stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تظاهرات علیه جنگ عراق
قبل از حمله به عراق > نوامبر ۲۰۰۲

در ۹ نوامبر، تظاهراتی علیه جنگ در پایان اولین مجمع اجتماعی اروپا در فلورانس ایتالیا برگزار شد. به گفته برگزارکنندگان، ۱۰۰۰۰۰۰ نفر در این مراسم حضور داشتند. مقامات محلی تعداد شرکت کنندگان را ۵۰۰۰۰۰ نفر اعلام کردند.
روز شنبه، ۱۶ نوامبر، در کانادا تظاهرات ضد جنگ با حدود ۲۰۰۰ نفر در پارک کوئینز در تورنتو برگزار شد.
در ۱۷ نوامبر، یک ائتلاف بزرگ ضد جنگ، راهپیمایی صلح را در ونکوور از پارک شعله صلح به عنوان بخشی از روز اقدام متقابل کانادا برگزار کرد. در ونکوور، حدود ۳۰۰۰نفر زیر باران جمع شدند. آنها گفتند که واشینگتن باید هرگونه شکایت از دولت‌های خارجی را به سازمان ملل ببرد. بسیاری کاخ سفید را متهم کردند که صدام حسین را هدف قرار داده‌است تا بتواند ذخایر ارزشمند نفت را تحت کنترل درآورد. حدود ۱۰۰۰نفر در میان بارانی از گلوله‌های یخ در مونترال راهپیمایی کردند و حدود ۵۰۰نفر در تاری برف سفید در تپه پارلمان حاضر شدند. تظاهرات در چندین شهر دیگر از جمله هالیفاکس، وینیپگ و ادمونتون برگزار شد.
قبل از حمله به عراق > ژانویه ۲۰۰۳

در ۱۶ ژانویه۲۰۰۳، تظاهراتی در سراسر جهان در مخالفت با جنگ با عراق برگزار شد، از جمله در ترکیه، مصر، پاکستان، ژاپن، بلژیک، هلند، آرژانتین، و ایالات متحده، که در آن آمریکایی‌ها در تظاهراتی در واشینگتن دی سی شرکت کردند. پلیس پارک ایالات متحده، که بر فعالیت‌ها در مرکز خرید ملی نظارت می‌کند، پس از تهدید سازمان‌دهندگان راهپیمایی میلیون نفری، ارائه تخمین‌هایی را دربارهٔ حجم جمعیت متوقف کرد، اما گفت که سازمان‌دهندگان تظاهرات فقط برای ۳۰۰۰۰تظاهرکننده مجوز داشتند.
در ۱۸ ژانویه، تظاهرات ضد جنگ، با تمرکز ویژه اما نه منحصراً بر جنگ مورد انتظار با عراق، در روستاها، شهرها و شهرهای سراسر جهان از جمله توکیو، مسکو، پاریس، لندن، دوبلین، مونترال، اتاوا، تورنتو برگزار شد. کلن، بن، گوتنبرگ، فلورانس، اسلو، روتردام، استانبول و قاهره. در نیوزیلند، هزاران نفر در دوندین و کرایست چرچ تظاهرات کردند، در حالی که در اوکلند معترضان در ۲۸ ژانویه در پایگاه دریایی دوونپورت تجمع کردند و با استقرار ناو به خلیج مخالفت کردند.
نه به نام ما و ائتلاف پاسخ به‌طور مشترک اعتراضاتی را در واشینگتن دی سی و سانفرانسیسکو سازماندهی کردند. اعتراضات دیگری در سرتاسر ایالات متحده از جمله مکان‌های مختلف کوچکتر مانند لینکلن، نبراسکا برگزار شد.
بیش از ۵۰۰۰۰نفر در سانفرانسیسکو تظاهرات کردند. روز با یک تجمع در اسکله در ساعت ۱۱صبح آغاز شد و پس از آن راهپیمایی از خیابان مارکت به سمت مرکز مدنی انجام شد.
در سیاتل، یک تظاهرات غافلگیرکننده در یک شنبه آفتابی بیش از ۴۵۰۰۰ نفر (گزارش‌های سازمان‌دهنده و ناظران) از مرکز سیاتل (پس از چندین سخنرانی) به سمت ایستگاه کینگ استریت راهپیمایی کردند-رسانه‌های محلی همگی با تعداد بی‌معنی جمعیت از ۲۰۰تا ۱۵۰۰نفر مردم هنوز نقطه شروع را در مرکز سیاتل تخلیه می‌کردند، در حالی که جلوی راهپیمایی در ایستگاه خیابان کینگ، نقطه پایانی راهپیمایی انباشته شده بود. بیش از ۵ مایل از مردم ثابت -همان‌طور که توسط یک عکس هوایی با حسن نیت ارائه شده نشان داده شد، دامنه واقعی راهپیمایی را نشان داد. اکثر رسانه‌ها با گرفتن عکس در جلوی رژه، در زمینی صاف، که معمولاً تنها چند صد نفر را نشان می‌دادند، اعداد را کم‌اهمیت جلوه دادند. بنا به دلایلی هیچ سخنران منتظر جمعیتی ۵۰۰۰۰نفری نبود - به سادگی پایان یافت… خریداران و پیاده‌روهای معمولی به جمعیت ملحق شدند - بزرگترین راهپیمایی از هر نوع در تاریخ سیاتل در آن زمان (که با راهپیمایی زنان در سیاتل در سال۲۰۱۷).
در واشینگتن، «حداقل ده‌ها هزار»، مردم در سراسر شهر تظاهرات کردند و با تجمعی در مرکز خرید به پایان رسید. از جمله سخنرانان، کشیش بود. جسی جکسون که به جمعیت گفت : "ما اینجا هستیم زیرا همزیستی را بر نابودی انتخاب می‌کنیم."
این تظاهرات همزمان با ۱۵ژانویه، تولد مارتین لوتر کینگ جونیور برنامه‌ریزی بود.
قبل از حمله به عراق > فوریه ۲۰۰۳

در ۱۵ فوریه، میلیون‌ها نفر در حدود ۸۰۰ شهر در سراسر جهان تظاهرات کردند. در کتاب رکوردهای گینس در سال ۲۰۰۴ به عنوان بزرگترین اعتراض در تاریخ بشر فهرست شده‌است، اعتراضاتی در میان سایرین در بریتانیا، ایتالیا، اسپانیا، آلمان، سوئیس، جمهوری ایرلند، ایالات متحده، کانادا، استرالیا، آفریقای جنوبی، سوریه، هند، روسیه، کره جنوبی، ژاپن و حتی ایستگاه مک مردو در قطب جنوب. شاید بزرگترین تظاهرات این روز در لندن رخ داد، با تجمع بیش از یک میلیون معترض در هاید پارک. سخنرانان شامل کشیش جسی جکسون، کن لیوینگستون شهردار لندن و چارلز کندی رهبر لیبرال دموکرات‌ها بودند. تظاهرات بزرگی که شاید حدود یک میلیون نفر نیز در آن شرکت کردند، در مادرید برگزار شد.
هجوم تا سقوط بغداد > ۲۰ مارس ۲۰۰۳

یک روز پس از آغاز حمله به عراق، تظاهراتی در شهرهای مختلف جهان برگزار شد. در برخی از شهرهای ایالات متحده، معترضان تلاش کردند تا شهرهای مربوطه خود را ببندند. در آلمان، دانش‌آموزان دست به تجمع گسترده زدند. در لندن تظاهرات گسترده‌ای در مقابل ساختمان پارلمان برگزار شد.
هجوم تا سقوط بغداد > ۲۱ مارس ۲۰۰۳

تظاهرات برای دومین روز متوالی در شهرهای مختلف ایالات متحده از جمله سیاتل، پورتلند، اورگان، شیکاگو، آتلانتا، جورجیا، سانفرانسیسکو، و لس آنجلس سازماندهی شد. در دو شهر گذشته، تظاهرکنندگان بخش‌هایی از شهر را به روی ترافیک بستند.
هجوم تا سقوط بغداد > ۲۲ تا ۲۳ مارس ۲۰۰۳

رسانه‌ها از ۱۵۰۰۰۰ معترض در بارسلون خبر می‌دهند (منابع دیگر می‌گویند ۱۰۰۰۰۰۰ نفر). بیش از ۱۰۰۰۰۰ (منابع دیگر: حداکثر ۵۰۰۰۰۰) معترض در لندن؛ حدود ۱۰۰۰۰۰ معترض در پاریس؛ حداقل ۱۵۰۰۰۰ معترض در بسیاری از شهرهای آلمان. بین ۳۵۰۰۰ تا ۹۰۰۰۰ در لیسبون؛ حدود ۴۰۰۰۰ نفر در برن، بزرگترین تظاهرات در سوئیس برای چندین دهه. ۱۰۰۰۰ تا ۲۰۰۰۰ در یونان، دانمارک و فنلاند. بر اساس گزارش مجله اینترنتی آلمانی اشپیگل، ۲۵۰ هزار معترض در شهر نیویورک تظاهرات کردند. اعتراضاتی در واشینگتن دی سی برگزار شد. در شیکاگو، معترضان با بستن دریاچه شور درایو، ترافیک را مختل کردند. سی ان ان گزارش داد که راهپیمایی بیش از هزار نفر از معترضان در آتلانتا، جورجیا از کنار مقر آنها گذشت که از پوشش آن شبکه از جنگ ناراحت بود. کانادا نیز در آخر هفته تظاهرات ضد جنگ متعددی را تجربه کرد. انبوهی از تظاهرکنندگان ضد جنگ به خیابان‌های مونترال و تورنتو آمدند. کلگری سه روز تظاهرات (۲۰ مارس تا ۲۲ مارس) برگزار کرد که در راهپیمایی که ساختمان دولت و کنسولگری آمریکا را محاصره کرد، به اوج خود رسید. در شهر ناپل ایتالیا ۱۰۰۰۰ معترض ضد جنگ به سمت پایگاه ناتو در باگنولی راهپیمایی کردند. تظاهرات همچنین در ولینگتون، نیوزیلند برگزار شد. شهرهای بریزبن و هوبارت استرالیا (که متوقف شدند). جاکارتا، اندونزی، جایی که معترضان به سمت سفارت آمریکا تجمع کردند. در سرتاسر کره جنوبی از جمله پایتخت سئول، جایی که راهبان بودایی برای تسکین روحیه تلفات جنگ به ۲۰۰۰ معترض، طبل می‌نواختند. در سراسر هند از جمله ۱۵۰۰۰ در کلکته. بنگلادش که شاهد اعتصاب عمومی بود (تعطیلی بسیاری از مشاغل و مساجد). و ژاپن، از جمله تظاهرات در نزدیکی پایگاه‌های دریایی و هوایی ایالات متحده در جزیره جنوبی اوکیناوا. هزاران معترض، عمدتاً مسلمان، در سراسر قاره آفریقا تظاهرات کردند. صدها (تخمین بی‌بی‌سی) جوان در مومباسا در کنیا راهپیمایی کردند. موگادیشو پایتخت سومالی شاهد اعتراض دانشجویان، دانش‌آموزان قرآنی، زنان و روشنفکران بود. گزارش‌ها از درگیری‌های گسترده بین معترضان و پلیس در کشور خلیج فارس بحرین برای دومین روز حکایت دارد. در پخش زنده جوایز اسکار در سال ۲۰۰۳، چندین مجری و دریافت کننده نظرات مختلفی را علیه جنگ بیان کردند، از سوزان ساراندون که یک علامت صلح ساده به مایکل مور داد و جورج دبلیو بوش را به محض دریافت جایزه محکوم کرد.
هجوم تا سقوط بغداد > ۲۴ مارس ۲۰۰۳

گزارش‌های رسانه ای حاکی از آن است که حداقل ۲۰۰۰۰دانش آموز مدرسه ای در هامبورگ آلمان تظاهرات کردند. پس از راهپیمایی اعتراضی، درگیری بین پلیس و معترضان در مقابل یک ساختمان آمریکایی درهامبورگ آغاز شد. معترضانی که توسط پلیس عقب رانده شده بودند شروع به پرتاب سنگ کردند که به نوبه خود با ماشین‌های آب پاش واکنش نشان دادند. از آن زمان بحث‌های جدی در مورد سوء استفاده پلیس در هامبورگ وجود داشته‌است و ممکن است پیامدهای سیاسی به دنبال داشته باشد. بعد از ظهر، ۵۰۰۰۰نفر در لایپزیک بدنبال دعاهای سنتی برای صلح در کلیسای نیکولای این شهر تظاهرات مسالمت آمیز کردند. دعا برای صلح و تظاهرات بزرگ متعاقب آن در آن کلیسا هر دوشنبه به سرنگونی دولت جمهوری دموکراتیک آلمان در آلمان شرقی در سال۱۹۸۹ کمک کرد. تظاهرات هفتگی با حمایت کلیساها، اتحادیه‌های کارگری و سایر سازمان‌های مدنی، در اعتراض به تهاجم قریب‌الوقوع عراق دوباره در ژانویه۲۰۰۳ آغاز شد. راهپیمایی‌های اعتراضی بعد از ظهر درشهرهای برلین و فرایبورگ آلمان نیز گزارش شده‌است. در رم، میلان، تورین و دیگر شهرهای ایتالیا، هزاران دانش‌آموز و معلم مدرسه برای تظاهرات علیه جنگ عراق از مدرسه دور ماندند. اتحادیه معلمان گزارش داد که ۶۰درصد تمام مدارس تعطیل است. این اعتصاب هفته‌ها پیش به عنوان نشانه ای علیه لایحه اصلاحات مدارس برنامه‌ریزی شده بود، اما به اعتراضی ضد جنگ تبدیل شد. ۴۰۰معترض ضد جنگ سعی کردند برای صحبت با نخست‌وزیر وارد پارلمان استرالیا در کانبرا شوند که توسط پلیس متوقف شدند. در ایالت آندرا پرادش هند، معترضان مائوئیست به مغازه‌های فروش کوکاکولا و نوشابه‌های آمریکایی حمله کردند. در اندونزی نیز تظاهراتی درمقابل ساختمان‌های ایالات متحده و مغازه‌های فست فود برگزار شد. در مصر، ۱۲۰۰۰دانشجوی دو دانشگاه درقاهره و همچنین ۳۰۰۰نفر در بانکوک پایتخت تایلند تظاهرات کردند. در ریودوژانیرو برزیل ۱۵۰نفر بسمت کنسولگری ایالات متحده سنگ پرتاب کردند.
هجوم تا سقوط بغداد > ۲۵ مارس ۲۰۰۳

برخی از مردم در سوریه علیه آمریکا، بریتانیا و اسرائیل تظاهرات کردند. این اعتراض مورد تأیید دولت سوریه قرار گرفت. در کشور اسلامی بنگلادش ۶۰۰۰۰نفر تظاهرات کردند. رسانه‌ها همچنین از اعتراضات در مقابل ساختمان پارلمان کره جنوبی خبر می‌دهند که به طرح‌هایی برای وارد کردن نیروهای کره جنوبی به جنگ مرتبط است.
هجوم تا سقوط بغداد > ۲۷ مارس ۲۰۰۳

صدها معترض در یک نافرمانی مدنی در شهر نیویورک شرکت کردند. در یک «مرگ» که توسط ائتلافM27 (گروه ویژه ای از سازمان‌ها و افراد مختلف ضد جنگ) سازماندهی شده بود، ۲۱۵نفر پس از مسدود کردن تردد در خیابان پنجم در نزدیکی مرکز راکفلر در اعتراض به همکاری رسانه‌های آمریکایی و… دستگیر شدند. دولت. معترضان همچنین در اعتراضی هماهنگ با مضمون «بدون کار معمولی»، تردد در اماکن مختلف شهر را مسدود کردند. تظاهرات درسراسر بریتانیا نیز برگزار شد. حدود ۲۵۰دانشجو (تخمین پلیس) بسمت سفارت آمریکا درمرکز لندن راهپیمایی کردند. ۲۰۰نفر (تخمین پلیس ولز جنوبی) ترافیک مرکز شهر کاردیف را متوقف کردند که منجر به دستگیری حداقل شش نفر شد. یک تظاهرات ضد جنگ در زمان ناهار بر روی پل هامبر در هال برگزار شد که شامل برخی اصطکاک بین رانندگان و معترضان بود. در دری، ده‌ها معترض ضد جنگ به ساختمان شرکت فناوری‌های دفاعی ریتون هجوم بردند و تحصن کردند تا اینکه توسط پلیس حذف شدند. هزاران نفر به تظاهرات در منچستر پیوستند.
هجوم تا سقوط بغداد > ۲۸ مارس ۲۰۰۳

اعتراضات جهانی در هفته دوم جنگ متوقف نشد. حدود ۱۰۰۰۰ نفر در تهران تظاهرات کردند. معترضان در راهپیمایی که مورد حمایت دولت قرار گرفتند، شعارهای «مرگ بر صدام» و «مرگ بر آمریکا» سر دادند. ۵۰تا ۸۰هزار نفر پس از اقامه نماز جمعه در قاهره مصر تظاهرات کردند. در بوگوتا، کلمبیا، درگیری‌های خشونت‌آمیزی در مقابل کنسولگری آمریکا رخ داد. راهپیمایی‌ها و تظاهرات اعتراضی در الجزایر، الجزایر و بحرین، سرزمین‌های فلسطینی، کره جنوبی، اندونزی و پاکستان نیز برگزار شد. در استرالیا پلیس از راهپیمایی‌های اعتراضی جلوگیری کرد. در آلمان، اعتراضات دانش‌آموزان ادامه داشت. در دهلی نو و جاهای دیگر در هند، بیش از ۲۰۰۰۰نفر علیه جنگ تظاهرات کردند. بزرگترین تظاهرات عمدتاً مسلمانان را تشکیل می‌دادند، همچنین تظاهرات جداگانه ای نیز عمدتاً از کمونیست‌ها تشکیل شده بود.
هجوم تا سقوط بغداد > ۲۹ مارس ۲۰۰۳

در بوستون، ماساچوست، ۵۰۰۰۰ نفر در بزرگترین تظاهرات شهر از زمان پایان جنگ ویتنام شرکت کردند. هزاران نفر در خیابان بویلستون در امتداد خیابان بوستون کامن را مسدود کردند. تعداد انگشت شماری دستگیر شدند. در بریتانیا صدها معترض از کاولی به مرکز آکسفورد راهپیمایی کردند و هزاران نفر به خیابان‌های ادینبورگ آمدند (پلیس ۵۰۰۰ نفر تخمین زد، در حالی که سازمان دهندگان بیش از ۱۰۰۰۰ تخمین زدند). معترضان ادینبورگ در امتداد خیابان پرنسس به سمت یک تظاهرات گسترده در منطقه میدوز این شهر راهپیمایی کردند.
هجوم تا سقوط بغداد > ۳۰ مارس ۲۰۰۳

۱۰۰۰۰۰نفر در جاکارتا پایتخت اندونزی راهپیمایی کردند. به گفته جاناتان هد، خبرنگار بی‌بی‌سی، این بزرگترین تظاهرات ضد جنگی بود که تاکنون در پرجمعیت‌ترین کشور مسلمان جهان برگزار شده‌است. این روز همچنین شاهد اولین تظاهرات رسمی در چین بود که در آن ۲۰۰ نفر از دانشجویان خارجی که اکثراً از دانشجویان خارجی تشکیل شده بودند، اجازه داشتند در حالی که از مقابل سفارت ایالات متحده در پکن راهپیمایی می‌کردند، شعارهای ضد جنگ سر دهند، اما حدود ۱۰۰ دانشجوی چینی در این تظاهرات حضور داشتند. بنرها مصادره شده و از ورود به پارکی که مردم محلی اجازه تظاهرات در آن کسب کرده بودند، مسدود شد. در آمریکای لاتین تجمعاتی در سانتیاگو، مکزیکو سیتی، مونته ویدئو، بوئنوس آیرس و کاراکاس برگزار شد. در آلمان حداقل ۴۰۰۰۰نفر یک زنجیره انسانی بین شهرهای شمالی مونستر و اوسنابروک به فاصله ۳۵ مایلی از هم تشکیل دادند. همچنین حدود ۲۳۰۰۰نفر در راهپیمایی در برلین شرکت کردند که به تظاهراتی در پارک تیرگارتن ختم شد، تظاهرات در اشتوتگارت و فرانکفورت برگزار شد، جایی که ۲۵نفر در تلاش برای مسدود کردن ورودی پایگاه هوایی ایالات متحده دستگیر شدند. راهپیمایی‌هایی نیز در پاریس، مسکو، بوداپست، ورشو و دوبلین برگزار شد.
هجوم تا سقوط بغداد > ۷ آوریل ۲۰۰۳

در اوکلند، کالیفرنیا، پلیس گلوله‌های لاستیکی و کیسه‌های لوبیا را به سمت معترضان و کارگران بارانداز در خارج از بندر شلیک کرد که منجر به زخمی شدن دست‌کم ده‌ها تظاهرکننده و شش شهروند درازکش که در نزدیکی آن ایستاده بودند. معترضان به اقدام مربوط به جنگ عراق که توسط رئیس‌جمهور آمریکا لاینز و پیمانکار دفاعی انجام شد اعتراض داشتند. اکثر ۵۰۰تظاهرکننده به‌طور مسالمت آمیز متفرق شدند، اما جمعیتی از تظاهرکنندگان تردد در املاک خصوصی نزدیک بندر را مسدود کردند و پس از هشدار پلیس نتوانستند متفرق شوند. رئیس پلیس اوکلند گفت که تظاهرکنندگان همچنین اشیاء و پیچ و مهره را به سوی پلیس پرتاب کردند و گفت که استفاده از سلاح برای متفرق کردن جمعیت ضروری است. وی خاطرنشان کرد: از گلوله‌های لاستیکی برای پاسخ به اقدام غیرقانونی مستقیم استفاده شده و درازکشان در تیراندازی متقابل گرفتار شدند. سخنگوی اسکله گزارش داد که پلیس دو دقیقه فرصت داد تا متفرق شوند، سپس به جای دستگیری اقدام به تیراندازی کردند. تظاهرکنندگان همچنین ادعا می‌کنند که پلیس به جای شلیک هوایی یا زمینی، آنها را هدف قرار داده‌است. سی و یک نفر دستگیر شدند. تظاهرکنندگان دوباره جمع شدند و به سمت ساختمان فدرال اوکلند راهپیمایی کردند. در نیویورک، ایالات متحده، معترضان گروه کارلایل، یک شرکت سرمایه‌گذاری با ارتباطات عمیق با جنگ را هدف قرار دادند. حدود ۲۰معترض در یک نافرمانی مدنی برنامه‌ریزی شده دستگیر شدند، اما پلیس سپس نزدیک به ۱۰۰نفر را که صرفاً از آن طرف خیابان تظاهرات را تماشا می‌کردند، محاصره و دستگیر کرد.
پس از سقوط بغداد

پس از دوره نبرد در ماه مارس تا آوریل۲۰۰۳، شدت اعتراضات و نبردهای مسلحانه به‌طور موقت کاهش یافت. اعتراضات علیه جنگ به‌طور کلی ادامه یافت، اغلب به مناسبت سالگردهای جنگ و بازدید اعضای دولت بوش از شهرهای خارجی. در داخل ایالات متحده، تظاهرات عمومی ضد جنگ با اعتراضات متمرکز بر موضوعات یا راهبردهای خاص از جمله: مخالفت با شکنجه و آزار (مانند شکنجه در زندان ابوغریب)، درخواست برای خروج اعضای ائتلاف از عراق، مقابله با آنها همراه شد. - استخدام، حمایت از نیروهای مقاومت نظامی مانند ستوان ارن واتادا، و مخالفت با پیمانکاران نظامی و شرکتی. بزرگترین اعتراضات در این دوره، بسیج ملی و چند موضوعی مانند ۳۰ اوت۲۰۰۴ و ۲۹ آوریل۲۰۰۶ بوده‌است. عناصر بلوک سیاه در برخی از اعتراضات حضور داشتند.
پس از سقوط بغداد > ۱۲ آوریل ۲۰۰۳

تظاهراتی با حمایت ائتلاف پاسخ در واشینگتن دی سی، سانفرانسیسکو و لس آنجلس برای تظاهرات علیه جنگ عراق سه روز پس از سقوط بغداد برگزار شد. در واشینگتن، مسیر راهپیمایی گروهی متشکل از ۳۰۰۰۰دفاتر چندین سازمان رسانه‌های جمعی و شرکت‌هایی مانند بکتل و هالیبرتون را طی کرد.
پس از سقوط بغداد > ۲۵ اکتبر ۲۰۰۳

ده‌ها هزار نفر درواشنگتن، دی سی، سانفرانسیسکو، رنو، نوادا وسایر شهرهای سراسر جهان در مخالفت با اشغال عراق تظاهرات کردند. معترضان همچنین از بازگشت نیروهای آمریکایی به ایالات متحده و حمایت از آزادی‌های مدنی حمایت کردند.
تظاهرات واشینگتن دی سی ۲۰۰۰۰معترض (تخمین بی‌بی‌سی) را به خود جلب کرد. این تظاهرات با تجمع در بنای یادبود واشینگتن درنزدیکی کاخ سفید پایان یافت. معترضان همچنین خواستار لغو قانون میهن پرستان ایالات متحده شدند. اعتراضات واشینگتن و سانفرانسیسکو به‌طور مشترک توسط ائتلاف پاسخ (اکنون برای توقف جنگ و پایان دادن به نژادپرستی عمل کنید) و متحد برای صلح و عدالت سازماندهی شدند.
تظاهرات طرفدار جنگ در واشینگتن که توسط جمهوری آزاد سازماندهی شد، تنها ده‌ها نفر را بخود جلب کرد (تخمین بی‌بی‌سی).
پس از سقوط بغداد > ۲۰ نوامبر ۲۰۰۳

سفر دولتی جورج بوش به بریتانیا با تظاهرات مسالمت آمیز ضد جنگ در لندن روبرو شد که ۱۰۰۰۰۰ نفر (برآورد پلیس) تا ۲۰۰۰۰۰نفر (تخمین سازمان دهندگان) را جذب کرد و با سرنگونی مجسمه بوش در میدان ترافالگار به اوج خود رسید.
پس از سقوط بغداد > ۴ ژوئن ۲۰۰۴

بیش از ۱۰۰۰۰۰نفر در رم و سایر شهرهای ایتالیا در جریان دیدار بوش از پاپ ژان پل دوم، که در موارد متعدد مخالفت خود را با جنگ ابراز کرده بود، تظاهرات کردند. ده هزار پلیس در محل کنفرانس گشت زنی کردند.
پس از سقوط بغداد > ۵ ژوئن ۲۰۰۴

ائتلاف پاسخ از تظاهراتی در واشینگتن دی سی حمایت کرد که از کاخ سفید در محله‌های طبقه کارگر به سمت خانه دونالد رامسفلد حرکت کردند. علاوه بر این، بیش از ۱۰۰۰۰ شهروند در سانفرانسیسکو راهپیمایی کردند، و همچنین یک تظاهرات متقابل با صدها نفر از حامیان جنگ برگزار شد.
پس از سقوط بغداد > ۲۹ اوت ۲۰۰۴

به عنوان بخشی از اعتراضات کنوانسیون ملی جمهوری خواهان در سال ۲۰۰۴،متحد برای صلح و عدالت، راهپیمایی گسترده‌ای را ترتیب داد که یکی از بزرگترین راهپیمایی‌ها در تاریخ ایالات متحده است، که در آن معترضان از مقابل مدیسون اسکوئر گاردن، محل برگزاری کنوانسیون راهپیمایی کردند. این راهپیمایی شامل صدها گروه جداگانه و همچنین راهپیمایان انفرادی بود. گروه هزار تابوت، راهپیمایی متشکل از هزاران تابوت مقوایی پوشیده شده با پرچم تمام عیار، به یاد هر یک از سربازان کشته شده ایالات متحده در آن تاریخ، که توسط ائتلاف سراسری از شهروندان، جانبازان، روحانیون و خانواده‌های کشته شدگان حمل می‌شد، برگزار کردند. چند صد نفر از اعضای میلیاردرها برای بوش یک ضد راهپیمایی ساختگی برگزار کردند. تخمین تعداد جمعیت از ۱۲۰۰۰۰(سخنگوی پلیس ناشناس) تا بیش از ۵۰۰۰۰۰نفر (سازمان دهندگان، دومین منبع پلیس ناشناس) بود. در مارس ۲۰۰۷، پل براون، معاون کمیسر اداره پلیس نیویورک سیتی در مورد اعتراضات کمیته ملی جمهوری خواهان اظهار داشت: «شما قطعا ۸۰۰۰۰۰ نفر در ۲۹ اوت داشتید.»
برگزارکنندگان یک کنفرانس مطبوعاتی قبل از راهپیمایی در مقابل هزاران نفر در خیابان هفتم برگزار کردند. چندین نفر از جمله مایکل مور، جسی جکسون، نماینده کنگره، چارلز رانگل، و پدری که پسرش را در عراق از دست داده بود، در مخالفت با جنگ در عراق و سیاست‌های دولت بوش صحبت کردند. کل این رویداد شش ساعت به طول انجامید و گروه اصلی راهپیمایی را خیلی قبل از اینکه هزاران نفر حتی بتوانند از نقطه شروع حرکت کنند به پایان رساندند. شهرداری، تحت رهبری مایکل بلومبرگ، شهردار جمهوری‌خواه، پیشتر به معترضان اجازه برگزاری تجمع در پارک مرکزی پس از راهپیمایی را به دلیل نگرانی از چمن پارک، رد کرده بود. بزرگراه وست ساید به جای آن پیشنهاد شد، اما سازمان دهندگان با استناد به هزینه‌های گزاف برای تجهیزات صوتی اضافی و مشکلاتی که برای مکان وجود داشت، امتناع کردند. پس از پایان راهپیمایی در میدان یونیون، سازمان دهندگان مردم را تشویق کردند که به پارک مرکزی بروند. اختلالات جزئی بود. ریموند دبلیو. کلی، کمیسر نیویورک، حدود ۲۰۰ مورد دستگیری با ۹ جنایت را گزارش کرد - که اکثر آنها پس از پایان راهپیمایی اتفاق افتادند.
پس از سقوط بغداد > ۲ اکتبر ۲۰۰۴

گروه بزرگی از مردم در یادبود زنان در گورستان ملی آرلینگتون برای مراسم یادبود ملی که به عنوان "ردی از عزاداری و حقیقت از عراق تا کاخ سفید" توصیف شده‌است، گرد آمدند. موضوع این مراسم «سوگواری درگذشتگان» بود. زخمی‌ها را شفا بده جنگ را تمام کن." شرکت کنندگان تشویق شدند که لباس سیاه بپوشند تا نماد عزا باشد. سیندی شیهان از جمله شرکت کنندگان در این تظاهرات بود. سخنرانی‌هایی توسط جانبازان، اعضای خانواده‌های نظامی، اعضای خانواده سربازان کشته شده و … انجام شد. پس از سخنرانی، شرکت کنندگان با حمل تابوت‌های مقوایی به نشانه کشته شدگان جنگ، از گورستان ملی آرلینگتون به سمت میدان بیضی در واشینگتن دی سی راهپیمایی کردند. پس از راهپیمایی، تجمع دیگری برگزار شد، که در آن تابوت‌های حمل شده در راهپیمایی با تابوت‌های بیشتری که قبل از آن در میدان بیضی قرار داده شده بودند، قرار گرفتند. در ادامه راهپیمایی دوم، ۲۸ نفر از جمله مایکل برگ (پدر پیمانکار غیرنظامی آمریکایی نیکلاس برگ که توسط شورشیان در عراق کشته شد) هنگام تلاش برای تحویل اسامی قهرمانان کشته شده به کاخ سفید دستگیر شدند.
پس از سقوط بغداد > ۱۷ اکتبر ۲۰۰۴

تقریباً ۱۰۰۰۰ نفر که در راهپیمایی میلیونی کارگر در واشینگتن دی سی شرکت کردند، تظاهراتی را در حمایت از کارگری، با تمرکز بیشتر بر ضد جنگ در عراق نیز برگزار کردند.
پس از سقوط بغداد > ۳۰ نوامبر ۲۰۰۴

دو تظاهرات در اتاوا علیه اولین سفر رسمی جورج دبلیو بوش به کانادا برگزار شد. تجمع و راهپیمایی در اوایل بعد از ظهر بیش از پانزده هزار نفر (یا ۵۰۰۰ به گفته پلیس) بود. یک تظاهرات عصرانه در پارلمان هیل ۱۵۰۰۰نفر دیگر را به خود جلب کرد و در آن سخنرانی براندون هیگی، یک سرباز آمریکایی که پس از امتناع از جنگیدن در عراق به کانادا پناهنده شد، ارائه شد. توقف بوش در ۱ دسامبر در هالیفاکس، نوا اسکوشیا بین ۴۰۰۰ تا ۵۰۰۰معترض را به خود جلب کرد.
پس از سقوط بغداد > ۲۰ ژانویه ۲۰۰۵

هزاران نفر در تظاهرات و راهپیمایی‌های اعتراضی متعددی که در روز دومین تحلیف جورج دبلیو بوش در سراسر واشینگتن دی سی برگزار شد، دراعتراض بجنگ در عراق و دیگر سیاست‌های دولت بوش شرکت کردند.
پس از سقوط بغداد > ۱۹ مارس ۲۰۰۵

تظاهرات به مناسبت دومین سالگرد آغاز جنگ عراق در سراسر جهان، در ایالات متحده، بریتانیا، کانادا، آمریکای مرکزی، آمریکای جنوبی، اروپا، استرالیا، نیوزلند، آفریقا، آسیا و خاورمیانه برگزار شد. (برخی اعتراضات نیز در ۲۹ اسفند برگزار شد). در گلاسکو، اسکاتلند، حدود ۱۰۰۰ نفر (تخمین بی‌بی‌سی) در راهپیمایی شرکت کردند که در آن اسامی برخی از افرادی که تاکنون در درگیری جان خود را از دست داده‌اند، همراه با فهرست «نام و شرم» از نمایندگان مجلس اسکاتلند که از جنگ حمایت کردند، قرائت شد.. سخنرانان شامل ماکسین جنتل بود که برادر سربازش گوردون در عراق کشته شد. بر اساس یک نظرسنجی (عمدتاً از گزارش‌های برگزارکنندگان)، ادعا شده‌است که در سراسر جهان بیش از یک میلیون نفر در راهپیمایی شرکت کردند. این اعتراضات توسط مجمع ضد جنگ مجمع اجتماعی جهانی در سال۲۰۰۵، کنفرانس سالانه جنبش جهانی‌سازی جایگزین نامیده شد که در ۲۶ژانویه- ۳۱ژانویه در پورتو آلگره، برزیل برگزار شد و ائتلاف‌هایی از سراسر جهان از آن حمایت کردند.
پس از سقوط بغداد > ۲۱ ژوئن ۲۰۰۵

یکی از افسران ارتش آلمان، سرگرد فلوریان فاف، پس از امتناع از شرکت در توسعه نرم‌افزاری که احتمالاً در جنگ عراق مورد استفاده قرار می‌گیرد، توسط دادگاه اداری آلمان (Bundesverwaltungsgericht) تبرئه شد.
پس از سقوط بغداد > ۶ اوت ۲۰۰۵ تا ۳۱ اوت ۲۰۰۵

سیندی شیهان، مادر سرباز کشته شده آمریکایی کیسی شیهان، یک کمپ اعتراضی در خارج از مزرعه جورج دبلیو بوش، رئیس‌جمهور مرخصی در کرافورد، تگزاس برپا کرد. شیهان که پیش از این در برخورد کوتاهی با بوش در مقابل رسانه‌ها که آن را توهین‌آمیز و بی‌احترامی توصیف کرد با بوش ملاقات کرد، از بوش خواست با او ملاقات کند و از مرگ سربازان از جمله پسرش به عنوان توجیهی برای ماندن در عراق استفاده نکند.
پس از سقوط بغداد > ۲۴ سپتامبر ۲۰۰۵

اعتراضات در آمریکا و اروپا برگزار شد. پلیس تخمین زد که حدود ۱۵۰۰۰۰ نفر در واشینگتن دی سی، ۱۵۰۰۰ نفر در لس آنجلس، کالیفرنیا، ۱۰۰۰۰ نفر در لندن، ۲۰۰۰۰ نفر در سانفرانسیسکو و بیش از ۲۰۰۰ نفر در سن دیگو، کالیفرنیا شرکت کردند. علاوه بر این، در لندن، سازمان دهندگان ادعا می‌کنند که ۱۰۰۰۰۰ نفر در تظاهرات مشابه شرکت کرده‌اند، اما پلیس این رقم را ۱۰۰۰۰ نفر اعلام کرده‌است.
پس از سقوط بغداد > ۴ تا ۵ نوامبر ۲۰۰۵

تظاهرات گسترده مردمی علیه جنگ به رهبری ایالات متحده در عراق، علاوه بر سیاست‌های اقتصادی مورد حمایت ایالات متحده در آمریکای لاتین، در آرژانتین پیرامون چهارمین اجلاس سران قاره آمریکا در ۴تا ۵نوامبر برگزار شد.
پس از سقوط بغداد > ۱۸ تا ۲۰ مارس ۲۰۰۶

تظاهرات هماهنگی به مناسبت سومین سالگرد حمله به عراق برگزار شد. اعتراضات بزرگی در بغداد، بصره، لندن، نیویورک سیتی، واشینگتن، دی سی، پورتلند، اورگان، مادرید، رم، سیدنی، توکیو، سئول، استانبول، تورنتو و دوبلین رخ داد. سازمان دهندگان تظاهرات در لندن گفتند که این اولین اعتراض هماهنگ در عراق، بریتانیا و ایالات متحده است. بیش از ۵۰۰رویداد ضد جنگ برای هفته 15–۲۱مارس در ایالات متحده برنامه‌ریزی شده بود. هزاران یا ده‌ها هزار نفر در سانفرانسیسکو، نیویورک، لس آنجلس و شیکاگو تظاهرات کردند.
در واشینگتن دی سی، ۲۰۰نفر به سمت پنتاگون راهپیمایی کردند تا تابوت مصنوعی و کیسه خاکستر را به دونالد رامسفلد، وزیر دفاع ایالات متحده تحویل دهند. دو ده نفر به دلیل عبور از یک مانع در اطراف پنتاگون در اقدامی نافرمانی مدنی دستگیر شدند. به گفته شریل اروین، سخنگوی پنتاگون، آنها به دلیل «عدم اطاعت از دستورهای قانونی» مورد استناد قرار گرفتند. فیلمی از اعتراض در این صحنه از فیلم شناسایی شده گنجانده شده‌است.
شرکت در رویدادهای ایالات متحده به دلیل انشعابات بین گروه‌های سازماندهی مانند اتحاد برای صلح و عدالت و ائتلاف پاسخ آسیب دید.
پس از سقوط بغداد > ۱ آوریل ۲۰۰۶

هزاران نفر از سراسر جنوب در آتلانتا، جورجیا از مرکز کینگ تا یک تظاهرات در پارک پیمونت به مناسبت سومین سالگرد جنگ عراق و سی و هشتمین سالگرد ترور کشیش راهپیمایی کردند. مارتین لوتر کینگ جونیور راهپیمایی منطقه ای جنوبی برای صلح در عراق/عدالت درخانه توسط ائتلاف ۱آوریل سازماندهی شد و سخنرانان شامل  جوزف لوری، کشیش. تیم مک دونالد و دامو اسمیت (خوزه رینوسو) بود.
پس از سقوط بغداد > ۲۹ آوریل ۲۰۰۶

ائتلافی از گروه‌های مستقر در ایالات متحده، که توسط متحد برای صلح و عدالت، ائتلاف رنگین کمان، سازمان ملی زنان، دوستان زمین، کار ایالات متحده در برابر جنگ، ائتلاف بحران آب و هوا، صندوق امداد طوفان مردمی، ملی جوانان و ائتلاف صلح دانشجویی و کهنه سربازان برای صلح یک بسیج ملی علیه جنگ در شهر نیویورک در ۲۹ آوریل برگزار کردند