اس‌اچ‌ای-۱
آنالیز و ارزیابی رمزنگاری > Attacks

در اوایل سال ۲۰۰۵ Rijmen و Oswald مطلبی در مورد یک حمله روی یک نسخه کاهش یافته از SHA-1 که ۵۳ دور از ۸۰ دور را داشت منتشر کردند که برخوردها را با هزینه محاسباتی کمتر از 280 عملیات پیدا می‌کند.
در ماه اول سال ۲۰۰۵ حمله‌ای توسط Xiaoyun Wang وYiqun Lisa Yin و Hongbo Yu منتشر شد که می‌توانست برخوردها را در نسخه کامل SHA-1 با هزینهٔ محاسباتی کمتر از 269 عملیات پیدا کند. (یک جستجوی brute-force search به
280 عملیات نیاز دارد)
طبق نویسندگان مطلب بالا: <<به صورت خاص تحلیل ما بر اساس حملات differential اصلی بر روی SHA-0 و تکنیک‌های برخورد چند بلوکی علاوه بر تکنیک‌های تغییر پیام استفاده شده در حمله collision search بر روی MD5 می‌باشد. شکستن SHA-1 بدون استفاده از این حملات تحلیلی قوی ممکن نمی‌بود>>"
مقاله حاوی توضیحات کامل د مورد حمله در سال ۲۰۰۵ در کنفرانس CRYPTO منتشر شد.
در یک مصاحبه Yin می‌گوید که «به‌طور کلی ما از این دو ضعف استفاده می‌کنیم: یکی این که مرحله پیش پردازش فایل به اندازه کافی پیچیده نیست و دیگری این که بعضی حملات ریاضی در ۲۰ دور اول ویژگی‌های پیش‌بینی نشده امنیتی دارند.»
در ۱۷ اوت ۲۰۰۵ یک بهبود روی حمله به SHA-1 از طرف Xiaoyun Wang, Andrew Yao و Frances Yao در جلسه CRYPTO 2005 Rump اعلام شد که پیچیدگی مورد نیاز برای یافتن برخورد در SHA-1 را به 263 کاهش می‌داد.
در ۱۸ دسامبر ۲۰۰۷ جزئیات این نتیجه توسط Martin Cochran تأیید و توضیح داده شدند.
Christophe De Cannière و Christian Rechberger در مقاله "Finding SHA-1 Characteristics: General Results and Applications," حمله به SHA-1 را بهبود دادند و جایزه بهترین مقاله را از ASIACRYPT در سال ۲۰۰۶ دریافت کردند. یک برخورد دو بلوکی که توسط توابع غیر بهینه با 235 عملیات مقایسه پیدا شده بود برای SHA-1 نشان داده شد. به خاطر این که این حمله تنها حدوداً 235 ارزیابی نیاز دارد یک پیشرفت تءوری بزرگ در نظر گرفته می‌شود. حملهٔ آن‌ها در سال ۲۰۱۰ به ۷۳ از ۸۰ دور توسط Grechnikov ارتقا یافت. با این حال برای این که یک برخورد در ۸۰ دور کامل الگوریتم درهم‌سازی پیدا شود مقدار بسیار زیادی زمان مورد نیاز است. در همین راستا یک جست‌وجوی برخورد در SHA-1 با استفاده از یک گروه کامپیوتر توزیع شده (BOINC) در ۸ اوت سال ۲۰۰۷ توسط Graz University of Technology شروع شد. این تلاش در ۱۲ ماه مه سال ۲۰۰۹ به علت عدم پیشرفت متوقف شد.
در جلسه Rump همایش CRYPTO سال ۲۰۰۶ Christian Rechberger و Christophe De Cannière ادعا کردند که یک حملهٔ برخورد روی SHA-1 پیدا کرده‌اند که به فرد متهاجم اجازه می‌دهد حداقل قسمت‌هایی از پیام را انتخاب کند.
در سال ۲۰۰۸ یک روش حمله توسط Stéphane Manuel با پیچیدگی تءوری 251 تا 257 عملیات برخوردها را گزارش می‌داد. با این حال او بعداً پس از همیدا این که مسیرهای برخورد محلی از هم مستقل نبودند از این موضع عقب‌نیشنی کرد.
Cameron McDonald و Philip Hawkes و Josef Pieprzyk در جلسه RUMP همایش Eurocryptدر سال ۲۰۰۹ یک حمله برخورد hash با ادعای پیچیدگی زمانی 252 را ارایه کردند. با این حال مقاله همراه با این ادعا ("Differential Path for SHA-1 with complexity O(252)") به این علت که نویسندگان آن متوجه شدند که تخمینشان اشتباه بوده‌است حذف شده‌است.
یک حمله علیه SHA-1 توسط Marc Stevens با هزینهٔ تقریبی $2.77M(2012) با هدف شکستن تنها یک مقدار hash شده با استفاده از اجاره پردازش CPU از سرورهای ابری اتفاق افتاد. وی این حمله را در پروژه‌ای به اسم HashClash با پیاده‌سازی یک حمله differential path attack ایجاد کرد.
در ۸ نوامبر سال ۲۰۱۰ او ادعا کرد که یک حمله near-collision کاملاً عملی علیه SHA-1 کامل که با پیچیدگی حدوداً 257.5 مقایسه کار می‌کند در اختیار دارد. او تخمین زد که این حمله می‌تواند به یک حمله full collision با 261 مقایسه ارتقا داده شود.