stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آذر رضایی

| آذر رضایی | آذر رضایی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۳۹ تهران
درگذشت: ۱۹ بهمن ۱۳۶۰ (۲۱ سال) تهران، خانه تیمی زعفرانیه
ملیت: ایرانی
آثار برجسته: از اعضای سازمان مجاهدین خلق ایران
همسر: موسی خیابانی
والدین: خلیل‌الله رضایی، عزیز رضایی
خویشاوندان: احمد رضایی، رضا رضایی، مهدی رضایی، مهین رضایی، فاطمه رضایی
آذر رضایی (۱۳۳۹–۱۹ بهمن ۱۳۶۰) از اعضای سازمان مجاهدین خلق ایران بود. وی دختر خلیل‌الله رضایی و خواهر کوچک احمد رضایی، رضا رضایی و مهدی رضایی بود که هر سه برادر طی ضربه‌های سال‌های ۱۳۵۰ و ۱۳۵۲ و ۱۳۵۱ به سازمان مجاهدین خلق توسط ساواک کشته شدند.
زندگی

آذر رضایی در سالِ ۱۳۳۹ در تهران زاده شد. از همان دوران کودکی تحت تربیت برادرانش احمد و رضا قرار گرفت. آذر از سال‌های نوجوانی فعالیت‌های فرهنگی سازمان را در مدارس تهران بر عهده گرفت.
وی در سال‌های ۱۳۵۳ و ۱۳۵۴ دو بار از سوی ساواک دستگیر و سپس آزاد شد.
آذر رضایی در بهار سال ۱۳۵۹ با موسی خیابانی عضو مرکزیت سازمان مجاهدین خلق ازدواج کرد.
بعد از رخدادهای خرداد سال ۱۳۶۰ و ورود سازمان مجاهدین خلق به فاز نظامی، با تشکیل شورای ملی مقاومت مسعود رجوی به عنوان مسئول شورا در مرداد همان سال به فرانسه رفت. پس از این فرماندهی سازمان بر عهده موسی خیابانی واگذار شد و زندگی و فعالیت‌های اعضای سازمان مجاهدین خلق در خانه‌های تیمی ادامه یافت.
۱۹ بهمن ۱۳۶۰

در تاریخ ۱۹ بهمن ۱۳۶۰ به دنبال لو رفتن خانه تیمی زعفرانیه که آذر رضایی، موسی خیابانی و اشرف ربیعی همسر مسعود رجوی در آن خانه سکونت داشتند، آن‌ها به همراه ۱۹ تن از دیگر اعضای سازمان در یک درگیری مسلحانه از سوی سپاه پاسداران همگی کشته شدند.
به گفته عزیز رضایی، مادر آذر رضایی در نشریه مجاهد شماره ۱۸۶، آذر باردار بوده‌است.
آخرین کشتی (مجموعه تلویزیونی)

| The Last Ship | The Last Ship |
| --- | --- |
ژانر:  درام  پسارستاخیزی 
سازنده:  هنک استاینبرگ  استیون کین 
بر پایهٔ: آخرین کشتی اثر ویلیام برینکلی
بازیگران:  اریک دین  رونا میترا  آدام بالدوین  چارلز پارنل  تراویس ون وینکل  سم اسپروئل  مریسا نایتلینگ  کریستینا اِلمور  جان پایپر-فرگوسن  ماکسیمیلیانو هرناندز  سیبلا دین 
سازنده موسیقی متن: استیو جابلونسکی
آهنگسازان: ناثن وایت‌هِد  جیمز اس. لوین
کشور سازنده: آمریکا
زبان اصلی: English
شمار فصل‌ها: ۵
شمار قسمت‌ها: ۱۰
تولید: تولید
تهیه‌کننده‌های اجرایی:  مایکل بی  اندرو فرم  برَد فولر  هنک استاینبرگ  استیون کین  جاناتن ماستُو 
تهیه‌کننده: تاد آرنو
فیلم‌برداری: لوکاس اتلین
تدوین‌گر: کِن بلک‌وِل
مدت: ۴۵ دقیقه
تولیدکننده‌ها: Channel Road Productions Platinum Dunes
توزیع‌کننده: TNT Original Production
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: تی‌ان‌تی
انتشار اولیه: ۲۲ ژوئن ۲۰۱۴ (۲۰۱۴-06-۲۲) – تا کنون
پیوندهای بیرونی: پیوندهای بیرونی
Official website: Official website
آخرین کشتی (به انگلیسی: The Last Ship) مجموعه تلویزیونی درام آمریکایی در گونه پسارستاخیزی بر اساس رمانی با همین نام نوشته ویلیام برینکلی است. در می ۲۰۱۳ شبکه تی ‌ان ‌تی این مجموعه را برای ده قسمت برنامه‌ریزی کرد. پخش این مجموعه از تاریخ ۲۲ ژوئن ۲۰۱۴ آغاز شد.
در ۱۸ ژوئیه ۲۰۱۴، ساخت فصل دوم ۱۳ قسمتی برای آخرین کشتی آغاز و پخش آن هم از ۲۱ ژوئن آغاز شد.
در ۱۲ آگوست ۲۰۱۵، اِریک دِین اعلام کرد که ساخت فصل سوم آخرین کشتی که باز هم ۱۳ قسمتی خواهد بود در دستور کار قرار گرفته‌است و قرار است پخش آن در تابستان ۲۰۱۶ آغاز شود.
و تا سال 2020 در 5 فصل در حال پخش است.
خلاصه

بعد از اینکه یک بیماری همه‌گیر، ۸۰ درصد جمعیت جهان را از پا درمی‌آورَد، افراد یک کشتی جنگی آمریکایی که مبتلا نشده‌اند باید تمام تلاششان را به کار ببندند تا درمانی برای حفظ بقای بشر بیابند.
قسمت‌ها > فصل ۱ (۲۰۱۴)

| قسمت در کل مجموعه | قسمت در در فصل | عنوان | کارگردان | نویسنده | تاریخ اصلی پخش | میزان بیننده در آمریکا (به میلیون) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | ۱ | «مرحله شش» | Jonathan Mostow | فیلمنامه تلویزیونی از: Hank Steinberg و Steven Kane | ۲۲ ژوئن ۲۰۱۴ (۲۰۱۴-06-۲۲) | 5.33 |
| ۲ | ۲ | «به گوانتانامو خوش آمدید» | Jack Bender | Hank Steinberg و Josh Schaer | ۲۹ ژوئن ۲۰۱۴ (۲۰۱۴-06-۲۹) | 4.65 |
| ۳ | ۳ | «ناوبری کور» | Jack Bender | Steven Kane | ۶ ژوئیه ۲۰۱۴ (۲۰۱۴-07-۰۶) | 4.09 |
| ۴ | ۴ | «به آنجا خواهیم رسید» | Jack Bender | Quinton Peeples | ۱۳ ژوئیه ۲۰۱۴ (۲۰۱۴-07-۱۳) | 4.56 |
| ۵ | ۵ | «اِل تورو» | Paul Holahan | Hank Steinberg و Cameron Welsh | ۲۰ ژوئیه ۲۰۱۴ (۲۰۱۴-07-۲۰) | 4.06 |
| ۶ | ۶ | «حبس» | Sergio Mimica-Gezzan | Hank Steinberg | ۲۷ ژوئیه ۲۰۱۴ (۲۰۱۴-07-۲۷) | ۴٫۳۶ |
| ۷ | ۷ | «کمـک» | Michael Katleman | Jessica Butler و Jill Blankenship | ۳ اوت ۲۰۱۴ (۲۰۱۴-08-۰۳) | ۴٫۱۵ |
| ۸ | ۸ | «دو ملوان وارد بار می‌شوند» | Michael Katleman | Josh Schaer و Cameron Welsh | ۱۰ اوت ۲۰۱۴ (۲۰۱۴-08-۱۰) | ۴٫۶۱ |
| ۹ | ۹ | «آزمایش‌های» | Jack Bender | Onalee Hunter Hughes | ۱۷ اوت ۲۰۱۴ (۲۰۱۴-08-۱۷) | ۴٫۱۲ |
| ۱۰ | ۱۰ | «هیچ جا خانه نمی‌شود» | Brad Turner | Steven Kane | ۲۴ اوت ۲۰۱۴ (۲۰۱۴-08-۲۴) | ۴٫۳۸ |
قسمت‌ها > فصل ۲ (۲۰۱۵)

فصل دوم از ۲۱ ژوئن آغاز شد.
| قسمت در کل مجموعه | قسمت در فصل | عنوان | کارگردان | نویسنده | تاریخ اصلی پخش | کد تولید | میزان بیننده در آمریکا (به میلیون) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۱ | ۱ | «شهر خیالی» | Jack Bender | Hank Steinberg و Steven Kane | ۲۱ ژوئن ۲۰۱۵ (۲۰۱۵-06-۲۱) | اعلان‌نشده | 2.94 |
| ۱۲ | ۲ | «با کشتی‌ها بجنگ» | Jack Bender | Hank Steinberg & Steven Kane | ۲۱ ژوئن ۲۰۱۵ (۲۰۱۵-06-۲۱) | اعلان‌نشده | 2.94 |
| ۱۳ | ۳ | «این شایعه نیست» | Tim Matheson | Hank Steinberg | ۲۸ ژوئن ۲۰۱۵ (۲۰۱۵-06-۲۸) | اعلان‌نشده | 3.28 |
| ۱۴ | ۴ | «تسلّی» | Sergio Mimica-Gezzan | Steven Kane | ۵ ژوئیه ۲۰۱۵ (۲۰۱۵-07-۰۵) | اعلان‌نشده | 2.62 |
| ۱۵ | ۵ | «اشیل» | اعلان‌نشده | اعلان‌نشده | ۱۲ ژوئیه ۲۰۱۵ (۲۰۱۵-07-۱۲) | اعلان‌نشده | 3.00 |
| ۱۶ | ۶ | «سفر در این روز بلند» | اعلان‌نشده | اعلان‌نشده | ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۵ (۲۰۱۵-07-۱۹) | اعلان‌نشده | 3.02 |
| ۱۷ | ۷ | «تنها و نترس» | اعلان‌نشده | اعلان‌نشده | ۲۶ ژوئیه ۲۰۱۵ (۲۰۱۵-07-۲۶) | اعلان‌نشده | 2.96 |
| ۱۸ | ۸ | «منطقه امن» | Hank Steinberg | Hank Steinberg | ۲ اوت ۲۰۱۵ (۲۰۱۵-08-۰۲) | ۲۰۷ | 2.86 |
| ۱۹ | ۹ | «مسئولیت داشتن» | پیتر ولر | Nic Van Zeebroeck | ۹ اوت ۲۰۱۵ (۲۰۱۵-08-۰۹) | ۲۰۸ | 2.98 |
| ۲۰ | ۱۰ | «حمله به خودی» | ماریو فن پیبلز | Onalee Hunter Hughes | ۱۶ اوت ۲۰۱۵ (۲۰۱۵-08-۱۶) | ۲۰۹ | ۲٫۸۱ |
| ۲۱ | ۱۱ | «وال‌کِیه‌ری» | Olatunde Osunsanmi | Steven Kane | ۲۳ اوت ۲۰۱۵ (۲۰۱۵-08-۲۳) | ۲۱۰ | ۲٫۶۹ |
| ۲۲ | ۱۲ | «دستور غارت» | Greg Beeman | Mark Malone & Nic Van Zeebroeck | ۳۰ اوت ۲۰۱۵ (۲۰۱۵-08-۳۰) | ۲۱۱ | ۲٫۹۶ |
| ۲۳ | ۱۳ | «اتحادی کامل‌تر» | Jack Bender | اعلان‌نشده | ۶ سپتامبر ۲۰۱۵ (۲۰۱۵-09-۰۶) | ۲۱۲ | ۲٫۷۵ |
قسمت‌ها > فصل ۳ (۲۰۱۶)

فصل سوم در تابستان ۲۰۱۶ پخش می‌شود.
تا تاریخ ۲۰/۵/۹۵ هشت قسمت از فصل سوم به نمایش درآمد.
بازخورد منتقدان

آخرین کشتی با استقبال گسترده منتقدان روبرو شد و اکنون در متاکریتیک امتیاز ۶۱ از ۱۰۰ را دارد که بر اساس نظر ۲۲ نفر که نظرشان "در مجموع مورد پسند" بوده، ثبت شده‌است. امتیاز فیلم در راتن تومیتوس هم بر اساس نظر ۲۸ نفر که امتیاز "Fresh" و ۶ از ۱۰ به مجموعه داده‌اند %۶۴ است و نظر اجماع منتقدان سایت هم این است: "سکانس‌های اکشن در حد فیلم سینمایی و انتخاب درست بازیگران باعث شده تا آخرین کشتی، مسیر خود را به آرامی طی کند، ضمن اینکه اینچنین داستانی قبلاً دیده نشده بود". این وب‌سایت به فصل دوم این مجموعه امتیاز ۹۵ درصد از ۱۵۶ رأی داده است.
حافظ به روایت کیارستمی

حافظ به روایت کیارستمی برای اولین بار در سال ۱۳۸۵ به چاپ رسید. در این کتاب عباس کیارستمی با سبکی مدرن به برجسته‌سازی برخی از مصرع‌های شعر حافظ پرداخته‌است که تنوعی در بررسی اشعار حافظ می‌باشد.
ویژگی‌های کتاب

در این کتاب اشعار موضوع‌بندی شده‌اند و این موضوع‌بندی در ۱۸ فصل انجام شده‌است. هر فصل عنوانی دارد که برگرفته از اشعار حافظ می‌باشد. در این کتاب فقط به نوشتن مطلعی از یک غزل اکتفا شده‌است نه تمامی غزل. و در هر فصل اشعار مربوط به یک تم و موضوع گرد آوری شده‌است. این روش، خواندن اشعار حافظ را برای خواننده آسان‌تر می‌کند.
بهاءالدین خرمشاهی حافظ پژوه سرشناس در مقدمه کتاب خطاب به کیارستمی می‌نویسد:
«حسن کار شما این است که به قیمت برجسته‌سازی ابیات کمتر مشهور، کمتر از اشعار خیلی معروف و ضرب‌المثل شده حافظ استفاده کرده‌اید، حاصل کار شما یک تنوع هنری مهم در کار و بار شعر و حافظ پژوهی است.»
زنان در نپال

| 0 | 1 |
| --- | --- |
زن نپالی: زن نپالی
شاخص نابرابری جنسیتی: شاخص نابرابری جنسیتی
ارزش: ۰٫۴۸۵ (۲۰۱۲)
رُتبه: 102nd
مرگ مادر (در هر ۱۰۰٬۰۰۰): ۱۷۰ (۲۰۱۰)
سهم زنان در دولت‌ها: ۳۳٫۲٪ (۲۰۱۲)
زنان بالای ۲۵ سال با آموزش متوسطه: ۱۷٫۹٪ (۲۰۱۰)
زنان کارمند و شاغل: ۸۰٫۴٪ (۲۰۱۱)
گزارش جهانی فاصله جنسیتی: گزارش جهانی فاصله جنسیتی
ارزش: ۰٫۶۷۱ (۲۰۱۸)
رُتبه: 105th از مجموعِ ۱۴۴
وضعیت زنان در نپال در طول تاریخ متفاوت بوده‌است. در اوایل دهه ۱۹۹۰، مانند سایر کشورهای آسیایی، زنان در نپال عموماً در هر جنبه ای از زندگی تابع مردان بودند. از نظر تاریخی، نپال عمدتاً یک جامعه مردسالار بوده‌است که در آن زنان عموماً تابع مردان هستند. مردان به عنوان رهبر خانواده قلمداد می‌شدند. همچنین هنجارها و ارزشهای اجتماعی به نفع مردان ناعادلانه بودند. این تعصب محکم به نفع پسران در جامعه بدان معنی بود که دختران از بدو تولد مورد تبعیض قائل می‌شدند و برای رسیدن به همه ابعاد توسعه فرصت‌های برابر نداشتند. دختران از بسیاری از امتیازات از جمله حقوق، تحصیلات، مراقبت‌های بهداشتی، حقوق مالکیت والدین، وضعیت اجتماعی، آخرین مناسک والدین مرده محروم بودند. در قرن گذشته، تغییر چشمگیری در نقش و جایگاه زنان نپال به وجود آمده و مانع نابرابری جنسیتی شده‌است. در حالی که قانون اساسی ۱۹۹۰ حقوق اساسی را برای همه شهروندان بدون تبعیض بر اساس قومیت، مذهب و جنسیت تضمین می‌کرد، مدرن سازی جامعه به همراه دستیابی به آموزش مردم، نقش مهمی در ارتقاء برابری جنسیتی داشته‌است. نقش‌های زنان به روش‌های مختلفی در جامعه مدرن نپال تغییر کرده‌است. با وجود زمینه دشوار گذار پس از جنگ، امروز، نپال نه تنها به سرعت به سمت توسعه اقتصادی پیش می‌رود، بلکه به اهداف کاهش فقر و گرسنگی، آموزش ابتدایی جهانی، کاهش مرگ و میر کودکان، سلامت مادران و برابری جنسیتی و توانمندسازی زنان نیز می‌رسد. نقش زنان از نظر تعداد نماینده در مجلس مؤسسان در انتخابات نوامبر ۲۰۱۳ از ۲٫۹٪ در سال ۱۹۹۱ (در پارلمان آن زمان) به‌طور چشمگیری به ۲۹٪ افزایش یافت. زنان اکنون نقشهای رهبری را بر عهده گرفته و در تصمیم‌گیری در همه سطوح شرکت می‌کنند. دخالت دولت برای افزایش مسئولیت پذیری و نظارت بر تعهدات برابری جنسیتی، و ایجاد و تقویت ارتباط بین جنبه‌های هنجاری و عملیاتی برابری جنسیتی و توانمندسازی زنان افزایش یافته‌است. امروزه، زنان نپال در حال نقض سنت‌های فرهنگی هستند و در حال تبدیل شدن به رهبران جامعه، سیاستمداران محیط زیست و صاحبان مشاغل هستند. در اکتبر سال ۲۰۱۵، نپال اولین رئیس‌جمهور زن خود به نام «بیدیا دوی بانداری» را انتخاب کرد. از دیگر زنان مشهور نپالی می‌توان به، آنورادا کویرالا، پاسانگ لامو شرپا، اولین زن صعود کننده به کوهستان اورست همچنین ورزشکار بین‌المللی میرا ری، فوپو لامو خاتری و اولین زن قاضی ارشد دادگستری سوشیلا کارکی اشاره کرد.
تاریخ

نپال به عنوان یک جامعه عمدتاً کشاورز، عضو ارشد زن نقش مهمی در خانواده با کنترل منابع، تصمیم‌گیری‌های مهم در مورد کاشت و برداشت محصول و تعیین هزینه‌ها و تخصیص بودجه ایفا می‌کرد. زندگی زنان همچنان بر نقشهای سنتی خود مانند مراقبت از بیشتر کارهای خانگی، گرفتن آب و علوفه حیوانات و انجام کارهای مزرعه متمرکز شده‌است. جایگاه آنها در جامعه بیشتر به مواضع اجتماعی و اقتصادی همسر و والدین بستگی داشت. آنها دسترسی محدود به بازارها، خدمات تولیدی، آموزش، مراقبت‌های بهداشتی و دولت محلی داشتند. سوءتغذیه و فقر شدیدترین ضربه را به زنان زد. زنان معمولاً سخت‌تر و طولانی‌تر از مردان کار می‌کردند. در مقابل، زنان خانواده‌های ثروتمند برای خدمت به بیشتر کارهای خانگی و سایر کارها خدمتکار داشتند و بنابراین در گروه‌های اقتصادی اجتماعی پایین‌تر به مراتب کمتر از مردان و زنان کار می‌کردند.
قانون

قانون اساسی پادشاهی نپال در سال ۱۹۹۰ حاوی تضمینی بود که بر اساس جنسیت هیچ‌کس نباید مورد تبعیض قرار گیرد و در سال ۱۹۹۱، دولت کنوانسیون رفع هرگونه تبعیض علیه زنان (CEDAW) را تصویب کرد.
کودک‌همسری

کودک‌همسری در نپال متداول است. عمل ازدواج با دختران جوان غالباً در اثر فقر انجام می‌شود، اما شیوع آن بسته به سطح تحصیلات، ثروت، موقعیت جغرافیایی، مذهب و قومیت در سراسر کشور متفاوت است. این ازدواج‌ها منجر به بارداری و تولد در سنین پایین می‌شود که غالباً منجر به مشکلات سلامتی مانند پرولاپس رحمی می‌شود.
چوپادی

چائوپادی یک عمل اجتماعی است که در قسمت غربی نپال برای زنان هندو رخ می‌دهد، و این باعث می‌شود که یک زن از مشارکت در فعالیت‌های عادی خانوادگی و اجتماعی در دوران قاعدگی منع شود. در این مدت زنان نجس تلقی می‌شوند و از خانه خارج نمی‌شوند و مجبورند در یک کپر یا آلونک خارج از خانه زندگی کنند. اگرچه در سال ۲۰۰۵ چائوپادی توسط دیوان عالی نپال منع شد، این سنت در حال تغییر است. پس از درگذشت یک زن در کلبه چوپادی در سال ۲۰۱۶، دولت قانونی را برای مجازات علیه زنان مجبور به این سنت به تصویب رساند، و در اوت سال ۲۰۱۸ وارد عمل شد.
شکار جادوگران

شکارهای جادوگر در نپال رایج است. علل اصلی خشونت ناشی از جادوگری شامل اعتقاد گسترده به خرافات، عدم آموزش، عدم آگاهی عمومی، بی سوادی، تسلط مردان و وابستگی اقتصادی زنان به مردان است. قربانیان این نوع خشونت اغلب مورد ضرب و شتم، شکنجه، تحقیر عمومی و قتل قرار می‌گیرند. بعضی اوقات اعضای خانواده متهم نیز مورد ضرب و شتم قرار می‌گیرند. در سال ۲۰۱۰، سارو دی پرساد اوجا، وزیر امور زنان و رفاه اجتماعی، گفت: «خرافات عمیقاً در جامعه ما ریشه دارد و اعتقاد به جادوگری یکی از بدترین شکل‌های این امر است.»
نگارخانه

زن نپالی با لباس سنتی، دهه ۱۹۰۰
داگنوم

داگنوم (دانج) و شهرهای نزدیک
داگنوم (آلبانیایی: Danjë or Dejë, صربی: Danj, ایتالیایی: Dagno) شهری باستانی، دین‌سالاری و قلعه‌ای مهم در قرون وسطی بود که در قلمرو آلبانی امروزی قرار داشت. این منطقه تحت کنترل آلبانیایی‌ها، صربی‌ها، ونیزی‌ها و عثمانی‌ها بوده و هنوز هم به‌ عنوان یک شهر کاتولیک لاتین باقی مانده است. این شهر به شهر مدرن واو ای دِیش نزدیک است.
رسول مهرپرور

| رسول مهرپرور | رسول مهرپرور |
| --- | --- |
نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ درگز در مجلس شورای اسلامی: نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ درگز در مجلس شورای اسلامی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱ دی ۱۳۳۶ خورشیدی درگز،  ایران پهلوی
درگذشته: ۲۷ آبان ۱۳۹۶ خورشیدی تهران، ایران،
حزب سیاسی: حزب اعتماد ملی جبهه دوم خرداد
تحصیلات: کارشناسی مهندسی کشاورزی
پیشه: نمایندهٔ دورهٔ ششم مجلس شورای اسلامی - شهردار درگز و مدیرعامل بنیاد مسکن و نماینده وزیر در زمین شهری شهرستان درگز - بخشدار لطف آباد - سرپرست فرمانداری درگز و عضو کمیسیون ماده صد شهرداری‌ها - رئیس دفتر فنی فرمانداری مشهد - معاون اداری و مالی اداره کل منابع طبیعی خراسان بزرگ - رئیس ستاد بازسازی مناطق جنگ زده دشت آزادگان - فرماندار شهرستان مهران (استان ایلام) - فرماندار شهرستان دره شهر (استان ایلام) - مشاور سیاسی و اجتماعی استانداری ایلام - عضو هیئت مدیره شرکت شهرک‌های صنعتی ایلام - مدیرکل صنایع استان ایلام - عضو کمیسیون صنایع و معادن و عضو هیئت کمیته تسویه صنایع مصادره شده - عضو هیئت مدیره شرکت شهرک‌های صنعتی استان تهران - عضو شورای مرکزی حزب اعتماد ملی - مدیر عامل و عضو هیئت مدیره تعاونی کارکنان وزارت کشور
رسول مهرپرور (‎۱ دی ۱۳۳۶ در درگز – ۲۷ آبان ۱۳۹۶در تهران) سیاستمدار اصلاح طلب، عضو شورای مرکزی و مؤسسین حزب اعتماد ملی و نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ درگز در دورهٔ ششم مجلس شورای اسلامی بوده‌است. او در کناد دیگر اعضا فراکسیون مشارکت در زمره معترضین به قانون محدودیت مطبوعات و ردصلاحیت گسترده نمایندگان اصلاح طلب قرار داشت. رسول مهرپرور در انتخابات سال ۸۴ رئیس دفتر حقوقی ستاد و در سال ۸۸ به عنوان رئیس دفتر مهدی کروبی فعالیت داشت. رسول مهرپرور کاندیدای پنجمین دوره شورای اسلامی شهر و روستا از شهر تهران بود.
رسول مهرپرور در اولین مسوولیت خود در سال ۱۳۵۸ در سن ۲۱ سالگی به عنوان شهردار درگز انتخاب شد و همزمان در دوران شهرداری به صورت افتخاری به عنوان مدیر عامل بنیاد مسکن و نماینده وزیر در زمین شهری شهرستان درگز فعالیت می‌کرد.
در سال ۱۳۶۲ به مناطق جنگی رفت و به عنوان رئیس ستاد بازسازی مناطق جنگ زده دشت آزادگان، فرماندار شهرستان مهران در استان ایلام (بازسازی شهرستان)، فرماندار شهرستان دره شهر فعالیت کرد.
پس از پایان جنگ او به سمت مشاور سیاسی و اجتماعی استانداری ایلام منسوب شد و سپس به عضویت هیئت مدیره شرکت شهرک‌های صنعتی ایلام درآمد و تا قبل از ورود به مجلس شورای اسلامی در سمت مدیر کل صنایع استان ایلام فعالیت کرد.
با توجه به عضویت در کمیسیون صنایع و معادن مجلس شورای اسلامی پس از پایان دوره ششم، به عضویت شرکت شهرکهای صنعتی تهران درآمد. در ادامه بر اساس تجربیات وی در امور شهری، رسول مهرپرور در ستاد حوادث و سوانح غیرمترقبه کشور شروع به فعالیت کرد تا نهایتاً در سال ۸۸ تقاضای بازنشستگی کرد.
وی سابقه فعالیت به عنوان عضو هیئت مدیره و مدیر عامل شرکت سهامی کارکنان وزارت کشور را نیز داشت.
او در ۲۷ آبان ۱۳۹۶ به علت عارضه قلبی درگذشت.
آذری‌های آمریکا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
جشن نوروز در میان آذربایجانی‌های ایرانی: جشن نوروز در میان آذربایجانی‌های ایرانی
مناطق با جمعیت چشمگیر: مناطق با جمعیت چشمگیر
منطقه متروپولیتن شهر نیویورک، شمال شرق، غرب، جنوب و غرب میانه: منطقه متروپولیتن شهر نیویورک، شمال شرق، غرب، جنوب و غرب میانه
زبان‌ها: زبان‌ها
انگلیسی آمریکایی، آذربایجانی، فارسی، روسی و ترکی استانبولی: انگلیسی آمریکایی، آذربایجانی، فارسی، روسی و ترکی استانبولی
دین: دین
اکثریت: مسلمان(شیعه): اکثریت: مسلمان(شیعه)
آذری‌های آمریکا یا آذربایجانی‌های آمریکا (به ترکی آذربایجانی: Amerikalı azərbaycanlılar) به شهروندان و دارندگان اقامت دائم ایالت متحده آمریکا با پس زمینه قومی آذربایجانی یا کسانی که در جمهوری آذربایجان یا منطقه آذربایجان ایران متولد شده‌اند، گفته می‌شود. پیشینه مهاجرت مردم آذری به آمریکا را کشورهای ایران، جمهوری آذربایجان، ترکیه و روسیه تشکیل می‌دهند. جمعیت رسمی زادگان جمهوری آذربایجان که شهروند آمریکا هستند در سرشماری ۲۰۰۰ میلادی ۱۴٬۲۰۵ نفر اعلام شده‌بود، و جمعیت ایرانیان آذربایجانی به تفکیک قومیت ۴۰٬۴۰۰ نفر می‌باشد. شبکه گوناز، رادیو آذربایجان نشریه بین‌المللی آذربایجان از جمله رسانه‌های سمعی و بصری معروف آذربایجانی‌های آمریکا می‌باشد.
سرشناسان

فهرست آمریکایی‌های آذربایجانی‌تبار
دانشنامه هولوکاست

جلد ۱ (بند ۱)
دانشنامه هولوکاست (۱۹۹۰) معروفترین کتاب مرجع دربارهٔ هولوکاست است. این اثر همزمان به زبان انگلیسی و عبری توسط انتشارات مک میلان و ید وشم، مسئول بزرگداشت هولوکاست در اسرائیل، چاپ شده‌است. همه هیئت تحریریه در این دانشنامه از استادان سرشناس علمی و دانشگاهی هستند. اگر چه این دانشنامه به زبانی ساده نگاشته شده و حتی تصاویر آزاردهنده ندارد تا به راحتی قابل استفاده باشد، اما گفته می‌شود که استفاده از آن برای نوجوانان مقاطع تحصیلی کمتر از دوره دبیرستان مناسب نیست.
این دانشنامه توانست مدال انجمن کتابخانه‌های دارتموث آمریکا را از آن خود کند.
عناوین این دانشنامه

نگاهی کلی به هولوکاست نوشته الی ویزل
واژه‌نامه
روزشمار
نقشه‌ها، تصاویر، عکس
افراد معروف
مکان‌های معروف (از جمله اردوگاه‌های کار اجباری در گتوها و مراکز کشتار)
جنبش‌های سیاسی و جنبش‌های مقاومت
سازمان‌های اصلی یهودی در آلمان ۱۸۹۳–۱۹۴۳
ساختار واحدهای سیار کشتار
نتایج دادگاه نورنبرگ
دادرسی‌های بعدی نورنبرگ
نتایج دادگاه‌های بریتانیا
برآورد یهودی ضرر و زیان در هولوکاست
هیئت تحریریه بین‌المللی

سردبیر:
اسرائیل گوتمان، ید وشم؛ دانشگاه عبری اورشلیم
ویراستاران دیگر:
اسحاق آرادید بیت‌المقدس
یهودا بائر دانشگاه عبری اورشلیم
راندولف ال براهام دانشگاه شهری نیویورک
مارتین بروزات (۱۹۲۶–۱۹۸۹) دانشگاه مونیخ
کریستوفر براونینگ دانشگاه کارولینای شمالی
ریچار آی یراخیمل کوهنهای، دانشگاه عبری اورشلیم
هنری ال فاینگولد دانشگاه شهری نیویورک
سائول فریدلاندر، دانشگاه تل آویو
مارتین گیلبرتهای دانشگاه لندن
آندرئاس هیلگروبر (۱۹۲۵–۱۹۸۹) در دانشگاه کلن
ابرهارد یکل، دانشگاه اشتوتگارت
استیون کاتزهای دانشگاه بوستون، ایالات متحده
شموئل رسمی ید وشم بیت‌المقدس
اتو کبوتره کولکا دانشگاه عبری اورشلیم
کبوتره لوینهای دانشگاه عبری اورشلیم
چکسا مادازیک آکادمی علوم لهستانی‌های ورشو
مایکل ماروس دانشگاه تورنتو
گیورگی رانکی مجاری فرهنگستان علوم بوداپست
یهودا راینهارز کالج دانشگاه، ایالات متحده آمریکا
شموئل اسپکتور ید وشم بیت‌المقدس
جرزی توماسوزسکی دانشگاه ورشو
آهارون ویس ید وشم دانشگاه حیفا
لنی یاهیل دانشگاه حیفا
جفری ویگودر سردبیر نسخه انگلیسی.
برای مطالعهٔ بیشتر

Encyclopedia of the Holocaust, Israel Gutman, editor-in-chief. New York: Macmillan, 1990. 4 volumes. شابک ‎۰−۰۲−۸۹۶۰۹۰−۴.
Ha-Entsiklopedya shel ha-Shoah (Hebrew: האנציקלופדיה של השואה), Israel Gutman, editor-in-chief. Jerusalem: Yad Vashem; Tel Aviv: Sifriat Poalim Publishing House, 1990. 6 volumes. شابک ‎۹۶۵−۰۴−۲۰۸۵−۱
بهار (روزنامه)

روزنامه اصلاح طلب بهار از ۲۸ شهریور ۱۳۹۴ مجدداً و پس از حدود ۲ سال توقیف، فعالیت خود را آغاز کرد . در دوره جدید منصور قنواتی به عنوان صاحب امتیاز و سعید پورعزیزی رئیس شورای سیاست گذاری روزنامه می‌باشند. این روزنامه در سال ۱۳۷۳ مجوز گرفت اما در ۵ دوره انتشار قبلی خود عمر کوتاهی داشت.
توقیف (فروردین ۱۳۸۹)

این روزنامه در ۳۰ فروردین ۱۳۸۹ و بعد از انتشار ۷۶ شماره، توقیف شد.
توقیف (آبان ۱۳۹۲)

روزنامه بهار تا ۱ آبان ۱۳۹۲ به فعالیت خود ادامه داد تا اینکه در این روز در پی چاپ مقالهٔ نقادانه ای به علی بن ابی‌طالب، مسئولان روزنامه تصمیم به توقف چندروزه انتشار روزنامه گرفتند. این مطلب توهین‌آمیز در مقاله به نام «امام؛ پیشوای سیاسی یا الگوی ایمانی؟» به قلم علی‌اصغر غروی نوشته شده بود و مسئولان روزنامه بهار همزمان با توقف داوطلبانه چاپ روزنامه، دیدگاه نویسنده را ناهمسو با دیدگاه روزنامه اعلام کردند و از خوانندگان پوزش طلبیدند. این رویداد با واکنش بیژن نوباوه، عضو کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی روبرو شد. وی در روز ۵ آبان در مصاحبه‌ای اعلام کرده‌است انتشار این مطلب درست در روز عید غدیر نمی‌توانسته اتفاقی انجام شود و باید به ماهیت اصلی چنین رفتاری پی برده شود. وی از تدوین نامه دعوت از وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در صحن مجلس به منظور ارائه توضیحات در خصوص رفتار این روزنامه خبر داد و از ماموریت علی مطهری، عضو هیئت نظارت بر مطبوعات در خصوص پیگیری این موضوع خبر داد. این روزنامه در روز ۲ آبان همان سال (۲۸ اکتبر ۲۰۱۳) با رای هیئت نظارت بر مطبوعات توقیف شد. محمدرضا عارف از سیاستمداران اصلاح‌طلب ایران، این مقاله روزنامه را تقبیح کرد و اعلام کرد با خواندن آن مقاله متاثر شده‌است.
راهپیمایی مردم نائین در اعتراض به روزنامه بهار

مردم شهرستان نائین و نمازگزاران جمعه این شهر در واکنش به امضای طوماری به نام مردم نائین در خصوص در خواست آزادی نویسنده مقاله روزنامه بهار، پس از اقامه نماز جمعه این شهر، راهپیمایی برگزار کردند.
نکته جالب توجه این راهپیمایی، برگزاری آن پس از حدود دوماه از انتشار این مقاله بوده‌است.
دنیل کارلسن (راننده رالی)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
ملیت: سوئد
زاده: ۲۹ ژوئن ۱۹۷۶ ‏(۴۸ سال) سفله
رکورد رالی قهرمانی جهان: رکورد رالی قهرمانی جهان
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۹–۲۰۰۷
کمک‌راننده:  کنت آکه استنبک  بنی ملاندر  پر کارلسن   ماتیاس اندرسن  باس هولمستراند  توماس تورزلیوس  دنیس ژیرودت
تیم‌ها: پژو
رالی‌ها: ۴۳
قهرمانی: ۰
برنده رالی: ۰
Podiums: ۱
برنده مرحله: ۲
مجموع امتیازات: ۲۶
اولین رالی: رالی سوئد ۱۹۹۹
آخرین رالی: رالی ایتالیا ساردینیا ۲۰۰۶
دنیل کارلسن (انگلیسی: Daniel Carlsson؛ زادهٔ ۲۹ ژوئن ۱۹۷۶) راننده رالی اهل سوئد است.
آرتور لوید توماس

| آرتور لوید توماس | آرتور لوید توماس |
| --- | --- |
فرماندار قلمرو یوتا: فرماندار قلمرو یوتا
پس از: کالب والتون وست
پیش از: کالب والتون وست
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۲ اوت ۱۸۵۱ شیکاگو، ایالات متحده آمریکا
درگذشته: ۱۵ سپتامبر ۱۹۲۴ (۷۳ سالگی)
آرتور لوید توماس (۲۲ اوت ۱۸۵۱ – ۱۵ سپتامبر ۱۹۲۴) فرماندار قلمرو یوتا بود. او در شهر شیکاگو در آمریکا به دنیا آمد. توماس از ۶ مه ۱۸۸۹ تا ۹ مه ۱۸۹۳ میلادی فرماندار قلمرو یوتا بود.
حافظ پاشایوف

| حافظ پاشایوف | حافظ پاشایوف |
| --- | --- |
معون وزیر امور خارجه جمهوری آذربایجان: معون وزیر امور خارجه جمهوری آذربایجان
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۱۴ اوت ۲۰۰۶: آغاز به کار  ۱۴ اوت ۲۰۰۶
رئیس‌جمهور: الهام علی‌اف
سفیر جمهوری آذربایجان در ایالات متحده آمریکا: سفیر جمهوری آذربایجان در ایالات متحده آمریکا
دوره مسئولیت نوامبر ۱۹۹۲ – نوامبر ۲۰۰۶: دوره مسئولیت نوامبر ۱۹۹۲ – نوامبر ۲۰۰۶
پس از: پست تأسیس شده
پیش از: یاشار علی‌اف
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲ مهٔ ۱۹۴۱ ‏(۸۳ سال) باکو
ملیت: آذربایجانی
حافظ پاشایوف (ترکی آذربایجانی: Hafiz Mir Cəlal oğlu Paşayev؛ زادهٔ ۲ مهٔ ۱۹۴۱) دیپلمات اهل جمهوری آذربایجان است که هم‌اکنون معاونت وزیر امور خارجه و ریاست آکادمی دیپلماتیک آذربایجان را به عهده دارد. وی که دکترای علوم فیزیک است، تا سال ۲۰۰۶ سفیر جمهوری آذربایجان در ایالات متحده آمریکا بود.
اوایل زندگی

حافظ پاشایوف ۲ ماه مه سال ۱۹۴۱ در شهر باکو در آذربایجان شوروی زاده شد. در سال ۱۹۶۳، مدرک کارشناسی‌اش را در رشته فیزیک از دانشگاه دولتی آذربایجان به دست آورد. بعد از آنکه دانش‌آموخته شد، فعالیت‌های شغلی خود را در دانشکده فیزیک آکادمی ملی علوم آذربایجان آغاز نمود. در سال ۱۹۷۱، مقطع دکتری را در دانشگاه انرژی هسته‌ای «کورچاتوف» در مسکو پشت سر گذاشت. بین سال‌ها ۱۹۷۵–۱۹۷۶، در دانشگاه کالیفرنیا، ارواین به فعالیت‌های تحقیقاتی‌اش ادامه داد. سال ۱۹۸۴ بود که درجه علمی دکترای علوم را کسب کرد. از سال ۱۹۷۱ تا ۱۹۹۲ به عنوان پژوهشگر در دانشگاه فیزیک آکادمی ملی علوم آذربایجان مشغول به کار شد.
کارنامه سیاسی

حافظ پاشایوف کارنامه سیاسی اش را در سال ۱۹۹۳ به عنوان اولین سفیر فوق‌العاده و تام‌الاختیار جمهوری آذربایجان در ایالات متحده آمریکا، کانادا و مکزیک شروع نموده و در سال ۲۰۰۶ به معاونت وزارت امور خارجه جمهوری آذربایجان و نیز ریاست آکادمی دیپلماتیک این کشور رسید. وی همچنین یکی از بنیان‌گذاران آکادمی دیپلماتیک آذربایجان به حساب می‌آید.
افزون بر این، حافظ پاشایوف در طول فعالیت‌های خود بیش از ۱۰۰ اثر علمی، ۲ تک‌نگاشت، و نیز تعدادی مقالاتی پیرامون مسائل اجتماعی و سیاسی گوناگونی در رسانه‌های جهان منتشر ساخته‌است. ماه ژوئیه سال ۲۰۱۹، الهام علی‌اف، رئیس‌جمهوری آذربایجان با اعطاء نشان «برای خدمت به میهن» از حافظ پاشایوف تقدیر به عمل آورد.
خانواده

حافظ پاشایوف متأهل و دارای دو فرزند و ۴ نوه است. بجز زبان مادری خود، ترکی آذربایجانی، بر زبان‌های روسی و انگلیسی تسلط کامل دارد. وی فرزند میرجلال پاشایف، نویسنده و منتقد ادبی نامور، و عموی مهربان علیوا، بانوی اول آذربایجان می‌باشد.