stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
گرگ لوموند
فعالیت حرفه‌ای > بازگشت به سطح اول (۱۹۸۹)

در آغاز فصل ۱۹۸۹ لوموند عملکرد نامطلوبی در پاریس–نیس داشت و نتوانست شرایط خود را بهبود بخشد؛ بنابراین به همسرش کیتی گفت در پایان تور دو فرانس ۱۹۸۹ از دوچرخه‌سواری حرفه‌ای خداحافظی می‌کند. در مسابقات بعدی نشانه‌هایی از بهبود در نتایجش دیده شد. در مرحلهٔ پایانی جیرو دیتالیا که تایم تریل انفرادی بود، توانست با فاصلهٔ بیش از یک دقیقه نسبت به فینیون دوم شود. لوموند بخشی از پیشرفتش را به درمان کم‌خونی خود در طی مسابقه ارتباط داد.
در تور دو فرانس ۱۹۸۹ لوموند جزء رقیبان رده‌بندی اصلی محسوب نمی‌شد و تنها امیدوار بود در ۲۰ نفر برتر قرار گیرد. عملکرد او در پرولوگ در لوکزامبورگ شگفت‌انگیز بود و توانست در رتبهٔ چهارم قرار گیرد. این نتیجه به او روحیه داد و توانست برندهٔ تایم تریل انفرادی مرحلهٔ پنجم شود و رهبری رده‌بندی اصلی را به دست گیرد. لوموند در بهترین شرایط به مراحل کوهستانی تور رسید و در پیرنه صدر رده‌بندی را حفظ کرد؛ ولی در مرحلهٔ دهم آن را به فینیون داد. سپس در مرحلهٔ ۱۵ که تایم تریل کوهستانی بود، رهبری را از فینیون پس گرفت. دوباره فینیون در آلپ دوئز فرار کرد و پیراهن طلایی را بر تن کرد و پیش از آغاز مرحلهٔ پایانی، برتری ۵۰ ثانیه‌ای نسبت به لوموند داشت. مرحلهٔ آخر، تایم تریل انفرادی به مسافت ۲۴٫۵ کیلومتر بود و انتظار نمی‌رفت که لوموند بتواند اختلاف خود را در این مسافت کوتاه جبران کند؛ در حالی که فینیون نیز متخصص تایم تریل بود.
پیش از فصل، لوموند در آزمایش تونل باد شرکت کرده‌بود و وضعیت قرارگیری خود در زمان رکابزنی را بهبود بخشیده‌بود. او با چرخ عقب دیسکی، کلاه آیرودینامیکی جیرو و فرمان آیرودینامیکی اسکات در تایم تریل رکاب زد و توانست برندهٔ مرحلهٔ پنجم شود. فینیون از کلاه و فرمان آیرودینامیکی استفاده نمی‌کرد. لوموند تایم تریل پایانی را با چنان سرعتی طی کرد که توانست برتری ۸ ثانیه‌ای نسبت به فینیون به دست آورد و برندهٔ تور شود. این فاصله، کمترین فاصله برای تعیین قهرمانی در تاریخ تور دو فرانس بود. سرعت متوسط لوموند ۵۵٫۵۴۵ کیلومتر بر ساعت بود که در آن زمان، بالاترین سرعت در تور بود. هرچند که داوید زابریسکی در سال ۲۰۰۵ تایم تریل را سریع‌تر از لوموند طی کرد. بعدها لوموند اعتراف کرد که این دوره، بسیار راضی‌کننده‌تر از نخستین پیروزی‌اش در تور در سال ۱۹۸۶ بوده‌است.
در ۲۷ اوت همان سال، لوموند برندهٔ مسابقهٔ قهرمانی جادهٔ جهان در شامبری فرانسه شد و فینیون را شکست داد. او پنجمین نفری بود که توانست تور و قهرمانی جهان را در یک سال فتح کند. در ماه دسامبر، مجلهٔ اسپورتس ایلوستریتد او را به عنوان ورزشکار سال انتخاب کرد.
فعالیت حرفه‌ای > سومین قهرمانی در تور (۱۹۹۰)

لوموند قراردادی ۵٫۵ میلیون دلاری برای سه فصل با تیم فرانسوی زی–توماسو منعقد کرد که در آن زمان، گران‌ترین قرارداد دوچرخه‌سواری بود. او به عنوان مدافع قهرمانی و یکی از بخت‌های قهرمانی وارد تور دو فرانس ۱۹۹۰ شد. هم‌تیمی‌های تازهٔ او اریک بویر، روبرت میلر و رونان پنسک، تجربهٔ قرار گرفتن در شش نفر برتر تور را داشتند. این ترکیب قدرتمند می‌توانست در مسیرهای کوهستانی از لوموند حمایت کند و در مسیرهای مسطح، مسابقه را کنترل کند.
نقشهٔ تاکتیکی تیم در نخستین مرحله شکست خورد. گروه پیشتاز که تنها پنسک در آن بود و هیچ‌یک از رقیبان اصلی در آن نبودند، ده دقیقه زودتر از گروه اصلی به خط پایان رسید. لوموند از تلاش برای رسیدن به رهبری تور تا زمانی که پیراهن طلایی در اختیار پنسک بود، منع شد. هنگامی که کلودیو کاپوچی رهبری مسابقه را در اختیار گرفت، لوموند به تدریج فاصلهٔ خود را کم کرد و در تایم تریل مرحلهٔ بیستم برتری دو دقیقه‌ای نسبت به کاپوچی ایجاد کرد تا برای سومین بار، برندهٔ تور شود. لوموند بدون پیروز شدن در هیچ‌یک از مراحل، قهرمان شد. همچنین آخرین رکابزنی بود که پیروزی تور را با پیراهن قهرمانی جهان کسب کرد.
در ماه سپتامبر، لوموند تلاش کرد از قهرمانی خود در مسابقات قهرمانی جادهٔ جهان دفاع کند؛ ولی در رتبهٔ چهارم قرار گرفت.
فعالیت حرفه‌ای > تغییرات در دوچرخه‌سواری و بازنشستگی (۱۹۹۱–۱۹۹۴)

در تور دو فرانس ۱۹۹۱ لوموند مدافع قهرمانی و یکی از بخت‌های اصلی بود. به خوبی تمرین کرده‌بود و تیم قدرتمندی برای حمایت داشت. در تایم تریل انفرادی مرحلهٔ هشتم، پس از میگل ایندوراین دوم شد و پیراهن طلایی را به تن کرد. در مرحلهٔ ۱۲ که کوهستانی بود، در گردنه تورماله تصادف کرد و زمان زیادی نسبت به کاپوچی و ایندوراین از دست داد. در ادامهٔ مسابقه، تلاش زیادی برای پس‌گرفتن صدر به خرج داد؛ ولی در نهایت، به رتبهٔ هفتم دست یافت.
در سال ۱۹۹۲ لوموند برندهٔ تور دوپونت شد که آخرین پیروزی حرفه‌ای مهم او بود. در مراحل کوهستانی تور دو فرانس ۱۹۹۲ او به دلیل درد زینی شدید، کناره‌گیری کرد و ادعا کرد عملکرد او در سربالایی‌ها مانند سال‌های گذشته نیست.
لوموند در جیرو دیتالیای ۱۹۹۳ دو روز به پایان مسابقه، در حالی کناره‌گیری کرد که رتبهٔ سوم از آخر را در اختیار داشت. خستگی او به اندازه‌ای بود که در تور دو فرانس ۱۹۹۳ شرکت نکرد. در تور ۱۹۹۴ نیز پس از پایان هفتهٔ اول کناره‌گیری کرد. سپس در ماه دسامبر بازنشستگی خود را اعلام کرد. در آن زمان، دلیل افت روزافزون لوموند مشخص نبود. یک‌بار، شرایطی با عنوان میوپاتی میتوکندریال را مسئول مشکل او می‌دانستند. در سال ۲۰۰۷ او احتمال داد مسمومیت سرب ناشی از ساچمه‌های باقی‌مانده در بدنش باعث افت او شده‌است.
از سال ۲۰۱۰ لوموند افزایش رواج دوپینگ را باعث کاهش رقابت‌پذیری خود دانسته‌است. او ادعا کرد در سال ۱۹۹۴ به او گفته شده‌است که برای پیروزی دوباره، باید دوپینگ خونی کند. همچنین در یک مصاحبه در سال ۱۹۹۸ ادعا کرد اگر هدف شلیک قرار نمی‌گرفت، می‌توانست پنج تور را فتح کند.
فعالیت‌های تجاری > دوچرخه‌های لوموند

گرگ لوموند یکی از پیشروان استفاده از دوچرخه‌های با بدنهٔ فیبر کربنی در مسابقات حرفه‌ای اروپایی بود و پیروزی او در تور دو فرانس ۱۹۸۶ نخستین پیروزی با این دوچرخه‌ها بود. لوموند در تور دو فرانس ۱۹۸۹ و ۱۹۹۰ و مسابقات قهرمانی جهان ۱۹۸۹ نیز با همین نوع دوچرخه قهرمان شد.
لوموند در سال ۱۹۹۰ دوچرخه‌سازی لوموند را تأسیس کرد تا وسایلی برای خود و نیز برای فروش عمومی بسازد. او در سال بعد توافقنامهٔ انحصاری با یک شرکت ساخت بدنه‌های کربنی امضا کرد تا به فناوری کامپوزیتی پیشرفتهٔ آن دست یابد. در سال بعد، هنگامی که لوموند در تور دو فرانس بود، شرکتش دچار مشکل شد. لوموند دلیل آن را کمبود سرمایه و مدیریت ضعیف پدرش می‌دانست. در سال ۱۹۹۵ هنگامی که شرکتش در آستانهٔ ورشکستگی بود، توافقنامه‌ای با شرکت دوچرخه‌سازی ترک امضا کرد که طبق آن، شرکت ترک دوچرخه‌های طراحی شده توسط لوموند را تولید و توزیع کند و با برند دوچرخه‌سازی لوموند به فروش برساند. لوموند بعداً ادعا کرد تجارت با ترک باعث نابودی رابطهٔ او با پدرش شده‌است. این شراکت که سود زیادی برای ترک داشت، بارها تمدید شد و ۱۳ سال پابرجا بود تا این که به دلیل فعالیت‌های سرسختانهٔ ضد دوپینگ لوموند، خاتمه یافت.
نخستین اختلاف لوموند و ترک در سال ۲۰۰۱ آشکار شد. لوموند نگرانی خود را در زمینهٔ رابطهٔ میکله فراری (پزشک ایتالیایی فعال در زمینهٔ دوپینگ) با لانس آرمسترانگ ابراز کرد. رئیس ترک، لوموند را تحت فشار گذاشت تا عذرخواهی کند. در آوریل ۲۰۰۸ ترک اعلام کرد برند لوموند را از خط تولید خود خارج می‌کند. پیش از آن، در مارس همان سال، لوموند شکایتی علیه ترک تنظیم کرده‌بود که در آن ادعا کرد شرکت ترک تلاش کافی برای فروش دوچرخه‌های او انجام نداده‌است و تلاش‌های شرکت برای ساکت کردن او در قضیهٔ دوپینگ را تشریح کرد. شکایت او شامل جزئیات آماری کاهش فروش در چند بازار بود؛ از جمله فروش دوچرخه‌های لوموند در فرانسه بین سال‌های ۲۰۰۱ و ۲۰۰۷ تنها حدود ۱۰ هزار دلار بود؛ در حالی که لوموند در آن کشور، مشهور و محبوب بود. دو طرف پس از دو سال به توافقی خارج از دادگاه دست یافتند که طبق آن، لوموند اختیار کامل برند دوچرخه‌های لوموند را به دست آورد و شرکت ترک، ۲۰۰ هزار دلار به خیریه‌ای که لوموند یکی از اعضای مؤسس آن بود، اهدا کرد.
در سپتامبر ۲۰۱۳ لوموند اعلام کرد با شراکت شرکت فرانسوی تایم به تجارت تولید و فروش دوچرخه بازمی‌گردد. خط تولید با دوچرخه‌های یادبود آغاز شد و با دوچرخه‌های جاده، سیکلوکراس و دوچرخه‌های مخصوص راه‌های شنی ادامه یافت. لوموند، شاخهٔ توزیع‌کنندهٔ شرکت در آمریکا را خرید تا مسئول فروش بدنه‌ها، دوچرخه‌ها و قطعات تولیدی شرکت در ایالات متحده باشد.
زندگی شخصی

لوموند با کیتی موریس ازدواج کرده‌است و آنان سه فرزند شامل دو پسر به نام جفری و اسکات و دختری به نام سیمون دارند. لوموند و همسرش در مدینای مینه‌سوتا زندگی می‌کنند. او پس از بازنشستگی وارد فعالیت‌های خیریه در زمینه‌هایی که زندگی خودش را تحت تأثیر قرار داده‌است (از جمله  اختلال کم‌توجهی - بیش‌فعالی و سوءاستفاده جنسی)، شده‌است.
پس از بازنشستگی از دوچرخه‌سواری حرفه‌ای لوموند وارد مسابقات اتومبیل‌رانی فرمول فورد ۲۰۰۰ شد. همچنین سخنران انگیزشی است و در مهٔ ۲۰۰۸ سخنران مهمان یک همایش بین‌المللی تجاری در مکزیک بود.
نتایج در گرند تورها و قهرمانی جهان

| مسابقه | ۱۹۸۱ | ۱۹۸۲ | ۱۹۸۳ | ۱۹۸۴ | ۱۹۸۵ | ۱۹۸۶ | ۱۹۸۷ | ۱۹۸۸ | ۱۹۸۹ | ۱۹۹۰ | ۱۹۹۱ | ۱۹۹۲ | ۱۹۹۳ | ۱۹۹۴ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  ووئلتا اسپانیا | — | — | ناتمام | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — |
|  جیرو دیتالیا | — | — | — | — | ۳ | ۴ | — | ناتمام | ۳۹ | ۱۰۵ | ناتمام | — | ناتمام | — |
|  تور دو فرانس | — | — | — | ۳ | ۲ | ۱ | — | — | ۱ | ۱ | ۷ | ناتمام | — | ناتمام |
|  مسابقه استقامت جاده جهان | ۴۷ | ۲ | ۱ | ۲۷ | ۲ | ۷ | — | — | ۱ | ۴ | ناتمام | — | — | — |
لوموند (چپ) در کلاسیک کورز ۱۹۸۶
لوموند در آغاز تایم تریل پایانی تور دو فرانس ۱۹۸۹
لوموند سوار بر دوچرخهٔ فیبر کربنی در تور دو فرانس ۱۹۹۱
فهرست استانداران ایران در دولت سیزدهم

این نوشتار، فهرست استانداران ایران در دولت سیزدهم (۱۴۰۳–۱۴۰۰) به ریاست‌جمهوری سید ابراهیم رئیسی است.
تغییر استانداران در دولت سیزدهم با تغییر استاندار خوزستان از ۱۴ شهریور ۱۴۰۰ شروع شد و در ۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۱ با انتصاب استاندار کرمان پایان یافت. استاندار تهران (محسن منصوری) با ۳۷ سال سن در زمان انتصاب، جوان‌ترین استاندار در دولت سیزدهم بوده‌است.
طاق

برای روستایی با همین نام، طاق (دامغان) را ببینید.
طاق به روش کلنبو با گوشه‌سازی به روش کاربندی، مسجد وکیل، شیراز
طاق و با روش نویسش جدیدتر، تاق، که واژه‌ای عربی‌نویس شده از تاک فارسی میانه است، نوعی سقف چفدی (قوسی) با چفد برون سو –کوژ– است؛ که برای انتقال وزن بار عمودی به تکیه‌گاه‌ها بر یک دهانه که فاصله میان دو تکیه‌گاه (دو دیوار یا دست‌کم چهار ستون باربر) است ساخته می‌شود. در یک تعریف ساده‌تر طاق از کنار هم آمدن چند چَفد که در یک راستا از دیوار یا ستون باربر تا به بلندترین نقطه طاق که کُلاله طاق است امتداد یافته‌اند پدید می‌آید. طاق در دیسه‌های گوناگون ساخته می‌شود که از نگاه چَفدی به سه ساختار هندسی: شلجمی (سهمی)، نیم‌دایره، و بیضوی تقسیم می‌شود؛ که چَفد آن گاه شکل تیزه‌دار و گاه شکل مازه‌دار به خود می‌گیرد. افزون بر این طاق در یک نگاه کلی هندسی همواره یا نیمه‌استوانه‌ای، یا کوژی (گنبدسان)، یا چلیپایی (تقاطعی)، یا زنجیروار دیده می‌شود. هنگامیکه طاق در شکل کوژی خود که پیرامون یک نقطه کانونی ست با خیز بسیار زیاد ساخته می‌شود گنبد پدید می‌آید. در واقع گنبد خود گونه‌ای طاق پیشرفته‌است؛ که بسیار گرد و برجسته ساخته شده و کارکِرد زیبایی شناختی و معماری ویژه‌ای پیدا کرده‌است. طاق و گنبد نوعی پوشش سقف اند که از آن‌ها به پوشش سَغ در برابر پوشش تخت که سقف بی چفد است نام برده می‌شود.
پیشینه طاق

قدمت طاق به دو هزار سال پیش از میلاد و به منطقه میان‌رودان بازمی‌گردد. با این حال مدت زمان طولانی ای گذشت تا در معماری سبک ساسانی و سبک‌های دوره اسلامی در ایران و معماری روم باستان و معماری گوتیک در سده‌های میانه (قرون وسطی) این سبک پوشش سقف به اوج شکوه و رونق خود برسد. این سبک که با نام شیوه «طاق و چفد» پشت به شیوه کهن و نخستین معماری، شیوه نعل و پایه دارد؛ چرخشگاهی بزرگ در تاریخ معماری جهان است. شیوه «نعل و پایه» از دوران پیش از تاریخ به مدت هزاران سال یگانه شیوه پوشش آسمانه بوده که سازه استون‌هنج یکی از نمونه‌های آن است. پیدایش شیوه «طاق و چفد» در واقع پاسخ نوآورانه به محدودیت هاییست که شیوه کهن «نعل و پایه» به آن‌ها دچار بود و در روند شتابان رو به گسترش شهرنشینی این محدودیت رفته رفته تنگناهایی را پیش پا می‌گذاشت. کاربرد تیرهای چوبی و کارگذاری آن‌ها بر روی دیوارها یا ستون‌های ساده گلی یا چوبی هرچند در ساخت سازه‌های روستایی آسانترین روش به نظر می‌رسد، اما آنگاه که هدف ساختن یک سازه بزرگ، تودرتو، و رفت و آمددار شهری باشد، شکوه اشرافیتش به کنار، کاربرد پالارهای (نعل یا تیرحمال) کوه‌پیکر سنگی و سپس فَرَسب‌های یک‌دست و متناسب بر روی آن‌ها بغرنج بزرگی را پیش پای رازیگر می‌نهد، گذشته ازینکه در همه جا نیز امکان دسترسی به تیرهای مناسب چوبی برای جایگزینی با پالارهای سنگی که تراش و جابجایی اشان خود بزرگ‌ترین مانع بود فراهم نبوده‌است؛ جدای ازینکه فرسب‌ها نیز خود نیاز به تنه‌های بلند و هم اندازه به تعداد زیاد برای هر سازه داشتند که نگه‌داری اشان در برابر «موریانه» خود بغرنجی دیگر بود. پیدایش نوآوری «طاق و چفد» دو امکان را با خود به ارمغان آورد: آ) پوشاندن دهانه‌های هرچه فراخ تر آن هم در دوردست‌ترین مکان‌ها، چه طاق به این روش با قالب‌های کوچک سنگ یا آجر ساخته می‌شود که جابجایی و کاربرد بسیار آسانتری تا تیرهای کوه‌پیکر سنگی یا کمیاب تر چوبی داشتند و با ساختار چفدی خود امکان پوشش دهانه‌هایی که نیاز به بزرگ‌ترین و سنگینترین نعل‌ها و فرسب‌ها داشت را به ساده‌ترین روش فراهم می‌آوردند و دیگر آنکه ب) زمینه را برای بالیدن و گسترش هرچه شتابان تر شهریگری و شهرنشینی بیش از پیش آماده کرد که نمونه‌های نخستین آن در تمدن‌های میان‌رودان و بخصوص تمدن ایلام هنوز به جای مانده‌است.
اگرچه شناخته شده‌ترین سازه کهن ایران که «تخت جمشید» است با شیوه نعل-پایه برکشیده با این حال طاق و گُنبد که خود نوعی طاق است از سالیان بسیار دور در معماری ایرانی کاربرد داشته‌است؛ کهن‌ترین آن پرستشگاه چُغازنبیل است که به ۱۳۵۰ پیش از میلاد بازمی‌گردد. همچنین به تپه نوشیجان (دوران ماد)، سد درودزن (دوران هخامنشی) می‌توان برای نمونه‌هایی دیگر اشاره داشت. به‌طور کلی شیوه «طاق و چفد» در ایران با روی کار آمدن شیوه ساسانی در معماری ایرانی رواج یافت و پس از آن در شیوه‌های پسایند اسلامی روند چشمگیر خود به سوی رشد و کمال را ادامه داد. طاق در دوران پیش از اسلام در ایران بیشتر به صورت مازه‌دار پیاده می‌شده که سازه برجسته آن طاق کسری و کاخ اردشیر (دوران ساسانی) است، هرچند موارد تیزه‌دار یا جناغی به کار برده می‌شده‌است خصوصا اواسط تا اواخر دوره ساسانی تاق شکسته یا نوک تیز از اختراعات دوره ساسانی بود  ، دوره اوج کاربری طاق جناغی به دوران پس از اسلام بازمی‌گردد که از این میان طاق با چفد پنج اوهِفت آوازه و رواج فراگیری گرفت. طاق در معماری سنتی ایرانی همواره یکی از پاربُن‌های سازه بوده؛ که از نظر گستردگی در سازه‌های گوناگون از کاخ گرفته تا ارگ و دژ و خانه و بازار و کاروانسرا و گرمابه و پل و بند کاربرد داشته‌است.
اصطلاحات مربوط به طاق در معماری ایرانی

تصویر سراسرنما از طاق کاروانسرای دیرگچین معماری چهار دوره ساسانی، صفوی، سلجوقی و قاجارافراز بلندای طاق یا گنبد از روی دیوار (پاکار) تا بلندترین نقطه
پاراستی بخش پایینی قوس که به صورت عمودی در امتداد دیوار بالا می‌رود
پاکار محل اتصال طاق یا گنبد به دیوار باربر که رج آغازین چَفد باشد
پشت بغل بار وارده از سوی دیوار چفد می‌باشد که وظیفه تراز به کل سازه را داراست.
تویزه باریکه چفدی باربر در طاقهایی که به روش تویزه ساخته می‌شوند
تبره ستبرای طاق یا گنبد که از پایین‌ترین نقطه با بیشترین ستبرا آغاز و با بالاتر رفتن چَفد نازک‌تر گرفته می‌شود
تیزه بالاترین نقطه چفد در تاق یا گنبد هاییکه به سبک تیزه‌دار یا جناغی ساخته می‌شوند
چَفد خمیدگی و قوس طاق یا گنبد
خیز نسبت اندازه افراز به دهانه یک تویزه
دهانه فاصله میان دیوارها که با طاق یا گنبد پوشیده می‌شود
کُلاله بلندترین بخش هر طاق خواه تیزه‌دار یا مازه‌دار، کلاله نقش مهمی در پایداری طاق به ویژه طاق رومی دارد
کیز گودی روی دیوار برای شروع چَفد
گاز تکه‌های آجر یا سفال که فضای خالی بین درز مثلثی میان آجرها یا خشت‌های چیده شده را پر می‌کنند
هورنو روزنه‌ای که در بالاترین بخش طاق یا گنبد برای روشنایی و جابجایی هوا ایجاد می‌شود
نگارخانه

طاق مازه دار به شیوه آهنگ و با چفد هلوچین تُند در طاق کسری، دوره ساسانی شیوه ساسانی
طاق شبستان اصلی مسجد جامع قم
جهت نیروهای رانشی در یک "طاق آهنگ جناغی"، نیروها در دو سوی مخالف فشار برونسو می‌آورند
جهت نیروهای رانشی در یک "طاق تاژ "، نیروها در چهارسو تقسیم شده‌اند
نمای پشت بام، از طاق تیمچه قم مربوط به دوره قاجار
نگاره‌ای از اتاقی آجری با طاق بشکه‌ای در قلعهٔ دِ لا شارتروس (en) در لیژ، بلژیک.
طاق با روش آجرچینی پُر یا زخم (ضربی)، این روش که یکی از نیرومندترین طاق‌ها را به دست می‌دهد همیشه با یک کیز همراه است. کیز تورفتگی ای در جرز دیوار در بخش پاکار طاق است که نقش تکیه‌گاه را برای طاق دارد
طاق با روش آجرچینی هره (رومی)، این روش یکی از استوارترین طاق‌ها را به دست می‌دهد به همین دلیل از این روش برای پوشش دهانه‌های وسیع بهره برده می‌شود. در این روش چون طاق هم‌راستای دیوار بالا می‌آید برخلاف شیوه پُر نیاز به کیز نیست
طاق به روش آجرچینی چپیله (لاپوش)، در این روش به دلیل اینکه آجرها سطح تماس بسیار کمی با هم دارند طاق بسیار نازک و ضعیف می‌شود. ازینرو از این طاق برای پوشش دهانه‌های تنگ یا طاق‌های ناباربر بهره گرفته می‌شود
چفد مازه‌دار کَفته با خیز بسیار کم در پل ورسک
فرانکا دومینیچی

| فرانکا دومینیچی | فرانکا دومینیچی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۵ ژوئن ۱۹۰۷ بولونیا، ایتالیا
درگذشت: ۱۴ اکتبر ۱۹۹۹ (۹۲ سال) رم، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
پیشه: هنرپیشه
فرانکا دومینیچی (ایتالیایی: Franca Dominici؛ ۲۵ ژوئن ۱۹۰۷ – ۱۴ اکتبر ۱۹۹۹) هنرپیشه اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به بوکاچیو، ده فرمان، کلافه و ملول از محبت خانواده و مزاحم اشاره کرد.
مریم طارمی

| مریم طارمی | مریم طارمی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۹ ژانویهٔ ۱۹۸۸ ‏(۳۶ سال) تهران
ملیت: هلند
پیشه(ها): هنرپیشه، کارآفرینی
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۱ - اکنون
مریم طارمی (هلندی: Maryam Tarami؛ زادهٔ ۲۹ ژانویهٔ ۱۹۸۸ تهران) تهیه‌کننده، هنرپیشه، کارآفرین اهل هلند است.
زندگینامه

مریم طارمی ۹ بهمن ۱۳۶۶ در تهران پایتخت ایران متولد شد. طارمی وقتی ۵ ساله بود به همراه خانواده‌اش به هلند رفتند. مریم از ۱۵ سالگی بازیگری را شروع کرد. او در مدرسه درام در آکادمی هنرهای معاصر ماستریخت شروع به کار کرد و برای ادامه تحصیل به ایالات متحده سفر کرد . مریم در سال ۲۰۱۳ شروع به ساخت فیلم کوتاه کرد. دومین فیلم کوتاه او "فوریه"  ۵ جایزه را به دست آورد و ۱۴ بار در جشنواره های فیلم در سراسر جهان نامزد شد.
جوایز

او جوایز متعددی دریافت کرده است. شیر طلایی برای بهترین بازیگر نقش مکمل زن در جایزه فیلم لندن برای نقش او در فیلم کوتاه «فوریه»، جایزه بهترین بازیگر پیشرو ۲۰۱۵، در جشنواره فیلم تویستر آلی و جشنواره فیلم خاکستری سرخ در اوکلاهما (ایالات متحده) از جمله این جوایز است. او در سال ۲۰۱۸ نقش مهمی در فیلم "تورا" به کارگردانی جولی پاچینو و هنری فالکونی بازی می کند که از شخصیت تورا ساتانا الهام گرفته شده است.
تیتانیوم دی‌اکسید

| تیتانیوم اکسید | تیتانیوم اکسید |
| --- | --- |
نام‌گذاری آیوپاکTitanium dioxide Titanium(IV) oxide: نام‌گذاری آیوپاکTitanium dioxide Titanium(IV) oxide
دیگر نام‌هاTitania روتیل آناتاز Brookite: دیگر نام‌هاTitania روتیل آناتاز Brookite
شناساگرها: شناساگرها
شماره ثبت سی‌ای‌اس: ۱۳۴۶۳-۶۷-۷ Y
پاب‌کم: ۲۶۰۴۲
کم‌اسپایدر: ۲۴۲۵۶ Y
UNII: 15FIX9V2JP Y
KEGG: C13409 N
ChEBI: CHEBI:32234 Y
ChEMBL: CHEMBL۱۲۰۱۱۳۶ N
شمارهٔ آرتی‌ئی‌سی‌اس: XR2775000
جی‌مول-تصاویر سه بعدی: Image 1
 SMILES O=[Ti]=O :  SMILES O=[Ti]=O 
 InChI InChI=1S/2O.Ti Y Key: GWEVSGVZZGPLCZ-UHFFFAOYSA-N YInChI=1/2O.Ti/rO2Ti/c1-۳–۲ Key: GWEVSGVZZGPLCZ-TYTSCOISAW :  InChI InChI=1S/2O.Ti Y Key: GWEVSGVZZGPLCZ-UHFFFAOYSA-N YInChI=1/2O.Ti/rO2Ti/c1-۳–۲ Key: GWEVSGVZZGPLCZ-TYTSCOISAW 
خصوصیات: خصوصیات
فرمول مولکولی: TiO 2
جرم مولی: 79.866 g/mol
شکل ظاهری: White solid
چگالی: 4.23 g/cm3
دمای ذوب: ۱۸۴۳ °C  
دمای جوش: ۲۹۷۲ °C  
ضریب شکست (nD): 2.488 (anatase) 2.583 (brookite) 2.609 (rutile)
خطرات: خطرات
MSDS: ICSC 0338
طبقه‌بندی ئی‌یو: Not listed
لوزی آتش:     
نقطه اشتعال:  
ترکیبات مرتبط: ترکیبات مرتبط
دیگر کاتیون‌ها: دی‌اکسید زیرکونیوم اکسید هافنیم(IV)
مرتبط با تیتانیم oxides: اکسید تیتانیوم(II) اکسید تیتانیم(III) Titanium(IIIIV) oxide
ترکیبات مرتبط: اسید تیتانیک
به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa): به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa)
 N (بررسی) (چیست: Y/N؟):  N (بررسی) (چیست: Y/N؟)
Infobox references: Infobox references
:   
تیتانیوم دی‌اکسید (به انگلیسی: Titanium dioxide) همچنین به عنوان تیتانیوم(۴) اکسید یا تیتانیا شناخته شده، پدیداریِ طبیعی اکسیدتیتانیوم است با فرمول شیمیایی TiO2. هنگامی که به عنوان رنگدانه استفاده می‌شود، به نام‌های تیتانیوم سفید، رنگدانه سفید۶ (PW6)، یا CI 77891 خوانده می‌شود. به‌طور کلی منبع آن از ایلمنیت، روتیل و آناتاز تأمین می‌شود. کاربردهای وسیعی از جمله رنگ کرم‌های ضدآفتاب و رنگ‌های خوراکی دارد. هنگامی که به عنوان رنگ غذا استفاده می‌شود، عدد ئی آن ۱۷۱ است. تولید جهانی در سال ۲۰۱۴ حدود ۷٫۵ میلیون تن بود و این مقدار در حال افزایش است.
پدیدآمدگی

دی‌اکسید تیتانیوم در طبیعت به صورت مواد معدنی شناخته شده روتیل، آناتاز و بروکیت (en:Brookite) پدید می‌آید، و علاوه بر آن به دو شکل فشار بالا، به فرم دستگاه بلوری مونوکلینیک بادلییت (en:baddeleyite) و دستگاه بلوری اورتورومبیک دی‌اکسید سرب، پدید می‌آید که هر دو به تازگی در دهانه en:Nördlinger Ries در بایرن پیدا شده است. یکی از این‌ها en:Akaogiite بوده که یک ماده معدنی بسیار نادر است؛ عمدتاً در سنگ معدن ایلمنیت یافت می‌شود. این گسترده‌ترین سنگ معدن تیتانیم دی‌اکسید در سراسر جهان است. روتیل سنگ معدنی بعدی فراوان است که حدود ۹۸ درصد آن را دی‌اکسید تیتانیوم تشکیل داده است. فازهای شبه پایدار آناتاز و بروکیت بر اثر حرارت بالا با درجه حرارت در محدوده ۶۰۰ تا ۸۰۰ درجه سانتی گراد (۱۱۱۲ تا ۱۴۷۲ درجه فارنهایت).
دی‌اکسید تیتانیوم دارای هشت حالت اکسایش است از جمله: روتیل، آناتاز و بروکیت - سه فاز شبه پایدار که می‌توان به‌طور مصنوعی تولید شود (مونوکلینیک، تتراگونال و دستگاه بلوری تتراگونال) - و پنج شکل فشار بالا (ساختارهایی شبیه به دی‌اکسید سرب، OI، بادلییت قائم الزاویه، کتونیت (en:Cotunnite) و فازهای مکعبی) که در جدول پایین صفحه دسته‌بندی شده موجود است.
فاز نوع کتونیت توسط L. Dubrovinsky و جمعی از نویسندگان ادعا شده است که سخت‌ترین اکسید شناخته شده با سختی ویکرز ۳۸ گیگا پاسکال و مدول حجمی ۴۳۱ گیگا پاسکال (یعنی نزدیک به مد، ل حجمی الماس ۴۴۶ گیگا پاسکال) در فشار هوا است. اما بررسی‌های بعدی به نتایج متفاوتی با مقادیر بسیار پایین‌تر برای هر دو سختیِ ویکرز (۷ تا ۲۰ گیگا پاسکال، که نرم‌تر از اکسیدهای رایج مانند Al2O3 مورد استفاده در سنگ سنباده و TiO2 روتیل است) و مدول حجمی (تقریباً ۳۰۰ گیگا پاسکال) منجر شد.
اکسیدها از نظر تجاری سنگ‌های معدنی مهم تیتانیوم هستند. این فلز همچنین می‌تواند از مواد معدنی دیگر مانند ایلمنیت یا سنگ معدن لیوکاکسن (en:Leucoxene) یا یکی از خالص‌ترین نوع آن، شن و ماسه روتیل ساحل، استخراج شود. یاقوت کبود و یاقوت سرخ درخشندگی خود را از ناخالصی‌های روتیلِ موجود در آن‌ها می‌گیرند.
دی‌اکسید تیتانیوم (ب) به عنوان یک ماده کانی در سنگ‌های ماگمایی و رگه‌های گرمابی، و همچنین در دیواره پروسکایت یافت می‌شود. TiO2 به صورت لایه‌ای lamellae در دیگر مواد کانی (که بعضاً نام‌گذاری نشده‌اند) نیز تشکیل می‌شود.
خطوط طیفی از اکسید تیتانیوم در ستاره کلاس M (رده‌بندی ستارگان) به صورت برجسته وجود دارند، که سرمای کافی به مولکول‌های این ماده شیمیایی اجازه تشکیل شدن می‌دهد.
روش تولید

روش تولید بستگی به ماده اولیه خام دارد. رایج‌ترین روش برای تولید دی‌اکسید تیتانیوم با بهره‌گیری از ایلمنیت معدنی میسر می‌شود. ایلمنیت با سولفوریک اسید مخلوط می‌شود. این واکنش برای حذف گروه اکسید آهن در ایلمنیت انجام می‌شود. محصول جانبیِ آهن(II) سولفات تنها برای تولید شدن نمک تیتانیوم در محلول گوارشی، متبلور و فیلتر می‌شود. این محصول روتیل مصنوعی خوانده می‌شود. فرایندهای مشابه بیشتری برای رسیدن به محصول دی‌اکسید تیتانیوم روی روتیل انجام می‌شود. روتیل مصنوعی و تفاله‌های (سرباره) تیتانیوم به ویژه برای تولید دی‌اکسید تیتانیوم ساخته می‌شوند. استفاده از سنگ ایلمنیت معمولاً تنها برای تولید دی‌اکسید تیتانیوم رنگدانه است. روش دیگر برای تولید روتیل مصنوعی از ایلمنیت با بهره‌گیری از فرایند بچر (en:Becher process) است.
روتیل دومین شن و ماسه معدنی فراوان است. روتیل موجود در سنگ اولیه را نمی‌توان استخراج کرد از این رو ته‌نشین حاوی شن و ماسه روتیل می‌تواند استخراج شود و این به معنی کاهش دسترسی به سنگ معدن غلظت بالا است. دی‌اکسید تیتانیوم خام (به شکل روتیل یا روتیل مصنوعی) از طریق تبدیل به تتراکلرید تیتانیم در فرایند کلرید (en:Chloride process) خالص‌سازی می‌شود. در این فرایند، سنگ خام (حاوی حداقل ۷۰ درصد TiO2) با کربن خرد و با کلر اکسیده می‌شود برای به دست آمدن تتراکلرید تیتانیم؛ به عنوان مثال، کلر زنی در کربوگرمایی. این تتراکلرید تیتانیم تقطیر و مجدداً اکسیده می‌شود در شعله اکسیژن خالص یا پلاسما در دمای ۱۵۰۰ تا ۲۰۰۰ کلوین برای نتیجه دادنِ دی‌اکسید تیتانیوم خالص در حالی که کلر نیز بازسازی می‌شود. کلرید آلومینیوم اغلب به عنوان یک پروموتورِ روتیل به فرایند اضافه می‌شود؛ این محصول در غیاب آن عمدتاً آناتاز است. مواد خام ارجح برای فرایند کلرید، روتیل طبیعی است به دلیل محتوای دی‌اکسید تیتانیوم بالای آن.
یک روش برای تولید دی‌اکسید تیتانیوم با دخالت فناوری نانو، سنتز محلول گرمایی (en:Solvothermal synthesis) است.