stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ایرن

| ایرن | ایرن |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: ایرن زازیانس
زادهٔ: ۲۰ مرداد ۱۳۰۶اوت ۱۹۲۷ بابلسر، مازندران، ایران
درگذشت: ۷ مرداد ۱۳۹۱  ۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۱۲ (۸۴ سال) بیمارستان دی، تهران، ایران
آرامگاه: گورستان ارامنه تهران (بوراستان)
ملیت: ایرانی ارمنی‌تبار
تحصیلات: مدرسه شاهدخت بابلسر
پیشه(ها): هنرپیشه سینما، تئاتر
سال‌های فعالیت: در تئاتر: از ۱۳۲۸در سینما: ۱۳۳۶–۱۳۶۰
همسر: محمد عاصمیشاهرخ رفیع
والدین: الکساندر زازیانس و واریا
ایرن زازیانس (به ارمنی: Իրեն Զազյանց؛ ۲۰ مرداد ۱۳۰۶ – ۷ مرداد ۱۳۹۱) با نام هنری ایرن، هنرپیشهٔ ایرانی ارمنی‌تبار تئاتر، سینما و تلویزیون بود.
ایرن بازیگری را از تئاتر فردوسی آغاز کرد. در سال ۱۳۲۹، به دعوت عبدالحسین نوشین و لرتا، ایرن به جمع بازیگران تئاتر سعدی در برنامه افتتاحیه این تئاتر پیوست و در نمایش‌های شنل قرمز، بادبزن خانم ویندرمیر و چراغ گاز بازی کرد. وی سپس به سینمای ایران راه یافت و تا زمان انقلاب در حدود ۳۰ فیلم سینمایی بازی کرد که از بین آن‌ها می‌توان به فیلم‌هایی همچون چشم به راه، قاصد بهشت، چشمه آب حیات و مروارید سیاه، محلل، بلوچ، برهنه تا ظهر با سرعت و خروس اشاره کرد. وی با کارگردانانی چون خسرو هریتاش، ساموئل خاچیکیان، اسماعیل کوشان، مسعود کیمیایی، امیر نادری و شاپور قریب کار کرد. او در سریال‌هایی چون سلطان صاحبقران و هزاردستان هر دو ساخته علی حاتمی هم نقش‌آفرینی کرد. ایرن پس از انقلاب در سال‌های ۱۳۶۰ و ۱۳۶۱ در دو فیلم خط قرمز از مسعود کیمیایی و جایزه از علیرضا داوودنژاد بازی کرد. آخرین تصویر ایرن در فیلم شیرین از عباس کیارستمی بر پرده نشست.
بسیاری از ایرانیان بازیگری او در سریال تلویزیونی سلطان صاحبقران و تخت ابونصر را به خاطر دارند. وی پس از انقلاب ۱۳۵۷ از ادامه فعالیت‌های هنری خود بازماند و اجازه نیافت که بر پرده سینما دوباره ظاهر شود. این هنرمند که پیشینهٔ نقش‌آفرینی در ۲۶ فیلم سینمایی، ۴ سریال تلویزیونی و چندین تئاتر را در کارنامه خود داشت، پس از ناامیدی از بازگشت به بازیگری، در دوره‌های آموزشی زیبایی و پوست شرکت کرد و این کار را برای امرار معاش در پیش گرفت.
بهزاد عشقی، نویسنده و منتقد سینما معتقد است که:
ایرن مثل ستارگان فیلم‌فارسی نبود و با چشم‌های عسلی و تیپ سینمایی فرنگی چندان تناسبی با ملودرام‌های رقیق و ارزان، به‌خصوص در سینمای دههٔ ۱۳۳۰ نداشت. زن در سینمای آن روزگار در دو منتهی‌الیه زن شکننده و خانگی، یا زن خیابانی و اهریمنی، تقسیم‌بندی می‌شد. ایرن نه چندان رام و شکننده بود که به موجودی خانگی بدل شود، و نه چندان اهریمنی بود که سویهٔ منفی درام را نمایندگی کند؛ بنابراین در سینمای کلیشه‌پرداز ایرانی کم‌تر بخت آن را یافت که جایگاه واقعی خود را پیدا کند.
زندگی

ایرن با نام ایرن زازیانس در ۲۰ مرداد ۱۳۰۶ (اوت ۱۹۲۷) در بابلسر در یک خانواده ارمنی به دنیا آمد. پدر و مادر وی از بازماندگان نسل‌کشی ارمنی‌ها در سال ۱۹۱۵ میلادی بودند.
ایرن در سال ۱۳۲۲ در سن ۱۶ سالگی همراه با خانواده‌اش به تهران مهاجرت کرد. وی تا حدود دیپلم درس خواند. از نوجوانی به فعالیت هنری به ویژه هنر نمایش علاقه فراوان داشت. در سن ۱۶ سالگی، ایرن با محمد عاصمی، شاعر و روزنامه‌نگار جوان و چپگرا ازدواج کرد. آن‌ها به تهران مهاجرت کردند و هر دو مصمم شدند به کار تئاتر بپردازند.
زندگی > حضور در تئاتر

وی در دوران دبیرستان در نمایش‌های مدرسه بازی می‌کرد و از نوزده سالگی فعالیت هنری خود را شروع کرد. در زمانی که شمار هنرپیشه‌های زن در ایران انگشت‌شمار بود و زنان مسلمان کمتر جرأت می‌کردند به روی صحنه بروند، ایرن ۱۹ ساله از جمله بازیگرانی بود که به صورت حرفه‌ای به بازیگری در تئاتر پرداخت. در زمان تحصیل، با گروه تئاتری هراند استپانیان آشنا شد و بازیگری را از همان سنین نوجوانی آغاز کرد. ایرن نخست در سال ۱۳۲۵ با محمدعلی وثیقی، تاجر و مدیر تئاتر فردوسی، در خیابان لاله‌زار تهران قرادادی امضا کرد.
در ۱۳۲۸ با بازی در نمایش کارمند شریف به کارگردانی هراند استپانیان که در تئاتر فردوسی وابسته به گروه تئاتری نوشین بود، به‌طور جدی جذب تئاتر شد.
در پاییز ۱۳۲۹، زمانی که برنامهٔ افتتاحیهٔ «تئاتر سعدی» قصد داشت نمایشنامهٔ بادبزن خانم ویندیرمیر اثر اسکار وایلد را به روی صحنه بیاورد و یک هنرپیشهٔ زن کم داشت، توجه لرتا به ایرن جذب شد که در تئاتر فردوسی بازی می‌کرد. لرتا به همسرش، عبدالحسین نوشین، از ایرن صحبت کرد و نوشین تقاضا کرد ایرن را ببیند. عبدالحسین نوشین، که از هنرمندان چپ بود، در زندان قصر به سر می‌برد. و لرتا، ایرن را به همراه خود به زندان و ملاقات نوشین برد و پس از تأیید او، نقش «مارگاریتا ویندرمیر» را به ایرن داد. خود ایرن ماجرا را چنین شرح داده‌است
«موفقیت من در تئاتر فردوسی به گوش خانم لرتا رسید که قصد داشت در افتتاحیه «تئاتر سعدی» نمایشنامه بادبزن خانم ویندیرمیر را اجرا کند. قرار شد خانم لرتا با راهنمایی همسرش آقای نوشین که در زندان قصر بود، این نمایش را کارگردانی کند؛ بنابراین به نصرت کریمی و محمدعلی جعفری مأموریت داد که یک شب به تئاتر فردوسی بیایند و بازی مرا ببینند تا مطمئن شوند آیا حرف‌هایی که در مورد من می‌زنند درست است یا خیر.»
به دنبال تأیید نوشین، دستیار او حسین خیرخواه، مدیر اصلی برنامه‌های «تئاتر سعدی»، با وثیقه، مدیر تئاتر فردوسی، وارد گفتگو شد و با پرداخت مبلغی، قرارداد ایرن را با «تئاتر فردوسی» فسخ کرد. ایرن بدین شکل به گروه تئاتری عبدالحسین نوشین در تئاتر سعدی پیوست و از آن پس در کنار لرتا و توران مهرزاد، یکی از سه زن اصلی گروه تئاتر سعدی شد.
وی تا سال ۱۳۳۲ که تئاتر سعدی در جریان کودتای ۲۸ مرداد به آتش کشیده شد، با این گروه همکاری داشت. نمایشنامهٔ مونتسرا نوشته امانوئل روبلس آخرین نمایشی بود که در «تئاتر سعدی» تهران به روی صحنه رفت. در جریان کودتای ۲۸ مرداد «تئاتر سعدی» یکی از اولین اهداف اوباش بود که در نخستین ساعات بعد از ظهر به آتش کشیده شد. کارکنان و بازیگران تئاتر به دشواری از محاصرهٔ مهاجمان گریختند.
با بسته شدن تئاتر سعدی جمع شاگردان نوشین از هم پاشید. برخی از فعالان گروه مانند حسین خیرخواه و حسن خاشع به اتحاد شوروی گریختند. برخی دیگر، مانند محمدعلی جعفری به زندان افتادند. عاصمی نیز به آلمان گریخت و پیوند زناشویی او با ایرن پایان یافت.
محمدعلی جعفری پس از آزادی از زندان تلاش کرد یاران نوشین را دور هم جمع کند. او در سال ۱۳۳۵ تئاتر فرهنگ را به راه انداخت و ایرن را به همکاری دعوت کرد. ایرن از سال ۱۳۳۶ در کنار توران مهرزاد و شهلا ریاحی از بازیگران اصلی «تئاتر فرهنگ» بود. از طبع خارج شد به کارگردانی حسین خیرخواه، مونتسرا به کارگردانی مهدی امینی و پیچ خطرناک و شب بحرانی به کارگردانی محمدعلی جعفری از جمله نمایش‌های دیگری هستند که ایرن در این دوره در آن‌ها بازی کرد. در سال ۱۳۳۰، همراه با حسین خیرخواه و جمعی دیگر برای اجرای نمایش اوژنی گرانده اثر انوره دو بالزاک به مسکو رفت.
زندگی > سینما

در اواخر سال ۱۳۳۶ ایرن به دعوت محمدعلی جعفری و عطاالله زاهد، دو تن از همکاران پیشین خود در تئاتر سعدی، به کار در سینما دعوت شد. ایرن با بازی در فیلم‌های مردی که رنج می‌برد به کارگردانی جعفری و پس از آن چشم به راه به کارگردانی عطاءالله زاهد فعالیت سینمایی خود را آغاز کرد.
در دو فیلم ساموئل خاچیکیان به نام‌های دلهره و اضطراب نیز نقش آفرینی کرده‌است. ایرن با بازی در فیلم قاصد بهشت به کارگردانی ساموئل خاچیکیان (۱۳۳۷) و چشمه آب حیات (در کنار فردین به کارگردانی سیامک یاسمی) جایگاه استواری در سینمای ایران پیدا کرد و محبوبیت فراوانی یافت. ایرن دربارهٔ فیلم قاصد بهشت گفته بود:
«آن زمان سینماها در تسخیر فیلم‌های ایتالیایی بود و مردم برای دیدن فیلم‌های سیلوانا مانگانو و سوفیا لورن سر و دست می‌شکستند، با نمایش فیلم قاصد بهشت، برای مدتی فیلم‌های ایتالیایی از رونق افتاد. استقبال از فیلم به حدی بود که اکثر سینماها به اجبار دو نوبت بیشتر فیلم را نمایش می‌دادند».
بازی ایرن در فیلم قاصد بهشت به خاطر پوشش وی (به عنوان اولین هنرپیشه زن ایرانی با مایوی دوتکه روی پرده ظاهر شد) در این فیلم جنجال‌های زیادی را به دنبال داشت و نام وی را بر سر زبان‌ها انداخت.
ایرن که از دوران بازی در تئاتر با نصرت کریمی آشنا شده بود، سرانجام در سال ۱۳۵۰ در فیلم محلل در نقش شمسی به کارگردانی و بازیگری نصرت کریمی نقش‌آفرینی کرد. ایرن، زنی با پیشینه و تربیت ارمنی، در فیلم محلل، با ایفای نقش زنی مسلمان و سنتی بازی بی‌نظیری ارائه داد. فیلم پس از سه روز اکران توقیف شد و در زمان خودش فیلم پرسر و صدایی بود.
ایرن در دو فیلم همای سعادت (۱۳۵۰) و تختخواب سه‌نفره (۱۳۵۱) با همکار دوران تئاتری خود، لرتا، همبازی بود. ایرن به ویژه در اوایل دهه ۱۳۵۰ در آثار سینماگران وابسته به «موج نو» استعدادی شگرف نشان داد. بازی او در فیلم‌های خداحافظ رفیق (۱۳۵۱) به کارگردانی امیر نادری، بلوچ (۱۳۵۱) ساخته مسعود کیمیایی، خروس (۱۳۵۲) ساخته شاپور قریب، اکبر دیلماج (۱۳۵۲) از خسرو پرویزی و برهنه تا ظهر با سرعت (۱۳۵۵) ساخته خسرو هریتاش از کارهای شاخص او هستند.
آخرین حضور او در سینما که اکران شد، فیلم شام آخر به کارگردانی شهیار قنبری است. ایرن پس از انقلاب در دو فیلم جایزه ساخته علیرضا داوودنژاد و خط قرمز به کارگردانی مسعود کیمیایی بازی کرد، اما هر دو فیلم توقیف شدند و هرگز نمایش داده نشدند.
وی در ۲۰ سال حضور در سینمای ایران، در ۲۷ فیلم ظاهر شد. در تمام سال‌های فعالیت سینمایی‌اش در نقش اصلی یا یکی از نقش‌های اصلی حضور داشته‌است ایرن نقش‌های مختلفی بازی کرده بود. خودش در این باره می‌گوید:
«بازی‌ام متفاوت بود و هر نقشی برایم ویژگی خودش را داشت و سعی می‌کردم زن‌هایی را که نقششان را بازی می‌کردم، درک کنم. مطالعه دربارهٔ آن‌ها برایم خیلی جالب بود و در هر زمان با نقشی که داشتم زندگی می‌کردم. همه نقش‌هایم را دوست دارم و نمی‌توانم هیچ‌کدام را بر دیگری ترجیح دهم یا حتی نمی‌توانم بگویم کار با کدام کارگردان یا بازی در کنار کدام بازیگر برایم مهم‌تر بوده‌است اما آنچه مسلم است فیلم خروس به دلیل نقش متفاوتی که نسبت به سایر نقش‌هایم داشته‌ام را بیشتر می‌پسندم.»
زندگی > دیگر فعالیت‌ها

ایرن علاوه بر بازی در تئاتر و سینما، چند نمایشنامهٔ رادیویی هم اجرا کرد و در دوبله تعدادی فیلم نیز همکاری داشته‌است. ایرن در برخی از سریال‌های معروف تلویزیون نیز نقش ایفا کرد. ایرن در کارنامهٔ حرفه‌اش مجموعه‌های تلویزیونی غریبه، تخت ابونصر و سلطان صاحبقران (به کارگردانی علی حاتمی) و دوستت دارم، دوستت دارم ساخته حمید میر مطهری را نیز ثبت کرده‌است.
بازی او در نقش مهدعلیا، مادر ناصرالدین شاه، در سریال سلطان صاحبقران ساخته علی حاتمی از کارهای ارزشمند اوست. وی همچنین در چند قسمت از سریال هزاردستان به کارگردانی علی حاتمی حضور داشت، اما بخش‌هایی که ایرن در آن بازی کرده بود، حذف شدند.
زندگی > پایان فعالیت هنری

ایرن پس از انقلاب از ادامه کار هنری بازماند. نام او را در «فهرست سیاه» افرادی که اجازه کار نداشتند قرار گرفت. او سرنوشت خود را پذیرفت و تا پایان عمر در ایران ماند. ایرن در گفتگویی دربارهٔ توقیف فیلم‌هایش به طنز گفته بود که وی نیز «به افتخار پاکسازی» نائل شد. وی از توقف فعالیت هنری‌اش به عنوان «ضربه بزرگ روحی» یاد می‌کرد.
او تعریف می‌کند:
سال‌ها به زندگی جمعی سینما عادت کرده بودم و زندگیم از طریق دستمزد فیلم‌هایی که بازی می‌کردم، می‌گذشت و چون همسر و فرزند نداشتم، سینما همه زندگیم بود و نیاز داشتم چیزی را به جای سینما در زندگیم جایگزین کنم؛ بنابراین سال ۱۳۶۲ برای دیدار خواهرم به آلمان رفتم، در آنجا به خودم گفتم حالا که دیگر نمی‌توانم در سینما فعالیت کنم، باید به فکر چاره باشم. به کمک دوستان در فرانکفورت در یک کلاس فشرده زبان و کلاس آموزش بهداشت و زیبایی پوست ثبت نام کردم و چهارده ماه دوره دیدم. وی تا حدود دیپلم درس خواند
ایرن که دریافته بود در شرایط جدید ایران امکان بازیگری دیگر برایش میسر نیست، در آلمان دو سال زندگی کرد و پس از یادگیری زبان آلمانی، تخصصی در زمینه «بهداشت و زیبایی پوست» گرفت. به رغم اصرار خواهرش ترجیح می‌دهد به ایران بازگردد بنابراین سال ۱۳۶۴، در بحبوحه بمباران به تهران بازمی‌گردد؛ و در بازگشت به ایران از این طریق روزگار گذراند. ایرن دربارهٔ این دوران سخت مالی گفته بود: «هر چند که شرایط مالی‌ام خوب نبود، اما هیچ‌گاه ناله نکردم.» او آرزو داشت که «جوانان ایرانی او را فراموش نکنند.»
آخرین تصویر ایرن در فیلم شیرین اثر عباس کیارستمی در سال ۱۳۸۷ بر پرده نشست.
بیماری و درگذشت

ایرن در سال‌های دهه ۱۳۷۰ خورشیدی مبتلا به بیماری سرطان شد و پس از درمان موقت به زندگی ساده خود ادامه داد.
وی در روز شنبه ۷ مرداد ۱۳۹۱ (۲۸ ژوئیه ۲۰۱۲) در سن ۸۵ سالگی به علت بیماری سرطان ریه در بیمارستان دی، تهران درگذشت.
آثار

ایرن یکی از بازیگران زیبا و پرکار سینما، تلویزیون و تئاتر ایران به‌شمار می‌آید.
آثار > نمایش‌ها

وی در نمایش‌های بسیاری بازی کرد که عبارتند از:
| عنوان نمایش | سال اجرا | نویسنده | کارگردان | محل اجرا |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| کارمند شریف | ۱۳۲۸ | هراند استپانیان |  |  |
| حسن یا جاده زرین سمرقند | جیمز الروی فلکر |  |  | تئاتر فردوسی |
| رقیب |  |  |  | تئاتر فردوسی |
| پرتگاه | ۱۳۲۹ | آلکساندر شیروانزاده | استپانیان | تماشاخانهٔ فردوسی |
| بادبزن خانم ویندرمیر | ۱۳۳۰–۱۳۲۹ | اسکار وایلد |  | تئاتر سعدی |
| میرزا کمال الدین یا تارتوف | ۱۳۳۰–۱۳۲۹ | مولیر |  | تئاتر سعدی |
| چراغ گاز | ۱۳۳۰ | پاتریک هامیلتون | عبدالحسین نوشین | تئاتر سعدی |
| از طبع خارج شد | پاییز ۱۳۳۱ |  | حسین خیرخواه | تئاتر سعدی |
| شنل قرمز | بهمن ۱۳۳۰ | اوژن بریو | عبدالحسین نوشین | تئاتر سعدی |
| شب بحرانی |  |  | محمدعلی جعفری | تئاتر سعدی |
| پیچ خطرناک |  | سامرست موام | محمدعلی جعفری | تئاتر سعدی |
| مونتسرا | ۱۳۳۲ | امانوئل روبلس | مهدی امینی | تئاتر سعدی |
| شوهر ایدئال |  | اسکار وایلد |  |  |
شیادان: 
تاواریش:
آثار > سینمایی

ایرن در ۳۰ فیلم سینمایی نقش‌آفرینی کرد.
| ردیف | نام فیلم | سال | نقش | کارگردان |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | مردی که رنج می‌برد | ۱۳۳۶ |  | محمدعلی جعفری |
| ۲ | چشم به راه  | ۱۳۳۷ |  | عطاءالله زاهد |
| ۳ | قاصد بهشت | ۱۳۳۷ |  | ساموئل خاچیکیان |
| ۴ | چشمه آب حیات | ۱۳۳۸ |  | سیامک یاسمی |
| ۵ | مروارید سیاه | ۱۳۳۹ |  | مهدی رئیس‌فیروز |
| ۶ | سایه سرنوشت | ۱۳۴۰ |  | اسماعیل کوشان |
| ۷ | ساحل دور نیست | ۱۳۴۱ | سیمین | سردار ساگر |
| ۸ | دلهره | ۱۳۴۱ | روشنک نیک نژاد | ساموئل خاچیکیان |
| ۹ | تار عنکبوت | ۱۳۴۲ |  | مهدی میرصمدزاده |
| ۱۰ | کشتی نوح | ۱۳۴۷ | لیلا | خسرو پرویزی |
| ۱۱ | جاده زرین سمرقند | ۱۳۴۷ |  | ناصر ملک‌مطیعی |
| ۱۲ | پسر زاینده‌رود | ۱۳۴۹ |  | حسین مدنی |
| ۱۳ | خداحافظ رفیق | ۱۳۵۰ |  | امیر نادری |
| ۱۴ | عمو یادگار | ۱۳۵۰ |  | پرویز کاردان |
| ۱۵ | محلل | ۱۳۵۰ | شمسی | نصرت کریمی |
| ۱۶ | همای سعادت | ۱۳۵۰ | نازنین | چاناکیا |
| ۱۷ | حکیم‌باشی | ۱۳۵۱ | انسیه | پرویز نوری |
| ۱۸ | تختخواب سه‌نفره | ۱۳۵۱ |  | نصرت کریمی |
| ۱۹ | بلوچ | ۱۳۵۱ | فرنگیس | مسعود کیمیایی |
| ۲۰ | خروس | ۱۳۵۲ | زن | شاپور قریب |
| ۲۱ | تعقیب تا جهنم | ۱۳۵۲ | زیبا | روبرت اکهارت |
| ۲۲ | اکبر دیلماج | ۱۳۵۲ | همسر اکبر | خسرو پرویزی |
| ۲۳ | موسرخه | ۱۳۵۳ | نیر | عبدالله غیابی |
| ۲۴ | بابا خالدار | ۱۳۵۴ | مادر عبدول | مسعود اسداللهی |
| ۲۵ | اضطراب | ۱۳۵۴ | شهلا | ساموئل خاچیکیان |
| ۲۶ | شام آخر | ۱۳۵۵ | عصمت | شهیار قنبری |
| ۲۷ | برهنه تا ظهر با سرعت | ۱۳۵۵ | پری | خسرو هریتاش |
| ۲۸ | خط قرمز | ۱۳۶۰ | مادر لاله | مسعود کیمیایی |
| ۲۹ | جایزه | ۱۳۶۱ |  | علی‌رضا داوودنژاد |
| ۳۰ | شیرین | ۱۳۸۷ |  | عباس کیارستمی |
آثار > مجموعه‌های تلویزیونی

| نام مجموعه | سال | نقش | کارگردان |
| --- | --- | --- | --- |
| دوستت دارم، دوستت دارم | ۱۳۵۴–۱۳۵۳ |  | حمید میرمطهری |
| سلطان صاحبقران | ۱۳۵۴ | مهد علیا، مادر ناصرالدین‌شاه | علی حاتمی |
| غریبه | ۱۳۵۴ |  | محمدعلی زرندی‌فر |
| تخت ابونصر | ۱۳۵۵–۱۳۵۴ |  | مرتضی علوی |
| هزاردستان | ۱۳۶۶–۱۳۵۸ | همسر جلال الملک | علی حاتمی |
نگارخانه

ایرن و ارحام صدر در فیلم اکبر دیلماج
توضیحات

↑  محمدعلی جعفری، توران مهرزاد، صادق شباویز، مهدی امینی، حسین خیرخواه و …
↑  والدین وی از ارمنیان گرجستان بودند.
↑  وی به تشویق همسرش وارد کار بازیگری شد.
↑  تئاتر فردوسی (۱۳۲۷–۱۳۲۲)
↑  تئاتر سعدی (۱۳۳۲–۱۳۲۴)
ایرن زازیانس در میانسالی
نقش «مهد علیا» در سریال سلطان صاحبقران
آرامستان ارامنه، خاوران
ایرن زازیانس
ایرن و اختر کریمی زند در فیلم اکبر دیلماج (۱۳۵۲)
ایرج قادری و ایرن در فیلم موسرخه (۱۳۵۳)
اچاگاناپالی

village در 23x15px|border |alt=|link= هند
| Achaganapalli | Achaganapalli |
| --- | --- |
village: village
ایالت: کارناتاکا
District: Kolar
Taluka s: Bagepalli
حکومت: حکومت
 • نهاد: Village Panchayat
زبان‌ها: زبان‌ها
 • رسمی: زبان کانارا
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۳۰ (IST)
نزدیک‌ترین شهر: Kolar
نماینده شهر: Village Panchayat
اچاگاناپالی (به انگلیسی: Achaganapalli) در هند است که در کارناتاکا واقع شده‌است.
اچیکال

village در 23x15px|border |alt=|link= هند
| Achickal | Achickal |
| --- | --- |
village: village
ایالت: کرالا
District: Kottayam
زبان‌ها: زبان‌ها
 • رسمی: زبان مالایالم, زبان انگلیسی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۳۰ (IST)
PIN: 6886636 (monippally)
کد تلفن: 04822
پلاک خودرو: KL-38(Thodupuzha)
نزدیک‌ترین شهر: Kottayam
لوک‌سابا constituency: Thodupuzha
اچیکال (به انگلیسی: Achickal) در هند است که در کرالا واقع شده‌است.
اچینا، انامبرا

مکان در 25px نیجریه
| Achina | Achina |
| --- | --- |
ایالت‌های نیجریه: انامبرا استیت
اچینا، انامبرا (به لاتین: Achina, Anambra) در نیجریه است که در انامبرا استیت واقع شده‌است.
ویدلا

Village در 23x15px|border |alt=|link= استونی
| Veadla | Veadla |
| --- | --- |
Village: Village
مختصات: مختصات: ناتوان در تجزیه عرض جغرافیایی به عنوان یک رقم:N {{#coordinates:}}: عرض جغرافیایی نامعتبر: مختصات: مختصات: ناتوان در تجزیه عرض جغرافیایی به عنوان یک رقم:N {{#coordinates:}}: عرض جغرافیایی نامعتبر
شهرستان‌های استونی: شهرستان لنه-ویرو
Parish: دهستان وینی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
ویدلا (به لاتین: Veadla) یک روستا در استونی است که در دهستان وینی واقع شده‌است.
احد المسارحة

Village در 23x15px|border |alt=|link= عربستان سعودی
| Ahad al Masarihah | Ahad al Masarihah |
| --- | --- |
Village: Village
Province: استان جازان
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳ (EAT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EAT)
احد المسارحة (به عربی: أحد المسارحة) یک منطقهٔ مسکونی در عربستان سعودی است که در استان جازان واقع شده‌است.
مسجد مینگیس

| مسجد مینگیس | مسجد مینگیس |
| --- | --- |
ترکی آذربایجانی: Mingis məscidi: ترکی آذربایجانی: Mingis məscidi
دین: دین
وابستگی: شیعه (former)
وضعیت سازمانی یا کلیسایی: مسجد (1677–1928)
مکان: مکان
مکان: Mingis, شهرستان اردوباد
کشور: جمهوری آذربایجان
Location of the former mosque in جمهوری آذربایجان: Location of the former mosque in جمهوری آذربایجان
مختصات: ۳۸°۵۴′۳۶″شمالی ۴۶°۰۱′۲۹″شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۹۱۰۱°شمالی ۴۶٫۰۲۴۸°شرقی﻿ / 38.9101; 46.0248
معماری: معماری
گونه: معماری اسلامی
سبک: Nakhchivan school
پایان ساخت: ۱۶۷۷
مسجد مینگیس (انگلیسی: Mingis Mosque) یک مسجد شیعیان پیشین و بنای تاریخی معماری است که در محله مینگیس شهر اردوباد در جمهوری آذربایجان واقع شده است.
این مسجد که در سال ۱۶۷۷ میلادی تکمیل شد، با تصمیم شماره ۱۳۲ کابینه وزیران جمهوری آذربایجان در تاریخ ۲ اوت ۲۰۰۱ در فهرست آثار تاریخی و فرهنگی محلی قرار گرفت.
اجومانی

مکان در Northern Uganda, 25px اوگاندا
| Adjumani | Adjumani |
| --- | --- |
Region: Northern Uganda
Sub-region: West Nile sub-region
District: منطقه اجومانی
جمعیت (2011 Estimate): جمعیت (2011 Estimate)
 • کل: ۳۴٬۷۰۰
اجومانی (به لاتین: Adjumani) یک منطقهٔ مسکونی در اوگاندا است که در منطقه اجومانی واقع شده‌است.
خصوصیات

اجومانی ۳۴٬۷۰۰ نفر جمعیت دارد.
جید

مکان
| جید | جید |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۲۹°۲۹′شمالی ۲۹°۲۳′شرقی﻿ / ﻿۲۹٫۴۸°شمالی ۲۹٫۳۸°شرقی﻿ / 29.48; 29.38: مختصات: ۲۹°۲۹′شمالی ۲۹°۲۳′شرقی﻿ / ﻿۲۹٫۴۸°شمالی ۲۹٫۳۸°شرقی﻿ / 29.48; 29.38
استان: اردبیل
شهرستان: نمین
بخش: عنبران
دهستان: مین‌آباد
جمعیت: ۷۵۴ نفر (سرشماری ۹۵)
جید دهکده‌ای است که در استان اردبیل، شهرستان نمین قرار دارد.
نام قدیم جید، بزرگمهر می‌باشد که با گذشت زمان نام آن تغییر کرد. دراین روستا آثار باستانی مربوط دوره هخامنشیان نیز یافت شده‌است.
دراین روستا آثار به جا مانده از چند شاه نیز وجود دارد و نشانه‌هایی از جنگ و درگیری نیز در این روستای باستانی یافت می‌شود.
محوطه کهنه جید مربوط به سده‌های اولیه  زمان حکومت ساسانیان و هخامنشان است و در شهرستان نمین، روستای جید واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۷ مرداد ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۹۶۸۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. آثار متعددی از این روستا از دوره هخامنشیان و ساسانیان کشف شده است.
۷۵۴ نفر (سرشماری ۹۵)
مذهب و زبان

زبان مردم روستا تالشی و شیعه مذهب و سنی مذهب هستند.
روستای جید یکی از روستاهای قدیمی نمین می باشد. در این روستا دو قلعه قدیمی وجود داشت که با گذر زمان در زیر تپه قرار گرفته اند. در این روستا با توجه به آثار باستانی متنوع از چندین سلسله شاهنشاهی اشیاء زیادی کشف شده است.
روستای جید قبلاً در ۲۰۰ متری صفر مرزی ایران و جمهوری آذربایجان قرار داشت اما به دلایل آب هوایی مردم روستا به دو کیلومتر پایین تر به سمت نمین تغییر مکان دادند. که از روستای قدیمی آثاری باقی مانده است با گویش محلی به کانه جید (جید قدیم) معرفی میشود.
این ملک در اختیار نوادگان مرحوم آقارشیدخان احمدی جید قرار دارد. روسومات بیشتر روستا از ادیان پدرانشان که زرتشتی بوده اند می باشد اما بعد از ورود اسلام به ایران مردم روستا به سمت اسلام گرایش پیدا کردند.
Swat 4

| Swat 4 | Swat 4 |
| --- | --- |
توسعه‌دهنده(ها): Irrational Games
ناشر(ها): سییرا انترتینمنت 
کارگردان(ـان): Sara Verrilli
طراح(ـان): Bill Gardner Paul Hellquist Ian Vogel
نویسنده(ها): Sara Verrilli
آهنگساز(ان): Eric Brosius
سری: SWAT 
موتور: Vengeance Engine
سکو(ها): مایکروسافت ویندوز 
ژانر(ها): تیراندازی تاکتیکی 
حالت(ها): بازی ویدئویی تک‌نفره بازی ویدئویی چندنفره بازی ویدئویی گروهی 
SWAT 4 یک بازی ویدئویی تیراندازی اول شخص تاکتیکی است که در سال 2005 توسط Irrational Games توسعه یافته و توسط Sierra Entertainment ( بازی های Vivendi Universal ) به طور انحصاری برای مایکروسافت ویندوز منتشر شده است. این نهمین قسمت از مجموعه پلیس کوئست و چهارمین قسمت از زیر مجموعه SWAT است. در SWAT 4 ، بازیکن به یک تیم پلیس SWAT در شهر Fairview در نیویورک فرمان می دهد. در بازی سوات 4 برای دستگیری مجرمان، تروریست‌ها، باندها و فرقه‌ها در داخل و اطراف Fairview فرستاده می‌شوید.
ویرایش شده توسط(DavidBeamount):همچنان این بازی دارای ماد های به نام Elite Force,First responders و Tactical edition دارد که تجربه بازی را چندین برابر لذت بخش تر میکند و بازی شبیه به سری Ready or not می شود
مانند بقیه سری های SWAT ، SWAT 4 تاکید زیادی بر پیروی از رویه پلیسی خوب بودن دارد یعنی به حداقل رساندن تلفات و دستگیری دشمنان به جای کشتن آنها دارد.
این بازی با استقبال خوبی از سوی منتقدان و بازیکنان مواجه شد.
گیم پلی

در SWAT 4 ، بازیکنان یک واحد تاکتیکی پلیس را کنترل می‌کنند که برای رسیدگی به موقعیت‌هایی مانند حکم دستگیری ، گروگان‌گیری ، تهدید بمب‌گذاری و تیراندازی مستقر می‌شوند. دشمنانی که « مظنون » نامیده می‌شوند، از افراد و گروه‌های کوچک گرفته تا تروریست‌های آموزش دیده و سازمان‌یافته را شامل می‌شوند.
SWAT 4 بر این ایده تأکید می کند که "SWAT یک سازمان نجات دهنده زندگی است" و بنابراین استفاده از نیروی کشنده را مگر اینکه به طور موجه و برای دفاع از خود انجام شود و استفاده از زور بی پروا یا بیش از حد را ممنوع می کند. در این بازی اگر شما یک مظنون غیر مسلح یا فراری را بکشید، مدارک (مانند اسلحه انداخته شده یا اشیاء عینی) را گزارش نکنید، به گروگان ها  دست بند نزیند و یا یک افسر کشته شود بازی را نمیتوانید تمام کنید و روی امتیاز شما نیز اثر دارد.
با توجه به گیم پلی RoE-focused، در این بازی استفاده از سلاح های غیرکشنده مانند تپانچه برقی ، تفنگ های بادی با گلوله فلفل ، گلوله های پلاستیکی و تفنگ های ضد شورش  برای دستگیری اهمیت بیشتری دارد. سلاح های کشنده مانند تفنگ دستی ، تفنگ ، مسلسل و تفنگ ساچمه ای نیز در دسترس هستند، اما فقط برای استفاده در برابر مظنونانی که تلاش می کنند به افسران یا گروگان ها آسیب برسانند و تسلیم نمی شوند. همچنین تجهیزاتی مانند بمب صوتی ، نارنجک‌ ، گوه‌های درب ، ابزارهای چندگانه و ابزارهای شکن ابزارهای کلیدی هستند که برای استفاده مکرر در نظر گرفته شده‌اند. بازیکنان همچنین می توانند افسران خود را به جلیقه های ضد گلوله و کلاه های جنگی مجهز کنند که درجات مختلفی از محافظت را ارائه می دهند.
مانند نسخه های قبلی SWAT ، تیم SWAT به دو "دسته" تقسیم می شود: قرمز و آبی و بازیکن فرمانده تیم نیز رنگ سفید دارد. بازیکن قادر است به هر یک از عناصر و اعضای تیم دستور دهد تا اقداماتی از جمله "جمع کردن" در ورودی، استفاده از تجهیزات، نگه داشتن موقعیت یا حتی حرکت به تنهایی برای انجام اقدامات در جای دیگر را انجام دهند.
چند نفره

SWAT 4 دارای چندین حالت بازی چند نفره است.
حالت های چند نفره عبارتند از:
Barricaded Suspects
اسکورت VIP : یک بازیکن تصادفی SWAT به عنوان VIP (فرد ویژه) تعیین می شود. SWAT باید VIP را تا یک نقطه خاص اسکورت کند، در حالی که مظنونین باید VIP را دستگیر کرده و به مدت دو دقیقه نگه دارند، سپس او را بکشند. اگر مظنونان خیلی زود VIP را بکشند، به طور خودکار بازنده می شوند.
استقرار سریع : سه تا پنج بمب ساعتی در سراسر نقشه قرار می گیرند. SWAT باید بمب ها را بیابد و خنثی کند، در حالی که مظنونین باید از بمب ها محافظت کنند و از خنثی کردن آنها جلوگیری کنند تا بتوانند منفجر شوند.
Smash & Grab : مظنونان باید کیفی را پیدا کرده و به نقطه ای خاص بیاورند، در حالی که SWAT باید آنها را متوقف کند.
Co-op : 10 ویرایش شده توسط(DavidBeamount):بازیکن ها با هم در یک گروه جمع میشوند تا ماموریتی که انتخاب کرده به کمک همدیگر به پایان برسانند.تعداد نفرات در این بخش حداکثر ۱۰ نفر است.
فروش

SWAT 4 " در نمودار فروش بازی‌های رایانه‌ای که توسط NPD Techworld گردآوری شده است، رتبه دهم را برای هفته منتهی به 17 آوریل کسب کرد  در مجموع در ماه آوریل با میانگین قیمت خرده فروشی 48 دلار در رده یازدهم قرار گرفت.
SWAT 4 در فهرست 10 بازی برتر کامپیوتری در سال 2005 در ' مجله بازی‌های کامپیوتری  قرار گرفت.
تیم سوات 4 در حال ورود به خانه
بازیکن SWAT 4
یواس‌اس ویکسبرگ (پی‌جی-۱۱)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
USS Vicksburg (PG-11: USS Vicksburg (PG-11
پیشینه: پیشینه
مالک: 
آب‌اندازی::  ۱۷ ژانویه ۱۸۹۶
آغاز کار::  ۵ دسامبر ۱۸۹۶
به دست آورده شده::  ۲۷ ژوئن ۱۸۹۷
اعزام::  ۲۳ اکتبر ۱۸۹۷
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
وزن::  ۱٬۰۱۰ تن بزرگ (۱٬۰۳۰ تن)
درازا::  ۲۰۴ فوت ۵ اینچ (۶۲٫۳۱ متر)
پهنا::  ۳۶ فوت (۱۱ متر)
آبخور::  ۱۲ فوت ۹ اینچ (۳٫۸۹ متر)
سرعت::  ۱۳ گره (۱۵ مایل بر ساعت؛ ۲۴ کیلومتر بر ساعت)
یواس‌اس ویکسبرگ (پی‌جی-۱۱) (به انگلیسی: USS Vicksburg (PG-11)) یک کشتی بود که طول آن ۲۰۴ فوت ۵ اینچ (۶۲٫۳۱ متر) بود. این کشتی در سال ۱۸۹۶ ساخته شد.
احمتلز، ماناوگات

Village در 23x15px|border |alt=|link= ترکیه
| Ahmetler | Ahmetler |
| --- | --- |
Village: Village
استان: استان آنتالیا
District: ماناوغات
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
احمتلز، ماناوگات (به لاتین: Ahmetler, Manavgat) یک Köy در ترکیه است که در استان آنتالیا واقع شده است.