مراسم المپیک
اختتامیه

بسیاری از عناصر مراسم اختتامیه به‌جای قوانین و رویه‌های رسمی، از نظر تاریخی با تکامل سنت‌ها بهبود یافتند.
مراسم اختتامیه باید در عصر یکشنبه برگزار شود.
روال مراسم اختتامیه فعلی با تغییراتی که توسط IOC طی یکصد و دوازدهمین اجلاس آن در سال ۲۰۰۱ در مسکو برگزار شد، آغاز شد و در بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۰۲ برای بار نخست اجرایی شد.
بین سال‌های ۱۸۹۶ تا ۲۰۰۰، علاوه بر سرود کشور میزبان، سرود یونان و سرود کشور میزبان بعدی در این بخش پخش می‌شد. با توجه به تغییرات اعمال شده در سال ۲۰۰۵، معمولاً مراسم اختتامیه با ورود رئیس کمیته بین‌المللی المپیک و رئیس دولت یا نماینده کشور میزبان آغاز می‌شود و پس از آن پرچم کشور میزبان به اهتزاز در می‌آید و سرود ملی آن کشور برگزار می‌شود و سپس یک برنامه هنری به نمایش گذاشته می‌شود.
به دلیل انعطاف‌پذیری اختتامیه، معمول است که مدت زمان کمتری نسبت به مراسم افتتاحیه داشته باشد.
معمولاً بخش تشریفاتی مراسم اختتامیه با «رژه ملل» آغاز می‌شود که در آن پرچمداران هر کشور شرکت‌کننده در ورودی اصلی زمین ورزشگاه وارد می‌شوند. از زمان المپیک زمستانی ۲۰۰۲، تصمیم‌گیری در مورد اینکه آیا ورزشکاران به ترتیب پروتکلی که در مراسم افتتاحیه استفاده می‌شود وارد شوند یا خیر، بر عهده کمیته سازماندهی است. تنها شرط این است که پرچم یونان رهبری رژه را بر عهده بگیرد و پرچم کشور میزبان آخرین باشد. نمونه ای از انعطاف‌پذیری در این قانون در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ رخ داد که در زمان اختتامیه، پرچم‌های بریتانیا به عنوان کشور میزبان و برزیل به عنوان میزبان بعدی با هم در پایان این بخش وارد شدند. اگر شرایط اجازه دهد، همه ورزشکاران بدون هیچ گونه تمایز یا گروه‌بندی بر اساس ملیت راهپیمایی می‌کنند. این «رژه ورزشکاران»، ترکیبی از همه ورزشکاران، سنتی است که در طول بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۵۶ به پیشنهاد جان یان وینگ، دانش‌آموز مدرسه‌ای ملبورن، که فکر می‌کرد این راهی برای آوردن ورزشکاران جهان با هم به عنوان «یک ملت» است، آغاز شد. قبل از بازی‌های تابستانی ۱۹۵۶، هیچ تیم المپیکی هرگز در مراسم اختتامیه بازی‌های مدرن یا باستانی راهپیمایی نکرده بود. این اولین راهپیمایی صلح بین‌المللی بود که تا به حال برگزار می‌شد.
از بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۰، پس از ورود همه پرچم‌ها و ورزشکاران به ورزشگاه، مراسم نهایی مدال بازی‌ها برگزار می‌شود. کمیته سازماندهی شهر میزبان مربوطه می‌تواند با مشورت IOC تعیین کند که مدال‌های آن در کدام رویداد ارائه می‌شود. در طول بازی‌های المپیک تابستانی، این مکان برای مراسم اهدای جوایز ماراتن مردان در نظر گرفته شده است (از بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰، ماراتن زنان باید مراسم اهدای جوایز آنها نیز در زمان اختتامیه باشد). به‌طور سنتی، ماراتن مردان در آخرین روز مسابقات برگزار می‌شود و مسابقه چند ساعت قبل از شروع مراسم اختتامیه به پایان می‌رسد. با این حال، در المپیادهای تابستانی اخیر در آتلانتا، پکن، ریو و توکیو (اگرچه ماراتن‌های سال ۲۰۲۰ در ساپورو، ۸۰۰ کیلومتر (۵۰۰ مایل) دورتر برگزار شد) با توجه به شرایط آب و هوایی شهر میزبان، مسابقات ماراتن مردان و زنان را در ساعات اولیه صبح برگزار شدند.
یکی دیگر از لحظات واجب زمانی است که اعضای تازه منتخب کمیسیون ورزشکاران IOC دسته گلی را به نماینده داوطلبان اهدا می‌کنند تا از آنها به خاطر کارهایشان در طول بازی‌ها تشکر کنند.
پس از تغییراتی که در بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۰۶ انجام شد، مراسم آنتورپ با برافراشتن دو پرچم ملی دیگر بر روی میله‌های پرچم در یک زمان شروع می‌شود و سرودهای ملی مربوطه نواخته می‌شوند: اول، روی یکی از دکل‌های واقع در نوک تریبون، پرچم یونان. برای گرامیداشت زادگاه بازی‌های المپیک و دوم، پرچم کشور میزبان بازی‌های المپیک تابستانی یا زمستانی بعدی. " سرودی برای آزادی "، سرود ملی یونان، از زمان تصویب قوانین فعلی در هر مراسم اختتامیه بازی‌های المپیک اجرا شده است. این بخش پروتکل در مراسم اختتامیه بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ برجسته تر شد، زیرا ایالات متحده قرار بود میزبان بازی‌های المپیک تابستانی بود و در زمان پخش سرود ایالات متحده در حالی که زمان اهتزاز پرچم میزبان بود، پرچم لس آنجلس برافراشته شد. پس از نواختن سرود المپیک به جای پرچم میزبان دورهٔ بعدی، سرود پرچم پرستاره پخش شد زیرا به دلیل اختلاف‌هایی که میان آمریکا و شوروی وجود داشت، آمریکا خواهان تحریم بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ بود. در سیدنی و آتن، دو پرچم یونان برافراشته شد؛ زیرا یونان میزبان بازی‌های سال ۲۰۰۴ بود.
سپس در حالی که سرود المپیک نواخته می‌شود، پرچم المپیک که در مراسم افتتاحیه برافراشته شده بود از میله پرچم پایین آمده و از استادیوم خارج می‌شود.
در مراسمی که به آن مراسم آنتورپ معروف است (چون این سنت از بازی‌های آنتورپ شروع شد)، شهردار فعلی شهر که بازی‌ها را برگزار می‌کرد، پرچم رسمی المپیک را به رئیس کمیته بین‌المللی المپیک می‌دهد و او نیز پرچم را به شهردار میزبان بازی‌های المپیک بعدی منتقل می‌کند. سپس شهردار دریافت کننده پرچم، آن را هشت بار به اهتزاز درمی‌آورد. در طول مراسم، شهردار شهر میزبان پیشین در سمت چپ، رئیس IOC در وسط و شهردار شهر میزبان بعدی در سمت راست ایستاده‌اند. تا بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۴، این مراسم در مراسم افتتاحیه برگزار می‌شد. در طول تاریخ المپیک مدرن، از پنج پرچم پروتکلی استفاده شده است:
روشن کردن شعله المپیک مدرن در المپیا، یونان، محل بازی‌های باستانی
صحنه ای از مراسم افتتاحیه بازی‌های المپیک تابستانی ریو ۲۰۱۶
آتش بازی آغاز مراسم افتتاحیه بازی‌های المپیک تابستانی پکن ۲۰۰۸ است که از تجملاتی‌ترین افتتاحیه‌ها بود، در زمان فرهنگی فرخنده ساعت ۸:۰۰ بعد از ظهر ۸/۸/۲۰۰۸ آغاز شد.
طبق سنت، تیم یونانی رژه ملل را در مراسم افتتاحیه بازی‌های المپیک زمستانی ونکوور ۲۰۱۰ رهبری می‌کند.
راهپیمایی هیئت‌های کره شمالی و جنوبی در مراسم افتتاحیه المپیک زمستانی ۲۰۱۸ پیونگ چانگ که کره جنوبی میزبان آن بود.
روشن شدن مشعل در مراسم افتتاحیه بازی‌های المپیک زمستانی سالت لیک سیتی ۲۰۰۲ .
ماراتن‌باز برزیلی واندرلی دی لیما در مراسم افتتاحیه بازی‌های المپیک تابستانی ریو ۲۰۱۶ مجمر المپیک را روشن می‌کند.
یکی از سه شعله آتش عمومی بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۲۲، واقع در Yanqing .
اجرای کبوتر در مراسم سوچی ۲۰۱۴
مراسم مدال در بازی‌های المپیک تابستانی لندن ۲۰۱۲
ورزشکاران در مراسم اختتامیه بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ پکن در استادیوم جمع می‌شوند.
رژه پرچم‌ها در مراسم اختتامیه بازی‌های المپیک تابستانی ریو ۲۰۱۶
شعله المپیک در جریان بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ لندن به آرامی خاموش می‌شود