stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مجتبی حیدرپناه
کتاب‌ها

مجتبی حیدرپناه، تصویرگر و کارتونیست ایرانی، در همکاری با ناشران مختلف، کتاب‌های متعددی را تصویرسازی کرده است. در ادامه، فهرستی از این کتاب‌ها به تفکیک ناشر آورده شده است:
نشر میچکا:
• مجموعه «وقتی ما نیستیم!»: این مجموعه شامل چندین جلد است که داستان‌های آن در آزمایشگاه مدرسه رخ می‌دهد. هر کتاب به ماجرایی جدید می‌پردازد. نویسنده این مجموعه آویسا شرفی است و تصویرگری آن‌ها توسط مجتبی حیدرپناه انجام شده است. این کتاب‌ها برای گروه سنی ۹ تا ۱۲ سال مناسب هستند. از جمله عناوین این مجموعه می‌توان به «بازرس آزمایشگاه، ماجراجوی آزمایشگاه، آتشفشان آزمایشگاه، اژدهای آزمایشگاه، رییس آزمایشگاه و آلبوم آزمایشگاه» اشاره کرد.
نشر هوپا:
• مجموعه «بچه‌محل نقاش‌ها»: این مجموعه توسط محمدرضا مرزوقی نوشته شده و تصویرگری آن بر عهده مجتبی حیدرپناه بوده است. داستان‌های این مجموعه درباره مانی و مینا است که با مادربزرگ و دایی‌شان زندگی می‌کنند و ماجراهای جالبی را تجربه می‌کنند. این مجموعه در ۷ جلد منتشر شده است.
• مجموعه «بچه‌محل موزیسین‌ها»: این مجموعه هم دومین مجموعه ای هست که توسط محمدرضا مرزوقی نوشته شده و حیدرپناه تصویرگردی این مجموعه را برعهده داشته است. داستان این مجموعه درباره باران و بابک است که با موزیسین هایی همچو باخ، بهتون و موتزارت ماجراهای جالبی را تجربه می‌کنند.
نشر پرتقال:
• «هاپچی میمونه و سلام‌های قاطی‌پاتی»: این کتاب نوشته محمدرضا شمس و با تصویرگری مجتبی حیدرپناه است. داستان درباره میمونی به نام هاپچی است که با مشکلاتی در سلام کردن مواجه می‌شود و تلاش می‌کند راه‌حلی برای آن پیدا کند. این کتاب در ۴۰ صفحه مصور برای مخاطبان بالای ۶ سال منتشر شده است.
نشر گاندو:
مجتبی حیدرپناه، تصویرگر و کارتونیست ایرانی، در همکاری با پوریا عالمی، نویسنده و طنزنویس، مجموعه‌ای از کتاب‌های کودک را تصویرسازی کرده است. این مجموعه با عنوان «تقدیم به زبان فارسی» توسط نشر گاندو و مؤسسه «آی قصه» منتشر شده و از سوی یونسکو مورد تقدیر قرار گرفته است. سه جلد نخست این مجموعه عبارت‌اند از:
«داستان دوتا روباه که در الفبای فارسی زندگی می‌کنند»: این کتاب در سال ۱۴۰۲ منتشر شده و داستان دو روباه را روایت می‌کند که در دنیای حروف فارسی ماجراجویی می‌کنند.
«داستان ه آخر تنها»: این کتاب نیز در سال ۱۴۰۲ به چاپ رسیده و به ماجرای حرف «ه» می‌پردازد که در انتهای کلمات تنها می‌ماند.
«آی با کلاه»: سومین جلد از این مجموعه که در سال ۱۴۰۲ منتشر شده و داستان حرف «آ» را روایت می‌کند که با کلاه خود ماجراهای جالبی را تجربه می‌کند.
این کتاب‌ها با هدف آشنایی کودکان با حروف الفبای فارسی و ایجاد علاقه به زبان مادری تألیف و تصویرسازی شده‌اند. مراسم رونمایی از این مجموعه با حضور هنرمندان و نویسندگان در کتابفروشی راوی و به میزبانی یونسکو برگزار شد.
جوایز

| جشنواره | جایزه | سال |
| --- | --- | --- |
| ۳۷مین مسابقه بین‌المللی کاریکاتور آیدین دوغان ترکیه | جایزه سوم | ۱۳۹۹ |
| ۴۱ امین جشنواره بین‌المللی کارتون ایتالیا | جایزه طلایی | ۱۳۹۶ |
| جشنواره سراسری کارتون شیراز | جایزه اول | ۱۳۸۸ |
| جشنواره بین‌المللی کارتون ایران | جایزه اول | ۱۳۸۹ |
| جشنواره بین‌المللی کارتون آموریستی ماریستیکا ایتالیا | جایزه ویژه | ۱۳۹۲ |
| ۳۰مین مسابقه بین‌المللی کاریکاتور آیدین دوغان ترکیه | جایزه دوم | ۱۳۹۳ |
| دومین جشنواره بین‌المللی کارتون آرژانتین | نفر اول | ۱۳۹۲ |
| جشنواره هومودیوا رومانی | لوح افتخار و جایزهٔ ویژهٔ انجمن ACCES | ۱۳۹۴ |
| ۱۳مین جشن تصویر سال ایران | نفر اول | ۱۳۹۴ |
| مسابقه بین‌المللی Brain Sneezing اسلواکی | جایزه ویژه | ۱۳۹۵ |
| جشنواره بین‌المللی کارتون آندورمدای ایتالیا | جایزه ویژه | ۱۳۹۵ |
| جشنواره ۴۳مین جشنواره بین‌المللی کارتون و کاریکاتور پیراسیکابا برزیل | جایزه ویژه | ۱۳۹۵ |
| جشنواره بین‌المللی کارتون اولنس کارتوناله بلژیک | جایزه سوم | ۱۳۹۵ |
| جشنواره بین‌المللی کارتون کیجو چین | جایزه دوم | ۱۳۹۴ |
نمایشگاه‌ها

سشوار برای خنده، آباده، ۱۳۸۸
نمایشگاه گروهی خانه کاریکاتور اصفهان
سومین نمایشگاه گروهی کاریکاتور گام اول
چهارمین نمایشگاه گروهی کاریکاتور گام اول
پنجمین نمایشگاه گروهی کاریکاتور گام اول
ششمین نمایشگاه گروهی کاریکاتور گام اول
هفتمین نمایشگاه گروهی سالانه کانون کاریکاتور گام اول
هشتمین نمایشگاه سالانه کانون کاریکاتور گام اول
منتخب هشت نمایشگاه سالانه کانون گام اول اصفهان در مراغه
نهمین نمایشگاه سالانه کانون کاریکاتور گام اول
دهمین نمایشگاه سالانه کانون کاریکاتور گام اول
ویلچر و پله‌ها - برگزیدهٔ جشنواره بین‌المللی کارتون با موضوع «تلاش» - ایران ۱۳۸۹
سلیم تماری

سلیم تماری (عربی: سليم تماري)، جامعه‌شناس فلسطینی، مدیر موسسه مطالعات فلسطین و استادیار مرکز مطالعات عربی معاصر دانشگاه جورج تاون است. رشید خالدی، استاد کرسی ادوارد سعید استاد مطالعات عربی مدرن در دانشگاه کلمبیا، تماری را «جامعه‌شناس تاریخیِ برجسته فلسطینی» خوانده است.
تماری درسال ۱۹۴۵ در بندر باستانی یافا در فلسطین در سال متولد شد. هنگامی که سه‌ساله بود، در آوریل ۱۹۴۸، خانواده او از یافه رانده شدند، زیرا مورد حمله‌ی گروه‌های شبه نظامی صهیونیست در جنگ اعراب و اسرائیل 1948 واقع شدند. تماری در کالج بیرزیت (که بعداً به دانشگاه بیرزیت تغییر نام داد) در کرانه باختری تحصیل کرد و سپس از دانشگاه درو در نیوجرسی ایالات‌متحده لیسانس علوم‌سیاسی گرفت. او بعدها مدرک کارشناسی‌ارشد جامعه‌شناسی خودر را از دانشگاه نیوهمپشایر و مدرک دکتری خود را از دانشگاه منچستر دریافت کرد.
حرفه

تماری از سال ۱۹۷۱ در دانشگاه بیرزیت استاد جامعه‌شناسی بوده است. در سال ۱۹۹۴، وی به عنوان مدیر موسسه مطالعات قدس منصوب شد که وابسته بهموسسه مطالعات فلسطین مستقر در بیروت که مجله عربی فصلنامه‌ی قدس (پرونده سه ماهه قدس سابق) را منتشر می‌کند. وی همچنین در کمیته پناهندگان در مذاکرات صلح چند جانبه‌ای که پس از کنفرانس مادرید در سال ۱۹۹۱ برگزار شد ، شرکت داشت. او یکی از اعضای مهمان برنامه معماری اسلامی آقاخان در دانشگاه ام‌آی‌تی، استاد مهمان دانشگاه برکلی کالیفرنیا (۲۰۰۵، ۲۰۰۷)، دانشگاه نیویورک (۲۰۰۱-۲۰۰۳)، دانشگاه کرنل (۱۹۹۷) و دانشگاه شیکاگو (۱۹۹۱-۱۹۹۲) بوده‌است. او در سال ۲۰۰۸ در دانشگاه کمبریج عضو اریک لین بوده اکنون مدرس مطالعات مدیترانه‌ای در دانشگاه کا فوسکاری ونیزاست.
تماری با تکیه بر مطالب بایگانی‌شده و خاطرات شخصی، مطالعات متعددی در زمینه مستندسازی و تجزیه و تحلیل جامعه فلسطین انجام داده است. کتاب‌های تامری شامل این آثار است: «قدس ۱۹۴۸: همسایگی اعراب و سرنوشت آن‌ها در جنگ»، «مذاکرات پناهندگان فلسطینی: از مادرید تا اسلو دوم»، «کوه در برابر دریا: مقالاتی در مورد جامعه و فرهنگ فلسطین» و «سال ملخ: دفتر خاطرات یک سرباز و پاکسازی پیشینه‌ی عثمانی فلسطین»، «زندگینامه احسان حسن ترجمان، سرباز جوان فلسطینی مستقر در قدس در طول جنگ جهانی اول»
مطالعه‌ی بیشتر

مصاحبه با سلیم تماری ، ساعت خبری پی بی اس
فلس-نپتا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
گونه محصول: پودر لباسشویی
مالک: سامیت برندز
تاریخ معرفی: ۱۸۹۳؛ ۱۳۲ سال پیش (۱۸۹۳-خطا: زمان نامعتبر}})
بازار عرضه: ایالات متحده آمریکا و کانادا
مالک‌های پیشین: فلس اند کمپانی (۱۸۹۳-۱۹۶۴) شرکت صنایع پیورکس (۱۹۶۴-۱۹۸۵) شرکت دیال (۱۹۸۵-۲۰۰۳) کالاهای مصرفی آمریکای شمالی هنکل  (۲۰۰۳–۲۰۲۲)
وبگاه: https://summitbrands.com/
فلس-نپتا (انگلیسی: Fels-Naptha) یک برند آمریکایی صابون لباسشویی است که توسط سامیت برندز تولید می‌شود. این صابون در ابتدا در سال ۱۸۹۳ توسط فلس اند کمپانی ساخته شد.
این مجصول در اصل شامل ماده نفتا (که برای تمیز کردن لباس‌ها) و اوروشیول (روغنی که در پیچک سمی موجود است) بود.
تراکاشت (نهال بذری)

تراکشت یک درخت زیتون در یونان
در کشاورزی و باغبانی تَراکاشت (به انگلیسی: Transplant) یا واکاری (به انگلیسی: Replant) روشی است که گیاه ابتدا در یک مکان موقت کاشت می‌شود تا پس از آن که به استقامت و رشد کافی رسید آن را به بستر دائمی آن منتقل کنند. معمولاً گیاه از بذر در شرایط مطلوب در جایی مانند گلخانه یا یک بستر مناسب دیگر که از بادهای شدید، آفتاب سوزان و خشک بالا به دور است، کاشته شده و به‌شدت از آن حفاظت می‌شود تا گیاه به سن مناسب رسیده و بتوان آن را در محل دائمی خود که معمولاً در فضای باز است کاشت. خطر از بین رفتن گیاه در این روش نسبتاً بالا است، ولی بسیار به شیوه اجرای عملیات نیاز دارد. از این رو در باغبانی و پرورش برخی از گیاهان زینتی، تلاش می‌شود تا کمتر از از تراکاشتن استفاده شود یا اگر تراکاشتن صورت بگیرد، دقت بسیار زیادی انجام می‌شود تا گیاه سالم بماند.
پیوند کاربردهای مختلفی دارد از جمله:
طولانی کردن فصل رشد با شروع رشد گیاهان در داخل منزل پیش از آن که شرایط مناسب در فضای باز فراهم شود.
محافظت از گیاهان جوان در برابر بیماری‌ها و آفات تا زمانی که به اندازه کافی بزرگ و بر پا شوند
اجتناب از مشکلات جوانه‌زنی که ممکن است برای گیاه در زمین باز صورت بگیرد از این طریق که به جای کاشت مستقیم بذر، نهال آماده شده را می‌کاریم.
ارقام و گونه‌های مختلف در برابر تراکاشت واکنش‌های متفاوتی نشان می‌دهند. برای برخی از گونه‌ها تراکاشتن توصیه نمی‌شود. پس از کاشت گیاه در بستر نهایی گیاه ممکن است دچار شوک — استرس یا آسیب‌های وارد شده به گیاه در این فرایند — شود. جلوگیری از شوک تراکاشت نگرانی اصلی در این موضوع است. گیاهانی که در شرایط محافظت‌شده پرورش می‌یابند معمولاً به یک دوره سازگاری نیاز دارند که آن را به عنوان سخت شدن می‌شناسند (همچنین به مقاومت در برابر سرما مراجعه کنید). همچنین در هنگام تراکاشت (منتقل کردن گیاه از منطقه محافظت‌شده اولیه به بستر نهایی) باید از ایجاد هر آسیبی در ریشه جلوگیری شود یا به حداقل برسد. مرحله رشد تراکاشت، شرایط آب و هوایی هنگام تراکاشت و درمان و نگهداری بلافاصله از گیاهان تراکاشتی از عوامل مهم دیگر هستند.
آلبوم عکس

تراکاشت درخت بیلیمبی (Averrhoa bilimbi)
درخت بیلیمبی پس از تراکاشت
تراکاشت درخت در استرالیا
↑  از trans:ترا و plant:کاشتن
↑  از re:باز و plant:کاشتن
تزنیت

مکان در 23x15px|border |alt=|link= مراکش
| تزنیت | تزنیت |
| --- | --- |
شهر: شهر
تزنیتتزنیت در نقشهٔ مراکش: تزنیتتزنیت در نقشهٔ مراکش
مختصات: ۲۹°۴۳′ شمالی ۹°۴۳′ غربی﻿ / ﻿۲۹٫۷۱۷°شمالی ۹٫۷۱۷°غربی﻿ / 29.717; -9.717: مختصات: ۲۹°۴۳′ شمالی ۹°۴۳′ غربی﻿ / ﻿۲۹٫۷۱۷°شمالی ۹٫۷۱۷°غربی﻿ / 29.717; -9.717
استان: سوس ماسه درعه
تاسیس: ۱۸۸۱
حکومت: حکومت
 • شهردار: Abdellatif Ouaamou
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۵۶٬۰۰۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۰+ (WET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۱+ (WEST)
کدپستی: ۸۵۰۰۰
وبگاه: tiznit.org
تِزنیت یکی از شهرهای کشور مراکش است.
این شهر در استان سوس ماسه درعه واقع شده و مرکز شهرستان تزنیت است.
پیتر منیگاولت

| پیتر منیگاولت | پیتر منیگاولت |
| --- | --- |
سخنگوی خانه عوام کارولینای جنوبی: سخنگوی خانه عوام کارولینای جنوبی
دوره مسئولیت ۱۷۶۵ – ۱۷۷۲: دوره مسئولیت ۱۷۶۵ – ۱۷۷۲
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۰ اکتبر ۱۷۳۱ چارلستون، استان کارولینای جنوبی، آمریکای بریتانیا
درگذشته: ۱۲ نوامبر ۱۷۷۳ (۴۲ سال) لندن، انگلستان
همسر(ان): الیزابت رگ (ا. ۱۷۵۵–۱۷۷۳)
والدین: گابریل مانیگاولت آن اشبی مانیگاولت
پیتر منیگاولت (Peter Manigault) (زادهٔ ۱۰ اکتبر ۱۷۳۱ – درگذشتهٔ ۱۲ نوامبر ۱۷۷۳)، وکیل، مزرعه‌دار، برده‌دار و قانون‌گذار مستعمراتی اهل چارلستون، کارولینای جنوبی بود. وی در زمان مرگ ثروتمندترین مرد مستعمرات بریتانیایی آمریکای شمالی و مالک صدها برده بود. منیگاولت داماد جوزف وراگ، بزرگترین معامله‌گر بردهٔ آمریکای شمالی در دههٔ ۱۷۳۰ بوده‌است.
اوایل زندگی

منیگاولت (به صورت مان اِ گو تلفظ می‌شود) در دهم اکتبر ۱۷۳۱ در چارلستون به عنوان عضوی از یک خانوادهٔ ثروتمند مهاجر پروتستان فرانسوی چشم به جهان گشود. او فرزند گابریل منیگاولت (زادهٔ ۱۷۰۴ – درگذشتهٔ ۱۷۸۱) و آن (نام تولد: اشبی) منیگاولت (زادهٔ ۱۷۰۵ – درگذشتهٔ ۱۷۸۲) بود.
اجداد پدری‌اش جودیت منیگاولت (نام خانوادگی قبل از ازدواج وی جتون-گیتون بوده‌است) و پیر منیگاولت، یعنی پروتستان‌های فرانسوی‌ای بودند که در ناحیهٔ سنتی اقامت گزیده و تبدیل به پرورش‌دهندگان موفق برنج شدند. اجداد مادری‌اش جان اشبی و کونستانتیا (نام خانوادگی قبل از ازدواج وی براوتون بوده‌است) اشبی (که برادرش توماس براوتون فرماندار کارولینای جنوبی بود)، نام داشتند.
او به صورت خصوصی در ایالت کارولینای جنوبی و انگلستان تحصیل کرده و در بخش گسترده‌ای از اروپا را سفر کرد. وی همچنین در اینر تمپل لندن رشتهٔ حقوق را به پایان رساند و در سال ۱۷۵۲ به هیئت وکلای بریتانیایی فراخوانده شد.
حرفه

او در سال ۱۷۵۴ به کارولینای جنوبی بازگشت. در آنجا نسبت به ادامهٔ رشتهٔ حقوق ممارست ورزید، تبدیل به تاجر و بانکداری موفق شد و مزارع وسیع خانواده‌اش را مدیریت کرد. منیگاولت در سال ۱۷۷۴با دارایی‌ای در حدود ۳۳ هزار پوند – شامل صدها برده – معادل حدود ۴ میلیون دلار در سال ۲۰۱۶، ثروتمندترین فرد در مستعمرات بریتانیایی در آمریکای شمالی بود.
منیگاولت در سال ۱۷۷۵ و مجدداً در سال‌های ۱۷۷۶ تا ۱۷۷۳ در مجلس عوام کارولینای جنوبی خدمت می‌کرد. او در سال‌های ۱۷۶۵ تا ۱۷۷۲ سخنگوی این مجلس بوده‌است. وی به صورت فعالی با قانون تمبر بریتانیایی سال ۱۷۶۵ مخالفت کرده و به واسطهٔ آنچه بعدها نهضت میهن-پرستان نام گرفت، شناخته شد.
حرفه > نامه‌ها

منیگاولت طی دوران تحصیل در لندن و سفرهایش در اروپا نامه‌های متعددی با والدین خود تبادل می‌نمود. این نامه‌ها به عنوان بخشی از چندین مقاله در مجلهٔ تاریخی و شجره‌نامه‌شناسی کارولینای جنوبی در خلال چندین سال منتشر شده‌اند.
کاریکاتور ۱۷۵۴ تحت عنوان «آقای پیتر منیگاولت و دوستانش» توسط جورج روپل متعلق به چندین تن از پروتستان‌های فرانسوی کارولینای جنوبی و افسران بریتانیایی چهل و دومین هنگ پیاده‌نظام و شرکت مستقل کارولینای جنوبی در خانهٔ استیپبروک منیگاولت است (در جهت عقربه‌های ساعت): سروان ریموند دمره (زادهٔ ۱۷۰۲ – درگذشتهٔ ۱۷۶۶) «موفقیت برای کارولینا، لعنت به خدا!» سروان میسی: «این یک ضربه گیر، ایزاک عزیز». آیزاک گودین: «من به شما میسی می‌گویم، مست خواهم بود». سروان ریچارد کویتمور (درگذشتهٔ ۱۷۶۰): «اسکوایر آیزاک، کلاه گیس تو هی سگ». سرهنگ دوم پروبرت هاوارث: «سلام برنیمه‌شب، یک راه، یک راه». جورج روپل: «آقایان، سر و صدای کمتری دعا کنید». پیتر منیگاولت (زادهٔ ۱۷۳۱ – درگذشتهٔ ۱۷۷۳)، پسر گابریل و آن اشبی منیگاولت: «توست (سیک) هاوارث تو». ستوان چارلز تیلور: «این توست (سیک) کیست؟»
زندگی شخصی

منیگاولت در سال ۱۷۵۵ با الیزابت راگ (زادهٔ ۱۷۳۶ – درگذشتهٔ ۱۷۷۳) ازدواج کرد. الیزابت دختر جودیت (نام خانوادگی قبل از ازدواج وی دوبوس بوده‌است) و جوزف راگ، یک آمریکایی زادهٔ انگلستان بود که در دوران خود یکی از بزرگترین معامله‌گران برده در آمریکای شمالی بریتانیایی محسوب می‌شد. اسامی فرزندان آنها به شرح زیر می‌باشد:
گابریل منیگاولت (زادهٔ ۱۷۵۸ – درگذشتهٔ ۱۸۰۹) که با مارگارت ایزرد (زادهٔ ۱۷۶۸ – درگذشتهٔ ۱۸۲۴) ازدواج کرد که دختر نمایندهٔ کنگرهٔ قاره-ای و سناتور ایالات متحده، رالف ایزرد بود.
آن منیگاولت میدلتون (زادهٔ ۱۷۶۲ – درگذشتهٔ ۱۸۱۱) که با توماس میدلتون (زادهٔ ۱۷۵۳ – درگذشتهٔ ۱۷۹۷) ازدواج نمود.
جوزف منیگاولت (زادهٔ ۱۷۶۳ – درگذشتهٔ ۱۸۴۳) که با شارلوت درایتون (زادهٔ ۱۷۸۱ – درگذشتهٔ ۱۸۵۵) ازدواج نمود.
هنریتا منیگاولت هیوارد (زادهٔ ۱۷۶۹ – درگذشتهٔ ۱۸۲۷) که با ناتانیل هیوارد (زادهٔ ۱۷۶۶ – درگذشتهٔ ۱۸۵۱) ازدواج نمود.
وضعیت جسمانی منیگاولت در سال ۱۷۷۳ رو به بدتر شدن گذاشت و او به امید یافتن راه معالجه، کارولینای جنوبی را به مقصد انگلستان ترک کرد. همسر او در ۱۹ فوریه ۱۷۷۳ از دنیا رفت و منیگاولت نیز بهبود نیافت. او در ۱۲ نوامبر همان سال چشم از جهان فروبست و در آرامگاه کلیسای پروتستان فرانسوی در چارلستون به خاک سپرده شد.
زندگی شخصی > نوادگان

منیگاولت پدربزرگ پدری الیزابت منیگاولت موریس (زادهٔ ۱۷۸۵ – درگذشتهٔ ۱۸۲۲) بود که با سرهنگ لویس موریس (نوهٔ لویس موریس از امضاءکنندگان اعلامیهٔ استقلال) ازدواج نمود و صاحب فرزندانی به نام‌های چارلز منیگاولت موریس، سروان نیروی دریایی ایالات مؤتلفه، گابریل هنری منیگاولت (زادهٔ ۱۷۸۸ – درگذشتهٔ ۱۸۳۴) و چارلز ایزرد منیگاولت (زادهٔ ۱۷۹۵ – درگذشتهٔ ۱۸۷۴) شد.
خانوادهٔ منیگاولت در چارلستون همچنان جایگاه ممتاز خود را حفظ نموده‌اند. آنها مالک روزنامه‌ها، پست و پیک شهر هستند که در ابتدا توسط فرزند نوهٔ پیتر منیگاولت، آرتور در سال ۱۸۹۶ خریداری شدند.
سمیران (اسدآباد)

مکان
| سمیران (اسدآباد) | سمیران (اسدآباد) |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
سمیران (اسدآباد): سمیران (اسدآباد)
مختصات: ۳۴°۵۲′۵″ شمالی ۴۸°۲′۵۱″ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۸۶۸۰۶°شمالی ۴۸٫۰۴۷۵۰°شرقی﻿ / 34.86806; 48.04750: مختصات: ۳۴°۵۲′۵″ شمالی ۴۸°۲′۵۱″ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۸۶۸۰۶°شمالی ۴۸٫۰۴۷۵۰°شرقی﻿ / 34.86806; 48.04750
استان: همدان
شهرستان: اسدآباد
بخش: بخش مرکزی
دهستان: چهاردولی
جمعیت: ۱۹۱ نفر (سرشماری ۹۵)
سمیران (اسدآباد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اسدآباد در استان همدان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان چهاردولی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۹۱ نفر (۶۰خانوار) بوده‌است.
تهاجم: زمین (مجموعه تلویزیونی)

| تهاجم: زمین | تهاجم: زمین |
| --- | --- |
نویسنده: جد مرکوریو
کارگردان: پاتریک لائو  ریچارد لاکستون
بازیگران: وینسنت رگان مگی اونیل فرد وارد آنتون لسر
کشور سازنده: بریتانیا
زبان اصلی: انگلیسی
شمار قسمت‌ها: ۶
تولید: تولید
مدت: ۵۰ دقیقه
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: بی‌بی‌سی
فرمت صدا: صدای مونو
انتشار اولیه: ۸ مه ۱۹۹۸ (۱۹۹۸-05-۰۸) – ۱۲ ژوئن ۱۹۹۸ (۱۹۹۸-06-۱۲)
تهاجم: زمین (به انگلیسی: Invasion: Earth) فیلمی محصول سال ۱۹۹۸ و به کارگردانی پاتریک لائو و ریچارد لاکستون است. در این مجموعه تلویزیونی بازیگرانی همچون وینسنت رگان، مگی اونیل، فرد وارد، آنتون لسر، فیلیس لوگان، سارا کستلمن و کریستوفر فیربنک ایفای نقش کرده‌اند.
تامسون میسون

| تامسون میسون | تامسون میسون |
| --- | --- |
عضو خانه برگس‌های ویرجینیا، نمایندگی از شهرستان استفورد: عضو خانه برگس‌های ویرجینیا، نمایندگی از شهرستان استفورد
دوره مسئولیت ۱۷۵۸ – ۱۷۶۱ همکار توماس لودول لی: دوره مسئولیت ۱۷۵۸ – ۱۷۶۱ همکار توماس لودول لی
پس از: ویلیام فیتزهاگ
پیش از: ویلیام فیتزهاگ
دوره مسئولیت ۱۷۶۶ – ۱۷۷۲ همکار جان الکساندر: دوره مسئولیت ۱۷۶۶ – ۱۷۷۲ همکار جان الکساندر
پس از: ویلیام فیتزهاگ
پیش از: یلورتون پیتون
عضو خانه نمایندگان ویرجینیا، نمایندگی شهرستان لادن: عضو خانه نمایندگان ویرجینیا، نمایندگی شهرستان لادن
دوره مسئولیت ۵ مه ۱۷۷۷ – ۲ مه ۱۷۷۹ همکار جوسیاه کلافام: دوره مسئولیت ۵ مه ۱۷۷۷ – ۲ مه ۱۷۷۹ همکار جوسیاه کلافام
پس از: فرنسیس پیتون
پیش از: فرنسیس پیتون
عضو خانه نمایندگان ویرجینیا، نمایندگی از شهرستان استفورد: عضو خانه نمایندگان ویرجینیا، نمایندگی از شهرستان استفورد
دوره مسئولیت ۵ مه ۱۷۸۳ – ۲ مه ۱۷۸۴ همکار چارلز چارتر: دوره مسئولیت ۵ مه ۱۷۸۳ – ۲ مه ۱۷۸۴ همکار چارلز چارتر
پس از: جان فرانسیس مرسر
پیش از: بیلی واشینگتن جونیور
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۴ اوت ۱۷۳۳ چوپاوامسیک، شهرستان استفورد، مستعمره ویرجینیا
درگذشته: ۲۶ فوریهٔ ۱۷۸۵ (۵۱ سال) کشتزار دشت راسپبری، شهرستان لادن، ویرجینیا
آرامگاه: زمین خاکسپاری خاندان میسون در دشت راسپبری
ملیت: آمریکایی
همسر(ان): مری کینگ بارنز الیزابت وستوود والاس
روابط: برادر جرج میسون چهارم
فرزندان: Stevens Thomson Mason Abram Barnes Thomson Mason John Thomson Mason Ann Thomson Mason Chichester Dorothea Anna Thomson Mason Hirst Westwood Thomson Mason William Temple Thomson Mason George Thomson Mason
والدین: George Mason III Ann Stevens Thomson
محل تحصیل: کالج ویلیام و مری
پیشه: کشتزار، وکیل، حقوقدان
تامسون میسون (Thomson Mason) (زادهٔ ۱۴ اوت ۱۷۳۳ – درگذشتهٔ ۲۶ فوریه ۱۷۸۵)،‏ وکیل، مزرعه‌دار و حقوقدان برجستهٔ اهل ویرجینیا بود. او برادر کوچکتر جورج میسون چهارم، میهن‌دوست، دولتمرد ایالات متحدهٔ آمریکا و نمایندهٔ ویرجینیا در مجمع قانون اساسی بوده‌است. توماس میسون پدر استیونز تامسون میسون (که بعد از خدمت در جنگ انقلاب آمریکا به پیروی از شغل پدرش، به حقوق و سیاست روی آورد و در نهایت سناتور ایالات متحده از ویرجینیا شد) و پدربزرگ استیونز تی. میسون، نخستین فرماندار میشیگان بود.
اوایل زندگی

میسون، ۱۴ اوت ۱۷۳۳ در چوپاوامسیک در شهرستان استفورد، ویرجینیا و در یکی از نخستین خانواده‌های ساکن در ویرجینیا، سومین و کوچکترین فرزند جورج میسون سوم و آن استیونز تامسون، چشم به جهان گشود. پدرشان هنگامی که آنها کودک بودند، در یک تصادف کشتی جان باخت. ولی مادرشان کارهای مزرعه‌داری خانواده (کشاورزی با استفاده از برده به عنوان نیروی کار) را مدیریت می‌کرد. همچنین برای پسران کوچکترش زمین‌هایی اندوخت که در شهرهای پرنس ویلیام و فرفکس و لادن، ویرجینیا قرار گرفتند. (زیرا که پسر بزرگش جورج به دلیل ارشد بودن وارث تمام زمین‌های به جا مانده از پدرش شده بود) تامسون میسون مانند برادرانش از تحصیلات خصوصی مناسبی برخوردار شده و پس از آن به ویلیامزبرگ، ویرجینیا سفر کرد تا در کالج ویلیام و مری ادامه تحصیل دهد. او تحصیلات خود را در انگلستان، در میدل تمپل لندن تکمیل نمود.
حرفه

میسون به محض بازگشت به ویرجینیا توسط هیئت وکلای ویرجینیا فراخوانده شد و یک کارآموزی خصوصی حقوقی را به انجام رساند. او پس از ازدواج با مری کینگ بارنز (درگذشتهٔ ۱۷۷۱)، دختر سرهنگ بارنز از لئوناردتاون، مریلند آن طرف رودخانهٔ پوتوماک و معامله‌گر محلی برده، در سفرهای متعددش به انگلستان وکالت سرمایه‌های پدر همسرش در آمریکا را برعهده گرفت. وی همچنین در سال ۱۷۵۸ در برخی از سفرهای بارنز شریک او شد که طی آن تنباکوی ویرجینیا و میریلند به انگلستان صادر و در سفر بازگشت برده به آمریکا وارد می‌شد.
رأی‌دهندگان شهر استفورد، ویرجینیا چندین مرتبه میسون را به عنوان عضو پارلمان انگلیس انتخاب کردند. او دوشادوشِ توماس لودول لی در مجلس ۱۷۵۶ تا ۱۷۶۱ خدمت کرد اما هیچ‌یک از آن دو در دور بعدی انتخابات رأی کافی نی‌آوردند. سپس رأی‌دهندگان استفورد ویرجینیا دو مرتبه-ی پیاپی میسون را برای مجلس ۱۷۶۶ تا ۱۷۷۲ به همراه جان الکساندر انتخاب کرده و نهایتاً در سال ۱۷۷۲ یولورتون پیتون را جایگزین او نمودند.
در سال ۱۷۶۰، میسون زمینی را در شهر لادن، ویرجینیا خریداری کرده و دشت رازبری نامید. او این زمین را (مانند چوکاوامسیک) با استفاده از برده به عنوان نیروی کار مدیریت می‌کرد. میسون در سال ۱۷۷۱ در این مزرعه عمارتی ساخته و پس از مرگ همسر نخستش به آنجا نقل مکان کرد و به عنوان یک میزبان شهرت زیادی کسب نمود. او مدت کوتاهی پیش از مرگ، صاحب ۴۷ برده در شهر لادن، ویرجینیا بود. پس از مرگ وی پسر بزرگترش استیونز تامسون میسون وارث آن زمین شد.
بدین ترتیب، او در طی نخستین مجمع انقلابی ویرجینیا در سال ۱۷۷۴ با همراهی زمین‌داران دیگر فرانسیس پیتون و جوسیاس کلافام نمایندگی شهرلادن، ویرجینیا را برعهده گرفت. با این حال او به عنوان تنها نمایندهٔ مخالف تصویب ممنوعیت واردات با مطرح کردن بیماری‌اش تصمیم به بازنشستگی از کارهای دولتی گرفت. با این وجود پسر بزرگ و وارث او، استیونز تامسون میسون، با سربلندی در ارتش قاره‌ای خدمت‌گزاری کرد.
سه سال بعد، رأی‌دهندگان شهرلادن، ویرجینیا میسون و کلافام را به عنوان نمایندگان (پاره‌وقت) در مجلس نمایندگان ویرجینیا برای دوره‌های ۱۷۷۷ و ۱۷۷۸ انتخاب کردند. پس از آن میسون با الیزابت وست وود که همسرش والاس اهل الیزابت سیتی را از دست داده بود، وارد رابطهٔ عاشقانه شد. آن دو در نوامبر ۱۷۷۷ ازدواج کردند ولی شهرلادن، ویرجینیا در نظر عروس تازه، عقب مانده بود. شاید به سبب نفوذ و اثر الیزابت اوایل ۱۷۷۹ رأی‌دهندگان شهر الیزابت سیتی، میسون را به عنوان یکی از نمایندگان شان در مجلس نمایندگان ویرجینیا انتخاب کرده و کناره‌گیری وی را نپذیرفتند؛ مگر زمانی که مجلس صلاحیت میسون را رد کرده و دستور به انتخابات جدیدی داد که در آن ویلیام هنری برای خدمت در کنار جان تب برگزیده شد.
اعضای مجلس در سال ۱۷۷۸ میسون را در کنار جوزف جونز، جان بلر، توماس لودول لی و پل کارینگتون، به عنوان یکی از پنج قاضی دادگاه عمومی (اکنون دادگاه عالی ویرجینیا نام دارد) انتخاب کرد. همین امر منجر به رد صلاحیت او برای خدمت بیشتر در مجلس شد.
در پی جنگ انقلاب آمریکا و تغییرات مجدد مجلس ایالتی، رأی‌دهندگان شهر استفورد بار دیگر میسون بیمار را به عنوان یکی از نمایندگان‌شان درمجلس نمایندگان سال ۱۷۸۳ انتخاب کردند و او برای آخرین دوره در کنار قانون‌گذار کهنه‌کار، چارلز کارتر، خدمت کرد. در آن زمان میسون رئیس کمیتهٔ دادگاه‌های عدالت بود اما بدون تلاش برای انتخاب مجدد، یک سال بعد در دشت رازبری چشم از جهان فروبست.
زندگی خصوصی

میسون در سال ۱۷۵۸ با مری کینگ بارنز، تنها دختر سرهنگ آبراهام بارنز و مری کینگ ازدواج کرد. او و مری صاحب چهار فرزند شدند.
استیونز تامسون میسون (زادهٔ ۲۹ دسامبر ۱۷۶۰- درگذشتهٔ ۹ مه ۱۸۰۳)
آبرام بارنز تامسون میسون (زادهٔ ۲۴ اوت ۱۷۶۳- درگذشتهٔ ۱۲ ژانویه ۱۸۱۳)
جان تامسون میسون (زادهٔ ۱۵ مارس ۱۷۶۵- درگذشتهٔ ۱۰ دسامبر ۱۸۲۴)
آن تامسون میسون چیچستر (زادهٔ ۲۶ فوریه ۱۷۶۹- درگذشتهٔ ۲۹ اوت ۱۸۱۷)
مری در روز ۲۱ اکتبر ۱۷۷۱ در شهر پرنس ویلیام، ویرجینیا چشم از جهان فروبست و در مقبرهٔ خانوادگی میسون در گانستون هال به خاک سپرده شد. اما پس از مرگ تامسون مطابق وصیت او به فرزند ارشدشان، استیونز توماس میسون، به دشت رازبری منتقل شد. میسون شش سال پس از مرگ همسرش در سال ۱۷۷۷ با الیزابت وست وود والاس ازدواج کرد. او و الیزابت صاحب چهار فرزند شدند.
دوروتیا «آن» آنا تامسون میسون هرست (زادهٔ ۱۰ آوریل ۱۷۷۸- درگذشتهٔ ۵ مه ۱۸۲۲)
وست وود تامسون میسون (۲۰ دسامبر زادهٔ ۱۷۸۰- درگذشتهٔ ۱۸۲۶)
ویلیام تمپل تامسون میسون (زادهٔ ۲۴ ژوئیه ۱۷۸۲– درگذشتهٔ ۱۸۶۲)
جورج تامسون میسون (درگذشتهٔ ۱۸۷۸)
مرگ و میراث

میسون در ۲۶ فوریه ۱۷۸۵ در سن ۵۱ سالگی در دشت رازبری چشم از جهان فروبست. بر طبق وصیت‌نامه‌اش، وست‌وود تامسون میسون و ویلیام تمپل تامسون میسون، هیچ‌کدام نباید پیش از آنکه به سن ۲۱ سالگی برسند به ترتیب، در سمت جنوبی رودخانه جیمز یا پایین ویلیامزبورگ سکونت کنند تا مبادا مفاهیم والاتری از اهمیت خود از آنچه من برای فرزندانم آرزو می‌کردم، درک کنند. به علاوه او درخواست کرده بود که همسر نخستش در کنار و نوزاد مرحومش جورج در بالای سرش دفن شوند. بخشی از این زمین امروزه به عنوان قسمتی از منطقهٔ تاریخی روستایی کاتوکتین محافظت شده‌است. گرچه خانه‌ای که میسون ساخته و فرزندانش آن را تغییر داده بودند، در ابتدای قرن بیستم دچار حریق شده و فروریخت. این خانه در سال ۱۹۱۰ جایگزین ساختمان کنونی به سبک مستعمراتی روستایی، شده‌است.
خط ۴ متروی تبریز

| خط ۴ متروی تبریز | خط ۴ متروی تبریز |
| --- | --- |
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
شمار ایستگاه‌ها: ۱۸
فنی: فنی
طول خط: ۱۵٫۴ کیلومتر (۹٫۶ مایل)
اندازه ریل: -
خط ۴ متروی تبریز یکی از مسیرهای قطارشهری سیستم متروی تبریز است که به صورت تراموا خواهد بود. این مسیر به طول ۱۵٫۴ کیلومتر شامل ۱۸ ایستگاه به شکل حلقوی از میدان آذربایجان شروع می‌شود و بعد از طی مسیر میدان جهاد و چهارراه آبرسان از طریق بزرگراه کمربندی تبریز به بزرگراه پاسداران می‌رسد. این خط سه خط دیگر را به هم ارتباط می‌دهد.