stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تاهیتی
جغرافیا

تاهیتی بزرگ‌ترین و مرتفع‌ترین جزیره در پلی‌نزی فرانسه است و در نزدیکی جزیره موئورئا قرار دارد. این جزیره ۴۴۰۰ کیلومتر در جنوب هاوایی، ۷۹۰۰ کیلومتر از شیلی و ۵۷۰۰ کیلومتر از استرالیا واقع شده است.
مساحت تاهیتی ۱٬۶۷۸۹ کیلومتر مربع است. این جزیره در عریض‌ترین نقطه خود ۴۵ کیلومتر وسعت دارد و مساحتی برابر با ۱۰۴۵ کیلومتر مربع را پوشش می‌دهد. بلندترین قله آن کوه اوروهنا، 
(به تاهیتیایی: Mouʻa ʻOrohena) با ۲٬۲۴۱ متر ارتفاع است. در جنوب شرقی جزیره نیز کوه روونوئی یا کوه رونوی (موئا رونوی) وجود دارد که ۱۳۳۲ متر ارتفاع دارد. این جزیره از دو قسمت تقریباً گرد تشکیل شده است که روی کوه‌های آتشفشانی متمرکز شده‌اند و توسط یک باریکه خشکی به نام تاراوائو به هم متصل می‌شوند.
بخش شمال غربی به عنوان تاهیتی نویی ("تاهیتی بزرگ") شناخته می‌شود، در حالی که بخش جنوب شرقی بسیار کوچکتر با نام تاهیتی ایتی ("تاهیتی کوچک") یا تایاراپو شناخته می‌شود. تاهیتی نویی دارای جمعیت زیادی در امتداد ساحل است، به ویژه در اطراف پایتخت، پاپت.
اراضی داخلی تاهیتی نویی تقریباً خالی از سکنه است. تاهیتی ایتی نیز دور از جمعیت مانده است چراکه نیمه جنوب شرقی آن (Te Pari) فقط برای کسانی که با قایق یا پیاده‌روی سفر می‌کنند قابل دسترسی است. بقیه جزیره توسط جاده اصلی احاطه شده است که بین کوه‌ها و دریا امتداد دارد. چشم‌انداز تاهیتی دارای جنگل‌های بارانی سرسبز و رودخانه‌ها و آبشارهای پرشمار، از جمله رودخانه پاپنوئو در سمت شمال و آبشار فاوتائوا در نزدیکی پاپِه ته است.
زمین‌شناسی

مجمع‌الجزایر انجمن یک زنجیره آتشفشانی با منشأ تفتگاهی است که شامل ۱۰ جزیره و آبسنگ حَلقَوی (خوست) می‌شود. این زنجیره در راستای شمال غربی (N. 65° W) و موازی با حرکت صفحه اقیانوس آرام امتداد دارد. با توجه به حرکت این صفحه بر روی نقطه داغ (تفتگاه) انجمن، سن جزایر از ۵ میلیون سال پیش در جزیره مائوپیتی تا صفر میلیون سال پیش در مِه هِه تی ئا کاهش می‌یابد. مِه هِه تی ئا فعلاً موقعیت حدس زده شده برای این نقطه داغ است و شواهدی مثل فعالیت‌های لرزه‌ای اخیر آن را تأیید می‌کنند.
مائوپیتی، کهن‌سال‌ترین جزیره در این زنجیره، یک آتشفشان سپری با فرسایش زیاد است که حداقل ۱۲ لایه نازک از گدازه دارد. این لایه‌ها به‌طور نسبتاً سریعی بین ۴٫۷۹ تا ۴٫۰۵ میلیون سال پیش روی‌هم انباشته شده‌اند. بورا بورا یکی دیگر از آتشفشان‌های سپری به شدت فرسایش یافته است که از گدازه‌های بازالت بین ۳٫۸۳ تا ۳٫۱ میلیون سال پیش تشکیل شده است. این لایه‌های گدازه‌ای توسط آذرین‌تیغه‌های پساسپری قطع شده‌اند.
تاهائا از بازالت‌های مرحله‌سپری با قدمت ۳٫۳۹ میلیون ساله ایجاد شده که بعد از ۱٫۲ میلیون سال، فوران‌های اضافی را نیز تجربه کرده است. رایاتئا هم شامل بازالت‌های مرحله‌سپری و پس از آن جریان‌های گدازه‌ای زبره‌سنگی است که همگی بین ۲٫۷۵ تا ۲٫۲۹ میلیون سال پیش شکل گرفته‌اند.
هواهین از دو آتشفشان سپری بازالتی به هم پیوسته، یعنی هواهین نویی و هواهین ایتی، با چندین جریان گدازه تشکیل می‌شود. بعد از این جریان‌ها، گنبدهای گدازه‌ای (از نوع زبره‌سنگ صدفی) بین ۳٫۰۸ تا ۲٫۰۶ میلیون سال پیش، مرحله پساسپری این آتشفشان را رقم زده‌اند.
موئورئا حداقل از ۱۶ جریان گدازهٔ بازالتی سپری و گدازه‌های دوره پساسپری تشکیل می‌شود که از ۲٫۱۵ تا ۱٫۳۶ میلیون سال قدمت دارند. تاهیتی متشکل از دو آتشفشان سپری بازالتی به نام‌های تاهیتی نویی و تاهیتی ایتی است که بازهٔ سنی آن‌ها از ۱٫۶۷ تا ۰٫۲۵ میلیون سال تفاوت دارد.
آب و هوا

نوامبر تا آوریل فصل مرطوب است، مرطوب‌ترین ماه آن ژانویه با ۳۴۰ میلی‌متر (۱۳ اینچ) باران در پاپت است. ماه اوت با ۴۸ میلی‌متر (۱٫۹ اینچ) خشک‌ترین است. میانگین دما بین ۲۱ تا ۳۱ درجه سانتیگراد (۷۰ و ۸۸ درجه فارنهایت) با تغییرات فصلی کمی متغیر است. کمترین و بالاترین دمای ثبت شده در
پاپِه ته به ترتیب ۱۶ و ۳۴ درجه سانتی‌گراد (۶۱ و ۹۳ درجه فارنهایت) است.
| داده‌های اقلیم تاهیتی، سنجش‌های ۱۹۹۰ تا ۱۹۶۱> ماه | داده‌های اقلیم تاهیتی، سنجش‌های ۱۹۹۰ تا ۱۹۶۱> ژانویه | داده‌های اقلیم تاهیتی، سنجش‌های ۱۹۹۰ تا ۱۹۶۱> فوریه | داده‌های اقلیم تاهیتی، سنجش‌های ۱۹۹۰ تا ۱۹۶۱> مارس | داده‌های اقلیم تاهیتی، سنجش‌های ۱۹۹۰ تا ۱۹۶۱> آوریل | داده‌های اقلیم تاهیتی، سنجش‌های ۱۹۹۰ تا ۱۹۶۱> مه | داده‌های اقلیم تاهیتی، سنجش‌های ۱۹۹۰ تا ۱۹۶۱> ژوئن | داده‌های اقلیم تاهیتی، سنجش‌های ۱۹۹۰ تا ۱۹۶۱> ژوئیه | داده‌های اقلیم تاهیتی، سنجش‌های ۱۹۹۰ تا ۱۹۶۱> اوت | داده‌های اقلیم تاهیتی، سنجش‌های ۱۹۹۰ تا ۱۹۶۱> سپتامبر | داده‌های اقلیم تاهیتی، سنجش‌های ۱۹۹۰ تا ۱۹۶۱> اکتبر | داده‌های اقلیم تاهیتی، سنجش‌های ۱۹۹۰ تا ۱۹۶۱> نوامبر | داده‌های اقلیم تاهیتی، سنجش‌های ۱۹۹۰ تا ۱۹۶۱> دسامبر | داده‌های اقلیم تاهیتی، سنجش‌های ۱۹۹۰ تا ۱۹۶۱> سال |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| میانگین بیش‌ترین °C (°F) | ۳۰٫۳  (۸۷) | ۳۰٫۵  (۸۷) | ۳۰٫۸  (۸۷) | ۳۰٫۶  (۸۷) | ۲۹٫۹  (۸۶) | ۲۸٫۹  (۸۴) | ۲۸٫۳  (۸۳) | ۲۸٫۲  (۸۳) | ۲۸٫۶  (۸۳) | ۲۹٫۱  (۸۴) | ۲۹٫۵  (۸۵) | ۲۹٫۸  (۸۶) | ۲۹٫۵۴  (۸۵٫۲) |
| میانگین روزانه °C (°F) | ۲۶٫۸  (۸۰) | ۲۷٫۰  (۸۱) | ۲۷٫۲  (۸۱) | ۲۶٫۹  (۸۰) | ۲۶٫۲  (۷۹) | ۲۵٫۱  (۷۷) | ۲۴٫۴  (۷۶) | ۲۴٫۳  (۷۶) | ۲۴٫۸  (۷۷) | ۲۵٫۵  (۷۸) | ۲۶٫۱  (۷۹) | ۲۶٫۴  (۸۰) | ۲۵٫۸۹  (۷۸٫۷) |
| میانگین کم‌ترین °C (°F) | ۲۳٫۴  (۷۴) | ۲۳٫۵  (۷۴) | ۲۳٫۵  (۷۴) | ۲۳٫۳  (۷۴) | ۲۲٫۵  (۷۳) | ۲۱٫۲  (۷۰) | ۲۰٫۸  (۶۹) | ۲۰٫۵  (۶۹) | ۲۱٫۰  (۷۰) | ۲۱٫۹  (۷۱) | ۲۲٫۶  (۷۳) | ۲۳٫۱  (۷۴) | ۲۲٫۲۸  (۷۲٫۱) |
| بارندگی میلی‌متر (اینچ) | ۳۱۵٫۲  (۱۲٫۴۱) | ۲۳۳٫۰  (۹٫۱۷) | ۱۹۵٫۳  (۷٫۶۹) | ۱۴۰٫۸  (۵٫۵۴) | ۹۲٫۰  (۳٫۶۲) | ۶۰٫۲  (۲٫۳۷) | ۶۰٫۵  (۲٫۳۸) | ۴۸٫۰  (۱٫۸۹) | ۴۶٫۳  (۱٫۸۲) | ۹۰٫۸  (۳٫۵۷) | ۱۶۲٫۱  (۶٫۳۸) | ۳۱۷٫۰  (۱۲٫۴۸) | ۱٬۷۶۱٫۲  (۶۹٫۳۲) |
منبع: World Meteorological Organization: منبع: World Meteorological Organization
تاریخ تاهیتی

همچنین ببینید: پادشاهی تاهیتی
تاریخ تاهیتی > تاریخچه زمین‌شناسی

حدود ۱٫۴ میلیون تا ۸۷۰ هزار سال پیش، جزیره تاهیتی به عنوان یک آتشفشان سپری شکل گرفت.
تاریخ تاهیتی > اولین ساکنان تاهیتی

نخستین آدمیان ساکن این جزیره پولینزیایی‌ها هستند که بین سال‌های ۲۱۶ تا ۷۵۹ میلادی از فیجی، ساموآ یا تونگا به آن وارد شدند. شواهد زبانی، زیست‌شناختی و باستان‌شناختی همگی نشان دهندهٔ یک مهاجرت طولانی از جنوب شرقی آسیا از طریق مجمع‌الجزایر فیجی، ساموآ و تونگا با استفاده از قایق‌های کانوی بازویی (ویژه اقیانوس آرام) است. این قایق‌ها تا بیست یا سی متر طول داشتند و می‌توانستند خانواده‌ها و همچنین حیوانات اهلی را نیز حمل کنند.
تمدن پیش از ورود اروپایی‌ها

پیش از ورود اروپایی‌ها، این جزیره به قلمروهایی تقسیم شده بود که هر کدام تحت سلطه یک قبیله واحد بودند. مهم‌ترین قبایل، Teva i Uta (توای داخله جزیره) و Teva i Tai (قبیله دریایی) بودند که با یکدیگر ارتباط نزدیکی داشتند و قلمرو مشترک آنها از شبه جزیره واقع در جنوب تاهیتی نویی امتداد می‌یافت.
رهبری قبیله از یک رئیس بزرگ (ariʻi rahi)، اشراف (ariʻi) و زیردستان رئیس ('Īatoʻai) تشکیل می‌شد. اشراف همچنین رهبران مذهبی بودند و به دلیل نیروی معنوی (مانا) که به عنوان نوادگان خدایان به ارث برده بودند، مورد احترام قرار داشتند. آنها به عنوان نماد قدرت خود، کمربندهایی از پرهای قرمز می‌پوشیدند. با این وجود، برای اعمال قدرت سیاسی، شوراها یا مجامع عمومی متشکل از اشراف و زیردستان رئیس باید تشکیل می‌شد، به ویژه در مواقع جنگ.
قدرت معنوی رئیس هم محدود بود؛ هر قبیله آیین‌های مذهبی مخصوص خود را داشت که حول محور مارائه و کاهنان آن سازماندهی می‌شد.
تاهیتی در دوران پادشاهی پوماره دوم و پوماره چهارم

پوماره دوم از سال ۱۸۰۳ جنگ‌ها را برای تثبیت قدرت خود ادامه داد، اما در سال ۱۸۰۸ شکست خورد و به موئورئا فرار کرد. در نتیجه، ایستگاه مبلغان مجبور به تعطیلی شد. در سال ۱۸۱۱ پوماره دوم به تاهیتی بازگشت - و مبلغان با او بازگشتند. او در سال ۱۸۱۲ تعمید یافت و در سال‌های بعد دیگر رهبران آریکی نیز به مسیحیت گرویدند. با این حال، مقاومت‌هایی در برابر معرفی مسیحیت وجود داشت. مخالفان پوماره دوم، پیروان دین باستانی، در اطراف اوپوهاارا، آریکی پاپارا، جمع شدند. در نوامبر ۱۸۱۵ نبرد فیپی رخ داد. جنگجویان پوماره از اروپاییان سلاح گرم دریافت کرده بودند و پیروز شدند. اوپوهاارا در ۱۲ نوامبر ۱۸۱۵ کشته شد. با این پیروزی، پوماره دوم حاکم بلامنازع کل جزیره شد.
در سال ۱۸۱۹، او کاتالوگ مجازات نوشته شده توسط مبلغان را معرفی کرد که برای تمام اعمال غیر مسیحی مجازات‌های سنگینی در نظر می‌گرفت. به عنوان مثال، برای «کفرگویی، بت‌پرستی و بازگشت به بت‌پرستی» مجازات اعدام و برای «زنا (یعنی روابط جنسی خارج از ازدواج)، انجام شده، پنهان شده یا از مبلغان پنهان شده» چندین سال کار اجباری در نظر گرفته می‌شد.
در واقع، مبلغان انجمن مبلغان لندن جزیره را اداره می‌کردند. مبلغ جورج پریچارد (۱۷۹۶–۱۸۸۳) به عنوان کنسول بریتانیا فعالیت می‌کرد.
پوماره دوم در سال ۱۸۲۱ درگذشت. پسرش تریتاریا، که هنوز در سنین کودکی بود، به عنوان پوماره سوم فقط شش سال حکومت کرد. به دلیل عدم وجود وارث تاج و تخت مرد، خواهر پوماره سوم از سال ۱۸۲۷ به عنوان ملکه پوماره واهینه چهارم حکومت کرد. او همکاری نزدیکی با مبلغان (ال.ام. اس) داشت.
در جزایر گامبیر، مبلغان کاتولیک فرانسه تحت نظم «پدران و راهبه‌های قلب مقدس پیکپوس» (به اختصار: پیکپوسیان) تأسیس شده بود. آنها مبلغان پروتستان در تاهیتی را با سوءظن و نگرانی رصد می‌کردند. در سال ۱۸۳۶، مبلغان فرانسوی لاوال و کاره برای تبلیغ دین کاتولیک به تاهیتی رسیدند. جورج پریچارد، کنسول فرانسه در تاهیتی، اخراج آنها را به دلیل عدم موفقیت آنها در ترویج کاتولیک، صادر کرد.
در سال ۱۸۳۹، ناو جنگی فرانسوی آرتمیس به پاپته رسید. فرمانده آن، کاپیتان لاپلاس، ملکه پوماره را با تهدید به آتش گشودن به شهر مجبور به امضای تعهدنامه‌ای کرد که به فرانسویان اجازه می‌داد تاهیتی را آزادانه و بدون مانع بازدید کنند و مذهب خود را تبلیغ کنند. پریچارد تلاش بی‌نتیجه‌ای برای جلب حمایت انجام داد و ملکه تسلیم شد.
تاهیتی در دوران پادشاهی پوماره دوم و پوماره چهارم > تاهیتی در دوران استعمار فرانسه

در ۱۵ نوامبر ۱۸۳۶، چارلز داروین در طول سفر دریایی خود به دور دنیا (۱۸۳۱ تا ۱۸۳۶) به تاهیتی رسید. کشتی بیگل در خلیج ماتاوای لنگر انداخت.
در ۱۰ سپتامبر ۱۸۳۹، چارلز ویلکس در سفر اکتشافی ایالات متحده به تاهیتی رسید. او رصدخانه‌های قابل حمل خود را به یاد جیمز کوک در پوانت ونوس برپا کرد. دانشمندان همراه او به ویژه مطالعات انسان‌شناسی، قوم‌شناسی و گیاه‌شناسی انجام دادند. ویلیام رینولدز، افسر اول، در خاطرات خود به نکته جالبی دربارهٔ رابطه مردم با مسیحیت اشاره می‌کند:
«تنها نشانه‌ای از دین که در بومیان مشاهده نمودم، رعایت ظواهر و ترس از مبلغان بود.»
در سال ۱۸۴۲، فرانسه دوباره مداخله کرد و آبل اوبر دوپتی-توآر، فرمانده فرانسوی، در ۹ سپتامبر ۱۸۴۲ حکومت موقت فرانسه را در تاهیتی اعلام کرد. او از غیبت موقت کنسول بریتانیا، پریچارد، به نفع خود استفاده کرد. کنسول فرانسه، مورنهوت، قبلاً چهار رئیس محلی را متقاعد کرده بود که درخواستی برای حمایت فرانسه از تاهیتی را امضا کنند.
در نوامبر ۱۸۴۳، این تحت‌الحممایه با توافقاتی بین دوپتی-توآر و ملکه پوماره چهارم تأیید شد و در سال ۱۸۴۴ توسط فرانسه به‌طور رسمی به رسمیت شناخته شد.
پسر او، پوماره پنجم، در ۲۹ ژوئن ۱۸۸۰ از تاج و تخت کناره‌گیری کرد. در نتیجه، کل مجمع الجزایر به فرانسه واگذار شد و در ۳۰ دسامبر همان سال به‌طور رسمی به مستعمره فرانسه تبدیل شد. جزایر جامعه به «تأسیسات فرانسوی اقیانوسیه» (EFO) تبدیل شدند، مستعمره‌ای از جمهوری فرانسه. پوماره پنجم آخرین پادشاه تاهیتی بود. او در سال ۱۸۹۱ بر اثر اعتیاد به الکل درگذشت.
در سپتامبر ۱۸۴۲، هرمان ملویل، نویسنده، به دلیل امتناع از خدمت ("شورش و امتناع از وظیفه") به همراه ده نفر دیگر از خدمه کشتی نهنگ‌بان استرالیایی لوسی آن در پاپته زندانی شد. اما او موفق به فرار از زندان به جزیره همسایه موئورئا شد. او بعداً این تجربیات را در رمان اومو به نگارش درآورد.
از سال ۱۸۹۱ تا ۱۸۹۳، پل گوگن، نقاش، در تاهیتی زندگی می‌کرد. در این دوره، او نقاشی‌های متعددی خلق کرد که تصویر «بهشت اقیانوس آرام جنوبی» را در اروپا تثبیت کرد. او در سال ۱۸۹۵ به تاهیتی بازگشت. اختلافاتی با دولت استعماری و مبلغان به وجود آمد و گوگن در سال ۱۹۰۱ مجبور به مهاجرت به آتونوا در جزیره هیوا اوآ شد و در سال ۱۹۰۳ در آنجا درگذشت.
مردم

تاهیتی مرکز سیاسی، اقتصادی و فرهنگی پولینزی فرانسه است و جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۲ بالغ بر ۱۸۳٬۶۴۵ بود که آن را پرجمعیت‌ترین جزیرهٔ پولینزی فرانسه با ۶۸٫۶٪ کل جمعیت منطقه می‌سازد.
هم‌اکنون حدود ۷۰٪ جمعیت تاهیتی را تاهیتیایی‌ها تشکیل می‌دهند و بقیه اروپایی‌تبار، چینی‌تبار و چندنژادی هستند.
نگارخانه

نقشه تاهیتی
جزیره موئورئا، در ۱۷ کیلومتری شمال غربی تاهیتی
دو زن از تاهیتی، نام اثری از پل گوگن
جزیره تاهیتی و جزیره موئورئا.
کوه دیهیم در غروب. جان لافارژ، حدود سال ۱۸۹۱، موزه بروکلین.
کوه آئورای در بخش شمال باختری تاهیتی.
نمایی از کوه رائیاتِئا. مومیایی‌های فرمانروایان تاهیتی قبلاً در این کوه که مقدس به‌شمار می‌آید، قرار داده می‌شدند.
یک نقاشی از ۱۸۳۷: قربانی‌کردن انسان در تاهیتی، بر اساس روایت کاپیتان کوک، حدود ۱۷۷۳.
ملافات بین والیس و اوبریا
راکی ماونتن، اکلاهما

CDP
| Rocky Mountain, Oklahoma | Rocky Mountain, Oklahoma |
| --- | --- |
CDP: CDP
Location of Rocky Mountain, Oklahoma: Location of Rocky Mountain, Oklahoma
ایالت: اکلاهما
شهرستان: ادیر
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۲٫۹ مایل مربع (۳۳٫۴ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱۲٫۹ مایل مربع (۳۳٫۴ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۹۹۷ فوت (۳۰۴ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۴۴۸
 • تراکم: ۳۴٫۷/مایل مربع (۱۳٫۴/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
FIPS code: 40-63720
GNIS feature ID: 1100797
راکی ماونتن(به انگلیسی: Rocky Mountain) شهری در ایالت اکلاهما کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۲۰ نفر بوده‌است.
موشتیف

مکان در 25px تاجیکستان
| موشتیف Мүштиф> آوانگاری(های) زبان روسی | موشتیف Мүштиф> آوانگاری(های) زبان روسی |
| --- | --- |
 • الفبای سیریلیک: Муштиф
استان‌های تاجیکستان: ولایت سغد
جمعیت (۲۰۰۸): جمعیت (۲۰۰۸)
 • کل: ۰
موشتیف (به لاتین: Mushtif) یک منطقهٔ مسکونی در تاجیکستان است که در ولایت سغد واقع شده‌است.
خصوصیات

موشتیف ۰ نفر جمعیت دارد.
پاتریک شلبری

| پاتریک شلبری | پاتریک شلبری | پاتریک شلبری | پاتریک شلبری |
| --- | --- | --- | --- |
زادهٔ:  ۱۷ ژوئن ۱۹۶۹ ‏(۵۵ سال) ترلبورگ
قد:  ۶ فوت ۲ اینچ (۱۸۸ سانتیمتر)
وزن:  ۱۹۶ پوند (۸۹ کیلوگرم؛ ۱۴ سنگ ۰ پوند)
پست:  Left Wing
ضربه:  Left
بازی برای:  AIK مونترآل کانادینز HV71 Djurgårdens IF Nashville Predators آناهایم داکس
تیم ملی:   سوئد
منتخب ان‌اچ‌ال:  83rd overall، ۱۹۸۸ مونترآل کانادینز
سوابق بازی:  ۱۹۸۸–۲۰۰۳
پاتریک شلبری (سوئدی: Patric Kjellberg؛ زادهٔ ۱۷ ژوئن ۱۹۶۹) بازیکن هاکی روی یخ اهل سوئد بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به مونترآل کانادینز و آناهایم داکس اشاره کرد.
ولادیمیر ملانین

ولادیمیر ملانین (روسی: Владимир Михайлович Меланьин؛ ۱ دسامبر ۱۹۳۳ – ۱۰ اوت ۱۹۹۴) ورزشکار دوگانه اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
کرین لی گارتنر

کرین لی گارتنر (انگلیسی: Kerrin Lee-Gartner؛ زادهٔ ۲۱ سپتامبر ۱۹۶۶) اسکی‌باز آلپاین اهل کانادا است.
راکفورد، واشینگتن

مکان در 23x15px|border |alt=واشینگتن |link=واشینگتن, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| راکفورد، واشینگتن | راکفورد، واشینگتن |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
Rockford, Washington: Rockford, Washington
موقعیت راکفورد، واشینگتن: موقعیت راکفورد، واشینگتن
ایالت: 
شهرستان: اسپوکن
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۶۸ مایل مربع (۱٫۷۶ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۶۸ مایل مربع (۱٫۷۶ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۲۳۸۸ فوت (۷۲۸ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۴۷۰
 • برآورد (۲۰۱۳): ۴۷۰
 • تراکم: ۶۹۱٫۲/مایل مربع (۲۶۶٫۹/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۸ (PST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۷ (PDT)
زیپ‌کد: ۹۹۰۳۰
Area code: 509
FIPS code: ۵۳-۵۹۱۴۵
GNIS feature ID: ۱۵۰۷۸۶۸
وبگاه: rockfordwa.com
راکفورد، واشینگتن (به انگلیسی: Rockford, Washington) یک شهر در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان اسپوکن، واشینگتن واقع شده‌است.
خصوصیات

راکفورد ۱٫۷۶ کیلومترمربع مساحت و ۴۷۰ نفر جمعیت دارد و ۷۲۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بزمجه دروغین خالدار

| بزمجه دروغین خالدار | بزمجه دروغین خالدار |
| --- | --- |
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: خزندگان
راسته:: پولک‌داران
تیره:: سوسماران دم‌شلاقی
سرده:: Callopistes
گونه:: C. maculatus
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Callopistes maculatus Gravenhorst, 1838: Callopistes maculatus Gravenhorst, 1838
بزمجه دروغین خالدار (نام علمی: Callopistes maculatus)، که همچنین به نام تگوی کوتوله، تگوی کوتوله شیلیایی یا ایگوانای شیلیایی (به اسپانیایی ایگوانا Chilena) نیز شناخته می‌شود، گونه‌ای از مارمولک‌ها از تیرهٔ سوسماران دم‌شلاقی (Teiidae) و بومی شیلی است.
نوتر-دام-دو-لورت، کبک

مکان در 23x15px|border |alt=|link= استان کبک, 23x15px|border |alt=|link= کانادا
| نوتر-دام-دو-لورت | نوتر-دام-دو-لورت |
| --- | --- |
شهرداری: شهرداری
نوتر-دام-دو-لورت: نوتر-دام-دو-لورت
مختصات (22, rue Principale): ۴۹°۰۵′ شمالی ۷۲°۲۱′ غربی﻿ / ﻿۴۹٫۰۸۳°شمالی ۷۲٫۳۵۰°غربی﻿ / 49.083; -72.350: مختصات (22, rue Principale): ۴۹°۰۵′ شمالی ۷۲°۲۱′ غربی﻿ / ﻿۴۹٫۰۸۳°شمالی ۷۲٫۳۵۰°غربی﻿ / 49.083; -72.350
استان:  استان کبک
ناحیه: سگنه-لاک-سن-ژان
منطقه شهری: ماریا-شاپدولن
Settled: ۱۹۳۱
Constituted: ۱ ژانویه ۱۹۶۶
حکومت: حکومت
 • شهردار: Daniel Tremblay
 • Federal riding: Roberval—Lac-Saint-Jean
 • Prov. riding: Roberval—Lac-Saint-Jean
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۳۹٫۵۰ کیلومتر مربع (۱۳۱٫۰۸ مایل مربع)
 • خشکی: ۳۳۸٫۵۱ کیلومتر مربع (۱۳۰٫۷۰ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۱۸۹
 • تراکم: ۰٫۶/کیلومتر مربع (۲/مایل مربع)
 • Change (2006–11): افزایش۸٫۰٪
 • Dwellings: ۸۷
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی −۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی −۴ (EDT)
کد(های) پستی: G0W 1B0
کد(های) منطقه: 418 and 581
نوتر-دام-دو-لورت (به فرانسوی: Notre-Dame-de-Lorette) شهری در منطقه شهری ماریا-شاپدولن ناحیه سگنه-لاک-سن-ژان در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این شهر ۲۰۳ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۲۲۵٫۳۲ کیلومتر مربع است.
ناپاسکیاک (آلاسکا)

مکان در آمریکا
| Napaskiak Napaskiaq | Napaskiak Napaskiaq |
| --- | --- |
آلاسکا: آلاسکا
ایالات آمریکا: آلاسکا
Census Area: Bethel
حکومت: حکومت
 • شهردار: Joseph Bavilla
مساحت: مساحت
 • کل: ۳٫۸ مایل مربع (۹٫۹ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۳٫۵ مایل مربع (۹٫۰ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۴ مایل مربع (۰٫۹ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۳ فوت (۱ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۴۰۵
 • تراکم: ۱۱۰/مایل مربع (۴۱/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۹ (Alaska (AKST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۸ (AKDT)
Area code: 907
FIPS code: 02-52720
ناپاسکیاک (به انگلیسی: Napaskiak) شهری در ناحیه سرشماری بتل ایالت آلاسکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۳۹۰ نفر بوده‌است.
کورادو دال فابرو

| کورادو دال فابرو | کورادو دال فابرو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۴ اوت ۱۹۴۵ پیوه دی کادوره
درگذشت: ۲۹ مارس ۲۰۱۸ میلان
ملیت: ایتالیا
کورادو دال فابرو (انگلیسی: Corrado dal Fabbro; ۴ اوت ۱۹۴۵ – ۲۹ مارس ۲۰۱۸) از برندگان مدال‌های بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۷۲ اهل ایتالیا بود.
آپارتمان شماره ۱۳

| آپارتمان شماره ۱۳ | آپارتمان شماره ۱۳ |
| --- | --- |
کارگردان: یدالله صمدی
تهیه‌کننده: گروه فیلم‌سازی همراه یدالله صمدی
نویسنده: یدالله صمدی
بازیگران: علیرضا خمسه جمشید اسماعیل‌خانی کتایون ریاحی مریم معترف صدیقه کیانفر نیلوفر محمودی سیروس گرجستانی اکبر دودکار ابراهیم‌آبادی ناصر لقایی مهین بوجار شعبان رنگی‌وند فاطمه دانش‌زاد بنفشه صمدی فرهاد خان‌محمدی مرتضی ضرابی
موسیقی: فرهاد فخرالدینی
فیلم‌بردار: حسن قلی‌زاده
تدوین‌گر: حسین زندباف
شرکت تولید: گروه فیلمسازی همراه
توزیع‌کننده: گروه فیلمسازی همراه
تاریخ‌های انتشار: ۱۵ خرداد ۱۳۷۰
مدت زمان: ۹۸ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
آپارتمان شماره ۱۳ فیلمی ایرانی به کارگردانی و تهیه‌کنندگی یدالله صمدی، نویسندگی حسن قلی‌زاده و علیرضا خمسه ساختهٔ سال ۱۳۶۹ است. در این فیلم بازیگرانی نظیر علیرضا خمسه، جمشید اسماعیل‌خانی، کتایون ریاحی و مریم معترف ایفای نقش می‌کنند.
این فیلم در ۱۵ خرداد ۱۳۷۰ در سینماهای ایران اکران شد.
خلاصهٔ فیلم

ماشاءالله ایرانمنش از کرمان راهی پایتخت می‌شود تا ارث پدری‌اش، آپارتمان شمارهٔ ۱۳ را بفروشد و کارگاه تراشکاری کارفرمای خود را در زادگاهش خریداری و با دختر محبوبش ازدواج کند؛ اما آپارتمان به دلیل وجود ساکنان مجتمع که آدم‌های بدقلقی هستند فروش نمی‌رود.
جشنواره‌ها

برنده جایزه بهترین بازیگر مرد (علیرضا خمسه) در سومین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم پیونگ یانگ- ۱۳۷۱
| جشنواره | قسمت | نامزد | نتیجه | جایزه |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| نهمین جشنواره فیلم فجر | بهترین فیلم (بخش مسابقه فیلم‌های اول و دوم) | یدالله صمدی، گروه فیلمسازی همراه | برنده |  |
| نهمین جشنواره فیلم فجر | بهترین فیلم | یدالله صمدی، گروه فیلمسازی همراه | برنده | سیمرغ بلورین |
| نهمین جشنواره فیلم فجر | بهترین کارگردانی | یدالله صمدی | نامزدشده |  |
| نهمین جشنواره فیلم فجر | بهترین بازیگر مکمل مرد | ابراهیم‌آبادی | نامزدشده |  |
| نهمین جشنواره فیلم فجر | بهترین بازیگر مکمل مرد | جمشید اسماعیل خانی | نامزدشده |  |
| نهمین جشنواره فیلم فجر | بهترین فیلمنامه | یدالله صمدی | برنده | سیمرغ بلورین |
| نهمین جشنواره فیلم فجر | بهترین موسیقی متن | فرهاد فخرالدینی | نامزدشده |  |
| نهمین جشنواره فیلم فجر | بهترین صدابرداری | اسحاق خانزادی | نامزدشده |  |
| نهمین جشنواره فیلم فجر | بهترین طراحی صحنه و لباس | حسن هدایت | نامزدشده |  |
| نهمین جشنواره فیلم فجر | بهترین فیلمبرداری | حسن قلی‌زاده | نامزدشده |  |
| نهمین جشنواره فیلم فجر | بهترین تدوین | حسین زندباف | نامزدشده |  |
لادیسلاف لوبینا

| لادیسلاف لوبینا | لادیسلاف لوبینا | لادیسلاف لوبینا | لادیسلاف لوبینا |
| --- | --- | --- | --- |
زادهٔ:  ۱۱ فوریهٔ ۱۹۶۷ ‏(۵۸ سال) دوور کرالووه ناد لابم
قد:  ۶ فوت ۱ اینچ (۱۸۵ سانتیمتر)
وزن:  ۱۸۰ پوند (۸۲ کیلوگرم؛ ۱۲ سنگ ۱۲ پوند)
پست:  Left Wing
ضربه:  Left
بازی برای:  HC Pardubice HC Dukla Jihlava HC Třinec
تیم ملی:   چکسلواکی
منتخب ان‌اچ‌ال:  216th overall، ۱۹۸۵ Minnesota North Stars
سوابق بازی:  ۱۹۸۴–۲۰۰۸
لادیسلاف لوبینا (چکی: Ladislav Lubina؛ زادهٔ ۱۱ فوریهٔ ۱۹۶۷) بازیکن هاکی روی یخ اهل چکسلواکی بود.
دهلی

مکان در 23x15px|border |alt=|link= هند
| دهلی दिल्ली | دهلی दिल्ली |
| --- | --- |
قلمرو اتحادیه: قلمرو اتحادیه
معبد آکشاردام بزرگ‌ترین معبد هندوها در جهان: معبد آکشاردام بزرگ‌ترین معبد هندوها در جهان
  مهر:   مهر
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۴۸۳ کیلومتر مربع (۵۷۳ مایل مربع)
ارتفاع: ۷۸۴ متر (۲۵۷۲ فوت)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۱۶۷۵۳۲۳۵
 • تراکم: ۱۱۰۰۰/کیلومتر مربع (۲۹۰۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۰۵:۳۰+ (IST)
وبگاه: delhigovt.nic.in/index.asp
دهلی (‎/ˈdɛli/‎، تلفظ هندوستانی: [d̪ɪlli:] Dilli)، دومین کلانشهر پرجمعیت هندوستان است و دهلی نو، پایتخت هند، نیز بخشی از این کلانشهر است. دهلی طبق سرشماری سال ۲۰۰۱ با جمعیتی برابر ۱۳٬۷۸۲٬۹۷۶ نفر جمعیت مرکزی و بیش از ۲۲ میلیون نفر در کلان‌شهر دهلی بزرگ‌ترین شهر هند است و با قدمتی افزون بر ۵۰۰۰ سال به همراه دمشق، بنارس و شوش از قدیمی‌ترین شهرهای جهان محسوب می‌شود. این شهر تاکنون ۱۱ بار ویران گشته و از نو ساخته شده‌است. دهلی آمیخته‌ای است از جامعه سنتی و مدرن و نمودی است از اجتماع مذاهب، قومیت‌ها و فرهنگ‌های مختلف.
جغرافیا

شهر دهلی در ناحیه مرکزی نیمه شمالی هند و در ساحل غربی رود یامونا (جمنا) واقع شده و دارای ۲۳۹ متر ارتفاع از سطح دریا است. وسعت ناحیه پایتختی ملی دهلی برابر ۱۴۸۳ کیلومتر مربع است که ۷۰۰ کیلومتر آن ناحیه شهری و ۷۴۳ کیلومتر مربع ناحیه روستایی است و از بزرگ‌ترین کلانشهرهای جهان محسوب می‌شود. ناحیه پایتختی ملی دهلی یا ایالت دهلی که دهلی‌نو مرکز آن است، از طرف شرق به ایالت اوتارپرادش و از طرف شمال، غرب و جنوب به ایالت هاریانا محدود می‌شود؛ و تماماً بر روی جلگه رود گنگ واقع است.
آب و هوا

دهلی در مقایسه با سایر مناطق هندوستان، به‌داشتن هوای نه‌چندان مطلوب مشهور است. از طرفی گرما و خشکی بیابان‌های راجستان را دارد و از طرفی سرمای هیمالیا. بین آوریل تا اکتبر هوا گرم و سوزان است معمولاً بالای ۴۰ درجه سانتی‌گراد. در فصل باران‌های موسمی به‌ویژه در ماه‌های ژوئیه و اوت باران‌ها سیل‌آسا هستند و در زمستان مخصوصاً در دسامبر و ژانویه دما تا نزدیکی صفر پایین می‌آید.
به‌طور کلی دهلی دارای سه فصل آب و هوایی است:
فصل باران‌های موسمی یا مانسون از اول ماه جون به مدت چهار تا پنج ماه.
فصل سرما از اول ماه نوامبر به مدت چهار ماه و فصل گرما از اواسط ماه مارس به مدت سه ماه.
آب و هوای دهلی در بهار گرم و مرطوب است و باید از کولر گازی استفاده کرد. در طول زمستان نیز حداقل برای سه ماه نیاز به استفاده از بخاری احساس می‌شود.
تاریخ

از سال ۱۷۷۲ تا ۱۹۱۱ شهر کلکته پایتخت هندوستان بود ولی به دلیل مرکزیت دهلی، جرج پنجم بریتانیا، که در دههٔ ۱۹۰۰ پادشاه هند به‌شمار می‌آمد پایتخت را از کلکته به دهلی نو منتقل کرد.
این شهر دارای پنج هزار سال قدمت است و آثار دوران تمدن موهنجودارو یا دره رود سند در آن یافت شده‌است. دهلی اولین پایتخت حکومت مسلمانان از قرن دوازده تا ۱۹ میلادی بوده و طی قرون متمادی، جنگ‌ها و ویرانی‌های فراوانی را به خود دیده‌است که از مهم‌ترین آن‌ها حمله تیمور و نادر شاه به این شهر را می‌توان نام برد. تخت طاووس و الماس معروف دریای نور از غنائم با ارزشی به حساب می‌آید که از این شهر به ایران منتقل شده‌است.
اولین جنگ برای استقلال سرزمین هند، در سال ۱۸۷۵ در شهر دهلی به وقوع پیوست. انگلیسی‌ها در سال ۱۹۱۱ مرکز حکومت خود را از کلکته به این شهر انتقال دادند. طراحی و احداث دهلی نو بلافاصله پس از استقرار حکومت انگلیسی‌ها، توسط یک معمار برجسته انگلیسی به نام «ادوین لوتینز» در جنوب دهلی آغاز شد. دهلی نو پس از استقلال به‌عنوان پایتخت هند معرفی شد.
گردشگری > اماکن مذهبی غیر اسلامی

معبد آکشاردام که بزرگ‌ترین معبد آیین هندو در جهان به حساب می‌آید، چترپور مندیر (شهر معابد)، بیرلا مندیر، بنگالاصاحب گوردوارا، کلیسای قلب روحانی و معبد ایسکون، از معروفترین معابد و اماکن مذهبی غیر اسلامی در دهلی به‌شمار می‌رود.
گردشگری > پارک‌ها

لودی گاردن پارک پنج حس (Garden of Five Senses)، نهرو پارک، بودا پارک، پارک آهوها(Deer Park)، پارک دهلی، دلهی ریج، پارک اجمل خان و مجموعه دهولاکن از معروفترین پارک‌های این شهر محسوب می‌شوند.
گردشگری > مراکز خرید

از مراکز عمده خرید برای جهانگردان می‌توان دیلّی هات، جان پت، کانات پَلِس، پالیکا بازار، اَنسال پلازا، آی.ان. ای (آینا) مارکت، سروجی نگر، کارول باغ را نام برد. صنایع دستی پارچه‌ای، چوبی و سنگی از بهترین سوغاتی‌های هند است.
زبان

زبان‌های رسمی این شهر زبان هندی، پنجابی، اردو و انگلیسی می‌باشند.