stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فرد بارتلت

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Frederick Leslie Bartlett
زادروز:  ۵ مارس ۱۹۱۳
زادگاه:  ردینگ، بارکشر
تاریخ مرگ:  ۱۹۶۸ (۵۴−۵۵ سال)
محل مرگ:  هنلی-آن-تیمز، انگلیس
پست:  مدافع
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۰۰۰۰–۱۹۳۲ |  باشگاه فوتبال میدنهد یونایتد |   |   |
| ۱۹۳۲–۱۹۳۷ |  باشگاه فوتبال کویینز پارک رنجرز |  ۴۸ |  (۰) |
| ۱۹۳۲–۱۹۳۳ |  ← Club Français (قرضی) |  ۳ |  (۰) |
| ۱۹۳۷–۱۹۴۸ |  باشگاه فوتبال لیتون اورینت |  ۹۶ |  (۰) |
| ۱۹۴۸–۱۹۵۰ |  باشگاه فوتبال گلاستر سیتی |  ۶۹ |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
فرد بارتلت (انگلیسی: Fred Bartlett؛ ۵ مارس ۱۹۱۳ – ۱۹۶۸ (۵۴−۵۵ سال)) بازیکن فوتبال بود.
ولایت قطغن

ولایت قطغن یکی از ولایت‌های پیشین و بزرگ افغانستان بود در آن زمان ولایت‌های فعلی بغلان، قندوز، تخار را شامل می‌شد و مرکز آن شهر بغلان بود که در سال ۱۹۶۳ (میلادی) از بین رفت. از قرن ۱۹ تا سال ۱۹۶۳ (میلادی) ولایت قطغن و همسایه او ولایت بدخشان به یک ولایت واحد به نام ولایت قطغن-بدخشان یاد می‌شد و این دو ولایت بزرگ توسط یک حاکم اداره می‌شد.
فهرست شهرستان‌های استان فارس

آباده
جهرم
اقلید
داراب
نی‌ریز
لارستان
خرم‌بید
لامرد
کازرون
فسا
فیروزآباد
ممسنی
مرودشت
خنج
شیراز
بوانات
بختگان
اوز
زرین‌دشت
جویم
خفر
فهرست شهرستان‌های استان فارس شامل ۳۷ شهرستان در استان فارس است و این استان اولین استان ایران از لحاظ شمار شهرستان‌هاست. نام پنج شهرستان شیراز، آباده، اصطهبانات، جهرم و لار در دومین قانون تقسیمات کشوری ایران در آبان ۱۳۱۶ به عنوان بخشی از استان جنوب به میان آمد. دو ماه بعد در اصلاحیه این قانون اصطهبانات و جهرم از فهرست شهرستان‌ها خارج شدند و فقط سه شهرستان شیراز، آباده و لار به اضافهٔ فسا، در کنار بوشهر و بهبهان (هم‌اکنون خارج از استان قرار گرفته‌اند) شش شهرستان استان هفتم را تشکیل دادند. سایر شهرستان‌ها در طول زمان از چهار شهرستان باقی‌مانده از شهرستان‌های اولیه (شیراز، آباده، لار و فسا) جدا شده و شکل گرفته‌اند.
شهرستان‌های فیروزآباد، جهرم و کازرون به ترتیب در ۱۳۲۲ و ۱۳۲۳ و ۱۳۲۵ پدید آمدند. تا انقلاب ۱۳۵۷ هفت شهرستان اصطهبانات، اقلید، داراب، سپیدان، مرودشت، ممسنی و نی‌ریز ایجاد شدند. سایر شهرستان‌ها به مرور از سال ۱۳۶۸ پدیدار شدند که جدیدترین آن‌ها جویم است که در اسفند ۱۴۰۰ بنیانگذاری شد. در یک سدهٔ اخیر استان‌های بوشهر و کهگیلویه و بویراحمد، نیمهٔ غربی استان هرمزگان، شهرستان‌های بهبهان و آغاجاری در استان خوزستان، شهرستان‌های سمیرم و دهاقان در استان اصفهان و شهرستان ابرکوه در استان یزد از استان فارس جدا شده‌اند.
نام بیشتر شهرستان‌ها از نام بزرگ‌ترین شهرشان گرفته شده‌است، هرچند استثناهایی میان شهرستان‌های نوبنیادتر وجود دارد. برخی همانند قیر و کارزین، خرم‌بید و کوه‌چنار از ترکیب نام دو شهر یا منطقه و برخی نیز از نام قوم ساکن آن، همانند ممسنی و رستم، نام‌گذاری شده‌اند. شهرستان بختگان به نام دریاچه بختگان نامگذاری شده‌است و پاسارگاد نیز یادآور نام منطقه تاریخی پاسارگاد است. زرین‌دشت به دلیل حاصل‌خیز بودن و سپیدان نیز به دلیل داشتن زمستان‌های پربرف اینگونه نامیده شده‌است. دو شهرستان پس از به وجود آمدن تغییر نام دادند: اصطهبانات در ۱۳۵۳ به استهبان تغییر نام یافت و نام لار نیز در ۱۳۸۰ به لارستان اصلاح شد.
هر شهرستان به ۱ تا ۵ بخش تقسیم شده‌است و هر بخش ۱ تا ۶ دهستان دارد. در مجموع استان فارس ۹۶ بخش، ۲۲۰ دهستان، و ۱۲۰ شهر دارد و این استان نه تنها از نظر شمار شهرستان‌ها، بلکه از نظر شمار بخش‌ها، دهستان‌ها و شهرها در کشور اول است. همهٔ شهرستان‌ها بخشی به نام مرکزی دارند که مرکز شهرستان در آن واقع است. هفت
شهرستان آباده، جهرم، داراب، فسا، کازرون، لارستان و مرودشت فرمانداری ویژه دارند و از اختیارات گسترده‌تری نسبت به سایر شهرستان‌ها برخوردارند. شهرستان مرودشت با ۸ شهر، بیشترین نقاط شهری در استان را داراست. شیراز پرجمعیت‌ترین شهرستان استان است که به تنهایی بیش از یک‌سوم (۳۷ درصد) از جمعیت استان را در خود جای داده‌است. کم‌جمعیت‌ترین شهرستان استان، سرچهان است که فقط ۲۳٬۱۲۹ نفر جمعیت دارد. لارستان با مساحت ۱۰٬۸۰۹ کیلومتر مربع پهناورترین و کوه‌چنار با ۶۶۹ کیلومتر مربع کوچک‌ترین شهرستان‌های استان هستند. میانگین مساحت شهرستان در این استان ۳٬۳۱۴ کیلومتر مربع و میانگین جمعیت ۱۳۱٬۱۱۶ نفر است.
نقشه‌ها

نقشه استان فارس در سال ۱۳۳۵
تراکم جمعیت به تفکیک شهرستان در سال ۱۳۹۹
دنیل مالدینی

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  دنیل مالدینی
زادروز:  ۱۱ اکتبر ۲۰۰۱ ‏(۲۳ سال)
زادگاه:  میلان، ایتالیا
قد:  ۱٫۸۷ متر (۶ فوت ۱ ۱⁄۲ اینچ)
پست:  هافبک هجومی
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  امپولی (قرضی از آ.ث. میلان)
شمارهٔ پیراهن:  ۲۷
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۱۰-۲۰۲۰:  آث میلان
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۲۰– |  آث میلان |  ۱۰ |  (۱) |
| ۲۰۲۲–۲۰۲۳ |  ← اسپتزیا (قرضی) |  ۶ |  (۲) |
| ۲۰۲۳–۲۰۲۴ |  ← امپولی (قرضی) |  ۷ |  (۰) |
| ۲۰۲۴ |  مونزا (قرضی) |  ۱۱ |  (۴) |
| ۲۰۲۴ |  مونزا |  ۳ |  (۱) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۹- |  زیر ۱۸ سال ایتالیا |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۹– |  زیر ۱۹ سال ایتالیا |  ۲ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲ فوریه 2020.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۴ اوت 2019:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲ فوریه 2020.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۴ اوت 2019
دنیل مالدینی (daniel maldini؛ زادهٔ ۱۱ اکتبر ۲۰۰۱) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است که برای باشگاه مونزا بازی می‌کند.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۸ سال ایتالیا و زیر ۱۹ سال ایتالیا بازی کرده‌است.وی پسر پائولو مالدینی است.
سبک بازی

اگرچه در همان روزهای ابتدایی دنیل مالدینی مانند پدرش  پائولو و پدربزرگش چزاره به عنوان یک مدافع بازی می‌کرد، اما خیلی زود شروع به کار در نقش‌های تهاجمی کرد.
امروزه او عمدتاً به عنوان هافبک تهاجمی بازی می‌کند، موقعیتی که مناسب توانایی بازی سازی، مهارت‌های دریبل زدن، کنترل توپ، شوت زنی و دید او می‌باشد.
او پسر پائولو مالدینی و وارث او در آ.ث میلان است
لی جیانگ

River in گوانگشی، چین
| لی جیانگ 漓江 | لی جیانگ 漓江 |
| --- | --- |
مکان: مکان
Country: چین
Subdivision: گوانگشی
ویژگی‌های ظاهری: ویژگی‌های ظاهری
سرآب: Mao'ershan
 • مکان: Xing'an County، گوانگشی، چین
 • مختصات: ۲۵°۵۳′شمالی ۱۱۰°۲۸′شرقی﻿ / ﻿۲۵٫۸۸°شمالی ۱۱۰٫۴۷°شرقی﻿ / 25.88; 110.47
 :  
دهانه: Gui River
 • مکان: شهرستان پینگله، گوانگشی، چین
 • مختصات: ۲۴°۳۸′شمالی ۱۱۰°۳۷′شرقی﻿ / ﻿۲۴٫۶۴°شمالی ۱۱۰٫۶۱°شرقی﻿ / 24.64; 110.61
طول: ۱۶۴ کیلومتر (۱۰۲ مایل)
دبی:  
 • مکان: گویلین
 • میانگین: ۲۱۵ متر مکعب بر ثانیه (۷٬۶۰۰ فوت مکعب بر ثانیه)
 :  
لی جیانگ (انگلیسی: Li River) یا رود لی (چینی: 漓江؛ پین‌یین: Lí Jiāng�) نام بخش بالادست رود گوی در شمال‌شرقی گوانگشی، چین است. این رود بخشی از سامانه رود شی در حوزه رود مروارید (چین) محسوب می‌شود و به طول ۱۶۴ کیلومتر (۱۰۲ مایل) از شهرستان شینگ‌آن تا شهرستان پینگله جریان دارد.
پیش‌زمینه

رود لی از کوه‌های مائوئر در شهرستان شینگ‌آن سرچشمه گرفته و به‌طور کلی در جهت جنوب از طریق گویلین، شهرستان یانگشوو و شهرستان پینگله جریان می‌یابد. در پینگله، رود لی با لیپو و گونگ‌چنگ ادغام شده و رود گوی را تشکیل می‌دهد که در نهایت به رود شی، شاخه غربی رود مروارید (چین) می‌ریزد.
بخش بالادست رود لی از طریق کانال لینگچو با رود شیانگ که به سمت شمال و یانگ‌تسه جریان دارد، متصل است. این اتصال در گذشته موجب شد رودهای لی و گوی بخشی از یک مسیر آبی مهم برای ارتباط دره یانگ‌تسه با دلتای رود مروارید باشند.
مسیر ۴۳۹-کیلومتر (۲۷۳-مایل) رودهای لی و گوی، با تپه‌های سرسبز احاطه شده است. ماهیگیری باکلانی اغلب با لی جیانگ مرتبط است.
کروزهای گردشگری در رود لی بسیار معروف بوده و سالانه میلیون‌ها بازدیدکننده را جذب می‌کنند.
زمین‌شناسی

رود لی و شاخه‌های آن منطقه‌ای از گویلین تا یانگشوو را زهکشی می‌کنند و از ارتفاع ۱۴۱-متر (۴۶۳-فوت) در گویلین به ۱۰۳-متر (۳۳۸-فوت) در یانگشوو کاهش ارتفاع می‌دهد. میانگین جریان در گویلین ۲۱۵ متر مکعب در ثانیه است و آبرفت‌های آن شامل شن‌های درشت مرتب‌شده‌ای است که توسط ماسه سیلتی پوشانده شده‌اند و در مسیر خود دشت‌های سیلابی و تراس‌هایی را شکل می‌دهند. با این حال، وجود ۲٬۶۰۰-متر (۸٬۵۰۰-فوت) از سنگ‌های آهکی دوونین و کربنیفر و زمین‌های کارستی در حوضه گویلین، منظره‌ای چشم‌گیر به این منطقه بخشیده است. دو نوع کارست متمایز در این منطقه وجود دارد: فنگ‌کونگ و فنگ‌لین که در طول ۱۰ تا ۲۰ میلیون سال گذشته در دوران نوزیستی تکامل یافته‌اند.
کارست فنگ‌کونگ که مسیر رود لی را احاطه کرده، به‌عنوان مجموعه‌ای از تپه‌های آهکی با یک پایه مشترک و دره‌های عمیق (یا دولین) بین قله‌ها تعریف می‌شود و گاهی به آن کارست خوشه‌ای قله‌ای می‌گویند. صدها غار در این ناحیه وجود دارند که ۲۳ مورد آن‌ها دارای گذرگاه‌هایی با طول بیش از ۱ کیلومتر در امتداد تنگه رود لی هستند. طولانی‌ترین این غارها سامانه غاری گوآنیان است که از کائوپینگ تا نانشو امتداد دارد.
کارست فنگ‌لین که در منطقه یانگشوو و جنوب گویلین غالب است، به‌عنوان تپه‌های آهکی جدا از هم که با سطح آهکی مسطحی از هم جدا شده‌اند تعریف می‌شود و معمولاً توسط رسوبات سست پوشانده شده‌اند. این نوع کارست گاهی به‌عنوان دشت جنگلی قله‌ای شناخته می‌شود. مشهورترین فنگ‌لین، کارست برجی در اطراف یانگشوو است. این برج‌ها از سنگ آهک محکم و انبوهی تشکیل شده‌اند که سطوح تقریباً عمودی دارند و قطر پایه آن‌ها کمتر از ۱٫۵ برابر ارتفاع‌شان است. ارتفاع این برج‌ها در حوضه مرکزی بین ۳۰ تا ۸۰ متر متغیر است، اما در نزدیکی فنگ‌کونگ ممکن است تا ۳۰۰ متر هم برسد. فنگ‌لین از طریق بالاآمدگی زمین‌ساختی آرام و پیوسته، مرتبط با زون کوهزایی هیمالیا، و فرسایش تدریجی برج‌ها تکامل می‌یابد.
غارهای نمایشی مشهور در منطقه گویلین شامل چی‌شینگ دونگ و لوتی دونگ هستند.
قایق‌های گردشگری در رود لی از شهرستان یانگشوو
بخش بالادست رود لی
مه بر فراز رود لی
علی‌اشرف صادقی

| علی‌اشرف صادقی | علی‌اشرف صادقی |
| --- | --- |
علی‌اشرف صادقی: علی‌اشرف صادقی
زادهٔ: ۲۵ اردیبهشت ۱۳۲۰ ‏(۸۳ سال) قم، ایران
ملیت: ایرانی
جوایز: کتاب سال جمهوری اسلامی ایران
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): زبان‌شناسی
محل کار: دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران فرهنگستان زبان و ادب فارسی (عضو پیوسته)
 :  
علی‌اشرف صادقی (زادهٔ ۲۵ اردیبهشتِ ۱۳۲۰ در قم) زبان‌شناس ایرانی، استاد بازنشستهٔ دانشگاه تهران و عضو پیوستهٔ فرهنگستان زبان و ادب فارسی است. او به‌عنوان چهرهٔ ماندگار در حوزهٔ ادبیات معرفی شده‌است.
از راست: مصطفی عاصی، مجتبی منشی‌زاده، علی‌اشرف صادقی، یحیی مدرسی و محمد دبیرمقدم در اولین همایش نحو انجمن زبان‌شناسی ایران، بهمن ۱۳۹۰
از راست: علی‌اشرف صادقی، سعید حمیدیان و داریوش آشوری، سمینار نگارش فارسی، مرکز نشر دانشگاهی، ۱۳۶۱
زندگی

صادقی در ۲۵ اردیبهشت ۱۳۲۰ در خانواده‌ای مذهبی در قم زاده شد. پدرش معلم و پدربزرگش، اشرف‌الواعظین، واعظ بود. پدرِ پدربزرگش نیز مجتهد بود. صادقی، پس از تحصیلات ابتدایی و متوسطه در حکیم نظامی قم، در ۱۳۳۸ به دانشگاه تهران رفت و در ۱۳۴۱ لیسانس ادبیات فارسی گرفت. وی در ۱۳۴۲ به دانشگاه سوربن در فرانسه رفت و در آنجا در رشتهٔ زبان‌شناسی عمومی ادامهٔ تحصیل داد و در سال ۱۳۴۶، پس از اخذ مدرک دکتری به ایران بازگشت. استاد راهنمای او در دورهٔ دکتری پروفسور آندره مارتینه، زبان‌شناسِ سرشناس و بنیادگذار مکتب نقشگرایی فرانسه در زبانشناسی، بود. (زندگینامۀ خودنوشت، ص 12)
فعالیت‌ها

علی‌اشرف صادقی در سال‌های ۱۳۴۰ تا ۱۳۴۲ با مؤسسهٔ لغت‌نامهٔ دهخدا در تنظیم بخشی از حرف «گ» لغت‌نامهٔ دهخدا همکاری داشته‌است.  پس از بازگشت به ایران، صادقی در دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران مشغول به کار شد و تا کسب رتبهٔ استادی پیش رفت. او سرانجام در آغاز سال تحصیلی ۱۳۸۶–۱۳۸۷، به درخواست خود، بازنشسته شد؛ زیرا می‌خواست تمام همت خود را مصروفِ تدوین فرهنگ جامع زبان فارسی کند. این فرهنگ طرحی است که از اواسط دههٔ ۱۳۷۰، با حمایت فرهنگستان زبان و ادب فارسی و زیر نظر علی‌اشرف صادقی آغاز شده و جلد اول آن، مشتمل بر حرف «آ»، در سال ۱۳۹۲ منتشر شد. صادقی مدیر گروه فرهنگ‌نویسی فرهنگستان است و دبیریِ مجلهٔ فرهنگ‌نویسی را بر عهده دارد. او همچنین پایه‌گذار مجلهٔ زبان‌شناسی است و تا سال ۱۳۸۶ سردبیر آن بود. صادقی همچنین از ویراستاران دانشنامهٔ ایران و اسلام، دانشنامهٔ جهان اسلام و دائرةالمعارف بزرگ اسلامی بوده‌است.
کتاب‌شناسی

دستور زبان فارسی (با همکاری غلامرضا ارژنگ)، کتاب درسی سال دوم، سوم و چهارم دبیرستان، تهران: وزارت آموزش و پرورش، ۱۳۵۸
تکوین زبان فارسی، تهران: دانشگاه آزاد ایران، ۱۳۵۷
مسائل تاریخی زبان فارسی، تهران: انتشارات سخن، ۱۳۸۰
تصحیح لغت فرس اسدی، با همکاری دکتر فتح‌الله مجتبائی، تهران: انتشارات خوارزمی، ۱۳۶۵
زبان‌شناسی نوین: نتایج انقلاب چامسکی (ترجمهٔ دو فصل)، نیل اسمیت و دیردری ویلسون. تهران: انتشارات آگاه، ۱۳۶۷
نگاهی به گویش‌نامه‌های ایرانی. تهران: فرهنگستان زبان و ادب فارسی و مرکز نشر دانشگاهی، ۱۳۷۹
فرهنگ املایی خط فارسی، علی اشرف صادقی و زهرا زندی مقدم، تهران: فرهنگستان زبان و ادب فارسی
یادنامهٔ دکتر احمد تفضلی، تهران: سخن، ۱۳۷۹
تصحیح فرهنگ فارسی مدرسهٔ سپهسالار، منسوب به قطران تبریزی، تهران: انتشارات سخن، ۱۳۸۰
فارسی قمی، قم: انتشارات باورداران، ۱۳۸۰
زبان‌های ایرانی، یوسیف میخائیلوویچ اُرانسکی، علی‌اشرف صادقی (مترجم)، تهران: سخن، ۱۳۷۸
تهران: جغرافیا، تاریخ، فرهنگ، سیدحسین نصر، علی‌اشرف صادقی، مصطفی مؤمنی و فرزانه ساسان‌پور، تهران: کتاب مرجع
تقدیر از علی‌اشرف صادقی در اولین همایش نحو، بهمن ۱۳۹۰
از چپ: علی‌اصغر قهرمانی مقبل، سیروس شمیسا، ابوالحسن نجفی، محسن ذاکرالحسینی، علی‌اشرف صادقی و امید طبیب‌زاده، اولین همایش شعر فارسی و زبان‌شناسی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، ۱۰ اردیبهشت ۱۳۸۹
باشگاه ورزشی البدع

Football club
باشگاه ورزشی البدع (به عربی: نادی البدع الریاضی) یک باشگاه فوتبال در شهر دوحه در کشور قطر می‌باشد که در لیگ دسته دوم فوتبال قطر بازی می‌کند.
زبان‌های قفقاز

زبان های قفقاز
زبان‌های قفقازی مجموعه گسترده و بسیار متنوعی از زبان‌ها هستند که توسط بیش از ده میلیون نفر در رشته‌کوه قفقاز، میان دریای سیاه و دریای کاسپین، و پیرامون آن گویش می‌شوند. خانواده زبان های قفقازی کاملا مجزا بوده و هیچ قرابتی با سایر زبان های شناخته شده مانند هندواروپایی و آلتایی ندارند.با این حال فرضیه های ثابت نشده ای وجود دارند، که آن را مرتبط با زبان های ایلامی، زبان های هوری-اورارتویی و حتی زبان باسکی می دانند.
با مقایسه زبانی، این زبان‌ها را می‌توان به چندین خانواده مختلف زبانی، با ارتباط کم یا بدون ارتباط با هم، دسته‌بندی کرد. با این حال، گاهی به اشتباه از زبان‌های منطقه قفقاز به عنوان یک خانواده زبانی یاد می‌شود.
زبان‌های قفقازی

زبان‌های قفقازی شامل دو خانواده زبانی و سه زیرشاخهٔ جداگانه با بیش از ۱۱٫۲ میلیون سخنگو می‌باشند:
خانواده زبان‌های قفقازی جنوبی (زبان‌های کارتولی/Kartveli): که بیش از ۵٫۲ میلیون گویشور دارد و زبان گرجی از این دسته اند.
خانواده زبان‌های قفقازی شمالی که شامل:
زبان‌های قفقازی شمال غربی: که زبان‌های آبخازی، آدیغی، چرکسی، پونتی و کاباردی را شامل شده و حدود ۳٫۸ میلیون نفر بدان‌ها سخن می‌گویند
زبان‌های قفقازی شمال شرقی: که زبان‌های داغستان و نیز زبان‌های اینگوشی، چچنی، لزگی و آواری را دربرمی‌گیرند و روی هم ۲٫۵ میلیون گویشور دارند.
زبان‌های قفقازی > خاستگاه و ارتباط با زبان‌های دیگر

زبان های قفقازی گروهی از زبان‌هایی هستند،  که در منطقه قفقاز صحبت می‌شوند و اعضای هیچ خانواده زبانی شناخته شده ای نیستند، که در سایر نقاط جهان صحبت می‌شود. با این حال شواهدی وجود دارد که نشان می دهد زبان های قفقازی ممکن است با زبان های ایلامی ، هوری ها و اورارتو و حتی باسکی هم ریشه باشند.
خانواده زبان‌های قفقازی، که به سه زیر گروه تقسیم می‌شوند: خانواده قفقازی جنوبی یا کارتولی. زبانهای قفقازی شمال غربی یا زبانهای آبخازی و آدیغی. و زبانهای شمال شرق قفقاز شامل زبان های  چچنی، لزگی و داغستانی هستند. زبان های کارتولی، با بیش از ۴.۵ میلیون گویشور، شامل چهار زبان نسبتاً نزدیک به هم از جمله گرجی است. زبان‌های شمال غربی قفقاز شامل آبخازی و آدیغی از گویش‌های چرکسی هستند. زبان های داغستانی یک گروه فوق العاده متنوع از ۲۵ تا ۳۰ زبان است که توسط حدود ۱.۷ میلیون نفر عمدتاً در شمال آذربایجان و جمهوری داغستان صحبت می شود. چندین زبان داغستانی، از جمله آوار، درگوا و لزگی، تعداد گویشوران آنها به صدها هزار نفر می رسد. و بقیه آنها تنها در چند روستا صحبت می شوند. با وجود تنوع زیاد این زبان ها، بیشتر زبان‌های قفقازی دارای فهرست‌های همخوان بزرگ مشترک هستند. همه زبان‌های قفقازی با فرم‌های نوشتاری استاندارد، به استثنای زبان گرجی، از الفبای سیریلیک استفاده می‌کنند.همچنین زبان‌های قفقازی، به نظر می‌رسد که معقول‌ترین خویشاوند از میان خویشاوندان فراوان پیشنهادی برای زبان باسکی باشند.
زبان‌های قفقازی > شیوه نگارش

این زبان‌ها برای نگارش عموماً از سه گونه الفبا استفاده می‌کنند. الفبای گرجی، الفبای سیریلیک و الفبای لاتین. مورد نخست متعلق به زبان گرجی است و مورد بعدی را سایر زبان‌های رایج در قفقاز بکار می‌برند. الفبای لاتین نیز علاوه بر اینکه مدتی در نیمه نخست قرن بیستم در شوروی و مناطق مختلف آن رواج داده می‌شد (گرچه امروز جای خود را به سیریلیک داده)، در میان قفقازی‌زبانان ساکن ترکیه و دیگر کشورهای خاورمیانه کاربرد دارد و تا صد سال پیش به وفور از الفبای عربی استفاده میشده ولی امروزه منسوخ شده و فقط عالمان مسلمان و برای دعا نوشتن و خواندن قرآن به یادگیری آن می‌پردازند و بین مردم عمومیت ندارد.
زبان‌هایی غیر قفقازی منطقه قفقاز

زبان‌های دیگری که به‌طور تاریخی و در حال حاضر در منطقه قفقاز صحبت می‌شوند می‌توانند در خانواده‌هایی با پراکندگی جغرافیایی بسیار گسترده‌تر جای گیرند.
زبان‌هایی غیر قفقازی منطقه قفقاز > هندواروپایی

زبان غالب هندواروپایی در قفقاز ارمنی است که توسط ارمنی ۶٫۷ میلیون ارمنی گویش می‌شود. دیگر زبان بزرگ زبان آسی با ۷۰۰٫۰۰۰ نفر گویشور است. سایر زبان‌های هندواروپایی رایج در قفقاز عبارتند از یونانی (یونانی پونتی)، فارسی (شامل تاتی و یهودی-تاتی)، کردی، گیلکی، تالشی و زبان‌های اسلاوی، همچون روسی و اوکراینی است که شمار گویشوران آن‌ها به بیش از یک سوم جمعیت قفقاز می‌رسد.
زبان‌هایی غیر قفقازی منطقه قفقاز > سامی

دو گویش از آرامی نو در قفقاز تکلم می‌شوند: آرامی نو آشوری، با حدود ۳۰٬۰۰۰ سخنگو، و آرامی نو بوهتان، با حدود ۱٬۰۰۰ سخنگو. هر دو این زبان‌ها توسط آشوری‌های در حال فرار از نسل‌کشی عثمانی‌ها طی جنگ جهانی اول به قفقاز آورده شدند.
گویشی از عربی به نام عربی شیروانی از قرون وسطی تا اوایل قرن بیستم بومی جمهوری آذربایجان و داغستان بود. در قرن نوزدهم، بهترین عربی ادبی در کوه‌های داغستان گویش می‌شد.
زبان‌هایی غیر قفقازی منطقه قفقاز > ترکی

چندین زبان از خانواده زبان‌های ترکی در قفقاز گویش می‌شود که از آن‌ها آذربایجانی با حدود ۹ میلیون نفر سخنگو در جمهوری آذربایجان است سایر زبان‌های ترکی رایج در قفقاز شامل کاراچایی-بالکاری، قموقی، نوقایی هستند.
زبان‌هایی غیر قفقازی منطقه قفقاز > مغولی

زبان قالمیق که توسط نوادگان اویرات از شرف آسیا گویش می‌شود، یک زبان مغولی است.
تمسیان

| تمیسیان تمسیون | تمیسیان تمسیون |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: تهران
شهرستان: دماوند
بخش: بخش مرکزی
دهستان: تاررود
جمعیت (۱۳۹۵): ۱۲۸ نفر
تمیسیان روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دماوند در استان تهران ایران است.مردم این روستا از قومیت طبری هستند و به زبان طبری دماوندی که گویشی از زبان مازندرانی می‌باشد صحبت می‌کنند.
جمعیت

این روستا در دهستان تاررود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۶۶ نفر (۲۴خانوار) بوده‌است. البته این جمعیت مربوط به خانوار روستایی می باشد.در حال حاضر ویلاهای بسیاری در این روستا ساخته شده است.
راه دسترسی به روستا

راه دسترسی به این روستا جاده کوهستانی و آسفالته ای است که از گیلاوند آغاز شده و با عبور از روستای مراء و گذشتن از شمال امامزاده دوبرادر و پس از عبور از روستاهای کاجان و خرمده به این روستا می‌رسید.
ایو (خواننده)

| ایو | ایو |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: ها سو یونگ
زادهٔ: ۲۴ مهٔ ۱۹۹۷ ‏(۲۷ سال) بوسان، کره جنوبی
پیشه: خواننده
پیشه موسیقی: پیشه موسیقی
ژانر: کی-پاپ
ساز(ها): وکال
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۷–اکنون
ناشر(ان): بلاک‌بری کریتیو Paix Per Mil
عضو کنونیِ: لونا لونا وای‌وای‌اکس‌وای
 :  
نام کره‌ای: نام کره‌ای
هانگول: 하수영
هانجا: 河秀映
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Ha Suyeong
مک‌کیون–ریشاور: Ha Suyŏng
نام هنری: نام هنری
هانگول: 이브
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: I Beu
مک‌کیون–ریشاور: I Pŭ
 :  
امضاء: امضاء
ها سو یونگ (کره‌ای: 하수영؛ زادهٔ ۲۴ مه ۱۹۹۷) که بیشتر با نام هنری ایو (انگلیسی: Yves, کره‌ای: 이브) شناخته می‌شود، خواننده اهل کره جنوبی است. او یکی از اعضای گروه دخترانه لونا و زیرگروه لونا وای‌وای‌اکس‌وای است. او فعالیت انفرادی خود را در ۲۹ مه ۲۰۲۴ با انتشار آلبوم چندآهنگه (ئی‌پی) لوپ آغاز کرد.
ترانه‌شناسی > آلبوم‌های چندآهنگه

| عنوان | جزئیات | بالاترین جایگاه جدول> کره جنوبی  | فروش‌ها |
| --- | --- | --- | --- |
| لوپ |  انتشار: ۲۹ مه ۲۰۲۴  ناشر: Paix Per Mil  فرمت: سی‌دی، دانلود دیجیتال، استریم فهرست قطعات «دایوراما» (Diorama)  «لوپ» (Loop) (با همکاری لیل چری)  «افترگلو» (Afterglow)  «گلد فیش» (금붕어; Goldfish)  | ۱۳ |  کره جنوبی: ۲۰٬۵۵۲ |
ترانه‌شناسی > تک‌آهنگ‌ها

| عنوان | سال | بالاترین جایگاه جدول> کره جنوبیدانلود  | آلبوم |
| --- | --- | --- | --- |
| «لوپ» (با همکاری لیل چری) | ۲۰۲۴ | ۱۶۱ | لوپ |
| «تیک تاک» | ۲۰۲۴ | — | تک‌آهنگ بدون آلبوم  |
ترانه‌شناسی > موسیقی متن

| عنوان | سال | آلبوم |
| --- | --- | --- |
| «نفس» (한숨) | ۲۰۲۴ | اواس‌تی ولیعهد گمشده |
فیلم‌شناسی > برنامه‌های تلویزیونی

| سال | عنوان | نقش | منابع |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۹ | The Gashinas | عضو گروه بازیگران |  |
| ۲۰۲۰ | فکت این استار | مجری |  |
امبیوالی تارف ونخال

مکان در 23x15px|border |alt=|link= هند
| AMBIVALI TARFE TUNGARATAN आंबिवली तफै तुंगारतन | AMBIVALI TARFE TUNGARATAN आंबिवली तफै तुंगारतन |
| --- | --- |
شهر: شهر
ایالت: مهاراشترا
District: Raigad
حکومت: حکومت
 • نهاد: GP
جمعیت (2001): جمعیت (2001)
 • کل: ۶٬۷۹۹
زبان‌ها: زبان‌ها
 • رسمی: زبان مراتی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۳۰ (IST)
410207: 410207
پلاک خودرو: MH-46
امبیوالی تارف ونخال (به انگلیسی: Ambivali Tarf Wankhal) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در مهاراشترا واقع شده‌است.
خصوصیات

امبیوالی تارف ونخال ۶٬۷۹۹ نفر جمعیت دارد.
پپون نیه‌تو

| پپون نیه‌تو | پپون نیه‌تو |
| --- | --- |
پپون نیه‌تو در سال ۲۰۱۰: پپون نیه‌تو در سال ۲۰۱۰
نام هنگام تولد: خوسه آنتونیو نیه‌تو سانچس
زادهٔ: ۲۰ ژانویهٔ ۱۹۶۷ ‏(۵۸ سال) ماربیا، اسپانیا
ملیت: اسپانیایی
پیشه: بازیگر
خوسه آنتونیو نیه‌تو سانچس (اسپانیایی: Pepón Nieto‎؛ زادهٔ ۲۰ ژانویهٔ ۱۹۶۷) بازیگر اهل اسپانیا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به وقت تنگ است، شب بزرگ من، جادوگران سوگاراموردی، ۳۰ سکه، مردان پاکو و عشق نه، فقط دیوانگی اشاره نمود.
اسپاسم عروق کرونر

وازواسپاسم کرونر به زمانی اشاره دارد که یک شریان کرونر به‌طور ناگهانی دچار انسداد کامل یا نیمه‌کلی موقت شود.
در سال ۱۹۵۹، پرینزمتال و همکاران. یک نوع درد قفسه سینه ناشی از اسپاسم عروق کرونر را توصیف نمودند و از آن به عنوان نوعی آنژین صدری کلاسیک یاد کردند. در نتیجه، در نشریات از این آنژین به عنوان آنژین پرینزمتال یاد شده است. مطالعه بعدی با نمایش عروق کرونر طبیعی در کاتتریزاسیون قلبی، این نوع آنژین را از آنژین صدری کلاسیک بیشتر متمایز کرد. این یافته برخلاف یافته‌های معمول در آنژین صدری کلاسیک است که معمولاً پلاک‌های تصلب شرایین را در کاتتریزاسیون قلبی نشان می‌دهد.
هنگامی که وازواسپاسم کرونر رخ می‌دهد، انسداد به‌طور موقت باعث ایجاد ایسکمیمی‌شود. این عارضه می‌تواند طیف وسیعی از علائم یا تظاهرات را به دنبال داشته باشد: از ایسکمی بدون علامت میوکارد، که گاهی به عنوان ایسکمی خاموش شناخته می‌شود، تا سکته قلبی و حتی مرگ ناگهانی قلبی نیز اتفاق می‌افتد.
علائم و نشانه‌ها

اسپاسم عروق کرونر به‌طور کلاسیک باعث ایجاد درد قفسه سینه در حالت استراحت می‌شود که به عنوان آنژین واریانت (آنژین وازواسپاستیک یا آنژین پرینزمتال) نیز شناخته می‌شود. درد قفسه سینه در ساعات خاصی از روز، معمولاً از اواخر شب تا اوایل صبح، شایع‌تر است. این دوره‌ها می‌تواند با حالت تهوع، استفراغ، تعریق سرد و حتی سنکوپ همراه باشد. اسپاسم عروق کرونر با علائم خستگی و ضعف، تنگی نفس و تپش قلب نیز مرتبط است. این علائم می‌توانند گاهی علائم اولیه باشند، اما می‌توانند همراه با درد قفسه سینه نیز رخ دهند.
مواردی از اسپاسم عروق کرونر وجود دارد که اصلاً بدون هیچ گونه علامتی رخ می‌دهد و منجر به ایسکمی خاموش یا بدون علامت میوکارد می‌شود.
علائم و نشانه‌ها > عوارض

بسته به مدت زمان انسداد، می‌تواند طیفی از سندرم‌های مختلف ایسکمیک میوکارد رخ دهد. دوره‌های کوتاه‌تر انسداد به دلیل ماهیت بدون علامت می‌تواند منجر به عارضه‌ای شود که به آن ایسکمی خاموش میوکارد می‌گویند. این دوره‌ها همچنین می‌تواند با آریتمی همراه باشد. دوره‌های طولانی‌تر انسداد می‌تواند منجر به آنژین پایدار یا ناپایدار، انفارکتوس میوکارد و مرگ ناگهانی قلبی شود.
عوامل خطر

برخلاف آنژین صدری کلاسیک، عوامل خطر سنتی قلبی عروقی به‌طور قابل توجهی با اسپاسم عروق کرونر مرتبط نیستند. استثنا در این مورد مربوط به سیگار کشیدن است که به عنوان یک عامل خطر قابل تغییر برای آنژین وازواسپاستیک شناخته شده است.
عوامل خطر متعددی وجود دارد که تصور می‌شود باعث تسریع یا شروع دوره‌های اسپاسم عروق کرونر می‌شوند. بسیاری از این عوامل با اعمال اثرات بر روی سیستم عصبی خودمختار (سمپاتیک و پاراسمپاتیک) عمل می‌کنند. یکی از مکانیسم‌هایی که از طریق آن این تأثیر رخ می‌دهد افزایش فعالیت سیستم عصبی سمپاتیک است. افزایش خروجی سمپاتیک در نتیجه منجر به اثرات منقبض کننده عروق بر روی رگ‌های خونی می‌شود. به عنوان مثال، استفاده از کوکائین می‌تواند از طریق تأثیر آن بر گیرنده‌های آدرنرژیک، باعث انقباض عروق و ایجاد اسپاسم عروقی در عروق کرونر شود. ورزش، هوای سرد، فعالیت بدنی یا کار سنگین (زور زدن)، استرس ذهنی، تهویه بیش از حد (نفس نفس زدن) از عوامل تشدید کننده اضافی این عارضه هستند.