اساسینز کرید
ساخت > ایده

پس از پایان توسعه شاهزاده ایران: شن‌های زمان در اواخر سال ۲۰۰۳، پاتریس دسیلتس وظیفه داشت تا روی نسخه بعدی شاهزاده ایران که قرار بود روی نسل هفتم کنسول‌ها عرضه شود کار کند. در آن زمان، نه مایکروسافت و نه سونی اطلاعاتی در مورد نسل بعد کنسولشان ارائه نکرده بودند. مراحل اولیه توسعه بازی از ژانویه ۲۰۰۴ برای عرضه روی پلی‌استیشن ۲ بود و قرار بود که این نسخه ادامه‌ای برای شن‌های زمان باشد. با این وجود، زمانی که اطلاعات بیشتری دربارهٔ قابلیت‌های کنسول‌های نسل بعد در سپتامبر ۲۰۰۴ منتشر شد، گروه دسیلتس تصمیم گرفتند تا گیم‌پلی سابق شاهزاده ایران را به گیم‌پلی جهان باز تبدیل کنند، ویژگی‌ای که ساخت آن فقط روی سیستم‌های جدید ممکن بود. دسیلتس می‌خواست تا شخصیت اصلی به‌جای شاهزاده‌ای که منتظر آغاز سلطنتش است، شخصی باشد که برای رسیدن به تاج و تخت تلاش کند. او به سراغ یکی از کتاب‌های دوران دانشگاهش که مربوط به جوامع مخفی بود رفت. اولین مطلب این کتاب مربوط به حشاشین بود. ایده دسیلتس این بود که شخصیت اصلی، فرد دوم فرقه حشاشین باشد که برای رسیدن به رهبری گروه تلاش می‌کند. مراحل ساخت بازی تحت عنوان شاهزاده ایران: حشاشین و با ایده گرفتن از زندگی حسن صباح و استفاده فراوان از رمان الموت نوشته ولادیمیر بارتول شروع شد. شخصیت حشاشی در طول دوره سه ساله توسعه بازی مداوماً با تغییر و اصلاحات همراه می‌شد. گروه توسعه ایده‌هایی برای نوع پوشش شخصیت اصلی را از الموت و منابع تاریخی دیگر پیدا کرده بودند که در تمام آن‌ها شخصیت لباس بلند و سفیدرنگ و کمربندی قرمز داشت، اما به تصویر کشیدن این موضوع در بازی، موضوعی بود که گروه باید روی آن وقت می‌گذاشتند. یکی از اولین طرح‌ها توسط یک پویانما به نام خا نگوین طراحی شد که پیشنهاد استفاده از طرح و نقش پرنده شکاری را می‌داد. این ایده توسط گروه سازنده با استقبال مواجه شد و به همین دلیل، شخصیت بازی به نام «الطائر» نام‌گذاری شد که در عربی به معنای پرنده شکاری است. از روی همین ایده، نماد عقاب با حشاشین پیوند محکمی پیدا کرد. گروه توسعه راه‌های خلاقانه‌ای را برای رسیدن به اهداف داستان و جلوگیری از مشکلات فنّی روی کنسول‌ها در پیش گرفت. الطائر باید شخصیتی قهرمان و در عین حال، تا حدودی سرسخت می‌بود. طراح بازی برخی از عناصر لازم برای طراحی الطائر را از روی اسباب‌بازی «سایه طوفان» از شرکت «جی. آی. جو» ایده‌برداری کرد، که قهرمانی مشابه الطائر بود. رندر لباسی بلند و منعطف در آن زمان و با توجه به سخت‌افزارها امری غیرممکن بود، بنابراین گروه توسعه مجبور به کوتاه‌تر کردن لباس و دادن جنسی پارچه‌مانند به آن شدند، که نشان‌دهنده نماد «پرنده شکاری» هم بود. امور مشابهی برای دیگر بخش‌های گیم‌پلی هم انجام شد تا آزادی عمل بیشتری به وجود بیاید و بازی جذاب‌تر و جالب‌تر شود. آن‌ها می‌خواستند تا حرکات پارکور الطائر باورپذیر باشد، اما نهایتاً باورپذیری را فدای گیم‌پلی کردند و به بازیکن اجازه دادند تا مانورهایی انجام دهد که در زندگی واقعی غیرممکن به نظر می‌رسند. «پرش ایمان» از مکان‌های مرتفع روی توده‌های یونجه و استفاده از توده یونجه برای مخفی شدن از چشم نگهبانان، طرح مشابهی بود که در اصل از فیلم‌های هالیوودی گرفته شده بود، اما دسیلتس متوجه شد که الموت هم چنین اعمالی را برای حشاشین توصیف کرده است.
برای طراحی داستان، گروه توسعه باید اهدافی طراحی می‌کرد که حشاشین و شوالیه‌های معبد همزمان به دنبال آن‌ها باشند. فیلیپ مورین استفاده از سیب عدن را پیشنهاد کرد، اما اعضای گروه در ابتدا این ایده که همه بر سر یک سیب با یکدیگر بجنگند را خنده‌دار دانستند، اما با تحقیق بیشتر گروه روی بازی و ریشه‌های آن، آن‌ها متوجه شدند که در بسیاری از نقاشی‌های قرون وسطی، پادشاهان و رهبران جسمی شبیه به گوی و صلیب را در دست خود می‌گرفته‌اند، که نماد قدرت و کنترل است، و به این فکر افتادند که جسمی به نام سیب عدن می‌تواند به خوبی یادآور این جسم باشد.
در کنار این موضوع، ایده انیموس پس از تمرکز گروه روی بحث حشاشین مطرح شد. اعضای گروه متوجه بودند که بازیکن قرار است بین چندین شهر مختلف سفر کند و داستان چندین ترور معروف در چند هزار سال گذشته را بازگو کند، از جمله ترور جان اف. کندی که این ایده، نیازمند وجود عناصر سفر در زمان در بازی بود. دسیلتس برنامه‌ای دربارهٔ ارتباط میان دی‌ان‌ای و تاریخچه انسان دیده بود و به ایده ذخیره خاطرات انسان در دی‌ان‌ای علاقه پیدا کرد. در این‌جا بود که ایده ساخت ماشینی در بازی که بتواند فرد را با استفاده از دی‌ان‌ای در زمان منتقل کند به ذهن افراد گروه رسید. دسیلتس این ایده را مشابه ایده‌ای که در شن‌های زمان به کار گرفته شده بود می‌دانست. در شن‌های زمان، بازی داستانی بود که توسط یک شاهزاده روایت می‌شد و زمانی که بازیکن باعث مرگ شخصیت اصلی بازی می‌شد، این موضوع به‌صورت یک اشتباه لفظی در داستان‌گویی شاهزاده نشان داده می‌شد، تا بازیکن اجازه شروع دوباره بازی از آخرین قسمت ذخیره شده را داشته باشد. بازاریابی یوبی‌سافت روی ایده انیموس متمرکز نشد، زیرا یوبی‌سافت باور داشت که بازیکنان احتمالاً با اطلاع از واقعی نبودن تجربه قرون وسطایی بازی، ناامید و گیج خواهند شد. اولین پیش‌پرده بازی در ای۳ سال ۲۰۰۶ نمایش داده شد، که به دلیل عنوان‌شده، به‌شدت روی عناصر قرون وسطایی بازی متمرکز بود. با نزدیک شدن به زمان عرضه بازی، جنبه‌های علمی-تخیلی آن هم در تبلیغات اساسینز کرید تا حدودی نشان داده شد.