بیگ تالش — که مدتی بود که از مناصب دولتی برکنار بود — به دلیل همراهی با سران استاجلو، توسط یاران وفادار شاه کشته شد. با این حال، بدنهٔ اصلی تالشان تابع میرزا محمد تالش بود و کاملاً به شاه وفادار ماند بنابراین موقعیت تالشان در دربار دچار تضعیف نشد.
تاریخ > بازیابی قدرت محلی

با مرگ بایندر دوم، شاه عباس، برادرش ساروخان را به حکومت آستارا منصوب کرد. چند ماه پس از روی کار آمدن ساروخان، شاه عباس درگذشت و شاه صفی یکم (حک. ۱۶۴۲–۱۶۲۹) به سلطنت رسید. با مرگ شاه عباس، گروهی از توانمندان گیلانی ضمن بیرون راندن گماشتگان قزلباش، یکی از بازماندگان خاندان اسحاقوندی به نام کالنجار سلطان را به عنوان شاه انتخاب کردند و وی را عادل‌شاه نامیدند. عادل‌شاه و هوادارانش در آوریل ۱۶۳۰، مراکز حکومتی لاهیجان، رشت و فومن را تصرف نموده و خانه‌های بزرگان صفوی را به آتش کشیدند. شاه صفی در ۱۴ آوریل، ساروخان تالش حاکم آستارا را مأمور سرکوب شورش، و سایر حاکمان محلی را به یاری ساروخان ملزم کرد. ساروخان که گرگین‌خان حاکم گسکر نیز به او ملحق شده بود، دو روز بعد از حکم شاه صفی، فومن و رشت را از دست عادل‌شاه بیرون کرد و به تعقیب او ادامه داد. عادل‌شاه که برای حمله به ساروخان، در کوچصفهان موضع گرفته بود، با از دست دادن بیش از ۸٬۰۰۰ نفر، به جنگل‌های بیه‌پیش گریخت و پس از چند روز دستگیر شده و به اصفهان فرستاده شد. ساروخان و متحدانش پس از سرکوب شورش، وارد لشت نشا خاستگاه آن شدند و رهبران شورش را اعدام کردند. ساروخان در ۱۶ ژوئیه برای سامان دادن به اوضاع آشفته، وارد لاهیجان شد و به دستور شاه، به مشکلات بازرگانان ایرانی و روسی که اموال‌شان غارت شده بود، رسیدگی کرد.
ساروخان به حاکمان محلی اجازه داد که به مناطق خود بازگردند اما خودش دو ماه در لاهیجان ماند و به عنوان حاکم نظامی گیلان، تمام سرکشان و سارقان را مجازات نمود. او به کمک بزرگان تالش، اموال سرقت‌شده را مسترد کرد، مطالبات مردمان غارت‌شده را پیگیری نمود، و پس از برقراری امنیت در مناطق مختلف، به آستارا بازگشت. بی‌باکی ساروخان در جنگ با سپاه عادل‌شاه، و اقدامات پس از جنگ او، تشویق و تحسین شاه را به همراه داشت. تمام مردم گیلک از حمل هر نوع اسلحه منع شدند و فقط اجازهٔ استفاده از داس برای کشاورزی داشتند با این حال تالشان مشمول هیچ محدودیتی نشده و مجاز به حمل هر نوع سلاحی بودند. بهار سال بعد، شاه صفی به آستارا آمده و میهمان شخص ساروخان شد. تسلط ساروخان به آداب دیپلماتیک و اطمینان شاه از او باعث شد که در حل و فصل مشکلات ایران با همسایگان به عنوان نمایندهٔ تام‌الاختیار شاه اعزام شود. ساروخان توانست تسلط خود را تا دیناچال برقرار کند. البته حاکم آستارا در مقابل دولت مرکزی قرار نداشت و قدرت‌گیری او ناشی از تبعیت محض از شاه بود. او ضمن حضور موفق در دربار شاه عباس دوم (حک. ۱۶۶۶–۱۶۴۲)، بیش از گذشتگان خود، موفق به برقراری نظم و امنیت در تالش شد. سپاه آستارا در جنگ ۱۶۵۳–۱۶۵۱ با روسیه، تحت فرماندهی خسرو سلطان ارمنی حاکم شروان و به منظور نابودی قلعه‌هایی که توسط روس‌ها در داغستان ساخته شده بود، شرکت داشت.
فهرست حاکمان

همچنین ببینید: فهرست حاکمان صفوی گیلان
سلطان محمد تالش (از ابتدای دولت صفوی تا دههٔ ۱۵۳۰)
قبادخان تالش (از ؟ تا ۱۵۴۰)
بایندرخان تالش (از ۱۵۴۰ تا دههٔ ۱۵۸۰)
حمزه‌خان تالش (از دههٔ ۱۵۸۰ تا ۱۵۹۲)
بدون حاکم. در تیول ذوالفقارخان قرامانلو (از ۱۵۹۲ تا ۱۶۰۵). داروغه: اخی سلطان چاکرلو (از ۱۵۹۸ تا ۱۶۰۵)
الحاق به املاک خاصه در سال ۱۶۰۵ و واگذاری به بهزاد بیگ استرآبادی وزیر گیلان. داروغه: جمشید بیگ (از ۱۶۰۵ تا ۱۶۱۰)
بایندرخان دوم تالش (از ۱۶۱۰ تا ۱۶۲۸)
ساروخان تالش (از ۱۶۲۸ تا دههٔ ۱۶۵۰)
قلیچ‌خان تالش (از دههٔ ۱۶۵۰ تا ؟)
حمزه‌خان دوم تالش (از ؟ تا ۱۶۹۷)
عباس‌قلی‌خان تالش (از ۱۶۹۷ تا ؟)
حیدرخان تالش (از ؟ تا ۱۷۲۳)
سبحان‌وردی‌خان تالش (از ؟ تا ۱۷۲۶)
یحیی‌خان تالش (از ؟ تا ۱۷۲۷) منصوب حاکم نظامی روسی گیلان
حاکم نظامی: یوهان اِسْتیرْشانْتْس (از ۱۷۲۷ تا ۱۷۲۸)
موسی‌خان تالش (از ۱۷۲۸ تا پایان دولت صفوی) منصوب حاکم نظامی روسی گیلان
منبع‌شناسی

مقالهٔ اصلی: منبع‌شناسی تاریخ صفوی
برخلاف بسیاری از مناطق ایران بزرگ، اطلاعات بسیار کمی از تاریخ سرزمین تالش در عصر جدید اولیه در دست است. هیچ وقایع‌نامه‌ای که در عصر صفوی و در تالش نوشته شده باشد، موجود نیست و عمدهٔ منابع دست اول برای تاریخ تالش در این دوران، اسناد تاریخی و سفرنامه‌ها هستند.
یادداشت

↑  کتاب تاریخ نوشتهٔ قاسم بیگ حیاتی تبریزی به تشریح نخستین ائتلاف‌های سیاسی که اسماعیل در سال‌های اقامت در گیلان با نخبگان سیاسی و کارگزاران قدرت در تالش، شروان و آذربایجان برقرار کرد، پرداخته‌است.
↑  سرهنگ نیکیتا ایوانوویچ استوپیشین (به روسی: Никита Иванович Ступишин) در سال ۱۷۳۳ حاکم نظامی دربند شد و در همان جا درگذشت.
↑  «کلب‌حسین‌خان» کوتاه‌شدهٔ «کربلائی حسین‌خان» است.
↑  seta talani
نقشهٔ ممالک ایران از ابراهیم متفرقه در سال ۱۷۲۹.
ریالتو (کومونه)

| ریالتو (کومونه) | ریالتو (کومونه) |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
ریالتو (کومونه): ریالتو (کومونه)
ریالتو (کومونه)موقعیت ریالتو (کومونه) در  Italy: ریالتو (کومونه)موقعیت ریالتو (کومونه) در  Italy
مختصات: ۴۴°۱۴′ شمالی ۸°۱۵′ شرقی﻿ / ﻿۴۴٫۲۳۳°شمالی ۸٫۲۵۰°شرقی﻿ / 44.233; 8.250: مختصات: ۴۴°۱۴′ شمالی ۸°۱۵′ شرقی﻿ / ﻿۴۴٫۲۳۳°شمالی ۸٫۲۵۰°شرقی﻿ / 44.233; 8.250
کشور: ایتالیا
ناحیه: لیگوریا
استان / شهرستان: استان ساونا (SV)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۹٫۹ کیلومتر مربع (۷٫۷ مایل مربع)
جمعیت (دسامبر ۲۰۰۴): جمعیت (دسامبر ۲۰۰۴)
 • کل: ۵۷۰
 • تراکم: ۲۹/کیلومتر مربع (۷۴/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: ۱۷۰۲۰
پیش‌شماره تلفن: ۰۱۹
ریالتو (به ایتالیایی: Rialto) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ساونا واقع شده‌است.
خصوصیات

ریالتو ۱۹٫۹ کیلومترمربع مساحت و ۵۷۰ نفر جمعیت دارد.
لیرکو

انبار شرکت لیرکو در انگلستان
لیرکو، یک شرکت خانوادگی فرانسوی تولیدکننده لوازم اداری در مارلی است.
لیرکو در سال ۱۹۲۶ به نام گاسپارد آغاز به کار کرد و از سال ۲۰۰۱ با نام واحد لیرکو در سراسر جهان شناخته می‌شود.
امروزه این شرکت در ۴۵ کشور فعالیت دارد که بیشتر این کشورها در اروپا می‌باشند. علاوه بر ان این شرکت در کشورهایی همچون کانادا، استرالیا، هنگ کنگ، تایلند و کره هم فعالیت دارد.
این شرکت دارای ۱۰۰۰۰ کارمند در سراسر جهان است و گردش مالی ان در سال ۲۰۰۸ دو میلیارد یورو بوده است.