آموزش جنسی در ایالات متحده آمریکا
آموزش جامع جنسی

مقالهٔ اصلی: en:Comprehensive Sex Education
مطالعه‌ای که در سال ۲۰۰۲ توسط بنیاد خانواده کایزر انجام شد نشان داد که ۵۸ درصد از مدیران مدارس متوسطه برنامه درسی آموزش جنسی خود را جامع توصیف می‌کنند.
انجمن روان‌شناسی آمریکا، انجمن پزشکی آمریکا، انجمن ملی روانشناسان مدرسه , آکادمی اطفال آمریکا، انجمن سلامت عمومی آمریکا , انجمن پزشکی نوجوانان و انجمن سلامت کالج آمریکا همگی حمایت رسمی از آموزش جامع جنسی را اعلام کرده‌اند. برنامه‌های درسی جامع آموزش جنسی برای کاهش بیماری‌های مقاربتی و بارداری‌های خارج از ازدواج یا نوجوانان در نظر گرفته شده است. با توجه به پاسخ‌های نوظهور ۲۰۰۷: یافته‌های پژوهشی در مورد برنامه‌های کاهش بارداری نوجوانان و بیماری‌های مقاربتی توسط داگلاس کربی، دکترا، «مجموعه بزرگی از تحقیقات ارزیابی به وضوح نشان می‌دهد که برنامه‌های آموزشی جنسی و اچ‌آی‌وی که در این بررسی گنجانده شده‌اند، باعث افزایش جنسی نمی‌شوند. فعالیت - آنها شروع رابطه جنسی را تسریع نمی‌کنند، دفعات رابطه جنسی را افزایش نمی‌دهند و تعداد شرکای جنسی را افزایش نمی‌دهند.
پروژه آینده آموزش جنسی (FoSE) در ژوئیه ۲۰۰۷ آغاز شد، زمانی که کارکنان مدافعان جوان، پاسخ و شورای اطلاعات و آموزش جنسی ایالات متحده (SIECUS) برای اولین بار برای بحث در مورد آینده آموزش جنسی در ایالات متحده ملاقات کردند. در آن زمان، هر سازمانی به آینده‌ای بدون بودجه فدرال پرهیز فقط تا زمان ازدواج نگاه می‌کرد و به‌طور همزمان در حال بررسی این سؤال بود که چگونه می‌توان آموزش جامع جنسی را در مدارس به بهترین نحو پیش برد. در مه ۲۰۰۸، Advocates, Answer و SIECUS این بحث‌ها را با بودجه بنیاد فورد، جورج گاند و بنیاد گروو رسمیت دادند و پروژه FoSE راه اندازی شد. هدف از این پروژه ایجاد گفتگوی ملی در مورد آینده آموزش جنسی و ترویج نهادینه سازی آموزش جامع جنسی در مدارس ابتدایی است. جسیکا فیلدز در کتاب «آموزش جنسی در ایالات متحده: ایده‌های فرهنگی مشترک بر سر یک شکاف سیاسی» بحث می‌کند که آموزش جنسی به دنبال تغییر رفتار است و معتقد است که بیان آن با عبارات خاص می‌تواند شفاف و خنثی باشد. در قلب بحث‌های جنسی، تمرین و آموزش جنسی، یک رابطه پایدار، منطقی و بدون ابهام بین دانش و رفتار نهفته است.
طرفداران این رویکرد استدلال می‌کنند که رفتار جنسی پس از بلوغ یک امر مسلم است، و بنابراین ارائه اطلاعات در مورد خطرات و چگونگی به حداقل رساندن آنها بسیار مهم است. آنها معتقدند که صرفاً پرهیز از رابطه جنسی و اخلاقی سازی محافظه کارانه فقط دانش آموزان را بیگانه می‌کند و در نتیجه پیام را ضعیف می‌کند. هنگامی که اطلاعاتی در مورد خطر، پیشگیری و رفتار مسئولانه ارائه می‌شود، تصمیم‌گیری سالم را در جوانان ارتقا می‌دهد.
گزارشی که توسط وزارت بهداشت و خدمات انسانی ایالات متحده آمریکا منتشر شده است نشان می‌دهد «مستقیم‌ترین و واضح‌ترین یافته این است که آموزش جنسی باعث نمی‌شود نوجوانان رابطه جنسی را آغاز کنند، در حالی که در غیر این صورت این کار را نمی‌کردند.» همین گزارش همچنین دریافت که:
زندگی خانوادگی یا آموزش جنسی در مدارس دولتی، که به‌طور سنتی عمدتاً شامل ارائه اطلاعات واقعی در سطح دبیرستان است، عمومی‌ترین یا فراگیرترین رویکرد برای پیشگیری از بارداری در میان نوجوانان است. نوجوانانی که شروع به آمیزش جنسی می‌کنند باید اهمیت استفاده از یک ضدبارداری مؤثر را در هر بار رابطه جنسی درک کنند. این امر مستلزم متقاعد کردن نوجوانان فعال جنسی است که هرگز از روش‌های پیشگیری از بارداری استفاده نکرده‌اند. علاوه بر این، نوجوانان فعال جنسی که گاهی از داروهای ضدبارداری استفاده می‌کنند، باید به‌طور مداوم (هر بار که رابطه جنسی دارند) از آنها استفاده کنند و به درستی از آنها استفاده کنند.
برنامه‌های درسی جامع آموزش جنسی، داده‌های پزشکی را ارائه می‌دهد که به شیوه ای مناسب سن ارائه شده است. طیف گسترده‌ای از موضوعات در این برنامه‌ها پوشش داده می‌شود که شامل پرهیز، پیشگیری از بارداری، روابط، تمایلات جنسی و پیشگیری از بیماری (Siecus) می‌شود. تمرکز اصلی بر آموزش جوانان است تا بتوانند در مورد فعالیت جنسی و سلامت خود تصمیمی آگاهانه بگیرند. تقریباً ۲/۳ از ۴۸ برنامه جامعی که از پرهیز و استفاده از کاندوم و داروهای ضدبارداری برای نوجوانان فعال جنسی حمایت می‌کردند، اثرات مثبتی را نشان دادند. با توجه به پاسخ‌های نوظهور ۲۰۰۷: یافته‌های تحقیق در مورد برنامه‌های کاهش بارداری نوجوانان و بیماری‌های مقاربتی توسط داگلاس کربی، دکتری، «بیش از ۴۰ درصد از برنامه‌ها شروع رابطه جنسی را به تأخیر انداخت، تعداد شرکای جنسی را کاهش داد و کاندوم را افزایش داد. یا استفاده از داروهای ضدبارداری؛ تقریباً ۳۰ درصد دفعات رابطه جنسی (از جمله بازگشت به پرهیز) را کاهش داد. و بیش از ۶۰ درصد رابطه جنسی محافظت نشده را کاهش داد. مطالعات نشان داده‌اند که برنامه‌های جامع برای جمعیت جوان در سراسر طیف کار می‌کند. افراد بی تجربه، با تجربه، مرد، زن، اکثریت اقوام و جوامع مختلف همه از این نوع برنامه درسی بهره‌مند شدند. با این حال، برخلاف همتای خود، برنامه‌های جامع آموزش جنسی به دلیل قوانینی که علیه آموزش جوانان در مورد پیشگیری از بارداری وجود دارد، واجد شرایط دریافت بودجه فدرال نیستند. قانون پیشنهادی آموزش مسئولانه دربارهٔ زندگی (S. 972 و H.R. 1653) بودجه فدرال را برای برنامه‌های آموزش جنسی جامع که شامل اطلاعاتی در مورد پرهیز و پیشگیری از بارداری و کاندوم است، فراهم می‌کند.
از ۲ تا ۶ نوامبر ۲۰۱۳، انجمن بهداشت عمومی آمریکا جلسه ای را در بوستون، MA در مورد یک روش آموزشی جدید انقلابی در رابطه با آموزش جنسی برگزار خواهد کرد. این برنامه در سال ۲۰۰۸ در لس آنجلس توسط مرکز بهداشت جهانی هنر و دانشگاه UCLA و مدارس دولتی لس آنجلس توسعه یافت. شناخته شده به عنوان Sex or Sex-Ed Squads)، توصیفات افراد HIV مثبت، و یک جلسه مذاکره تعاملی کاندوم." ارائه در نوامبر برای جلب حمایت از این ایده است که این رویکردهای مبتنی بر هنر ابزاری توانمند برای آموزش در حوزه بهداشت عمومی هستند