stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
موسی کاظم
موقعیت علمی و روایی > مناظرات

مناظرات زیادی از کاظم باقی مانده‌است که برخی از آن‌ها به دوران کودکی او برمی‌گردد. از جمله اینکه ابوحنیفه از موسی کاظم نزد جعفر صادق ایراد گرفت زیرا موسی در جایی نماز می‌خواند که مردم از جلویش رد می‌شدند و او آنان را از این کار منع نمی‌کرد. بر طبق این روایت، پاسخ موسی به این شکایت این بود که کسی که او برایش نماز می‌خواند از مردمی که از جلویش رد می‌شوند، به او نزدیک‌تر است؛ و به این آیهٔ قرآن استناد جُست که «ما از رگ گردن به او نزدیک‌تریم.»
موقعیت علمی و روایی > مناظرات > مناظره با هارون

بنابر گزارش ابن خلکان، وقتی هارون و موسی کاظم با یکدیگر در مدینه مقابل مقبرهٔ پیامبر ایستاده بودند، هارون برای نشان‌دادن نسبتِ خانوادگیَش با پیامبر، هنگام سلام دادن او را «پسر عَمّ» خطاب کرد. در مقابل، موسی کاظم پیامبر را «پدر» خطاب کرد. هارون که از این حرف عصبانی شده بود آن را خودستایی نامید. بعدها در بغداد فرصت پیدا کرد تا موسی کاظم را بیشتر به چالش بکشد و بپرسد چرا به مردم اجازه می‌دهد او را «یا بنَ رسول‌الله» (ای پسر رسول خدا) خطاب کنند، در حالی‌که او به‌واقع فرزند علی بن ابی‌طالب است؛ و اینکه از طریق مادرش فاطمه زهرا نمی‌تواند به پیامبر نسبت پیدا کند. موسی کاظم برای اثباتِ نسبتِ خود به پیامبر پرسید: «آیا اگر پیغمبر زنده می‌شد و دخترت را از تو خواستگاری می‌کرد، قبول می‌کردی؟» وقتی جوابِ مثبتِ هارون را شنید پاسخ داد: «اما پیغمبر چنین درخواستی از من نمی‌کرد» بدین دلیل که دخترِ کاظم به پیامبر مَحرَم بوده‌است. موسی کاظم همچنین از قرآن دلیل آورد که: «... و فرزندانش داوود، سلیمان، ایوب، یوسف، موسی و هارون را هدایت نمودیم، و نیکوکاران را چنین پاداش می‌دهیم؛ و زکریا و یحیی و عیسی و الیاس همگی از نیکوکارانند.» سپس با اسم بردن از عیسی که پدر نداشت ولی طبق این آیه از طریق مادرش، مریم، به اولادِ پیامبران نسبت داده شده بود، نسبت خودش به پیامبر اسلام را از طریق فاطمه اثبات کرد. به‌عنوان دلیلی دیگر، موسی کاظم آیهٔ مُباهِله را پیش کشید و اظهار داشت هیچ‌کس ادعا نکرده‌است که در این آیه پیامبر اشخاص دیگری جز علی، فاطمه، حسن و حسین را زیر عبایش قرار داد. پس منظور از «اَبناءَنا» در این آیه حسن و حسین هستند که از طریق فاطمه به پیامبر نسبت داده شده‌اند.
موقعیت علمی و روایی > مناظرات > مناظره با راهب

بر مبنای روایتی که قرشی آن را نقل کرده‌است، موسی کاظم در پاسخ به تمجیدِ عباس بن هِلال شامی از لباس خشن و غذای ساده، یوسفِ نبی را مثال زد که پیامبر بود اما لباس ابریشمیِ زرآذین می‌پوشید، و روی تخت‌های فراعنه می‌نشست. استدلال کاظم این بود که مردم به لباس‌های یوسف احتیاجی نداشتند، اما تشنهٔ عدالتش بودند و به همین نسبت، امام باید منصف و عادل باشد وگرنه خداوند خوردن نوعِ خاصی از غذا یا پوشیدن نوع خاصی از لباس را که از راه حلال به‌دست آمده باشد ممنوع نکرده‌است؛ و در اثبات حرفش این آیه از قرآن را آورد که: «بگو چه کسی زینت‌های خدا را که برای بندگان خود آفریده حرام کرده و از صرفِ رزق حلال و پاکیزه منع کرده؟»
موسی کاظم همچنین برای تقریبِ ذهنیِ راهبی مسیحی که از او دربارهٔ درختِ طوبی پرسید که چطور می‌شود ریشه‌اش در خانهٔ رسول باشد و شاخه‌هایش در خانهٔ همهٔ مؤمنان، خورشید را مثال زد که مکانش در آسمان است اما نورش به همه جا می‌رسد. همچنین برای تقریبِ ذهنیِ او که پرسیده بود چطور غذا در بهشت کم نمی‌آید درحالی‌که همه از آن می‌خورند، شعله‌ای را مثال زد که همه از آن آتش می‌گیرند اما چیزی از آن کم نمی‌شود. نیز در مقابل این پرسش که «چرا ساکنان بهشت قضای حاجت نمی‌کنند درحالی‌که می‌خورند و می‌آشامند؟»، پاسخ داد «درست شبیهِ جنین در رَحِم مادرش.»
موقعیت علمی و روایی > اصحاب و شاگردان

تعداد اصحاب موسی کاظم بیش از ۴۰۰ نفر عنوان شده‌است که همهٔ آنان از اصحابِ صَدیقِ او نبودند. رجالِ احمد بن خالد برقی این تعداد را صد و شصت نفر می‌داند که از نظر قرشی، این عدد درست نیست. قرشی ضمن برشمردن نام ۳۲۰ تن از این اصحاب و ارائهٔ شرح مختصری بر هر یک از آنان، معتقد است بیشتر شاگردانِ جعفر صادق پس از درگذشتش به حوزهٔ درس موسی کاظم پیوستند و شاید منظور برقی از عدد ۱۶۰، تعداد اصحاب برجستهٔ کاظم باشد. از عبدُالرَّحمٰن بن حَجّاج، عبدالله بن یحیی، علی بن یقطین، هشام بن حکم، یونس بن عبدالرحمن، عبدالله بن مغیره، عبدالله بن جُندَب، حسن بن محبوب، صفوان بن یحیی و ابوبصیر اسدی به‌عنوان اصحابِ خاصِّ کاظم یاد می‌کنند.
موقعیت علمی و روایی > آثار

مُسنَدِ موسی کاظم، حاوی احادیثی است که محمد بن عبدالله شافعی بَزّاز، عالم سنی از کاظم جمع‌آوری کرده‌است. در میان آثارِ شیعی چندین دعا از کاظم و نیز پاسخ‌های کاظم به پرسش‌های فقهیِ شیعیان از جمله پرسش‌های برادرش علی بن جعفر باقی مانده‌است. نیز از یک وصیت خطاب به هشام بن حکم یاد می‌کنند که نسخه‌های کوتاه و بلند آن در آثار شیعی مانند الکافی باقی مانده‌است. نیز از رساله‌ای نام می‌برند که دربارهٔ عقل از او روایت شده‌است و مُلّاصَدرا شرحی بر آن نوشته‌است. رسالهٔ دیگری در یگانگیِ خداوند نوشته شده که درواقع پاسخ کاظم به پرسشِ یکی از اصحابش، فتح بن عبدالله، بوده‌است.
دیدگاه‌ها > اهل سنت

اهل سنت از کاظم به‌عنوان مُحدِّثی مورد اعتماد یاد می‌کنند، هرچند اعتقاد دارند احادیثِ اندکی از او باقی مانده‌است.
به‌نوشتهٔ ابن حجر هیتمی، کاظم پرستنده‌ترین، بخشنده‌ترین و سخی‌ترین فرد روزگار خود بود که در میان مردم عراق به‌عنوان «بابُ‌الْحَوائِج» شناخته می‌شد. به‌نوشته شَبْلَنْجی، او را کاظم می‌نامند به‌خاطر مهربانیِ بی‌حد و بخششی که نسبت به دشمنانش روا می‌داشته‌است. به‌نوشتهٔ خطیب بغدادی وقتی از کیسه‌های زرِ کاظم به درِ خانهٔ کسی می‌رسید، دیگری احتیاجی به کسی نداشت. ابن عماد حنبلی در کتابِ شَذَراتُ الذَّهَب کاظم را از «صالحان، عابدان، سخاوتمندان و بردباران» دانسته و او را با عنوان «شخصیّتی بس بزرگ» تحسین کرده‌است. در همان کتاب از قولِ ابوحاتم، کاظم را «مورد وثوق و امامی از ائمهٔ مسلمین» توصیف کرده‌است. ذهبی او را از سخاوتمندان، حُکَما و از بندگان پرهیزکار می‌داند. هارون دربارهٔ او به ربیع گفت: «این مرد از راهبان بنی‌هاشم است.» ربیع پرسید پس چرا او را زندانی کرده‌ای. پاسخ هارون ظاهراً این بوده‌است که چاره‌ای جز آن نداشته‌است. به‌نقل از یَنابیعُ الْمَوَدَّة، هارون با وجود دشمنی با کاظم احترام بسیاری برایش قائل بود. وقتی پسرش مأمون علتِ این احترام را پرسید، هارون کاظم را امام و حُجَّتِ خداوند بر بندگانش در زمین نامید. بااین‌وجود هارون به پسرش تأکید کرد که خلافت را به موسی کاظم نخواهد داد: «به خدا سوگند که اگر تو خودت قصد کنی خلافت را از من بستانی، آن را از تو پس خواهم گرفت، اگرچه این کار به قیمت درآوردن چشمانت تمام شود. هارون به مأمون توصیه می‌کند که اگر به دنبالِ دانشِ واقعی است آن را از کاظم بگیرد چون او میراث‌دارِ دانشِ انبیاست. سال‌ها بعد وقتی مأمون خودش خلافت را به‌دست‌آورد، اصرار داشت تا آن را به پسر موسی کاظم، یعنی علی بن موسی الرّضا بسپارد؛ با این استدلال که شخصی را بر روی زمین داناتر از او نمی‌شناسد.
دیدگاه‌ها > شیعه

شیخ مفید، عالم شیعی، کاظم را «پرستنده‌ترین و سخی‌ترینِ» زمانِ خود می‌دانست. شیخ طبرسی او را به‌عنوانِ حافظ‌ترین مردم نسبت به کتاب خدا توصیف کرده و نقل کرده‌است که مردم مدینه، او را «زینتِ کوشندگان در عبادت خدا» می‌دانستند. از ابن اَبِی‌الْحَدید نقل شده‌است که فقاهت، دیانت، عبادت، بردباری و شکیبایی، همه در کاظم جمع بوده‌است. یعقوبی، مورخ شیعی، او را عابدترین مردمِ زمان خود می‌دانست. به‌نقل از وَفَیاتُ الْاَعْیان آمده‌است وقتی هارون او را به زندان افکند، خدا را شکر کرد که همیشه می‌خواسته فراغتی برای عبادت داشته باشد و خداوند حالا این فرصت را در اختیار او قرار داده‌است. نقل شده‌است که روزی هارون در جایی مرتفع از قصرش مُشرِف بر زندان ایستاده بود، از ربیع پرسید «آن جامه چیست که هر روز روی زمین بی‌حرکت افتاده‌است؟» ربیع پاسخ داد آن جامه نیست؛ موسی بن جعفر است که از طلوع آفتاب تا ظهر سر از سجده برنمی‌دارد. از جعفر صادق دربارهٔ فرزندش کاظم روایت شده‌است که او «علم حکمت را می‌داند، کریم است و دانای هر چیزی است که مردم در امور دین‌شان به آن نیازمندند.» وقتی از او دربارهٔ میزان علاقه‌اش به کاظم پرسش شد، پاسخ داد «دوست داشتم جز موسی فرزندی نداشتم تا هیچ شریکی در دوستیِ من نسبت به او وجود نداشت.»
دیدگاه‌ها > صوفیه

بنابر گزارش طبری، شقیق بلخی، از عارفانِ نامدار، هنگامی‌که کاظم را در سال ۱۴۹ ه‍.ق در قادِسیّه ملاقات کرد — اعتقاد پیدا کرد که او از اَبدال و وَلیُ‌الله است. از صوفیان، معروفِ بلخی و بُشر بن حارث اعتقاد مشابهی به کاظم پیدا کردند. بر طبق روایتی که قرشی نقل کرده‌است، بُشر زندگی خود را به عیش و نوش و می‌گساری می‌گذراند. روزی هنگام عیش و طرب، موسی کاظم از جلوی خانه‌اش گذشت. کاظم خدمتکاری بیرون خانه دید و از او پرسید صاحبِ این خانه بنده است یا آزاد؟ وقتی جواب شنید که آزاد است پاسخ داد «راست می‌گویی، اگر بنده بود از خدایش می‌ترسید!» بر طبق این روایت وقتی خدمتکار این حرف را به بشر منتقل کرد، بشر پابرهنه به سمت در دوید و چون کاظم را نیافت به دنبالش دوید تا پیدایش کرد. ظاهراً از آن هنگام بشر دیگر کفش نپوشید چون اعتقاد داشت درحالی‌که پابرهنه بوده هدایت یافته‌است. بدین دلیل «بُشرِ حافی» (بشر پابرهنه) لقب گرفت.
کتاب‌شناسی

دربارهٔ موسی کاظم، کتاب‌های مفصلی به زبان‌های مختلف به نگارش درآمده‌است. اباذر نصر اصفهانی تعداد زیادی از آن‌ها را در کتابشناسی کاظمین گرد آورده‌است. از آن جمله می‌توان به کتاب سه جلدی مسند اباابراهیم موسی بن جعفر الکاظم اشاره کرد که توسط عزیزالله عطاردی قوچانی به عربی نگاشته شده‌است و محمدرضا عطایی آن را به فارسی برگردانده است. همچنین می‌توان از کتاب دو جلدی حیاةُ الإمام موسَی بن جعفر علیه السلام (دِراسَةُ و تَحلیل) نام برد که باقر شریف قرشی به عربی نوشته و محمدرضا عطایی به فارسی ترجمه کرده‌است.
سال‌شمار

۱
۲
۳
۴
۵
۶
۷
۸
۹
۱۰
۱۱
۶۳۲
۶۵۲
۶۷۲
۶۹۲
۷۱۲
۷۳۲
۷۵۲
۷۷۲
۷۹۲
۸۱۲
۸۳۲
۸۵۲
۸۷۲
سال میلادی
۱۲
۸۷۴
۹۸۸
۱۱۰۲
۱۲۱۶
۱۳۳۰
۱۴۴۴
۱۵۵۸
۱۶۷۲
۱۷۸۶
۱۹۰۰
۲۰۱۴
سال میلادی
(۱) علی بن ابی‌طالب، از ۶۳۲ تا ۶۶۱ (۲۹ سال)
(۲) حسن مجتبی، از ۶۶۱ تا ۶۷۰ (۹ سال)
(۳) حسین بن علی، از ۶۷۰ تا ۶۸۰ (۱۰ سال)
(۴) سجاد، از ۶۸۰ تا ۷۱۲ (۳۲ سال)
(۵) محمد باقر، از ۷۱۲ تا ۷۳۲ (۲۰ سال)
(۶) جعفر صادق، از ۷۳۲ تا ۷۶۵ (۳۳ سال)
(۷) موسی کاظم، از ۷۶۵ تا ۷۹۹ (۳۴ سال)
(۸) علی بن موسی الرضا، از ۷۹۹ تا ۸۱۷ (۱۸ سال)
(۹) محمد تقی، از ۸۱۷ تا ۸۳۵ (۱۸ سال)
(۱۰) علی النقی، از ۸۳۵ تا ۸۶۸ (۳۳ سال)
(۱۱) حسن عسکری، از ۸۶۷ تا ۸۷۴ (۷ سال)
(۱۲) حجت بن الحسن، از ۸۷۴ تاکنون (۱۱۵۱سال)
این الگو بر مبنای اندیشهٔ شیعه دوازده‌امامی است.
در اندیشهٔ شیعی دورهٔ امامت و خلافت الهی علی بن ابی‌طالب از درگذشت پیامبر اسلام آغاز شده‌است. دورهٔ زمامداری وی بر مسلمین پس از کشته شدن عثمان بن عفان آغاز شد.
آغاز امامت هر امام مصادف با درگذشت امام پیشین است.
دورهٔ امامت حجت بن الحسن از لحظهٔ درگذشت امام پیشین خود آغاز شده‌است و چون به عقیدهٔ شیعیان دوازده امامی وی زنده و از نظرها پنهان است؛ بنابراین، امامت حجت بن الحسن تا زمان ظهور وی و پس از آن تا زمان از دنیا رفتن او ادامه دارد.
مقیاس نمودار در ردیف نخست با مقیاس ردیف دوم (مرتبط با حجت بن الحسن) یکسان نیست.
کتیبه‌ای حاویِ عنوان «باب الإمام موسی الکاظم» بر دیوارهای ایوانِ حرم امام حسین در کربلا
نقاشی از مقبرهٔ موسی کاظم در شهر کاظمین، عراق، متعلق به سال ۱۸۶۱ م
آرامگاه موسی کاظم در کنار محمد تقی در شهر کاظمین
مقبره علی بن موسی الرضا (فرزند موسی کاظم) در مشهد-ایران
مقبرهٔ فاطمه معصومه، فرزند موسی کاظم در قم، ایران
قدس (میامی)

| قدس | قدس |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: سمنان
شهرستان: میامی
بخش: مرکزی
دهستان: میامی
جمعیت: ۳۴۲ نفر (سرشماری ۹۵)
قدس روستایی در دهستان میامی بخش مرکزی شهرستان میامی استان سمنان ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۳۴۲ نفر (۱۱۷خانوار) بوده‌است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۵ | ۳۷۵ | —     |
| ۱۳۹۰ | ۳۶۳ | ۳٫۲٪− |
| ۱۳۹۵ | ۳۴۲ | ۵٫۸٪− |
رادیان

در همهٔ موارد عملی، زاویه بر حسب واحدهایی اندازه‌گیری می‌شود که از تقسیم زاویهٔ راست (قائم) به اجزاء برابر به دست می‌آیند. اگر تعداد این اجزا ۹۰ باشد، واحد همان واحد آشنای درجه است. تقسیم زاویهٔ راست به ۱۰۰ جزء برای نظام اعشاری ما مناسب‌تر است (واحد گرادیان)، ولی آن هم معرف همین شیوهٔ اندازه‌گیری است. اما در بررسی‌های نظری بهتر است برای مشخص کردنِ اندازهٔ زاویه، از شیوهٔ اساساً متفاوتی استفاده کنیم که آن را اندازهٔ رادیانی یا اندازه بر حسب رادیان می‌نامند.
بسیاری از فرمول‌های مهمی که شامل تابع‌های مثلثاتیِ زاویه‌ها هستند، در این نظام شکل ساده‌تری دارند تا در نظام اندازه‌گیری بر حسب درجه.
کمانی از دایره با طول برابر با شعاع دایره متناظر است با زاویهٔ ۱ رادیان. دایرهٔ کامل متناظر است با  2\pi  رادیان.
کمانی که اندازه آن با شعاع دایره برابر است
رادیان زاویه مرکزی مقابل به کمانی از دایره است که طول آن با شعاع دایره برابر است؛ یعنی زاویه مرکزیِ متناظر با محیط دایره، مساویِ  2\pi  رادیان و اندازه زاویه نیم صفحه،  \pi  رادیان و اندازه زاویه قائمه،  \pi /2 رادیان است.
اندازهٔ بر حسب رادیان برای عملیات تحلیلی و نظری مناسب ولی برای استفاده‌های عملی نسبتاً نامناسب است، چون
عدد  \pi  گنگ است.
اگر از نقطه‌ای روی دایره شروع کرده پشت سر هم کمان‌های واحد یعنی کمان‌هایی به اندازهٔ ۱ رادیان جدا کنیم، هرگز به نقطهٔ شروع باز نخواهیم گشت. اما نظام اندازه‌گیری معمولی طوری طراحی شده که پس از ۳۶۰ بار کمان یک درجه‌ای، به نقطهٔ شروع برمی‌گردیم. (یعنی یک دور به ۳۶۰ واحد صحیح تقسیم شده‌است.)
علت وجود رادیان

می‌دانیم که درجه واحدی برای اندازه‌گیری زاویه است. یک دایرهٔ کامل برابر با ۳۶۰ درجه، نیم دایره برابر با ۱۸۰ درجه و ربع دایره برابر با ۹۰ درجه است.
اما تا به حال از خود پرسیده‌اید چرا یک دایرهٔ کامل را ۳۶۰ درجه می‌گوییم؟ علت چیست؟
واحد درجه از زمان‌های بسیار دور هم وجود داشته و در واقع نوعی قرارداد است. اینکه چرا مردمان گذشته، یک درجه را برابر با یک ۳۶۰ام دایره گرفته‌اند، معلوم نیست.
البته نظراتی دربارهٔ تاریخچهٔ آن بیان شده: برخی بر این عقیده‌اند که در گذشته، اخترشناسان گمان می‌بردند که خورشید در هر روز به اندازهٔ ۱/۳۶۰ (یک ۳۶۰ام) محیط دایره جابجا می‌شود. به همین دلیل یک درجه را بدین صورت تعریف کردند.
نظر دیگری می‌گوید که بابلی‌ها این واحد را اختراع کرده‌اند؛ واحد شمارش بابلی‌ها بر مبنای ۶۰ بوده (در حال حاضر بر مبنای ۱۰ است)؛ به همین دلیل به عدد ۳۶۰ رسیده‌اند.
همان‌طور که می‌بینید، درجه مبنای مشخصی ندارد. دانشمندان به این موضوع پی‌برده بودند. به همین دلیل سعی کردند واحدی برای زاویه بیابند که عمومی باشد؛ در نتیجه رادیان به وجود آمد. پس رادیان واحدی کاربردی‌تر برای اندازه‌گیری زاویه است.
معنی لغوی رادیان

رادیان واحد مسافت بر حسب واحد شعاع است و به نظر می‌رسد که رادیان ترکیبی از آن کلمه باشد. به بیان ساده‌تر رادیان صرفاً یک عدد مانند ۲٫۵ یا ۶۹ است و هیچ واحدی ندارد. در محاسبات، رادیان به معنی مسافت طی شده تقسیم بر شعاع دایره است؛ و می‌بینیم که وقتی طول بر طول تقسیم می‌شود هر گونه واحدی از بین می‌رود. اما وقتی از دیدگاه عملی، رادیان را بررسی می‌کنیم بهتر است تصور کنیم که رادیان مسافت طی شده روی یک دایرهٔ واحد است.
تبدیل رادیان به درجه

هر رادیان تقریباً برابر با ۵۷ درجه است. به عبارت دیگر
هر رادیان برابر  {\frac {180}{\pi }} درجه است؛ بنابراین با ضرب  {\frac {180}{\pi }} در رادیان، درجه به دست می‌آید. به عبارت دیگر با ضرب زاویه بر حسب رادیان در ۱۸۰ و تقسیم آن بر عدد پی، درجه به دست می‌آید.
زاویه در درجه = زاویه در رادیان .  {\frac {180}{\pi }}
به عنوان مثال:
و بلعکس: با ضرب  {\frac {\pi }{180}} در درجه، رادیان به‌دست می‌آید:
جدول زیر تبدیل چند زاویه پرکاربرد را نمایش می‌دهد:
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| درجه | ۰° | ۳۰° | ۴۵° | ۶۰° | ۹۰° | ۱۸۰° | ۲۷۰° | ۳۶۰° |
| رادیان | ۰ |  {\frac {\pi }{6}} |  {\frac {\pi }{4}} |  {\frac {\pi }{3}} |  {\frac {\pi }{2}} |  \pi \, |  {\frac {3\pi }{2}} |  2\pi \, |
بوبرینتس

۴۸°۳′۲۸″ شمالی ۳۲°۹′۲۹″ شرقی﻿ / ﻿۴۸٫۰۵۷۷۸°شمالی ۳۲٫۱۵۸۰۶°شرقی﻿ / 48.05778; 32.15806
| Bobrynets Бобринець | Bobrynets Бобринець |
| --- | --- |
شهر: شهر
St Nicholas Church in Bobrynets: St Nicholas Church in Bobrynets
  پرچمنشان:   پرچمنشان
کشور: اوکراین
Oblast: استان کیرووهراد
جمعیت (2001): جمعیت (2001)
 • کل: ۱۰٬۹۹۱
شهر بوبرینتس (به روسی: Бобринець) در استان کیرووهراد در کشور اوکراین واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۱۲٬۳۰۰ نفر  است.
پوتز ۲۹

| پوتز ۲۹ | پوتز ۲۹ |
| --- | --- |
کاربری: Transport هواپیمای دوباله
تولیدکننده: Potez
نخستین پرواز: ۱۹۲۷
کاربر اصلی: نیروی هوایی فرانسه
تعداد ساخته‌شده: ۱۴۶
پوتز ۲۹ (به انگلیسی: Potez_29) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع ترابری هواپیمای دوباله ساخت شرکت Potez است. هواگرد پوتز ۲۹ نخستین پروازش را در ۱۹۲۷ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۱۴۶ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
قره‌کنار (خنج)

قره کنار یکی از توابع شهرستان خنج می‌باشد این روستا در راه فرعی لار  به خنج واقع شده‌است. 
آب چاه‌هایش نیمه شیرین و محصولاتش غلات و خرما هستند.
فهرست افراد ترنس

فهرست افراد ترنس (به انگلیسی: List of transgender people) این لیست شامل افرادی است که تراجنسیتی هستند. در برخی از جوامع غیرغربی، باستانی یا قرون وسطایی، تراجنسیتی‌ها ممکن است به عنوان یک جنس متفاوت دیده شوند و ممکن است دسته‌بندی جداگانه ای برای آنها وجود داشته باشد که متفاوت از دوتایی «مرد» یا «زن» باشد. این افراد ممکن است در مجموع به عنوان نقش جنسیتی سوم توصیف شوند. این فرهنگ‌ها ممکن است نقش‌های اجتماعی و تشریفاتی سنتی برای افراد جنسیت سوم داشته باشند که با نقش‌ها و فضاهای اجتماعی مردانه یا زنانه متفاوت است.
این صفحه حاوی نام افرادی است که تحت عنوان تراجنسیتی شناخته شده‌اند که می‌تواند شامل افراد تراجنسی، دگرجنس‌پوش، مبدل‌پوش و غیردودویی شود.
مردان ترنس سرشناس

جیکوب اندرسن مینشال
بن برس
چز بونو
آلن ال هارت
برندون تینا
مورگانا دیویس
الیا گرین
کارولین کوماهارا
الیوت پیج
جیک زایرس
کریستین اند د کوئینز
کارل ام بائر
سامان ارسطو
مازیار لرستانی
امانوئله کریالسه
شیکی آئوکی
نانائه کورونه
مونیکا دل رییل
پل پرسیادو
محمدآصف محسنی

| محمدآصف محسنی | محمدآصف محسنی |
| --- | --- |
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: محمد آصف محسنی ۵ اردیبهشت ۱۳۱۴ قندهار، افغانستان
درگذشته: ۱۴ مرداد ۱۳۹۸ (۸۴ سال) کابل، افغانستان
آرامگاه: کابل حوزه علمیه خاتم النبیین
فرزندان: عبدالله محسنی، حفیظ الله، محمدحسن، حبیب الله، محمد جعفر، حمیدالله
محمّد آصف محسنی (زادهٔ ۵ اردیبهشت ۱۳۱۴ – درگذشتهٔ ۱۴ مرداد ۱۳۹۸) یکی از علمای برجسته جهان تشیع در افغانستان بود که در قندهار متولد شد، در نجف تحصیل کرد و در افغانستان به فعالیت جهادی و سیاسی مشغول گردید. او به زبان‌های فارسی، عربی، اردو و پشتو مسلط بود.
سرگذشت

محمّدآصف محسنی فرزند محمّدمیرزا محسنی زادهٔ ۶ اردیبهشت ۱۳۱۴ در شهر قندهار در خانواده‌ای تاجیک شیعه‌مذهب بود. او تحصیلات ابتدایی را در قندهار شروع کرد و سپس در سال ۱۳۲۸ همراه با پدرش به پاکستان رفت و در شهر کویته پاکستان مرکز ایالت بلوچستان پاکستان زبان اردو را آموخت و تحصیلات خود را ادامه داد. در سال ۱۳۳۰ کارمند اتاق تجارت قندهار شد، اما برای فراگیری علوم دینی، این شغل را رها کرد و به تحصیل پرداخت. سپس به جاغوری غزنی رفت و به مدت یک سال ادبیات و منطق را در آنجا فرا گرفت.
سرگذشت > در نجف

وی در سال ۱۳۳۲ به نجف رفت و در طول ۲٫۵ سال، دروس سطوح را به پایان رسانید. سپس به دروس خارج فقه، رجال و حدیث و اصول پرداخت و نزد سید محسن حکیم و سید ابوالقاسم خوئی و حسین حلی و سید عبدالاعلی سبزواری به شاگردی پرداخت.
در دهه ۱۳۴۰ در افغانستان با تصویب قانون اساسی مشروطیت، دهه دموکراسی آغاز گردیده و اشکال محدودی از آزادی بیان و آزادی فعالیت سیاسی تجربه می‌شد. او پس از ۱۲ سال تحصیل در نجف به زادگاهش قندهار بازگشت و در یک مدرسهٔ مذهبی در شهر قندهار به تدریس علوم دینی پرداخت و سپس حسینیه بزرگ قندهار و مدرسه علمیه آن شهر را بنیان نهاد. وی در سال ۱۳۵۷ خ. به حج رفت. محسنی به دنبال کودتای کمونیستی هفت ثور افغانستان را ترک و به سوریه رفت و چند ماهی در شهر دمشق به تدریس علوم حوزوی پرداخت.
سرگذشت > در ایران

او سپس به ایران رفت و در حمل (فروردین) ۱۳۵۸ با جمعی از روحانیان افغانستان مقیم حوزه علمیه قم، حزب حرکت اسلامی افغانستان را بنیان نهاد. حزب حرکت اسلامی مجموعه‌ای از گروه‌های کوچکی چون: دفاع از محراب، ملت، تشیع و قرآن و عترت و روحانیت مبارز، سازمان آزادی، ندای عدالت و… بود.
سرگذشت > در افغانستان

با سقوط رژیم دکتر نجیب الله و حاکمیت نخستین دولت مجاهدین در کابل، وی دبیر و سخنگوی شورای رهبری دولت مجاهدین بود. پس از وقوع جنگ‌های داخلی بین گروه‌های مجاهدین، او کابل را ترک کرد و چند سالی مقیم شهر اسلام‌آباد پاکستان شد.
در سال ۱۳۷۶ پاکستان را ترک نمود و مقیم شهر قم در ایران شد. او در این شهر به تدریس خارج فقه، علم الرجال و علم کلام پرداخت. بعد از سقوط حکومت طالبان، به کابل بازگشت و تا پایان عمرش در این شهر سکونت داشت. از مهم‌ترین اقدامات وی در کابل ساخت حوزه بزرگ علمیه خاتم النبیین، احداث دانشگاه خاتم النبیین، احداث شبکه تلویزیون تمدن، احداث شورای علمای شیعه افغانستان، احداث شورای اخوت اسلامی افغانستان و رسمیت مذهب جعفری در قانون اساسی افغانستان می‌باشد.
درگذشت

محمّد آصف محسنی در ۱۴ اسد (مرداد) ۱۳۹۸ در اثر بیماری در شهر کابل درگذشت. پیکر وی در ۱۵ اسد/مرداد ۱۳۹۸ در محوطهٔ ساختمان حوزهٔ علمیه خاتم‌النبیین در کابل به خاک سپرده شد.
آثار مکتوب

آصف محسنی دارای بیش از ۱۲۸ کتاب در امور مذهبی، سیاسی، فقه و… می‌باشد. که آثار او توسط مؤسسه تنظیم ، حفظ و نشر آثار آیت الله محسنی که توسط نوه او محمد جواد محسنی احداث و مدیریت می‌شود، پخش و نشر می‌گردد. مهم‌ترین تالیفات وی از این قرارند:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  صراط الحق - درچهار جلد در علم کلام  حدود الشریعة فی محرماتها و واجباتها - در چهار جلد مربوط به علم فقه  حدود الشریعة فی واجباتها - در دو جلد  فوائد رجالیة  متافیزیک  قرآن یا سند اسلام  فوائد دین در زندگانی و عقاید اسلامی  اقتصاد معتدل  معجم الاحادیث المعتبرة - در هشت جلد  الفقه و مسائل طبیةدر دوجلد  حکومت اسلامی  مشرعة بحارالانوار - در دو جلد  الضمانات الفقهیة و اسبابها  القواعد الاصولیة و الفقهیة  روح از نظر دین  عقل و علم روحی جدید |  تقریب مذاهب از نظر تا عمل  روش جدید اخلاق اسلامی  توضیح المسایل طبی (پزشکی)  زن در شریعت اسلامی  جنگ در تاریکی (شیعه و سنی چه فرقی دارند)  مهدی موعد  تصویری از حکومت اسلامی در افغانستان  الارض فی الفقه  نظرة عابرة  خواست شیعیان افغانی  وظایف اعضای بدن  همبستگی اسلامی  خواست شیعیان افغانستان  حل ۶۶ سؤال دینی  گوناگون- در دو جلد  عقاید، فقه و اخلاق |  عدالة الصحابه  توضیح المسایل جنگی  جهاد اسلامی- در دو جلد  عقاید برای همه  خداشناسی منها دین  جوان و دوره جوانی  قضاء و شهادت  دین و اقتصاد  روابط انسان  راه ترقی ما  دین و زندگی  خود را بسازیم  وحدت امت  مقالات  توضیح المسایل سیاسی (کابل ۱۳۹۱ خ)  کمال سلمان العنزی بحوث فی علم الرجال   |
برخی عقاید و تفکرات

وی از طرفداران تقریب مذاهب اسلامی و کتابی در همین زمینه با عنوان «تقریب مذاهب از نظر تا عمل» نوشته‌است. آصف محسنی در کتاب «تصویری از حکومت‌اسلامی در افغانستان» نظام حکومتی اسلامی را تشریح می‌کند. در این نظام از رسمیت مذهب جعفری در قانون‌اساسی آینده سخن گفته شده‌است.
برخی عقاید و تفکرات > قانون احوال شخصیه اهل تشیع

قانون احوال شخصیه اهل تشیع یکی از اقدامات محسنی بود که در سال ۲۰۰۹ پیشنهاد شد. پس از تأیید این قانون در مجلس نمایندگان افغانستان و به امضا رسیدن توسط رئیس‌جمهور وقت حامد کرزی موجب اعتراضات و سر و صداهای زیادی در داخل و بیرون افغانستان شد. برخی مواد این قانون که به مسائل خصوصی زندگی شیعیان افغانستان می‌پردازد، از سوی فعالان حقوق بشر و بسیاری از کشورهای غربی حامی افغانستان، نقض حقوق و آزادی‌های زنان شیعه افغانستان پنداشته شد. یک مقام سازمان ملل متحد مدعی شده بود که این قانون به شکلی به مردان حق می‌دهد تا به زنان خوب تجاوز کنند و برخی فعالان حقوق بشر نیز آن را بدتر از قوانین زمان حاکمیت گروه طالبان بر افغانستان خوانده‌اند. پس از این اعتراضات به این قانون، وزارت عدلیه افغانستان خبر از بازنگری و حذف برخی از مواد جنجال‌برانگیز شامل این قانون که در مغایرت با قوانین بین‌المللی تشخیص داده شده بود داد.
سیلوانو ایپولیتی

| سیلوانو ایپولیتی | سیلوانو ایپولیتی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۴ ژانویهٔ ۱۹۲۲ کالیاری، ایتالیا
درگذشت: ۱ ژانویهٔ ۱۹۹۴ رم، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
سیلوانو ایپولیتی (ایتالیایی: Silvano Ippoliti؛ ‏ ۲۴ ژانویهٔ ۱۹۲۲ – ۱ ژانویهٔ ۱۹۹۴) فیلم‌بردار اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به بازگشت سپیددندان، ارواح شهوت‌زده، سیه‌پر نر، کلید، جاذبه، بی‌خیال درس، تعطیلات، سالن کیتی، هوس، اکشن، همه زن‌ها اینگونه‌اند، پاپریکا، بخند قبل از مرگ، از بلوندها متنفرم، نخستین شیره زفاف، انسان‌نما و همینی‌ام که هستم اشاره کرد.
رایان پاریس

| رایان پاریس | رایان پاریس |
| --- | --- |
نام تولد: فابیو روشولی
زاده: ۱۲ مارس ۱۹۵۳ ‏(۷۱ سال) رم، ایتالیا
ژانر: ایتالو دیسکو
ساز(ها): گیتار الکتریک، گیتار کلاسیک/فولک
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۲–اکنون
ناشر(ان): کارره، آرسی‌ای رکوردز
رایان پاریس (انگلیسی: Ryan Paris؛ زادهٔ ۱۲ مارس ۱۹۵۳) با نام اصلی فابیو روشولی، یک هنرپیشه، موسیقی‌دان و خواننده اهل ایتالیا است. وی از سال ۱۹۸۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
او با خواندن تک‌آهنگ زندگی شیرین که توسط پی‌یرلوئیجی جومبینی نوشته و تهیه شده بود، به شهرت جهانی دست یافت.
کارستن نیبور

| کارستن نیبور | کارستن نیبور |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۷ مارس ۱۷۳۳ کوکسهاون، Bremen-Verden
درگذشت: ۲۶ آوریل ۱۸۱۵ (۸۲ سال) ملدورف، دیمارشن
ملیت: آلمان
پیشه(ها): ریاضی‌دان، نقشه‌نگاری، و جهانگردی
شناخته‌شده برای: Royal Danish Arabia Expedition (۱۷۶۱–۱۷۶۷)
کارستِن نیبور (به آلمانی: Carsten Niebuhr) (زاده ۱۷ مارس ۱۷۳۳-درگذشت ۲۶ آوریل ۱۸۱۵) جهانگرد، نقشه‌نگار و ریاضیدان آلمانی بود.
او از شیراز، تخت جمشید و در سال ۱۷۶۴ از سنگ‌نبشته بیستون نیز دیدن کرد.
کارستن نیبور در سال ۱۷۶۲ دقیق‌ترین نقشهٔ منطقهٔ خلیج فارس تا آن زمان را با نام نقشه خلیج فارس ترسیم کرده و جزایر سه‌گانه تنب بزرگ، تنب کوچک و ابوموسی (گپ‌سبزو) را برای اولین بار در نقشه‌های جغرافیایی ترسیم و به نام ایران ثبت کرده‌است.
نسخه‌های او از کتیبه‌های میخی تخت جمشید، نقطه عطفی کلیدی در رمزگشایی خط میخی و تولد آشورشناسی بودند. رونویسی‌های او به‌ویژه برای گئورگ فریدریش گروتفند، که اولین رمزگشایی‌های درست از خط میخی فارسی باستان را انجام داد، مفید بودند:
رونویسی نیبور ۱:«داریوش شاه بزرگ، شاه شاهان، شاه کشورها، پسر ویشتاسپ، هخامنشی که این کاخ را ساخته‌است»
رونویسی نیبور ۲:«خشایارشا شاه بزرگ، شاه شاهان، پسر داریوش شاه، هخامنشی».