stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
گارفیلد (شخصیت)
شخصیت > جنسیت

در فوریه ۲۰۱۷، در صفحه گفتگو ویکی‌پدیای شخصیت گارفیلد، اختلاف نظری در مورد جنسیت این شخصیت به وجود آمد. با اینکه سایر شخصیت‌ها مداوم از ضمیرهای مذکر برای اشاره به گارفیلد استفاده کرده‌اند، اما به دلیل نظرات خالق شخصیت، جیم دیویس، در سال ۲۰۱۴ به مجله منتال فلوس که گفت: «گارفیلد بسیار جهانی است. به‌عنوان یک گربه، او واقعاً نه نر است و نه ماده، و نه نژاد یا ملیت خاصی دارد، و نه جوان است و نه پیر. این به من اجازه می‌دهد تا آزادی بیشتری برای شوخی‌ها و موقعیت‌ها داشته باشم.» دیویس توضیح داد که اگرچه گارفیلد نه نر است و نه ماده، ولی او از ضمیرهای مذکر استفاده می‌کند. با این حال، دیویس بعداً خاطرنشان کرد که گارفیلد در واقع نر است.
گارفیلد در نخستین حضورش در ۱۹۷۶، در استریپ جان
ولهاصه

| ولهاصه Ulhasa | ولهاصه Ulhasa |
| --- | --- |
موقعیت ولهاصه در نقشه: موقعیت ولهاصه در نقشه
کشور: الجزایر
استان: استان عین تموشنت
مساحت: مساحت
 • کل: ۸۶٫۲۹ کیلومتر مربع (۳۳٫۳۲ مایل مربع)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۱۵٬۹۷۲
 • تراکم: ۱۹۰/کیلومتر مربع (۴۸۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (West Africa Time)
ولهاصه (به عربی: ولهاصة) یک شهرداری در الجزایر است که در استان عین تموشنت واقع شده‌است. ولهاصه ۸۶٫۲۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱۵٬۹۷۲ نفر جمعیت دارد.
شارل مارتل

| شارل مارتل | شارل مارتل |
| --- | --- |
دوک و شاهزاده فرانک‌ها کاخ‌بان : دوک و شاهزاده فرانک‌ها کاخ‌بان 
مجسمه قرن نوزدهمی در کاخ ورسای: مجسمه قرن نوزدهمی در کاخ ورسای
دوک و شاهزاده فرانک‌ها: دوک و شاهزاده فرانک‌ها
سلطنت: ۷۱۸–۷۴۱
تاج‌گذاری: ۷۱۸
پیشین: پپن ارستال (پپن دوم)
جانشین: پپن کهتر
شهرداران کاخ‌ها اوسترازیا: شهرداران کاخ‌ها اوسترازیا
سلطنت: ۷۱۵–۷۴۱
تاج‌گذاری: ۷۱۵
پیشین: Theudoald
جانشین: کارلمان پسر شارل مارتل
شهرداران کاخ‌ها نوستریا: شهرداران کاخ‌ها نوستریا
سلطنت: ۷۱۸–۷۴۱
تاج‌گذاری: ۷۱۸
پیشین: Ragenfrid
جانشین: پپن کهتر
پادشاه فرانک‌ها (کفیل): پادشاه فرانک‌ها (کفیل)
سلطنت: ۷۳۷–۷۴۱
تاج‌گذاری: ۷۳۷
پیشین: تئودریک چهارم
جانشین: شیلدریک سوم
زاده: ۶٨٨ ارستال
درگذشته: ۲۲ اکتبر ۷۴۱ Quierzy
آرامگاه: کلیسای سن-دنی
همسر(ان): Rotrude of Trier Swanhild
فرزند(ان): کارلمان پپن کهتر Grifo Bernard Hieronymus Remigius Hiltrud Others
خاندان: بنیان‌گذار کارولنژی‌ها
پدر: پپن ارستال (پپن دوم)
مادر: آلپایدا
شارل مارتل یا شارل چَکُش (۲۳ اوت ۶۸۶ میلادی – ۲۲ اکتبر ۷۴۱ میلادی) کاخ‌بان و دوک و شاهزاده فرانک‌ها بود. وی کنترل سرزمین‌های فرانک‌ها را در هر سه بخش زیر فرمان ایشان؛ اوسترازیا، نوستریا و بورگوندی را دارا بود. او که زاده هرستال؛ امروزه والونی در کشور بلژیک؛ بود فرزند پپن ارستال (پپن دوم) و معشوقه‌اش الپایدا بود.
درخشش و نامداری او برای جنگ تور در سال ۷۳۲ بود، وی با شکست مسلمانانی که در ایبریا پیشروی نموده بودند، رهایی دهنده اروپا شناخته شده‌است. شکستی که او به مسلمانان داد مرزهای فرانک‌ها را در اروپای غربی از تاخت‌و‌تاز ایشان و گسترش اسلام آسوده ساخت. او که فرماندهی زیرک و خوش‌اندیشه بود، نماد یک قهرمان در اوایل قرون وسطا شمرده می‌شد.
پایه‌ریزی قدرت

در دسامبر ۷۱۴ پپن ارستال (پپن دوم) مرد. او سپرده بود که نوه‌اش تئودولد جانشینش شود. از آنجا که تئودولد تنها هشت سال داشت، بزرگان کشور با حکومتش همداستان نبودند، پس در این میان پسر نامشروع پپن؛ شارل مارتل؛ از فرصت سود برده و قدرت را به چنگ آورد.
او که تا این زمان در زندان بود توانست در اوسترازیا بر سر کار بیاید؛ ولی در ۷۱۵ نوستریا که زیر فرمان نمادین پادشاه شیلپریک دوم بود با فریزی‌ها همپیمان شده و به مرزهای اوسترازیا تاختند. شارل مارتل که یارای ایستادگی نمی‌دید به کوه‌های ایفل گریخت. از اینروی شیلپریک دوم پادشاه همه فرانک‌ها گردید.
ولی سرانجام در جنگ اَمبلِو در نزدیکی مالمدی وی با بهره‌گیری از هوش سرشار سپاهیگری‌اش و با سود بردن از تاکتیک عقب‌نشینی نمادین که تا آن روز در اروپا پیشینه‌ای نداشت به پیروزی رسید و توانایی جنگی خود را اثبات نمود.
در بهار ۷۱۷ او با سپاهی به نوستریا تاخت و در نزدیکی کامبره به پیروزی رسید. او شاه و کاخ‌بان را تا پاریس دنبال کرد تا جلو آمادش دوباره نیرو از سوی ایشان را بگیرد. رفتار نیک او با شکست‌خوردگان برای آن زمان در اروپا بسیار کمیاب بود چه که هنگام پیروزی با شکست‌خوردگان به نیکی رفتار نمی‌کردند. او سراسقف رایمز؛ ریگوبرت؛ را برکنار نمود و کلوتار چهارم را به شاهی برداشت.
او همچنین فریزیای غربی(هلند کنونی) را به دست آورد و ساکسون‌ها را تا وزر پس راند. او اگر چه به راستی همه نیروی کشور را در دست داشت ولی هرگز نخواست نام پادشاه را برای خود نداشت.
در ۷۱۸ شیلپریک در راستای ایستادگی در برابر شارل با اودوی بزرگ دوک آکیتن همپیمان شد ولی هر دو از شارل شکست خوردند و به جنوب در لوار گریختند.
پایه‌ریزی قدرت > جنگهای خارجی

میان سال‌های ۷۱۸ تا ۷۳۲ میلادی شارل مارتل به یک رشته پیروزی‌ها دست یافت. برای نمونه توانست باردیگر ساکسون‌ها را که به مرزهای فرانک‌ها در اوسترازیا دست درازی نموده بودند پس براند. او مرزهای کشورش را تا کرانه وزر، لیپه و روهر گسترد.
در ۷۲۰ شیلپریک درگذشت، پس شارل پسر خردسال او تئودوریک چهارم را بر تخت نشاند. در ۷۲۴ نوستریا شورش کرد که به سادگی نیز سرکوب شد. میان سال‌های ۷۲۰ تا ۷۲۳ او به جنگ با قبیله‌های ژرمن پرداخت. در ۷۳۰ به لانتفرید دوک آلمانیا پرداخت که با کشته شدن دوک در جنگ به پیروزی رسید. این چنین جنوب آلمان برای نخستین بار به مرزهای فرانک‌ها پیوست. در سال ۷۲۱ مسلمانان که پیشتر کوردوبا را گشوده بودند با سپاهی بزرگ به آکیتن تاختند و شهر تولوز را محاصره کردند. اودوی بزرگ برای یافتن نیروی یاری‌رسان از شهر بیرون رفت و سه ماه پس از آن بازگشت. در بازگشت به مسلمانان شبیخون زد و کشتار بسیار بزرگی از سربازان ایشان نمود. این نبرد به جنگ تولوز شناخته می‌شود.
شارل مارتل که رویدادها را از دور می‌نگریست از امویان خواست تا یا بازگردند یا چشم به راه جنگ بنشینند. او دانست که اکنون نیاز به یک ارتش همیشگی دارد. پیش از آن ارتش فرانک‌ها از نیروهای آماده برای خوانده شدن به جنگ سازمان می‌یافت.
پیش‌زمینه نبرد تور

شارل مارتل در این زمان دست از جنگ با ساکسون‌ها کشید و به خطری بزرگ‌تر پرداخت، مسلمانان. او می‌بایست نیرویش را جمع می‌کرد تا از مسیحیت پاسداری کند. او برای نخستین بار پس از چیرگی رومیان بر اروپا ارتشی راستین پدید آورده بود و مانند گذشته به مشتی قبیله وحشی و نامنظم وابسته نبود، ولی مسلمانان از نیروی راستین فرانک‌ها ناآگاه بودند. فرمانده عرب‌ها در این جنگ عبدالرحمن الغافقی یمنی بود.
پس از جنگ تور

پس از جنگ تور شارل مارتل به مرزهای شرقی و جنوبی پرداخت. در ۷۳۷ تئودوریک چهارم درگذشت، ولی شارل مارتل پادشاهی را بر تخت ننشاند و خود با نام دوک فرانکها بر کشور فرمان راند و تا زمان مرگش هم تخت پادشاهی مروونژی‌ها بی شاه ماند.
مرگ

شارل مارتل در ۲۲ اکتبر ۷۴۱ در کیرزی‌سوروئیز (استان اسن امروزی در فرانسه) در منطقه پیکاردی درگذشت و در کلیسای سن-دنی به خاک سپرده شد. سرزمین زیر فرمان او یک سال پیش از مرگش میان پسرانش بخش شده بود. به کارلمان اوسترازیا و آلمانیا رسید و پپن کهتر نوستریا و دوک‌نشین بورگوندی را به دست آورد.
نبرد تور که به نامداری شارل مارتل در تاریخ انجامید.
مدرسه کسب و کار داردن در دانشگاه ویرجینیا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
مدرسهٔ کسب و کار داردن: مدرسهٔ کسب و کار داردن
نوع: دانشگاه دولتی
بنیانگذاری شده: 1955
نهاد مادر: دانشگاه ویرجینیا
موقوفه مالی: $448.4 million
معاون رئیس: Scott C. Beardsley
موقعیت: Charlottesville، ویرجینیا، آمریکا ۳۸°۰۳′۰۸″شمالی ۷۸°۳۰′۵۰″غربی﻿ / ﻿۳۸٫۰۵۲۰۹۶°شمالی ۷۸٫۵۱۳۹۰۱°غربی﻿ / 38.052096; -78.513901
وبگاه: www.darden.virginia.edu
مدرسه کسب و کار داردن مرتبط با دانشگاه ویرجینیا در Charlottesville، ویرجینیا است و در مقاطع MBA و Ph.D به تربیت دانشجو می‌پردازد. این مدرسه در سال 1955 تأسیس شد و به نامکلگیت وایتهد داردن جونیور، نماینده سابق کنگره، فرماندار ویرجینیا و رئیس سابق دانشگاه نام گذاری شد. داردن در محوطه دانشگاه ویرجینیا در شارلوتزویل واقع شده‌است. این مدرسه یکی از برجسته‌ترین مدارس کسب و کار است که از روش مطالعهٔ موردی به عنوان تنها روش تدریس خود استفاده می‌کند. رئیس این مدرسه، مدیر سابق McKinsey & Company Scott C. Beardsle می‌باشد.e
دانشجویان این مدرسه فرصت مطالعاتی در خارج از ایالات متحده را دارند و می‌توانند در برنامه‌های آشنایی با کشورها که از سوی داردن ارائه می‌شود شرکت کنند. بخشی از این برنامه‌ها به لطف هدیه ۱۵ میلیون دلاری خیرخواه و اهدا کننده، فرانک باتن تأمین می‌شود. مدارس زیر در برنامه تبادل داردن شرکت می‌کنند:
دانشگاه پکن، چین
دانشگاه هیتوتسوباشی، ژاپن
HEC پاریس، فرانسه
دانشگاه بوکونی، ایتالیا
دانشگاه علم و صنعت هنگ کنگ، هنگ کنگ SAR
دانشکده تجارت هند، هند
دانشکده بازرگانی IESE، اسپانیا
مدرسه بازرگانی ملبورن، استرالیا
دانشگاه سنت گالن، سوئیس
دانشگاه ملی سئول، کره جنوبی
دانشکده اقتصاد استکهلم، سوئد
رتبه‌بندی‌ها

| رتبه مدرسه کسب و کار> کسب و کار در مقطع لیسانس در آمریکا | رتبه مدرسه کسب و کار> کسب و کار در مقطع لیسانس در آمریکا |
| --- | --- |
بلومبرگ بیزنس‌ویک: NR
یواس نیوز اند ورلد ریپورت: 6
ام بی ای در آمریکا: ام بی ای در آمریکا
بلومبرگ بیزنس‌ویک: 5
فوربز: 13
یواس نیوز اند ورلد ریپورت: 12
ام بی ای در سطح جهان: ام بی ای در سطح جهان
بیزنس اینسایدر: 11
CNN Expansion: 18
فایننشیال تایمز: 18
QS (Global): ۵۰
داردن به‌طور مرتب در زمره ۱۵ مدرسه برتر کسب و کار در ایالات متحده و ۳۰ مدرسهٔ برتر جهان قرار دارد. رتبه‌بندی فعلی آن به شرح زیر است:
رتبه‌بندی‌ها > رتبه‌بندی MBA

شماره 5 Bloomberg Businessweek 2019
شماره ۱۲ اخبار و گزارش جهانی ایالات متحده 2019
شماره 13 Forbes 2019
شماره ۱۶ (آمریکای شمالی) - اکونومیست ۲۰۱۹
# ۱۶ (جهانی) - اکونومیست 2019
رتبه‌بندی‌ها > رتبه‌بندی تخصصی MBA

شماره ۱ بهترین استادان - بررسی پرینستون 2019
شماره 2 بهترین MBA برای مشاوره - بررسی Princeton 2019
# 2 بهترین MBA برای مدیریت - بررسی Princeton 2019
# 4 بهترین محیط دانشگاه - بررسی پرینستون ۲۰۱۹
شماره 6 کارآفرینی - بررسی پرینستون برای مجله کارآفرین 2019
# 1 تجربه آموزش در ایالات متحده - The Economist 2019
# 1 مسئولیت اجتماعی شرکت - Financial Times 2019
# 1 مدیریت عمومی - Financial Times 2016
# 2 یادگیری - Bloomberg Businessweek 2019
# ۱۱ رتبه خدمات شغلی - Financial Times 2019
رتبه‌بندی‌ها > رتبه‌های دوره‌های اجرایی

شماره ۱ طراحی دوره (جهانی) - Financial Times 2003-2010
# ۱ دانشکده (جهانی) - Financial Times 2004-2011
امکانات 7 (جهانی) - Financial Times 2019
# ۲۰ برنامه ثبت نام آزاد (جهانی) - Financial Times 2019
# ۵۲ برنامه سفارشی (جهانی) - Financial Times 2019
فارغ التحصیلان برجسته

لیست فارغ التحصیلان داردن شامل موارد زیر است:
کیتی بیسبی (MBA '04)، مدیر ارشد بازاریابی، DonorsChoose.org
هلن بودرو (MBA '93)، COO، م Billسسه تحقیقات پزشکی بیل و ملیندا گیتس
جان اچ برایان (MBA '60)، مدیر عامل و رئیس سارا لی از ۱۹۷۶ تا ۲۰۰۱
Veneka Chagwedera (MBA '13)، بنیانگذار، Nuri Inc.
رابرت سیترون (MBA '90) بنیانگذار مدیریت سرمایه دیسکاوری
جورج دیوید (MBA '67)، مدیر عامل و رئیس شرکت United Technologies
گرگ ارگنبرایت (MBA '93)، رئیس، شرکت آسانسور شیندلر.
جان فاولر (MBA '84)، معاون رئیس بانکداری سرمایه‌گذاری، ولز فارگو
بیل هاوکینز (MBA '82)، رئیس سابق و مدیر عامل شرکت Medtronic Inc. مدیر عامل شرکت Immucor Inc.
Robert J. Hugin (MBA '85)، مدیر عامل شرکت Celgene
داگ لبدا (MBA '14)، بنیانگذار / مدیر عامل، LendingTree
لیز لینچ (MBA '84)، مدیر ارشد، Evercore
بن ماکوواک (MBA '07)، بنیانگذار، همکاران بانک ارزش استراتژیک
مارسیا مائو (MBA '15)، مدیر مدیریت نمونه کارها، Zenity Capital
لوئیس مک آنتایر (MBA '95)، مدیر جنرال موتورز
مارتینا هوند-مژان (MBA '88)، مدیر مالی قبلی، مسترکارت در سراسر جهان
جری نمورین (MBA '08)، بنیانگذار و مدیرعامل، لندستریت
لوئیس اف پین، جونیور (MBA '73)، نماینده سابق کنگره ویرجینیا
جری پنگ (MBA '03)، مدیر عامل و رئیس سابق، Tranlin Inc.
اسکات پرایس، (MBA / MA '90)، مدیر ارشد استراتژی و تحول، UPS
استیون راینموند (MBA '78)، مدیر عامل سابق و رئیس PepsiCo.
مایرا روچا (GEMBA '16)، رئیس پروژه M Media Corp.
هوگو رودریگز (MBA '92)، کاردار، سفارت آمریکا در پاراگوئه
مارک سنفورد (MBA '88)، فرماندار سابق کارولینای جنوبی
مری بکل سرل (MBA '86)، مدیر عامل، شرکای اندیشه استراتژیک
استیون سیلبیگر (MBA '90)، نویسنده، MBA ده روزه، چاپ چهارم، هارپر کالینز
Rhonda Smith (MBA '88)، بنیانگذار و مدیر عامل شرکت، شریک سرطان پستان
سوزان سوبوت (MBA '90)، رئیس سابق پرداخت‌های شرکت‌های جهانی، American Express
جان استرانگفلد (MBA '77)، رئیس و مدیرعامل، Prudential Financial
مارک بی. تمپلتون (MBA '78)، رئیس و مدیر عامل شرکت Citrix Systems Inc.
لیلو اوکروپ (MBA '89)، مدیر شریک، Corrugated Partners LLC
کوین واترز (MBA '94)، مدیر عامل سابق، خدمات کارت تعقیب
کارن یلیک (MBA '81)، مدیر عامل، واقع در آفریقا
ویویان یو (MBA '03)، مدیر تحرک شهری، جنرال موتورز چین
لیست روسای دانشکده

| ردیف | رئیس | مدت، اصطلاح |
| --- | --- | --- |
| ۹ | اسکات سی بردسلی | ۲۰۱۵–۲۰۲۵ |
| ۸ | رابرت اف. برونر | ۲۰۰۵–۲۰۱۵ |
| ۷ | رابرت اس. هریس | ۲۰۰۱–۲۰۰۵ |
| ۶ | ادوارد آدامز 'تد' اسنایدر | ۱۹۹۸–۲۰۰۱ |
| ۵ | لئو ایگناتیوس هیگدون، جونیور | ۱۹۹۳–۱۹۹۷ |
| ۴ | جان دبلیو روزنبلوم | موقت ۱۹۸۲–۱۹۸۳، ۱۹۸۳–۱۹۹۳ |
| ۳ | رابرت د. هایگ | ۱۹۸۰–۱۹۸۲ |
| ۲ | چارلز استوارت شپارد | ۱۹۷۲–۱۹۸۰ |
| ۱ | چارلز کورتز ابوت | ۱۹۵۴–۱۹۷۲ |
اودین

اُدین، ایزد ایزدان اساطیر نورس
اُودین(آواپرونده:De-Odin.ogg) (به زبان نروژی باستان: Óðinn) وُدان ژرمن‌ها و وُدِنِ در انگلیسی باستان و انگلوساکسون‌ها، سرکردهٔ ایزدان آسیر در اسطوره‌شناسی اسکاندیناوی و ژرمن‌ها است. او فرزند بور و بستلا می‌باشد و دو برادر به نام‌های ویلی و وه دارد. او همچنین آلفادر «Alföðr» به معنی «پدر همگان» نامیده می‌شود زیرا که به راستی پدر تمامی آسیر در اساطیر شمال است. اساطیر اسکاندیناوی منبع بیشترین اطلاعات بازمانده از وی، اودین را با حکمت، شفا، مرگ، سلطنتی، چوبه دار، دانش، جنگ، نبرد، پیروزی، جادو، شعر، جنون و خط رونی مرتبط می‌داند. از پیوند او با ایزدبانویی به نام فریگ، پنج ایزد به نام‌های بالدر، هود، هرمود، تیر و براگی زاده شدند. فریگ زیبا، جذاب و باوقار بود و در قدرت پیشگویی آینده با او شریک بود، هرچند اظهار نمی‌کرد. همچنین از ایزدبانویی به نام یورد، دارای فرزندی به نام ثور شد و ویدار نیز فرزند اودین و گرید است. در روز نبرد فرجامین، راگناروک، اودین به‌دست گرگ غول‌پیکری به نام فنریر کشته خواهد شد.
برطبق ادای منثور، اودین هر سه فرزند لوکی شامل: فنریر، هل و یورمونگاند را می‌گیرد و یورمونگاند را در اقیانوسی که زمین (میدگارد) را دربردارد می‌اندازد.
اُدین ایزد ترس‌آور جادو، جنگ و خرد بود و برای پیروزی در جنگ‌ها فرا خوانده می‌شد، اما به او ایمان نداشتند و اغلب او را متهم می‌کردند که پیروزی را ناعادلانه عطا می‌کند. گاهی قربانی‌های خونین لازم بود تا خشنودی و رضایت او را به دست آورند. او نه روز گرسنه و تشنه به این سان که با نیزه خودش زخمی نیز شده بود، از ایگدراسیل آویزان ماند (به همین سبب نام ایگدراسیل به درخت جهانی داده شده است. ایگ از کنیه‌های اودین و به معنی هراس‌انگیز است) و پس از این زمان با آموختن نه سرود جادویی و هجده رون، از درخت به پایین افتاد. از این رو او توانایی این را پیدا کرد تا مردگان را به سخن وادارد و با خردمندترین آن‌ها رایزنی کند. پیروان ادین بر این باور بودند که ادین ورود جنگجویان درگذشته را به تالار خود والهالا خوش آمد می‌گوید و تنها جنگجویانی به این مقام دست می‌یابند که با مرگی قهرمانانه در میدان جنگ کشته شده‌اند.
ایزد شهریاران، مردگان و شعر و شاعری

اُدین در حالی که به ویژه محبوب پادشاهان بود، ایزد شعر و شاعری نیز به‌شمار می‌رفت؛ این شاید بدان جهت است که بسیاری از منظومه‌ها شخصیت او را برجسته کرده‌اند. می‌گفتند که خود او به زبان شعر سخن می‌گفت و الهام شاعرانه موهبت او بود. اُدین همچنین ایزد مردگان بود، به ویژه آن‌هایی که به شیوه‌های خاصی جان می‌سپردند. تلف‌شدگان جنگی، مخصوصاً آن‌هایی که با نیزه، سلاح مقدس اُدین کشته می‌شدند گویی خود را به او پیشکش می‌کردند، و دشمنان شکست‌خورده نیز بدو متوسل می‌شدند. افراد اعدامی نیز بدو توسل می‌جستند، چون او می‌توانست آن‌ها را از مرگ برهاند. حلق‌آویز شدن و زخم برداشتن از نیزه، در زمرهٔ شعایر قربانی مربوط به اُدین بود. او در آفرینش زمین به همراه برادرانش ویلی و وه، از یمیر بهره گرفتند تا جهان را پدیدآورند. زمین مدور بود و ایزدان، دریای گرداگرد آن را نظم بخشیدند. آن‌ها در طول سواحل، زمین‌ها را به غول‌ها بخشیدند، درون خشکی، از حدقه‌های یمیر، دژی برآوردند و میدگارد، قلمرو آدمیان را درون آن قرار دادند. آنگاه ایزدان آدمیان را آفریدند تا در جهان به سر برند. آنان دو تنهٔ درخت را گرفتند و زن و مرد را از آن‌ها پدیدآوردند. اُدین به آفریده‌های جدید، نفس و حیات بخشید، ویلی آگاهی و جنبش، و وه چهره، سخن، شنوایی و بینایی به آن‌ها عطا کرد.
والهالا تالار اودین دارای ساختمان عظیمی بود با درهای بسیار، و لایه‌های شیروانی و کاشی‌ها که از دستهٔ نیزه‌ها و سپرها ساخته شده بود و در آسگارد (سرای کشتگان) قرار داشت. آن‌ها که در نبردها شکست می‌خوردند و به طبقه «اَین‌هریارها» می‌پیوستند، توسط مأموران ویژهٔ اودین به نام والکیری برگزیده می‌شدند. این ارواح مؤنث در والهالا منتظر آن‌ها بودند و به فرمان اودین به نبردگاه‌ها می‌شتافتند تا کشته‌شده‌ها را به والهالا برگردانند. در این روایت هر شب در والهالا ضیافتی بر پا است و از میهمانان با بهره‌ای از گوشت خوکی که هرگز تمام نمی‌شود و می‌انگبین پذیرایی می‌شوند. در این داستان جنگجویان در گذشته تمام روز را در جنگ سپری می‌سازند و کشته‌شدگان شبانگاه دیگر بار برمی‌خیزند و در ضیافت ادین شرکت می‌جویند. در ادبیات اسطوره‌ای علت میهمان‌نوازی و ضیافت‌های ادین فراهم ساختن لشکری نیرومند از جنگجویان است تا وی را در آخرین نبرد بزرگ ایزدان با غولان و هیولاها در جهت بقای خدایان یاری نمایند؛ نبردی که در آن قهرمانان ویژه اُدین، اینهریار جنگجویان را رهبری خواهند کرد.
تخت نامور او، هیلدزکیالف که هنگام نشستن بر روی آن می‌تواند هر کجا از نه جهان را ببیند، در این تالار جای گرفته است. دو کلاغ به نام‌های هوگین (اندیشه) و مونین (سرشت) هر روز گرد جهان پرواز کرده و برای او رخدادهای جهان را بازگو می‌کنند. دو گرگ به نام‌های جری و فرکی نیز همیشه اودین را همراهی می‌کنند و اودین هر خوراکی را که برای او آورده می‌شود را به این گرگ‌ها می‌دهد زیرا او تنها می‌انگبین می‌نوشد و نیازی به خوراک ندارد.
ایزد شهریاران، مردگان و شعر و شاعری > اُدین آویخته بر درخت جهان

می‌گویند یادگیری و فرزانگی هدیهٔ اودین است. او در اسطوره‌ای شگفت‌انگیز نه شب و نه روز خود را در قربانی کردن خویشتن و در حالتی که به زخم نیزه‌ای مجروح شده است، دست و پا بسته، بر درخت جهان می‌آویزد و رنجی این چنین را تحمل می‌کند تا بتواند الفبای جادویی را که دانش جهان را بر انسان‌ها به ارمغان می‌آورد، به چنگ آورد. این تجربه را چنان‌که گویی اُدین خود سخن می‌گوید در شعر هوامال (واژگان بی‌همتا و والا) گزارش شده است و در حقیقت ادین چیزی را تجربه می‌کند که همتای تجربهٔ نظری مرگ و رستاخیز از جانب شمن‌های سیبری و دیگران و شرط آغازین دستیابی به قدرت پیشگویی است. در این شعر اُدین با مرگ به مشورت می‌نشیند و در یک ادای شعری دیده می‌شود که سوار بر اسب به سوی جهان دیگر و در راه مردگان می‌تازد و سگ درندهٔ پاسدار دروازه جهان مردگان گارمر، را در پی می‌گذارد تا با زنی پیشگو (ولوا) که در حقیقت خود اُدین است و او را از گور برمی‌انگیزد دربارهٔ مرگ پسرش بالدر مشورت نماید.
گنجینه‌های اُدین

اُدین دو گنج ویژه داشت که به دست دورف‌ها ساخته شده بود: نیزهٔ قدرتمند و ناشکستنی‌اش، گونگنیر که هرگز به بی راه نمی‌رود؛ و حلقه زرین جادویی دروپنیر که هر شب نه انگشتر دیگر با وزن و ارزش مساوی پدیدمی‌آورد. اُدین همچنین صاحب اسبی فوق‌العاده به نام اسلیپنیر بود که هشت پا داشت و تیزروترین اسب بود و می‌توانست او را در مأموریت‌هایش از آسمان و دریا بگذراند.
اُدین راه درازی را پیمود تا جادوگری بیاموزد. او تنها یک چشم دارد که مانند خورشید می‌درخشد چون در ازای نوشیدن اندکی آب از چاه میمیر که قدرت الهام و آگاهی از آینده به او می‌داد ناگزیر چشم دیگرش را (در برخی متون در برابر فرستادن نسیمی از این چاه) به نگهبان این چاه که میمیر نام دارد بخشیده است. در جایی دیگر اودین در خوانی دشوار می‌انگبین سخن‌سرایی را از یوتون‌هایم می‌رباید. او هم رون‌ها و هم خردی که از چاه خرد به دست آورده و هم می‌انگبین سخن‌سرایی را به انسان‌ها می‌بخشد.
نام‌های اُدین

اودین نام‌های بیشماری دارد که برخی از آن‌ها در اینجا آورده شده است:
اوثین، وُدان، وُدن، ووتان (چهارشنبه روز اودین بوده و به نام وُدن نامگذاری شده بود، اما کم‌کم به سان کنونی آن درآمده است)، واک، والتام، ایگ (در برخی کتاب‌ها هراس‌انگیز و برخی جاها اسب اخته! برگردان شده است)، بلیندی (به معنای کور)، آلفادیر (پدر همگان)، والفادیر (پدر مردگان)، هانگاگوث (خدای به دار آویختگان) و …
ظاهر

اودین به عنوان پیرمردی بلند قد با ریشی روان و تنها یک چشم (چشم دیگر را در ازای خرد داده بود) نشان داده می‌شود.
به‌طور سنتی اعتقاد بر این بود که اودین در تالار والهالا، واقع در یکی از نه قلمرو محل سکونت خدایان نورس، آسگارد، زندگی می‌کند. او را معمولاً با خرقه و کلاه لبه پهن و نیزه به تصویر می‌کشیدند. نشانه‌های اودین عبارتند از:
حلقه یا بازوبندی طلایی به نام دروپنیر، کلاغ (هاگین و مانین)، اسب (اسلیپنیر)، گرگ (گری و فرکی) (البته گرگ یکی از نشانه‌های لوکی نیز می‌باشد همچنین دشمن اصلی اودین گرگی غول پیکر به نام فنریر است)، و نیزه معروفش گونگنیر است.
در فرهنگ عامه

اودین منبع الهام هنرمندانی بوده است که در هنرهای زیبا، ادبیات و موسیقی فعالیت می‌کنند.
موسیقی الهام گرفته شده از این ایزد شامل رقص‌های باله شمشیر اودین (۱۸۱۸) و یتیم (۱۸۵۲) اثر جی. اچ. اشتونز و چرخه اپرای حلقه نیبلونگ (۱۸۴۸-۱۸۷۴) اثر ریشارد واگنر است.
اودین در نقش شخصیتی به همین نام توسط مارول کامیکس اقتباس شده است و اولین بار در مجموعه کتاب کمیک سفر به راز در سال ۱۹۶۲ ظاهر شد. سِر آنتونی هاپکینز نقش این شخصیت را در دنیای سینمایی مارول شامل فیلم‌های ثور (۲۰۱۱)، ثور: دنیای تاریک (۲۰۱۳) و ثور: راگناروک (۲۰۱۷) ایفا کرده است.
اودین در تعدادی از بازی‌های ویدئویی حضور دارد. در بازی ویدئویی عصر اسطوره‌ها محصول سال ۲۰۰۲ اثر استودیو انسمبل، اودین یکی از سه خدای اصلی تمدن نورس است که بازیکنان قادر به پرستش او می‌باشند. به نام اودین همچنین در بازی ویدئویی خدای جنگ اثر استودیو سنتا مونیکا در سال ۲۰۱۸ اشاره شده است و در دنبالهٔ آن در سال ۲۰۲۲ یعنی خدای جنگ: رگناروک حضور دارد. او در بازی اساسینز کرید والهالا در سال ۲۰۲۰ اثر یوبی‌سافت در قالب یک ایسو (یک نژاد خداگونه و انسان‌نما در دنیای مجموعه بازی‌های اساسینز کرید) به همین نام تأثیرگذار است. ایور شخصیت اصلی والهالا، که بازیکن در طول بازی کنترل آن را بر عهده دارد، مشخص می‌شود که یک حکیم یا تناسخ انسانی از اودین است. اودین یکی از خدایان قابل انتخاب در بازی سوم شخص میدان جنگ برخط چندنفره اِسمایت است.
ادین در حال قربانی کردن خود بر روی درخت جهان.
زانو زدن برونهیلد به پیشگاه اودین
اودین سوار بر اسلیپنیر
اودین نشسته بر تاج و تخت
داوود نصیری

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- |
زاده: ۱۳۰۰ تهران
درگذشته: ۶ آذر ۱۳۹۲
ورزشی: ورزشی
ورزش: فوتبال
داود نصیری (متولد ۱۳۰۰ تهران - درگذشته ۶ آذر ۱۳۹۲) ورزشکار، مربی ،داور ، نویسنده و استاد سابق ورزش ایران بوده‌است.
وی بازیکن تیم ملی فوتبال ایران ، عضو باشگاه بانک ملی و قهرمان شنای ایران بوده ‌است، وی همچنین سابقه مربیگری و داوری در رشته‌های وزنه‌برداری، واترپلو ، نجات‌غریق ، شمشیربازی ، بسکتبال و فوتبال دیده می‌شود.
نصیری یکی از مؤسسان سازمان تربیت بدنی و دبیرکل کمیته ملی المپیک و معاون سازمان تربیت بدنی و رئیس فدراسیون‌های شنا، وزنه‌برداری، نیز بوده‌است.
تدریس ورزش و تربیت بدنی در دانشگاه تهران، دانشسرای عالی و دانشکده افسری ارتش از دیگر سوابق وی به‌شمار می‌رود.
فینال مسابقات جام ملتهای آسیا

این داور فینال جام ملتهای آسیا ۱۹۶۴ که در کشور اسرائیل برگزار شد بود این بازی در ورزشگاه رمت گن برگزار شده است.
این بازی با پیروزی دو بر یک اسرائیل برابر هندوستان همراه بود.
داوودنصیری اولین داور تاریخ ایران است که فینال یک تورنمنت بین المللی ملی را داوری کرده است
زندگی‌نامه

داوود نصیری در سال ۱۳۰۰ در تهران به دنیا آمد.
داوود نصیری پایه‌گذار ورزش در ایران بود و به گواه تاریخ بسیاری از ورزشها را به ایران آورد و سر و سامان داد. نصیری در چهار رشته فوتبال، وزنه‌برداری، واترپلو و بسکتبال گواهی‌های بین‌المللی مربیگری درجه A داشت و در این چهار رشته داور بین‌المللی بود.
در سال ۱۳۱۷ وارد دانشسرای تربیت بدنی شد و خیلی زود جذب فوتبال شد و در تیم دانشسرا در پست هافبک بازی ساز در میانه میدان بازی می‌کرد. در سال ۱۳۲۱ به تیم توفان رفت و با آن تیم قهرمان جام باشگاه‌های تهران شد. دو سال بعد به تیم صفار رفت و یک سال در آن تیم بازی کرد و در سال ۱۳۲۵ در تیم بانک ملی بازی کرد که در جام باشگاه‌های تهران همان سال نایب قهرمان شد.
وی از آخرین بازماندگان اولین تیم ملی فوتبال ایران بود که در اولین بازی رسمی ایران در مقابل افغانستان در اول ژانویه ۱۹۴۱ برابر با چهارشنبه ۱۱ دی ۱۳۱۹ به میدان رفته بود.
در سال ۱۳۲۶ از طرف دولت فرانسه بورس گرفت و در سازمان ورزش فرانسه یکسال کار کرد و حتی در بازیهای لیگ لوشامپیونه فرانسه قضاوت کرده‌است.
نصیری در سال ۱۳۲۷ از سوی کنفدراسیون فوتبال آسیا برای اولین بار داور بین‌المللی شناخته شد و اولین داور ایرانی بود که برای قضاوت یک دیدار به خارج از کشور رفت و بازی سودان و اوگاندا در آفریقا را قضاوت کرد.
بعد از آن هم از طرف کنفدراسیون فوتبال آسیا برای اداره مسابقات به کشورهای عربی می‌رفت و هرجا کنفدراسیون احساس می‌کرد دیدار بین کشورهای آسیایی بحران ساز و جنجالی شود نصیری را برای قضاوت می‌فرستاد.
در سال ۱۹۴۷ نائب رئیس کمیته داوران کنفدراسیون فوتبال آسیا شد و یک سال بعد به عضویت کمیته انضباطی این کنفدراسیون درآمد. مدت زیادی نگذشت که مدرس کنفدراسیون شد و برگزاری کلاسهای آموزشی اقصی نقاط آسیا را به نصیری محول می‌کردند و وی تنها مدرسی بود که در آسیا از غرب تا شرق از شمال تا جنوب آسیا را گشت و داوران آسیا را آموزش داد.
نصیری در سال‌های ۱۹۵۱ و ۱۹۵۸ مربی تیم ملی شیرجه ایران بود و با این تیم دو بار نایب قهرمان آسیا شد و در سال ۱۳۱۹ در ورزشگاه شهید شیرودی پایه‌گذار ساخت استخرهای این ورزشگاه بود و در همان سال تیم‌های شنا، شیرجه و واترپلو ایران را تأسیس کرد. نصیری در سال ۱۹۵۶ سرمربی تیم ملی فوتبال ایران هم بوده‌است تا علاوه بر بازی کردن در تیم ملی فوتبال ایران، سرمربی تیم ملی شود.
در هر حال مدت زیادی مدرس فوتبال ایران و رئیس کمیته داوران و مربیان بود و مدت زمان بسیاری را در فوتبال گذراند و AFC در تمام طول این سال‌ها، دو تقدیرنامه را از مقر AFC در کوالالامپور را برای وی فرستادند تا از نصیری تقدیر کنند.
در سال ۱۳۸۸ لوح افتخار فیفا و جایزه ویژه AFC را به پاس زحماتش برای فوتبال ایران و آسیا و همچنین داوری را دریافت کرد.
نصیری در سال ۱۳۹۲ در بیمارستان دی در سن ۹۲ سالگی درگذشت.