امیر تتلو
شبکه‌های اجتماعی > رکوردهای اینترنتی

در شهریور ۱۳۹۸ تتلو از هوادارانش خواست تا اقدام به گذاشتن ده میلیون دیدگاه زیر پست او در صفحهٔ اینستاگرام‌اش کنند. در پایان، این اتفاق رخ داد و ۱۸ میلیون دیدگاه از سوی کاربران به صفحهٔ تتلو فرستاده شد و این رویداد واکنش افرادی مانند عمادالدین باقی و صادق زیباکلام و دیگر تحلیل‌گران و رسانه‌ها را در پی داشت که با یادداشت‌های خود به تحلیل و بررسی آن پرداختند.
در فروردین ۱۳۹۹ نیز گفت‌وگوهای زندهٔ وی در حساب اینستاگرامی‌اش بیننده‌های زیادی داشت و در یکی از گفت‌وگوها تعداد بینندگان به بیش از چهارصد هزار نفر رسید که نوعی رکورد محسوب می‌شد و بازتاب‌های زیادی در محافل رسانه‌ای داشت.
در واکنش به این اتفاق محمدرضا زائری روحانی مشهور، از مسئولان کشوری ایران «به دلیل بی‌اطلاعی از شرایط فرهنگی کشور و سانسور در کشور» انتقاد کرد. وی در توئیتی انتقادی نوشت:
«آقایان رئیس، مسؤول، مدیر، سیاستگذار، فقیه، بزرگ، عالم! اگر از واقعیت‌های دنیای امروز کشورتان (یک نمونه‌اش همین لایو اخیر تتلو؛ هم محتوایش و هم میزان مخاطبش) خبر دارید و باز هم مشکلتان هنوز نمایش ساز در تلویزیون و فیلترینگ تلگرام است که واویلا… و اگر خبر ندارید که واویلاتر!»
خبرگزاری مهر نیز با گزارشی با عنوان «تتلو رکورد می‌زند؛ وزیر ارشاد توئیت؛ سه احتمال برای جنجال لایو» به این رویداد پرداخت. این رسانه با انتقاد از واکنش مسئولان فرهنگی ایران در قبال تتلو و طرفداران زیاد این خواننده و «بی‌خبری مسئولان ایرانی از شرایط روز و تغییرات جامعه» نوشت:
«بی‌اعتنایی دستگاه رسمی فرهنگی کشور به او و اتفاقات پیرامون او که اتفاقات کوچکی هم نیستند (پرمخاطب‌ترین پخش‌زنده آنلاین ایرانی با ابتکار او برگزار شده‌است) آزاردهنده‌ترین قسمت ماجراست. واضح است که در عامه‌پسندی فعلاً کسی یارای مقابله با او در فضای اینستاگرام را ندارد؛ اما بی‌اعتنایی و ندیده گرفتن او از سوی دستگاه‌های رسمی و رسانه‌های جریان اصلی کشور آیا مثل همیشه ما را قدمی عقب‌تر نگه نمی‌دارد؟ از طرف دیگر واضح است که رفتن به سمت راه‌حل‌هایی چون فیلتر اینستاگرام؛ اگر چه ممکن است این اقدام به دلیل موارد دیگری معقول باشد؛ اما این‌جا مسئلهٔ ما را نه تنها حل نخواهد کرد بلکه دو گام به عقب خواهد راند. ابزارهای ورود تتلو به ذهن نوجوان ایرانی بی‌شمار است و با حذف و نبود یک اپلیکیشن یا یک پیام‌رسان بعید است اتفاقی برای این دروازه ورود رخ دهد؛ اگر اشتیاق به او را افزایش ندهد. به این ترتیب به نظر می‌رسد که هر نوع دخالت سلبی در روند این ماجرا نه تنها بی کارکرد باقی خواهد ماند بلکه به احتمال زیاد به نارسایی هر نوع اقدام پسینی بعدی منجر خواهد شد. چنانچه گفتیم چاره نه نابودن کردن راه‌های دسترسی نوجوانان ایرانی به تتلو و نه پذیرش تتلو و رفتن به سراغ راه‌های مبتذلی چون خودی کردن تتلو از راه تزریق پول و مجوز و… به او برای ساخت موزیک‌های حماسی ملی و مذهبی و… است (راهی که تجربه شد و امروز به عنوان یکی از بی‌سیاست‌ترین تجربه‌های فرهنگی تاریخ ایران از آن یاد می‌شود) چاره در اولین گام پذیرش این است که آدم‌های زیادی در ایران هستند که تتلو را پذیرفته‌اند و بعد گفتگو دربارهٔ این است که حالا قرار است چه شود؟ طبیعی است که این پذیرش به معنای قبول کردن و رسمیت دادن به طیفی از علاقه‌های به شدت عوامانه و در موارد متعددی مبتذل نیست و بحث در این‌جا فقط پذیرش این گزاره است که باید جدی گرفت آدم‌هایی را که واقعاً وجود دارند و واقعاً چنین فکر می‌کنند و واقعاً چنین زندگی می‌کنند.»
وبگاه سلام نو نیز نوشت:
«تتلوی امروز محصول رفتارهای عجیب و غریب سیستم مدیریت فرهنگی و جریان‌های خاص سیاسی با خواننده‌ای است که عشق خواندن و مشتی هوادار داشت. بعد از بازداشت و بگیر و ببندهایی که بیشتر به معروفیت او کمک کرد، برخی که دستی در سیاست داشتند به دایره تأثیر اجتماعی‌اش که نگاه کردند وعده مجوز دادند، روی ناو بردند و برایش آهنگ ارزشی تولید کردند و به دیدار نامزد مطلوب خود بردند. بعد از تمام این‌ها مجوز که ندادند هیچ، با برخورد چکشی خواستند سر به راهش کنند. ادای سر به راه‌ها را درآورد و بعد از فرار عصیان کرد بر علیه هرچه دروغ و فشاری که دیده بود. این عصیان نه تنها هوادارانش را کم نکرد بلکه بیشتر هم کرد. حالا تتلو یک خواننده خاص بود که البته عصیانش بوی لجن می‌داد. اگر چشم طمع به فالورهای تتلو نداشتند و اگر این همه آزارش نمی‌دادند او حالا یا فراموش شده یا خواننده‌ای سطح دو و سه بود که یک آهنگ خوب و چهار آهنگ بد داشت، اما حالا او از یک مسئله تبدیل به مشکلی شده که حل شدنی نیست و هر روز بحرانی جدید می‌زاید.»
مصطفی داننده، روزنامه‌نگار، در یادداشتی که در فروردین ۱۳۹۹ در سایت عصر ایران منتشر شد، می‌گوید:
«برای نوشتن این یادداشت مجبور شدم بخشی از لایوهای تتلو که در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده‌است را ببینم. از نظر من بی‌ادبانه، مستهجن و خالی از فکر و اندیشه بود. اما خوب برخی از آدم‌ها این رفتارها را دوست دارند … بخشی از مردم جهان از اینکه پای صحبت‌های پوچ و بی‌پایه بنشینند، لذت می‌برند … نسل‌ها نسبت به نسل قبلی خود دچار تحول می‌شوند. همان‌طور که روزگاری نوجوانان و جوانان، عاشق سینه‌چاک کباب، جگر و مرغ بودند و حالا به پیتزا، ساندویچ و غذاهای فست فودی دل سپرده‌اند. نمی‌شود انتظار داشت آدم‌ها همیشه یک رنگ و یک شکل بمانند. مردم تغییر می‌کنند و این حضور شبانه در فضای مجازی، نشان همین تغییر است. تتلیتی‌ها یا همان طرفداران امیرحسین مقصودلو، او و سبک زندگی‌اش را انتخاب کرده‌اند به همین سادگی. همان‌طور که من و امثال من، سبک دیگری را برای زندگی خود انتخاب کرده‌ایم. واقعاً اگر در یک جامعه همه مثل هم بودند باید انگشت به دهان بگذاریم و تعجب کنیم. شاید اگر در دهه‌های قبل، می‌پذیرفتیم که سلیقه‌های مختلف در جامعه وجود دارد و به آن‌ها اجازهٔ عرض اندام می‌دادیم امروز با دیدن حضور نیم میلیونی در یک لایو، این‌گونه دچار سرگیجه نمی‌شدیم.»
در فروردین ۱۳۹۹ و در دوران شیوع کرونا ویروس گفت‌وگوی اینستاگرامی تتلو با ندا یاسی در رسانه‌های اجتماعی، با ۶۲۶ هزار بیننده همزمان رکورد منحصر به فردی در این زمینه برجای گذاشت.