stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کردی شیخ بزینی

| شیخ بزینی | شیخ بزینی |
| --- | --- |
شیخ بزینکی: شیخ بزینکی
زبان بومی در: غرب ایران، شمال کردستان و آناتولی
تبار: هندواروپایی  هندو-ایرانیایرانیغربیشمال غربیکردیکردی جنوبیشیخ بزینی
کدهای زبان: کدهای زبان
ایزو ۳–۶۳۹: هیچ کدام (mis)
گلاتولوگ: kord1245
شیخ بزینی یا شیخ بزینکی گویشی از کردی جنوبی است که توسط ایل شیخ بزینی تکلم می‌شود. این گویش شدیدا تحت تاثیر زبان کردی کرمانجی قرار گرفته است.
تاریخ

محمود لوندی فهرستی متشکل از ۶۰ واژه ساده از گویش شیخ بیزینی همراه با دیگر گویش‌های کردی تهیه کرده است. در این فهرست ۶۰ واژه شیخ بیزینی با مشتقات آن از زبان‌های کرمانجی، سورانی، فیلی ، دیملی و هورامی مقایسه شده است.
| گویش | برابری | درصد |
| --- | --- | --- |
| فیلی | ۲۸ | ۴۶٪ |
| سورانی | ۲۳ | ۳۸٪ |
| کرمانجی | ۱۴ | ۲۳٪ |
| هورامیوکردی لکی | ۱۳ | ۲۱٪ |
| دیلمی | ۱۲ | ۲۰٪ |
| غیر برابر | ۲ | ۳٪ |
تنتن، مینه‌سوتا

مکان
| Taunton, Minnesota | Taunton, Minnesota |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of Taunton, Minnesota: Location of Taunton, Minnesota
State: مینه‌سوتا
شهرستان: Lyon
حکومت: حکومت
 • نوع: Mayor – Council
 • شهردار: Mike Breyfogle
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۰۱ مایل مربع (۲٫۶۲ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۰۱ مایل مربع (۲٫۶۲ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۱۷۵ فوت (۳۵۸ متر)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده امریکا): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده امریکا)
 • کل: ۱۳۹
 • برآورد (2012): ۱۳۸
 • تراکم: ۱۳۷٫۶/مایل مربع (۵۳٫۱/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 56291
کد منطقه: 507
FIPS code: 27-64264
GNIS feature ID: 0653041
تنتن، مینه‌سوتا (به انگلیسی: Taunton, Minnesota) یک شهر در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان لیون واقع شده‌است.
خصوصیات

تنتن ۲٫۶۲ کیلومترمربع مساحت و ۱۳۹ نفر جمعیت دارد و ۳۵۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
زمین‌لرزه ۱۹۹۷ کانادا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
 مکان رومرکز زمین‌لرزه بر روی نقشهٔ کانادا:  مکان رومرکز زمین‌لرزه بر روی نقشهٔ کانادا
زمان UTC: ؟؟ 
رویداد ISC: 
USGS-ANSS: 
تاریخ محلی: 
زمان محلی: 
بزرگی: ۵٫۱ در مقیاس
ژرفای کانونی: ۲۲٫۵ کیلومتر
مناطق آسیب‌دیده: کانادا
تلفات: کشته‌های لرزش: هیچ زخمیان: هیچ
زمین‌لرزه کانادا  در تاریخ ۰۱۹۹۷−۱۱−۰۶ ۶ نوامبر ۱۹۹۷ میلادی، برابر با ‎۱۵ آبان ۱۳۷۶، ساعت ۲:۳۴:۳۳ به زمان یوتی‌سی در کانادا رخ داد. ژرفای این زمین‌لرزه ۲۲٫۵ کیلومتر بود، و بزرگی آن ۵٫۱ در مقیاس اعلام شده‌است. زمین‌لرزه به وقت محلی در روز چهارشنبه، ساعت ۲۱ روی داده و منطقه زمانی آن یوتی‌سی -۵ بوده‌است (با لحاظ تغییر ساعت تابستانی).
سازمان زمین‌شناسی آمریکا نیز رومرکز این زمین‌لرزه را در مختصات ۴۶°۴۸′شمالی ۷۱°۲۵′غربی﻿ / ﻿۴۶٫۸°شمالی ۷۱٫۴۱°غربی﻿ / 46.8; -71.41 و ژرفای آنرا در ۲۲ کیلومتر گزارش کرده‌است. بزرگی برگزیدهٔ این سازمان از میان بزرگیهای محاسبه‌شدهٔ مختلف ۵٫۱ در مقیاس Lg بوده و از دید اثر، در میان چهار دسته‌بندی «نامحسوس»، «محسوس»، «زیان‌آور» یا «با تلفات»، زمین‌لرزه را «با تلفات» اعلام کرده‌است.
زمین‌لرزه هیچ کشته و زخمی ای نداشته است.
جینسنگ آمریکایی

| جینسنگ آمریکایی | جینسنگ آمریکایی |
| --- | --- |
جینسنگ آمریکایی، Panax quinquefolius: جینسنگ آمریکایی، Panax quinquefolius
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 آسیب‌پذیر  (NatureServe):  آسیب‌پذیر  (NatureServe)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: گیاهان
راسته:: کرفس‌سانان
تیره:: عشقه‌ایان
سرده:: جینسنگ
گونه:: P. quinquefolius
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Panax quinquefolius : Panax quinquefolius 
جینسنگ آمریکایی(نام علمی: Panax quinquefolius) نام یک گونه از سرده جینسنگ است.
یانارس

مکان در 23x15px|border |alt=|link= کاتالونیا, 23x15px|border |alt=|link= اسپانیا
| یانارس | یانارس |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
یانارسLocation in Catalonia: یانارسLocation in Catalonia
مختصات: ۴۲°۱۹′۲۲″ شمالی ۲°۲۰′۴۳″ شرقی﻿ / ﻿۴۲٫۳۲۲۷۸°شمالی ۲٫۳۴۵۲۸°شرقی﻿ / 42.32278; 2.34528: مختصات: ۴۲°۱۹′۲۲″ شمالی ۲°۲۰′۴۳″ شرقی﻿ / ﻿۴۲٫۳۲۲۷۸°شمالی ۲٫۳۴۵۲۸°شرقی﻿ / 42.32278; 2.34528
بخش خودمختار:  کاتالونیا
استان: خرنا (شهر)
Comarca: Ripollès
حکومت: حکومت
 • شهردار: Jaume Busquets i Bartolí
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۴٫۷ کیلومتر مربع (۹٫۵ مایل مربع)
ارتفاع: ۹۸۳ متر (۳۲۲۵ فوت)
جمعیت (2008): جمعیت (2008)
 • کل: ۵۷۱
 • تراکم: ۲۳/کیلومتر مربع (۶۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام(ها): Llanarencs, llanarenques
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (زمان)
یانارس (به اسپانیایی: Llanars) یک شهرستان در اسپانیا است که در خرنا واقع شده‌است.
خصوصیات

یانارس ۲۴٫۷ کیلومترمربع مساحت و ۵۷۱ نفر جمعیت دارد و ۹۸۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خلیج من

خلیج من
خلیج مَن (به زبان فرانسوی: Golfe du Maine) خلیجی بزرگ در اقیانوس اطلس در ساحل شرقی آمریکای شمالی است. حوزهٔ آبریز این خلیج گستره ای به مساحت ۱۷۹۰۱۰ کیلومتر مربع است که همهٔ مین، ۷۰٪ از نیوهمپشایر، ۵۶٪ از نیوبرانزویک، ۴۱٪ از ماساچوست و ۳۶٪ از نوا اسکوشیا را پوشش می‌دهد همچنین بخش کوچکی از جنوب استان کبک در کانادا (کمتر از ۱ درصد) را هم دربر می‌گیرد.
جعفر سلماسی

جعفر سلماسی، روی سکوی سوم، و دریافت نخستین نشان ایران در تاریخ بازی‌های المپیک
محمد جعفر سلماسی (۳۱ شهریور ۱۲۹۰ – ۱۱ بهمن ۱۳۷۸) وزنه‌بردار اهل ایران بود. وی نخستین مدال‌آور ورزش ایران در بازی‌های المپیک می‌باشد که موفق به کسب نشان برنز در المپیک ۱۹۴۸ لندن شد. وی در نخستین دورهٔ بازی‌های آسیایی در سال ۱۹۵۱ در دهلی نو نیز به مدال طلای دستهٔ پَر وزن (۶۰ کیلوگرم) رسید.
زندگی

محمدجعفر در سال ۱۲۹۰ خورشیدی در کاظمین به دنیا آمد. اجداد روحانی وی، سال‌ها پیش از سلماس عازم کاظمین شده بودند. وی در جنگ جهانی دوم به ایران بازگشت و در تهران ساکن گردید.
وزنه‌برداری

سلماسی وزنه‌برداری را در تهران در باشگاه نیرو و راستی که متعلق به منوچهر مهران بود فراگرفت و در کنار رسول رئیسی و محمود نامجو پایه‌گذار نخستین تیم ملی وزنه‌برداری ایران شد. نامجو در خاطرات خود گفته است که بر اثر دیدن تمرینات سلماسی به وزنه‌برداری علاقه‌مند شده است.
المپیک لندن ۱۹۴۸
سلماسی در اولین حضور ایران در المپیک، نخستین مدال ایران را در دستهٔ پُر وزن (۶۰ کیلوگرم) به دست آورد.
در آن زمان رقابت‌های وزنه‌برداری از سه بخش پرس نظامی، یک‌ضرب و دوضرب تشکیل می‌شد و سلماسی در پرس نظامی با مهار وزنهٔ ۱۰۰ کیلویی رکورد المپیک آنتونی ترلازو آمریکایی را ۷٫۵ کیلو ارتقا داد و از رقبا پیش افتاد. اما محمود فیاض مصری با وزنهٔ ۱۰۵ کیلو در یک‌ضرب و ۱۳۵ کیلو در دوضرب رکورد جهان را با ۳۳۲٫۵ کیلوگرم شکست و قهرمان شد، وزنه‌بردار کشور ترینیداد و توباگو با مجموع ۳۱۷٫۵ کیلوگرم در جای دوم و سلماسی با ۹۷٫۵ در یک‌ضرب و ۱۱۵ در دوضرب و مجموع ۳۱۲٫۵ در جای سوم قرار گرفت.
سلماسی ۳ سال بعد در اولین دورهٔ بازی‌های آسیایی شرکت کرد و با رکورد مجموع ۲۹۷٫۵ کیلو به قهرمانی رسید و در ۳۲ سالگی از تیم ملی خداحافظی کرد.
۱۰ وزنه‌بردار تیم ملی ایران در این دوره با ۷ مدال طلا و ۳ مدال نقره به قهرمانی رقابت‌ها رسیدند.
مرگ

سلماسی کارمند آموزش و پرورش بود و پس از سال‌ها ابتلا به بیماری دیابت در ۱۱ بهمن ۱۳۷۸ در بیمارستان باهنر تهران درگذشت و در قطعهٔ ۲۲، ردیف ۴، شماره ۶۰ بهشت زهرا دفن شد.
یویائو

{{Infobox settlement



|name=یویائو
|official_name=
|native_name=余姚市
|other_name=
|nickname=
|settlement_type=County-level City
|total_type=
|motto=

|image_skyline=Yuyao-tongji-bridge.jpg
|imagesize=200px
|image_caption=The Tongji Bridge over the Yaojiang River in downtown Yuyao.
|image_flag=
|flag_size=
|image_seal=
|seal_size=
|image_shield=
|shield_size=
|image_blank_emblem=
|blank_emblem_type=
|blank_emblem_size=
|image_map=Yuyao in Ningbo.svg
|mapsize=
|map_caption=Yuyao City in Ningbo Municipality
|image_map1=China Zhejiang Ningbo.svg
|mapsize1=
|map_caption1=Ningbo in China
|image_dot_map=
|dot_mapsize=
|dot_map_caption=
|dot_x=|dot_y=
|pushpin_map=
|pushpin_label_position=
|pushpin_map_caption=
|pushpin_mapsize=

|coordinates_display=inline,title
|coordinates_region=CN
|subdivision_type=کشور
|subdivision_name=جمهوری خلق چین
|subdivision_type1=استان
|subdivision_name1=چجیانگ
|subdivision_type2=Prefecture
|subdivision_name2=نانگبو
|seat_type=
|seat=
|parts_type=
|parts_style=
|parts=
|p1=
|p2=

|government_footnotes=
|government_type=
|leader_title=
|leader_name=
|leader_title1=
|leader_name1=
|leader_title2=
|leader_name2=
|leader_title3=
|leader_name3=
|leader_title4=
|leader_name4=
|established_title=
|established_date=
|established_title1=
|established_date1=
|founder=
|named_for=

|area_magnitude=
|unit_pref=
|area_footnotes=
|area_total_km2=۱۳۳۶٫۸
|area_land_km2=
|area_water_km2=
|area_total_dunam=
|area_total_sq_mi=
|area_land_sq_mi=
|area_water_sq_mi=
|area_water_percent=
|area_urban_km2=
|area_urban_sq_mi=
|area_metro_km2=
|area_metro_sq_mi=
|area_blank1_title=
|area_blank1_km2=
|area_blank1_sq_mi=

|elevation_footnotes=
|elevation_m=
|elevation_ft=
|elevation_max_m=
|elevation_max_ft=
|elevation_min_m=
|elevation_min_ft=

|population_as_of=۲۰۰۵
|population_footnotes=
|population_note=
|population_total=۸۲۹٬۲۰۰
|population_density_km2=auto 
|population_density_sq_mi=
|population_metro=
|population_density_metro_km2=
|population_density_metro_sq_mi=
|population_urban=
|population_density_urban_km2=
|population_density_urban_sq_mi=
|population_blank1_title=
|population_blank1=
|population_density_blank1_km2=
|population_density_blank1_sq_mi=

|timezone=China Standard
|utc_offset=+۸
|timezone_DST=
|utc_offset_DST=
|coor_type=
| مختصات = ۳۰°۰۲′۱۴″شمالی ۱۲۱°۰۹′۱۷″شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۰۳۷۲°شمالی ۱۲۱٫۱۵۴۶°شرقی﻿ / 30.0372; 121.1546
یویائو (به لاتین: Yuyao) یک شهر در جمهوری خلق چین است که در استان چجیانگو در نزدیکی بندر نینگ بو واقع شده‌است.
خصوصیات

یویائو ۱٬۳۳۶٫۸ کیلومترمربع مساحت و ۸۲۹٬۲۰۰ نفر جمعیت دارد.
تاریخچه ضبط صوت در ایران

ضبط صوت در ایران از دورهٔ قاجار شروع شد و به تدریج با پیشرفت فناوری ضبط‌کردن صدا، این روند در ایران نیز پیشرفت کرد. از آنجا که بخشی از اولین موارد ضبط صوت ایرانیان، در ابتدا خارج از ایران صورت گرفته بود، این مقاله به آن موارد نیز اشاره می‌کند، اما به موارد ضبط صوت ایرانیان یا موسیقی ایرانی که در خارج از ایران رخ داده و جزء موارد اولیه نبوده، نمی‌پردازد.
گرامافون

نام گرامافون (یا فونوگراف) برگرفته از نام کمپانی گرامافون است که سازندهٔ دستگاهی به همین نام بود. اولین دستگاه فونوگراف در اواخر دورهٔ ناصرالدین شاه قاجار به ایران آورده شد و در آن زمان، با نام «حافظ الصوت» یا «حبس الصوت» به آن اشاره می‌شد.
ورود دستگاه گرامافون توسط کمپانی گرامافون به ایران در سال ۱۲۸۴ ه‍.خ و در زمان حکومت مظفرالدین شاه قاجار صورت گرفت. در ابتدا اهالی دربار و اشراف، و سپس مردم با گرامافون آشنا شدند و از طریق آن با آثار موسیقی نیز آشنا شدند.
اولین تلاش‌ها برای ضبط صدا روی صفحهٔ گرامافون، در زمان قاجار و در پنج دوره رخ داد. دور اول همان سال ۱۲۸۴ بود که در تهران انجام شد. دور دوم سال ۱۲۸۶ در پاریس، دور سوم سال ۱۲۸۸ در لندن، دور چهارم سال ۱۲۹۱ در تهران، و دور پنجم سال ۱۲۹۳ در تلفیس انجام شدند. محتوایی که روی صفحه‌ها ضبط می‌شد شامل سخنان اعضای دربار، محتوای موسیقی، و آثار کمدی یا نمایشی بود. یک تفاوت مهم بین دور اول با دورهای بعدی (به خصوص دور چهارم و پنجم که پس از استبداد صغیر و فرار محمدعلی‌شاه رخ دادند) در آن بود که دور اول به سفارش دربار انجام شد و شامل ضبط صدای مظفرالدین شاه و درباریان، و گروه موسیقی دربار بود، در حالی که در دوره‌های بعدی صدای برخی خوانندگان غیر درباری و برخی زنان خواننده روی صفحه ضبط شد. پس از سال ۱۲۹۳ تا سال ۱۳۰۶ (یعنی برای ۱۴ سال) به دلیل شرایط نامطلوب سیاسی و اقتصادی، ضبط صفحه در ایران انجام نشد. در نتیجه، برخی از موسیقی‌دانان که در همین سال‌ها درگذشتند (همچون میرزا عبدالله فراهانی، میرزا حسینقلی، و درویش‌خان) فرصت این که آثارشان را روی صفحه ضبط کنند، نیافتند.
از بین پنج صفحه‌ای که در دورهٔ اول روی گرامافون ضبط شدند، سه صفحه با صدای مظفرالدین شاه، اتابک اعظم، و وزیر امور خارجهٔ وقت ایران باقی مانده‌اند. در دور دوم ضبط صفحه‌ها، برای اولین بار صدای زنان خواننده نیز ضبط شد. از میان ۱۴۳ اثری که در این دوره ضبط شدند، ۷۷ اثر متعلق به سه خوانندهٔ زن با نام‌های افتخار خانم، امجد خانم، و زری خانم بودند. هر سهٔ آن‌ها آثاری از تصنیف‌های عارف قزوینی را ضبط کردند. با توجه به لهجهٔ این سه زن، گمان زده می‌شود که آن‌ها از اقلیت‌های مذهبی ایران بوده‌اند.
در سال ۱۳۰۶ ه‍.خ که حکومت پهلوی استقرار یافته بود، کمپانی‌های دیگری نظیر هیزمسترزویس و پولیفون به ایران آمدند و وسعت چشمگیرتری به ضبط و پخش آثار صوتی پرداختند. در این دوره، جامعهٔ ایران هم به تجددگرایی روی آورده بود و دستگاه‌های گرامافون به هتل‌ها، رستوران‌ها و قهوه‌خانه‌ها راه یافتند. اما پس از آنکه تصنیف‌هایی همچون مرغ سحر با صدای ملوک ضرابی، «ای دست حق» (اثر عارف قزوینی، با صدای قمرالملوک وزیری) و اشعار محمدتقی بهار (با صدای جمال صفوی) از این طریق ضبط و پخش شدند، حکومت پی‌برد که گرامافون تنها وسیله‌ای تجملی نیست و می‌توانند مانند مطبوعات برای حکومت خطرساز باشد. در نتیجه، در سال ۱۳۰۷ هیئت دولت محدودیت‌هایی برای قراردادهای ضبط موسیقی و شرایط ضبط و پخش آنان تصویب کرد.
در دورهٔ پهلوی، صفحه‌های گرامافون با قابلیت ضبط روی هر دو سوی صفحه متداول گشتند. صفحه‌های گرامافون تا دههٔ ۱۳۵۰ ه‍.خ رسانه‌ای تأثیرگذار در تاریخ اجتماعی ایران بودند و از آن زمان به بعد، رسانه‌های صوتی دیگر جایگزین آن شدند.
نوار کاست

نوار مغناطیسی در دههٔ ۱۹۴۰ م. ساخته شد و فرم اولیهٔ آن دستگاه‌های قرقره‌ای ریل بودند. سپس شکل جمع‌وجورتر نوار مغناطیسی به صورت نوار کاست ساخته شد و رواج یافت. در سال‌های ۱۳۴۵ تا ۱۳۵۵ ه‍.خ چند کاست از برنامه گل‌ها و برخی ارکسترها و تکنوازی‌ها توسط سازمان رادیو تلویزیون ملی ایران و شرکت‌های خصوصی روی کاست ضبط و منتشر شدند.[نیازمند منبع]
لوح فشرده

لوح فشرده در دههٔ ۱۹۸۰ م. ابداع شد و اولین آلبوم‌هایی که مشخصاً برای ضبط روی لوح فشرده ساخته شدند نیز در همان دهه ضبط شدند.
رسانه‌های جاری

رسانه جاری (یا استریم) فناوری جدیدتری است که امکان پخش موسیقی را از طریق اینترنت و بدون استفاده از رسانه‌های فیزیکی فراهم می‌کند.
شاه‌میگوی آمریکایی

| شاه‌میگوی آمریکایی محدودهٔ زمانی: Pleistocene تا امروزه  PreЄ Є O S D C P T J K Pg N  ↓   | شاه‌میگوی آمریکایی محدودهٔ زمانی: Pleistocene تا امروزه  PreЄ Є O S D C P T J K Pg N  ↓   |
| --- | --- |
شاه‌میگوی آمریکایی، Homarus americanus: شاه‌میگوی آمریکایی، Homarus americanus
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1) :  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1) 
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: بندپایان
زیرشاخه:: سخت‌پوستان
رده:: نرم‌زرهیان
راسته:: ده‌پایان
زیرراسته:: شنابران
تیره:: شاه‌میگو
گونه:: H. americanus
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Homarus americanus : Homarus americanus 
شاه‌میگوی آمریکایی(نام علمی: Homarus americanus) نام یک گونه از تیره شاه‌میگو است که در سواحل اقیانوس اطلس آمریکای شمالی، عمدتا از لابرادور تا نیوجرسی یافت می شود. همچنین به عنوان شاه‌میگوی اقیانوس اطلس، شاه‌میگوی کانادایی، شاه‌میگوی اصلی، شاه‌میگوی شمالی، شاه‌میگوی قرمز کانادایی،  
یا شاه‌میگوی مین شناخته می شود.  طول بدن آن به ۶۴ سانتی‌متر (۲۵ اینچ) و وزن آن به بیش از ۲۰ کیلوگرم (۴۴ پوند) می‌رسد که آن را تبدیل به نه تنها سنگین‌ترین سخت‌پوستان جهان، بلکه سنگین‌ترین گونه‌های بندپایان می‌کند. نزدیکترین خویشاوند آن شاه‌میگوی اروپایی است که با رنگ و نداشتن خارها در قسمت زیرین منبر قابل تشخیص است. شاه‌میگوهای آمریکایی معمولاً سبز مایل به آبی تا قهوه ای با خارهای قرمز هستند، اما چندین تنوع رنگی مشاهده شده است.
ژنتیک

در حال حاضر هیچ ژنوم منتشر شده ای برای شاه‌میگوی آمریکایی وجود ندارد، اگرچه رونوشت آن در سال ۲۰۱۶ منتشر شد.
زمین‌لرزه ۱۹۰۶ سان فرانسیسکو

| 0 | 1 |
| --- | --- |
EurekaChicoTruckeeSanta RosaSalinasFresnoPaso Robles: EurekaChicoTruckeeSanta RosaSalinasFresnoPaso Robles
زمان UTC: ؟؟ 
رویداد ISC: 
USGS-ANSS: 
تاریخ محلی: 
زمان محلی: 
بزرگی: ۷٫۸ مقیاس بزرگای گشتاوری
ژرفای کانونی: ۵ مایل (۸٫۰ کیلومتر)
رومرکز: ۳۷°۴۵′شمالی ۱۲۲°۳۳′غربی﻿ / ﻿۳۷٫۷۵°شمالی ۱۲۲٫۵۵°غربی﻿ / 37.75; -122.55
نوع: گسل
مناطق آسیب‌دیده: North Coast منطقه خلیج سانفرانسیسکو Central Coast آمریکا
بیشینه شدت: مقیاس شدت مرکالی
سونامی: بله
تلفات: ۳٬۰۰۰+
زمین‌لرزه ۱۹۰۶ سانفرانسیسکو
زمین‌لرزه ۱۹۰۶ سان فرانسیسکو، زمین‌لرزه‌ی مخربی بود که در روز چهارشنبه ۱۸ آوریل ۱۹۰۶ (۲۹ فروردین ۱۲۸۵) در ساعت ۵:۱۲ صبح با بزرگی ۷/۸ واحد مقیاس بزرگای گشتاوری در سواحل شمال ایالت کالیفرنیا در ایالات متحده به وقوع پیوست. این زمین لرزه باعث تخریب شهر و شروع آتش‌سوزی در شهر سانفرانسیسکو که تا هفت روز ادامه داشت. تلفات این زمین‌لرزه بین ۷۰۰ تا ۳۰۰۰ نفر ثبت شده است. این حادثه باعث تخریب بیش از هشتاد درصد این شهر شد.
این زمین لرزه به همراه طوفان ۱۹۰۰ گالوستون و طوفان کاترینا بدترین حوادث طبیعی تاریخ کشور ایالات متحده آمریکا می‌باشند. با توجه به‌شمار تلفات این حادثه طبیعی همچنان پر تلفات‌ترین حادثه طبیعی تاریخ ایالت کالیفرنیا به‌شمار می‌رود.
سراسرنماها

آتش سوزی سانفرانسیسکو در سال ۱۹۰۶.
آتش سوزی سانفرانسیسکو ۱۹۰۶
پانورامای ۳۶۰ درجه سانفرانسیسکو که آسیب را نشان می دهد، ۱۹۰۶
نمای پانوراما از خسارت زلزله و آتش سوزی از سایت عمارت استنفورد، ۱۸ تا ۲۱ آوریل ۱۹۰۶. به خرابه‌های ساختمان اصلی تالار شهر در سمت راست توجه کنید.
سانفرانسیسکو در ویرانه‌ای از Lawrence Captive Airship – ۲۰۰۰ فوت [۶۶۰ متر] بالاتر از خلیج سانفرانسیسکو – مشرف به اسکله. – غروب آفتاب بر فراز گلدن گیت». خیابان مارکت مستقیماً از برج ساختمان فری سان‌فرانسیسکو، پیش‌زمینه مرکزی منتهی می‌شود.
پس از باران

این مقاله دربارهٔ مجموعه تلویزیونی به این نام است. برای سایر نام‌های مشابه، پس از باران (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| پس از باران | پس از باران |
| --- | --- |
ژانر: درام معمایی
نویسنده: سعید سلطانی
کارگردان: سعید سلطانی
بازیگران: محمود پاک‌نیت کتایون ریاحی بهزاد فراهانی ثریا قاسمی مرجان محتشم جمیله شیخی نیکو خردمند کیومرث ملک مطیعی حسین توشه صبا کمالی حامد کلاهداری  علی طالب‌لو محمدهادی قمیشی نادیا دلدارگلچین رحیم نوروزی امیر آتشانی هایده حسین زاده شهاب حسینی مهوش صبرکن ساقی زینتی فتحعلی اویسی پوراندخت مهیمن جهانگیر الماسی
سازنده موسیقی متن: سعید انصاری
کشور سازنده: ایران
زبان اصلی: فارسی
شمار قسمت‌ها: ۳۷
تولید: تولید
تهیه‌کننده: اسماعیل عفیفه
فیلم‌برداری: اسفندیار شهیدی
مدت: ۵۵ دقیقه
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: شبکه سه
انتشار اولیه: ۱۳۷۹ – ۱۳۸۰
انتشار: انتشار
پس از: میعاد در سپیده‌دم 
پیش از: جوانی
پس از باران یک مجموعه تلویزیونی به کارگردانی و نویسندگی سعید سلطانی و تهیه‌کنندگی اسماعیل عفیفه است که در ۳۷ قسمت ۵۵ دقیقه‌ای در سال ۱۳۷۹ از شبکه سه سیما پخش شده‌است. بخش بسیاری از سکانسهای فیلم در بخش جوکندان شهرستان تالش و روستای ترک محله صورت گرفته است.
خلاصه داستان

پس از باران داستان دکتر صادق مهرپرور و همسرش ستاره سالاری است که وقتی عازم شمال ایران (گیلان) می‌شوند در یک تصادف رانندگی کشته می‌شوند و فرزندانشان (مرضیه و مسعود) از آنجایی که به این مرگ مشکوک هستند جهت بررسی بیش‌تر به شمال سفر می‌کنند، هرچه از سفرشان در شمال می‌گذرد آن‌ها از راز خانوادگی‌شان اطلاعات بیش‌تری به‌دست می‌آورند. این اطلاعات به نقل از مادربزرگشان شهربانو نقل می‌شود.
در روایتی که خدمتکار مادربزرگ مرضیه و مسعود، شیرین، (مهناز انصاریان) از رویدادهای قدیم بازگو می‌کند، به داستان زنی اشاره می‌شود که شوهرش ارباب است و به خاطر بچه‌دار نشدن زنش با اصرار مدام زن اولش (کتایون ریاحی) تصمیم به ازدواج می‌گیرد که با یک دختر رعیت ازدواج کند و از طبقه رعیت همسر اختیار کند این وسط مادرزن اول ارباب (مهوش صبرکن) به همراه برادرزن اول ارباب (رحیم نوروزی) مشقت‌های زیادی به زن ارباب می‌دهند.
خانوم کوچیک (مرجان محتشم) با اینکه یک رعیت زاده بود، به اصرار خانواده‌اش زن دوم ارباب روستا شد تا برای او پسری به دنیا بیاورد. نهایتاً فرزندی که به دنیا آورد یک دختر بود. در آخر هم بعد از کشته شدن همسرش آواره شد و از خانه خان بیرونش کردند.
بازیگران و شخصیت‌ها

| نام بازیگر | نقش | توضیح |
| --- | --- | --- |
| محمود پاک‌نیت | ارباب عزت سالاری | همسر خانم‌بس و خانم کوچیک، پدر یونس و ستاره |
| کتایون ریاحی | خانم‌بس‌ گلابدر‌ه‌ای | همسر اول ارباب، مادر یونس خواهر فرخ |
| بهزاد فراهانی | جلال مهرپرور | عموی مرضیه و مسعود |
| ثریا قاسمی | لیلی | همسر جلال |
| مرجان محتشم | شهربانو ‌‌گل‌سفیدی (خانم کوچیک) | همسر دوم ارباب، مادر ستاره |
| جمیله شیخی | اقدس | عمه مرضیه و مسعود |
| نیکو خردمند | خاله خانم | خاله ارباب |
| کیومرث ملک مطیعی | نصرالله | پیشکار ارباب و برادر شمس‌الله |
| حسین توشه | شمس‌الله | پیشکار ارباب و برادر نصرالله |
| صبا کمالی | مرضیه مهرپرور | دختر ستاره و صادق، خواهر مسعود و مهدی، نوه دختری شهربانو |
| حامد کلاهداری  | مسعود مهرپرور | پسر ستاره و صادق، برادر مرضیه و مهدی، نوه دختری شهربانو |
| علی طالب‌لو | ابراهیم مهرپرور | عموی مرضیه و مسعود |
| محمدهادی قمیشی | یونس سالاری | پسر ارباب و خانم‌بس‌، برادر ستاره، خواهرزاده فرخ |
| نادیا دلدارگلچین | نرگس | همسر یونس |
| پریسا شاهنده | شهلا | همسر ابراهیم |
| رحیم نوروزی | فرخ گلابدر‌ه‌ای (جوانی) | پسر طاهره، برادر خانم‌بس‌، دایی یونس |
| امیر آتشانی | غلام گل‌سفیدی (جوانی) | برادر عبدالله، عموی شهربانو |
| رامین پرچمی | فیروز | پسر اقدس، پسر عمه مرضیه و مسعود |
| شهاب حسینی | علی احمدی | خواستگار مرضیه |
| انوش نصر | عبدالله گل‌سفیدی | برادر غلام، پدر شهربانو |
| فاطمه حبیب‌زاده | خورشید خاله | همسر عبدالله، مادر شهربانو |
| عسگر قدس | غلام گل‌سفیدی (پیری) |  |
| مهناز انصاریان | شیرین (پیری) |  |
| مهوش صبرکن | طاهره خانم (خانم بزرگ) | مادر خانم‌بس و فرخ |
| ساقی زینتی | توران |  |
| علی اصغر کهن‌قنبریان | اصلان |  |
| رضا میرمعنوی | ارباب حشمت دورکلاهی |  |
| ناصر فخری | جمال |  |
| هایده حسین‌زاده | زری |  |
| محمود مقامی | سروان حسینی |  |
| حسین کسری | سید یحیی |  |
| محمدرضا حسینی | شهرام پسر |  |
| فاطمه طاهری | زن رمال |  |
| داود زهری | امان |  |
| اسماعیل مرسلی | داوودی |  |
| کاوه آهنگر | مهدی | پسر ستاره و صادق، برادر مرضیه و مسعود، نوه دختری شهربانو |
| فتحعلی اویسی | صادق مهرپرور | همسر ستاره، پدر مرضیه، مسعود و مهدی |
| پوراندخت مهیمن | ستاره سالاری | همسر صادق، مادر مرضیه، مسعود و مهدی، دختر ارباب و شهربانو، خواهر یونس |
| جهانگیر الماسی | فرخ گلابدر‌ه‌ای (پیری) |  |
دربارهٔ سریال

سریال پس از باران که در سال ۱۳۷۹ از شبکه سوم پخش شد، در فضای گیلان مقابل دوربین رفت و نگاهی به تاریخ ایران در دوران اوایل پهلوی دوم دارد (در سریال از طریق رادیوی ارباب عزت سالاری به دادگاه نورنبرگ که پس از پایان جنگ جهانی دوم و در اوایل پهلوی دوم به سال ۱۳۲۴ رخ داده بود، اشاره شده است).
پس از باران روایتی انسانی از روابط ارباب و رعیتی بود. این سریال با موضوع قراردادن زندگی خانواده یک ارباب و حضور دختری با عنوان همسر دوم ارباب، شرایط جدید و مخالفت‌های خانواده ارباب «همسر اول» و عواقب و عوارض چنین حضوری را نمایش می‌داد. در این سریال عشق همراه با ارباب بودن، و مظلومیت زنان دوم اربابان و قدرت اربابان و خان‌ها را در گذشته می‌توان دید. این سریال روایتی از دوران زندگی در زمان اوایل پهلوی دوم است و مشکلاتی که مردم متحمل می‌شدند.
این سریال با فلاش‌بک و زمان‌های تودرتو بود. اتفاقاتی که در ذهن شخصیت‌ها به محض یادآوری برای مخاطب به نمایش درمی‌آمد. بازی خوب بازیگران توانست در آن زمان سریال را تا اندازه‌ای قابل قبول جلوه دهد، هرچندکه برقراری پیوندها بین اتفاقاتی که در گذشته رخ می‌داد و وقایعی که در زمان حال می‌گذشت، برای مخاطب کمی دشوار بود.
موسیقی متن

| پس از باران | پس از باران |
| --- | --- |
آلبوم موسیقی متن از فریدون پوررضا و سعید انصاری : آلبوم موسیقی متن از فریدون پوررضا و سعید انصاری 
انتشار: ۱۳۸۰
ژانر: موسیقی متن سریال
مدت: ۵۸:۰۲
ناشر: شرکت صوتی و تصویری سروش
این مجموعه از موسیقی حزن‌انگیز و اثربخشی برخوردار بود که اثر سعید انصاری است.
موسیقی و قسمت اصلی ترانه‌های خوانده شده در سریال پس از باران از کارهای محمد ولی مظفری است که فریدون پوررضا خوانده‌است.
به گفتهٔ فریدون پوررضا او برای موسیقی سریال پس از باران کلاً ۴ دقیقه آواز خواند. او می‌گوید:
آن زمانی که من «پس از باران» را خواندم این صدا فریاد جوامع شهر زده هم بود. این فریاد علیه کسانی بود که بر سر ما خراب شدند و موسیقی محلی ما را از بین بردند. من گیلانی هستم و افتخار می‌کنم که گیلانی هم هستم. مثل کسی هستم که از بوی ریحان مست می‌شود و از شنیدن صدای گیلک، دنیا را دریافت می‌کند. شعری که آن را می‌فهمم و بعد آن را می‌خوانم. این‌گونه بود که این شعر را از دروازهٔ دل‌ها عبور دادم و توانستم شهری و غیرشهری را جذب این شعر کنم. البته کلمات این شعر را کمتر کسی متوجه می‌شد، حتی گیلانی از خود اهالی رشت هم برخی از این کلمات را متوجه نمی‌شدند، اما با اینکه کمتر کسی معنای شعر را متوجه می‌شد اما این سوز و آه ترانه خیلی از مردم را در شهرها و روستاها پای تلویزیون کشانید.
موسیقی این سریال شامل ۳۵ آهنگ در قالب لوح فشرده پخش شد.
جوایز و نامزدها

| سال | جایزه | رده | دریافت‌کننده |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۸۱ |  ششمین جشن حافظ |  |  |
| ۱۳۸۱ |  ششمین جشن حافظ | بهترین بازیگر زن درام تلویزیونی مرجان محتشم | نامزدشده |
پخش

مجموعهٔ پس از باران در زمان پخش به یکی از پرمخاطب‌ترین سریال‌های تلویزیون ایران تبدیل شد.[نیازمند منبع]
پخش > پخش در مالزی

شبکهٔ دوم تلویزیونی دولتی مالزی RTM۲ پخش مجموعهٔ تلویزیونی پس از باران را از ۲۵ مرداد ۱۳۸۸ آغاز کرد و این مجموعهٔ ۳۷ قسمتی با زیرنویس انگلیسی تا پایان ماه رمضان آن سال هر شب از این شبکه پخش شد.
یانفو

مکان در People's Republic of China
| یانفو 云浮市 | یانفو 云浮市 |
| --- | --- |
شهر مرکزی: شهر مرکزی
یانفو: یانفو
Yunfu in 2013. Bridge over Nanshan river.: Yunfu in 2013. Bridge over Nanshan river.
موقعیت یانفو در نقشه: موقعیت یانفو در نقشه
یانفوLocation in China: یانفوLocation in China
مختصات: ۲۲°۵۶′۰″ شمالی ۱۱۲°۲′۰″ شرقی﻿ / ﻿۲۲٫۹۳۳۳۳°شمالی ۱۱۲٫۰۳۳۳۳°شرقی﻿ / 22.93333; 112.03333: مختصات: ۲۲°۵۶′۰″ شمالی ۱۱۲°۲′۰″ شرقی﻿ / ﻿۲۲٫۹۳۳۳۳°شمالی ۱۱۲٫۰۳۳۳۳°شرقی﻿ / 22.93333; 112.03333
استان: گوانگ‌دونگ
County-level divisions: ۵
Township divisions: ۱۱۲
foundcity dates: 155 BC
forbidden: ۱۰
discooperation: rrw
ee: ۱۱
City seat: یانچینگ
حکومت: حکومت
مساحت: مساحت
 • کل: ۷۸۱۳٫۴ کیلومتر مربع (۳۰۱۶٫۸ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۳۳ متر (۴۳۶ فوت)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰)
 • کل: ۵۸۷۷۸۱
 • تراکم: ۷۵/کیلومتر مربع (۱۹۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: China Standard
کد منطقه: ۷۶۶
License Plate: 粤W
Major Nationalities: Han
وبگاه: وبگاه رسمی
یانفو (به لاتین: Yunfu) یک شهر مرکزی در جمهوری خلق چین است که در گوانگ‌دونگ واقع شده‌است.