الفبای عربی روهینگیا
الفبا

در الفبای عربی روهینگیا، ۴۰ حرف وجود دارد. ۳۶ تا از این حروف، گرفته شده از الفباهای عربی، فارسی، و اردو می باشد. ۴ تا حرف دیگر، نوین بوده و فقط در الفبای روهینگیا می‌باشد.  یکی از این حروف، «ڠ‎»، معادل «نگ» در فارسی می‌باشد. مشابه این حرف در الفبای جاوی و تعدادی دیگر از الفباها وجود دارد. سه حرف دیگر،‌ «ࢪ» («ر» فِر دار)،‌ «ࢫ» («و» با نقطه بعد از آن)، و «ࢬ» («ي» فِر دار). اول این‌که هیچ واژه‌ای نمی‌تواند با این سه حرف شروع شود. دوم اینکه، این سه حرف، بعد از یک حرف همخوان دیگر، و خود بدون هیچ واکه یا علامت نواختی نوشته می‌‌شوند. نقش این حروف، ادغام با حرف همخوان پیش از خود و ایجاد خوشه همخوانی است. به طور مثال، در واژهٔ «رُحَ࣪ڠۡگَ࣪ࢬ»، با اضافه کردن حرف «ࢬ» در آخر واژه، تلفظ آن از «روهینگا»، به «روهینگیا» (هجای «ـگیا» با نواخت «کوتاه سطح بالا» خوانده می‌شود). در مثالی دیگر، واژهٔ تلگراف در روهینگیا، به صورت «ٹࣦلِ࣭گَ࣪ࢪفۡ‎» نوشته می‌شود. حرکت فتحه و علامت نواخت بر روی «گ» است، اما آن هجا به صورت «گرا» تلفظ می‌شود.
| نام | اشکال> تنها | اشکال> آغازی | اشکال> میانی | اشکال> پایانی | آوانگاری | معادل لاتین | معادل حنیفی | نکات |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 𐴀𐴝𐴓𐴞𐴉 اَلِف‎ alif | ا‎ | ا‎ | ـا‎ | ـا‎ | /ʔ/ | - | 𐴀 | در شروع واژه‌ها، نقش حامل واکه را دارد، مانند فارسی. |
| 𐴁𐴠 بࣦ‎ be | ب‎ | بـ‎ | ـبـ‎ | ـب‎    | /b/ | b | 𐴁 |  |
| 𐴂𐴠 پࣦ‎ pe | پ‎ | پـ‎ | ـپـ‎ | ـپ‎    | /p/ | p | 𐴂 |  |
| 𐴃𐴠 تࣦ‎ te | ت‎ | تـ‎ | ـتـ‎ | ـت‎ | /t/ | t | 𐴃 |  |
| 𐴄𐴝 ٹَ‎ tha | ٹ‎ | ٹـ‎ | ـٹـ‎ | ـٹ‎ | /ʈ/ | th | 𐴄 | برگرفته شده از الفبای اردو. |
| 𐴃𐴃𐴠 ثࣦ‎ tse | ث‎ | ثـ‎ | ـثـ‎ | ـث‎ | /ts ~ θ/ | ts | 𐴃𐴃 | Only used in loanwords of Arabic origin |
| 𐴅𐴞𐴔 جِيۡم‎ jim | ج‎ | جـ‎ | ـجـ‎ | ـج‎ | /ɟ/ | j | 𐴅 | تلفظ حرف «ج» در روهینگیا مشابه تلفظ حرف «گ» در ترکی آذربایجانی لهجهٔ تبریزی می‌باشد. |
| 𐴆𐴞𐴔 چِيۡم‎ chim | چ‎ | چـ‎ | ـچـ‎ | ـچ‎ | /c/ | ch | 𐴆 |  |
| 𐴇𐴠 حࣦ‎ he | ح‎ | حـ‎ | ـحـ‎ | ـح‎ | /h/ | h | 𐴇 |  |
| 𐴈𐴠 خࣦ‎ khe | خ‎ | خـ‎ | ـخـ‎ | ـخ‎ | /h ~ x/ | h, kh | 𐴈 |  |
| 𐴊𐴝𐴓 دَل‎ dal | د‎ | د‎ | ـد‎ | ـد‎ | /d/ | d | 𐴊 |  |
| 𐴋𐴝𐴓 ڈَل‎ dhal | ڈ‎ | ڈ‎ | ـڈ‎ | ـڈ‎ | /ɖ/ | dh | 𐴋 | برگرفته شده از الفبای اردو. |
| 𐴎𐴝𐴓 ذَل‎ zal | ذ‎ | ذ‎ | ـذ‎ | ـذ‎ | /z/ | z | 𐴎 | Only used in loanwords of Arabic origin |
| 𐴌𐴠 رࣦ‎ re | ر‎ | ر‎ | ـر‎ | ـر‎ | /ɾ/ | r | 𐴌 |  |
| بࣤٹِࢬ رࣦ‎ bottya re | ࢪ‎ | - | ـࢪ‎ | ـࢪ‎ | /ɽ/ | r | 𐴌 | منحصر به زبان روهینگیا. نمی‌تواند در اول واژه یا هجا باشد. در تلفظ، با حرف همخوان پیش از خویش ادغام می‌شود. نمونه: ٹࣦلِ࣭گَ࣪ࢪفۡ‎ (teligráf, 𐴃𐴠𐴓𐴞𐴒𐴝𐴌𐴝𐴉𐴢) [t̪ɛ.lɪ.ˈgɾɑf] (به معنی تلگراف) |
| 𐴍𐴝 ڑَ‎ ça | ڑ‎ | ڑ‎ | ـڑ‎ | ـڑ‎ | /ɽ/ | ç | 𐴍 | برگرفته شده از الفبای اردو. |
| 𐴎𐴠 زࣦ‎ ze | ز‎ | ز‎ | ـز‎ | ـز‎ | /z/ | z | 𐴎 |  |
| 𐴏𐴞𐴕 سِين‎ sin | س‎ | سـ‎ | ـسـ‎ | ـس‎ | /s/ | s | 𐴏 |  |
| 𐴐𐴞𐴕 شِين‎ cin | ش‎ | شـ‎ | ـشـ‎ | ـش‎ | /ʃ/ | c | 𐴐 |  |
| 𐴏𐴝𐴊 صَد‎ sad | ض‎ | ـض‎ | ـضـ‎ | ضـ‎ | /s/ | s | 𐴏 | تنها در نوشتن وام‌واژه‌های عربی کاربرد دارد. |
| 𐴊𐴝𐴊 ضَد‎ dad | ض‎ | ضـ‎ | ـضـ‎ | ـض‎ | /d/ | d | 𐴊 | تنها در نوشتن وام‌واژه‌های عربی کاربرد دارد. |
| 𐴃𐴝𐴀𐴠 طَاࣦ‎ tae | ط‎ | طـ‎ | ـطـ‎ | ـط‎ | /t/ | t | 𐴃 | تنها در نوشتن وام‌واژه‌های عربی کاربرد دارد. |
| 𐴎𐴝𐴀𐴠 ظَاࣦ‎ zae | ظ‎ | ظـ‎ | ـظـ‎ | ـظ‎ | /t/ | z | 𐴎 | تنها در نوشتن وام‌واژه‌های عربی کاربرد دارد. |
| 𐴀𐴠𐴕 عࣦين‎ en | ع‎ | عـ‎ | ـعـ‎ | ـع‎ | /ʔ/ | - | 𐴀 | تنها در نوشتن وام‌واژه‌های عربی کاربرد دارد. |
| 𐴒𐴠𐴕 غࣦين‎ gen | غ‎ | غـ‎ | ـغـ‎ | ـغ‎ | //g ~ ɣ/ | g | 𐴒 | تنها در نوشتن وام‌واژه‌های عربی کاربرد دارد. |
| 𐴚𐴝 ڠَ‎ nga | ڠ‎ | - | ـڠـ‎ | ـڠ‎ | /ŋ/ | ng | 𐴚 | منحصر به روهینگیا، معادل «نگ» در فارسی. نمی‌‌تواند در اول واژه بیاید. |
| 𐴉𐴝 فَ‎ fa | ف‎ | فـ‎ | ـفـ‎ | ـف‎ | /f/ | f | 𐴉 |  |
| 𐴜𐴝 ڤَ‎ va | ڤ‎ | ڤـ‎ | ـڤـ‎ | ـڤ‎    | /v/ | v | 𐴜 | تنها در نوشتن وام‌واژه‌های اروپایی کاربرد دارد. |
| 𐴑𐴝𐴝 قَف‎ kaf | ق‎ | قـ‎ | ـقـ‎ | ـق‎ | /k ~ q/ | k | 𐴑 | تنها در نوشتن وام‌واژه‌های عربی کاربرد دارد. |
| 𐴑𐴝𐴝 كَف‎ kaf | ك‎ | كـ‎ | ـكـ‎ | ـك‎ | /k/ | k | 𐴑 |  |
| 𐴒𐴝𐴝 گَف‎ gaf | گ‎ | گـ‎ | ـگـ‎ | ـگ‎ | /g/ | g | 𐴒 |  |
| 𐴓𐴝𐴔 لَم‎ lam | ل‎ | لـ‎ | ـلـ‎ | ـل‎ | /l/ | l | 𐴓 |  |
| 𐴔𐴞𐴔 مِيم‎ mim | م‎ | مـ‎ | ـمـ‎ | ـم‎ | /m/ | m | 𐴔 |  |
| 𐴕𐴟𐴕 نُون‎ nun | ن‎ | نـ‎ | ـنـ‎ | ـن‎ | /n ~ ɳ/ | n | 𐴕 |  |
| شۤ࣪نۡزُكۡ نَگَ نُون‎ cóñzuk naga nun | ں‎ | - | ـنـ‎ | ـں‎ | /◌̃/ | ñ | 𐴕 | نون غنّه. برگرفته شده از الفبای اردو. نمی‌تواند در اول واژه یا هجا باشد. می‌توان بجای نون غنه، از تنوین نیز استفاده کرد. نمونه: شِ࣭يَ࣪اں‎ (cíyañ, 𐴐𐴠𐴥𐴛𐴝) [ʃĩ.ˈjã] (به معنی بوق، شیپور) |
| 𐴖𐴢𐴖 وَاو‎ vav | و‎ | و‎ | ـو‎ | ـو‎ | /ʋ, v/ | v | 𐴖 |  |
| بࣤٹِࢬ وَاو‎ bottya vav | ࢫ‎ | ـࢫ‎ |  |  | /w/ | w | 𐴖 | منحصر به زبان روهینگیا. نمی‌تواند در اول واژه یا هجا باشد. در تلفظ، با حرف همخوان پیش از خویش ادغام می‌شود. نمونه: تࣤلَّࢫ‎ (tollwa, 𐴃𐴡𐴓𐴧𐴗𐴝) [ˈt̪ɑl.lu͡ɑ] (تلفظ به صورت «تُلّْوَ»، به معنی وابسته) |
| 𐴇𐴠 هࣦ‎ he | ه‎ | هـ‎ | ـهـ‎ | ـه‎ | /h/ | h | 𐴇 |  |
| 𐴘𐴝 يَ‎ ya | ي‎ | يـ‎ | ـيـ‎ | ـي‎ | /j/ | y | 𐴘 |  |
| بࣤٹِࢬ يَ‎ bottya ya | ࢬ‎ | ـࢬ‎ |  |  | /j/ | y | 𐴘 | منحصر به زبان روهینگیا. تنها در آخر واژه، و بعد از حروفی که به حرف بعد می‌چسبند‌ (مثل «ل، گ» و نه «د»، «ر») می آیند. در تلفظ، با حرف همخوان پیش از خویش ادغام می‌شود. نمونه: رُحَ࣪ڠۡگَ࣪ࢬ ‎ (Ruáingga, 𐴓𐴠𐴑𐴤𐴝) [ˈɾo.ɪŋ.ˌgʲa] (به معنی روهینگیا) |