stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
اقتصاد رفتاری
موضوعات اقتصاد رفتاری > نظریه بازی رفتاری

نظریه بازی رفتاری(به انگلیسی: Behavioral game theory) موضوعی است که به بررسی تصمیمات و رفتار متقابل استراتژیک با روش‌های نظریه بازی‌ها، اقتصاد آزمایشگاهی (تجربی) و روان‌شناسی آزمایشگاهی (تجربی) می‌پردازد. آزمایش‌ها شامل: آزمودن انحراف از ساده‌سازی‌های رایج تئوری‌های اقتصادی نظیر قاعده استقلال، و صرف نظر کردن از نوع دوستی، انصاف و آثار قالب‌گیری می‌باشد. در بعد اثباتی، روش‌ها برای شناخت روابط متقابل و ترجیحات اجتماعی به کار بسته شده‌است. به عنوان یک برنامه پژوهشی، این موضوع در سه دهه اخیر پیشرفت قابل توجهی داشته‌است.
موضوعات اقتصاد رفتاری > استدلال اقتصادی در حیوانات غیرانسانی

چند تن از روانشناسان تطبیقی دانشگاه‌های آمریکا سعی در نشان دادن استدلال در حیوانات غیرانسانی (به انگلیسی: economics resoning in non-human animals) انجام دادند. تلاش‌های اولیه در این زمینه بروی رفتار موش صحرایی و کبوتر تمرکز کرده بود. این مطالعات به اصول رفتارشناسی روان‌شناسی نزدیک شده‌بود، جایی که هدف اصلی کشف شباهت رفتاری حیوانات غیر انسان به رفتار انسانی در شرایط آزمایش قابل حصول بوده‌است. این تحقیقات از لحاظ روش‌شناسی به کارهای انجام شده توسط «فرستر» و «اسکینر» شباهت بسیار زیادی دارد. جدا از شباهت‌های روش‌شناسی، محققان اخیراً از واژه‌شناسی رفتارشناسان نیز تخطی کرده‌اند. اگر چه این مطالعات مقدمات را برای «محیط شرطی شدن عامل» فراهم کرده‌است (با استفاده از غذا به عنوان پاداش برای نوک زدن و فشردن میله).
سؤگیری‌های رفتاری

اقتصاد رفتاری بر مبنای یک سری سؤگیری‌ها، رفتار می‌کند. چند نمونه از این سؤگیری‌ها:
دسترس‌پذیری: انسان به آنچه در دسترس‌تر است تمایل بیشتری دارد. به عنوان مثال خرید غذاهای در ویترین یک بوفه، بیشتر است از خرید همان غذاها اگر در گوشه‌ای از بوفه باشند.
خطای چارچوب‌بندی (framing): یعنی دید ما از یک فضا تحت تأثیر رسانه، خانواده، فرهنگ و سیاست است. به‌طور مثال با اینکه مرگ‌و‌میر سالانه سوانح خودرویی بسیار بیشتر از مرگ‌و‌میر سوانح هواپیمایی است، به دلیل پوشش رسانه‌ای بسیار بیشتر از سوانح هواپیمایی، مردم از هواپیما بیشتر از خودرو ترس دارند!
خطای اپتیمیس (اعتماد به نفس و خوش‌بینی کاذب): یعنی برآورد کاذب از خود به‌طور خوش‌بینانه. به‌طور مثال در یک آزمایش از محصلان یک دانشگاه سؤالی پرسیدند با این عنوان که "آیا شما جزو ۵۰٪ برتر دانشگاه هستید یا ۵۰٪ پایین تر؟". جالب است ۹۰٪ محصلان معتقد بودند جزو ۵۰٪ برتر دانشگاه هستند!"
خطای لنگر اندازی: ما تحت تأثیر لنگرهای ذهنی:خودمان تصمیم می‌گیریم. لنگر یعنی تصورات روسوب کرده در ذهن ما. به عنوان مثال اگر از فردی درباره‌ی خاطرات خوبش بپرسی و سپس بپرسی که آیا از زندگیش راضی هست، از آنجایی که خاطرات خوبش در ذهنش رسوب کرده‌اند، می‌گوید بله. اما اگر از همان فرد اول درباره‌ی خاطرات بدش بپرسی؛ سپس بپرسی که آیا از زندگیش راضی هست، از آن جایی که خاطرات بدش در ذهنش رسوب کرده‌اند، می‌گوید خیر.
خطای نمایندگی: خطای نمایندگی همانند خطای چارچوب‌بندی است، اما بر خلاف چارچوب‌بندی که درباره‌ی موقعیت‌ها و فضاهاست، این خطا درباره‌ی انسان‌هاست؛ یعنی وقتی ما می‌گوییم قصاب، شما یک آدم بزرگ و سبیل کلفت به ذهنتان می‌آید.
خطای قوانین تجربی: فکر می‌کند چیزهایی که تجربه به ما می‌گوید عمل می‌کنند؛ واقعاً عمل می‌کنند؛ یعنی اگر با انجام کاری چیزی برایمان اتفاق بیفتد هرچند اتفاقی، فکر می‌کنیم آن چیز با انجام همان کار دوباره هم برایمان اتفاق میفتد.
خطای شواهد: خودتأییدشونده: چیزی که به ما القا شده وجود دارد، حتی اگر مثل آن وجود نداشته باشد، ما آن را در ذهن خود پر رنگ می‌کنیم؛ مثلاً دوستمان خصلت بدی دارد. به ما می‌گویند فلان کار را بکن تا خصلت بد دوستت با خصلت خوبی جایگزین شود. ما آن کار را می‌کنیم و اتفاقی در اخلاق دوستمان نمی‌افتد. اما ما آن خصلت خوب را در ذهنمان پررنگ می‌کنیم و فکر می‌کنیم کارمان جواب داده است.
نقدهایی بر اقتصاد رفتاری

منتقدان اقتصاد رفتاری عموماً بر عقلانیت کنشگران اقتصادی تأکید دارند. از نظر این صاحب‌نظران، رفتارهای مشاهده‌شده در محیط آزمایشگاهی کاربرد بسیار محدودی برای محیط بازار دارد. در بازار، رقابت و فرصت‌های یادگیری منجر به نزدیک شدن کنشگر به رفتار عقلایی می‌شود.
افراد تأثیرگذار در اقتصاد رفتاری

دانیل آریلی
کولین کمرر
ارنست فهر
دانیل کاهنمن
دیوید لیبیسون
جورج لوون اشتاین
متیو رابین
هربرت الکساندر سیمون
ریچارد تِیلِر
پاول اسلویک(به انگلیسی: Paul Slovic)
عاموس تورسکی
واژه‌نامه

↑  Amos Tversky
↑  Richard Thaler
↑  Colin Camerer
↑  George Loewenstein
↑  Kenneth Arrow
↑  Kenneth Arrow
↑  Robert Solow
↑  David Laibson
↑  The theory of moral sentiments
↑  discounted utility models
نمازخانه نجات‌دهنده مقدس (نیکوزیا)

| نمازخانه نجات‌دهنده مقدس Սուրբ Ամենափրկիչ | نمازخانه نجات‌دهنده مقدس Սուրբ Ամենափրկիչ |
| --- | --- |
دین: دین
وابستگی: کلیسای حواری ارمنی
منطقه: قبرس
وضعیت سازمانی یا کلیسایی: فعال
مکان: مکان
مکان: ناحیه استرووولوس نیکوزیا، قبرس
معماری: معماری
گونه: نمازخانه (چاپل)
سبک: Armenian
پایان ساخت: ۱۹۹۵
نمازخانه نجات‌دهنده مقدس (انگلیسی: Sourp Amenapergitch؛ ارمنی: Սուրբ Ամենափրկիչ) یک نمازخانه (چاپل) متعلق به کلیسای حواری ارمنی اسقف‌نشین قبرس می‌باشد که در ناحیه استرووولوس در نیکوزیا، قبرس واقع شده‌است. ساخت و ساز این ساختمان در سال ۱۹۹۵ میلادی به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده‌است.
کلیسای جامع شهیدان مقدس، گیومری

| کلیسای جامع شهیدان مقدسՍրբոց Նահատակաց եկեղեցի | کلیسای جامع شهیدان مقدسՍրբոց Նահատակաց եկեղեցի |
| --- | --- |
مکان: مکان
مکان: گیومری، استان شیراک،  ارمنستان
معماری: معماری
معمار(ها): هاکوب جیوانیان
سبک: Circular style
پایان ساخت: ۲۰۱۵
کلیسای جامع شهیدان مقدس (ارمنی: Սրբոց Նահատակաց եկեղեցի; انگلیسی: Cathedral of the Holy Martyrs) یک کلیسای جامع حواری ارمنی واقع در خیابان پیروزی شهر گیومری، در استان شیراک، ارمنستان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان میانه سال ۲۰۱۵ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده‌است. معمار این بنا Hakob Jivanyan است
شلبی سی‌اسایکس

Motor vehicle
| شلبی سی‌اسایکس | شلبی سی‌اسایکس |
| --- | --- |
1988 Shelby CSX-T: 1988 Shelby CSX-T
دید کلی: دید کلی
شرکت: کرایسلر کرول شلبی
نام‌های دیگر: Shelby CSX-T Shelby CSX-VNT
تولید: 1987–1989
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
کلاس: کامپکت اسپورت
شکل بدنه: 3-Door هاچ‌بک 5-Door هاچ‌بک
طرح‌بندی: خودروهای موتور جلو-محور جلو
سکو: P-body
خودروهای وابسته: دوج شدو
پیشرانه: پیشرانه
موتور: 2.2 L Turbo I  I4  2.2 L Turbo II I4 2.2 L Turbo IV I4
جعبه‌دنده: 5-speed A520 manual 5-speed A555 manual
شلبی سی‌اسایکس (Shelby CSX) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۸۷ تا ۱۹۸۹تولید شده‌است. طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور جلو بوده‌است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۵ دنده به صورت دستی است.
استفانیا کاسینی

| استفانیا کاسینی | استفانیا کاسینی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۴ سپتامبر ۱۹۴۸ ‏(۷۶ سال) ویلا دی کیاونا
ملیت: ایتالیا
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۰-اکنون
استفانیا کاسینی (ایتالیایی: Stefania Casini؛ زادهٔ ۴ سپتامبر ۱۹۴۸) کارگردان و بازیگر ایتالیایی است.
از فیلم‌ها یا سریال‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به دخترخاله، فقط سیاهی، افسون، مرد لاتینو… تحت تعقیب، زن، ۱۹۰۰، بای‌بای میمون، تیم اضطراری، چگونه از دست زن خلاص شده، یک معشوقه پیدا کنیم و لعنت به روزی که تو را ملاقات کردم اشاره کرد.
فی-فی لی

| لی فی-فی | لی فی-فی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹۷۶ (۴۷–۴۸ سال) پکن
ملیت: آمریکایی
محل تحصیل: دانشگاه پرینستون (کارشناسی فیزیک) کالتک (۲۰۰۵، دکترا)
شناخته‌شده برای: بینایی ماشین یادگیری ماشین هوش مصنوعی علوم اعصاب شناختی
جوایز: Paul and Daisy Soros Fellowship for New Americans (1999), Microsoft Research New Faculty Fellowship (2006), Sloan Fellowship (2011), J.K. Aggarwal Prize, International Association for Pattern Recognition (IAPR) (2016), One of the 40 “The great immigrants,” Carnegie Foundation (2016), ACM Fellow for "contributions in building large knowledge bases for machine learning and visual understanding" (2018)
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): علوم رایانه
محل کار: دانشگاه استنفورد گوگل
پایان‌نامه: Visual Recognition: Computational Models and Human Psychophysics (2005)
استاد راهنما: پی‌یترو پرونا کریستف کخ
 :  
فی-فی لی (به انگلیسی: Fei-Fei Li؛ متولد ۱۹۷۶)، که همچنین تحت نام لی فی-فی نیز مقاله می‌نویسد، استاد علوم کامپیوتر در دانشگاه استنفورد است. او در حال حاضر یکی از مدیران مؤسسه هوش مصنوعی انسان-محور استنفورد و آزمایشگاه بینایی و یادگیری استنفورد است. او از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۸ به عنوان مدیر آزمایشگاه هوش مصنوعی استانفورد   خدمت کرده‌است. در سال ۲۰۱۷، وی سازمان غیرانتفاعی «ای‌آی فور آل» را تأسیس کرد که در راستای افزایش تنوع نژادی در زمینه هوش مصنوعی فعالیت می‌کند. تخصص تحقیق لی شامل هوش مصنوعی، یادگیری ماشین، یادگیری عمیق، دید کامپیوتر و علوم اعصاب شناختی است. لی یکی از کارآمدترین محققان در زمینه هوش مصنوعی است. او دانشمند برجسته و محقق اصلی ایمیج‌نت بود که یک پروژه مهم در زمینه جمع‌آوری داده و بینایی رایانه است که منجر به انقلاب اخیر در زمینه یادگیری عمیق شد.
تحصیلات

لی با خانواده اش از چین به آمریکا مهاجرت کرد و در پارسیپنی-تروی هیلز، نیوجرسی مستقر شد. او در سال ۱۹۹۵ از دبیرستان پارسیپنی فارغ‌التحصیل شد. در سال ۲۰۱۷ لی وارد سالن مشاهیر این دبیرستان شد. او در سال ۱۹۹۹ مدرک فوق لیسانس فیزیک خود را از دانشگاه پرینستون دریافت کرد. وی در سال ۲۰۰۵، مدرک دکترای خود را در زمینه مهندسی برق از موسسه فناوری کالیفرنیا دریافت کرد. استاد راهنمای اولیه او پیترو پرونا و استاد دوم وی کریستف کخ بودند که هر دو در آن زمان عضو هیئت علمی موسسه فناوری کالیفرنیا بودند. مطالعات دوره تحصیلات تکمیلی وی توسط بورسیه پژوهش‌های تکمیلی بنیاد ملی علوم  و The Paul & Daisy Soros Fellowships for New Americans پشتیبانی شد.
حرفه

از سال ۲۰۰۵ تا اوت سال ۲۰۰۹، لی استادیار بخش برق و کامپیوتر در دانشگاه ایلینوی در اربانا-شمپین و گروه علوم کامپیوتر دانشگاه پرینستون بود. در سال ۲۰۰۹ او به عنوان استادیار به استنفورد پیوست و در سال ۲۰۱۲ به رتبه دانشیار عضو هیت علمی ارتقا پیدا کرد و سپس در سال ۲۰۱۷ استاد کامل شد. در سال ۲۰۰۶، به عنوان مدیر آزمایشگاه اطلاعات مصنوعی استنفورد در استنفورد خدمت کرد و در طول این دوره، سریع‌ترین رشد آزمایشگاه را تحت نظارت وی رخ داد. او به همراه دکتر جان اچمیندی  مدیر و مؤسس پیشگامی شهروندان دانشگاه استنفورد - هوش مصنوعی انسان‌محور  بود.
لی در طول مرخصی کاری خود از دانشگاه استنفورد از ژانویه ۲۰۱۷ تا پاییز سال ۲۰۱۸، به عنوان دانشمند اصلی هوش مصنوعی/یادگیری ماشین و نایب رئیس، به سکوی ابری گوگل پیوست. در گوگل وی بر توسعه محصولاتی مانند یادگیری ماشین خودکاره تمرکز داشت که سعی می‌کرد که فناوری هوش مصنوعی را دموکراتیزه کرده و موانع ورود کسب و کارها و توسعه دهندگان به این حوزه را کاهش دهد. در پاییز سال ۲۰۱۸ او به دانشگاه استنفورد و کار تدریس بازگشت.
لی همچنین برای کارهای غیرانتفاعی خود به عنوان مؤسس و رئیس سازمان غیرانتفاعی «ای‌آی فور آل» شناخته می‌شود که مأموریت آن آموزش نسل بعدی تکنولوژیست‌ها، متفکران و رهبران فناوری اطلاعات از طریق ترویج تنوع نژادی از طریق هوش مصنوعی انسانی‌محور است. پیش از تأسیس «ای‌آی فور آل» در سال ۲۰۱۷، لی و دانشجوی سابق او، اولگا روساکوفسکی، که در حال حاضر استادیار دانشگاه پرینستون است، مشترکاً برنامه مشابه‌ای به نام SAILORS) Stanford AI Lab OutReach Summers) را در استنفورد تأسیس و مدیریت کردند. SAILORS یک اردوگاه تابستانی سالانه در استنفورد بود که به دختران سال نهم دبیرستان فعال در زمینه تحصیل و تحقیق در هوش مصنوعی اختصاص داشت. این اردوگاه که در سال ۲۰۱۵ تأسیس شد و در سال ۲۰۱۷ نام خود را به AI4ALL @Stanford تغییر داد. در سال ۲۰۱۸، AI4ALL علاوه بر استنفورد پنج اردوی تابستانی دیگر در دانشگاه پرینستون، دانشگاه کارنگی ملون، دانشگاه بوستون، دانشگاه کالیفرنیای آمریکا برکلی، و دانشگاه سیمون فریزر کانادا را راه‌اندازی کرده‌است.
پژوهش

لی بر روی هوش مصنوعی، یادگیری ماشین، بینایی کامپیوتری، علوم اعصاب شناختی و علوم اعصاب محاسباتی کار می‌کند. او تقریباً ۱۸۰ مقاله پژوهشی داوری شده را منتشر کرده‌است. تحقیقات او در مجلات معتبر رایانه و علوم اعصاب، مانند طبیعت، مقالات آکادمی ملی علوم، مجله علوم اعصاب، کنفرانس بینایی رایانه‌ای و بازشناخت الگو، کنفرانس بین‌المللی بینایی رایانه‌ای، کنفرانس سیستم‌های پردازش اطلاعات عصبی، کنفرانس اروپایی بینایی رایانه، مجله بین‌المللی بینایی رایانه، و مقالات آی‌تریپل‌ئی در تحلیل الگو و هوش ماشین، منتشر شده‌است. از لی به عنوان یکی از پیشگامان هوش مصنوعی یاد می‌شود که «انسانیت را به هوش مصنوعی اضافه کرده‌است».
از کارهای شناخته شده لی، پروژه ایمیج‌نت است که تغییری بنیادی در حوزه درک بصری در مقیاس بزرگ ایجاد کرده‌است.
لی و تیم دانشجویان و همکارانش رقابتی بین‌المللی در زمینه شناسایی تصویری ایمیج‌نت به نام چالش تشخیص بصری بزرگ تصویری ایمیج‌نت  را بین سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۷ در جامعه دانشگاهی رهبری کرده‌است. بر اساس مقاله‌ای اخیر در انتشارات کوارتز، «بسیاری آن را به عنوان کاتالیزوری برای این رونق هوش مصنوعی، که جهان امروز شاهد است، می‌دانند.»
تحقیقات لی در بینایی رایانه به‌طور قابل توجهی به حوزه «درک مناظر طبیعی»  و «داستان‌گویی تصاویر» کمک کرده است. او برای دستاوردهای خود در این زمینه توسط انجمن بین‌المللی تشخیص الگو در سال ۲۰۱۶ تقدیر شده‌است. در سال ۲۰۱۵، لی در صحن اصلی تد در ونکوور سخنرانی کرد که از آن زمان تا به حال، بیش از ۲ میلیون بار مشاهده شده‌است.
در سال‌های اخیر، لی تحقیقات خود را به حوزه هوش مصنوعی و سلامت گسترش داده است و برای این منظور وی با آرنولد میلستین  در استنفورد همکاری می‌کند که از پیشگامان حوزه بهبود کیفیت خدمات درمانی است.
تدریس

او درس CS231n در زمینه «شبکه‌های عصبی مصنوعی برای تشخیص بصری» را در استنفورد آموزش داده‌است. این درس در کورسرا نیز موجود می‌باشد. کورسرا یک سکوی یادگیری آنلاین است که توسط همکاران او در استنفورد، دافنی کالر و اندرو ان‌جی، تأسیس شده‌است.
کتاب‌ها

لی به نوشتن یکی از بخش‌های کتاب معماری هوش: حقیقت دربارهٔ هوش مصنوعی از جانب مردمی که ایجادش کرده‌اند (۲۰۱۸)، نوشته آینده نگر آمریکایی مارتین فورد، کمک کرده‌است.
واژه‌نامه

↑  Stanford Artificial Intelligence Lab (SAIL)
↑  AI4ALL
↑  National Science Foundation Graduate Research Fellowship
↑  John Etchemendy
↑  Human-Centered AI Institute
↑  ImageNet Large-Scale Visual Recognition Challenge (ILSVRC)
↑  Understanding Natural Scene
↑  Story-telling of images
↑  Arnold Milstein
محمد یونس

| محترم محمّد یونس | محترم محمّد یونس |
| --- | --- |
یونس در مه ۲۰۱۳: یونس در مه ۲۰۱۳
۵مین مشاور ارشد بنگلادش: ۵مین مشاور ارشد بنگلادش
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۸ اوت ۲۰۲۴: آغاز به کار  ۸ اوت ۲۰۲۴
رئیس‌جمهور: محمد شهاب‌الدین چوپو
پس از: شیخ حسینه (به عنوان نخست‌وزیر)
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۸ ژوئن ۱۹۴۰ ‏(۸۴ سال) چیتاگونگ، راج بریتانیا
ملیت: بنگلادشی
محل تحصیل: دانشگاه داکا (بی‌ای، ارشد) دانشگاه وندربیلت (پی‌اچ‌دی)
جایزه‌ها: جایزه رامون مگسیسی (۱۹۸۴) Independence Day Award (۱۹۸۷) جایزه معماری آقاخان (۱۹۸۹) جایزه جهانی غذا (۱۹۹۴) جایزه بین‌المللی صلح ففر (۱۹۹۴) جایزه بین‌المللی سیمون بولیوار (۱۹۹۶) جوایز شاهدخت آستوریاس (۱۹۹۸) Gandhi Peace Prize (۲۰۰۰) Volvo Environment Prize (۲۰۰۳) Seoul Peace Prize (۲۰۰۶) جایزه صلح نوبل (۲۰۰۶) نشان افتخار آزادی رئیس‌جمهوری (۲۰۰۹) Congressional Gold Medal (۲۰۱۰)
امضا: 
محمّد یونس (زادهٔ ۲۸ ژوئنِ ۱۹۴۰) یک کارآفرین اجتماعی، بانکدار، اقتصاددان و رهبر جامعهٔ مدنی بنگلادشی است که از اوت ۲۰۲۴ به عنوان مشاور ارشد دولت انتقالی بنگلادش فعالیت می‌کند. او به دلیل تأسیس گرامین بانک و پیشگام‌سازی مفاهیم اعتباردهی خرد و سرمایه‌گذاری خرد، جایزهٔ صلح نوبل ۲۰۰۶ را دریافت کرد. این وام‌ها به کارآفرینان بیش از حد ضعیف برای واجد شرایط بودن وام‌های بانکی سنتی داده می‌شود. یونس و گرامین بانک «به‌خاطر تلاش‌های‌شان از طریق اعتبار خرد برای ایجاد توسعهٔ اقتصادی و اجتماعی از پایین» به‌طور مشترک جایزهٔ صلح نوبل را دریافت کردند. کمیتهٔ نوبل نروژ گفت که «صلحِ پایدار حاصل نمی‌شود مگر اینکه گروه‌های بزرگ جمعیت راهی برای خروج از فقر پیدا کنند» و «در سراسر فرهنگ‌ها و تمدن‌ها، یونس و گرامین بانک نشان داده‌اند که حتی فقیرترین فقرا نیز می‌توانند برای توسعه خودشان را به وجود آورند». یونس چندین افتخار ملی و بین‌المللی دیگر نیز دریافت کرده است. او نشان افتخار آزادی رئیس‌جمهوری را در سال ۲۰۰۹ و مدال طلای کنگره را در سال ۲۰۱۰ دریافت کرد.
در سال ۲۰۰۸، وی در فهرست ۱۰۰ اندیشمند جهان درمجلهٔ فارن پالیسی رتبهٔ ۲ را به دست آورد.
در فوریهٔ ۲۰۱۱، یونس به همراه ساسکیا بریستن، سوفی آیزنمن و هانس ریتز با همکاری مشترک یونس تجارت اجتماعی - ابتکارات جهانی (YSB) را تأسیس کردند. خدمات YSB ایجاد و توانمند سازی مشاغل اجتماعی برای رسیدگی و حل مشکلات اجتماعی در سراسر جهان است. YSB به عنوان بازوی بین‌المللی اجرای چشم‌انداز یونس برای یک سرمایه‌داری جدید و انسانی، صندوق‌های مالی را برای مشاغل اجتماعی در کشورهای در حال توسعه مدیریت می‌کند و خدمات مشاوره ای را به شرکت‌ها، دولت‌ها، بنیادها و NGOها ارائه می‌دهد.
در سال ۲۰۱۲، وی به‌عنوان رئیس دانشگاه گلاسکو کالدونیان در اسکاتلند منصوب شد، این سمت را تا سال ۲۰۱۸ حفظ کرد. پیش از این، وی استاد اقتصاد در دانشگاه چیتاگونگ در بنگلادش بود. او چندین کتاب مرتبط با کارهای مالی خود منتشر کرد. یونس عضو هیئت مؤسس گرامین آمریکا و بنیاد گرامین است که از اعتبار خرد پشتیبانی می‌کنند.
یونس همچنین در هیئت مدیره بنیاد ملل متحد، یک خیریه عمومی که در سال ۱۹۹۸ توسط نیکوکار آمریکایی تد ترنر یک میلیارد دلار هدیه برای حمایت از اهداف سازمان ملل ایجاد شد، فعالیت می‌کند.
در مارس ۲۰۱۱، دولت بنگلادش با استناد به تخلفات قانونی و محدودیت سنی در سمت وی، یونس را از سمت خود در گرامین بانک اخراج کرد.
سنین جوانی و تحصیل > سال‌های اولیه

محمد یونس در ۲۸ ژوئن ۱۹۴۰ در یک خانواده مسلمان بنگالی در روستای باتوا، در جاده کپتای در هاتازاری، چیتاگونگ در ناحیه چیتاگونگ واقع در راج انگلیس، بنگلادش فعلی، متولد شد. او سومین فرزند بود و هشت خواهر و برادر داشت. پدر او هازی دولا میا شوادگار، جواهرساز و مادرش صوفیا خاتون بود. دوران کودکی او در روستا سپری شد. در سال ۱۹۴۴، خانواده اش به شهر چیتاگونگ نقل مکان کردند و وی از مدرسه روستای خود به دبستان لامابازار نقل مکان کرد. تا سال ۱۹۴۹، مادر وی به بیماری روانی مبتلا شد. بعداً، او امتحانات تحصیلات تکمیلی را از مدرسهٔ دانشگاهی چیتاگونگ در ردهٔ شانزدهم از ۳۹٬۰۰۰ دانش آموز در پاکستان شرقی گذراند. در طول سالهای تحصیل وی، یک پیشاهنگ فعال بود و در سال ۱۹۵۲ به پاکستان غربی و هند و در سال ۱۹۵۵ برای حضور در جامبوریز به کانادا سفر کرد. بعداً، در حالی که یونس در کالج چیتاگونگ تحصیل می‌کرد، در فعالیت‌های فرهنگی فعال شد و برای نمایش جوایزی را از آن خود کرد. در سال ۱۹۵۷، وی در گروه اقتصاد در دانشگاه داکا ثبت نام کرد و لیسانس خود را در سال ۱۹۶۰ و کارشناسی ارشد را در سال ۱۹۶۱ به پایان رساند.
سنین جوانی و تحصیل > پس از فارغ‌التحصیلی

یونس پس از فارغ‌التحصیلی به عنوان دستیار تحقیق در تحقیقات اقتصادی پروفسور نورالاسلام و رحمان سبحان به دفتر اقتصاد پیوست. بعدها، در سال ۱۹۶۱ به عنوان مدرس اقتصاد در کالج چیتاگونگ منصوب شد. در آن زمان، وی همچنین یک کارخانهٔ بسته‌بندی سودآور هم تأسیس کرد. در سال ۱۹۶۵، بورس تحصیلی فولبرایت را برای تحصیل در ایالات متحده دریافت کرد. وی دکترای خود را در اقتصاد از برنامه تحصیلات تکمیلی دانشگاه وندربیلت در توسعه اقتصادی (GPED) در سال ۱۹۷۱ به دست آورد. از سال ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۲، یونس استادیار اقتصاد در دانشگاه ایالتی تنسی در مورفریسبورو بود.
در طول جنگ استقلال بنگلادش در سال ۱۹۷۱، یونس کمیته ای از شهروندان را تأسیس کرد و مرکز اطلاعات بنگلادش را با سایر بنگلادشی‌ها در ایالات متحده اداره کرد تا حمایت از آزادی را افزایش دهد. وی همچنین خبرنامهٔ بنگلادش را در خانهٔ خود در نشویل، تنسی منتشر کرد. پس از جنگ، یونس به بنگلادش بازگشت و به کمیسیون برنامه‌ریزی دولت به ریاست نورالاسلام منصوب شد. با این حال، او این کار را کسل کننده دانست و استعفا داد تا به عنوان رئیس بخش اقتصاد به دانشگاه چیتاگونگ بپیوندد. وی پس از مشاهده قحطی سال ۱۹۷۴، درگیر کاهش فقر شد و یک برنامه اقتصادی روستایی را به عنوان پروژه‌ای تحقیقاتی ایجاد کرد. در سال ۱۹۷۵، او یک Tebhaga Khamar (سه مزرعه سه‌گانه) Nabajug (عصر جدید) ایجاد کرد که دولت آن را به عنوان برنامه ورودی بسته‌بندی شده تصویب کرد. یونس و همکارانش برای کارآمدتر کردن پروژه، برنامه گرام سرکار (دولت دهکده) را پیشنهاد کردند. دولت در اواخر دهه ۱۹۷۰ توسط رئیس‌جمهور ضیاء الرحمن معرفی شد، در سال ۲۰۰۳ دولت ۴۰۳۹۲ دهکده را به عنوان لایهٔ چهارم دولت تشکیل داد. دادگاه عالی در ۲ اگوست ۲۰۰۵، در پاسخ به دادخواست اعتماد و خدمات حقوقی بنگلادش دولت‌های دهکده غیرقانونی و خلاف قانون اساسی اعلام کرد.
مفهوم اعتبار خرد وی برای حمایت از مبتکران در چندین کشور در حال توسعه همچنین الهم بخش برنامه‌هایی مانند برنامه کارآفرینی اجتماعی بانوی اطلاعات شد.
جایزه‌ها

جایزهٔ صلح نوبل ۲۰۰۶ به خاطر تلاش‌های یونس و گرامین بانک در ایجاد توسعهٔ اقتصادی و اجتماعی به آن‌ها اهدا شد. در اعلامیهٔ جایزه، کمیتهٔ نوبل نروژ گفت:
محمد یونس خود را به عنوان یک رهبر نشان داده است که توانسته است نه تنها در بنگلادش، بلکه در بسیاری از کشورهای دیگر، چشم‌اندازها را به عملی برای منافع میلیون‌ها نفر تبدیل کند. به نظر می‌رسید وام به افراد فقیر بدون هیچ گونه امنیت مالی ایده غیرممکن است. از ابتدای متوسط سه دهه پیش، یونس، پیش از هر چیز از طریق گرامین بانک، اعتبار خرد را به ابزاری مهم‌تر در مبارزه با فقر تبدیل کرده است.
یونس اولین بنگلادشی بود که موفق به دریافت جایزه نوبل شد. یونس پس از دریافت خبر جایزه مهم اعلام کرد که از بخشی از سهم خود از ۱٫۴ میلیون دلار (معادل ۱٫۷۸ میلیون دلار در سال ۲۰۱۹) جایزه برای ایجاد شرکتی برای تهیه غذای کم هزینه و پرمصرف برای فقرا استفاده خواهد کرد. در حالی که بقیه به ایجاد دانشگاه علم و صنعت یونس در منطقه خود و همچنین ایجاد بیمارستان چشم برای فقرا در بنگلادش می‌پردازند.
رئیس‌جمهور پیشین ایالات متحده، بیل کلینتون، از مدافعان اهدای جایزهٔ نوبل به یونس بود، او این موضوع را در مجلهٔ رولینگ استون و همچنین در زندگی‌نامهٔ خود، زندگی من بیان کرد. کلینتون در سال ۲۰۰۲ در یک سخنرانی در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی، یونس را چنین توصیف کرد: «مردی که مدتها پیش باید برندهٔ جایزهٔ نوبل می‌بود، من این را مدام می‌گویم تا سرانجام آن را به او بدهند». برعکس، اکونومیست صریحاً اظهار داشت که در حالی که یونس کار بسیار خوبی برای مبارزه با فقر انجام می‌داد، مناسب نبود که به او جایزه صلح اعطا کنیم، اظهار داشت: «... کمیتهٔ نوبل می‌توانست شجاعانه تر و دشوارتر انتخاب کند».
وی تنها یکی از هفت نفری است که برندهٔ جایزه صلح نوبل، نشان افتخار آزادی رئیس‌جمهوری، و مدال طلای کنگره شده است. علاوه بر این، یونس ۵۰ مدرک دکترای افتخاری از دانشگاه‌های ۲۰ کشور و ۱۱۳ جایزهٔ بین‌المللی از ۲۶ کشور مختلف از جمله افتخارات ایالتی از ۱۰ کشور دریافت کرده است. دولت بنگلادش برای بزرگداشت جایزه نوبل وی تمبر یادبودی به ارمغان آورد.
یونس توسط مجلهٔ فرچون در مارس ۲۰۱۲ به عنوان یکی از ۱۲ کارآفرین بزرگ عصر حاضر معرفی شد. در استناد خود، این مجله گفت: «ایدهٔ یونس تعداد بی شماری از جوانان را برانگیخت تا خود را وقف اهداف اجتماعی در سراسر جهان کنند».
در ژانویه ۲۰۰۸، هوستون، تگزاس ۱۴ ژانویه را «روز محمد یونس» اعلام کرد.
در شمارهٔ دسامبر ۲۰۰۹ مجلهٔ فارن پالیسی یونس در میان ۱۰۰ فرد با نفوذ و نخبهٔ جهان قرار گرفت که جهان باید آنها را بشنود.
در سال ۲۰۱۰، مجله انگلیسی نیو استیتسمن یونس را در ردهٔ چهلم لیست «۵۰ چهره تأثیرگذار جهان ۲۰۱۰» قرار داد.
یونس ۵۰ مدرک دکترای افتخاری از دانشگاه‌های آرژانتین، استرالیا، بنگلادش، بلژیک، کانادا، کاستاریکا، هند، ایتالیا، ژاپن، کره، لبنان، مالزی، پرو، روسیه، آفریقای جنوبی، اسپانیا، تایلند، ترکیه، انگلستان، و ایالات متحده دارد. دبیرکل سازمان ملل، بان کی مون، یونس را به عنوان مدافع MDG دعوت کرد. یونس در هیئت مدیره بنیاد ملل متحد، بنیاد شواب، شاهزاده آلبرت دوم بنیاد موناکو، بنیاد خرد اعتبار Grameen Credit Agricole حضور دارد. وی از زمان تأسیس بنیاد در سال ۲۰۰۸ توسط رئیس‌جمهور سابق فرانسه، ژاک شیراک به منظور ارتقا صلح جهانی، عضو کمیته افتخاری بنیاد شیراک بوده است.
یونس به یک چهرهٔ شناخته‌شدهٔ بین‌المللی تبدیل شده است. او سخنرانی‌های زیادی را در سراسر جهان انجام داده و در برنامه‌های تلویزیونی مشهوری از جمله نمایش روزانه و شوی اپرا در سال ۲۰۰۶،گزارش کلبر و پخش زنده با بیل مار در سال ۲۰۰۸، و سیمپسون‌ها در سال ۲۰۱۰ حضور داشته است.
فعالیت سیاسی

در اوایل سال ۲۰۰۶ یونس، به همراه سایر اعضای جامعه مدنی از جمله رحمان سبحان، محمد حبیب رحمان، کمال حسین، ماتیور رحمان، ماهفوز آنام و دباپریا باتاچاریا، در یک کارزار برای نامزدهای پاک در انتخابات ملی شرکت کردند. وی در اواخر همان سال ورود به سیاست را در نظر گرفت. در ۱۱ فوریه ۲۰۰۷، یونس نامه سرگشاده ای نوشت، که در روزنامه بنگلادشی دیلی استار منتشر شد، و در آن از شهروندان نظراتی را در مورد برنامه خود برای شناور کردن یک حزب سیاسی برای ایجاد حسن نیت سیاسی، رهبری مناسب و حکمرانی خوب درخواست کرد. در این نامه، وی از همه خواسته است که به‌طور خلاصه نحوه انجام وظیفه و چگونگی مشارکت آنها را شرح دهند. یونس سرانجام اعلام کرد که مایل است یک حزب سیاسی را به‌طور موقت به نام قدرت شهروندان (ناگوریک شاکتی) در ۱۸ فوریه ۲۰۰۷ راه‌اندازی کند. حدس و گمان‌هایی وجود داشت که ارتش از حرکت یونس در سیاست حمایت می‌کند. در ۳ ماه مه، یونس اعلام کرد که پس از دیدار با فخرالدین احمد، رئیس دولت موقت، تصمیم گرفته است که برنامه‌های سیاسی خود را کنار بگذارد.
در ژوئیه ۲۰۰۷، در ژوهانسبورگ، آفریقای جنوبی، نلسون ماندلا، گراسا ماچل و دزموند توتو «برای کمک به خرد، رهبری مستقل و صداقت خود برای مقابله با برخی از سخت‌ترین مشکلات جهان» گروهی از رهبران جهان را دعوت کردند. نلسون ماندلا اعلام کرد تشکیل این گروه جدید، سخنرانی ای که به مناسبت ۸۹ سالگی تولد داشت. یونس در راه اندازی این گروه شرکت کرد و یکی از اعضای بنیانگذار آن بود. وی در سپتامبر ۲۰۰۹ به عنوان یک پیرمرد کناره‌گیری کرد و اظهار داشت که به دلیل تقاضای کارش قادر به اجرای عدالت در مورد عضویت خود نیست.
یونس عضو پنل پیشرفت آفریقا (APP) است، گروهی متشکل از ده فرد برجسته ای که در بالاترین سطوح برای توسعه عادلانه و پایدار در آفریقا طرفداری می‌کنند. هر سال، هیئت گزارشی با عنوان «گزارش پیشرفت آفریقا» منتشر می‌کند که موضوعی با اهمیت فوری برای این قاره را مشخص می‌کند و مجموعه ای از سیاست‌های مرتبط را پیشنهاد می‌دهد. در ژوئیه ۲۰۰۹، یونس برای حمایت از کار کاهش فقر سازمان به عضویت هیئت مشاوره بین‌المللی سازمان توسعه SNV هلند درآمد. از سال ۲۰۱۰، یونس به عنوان کمیساریای کمیسیون پهن باند برای توسعه دیجیتال، ابتکار عمل سازمان ملل متحد که تلاش می‌کند از خدمات اینترنت باند پهن برای تسریع توسعه اجتماعی و اقتصادی استفاده کند، خدمت کرده است. در مارس ۲۰۱۶، وی توسط دبیرکل سازمان ملل متحد بان کی مون به کمیسیون سطح بالای اشتغال در سلامت و رشد اقتصادی منصوب شد، که با ریاست روسای جمهور فرانسه فرانسوا اولاند فرانسه و یاکوب زوما از آفریقای جنوبی اداره می‌شد. به دنبال نسل‌کشی روهینگیا در ۲۰۱۶–۲۰۱۷، یونس از میانمار خواست تا به خشونت علیه مسلمانان روهینگیا پایان دهد.