stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
رئیس‌جمهور آلمان

| رئیس‌جمهور فدرال جمهوری فدرال آلمان | رئیس‌جمهور فدرال جمهوری فدرال آلمان |
| --- | --- |
Bundespräsident der Bundesrepublik Deutschland: Bundespräsident der Bundesrepublik Deutschland
نشان: نشان
Standard of the President: Standard of the President
متصدی کنونی فرانک والتر اشتاین‌مایر از ۱۹ مارس ۲۰۱۷: متصدی کنونی فرانک والتر اشتاین‌مایر از ۱۹ مارس ۲۰۱۷
لقب: آقای رئیس‌جمهور (غیررسمی) عالی‌جناب (دیپلماتیک و رسمی)
وضعیت: رئیس کشور
اقامت‌گاه: کاخ بلویو (برلین) ویلا همرشمیت (بن)
گمارنده: کنوانسیون فدرال
مدت دوره: پنج سالیکبار قابل تمدید، متوالی
سند انتصاب: قانون اساسی آلمان
پیشین: رئیس‌جمهور رایش
دارندهٔ افتتاحی: تئودور هویس
بنیادگذاری: ۲۴ مه ۱۹۴۹
حقوق: ۲۵۴٬۰۰۰ یورو سالانه
وبگاه: www.bundespraesident.de
رئیس‌جمهور آلمان، با عنوان رسمی رئیس‌جمهور فدرال جمهوری فدرال آلمان (به آلمانی:Bundespräsident)، عالی‌ترین مقام سیاسی و رئیس کشور آلمان است.
رئیس‌جمهور کنونی آلمان، فرانک والتر اشتاین‌مایر است که در ۱۲ فوریه ۲۰۱۷ به این مقام رسید. بر اساس قانون اساسی ۱۹۴۹، آلمان دارای یک سیستم حکومتی پارلمانی است که در آن صدراعظم امور اجرایی را بر عهده دارد و نقش رئیس‌جمهور به‌عنوان رئیس کشور تشریفاتی است اما اختیارات و وظایف سیاسی هم دارد. رئیس‌جمهور می‌تواند به بحث‌های عمومی سیاسی و اجتماعی جهت دهد و طبق ماده ۸۱ قانون اساسی، در صورت بی‌ثباتی سیاسی، «اختیارات ذخیره» مهمی دارد. رئیس‌جمهور همچنین این اختیار را دارد که از طرف جمهوری فدرال، با درخواست عفو موافقت کند و یا نشان افتخار بدهد. رئیس‌جمهور آلمان در مورد نحوه انجام وظایف رسمی خود اختیارات گسترده‌ای دارد. بر اساس ماده ۵۹ قانون اساسی، رئیس‌جمهور جمهوری فدرال آلمان را در مسائل حقوق بین‌الملل نمایندگی می‌کند، از طرف آن با کشورهای خارجی معاهدات منعقد می‌کند و دیپلمات‌ها را تأیید می‌کند. علاوه بر این، تمام قوانین فدرال قبل از اجرایی شدن باید توسط رئیس‌جمهور امضا شود. رئیس‌جمهور ممکن است قانونی را وتو کند، اگر فکر کند که قانون اساسی را نقض می‌کند. اقدامات رئیس‌جمهور نشان دهنده خود دولت، موجودیت، مشروعیت و وحدت آن است. نقش رئیس‌جمهور یکپارچه است و شامل عملکرد کنترلی حمایت از قانون اساسی است. رئیس‌جمهور معمولاً در مورد موضوعات روزمره اظهار نظر نمی‌کند، به ویژه هنگامی که در میان احزاب سیاسی اختلاف نظر وجود دارد. این دوری از سیاست‌های روزمره و مسائل روزمره دولتی به رئیس‌جمهور این امکان را می‌دهد که منبع روشنگری باشد، بر بحث‌های عمومی تأثیر بگذارد، انتقادها را بیان کند و پیشنهادها را ارائه دهد. برای اعمال این قدرت، به‌طور سنتی فراتر از سیاست حزبی عمل می‌کند.
محل اقامت اصلی و رسمی رئیس‌جمهور، کاخ بلویو (به آلمانی: Schloss Bellevue) در برلین است. دومین محل اقامت رسمی واقع در همرشمیت ویلا (به آلمانی: Villa Hammerschmidt) در بن است.
انتخاب

رئیس‌جمهور فدرال توسط رای مخفی بدون بحث و مناقشه توسط هیئت فدرال آلمان که برای همین منظور دایر شده است انتخاب می‌شود. این هیئت شامل تمامی اعضای بوندس‌تاگ به همراه چندین نفر از نمایندگان که توسط قوه مقننه شهرها انتخاب شده‌اند، است. اعضای این هیئت در پایان بالغ بر یک‌هزار نفر می‌شود. قانون اساسی آلمان، اینطور بیان می‌دارد که این گردهمایی هر چه زودتر تشکیل شده و نباید به ۳۰ روز قبل از انقضاء وقت رئیس‌جمهور فعلی برسد. این هیئت توسط رئیس بوندس‌تاگ گردهمایی و اداره می‌شود. از سال ۱۹۷۹، تمام این گردهمایی‌ها پیش از ۲۳ مه، تاریخ انتصاب جمهوری فدرال در ۱۹۴۹، انجام می‌شود. استثنایی از این کار در سال ۲۰۱۰، زمانی انجام شد که در طول انتخابات ۲۰۱۰ هورست کوهلر پیش از زمان معین از دفتر خود خارج شد.
هیئت فدرال آلمان رئیس‌جمهور را با توجه به اکثریت آراء انتخاب می‌کند. اگر بعد از دو رای، هیچ‌یک از کاندیدها این سطح از حمایت را به دست نیاورد، در سومین و آخرین رای، کاندید مورد نظر با توجه به اکثریت آراء انتخاب می‌شود. مؤلفین «قانون اساسی آلمان» یک انتخابات ریاست جمهوری غیر مستقیم را به این خاطر انتخاب کردند که اعتقاد داشتند این می‌تواند یک رئیس دولت را طوری به وجود بیاورد که در بسیاری موارد قابل قبول است و در عین حال جدا از هر نوع فشار مردمی و عمومی است.
صلاحیت

دفتر رئیس‌جمهور بر روی تمام آلمان‌هایی که برای رای دادن در بوندستاگ مستحق رای دادن باشند و به سن ۴۰ رسیده‌اند باز است. رئیس‌جمهور حقوق سالیانه‌ای بالغ بر ۲۵۴٬۰۰۰€ (یورو) دریافت می‌کند که بعد از ترک او از دفتر نیز برای همیشه ادامه می‌یابد. رئیس‌جمهور می‌تواند که عضوی از دولت، مجلس یا دولت فدرال نباشد. در هنگام گرفتن این سمت، رئیس‌جمهور باید مطابق به ماده ۵۶ قانون اساسی قسم بخورد. اگرچه او می‌تواند قسمت‌های مذهبی آن را را از آن در صورت تمایل حذف کند.
من قسم می‌خورم که تمام تلاش خود را وقف رفاه و بهزیستی مردم آلمان کنم، مزایای آنها را در نظر گرفته و گزند را از آنها دور نگهدارم. از قانون اساسی و اساسنامه هم‌پیمانان کشور حمایت و پیروی کنم، وظایف خود را وجدانی انجام دهم و به همه عدالت را انجام دهم. پس خدایا مرا کمک کن.
وظایف و اختیارات

درجه قدرتی که به رئیس‌جمهور در قانون اساسی داده شده، مبهم است. اگرچه عملاً، دارنده آن را به عنوان یک مقام تشریفاتی می‌شناسند و با نظر دولت فدرال اعمال خود را انجام می‌دهد. برخلاف بسیاری از قانون اساسی دیگر کشورها، قانون اساسی آلمان، رئیس‌جمهور را به عنوان فرمانده کل قوای نظامی (حتی تشریفاتی) در نظر نمی‌گیرد. مطابق به ماده ۶۵ از قانون اساسی آلمان این نقش در روزهای صلح به وزیر دفاع و در روزهای جنگ به صدراعظم اعطا می‌شود. علی‌رغم این ماده، دولت فدرال آلمان هیچ وقت اجازه اعلان جنگ را بدون موافقت رئیس‌جمهور ندارد. رئیس‌جمهور به‌طور کلی وظایف زیر را بر عهده دارد:
قدرت‌های استردادی

رئیس‌جمهور دارای قدرت‌های استردادی (به انگلیسی: Reserve Powers) بسیار مهمی است که در بیشتر مواقع به‌خصوص موارد بحران به کار می‌آید. عده‌ای اعتقاد دارند که قانون اساسی رئیس‌جمهور را برای پیروی کردن تمام دستورنامه‌های دولت در هر شرایطی مکلف نمی‌داند. برای مثال، پیشنهاد شده که رئیس‌جمهور می‌تواند امضاء نمودن قوانین جدید را به این خاطر که با محتوای آن راضی نیست رد کند و به این صورت آن را نفی یا «وتو» کند یا از تصویب انتصاب یک کابینه خاص امتناع کند. از جایی که تاکنون هیچ رئیس‌جمهوری در تاریخ آلمان «وتو» انجام نداده و این گفته‌ها هیچ وقت محک زده نشده‌اند، بحث‌هایی روی آن جریان دارد.
در مواردی بسیار کم که قانون پیشنهاد شده امضاء نشده بوده، تمامی رؤسای جمهور در این باور بودند که قانون به‌طور کلی با قانون اساسی ناسازگار است. در بهار ۲۰۰۶، رئیس‌جمهور کوهلر دو بار در طول سه ماه اینکار را انجام داد. همچنین در بعضی از موارد، رئیس‌جمهوری قانونی را امضاء می‌کند و از احزاب سیاسی می‌خواهد که برای بررسی قانون، موضوع را به محکمه قانون‌اساسی فدرال راجع کنند. برای مثال جدیدترین نمونه این اتفاق، قانون بسیار بحث‌انگیز قانون مهاجرت بود که توسط «بوندسرات» در ۲۰۰۲ تصویب شده بود. این قانون سرانجام توسط محکمه به دلایل آیین دادرسی باطل اعلام شد.
نشان ریاست جمهوری

نشان رسمی رئیس‌جمهور آلمان (به آلمانی: Standarte des Bundespräsidenten) در ۱۱ آوریل ۱۹۲۱ اتخاذ شد و تا همین طرح تا سال ۱۹۳۳ باقی‌ماند. نگارشی تعدیل شده با اندکی تغییر از این طرح در اوایل ۱۹۲۶ اعمال شد که همراه با طرح سال ۱۹۲۱ آن استفاده می‌گردید. در ۱۹۲۲ هر دوی این طرح‌ها با نگارشی جدید از آن با اندکی تغییرات اعمال شد که تا ۱۹۳۵ استفاده می‌شد.
طرح ریاست جمهوری «شهر وایمار» که در ۱۹۲۱ اقتباس شده بود، دوباره به عنوان طرح رسمی توسط تصمیم رئیس‌جمهور وقت، تئودور هویس در ۲۰ ژانویه ۱۹۵۰ اعمال شد که او همزمان دیگر طرح‌های وایمار را شامل طرح نشان دولتی شهر معین کرد. عقابی که در این طرح به کار رفته به صورت رسمی نشان دولتی آلمان و نشان رسمی رئیس‌جمهور در زمان «جمهوری وایمار (سیستم حکومتی آلمان در ۱۹۱۸–۱۹۳۳)» استفاده می‌شد که در اصل توسط رئیس‌جمهور فریدریش ابرت (۱۸۷۱–۱۹۲۵) در ۱۱ نوامبر ۱۹۱۹ معرفی شده بود.
هاینریش لوبکه دومین رئیس‌جمهور آلمان در حال بازدید از کیرشایم ین شوابن شهری در بایرن.
نشان رسمی رئیس‌جمهور دولت فدرال آلمان که از ۱۹۲۱ تا ۱۹۳۳ و از ۱۹۵۰ تاکنون استفاده می‌شود.
پارک فناوری سومقاییت

| 0 | 1 |
| --- | --- |
Sumqayıt Texnologiyalar Parkı: Sumqayıt Texnologiyalar Parkı
فرایند گالوانیزه گرم در پارک فناوری سومقاییت: فرایند گالوانیزه گرم در پارک فناوری سومقاییت
کوته‌نوشت: اس‌تی‌پی (STP)
بنیان‌گذاری: ۲۲ دسامبر ۲۰۰۹ (۲۰۰۹-12-۲۲)
مکان: شهرک حاجی زین‌العابدین، سومقاییت،  جمهوری آذربایجان
مختصات: ۴۰°۳۶′۰۷″شمالی ۴۹°۳۵′۳۹″شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۶۰۲°شمالی ۴۹٫۵۹۴۲۲۲°شرقی﻿ / 40.602; 49.594222
مدیر عامل: «امین محمدف»
کارمندان (۲۰۱۹): ۲۰۰۰
وبگاه: stp.az
پارک فناوری سومقاییت (ترکی آذربایجانی: Sumqayıt Texnologiyalar Parkı) اولین پارک علم و فناوری تأسیس شده در جمهوری آذربایجان و سرتاسر قفقاز جنوبی به‌شمار می‌آید.
اطلاعات کلی

پارک فناوری سومقاییت در سال ۲۰۰۹، در مساحتی ۲۵۰ هکتاری در شهرک حاجی زین‌العابدین واقع در شمال شهر سومقاییت ایجاد شد. در حال حاضر، مؤسسه دارای پرسنل بالغ بر ۲ هزار نفر شاغل در زمینه‌های تولید و ساخت و نصب می‌باشد، که پیشبینی می‌شود با راه اندازی تمامی بخش‌های مدنظر گرفته شده تعداد آنها به بیش از ۱۰ هزار نفر افزایش پیدا کند.
مراسم افتتاحیه رسمی پارک با حضور الهام علی‌اف، رئیس‌جمهوری آذربایجان، در تاریخ ۲۲ دسامبر سال ۲۰۰۹ برگزار گردید. این اولین پارک فناوری در جمهوری آذربایجان است، که تحت شرایط بازار فعالیت می‌نماید. «امین محمدف» در ماه مارس سال ۲۰۱۷ به عنوان مدیر عامل این مؤسسه منصوب شد.
دامنه فعالیت پارک فناوری سومقاییت دربردارنده تولید تجهیزات برقی، انواع کابل، ماشین‌سازی، محصولات پلیمر، ساخت قطعات فلزی، گالوانیزه گرم، پنل ساندویچی، سیستم‌های تهویه، پنجره‌های پلی وینیل کلراید، جعبه‌ابزار، پانل خورشیدی و محصولات پوشش‌دهی با پودر می‌باشد.
نگارخانه

فرایند جوشکاری و نصب
فرایند رنگ‌کاری
قطعات مکانیک دقت
فراورده‌های گالوانیزه گرم
پارک دنمان استیت

پارک دنمان استیت (Denman Estate Park) نام یک پارک شهری در سن آنتونیو در ایالت تگزاس است.
این پارک هشت و نیم هکتار مساحت داشته و مشترکاً توسط دانشگاه اینکارنت وورد و شهرداری سن آنتونیو برای استفاده عموم خریداری شده‌است. صاحبین اصلی آن خانواده گیلبرت دنمان می‌باشند که در دیوان عالی تگزاس دارای منصب‌های بالایی بوده‌اند.
هدیه کره جنوبی به مردم سن آنتونیو

نکته قابل توجه در این پارک وجود یک عمارت کلاه فرنگی است که توسط کره جنوبی به مردم سن آنتونیو اهدا گردیده است. این آلاچیق توسط معماران کره ای و به سبک معماری کره ای‌ها ساخته گردیده٬ و به عمارتی شباهت دارد که در شهر گوانگجو در کره جنوبی قرار دارد که به «ناقوس مردم سالاری» معروف است. دو شهر گوانگجو و سن آنتونیو دو شهر خواهر می‌باشند.
معماران این بنا یو چانگ بیونگ (Yu Chang Byung) و هونگ هی لی (Hong Hee Lee) نام داشته و شرکت کره ای نامکوانگ (Namkwang Construction Co) طراحی و ساخت این بنا را در کنار یک برکه بر عهده گرفت. شهرداری کوانگجو هزینهٔ این پروژهٔ یک و نیم میلیون دلاری را تقبل کرد.
نگارخانه

ناقوس دموکراسی در شهر کوانگجو در کره جنوبی
عمارت کلاه فرنگی کوانگجو در شهر سن آنتونیو در تگزاس
پارک شهر (گرگان)

| پارک شهر گرگان | پارک شهر گرگان |
| --- | --- |
گونه: پارک عمومی
مکان:  ایران، گرگان، شمال غربی میدان کاخ
گشایش: فروردین ۱۳۴۳ خورشیدی
وضعیت: در مالکیت شهرداری
پارکینگ: دارد
درگاه گرگان
پارک شهر گرگان در مرکز شهر گرگان در شمال غربی میدان ولیعصر فعلی یا میدان کاخ سابق قرار دارد. خیابان پاسداران در ضلع شرقی این پارک و خیابان ۵ آذر در ضلع جنوبی آن واقع است.
تاریخچه

تاریخ افتتاح پارک شهر گرگان به فروردین ماه سال ۱۳۴۳ خورشیدی باز می‌گردد.
امکانات

باغ روس‌ها یا همان کنسولگری سابق روسیه
در مجاورت این پارک قرار دارد.
کاخ موزه گرگان
کاخ موزه گرگان که به نام‌های کاخ اختصاصی گرگان، کاخ سلطنتی گرگان و موزه گرگان نیز معروف است که خاندان پهلوی برای اقامت در گرگان از آن استفاده می‌نمودند. هم‌اکنون این بنا تبدیل به موزه شده است.
آب‌نما
در روبروی کاخ موزه آب نمایی وجود دارد.
کتابخانه
در محوطه پارک کتابخانه‌ای وجود دارد که در واقع در سال ۱۳۵۸ خورشیدی کتابخانه عمومی سابق گرگان به این مکان انتقال یافته و به کتابخانه عمومی شماره یک گرگان معروف شد.
سرویس‌های بهداشتی
زمین ورزشی
وسایل بازی و ورزش
آلاچیق‌هایی برای اقامت موقت گردشگران
ویلیام جونز (واژه‌شناس)

سر ویلیام جونز
آرامگاه ویلیام جونز در کلکته هند
سِر ویلیام جونز (به انگلیسی: William Jones) (زادهٔ ۲۷ سپتامبر ۱۷۴۶ – درگذشتهٔ ۲۸ آوریل ۱۷۹۴) زبان‌شناس، ادیب و خاورشناس انگلیسی بود. جونز پس از توماس استفنز (۱۵۸۳)، فیلیپو ساستی (۱۵۸۵)، مارکوس زوئریوس وان بوکس‌هورن (۱۶۴۸) اولیا چلبی (۶–۱۶۶۵) و گاستون کوردو(۱۶۹۱–۱۷۷۹)، یکی از کسانی بود که خانوادهٔ زبانهایی را که پیش از او سکایی (۱۶۴۸) و پس از او نخست هند و ژرمنی (۱۸۱۰-کنراد مالته‌برون)، سپس هندواروپایی (۱۸۱۳-توماس یانگ)، یافثی (۱۸۱۵-راسموس راسک)، هندی‌توتی(۱۸۲۶-اشمیتهنر)، سانسکریتی (۱۸۲۷-ویلهلم فون هومبولت)، هندی‌کلتی(۱۸۴۰-آگوست پوت)، آریایی و اروپایی(۱۸۵۴-گراتسیادو آسکولی)، آریایی(۱۸۶۷-اونوره شوه) نامیده‌شد را یادآور شد و از خویشاوندی زبان سانسکریت با زبان‌های یونانی و لاتین سخن گفت (۱۷۸۹).
دیدگاه‌ها

او زبان‌های انگلیسی، یونانی، لاتین، سانسکریت، عربی، فارسی، فرانسوی و ایتالیایی را می‌دانست. به یاری واژه‌نامه می‌توانست بنگالی، آلمانی، پرتغالی، اسپانیایی، هندی، عبری، ترکی و (خط) رونی را بخواند؛ و این خودباوری را داشت که اگر نیاز باشد می‌تواند تبتی، پالی، پهلوی، دری، روسی، سریانی، اتیوپیایی، قبطی، ولزی، سوئدی، هلندی و چینی را بخواند که به بیش از شش زبان از آن میان به خوبی گفتگو می‌کرد گرچه به‌نادرست خط رونی و دری (گویش بومی ایرانیان زرتشتی) را نیز زبانی جداگانه به‌شمارمی‌آورد. و این موضوع علاقهٔ شدید او را به فراگیری زبان‌های گوناگون و کشف رابطهٔ میان آنها نشان می‌دهد، گرچه در این راه به خطا رفته و چینی، ژاپنی و مصری را هم از یک خانواده زبانی دانست، زبان هندوستانی را از خانواده ای به جز سانسکریت، پهلوی را سامی، اوستایی را لهجه ای از سانسکریت و زبانهای اسلاوی را تاتاری. با این همه او به دلیل علاقهٔ فراوانش به ادبیات و شاعران ایران، به «جونز ایرانی» ملقب شده بود.
به رغم این گرایش و شیفتگی در برابر زبان فارسی، و آشنایی او با این زبان و زبان سانسکریت که نزدیکترین زبان به اوستا است، هنگامی که انکتیل دو پرون، دانشمند زبانشناس فرانسوی، برای نخستین بار ترجمه بخش‌هایی از اوستا را پیش روی او و برخی دیگر از دانشمندان شرق‌شناس و واژه‌شناس نهاد، در کمال شگفتی وی را کلاهبردار و فریبکار خواندند
در اروپا بحثی در مورد صحت کار به وجود آمد. گفته شد که به اصطلاح زند-اوستا کار اصلی زرتشت نیست و ساختگی بوده‌است. مهم‌تر از همه در میان این گروه، مایه افسوس است که شرق‌شناس برجسته، سر ویلیام جونز بود. وی در نامه‌ای که به زبان فرانسوی (۱۷۷۱) چاپ شده، ادعا کرد که آنکتیل فریب خورده‌است، و پارسیان سورات بر روی آن مشتی از نوآوری‌ها و سخنان پوچ‌های بی‌ارزش نگاشته‌اند. در انگلیس، سر ویلیام جونز از سوی ریچاردسون و سر جان چاردین پشتیبانی می‌شد و در آلمان، توسط ماینرز. آنکتیل دو پرون به عنوان فریبکاری شناخته شد که متن خود را برای حمایت از ادعای خود اختراع کرده بود. در آن زمان باور عمومی شرق شناسان بر این استوار بود که فارسی از سانسکریت ریشه دارد. از همین رو و ناآشنایی وی با زبان‌های پهلوی، فارسی باستان و اوستایی، او نام خانواده مشترک زبانهای خویشاوند از روسی و لاتین و یونانی، تا آلبانیایی و ایرانی و سانسکریت را هندواروپایی نهاد و از کهنترین گستردگی زبانی _که شاخه‌های آن از سکایی ختنی و تمشقی در سین کیانگ چین، تا زبان منقرض شده یاسی در مجارستان کنونی می‌رسید_ نامی نبرد.
از دیگر لغزشهای وی به ویژه با درنظر گرفتن آشنایی وی با شعر فارسی، دسته‌بندی پهلوی در میان زبانهای سامی است با این همه باز هم تعجب آور است که فارسی را که زبان فرزند پهلوی است هم از زبانهای هندی دسته‌بندی می‌کرد.
شگفت‌ترین ایده او دربارهٔ ریشه زبان‌های (به اصطلاح وی) هندواروپایی، نام نبردن از زبان‌های اسلاوی و عجیب تر از آن هندوستانی در میان آنهاست، با آنکه پیوند میان هندوستانی و سانسکریت همچون پهلوی و فارسی است. دیگر آنکه چینی و ژاپنی و قبطی را از زبانهای به اصطلاح هندواروپایی می‌خواند که هر یک امروزه به ترتیب بخشی از زبانهای چینی_تبتی، ترکی شرقی (دراین سازگاری نیست) و سامی هستند.
جنبش جنوب یمن

| جنبش جنوب | جنبش جنوب |
| --- | --- |
الحراک الجنوبی: الحراک الجنوبی
پرچم سابق یمن جنوبی مورد استفاده توسط جنبش: پرچم سابق یمن جنوبی مورد استفاده توسط جنبش
رهبران: عیدروس الزبیدی  علی سالم البیض حسن البعوم صالح علی بن غالب احمد عمر بن فرید عبدالرحمان علی الجفری صالح بن فرید شلال علی شیخ
تاریخ فعالیت: ۲۰۰۷–اکنون
مناطق فعالیت: یمن
ایدئولوژی: جدایی‌خواهی جناح‌ها: سوسیالیسم
متحدان:  امارات متحده عربی
مخالفان:  کنگره عمومی خلق   جنبش حوثی‌ها  لیگ حضرمی   القاعده در شبه‌جزیره عربستان  داعش یمن
وبگاه: stcaden.com
جنبش جنوب (عربی: الحراک الجنوبی)، جنبش جدایی‌طلب جنوب، جنبش جنوب یمن، جنبش عدن یا الحراک (به فارسی: ت.ت. 'جنبش')، یک جنبش سیاسی و سازمان شبه‌نظامی فعال در جنوب یمن از سال ۲۰۰۷ است که خواستار جدایی از جمهوری یمن و بازگشت به کشور مستقل سابق یمن جنوبی است و در حال حاضر، شناخته‌شده‌ترین شاخه سیاسی آن، شورای انتقالی جنوب، به رهبری عیدروس الزبیدی است که رهبری بالفعل در بسیاری از استان‌های جنوب را بر عهده دارد.
نشترود

| نشترود | نشترود |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: البرز
شهرستان: کرج
بخش: آسارا
جمعیت: ۱۸۸ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۲۶
نشترود نام یکی از روستاهای اطراف شهر کرج در استان البرز می‌باشد که دارای آب و هوای بسیار خوب و مطبوع و در جوار دره‌ایی زیبا واقع شده است. معبر فرعی منتهی به روستا در میان مردم بومی به نوشتورو تنگه معروف است، علت این نام گذاری فضای کم و باریک مابین دو کوه است که جاده مذکور در آن واقع شده است می‌باشد. براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۱۸۸ نفر (حدود۵۰ خانوار) بوده است. [نیازمند منبع]
اکثر مردم روستا در شهر زندگی می‌کنند اما در فصلهای بهار و تابستان با توجه به اینکه روستا دارای آب و هوای خوش و کم‌نظیری می‌باشد جمعیت روستا افزونتر می‌گردد.. پیشه اصلی بیشتر مردم روستا باغداری است و محصولاتی از قبیل گیلاس، آلبالو، انواع سیب، گلابی، هلو، گردو، فندق، انواع آلو و بسیاری از میوه جات متنوع و همچنین سایر فراورده‌های این میوه‌ها منجمله شیره، لواشک و… را تولید می‌کنند.
نان‌های محلی بسیار خوشمزه ای نیز بنام لواش محلی - نان دستی و کال نونک در این روستا پخت می‌شود که در نوع خود بی نظیر هستند. برای پخت نان دستی از مغز گردو فراوان و برای کال نونک از سبزیجات معطر بومی همچون گزنه پخته شده با سیر تازه استفاده می‌گردد که مانند سمبوسه در داخل خمیر نان قرار می‌گیرد.
بعلاوه روستای نشترود دارای چشمه‌های آب سرد فراوانی است که بخشی از این آبها بعنوان آب شرب و بخش عمده ای به آبیاری باغات روستا اختصاص می‌یابد.[نیازمند منبع]
روستاهای همجوار

از روستاها و آبادی‌های همجوار نشترود می‌توان به پل خواب، سیرا، ورزن، هرین، لیلستان، کلوان، اویزر، آیگان و از جنوب به کوه‌های روستای دروان اشاره کرد که بعضاً قرابت فامیلی نیز مابین اهالی این روستاها وجود دارد.[نیازمند منبع]
جاذبه‌های طبیعی

| آبشار نشترود شهرستان کرج | آبشار نشترود شهرستان کرج |
| --- | --- |
نمایی از آبشار نشترود: نمایی از آبشار نشترود
موقعیت: روستای نشترود استان البرز
نوع: کلاسیک
ارتفاع کلی: ۱۱۰ متر
سرچشمه: سلسله جبال البرز بویژه قله کهار
آبشار نشترود واقع در کیلومتر ۳۵ جاده کرج _ چالوس و در ضلع شمال غرب روستای زیبای نشترود واقع گردیده است. این آبشار با ارتفاع ۱۱۰ متر یکی از بلندترین آبشارهای ایران می‌باشد. علاقه مندان زیادی در فصول بهار و تابستان برای مشاهده این آبشار به روستای توریستی نشترود سفر می‌کنند.
آبشار نشترود واقع در ضلع شمالغرب روستای نشترود با ارتفاعی در حدود ۱۱۰ متر، یکی از بلندترین و جذاب‌ترین آبشارهای شناخته شده در ایران به‌شمار می‌رود. علاقه مندان زیادی در فصول بهار و تابستان برای مشاهده این آبشار فوق‌العاده به روستای نشترود سفر می‌کنند.
قله خونکار

خونکار نام محلی قله‌ای در ارتفاع ۳۸۰۰ متری از سطح دریا است که یکی از قلل مرتفع و معروف کشور برای صعود کوهنوردان است. این قله در بخش میانی سلسله جبال البرز و در جوار قله کهار قرار گرفته است. قله ناز در شرق آن و در شمال آن قلل هفتخوان، کرچان و کلاش ویا واقع شده‌اند. دسترسی به این قله زیبا از طریق روستای نشترود برای علاقه‌مندان به کوهنوردی میسر است. دامنه این قله در گذشته‌های دور محل ییلاقی ساکنین روستا برای اسکان در چادر و چرای گله گوسفندان و دام سبک در فصول گرم سال بوده است.
نگارخانه

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  آبشار زیبای سمپولک  جاده ورودی به نشترود نشترود از دور  |  صخره دیدنی معروف به کمر هرزامرز  |  نشترود از ارتفاع کوه صخره‌ای با شکوه دیمادر فصل بهار و رویش شکوفه‌ها  |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  رود پرآب نشترود مسجد نشترود  |  نشترود رود  |  پاییز نشترود  |
قله خونکهار یا خونکار
پاسکی‌محله

| پاسکی‌محله | پاسکی‌محله |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: آمل
بخش: مرکزی
دهستان: دشت‌سر سفلی
جمعیت: ۳۷۶ نفر (سرشماری ۹۵)
پاسکی‌محله، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان آمل در استان مازندران ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان دشت‌سر سفلی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۴۹ نفر (۶۲ خانوار) بوده‌است.
پارک لاله (کرمانشاه)

| پارک لاله | پارک لاله |
| --- | --- |
باغ چال، پارک شهر، پارک ولیعهد،‌ پارک ولیعصر: باغ چال، پارک شهر، پارک ولیعهد،‌ پارک ولیعصر
مکان: کرمانشاه
مساحت: ۲۷/۱۰۰ متر مربع
اداره‌کننده: شهرداری کرمانشاه
گشایش: ۱۳۴۸
دسترسی ارتباطی: خیابان اشرفی اصفهانی
پارک لاله که در گذشته نام‌های دیگری مانند باغ چال، پارک شهر، پارک ولیعهد و پارک ولیعصر نیز داشته‌است، پارکی در شهر کرمانشاه است. این پارک با مساحت ۲۷۱۰۰ متر در خیابان اشرفی اصفهانی، نرسیده به میدان فردوسی قرار دارد و یکی از پارک‌های قدیمی و زیبای کرمانشاه به شمار می‌آید. ساخت این پارک در سال ۱۳۴۵ آغاز و در ۱۳۴۸ افتتاح شده‌است.
نامگذاری

در گذشته در مکان کنونی پارک لاله، باغی وجود داشت که در میان مردم به «باغ چال»‌ معروف بود. این باغ متعلق به محمد رفیع بود و زمین آن به شمارۀ پلاک ۱۵۱ در بخش ۳ کرمانشاه قرار داشت. پس از درگذشت او، وزارت دارایی این زمین را در قبال بدهی مالیات بر ارث تملک کرد. بر اساس قانونی که در ۲ آذر ۱۳۴۴ به تصویب مجلس شورای ملی و در ۱۳ آبان ۱۳۴۴ به تصویب مجلس سنا و در ۱۸ دی ۱۳۴۴ به توشیح محمدرضا پهلوی رسید، به وزارت دارایی اجازه داده شد که چهاردانگ و نیم مشاع این باغ را به شهرداری کرمانشاه بفروشد. بر اساس این قانون مقرر شد که شهرداری کرمانشاه بهای این باغ را در مدت ده سال در قالب اقساط مساوی پرداخت نماید. در سال ۱۳۴۴ شهردار کرمانشاه علیقلی جهانسوز اقدام به تبدیل باغ چال به پارک کرد و عملیات عمرانی آن نیز از سال ۱۳۴۵ آغاز شد. کار نقشه‌برداری این پارک توسط مهندسی به نام ابراهیم کرمی انجام شد. این پارک که در ابتدا پارک شهر نام داشت، در سال ۱۳۴۸ افتتاح و پس از مدتی نام آن به پارک ولیعهد تغییر داده‌شد. پس از انقلاب با تغییر نام‌ها به اسامی مذهبی، نام پارک به پارک ولیعصر تغییر پیدا کرد،‌ اما این نام هم کمی بعد تغییر کرده و پارک لاله نامیده شد.
یادکردها

↑  «آمار پارکهای و میادین و فضای سبز متفرقه مناطق ششگانه و سازمان پارکها و فضای سبز». سازمان پارکها و فضای سبز کرمانشاه. بایگانی‌شده از اصلی در ۶ سپتامبر ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۶.
↑  خبرگزاری جمهوری اسلامی (ایرنا): بوستان لاله کرمانشاه ساماندهی شد، نوشته‌شده در ۳ خرداد ۱۳۹۵؛ بازدید در ۱۴ مهر ۱۴۰۳.
↑  مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی: قانون واگذاری چهاردانگ‌ و نیم مشاع باغ چال به شهرداری کرمانشاه، نوشته‌شده در ۱۳ دی ۱۳۴۴؛ بازدید در ۱۴ مهر ۱۴۰۳.
↑  سلطانی، محمدعلی، جغرافیای تاریخی و تاریخ مفصل کرمانشاهان، جلد اول، تهران: مؤسسۀ فرهنگی نشر سها، چاپ سوم: ۱۳۸۱؛ ص ۵۵۸.
↑  خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا): شب کشیک در شهربانی بدون اسلحه!، نوشته‌شده در ۲۰ بهمن ۱۳۹۲؛ بازدید در ۱۴ مهر ۱۴۰۳.
↑  راهنمای کرمانشاه، ادارۀ کل ارشاد ملی استان کرمانشاهان، چاپ کاوه، نوروز ۱۳۵۹، ص ۲۳؛ بازدید در ۱۸ اوت ۲۰۲۲.
پارسا رضادوست

| پارسا رضادوست | پارسا رضادوست |
| --- | --- |
رضادوست در خیزش ۱۴۰۱ ایران: رضادوست در خیزش ۱۴۰۱ ایران
زادهٔ: ۱ دی ۱۳۸۲ تهران، ایران
ناپدید شدن: بلوار شقایق هشتگرد
درگذشت: ۳۱ شهریور ۱۴۰۱ (۱۸ سال) شهر جدید هشتگرد، کرج، ایران
علت مرگ: اصابت گلولهٔ جنگی به پهلو و پا توسط نیروهای جمهوری اسلامی
پیدا شدن جسد: رستورانی دربلوار شقایق هشتگرد
آرامگاه: بهشت سکینه قطعه ۳۶ ردیف ۹۹ شماره ۲۹
تحصیلات: فارغ‌التحصیل هنرستان
شناخته‌شده برای: کشته شدن در خیزش ۱۴۰۱ ایران
پارسا رضادوست (۱ دی ۱۳۸۲ – ۳۱ شهریور ۱۴۰۱) شهروند ایرانی بود که پس از کشته‌شدن مهسا امینی در جریان اعتراضات سراسری در هشتگرد توسط نیروهای جمهوری اسلامی به ضرب دو گلوله جنگی کشته شد.
مجروح‌شدن و کشته‌شدن

او پس از مجروح شدن به یک رستوران پناه می‌برد و مأموران با پایین کشیدن کرکره رستوران مانع از کمک رسانی و رسیدن آمبولانس می‌شوند. مادر وی ساعت‌ها در خیابان‌ها به دنبال او می‌گشت و او را زخمی پیدا کرد. اصرارهای فراوان مادر و همراهانش به مأموران برای بیرون آوردن او هیچ فایده‌ای نداشته است و پس از جان باختن به دلیل خونریزی او را بیرون آوردند.
طبق گفته‌های همراهان و برادر او در آن لحظات توانسته‌اند به او نفس مصنوعی و ماساژ قلبی بدهند که کافی نبوده است.[نیازمند منبع]
مراسم چهلم

چهلم پارسا رضادوست و حدیث نجفی در ۱۲ آبان ماه در کرج با سیل جمعیتی مواجه شد که به یکی از پر جمعیت‌ترین اعتراضات خیزش ۱۴۰۱ ایران تبدیل شد. جمعیت انبوهی با پای پیاده راهی این مراسم شدند و شعارهای ضد حکومتی همچون «پارسای ما رو بردند، جنازه‌اش رو آوردن» سر دادند. معترضان آزادراه کرج قزوین را مسدود کردند که منجر به درگیری میان برخی معترضان و شماری از نیروهای انتظامی حکومت ایران شد. نیروهای امنیتی به سوی معترضان تیراندازی کردند و تعدادی از معترضان بازداشت شدند. به گزارش خبرگزاری ایرنا یک نفر از نیروهای بسیجی کشته و چند نفر از نیروهای انتظامی نیز مصدوم شدند. به دلیل ترافیک سنگین، از هلیکوپتر برای اعزام مجروحان به مراکز درمانی استفاده شد.
بردگوری سرپیر ۶

| بردگوری سرپیر | بردگوری سرپیر |
| --- | --- |
تصویر بردگوری سرپیر: تصویر بردگوری سرپیر
نام: بردگوری سرپیر
کشور: ایران
استان: استان چهارمحال و بختیاری
شهرستان: شهرستان اردل
بخش: مرکزی
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
نام محلی: بردگوری
کاربری: بردگوری
مالک اثر: روستای سرپیر
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۳۸۸۵
تاریخ ثبت ملی: ۸ خرداد ۱۳۸۰
بردگوری سرپیر ۶ از آثار تاریخی می‌باشد که در روستای سرپیر از توابع شهرستان اردل واقع شده و این اثر در تاریخ ۸ خرداد ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۳۸۸۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.