stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مرغ درختزار گوادالکانال

| مرغ درختزار گوادالکانال | مرغ درختزار گوادالکانال |
| --- | --- |
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: گنجشک‌سانان
تیره:: سسکان ملخی
سرده:: چکاوک‌های آوازخوان
گونه:: C. turipavae
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Cincloramphus turipavae (Cain & Galbraith, ICJ, 1955): Cincloramphus turipavae (Cain & Galbraith, ICJ, 1955)
مرغ درختزار گوادالکانال (نام علمی: Cincloramphus turipavae) یک گونه پرنده است. در گذشته در تیرهٔ «سسکان جهان قدیم» (Sylviidae) قرار می‌گرفت، اما به نظر نمی‌رسد که از بستگان نزدیک سسکان نمادین باشد. وابسته به تیرهٔ سسک‌های ملخی (Locustellidae) است. در جزیره گوادالکانال در جزایر سلیمان یافت می‌شود.
زیستگاه طبیعی آن جنگل‌های جلگه‌ای نمناک نیمه‌گرمسیری و جنگل‌های کوهستانی نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است.
در گذشته به عنوان هم‌گونه مرغ درختزار سانتو (Cincloramphus whitneyi) در نظر گرفته می‌شد.
کریستیان لوس لانگه

| کریستیان لوس لانگه | کریستیان لوس لانگه |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۷ سپتامبر ۱۸۶۹
درگذشت: ۱۱ دسامبر ۱۹۳۸
ملیت:  نروژی
جوایز: جایزهٔ صلح نوبل
کریستیان لوس لانگه (به نروژی: Christian Lous Lange) (زادهٔ ۱۷ سپتامبر ۱۸۶۹ - درگذشتهٔ ۱۱ دسامبر ۱۹۳۸) تاریخ‌نگار و از فعالان ضدجنگ اهل نروژ بود.
او در سال ۱۹۲۱ برندهٔ جایزهٔ صلح نوبل شد.
ماریو سیچیلیانو

| ماریو سیچیلیانو | ماریو سیچیلیانو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹۲۵ رم، ایتالیا
درگذشت: ژانویهٔ ۱۹۸۷ (۶۲ سال) رم، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
پیشه(ها): کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده فیلم
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۹ تا ۱۹۸۴
ماریو سیچیلیانو (ایتالیایی: Mario Siciliano؛ ‏ ۱۹۲۵ – ژانویهٔ ۱۹۸۷) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده فیلم اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به دوشیزه‌ای در خانواده، شنبه، یکشنبه و جمعه و دختر روستایی زیبا اشاره نمود.
حسین یاسا

| حسین یاسا | حسین یاسا |
| --- | --- |
ملیت: افغانستان
پیشه: روزنامه‌نگاری، سیاست‌مدار
آثار برجسته: عضویت در جبهه ملی افغانستان
حسین یاسا روزنامه‌نگار و سیاستمدار اهل افغانستان است که فعلاً در آلمان زندگی می‌کند. وی مؤسس دو نشریه معتبر «روزنامه افغانستان» و «روزنامه آوتلوک افغانستان» می‌باشد که در سال‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶ میلادی در کابل پایتخت افغانستان به جمع رسانه‌های چاپی این کشور پیوست.
زندگی‌نامه

حسین یاسا مانند اکثر افغانستانی‌های دیگر سال‌های زیادی را در مهاجرت گذرانده است. وی در دوران نوجوانی و جوانی در شهر کویته پاکستان زندگی می‌کرد و تحصیلات ابتدایی خویش را در این شهر و همچنین شهر بزرگ کراچی به پایان رسانده است.
فعالیت‌های رسانه‌ای

حسین یاسا مؤسس گروه روزنامه‌های افغانستان از بزرگ‌ترین مرکز رسانه‌ای چاپی در افغانستان است. این گروه دو روزنامه معتبر افغانستان و آوتلوک افغانستان را منتشر می‌کند. روزنامه افغانستان به زبان فارسی و پشتو و روزنامه آوتلوک افغانستان به زبان انگلیسی انتشار می‌یابد. حسین یاسا مؤسس این دوروزنامه هم‌اکنون نیز به عنوان صاحب امتیاز این نشریه‌ها ایفای نقش می‌کند.
فعالیت سیاسی

داکتر حسین یاسا از اعضای برجسته جبهه ملی افغانستان (اپوزسیون دولت) است. در اواخر تابستان ۱۳۹۱ داکتر حسین یاسا از سوی امنیت ملی افغانستان به اتهام دست داشتن با استخبارات خارجی بازداشت گردید. پس از چند ساعتی وی از بازداشت رها گردید. شماری از نهاد هایو شخصیت‌های رسانه‌ای و سیاسی از این اقدام امنیت ملی نگرانی کرده و این حرکت را یک اقدام برای محدود کردن حوزه فعالیت مطبوعات در افغانستان قلمداد کردند.
غرب‌گرایی

با غرب‌زدگی اشتباه نشود.
ناصرالدین شاه در حال بوسیدن دست ملکه ویکتوریا
غرب‌گرایی (به فرانسوی: Occidentalisation) (تغریب) جریان فرهنگی که در نتیجه آن جامعه یا بخشی از آن، فرهنگی را که در جهان غرب به دنبال رنسانس و رفرمیسیون و انقلاب صنعتی به وجود آمده‌است، به‌طور کامل یا به صورت جزئی اقتباس می‌کند. غرب‌زدگی همان غرب‌گرایی نیست، غرب‌زدگی یک نوع تمایل مبتنی بر احساس و فارغ از اندیشمندی است که از قبیل غفلت و دگماتیسم و نابخردی در روش است، ولی غرب‌گرایی نوعی گرایش است که می‌تواند و شاید مبنی بر اندیشمندی باشد و فرد غرب‌گرا مبتنی بر توجه به غرب به عنوان مآخذ اقتراح و فرآوری ایدهٔ اندیشمندانه به غرب توجه کند.از نظر جامعه‌شناسی غرب‌گرایی یکی از انواع دگرگونی فرهنگی محسوب می‌شود. برخی از جامعه شناسان این پروسه را دگرگونی اجتماعی نامیده‌اند ولی به نظر می‌رسد که اصطلاح دگرگونی فرهنگی شامل‌تر و جامع‌تر است.
تعاریف > ساموئل هانتینگتون

ساموئل هانتینگتون، دانشمند علوم سیاسی آمریکایی (به برخورد تمدن ها مراجعه کنید) وابستگی مذهبی را در نظر می گیرد. او بخش مسیحی غرب اروپا و آمریکای شمالی را غربی می داند و  6 تمدن دیگر، از جمله آمریکای لاتین، کنفوسیوسی، ژاپنی، اسلامی، هندو و اسلاو-ارتدوکس، را بقیه مینامد. هانتینگتون مدعی شد که پس از پایان جنگ سرد، سیاست جهانی جنبه جدیدی یافت که در آن تمدن های غیرغربی دیگر دریافت کنندگان تمدن غرب نیستند بلکه به بازیگر مهم دیگری تبدیل شده اند.  هانتینگتون بر این باور بود در حالی که عصر ایدئولوژی به پایان رسیده جهان به حالتی بازگشته است که مشخصه آن تضاد فرهنگی است. او در پایان نامه خود استدلال کرد که محور اصلی درگیریها در آینده فرهنگی و مذهبی خواهد بود.
تعاریف > ادوارد سعید

ادوارد سعید، غرب‌گرایی را در فرآیند استعماری می‌بیند. تلاش برای شبیه سازی سوژه به منظور تسلط مؤثرتر بر آن‌. سعید به آرتور بالفور، نخست‌وزیر بریتانیا از 1902 تا 1905 اشاره می‌کند که ظهور ناسیونالیسم در مصر در اواخر قرن نوزدهم را ضد سیستم «خیرخواهانه» حاکمیت اشغالگران می‌دانست. بالفور استدلال خود را برای تداوم حکومت بر مردم مصر با توسل به 'درک' انگلستان از تمدن مصر توجبه و ادعا می کرد که فرهنگ انگلستان آنها را برتر از مصریان ساخته است.
غرب‌گرایی در ایران > غرب زدگی

مقاله اصلی : غرب زدگی
غرب‌زدگی یک گفتمان‌ مسلط بر ایران قبل و بعد از انقلاب است. از مطرح کنندگان ان می‌توان به جلال آل احمد، سید احمد فردید، داریوش شایگان و رضا داوری اردکانی اشاره کرد. غرب‌زدگی مفهومی است که احمد فردید آن را نخست در زمستان ۱۳۳۵ در مناظره با دکتر محسن هشترودی در باشگاه مهرگان  مطرح کرد. انتشار کتاب غرب زدگی جلال آل احمد باعث مطرح شدن آن شد.
غرب‌گرایی در امپراتوری عثمانی

ناکامی ترکان در تلاش برای فتح وین در سال (۱۰۹۵ ه‍.ق - ۱۶۸۳ میلادی)، سقوط منطقه آزوف به دست روس‌ها در (۱۱۱۱ ه‍.ق - ۱۶۸۳ میلادی) و دادن شبه جزیره مسلمان‌نشین کریمه به روسیه از جمله وقایعی بود که به تدریج عثمانی‌ها را آگاه به ضعف خویش در برابر غرب کرد. پس از شکست‌های پی در پی از غرب، عثمانی‌ها بدین نتیجه رسیدند که رمز پیروزی غرب در برتری نظامی و جنگی‌شان نهفته‌است و از این رو باید شیوه جنگی و نظامی غرب اقتباس گردد. نقطه آغاز جریان غرب‌گرایی همین احساس بود. از قرن هفدهم اصلاح طلبانی در امپراتوری عثمانی در صدد برآمدند برای تقویت مجدد امپراتوری دست به اصلاحات بزنند.
دونگ یه

پادشاهی دونگ یه یا پادشاهی یه شرقی جنوبی‌ترین پادشاهی در میان سه پادشاهی نخست کره (اوکجو و بویو) بود. این امپراتوری پس از سقوط گوچوسان شکل گرفت و تا سال ۵۷ پیش از میلاد، به حیات خود ادامه داد. در این سال دونگ یه به دست گوگوریو فتح شد.
تاریخ

دونگ یه در تاریخ به عنوان خراج گذاری برای سلسله گوگوریو شناخته شده است. اما در اوایل قرن پنجم پادشاه گوآنگ‌گائتو بزرگ از گوگوریو دونگ یه را تصرف نمود و باعث تسلط کامل گوگوریو بر بخش شمالی شبه‌جزیره کره و تمام منچوری شد. یک بخش کوچک از دونگ یه در جنوب نیز به دست شیلا افتاد.
اقتصاد

اقتصاد دونگ یه اصولا بر پایه کشاورزی و علی الخصوص پرورش کرم ابریشم و بوته شاهدانه بوده است. فستیوال موچون عمدتا برای اطمینان از یک برداشت مناسب در سال آتی برگزار می شد. کشاورزی انها در سطح روستایی به خوبی سازماندهی می شد.قوانین دونگ یه مجازات های سنگینی را برای کسانی که به زمین های عمومی دست اندازی می کردند، پیش بینی کرده بود.
فرهنگ و مردم

دونگ یه خودش را با مردمان گوگوریو یکسان می پنداشت و زبان و ریشه های قومی یکسانی با مردم اوکجو و گوگوریو داشت. این موضوع نشان می دهد که دونگ یه با بویو  و گوچوسان نیز ریشه ی مشترکی داشت. جمعیت این سرزمین ۲۸۰ هزار خانوار ثبت شده است.
اطلاعات بسیار کمی در مورد دونگ یه باقی مانده است و بیشتر اطلاعات موجود از بحث در مورد وحشی های شرقی در کتاب سه پادشاهی چینی به دست امده است. رسمی به نام موچون که فستیوالی برای عبادت آسمان ها همراه با آواز و رقص در دهمین ماه بوده است، در بعضی از منابع ذکر شده است. این رسم با فستیوال دونگ منگ در گوگوریو که در زمان مشابهی برگزار شده و با نمایش های رزمی ترکیب می شد، رابطه نزدیکی داشت. مردم ببر را به عنوان الهه می پرستیدند.
انقلاب آمریکا
مخاصمات نظامی

در فوریه ۱۷۷۵ در ماساچوست اعلام وضعیت طغیان شد و پادگان بریتانیایی‌ها دستور خلع سلاح شورشی‌ها و بازداشت رهبران آنها را دریافت کرد که این امر منجر به وقوع نبردهای لکسینگتون و کنکورد در آوریل ۱۷۷۵ شد. پاتریوت‌ها شهر بوستون را محاصره کردند، نیروهای ارتش بریتانیا را از تمام مستعمرات اخراج نمودند و کنترل  را به دست گرفتند. در این شرایط، اعضای دومین کنگره قاره‌ای درخصوص راه پیش رو دچار تفرقه شدند اما در نهایت تصمیم به مصالحه با جرج سوم گرفتند. پادشاه حاضر به پذیرش مصالحه نشد و اعلام کرد که مستعمرات در وضعیت طغیان هستند و اعضای کنگره خائن محسوب می‌شوند.
در مارس ۱۷۷۶، ارتش قاره‌ای به فرماندهی جرج واشنگتن، نیروهای بریتانیا را وادار به ترک بوستون کرد. انقلابیون اکنون کنترل کامل مستعمرات سیزده‌گانه را در دست داشتند و آماده اعلام استقلال بودند. هنوز وفادارماندگان بسیاری در مستعمرات باقی مانده بودند اما دیگر کنترل هیچ سرزمینی را به دست نداشتند و افسران ارتش بریتانیا نیز گریخته بودند.
ایجاد قانون اساسی برای هر ایالت

در پی نبرد بانکرهیل در ژوئن ۱۷۷۵، پاتریوت‌ها کنترل ماساچوست را به دست گرفتند و وفادارماندگان ناگهان خود را در وضعیت دفاعی و فاقد هرگونه پشتیبانی از ارتش بریتانیا دیدند. در کل مستعمرات سیزده‌گانه، پاتریوت‌ها دولت‌های موجود را برانداختند، دادگاه‌ها را بستند و مقامات بریتانیا را بیرون کردند. پس از آن به سراغ تشکیل مجامع انتخابی و قانونگذاران جدید رفتند و هر مستعمره قانون اساسی جدید مخصوص به خود را تصویب کرد که جایگزین منشورهای سلطنتی بریتانیا می‌شد. مستعمرات اعلام کردند که از این پس ایالت هستند و نه مستعمره.
نیوهمپشایر نخستین ایالتی بود که قانون اساسی خود را در ۵ ژانویه ۱۷۷۶ تصویب کرد. در مه ۱۷۷۶، کنگره هرگونه حاکمیت و اختیار سلطنتی را مردود اعلام و حاکمیت محلی را جایگزین آن نمود. ویرجینیا، کارولینای جنوبی و نیوجرسی قوانین اساسی خود را پیش از ۴ ژوئیه همان سال تصویب کردند. رود آیلند و کنتیکت صرفا منشورهای سلطنتی موجود خود را برداشته و تمام ارجاعات به سلطنت را حذف کردند. تمامی ایالات جدید متعهد به جمهوری‌خواهی بودند و هیچ مقام موروثی نداشتند.
نکات برجسته قانون اساسی ایالاتی مانند مریلند، ویرجینیا، دلاور، نیویورک و ماساچوست عبارت بود از:
شرط مالکیت زمین برای رأی‌دادن - شرایط بیشتر برای مناصب انتخابی
قوه مقننه دومجلسی،‌ نظارت مجلس اعلی بر مجلس سفلی
قدرت بالای فرماندار - اختیار وتوی قوانین و اختیارات قابل توجه در زمینه انتصاب مقامات
کاهش یا حذف محدودیت تصدی چند مقام دولتی توسط یک فرد
تداوم دین رسمی
نکات برجسته قانون اساسی پنسیلوانیا، نیوجرسی و نیوهمپشایر عبارت بود از:
حق رأی‌گیری مردانه جهانی، یا شرط مالکیت حداقلی برای رای‌دادن یا کسب منصب (نیوجرسی به برخی بیوگان صاحب زمین حق رای داد که البته ۲۵ سال بعد از این اقدام عقب‌نشینی کرد)
قوه مقننه دومجلسی و قوی
تضعیف اختیارات فرماندار، بدون اختیار وتوی قوانین و اختیارات محدود برای انتصاب مقامات
ممنوعیت تصدی چند مقام دولتی توسط یک فرد
مفاد رادیکال قانون اساسی پنسیلوانیا تنها ۱۴ سال دوام آورد. در ۱۷۹۰، محافظه‌کاران قدرت را در قوه مقننه این ایالت به دست گرفتند و کنوانسیون قانون اساسی جدیدی تشکیل دادند و قانون اساسی را بازنویسی کردند. قانون اساسی جدید، حق رأی‌گیری مردانه جهانی را کاهش داد، به فرماندار اختیار وتو و اختیارات گسترده انتصابی داد و یک مجلس دیگر به قوه مقننه افزود.
استقلال و اتحاد ایالت‌ها

در آوریل ۱۷۷۶، کنگره ایالت کارولینای شمالی دست به صدور قطعنامه هالیفکس زد و به نمایندگان خود مجوز داد که رأی به استقلال بدهند. تا ماه ژوئن، ۹ کنگره ایالتی دیگر نیز آماده استقلال شده بودند و چهار ایالت باقیمانده یعنی پنسیلوانیا، دلاور، مریلند و نیویورک نیز یک‌یک به آنها پیوستند. در ۱۱ ژوئن ۱۷۷۶، دومین کنگره قاره‌ای کمیته‌ای تشکیل داد تا سندی در شرح توجیهات جدایی از بریتانیا تنظیم شود. نهایتا در ۲ ژوئیه همان سال، کنگره به استقلال رای مثبت داد.
اعلامیه استقلال عمدتا توسط توماس جفرسون نوشته و از سوی کمیته مذکور در کنگره ارائه شد. اعضای کنگره در تاریخ ۴ ژوئیه متفقا به این اعلامیه رأی مثبت دادند و بدین شکل هر مستعمره تبدیل به یک ایالت مستقل و خودمختار شد. قدم بعدی تشکیل یک اتحادیه برای تسهیل روابط بین‌المللی بود.
دومین کنگره قاره‌ای در ۱۵ نوامبر ۱۵۷۷، اصول کنفدراسیون را برای تصویب از سوی ایالت‌ها تایید نمود. این اصول در یکم مارس ۱۷۸۱ به طور کامل تصویب شدند. پس از آن کنگره قاره‌ای منحل شد و کنگره فدرال جای آن را گرفت که ساموئل هانتینگتون مقام ارشد آن بود.
هدف از انقلاب

به نظر اقتصاددان مائوئیست سمیر امین، انقلاب آمریکا، با وجود تحلیل‌هایی که از آن می‌شود، بیشتر نبردی برای دستیابی به استقلال و خارج شدن از سلطهٔ امپراتوری انگلستان بود و چندان به دلایل اجتماعی صورت نگرفت. مستعمره‌نشینان آمریکایی، در قیام خود علیه پادشاهی انگلیس، ابداً نمی‌خواستند روابط اقتصادی و اجتماعی خود را دگرگون سازند؛ آن‌ها خواستار آن بودند که از آن پس دیگر منافع خود را با طبقهٔ حاکمهٔ کشور مادر تقسیم نکنند. به این ترتیب، هدف از کسب قدرت ایجاد جامعه‌ای متفاوت با رژیم مستعمراتی پیشین نبود، بلکه نوعی جداسازی منافع بود.
فیلسوف انگلیسی توماس پین دلیل انقلاب آمریکا را نبرد برای حفظ آمریکا به عنوان پناهگاه آزادی و مقاومت عقل سلیم آدمی در برابر تهدیدهای خودکامگان می‌دانست. پین می‌گوید «انقلاب آمریکا بر این اساس شکل گرفت که دولت یک قرارداد اجتماعی بین مردم است و نه یک حاکمیت ذاتی که از سوی خدا به کسی اهدا شده باشد.»
اعلان قانون تمبر مصوب ۱۷۶۵ در یک روزنامه.
تصویری از مهمانی چای بوستون در ۱۷۷۳
در ۱۷۷۲، پسران آزادی کشتی بریتانیایی گَسپی را به آتش کشیدند.
اتحاد یا فنا، طرحی منسوب به بنجامین فرانکلین که برای تشویق مستعمرات سیزده‌گانه به اتحاد علیه سلطه بریتانیا منتشر شد.
پایین کشیدن مجسمه جرج سوم
معشوقه (فیلم ۱۳۵۲)

| معشوقه | معشوقه |
| --- | --- |
کارگردان: رضا صفایی
تهیه‌کننده: علی‌اکبر گلپایگانی ساموئل خاچیکیان
نویسنده: حبیب‌الله کسمایی
بازیگران: بهمن مفید کتایون گیتی فروهر لی‌لی شهروز رامتین
موسیقی: حسین واثقی
فیلم‌بردار: کمال مطیعی
تدوین‌گر: رضا صفایی
شرکت تولید: آژیرفیلم
تاریخ‌های انتشار: ۱۵ فروردین ۱۳۵۲
مدت زمان: ۱۲۲ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
معشوقه فیلمی به کارگردانی رضا صفایی و نویسندگی حبیب‌الله کسمایی محصول سال ۱۳۵۲ است.
خلاصه

مریم همسر مرتضی پاچناری، نازا است. جمال، برادرزاده مرتضی، در فکر تصاحب ثروت او است، و برای رسیدن به مقصود خود دختری به نام هما را سر راه او قرار می‌دهد. مرتضی، به تدریج، به هما انس می‌گیرد، و با او قرار ازدواج می‌گذارد. مریم و خدمتکارش کوکب برای خنثی کردن نقش‌های هما و جمال دست به کار می‌شوند؛ اما کاری از پیش نمی‌برند. جمال با دست کاری کردن ترمز اتومبیل مرتضی باعث می‌شود که او تصادف کند و بینایی اش را از دست بدهد. هما و جمال او را به ویلایی ساحلی می‌برند و از او اخاذی می‌کنند. در غیبت هما جمال با ایجاد کردن سر و صدا کاری می‌کند که مرتضی از پله‌های خانه سقوط کند. مرتضی بر اثر ضربه‌ای که به سرش وارد می‌آید بینایی اش را بازمی‌یابد؛ اما این حقیقت را بروز نمی‌دهد تا شاهد روابط هما و جمال باشد. چند روز بعد مرتضی با مشاهده رابطه هما و جمال آن دو را خفه می‌کند و سپس خود را ناامید به امواج دریا می‌سپارد.
بازیگران

بهمن مفید
کتایون
گیتی فروهر
لی لی
شهروز رامتین
محمد نوروزی
مرسده کامیاب
علی‌اکبر گلپایگانی
رضا صفایی
ساهاک تر-گابریلیان

| ساهاک تر-گابریلیان | ساهاک تر-گابریلیان |
| --- | --- |
رئیس شورای وزرا (نخست‌وزیر ارمنستان): رئیس شورای وزرا (نخست‌وزیر ارمنستان)
دوره مسئولیت ۲۲ مارس ۱۹۲۸ – ۱۰ فوریه ۱۹۳۵: دوره مسئولیت ۲۲ مارس ۱۹۲۸ – ۱۰ فوریه ۱۹۳۵
پس از: سارگیس هامبارتسومیان
پیش از: آبراهام گولویان
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ساهاک میرزایی تر-گابریلیان ۲۷ فوریه [سبک قدیمی: ۱۵ فوریه] ۱۸۸۶ شوشی، فرمانداری الیزابت‌پل، امپراتوری روسیه
درگذشته: ۱۹ اوت ۱۹۳۷ (۵۱ سال)
ملیت:  جمهوری سوسیالیستی ارمنستان شوروی
حزب سیاسی: حزب کمونیست ارمنستان (اتحاد شوروی)
پیشه: انقلابی و سیاستمدار
ساهاک میرزایی تر-گابریلیان (ارمنی: Սահակ Միրզայի Տեր-Գաբրիելյան; انگلیسی: Sahak Ter-Gabrielian) سیاست‌مدار اهل ارمنستان بود که بین ۲۲ مارس ۱۹۲۸ تا ۱۰ فوریه ۱۹۳۵ نخست‌وزیر ارمنستان بود.
تر-گابریلیان از سال ۱۹۰۴ فعال کمونیست در شهر باکو بود. وی یکی از قربانیان دوره استالینیسم بود. وی در سال ۱۹۳۷ در دوره پاکسازی بزرگ درگذشت.
فرایبورگ

| فرایبورگ | فرایبورگ |
| --- | --- |
چشم‌اندازی از فرایبورگ: چشم‌اندازی از فرایبورگ
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: بادن-وورتمبرگ
منطقه اداری: فرایبورگ
ناحیه: Stadtkreis
تقسیمات: 41 districts
حکومت: حکومت
 • شهردار: Dieter Salomon (سبزها)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۵۳٫۰۷ کیلومتر مربع (۵۹٫۱۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۷۸ متر (۹۱۲ فوت)
جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱): جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱)
 • کل: ۲۱۷۵۴۷
 • تراکم: ۱۴۰۰/کیلومتر مربع (۳۷۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: ۷۹۰۹۸–۷۹۱۱۷
کدهای شماره‌گیری: ۰۷۶۱, ۰۷۶۶۴, ۰۷۶۶۵
پلاک خودرو: FR
وبگاه: www.freiburg.de
محل شهر فرایبورگ بر روی نقشه آلمان
فرایبورگ (به آلمانی: Freiburg im Breisgau) (آواپرونده:Gsw-markgräflerisch-Fryybeg.ogg) (به آلمانیش:فِرایبورک ایم بِرایسْگائو)شهری است در جنوب‌غرب آلمان.
این شهر در جنوب‌غربی ایالت بادن-وورتمبرگ و حاشیهٔ جنوب‌غربی جنگل سیاه (به آلمانی: Schwarzwald) واقع شده است. این شهر با ۲۰۵ هزار نفر جمعیت یکی از گرم‌ترین و پرآفتاب‌ترین شهرهای آلمان است. در طول جنگ جهانی دوم، ۸۰٪ شهر با بمب نابود شده بود، ولی بعد از خاتمهٔ جنگ، بیشتر ویرانه‌ها دوباره عین مدل تاریخی شهر بازسازی شد.
برنامه ساخت نیروگاه هسته‌ای و مقاومت مدنی مردم

در سال ۱۹۷۰ ایالت بادن-وورتمبرگ تصمیم به ساخت یک نیروگاه هسته‌ای در ویل (Wyhl) گرفت که تنها ۳۰ کیلومتر با فرایبورگ فاصله دارد. این تصمیم با مخالفت مردم فرایبورگ روبرو شد و اعتراض‌ها و نافرمانی‌های مدنی بزرگی توسط مردم شکل گرفت که در نهایت مردم پیروز شدند و ساخت این نیروگاه هسته‌ای در سال ۱۹۷۵ متوقف شد. این امر در بین مردم شهر هوشیاری نسبت به محیط زیست ایجاد کرد و برای یافتن انرژی‌های تمیز و جایگزین تحقیقات و پروژه‌های مختلفی در این زمینه آغاز و شبکه بزرگی از سازمان‌ها، موسسه‌های تحقیقاتی و تجاری ایجاد شدند. در سال ۱۹۸۶ فاجعهٔ نیروگاه چرنوبیل به مردم شهر نشان داد که ایستادگی‌شان در مقابل ایجاد نیروگاه هسته‌ای صحیح بوده و شهرداری فرایبورگ نیز رای به ایجاد برنامه‌ای آینده‌نگر در زمینهٔ انرژی داد. امری که امروزه فرایبورگ را به معروف‌ترین شهر خورشیدی اروپا و پایتخت اکولوژیک آلمان تبدیل کرده است.
دهکده خورشیدی

در منطقه‌ای از شهر فرایبورگ که سابقاً پایگاه نظامی فرانسه بود امروزه ۲۰۰۰ خانهٔ «مهربان با محیط زیست» وجود دارد. بخشی از این خانه‌ها (۵۰ خانه) زیر مجموعه پروژه‌ای هستند با عنوان دهکده خورشیدی. تمامی خانه‌های این دهکده مجهز به سلول‌های خورشیدی بر روی سقف خود هستند و این جامعه کوچک تمامی انرژی الکتریکی خود را از طریق همین سلول‌هایی که بر روی سقف خانه‌ها نصب شده‌اند تهیه می‌کند. رولف دیش (Rolf Disch) معمار و طراح این خانه‌های خورشیدی است که اولین سلول‌ها را بر روی سقف خانهٔ خودش نصب کرده. اهالی این دهکدهٔ خورشیدی نه تنها انرژی مورد استفاده خود را از طریق همین سلول‌های خورشیدی تأمین می‌کنند بلکه ۳–۴ برابر مصرف خود الکتریسیته تولید می‌کنند و در نتیجه با فروش این الکتریسیته مازاد درآمدی نیز برای خود ایجاد کرده‌اند. با اینکه خرید این خانه‌های مجهز بسیار گران‌تر از خانه‌های معمولی باشد ولی خریدار از پرداخت هزینه‌هایی مثل گرمایش و الکتریسیته رها می‌شود و با فروش الکتریسیته در درازمدت می‌تواند حتی هزینه خرید خانه را جبران کند.
خواهرخواندگی

در سال ۲۰۰۰ (میلادی)، خواهرخواندگی فرایبورگ با اصفهان اعلام شد. این شهر خواهرخواندهٔ شهرهای زیر است:
بزانسون فرانسه (۱۹۵۹)
اینسبروک اتریش (۱۹۶۳)
پادوآ ایتالیا (۱۹۶۷)
گیلفورد بریتانیا (۱۹۷۹)
مدیسون ایالات متحدهٔ آمریکا (۱۹۸۷)
ماتسویاما ژاپن (۱۹۸۸)
لِمبرگ اوکراین (۱۹۸۹)
گرانادا اسپانیا (۱۹۹۱)
اصفهان ایران (۲۰۰۰).
نگارخانه

شهر فرایبورگ از قلعه Schlossberg
ادمیلسون جونیور

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  ادمیلسون جونیور پائولو داسیلوا
زادروز:  ۱۹ اوت ۱۹۹۴ ‏(۳۰ سال)
زادگاه:  لیژ، بلژیک
قد:  ۱.۸۲ متر
پست:  وینگر
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  الدحیل
شمارهٔ پیراهن:  ۱۰
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۳–۲۰۰۵:  Seraing
۲۰۰۵–۲۰۰۶:  HFC Hoei
۲۰۰۶–۲۰۱۲:  استاندارد لیژ
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۶ |  سنت ترویدنس |  ۸۷ |  (۹) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۸ |  استاندارد لیژ |  ۷۲ |  (۱۷) |
| ۲۰۱۸– |  الدحیل |  ۷۷ |  (۲۷) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۳. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۳. 
ادمیلسون جونیور پائولا دا سیلوا (پرتغالی: Edmilson Junior Paulo da Silva؛ زادهٔ ۱۹ اوت ۱۹۹۴) بازیکن فوتبال بلژیکی- برزیلی است که در پست وینگر برای باشگاه الدحیل بازی می‌کند.
زندگی شخصی

پدر وی ادمیلسون نیز فوتبالیست بود
کره جنوبی در المپیک تابستانی ۱۹۹۶

کره جنوبی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۶ که در شهر آتلانتا ایالات متحده آمریکا برگزار شد، کاروان کره جنوبی با ۳۰۰ ورزشکار در این رقابت‌ها شرکت کرد و موفق به کسب ۲۷ مدال (۷ طلا، ۱۵ نقره، ۵ برنز) شد. در جدول رتبه‌بندی توزیع مدال‌ها، کره جنوبی در ردهٔ ۱۰ مسابقات قرار گرفت.
یدیعوت اخرونوت

| 0 | 1 |
| --- | --- |
صفحهٔ اصلی به تاریخ ۳۱ مارس ۱۹۴۰: صفحهٔ اصلی به تاریخ ۳۱ مارس ۱۹۴۰
نوع: روزنامه
قطع: روزنامه نیم‌قطع
صاحب(ان) امتیاز: گروه یدیعوت اخرونوت
بنیانگذار(ان): گرشوم کوماروف
ناشر: آرنون موزس
ویراستار: نتا لیونه
بنیان‌گذاری: ۱۱ دسامبر ۱۹۳۹ (۱۹۳۹-12-۱۱)
زبان: زبان عبری
دفتر مرکزی: اسرائیل، تل‌آویو جادهٔ Begin، پلاک ۱۳۸
کشور: اسرائیل
شمارگان: ۳۰۰٬۰۰۰ در روزهای هفته ۶۰۰٬۰۰۰ در آخر هفته
روزنامه‌های خواهرخوانده: کالکالیست
وبگاه: www.yediot.co.il
یدیعوت اخرونوت یا یدیعوت آحارانوت (به عبری: ידיעות אחרונות) به معنای «آخرین اخبار»، از دههٔ ۱۹۷۰ به این‌سو، پرانتشارترین روزنامهٔ اسرائیل بوده‌است.
این روزنامه پرطرفدار در قطع نشریات زردنامه منتشر می‌شود و محتوای آن نیز تا اندازه‌ای پیرو خبرنگاری زرد و جنجالی است. ساختمان مرکزی روزنامه یدیعوت اخرونوت در کلان‌شهر تل‌آویو قرار دارد.
«وای‌نت» (به انگلیسی: ynet) نام وب‌گاه انگلیسی‌زبان و عبری‌زبان روزنامه یدیعوت آخرونوت است.
تحلیل‌گران روزنامه یدیعوت اخرونوت

از تحلیل‌گران برجسته امور نظامی-امنیتی روزنامه یدیعوت اخرونوت می‌توان رونن برگمن را نام برد.
سایوز تی‌ام‌ای-۱۹

همچنین ببینید: لیست گروه‌های اعزامی بلند مدت به ایستگاه فضایی بین‌المللی
سایوز-تی‌ام‌ای-۱۹ (به روسی: Союз )(به معنای اتحاد) یک مأموریت سرنشین دار سازمان ملی فضانوردی روسیه به سمت ایستگاه فضایی بین‌المللی محسوب می‌شود.

همچنین فضاپیمای این مأموریت وظیفه ارسال و بازگرداندن تعدادی از فضانوردان گروه اعزامی ۲۴ و گروه اعزامی ۲۵ را نیز بر عهده داشت.
سایوز تی‌ام‌ای-۱۹
خدمه مأموریت

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| نام | ملیت | تعداد پرواز | نقش عملیاتی | تصویر |
| فیودور یورچیخین |  | ۳ | فرمانده |  |
| شانون واکر |  | ۱ | مهندس پرواز |  |
| داگلاس اچ. ویلوک |  | ۲ | مهندس پرواز |  |
نگارخانه

فضانوردان تی‌ام‌ای-۱۹
فضانوردان اصلی و پشتیبان تی‌ام‌ای-۱۹
پیش به سوی پرتاب
پرتاب تی‌ام‌ای-۱۹
تی‌ام‌ای-۱۹ متصل به ایستگاه
تی‌ام‌ای-۱۹ در راه بازگشت به زمین
فرود تی‌ام‌ای-۱۹
سه مرد عامی

| سه مرد عامی | سه مرد عامی |
| --- | --- |
کارگردان: سیامک تقی‌پور
تهیه‌کننده: سیدمحسن صدرزاده
نویسنده: سیامک تقی‌پور
بازیگران: محمدتقی شریفی‌نوری پری امیرحمزه ملودی تقی‌پور مهدی میامی صدرالدین حجازی
موسیقی: فریدون شهبازیان
فیلم‌بردار: علی لقمانی
تدوین‌گر: رجب محمدین
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۷۲
مدت زمان: ۸۸دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
سه مرد عامی فیلمی به کارگردانی و نویسندگی سیامک تقی‌پور ساختهٔ سال ۱۳۷۲ است.
خلاصه داستان

قسمت اول- زیر درخت مرمر: عزیز و گل خانم زوج کهن‌سالی هستند که در یک باغ، که در میان چند ساختمان بلند قرار دارد، زندگی می‌کنند. پیر زن می‌میرد و پیر مرد تنها می‌ماند. قسمت دوم- آسید محمد و برف: مرد گوژ پشتی به نام آسید محمد، که راننده یک اتوبوس مسافربری است، در یک گردنه برفی طی حادثه ای با زنی رو به رو می‌شود که در گذشته با او دوست بوده‌است. آنها شب هنگام گرفتار برف و بوران جاده کوهستانی می‌شوند. آسید محمد برای نجات جان مسافران از سرما اتوبوسش را به آتش می‌کشد. قسمت سوم - زندگی و ده فال گردو: دو جوان آس و پاس، که فکر می‌کنند در دنیا جایی برای زندگی ندارند، برای نجات دادن جان یک پیرزن و فراهم کردن شرایط مطلوب برای او تنها سرمایه شان را که یک گردن بند طلا است می‌فروشند و محل زندگی پیر زن را که در جوارش محل جمع‌آوری زباله است به گلستانی کوچک تبدیل می‌کنند.
بازیگران و نقش‌ها

محمدتقی شریفی نوری: عزیزآقا درویش
پری امیرحمزه: خانم گل
ملودی تقی‌پور: نوعروس
مهدی میامی: آقاسید محمد
صدرالدین حجازی: ابرام بلور
مجید مظفری: نصرت طلا
رقیه چهره‌آزاد: بی بی بلقیس
اصغر خندان: سلیمان
شهرام لاسمی: درقوری
فرج‌الله وثیق: آقامعدلت
حمید شوقی: سیف‌الله
ابراهیم حجازی: تراب
محمد درودیان: پلیس
قاسم عسگری: مسافرخانه چی
ناصر جمشیدی: معلم
صدیقه کیانفر: بی بی نقره
شهره سلطانی: آسیه
سهیلا تیلاوی: انسیه
روزبه صدرزاده: پسر آسیه
لب‌های داغ

| لب‌های داغ | لب‌های داغ |
| --- | --- |
کارگردان: دموفیلو فیدانی
بازیگران: کلودین بکاری  لئونورا فانی  رزماری لینت سوفیا دیونیزیو
موسیقی: لالو گوری
فیلم‌بردار: لوئیجی چیکارِزه
تدوین‌گر: آلساندرو لوچیدی
مدت زمان: ۹۲ دقیقه
کشور: ایتالیا
زبان: ایتالیایی 
لب‌های داغ (ایتالیایی: Calde labbra) که با نام برانگیختگی (انگلیسی: Excitation) هم شناخته می‌شود، یک فیلم اروتیک درام به کارگردانی دموفیلو فیدانی است که در سال ۱۹۷۶ منتشر شد و یک نسخهٔ سافت‌کور و یک نسخهٔ هاردکور دارد. از بازیگران فیلم می توان به کلودین بکاری، لئونورا فانی، سوفیا دیونیزیو و رزماری لینت اشاره کرد.
سولوچنا چاترجی

| سولچنا چاترجی | سولچنا چاترجی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹۲۸
درگذشت: ۳۰ آوریل ۱۹۹۹ (۷۱ سال)
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۸–۱۹۴۲
سولوچنا چاترجی (انگلیسی: Sulochana Chatterjee) بازیگر سابق فیلم هندی بود که به عنوان بازیگر در بالیوود و سینمای بنگال غربی، در ۹۳ فیلم، که شاخص‌ترین آنها بیا عشقم (۱۹۶۸)، جایی که ساتی هست خدا هست (۱۹۶۵) (Jahan Sati Wahan Bhagwan) و گاتوتکاچ دلاور (۱۹۷۰) بود، نقش ایفا کرد.