stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
بندسر (بهشهر)

| بندسر | بندسر |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: بهشهر
بخش: یانه سر
دهستان: عشرستاق
جمعیت: ۱۶۶ نفر (سرشماری ۹۵)
بندسر، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۵ نفر (۴۱خانوار) بوده‌است. مردم بندسر از قومیت طبری هستند. مردم بندسر به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
ورزشگاه المپیک کمپانی لوییس

| 0 | 1 |
| --- | --- |
یوفا : یوفا 
نام کامل: ورزشگاه المپیک کمپانی لوییس
محل: بارسلون
بازسازی: ۱۹۸۹
بازگشایی: ۱۹۲۷ میلادی
نوع زمین: چمن
گنجایش: ۵۵٬۹۲۶ نفر
خانه: المپیک تابستانی ۱۹۹۲ باشگاه فوتبال اسپانیول (۱۹۹۷-۲۰۰۹) باشگاه فوتبال بارسلونا (۲۰۲۳-اکنون)
ابعاد: ۱۰۵ × ۶۸ متر
ورزشگاه المپیک کمپانی لوییس  با نام پیشین ورزشگاه مونتجویک (به اسپانیایی: Estadi Olímpic Lluís Companys) ورزشگاهی چند منظوره در شهر بارسلون در کشور اسپانیا است.
بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۲ در این ورزشگاه برگزار شده‌است، همچنین بازی‌های خانگی باشگاه فوتبال اسپانیول از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۹ در این ورزشگاه برگزار شده‌است.
به دلیل بازسازی ورزشگاه نیوکمپ تمامی بازی های خانگی بارسلونا از فصل ۲۴-۲۰۲۳ در این ورزشگاه انجام می‌شود.
اسماعیل خان فرخی

| اسماعیل خان فرخی | اسماعیل خان فرخی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۲۸۷ شمسی شاهین‌دژ
درگذشت: ۱۳۵۳ شمسی بوکان
ملیت: ایرانی
پیشه: عکاس
سال‌های فعالیت: ۱۳۱۵–۱۳۵۳
اسماعیل خان فرخی، عکاس ایرانی (۱۲۸۷ شاهین دژ - ۱۳۵۳ بوکان) در دورهٔ پهلوی بود. بیشتر آثار او مربوط تصاویری قدیمی از شهرهای بوکان و سقز است. خانوادهٔ اسماعیل فرخی در سن کودکی او به شهر بوکان مهاجرت کردند.
هنر عکاسی از سال‌های ابتدای زندگی او و از هنگامی که وارد خانوادهٔ پدر بزرگش فرخ‌خان منصورالممالک شد، آغاز شده‌است. فرخی در سال ۱۳۴۰ در سقز مغازه‌ای عکاسی دایر و در آنجا اقامت کرده بود. مدتی در تبریز زندانی شده بود و آرشیو آثارش ضبط و وضعیت آن‌ها در ابهام قرار دارد.
اسماعیل‌خان فرخی در سال ۱۳۵۳ در سن ۶۶ سالگی در شهر بوکان درگذشت.
بلاروس‌فیلم

ساختمان مرکزی بلاروس‌فیلم در مینسک
بلاروس‌فیلم به یک استودیوی فیلم‌سازی در بلاروس واقع در شهر مینسک اشاره دارد.
پیشینه

بلاروس‌فیلم در سال ۱۹۲۴ تحت عنوان بلگوسکینو افتتاح شد. در سال ۱۹۲۸، استودیوی بلاروس شوروی در لنینگراد تأسیس گردید. این استودیو در سال ۱۹۳۹ به مینسک منتقل شد. هم‌زمانی این انتقال با شروع جنگ جهانی دوم باعث شد تولید فیلم بلند سینمایی در این استودیو به مدت ۵ سال تعطیل شود. اگرچه تولید فیلم‌های کوتاه داستانی و مستند ادامه یافت. از ۱۹۴۶ استودیو با نام فعلی بلاروس‌فیلم دوباره شروع به کار کرد.
در زمان اتحاد جماهیر شوروی، به دلیل تولید گسترده فیلم‌هایی که مبارزات پارتیزان‌های شوروی علیه ارتش نازی را به تصویر می‌کشید؛ به این استودیو به‌طور غیررسمی پارتیزان‌فیلم گفته می‌شد.
تولید انیمیشن

با این همه بلاروس‌فیلم همواره به عنوان یک استودیوی موفق در تولید فیلم‌های انیمیشن کوتاه مرتبط با کودکان همواره آوازه داشت.
از ۱۹۲۸ تا ۲۰۱۴ این استودیو ۱۳۱ فیلم انیمیشن ساخته‌است. تولید انیمیشن بلند اما طی بازه ۱۹۶۳ تا ۱۹۷۲ در دستور کار این کمپانی قرار گرفت و پس از آن با همکاری سایوزمولتفیلم تولید انیمیشن بلند به بار نشست.
تاکنون آنچه در بلاروس‌فیلم ساخته شده عمدتاً به جای زبان بلاروسی، آثاری به زبان روسی است. بلاروس‌فیلم همچنین از برگزارکنندگان جشنواره بین‌المللی فیلم مینسک است که هر ساله در نوامبر و در شهر مینسک برگزار می‌شود.
کاگردان‌ها و آثار مهم

از مهمترین کارگردان‌هایی که در بازه زمانی مختلف در بلاروس‌فیلم مشغول به کار بودند الکساندر فاینتسیمر، اولگ فرلیخ، ولادیمیر رُستیسلاوُویچ گاردین، گریگوری روشال و میخائیل ورنر قابل اشاره هستند. در دوره اتحاد جماهیر شوروی بلاروس‌فیلم ۲۲ فیلم بلند سینمایی برای اکران در سراسر روسیه تولید کرد. این تعداد در مورد انیمیشن‌های کوتاه بلند ۹۰ اثر است.
از فیلم‌های قبل از استقلال، بیا و بنگر (۱۹۸۵) ساخته الم کلیموف یکی از مشهورترین فیلم‌های تولید شده در بلاروس‌فیلم است. فیلمی در ژانر درام جنگی که به دوران اشغال بلاروس شوروی به دست نیروهای آلمان نازی در طول جنگ جهانی دوم می‌پردازد.
از آثار تولید شده پس از استقلال نیز ۲ فیلم قلعه جنگ (۲۰۱۰) ساخته الکساندر کوت و در مه (۲۰۱۲) ساخته سرگئی لوزنیتسا از شاخص‌ترین‌ها به‌شمار می‌آیند.
پس از استقلال بلاروس، و تا سال ۲۰۱۴، ۱۲ اثر سینمایی توسط بلاروس‌فیلم ساخته شده و سهم سینمای انیمیشن نیز ۴۰ اثر برآورد شده‌است.
بن‌دره (پیرانشهر)

| بن دره | بن دره |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: آذربایجان غربی
شهرستان: پیرانشهر
بخش: بخش مرکزی
دهستان: پیران
جمعیت: ۴۲۴ نفر
بن دره، روستایی است از توابع بخش مرکزی و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان پیران قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۲۴ نفر (۷۷ خانوار)
بوده‌است.
کانکتور جابه‌جایی-عایق

دو کابل نواری: کابل خاکستری لخت‌شده‌است و کابل رنگین‌کمان دارای کانکتور IDC است.
تیغه‌های کانکتور
تیغه‌ها اتصال‌دهنده عایق را به داخل کابل نواری می‌شکافد
کانکتور IDC D-Sub DE-9 (نر) و DA-15 (ماده)
پریز برق استرالیایی (دوگانه)، با استفاده از جابجایی عایق برای اتصال هادی‌های تغذیه ولتاژ پایین (۲۳۰ ولت)
اتصال جابه‌جایی-عایق (IDC)، همچنین به عنوان اتصال سوراخ‌ساز عایق (IPC) شناخته می‌شود، یک اتصال‌دهنده الکتریکی است که برای اتصال به رسانا (های) کابل عایق شده توسط فرایند همبندش طراحی شده‌است که تیغه یا تیغه‌های لبه‌دار گزینشی را از طریق عایق وارد می‌کند و نیاز به لخت‌کردن رساناهای عایق قبل از اتصال را کنارمی‌زند. هنگامی که به درستی ساخته‌شود، تیغه اتصال‌دهنده به رسانا جوش-سرد می‌شود و از دیدگاه نظری یک اتصال گازبندی‌شده قابل‌اطمینان ایجاد می‌کند.
پیشینه

فناوری نوین IDC بعد از تحقیقات بر روی فناوری اتصال‌دهنده چین‌دار و سیم گِردپیچ که درابتدا توسط وسترن الکتریک، آزمایشگاه‌های تلفن بل و دیگران که پیشگام بوند، توسعه یافت و تحت تأثیر آن قرار گرفت. اگرچه درابتدا فقط برای اتصال رساناهای توپُر (تک‌رشته‌ای) طراحی شده بود، فناوری IDC درنهایت به سیم‌های چندرشته‌ای نیز گسترش یافت.
در ابتدا، IDCها فقط در کاربردهای ولتاژ بسیار-پایین، مانند مخابرات راه‌دور، شبکه‌سازی و اتصالات سیگنالی بین بخش‌های یک سامانهٔ الکترونیکی یا رایانه‌ای دیده می‌شدند. با این حال، همان‌طور که در تصویر مشاهده می‌شود، اکنون در برخی از کاربردهای ولتاژ پایین (قدرت) خانگی و صنعتی نیز استفاده می‌شود. مزایای ادعاشده برای استفاده از آنها در این کاربردها شامل نصبش تا ۵۰ درصد سریع‌تر است، به دلیل کاهش در فرایندهای کندن، پیچاندن و پیچ‌کردن.[نیازمند منبع].
جانمایی‌های رایج

پین‌ها معمولاً از پایه ۱ با اعداد فرد در یک طرف و اعداد زوج در سمت دیگر شماره گذاری می‌شوند. رابط‌ها بر اساس فاصله پین‌ها بر حسب میلی‌متر (گام)، تعداد پین‌ها و تعداد ردیف‌ها دسته‌بندی می‌شوند. کانکتورهایی که معمولاً در رایانه‌ها استفاده می‌شوند عبارتند از:
دیسک سخت رایانه رومیزی ۳٫۵ اینچی آی‌دی‌ایی - گام میلی‌متر ۲٫۵۴، ۴۰ پایه، ۲×۲۰ (۲ ردیف ۲۰ پایه)
دیسک سخت رایانه نوت بوک ۲٫۵ اینچی IDE - گام ۲٫۰۰ میلی‌متر، ۴۴ پین، ۲×۲۲ (۲ ردیف ۲۲ پین)
اس‌سی‌اس‌آی ۸ بیتی – گام 2.54 میلی‌متر، ۵۰ پین، ۲×۲۵ (۲ ردیف ۲۵ پایه)
SCSI 16 بیت - گام 1.27 میلی‌متر، ۶۸ پین، ۲×۳۴ (۲ ردیف ۳۴ پایه)
فلاپی دیسک - گام 2.54 میلی‌متر، ۳۴ پین، ۲×۱۷ (۲ ردیف ۱۷ پایه)
DE-9 سریال در مادربردها - 2.54 میلی‌متر گام، ۱۰ پین، ۲×۵ (۲ ردیف ۵ پایه) - گاهی اوقات به نام everex[نیازمند منبع]
DB-25 موازی- گام 2.54 میلی‌متر، ۲۶ پین، ۲×۱۳ (۲ ردیف ۱۳ پایه)
در برخی موارد، یواس‌بی از طریق نسخه ۲ در مادربردها - گام 2.54 میلی‌متر، ۱۰ پین، ۲×۵ (۲ ردیف ۵ پین)
علامت "V" (دایره‌کشیده) موقعیت پین ۱ را نشان می‌دهد
تیلاپیا

Common name for many cichlid species of fish
این مقاله دربارهٔ نام عمومی دسته‌ای از ماهی‌های سیکلید است. برای گونه‌های ماهی متعلق به سرده، تیلاپیا (سرده) را ببینید.

استحصال تیلاپیای پرورشی (سبز) و طبیعی به میلیون تن. گزارش فائو
تیلاپیا، (به انگلیسی: Tilapia) نام عمومی حدود ۱۰۰ گونه از ماهی‌های خانواده سیکلید، متعلق به راسته سوف‌ماهیان است. این ماهی‌ها در رودها، تالاب‌ها، آبگیرها و دریاچه‌ها و عموماً در آب شیرین زندگی می‌کنند اما برخی گونه‌ها در آب‌های لب‌شور نیز یافت می‌شوند. تیلاپیا به‌دلیل تهیهٔ آسان، قیمت پایین و طعم مناسب، از مهم‌ترین و محبوب‌ترین ماهیان پرورشی خوراکی است و در سال ۲۰۰۲، چهارمین ماهی پُرمصرف در ایالات متحده بوده است.
تیلاپیا یکی از مهم‌ترین گونه‌های مهاجم شناخته شده در جهان است که به‌طور اتفاقی یا به‌صورت گونه‌ای معرفی‌شده، وارد آب‌های مناطق گرمسیر جدیدی مانند استرالیا شده است. این ماهی به دلیل همه‌چیزخوار بودن، تکثیر زیاد و مقاومت بالا نسبت به شرایط محیطی، توانایی بالایی برای زیستن در محیط‌های جدید دارد.
ماهی تیلاپیا یک ماهی آب شیرین با گوشت سفید و طعم ملایم است که به دلیل اقتصادی بودن و ارزش غذایی بالا، به یکی از مهم‌ترین تغذیه‌های دریایی انسان در قرن بیست و یکم تبدیل شده است. این ماهی گیاهخوار است و از فیتوپلانکتون‌ها و گیاهان آبزی تغذیه می‌کند، اما در پرورش با پلت‌های غذایی حاوی پروتئین‌های حیوانی و گیاهی نیز سازگار است. تیلاپیا دارای کالری کم و پروتئین بالا است و سطح بالایی از اسیدهای چرب امگا ۶ و امگا ۳ دارد. سازمان غذا و داروی ایالات متحده آمریکا مصرف دوبار در هفته این ماهی را توصیه می‌کند.
ماهی تیلاپیا به دلیل گرمابی بودن به دمای آب ۲۸ تا ۳۰ درجه سانتیگراد جهت پرورش بهینه نیاز دارد لذا پرورش آن در کلیه منابع آبی تأمین‌کننده این محدوده دمایی مجاز است. استان یزد به عنوان قطب تولید، تکثیر و پرورش ماهی تیلاپیا در ایران شناخته می‌شود و در سال ۱۴۰۲، ۵۵۰ تن تیلاپیا در این استان تولید شده است.
زیستگاه

زیستگاه اصلی این ماهی شرق آفریقا به ویژه کنیا است. ژاپنی‌ها به عنوان ماهی خوراکی تیلاپیا را از مالزی به کشور خود بردند و به عنوان گونه پرورشی معرفی کردند. امروزه تیلاپیا در ژاپن، روسیه، هند و بخش‌هایی از آمریکا و اروپا و ایران پرورش داده می‌شود.
تیلاپیا به دلیل مقاومت بالایی که دارد معمولاً رقیب جدی سایر گونه‌های بومی می‌شود. این ماهی کوچک که در سال ۱۳۹۰ برای نخستین بار وارد کارون شده بود، سپس به همه رودخانه‌ها و تالاب‌های خوزستان رسید. ۶۰ تا ۷۰ درصد صید در تالاب شادگان را ماهی تیلاپیا تشکیل می‌دهد. در ابتدا فقط نوع تیلاپیا «زیلی» در آب‌های خوزستان شناسایی شده بود اما اکنون دو نوع دیگر «اورئوس» و «نیل» هم در رودخانه‌ها و تالاب‌های استان گزارش شده است. شورای پدافند غیرعامل خوزستان، در سال ۱۳۹۵ آن را به عنوان یکی از تهدیدات زیستی خوزستان معرفی کرده است. سازمان شیلات قصد پرورش این ماهی در مناطق کویری ایران را دارد.
تغذیه

بیشتر تیلاپیاها میکروفیت‌خوار هستند اما تعدادی از آن‌ها گیاهان آلی‌تر را ترجیح می‌دهند و در محل‌هایی که دیگر گونه‌های پرورشی از پلانکتون‌ها تغذیه می‌کنند از گیاهان آلی استفاده می‌کنند. گونه‌هایی که خارهای آبششی کوتاه‌تر و زمخت تری دارند از ذرات غذایی بزرگتر تغذیه می‌کند. در جیره غذایی تیلاپیا می‌توان از پرتئین گیاهی به مقدار بالا استفاده کرد به همین خاطر قیمت تمام شده آن می‌تواند ارزان‌تر از سایر گونه‌های پرورشی تمام شود
شرایط فیزیکی‌شیمیایی

ماهی تیلاپیا شوری‌پذیر است و می‌تواند در آب دریا نیز زندگی کند. برخی گونه‌های آن در آبهای لب شور یافت می‌شوند. آن‌ها کمتر حالت تهاجمی دارند و اگر گاهی از آن‌ها این رفتار دیده شود به‌دلیل عوامل جنسی، دما و تراکم جمعیت می‌باشد. محدوده دمای بهینه رشد آن‌ها ۲۵ تا ۳۰ درجه سانتی گراد است و در این دماها تخم ریزی می‌کنند. حد کشنده دمایی آن‌ها زیر ۹ درجه سانتی‌گراد است. این نوع ماهی مقاوم به انواع بیماری می‌باشد
تولید مثل

برای انجام تخم‌ریزی نیاز به ۲۵ تا ۳۰ عدد ماهی ماده و حدود ۱۲ تا ۱۵ نر در هر ۱۰۰۰ متر مربع می‌باشد. دمای آب لازم است بالای ۲۵ تا ۳۰ سانتی گراد باشد لاروها در سن ۴ تا ۵ ماهگی با طولی معادل ۶ تا ۱۰ سانتی‌متر بالغ می‌شوند. در آب و هوای معتدله تولید مثل در حدود ۲ ماه متوقف می‌شود. مولدین تیلاپیا جمعیت خود را تا حد اشباع استخر افزایش می‌دهند. برای جلوگیری از این عمل روش‌های زیر پیشنهاد می‌گردد: کاهش مدت زمان رشد ماهی، استفاده از ماهیان شکارچی و تفکیک مولدین و لاروها.
بندر شهید باهنر

بندر شهید باهنر یکی از بنادر چندمنظوره استان هرمزگان و جزو بنادر فعال و قدیمی ایران محسوب می‌شود که در شهر بندرعباس قرار دارد. این بندر سومین بندر ترانزیتی ایران و دومین بندر بزرگ استان هرمزگان است که در امور صادرات کالای غیرنفتی، حمل‌و‌نقل کالا و حمل‌و‌نقل مسافری داخلی و بین‌المللی فعالیت دارد.
این بندر ۵۰ساله دارای ۱۲ پست اسکله است و موقعیت دسترسی به آب‌های آزاد، نزدیکی به کشورهای جنوب خلیج فارس، اتصال به کریدور شمال- جنوب از طریق شبکه بین‌المللی جاده‌ای و همچنین آبخور مناسب برای پهلوگیری انواع شناور از مزیت‌های آن محسوب می‌شود.
این بندر تا پیش ایجاد مجتمع بندری شهید رجایی، تنها بندر اصلی بندرعباس بوده و به لحاظ این که در محدوده این شهر قرار دارد، همه‌روزه پذیرای تعداد زیادی گردشگر و مسافر بوده و حجم قابل‌توجهی از تجارت بندرعباس وابسته به فعالیت این بندر است.
تاریخچه

در سال ۱۳۳۴ در حین بررسی محل مناسب برای ایجاد اسکلهٔ جدید بندرعباس، کارشناسان خورچلو در منطقه سورو (غرب شهر بندرعباس) را با توجه به عوامل طبیعی و تاریخی به‌عنوان موقعیت مناسب برای احداث اولین اسکلهٔ مدرن بندرعباس در نظر گرفتند.
آغاز به ساخت این اسکله ۱۲سال بعد در آبان سال ۱۳۴۶ آغاز شد. این اسکله در ابتدا و تا چندین سال به‌نام «اسکلهٔ سورو» یا «اسکلهٔ جدید» خوانده می شد. ‌پس از انقلاب با تصویب هیأت وزیران در جلسه مورخ ۱۳۶۳/۸/۹ بنا به پیشنهاد وزارت راه و ترابری نام اسکله قدیمی بندرعباس به «بندر شهیدباهنر» تغییر یافت.
در دههٔ ۱۳۵۰ و ۱۳۶۰ خورشیدی، بندر شهید باهنر پس از بندر خرمشهر فعال‌ترین و بزرگ‌ترین بندر تجاری کشور بود و فعالیت سالانه آن به ۸میلیون تن می‌رسید.
موقعیت امروز

بندر شهید باهنر اکنون سالانه ظرفیت ۲/۵میلیون تن کالا دارد و از امکان پهلوگیری کشتی‌هایی با ظرفیت ۴۰ هزار تن و آبخور ۱۱/۵متر برخوردار است.
این بندر دارای ۱۲ پست اسکله است و دسترسی به آب‌های آزاد، نزدیکی به کشورهای جنوب خلیج فارس، اتصال به کریدور شمال- جنوب از راه شبکه بین‌المللی جاده‌ای و همچنین آبخور مناسب برای پهلوگیری انواع شناورها هم از مزیت‌های آن است.
بندر شهید باهنر در سال ۱۳۹۹، با تناژ ۷۴۵ هزار و ۸۴۱ تن رتبهٔ اول در صادرات محصولات کشاورزی را به ثبت رسانده است. همچنین صادرات کالاهای نفتی ۲۱درصد و صادرات کالاهای غیرنفتی هم ۱۸ درصد رشد را نسبت به مدت مشابه در سال قبل نشان داده‌اند.
در مهرماه سال ۱۳۹۵ خط مسافری بندر عباس به بندر خصب و همچنین خط تجاری بندر شهید باهنر به بندر شناص عمان  با حضور جمعی از مقامات دو کشور راه‌اندازی شد.
کانیدین امپریال بنک آو کامرس

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت سهامی عام
ISIN: CA1360691010 
صنعت: خدمات مالی
بنا نهاده: ۱۸۶۷
دفتر مرکزی:  تورنتو، کانادا
محدودهٔ فعالیت: جهانی
مدیر عامل اجرایی: جرارد تی. مک‌کوی
رئیس هیئت مدیره: چارلز سایرویس
درآمد:  ۱۲٫۱ C$ میلیارد دلار کانادا (۲۰۱۲)
سود خالص:  ۲٫۵ C$ میلیارد دلار کانادا (۲۰۱۲)
مجموع دارایی:  ۳۵۲ C$ میلیارد دلار کانادا (۲۰۱۲)
تعداد کارکنان: ۴۲٫۳۵۳ نفر (۲۰۱۲)
شرکت‌های وابسته: سی‌آی‌بی‌سی
وبگاه: www.cibc.com
ساختمان دفترمرکزی بانک تجارت امپریال کانادا در تورنتو
کانیدین امپریال بنک آو کامرس (به انگلیسی: Canadian Imperial Bank of Commerce) شرکت خدمات مالی و بانکداری کانادایی است، که هم‌اکنون به‌عنوان پنجمین بانک بزرگ کانادا شناخته می‌شود.
ریشه‌های تأسیس کانیدین امپریال بنک آو کامرس به زمان تشکیل بانک تجارت کانادا در سال ۱۸۶۷ میلادی بازمی‌گردد. فرم کنونی این بانک نیز حاصل ادغام بانک تجارت کانادا و امپریال بانک کانادا در سال ۱۹۶۱ است. بانک تجارت امپریال کانادا در حال حاضر دارای شعباتی در ایالات متحده آمریکا، بریتانیا، کشورهای حوزه کارائیب و آسیا می‌باشد.
شعبه مرکزی بانک تجارت امپریال کانادا در شهر تورنتو، انتاریو قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازارهای بورس نیویورک و بورس تورنتو معامله می‌شود. در سال ۲۰۱۲ کانیدین امپریال بنک آو کامرس در فهرست فوربز جهانی ۲۰۰۰ در رتبه ۱۷۲ از بزرگترین شرکت‌های جهان قرار گرفت.
بلال فیلیپس

| بلال فیلیپس | بلال فیلیپس |
| --- | --- |
فیلیپس در آگوست 2010: فیلیپس در آگوست 2010
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: دنیس بردلی فیلیپس ۱۷ ژوئیهٔ ۱۹۴۷ ‏(۷۷ سال) کینگستون، جامائیکا
دین: اسلام
ملیت: کانادایی
فرقه: اهل سنت
مذهب: اهل حدیث
جنبش: سلفی
ایده‌(های) برجسته: موسس دانشگاه آزاد بین‌المللی
آلما ماتر: دانشگاه اسلامی مدینه (کارشناسی) دانشگاه ملک سعود (کارشناسی ارشد) دانشگاه ولز (Ph.D.)
پیشه: محقق اسلامی
وبگاه: bilalphilips.com
افتخارات: The 500 Most Influential Muslims (2009-2022)
ابو آمینه بلال فیلیپس (متولد: دنیس بردلی فیلیپس؛ ۱۷ ژوئیه ۱۹۴۷)، معلم اسلامی، سخنران، نویسنده، مؤسس و رئیس دانشگاه آزاد بین‌المللی کانادایی است که در قطر زندگی می‌کند.
آثار او (اعم از نوشته، ترجمه و نظرات) بیش از ۵۰ کتاب اسلامی است و در شبکه‌های تلویزیونی ملی و ماهواره‌ای متعددی از جمله تلویزیون عربستان سعودی، تلویزیون شارجه، تلویزیون عجمان، کانال اسلام، تلویزیون هدی و تلویزیون صلح حضور داشته یا برنامه‌ای را ارائه کرده‌است. او خود را یک سلفی می‌داند و دارای عقاید افراطی می‌باشد.
تحصیلات

فیلیپس از سال ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۰ در دانشگاه Simon Frasier در ونکوور تحصیل کرد و در آنجا در رشته بیوشیمی شرکت کرد. فیلیپس چندین بار در سفرهای خود با اسلام روبرو شده بود، اما کتابی که او را به خود جلب کرد ، اسلام، دین بدفهمی نوشته محمد قطب بود. او در فوریه ۱۹۷۲ به اسلام گروید و در حضور عبدالله حکیم کوئیک شهادت داد.
او مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه اسلامی مدینه و کارشناسی ارشد خود را در عقیده (الهیات اسلامی) از دانشگاه ملک سعود در ریاض دریافت کرد، سپس او در سال ۱۹۹۳ در پردیس لامپیتر دانشگاه ولز تز دکترای خود را با عنوان جن‌گیری در اسلام به پایان رساند.
فیلیپس به مدت یک دهه در مدرسه منارات الریاض ریاض به تدریس علوم اسلامی پرداخت و همچنین به مدت ۱۰ سال در دانشگاه آمریکایی دبی معلم علوم عربی و اسلامی بود. او همچنین در دانشگاه عجمان (AU) در امارات متحده عربی سخنرانی می‌کند. فیلیپس در سال ۲۰۰۲ در دانشگاه پرستون در عجمان یک بخش مطالعات اسلامی راه اندازی کرد و در سال ۲۰۰۷ آکادمی مطالعات اسلامی را در قطر راه اندازی کرد.
دیدگاه‌ها

فیلیپس قبلاً در یک سخنرانی و در یکی از کتاب‌های خود بیان کرده بود که بمب‌گذاران انتحاری مورد انتقاد ناعادلانه قرار می‌گیرند، زیرا آنها واقعاً خودکشی‌ای را انجام نمی‌دهند که در اسلام حرام است، بلکه در انجام عملیات نظامی شجاعت نشان می‌دهند. با این حال او بعداً در مصاحبه ای در سال ۲۰۱۰ اظهار داشت که معتقد است بمب‌گذاری‌های انتحاری در واقع با قوانین اسلامی مطابقت ندارد.
وقتی به عقیده یک بمب‌گذار انتحاری نگاه می‌کنید، در کل قصد متفاوتی دارد. . . [دشمن او] یا خیلی مسلح است، یا تجهیزاتی که بتوانند با آن مقابله کنند، ندارند، بنابراین تنها گزینه دیگری که باقی می‌ماند این است که سعی کنند چند نفر را در میان خود بیاورند و سپس تجهیزاتی را که دارند منفجر کنند. برای از بین بردن تجهیزات و نجات جان همرزمان خود تلاش کنند. پس این واقعاً خودکشی به معنای واقعی تلقی نمی‌شود. این یک اقدام نظامی است و جان انسان‌ها در آن اقدام نظامی قربانی می‌شود. این واقعاً نقطه پایانی برای آن است و ما باید آن را در نظر بگیریم.
دیدگاه‌ها > تحریم‌های وی

فیلیپس به دلیل اظهاراتش در مورد بمب‌گذاران انتحاری در بریتانیا مورد انتقاد قرار گرفت.
او از ورود به بریتانیا، استرالیا، دانمارک و کنیا، از ورود مجدد به آلمان منع شده‌است، دستور خروج از بنگلادش به دلیل افراط او صادر شده‌است و در فیلیپین به دلیل «تحریک و جذب افراد برای انجام فعالیت‌های تروریستی» عده‌ای از طرفداران او دستگیر شدند.
در سال ۲۰۰۷ او به توصیه آژانس‌های امنیت ملی از ورود به استرالیا منع شد.
در سال ۲۰۱۰، ترزا می وزیر کشور، فیلیپس را به دلیل داشتن دیدگاه‌های افراطی از ورود به بریتانیا منع کرد.
در آوریل ۲۰۱۱، فیلیپس از ورود مجدد به آلمان به عنوان عنصر نامطلوب منع شد.
در سال ۲۰۱۲، فیلیپس از ورود به کنیا به دلیل پیوندهای احتمالی تروریستی منع شد.
در شماره آوریل ۲۰۱۶ مجله دابیک، دولت اسلامی عراق و شام، فیلیپس را مرتد اعلام کرد و او را به دلیل محکوم کردن داعش تهدید به قتل کرد.
بهروز بیرشک

| بهروز بیرشک | بهروز بیرشک |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۲۷ تهران
محل تحصیل: دانشگاه ایلینوی در اربانا-شمپین (دکتری)
والدین: احمد بیرشک
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): مشاوره
محل کار: دانشگاه علوم پزشکی ایران
پایان‌نامه: The Career Pattern of Ndea Elementary School Counselors (۱۹۷۹)
 :  
بهروز بیرشک (متولد ۱۳۲۷-تهران) روان‌شناس و مشاور ایرانی و استاد بازنشستهٔ دانشگاه علوم پزشکی ایران است. او از پیشگامان روان‌درمانی در ایران و از پایه‌گذاران سازمان نظام روان‌شناسی ایران، انجمن مشاوره ایران و انجمن روان‌شناسی ایران است. پس از پایان دوره تحصیلات دبیرستانی در دانشگاه ملی به تحصیل پرداخت. در سال 1354 برای ادامه تحصیل در رشته روانشناسی مشاوره در دانشگاه ایلینوی به آمریکا رفت. پس از اخذ مدرک فوق‌لیسانس و دکتری در سال 1359 به ایران بازگشت. در بدو ورود به استخدام وزارت بهداری و بیمارستان روانی رازی در آمد و برای راه‌اندازی دو بیمارستان روانی وابسته به مرکز روانپزشکی رازی از طرف بیمارستان به فعالیت پرداخت. پس از جایگزینی وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی به جای وزارت بهداری در زمره نخستین افرادی بود که به عزیمت هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران در آمد. با آغاز دوره تحصیلات کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی و انیستیتو روانپزشکی وی همکاری در این دوره را آغاز نمود و مسوولیت آموزشی انیستیتو به وی محول گردید. سپس عنوان معاونت آموزشی انیستیتو و مدیریت گروه روانشناسی بالینی به وی داده شد. او همچنین عضو وابستهٔ فرهنگستان علوم پزشکی است.
او فرزند احمد بیرشک است.
کتابشناسی

کتاب ««رویکردهای افسردگی: جلد ۱»؛  جیمز سی. کوین،  بهروز بیرشک،  حمیده جهانگیری؛(2020).
کتاب ««رویکردهای افسردگی: جلد ۲»؛  جیمز سی. کوین،  بهروز بیرشک،  حمیده جهانگیری؛(2020).
کتاب ««افسردگی: جلد ۱»؛  دونالد آر. پترسون،  بهروز بیرشک،  حمیده جهانگیری؛(2020).
کتاب ««افسردگی: جلد ۲»؛  دونالد آر. پترسون،  بهروز بیرشک،  حمیده جهانگیری؛(2020).
کتاب ««افسردگی: جلد ۳»؛  دونالد آر. پترسون،  بهروز بیرشک،  حمیده جهانگیری؛(2020).
کتاب ««افسردگی: جلد ۴»؛  دونالد آر. پترسون،  بهروز بیرشک،  حمیده جهانگیری؛(2020).
کتاب های انگلیسی:
Approaches To Depression: Volume 1. Coyne, James C.; Birashk, Behrooz; Jahangiri, Hamideh (2020). Scholars’ Press. ISBN 978-613-8-94152-1.
Approaches To Depression: Volume 2. Coyne, James C.; Birashk, Behrooz; Jahangiri, Hamideh (2020). Scholars’ Press. ISBN 978-613-8-94158-3.
Depression: Volume 1. Peterson, Donald R.; Birashk, Behrooz; Jahangiri, Hamideh (2020). Scholars’ Press. ISBN 978-613-8-94364-8.
Depression: Volume 2. Peterson, Donald R.; Birashk, Behrooz; Jahangiri, Hamideh (2020). Scholars’ Press. ISBN 978-613-8-94366-2.
Depression: Volume 3. Peterson, Donald R.; Birashk, Behrooz; Jahangiri, Hamideh (2020). Scholars’ Press. ISBN 978-613-8-94372-3.
Depression: Volume 4. Peterson, Donald R.; Birashk, Behrooz; Jahangiri, Hamideh (2020). Scholars’ Press. ISBN 978-613-8-94376-1.
نبرد اردبیل

نبرد اردبیل (انگلیسی: Battle of Marj Ardabil) سری دوم از نبردهای بین اعراب و ترک‌های خزری که در سال ۷۳۰ میلادی بین ارتش خزرها به رهبری بارجیل، پسر خاقان خزر و ابو عقبه الجراح بن عبدالله الحکمی فرمانده اموی در دشت‌های پیرامونی شهر اردبیل رخ داد. این جنگ با پیروزی خزرها همراه شد و آنان به سوی موصل رهسپار شدند. لشکرکشی بارجیک به منطقه آذربایجان و سپس به بین‌النهرین، تلاشی برای ایجاد حکومت ترکان خزر در جنوب کوه‌های قفقاز بود.
نقشه مناطق تحت کنترل خزرها (زرد)، امویان (سبز) و امپراطوری بیزانس (قرمز).
سپاهی بزرگ به رهبری سردار اموی الجراح بن عبدالله به مدت سه روز با خزرها به نبرد پرداختند. در نهایت، سپاه خلیفه که توسط بسیاری از نیروهای فرستاده شده از سرزمین‌های دست‌نشانده خود رها شده بود، مغلوب شد و شکست خورد و همچنین در جریان نبرد، الجراح کشته شد. بارجیک پیروزمندانه بر بالای تاج و تختی که الجراح از آنجا فرماندهی نبردهای خود در خاورمیانه را بر عهده داشت، سوار شد. به گفته آگاپیوس اهل هراپیوس تاریخدان یونانی، اعراب متحمل ۲۰۰۰۰ کشته و دو برابر این تعداد اسیر شدند، رقمی که احتمالاً شامل جمعیت اردبیل و مناطق اطراف آن بود.
خزرها در پی این پیروزی، شهر اردبیل را که در آن برهه مرکز آذربایجان بود اشغال کردند. اما سال بعد، بارجیک لشکری را به موصل هدایت کرد و شکست خورد. به گفته محمد بن جریر طبری، مسلمانان از هتک حرمت بارجیک به سر فرمانده خود چنان خشمگین شده بودند که با قدرت مفرط به جنگ پرداختند. پس از شکست در موصل، ارتش خزر از شمال کوه‌های قفقاز عقب‌نشینی کرد.
این نبرد هرچند پیروز قاطعی نداشت اما قطعاً جلوی گسترش ماشین جنگی خلیفه به نواحی استپ غرب خزر را گرفت.
اسفیدان (بجنورد)

| اسپیدان ایسبیان | اسپیدان ایسبیان |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: [[استان خراسان شمالی|خراسان شمالی]]
شهرستان: بجنورد
بخش: گرمخان
نام(های) دیگر: ایسبیان
نام(های) پیشین: ایسبیان
مردم: مردم
جمعیت: ۳۲۰۰
  اسپیدان  روی نقشه ایران ۳۷°۱۹′۳۸″شمالی ۵۷°۳۴′۲۵″شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۳۲۷۱۷۱°شمالی ۵۷٫۵۷۳۶۳۸°شرقی﻿ / 37.327171; 57.573638   :   اسپیدان  روی نقشه ایران ۳۷°۱۹′۳۸″شمالی ۵۷°۳۴′۲۵″شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۳۲۷۱۷۱°شمالی ۵۷٫۵۷۳۶۳۸°شرقی﻿ / 37.327171; 57.573638   
 :  
اسفیدان یا ایسبیان
این روستا به دلیل ساختار پلکانی خود شباهتی هم به روستای ماسوله فومن دارد. اهالی این روستا به زبان ترکی خراسانی صحبت می‌کنند.
از محصولات باغی روستای اسفیدان میتوان به گردو، گیلاس، آلبالو، سیب، زردآلو، گلابی، بادام اشاره کرد.
از مناطق دیدنی اسفیدان: امام زاده محمد باقر، دوستِ خدا، مجسمه انسان نما، ماسوله شمال شرقی پرشیا(ایران)، آبشار هینور و بارگا، باغ های سرسبز و زیبا، چشمه های گوارا، دشت های خنسر و کرز واقع در میان کوه ها، مساجدی با معماری سنتی دلربا و اذانی با لحجه ترکی قشنگ برای یاد خدا، حمام عمومی گرم و باصفا، شبی خوانی و شله خوشمزه در ایام تاسوعا عاشورا
دیدنیهای اسفیدان > سمبل و بافت سنتی و باارزش روستای اسفیدان

بافت پلکانی وسنتی روستا و موقعیت جغرافیایی و ژئوپولوتیک بی نظیر روستا و وجود درختان سندل سمبل روستای اسفیدان است. بنا به گفته معمرین روستا از نوع این درخت حدود ۱۷ اصله بوده که به علت واقع شدن در مسیر کوچه و ساخت حسینیه و مسجد و عدم آگاهی از اهمیت و ارزش آن، بیشتر آن‌ها را قطع نموده‌اند و فقط ۲ اصله باقی‌مانده که قطر تنه هرکدام در حدود ۲٫۶۵ متر می‌باشد. البته قابل ذکر است که قطع درختان تاریخی مذکور ونیز درخت کهنسال چنار در مرکز روستا با مخالفت شدید روحانی وقت ونیز تعدادی از اهالی روبرو گردیده ولی متأسفانه تندروی فردی که هویت آن بر همگان روشن است باعث گردیده درختان مذکور قطع و تاریخ اسفیدان از بین برود.
دیدنیهای اسفیدان > دره و چشمه هینورد

در ضلع شمالغرب روستای اسفیدان، دره‌ای عمیق و طولانی بنام "هینوَرد (هین نبرد)" وجود دارد که به فاصله تقریبی نیم ساعت از روستا در کمرکش کوهی صخره‌ای چشمه‌ای زلال به همین نام خارج می‌شود و آب آن باغات اطراف را آبیاری می‌کند.