stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پلیمرهای پیوندی
روش های سنتز > پیوند زدن از طریق

روش "پیوند زدن از طریقِ"، که همچنین به عنوان روش ماکرومونومر شناخته می شود، یکی از روش های ساده تر سنتز پلیمر پیوندی با زنجیره های جانبی کاملاً مشخص است.  معمولاً یک مونومر با وزن مولکولی کمتر، به کمک رادیکال های آزاد با یک ماکرومونومرِ عاملی شدۀ آکریالت ، کوپلیمریزه می شود. نسبت غلظت مولی مونومر به ماکرومونومر و همچنین رفتار کوپلیمریزاسیونی آنها، تعداد زنجیره هایی که پیوند می شوند را تعیین می کند.
همانطور که واکنش ادامه می یابد، نسبت غلظت مونومر به ماکرومونومر تغییر کرده و موجب استقرار تصادفی انشعابات و تشکیل کوپلیمر پیوندی با تعداد مختلف انشعابات می شود. این روش امکان می دهد تا انشعابات به طور ناهمگن یا همگن، بر اساس نرخ واکنش گروه عاملی انتهایی با ماکرومولکول، به مونومر افزوده شوند. تفاوت توزیع پیوندها تأثیر قابل توجهی بر خواص فیزیکی کوپلیمر پیوندی دارد.  پلی اتیلن ، پلی سیلوکسان و پلی (اتیلن اکساید) همگی ماکرومونومرهایی هستند که در زنجیره اصلی پلی استایرن یا پلی (متیل آکریالت) ترکیب شده اند.
روش (پیوند زدن از طریق) ماکرومونومر را می توان با استفاده از هر تکنیک پلیمریزاسیون شناخته شده به کار برد. پلیمریزاسیون زنده، امکان کنترل وزن مولکولی، توزیع وزن مولکولی و عاملیت انتهای زنجیره را فراهم می کند.
کاربردها

کوپلیمرهای پیوندی به دلیل افزایش کاربردها در اموری مانند عوامل دارورسانی، سورفکتانت ها ، تصفیه آب ، اصلاح کننده های رئولوژی، و غیره، به طور گسترده مورد مطالعه قرار گرفته اند.  این به خاطر ساختار منحصر به فرد آنها نسبت به سایر کوپلیمرها مانند کوپلیمرهای تناوبی، دوره ای، آماری و بلوکی می باشد.
برخی از کاربردهای رایج کوپلیمرهای پیوندی عبارتند از:
غشاهای جداسازی گازها یا مایعات
هیدروژل ها
دارورسانی
الاستومرهای ترموپلاستیک
سازگار کننده برای مخلوط پلیمری
امولسیفایرهای پلیمری
پلاستیک های مقاوم در برابر ضربه
کاربردها > پلی استایرن مقاوم در برابر ضربه

پلی استایرن مقاوم در برابر ضربه (HIPS) توسط چارلز فرایلینگ در سال 1961 کشف شد.  HIPS یک ماده پلاستیکی ارزان با ساخت آسان است و اغلب در کاربرد سازه های کم استحکام، در مواردی که مقاومت در برابر ضربه، قابلیت ماشین کاری و ارزانی مورد نیاز است استفاده می شود. کاربرد اصلی آن شامل تولید پیش نمونۀ ماشینکاری شده، عناصر ساختاری کم استحکام، محفظه ها و پوشش ها می باشد.  برای تهیه پلیمر پیوندی، پلی بوتادین ( لاستیک ) یا هر پلیمر الاستومری مشابه را در استایرن حل کرده و پلیمریزه می کنند. این واکنش امکان دو نوع پلیمریزاسیون همزمان را فراهم می کند، پلیمریزاسیون استایرن به پلی استایرن و پلیمریزاسیون پیوندی استایرن- لاستیک.   در کاربردهای تجاری، می توان آن را با کوپلیمریزاسیون پیوندی همراه پلیمر های اضافی تهیه کرد تا ویژگی های خاصی به محصول بدهد.
مزایای HIPS عبارتند از:
سازگاری با مقررات FDA
مقاومت خوب در برابر ضربه
قابلیت ماشینکاری عالی
ثبات ابعادی مناسب
رنگ آمیزی و چسباندن آسان
کم هزینه
کیفیت عالی از لحاظ زیبایی شناسی
کاربردها > خواص جدید حاصل از عمل پیوند زدن

با پیوند پلیمر روی زنجیره اصلی پلیمری، کوپلیمر پیوندی نهایی خواص جدیدی نسبت به پلیمر مادر خود کسب می کند. به طور خاص، کوپلیمرهای پیوندی سلولز کاربردهای مختلفی دارند که به ساختار پلیمر پیوند شده به سلولز بستگی دارد.
برخی از مشخصات جدیدی که سلولز از مونومرها ی مختلف پیوند شده به آن کسب می کند عبارتند از:
جذب آب
بهبود الاستیسیته
خاصیت آب دوستی / آب گریزی
تبادل یونی
قابلیت جذب رنگدانه
مقاومت در برابر حرارت
حساسیت به حرارت
حساسیت به pH
خاصیت ضد باکتری
این خواص، کاربردهای جدیدی برای پلیمرهای سلولزی پیوند نشده پدید می آورد، از جمله:
مواد جاذب مایعات بدن در پزشکی
افزایش توان جذب رطوبت در پارچه
غشاء با نفوذ پذیری انتخابی
خواص هسته زایی قوی تر از سلولز پیوند نشده، و جذب آلاینده های خطرناک مانند یون فلزات سنگین یا رنگدانه محلول های آبی، بر اساس جذب سطحی مبتنی بر نوسان دما
حسگرها و مواد دارای کاربردهای انتشار نور
عوامل احیا کننده برای انواع ترکیبات کربونیل
سه روش متداول سنتز: پیوند به (بالا سمت چپ)، پیوند از (وسط سمت راست)، پیوند از طریق (پایین سمت چپ)، و طرح واکنش تعمیم یافته آنها مشخص شده است.
پلی استایرن مقاوم در برابر ضربه (HIPS) شامل زنجیره اصلی پلی استایرن با زنجیره های پلی بوتادین است که از آن در هر جهت منشعب می شوند.
جعبه سی دی ساخته شده از پلی استایرن عمومی (GPPS) و پلی استایرن مقاوم در برابر ضربه در قسمت سیاه (HIPS)
پل گودمن

| پل گودمن | پل گودمن |
| --- | --- |
گودمن در ۱۹۵۹: گودمن در ۱۹۵۹
زاده: ۹ سپتامبر ۱۹۱۱ نیویورک
درگذشته: ۲ اوت ۱۹۷۲ (۶۰ سال) نیوهمپشایر
پیشه: نویسنده
ملیت: ایالات متحده آمریکا
پل گودمن (انگلیسی: Paul Goodman; ۹ سپتامبر ۱۹۱۱ – ۲ اوت ۱۹۷۲) رمان‌نویس، نمایشنامه نویس، شاعر، منتقد ادبی و روانپزشک اهل ایالات متحده آمریکا بود. گرچه اغلب او بیشتر به عنوان فیلسوف منتقد و یک جامعه‌شناس شناخته می‌شود. او در سال ۱۹۶۴ از ادامه حضور در کالج تجربی در ایالت سانفرانسیسکو بازماند و در واقع گفت که او نمی‌تواند جامعه‌شناسی را ادامه دهد، زیرا اغلب بی خواب بود.
فعالیت‌ها

گودمن، نویسنده ده‌ها کتاب از جمله Growing Up Absurd و انجمن دانشمندان، فعال چپ در دهه ۱۹۶۰ و الهام بخش دانشجویان در آن دهه بود. او یکی از بنیان‌گذاران گشتالت درمانی در دهه ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ بود.
خلیج کوسه

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
مکان:  استرالیا
معیار ثبت: طبیعی: vii, viii, ix, x
شمارهٔ ثبت: ۵۷۸
تاریخ ثبت: ۱۹۹۱
خلیج کوسه درغربی‌ترین نقطه استرالیا، استرالیای غربی قرار دارد. جمعیت این منطقه کمتر از ۱,۰۰۰ نفر است و خط ساحلی آن بیش از ۱,۵۰۰ کیلومتر طول دارد. مساحت آن نزدیک به ۱۰,۰۰۰ کیلومتر مربع و عمق متوسط آبهایش ۱۰ متر است. خلیج کوسه در سال ۱۹۹۰ در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد.
محیط زیست > جانوران

منطقه خلیج کوسه از نظر جانورشناسی از اهمیت بسیار برخوردار است. دراین خلیج نزدیک به ۱۰,۰۰۰ گاودریایی یعنی ۱۲٫۵ درصد از جمعیت آنها، و بیش از اقیانوس آرام و هند در این منطقه به ویژه مانکی‌میا دلفین وجود دارد. ۲۶ گونه از پستانداران در حال تهدید نیز در این منطقه قرار دارند. بیش از ۲۳۰ گونه پرنده، ۳۲۳ گونه ماهی و نزدیک به ۱۵۰ گونه از خزندگان در این منطقه وجود دارند. در این منطقه لاک‌پشت سبز و لاک‌پشت دریایی و کوسه نهنگ نیز وجود دارند. دستکم ۲۸ گونه کوسه و به‌ویژه ببرکوسه‌ها از این خلیج می‌گذرند.
محیط زیست > گیاهان

این خلیج، بزرگترین علفزار دریایی جهان است. بیش از ۴۸۰۰ کیلومتر از منطقه با علفزارها و سیگراس پوشیده شده‌است. این منطقه دارای بیشتر پوشش سیگراس در جهان نیز هست.
آب‌وهوا

آب‌وهوا در این منطقه گرم و خشک است و تبخیر، کمی از میزان بارش سالانه بیشتر است. آب خلیج به اندازه ۱/۵ تا ۲ برابر شورتر از آب‌های اقیانوس اطراف است.
کمپری

| کمپری ქემფერი | کمپری ქემფერი |
| --- | --- |
کشور:  گرجستان
استان: شیدا کارتلی
شهرداری: شهرداری خاشوری
ارتفاع: ۸۰۰ متر (۲۶۰۰ فوت)
جمعیت (2014): جمعیت (2014)
 • کل: ۳۵۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (زمان گرجستان)
کمپری (گرجی: ქემფერი) یک روستا در شهرداری خاشوری در استان شیدا کارتلی کشور گرجستان است. این روستا در فاصله ۱۱.۵ کیلومتری خاشوری و ۶.۵ کیلومتری سورامی واقع شده است. این روستا ۸۰۰ متر (۲٬۶۲۵ فوت) بالاتر از سطح آب‌های آزاد است. کمپری بر اساس سرشماری سال ۲۰۱۴ میلادی ۳۵۰ نفر جمعیت داشته است.
نگارخانه

کلیسای جرجیس در روستای کمپری
کاخ بابلسبرگ

| کاخ بابلسبرگ | کاخ بابلسبرگ |
| --- | --- |
Schloss Babelsberg: Schloss Babelsberg
کاخ بابلسبرگ: کاخ بابلسبرگ
موقعیت در برلین: موقعیت در برلین
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
گونه: کاخ
سبک معماری: معماری نئوگوتیک
شهر یا شهرک: پوتسدام
کشور: آلمان
مختصات: ۵۲°۲۴′۲۵″شمالی ۱۳°۰۵′۳۵″شرقی﻿ / ﻿۵۲٫۴۰۷°شمالی ۱۳٫۰۹۳°شرقی﻿ / 52.407; 13.093
آغاز ساخت: ۱۸۳۵
پایان: ۱۸۴۹
مشتری: شاهزاده (بعدها امپراتور) ویلهلم یکم، امپراتور آلمان
مالک: بنیاد کاخ‌ها و باغ‌های پروس برلین-براندنبورگ
طراحی و ساخت: طراحی و ساخت
معمار: کارل فریدریش شینکل لودویگ پرسیوس هاینریش اشتراک
وبگاه: وبگاه
Stiftung Preußische Schlösser und Gärten: Stiftung Preußische Schlösser und Gärten
 سایت میراث جهانی یونسکو:  سایت میراث جهانی یونسکو
بخشی از: کاخ‌ها و پارک‌های پوتسدام و برلین
معیار ثبت: فرهنگی: (i), (ii), (iv)
شمارهٔ ثبت: ۵۳۲ter
تاریخ ثبت: ۱۹۹۰
تمدید ثبت: ۱۹۹۲، ۱۹۹۹
 :  
کاخ بابلسبرگ (آلمانی: Schloss Babelsberg) در پارک و محله پوتسدام، مرکز ایالت براندنبورگ آلمان، در نزدیکی برلین قرار دارد. این کاخ به مدت بیش از ۵۰ سال اقامتگاه تابستانی شاهزاده ویلیام، بعدها امپراتور آلمان ویلیام اول و پادشاه پروس و همسرش، آگوستا از خاندان ساکس-وایمار-آیزناخ، ملکه آلمان و ملکه پروس بود.
تاریخچه

این ساختمان که به سبک احیای گوتیک انگلیسی طراحی شده‌است، در دو مرحله در دوره ۱۸۳۵–۱۸۴۹ ساخته شده‌است. قرارداد طراحی کاخ به معماران کارل فردریش شینکل، لودویگ پرسیوس و یوهان هاینریش استراک داده شده بود.
در ۲۲ سپتامبر ۱۸۶۲ در کاخ و پارک مجاور مذاکراتی بین پادشاه پروس ویلیام اول و اتو فون بیسمارک انجام شد که به معرفی بیسمارک به عنوان وزیر و وزیر امور خارجه پروس انجامید.
معماری کاخ بابلسبرگ الگوی ساخت کاخ کیتندورف بین سال‌های ۱۸۴۸ و ۱۸۵۳ در مکلنبورگ-فورپومرن توسط شاگرد شینکل، فردریش هیتزیگ، صورت گرفت.
سایت میراث جهانی

از سال ۱۹۹۰ کاخ بابلسبرگ بخشی از سایت میراث جهانی یونسکو «کاخ‌ها و پارک‌های پوتسدام و برلین» محسوب می‌شود. این کاخ توسط بنیاد کاخ‌ها و باغ‌های پروس برلین-براندنبورگ اداره می‌شود.
از سال ۲۰۱۳ این کاخ تحت بازسازی گسترده نماها و فضای داخلی خود قرار گرفته‌است.
نگارخانه

فرشته مایکل
عقاب و کرکس در حال بلعیدن آهو
برج قصر
کاخ شاهزاده ویلهلم در بابلزبرگ اثر کارل دانیل فریدانک ، ۱۸۳۸
کاخ در حدود ۱۹۹۰
آکادمی فوتبال رایت تو دریم

| 0 | 1 |
| --- | --- |
تأسیس: ۱۹۹۹؛ ۲۵ سال پیش (۱۹۹۹-خطا: زمان نامعتبر}})
بنیان‌گذار: تام ورنون
گونه: آکادمی فوتبال
شمارهٔ ثبت: ۱۱۰۸۸۲۱
مکان: منطقه شرقی
مالک: گروه منصور
شمار کارکنان: c. 300
آکادمی فوتبال رایت تو دریم (انگلیسی: Right to Dream Academy) یک سیستم آکادمی فوتبال جوانان است که در غنا مستقر است. این آکادمی در سال ۱۹۹۹ به عنوان یک مدرسه شبانه‌روزی و مرکز آموزشی در آکرا آغاز به کار کرد. این آکادمی متعلق به گروه منصور است.
اکنون این گروه شامل چندین باشگاه و آکادمی با شعبه‌هایی در مصر و همچنین تیم‌های حرفه‌ای گروه منصور، باشگاه فوتبال نورشلان در دانمارک،باشگاه فوتبال زنان مسار در مصر و باشگاه فوتبال سن دیگو در ایالات متحده است.
تاریخچه

این آکادمی در سال ۱۹۹۹ توسط تام ورنون تأسیس شد، که قبلاً رئیس اسکوترهای منچستریونایتد در آفریقا بود. این آکادمی کار خود را در مقیاس کوچک آغاز کرد و برخلاف بیشتر آکادمی‌های جوانان، مستقل از یک تیم حرفه‌ای بود و تعداد کمی از پسران را آموزش می‌داد که در ابتدا در خانه ورنون ساکن بودند. برخی از اسکوترها و سایر کارکنان داوطلب بودند.
در سال ۲۰۰۴، این سازمان شروع به همکاری با دبیرستان‌های شبانه‌روزی ایالات متحده برای ارائه بورسیه‌های ورزشی کرد. در سال ۲۰۱۰، این سازمان یک تأسیسات جدید در جنوب Akosombo در منطقه شرقی غنا افتتاح کرد. از سال ۲۰۲۱، این یک مدرسه شبانه‌روزی با بورسیه کامل برای فوتبالیست‌های با استعداد است که از سراسر غرب آفریقا جذب می‌شوند.
ابن القف

امین‌الدوله ابوالفرج یعقوب‌بن اسحاق‌بن قف مسیحی کَرَکی , پزشک مسیحی شامی در سال ۱۲۳۲ یا ۱۲۳۳ میلادی در کَرَک اردن بزرگ شد و در سال ۱۲۸۶ در دمشق از دنیا رفت.
کار برجسته او در پزشکی توصیف دقیق مویرگها و کار دریچه‌های قلب بود.
از آثار برجسته او می‌توان به کتاب العُمْدة فی صناعةالجراحة و همچنین جامع‌الغرض فی حفظ الصحة و دفع‌المرض _که وسایل حفظ سلامتی و پیشگیری از بیماری‌ها را توضیح می‌دهد_اشاره کرد.
خاچیک هاکوپیان (طراح)

خاچیک هاکوپیان طراح تیتراژ و تروکاژ ارمنی‌تبار اهل ایران است.
آثار > تیتراژ

حسن کچل (۱۳۴۹)
طوقی (۱۳۴۹)
رقاصه شهر (۱۳۴۹)
بدنام (۱۳۵۰)
تنها مرد محله (۱۳۵۱)
تپلی (۱۳۵۱)
خواستگار (۱۳۵۱)
خانواده سركار غضنفر (۱۳۵۱)
قلندر (۱۳۵۱)
قصه ماهان (۱۳۵۲)
شورش (۱۳۵۲)
ممل آمریکایی (۱۳۵۳)
گل پری جون (۱۳۵۳)
دایی‌جان ناپلئون (۱۳۵۵)
حاجی واشنگتن (۱۳۶۱)
وفاداری (فیلم ۲۰۱۹)

| وفاداری | وفاداری |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
روسی: Верность
 :  
کارگردان: Nigina Sayfullaeva
تهیه‌کننده: Sergey Kornikhin Valery Fedorovich
نویسنده: Lyubov Mulmenko Nigina Sayfullaeva
بازیگران: Aleksandr Pal Yevgenia Gromova
موسیقی: Andrey Dergachev
فیلم‌بردار: Mark Ziselson
تاریخ‌های انتشار:  ۱۳ ژوئن ۲۰۱۹ (۲۰۱۹-06-۱۳)  
مدت زمان: ۸۲ دقیقه
کشور: روسیه
زبان: روسی 
وفاداری ( روسی: Верность) یک فیلم روسی درام اروتیک محصول سال ۲۰۱۹ به کارگردانی نیگینا سیفولایوا است.
طرح

فیلم Fidelity 2019 که با عنوان Vernost نیز شناخته می‌شود، داستان زندگی لِنا، یک پزشک متخصص زنان در سن پترزبورگ را روایت می‌کند که از بی‌توجهی همسرش به او رنج می‌برد. لِنا که احساس می‌کند عشق و شور زندگی‌اش از بین رفته، وارد روابط نامتعارفی می‌شود تا کمبودهای عاطفی خود را جبران کند. این تصمیمات، او را در مسیری پر از پیچیدگی‌ها و چالش‌های اخلاقی قرار می‌دهد، و زندگی او به شکلی غیرقابل پیش‌بینی تغییر می‌کند. فیلم به موضوعاتی چون وفاداری، خیانت و بحران‌های هویتی می‌پردازد.
تم‌های اصلی فیلم

Vernost 2019 به بررسی عمیق تم‌های خیانت، وفاداری، احساسات سرکوب‌شده و جستجوی هویت می‌پردازد. این فیلم، جدال درونی شخصیت‌ها را به تصویر می‌کشد و نشان می‌دهد که چگونه تصمیمات احساسی و ناگهانی می‌توانند زندگی افراد را به مسیری غیرقابل بازگشت هدایت کنند.
یکی از نکات جالب فیلم این است که خیانت به عنوان یک واکنش به احساسات ناگفته و نیازهای سرکوب‌ شده معرفی می‌شود. لنا در حالی که به دنبال توجه و محبت همسرش است، با ورود به روابطی غیرقانونی، خود را در یک بحران عاطفی عمیق‌تر گرفتار می‌کند. فیلم سوالاتی در مورد معنای واقعی وفاداری در زندگی زناشویی مطرح می‌کند و چالش‌هایی که شخصیت‌ها با آن‌ها مواجه هستند را به‌طور شفاف نشان می‌دهد.
ناحیه‌های فدرال روسیه

ناحیه‌های فدرال روسیه (به روسی: федера́льные округа́) به ۸ ناحیه جغرافیایی در فدراسیون روسیه گفته می‌شود که هر یک از آن‌ها تعدادی از واحدهای فدرال روسیه را در خود جای داده‌اند. این تقسیم‌بندی از سال ۲۰۰۰ به حکم ولادیمیر پوتین رئیس‌جمهور روسیه به تقسیمات کشوری روسیه افزوده شد.
اداره هر ناحیه فدرال بر عهده یک نماینده از طرف رئیس‌جمهور روسیه است. نقش این نماینده برقراری ارتباط میان مقامات واحدهای فدرال و مقامات حکومت فدرال در مسکو است و مسئولیت اصلی آن نظارت بر اجرای قوانین فدرال در هر یک از واحدهای فدرال است. مفهوم ناحیه‌های فدرال در قانون اساسی روسیه و هیچ قانون دیگری وجود ندارد و در نتیجه این ناحیه‌ها نماینده‌ای در شورای فدرال روسیه (مجلس اعلای روسیه) ندارند. ناحیه‌های فدرال همچنین از منطقه‌های اقتصادی روسیه متمایز هستند. منطقه‌های اقتصادی گروه‌بندی مجزایی در تقسیمات کشوری روسیه است که برای برنامه‌ریزی‌های اقتصادی و بررسی‌های آماری ایجاد شده‌اند.
فهرست ناحیه‌های فدرال روسیه

| نام ناحیه | نام ناحیه | مساحت (کیلومتر مربع) | جمعیت (سرشماری ۲۰۲۱) | تعداد واحدهای فدرال | مرکز اداری |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | ناحیه فدرالی مرکزی | 650,200 | 40,334,532 | 18 | مسکو |
| ۲ | ناحیه فدرالی جنوبی | نامعلوم | نامعلوم | 12 | روستوف-نا-دونو |
| ۳ | ناحیه فدرالی شمال غربی | 1,687,000 | 13,917,197 | 11 | سن پترزبورگ |
| ۴ | ناحیه فدرالی خاور دور | 6,952,600 | 7,975,762 | 11 | ولادی‌وستوک |
| ۵ | ناحیه فدرالی سیبری | 4,361,800 | 16,800,947 | 10 | نووسیبریسک |
| ۶ | ناحیه فدرالی اورال | 1,818,500 | 12,300,793 | 6 | یکاترینبورگ |
| ۷ | ناحیه فدرالی ولگا | 1,038,000 | 29,899,699(2010) | 14 | نیژنی نووگورود |
| ۸ | ناحیه فدرالی قفقاز شمالی | 170,400 | 10،171،434 | 7 | پیتیگورسک |
ناحیه‌های فدرال روسیه
هشت ناحیه فدرال روسیه
جنگ استقلال دومینیکن از هائیتی

با  جنگ اعاده استقلال دومینیکن اشتباه نشود.
جنگ استقلال دومینیکن از هائیتی (انگلیسی: Dominican War of Independence) در ۲۷ فوریه سال ۱۸۴۴، خودمختاری جمهوری دومینیکن از هائیتی را به ارمغان آورد. قبل از جنگ، جزیره هیسپانیولا به مدت ۲۲ سال تحت حکومت هائیتی بود، ولی در سال ۱۸۲۲ این کشور تازه به استقلال رسیده که بعدها نامش جمهوری اسپانیایی هائیتی شد، توسط هائیتی مورد تجاوز قرار گرفت.
هائیتی قبلاً به عنوان مستعمره سانتو دومینگو شناخته می‌شد؛ ولی با سرنگونی اسپانیا در سال۱۸۲۱ مستقل شد. در آن زمان، هائیتی از لحاظ اقتصادی و نظامی قدرتمند بود و جمعیتی ۸ تا ۱۰ برابر بیشتر از زمانی داشت که مستعمره اسپانیا بود. در چنین شرایطی افسران نظامی دومینیکن تصمیم گرفتند تا کشورشان را به هائیتی ضمیمه کنند، چرا که آنها خواهان ثباتی سیاسی تحت حاکمیت ژان پیر بوئر، رئیس جمهور هائیتی بودند. با توجه به سوء مدیریت در حکومت هائیتی، اختلافات نظامی و بحران اقتصادی، این حکومت پایگاه مردمی اش را از دست داد و مردم دومینیکن تصمیم گرفتند بدون هیچ گونه مصالحه ای، دولت حاکم را سرنگون کنند.
پیشینه

در آغاز دهه ۱۸۰۰، مستعمره سانتو دومینگو، که مقر سرفرماندهی اسپانیا در دنیای جدید بود، در ضعیف‌ترین وضعیت خود قرار داشت. اسپانیا در این دوره برای حفظ کنترل قاره آمریکا درگیر جنگ شبه جزیره ای اروپا و سایر جنگ‌ها بود. از آنجا که اسپانیا در بخش‌های گسترده‌ای از جهان منافع خود را داشت به مستعمره سانتو دومینگو چندان اعتنایی نکرد.
پیشینه > استقلال اول

در دهه‌های ۱۸۰۰، پادشاهی اسپانیا در مستعمره سانتو دومینگو نفوذ نداشت. برخی از دامداران ثروتمند به رهبران تبدیل شده بودند و قصد داشتند کنترل و نظم را در جنوب شرقی مستعمره که قانون «ماشیت» اعمال می‌شد را برقرار کنند. در ۹ نوامبر سال ۱۸۲۱ فرمانده مستعمره خوزه نونز د کاسرز تحت تأثیر انقلابی که در اطرافش جاری شده بود قرار گرفت و قصد کرد که پادشاهی اسپانیا را سرنگون کند و استقلال مستعمره سانتو دومینگو از اسپانیا را اعلام کرد.
پیشینه > متحدسازی اسپانیایی‌ها (۱۸۲۲–۱۸۴۴)

گروهی از سیاستمداران دومینیکن و افسران ارتش ابراز علاقه کرده بودند که در کل یک جزیره را متحد کنند، در حالی که آنها به دنبال ثبات و پشتیبانی سیاسی و حمایتی از طریق هائیتی بودند که در آن زمان هنوز هم به عنوان داشتن ثروت و قدرت فراوانی دیده می‌شد هائیتی تا کنون ثروتمندترین کلنی در نیمکره غربی بوده و به عنوان «مروارید آنتیل» شناخته شده‌است.
رئیس جمهور هائیتی ژان پیرو بویر سومین عملیات نظامی دومینیکن را انجام داد؛ این یکی با مقاومت مخالف بود، بخشی از آن به دلیل تجربیات تهاجم قبلی و به خاطر قدرت نظامی غول پیکر هائیتی در آن زمان بود. جمعیت هائیتی در مقایسه با جمعیت دومینیکن در سال ۱۸۲۲ نسبت به ۸: ۱ بود.
در ۹ فوریه سال ۱۸۲۲، بوئر به طور رسمی وارد پایتخت [سانتو دومینگو] شد، جایی که او توسط نونز استقبال شد و به کلیسای کاخ رسید. پس از آن بویر اعلام کرد: «من به این شهر به عنوان یک فاتح وارد نشده‌ام، بلکه بر اساس خواست شهروندان آن وارد شدم.» بنابراین این جزیره از «کیپ تیبورون تا کیپ سامانا در اختیار یک دولت» بود.
در نهایت دولت هائیتی در سراسر کشور نزد مردم دومینیکن بسیار غیرقابل قبول شد. مردم دومینیکن به طور فزاینده ای با مدیریت ضعیف هائیتی و بی کفایتی و مالیات سنگین که به طرف آنها تحمیل شد، مواجه بودند. کشور پس از اینکه مجبور به پرداخت غرامت عظیم به فرانسه شد، با بحران شدید اقتصادی مواجه شد.
مقاومت

در سال ۱۸۳۸ خوان پابلو دوارت، ناسیونالیست تحصیل کرده، یک جنبش مقاومت به نام "لا ترنیتاریا" ("ترینیتی") را با ماتیاس رامون ملا و فرانسیسکو دل روساریو سانچز تأسیس کرد. ۹ عضو اصلی این جنبش خود را به تیم‌های سه نفره سازماندهی کرده بودند. این تیم‌ها به منظور به حداقل رساندن امکان شناسایی توسط مقامات هائیتی. سازمان‌های جداگانه ای را تشکیل دادند که سری بودند و با هم تماس مستقیم نداشتند.
در سال ۱۸۴۳ انقلاب به یک موفقیت دست یافت: آنها در همکاری با حزب لیبرال هائیتی رئیس جمهور ژان پیر بویر را سرنگون کردند. بعد از سرنگونی، چارلز - ریویر هرارد جانشین ژان پیر بویر، نگران از جنبش مقاومت ' تعدادی از اعضای جنبش را دستگیر کرد و پابلو دوارت را هم مجبور کرد که جزیره را ترک کند. دوارت بعد از ترک جزیره در کلمبیا و ونزوئلا بدنبال حمایت گشت ولی موفق نشد.
در دسامبر سال ۱۸۴۳ شورشیان از دوارت خواستند که بازگردد چونکه می‌خواستند وارد عمل شوند. دوارتی به دلیل بیماری نتوانست به دومینیکن بازگردد، شورشیان تصمیم گرفتند با رهبری فرانسیسکو دل روساریو سانچز، رامون ماتاس ملا و پدرو سانتانا، یک دامدار ثروتمند که ارتش خصوصی داشت دست به اقدام بزنند..
جنگ استقلال

در ۲۷ فوریه ۱۸۴۴، شورشیان قلعه «اوزاما» در پایتخت را تصرف کردند. در عرض دو روز تمامی افسران هائیتی سانتو دومینگو را ترک کردند. مللا، رهبری موقت جمهوری دومینیکن را بدست گرفت. در ۱۴ مارس دوارت بعد از بهبودی به دومینیکن بازگشت. چارلز ریویر هرارد فرمانده نیروهای دومینیکن سه ستون نیرو که در مجموع به ۳۰ هزار نفر می‌رسید را برای سرکوبی قیام دومینیکن اعزام کرد. در تاریخ ۱۹ مارس در جنوب، نیروهای هارارد توسط نیروهای دومینیکن تحت رهبری پدرو سانتانا متوقف شدند. در شمال، ژنرال ژان لوئیس پیروت و ۱۵٬۰۰۰ نیروی هائیتی توسط یک نیروی تحت فرماندهی خوزه ماریا ایمبرت دفع شدند.
در ۱۷ ژوئن ۱۸۴۵، دومینیکنی‌ها، فقط کمی بیش از یک سال پس از کسب استقلال از هائیتی، دو شهر در مرکز پلاتو را تصرف کردند و در کاچیمان یک پایگاه ساختند. ژان لوئیس پریرو، رئیس جمهور هائیتی، به سرعت ارتش خود را بسیج کرد و در ۲۲ ژوئیه دست به ضد حمله زد و نیروی مهاجم را عقب راند. در اولین اقدام مهم دریایی میان رقبای اسپانیایی، در تاریخ ۲۱ دسامبر، یک اسکادران دومینیکن سه کشتی جنگی کوچک متعلق به هائیتی را به غنیمت گرفت و ۱۴۹ سرباز نیروی دریایی پورتو پلاتا را به اسارت درآورد.
در ۹ مارس ۱۸۴۹، فوستین سولوک رئیس جمهور هائیتی ۱۰٬۰۰۰ سرباز را برای حمله به جمهوری دومینیکن اعزام کرد. ژنرال سانتانا اهل دومینیکن ۶۰۰۰ سرباز را سازماندهی کرد و با کمک چند قایق تفنگدار، به مهاجمان هائیتی در النومرو و لاس کارراس تهاجم کردند. در نوامبر ۱۸۴۹، دریک درگیری ناچیز درسواحل جنوبی هائیتی نیروهای دومینیکن چندین روستا را تصرف کردند. این روستاها توسط مردم دومینیکن سوزانده شد.
در اواخر ۱۸۵۴، کشورهای اسپانیولی جنگ را مجدداً شروع کردند. دو کشتی جنگی کوچک دومینیکن یک رزم ناو هائیتی را تصرف کرد و در نوامبر ۱۸۵۵سلوک که خود را امپراتور دومینیکن می‌دانست قصد داشت جمهوری دومینیکن را گسترش دهد و مجدداً به همسایه اش تهاجم کرد. این بار با یک ارتش ۳۰٬۰۰۰ نفری که در سه ستون حرکت می‌کرد در مقابل نیروهای دومینیکن صف آرایی کرد ولی دومینیکن‌ها نشان دادند که نسبت به آنها برتری دارند چرا که آنها داشتند از خانه و سرزمینشان دفاع می‌کردند.
خوزه نونز دوکسرز.
[رئیس جمهور ژان پیر بوئر هائیتی
مجمع مقاومت.
یکی از دومینیکنی‌ها در جنگ استقلال
سو سویج-رامبا

| سو سویج-رامبا | سو سویج-رامبا |
| --- | --- |
سو سویج-رامبا، در جشنِ ۲۰۱۱ تایم ۱۰۰: سو سویج-رامبا، در جشنِ ۲۰۱۱ تایم ۱۰۰
زادهٔ: ۱۹۴۶  ایالات متحده آمریکا
پیشه: مدیر اجرایی گریت ایپ تراست
وبگاه: http://www.greatapetrust.org/
سو سَوِیج-رامبا (به انگلیسی: Sue Savage-Rumbaugh)، روان‌شناس و نخستی‌شناس آمریکایی است که بیش از همه به خاطرِ کار با دو بونوبو، به نام‌های کانزی و پنبنیشا شهرت دارد. مطالعهٔ او، شاملِ بررسیِ توانایی‌هایِ شناختی و زبانیِ این بونوبوها، به کمکِ لکسیگرام‌ها و صفحه‌کلیدهایِ کامپیوتری است. او که تحقیق‌هایش را نخستین بار در مرکز پژوهش‌هایِ زبانیِ دانشگاه ایالتی جورجیا در آتلانتایِ جورجیا آغاز کرد اکنون به عنوانِ مدیرِ اجرایی در پروژهٔ گریت ایپ تراست در دی موین، آیووا به فعالیت می‌پردازد.
تحصیلات

سویج-رامبا در سال ۱۹۷۵ دورهٔ دکترایِ خود را در دانشگاه اکلاهما به پایان رساند، او پیش از این مدرکِ فوق لیسانس خود را نیز از همین دانشگاه دریافت کرده بود. در سالِ ۱۹۹۷، دانشگاه شیکاگو و در سالِ ۲۰۰۸ دانشگاه ایالتی میزوری به او مدرکِ پی‌اچ‌دیِ افتخاری اعطا کردند.
پژوهش‌ها

سویج-رامبا به عنوانِ اولین و تنها دانشمندی که بر رویِ زبان‌آموزیِ بونوبوها کار کرده در سالِ ۲۰۰۵ به پروژهٔ «گریت ایپ تراست» پیوست. او پیش از این ۲۳ سال با بخشِ پژوهشِ زبانِ دانشگاهِ جورجیا بر رویِ این موضوع کار کرده بود. در سالِ ۲۰۱۱، دکتر سو، توسطِ مجلهٔ تایم، به عنوانِ یکی از تاثیرگذارترین ۱۰۰ شخصیتِ جهان برگزیده شد.

در دانشگاهِ جورجیا، دکتر سویج-رامبا، تلاش کرد تا پیشگامِ برخی از فناوری‌هایِ جدید برایِ زبان‌آموزی به نخستی‌سانان باشد.
دیدگاه‌هایِ او دربارهٔ زبان، در زبان‌شناسی، روان‌شناسی و دیگر علم‌هایِ مرتبط با مغز و ذهن، بسیار موردِ مجادله و بحث بوده است. او معتقد است که زبان، خاصِ انسان‌ها نیست و دیگر اعضایِ گونه‌ی کپی‌ها (همچون شامپانزه و بونوبو) نیز تواناییِ یادگیریِ آن را دارند. به عنوانِ مثال استیون پینکر، دانشمندِ سرشناسِ علوم شناختی، دیدگاه‌هایِ سویج-رامبا و همفکران‌اش را در کتابِ معروفِ غریزه زبان، به شدت موردِ انتقاد قرار داده است. پینکر معتقد است که کنزی و دیگر نخستی‌سانانِ غیرِانسان، بسیاری از بنیادی‌ترین ویژگی‌هایِ زبان را دارا نیستند.
پژوهش های سویج رامبا
فوبوس (ایزد)

تصویری از آپولون و آرورا
فوبوس (به یونانی: Φοίβος به معنی "درخشنده") لقبی است که در اسطوره‌شناسی کلاسیک برای آپولو یا خدای خورشید استفاده می‌شود.
فوبوس نباید با فُبوس اشتباه شود.
رباب رضا

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- |
زاده: ۱۵ ژانویهٔ ۱۹۹۱ ‏(۳۳ سال) لاهور, پاکستان
ورزشی: ورزشی
ورزش: شنا
| سوابق مدال> Women's ورزش شنا.به نمایندگی از  پاکستان | سوابق مدال> Women's ورزش شنا.به نمایندگی از  پاکستان | سوابق مدال> Women's ورزش شنا.به نمایندگی از  پاکستان |
| --- | --- | --- |
|  | ۲۰۰۵ تهران | 50 m Freestyle |
|  | ۲۰۰۴ اسلام‌آباد | 4x100 M Medley Relay |
|  | ۲۰۰۴ اسلام‌آباد | 4x100 M Free Style Relay |
|  | ۲۰۰۵ تهران | 4x100 M Freestyle Relay |
|  | ۲۰۰۴ اسلام‌آباد | 100 Back Stroke |
|  | ۲۰۰۵ تهران | 4x200 M F. Relay |
|  | ۲۰۰۶ کلمبو | 50 m freestyle |
|  | ۲۰۰۶ کلمبو | 50 m backstroke |
رباب رضا (به انگلیسی: Rubab Raza) زادهٔ ۱۵ ژانویهٔ ۱۹۹۱ میلادی شناگر زن اهل کشور پاکستان است.
هلال جرئت

Award
| هلال جرئت | هلال جرئت |
| --- | --- |
گونه: دکوراسیون نظامی
مشمولیت: تنها برای افسران ارتش
وضعیت: در حال حاضر اعطا شده‌است
بنیان‌گذاری: مارس ۱۹۵۷ (میلادی)
ترتیب اهمیت: ترتیب اهمیت
درجه بالاتر: (۱) نشان حیدر
درجه پایین‌تر: (۳) ستاره جرئت (۴) تمغا جرئت
هلال جرئت (اردو: هلال جرئت، به اختصار "HJ") دومین بالاترین جایزهٔ افتخاری نظامی دولت پاکستان بعد از نشان حیدر است. این جایزه در ۱۶ مارس ۱۹۵۷ (میلادی) پس از تبدیل شدن نظام پاکستان به جمهوری اسلامی ایجاد شد. این جایزه بر اساس جرئت و شجاعت در جنگ به افراد داده می‌شود.