stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مرقع
پیدایش

مرقع‌سازی هنری ایرانی ست که در ایران و بعدها در آسیای صغیر و شبه‌قاره هند رواج یافت.
از نیمه دوم قرن نهم هجری، قطعه‌نویسی در میان خوشنویسان متداول شد. بدین صورت که آنان آیات قرآن و احادیث و گزیده‌های اشعار را بر روی قطعه‌هایی مستقل تحریر می‌کردند. نیز در همین اوان که نقاشان، آثارشان را به شکل مجزا و خارج از محدوده کتاب بر روی رقعه‌ها و قطعه‌های کاغذ ترسیم می‌کردند، مرقع‌سازی و وصالی این اوراق پراکنده در ایران رواج یافت. وصالان و صحافان از گردآوری آثار مختلف هنری و به‌هم پیوسته کردن آنها، کتابی نفیس فراهم می‌آوردند و آن را در میان دفّتین قرار می‌دادند.
خواجه شهاب‌الدین عبدالله مروارید در شرفنامه خود از مرقع منسوب به امیرعلی شیرنوایی که شاید نخستین مرقع در تاریخ باشد و در ۸۹۷ ه‍.ق ساخته شده است، یاد می‌کند. مقدمه‌این مرقع به قلم خود وی است. ظاهراً امیرعلی شیر نوایی دستور داده بود از کتابخانه‌ها و اطراف و اکناف آثار نفیس هنری را جمع نمایند و با هم پیوند دهند و مرقعی بسازند. متأسفانه از این مرقع فعلاً نشانی در دست نیست.
اهمیت

در ساختن مرقع و آرایه‌های آن از هنرهای گوناگونی بهره می‌گرفتند. از یک‌سو می‌توان نمونه‌هایی نفیس از هنرهای جلدسازی، وصالی، قطاعی، حاشیه‌سازی، متن و حاشیه را در این ساختار یافت و از سوی دیگر، آثاری همچون خوشنویسی، نقاشی، تذهیب، و تشعیرسازی در متن مرقعات جلوه‌گری می‌کنند.
در بیشتر کتابخانه‌های پادشاهان و شاه‌زادگان و فرمانروایان و گران مایگان تهیه مرقع انجام می‌شد. آنان گذشته از تولید کتاب‌های ارزنده به فراهم آوردن و مرقع‌های رنگین می‌پرداختند و کتابخانه آنان نگارخانه و نگارستان بوده است.
مرقعات برای اهل فن از نظر تاریخی و فرهنگی ارزش فراوان دارند؛ زیرا با تجزیه و تحلیل آنها، می‌توان دربارهٔ خاستگاه، سیر تحول و تطور آثار، مکتب‌ها و شیوه‌ها، شناخت هنرمندان و روحیات آنها، و نیز ویژگی‌های اجتماعی و سیاسی و اقلیمی، اطلاعات مفیدی به‌دست‌آورد.
مرقعات مشهور

تعداد زیادی از مرقعات بر جای مانده، زینت‌بخش کتابخانه و موزه‌های ایران و جهان است و برخی هم در سیر ایام دستخوش حوادث گشته و جز نامی هیچ نشانی از آن‌ها در دست نیست. چند نمونه از مرقعات ارزشمند ایران عبارتند از:
مرقع منسوب به امیرعلی شیرنوایی که شاید نخستین مرقع باشد و در ۸۹۷ ق. ساخته شده است. عبدالله مروارید در شرفنامه خود از آن یاد می‌کند و مقدمه‌اش به قلم خود وی است. ظاهراً امیرعلی شیر نوایی دستور داده بود از کتابخانه‌ها و اطراف و اکناف آثار نفیس هنری را جمع نمایند و با هم پیوند دهند و مرقعی بسازند. متأسفانه از این مرقع فعلاً نشانی در دست نیست.
مرقع شاه اسماعیل صفوی که مقدمه‌اش به قلم شمس‌الدین‌محمد توصیفی دربارهٔ هنرمندان است و به سال ۹۱۶ ق. تحریر شده است.
مرقع محمد مؤمن کرمانی فرزند خواجه شهاب‌الدین عبدالله مروارید متوفی ۹۴۸ ق. مرقعی بزرگ از آثار قلمی این هنرمند زبر دست بود و برای شاه تهماسب تهیه شده بود
مرقع بهرام میرزا صفوی که مقدمه‌اش را دوست محمد کواشانی هروی در ۹۵۱ق. نوشته است و هم‌اکنون در کتابخانه خزینه اوقاف توپ قاپوسرای (موزه توپکاپی) استانبول است
مرقع امیرغیب بیک، امیر شاه تهماسب که سید احمدآهوچشم شاگرد میرعلی هروی آن را به سال ۹۷۳ ق. ترتیب داده است.
مرقع گلشن که مجموعه‌ای بی‌نظیر از هنرهای نقاشی و خطاطی است به دستور پادشاهان هنر دوست سلسله گورکانی هند از جمله جهانگیرشاه و به‌دست هنرمندان ایرانی و هندی طی سال‌های ۱۰۱۴–۱۰۳۹ق. خلق شده است. هنرهای به‌کار رفته در این مجموعه، شامل تذهیب، تشعیر، ترصیع، تصویر، تحریر، تجلید، و خوشنویسی از نمونه‌های ممتاز خلاقیت‌های هنری است. مرقع گلشن در قرن یازدهم به ایران رسید و در اواخر قرن سیزدهم یعنی در دوره ولیعهدی ناصرالدین شاه، در کتابخانه شاهنشاهی ثبت شد و هم‌اکنون در کتابخانه کاخ گلستان نگهداری می‌شود. این مرقع شامل دو بخش است: بخش نخست با ۹۰ ورق، و بخش دوم حاوی ۴۳ ورق. با توجه به دو رو بودن اوراق آن، ۲۶۲ قطعه اثر نفیس در مرقع گلشن وجود دارد.
رادیولوژی

یک پزشک پرتوشناس در حال تفسیر تصاویر پزشکی در یک شبکه PACS در یک کارگاه واقع در سن دیگو در سال ۲۰۱۰
Dr. Macintyre's X-Ray Film (1896)
پرتوشناسی یا رادیولوژی (به فرانسوی: Radiologie) و گاهی تصویربرداری تشخیصی نام یک رشته از تخصص‌های پزشکی است که از پرتو ایکس و دیگر اقسام امواج و پرتوها برای تشخیص و درمان بیماری و حالات غیرطبیعی کمک می‌گیرد. در تمام این‌ها، هدف تشخیص بیماری یا حالات غیرطبیعی بدن به کمک روش‌های پیشرفته تصویری است. رادیولوژی از کلمه لاتین Radius به معنای پرتو مشتق شده‌است. پرتوشناسی دربرگیرنده رشته‌های بسیاری است که بر مبنای کاربرد پرتوهای یون‌ساز برای تشخیص بیماری‌ها یا درمان آن‌ها می‌باشد.
این رشته به صورت یک تخصص (دوره چهار ساله رزیدنتی) بعد از اتمام دوره پزشکی ارائه می‌گردد.
ضمناً رشته رادیولوژی (پرتوشناسی تشخیصی) در مقطع کارشناسی نیز به‌صورت یک دوره چهارساله در دانشکده‌های پیراپزشکی ارائه می‌شود.
تعریف

در این مقاله و مقالات مربوط، به «پرتوشناسی» (یا رادیولوژی) جنبهٔ بالینیِ تصویربرداری پزشکی (یعنی تصویربرداری و تشخیص) تعریف شده‌است (لذا روش‌های تصویربرداری کلی‌تری همانند انواع میکروسکپی را در بر نمی‌گیرد).
پرتوشناسی: یک شاخه یا تخصص از علوم پزشکی است که با مطالعه و به کار بردن فناوری تصویربرداری توسط تابش و اشعه ایکس در جهت تشخیص و درمان بیماری سر و کار دارد.
سابقاً «رادیولوژی» (یا همان پرتوشناسی) به رشته‌ای گفته می‌شد که در آن از روش‌های پرتوی یونیزان استفاده می‌شد اما امروزه «رادیولوژی» با علوم تصویری غیر پرتوی مثل ام آر آی و سونوگرافی نیز خلط می‌شود. به‌عبارت دیگر در پرتوشناسی، برخی روش‌ها (همانند سی تی اسکن، ماموگرافی، و روش‌های مرسوم رادیوگرافی) از توزیع پرتوهای تابیده شدهٔ اشعه ایکس بر روی صفحات فیلم یا شمارشگرها یا گیرنده‌های دیگر دیجیتالی تشکیل تصویر می‌دهند. اما در برخی روش‌های دیگر (همانند ام آر آی و سونوگرافی و مقطع‌نگاری همدوسی اپتیکی) از روش‌های غیر پرتوی یونیزان استفاده می‌گردد. رادیولوژی امروزه هر دو را در بر می‌گیرد.
بعضی اتم‌ها مجموعه ناپایداری از ذرات بنیادی هستند. این اتم‌ها خود به خود اشعه منتشر می‌کنند و به این ترتیب به اتم‌هایی با هویت شیمیایی متفاوت تبدیل می‌شوند. این فرایند که رادیواکتیویته یا پرتوزایی نامیده می‌شود. توسط هانری بکرل در ۱۸۹۶ کشف شد.
پیشینه

پزشک معروف یونان باستان، بقراط حکیم، برای نخستین بار در تاریخ روشی را برای سنجش دمای بدن ابداع نمود که شباهت به روش‌های دمانگاری امروزی دارد، و از این لحاظ می‌توان این را کهنترین نمونه تصویربرداری تشخیصی در تاریخ محسوب کرد.
سرآغاز پرتوشناسی مدرن را شاید بتوان به هانری بکرل و کشف رادیواکتیویته در دهه ۱۸۹۰ نسبت داد که به دنبال آن، با برداشته شدن اولین تصویر پرتونگارِ اشعه ایکس از بدن انسان توسط ویلهلم رونتگن در سال ۱۸۹۶، دانش فیزیک پزشکی نوین به صورت امروزی متولد گردید. در همان سال بود که برای نخستین بار در تاریخ از تجهیزات پرتونگاری در میدان جنگ و به‌طرز سیار استفاده گردید. طولی نکشید که پیشرفت‌های پیر و ماری کوری در کشف رادیوم و دیگر عناصر پرتوده زبان‌زد خاص‌وعام محافل علمی شد.
جنبه اشتغالی

پزشک پرتوشناس کسی است که با انجام صوتنگاری و تفسیر تصاویر پزشکی، به تشخیص بیماری‌ها کمک می‌کند. پرتوشناس شخصی است که پزشک بوده و دارای تخصص پرتوشناسی است و با استفاده از آرایه‌ها یا نقش‌هایی از فناوری‌های تصویربرداری (مانند فراصوت یا صوتنگاری (صوتنگاری فراصوتی)، توموگرافی رایانه‌ای (سی تی اسکن)، پزشکی هسته‌ای (در ایران پزشکی هسته ای تخصصی جداگانه است)، توموگرافی یامقطع‌نگاری با نشر پوزیترون و تصویربرداری تشدید مغناطیسی یا همان تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI)، برای تشخیص یا درمان بیماری‌ها بهره می‌برد.
این تخصص معمولاً گرایش‌بندی‌های فرعی‌تری نیز دارند. به‌طور نمونه نوعی گرایش تخصصی پرکاربرد پرتوشناسی مداخله‌ای نام دارد که عبارت است از انجام رویه‌های درمانی که معمولاً با حداقل مزاحمت و کمترین شیوه تهاجمی صورت می‌گیرد. یکی از گرایش‌های تخصصی دندانپزشکی نیز پرتوشناسی دهان، فک و صورت می‌باشد.
جنبه اشتغالی > پرسنل کمکی

در یک بخش پرتوشناسی در یک بیمارستان یا کلینیک معمولاً افراد دیگری نیز به کار مشغول اند که به‌طور مستقیم و غیر مستقیم به پرتوشناسان کمک می‌کنند.
یکی از این پرسنل فناور است. یک تصویر پزشکی معمولاً به وسیله این شخص که معروف به فناور پرتوشناسی می‌باشد گرفته می‌شود. پزشک پرتوشناس (شخصی که در بالا از وی نام برده شد) در حصول خود تصویر نقشی ندارد (مگر در برخی حالتهای خاص مثل فلوروسکپی یا سونوگرافی). وظیفه و تمرکز پزشک پرتوشناس بیشتر تشخیص امراض یا نابسامانی‌ها از روی تصاویر بدست آمده‌است، نه تهیه خود آن. عمل اخیر در واقع از وظایف تکنیسین‌های پرتوشناس است. آنان معمولاً دارای مدرک کارشناسی هستند. در ایالات متحده آمریکا سازمان بورد AART تدریجاً داشتن مدرک کارشناسی را بر کاردانی ترجیح داده‌است.
از دیگر پرسنل یک بخش مدرن رادیولوژی، متخصصی است که فیزیکدان پزشکی نام دارد. تخصص این‌گونه افراد در علوم رادیولوژی تشخیصی یا فیزیک تصویرسازی است. متخصص این رشته معمولاً یا دارای مدرک کارشناسی ارشد است یا دکترا و یکی از زیر شاخه‌های فیزیک پزشکی است. او شخصیست که کیفیت و سلامت دُز دستگاه‌های پرتوی کلینیک یا بیمارستان را تضمین می‌کند و اغلب در مسائل دشواری که پزشک از انجام آن ناتوان است (همانند تهیه تصاویر سفارشی برای پروژه‌های پژوهشی و بهینه‌سازی پروتکل‌های سی تی اسکن بر اساس شیوه نامه سازمان ای سی آر) با وی همکاری می‌کند.
مأمور سلامت پرتوی نیز همواره در تمام موسسات و مراکز درمانی حضور دارد.
امروزه رادیولوژیست‌ها می‌توانند برای تشخیص برخی ناهنجاری‌ها از الگوریتم‌های یادگیری عمیق و هوش مصنوعی بهره ببرند. البته این بدان معنا نیست که هوش مصنوعی جایگزین رادیولوژیست‌ها شود، همچنان به خلاقیت فرد رادیولوژیست در حل مسائل و نظارت بر فرایند تشخیص نیاز است.
خطرات
. عدم جذب پرتو توسط لایه سربی که باعث سرطان پوست و لوسمی می‌گردد که بین رادیولوژیست‌ها شایع است
. ایجاد اوزون در اثر برخورد اشعه ایکس با هوا
. امکان نشت مواد سربی از دیوار و درب‌ها
. سمیت مواد ظهور و ثبوت در رادیولوژی سنتی در صورت تماس
. عدم تهویه مناسب به علت قرارگیری مکان رادیولوژی در زیر زمین و امکان رشد الودگی‌های قارچی و باکتریایی
. نشت مولبیدن از اند دستگاه در صورت خرابی
روش‌های تصویری مورد استفاده در پرتوشناسی

روش‌های زیر برای تشخیص مورداستفاده یک پرتوشناس می‌توانند قرار بگیرند:
روش‌های تصویری مورد استفاده در پرتوشناسی > روش‌های پرتوی یونیزان

پرتونگاری
فلوئوروسکپی
مقطع‌نگاری رایانه‌ای (سی تی اسکن)
پستان‌نگاری
روش‌های تصویری مورد استفاده در پرتوشناسی > روش‌های پرتوی غیر یونیزان

ام آر آی
سونوگرافی
مقطع‌نگاری همدوسی اپتیکی
روش‌های تصویری مورد استفاده در پرتوشناسی > روش‌های پزشکی هسته‌ای

اسکن استخوان: تزریق موادی پرتوزا، تجمع آن در مغز استخوان، و تصویربرداری و تشخیص آن توسط یکی از روش‌های تصویربرداری (تصویر زیر را ببینید). تومورها را لذا می‌توان با جذب نسبی بیشتر ماده رادیواکتیو مشاهده کرد و تمیز داد.
اسکن مغزی: تزریق موادی پرتوزا، عبور آن از سد خونی مغز، تجمع آن در آسیب‌دیدگی‌های مغزی (مثل تومورها)، و تصویربرداری و تشخیص آن توسط یکی از روش‌های تصویربرداری.
اسکن گالیم
اسکن موگا
پت اسکن و اسپکت
اسکن‌های ریوی
اسکن سستامیبی تکنیتیوم-۹۹ام
سینتیگرافی تالیم-۲۰۱
اسکن تیروئید
سازمان‌ها و نشریات

بزرگ‌ترین سازمان رادیولوژی جهان از نظر مشارکت متخصصین جامعه رادیولوژی آمریکای شمالی است که هر ساله بزرگ‌ترین گردهمایی پرتوشناسی در جهان را در شهر شیکاگو در ماه نوامبر برگزار می‌کند. در گردهمایی سال ۲۰۰۸ به‌طور مثال، ۵۶۰۰۰ متخصص شرکت کردند.
نخستین نشریه در تصویربرداری پزشکی در آوریل سال ۱۸۹۶ میلادی چاپ گردید که Archives of Clinical Skaigraphy نام داشت. این سازمان ژورنال تخصصی رادیولوژی (ژورنال) را به‌طور مرتب چاپ می‌کند. با اینحال امروزه نشریات بیشماری در طیف‌های گوناگون رشته پرتوشناسی تشخیصی را پوشش می‌دهند.
دورپرتوشناسی (teleradiology)

دورپرتوشناسی انتقال تصاویر بیمار پرتوشناختی مانند اشعه ایکس، CTهاوMRIها از یک مکان به مکان دیگر برای به اشتراک‌گذاری مطالعات بادیگر
پرتوشناسان و پزشکان است.
دورپرتوشناسی (teleradiology) یک فناوری در حال رشد است از آن جهت که روش‌های تصویربرداری در حدود ۱۵ درصد در سال در مقایسه با افزایش تنها ۲درصدی جمعیت پرتوشناسان رشد می‌کنند. دورپرتوشناسی (
teleradiology) فرایند مراقبت از بیمار را از طریق اجازه دادن به پرتوشناسان به ارائه خدمات بدون حضور در محل بیمار بهبود می‌بخشد. این فناوری به ویژه برای متخصصانی مانند متخصص MRI، عصب‌شناسان، پرتوشناسان اطفال یا اسکلتی بسیار مهم‌تر و با اهمیت‌تر می‌بود زیرا که این متخصصین معمولاً در مناطق بزرگ شهری کار می‌کنند و در زمان روز.. اما «teleradiology» این اجازه را خواهد داد که متخصصین آموزش دیده ۲۴ ساعته دردسترس باشند.
teleradiology از فناوری‌های شبکه‌های استاندارد مانند اینترنت، خطوط تلفن، شبکه محلی(LAN)وفناوری جدید آن که هم‌اکنون از فناوری ابررایانه استفاده می‌کند. نرم‌افزار تخصصی برای انتقال تصاویر استفاده می‌شود و پرتوشناس را قادر می‌سازد تا به‌طور مؤثر تجزیه و تحلیل کند که چه تعداد از تصاویر برای مطالعه مورد نظر می‌تواند باشد. فناوری‌هایی مانند پردازش گرافیکی پیشرفته، تشخیص صدا، هوش مصنوعی و فشرده سازی تصویر اغلب در تلویزیون رادیولوژی استفاده می‌شود. از طریق رادیولوژی تلویزیونی و DICOMتلفن همراه تصاویر را می‌توان به قسمت دیگری از بیمارستان یا سایر نقاط جهان ارسال کرد.
پرتوشناسی در ایران

دولت ایران در سال ۱۳۰۱ خورشیدی پزشکی به نام دکتر حبیب‌الله را مأمور خرید دستگاه پرتوشناسی از اروپا کرد. این دستگاه به بهای ۲۵ هزار تومان خریداری و در ۵۴ بسته در زمستان ۱۳۰۱ از راه بغداد وارد ایران و در مریض‌خانه دولتی تهران (بیمارستان سینای کنونی) گذاشته شد اما دست کم تا یک سال و نیم بعد، نصب و راه‌اندازی نشده بود. اما دکتر حبیب‌الله برای خود نیز دستگاهی که البته در سطح دستگاه سفارشی دولت نبود خرید و در مطب شخصی‌اش به کار انداخت. او در آن زمان برای هر پرتونگاری بیست تومان هزینه دریافت می‌کرد. دولت برای نصب و راه اندازی دستگاه پرتوشناسی مریض‌خانه دولتی قراردادی با دکتر حبیب‌الله بست که دکتر حبیب‌الله در آن قید کرده بود از آنجا که «طبیبی که مشغول این کار است در معرض خطر است. به طوری که به اندک غفلت و به محض صدمه که به بعضی دستگاه‌های سربی و پاره چیزهای دیگر وارد آید، حیاتش در معرض خطر است. از این جهت اگر در سر این کار اتفاقاً مرد، بعد از وفاتش دولت ده هزار تومان به ورثه او بدهد».


تصویر اولیه اشعه ایکس (پرتونگاری) که در یک سخنرانی عمومی توسط ویلهلم رونتگن (۱۸۴۵-۱۹۲۳) از دست چپ آلبرت فون کولیکر گرفته شده است.
دزفول (موشک)

|  دزفول  |  دزفول  |
| --- | --- |
نوع: موشک بالستیک زمین به زمین
خاستگاه:  ایران
تاریخچه خدمت: تاریخچه خدمت
خدمت: از ۱۳۹۹ تا به امروز
استفاده‌شده توسط:  ایران
جنگ‌ها: ندارد
تاریخچه تولید: تاریخچه تولید
طراح: سپاه پاسداران انقلاب اسلامی
تاریخ طراحی: ۱۳۹۲
سازنده: سازمان هوافضای سپاه
قیمت واحد: ۱۵۰ تا ۲۰۰ هزار دلار
تاریخ تولید: ۱۳۹۷
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
طول: ۱۲متر
سرنشینان: ندارد
برد مؤثر: ۱۰۰۰ کیلومتر
برد نهایی: ۱۰۰۰ کیلومتر
بیشینهٔ سرعت: ۹ ماخ max
دقت: ۵ متر
موشک دزفول یک موشک بالستیک هوشمند زمین به زمین ایرانی است که در ۱۸ بهمن ۱۳۹۷ در کارخانه زیرزمینی تولید موشک‌های بالستیک سپاه رونمایی شد. این موشک دارای برد پروازی ۱۰۰۰ کیلومتر است.
رونمایی

موشک بالستیک هوشمند دزفول در مراسمی در روز پنجشنبه ۱۸ بهمن ۱۳۹۷ با حضور محمدعلی جعفری و امیرعلی حاجی‌زاده فرمانده نیروی هوافضای سپاه در کارخانه زیرزمینی تولید موشک‌های بالستیک سپاه رونمایی شد.
ویژگی‌ها

موشک دزفول یک موشک بالستیک هوشمند زمین به زمین است که به لحاظ ابعاد و اندازه به هندسه موشک ذوالفقار بسیار نزدیک است؛ موشک ذوالفقار دارای برد ۷۰۰ کیلومتر است؛ اما موشک دزفول ۱۰۰۰ کیلومتر برد دارد. به گفته امیرعلی حاجی‌زاده قدرت انهدام و تخریب این موشک به دلیل نوع موادی که در سر جنگی آن به‌کارگیری شده، دو برابر موشک ذوالفقار است.
ویژگی‌ها > سرعت

ارتفاع موشک‌های بالستیک کوتاه برد در نهایت برد یعنی ۱۰۰۰ حدود ۲۰۰ کیلومتر (کمی کم یا بیش بستگی به پروفایل پرواز) دارد.
اگر ارتفاع پرواز این موشک را بالاترین حد یعنی ۲۵۰ کیلومتر در نظر بگیریم و سرعت رهایش سرجنگی را ۳٫۵ تا ۴ ماخ در نظر بگیریم سرعت این موشک در هنگام ورود به جو در ارتفاع ۳۰ کیلومتری برابر با ۶٫۹ تا۷٫۲ ماخ خواهد بود یا به عبارتی ۲۴۰۰ تا ۲۵۰۰ متر بر ثانیه (محاسبات ریاضی انجام شده با معادله سرعت-مکان با حرکت شتاب ثابت) البته این بدون در نظر گرفتن دو روزنه خروجی کناری سر جنگی خانواده فاتح ۱۱۰ است که با وجود دو موتور کوچک در این محفظه سرعت این خانواده در مرحله حمله به زمین بیشتر می‌شود!
دانشگاه فرایبورگ

| 0 | 1 |
| --- | --- |
شعار: Die Wahrheit wird euch frei machen ("The Truth Will Set You free")
نوع: دانشگاه تحقیقاتی دولتی
بنیانگذاری شده: ۱۴۵۷
موقوفه مالی: ۲۶۸٫۳ میلیون یورو p.a. , Medical Center ca. 560 mio EUR p.a.
کارمندان مدیریتی: ۴۵۷۸ کارمند علمی (به‌همراه مرکز پزشکی)
دانشجویان: ۲۱٬۶۲۲ نفر
موقعیت: فرایبورگ، آلمان
رنگ آموزشگاه: آبی، سرخ، سفید      
وبگاه: www.uni-freiburg.de
دانشگاه فرایبورگ (به آلمانی: Universität Freiburg) یک دانشگاه تحقیقاتی دولتی در فرایبورگ واقع در ایالت بادن-وورتمبرگ آلمان است که در سال ۱۴۵۷ میلادی بنیان‌نهاده شده‌است. این دانشگاه از قدیمی‌ترین دانشگاه‌های اروپا می‌باشد.
دانشگاه فرایبورگ در سال ۲۰۰۷ به عنوان دانشگاه برتر آلمان انتخاب شد.
مارتین هایدگر فیلسوف معاصر نیز در این دانشگاه به تحصیل و تدریس پرداخته‌است.
خوفرت فلینک

| خوفرت فلینک | خوفرت فلینک |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۵ ژانویهٔ ۱۶۱۵ کلِیفه
درگذشت: ۲ فوریهٔ ۱۶۶۰ (۴۵ سال) آمستردام
ملیت: جمهوری هلند
تحصیلات: رامبرانت
شناخته‌شده برای: نقاشی
جنبش: عصر طلایی نقاشی هلند نقاشی باروک
خوفرت فلینک (انگلیسی: Govert Flinck، (زادهٔ ۲۵ ژانویه ۱۶۱۵ - درگذشته ۲ فوریه ۱۶۶۰) نقاش هلندی عصر طلایی هلند بود که به خاطر تک‌چهره‌نگاری‌ها و نقاشی‌های تاریخی‌اش شهرت دارد.
زندگی

خوفرت فلینک در شهر کلِیفه، مرکز دوک‌نشین کلیفه که در آن زمان تحت اشغال استان‌های متحده بود، به دنیا آمد. پدرش او را به یک تاجر ابریشم سپرد، اما چون مخفیانه به حکاکی و طراحی علاقه‌مند شده بود، به لیوواردن فرستاده شد تا در خانه لامبرت یاکوبس‌زون، واعظ دوره‌گرد منونایت که بیشتر به عنوان مبلغ مذهبی شناخته می‌شد تا نقاش، زندگی کند.
در آنجا، فلینک با یاکوب بکر آشنا شد و همراهی با جوانی که مانند خودش مصمم به هنرمند شدن بود، اشتیاق او را به نقاشی بیشتر کرد. در میان همسایگان یاکوبس‌زون در لیوواردن، پسران و بستگان رومبرتوس فان اولنبورگ بودند که دخترش ساسکیا در سال ۱۶۳۴ با رامبرانت ازدواج کرد. دیگر اعضای این خانواده در آمستردام زندگی می‌کردند و به‌طور حرفه‌ای یا آماتور به هنر می‌پرداختند. شاگردان لامبرت احتمالاً از طریق ارتباط با اولنبورگ‌ها با رامبرانت آشنا شدند. یواخیم فون ساندرات، که در سال ۱۶۳۷ از هلند بازدید کرد، فلینک را به عنوان یکی از بهترین شاگردان رامبرانت شناخت که به‌طور معمول در خانه هندریک فان اولنبورگ، دلال هنری در آمستردام، زندگی می‌کرد.
فلینک سال‌ها به سبک رامبرانت کار کرد و در تمام آثاری که بین سال‌های ۱۶۳۶ تا ۱۶۴۸ خلق کرد، از سبک استادش پیروی نمود. با این حال، با آرزوی تبدیل شدن به یک نقاش تاریخی، به فرم‌های برجسته و حرکات باشکوه پیتر پل روبنس توجه کرد که منجر به دریافت سفارش‌های زیادی برای نقاشی‌های رسمی و دیپلماتیک شد.
رابطه فلینک با کلوه به مرور زمان بسیار مهم شد. او به دربار فریدریش ویلهلم اول، امرای انتخابگر براندنبورگ که دوک‌نشین را در اختیار داشت و در سال ۱۶۴۶ با لوئیزا از اورنج ازدواج کرد، معرفی شد. او همچنین حمایت جان موریس از ناسائو را که در سال ۱۶۴۹ به عنوان حاکم کلوه منصوب شد، به دست آورد.
فلینک در سال ۱۶۵۲ شهروند آمستردام شد و در سال ۱۶۵۶ با سوفی فان در هوون، دختر یکی از مدیران کمپانی هند شرقی هلند، ازدواج کرد. او در محافل اشرافی که برادران کورنلیس و آندریس د گراف و شهردار جان سیکس بر آنها ریاست می‌کردند، به خوبی شناخته شده بود و با شاعر یوست فان دن وندل و خزانه‌دار یوهانس آیتنبورگارد رابطه نزدیکی داشت. در خانه‌اش که با مجسمه‌های آنتیک، لباس‌ها و مجموعه نفیسی از نقاشی‌ها تزئین شده بود، اغلب از جان موریس، حاکم کلیفه، پذیرایی می‌کرد که پرتره‌اش هنوز در اثر کاسپار بارلائوس، محقق برجسته، حفظ شده است. فلینک در ۲ فوریه ۱۶۶۰ در آمستردام درگذشت.
آثار

قدیمی‌ترین اثر معتبر فلینک، تک‌چهره‌ای از یک بانو با تاریخ ۱۶۳۶ است که در گالری براونشوایگ نگهداری می‌شود. اولین نقاشی موضوعی او، «برکت یعقوب» (۱۶۳۸) است که در موزه ملی آمستردام (Rijksmuseum) قرار دارد. هر دو اثر از نظر تأثیرگذاری، قدرت لمس و گرمای رنگ‌های پوست، کاملاً به سبک رامبرانت هستند.
«چهار نگهبان شهری» (۱۶۴۲) و «دوازده تفنگدار» با رئیسشان که بر روی صندلی راحتی نشسته است (۱۶۴۸) که در کاخ سلطنتی آمستردام (Stadhuis) قرار دارند، نمونه‌های خوبی از نقاشی‌های گروهی هستند. اما بهترین اثر فلینک در این سبک، «صلح مونستر» در موزه ملی آمستردام است، یک بوم نقاشی با ۱۹ چهره در اندازه واقعی که چهره‌هایشان پر از شور و نشاط است، «با رنگ‌های درخشان رامبرانت» و به طرز تحسین‌برانگیزی توزیع شده‌اند. فلینک در این نقاشی، تصویر خود را در سمت چپ درگاه نقاشی کرده است.
دوره سبک‌پردازی فلینک به وضوح در نقاشی‌های «مارکوس کوریوس دنتاتوس هدایای سامنی‌ها را رد می‌کند» و «سلیمان که خرد را دریافت می‌کند» که در کاخ سلطنتی آمستردام قرار دارند، نشان داده شده است. در اینجا، فلینک بیشترین نقص‌ها را نشان می‌دهد، زیرا در چیدمان ناقص، در رنگ‌آمیزی پر زرق و برق، و در اجرا مسطح و کم‌عمق است، به گونه‌ای که انگار با پودر بنفش و رژگونه لکه‌دار شده است.
گاهشماری آثار فلینک، تا آنجا که در نگارخانه‌های همگانی دیده می‌شوند، افزون بر موارد یادشده، شامل «ریش خاکستری» (۱۶۳۹) در درسدن، «یک کماندار جوان» (۱۶۴۰) در کلکسیون والاس، «دختر» (۱۶۴۱) در موزه لوور، یک نقاشی گروهی از یک مرد و زن (۱۶۴۶) در روتردام، یک بانو (۱۶۵۱) در برلین می‌شود.
در نوامبر ۱۶۵۹، شهردار آمستردام با فلینک برای ۱۲ بوم نقاشی که چهار چهره قهرمانانه داوود، سامسون، مانیوس کوریوس دنتاتوس و هوراتیوس کوکلس، و صحنه‌هایی از باتاوی‌ها و رومی‌ها را نشان می‌داد، قرارداد بست. فلینک نتوانست بیش از طرح‌ها را تمام کند. پس از مرگ او، از رامبرانت خواسته شد که یکی از سفارش‌ها را انجام دهد و آخرین نقاشی تاریخی بزرگ خود، «توطئه کلودیوس سیویلیس» را خلق کرد که مقامات آن را رد کردند.
در همان سال، او از شورای شهر کلیفه تقدیر شد و نقاشی «سلیمان» را که همتای اثر آمستردام بود، تکمیل کرد. این نقاشی و دیگر تصاویر و پرتره‌ها، مانند پرتره‌های فریدریش ویلهلم و جان موریس، و تمثیل لوئیزا از اورانژ که با پیروزی و شهرت و دیگر چهره‌ها در کنار گهواره اولین پسر انتخابگر حضور دارند، ناپدید شده‌اند. از چندین نقاشی که برای امرای انتخابگر بزرگ نقاشی شده بود، هیچ‌کدام به جز «اخراج هاجر» در موزه برلین باقی نمانده است.
تک‌چهرهٔ پیتر ده خراف
تک‌چهرهٔ سوزانا ون بئرل (۱۶۵۵)
رامبرانت به عنوان چوپان با عصا و فلوت
منظره با ابلیسک. قبلاً به اشتباه به رامبرانت نسبت داده شده بود. این نقاشی در سال ۱۹۹۰ از موزه ایزابلا استوارت گاردنر، بوستون دزدیده شد.
شرکت شبه‌نظامی منطقه XVIII تحت فرماندهی کاپیتان آلبرت باس (۱۶۴۵) (موزه ملی، آمستردام)
فرشتگان بشارت تولد مسیح به شبانان (۱۶۳۹)، لوور
تک‌چهرهٔ کرنلیس بیکر (۱۶۵۴)
بصری (شازند)

| بصری | بصری |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مرکزی
شهرستان: شازند
بخش: زالیان
دهستان: پل دوآب
بنیان‌گذاری: تاریخ این روستا به دوران ساسانیان می‌رسد
جمعیت: ۱۱۳۵ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۸۶۳۸۶۴
بصری روستایی در دهستان پل دوآب بخش زالیان شهرستان شازند استان مرکزی ایران است.
طبیعت و کوه‌های مرتفع این روستا سالانه کوهنوردان و گردشگران زیادی را به سوی خود جذب می‌کند. مردم این روستا همچون روستاهای اطراف به علت نزدیک بودن به شهرستان ملایر به زبان گویش لری ثلاثی تکلم می‌کنند.
ساخت و سازهای متعدد و ایجاد شغل‌های مختلف باعث مهاجرت معکوس از شهرهای دیگر به این روستا شده است.
مناطق تفریحی: باغ آقایی واقع در قله الاداغ-چشمه سفید-سراب شیرین آباد واقع در غرب روستا. دره نقدی در شمال روستا. کهریز پایین و بالا واقع در شرق روستا.
شغل اکثر مردم کشاورزی است و شغل دوم این روستا تولیدی است.
محله‌های این روستا: قلا دامو؛ قلا بالا و محله چاله هستند
جمعیت و زبان گویش

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱٬۱۳۵ نفر (۳۷۰خانوار) بوده است.
مردم این روستا به زبان لری ثلاثی تکلم میکنن.
کلمات:
تیه=چشم
ایواره=غروب
پسین=بعد ازظهر
ملیچه=گنجشک
جومه=لباس
سیکه=گوشه
دامو=پایین
ایسه=الان
سووا=فردا
گِی=نوبت
کپو=سر
مرژنگ=مژه
شوربا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
گونه: آش، سوپ
خاستگاه:  ایران
منطقه: مناطق جنوبی، خوزستان
مواد اصلی: آب، گوشت، حبوبات، سبزیجات
  رسانه: شوربا:   رسانه: شوربا
انواع آش ساده نمکدار، به‌ویژه آش ساده که با برنج و سبزی می‌پزند، را شوربا می‌گویند.
واژه‌شناسی

واژهٔ «با» در فارسی به معنی خورش و در ترکیب شوربا و کدوبا و ماست‌با، اسپیدبا، غوره‌با، زیره‌با و غیره آمده بمعنی چند نوع طعام را یک نوع ساختن.   در پارسی به شوربا، خوردی نیز می‌گفته‌اند.
در آذربایجان شوربا را معادل آبگوشت بکار می‌برند، منظور از آن بیشتر آبگوشتی است که در آن رب و گوجه فرنگی به کار نرفته باشد که به آن خام شوربا یا بوز شوربا نیز می‌گویند.و سابقا غذای مجالس بوده است.
راهیان نور

تانکی به جا مانده از جنگ ایران و عراق در مناطق یادبود جنگ ایران و عراق و دانش‌آموزان بازدیدکننده در کنار آن
راهیان نور نامی است برای گروه بزرگی از کاروان‌های سیاحتی - مذهبی در ایران که به بازدید از مناطق جنگی بازمانده از جنگ ایران و عراق در غرب و جنوب غربی این کشور می‌پردازند. بیشتر این کاروان‌ها هم‌زمان با تعطیلات نوروزی و نیز تعطیلات تابستانی، برای مناطق غرب کشور، فعال می‌شوند و مناطق مرزی استان خوزستان به ویژه منطقه شلمچه از مقصدهای پرطرفدار این گروه‌هاست. همچنین به سمت یادمان شهدای شوش نیز سفر می‌کنند.
این حرکت نوعی از گردشگری جنگ در ایران محسوب می‌شود.
بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس سازمان دهنده و متولی اصلی اردوهای سراسری «راهیان نور» است که هر ساله گروه‌هایی از مردم مناطق مختلف ایران را برای بازدید از مناطق جنگی غرب و جنوب غربی این کشور، به استان‌های هم‌مرز با عراق می‌برد.
تاریخچه

کاروان راهیان نور از سال ۱۳۷۶ آغاز شده‌است. این حرکت بعد از پایان جنگ ایران و عراق، توسط گروه‌های مردمی خود جوش متشکل از رزمندگان شکل گرفت که در ایامی خاص نظیر عید نوروز، ایام محرم و ... کاروان‌هایی را برای بازدید از مناطق جنگی سامان می‌دادند و محل‌هایی نظیر یادمان‌های فعلی شلمچه، اروند کنار و فتح المبین مورد بازدید این کاروان‌ها قرار می‌گرفت. این روند تا سال ۱۳۷۶ ادامه پیدا کرد.
در سال ۱۳۷۷ بسیج دانشجویی از ظرفیت‌های اردوهای راهیان نور استفاده کرد و اعزام کاروان‌های دانشجویی شروع شد. سپس بسیج محلات نیز شروع به اعزام کاروان‌هایی نمودند.