stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آکونک، کوتایک

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ارمنستان
| آکونک Ակունք | آکونک Ակունք |
| --- | --- |
روستا: روستا
کلیسای کاراپت مقدس: کلیسای کاراپت مقدس
استان: کوتایک
ارتفاع: ۱٬۴۵۰ متر (۴۷۶۰ فوت)
جمعیت (۲۰۰۸): جمعیت (۲۰۰۸)
 • کل: ۱٬۹۴۱
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AMT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (AMST)
آکونک (به ارمنی: Ակունք) روستایی در ارمنستان است که در استان کوتایک واقع شده‌است. آکونک در ۴۲ کیلومتری جنوبغرب هرازدان، مرکز استان کوتایک واقع شده است.
خصوصیات

آکونک ۱٬۹۴۱ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع ۱۴۵۰ متر  بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| سال   | ۱۸۳۱   | ۱۸۹۷   | ۱۹۲۶   | ۱۹۳۹   | ۱۹۵۹   | ۱۹۷۰   | ۱۹۷۹   | ۱۹۸۹   | ۲۰۰۱   | ۲۰۰۴   |
| جمعیت   | ۹   | ۸۲۷   | ۱٬۰۴۸   | ۹۸۵   | ۹۳۲   | ۱٬۱۹۰   | ۱٬۳۹۲   | ۱٬۷۲۵   | ۱٬۹۱۴   | ۱٬۹۵۷   |
:
ابرلاق سفلی

مکان
| ابرلاق سفلی ایولا، evala، اولا، avala | ابرلاق سفلی ایولا، evala، اولا، avala |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۴°۴۰′۱۷″ شمالی ۴۸°۱۳′۴۲″ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۶۷۱۳۹°شمالی ۴۸٫۲۲۸۳۳°شرقی﻿ / 34.67139; 48.22833: مختصات: ۳۴°۴۰′۱۷″ شمالی ۴۸°۱۳′۴۲″ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۶۷۱۳۹°شمالی ۴۸٫۲۲۸۳۳°شرقی﻿ / 34.67139; 48.22833
استان: همدان
شهرستان: تویسرکان
بخش: بخش مرکزی
دهستان: خرم‌رود
جمعیت: ۱۰۰ نفر (سرشماری ۹۵)
ابرلاق سفلی یا ایوَلا یا اَوَلا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تویسرکان در استان همدان ایران است. این روستا زبان کردی مختص به خودش را دارد که ترکیبی از گویش های کلهری و سورانی می باشد. تپه ای باستانی به نام تپه شیرالی در این روستا قدمتی حدود ۲۵۰۰ سال دارد.
جمعیت

این روستا در دهستان خرم‌رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۰۰ نفر (۳۶ خانوار) بوده است. جمعیت روستا در سال ۱۳۸۰ شمسی بالغ بر ۸۰۰ نفر بوده است که اکثریت اهالی روستا به شهرها مهاجرت کرده‌اند.
لیگ ۱

لیگ فوتبال
| 0 | 1 |
| --- | --- |
بنیان‌گذاری: ۱۹۳۰ (تأسیس رسمی لیگ فوتبال فرانسه) تغییر نام به لیگ یک در سال ۲۰۰۲ میلادی تغییر نام به لیگ ۱ مک دونالد در سال ۲۰۲۴ میلادی
کشور:  فرانسه (۱۷ تیم)  موناکو (۱ تیم)
کنفدراسیون: یوفا
شمار تیم‌ها: ۱۸
سطح در مسابقات: ۱
سقوط به: لیگ ۲
جام(های) داخلی: جام حذفی سوپر کاپ جام اتحادیه
جام(های) بین‌المللی: لیگ قهرمانان اروپا لیگ اروپا لیگ کنفرانس اروپا
قهرمان کنونی: پاری سن ژرمن (١۲ مین قهرمانی)
موفق‌ترین تیم: پاری سن ژرمن (۱۲ قهرمانی)
پخش تلویزیونی: بین اسپورت کانال+
وبگاه: ligue1.com
فصل جاری: لیگ ۱ ۲۵–۲۰۲۴: فصل جاری: لیگ ۱ ۲۵–۲۰۲۴
لیگ ۱ فرانسه اولین لیگ حرفه‌ای فوتبال در کشور فرانسه است. زمان فعالیت این تورنومنت از اوت تا مه است و بعد از لیگ برتر انگلستان، لا لیگا اسپانیا، سری آ ایتالیا و بوندس‌لیگا آلمان، پنجمین لیگ برتر اروپا شناخته می‌شود. در حال حاضر پاری سن ژرمن با ١۲ قهرمانی در لیگ لوشامپیونه رکورددار است. شمار تیم‌های حاضر در این لیگ ۲۰ تیم است. باشگاه موناکو در کشور شاهزاده‌نشین موناکو قرار دارد اما در لیگ فوتبال فرانسه بازی می‌کند.
قهرمانان

|  | باشگاه | تعداد قهرمانی | سال‌های قهرمانی |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱ | پاری سن ژرمن | ۱۲ | ۱۹۸۵–۸۶, ۱۹۹۳–۹۴, ۲۰۱۲–۱۳, ۲۰۱۳–۱۴, ۲۰۱۴–۱۵, ۲۰۱۵–۱۶, ۲۰۱۷–۱۸, ۲۰۱۸–۱۹, ۲۰۱۹–۲۰ ۲۰۲۱–۲۲، ۲۰۲۲–۲۳، ۲۰۲۳–۲۴ |
| ۲ | سنت اتین | ۱۰ | ۱۹۵۶–۵۷, ۱۹۶۳–۶۴, ۱۹۶۶–۶۷, ۱۹۶۷–۶۸, ۱۹۶۸–۶۹, ۱۹۶۹–۷۰, ۱۹۷۳–۷۴, ۱۹۷۴–۷۵, ۱۹۷۵–۷۶, ۱۹۸۰–۸۱ |
| ۲ | مارسی | ۹ | ۱۹۳۶–۳۷, ۱۹۴۷–۴۸, ۱۹۷۰–۷۱, ۱۹۷۱–۷۲, ۱۹۸۸–۸۹, ۱۹۸۹–۹۰, ۱۹۹۰–۹۱, ۱۹۹۱–۹۲, ۲۰۰۹–۱۰ |
| ۳ | نانت | ۸ | ۱۹۶۴–۶۵, ۱۹۶۵–۶۶, ۱۹۷۲–۷۳, ۱۹۷۶–۷۷, ۱۹۷۹–۸۰, ۱۹۸۲–۸۳, ۱۹۹۴–۹۵, ۲۰۰۰–۰۱ |
| ۳ | موناکو | ۸ | ۱۹۶۰–۶۱, ۱۹۶۲–۶۳, ۱۹۷۷–۷۸, ۱۹۸۱–۸۲, ۱۹۸۷–۸۸, ۱۹۹۶–۹۷, ۱۹۹۹–۲۰۰۰, ۲۰۱۶–۱۷ |
| ۴ | لیون | ۷ | ۲۰۰۱–۰۲, ۲۰۰۲–۰۳, ۲۰۰۳–۰۴, ۲۰۰۴–۰۵, ۲۰۰۵–۰۶, ۲۰۰۶–۰۷, ۲۰۰۷–۰۸ |
| ۵ | بوردو | ۶ | ۱۹۴۹–۵۰, ۱۹۸۳–۸۴, ۱۹۸۴–۸۵, ۱۹۸۶–۸۷, ۱۹۹۸–۹۹, ۲۰۰۸–۰۹ |
| ۵ | استاد رنس | ۶ | ۱۹۴۸–۴۹, ۱۹۵۲–۵۳, ۱۹۵۴–۵۵, ۱۹۵۷–۵۸, ۱۹۵۹–۶۰, ۱۹۶۱–۶۲ |
| ۶ | نیس | ۴ | ۱۹۵۰–۵۱, ۱۹۵۱–۵۲, ۱۹۵۵–۵۶, ۱۹۵۸–۵۹ |
| ۶ | لیل | ۴ | ۱۹۴۵–۴۶, ۱۹۵۳–۵۴, ۲۰۱۰–۱۱, ۲۱–۲۰۲۰ |
| ۸ | سوشو | ۳ | ۱۹۳۱, ۱۹۳۴-۳۵, ۱۹۳۷-۳۸ |
| ۸ | Sète | ۲ | ۱۹۳۳–۳۴, ۱۹۳۸–۳۹ |
| ۹ | لانس | ۱ | ۱۹۹۷–۹۸ |
| ۹ | RC Paris | ۱ | ۱۹۳۵–۳۶ |
| ۹ | استراسبورگ | ۱ | ۱۹۷۸–۷۹ |
| ۹ | والنسین | ۱ | ۱۹۳۲–۳۳ |
| ۹ | Roubaix-Tourcoing | ۱ | ۱۹۴۶–۴۷ |
| ۹ | اوسر | ۱ | ۱۹۹۵–۹۶ |
| ۹ | مون‌پلیه | ۱ | ۲۰۱۱–۱۲ |
خوان دیه‌گو

| خوان دیه‌گو | خوان دیه‌گو |
| --- | --- |
در سی‌وسومین جایزه گویا در ۲۰۱۹: در سی‌وسومین جایزه گویا در ۲۰۱۹
نام هنگام تولد: خوان دیه‌گو روئیز مونرو
زادهٔ: ۱۴ دسامبر ۱۹۴۲ بورموخوس، اسپانیا
درگذشت: ۲۸ آوریل ۲۰۲۲ (۷۹ سال) مادرید، اسپانیا
پیشه: بازیگر
فرزندان: ۲
خوان دیه‌گو (اسپانیایی: Juan Diego‎؛ زادهٔ ۱۴ دسامبر ۱۹۴۲ – ۲۸ آوریل ۲۰۲۲) یک بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون اهل اسپانیا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به بگذار زشت‌ها بمیرند، سفر به هیچ‌کجا، با وجود همه‌چیز، مردان پاکو، خامون خامون، تورِمولینوس ۷۳ و باران تابستان اشاره نمود.
دیه‌گو طی دوران حرفه‌ای خود با صدایی خشن برنامه اجرا می‌کرد، اغلب با نقش‌های ناگهانی، منفی و خشونت‌آمیز و مقتدرانه همراه بود، که در میخکوب کردن یک شخصیت فاشیست مهارت داشت. شناخته شده‌ترین فیلم تلویزیونی او در نقش دون لورنزو بد دهن بود که در نمایش مردان پاکو ایفای نقش داشت و برای اصطلاح «توپ‌های مقدس من» محبوبیت پیدا کرده بود.
خوان دیگه‌گو که به خاطر فعالیت‌های سیاسی چپ‌گرایانه‌اش نیز شناخته می‌شد، در پیشبرد حقوق کار کارگردان‌های سینما در اسپانیا فعالیت داشت.
مرگ

خوان دیه‌گو در اوایل صبح روز ۲۸ آوریل ۲۰۲۲ در کلینیک سارسوئلا در مادرید درگذشت.
خسرو معتضد

| خسرو معتضد | خسرو معتضد |
| --- | --- |
زاده: ۳۰ خرداد ۱۳۲۱ ‏(۸۲ سال) تهران، ایران
پیشه: نویسنده تاریخ‌نگار پژوهشگر مجری و کارشناس برنامه‌های تاریخ معاصر در صدا و سیما
زمینه کاری: تاریخ
ملیت: ایران
تحصیلات: کارشناسی تاریخ و جغرافیا، ۱۳۴۴ (دانشگاه تهران) کارشناسی ارشد تاریخ و جغرافیا، ۱۳۴۹ (دانشگاه تهران)
دانشگاه: دانشگاه تهران
کتاب‌ها: فردوسی نابغهٔ توس - از آلاشت تا آفریقا - سراب جانشین پسر - دههٔ شوم شهریور ۱۳۲۰ - اشرف از سرای سنگلج تا سریر سلطنت - مثل ثریا گریه خواهم کرد - هویدا نخست‌وزیر عصا و پیپ و ارکیده
دلیل سرشناسی: تألیف کتاب‌های تاریخی، روایت شفاهی تاریخ معاصر ایران، اجرای برنامه تلویزیونی «پلی به گذشته»
فرزند(ان): سه فرزند
پدر و مادر: تقی معتضد (پدر)
خسرو معتضد (زادهٔ ۳۰ خرداد ۱۳۲۱) تاریخ‌نگار، جمعیت‌شناس، مجری و کارشناس برنامه‌های تاریخ معاصر در صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران است. وی پیش از انقلاب در دانشکدهٔ رادیو و تلویزیون (صداوسیمای کنونی) و مدتی نیز در دانشکده افسری، تاریخ معاصر تدریس می‌کرده است.
زندگی

پدرش سرهنگ تقی معتضد، اصالتاً اهل مازندران بوده که نام خانوادگی خود را از شمس لاریجانی به معتضد تغییر داده بود. نام خانوادگی دیگر بستگان پدری وی همچنان شمس لاریجانی است. معتضد، متأهل و دارای پسری به نام اشکان و دو دختر به نام‌های میترا و ماندانا می‌باشد. او پس از گرفتن دیپلم، وارد دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران شد و توانست در سال ۱۳۴۴ از این دانشگاه دانش‌آموخته شود و و پس از گذراندن سربازی اجباری، در همان رشته (تاریخ و جغرافیا) به سال ۱۳۴۹ کارشناسی ارشد دریافت کرد. معتضد از ۱۶ سالگی به نویسندگی در مطبوعات روی آورد. نخستین برنامه‌های رادیویی او از رادیو تهران در سال ۱۳۳۷ پخش شد. وی در آغاز کار خود در رادیو، حدود ۲۰ نمایشنامه و سریال رادیویی عرضه کرد و در طول آن سال‌ها، پس از پایان تحصیلات دورهٔ کارشناسی، سردبیری مجلات «بدیع»، «ترقی»، «پژوهشگر»، «بندر و دریا»، «کهکشان»، «دور دنیا» را بر عهده گرفت. خسرو معتضد، در سال‌های پیش از پیروزی انقلاب ۵۷، دوره‌های کوتاه آموزش رسانه‌ای را در کشورهای فیلیپین و مالزی و تایلند با بورسیهٔ یونیسف گذراند. از سال ۱۳۷۵ برنامه‌های مستند تاریخ او با عنوان «فرازهایی از تاریخ معاصر»، «قرن پرماجرا»، «از نگاه تاریخ»، «پلی به گذشته» از شبکه‌های سیمای ایران پخش شده است. او در چندین نوبت افراد مخالف انقلاب ایران را به مناظره دعوت کرده است.
دیدگاه‌های تاریخی

خسرو معتضد در گفتاری در باب مفهوم «شاه» و رابطه آن با تودهٔ ملت با عنوان «تأثیر گذاری شاهنشاهان هخامنشی در یکپارچگی و عظمت قوم ایران» در شمارهٔ ۳۴ روزنامه جشن شاهنشاهی ایران مورخ چهارشنبه ۱۰ شهریور سال ۱۳۵۰ محمدرضا شاه پهلوی را ستود.
وی بعدها خود را علاقه‌مند به جمهوری اسلامی معرفی کرده و مدعی است که «مدیحه‌سرای نظام» نیست و از سوی دیگر هیچ وابستگی به دربار پهلوی و ساواک ندارد و حتی برخی از کتاب‌های او در آن زمان انتشار ممنوع بوده است. وی همچنین اعلام کرده است که در ایران سانسور آن گونه که پیش از انقلاب ۵۷ برقرار بوده وجود ندارد. ولی رسول جعفریان با ذکر سند آن روزنامه (روزنامه جشن شاهنشاهی ایران، شماره ۳۴، چهارشنبه دهم شهریور ماه ۱۳۵۰) معتضد را مداح شاه و برخی اقدامات او دانست. معتضد در پاسخ به جعفریان مدعی تحریف سخن خود به دست سردبیر وقت نشریه شده و نوشت:
کشف مهم معظم‌له این است که در مقدمهٔ مقاله، سردبیر وقت نشریه چند سطری افزوده و از زمامدار وقت تعریف کرده است. باقی مقاله دربارهٔ دولت هخامنشی است که امروز دولت جمهوری اسلامی ایران منشور کوروش را که آقای جعفریان جلوه و درخشش او را از سر برکت وجود مستشرقین اروپایی و بیش‌تر یهودی می‌داند، از موزهٔ بریتانیا به مدت چهار ماه به امانت می‌گیرد و به ایران می‌آورد و مردم در صف می‌ایستند تا آن نماد معرفت و انسانیت و بزرگ‌منشی و آزادگی را تماشا کنند.
در سال ۱۳۹۲، در پی پشتیبانی معتضد از اسفندیار رحیم مشایی، وبگاه خبری انتخاب در نقد معتضد پرسید «آیا می‌توان به سخنان فردی که ۴۰ سال پیش، ″پیمان وفاداری با شاه را با خون شرفش عجین کرده″ و اینک با همان اغراق از مشایی تمجید می‌کند، اعتماد کرد؟»
مناظره وی با صادق زیباکلام دربارهٔ رضاشاه و تاریخ دورهٔ پهلوی در برنامهٔ شبکهٔ مستند سیما به نام «قبل از انقلاب» دچار تنش شد.
اشتباهات تاریخی

معتضد در کتاب «مثل ثریا گریه خواهم کرد» تاریخ فوت فوزیه، همسر نخست محمدرضا شاه را سال ۱۳۸۱ بیان می‌کند در حالی که فوزیه در سال ۱۳۹۲ درگذشت.
معتضد به عنوان کارشناس تاریخ در سریال معمای شاه حضور داشت اما در پی انتقادات به اشتباهات تاریخی سریال از خود سلب مسئولیت نمود:
این که رضاشاه شیعه اثنی‌عشری نبوده نقل قولی است از آشتیانی‌زاده نماینده مجالس ۱۵ و ۱۶ که خود او هم آدم چندان موجهی نبوده و نمی‌توان وی را موثق انگاشت یا این که مناسبات غیرطبیعی‌ای میان محمدرضا پهلوی و ارنست پرون وجود داشته یا رضاخان در جوانی مدتی مسگر بوده مطالبی است که دربارهٔ آنها مستندات دقیق وجود ندارد و تنها به نقل از افواه است، یا اینکه شاه دائم‌الخمر بوده و اساساً تکیه کامل بر نوشته‌های فردوست - با توجه به فرصت‌طلبی ذاتی او و این که راوی موثقی نبوده - باز به من ارتباط ندارد.
کتاب‌شناسی

کتاب‌های وی به شرح زیر است:
بر دار کشیدن شیخ فضل‌الله نوری
کمیتهٔ مجازات
دو دختر قاجار در قصر شاه پهلوی
نقد کتاب پاسخ به تاریخ
سایه به سایهٔ رضاشاه (تاریخ راه‌آهن سراسری ایران)
شهناز پهلوی، دختر فوزیه (روایت دلسوختگی، گزند دلبستگی)
فوزیه؛ حکایت تلخکامی، قصهٔ جدایی
لیلا دختر کنت
تاج‌های زنانه
سراب جانشین پسر (شادکامان کاخ مرمر)
جم‌ها؛ پدر و پسر
ناکامان کاخ سعدآباد
آرشه ویولون؛ کاخ گلستان و تخت برلیان
درون ارتش شاه
منم سلمان فارسی
بابک خرمدین، سردار سرخ‌جامگان
پیامبر نقابدار در نخشب؛ جنبش سپیدجامگان خراسان
از سوادکوه تا ژوهانسبورگ: زندگی رضاشاه پهلوی
سید ضیاءالدین، سیاستمدار دوچهره
جنگ نفت روی شن‌های داغ
سپهبد  بختیار، سایهٔ سنگین شاه
تاریخ ۵۷ سالهٔ ایران در عصر پهلوی (فعالیت‌های جداسَری و تجزیه‌طلبانه در ایران از ۱۲۹۶ تا ۱۳۲۵)
تنش بزرگ؛ سیاست خارجی ایران در عصر رضاشاه
شبکهٔ نظامی حزب توده
رضاشاه، سقوط و پس از سقوط
از آلاشت تا آفریقا (رضاشاه)
اشرف از سرای سنگلج تا سریر سلطنت
اشرف در آیینهٔ بدون زنگار
دههٔ شوم شهریور ۱۳۲۰
مثل  ثریا گریه خواهم کرد
مردان و زنان بالماسکه
سی سال جاسوسی در ارتش شاه
خاطرات قائم‌مقام‌الملک رفیع
عروس بخارا
مردآویج
پلیس سیاسی (عصر بیست‌ساله)
قصه‌های قاجار (از خواجهٔ تاجور تا شهریار در به در)
ظل‌السلطان
روزگار خوش گذشته
معماران عصر پهلوی
آن سوی دیوار کاخ سلطنتی
از فروغ‌السلطنه تا انیس‌الدوله (همسران ناصرالدین‌شاه)
آخرین محبوبهٔ احمدشاه قاجار
آخرین حرمسرای قاجار
پنجاه سال حرمسرای ناصرالدین‌شاه
زن ایرانی در رواق حرمسرا
نیروهای انتظامی
یکصد سال فراز و فرود
نیروی پلیس و ژاندارمری و ساواک در دوران رضاشاه و محمدرضاشاه
منطقهٔ اتمی در شمال ایران
علی بن ابی‌طالب
شب سرخ بغداد
فردوسی، نابغهٔ توس
ابوریحان بیرونی
شب ژنرال‌ها (ارتشبد  قره‌باغی)
محمد بن زکریای رازی
۶۱ سال شاه
هویدا نخست‌وزیر عصا و پیپ و ارکیده
گزارش پلیس از تهران (چهار روایت انتظامی)
تاریخ تجارت و سرمایه‌گذاری صنعتی در ایران
(با تجلیل  حاج امین الضرب)
در عصر دو پهلوی (همراه با نجفقلی پسیان)
سیاست، زن و حرمسرا (همراه با نیلوفر کسری)
ایران در آستانهٔ قرن بیستم، ترجمهٔ میترا معتضد با حواشی خسرو معتضد
ایران در برخوردگاه شرق و غرب، نوشته گرهارد شوایتزر، ترجمه محمدجواد شیخ الاسلامی با حواشی خسرو معتضد
برنامه‌ها

| نام برنامه | سال پخش | شبکه |
| --- | --- | --- |
| تاریخ تماشایی | ۱۳۹۷ | شبکه تماشا سیما |
| تاریخ و سینما |  | شبکه تماشا سیما |
| پلی به گذشته |  | شبکه دو سیما |
| معمای تاریخ | ۱۴۰۲ | شبکه یک سیما |
اسکات استینر

| اسکات استینر | اسکات استینر |
| --- | --- |
نام تولد: اسکات رچشتاینر
زاده: ۲۹ ژوئیهٔ ۱۹۶۲ ‏(۶۲ سال) بی سیتی، میشیگان
همسر(ها): کریستا پاددلی  (ا. ۲۰۰۰)
فرزندان: ۲
خویشاوندان: ریک استاینر (برادر)
کشتی‌گیری حرفه‌ای: کشتی‌گیری حرفه‌ای
نام(های) رینگ: اسکات رکسشتاینر اسکات رچشتاینر اسکات اشتاینر  Big Poppa Pump
قد: ۶ فوت ۱ اینچ (۱۸۵ سانتیمتر)
وزن: ۲۷۶ پوند (۱۲۵ کیلوگرم)
معرفی: دیترویت
مربی: دکتر جری گراهام جونیور اد فرهات
آغاز: ۱۹۸۶
اسکات استینر (انگلیسی: Scott Steiner؛ زادهٔ ۲۹ ژوئیهٔ ۱۹۶۲) کشتی‌گیر کشتی حرفه‌ای، بازیگر، و بازیگر تلویزیون اهل ایالات متحده آمریکا است.
آخرین خون

| آخرین خون | آخرین خون |
| --- | --- |
کارگردان: منوچهر مصیری
تهیه‌کننده: شعبانعلی اسلامی
نویسنده: ابوالفضل آهنچیان
بازیگران: فرامرز قریبیان جمشید هاشم‌پور فتحعلی اویسی مهناز اسلامی عنایت‌الله بخشی
موسیقی: مجید انتظامی
فیلم‌بردار: عظیم جوانروح
تدوین‌گر: کامران قدکچیان
شرکت تولید: دیدار فیلم
تاریخ‌های انتشار: ۲۱ دی ۱۳۷۳
مدت زمان: ۹۷ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
آخرین خون فیلمی به کارگردانی منوچهر مصیری و نویسندگی ابوالفضل آهنچیان محصول سال ۱۳۷۲ است.
خلاصه داستان

برای آشتی سلمان و صالح، دو برادر کهن‌سال که طایفه‌هایشان با یکدیگر تعارض دارند، اسماعیل، پسر سلمان و رابعه، دختر صالح به عقد هم درمی آیند…
بازیگران

فرامرز قریبیان
جمشید هاشم‌پور
فتحعلی اویسی
مهناز اسلامی
عنایت‌الله بخشی
منوچهر حامدی
پروین سلیمانی
نعمت‌الله گرجی
سونیا شکیبا
علیرضا ریاحی
اکبر اصفهانی
ویرجیل ویدریش

ویرگیل ویدریش، ۲۰۱۶
ویرجیل ویدریش (به آلمانی: Virgil Widrich) (متولد ۱۶ می ۱۹۶۷ در سالزبورگ) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، فیلم‌ساز و هنرمند چندرسانه‌ای اتریشی است. شهرت او به خصوص به خاطر فیلم‌های کوتاه و آثار چندرسانه‌ای پرشمارش است.
زندگی‌نامه

دوران کودکی‌اش را در خانه‌ای با عمری بیش از پانصد سال بر بالای مونش‌بِرگ در سالزبورگ گذراند و با هنرمندانی چون پیتر هاندکه که در همسایگی آنها بود و ویم وندرس که مکرر به دیدارشان می‌آمد، آشنا شد. در سیزده سالگی برای نخستین بار فیلم‌سازی را تجربه کرد؛ زمانی که اولین دوربین فیلمبرداری اش را، که یک سوپر هشت بود، به دست گرفت. در همان سال (۱۹۸۰) سه فیلم ساخت: «زندگی خانگی من»، «گوشتِ بوداده» و «سه بار اولف». او کارش را با انیمیشن «رنگ‌ها هم خواب می‌بینند» ادامه داد. در پانزده‌سالگی «هیولا در سالزبورگ» را با استفاده از تکنیک عکاسی استاپ موشن ساخت که در آن برای اولین بار با بازیگر کار کرد. در سال ۱۹۸۳ کار روی نخستین فیلم بلندش «روح زمان» را آغاز کرد. نمرات پایین مدرسه هم او را از اتمام آن بازنداشت، فیلمی که ساختش چهارده ماه به طول انجامید. در این مدت به عنوان سیاهی لشکر و مدیر غرفه در فستیوال سالزبورگ کار کرد تا هزینهٔ فیلم‌هایش را فراهم کند. در سال ۱۹۸۴ به کامپیوتر علاقه‌مند شد و برنامه‌نویسی چند بازی ساده را انجام داد.
پس از اتمام تحصیلات در مدرسه، وارد آکادمی فیلم وین شد. اما پس از چند هفته آنجا را ترک کرد تا روی فیلم‌نامهٔ فیلم علمی تخیلی‌ای کار کند که در نهایت موفق به ساختش نشد. در سال ۱۹۸۷ به همراه دو شریک دیگر یک شرکت پخش فیلم تأسیس کرد که هدف آن بیشتر توزیع فیلم‌های هنری بود. مدتی بعد دستیار جان بِیلی - کارگردان و فیلم‌بردار آمریکایی - شد و در سال ۱۹۹۰ به هالیوود رفت تا با بِیلی روی یک کمدیِ علمی-تخیلی با عنوان «در جستجوی زندگی در کائنات» کار کند. پس از فروش شرکت پخش فیلمش در سال ۱۹۹۱، توجهش دوباره به سمت کام‍پیوتر و قابلیت‌های آن برای خلق اثر هنری جلب شد. پروژهٔ بزرگ بعدی او، که در آن به عنوان مدیر تولید کار می‌کرد، یک جشنواره فلیم تازه برای اتریش بود؛ که اولین بار در سال ۱۹۹۳ با عنوان «دیاگوناله» برگزار شد.
در سال ۱۹۹۷ بیشتر بر ساخت فیلم تمرکز کرد. تولید فیلم کوتاه «تی ایکس ترانسفورم» که موفقیت بزرگی در جشنواره آرس الکترونیکا کسب کرد، یکی از آن‌ها بود. او همچنین دوباره به کار بر روی فیلم‌نامهٔ «روشن‌تر از ماه» بازگشت که کار ساختش در سال ۱۹۹۹ انجام شد و در سال ۲۰۰۰ به نمایش درآمد. پروژه بعدی او «کپی شاپ» موفق‌ترین ساختهٔ او تا به امروز بود. این فیلم، که در سال ۲۰۰۱ به نمایش درآمد، سی و پنج جایزه از آن خود کرد، نامزد جایزه اسکار شد و در بیش از دویست فستیوال فیلم به نمایش درآمد. فیلم کوتاه بعدی او با نام «فیلم دور تند» نیز سی‌وشش جایزهٔ بین‌المللی را برد و در بیش از سیصد فستیوال فیلم به نمایش درآمد. پروژه‌های متعدد او در زمینهٔ چند رسانه‌ای به تاًسیس شرکت چک پوینت مدیا در سال ۲۰۰۱ انجامید که هم‌اکنون مدیر ارشد اجرایی آن است. در همان سال او به همراه چند فلیم‌ساز دیگر یک شرکت تولید فیلم نیز بنیان گذاشت که بر کار با فیلم‌سازان جوان تمرکز دارد.
ویرجیل ویدریش در سال ۲۰۰۴ عضو هیئت داوران آرس الکترونیکا و تا سال ۲۰۰۷ رئیس انجمن کارگردانان اتریش بود. او همچنین عضو آکادمی فیلم اتریش است. از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۰ در دانشگاه هنرهای کاربردی وین به عنوان استاد دانشگاه در گروه دیجیتال آرت مشغول تدریس بود و از ۲۰۱۰ در همان دانشگاه مدیر گروه رشتهٔ «هنر و علم» در مقطع کارشناسی ارشد است.
نمایشگاه‌ها

۲۰۰۶: ساخت یک چیدمان متحرک کامپیوتری برای نوسازی خانهٔ موتزارت وین.
۲۰۰۸: سیزده کار از ویرجیل ویدریش و شاگردانش در رشتهٔ هنر دیجیتال در موزهٔ هنرهای کاربردی وین.
۲۰۰۹: مدیریت هنری نمایشگاه «لینز: شهر خوش شانس» در موزهٔ نوردیکو.
۲۰۰۹: «آلیاس در سرزمین عجایب» نام پروژه‌ای است که او به همراه شاگردانش در کوارتیه ۲۱، در موزه کوارتیهٔ وین از ۲۵ جون تا ۱۲ژوئیه انجام داد.
۲۰۰۹: نمایش ده اثر از دانشجویانش در رشتهٔ «هنر دیجیتال» در اسنس ۹.
۲۰۱۰: نمایش پانزده اثر از دانشجویانش در رشتهٔ «هنر دیجیتال» در اسنس ۱۰ در خانه هنرمندان وین.
۲۰۱۰: مدیریت هنری نودمین فستیوال سالزبورگ در موزهٔ سالزبورگ.
۲۰۱۱: کارگردانی هنری نمایشگاه گروه کارشناسی ارشد هنر و علم «پارامتر {جهان} - پارامتر برای همه‌چیز یا هیچ چیز» در دانشگاه هنرهای کاربردی وین.
۲۰۱۲: نمایش آثار دانشجویانش در اسنس ۱۲ در خانه هنرمندان وین.
۲۰۱۳: «آزمایشهای حیاتی»، نمایشگاه دانشگاه هنرهای کاربردی وین در هفته هنر وین ۲۰۱۳، در موزه کوارتیهٔ وین، سالن اووال هاله، با سرپرستی: برند کرفتنر و ویرجیل ویدریش.
۲۰۱۴: از ۲۶ جون تا ۱۳ ژوئیه دو دانشجو از کلاس «هنر و علم» دانشگاه هنرهای کاربردی وین کارهایشان را به سرپرستی ویرجیل ویدریش در اسنس ۲۰۱۴ شرکت دادند.
۲۰۱۵: پارالاکسیس، مدیا اینستالیشن برای نمایشگاه «هجوم رنگها» در موزه لئوپولد وین.
۲۰۱۶: «جایگزینی»، اطلاعات از راه صوت. کلاس «هنر و علم»، وین
۲۰۱۷: نمایشگاه «تمرین دورانی»، ۶ جون تا ۱۷ جون ۲۰۱۷، گالری خانه سفید، وین.
فیلم‌شناسی

۱۹۸۰: «زندگی خانگی من»، فیلم کوتاه، ۶ دقیقه (مستند دربارهٔ یک خانهٔ قدیمی)
۱۹۸۰: «ماهی دودی»، فیلم کوتاه، ۱۱ دقیقه (فیلم جنایی دربارهٔ قتل یک زن در رستوران)
۱۹۸۰: «سه بار اولف»، فیلم کوتاه، ۱۲ دقیقه (مستند دربارهٔ آرنولف کومپوش)
۱۹۸۱: «رنگ‌ها هم خواب می‌بینند»، فیلم کوتاه، ۱۲ دقیقه (کارتون متحرکی که در آن یک کرم و یک مرد کوچک از تخریب محیط زیستشان فرار می‌کنند)
۱۹۸۲: «هیولا در سالزبورگ»، فیلم کوتاه، ۱۲ دقیقه (فیلم انیمیشنی دربارهٔ یک هیولا که در شهر سالزبورگ هیاهو ایجاد می‌کند)
۱۹۸۳–۸۵: «روح زمان»، فیلم بلند، ۱۱۲ دقیقه (مجموعه‌ای از ژانرها)
۱۹۹۸: «تی ایکس ترانسفورم»، فیلم کوتاه، ۵ دقیقه (فیلم انیمیشن تجربی با تکنیکی جالب توجه)
۲۰۰۰: «روشن‌تر از ماه»، فیلم بلند، ۸۸ دقیقه (یک کمدی دربارهٔ غریبه‌ای در شهر وین)
۲۰۰۱: «کپی‌شاپ»، فیلم کوتاه، ۱۲ دقیقه (مردی آنقدر خودش را کپی می‌کند تا اینکه دنیا از کپی‌هایش پر می‌شود)
۲۰۰۱: «چپ-راست»، فیلم کوتاه، ۴ دقیقه (مصاحبه با موضوع چپ و راست در فیلم و سیاست)
۲۰۰۳: «فیلم دور تند»، فیلم کوتاه، ۱۴ دقیقه (انیمیشنی با تکه‌های چاپ شدهٔ تاریخ سینما که یک تعقیب و گریز را روایت می‌کند)
۲۰۱۰: «ساخت/واقعی»، فیلم کوتاه، ۵ دقیقه (فیلمی برای نمایش در نمایشگاه «رویاهای آدم ماشینی» در موزهٔ تینگویلی شهر بازل و خانه هنرمندان گراتز)
۲۰۱۱: «مثلث اخطار»، فیلم کوتاه، ۶ دقیقه (فیلمی برای نمایش در نمایشگاه «افسون ماشین، من می‌رانم پس هستم» که در موزهٔ تینگویلی شهر بازل به نمایش درآمد.
۲۰۱۵: «خط بازگشت»، فیلم کوتاه، ۷ دقیقه
از ۲۰۱۵: مشغول ساخت فیلم انیمیشن بلند «میکرومئو» با همکاری ژان کلود کاریر در نوشتن فیلمنامه.
۲۰۱۶: «گردش در وین روی یک میز» (Vienna table trip)، یک دقیقه و ۲۲ ثانیه. فیلم انیمیشن.
۲۰۱۶: «شب هزار ساعته»، فیلم بلند
۲۰۱۸: شمایل یک جزیره، یک جدال زنده بین موسیقی و تصویر، ۷۰ دقیقه، جزیره مالتا
۲۰۱۸: موزیک ویدیو برای آهنگ «طغیانگر من باش» ننا و دیو استوارت
کار صحنه

طرح (با همکاری مارتین هازلبورک و فرانک هوفمن)، طراحی صحنه و جلوه‌های تصویری برای نمایش «فرشتهٔ نو» که در ۱۹ نوامبر ۲۰۱۲ در تئاتر ملی لوگزامبورگ به نمایش درآمد.
منتخبی از جوایز

برای فیلم «کپی شاپ» (۲۰۰۱):
نامزد جایزهٔ اسکار در بخش فیلم کوتاه، ۲۰۰۲
جایزهٔ بهترین فیلم کوتاه تجربی در جشنوارهٔ بین‌المللی تورنتو، ۲۰۰۱
منتخب داوران جایزهٔ کداک، ۲۰۰۱
کبوتر نقره‌ای فستیوال لایپزیگ، ۲۰۰۱
بهترین فیلم تجربی جشنوارهٔ فیلم کوتاه نیویورک، ۲۰۰۱
بهترین فیلم کوتاه جشنوارهٔ بارسلونا، ۲۰۰۱
منتخب داوران جشنوارهٔ انیمیشن تهران، ۲۰۰۳
برای «فیلم دور تند» (۲۰۰۳):
نامزد جشنواره کن، ۲۰۰۳
بهترین فیلم انیمیشن جشنوارهٔ فیلم کوتاه تورنتو، ۲۰۰۳
بهترین فیلم کوتاه پنجاه ودومین جشنواره بین‌المللی فیلم ملبورن، ۲۰۰۳
برندهٔ جایزهٔ بزرگ جشنوارهٔ فیلم کوتاه آپسالا، ۲۰۰۳
جایزه منتقدان فیلم جشنواره انیمافست زاگرب، ۲۰۰۴
برای فیلم «خط بازگشت» (۲۰۱۵):
جایزه طلای فیلم نیویورک سیتی ایندی آمریکا برای بهترین فیلم تجربی
FICOCC فستیوال بین‌المللی پنج قاره، جایزه بهترین فیلم تجربی
فستیوال فیلم Crossing the Screen، جایزه بهترین فیلم تجربی
برای فیلم ««شب هزار ساعته»» (۲۰۱۶):
جایزه فستیوال فیلم بوزان ۲۰۱۶، کره، جایزه فیلم برگزیده تماشاگران
برای «گردش در وین روی یک میز» (۲۰۱۶):
EIFA، جایزهٔ فیلم مستقل اروپا، پاریس، جایزه بهترین فیلم انیمیشن، جایزه پلاتین
جایزهٔ فیلم کوتاه LA، آمریکا، جایزه بهترین فیلم انیمیشن، جایزه الماس
TRAVEL FILM در فستیوال بین‌المللی روسیه، موسکو، فینالیست
"Tourfilm Riga" فستیوال بین‌المللی توریسم، جایزه اول در بخش فرهنگ توریسم
Film Forum Linz، جایزه بهترین آگهی و تشویق شده در بخش فیلم توریسم
برای شرکت چک پوینت مدیا:
جایزه ملی برای «خانه موزارت وین» در بخش فرهنگ و سرگرمی و جایزه‌ای دیگر در بخش اطلاع‌رسانی و خدمات برای «مرکز بازدید در پارلمان اتریش».
نصرت‌آباد قاراداش

نمایی از روستا
روستای سرسبز و کوهستانی نصرت آباد (باغ لو قاراداش) در استان قزوین ، شهرستان آوج ، دهستان خرقان شرقی در بخش آبگرم می‌باشد و جمعیت ثابت آن حدوداً 105 نفر است که در فصول بهار و تابستان به 200 نفر نیز میرسد و به زبان ترکی آذربایجانی با گویش محلی سخن می‌گویند. پیشه اکثر مردم این روستا کشاورزی و دامداری می‌باشد. از فراورده‌های کشاورزی این روستا که شهره همگان می‌باشد می‌توان از آلو بخارا نام برد البته در قدیم با محصولی همچون سیب زمینی پشندی نیز شناخته می‌شد . مردمان این روستا از مهاجران شاهسون آذربایجان و فارس می‌باشند .بخشی از ساکنین روستا در سال‌های گذشته به شهرهای بزرگی چون قزوین ‌‌،کرج، تهران و قم مهاجرت کرده‌اند. جادهٔ متصل به این روستا در سال 1398 آسفالت شده و گازکشی نیز صورت گرفته است و یک مدرسه ابتدایی(حُر) دارد.
موقعیت جغرافیایی و جاذبه گردشگری

این روستا در جنوب شرقی استان قزوین واقع شده که بخشی از زمین‌های کشاورزی و مراتع آن در جوار استان مرکزی واقع شده ‌است. از جاذبه‌های این روستا می توان به رودخانه‌ای (رود حاجی عرب) که از میان باغات میوه می‌گذرد به همراه قلعه‌ای قدیمی و چشم اندازی زیبا از‍ بلندای کوه قراولخانه اشاره کرد. در انتهای شمالی این روستا جنگلی از درختان سرو ، تبریزی و سنجد وجود دارد. نام اصلی این روستا نصرت آباد است اما در گویش محلی به نام قاراداش که به معنی سنگ سیاه است شناخته تر می‌باشد  .
توضیح : نام درست خرقان، فره گان می‌باشد که در زبان عربی خرقان گفته می‌شود.باید گفت که روستا یا محله ای به نام  قاراداش  در  اسفراین هم می‌باشد .
| مکان | خانوار | جمعیت | دین>  مذهب | پیشه | آب و هوا |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| نصرت آباد قاراداش | ۲۲ | ۱۰۵ | اسلام. شیعه جعفری | کشاورزی. دامداری | معتدل کوهستانی |
پدرو مورالس

| پدرو مورالس | پدرو مورالس |
| --- | --- |
نام تولد: Pedro Antonio Morales
زاده: ۲۲ اکتبر ۱۹۴۲ کولبرا، پورتوریکو
درگذشته: ۱۲ فوریهٔ ۲۰۱۹ (۷۶ سال) پرث امبوی، نیوجرسی
همسر(ها): Karen Morales (ا. ۱۹۷۲)
فرزندان: ۱
کشتی‌گیری حرفه‌ای: کشتی‌گیری حرفه‌ای
نام(های) رینگ: John Kilonis Johnny Como Johnny Ricco Pedro Morales
قد: ۵ فوت ۱۰ اینچ (۱۷۸ سانتیمتر)
وزن: ۲۳۵ پوند (۱۰۷ کیلوگرم)
معرفی: Culebra, Puerto Rico
مربی: Barba Roja
آغاز: 1959
بازنشستگی: ۱۹۸۷
پدرو مورالس (انگلیسی: Pedro Morales; ۲۲ اکتبر ۱۹۴۲ – ۱۲ فوریهٔ ۲۰۱۹) کشتی‌گیر کشتی حرفه‌ای اهل پورتوریکو بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به کشتی اشاره کرد.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون تالار شهرت دبلیو دبلیو ای شده‌است.
مولی هولی

| مولی هولی | مولی هولی |
| --- | --- |
نام تولد: Nora Kristina Greenwald
زاده: ۷ سپتامبر ۱۹۷۷ ‏(۴۷ سال) فارست لیکس، مینه‌سوتا
همسر(ها): Geno Benshoof (ا. ۲۰۱۰)
کشتی‌گیری حرفه‌ای: کشتی‌گیری حرفه‌ای
نام(های) رینگ: Lady Ophelia Mighty Molly Miss Madness Molly Holly Mona Nora Greenwald Starla Saxon
قد: ۵ ft ۴ in (۱٫۶۳ m)
معرفی: Forest Lake, Minnesota
مربی: دین مالنکو Dudley Dudley فیت فینلی
آغاز: ۲ اوت ۱۹۹۷
امضا: امضا
مولی هولی (انگلیسی: Molly Holly؛ زادهٔ ۷ سپتامبر ۱۹۷۷) کشتی‌گیر کشتی حرفه‌ای اهل ایالات متحده آمریکا است.