stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
نوی‌اشتات آم روبنبرگه

| Neustadt am Rübenberge | Neustadt am Rübenberge |
| --- | --- |
Railway station: Railway station
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: نیدرزاکسن
ناحیه: Hanover
تقسیمات: 34 districts
حکومت: حکومت
 • شهردار: Uwe Sternbeck (سبزها)
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۵۷ کیلومتر مربع (۱۳۸ مایل مربع)
ارتفاع: ۳۶ متر (۱۱۸ فوت)
جمعیت (۲۰۰۴-۱۲-۳۱): جمعیت (۲۰۰۴-۱۲-۳۱)
 • کل: ۴۵۷۱۱
 • تراکم: ۱۳۰/کیلومتر مربع (۳۳۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: ۳۱۵۳۵
کدهای شماره‌گیری: 05032, 05034, 05036, 05072, 05073 and 0507۴
پلاک خودرو: H
وبگاه: www.neustadt-a-rbge.de
شهر نوی‌اشتات آم روبنبرگه (به آلمانی: Neustadt am Rübenberge) در ایالت نیدرزاکسن در کشور آلمان واقع شده‌است.
نگروشنو

| نگروشنو | نگروشنو |
| --- | --- |
Village: Village
نگروشنو: نگروشنو
مختصات: ۵۳°۳۶′ شمالی ۲۳°۲۳′ شرقی﻿ / ﻿۵۳٫۶۰۰°شمالی ۲۳٫۳۸۳°شرقی﻿ / 53.600; 23.383: مختصات: ۵۳°۳۶′ شمالی ۲۳°۲۳′ شرقی﻿ / ﻿۵۳٫۶۰۰°شمالی ۲۳٫۳۸۳°شرقی﻿ / 53.600; 23.383
کشور:  لهستان
استان‌های لهستان: استان پودلاسکی
County: شهرستان سوکووکا
گمینا: گمینا دانبرووا بیاووستوتسکا
نگروشنو (به لاتین: Nierośno) یک روستا در لهستان است که در گمینا دانبرووا بیاووستوتسکا واقع شده‌است.
۱۲۵۷ (میلادی)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
سده:: سده ۱۲ - سده ۱۳ - سده ۱۴
دهه:: ۱۲۲۰  ۱۲۳۰  ۱۲۴۰  ۱۲۵۰  ۱۲۶۰  ۱۲۷۰  ۱۲۸۰ 
سال:: ۱۲۵۴ ۱۲۵۵ ۱۲۵۶ - ۱۲۵۷ - ۱۲۵۸ ۱۲۵۹ ۱۲۶۰
| 0 | 1 |
| --- | --- |
گاه‌شماری ایرانی: ۶۳۵–۶۳۶
گاه‌شماری میلادی: ۱۲۵۷ MCCLVII
گاه‌شماری اتیوپیایی: ۱۲۴۹–۱۲۵۰
گاه‌شماری ارمنی: ۷۰۶ ԹՎ ՉԶ
گاه‌شماری اسلامی: ۶۵۴–۶۵۵
گاه‌شماری ایگبو: ۲۵۷–۲۵۸
گاه‌شماری آشوری: ۶۰۰۷
گاه‌شماری بربری: ۲۲۰۷
گاه‌شماری بنگالی: ۶۶۴
گاه‌شماری بهائی: −۵۸۷ – −۵۸۶
گاه‌شماری بودایی: ۱۸۰۱
گاه‌شماری بیزانسی: ۶۷۶۵–۶۷۶۶
گاه‌شماری جوچه: نامعلوم
گاه‌شماری چینی: 丙辰年 (آتش اژدها) ۳۹۵۳ یا ۳۸۹۳     — تا — 丁巳年 (آتش مار) ۳۹۵۴ یا ۳۸۹۴
گاه‌شماری خورشیدی تایلندی: ۱۸۰۰
گاه‌شماری دیسکوردیان: ۲۴۲۳
گاه‌شماری ژاپنی: Kōgen ۲ / Shōka ۱ (正嘉元年)
گاه‌شماری ژولینی: ۱۲۵۷ MCCLVII
گاه‌شماری سنتی برمه‌ای: ۶۱۹
گاه‌شماری عبری: ۵۰۱۷–۵۰۱۸
گاه‌شماری قبطی: ۹۷۳–۹۷۴
گاه‌شماری کره‌ای: ۳۵۹۰
گاه‌شماری مینگو: ۶۵۵ پیش از گاه‌شماری جمهوری چین 民前۶۵۵年
گاه‌شماری هولوسن: ۱۱۲۵۷
گاه‌شماری‌های هندو: 
 - ویکرم سموت: ۱۳۱۳–۱۳۱۴
 - شاکا ساموات: ۱۱۷۹–۱۱۸۰
 - کالی یوگا: ۴۳۵۸–۴۳۵۹
از تاریخ پیدایش رم: ۲۰۱۰
سال سلطنت انگلیس: ۴۱ هنری ۳ – ۴۲ هنری ۳
این جعبه:  نمایش بحث ویرایش: این جعبه:  نمایش بحث ویرایش
۱۲۵۷ (میلادی) هزار و دویست و پنجاه و هفتمین سال تقویم میلادی است.
درگذشتگان

‎
| ن ب ودهه‌ها و سال‌ها | ن ب ودهه‌ها و سال‌ها |
| --- | --- |
۱۱۹۰:  ۱۱۹۹  ۱۱۹۸  ۱۱۹۷  ۱۱۹۶  ۱۱۹۵  ۱۱۹۴  ۱۱۹۳  ۱۱۹۲  ۱۱۹۱  ۱۱۹۰ 
۱۲۰۰:  ۱۲۰۹  ۱۲۰۸  ۱۲۰۷  ۱۲۰۶  ۱۲۰۵  ۱۲۰۴  ۱۲۰۳  ۱۲۰۲  ۱۲۰۱  ۱۲۰۰ 
۱۲۱۰:  ۱۲۱۹  ۱۲۱۸  ۱۲۱۷  ۱۲۱۶  ۱۲۱۵  ۱۲۱۴  ۱۲۱۳  ۱۲۱۲  ۱۲۱۱  ۱۲۱۰ 
۱۲۲۰:  ۱۲۲۹  ۱۲۲۸  ۱۲۲۷  ۱۲۲۶  ۱۲۲۵  ۱۲۲۴  ۱۲۲۳  ۱۲۲۲  ۱۲۲۱  ۱۲۲۰ 
۱۲۳۰:  ۱۲۳۹  ۱۲۳۸  ۱۲۳۷  ۱۲۳۶  ۱۲۳۵  ۱۲۳۴  ۱۲۳۳  ۱۲۳۲  ۱۲۳۱  ۱۲۳۰ 
۱۲۴۰:  ۱۲۴۹  ۱۲۴۸  ۱۲۴۷  ۱۲۴۶  ۱۲۴۵  ۱۲۴۴  ۱۲۴۳  ۱۲۴۲  ۱۲۴۱  ۱۲۴۰ 
۱۲۵۰:  ۱۲۵۹  ۱۲۵۸  ۱۲۵۷  ۱۲۵۶  ۱۲۵۵  ۱۲۵۴  ۱۲۵۳  ۱۲۵۲  ۱۲۵۱  ۱۲۵۰ 
۱۲۶۰:  ۱۲۶۹  ۱۲۶۸  ۱۲۶۷  ۱۲۶۶  ۱۲۶۵  ۱۲۶۴  ۱۲۶۳  ۱۲۶۲  ۱۲۶۱  ۱۲۶۰ 
۱۲۷۰:  ۱۲۷۹  ۱۲۷۸  ۱۲۷۷  ۱۲۷۶  ۱۲۷۵  ۱۲۷۴  ۱۲۷۳  ۱۲۷۲  ۱۲۷۱  ۱۲۷۰ 
۱۲۸۰:  ۱۲۸۹  ۱۲۸۸  ۱۲۸۷  ۱۲۸۶  ۱۲۸۵  ۱۲۸۴  ۱۲۸۳  ۱۲۸۲  ۱۲۸۱  ۱۲۸۰ 
۱۲۹۰:  ۱۲۹۹  ۱۲۹۸  ۱۲۹۷  ۱۲۹۶  ۱۲۹۵  ۱۲۹۴  ۱۲۹۳  ۱۲۹۲  ۱۲۹۱  ۱۲۹۰ 
۱۳۰۰:  ۱۳۰۹  ۱۳۰۸  ۱۳۰۷  ۱۳۰۶  ۱۳۰۵  ۱۳۰۴  ۱۳۰۳  ۱۳۰۲  ۱۳۰۱  ۱۳۰۰
یوکوهاما، آئوموری

| یوکوهاما، آئوموری | یوکوهاما، آئوموری |
| --- | --- |
Town: Town
Windpower farm in Yokohama: Windpower farm in Yokohama
  پرچممهر:   پرچممهر
موقعیت یوکوهاما، آئوموری در نقشه: موقعیت یوکوهاما، آئوموری در نقشه
یوکوهاما، آئوموری: یوکوهاما، آئوموری
مختصات: ۴۱°۰۴′۵۹٫۳″ شمالی ۱۴۱°۱۴′۵۲٫۱″ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۰۸۳۱۳۹°شمالی ۱۴۱٫۲۴۷۸۰۶°شرقی﻿ / 41.083139; 141.247806: مختصات: ۴۱°۰۴′۵۹٫۳″ شمالی ۱۴۱°۱۴′۵۲٫۱″ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۰۸۳۱۳۹°شمالی ۱۴۱٫۲۴۷۸۰۶°شرقی﻿ / 41.083139; 141.247806
کشور: ژاپن
Region: ناحیه توهوکو
استان‌های ژاپن: استان آئوموری
District: Kamikita
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۲۶٫۳۸ کیلومتر مربع (۴۸٫۸۰ مایل مربع)
جمعیت (۱ فوریه ۲۰۱۷): جمعیت (۱ فوریه ۲۰۱۷)
 • کل: ۴٬۷۱۱
 • تراکم: ۳۷٫۳/کیلومتر مربع (۹۷/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۹ (زمان استاندارد ژاپن)
- Tree: Keyaki
- Flower: کلزا
- Bird: سلیم
- Fish: خیار دریایی
Phone number: 0175-78-2111
Address: Teranoshita 35, Yokohama-machi, Kitakami-gun, Aomori-ken 039-4145
وبگاه: وبگاه رسمی
یوکوهاما، آئوموری (به لاتین: Yokohama, Aomori) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Kamikita District واقع شده‌است. یوکوهاما ۱۲۶٫۳۸ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۷۱۱ نفر جمعیت دارد.
جرج گرین

| جرج گرین | جرج گرین |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۴ ژوئیهٔ ۱۷۹۳ سنینتون، ناتینگهام‌شر
درگذشت: ۳۱ مهٔ ۱۸۴۱ (۴۷ سال) ناتینگهام، ناتینگهام‌شر
ملیت: انگلیسی
محل تحصیل: دانشگاه کمبریج
شناخته‌شده برای: قضیه گرینتابع گریناتحادهای گرینمعیار گرینماتریس گرین
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): آسیابان، ریاضیدان
تأثیر گرفته از: ویلیام تامسونجولیان شوینگرJohn Toplis (speculative)
 :  
جرج گرین (به انگلیسی: George Green) (زادهٔ ۱۴ ژوئیه ۱۷۹۳، درگذشت ۳۱ مه ۱۸۴۱) دانشمند بریتانیایی فیزیک - ریاضی و نویسندهٔ رساله‌ای بر کاربرد تحلیل ریاضی در نظریه‌های الکتریسیته و مغناطیس در سال ۱۸۲۸ است. وی در این کتاب چندین مفهوم مهم را توضیح می‌دهد، قضیه‌ای شبیه به قضیهٔ گرین که امروزه می‌شناسیم، تابع گرین و تابع پتانسیل که در فیزیک کاربرد دارد، همگی از آن جمله‌اند. گرین نخستین کسی بود که یک نظریهٔ ریاضی برای الکتریسیته و مغناطیس ارائه کرد و کار او پایه‌ای شد برای تلاشه‌ای بعدی دانشمندانی چون جیمز کلرک ماکسول، ویلیام تامسون و دیگر دانشمندان. کارهای گرین به موازات کارهای ریاضیدان پرآوازه، کارل فریدریش گاوس انجام شد. (نظریه پتانسیل)
زندگی او از این دید که برای یادگیری ریاضی هرگز آموزگاری نداشت و به تنهایی آن را فرا گرفت، بسیار درخور توجه‌است. او در شهر سنینتون که امروزه بخشی از ناتینگهام انگلستان است، به دنیا آمد و بیشتر عمر خود را نیز همان جا گذراند. وی در دوران جوانی، تنها یک سال، بین سال‌ها ۸ و ۹ سالگی، برای آموزش به مدرسه رفت. پدرش (که او هم جرج نام داشت) یک نانوا بود و صاحب یک آسیاب بادی که خود آن را ساخته بود و از آن برای آسیاب کردن دانه‌ها استفاده می‌کرد.
جوانی

جورج گرین در دوران جوانی بسیار اهل شیطنت بود و تمایلی به کار کردن در نانوایی مانند پدرش نداشت. با این حال همان گونه که در آن دوران رایج بود او از ۵ سالگی کار می‌کرد و هزینهٔ زندگی اش را، خود فراهم می‌کرد.
جوانی > آکادمی رابرت گوداکر

می‌توان گفت تقریباً یک چهارم تا نیمی از بچه‌های ناتینگهام به مدرسه می‌رفتند. بیشتر مدرسه‌های آن دوران تنها یکشنبه‌ها باز بود و این مدرسه‌ها توسط کلیسا اداره می‌شد. بچه‌ها معمولاً یک تا دو سال به مدرسه می‌رفتند. جورج گرین جوان از هوشی بالاتر از میانگین هوش هم‌دوره‌ای‌هایش برخوردار بود و از سوی دیگر نانوایی آن‌ها درآمد کافی را برایشان فراهم می‌کرد. برای همین پدرش در مارس سال ۱۸۰۱ او را در آکادمی رابرت گوداکر نام‌نویسی کرد. در آن زمان این آکادمی از نظر علمی و آموزشی پیشرو و بسیار پرآوازه بود. آموزش‌های ریاضی در این آکادمی به جبر، مثلثات و لگاریتم محدود می‌شد برای همین گرین خیلی زود خسته شد و تنها پس از یک سال آن را رها کرد.
جوانی > جابجایی از ناتینگهام به سنینتون

در سال ۱۷۷۳ هنگامی که پدر گرین به ناتینگهام رفت، این شهر دارای جمعیت به اندازه و راه‌های پهن و فضاهای باز بود و به عنوان یک منطقهٔ شهری قابل قبول به آن نگاه می‌شد ولی تا سال ۱۸۳۱ جمعیت آن پنح برابر شده بود (به دلیل انقلاب صنعتی) و ناتینگهام به یکی از منطقه‌های پَست و پرجمعیت شهر تبدیل شده بود و گهگاه کارگران گرسنه آنجا شورش می‌کردند و معمولاً این شورش‌ها با دشمنی با نانوایان و آسیابانان همراه می‌شد چرا که آنان معتقد بودند که این گروه گندم و دانه‌های خوراکی را پیش خود پنهان می‌کنند تا قیمت غذا در منطقه را در دست خود بگیرند.
به همین دلیل‌ها بود که در سال ۱۸۰۷ جورج گرین پدر قطعه زمینی در سنینتون، شهری کوچک در یک مایلی ناتینگهام خرید و در آنجا یک «آسیاب بادی آجری مخزوطی شکل» ساخت. این آسیاب هم‌اکنون وجود دارد و از آن با نام آسیاب بادی گرین یاد می‌شود. در آن زمان این آسیاب از نظر سازه و شیوهٔ کار بسیار پیشرفته به شمار می‌رفت اما باید در تمام شبانه روز از آن نگهداری می‌شد و این کار به مسئولیت جورج گرین پسر در بیست سال آینده تبدیل گشت.
بزرگسالی > زندگی به عنوان آسیابان

مانند نانوایی، مسئولیت‌های نگهداری آسیاب بادی برای گرین بسیار طاقت فرسا و خسته کننده بود. برای نمونه او مجبور بود با توجه به سرعت باد آسیاب را کنترل کند تا در هنگام بادهای تند، آسیاب آسیب نبیند و در هنگام کم بودن باد، سرعت آن را بیشتر کند تا بتواند به موقع دانه‌ها را آسیاب کند. همچنین باید مراقب می‌بود تا به دلیل اصطکاک میان سنگ‌ها آسیاب آتش نگیرد یا سنگ‌های آن را به موقع عوض کند تا بیش از این ساییده نشود.
بزرگسالی > زندگی خانوادگی

گرین در سال ۱۸۲۳ با جین اسمیت دختر ویلیام اسمیت که از سوی گرین پدر برای مدیریت آسیاب به کار گرفته شده بود، رابطه برقرار کرد. آن دو هرگز ازدواج نکردند ولی همه جین اسمیت را با نام جین گرین می‌شناختند و آن دو را زوج می‌دانستند. آن‌ها از ۷ فرزند برخوردار شدند که آخرین آن‌ها ۱۳ ماه پیش از مرگ گرین به دنیا آمد.
بزرگسالی > عضویت در کتابخانهٔ ناتینگهام

گرین هنگامی که سی سال داشت به عضویت کتابخانهٔ ناتینگهام در آمد. این کتابخانه امروز نیز وجود دارد. کتابخانهٔ ناتینگهام در آن زمان تنها منبع دانش پیشرفتهٔ گرین در ریاضیات بود. این محل برخلاف بیشتر کتابخانه‌ها تنها برای افراد ویژه، نزدیک به صد نفر یا کمی بیشتر بود (در بالای فهرست مشترکان این کتابخانه نام دوک نیوکسل قرار داشت) و تلاش می‌کرد تا کتاب‌ها یا مجله‌های تخصصی مورد نیاز مشترکانش را فراهم کند و آن‌ها را راضی نگه دارد.
بزرگسالی > نوشتهٔ سال ۱۸۲۸

گرین در سال ۱۸۲۸ رسالهٔ خود بر کاربرد تحلیل ریاضی در نظریه‌های الکتریسیته و مغناطیس را منتشر کرد. امروزه بیشتر آوازهٔ گرین به دلیل همین نوشته‌است. گرین این نوشته را تنها به کسانی که نام‌نویسی کرده بودند فروخت که ۵۱ نفر بودند و بیشتر آنان دوستان خود او بودند و احتمالاً چیزی از نوشتهٔ او سر در نمی‌آوردند. زمین‌دار و ریاضی‌دان ثروتمند ادوارد برومهد یک ن-ه از نوشتهٔ گرین را خرید و او را تشویق کرد تا در زمینهٔ ریاضی بیشتر کار کند و کارش را ادامه دهد ولی گرین چون صداقت او را باور نداشت تا دو سال با او تماس نگرفت.
سالهای آخر عمر و شهرت اخروی

در سال‌های آخر عمر در کمبریج، گرین کما بیش مریض شد و در سال ۱۹4۱ به سنیتون بازگشت و تنها یک سال بعد درگذشت. شایعاتی می گویند که او در کمبریج به الکل مبتلا شد و بعضی از حمایت کنندگان او از جمله سر ادوارد برومهد سعی کردند از او دوری کنند.
کارهای گرین در جامعهٔ ریاضیات در زمان حیاتش شناخته شده نبودند. بغیر از خود گرین، اولین ریاضیدانی که از او یاد می‌کند رابرت مورفی (۱۸06-۱۸۴3)در کاری بسال ۱۸۳3 از او یاد می‌کند. در ۱۸۴۵ بعد از چهار سال که او به می‌میرد، ویلیام تامسون جوان (در 2۱ سالگی) که بعدها به لرد کلوین شناخته می‌شود کار گرین دوباره کشف می‌کند و آن را برای ریاضیات در آینده تبلیغ می‌کند و شهرت می بخشد. بر مبنای کتاب "جورج گرین" اثر دی ام کارنل، تامسون به ارجاع مقالهٔ گرین در کار مورفی توجه کرد ولی در پیدا کردن اصل مقاله مشکل داشت؛ او بالاخره کپی ای از مقالهٔ ۱۸2۸ گرین را از ویلیام هاپکینز در سال ۱۸۴۵ گرفت. گرین مرد بدون اینکه از شهرت پس از مرگش آگاه شود.
کار گرین در حرکت امواج در یک کانال، متد تقریب دابلیو-کی-بی (ونتزل-کرامرز-بریلوئین) را درمکانیک کوانتمی پیش‌بینی می‌کند در حالی که کار او در مورد امواج نوری و خواص اتر چیزی را تولید کرد که ما امروزه به نام تانسور کوشی-گرین می شناسیم. قضیه و توابع گرین در مکانیک کلاسیک ابزار مهمی اند و بوسیلهٔ شویینگر در مقالهٔ ۱۹4۸ او در مورد الکترودینامیک تجدیدنظر شدند که منتهی به جایزه ی نوبل برای او در سال ۱۹6۵ (به همراه فاینمن و تاموناگا) شد. بعدها، توابع گرین در زمینهٔ ابررسانایی نیز کارایی خود را به اثبات رساندند. در یک ملاقات به ناتینگهام اینشتن گفت که گرین 20 سال از زمان خود جلوتر بوده‌است.
آسیاب بادی گرین
جلد ن-هٔ اصل نوشتهٔ گرین که امروزه آن را با نام قضیهٔ گرین می‌شناسیم. گرین آن را به صورت خصوصی و با هزینهٔ خودش منتشر کرد، او گمان می‌کرد چون تحصیلاتی در زمینهٔ ریاضی ندارد این کار او گستاخی دانسته خواهد شد.
قبر گرین در کلیسای کنار آسیاب
پارک ملی خجیر

| پارک ملی خجیر | پارک ملی خجیر |
| --- | --- |
رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: II (پارک ملی): رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: II (پارک ملی)
جایگاه پارک در نقشه ایران: جایگاه پارک در نقشه ایران
مکان: استان تهران، ایران
مساحت: ۱۰٬۰۱۳ هکتار (۳۸٫۶۶ مایل مربع)
تاسیس‌شده: ۱۳۶۱
هیئت حاکمه: سازمان حفاظت محیط زیست ایران
پارک ملی خُجیر، منطقه‌ای حفاظت‌شده در شرق تهران است که حدود ۱۰٬۰۱۳ هکتار وسعت داشته و از سال ۱۳۶۱ به عنوان پارک ملی تعیین شده است. خجیر بخشی از منطقه حفاظت‌شده جاجرود محسوب می‌شود که از حدود ۲۰۰ سال پیش به عنوان شکارگاه سلطنتی قرق شده و در واقع قدیمی‌ترین منطقه شکار ممنوع در کشور است. منطقه جاجرود از سال ۱۳۱۰ به‌طور رسمی «شکارگاه سلطنتی» تعیین شد و در سال ۱۳۵۸ از سوی شورای انقلاب به عنوان منطقه حفاظت‌شده اعلام شد.
پارک ملی خجیر در موقعیت جغرافیایی ۴۵ ۳۵ الی ۳۶ ۳۵ عرض شمالی و ۴۰ ۵۱ الی ۴۹ ۵۱ طول شرقی واقع شده است.
منطقه باغ شاد بخشی از پارک ملی خجیر به مساحت ۲۳۱۰ هکتار است. این منطقه در ۲۲ کیلومتری شرق تهران و در جنوب جاده هراز قرار دارد. از نظر موقعیت جغرافیایی در فاصله بین ۳۵o۳۶’۴۱” و ۳۵o۳۹’۳۳” عرض شمالی و ۵۱o۴۰’۲۹” و ۴۱o۴۶’۵۲” طول شرقی قرار گرفته است.
خجیر در نزدیکی دیگر منطقه ارزشمند طبیعی اطراف تهران یعنی پارک ملی سرخه حصار قرار دارد. با توجه به این همسایگی، خصوصیات طبیعی دو منطقه از جمله نوع جانوران و گیاهان شبیه به هم است، اما خجیر با توجه به فاصله بیشتری که از تهران دارد، دست‌نخورده‌تر و سالم‌تر مانده است.
مسیر دسترسی

مهم‌ترین مسیر دسترسی به خجیر از طریق جاده پاسداران به پارچین است. بخشی از جاده تهران به دماوند در نزدیکی منطقه صنعتی کمرد هم از حاشیه شمالی خجیر می‌گذرد.
گونه‌های جانوری

پستاندارانی چون پلنگ، کفتار راه‌راه، کل و بز، قوچ و میش، روباه قرمز، گراز، گربه وحشی، گربه پالاس، گرگ خاکستری، شغال و گورکن؛ انواع مارها چون افعی شاخ‌دار، شترمار، تیرمار، مار پلنگی، مار آتشی، کورمار دوسر، مار کرمی، افعی کوفی، سوسن مار، مار کرمی، یله‌مار و خزندگان دیگری مثل بزمجه بیابانی و نیز لاک‌پشت مهمیزدار؛ و از پرندگان هم کبک، هدهد، سبزه‌قبا، خوتکا، تیهو، و انواع پرندگان شکاری چون دال، عقاب و سارگپه در این منطقه زندگی می‌کنند.
در آب‌های جاجرود هم آب‌زیانی هستند که مهم‌ترین آن‌ها ماهی قزل‌آلای رنگین‌کمان است. خجیر همچنین تنها منطقه در استان تهران است که هنوز تعدادی آهو در آن حضور دارند.
گیاهان

بهترین جنگل پسته وحشی البرز نیز در این منطقه روئیده است. درختان بادام کوهی، داغداغان و ارس از دیگر درختان مهم این پارک ملی است. شیرخشت، سوفورا، روناس، چنار، زرشک، سپیدار، سیاه‌تلو، ارمک، افرا، کاج، زالزالک، زبان گنجشک، عرعر، اقاقیا، تنگرس، ریش بز، چوبک، گل گندم، انواع گز و انواع بید از دیگر گیاهان شاخص خجیر به‌شمار می‌روند. جاذبه طبیعی دیگر منطقه تعداد بسیار شقایق‌های وحشی در اواسط بهار است که البته چیدن گل‌ها توسط گردشگران موجب شده تا تعداد آن‌ها به شدت رو به کاهش باشد.
رهاسازی پرنده در پارک ملی خجیر
نگریشوری

| نگریشوری | نگریشوری |
| --- | --- |
روستا: روستا
نگریشوریموقعیت نگریشوری در نقشه: نگریشوریموقعیت نگریشوری در نقشه
مختصات: ۴۳°۵۰′۱۲″ شمالی ۲۰°۱۱′۱۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۳٫۸۳۶۶۷°شمالی ۲۰٫۱۸۶۱۱°شرقی﻿ / 43.83667; 20.18611: مختصات: ۴۳°۵۰′۱۲″ شمالی ۲۰°۱۱′۱۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۳٫۸۳۶۶۷°شمالی ۲۰٫۱۸۶۱۱°شرقی﻿ / 43.83667; 20.18611
کشور:  صربستان
ناحیه: Moravica District
شهرستان: Lučani
مساحت: مساحت
 • کل: ۹٫۳۵ کیلومتر مربع (۳٫۶۱ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۱۹ متر (۱۳۷۵ فوت)
جمعیت (2011): جمعیت (2011)
 • کل: ۴۹۹
 • تراکم: ۵۳/کیلومتر مربع (۱۴۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
نگریشوری (به صربی: Negrišori) یک روستا در صربستان است که در لوچانی واقع شده‌است.
 نگریشوری ۹٫۳۵ کیلومتر مربع مساحت و ۴۹۹ نفر جمعیت دارد و ۴۱۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نوی‌اشتات آن در واین‌اشتراسه

| نوی‌اشتات آن در واین‌اشتراسه   | نوی‌اشتات آن در واین‌اشتراسه   |
| --- | --- |
Market square in the centre of Neustadt: Market square in the centre of Neustadt
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: راینلاند-فالتس
ناحیه: ناحیه شهری
حکومت: حکومت
 • شهردار: Hans Georg Löffler (CDU)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۱۷٫۱۰ کیلومتر مربع (۴۵٫۲۱ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۳۶ متر (۴۴۶ فوت)
جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱): جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱)
 • کل: ۵۳۵۰۶
 • تراکم: ۴۶۰/کیلومتر مربع (۱۲۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: ۶۷۴۳۳, ۶۷۴۳۴, ۶۷۴۳۵
کدهای شماره‌گیری: ۰۶۳۲۱, ۰۶۳۲۷
پلاک خودرو: NW
وبگاه: neustadt-weinstrasse.de
شهر نوی‌اشتات آن در واین‌اشترایه (به آلمانی: Neustadt an der Weinstraße) در ایالت راینلند-فالتز در کشور آلمان واقع شده‌است.
طاووسک فیلیپین

| طاووسک فیلیپینی | طاووسک فیلیپینی |
| --- | --- |
طاووسک فیلیپینی، Porphyrio pulverulentus: طاووسک فیلیپینی، Porphyrio pulverulentus
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
شناسایی‌نشده (IUCN 3.1): شناسایی‌نشده (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: کلنگ‌سانان
تیره:: یلوگان
سرده:: طاووسک‌ها
گونه:: P. pulverulentus
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Porphyrio pulverulentus : Porphyrio pulverulentus 
طاووسک فیلیپینی (نام علمی: Porphyrio pulverulentus) نام یک گونه از سرده طاووسک‌ها است.
یک مرد جدی

| یک مرد جدی | یک مرد جدی |
| --- | --- |
پوستر اکران در سینما: پوستر اکران در سینما
کارگردان: برادران کوئن
تهیه‌کننده: برادران کوئن
نویسنده: برادران کوئن
موسیقی: کارتر برول
فیلم‌بردار: راجر دیکینز
تاریخ‌های انتشار: ۲ اکتبر ۲۰۰۹ (آمریکا)
مدت زمان: ۱۰۶ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۷ میلیون دلار
فروش گیشه: ۳۱٫۴ میلیون دلار
یک مرد جدی (به انگلیسی: A Serious man) یک فیلم کمدی سیاه محصول سال ۲۰۰۹ آمریکا به‌کارگردانی، نویسندگی و تهیه‌کنندگیِ جوئل و ایتن کوئن است.
یک مرد جدی دربارهٔ یک خانوادهٔ یهودی دههٔ شصتِ آمریکاست. این فیلم بر اساس خاطرات برادران کوئن از کودکیِ خودشان (و نگاهی به قصّهٔ ایّوبِ نبی) است که آدم‌های فیلم را از آن‌ها الهام گرفته‌اند.
یک مرد جدی ابتدا در تاریخ ۱۲ سپتامبر در جشنوارهٔ فیلم تورنتو به‌اکران درآمد. فیلم بلافاصله به‌مذاقِ منتقدین خوش آمد و یکی از ۵ فیلم برتر جشنواره در سه رشتهٔ کارگردانی، بهترین فیلم و فیلم‌نامه معرفی شد.
سر انجام در ۲ اکتبر ۲۰۰۹ رسماً در آمریکا اکران شد.
داستان

لری (با بازی مایکل استولبارگ)پدر یک خانوادهٔ طبقهٔ متوسطِ یهودی در سال ۱۹۶۷ است. زندگی او به‌عنوان یک پدرِ سختگیر خانواده به‌آرامی پیش می‌رود. اما ناگهان سیلی از مشکلات بر زندگیِ او جاری می‌شود. همسرش او را ترک می‌کند. پسرش هر کاری می‌کند تا آلبوم‌های یک گروه موسیقی را گیر بیاورد، دخترش بر خلاف میل او می‌خواهد دماغش را عمل کند، پلیس‌ها برادرش را تعقیب می‌کنند و... لری کم‌کم به این فکر می‌افتد که چرا خدا این بلاها را به او نازل می‌کند؟ او پیش خاخام‌ها می‌رود و به هیچ نتیجه‌ای نمی‌رسد تا...
جوایز > گلدن گلوب ۲۰۰۹

«یک مرد جدی» در شصت و هفتمین مراسم گلدن گلوب (مصادف با سال ۲۰۰۹) کاندیدای جایزهٔ بهترین بازیگرِ نقش کمدی بود که در نهایت شکست خورد.
اسکار ۲۰۰۹

در مراسم اسکار ۲۰۱۰، این فیلم کاندیدای دو اسکار بود که موفق به کسب هیچ‌کدام نشد:
بهترین فیلم سال
بهترین فیلم‌نامه برای برادران کوئن
جهانگیر شهدادی

| جهانگیر شهدادیجهانگیر شهدادی | جهانگیر شهدادیجهانگیر شهدادی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۲۲ نایین
پیشه(ها): نقاش و نویسنده
شناخته‌شده برای: مقاله‌های متعدد و کتابهایی دربارهٔ هنر ایران و غرب
جهانگیر شهدادی (متولد ۱۳۲۲ نائين، ايران) نقاش، معمار، مجسمه ساز، نویسنده مقاله‌ها و کتاب‌های متعددی با موضوع هنر ایران و غرب است.
او بیشتر از چهل سال به تجربه عملی و نظری در رشته‌های گوناگون هنرهای دیداری پرداخته‌است.
زندگی هنریِ جهانگیر شهدادی جستجویی پیگیر و مداوم در میدان هنرهای دیداری بوده‌است. بازتابِ این جستجو بیشتر در آثار نقاشی او دیده می‌شود. این آثار، برخلاف آنچه متداول است، از لحاظ مضمون، سبک، جنسیت و مواد از تنوع بسیاری برخوردارند. او معتقد است تنوع گویایِ آزادیِ ذهنی یک هنرمند است. در جواب تنوع در کارش، در مصاحبه‌ای می‌گوید: «من در هر دوره‌ای کار را بسیار حسی شروع می‌کنم، برای همین مثل ورزشکاری که دارد خودش را گرم می‌کند چند کار اول احتمالاً یا معمولاً ادامه دوره قبلی است. مدتی می‌گذرد تا به جایی می‌رسم که به نظر خودم کارِ جدی شروع می‌شود. [...] آن‌وقت اتفاقی می‌افتد، بستگی دارد که ذهنم روی چه چیزی تمرکز کرده باشد. در کارهایی روی ساختمان تابلوی نقاشی تمرکز می‌کنم… یا گاهی روی موضوع تمرکز می‌کنم به این معنی که پس از آماده شدنِ ذهنم… آن‌قدر موضوع اهمیت پیدا می‌کند که برای بیانش ممکن است از دقیق‌ترین و حساس‌ترین تکنیک‌هایی که تجربه کرده‌ام استفاده کنم. بستگی به نوع جریان‌ها دارد که چه جور اتفاق بیفتد. خودم معتقدم نباید این حالت را از دست بدهم؛ یعنی فکر می‌کنم نمی‌خواهم یا شاید نمی‌توانم به یک فرم خاص یا یک نوع نقاشی خاص برسم و همیشه همان را ادامه بدهم. راضی نمی‌شوم که یک چیز را تکرار کنم.»
او از سال ۱۳۶۴ همه فعالیت‌های حرفه‌ای و هنری دیگر را (در رشته هایِ مجسمه‌سازی و معماری) کنار گذاشت تا تمام وقت خود را صرف هنر نقاشی کند. در این مورد می‌نویسد: «نخستین گام‌ها با تجربه و تمرین شیوه‌های نقاشی ایرانی و تجزیه و تحلیل آثار استادان شناخته شدهِ این هنر آغاز شد.» این زمانی است به پیروی از استادان بزرگ گذشته به آفرینش آثار گل و مرغ پراخت. «برای پیدا کردنِ میدان‌های بازتر و آزادتر، نقشهِ قالی‌های مشهور را بررسی و نمونه‌هایی را نیز بازسازی کردم.» برخی از این نقشه‌ها در حال اجراست. بعدها، دوره‌هایی را نیز به فراگیری مرمت آثار نقاشی گذراند چون این مهارت به او کمک می‌کرد به بررسی عمیق ترِ روش‌هایِ تکنیکی آثارِ اساتید بزرگ بپردازد.
بررسی عملی و نظریِ هنر غرب برای جهانگیر شهدادی، در اساس، از دوران دانشگاه شروع شد. او می‌نویسد: «شاید زمانی وارد دانشکده شدم که آخرین استادانِ آشنا با هنر ایران آنجا را ترک کردند. استادهای جدید گروه گروه از ایتالیا، فرانسه، انگلیس و آمریکا وارد شدند [...] که می‌خواستند از هر راهی که می‌شود علم هنر اروپایی را به جوان هایِ نایینی، بروجنی، مشهدی، اردبیلی، اصفهانی، شیرازی و غیره بفهمانند. از روی اتفاق من دو سال هنرجوی رشته نقاشی و دو سال هنرجوی آزادِ مجسمه‌سازی و شش سال دانشجوی رشته معماری در محضر چنین استادانی بودم.» این بررسی تا به امروز در هردو زمینه عملی و نظری، با هدف یافتن شیوه و نگرشی عام و معاصر در نقاشی ایرانی ادامه دارد…
انتشارات > کتاب

| سال |  | ناشر |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۲ | دانش سری، راز اعتلای نقاشی اروپا از رنسانس تا قرن بیستم (بر اساس کتابی از دیوید هاکنی) | انتشارات کتاب خورشید |
| ۱۳۸۴ | گل و مرغ، دریچه‌ای بر زیباشناسی ایرانی | انتشارات کتاب خورشید |
| ۱۳۹۵ | تابلوهای نوشتنی (مجموعه داستان‌های كوتاه) | انتشارات کتاب مهناز |
انتشارات > مقاله

۱۳۸۳ «هویت در نقاشی»، مدخلی بر نمایشگاه هنرمندان ایرانی در پاریس، انتشار در بروشورِ نمایشگاه ۱۳۷۷ «تنوع و هویت فرهنگی»، مدخلی بر نمایشگاه هنرمندان ایرانی، انتشار در بروشور نمایشگاه، گالری کورت یارد، دوبی، امارات ۱۳۷۶ مدخلی بر نمایشگاه گروهیِ «پل اصفهان»، انتشار در بروشورِ نمایشگاه‌ها ۱۳۷۴ مقاله «امکان بررسی اهمیت نفاشی دوران قاجار»، انتشار در نمایشگاه انفرادی در گالری گلستان و نمایشگاه‌های «پل اصفهان» ۱۳۷۴ مقاله «پدیده‌های مشکوک در هنر معاصر» انتشار در نمایشگاه انفرادی «بعد از قاجار»، گالری گلستان و نمایشگاه‌های «پل اصفهان» ۱۳۷۴ مقاله «نقاش می‌گوید:» انتشار در نمایشگاه انفرادی «بعد از قاجار»، گالری گلستان و نمایشگاه‌های «پل اصفهان» مهرماه ۱۳۷۴ مدخلی بر نمایشگاه سید حسن سلطانی، گالری برگ آبانماه ۱۳۷۴ مدخلی بر نمایشگاه همایون سلیمی، گالری برگ آبانماه ۱۳۷۳ «نقد و بررسیِ نقاشی هایِ محمد ابراهیم جعفری،» گالری گلستان، تهران ۱۳۷۳ «هویت در نقاشی ایرانی»، انتشار در نشریهٔ نقش، موزه هنرهای معاصر تهران ۱۳۶۵ «حلقهٔ گمشده» انتشار در نمایشگاه انفرادی «بعد از قاجار»، گالری گلستان و نمایشگاه‌های «پل اصفهان»
فعالیت‌ها

• ۱۳۷۶ بنیان‌گذار و مسئول اجرایی نمایشگاه‌ها و سخنرانی‌هایِ "پل اصفهان" با همکاری اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان اصفهان، موزه هنرهای معاصر، گالری کلاسیک و گالری کوثر
• ۱۳۸۳ عضو شورای بررسی "الویت های پژوهشی در هنرهای تجسمی و کاربردی"، پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات وزارت فرهنگ و ارشاداسلامی، تهران
جهانگیر صمیمی‌فرد

| جهانگیر صمیمی‌فرد | جهانگیر صمیمی‌فرد |
| --- | --- |
نام اصلی: جلال‌الدین صمیمی‌فرد
زمینه فعالیت: سینما، تلویزیون، تئاتر
تولد: ۲ آذر ۱۳۱۹  تهران، ایران
مرگ: ۱۶ دی ۱۳۸۲ (۶۳ سال)  تهران، ایران
علت مرگ: سکته قلبی
مدفن: قطعه هنرمندان بهشت زهرا
ملیت: ایرانی
پیشه: هنرپیشه
سال‌های فعالیت: ۱۳۳۷ تا ۱۳۸۲
جهانگیر صمیمی‌فرد با نام اصلی جلال‌الدین صمیمی‌فرد  (زاده ۲ آذر ۱۳۱۹ در تهران – درگذشته ۱۶ دی ۱۳۸۲ در تهران) بازیگر ایرانی تئاتر، سینما و تلویزیون بود.
زندگی‌نامه

وی کار بازیگریِ تئاتر را، از سن ۸ سالگی آغاز کرد و سپس با تأسیسِ تلویزیون در سال ۱۳۳۷ خورشیدی، در برنامه‌های نمایشی زنده هنرنمایی کرد.
درگذشت

او در سه‌شنبه ۱۶ دی‌ماه سال ۱۳۸۲ بر اثر سکته قلبی درگذشت.
پیكر این هنرمند، روز جمعه ۱۹ دی‌ماه سال ۱۳۸۲ در قطعه هنرمندان بهشت زهرا تشییع شد و مراسم یابود جهانگیر صمیمی‌فر ۱۹ دی‌ در مسجد الرضا راس ساعت ۱۲:۳۰ تا ۱:۴۵ واقع در میدان نیلوفر، خیابان آپادانا برگزار شد.
گزیدهٔ آثار > سینما

دختر ایرونی (۱۳۸۱)
شراره (۱۳۷۸)
الو! الو! من جوجوام (۱۳۷۳)
آن سوی مه (۱۳۶۴)
آقای هیروگلیف (۱۳۵۹)
در امتداد شب (۱۳۵۶)
صمد در راه اژدها (۱۳۵۶)
شیر خفته (۱۳۵۵)