stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
یونکرس اف.۱۳

| یونکرس اف>  ۱۳ | یونکرس اف>  ۱۳ |
| --- | --- |
یونکرس اف. ۱۳ در موزه آلمان: یونکرس اف. ۱۳ در موزه آلمان
کاربری: هواپیمای مسافری/ترابری کوچک
کشور سازنده:  جمهوری وایمار
تولیدکننده: یونکرس
طراح: اوتو رویتر
نخستین پرواز: ۲۵ ژوئن ۱۹۱۹ (۴ تیرماه ۱۲۹۸ خورشیدی)
معرفی‌شده در: ۱۹۲۰
بازنشستگی: اواخرسالهای ۱۹۳۰
کاربر اصلی: یونکرس لوفت ورکر دویچه لوفت‌هانزا، LAB، ال.او. تی هواپیمایی لهستان، هواپیمایی اتریشی
ساخته‌شده: ۱۹۱۹–۱۹۳۲
تعداد ساخته‌شده: ۳۲۲
یونکرس اف. ۱۳ اولین هواپیمای ترابری تمام فلزی در جهان است که در پایان جنگ جهانی اول در آلمان طراحی و تولید شد.یونکرس اف. ۱۳ یک هواپیمای تک باله با بال‌های کنسولی بود، دارای فضای جداسازی شده برای چهار مسافر و یک کابین خلبان باز با دو صندلی بود. ۳۲۲ نمونه از این هواپیما تولید شد که تعداد فوق‌العاده‌ای برای هواپیماهای تجاری آن دوران بود و در سرتاسر جهان مورد استفاده قرار گرفت. در اوایل دهه ۱۹۲۰، بیش از یک سوم ترافیک هوایی را به خود اختصاص داده بود. سیزده سال در تولید و بیش از سی سال در خدمات تجاری باقی ماند. نسخه‌های زیادی از جمله هواپیماهای آب‌نشین برای فرود در آب، اسکی، هواپیمای پستی و موتورهای مختلف وجود داشت. چندین مورد در حالت‌های مختلف در موزه‌ها باقی مانده‌اند و یک ماکت از این نوع در دهه ۲۰۱۰ مجدداً تولید شده و تقریباً یک قرن پس از اولین پرواز آن، بار دیگر به پرواز درآمد.
طراحی و توسعه

یونکرس اف. ۱۳ در زمان تولید، یک هواپیمای بسیار پیشرفته بود، یک هواپیمای تک بال، تمام فلزی و از نظر آیرودینامیک بسیار خوب بود. این اولین هواپیمای مسافربری تمام فلزی جهان و اولین هواپیمای تجاری یونکرس بود.
حرف F به معنای Flugzeug (در زبان آلمانی به معنی هواپیما) است. اولین هواپیمای یونکرس بود که از این سیستم نامگذاری، استفاده نمود. نامگذاری قبلی یونکرس آن را J 13 می‌نامیدند. هواپیماهای ساخت روسیه از نام Ju 13 استفاده می‌کردند.
مانند تمام طرح‌های یونکرس با ساختار دورالومین، از یوت-۷ در سال ۱۹۱۸ گرفته تا یو ۴۶ در سال ۱۹۳۲، (حدود ۳۵ مدل)، ساختاری از آلیاژ آلومینیوم (دورآلومین) داشت که به‌طور کامل با پوسته خاص موجدار تحت تنش یونکرس که از جنس دورالومین بود، پوشانیده شده بود. در داخل، بال بر روی ۹ اسپار دورالومینی با مقطع دایره ای با مهاربندی عرضی ساخته شده بود.
تمام سطوح کنترل باشاخ کنترل بودند.
پشت تنها موتور هواپیما یک کابین خلبان نیمه بسته برای خدمه، مسقف اما بدون شیشه‌های جانبی قرار داشت. هواپیما دارای یک کابین سرپوشیده و گرم برای چهار مسافر با در و پنجره بود. برای صندلی‌های مسافران کمربند ایمنی تعبیه شده بود که برای آن زمان غیرمعمول بود. اف. ۱۳ دارای ارابه فرودی متعارف ثابت، و متمایل به عقب بود، اگرچه برخی از انواع آن دارای شناور یا اسکی بودند.
اولین پرواز اف. ۱۳ در ۲۵ ژوئن ۱۹۱۹انجام شد. پیشرانه این هواپیما یک دستگاه موتور خطی آب خنک مرسدس دی.۳ به قدرت ۱۲۷ کیلووات (۱۷۰ اسب بخار) بود. اولین هواپیماها دارای بال با دهانه و مساحت بیشتری بودند و به موتور قدرتمندتر خطی آب خنک از نوع ب‌ام‌و ۳آ به قدرت ۱۴۰ کیلووات (۱۸۵ اسب بخار) مجهز بودند.
بسیاری از انواع با استفاده از موتورهای خطی مرسدس، بی‌ام‌و، یونکرس و آرمسترانگ سیدلی پوما و موتورهای شعاعی هوا خنک بریستول ژوپیتر وپرت اند ویتنی آر-۱۶۹۰ هورنت ساخته شدند. انواع گوناگون با یک کد دو حرفی متمایز می‌شدند، حرف اول نشان دهنده بدنه هواپیما و دومی پیشرانه آن است.
یونکرس‌های با موتور L5 همگی حرف دوم -e در نامشان بودند، بنابراین نوع -fe بدنه بلند -f بدنه با موتور L5 بود.
یونکرس اف-۱۳ پایه و اساس توسعه هواپیماهای یونکرس و ۳۳ و یونکرس و ۳۴ بود.
تاریخچه هواپیمای یونکرس اف-۱۳ در ایران

در سال ۱۳۰۱ خورشیدی، دفتر هواپیمایی که تحت امر ارکانحرب کل قشون فعالیت می‌کرد، به منظور خرید هواپیما، تعلیم پرسنل، و ایجاد یک مدرسه هوایی با ایالات متحده آمریکا وارد گفت و گو شد که به نتیجه مثبتی نرسید و دولت ایران در همان سال، اولین هواپیمای خود را از شرکت یونکرس خرید. هواپیمای مذکور یونکرس اف. ۱۳ نام داشت و پس از ورود به ایران در قلعه مرغی نگه داری می‌شد. خلبان و مکانیسین آلمانی آن هم به‌طور قراردادی از طرف ارتش ایران استخدام شده بودند.
چندی بعد این شرکت توانست با واردکردن چند هواپیمای یونکرس، امتیاز پُست هوایی ایران و ایجاد خطوط پروازی بین شهرهای تهران، مشهد، شیراز، انزلی و بوشهر را به مدت هفت سال از دولت ایران بگیرد. همچنین در روزهای تعطیل اهالی تهران را در فرودگاه دوشان تپه در اطراف شهر پرواز می‌داد.
دفتر هواپیمایی قشون در ادامه فعالیت خود برای خرید هواپیما، به دلیل عدم توانایی مالی دولت، وجوهی را از مردم دو استان شمالی گیلان و مازندران جمع کرده و در بهار ۱۳۰۲ خورشیدی دو فروند هواپیمای دیگر از شرکت یونکرس خرید، یک فروند آن یونکرس اف. ۱۳ و دیگری
یونکرس آ-۲۰ بود که هواپیمای تهاجمی محسوب می‌شد. هواپیماها پس از رسیدن به تهران به ترتیب یونکرس اف. ۱۳ گیلان و یونکرس آ-۲۰ مازندران نام گذاری و در فرودگاه قلعه مرغی مستقر شدند.
بازگشت به تولید ۲۰۰۹ الی ۲۰۱۹

یک پروژه آلمانی-سوئیسی برای بازسازی اف. ۱۳ در سال ۲۰۰۹ آغاز شد. اولین پرواز در سپتامبر ۲۰۱۶ انجام شد.
هواپیمای بازسازی مجهز به رادیو و یک ترانسپوندر است و از موتور پرت اند ویتنی آر-۹۸۵ واسپ ۱۹۳۰ استفاده می‌کند، اما به غیر از این موارد، تا حد امکان به نسخه اصلی نزدیک است. سایر هواپیماهای بازسازی‌های شده، قرار است به قیمت هر یک ۲٫۵ میلیون دلار به فروش برسند.
شرکت Junkers Flugzeugwerke (SD303)، برای احترام به دستاوردهای هوگو یونکرس یونکرس اف. ۱۳ را به عنوان یک هواپیمای کاملاً جدید احیا کرده است. این شرکت اف. ۱۳ را در سال ۲۰۱۶ و در (انجمن هوانوردی تجاری اروپا EBACE)، به یاد اولین پرواز این نوع در ۱۰۰ سال پیش، تکمیل نمود. این مدل برای خرید در دسترس است و سه مدل دیگر، نیز در حال ساخت هستند. کار بر روی دومین و سومین هواپیما در طول سال ۲۰۱۹ در حال انجام بود، برای اولین پرواز هواپیمای شماره دو برای اوایل تابستان همان سال برنامه‌ریزی شده بود.
کپی اف. ۱۳ اولین پرواز خود را در ۱۵ سپتامبر ۲۰۱۶ انجام داد که اوج سال‌ها تلاش حامیان این پروژه بود.
این کپی از نقشه‌های اصلی اولیه و همچنین یک اسکن لیزری از مدل موجود در موزه هوا و فضا، در لو بورژه پاریس ساخته شده است. این ماکت دارای ۲٬۶۰۰ قطعه و ده‌ها هزار پرچ است و پیشرانه آن موتور شعاعی Wasp است.
نمونه‌های بازمانده

پنح نمونه بازمانده از هواپیمای اف. ۱۳ در تمامی موزه‌ها موجود است.
موزه هوا و فضا در فرودگاه پاری – لو بورژه در پاریس، فرانسه
موزه آلمان در مونیخ، آلمان
موزه حمل و نقل در بوداپست، مجارستان،
هواپیمای با شناسه‌های قبلی SE-AAC و D-343, موزه ملی علم و فناوری سوئد، در استکهلم، سوئد،
یادواره توماژ باتا در، زلین، جمهوری چک،
موزه فن آوری آلمان در برلین، آلمان، (این نمونه آسیب دیده است)
مشخصات (اف. ۱۳)

داده‌ها از Wagner 1996 p.155 & Turner 1971 p.20
ویژگی‌های عمومی
خدمه: دو
ظرفیت: چهار مسافر یا ۶۸۹ کیلوگرم (۱٬۵۱۹ پوند) بار
طول: ۹٫۵۹ متر (۳۱ فوت ۶ اینچ) :::F 13fe: ۱۰٫۵۰ متر (۳۴ فوت)
پهنای بال: ۱۴٫۸ متر (۴۸ فوت ۷ اینچ) :::F 13fe: ۱۷٫۷۵ متر (۵۸ فوت)
ارتفاع: ۳٫۵۰ متر (۱۱ فوت ۶ اینچ) :::F 13fe: ۳٫۶۰ متر (۱۲ فوت)
مساحت بال‌ها: ۳۴٫۵۰ متر مربع (۳۷۱٫۴ فوت مربع) :::F 13fe: ۴۴ متر مربع (۴۷۴ فوت مربع)
وزن خالی: ۹۵۱ کیلوگرم (۲٬۰۹۷ پوند) :::F 13fe: ۱٬۴۸۰ کیلوگرم (۳٬۲۶۳ پوند)
بیشترین وزن برخاست: ۱٬۶۴۰ کیلوگرم (۳٬۶۱۶ پوند) :::F 13fe: ۲٬۳۱۸ کیلوگرم (۵٬۱۱۰ پوند)
پیشرانه: ۱ عدد ۶ سیلندر. پیستونی خطی آب خنک مرسدس دی. ۳. آ، ۱۱۸ کیلووات (۱۵۸ اسب بخار)  :::F 13fe: 1 x ۲۲۸ کیلووات (۳۰۶ اسب بخار) یونکرس ال۵ ۶ سیلندر. پیستونی خطی آب خنک
عملکرد
حداکثر سرعت: ۱۷۳ کیلومتر بر ساعت (۱۰۷ مایل بر ساعت، ۹۳ گره) :::F 13fe: ۱۹۸ کیلومتر بر ساعت (۱۲۳ مایل بر ساعت)
سرعت کروز: ۱۶۰ کیلومتر بر ساعت (۹۹ مایل بر ساعت، ۸۶ گره) :::F 13fe: ۱۷۰ کیلومتر بر ساعت (۱۰۶ مایل بر ساعت)
بُرد: ۱٬۴۰۰ کیلومتر (۸۷۰ مایل، ۷۶۰ مایل دریایی)
حداکثر ارتفاع: ۵٬۰۰۰ متر (۱۶٬۰۰۰ فوت) :::F 13fe: ۵٬۰۹۰ متر (۱۶٬۶۹۹ فوت)
نرخ صعود: ۲٫۴۰ متر بر ثانیه (۴۷۲ فوت بر دقیقه)
توان به وزن|توان/جرم: 0.0712 kW/kg (0.0443 hp/lb)
اتو رویتر طراح هواپیمای یونکرس اف. ۱۳ در سال ۱۹۲۱
کابین خلبان اف. ۱۳
نمای یونکرس اف. ۱۳ از بالا در موزه هوانوردی فرانسه
کابین مسافران اف. ۱۳
یک فروند هواپیمای یونکرس بر فراز تهران (اثر والتر میتل‌هولتسر حوالی سال ۱۳۰۳)
یونکرس اف. ۱۳ در فرودگاه قلعه‌مرغی در تهران
دماغه کپی اف. ۱۳، سال ۲۰۱۹
یکی از کپی‌های جدید یونکرس اف. ۱۳
شماره سریال ۷۱۵ درموزه ملی علم و فناوری سوئد. قبلاً تا سال ۱۹۲۴ با شناسه (D-343)در خط هوایی Junkers Luftverkehr و سپس تا ۱۹۳۵ با شناسه (SE-AAC) در خط ای‌بی ائروترانسپورت پرواز کرده بود
اف. ۱۳ باقی مانده از کانادا در موزه فن آوری آلمان در برلین
طرح سه نمای یونکرس اف. ۱۳
یارا سلمان

| یارا سلمان | یارا سلمان |
| --- | --- |
سلمان هنگام دریافت جایزهٔ کارآفرین جوان سال بحرین (۲۰۱۶): سلمان هنگام دریافت جایزهٔ کارآفرین جوان سال بحرین (۲۰۱۶)
زادهٔ: ۱۶ اوت ۱۹۹۴ ‏(۳۰ سال)
شهروندی: بحرین
تحصیلات: کالج دانشگاهی بحرین  RCSI-Bahrain
پیشه: کارآفرین
جوایز: کارآفرین جوان سال - انجمن زنان بازرگان بحرین (۲۰۱۶)
یارا سلمان (زادهٔ ۱۶ اوت ۱۹۹۴) یک تاجر اهل بحرین است که کار تجاری خود را با به عهده‌گرفتن مدیریت امتیاز غذای برگر لند از پدرش در ۱۷ سالگی آغاز کرد. او سپس چندین شرکت زیبایی، درمانی و تفریحی را تأسیس کرد. او اولین کسی است که سرمادرمانی را به بحرین معرفی کرد و در سال ۲۰۱۶ کارآفرین سال جامعهٔ زنان بازرگان بحرین شد.
سلمان در مدرسه‌ای در بحرین تحصیل کرد و لیسانس خود را در رشتهٔ روابط عمومی از کالج دانشگاهی بحرین گرفت و سپس مدرک کارشناسی ارشد مدیریت کسب‌وکار را از دانشگاه RCSI بحرین دریافت کرد. سلمان در سال ۲۰۱۶، شرکت‌های مختلف خود را تحت گروه جمیل سلمان ادغام کرد. او رستوران‌ها، آژانس‌های املاک، مکان‌های تفریحی، و مشاغل پزشکی و زیبایی را اداره می‌کند.
تحصیلات

سلمان در ۱۶ اوت ۱۹۹۴ در منامهٔ بحرین به دنیا آمد. پدرش جمیل علی سلمان، تاجر، مؤسس و رئیس گروه جاس، و مادرش حلا السید، دندانپزشک هستند. سلمان دوران تحصیلات مدرسه‌اش را در مدرسهٔ سنت کریستوفر در بحرین گذراند و لیسانس خود را از کالج دانشگاه بحرین در رشتهٔ روابط عمومی دریافت کرد. او سپس با مدرک کارشناسی ارشد مدیریت کسب‌وکار از دانشگاه RCSI بحرین فارغ‌التحصیل شد.
حرفه

در سال ۲۰۱۶، او شرکت‌های خود را تحت گروه جمیل سلمان ادغام کرد تا تمام رستوران‌ها، آژانس‌های املاک، مکان‌های تفریحی، و مشاغل پزشکی و زیبایی را اداره کند.
حرفه > سالن زیبایی

در سال ۲۰۱۲، سلمان «سالن زیبایی یارا» را افتتاح کرد، یک سالن زیبایی لوکس در جزایر امواج در شمال بحرین. این سالن زیبایی شامل حمام مراکشی، سولاریوم و سوئیت‌های کریو است. سلمان اولین کسی بود که سرمادرمانی را برای درمان آسیب‌های جزئی بافتی به بحرین معرفی کرد.
حرفه > مرکز پزشکی

در سال ۲۰۱۶، سلمان «Hospitalia by Yara» را تأسیس کرد، یک مرکز پزشکی آرایشی که خدمات زیبایی و سلامتی را ارائه می‌دهد و او مدیر عامل آن است. این مرکز دارای اکسیژن درمانی به عنوان بخشی از گردشگری سلامت است. در سال ۲۰۱۶، او اولین داروخانهٔ رباتیک منطقه را با نام «Pharmacia by Yara» را معرفی کرد که به عنوان خدماتی از «Hospitalia by Yara» فعالیت می‌کند. در سال ۲۰۲۱، دومین شعبهٔ "Hospitalia" در رفاع افتتاح شد. مرکز پزشکی او فقط برای پزشکی زیبایی نیست، بلکه دندانپزشکی و بیماری‌های پوستی را نیز شامل می‌شود.
حرفه > مجتمع تفریحی

او در کنار برادرش، محمد سلمان، مدیرعامل مشترک سالن بولینگ MJ، یک مجتمع تفریحی است که توسط رپر اوماریون افتتاح شد. سلمان از افتتاح این مجموعه در ژانویهٔ ۲۰۱۶ و امکانات اضافی از جمله رستوران ۵ ستاره، کافی‌شاپ و محل برگزاری کارائوکه خبر داد.
حرفه > رستوران‌ها

سلمان در ۱۷ سالگی به عنوان دستیار پدرش شروع به فعالیت تجاری کرد و بلافاصله پس از فارغ‌التحصیلی، ادارهٔ تجارت رستوران فست فود پدرش، برگر لند را آغاز کرد. او در سال ۲۰۱۹ تغییراتی را در رستوران‌های زنجیره‌ای ایجاد کرد که باعث شد تا شعبه‌ها در مکان‌های تازه‌ای باز شوند و نیز منوی غذایی از کیفیت و سلامت بالاتری برخوردار شود. چهار مکان جدید برگر لند در سال بعد افتتاح شد و یک رستوران در بوسایتین افتتاح شد. این رستوران ایدهٔ پدرش بود و گوشت را از منو حذف کردند و شامل غذاهای گیاهی بود که معرف غذاهای سنتی کشورهای عربی خلیج فارس، غذاهای پاکستانی و غذاهای تند بود.
جوایز

در سال ۲۰۱۶، یارا سلمان جایزهٔ کارآفرین برتر سال ۲۰۱۶ را از سوی انجمن زنان بازرگان بحرین دریافت کرد.
معاون رئیس‌جمهور در امور توسعه روستایی و مناطق محروم کشور

| معاون رئیس جمهور در امور توسعه روستایی و مناطق محروم کشور | معاون رئیس جمهور در امور توسعه روستایی و مناطق محروم کشور |
| --- | --- |
متصدی کنونی عبدالکریم حسین‌زاده از ۱۲ آبان ۱۴۰۳: متصدی کنونی عبدالکریم حسین‌زاده از ۱۲ آبان ۱۴۰۳
نهاد ریاست‌جمهوری: نهاد ریاست‌جمهوری
اقامت‌گاه: خیابان پاستور
جایگاه: تهران، ایران
گمارنده: رئیس‌جمهور
بنیادگذاری: ۱۴۰۳
نخستین متصدی: عبدالکریم حسین‌زاده
معاون رئیس جمهور در امور توسعه روستایی و مناطق محروم کشور یکی از اعضای هیئت دولت جمهوری اسلامی ایران است. وی وظیفهٔ بهبود شرایط زندگی روستاییان و ارتقای شاخص‌های توسعه روستایی با تاکید بر نقش روستاییان در تحقق اقتصاد مقاومتی را دارا می باشد تا ضمن هماهنگی با دستگاه‌های اجرایی ذیربط در چارچوب شرح وظایف مصوب آن معاونت، پیگیری و نظارت لازم را به عمل آورد. معاونت امور توسعه روستایی و مناطق محروم کشور پیش از این از جمله معاونت‌های زیرمجموعه معاون‌ اول‌ رئیس‌جمهور  تحت عنوان «معاونت امور توسعه روستایی و مناطق محروم کشور » بود که در دولت چهاردهم با ارتقا از ذیل معاون اول رئیس‌جمهور خارج و مستقیما زيرنظر رئیس‌جمهور قرار گرفت.
مخالفت مجلس با استعفای حسین‌زاده از نمایندگی مجلس

عبدالکریم حسین‌زاده در تاریخ ۵ شهریور ۱۴۰۳ در حکمی از سوی مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور دولت چهاردهم ایران، به سمت معاون امور توسعه روستایی و مناطق محروم کشور پس از سید امیرحسین مدنی منصوب شد ولی طبق قانون نیاز به استعفا از نمایندگی مجلس داشت که در ۴ مهر ۱۴۰۳ و در جریان بررسی استعفای وی، صحن علنی مجلس بعد از توضیحات حسین‌زاده درباره دلیل استعفایش از نمایندگی مجلس و صحبت‌های مخالفان استعفا، در نهایت نمایندگان مجلس با ۱۰۷ رأی موافق، ۱۲۹ رأی مخالف و ۵ رأی ممتنع از مجموع ۲۴۷ نماینده حاضر با استعفای وی مخالفت کردند. در جلسه چهارشنبه ۹ آبان ۱۴۰۳ مجلس شورای اسلامی، بررسی تقاضای مجدد استعفای عبدالکریم حسین‌زاده، نماینده نقده و اشنویه از نمایندگی مجلس شورای اسلامی در دستورکار قرار گرفت.
در نهایت، نمایندگان مجلس شورای اسلامی با استعفای مجدد حسین‌زاده از نمایندگی مجلس برای فعالیت به‌عنوان معاون رئیس‌جمهور در امور توسعه روستایی و مناطق محروم کشور با ۱۵۶ رأی موافق، ۶۹ رأی مخالف و ۵ رأی ممتنع از مجموع ۲۴۶ رأی، موافقت کردند. پیش از حسین‌زاده، آخرین عضو اهل سنت در دولت‌های ایران یحیی صادق وزیری بود که آخرین وزیر دادگستری پهلوی در کابینه شاپور بختیار و آخرین وزیر سنی مذهب ایران بود.
سنت هلنس، اورگن

مکان
| St>  Helens, Oregon | St>  Helens, Oregon |
| --- | --- |
شهر: شهر
Olde School in St. Helens: Olde School in St. Helens
  مهر:   مهر
موقعیت در اورگن: موقعیت در اورگن
ایالت: اورگن
شهرستان: کلمبیا
شرکت شهردار: 1889
حکومت: حکومت
 • شهردار: Randy Peterson
مساحت: مساحت
 • کل: ۵٫۵۱ مایل مربع (۱۴٫۲۷ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۴٫۵۳ مایل مربع (۱۱٫۷۳ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۹۸ مایل مربع (۲٫۵۴ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۳۹ فوت (۱۱٫۹ متر)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰)
 • کل: ۱۲٬۸۸۳
 • برآورد (2012): ۱۲٬۹۱۰
 • تراکم: ۲۸۴۳٫۹/مایل مربع (۱۰۹۸٫۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۸ (PST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۷ (PDT)
FIPS code: 41-64600
GNIS feature ID: 1126468
وبگاه: www.ci.st-helens.or.us
سنت هلنس (به انگلیسی: St.Helens) شهری در شهرستان کلمبیا ایالت اورگن است و در سرشماری سال ۲۰۱۱ میلادی، ۱۲٬۸۸۳ نفر جمعیت داشته که نسبت به سال ۲۰۱۰، ۰٫۰۵ درصد رشد جمعیت داشته‌است.
موقعیت جغرافیایی

موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
Localidades na vizinhança
تیگران میکائلیان

| تیگران میکائلیان | تیگران میکائلیان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹ ژوئیهٔ ۱۹۸۰ ‏(۴۴ سال) ایروان، جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان
ملیت: ارمنستانی
پیشه: رقصنده باله
محل تحصیل: کالج دولتی هنر رقص ایروان (۱۹۸۹–۱۹۹۷)
جوایز: 
 :  
تیگران میکائلیان (ارمنی: Տիգրան Միքայելյան زاده ۱۹ ژوئیهٔ ۱۹۸۰) یک رقصنده باله اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
زندگی‌نامه

وی در ۱۹ ژوئیهٔ ۱۹۸۰ ‏در ایروان به دنیا آمد و از کالج دولتی هنر رقص ایروان (۱۹۹۷) فارغ‌التحصیل شد. وی تالار آکادمی ملی اپرا و باله آلکساندر اسپنداریان، باله دولتی باواریا؟، باله دولتی زوریخ و اپرای دولتی باواریا فعالیت کرده است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند افتخاری جمهوری ارمنستان (۲۰۰۷) شده است.
آثار

| نقش | اثر | خالق |
| --- | --- | --- |
| - | دون کیشوت | لودویک مینکوس |
| - | «گایانه» | آرام خاچاتوریان |
| - | «اسپارتاک» | آرام خاچاتوریان |
| مرکوتسیو و رومئو | رومئو و ژولیت | شارل گونو |
| شاهزاده زیگفرید | دریاچه قو | پیوتر ایلیچ چایکوفسکی |
| بایادرکا |  | لودویک مینکوس |
بانوی کاملیازارد: 
لنسکی: 
| شاهزاده دزیره | زیبای خفته |  |
| بازیلو | دن کیشوت | میگل د سروانتس |
| پتروچیو | رام کردن زن سرکش | ویلیام شکسپیر |
یادداشت

↑  en:Bayerisches Staatsballett
↑  Ցյուրիխի պետական բալետ
↑  Բավարիայի պետական օպերա
↑  «Դոն Կիխոտ»
↑  Մերկուցիո և Ռոմեո (Ջոն Քրանկո)
↑  արքայազն Զիգֆրիդ
↑  Բայադերկա Սոլոր
↑  Կամելիազարդ տիկինը դե Գրիյո (Ջոն Նոյմայեր)
↑  Օնեգին Լենսկի (Ջոն Քրանկո)
↑  Արքայազն Դեզիր (Մ. Պետիպա, Ի. Լիչկա)
↑  Բազիլո (նոր խորեոգրաֆիա ըստ Ռ. Բառայի Ա. Գրսկու)
↑  Պետրուչիո
سازمان بوستان‌ها و فضای سبز شهر تهران

سازمان بوستان‌ها و فضای سبز شهر تهران از سازمان‌های وابسته به شهرداری تهران است و مهندس علی‌محمد مختاری از سال ۱۳۶۸ تاکنون مدیرعامل این سازمان است. مختاری دارای مدرک کارشناسی مهندسی کشاورزی است.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
دید کلی سازمان: دید کلی سازمان
بنیان‌گذاری: ۱۳۳۹
گونهٔ سازمان: سازمان دولتی
حوزهٔ قدرت: تهران
ستاد: تهران، خیابان بیهقی
سازمان اجرایی: محمد علی مختاری 
گروه بالادست: شهرداری تهران
وبگاه: https://parks.tehran.ir/
تاریخچه

در سال ۱۳۴۰ با افزایش حوزه مسئولیت، نام آن به «اداره امور پارکها و میادین» تغییر یافت. در سال ۱۳۴۲ به دنبال آشکار شدن بیش از پیش نقش و اهمیت فضای سبز و با گسترش تعداد پارکهای شهری و توسعه وظایف اداره مذکور، ساختار آن به سازمان تغییر یافت و به عنوان «سازمان پارکها» فعالیت خود را ادامه داد. سازمان از سال ۱۳۶۹ علاوه بر برنامه‌ریزی و اجرای سیاست‌هایی در زمینه بهره‌وری از شیوه‌های علمی نگهداری و توسعه کلان فضای سبز، به نظارت مستقیم بر مجموعه فضای سبز شهر تهران همت گماشت و به موازات آن، توسعه و گسترش کمربند سبز پیرامون شهر تهران را در دستور کار خود قرار داد؛ و در سال ۱۳۷۰ تشکیلات جدید آن تحت عنوان «سازمان پارکها و فضای سبز شهر تهران» مورد تصویب وزارت کشور قرار گرفت و در سال ۱۳۹۳ بر اساس مصوبه شورای اسلامی شهر تهران و ابلاغ اساسنامه جدید نام آن به «سازمان بوستانها و فضای سبز شهر تهران» تغییر یافت.
در سال ۱۳۳۹ به جهت ساماندهی فضای سبز و پیشگیری از نابودی طبیعت درون شهر تهران، تشکیلاتی بنام «اداره باغات» ایجاد شد.
اهداف و وظایف

اعمال نظارت عالی در جهت ارتقاء کمی و کیفی فضای سبز شهر تهران در قالب گروه‌های کارشناسی (ناظرین فضای سبز- حفظ نباتات- بهداشت و محیط زیست)
نظارت عالی بر عملکرد پیمانکاران شاغل در بخش فضای سبز شهر تهران
طراحی، اجرا و نظارت بر پروژه‌های پارک‌ها و فضاهای سبز
تولید و خرید و فروش گل و گیاه و درخت و درختچه زینتی
طراحی، اجرا و نظارت بر عملیات آبرسانی فضای سبز شهری
جنگل‌کاری، توسعه و نگهداری جنگل‌های دست کاشت در قالب طرح عظیم کمربند سبز پیرامون شهر تهران
اجرای طرح‌های آموزشی و پژوهشی
تهیه آمار و اطلاعات مربوط به پارک‌ها و فضاهای سبز
ایجاد تمهیدات لازم برای تهیه شناسنامه درختان از طریق مناطق شهرداری
اقدامات لازم در زمینه ارتقاء سطح دانش و بینش فنی کارکنان فضای سبز شهر تهران
ایجاد ارتباط با مراکز علمی و دانشگاهی و سایر سازمان‌ها و اشخاص ذیربط داخل و خارج کشور
تشکیل کمیته‌های برنامه‌ریزی آب و خاک و فضای سبز، دفع آفات و بیماری‌های گیاهی و بررسی آلودگی‌ها
تدوین آئین‌نامه‌های مربوط در ارتباط با طرح جامع فضای سبز
بررسی اراضی و املاک مناسب و پیشنهاد تغییر کاربری آنها به منظور تأمین اهداف سازمان
بازسازی فضای متروک یا فرسوده بافت شهری یا فضاهای فرسایش یافته همجوار شهر و استفاده از آنها جهت تأمین پارک و فضای سبز و تفریحی مورد نیاز با توجه به قوانین و *مقررات مربوط با تصویب موردی شورای سازمان
بررسی و پیشنهاد مقررات، معیارها، آئین‌نامه‌ها و بهینه‌های مناسب حفظ و گسترش فضای سبز جهت تصویب مراجع ذیربط
شناسایی گونه‌های موجود درختی و درختچه‌ای و تهیه نقشه پراکندگی آنها در شهر تهران
بررسی و شناسایی گونه‌های بومی درختی و درختچه‌ای تهران
بررسی سازگاری اکولوژیکی گونه‌های گیاهی زینتی با اقلیم شهری و تعیین گونه‌هایی که نسبت به آلودگی‌های زیست‌محیطی حساسیت یا مقاومت دارند
تعیین مناطق زیست‌محیطی شهر تهران در رابطه با مسائل گیاهی
فراهم آوردن تمهیدات لازم جهت کمک به اشخاص حقیقی و حقوقی در ارتباط با ایجاد فضای سبز
سنت-آن-دو-سورل، کبک

مکان در 23x15px|border |alt=|link= استان کبک, 23x15px|border |alt=|link= کانادا
| Sainte-Anne-de-Sorel | Sainte-Anne-de-Sorel |
| --- | --- |
شهرداری: شهرداری
Location within Pierre-De Saurel Regional County Municipality.: Location within Pierre-De Saurel Regional County Municipality.
Sainte-Anne-de-Sorel : Sainte-Anne-de-Sorel 
مختصات: ۴۶°۰۳′۴۰″ شمالی ۷۳°۰۱′۱۲″ غربی﻿ / ﻿۴۶٫۰۶۱۱۱°شمالی ۷۳٫۰۲۰۰۰°غربی﻿ / 46.06111; -73.02000: مختصات: ۴۶°۰۳′۴۰″ شمالی ۷۳°۰۱′۱۲″ غربی﻿ / ﻿۴۶٫۰۶۱۱۱°شمالی ۷۳٫۰۲۰۰۰°غربی﻿ / 46.06111; -73.02000
استان:  استان کبک
ناحیه: مونترژی
منطقه شهری: پیر-دو-سورل
Constituted: May 14, 1877
حکومت: حکومت
 • شهردار: Pierre Lacombe
 • Federal riding: Bas-Richelieu—Nicolet—Bécancour
 • Prov. riding: Bas-Richelieu—Nicolet—Bécancour
مساحت: مساحت
 • کل: ۵۹٫۱۰ کیلومتر مربع (۲۲٫۸۲ مایل مربع)
 • خشکی: ۳۸٫۳۹ کیلومتر مربع (۱۴٫۸۲ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۲٬۷۴۲
 • تراکم: ۷۱٫۴/کیلومتر مربع (۱۸۵/مایل مربع)
 • Change (2006–11): کاهش۰٫۱%
 • Dwellings: ۱٬۴۱۲
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی −۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی −۴ (EDT)
Postal code(s): J3P 5N3
کد(های) منطقه: 450 and 579
Access Routes:  Route ۱۳۲ (adjacent)
وبگاه: www.sainteannedesorel.ca
سنت-آن-دو-سورل (به فرانسوی: Sainte-Anne-de-Sorel) شهری در منطقه شهری پیر-دو-سورل ناحیه مونترژی در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این شهر ۲٬۸۰۱ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۳۶٫۵۱ کیلومتر مربع است.
معجزه‌های خواربار فروشی نامیا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): کیگو هیگاشینو
کشور: ژاپن
زبان: ژاپنی
انتشار: ۲۰۱۲
ناشر: کادوکاوا شوتن ناشر فارسی: میلکان
شابک: شابک ‎۹۷۸-۴-۰۴-۱۱۰۱۳۶-۰
معجزه‌های خواربار فروشی نامیا (ژاپنی: ナミヤ雑貨店の奇蹟, Namiya Zakkaten no Kiseki) یک رمان ژاپنی در سال ۲۰۱۲ است که توسط کیگو هیگاشینو نوشته شده و توسط کادوکاوا شوتن منتشر شده‌است.
داستان

در سال ۱۹۸۰، خواربار فروشی نامیا پس از اینکه مالک آن، یوجی نامیا، نامه‌های مشاوره‌ای مردم را می‌پذیرد و برای هر چیزی که آن‌ها را ناراحت می‌کند مشاوره می‌پذیرد. وقتی خواربار فروشی بسته می‌شود، مردم نامه‌های خود را از سوراخی در درب جمع‌آوری شده در صندوق پستی می‌اندازند و پاسخی دست‌نویس از نامیا در جعبه‌ای که بیرون آویزان شده بود دریافت می‌کنند. در سال ۲۰۱۲، سه دزد، آتسویا، شوتا و کوههی، پس از برخی جنایات کوچک، در خواربار فروشی متروکه نامیا پناه می‌شوند. تا صبح آنجا می‌مانند، پسران با انداختن یک نامه از دریچه صحبت‌شان را متوقف می‌کنند، اگرچه هیچ‌کس بیرون نیست. این نامه خطاب به خواربار فروشی است و توسط شخصی برای مشورت در مورد نگرانی‌ها نوشته شده‌است. پسرها با خواندن آن متوجه می‌شوند که این نامه در سال ۱۹۸۰ یعنی ۳۲ سال پیش نوشته شده‌است.
علوم صوری

علوم صوری شاخه‌ای از علوم هستند که با سیستم‌های رسمی همچون منطق، ریاضی، نظریه سیستم‌ها، علوم رایانه، نظریه اطلاعات، نظریه تصمیم، آمار و بعضی جنبه‌های زبان‌شناسی درگیر است.
برخلاف سایر علوم، علوم صوری درگیر اثبات نظریه‌ها بر اساس مشاهدات دنیای واقعی نیستند بلکه با خصوصیات سیستم‌های رسمی بر اساس تعریف و قوانین درگیرند. البته روش‌های علوم صوری در ساختن و آزمون مدل‌های علمی درگیر با وقایع قابل مشاهده به کاربرده می‌شوند.
قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران

| قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران | قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران |
| --- | --- |
قلمرو: ایران
ایجاد: ۲ فروردین ۱۳۵۸
تصویب: ۱۲ آذر ۱۳۵۸
اجرا: ۱۲ آذر ۱۳۵۸
شاخه‌ها: ۳
رئیس کشور: رهبر جمهوری اسلامی ایران
مجلس(ها): مجلس شورای اسلامی
مجری: رئیس‌جمهور ایران مدیریت اجرایی دولت جمهوری اسلامی ایران نخست‌وزیر ایران (از میان رفته)
دادگاه‌ها: شورای نگهبان دیوان عالی کشور
قانون‌گذار: ۷ خرداد ۱۳۵۹ (اولین روز کاری اولین مجلس)
نخستین مجری: ۱۵ بهمن ۱۳۵۸ (اولین روز کاری اولین رئیس‌جمهور)
بازنگری‌ها: ۱
آخرین بازنگری: ۶ مرداد ۱۳۶۸
موقعیت: تهران
نویسنده(ها): مجلس خبرگان قانون اساسی
امضاکنندگان: همه‌پرسی قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران (۱۳۵۸) با قانون شهروندی ایران
جایگزین: قانون اساسی مشروطه
قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در ۲۴ آبان ۱۳۵۸ توسط مجلس خبرگان قانون اساسی ابتدا در ۱۷۵ اصل و سپس در ۱۷۷ اصل تألیف شد. در تاریخ ۱۱ و ۱۲ آذر ۱۳۵۸ در همه‌پرسی قانون اساسی با ۹۹/۵ درصد آرا تصویب شد. در سال ۱۳۶۸ پس از حکم روح‌الله خمینی به علی خامنه‌ای رئیس‌جمهور وقت، تغییراتی در آن داده شد. بازنگری قانون اساسی در تاریخ ۶ مرداد ۱۳۶۸، متعاقب همه‌پرسی بازنگری قانون اساسی به تصویب رسید. جمهوری اسلامی میزان آرا
را۹۷/۵درصد اعلام کرده است.
تاریخچه

در زمستان ۱۳۵۷ و قبل از پیروزی انقلاب اسلامی، ایدهٔ تدوین قانون اساسی توسط روح‌الله خمینی و یارانش در پاریس مطرح شد. در همان‌جا پیش‌نویس اولیه قانون اساسی تهیه شد. بعدها پس از پیروزی انقلاب، این پیش‌نویس توسط افراد و گروه‌های مختلف مورد نقد و بررسی قرار گرفت. در ۱۵ بهمن ۵۷، روح‌الله خمینی از جمله وظایف دولت موقت مهدی بازرگان را تشکیل مجلس مؤسسان منتخب مردم برای نگارش قانون اساسی اعلام کرد. پس از شروع کار دولت بازرگان، شورای عالی طرح‌های انقلاب با تصویب هیئت دولت در ۸ فروردین ۵۸ تأسیس و از وظایف این شورا، تهیه طرح قانون اساسی بر مبنای ضوابط اسلامی و اصول آزادی عنوان شد. در ۱۲ مرداد ۱۳۵۸ انتخابات مجلس خبرگان قانون اساسی برگزار و اعضای منتخب از ۲۸ مرداد شروع به تدوین قانون اساسی کردند. در ۲۴ آبان ۵۸ کار تدوین به پایان رسید و دو روز بعد (۲۶ آبان ۵۸) در روزنامه کیهان به چاپ رسید. همه‌پرسی قانون اساسی در ۱۱ و ۱۲ آذر ۱۳۵۸ با رأی نزدیک به ۹۹/۵ درصد ملت به تصویب نهایی رسید.