پد یک‌بار مصرف
مثال

فرض کنیم آلیس می‌خواهد پیام "HELLO"  را برای باب بفرستد. فرض کنید دو پد کاغذی از دنباله حروف رندوم و کاملا یکسان قبلا به نحوی ایجاد و به صورت امنی به این دو نفر داده شده‌است. آلیس برگه مناسب و استفاده نشده‌ای از پد را انتخاب می‌کند. نحوه انتخاب آن معمولا از قبل برای آینده تعیین می‌شود. برای مثال، گفته می‌شود "از برگه دوازدهم در یک می استفاده کن." یا "برگه در دسترس بعدی را برای پیام بعدی استفاده کن."
آنچه در برگه انتخاب شده وجود دارد، کلید این پیام است. هر حرف از پد با راهی از قبل تعیین شده، با حرفی از پیام ترکیب می‌شود. (این که به هر حرف یک مقدار عددی نسبت دهیم، مثلا "a" را صفر و "b" را یک و ... بدانیم، کاری مرسوم است ولی اجباری نیست.)
در این مثال، روش ترکیب کردن کلید و پیام با استفاده از جمع پیمانه‌ای است. در این روش مقدار عددی هر حرف در پیام و معادل آن در کلید، باهم در پیمانه 26 جمع می‌شوند. پس مثلا اگر کلید با "XMCKL" آغاز شده باشد و پیام همان "HELLO" باشد، کد گذاری به صورت زیر انجام می‌شود:
H       E       L       L       O  message                                                    1  
    7 (H)   4 (E)  11 (L)  11 (L)  14 (O) message                                                    2
 + 23 (X)  12 (M)   2 (C)  10 (K)  11 (L) key                                                        3
 = 30      16      13      21      25     message + key                                              4 
 =  4 (E)  16 (Q)  13 (N)  21 (V)  25 (Z) (message + key) mod 26                                     5
       E       Q       N       V       Z  → ciphertext                                               6
اگر عددی از 25 بزرگتر است، باقی مانده آن بعد از کم کردن از 26 در مدل جمع پیمانه‌ای استفاده می‌شود. این به سادگی یعنی اگر محاسبات به بعد از حرف "Z" کشیده شود، دوباره از "A" آغاز می‌کنیم. در نتیجه متن رمز شده‌ای که قرار است برای باب بفرستیم، "EQNVZ" است. باب از صفحه کلید معادل استفاده می‌کند و با همان روش فقط به صورت برعکس به متن اصلی می‌رسد. اینجا کلید از متن رمز شده کم می‌شود و با استفاده از محاسبات پیمانه‌ای پاسخ داده می‌شود:
E       Q       N       V       Z  ciphertext                                                 1
4 (E)  16 (Q)  13 (N)  21 (V)  25 (Z) ciphertext                                                 2
-  23 (X)  12 (M)   2 (C)  10 (K)  11 (L) key                                                        3
= -19       4      11      11      14     ciphertext – key                                           4
=   7 (H)   4 (E)  11 (L)  11 (L)  14 (O) ciphertext – key (mod 26)                                  5
H       E       L       L       O  → message                                                  6
مشابه بالا، اگر جواب منفی شود، با 26 جمع می‌شود تا آن را صفر یا مثبت کند.
در نتیجه باب می‌تواند پیام آلیس "HELLO" را بازیابی کند. هردو نفر یعنی باب و آلیس برگه کلید را بلافاصله پس از مصرف نابود می‌کنند؛ در نتیجه از استفاده دوباره و حمله به رمز، جلوگیری می‌شود.
سازمان امنیت ملی معمولا برای ارگان‌های خود پدهای یکبار مصرف چاپ شده بر روی برگه‌های کوچک و مشتعل شونده میفرستاد. این برگه‌ها به صورت شیمیایی تبدیل به نیتروسلولوز می‌شدند که درنتیجه فورا می‌سوختند و خاکستری به جا نمی‌گذاشتند.
پدهای یکبار مصرف کلاسیک که برای جاسوسی بودند، از پدهای بسیار ریز، برگه‌های راحت مخفی شونده، مداد تیز و یک سری محاسبات ذهنی استفاده می‌کردند. این متد اکنون می‌تواند به صورت یک برنامه نرم‌افزاری پیاده سازی شود که از فایل‌های داده به عنوان ورودی (متن اصلی)، خروجی (متن رمزشده) و کلید (همان دنباله رندوم مورد نیاز) استفاده میکند. عملیات xor معمولا برای ترکیب کردن متن اصلی و المان‌های کلید استفاده می‌شود. این روش به ویژه در کامپیوترها جالب توجه است چون معمولا یک دستورالعمل ماشین محلی است و درنتیجه بسیار سریع است. ولی به هرحال سخت است که مطمئن شویم که کلید واقعا رندوم است، یکبار استفاده شده است، هیچ وقت برای دشمن احراز نمی‌شود و بعد از استفاده کاملا نابود می‌شود. پیاده سازی بخش‌های اضطراری یک برنامه نرم‌افزاری پد یکبار مصرف، چالش‌های واقعی را ایجاد می‌کند؛ مثلا جابه‌جایی امن، ارسال متن اصلی، کلید واقعا رندوم و استفاده تنها یکباره از کلید.