stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مازیار ابراهیمی
واکنش‌های رسمی

پس از پخش مصاحبه مازیار ابراهیمی، در تاریخ ۱۴ مرداد، محمود صادقی، نماینده مردم تهران در حساب کاربری توئیتر خود اعلام کرد که مسئولان ذی‌ربط باید دربارهٔ صحت و سقم این ادعاها توضیح دهند. در تاریخ ۱۵ مرداد نیز، سایت الف، نزدیک به احمد توکلی، از لزوم روشنگری نهادهای امنیتی در مورد مسئله ترورها و شیوه اعتراف‌گیری در صدا و سیما و دادگاه‌ها صحبت کرد. محمود صادقی، در تاریخ ۲۶ مرداد نیز در حساب کاربری خود نامه سؤال از وزیر اطلاعات دربارهٔ مازیار ابراهیمی را منتشر کرد. به غیر از این موارد تا تاریخ ۲۸ مرداد، هیچ‌گونه واکنش رسمی نسبت به این مسئله نشد. اما در تاریخ ۲۸ مرداد، علی ربیعی، سخنگوی دولت در واکنش به صحبت‌های مازیار ابراهیمی اعلام کرد که در دولت روحانی از مازیار ابراهیمی و دیگر بازداشت شدگان این پرونده عذرخواهی و دلجویی شده‌است و بنا شده‌است که در دولت جدید از این اتفاق‌ها نیفتد او اضافه کرد که در دولت قبل روی این موضوع کار کارشناسی ضد جاسوسی نشده‌است. از این رو، ربیعی دولت قبل را مسئول این اتفاق و پاسخ گویی به آن می‌داند.
محمود صادقی به نقل از محمود علوی، وزیر اطلاعات ایران که سه‌شنبه ۱۲ شهریور ۱۳۹۸ در جلسه کمیسیون امنیت ملی مجلس حضور داشته، نقل کرد که وزارت اطلاعات ۵۳ نفر را بابت پرونده ترور دانشمندان هسته‌ای بازداشت کرده و پس از «احراز بی‌گناهی» آنها، ۴ میلیارد تومان بابت جبران خسارت به این افراد پرداخت شده‌است. با این حال محمود صادقی گفته که پاسخ‌های وزیر اطلاعات «قانع‌کننده» نبوده و «قرار شد توضیحات تکمیلی ظرف یک ماه آینده» ارائه شود که هیچ‌وقت ارائه نشد. بر اساس گزارشی که محمود صادقی از این جلسه داده‌است، وزیر اطلاعات ایران دربارهٔ اعتراف‌گیری از متهمان با شکنجه نیز، «توضیح روشنی» نداده‌است.
تماس از مسعود مولوی از کانال جعبه سیاه

شش ماه پیش از کشته شدن مسعود مولوی، شخص امنیتی سابق مدیر کانال تلگرامی «جعبه سیاه»، مازیار ابراهیمی از شخصی از کانال جعبه سیاه پیامی دریافت می‌کند که خود را مأمور سابق سازمان اطلاعات سپاه و عضو تیم مسعود مولوی معرفی کرده بود. او به مازیار ابراهیمی نوشت «من در حقیقت کسی هستم که در سازمان اطلاعات سپاه در کنار سردار نجات (حسین نجات) کمک کردیم شما و دیگران آزاد شوید.» مدتی بعد مسعود مولوی به وسیله اسکایپ با مازیار ابراهیمی صحبت کرده و عکس‌هایی از خودش برای او فرستاد. او به ابراهیمی گفت تیمی از داخل وزارت اطلاعات پشت ترور شخصیت‌های هسته‌ای ایران بودند.
زانیار مرادی

| زانیار مرادی | زانیار مرادی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۶۶
درگذشت: ۱۷ شهریور ۱۳۹۷ زندان رجایی‌شهر
علت مرگ: اعدام
زانیار مرادی (زاده ۱۳۶۶ – درگذشته ۱۷ شهریور ۱۳۹۷) زندانی سیاسی کرد اهل مریوان بود که در سال ۱۳۸۸ به همراه پسر عمویش لقمان مرادی بازداشت و در تاریخ ۱۷ شهریور ۱۳۹۷ هر دو زندانی به اتهام ترور فرزند امام جمعه مریوان اعدام شدند. این دو پس از صدور حکم اعدام در نامه‌ای نوشتند که زیر شکنجه مجبور به اعتراف شده و هیچ نقشی در این ترور نداشته‌اند.
۱۹ شهریور ۱۳۹۹ سازمان عفو بین‌الملل پنهانکاری حکومت جمهوری اسلامی در مورد محل دفن زندانیان سیاسی اعدام شده از جمله رامین حسین پناهی، زانیار مرادی، و لقمان مرادی را محکوم کرد.
نامه زانیار به عاصمه جهانگیر

زانیار در نامه ای خطاب به عاصمه جهانگیر گزارشگر ویژه حقوق بشر در ایران در تاریخ ۲۴ آبان ۹۵ نوشت که به همراه لقمان مرادی مورد شکنجه و تهدیدهای جنسی قرار گرفته‌است و بنا به اعتراف قاضی دادگاه، پرونده ناقص بوده و فاقد شواهد کافی بوده‌است.
قتل پدر وی

اقبال مرادی پدر زانیار مرادی بود که در (۲۶ تیر ۱۳۹۷ / ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۸) در اطراف رودخانه پنجوین از شهرهای مرزی استان سلیمانیه و هم‌مرز با مریوان به قتل رسید. بنا به بیانیه جمعیت حقوق بشر کردستان، اقبال مرادی از کادرهای رهبری این جمعیت بوده‌است. وی پیش از به قتل رسیدن، اتهام‌ها علیه پسر و برادرزاده خود را رد کرده بود و گفته بود که: «پسر ۲۰ ساله او تنها به تحصیل می‌پرداخت…»
واکنش‌ها

سازمان عفو بین‌الملل روز هفتم سپتامبر ۲۰۱۸ / ۱۶ شهریور با صدور بیانیه‌ای از مقامات ایران خواست که روند اعدام این دو زندانی کرد را فوراً متوقف کنند و اظهار داشت که روند محاکمه او و لقمان مرادی ناعادلانه بوده و زیر شکنجه اعتراف کرده‌اند.
کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل میچل باشله روز ۱۹ شهریور نسبت به اعدام این سه زندانی ابراز تاسف کرد و گفت که “این اعدام‌ها علیرغم آن اجرا شدند که گزارشگران ویژه از عدم دادرسی عادلانه و شکنجه این افراد گفته بودند.
فیلیپ لوتر، مدیر تحقیقات بخش خاورمیانه و آفریقای شمالی عفو بین‌الملل این اعدام را محکوم کرد. وی در بیانیه‌ای «اجرای حکم این زندانی علیرغم محکومت گسترده کارشناسان سازمان ملل را وحشت آور خواند.»
گزارشگر ویژه حقوق بشر در ایران، جاوید رحمان در جلسه کمیته سوم مجمع عمومی روز ۲۴ اکتبر ۲۰۱۸ ضمن ارائه گزارشی از وضعیت حقوق بشر در ایران به اعدام سه زندانی کرد، رامین حسین پناهی، زانیار و لقمان مرادی اشاره کرد.
روز چهارشنبه ۱۹ شهریور ۱۳۹۹ عفو بین‌الملل با انتشار بیانیه‌ای پنهانکاری حکومت جمهوری اسلامی در مورد محل دفن زندانیان سیاسی اعدام شده، از جمله رامین حسین پناهی، زانیار مرادی، و لقمان مرادی را محکوم و آن را مصداق نقض میثاق‌های بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی دانست و از مقامات جمهوری اسلامی خواست «به پنهانکاری و تحمیل رنج و درد به خانواده‌های اعدام شدگان پایان دهند.»
مهاجر ۶

|  پهپاد مهاجر-۶  |  پهپاد مهاجر-۶  |
| --- | --- |
نوع: پهپاد رزمی و شناسایی
خاستگاه:  ایران
تاریخچه خدمت: تاریخچه خدمت
استفاده‌شده توسط:  نیروی هوافضای سپاه پاسداران  نیروی زمینی ارتش ایران  نیروی هوایی روسیه  نیروی زمینی روسیه  ارتش اتیوپی  ارتش ونزوئلا  گروه حشد الشعبی  ارتش سوریه 
تاریخچه تولید: تاریخچه تولید
طراح: سازمان صنایع هوایی وزارت دفاع
سازنده: صنایع قدس، سازمان صنایع هوایی نیروهای مسلح
قیمت واحد: نامعلوم (تخمینی ۲ میلیون دلار)
تاریخ تولید: فروردین ۱۳۹۶ رونمایی شد
تعداد ساخته‌شده: نامعلوم
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
وزن: حداکثر وزن برخاست ۶۷۰ کیلوگرم
طول: ۷٫۵ متر
ارتفاع: ۱٫۹ متر
طول بال: ۱۰ متر
سرنشینان: بدون سرنشین
برد نهایی: ۲۴۰۰ کیلومتر
موتور: موتور پیستونی ۳ پره‌ای ۱۱۵ اسب بخار
سقف پرواز: ۱۸۰۰۰ پا (۵۴۸۶ متر)
بیشینهٔ سرعت: ۲۰۰ کیلومتر بر ساعت
سامانهٔ هدایت: کنترل از راه دور، خودکار
پهپاد مهاجر ۶ جدیدترین عضو خانوادهٔ پهپادی مهاجر است که در ردهٔ پهپادهای تاکتیکی-رزمی قرار دارد. این پهپاد دارای قابلیت به‌کارگیری در انواع مأموریت‌های نظامی و غیرنظامی بوده و هم‌اکنون در اختیار سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران است.
بُرد عملیاتی این «پرندهٔ هدایت‌پذیر از دور» بیش از ۲۰۰۰ کیلومتر است و همچنین قادر به حمل ۱۰۰–۱۵۰ کیلوگرم تسلیحات است. سرعت این پهپاد ۲۰۰ کیلومتر بر ساعت بوده و می‌تواند ۲ یا ۴ بمب هوشمند و نقطه‌زن اپتیکی-حرارتی قائم را در پایین بال‌های خود قرار دهد. در تاریخ ۲۲ فروردین ۱۴۰۲ نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران از کلاس پهپاد جمر مهاجر۶ رونمایی کرد. این پهپاد اولین پرنده بدون سرنشین جمر ارتش است و قابلیت عملیات و پشتیبانی جنگ الکترونیک و آفند الکترونیک علیه شبکه‌های ارتباطی دشمن را دارد.
مشخصات

پهپاد «مهاجر-۶» جدیدترین و پیشرفته‌ترین پهپاد در خانوادهٔ پهپادی مهاجر است.
این پرندهٔ هدایت‌پذیر که دارای ابعادی کوچک و چابک از نسل مهاجر است، توسط سازمان صنایع هوایی نیروهای مسلح، طراحی و به تولید انبوه رسیده و در اختیار سپاه پاسداران و ارتش ایران قرار گرفته‌است.
این پهپاد در دستهٔ پهپادهای تاکتیکی و رزمی قرار می‌گیرد و قابلیت به‌کارگیری در انواع مأموریت‌های نظامی و غیرنظامی را دارد. پهپاد مهاجر-۶ که از جمله تولیدات وزارت دفاعِ ایران محسوب می‌شود، قادر است ۴۰ کیلوگرم تسلیحات در مدل‌های اولیه و ۱۰۰–۱۵۰ کیلوگرم در مدل‌های جدید را در قسمت پایینی بال‌های خود حمل نماید. انواع «موشک‌های هدایت لیزری» و «بمب‌های هدایت‌شونده و «بمب‌های سقوط آزاد» را می‌توان بر روی این پهپاد نصب نمود. 
این پهپاد در حوزه‌های شناسایی با بهره‌مندی از سامانه‌های شناسایی الکترواپتیکی، لیزری، فروسرخ، سیستم‌های شنود الکترونیکی دشمن، مقابله با جنگ الکترونیک، سامانهٔ اخلالگر، سیستم شناسایی خودکار، برخورداری از سیستم پرواز و سیستم نشست و برخاست و ناوبری خودکار از جملهٔ پهپادهای هدایت‌پذیرِ پیشرفته و کارآمد محسوب می‌گردد.
مهاجر-۶ قادر است در عملیات‌های گوناگون علیه هدف‌های ثابت و متحرک عمل نماید و علت آن به‌کارگیری از تسلیحات هدایت‌شونده است. بُرد عملیاتی این پرندهٔ هدایت‌پذیر از دور بیش از ۲۰۰۰ کیلومتر بوده و تا ۲۴۰۰ کیلومتر نیز می‌رسد و به انجام دیده‌بانی در روز و شب، و ردگیری و تعقیب اهداف مد نظر می‌پردازد.
این پهپاد به‌طور رسمی پس از انجام آزمایش‌های مختلف همانند «پرواز روزانه و شبانه»، «ثبت تهاجمی» و «برخورداری از مداومت پرواز در مناطق مرزی عملیاتی»، به «گروه پهپادی حضرت ولی عصر (عج)» نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی تحویل داده شد. همچنین، مهاجر-۶ در نمایشگاه هوایی نمایشگاه هوایی ماکس ۲۰۱۷ کشور روسیه به نمایش درآمده است.
صادرات و عملیات‌ها

پهپاد مهاجر ۶ علاوه بر صادرات، در عملیات‌های متعددی نیز حضور داشته‌است.
صادرات و عملیات‌ها > ایران

در تاریخ ۲۱ تیر ۱۳۹۸ نیروی زمینی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در یک اقدام تلافی‌جویانه از این پهپاد برای حمله علیه احزاب کُردی و گروه‌های شبه‌نظامی در کردستان عراق استفاده کرد.
صادرات و عملیات‌ها > روسیه

مدتی پس از حملهٔ روسیه به اوکراین، منابع اوکراینی ادعاهای متعددی مبنی بر حضور پهپادهای ایرانی در میدان جنگ اوکراین می‌کردند که همگی از طرف ایران و روسیه رد می‌شد. اما پس از سرنگونی یک فروند پهپاد روسی و تحقیقات اوکراینی‌ها روی لاشهٔ آن، اوکراین تأیید کرد که این یک پهپاد مهاجر ۶ ساخت ایران بوده که در کنار انواع دیگرِ پهپادها به روسیه صادر شده و در حال حاضر در میدان جنگ استفاده می‌شوند.
صادرات و عملیات‌ها > اتیوپی

پس از شروع جنگ داخلی اتیوپی، نیروی هوایی این کشور چندین حملهٔ پهپادی موفق با پهپادهای ناشناس علیه مواضع جدایی‌طلبان تیگرای انجام داد. مدتی بعد منابع آمریکایی با پخش تصاویر ماهواره‌ای از فرودگاه اتیوپی و نشان دادن یک پهپاد شبیه مهاجر ۶، ادعا کردند این کشور از ایران پهپاد خریده‌است. در سال ۲۰۲۱ نیز هنگام بازدید نخست‌وزیر اتیوپی از پایگاه هوایی سمرا تصاویری از پهپاد مهاجر۶ دیده شد.
صادرات و عملیات‌ها > ونزوئلا و حشد شعبی

همچنین گروه حشد شعبی عراق و نیروهای مسلح ونزوئلا از دیگر دارندگان این پهپاد هستند.
نگارخانه

کاربران مهاجر ۶
طوفان ۱۳۹۷ مهران

| 0 | 1 |
| --- | --- |
 :  
نوع: تندباد
شکل‌گرفتگی: ۲۹ مهر ۱۳۹۷
 :  
شدیدترین باد: ۱۵٫۶۴ گره (۲۸٫۹۷ کیلومتر بر ساعت؛ ۱۸٫۰۰ مایل بر ساعت) سرعت حرکت باد
 :  
آسیب: ۱۵ میلیارد تومان به جاده ایلام
مناطق آسیب دیده: استان ایلام
طوفان ۱۳۹۷ مهران در روز ۲۹ مهر در شهر مهران با وزش شدید به وقوع پیوست، که خسارات جانی و مالی در پی داشت.
تلفات و خسارات

صیدنور علیمرادی رئیس مرکز فوریت‌های پزشکی اعلام کرد طوفان یک کشته و ۱۵ مصدوم در مهران برجای گذاشته‌است. طوفان سبب آسیب تأسیسات برق پایانه مرزی شد. مدیرکل راه وشهرسازی استان ایلام طوفان مهران خسارت ۱۵ میلیارد تومانی به جاده‌های ایلام وارد کرده‌است.
واکنش‌ها

حسین ذولفقاری رئیس ستاد اربعین با اشاره به نا مساعد شدن وضعیت آب و هوا در استان ایلام به زوار اربعین توصیه کرد که فعلاً به سمت مرز مهران نروند.
عبدال منعم

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت سهامی خاص
صنعت: شرکت خوشه‌ای
دفتر مرکزی: داکا، بنگلادش
تعداد کارکنان: ۱۰۰۰۰+ نفر (۲۰۱۹)
وبگاه: www.amlbd.com
عبدال منعم (انگلیسی: Abdul Monem) شرکت خوشه‌ای بنگلادشی است، که در سال ۱۹۸۰ تأسیس شد.
احمد مدقق

| احمد مدقق | احمد مدقق |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۹ مهر ۱۳۶۴ ‏(۳۹ سال) قم، ایران
ملیت: ایرانی افغان‌تبار
پیشه(ها): نویسنده و فیلمنامه نویس
سید احمد مدقق (زادهٔ ۲۹ مهر ۱۳۶۴ در قم) داستان‌نویس و فیلم‌نامه‌نویس افغان تبار اهل ایران است. اولین رمان بلند او به نام آوازهای روسی در یازدهمین جایزه ادبی جلال آل احمد شایسته تحسین شناخته شد. این رمان تاکنون به زبان‌های عربی، صربی و ترکیدر حال ترجمه است.
زندگی‌نامه

خانواده وی در سال ۱۳۵۹ به ایران مهاجرت نمودند وی در سال ۱۳۶۴ در شهر قم به دنیا آمده‌است. داستان‌نویسی را با نوشتن در مجله سلام بچه‌ها در اوایل دهه هشتاد شروع و با آغاز دهه نود به صورت جدی‌تر و با شرکت در مدرسه اسلامی هنر، داستان‌نویسی را ادامه داد. او اکنون در مدرسه دراماتورژی قرآن کریم وابسته به مدرسه اسلامی هنر در قم همکار است.
کتابشناسی

دختر ترکستانی، مجموعه داستان، تهران: نشر صاد، ۱۴۰۰
آتشگاه، رمان نوجوان، تهران: نشر صاد، ۱۳۹۹
آوازهای روسی، رمان، تهران: شهرستان ادب، ۱۳۹۶
نذر حلوای سرخ، داستانهای راه‌یافته به چهارمین کنگره واژه‌های تشنه، کابل: نشر واژه، ۱۳۹۵
پروانه‌های دور چادر، داستان‌های کودکانه، قم: انتشارات دارالحدیث،۱۳۹۶
فرشته‌ها زیر باران، داستان‌های کودکانه، قم: انتشارات دارالحدیث،۱۳۹۶
فیلم‌نامه

سریال سرخ‌سالی
جوایز ادبی

تجلیل‌شده در یازدهمین دوره جایزه جلال آل احمد۱۳۹۷
برنده رتبه اول رمان نوجوان، جشنواره هنرهای آسمانی، اسفند۱۳۹۴
برنده رتبه دوم داستان‌نویسی اوسانه سی‌سانه، بلخ افغانستان، اسفند ۱۳۹۴
برگزیدهٔ یازدهمین جشنواره ملی مطبوعات کودک و نوجوان در بخش داستان نوجوان، اردیبهشت ۱۳۹۳
برنده رتبه دوم داستان‌نویسی سومین دوره جشنواره بین‌المللی جایزه ادبی هزار و یکشب ۱۳۹۳
برنده رتبه سوم اولین جشنواره داستان اشراق ۱۳۹۳
ادواردو ماندلین

| ادواردو ماندلین | ادواردو ماندلین |
| --- | --- |
ادواردو ماندلین در سال ۱۹۵۳: ادواردو ماندلین در سال ۱۹۵۳
رئیس جبهه آزادی‌بخش موزامبیک: رئیس جبهه آزادی‌بخش موزامبیک
دوره مسئولیت سپتامبر ۱۹۶۲ – ۳ فوریه ۱۹۶۹: دوره مسئولیت سپتامبر ۱۹۶۲ – ۳ فوریه ۱۹۶۹
پیش از: سامورا ماچل
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ادواردو چیوامبو مادلین ۲۰ ژوئن ۱۹۲۰
درگذشته: ۳ فوریهٔ ۱۹۶۹ (۴۸ سال) دارالسلام (تانزانیا)
ملیت: موزامبیک پرتغال
حزب سیاسی: جبهه آزادیبخش موزامبیک
محل تحصیل: کالج ابرلین دانشگاه نورت‌وسترن
پیشه: سیاست‌مدار، استاد
تخصص: انسان‌شناس
ادواردو ماندلین (انگلیسی: Eduardo Chivambo Mondlane؛ ۲۰ ژوئن ۱۹۲۰ – ۳ فوریهٔ ۱۹۶۹) سیاست‌مدار اهل موزامبیک پرتغال بود. وی از سال ۱۹۶۲، سال تأسیس جبهه آزادیبخش موزامبیک در تانزانیا (FRELIMO)، تا زمان ترور در سال ۱۹۶۹، به عنوان رئیس بنیانگذار این جبهه بود. تخصص او انسان‌شناسی بود ولی در دانشگاه سیراکیوس به عنوان استاد تاریخ و جامعه‌شناسی تدریس می‌کرد.
زندگی اولیه

مادلین به عنوان چهارمین پسر از شانزده پسر رئیس قبیله تسونگا در سال ۱۹۲۰ در بخش ماندلاکازی گازا در موزامبیک پرتغال به دنیا آمد. تا ۱۲ سالگی چوپانی می‌کرد. قبل از ثبت نام در یک مدرسه سوئیسی-پروتستان، نزدیک منجزازی، در چندین مدرسه دیگر تحصیل کرد. او تحصیلات متوسطه اش را در یک دبیرستان وابسته به کلیسا در استان ترانسفال آفریقای جنوبی به پایان رساند. او همچنین مدتی به عنوان معلم در مدارس ابتدایی در همین استان تدریس کرد. پیش از ثبت نام در دانشگاه ژوهانسبورگ یک سال در مدرسه خدمات اجتماعی ژان هومن هفمهیر کار کرد ولی بعد از روی کار آمدن دولت آپارتاید از آفریقای جنوبی اخراج شد. در ژوئن سال ۱۹۵۰ ماندلین وارد دانشگاه لیسبون در پایتخت پرتغال شد و سپس در سال ۱۹۵۳ در سن ۳۱ سالگی به کالج ابرلین در ایالت اوهایوی آمریکا نقل مکان کرد و در دوره کارشناسی ارشد در رشته علوم انسانی و جامعه‌شناسی تحصیلاتش را ادامه داد و تحصیلاتش را در دانشگاه نورت‌وسترن در ایالت ایلنیوی ادامه داد. ماندلین دانشنامه فوق لیسانس و دکترایش را از دانشگاه نورت‌وسترن دریافت کرد و با ژانت رائه جانسون زن آمریکایی سفیدپوستی از ایالت ایندیانا ازدواج کرد.
انسان‌شناسی

او در سال ۱۹۵۷ به عنوان مسئول تحقیق در سازمان ملل کار کرد و در این منصب اجازه سفر به آفریقا را بدست آورد. او در همان سال از پست خود استعفا داد تا بتواند در فعالیت‌های سیاسی شرکت کند زیرا در پست سازمان ملل اجازه چنین فعالیت‌ها را نداشت. او به عنوان استاد انسان‌شناسی در دانشگاه سیراکیوس به توسعه مطالعات روی شرق آفریقا کمک کرد. در سال ۱۹۶۳، او از پست خود در این دانشگاه استعفا داد تا برای شرکت در مبارزه آزادیبخش به تانزانیا برود.
فعالیت سیاسی

ادواردو مادلین بعد از اتمام تحصیلات دانشگاهی به عضویت سازمان ملل متحد درآمد. آدریانو مورینرا یکی از مهم‌ترین مشاوران آنتونیو دو اولیورا نخست‌وزیر پیشین پرتغال در سازمان ملل متحد با ماندلین ملاقات کرد. او با شناخت ویژگی‌های ماندلین، سعی کرد او را به دولت پرتغال جذب کند و پیشنهاد کرد که او پستی را در دولت موزامبیک وابسته به پرتغال قبول کند. ماندلین این پیشنهاد را نپذیرفت، برعکس به جنبش استقلال طلبانه تانزانیا که فاقد یک رهبر ذی‌صلاح بود پیوست. در سال ۱۹۶۲ مادلین به عنوان رئیس جبهه آزادیبخش موزامبیک Frente de Libertação de Moçambique برگزیده شد. این جبهه از گروه‌های مختلف استقلال طلبی تشکیل شده بود که برای آزاد سازی موزامبیک می‌جنگیدند. در سال ۱۹۶۳ او سر فرماندهی جبهه آزادیبخش موزامبیک را در دارالسلام پایتخت تانزانیا تأسیس کرد و این جبهه با حمایتی که از طرف آمریکا، چندین کشور غربی و روسیه دریافت می‌کرد در سال ۱۹۶۴ جنگ چریکی را شروع کرد تا موزامبیک را از استعمار پرتغال آزاد کند. در ابتدای شکل‌گیری این جبهه رهبری آن یکپارچه نبود. یک بخش با رهبری ماندلین نه تنها می‌خواست برای استقلال موزامبیک بجنگد بلکه خواهان تغییراتی به سوی ایجاد یک جامعه سوسیالیستی بود. سایر رهبران جبهه مانند دوس سانتوس، ماکل و کیسانو و بخش عمده کمیته مرکزی این جبهه با مادلین هم نظر بودند. مخالفان آنها، مانند انکاواندام و سیمانگو، خواستار استقلال بودند، اما نمی‌خواستند که در روابط اجتماعی موزامبیک تغییراتی اساسی ایجاد شود، به‌طور خاص آن‌ها نمی‌خواستند نخبگان سیاه‌پوست با سفیدپوست‌ها جایگزین شوند.
در کنگره دوم جبهه که در ژوئیه ۱۹۶۸ برگزار شد خواسته‌های ماندلین تأیید شد؛ او به عنوان رئیس این جبهه دوباره انتخاب شد و استراتژی جنگ طولانی مدت علیه استعمار پرتغال که حمایت دهقانان را هم با خود داشت به تصویب رسید.
درگذشت

در سال ۱۹۶۹، زمانی که او در خانه یکی از دوستان آمریکایی اش بنام بتی کینگ بود، کتابی بمب‌گذاری شده که برای او فرستاده شده بود را باز کرد. آن بمب منفجر شد و ماندلین جانش را از دست داد. عامل مرگ او همچنان در ابهام باقی مانده‌است.
فرضیه‌های این ترور انگشت اتهام را به سوی رقبای او در داخل جبهه، سیاستمداران تانزانیایی، بازیگران بین‌المللی و سرویس‌های مخفی پرتغال، و یک سازمان مخفی ضد کمونیست پرتغالی نشانه می‌برند. یک جاسوس پیشین پرتغالی ادعا می‌کند که اسکار کاردوسو جاسوس سرویس‌های مخفی پرتغال بمب را در داخل کتاب جاسازی کرده‌است.
میراث و ادای احترام

در سال ۱۹۶۹ اوبرلین، دوست و همکلاسی او و تعداد دیگری از رفقایش برای وی مراسم خاکسپاری گرفتند.
دانشگاه ادواردو ماندلین

در سال ۱۹۷۵ دانشگاه لوردنسو مارکی که توسط پرتغال تأسیس شده بود، به نام به دانشگاه ادواردو ماندلین تغییر نام یافت. این دانشگاه هنوز هم در پایتخت موزامبیک مستقل وجود دارد.
ادواردو ماندلین در سال 1953
مرتضی اکبری

| مرتضی اکبری | مرتضی اکبری |
| --- | --- |
ملیت:  ایران
محل تحصیل: دانشگاه علامه طباطبایی
پیشه: بانکدار
شناخته‌شده برای: مدیر عامل سابق بانک قرض‌الحسنه مهر ایران
مرتضی اکبری دارای دکترا در رشته حسابداری دانشگاه علامه طباطبایی، و  بانکدار و مدیر اجرایی ایرانی و مدیر عامل بانک قرض‌الحسنه مهر ایران بود. وی تا پیش از این عضو هیئت مدیره بانک توسعه صادرات ایران بود که به مدیرعاملی بانک قرض الحسنه مهر ایران انتخاب شد.
دکتر اکبری در طی چند سال مدیریت در بانک قرض الحسنه مهر ایران اقدامات زیادی را عملیاتی کرد
که می توان به افزایش سوددهی بانک و افزایش سرمایه بانک و همچنین معرفی بانک مهر ایران به‌عنوان برترین بانک جهان اسلام در سال ۲۰۱۸ نام برد.
طوقه (زره)

پرتره‌ای مربوط به ۱۷۷۲ از کلنل جرج واشینگتن در بحبوحه جنگ فرانسویان و سرخپوستان، برای نشان دادن درجهٔ او به عنوان افسر (ارتش) در گردان ویرجینیا از طوقه استفاده شده‌است.
یک طوقهٔ برنزی احتمالاً از هلند
طوقه یا گلوپوش یا زره گردن (انگلیسی: Gorget) یک یقهٔ چرمی یا فولادی است که برای حفاظت از گلو طراحی شده‌است و به صورت مستقل یا یه همراه زره کامل پوشیده می‌شود. به ویژه از قرن هجدهم میلادی به بعد، طوقهها بیشتر به عنوان یک قطعه زینتی به کار می‌رفتند و تا به امروز در برخی ارتش‌های جهان به کار می‌روند.
طوقه‌ها در میان بومیان

امپراتوری بریتانیا به عنوان نماد حسن نیت به سران سرخ‌پوست‌های آمریکایی طوقه هدیه می‌کرد. کسانی که به دریافت طوقه نایل می‌آمدند به عنوان «کاپیتان طوقه» شناخته می‌شدند. این طوقه‌ها به رهبران بومیان آفریقایی نیز هدیه داده می‌شد.
در استرالیا نیز دولت به سران بومیان این سرزمین طوقه‌هایی اهدا می‌کرد و کسانی که این طوقه‌ها را دریافت می‌کردند از احترام بیشتری بهره‌مند می‌شدند.
استفاده‌های دیگر

طوقه در زره تمام‌قد
طوقه افسران در ارتش سوئد، از موزه ارتش سوئد.
طوقهٔ پلیس آلمان نازی در زمان جنگ جهانی دوم.
طوقهٔ سوئدی برای افسران کمیسیونی، از موزه ارتش سوئد.
رهبر سمینولی سه طوقه پوشیده‌است.
درجه روی طوقه
بهمن محمدیاری

| بهمن محمدیاری | بهمن محمدیاری |
| --- | --- |
نماینده دوره‌های پنجم، هفتم هشتم مجلس شورای اسلامی: نماینده دوره‌های پنجم، هفتم هشتم مجلس شورای اسلامی
دوره مسئولیت ۱۳۸۳ – ۱۳۹۱: دوره مسئولیت ۱۳۸۳ – ۱۳۹۱
پس از: عسکر اسلام‌دوست
پیش از: محمود شکری
حوزه انتخاباتی:  تالش ، رضوانشهر و ماسال
دوره مسئولیت ۱۳۷۹ – ۱۳۸۳: دوره مسئولیت ۱۳۷۹ – ۱۳۸۳
پیش از: عسکر اسلام‌دوست
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۴۱ ماسال،
ملیت: ایرانی
محل تحصیل: لیسانس مدیریت دولتی
پیشه: ، سیاستمدار
بهمن محمدیاری (زادهٔ ۱۳۴۱ در ماسال) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ تالش، رضوان‌شهر و ماسال در دورهٔ پنجم مجلس شورای اسلامی بوده‌است. وی پیش‌تر در دورهٔ هفتم نیز عضو این مجلس بود. وی در شش دوره حضور به‌عنوان کاندیدا ۳ بار به‌عنوان نماینده و ۳ بار دیگر به‌عنوان نفر دوم انتخاب شد.
لیلیت تریان

| لیلیت تریان | لیلیت تریان |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: لیلیت تریان
زادهٔ: ۱۰ دی ۱۳۰۹ ۳۱ دسامبر ۱۹۳۰ محله نادری، تهران، ایران
درگذشت: ۱۶ اسفند ۱۳۹۷ (۸۸ سال) ۷ مارس ۲۰۱۹ ایران
ملیت: ایرانی ارمنی‌تبار
پیشه: مجسمه‌سازی
آثار برجسته: ساخت مجسمه برای کلیسای مریم مقدس تهران (۱۳۴۷) ساخت مجسمه یادبود مسروب ماشتوتس (۱۳۷۰)
لیلیت تریان (ارمنی: Լիլիթ Տէրեան؛ زاده ۱۰ دی ۱۳۰۹ در تهران – درگذشته ۱۶ اسفند ۱۳۹۷)، هنرمند مجسمه‌ساز ایرانی ارمنی‌تبار بود که به نام «مادر مجسمه‌سازی ایران» شناخته می‌شود.
خانواده

لیلیت تریان از پدر و مادری ارمنی در محله نادری تهران و در خانواده‌ای هنردوست به دنیا آمد.
پدرش کارمند بانک ملی ایران بود و به زیبایی بنا و معماری اهمیت فراوان می‌داد و مادرش مدتی در فرانسه و در رشته هنر تحصیل کرده بود. از همین روی و با پیگیری‌های مادر با طراحی و نقاشی آشنا شد.
تحصیل

پس از پایان تحصیلات متوسطه به مدت یک سال در رشتهٔ نقاشی پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران به تحصیل پرداخت. سپس در سال ۱۳۳۱ برای تکمیل تحصیلات عالی راهی مدرسه عالی ملی هنرهای زیبا (بوزار) پاریس شد.
در مراحل آمادگی برای آزمون ورودی مدرسه عالی ملی هنرهای زیبا به مجسمه‌سازی علاقه‌مند شد و به‌طور جدی‌تر مجسمه‌سازی را دنبال کرد تا اینکه مدرک برابر دکترا را از در سال ۱۳۳۹ (۱۹۶۰ میلادی) مدرسه عالی ملی هنرهای زیبا گرفت.
زندگی حرفه‌ای

پس از بازگشت به تهران، بین سال‌های ۱۳۳۹ تا ۱۳۵۹ در دانشکده‌های هنرهای تزیینی به آموزش پرداخت. وی ۲۳ سال به‌طور حرفه‌ای در دانشکده‌های هنری آموزش داده‌است. او در سال ۱۳۵۷ خانه پدری خود را به «کارگاه هنر» تبدیل کرد. در سال‌های نخست پس از انقلاب ۱۳۵۷ به علت تغییر در سیستم آموزشی، دیگر از تجربیات او در دانشکده‌ها استفاده نشد. وی سپس در بین سال‌های ۱۳۷۱ تا ۱۳۷۸ در رشتهٔ طراحی و مجسمه‌سازی دانشگاه آزاد اسلامی آموزش داده‌است.
وی از سال ۱۳۶۸ (۱۹۸۹ میلادی) در نمایشگاه‌های بسیاری همکاری داشته‌است که از آنجمله می‌توان به «نمایشگاه اساتید دانشگاه آزاد اسلامی» در سال ۱۳۷۳ (۱۹۹۴ میلادی) اشاره نمود.
در اسفند ۱۳۸۵ (مارس ۲۰۰۷) همزمان با برگزاری نخستین سمپوزیوم بین‌المللی مجسمه‌سازی تهران در موزه امام علی مراسم بزرگداشتی برای لیلیت تریان که از نخستین مجسمه سازان زن ایران به‌شمار می‌آید، برگزار شد.
لیلیت تریان عضو کمیسیون نصب مجسمه و بناهای یادبود ایران در وزارت فرهنگ و هنر و هنر پیشین، عضو هیئت داوری نخستین دوسالانه مجسمه‌سازی تهران و عضو هیئت مؤسس انجمن هنرمندان مجسمه‌ساز ایران بود که نمایشگاه‌های تَکی و گروهی بسیاری را نیز در زمینه مجسمه‌سازی برگزار کرده‌است.
گفته‌ها

«مثلاً من مجسمه (مادر و بچه) را که با گچ ساخته‌ام، تحت تأثیر به دنیا آمدن یک نوزاد در فامیلمان شروع کردم. مادر این نوزاد همواره او را در آغوش خود داشت و دیدن این لحظات حس ساختن این مجسمه را در من ایجاد کرد. البته از گُل‌ها هم زیاد الهام می‌گیرم. آگوست رودن یک مجسمه دارد با نام «کسی که راه می‌رود». فرانسه که بودم آن را به آتلیه آورده بودند که ما از روی آن کار و کپی کنیم. این مجسمه به قدری نسبت به آن محیط بزرگ بود که عظمت آن مرا مرعوب خود کرده بود.»
[نیازمند منبع]
«با مجسمه‌سازی، آدم فضاهایی را خلق می‌کند که از زوایای مختلف قابل دید است و از هر طرف هم جلوه خاص خودش را دارد. این همان جذابیتی بود که سبب شد من به طرف مجسمه و مجسمه‌سازی گرایش پیدا کنم.»
درگذشت

لیلیت تریان در ۱۶ اسفند ۱۳۹۷ - ۷ مارس ۲۰۱۹ در ۸۸ سالگی درگذشت. مراسم تشییع پیکر وی در ظهر روز شنبه ۲۵ اسفند در کلیسای سرکیس مقدس برگزار شد و در گورستان ارامنه تهران (بوراستان) به خاک سپرده شد.
آثار

نمونه‌ای از آثار وی، پیکرهٔ یپرم‌خان در محوطهٔ کلیسای مریم مقدس (تهران) و پیکرهٔ یادبود مسروپ ماشتوتس، پدیدآور الفبای ارمنی، در محوطهٔ کلیسای تارگمانچاتس مقدس تهران هستند.
مستندهای ساخته‌شده دربارهٔ وی

در فروردین ۱۳۹۳ زاون قوکاسیان برای مراسم ویژه بزرگداشت ایشان در موزه امام علی مستند کوتاه گزارشی «نقش خیال» را در مورد تریان، تهیه و در همان مراسم با حضور خود هنرمند به نمایش گذاشت، همچنین پژوهش تصویری ۳۵ دقیقه‌ای «بانو» به کارگردانی محمد صفا، گزارش مستندی از زندگی لیلیت تریان است. این فیلم در مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی تهیه شده‌است. در سال ۱۳۸۶ فیلم مستند «تجسم سکوت» به کارگردانی محمدسام اسدی از اعضای انجمن مستندسازان ایران با تهیه کنندگی مرجان چوپان و مینو چوپان با پشتیبانی مؤسسه فرهنگی، هنری وینا رسانه نیز در مورد شرح حال و چگونگی ساخت آثار و فعالیت‌های این هنرمند ساخته شده‌است.
توضیحات

۱۳۳۱: ورود به مدرسه عالی ملی هنرهای زیبا.
۱۳۳۹: دریافت مدرک برابر دکترای مجسمه‌سازی و بازگشت به ایران.
۱۳۳۹ تا ۱۳۵۹: آموزگار در دانشکده هنرهای تزیینی.
۱۳۴۷: ساخت نیم تنهٔ یپرم‌خان در صحن کلیسای مریم مقدس تهران.
۱۳۵۴: برپایی کارگاه ریخته‌گری در دانشکده هنرهای تزیینی.
۱۳۴۵ تا ۱۳۵۵: عضویت در کمیسیون نصب مجسمه‌ها و یادبودهای ایران (وزارت فرهنگ و هنر).
۱۳۷۰: ساخت مجسمه یادبود مسروب ماشتوتس و نصب در کلیسای تارگمانچاتس مقدس.
۱۳۷۱ تا ۱۳۷۸: آموزگار در دانشگاه آزاد اسلامی.
۱۳۷۳: نمایشگاه گروهی دانشگاه آزاد اسلامی.
۱۳۷۴: عضو هیئت داوری بینال مجسمه‌سازی تهران.
۱۳۸۲: نمایشگاه انفرادی در نگارخانه هفت ثمر.
۱۳۸۵: بزرگداشت در موزه امام علی.
۱۳۹۴: دریافت تندیس «طوبای زرین»، هشتمین جشنوارهٔ هنرهای تجسمی فجر