stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
حزب آزادی کردستان
حمایت مالی

پاک در ژوئیه ۲۰۱۶ اعلام کرد که کمک‌های بین‌المللی به آن‌ها کمک خواهد کرد تا «نفوذ ایران در منطقه» را متوقف کنند. همچنین این حزب مستقیماً از عربستان سعودی درخواست کمک کرده‌است. طبق تحلیل‌های استراتفور ممکن است درخواست کمک آنها از سوی عربستان پذیرفته شده‌ باشد. در سپتامبر ۲۰۱۶، پاک اعلام کرد که آموزش نظامی، سلاح و مواد منفجره از ایالات‌متحده دریافت کرده‌است.
چاه دشت محمدخان ۱۱

مکان
| چاه دشت محمدخان ۱۱ | چاه دشت محمدخان ۱۱ |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
مختصات: : مختصات: 
استان: خراسان رضوی
شهرستان: بردسکن
بخش: بخش انابد
دهستان: صحرا
جمعیت: ۲۸نفر (۱۳۹۰)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۰۱
چاه دشت محمدخان ۱۱ روستایی از توابع بخش انابد شهرستان بردسکن در استان خراسان رضوی ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان صحرا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۱۶ نفر (۵ خانوار) بوده‌است.
شتر

| شتر محدودهٔ زمانی: پلیوسن–اکنون  PreЄ Є O S D C P T J K Pg N  ↓   | شتر محدودهٔ زمانی: پلیوسن–اکنون  PreЄ Є O S D C P T J K Pg N  ↓   |
| --- | --- |
شتر یک‌کوهانه: شتر یک‌کوهانه
شتر دوکوهانه: شتر دوکوهانه
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پستانداران
راسته:: جفت‌سم‌سانان
تیره:: شتران
سرده:: Camelus کارل لینه، ۱۷۵۸
گونه‌ها: گونه‌ها
 شتر دوکوهانه  شتر دوکوهانه وحشی  شتر یک‌کوهانه  †شتر سوری (منقرض‌شده)  †Camelus knoblochi (منقرض‌شده)  †Camelus grattardi (منقرض‌شده)  †Camelus sivalensis (منقرض‌شده)  †Camelus thomasi (منقرض‌شده):  شتر دوکوهانه  شتر دوکوهانه وحشی  شتر یک‌کوهانه  †شتر سوری (منقرض‌شده)  †Camelus knoblochi (منقرض‌شده)  †Camelus grattardi (منقرض‌شده)  †Camelus sivalensis (منقرض‌شده)  †Camelus thomasi (منقرض‌شده)
توزیع جهانی کنونی: توزیع جهانی کنونی
شتر، که در فارسی اُشتُر نیز گفته می‌شود جانوری نشخوارکننده از راستهٔ جفت‌سم‌سانان و از خانوادهٔ شتران است که دارای توده چربی مشخصی به‌نام «کوهان» در پشت خود است. شترها از دیرباز اهلی شده‌اند و به‌عنوان دام برای تهیهٔ غذا (شیر و گوشت) و منسوجات (الیاف و نمد از مو) مورد استفادهٔ بشر هستند. شترها از جانوران کار و باربر هستند که مخصوصاً برای زندگی در زیستگاه‌های بیابانی مناسب هستند و وسیله‌ای حیاتی برای حمل و نقل مسافران و بار در این‌گونه مناطق هستند. اکنون تنها سه گونه از شتر باقی‌مانده است. شتر یک‌کوهانه ۹۴ درصد و شتر دوکوهانه ۶ درصد از جمعیت شتر جهان را تشکیل می‌دهد. شتر دوکوهانه وحشی نیز یک گونهٔ جداگانه است و تعداد بسیار کمی از آن باقی مانده و اکنون به‌شدت در معرض خطر انقراض است.
شترها در پارک ملی کویر ایران، در نزدیکی کاروانسرای دیر گچین
گونه‌های دیگری از خانوادهٔ شتران، موسوم به «شترهای بر جدید» به‌نام‌های لاما، آلپاکا، گواناکو و شترچه نیز در آمریکای جنوبی زندگی می‌کنند که دارای کوهان نیستند.
گفته می‌شود در زبان عربی ۱۶۰ واژه برای نامیدن شتر وجود دارد.
گونه‌ها

در حال حاضر، سه گونه شتر در جهان، باقی مانده است.
| نام متداول | نام علمی | توزیع |
| --- | --- | --- |
| شتر دوکوهانه | Camelus bactrianus | اهلی‌شده؛ آسیای مرکزی، از جمله منطقهٔ تاریخی باختر |
| شتر یک‌کوهانه / شتر عربی | Camelus dromedarius | اهلی‌شده؛ خاورمیانه، صحرای بزرگ آفریقا و جنوب آسیا؛ به استرالیا نیز معرفی شده |
| شتر دوکوهانه وحشی | Camelus ferus | مناطق دور افتادهٔ شمال غربی چین و مغولستان |
:
ویژگی‌ها

میانگین طول عمر یک شتر ۴۰ تا ۵۰ سال است. ارتفاع شانهٔ یک شتر تک‌کوهانهٔ بالغ، حدود ۱۸۵ سانتی‌متر و تا بالای کوهان، حدود ۲۱۵ سانتی‌متر است. شترها می‌توانند به‌مدتی محدود، با حداکثر سرعت ۶۵ کیلومتر بر ساعت، بدوند و همچنین می‌توانند مسافت بیشتری را با سرعت ۴۰ کیلومتر بر ساعت، حرکت کنند. وزن شترهای دوکوهانه، ۳۰۰ تا ۱۰۰۰ کیلوگرم و وزن یک‌کوهانه‌ها، ۳۰۰ تا ۶۰۰ کیلوگرم، است.
شترهای نر در گلو، اندامی به‌نام دولا (Dulla) دارند. این کیسهٔ بزرگ، در جذب شترهای ماده و تسلط بر قلمرو، کاربرد داشته و مشابه زبانی بلند، متورم و صورتی است که از کنار دهان آویزان شده است. شترها با نشستن نر و ماده بر روی زمین، جفت‌گیری می‌کنند و شتر نر، از پشت، سوار ماده می‌شود. شتر نر معمولاً در یک نوبت از جفت‌گیری سه یا چهار بار انزال می‌کند. شترها تنها سم‌دارانی هستند که در حالت نشسته جفت‌گیری می‌کنند.
لب‌های شتر دارای گسترهٔ حرکتی زیادی است و لب بالائی به دو بخش تقسیم شده است. لب زیرین در شترهای پیر، به‌وضوح آویزان است. در این حیوان نیز، همانند دیگر نشخوارکنندگان، بر روی فک پایینی شتر تنها دندان پیش وجود دارد و این دندان‌ها در فک بالا وجود ندارد. دهان شتر همیشه باز است و حیوان گاه بانگ بلندی تولید می‌کند. کوهان شتر یک توده چربی است که حجم آن بر اساس سن و تندرستی وی تغییر می‌یابد.[نیازمند منبع]
پاهای شتر به گونه‌ای تکامل یافته است که حیوان را در هنگام راه رفتن بر روی شن‌های نرم، یاری کند. سُم‌های حیوان، واضح و آشکار نبوده و در داخل بافت کراتینهٔ کف پا فرار گرفته است. کف پا محکم بوده و دارای ناخن‌های سخت و کوتاهی در ابتدا است و هنگامی که کف پا بر روی زمین گذاشته می‌شود، به‌خوبی گسترده می‌گردد و موجب تثبیت پا بر روی شن‌ها می‌گردد و این در حالی است که شتر با سختی فراوان بر روی زمین‌های گلی و لغزنده راه می‌رود.[نیازمند منبع]
دستگاه گوارش شتر همچون دیگر نشخوارکنندگان عبارت از معده‌های چهارگانه است، هر چند هزارلای شتر، رشد و گسترش چندانی نیافته است. شتر هر چند حیوانی بردبار و آرام است، گاه ناگهان مهاجم می‌گردد (به‌ویژه در فصل جفت‌گیری)، به همین جهت، بهتر است که در هنگام کار، شترهای نر و ماده از هم جدا گردند. در اوقات دیگر شترها مطیع و آرام هستند. علی‌رغم این‌که در هنگام گرفتن افسار آنان یا نهادن بار بانگ می‌زنند خطری نخواهند داشت و معمولاً شتران اخته‌شده در مقایسه با شتران نر آرام‌تر هستند. شتر نسبت به تحمل درد و در قبال بیماری‌ها تا حدودی مقاوم‌تر از دیگر دام‌هاست و علائم خستگی و ناراحتی چندانی را از خود بروز نمی‌دهد. به همین جهت باید که به دقت آن‌ها را تحت دید داشت زیرا در هنگام بیماری نیز بدون اظهار ناراحتی، همچنان به کار خود ادامه می‌دهند.[نیازمند منبع]
شتر و انسان

شتر برای انسان‌ها حیوان مفیدی است و کاربردهای فراوانی دارد. این حیوان علاوه بر این‌که وسیلهٔ اصلی رفت‌وآمد ساکنان صحراست، از سویی دیگر می‌تواند خوراک و وسایل مورد نیاز دیگری را به انسان عرضه کند و انسان می‌تواند با تغذیه از شیر و گوشت شتر، تا هفته‌ها در صحرا زنده بماند. همچنین می‌توان از چربی کوهان به‌جای کره استفاده کرد و پشم شتر را در ساختن خیمه‌ها، پتو، فرش، لباس‌های پشمی، طناب و ریسمان به‌کار برد. همچنین می‌توان از مدفوع خشک‌شدهٔ شتر برای روشن کردن آتش استفاده کرد و پس از نحر شتر می‌توان از پوست آن برای ساختن کفش و مشک و چیزهای دیگر استفاده کرد. شترها پس از دوران باستان در غرب آسیا، جایگزین ارابه و گردونه شدند.
زمان آبستن شدن شتر ماده دوازده ماه است.[نیازمند منبع]
شتر و انسان > سواری

شتر هنگامی که می‌دود سرعت بالایی دارد. امروزه در کشورهای عربی و اسلامی مسابقات شتردوانی برگزار می‌کنند.[نیازمند منبع] در گذشته در سرزمین‌های عربی از شتر ماده به‌دلیل سرعت بالا، برای جابه‌جایی و انتقال اخبار استفاده می‌کردند.
شتر و انسان > شیر شتر

شیر شتر غذای اصلی ساکنان صحرا و بادیه را تشکیل می‌دهد. ملل آسیای میانه از دیرباز تا کنون در تغذیهٔ خود، متکی به شیر شتر بوده‌اند. شتر می‌تواند مقدار زیادی در حدود ۴ تا ۸ کیلوگرم در روز شیر دهد و این میزان در برخی اوقات به ۱۲ تا ۱۵ کیلوگرم در روز می‌رسد.[نیازمند منبع]
شیر شتر قوت غالب قبایل عشایر بیابانی است و گاه، خود به‌تنهایی، یک وعدهٔ غذایی نیز محسوب می‌شود. یک انسان کوچ‌نشین می‌تواند برای تقریباً یک ماه، فقط با شیر شتر زندگی کند.
شیر شتر را می‌توان به‌راحتی به ماست تبدیل کرد، اما تنها زمانی می‌توان از آن کره گرفت که ابتدا آن را ترش کرده، کوبیده و سپس یک ماده شفاف‌کننده به آن اضافه شود. تا سال‌های اخیر، شیر شتر نمی‌توانست به پنیر شتر تبدیل شود، زیرا پنیرمایه مورد استفاده، نمی‌توانست پروتئین‌های شیر شتر را برای ایجاد شیر لخته‌شده منعقد کند. با توسعهٔ روش‌های علمی، در دههٔ ۱۹۹۰ با افزودن کلسیم فسفات و نوع ویژه‌ای از پنیرمایه، ایجاد و جمع‌آوری شیر لخته‌شده، امکان‌پذیر شد. پنیر تولیدشده از این فرایند، دارای سطوح پایینی کلسترول است و هضم آن، حتی برای افراد مبتلا به عدم تحمل لاکتوز، امکان‌پذیر است.شیر شتر را همچنین می‌توان به بستنی تبدیل کرد.
شتر و انسان > گوشت شتر

سالانه تقریباً ۳٫۳ میلیون شتر برای استفاده از گوشت آن، در سراسر جهان نحر می‌شوند. وزن لاشهٔ یک شتر ماده کمتر از نر است و بین ۲۵۰ و ۳۵۰ کیلوگرم (۵۵۰ و ۷۷۰ پوند) متغیر است. سینه، دنده، کمر و کوهان، جزو بخش‌های باکیفیت و لذیذ شتر، محسوب می‌شوند. کوهان شتر، میزان چربی بالایی دارد. از سوی دیگر، شیر و گوشت شتر، سرشار از پروتئین، ویتامین، گلیکوژن و سایر مواد مغذی هستند. از ترکیب شیمیایی گرفته تا کیفیت گوشت، شتر یک‌کوهانه برای تولید گوشت، ترجیح داده می‌شود. طعم گوشت شتر، شبیه گوشت گاوهای مسن و درشت، گزارش شده است. شترهای مسن‌تر می‌توانند گوشتی بسیار سفت داشته باشند.
تاریخ‌نویسان، وجود گوشت شتر در ضیافت‌ها در ایران باستان را ثبت کرده‌اند که معمولاً به‌طور کامل بریان می‌شده. گوشت شتر به‌طور عمده در مناطق خاصی از جمله اریتره، سومالی، جیبوتی، عربستان سعودی، مصر، سوریه، لیبی، سودان، اتیوپی، قزاقستان و سایر مناطق خشک، به‌طور گسترده، مصرف می‌شود. خون شتر نیز در میان دامداران در شمال کنیا به‌همراه شیر آن، نوشیده می‌شود و به‌عنوان منبع کلیدی آهن، ویتامین دی، املاح و مواد معدنی عمل می‌کند. ادرار شتر نیز توسط برخی از جوامع بدوی، نوشیده می‌شود.
جمعیت و پراکندگی

در سال ۲۰۱۰ تقریباً ۱۴ میلیون شتر زنده در سراسر جهان، وجود داشته‌اند که ۹۰ درصد از آن‌ها، شتر یک‌کوهانه بودند. شترها به‌عنوان حیواناتی اهلی بیشتر در شاخ آفریقا، ساحل صحرا، مغرب عربی، خاورمیانه و جنوب آسیا زندگی می‌کنند. منطقهٔ شاخ آفریقا به‌تنهایی دارای بیشترین تراکم شتر در جهان است که برای عشایر در سومالی و اتیوپی شیر، غذا و در نقش وسیله‌ای برای جابه‌جایی و حمل و نقل، عمل می‌کند.
برآورد می‌شود که بیش از یک میلیون شتر در استرالیا، به‌صورت رمیده و رها شده در طبیعت، زندگی می‌کنند که از نسل شترهایی هستند که در قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، به طبیعت استرالیا، معرفی شدند. این جمعیت حدود ۸ درصد در سال رشد می‌کند. در سال ۲۰۰۸ تعداد آن‌ها حدود ۷۰۰٬۰۰۰ فرد، برآورد شد. مسئولان دولتی استرالیا تا بیش از ۱۰۰۰۰۰ فرد از آن‌ها را معدوم کرده‌اند زیرا شترها از منابع محدود مورد نیاز گوسفندداران استرالیا استفاده می‌کنند. برآورد می‌شود که حدود دو میلیون شتر دوکوهانه در جهان، زندگی می‌کنند که بیشتر آن‌ها اهلی هستند. شتر دوکوهانه وحشی یک گونهٔ جداگانه است و اکنون، تنها شتر واقعاً وحشی در جهان است. شترهای دوکوهانهٔ وحشی، به‌شدت در خطر انقراض هستند و تعداد آن‌ها تقریباً ۱۴۰۰ نفر است که در صحراهای گبی و تکله‌مکان در چین و مغولستان زندگی می‌کنند.
کشورهای دارای بیشترین تعداد شتر بر اساس گزارش فائو:
| کشور | کشور | تعداد شتر زنده |
| --- | --- | --- |
| ۱ |  چاد | ۷٬۷۶۲٬۰۰۰ |
| ۲ |  سومالی | ۷٬۲۴۳٬۰۰۰ |
| ۳ |  سودان | ۴٬۸۷۲٬۰۰۰ |
| ۴ |  کنیا | ۳٬۲۷۳٬۰۰۰ |
| ۵ |  نیجر | ۱٬۸۱۱٬۰۰۰ |
| ۶ |  موریتانی | ۱٬۴۹۵٬۰۰۰ |
| ۷ |  اتیوپی | ۱٬۲۶۱٬۰۰۰ |
| ۸ |  مالی | ۱٬۲۱۶٬۰۰۰ |
| ۹ |  پاکستان | ۱٬۰۷۶٬۰۰۰ |
| ۱۰ |  عربستان سعودی | ۴۹۰٬۰۰۰ |
|  | آمار جهانی | ۳۵٬۵۲۵٬۰۰۰ |
در تاریخ

عرب‌ها، حیواناتی همچون شتر، اسب، خر، گوسفند، بز و گاو را می‌پروراندند. انسان صحرانشین، از پشم شتر برای خیمه، و از شیر آن، به‌عنوان غذا و سرمایه بهره می‌بُرد.
زمانی که انسان برای نخستین بار، شتر را اهلی کرده است، مورد مناقشه است. نخستین شترهای یک‌کوهان اهلی‌شده ممکن است در حدود سه هزار تا هزار سال پیش از میلاد، در جنوب عربستان، اهلی شده باشند. شترهای دوکوهانه نیز در حدود ۲۵۰۰ سال پیش از میلاد، در شهر سوخته ایران، به‌صورت اهلی وجود داشته‌اند.
نحوهٔ نشستن شترها در وضعیتی که از گرم شدن زیاد بدن، جلوگیری می‌کند.
شتر و بچه‌شتر در بیابان مسیله.
جمجمه شتر
تجمع شترها در محلی برای خوردن آب، حوالی تالاب مره
گله شتر در حال عبور از کویر
استراحت شترها در پارک ملی کویر
یک بچه شتر در حال خوردن شیر
یک غذای سومالیایی متشکل از برنج و گوشت شتر
نوعی پلوی پاکستانی دارای گوشت شتر
مناطق دارای بیشترین تراکم شترها در سال ۲۰۰۳
ون کمپ، شهرستان وتزل، ویرجینیای غربی

Unincorporated community
| Van Camp | Van Camp |
| --- | --- |
Unincorporated community: Unincorporated community
State: ویرجینیای غربی
County: Wetzel
ارتفاع: ۷۷۴ فوت (۲۳۶ متر)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
GNIS ID: 1553339
ون کمپ، شهرستان وتزل، ویرجینیای غربی (به انگلیسی: Van Camp, Wetzel County, West Virginia) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان وتزل، ویرجینیای غربی واقع شده‌است.
خصوصیات

ون کمپ ۲۳۵٫۹۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مهدی شیرزاد

| مهدی شیرزاد مقدم | مهدی شیرزاد مقدم |
| --- | --- |
 :  
زمینه فعالیت: فیلمنامه‌نویس
تولد: ۸ فروردین ۱۳۵۸ ‏(۴۵ سال)  مشهد، ایران
ملیت: ایرانی
همسر(ها): ندا عنایت
محل(های) تحصیل: دانشگاه صنعتی امیرکبیر
صفحه در وبگاه IMDb: صفحه در وبگاه IMDb
صفحه در وبگاه سوره: صفحه در وبگاه سوره
مهدی شیرزاد فیلمنامه‌نویس اهل ایران است. او دانش‌آموخته دانشگاه صنعتی امیرکبیر در رشته هوا فضا ست. او فیلم‌نامه‌نویسی را با علیرضا بذرافشان در سریال راه بی‌پایان شروع کرد.
آثار > مجموعه‌های تلویزیونی

راه بی‌پایان
عملیات ۱۲۵ فصل ۱
عملیات ۱۲۵ فصل ۲
پرده‌نشین
خسوف (مجموعه نمایش خانگی)
گسل
مولانا (هنوز ساخته نشده‌است)
نوبت لیلی
آثار > تله‌فیلم

تنگنا
یکی از همین روزها
حبیب
حس تماس
آثار > فیلم سینمایی

پنهان
مزار شریف (بازنویسی)
در سکوت
جوایز

برنده‌ی جایزه‌ی بهترین فیلمنامه‌ی تلویزیونی از جشنواره فیلم شهر برای «حبیب»
نقد‌ها در باره آثار

مصطفی عزیزی در جستاری در ایندیپندنت فارسی در باره او و نوبت لیلی می‌نویسد.«نام مهدی شیرزاد از سال‌های پیش با سریال «راه بی‌پایان» (همایون اسعدیان) در کنار علیرضا بذرافشان، که فیلم‌نامه‌نویس شناخته شده‌ای بود، به عنوان فیلم‌نامه‌نویس شنیده شد و پس از آن با فراز و فرودهایی، نام او را در فیلم‌ها و مجموعه‌های تلویزیونی مختلف دیدیم که «نوبت لیلی» رسید و عصاره همه آن تجربه‌ها در خط روایت و شکستن خط روایی به کارش آمده است، و او و سروش چیت‌ساز توانستند فیلم‌نامه‌‌ای بنویسند که برای نخستین بار اثر مدرنی خلق کند که نگاه به تاریخ و نظم‌های داستانی و نگارگری و معماری و کاشی‌کاری ایرانی دارد.»
خروج از ایران

مهدی شیرزاد در فروردین ۱۴۰۲ از کشور خارج شد و در سالگرد تولد سارینا اسماعیل‌زاده در اینستاگرام خود نوشت: ««کمتر واقعه‌ای در این ۴۴ سال به اندازه‌ی قتل این بچه روی من تاثیر گذاشت. نمی‌دانم چقدر و چند بار ویدئوهایش را دیدم و بعد از چندین سال گریه کردم... و دردناک‌تر از همه این که کم و بیش هم‌سال پسر خودم بود. صراحت و روشنی لحظاتی که از خودش به جا گذاشت، تمام دروغ‌های پس از قتلش را خنثی و بی‌حاصل کرد و اگر مهسا-ژینا رمزی شد، سارینا یک راهنما شد که به ما بگوید آنها چه می‌خواهند.»
سارینا برای من واقعا یک راهنما بود. برای من یک لحظه‌ی قطعی را ساخت که آیا این کار و زندگی من به این همه حقارتش می‌‌ارزد یا نه؟»  وی در مقاله‌ای در نشریه هفته دعوای بین ساترا با وی‌او‌دی‌ها را جنگ بین امنیتی‌ها خواند.
ولک جنویک

مکان در 23x15px|border |alt=|link= جمهوری چک
| Velké Janovice | Velké Janovice |
| --- | --- |
شهر: شهر
  پرچمنشان:   پرچمنشان
استان‌های جمهوری چک: استان ویسوچینا
ناحیه: Žďár nad Sázavou
مساحت: مساحت
 • کل: ۳٫۴۵ کیلومتر مربع (۱٫۳۳ مایل مربع)
ارتفاع: ۵۸۰ متر (۱۹۰۰ فوت)
جمعیت (۱٫۱٫۲۰۱۴): جمعیت (۱٫۱٫۲۰۱۴)
 • کل: ۱۱۹
 • تراکم: ۳۴/کیلومتر مربع (۸۹/مایل مربع)
Postal code: ۵۹۳ ۰۱
وبگاه: http://www.velkejanovice.wz.cz
ولک جنویک (به چکی: Velké Janovice) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در Žďár nad Sázavou District واقع شده‌است.
خصوصیات

ولک جنویک ۳٫۴۵ کیلومترمربع مساحت و ۱۱۹ نفر جمعیت دارد و ۵۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آنا یرزینکیان

| آنا یرزینکیان | آنا یرزینکیان |
| --- | --- |
نام اصلی: Անետա Երզնկյան
زاده: ۲۳ اکتبر ۱۹۴۹ ‏(۷۵ سال) ایروان، جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان
پیشه: نقد فیلم
ملیت:  ارمنی
دانشگاه: دانشگاه دولتی ایروان
پدر و مادر: پدر: یوری ارزنکیان
 جوایز    :  جوایز    
آنا یوریی یرزینکیان (ارمنی: Աննա Յուրիի Երզինկյան؛  زادهٔ ۲۳ اکتبر ۱۹۴۹) منتقد فیلم اهل ارمنستان است.
زندگی‌نامه

وی در ۲۳ اکتبر ۱۹۴۹ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی عضو hy:Հայաստանի կինեմատոգրաֆիստների միություն می‌باشد وی در دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان و انستیتو دولتی سینما و تئاتر ایروان فعالیت می‌کند. همچنین برندهٔ جوایزی همچون چهره هنری شایسته جمهوری ارمنستان، مدال طلای وزارت فرهنگ جمهوری ارمنستان شده‌است.
ال فانینگ

|  ال فنینگ |  ال فنینگ |
| --- | --- |
فانینگ در هفتادمین جشنواره بین‌المللی فیلم برلین ۲۰۲۰: فانینگ در هفتادمین جشنواره بین‌المللی فیلم برلین ۲۰۲۰
نام هنگام تولد: مری ال فانینگ
زادهٔ: ۹ آوریل ۱۹۹۸ ‏(۲۶ سال) کنیرز، جورجیا، ایالات متحده
ملیت: آمریکایی
پیشه‌ها: بازیگر صداپیشه مدل
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۱–اکنون
خویشاوندان: داکوتا فانینگ (خواهر)
ال فنینگ(انگلیسی: Elle Fanning؛ زادهٔ ۹ آوریل ۱۹۹۸) هنرپیشه و مدل آمریکایی است. وی از سال ۲۰۰۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او خواهر کوچک‌تر داکوتا فانینگ است.
حرفه

ال فانینگ بازیگری را قبل از اینکه سه ساله شود شروع کرد. او کارش را با بازی کردن نسخهٔ جوانتر نقش خواهرش داکوتا فانینگ در برنامه تلویزیونی "Taken" آغاز کرد.
در سال ۲۰۰۲ میلادی، ال که تنها چهار سال داشت، اولین نقشش را در فیلم کمدی مهد کودک بابا مستقل از خواهرش به انجام رساند. مهارت ال در بازیگری هنگام انتخاب شدن وی در نقش راث در فیلم در در کف زمین به خوبی نمایان گشت. تهیه کنندهٔ این فیلم از قبل تصمیم گرفته بود دو دوقلوی همسان را برای این فیلم انتخاب کند ولی آنچنان تحت تأثیر ال قرار گرفت که فقط وی را انتخاب کرد.
ال همچنین در کنار آنجلینا جولی در فیلم مالیفیسنت ظاهر شد. او در این فیلم نقش پرنسس آورورا را بر عهده داشت.
ال در سال ۲۰۱۷ در کنار نیکول کیدمن و کالین فارل در فیلم فریب‌خورده به کارگردانی سوفیا کوپولا ظاهر شد.
فیلم‌شناسی

| سال | نام | نقش |
| --- | --- | --- |
| ۲۰۰۲ | مهد کودک بابا | جیمی |
| ۲۰۰۴ | در زیرزمین | روث کول |
| ۲۰۰۵ |  همسایه من توتورو  | صدا پیشگی (می کودکی) |
| ۲۰۰۵ | به‌خاطر وین-دیکسی | سوییتی توماس |
| ۲۰۰۵ | .P.N.O.K | ربکا پولارد |
| ۲۰۰۶ | بابل | دبی جونز |
| ۲۰۰۶ | دژا وو | ابی |
| ۲۰۰۷ | ۷۳ روز با سارا (فیلم کوتاه) | سارا |
| ۲۰۰۷ | جاده رزرو | اما لرنر |
| ۲۰۰۷ | رتبه‌های نه | نوئل |
| ۲۰۰۸ | مورد عجیب بنجامین باتن | کودکی دِیزی |
| ۲۰۰۸ | فیبی در سرزمین عجایب | فیبی لیکتن |
| ۲۰۰۹ | پسر فضایی | گریس (صدا) |
| ۲۰۱۰ | یک جایی | کلیو |
| ۲۰۱۰ | فندق‌شکن | مری |
| ۲۰۱۱ | ما باغ‌وحش خریدیم | لیلی میسکا |
| ۲۰۱۱ | منحنی از چیزهای فراموش شد | دختر |
| ۲۰۱۱ | تویکست | V |
| ۲۰۱۱ | سوپر ۸ | آلیس داینارد |
| ۲۰۱۲ | تکیه به سوی آرامش | سارا |
| ۲۰۱۲ | جینجر و رزا | جینجر |
| ۲۰۱۴ | کم کردن | امی-جوآلبانی |
| ۲۰۱۴ | غرب غارتگر | مری هولم |
| ۲۰۱۴ | مالیفیسنت | پرنسس آورورا |
| ۲۰۱۴ | غول‌های پاکتی | وینی |
| ۲۰۱۵ | ترامبو | نیکولا ترامبو |
| ۲۰۱۵ | ۳ نسل | رِی |
| ۲۰۱۶ | شیطان نئونی | جسی |
| ۲۰۱۶ | زنان قرن بیستم | جولی |
| ۲۰۱۶ | تا شب زنده بمان | لورتا فیگیس |
| ۲۰۱۶ | بالرین | فلیس لاویوس (صدا) |
| ۲۰۱۷ | ناپدید شدن سیدنی هال | ملودی |
| ۲۰۱۷ | چطور با دخترها در مهمانی‌ها گپ بزنیم | زن |
| ۲۰۱۷ | فریب‌خورده | آلیسیا |
۲۰۱۷: مری شلی
| ۲۰۱۸ | فکر کنم حالا تنهاییم | گریس |
| ۲۰۱۸ | روح نوجوان | وایولت |
| ۲۰۱۸ | گالوستون | راکی |
| ۲۰۱۹ | یک روز بارانی در نیویورک | اشلی انرایت |
| ۲۰۱۹ | مالفیسنت: بانوی اهریمنی  | پرنسس آورورا |
| ۲۰۲۰ | راه‌های نرفته | مالی |
| ۲۰۲۰ | همه مکان‌های روشن | وایولت مارکی |
| ۲۰۲۱ | کبیر | کاترین کبیر |
| ۲۰۲۴ | یک ناشناخته کامل | سوزه روتولو |
| ۲۰۲۵ | غارتگر: سرزمین‌های بد |  |
بازی ویدئویی

| سال | عنوان | نقش | یادداشت‌ها | منبع |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۲۵ | دث استرندینگ ۲: در ساحل | تومارو | صداپیشه و وجه شباهت |  |
بیوکانان، میشیگان

مکان
| بیوکانان | بیوکانان |
| --- | --- |
شهر: شهر
شعار: "Life is better here.": شعار: "Life is better here."
Location of Buchanan, Michigan: Location of Buchanan, Michigan
ایالت: میشیگان
County: Berrien
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۵۷ مایل مربع (۶٫۶۶ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲٫۵۰ مایل مربع (۶٫۴۷ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰۷ مایل مربع (۰٫۱۸ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۶۹۶ فوت (۲۱۲ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۴٬۴۵۶
 • برآورد (2012): ۴٬۴۲۸
 • تراکم: ۱۷۸۲٫۴/مایل مربع (۶۸۸٫۲/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: 49107
کد منطقه: 269
استاندارد پردازش اطلاعات فدرال: 26-11400
GNIS feature ID: 1618891
وبگاه: City of Buchanan, Michigan
بیوکانان (به انگلیسی: Buchanan) یک شهر در ایالات متحده آمریکا با جمعیت ۴٬۴۵۶ نفر است که در میشیگان واقع شده‌است.
موقعیت جغرافیایی

موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
Localidades na vizinhança
ویاندن (کانتون)

مکان در Diekirch
| Vianden Veianen | Vianden Veianen |
| --- | --- |
کانتون: کانتون
مختصات: ۴۹°۵۶′ شمالی ۶°۱۰′ شرقی﻿ / ﻿۴۹٫۹۳۳°شمالی ۶٫۱۶۷°شرقی﻿ / 49.933; 6.167: مختصات: ۴۹°۵۶′ شمالی ۶°۱۰′ شرقی﻿ / ﻿۴۹٫۹۳۳°شمالی ۶٫۱۶۷°شرقی﻿ / 49.933; 6.167
District: Diekirch
Legislative constituency: Nord
LAU 1: LU00002
پایتخت: ویاندن
Communes (فهرست شهرهای لوکزامبورگ in bold): پوتشاید, تاندل, ویاندن
مساحت: مساحت
 • کل: ۷۸٫۵۲ کیلومتر مربع (۳۰٫۳۲ مایل مربع)
 • رتبه: 12th of 12
بیشترین ارتفاع(3rd of 12): ۵۴۲ متر (۱۷۷۸ فوت)
کمترین ارتفاع(5th of 12): ۱۹۰ متر (۶۲۰ فوت)
جمعیت (2006): جمعیت (2006)
 • کل: ۳٬۶۴۵
 • رتبه: 12th of 12
 • تراکم: ۴۶/کیلومتر مربع (۱۲۰/مایل مربع)
  • رتبه: 10th of 12
ایالت ویاندن (به لاتین: Vianden Canton) کانتونی در کشور لوکزامبورگ است که در Diekirch District واقع شده‌است.
خصوصیات

ویاندن ۷۸٫۵۲ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۶۴۵ نفر جمعیت دارد.
کرم خاکی

| کرم خاکی | کرم خاکی |
| --- | --- |
کرم خاکی معمولی Lumbricus terrestris: کرم خاکی معمولی Lumbricus terrestris
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانورانia
شاخه:: کرم حلقوی
رده:: کمربندبه‌تنان
راسته:: Haplotaxida
زیرراسته:: Lumbricina Burmeister, 1837
تیره‌ها: تیره‌ها
 Acanthodrilidae  Ailoscolidae  Alluroididae  Almidae (disputed)  Criodrilidae  Eudrilidae  Exxidae  Glossoscolecidae  Hormogastridae  Lumbricidae  Lutodrilidae  مگاسکولسیده  Microchaetidae  Ocnerodrilidae  Octochaetidae  Sparganophilidae:  Acanthodrilidae  Ailoscolidae  Alluroididae  Almidae (disputed)  Criodrilidae  Eudrilidae  Exxidae  Glossoscolecidae  Hormogastridae  Lumbricidae  Lutodrilidae  مگاسکولسیده  Microchaetidae  Ocnerodrilidae  Octochaetidae  Sparganophilidae
کرم‌های خاکی یا کرمشک جانورانی دارای بدنی نرم هستند. بدن آن‌ها به بندهایی تقسیم شده‌است. آن‌ها استخوان ندارند و معمولاً دراز هستند. کرم‌ها از گوناگونی زیادی برخوردارند. آن‌ها در زمین می‌خزند. کرم‌های خاکی در هر جایی یافت می‌شوند و طول آن‌ها معمولاً بیشتر از ۳ سانتی‌متر است. آن‌ها بیشتر به رنگ صورتی قهوه‌ای یا صورتی تیره هستند. هرچند که کرم خاکی فاقد استخوان یا غضروف است اما دارای اسکلت آب ایستایی است. کرم خاکی از معدود بی‌مهرگان دارای دستگاه گردش خون بسته‌است که دارای قلب لوله‌ای در سطح پشتی است. تنفس کرم خاکی از طریق پوست است و شبکهٔ گستردهٔ مویرگی زیر پوست در نزدیکی سطح تنفس دارد. کرم خاکی از شاخهٔ کرم‌های حلقوی با بدن بندبند است که مواد زائد هر بند توسط یک سامانهٔ متانفریدی از طریق منفذی بیرونی در بند قبلی با مثانه‌ای در انتهای نفریدی دفع می‌شود.
این کرم ها هرمافرودیت (نرماده هستند ) وبا لقاح دوطرفی تولید مثل میکنند
اهمیت اکولوژیک

کرم‌های خاکی روزانه به اندازهٔ وزنشان خوراک می‌خورند و بیرون پس می‌دهند و این کودی بی‌همتا برای تقویت خاک است. از سودمندی‌های دیگر آن‌ها این است که آن‌ها با سوراخ کردن زمین، آب و هوا را در زمین پخش می‌کنند و این برای رشد گیاهان و جلوگیری از پوسیدن گیاهان و خاک سودمند است.
سهم کرم‌های خاکی در حاصلخیزی خاک بسیار قابل توجه است. تکثیر، رشد و فعالیت کرم‌های خاکی تحت تأثیر اقلیم، نوع خاک، پوشش گیاهی، کیفیت و سهولت دسترسی به مواد آلی قرار می‌گیرد. زمانی که کرم‌های خاکی به خوبی رشد و نمو می‌کنند، می‌توانند کل زیست‌تودهٔ جانوری خاک را تشکیل دهند. آن‌ها در تجزیهٔ مواد آلی خاک، تهویهٔ خاک، افزایش نفوذپذیری خاک و دانه‌بندی ذرات خاک دخالت می‌کنند. هنگامی که کانال‌های ایجاد شده توسط کرم‌های خاکی نفوذپذیری آب باران را در خاک افزایش دهند، بر حرکت مواد غذایی در خاک نیز اثر خواهند گذاشت. کرم‌های خاکی از طریق مخلوط کردن، خُرد کردن و تجزیهٔ بقایای گیاهی سهم زیادی در باروری اکوسیستم خاک دارند. در هر هکتار زمین کشاورزی حدود ۴۰ تن در سال توسط کرم‌ها زیر و رو می‌شود. بر اثر حرکت کرم خاکی در خاک شیارهایی به وجود می‌آید که به وسیلهٔ آن‌ها آب و هوا بهتر به ریشهٔ گیاهان نفوذ می‌کند.
همچنین کرم خاکی مواد گیاهی و حیوانی فاسد شده در زیر زمین را می‌خورد و شرایط را برای کاشته شدن بذر گیاهان مهیا می‌کند. فضولات کرم خاکی نیز به علت آهکی بودن باعث حاصلخیزی خاک می‌شود. کرم خاکی خاک را به کمک عضله‌های حلقی به داخل لولهٔ اندرونی خود می‌فرستد. بدین ترتیب غذا وارد چینه‌دان کرم شده و سپس به سنگدان می‌رود. وجود ذرات ماسه در سنگدان به او کمک می‌کند تا خاک را به خوبی در درون خود آسیاب و نرم کند. در مرحلهٔ بعد غذا هضم شده و فضولات از بدن دفع می‌شود. نقش کرم‌های خاکی در بهبود شرایط خاک و متعاقب آن رشد گیاه به عوامل محیطی متعدد از جمله درجهٔ شوری بستگی دارد. کرم‌های خاکی از شاخهٔ کرم‌های حلقوی (Annelida) بوده و دارای ۱۰ هزار گونهٔ شناسایی شده هستند. ارزش عملی این جانوران در اصلاح خاک، تولید کود از مواد زائد آلی و زباله‌ها، تغذیه و پرورش طیور است. همچنین فایده‌های درمانی آن‌ها به دلیل وجود آنزیم‌های لومبروکیناز و تأثیرشان در تجزیهٔ فیبرین، درمان سرطان و تهیهٔ دارو همگی دلالت بر اهمیت روزافزون این جانوران خاکزی دارد.[نیازمند منبع]
«ورمی کمپوست»، حاصل عبور مداوم و آرام مواد آلی در حال پوسیدگی از دستگاه گوارش گونه‌هایی از کرم خاکی است. نسبت کربن به نیتروژن این کود در مقایسه با سایر کودهای سبز مناسب‌تر است و بنابراین شرایط جذب عناصر مغذی برای گیاه در آن بهتر می‌شود.
پرورش

کرم خاکی را برای موارد زیر پرورش می‌دهند:
تولید کود آلی.
اصلاح ساختار و بهبود حاصل‌خیزی خاک.
جلوگیری از آلودگی منابع پایه.
حفظ محیط زیست.
تولید محصول سالم.
افزایش و پایداری تولید محصولات کشاورزی.
تولید مکمل غذایی جهت خوراک دام و آبزیان.
استفادهٔ بهینه از زباله‌های حیوانی و تبدیل آن‌ها به کود آلی.
استفادهٔ بهینه از زباله‌های خانگی و تبدیل آن‌ها به کود آلی.