stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
زبان سکایی باستان
آثار سکایی

مقالهٔ اصلی: ادبیات سکایی
از زبان سکایی باستان هیچ اثر مکتوبی تا کنون کشف نشده‌است. با این وجود در برخی منابع ایرانی، یونانی و آشوری شماری از واژگان سکایی باستان که عمدتاً نام‌های خاص هستند بجای مانده‌است. پس از انقلاب زبانی دوره باستان و ورود زبان‌های ایرانی به دوره میانه زبان سکایی در شرق ایران زمین به صورت دو گویش ختنی و تمشقی باقی ماند که از آن دو گویش آثاری امروزه در دست داریم.
آثار سکایی میانه را به دو دستهٔ زبان سکایی ختنی و سکایی تۇمشۇق تقسیم می‌کنند. زبان ساکا، نامی مشترک برای این دو زبان است. آثار تۇمشۇق از نظر زبانی کهنه‌ترند. گویش دیگر زبان ختنی در ناحیهٔ تومشوق در شمال شرقی کاشغر متداول بوده‌است که اسناد چندانی از آن برجای نمانده و آنچه به دست آمده نیز هنوز درست خوانده نشده‌است.
از زبان سکاها در دوره باستان هیچ اثر مکتوبی در دست نیست. گزارش‌های هرودوت از افسانه‌ها و داستان‌های اسکیتی و به وجود ادبیات بسیار غنی و به ویژه، حماسی زبان سکایی باستانی گواهی می‌دهد. به روایت هرودوت، پس از پیروزی سومین شاه ماد (هووخشتره) بر سکاهای غاصب (اسکیت‌ها) و بازستانی امپراتوری ماد، با آن‌ها با مهربانی رفتار کرد و «پسرانی را بدیشان سپرد تا به زبان خود و هنر تیراندازی را بدان‌ها بیاموزد».
سکایی باستان مسلماً گویش‌های مختلفی را شامل می‌شده‌است که اسکیتی و سرمتی از آن جمله بوده‌اند. هرودوت (کتاب ۴، بند ۱۱۷) در اینباره می‌نویسند: «زبان سرمتی‌ها اسکیتی است، اما به اصالت باستانی اش صحبت نمی‌شود». شواهد نشان می‌دهد که دست کم در برخی از گویش‌های اسکیتی-سرمتی باستان hv* ایرانی باستان به f و d* ایرانی باستان در میان دو مصوت به l بدل شده بود. مانند -farna* «فر، فره»، از -hvarnah* و -skula «نام یکی از شاهان اسکیتی» از -skuda* «چالاک» یا «تیرانداز».
آثار سکایی > نمونه‌ای از واژگان سکایی برجای مانده

تنها آثار بازمانده از زبان سکایی باستان، برخی اسامی افراد، قبیله‌ها و مکان‌ها در کتیبه‌های یونانی منطقه پنتوس و در آثار یونانی است، که بر اساس آن‌ها و به کمک زبان‌های ایرانی باستان (اوستایی و فارسی باستان) و نام چند مکان (تپه، رودخانه در اوکراین و جنوب روسیه)، می‌توان برخی از واژه‌های این زبان را بازسازی کرد.
رضایی باغ‌بیدی، ۲۳ واژه را گردآوری کرده‌است:
| سکایی  باستان | معنی |
| --- | --- |
abra: آسمان
arya: آریایی
danu: رود
kuti: سگ
mrga: مرغ، پرنده
syava: سیاه
xsas: شش
zaranya: زر، زرین
ap: آب
aspa: اسب
gausa: گوش
madu: عسل
raupasa: روباه
varka: گرگ
xvar: خوردن
hvan: خواندن، فراخواندن
arma: دست
baga: بغ، پروردگار
hazahra: هزار
matuka: ملخ
sauka: آتش
varaza: گراز
zantu: قبیله
تحلیل‌های دانشگاهی

همان‌گونه که از یافته‌های تاریخی و باستان‌شناختی بر می‌آید ما با اقوام گوناگون سرمتی و آلانی در سرزمین‌هایی گوناگون و در زمان طولانی، سر و کار داریم. در نتیجه باید گوناگونی‌های گویشی را مد نظر قرار دهیم: «معمولاَ چنین تلقی شده است که در یک چنین وضعیتی گفتگو از زبان سرمتی یا آلانی به جای گروه زبانی، روشی ساده و صرفاً راه‌گشا است». هم به این دلیل و هم به دلیل کمبود منابع زبانی، نوعی تردید در کاربرد نام این زبان‌ها بروز می‌کند که باید سرانجام از دید فرا زبان‌شناختی توضیح داده شود. اصطلاح «سرمتی» در اینجا به ویژه به نام‌های ایرانی کتیبه‌های یونانی شهرهای بازرگانی ایونی در کرانۀ شمالی دریای سیاه که از نام اشخاص و تعدادی نام اقوام تشکیل شده، اطلاق می‌شود. شاید نام کتیبۀ θεω ουαταφαρυω بر طلسمی زرین از منطقه کوبان (سده دوم تا اول اول پیش از میلاد) هم، سرمتی باشد.
از قبیله‌های کوچ‌نشین بی‌شماری که در استپ‌های پهناور جنوب روسیه زندگی می‌کردند، تعدادی را به نام می‌شناسیم، از جمله سکاها (یونانی Σχῦvαι)، سرمت‌ها (یونانی Σαρμάται)، ماساگت‌ها (یونانی Mασσαγέται) و آلان‌ها (یونانی Aλαvoi') که مهم‌ترین این طوایف هستند؛ واژه فارسی باستان<-s-k> یا /-saka/ نیز که در عباراتی چون Sakā haumavargā «سکاهای هوم‌نوش ؟» (یونانی Σχúvας 'Aμvργíovς در هرودوت، جلد 7، بخش 64، قسمت 2) S. tigraxaudā «سکاهای تیزخود»، S. tayaiy paradraya «سکاهای آن سوی دریا) (DNa 25,25f,28f) به ویژه  S. tayaiy para sugdam «سکاهای آن سوی سغد» (DPh 5 f , DH 4 f)، آمده است دقیقاً در همین مفهوم است. درباره سازمان قومی و تاریخی جغرافیایی این اقوام اطلاع دقیقی در دست نیست. همچنین طبقه‌بندی روایات بسیار محدود زبانی‌ای که آشکارا تعلق خود را نه به دوره‌ای خاص بلکه به دوره‌های گوناگون نشان می‌دهند، در جزئیات همچنان مسئله ساز است؛ بخشی از شواهد مورد نظر - واژه‌ها و نام‌هایی که نویسندگان باستانی از جمله در مباحث سکایی نوشته‌های هرودوت (از جمله جلد 4، بخش 5-82) نیز نام‌های بیگانه اشخاص در سنگ‌نوشته‌های شهرهای یونانی بر کرانه شمالی دریای سیاه - با وجود اینکه موارد اختلاف با فارسی باستان و اوستایی چندان موجود نیست، بی‌تردید به دوره زبانی ایرانی باستان تعلق دارد. از جمله دلیل‌های این امر مسائل تاریخ‌نگاری است. به ویژه گزارش‌های هرودوت درباره سکاها.
دستمایه‌ها و شواهد محدودی از آنچه بدین صورت سکایی تعریف شده - ارانسکی در ارجاع به آبایف و از این طریق مفهوم گسترده‌تر سکایی از 200 واژه سخن می‌گوید - با وجود همۀ کمبودها و تردیدها در جزئیات (بر پایۀ روایات بیگانه که اصولاً نام‌شناختی‌اند)، شناخت پاره‌ای از ویژگی‌های آوایی و ساختواژی این زبان و در کل وضعیت ایرانی باستان آن را امکان‌پذیر می‌سازند. از جمله شواهد بسیار مهم در این خصوص، حفظ مصوت افزوده در ترکیب (برای مثال نام Σπαργαπεíνηζ و Aριαπεíνηζ' در هرودوت، فصل 4، بخش 76، 6 و مانند آن، از پادشاه‌های سکایی) و مصوت‌های مرکب است (برای مثال کتیبه‌ای «تانائیس» نام خاص Bαιoραδπoζ برابر با -Baivar-aspa* به معنی «10000 اسب (یعنی بسیار اسب)». دگرگونی ایرانی آوایی l<*δ<*d*، همان‌گونه که در زبان‌های متاخرتر ایرانی شرقی سراغ داریم، در نام نوع نژاد سکایی Σαραλάται (هرودوت، فصل 4، بخش 6، 1) آمده است که با -paraδāta اوستایی متاخرتر (نام یا عنوان؟) «پیشداد» مطابقت دارد.
گویش‌های سکایی

زبان سکایی باستان، گویش‌های مختلفی داشته که دو تا از آنها، اسکیتی و سرمتی بودند. به روایت هرودوت، زبان سرمت‌ها اسکیتی است، اما به اصالت باستانی‌اش صحبت نمی‌شود. شواهد نشان می‌دهد که دست‌کم در برخی از گویش‌های اسکیتی-سرمتی باستان xv ایرانی باستان به f و d ایرانی باستان در میان دو مصوت به l (یعنی d <δ <l) تبدیل گشته‌است. مانند farna* به معنی «فر، فره» از xvarnah و skula* (نام یکی از شاهان اسکیتی) از skuda.
دانشمندان از گویش‌های باستانی سکاهای مرکزی و ترکستان شرقی به جز چند نام قبیله که در کتیبه‌های فارسی باستان و در نوشته‌های یونانی باقی مانده‌است، اطلاع دیگری ندارند. در قرن دوم پیش از میلاد مسیح، یک مجموعه از قبایل سکائی و قبایل تخاری که احتمالاً با قبایل سکایی خویشاوند بودند، منطقهٔ بلخ و زرنگ (سیستان) و رُخَّج را تصرف کردند و بعدها قلمروی خود را تا شمال غربی هند گسترش دادند. در منطقهٔ اخیر آثار یک گویش سکائی در کتیبه‌هایی از قرن اول میلادی به خط خَرُشتی و بَراهمی باقی مانده‌است.[نیازمند منبع]
سکائی در حال حاضر به زبان متون ایرانی مکتوب به خط براهمی که از حفریات باستان‌شناسی قرن بیستم در ختن و دیگر واحه‌های ترکستان شرقی به دست آمده‌اند گفته می‌شود. زبان این متون که تاریخ آن‌ها میان قرن‌های پنجم تا دهم میلادی است و بخش عمدهٔ آن‌ها ترجمهٔ آثار بودائی سنسکریت (به شعر و نثر) است، هندی-سکائی یا بر اساس محل کشف بخش عمدهٔ اسناد سکائی-ختنی یا تنها ختنی نیز نامیده شده‌است. در اسنادی که از ختن به دست آمده، نام این زبان hvatanau,hvamno ختنی ذکر شده‌است.[نیازمند منبع]
آنچنان که از متون به دست آمده از دیگر واحه‌های ترکستان شرقی (مُرتُک، تُمشُق) بر می‌آید، بعضی از گویش‌های خویشاوند با ختنی در این مناطق رایج بوده‌است. در قرن پنجم قمری، یازدهم میلادی، هنوز در منطقهٔ کاشغر به گویش‌هایی از همین نوع تکلم می‌کردند.[نیازمند منبع]
کشف نسخ خطی سکایی در واحه‌های ترکستان شرقی گواه این نکته است که حتی بعد از مهاجرت‌های بیشمار قبایل سکایی-تخاری و هفتالی (خیونی) به طرف غرب، یعنی بلخ، ماوراءالنهر و سیستان، بخشی از مردمانی که به زبان‌های شرقی گفتگو می‌کردند تا پایان هزارهٔ اول میلادی در این سرزمین باقی مانده‌بودند. بعد از این تاریخ گویش‌های ترکی به‌طور نهایی جای این گویش‌های ایرانی را گرفت.[نیازمند منبع]
زبان سرمتی، آلانی، اوستی باستان > واژگان

میراث واژگانی که شامل اسم عام‌های نادر است، با توجه به آنچه در روایات مستقیم از جمله در آسی آمده است، به دلیل مربوط بودن آن با نوعی «راهنمای زبانی» کوچک که «دربر دارندۀ عبارت سلام و درود، نام خوراکی‌ها و نوشیدنی‌ها، نام اشیائی که برای پختن غذا لازم‌اند، نام جانوران خوراکی است» با ارزش است. در روایات غیر مستقیم باید اسم عام‌هایی را که (دیگر) در آسی به چشم نمی‌خورد، بیشتر به میراث وامی فینی-اوگری (ولگافینی، پرمی، اُبوگری) و زبان‌های قفقازی جستجو کرد. در حالی که در واقع برای ärzū چچنی، ärzij اینگوشی، arc'iv باتسی به معنی «عقاب»، نمی توان معادل گرجی arc'ivi را (-arciwi* پیش‌ارمنی <rg'ipios*  و arcowi ارمنی) با وجود معادل‌های فینی-اوگری به عنوان منبعی غیر مستقیم منحصر دانست. در ēla چچنی، äla اینگوشی به معنی «شاهزاده»، ālě باتسی به معنی «آقا» ārya*-> *ālä بی‌تردید منبعی آلانی را باید مبنا دانست. احتمالاً در بیشتر زبان‌های قفقازی واژه‌ای که به معنی «بز» است باید وام‌واژه باشد، آن‌گونه که برای مثال در cæu آسی «بز کوهی»، cæuk'a «بزغاله» نهفته است. واژه zoq'al اُدی و احتمالاً c'ol چیناگولی «بز» به گونۀ گسترش یافتۀ ختنی -cau-kala نزدیک هستند. شماری از وام‌گیری‌ها از جمله dauæg آسی ایرونی، idauæg دیگوری «روح محافظ» هم در زبان‌های فینو-اوگری (نک. ideg, idög سریانی کهن به معنی «فرشته (مقرب)»، idögas به معنی «حواری») و هم در زبان‌های قفقازی به چشم می‌خورند. (برای مثال awarag آواری، idbag دارگینی، idwas لاکی و مانند آن، همه در معنی «پیامبر»، در قفقاز شرقی و در دوران پیش از اسلام، یعنی پیش از سده هفتم میلادی، رواج یافته است).
وینفرید بلکه

وینفرید بلکه (انگلیسی: Winfried Bölke؛ زادهٔ ۲۵ مهٔ ۱۹۴۱) دوچرخه‌سوار اهل آلمان است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
ویلفرید پفگن

ویلفرید پفگن (انگلیسی: Wilfried Peffgen؛ (زادهٔ ۱ اکتبر ۱۹۴۲ – درگذشتهٔ ۱۱ مهٔ ۲۰۲۱) ورزشکار دوچرخه‌سواری پیست اهل آلمان بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌ بود.
نیکلاس انجلیک

| نیکلاس انجلیک | نیکلاس انجلیک |
| --- | --- |
زادهٔ: ‏ ۱۹۷۰
درگذشت: ۱۸ آوریل ۲۰۲۲ (۵۱ سال) منطقه ۱۸ پاریس پاریس، فرانسه
ملیت: ایالات متحدهٔ آمریکا
نیکلاس اَنْجِلیک (به انگلیسی: Nicholas Angelich)؛ زادهٔ ۱۹۷۰ – ۱۸ آوریل ۲۰۲۲) نوازندهٔ پیانو کلاسیک اهل ایالات متحدهٔ آمریکا بود.
اَنجِلیک نواختنِ پیانو را از پنج‌سالگی و نزد مادرش آموخت و نخستین کنسرت عمومیِ خود را در هفت‌سالگی اجرا کرد. در ۱۳ سالگی به پاریس رفت و نزد چند استاد بنام، ازجمله آلدو چیکولینی (۱۹۲۵–۲۰۱۵)، نوازندهٔ بزرگ پیانو، شاگردی کرد.
او آثار فراوانی اجرا و ضبط کرده و چند بار برندهٔ جوایز گوناگون شد.
زندگی‌شخصی

آنجلیک در ۱۸ آوریل ۲۰۲۲، بر اثر نارسایی ریوی، پس از اینکه پیوند ریه در بیمارستان بیشا کلود برنارد در پاریس درگذشت. وی ۵۱ سله بود و قبل از مرگش از بیماری مزمن ریوی رنج می‌برد. او فرزندی از خود نداشت.
ولادیمیر ایوانوویچ موروزوف (زاده ۱۹۴۰)

| ولادیمیر ایوانوویچ موروزوف | ولادیمیر ایوانوویچ موروزوف |
| --- | --- |
زادهٔ: ۴ مارس ۱۹۴۰ ترکمن‌باشی
ملیت: اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی
| سوابق مدال> قایق‌رانی مردان.بازی‌های المپیک | سوابق مدال> قایق‌رانی مردان.بازی‌های المپیک | سوابق مدال> قایق‌رانی مردان.بازی‌های المپیک |
| --- | --- | --- |
|  | بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۴ | K-4 1000 m |
|  | بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۸ | K-2 1000 m |
|  | بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ | K-4 1000 m |
مسابقات جهانی: مسابقات جهانی
|  | 1966 East Berlin | K-4 10000 m |
|  | 1970 Copenhagen | K-4 1000 m |
|  | 1971 Belgrade | K-4 1000 m |
|  | 1963 Jajce | K-1 4 x 500 m |
|  | 1973 Tampere | K-4 1000 m |
|  | 1966 East Berlin | K-4 1000 m |
ولادیمیر ایوانوویچ موروزوف (روسی: Владимир Иванович Морозов؛ زادهٔ ۴ مارس ۱۹۴۰) قایقران کانو اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. وی در بین سال‌های ‎۱۹۶۴ تا ۱۹۷۲ میلادی در مسابقات بازی‌های المپیک تابستانی در مجموع ۳ مدال طلا را کسب کرد.
زوپلاس

| 0 | 1 |
| --- | --- |
logo of the brand zooplus: logo of the brand zooplus
نوع: عموم
نماد سهام شرکت: FWB:ZO1
ISIN: DE0005111702
صنعت: خرده‌فروشی
بنا نهاده: ۱۹۹۹
دفتر مرکزی: مونیخ، آلمان
محدودهٔ فعالیت: جهانی
محصولات: غذای حیوانات خانگی
تعداد کارکنان: ۹۹۰ نفر
وبگاه: www.zooplus.com
زوپلاس (انگلیسی: Zooplus) یک شرکت خرده‌فروشی آلمانی است؛ که در سال ۱۹۹۹ تأسیس شد.
رود ایچرا

| رود ایچرا Ичера | رود ایچرا Ичера |
| --- | --- |
حوضه رود لنا: حوضه رود لنا
Mouth location in استان ایرکوتسک، روسیه: Mouth location in استان ایرکوتسک، روسیه
مکان: مکان
کشور: روسیه
ویژگی‌های ظاهری: ویژگی‌های ظاهری
سرآب:  
 • مکان: فلات لنا
 :  
دهانه: رود لنا
 • مکان: نزدیکی ایچرا
 • مختصات: ۵۸°۳۳′۰۲″ شمالی ۱۰۹°۴۶′۰۲″ شرقی﻿ / ﻿۵۸٫۵۵۰۵۶°شمالی ۱۰۹٫۷۶۷۲۲°شرقی﻿ / 58.55056; 109.76722
طول: ۱۳۸ کیلومتر (۸۶ مایل)
اندازهٔ حوضه: ۴٬۵۰۱ کیلومتر مربع (۱٬۷۳۸ مایل مربع)
ویژگی‌های حوضه: ویژگی‌های حوضه
توالی: رود لنا← دریای لاپتف
رود ایچرا (انگلیسی: Ichera) یک رودخانه در استان ایرکوتسک کشور روسیه است.
گروه هشت

«G۸» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای دیگر کاربردها، G۸ (ابهام‌زدایی) را ببینید.
نقشه کشورهای عضو جی۸ و اتحادیه اروپا
گروه هشت (G8) یک سازمان بین‌دولتی از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۱۴ بود. این گروه از ادغام روسیه در گروه هفت شکل گرفت و پس از اخراج روسیه در سال ۲۰۱۴، به نام قبلی خود بازگشت. این گروه متشکل از کشورهای گروه هفت  شامل فرانسه، آلمان، بریتانیا، ایتالیا، ژاپن، ایالات متحده آمریکا و کانادا به‌همراه اتحادیه اروپا (عضو غیرشماری)، به علاوه روسیه بود.
پیشینه

گروه هشت در تلاش برای پاسخ به یک بحران پدید آمد: در اواسط دههٔ هفتاد، بحران نفتی و از هم‌پاشی سیستم تبادل ارز برتن وودز منجر به بحرانی در اقتصاد جهانی شد. برای کشورهای بزرگ صنعتی این موضوع مطرح بود که چگونه می‌توان بر مشکلات غلبه کرد. رئیس‌جمهور وقت فرانسه، والری ژیسکار دستن و صدر اعظم آن هنگام آلمان هلموت اشمیت، غلبه بر بحران را در راه‌کاری بین‌المللی دیدند و این ایده را پی گرفتند.
دیدار سالانه

اولین کنفرانس اقتصاد جهانی سال ۱۹۷۵ در قصر رامبولیه در پاریس برپا شد. پس از آن چنین دیدارهایی سالانه تکرار شدند و هر سال یکی از اعضای این گروه میزبانی اجلاس را که همیشه در ماه مه یا ژوئن برگزار می‌شدند بر عهده گرفت.
هدف از این نشست‌ها در آغاز مشورت دربارهٔ مسائل روز و راهبردهای اقتصادی جهان بود. شرکت‌کنندگان در اولین اجلاس، سران کشورهای فرانسه، آلمان، بریتانیا، ایتالیا، ژاپن و آمریکا بودند. اولین کنفرانس این شش کشور که در قصر رامبولیه در پاریس برگزار شد بسیار غیررسمی بود. در ضمن گفتگوهای شبانه در کنار شومینه، سبب شد که سران کشورهای شرکت‌کننده در این اجلاس به مزیت‌های تبادل نظر مستقیم دربارهٔ مسائل مهم پی بردند. اجلاس گروه هفت یک نهاد بین‌المللی نیست. از دیگر سو گروه هفت فاقد سازمان مدیریتی است و قطعنامه‌های اجلاس گروه هفت از پشتیبانی نهادهای بین الملی برخوردار نیست. اجلاس سالانه همیشه از سوی کشور میزبان سازماندهی می‌شوند و کشور میزبان ریاست اجلاس را بر عهده می‌گیرد.
پیوستن روسیه و کنار گذاشتن آن

در پایان جنگ سرد در سال ۱۹۸۹ روسیه خواستار پیوستن به این گروه شد. پذیرش روسیه در این گروه رفته رفته انجام شد و ۹ سال بعد در سال ۱۹۹۸ روسیه به عضویت رسمی این گروه درآمد. در سال ۲۰۰۶ روسیه برای اولین بار ریاست گروه ۸ را بر عهده گرفت و اجلاس سالانهٔ گروه ۸ در سن پترزبورگ برگزار شد.
روسیه پس از حمله به اوکراین در سال ۲۰۱۴، از این گروه کنار گذاشته شد. به این ترتیب گروه هشت به گروه هفت تغییر نام داد. در پی انقلاب ۲۰۱۴ اوکراین و الحاق کریمه به فدراسیون روسیه و شکاف به وجود آمده بین روسیه و غرب، سران هفت کشور صنعتی لغو عضویت روسیه را از گروه هشت به‌طور غیررسمی اعلام کردند.
انتقادات

یکی از انتقاداتی که در سال‌های اخیر نسبت به گروه ۷ مطرح بوده و هست؛ عدم عضویت کشورهای مهم و تازه قدرت یافته، مانند چین، هند، برزیل  در این گروه است. گروه ۷ امروزه در بر گیرندهٔ همه کشورهای قدرتمند دنیا به لحاظ اقتصادی نیست. هرچند که ۷ کشور عضو تقریباً نیمی از تولید ناخالص داخلی دنیا را به خود اختصاص می‌دهند، ولی باید گفت که غیبت چین که از لحاظ تولید ناخالص داخلی رتبه دوم جهان را دارد یا برزیل که هفتمین قدرت اقتصادی دنیاست از نقاط ضعف مهم اجلاس گروه ۷ به‌شمار می‌رود. همچنین عدم حضور هند (که بر اساس تولید ناخالص داخلی جلوتر از کانادا و روسیه قرار دارد) نیز از جمله نقاط ضعف گروه ۷ به‌شمار می‌رود.
البته این انتقاد به گروه بیست وارد نیست.بلکه مربوط به قبل از پیوستن اعضای جدید است.
اسکناس دو دلاری آمریکا

| (United States) | (United States) |
| --- | --- |
ارزش: $۲٫۰۰
طول: ۱۵۶ م‌م
پهنا: ۶۶٫۳ م‌م
وزن: Approx. 1 g
ویژگی‌های امنیتی: None
نوع کاغذ: ۷۵٪ پنبه ۲۵٪ پارچه کتانی
سال‌های چاپ: ۱۸۶۲–۱۹۶۶, ۱۹۷۶-اکنون (Federal Reserve Note, current form)
جلو: جلو
طرح: توماس جفرسون
تاریخ طرح: ۱۹۲۸
پشت: پشت
طرح: اعلان استقلال
تاریخ طرح: ۱۹۷۶
اسکناس ۲ دلاری آمریکا اسکناس کمیاب کشور ایالات متحده آمریکا می‌باشد. چهره توماس جفرسون سومین رئیس جمهور امریکا بر روی اسکناس‌های ۲ دلاری نقش بسته بود. نمای پشت این اسکناس ۲ دلاری یک نوع کنده کاری- نقاشی بازآفرینی شده از اعلامیه استقلال ایالات متحده آمریکا اثر جان ترامبول می‌باشد. رواج اسکناس ۲ دلاری آمریکا در سال ۱۹۶۶ متوقف شد اما ۱۰ سال بعد در جشن دویست سالگی استقلال ایالات متحده آمریکا دوباره به عنوان اسکناسی ملی مطرح گردید. امروزه اسکناس ۲ دلاری در چرخه پولی اقتصاد ایالات متحده آمریکا نقش به سزایی را بازی نمی‌کند، به عبارت دیگر این اسکناس استفاده حقیقی و پیشین خود را از دست داده‌است. بر طبق آمارهای جدید چاپ اسکناس ۲ دلاری ایالات متحده آمریکا نسبت به اسکناس‌های دیگر کمتر از ۱٪ می‌باشد. چاپ در شمارگان بسیار پایین اسکناس ۲ دلاری ایالات متحده آمریکا با سطح آگاهی همگانی و برخی داستان‌های خرافه ای، رابطه مستقیمی دارد. برخی باورهای نادرست در مورد استفاده از اسکناس ۲ دلاری، مشکلاتی را در بعضی از شرایط مثل هنگام تسویه حساب خرید ایجاد کرده‌است. اسکناس ۲ دلاری پیش از سال ۱۹۲۸ به عنوان یک اسکناس در اندازه بزرگ منتشر می‌شد، این اسکناس در انواع گوناگون از جمله یونایتد استیتز نوت، نشنال بنک نوت، سیلور سرتیفیکیت و ترژری نوت یا کوین نوت تولید می‌شد. وقتی پول رایج ایالات متحده آمریکا به اندازه‌های کنونی که هم‌اکنون رایج است تغییر کرد، اسکناس ۲ دلاری فقط از نوع یونایتد استیتز نوت به مرحله انتشار رسید. پس از اینکه چاپ اسکناس‌های از نوع یونایتد استیتز نوت متوقف شد، بعداً «چاپ آن از نوع جدید اسکناس‌های فدرال ریزرو نوت از سر گرفته شد. اسکناس ۲ دلاری ایالات متحده آمریکا در مارس ۱۸۶۲ رسماً» توسط کنگره ارائه شد. اسکناس ۲ دلاری از نوع یونایتد استیتز نوت تا سال ۱۹۶۶ بی‌وقفه استفاده می‌شد.
ویکتور اگییف

| ویکتور اگییف | ویکتور اگییف |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۹ آوریل ۱۹۳۶ مسکو
ملیت: روسیه
ویکتور اگییف (روسی: Виктор Иванович Агеев؛ زادهٔ ۲۹ آوریل ۱۹۳۶) بازیکن واترپلو اهل روسیه است.
آلبرت اشنموزر

| آلبرت اشنموزر | آلبرت اشنموزر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۵ اوت ۱۹۲۵ ‏(۹۹ سال) ارستفلد، سوئیس
ملیت: سوئیس
محل تحصیل: مؤسسه فناوری فدرال زوریخ
شناخته‌شده برای: نمک اشنموزر سنتز مشترک ویتامین ب۱۲ با همراهی رابرت وودوارد
جوایز: جایزه مارسل بنوئیست (۱۹۷۲) مدال دیوی (۱۹۷۸) جایزه ولف در شیمی (۱۹۸۶)
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): شیمی آلی
محل کار: مؤسسه فناوری فدرال زوریخ
استاد راهنما: لاوسلاو روسیچکا
دانشجویان برجسته: اسکات ای. دانمارک
 :  
آلبرت اِشِنموزر (به انگلیسی: Albert Eschenmoser) (زاده ۵ اوت ۱۹۲۵) یک شیمی‌دان اهل سوئیس است که عمدتاً به‌خاطر فعالیت‌هایش در زمینه دلیل کار در سنتز ترکیبات طبیعی پیچیده ناجورحلقه، مانند ویتامین ب۱۲ شناخته شده‌است. علاوه بر سهم قابل توجه در زمینه شمی آلی و سنتز ترکیبات طبیعی، او از پیشگامان تحقیق در حوزه شیمی منشأ حیات و کار بر روی مسیرهای سنتزی تولید مصنوعی اسیدهای نوکلئیک محسوب می‌شود. تا قبل از بازنشستگی در سال ۲۰۰۹، اشنموزر صحاب کرسی تدریس دربرگزار مؤسسه فناوری فدرال زوریخ، مؤسسه تحقیقات زیست‌شناسی شیمیایی اسکگز (Skaggs Institute for Chemical Biology)، در مؤسسه پژوهشی اسکریپس و همچنین از استادان مدعو در دانشگاه‌های شیکاگو، دانشگاه کمبریج و دانشگاه هاروارد بود.
سونیا بوخوشیه‌ویچ

| سونیا بوخوشیه‌ویچ | سونیا بوخوشیه‌ویچ |
| --- | --- |
سونیا بوخوشیه‌ویچ، ۲۰۱۸: سونیا بوخوشیه‌ویچ، ۲۰۱۸
زادهٔ: ۹ دسامبر ۱۹۷۵ ‏(۴۹ سال) چیشن، لهستان
ملیت: لهستانی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۴–اکنون
خویشاوندان: مایا بوخوشیه‌ویچ
سونیا در مراسم اهدای جوایز موسیقی اسکا در سالن اسپودک در کاتوویتسه، ۲۸ مه ۲۰۱۱
سونیا بوخوشیه‌ویچ (لهستانی: Sonia Anna Bohosiewicz؛ زادهٔ ۹ دسامبر ۱۹۷۵) بازیگر ارمنی‌تبار اهل لهستان است. وی از سال ۱۹۹۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
گزیدهٔ نقش‌آفرینی‌ها > سینما

خرده‌دهقانان (۲۰۲۳)
خدایان (۲۰۱۴)
جستجوی سراسری (۲۰۱۲)
۸۰ میلیون (۲۰۱۱)
طعمه (۲۰۰۹)
صفر (۲۰۰۹)
گزیدهٔ نقش‌آفرینی‌ها > تلویزیون

تشخیص (۲۰۱۹–۲۰۱۷)
دادستان (۲۰۱۵)
دوران افتخار (۲۰۱۴–۲۰۱۳)
قانون حقیقی (۲۰۱۲)
دهن‌به‌دهن (۲۰۱۱–۲۰۱۰ و ۲۰۲۱–۲۰۲۰)
۳۹ و نیم (۲۰۰۹–۲۰۰۸)
عشق اول (۲۰۰۷)
پرستار کودک (۲۰۰۷)
ماگدا ام. (۲۰۰۵)
در خوشی و سختی (۲۰۰۴ و ۲۰۱۶)
سال‌های شیرین (۱۹۹۹)
یادداشت

↑  نام اصلی خانوادگی وی بوقوسه‌ویچ (ارمنی: Բոհուսևիչը (Բողոսևիչ)) است.
بادرود (فیروزکوه)

۳۵°۴۹′۵۸″ شمالی ۵۲°۴۱′۵۷″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۸۳۲۷۸°شمالی ۵۲٫۶۹۹۱۷°شرقی﻿ / 35.83278; 52.69917
| بادرود (فیروزکوه) | بادرود (فیروزکوه) |
| --- | --- |
روستا: روستا
بادرود (فیروزکوه)موقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانبادرود (فیروزکوه)بادرود (فیروزکوه) (تهران)نمایش نقشه تهران: بادرود (فیروزکوه)موقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانبادرود (فیروزکوه)بادرود (فیروزکوه) (تهران)نمایش نقشه تهران
مختصات: ۳۵°۴۹′۵۸″ شمالی ۵۲°۴۱′۵۷″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۸۳۲۷۸°شمالی ۵۲٫۶۹۹۱۷°شرقی﻿ / 35.83278; 52.69917: مختصات: ۳۵°۴۹′۵۸″ شمالی ۵۲°۴۱′۵۷″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۸۳۲۷۸°شمالی ۵۲٫۶۹۹۱۷°شرقی﻿ / 35.83278; 52.69917
کشور: ایران
استان: تهران
شهرستان: فیروزکوه
بخش: بخش مرکزی
دهستان: شهرآباد
جمعیت: ۲۰۹ نفر (سرشماری ۹۵)
بادرود، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فیروزکوه در استان تهران ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان شهرآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۲۸۸ نفر (۱۰۱خانوار) بوده‌است.
دو خاندان اصلی در این روستا ساکن هستند.
خاندان درویش متولی که نام خانوادگی اغلب افراد این خاندان است. نام خانوادگی هایی مانند خاتمیان به این خاندان ارتباط دارند.
خاندان دیگر، کیانی نام دارد. نام خانوادگی هایی مانند کیانی، کیخسروی، کیه بادروی، کیه، کیان فر به این خاندان ارتباط دارند.
زبان

مردم این روستا به زبان مازندرانی صحبت می کنند.
اما کندی

| اما کندی | اما کندی |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: الیزابت اما ویلیامز
زادهٔ: ۲۸ مهٔ ۱۹۶۷ ‏(۵۷ سال) کوربی
ملیت: بریتانیا
پیشه(ها): بازیگر، نویسنده، کمدین، وکیل، مجری تلویزیون، مؤلف
حزب سیاسی: حزب لیبرال دموکرات
همسر: جورجی گیبون (ا. ۲۰۱۵)
اما کندی (انگلیسی: Emma Kennedy؛ زادهٔ ۲۸ مهٔ ۱۹۶۷) بازیگر، نویسنده، کمدین، وکیل، مجری تلویزیون و مؤلف اهل بریتانیا است.
آیدا جودیت لئون

| آیدا جودیت لئون | آیدا جودیت لئون |
| --- | --- |
First Lady of Ecuador: First Lady of Ecuador
In role ۱۵ فوریه ۱۹۷۲ – ۱۱ ژانویه ۱۹۷۶: In role ۱۵ فوریه ۱۹۷۲ – ۱۱ ژانویه ۱۹۷۶
رئیس‌جمهور: گییرمو ردریگز لارا
پس از: Corina del Parral
پیش از: Alicia Pizzimbono
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: Aída Judith León Lara ۲۳ ژوئن ۱۹۲۸
درگذشته: ۲۰ نوامبر ۲۰۲۴ (۹۶ سال) کیتو، اکوادور
ملیت: اکوادور
همسر(ان): گییرمو ردریگز لارا (ا. ۱۹۵۳)
فرزندان: ۵
آیدا جودیت لئون (به اسپانیایی: Aída Judith León); زاده ۲۳ ژوئن ۱۹۲۸ – درگذشته ۲۰ نوامبر ۲۰۲۴) سیاست‌مدار اهل اکوادور بود. وی همسر گییرمو ردریگز لارا، رئیس‌جمهور اکوادور و از ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۶ بانوی اول این کشور بود.
آیدا جودیت لئون در ۲۰ نوامبر ۲۰۲۴، در سن ۹۶ سالگی درگذشت.
هوکوشین ایتو-ریو

چیبا شوساکو ناریماسا
| Hokushin Ittō-Ryū Hyōhō (北辰一刀流兵法) | Hokushin Ittō-Ryū Hyōhō (北辰一刀流兵法) |
| --- | --- |
Ko-ryū: Ko-ryū
بنیان‌گذاری: بنیان‌گذاری
بنیان‌گذار: Chiba Shūsaku Taira no Narimasa(千葉 周作 平 成政)
تاریخ بنیان‌گذاری: c. 1820
دورهٔ بنیان‌گذاری: Late دوره ادو
مکان بنیان‌گذاری:  ادو، Japan (日本)
اطلاعات فعلی: اطلاعات فعلی
رئیس فعلی: Various lineages are still extant and taught
هنرهای آموزش‌داده‌شده: هنرهای آموزش‌داده‌شده
هنر: توضیحات
کن‌جوتسو - ایی‌آی‌جوتسو - Naginatajutsu - کن‌دو: Sword art – long and short sword; Naginata
 :  
مدارس اجدادی: مدارس اجدادی
Hokushin Muso-ryu 北辰夢想流• Ittō-ryū一刀流: Hokushin Muso-ryu 北辰夢想流• Ittō-ryū一刀流
مدارس نوادگان: مدارس نوادگان
Chuwa-Itto-ryu • Itto Shoden Muto-ryu • Tenshin Itto-ryuvarious other schools: Chuwa-Itto-ryu • Itto Shoden Muto-ryu • Tenshin Itto-ryuvarious other schools
هوکوشین ایتو-ریو (به ژاپنی: 北辰一刀流兵法 Hokushin Ittō-ryū) نوعی کوبودو (هنرهای رزمی ژاپنی) بود که توسط چیبا شوساکو ناریماسا بنیان‌گذاری شد. وی یکی از آخرین استادان شمشیرزنی بود که به عنوان شمشیر مقدس شناخته می‌شدند.
کردلر (اسکو)

| کردلر-گوردلر-kordlar کوردر | کردلر-گوردلر-kordlar کوردر |
| --- | --- |
روستا: روستا
کردلر-گوردلر-kordlarموقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانکردلر-گوردلر-kordlarکردلر-گوردلر-kordlar (استان آذربایجان شرقی)نمایش نقشه استان آذربایجان شرقی: کردلر-گوردلر-kordlarموقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانکردلر-گوردلر-kordlarکردلر-گوردلر-kordlar (استان آذربایجان شرقی)نمایش نقشه استان آذربایجان شرقی
مختصات: ۳۷°۵۷′۳۲″ شمالی ۴۵°۵۹′۱۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۹۵۸۸۹°شمالی ۴۵٫۹۸۸۶۱°شرقی﻿ / 37.95889; 45.98861: مختصات: ۳۷°۵۷′۳۲″ شمالی ۴۵°۵۹′۱۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۹۵۸۸۹°شمالی ۴۵٫۹۸۸۶۱°شرقی﻿ / 37.95889; 45.98861
کشور: ایران
استان: آذربایجان شرقی
شهرستان: اسکو
بخش: ایلخچی
دهستان: ندارد
جمعیت: ۲۸۱۸ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۴۱۳۳۴۲
كردلر  روستایی در  استان آذربایجان شرقی است که در   اسکو واقع شده‌است.زبان مردم این روستا مانند دیگر نواحی آذربایجان شرقی زبان ترکی آذربایجانی می باشد. شغل اکثر اهالی کشاورزی و مشاغل آزاد میباشد.این روستا طبق سرشماری های جدید نزدیک به ۴ هزار جمعیت دارد.در سال های قبل قرار بود که به شهر تبدیل شده و شهرداری تاسیس شود که تا حال عملی نشده است.
این روستا از روستا های پرجمعیت منطقه شناخته می شود و پتانسیل تبدیل به شهر را دارا می باشد.