stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
شوکت حمید خان
کار برای پاکستان

خان در سال ۱۹۶۸ به پاکستان برگشت و در همان سال به دانشگاه کالج دولتی لاهور پیوست. زمانی که در دانشگاه مشغول تدریس بود، از طریق دکتر رافع محمد چودری، به دکتر عبدالسلام معرفی شد و در سال ۱۹۶۹ به عنوان کارشناس علوم پایه به سازمان انرژی اتمی پاکستان پیوست.
در پاکستان، اواسط جنگ ۱۹۷۱، خان زمانی که در کویته بلوچستان بود، با منیر احمد خان ملاقات کرد. منیر احمد خان مقدمات دیدار با نخست‌وزیر ذوالفقار علی بوتو را فراهم کرد. دکتر شوکت حمید خان یکی از معدود دانشمندان دعوت شده به نشست مولتان بود که مدت کوتاهی پس از آزمایش هسته‌ای هند برگزار شد. پس از این دیدار، خان شروع به توسعه روش‌های سوختی، و تکمیل اقدامات مقدماتی مطالعات هسته‌ای در مدل‌های مختلف کرد. در ماه مارس سال ۱۹۷۴، خان به همراه دیگر دانشمندان جلسه‌ای به ریاست منیر احمد خان و مشاور علمی نخست‌وزیر دکتر عبدالسلام تشکیل دادند. در این نشست، خان روش جداسازی مولکولی را ارائه کرد اما این پیشنهاد رد شد. جداسازی مولکولی روشی بسیار پیچیده به همراه روش‌های دشوار در مقایسه با فرایند گازی است. پس از بررسی هر دو فرایند، آن‌ها تصمیم گرفتند از روش فرایند گازی برای این پروژه استفاده کنند. با وجود مخالفت با طرح، آن‌ها به‌طور کامل روش جداسازی مولکولی را کنار نگذاشتند و خان همچنان برای مقاصد تحقیقاتی کار بروی روش جداسازی مولکولی در گازها را ادامه داد. خان بخشی از یک تیم کوچک از دانشمندان بود که نقش محوری در توسعه دستگاه خنک‌کننده داشتند. تلاش‌های او منجر به دریافت جایزه بهترین عملکرد از ژنرال ضیاء الحق ریاست جمهوری شد.
در سال ۱۹۸۵، خان مدیر " آزمایشگاه اپتیک " در سازمان انرژی اتمی پاکستان شد. در سال ۱۹۹۰، به دستور دولت پاکستان، خان و تیمش موفق به ساخت و توسعه اتاق گاز به صورت بومی شدند. خان همچنین قطعات پیچیده لیزری را برای کاهش زباله‌های خطرناک اختراع کرد. در ماه مه سال ۱۹۹۸، خان یکی از دانشمندان ارشدی بود که شاهد اولین آزمایش اتمی پاکستان بودند.
سازمان تحقیقات هسته‌ای اروپا

در سال ۱۹۹۹، خان به سازمان تحقیقات هسته‌ای اروپا (CERN) پیوست، جایی که به عنوان دانشمند ارشد مشغول به کار شد. در سرن، خان طراح ارشد بود و در طراحی سیم‌لوله فشرده میونی کمک کرده بود، که در پروژه برخورددهنده هادرونی بزرگ در سرن ژنو مورد استفاده قرار گرفت. خان به عنوان رئیس مشترک فناوری‌های اطلاعاتی ارتباطاتی کار فعالیت کرده‌است. در سال ۲۰۰۱، خان سرن را ترک کرد و دوباره به سازمان انرژی اتمی پاکستان پیوست. در سال ۲۰۰۲ به ریاست این سازمان منصوب شد. در سال ۲۰۰۲، خان آزمایشگاه فیزیک پلاسما در سازمان انرژی اتمی پاکستان را رهبری کرد و مقالات علمی متعددی را در زمینه اکتشافات در زمینه لیزر و فیزیک پلاسما چاپ کرد. در سال ۲۰۰۵، خان از سازمان انرژی اتمی پاکستان با عنوان «مأمور ارشد علوم» بازنشسته شد. او بنیان‌گذار برنامه‌های لیزری در پاکستان است که در حال حاضر به آزمایشگاه اپتیک و مؤسسه ملی لیزر ارتقا یافته‌است که با چند صد محقق فعالیت می‌نماید. او همچنین مؤسس انجمن‌های تحقیقاتی فیزیک پلاسما در پاکستان است. با توجه به اقدامات او در پاکستان و سازان انرژی اتمی این کشور، خان یکی از فیزیکدانان هسته‌ای پیشرو در پاکستان محسوب می‌گردد.
پروژه چشم‌انداز سال ۲۰۳۰

در سال ۲۰۰۵ شوکت حمید خان به عنوان عضو حوزه علوم و فناوری در کمیسیون برنامه‌ریزی منصوب شد. خان همچنین مدیر پروژه چشم‌انداز ۲۰۳۰ بود که تلاش می‌کرد یک افق درخشان در سال ۲۰۳۰ برای پاکستان ترسیم نماید. این طرح از نظرات شهروندان برجسته الهام می‌گرفت و در اوت ۲۰۰۷ کمی پس از ۶۰مین سالگرد تأسیس کشور پاکستان منتشر شد. خان در اکتبر سال ۲۰۰۷ برای یک گروه از نمایندگان پارلمان آلمان در مورد چشم‌انداز ۲۰۳۰ در برلین سخنرانی کرد.
فعالیت در سازمان همکاری اسلامی

پروفسور شوکت حمید خان از سال ۲۰۱۴ پس از دکتر جواد لاغری به عنوان هماهنگ‌کننده کل در کمیته دائمی همکاریهای علمی و فناوری سازمان همکاری اسلامی یا به‌طور اختصار کامستک، حضور دارد.کامستک یکی از زیر مجموعه‌های سازمان همکاری اسلامی (OIC) است که با هدف و تأکید بر توسعه آموزش‌های تکمیلی، سرمایه‌گذاری در بخش تحقیقات، توجه ویژه به فناوری اطلاعات، مبادله اطلاعات میان کشورهای اسلامی و جلوگیری از فرار مغزها شکل گرفته‌است. این سازمان ۵۷ عضو از چهار قاره مختلف جهان دارد.
جوایز و افتخارات

پژوهنده پدیده ملی (۱۹۵۹ تا ۱۹۶۱)
نشان طلا از دانشگاه پنجاب (۱۹۶۱)
بهترین دانشجو از لحاظ داشتن علوم گوناگون
یکی از برگزیدگان مؤسسه رودز، دانشگاه آکسفورد (۱۹۶۲)
جایزه عملکرد درخشان (۱۹۶۳)
نشان طلای فناوری از آکادمی علوم پاکستان (۱۹۹۳)
عضو برگزیده جامعه اتمی پاکستان (۲۰۰۰)
کتاب‌شناسی

The laser triggered spark gap (1968)
The laser triggered spark gap (نسخه دوم) (1986)
هلارود

| هلارود | هلارود |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: قزوین
شهرستان: قزوین
بخش: بخش رودبار شهرستان
دهستان: رودبار شهرستان
جمعیت: ۹۴ نفر (سرشماری ۹۵)
هلارود، روستایی از توابع بخش رودبار شهرستان شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان رودبار شهرستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹ نفر (۱۴خانوار) بوده است.
زبان

اهالی روستای هلارود به مراغی که از گویش‌های زبان تاتی است، سخن می‌گویند.
اتاق خواب آرل

| 0 | 1 |
| --- | --- |
هنرمند: ونسان ون گوگ
سال: ۱۸۸۸
گونه: رنگ روغن روی بوم
ابعاد: ۷۲ cm × ۹۰ cm (۲۸٫۳ in × ۳۵٫۴ in)
مکان: موزه ون گوگ، آمستردام
اُتاقِ خوابِ آرل (به فرانسوی: La Chambre à Arles)؛ (به هلندی: Slaapkamer te Arles) نام سه نقاشی تقریباً مشابه است که توسط ونسان ون گوگ نقاش هلندی سبک پسادریافتگری در سده ۱۹ میلادی کشیده شد.
عنوانی که خود ون گوگ به این کار هنری داده اتاق خواب است. سه نسخه معتبر در نامه‌های او توصیف شده است، که با تصاویر آویخته شده به دیوار سمت راست به سادگی از هم قابل تشخیص هستند.
نقاشی اتاق ون گوگ در میدان لامارتین ارل ،بوش-دو-رون، فرانسه را نشان می‌دهد که با نام خانه زرد رنگ شناخته شده است.
در سمت راست به طبقه بالا و پلکان باز می‌شد، در سمت چپ به اتاق میهمان که او برای پل گوگن آماده کرده بود. پنجره دیوار روبرو رو به میدان لامارتین و باغهای عمومی آن بود. این اتاق به شکل مستطیل نبود بلکه شکل ذوزنقه با زاویه منفرجه در گوشه سمت چپ دیوار جلویی و زاویه تند در سمت راست داشت. براساس مدارک ون گوگ روی این مسئله وقت زیادی صرف نکرد، فقط به سادگی به طریقی نشان داد که آنجا گوشه اتاق است.
اولین نسخه

ون گوگ اولین نسخه را در اواسط اکتبر ۱۸۸۸ در حالیکه در ارل بود شروع کرد: او هدفها و منظورش را به برادرش تئو توضیح داده است:
«این بار موضوع نقاشی اتاق خوابم است، اتاقی که در آن فقط رنگ است که اهمیت دارد؛ و ضمن آن که با سادگی و یک‌دستی خود شکوهی به اشیا داده‌است، نشان می‌دهد که این اتاق چیزی جز محل خواب و استراحت نیست. خلاصه بگویم، نگاه کردن به این تابلو باید موجب استراحت فکر و بیش از آن آسودگی خیال شود. رنگ دیوارها را بنفش کمرنگ. رنگ زمین منطبق با موادی که از آن ساخته شده است، تخت چوبی و صندلی‌ها زرد مثل کره تازه، ملافه و بالشها را به رنگ سبز روشن مثل لیمو کردم. روتختی به رنگ سرخ، پنجره به رنگ سبز، لگن دستشویی به رنگ نارنجی، تانک آب رنگ آبی، درها مثل یاس بنفش، رنگ آمیزی شده‌اند. در این اتاق با پنجره بسته چیز دیگری وجود ندارد. اثاثیه مربع شکل، همین‌طور تصاویر آویخته شده به دیوار، آینه، بطری هاو چند تکه لباس باید بیانگر آرامش یکنواخت اتاق باشد. از رنگ سفید در تابلو استفاده نشده است، بنابراین قاب آن سفید رنگ خواهد بود با این هدف که آرامشی بیش از آنچه که به من توصیه شده ببخشد. در آن از هیچ نوع سایه‌ای استفاده نکرده‌ام، فقط رنگهای ساده بکار برده‌ام.»
ون گوگ طرحهایی از کار هنری اش را در این نامه همانند نامه‌ای که کمی بعد به پل گوگن نوشته، آورده است. در نامه، ون گوگ توضیح داده است که نقاشی حاصل بیماریی است که موجب شد او چند روز بستری شود. در این نسخه در دیوار سمت راست مینیاتورهایی که ون گوگ از دوستانش اوژن باخ و پل-اوژن میلات کشیده دیده می‌شود. پرتره اوژن باخ شاعر و پرتره پل-اوژن میلات عاشق نام دارد.
دومین نسخه

در آوریل ۱۸۸۹، ون گوگ نسخه ابتدایی را برای برادرش فرستاد و ابراز تاسف کرد و نوشت در حالیکه در بیمارستان قدیمی ارل بستری بودم در سیل رُن آسیب دیده است. تئو پیشنهاد کرد به آن آستر نو بیندازد، و برای کپی تابلو را پس فرستاد. این دوباره کاری در سپتامبر ۱۸۸۹به اتمام رسید و پس از آن هر دو نقاشی برای تئو فرستاده شد.
اولین نسخه، اکتبر ۱۸۸۸. رنگ روغن روی بوم، ۷۲ * ۹۰ سانتیمتر، موزه ون گوگ، آمستردام
دومین نسخه، سپتامبر ۱۸۸۹. رنگ روغن روی بوم، ۷۲ * ۹۰ سانتیمتر، مؤسسه هنر شیکاگو
سومین نسخه، پایان سپتامبر ۱۸۸۹. رنگ روغن روی بوم، ۷۲ * ۹۰ سانتیمتر، موزه اورسی، پاریس
سومین نسخه

سرانجام وقتی، در تابستان ۱۸۸۹، ون گوگ تصمیم گرفت بهترین کارهایش را در اندازه‌های کوچکتر دوباره نقاشی کند (کلمهٔ مورد استفاده او réductions بود) برای مادر و خواهرش ویل «اتاق خواب» بین موضوعاتی بود که او برای نقاشی دوباره انتخاب کرد. این نقاشی‌ها که تا سپتامبر ۱۸۸۹ به پایان رسید، کاملاً کپی کارهای قبلی نبودند. در تابلو اتاق خواب پرتره مینیاتوری که در دیوار سمت چپ قرار دارد، یادآور پرتره کشاورزی از زوندرت است که ون گوگ کشیده است. تصویر سمت راست به طور قانع کننده‌ای به هیچ‌یک از تابلوهای موجود که ون گوگ کشیده است، مربوط نمی‌شود.
منشأ

| 0 | 1 |
| --- | --- |
 van Gogh's The Bedroom (4:44),:  van Gogh's The Bedroom (4:44),
 Discoloration of Van Gogh's 'Bedroom' (10:20),:  Discoloration of Van Gogh's 'Bedroom' (10:20),
 Petites phrases, grandes histoires: Van Gogh (5:28), in French:  Petites phrases, grandes histoires: Van Gogh (5:28), in French
اولین نسخه هرگز ایالت هنرمند را ترک نکرد. از سال ۱۹۶۲، تحت مالکیت مؤسسه ون گوگ است؛ که توسط وینسنت ویلم فن گوگ، برادر زاده هنرمند تأسیس شده است. تابلو به‌طور دائمی از موزه ونسان ون گوگ، آمستردام به عاریت گرفته شده است.
دومین نسخه، از سال ۱۹۶۲، تحت مالکیت مؤسسه هنری شیکاگو بوده است.
سومین نسخه، که قبلاً تحت مالکیت خواهر ون گوگ ویل بود، و بعدها شاهزاده ماتسوکاتا آن را بدست آورد، در ۱۹۵۹ بدنبال توافق صلح بین ژاپن و فرانسه وارد مجموعه ملی فرانسه شد، و به‌طور دائمی در موزه اورسی پاریس در معرض تماشا قرار دارد.
طرحی از اتاق در یک نامه به گوگن
طرحی از اتاق در یک نامه به تئو
همایون بهزادی

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  همایون بهزادی
زادروز:  ۱۴ دی ۱۳۲۰
زادگاه:  خرم‌آباد، ایران
تاریخ مرگ:  ۲ بهمن ۱۳۹۴ (۷۴ سال)
محل مرگ:  تهران، ایران
قد:  ۱٫۷۶ متر (۵ فوت ۹ اینچ)
پست:  مهاجم
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۳۳۳–۱۳۳۷:  شاهین
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۳۳۷–۱۳۴۶ |  شاهین |   |   |
| ۱۳۴۶–۱۳۵۳ |  پرسپولیس |  ۱۵۵ |  (۸۳) |
| ۱۳۴۷–۱۳۴۸ |  ← پیکان (قرضی) |   |   |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۳۴۱–۱۳۵۳ |  ایران |  ۳۳ |  (۱۳) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۱۳۵۳–۱۳۵۴:  پرسپولیس
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
همایون بهزادی (۱۴ دی ۱۳۲۰ – ۲ بهمن ۱۳۹۴) بازیکن و مربی فوتبال بازنشسته اهل ایران بود. یک مجله ترکیه‌ای در دهه ۱۹۸۰ میلادی فهرستی از ۵ سرزن برتر جهان را انتخاب کرد که نام همایون بهزادی در بین این نفرات دیده می‌شود.
سال‌های آغازین زندگی

بهزادی در ۱۴ دی ۱۳۲۰ در خرم‌آباد به دنیا آمد، اما به خاطر مأموریت پدر در این شهر زاده شد و اصالت نوری داشت. خانواده بهزادی نوری هستند. او به واسطه شغل نظامی پدرش در سفر بود و پس از مدتی به تهران نقل مکان کرد.
او پیشتر در تیم ملی فوتبال ایران بازی می‌کرد و بیشتر دوران باشگاهی‌اش را در باشگاه فوتبال شاهین گذراند.ایشان با خانم آذر بهزادی ازدواج کرده و دارای فرزند پسر به نام‌های علی و شاهین می‌باشد. بهزادی دارای مدرک کارشناسی ادبیات فارسی بود.
دوران باشگاهی

همایون بهزادی در تیم‌های پایهٔ شاهین رشد کرد و از همان‌جا بود که به تیم اصلی باشگاه راه یافت. در نهایت و پس از ۱۳ سال، بعد از آن که در ۱۸ تیر ماه ۱۳۴۶ شاهین به دلایل سیاسی منحل شد، همایون به تیم پیکان پیوست؛ جایی که آمار خیره کنندهٔ ۲۵ گل در ۱۹ بازی را به ثبت رساند و نگاه‌ها را به خود جلب کرد. پس از آن در بهار سال ۱۳۴۷ به پرسپولیس منتقل شد. درست پس از انتقال به پرسپولیس بود که گریبان گیر مصدومیت شدیدی گردید که از جام ملت‌های سال ۱۳۴۷ آسیا به جا مانده بود؛ به همین خاطر به مدت دو فصل و به صورت قرضی از پرسپولیس به پیکان بازگشت. همایون بهزادی توانست در همان فصل اول، همراه با پیکان قهرمان جام باشگاه‌های تهران شود. وی پس از دو سال وقفه دوباره به پرسپولیس بازگشت و همراه این تیم، قهرمان اولین و سومین دورهٔ جام تخت جمشید در سال‌های ۱۳۵۲ و ۱۳۵۴ شد. با خداحافظی بهزادی از فوتبال درست بعد از قهرمانی در لیگ ۱۳۵۴، پرسپولیس به آخرین مقصد فوتبالی وی به عنوان بازیکن تبدیل شد. هر چند بلافاصله پس از خداحافظی، به عنوان دستیار مربی، به کادر فنی پرسپولیس پیوست.
از جمله افتخارات همایون بهزادی هت تریک در بازی معروف پرسپولیس و استقلال است که در ۱۶ شهریور ۱۳۵۲ برگزار شد و با برتری شش بر صفر به سود پرسپولیس پایان یافت. هم چنین او در بازی افتتاحیه ورزشگاه آزادی تهران دروازه باشگاه کروزیرو را گشود. در ۹ تیر ۱۳۵۱ در جریان دیدار دوستانه منتخب تهران و بایرن مونیخ که با پیروزی شش بر دو تیم منتخب به پایان رسید، یک گل به ثمر رساند. همچنین در ۲۱ بهمن ۱۳۵۱ در بازی دوستانه پرسپولیس برابر اسپارتا پراگ نیز یک گل به ثمر رساند. بهزادی پر افتخارترین بازیکن تاریخ فوتبال ایران است.
دوران ملی

بهزادی در سال ۱۳۴۵ به همراه تیم ملی ایران به مقام دومی بازی‌های آسیایی تایلند رسید. هم چنین در سال ۱۳۴۷ قهرمان جام ملت‌های آسیا شد؛ مسابقاتی که توانست طی آن، در چهار بازی، چهار گل به ثمر رساند و نامش را به عنوان یکی از بازیکنان گلزن جام سر زبان‌ها بیندازد. بهزادی در بازی فینال گل تساوی ایران در مقابل اسرائیل را زد که در نهایت ایران با برتری ۲ بر ۱، جام قهرمانی این رقابت‌ها را بالای سر برد. پس از آن و چهار سال بعد بهزادی توانست همراه با تیم ملی ایران برای دومین بار قهرمان جام ملت‌های آسیا شود.
دوران مربیگری

او پیش از سرمربی گری، به واسطه کاپیتانی تیم و قدرت رهبری‌اش در غیاب آلن راجرز، سرمربی آن زمان پرسپولیس تیم را تمرین می‌داد و مربیگری می‌کرد. او در اواخر سال ۱۳۵۳ به سرمربیگری پرسپولیس رسید و دست به جوان گرایی زد.
او در جام تخت جمشید ۱۳۵۳ و ۱۳۵۴ هدایت پرسپولیس را بر عهده داشت. نخستین بازی او به عنوان مربی بازی دوستانه‌ای با ملوان بود که پرسپولیس آن بازی را ۳–۱ برد. بازی‌های رسمی او با باخت برابر راه‌آهن در جام تخت جمشید ۱۳۵۴ آغاز شد. او پس از بازی با پاس در فروردین ۱۳۵۴ اعلام کرد که دیگر به عنوان بازیکن بازی نخواهد کرد و فقط به عنوان مربی فعالیت خواهد کرد. پس از آن پرسپولیس ۲ برد و ۲ مساوی به دست آورد و آماده بازی با تاج شد.
پس از باخت ۳–۱ در هفدهمین شهرآورد تهران ادعا کرد که بازیکنان تاج، پیش از بازی مواد مخدر مصرف کرده‌اند. بنابر منابع، این ادعا احتمالاً صحت داشت و مسئولان ورزش ایران از جمله کامبیز آتابای، رئیس فدراسیون فوتبال ایران و علی عبده، مدیرعامل باشگاه پرسپولیس او را به سکوت وادار کردند. این کار برای برای منفعت ملی و جلوگیری از ضربه خوردن تیم ملی فوتبال ایران در بازی‌های مقدماتی المپیک ۱۹۷۶ مونترال انجام شد، چرا که در صورت اثبات این ادعا بازیکنان تاج محروم می‌شدند و نمی‌توانستند برای ایران بازی کنند.
پس از این ماجرا و در پی اختلاف با عبده بهزادی از مربی گری پرسپولیس کنار گذاشته شد و بیوک وطنخواه مربی پرسپولیس شد. پرسپولیس در پایان جام تخت جمشید ۱۳۵۴ با وطنخواه به قهرمانی رسید.
پس از آن بهزادی مربی تیم جوانان باشگاه فوتبال شهباز شد.
آمار مربیگری

| تیم | کشور | از | تا | آمار> بازی | آمار> برد | آمار> مساوی | آمار> باخت | آمار> برد% | آمار> گل زده | آمار> گل خورده | آمار> گل +/- |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| پرسپولیس |  | ۱۵ اسفند ۱۳۵۳ | ۱۹ اردیبهشت ۱۳۵۴ | ۱۵ | ۷ | ۴ | ۴ | ۴۶٫۶ | ۲۳ | ۱۴ | ۷ |
:
گل‌های ملی

| شماره | تاریخ | میزبان | حریف | نتیجه | رقابت |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | ۱۲ مهر ۱۳۴۲ | تهران |  پاکستان | ۴–۱ | مقدماتی المپیک ۱۹۶۴ |
| ۲ | ۱۲ مهر ۱۳۴۲ | تهران |  پاکستان | ۴–۱ | مقدماتی المپیک ۱۹۶۴ |
| ۳ | ۱۷ خرداد ۱۳۴۳ | تهران |  هند | ۳–۰ | مقدماتی المپیک ۱۹۶۴ |
| ۴ | ۳۰ خرداد ۱۳۴۳ | کلکته |  هند | ۳–۱ | مقدماتی المپیک ۱۹۶۴ |
| ۵ | ۱ مرداد ۱۳۴۴ | تهران |  پاکستان | ۴–۱ | جام اکو ۱۹۶۵ |
| ۶ | ۱ مرداد ۱۳۴۴ | تهران |  پاکستان | ۴–۱ | جام اکو ۱۹۶۵ |
| ۷ | ۱۹ آذر ۱۳۴۵ | بانکوک |  مالزی | ۲–۰ | بازی‌های آسیایی ۱۹۶۶ |
| ۸ | ۲۵ آذر ۱۳۴۵ | بانکوک |  اندونزی | ۱–۰ | بازی‌های آسیایی ۱۹۶۶ |
| ۹ | ۴ آذر ۱۳۴۶ | داکا |  پاکستان | ۲–۰ | جام اکو ۱۹۶۷ |
| ۱۰ | ۲۰ اردیبهشت ۱۳۴۷ | تهران |  هنگ کنگ | ۲–۰ | جام ملت‌های آسیا ۱۹۶۸ |
| ۱۱ | ۲۳ اردیبهشت ۱۳۴۷ | تهران |  جمهوری چین | ۴–۰ | جام ملت‌های آسیا ۱۹۶۸ |
| ۱۲ | ۲۶ اردیبهشت ۱۳۴۷ | تهران |  برمه | ۳–۱ | جام ملت‌های آسیا ۱۹۶۸ |
| ۱۳ | ۲۹ اردیبهشت ۱۳۴۷ | تهران |  اسرائیل | ۲–۱ | جام ملت‌های آسیا ۱۹۶۸ |
پس از بازنشستگی > عضویت در تالار مشاهیر پرسپولیس

پس از بازنشستگی، همایون بهزادی به عنوان یکی از اعضای تالار مشاهیر پرسپولیس شناخته شد. باشگاه پرسپولیس هم از وی به عنوان یکی از دوازده مرد تأثیرگذار باشگاه در دههٔ هفتاد میلادی تقدیر به عمل آورد و در همین راستا مجسمه‌ای طلایی از صورت همایون بهزادی را به وی تقدیم کرد.
پس از بازنشستگی > عضویت در تالار مشاهیر آسیا

پس از افتتاح تالار مشاهیر فوتبال آسیا، طی مراسمی در تاریخ ۱۰ نوامبر ۲۰۱۴، نام ده نفر (۸ مرد از ایران، هند، مالزی، کره جنوبی، ژاپن، استرالیا و چین و ۲ زن چین و ژاپن) از فوتبالیست‌های این قاره برای حضور در این مراسم منتشر شد. همایون بهزادی به عنوان آقای گل جام ملت‌های آسیا ۱۹۶۸ و همچنین علی دایی به عنوان آقای گل جام ملت‌های آسیا ۱۹۹۶ و جهان به این مراسم دعوت شده بودند.
درگذشت

همایون بهزادی در اولین ساعات بامداد ۲ بهمن ۱۳۹۴ در سن ۷۴ سالگی پس از طی یک دوره طولانی بیماری ریوی و قلبی در تهران درگذشت. وی سال‌ها رئیس و عضو کمیته پیشکسوتان فدراسیون فوتبال هم بود.
افتخارات > باشگاهی

شاهین
مسابقات استانی لیگ تهران: قهرمانی جام حذفی تهران (۱۳۴۰)
مسابقات استانی لیگ تهران: قهرمانی جام باشگاه‌های تهران (۱۳۴۴)
افتخارات > پیکان

مسابقات استانی لیگ تهران: قهرمانی جام باشگاه‌های تهران (۱۳۴۷)
افتخارات > پرسپولیس

جام تخت جمشید قهرمان (۲ بار): ۱۳۵۲، ۱۳۵۴
افتخارات > ملی > مسابقات رسمی

جام ملت‌های آسیا:قهرمان (۲ بار): ۱۹۶۸ و ۱۹۷۲
بازی‌های آسیایی: قهرمان ۱۹۷۴، نایب قهرمان ۱۹۶۶
افتخارات > ملی > مسابقات دوستانه

قهرمانی تورنمنت سنتو - جام منطقه ای (۱۳۴۴)
قهرمانی جام کوروش کبیر: (۱۳۵۰)
قهرمانی دومین دوره جام دوستی (۱۳۴۸)
قهرمانی در جام منطقه‌ای (۱۹۷۰)
افتخارات > افتخارات فردی

آقای گل مسابقات انتخابی المپیک توکیو (تیم ملی) ۱۳۴۳–۵ گل
آقای گل جام ملتهای ۱۹۶۸ (تیم ملی) ۱۳۴۷–۴ گل (تهران)
افتخارات > رکوردهای شخصی

ثبت اولین هتریک دربی سرخابی تهران
رکوردار بیشترین گل زده در دربی سرخابی تهران طی یکفصل (۴ گل - ۱۳۵۲)
منبع:

از راست به چپ: بهزادی، فرامرز ظلی، مهدی مناجاتی و محمد دادکان در سال ۱۳۹۳
اد رویس

| اد رویس | اد رویس |
| --- | --- |
عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از کالیفرنیا حوزهٔ ۳۹ام: عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از کالیفرنیا حوزهٔ ۳۹ام
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۳ ژانویه ۲۰۱۳: آغاز به کار  ۳ ژانویه ۲۰۱۳
پس از: لیندا سانچز
عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از کالیفرنیا حوزهٔ ۴۰ام: عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از کالیفرنیا حوزهٔ ۴۰ام
دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۲۰۰۳ – ۳ ژانویه ۲۰۱۳: دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۲۰۰۳ – ۳ ژانویه ۲۰۱۳
پس از: Jerry Lewis
پیش از: لوسیل رایبل-الرد
عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از کالیفرنیا حوزهٔ حوزه انتخابیه سی‌ونهم کالیفرنیا: عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از کالیفرنیا حوزهٔ حوزه انتخابیه سی‌ونهم کالیفرنیا
دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۱۹۹۳ – ۳ ژانویه ۲۰۰۳: دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۱۹۹۳ – ۳ ژانویه ۲۰۰۳
پس از: ویلیام ای. دانمیر
پیش از: لیندا سانچز
رئیس کمیته امور خارجی مجلس نمایندگان آمریکا: رئیس کمیته امور خارجی مجلس نمایندگان آمریکا
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۳ ژانویه ۲۰۱۳: آغاز به کار  ۳ ژانویه ۲۰۱۳
پس از: ایلینا روس-لهتینن
عضو سنای California State از حوزهٔ  32nd: عضو سنای California State از حوزهٔ  32nd
دوره مسئولیت ۱۹۸۲ – ۱۹۹۳: دوره مسئولیت ۱۹۸۲ – ۱۹۹۳
پس از: John G. Schmitz
پیش از: Rob Hurtt
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: Edward Randall Royce ۱۲ اکتبر ۱۹۵۱ ‏(۷۳ سال) لس‌آنجلس، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا
حزب سیاسی: حزب جمهوری‌خواه ایالات متحده آمریکا
همسر(ان): Marie Therese Porter Royce
اقامتگاه: فولرتون، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا
محل تحصیل: دانشگاه ایالتی کالیفرنیا در فولرتون
پیشه: سیاست‌مدار
اد رویس (انگلیسی: Ed Royce; زاده ۱۲ اکتبر ۱۹۵۱) نمایندهٔ حوزه انتخابیه کالیفرنیا از حزب جمهوری‌خواه ایالات متحده آمریکا در مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا است که برای نخستین‌بار در ۲۱ ژانویه ۱۹۹۳ میلادی به‌عضویت این مجلس درآمد.
روث بیدر گینزبرگ

| روث بیدر گینزبرگ | روث بیدر گینزبرگ |
| --- | --- |
پرتره رسمی، سال ۲۰۱۶: پرتره رسمی، سال ۲۰۱۶
قاضی دستیار دیوان عالی ایالات متحده آمریکا: قاضی دستیار دیوان عالی ایالات متحده آمریکا
دوره مسئولیت ۱۰ اوت ۱۹۹۳ – ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۰: دوره مسئولیت ۱۰ اوت ۱۹۹۳ – ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۰
نامزد کننده: بیل کلینتون
پس از: بایرون وایت
پیش از: ایمی کنی برت
قاضی دادگاه ناحیه‌ای بخش کلمبیا: قاضی دادگاه ناحیه‌ای بخش کلمبیا
دوره مسئولیت ۳۰ ژوئن ۱۹۸۰ – ۱۰ اوت ۱۹۹۳: دوره مسئولیت ۳۰ ژوئن ۱۹۸۰ – ۱۰ اوت ۱۹۹۳
نامزد کننده: جیمی کارتر
پس از: هارولد لونتال
پیش از: دیوید اس تاتیل
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: روث جوان بیدر گینزبرگ ۱۵ مارس ۱۹۳۳ بروکلین، نیویورک، ایالات متحده آمریکا
درگذشته: ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۰ (۸۷ سال) واشینگتن، دی.سی.، ایالات متحده آمریکا
حزب سیاسی: دموکرات
همسر(ان): مارتین گینزبرگ (ا. ۱۹۵۴–۲۰۱۰)
فرزندان: جین گینزبرگ جیمز استیون گینزبرگ
محل تحصیل: دانشکده حقوق کرنل مدرسه حقوق هاروارد مدرسه حقوق کلمبیا
امضا: 
روث جوان بِیدِر گینزبرگ (به انگلیسی: Ruth Joan Bader Ginsburg) (زاده ۱۵ مارس ۱۹۳۳ در نیویورک – درگذشته ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۰ در واشینگتن، دی.سی.) قاضی دستیار در دیوان عالی ایالات متحدهٔ آمریکا بود. وی توسط بیل کلینتون نامزد شد و در ۱۰ اوت ۱۹۹۳ آغاز به کار کرد. روث گینزبرگ، دومین زن قاضی عالی پس از سندرا دی اوکانر بود. او به عنوان یک قاضی لیبرال در دادگاه عالی شناخته می‌شد و یهودی بود.
گینزبرگ در بروکلین، نیویورک زاده و بزرگ شد. خواهر بزرگتر او هنگامی که کودک بود درگذشت و مادرش کمی پیش از فارغ‌التحصیلی گینزبرگ از دبیرستان درگذشت. روث گینزبرگ سپس مدرک کارشناسی خود را در دانشکده حقوق کرنل به دست آورد و پیش از آغاز تحصیل در مدرسه حقوق هاروارد در دانشگاه هاروارد، جایی که یکی از معدود زنان در کلاس خود بود، با مارتین دی. گینزبرگ ازدواج کرد. گینزبرگ سپس به مدرسه حقوق کلمبیا رفت و در آنجا به عنوان شاگرد اول فارغ‌التحصیل شد. گینزبرگ پس از فارغ‌التحصیلی به استادی دانشگاه پرداخت. او استاد دانشکده حقوق دانشگاه راتگرز و دانشگاه کلمبیا بود و به عنوان یکی از معدود زنان در رشته خود، آئین دادرسی مدنی تدریس می‌کرد.
زندگی‌نامه

گینزبورگ در ۱۵ مارس ۱۹۳۳ در خانواده‌ای یهودی در محله فلت‌بوش در منطقه بروکلین شهر نیویورک زاده شد. هنگامی که او کودک بود خواهر بزرگش درگذشت و مادرش که یکی از پشتیبانان او بود در فاصلهٔ کوتاهی پس از پایان دبیرستان گینزبرگ چشم از جهان فروبست. گینزبرگ در سال ۱۹۵۴ از دانشگاه کرنل فارغ‌التحصیل شد.
روث گینزبرگ در دانشگاه هاروارد با مارتین دی. گینزبرگ ازدواج کرد. او پس از بارداری، در محل کار، جایگاه خود را از دست داد و به جای پایین‌تری فرستاده شد. زیرا در دهه ۱۹۵۰ (میلادی) تبعیض علیه زنان باردار قانونی بود. به خاطر همین تجربه، بارداری دومش را از کارفرمای خود، پنهان کرد.
روث گینزبرگ در سال ۱۹۵۶ به مدرسهٔ حقوق دانشگاه هاروارد و کمی بعد به مدرسهٔ حقوق دانشگاه کلمبیا در نیویورک رفت و نخستین زنی بود که برای نشریهٔ حقوق هر دو دانشگاه کار کرد.
با اینکه شاگرد اول بود نمی‌توانست کار پیدا کند. خودش می‌گوید: «هیچ دفتر حقوقی در نیویورک استخدامم نمی‌کرد. از سه جهت مشکل داشتم: یهودی بودم، زن بودم، و مادر.»
سال ۱۹۶۳ گینزبرگ استاد مدرسه حقوق راتگرز شد. کلاس حقوق و زنان او یکی از نخستین درس‌های دانشگاهی در این حوزه بود و پروژهٔ حقوق زنان را در اتحادیه آزادی‌های مدنی آمریکا راه انداخت. در سال ۱۹۷۳ مشاور حقوقی اصلی این اتحادیه شد و با پرونده‌های تبعیض جنسیتی در دادگاه‌ها فعالیت می‌کرد.
دادگاه تجدیدنظر ایالات متحده

در ۱۴ آوریل ۱۹۸۰ گینزبرگ توسط جیمی کارتر به عنوان قاصی در دادگاه استیناف حوزه ناحیه کلمبیای ایالات متحده آمریکا که پس از مرگ قاضی هارولد لونتال خالی شده بود معرفی شد. جیمی کارتر تلاش می‌کرد ترکیب دادگاه‌های فدرال را از یک‌دستی مردان سفیدپوست در بیاورد. گینزبرگ در ۱۸ ژوئن ۱۹۸۰ توسط مجلس سنای ایالات متحده آمریکا تأیید شد و بعداً همان روز کمیسیون خود را دریافت کرد. دوره خدمت گینزبرگ در ۹ اوت ۱۹۹۳ در مقام در دیوان عالی ایالات متحده به پایان رسید. او در زمان حضور خود به عنوان قاضی در ناحیه کلمبیا بیشتر با همکاران خود از جمله محافظه‌کاران رابرت بورک و انتونین اسکالیا اتفاق نظر می‌یافت. حضور وی در دادگاه، شهرت وی را به عنوان «حقوقدانی محتاط» و معتدل به دست آورد. دیوید اس. تاتل پس از انتصاب گینزبرگ به قاضی دادگاه عالی جایگزین او شد.
دیوان عالی > معرفی و نامزدی

در ۱۴ ژوئن ۱۹۹۳ بیل کلینتون، روث گینزبرگ را به عنوان دستیار دادگستری در دیوان عالی ایالات متحده آمریکا معرفی کرد تا صندلی خالی شده توسط قاضی بازنشسته بایرون وایت را پر کند. جنت رینو، دادستان کل ایالات متحده آمریکا گینزبرگ را به کلینتون، رئیس‌جمهور آن هنگام ایالات متحده، توصیه کرده بود. در زمان نامزدی، گینزبرگ به عنوان یک فرد معتدل شناخته می‌شد. گفته می‌شود کلینتون به دنبال افزایش تنوع دادگاه بود. کاری که گینزبرگ به عنوان تنها عدالت‌گرای یهودی از زمان استعفای ایب فورتاس در سال ۱۹۶۹ انجام داد. روث گینزبرگ دومین زن و نخستین زن عدالت یهودی دیوان عالی کشور بود. او سرانجام به طولانی‌ترین دوره حضور در نظام قضایی در بین یهودیان رسید. کمیته دائمی کانون وکلای دادگستری آمریکا گینزبرگ را «به خوبی واجد شرایط» ارزیابی کرد که بالاترین امتیاز برای دیوان عدالت است.
دیوان عالی > فقه دیوان عالی کشور

گینزبرگ عملکرد خود را در دادگاه با رویکردی محتاطانه در برابر قضاوت توصیف می‌کرد. او اندکی پیش از معرفی به دادگاه در یک سخنرانی استدلال کرد که «به نظر می‌رسد در اصل، اقدامات ساده برای تصمیم‌گیری قانون اساسی و همچنین قانون عادی درست است». دانشمند حقوقی کس سانستاین، گینزبرگ را «یک ساده‌گرای منطقی» توصیف کرده‌است. حقوقدانی که می‌خواهد با احتیاط بر مبنای سابقه عمل کند نه اینکه قانون اساسی را به سمت چشم‌انداز خود سوق دهد.
با گذر زمان، گرایش گینزبرگ به چپ، بیشتر شد.