stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
۱۹ دسامبر
رویدادها

۱۸۴۳ - انتشار کتاب سرود کریسمس؛ شاهکار چارلز دیکنز.
۱۹۴۱ - برگزیده‌شدن آدولف هیتلر به عنوان فرمانده کل ارتش آلمان.
۱۹۹۷ - اکران فیلم تایتانیک.
۲۰۰۳ - معمر قذافی رهبر وقت لیبی با هدف عادی سازی روابط این کشور با غرب، اعلام کرد که سلاحهای کشتار جمعی این کشور (سلاح‌های شیمیایی)، آزمایشگاه‌های اتمی و موشک‌های میان بُرد لیبی را منهدم می‌کند و ورود بازرسان بین‌المللی بدون قید و شرط به لیبی آزاد است.
۲۰۱۲ - پارگ گون‌های، با کسب ۵۱٫۶ درصد آرای انتخابات به عنوان نخستین بانو به مقام ریاست کره جنوبی برگزیده شد.
۲۰۱۶ - آندره کارلوف، سفیر روسیه در ترکیه در حین بازدید از یک گالری عکس در آنکارا به ضرب گلوله مولود مرت آلتین تاش، مأمور پلیس ضد شورش و محافظ او از پای درآمد.
زادروزها

۱۸۵۲ - آلبرت آبراهام مایکلسون، فیزیک‌دان آمریکایی روس‌تبار.
۱۸۷۳ - آلفونز کیرش‌هوفر، شمشیرباز اهل فرانسه.
۱۸۸۴ - آنتونین زاپوتوسکی، سیاستمدار کمونیست اهل چکسلواکی.
۱۹۰۲ - رالف ریچاردسون، بازیگر انگلیسی.
۱۹۱۶ - روی وارد بیکر، کارگردان و تهیه‌کننده اهل انگلستان.
۱۹۲۵ - رابرت بی. شرمن، موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا.
۱۹۴۴ - تیم رید، کارگردان و بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا.
۱۹۵۲ - والتر مورفی، آهنگساز و نوازنده اهل ایالات متحده آمریکا.
۱۹۵۸ - لیمال، خواننده بریتانیایی.
۱۹۶۱ - متیو واترهاوس، بازیگر اهل انگلستان.
۱۹۶۱ - اریک آلن کرنل، فیزیک‌دان آمریکایی برنده جایزه نوبل فیزیک.
۱۹۶۴ - بئاتریس دال، بازیگر اهل فرانسه.
۱۹۶۹ -  مایکل بیتس، بازیکن فوتبال آمریکایی اهل ایالات متحده آمریکا.
۱۹۶۹ -  عزیزه مصطفی‌زاده، خواننده و نوازنده اهل آذربایجان.
۱۹۷۷ - خورخه گاربایوسا، بازیکن بسکتبال اهل اسپانیا.
۱۹۸۰ - جیک جیلنهال، بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا.
۱۹۸۳ - آرمن وایتزمن، بازیگر و کمدین ارمنی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا.
۱۹۸۶ - لازاروس کریستودولوپوس، بازیکن فوتبال اهل یونان.
۱۹۸۹ - یونگ جون هیونگ، خواننده و ترانه‌سرا اهل کره جنوبی.
۱۹۹۴ - مائودی آیوندا، خواننده و بازیگر اهل اندونزی.
۱۹۹۸ - میکالا استراوس، خواننده اهل ایالات متحده آمریکا.
درگذشت‌ها

۱۷۴۵ - ژان-بتیست فن لو، نقاش اهل فرانسه.
۱۸۱۳ - جیمز مک‌گیل، سیاستمدار و بازرگان اهل اسکاتلند.
۱۸۵۱ - ویلیام ترنر، نقاش بریتانیایی.
۱۹۴۴ - عباس حلمی دوم، آخرین خدیو مصر (۱۹۱۴–۱۸۹۲).
۱۹۸۶ - وی سی اندروز، نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا.
۱۹۸۹ - کریل مازورف، سیاستمدار اهل اتحاد جماهیر شوروی.
۱۹۸۹ - استلا گیبونز، نویسنده و شاعر انگلیسی.
۱۹۹۶ - مارچلو ماستریانی، بازیگر ایتالیایی.
۲۰۰۳ - هوپ لانگ، بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا.
۲۰۰۵ - وینسنت جیگانته، بوکسور، گانگستر و تبهکار اهل ایالات متحده آمریکا.
۲۰۰۸ - کارول چامسکی، زبان‌شناس اهل ایالات متحده آمریکا.
۲۰۱۲ - پتر اشتروک، سیاستمدار اهل آلمان.
۲۰۱۴ - ایگور رودیونوف، سیاستمدار اهل اتحاد جماهیر شوروی.
۲۰۱۶ - آندره کارلوف، سیاستمدار اهل روسیه.
۲۰۲۱ - سالی ان هوز، خواننده و بازیگر انگلیسی.
باشگاه فوتبال یونیتک

Football club
| 0 | 1 |
| --- | --- |
پرونده:Unitech F.C. logo.gif: پرونده:Unitech F.C. logo.gif
نام کامل: باشگاه فوتبال توکوکو یونیورسیتی (یونیتک)
تاریخ بنیان‌گذاری: ۱۹۹۴
لیگ: لیگ ملی فوتبال پاپوآ گینه نو
باشگاه فوتبال یونیتک که در لیگ ملی فوتبال پاپوآ گینه نو با نام توکوکو یونیورسیتی لائه شناخته می‌شود، یک باشگاه فوتبال نیمه حرفه‌ای است که در لائه، پاپوآ گینه نو واقع شده است. این باشگاه در حدود سال ۱۹۹۴ تاسیس شد. این باشگاه فوتبال در محوطه دانشگاه صنعتی پاپوآ گینه نو است.
این باشگاه دومین تیم تاریخ پاپوآ گینه نو بود که در مسابقات کنفدراسیون فوتبال اقیانوسیه (اواف‌سی) شرکت کرد و پس از کسب قهرمانی باشگاه‌های ملی پاپوآ گینه نو در سال ۲۰۰۱، برای مسابقات باشگاهی قهرمانی اقیانوسیه ۲۰۰۱ واجد شرایط شد. این تیم همچنین در سه دوره لیگ ملی فوتبال شرکت کرد و در چهار نوبت بین سال‌های ۲۰۰۱ و ۲۰۰۸ قهرمان لیگ منطقه‌ای لائه شد.
افتخارات

↑  "Unitech Football Club". sites.google.com. Archived from the original on 10 اكتبر 2020. Retrieved 2018-06-17. {{cite web}}: Check date values in: |archive-date= (help)
↑  «Papua New Guinea - List of Champions». www.rsssf.org. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۴-۲۳.
هوگو باس

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت سهامی عام
نماد سهام شرکت: FWB: BOSS
ISIN: DE000A1PHFF7
صنعت: کالای لوکس
بنیانگذاران: هوگو فردیناند باس
دفتر مرکزی: متسینگن، آلمان
محدودهٔ فعالیت: جهانی
مدیر عامل اجرایی: مارک لانگر
محصولات: پوشاک ادکلن طراحی مد
درآمد: ۲٫۸۰۹ میلیارد یورو (۲۰۱۵)
تعداد کارکنان: ۱۳٬۷۶۴ نفر (۲۰۱۵)
وبگاه: www.hugoboss.com
هوگو باس آگ (به آلمانی: Hugo Boss AG) شرکت پوشاک و خانه مد آلمانی است، که در زمینه طراحی، تولید و توزیع کالاهای لوکس و انواع پوشاک فعالیت می‌کند.
شرکت هوگو باس توسط طراح مد و کارآفرین آلمانی؛ هوگو فردیناند باس در سال ۱۹۲۴ تأسیس شد. امروزه نشان تجاری هوگو باس در صنعت مد یک برند شناخته شده می‌باشد.
دفتر مرکزی این شرکت در شهر متسینگن، آلمان قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس فرانکفورت مبادله می‌شود.
حسین رمضان‌یخی

| حسین رمضون یخی | حسین رمضون یخی |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: حسین اسماعیل‌پور
زادهٔ: ۱۲۹۰ خورشیدی محله دروازه غار تهران
درگذشت: ۱۳۴۷ خورشیدی (حدود ۵۷ سال) تهران
علت مرگ: قتل در یک درگیری خیابانی
ملیت: ایرانی
پیشه: در قهوه‌خانه پدری خود کار می‌کرد.
شناخته‌شده برای: رمضون یخی در دهه‌های ۱۳۲۰ و ۳۰ خورشیدی نقشی مهم در فرهنگ عامه داشته است.
حسین رمضون یخی با نام اصلی حسین اسماعیل‌پور که با نام رمضون یخی (زاده ۱۲۹۰ - ۱۳۴۷) هم شناخته می‌شود. از گنده لات‌ها، یا گردن کلفت‌ها و رهبران معروف لوطی‌های تهران بود که در صحنه اجتماعی سیاسی ایران در دهه‌های ۱۳۲۰ و ۱۳۳۰ نقش مهمی ایفا کرد. او از بارفروشان میدان تره بار تهران در خیابان مولوی بود.
آ.گ وزر

| 0 | 1 |
| --- | --- |
صنعت: کشتی‌سازی
سرنوشت: بخشی از دویچه شیف آوند ماشینن باو آ.گ از ۱۹۲۶ الی ۱۹۴۵
بنا نهاده: ۱۸۷۲
از بین رفته: ۱۹۸۳
دفتر مرکزی: برمن، آلمان
محصولات: کشتی مسافربری کشتی تجاری کشتی جنگی توربین بخار جعبه‌دنده (گیربکس) کشتی موتور دیزل موتور بخار
شرکت سهای عام وزر " به آلمانی Aktien-Gesellschaft "Weser و به اختصار آ. گ وزر (AG Weser)  یکی از شرکت‌های بزرگ کشتی سازی آلمانی بود که در کنار رودخانه وزر در برمن واقع شده بود.
این شرکت در سال ۱۸۷۲ تأسیس شد و سرانجام در سال ۱۹۸۳ بسته شد. در مجموع، آ. گ وزر در حدود ۱۴۰۰ انواع کشتی، از جمله بسیاری از کشتی‌های جنگی را تولید نمود.
آ. گ وزر یکی از شرکت‌های پیشرو در (شرکت آلمانی ساخت کشتی و ماشین آلات (سهامی عام)) «دویچه شیف آوند ماشینن باو آ. گ») بود. شرکتی که در بین سالهای ۱۹۲۶ الی ۱۹۴۵ دارای هشت شرکت کشتی سازی بود.
↑  "A.G. Weser, Bremen". WWI U-boat War. uboat.net. Retrieved 2008-07-06.
ساکی، کریمه

مکان در 23x15px|border |alt=|link= جمهوری خودمختار کریمه, Disputed:
| ساکی Саки Saq | ساکی Саки Saq |
| --- | --- |
  پرچمنشان:   پرچمنشان
جمهوری خودگردان:  جمهوری خودمختار کریمه
شبه‌جزیره کریمه: Saky City Municipality
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۹ کیلومتر مربع (۱۱ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۰ متر (۳۰ فوت)
جمعیت (۲۰۱۴): جمعیت (۲۰۱۴)
 • کل: ۲۵۱۴۶
 • تراکم: ۹۸۳٫۵۲/کیلومتر مربع (۲۵۴۷٫۳/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (زمان مسکو)
کد پستی: ۹۶۵۰۰ — ۹۶۵۰۹
کد منطقه: +۷–۳۶۵۶۳
ساکی (به لاتین: Saky) یک شهر در روسیه است که در شبه‌جزیره کریمه واقع شده‌است. ساکی ۲۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲۵٬۱۴۶ نفر جمعیت دارد و ۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نهضت ملی‌شدن صنعت نفت ایران
پیشینه > امتیازنامه دارسی

ببینید: قرارداد دارسی
ببینید: شرکت نفت ایران و انگلیس
در سال ۱۲۸۰ (۱۹۰۱ م) قراردادی توسط دربار مظفرالدین‌شاه قاجار و شخصی بریتانیایی‌تبار به نام ویلیام ناکس دارسی به امضا رسید که به قرارداد دارسی معروف شد. بر پایه این قرارداد، ویلیام دارسی امتیاز انحصاری اکتشاف و استخراج نفت در جنوب ایران را بدست آورد. شرکت نفت دارسی، پس از هفت سال، سرانجام در ۲۶ مه ۱۹۰۸ میلادی در منطقه مسجد سلیمان به نفت رسید. نفت ایران هنگامی اهمیت بیشتری پیدا کرد که دولت انگلستان با خرید سهام دارسی درصدد برآمد به‌طور مستقیم‌تری در این پروژه بزرگ مشارکت نماید و پس از آن دولت انگلستان خود مالک بی‌رقیب منابع نفتی عظیم ایران در بخش‌های جنوب و جنوب شرقی شد. پس از جنگ اول جهانی بود که انگلستان درصدد برآمد نفوذ خود را در حوزه‌های نفتی ایران بیش از پیش مستحکم‌تر سازد و از ورود هر کشور یا شرکت نفتی خارجی به این مناطق ممانعت به عمل آورد[نیازمند منبع]. با توجه به درآمد ناعادلانه که از کشف و صدور نفت ایران عاید انگلیس می‌شد[نیازمند منبع] خیلی زود بر محافل داخلی کشور آشکار شد که قرارداد پیشین دارسی نمی‌تواند حقوق اقتصادی دولت ایران را تأمین نماید، بنابراین تلاش‌های صورت گرفت تا در مفاد این قرارداد تجدیدنظرهایی صورت بگیرد.
پیشینه > قرارداد ۱۹۳۳

ببینید: قرارداد ۱۹۳۳
در سال ۱۳۱۲ و در دوره رضاشاه تصمیم گرفته می‌شود که به قرارداد دارسی پایان داده شود. با الغای قرارداد دارسی اما دولت ایران نتوانست مالکیت منابع نفتی را در اختیار بگیرد. شخص رضاشاه پس از مذاکره با سر جان کدمن، رئیس شرکت نفت ایران و انگلیس، و رجینالد هوار سفیر بریتانیا در ایران این قرارداد را قبول کرد و مقامات دولت را وادار به تصویب آن کرد. مجلس شورای ملی نیز به اتفاق آرا آن را تصویب کرد. در این قرارداد شرکت نفت ایران و انگلیس همچنان به اکتشاف و استخراج و فروش منابع نفتی ایران، بدون هیچ الزامی به ارائه صورت عملکرد به دولت ایران، ادامه می‌داد. مدت قرارداد ۶۰ سال تعیین شد.
زمینه‌های مخالفت با قراردادهای نفت > دلایل مخالفت با قرارداد ۱۹۳۳

در قرارداد ۱۹۳۳ مفاد متعددی وجود داشت که بذر مناقشات آینده را کاشت:
امتیاز نفت ۳۲ سال دیگر تمدید شد. بلافاصله پس از کناره‌گیری رضاشاه، سیاستمداران ایران شروع به محکوم کردن این تمدید کردند.
حق امتیازی که به ازای هر تن نفت ۴ شیلینگ (طلا) تعیین شده بود، افزایش احتمالی قیمت نفت را در نظر نگرفت، اما محافظ در برابر کاهش قیمت بود.
پرداخت‌های ثابت به جای مالیات بسیار ناچیز بودند و به افزایش قیمت نفت، یا افزایش سود شرکت یا تغییرات احتمالی در قوانین مالیات بر درآمد در ایران بستگی نداشتند.
سهم ۲۰ درصدی ایران از سود جهانی باید بر اساس تقسیم سود به سهامداران عادی محاسبه می‌شد ولی در اینحالت تابع سیاست‌ها و تصمیمات شرکت نفت و دولت انگلیس بود.
میزان سهم ایران متأثر از تصمیمات شرکت برای توزیع، افزایش نرخ مالیات دولت بریتانیا، محدودیت‌های تقسیم سود توسط دولت بریتانیا در طول جنگ و سال‌های پس از جنگ و همچنین سیاست شرکت مبنی بر سرمایه‌گذاری درامدها در پروژه‌های مختلف بود.
زمینه‌های مخالفت با قراردادهای نفت > مواردی که یا از قرارداد دارسی باقی مانده بودند یا از ۱۹۳۳ ببعد ایجاد شده بودند

فروش نفت به نیروی دریایی بریتانیا با نرخ‌های بسیار پایین که پس از تغییر سوخت نیروی دریایی انگلیس از ذغال به نفت در سال ۱۹۱۱ اتفاق افتاده بود.
فروش ۵۱ درصد سهام شرکت به دولت انگلیس در سال ۱۹۱۴ میلادی بدون اطلاع ایران که از ابتدا سهامدار این شرکت بود وضع پیچیده‌ای ایجاد کرده بود چون دولت انگلیس سهامدار اصلی نفت ایران شده بود.
عدم ارائه دفاتر حسابداری شرکت به نماینده دولت ایران
شرکت هنوز بیشتر از آن‌که به عنوان حق‌الامتیاز به ایران می‌پردازد، به بریتانیا مالیات می‌پردخت. در سال ۱۹۵۰، شرکت بیش از ۳۶ میلیون پوند مالیات به دولت انگلیس داده بود درحالیکه سهم ایران اندکی بیش از ۱۶ میلیون پوند بود!.
در زمان رضاشاه، ایرانیان قانونی بودن امتیاز دارسی را زیر سؤال برده بودند و استدلال می‌کردند که این امتیاز تحت حکومت قاجار اعطا شده که دیگر وجود ندارد و نیز در آن حکومت نهادهای مردمی مثل مجلس در ایران وجود نداشته‌اند.این استدلال قانونی مجدداً در اواخر دهه ۱۹۴۰ در مورد حکومت رضاشاه و قرارداد ۱۹۳۳ مطرح شد و مبتنی بر این واقعیت بود که قرارداد ۱۹۳۳ به روشی غیرقانونی توسط شاه اعطا شده‌است.
رفتار شرکت نفت با کارگران ایرانی ناشایست بود. تفاوت فاحش بین رفتار با یک انگلیسی و حتی یک هندی مشغول در صنعت نفت ایران با یک ایرانی مشهود بود. گروه مصدق تصاویری از آلونکهای کارگران ایرانی پالایشگاه آبادان را با خود به دادگاه بردند که نشان می‌داد آنها در وضع غیرانسانی بدون امکانات و بدون بهداشت زندگی می‌کنند.
دخالت شرکت در امور سیاسی ایران. تیم مصدق اسناد خانه سدان را بدست آورد که نمونه‌های این دخالت را اثبات می‌کرد؛ مثلاً التماس علی منصور به شرکت برای باقی ماندن در منصب خود یا کمک شرکت به بهرام شاهرخ برای گرفتن شغل در بی‌بی‌سی فارسی
شرکت نفت عربستان آرامکو در سال ۱۳۲۹/۱۹۵۰ با امریکاییها به سهم ۵۰ درصدی دست پیدا کرده بود و همین کار را نیز ونزوئلا چند سال قبل از ان انجام داده بود.
پس از استعفای رضاشاه در بیست شهریور و ورود نیروهای متفقین به ایران، نخستین انتقادها بر قرارداد ۱۹۳۳ در دوره چهاردهم مجلس شورای ملی انجام شد. در یک نطق محمد مصدق در زمینه این قرارداد در مجلس چهاردهم می‌گوید:
«اگر امتیاز دارسی تمدید نشده بود، در سال ۱۹۶۱ م (۱۳۴۰ خ) به بعد دولت نه تنها به صدی ۱۶ عایدات حق داشت، بلکه صدی صد عایدات حق دولت بود؛ بنابراین صدی ۸۴ از عایدات که در ۱۹۶۱ م حق دولت می‌شود، بر طبق قرارداد جدید کمپانی آن را تا ۳۲ سال دیگر می‌برد. صدو بیست و شش میلیون لیره انگلیس از قرار ۱۲۸ ریال، ۱۶۰۱۲۸۰۰۰۰۰۰ ریال می‌شود و تاریخ عالم نشان نمی‌دهد که یکی از افراد مملکت به وطن خود در یک معامله ۱۶ بیلیون و ۱۲۸ هزار ریال ضرر زده باشد و شاید مادر روزگار دیگر نزاید کسی را که به بیگانه چنین خدمتی کند.»
در همین مجلس بود که طرح تحریم امتیاز نفت در آذر ۱۳۲۳ تصویب شد.
زمینه‌های مخالفت با قراردادهای نفت > سیاست موازنه منفی

ببینید: امتیاز نفت شمال
ببینید: حزب توده ایران
ببینید: موازنه منفی
پس از اشغال ایران توسط متفقین در جنگ جهانی دوم، رقابت استعمارگران بر سر نفت، تشدید شد. دولت ایران بعد از مواجهه با تقاضای شرکت‌های نفتی هر سه کشور، اعلام کرد که دادن هرگونه امتیاز باید به بعد از جنگ موکول شود، زیرا در زمان حاضر و به دلیل وجود جنگ، وضعیت اقتصادی کشورها روشن نیست. در نتیجه تقاضای هر سه دولت رد شد. پس از پایان جنگ جهانی دوم، مطابق قرارداد ۱۹۴۳ انگلیس و شوروی موظف بودند ظرف مدت شش ماه پس از خاتمه جنگ، نیروهای خود را از خاک ایران خارج نمایند. شوروی نه تنها از خاک ایران خارج نشد، بلکه نیروهای دیگری هم وارد نقاط شمالی ایران کرد. در این زمان قوام، نخست‌وزیر بود. یکی از اقدامات قوام، عقد قراردادی بود که بین دولت ایران و سفیر شوروی در تهران به امضا رسید. براساس این قرارداد، نیروهای شوروی می‌بایست ظرف یک ماه و نیم خاک ایران را ترک کنند و قرار شد شرکت مختلط نفت ایران و شوروی ایجاد شود و اساسنامه آن ظرف هفت ماه برای تصویب به مجلس پانزدهم پیشنهاد گردد.
در سی‌ام مهرماه ۱۳۲۶، نمایندگان مجلس شورای ملی ماده واحده‌ای را به تصویب رساندند که منتفی شدن قرارداد نفت ایران و شوروی هدف اصلی آن بود. همچنین در این ماده واحده تأکید شده بود که دادن هرگونه امتیازی به خارجی‌ها ممنوع است و دولت مکلف است که به منظور استیفای حقوق ملت ایران از نفت جنوب اقدام کند. دولت انگلستان از تصویب این ماده واحده ناراضی نبود، زیرا این طرح موجب شده بود که دست شوروی‌ها از منابع نفتی ایران کوتاه گردد. اما دولت انگلستان به منظور حفظ سلطه خویش بر نفت جنوب و جلوگیری از استیفای حقوق ملت ایران با مقامات کشور وارد مذاکره شد تا این قرارداد را به تصویب برساند.
قرارداد گس-گلشائیان

مقالهٔ اصلی: قرارداد گس-گلشائیان
در سال ۱۳۲۸ دولت هژیر کنار رفت و سپهبد رزم‌آرا نخست‌وزیر شد. در ۲۶ تیرماه ۱۳۲۸ گس نماینده شرکت نفت انگلیس و گلشاییان وزیر دارایی ایران اصلاحیه ای تنظیم کردند که در مجلس شانزدهم از سوی رزم‌آرا مطرح شد. به موجب قرارداد گس - گلشاییان یا لایحه الحاقی حداقل پرداختی سالانه شرکت به ایران که در قرارداد دارسی به ۷۵۰ هزار لیره افزایش یافته بود به ۴ میلیون لیره افزایش می‌یافت و علاوه بر ۲۰ درصد سهم ایران در سود، مبلغ ۴ شیلینگ در تن نفت که در قرارداد ۱۹۳۳ بود به ۶ شیلینگ در تن افزایش یافت. این قرارداد سهم ایران را به حدود ۴۰ درصد می‌رساند.
مجلس شورای ملی آن را رد کرد. رزم آرا با این رویه مجلس مخالفت کرد و جمله معروف خود را گفت که؛ ایرانی که نمی‌تواند لولهنگ (آفتابه) بسازد چگونه می‌خواهد صنعت نفت را اداره کند که باعث عصبانیت خیلیها شد. رزم آرا در ۱۶ اسفند ۱۳۲۹ توسط خلیل طهماسبی ترور شد و ولی بزودی سپس کمیسیون مخصوص نفت طرح ملی‌شدن صنعت نفت را پیشنهاد کرد و در ۲۴ اسفند تصویب شد.
تصویب قانون ملی شدن نفت

مقالهٔ اصلی: جبهه ملی ایران
گسترش فعالیت‌های سیاسی پس از شهریور ۱۳۲۰ سبب گسترش مبارزات مردم و به ویژه توجه آنان به وضع قرارداد نفت شده بود. دکتر محمد مصدق در مجلس و بیرون از آن این جنبش را که به «نهضت ملی شدن نفت» معروف شد، هدایت می‌کرد و در راس مبارزات ملی شدن صنعت نفت ایران قرار داشت. با رشد جنبش ملی شدن نفت، محافل وابسته برای سرکوب جنبش تلاش‌های تازه‌ای را آغاز کردند و هم‌زمان، فشارهای سیاسی و اقتصادی از جانب انگلیس فزونی گرفت و با اعزام ناوگان جنگی به خلیج فارس، این فشارها ابعاد نظامی یافت. در چنین موقعیتی کارگران با اعتصاب‌ها، موقعیت دکتر مصدق را مستحکم‌تر کردند.[نیازمند یادکرد دقیق]
تصویب قانون ملی شدن صنعت نفت

مقالهٔ اصلی: قانون ملی شدن صنعت نفت
فردای قتل رزم‌آرا، روز ۱۷ اسفند ۱۳۲۹ کمیسیون نفت پیشنهاد ملی کردن صنعت نفت را تصویب و اعلام کرد. قانون ملی شدن صنعت نفت در واقع پیشنهادی بود که به امضای همه اعضای کمیسیون مخصوص نفت در مجلس شورای ملی ایران در ۱۷ اسفند ۱۳۲۹ به مجلس ارائه شد و در ۲۴ اسفند ۱۳۲۹ در مجلس شورای ملی تصویب گردید.
متن پیشنهاد تصویب شده:
مجلس سنا نیز این پیشنهاد را در ۲۹ اسفند ۱۳۲۹ تصویب کرد و پیشنهاد قانونی شد. بدین ترتیب روز ۲۹ اسفند ۱۳۲۹ به عنوان روز تاریخی ملی‌شدن صنعت نفت ایران در حافظه ملت ایران باقی ماند.
تصویب قانون ملی شدن صنعت نفت > خلع ید از انگلیس

خلع ید اصطلاح حقوقی بمعنی رفع تصرفات غیرمجاز از ناحیه غیرمالک در ملک غیرمنقول (خانه، مغازه، زمین) است. در اواسط اردیبهشت ۱۳۳۰ مجلس شورای ملی دکتر علی شایگان، دکتر عبدالله معظمی، اللهیار صالح، حسین مکی و ناصرقلی اردلان و مجلس سنا مرتضی‌قلی بیات، دکتر احمد متین‌دفتری، محمد سروری، ابوالقاسم نجم و دکتر صادق رضازاده شفق را به عنوان هیأت مختلط نظارت بر اجرای خلع ید انتخاب کرد.  هیأت نمایندگی خلع ید نیز عبارت بود از: مهندس مهدی بازرگان، محمدعلی وارسته، مهندس کاظم حسیبی، دکتر عبدالحسین علی‌آبادی و مهندس محمد بیات .
در ۲۰ خرداد ۱۳۳۰، هیأت‌مدیره موقت شرکت ملی نفت در ساختمان مرکزی نفت در خرمشهر (استان خوزستان) مستقر شد. هیأت‌مدیره بعد از استقرار در خرمشهر به متصدیان امور شرکت سابق اخطار کرد از صدور هرگونه دستور جز با امضای هیأت‌مدیره موقت شرکت ملی نفت خودداری کنند. همچنین از اریک دریک (Eric Drake)، مدیرکل شرکت سابق، خواست از تاریخ ملی شدن نفت، محاسبات و دفاتر معاملات را تسلیم نماید.
هیأت‌مدیره موقت از دریک در مورد ادامه خدمت او تحت نظارت هیأت‌مدیره شرکت ملی نفت سؤال کرد، اما او از شرکت خارج شد و به دنبال او مستر میس (معاونش) و بقیه کارکنان انگلیسی از شرکت بیرون رفتند و با کشتی به طرف بصره حرکت کردند. بعد از دریک، مهندس مهدی بازرگان به عنوان اولین مدیرعامل شرکت ملی نفت انتخاب شد.  ۲۹ خرداد ۱۳۳۰، روز خلع ید از شرکت نفت انگلیس و ایران نام گرفت و پالایشگاه آبادان که بزرگ‌ترین پالایشگاه جهان، در اختیار شرکت ملی نفت قرار گرفت و پرچم ایران بر فراز پالایشگاه به اهتزاز درآمد.
تصویب قانون ملی شدن صنعت نفت > دادگاه لاهه

دولت انگلیس در ۶ خرداد ۱۳۳۰ به عنوان اقامه دعوی علیه ایران به دیوان دادگستری بین‌المللی (دادگاه لاهه) دادخواست داد.
در هفتم خرداد سال ۱۳۳۱ مصدق به دادگاه لاهه رفت تا در آنجا به شکایت شرکت انگلیسی پاسخ دهد. وی در تحسین ملت ایران گفت: «ملت ایران به علت‌العلل بدبختی‌های خود پی برده و مصمم است فساد را برای همیشه ریشه‌کن کند و اجازه نمی‌دهد خارجی بر سرنوشتش تسلط یابد… تصمیم ملی شدن صنعت نفت نتیجه اراده سیاسی یک ملت مستقل و آزاد است.». در این جلسه بخش اصلی دفاع برعهده پروفسور هانری رولن بود. او در یکی از مدافعاتش گفت: «پیشنهاد می‌کنم اصولی که مبنای صلاحیت این دادگاه است مورد توجه واقع شود. اینجانب تا حدی با اصولی که نویسندگان دانشمند تذکاریه دولت پادشاهی انگلیس به شما تسلیم کرده‌اند مخالف هستم… صلاحیت شما منحصراً منوط به رضایت طرفین بوده و از آن نمی‌تواند تجاوز کند… و به مجرد اینکه معلوم شد، صلاحیت دیوان متکی بر اساس اختیاری است. چاره‌ای از این نیست که دیوان باید از احراز صلاحیت خودداری کند» روز سوم تیر دکتر مصدق به تهران مراجعت کرد و دادگاه لاهه پس از ۱۲ جلسه وارد شور شده و بالاخره در ۳۱ تیرماه ۱۳۳۱ با ۹ رای مخالف در برابر ۵۶ رای موافق، عدم صلاحیت دیوان دادگستری بین‌المللی در رسیدگی به دادخواست انگلستان را صادر کرد.
تصویب قانون ملی شدن صنعت نفت > عکس العمل انگلستان به ملی سازی نفت ایران

در پی ملی شدن نفت دولت انگلیس نسبت به این موضوع واکنشهای متفاوتی در امور اقتصادی تا نظامی انجام داد.
تصویب قانون ملی شدن صنعت نفت > عکس العمل انگلستان به ملی سازی نفت ایران > عدم پرداخت حقوق پرسنل

همزمان با تصویب طرح ملی‌شدن صنعت نفت ایران از سوی مجلس‌های شورای ملی و سنا، شرکت نفت ایران و انگلیس از پرداخت سی درصد فوق‌العاده دستمزد کارگران نفت بندر ماهشهر، آغاجاری، لالی و نفت سفید امتناع ورزید و این امر موجب اعتصاب کارگران و اعلام حکومت نظامی در خوزستان شد. با اعزام نیروهای نظامی از اهواز، خرم‌آباد و اصفهان به مناطق مزبور شورش اعتصابیون کمی فروکش کرد لیکن شرکت نفت هنوز حاضر به پذیرش خواسته‌های اعتصابیون نبود.
تصویب قانون ملی شدن صنعت نفت > عکس العمل انگلستان به ملی سازی نفت ایران > خروج پرسنل انگلیسی از پالایشگاه آبادان

در روز هشتم مهرماه ۱۳۳۰ وزارت خارجه انگلیس اعلام کرد که همه پرسنل انگلیسی پالایشگاه آبادان به کشور خود بازگشتند.
تصویب قانون ملی شدن صنعت نفت > عکس العمل انگلستان به ملی سازی نفت ایران > جلوگیری از استخدام کارمندان جدید خارجی برای اداره پالایشگاه آبادان

پس از خروج کارکنان انگلیسی. شرکت ملی نفت ایران در روزنامه‌های معروف اروپا و امریکا آگهی استخدام پرسنل نفت منتشر کرد. عده زیادی رزومه ارسال کردند ولی کشورهای اروپایی مثل سوئد- آلمان-فرانسه - اتریش… و حتی سوئیس (که در دو جنگ جهانی بیطرف مانده بود!) به این افراد اجازه خروج از فرودگاه‌هایشان را ندادند و پاسپورت آنها را ضبط کردند! در آمریکا یک شرکت آمریکایی که ۲۵۰۰ نفر پرسنل نفت برای ایران پیدا کرده بود با اخطار وزارت خارجه آمریکا مواجه شد و کار را متوقف کرد.
تصویب قانون ملی شدن صنعت نفت > عکس العمل انگلستان به ملی سازی نفت ایران > حضور نظامی انگلیس در خلیج فارس و تهدید ایران

در پی حوادث فروردین ۱۳۳۰ سومین کشتی جنگی انگلستان «ورن» وارد خلیج فارس شد و ناو جنگی اچ‌ام‌اس اوریالوس (۴۲) هم برای پیوستن به اچ‌ام‌اس گامبیا (۴۸) از مدیترانه حرکت کرد. سفیر انگلستان با حسین علاء ملاقات کرد و او را در جریان اقدامات دولت متبوعش قرار داد. در جلوی پالایشگاه آبادان سه کشتی جنگی لنگر انداختند بزرگ‌ترین آن‌ها کشتی موریشس (اچ‌ام‌اس موریس (۸۰) دارای هشتصد نفر سرباز و مجهز به ۲۴ توپ ۱۵۰ میلی‌متری بود) دو کشتی «کروازور» (اژدرافکن) ۲۵۰۰ تنی هریک مجهز به هشت دستگاه توپ ۱۲۰ میلی‌متری و مسلح به مسلسل‌های هوایی و خودکار، دو کشتی جنگی دیگر در دهانه خلیج‌فارس و مصب شط‌العرب لنگر انداختند. در بصره دو کشتی نیروبر و قایق‌های موتوری و تعداد زیادی تانک و زره‌پوش، همچنین کشتی هواپیمابر آماده نگهداشتند، در خلیج فارس نیز به‌طور تناوب کشتی‌های جنگی وارد و خارج می‌شدند. در قبرس چهار هزار چترباز پیاده شدند، در پایگاه‌های هوایی حبانیه و شعیبیه تعداد زیادی هواپیمای جت شکاری آماده نبرد بودند. بر تعداد افراد پیاده‌نظام قوای انگلیسی در بصره و سایر نقاط افزوده شد.
تصویب قانون ملی شدن صنعت نفت > عکس العمل انگلستان به ملی سازی نفت ایران > تحریم نفتی ایران

از اول سال ۱۳۳۰ نفت ایران مورد تحریم کامل توسط کشورهای غربی قرار گرفت. (فقط شرکت ایتالیایی سوپر و شرکت ژاپنی ایده میتسو از سال ۱۳۳۱ مقدار کمی نفت را با تخفیف زیاد خریدند که که آن نیز با کارشکنی انگلیس مواجه می‌شد و در نهایت تولید نفت ایران شامل مصرف داخلی و صادرات در سراسر سال ۱۳۳۱ از ۱۰٫۶ میلیون بشکه فراتر نرفت.). سایر کشورهای جهان به تحریم پیوستند و شرکتهای انگلیسی که نفت عراق، کویت و عربستان سعودی را در دست داشتند در این کشورها تولید را افزایش داده و نفت ایران را جبران کردند. در نتیجه تولید نفت خاورمیانه در سالهای ۱۹۵۱ و ۱۹۵۲ و ۱۹۵۳ هر سال حدود ۱۰ درصد افزایش یافت. این موضوع باعث تضعیف اقتصاد ایران شد. تولید نفت ایران از ۲۴۲ میلیون بشکه در سال ۱۳۲۹ به ۱۰٫۶ میلیون بشکه در سال ۱۳۳۱ کاهش یافت.
تصویب قانون ملی شدن صنعت نفت > عکس العمل انگلستان به ملی سازی نفت ایران > جنگ تبلیغاتی بر علیه مصدق

افسران و کارشناسانی که نسبت به تاریخ و فرهنگ ایران تسلط کامل داشتند در کنسولگری انگلیس در خرمشهر، اهواز و تهران همگام با کارشناسان روابط عمومی شرکت نفت ایران- انگلیس تلاش می‌کردند تا به سازماندهی افکار عمومی علیه مصدق و جریان ملی کردن صنعت نفت بپردازند. شایعه‌هایی را علیه مصدق منتشر کردند مثلاً این‌که او یک جمهوریخواه است و به دنبال این است که نظام سلطنتی را با مستمسکی به نام ملی شدن تغییر دهد. شبکه بدامن و شبکه‌های خبری در جای جای ایران شروع به انتشار خبرهای متعدد علیه مصدق کردند. تلاشهایی انجام دادند تا سیاستمداران را با خود همداستان کنند با رشوه، یا تهدید. از لندن نیروهای تازه‌نفس به کنسولگری و سفارت بریتانیا در ایران اعزام شدند تا جامعه ایران را تحت تأثیر شایعه‌ها قرار دهند. نخبگان بسیار قدرتمندی مثل خانوم لمپتون در راس این جنگ نرم‌افزاری قرار داشتند.
تصویب قانون ملی شدن صنعت نفت > عکس العمل انگلستان به ملی سازی نفت ایران > جنگ تبلیغاتی بر علیه مصدق > فعالیت بخش فارسی رادیو بی بی سی بر علیه مصدق

بارها مطالب ضدّ مصدق از این رادیو پخش شد به‌طوریکه کارمندان ایرانی این رسانه دست به اعتصاب زدند. در بیست و یک ژوئیه ۱۹۵۱ میلادی یکی از مقام‌های وزارت امور خارجه بریتانیا از سفیر کشورش در ایران به خاطر پیشنهادهای وی در بهبود برنامه‌های رادیویی علیه مصدق تشکر کرد: «بی‌بی‌سی تا اینجا اغلب نکاتی که شما فهرست کرده‌اید انجام داده‌است. اگر اطلاعات بیشتری بدهید که چگونه می‌توان برنامه‌ها را مؤثرتر کرد تا به همان ترتیب اجرا شود. ضمناً باید از حمله به طبقات حاکم اجتناب کنیم؛ چرا که احتمال دارد بخواهیم با حکومتی که از همان طبقات پس از سقوط مصدق تشکیل می‌شود کار کنیم». براساس گزارش دونالد ویلبر، کارشناس سیا در ایران، اسدالله رشیدیان به شاه گفت که از رادیو فارسی بی‌بی‌سی هم درخواست کمک شده تا شاه اطمینان یابد که دولت‌های آمریکا و بریتانیا طرح کودتا را تأیید کرده‌اند.
تصویب قانون ملی شدن صنعت نفت > ارائه پیشنهادهای نفت

از خرداد ۱۳۳۰ تا اسفند ۱۳۳۱ پنج پیشنهاد نفت توسط انگلیس آمریکا و بانک جهانی به مصدق ارائه شد که هیچ‌یک اشاره ای به افزایش درصد سهم ایران و اصل ملی شدن صنعت نفت نمی‌کردند.