stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مولتی‌اکسیدان
عملکرد > واکنش‌ها

تولید محلول مولتی اکسیدان در محل و به وسیله دستگاه الکترولیز انجام می‌شود. ورودی این دستگاه محلول آب و نمک کلرید سدیم است، به نحوی که pH محلول خروجی در محدوده خنثی (۷–۸/۴) بوده و غلظت گندزدای خروجی متناسب با غلظت نمک در ورودی، ولتاژ، جریان و زمان الکترولیز است.
دستگاه تولیدکننده محلول مولتی اکسیدان به روش الکترولیز دارای الکترودهای مقاوم در برابر خوردگی (DSA) بوده و به نحوی ساخته شده‌است که در قسمت‌های مختلف به‌طور همزمان ولتاژهای مختلفی برای الکترولیز ایجاد می‌شود. به این ترتیب واکنش‌های مختلفی در قطب‌های آند و کاتد رخ داده و بنابراین، مواد اکسنده مختلفی تولید می‌شود.
در این فرایند ابتدا یون کلرید در آند به گاز کلر تبدیل شده و سپس سایر فرآیندهای مربوطه انجام می‌گیرد.
2Cl- ↔ Cl2 + 2e- ……… -۱/۳۶V
0/5Cl2 + H2O ↔ HClO + H+ + e- ……… -۱/۶۱ V
Cl- + H2O ↔ HClO + H+ + e- ……… -۱/۴۸ V
Cl- + 2OH- ↔ ClO- + H2O + 2e- ……… -۰/۸۱ V
NaCl + H2O + 2e- ↔ NaOCl + H2
با انجام مجموعه فرآیندهای مذکور، یون کلرید در الکترولیت کاهش می‌یابد. پس از کاهش غلظت یون کلرید و با حضور ترکیبات -ClO و (Cl2 (aq در محلول و اعمال شرایط لازم، ClO2 تولید می‌شود. با انجام این واکنش و خاتمهٔ تولید ClO2 فرایند فرآوری تکمیل شده و محلول نهایی ذخیره می‌گردد.
HClO + H2O ↔ ClO2 + 3H+ + 3e-
برای تولید ازن ابتدا باید شرایط برای انجام واکنش الکترولیز آب مهیا شود. در این حالت نیم‌واکنش‌های زیر انجام می‌گیرد و در قطب کاتد گاز هیدروژن و در آند گاز اکسیژن تولید می‌شود.
2H2O + 2e- ↔ H2 + 2OH- ……… -۰/۸۲۷۷ V
2H2O ↔ O2 + 4H+ + 4e- ……… -۱/۲۲۹ V
با افزایش ولتاژ سیستم، نیم‌واکنش آند به شکل زیر تغییر می‌یابد:
3H2O ↔ O3 +6H+ +6e- ……… -۱/۵۳ V
این پدیده از سایر اصول و شرایط اعمال شده در الکترولیز تأثیرپذیر است. در این فرایند و در زمان تولید ازن، بوی نافذ ازن در ناحیهٔ خروجی راکتور مشخص است. با ادامهٔ این فرایند و حفظ ثبات شرایط تا حداکثر میزان انحلال ازن در آب می‌توان تولید ازن را ادامه داد. میزان حلالیت ازن در آب ۲۰ درجهٔ سانتی‌گراد، ۵۷۰ میلی‌گرم بر لیتر و در آب صفر درجهٔ سانتی‌گراد ۱۰۵۰ میلی‌گرم بر لیتر است. در مرحلهٔ بعدی با تغییرات اندکی در شرایط واکنش و سطح ولتاژ و پتانسیل، فرایند تولید آب اکسیژنه به وقوع می‌پیوندد.
2H2O ↔ H2O2 + 2H+ + 2e- ……… -۱/۷۷۶ V
لازم است ذکر شود که برای تولید ازن و آب اکسیژنه نیم‌واکنش‌های متفاوتی با سطوح پتانسیل کاهشی متفاوت وجود دارد و در عمل ممکن است هر یک از آن‌ها به وقوع بپیوندد.
O2 + H2O ↔ O3 + 2H+ + 2e- ……… -۲/۰۷۶ V
O2 + 2OH- ↔ O3 + H2O + 2e- ……… -۱/۲۴ V
3H2O ↔ O3 + 6H+ + 6e- ……… -۱/۵۳ V
O2 + 2H+ + 2e- ↔ H2O2 ……… ۰/۷ V
2H2O ↔ H2O2 + 2H+ + 2e- ……… -۱/۷۷۶ V
HO2 + H+ + e- ↔ H2O2 ……… -۱/۴۹۵ V
اعمال شرایط مختلف از جمله تغییرات ولتاژ، جریان، غلظت، pH، دما، دبی و فشار موجب جابجایی نسبی پتانسیل‌های کاهش استاندارد و تغییر در تمایل واکنشی مواد می‌شود. از طرفی گستردگی سطح الکترودها در راکتور (مثلا ۱۲۰۰۰ سانتیمتر مربع)، پدیده‌های ایجاد لایه‌های چندگانه الکترولیتی و شرایط غیریکسان در سطوح الکترودها، باعث تغییرات عمده‌ای از حالت استاندارد در نیم واکنش‌ها می‌گردد.
عملکرد > سل تولید

اساس عمکرد سل تولید مولتی اکسیدان بر الکترولیز نمک کلرید سدیم و آب استوار است. در این فرایند آنیون‌ها به سمت آند و کاتیون‌ها به سمت کاتد رفته و واکنش‌های مربوطه انجام می‌گیرد.
برای تولید محلول مولتی اکسیدان، انواع مختلف سل الکترولیز از جمله غشایی و بدون غشا (دارای انواع تک‌قطبی و دوقطبی) مورد استفاده قرار می‌گیرد. در ادامه دربارهٔ هر یک از این سل‌ها توضیحاتی ارائه می‌شود.
عملکرد > سل تولید > سل غشایی

این سل شامل الکترودهای آند و کاتد است که بین آن‌ها یک غشای تعویض یونی قرار گرفته‌است. این غشا قادر است آنیون‌ها را از خود عبور داده و آن‌ها را به سمت آند هدایت کند. در این سل دو ورودی و دو خروجی آب وجود دارد که یک جفت آن‌ها در سمت کاتد و دیگری در سمت آند است.
سل‌های غشایی از نظر نوع غشا دارای مدل‌های مختلفی است. در برخی از آن‌ها غشای تعویض یونی به کار رفته که قادر است کاتیون یا آنیون را از یک طرف به طرف دیگر منتقل کند. در این نوع سل‌ها از یک طرف محلول آب و نمک و از سمت دیگر آب وارد می‌شود. در انواع دیگر غشا تنها به صورت یک دیافراگم بوده و اجازه عبور همهٔ انواع یون‌ها را از یک طرف به طرف دیگر می‌دهد. در این نوع سل‌ها غشا تنها مانع از اختلاط سیال موجود در دو طرف شده و در هر دو سمت محلول آب و نمک وارد می‌شود. به همین دلیل در خروجی محصول این نوع سل، حدود ۳۰ تا ۴۰٪ سدیم در محصول باقی‌مانده و تنها ۶۰ تا ۷۰٪ آن در آب دورریز باقی می‌ماند. در هر دو نوع سل یون‌های کلرید بوسیلهٔ غشا به سمت آند رفته و یون‌های سدیم در سمت کاتد باقی می‌ماند.
نیم‌واکنش انجام شده در نیم‌سل کاتد به صورت زیر است:
2NaCl + 2H2O + 2e- → 2NaOH + 2Cl- + H2
در سمت آند بخشی از یون کلرید اکسید شده و به صورت‌های Cl2، HOCl و مقادیر جزئی ClO2 در آب عبوری در نیم‌سل حل می‌شود. همچنین به علت الکترولیز آب، مقادیر جزئی O3 و O2 در سمت آند تولید می‌شوند.
نیم‌واکنش اصلی در سمت آند عبارت است از:
2Cl- → 2e- + Cl2
Cl- + H2O → HClO + H+ + 2e-
کلر و ترکیبات آن در آب عبوری از نیم‌سل سمت آند به صورت محلول درآمده و با تزریق این محلول به میزان لازم به آب، می‌توان آن را گندزدایی کرد. لازم است ذکر شود محلول خروجی نیم‌سل آند در راکتورهای غشایی اسیدی و pH آن در حدود ۳–۲ می‌باشد. در این شرایط قسمت بیشتری از ترکیبات کلر از نوع گاز کلر محلول در آب بوده و به همین علت محلول دارای بوی شدید و نافذ کلر بوده و سرعت زوال آن بالاست.
برای این نوع سل الکترولیز می‌توان از الکترودهای تیتانیومی ابعاد ثابت استفاده کرد تا از عدم خوردگی در سمت آند اطمینان حاصل شود. به منظور افزایش راندمان و بالا بردن ظرفیت، می‌توان از چند سل غشایی به صورت موازی استفاده نمود.
عملکرد > سل تولید > سل بدون غشا

ساختار سل بدون غشا همانند سل غشایی است، با این تفاوت که در آن غشا وجود نداشته و بنابراین، دارای یک ورودی آب و نمک و یک خروجی محصولات است. در این حالت محصولات سمت آند و کاتد با یکدیگر مخلوط بوده و از خروجی سل خارج می‌شود. این نوع سل می‌تواند در انواع تک‌قطبی و دوقطبی مورد استفاده قرار گیرد. در ادامه ساختار سل از این نظر شرح داده می‌شود.
عملکرد > سل تولید > انواع چینش سل

سل‌های الکترولیز دارای بیش از یک جفت آند و کاتد دارای دو نوع چینش هستند که شامل چینش تک‌قطبی و دوقطبی است.
چینش تک‌قطبی: در این حالت سل‌ها به صورت موازی چیده شده و بنابراین دارای اختلاف پتانسیل یکسان در هر جفت آند-کاتد هستند. جریان کل سل برابر جمع جریان هر جفت بوده و ولتاژ برابر ولتاژ یک جفت الکترود است. در این حالت ولتاژ کل سیستم کم و جریان آن زیاد است.
چینش دوقطبی: در این نوع چینش فقط الکترود اول و آخر به جریان برق متصل می‌شوند. قطب الکترودهای دیگر متضاد قطبی است که در مقابل آن‌ها است و ولتاژ هر جفت الکترود، بخشی از کل ولتاژ سل است.
چینش دوقطبی در حالت صنعتی به صورت‌های مختلفی در نظر گرفته می‌شود. در یک حالت الکترودهای میانی در یک سمت به عنوان قطب آند و در سمت دیگر به عنوان قطب کاتد عمل می‌کنند (شکل ۲-ب). در حالت دیگر بخشی از صفحه الکترود در دو طرف آند و بخش دیگر آن آند است که نمونه آن در شکل (۳) نشان داده شده‌است.
مقایسه‌ها > مزایای محلول مولتی اکسیدان در مقایسه با سایر روش‌های گندزدایی

استفاده از محلول مولتی اکسیدان برای گندزدایی آب نسبت به سایر روش‌ها مانند هیپوکلریت سدیم و پرکلرین دارای مزایای مختلفی است. قدرت گندزدایی مولتی اکسیدان نسبت به سایر روش‌های کلرزنی بالاتر بوده و در مقایسه با روش‌های دیگر مانند ازن‌زنی و استفاده از اشعهٔ فرابنفش دارای مقدار باقی مانده در آب است. همچنین این روش گندزدایی نسبت به روش‌هایی مانند کلر گازی و ازن‌زنی بسیار ایمن‌تر بوده و خطرات کمتری را ایجاد می‌کند. خلاصه‌ای از مقایسه بین روش‌های گندزدایی در جدول (۱) آورده شده‌است.
همچنین در جدول (۲) عملکرد محلول مولتی اکسیدان و بلیج از نظر غیرفعالسازی باکتری‌ها و ویروس‌ها مقایسه شده‌است که تقریباً در همهٔ موارد محلول مولتی اکسیدان به لحاظ اثرگذاری مناسبتر بوده‌است.
مقایسه‌ها > مقایسهٔ سل غشایی و بدون غشا

سل تولید محلول مولتی اکسیدان عموماً به دو صورت بدون غشا و با غشا عمل می‌کند. هر یک از این ساختارها دارای مزایا و معایبی است که باید به آن‌ها توجه کرد. در خروجی سل بدون غشا، یون سدیم نیز همراه با اکسیدان‌های دیگر خارج شده و وجود آن در سل موجب بالا رفتن pH می‌شود و در نتیجه ترکیب محصولات خروجی را تحت تأثیر قرار می‌دهد. برای نگه داشتن pH در محدودهٔ خنثی می‌توان در ورودی سل به مقدار مورد نیاز اسید کلریدریک اضافه کرد. با این عمل مقادیری از یون کلرید بدون یون سدیم وارد راکتور شده و با الکترولیز آن تبدیل به ترکیبات کلر می‌شود و در عین حال در خروجی pH محلول را تنظیم می‌نماید.
سل‌های دارای غشا نیز دارای مشکلات مختلفی است. در این سل‌ها خروجی یک طرف غشا دارای pH بسیار اسیدی (حدود ۲) و در سمت دیگر بسیار قلیایی است (حدود ۱۲). به این علت و همچنین به دلیل خرابی‌های زیاد غشا (آسیب دیدگی در اثر اعمال جریان الکتریکی و اختلاف pH در طرفین غشا، پارگی در اثر فشارهای فیزیکی و تغییر دبی در دو طرف غشا و موارد دیگر) استفاده از سل غشایی دارای مشکلات بسیار بوده و استفاده از سل بدون غشا در اولویت است. همچنین ترکیبات موجود در خروجی این دو سل متفاوت است که در جدول (۳) مقایسه شده‌اند.
لازم است ذکر شود در سل‌های بدون غشای دوقطبی توزیع ولتاژ در تمام جفت سل‌ها یکسان نبوده و در سل‌های کناری بیش از سل‌های میانی است (شکل ۲-ب). به دلیل همین توزیع غیریکسان ولتاژ در این نوع راکتورها، اکسیدان‌هایی مانند ازن و آب اکسیژنه صرفاً در راکتورهای دوقطبی تولید شده و راکتورهای غشایی توان تولید این ترکیبات را ندارد. همچنین یون هیپوکلریت در pH بیش از ۴ تشکیل شده و بنابراین در خروجی سل غشایی این ترکیب وجود ندارد.
در راکتورهای غشایی حدود ۳۰ الی ۴۰٪ از یون سدیم در محلول باقی می‌ماند و با توجه به مقدار مصرف نمک و غلظت کل مولتی اکسیدان، مقدار یون سدیم ورودی به آب بیشتر از سامانه‌های دوقطبی بدون غشا می‌باشد.
از طرف دیگر در راکتورهای غشایی به دلیل مقاومت بالای غشا و فاصله الکترودها، مصرف برق حدود ۵ برابر، مصرف نمک ۱۵ برابر، مصرف آب ۴ برابر و غلظت محلول تولیدی ۲۰٪ راکتورهای دوقطبی بدون غشا می‌باشد (جدول ۴).
در نگاه کلی برای راکتورهای غشایی به دلیل وجود غشا که ذاتاً عنصری ضعیف و با عمر پایین است، نیاز به سرویس و خدمات و تعویض غشا به صورت دوره‌ای اجتناب‌ناپذیر است. هم‌اکنون در اکثر کشورهای پیشرفته و صاحب تکنولوژی با دریافتن مزیت‌های سامانه‌های بدون غشا و دوقطبی، تکنولوژی ساخت خود را به این سمت تغییر داده‌اند. از جمله این شرکت‌ها MIOX آمریکا می‌باشد که در بیش از ۴۰ کشور دنیا این تکنولوژی را توسعه داده و به‌طور وسیعی از آن بهره‌برداری نموده‌است.
شکل (۱): اصول عملکرد سل الکترولیز نمک طعام
شکل (۲): شکل شماتیک انواع چینش الکترودها در راکتور الکترولیز نمک
شکل (۳): چینش دوقطبی نوع دوم
محمد اسفندیاری

محمّد اسفندیاری (زاده ۱۳۳۸، تهران) اسلام‌پژوه، تاریخ‌نگار، کتابشناس و سرپرست دانشنامهٔ امامت (موسوعة الامامة فی نصوص اهل السنة) است. وی در تهران و قم به فراگیری علوم حوزوی پرداخت و از استادانی چون آیات یحیی نوری، جوادی آملی، استادی، گرامی قمی، وجدانی فخر و محمدرضا حکیمی بهره برد. او عضو شورای عالی چندین نشریّه و نهاد و مشاور علمی برخی مؤسسه‌های علمی است. بعضی از کتابها و مقالاتش به عنوان آثار برگزیدهٔ کشوری، از جمله کتاب سال جمهوری اسلامی ایران، انتخاب شده‌است.
وی در سال ۱۳۷۶ به عنوان مؤلف و ویراستار نمونه، در سال ۱۳۸۳ به عنوان کتابشناس نمونه، در سال ۱۳۸۴ به عنوان حامی نسخه‌های خطّی، و در سال ۱۳۸۶ به عنوان پیشکسوت حوزهٔ نقد برگزیده شده‌است.شهرت او اما تا حدودی محصول ملاحظات انتقادی او نسبت به قرائت های جاری از دین و مناسک مذهبی در برنامه های رسمی شبکۀ چهار رسانۀ ملی است، برنامه هایی نظیر: شیوه، زاوبه و سوره.
بعضی از آثار او عبارتند از: کتاب‌پژوهی (نشر نی)، کتابشناسی تاریخی امام حسین، کتابشناسی توصیفی علی شریعتی، آسیب‌شناسی دینی (نشر کویر)، همهٔ ما برادریم (انتشارات نگاه معاصر)، پیک آفتاب (شرکت سهامی انتشار)، شعلهٔ بی‌قرار (نگاه معاصر)(گفته ها و ناگفته هایی درباره دکتر علی شریعتی )، حقیقت و مدارا (انتشارات نگاه معاصر) عاشوراشناسی (نشر نی)، و حقیقت عاشورا (نشر نی). انسانم آرزوست  (نگاه معاصر) (درنگی در کارنامه و اندیشه نامه آیت الله سید محمود طالقانی) راه خورشیدی (نگاه معاصر ) (اندیشه نامه و راه نامه علامه محمدرضا حکیمی)
سید عبدالرسول موسوی

سید عبدالرسول موسوی روحانی شیعه ایرانی و نماینده ممسنی در دوره سوم مجلس شورای اسلامی است. برخی به نقش او در درگیری‌های ۸ آذر ۱۳۵۹ در ممسنی اشاره می‌کنند.
هتل بین‌المللی تهران

هتل بین‌المللی تهران یا هتل اینترنشنال تهران نام هتل ۵ ستاره‌ای بود که در ضلع جنوب شرقی سیدخندان قرار داشت. این هتل که به‌نام هتل سیدخندان هم شناخته می‌شد، در سال ۱۳۵۶ و در زمینی به مساحت ۱۳ هزار متر مربع و زیربنای ۳۶ هزار مترمربع افتتاح شده بود. این هتل از مجلل‌ترین و پرامکانات‌ترین هتل‌های ایران بود. با وقوع انقلاب، این هتل توسط برخی انقلابیون تسخیر شد و سپس و در جریان مصادره‌های ابتدای انقلاب، مصادره شد. پس از مصادره به عنوان محلی برای مهاجران جنگی استفاده شد و از دهه هفتاد به بعد تبدیل به ساختمانی متروکه و پارکینگ شد. زمین این هتل به شرکت مخابرات داده شده‌است و در سال ۱۳۸۶ به شکل کامل ساختمان هتل تخریب شد. در حال حاضر مجتمع اداری- تجاری- اقامتی شرکت مخابرات ایران در زمینی به مساحت تقریبی ۹۵۰۰ متر مربع و در محل سابق هتل اینترنشنال در حال ساخت است.
تاریخچه

کار ساخت هتل اینترنشنال تهران در اواسط دهه ۱۳۴۰ خورشیدی آغاز شد و آغاز ساخت فاز اول هتل اینترنشنال در سال ۱۳۴۶ و در گلوگاه گذر مسافران و زائرانی که به قصد زیارت امامزاده صالح از جاده قدیم شمیران راهی میدان تجریش می‌شدند، شروع شد. هتل اینترنشنال تهران که متعلق به نادر باتمانقلیچ بود، بیشتر به قصد اسکان رجال و کارمندان متمول و سرشناس دولت که در شهرستان‌ها اقامت داشتند و به قصد سیاحت یا زیارت به تهران می‌آمدند، بنا شد. کار ساخت هتل اینترنشنال تهران در مساحتی نزدیک به ۴ هکتار با ۸۵۰ اتاق، ۴ سالن اجتماعات به همراه یک مجموعه ورزشی و ۳ آسانسور که از عمارت، هتلی ۵ ستاره می‌ساخت، سرانجام در سال ۱۳۵۶ خورشیدی به پایان رسید. این در حالی است که در آن سال‌ها پایتخت، شاهد حضور نمایندگان هتل‌های زنجیره‌ای بین‌المللی و ساخت چندین هتل ۵ یا ۴ ستاره بین‌المللی بود. هتل اینترنشنال تهران به عنوان رقیبی قدرتمند برای جذب گردشگر و مسافر با شعب هتل‌های بین‌المللی خودنمایی می‌کرد. هتل اینترنشنال فعالیت خود را تا انقلاب ۵۷ ادامه داد. این هتل تا روزگاری که رونق داشت، درآمد بسیار خوبی نیز کسب می‌کرد.
پس از انقلاب

پس از انقلاب و تغییر و تحولات آن سال‌ها، ساختمان بدون مدیر هتل از سوی گروهی از دانشجویان دانشگاه علم و صنعت ایران مصادره می‌شود و با تبدیل شدن به خوابگاه به ناگهان تغییر کاربری می‌دهد. چندی بعد پرسنل نیروی دریایی هم همین استفاده را از هتل بردند، تا اینکه در اوایل دهه ۱۳۶۰ و درست در کوران جنگ ایران و عراق، هتل به صورت قطعی مصادره می‌شود و در اختیار بنیاد آسیب دیدگان جنگ قرار می‌گیرد. بدین سان آخرین کسانی که میهمان ناخوانده هتل اینترنشنال تهران شدند، حدود ۶۵۰ خانواده مهاجر جنگی بودند که از سال ۱۳۶۲ تا اوایل دهه ۷۰ یعنی چند سال پس از پذیرش قطعنامه ۵۹۸ در آنجا زندگی می‌کردند. زندگی این مهاجران جنگی در این مجتمع را ناصر غلامرضایی در فیلم حریم مهرورزی و همچنین قاضی ربیحاوی در کتاب از این مکان روایت کرده‌اند. فیلم آبادانی‌ها کیانوش عیاری (۱۳۷۱) نیز در همین مجتمع می‌گذرد. تأسیسات زیربنایی هتل، هر روز مستهلک تر از روز قبل می‌شد و در غفلت جمعی، بسیاری از اشیا و قطعات با ارزش تأسیساتی آن، مورد دستبرد قرار می‌گرفت. سال‌ها به همین منوال گذشت تا اینکه در سال ۱۳۷۲، تشکیلات مهاجران جنگی که آن زمان سرپرستی بقایای هتل اینترنشنال سابق را بر عهده داشت، با پرداخت حدود ۷۰ میلیون تومان به ۴۸۰ خانواده‌ای که از زمان جنگ در هتل باقی مانده بودند، هتل را به‌طور کامل خالی کرد. از این پس، اتاق‌های هتل اینترنشنال به محل امنی برای معتادان، بزهکاران و افراد فاسد تبدیل شد. در سال ۱۳۷۹، هتل اینترنشنال تهران را به شکل قطعی و به مبلغ یک میلیارد و ۲۰۰ میلیون تومان به وزارت پست و تلگراف و تلفن سابق منتقل شد و تا مدت‌ها به حال خود رها شد. سرانجام شرکت مخابرات ایران در سال ۱۳۸۶ این هتل را با صرف هزینه‌ای در حدود ۷۰۰ میلیون تومان تخریب کرد و کار ساخت مجتمع شرکت مخابرات ایران را در همان محل آغاز کرد.
ساخت مجتمع مخابرات

در حال حاضر ساخت مجتمع اداری- تجاری- اقامتی شرکت مخابرات ایران که در زمینی به مساحت تقریبی ۹۵۰۰ متر مربع و در محل سابق هتل اینترنشنال قرار دارد در حال انجام است. فضای اداری با ۴۰هزار مترمربع که در یک برج ۲۵ طبقه قرار گرفته‌است بزرگ‌ترین کاربری این مجتمع را تشکیل می‌دهد. در کنار این برج اداری، یک هتل هشت طبقه با زیربنای ۱۴هزار متر مربع قرار گرفته و مجموعه تجاری نیز با زیربنای ۱۱هزار مترمربع کل فضای طبقات پایین مجموعه را اشغال کرده‌است.
نبرد اول فاو

نبرد اول فاو، نبردی در جنگ ایران و عراق بود که بین ۱۰ فوریه و ۱۰ مارس ۱۹۸۶ در شبه جزیره الفاو درگیر شد. عملیات ایران یکی از بزرگ‌ترین دستاوردهای ایران در جنگ ایران و عراق محسوب می‌شود. ایرانیان توانستند شبه جزیره الفاو را تصرف کنند و در این روند دسترسی عراق به خلیج فارس را قطع کردند. این به نوبه خود نگرش عراقی‌ها را برای پیگیری جنگ سخت‌تر کرد. شبه جزیره فاو بعداً در اواخر جنگ توسط نیروهای عراقی بازپس گرفته شد.
در ۹ فوریه ۱۹۸۶، ایران عملیات والفجر ۸ را آغاز کرد، یک حمله آبی خاکی پیچیده و با دقت برنامه‌ریزی شده در عرض رودخانه شط العرب (اروند رود) علیه نیروهای عراقی مدافع شبه جزیره استراتژیک فاو، که عراق را به خلیج فارس متصل می‌کند. ایرانیان مدافعان عراقی، عمدتاً ارتش مردمی عراق را شکست دادند و نوک شبه جزیره، از جمله مرکز کنترل هوایی و سپاه اصلی عراق را که خلیج فارس را پوشش می‌داد، تصرف کردند و همچنین دسترسی عراق به اقیانوس را محدود کردند. ایران توانست با وجود تلفات سنگین، برای یک ماه دیگر جای پای خود را در فاو در برابر چندین ضد حمله عراقی، از جمله حملات گارد جمهوری‌خواه و حملات شیمیایی، حفظ کند تا اینکه به بن‌بست رسید.
نبرد اول فاو موفقیت بزرگی برای ایران بود که پس از آن از موقعیت استراتژیک مهمی برخوردار شد، اما سایر کشورهای منطقه، به ویژه در کویت و عربستان سعودی را که حمایت خود را از عراق افزایش دادند، نگران کرد. این نبرد به اعتبار صدام حسین و دولت عراق لطمه زد، آنها شروع به بهبود گسترده دفاعی برای شهر بزرگ بصره کردند. اگرچه نبرد رسماً در مارس ۱۹۸۶ به پایان رسید، درگیری‌های متناوب به مدت دو سال تا آوریل ۱۹۸۸ ادامه یافت، زمانی که عراق شبه جزیره فاو را در دومین نبرد فاو پس گرفت.
پیش‌درآمد

جنگ ایران و عراق نزدیک به ۶ سال بود که ادامه داشت. در حالی که ایرانی‌ها در سال ۱۹۸۲ عراقی‌ها را از خاک خود بیرون رانده بودند، تلاش‌های ایران برای حمله به عراق و سرنگونی رژیم صدام حسین بی‌ثمر بود. ایران به دلیل کمبود قطعات یدکی ادوات ظامی خود و همچنین ناتوانی در جایگزینی تجهیزات از دست رفته آسیب دیده بود و به شدت به حملات امواج انسانی و جنگ‌های سبک پیاده‌نظام متکی بود. در این میان، عراقی‌ها (به ویژه پس از سال ۱۹۸۲) به شدت مورد حمایت کشورهای خارجی قرار گرفتند.
در این بهبوهه ایران شروع به برنامه‌ریزی برای یک حمله بزرگ کرد. در حالی که به طرز فریبنده ای اینطور به نظر می‌رسد که این حمله قرار است علیه شهر جنوبی بصره عراق انجام شود (مانند بیشتر حملات قبلی ایران)، هدف این حمله واقعاً جنوب شبه جزیره فاو بود که در خلیج فارس قرار داشت.
آماده‌سازی

ایرانیان امیدوار بودند که عراق را از خلیج فارس جدا کنند و کشور را محصور در خشکی کنند و بصره را از جنوب تهدید کنند. مهم‌تر از آن، ایران امیدوار بود که یک سری ضربات علیه عراق وارد کند که از طریق جنگ فرسایشی منجر به سقوط دولت آن کشور شود.
این عملیات توسط رئیس ستاد ارتش و وزیر دفاع ایران طراحی شده بود. فرماندهان میدان نبرد ترکیبی از افسران ارتش جمهوری اسلامی ایران و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بودند. عراقی‌ها غافلگیر شدند، زیرا انتظار نداشتند ایرانی‌ها بتوانند نیروهای خود را در شبه جزیره پیاده کنند.
حمله ایران

در ۹ فوریه ۱۹۸۶، ایرانی‌ها عملیات والفجر ۸ را آغاز کردند که در آن ۱۰۰۰۰۰ نیرو متشکل از پنج لشکر ارتش و ۵۰۰۰۰ نفر از سپاه پاسداران و شبه نظامیان بسیج در یک حمله دو جانبه به سمت جنوب عراق پیشروی کردند. برخلاف حملات قبلی، والفجر ۸ به‌طور کامل توسط افسران حرفه ای ارتش طراحی شده بود که از افسران سابق ارتش شاهنشاهی ایران در دوران حکومت محمدرضا شاه بودند. ایرانیان از ۹ تا ۱۴ فوریه حمله ای ایزایی علیه بصره (در حوالی قرنه) آغاز کردند و تلاش کردند سپاه سوم و هفتم عراق را متلاشی کنند. این حمله توسط عراقی‌ها متوقف شد. در همین حال، ضربه اصلی ایران به شبه جزیره مهم استراتژیک فاو وارد شد که تنها پس از ۲۴ ساعت درگیری، سقوط کرد. نیروهای شمال ایران حملات موج انسانی را آغاز کردند و نیروهای جنوب به حمله زرهی به دشمن پرداختند. هر دو حمله با قدرت آتش سنگین عراق متوقف شد و ایرانی‌ها ۴۰۰۰ تلفات دادند. با این حال، عراقی‌ها متقاعد شدند که این نقطه اصلی حمله است و نیروهای خود را به آن بخش منحرف کردند. این در حال حاضر به عنوان یک فریب شناخته شده است.
ضد حمله عراق
تلاش‌های اولیه عراق برای بیرون راندن نیروهای ایرانی به دلیل عدم هماهنگی تأثیر کمی بر جای گذاشت، اما برای عراق ۲۰–۲۵ هواپیما از دست داد. عملیات پی در پی ایران به سمت ام القصر که با هدف قطع دسترسی عراق به خلیج فارس انجام شده بود، علیرغم ضدحمله سه جانبه در ۱۲ فوریه به رهبری ژنرال ماهر، تنها با خسارات قابل توجهی به گارد جمهوری عراق مهار شد. عبدالرشید که توسط برخی از بهترین فرماندهان عراقی هشام صباح الفخری و سعدی توما عباس الجبوری حمایت می‌شود.
در ۱۲ فوریه ۱۹۸۶، عراقی‌ها ضد حمله را برای تصرف مجدد فاو آغاز کردند که پس از یک هفته درگیری شدید شکست خورد. صدام یکی از بهترین فرماندهان خود، ژنرال ماهر عبدالرشید و گارد جمهوری را برای آغاز یک حمله جدید برای تصرف مجدد فاو در ۲۴ فوریه ۱۹۸۶ فرستاد. دور جدیدی از نبردهای فشرده با محوریت یک ضد حمله سه جانبه روی داد. حملات عراق توسط هلیکوپترهای جنگنده، صدها تانک و بمباران عظیم نیروی هوایی عراق پشتیبانی می‌شد. علیرغم داشتن مزیت در قدرت آتش و استفاده گسترده از جنگ شیمیایی، تلاش عراق برای بازپس‌گیری فاو دوباره با شکست به پایان رسید.
صدام حسین و فرماندهی عالی عراق هنوز متقاعد نشده بودند که حمله اصلی ایران به سمت جزیره بوده. آنها معتقد بودند که هدف اصلی، بصره بوده و برای همین خبر تصرف فاو توسط ایران را جدی نمی‌گرفتند. تنها دو لشکر مکانیزه برای حمله به ایرانیان در فاو حرکت کردند. اما به زودی رهبری عراق متوجه این فریب شد و شروع به برنامه‌ریزی بر اساس آن کرد.
عواقب و تأثیر

سقوط فاو و شکست ضد حمله‌های عراق ضربات بزرگی بر حیثیت رژیم بعث عراق بود و باعث ترس در سراسر خلیج فارس از پیروزی ایران در جنگ شد. به ویژه، کویت با وجود نیروهای ایرانی در فاصله ده مایلی خود احساس خطر کرد و بر این اساس حمایت خود از عراق را افزایش داد.
نبرد اول فاو به‌طور رسمی در ماه مارس به پایان رسید، با این حال درگیری‌ها و عملیات‌های رزمی شدید متناوب تا پایان سال ۱۹۸۶ و حتی تا اواخر سال ۱۹۸۸ در شبه جزیره ادامه داشت و هیچ‌یک از طرفین نتوانستند دیگری را جابجا کنند.
استعداد نبرد > ایران

قرارگاه خاتم الانبیاء
لشکر ویژه ۲۵ کربلا
به فرماندهی مرتضی قربانی
لشکر ۲۷ محمد رسول‌الله
لشکر ۷ ولی عصر
به فرماندهی محمد رئوفی نژاد
لشکر ۴۱ ثارالله
به فرماندهی قاسم سلیمانی
لشکر ۳۱ عاشورا
به فرماندهی امین شریعتی
لشکر ۵ نصر
لشکر ۸ نجف اشرف
به فرماندهی احمد کاظمی
لشکر ۱۴ امام حسین
به فرماندهی حسین خرازی
لشکر ۱۷ علی بن ابیطالب
به فرماندهی غلامرضا جعفری
تیپ مستقل ۳۲ انصارالحسین
تیپ مستقل ۱۵ امام حسن
تیپ مستقل ۴۴ قمر بنی هاشم
لشکر ۱۹ فجر
تیپ مستقل ۳۳ المهدی
به فرماندهی جعفر اسدی
۳۳ گردان توپخانه نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران
ناوگروه کوثر نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران
تیپ ۲۱ امام رضا
تیپ ۱۰ سیدالشهدا
تیپ ۱۸ الغدیر
جهاد سازندگی از استان‌های خراسان، فارس، اصفهان و خوزستان
استعداد نبرد > عراق

سپاه هفتم عراق: (تیپ‌ها بیشتر از لشکر ۱۵ و ۲۶ هستند)
۴۱۴، ۲۹، ۷۰۲، ۷۰۴، ۴۴۲، ۵۰۲، ۱۱۱، ۱۱۰، ۱۰۴، ۴۷، ۵۰۱، ۴۱۹، ۴۸، ۳۹، ۲۲، ۲۳، ۲، ۶۰۲، ۶۰۳، ۷۰۳، ۱۱۰، ۱۰۴، ۹۱، و تیپ ۵ پیاده
تیپ‌های ۴۴۰، ۴۴۱، ۴۴۳ پیاده ساحلی
تیپ‌های ۳۰، ۱۶، ۳۴، ۴۲، ۲۶ زرهی، ۱۷ تموز، گردان‌های تانک الرافدین، ذی النورین، گردان ۴۳ لشکر ۵
تیپ‌های ۲۵، ۲۰، ۱۵، ۸ و ۲۴ مگزنیزه
تیپ ۶۵، ۶۶ و ۶۸ نیروی ویژه
گارد جمهوری‌خواه
تیپ ۱ مکانیزه
تیپ ۲ تکاور
تیپ ۳ نیروی ویژه
تیپ ۴ مکانیزه
تیپ ۱۰ زرهی
۱ گردان کماندویی
واحدهای کماندویی:
تیپ‌های تکاور از سپاه سوم، چهارم، ششم و هفتم
تیپ ۷۳ لشکر ۱۷
گردان حتین
گردان ۵ لشکر ۲۶
گردان کماندویی لشکر ۱۵
ارتش مردمی
۶ قاتی تحت فرماندهی لشکر ۲۶
نیروی دریایی عراق
نیروی هوایی عراق
نیروی هوایی ارتش عراق
کتابشناسی

Woods, Kevin; Murray, Williamson; Elkhamri, Mounir. "Saddam's War: An Iraqi military perspective on the Iran-Iraq War" (PDF). Institute for National Strategic Studies.
"Phase Five: New Iranian Efforts at "Final Offensives",1986-1987" (PDF). Archived from the original (PDF) on 30 May 2016. Retrieved 24 June 2019.
Pollack, Kenneth M. (2004). Arabs at War: From the Ottoman Conquest to the Ramadan War. University of Nebraska Press. ISBN 978-0-8032-0686-1.
موتو

| موتو | موتو |
| --- | --- |
کارگردان: محمدعلی نظریان
تهیه‌کننده: محمدعلی نظریان منوچهر خاکی
نویسنده: محمود حسنی
بازیگران: محمد نجات قنبری مهران بهداروند حسن احمدی حشمت قاسمی داریوش باقرفرد
موسیقی: بابک بیات
فیلم‌بردار: مسعود صديق
تدوین‌گر: ایرج گل‌افشان
توزیع‌کننده: شیراز فیلم
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۷۰
مدت زمان: ۷۴دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
برای ماهی موتو، موتوماهیان را ببینید.
موتو فیلمی به کارگردانی محمدعلی نظریان و نویسندگی محمود حسنی و ساختهٔ سال ۱۳۷۰ است. موسیقی متن این فیلم ساخته بابک بیات است.
خلاصه فیلم

موتو باوجود اینکه در خانه پسری منزوی و محجوب است، در بیرون از خانه نوجوانی پرشور و شر و کاپیتان تیم فوتبال محل است. روزی هنگام بازی، یک نفر دوچرخه بچه‌ها را پنچر می کند و موتو که از مدتی پیش با دوست و پسرعمویش، حسن، اختلاف پیدا کرده، او را متهم به این کار می‌کند. مدتی پس از آن، آشتی می‌کنند اما دوران آشتی آنها کوتاه است، زیرا جنگ شروع شده و حسن (دوست و پسرعموی موتو) در اثر بمباران مجروح می‌شود. موتو تلاش سختی را برای زنده ماندن او شروع می‌کند، اما حسن شهید می‌شود و موتو در حسرت دوران کوتاه دوستی می‌ماند.
هجدک

| هُجِدک | هُجِدک |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: کرمان
شهرستان: راور
بخش: کوهساران
مردم: مردم
جمعیت: ۱٬۰۰۷ نفر(۱۳۹۵)
رشد جمعیت: ۳۴٪+ (۵سال)
شناسهٔ ملی خودرو:  ایران
کد آماری: ۲۵۹۹
  هُجِدک  روی نقشهٔ ایران ۳۰°۴۵′۳۷٫۹″ شمالی ۵۶°۵۹′۲۰٫۱″ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۷۶۰۵۲۸°شمالی ۵۶٫۹۸۸۹۱۷°شرقی﻿ / 30.760528; 56.988917   :   هُجِدک  روی نقشهٔ ایران ۳۰°۴۵′۳۷٫۹″ شمالی ۵۶°۵۹′۲۰٫۱″ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۷۶۰۵۲۸°شمالی ۵۶٫۹۸۸۹۱۷°شرقی﻿ / 30.760528; 56.988917   
 :  
هُجِدک شهری است در استان کرمان  قرار گرفته‌است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱٬۰۰۷ نفر (۳۱۳ خانوار) بوده‌است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۵ | ۹۳۸ | —     |
| ۱۳۹۰ | ۷۵۰ | ۲۰٪− |
| ۱۳۹۵ | ۱٬۰۰۷ | ۳۴٫۳٪+ |