stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
هلن کلر

| هلن کلر | هلن کلر |
| --- | --- |
نام اصلی: هلن آدامز کِلِر
زاده: ۲۷ ژوئن ۱۸۸۰ تاسکامبیا، آلاباما
درگذشته: ۱ ژوئن ۱۹۶۸ (۸۷ سال) ایستن، کنتیکت
آرامگاه: کلیسای ملی واشینگتن
پیشه: نویسنده نابینا و ناشنوا، سخنران و فعال سوسیالیست
ملیت: آمریکایی
دانشگاه: کالج رادکلیف
امضا: 
هلن کلر هشت ساله و معلمش آن سالیوان در بروستر، کیپ کود، ماساچوست، ۱۸۸۸
حدود ۱۹۲۰
هلن آدامز کِلِر (به انگلیسی: Helen Adams Keller) (زاده ۲۷ ژوئن، ۱۸۸۰، تاسکامبیا، آلاباما - درگذشته ۱ ژوئن، ۱۹۶۸، ایستن، کنتیکت) نویسنده نابینا و ناشنوا و فعال سوسیالیست آمریکایی بود.
زندگی > کودکی

هلن کلر در ۲۷ ژوئنِ ۱۸۸۰ در تاسکامبیا، در ایالتِ آلاباما، متولّد شد. او، هنگامی که ۱۸ ماه بیشتر از زندگیش نمی‌گذشت، در اثر ابتلا به مننژیت، بینایی و شنواییِ خود را از دست داد و ارتباطش با دنیای بیرون قطع شد. هنگامی که کلر شش سال داشت، او را به الکساندر گراهام بل نشان دادند و گراهام بل پس از معاینه، یک معلم ۲۰ ساله به نام آن سالیوان (میسی) را که در مؤسسهٔ آموزش نابینایان پرکینز در بوستون فعالیت می‌کرد، برای آموزش او فرستاد. چنان‌که کلر بعدها دربارهٔ خود می‌نویسد، زندگی واقعی او در یک روز از ماه مارس سال ۱۸۸۷ وقتی که تقریباً ۷ ساله بود، با ورود معلمش به زندگی او آغاز شد. او از این روز به عنوان مهم‌ترین روزی که در زندگی به خاطر دارد، یاد می‌کند. سالیوان معلمی سخت کوش و فوق‌العاده بود که از مارس ۱۸۸۷ تا پایان عمر خود در اکتبر ۱۹۳۶، در کنار کلر ماند.
سالیوان با فشار دادن علاماتی توسط انگشتان خود، به عنوان حروف، بر کف دست هلن با او ارتباط برقرار می‌کرد و از این راه برای آموزش کلمات به او استفاده می‌نمود. در عرض چند ماه کلر فرا گرفت که چگونه اشیایی را که لمس می‌کند، به آن حروف ربط دهد و آن‌ها را هجی کند. او همچنین، موفق شد تا به وسیله لمس کارتهایی که حروف برجسته بر آن‌ها نوشته شده بود، جمله‌هایی را بخواند و با کنار هم چیدن حروف در یک لوح، خود جمله بسازد. بین سال‌های ۱۸۸۸ و ۱۸۹۰، کلر زمستان‌ها را در مؤسسه پرکینز، برای آموزش خط بریل گذراند، سپس زیر نظر «سارا فولر» در بوستون، برای آموختن صحبت کردن، دوره‌ای آموزشی و تدریجی را آغاز کرد. او همچنین لب‌خوانی از طریق لمس دهان و گلوی شخص صحبت‌کننده را فرا گرفت.
زندگی > تحصیلات

هلن حتی وقتی که دخترک کوچکی بود بسیار مشتاق ورود به دانشگاه بود. در سن ۱۴ سالگی، وی در یک مدرسه ناشنوایان در نیویورک ثبت نام کرد و در ۱۶ سالگی به «مدرسه کمبریج بانوان جوان» در ماساچوست راه یافت. کلر در سال ۱۹۰۰ توسط کالج رادکلیف پذیرفته شد و ۴ سال پس از آن، به کمک آنی سالیوان معلم خود، که سخنرانی‌ها را در کف دست او می‌نوشت، از آنجا فارغ‌التحصیل شد. در این مدت او توانست با فشار دادن انگشت بر گلوی آنی و تقلید ارتعاشات صوتی او صحبت کردن را بیاموزد؛ بنابراین او اولین فرد نابینا- ناشنوایی بود که از دانشگاه فارغ‌التحصیل شد.
زندگی > نویسندگی

هلن کلر از زمانی که در دانشگاه «رادکلیف» دانشجو بود، نگارش را آغاز کرد و این حرفه را ۵۰ سال ادامه داد. علاوه بر «زندگی من»، ۱۱ کتاب و مقالات بیشماری در زمینه نابینایی، ناشنوایی، مسائل اجتماعی و حقوق زنان به رشته تحریر درآورده است.
زندگی > فعالیت‌های اجتماعی و سال‌های پایانی

هلن کلر هرگز نیاز نابینایان و ناشنوایان دیگر را از نظر دور نمی‌کرد. او از دوستان دکتر «پیتر سالمون»، مدیر اجرایی خدمات هلن کلر برای نابینایان بود و او را در تأسیس مرکزی یاری نمود که به عنوان مرکز ملی هلن کلر برای جوانان و بزرگسالان نابینا- ناشنوا نام گرفت.
هلن کلر عضو حزب سوسیالیست آمریکا بود و در چندین انتخابات پیاپی از نامزدی یوجین دبس، چهرهٔ معروف کمونیست و سوسیالیست، حمایت می‌کرد. او در زمینهٔ حقوق زنان نیز فعال بود و از کنترل بارداری ناخواسته و حق رأی برای زنان حمایت می‌کرد. او در ضمن عضو اتحادیهٔ کارگری چپ «کارگران صنعتی جهان» بود و در مطلبی به نام چرا به کارگران صنعتی جهان پیوستم؟ توضیح می‌دهد که چطور تحت تأثیر اعتصاب لارنس به عضویت این اتحادیه درآمده.
هلن کلر از طرفداران انقلاب روسیه بود و در مطالبی چون به روسیهٔ شوروی کمک کنید و روح لنین به این قضیه می‌پردازد.
در سال ۱۹۳۶، هلن کلر به «ایستن، کنتیکت» رفت و تا پایان عمر در آن‌جا ساکن بود. او در ۱ ژوئن ۱۹۶۸ در سن ۸۷ سالگی درگذشت.
سگهایی از نژاد آکیتا

در ماه ژوئیه سال ۱۹۳۷، هلن کلر به استان آکیتای ژاپن سفر کرد. در آن زمان او در مورد سگ مشهوری به نام هاچیکو که از نژاد آکیتا می‌باشد و اسطوره وفاداری در ژاپن شناخته می‌شود پرس و جو کرد. این سگ دو سال پیش از سفر هلن کلر به ژاپن یعنی در سال ۱۹۳۵ مُرده بود.
به درخواست هلن کلر، فردی ژاپنی، سگی از نژاد آکیتا را در اختیار او گذاشت. این سگ «کامی‌کازه - گو» نام داشت. پس از آنکه «کامی‌کازه - گو» به دلیل بیماری هاری مرد، در ژوئیه سال ۱۹۳۸ برادرش که «کنزان-گو» نام داشت به عنوان یک هدیه رسمی از سوی دولت ژاپن به هلن کلر تقدیم شد. هلن کلر سگهای نژاد آکیتا را به وسیله این دو سگ به ایالات متحده آمریکا معرفی کرد.
هلن کلر در مجلهٔ آکیتا چنین می‌نویسد:
اگر فرشته‌ای در پوست و خز وجود داشته باشد، آن کامی کازه بود. می‌دانم، هیچگاه چنین احساسی را به هیچ حیوان خانگی دیگری نخواهم داشت. سگ آکیتا تمام ویژگی‌هایی که مرا جذب کند داشت. او همدمی مهربان و قابل اعتماد بود.
نگارخانه

هلن کلر - سال ۱۹۲۰
به مناسبت یادبود هلن کلر و آن سالیوان
هلن کلر و آن سالیوان
بانو یوها

برای دیدن سریالی در رابطه با او، افسانه جومونگ را ببینید.
بانو یوها یا یوهوا با نام کامل ها یوها (زاده ۷۳ سال ق.م، دانگ‌بویو  _ درگذشته ۲۸ سال ق.م، دانگ‌بویو)؛ دختر ارشد رئیس قبیلهٔ هابک و همسر ژنرال هه‌موسو رهبر گروه دامول بود. او پس از کشته شدن هه‌موسو، به عنوان همسر دوم سلطنتی وارد قصر امپراتور گوموا شد. وی همچنین مادر جومونگ، بنیان‌گذار پادشاهی گوگوریو بود.
| بانو یوها 유화 | بانو یوها 유화 |
| --- | --- |
ملکه‌مادر گوگوریو (عنوان بعد از مرگ) مادربزرگ بکجه(این عنوان توسط اون‌جو به او اعطاء شد) : ملکه‌مادر گوگوریو (عنوان بعد از مرگ) مادربزرگ بکجه(این عنوان توسط اون‌جو به او اعطاء شد) 
پرترهٔ نقاشی‌شده از بانو یوها، واقع در مقبرهٔ پسرش جومونگ: پرترهٔ نقاشی‌شده از بانو یوها، واقع در مقبرهٔ پسرش جومونگ
اولین ملکه‌مادر  گوگوریو: اولین ملکه‌مادر  گوگوریو
سلطنت: عنوان بعد از مرگ
جانشین: بانو یه
زاده: ۷۳ سال قبل از میلاد قبیلهٔ هابک، دانگ‌بویو، چوسان قدیم
درگذشته: ۲۸ سال قبل از میلاد (۴۵ سال) دانگ‌بویو، چوسان قدیم
آرامگاه: پیونگ‌یانگ، کره شمالی
همسر(ان): هه‌موسو گوموا
فرزند(ان): جومونگ
پدر: ها بیک
مادر: بوک ‌بی
| 0 | 1 |
| --- | --- |
بانو یوها: بانو یوها
پرترهٔ نقاشی‌شده از بانو یوها و پسرش جومونگ: پرترهٔ نقاشی‌شده از بانو یوها و پسرش جومونگ
نام کره‌ای: نام کره‌ای
هانگول: 하백녀
هانجا: 河伯女
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Habaengnyeo
مک‌کیون–ریشاور: Habaengnyŏ
نام تولد: نام تولد
هانگول: 하유화
هانجا: 河柳花
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Ha Yuhwa
مک‌کیون–ریشاور: Ha Ryuhwa
زندگی‌نامه > اصل و نسب

بانو ها یوها؛ دختر ها بیک، رئیس قبیلهٔ هابک و زنی بنام بوک‌ بی بود که در سال ۷۳ قبل از میلاد متولد شد. نام یوها به معنای "فرزند رودخانه هابک" بود. گفته می‌شود رئیس قبیلهٔ هابک سه دختر زیبا داشت بنام های: یوهوا (یوها)، هوی‌هوا و هون‌هوا، که یوها دختر بزرگتر بود.
زندگی‌نامه > آشنایی یوها و هه‌موسو

در مورد چگونگی آشنایی یوها و ژنرال هه‌موسو نظریه‌های بسیاری وجود دارد که سه مورد از آنها در تاریخ کره معروف‌تر هستند.
نظریه اول: آمده است که روزی یوها و خواهرانش در کنار رودخانه هابک مشغول گردش بودند که ناگهان پیکر مردی را شناور بر روی آب دیدند خواهران با دیدن جسد فرار کردند اما یوها آنجا ماند و توانست آن مرد را از آب بیرون بکشد و او را نجات دهد. آن مرد در واقع همان هه‌موسو رهبر گروه دامول بود که توسط ارتش امپراتوری هان زخمی شده بود. یوها چندین روز از او پرستاری کرد و هه‌موسو پس از بهبودی در حالیکه به یوها علاقه‌مند شده بود با وی ازدواج کرد.
نظریه دوم: گفته‌شده که هه‌موسو با یوها در زمانی که او در رودخانه هابک مشغول حمام کردن بود آشنا شده‌است و سپس به صورت مخفیانه با یکدیگر ازدواج کردند، اما زمانی که ها بیک، پدر یوها از موضوع مطلع شد هه‌موسو را به عنوان همسر دخترش قبول نکرد و او را از قبیلهٔ هابک بیرون کرد. ها بیک که بسیار از دخترش، یوها خشمگین بود او را به اوبال‌سو (優渤水) تبعید کرد، یوها در آن مکان با فرمانروای دانگ‌بویو، گوموا آشنا شد و همسر او گردید.
نظریه سوم: این نظریه توسط سامگوک یوسا روایت می‌شود و می‌گوید که روزی یوها و خواهرانش در کنار رودخانه هابک مشغول بازی بودند. اما وقتی دیدند هه‌موسو به آن‌ها نزدیک می‌شود از ترس فرار کردند. هه‌موسو برای فریب دادن دخترها قصری با تزئینات عالی ساخت و ضیافتی بزرگ برپا کرد. پس از اینکه خواهران وارد قصر شدند و مست شدند هه‌موسو تلاش کرد تا راه خروج را مسدود کند و توانست یوها را دستگیر کند. خواهران موضوع را به ها بیک، پدرشان گزارش دادند. ها بیک که از ربودن یوها بسیار خشمگین شده بود فرستاده‌ای برای سرزنش نزد هه‌موسو فرستاد. هه‌موسو از کارش پشیمان شد و خواست یوها را آزاد کند. اما یوها از رفتن امتناع کرد چون عاشق شده بود. هه‌موسو ارابه‌ای را که توسط پنج اژدها کشیده میشد احضار کرد و به کاخ ها بیک رفت. ها بیک، هه‌موسو را به یک جنگ مسخ دعوت کرد، و سپس ها بیک به صورت کپور، قرقاول و آهو تبدیل شد، هه‌موسو هم به ترتیب به سمور، شاهین و گرگ تبدیل شد و او را گرفت و در نتیجه پیروز شد. ها بیک که از توانایی‌های هه‌موسو شگفت زده شده بود ضیافتی برای جشن ازدواج هه‌موسو و یوها ترتیب داد. اما زمانی که زوج مست شده بودند، ها بیک آن ها در کیسه چرمی گذاشت و آنان را در ارابهٔ اژدها گذاشت تا به بهشت صعود کنند. اما هه‌موسو در میانه راه بیدار شد و با بریدن کیسه چرمی با سنجاق‌سر طلایی یوها به تنهایی به بهشت گریخت. هنگامی که یوها به تنهایی نزد پدرش بازگشت، ها بیک که او را مایهٔ شرمساری خانواده می‌دید لب هایش را دراز کرد و او را به حوض ووبال‌سو یا اوبال‌سو، واقع در کوه تاباک‌سان تبعید کرد. روزی یک ماهیگیر به امپراتور گوموا از بویو گزارش داد که موجود عجیبی در زیر آب قدم می‌زند. امپراتور دستور داد آن موجود که یوها بود را بیاورند. چون لب‌های یوها دراز بود باید سه بار بریده می‌شد تا بتواند حرف بزند. امپراتور که متوجه شده بود، یوها همسر پسر بهشتی بوده او را در قصر خود نگه‌داشت.(البته این نظریه به افسانه شباهت دارد تا واقیعت)
بیشتر تاریخ کره نظریه دوم را معتبر تر از باقی نظریه‌ها می‌دانند.
زندگی‌نامه > قتل عام قبیلهٔ هابک و مرگ هه‌موسو

ارتش امپراتوری هان در سال ۶۱ قبل از میلاد قبیلهٔ هابک را به دلایل نامعلوم قتل عام کرد و چون یوها در آن زمان در اوبال‌سو  تبعید بود توانست زنده بماند. چندی بعد هه‌موسو هم در یکی از نبردها توسط سواره نظام آهنین ارتش امپراتوری هان کشته‌شد.
زندگی‌نامه > ازدواج یوها با گوموا و تولد جومونگ

پس از کشته شدن هه‌موسو، یوها که همسر سلطنتی دوم امپراتور گوموا شده‌بود، در قصر دانگ‌بویو ساکن شد. اما ملکه وون‌هو (همسر اول گوموا از قبیلهٔ ساچل‌دو) با همسران سلطنتی امپراتور رفتار مناسبی نداشت و گفته می‌شود وی از دشمنان سرسخت بانو یوها بود و بارها او را آزار می‌داد. همچنین ملکه وون‌هو را یکی از عوامل مرگ بانو یوها نیز می‌دانند.
یوها که از قبل توسط هه‌موسو باردار شده بود این موضوع را به گوموا اطلاع داد. گوموا در ابتدا سعی کرد تا کودک را در درون رحم مادرش نابود کند اما موفق نشد. سرانجام در سال ۵۸ قبل از میلاد، فرزند یوها متولد شد. او یک پسر بود که نامش را جومونگ (در زبان کره‌ای به معنی کمان‌دار ماهر) گذاشتند. گوموا سپس دوباره قصد کرد تا کودک را از بین ببرد. او شبی جومونگ را از مادرش ربود و او را نزد حیوانات وحشی گذاشت تا او را بخورند. اما حیوانات به جای خوردن آن، از جومونگ محافظت می‌کردند تا صدمه نبیند. در نهایت گوموا، جومونگ را به یوها برگرداند و او را به فرزندی خویش قبول کرد.
بحث‌های مختلفی بر سر آنکه پدر واقعی جومونگ چه کسی بوده به وجود آمده‌است، در بعضی از متون تاریخی کره، جومونگ را پسر هه‌موسو و یوها توصیف کرده‌اند. اما بعضی هم او را فرزند گوموا و یوها می‌دانند.
اما به نظر می‌رسد پدر جومونگ هه‌موسو باشد چون پادشاهی گوگوریو او را به عنوان پدر سرزمین خود قبول داشتند.
زندگی‌نامه > مرگ و آرامگاه

در مورد مرگ بانو یوها دو نظریه متفاوت وجود دارد.
نظریه اول: پس از اینکه جومونگ به دلیل حسادت و تهدید های هفت ناتنی‌اش (از جمله تسو(ده‌سو) و یونگ‌پو) بویو را ترک می‌کند و حکومت گوگوریو را تأسیس میکند، یوها در قصر دانگ‌بویو درگیر بحث‌های سیاسی می‌شود و به روایت سامگوک یوسا در اگوست سال ۲۴ قبل از میلاد، توسط گوموا به قتل می‌رسد.
نظریه دوم: در سال ۲۸ قبل از میلاد، هنگامی که جومونگ، ژنرال بوویوم را جهت تسخیر پادشاهی اوکجه فرستاد. در طی همان سال مادرش بانو یوها، به علت بیماری در قصر دانگ‌بویو درگذشت و به خواست گوموا برای او مراسم خاکسپاری‌ای در حد یک ملکه‌مادر (ملکه‌مادر گوگوریو) گرفتند، در حالیکه یوها فقط یک همسر سلطنتی بود. جومونگ پیک فرستاده و هدایای فراوانی جهت قدردانی از سخاوت امپراتور گوموا، برای او ارسال نمود.
مقبرهٔ بانو یوها ابتدا در بویو قرار داشت، اما در دوره امپراتور گوانگ‌گه‌تو(نوزدهمین امپراتور گوگوریو) مقبرهٔ او از بویو به پیونگ‌یانگ و در کنار پسرش جومونگ منتقل شد.
زندگی‌نامه > عناوین بعد از مرگ

گوموا پس از مرگ یوها به او عنوان "همسر سلطنتی محبوب" را اعطاء کرد.
بانو یوها پس از مرگش توسط شخص امپراتور جومونگ به عنوان ملکه‌مادر گوگوریو شناخته‌شد.
حکومت بکجه نیز یوها را به عنوان مادربزرگ سرزمین خود قبول داشتند و برای او احترام زیادی قائل بودند.
خانواده

پدر: ها بیک (하백)
مادر: بوک ‌بی (벅비)
خواهران کوچکتر:
ها هوی‌هوا (위화)
ها هون‌هوا (훤화)
همسران:
ژنرال هه‌موسو (해모수왕)؛ ژنرال ارتش و رهبر گروه دامول
امپراتور گوموا (금와왕)؛ دومین فرمانروای دانگ‌بویو
فرزند: جومونگ (امپراتور دونگ‌میونگ‌سونگ) (동명성왕)؛ بنیان‌گذار پادشاهی گوگوریو
عروس اول: بانو یه (예씨 부인)؛ ملکه‌ی سلطنتی دوم گوگوریو
نوه: امپراتور یوری‌میونگ (비류)؛ دومین فرمانروای گوگوریو
عروس دوم: بانو سوسانو (스사노오)؛ دومین دختر حاکم جولبون، اولین ملکه‌ی سلطنتی گوگوریو و سپس از مؤسسین حکومت بکجه
نوه: شاهزاده بیریو (비류)
نوه: امپراتور اون‌جو (온조 어라하)؛ بنیان‌گذار پادشاهی بکجه
در فرهنگ عامه

توسط اوه یون سو در مجموعه تلویزیونی سال ۲۰۰۶ ام‌بی‌سی، افسانه جومونگ، به تصویر کشیده شد.
توسط کیم جی یونگ در مستند تلویزیونی سال ۲۰۱۷ کی‌بی‌اس، تاریخ کره‌ای، به تصویر کشیده شد.
ها بیک و دخترانش
اولین ملاقات یوها و گوموا، بر اساس کتاب چوسن‌سی‌هات‌سوکی (۱۸۵۴)
جغرافیای کانادا

جغرافیای کانادا به توصیف ویژگی‌های کانادا این دومین کشور پهناور جهان می‌پردازد.
تصویر ماهواره‌ای از کانادا. جنگل‌های بورئال در سرتاسر کشور وجود دارد، قطب شمال کشور، کوهستانهای ساحلی وکوه‌های سنت الیاس (الیاس قدیس)، پوشیده از برف و یخ است و نواحی استپ و اطراف آن، مسطح و مناسب برای کشاورزی است. آب دریاچه‌های بزرگ به رودخانهٔ سنت لارنس در جنوب این کشور که جمعیت بیشتری در آن قسمت وجود دارد می‌ریزد.
کانادا سرزمینی پهناور و ناهموار است. از شمال تا جنوب، بیش از نیمی از نیم‌کرهٔ شمالی را دربر می‌گیرد. از شرق تا غرب، در گستره‌ای نزدیک به ۴٬۷۰۰ مایل (۷٬۵۶۰ کیلومتر) کشیده شده و شش منطقهٔ زمانی را شامل می‌شود. این کشور، دومین کشور بزرگ جهان از نظر وسعت است، اما تنها نیم درصد از جمعیت جهان را در خود جای داده است.
کانادا در نیمهٔ شمالی قارهٔ آمریکای شمالی قرار دارد و تنها همسایهٔ آن ایالات متحده است که در جنوب (و همچنین از طریق ایالت جداافتادهٔ آلاسکا در شمال‌شرق) با آن مرز مشترک دارد. شعار ملی کانادا «از دریا تا دریا» (a Mari Usque ad Mare) گستردگی این کشور را توصیف می‌کند، چرا که از اقیانوس آرام در غرب تا اقیانوس اطلس در شرق امتداد دارد و حتی برخی پیشنهاد کرده‌اند که با افزودن یک «... تا دریا» این شعار به اقیانوس منجمد شمالی در شمال کشور نیز اشاره داشته باشد.
کانادا دومین کشور بزرگ جهان است، اما بیش از ۸۰ درصد از مساحت آن کم‌سکنه است و بیشتر جمعیت آن در چند شهر بزرگ نزدیک به مرز ایالات متحده آمریکا متمرکز شده‌اند. این پراکندگی جمعیت ناشی از جغرافیای خاص کاناداست که در مجموع چندان مساعد برای زندگی انسان نیست.
جغرافیای کانادا را می‌توان در دو محور بررسی کرد: از غرب به شرق و از شمال به جنوب. هر چه به سمت شمال برویم، سرما، صخره‌های سنگی، برف و یخ افزایش می‌یابد و زندگی در این مناطق دشوارتر می‌شود. اما بخش جنوبی کشور که از جنوب‌شرق تا جنوب‌غرب گسترده شده، به دلیل تنوع جغرافیایی بیشتر، قابل سکونت‌تر است و در آن، از دره‌های سرسبز تا مناطق بیابانی خشک وجود دارد.
شمال دور کانادا در چنگ سرمای قطب شمال قرار دارد، جایی که یخ، برف و یخچال‌های طبیعی چشم‌انداز را شکل می‌دهند. در این منطقه، درختان کمی رشد می‌کنند و کشاورزی عملی نیست. مردم بومی کانادا، که به نام «ملت‌های نخستین» شناخته می‌شوند، با شکار و ماهیگیری در این سرزمین زندگی می‌کنند.
چشم‌انداز کانادا شامل دریاچه‌های سیاه‌آبی، رودخانه‌های متعدد، کوه‌های باشکوه در غرب، دشت‌های گسترده در مرکز و دره‌های جنگلی در شرق است. سپر کانادا، که منطقه‌ای تپه‌ای با دریاچه‌ها و مرداب‌هاست، در شمال کشور امتداد یافته و برخی از کهن‌ترین سنگ‌های زمین را در خود دارد.
جغرافیای سیاسی

واحد اندازه‌گیری مسافت در کشور کانادا کیلومتر می‌باشد. کانادا بیشتر از ۷۰۰۰ کیلومتر پهنا دارد. سفر زمینی از شهرهای هلیفکس تا ونکوور حدود ۷ روز به طول می‌کشد و این در حالی است که همین مسیر به صورت هوایی حدود ۷ ساعت به طول می‌انجامد.
کانادا بیشترین بخش آمریکای شمالی را اشغال کرده است که هم‌مرز ایالات متحده از جنوب و آلاسکا در شمال غرب است و بین اقیانوس اطلس از شرق و اقیانوس آرام در غرب قرار دارد و از شمال به اقیانوس منجمد شمالی محدود می‌شود. از سال ۱۹۲۵، کانادا ادعای مالکیت بخشی از اقیانوس منجمد شمالی از طول W ۶۰ درجه تاW۱۴۱ درجه را کرد که این ادعا به صورت جهانی رد شد. شمالی‌ترین بخش این کشور (و شمال جهان)، CFs (Canadian Forces Station) واقع در شمال جزیرهٔ آلس مر با ارتفاع ۸۲٫۵ درجه شمالی، یعنی ۸۱۷ کیلومتر (۴۵۰ مایل دریایی) فاصله از قطب شمال است.
کانادا دومین کشور بزرگ از لحاظ مساحت، بعد از روسیه است. تراکم جمعیت ان، ۳٫۵ نفر در هر کیلومتر مربع (۹٫۱، نفر در مایل مربع) است که پایین‌ترین حد تراکم در دنیاست. بخشی که بیشترین جمعیت را داراست، ویندسور کوریوور شهر کوبک نزدیک دریاچه‌های Great و رودخانه سنت لاورنس در جنوب است.
پوشش

منطقه‌ای که در شمال واقع شده، منطقهٔ سنگی Shield است که در عصر یخبندان، خشک شد. این منطقه غنی از مواد معدنی و خاک سست است که در نقاطی از آن رود و دریاچه دیده می‌شود. کانادا تاکنون دارای بیشترین دریاچه و مقدار آب شیرین در میان دیگر کشورهای جهان است.
در نواحی شرقی کانادا، رودخانهٔ سنت لورنس تا خلیج سنت لورنس، بزرگ‌ترین خور (ریزشگاه رود) جهان، ادامه دارد که جزیرهٔ نیوفوند لند در مصب آن قرار دارد. جنوب این خلیج، یعنی منطقهٔ دریایی مری تایمز، دنبالهٔ منطقهٔ پنسیلوانیای کوبک است. نیوبرانزویک و نووا اسکوتیا توسط منطقهٔ Bay of Fundy از هم جدا می‌شوند و بزرگ‌ترین و متفاوت‌ترین جزر و مدها در این ناحیه رخ می‌دهد. انتاریو و خلیج بای در مرکز شهر واقعند. غرب انتاریو، مسطح و گسترده است و استپ‌ها تا کوه‌های راکی ادامه دارد که آن‌ها را از منطقهٔ بریتیش کلمبیا، جدا می‌کند.
گیاهان شمال کانادا، به تدریج به سمت جنگل‌های درخت کاج تا توندرا و به سمت زمین‌های لم یزرع قطب شمال، در شمال دور، کم و کمتر می‌شود. نواحی اصلی شمال کانادا به مجمع الجزایر شمالی گسترده‌ای که تعدادی از آنها، جزء بزرگ‌ترین جزایر دنیا هستند، احاطه شده‌اند.
حیات وحش

شمال دورافتاده و جنگل‌های گستردهٔ کانادا زیستگاه گونه‌های مختلف حیات‌وحش است؛ از خرس‌ها، گرگ‌ها، سگ‌های آبی، گوزن‌ها، شیرهای کوهی و گوسفندان شاخ‌بزرگ گرفته تا حیوانات کوچکتری مانند راکون‌ها، سمورها و خرگوش‌ها. دریاچه‌ها و رودخانه‌های این کشور، که حدود ۲۰ درصد از آب شیرین زمین را در خود جای داده‌اند، مملو از ماهی‌هایی همچون قزل‌آلا و ماهی آزاد هستند.
دشت‌های جنوبی کانادا زیستگاه گاومیش‌های کوهان‌دار و آهوان شاخ‌چنگالی است. در شمال‌تر، جنگل‌های پهناور همیشه‌سبز کانادا قرار دارند که محل زندگی گونه‌های زیادی از حیات‌وحش، از جمله موس‌ها و خرس‌های سیاه است. حتی در شمال‌تر، سرددشت‌ها و بی‌درخت وجود دارد که محل سکونت گله‌های گوزن شمالی (کاریبو) و گاو مشک است.
کانادایی‌ها تلاش زیادی برای حفاظت از حیات‌وحش بومی خود انجام می‌دهند. این کشور دارای ۴۱ پارک ملی و سه منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ دریایی است. با این حال، گونه‌هایی مانند گرگ‌ها، سیاه‌گوش‌ها و برخی از ماهیان اقیانوس اطلس بیش از حد شکار یا صید شده‌اند.
مناطق جغرافیایی

این کشور از مجموعه ۱۰ استان و ۳ سرزمین و در ۵ منطقه اصلی به نام‌های Atlantic, Central, North, Prairies و West Coast تشکیل گشته است. فرهنگ و جمعیت هر یک از این بخش‌ها متفاوت و نمایانگر تصویری متفاوت از این کشور پهناور می‌باشد.
مناطق جغرافیایی > ساحل غربی

کرانهٔ باختری کانادا که در امتداد اقیانوس آرام قرار دارد، منطقهٔ کوردیلرا نامیده می‌شود و استان بریتیش کلمبیا را در بر می‌گیرد. رشته‌کوه‌های ساحلی، که از آلاسکا به پایین امتداد دارند، مرز طبیعی این منطقه را با اقیانوس مشخص کرده‌اند. در شرق این کوه‌ها، رشته‌کوه‌های راکی کانادا قرار دارند که مرز میان بریتیش کلمبیا و آلبرتا را تشکیل می‌دهند. هر دو رشته‌کوه میزبان جنگل‌های انبوه همیشه‌سبز و گونه‌های مختلف حیات‌وحش هستند که در جهان تصویری نمادین از طبیعت کانادا ارائه داده‌اند.
میان این دو رشته‌کوه، دره‌های سرسبز و منطقهٔ گرم و خشکی در جنوب اوکاناگان قرار دارد که به دلیل آب‌وهوای مساعد، به مرکزی برای تولید میوه و شراب‌سازی در کانادا تبدیل شده است.
استان بریتیش کلمبیا به دلیل دامنه‌ها و جنگل‌های بسیار زیبایش مشهور می‌باشد. منابع طبیعی این استان از قبیل صنعت چوب و ماهیگیری برای اقتصاد کشور بسیار مهم می‌باشد. میوه‌کاری و صنعت توریسم از دیگر فعالیت‌های مهم این استان می‌باشد.
مناطق جغرافیایی > دشت‌های کانادا

در آن سوی کوه‌های راکی، چشم‌انداز کانادا به‌طور چشمگیری مسطح می‌شود. این منطقه، که به دشت‌های کانادا معروف است، شامل استان‌های آلبرتا، ساسکاچوان و مانیتوبا است و برخی از خشک‌ترین و کم‌درخت‌ترین بخش‌های کشور را در بر می‌گیرد. دشت‌های وسیع و زمین‌های کشاورزی حاصلخیز، این منطقه را به مرکز کشاورزی کانادا تبدیل کرده است.
در جنوب‌شرقی آلبرتا، زمین‌های صحرایی و خشک با صخره‌های عجیب‌وغریب سنگی موسوم به هودوها وجود دارد. اما در بخش‌های شمالی دشت‌ها، زمین‌ها جنگلی‌تر و تپه‌ای‌تر هستند. در استان مانیتوبا، سه دریاچهٔ بزرگ دریاچه منیتوبا، دریاچه وینیپگوسیس و دریاچه وینیپگ در مرکز استان قرار گرفته‌اند که اطراف آن‌ها را تالاب‌ها، رودخانه‌ها و جنگل‌های سرسبز احاطه کرده است.
بیشتر زمین‌های این ناحیه صاف و بارور می‌باشند و برای کشاورزی ایده‌آل هستند. همچنین این زمین‌ها غنی از منابع انرژی می‌باشند. این منطقه از کوه‌های راکی آغاز شده و در غرب آلبرتا به پایان می‌رسد. رشته‌کوه‌های راکی شامل بلندترین قلل آمریکای شمالی می‌باشند.
مناطق جغرافیایی > مرکز کانادا

منطقهٔ مرکزی کانادا شامل بزرگ‌ترین استان‌های کشور، انتاریو و کبک است و بخشی از تشکیلات جغرافیایی عظیمی به نام سپر کانادایی محسوب می‌شود که به کشور شکل ویژه‌ای داده است. این منطقه از شمال به خلیج هادسون و از جنوب به دریاچه‌های بزرگ (آمریکای شمالی) (دریاچهٔ سوپریور، هورون، ایری و انتاریو) محدود شده است.
این بخش عمدتاً سرسبز است و شامل تپه‌های جنگلی و دشت‌های حاصلخیز می‌شود، اما هرچه به سمت شمال برویم، زمین‌های سنگی و بایر جایگزین جنگل‌ها می‌شوند. منطقهٔ دشت‌های دریاچه‌های بزرگ-سن‌لوران در جنوب این منطقه، محل سکونت بیشتر جمعیت استان‌های مرکزی است، زیرا زمین‌های کم‌ارتفاع و حاصلخیز آن اطراف رودخانهٔ سن‌لوران و دریاچه انتاریو قرار گرفته‌اند.
این منطقه پرجمعیت‌ترین ناحیه در کشور کانادا است. استان‌های انتاریو و کبک مجموعاً بیشتر از ۴/۳ کل محصولات کانادا را تولید می‌کنند.
مناطق جغرافیایی > ساحل شرقی

این منطقه، که به نام آتلانتیک کانادا نیز شناخته می‌شود، شامل چهار استان نیوفاندلند و لابرادور، نیوبرانزویک، جزیره پرنس ادوارد و نوا اسکوشیا است. این استان‌ها که یا جزیره هستند یا شبه‌جزیره، در امتداد شرقی کبک و در نزدیکی اقیانوس اطلس قرار گرفته‌اند.
چشم‌انداز کرانهٔ خاوری کانادا ترکیبی از سواحل سنگی و جنگل‌های انبوه است که تحت تأثیر نزدیکی به اقیانوس شکل گرفته‌اند. ویژگی‌هایی همچون صخره‌های مرتفع، جزر و مدهای شدید و آبدره‌های طولانی از جمله خصوصیات طبیعی این بخش از کشور است. استان نیوفاندلند دارای بخش‌های وسیعی از زمین‌های خالی از سکنه است و منطقهٔ لابرادور، که به‌طور رسمی بخشی از نیوفاندلند است اما از نظر جغرافیایی مستقل محسوب می‌شود، دارای رشته‌کوه تورنگات، بلندترین کوه‌های شرق راکی در کانادا، است.
مناطق جغرافیایی > شمال کانادا

شمال کانادا تعریف مشخصی ندارد، اما تمامی استان‌ها (به جز استان‌های آتلانتیک کانادا) بخش‌های شمالی بزرگی دارند که عمدتاً بایر، کم‌جمعیت و دارای زمستان‌های طولانی و بسیار سرد هستند.
در مفهوم دقیق‌تر، شمال واقعی کانادا شامل سه منطقهٔ شمالی یوکان، نوناووت و قلمروهای شمال غربی است. این مناطق با زمین‌های سنگی، دمای بسیار سرد و پوشش گیاهی پراکنده شناخته می‌شوند. در حالی که یوکان در غرب، دارای محیط جنگلی‌تر و مشابه منطقهٔ کوردیلرا است، دو منطقهٔ دیگر عمدتاً بایر و سنگلاخی هستند.
در مناطق بسیار شمالی، تقریباً هیچ انسانی زندگی نمی‌کند. این منطقه شامل مجمع‌الجزایری از جزایر عظیم است که عمدتاً با توندراهای برفی، یخچال‌های طبیعی و کوه‌های مرتفع پوشیده شده‌اند. این بخش از کانادا زیستگاه خرس‌های قطبی، فوک‌ها و ناروال‌هاست، اما پوشش گیاهی بسیار کمی دارد و سکونت انسان در آن تقریباً غیرممکن است. با این حال، این منطقه بخشی مهم از هویت ملی کانادا را تشکیل می‌دهد، هرچند تعداد اندکی از مردم توانسته‌اند از نزدیک آن را تجربه کنند.
از منابع مهم این منطقه می‌توان به نفت، گاز طبیعی، طلا، روی و سرب اشاره کرد.
آب و هوا

زمستان در برخی از مناطق کشور، بخصوص در استان‌های ناحیه استپ که دمای متوسط سالانهٔ آن نزدیک یا کمتر از ۱۵ درجهٔ سلسیوس (۵ درجهٔ فارنهایت) است که بسیار سرد است و تا زیرc ۴۰ – هم می‌رسد و اغلب شاهد بادهای شدیدی در این مناطق هستیم.
نواحی ساحلی بریتیش کلمبیا، جزو استثنائات است و آب و هوایی گرم و زمستانی با هوایی ملایم و بارانی دارد.
در سمت سواحل شرقی و غربی، دمای بالای متوسط عموماً زیر ۲۰ درجهٔ سانتی‌گراد است. در حالی که دمای بالای متوسط بین این سواحل در تابستان چیزی بین c ۲۵ درجه تا c ۳۰ است که گهگاهی شاهد دمای بالایی در برخی از نقاط داخلی هستیم که برخی اوقات از c ۴۰ درجه فراتر می‌رود.
برای به دست آوردن اطلاعات کامل در مورد شرایط اقلیمی کانادا به وبگاه محیط زیست کانادا مراجعه کنید.