stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
المخواه

| المخواه | المخواه |
| --- | --- |
محافظه‌های عربستان: محافظه‌های عربستان
المخواه: المخواه
کشور:  عربستان سعودی
استان‌های عربستان سعودی: استان باحه
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳ (زمان شرق آفریقا)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (زمان شرق آفریقا)
المخواه (به عربی: المخواة) یک منطقهٔ مسکونی در عربستان سعودی است که در استان باحه واقع شده‌است.
آلسیو زربین

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 Zerbin with Frosinone in 2021:  Zerbin with Frosinone in 2021
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادروز:  ۳ مارس ۱۹۹۹ ‏(۲۵ سال)
زادگاه:  نووارا
قد:  1.82 m
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال فروزینونه (on loan from باشگاه فوتبال ناپولی)
شمارهٔ پیراهن:  ۲۴
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۷–۲۰۱۳:  تیم جوانان اینتر میلان
۲۰۱۳–۲۰۱۴:  Novara
۲۰۱۴:  Suno
۲۰۱۴–۲۰۱۶:  Gozzano
۲۰۱۷–۲۰۱۸:  Napoli
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ |  Gozzano |  ۲۰ |  (۸) |
| ۲۰۱۷– |  باشگاه فوتبال ناپولی |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۸–۲۰۱۹ |  ← Viterbese Castrense (قرضی) |  ۲۲ |  (۱) |
| ۲۰۱۹–۲۰۲۰ |  ← Cesena (قرضی) |  ۲۱ |  (۲) |
| ۲۰۲۰–۲۰۲۱ |  ← باشگاه فوتبال پرو ورچلی (قرضی) |  ۳۳ |  (۵) |
| ۲۰۲۱– |  ← باشگاه فوتبال فروزینونه (قرضی) |  ۱۳ |  (۶) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۷ |  تیم ملی فوتبال زیر ۱۸ سال ایتالیا |  ۴ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۵ دسامبر ۲۰۲۱.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۷ مه ۲۰۱۷:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۵ دسامبر ۲۰۲۱.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۷ مه ۲۰۱۷
آلسیو زربین (انگلیسی: Alessio Zerbin؛ زادهٔ ۳ مارس ۱۹۹۹) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فروزینونه و باشگاه فوتبال ناپولی اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۸ سال ایتالیا بازی کرده‌است.
محمدجعفر مرادی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
مرادی پیش از شروع مسابقه ماراتن المپیک تابستانی ۲۰۱۶: مرادی پیش از شروع مسابقه ماراتن المپیک تابستانی ۲۰۱۶
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
ملیت: ایرانی
زاده: ۲۱ فروردین ۱۳۶۹ (۳۴) گیلان غرب، استان کرمانشاه
ورزشی: ورزشی
کشور:  ایران
ورزش: دو و میدانی
رویداد(ها): ماراتن
محمدجعفر مرادی (زاده ۲۱ فروردین ۱۳۶۹ در گیلان غرب)، دونده ماراتن اهل ایران و رکورد دار دوی ماراتن ایران است. جعفر مرادی برای نخستین بار توانست در سال ۲۰۱۶ برای ایران سهمیه بازی‌های المپیک تابستانی را کسب کند.
محمد جعفر مرادی سالهاست بدون هیچ گونه حمایت مالی و مربی اختصاصی به تمرین و کسب افتخار آفرینی برای کشور  ایران به مسابقات بین المللی اعزام می شود.
المپیک ریو ۲۰۱۶

محمدجعفر مرادی برای اولین بار سهمیه بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ را برای ایران به‌دست‌آورد.
محمدجعفر مرادی، در مسابقه دو ماراتن در المپیک ریو ۲۰۱۶ با وجود مصدومیت شدیدی که در حین مسابقه برایش ایجاد شده بود لنگان لنگان و با حالتی نا متعادل توانست بارکورد ۲:۳۱:۵۸، مسافت ۴۲ کیلومتری را طی کند و به‌عنوان نفر صد و بیست و نهم از خط پایان مسابقات بگذرد و به شدت مورد تشویق تماشاگران حاضر در محل قرار گرفت.. تا پیش از شرکت در المپیک ریوی سال ۲۰۱۶ اشکان غلامی مربیگری محمد جعفر مرادی را بر عهده داشت.
افتخارات

رکورد دار دو ماراتن ایران با رکورد ۲:۱۷:۱۴ ثبت شده در ماراتن برلین ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۳ با اسپانسری شرکت لیفتراک سازی کارا ماشین آرنا
نفر دوم مسابقات دو مارتن استکهلم سوئد،در سال 2015
دستاوردهای مهم حرفه‌ای

| سال | مسابقه | مقام    |
| --- | --- | --- |
| 2024 | نیمه ماراتن تفلیس | سوم |
| ۲۰۱۷ | نیمه ماراتن باشگاه‌های کشور | دوم |
| ۲۰۱۷ | نیمه ماراتن گرجستان | دوم |
| ۲۰۱۷ | نیمه ماراتن باتومی | دوم |
| ۲۰۱۸ | نیمه ماراتن ایروان | اول |
| ۲۰۱۸ | نیمه ماراتن بیروت | اول |
| ۲۰۱۹ | ماراتن کیش | اول |
| ۲۰۱۹ | ماراتن قهرمانی آسیا | ششم |
| ۲۰۱۹ | ماراتن اربیل | دوم |
| ۲۰۱۹ | ماراتن مسکو | هفتم |
کیم مارش

| کیم مارش | کیم مارش |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۱۳ ژوئن ۱۹۷۶ ویتسن، مرزیساید
ژانر:  موسیقی پاپ  موسیقی راک 
ساز(ها): Vocals
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۱–اکنون
ناشر(ان): آیلند رکوردز
همکاری‌های مرتبط: Hear'Say
وبگاه: kym-marsh.com
کیم مارش (انگلیسی: Kym Marsh؛ زادهٔ ۱۳ ژوئن ۱۹۷۶) هنرپیشه و موسیقی‌دان اهل بریتانیا است. وی از سال ۲۰۰۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. او در مجموعه ایکس فاکتور مشارکت داشته و در هالیوکس و شهر هالبی به ایفای نقش پرداخته است.
آنا ماریکیان

| آنا ماریکیان | آنا ماریکیان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۳ سپتامبر ۱۹۴۱ ‏(۸۳ سال) اسکندریه, مصر
ملیت:  ارمنی
شناخته‌شده برای: رقص
جوایز:    
آنا گریگوری ماریکیان (ارمنی: Աննա Գրիգորի Մարիկյան؛ زادهٔ ۲۳ سپتامبر ۱۹۴۱) رقصنده باله اهل ارمنستان است.
زندگی‌نامه

وی در ۲۳ سپتامبر ۱۹۴۱ در اسکندریه به دنیا آمد و از فارغ‌التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی، مدال طلای وزارت فرهنگ جمهوری ارمنستان و هنرمند شایسته ارمنستان شوروی است.
مجبر (روستا)

| مجبر (روستا) | مجبر (روستا) |
| --- | --- |
شعار: مجبر: شعار: مجبر
مختصات: ۳۶°۴۲′۱۶″شمالی ۳°۲۹′۳۵″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۷۰۴۳۲۹۳°شمالی ۳٫۴۹۳۱۵۹۶°شرقی﻿ / 36.7043293; 3.4931596: مختصات: ۳۶°۴۲′۱۶″شمالی ۳°۲۹′۳۵″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۷۰۴۳۲۹۳°شمالی ۳٫۴۹۳۱۵۹۶°شرقی﻿ / 36.7043293; 3.4931596
شهرداری‌های الجزایر: تجلابین
ناحیه: ناحیه بومرداس
استان: استان بومرداس
منطقه: سرزمین قبایلی
کشور:  الجزایر الجزایر
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۶ کیلومتر مربع (۱٫۰ مایل مربع)
ابعاد: ابعاد
 • طول: ۲ کیلومتر (۱ مایل)
 • عرض: ۱٫۳ کیلومتر (۰٫۸ مایل)
ارتفاع: ۵۱۰ متر (۱۶۷۰ فوت)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۰۱:۰۰
کد منطقه: ۳۵۰۲۱
مجبر یک منطقهٔ مسکونی در الجزایر است که در ناحیه بومرداس واقع شده‌است. مجبر ۲٫۶ کیلومتر مربع مساحت دارد ۵۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آندره گاردر

آندره گاردر (فرانسوی: André Gardère‎; ۸ مهٔ ۱۹۱۳ – ۱۶ فوریهٔ ۱۹۷۷) شمشیرباز اهل فرانسه بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
ریکاردو اینوسنتی (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۴۳)

| ریکاردو اینوسنتی | ریکاردو اینوسنتی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۹ ژوئیهٔ ۱۹۴۳ آردنو
ملیت: ایتالیا
ریکاردو اینوسنتی (انگلیسی: Riccardo Innocenti؛ زادهٔ ۲۹ ژوئیهٔ ۱۹۴۳) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آ.ث. میلان، باشگاه فوتبال پروجا، و باشگاه فوتبال اسپال اشاره کرد.
ریتا لوی مونتالچینی

| ریتا لوی مونتالچینی | ریتا لوی مونتالچینی |
| --- | --- |
ریتا لوی مونتالچینی در ۲۰۰۹: ریتا لوی مونتالچینی در ۲۰۰۹
زادهٔ: ۲۲ آوریل ۱۹۰۹ تورین، ایتالیا
درگذشت: ۳۰ دسامبر ۲۰۱۲ (۱۰۳ سال) رم، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
شهروندی: ایتالیا
محل تحصیل: مدرسه پزشکی تورین، دانشگاه تورین
شناخته‌شده برای: عامل رشد عصب
جوایز: جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی (۱۹۸۶) نشان ملی علوم (۱۹۸۷)
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): عصب‌شناسی
محل کار: دانشگاه واشینگتن در سن‌لوئیس
 :  
ریتا لوی مونتالچینی (ایتالیایی: Rita Levi-Montalcini؛ زاده ۲۲ آوریل ۱۹۰۹ – درگذشته ۳۰ دسامبر ۲۰۱۲) عصب‌شناس اهل ایتالیا بود.
وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی و نشان ملی علوم شده‌است.
لوی مونتالچینی در ۳۰ دسامبر ۲۰۱۲ در سن ۱۰۳ سالگی درگذشت.
ریتا لوی-مونتالچینی در سال ۱۹۰۹ در شهر تورینِ ایتالیا به دنیا آمد. او یک دانشمند بود که حوزهٔ تخصصی‌اش عصب‌شناسی بود. لوی-مونتالچینی یک جایزهٔ نوبل در حوزهٔ فیزیولوژی یا همان پزشکی دریافت کرد. با این وجود، ریتا زندگی راحتی نداشت. او که در دوران جنگ جهانی، در دانشگاه مشغول به تحصیل بود، به خاطر زن بودن و یهودی بودنش با مشکلات زیادی رو به رو شد. به دستور بنیتو موسولینی، نخست‌وزیر آن زمان ایتالیا، قوانینی علیه یهودیان در این کشور وضع شده بود، به همین دلیل، ریتا مجبور شد کارش در دانشگاه را رها کند و آزمایش‌هایش را در خانه انجام دهد. در آنجا او برای خود یک آزمایشگاه ساخت که تنها تجهیزاتش یک میکروسکوپ و تعدادی ظرف معمولی بود که برای انجام آزمایش تغییراتی در آن‌ها داده بود.
اما ریتا باز هم از عواقب روزهای سیاه دوران جنگ جهانی در امان نماند. در سال ۱۹۴۱ شهر تورین بمباران شد و ریتا مجبور شد به یک خانهٔ روستایی در کوهستان نقل مکان کند و همهٔ ابزارهای آزمایشگاهی اش را هم با خود به آنجا برد. در آن فضای روستایی ریتا برای اینکه بتواند تحقیقاتش را ادامه دهد مجبور بود خلاقیت زیادی به خرج دهد، با این حال، او مدت زیادی آنجا نماند. بعد از حملهٔ نیروهای ارتش نازی، ریتا مجبور شد به مناطق دورتری در جنوب ایتالیا فرار کند. با پایان جنگ، تلاش‌ها و تحقیقات چندین سالهٔ ریتا و همکارش، استنلی کوهن، که متخصص علم بیوشیمی بود، به بار نشست. ریتا موفق به ایزوله کردن «فاکتور رشد اعصاب» شد، نوعی پروتئین که برای ادامهٔ حیات نورون‌ها ضروری است. این اولین یافته در زمینهٔ ارتباط سلول به سلول بود.
پرداخت سطح

نمونه‌هایی از الگوهای خواب سطح
پرداخت سطح (به انگلیسی: Surface finish) که به عنوان بافت سطح (به انگلیسی: surface texture) نیز شناخته می‌شود، به طبیعت یک سطح گفته می‌شود که توسط سه مولفه خواب سطح، زبری سطح، و موج دار بودن مشخص می‌شود. بافت سطح یکی از مهم‌ترین عواملی است که میزان اصطکاک را تعیین می‌کند. هر نوع فرایند تولید خاص، یک بافت سطح خاص ایجاد می‌کند.
از فرایندهای پرداخت‌کاری سطح (به انگلیسی: Surface finishing) برای متناسب سازی خصوصیات سطوح قطعات تولید شده و جهت بهبود عملکرد و سرویس دهی آنها استفاده می‌شود. این فرایندها عبارتند از: عملیات‌های انجماد مانند پوشش دهی به روش غوطه وری گرم، پوشش دهی به روش جوشکاری بر روی سطح، پوشش دهی توسط اسپری حرارتی؛ پوشش دهی از طریق عملیات حرارتی مانند پوشش دهی واپخشی (نیتریده کردن، کربوریزه کردن، کربونیتریده کردن) یا سخت کاری سطح؛ عملیات‌های انباشت بر روی سطح مانند انباشت الکتریکی، انباشت بخار شیمیایی و انباشت بخار فیزیکی، و آبکاری. سطوح ایجاد شده معمولاً مقاومت در برابر سایش، مقاومت در برابر خوردگی، مقاومت در برابر دمای بالا یا خصوصیات الکتریکی متفاوت از ماده اصلی دارند.
اصطلاحات

همچنین ببینید: پروفایلومتر
خواب سطح (Lay)، جهت الگوی غالب سطوح است که معمولاً توسط فرایند ماشینکاری ایجاد می‌شود. زبری سطح اشاره به ناهمواری‌های ریز سطوح دارد. میزان موج‌داری یا Waviness به ناهمواری‌های از سطح گفته می‌شود که فاصله بندی آن بیشتر از زبری سطح باشد.
ابزارهای متنوعی برای اندازه‌گیری زبری سطوح و پروفایل آنها موجود است. اکثر این دستگاه‌ها یک سوزن الماسی دارند که با سرعتی ثابت و در جهت عمود بر خواب سطح، بر روی آن حرکت داده می‌شوند. بالا و پایین رفتن سوزن به صورت الکترونیکی سنجیده شده، (معمولاً توسط یک ترانسفورماتور تفاضلی متغیر خطی) پس از تقویت کردن (آمپلی فای کردن) بر روی یک چارت نواری ثبت شده، یا به صورت الکترونیکی پردازش می‌شود تا خروجی آن به صورت میانگین یا جذر متوسط مربع (RMS) نشان داده شود.
خواص سطوح و عملکرد محصولات

فرایندهای مختلف ماشین کاری، هر یک باعث ایجاد بافتی مشخص روی سطح قطعات می‌شوند (زبری، موج دار شدن و خواب). علاوه بر این، فرایندهای مختلف منجر به ایجاد تغییراتی در خصوصیات شیمیایی، فیزیکی، مکانیکی و متالورژی روی سطوح یا نزدیک به سطوح می‌شوند. در بیشتر موارد، این تغییرات فقط تا عمق ۰٫۱ تا ۱٫۳ میلیمتری زیر سطح تأثیر می‌گذارد. این تأثیرات بسته به فرایند، مواد و عملکرد محصول می‌تواند مفید یا مضر باشد.
فرایندهای ماشینکاری (براده برداری یا بدون براده) باعث القای تغییر شکل پلاستیک به لایه سطحی می‌شوند. معمولاً در سطوح برش خورده تنش‌های پسماند کششی و ترک‌های میکروسکوپی ایجاد شده و سختی آن متفاوت از توده ماده اصلی است.
فرایندهایی مانند EDM (ماشین کاری تخلیه الکتریکی) و ماشینکاری با لیزر، روی سطوح، لایه ای سخت و شبیه به حالت ریخته‌گری ایجاد می‌کنند که معمولاً حاوی ترک‌های میکروسکوپی هستند. سطوح ایجاد شده توسط فرایند سنگ زنی بسته به متغیرهای فرایند (تشکیل براده، میزان مالش و شخم زنی)، می‌تواند تنش‌های پسماند کششی یا فشاری باشد.
فرایندهایی مانند صیقل کاری با غلتک (roller burnishing) و ساچمه‌زنی (Shot peening) سطوحی صاف با تنش‌های پسماند فشاری ایجاد می‌کنند. ساچمه زنی همچنین می‌تواند باعث افزایش سختی سطح شود. فرایندهای جوشکاری، به دلیل انقباض مواد مذاب انباشت شده پس از انجماد، باعث ایجاد تنش‌های پسماند کششی می‌شوند. در ریخته‌گری نیز انقباض انجماد رخ می‌دهد اما به دلیل تفاوت میزان انقباض و نبود قیدهای محدود کننده، طبیعت این تنش‌ها پیچیده‌است. تنش‌های پسماند کششی لایه رویی سطوح را می‌توان با کمک ساچمه زنی حذف کرد.
تمیزکاری و پرداخت سطوح به کمک مواد ساینده > تامبلینگ یا پرداخت در داخل بشکه (Barrel Finishing or Tumbling)

تامبلینگ روشی مؤثر برای پرداخت قطعات کوچک و با تعداد زیاد است. از این روش می‌توان برای پلیسه‌گیری، رسوب زدایی، زنگ زدایی، صیقل کاری، براق سازی، افزایش سختی سطح، یا آماده‌سازی قطعات برای انجام فرایندهای پرداخت بیشتر استفاده کرد. این روش می‌تواند روشی کم هزینه برای پرداخت قطعات و ایجاد لبه‌ها و گوشه‌هایی گرد باشد.
در دستگاه‌های تامبلینگ معمولی، قطعات ساخته شده به همراه سنگ‌های ساینده در داخل محفظه ای بشکه ای شکل ریخته شده، و آنقدر چرخانده می‌شوند تا کیفیت سطح مورد نظر ایجاد گردد. زمان مورد نیاز برای این فرایند ممکن است طولانی باشد. با افزایش سرعت می‌توان این زمان را کاهش داد، اما سرعت نباید به قدری زیاد باشد که ریزش آبشاری مواد و قطعات قطع گردد و تمام قطعات به دیواره بشکه بچسبند. ممکن است نیاز باشد قطعات بسیار حساس به یک سازه متصل شوند تا حرکات اضافی آنها مهار شده و فقط مواد ساینده حول آنها جریان پیدا کند.
مواد ساینده می‌توانند طبیعی یا مصنوعی و با انواع و اقسام اشکال و اندازه‌ها باشند. تامبلینگ معمولاً به صورت خشک انجام می‌شود اما در صورت نیاز می‌توان برای بهبود عملکرد یا زنگ زدایی و رسوب زدایی به آن مواد شیمیایی اضافه کرد.
مواد ساینده طبیعی عبارتند از: سرباره، زغال نیم سوز (cinder)، ماسه، سنگ سنباده (corundum)، تراشه‌های گرانیت، سنگ آهک و چوب سخت. مواد ساینده مصنوعی معمولاً دارای ۵۰ تا ۷۰٪ وزنی مواد ساینده هستند. مانند: آلومینا (Al2O3)، سنگ اِمِری (Emery)، سنگ چخماق، و کاربید سیلیسیم. این مواد داخل ماتریسی از مواد سرامیکی، پلی استری، یا رزین پلاستیکی که نرمتر از مواد ساینده هستند، نشانده می‌شوند و پس از خورده شدن به مواد ساینده اجازه می‌دهند تا کارشان را انجام دهند. ساینده‌های مصنوعی معمولاً به روش ریخته‌گری ساخته می‌شوند و به همین دلیل شکل و اندازه آنها قابل کنترل است، برعکس ساینده‌های طبیعی که اشکال غیر منظم و غیر یکسان دارند.
تمیزکاری و پرداخت سطوح به کمک مواد ساینده > پرداخت ارتعاشی (Vibratory Finishing)

پرداخت ارتعاشی یک فرایند همه‌کاره است که به‌طور گسترده‌ای برای پلیسه‌گیری، گردسازی لبه‌ها، رسوب زدایی، صیقل کاری، تمیز کردن، براق کردن و پرداخت دقیق استفاده می‌شود. بر خلاف پرداخت بشکه ای، پرداخت ارتعاشی در ظروف باز انجام می‌شود که امکان مشاهده مستقیم فرایند را فراهم می‌کند.
در این روش قطعات و مواد ساینده در داخل ظرف یا دیگ ریخته می‌شوند و در فرکانس‌هایی بین ۹۰۰ تا ۳۶۰۰ سیکل در دقیقه لرزانده می‌شوند. فرکانس و دامنه خاص با توجه به اندازه، شکل، وزن و مواد ظرف، و همچنین مواد ساینده و ترکیب شیمیایی تعیین می‌شود. از آنجا که کل بار تحت هم زدن مداوم است، زمان چرخه کمتر از فرایند تامبلینگ بشکه ای است. این روش سر و صدای کمتری داشته و به راحتی می‌توان آن را کنترل یا اتوماسیون کرد. علاوه بر این، این روش همچنین می‌تواند شکاف‌ها یا سوراخ‌های داخلی را از نیز پرداخت و پلیسه‌گیری کند.
تمیزکاری و پرداخت سطوح به کمک مواد ساینده > سنباده نواری (Belt Sanding)

در عملیات سنباده زنی، قطعات را در برابر نوار سنباده متحرک نگه می‌دارند تا درجه پرداخت مورد نظر بدست آید. این فرایند در حقیقت یک فرایند سنگ زنی است. از آنجایی که نوار سنباده حرکت می‌کند، سطح حاصل شده دارای خراش‌هایی موازی در جهت حرکت نوار سنباده است.
تمیزکاری و پرداخت سطوح به کمک مواد ساینده > فرچه سیمی یا وایر براشینگ

گاهی برای تمیزکاری سطوح از فرچه‌های سیمی دوار سرعت بالا استفاده می‌شود. این فرایند می‌تواند تا حدودی خاصیت ماده برداری و صاف کاری نیز داشته باشد. سطح حاصل شده دارای خراش‌های ریز دوار می‌باشد. در بسیاری از کاربردها این پرداخت مناسب پرداخت نهایی نمی‌باشد. در این صورت با استفاده از روش‌هایی مانند پرداخت بشکه ای یا ارتعاشی می‌توان این سطوح را اصلاح کرد.
تمیزکاری و پرداخت سطوح به کمک مواد ساینده > بافینگ

بافینگ (Buffing) نوعی فرایند صیقل کاری است که در آن قطعه توسط یک چرخ پارچه ای دارای ذرات ریز ساینده پرداخت می‌شود. «چرخ‌ها» که از دیسک‌های پارچه ای، پنبه ای، ماهوت یا کرباس ساخته شده‌اند، از طریق دوخت لایه‌های مختلف به هم به استحکام کافی می‌رسند. اگر نیاز به پرداخت خیلی نرم یا پرداخت گوشه‌های داخلی باشد، ممکن است «دوخت» به کلی حذف شود. نیروی گریز از مرکز چرخ دوار به قدری است که باعث استحکام پارچه می‌شود. همچنین ترکیب‌های مختلفی برای ذرات ساینده موجود است. بیشتر آنها حاوی ذرات اکسید فریک هستند.
تمیزکاری و پرداخت سطوح به کمک مواد ساینده > بافینگ > الکتروپولیش کاری

مقالهٔ اصلی: الکتروپولیش
الکتروپولیش کاری عکس فرایند الکتروپلیتینگ (روکش دهی الکتریکی یا آبکاری) است. در آبکاری یک لایه بر روی سطح نشانده می‌شود، اما در الکتروپولیش کاری یک لایه از سطح برداشته می‌شود. در این روش یک مدار الکترولیتی با جریان DC ساخته می‌شود که قطعه کار در آن به عنوان آند عمل می‌کند. با اعمال جریان، لایه ای از روی سطح قطعه برداشته می‌شود. از آنجایی که پتانسیل الکتریکی نقاط نوک تیز بیشتر از سطوح صاف است، حذف مواد بیشتر از نقاط نوک تیز اتفاق می‌افتد و این عمل باعث ایجاد یک سطح فوق‌العاده صاف می‌شود. این فرایند در پولیش کاری فولادهای زنگ نزن و ایجاد سطحی آینه ای بسیار کاربرد دارد.
تمیزکاری شیمیایی

عملیات تمیزکاری شیمیایی راهی مؤثر برای از بین بردن روغن‌ها، لکه‌ها، رسوب یا سایر مواد خارجی است که ممکن است به سطوح محصول چسبیده باشند، یا به عنوان آماده‌سازی برای رنگ آمیزی یا آبکاری استفاده می‌شود.
تمیزکاری شیمیایی > تمیزکاری قلیایی (Alkaline Cleaning)

تمیزکاری قلیایی در اصل همان روش «شستشو با آب و صابون» است. از این روش برای تمیزکاری لکه‌های مختلف چربی، روغن، گریس، موم و ذرات ریز فلز استفاده می‌شود. مواد شوینده در این روش معمولاً محلول‌های پیچیده‌ای هستند، شامل: نمک‌های قلیایی، افزودنی‌هایی جهت بهبود خاصیت تمیزکاری یا اصلاح سطوح، سورفکتانتها یا صابونها جهت کاهش کشش سطحی، و امولسیون کردن و متفرق کردن ذرات غیرقابل انحلال.
تمیزکاری شیمیایی > تمیزکاری با حلال (Solvent Cleaning)

در روش تمیزکاری با حلال، روغن‌ها، گریس‌ها، چربی‌ها و دیگر آلودگی‌های سطحی در داخل حلال‌های پایه نفتی یا زغال سنگی حل شده و از بین می‌روند، که معمولاً این عمل در دمای اتاق انجام می‌شود. حلال‌های رایج عبارتند از: تقطیرهای نفتی (مانند نفت سفید، نفتا و تینر)، هیدروکربن‌های کلردار (مانند متیلن کلراید و تری کلرواتیلن)؛ و مایعاتی مانند استون، بنزن، تولوئن و الکل‌های مختلف. قطعات کوچک عموماً با غوطه وری، با یا بدون نیاز به هم زدن، یا با پاشش تمیز می‌شوند. محصولاتی که برای غوطه ور شدن خیلی بزرگ هستند را می‌توان با اسپری کردن یا دستمال کشیدن تمیز کرد. این فرایند کاملاً ساده است و هزینه تجهیزات سرمایه ای آن نسبتاً کم است. خشک کردن معمولاً به سادگی و با تبخیر شدن انجام می‌شود.
تمیزکاری شیمیایی > چربی زدایی با بخار (Vapor Degreasing)

مقالهٔ اصلی: چربی‌زدایی با بخار
در روش چربی زدایی با بخار، از بخارهای حلال‌های کلردار یا فلوردار برای حذف چربی‌ها، گریس‌ها، و موم از سطح فلزات استفاده می‌شود. در این روش یک حلال غیرقابل اشتعال مانند تری کلرواتیلن تا نقطه جوش گرم می‌شود و قطعاتی که باید تمیز شوند در بخارات آن معلق می‌شوند. این بخار بر روی قطعه میعان شده و آلودگی‌های قابل حل شدن را در خود حل کرده و می شویَد. اگرچه وان کثیف می‌شود، آلودگی‌ها به ندرت در دمای جوش حلال تبخیر می‌شوند. به همین دلیل، چربی زدایی با بخار موثرتر از تمیز کردن با حلال سرد است زیرا سطوح همیشه با حلال تمیز در تماس قرار می‌گیرند. از آنجا که سطوح توسط حلال میعان شده گرم می‌شوند، هنگام خارج شدن از بخار، تقریباً بلافاصله خشک می‌شوند.
تمیزکاری شیمیایی > تمیزکاری با امواج التراسونیک

مقالهٔ اصلی: تمیزکردن فراصوت
در قطعات کوچک اگر نیاز به تمیزکاری با کیفیت بالا باشد، معمولاً از روش تمیزکاری با امواج التراسونیک استفاده می‌شود. در این روش قطعات مورد نظر در داخل یک سبد فلزی ریخته شده و سپس به داخل وانی از مایع شوینده که معمولاً یک شوینده پایه آبی است فرو برده می‌شود. این وان دارای یک ترانسدیوسر التراسونیک است که با تولید امواجی با فرکانس خاص، باعث کاویتاسیون یا حباب زایی ریز مایع می‌شود. حباب‌های شکل گرفته و منفجر شده، عمده عمل تمیزکاری را انجام می‌دهند و اگر قطعات قبل از غوطه ور شدن در وان از قبل چربی زدایی و تمیزکاری شده باشند، می‌توان در ظرف مدت ۶۰ الی ۲۰۰ ثانیه به نتایج فوق‌العاده ای دست یافت. اکثر سیستم‌های تمیزکاری التراسونیک در محدوده فرکانس ۱۰ تا ۴۰ کیلوهرتز کار می‌کنند. از آنجایی که این سیستم‌ها بیشتر با محلول‌های پایه آبی کار می‌کنند، در حال جایگزینی با روش‌های غیر سازگار با محیط زیست هستند.
تمیزکاری شیمیایی > اسیدشویی

مقالهٔ اصلی: اسیدشویی
در فرایند اسید شویی (acid-pickling) ابتدا چربی‌ها و سایر آلودگی‌ها از سطح قطعات فلزی زدوده شده و سپس در داخل محلول‌های رقیق اسیدی قرار داده می‌شوند تا اکسیدها و سایر لکه‌های باقی مانده کاملاً از بین بروند. متداول‌ترین محلول مورد استفاده اسید سولفوریک ۱۰٪ در دماهای بالا (۶۵ الی ۸۵ درجه سلسیوس) است. از اسید هیدروکلریک نیز به صورت سرد یا گرم برای اسیدشویی استفاده می‌شود. با افزایش دما می‌توان غلظت را کاهش داد. گاهی قطعه پس از این مراحل در داخل محلول آهک نیز فرو برده می‌شود، به شرطی که برای فرایندهای بعدی مضر نباشد.
پوشش‌ها > رنگ یا پوشش پودری

همچنین ببینید: پوشش‌دهی با پودر
پوشش دهی پودری (Powder coating) یکی از روش‌های پوشش دهی به روش اسپری الکترواستاتیک است، با این تفاوت که در این روش پوشش به جای مایع، از ذرات جامد تشکیل شده‌است. در روش‌های سنتی اسپری، پس از هر مرحله پوشش دهی، فرایند پخت قطعه باید انجام شود، اما در این روش می‌توان پس از اعمال چندین لایهٔ مختلف (برای مثال آستر و لایه‌های میانی)، فقط یک مرحله پخت انجام داد. همچنین می‌توان پودرهای اضافی را جمع‌آوری و دوباره استفاده کرد. با اینکه در این روش دیگر مشکل مواد فرار وجود ندارد، اما اپراتورها باید اقدام‌های لازم جهت جلوگیری از انفجار پوشش یا آتش‌سوزی و همچنین گردهای رنگ معلق در هوا انجام دهند.
پوشش‌ها > پوشش دهی به روش غوطه وری-گرم

همچنین ببینید: گالوانیزه‌کردن و قلع‌اندود کردن
مقادیر زیادی از قطعات فلزی به روش غوطه وری-گرم، جهت مقاومت در برابر خوردگی پوشش داده می‌شوند. در این روش قطعه فلزی به صورت مستقیم در داخل وانی از فلز مذاب فرو برده می‌شود. پوشش‌های متداول مورد استفاده عبارتند از: روی، قلع و آلومینیوم.
گالوانیزه کردن فولادها به روش غوطه-وری گرم متداول‌ترین فرایند مورد استفاده به این روش است. در این روش پس از اینکه محصولات یا ورق‌ها از روغن، چربی، رسوب و زنگ زدگی تمیز شدند، در محلول کلرید آمونیوم روی، غوطه ور شده و سپس خشک می‌شوند. پس از آن، قطعه کاملاً در یک حمام روی ذوب شده غوطه ور می‌شود. روی و آهن به صورت متالورژی واکنش می‌دهند و پوششی را تشکیل می‌دهند که از مجموعه ای از ترکیبات روی - آهن و یک لایه سطحی از روی تقریباً خالص تشکیل شده‌است. (روی به عنوان «آند فداشونده» عمل می‌کند و از آهن زیرین محافظت می‌کند)
پوشش‌ها > پوشش تبدیل شیمیایی (Chemical Conversion Coatings)

در پوشش تبدیل شیمیایی، سطح فلز توسط مواد شیمیایی به گونه ای تغییر داده می‌شود تا یک سطح غیر فلزی و غیر رسانا تولید شود. این سطح ایجاد شده می‌تواند طیف وسیعی از خواص مطلوب را ایجاد کند. معروف‌ترین فرایندهای پوشش تبدیل، پوشش‌های کرومات و فسفات هستند. آلومینیوم، منیزیم، روی و مس (و همچنین کادمیوم و نقره) را می‌توان توسط فرایند تبدیل کرومات پوشش دهی کرد. سطح فلز به لایه ای از ترکیبات پیچیده کروم تبدیل می‌شود که می‌تواند رنگ‌هایی از سفید براق تا آبی، زرد، قهوه ای، زیتونی و سیاه داشته باشد. بیشتر لایه‌ها هنگام تشکیل نرم و ژلاتینی هستند اما پس از خشک شدن سفت می‌شوند. مزایای کروماته کردن سطوح می‌تواند موارد زیر باشد:
مقاومت در برابر خوردگی فوق‌العاده خوب؛
به عنوان یک لایه اتصال میانی برای رنگ، لاک یا سایر پرداخت‌های آلی عمل کند.
برای ایجاد رنگی خاص در حالت نرم می‌توان به آن رنگ‌دانه اضافه کرد.
پوشش‌های فسفاته با غوطه ور کردن فلزات (معمولاً فولاد یا روی) در وان‌هایی که فسفات‌های فلزی در محلول اسید فسفریک حل شده‌اند، تشکیل می‌شوند. (فسفات آهن، فسفات روی و فسفات منگنز همه رایج هستند). از پوشش حاصل می‌توان برای آماده‌سازی سطوح برای دریافت و نگهداری رنگ یا تقویت پیوند بعدی با لاستیک یا پلاستیک استفاده کرد. علاوه بر این، پوشش‌های فسفات معمولاً سطح زبری دارند و می‌توانند سطح بسیار خوبی برای نگهداری روغن‌ها و روان‌کننده‌ها فراهم کنند. این ویژگی را می‌توان در ساخت و تولید استفاده کرد. برای مثال پوشش مواد روان‌کننده ای را که به شکل دهی کمک می‌کند، نگه می‌دارد یا در محصولات نهایی، مانند پیچ و مهره‌های سیاه رنگ، مقاومت در برابر خوردگی توسط یک لایه فسفات آغشته به موم یا روغن تأمین می‌شود.
پوشش‌ها > اکسید سیاه

اکسید سیاه یا سیاه سازی یک پوشش تبدیل برای مواد آهنی، فولاد زنگ نزن، مس و آلیاژهای مبتنی بر آن، روی، پودر فلزات و لحیم نقره است. از این پوشش برای بهبود مقاومت در برابر خوردگی ملایم، برای بهبود ظاهر و به حداقل رساندن بازتاب نور استفاده می‌شود. برای دستیابی به حداکثر مقاومت در برابر خوردگی، اکسید سیاه باید با روغن یا موم آغشته شود. یکی از مزایای آن نسبت به سایر پوشش‌ها، ضخامت حداقلی آن است.
پوشش‌ها > آبکاری

مقالهٔ اصلی: آبکاری
هر ساله حجم زیادی از قطعات فلزی و پلاستیکی آبکاری می‌شوند تا یک پوشش فلزی تولید کنند که باعث ایجاد مقاومت در برابر خوردگی یا سایش، بهبود ظاهر (از طریق رنگ یا درخشش) یا افزایش ابعاد کلی می‌شود. تقریباً تمام فلزات تجاری می‌توانند آبکاری شوند، از جمله دایکست‌های آلومینیومی، مس، برنج، فولاد و روی. پلاستیک‌ها نیز می‌توانند آبکاری شوند، به شرطی که ابتدا با مواد رسانای الکتریکی پوشانده شوند.
از آبکاری کروم سخت، با سختی حدود ۶۶ تا ۷۰ راکول، می‌توان برای جبران خوردگی قطعات و اصلاح ابعاد، یا پوشش دهی به قطعاتی که نیاز به مقاومت خوب در برابر سایش و خوردگی دارند استفاده کرد. کروم سخت معمولاً مستقیماً بر روی فلز پایه اعمال می‌شود و ضخامت آن خیلی بیشتر از ضخامت عملیات آبکاری تزئینی است. ضخامت کروم سخت معمولاً در حدود ۰٫۰۸ تا ۰٫۲۵ میلیمتر می‌باشد. در کاربردهایی مانند آستر سیلندرهای موتور دیزل حتی از ضخامت‌های بیشتری استفاده می‌شود. از آنجایی که آبکاری کروم سخت اثر صاف کنندگی سطح ندارد، زبری یا عیوب سطح تقویت خواهند شد. به همین دلیل اگر نیاز به سطوح صاف باشد، معمولاً سطح قبل از آبکاری باید سنگ زنی و صیقل کاری شود.