stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مردم رم
داستان فیلم

رم سال ۲۰۰۳، دوربین شهروندان رمی را دنبال می‌کند. شبانگاه، در یک آپارتمان زنی شام شوهرش را آماده می‌کند. مرد اتوبوسی می‌گیرد اما دوربین اتوبوس دیگری را دنبال می‌کند … زنی دفتر شهردار را تمیز می‌کند… مردی با مسافران اتوبوس دربارهٔ مهاجرت مصاحبه می‌کند … صاحب بار آدم نژادپرستی است … یک زن زنده مانده از هولوکاست تبعید مردمان محله کلیمی‌ها را به خاطر می‌آورد … تبعیدی که توسط کارگردان فیلم می‌شود …استفانیا ساندرلی با دختر بزرگش در بوستان بازی می‌کند که مردی سعی به اغوا کردن راننده اتوبوس دارد … زندگی شبانه همجنس گرایان مرد … خورشید در میدان ناوونا طلوع می‌کند … یک مرد شریف و یک ولگرد با هم نشسته‌اند.
گوی‌تر سفلی

| گوی‌تر | گوی‌تر |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: کلاردشت
جمعیت: ۱۴۵۰
گوی‌تر سفلی، روستایی است از توابع شهرستان کلاردشت در استان مازندران ایران.
مردم شناسی

جمعیت
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۱۴۵۰ نفر (۵۰۰خانوار) بوده‌است.
مردم
مردم بومی گوی‌تر سفلی از قومیت طبری و عمده‌اي دیگر مردمان این روستا از تبعید شدگان طایفه خواجه‌وند و قومیت کرد هستند.
زبان
مردم بومی گوی‌تر سفلی به زبان طبری با گویش کلارستاقی و بعضی تلفیق زبان کردی با بومی سخن می‌گویند.
سیروس لطفی

| تیمسار سیروس لطفی | تیمسار سیروس لطفی |
| --- | --- |
زاده: ۱۳۱۴ تبریز
درگذشته: ۱۸ آبان ۱۳۹۷ تهران
مدفن: تهران
وفاداری: نیروهای مسلح ایران
شاخه نظامی: ارتش شاهنشاهی ایران ارتش جمهوری اسلامی ایران
درجه: سرتیپ
یگان: نیروی زمینی شاهنشاهی ایران ۱۳۵۷–۱۳۳۴ نیروی زمینی ارتش ۱۳۷۴-۱۳۵۷
فرماندهی: لشکر ۱۶ زرهی قزوین قرارگاه قدس ارتش اداره عملیات ستاد مشترک ارتش اداره اطلاعات و عملیات ستاد کل
جنگ‌ها و عملیات‌ها: جنگ ایران و عراق عملیات نصر عملیات ثامن‌الائمه عملیات طریق‌القدس عملیات بیت‌المقدس عملیات فتح‌المبین عملیات رمضان عملیات والفجر مقدماتی عملیات والفجر ۱
نشان‌ها: نشان فتح (درجه ۲)
سیروس لطفی (زاده ۱۳۱۴ تبریز – درگذشته ۱۸ آبان ۱۳۹۷ تهران) سرتیپ نیروی زمینی ارتش ایران بود، که در طول جنگ ایران و عراق، فرماندهی لشکر ۱۶ زرهی قزوین را برعهده داشت.
وی در عملیات‌های نصر، طریق‌القدس، رمضان، بیت‌المقدس، ثامن‌الائمه، فتح‌المبین، والفجر مقدماتی و والفجر ۱ حضور فعال داشت. لطفی به‌عنوان فرمانده لشکر ۱۶ زرهی قزوین در خلال آزادسازی خرمشهر، در شمال منطقه عملیات بیت‌المقدس، در برابر ۲ لشکر زرهی نیروی زمینی عراق ایستادگی کرد. وی به پاس خدماتش در جنگ، نشان درجه ۲ فتح دریافت کرد.
زندگی‌نامه > پیش از جنگ

سیروس لطفی در سال ۱۳۱۴ در تبریز زاده شد. وی در سال ۱۳۳۴ وارد دانشکده افسری تهران شد و پس از پایان تحصیلات دانشگاهی، به تدریس فنون نظامی در پادگان جی پرداخت، همچنین فرماندهی گروهان اسب‌سواران و نیز فرماندهی گروهان زرهی را برعهده داشت.[نیازمند منبع]
لطفی به دلیل آشنایی با زبان انگلیسی به شرکت در یک دوره آموزشی ۱۸ ماهه با تانک‌های «ام-۳۶» و «ام۶۰ پاتون» و «آ-۱» به ایالات متحده آمریکا اعزام شد و پس از بازگشت به ایران به آموزش نحوه استفاده از این تانک‌ها و کار در بخش مترجمی مستشاران خارجی در پادگان جی پرداخت. او هم‌زمان با وقوع انقلاب ۱۳۵۷ ریاست ستاد لشکر ۸۱ زرهی کرمانشاه را برعهده داشت.
در اسفندماه ۱۳۵۷ لطفی به همراه ۱۱۲ افسر ارشد فعال در لشکر ۸۱ کرمانشاه، حکم بازنشستگی زودتر از موعد را دریافت کردند. او برای تسویه حساب به تهران رفت، ولی پس از اطلاع ولی‌الله فلاحی (فرمانده وقت نیروی زمینی ارتش) حکم بازنشستگی او لغو شد و در اردیبهشت ماه ۱۳۵۸ به فرماندهی تیپ ۱ لشکر ۱۶ زرهی قزوین منصوب گردید. وی کمتر از یک سال بعد و در ۱۳۵۹ فرماندهی لشکر ۱۶ زرهی قزوین را برعهده گرفت. با شروع ناآرامی‌های کردستان لطفی به کردستان اعزام شد.
زندگی‌نامه > جنگ ایران و عراق

سیروس لطفی در مصاحبه‌ای، رویدادهای ابتدای جنگ ایران و عراق را اینچنین شرح داد:
جنگ تازه آغاز شده بود، امیر شادروان فلاحی به من زنگ زد و گفت که با رئیس‌جمهور صحبت کن. من گوشی تلفن را گرفتم و گفتم که فلانی هستم، او (بنی‌صدر) هم گفت که بی‌درنگ حرکت کن و برو به دزفول. گفتم؛ می‌دانید لشکر زرهی چی هست؟ گفت؛ چه می‌خواهی؟ گفتم؛ وسایل ترابری می‌خواهم، لجستیک می‌خواهم تا بتوانم لشکر را ببرم، گفت؛ یک هفته وقت داری. گفتم؛ اطلاعی از لشکر زرهی ندارید، این لشکر اگر بخواهد یگان‌های خود را جمع کند و حرکت دهد حداقل یک‌ماه طول می‌کشد. گفت؛ یک ماه چیه، همین الان می‌خواهم حرکت کنید و بروید. باز تأکید کردم، حداقل یک ماه طول می‌کشد.
در مرحله نخست عملیات نصر، لطفی بعنوان فرمانده لشکر ۱۶ زرهی قزوین، تلفات اندکی را بر ارتش عراق وارد کرد و مانع پیشروی آنها به سمت اهواز شد. حسین حسنی سعدی؛ فرمانده پیشین نیروی زمینی ارتش، در مراسم یادبود سیروس لطفی گفت:
لشکر ۱۶ زرهی اولین ضربه مهلک را بر پیکر دشمن بعثی وارد کرد. بر خلاف عده‌ای که این عملیات را مورد توجه قرار نمی‌دهند، به نظر بنده این عملیات موفقیت‌آمیز بود و لشکر ۱۶ زرهی با تلفات سنگین بر ارتش عراق آنها را در لاک دفاعی فرو برد.
لطفی در مرحله نخست عملیات نصر با فرماندهی لشکر ۱۶ زرهی تلفات سنگینی بر ارتش عراق وارد کرد و مانع پیشروی عراق به سمت اهواز شد. او در عملیات طریق‌القدس نقش مهمی را ایفا کرد و توانست مانع از الحاق نیروهای عراقی در مناطق بستان و تنگه چذابه شود. لطفی در شمال منطقه عملیات بیت‌المقدس با لشکر ۱۶ زرهی قزوین، در برابر دو لشکر زرهی از ارتش عراق ایستادگی کرد، که سرانجام منجر به آزادسازی خرمشهر شد. او در عملیات رمضان، بهمراه لشکر تحت امرش، نزدیک به ۲۰ روز با نیروهای ارتش عراق، به‌طور مستقیم درگیر بود. وی همچنین در عملیات‌های والفجر مقدماتی و والفجر ۱ نیز، هدایت لشکر ۱۶ زرهی قزوین را برعهده داشت.
با درگذشت ولی‌الله فلاحی در حادثه سقوط هواپیما، علی صیاد شیرازی به عنوان فرمانده نیروی زمینی منصوب شد. لطفی با وجود سن بالاتر و سابقه نظامی بیشتر از صیاد، به همراه مسعود منفرد نیاکی برای همکاری با وی اعلام آمادگی کردند. لطفی در عملیات ثامن‌الائمه با هدایت لشکر ۱۶ قزوین، به همراه گردان زرهی لشکر ۹۲ زرهی اهواز، در شکستن حصر آبادان حضور مؤثری داشت.
لشکر ۱۶ زرهی در عملیات طریق‌القدس نیز نقش مهمی را ایفا کرد و توانست مانع از پیوستن نیروهای عراق در بستان و چذابه شود. او مدت کوتاهی نیز فرماندهی قرارگاه قدس ارتش را برعهده داشت. لطفی در شمال منطقه عملیاتی بیت‌المقدس با لشکر تحت امر خود، در مقابل دو لشکر ۵ مکانیزه و ۶ زرهی از ارتش عراق ایستادگی کرد، که نتیجه آن آزادسازی خرمشهر بود. او همچنین در عملیات رمضان در جناح راست منطقه عمل می‌کرد و با نیروهای تحت امر خود، نزدیک به ۲۰ روز، با ارتش عراق به‌طور مستقیم درگیر بود. لطفی با هدایت لشکر ۱۶ زرهی در عملیات‌های «والفجر مقدماتی» و «والفجر یک» نیز حضور داشت.
زندگی‌نامه > پس از جنگ

مهرماه ۱۳۶۸ سید علی خامنه‌ای به پاسداشت «خدمات بزرگ و ارزنده» ۵۸ نفر از فرماندهان ارتش، سپاه و جهاد سازندگی در جنگ ایران و عراق و به‌طور مشخص عملیات بیت‌المقدس، به آنها نشان فتح اهدا کرد، که در این میان، به سیروس لطفی نشان درجه ۲ فتح داده شد.
لطفی پس از فرماندهی لشکر ۱۶ زرهی به عنوان معاون عملیات در ستاد مشترک ارتش جمهوری اسلامی ایران فعالیت می‌کرد. پس از آن نیز مدتی معاون اطلاعات و عملیات ستاد کل نیروهای مسلح بود. او پس از بازنشستگی در دانشگاه افسری امام علی و دانشگاه فرماندهی و ستاد آجا تدریس می‌کرد.
زندگی‌نامه > درگذشت

سیروس لطفی در تاریخ ۱۸ آبان ۱۳۹۷ در تهران درگذشت و پیکر او در ستاد فرماندهی نزاجا تشییع شد.
نشان فتح

در مهرماه ۱۳۶۸ سید علی خامنه‌ای به پاسداشت «خدمات بزرگ و ارزنده» ۵۸ نفر از فرماندهان ارتش، سپاه و جهاد سازندگی در جنگ ایران و عراق و در عملیات بیت‌المقدس، به آنها نشان فتح اهدا کرد، که در این میان، به سیروس لطفی نشان درجه ۲ فتح داده شد.
تشییع پیکر سیروس لطفی در مسجد ستاد مرکزی نزاجا
پادشاه داوود (فیلم)

| پادشاه داوود | پادشاه داوود |
| --- | --- |
کارگردان: بروس برسفورد
تهیه‌کننده: Martin Elfand
نویسنده: اندرو بیرکین James Costigan
فیلمنامه‌نویس: اندرو بیرکین
بازیگران: ریچارد گی‌یر ادوارد وودوارد الیس کریج جرج ایستمن Niall Buggy جک کِـلَف دنیس کیلی شرلی لانگی هرد هتفیلد جینا بلمن توماس میلیان  دیوید دی کایسر ژان-مارک بار Aïché Nana کریستوفر مالکوم David George David Graham جان کستل جان گابریل جان هَـلَم Lorenzo Piani مارینو مازه والنتینه پلکا انتان الکساندر آرتور وای‌براو جیمز کومس  تیم وودوارد  ماسیمو سارکیه‌لی
موسیقی: کارل دیویس
فیلم‌بردار: دونالد مک‌آلپاین
تدوین‌گر: ویلیام ام. اندرسون
توزیع‌کننده: پارامونت پیکچرز
تاریخ‌های انتشار: ۲۹ مارس ۱۹۸۵ (۱۹۸۵-0۳-۲۹)
مدت زمان: ۱۱۵ دقیقه
کشور: United Kingdom آمریکا
هزینهٔ فیلم: $۲۱ میلیون
فروش گیشه: $۵٬۱۱۱٬۰۹۹
پادشاه داوود (انگلیسی: King David) فیلمی به کارگردانی بروس برسفورد است که در سال ۱۹۸۵ منتشر شد.
بازیگران

ریچارد گی‌یر
ادوارد وودوارد
الیس کریج
جرج ایستمن
هرد هتفیلد
جینا بلمن
توماس میلیان
ژان-مارک بار
کریستوفر مالکوم
جان کستل
جان گابریل
مارینو مازه
دنیس کیلی
انتان الکساندر
جک کِـلَف
آرتور وای‌براو
جیمز کومس
دیوید دی کایسر
تیم وودوارد
جان هَـلَم
ماسیمو سارکیه‌لی
اریک پولمان

| اریک پولمان | اریک پولمان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۸ ژوئیهٔ ۱۹۱۳ وین
درگذشت: ۲۵ ژوئیهٔ ۱۹۷۹ (۶۶ سال) باد رایشنهال
ملیت: بریتانیا
سال‌های فعالیت: ۱۹۴۸–۷۹
اریک پولمان (آلمانی: Erich Pohlmann؛ ۱۸ ژوئیهٔ ۱۹۱۳ – ۲۵ ژوئیهٔ ۱۹۷۹) یک هنرپیشه و صداپیشه اهل اتریش بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به مردان پرابهت در طیاره‌های پرسرعت، آشانتی، موگامبو، مولن روژ، جان پل جونز، ناقوس‌های سنت ترینیان، بسته غیرمنتظره، داستان دو شهر، سوارکاران اشاره کرد.
اوایل زندگی

پولمن در وین ، اتریش-مجارستان به دنیا آمد و زیر نظر کارگردان مشهور ماکس راینهارت آموزش بازیگری کلاسیک را گذراند . او در تئاتر Raimund ظاهر شد و درآمد خود را با کار به عنوان یک سرگرم کننده در یک بار تکمیل کرد.
ادواردو لئو

| ادواردو لئو | ادواردو لئو |
| --- | --- |
زادهٔ: تاریخ درست نیست٫ سال باید ۴ رقم داشته باشد٫ (برای سال‌های پیش از هزار، صفر بیفزایید٫)٫ (خطا: نیازمند سال، ماه، روز معتبر سال) رم، ایتالیا
پیشه(ها): بازیگر و کارگردان
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۵-اکنون
قد: ۱٫۸۰ m (۵ ft ۱۱ in)
ادواردو لئو (به ایتالیایی: Edoardo Leo) (زاده ۲۱ آوریل ۱۹۷۲) بازیگر، کارگردان و فیلمنامه‌نویس ایتالیایی است.
زندگی و شغل

ادواردو لئو، متولد رم، فارغ‌التحصیل ادبیات و فلسفه از دانشگاه ساپینزا است. او در سنین جوانی شروع به شرکت در دوره‌های بازیگری کرد و اولین کار حرفه ای خود را در سال ۱۹۹۵، در فیلم تلویزیونی La luna rubata انجام داد. او اولین نقش برجسته خود را در سال ۲۰۰۳ با نقش مارچلو در سریال تلویزیون، یک پزشک در خانواده شروع کرد.
در سال ۲۰۰۹، لئو به عنوان فیلمنامه نگار و کارگردان در فیلم «۱۸ سال بعد» فعالیت کرد و برای این فیلم نامزد جایزه دیوید دی دوناتلو برای بهترین کارگردان جدید و نامزد جایزه روبان نقره ای برای بهترین کارگردان شد. وی در سال ۲۰۱۴ جایزه نینو مانفردی در جوایز روبان نقره ای را دریافت کرد.
فیلم او در سال 2015 The Legendary Giulia and Other Miracles (افسانه جیولیا و سایر معجزات) برنده دیوید دی دوناتلو جوانان و روبان نقره ای برای بهترین فیلم کمدی شد.
فیلمبرداری

| سال | عنوان | نقش | یادداشت |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۰۳ | مردم روم | خودش | فیلم مستند |
| ۲۰۰۴ | محدودیت‌های شهر | لورنزو کورسی |  |
| ۲۰۱۰ | ۱۸ سال بعد | میرکو | اولین کارگردانی و فیلمنامه‌نویسی است |
| ۲۰۱۱ | اسکورت در عشق | بارمن | ظاهر کامو |
| ۲۰۱۲ | پاینده‌باد ایتالیا | مارکو |  |
| ۲۰۱۲ | به رم با عشق | روزنامه‌نگار | ظاهر کامو |
| ۲۰۱۳ | صبح بخیر پدر | پائولو | همچنین کارگردان |
| ۲۰۱۳ | حرکت پنگوئن | برونو | همچنین نویسنده |
| ۲۰۱۴ | همه اشتباهات فروید | روبرتو |  |
| ۲۰۱۴ | شما من را به یاد دارید؟ | روبرتو مارینو | همچنین نویسنده |
| ۲۰۱۴ | من می‌توانم هر زمان که می‌خواهم استعفا بدهم | پیترو زینی |  |
| ۲۰۱۵ | افسانه جیولیا و سایر معجزات | فاوستو | همچنین نویسنده |
| ۲۰۱۵ | اونا کیا؟ | دیوید |  |
| ۲۰۱۶ | غریبه‌های تمام عیار | کاسیمو |  |
| ۲۰۱۹ | چیزی جز جنایت باقی نمانده‌است | رناتینو |  |
| ۲۰۱۹ | شیر شاه | تیمون (صدا) | دوبله ایتالیایی |
| سال | عنوان | نقش | یادداشت |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۹۶ | بچه‌ها روی دیوار | آنجلو | سریال تلویزیونی ایتالیا؛ قسمت: "Vincere" |
| ۱۹۹۷ | وکیل پورتا | وینچنزو | سریال تلویزیونی ایتالیا؛ ۴ قسمت |
| ۱۹۹۸ | مارشال روکا | پیرو کامبی | سریال تلویزیونی ایتالیا؛ قسمت: "فینال انیگما" |
| ۲۰۰۴–۲۰۰۴ | یک پزشک در خانواده | مارچلو | سریال تلویزیونی ایتالیا؛ ۱۱ قسمت |
| ۲۰۰۲ | دون ماتئو | فرانکو لوداتی | سریال تلویزیونی ایتالیا؛ قسمت: "رسوایی در città" |
| ۲۰۰۲ | زیبایی زنان | ایوان | سریال تلویزیونی ایتالیا؛ قسمت: "آگوستو" |
| ۲۰۰۵ | من با یک فوتبالیست ازدواج کردم | ویتو پالما | مینی سریال تلویزیونی ایتالیا؛ ۴ قسمت |
| ۲۰۰۷ | کاترین و دخترانش | رابی | سریال تلویزیونی ایتالیا؛ ۶ قسمت |
| ۲۰۰۸–۲۰۱۰ | رمان جنایی: سریال | نمبو بچه | سریال تلویزیونی ایتالیا؛ ۱۵ قسمت |
| ۲۰۰۹ | جنایی | لوکا | سریال تلویزیونی ایتالیا؛ قسمت: "مورک و مندی" |
| ۲۰۰۹ | من سزارونی | استیفانو | سریال تلویزیونی ایتالیا؛ ۲ قسمت |
| ۲۰۱۲ | تایتانیک: خون و فولاد | آندره | سریال تلویزیونی فرانسوی؛ ۸ قسمت |
| ۲۰۱۸ | جشنواره دوپو | خودش | میزبان |
باشگاه فوتبال لخیا گدانسک

Football club
باشگاه فوتبال لخیا گدانسک  (به لهستانی: Lechia Gdańsk) باشگاه فوتبال لهستان است که در شهر گدانسک قرار دارد و در لیگ برتر فوتبال لهستان بازی میکند.
این باشگاه در سال ۱۹۴۵ تأسیس شده است.
افتخارات

لیگ برتر فوتبال لهستان
مقام سوم (۱):۱۹۵۶
جام حذفی فوتبال لهستان
قهرمان (۱): ۱۹۸۳
نایب قهرمانی (۱): ۱۹۵۵
سوپر جام فوتبال لهستان
قهرمان (۱):۱۹۸۳
داگ لانگوی

| داگ لانگوی | داگ لانگوی |
| --- | --- |
داگ لانگوی (انگلیسی: Doug Langway) فیلمنامه‌نویس و کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا است.عمده شهرت وی به خاطر کارگردانی دو فیلم کمدی به نام‌های شهر خرس و شهر خرس ۲: خواستگاری است.داگ لانگوی آشکارا همجنسگراست و در یک مستند با موضوع همجنسگرایی به نام ملت خرس نیز حضور داشته‌است.
اکتاو میربو

| اکتاو میربو | اکتاو میربو |
| --- | --- |
زاده: ۱۶ فوریه ۱۸۴۸ ترویر، کالوادوس
درگذشته: ۱۶ فوریهٔ ۱۹۱۷ (۶۹ سال) پاریس
آرامگاه: گورستان پاسی
زمینه کاری: روزنامه‌نگار، منتقد هنری، رمان‌نویس و نمایشنامه‌نویس
ملیت: فرانسوی
اکتاو میربو (به انگلیسی: Octave Mirbeau)‏ (۱۶ فوریه ۱۸۴۸ - ۱۶ فوریه ۱۹۱۷) از روزنامه‌نگاران، منتقدان هنری، رمان‌نویسان و نمایشنامه‌نویسان فرانسوی بود.
او به‌خاطر پیشرو بودن ادبیات و هنر در اروپا مشهور شد.
زندگی و آثار

اکتاو میربو در شهر ترویر، کالوادوس فرانسه به دنیا آمد و در پاریس درگذشت.
وی که در زمینه روزنامه‌نگاری و نویسندگی فعالیت داشت، توانسته بود توجه هنرمندان و نویسندگان زمان خود را به خود جلب کند. همچنین وی در زمینه‌های نقد هنر و تئاتر فعالیت‌های چشمگیری داشته‌است.
او با مجله‌های «لا فرانس»، «گولوآ»، «ژیل بلاً» و « فیگارو به مدت شش سال همکاری می‌کرد و از این طریق درآمد بسیار خوبی بدست آورد. تقریباً به ازای هر مقاله ۳۵۰ فرانک دریافت می‌کرد.
هم‌زمان با روزنامه‌نگاری، وی در نویسندگی نیز توانایی‌های بسیاری از خود نشان داد. نمونه‌هایی از رمانهای وی شامل:»لِ کارلو«، اَبِ ژولز» و «سباستین روش» می‌باشند.
میربو درآمد خوبی از رمان‌هایش به نام: «باغ شکنجه» (۱۸۹۹) و «دفتر خاطرات زن خدمتکار»(۱۹۰۰) به دست آورد. در سال ۱۹۰۱، پس از اینکه میربو ثروتی نسبی بدست آورد، به شهر پاریس رفت و در آنجا سکونت گزید. بعد از گذشت چند سال، خانه‌های دیگری در چندین جای فرانسه خریداری کرد. وی در این خانه‌ها از دوستانش من‌جمله پل هرویو، کلود مونه و اگوست رودَن پذیرایی می‌کرد. همچنین وی که علاقه بسیاری به هنر داشت، تعداد زیادی آثار هنری را خریداری کرده و در خانه‌هایش به نمایش گذاشته بود. با این کار به شناساندن هنرمندان عصر خود به اجتماع فرانسه کمک بسیاری نمود.
در زمینه تئاتر نیز وی ذوق فراوان داشت. یکی از موفق‌ترین نمایشنامه‌های وی «امور، امور هستند» می‌باشد.
اغلب آثار وی به چندین زبان ترجمه شده‌اند. این آثار به خصوص در کشور روسیه و در اروپا شهرت زیادی به دست آورده‌اند.
لؤ تولستوی در آن زمان از او به عنوان «یکی از بزرگ‌ترین نویسندگان معاصر فرانسه» و «کسی که نمونه بارز نبوغ فرانسوی است» یاد کرده‌است.
مدتی اکتاو از اسم مستعار برای نوشتن آثارش استفاده کرد اما در سال ۱۸۸۶، در رمانش به نام «کالور» برای اولین بار اسم واقعی خود را به کار برد. در این رمان وی از عشق مخرب اش برای زنی به نام جودیث (که در این رمان به جولیت تغییر یافته بود) به عنوان زمینه اصلی داستان استفاده کرده بود. در سال ۱۸۸۸، «اَبِ ژولز» به چاپ رسید. این اولین رمان به سبک داستایوفسکی و ماقبل فروید در ادبیات فرانسه بود. دو شخصیت اصلی این داستان، اَبِ ژولز و پدر پاسفیل هستند. این اثر بسیار مورد پسند تولستوی قرار گرفت.
در کتاب «در آسمان» میربو از یک درگیری جدی و درونی در مورد وجودیت انسان رنج می‌برد. این داستان اندوهناک دربارهٔ شکنجه‌هایی است که انسان بر روی زمین خاکی متحمل می‌شود و مهم‌تر از آن فاجعه زندگی یک هنرمند در این فضا را بیانگر می‌شود. در همین دوره بود که اکتاو با هنرمندانی همچون مونه رفت‌وآمد داشت و آثاری مانند «گل آفتابگردان» و «زنبق‌ها» ی ون گوگ را خریداری کرده بود.
میربو و فعالیت‌های سیاسی

مسایل بسیاری در زمان زندگی میربو به وقوع پیوست که او را شدیداً تحت تأثیر قرار داد. تنها جنگ جهانی اول و کشته شدن بی دلیل میلیون‌ها انسان نبود که افسردگی او را مضاعف کرد، بلکه اتفاقاتی که در کشور خودش، یعنی فرانسه روی می‌داد نیز او را بسیار ناراحت می‌کرد. به عنوان مثال ماجرای «دریفوس» ذهن او را به خود مشغول ساخته بود. در این ماجرا که رسوایی بزرگی برای فرانسه به حساب می‌آمد، افسر یهودی بیگناه، محکوم و تبعید شده بود. میربو در ردیف اول مخالفان ایستاده بود. او که برای کشف حقیقت و عدالت می‌جنگید، متن اعتراض نامه روشنفکران را در ۱۶ ژانویه ۱۸۹۸ تهیه نمود. به علاوه از ماه اوت ۱۸۹۸ تا ژوئن ۱۸۹۹ با مجله «اورور» همکاری کرد و در بسیاری از گردهمایی‌های مربوط به این ماجرا در پاریس و دیگر شهرها شرکت نمود. حتی گاهی او با فعالیتش در این زمینه زندگی خود را نیز به خطر می‌انداخت.
در ۸ اوت ۱۸۹۸ او از درآمد شخصی اش مبلغ ۷۵۲۵ فرانک جریمه نقدی امیل زولا، نویسنده مشهور فرانسوی را پرداخت کرد. این جریمه برای نوشتن متن «من متهم می‌دانم» تصویب شده بود.
در نهایت می‌توان گفت که میربو از وظیفه نویسندگی خود نسبت به اجتماع بسیار آگاه بود و هیچ گاه از حمایت قشر هنرمند و روشنفکر در جامعه سرباز نزد. وی در امور سیاسی شهرش شرکت می‌کرد اما تن به همکاری با احزاب نمی‌داد. او افرادی مانند آلفرد جری، موریس مترلینک، ژول رونارد و بسیاری دیگر از نویسندگان جوان را یاری می‌کرد.
میربو به دلیل اصراری که ادموند گونکور در وصیت‌نامه اش کرده بود، عضو آکادمی گنکور شناخته شد و بدین ترتیب از سال ۱۹۰۳ صدای خود را به گوش همگان رساند.
سال‌های آخر زندگی میربو سال‌های بسیار سختی بودند. از سال ۱۹۰۸ وی به‌طور مداوم مریض بود و برای همیشه از نویسندگی محروم شد. این دوست او لئو ورث بود که کتاب «دینگو» آخرین رمانش را به پایان رساند.
نمونه گفتار

«هر جا فردی بسیار ثروتمند باشد، در اطراف او بی تردید افرادی گرسنه هستند.»
«آیا حقیقتاً جایی که انسان است، عدالت هم وجود دارد؟»
«گوسفندان راهی کشتارگاه می‌شوند. همگی خاموش اندو اعتراض نمی‌کنند اما لااقل برای قصابی که به دست او کشته می‌شوند و ثروتمندی که گوشت آنان را می‌جود رای نداده‌اند. حیوان تر از حیوان، گوسفند تر از گوسفند، رای دهنده قصابش را انتخاب می‌کند. او انقلاب‌ها کرده‌است تا این حق را بدست آورد.»
آثار

لِ کارلو
سباستین روش
باغ شکنجه
دفتر خاطرات زن خدمتکار
کالور
اَبِ ژولز
در آسمان
Le Calvaire 1886
L'Abbé Jules 1888.
Sébastien Roch 1890.
Le Jardin des supplices 1899
Le Journal d'une femme de chambre 1900.
Les affaires sont les affaires 1903.
Farces et moralités 1904.
La 628-E8 1907.
Le Foyer 1908.
Dingo 1913.
Contes cruels 1990.
Combats esthétiques 1993.
Combats littéraires 2006.
Correspondance générale 2003-2006-2009.
داوید بوئسو

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  David Bueso Guerrero
زادروز:  ۵ مهٔ ۱۹۵۵ ‏(۶۹ سال)
زادگاه:  تگوسیگالپا
پست:  هافبک
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۷۸–۱۹۸۲ |  Motagua |   |  (۸) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۸۱ |  تیم ملی فوتبال هندوراس |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
داوید بوئسو (اسپانیایی: David Bueso‎؛ زادهٔ ۵ مهٔ ۱۹۵۵) بازیکن فوتبال اهل هندوراس بود.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال هندوراس بازی کرده‌است.
پت رابرتسون

| پت رابرتسون | پت رابرتسون |
| --- | --- |
رابرتسون در طی یک حضور Operation Blessing International در کلیسای Victory Fellowship در مِتِری، لوئیزیانا، providing relief با قربانیان توفند کاترینا (۱۲ فوریه ۲۰۰۶): رابرتسون در طی یک حضور Operation Blessing International در کلیسای Victory Fellowship در مِتِری، لوئیزیانا، providing relief با قربانیان توفند کاترینا (۱۲ فوریه ۲۰۰۶)
نام هنگام تولد: Marion Gordon Robertson
زادهٔ: ۲۲ مارس ۱۹۳۰ لکسینگتون، ویرجینیا
درگذشت: ۸ ژوئن ۲۰۲۳ (۹۳ سال) ویرجینیا بیچ، ویرجینیا
محل تحصیل: Washington and Lee University (B.A.) مدرسه حقوق ییل (J.D.) New York Theological Seminary (M.Div.)
پیشه(ها): رئیس Regent University, رئیس CBN, Evangelist
حزب سیاسی: جمهوری‌خواه
همسر: Adelia Elmer
فرزندان: تیموتی برایان رابرتسون الیزابت Faith رابرتسون گوردون پری رابرتسون ان کارتر رابرتسون
والدین: ای. ویلیس رابرتسون گلدیس چرچیل
وبگاه: patrobertson.com
تصویر پت رابرتسون روی جلد مجله تایم
ماریون گوردون «پت» رابرتسون (به انگلیسی: Marion Gordon "Pat" Robertson)؛ (زاده ۲۲ مارس ۱۹۳۰ – درگذشته ۸ ژوئن ۲۰۲۳) یک غول رسانه‌ای آمریکایی، گوینده مذهبی، مفسر سیاسی، نامزد ریاست جمهوری و کاهن باپتیست جنوبی بود. او با جنبش کاریزماتیک در انجیلی پروتستان مرتبط بود و از رهبران با نفوذ ایوانجلیستها در آمریکا به‌شمار می‌رفت. او همچنین صاحب شرکت تلویزیونی مذهبی شبکه سخن پراکنی مسیحیان (Christian Broadcasting Network) بود که در سال ۱۹۶۱ در شهر ویرجینیا تأسیس شد. رابرتسون از ایدئولوژی محافظه‌کارانه مسیحی حمایت می‌کرد و به دلیل مشارکت در سیاست حزب جمهوری‌خواه شهرت داشت. او به عنوان رئیس دانشگاه ریجنت و شبکه پخش مسیحی (CBN) نیز کار کرد.
زندگی حرفه ای رابرتسون بیش از پنج دهه طول کشید و بنیانگذار چندین سازمان از جمله CBN، دانشگاه ریجنت، شرکت بین‌المللی امداد و توسعه عملیات برکت، شرکت سرگرمی خانواده بین‌المللی (ABC Family Channel/Freeform)، مرکز آمریکایی قانون و عدالت بود. (ACLJ), Founders Inn و مرکز کنفرانس، و ائتلاف مسیحی. رابرتسون همچنین یک نویسنده پرفروش و مجری سابق باشگاه ۷۰۰ (The 700 Club) بود، یک برنامه تلویزیونی و خبری مسیحی که روزهای هفته در Freeform (خانواده ABC سابق) از استودیوهای CBN و همچنین در کانال‌های سراسر ایالات متحده و متصل به شبکه جهانی و CBN پخش می‌شد و آمیزه‌ای از اخبار مذهبی، تحلیل سیاسی و سرگرمی بود. رابرتسون بازنشستگی خود را در سن ۹۱ سالگی از باشگاه ۷۰۰ در اکتبر ۲۰۲۱، در شصتمین سالگرد اولین پخش تلویزیونی در ۱ اکتبر ۱۹۶۱ اعلام کرد که در نهایت به CBN تبدیل شد.
رابرتسون، پسر سناتور ایالات متحده، ای. ویلیس رابرتسون، یک باپتیست جنوبی بود و سال‌ها به عنوان وزیر منصوب شده با آن فرقه فعال بود، اما دارای یک الهیات جنبش کاریزماتیک بود که به‌طور سنتی در بین باپتیست‌های جنوبی رایج نیست.
او در مبارزات انتخاباتی سال ۱۹۸۸ نامزد جمهوری خواهان شد اما شکست خورد. در نتیجه به دنبال مناصب سیاسی، او دیگر به‌طور رسمی برای هیچ کلیسایی خدمت نکرد.
رابرتسون همواره یک چهره بحث بوده برانگیز است. در حالی که او به یک صدای عمومی شناخته شده و تأثیرگذار برای مسیحیت محافظه کار در ایالات متحده و سراسر جهان تبدیل شد، مخالفت او با علل مختلف مترقی، از جمله حقوق دگرباشان جنسی، فمینیسم، و حق سقط جنین، به‌طور مکرر مورد انتقاد قرار گرفته‌است.
دیدگاه‌ها > یازده سپتامبر

رابرتسون بعد از حادثهٔ ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ اظهار داشت که مسیح، آمریکا را سبب افزایش گناه در جامعه عذاب نموده‌است. او مقصر حمله یازده سپتامبر فرهنگ لیبرالیسم آمریکایی از جمله حقوق هم‌جنس‌گرایان و حق استفاده از سقط جنین قلمداد کرد
دیدگاه‌ها > چاوز

او خواستار قتل هوگو چاوز شده بود و گفته بود کشتن چاوز هزینه بسیار کمتری نسبت به اعلان جنگ به ونزوئلا است. با این حال از گفته‌های خود اظهار پشیمانی کرد و به دنبال آن چاوز با اشاره به سخنان رابرتسون گفت این مبلغ مسیحی در واقع نقشه بوش را مطرح کرده‌است[نیازمند منبع].
دیدگاه‌ها > فمینیسم

وی به‌شدت مخالف جنبش فمینیسم می‌باشد و آن را باعث افزایش سقط جنین و روی آوردن زنان به جادوگری و خرافات و هم جنس گرایی می‌داند[نیازمند منبع].
دیدگاه‌ها > زلزله

رابرتسون در سال ۲۰۱۰ او مدعی شد که زلزله مرگبار هایئتی به دلیل «پیمان مردم این کشور با شیطان» در جریان مبارزه آنها برای استقلال از فرانسه بوده‌است.
دیدگاه‌ها > ترامپ

او پس از پیروزی دونالد ترامپ در انتخابات آمریکا گفت هر کس که با او مخالفت کند «علیه برنامه خداوند برای آمریکا شوریده‌است.»
استفنسون ۱۸-۲

استفنسون۱۸–۲ (به اختصار St2-18)، همچنین به عنوان استفنسون 2 DFK ۱ یا RSGC2-18 شناخته می‌شود، یک ستاره ابرغول سرخ (RSG) یا فراغول (RHG) در صورت فلکی سپر است و همچنین بزرگترین ستاره کشف شده تاکنون است. این در نزدیکی خوشه باز استفنسون ۲ قرار دارد که در فاصله ۵٫۸ کیلوپارسکی (۱۹۰۰۰ سال نوری) از زمین در بازوی سپر–قنطورس قرار دارد این ستاره یکی از بزرگ‌ترین ستاره‌های شناخته شده، یکی از درخشان‌ترین ابرغول‌های سرخ و یکی از درخشان‌ترین ستاره‌های راه شیری است.
شعاع استفنسون حدود ۲٬۱۵۰ solar radii (۱٫۵۰×۱۰۹ کیلومتر؛ ۱۰٫۰ یکای نجومی)) که معادل حجمی تقریباً ۱۰ میلیارد برابر خورشید است. با در نظر گرفتن این تخمین درست، حدود ۹ ساعت طول می‌کشد تا دور سطح آن با سرعت نور طی کرد، در حالی که برای خورشید ۱۴٫۵ ثانیه طول می‌کشد. اگر در مرکز منظومه شمسی زمین قرار گیرد، فوتوسفر آن مدار زحل را در بر می‌گیرد.
تاریخچه رصد

خوشه باز استفنسون ۲ توسط ستاره‌شناس آمریکایی چارلز بروس استفنسون در سال ۱۹۹۰ در داده‌های به دست آمده توسط یک بررسی عمیق فروسرخ کشف شد. این خوشه با نام RSGC2 نیز شناخته می‌شود، یکی از چندین خوشه باز عظیم در اسکاتوم، که هر کدام شامل چندین ابرغول قرمز است.
در اولین تجزیه و تحلیل ویژگی‌های اعضای خوشه، به درخشان‌ترین ستاره در ناحیه خوشه، شناسه یک داده شد. با این حال، به دلیل موقعیت بیرونی، روشنایی غیرعادی بالا، و حرکت خاص کمی غیر معمول، که به عنوان یک ابرغول قرمز نامرتبط طبقه‌بندی می‌شود، عضوی از استفنسون ۲ در نظر گرفته نشد.