stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
زبان هندی
نام

واژه هندی در اصل به ساکنان جلگه سند و گنگ گفته می‌شد. این نام در فارسی از هندی یا هندو در پارسی باستان گرفته شده که خود از واژه سانسکریت سندو (सिन्धु) به معنای رود سند ریشه گرفته است.
در گذشته در ادبیات فارسی واژگان هندَوی (हिंदवी) یا هندویی (हिंदुई) نیز به معنای «هندی» کاربرد داشتند و در آثار افرادی چون امیرخسرو دهلوی می‌توان به‌کاربردن آن‌ها را یافت.
تاریخ

هندی همچون سایر زبان‌های هندوآریایی نوادهٔ مستقیم سانسکریت ودایی است که پس از گذر از دوره‌های پراکریت سائوراسنی و اپبرمشه شورسینی به هندی باستان و در پایان هندی نوین رسیده است. پس از ورود حکومت اداری اسلامی به شمال هند، هندی باستان وام‌واژگان بسیاری را از زبان فارسی و عربی دریافت کرد که منجر به پیشرفت زبان هندوستانی شد. در قرن هجدهم، نسخه‌ای به شدت فارسی‌شده از هندوستانی به نام زبان اردو پدید آمد. اهمیت روزافزون زبان هندوستانی در هند استعماری و ارتباط اردو با مسلمانان، هندوها را بر آن داشت تا نسخه سانسکریت‌شدهٔ هندوستانی را به کار برند که منجر به شکل‌گیری هندی نوین معیار یک قرن پس از ایجاد اردو شد.
پیش از معیارسازی هندی بر پایه گویش دهلی، گویش‌ها و زبان‌های مختلف کمربند هندی همچون اودهی و برج از طریق معیارسازی ادبی برجسته شدند. ادبیات نخستین هندی در قرون ۱۲ و ۱۳ میلادی شکل گرفت. این مجموعه کار شامل حماسه‌هایی مانند نمایشنامه‌های دهولا مارو به زبان مارواری، پریتهویراج راسو به زبان برج و آثار امیرخسرو دهلوی به گویش دهلی بود.
هندی نوین معیار که بر پایه گویش دهلی و پیرامونش است، از طریق معیارسازی ادبی به برجستگی رسید و به مرور جای سایر گونه‌های به کار رفته در آثار ادبی همچون اودهی، مایتهیلی و برج را گرفت. هندی نوین و سنت ادبی آن در اواخر قرن هجدهم تکامل یافت. در اواخر قرن نوزدهم، جنبشی برای توسعه بیشتر هندی به عنوان گونهٔ معیار هندوستانی جدای از اردو شکل گرفت و در نتیجه آن در سال ۱۸۸۱ ایالت بیهار برای نخستین بار در هند، هندی را به جای اردو عنوان زبان رسمی خود پذیرفت.
پس از استقلال هند دولت هند در سال ۱۹۵۴، کمیته‌ای را برای تهیه دستور زبان هندی تشکیل داد. گزارش این کمیته در سال ۱۹۵۸ با عنوان دستور زبان پایهٔ هندی نوین منتشر شد. معیارسازی املایی با استفاده از خط دیواناگری نیز توسط مدیریت هندی مرکزی وزارت آموزش و فرهنگ هند برای ایجاد یکنواختی در نوشتن، بهبود شکل برخی از نویسه‌های دیواناگری و معرفی نشانه‌هایی برای بیان صداهای دیگر زبان‌ها انجام گرفت. با تلاش‌ها و تجمعات بسیار ملی‌گرایان، مجلس مؤسسان هند در ۱۴ سپتامبر ۱۹۴۹ هندی را که به خط دیواناگری نوشته شده بود به عنوان زبان رسمی جمهوری هند تصویب کرد و بدین ترتیب هندی جای اردو را که در راج بریتانیا استفاده می‌شد، گرفت.
پراکندگی جغرافیایی

هندی زبان میانجی شمال هند در مناطق معروف به کمربند زبان هندی است و همچنین در کنار انگلیسی زبان رسمی دولت هند است.
در شمال شرق هند یک پیجین به نام هندی هفلونگ به عنوان زبان میانجی مردمی غیرهندی‌زبان در مناطق هفلونگ آسام پذیرفته شده است. هندی همچنین در آروناچال پرادش میان بومیانی که بیش از ۵۰ گویش محلی دارند نقش زبان میانجی را بازی می‌کند.
هندی برای بیشتر پاکستانی‌هایی که به اردو تسلط دارند به آسانی درک می‌شود؛ علاوه بر این، رسانه‌های هند به‌طور گسترده‌ای در پاکستان دیده می‌شوند. گروهی نیز افغانستان، به ویژه در کابل، هندی-اردو را به دلیل محبوبیت و نفوذ فیلم‌ها، ترانه‌ها و بازیگران بالیوود در این کشور می‌فهمند و بدان سخن می‌گویند.
هندی همچنین توسط توسط جمعیت بزرگی از مردم مادهشی نپال (افرادی با ریشه در شمال هند که طی صدها سال به نپال مهاجرت کرده‌اند) سخن گفته می‌شود. جدای از این، هندی توسط جمعیت بزرگی از هندی‌های خارج از هند و افراد با ریشه هندی تکلم می‌شود. جوامع بسیار بزرگی با ریشه‌هایی از شمال هند در کشورهایی مانند ایالات متحده آمریکا، بریتانیا، امارات متحده عربی، ترینیداد و توباگو، گویان، سورینام، آفریقای جنوبی، فیجی و موریس زندگی می‌کنند و به هندی در خانه و میان جوامع هندی سخن می‌گویند. بیرون از هند ۸ میلیون گویشور هندی در نپال؛ ۸۶۳٬۰۷۷ نفر در ایالات متحده؛ ۴۵۰٬۱۷۰ نفر در موریس؛ ۳۸۰٬۰۰۰ نفر در فیجی؛ ۲۵۰٬۲۹۲ نفر در آفریقای جنوبی؛ ۱۵۰٬۰۰۰ نفر در سورینام؛ ۱۰۰٬۰۰۰ نفر در اوگاندا؛ ۴۵٬۸۰۰ نفر در بریتانیا؛ ۲۰٬۰۰۰ نفر در نیوزیلند؛ ۲۰٬۰۰۰ نفر در آلمان؛ ۲۶٬۰۰۰ نفر در ترینیداد و توباگو و ۳٬۰۰۰ نفر در سنگاپور وجود دارند.
پراکندگی جغرافیایی > وضعیت رسمی

قسمت هجدهم قانون اساسی هند به زبان رسمی کشور مشترک‌المنافع هند می‌پردازد. طبق ماده ۳۴۳، هندی به خط دیواناگری و انگلیسی زبان‌های رسمی اتحادیه هستند:
(۱) زبان رسمی اتحادیه، هندی به خط دیواناگری خواهد بود. شکل اعدادی که برای اهداف رسمی اتحادیه استفاده می‌شود، شکل بین‌المللی اعداد هندی است.
(۲) صرف نظر از آنچه در بند (۱) وجود دارد، استفاده از زبان انگلیسی برای مدت پانزده سال پس از آغاز این قانون اساسی، برای تمام اهداف رسمی اتحادیه که برای آن پیش از شروع چنین کاری استفاده می‌شد، ادامه دارد: به شرطی که رئیس‌جمهور بتواند در طی مدت یاد شده، حکم اجازه استفاده از زبان هندی علاوه بر انگلیسی و فرم عددی دیواناگری علاوه بر فرم بین‌المللی اعداد هندی را برای هر یک از اهداف رسمی اتحادیه صادر کند.
پیش‌بینی می‌شد که هندی تا سال ۱۹۶۵ به عنوان تنها زبان کاری دولت مرکزی تبدیل شود (طبق بخشنامه‌های ماده ۳۴۴ (۲) و ماده ۳۵۱)، در حالی که دولت‌های ایالتی آزاد باشند و به زبان دلخواه خود کار کنند. با این حال، مقاومت گسترده در برابر تحمیل زبان هندی به غیربومیان، به ویژه در جنوب هند (مانند موارد موجود در تامیل نادو) منجر به تصویب قانون زبان‌های رسمی ۱۹۶۳ شد که استفاده از انگلیسی به‌طور نامحدود برای همه اهداف رسمی را مجاز می‌دانست، اگرچه دستور قانون اساسی برای دولت مرکزی برای تشویق گسترش زبان هندی حفظ شد و امروزه به شدت بر سیاست‌های آن تأثیر گذاشته است.
هندی در سطح ایالتی در ایالت‌های بیهار، چتیسگر، هاریانا، هیماچال پرادش، جارکند، مادیا پرادش، میزورام، راجستان، اوتار پرادش و اوتاراکند رسمی است. هندی همچنین در بنگال غربی در مناطقی که بیش از ۱۰٪ از اهالی آن‌ها هندی‌زبان هستند نیز یکی از زبان‌های رسمی است. هرکدام از این ایالت‌ها ممکن است یک «زبان رسمی» دیگر نیز داشته باشند. برای مثال، در اوتار پرادش اردو نیز رسمی است. هندی همچنین در قلمروهای اتحادیه دهلی، جزایر آندامان و نیکوبار و دادرا و نگر حویلی و دامان و دیو نیز عنوان زبان رسمی را دارد.
بیرون از آسیا، زبان اودهی (یک گویش هندی شرقی) با تأثیراتی از بوجپوری، بیهاری، فیجیایی و انگلیسی در فیجی رایج است. این زبان در فیجی طبق قانون اساسی ۱۹۹۷ زبان رسمی است و به آن «هندوستانی» گفته می‌شود، گرچه در قانون اساسی ۲۰۱۳، به سادگی «هندی فیجی» نامیده شد. ۳۸۰٬۰۰۰ نفر در فیجی به این زبان سخن می‌گویند.
بیش از ۴۳۶٬۰۰۰ نفر از مردم این کشور زبان هندی را می‌فهمند. مطابق قانون اساسی، هندی یک زبان حفاظت‌شده در این کشور است و دولت موظف به ترویج و احترام به آن است.
ریخت‌شناسی > اسم

در هندی همانند بسیاری از زبان‌های اصلی اروپایی و برخلاف فارسی، اسم‌ها دارای دو جنس دستوری نر و ماده هستند و در این زبان حتی اشیای بی‌جان نیز جنسیت دارند. اسم‌ها همچنین از نظر شمار به دو گروه مفرد و جمع و سه حالت دستوری مستقیم، ندایی و غیرفعلی تقسیم می‌شوند.
ریخت‌شناسی > فعل

سامانه فعل‌های هندی به‌طور عمده حول ترکیبی از نمود و زمان/وجه ساخته می‌شود. فعل‌ها در هندی شامل لایه‌های پی‌درپی عناصر (عطفی) در سمت راست ریشه است. فعل‌های هندی دارای سه نمود کامل، عادتی و استمراری هستند که هر کدام از آن‌ها همبستگی‌های ریخت‌شناسانهٔ آشکاری دارند.
ریخت‌شناسی > نحو

ترتیب پیش‌فرض ترکیبات در جملات هندی نهاد-مفعول-فعل است گرچه این ترتیب در جملات قواعد سخت و صریحی ندارد و انحرافات بسیاری را می‌توان در جملات هندی یافت. با این حال اگر هر دو حالت برایی و مفعولی ترکیبات جمله را نشانه‌گذاری کنند، فاعل همواره پیش از مفعول مستقیم می‌آید. صفت‌های اسنادی نیز پیش از اسمی می‌آیند، اما همچنین می‌توانند برای بیشتر شاعرانه به نظر رسیدن جمله یا تأکید بیشتر روی صفت پس از آن نیز قرار گیرند. قیدها نیز پیش از صفت‌هایی که در موردشان هستند می‌آیند.
نشانه‌های منفی‌ساز و سؤالی به‌طور پیش فرض پیش از فعل می‌آیند اما می‌توانند پس از آن نیز ظاهر شوند. با این حال موقعیت نشانه منفی‌ساز انعطاف‌پذیرتر است و اگر جمله دارای فعل کمکی باشد می‌تواند پیش یا پس از آن واقع شود. هرگاه منفی‌ساز پس از فعل به جای پیش از آن به وجود آید، بر نفی تأکید دارد. نفی هرگز نمی‌تواند قبل از اسم باشد. «کیا» (به معنای «چه؟») را می‌توان در هر جایی از جمله به جز پیش از فعل قرار داد.
واژگان

مقالهٔ اصلی: واژگان هندوستانی
به‌طور سنتی، واژگان هندی با توجه به ریشه به پنج دسته اصلی تقسیم می‌شوند:
واژگان ططسم (طَطسَم «همچون آن»): این دسته واژگانی هستند که در هندی همانند سانسکریت نوشته می‌شوند (به جز عدم وجود عطف نهایی). این واژگان سانسکریت مستقیماً از آن یا از طریق پراکریت بدون هیچ تغییری به هندی رسیده‌اند؛ برای نمونه नाम nām هندی و नाम nāma سانسکریت.
واژگان ارطدسم (اَرَطَدسَم «نیمه-ددسم»): چنین واژگانی معمولاً وام‌واژگانی از سانسکریت هستند که پس از وام گرفته‌شدن، تغییرات صوتی پیدا کرده‌اند؛ برای نمونه सूरज sūraj هندی از सूर्य sūrya سانسکریت.
واژگان دطبَهَو (دَطبَهَو «زادهٔ آن»): این دسته واژگانی بومی هندی هستند که پس از گذراندن قوانین واجی از سانسکریت گرفته شده‌اند؛ برای نمونه قَم qam هندی از قَرمه qarme سانسکریت.
واژگان طَشَج (طَشَج): چنین واژگانی نام‌آوا یا وام‌واژه‌هایی از زبان‌های غیرهندوآریایی بومی هند هستند که از واژگان تاییدشده هندوآریایی ریشه نمی‌گیرند.
واژگان وطشه (وِطَشه «بیگانه»): این واژگان وام‌واژه‌های زبان‌های غیربومی هند هستند که بیشتر از فارسی، عربی، انگلیسی و پرتغالی گرفته شده‌اند. برای نمونه क़िला qela از «قلعه» فارسی، कमेटी kameṭī از committee انگلیسی و साबुन sābun از «صابون» عربی.
واژگان > وام‌واژه‌ها

هندی به دلیل اینکه زبان میانجی به‌شمار می‌رود، دارای وام‌واژگان بسیاری، عمدتاً از سانسکریت، فارسی، عربی، دراویدی، ترکی، پرتغالی و انگلیسی و همچنین تا حد کمتری چینی و فرانسوی است. هندی معیار بیشتر واژگان رسمی و فنی خود را از سانسکریت گرفته است درحالی که منبع اردو برای این واژگان بیشتر فارسی و عربی است.
بسیاری از واژه‌های فارسی به دلیل تأثیر حاکمان گورکانی شمال هند که به فارسی صحبت و فرهنگ ایرانی‌شده‌ای را دنبال می‌کردند وارد فرهنگ لغت هندی شدند. بسیاری از واژه‌های عربی نیز از طریق فارسی وارد هندوستانی شدند. گویش فارسی که توسط نخبگان حاکم مغول صحبت می‌شد به دری معروف بود. دربارهٔ پیشینهٔ رواج زبان و ادب پارسی در شبه‌قاره، از مدارک تاریخی چنین برمی‌آید که در سدهٔ سوم هجری، برای نخستین بار هندوان فرصت یافتند تا با فارسی‌زبانان آشناییِ مؤثر پیدا کنند. در اوایل سده چهارم هجری، در سِند شاعری ظهور کرد مشهور به رابعه بنت کعب که اشعار فصیح دلکشی از او در قدیمی‌ترین تذکره‌ها نقل شده است و می‌رسانَد که در زمان او، زبان فارسی در سِند رواج داشته است.
نفوذ فارسی در هند در دورهٔ غزنویان افزایش یافت و با تأسیس امپراتوری مغول هندوستان به اوج خود در هند رسید و زبان رسمی هندوستان شد. زبان فارسی هندوستان شاعران بزرگی همچون بیدل دهلوی و امیر خسرو دهلوی و دستگاه شعری سبک هندی را در خود پروراند. از دیگر شاعران نامدار فارسی زبان شبه قاره هندوستان، می‌توان از اقبال لاهوری نام برد. همچنین فارسی‌زبانان هندوستان، واژه‌نامه‌های ارزشمندی برای زبان فارسی گردآوری کردند که از آن‌جمله می‌توان به فرهنگ ابراهیمی از ابراهیم قوام‌الدین فروغی و فرهنگ آنندراج از محمد پاشا، اشاره کرد.
فارسی پیش از آنکه هندوستان مستعمره انگلستان شود، دومین زبان رسمی این کشور (در دوره گورکانیان زبان رسمی) و زبان فرهنگی و علمی به‌شمار می‌رفت. اما پس از استعمار، انگلیسی‌ها در سال ۱۸۳۲ میلادی با اجبار زبان انگلیسی را جایگزین زبان فارسی کردند. امروزه در حدود یک میلیون نسخه خطی به زبان فارسی در هند وجود دارد که این میزان یک دهم کل نسخ خطی موجود در این کشور است و خط فارسی در منابع علمی کشور هند بسیار رایج است.
نوشتار

مقالهٔ اصلی: دیواناگری
هندی به دیواناگری نوشته می‌شود که شامل ۱۱ واکه و ۳۳ همخوان است که از چپ به راست نوشته می‌شود. بیشتر حروف دارای خطی افقی در بخش بالایی خود هستند و اتصال حروف با کمک همین خط افقی انجام می‌پذیرد و از این طریق به‌سادگی قابل تشخیص است.
در این خط تمام صامت‌ها و اکثر مصوت‌ها همیشه نوشته می‌شوند و از این لحاظ یادگرفتن خواندن دقیق کلمات برای خارجیان نسبت به خط عربی در حالتی که حرکت‌گذاری نشده باشد، آسان‌تر است. تنها مصوتی که نوشته نمی‌شود فتحه است که البته تشخیص جایی که باید فتحه تلفظ شود بسیار ساده است زیرا قاعده این است که اگر بین دو حرف مصوت دیگری نباشد و آن دو به همدیگر نیز نچسبیده باشند مصوت بین آن‌ها فتحه است و این قاعده همیشه ثابت است.
نوشتار > واکه‌ها

واکه‌های هندی به دو گروه کوتاه و بلند تقسیم می‌شوند.
| دیواناگری | نویسه‌گردانی | برابر انگلیسی/یادداشت |
| --- | --- | --- |
| अ | a | مانند about |
| आ | aa (ā) | مانند father |
| इ | i | مانند sit |
| ई | ee (ī) | مانند elite |
| उ | u | مانند put |
| ऊ | oo (ū) | مانند flute |
| ऋ | ri (ṛ) | مانند trip یا heard در اسکاتلندی (کاربردش در هندی کم است) |
| ए | e | e کشیده. این ادغام نیست؛ نواخت افت ندارد. |
| ऐ | ai | مانند fair، گاهی یک ए بلندتر، در گویش‌های شرقی مانند bright |
| ओ | o | این ادغام نیست؛ نواخت افت ندارد. |
| औ | au | مانند caught، در گویش‌های شرقی مانند town |
نوشتار > همخوان‌ها

در هندی همخوان‌های ناآشنای بسیاری برای فارسی‌زبانان وجود دارد، از جمله همخوان‌های حلقی و برگشته.
| دیواناگری | نویسه‌گردانی | برابر انگلیسی/یادداشت |
| --- | --- | --- |
| क | k | مانند skip. |
| ख | kh | مانند sinkhole. |
| ग | g | مانند go. |
| घ | gh | مانند doghouse. |
| ङ | ng (ṅ) | مانند sing. فقط در وام‌واژه‌های سانسکریت، به صورت مستقل استفاده نمی‌شود. |
| च | ch (c) | مانند church. |
| छ | chh (ch) | مانند pinchhit. |
| ज | j | مانند jump. |
| झ | jh | مانند dodge her. |
| ञ | n (ñ) | مانند canyon. فقط در وام‌واژه‌های سانسکریت، به صورت مستقل استفاده نمی‌شود. |
| ट | t (ṭ) | مانند tick. برگشته، ولی هنوز یک صدای "سخت" t شبیه به انگلیسی دارد. |
| ठ | th (ṭh) | مانند lighthouse. برگشته |
| ड | d (ḍ) | مانند doom. برگشته |
| ढ | dh (ḍh) | مانند mudhut. برگشته |
| ण | n (ṇ) | retroflex n. فقط در وام‌واژه‌های سانسکریت. |
| त | t | در فارسی وجود ندارد. ت دندانی‌تر، با کمی صدای ث. نرم‌تر از ت فارسی. |
| थ | th | نسخه حلقی حرف پیشین، مانند thanks یا the نیست. |
| द | d | d دندانی. |
| ध | dh | نسخه حلقی حرف پیشین. |
| न | n | n دندانی. |
| प | p | مانند spin. |
| फ | f/ph | مانند u'ph'ill. |
| ब | b | مانند be. |
| भ | bh | مانند abhor. |
| म | m | مانند mere. |
| य | y | مانند yet. |
| र | r | مانند pero اسپانیایی با گردش زبان. مانند rr در اسپانیایی، آلمانی یا انگلیسی اسکاتلندی نپیچانید. |
| ल | l | مانند lean. |
| व | v/w | مانند vaca اسپانیایی، بین v و w انگلیسی، ولی بدون گرد کردن لب در w انگلیسی. (IPA: ʋ). |
| श | sh (ś) | مانند shoot. |
| ष | sh (ṣ) | تقریباً برگشت غیرقابل تشخیص حرف بالایی. فقط در وام‌واژه‌های سانسکریت. |
| स | s | مانند see. |
| ह | h | مانند him. |
نوشتار > شماره‌ها

شماره‌های دیواناگری به شرح زیر می‌باشند:
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ० | १ | २ | ३ | ४ | ५ | ६ | ७ | ८ | ९ |
| ۰ | ۱ | ۲ | ۳ | ۴ | ۵ | ۶ | ۷ | ۸ | ۹ |
مقایسه با اردو

از نظر زبان‌شناسی، هندی و اردو دو گونهٔ معیار از یک زبان و نسبت به یکدیگر قابل فهم هستند. هندی به خط دیواناگری نوشته می‌شود و دارای واژگان سانسکریت بیشتری نسبت به اردو است، درحالی که اردو به خط عربی نوشته می‌شود و دارای وام‌واژه‌های فارسی و عربی بیشتری نسبت به هندی است. گرچه هر دو دارای یک هسته واژه‌ای از کلمات بومی پراکریت و سانسکریت با شمار زیادی وام‌واژهٔ فارسی و عربی هستند. به همین دلیل و همچنین این واقعیت که این دو گونه از یک دستور زبان یکسان برخوردار هستند، همه زبان‌شناسان آن‌ها را دو گونهٔ معیار از یک زبان به نام هندوستانی یا هندی-اردو می‌دانند.
هندی رایج‌ترین زبان رسمی در هند و اردو زبان ملی و میانجی پاکستان و یکی از ۲۲ زبان رسمی هند و زبان رسمی در اوتار پرادش، جامو و کشمیر و دهلی است. در نظر گرفتن هندی و اردو به عنوان زبان‌های جداگانه عمدتاً ناشی از سیاست و به دلیل رقابت هند و پاکستان است.
متن نمونه

متن زیر ماده ۱ اعلامیه جهانی حقوق بشر (توسط سازمان ملل) به هندی بالا است:
پراکندگی گویشوران مادری هندی طبق گزارش خودشان در سرشماری سال ۲۰۱۱.
  ۰٪  ۱۰۰٪
نوشته‌های هندی
کره بادام زمینی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کره بادام زمینی در قوطی: کره بادام زمینی در قوطی
گونه: پخشینه
مواد اصلی: بادام زمینی
  رسانه: کره بادام زمینی:   رسانه: کره بادام زمینی
کرهٔ بادام زمینی گونه‌ای از کره است که از بادام زمینی به دست می‌آید.
تاریخچه

بادام زمینی بومی نواحی گرمسیری قاره‌های آمریکا است که هزاران سال پیش توسط آزتک‌ها برای تهیهٔ ماده‌ای خمیری له می شده‌است.
انواع

کرهٔ بادام زمینی در دو نوع تولید می‌شود. نوع نخست نرم است و تنها شامل کره می‌باشد اما در نوع دوم تکه‌های خرد شده بادام زمینی نیز به کره اضافه می گردد.
طرز تهیه

برای تهیهٔ کرهٔ بادام زمینی در خانه، ابتدا ۵۰۰ گرم بادام زمینی پوست کنده را با مقداری آب مخلوط کرده و می‌جوشانیم تا حدی که کمی پخته شود اما له نگردد. سپس با آبکش کردن آن، ۴۰۰ گرم روغن گیاهی مانند روغن گردو، بادام زمینی یا نارگیل را به همراه یک چهارم قاشق چایخوری نمک به آن اضافه کرده و در مخلوط‌کن می ریزیم تا به صورت کره درآید.
اغلب کرهٔ بادام زمینی را به صورت شیرین مصرف می‌کنند، برای این منظور می‌توان شیرین‌کننده‌هایی ازجمله شکر یا عسل را نیز به آن اضافه کرد.
هم چنین می‌توان تکه‌های خرد شدهٔ بادام زمینی را نیز در پایان به آن اضافه نمود.
سودمندی

بادام زمینی و کرهٔ آن، منبع خوب و با صرفه‌ای از پروتئین هستند و بیشتر ویتامین‌ها و املاحی را که به سختی به‌دست می آیند، تأمین می‌کنند که این ویتامین‌ها و املاح شامل اسید فولیک، ویتامین ای، مس، سلنیوم، منیزیم، روی و همچنین رنگدانه‌های گیاهی و فیبر خوراکی می‌باشد.
ضد کلسترول : چربی‌های موجود در کرهٔ بادام زمینی از نوع چربی‌های خوب هستند و به همین دلیل این کره برای کسانی که مستعد بیماری‌های قلبی هستند سودمند است. تحقیقات نشان داده است که مصرف حداقل ۴ بار بادام زمینی در هفته تا ۳۷ درصد از خطر بیماری‌های قلبی می کاهد.
ضد سرطان : فیتواسترول موجود در بادام‌زمینی و کره بادام‌زمینی نیز می‌تواند رشد سلول‌های سرطان پستان، روده بزرگ و پروستات را کند کرده و حتی از بروز سرطان ریه در افراد مستعد بکاهد. بادام‌زمینی حاوی نوعی آنتی‌اکسیدان به نام رزوراترول نیز هست که می‌تواند به نوعی ترکیب ضدسرطانی به نام پیساتانول تغییر شکل یابد. این تغییر به کمک نوعی آنزیم که در تومورهای سرطانی یافت می‌شود، ایجاد می‌شود و به این ترتیب مانع رشد تومورها خواهد شد.
ضد دیابت : فیبر و منیزیم موجود در کرهٔ بادام زمینی ازجمله عواملی هستند که باعث خاصیت ضد دیابتی این ماده می گردد.
جلوگیری از سنگ کیسهٔ صفرا : مصرف مرتب کره بادام‌زمینی می‌تواند احتمال ابتلا به سنگ صفرا را در مردان و احتمال برداشتن کیسه صفرا را در زنان کاهش دهد. دلیل این خاصیت بادام زمینی نیز وجود فیبرهای غذایی، فیتوسترول و منیزیم است.
هشدارها

باوجود سودمندی‌های فراوان، باید توجه داشت که بادام زمینی ازجمله مواد حساسیت‌زا (آلرژی‌زا) است. حساسیت به بادام‌زمینی می‌تواند شدید باشد، طوری‌که مصرف مقدار کمی از آن می‌تواند به شوک آنافیلاکسی منجر شود. در نتیجه افراد مبتلا به آلرژی باید از مصرف هر گونه غذای حاوی بادام‌زمینی خودداری کنند، حتی خوردن کره بادام‌زمینی هم به دلیل داشتن ذرات پروتئین درست نیست. بنابراین در دو سال اول زندگی نباید از بادام زمینی و فراورده‌های آن برای تأمین انرژی کودک استفاده کرد، ولی بعد از آن در صورت نداشتن حساسیت، می‌توان آن را در برنامه غذایی گنجاند.
از سوی دیگر، گاهی پزشک به افرادی که مستعد ابتلا به سنگ کلیه و مثانه هستند، توصیه می‌کند از خوردن مواد غذایی حاوی اگزالات‌ها از جمله بادام زمینی و کرهٔ آن خودداری کنند، زیرا این ترکیبات احتمال بروز این سنگ‌ها را بالا می برند.
جدول انرژی

| مواد مغذی | ۳۰ میلی‌لیتر (۲قاشق غذاخوری) |
| --- | --- |
انرژی: ۱۹۲ کالری
پروتئین: ۲.۸ گرم
چربی: ۵گرم
چربی غیراشباع مونو: ۹.۷ گرم
چربی غیراشباع پلی: ۵.۴ گرم
چربی اشباع: ۳.۳ گرم
کلسترول: ۰ گرم
کربوهیدرات: ۲.۶ گرم
فیبر: ۸.۱ گرم
سدیم: ۱۵۱ میلی‌گرم
پتاسیم: ۲۱۷ میلی‌گرم
فسفر: ۱۱۹ میلی‌گرم
منیزیم: ۵۱ میلی‌گرم
روی: ۹.۰ میلی‌گرم
آهن: ۴.۰ میلی‌گرم
اسید فولیک: ۲۴ میکروگرم
ویتامین B1: ۳.۰ میلی‌گرم
ویتامین B6: ۱۵ میلی‌گرم
نیاسین: ۷.۵ معادل نیاسین (NE)
کرهٔ بادام زمینی دارای تکه‌های خرد شده
شهرستان رامشیر

| شهرستان رامشیر | شهرستان رامشیر |
| --- | --- |
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
کشور:  ایران
استان: خوزستان
مرکز شهرستان: رامشیر
سایر شهرها: مشراگه
بخش‌ها: مرکزی، مشراگه
سال تأسیس: ۱۳۸۳ خورشیدی
اداره: اداره
فرماندار: آقای عبدالرضا احسانی‌نیا
مردم: مردم
جمعیت: ۵۴٬۰۰۴ نفر (۱۳۹۵)
تراکم جمعیت: ۳۴ نفر بر کیلومتر مربع
مذهب: شیعه
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
مساحت: ۱٬۵۸۷ کیلومتر مربع
داده‌های دیگر: داده‌های دیگر
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۶۱
وبگاه: فرمانداری رامشیر
شهرستان رامشیر یکی از شهرستان‌های استان خوزستان ایران است. مرکز این شهرستان، شهر رامشیر است.
این شهرستان در تاریخ ۲۶ اسفند ۱۳۸۳ از شهرستان رامهرمز جدا شد و مستقل گردید.
مردم

مردم رامشیر به زبان  عربی، فارسی و همچنین بختیاری سخن می گویند.
موقعیت جغرافیایی

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | شهرستان رامهرمز | شهرستان رامهرمز | شهرستان اهواز |  |
|  | شهرستان امیدیه |  |  |  |
|  | شهرستان امیدیه |     رامشیر     |  |  |
|  | شهرستان امیدیه |  |  |  |
|  | شهرستان امیدیه | شهرستان امیدیه | شهرستان بندر ماهشهر |  |
شهرستان رامشیر از شمال تا شمال شرقی با شهرستان رامهرمز، از شرق و جنوب شرقی تا جنوب با شهرستان امیدیه، از جنوب غربی با شهرستان بندر ماهشهر و از شمال غربی با شهرستان اهواز همسایه است.
تقسیمات کشوری

شهرستان رامشیر شامل ۲ بخش، ۴ دهستان و ۲ شهر به شرح زیر است:
تقسیمات کشوری > شهرستان رامشیر

| بخش | مرکز بخش | جمعیت بخش ۱۳۹۵ | نام دهستان | مرکز دهستان | جمعیت دهستان ۱۳۹۵ | شهر | جمعیت شهر ۱۳۹۵ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| مرکزی | رامشیر | ۳۷٬۵۷۶ نفر | عبدلیه شرقی | عبدلیه | ۷٬۸۶۰ نفر | رامشیر | ۲۵٬۰۰۹ نفر |
| مرکزی | رامشیر | ۳۷٬۵۷۶ نفر | عبدلیه غربی | صفحه | ۴٬۷۰۷ نفر | رامشیر | ۲۵٬۰۰۹ نفر |
| مشراگه | مشراگه | ۱۶٬۴۲۸ نفر | مشراگه | مشراگه | ۷٬۲۹۴ نفر | مشراگه | ۲٬۰۹۵ نفر |
| مشراگه | مشراگه | ۱۶٬۴۲۸ نفر | آزاده | رمیله | ۷٬۰۳۹ نفر | مشراگه | ۲٬۰۹۵ نفر |
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهرستان رامشیر برابر با ۵۴٬۰۰۴ نفر است.
تورسک، استان لوبوسکی

مکان در Lubusz, 23x15px|border |alt=|link= لهستان
| Tursk | Tursk |
| --- | --- |
روستا: روستا
Tursk: Tursk
مختصات: ۵۲°۲۴′ شمالی ۱۵°۷′ شرقی﻿ / ﻿۵۲٫۴۰۰°شمالی ۱۵٫۱۱۷°شرقی﻿ / 52.400; 15.117: مختصات: ۵۲°۲۴′ شمالی ۱۵°۷′ شرقی﻿ / ﻿۵۲٫۴۰۰°شمالی ۱۵٫۱۱۷°شرقی﻿ / 52.400; 15.117
استان: Lubusz
شهرستان: سولنچین
گمینا: Sulęcin
تورسک، استان لوبوسز (به لاتین: Tursk, Lubusz Voivodeship) یک منطقهٔ مسکونی در لهستان است که در Gmina Sulęcin واقع شده‌است.
لیسکومب، آیووا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= آیووا, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Liscomb, Iowa | Liscomb, Iowa |
| --- | --- |
شهر: شهر
موقعیت لیسکومب، آیووا: موقعیت لیسکومب، آیووا
مختصات: ۴۲°۱۱′۲۶″ شمالی ۹۳°۰′۲۰″ غربی﻿ / ﻿۴۲٫۱۹۰۵۶°شمالی ۹۳٫۰۰۵۵۶°غربی﻿ / 42.19056; -93.00556: مختصات: ۴۲°۱۱′۲۶″ شمالی ۹۳°۰′۲۰″ غربی﻿ / ﻿۴۲٫۱۹۰۵۶°شمالی ۹۳٫۰۰۵۵۶°غربی﻿ / 42.19056; -93.00556
ایالت:  آیووا
شهرستان: مارشال
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۹۸ مایل مربع (۲٫۵۴ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۹۸ مایل مربع (۲٫۵۴ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۰۱۰ فوت (۳۰۸ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۳۰۱
 • برآورد (۲۰۱۲): ۳۰۴
 • تراکم: ۳۰۷٫۱/مایل مربع (۱۱۸٫۶/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: ۵۰۱۴۸
کد منطقه: ۶۴۱
FIPS code: ۱۹–۴۵۶۶۰
GNIS feature ID: ۰۴۵۸۴۳۰
لیسکومب (به انگلیسی: Liscomb) شهری در ایالت آیووا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳۰۱ نفر بوده‌است.
دشت بزرگ

روستای تاریخی دشت بزرگ که از روستاهای باستانی می‌باشد در ۱۷ کیلومتری شهرستان شوشتر و ۲۷ کیلومتری شهرستان گتوند واقع شده. بزرگان و ریش سفیدان روستا در مورد قدمت آن عقیده داشتند که برای ساختن شهر شوشتر از گچ حاصله از کوره‌های این روستا استفاده شده‌است. البته شاید این کلام مبالغه آمیز باشد اما وجود آثار باستانی دوره ساسانی در این روستا به خصوص (بند بهمن) بر روی آب شور و آسیابهای قدیمی آبی از جمله آسیابی که بر اساس فرسایش و سیل سال ۵۸ از زیر تپه‌ای قدیمی از خاک درآمده‌است و قبرستان‌های متعدد در فواصل مختلف در اطراف روستانشینان از دیرنگی و قدمت تاریخی دشت بزرگ نشان دارد. استاد احمد اقتداری در کتاب دیار شهریاران در وجه تسمیه این روستا می‌گوید: «دشت بزرگ نام آبادی نسبتاً بزرگی است که در منتهی علیه بلوک عقیلی در نزدیکی رودخانه‌ای که از کوهستان به طرف رود کارون جاری است قرار دارد». در کتاب جغرافیای ایران جلد ششم آمده‌است که: دشت بزرگ دهی است از دهستان عقیلی بخش شوشتر که بیش از ۱۱۰۰ سکنه دارد. این تعداد در آن زمان نشان از یک روستای با عظمت دارد.
مکان اولیهٔ دشت بزرگ در نزدیکی تنگ عقیلی بوده که آثار زیادی از دوره‌های هخامنشی و ساسانی در این مکان وجود دارد. که نیاز به توجه مسئولین میراث فرهنگی استان خوزستان و کشور رادارد. آثاری که بر اثر بی‌توجهی و حفاری غیرمجاز رو به نابودی است.
این روستا در مختصات جغرافیایی ۴۸:۵۵ درجه طول شرقی و ۳۲:۰۷ درجه عرض شمالی در ارتفاع ۷۰ متر از سطح دریا واقع است.
سالوی، مینه‌سوتا

مکان
| Solway, Minnesota | Solway, Minnesota |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of Solway, Minnesota: Location of Solway, Minnesota
State: مینه‌سوتا
شهرستان: Beltrami
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۰۳ مایل مربع (۲٫۶۷ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۰۳ مایل مربع (۲٫۶۷ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۴۵۰ فوت (۴۴۲ متر)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده امریکا): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده امریکا)
 • کل: ۹۶
 • برآورد (2012): ۹۸
 • تراکم: ۹۳٫۲/مایل مربع (۳۶٫۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
FIPS code: 27-61114
GNIS feature ID: 0652248
سالوی، مینه‌سوتا (به انگلیسی: Solway, Minnesota) یک شهر در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان بلترامی، مینه‌سوتا واقع شده‌است.
خصوصیات

سالوی ۲٫۶۷ کیلومترمربع مساحت و ۹۶ نفر جمعیت دارد و ۴۴۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.