stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
الل
رابطه میان الل‌ها

بارز و نهفتگی: در این رابطه بین دو یا چند اللی که روی کروموزوم‌های همتا (بسته به تعداد کروموزوم‌های همتا تعداد الل‌ها هم تغییر می‌کند) قرار دارند رابطهٔ بارز و نهفتگی وجود دارد یعنی اینکه یکی (یا درصورت پلی‌پلوئیدی بودن ممکن از چندتا) از الل‌ها بر دیگری بارز است و اجازه پروتئین‌سازی و تعیین فنوتیپ را به الل نهفته نمی‌دهد.
مثلاً صاف یا چروکیده بودن دانه یک گیاه دیپلوئیدی فقط از طریق دو الل روی کروموزوم‌های همتا تعیین می‌شود. درصورتی که الل مربوط به چروکیدگی همان الل مغلوب باشد و الل مربوط به صافی الل بارز اگر روی یکی از کروموزوم‌ها الل بارز باشد و روی دیگری الل نهفته است چون الل صافی بارز است دانه گیاه صاف می‌شود. درصورتی که هردو الل بارز باشند نیز همان اتفاق می‌افتد و دانه صاف می‌شود و تنها در صورتی که هردو الل روی کروموزوهای همتا نهفته باشند دانه چروکیده می‌شود.
a = الل نهفته (چروکیدگی)
A = الل بارز (صافی)
AA = هردو الل بارز و دانه صاف می‌شود. (خالص)
aa = هردو الل نهفته و دانه چروکیده می‌شود. (خالص)
Aa = الل صافی بارز است و اجازه بروز پیدا کردن به نهفته نمی‌دهد، یعنی دانه صاف می‌شود. (ناخالص)
هم‌توانی: در این رابطه هیچ‌یک از دو الل نمی‌تواند بر دیگری به درستی بروز پیدا کند و هردو الل به صورت هم‌زمان بروز پیدا می‌کنند.
مثل گاوی که یک الل برای رنگ موی سیاه دارد و یک الل برای رنگ موی سفید به همین دلیل مو در بعضی قسمت‌ها سفید و در بعضی قسمت‌ها سیاه است یا مثل گروه خونی AB در انسان.
بارزیت ناقص: در این رابطه هردو الل به‌طور هم‌زمان و ترکیبی اثر خود را نشان می‌دهند و فنوتیپی بینابین ظاهر می‌کنند.
مثلاً رنگ گلبرگ‌های یک گل میمونی که یک الل رنگ سرخ دارد و یک الل رنگ سفید به دلیل رابطه بارزیت ناقص گلبرگ‌های صورتی خواهد داشت. یعنی ترکیب رنگ سرخ و سفید.
Red+Red=Red
White+White=White
Red+White=Pink
تغییر الل

جهش با بازآرایی، کاهش، یا افزایش نوکلئوتید(ها) در توالی اسید نوکلئیک یک الل (دگره) می‌تواند باعث پدید آمدن الل (دگره) ای نو در یک جاندار شود که اگر این دگره نو باعث سازگاری کمتر آن جاندار در زیستگاه آن نشود، این دگره نو می‌تواند در نسل‌های بعدی آن جاندار گسترش یابد.
یاخته‌های جانداران دودسته یا دولا، برای هر ژن دو کروموزوم دارند. در جایگاه ویژهٔ آن ژن بر روی آن ۲ کروموزوم، ۲ الل (دگره) از دگره‌های گوناگون احتمالی می‌توانند جای بگیرند. این دو دگره می‌توانند همانند باشند که در این صورت ژنوتیپ این جاندار [هموزیگوت] می‌باشد. اگر دو الل (دگره) یک ژن همانند یکدیگر نباشند، ژنوتیپ [هتروزیگوت] خواهد بود. در این صورت فنوتیپ (رخ‌مانهٔ) جاندار می‌تواند دارای چندین حالت باشد که این حالت‌ها بستگی به کارکرد و واکنش فرآورده‌های آن ژن و الل‌های آن ژن دارد.
سینما هما

| 0 | 1 |
| --- | --- |
مکان: کرمانشاه، خیابان مدرس
مالک: حسنعلی‌خان اعظم زنگنه
گونه: داخل سالنی
گشایش: ۱۳۲۰
بسته شدن: ۱۳۵۷
سینما هما یا سینما ایران نام یک سالن نمایش فیلم‌های سینمایی در شهر کرمانشاه بود. این سینما سومین سالن سینمایی بود که در این شهر تأسیس شد. سینما هما در سال ۱۳۲۰ خورشیدی تأسیس شد و پس از تغییر نام تا سال ۱۳۵۷ فعال بود.
تاریخچه

سینما هما در سال ۱۳۲۰ توسط حسنعلی‌خان اعظم زنگنه که فرزند میرزا یحیی‌خان زنگنه (سالار اشرف) یکی از نمایندگان کرمانشاه در دوره‌های پنجم و ششم مجلس شورای ملی بود تأسیس شد. گفته می‌شود که سینما هما پس از چندی فعالیت دچار آتش‌سوزی شده‌است. به جای این سینما، در سال ۱۳۲۳ سینمای دیگری در نزدیکی مکان اولیهٔ آن با نام سینما ایران ساخته شد. مشخص نیست که سینما هما تا چه تاریخی فعال بوده‌است، اما با وقوع انقلاب بهمن ۱۳۵۷ توسط سازمان اوقاف و امور خیریهٔ استان کرمانشاه مصادر شده‌است. پس از انقلاب این سینما تا مدت‌ها غیرفعال بود، و در نهایت در اواخر دههٔ ۱۳۷۰ تخریب شد و جای خود را به پاساژی به نام ایران داد.
موقعیت

محمدعلی سلطانی مکان اولیهٔ سینما هما را تیمچهٔ ظهیرالملک دانسته‌است. اما جواد سحابی این سینما را سینمایی تابستانی در خیابان شریعتی دانسته که اکنون به جای آن دبیرستان دخترانهٔ معلم ساخته شده‌است. مکان سینما ایران تا دههٔ ۱۳۷۰ نیز در خیابان مدرس در مقابل مسجد جامع کرمانشاه پابرجا بود. این سینما در مقابل مسجد جامع قرار داشت و بعضی از روحانیان که در این مسجد روی منبر می‌رفتند، دید مثبتی نسبت به این سینما نداشته و مرتباً می‌گفتند که این لانه کفر را از جلوی مسجد بردارید.
فضای سینما

سینما ایران در دهه‌های ۴۰ و ۵۰ خورشیدی سینمایی روشنفکری به شمار می‌آمد و فیلم‌های هنری غیرایرانی را به نمایش می‌گذاشت. فیلم‌های آلفرد هیچکاک، فیلم‌هایی از دیوید لین مانند پل رودخانه کوای (۱۹۵۷)، بورژوای کوچک کوچک (۱۹۷۷) اثر ماریو مونیچلی و ... در این سینما به نمایش درآمد. به دلیل نمایش این‌گونه فیلم‌ها مشتری سینما ایران را فرهنگیان، کارمندان دولت و نیز دانش‌آموزان دبیرستان‌ها تشکیل می‌دادند.
قیمت صندلی‌های سینما ایران با توجه به دوری یا نزدیکی از پرده تعیین شده‌بود. در دههٔ ۱۳۴۰ بلیط ردیف‌های جلو شش ریال، و انتهای سالن که «لُژ» خوانده می‌شد بیست ریال بود. نمایش فیلم صبح‌ها در یک سانس و بعدازظهرها در دو سانس صورت می‌گرفت. همچنین سانس شبانه نیز به خانواده‌ها اختصاص داشت که با توجه به فصول سال بین ساعات ۹ تا ۱۱، و یا ۱۰ تا ۱۲ بود. با توجه به نزدیکی سینما ایران به دبیرستان‌های پسرانهٔ کزازی، رازی و شاپور مشتری سانس صبح سینما ایران را عمدتاً دانش‌آموزان تشکیل می‌دادند که تماشای فیلم را به حضور در کلاس‌های درس ترجیح می‌دادند.
رخدادهای تاریخی

در روز اول ماه مه ۱۳۲۵ به مناسبت روز جهانی کارگر، کارگران شرکت نفت کرمانشاه در سینما ایران جمع شده و به تماشای فیلمی از سینمای شوروی با موضوع مقاومت مردم در برابر آلمان نازی پرداختند. بنا بر برنامه کارگران پس از تماشای فیلم به سمت باشگاه شورای متحده‌ی ایالتی اتحادیه‌های کارگران به راه افتادند، اما در میدان شهرداری سابق (انقلاب اسلامی کنونی) توسط پلیس به گلوله بسته شده و ١٤ نفر کشته و ١٢٠ نفر زخمی شدند.
باگزی

| باگزی | باگزی |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: بری لوینسون
تهیه‌کننده: مارک جانسون بری لوینسون وارن بیتی
نویسنده: جیمز توباک
بازیگران: وارن بیتی آنت بنینگ دبرا فارنتینو بن کینگزلی جو مانتگنا
موسیقی: انیو موریکونه
فیلم‌بردار: آلن داویو
تدوین‌گر: استو لیندر
شرکت تولید: مالهالند پروداکشنز بالتیمور پیکچرز
توزیع‌کننده: ترایستار پیکچرز
تاریخ‌های انتشار: ۱۳ دسامبر ۱۹۹۱
مدت زمان: ۱۳۷ دقیقه
کشور: ایالات متحده آمریکا
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۳۰ میلیون دلار
فروش گیشه: ۴۹٬۱۱۴٬۰۱۶ دلار (در آمریکا)
باگزی (به انگلیسی: Bugsy) یک فیلم سینمایی آمریکایی در سبک فیلم زندگی‌نامه‌ای و جنایی محصول سال ۱۹۹۱ که زندگی باگزی سیگل، اوباش آمریکایی و رابطه وی با ویرجینیا هیل را شرح می‌دهد. این اثر به کارگردانی بری لوینسون و با بازی وارن بیتی، آنت بنینگ، جو مانتگنا و بن کینگزلی است. همچنین موسیقی این فیلم ساخته آهنگساز ایتالیایی انیو موریکونه است.
باگزی در ده رشته از جمله بهترین فیلم، بهترین بازیگر نقش اول زن و مرد و بهترین موسیقی متن فیلم نامزد دریافت جایزه اسکار بود که از آن میان توانست دو اسکار بهترین طراحی صحنه و بهترین طراحی لباس را کسب کند. این فیلم همچنین برنده جایزه گلدن گلوب بهترین فیلم درام سال شد.
داستان

بنجامین سیگل» (بیتی) ـ معروف به «باگزی» ـ از طرف دار و دسته‌های مافیایی مأمور باج‌گیری منطقهٔ کالیفرنیا می‌شود. «باگزی» در هالیوود رفته رفته به یکی از چهره‌های شاخص محافل سرگرمی ساز تبدیل می‌شود…
شهرستان بالقاش

| شهرستان بالقاش Балқаш ауданы بالقاش اۋدانى Балхашский район | شهرستان بالقاش Балқаш ауданы بالقاش اۋدانى Балхашский район |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
کشور: قزاقستان
استان: استان آلماتی
شهر مرکزی: باقاناس
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۴۴۰۰ مایل مربع (۳۷۴۰۰ کیلومتر مربع)
جمعیت (2013): جمعیت (2013)
 • کل: ۳۰٬۴۰۲
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۶ (East)
شهرستان بالقاش یا شهرستان بالخاش (به قزاقی: Балқаш ауданы، بالقاش اۋدانى) یک سکونتگاه مسکونی در قزاقستان است که در استان آلماتی واقع شده‌است.
خصوصیات

شهرستان بالخاش ۳۷٬۴۰۰ کیلومترمربع مساحت و ۳۰٬۴۰۲ نفر جمعیت دارد.
ایسادور اچ. بلیس

ایسادور اچ. بلیس در ۱۹۶۴
ایسادور هری بلیس (Isadore Harry Bellis) (نام تولد: ایزساک بلوستوتسکی) (Izsak Belostotsky) (زادهٔ ۱۵ مارس ۱۹۲۰ – درگذشتهٔ ۲۹ می ۲۰۰۳)، سیاستمدار دموکرات در فیلادلفیا بود. وی که در نوجوانی به ستاره تنیس مشهور بود، بعدتر به یک وکیل موفق مبدل شده و وارد حوزه سیاست شد. وی در ۱۹۶۳ میلادی به عنوان عضو شورای شهری فیلادلفیا انتخاب گردیده و برای سه دوره خدمت کرد تا اینکه در ۱۹۷۲ میلادی رهبری اکثریت شد.
هنگامی که بلیس برای دور سوم در حال خدمت بود، چندین اتهام فساد باعث شد تا وی بخاطر رشوه و سوءاستفاده از مقام مجرم شناخته شود. وی برای بار چهارم نامزد انتخابات شد اما شکست خورده و در فلوریدا بازنشسته شد، جاییکه وی به استیناف خواهی در مقابل محکومیت‌های خود پرداخته و حتی یک روز هم از محکومیت دو تا هفت ساله خود را در زندان سپری نکرد. دادگاه عالی پنسیلوانیا در ۱۹۸۴ میلادی دستور داد تا دادگاه جدیدی برای وی برگزار شود، اما پس از اینکه سال بعدی تنها شاهد پرونده وی فوت کرد، وی از تمامی اتهامات تبرئه شد. بلیس در ۲۰۰۳ میلادی در فلوریدا درگذشت.
اوایل زندگی و تنیس

بلیس در ۱۹۲۰ میلادی در یلیسوتگراد در اتحاد جماهیر شوروی (حالا کروپیونیسکی، اوکراین) در یک خانواده روسی-یهودی بدنیا آمد و فرزند هرسک بلوستوتسکی و راچل لونسکی بلوستوتسکی بود. خانواده در ۱۹۲۳ میلادی به ایالات متحده مهاجرت نموده و نام خانوادگی خود را به زبان انگلیسی از بلوستوتسکی به بلیس تغییر دادند. پدر بلیس که حالا بنام هری بلیس شناخته می‌شود، به عنوان منشی در یک بانک در فیلادلفیا مشغول کار شد. بلیس بازی تنیس را در میدان‌های بازی تنیس در فیرماونت پارک یادگرفت و در مدرسه سنترال آموزش دید. در آنجا، وی به یکی از بازیکنان عالی تنیس مبدل شد، لیگ بیرونی قهرمانی ملی پسران را در ۱۹۳۵ میلادی و لیگ داخلی قهرمانی ملی پسران را در ۱۹۳۶ میلادی برنده شد. وی هر دو لیگ قهرمانی پسران را با همکارش ماروین کانترویتز در یک سال برنده شد. بلیس همچنین یک بازیکن فوق‌العاده تنیس روی میز بود.
پس از اتمام مدرسه، بلیس وارد دانشگاه پنسیلوانیا شد، در آنجا کاپیتان تیم تنیس دانشگاه شد و به موفقیت‌های خود در عرصه ورزشی ادامه داد. وی در ۱۹۴۰ میلادی از دانشگاه فارغ‌التحصیل گردید، به بازی تنیس در تورنمنت آماتور، لیگ قهرمانی تنیس لان پنسیلوانیا، ادامه داد و در ۱۹۴۰ میلادی نائب-قهرمان و در ۱۹۴۱ میلادی قهرمان شد. وی در دور مسابقات قهرمانی ملی ایالات متحده نیز بازی کرد، از جمله در مسابقات قبل از تنیس آزاد آمریکا (یو اس اوپن)، مسابقات قهرمانی ۱۹۳۸، ۱۹۳۹، ۱۹۴۰، ۱۹۴۲، ۱۹۴۶ و ۱۹۴۸، اما در هیچ‌یک نتوانست از دور ۳۲ پیش برود.
حقوق، تجارت و سیاست

بلیس تحصیلات خود را در ۱۹۴۲ میلادی در مدرسه حقوق دانشگاه پنسیلوانیا ادامه داد. وی هنگامی که در مدرسه حقوق بود با هلین کوینگزبرگ ازدواج کرد؛ آنها سه فرزند داشتند – آرتور، متیو و راچل – و تا زمان مرگ بلیس در ۲۰۰۳ میلادی باهم بودند. با آغاز جنگ جهانی دوم، بلیس در اوت ۱۹۴۴ به سوی ارتش ایالات متحده کشیده شد، اما تا دسامبر دوباره به خانه بازگشت. وی در ۱۹۴۵ میلادی از مدرسه حقوق فارغ‌التحصیل گردیده و به عنوان قاضی هوراس استرن در دیوان عالی پنسیلوانیا انتخاب گردید. وی زمانی که در بنگاه حقوقی برنستین و برنستین مشغول کار به عنوان وکیل بود، در سیاست‌های حزب دموکرات نیز دخیل شده و عضو کمیته در وارد ۴۹ام شد. در انتخابات ۱۹۵۲ کنگره، بلیس از حوزه انتخابیه ششم پنسیلوانیا، به عنوان نامزد حزب دموکرات، خود را نامزد کرد اما در مقابل هرینگتون هر شکست خورد. وی بار دیگر در ۱۹۵۴ وارد رقابت شد، اما مدت کوتاهی قبل از برگزاری انتخابات مقدماتی از انتخابات انصراف داد تا از الکساندر همفیل حمایت نماید. بلیس بار دیگر در ۱۹۵۶ میلادی نیز تلاش نموده و نامزد انتخابات شد، اما این بار مغلوب هربر جی. مک‌گلنچی شد، کسی که از دهه ۱۹۴۰ میلادی کرسی را در اختیار داشت. تلاش چهارم وی برای نامزدی در ۱۹۵۸ میلادی پایان خوبی نداشت و وی در رده هفتم قرار گرفت. وی در ۱۹۶۰ میلادی به یک سمت حزبی، رئیس دموکرات‌های وارد ۴۹ام، انتخاب گردید.
او و هربرت اف. کولسبی بنگاه حقوقی خود را در ۱۹۵۶ میلادی تأسیس نمودند و مشتریان آنها بیشتر کارمندان شعبه محلی سازمان برادری پلیس بود. معاون فرماندار جان مورگان داویس در ۱۹۵۹ میلادی به این بنگاه ملحق شد. در اوایل دهه ۱۹۶۰ میلادی، بلیس به گروهی از سرمایه‌گذاران ملحق شد که تحت رهبری برنارد ال. ساکیت یک اتحادیه تشکیل داده و فیلم‌های خارجی را در سراسر ایالات متحده پخش می‌نمودند. وی همچنین از ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۳ میلادی به عنوان معاون دادستان کل ایالات خدمت کرد.
شورای شهر > صاحب‌خانه‌ها، مدارس و استادیوم‌ها

بلیس بار دیگر در ۱۹۶۳ میلادی برای راهیابی به کرسی عمومی تلاش ورزیده و در انتخابات مقدماتی دموکرات برای کرسی شورای شهری از حوزه انتخابیه هشتم وارد رقابت شد، حوزهٔ که دربرگیرنده منطقه شمال‌غربی شهر بود. این بار، با داشتن پشتیبانی سازمانی حزب، بلیس به آسانی خود را نامزد انتخابات کرد. در انتخابات سراسری که در خزان همان سال برگزار گردید، وی با تفاوت اندک توانست در مقابل متصدی جمهوری‌خواه، استانلی بی. اسمولن، به پیروزی برسد. کارزار انتخاباتی بلیس بر مشکلات صاحب‌خانه‌ها متمرکز بود، از اینرو سال بعدی وی طرحی را در شورا پیشکش نمود که مطابق آن جریمه‌های تخطی از کدهای مسکن را افزایش می‌داد. وی همچنین عضو کمیته تحقیقی شورای شهری بود، کمیتهٔ که مسئولیت داشت تا رویدادی در مورد جان دادن یک کاپیتان سیاه‌پوست پلیس پس از اینکه در ۱۹۶۶ میلادی اجازه داخل شدن به بیمارستان عمومی فیلادلفیا دریافت نکرد، را تحقیق نماید. مسئله استادیوم‌های ورزشی شهری و جدید نیز در دور اول خدمت بلیس به یکی از مباحث داغ مبدل شده بود. وی طرفدار ساخت یک استادیوم گنبدی در منطقه‌ای در رودخانه دلاور در نزدیکی پینز لاندنگ بود. اکثریت اعضای شورا رأی مخالف دادند و پروژه‌ای که در نهایت منظور شد عبارت از استادیوم کهنه‌سربازان دارای هوای باز در جنوب فیلادلفیا بود. اسپکترم، سالن سرپوشیده بازی بسکتبال و هاکی، نیز در آن محل ساخته شد.
ناحیه‌بندی مجدد حوزه‌های انتخابیه شورای شهری باعث شد تا وارد ۴۹ام بلیس در انتخابات ۱۹۶۷ به حوزه انتخابیه نهم تغییر داده شود. وی تصمیم گرفت تا به عنوان شهردار خود را نامزد نماید، اما بعداً از حوزه انتخابیه جدید خود را نامزد شورای شهری کرد و متصدی این حوزه جدید، هنری پی کار، نیز با قدرت فراوان وارد رقابت انتخاباتی شد. وی در انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها هیچ رقیبی نداشت، اما در آن سال در انتخابات سراسری، جمهوری‌خواهان قوی‌ترین چالش خود را به دموکرات‌ها پیشکش کردند. بلیس بازهم توانست با تفاوت اندک پیروز شده و رقیب جمهوری‌خواه، استاد حقوق مارتین وینیکور، را با تفاوت تنها ۱۰۴۷ رأی، از مجموع ۸۱۷۰۱ رأی ریخته شده، شکست دهد.
در جلسه شورای شهری که در ۱۹۶۸ میلادی آغاز گردید، بلیس به عنوان شلاق حزب دموکرات و رئیس کمیته قانون و حکومت‌داری انتخاب گردید. در همان سال، وی با سرپرست مدارس بنام مارک شید، بخاطر برنامه‌های ناحیه برای تصاحب خانه‌های خصوصی و گسترش مدرسه ژنرال دیوید بی. برنی و دبیرستان سیامون گراتز، درگیر شد؛ این برنامه‌ها در نهایت منظور شدند. وی از طرحی برای نامگذاری یک دبیرستان جدید در ناحیه به افتخار مارتین لوتر کینگ جونیور حمایت نمود و در نهایت همین نام برای مدرسه انتخاب شد. سال بعدی، مباحثی پیرامون یک مدرسه دیگر باعث شد تا بلیس بار دیگر با رئیس هیئت مدیره مدارس (و شهردار پیشین) ریچارد دیلورث، سر و کله بزند. همان سال، وی بنگاه حقوقی خود را ترک کرده و به یک بنگاه حقوقی جدید که بعداً به کوهن، بلیس و ورلین معروف گردید، ملحق شد.
شورای شهر > رسوایی‌های رشوه‌گیری

در ۱۹۶۹ میلادی، بلیس در پیشروی یک هیئت منصفه بزرگ که فساد توسعه شهری را تحقیق می‌کردند، شهادت داد اما به هیچ جرمی مجرم شناخته نشد. وی بار دیگر در ۱۹۷۰ میلادی شهادت داد.
ارجاعات

↑  SSACI 2003.
↑  Naturalization Records 2011.
↑  1930 Census.
↑  Inquirer 1975.
↑  Levy 1939, p. 595.
↑  Levy 1939, p. 596.
↑  Schiff 1939, p. 136.
↑  Daily Pennsylvanian 1939.
↑  Inquirer 1941.
↑  ATP Tour 2020.
1 2 3  Inquirer 1964.
↑  Sun-Sentinel 2003.
↑  Times-Tribune 1944.
↑  BIRLS 2011.
1 2 3  Lame 1973c.
↑  Inquirer 1952.
↑  Inquirer 1954.
↑  Inquirer 1956.
↑  Inquirer 1958.
↑  Inquirer 1959.
↑  Daily American 1959.
↑  Williams 1961.
↑  Inquirer 1963.
↑  Bellinger 1963.
↑  Bulletin Almanac 1964, p. 30.
↑  Daily News 1964.
↑  Inquirer 1967a.
↑  Daily News 1967.
↑  Birker 2005, pp. 5–6.
↑  Feist 1966.
↑  Inquirer 1967b.
↑  Bulletin Almanac 1968, p. 17.
↑  Lordan 1968.
↑  Inquirer 1968.
↑  Umansky 1968.
↑  Umansky 1969.
↑  Trachtman & McAdams 1969.
منزل ایسادور هری بلیس در سال 1904
عزیز ساعتی

| عزیز ساعتی | عزیز ساعتی |
| --- | --- |
عزیز ساعتی - ۱۳۹۳: عزیز ساعتی - ۱۳۹۳
نام هنگام تولد: عزیز ساعتی مفرد خمسه
زادهٔ: ۱۳۲۷
ملیت: ایرانی
تحصیلات: فارغ‌التحصیل فیلمبرداری از مدرسه عالی تلویزیون و سینما
پیشه: فیلم‌بردار، عکاس
سال‌های فعالیت: ۱۳۵۵ - اکنون
عزیز ساعتی (زاده ۱۳۲۷ - تهران) مدیر فیلم‌برداری و عکاس اهل ایران است.
زندگی

عزیز ساعتی ، تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در تهران گذراند و ضمن تحصیل به عکاسی پرداخت. در سال ۱۳۵۱ وارد مدرسهٔ عالی تلویزیون و سینما شد و در سال ۱۳۵۳ در رشتهٔ تصویربرداری و فیلمبرداری فارغ‌التحصیل شد و به‌عنوان استاد عکاسی و لابراتوار در همین مدرسه به تدریس پرداخت. ۲ سال بعد کار تدریس را رها کرد و به عنوان عکاس صحنه وارد سینمای حرفه‌ای شد و با بسیاری از کارگردانان مشهور سینمای ایران همکاری کرد.
مدیر فیلم‌برداری

تردید (۱۳۸۷)
زیر درخت هلو (۱۳۸۴)
کلاه قرمزی و سروناز (۱۳۸۱)
دختر شیرینی فروش (۱۳۸۰)
گفتگو با باد (۱۳۷۹)
مسافر ری (۱۳۷۹)
پسر مریم (۱۳۷۷)
آژانس شیشه‌ای (۱۳۷۶)
برج مینو (۱۳۷۵)
بوی پیراهن یوسف (۱۳۷۴)
مرد آفتابی (۱۳۷۴)
الو! الو! من جوجوام (۱۳۷۳)
من زمین را دوست دارم (۱۳۷۲)
یک مرد یک خرس (۱۳۷۱)
فیلمبردار

مهر مادری (۱۳۷۶)
بوی پیراهن یوسف (۱۳۷۴)
روسری آبی (۱۳۷۳)
کلاه قرمزی و پسرخاله (۱۳۷۳)
من زمین را دوست دارم (۱۳۷۲)
هنرپیشه (۱۳۷۱)
جشنواره‌ها

برنده سیمرغ بلورین بهترین عکاسی (بخش مسابقه مواد تبلیغاتی فیلم‌ها) از هشتمین دوره جشنواره فیلم فجر برای فیلم بای سیکل ران - ۱۳۶۸
برنده سیمرغ بلورین بهترین عکاسی (بخش مسابقه مواد تبلیغاتی فیلم‌ها) از هفتمین دوره جشنواره فیلم فجر برای فیلم دستفروش (اپیزود اول) - ۱۳۶۷
دیوی مارتین

| دیوی مارتین | دیوی مارتین |
| --- | --- |
زادهٔ: ۸ دسامبر ۱۹۲۳ ‏(۱۰۱ سال)
ملیت: ایالات متحده آمریکا
سال‌های فعالیت: ۱۹۴۸–۱۹۷۸
دیوی مارتین (انگلیسی: Dewey Martin؛ زادهٔ ۸ دسامبر ۱۹۲۳) یک هنرپیشه، و بازیگر سینما اهل ایالات متحده آمریکا است. وی بین سال‌های ۱۹۴۸ تا ۱۹۷۸ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به چیزی از دنیای دیگر، میدان جنگ، سرزمین فراعنه و ساعات ناامیدی اشاره کرد.
زندگی شخصی

مارتین با ماردی هاولهرست از پورتلند، اورگان ازدواج کرد. آنها در سال ۱۹۵۵ طلاق گرفتند. او بعداً به مدت دو سال با خواننده پگی لی ازدواج کرد که این ازدواج هم به طلاق ختم شد
لال مسجد

| لعل مسجد(به اردو: لعل مسجد) | لعل مسجد(به اردو: لعل مسجد) |
| --- | --- |
مکان: مکان
مکان: اسلام‌آباد، پاکستان
معماری: معماری
بنیان‌گذاری: ۱۹۶۵
مسجد لعل، (به معنی: مسجد سرخ) مسجدی واقع در اسلام‌آباد، پایتخت پاکستان است. مدرسه‌ای مذهبی مخصوص زنان و مدرسه‌ای مخصوص مردان به مسجد متصل هستند. این مسجد در ۱۹۶۵ تأسیس شد و نامش را از دیوارهای سرخش گرفته‌است. سال‌های سال است که این مسجد مرکز آموزه‌های تندروانه و بنیادگرایانهٔ اسلامی بوده‌است و بسیاری از اعضای دولت، نخست وزیران، روسای ارتش و روسای جمهور از مریدان این مسجد و رئیس سابق آن، مولانا عبدالله، بوده‌اند. ژنرال ضیاءالحق، دیکتاتور نظامی سابق پاکستان، رابطهٔ بسیار نزدیکی با مولانا عبدالله داشت. در حین جنگ شوروی در افغانستان (۱۹۷۹ تا ۱۹۸۹) این مسجد نقشی کلیدی در سربازگیری برای مجاهدین افغان داشت. این مسجد از پس از واقعهٔ ۱۱ سپتامبر و پیوستن پاکستان به طرفداران آمریکا در «جنگ علیه ترور»، درگیری‌هایی با دولت داشته‌است که اوج آن در ژولای ۲۰۰۷ و ماجرای محاصرهٔ آن بود.
لعل مسجد دارای ۸ مدرسه یا موسسه آموزشی مربوط به خود است؛ و ۲۰۰۰ پسر و ۳۰۰۰ دختر در حال تحصیل در این مسجد هستند. امام این مسجد عبدالعزیز قاضی گفته است که در این مدارس سعی می‌شود افکار و برنامه‌هایی را آموزش دهیم که مد نظر بن لادن بود. تمام هزینه‌های این مدرسه مثل ایاب و ذهاب و غذا رایگان است. در مدارس آموزشی دختران، معلمان مرد از پشت دیوارها و حفاظ‌های مشخص شده به دانش آموزان خود تدریس می‌کنند.
آواسازی پرندگان

پرنده سیاه (Turdus merula) درحال آوازخوانی - دانمارک آواز پرنده سیاهپرونده:Turdus merula male song at dawn(20s).ogg ضبط شده در لیل، فرانسه
آواسازی پرندگان (به انگلیسی: Bird vocalization) به آوازها و صداهایی که پرندگان ایجاد می‌کنند گفته می‌شود.
عباس زریاب خویی

| عباس زریاب خویی | عباس زریاب خویی |
| --- | --- |
زاده: ۲۰ مرداد ۱۲۹۸ خوی، استان آذربایجان غربی، ایران
درگذشته: ۱۴ بهمن ۱۳۷۳ (۷۵ سال) بیمارستان دی، تهران، ایران
آرامگاه: بهشت زهرا
پیشه: مورخ، ادیب، نسخه‌شناس، نویسنده، مترجم
زمینه کاری: تاریخ ایران، ادبیات ایران، تاریخ اسلام، نُسخ خطی، دائرةالمعارف‌نویسی و دانشنامه‌نگاری
ملیت: ایرانی
تحصیلات: دکتری در تاریخ و فلسفه
دانشگاه: بنیاد هومبولت دانشگاه یوهانس گوتنبرگ دانشگاه کالیفرنیا، برکلی
کتاب‌ها: سیرت رسول‌الله و دیگر آثار
حوزه: حوزهٔ علمیهٔ قم
استاد: هانس روبرت رویمر، والتر هنینگ
تأثیرپذیرفته از: شیخ قاسم مهاجر، شریعت سنگلجی
عباس زریاب خویی (۲۰ مرداد ۱۲۹۸‏ – ۱۴ بهمن ۱۳۷۳)، مورخ، ادیب، نسخه‌شناس، نویسنده و مترجم ایرانی بود.
پس از تحصیلات مقدماتی در خوی و حوزوی در قم، توسط قوای روس به تهران تبعید شد. در تهران کار در کتابخانهٔ مجلس شورای ملّی او را با سید حسن تقی‌زاده آشنا کرد که بعدها با معرفی او بورس مطالعاتی بنیاد هومبولت در اختیارش قرار گرفت. زریاب خویی با استفاده از این بورس در سال ۱۳۳۹ از دانشگاه یوهانس گوتنبرگ شهر ماینز در رشته‌های تاریخ و فلسفه درجهٔ دکتری گرفت.[نیازمند منبع]
زریاب خویی از سال ۱۳۴۵ استاد تاریخ در دانشکدهٔ ادبیات دانشگاه تهران بود و در رشته‌های ادبیات فارسی، ادبیات عرب، فلسفه، زبان‌شناسی و معارف اسلامی تدریس می‌کرد. او صاحب تألیفاتی مانند اطلس تاریخی ایران، تاریخ ساسانیان، و سیرت رسول‌الّٰله و ترجمه‌هایی مانند تاریخ فلسفه و لذات فلسفه از ویل دورانت است.
همچنین او در دانشنامه‌هایی مانند دائرةالمعارف فارسی، دانشنامهٔ جهان اسلام، دائرةالمعارف بزرگ اسلامی و دانشنامهٔ ایران مدخل‌های بسیاری نوشته است.
زندگی > کودکی و نوجوانی در خوی

عباس زریاب خویی در ۲۰ مرداد ۱۲۹۸ خورشیدی (۱۵ ذیقعدهٔ ۱۳۳۷ هجری قمری) در شهر خوی، از شهرهای آذربایجان غربی، به دنیا آمد. سال‌های کودکیش مصادف با دورانی متلاطم در تاریخ ایران بود؛ انقلاب اکتبر ۱۹۱۷ سبب شده بود که سربازان روسیهٔ تزاری که از مدت‌ها پیش برای پیشبرد مقاصد استعماری آن دولت و برای از میان بردن نهضت مشروطیت به ایران آمده بودند، از شهرهای شمالی و شمال غربی کشور خارج شوند. این سربازان به هنگام خروج از شهرها، بازارها و کاروانسراها را آتش می‌زدند و زادگاه زریاب خویی نیز از این خشونت و بی‌رحمی در امان نماند.
در خانوادهٔ وی کسی باسواد نبود ولی عموی او، قرآن خواندن می‌دانست. تمایل زریاب خویی در خردسالی به خواندن قرآن سبب شد که مادرش او را برای آموزش نزد آموزگار قرآن محلّه بفرستد. پس از دو سال آموزش قرآن، وی تحصیلات ابتدایی خود را در خوی آغاز کرد ولی «به هیچ وجه از آموزگاران نخستین خود دلِ خوشی» نداشت و با اکراه و بی‌میلی به مدرسه می‌رفت. در این دوران او خود را «در میان خانواده و مدرسه و مردم شهر غریب حس می‌کند». با وجود این بی‌میلی‌ها و محدود بودن دسترسی به کتاب، آموختن خواندن و نوشتنْ «شوقی غریب» را در وی برای خواندن برانگیخت. وی در مقالهٔ زندگانی من، کتاب‌هایی را که در این دوران خوانده، فهرست کرده است که در آن میان آثاری چون مختارنامهٔ عطار، حیاة القلوب مجلسی، کلیله و دمنه و اسکندرنامه به چشم می‌خورد. در سال‌های ده تا سیزده سالگی دیدگاه او به تاریخ، ادبیات، و نقد ادبی، با خواندن کتاب‌های درسی تاریخ و جغرافیای تألیف اقبال آشتیانی، احوال و آثار رودکی نفیسی و سخن و سخنوران فروزانفر و همچنین مقالات مجلاتی چون کاوه و ایرانشهر تأثیر فراوان می‌گیرد. او در جوانی تحت تأثیر یک روحانی مهاجر از ایروان به نام شیخ قاسم مهاجر بود و از او با دلدادگی یاد می‌کند.
در همین دوران نزد یکی از روحانیون شهر به نام شیخ عبدالحسین اعلمی به یادگیری صرف و نحو، ادبیات عرب، اصول و دیگر علوم حوزوی پرداخت.
زندگی > مهاجرت به قم و حضور در حوزهٔ علمیه

پس از اتمام سه سال دورهٔ اول دبیرستان در خوی، امکان ادامهٔ تحصیل در دورهٔ دوم دبیرستان در آن شهر وجود نداشت و پدر زریاب خویی نیز راضی به فرستادن وی به تبریز یا ارومیه نبود. از سوی دیگر نزدیک شدن به وقت خدمت اجباری نظام و بیزاری زریاب خویی از خشونت و نظامی‌گری باعث نگرانی بیشتر وی می‌شد. سرانجام وی به تشویق شیخ اعلمی تصمیم گرفت که برای ادامهٔ درس و تحصیل در رشتهٔ زبان عربی و مقدمات فقه و اصول به قم برود. وی با اصرار تمام پدرش را به موافقت با این سفر راضی کرد و در اواخر شهریور ۱۳۱۶ به قم وارد شد. وی در زندگانی من، از همزمانی ورودش به قم و وخامت وضعیت سیاسی-اجتماعی و «اوج قدرت پهلوی و بحران سخت‌گیری‌های آن»، مخصوصاً پس از واقعهٔ مسجد گوهرشاد، خبر می‌دهد. زریاب خویی در طی سال‌های اول با جعفر اشراقی هم‌حُجره شد و پس از دو سال برای حضور در دروس استادان درجهٔ اول آمادگی یافت. باقیماندهٔ دوران شش‌سالهٔ حضور ولی در حوزهٔ علمیهٔ قم به تحصیل نزد علمای تراز اول صرف شد؛ وی در جلسه‌های درس خمینی بر «شرح منظومهٔ» سبزواری و «اسفار» ملاصدرا حاضر شد. با وجود این، نامه‌هایی که زریاب خویی در سال ۱۳۲۱ یا اندکی پیش از آن به دوستانش نوشته است از فقر اقتصادی وی و سرخوردگی‌اش از اوضاع آن دوران در حوزهٔ علمیّه خبر می‌دهد. علاقهٔ فراوان او به مطالعات در زمینه‌های خارج و محدود نشدن به متون درسی معیّن، برخی از طلّاب را نسبت به وی بدبین کرد:
«من علاوه بر حضور در جلسات فقه و اصول و حکمت، به مطالعهٔ کتب دیگری می‌پرداختم که در آن زمان در قم مورد پسند نبود. دوست من آقای حاج شیخ جعفر اشراقی تبریزی کتب اجتماعی و فلسفی و روان‌شناسی و نیز کتب فقه و اصول اهل سنّت را می‌خرید و من که مدتی با ایشان هم‌حجره بودن، از این کتاب‌ها در حدّ وسع و امکان استفاده می‌کردم [...] مطالعه این کتاب‌ها و بازگو کردن مطالب آن در مجامع و محافل طلاّب عده‌ای را نسبت به من بدبین کرد و من می‌شنیدم که مرا در خفا به فرنگی‌مآبی [...] متهم می‌داشتند و حتی شخصی مرا مادّی خوانده بود.»
زریاب خویی در این دوران از شریعت سنگلجی تأثیر بسیار گرفت و حتّی مدّتی را در خانهٔ وی در تهران به سر بُرد و از کتابخانهٔ جامع وی بهره جُست.
در سال ۱۳۲۲ خبر بیماری پدر باعث شد تا زریاب خویی برای مدتی به شهر خوی بازگردد:
«با پایان گرفتن اقامت من در قم و تهران، یک دوره از زندگانی من که سال‌های سازندگی روحی و معنوی من بود به پایان آمد.»