دوران طلایی دزدی دریایی
مستعمرات جدید و پیدایش دزدان دریایی > سنگدل‌ترین دزدان دریایی

ادوارد تیچ یکی از بزرگ‌ترین سَرکردگان دزدان دریایی بود که به وی لقب ریش سیاه داده بودند. تیچ بیشتر در آب‌های غرب اقیانوس اطلس حکمرانی می‌کرد. نه تنها در دریا بلکه گاهی در خشکی هم دست به غارت و دزدی می‌زد. بسیاری از بنادرِ آن زمان به دست ادوارد تیچ و گروه دزدان او غارت شد، از جمله بندرهای پورت رویال و جامائیکا گرفته تا بندر ناسائو و از هندوراس تا هاوانا و بلیز بسیاری از سرزمین‌ها غارت شدند، شِگرد کار او برای حمله به بنادر بسیار فنی و حساب شده بود. در آن زمان اغلبِ بندرگاه‌ها به وسیلهٔ دژ و باروی نسبتاً قوی محافظت می‌شد که عمدتاً با توپ‌های سنگین که با چهارپاره پُر می‌شد محافظت می‌گردید. تیچ پس از برآورد میزان توان دفاعی بندرگاه، جهت وارد آمدن خسارت کمتر به کشتی و کارکنانش، معمولاً در شب‌هایی که مه کامل بر دریا حکمفرما بود و دریا در حالت مد قرار داشت، مثلِ اَجَل مُعلّق سر می‌رسید و با استفاده از ترفند غافلگیری. برج‌ها و باروها را به توپ می‌بست. سرانجام ادوارد تیچ در نبرد با ناوگان دریایی انگلیس به رهبری کاپیتان رابرت مینارد در ۲۲ نوامبر ۱۷۱۸ کشته شد، مینارد بعد از کشتن ادوارد تیچ، سر او را برید و در قسمت دکل جلوی دماغه کشتی نصب کرد.
جک رکهم که به رکهم سرخ‌پوش معروف بود یکی دیگر از بزرگ‌ترین راهزنان دریایی به حساب می‌آمد. هر کدام از دزدان دریایی پرچم خاصی داشتند که به وسیلهٔ آن شناخته می‌شدند ولی آنچه که امروز به عنوان پرچم دزدان دریایی مشهور است و نماد همیشگی آن‌ها است، پرچمی است که رکهم از آن استفاده می‌کرد و نماد یک جمجمه انسان در میان دو شمشیر متقاطع بر روی پارچه‌ای مشکی رنگ بود. به خاطر لباس‌های پشمی سرخ رنگی که می‌پوشید به او لقب سرخ‌پوش یا چلواری داده بودند. رکهم کشتی‌های زیادی را تسخیر کرد و خیلی‌های دیگر را به قعر دریا فرستاد که مهم‌ترین آن‌ها کینگ استون بود.
بارتولومئو روبرتز مُلَقب به بلک بارت یا به تعبیری دیگر بارت سنگدل یکی دیگر از مخوف‌ترین دزدان عصر طلایی می‌باشد، بارت رکورددار نابود کردن کشتی بود. بر طبق برآوردها حدود ۹۵۴ کشتی کوچک و بزرگ توسط این ناخدا به عمق آبها فرستاده شد و حتی چنان در این کار زیاده روی کرد که از ریش سیاه هم پیشی گرفت. نوع حملهٔ او و عدم توجهش به درخواست تسلیم بعضی از کشتی‌ها این شُبهه را به وجود آورد که احتمالاً از روی تفریح دست به غرق کشتی‌ها می‌زده. در اوایل قرن ۱۸، بارت به بسیاری از بنادر و شهرها حمله و آن‌ها را غارت و نابود کرد، به دلیل قساوت و بی رحمی اش به او بارت سیاه‌دل می‌گفتند، نیروی دریایی انگلستان دستهٔ کشتی‌های بارت را محاصره کرد و نبرد سختی درگرفت. سرانجام بارت سیاه‌دل با شلیک گلوله سربی یک تپانچه به گلویش کشته شد.
چارلز وین یکی از بی رحم‌ترین و وحشی‌ترین کاپیتان‌های کشتی دزدان دریایی در تمام دوران بود. وین به آزار و شکنجه و کشتار بی رحمانهٔ دریانوردان و مسافران شُهره بود. تعداد زیادی را کشت و کشتی‌های بسیاری را غارت کرد. چارلز وین در عین حال یکی از مغرورترین دزدان دریایی نیز می‌باشد او تنها کاپیتانی بود که به اصول و قوانین دزدان دریایی هیچ اهمیتی نمی‌داد و بر روی عرشهٔ کشتی خودش تنها قوانین مختص به خودش جهت جاشوان اعمال می‌گردید که در بعضی از موارد بسیار فجیع و دلهره‌آور بود مثل بستن ملوان مجرم به دکل کشتی برای روزهای متوالی بدون آب و غذا که بعدها برای سایر کاپیتان‌ها مرسوم گردید و همچنین گاهی ملوان خاطی را با طناب بلند از کنارهٔ کشتی آویزان می‌کرد در حالی که تنها سینه و گردنش از آب بیرون بود و به دنبال کشتی کشیده می‌شد
آمارو فارگو یکی دیگر از دزدان دریایی مشهور این دوره می‌باشد. فارگو در ابتدا به شکل مستقل کار می‌کرد اما بعدها برای تلافی حملات انگلیسی‌ها به کشتی‌های اسپانیایی به استخدام دولت اسپانیا درآمد و پس از آن مرتب به کشتی‌های هر دو کشور هلند و انگلستان حمله می‌کرد و گنجینه‌های تصرف شده را به اسپانیا منتقل می‌کرد. اقدامات او در اسپانیا لقب شریف‌زاده را برایش به ارمغان آورد
استید بونت تنها دزد دریایی است که از او با عنوان جنتلمن یاد می‌شود به دلیل اینکه قبل از راهزنی و تبدیل شدن به یک دزد دریایی یک ملاک ثروتمند در باربادوس بود که زمین‌های بسیاری داشت. به دلیل ماجراجویی وارد این نوع زندگی شد. بونت از یک خانواده ثروتمند انگلیسی در باربادوس متولد شد و املاک خانواده را پس از مرگ پدرش به ارث برد. پس از دست کشیدن از زندگی عادی یک کشتی خریداری کرد و نام آن را انتقام گذاشت. عمدهٔ شهرت کاپیتان بونت، ایجاد پایگاه و مقر دزدان دریایی با نام جمهوری دزدان دریایی در منطقهٔ باهاما بود.