stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کوفی شولز

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 کوفی در سال ۲۰۱۴:  کوفی در سال ۲۰۱۴
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  کوفی یبوآه شولز
زادروز:  ۲۱ ژوئیهٔ ۱۹۸۹ ‏(۳۵ سال)
زادگاه:  برلین، آلمان
قد:  ۱٫۸۸ متر (۶ فوت ۲ اینچ)
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  مس رفسنجان
شمارهٔ پیراهن:  ۴۴
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۰۰۰۰–۱۹۹۹:  Rapide Wedding
۱۹۹۹–۲۰۰۴:  هرتابرلین
۲۰۰۴–۲۰۰۸:  میلتون کینز دونز
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۸–۲۰۱۱ |  کمپستون راورز |   |   |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۳ |  SV Babelsberg 03 |  ۶ |  (۰) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |  اوردینگن ۰۵ |  ۴۹ |  (۷) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۶ |  Biel-Bienne |  ۲۴ |  (۰) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ |  سنت گالن |  ۲۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۸ |  وینترتور |  ۲۵ |  (۴) |
| ۲۰۱۸–۲۰۱۹ |  آپولون اسمیرنیس |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۹–۲۰۲۰ |  SKU Amstetten |  ۱۱ |  (۲) |
| ۲۰۲۰–۲۰۲۱ |  سنت پولتن |  ۴۱ |  (۴) |
| ۲۰۲۲–۲۰۲۴ |  تیرول |  ۷۳ |  (۴) |
| ۲۰۲۴– |  مس رفسنجان |  ۱۳ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۴:۰۱, ۶ آوریل ۲۰۲۲ (UTC). :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۴:۰۱, ۶ آوریل ۲۰۲۲ (UTC). 
کوفی شولز (انگلیسی: Kofi Schulz؛ زادهٔ ۲۱ ژوئیهٔ ۱۹۸۹) بازیکن فوتبال اهل آلمان است که در پست دفاع چپ برای باشگاه مس رفسنجان در لیگ برتر خلیج فارس بازی می‌کند.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال اوردینگن ۰۵ و باشگاه فوتبال سنت گالن اشاره کرد.
تریتیوم

| 0 | 1 |
| --- | --- |
عمومی: عمومی
نماد: ۳H
نام‌ها: تریتیوم، H-۳، tritium, triton
پروتون‌ها: ۱
نوترون‌ها: ۲
اطلاعات هسته: اطلاعات هسته
فراوانی طبیعی: trace
نیمه‌عمر: ۱۲٫۳۲ years
محصولات واپاشی: ۳He
جرم ایزوتوپ: ۳٫۰۱۶۰۴۹۲ u
اسپین: 1⁄2
انرژی مازاد: ۱۴٬۹۴۹٫۷۹۴± ۰٫۰۰۱ keV
انرژی بستگی: ۸٬۴۸۱٫۸۲۱± ۰٫۰۰۴ keV
حالت‌های واپاشی: حالت‌های واپاشی
حالت واپاشی: انرژی واپاشی (MeV)
واپاشی بتا: ۰٫۰۱۸۵۹۰
ایزوتوپ‌های هیدروژن  جدول کامل نوکلیدها: ایزوتوپ‌های هیدروژن  جدول کامل نوکلیدها
تریتیوم (به انگلیسی: Tritium) به ایزوتوپی از هیدروژن می‌گویند که عدد جرمی در آن ۳ است یعنی ۱ پروتون و دو نوترون که طبق قاعده پاولی باید رادیواکتیو باشد و همین‌طور نیز هست. تریتیوم که با نماد T یا ۳H است، به عنوان هیدروژن۳ یک ایزوتوپ پرتوزای هیدروژن است.
نیمه عمرش ۸±۴۵۰۰ روز و جرمش ۳٫۰۱۶۰۴۹۲ واحد اتمی است و در آزمایشگاه با دمای بسیار بالا تولید می‌شود.
نحوه فروپاش

هستهٔ تریتیوم در واکنش فروپاشی بتا به هستهٔ هلیوم-۳ تبدیل شده و یک الکترون و یک پادنوترینوی الکترون آزاد می‌کند.
جودو در المپیک تابستانی ۲۰۱۶

| جودو در سی و یکمین دوره بازی‌های المپیک | جودو در سی و یکمین دوره بازی‌های المپیک |
| --- | --- |
محل برگزاری: کاریوکا آرنا ۲
تاریخ‌ها: ۶ تا ۱۲ آگوست
رقابت‌کنندگان: ۳۸۶ نفر
→ ۲۰۱۲۲۰۲۰ ←: → ۲۰۱۲۲۰۲۰ ←
جودو یکی از ورزش‌های بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ است که از ۶ تا ۱۲ اوت ۲۰۱۶ برگزار شده‌است.
این مسابقات در دو بخش مردان و زنان در کاریوکا آرنا ۲ انجام شده.
جدول مدال‌ها

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| رتبه | کشور | طلا | نقره | برنز | مجموع |
| ۱ |  ژاپن | ۳ | ۱ | ۸ | ۱۲ |
| ۲ |  فرانسه | ۲ | ۲ | ۱ | ۵ |
| ۳ |  روسیه | ۲ | ۰ | ۱ | ۳ |
| ۴ |  ایتالیا | ۱ | ۱ | ۰ | ۲ |
| ۴ |  ایالات متحده آمریکا | ۱ | ۱ | ۰ | ۲ |
| ۶ |  برزیل* | ۱ | ۰ | ۲ | ۳ |
| ۷ |  اسلوونی | ۱ | ۰ | ۱ | ۲ |
| ۸ |  آرژانتین | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ |
| ۸ |  جمهوری چک | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ |
| ۸ |  کوزوو | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ |
| ۱۱ |  کره جنوبی | ۰ | ۲ | ۱ | ۳ |
| ۱۲ |  جمهوری آذربایجان | ۰ | ۲ | ۰ | ۲ |
| ۱۳ |  گرجستان | ۰ | ۱ | ۱ | ۲ |
| ۱۳ |  قزاقستان | ۰ | ۱ | ۱ | ۲ |
| ۱۵ |  کلمبیا | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۱۵ |  کوبا | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۱۵ |  مغولستان | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۱۸ |  چین | ۰ | ۰ | ۲ | ۲ |
| ۱۸ |  اسرائیل | ۰ | ۰ | ۲ | ۲ |
| ۱۸ |  ازبکستان | ۰ | ۰ | ۲ | ۲ |
| ۲۱ |  بلژیک | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۲۱ |  آلمان | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۲۱ |  بریتانیای کبیر | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۲۱ |  هلند | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۲۱ |  پرتغال | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۲۱ |  امارات متحده عربی | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| مجموع | مجموع | ۱۴ | ۱۴ | ۲۸ | ۵۶ |
نتایج > مردان

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| رویداد | طلا | نقره | برنز |
| Extra-lightweight (۶۰ کیلوگرم) جزئیات | بسلان مودرانوف  روسیه | یلدوس اسمتوف  قزاقستان | نائوهیسا تاکاتو  ژاپن |
| Extra-lightweight (۶۰ کیلوگرم) جزئیات | بسلان مودرانوف  روسیه | یلدوس اسمتوف  قزاقستان | دیاربک اورازبائف  ازبکستان |
| Half-lightweight (۶۶ کیلوگرم) | فابیو باسیل  ایتالیا | آن باول  کره جنوبی | ریشود سوبیروف  ازبکستان |
| Half-lightweight (۶۶ کیلوگرم) | فابیو باسیل  ایتالیا | آن باول  کره جنوبی | ماساشی ابینوما  ژاپن |
| Lightweight (۷۳ کیلوگرم) | شوهه اونو  ژاپن | رستم اوروجوف  جمهوری آذربایجان | لاشا شاوداتواشویلی  گرجستان |
| Lightweight (۷۳ کیلوگرم) | شوهه اونو  ژاپن | رستم اوروجوف  جمهوری آذربایجان | دیرک فن تیخلت  بلژیک |
| Half-middleweight (۸۱ کیلوگرم) | حسن خالمورزایف  روسیه | تراویس استیونز  ایالات متحده آمریکا | سرجیو توما  امارات متحده عربی |
| Half-middleweight (۸۱ کیلوگرم) | حسن خالمورزایف  روسیه | تراویس استیونز  ایالات متحده آمریکا | تاکانوری ناگاسه  ژاپن |
| Middleweight (۹۰ کیلوگرم) | ماشو باکر  ژاپن | وارلام لیپارتلیانی  گرجستان | گواک دونگ-هان  کره جنوبی |
| Middleweight (۹۰ کیلوگرم) | ماشو باکر  ژاپن | وارلام لیپارتلیانی  گرجستان | چنگ شونژائو  چین |
| Half-heavyweight (۱۰۰ کیلوگرم) | لوکاش کرپالک  جمهوری چک | المار قاسموف  جمهوری آذربایجان | سیریل ماره  فرانسه |
| Half-heavyweight (۱۰۰ کیلوگرم) | لوکاش کرپالک  جمهوری چک | المار قاسموف  جمهوری آذربایجان | ریونوسوکه هاگا  ژاپن |
| Heavyweight (+۱۰۰ کیلوگرم) | تدی رینر  فرانسه | هیسایوشی هاراساوا  ژاپن | رافائل سیلوا  برزیل |
| Heavyweight (+۱۰۰ کیلوگرم) | تدی رینر  فرانسه | هیسایوشی هاراساوا  ژاپن | اور ساسون  اسرائیل |
نتایج > زنان

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| رویداد | طلا | نقره | برنز |
| Extra-lightweight (۴۸ کیلوگرم) | پائولا پارتو  آرژانتین | جونگ بو-کیونگ  کره جنوبی | آمی کوندو  ژاپن |
| Extra-lightweight (۴۸ کیلوگرم) | پائولا پارتو  آرژانتین | جونگ بو-کیونگ  کره جنوبی | گالبادراخین اوتگونتستسگ  قزاقستان |
| Half-lightweight (۵۲ کیلوگرم) | مایلیندا کلمندی  کوزوو | اودته جوفریدا  ایتالیا | میساتو ناکامورا  ژاپن |
| Half-lightweight (۵۲ کیلوگرم) | مایلیندا کلمندی  کوزوو | اودته جوفریدا  ایتالیا | ناتالیا کوزیوتینا  روسیه |
| Lightweight (۵۷ کیلوگرم) | رافائلا سیلوا  برزیل | دورجسورنگین سومیا  مغولستان | تلما مونتیرو  پرتغال |
| Lightweight (۵۷ کیلوگرم) | رافائلا سیلوا  برزیل | دورجسورنگین سومیا  مغولستان | کائوری ماتسوموتو  ژاپن |
| Half-middleweight (۶۳ کیلوگرم) | تینا ترستنجک  اسلوونی | کلاریس اگبگننو  فرانسه | یاردن جربی  اسرائیل |
| Half-middleweight (۶۳ کیلوگرم) | تینا ترستنجک  اسلوونی | کلاریس اگبگننو  فرانسه | آنیکا فن آمدن  هلند |
| Middleweight (۷۰ کیلوگرم) | هاروکا تاچیموتو  ژاپن | یوری الوار  کلمبیا | سالی کانوی  بریتانیای کبیر |
| Middleweight (۷۰ کیلوگرم) | هاروکا تاچیموتو  ژاپن | یوری الوار  کلمبیا | لاورا وارگاس کوخ  آلمان |
| Half-heavyweight (۷۸ کیلوگرم) | کیلا هریسون  ایالات متحده آمریکا | اودره چومئو  فرانسه | مایرا آگویار  برزیل |
| Half-heavyweight (۷۸ کیلوگرم) | کیلا هریسون  ایالات متحده آمریکا | اودره چومئو  فرانسه | آناماری ولنشک  اسلوونی |
| Heavyweight (+۷۸ کیلوگرم) | امیلی اندئول  فرانسه | ایدالیس اورتیز  کوبا | کانائه یامابه  ژاپن |
| Heavyweight (+۷۸ کیلوگرم) | امیلی اندئول  فرانسه | ایدالیس اورتیز  کوبا | یو سونگ  چین |
کشورهای شرکت‌کننده

افغانستان (۱)
آندورا (۱)
الجزایر (۵)
ساموآی آمریکا (۱)
آنگولا (۱)
آرژانتین (۲)
ارمنستان (۱)
آروبا (۱)
استرالیا (۷)
اتریش (۵)
جمهوری آذربایجان (۶)
بلاروس (۲)
بلژیک (۵)
بلیز (۱)
بنین (۱)
بولیوی (۱)
بوسنی و هرزگوین (۱)
برزیل (۱۴)
بلغارستان (۲)
بورکینافاسو (۱)
بوروندی (۱)
کامرون (۱)
کانادا (۸)
شیلی (۱)
چین (۸)
کلمبیا (۲)
جمهوری کنگو (۱)
کاستاریکا (۱)
کرواسی (۱)
کوبا (۹)
جمهوری چک (۳)
جمهوری دومینیکن (۱)
جمهوری دموکراتیک کنگو (۱)
جیبوتی (۱)
اکوادور (۳)
مصر (۵)
السالوادور (۱)
استونی (۱)
فیجی (۱)
فنلاند (۱)
فرانسه (۱۴)
گابن (۲)
گامبیا (۱)
گرجستان (۸)
آلمان (۱۳)
غنا (۱)
بریتانیای کبیر (۷)
یونان (۲)
گواتمالا (۱)
گینه بیسائو (۱)
هائیتی (۱)
هندوراس (۱)
مجارستان (۸)
ایسلند (۱)
هند (۱)
ایران (۳)
عراق (۱)
اسرائیل (۷)
ایتالیا (۶)
ساحل عاج (۱)
ژاپن (۱۴)
اردن (۱)
قزاقستان (۵)
کنیا (۱)
کوزوو (۲)
قرقیزستان (۲)
لائوس (۱)
لتونی (۲)
لبنان (۱)
لیبی (۱)
لیتوانی (۱)
مقدونیه (۱)
ماداگاسکار (۱)
مالی (۱)
موریس (۱)
مکزیک (۲)
مولداوی (۱)
موناکو (۱)
مغولستان (۱۳)
مونته‌نگرو (۱)
مراکش (۳)
موزامبیک (۱)
نائورو (۱)
نپال (۱)
هلند (۱۱)
نیوزیلند (۱)
نیجر (۱)
کره شمالی (۳)
پاکستان (۱)
فلسطین (۱)
پاپوآ گینه نو (۱)
پرو (۱)
لهستان (۴)
پرتغال (۶)
پورتوریکو (۲)
قطر (۱)
تیم پناهندگان المپیک (۲)
رومانی (۴)
روسیه (۱۱)
ساموآ (۱)
سان مارینو (۱)
عربستان سعودی (۱)
سنگال (۱)
صربستان (۱)
سیشل (۱)
اسلوونی (۵)
آفریقای جنوبی (۱)
کره جنوبی (۱۲)
اسپانیا (۵)
سری‌لانکا (۱)
سودان (۱)
سورینام (۱)
سوئد (۴)
سوئیس (۳)
سوریه (۱)
چین تایپه (۲)
تاجیکستان (۲)
تانزانیا (۱)
تایلند (۱)
ترینیداد و توباگو (۱)
تونس (۴)
ترکیه (۴)
ترکمنستان (۲)
اوکراین (۷)
امارات متحده عربی (۳)
ایالات متحده آمریکا (۶)
اروگوئه (۱)
ازبکستان (۷)
وانواتو (۱)
ونزوئلا (۱)
ویتنام (۱)
یمن (۱)
زامبیا (۱)
متروی ریو دو ژانیرو

متروی ریو دو ژانیرو (انگلیسی: Rio de Janeiro Metro) شبکه قطار شهری زیرزمینی در شهر ریودو ژانیرو، برزیل است.
این مترو که در سال ۱۹۷۹ میلادی ساخته شده است دارای دو خط، ۳۵ ایستگاه و ۴۱ کیلومتر طول است، که شامل ۱۶ کیلومتر در خط یک و ۳۰٫۲ کیلومتر در خط دو می‌باشد. متروی ریو دو ژانیرو پس از متروی سائوپائولو دومین مترو بزرگ کشور برزیل از لحاظ جابه‌جایی مسافر است.
خانه شاپوری

| باغ و عمارت شاپوری | باغ و عمارت شاپوری |
| --- | --- |
نام: باغ و عمارت شاپوری
کشور: ایران
استان: استان فارس
شهرستان: شیراز
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: خانه
دیرینگی: دوره پهلوی
دورهٔ ساخت اثر: دوره پهلوی
بانی اثر: ابوالقاسم مهندسی
مالک اثر: عبدالصاحب شاپوری از تاجران بزرگ کازرون
مالک فعلی اثر: سازمان میراث فرهنگی استان فارس
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۷۸۱
تاریخ ثبت ملی: ۱۶ مهر ۱۳۷۹
اطلاعات بازدید: اطلاعات بازدید
امکان بازدید: دارد
آدرس: www.shapourigarden.com
خانه شاپوری یا عمارت شاپوری مربوط به اوایل دوره پهلوی است و در شیراز، خیابان انوری، روبروی خیابان اهلی واقع شده است. این اثر در تاریخ ۱۶ مهر ۱۳۷۹ با شمارهٔ ثبت ۲۷۸۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تاریخچه

این اثر از سالهای ۱۳۱۰ تا ۱۳۱۵ توسط استاد ابوالقاسم مهندسی معمار معروف شیرازی بنا شده است و متعلق به عبدالصاحب شاپوری از تاجران بزرگ کازرون بوده است.
تا دهه ۷۰ هجری شمسی این بنا مورد استفادهٔ خانوادهٔ شاپوری بود و چند سال به صورت متروکه رها شده‌بود و در نهایت در سال ۱۳۷۸ سازمان میراث فرهنگی استان فارس آن را خریداری و ثبت میراث فرهنگی ایران کرد.
مشخصات بنا

این بنا در دو طبقه با زیربنای ۸۴۰ مترمربع و در زمینی به مساحت ۴۶۳۵ مترمربع به سبک سنتی معماری پهلوی اول بنا شده است و جزو اولین بناهایی است که در آن سال‌ها با رویکرد آزادانه به معماری طراحی شده است.
خصوصیات منحصربه فرد بنا

خصوصیاتی که باعث تمایز این بنا ازدیگر بناهای زمان خود می‌شود عبارت است از:
دسترسی به عمارت از محور اصلی نمی‌باشد و با ۹۰ درجه تغییر از کنار (ضلع شمالی) صورت می‌پذیرد.
در این بنا نیز مانند سایر باغ‌های ایرانی قرینگی نسبت به محور اصلی می‌باشد ولی نوع درختان و نحوه قرارگیری آن‌ها قرینه نیستند.
در عمارت شاپوری بعد ازگذراز ورودی عمارت در میانه ساختمان راه پله در وسط از دیگر طرح‌های متمایز معماری این بنا است که در بناهای هم دوره اش به چشم نمی‌خورد.
از دیگر ابداعات ای معمار اختصاص دادن عملکرد خاص به هر اتاق است و چند منظوره بودن اتاق‌ها چنانچه در گذشته مرسوم بوده دیگر مشاهده نمی‌شود.
اضافه نمودن بالکن به بنا که در معماری ایرانی جایگاهی نداشته از دیگر مخصات معماری عمارت شاپوری است.
قرار گرفتن ۱۴ ستون به قرینگی هم با تزئینات منحصر بفرد در گرداگرد بالکن هویتی خاص به این فضا می‌دهد و این ابتکار خلاقانه را به اوج خود می‌رساند.
همچنین بهار خواب نیز که محل استراحت تابستانی است دارای بالکن و ستون‌های مشابه ستون‌های بالکن اصلی است.
سراسرنمایی از خانه شاپوری
کاربری جدید

بازدید عموم از این اثر آزاد است و در آن رستوران و کافی شاپ و نمایشگاه آثار فرهنگی و هنری استان فارس دایر است.
نگارخانه

تصویر بالای عمارت
عمارت شاپوری
عمارت شاپوری
عمارت شاپوری
عمارت شاپوری
عمارت شاپوری
عمارت شاپوری
دهستان نهرعنبر

| اطلاعات کلی | اطلاعات کلی |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: ایلام
شهرستان: دهلران
بخش: موسیان
مرکز دهستان: بره بیجه
سال تأسیس: ۱۳۶۷ خورشیدی
جمعیت: ۳٬۱۰۷ نفر (۱۳۹۵)
تعداد آبادی: ۷
پیش‌شمارهٔتلفنی مرکز: ۰۸۴
دهستان نهرعنبر، یکی از دهستان‌های بخش موسیان شهرستان دهلران در استان ایلام ایران است. مرکز این دهستان، روستای بره بیجه است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان نهرعنبر برابر با ۳٬۱۰۷ نفر بوده‌است.
کارل رینگوولد جونیور

| کارل رینگوولد جونیور | کارل رینگوولد جونیور |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۶ دسامبر ۱۹۰۲ اسلو
درگذشت: ۲۷ اوت ۱۹۶۱
ملیت: نروژ
کارل رینگوولد جونیور (انگلیسی: Carl Ringvold Jr.; ۱۶ دسامبر ۱۹۰۲ – ۲۷ اوت ۱۹۶۱) قایقران قایق بادبانی اهل نروژ بود.
کاترین دنو

| کاترین دِنُوْ | کاترین دِنُوْ |
| --- | --- |
کاترین دِنُو در سال ۱۹۶۹: کاترین دِنُو در سال ۱۹۶۹
نام هنگام تولد: Catherine Fabienne Dorléac
زادهٔ: ۲۲ اکتبر ۱۹۴۳ ‏(۸۱ سال) پاریس، فرانسه
ملیت: فرانسوی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۵۷ تاکنون
همسر: دیوید بیلی از ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۲
شریک زندگی: Marcello Mastroianni 1970-1974
وبگاه: http://www.catherinedeneuve.com
کاترین دِنُوْ (به فرانسوی: Catherine Deneuve) (زادهٔ ۲۲ اکتبر ۱۹۴۳) هنرپیشه، خواننده، مدل و تهیه‌کننده فرانسوی است. وی به خاطر به‌ تصویر کشیدن شخصیت‌هایی سرد، منزوی و دارای زیبایی اسرارآمیز در فیلم‌های کارگردانانی همچون لوئیس بونوئل، فرانسوا تروفو و رومن پولانسکی شناخته شده‌است.
زندگی و جایزه‌ها

دونو از دههٔ ۱۹۶۰ یکی از مهم‌ترین بازیگران سینمای فرانسه است و پشت سر هم در حال بازی در فیلم‌های مختلف بوده و برای معرفی آنها به سراسر جهان سفر کرده است.
کاترین دِنُو تا امروز ۱۴ بار نامزد جایزهٔ سزار بوده‌است که در سال ۱۹۸۰ به خاطر هنرمندی در فیلم آخرین مترو و در سال ۱۹۹۳ برای فیلم هند و چین برندهٔ این جایزه شده‌است. همچنین هند و چین فیلمی بود که وی، تنها نامزدی اسکارش را برای آن کسب کرد. او هم چنین نامزد دریافت جایزه بفتا برای فیلم بل دوژو بوده‌است.
برخی از افتخارات کاترین دِنُو به‌شرح ذیل است:
| سال | رتبه | نام فیلم |
| --- | --- | --- |
| ۱۹۶۸ | نامزد بهترین بازیگر زن جایزه بفتا | زیبای روز |
| ۱۹۸۱ | برنده بهترین بازیگر زن جایزه سزار | آخرین مترو |
| ۱۹۹۳ | نامزد بهترین بازیگر زن جایزه اسکار | هند و چین |
| ۱۹۹۳ | برنده بهترین بازیگر زن جایزه سزار | هند و چین |
| ۱۹۹۸ | برندهٔ خرس طلایی یک عمر بازیگری جشنواره برلین |  |
| ۱۹۹۸ | برنده بهترین بازیگر زن جشنواره فیلم ونیز | Place Vendôme |
| ۲۰۰۲ | برندهٔ خرس طلایی بهترین بازیگر زن جشنواره فیلم برلین | ۸ زن |
| ۲۰۰۵ | برنده نخل طلای یک عمر بازیگری جشنواره فیلم کن |  |
دنو در سال ۲۰۰۸ در صدُمین فیلم‌اش با نام «Un conte de Noël» بازی کرد.
در سال ۲۰۱۸ کاترین دنو همراه با ۹۹ زن فرانسوی دیگر نامه سرگشاده ای نوشتند و از جوانب فرعی جنبش می تو گلایه کردند و از حق مردان برای وسوسه و اغوای زنان و «از راه به در کردنشان» دفاع کردند.
بخشی از فیلم‌شناسی

چترهای شربورگ (۱۹۶۴)
انزجار (فیلم) (۱۹۶۵)
زیبای روز (۱۹۶۷)
بنجامین (فیلم) (۱۹۶۸)
مانون ۷۰ (۱۹۶۸)
مایرلینگ (۱۹۶۸)
گول‌خوردگان (۱۹۶۹)
پری دریایی می‌سی‌سی‌پی (۱۹۶۹)
تریستانا (۱۹۷۰)
یک پلیس (۱۹۷۲)
بزرگترین رویداد بعد از فرود بشر بر کره ماه (۱۹۷۳)
زنی با چکمه های قرمز (١٩٧۴)
به پیش یا بمیر (۱۹۷۷)
کلبه ساحلی (۱۹۷۷)
آخرین مترو (۱۹۸۰)
شوک (فیلم ۱۹۸۲) (۱۹۸۲)
گرسنگی (فیلم ۱۹۸۳) (۱۹۸۳)
فورت ساگان (۱۹۸۴)
صحنه جرم (۱۹۸۶)
هند و چین (فیلم) (۱۹۹۲)
فصل دلخواه من (۱۹۹۳)
صد و یک شب (فیلم) (۱۹۹۵)
صومعه (۱۹۹۵)
دزدی‌ها (فیلم ۱۹۹۶) (۱۹۹۶)
پولا ایکس (۱۹۹۹)
زمان دوباره به دست آمد (۱۹۹۹)
رقصنده در تاریکی (۲۰۰۰)
تفنگدار (۲۰۰۱)
۸ زن (فیلم) (۲۰۰۲)
من دارم به خونه می‌روم (۲۰۰۲)
یک تصویر ناطق (۲۰۰۳)
جراحی پلاستیک (مجموعه تلویزیونی) (۲۰۰۶)
پرسپولیس (فیلم) (۲۰۰۷)
محبوب (فیلم ۲۰۱۱) (۲۰۱۱)
خدا عاشق خاویار است (۲۰۱۲)
خطوط ولینگتون (۲۰۱۲)
استریکس و اوبلیکس: خدا حافظ خاک بریتانیا (۲۰۱۲)
عهد کاملاً جدید (۲۰۱۵)
سربلند (فیلم) (۲۰۱۵)
حقیقت (۲۰۱۹)
گناه و تقوی
موضوع مقاومت
اژان
وحشی
بنجامین: خاطرات یک مرد باکره
برای دیگران اتفاق می‌افتد
روح گمشده
همدم مرد
تپش قلب
تهاجم
شاهی بنگاله

شاهی بنگاله (بنگالی: শাহী বাঙ্গলা) یا سلطان‌نشین بنگاله یک امپراتوری در سده‌های چهاردهم، پانزدهم و شانزدهم میلادی در دلتای گنگ در بنگال بود. این کشور دارای چند دولت خراجگزار از جمله اودیسا در جنوب غرب، آراکان در جنوب شرق، و تریپورا در شرق بود. بنگاله در اوایل قرن شانزدهم به اوج گستردگی جغرافیایی خود رسید و بر سرزمینی از کامروپ و کاماتا در شمال شرق تا جون‌پور و بیهار در غرب حکم‌رانی می‌کرد. این کشور به عنوان یک کشور با اقتصاد قوی و یکی از قدرتمندترین کشورهای آسیایی مشهور بود. انحطاط بنگاله با فترتی توسط امپراتوری سور آغاز شد و پس از آن با فتح این سرزمین به دست امپراتوری گورکانی، بنگاله به چند پادشاهی کوچک تجزیه شد.
شاهی بنگاله یک سلطنت سنی‌مذهب با ریشه‌های هندی، سیستانی، حبشی و بنگالی بود. تکثرگرایی دینی این امپراتوری مشهور بود و در آن جوامع غیرمسلمان به صورت مسالمت‌آمیز زندگی می‌کردند. گرچه بنگالی رایج‌ترین زبان بنگال بود، زبان فارسی در آن به عنوان زبان رسمی، دیپلماتیک و تجاری مورد استفاده قرار می‌گرفت. شهرهای بنگاله به شهرهای ضرابخانه مشهور بودند که در آن‌ها تانکاها ضرب می‌شدند. این شهرها با بناهای باشکوهی آراسته شده بودند.
در سال ۱۵۰۰، شهر گور پایتخت بنگاله، پنجمین شهر پرجمعیت جهان بود. از دیگر شهرهای بنگاله می‌توان به نخستین پایتخت پاندوآ، قطب اقتصادی سونارگوان، مساجد شهر باگرهات و بندر و مرکز تجاری چیتاگونگ اشاره کرد. بنگاله از طریق راه‌های دریایی و زمینی با کشورهای آسیا، آفریقا، اقیانوس هند و اروپا ارتباط داشت و مهاجران و بازرگانان بسیاری را از نقاط مختلف جهان به خود جلب کرده بود. کشتی‌ها و بازرگانان بنگالی در سراسر منطقه از جمله در ملاکا، چین و مالدیو تجارت می‌کردند.
شاهی بنگاله توسط جهان‌گردان هم‌عصر اروپایی و چینی به عنوان یک پادشاهی نسبتاً مرفه توصیف می‌شد. به دلیل فراوانی کالاها در بنگال، این منطقه به عنوان «ثروتمندترین کشور برای تجارت» معروف بود. بنگاله میراث معماری محکمی برجای گذاشته‌است. بناهای مربوط به این دوره نشان می‌دهند که تأثیرات خارجی در یک سبک متمایز بنگالی ادغام شده‌است. شاهی بنگاله همچنین بزرگترین و قوی‌ترین دوره حکومت مسلمانان در تاریخ بنگال است.
بنگاله در شعر فارسی

غیاث‌الدین اعظم‌شاه از پادشاهان بنگاله و مردی فاضل و دوستدار ادب فارسی بود. وی هم‌عصر خواجه حافظ شیرازی بود و با این شاعر بزرگ فارسی‌گوی مکاتبه داشت. دربارهٔ چگونگی آغاز این مکاتبه روایتی در آیین اکبری اثر ابوالفضل علامی و ریاض‌السلاطین آمده که روزی سلطان به بیماری مهلکی دچار شده بود و به سه تن از زنان حرم به نام‌های سرو و گل و لاله دستور داد که پس از مرگ بدنش را بشویند. چون سلطان از بیماری نجات پیدا کرد به این سه زن محبت بسیار می‌کرد و این محبت دیگر زنان حرم را به حسادت واداشت چنان‌که به ایشان به استهزاء غساله می‌گفتند. سلطان که از این امر آگاهی یافت بر آن برآمد که با قصیده‌ای دل ایشان را به دست آورد. پس مصرع «ساقی حدیث سرو و گل و لاله می‌رود» را سرود، اما در مصرع بعداش ماند. چون هیچ‌یک از شاعران دربار نتوانستند وی را یاری نمایند، سلطان شعر ناتمام را به همراه دعوت حافظ به بنگال برای وی فرستاد. حافظ مصرع ناتمام سلطان را به مصرع «وین بحث با ثلاثه غساله می‌رود» کامل کرد، اما به خاطر کهولت سن از سفر به بنگال خودداری کرد و در عوض غزلی را که در زیر آمده به سلطان هدیه کرد. آمدن نام سلطان غیاث‌الدین و اشاره به دیدار از بنگال از لحاظ تاریخی این روایت را تأیید می‌کنند.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ساقی حدیث سرو و گل و لاله می‌رود |  | وین بحث با ثلاثه غساله می‌رود |
| می ده که نوعروس چمن حد حُسن یافت |  | کار این زمان ز صنعت دلاله می‌رود |
| شکرشکن شوند همه طوطیان هند |  | زین قند پارسی که به بنگاله می‌رود |
| طی مکان ببین و زمان در سُلوک شعر |  | کاین طفل، یک شبه، ره صد ساله می‌رود |
| آن چشم جادوانه عابدفریب بین |  | کش کاروان سحر ز دنباله می‌رود |
| از ره مرو به عشوه دنیا که این عجوز |  | مَکاره می‌نشیند و مُحتاله می‌رود |
| باد بهار می‌وزد از گلستان شاه |  | و از ژاله باده در قدح لاله می‌رود |
| حافظ ز شوق مجلس سلطان غیاث دین |  | غافل مشو که کار تو از ناله می‌رود |
نگارخانه

مقبره غیاث‌الدین اعظم‌شاه نارایان‌گنج بنگلادش
سایوز تی‌ام‌ای-۱۳

همچنین ببینید: لیست گروه‌های اعزامی بلند مدت به ایستگاه فضایی بین‌المللی
سایوز-تی‌ام‌ای-۱۳ (به روسی: Союз )(به معنای اتحاد) یک مأموریت سرنشین دار سازمان ملی فضانوردی روسیه به سمت ایستگاه فضایی بین‌المللی محسوب می‌شود.

همچنین فضاپیمای این مأموریت وظیفه ارسال و بازگرداندن تعدادی از فضانوردان گروه اعزامی ۱۸ را نیز بر عهده داشت.
خدمه مأموریت

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| شماره | نام | ملیت | تعداد پرواز | نقش عملیاتی | تصویر |
| 1 | یوری لونچاکوف |  | ۳ | فرمانده |  |
| 2 | مایکل فینک |  | ۲ | مهندس پرواز |  |
| 3 | ریچارد گاریوت |  | ۱ | گردشگر فضایی |  |
نگارخانه

فضانوردان تی‌ام‌ای-۱۳
موشک سایوز حامل تی‌ام‌ای-۱۳ در حال آماده شدن برای پرتاب
پرتاب  تی‌ام‌ای-۱۳
فرود تی‌ام‌ای-۱۳
یاکوزا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
بنیان‌گذاری: قرن ۱۷ام (فرض بر این است که از کابوکیمونو سرچشمه گرفته است)
شمار اعضاء: ۱۰۲٬۵۶۰ عضو
فعالیت‌ها: فعالیت‌های جنایی یا مشاغل نامشروع
اعضای سرشناس: اعضای اصلی
یاکوزا (به ژاپنی: やくざ)، نام گروهی از تبهکاران ژاپنی است. این گروه به نام «مافیای ژاپن» هم شناخته می‌شوند. تعداد آنها ۱۰۳۰۰۰ نفر تخمین زده می‌شد. در حال حاضر تعداد اعضای آن به حدود ۱۰ هزار نفر کاهش پیدا کرده است.
پیشینه

پیشینه یاکوزا به قرن ۱۷ بر می‌گردد. پس از پایان یافتن جنگ داخلی و اتحاد ژاپن توسط شوگون توکوگاوا ایاسو (徳川家康) در سال ۱۶۰۳، برنامه‌های اقتصادی و اجتماعی حکومت شوگونی توکوگاوا تا حد زیادی زمینه‌ساز پیدایش این جامعهٔ تبهکاری شد.
در این سالها، سیاست بیرون کردن خارجی‌ها، حذف و مبارزه با نفوذ مسیحیت و ممنوعیت سفر به خارج (با مجازات مرگ) اجرا شد. در نتیجه این سیاست، حدود نیم میلیون نفر از ساموراییها و نیروهای نظامی که به‌عنوان جنگجو در حال کار در زمین‌های زمینداران فئودال بودند بیکار شدند و در نتیجه از آن پس، تحت عنوان رونین (浪人) یا ساموراییِ بی ارباب و دوره‌گرد، زندگی سخت و طاقت فرسا ولی آزاد و بدون محدودیتهای اخلاقیِ طبقه جنگجویان را سپری می‌کردند.
این پیشینه از ساموراییهای بی ارباب (رونین) و نیز گروه‌های حاشیه نشین قماربازها، دستفروشان و تبهکاران جزء محلی، سنگ بنای تشکیل جوامع کوچک ولی سازمان یافته و منسجمِ یاکوزا در ژاپن قرن هفدهم بودند.
نام تنها یاکوزای زن تاریخ، نیشیمورا ماکو است.
تشکیل و نامگذاری

یاکوزاها به‌طور عمده از میان قماربازان، فروشندگان دوره‌گرد و اشرارِ خرده‌پا ظاهر شدند.
کلمه یاکوزا از بدترین امتیاز ممکن در نوعی از بازی کارت‌ها ایکو-کابو (おいちょかぶ) به نام بازی هانافودا (株札 بازی نه کارته) گرفته شده است. در بدترین حالت کارت‌های امتیاز ۲۰ و ترکیب سه کارتی ۳-۹-۸ که به زبان ژاپنی همان Ya-Ku-sa (یا-کو-زا) است، خاستگاه این کلمه بوده است.
رسوم

یوبیتسومه (指詰め): به معنی بریدن نوک انگشت کوچک شخص در عذرخواهی از مافوق به خاطر ناکامی در انجام دستور یا خطاست.
ایرِزومی (入れ墨): رسم خالکوبی تمام بدن است، که نشانگر قدرت، شهامت و مردانگی مردی است که آن را تحمل می‌کند.
هاراکیری
توربومول

| 0 | 1 |
| --- | --- |
توسعه‌دهنده(ها): Turbomole GmbH
انتشار پایدار: TURBOMOLE 7.5    
 :  
سیستم‌عامل: لینوکس، ویندوز، مک
نوع: شیمی محاسباتی
مجوز: تجاری
وبگاه: www.turbomole.org
استناد به اولین مقاله (doi:10.1016/0009-2614(89)85118-8) از تاریخ ۲۶ نوامبر ۲۰۱۵ از اسکوپوس
نقل قول به مقاله دوم (doi:10.1002/wcms.1162) از تاریخ ۱ دسامبر ۲۰۱۵ از وب سایت علوم
توربومول یک برنامه شیمی محاسباتی مبتنی بر روش‌های ابتدا به ساکن در شیمی کوانتومی است که روش‌های مختلف شیمی کوانتومی را پیاده‌سازی می‌کند. این برنامه در ابتدا توسط گروه راینهارت آلریشس در دانشگاه کارلسروهه ساخته شد. در سال ۲۰۰۷، TURBOMOLE GmbH، توسط سیکرا، کلوپر، هاتیگ، فورشه و آلریشس تأسیس شد و مسئولیت هماهنگی توسعه علمی برنامه توربومول را بر عهده گرفت و بر این اساس این شرکت دارای کلیه حقوق کپی و مالکیت معنوی این برنامه است. در سال ۲۰۱۸ دیوید پی توو به TURBOMOLE GmbH پیوست. از سال ۱۹۸۷ این برنامه یکی از ابزارهای مفید است زیرا در بسیاری از زمینه‌های تحقیقاتی از جمله کاتالیز ناهمگن و همگن، شیمی آلی و معدنی، طیف‌سنجی و همچنین بیوشیمیایی مورد استفاد ه قرار می‌گیرد. این را می‌توان از سوابق استناد به مقاله آلریشس در سال ۱۹۸۹ نشان داد که از ۱۸ ژوئیه سال ۲۰۲۰ بیش از ۶۷۰۰ ارجاع خورده‌است. در سال ۲۰۱۴، مقاله دوم توربومول منتشر شده‌است. تعداد استنادها به هر دو مقاله نشان می‌دهد که پایگاه کاربری توربومول در حال گسترش است.