stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
بیست و پنجمین دوره جوایز اسکار

بیست و پنجمین دوره مراسم اعطای جوایز اسکار (انگلیسی: 25th Academy Awards) در روز ۱۹ مارس ۱۹۵۳ در تئاتر پنتیجز (هالیوود), هالیوود، لس‌آنجلس و NBC International Theatre نیویورک برگزار گردد و برای اولین بار این مراسم از تلویزیون پخش شد. در این مراسم بهترین فیلم‌های سال ۱۹۵۲ جهان به انتخاب آکادمی علوم و هنرهای تصاویر متحرک جایزه گرفتند.
بهترین کارگردانی: جان فورد
بهترین بازیگر زن: شرلی بوت
بهترین بازیگر مرد:‌ گری کوپر
بهترین بازیگر نقش مکمل مرد: آنتونی کویین
بهترین بازیگر نقش مکمل زن: گلوریا گراهام
باب هوپ (هالیوود), کنراد نیگل (ام سی) و فردریک مارچ (نیویورک سیتی) مجریان این مراسم بود.
موزه حشره‌شناسی هایک میرزایانس

| 0 | 1 |
| --- | --- |
بنیان‌گذاری: ۱۹۴۵
مکان: اوین تهران، ایران
گونه: Entomology
موزه حشره‌شناسی هایک میرزایانس (انگلیسی: Hayk Mirzayans Insect Museum) در سال ۱۳۲۴ به شکل آزمایشگاهی کوچک در وزارت کشاورزی در تهران تأسیس شد. در سال ۱۳۴۱ با تأسیس مؤسسه‌ای با نام انستیتو بررسی آفات و بیماری‌های گیاهی به این مؤسسه انتقال یافت و چندی بعد در بخش تحقیقات رده‌بندی حشرات متمرکز شد. این موزه وابسته به مؤسسه تحقیقات گیاه پزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی با بیش از چهار و نیم میلیون نمونه حشره، تنها مرجع رسمی شناسایی و رده‌بندی حشرات و غنی‌ترین موزه جانورشناسی ایران است.
موزه حشرات هایک میرزایانس به وسیله هایک میرزایانس بنیانگذاری شد، که پس از درگذشت وی در سال۱۳۷۸، به پیشنهاد وزیر کشاورزی وقت، موزه به نام ایشان نامگذاری گردید. این موزه دارای 1660نمونه تیپ از جمله هولوتایپ، آلوتایپ و پاراتایپ‌های مختلف است. بخش تحقیقات رده‌بندی حشرات به کمک کتابخانه بزرگ و گنجینه حشرات موزه از دهه‌های پیش مرجع رسمی تشخیص حشرات و آفات حشره‌ای بوده‌است.
تاریخچه

در سال ۱۳۲۲، جلال افشار حشره‌شناس ایرانی آزمایشگاه حشره‌شناسی کوچکی را در وزارت کشاورزی وقت در تهران تأسیس کرد. اندکی بعد، چندین حشره‌شناس روسی مانند دکتر الکساندروف، چواچین و کیریوخین شروع به کار با آزمایشگاه کردند. در سال ۱۳۲۴، گروه کمی از دانشجویان جدید کارشناسی ارشد، از جمله قدرت‌الله فرح بخش و هایک میرزایانس، به آزمایشگاه پیوستند.
علاوه بر وظایف منظم خود در آزمایشگاه و مشارکت در برنامه‌های کنترل برخی آفات عمومی همچون سن گندم و چند گونه ملخ، میرزایانس شروع به جمع‌آوری و شناسایی انواع حشرات ایرانی کرد و با کمک همکاران روسی خود پایه و اساس آنچه بعدها به بزرگترین موزه حشرات در کشور تبدیل شد را بنیان نهاد.
طی دهه‌های بعدی، شادروان مهندس هایک میرزایانس به جمع‌آوری و شناسایی حشرات ایرانی ادامه داد. بسیاری از دوستان و همکاران وی همچون شادروانان مهندسین قدرت‌الله فرح بخش، علی پازوکی و هوشنگ برومند نیز نقش مهمی در رشد و پیشرفت موزه داشتند.
قدیمی‌ترین حشرۀ نگهداری شده در این موزه، تک‌نمونه‌ای جیرجیرک از خانوادۀ کمیاب Mogoplistidae با نام علمی  Gotvendia dispar Bolívar است که در ژوئن 1899 میلادی توسط حشره‌شناس فقید Martínez de la Escalera از منطقۀ گتوند واقع در درۀ کارون (جنوب غربی ایران) طی یک سفر اکتشافی جمع‌آوری شد. افزون بر نمونه‌های تیپ این جیرجیرک در موزۀ ملی علوم طبیعی مادرید، اسپانیا، یک نمونه نیز در موزۀ حشرات هایک میرزایانس نگهداری می‌شود. نمونه‌های جمع‌آوری شده توسط حشره شناس فقید اسکالرا (Manuel Martínez de la Escalera y Pérez de Rozas)، 28 سال بعد توسط حشره‌شناس بزرگ دیگری به نام Bolívar تعیین نام شد. وی جنس جدیدی را برای این گونۀ جدید منتشر نمود. قابل توجه است که در پی سدسازی‌های گسترده در زیستگاه این حشره، طی یکصد سال اخیر گزارش مجددی منتشر نشده است و از این لحاظ منقرض شده تلقی می‌شود. از این خانوادۀ مهجور، در سال 1401 خورشیدی، گونۀ Arachnocephalus vestitus Costa, 1855 توسط دانش‌آموختۀ هایک میرزایانس و ملخ‌شناس فعلی این موزه، دکتر محسن مفیدی نیستانک، از سواحل ماسه‌ای رودخانۀ نکا واقع در شمال ایران گزارش شد.
طی دهۀ آخر 1390 خورشیدی، با استخدام نسل جدیدی از حشره‌شناسان جوان و همچنین تکنسین‌ها برای انجام کارهای سرپرستی، موزه شاهد رشد و نمایی چشمگیری شد. در حدود ۱۵ سال، این مجموعه با نگه داشتن ۲ میلیون نمونه رشد کرد. حشره شناسان مشهوری مانند ژان بارو (از پروانه سانان، فرانسه)، Eugenio Morales Agacino (راست بالان، اسپانیا)، گونتر ابرت و هاینز فالکنر (پروانه سانان)، آرتور جی لاوال (مگس‌ها) و دیگران توسط این بخش بکار گرفته شدند. بسیاری دیگر نیز (مانند اچ جی امسل و پبرویج) از این مجموعه بازدید و به پیشرفت آن کمک کردند.
در سده 1400 خورشیدی، متولیان موزه به برگزینی متخصصین نسل چهارم اقدام کردند تا تجربیات و علایق علمی به نسل جدید منتقل و عزم ملی برای تکمیل فون حشرات ایران ادامه یابد.
بر اساس آخرین آمار منتشره، در سال 1403 خورشیدی، بیش از چهار و نیم میلیون نمونه از حدود 25000 گونه حشره و 1660 نمونه تیپ در این موزه نگهداری می شود.
آناتولی سولونیتسین

| آناتولی سولونیتسین | آناتولی سولونیتسین |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: Anatoly Alekseyevich Solonitsyn
زادهٔ: ۳۰ اوت ۱۹۳۴ بوگورودسک، استان نیژنی نووگورود
درگذشت: ۱۱ ژوئن ۱۹۸۲ (۴۷ سال) مسکو
ملیت: اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی
پیشه: هنرپیشه
آناتولی سولونیتسین (روسی: Анатолий (Отто) Алексеевич Солоницын؛ ۳۰ اوت ۱۹۳۴ – ۱۱ ژوئن ۱۹۸۲) یک هنرپیشه اهل اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به سولاریس، استاکر، آندری روبلوف، عروج و آینه اشاره کرد.
کریم کریموف

| کریم علی اوغلو کریموف | کریم علی اوغلو کریموف |
| --- | --- |
تمبر پستی جمهوری آذربایجان: تمبر پستی جمهوری آذربایجان
زادهٔ: ۱۴ نوامبر ۱۹۱۷ باکو، جمهوری آذربایجان
درگذشت: ۲۹ مارس ۲۰۰۳ (۸۵ سال) مسکو، روسیه
شهروندی: شوروی روسیه
شناخته‌شده برای: یکی از بنیانگذاران صنعت فضایی اتحاد جماهیر شوروی که بسیاری از ماموریت‌های فضایی اتحاد جماهیر شوروی را طرح ریزی و فضاپیماهایی نظیر وستوک را طراحی کرده است.
جوایز: مدال قهرمان سوسیالیست جایزه استالین (۱۹۵۰) جایزه دولتی اتحاد شوروی
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): مهندسی هوافضا
 :  
کریم کریموف (ترکی آذربایجانی: Kərim Əli oğlu Kərimov، روسی: Керим Алиевич Керимов; زاده ۱۹۱۷ در باکو – درگذشت ۲۰۰۳ در مسکو) یک دانشمند مشهور مهندسی هوافضا آذربایجانی اهل روسیه و پیشتر شوروی سابق بوده است. کریموف یکی از بنیانگذاران صنعت فضایی اتحاد جماهیر شوروی است، و برای سال‌های بسیاری از چهره‌های اصلی در برنامه فضایی اتحاد جماهیر شوروی محسوب می‌شد.
پروژه آزمایشی آپولو–سایوز. مسئول بازسازی‌های مربوط به تهیه پرواز را در سال ۱۹۷۵ کریم کریموف عهده دار بود.
ایلنا گوگولوا

| ایلنا گوگولوا | ایلنا گوگولوا |
| --- | --- |
Елена Гоголева: Елена Гоголева
زادهٔ: ۷ آوریل ۱۹۰۰ مسکو
درگذشت: ۱۵ نوامبر ۱۹۹۳ (۹۳ سال) مسکو
ملیت: اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی
محل تحصیل: مؤسسهٔ هنرهای نمایشی روسیه
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۱۸ تا ۱۹۹۳
ایلنا نیکلایونا گوگولوا (روسی: Еле́на Никола́евна Го́голева؛ ‏ ۷ آوریل ۱۹۰۰ – ۱۵ نوامبر ۱۹۹۳) بازیگر اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به مبادا که فراموش کنیم اشاره نمود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، هنرمند مردمی جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه، نشان لنین، نشان انقلاب اکتبر، قهرمان کار سوسیالیست، و جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی شده‌است.
ایوان لوبزنف

| ایوان لوبزنف | ایوان لوبزنف |
| --- | --- |
تصویری از ایوان لوبزنف در سال ۱۹۴۱ میلادی: تصویری از ایوان لوبزنف در سال ۱۹۴۱ میلادی
نام هنگام تولد: ایوان الکساندروویچ لوبزنف
زادهٔ: ۲ مهٔ ۱۹۰۹ آستراخان، امپراتوری روسیه
درگذشت: ۵ مارس ۱۹۸۸ (۷۸ سال) مسکو، جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه
ملیت:  روس
پیشه(ها): هنرپیشه تئاتر و سینما صدا پیشه
سال‌های فعالیت: ۱۹۳۵ تا ۱۹۷۹
ایوان الکساندروویچ لوبزنف (روسی: Любезнов, Иван Александрович؛ ۲ مهٔ ۱۹۰۹ – ۵ مارس ۱۹۸۸) یک صدا پیشه و هنرپیشه تئاتر و سینما اهل جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه بود.
او از بازیگران برجستهٔ تئاتر مالی در مسکو بود و بابت هنرنمایی‌هایش در تئاتر و سینما، برندهٔ جوایز و افتخارات فراوانی از جمله «جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی»، «جایزه استالین» و «نشان لنین» شد.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به ابله و کازاک اشاره نمود.
ولادیمیر وخیمستروف

| ولادیمیر وخیمستروف | ولادیمیر وخیمستروف |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۷ ژوئن ۱۸۹۷ مسکو
درگذشت: ۱ ژانویهٔ ۱۹۷۲ مسکو
ملیت: اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی
ولادیمیر وخیمستروف (انگلیسی: Vladimir Vakhmistrov; ۲۷ ژوئن ۱۸۹۷ – ۱ ژانویهٔ ۱۹۷۲) مهندس اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
اسپارتاک میشولین

| اسپارتاک میشولینجایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی | اسپارتاک میشولینجایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: Spartak Vasilyevich Mishulin
زادهٔ: ۲۲ اکتبر ۱۹۲۶ مسکو، شوروی
درگذشت: ۱۷ ژوئیهٔ ۲۰۰۵ (۷۸ سال) مسکو، روسیه
آرامگاه: Vagankovo Cemetery، مسکو
ملیت: اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی
پیشه: هنرپیشه
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۰–۲۰۰۵
عنوان: جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی (۱۹۸۱)
همسر: Valentina Kazakova
فرزندان: ۳
اسپارتاک میشولین (روسی: Спартак Васильевич Мишулин؛ ۲۲ اکتبر ۱۹۲۶ – ۱۷ ژوئیهٔ ۲۰۰۵) هنرپیشه اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی بین سال‌های ۱۹۶۰ تا ۲۰۰۵ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به مرشد و مارگاریتا اشاره کرد.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان دوستی و هنرمند مردمی جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه شده‌است.
بوریس ولادیمیرف

| بوریس ولادیمیرف | بوریس ولادیمیرف |
| --- | --- |
زادهٔ: ۸ مارس ۱۹۳۲ مسکو، جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه، اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی
درگذشت: ۸ آوریل ۱۹۸۸ (۵۶ سال) مسکو، اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی
ملیت:  روس
پیشه(ها): هنرپیشه، صداپیشه
سال‌های فعالیت: ۱۹۵۸ تا ۱۹۸۸
بوریس پاولوویچ ولادیمیرف (روسی: Бори́с Па́влович Влади́миров؛ ۱۹۳۲ — ۱۹۸۸) یک هنرپیشه و صداپیشه اهل روسیه بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به خرگوش و سیب اشاره نمود.
میخائیل وورونین

میخائیل وورونین (به انگلیسی: Mikhail Voronin) ژیمناست زادهٔ ۲۶ مارس ۱۹۴۵ میلادی اهل کشور شوروی است.
ویاچسلاف شالیه‌ویچ

| ویاچسلاف شالیه‌ویچهنرمند مردمی جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه | ویاچسلاف شالیه‌ویچهنرمند مردمی جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: ویاچسلاف آناتولیِویچ شالیه‌ویچ
زادهٔ: ۲۷ مهٔ ۱۹۳۴ مسکو، اتحاد جماهیر شوروی
درگذشت: ۲۱ دسامبر ۲۰۱۶ (۸۲ سال) مسکو، اتحاد جماهیر شوروی
ملیت: روس
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۵۸ تا ۲۰۱۶
عنوان: هنرمند مردمی جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه (۱۹۷۹)
جوایز:   نشان لیاقت میهن‌پرستی (درجه ۴)   نشان افتخار   نشان دوستی خلق   جایزهٔ دولتی فدراسیون روسیه 
ویاچسلاف شالیه‌ویچ (روسی: Вячесла́в Анато́льевич Шале́вич؛ ۲۷ مهٔ ۱۹۳۴ – ۲۱ دسامبر ۲۰۱۶) بازیگر اهل اتحاد جماهیر شوروی بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۸ تا ۲۰۱۶ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به مرشد و مارگاریتا، لحظات هفده‌گانه بهاری و الان وقتش نیست اشاره کرد.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند مردمی جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه و نشان افتخار فدراسیون روسیه شده‌است.
روسازی

روسازی قرمز مسیر مخصوص دوچرخه سواران در هلند
روسازی (به انگلیسی: Pavement) یک نوع سازه است که شامل لایه‌هایی از مصالح مختلف می‌شود و هدف اصلی از اجرای آن کاهش تنش ناشی از چرخ‌های خودروها و همچنین آسایش و راحتی برای مسافران است. روسازی‌ها براساس نوع مصالح به سه دسته کلی تقسیم می‌گردند: روسازی انعطاف‌پذیر، روسازی صلب و روسازی مرکب. روسازی انعطاف‌پذیر دارد که سطح رویین آن را با بتن آسفالتی می‌پوشانند. روسازی صلب از بتن و روسازی مرکب از ترکیبی از هردو ساخته می‌شود. روسازی راه‌ها از زیرساخت‌های مهم به حساب می‌آیند از این رو تحقیقات فراوانی از سده بیستم روی آنها انجام شده‌است. در درجه اول طراحی روسازی از اهمیت بالایی برخوردار است. اما از نیمه دوم سده بیستم توجه به چرخه حیات روسازی و نحوه زوال آن بیشتر شده‌است.
روسازی انعطاف‌پذیر (آسفالتی)

روسازی انعطاف‌پذیر که به آن روسازی آسفالتی نیز گفته می‌شود سازه ای است که متشکل از چند لایه است و سطح رویی آن با بتن آسفالتی پوشانیده می‌شود.
روسازی صلب (بتنی)

در این نوع روسازی رویه راه با بتن سیمانی به صورت مسلح یا غیر مسلح ساخته می‌شود که از مخلوط کردن سیمان پرتلند با شن و ماسه و آب به دست می‌آید .
روسازی مرکب

این نوع روسازی شامل یک لایه آسفالتی به عنوان رویه و لایه بتنی در زیر آن است (یا برعکس)
بازیافت

مواد جاده ای تخریب شده را می‌توان بازیافت و مجدداً برای روسازی جاده به کار گرفت. برای مثال می‌توان آسفالت را با فرز به قطعات کوچکتر تقسیم کرد و مجدداً در کارخانه آسفالت آن را فرآوری کرد.
دو روش بازیافت روکش جاده وجود دارد: در محل و خارج از محل اولیه. آسفالت بازیافت‌شده معمولا آثار زیست محیط کمتری دارد  و تولید آلاینده‌ها و گازهای گلخانه‌ای را می‌تواند تا ١٥٪ کاهش دهد.
روکش قیر

راهکار سطح قیری (BST) یا chipseal عمدتاً در جاده‌های خلوت به جای آسفالت به کار می‌رود یا روشی برای جوان سازی آسفالت موجود است.
روکش شنی

شن به‌طور گسترده در ساخت و ساز جاده‌ها از زمان امپراتوری روم به کار رفته‌است.
روکش شنی برای جاده‌های کم‌ترافیک با حجم عبوری کمتر از ۱۲۰ خودرو در روز مناسب است. حدود ۴۰ درصد از جاده‌های نیوزیلند روکش شنی دارند.
سطوح دیگر برای جاده

فینیشر به ندرت استفاده می‌شود در مناطقی که ترافیک با سرعت بالا وجود دارد.
آجر یا سنگ‌فرش هم برای روسازی جاده به کار می‌روند اما معمولاً برای آرام سازی ترافیک مناسب هستند.
به همین ترتیب ماکادام و تارماک هم دو نوع دیگر از سطوح جاده ای به حساب می‌آیند.
زوال روکش جاده

مقالهٔ اصلی: مدل‌سازی کارایی روسازی
سیستم‌های پیاده‌رو در درجه اول به دلیل عدم خستگی (به شیوه ای شبیه به فلزات) آسیب می‌بینند و فشار خودروها این کار را تشدید می‌کند؛ بنابراین در برخی کشورها مالیات یا عوارض کامیونها بیشتر از سایر خودروهاست. خودروهای سواری معمولاً آسیبی به روکش جاده نمی‌زنند.
نگارخانه

بلوک آجری یا کامپوزیت.
جایگزین جاده قدیم با بلوک‌های بتنی در بو'ao جاده منطقه هیکو شهرستان،  Hainanهای چین
پلیمر سیمان همپوشانی به تغییر آسفالت آسفالت به آجر بافت و رنگ برای ایجاد تزئینی عبور
یادداشت

↑  "Piryonesi, S. M. , & El-Diraby, T. (2018). Using Data Analytics for Cost-Effective Prediction of Road Conditions: Case of The Pavement Condition Index:[summary report] (No. FHWA-HRT-18-065). United States. Federal Highway Administration. Office of Research, Development, and Technology". Archived from the original on 2 February 2019.
↑  Nehme, Jean (14 July 2017). "About Long-Term Pavement Performance". Federal Highway Administration. Retrieved 22 October 2017.
↑  Ford, K. , Arman, M. , Labi, S. , Sinha, K.C. , Thompson, P.D. , Shirole, A.M. , and Li, Z. 2012. NCHRP Report 713: Estimating life expectancies of highway assets. In Transportation Research Board, National Academy of Sciences, Washington, DC. Transportation Research Board, Washington DC.
↑  «Piryonesi, S. M. (2019). The Application of Data Analytics to Asset Management: Deterioration and Climate Change Adaptation in Ontario Roads (Doctoral dissertation)».
↑  «Giani, M.I., Dotelli, G., Brandini, N. and Zampori, L., 2015. Comparative life cycle assessment of asphalt pavements using reclaimed asphalt, warm mix technology and cold in-place recycling. Resources, Conservation and Recycling, 104, pp.224-238».
↑  Anon (July 1998). "Bronze Age metalled road near Oxford". British Archaeology: News. Council for British Archaeology (36). Retrieved 29 January 2010.
↑  "Highways and Infrastructure — Government of Saskatchewan". Archived from the original on 8 February 2008. Retrieved 15 April 2008.
↑  Oeser, Markus; Sabine Werkmeister; Alvaro Gonzales; David Alabaster (2008). "Experimental and numerical simulation of loading impact on modified granular pavements" (PDF). 8th World Congress on Computational Mechanics 5th European Congress on computational methods in applied sciences and engineering ECCOMAS. 6th International Conference on Heavy Vehicle Weights and Dimension Proceedings. Archived from the original (PDF) on 18 March 2009. Retrieved 25 January 2009.
↑  Hembrow, David (25 April 2011). "Road noise, cobbles and smooth asphalt". A view from the cycle path. Retrieved 14 August 2014.
↑  Statement Of Garth Dull For The Senate Epw Committee
برشی از روسازی انعطاف‌پذیر مربوط به یک جاده در آنتاریوی کانادا که لایه‌های مختلف مواد در آن معلومند: زیراساس، اساس و سه لایه بتن آسفالتی. یک راه محاسبه ضخامت کل استفاده از ضخامت اساس معادل است.
روسازی صلب در سارکوم در نیوجرسی
یک مثال از روسازی مرکب سطح جاده: مخلوط آسفالتی داغ بر روی بتن سیمانی
ماشین فرز آسفالت در بویزی
وخامت آسفالت
فهرست موکاران ارمنی

در زیر فهرست موکاران ارمنی آمده است:
گریگوری آواکیان ru:Авакян, Григорий Вартазарович
هایکاز آقاجانیان ru:Агаджанян, Айказ Саркисович
آرشالویس آزاریان ru:Азарян, Аршалус Амбарцумовна
پطروس آیوازیان
مانوچار هایراپتیان ru:Айрапетян, Манучар Николаевич
خاچاطور هایراپتیان ru:Айрапетян, Хачатур Макарович
گورگن هایریان ru:Айриян, Гурген Маркарович
گوهاریک آمیریان ru:Амирян, Гоарик Амбарцумовна
پاول آرزومانیان
مسروپ باغداساریان ru:Багдасарян, Месроп Семёнович
میکائیل باقرامیان ru:Баграмян, Михаил Апкарович
شماوون قاریبیان ru:Гарибян, Шмавон Акопович
یرواند گریگوریانتس ru:Григорьянц, Ерванд Леонтьевич
هاکوب یسائیانتس ru:Есаянц, Акоп Галустович
سیرانوش یسائیانتس ru:Есаянц, Сирануш Оганесовна
آرپنیک زاخاریان
ساتنیک کاباساکالیان ru:Кабасакалян, Сатеник Сероповна
آراکسیا کاراکوزیان ru:Каракозян-Гусейнова, Араксия Айказовна
hy:Մարինոս Քարամյան ru:Карамян, Маринос Асатуровна
پایتسار اوهانسیان ru:Оганесян, Пайцар Саркисовна
پوغوس پوغوسیان ru:Погосян, Погос Симонович
hy:Ռոզա Ստեփանյան ru:Степанян, Роза Вартановна
گریگور شاهنیان ru:Шагенян, Григорий Саркисович
روبن شاهگالدیان ru:Шаголдян, Рубен Павлович
تامار شاهگالدیان ru:Шаголдян, Тамара Бадаловна
شهرآشوب (بازیگر)

| شهرآشوب | شهرآشوب |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: نسرین قدیری
ملیت: ایرانی
پیشه: هنرپیشه
نسرین قدیری با نام هنری شهرآشوب بازیگر سینما اهل ایران بود.
زندگی‌نامه

نسرین قدیری کار در سینما را با نام هنری شهرآشوب و با فیلم جعفر جنی و محبوبه‌اش در سال ۱۳۵۲ آغاز کرد. او به وسیله رضا صفایی به سینمای ایران معرفی شد. بعد از کار در ۷ فیلم سینمایی و یک سریال تلویزیونی، نام شهرآشوب را کنار گذاشت و با نام حقیقی خود نسرین قدیری شروع به فعالیت کرد. آخرین بار در فیلم پرستوهای عاشق در سال ۱۳۵۶ دیده شد. آخرین فعالیت سینمایی وی در فیلم «شیر سینا» به کارگردانی فتح‌الله منوچهری بود.
تغییر نام

قدیری در ابتدا با نام شهرآشوب فعالیت می‌کرد. در سال ۱۳۵۳متوجه شد یک رقاص حرفه ای از این نام برای فعالیت استفاده می‌کند. بعد از شکایت قدیری مشخص شد که نام هر دو شهرآشوب مستعار بوده و شکایت ناوارد است. بعد از این ماجرا قدیری با نام واقعی خود به کار ادامه داد. در منبع این خبر نام وی بصورت "غدیری" درج شده است.
فیلم‌شناسی

از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
فیلم‌شناسی > سینمایی

جعفر جنی و محبوبه‌اش (۱۳۵۲)
مردها و نامردها (۱۳۵۲)
شرور (۱۳۵۲)
تهمت (۱۳۵۳)
ماشین مشتی ممدلی (۱۳۵۳)
دفاع از ناموس (۱۳۵۴)
پاداش یک مرد (۱۳۵۵)
سرایدار (۱۳۵۵) با نام نسرین قدیری
پرستوهای عاشق (۱۳۵۶) با نام نسرین قدیری
فیلم‌شناسی > تلویزیونی

آدم کاغذی (۱۳۵۳) در نقش «فیروزه»
فیلم تلویزیونی گمشده (۱۳۵۶) با نام نسرین قدیری - کارگردان پرویز نوری
سیمون سارکیسوف

| سیمون سارکیسوفSimeon Sarkisov | سیمون سارکیسوفSimeon Sarkisov |
| --- | --- |
Սիմեոն Սարկիսով: Սիմեոն Սարկիսով
زادهٔ: ۷ فوریهٔ ۱۸۹۵ شوشی، آرتساخ
درگذشت: ۱۳ دسامبر ۱۹۷۱ (۷۶ سال) مسکو، روسیه
آرامگاه: آرامستان واگانکوفسکوی
ملیت: ارمنستان
محل تحصیل: دانشگاه دولتی مسکو
جوایز:   
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): نوروفیزیولوژی
محل کار: en:Institute of the Human Brain
 :  
سیمون سارکیسوف (ارمنی: Սիմեոն Սարկիսով؛ زاده ۷ فوریه ۱۸۹۵ - درگذشته ۱۳ دسامبر ۱۹۷۱) نوروفیزیولوژیست و neuromorphologist اهل ارمنستان بود. وی عضو آکادمی علوم پزشکی اتحاد شوروی بود. در بین سال‌های ۱۹۲۸ تا ۱۹۶۸ وی ریاست انستیتو پژوهش‌های مغزی مسکو را برعهده داشت.
زندگی‌نامه

وی در ۷ فوریه ۱۸۹۵ در شوشی به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی مسکو فارغ‌التحصیل شد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، نشان برجسته افتخار و نشان لنین شد. وی در ۱۳ دسامبر ۱۹۷۱ در سن سالگی در مسکو درگذشت و در آرامستان واگانکوفسکوی به خاک سپرده شد.
سید جلال دهقانی فیروزآبادی

| سید جلال دهقانی فیروزآبادی | سید جلال دهقانی فیروزآبادی |
| --- | --- |
معاون سابق مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی ایران: معاون سابق مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی ایران
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: سیّد جلال دهقانی فیروزآبادی ۲ فروردین ۱۳۴۴ میبد، ایران
متولد سال ۱۳۴۴ در شهر میبد است. او دارای مدرک دکتری روابط بین‌الملل از دانشگاه بروکسل بلژیک در سال ۱۳۷۴ است. وی جوان ترین استاد تمام رشته علوم سیاسی و روابط بین‌الملل در ایران است[نیازمند منبع] که عضو هیئت علمی گروه روابط بین‌الملل دانشگاه علامه طباطبایی می‌باشد. وی دارای تألیفات بسیاری در زمینه سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران و نظریات روابط بین‌الملل است. مهمترین کتاب وی سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران چاپ انتشارات سمت است که به عنوان کتاب درسی رشته علوم سیاسی در دانشگاه‌ها ایران تدریس می‌شود و برگزیده هفتمین دوره جشنواره بین‌المللی فارابی است. وی در هشتمین دوره جشنواره بین‌المللی فارابی به عنوان نظریه‌پرداز برجسته انتخاب شد و مورد تقدیر قرار گرفت.[پیوند مرده] او همچنین دبیر علمی کنفرانس امنیتی تهران است[نیازمند منبع].
مسئولیت‌های علمی و سیاسی

وی از سال ۱۳۸۳ تا ۱۳۸۵ رایزن فرهنگی ایران در کشور امارات متحده عربی بوده‌است.
وی از سال ۱۳۸۸ تا ۱۳۹۱ رئیس دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی بود؛ که از این منصب استعفا داد.
وی اکنون معاون سیاسی ـ حقوقی مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی است.
دبیر دهقانی فیروزآبادی دبیر علمی اولین کنفرانس بین‌المللی امنیتی تهران در سال ۱۳۹۵ و دومین کنفرانس در سال ۱۳۹۶
مسئولیت‌های علمی و سیاسی > سردبیر فصلنامه علمی _ پژوهشی روابط خارجی مرکز تحقیقات استراتژیک

دکتر دهقانی فیروزآبادی از سال ۱۳۸۸تا ۱۳۹۲ سردبیری فصلنامه روابط خارجی مرکز تحقیقات استراتژیک که دکترحسن روحانی مدیر مسئول آن بود را بر عهده داشت. وی اکنون سردبیر فصلنامه‌های علمی ـ پژوهشی مطالعات راهبردی و رهیافت انقلاب اسلامی می‌باشد.
از سال ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۲ رئیس کرسی نظریه‌پردازی علوم سیاسی و روابط بین‌الملل بود.
جوایز و افتخارات

برگزیده هفتمین دوره جشنواره بین‌المللی فارابی (برای کتاب سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران)
برگزیده هشتمین دوره جشنواره بین‌المللی فارابی (به عنوان نظریه‌پرداز برجسته)
استاد نمونه دانشگاه علامه طباطبایی در سال۱۳۹۵
آثار

مهمترین کتاب ها
سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران
فرانظریه اسلامی روابط بین‌الملل
اصول و مبانی روابط بین‌الملل (۱و۲)
نظریه‌ها و فرانظریه‌ها در روابط بین‌الملل
نظریه‌های همگرایی منطقه ای و رژیم‌های بین‌المللی
چرخه گفتمانی در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران
کلیات روابط بین‌الملل
تحول گفتمانی در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران
چهارچوبی مفهومی برای ارزیابی سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران
الگوهای صدور انقلاب در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران (مشترک با فیروزه رادفر)
سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در دوران اصولگرایی (مشترک با وحید نوری)
امنیت هستی شناختی در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران (مشترک با پیمان وهاب پور
نظم‌های منطقه‌ای (ترجمه)
امنیت بین‌الملل (ترجمه)
نظریه فرهنگی روابط بین‌الملل (ترجمه مشترک با روح‌الله طالبی و مرتضی نورمحمدی)
امنیت هستی شناختی در روابط بین‌الملل (ترجمه ـ مشترک با محمدعلی قاسمی و فرزاد رستمی)
هوش مصنوعی و روابط بین الملل (مشترک با سعید چهرآزاد)
سیاست خارجی الگوریتمی جمهوری اسلامی ایران (مشترک با سعید چهرآزاد)
منصور یاقوتی

| منصور یاقوتی | منصور یاقوتی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۵ اسفند ۱۳۲۷ روستای کیوه‌نان، شهرستان سنقر، استان کرمانشاه
درگذشت: ۸ دی ۱۴۰۳ (۷۵ سال) کرمانشاه
پیشه(ها): نویسنده و منتقد ادبی
آثار برجسته: زخم، گل‌خاص، کودکی من، چراغی بر فراز مادیان کوه، داستان‌های آهودره، توشای پرنده غریب زاگرس، افسانه سیرنگ و…
سبک: رئالیسم
فرزندان: گل‌چشمه یاقوتی
منصور یاقوتی (۵ اسفند ۱۳۲۷ – ۸ دی ۱۴۰۳)، داستان‌نویس، شاعر و منتقد ادبی بود. وی آثاری در زمینۀ داستان کوتاه، داستان بلند و رمان فارسی خلق کرده و از چهره‌های مطرح در میان نویسندگان نسل دههٔ ۴۰ و ۵۰ ایران به‌شمار می‌آید. همچنین، وی از روستایی نویسان دهه ۵۰ و از پیروان سبک صمد بهرنگی بود.
زندگی

منصور یاقوتی در ۵ اسفند ۱۳۲۷ در روستای کیوه‌نان شهرستان سنقر و کلیایی در استان کرمانشاه به دنیا آمد. پس از مهاجرت خانواده‌اش به شهر کرمانشاه در ۷ سالگی، تحصیلات ابتدائی در مدرسهٔ داریوش در کرمانشاه و دوران دبیرستان را در مدرسهٔ کزازی گذراند و موفق به دریافت دیپلم ادبی شد. پس از آن به عنوان سپاهی دانش به روستاهای کردنشین کرمانشاه رفت و به آموزگاری پرداخت. مهرماه ۱۳۵۰ به صورت رسمی به استخدام وزارت آموزش و پرورش درآمد و پس از پنج سال فعالیت به عنوان آموزگار روستا، در شهر کرمانشاه به تدریس در مدرسهٔ حسینعلی گویا پرداخت.
منصور یاقوتی از شهریور ۱۳۵۸ بدون کیفر خواست یا حضور در دادگاهی یا ارائه دلیل از آموزش و پرورش پاکسازی شد و از آن زمان در کنار نویسندگی به مشاغل دیگری به مانند کارگری، نگهبانی ساختمان و سرایداری پرداخت.
دستگیری و زندان

یاقوتی نخستین بار در دوران تحصیل در دبیرستان کزازی در کرمانشاه در سال ۱۳۴۶ دستگیر شد. دستگیری دوم وی در سال ۱۳۵۶  و در زمان حکومت نظامی ازهاری بود. وی در این زمان از زندان شهربانی کرمانشاه به زندان کمیته مشترک ضدخرابکاری برده شد و تا روی کار آمدن دولت  بختیار در زندان ماند. یاقوتی پس از انقلاب به فعالیت سیاسی خود ادامه داد و از تیر ۱۳۶۰ به دلیل فعالیت‌ها و ارتباطات سیاسی تحت تعقیب حکومت جمهوری اسلامی قرار گرفت و سه سال به صورت مخفیانه زندگی می‌کرد. وی در ۶ فروردین ۱۳۶۳ در تهران دستگیر و به زندان دیزل آباد کرمانشاه منتقل شد و به مدت ۵ سال در زندان بود.