stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کسانگ چودن (ملکه)
ازدواج و خانواده

او در ۵ اکتبر ۱۹۵۱ با ولیعهد بوتان (Druk Gyalsey), Jigme Dorji Wangchuck، در کاخ Ugyen Pelri Thang، پارو، ازدواج کرد.
او در سال ۱۹۵۲ هنگامی که همسرش، پادشاه جیگمه دورجی وانگچاک، پس از مرگ پدرش به سلطنت رسید، همسر ملکه بوتان شد. در سال ۱۹۵۳ او در انتظار اولین فرزند خود، یک دختر بود. دختر اول او زودتر از آنچه انتظار داشت به آنجا رسید زیرا منتظر بود تا یک پزشک غربی و مادرش برای کمک به زایمان به تیمفو بروند. ملکه قبلی، آشی فونتشو چودن، خدمتکارش و پزشک بوتانی فنچون به زایمان دخترش کمک کردند.
فرزندان او با سومین دروک گیالپو عبارت بودند از:
شاهدخت (دروک گیالسم) سونام چودن وانگچاک (متولد ۱۹۵۳).
شاهدخت (دروک گیالسم) دچن وانگمو وانگچاک (متولد ۱۹۵۴).
پادشاه (Druk Gyalpo) جیگمه سینگیه وانگچوک (متولد ۱۹۵۵).
شاهدخت (دروک گیالسم) پما لادن وانگچاک (متولد ۱۹۵۹).
شاهدخت (دروک گیالسم) کسان وانگمو وانگچاک (متولد ۱۹۶۱).
وظایف سلطنتی

در سال ۱۹۷۲ هنگامی که همسرش بیمار بود به عنوان نایب السلطنه منصوب شد. او همچنین حامی دعاهای سالانه ای بوده است که برای رفاه و امنیت پادشاه، کشور و مردم برگزار می‌شود. او به حدود ۲۰۰ راهب و شمپا (راهبان غیر روحانی) در صومعه‌های مختلف در بومتانگ، دوکار فوردروب گومپا و اوتو گومپا در پارو، نیالا گومپا در ترونگسا و جانگسا گومپا در کالیمپونگ، هند کمک هزینه معیشت می‌دهد. او همچنین علاقه شدیدی به حفظ هنر، معماری و میراث فرهنگی منحصربه‌فرد بوتان و ترویج تحقیق و پژوهش در این پادشاهی دارد. او اغلب از مکان‌های مذهبی در بوتان و هند بازدید می‌کند.
به مناسبت هشتاد و هفتمین سالگرد تولد مادربزرگ سلطنتی، کتابی با عنوان «قلب یک پادشاهی مقدس، اعلیحضرت مادربزرگ سلطنتی آشی کسانگ چودن وانگچاک: یک عمر خدمت به مردم و پادشاهی بوتان» در روز یکشنبه ۲۱ می ۲۰۱۷ منتشر شد.
یادداشت

↑  Women in Bhutan retain their names upon marriage.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
کسانگ چودن (ملکه)House of Wangchuckزادهٔ:  21 May 1930 : کسانگ چودن (ملکه)House of Wangchuckزادهٔ:  21 May 1930 
خانواده سلطنتی بوتانی: خانواده سلطنتی بوتانی
| پیشین: Phuntsho Choden Pema Dechen |  Queen consort of Bhutan ۱۹۵۲–۱۹۷۲ | پسین: Dorji Wangmo Tshering Pem Tshering Yangdon Sangay Choden |
| پیشین: Phuntsho Choden Pema Dechen |  Queen Mother of Bhutan ۱۹۷۲–۲۰۰۶ | پسین: Dorji Wangmo Tshering Pem Tshering Yangdon Sangay Choden |
| پیشین: Phuntsho Choden Pema Dechen |  Queen Grandmother of Bhutan 2006–present | در حال تصدی |
اتصالات چسبی

اتصال چسبی (به انگلیسی: adhesive bonding) یک روش اتصال است که برای ساخت و تعمیر گستره وسیعی از محصولات به کار می‌رود. اتصال چسبی به همراه جوشکاری و لحیم‌کاری، یکی از فرآیندهای اساسی اتصال است. در این روش، اجزا با به‌کارگیری چسب ها به یکدیگر متصل می‌شوند. گستره وسیع انواع چسب‌های موجود این امکان را برای مواد متعددی فراهم می‌سازد تا در محصولات مختلف مانند وسایل نقلیه، تلفن‌های همراه، محصولات مراقبت شخصی، ساختمان‌ها، رایانه‌ها و دستگاه‌های پزشکی به یکدیگر متصل شوند.
تاریخچه

چسب را می‌توان به عنوان ماده ای تعریف کرد که سبب می‌شود تا دو سطح به یکدیگر متصل شوند. با این تعریف، اولین «چسب» را می‌توان چسبی در نظر گرفت که سه میلیارد سال پیش ساخته شده‌است، زمانی که سلول‌های اولیه یک غشای خارجی چسبناک تولید کردند که به آنها این اجازه را می‌داد تا به سلول‌های مجاور متصل شوند. اولین استفاده از چسب‌ها توسط انسان را می‌توان به حدود ۲۲۰۰۰۰ سال قبل از میلاد مربوط دانست، زمانی که قیر به دست آمده از پوست درخت توس را برای چسباندن نوک پیکان‌های سنگی به تیر به کار می‌بردند.
مبانی

طبق تعریف EN 923: «"چسب‌ها. عبارات و تعاریف"، چسب‌ها موادی غیرفلزی هستند که می‌توانند اجسام را با اتصال سطحی (چسبندگی) به هم وصل کنند، توسط پیوندی که دارای استحکام داخلی (چسبندگی) کافی می‌باشد.» چسب عنصر اتصال بین دو جسم متصل را تشکیل می‌دهد که بدون آن به هم نمی‌چسبیدند. چسب‌ها را می‌توان بر اساس شیمی، کاربرد یا سازوکار واکنش دسته‌بندی کرد.
مبانی > چسبندگی

طبق تعریف آیوپاک، چسبندگی «فرایند اتصال یک ماده به سطح یک ماده دیگر» است. برهم کنش بین چسب و بستر دارای ضخامت بسیار کمی در حد کمتر از یک نانومتر است؛ بنابراین، خیس شدن خوب موادی که باید توسط چسب در حالتی که مایع است به هم متصل شوند، برای ایجاد اتصالی با کیفیت بالا مورد نیاز است. علاوه بر قابلیت خیس کنندگی، چسب و بستر باید دارای گروه‌های مولکولی سازگار باشند تا برهم‌کنش بین چسب و بستر صورت گیرد و به سبب آن چسبندگی حاصل شود.
نیروهای چسبندگی بیشتر بر اساس اثرات فیزیکی به وجود می‌آیند، به عنوان مثال، مانند نیروهای بین گروه‌های قطبی یا قابل قطبی شدن، بر روی پیوندهای هیدروژنی یا نیروهای واندروالس. هنگام اتصال پلاستیک‌ها، خصوصاً به وسیله چسب‌های پایه حلال، فرآیندهای انتشار نیز می‌توانند نقش بازی کنند. در این حالت، پلاستیک موجود در سطح بستر در حلال موجود در چسب حل می‌شود. چنین اتفاقی منجر به افزایش حرکت زنجیره‌های پلیمری پلاستیک می‌شود که این امر اجازه نفوذ زنجیره‌های پلیمری چسب را می‌دهد. در نهایت، اتفاقات دیگری نیز بین زنجیره‌های پلیمری چسب و بستر رخ می‌دهد. پس از تبخیر حلال، یک ترکیب جامد برجای می‌ماند. پیوندهای شیمیایی نیز در مجموعه‌های خاصی از چسب / بستر دارای اهمیت هستند، برای مثال اتصال شیشه با استفاده از چسب‌های سیلیکونی، اتصال چوب به وسیله از چسب‌های پلی اورتان و اتصال آلومینیوم با به‌کارگیری چسب‌های اپوکسی. پیوند شیمیایی به‌طور قابل توجهی منجر به چسبندگی بیشتر از پیوند فیزیکی می‌شود. شایان توجه است، نفوذ چسب مایع به لایه‌های زیرین ممکن است پس از سفت شدن چسبندگی بیشتری ایجاد کند.
برای رسیدن به چسبندگی بین چسب و زیرلایه، علاوه بر نیاز به چسبی با ترکیب مناسب برای بستر، سطح بستر نیز باید نیازهای زیادی را برآورده سازد. از آن جا که دامنه نیروهای چسبندگی کوتاه است، ماهیت لایه سطحی بستر بسیار حائز اهمیت است. باید اتصالی به قدر کافی محکم با بدنه بستر شکل دهد. به عنوان مثال، بسیاری از چسب‌ها به خوبی به سطح فولادی دارای خوردگی می‌چسبند. با این حال، لایه خوردگی - زنگ - دارای اتصال محکمی با بستر نیست. تحت بار، امکان شکست در ماده خورده شده یا بین لایه زنگ زده و فولاد خورده نشده وجود دارد. همین امر در مورد اقلام روکش شده نیز صدق می‌کند. چسب باید چسبندگی به پوشش ایجاد کند. پوشش به نوبه خود نیز باید اتصالی به اندازه کافی محکم با بستر ایجاد کند.
به طریق مشابه، آلاینده‌ها، به‌ویژه آن‌هایی که به دلیل کشش سطحی کم، با خیس شدن توسط چسب مخالفت می‌کنند (مثلاً روغن‌ها، عوامل آزادکننده و غیره) از برهم‌کنش چسبندگی جلوگیری می‌کنند. آلاینده‌ها مانعی بین چسب و زیرلایه تشکیل می‌دهند که نیروهای چسبندگی به دلیل دامنه کوتاهشان نمی‌توانند پل بزنند.
در نتیجه، معمولاً قبل از عمل چسباندن نیاز است تا آلاینده‌ها حذف شوند. برخی از چسب‌های خاص حدی از سازگاری با روغن‌های مشخصی را نشان می دهند. آنها این توانایی را دارند تا در حین عمل آوری چسب که در دماهای بالا انجام می شود روغن‌های خاصی را جذب کنند و در نتیجه آنها را از لایه مرزی بین چسب و بستر جدا کنند. چنین چسب هایی برای مثال در مغازه‌های بدنه خودرو به کار گرفته می شود. آنها امکان چسباندن قطعات ورق فلزی با محافظت در برابر خوردگی و بیرون کشیدن روغن را بدون نیاز به تمیز کردن قبلی فراهم می سازند. عمل آوری چسب در کوره هایی صورت می گیرد که بعداً برای سخت شدن لاک در حدود دمای بین 150 تا 200 درجه سانتی گراد استفاده می شود.
مبانی > پیش پرداخت

از پیش پرداخت می توان برای بهینه‌سازی سطوح به صورت هدفمند و در نتیجه چسبنده تر کردن آنها استفاده کرد. علاوه بر پوشاندن بسترها با یک تقویت کننده چسبندگی (پرایمر) برای ایجاد امکان چسبندگی خوب، سطوح را نیز می توان با روش‌های مختلف بهینه سازی تا برای چسباندن آماده شوند. رایج ترین روش‌های پیش پرداخت سطح در شکل زیر ذکر شده است.
انتخاب فرآیند پیش پرداخت با در نظر گرفتن کاربرد خاص آن و با توجه به موارد زیر است:
موادی که باید به هم متصل شوند.
وضعیت سطحی آنها
نوع و میزان آلودگی سطحی
چسبی که برای چسباندن زیرلایه‌ها استفاده می شود.
تنش‌های وارده بر محصول چسبانده شده در طول چرخه عمر آن (مثلاً مکانیکی، حرارتی یا داخلی).
این انتخاب می بایست از طریق آزمایش‌های مناسب تایید شود.
مزایا و معایب چسب زدن

مانند همه روش‌های اتصال، این فناوری پیوند نیز نه تنها گستره وسیعی از امکانات و مزایای بسیاری را ارائه می دهد، بلکه دارای محدودیت‌هایی است که باید در هنگام برنامه ریزی و طراحی فرآیندهای چسباندن موزد توجه قرار گیرد.
مزایا و معایب چسب زدن > مزایای چسباندن

مزایای اصلی عبارت اند از:
تقریباً همه مواد را می توان با چسب به خود یا سایر مواد چسباند.
با توجه به انتقال نیروی سطحی، توزیع یکنواختی از نیروها در کل ناحیه پیوند حاصل می شود. این باعث استفاده بهینه از خواص بستر می شود.
با انتخاب یک سطح پیوندی زیاد، نیروهای نسبتاً بزرگی نیز می‌توانند بین لایه‌های نازک منتقل شوند، که به ویژه برای کاربردهای ساخت سبک وزن مفید است.
با انتخاب یک چسب الاستیک می توان حرکات لایه‌ها را نسبت به یکدیگر جبران کرد. به عنوان مثال، می توان در صورت نوسانات دما، افزایش طول اجزا را جبران کرد و ارتعاشات را به طور موثر کاهش داد، بنابراین از آسیب به مواد یا خستگی زیرلایه جلوگیری کرد.
از طریق سوراخ‌های مته برای پرچ‌ها یا پیچ‌ها و غیره به زیرلایه آسیب مادی وارد نمی شود.
می توان به سطوح جذاب بصری دست یافت.
صفر یا فقط یک بار حرارتی جزئی با پیوند مرتبط است، به طوری که از اعوجاج حرارتی، تنش‌های حرارتی یا تغییرات در ریزساختار و در نتیجه، تغییر در خواص مکانیکی بستر تا حد زیادی جلوگیری می شود.
چسب برای قطعات کوچک و بزرگ به یک اندازه مناسب است. بنابراین، در میکروالکترونیک تنها چند میکروگرم چسب برای هر جزء مورد نیاز است، در حالی که در تولید پره‌های روتور برای توربین‌های بادی، چند صد کیلوگرم برای هر قطعه مورد نیاز است.
علاوه بر انتقال نیرو، ویژگی‌های اضافی را می توان در نظر گرفت، مانند:
آب بندی اتصال.
جداسازی و میرایی صوتی.
عایق الکتریکی (جلوگیری از خوردگی تماسی)
رسانایی الکتریکی.
عایق حرارتی.
هدایت حرارتی (به عنوان مثال، کنترل حرارتی قطعات الکترونیکی).
مزایا و معایب چسب زدن > معایب چسباندن

انواع زیادی از چسب موجود است و اغلب برای کاربرد خاصی تولید می شوند. در نتیجه، آنچه می تواند به عنوان نقطه ضعف یک نوع چسب خاص در برخی کاربردها تلقی شود، می تواند مزیت آن در موارد دیگر باشد. بنابراین استفاده از چسب مناسب با کاربرد مورد نظر ضرورت دارد. ویژگی‌هایی از چسب‌ها که می‌تواند در شرایط خاص محدودیت ایجاد کند عبارت است از:
به طور کلی، استحکام پیوند به شکل آنی حاصل نمی شود. با این حال، چسب‌های حساس به فشار که در نوارهای چسب دو طرفه استفاده می‌شوند، سیانواکریلات "سوپرچسب" با پخت سریع و بسیاری از چسب‌های نوری پس از اتمام فرآیند اتصال یا مدت کوتاهی پس از آن، استحکام اولیه قابل توجهی را به دست می‌آورند، اگرچه به استحکام نهایی خود که برای پرداخت بیشتر مجموعه مونتاژ شده توسط چسب نیاز است نمی رسند.
بسته به پایه شیمیایی، برخی از انواع چسب مقاومت حرارتی و شیمیایی محدودی دارند و خواص مکانیکی پیوند وابسته به دما است. بنابراین، نوعی چسب را انتخاب کنید که دارای مقاومت حرارتی و شیمیایی خوبی باشد، مانند چسب‌های ذوب داغ واکنشی.
برخی از چسب‌ها ممکن است کمی تمایل به خزش نشان دهند. اگر برای کاربرد شما مهم است، چسبی را انتخاب کنید که خزش نداشته باشد.
پایداری طولانی مدت یک پیوند به فرآیندهای ایجینگ بستگی دارد، بنابراین مطمئن شوید که چسبی با طول عمر متناسب با کاربرد خود انتخاب کنید.
برخی از انواع چسب را نمی توان بدون آسیب رساندن به حداقل یکی از زیرلایه‌ها جدا کرد. برخی دیگر راحت تر حذف می شوند.
پیوند یک فرآیند به اصطلاح "ویژه" است، به این معنی که آزمایش را نمی توان به طور کامل با روش‌های غیر مخرب به دست آورد. بنابراین، برای جلوگیری از خطا، باید درک درستی از فرآیند پیوند داده شود. DIN 2304-1  (فناوری پیوند چسب - الزامات کیفی برای پیوند چسب - قسمت 1: زنجیره فرآیند پیوند) الزامات کیفی را برای طراحی پیوندهای چسب‌های انتقال بار در طول زنجیره فرآیند پیوند - از توسعه در تولید تا کار مجدد - مشخص می کند.
در کنار سایر تکنیک‌های پیوند، برخی از چسب‌ها و مواد مرتبط مورد نیاز برای فرآیند پیوند (مانند حلال‌ها برای تمیز کردن، پرایمرها و غیره) مواد خطرناکی هستند و به اقدامات پیشگیرانه مناسب نیاز دارند.
برای مطالعه بیشتر

FEICA, History of bonding and adhesives – adhesives and sealants. 2016
Walter Brockmann et al.: Adhesive Technology. Adhesives, applications and processes. Wiley-VCH, Weinheim 2005,  ISBN 3-527-31091-6.
Hermann Onusseit: Practical knowledge of adhesive technology. Volume 1: Basics. Hüthig, 2008,  ISBN 978-3-410-21459-5.
Gerd Habenicht: Applied Adhesive Bonding: A Practical Guide for Flawless Results. Wiley VCH, 2008,  ISBN 978-3-527-62645-8.
Elastic Bonding in the Construction Industry. Verlag modern industry, Ralf Heinzmann, 2001,  ISBN 3-478-93265-3.
https://en.wikipedia.org/wiki/Welding | https://en.wikipedia.org/wiki/Adhesive_bonding | | https://en.wikipedia.org/wiki/Soldering | |https://en.wikipedia.org/wiki/Cohesion_(chemistry)%7C
چسب جهانی
مهمترین فرآیندهای پیش پرداخت سطح (بعد از H. Gleich)
بوگونیو

مکان
| بوگونیو | بوگونیو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
بوگونیو: بوگونیو
ناحیه: پیمونت
استان / شهرستان: استان نووارا (NO)
دهستان: Arbora, Montecchio
مساحت: مساحت
 • کل: ۸٫۴ کیلومتر مربع (۳٫۲ مایل مربع)
جمعیت (Dec. 2004): جمعیت (Dec. 2004)
 • کل: ۱٬۲۲۱
 • تراکم: ۱۵۰/کیلومتر مربع (۳۸۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 28010
پیش‌شماره تلفن: 0322
وبگاه: وبگاه رسمی
بوگونیو (به ایتالیایی: Bogogno) یک کومونه در ایتالیا است که در استان نووارا واقع شده‌است.
خصوصیات

بوگونیو ۸٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۲۲۱ نفر جمعیت دارد.
محمدمیلاد سورگی

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  محمدمیلاد سورگی
زادروز:  ۲۲ بهمن ۱۳۸۰ ‏(۲۳ سال)
زادگاه:  بیرجند، خراسان جنوبی، ایران
قد:  ۱٫۸۲ متر (۵ فوت ۱۱ ۱⁄۲ اینچ)
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  شمس‌آذر
شمارهٔ پیراهن:  ۴۸
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۲۰–۲۰۲۲:  پیشگامان
۲۰۲۲–۲۰۲۳:  پرسپولیس
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۲۳–۲۰۲۴ |  پرسپولیس |  ۹ |  (۰) |
| ۲۰۲۴– |  شمس‌آذر |  ۱۴ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۲ مهر ۱۴۰۳. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۲ مهر ۱۴۰۳. 
محمدمیلاد سورگی (زادهٔ ۲۲ بهمن ۱۳۸۰) بازیکن فوتبال اهل بیرجند است که در پست وینگر برای باشگاه فوتبال شمس‌آذر در لیگ برتر خلیج فارس بازی می‌کند.
دوران باشگاهی

وی فوتبال خود را در رده امید از پیکان آغاز کرده‌است و در سال ۱۴۰۰ و بعد از حضور یک ساله به امیدهای پرسپولیس پیوست.
پرسپولیس
سورگی در سال ۱۴۰۲ با نظر یحیی گل محمدی به‌دلیل درخشش در امیدهای پرسپولیس و به تمرینات تیم بزرگسالان پرسپولیس اضافه شد.
وی در فصل ۱۴۰۱–۱۴۰۲ در هفته بیست چهارم لیگ برتر در مقابل مس رفسنجان روی نمیکت پرسپولیس نشست.
در فصل ۱۴۰۲–۱۴۰۳ در هفته دوم مقابل تراکتور برای اولین بار برای پرسپولیس به میدان رفت.
شمس آذر قزوین
سورگی در ۲۲ مهر ۱۴۰۳ با قراردادی ۳ ساله به شمس آذر قزوین پیوست.
افتخارات

لیگ برتر خلیج فارس
قهرمان (۲): ۰۲–۱۴۰۱، ۰۳–۱۴۰۲
سوپر جام فوتبال ایران
قهرمان (۱): ۱۴۰۲
مدیریت و ارزیابی ریسک

بررسی عوامل و تشخیص نقاط حادثه خیز و خطرآفرین در واحدهای اطلاعاتی سازمان‌ها به منظور پیشگیری از بروز حوادث از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. ریسک در پروژه رویدادها یا وضعیتهای ممکن الوقوعی هستند که در صورت وقوع، به صورت پیامدهای منفی یا مثبت بر اهداف پروژه مؤثر می‌باشد. هر یک از این رویدادها یا وضعیتها، دارای علل مشخص و نتایج و پیامدهای قابل تشخیص هستند. پیامدهای این رویدادها مستقیماً در زمان، هزینه و کیفیت پروژه مؤثر می‌باشد. بنابراین شناسایی ریسک و تعیین میزان پیامدهای مثبت و منفی آن بر اهداف پروژه از اهمیت خاصی برخوردار است.
امروزه شرکت‌ها مواجه با افزایش پیچیدگی و عدم قطعیتی هستند که مدیریت ریسک‌های تخصصی و کسب و کار را مشکل تر می نماید. تلورانسهای شکست در مدیریت ریسک از سوی جامعه و سهامداران کاهش یافته‌اند. قوانین و مقررات نیز به نوبه خود الزامات سخت گیرانه تری را مطرح می نمایند. شکست در مدیریت این ریسک‌ها می‌تواند مهلک باشد؛ حفظ یکپارچگی و کنترل روز به روز بحرانی تر می گردد. پس چرامی بایست به ریسک توجه کنیم .همه برنامه‌ها کاملاً مساوی نیستند دو برنامه باROI مشابه، هزینه‌های مشابه و مباحث مشابه ممکن است از نظر ویژگی ریسک با هم متفاوت باشند.ارزیابی ریسک این اجازه را به شما می‌دهد که تفاوت بین برنامه‌ها را مد نظر بگیرید.
فرآیند Risk Assessment یا ارزیابی ریسک اولین فاز از مجموعه فعالیت‌های مدیریت ریسک است. این فرآیند حیاتی جایگاه ویژه‌ای در سیستم مدیریت امنیت اطلاعات (ISMS) دارد. در واقع تست نفوذ پذیری (Penetration Testing) که از فعالیت‌های مهم نفوذ گران است، جزیی از فرآیند ارزیابی ریسک به‌شمار می‌آید.
ارزیابی ریسک برای پاسخ به سوالات زیر انجام می‌شود:
-اگر یک ریسک خاص اتفاق بیافتد چقدر آسیب در پی خواهد داشت؟
- احتمال وقوع هر ریسک چقدر است؟
- کنترل هر ریسک چقدر هزینه دارد، آیا مقرون به صرفه است یا نه؟
مهمترین فایده ارزیابی ریسک، کمک به تصمیم‌گیری صحیح برای انتخاب راه حلهای امنیتی است. طبعا مدیران وقت و حوصله ورود به جزئیات فوق را ندارند، لذا خروجی ارائه شده به آن‌ها توسط ما که معمولاً مسئول انجام ارزیابی هستیم اعداد و ارقام و نمودارهاییست که به تصمیم‌گیری آن‌ها کمک می‌کند. ارزیابی ریسک می‌تواند لزوم هزینه کردن برای امنیت را به تصمیم گیران سازمان اثبات ‌کند. نتایج ارزیابی ریسک به جهت‌گیری صحیح در انتخاب راه حلها (که همانا دفع تهدیدهای اصلی است) کمک می‌کند، همچنین می‌تواند در تولید و اصلاح خط مشی‌های امنیت سازمان (Security Policy) استفاده شود.
تعریف مدیریت ریسک

مدیریت ریسک، فرآیندی است که به مدیران امکان می‌دهد میان هزینه‌های عملیاتی و هزینه‌های مالی اقدامات حفاظتی تعادل برقرار کرده و از طریق حفاظت از فرآیندهای کسب و کار که پشتیبان اهداف سازمان هستند، به منافع مربوطه دست یابند. 
مدیریت ریسک، یک فرآیند جامع است که به منظور تعیین، شناسایی، کنترل و حداقل نمودن تأثیرات و عواقب رویدادهای احتمالی مورد استفاده قرار می‌گیرد. هدف مدیریت ریسک، کاهش ریسک اجرایی برخی فعالیت‌ها و فرآیندها به سطح قابل قبول و کسب تائید مدیریت ارشد است.مدیریت ریسک شامل شناسایی، ارزیابی، و کاهش عوامل خطر است که می‌تواند به نتایج منفی منجر شود.
مدیریت ریسک از چهار فرآیند مجزا تشکیل شده‌است: 
تجزیه و تحلیل ریسک، ارزیابی ریسک، کاهش ریسک، ارزیابی آسیب‌پذیری و ارزیابی کنترلها.
اصطلاحات مدیریت ریسک

مدیریت ریسک(Risk Management):
هزینه کلی جهت تعیین، کنترل و حداقل نمودن تأثیر رویدادهای احتمالی. هدف مدیریت ریسک، کاهش ریسک به یک سطح قابل قبول است. حمایت از این فرآیند توسط مدیریت ارشد عامل تداوم آن خواهد بود.
تجزیه و تحلیل ریسک (Risk Analysis):
تکنیکی است جهت تعیین و ارزیابی مؤلفه‌هایی که ممکن است موفقیت یک پروژه یا دستیابی به یک هدف را به مخاطره بیاندازند. این تکنیک همچنین به تعیین راهکارهای پیشگیرانه برای کاهش احتمال وقوع مؤلفه‌های مربوط و تعیین اقدامات متقابل در زمان وقوع آن‌ها کمک می‌کند.
ارزیابی ریسک(Risk Assessment):
محاسبه ریسک است. ریسک در واقع تهدیدی است که نقاط آسیب پذیر را مورد بهره‌برداری قرار داده و می‌تواند موجب واردشدن آسیب و خسارت به یک دارایی شود. الگوریتم ریسک، ریسک را به عنوان تابعی از دارایی ها، تهدیدات و آسیب‌پذیری‌ها محاسبه می‌کند. نمونه‌ای از یک تابع ریسک در یک سیستم بدین صورت است: (آسیب‌پذیری x تهدیدx دارایی) ریسک کلی برای یک شبکه برابر با مجموع ریسک اجزاء آن است.
کاهش ریسک(Risk Mitigation):
فرآیندی که در آن، یک سازمان کنترلها و اقدامات حفاظتی را به عمل می‌آورد تا از وقوع ریسک‌های شناسایی شده ممانعت به عمل آورد، در حالیکه به‌طور هم‌زمان ابزاری را برای بازیابی مجدد مورد استفاده قرار می‌دهد. چرا که در شرایط واقعی ممکن است تمامی تلاشها برای پیشگیری از وقوع ریسک با شکست مواجه شوند.
ارزیابی آسیب‌پذیری و ارزیابی کنترل ها:
آزمون سیستماتیک یک زیر ساخت کلیدی، سیستم‌های بهم مرتبط که زیر ساخت به آن متکی است، اطلاعات یا محصول به منظور تعیین کفایت و تناسب راهکارهای امنیتی، تعیین نواقص امنیتی، ارزیابی و سنجش آلترناتیوهای امنیتی و تصدیق کفایت و تناسب راهکارهای امنیتی پس از اجرای آنها.
مطالب مرتبط

ارزیابی ریسک
تجزیه و تحلیل ریسک
تاریخ فناوری
مهندسی فناوری اطلاعات
فناوری اطلاعات
توفیق فیاض

| توفیق فیاض | توفیق فیاض |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹۳۹ المقیلبه، حیفا، ناحیهٔ لیدا، سرپرستی فلسطین
ملیت: فلسطینی
شهروندی: سرپرستی فلسطین (۱۹۳۹–۱۹۴۸)  اسرائیل (۱۹۴۸–)  دولت فلسطین (۲۰۱۵-)
پیشه(ها): رمان‌نویس، داستان‌کوتاه‌نویس، نمایشنامه‌نویس
توفیق فیّاض (۱۹۳۹) رمان‌نویس فلسطینی است.از سال ۱۹۶۰ به نوشتن رمان، نمایشنامه، داستان و ادبیات کودک روی آورد و ادبیات خود را وقف ارائهٔ شخصیت فلسطینی و مسئلهٔ او کرد. او به عرب‌های اسرائیل تعلق دارد. در سال ۱۹۶۹–۱۹۷۰ به اتهام جمع‌آوری اطلاعات برای مصر دستگیر شد و چهار سال زندانی بود تا اینکه در تبادل زندانیان آزاد شد. به مصر رفت و از قاهره ماه‌ها بعد به بیروت نقل مکان کرد. در آنجا به سازمان آزادیبخش فلسطین پیوست. سپس به تونس مهاجرت کرد و سی سال در آنجا اقامت داشت. او پس از ۴۱ سال مهاجرت اجباری در ژوئن ۲۰۱۵ به میهن خود بازگشت.
زندگی و پیشه

او در سال ۱۹۳۹ در المقیلبه نزدیکی حیفا، ناحیهٔ لیدا، قیمومیت بریتانیا بر فلسطین، به دنیا آمد، تحصیلات خود را در آنجا و در ناصره گذراند و سپس به بیروت رفت. او در یک محیط خانوادگی متلاطم میان مادرش که می‌خواست او در مدرسه راهبات آلمانی بیاموزد و پدربزرگش که می‌خواست به او تربیت دینی بدهد تا بتواند قرآن را حفظ کند، زندگی کرد.
دولت اسرائیل در سال ۱۹۶۹ او را به اتهام جاسوسی برای یک کشور دشمن در آن زمان، یعنی مصر و سوء استفاده از کارش در گمرک بندر حیفا برای قاچاق دستگاه‌های شنود مصری که برای عبدالرحیم قرمان (از مأموران اطلاعاتی مصر) فرستاده شده بود، به هشت سال زندان محکوم کرد. اسرائیل در سال ۱۹۷۴ در یک قرارداد مبادلهٔ زندانیان با مصر او را آزاد کرد.
از قاهره ماه‌ها بعد به بیروت نقل مکان کرد. در بیروت به سازمان آزادیبخش فلسطین پیوست و در آنجا همسرش در جریان تهاجم اسرائیل به لبنان در سال ۱۹۸۲ کشته شد. به تونس نقل مکان کرد و سی سال در آنجا اقامت داشت. او پس از ۴۱ سال تبعید در ژوئن ۲۰۱۵ به میهن خود بازگشت. وکیلان محمد دحله و سهاد حمود (دحله) بیش از ۱۵ سال مبارزه قانونی برای بازگرداندن فیاض از مهاجرت اجباری را آغاز کردند. پس از مکاتبات و رایزنی‌های طولانی مدت با وزارت کشور اسرائیل، ادارهٔ دادخواست‌های دادگاه عالی اسرائیل و دادستانی و در پی ارائه دادخواست قبلی در این زمینه، موفق به کسب موافقت برای بازگشت وی شدند.
زندگی و پیشه > در ادبیات

او از سال ۱۹۶۰ و در دوران دبیرستان شروع به نوشتن داستان کرد، اما آنها را منتشر نکرد. اولین رمان خود را با نام «تحریف‌شدگان» (به عربی: المشوهون) در سال ۱۹۶۴ چاپ کرد که در آن به زندگی جوانان عرب در سرزمین‌های اشغالی می‌پردازد که سیاست‌های مقامات اسرائیلی، آنها را از ادامه تحصیل بازمی‌داشت. سپس نمایشنامه «خانهٔ دیوانگی» (به عربی: بيت الجنون) یا «وصیت قهرمان» (به عربی: وصية البطل) را در سال ۱۹۶۵ منتشر کرد. پس از آن فعالیت رمان‌نویسی خود ادامه داد و «گروه ۷۷۸» (۱۹۷۴)، «میلیشیای محبوب من» (۱۹۷۶)، «بهلول» (۱۹۷۸) و «وادی گفتگوها» (۱۹۹۴) را منتشر کرد.
در اولین رمان او با نام «تحریف‌شدگان» انتقادی از جامعهٔ عرب داشت و به صراحت به جنبه‌های منفی آن اشاره کرد. توفیق منتقدان بسیاری گرد آورد به ویژه معلمانی که از آنها انتقاد می‌کرد. در اولین نمایشنامه او، «خانهٔ دیوانگی»، احساس نویسنده از انزوای ادبی و انزوای مردم فلسطین که بار اشغال و مبارزه را به دوش کشیدند و به تنهایی نبرد کردند، را بیان می‌کند.
سپس با نام‌های مستعار «ابن الشاطئ» و «ایاد احمد» نوشت. در سال ۱۹۷۰ داستان‌های خود را در مجموعه‌ای به نام «خیابان زرد» (به عربی: الشارع الأصفر) منتشر کرد. در این مجموعه، این ایده را مطرح کرد که فلسطین با وجود رنجش همچنان استوار است و حتی به درختی سرسبز تبدیل شده است که با خون «شهیدانش» سبز و بزرگ شده است. او در حین زندان رمان دیگری به نام «گروه ۷۷۸» (به عربی: المجموعة 778) نوشت که در آن مبارزات مردم فلسطین را از سال ۱۹۱۷ ارائه کرد. از طریق آن، با گوش دادن به هر آنچه که زندانیان فلسطینی می‌گفتند، تجربه را در قالب یک اثر داستانی قرار داد.
به گفتهٔ محمد شاهین «آثار او پژواک رنج مردم فلسطین تحت اشغال اسرائیل و تلاشی برای ابراز امیدواری برای پایان دادن به ظلم و تجسم قهرمانی فلسطینیان از سال ۱۹۱۷ تا جنگ ژوئن ۱۹۷۰ است.»
زندگی شخصی

فیاض در بیروت با یک دختر لبنانی ازدواج کرد اما در بمباران اسرائیلی در سال ۱۹۸۲ که به خانهٔ خانواده در بیروت اصابت کرد، کشته شد. پس از اقامت در تونس با دختری سوری ازدواج کرد که حاصل آن دو پسر و یک دختر بود.
آثار

از جمله رمان‌های او:
المشوهون: ۱۹۶۳
المجموعة 778 – مجموعة عكا: ۱۹۷۴
حبيبتي ميليشيا: ۱۹۷۶
وادي الحوارث: ۱۹۹۴
دیگر آثار:
بيت الجنون: نمایشنامه، ۱۹۶۵
الشارع الأصفر: مجموعه داستان کوتاه، ۱۹۷۸
البهلول: مجموعه داستان کوتاه، ۱۹۷۸