stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
لیبرالیسم ملی‌گرا
تعاریف

لیبرالیسم ملی در قرن نوزدهم میلادی اساساً یک ایدئولوژی و یک جنبش بود.
اهداف لیبرالِ ملی، ادامه آزادی فردی و اقتصادی، همچنین حاکمیت ملی بود. یوژف آنتال، تاریخ‌نویس و دموکرات مسیحی، کسی که به عنوان اولین نخست‌وزیر پسا کمونیسم در مجارستان خدمت کرد، لیبرالیسم ملی را به عنوان «بخشی از ظهور دولت-ملت» در اروپای قرن نوزدهم توصیف نمود.
به گفته «اوسکار مولیج» ، «با توجه با ایدئولوژی‌ها و سنن احزاب سیاسی می‌توان استدلال کرد که در زمین‌های اروپای مرکزی یک نوع متفاوت از لیبرالیسم، مختص به این منطقه در جریان قرن نوزدهم تکامل یافت» و به نقل از «ماسیج جانوسکی» : «واژه 'ملی' به عنوان چیزی مترادف 'لیبرال' عمل کرده‌است» («'ملی' به تنهایی کافی بود تا شک‌هایی را دربارهٔ انجمن لیبرال برانگیزد»). هم‌چنین به گفته مولیج، در اروپای جنوب شرقی «'لیبرال ملی‌گراها' نیز نقش قابل مشاهده‌ای، هر چند اساسی نبود، اما با ویژگی‌های اندک متفاوت مختص به منطقه داشتند، که تا حد زیادی آن‌ها را از همتایان اروپای مرکزی‌شان متمایز می‌کرد».
«مایکل لیند» در کتاب‌اش با عنوان «برآمده از محافظه‌کاری» ، لیبرالیسم ملی را به‌گونه‌ای تعریف می‌کند که مورخ «آرتور ام شلزینگر جونیور» در پیشرو استفاده از عبارت «مرکز حیاتی» را به‌طور مشابه توصیف می‌کند. خود لیند، لیبرالیسم ملی را به عنوان متحدکننده «محافظه کاری اجتماعی معتدل با لیبرالیسم معتدل اقتصادی» تعریف می‌کند.
«گوردون اسمیت» ، پژوهشگر ارشد سیاست‌های تطبیقی اروپا، لیبرالیسم ملی را یک مفهوم سیاسی می‌داند که هنگام موفقیت جنبش‌های ملی‌گرا در ایجاد دولت-ملت‌ها، زمانی که دیگر نیاز نبود مشخص شود که یک آرمان، حزب یا سیاست‌مدار لیبرال «ملی» است، محبوبیت‌اش را از دست داد.
تاریخچه

ریشه‌های لیبرالیسم ملی را می‌توان در قرن نوزدهم یافت، زمانی که لیبرالیسم محافظه‌کار یا لیبرالیسم کلاسیک ایدئولوژی طبقات سیاسی در بیشتر کشورهای اروپایی و به‌طور خاص کشورهای اروپای مرکزی بود که بعداً توسط نظام سلطنتی مورثی اداره می‌شدند.
لیبرال‌های ملی در اصل اگرچه حامی تجارت بودند، الزاماً طرف‌دار تجارت آزاد و لیبرالیسم اقتصادی نبودند و گاهی طرف‌دار همکاری میان دولت و صنعت ملی، سطوح میانه حمایت‌گرایی، تأسیس اتحادیه‌های گمرکی ترجیحی، گمرکات برای صنایع نوپا یا شرکت‌هایی که دارای اهمیت استراتژیک ملی و انواع مختلف برنامه‌ریزی صنعتی بودند.
لیبرالیسم ملی در قرن نوزدهم در تعدادی از کشورها از جمله آلمان، اتریش، دانمارک، سوئد، فنلاند و رومانیا معروف بود. در آلمان، اتریش و رومانیا، لیبرال‌های ملی یا احزاب «لیبرال ملی» به مدت طولانی در حکومت بودند. به‌طور خاص، در کشورهای آلمانی زبان، به دلیل ویژگی چند ملیتی یا ماهیت غیرمتجانس کشورهایی مانند امپراتوری اتریش (که بعداً به‌طور رسمی به اتریش-مجارستان تغییر نام یافت) یا آلمان جدیداً تأسیس شده در زمان صدراعظم اوتو فون بیسمارک، لیبرال‌های ملی نیز طرف‌دار رژیمی اقتدارگراتر یا محافظه کارتر بودند.
تاریخچه > آلمان

در آلمان قرن نوزدهم، معتقدین به لیبرالیسم ملی‌گرا از ملی‌گرایان لیبرال متفاوت بود، این‌که آن‌ها به موجودیت اقتدارگراتر در اروپا و یک امپراتوری آلمانی قوی معتقد بودند. لیبرال‌های ملی‌گرا مانند ماکس وبر، به دنبال یک آلمان دموکراتیک در همکاری با سایر قدرت‌های اروپایی بودند.
در زمان امپراتوری آلمان، لیبرالیسم ملی توسط «حزب لیبرال ملی»‏ (NLP)، بزرگ‌ترین حزب در رایشتاگ برای چندین سال، نمایندگی می‌شد. زمانی که بیسمارک، کسی که از ۱۸۷۱ (متحد شدن آلمان) تا ۱۸۹۰ میلادی صدراعظم بود، سیاست‌های اولیه تجارت آزاد خود را لغو کرده و حامی حمایت‌گرایی و مخالف افزایش قدرت‌های پارلمان شده و نهایتاً برای حمایت از حزب محافظه کار آلمان (که عمدتاً نماینده نخبگان سرمایه‌دار زمین‌داران یونکرهای پروس است) تلاش کرد، لیبرال‌های ملی از او حمایت کردند. علاوه بر این، حزب NLP (که تقریباً ۳۰ درصد رأی را در سه انتخابات اول فدرال، از جمله ۳۰٫۱ درصد در انتخابات فدرال سال ۱۸۷۱ میلادی به دست آورد) در انتخابات فدرال ۱۸۷۸ و مخصوصاً در انتخابات فدرال ۱۸۸۱ (که رأی آن به ۱۴٫۶ درصد کاهش یافت) شدیداً شکست خورد. بعداً، این حزب با ظهور حزب سوسیال دموکرات و حزب مرکزی در آغاز قرن، در سهم رای خود کاهش پیوسته‌ای را تجربه کرد.
در جریان جمهوری وایمار، «حزب خلق آلمان»‏ (DVP) که رهبر آن گوستاف اشترزمان، صدراعظم (۱۹۲۳ میلادی) و وزیر امور خارجه (۱۹۲۳ – ۱۹۲۹ میلادی) بود، جانشین حزب NLP شد. حزب DVP که برخی از عناصر معتدل «حزب محافظه‌کار آزاد»‏ (FKP) و «اتحادیه اقتصادی»‏ (WV) با آن پیوسته بود، عموماً فکر می‌کرد تا از منافع صنعت‌کاران بزرگ آلمان نمایندگی کند و توسط چندین ناظر به عنوان یک حزب لیبرال ملی طبقه‌بندی شده بود. پلتفورم آن بالای ارزش‌های خانواده مسیحی، تحصیل سکولار، تعرفه‌های پایین، مخالفت با هزینه‌های رفاهی و گمرکات زراعی و خصومت با «مارکسیسم» (یعنی حزب کمونیست و حزب سوسیال دموکرات) تأکید داشت. بعد از مرگ استریسمن،‏ DVP که در صفوف آن چندین مخالف جمهوری‌خواه وجود داشت، شدیداً به راست منحرف شد.
حزب فعلی دموکرات آزاد (FDP)، که جانشین DVP و حزب سوشال لیبرال دموکرات آلمان (DDP) است، در ابتدا تلاش‌های محافظه‌کارانه و تا حدی ملی‌گرایانه‌ای داشت، که به‌طور خاص در برخی از انجمن‌های ایالتی تا دهه ۱۹۵۰ میلادی و گهگاهی بعد از آن قدرت‌مند بود (یک مثال جالب یورگن مولمان، رهبر FDP در سال‌های ۱۹۸۳–۱۹۹۴ و ۱۹۹۶–۲۰۰۲ میلادی در نوردراین-وستفالیا است) و هنوز هم شامل یک جناح لیبرال ملی است که برخلاف سایر جناح‌های حزب، پیوسته نسبت به اروپا شکاک بود. برخی از عناصر شاخه راست، شامل «سون تریشلر» (رهبر قبلی باشگاه استریسمن)، اخیراً به حزب آلترناتیو برای آلمان (AfD) پیوستند، که به نوبهٔ خود از سوی برخی از ناظران به عنوان لیبرال ملی طبقه‌بندی می‌شود.
تاریخچه > اتریش

در اتریش-مجارستان، «حزب مشروطه» نماینده اصلی نشنل لیبرالیسم بود. در اتریش، نشنل لیبرالیسم مبنای یکی از سه Lager، یا کمپ‌های ایدیولوژیک در کشور باقی‌مانده‌است که به انقلاب ۱۸۴۸ میلادی در امپراتوری اتریش بر می‌گردد. در جریان دوره بین دوجنگ، کمپ لیبرال ملی در قالب «حزب خلق آلمان بزرگتر» جمع شده بود. تا سال ۱۹۳۸ میلادی، با آنشلوس اتریش با آلمان نازی، کمپ لیبرال ملی به‌صورت کامل توسط سوسیالیسم ملی اتریش بلعیده شده و تمام احزاب دیگر نهایتاً توسط توتالیتاریسم نازی جذب شدند. سوسیالیست‌ها و سوسیال‌های مسیحی تحت آزار و اذیت رژیم نازی قرار گرفتند و کمپ نشنل لیبرال بعد از جنگ به دلیل گناه متحد شدن با سوسیالیسم ملی، زخم خورد.
در سال ۱۹۴۹ میلادی، «فدراسیون مستقلین»‏ (VdU) به عنوان یک گزینه لیبرال ملی برای احزاب عمده اتریشی بنیان‌گذاری شد. این فدراسیون یک مجموعه جنبش‌های سیاسی شامل لیبرال‌های بازار آزاد، پوپولیست‌ها، نازی‌های قبلی و ملی‌گرایان آلمانی که قادر به پیوستن به هیچ‌یک از دو حزب عمده نبودند را دربرگرفت.‏ VdU در سال‌های ۱۹۵۵–۱۹۵۶ میلادی به حزب آزادی اتریش‏ (FPÖ) تکامل یافت. زمانی که یورگ هایدر در سال ۱۹۸۶ میلادی به عنوان رهبر جدید FPÖ انتخاب شد، این حزب آغاز به چرخش ایدئولوژیک به سوی پوپولیسم شاخه‌راست کرد که منجر به انشعاب اکثر لیبرال‌ها گردید که فوروم لیبرال‏ (LiF) را شکل دادند و عضویت FPÖ را در بین‌الملل لیبرال گرفتند و نهایتاً با NEOS ادغام شدند. خود هایدر از حزب جدا شده و «اتحاد برای آینده اتریش» را در سال ۲۰۰۵ میلادی تشکیل داد.
تاریخچه > بلغارستان

در بلغارستان، حزب لیبرال ملی (NLP) یک حزب سیاسی بود که در سال ۱۹۲۰ با ادغام حزب لیبرال (رادوسلاویست)، حزب لیبرال خلق و حزب لیبرال‌های جوان تأسیس شد. این حزب در برخی از انتخابات از جمله انتخابات نوامبر ۱۹۲۳ و انتخابات ۱۹۲۷ چندین کرسی به دست آورده‌است. حزبی به نام حزب لیبرال ملی «استفان استامبولوف» پس از سقوط رژیم کمونیستی تأسیس شد و بخشی از ائتلاف ائتلاف برای بلغارستان در انتخابات پارلمانی ۱۹۹۱ بود.
تاریخچه > جمهوری چک

در اتریش-مجارستان ، حزب چک جوان، که در سال ۱۸۷۴ پس از انشعاب از حزب قدیمی چک پدید آمد، یک نیروی لیبرال ملی بود. در دوران چکسلواکی (۱۹۱۸–۱۹۹۲)، چند حزب به عنوان ملی لیبرال توصیف شدند: دموکراسی ملی چکسلواکی، حزب کارگر ملی و پس از ۱۹۸۹، حزب ملی سوسیال چک.
امروزه حزب محافظه کار دموکراتیک مدنی (ODS) در جمهوری چک به عنوان یک حزب لیبرال ملی توصیف شده‌است. ODS یکی از اعضای اتحاد محافظه کاران و اصلاح طلبان در اروپا، به عنوان آزادی و همبستگی اسلواکی، و اتحادیه دموکرات بین‌الملل است.
تاریخچه > دانمارک

در دانمارک، از دهه ۱۸۳۰، مفهوم اصلی لیبرالیسم ملی این بود که ملت و دولت باید به یک اندازه باشند. لیبرال‌های ملی از اتحادیه پادشاهی دانمارک و دوک‌نشین شلسویگ تحت یک چارچوب قانون اساسی مشترک حمایت کردند. در مورد اقتصاد، دولت نباید در تجارت دخالت کند و دیدگاه اقتصادی ملی-لیبرال در قانون آزادی تجارت در سال ۱۸۵۷ منتقل شد، که آخرین بقایای انحصارات فئودالی را که قبلاً چارچوب صنعت شهرها را تشکیل می‌داد، لغو کرد. . لیبرال‌های ملی دانمارکی از اسکاندیناویزم و در نتیجه وحدت اسکاندیناوی حمایت کردند.
تاریخچه > فنلاند

در دوک نشین بزرگ فنلاند، بخش خودمختار امپراتوری روسیه، که حدود ۸۰ درصد جمعیت آن پروتستان و فنلاندی زبان بودند، تا حدودی کمتر از ۲۰ درصد پروتستان زبان سوئدی (سوئد تا سال ۱۸۰۹ بر فنلاند حکومت می‌کرد) و تعداد کمی روسی. ارتدکس، اصطلاح «لیبرال ملی» توسط نخبگان سوئدی زبان جنبش Svecoman استفاده می‌شد که از آرمان‌های لیبرال دفاع می‌کردند، اما می‌خواستند زبان سوئدی را به عنوان زبان غالب حفظ کنند، ایده ای که توسط ملی گرایان فنلاندی زبان جنبش Fennoman مخالف بود. جنبش Svecoman حزب سوئد را به وجود آورد که بعداً در فنلاند به حزب مردم سوئد تغییر نام داد که از آن زمان به سمت جریان اصلی لیبرالیسم و سوسیال لیبرالیسم حرکت کرد و اغلب یک حزب دولتی در کشور است.
تاریخچه > اسرائیل

از سال ۱۹۷۳، لیکود - جنبش ملی لیبرال در اسرائیل به عنوان اصلی‌ترین حزب سیاسی راست میانه و صهیونیستی در این کشور فعالیت می‌کند.
تاریخچه > رومانی

در رومانی، حزب لیبرال ملی (PNL) که ابتدا در سال ۱۸۷۵ تأسیس شد، سپس در سال ۱۹۹۰ مجدداً تأسیس شد و متعاقباً در سال ۲۰۱۴ (زمانی که حزب لیبرال دموکراتیک، PDL را جذب کرد) گسترش یافت.
ین روزها یکی از دو حزب اصلی کشور و اولین نیروی حکومتی است. کلاوس یوهانیس رئیس‌جمهور کنونی رومانی از آن نشات می‌گیرد. در حال حاضر، از نظر ایدئولوژی سیاسی، PNL عمدتاً لیبرال-محافظه کار و طرفدار اروپاست، بنابراین در سمت راست میانه طیف سیاسی مربوط به اقتصاد، جامعه، فرهنگ، آزادی بیان و آزادی‌های مدنی قرار می‌گیرد.
تاریخچه > روسیه

در روسیه، «لیبرالیسم ملی» جنبشی در دهه ۱۹۹۰ بود که مدعی بود در حال بازتعریف اصول «لیبرال» آنگونه که در سنت غربی فهمیده می‌شود، برای تولید «لیبرالیسم ملی» مناسب‌تر با فرهنگ روسیه، عملاً نوعی ناسیونالیسم روسی است.
تاریخچه > اسلواکی

آزادی و همبستگی (SaS)، حزب اصلی اپوزیسیون لیبرال و لیبرتارین پس از انتخابات پارلمانی ۲۰۱۶ در اسلواکی، از لیبرالیسم به اروپا شکاکیت و ناسیونالیسم و/یا ترکیب لیبرالیسم و ناسیونالیسم تغییر کرده‌است. در واقع، SaS عضو حزب اتحاد لیبرال‌ها و دموکرات‌ها برای اروپا نیست، بلکه عضو ائتلاف محافظه‌کاران و اصلاح‌طلبان در اروپا، همراه با احزاب محافظه‌کار و اروپایی است. ریچارد سولیک، رهبر SaS خود را هم لیبرال و هم یک ملی‌گرا توصیف کرد، اما با گفتن اینکه لیبرال و میهن‌پرست است، خود را اصلاح کرد و در عین حال شوونیسم، نژادپرستی و تعصب مذهبی را محکوم کرد و با خروج اسلواکی از اتحادیه اروپا مخالفت کرد. . با این حال، این حزب هرگز توسط منابع شخص ثالث به عنوان لیبرال ملی طبقه‌بندی نشده‌است.
تاریخچه > کره جنوبی

تاریخ کره جنوبی شامل ایدئولوژی "چین کوچک" چوسان، حکومت استعماری ژاپن، تقسیم شبه جزیره کره توسط ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی، و دیکتاتوری‌های راست افراطی ضد کمونیستی (از جمله جمهوری‌های اول، سوم، چهارم و پنجم) نسبتاً دوستانه با ایالات متحده و ژاپن هستند؛ بنابراین، تقریباً تمام لیبرال‌های کره جنوبی با ریشه‌های تاریخی در جنبش استقلال‌طلبی و جنبش دموکراسی‌سازی، از زمان ضدیت و مدرنیته خود نسبت به قدرت‌های همسایه، گرایش ملی‌گرایانه بسیار قوی دارند.
حزب دموکرات کره (DPK) یک حزب لیبرال اصلی در کره جنوبی است که احساسات ملی گرایانه نسبت به ژاپن دارد. مون جه-این این رئیس‌جمهور سابق کره جنوبی یکی از اعضای حزب دموکراتیک خلق کره بود و از او به عنوان یک سیاستمدار «لیبرال ملی» نیز یاد می‌شد. دولت لیبرال ملی مون جائه این به‌طور دیپلماتیک با دولت شینزو آبه محافظه کار ملی ژاپن درگیر شد و روابط بین کره جنوبی و ژاپن به پایین‌ترین حد جدید رسید. کارشناسان می‌گویند که درگیری بین ژاپن و کره جنوبی زمانی تشدید می‌شود که یک رژیم محافظه کار (عمدتاً LDP) در ژاپن و یک رژیم لیبرال (عمدتاً DPK) در کره جنوبی مستقر شود.
تاریخچه > سوئد

در سوئد، در دهه ۱۸۶۰، لیبرال‌ها خود را لیبرال‌های ملی (Nationalliberal) توصیف کردند و ائتلافی از سلطنت‌طلبان و اصلاح‌طلبان لیبرال در حمایت از اصلاحات پارلمانی تشکیل دادند. لیبرال‌های ملی سوئد نیز از اسکاندیناویزم حمایت کردند.
استفاده‌های دیگر

چندین حزب سیاسی «لیبرال ملی» را در نام یا ایدئولوژی خود گنجانده‌اند. لیستی در حزب لیبرال ملی موجود است.
احزاب یا جناح‌های لیبرال ملی

فرانسه: حزب لیبرال ملی
آلمان: حزب دموکرات آزاد (جناح‌ها)
یونان: اتحادیه مرکزها
اسرائیل: لیکود، امید نو، اسرائیل بیتینو
رومانی: حزب لیبرال ملی
کره جنوبی: حزب دموکرات کره (جناح)
اسپانیا: شهروندان
اوکراین: اوکراین ما
فیلیپس، نبراسکا

Village در 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Phillips, Nebraska | Phillips, Nebraska |
| --- | --- |
Village: Village
Downtown Phillips: Downtown Phillips
Location of Phillips, Nebraska: Location of Phillips, Nebraska
مختصات: ۴۰°۵۳′۵۳″ شمالی ۹۸°۱۲′۵۰″ غربی﻿ / ﻿۴۰٫۸۹۸۰۶°شمالی ۹۸٫۲۱۳۸۹°غربی﻿ / 40.89806; -98.21389: مختصات: ۴۰°۵۳′۵۳″ شمالی ۹۸°۱۲′۵۰″ غربی﻿ / ﻿۴۰٫۸۹۸۰۶°شمالی ۹۸٫۲۱۳۸۹°غربی﻿ / 40.89806; -98.21389
ایالت: نبراسکا
شهرستان: شهرستان همیلتون، نبراسکا
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۲۹ مایل مربع (۰٫۷۵ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۲۹ مایل مربع (۰٫۷۵ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۸۹۳ فوت (۵۷۷ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۲۸۷
 • برآورد (2012): ۲۸۳
 • تراکم: ۹۸۹٫۷/مایل مربع (۳۸۲٫۱/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 68865
کد منطقه: 402
FIPS code: 31-39030
شماره GNIS: 0832075
فیلیپس(به انگلیسی: Phillips) شهری در ایالت نبراسکا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۸۷ نفر بوده‌است.
مرکز ملی پژوهش‌های علمی فرانسه

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کوته‌نوشت: CNRS
شعار: (به فرانسوی: Dépasser les frontières) پیشرفت مرزها
بنیان‌گذاری: ۱۹ اکتبر ۱۹۳۹؛ ۸۵ سال پیش (۱۹۳۹-۱۹}})
گونه: سازمان دولتی
وضعیت حقوقی: فعال
هدف: پژوهش بنیادی
ستاد: پردیس ژرار مِژی، منطقه ۱۶ پاریس، فرانسه
زبان‌های رسمی: فرانسوی
بودجه: ۳/۳ میلیارد یورو
کارمندان: ۳۱,۶۳۷
وبگاه: www.cnrs.fr
دفتر مرکزی CNRS در پاریس.
مرکز ملی پژوهش‌های علمی فرانسه با (اختصاری CNRS) بزرگترین سازمان دولتی فرانسه در زمینه پژوهش علمی است که زیر نظر وزارت آموزش عالی و پژوهش فرانسه قرار دارد. این مرکز در ۱۹ اکتبر ۱۹۳۹ (میلادی) بنیان نهاده شد.
بنابر آمار سال ۲۰۱۶، ۳۱,۶۳۷ کارمند در این مرکز مشغول به کار بوده‌اند که از میان آنها ۲۶,۱۰۰ نفر (۱۱,۱۳۷ پژوهش‌گر، ۱۳,۴۱۵ مهندس، کاردان فنی و کارمند اداری) استخدام رسمی و ۷۰۸۵ نفر قراردادی هستند. بودجه سالیانه این مرکز، ۳/۳ میلیارد یورو بوده و ۱۱۰۰۰ واحد پژوهشی را پوشش می‌دهد. ستاد این سازمان در پردیس ژرار مِژی، منطقه ۱۶ پاریس بوده و دارای نمایندگی‌هایی در بروکسل، پکن، توکیو، سنگاپور، واشینگتن، دی.سی.، بن، مسکو، تونس، ژوهانسبورگ، سانتیاگو، اسرائیل و دهلی نو است.
رتبه‌بندی

بر پایه رتبه‌بندی سایمگو در سال ۲۰۰۹ (میلادی) مرکز ملی تحقیقات ملی فرانسه، رده نخست تولید علمی جهان را از آن خود کرد. بر پایه رتبه‌بندی وبومتریک (که بر پایه توانایی وب‌گاه‌های مراکز پژوهشی است) این مرکز پس از اداره کل ملی هوانوردی و فضا (ناسا) و دو مرکز پژوهشی در ایالات متحده آمریکا، رتبه چهارم در جهان و رتبه اول در اروپا را دارد.
جایزه‌ها

تاکنون پژوهشگران این مرکز، برنده پنج جایزه نوبل فیزیک، یک جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی و یک جایزه نوبل شیمی شده‌اند. همچنین هشت تن از برندگان مدال فیلدز و برنده سال ۲۰۰۳ (میلادی) جایزه آبل از پژوهشگران این مرکز بوده‌اند.
تنبل (جانور)

| تنبل | تنبل |
| --- | --- |
تنبل گلوقهوه‌ای (Bradypus variegatus) دریاچه گوتان، پاناما.: تنبل گلوقهوه‌ای (Bradypus variegatus) دریاچه گوتان، پاناما.
تنبل دوانگشتی هوفمان: تنبل دوانگشتی هوفمان
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پستانداران
زیررده:: ددان
فرورده:: جفت‌داران
بالاراسته:: شگفت‌بندان
راسته:: کرک‌داران
زیرراسته:: برگ‌خواران Delsuc, Catzeflis, Stanhope, and Douzery, 2001
خانواده‌ها: خانواده‌ها
 †Megalocnidae  Megatherioidea تنبل سه‌انگشتی  †بزرگ‌پنجگان  †بزرگ‌ددان  †Nothrotheriidae  Mylodontoidea تنبل دوانگشتی  †Mylodontidae  †ران‌ددیان:  †Megalocnidae  Megatherioidea تنبل سه‌انگشتی  †بزرگ‌پنجگان  †بزرگ‌ددان  †Nothrotheriidae  Mylodontoidea تنبل دوانگشتی  †Mylodontidae  †ران‌ددیان
نقشهٔ پراکندگی حیوان تنبل: نقشهٔ پراکندگی حیوان تنبل
تنبل‌ها شش گونه پستاندار درخت‌پیما از شگفت‌بندان هستند که در دو خانوادهٔ زیستی Megalonychidae (تنبل‌های دوانگشتی) و Bradypodidae (تنبل‌های سه‌انگشتی) طبقه‌بندی می‌شوند. تمامی آن‌ها در قلمرو نوگرمسیری زیست کرده و بومی جنگل‌های باران‌خیز استوایی آمریکای مرکزی و آمریکای جنوبی هستند.
ریشه نام‌گذاری

نام تنبل به علّت آهستگی و کندی بسیار زیاد حرکات این جانور بر روی این جانور گذاشته شده‌است که این تنبلی در واقع یک سازگاری متابولیک برای کاهش مصرف انرژی است.
تنبل‌ها همان‌گونه که از نامشان مشخص است یکی از کندترین جانوران سیاره زمین هستند و نام آن‌ها به نوعی مترادف با تصاویر صحنه آهسته است.
ویژگی‌ها

بیشینه سرعت حرکتی آن‌ها ۴ متر در دقیقه است. در حقیقت، تنبل‌ها به قدری کند هستند که جلبک سبز روی آن‌ها رشد می‌کند. البته این جانوران شناگران خوبی هستند و می‌توانند با سرعت ۱۳٫۵ متر بر دقیقه شنا کنند.
بدن تنبل‌ها بسیار نیرومند است و میزبان انواعی از جلبک‌های سبز است که برای زندگی در بین موهای تنبل تکامل پیدا کرده‌اند و به استتار این جانور کمک می‌کنند و خود این خزه‌ها غذای انواعی از حشرات هستند. دمای بدن آن‌ها، نسبت به سایر پستانداران کمی پایین‌تر بوده و بین ۳۰ تا ۳۴ درجه متغیر است.
تنبل‌ها بینایی و شنوایی ضعیفی دارند و برای تغذیه بیشتر به بویایی و لامسه خود وابسته‌اند.
طبقه‌بندی زیستی

تنبل‌ها در راسته کرک‌دارسانان قرار می‌گیرند و نزدیک‌ترین خویشاوندانشان مورچه‌خوار و آرمادیلو است. گونه‌های زنده تنبل همگی زندگی درخت‌پیمایی دارند و تقریباً تمام عمر خود را روی درختان می‌گذرانند و فقط برای عمل دفع به پایین درخت می‌آیند. اما در گذشته تنبل‌های غول‌پیکر با زندگی زمینی که برخی از آن‌ها تقریباً به اندازه فیل بودند و تنبل‌های دریایی هم وجود داشتند که اکنون منقرض شده‌اند.
تنبل‌ها در دنیا ۶ گونه مختلف دارند که متعلق به دو خانواده تنبل‌های دوانگشتی (پاها دارای سه انگشت و دست‌ها دارای دو انگشت) و تنبل‌های سه‌انگشتی (پاها و دست‌ها دارای سه انگشت) هستند. تنبل‌های سه‌انگشتی، رژیم غذایی کم‌کالری‌ای دارند که صرفاً از برگ چند نوع از درختان تشکیل می‌شود، از این‌رو ناچارند تا متابولیسم پایینی داشته باشند تا فعالیت‌های حیاتی بدنشان با مشکلی مواجه نشود. اما تنبل‌های دوانگشتی طیف وسیع‌تری از غذاها که شامل میوه‌ها، حشرات، گیاهان و گاهی مارمولک‌های کوچک می‌شود را تغذیه می‌کنند. این دو گروه به هم شبیه‌اند، ولی اعتقاد دانشمندان بر این است که با هم خویشاوندی نزدیکی ندارند و دچار فرگشت موازی شده‌اند.
زیست‌شناسی

یک جانور تنبل، حدود ۱۵ ساعت در شبانه‌روز می‌خوابد. در این مدت آرام‌تر نفس می‌کشد، ضربان قلبش کند می‌زند؛ حتی سرعت هضم غذا هم در بدنش کاهش می‌یابد. تنبل‌ها فقط یک بار در هفته غذا می‌خورند. همواره بر روی درختان زندگی می‌کنند و تنها برای زادآوری ممکن است بر روی زمین بیایند. در صورتی که خطری جدی آن‌ها را تهدید کند تا ۴ متر در دقیقه می‌توانند جابه‌جا شوند. بهترین روش فرار آن‌ها، سقوط در آب و سپس شنا کردن است زیرا در آب شناگرهای بهتری به‌شمار می‌آیند و عموماً درختانی که زیر آن‌ها آب وجود دارد را به دیگر درختان ترجیح می‌دهند. این جانور با کاهش متابولیسم و تقلیل ضربان قلب به یک‌سوم میزان طبیعی، می‌تواند تا ۴۰ دقیقه در زیر آب بماند. سرعت پایین حرکت در تنبل‌ها باعث کمتر دیده شدن و حفاظت از آن‌ها در برابر پرندگان شکاری و گربه‌سانان می‌شود.
تولید مثل

تنبل‌های ماده، معمولاً یک بچه به دنیا می‌آورند. بچه تنبل بعد از تولد به مدّت ۹ ماه روی بدن مادرش در حالت آویزان زندگی می‌کند و به بدن مادرش می‌چسبد و کاملاً به مادرش وابسته است. تنبل‌ها، برای به دنیا آوردن بچه‌هایشان محل زندگی خود را ترک نمی‌کنند و لانه‌ای نیز نمی‌سازند بلکه جانور ماده از شاخه آویزان می‌شود. وقتی نوزاد تنبل به دنیا می‌آید به سبب پنجه‌های قوی محکم به موهای بدن مادرش می‌چسبد. ۹ ماه دیگر را هم روی بدن مادرش به سر می‌برد. بعد از ۹ ماه می‌تواند روی پای خود بایستد.
تهدیدها

دشمن طبیعی تنبل‌ها عقاب هارپی و جگوار است و در صورتی که در آب سقوط کنند ممکن است طعمه تمساح‌ها یا آناکونداها شوند. همگی شش گونه تنبل‌ها در آمریکای مرکزی و جنوبی پراکنش دارند. رده‌بندی IUCN چهار گونه از تنبل‌ها در دسته کمتر تهدید شده قرار گرفته‌اند، یک گونه در دسته آسیب‌پذیر و یک گونه به شدت در خطر انقراض است.
بیشترین تهدید تنبل‌ها در حال حاضر شکار غیرمجاز و تخریب زیستگاه است.
نگارخانه

فسیل یک تنبل غول‌پیکر در موزه ملی تاریخ طبیعی پاریس
ناصر شریفی

ناصر شریفی (۲۳ سپتامبر ۱۹۲۵ – ۲۳ اوت ۲۰۱۳) در تهران متولد شد. از سال ۱۹۸۷، او به عنوان استاد برجسته و رئیس سابق مؤسسه پرات، دانشکده علوم اطلاعات و کتابخانه در شهر نیویورک خدمت کرد.
همچنین او در سال‌های ۱۹۶۲–۱۹۶۳ به عنوان سرپرست رئیس، (متخصص برنامه) اطلاعات آموزش و پرورش و بخش مواد، یونسکو در بخش آموزش و پرورش، اطلاعات، و روش‌ها در پاریس، فرانسه خدمت کرده است.
او بنیانگذار مرکز اطلاعات کتابخانه بین‌المللی، دانشگاه پیتسبورگ در سال ۱۹۶۴ بود. او در تاریخ، به عنوان مدیر مرکز بین‌المللی اطلاعات کتابخانه از ۱۹۶۴–۱۹۶۶ باقی‌مانده است.
از پیتسبورگ، شریفی به دانشگاه ایالتی نیویورک نقل مکان کرد که در آن او در سال ۱۹۶۶ به ریاست دفتر بین‌المللی کتابداری، منابع آموزشی، و خدمات اطلاعات منصوب شد. که این دفتر، برای ارائه خدمات اطلاعاتی برای آموزش، پژوهش و برنامه‌هایی را برای مطالعات بین‌المللی و امور جهانی برای کل سیستم ایجاد شده است.
۱۹۶۸–۱۹۸۷ او استاد در مؤسسه پرات، دانشکده تحصیلات تکمیلی کتابداری و اطلاع‌رسانی بود. بروکلین، نیویورک.
به عنوان رئیس هیئت مشاوران کتابخانه ملی پهلوی، او مسئول هماهنگی بیش از ۴۰ از کتابداران بین‌المللی و حرفه‌ای در ۱۷ به در ماه مارس سال ۱۹۷۵ به شاه ایران شد. کتابخانه ملی پهلوی بخشی از چشم‌انداز شاه برای آموزش مردم ایران بود.
از سال ۱۹۸۷، او استاد برجسته بوده است و استاد بازنشسته مؤسسه پرات، دانشکده علوم اطلاعات و کتابخانه در شهر نیویورک است.
به عنوان یک مشاور UNSECO، او طراحی شده و به ایجاد اولین مدرسه مراکش علم اطلاعات در سال ۱۹۷۳ کمک کرد.
در سال ۲۰۰۴، بنیاد شریفی ناصر تشکیل شد «که برای ترویج کمک هزینه تحصیلی، آموزش و پژوهش در زمینه علوم اطلاعات و کتابخانه، دستاورد ادبی در زبان فارسی و انگلیسی، و آگاهی عمومی در مسائل چند فرهنگی است.»
آموزش

دانشگاه کلمبیا DLS، دانشکده از خدمات کتابخانه، ۱۹۵۸
M.S. دانشگاه کلمبیا، دانشکده از خدمات کتابخانه، ۱۹۵۴
دانشگاه تهران B.A، ادبیات فرانسه ۱۹۴۷
جوایز

مدال طلا کوآلا، ۱۹۸۵ - که به‌طور سالانه به تنها یک رهبر بین‌المللی یا محقق در جهان داده می‌شود.
مدال تاج و تخت شاه، ۱۹۷۷
انجمن کتابخانه آمریکا (ALA) استناد، ژوئن ۱۹۹۹ - ALA این جایزه به افتخار ناصر شریفی برای کمک مادام العمر به کتابخانه علوم ارائه شده است.
نانسی کوای

| نانسی کوای | نانسی کوای |
| --- | --- |
歸綽嶢: 歸綽嶢
کوای در می ۲۰۲۴: کوای در می ۲۰۲۴
نام هنگام تولد: Kwai Nam-sin (歸南茜)
زادهٔ: ۱۵ فوریهٔ ۲۰۰۰ ‏(۲۵ سال) هنگ کنگ
تحصیلات: دانشگاه لینگنان (لیسانس)
پیشه‌ها: خواننده بازیگر
پیشه موسیقی: پیشه موسیقی
ساز(ها): آواز
سال‌های فعالیت: ۲۰۲۲–تاکنون
ناشر(ان): وارنر موزیک هنگ کنگ
 :  
نانسی کوای چوک ییو (متولد ۱۵ فوریه ۲۰۰۰) خواننده و بازیگر هنگ کنگی است.
کوای در ۱۵ فوریه ۲۰۰۰ در هنگ کنگ به دنیا آمد. او در جوانی به عنوان علاقه از خواندن لذت می‌برد، اما هرگز به این فکر نمی‌کرد که یک خواننده حرفه ای باشد. کوای در دانشگاه لینگنان تحصیل کرد و با لیسانس هنر در مطالعات فرهنگی فارغ‌التحصیل شد.
گویش تنکابنی

| تنکابنی | تنکابنی |
| --- | --- |
شَهسِواری: شَهسِواری
زبان بومی در:  ایران استان مازندران
منطقه: شهرستان تنکابن
تبار: هندواروپایی  هندوایرانیایرانیایرانی غربیگروه شمال غربیزبان‌های کاسپینکاسپین مرکزیزبان مازندرانی یا زبان گیلکیتنکابنی
سامانه نوشتاری: الفبای فارسی
کدهای زبان: کدهای زبان
ایزو ۳–۶۳۹: –
گویش تنکابنی در منطقۀ تنکابن گویش می‌شود. این گویش شامل لهجه‌های دوهزاری، سه هزاری، خرم‌آبادی، گلیجانی و چالکش می‌شود.