باخانمان
داستان

پرین پاینداواین دختر یک مادر انگلیسی-هندی به نام ماری و یک پدر فرانسوی به نام ادموند است که در همان ابتدای داستان در بوسنی درگذشت. قبل از مرگ ادموند، او از همسرش و پرین می‌خواهد که به زادگاهش، ماروکورت، جایی که پدربزرگ پرین، ویلفران، صاحب یک کارخانه‌ی نساجی و یک عمارت خانوادگی است، بازگردند. پرین و مادرش در سفر خود به فرانسه یک استودیوی عکاسی مسافرتی را اداره می‌کنند. اما با رسیدن به پاریس، ماری به علت طولانی بودن و دشوار بودن عبور از مرزها و دره‌ها دچار بیماری قلبی می‌شود. اگرچه آنها تمام دارایی خود را برای خرج دکتر و دوا می‌فروشند، اما ماری در نهایت از دنیا می رود. در بستر مرگ، او فاش می‌کند که پرین نباید انتظار استقبال گرمی از سوی پدربزرگش را داشته باشد. ویلفران به شدت با ازدواج ادموند مخالفت کرد و به همین دلیل از پرین و مادرش متنفر بود و آن‌ها را به عنوان عروس و نوه‌ی خود، قبول نداشت.
پس از دفن ماری، پرین به همراه سگش بارُن، سفری سخت را به ماروکورت آغاز می‌کند و تقریباً ۱۵۰ کیلومتر (۹۳ مایل) را با پای پیاده طی می‌کند و به سختی از گرسنگی جان سالم به در می‌برد. هنگامی که آنجا می‌آید، او برای شناسایی نشدن از سوی پدربزرگش و سایرین، هویت مستعار "اورلی" را برای خود برمی‌گزیند. ماروکورت شهری است که وظیفه اصلی آن نگهداری نیروی کار کارخانه پنبه‌اش است که مالک آن آقای Paindavoine است. به این ترتیب، آقای Paindavoine نابینا و سختگیر عملاً حاکم محلی شهر است و همه از او می‌ترسند، حتی خواهرزاده غیرمسئول و طماع او که انتظار دارد کارخانه را به ارث ببرد.
اورلی شغل هل دادن چرخ دستی‌های ریلی را در کارخانه تضمین می‌کند. با این حال، به زودی، او به مترجم کارخانه ارتقا یافت، زیرا او هم فرانسوی و هم انگلیسی را روان و به خوبی صحبت می‌کند. در نهایت، از طریق کارآمدی، وفاداری، و (بدون اینکه خیلی‌ها بدانند) شفقت او، منشی شخصی ویلفران می‌شود و برای حفظ امنیتش، بیلفران از او دعوت می‌کند که در عمارت او زندگی کند. بیلفران به تدریج به اورلی علاقه‌مند می‌شود، کسی که بدون اینکه از او بخواهد، به همراه همیشگی او تبدیل شده‌است. اورلی که خیلی به پدربزرگش نزدیک می‌شود، در مورد زندگی شخصی او می‌آموزد: بیلفران که تقریباً هیچ خویشاوند دوست‌داشتنی ندارد، جستجوی ادموند را آغاز کرده‌ است تا او را به خانه بیاورد. اورلی ارتباطات خارجی خود را ترجمه و برای بیلفران بازگو می‌کند، اما جرأت نمی‌کند به او بگوید که جستجوی او بیهوده است، زیرا بیلفران نفرت خود را از همسر و دختر ادموند پنهان نمی‌کند و آنها را به تصور فریب و دزدیدن پسرش سرزنش می‌کند، که این موضوع اورلی را آزار می‌دهد.
سرانجام بیلفران از مرگ زودرس ادموند در بوسنی مطلع می‌شود. این خبر بد تقریباً کشنده است، زیرا بیلفران غمگین و بیمار می‌شود و تنها از طریق مراقبت پرشور و محبت اورلی، که به او کمک می‌کند تا بهبود یابد، از مصیبت جان سالم به در می‌برد. بیلفران از اورلی سپاسگزار است. در طی ملاقات «مادربزرگ فرانسوا» مسن، که دایه ادموند بود، او اعلام کرد که اورلی فرشته ای است که خدا برای نجات او فرستاده‌است، زیرا چنین عشق بی قید و شرطی برای یک غریبه بی نظیر است. فرانسوا، دوست مشترک اورلی از زمان ورود او به ماروکورت، پاسخ می‌دهد که فرشته به طرز عجیبی شبیه ادموند است. بیلفران فوراً وکیل خود را می‌فرستد تا پیشینه اورلی را بررسی کند و همچنین تصدیق می‌کند که اگر او واقعاً نوه اوست، باید از این موضوع مطلع بشود .
پس از دریافت تاییدیه مبنی بر اینکه اورلی واقعاً پرین، دختر ادموند و نوه‌ی بیلفران است، ویلفران تحت عمل جراحی خطرناک چشم قرار می‌گیرد تا چهره نوه‌اش را ببیند. وی همچنین دستور ساخت مهدکودک، خوابگاه‌های سالم، بیمارستان، و یک باشگاه ورزشی برای ماروکورت و کارگران کارخانه را می‌دهد.