تونل‌های نوار غزه
اندازه و ابعاد شبکه تونل

اندازه و ابعاد کل شبکه تونل در نوار غزه ناشناخته است و همه طرف های درگیر جزئیات را مخفی نگه می دارند. اسماعیل هنیه، نخست‌وزیر سابق تشکیلات خودگردان فلسطین در سال ۲۰۱۶ نشان داد که شبکه تونل اندازه شبکه تونل Củ Chi ساخته شده توسط جبهه آزادیبخش ملی ویتنام در چارچوب جنگ ویتنام را دو برابر کرده‌است. دانیل روبینشتاین با استناد به یک جلسه توجیهی خصوصی در فوریه ۲۰۱۵ نوشت که اسرائیل ۱۰۰ کیلومتر (۶۲ مایل) تونل در طول جنگ غزه در سال ۲۰۱۴ کشف کرد که یک سوم آن به خاک اسرائیل نفوذ کرد. الکس فیشمن از Ynet نیز همین رقم را در سال ۲۰۱۷ گزارش کرد. خبرنگار هاآرتس، یانیو کوبوویچ، در ژوئن ۲۰۲۱ گزارش داد که حماس «صدها کیلومتر تونل به طول و عرض نوار غزه» را پس از آسیب دیدن برخی از آنها در جریان عملیات نگهبان دیوارها ساخته‌است.به گفته افسر نظامی ایرانی حسن حسن زاده که فرماندهی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی از تهران را بر عهده دارد، تونل های نوار غزه بیش از 500 کیلومتر (310 مایل) است.طبق اظهارات وی «مجاهدان فلسطینی از طریق تونل‌ها تا ۴۰ کیلومتر وارد خاک اسرائیل شده اند »
سیستم تونل در زیر بسیاری از شهرها و شهرهای غزه مانند خان یونس، جبالیا و کمپ آوارگان شاطی قرار دارد. به‌طور معمول، نقاط دسترسی تونل در داخل ساختمان‌ها، مانند خانه‌های شخصی یا مساجد، پنهان می‌شوند، یا با برس استتار می‌شوند، که از طریق تصویربرداری هوایی یا هواپیماهای بدون سرنشین مانع از شناسایی آنها می‌شود. به گفته ایال وایزمن، «بیشتر تونل‌ها دارای چندین نقطه دسترسی و مسیر هستند که از چندین خانه یا مرغداری شروع می‌شوند، به یک مسیر اصلی می‌پیوندند و سپس دوباره به چندین گذرگاه جداگانه منشعب می‌شوند که به ساختمان‌های طرف دیگر منتهی می‌شوند». در طول جنگ غزه ۲۰۱۴، ارتش اسرائیل با «تونل‌های پیچیده، با تعدادی محور ورودی و خروجی» مواجه شد و «تونل اصلی اغلب شکافته می‌شد و گاهی مسیرهای موازی وجود داشت». تونل‌ها معمولاً ۲۰ متر (۶۶ فوت) تا ۳۰ متر (۹۸ فوت) زیر سطح هستند. به‌طور متوسط، هر تونل تقریباً ۲ متر (۶٫۶ فوت) ارتفاع و ۱ متر (۳٫۳ فوت) عرض دارد و مجهز به چراغ، برق و گاهی مسیرهایی برای حمل مواد است. تونل‌ها اغلب با بمب‌های دست‌ساز به دام می‌افتند.

یک افسر مهندسی ارتش اسرائیل که وظیفه مکان‌یابی تونل‌ها را بر عهده داشت به هاآرتص گفت که سه تونل کشف شده در سال ۲۰۱۳ چشمان اسرائیلی‌ها را به نسبت شبکه باز کرد. این افسر مهندسی توضیح داد: «تونل‌های عریض، با سیستم‌های ارتباطی داخلی که در اعماق سطح حفر شده بودند و کناره‌ها با لایه‌های بتونی تقویت شده بودند» که در آن‌ها «می‌توانستید بدون هیچ مشکلی در آن‌ها به صورت عمودی راه بروید». سخنگوی ارتش اسرائیل گفت که سیستم تونل «مثل مترو یا راه زیر زمینی» است.

در نوامبر ۲۰۲۲، آژانس امداد و کار سازمان ملل متحد (UNRWA) برای آوارگان فلسطینی گزارش داد که تونلی را در زیر یک مدرسه ابتدایی که توسط آژانس اداره می‌شود، پیدا کرده‌است. آژانس به مقامات مربوط در غزه به شدت اعتراض کرد تا خشم و محکومیت حضور چنین سازه ای در زیر یکی از تأسیسات خود را ابراز کند، که آن را «نقض جدی بی طرفی آژانس و نقض قوانین بین المللی» دانست که «کودکان و کارکنان آژانس را در معرض خطرات امنیتی و ایمنی قابل توجهی قرار می‌دهد.» UNRWA در بیانیه ای گفت که این آژانس «منطقه را محاصره کرده و به سرعت اقدامات لازم را برای ایمن سازی مدرسه از جمله آب بندی دائمی حفره انجام داده‌است.»

در ۲۴ اکتبر ۲۰۲۳، حماس یوچوید لیفشیتز ۸۵ ساله را که در حمله حماس به اسرائیل در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ به گروگان گرفته شده بود، آزاد کرد. لیفشیتز شرح داد که دو تا سه ساعت در تونل‌های مرطوب راه می‌رفت تا اینکه او و سایر گروگان‌ها به یک سالن بزرگی رسیدند. لیفشیتز به خبرنگاران گفت که حماس «شبکه عظیمی» از تونل‌ها دارد که شبیه یک «تار عنکبوت» است. به گفته لیفشیتز، حماس اتاق‌هایی تمیز با تشک‌های روی زمین آماده کرده بود و گروگان‌ها مرتباً از پزشکان در مواضع زیرزمینی خود ملاقات می‌کردند.