stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
شیرعلی خان
اقدامات امیر شیر علی خان در عرصه های نظامی،سیاسی،فرهنگی

عرصه نظامی: در عرصه نظامی، او بنیان‌گذار ارتش نوین افغانستان به شمار می رود. در عصر وی، به فرماندهی «سپهسالار حسین علی خان»، ارتش افغانستان ساختار و تشکیلات نسبتا مدرن یافت و برای اولین بار، رساله‌های درسی برای تعلیمات نظامی اردو تدوین شد که در آن اصطلاحات نظامی از انگلیسی به زبان پشتو ترجمه شده بود (تا این زمان، زبان رسمی و منحصر دربار و دولت، زبان فارسی بود). تا قبل از امیر علی شیر نیروهای نظامی بیشتر شکل قبیله‌ای داشتند که تحت فرماندهی برخی از سران اقوام و طوایف در شرایط خاصی به وجود می آمدند و دوباره پراکنده می شدند، اما در این زمان یک ارتش منظم سواره نظام، پیاده نظام و توپچی در مرکز قلعه شیرپور کابل به وجود آمد. کارخانه توپ سازی، تفنگ و باروت سازی در کابل فعال شده بود و علاوه بر اسلحه و مواد منفجره خارجی، در کارخانه توپ سازی کابل نیز در هر ماه یک توپ آماده می‌شد و در اختیار نیروهای مسلح قرار می‌گرفت. با این حال، این ارتش نیز در وضعیت ابتدایی و دارای تشکیلات نسبتا بدوی بود.
در عرصه فرهنگی: تأسیس دو مکتب (مدرسه) مدرن و متفاوت از مکتبخانه‌های سنتی و نیز تأسیس چاپ خانه سنگی در کابل و هم‌چنین تأسیس نشریه شمس النهار که اولین نشریه در در تاریخ افغانستان است، از دستاوردهای دوره امیر شیر علی خان به شمار می رود. البته مکاتبی که او تأسیس نمود، بسیار محدود و تنها در اختیار فرزندان خانواده شاهی و محمدزایی‌ها بود و نشریه شمس النهار نیز به مدت سه سال و ۴۷ شماره منتشر شد و بعد از آن متوقف گردید.
در عرصه سیاست خارجی، حکومت افغانستان از زمان حاکمیت شاه شجاع تا عصر شیرعلی خان و نیز پس از او تا عصر عبدالرحمان و حبیب الله، عرصه رقابت‌های گسترده دولت‌های خارجی و به ویژه دو قدرت بزرگ روس و انگلیس که در آن عصر همسایه سیاسی افغانستان به شمار می‌رفتند، بود. امیر شیرعلی خان علاقمند به روابط عادی با هردو ابرقدرت عصرش (روس و انگلیس) بود و تمایل داشت که در این میان استقلال عمل داشته باشد. اما اصرار انگلیس بر تبعیت امیرشیرعلی خان از رویکرد انگلیس، سبب شد که امیر شیرعلی خان به روسیه نزدیک شود.
آلنی

| آلنی | آلنی |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: اردبیل
شهرستان: مشگین‌شهر
بخش: مرکزی
سال شهرشدن: ۱۳۹۸
مردم: مردم
جمعیت: ۴۰۶۹ نفر طبق امار سال ۱۴۰۲
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
تأسیس شهرداری: ۱۳۹۸
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۴۵۳۲۵۹
شناسهٔ ملی خودرو:  ایران٩١
کد آماری: ۰۳۲۹۳۱
  آلنی  روی نقشه ایران ۳۸°۲۶′۲۷″شمالی ۴۷°۴۳′۴۷″شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۴۴۰۷۷۱۳°شمالی ۴۷٫۷۲۹۷۳۰۲°شرقی﻿ / 38.4407713; 47.7297302   :   آلنی  روی نقشه ایران ۳۸°۲۶′۲۷″شمالی ۴۷°۴۳′۴۷″شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۴۴۰۷۷۱۳°شمالی ۴۷٫۷۲۹۷۳۰۲°شرقی﻿ / 38.4407713; 47.7297302   
 :  
آلنی شهری است که در استان اردبیل، شهرستان مشگین‌شهر، بخش مرکزی واقع شده‌است.. این شهر زادگاه علی اکبر مشکینی و ناصر فیض می‌باشد و مرقد امامزادگان سید احمد و محمد از نوادگان امام موسی کاظم در این شهر واقع است. این شهر در نزدیکی کوه سبلان می‌باشد و سالانه هزاران گردشگر از این منطقه توریستی بازدید می‌کنند.
مردم

بر اساس سرشماری سال ۱۴۰۰ جمعیت دائمی این شهر ۴۸۰۰ نفر دارد.
پره‌دندان‌سانان

| پره‌دندان‌سانان | پره‌دندان‌سانان |
| --- | --- |
پره‌دندان‌سانان، Radiodonta: پره‌دندان‌سانان، Radiodonta
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
بالاشاخه:: پوست‌اندازان
شاخه:: بندپایان
رده:: سهمگین‌میگویان
پَرّه‌دندان‌سانان (نام علمی: Radiodonta) نام یک راسته از رده سهمگین‌میگویان است.
بلخان بزرگ

| بلخان بزرگ | بلخان بزرگ |
| --- | --- |
fa (in English: Expected satiety): fa
بلخان بزرگموقعیت بلخان بزرگ در نقشه : بلخان بزرگموقعیت بلخان بزرگ در نقشه 
مرتفع‌ترین نقطه: مرتفع‌ترین نقطه
قله: کوه آرلان
ارتفاع: ۱٬۸۸۰ متر (۶٬۱۷۰ فوت)
مختصات: ۳۹°۴۰′ شمالی ۵۴°۳۴′ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۶۶۷°شمالی ۵۴٫۵۶۷°شرقی﻿ / 39.667; 54.567
ابعاد: ابعاد
طول: ۷۰ کیلومتر (۴۳ مایل)
جغرافیا: جغرافیا
کشور: ترکمنستان
رشته‌کوه بَلخانِ بزرگ (ترکمنی: Uly Balkan dagy) رشته‌کوهی در غرب ترکمنستان و در نزدیکی سواحل جنوب شرقی دریای خزر است.. اولی بالکان ۱٬۸۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بستر خشک رود اوزبوی، رشته‌کوه بلخان بزرگ را از کوه بلخان کوچک و انتهای غربی خط الراس کپه‌داغ جدا می‌کند. این خط الراس از غرب به شرق به طول ۶۰ کیلومتر و عرض آن تا ۲۰ کیلومتر امتداد دارد. بلندترین نقطه رشته‌کوه بلخان بزرگ، آرلان (۱۸۸۰ متر) است.
بلخان بزرگ عمدتاً از سنگ‌های آهکی و ماسه‌سنگ‌های دوره ژوراسیک و کرتاسه تشکیل شده‌است. دامنه‌ها بسیار در معرض دید قرار دارند، به خصوص دامنه شمالی تقریباً عمودی، در حالی که دامنه جنوبی توسط دره‌های عمیق بریده شده‌است. بیابان‌ها، نیمه بیابان‌ها و استپ‌های کوهستانی با خشکی‌های کوهی و جنگل‌های ارس بر چشم‌انداز این رشته‌کوه غالب است. بوته‌ها در تنگه‌های سایه‌دار رشد می‌کنند.
در نزدیکی خط الراس موسوم به «نبیت‌داغ (نفت‌داغ، کوه نفت) میدان‌های نفتی وجود دارد. در کوه‌های بلخان بزرگ، در ۴ کیلومتری شرق روستای جبل، غار جبل وجود دارد که در آن A. P. Okladnikov یک بنای باستان‌شناسی چندلایه از دوران میان سنگی، نوسنگی و اوایل عصر برنز در سال‌های ۱۹۴۹–۱۹۵۰ پیدا کرد.
صفحه خوان فرناندز

| صفحه خوان فرناندز | صفحه خوان فرناندز |
| --- | --- |
گونه: فرعی
مساحت تقریبی: ۹۶٬۰۰۰ km2
جهت جابجایی۱: ساعت‌گرد
سرعت جابجایی۱: ۸۳ میلی‌متر در سال
پدیده‌ها: اقیانوس آرام
۱نسبت به صفحه آفریقا: ۱نسبت به صفحه آفریقا
صفحه خوان فرناندز (انگلیسی: Juan Fernández Plate) یک صفحه زمین‌ساختی کوچک در محل برخورد سه‌گانه صفحه‌های نازکا، جنوبگان و اقیانوس آرام است. این صفحه در جهت ساعت‌گرد حرکت می‌کند. بر خلاف نام این صفحه، جزایر خوان فرناندز شیلی بر روی صفحه خوان فرناندز قرار ندارند.
حنان الشیخ

| حنان الشیخ | حنان الشیخ |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۲ نوامبر ۱۹۴۵ ‏(۷۹ سال) بیروت
ملیت: لبنان
حنان الشیخ (زادهٔ ۱۲ نوامبر ۱۹۴۵) روزنامه‌نگار، نویسندهٔ لبنانی است. از او به عنوان «نویسندهٔ فمینیست جهان عرب» یاد می‌شود.
زندگی

الشیخ در یک خانوادهٔ سختگیر شیعه در لبنان به دنیا آمد. در کالج آمریکایی دختران در قاهرهٔ مصر تحصیل کرد و در سال ۱۹۶۶ از این کالج فارغ‌التحصیل شد.
پس از آن به لبنان بازگشت و تا سال ۱۹۷۵ برای روزنامهٔ لبنانی النهار کار کرد. او بار دیگر بیروت را در سال ۱۹۷۵ در آغاز جنگ داخلی لبنان ترک کرد و به عربستان سعودی رفت تا در آن‌جا کار کند و بنویسد. الشیخ اکنون با خانواده‌اش در لندن زندگی می‌کند.
آثار

گزیدهٔ آثار:
۱۹۸۰ - خودکشی مرد مرده (انتحار رجل ميت)
۱۹۸۰ - داستان یک گل (حكاية زهرة)
۱۹۸۸ - مشک آهو (مسك الغزال)
۱۹۹۴ - خورشید را از پشت بام جارو می‌کنم (أكنس الشمس عن السطوح)
این‌جا لندن است عزیز من (إنها لندن يا عزيزي)
داستان طولانی زندگی من (حكايتي شرحٌ يطول)
نوشیدن چای در یک بعد از ظهر غمگین (شاي الظهيرة الداكن)
همسران کاغذی (زوج من ورق)
مجلس ملی تاتارهای کریمه

مجلس ملی تاتارهای کریمه (تاتاری کریمه‌ای: [Къырымтатар Миллий Меджлиси، Kyrymtatar Millii Medzhlisi یا Qırımtatar Milliy Meclisi] Error: {{Lang}}: متن دارای نشانه‌گذاری ایتالیک است (راهنما)؛ (اوکراینی: Меджлiс Кримськотатарського Народу، Medzhlis Krims'kotatars'koho Narodu) مجلس و هیئت اجرایی تاتارهای کریمه در کریمه می‌باشد. از بدو تأسیس مجلس ملی تاتارها تا سال ۲۰۱۳ توسط مصطفی عبدالجمال کریم اوغلو رهبری می‌شد. که در سال ۲۰۱۳ رفعت جباروف رئیس مجلس ملی تاتارهای کریمه شد. تاریخچه تأسیس این مجلس به سال ۱۹۹۱ برمی گردد که با نارضایتی تاتارها از دولت اکراین با ایجاد مجلس خواستار رسیدگی به وضعیت خود توسط سازمان‌های بین‌المللی شدند. در ۳۰ ژوئن سال ۱۹۹۱، مجلس حاکمیت خود را بر تاتارها کریمه اعلام کرد، و سرود ملی تاتارهای کریمه و پرچم ملی به تصویب رسید. و تاتارها حق انتخاب ۱۴ نماینده از بین قومیت خودشان را برای مجلس عالی کریمه برخوردار شدند. این مجلس همه‌پرسی کریمه را به دلیل مداخله نظامی روسیه در اوکراین تحریم کرد.
آلکساندر سارکیسیان

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کشور (ورزشی):  ایالات متحده آمریکا
محل زندگی: گلندیل، کالیفرنیا
زادهٔ: ۳ آوریل ۱۹۹۰ ‏(۳۴ سال)
قد: ۶ ft ۳ in (۱٫۹۱ m)
شیوه(های) بازی: Right-handed (two-handed backhand)
مربی: فدریکو براون
جایزه(های) نقدی: ۴۷٬۲۵۴ دلار آمریکا
تک‌نفره: تک‌نفره
نتیجه‌ها: ۱–۱
عنوان‌ها: ۰
بالاترین رتبه: No. 201 (۲۷ ژوئیه ۲۰۱۵)
رتبهٔ کنونی: No. 207 (۲۴ اوت ۲۰۱۵)
نتایج تک‌نفرهٔ گرند اسلم: نتایج تک‌نفرهٔ گرند اسلم
آزاد آمریکا: Q1 (۲۰۱۵)
دونفره: دونفره
نتیجه‌ها: ۰–۰
عنوان‌ها: ۰
بالاترین رتبه: No. 696 (۲۲ ژوئن ۲۰۱۵)
رتبهٔ کنونی: No. 909 (۲۴ اوت ۲۰۱۵)
آخرین به‌روزرسانی: ۲۷ اوت ۲۰۱۵.: آخرین به‌روزرسانی: ۲۷ اوت ۲۰۱۵.
آلکساندر سارکیسیان (انگلیسی: Alexander Sarkissian؛ زادهٔ ۳ آوریل ۱۹۹۰) یک تنیس‌باز حرفه‌ای ارمنی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا است.
افتخارات

| Outcome | No>  | تاریخ | تورنمت | سطح | حریف | گل زده |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| قهرمان | 1. | 7 ژوئن 2015 | Gimcheon, کره جنوبی | سخت |  کانور اسمیت | ۷–۶(۷–۵), ۶–۴ |
:
پرندگان شکارشونده بلندبوم

منطقه بلندبوم در برابر تالاب در برابر مناطق دریاچه‌ای
پرنده شکارشونده بلندبوم (به انگلیسی: Upland game bird) یک اصطلاح آمریکایی است که به پرندگان شکارشونده غیرآبزی در اکوسیستم‌های زمینی غنی از پوشش زمین در بالای تالاب‌ها و مناطق ساحلی (به عنوان مثال "معروف به بلندبوم") اشاره دارد که معمولاً با سگ‌های پرنده‌یاب (نژادهای اشاره‌گر، اسپانیل‌های پرشی و سگ‌های یابنده) شکار می‌شوند.
کره در المپیک زمستانی ۲۰۱۸

2018 Winter Olympics team
با کره شمالی در بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۱۸ یا کره جنوبی در بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۱۸ اشتباه نشود.
| کره در المپیک زمستانی ۲۰۱۸ | کره در المپیک زمستانی ۲۰۱۸ |
| --- | --- |
پرچم همبستگی کره: پرچم همبستگی کره
شناسه آی‌اوسی: COR
در پیونگ‌چانگ، کره جنوبی ۹–۲۵ فوریه ۲۰۱۸: در پیونگ‌چانگ، کره جنوبی ۹–۲۵ فوریه ۲۰۱۸
رقابت‌کنندگان: 35  در ۱ رشته
پرچم‌داران: افتتاحیه وون یون جونگ (کره جنوبی) هوانگ چونگ-گوم (کره شمالی) اختتامیه لی سونگ-هون (کره جنوبی) کیم جو-سیک (کره شمالی)
مدال‌ها:  طلا ۰ نقره ۰ برنز ۰ مجموع ۰ 
حضورها در المپیک زمستانی (نگاه اجمالی): حضورها در المپیک زمستانی (نگاه اجمالی)
۱۹۲۴ ۱۹۲۸ ۱۹۳۲ ۱۹۳۶ ۱۹۴۸ ۱۹۵۲ ۱۹۵۶ ۱۹۶۰ ۱۹۶۴ ۱۹۶۸ ۱۹۷۲ ۱۹۷۶ ۱۹۸۰ ۱۹۸۴ ۱۹۸۸ ۱۹۹۲ ۱۹۹۴ ۱۹۹۸ ۲۰۰۲ ۲۰۰۶ ۲۰۱۰ ۲۰۱۴ ۲۰۱۸ ۲۰۲۲: ۱۹۲۴ ۱۹۲۸ ۱۹۳۲ ۱۹۳۶ ۱۹۴۸ ۱۹۵۲ ۱۹۵۶ ۱۹۶۰ ۱۹۶۴ ۱۹۶۸ ۱۹۷۲ ۱۹۷۶ ۱۹۸۰ ۱۹۸۴ ۱۹۸۸ ۱۹۹۲ ۱۹۹۴ ۱۹۹۸ ۲۰۰۲ ۲۰۰۶ ۲۰۱۰ ۲۰۱۴ ۲۰۱۸ ۲۰۲۲
سایر حضورهای مرتبط: سایر حضورهای مرتبط
 کره جنوبی (۱۹۴۸–)  کره شمالی (۱۹۶۴–):  کره جنوبی (۱۹۴۸–)  کره شمالی (۱۹۶۴–)
تیم متحد کره جنوبی و کره شمالی با عنوان "کره" در بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۱۸ در هاکی روی یخ به رقابت پرداختند.
در بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۱۸، هیئت‌های هر دو کشور یعنی کشور میزبان، کره جنوبی و کره شمالی با هم در مراسم افتتاحیه زیر پرچم کره متحد رژه رفتند.
زمینه

در ژانویه ۲۰۱۸، اعلام شد که تیم ملی هاکی روی یخ زنان کره جنوبی با گروهی از بازیکنان کره شمالی ادغام خواهد شد تا یک تیم ملی هاکی روی یخ زنان کره را در این مسابقات تشکیل دهند. آنها با کد کشور "COR" از مخفف کلمه فرانسوی Corée به رقابت پرداختند. (کد کشور "KOR" برای کره جنوبی استفاده می‌شود؛ IOC از "PRK" نیز برای کره شمالی استفاده می‌کند.) سرودی که هنگام بازی تیم کره در مسابقات بین‌المللی هاکی روی یخ پخش می‌شود نیز آهنگ محلی "آریرانگ" به جای سرودهای ملی کره جنوبی یا کره شمالی است. لباس این تیم شبه جزیره کره را با متن "کره" نشان می‌داد. به دلیل ادامه تحریم‌های آمریکا علیه کره شمالی، این لباس‌ها توسط یک شرکت فنلاندی به جای اسپانسر رسمی، نایکی ساخته شده است.
اولین مسابقه تیم متحد هاکی روی یخ بانوان کره با حضور شخصیت‌های مختلف از جمله توماس باخ رئیس کمیته بین‌المللی المپیک، مون جه-این رئیس جمهور کره جنوبی، رئیس هیئت رئیسه مجلس عالی خلق کره شمالی کیم یونگ نام و مدیر کره شمالی بخش تبلیغات و تحریک حزب کارگران کره، کیم یو جونگ.
شرکت‌کنندگان

در زیر فهرست تعداد شرکت‌کنندگان در تیم متحد کره آمده است.
| ورزش | مردان | زنان | مجموع |
| --- | --- | --- | --- |
| هاکی روی یخ | ۰ |  کرهٔ جنوبی: ۲۳  کرهٔ شمالی: ۱۲ | ۳۵ |
| مجموع | ۰ | ۳۵ | ۳۵ |
هاکی روی یخ

مقالهٔ اصلی: هاکی روی یخ در بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۱۸
| تیم | رویداد | مرحله گروهی> حریف نتیجه | مرحله گروهی> حریف نتیجه | مرحله گروهی> حریف نتیجه | مرحله گروهی> رتبه | یک‌چهارم نهایی> حریف نتیجه | نیمه‌نهایی / ت‌س> حریف نتیجه | فینال / م‌ب / ت‌س> حریف نتیجه | فینال / م‌ب / ت‌س> رتبه |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| زنان کره | مسابقات زنان |   سوئیسشکست ۰–۸ |  سوئدشکست ۰–۸ |  ژاپنشکست ۱–۴ | — |   سوئیسشکست ۰–۲ |  سوئدشکست ۱–۶ | ۸ |  |
هاکی روی یخ > مسابقات زنان

کره جنوبی به عنوان میزبان راه یافت. از فهرستی متشکل از ۳۵ بازیکن، حداقل ۳ بازیکن از کره شمالی برای هر بازی انتخاب شدند.
هاکی روی یخ > مسابقات زنان > مرحله مقدماتی

| رتبه | Teamن ب و | Pld | W | OTW | OTL | L | GF | GA | GD | Pts | صلاحیت |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |   سوئیس | 3 | 3 | 0 | 0 | 0 | 13 | 2 | +11 | 9 | یک‌چهارم نهایی |
| ۲ |  سوئد | 3 | 2 | 0 | 0 | 1 | 11 | 3 | +8 | 6 | یک‌چهارم نهایی |
| ۳ |  ژاپن | 3 | 1 | 0 | 0 | 2 | 6 | 6 | 0 | 3 | مسابقه مقام ۸-۵ |
| ۴ |  کره (H) | 3 | 0 | 0 | 0 | 3 | 1 | 20 | −19 | 0 | مسابقه مقام ۸-۵ |
منبع: 
 Host
۴٬۲-دی‌نیتروفنول

۴،۲-دی‌نیتروفنول (به انگلیسی: 2,4-Dinitrophenol) با فرمول شیمیایی C6H4N2O5 یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم 1493 است. که جرم مولی آن 184.106 می‌باشد.این ماده جامد زرد رنگ و کریستالی است که بوی شیرین و کپک زدگی دارد. تصعید می‌شود، با بخار فرار است و در اکثر حلال‌های آلی و همچنین محلول‌های قلیایی آبی محلول است.[1] هنگامی که به شکل خشک است، دارای قابلیت انفجار شدید است و خطر انفجار آنی دارد.[2] این ماده پیش ساز سایر مواد شیمیایی است و از نظر بیوشیمیایی فعال است و فسفوریلاسیون اکسیداتیو را از زنجیره انتقال الکترون در سلول های دارای میتوکندری جدا می کند و به کاتیون های هیدروژن اجازه می دهد از فضای بین غشایی به ماتریکس میتوکندری عبور کنند.مکانیسم این عمل به این صورت است که دی نیتروفنل در فضای بین غشایی میتوکندری پروتونه شده و از غشای داخلی میتوکندری عبور و به ماتریکس وارد می شود. پروتونه شدن  فسفوریلاسیون اکسیداتیو یک مرحله بسیار تنظیم‌شده در تنفس هوازی است که از جمله عوامل دیگر، توسط سطوح طبیعی سلولی ATP مهار می‌شود. جدا کردن آن منجر به هدر رفتن انرژی شیمیایی از رژیم غذایی و ذخایر انرژی مانند تری گلیسیرید به عنوان گرما با حداقل تنظیم می شود و منجر به دمای بدن به طور خطرناکی می شود که ممکن است به گرمازدگی تبدیل شود. استفاده از آن به عنوان یک کمک رژیم غذایی با عوارض جانبی شدید، از جمله تعدادی مرگ و میر شناخته شده است.
پلیس امنیت عمومی فراجا

| پلیس امنیت عمومی فراجا | پلیس امنیت عمومی فراجا |
| --- | --- |
نشان: نشان
فعال: ۱۳۷۰ – اکنون
کشور: ایران 
وفاداری: ایران 
بخشی از: فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران
مرکز فرماندهی: تهران، ایران
نام(های) مستعار: پاوا
سالگردها: ۱۳ مهر
وبگاه: Police.ir
فرماندهان: فرماندهان
فرمانده: سرتیپ دوم سید مجید فیض جعفری
جانشین: نامعلوم
پلیس امنیت عمومی فراجا واحدی تازه‌تأسیس از فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران و یکی از ۲ واحد منشعب‌شده از «پلیس اطلاعات و امنیت عمومی» (به‌اختصار پاوا) است. واحد دیگر، «سازمان اطلاعات فراجا» می‌باشد. فرماندهی این یگان، برعهده سرتیپ دوم ستاد، سید مجید فیض جعفری است.
پاوا که پیش‌تر با عنوان معاونت اطلاعات فراجا فعالیت می‌کرد، یک واحد تخصصی پلیس ایران بود، که وظیفه کنترل نظم و امنیت در کشور را برعهده داشت. نظارت بر اماکن عمومی، جمع‌آوری و دستگیری اراذل و اوباش سطح یک، کشف سلاح‌های جنگی و غیرمجاز، کنترل اتباع خارجی، صدور و کنترل گذرنامه در پایانه‌های مرزی و فرودگاه‌های بین‌المللی، حفاظت از اماکن دیپلماتیک، حفظ امنیت عمومی کشور و مجموعه‌ای از دیگر اقدامات اطلاعاتی و امنیتی از وظایف پلیس اطلاعات و امنیت بود.
همچنین پلیس مهاجرت و گذرنامه، پلیس دیپلماتیک، پلیس نظارت بر اماکن عمومی و نیز مجموعه یگان‌های امنیت اخلاقی (معروف به گشت ارشاد) زیرمجموعه پلیس امنیت عمومی هستند.
با تصویب طرح جامع ساختار و سازمان فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران در آذر ۱۴۰۰، «پلیس اطلاعات و امنیت عمومی فراجا» به دو مجموعه سازمان اطلاعات فراجا و پلیس امنیت عمومی تبدیل شد.
فرماندهان

| پلیس اطلاعات و امنیت عمومی نیروی انتظامی (پاواناجا)> ر. | پلیس اطلاعات و امنیت عمومی نیروی انتظامی (پاواناجا)> فرمانده | پلیس اطلاعات و امنیت عمومی نیروی انتظامی (پاواناجا)> درجه نظامی | پلیس اطلاعات و امنیت عمومی نیروی انتظامی (پاواناجا)> آغاز تصدی | پلیس اطلاعات و امنیت عمومی نیروی انتظامی (پاواناجا)> پایان تصدی |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | حسین اشتری | سرتیپ پاسدار | ۱۳۸۴ | ۷ خرداد ۱۳۹۳ |
| ۲ | غلامرضا رضائیان‌فر | سرتیپ پاسدار | ۷ خرداد ۱۳۹۳ | ۱۳ مرداد ۱۳۹۸ |
| ۳ | محمد بابایی | سرتیپ پاسدار | ۱۳ مرداد ۱۳۹۸ | ۲ شهریور ۱۴۰۱ |
پلیس امنیت عمومی فراجا: پلیس امنیت عمومی فراجا
| ر. | فرمانده | درجه نظامی | آغاز تصدی | پایان تصدی |
| ۱ | حسن مفخمی‌شهرستانی | سرتیپ‌دوم | ۲ شهریور ۱۴۰۱ | ۹ خرداد ۱۴۰۲ |
| ۲ | کیوان ظهیری | سرتیپ‌دوم | ۹ خرداد ۱۴۰۲ | ۵ آذر ۱۴۰۳ |
| ۳ | سیدمجید فیض جعفری | سرتیپ‌دوم | ۵ آذر ۱۴۰۳ | در حال تصدی |
نبرد استالینگراد

نبرد استالینگراد (۱۲ سپتامبر ۱۹۴۲ – ۲ فوریه ۱۹۴۳) یکی از طولانی‌ترین، مهلک‌ترین و سرنوشت سازترین نبردهای جبهه شرقی جنگ جهانی دوم بود. در این نبرد نیروهای ورماخت و متحدانش که در جریان تهاجم آلمان به شوروی، به منظور سلطه بر شهر استالینگراد در کرانه رود ولگا، به آن یورش برده بودند، پس از چندین ماه درگیری خونین، با ضد حمله ارتش سرخ به محاصره درآمدند تا در نهایت روز ۳ فوریه سال ۱۹۴۳ میلادی شکست خورده و فیلدمارشال فریدریش پائولوس، فرمانده ارتش ششم ورماخت به همراه ۲۵۰۰ افسر عالی‌رتبه از جمله ۲۴ ژنرال و بیش از صد هزار نفر دیگر تسلیم ارتش سرخ شدند. از این نبرد به عنوان یکی از بزرگ‌ترین (۲٫۲ میلیون سرباز) و خونبارترین (۱٫۲ تا ۲ میلیون کشته و زخمی) درگیری‌های نظامی تاریخ و نقطه بازگشت جبهه شرقی یاد می‌شود.
استالینگراد در کرانه رود ولگا از منظر صنعتی و ارتباطی از اهمیت راهبردی ویژه‌ای برخوردار بود. تهاجم آلمانی‌ها برای سلطه بر این شهر از ماه اوت سال ۱۹۴۲ با استفاده از ارتش ششم و برخی یگان‌های ارتش چهارم زرهی و پشتیبانی هوایی لوفت‌وافه آغاز شد. درگیری‌ها درون شهر به مبارزه خانه‌به‌خانه تبدیل شد که دو طرف را مجبور به اعزام نیروهای کمکی کرد. تا میانه ماه نوامبر آلمانی‌ها به قیمتی گران، مدافعان را به نواری باریک در کرانه غربی رود ولگا عقب راندند و بر بیشتر قسمت‌های شهر مسلط شدند. نوزدهم نوامبر ارتش سرخ عملیاتی موسوم به عملیات اورانوس را از دو طرف علیه جناحین ضعیف‌تر دشمن که توسط نیروهای رومانیایی‌ها و مجارستانی‌ها محافظت می‌شد، آغاز کرد. جناحین نیروهای آلمانی به سرعت در هم کوبیده شد تا ارتش ششم ورماخت به‌طور کامل در ناحیه استالینگراد به محاصره دربیاید. آدولف هیتلر، پیشوای آلمان دستور به پایداری این نیروها در همان موضع و عدم هرگونه اقدام از طرف آن برای شکستن محاصره داد. در عوض مقرر شد به یگان‌های تحت محاصره، از طریق هوایی تدارکات رسانده شود و از بیرون برای شکستن محاصره تلاش گردد. بدین ترتیب نبرد برای دو ماه دیگر ادامه یافت. پس از شکست تلاش ورماخت برای شکستن حلقه محاصره از بیرون، در نهایت ماه فوریه سال ۱۹۴۳ در حالی که آذوقه و مهمات محاصره‌شدگان رو به پایان بود، تمامی نیروهای باقی‌مانده در پی وخامت اوضاع خود را تسلیم دشمن کردند.
پیش‌زمینه

تا بهار سال ۱۹۴۲ با وجود ناکامی عملیات بارباروسا، آلمان توانسته بود بخش گسترده‌ای از اراضی شوروی از جمله بلاروس، اوکراین و کشورهای حوزه بالتیک را به سلطهٔ خود درآورد. جبهه شرقی در تمامی طول آن از لنینگراد در شمال تا روستوف-نا-دونو در جنوب تثبیت شده بود.
با توجه به فرسایش و تلفات وارد آمده به ورماخت در نبردهای قریب به یک سال گذشته، نیروی زمینی آلمان دیگر قادر به تهاجم راهبردی در تمامی طول جبهه شرقی نبود. از این رو تنها گزینه واقع‌بینانه برای آلمان تهاجم صرفاً از یک بخش جبهه بود. ژوزف استالین، رهبر شوروی و استاوکا، فرماندهی این کشور تصور می‌کردند تهدید اصلی متوجه قسمت مرکزی خط مقدم خواهد بود و هر گونه تهاجم گسترده به سمت مسکو صورت خواهد گرفت. با این حال آلمانی‌ها تصمیم گرفتند این تهاجم را به دنبال دستیابی به منابع نفتی، متوجه بخش‌های جنوبی شوروی بکنند. تمرکز بر این هدف دربردارنده اهداف کوتاه‌مدت و بلندمدت در قطع منابع نفتی شوروی و تأمین نیاز شدید آلمان به این ماده بود. به هر صورت با وجود ضربه شدیدی که تحقق این هدف به شوروی وارد می‌آورد، هیتلر و ژنرال‌های آلمانی دیگر برخلاف سال ۱۹۴۱، تصور نمی‌کردند که موفقیت در این اقدام باعث پیروزی در کل جنگ یا حتی در جبهه شرقی می‌شود و لزوماً انتظار نداشتند در پی آن جنگ در سال ۱۹۴۲ به پایان برسد. بلکه آلمان از این طریق در تلاش بود ابزار و امکان لازم برای ادامه جنگ در بلندمدت را کسب کند.
پیشروی گروه ارتش ب به سمت استالینگراد

مدتی پس از آغاز عملیات گروه ارتش جنوب به دو قسمت تقسیم شد. گروه ارتش آ متشکل از ارتش یکم زرهی و ارتش هفدهم و گروه ارتش ب شامل ارتش چهارم زرهی و ارتش ششم می‌شدند. روز ۱۳ ژوئیه به دستور هیتلر ارتش چهارم زرهی ورماخت از گروه ارتش ب به گروه ارتش آ منتقل شد تا رو به روستوف-نا-دونو در جنوب بر سر راه قفقاز، برود. بر مبنای فرمان شماره ۴۵ پیشوا، گروه ارتش ب، مشتکل از ارتش ششم ورماخت با پشتیبانی لشکرهای متحدین محور، موظف به تهاجم به سمت استالینگراد بود تا نیروهای دشمن که در حوالی آن متمرکز شده‌اند را منهدم و این شهر را تصرف کند. استالینگراد لولای خطوط دفاعی آلمان بر رودهای دن و ولگا بود و مهاجمان با سلطه بر آن می‌توانستند از پشت سر و جناح حرکت خود به سمت قفقاز در برابر ضدحملات شوروی محافظت کنند. علاوه بر این آلمانی‌ها از این طریق می‌توانستند مسیر انتقال نفت از طریق رود ولگا به مناطق مرکزی شوروی را قطع کنند. این نیرو پس از تصرف استالینگراد می‌بایست بلافاصله رو به جنوب شرقی به سمت آستاراخان در کرانه دریای خزر پیش می‌رفت. به دستور هیتلر ارتش ششم ورماخت در اولویت دریافت تدارکات و پشتیبانی هوایی قرار گرفت و سپاه ۲۴ زرهی از ارتش چهارم زرهی به این ارتش منتقل شد. بدین ترتیب با وجود این که گروه ارتش ب طبق طرح عملیاتی اولیه صرفاً وظایف دفاعی در جناح شمالی گروه ارتش آ داشت، حرکت آن به خودی خود به یک تهاجم راهبردی بدل گشت.
ارتش ششم ورماخت با تهاجم از ناحیه خارکوف به سمت شرق خود را تا روز ۲۲ ژوئیه به کاچالینسکایا در خم رود دن در ۶۰ کیلومتری شمال غربی استالینگراد رساند. شوروی برای مقابله با پیشروی دشمن و دفع ارتش ششم ورماخت جبهه استالینگراد را با مابقی نیروهای جبهه از هم پاشیده جنوب غربی به علاوه ارتش‌های تازه ایجاد شده یکم‌وچهارم تانک و برخی یگان‌های ارتش‌های بیست‌وهشتم، سی‌وهشتم و پنجاه‌وهفتم شوروی، تشکیل داد. ناوگان رودخانه ولگا نیز تحت امر جبهه استالینگراد شوروی بود. این جبهه روز ۲۲ ژوئیه ۳۸ لشکر داشت. شانزده لشکر از این مقدار در ناحیه اصلی دفاعی مستقر بودند. به هر صورت در این موقعیت در این زمان برتری عددی همچنان با آلمانی‌ها بود. نیروهای ورماخت چهار روز بعد در دفاع ارتش شصت‌ودوم شوروی رخنه کردند و به منطقه کامنسکی رسیدند. دو ارتش یکم و چهارم تانک شوروی مأمور به متوقف کردن دشمن شدند اما با تنها ۲۴۰ تانک دستاورد زیادی نداشتند. در پی طولانی شدن بیش از حد خط مقدم، جبهه جدید جنوب شرقی شوروی به فرماندهی ارتشبد آندری یریومنکو متشکل از ارتش‌های پنجاه‌ویکم، پنجاه‌وهفتم و شصت‌وچهارم و همچنین ارتش یکم محافظ و ارتش هشتم هوایی، از جبهه لنینگراد منفک شد.
ارتش ششم ورماخت روز ۲۵ ژوئیه برای گذر از رود دن اقدام کرد. با این حال نیروهای شوروی توانستند جلوی حملات آن را بگیرند. روز ۱ اوت بیشتر ارتش چهارم زرهی ورماخت مجدداً به گروه ارتش ب ملحق شد و از جنوب به سمت استالینگراد یورش برد. پائولوس که با کمبود تدارکات مواجه بود، تصمیم گرفت تا رسیدن ارتش چهارم زرهی ورماخت گذر از دن را به تعویق بیندازد. این مسئله فرصت بیشتری به ارتش سرخ جهت تحکیم مواضع خود در استالینگراد داد. در نهایت، ارتش ششم ورماخت روز ۱۰ اوت با پشتیبانی سپاه ۴ هوایی لوفت‌وافه قادر به گذر از دن شد و به دفاع بیرونی استالینگراد رسید.
ترکیب نیروها

مقالهٔ اصلی: ترکیب یگان‌های نیروهای محور در نبرد استالینگراد
نیروی اصلی تهاجمی آلمان در استالینگراد ارتش ششم آن تحت امر سپهبد فریدریش پائولوس بود که در این زمان بزرگ‌ترین ارتش میدانی در ورماخت به حساب می‌آمد. ارتش چهارم زرهی ورماخت به فرماندهی ارتشبد هرمان هوت، نیز از این تهاجم پشتیبانی می‌کرد. بدین شکل آلمانی‌ها ۲۱ لشکر را برای حمله به استالینگراد به٬کارگرفتند؛ برخی از آن‌ها از پیش به شدت تضعیف شده بودند. پشتیبانی هوایی توسط سپاه ۸ هوایی لوفت‌وافه با قریب به ۱۰۰۰ هواگرد تأمین می‌شد.
در این حال، در طرف مقابل ارتش‌های شصت‌وششم، چهارم تانک، شصت‌ودوم، یکم تانک، شصت‌وچهارم، پنجاه‌ویکم و پنجاه‌وهفتم شوروی از شمال به جنوب در سه خط دفاعی از استالینگراد محافظت می‌کردند که مجموعاً شامل حدود ۹۰ هزار نفر با ۲۰۰۰ قطعه توپ، ۱۲۰ تانک و قریب به ۴۰۰ هواگرد می‌شد. ارتش شصت‌ودوم شوروی نیروی اصلی دفاعی شهر بود که با حدود ۵۲ هزار نفر، ۹۰۰ توپ و ۱۱۰ تانک در خط مقدمی به طول ۴۰ کیلومتر استقرار داشت.