stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
لاکهید ئی‌سی-۱۳۰

| لاکهید ئی‌سی-۱۳۰ | لاکهید ئی‌سی-۱۳۰ |
| --- | --- |
The EC-130J Commando Solo with its distinctive tail antenna.: The EC-130J Commando Solo with its distinctive tail antenna.
کاربری: Airborne Communications Jamming (EC-130H) Psychological and Information Operations (EC-130J)
تولیدکننده: لاکهید کورپوریشن لاکهید مارتین
معرفی‌شده در: 1995
وضعیت: Active
کاربر اصلی: نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا گارد ملی هوایی
تعداد ساخته‌شده: 14 EC-130H 7 EC-130J
هزینه هر فروند: EC-130H: US$165 million EC-130J: US$110 million EC-130SJ: US$85 million
توسعه‌یافته از: لاکهید سی-۱۳۰ هرکولس لاکهید مارتین سی-۱۳۰جی سوپر هرکول
لاکهید ئی‌سی-۱۳۰ (به انگلیسی: Lockheed EC-130) یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ لاکهید کورپوریشن در کشور ایالات متحده آمریکا است. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواگرد نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا بوده‌است.
مصرف‌گرایی

با مصرف در علوم اقتصادی اشتباه نشود.
یک فروشگاه‌ لوازم الکترونیکی در یک مرکز خرید در جاکارتا.
اصطلاح مصرف‌گرایی توسط بسیاری از اقتصاددانان و منتقدان استفاده شده و دارای تعاریف متعددی است. این تعاریف ممکن است ارتباطی با یکدیگر نداشته باشند و به‌طور گیج‌کننده‌ای با یکدیگر در تعارض باشند. در چکیده این جستار دو تعریف کلی رایج‌تر از دیگر تعاریف از مصرف‌گرایی آورده شده‌ است:
مصرف‌گرایی یک نظم اجتماعی و اقتصادی است که دستیابی به کالاها و خدمات را در مقادیر روزافزون تشویق می‌کند. با انقلاب صنعتی، به ویژه در قرن بیستم، تولید انبوه منجر به تولید بیش از حد شد؛ عرضه کالاها فراتر از تقاضای مصرف‌کننده رشد کرد و بنابراین تولیدکنندگان برای دستکاری هزینه‌های مصرف‌کننده به کهنگی عمدی و تبلیغات روی آوردند. در سال ۱۸۹۹ میلادی، کتابی با نام نظریه طبقه تن‌آسا دربارهٔ مصرف‌گرایی توسط تورستن وبلن منتشر شد و این کتاب ارزش‌ها و نهادهای اقتصادی گسترده‌ای را که همراه با «اوقات فراغت» گسترده که در آغاز قرن بیستم ظهور کردند را بررسی کرد. وبلن در آن کتاب «فعالیت‌ها و عادات مخارجی کنترل‌نشده این طبقه تن‌آسا را از منظر مصرف و تولید ضایعات بررسی می‌کند». بنابراین نظریه «تمامی این فعالیت‌ها و عادات مخارجی هردو مربوط به نمایشی برای وضعیت اجتماعی هستند و برای استفاده‌ای عملکردی-کاربردی یا مفیدمند بودنشان استفاده نمی‌شوند.» (همچنین رجوع کنید به مصرف‌گرایی خودنمایانه)اثر برنارد ماندویل ، افسانه زنبورها، که مصرف‌گرایی خودنمایانه را توجیه می‌کند
در علوم اقتصادی، مصرف‌گرایی ممکن است به سیاست‌های اقتصادی اشاره داشته باشد که بر مصرف تأکید دارند. در معنایی انتزاعی، مصرف گرایی این است که انتخاب آزادانه مصرف‌کنندگان باید به شدت بر انتخاب تولیدکنندگان از آنچه و چگونگی آنچیزی تولید می‌شود را جهت بدهد و بنابراین مصرف‌گرایی سازمان‌دهی اقتصادی یک جامعه را جهت می‌دهد. مصرف‌گرایی به‌طور گسترده توسط افرادی که راه‌های دیگری را برای مشارکت در اقتصاد انتخاب می‌کنند (یعنی انتخاب ساده‌زیستی یا جنبش آهسته) و کارشناسانی که اثرات سرمایه‌داری مدرن را بر جهان ارزیابی می‌کنند، مورد انتقاد قرار گرفته‌است. کارشناسان اغلب ادعا می‌کنند که مصرف‌گرایی دارای محدودیت‌های فیزیکی است. به گفته منتقدان مصرف گرایی موجب الزام و ضرورت رشد اقتصادی می‌شود و مصرف بی‌رویه را ترویج می‌کند. هردو این مورد تأثیرات و پیامدهای کلانی بر محیط‌زیست دارند از جمله اثرات مستقیمی همانند بهره‌برداری بی‌رویه از منابع طبیعی با مقادیر زیادی زباله از کالاهای یکبار مصرف، و اثرات بزرگ و کلان‌تری همانند دگرگونی اقلیمی از انتقادات وارد شده به مصرف‌گرایی است. به همین ترتیب، برخی از پژوهش‌ها و نقدها بر تأثیرات جامعه‌شناختی مصرف‌گرایی، مانند تقویت موانع طبقاتی و ایجاد نابرابری‌ها نیز تمرکز کرده‌اند. از لحاظ تاریخی و در جهان غرب جامعه مصرف‌کننده در اواخر قرن هفدهم ظهور کرد و در سراسر قرن هجدهم شدت گرفت. منتقدان استدلال می‌کنند که استعمار در واقع به ایجاد مصرف‌گرایی کمک کرد، اما آنها بر عرضه به جای تقاضا به عنوان عامل محرک آن تأکید کرده‌اند.اثر جوزایا وج‌وود ظرف سفالی اشرافی. مصرف‌گرایی در سده هجدهم
استان وایوتس‌جور

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ارمنستان
| استان وایوتس‌جور Վայոց Ձոր մարզ | استان وایوتس‌جور Վայոց Ձոր մարզ |
| --- | --- |
استان (مارز): استان (مارز)
  مهر:   مهر
استان وایوتس‌جور ارمنستان: استان وایوتس‌جور ارمنستان
مرکز: یغگنادزور
حکومت: حکومت
 • فرماندار: تردات سارگسیان
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۳۰۸ کیلومتر مربع (۸۹۱ مایل مربع)
 • رتبه: ۷ام
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۵۲۳۲۴
 • رتبه: ۱۱ام
 • تراکم: ۲۳/کیلومتر مربع (۵۹/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (UTC)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (DST)
کد پستی: ۳۶۰۱–۳۸۱۰
کد ایزو ۳۱۶۶: AM-VD
زبان رسمی: ارمنی
مذهب: کلیسای حواری ارمنی
وبگاه: vdzor.region.am
وایوتس‌جور یا وایوتْس دْزور (به ارمنی: Վայոց Ձոր) Armenian pronunciation: [vɑjˌɔt͡sʰ ˈd͡zɔɾ] یکی از استان‌های کشور ارمنستان است که در جنوب غربی این کشور واقع شده‌است. مرکز این استان شهر یغگنادزور می‌باشد.
نامگذاری

پسوند -دْزور که در بسیاری از جاینام‌های ارمنی به چشم می‌خورد به معنی درّه است. نام وایوتس‌جور بنا بر باور عوام معنی «دره مصیبت» می‌دهد.
تاریخچه استان

منطقه وایوتس‌جور تا زمان تازش سلجوقیان در دست شاهزادگان سیونیک بود. پس از سال‌ها فرمانروایی سلجوقیان سرانجام ارمنیان این منطقه را آزاد کردند و خاندان اُربلی بر آنجا چیره گشت. طی فرمانروایی آنان کانون دانشی برجسته‌ای در گلادزور به شکوفایی رسید.
این منطقه سپس بخشی از ایران شد و شاه‌عباس بزرگ صفوی در سال ۱۶۰۴ میلادی مردم یغگنادزور را به زور به درون ایران کوچاند و سده‌ها بعد یعنی پس از امضای قرارداد ترکمنچای مردم آن شهر به دیار خود بازگشتند.
عوارض جغرافیایی

رویه استان وایوتس‌جور را کوه‌ها و تپه ماهورها پوشانده‌است و فاقد جنگل است. تنها ۲۰ درصد از زمینهای این استان کشت‌پذیر است. این استان در حوزه آبریز رود آرپا قرار دارد. این استان کوچک دو شهر دیگر دارد به نام‌های وایْک و جِرموک.
کوه واردنیس - ۳٬۵۲۲ متر - رشته‌کوه واردنیس
گنداسار - ۲۹۴۶ متر - رشته‌کوه گغاما
آرپا (رود)
رود یغگیس
تقسیمات استانی

استان وایوتس‌جور شامل موارد زیر است 44 communities (استان‌های ارمنستانner), of which 3 are considered urban و 41 are considered rural.
| شهرداری | نوع | مساحت (km²) | جمعیت (سرشماری ۲۰۱۱) | مرکز | شامل روستاهای |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Jermuk Municipality | شهری | ۴۹۷ | ۷٬۳۵۹ | جرموک | گندواز، هرهر، کارمراشن. |
| شهرداری وایک | شهری | ۱۸۴ | ۷٬۰۶۴ | وایک | آرین، آزاتک، پور، زدا. |
| یغگنادزور | شهری | ۲۷ | ۷٬۹۴۴ | یغگنادزور |  |
| Areni Municipality | روستایی | ۴۳۸ | ۱۰٬۴۱۰ | آرنی | آگاراکادزور، آغاونادزور، آرپی، چیوا، گنیشیک، خاچیک، موزروف، ریند، یلپین. (متروکه: آماغو). |
| Gladzor Municipality | روستایی | ۱۳۱ | ۵٬۲۲۰ | گلادزور | گتاپ، ورنشن. |
| مالیشکا | روستایی | ۸۶ | ۴٬۴۶۰ | مالیشکا |  |
| Yeghegis Municipality | روستایی | ۴۷۷ | ۵٬۹۶۱ | شاتین، ارمنستان | آغنجادزور، آرتابوینک، گوغتانیک، هرمون، هورباتغ، هورس، کاراگلوخ، سالی، سواژایر، تاراتومب، وارداهوویت، یغگیس. (متروکه: آراتس، گتیکوانک، کالاسار) |
| شهرداری زاریتاپ | روستایی | ۴۶۸ | ۳٬۹۰۶ | زاریتاپ | آرتاوان، باردزرونی، گومک، کاپویت، خندزوروت، مارتیروس، نور آزنابرد، ساراوان، سرس، اوغدزور. (متروکه: آختا، هورادیس). |
تقسیمات استانی > شهرک‌ها و communities شهری

| تصویر | شهر (شهرک) | استان | بنیانگذاری | مساحت (کیلومترمربع) | جمعیت (سرشماری ۲۰۱۱) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | جرموک | وایوتس‌جور | سده ۱۳ام (نخستین اشاره) | ۵ | ۴٬۶۲۸ |
|  | وایک | وایوتس‌جور | ? | ۳ | ۵٬۸۷۷ |
|  | یغگنادزور | وایوتس‌جور | سده ۵ام (نخستین اشاره) | ۶ | ۷٬۹۴۴ |
تقسیمات استانی > روستاها یا communities روستایی

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  آگاراکادزور  آغاونادزور  آغنجادزور  آرنی  آرین  آرپی  آرتابوینک  آرتاوان  آزاتک  باردزرونی  چیوا  گتاپ  گتیکوانک  گلادزور |  گندواز  گنیشیک  گوغتانیک  گومک  هرهر  هرمون  هورباتغ  هورس  کاراگلوخ  کارمراشن  خاچیک  خندزوروت  مالیشکا  مارتیروس  |  نور آزنابرد  پور  ریند  سالی  ساراوان  شاتین  سرس  تاراتومب  وارداهوویت  ورنشن  یغگیس  یلپین  زاریتاپ  زدا   |
تقسیمات استانی > روستاها یا communities روستایی > Non-community villages

آختا، belongs the community of گومک.
موزروف، belongs the community of گنیشیک.
کاپویت، belongs the community of گومک.
کچوت، belongs the community of جرموک.
سواژایر، belongs the community of وارداهوویت.
اوغدزور، belongs the community of ساراوان.
تقسیمات استانی > روستاها یا communities روستایی > روستاهای سابق

اماگو، belongs the community of آرنی.
آراتس، belongs the community of هرمون.
کالاسار، belongs the community of هرمون.
گتیکوانک، belongs the community of وارداهوویت.
هورادیس، belongs the community of زاریتاپ.
اماکن مذهبی و تاریخی

وایوتس‌جور کلیساها و صومعه‌های تاریخی و دیدنی فراوانی دارد. یکی از زیباترین کلیساهای میانْ سده‌ای ارمنستان به نام نوراوانْک (بمعنی صومعه نو) در این استان قرار دارد. سایر سازه‌های تاریخی و مذهبی این استان عبارتنداز:
صومعه اسپیتاکاوور
گندوانک
صومعه تاناهات
صومعه تساغاتس کار
پروشابرد
جرموک
کوهستان نزدیک نوراوانک
جاده نوراوانک
کلیسای دو طبقه آستواتساتسین مقدس به هم راه کلیسای کاراپت مقدس و نیایشگاه گرگوری مقدس در سمت راست.
نمای روبروی نوراوانک
چلیپاسنگ‌های نوراوانک
کلیسای آستواتساتسین مقدس و کلیسای کاراپت مقدس
قدیمیترین کفش چرمی یافته شده در جهان در غار آرنی ۱
پادشاه جیجونگ

| شاه جی جونگ | شاه جی جونگ |
| --- | --- |
بیست و دومین فرمانروای شیلا : بیست و دومین فرمانروای شیلا 
سلطنت: ۵٠٠ تا ۵۱۴.م
تاج‌گذاری: ۵٠٠
پیشین: پادشاه سوجی
جانشین: پادشاه بوپ‌هونگ
درگذشته: ۵٠٠ میلادی
آرامگاه: سورابل بزرگ
دودمان: شیلا
پادشاه جیجوگ (۵۰۰ میلادی تا ۵۱۴ میلادی) بیست و دومین پادشاه شیلا یکی از سه پادشاهی کره بود. او در سال ۵۰۰ میلادی به تخت نشست و پس از ۱۴ سال حکومت از دنیا رفت.
وی بیشتر به خاطر تقویت قدرت سلطنتی و ساختن شیلا به یک امپراتوری متمرکز معروف است.پدر او گالمونوانگ بود که نوه پادشاه نائمول ایساگئوم بود، مادرش هم لیدی ژوزا ئنگ، دختر شاه نولجی بود.
شاه جیجئونگ برنامه اصلاحات قانونی خود را در سال ۵۰۲ میلادی آغاز کرد.
شاه جیجئونگ رسم دفن خدمتکاران را با اربابانشان غیرقانونی اعلام کرد. در سال ۵۰۳ وی به‌طور رسمی نام کشور را به عنوان شیلا نامگذاری کرد که قبلاً توسط شخصیت‌های مختلف چینی نشان داده شده بود.
در همان زمان او عنوان وانگ به معنای «شاه» را گرفت.
شاه جیجونگ این برنامه را در سال‌های بعد با اصلاح لباس تشریفاتی در سال ۵۰۴ و اصلاحات اداری محلی را در سال ۵۰۵ ادامه داد.
شاه جیجئونگ در سال ۵۰۹ بازاری را در سورابل شرقی تأسیس کرد.
در سال ۵۱۲ امپراتور، کیم ایسابو ژنرال بزرگ آن زمان در شیلا را برای تسخیر کشور جزیره‌ای یوسانگوک فرستاد.
بر اساس کُتُب تاریخی شاه جیجونگ مردی قد بلند و جثه‌ای بزرگ داشت.
وی پس از اینکه در سال ۵۱۴ میلادی درگذشت یک نام معبدی را دریافت کرد، نامی که اکنون با آن شناخته می‌شود.
او اولین شاه شیلا بود که نام معبدی را دریافت کرد.
کونلون

نمای رشته‌کوه کونلون در چینگهایرشته‌کوه
کونلون یا کوئن‌لون(چینی ساده‌شده:昆仑山، چینی رسمی:崑崙山، پین‌یینKūnlún Shān، مغولی:Хөндлөн Уулс) با درازای سه هزار کیلومتر یکی از بزرگ‌ترین رشته‌کوه‌های آسیاست. این کوه‌ها لبهٔ شمالیِ فلات تبت و مرزهای جنوبیِ حوضه تاریم و گذر گانسو را تشکیل‌می‌دهند و تا جنوب شرقیِ رود وی امتدادیافته و در سرزمین‌های پست شمالیِ چین امتداد می‌یابند.
رشته‌کوه کولون در سرمین‌های سین کیانگ، چینگهای و تبت در جمهوری خلق چین کنونی جای‌دارد و بلندترین چکاد آن لیوشی شان نام‌دارد.
حوزه علمیه اصفهان

حوزه علمیه‌ای در ایران
| 0 | 1 |
| --- | --- |
مدرسه مسجد شاه، یکی از مدارس حوزه علمیه اصفهان: مدرسه مسجد شاه، یکی از مدارس حوزه علمیه اصفهان
تأسیس: به‌طور رسمی در قرن ۱۰ هجری
تولیت: حسین مظاهری
مدیر: سید یوسف طباطبایی‌نژاد
معاون تهذیب: مجتبی امیریان
معاون آموزش: عبدالامیر خطاط
زیرمجموعه‌ها: بیش از ۴۰ مدرسه
مکان: اصفهان، ایران
وابسته به: مرکز مدیریت حوزه‌های علمیه استان اصفهان
وب‌گاه: وبگاه حوزه علمیه اصفهان
حوزه علمیه اصفهان یکی از قدیمی‌ترین و بزرگ‌ترین حوزه‌های علمیه در ایران است.
هم‌اکنون بیش از ۴۰ مدرسه در استان اصفهان تحت نظارت مرکز مدیریت حوزه‌های علمیه استان اصفهان و زعامت حسین مظاهری از مراجع تقلید شیعه است.
تاریخچه

حوزه علمیه اصفهان از ابتدا تا کنون چهار دوره را پشت سر گذاشته است. دوره اول در زمان آل بویه است که بزرگانی چون ابن‌سینا و ابوریحان بیرونی در این حوزه به تدریس می‌پرداخته‌اند. دوره دوم در عصر سلجوقیان است که در آن مدارس این حوزه علمیه گسترش فراوانی یافت. دوره سوم در عصر صفویان است که با توجه به انتقال پایتخت سلطنت به اصفهان و نیز توجه خاص شاهان صفوی، این حوزه علمیه به اوج رونق خود رسید. دوره چهارم نیز از پایان عصر صفوی تا عصر حاضر است.
تاریخچه > مروری بر تاریخ اصفهان

فتح اصفهان در سال ۲۳ هجری قمری (۶۴۳ میلادی) در زمان خلافت عمر بن خطاب صورت گرفت و حاکمان آن توسط خلفا تا بیش از سیصد سال بعد تعیین می‌شدند؛ بنابراین، این شهر در زمان سلسله آل بویه و امپراتوری سلجوقی پایتخت بوده است. اصفهان در دوران سلجوقیان به سرعت توسعه یافت و به یکی از مهم‌ترین شهرهای ایران تبدیل شد. ابن حوقل در توصیف اصفهان در نیمه دوم قرن چهارم قمری و اشاره به منسوجات ابریشم و پنبه، زعفران و میوه‌های مختلف آن که به نقاط دیگر صادر می‌شد، می‌گوید: از عراق تا خراسان، هیچ شهر تجاری بزرگتری از اصفهان وجود نداشت، مگر ری. این وضعیت رو به رشد اصفهان کماکان ادامه داشت تا اینکه حمله تیمور باعث ویرانی و فروپاشی تعدادی از شهرها و روستاهای ایران شد. تیمور در اصفهان دستور چیدن یک مناره را با سر ۷۰۰۰۰ قربانی داد. در سال ۱۰۰۰ هجری (۱۵۹۱ میلادی)، پایتخت صفوی از قزوین به اصفهان منتقل شد و اصفهان بار دیگر به یکی از مرفه‌ترین شهرهای ایران تبدیل شد. در این دوره اصفهان علاوه بر اینکه به یک مرکز سیاسی-اجتماعی تبدیل شده بود، یک مرکز فرهنگی-علمی نیز به حساب می‌آمد و یک حوزه علمیه بزرگ با علمای عالی‌رتبه در جهان شیعه را در خود جای داده بود.
تاریخچه > دوره تأسیس

با توجه به آنچه در تاریخ نقل شده است، اولین فعالیتهای حوزه علمیه اصفهان به دوران سلطنت آل بویه برمی‌گردد. هنگامی که ابوجعفر دشمنزیار حاکم اصفهان بود، ابن سینا برای خدمت نزد او رفت. ابن سینا علاوه بر خدمت در دربار ابوجعفر دشمنزیار در اصفهان، تدریس نیز می‌کرد. مدرسه اصفهان یادگار آن دوران است.
تاریخچه > دوره آشفتگی

این دوره همزمان با دوران حکومت امپراتوری سلجوقی بود. در این دوران، نظام‌الملک جنبش‌های مدرسه‌سازی و رقابتهای مذهبی-سیاسی را رواج داد، بنابراین تاریخ حوزه علمیه شیعه در این دوران چندان روشن نیست. اگرچه حسین سلطان‌زاده نویسنده کتاب تاریخ مدارس ایران از شش مدرسه در این عصر نام برده است، اما شیعه بودن آنها مورد شک است. می‌توان گفت که ایران از نیمه دوم قرن پنجم قمری، از حمله مغول (۱۲۱۹ تا ۱۲۵۶ میلادی، از ۶۱۶ تا ۶۵۴ هجری قمری) تا زمان غازان خان (۱۲۹۵ تا ۱۳۰۴ میلادی، ۶۹۴ تا ۷۰۳ هجری قمری)، یکی از پادشاهان ایلخانی، در آشفتگی سیاسی و فرهنگی بوده است. تا اینکه غازان خان به قدرت رسید و از آیین بودایی به اسلام گروید و نام خود را به محمود تغییر داد و از امپراتوری بزرگ مغول مستقر در چین سرپیچی کرد. غازان خان برای بهبود وضعیت کشور، مجموعه‌ای از اصلاحات وسیع و قوانین و مقررات را وضع کرد که نتایج درخشانی به بار آورد. به پیروی از غازان خان، نزدیک به ۱۰۰۰۰۰ مغول مسلمان شدند، و جانشین وی نیز، اولجایتو (۷۰۳–۷۱۶ قمری، ۱۳۰۴–۱۳۱۶ میلادی)، توسط شیعیان به مناسبت گرویدن او به مذهب شیعه به محمد خدابنده معروف شد. بنابراین، تا زمان انقراض سلسله ایلخانی ایران، اسلام دین رسمی دولت ایلخانان بود و سلطنت آنان بر اساس قوانین و آداب اسلامی بود.
تاریخچه > دوره رونق

این دوره یکی از پررونق‌ترین دوره‌های حوزه علمیه اصفهان است. با دعوت علما و دانشمندان جبل عامل به ایران و تمرکز بر اصفهان در عصر صفویه، حوزه علمیه اصفهان به اوج شکوفایی خود رسید. برخلاف دوران آشفتگی -هنگامی که جنبش‌های مدرسه‌سازی توسط نظام‌الملک برای ترویج مکتب شافعی آغاز شد- در این دوره حوزه علمیه اصفهان، با ساخت مدارس دینی شیعه رواج گرفت و ده‌ها مدرسه در دورترین نقاط ایران تأسیس شد. اما گسترش خرافات و فساد اخلاقی و روی آوردن به جهان و مظاهر مادی، بی‌اعتنایی به دانش و ادب عوامل انحطاط صفوی را فراهم کرد. جبل عامل، که از دیرباز یک دانشگاه برای شیعه امامیه و مرکز آموزش دانشمندان در علوم مختلف اسلامی مانند حدیث و فقه، تفسیر، کلام و اخلاق بود، با گرایش شاه اسماعیل یکم به تشیع و دعوت فقهای شیعه راه را برای ترویج تفکرات شیعی هموار ساخت. البته تاریخ تشیع در ایران به قرون اول و دوم قمری (۶۲۲ تا ۸۱۶ میلادی) برمی‌گردد.
تاریخچه > دوره رویارویی با دولتها

برهه تاریخی چهارم حوزه علمیه اصفهان در مورد رویارویی آن با حکومت‌های افشاریان، زندیان، قاجاریان و دودمان پهلوی است. حاکمان این رژیمها عمدتاً افرادی نالایق بودند و به فرهنگ و علم توجهی نداشتند و تنها عملکرد آنها «انباشت ثروت» و «دادن امتیاز» به کشورهای خارجی بود. فقر اقتصادی منجر به پذیرش هر نوع قراردادی با دولتهای خارجی و تهاجم فرهنگی شد. از جمله این توافقات، پذیرش افتتاح مدارس خارجی در ایران بود که برخی از کشورها مانند انگلیس، آلمان، فرانسه و روسیه در ایران تأسیس کردند. مدرسه ستاره صبح یکی از مدارسی بود که در سپتامبر ۱۹۱۰ در اصفهان افتتاح شد، در حالی که مدرسه جلفا قبلاً در این شهر به تربیت دانش آموزان مبادرت داشت.
تاریخچه > دوره صفویه

در دوران صفویه، به دلیل فشارهای شدید بر شیعیان توسط امپراتوری عثمانی، برخی از علمای شیعه جبل عامل به ایران مهاجرت کردند تا از این فرصت گشایش سیاسی موجود در ایران استفاده کنند و مذهب تشیع را ترویج کنند. شاه تهماسب صفوی (سلطنت ۹۳۰–۹۸۴ قمری) مهم‌ترین نقش را در استقبال از این علمای مهاجر ایفا کرد. برخی از این علما در شکل‌گیری حوزه علمیه اصفهان نقش مهمی داشتند. در زمان شاه تهماسب، به دلیل مراقبت ویژه شاه از علما و همچنین اعتقاد و تعهد شخصی وی به احکام شرع اسلام، زمینه‌های علمی شیعه رونق گرفت و قدرت ویژه‌ای به دست آورد. پس از شاه تهماسب، در زمان شاه اسماعیل دوم (سلطنت ۹۸۴–۹۸۵ قمری) به دلیل گرایش شاه به اهل سنت، علمای شیعه منزوی شدند و حتی شاه سعی کرد آنها را بکشد. پس از شاه اسماعیل دوم در زمان سلطنت شاه محمد خدابنده (سلطنت ۹۸۵–۹۹۶ قمری) نیز هیچ توجهی به حوزه علمیه نشد. با برپایی سلطنت شاه عباس اول صفوی (سلطنت ۹۹۶–۱۰۳۸ قمری) و اقدامات وی، علمای شیعه نفوذ بیشتری پیدا کردند، تا جایی که می‌توان گفت که حوزه علمیه اصفهان در عمل در زمان وی تأسیس شده است.
تاریخچه > دوره افشاریان

در پی تصرف اصفهان توسط محمود افغان و متعاقب آن به قدرت رسیدن نادرشاه افشار (سلطنت ۱۱۴۸ تا ۱۱۶۰ قمری) و ناامنی شهر، حوزه علمیه اصفهان رونق سابق خود را از دست داد و این اتفاق تعدادی از علما را مجبور به مهاجرت به شهرهای دیگر کرد.
تاریخچه > دوره قاجار

در دوره قاجار (۱۱۷۵ تا ۱۳۰۴)، کرسی تدریس فقه و اصول در حوزه علمیه اصفهان رونق داشت. در این دوره، بیشتر علما تحصیلات و مقاطع حوزوی خود را در این شهر می‌آموختند و برای تکمیل تحصیلات خود به حوزه تازه تأسیس نجف مهاجرت می‌کردند. البته برخی از آنها پس از اخذ درجه اجتهاد و دستیابی به سطوح بالای تحصیلات حوزوی به اصفهان بازمی‌گشتند و تدریس و انجام سایر امور دینی را آغاز می‌کردند. این رفت و آمد باعث شد اصفهان همچنان در آموزش مجتهدین برجسته پیشگام باشد.
تاریخچه > دوره پهلوی

در واقع از این زمان به بعد حوزه علمیه اصفهان رسماً به یکی از حوزه‌های تابعه حوزه علمیه نجف تبدیل شد و اساتید فرهیخته نجف در این شهر مستقر شدند و دستاوردهای علمی آن را در اختیار طلاب قرار دادند. حوزه علمیه اصفهان رونق خود را در دهه‌های اول سلسله پهلوی به ویژه در پی سیاستهای پهلوی اول از دست داد.
تاریخچه > وضعیت فعلی

در یکی دو دهه اخیر، حوزه علمیه اصفهان از دستاوردهای علمی حوزه علمیه قم بسیار بهره برده و اساتید برجسته آن، از فارغ التحصیلان حوزه علمیه قم و همچنین حوزه علمیه نجف هستند.
دانش‌آموختگان معروف

حوزه علمیه اصفهان یکی از حوزه‌های نادری است که بیشترین مهاجرت علمی دانشمندان و علمای اسلامی را پذیرفته است. در اینجا برخی از دانش‌آموختگان و فارغ‌التحصیلان این حوزه علمیه نام برده می‌شوند:
میرداماد
شیخ بهایی
میرفندرسکی
محمدتقی مجلسی
محمدباقر مجلسی
سید نعمت‌الله جزایری
سید ابوالقاسم دهکردی
محمد جواد اصفهانی
شیخ احمد مجتهد بیدآبادی
میرزا محمد جواد حسین‌آبادی اصفهانی
محمدعلی شاه‌آبادی
سید حسین خادمی
●شیخ عباسعلی ادیب معروف به شیخ بهایی زمان
دانش‌آموختگان معروف > بانوان تحصیل کرده

بانو امین
دانش‌آموختگان معروف > مراجع برجسته شیعه

برخی از برجسته‌ترین مراجع و فقهای شیعه به مدارج عالی در حوزه علمیه اصفهان رسیدند و سپس برای تکمیل تحصیلات خود به نجف رفتند. اینان شامل:
سید حسن مدرس
محمدحسین نائینی
سید ابوالحسن اصفهانی
محمدرضا مسجدشاهی
سید جمال‌الدین گلپایگانی
سید حسین طباطبایی بروجردی
سید محمدباقر درچه‌ای
دانش‌آموختگان معروف > شخصیت‌های علمی و فقهی

عبدالله بن محسن اعرجی
رحیم ارباب
اساتید برجسته حوزه علمیه اصفهان

علی منشار عاملی، دوره صفوی
حسین بن عبدالصمد حارثی، دوره صفوی
ملا عبدالله تستری، دوره صفوی
شیخ بهایی، دوره صفوی
لطف‌الله بن عبدالکریم میسی، دوره صفوی
مصطفی حسینی تفرشی، دوره صفوی
میرداماد، دوره صفوی
میرفندرسکی، دوره صفوی
قاسم حسنی طباطبائی قهپایی، دوره صفوی
محمدتقی مجلسی، دوره صفوی
رجبعلی تبریزی، دوره صفوی
رفیع الدین محمد بن حیدر حسنی طباطبائی، دوره صفوی
آخوند ملا حسین بروجردی، دوره صفوی
ملا محمدصالح مازندرانی، دوره صفوی
رفیع الدین گیلانی، دوره صفوی
محمدباقر محقق سبزواری، دوره صفوی
آقا حسین خوانساری، دوره صفوی
محمد بن حسن شروانی، دوره صفوی
سلطان‌العلماء آملی، دوره صفوی
خلیل بن غازی قزوینی، دوره صفوی
جعفر بن عبدالله حویزی، قرن دوازده قمری
سید نعمت‌الله جزایری، قرن دوازده قمری
ملا محسن فیض کاشانی، قرن دوازده قمری
آقا جمال خوانساری، قرن دوازده قمری
محمد بن عبدالفتاح تنکابنی، قرن دوازده قمری
محمد صالح خاتون آبادی، قرن دوازده قمری
آقا حسین گیلانی، قرن دوازده قمری
میرزا عبدالله اصفهانی افندی، قرن دوازده قمری
ابوالفضل بهاءالدین محمد بن حسن اصفهانی، قرن دوازده قمری
حزین لاهیجی، قرن دوازده قمری
محمد اکمل اصفهانی، قرن دوازده قمری
محمدصادق تنکابنی، قرن دوازده قمری
عبدالله بن صالح بحرانی سماهیجی، قرن دوازده قمری
محمدزمان بن کلبعلی اصفهانی تبریزی، قرن دوازده قمری
محمد باقر بن حسن خلیفه سلطانی، دوره نادر شاه
محمد تقی بن محمدکاظم الماسی شمس‌آبادی، دوره نادر شاه
اسماعیل خواجویی، دوره نادر شاه
ملا محراب گیلانی، دوره نادر شاه
جعفر بن حسین خوانساری، دوره نادر شاه
ملا علی نوری، دوره قاجار
محمدتقی رازی، دوره قاجار
سید ابوالقاسم دهکردی، دوره قاجار
محمدحسین فشارکی، دوره پهلوی
سید محمدباقر درچه‌ای، دوره قاجار
عبدالحسین سیدالعراقین، دوره پهلوی
سید محمد نجف آبادی، دوره پهلوی
محمدرضا اصفهانی نجفی مسجدشاهی، دوره پهلوی
میرزا عبدالحسین نجفی، دوره پهلوی
سید مهدی درچه‌ای، دوره پهلوی
محمدصادق خاتون‌آبادی، دوره پهلوی
سید علی نجف آبادی، دوره پهلوی
آقا نوراللّه اصفهانی، دوره پهلوی
سید حسین خادمی، دوران اخیر
سیّد عَبدُالْحسین طَیّب اصفهانی، دوران اخیر
احمد فقیه امامی، دوران اخیر
حسن فقیه امامی، دوران اخیر
حسین مظاهری، دوران اخیر
رسول ملکیان اصفهان دوران اخیر
شیخ عباسعلی ادیب معروف به شیخ بهایی زمان، دوران اخیر
موضوعات درسی

بیشتر موضوعات علوم اسلامی به صورت دوره‌ای و در سطوح بسیار بالا در مدارس حوزه علمیه اصفهان تدریس می‌شود که مهم‌ترین آنها به شرح زیر است:
فقه و اصول فقه
علم حدیث
فلسفه و علوم عقلی
طب و نجوم
ریاضیات
مدرسه‌ها

یکی از ویژگی‌های حوزه علمیه اصفهان، به خصوص در دوره صفویه، رونق مدرسه‌سازی در اصفهان بود. اکثر این مدارس توسط حاکمان و متحدان آنها ساخته شده است. برخی از این مدارس هنوز موجود و فعال هستند و برخی دیگر نیز به تدریج ناپدید شده‌اند:
مدرسه امامزاده اسماعیل، دوره صفوی
مدرسه جلالیه یا احمدآباد، دوره صفوی
مدرسه الماسیه، دوره صفوی
مدرسه ثقه الاسلام، دوره صفوی
مدرسه شفیعیه، دوره صفوی
مدرسه شیخ الاسلام، دوره صفوی
مدرسه ملا عبدالله، دوره صفوی
مدرسه نیماورد، دوره صفوی
مدرسه مریم بیگم، دوره صفوی
مدرسه شاهزاده‌ها، دوره صفوی
مدرسه جده بزرگ و جده کوچک، دوره صفوی
مدرسه فاطمیه، دوره صفوی
مدرسه کلباسی یا قرقچای بیک، دوره صفوی
مدرسه میرزا تقی، دوره صفوی
مدرسه مبارکیه، دوره صفوی
مدرسه خواجه مَلِک مستوفی، دوره صفوی
مدرسه اسماعیلیه، دوره صفوی
مدرسه دار العلم، دوره صفوی
مدرسه شاه یا مدرسه مسجد جامع عباسی، دوره صفوی
مدرسه شیخ بهائی، دوره صفوی
مدرسه میرزا عبداللّه افندی، دوره صفوی
اگرچه با تأسیس حوزه علمیه قم از اهمیت حوزه علمیه اصفهان در قرن گذشته کاسته شده است، اما مدرسه‌های علمیه این شهر هنوز پابرجاست و طلاب در حال فراگیری علم هستند. برخی از مدارس دینی که در سالهای اخیر در اصفهان تأسیس شده یا از گذشته باقی مانده است و اکنون باز است، به قرار ذیل است:
مدرسه چهارباغ، دوران اخیر
مدرسه سید، دوران اخیر
مدرسه صدر بازار، دوران اخیر
مدرسه صدر خواجو، دوران اخیر
مدرسه عربان، دوران اخیر
مدرسه کاسه‌گران، دوران اخیر
مدرسه ناصری، دوران اخیر
مدرسه نوریه، دوران اخیر
مدرسه مریم بیگم، دوران اخیر
مدرسه الغدیر، دوران اخیر
مدرسه سلطانی کاشان که معماری صفوی آن شباهت بسیاری به مدرسه چهار باغ اصفهان دارد
مدرسه نیماورد، یکی از مدارس زیر نظر حوزه علمیه اصفهان
مدرسه چهارباغ، یکی از مدارس زیر نظر حوزه علمیه اصفهان
مدرسه مسجد شاه، یکی از مدارس حوزه علمیه اصفهان
شهرستان قرچک

| شهرستان قرچک | شهرستان قرچک |
| --- | --- |
موقعیت شهرستان قرچک در استان تهران: موقعیت شهرستان قرچک در استان تهران
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
کشور:  ایران
استان: تهران
مرکز شهرستان: قرچک
سایر شهرها: قرچک زیباشهر (قرچک) باقرآباد (قرچک)
سال تأسیس: ۱۳۹۱
نام‌های پیشین: قریه چک
اداره: اداره
فرماندار: علیرضا فاتحی نژاد
مردم: مردم
جمعیت: ۲۶۹٬۱۳۸ تن
تراکم جمعیت: ۶٬۳۲۵ نفر بر کیلومتر مربع
مذهب: شیعه
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
مساحت: ۹۰٫۲ کیلومتر مربع
آب‌وهوا: آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه: ۱۵+ درجه
داده‌های دیگر: داده‌های دیگر
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۲۱
وبگاه: فرمانداری قرچک
شهرستان قرچک یکی از شهرستان‌های استان تهران است که به مرکزیت شهر قرچک و از ترکیب بخش مرکزی شامل دهستان‌های ولی‌آباد و قشلاق جیتو با انتزاع از شهرستان ورامین ایجاد شد.
تقسیمات کشوری

بخش‌ها
بخش مرکزی
شهرها
قرچک
زیباشهر
باقرآباد
دهستان‌ها
دهستان ولی‌آباد
قشلاق جیتو
روستاها
قشلاق مشهدی ابوالحسن
قشلاق مشهدی محمد
محمدآباد
داودآباد
امین‌آباد
ولی‌آباد
رستم‌آباد
رضی‌آباد
محمودآباد طباطبائی
صالح‌آباد
قشلاق جیتو
ورزش

باشگاه فوتسال شهید منصوری قرچک یکی از باشگاه‌های فعال فوتسال در ایران است. این تیم هم‌اکنون در لیگ برتر فوتسال ایران که بالاترین سطح فوتسال در ایران می‌باشد، به رقابت با دیگر تیم‌ها می‌پردازد. بازی‌های خانگی شهید منصوری و تمرین‌های تیمی در سالن ۷ تیر قرچک که متعلق به
اداره ورزش و جوانان شهرستان قرچک می‌باشد برگزار می‌شود با شگاه مقاومت قرچک که در رده بزرگسالان و امید در لیگ دسته دو کشور فعالیت می‌نماید و از سال ۱۳۹۲ به جمع خانواده ورزش شهرستان وارد شده‌است.