stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ناحیه‌های تاجیکستان
ولایت خودمختار کوهستان بدخشان

| شماره | ناحیه | نام تاجیکی | نام پیشین | مرکز |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۵۲ | ناحیه درواز | Дарвоз | قلعه خمب | قلعه خمب |
| ۵۳ | ناحیه ونج | Ванҷ |  | ونج |
| ۵۴ | ناحیه روشان | Рӯшон |  | روشان |
| ۵۵ | ناحیه شغنان | Шуғнон |  | خاروغ |
| ۵۶ | ناحیه راشت‌قلعه | Роштқалъа |  | راشت‌قلعه |
| ۵۷ | ناحیه اشکاشم | Ишкошим |  | اشکاشم |
| ۵۸ | ناحیه مرغاب | Мурғоб |  | مرغاب |
شهرها: خاروغ.
ناحیه‌های دوشنبه.
مردم فیلی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
جغرافیای سکونتگاه مردم فیلی: جغرافیای سکونتگاه مردم فیلی
مناطق با جمعیت چشمگیر: مناطق با جمعیت چشمگیر
 ایران، استان‌های لرستان، ایلام، قزوین و خوزستان  عراق، استان‌های میسان، دیاله و واسط:  ایران، استان‌های لرستان، ایلام، قزوین و خوزستان  عراق، استان‌های میسان، دیاله و واسط
زبان‌ها: زبان‌ها
(لری خرم‌آبادی، کردی ایلامی، کردی کردلی): (لری خرم‌آبادی، کردی ایلامی، کردی کردلی)
دین: دین
شیعه، یارسان: شیعه، یارسان
قومیت‌های وابسته: قومیت‌های وابسته
کردها، لرها و دیگر اقوام ایرانی‌تبار : کردها، لرها و دیگر اقوام ایرانی‌تبار 
فِیلی یا فِعلی  به معنای ساکنان منطقه والیان فیلی است که شامل گروهی از مردم کرد و مردم لر می‌باشد.
فیلی‌ها در غرب ایران و شرق عراق زندگی می‌کنند.. در ایران بیشتر در استان‌های لرستان و همدان و ایلام ساکن هستند.
تقسیم بندی کلی

به واسطه حکومت والیان فیلی بر لرستان پشتکوه (ایلام کنونی) و لرستان پیشکوه، به ایلات این مناطق، فیلی می‌گفتند. فیلی‌ها از نظر گویش و زبان به سه دسته‌ی کرد، لر و لک تقسیم می‌شوند. لک‌ها و لرهای فیلی در لرستان پیشکوه، و کردهای فیلی در پشتکوه و مناطق شرقی عراق سکونت دارند. تقریبا نیمی از کردهای فیلی عراق از ساکنان اصلی مناطق شرقی عراق هستند؛ و نیم دیگر، از کردهای فیلی پشتکوه هستند که به آنجا مهاجرت کرده‌اند.
ریشه‌شناسی نام

دربارهٔ ریشهٔ نام فیلی نظریات زیادی یافت می‌شود اما پررنگ‌ترین آن فیلی را از ریشهٔ واژهٔ «پهلوی»، معرب آن یعنی «فَهلَوی» می‌داند. از این روی فیلی به نوعی دگرگون شدهٔ واژهٔ فهلوی است.
علت نام‌گذاری این مردم به نام فیلی، حکمرانی والیان فیلی بوده‌است.
زبان

فیلی‌ها به گویش‌های متفاوتی سخن می‌گویند که معروفترین آن‌ها گویش کردی ایلامی، لری خرم‌آبادی، گویش چگنی یا چگنیونه و گویش شوهانی است. ایزابلا بیشوپ که در سال ۱۸۹۰ به منطقهٔ کردستان و لرستان سفر کرده‌است، در سفرنامهٔ خود می‌گوید که گویش لرهای فیلی (لر کوچک) «کمی با کردهای کرمانشاه مغایرت دارد».
لرستان فیلی

لرستان فیلی نامی تاریخی است که به سرزمین‌های تحت حکومت والیان فیلی گفته می‌شود. سرزمین لرستان فیلی در غرب کشور ایران قرار دارد و به دو قسمت پیشکوه و پشتکوه تقسیم می‌شده‌است. علت نام‌گذاری این منطقه به نام فیلی، حکمرانی والیان فیلی بوده‌است. ساکنان این سرزمین‌ها شامل مردم لر، مردم لک و مردم کرد بوده‌اند. دانشنامه ایرانیکا برخی ایلات ساکن لرستان فیلی را نیز عرب معرفی کرده‌است. به گفتۀ هنری راولینسون دو ایل بیرانوند و باجلان در قرن دوازده هجری یعنی در اواخر حکومت صفویه یا در زمان افشاریه از منطقۀ موصل در عراق امروزی به لرستان فیلی مهاجرت کرده‌اند. مردم ساکن لرستان فیلی‌ به گویش‌های متفاوتی سخن می‌گویند که معروفترین آن‌ها گویش کردی ایلامی، لری خرم‌آبادی، گویش چگنی یا چگنیونه و گویش شوهانی است.
لرهای فیلی

در قدیمی ترین اسناد که مربوط به اواخر دوره صفویه می باشد در بخش مردم لر از فیلی‌ها نیز یاد کرده‌اند. فریا استارک در سفر خود به بغداد از فیلی‌ها با نام لرهای پشتکوه به عنوان زیبا ترین سکنه بغداد یاد کرده است  لرد کرزن در توضیح مردم لر از فیلی‌ها یاد می کند و می گوید: طوایف عمده ای از جمله فیلی، بختیاری ،ممسنی، کهگیلویه همگی تحت عنوان  کلی لر در می‌آیند که برخی از تیره‌های آن این نام و عنوان را رها کرده‌اند. آستن هنری لایارد (۱۸۷۷ میلادی)، لرهای فیلی‌ را بزرگترین و قدرتمندترین گروه لرها ذکر کرده که در کوه‌های شمالی دزفول مستقر هستند.
ایزابلا بیشوپ که در سال ۱۸۹۰ به منطقهٔ کردستان و لرستان سفر کرده‌است، در سفرنامهٔ خود می‌گوید که گویش لرهای فیلی (لر کوچک) «کمی با کردهای کرمانشاه مغایرت دارد».
هوگو گروته جغرافی‌دان و قوم‌شناس آلمانی، بیش از یک سده پیش طی سفری که به ایران داشت مشاهدات خود را به رشته تحریر درآورد. ایشان در نوشته‌های خود چند بار از اصطلاح لر فیلی استفاده کرده که چند مورد آن در زیر آورده شده است:
ژنرال کنسول ایران در بغداد نخست به من قول داده بود برایم توصیه‌نامه‌هایی به مأمورین مرزی خواهد نوشت و یکی از کارمندان کنسولگری را هم که با یکی از طوایف لر فیلی خویشاوندی دارد، در اختیارم خواهد گذاشت (سفرنامه گروته، ص۲۱). همسایه غربی لر بزرگ، لر کوچک (فیلی) است که من مشغول سیاحت از سرزمینشان، پشتکوه هستم (همان، ص۴۰). از آنجا که حسین‌خان [والی] که در سال ۱۶۰۰ میلادی توسط شاه‌عباس به قدرت رسید از طایفه‌ی فِیلی بود، از آن تاریخ به بعد همه‌ی ایلات تابعش را فیلی می‌گویند (همان ، ص ۴۱)
کردهای فیلی

کردهای فیلی در جنوب غربی کرمانشاه، ایلام و مناطقی از عراق ساکن هستند و به گویش کردی فیلی (ایلامی) که از گویش‌های کردی جنوبی است، صحبت می‌کنند. دانشنامه ایرانیکا تذکر داده‌است که این گویش با لری فیلی (لری شمالی) اشتباه گرفته نشود.
کردهای فیلی > کردهای فیلی در پشتکوه

اکثریت جمعیت پشتکوه را کردها تشکیل می‌دهند. کردهای پشتکوه از کردهای فیلی هستند. دو شاخه اصلی کرد فیلی پشتکوه (استان ایلام) عبارت‌اند از ایل کرد و مهکی. ایلات و طوایف مهکی در مناطق شمالی و طوایف کرد در مناطق جنوبی پشتکوه ساکن هستند. ایلام از اواخر قرن ششم تا ۱۳۰۷ تحت حاکمیت والیان لرستان قرار داشت و همین امر باعث شده‌بود که بعضی از نویسندگان در این دوره، از ساکنان ایلام به عنوان "لر" یا "لر فیلی" یاد کنند. ولی در عین حال نویسندگان و سیاحانی که خودشان به منطقه‌ی ایلام سفر کرده‌ یا اطلاع کافی داشته‌اند، به معرفی کردهای پشتکوه پرداخته‌اند.
محمد امین زکی‌بگ در کتاب زبدهٔ تاریخ کرد و کردستان می‌نویسد:
«گویش کردی ایلامی، بدون شبهه از فارسی بیشتر به کرمانجی شرقی نزدیکتر است و خود آنان بر این موضوع واقفند و در کرد بودن خود هیچ شک و شبهه‌ای ندارند.»
«در سال ۱۹۱۶، بر حسب وظیفه‌ای رسمی به لرستان سفر نمودم و در نزد والی (پشتکوه)(استان ایلام)، مدتی اقامت کردم و مقداری تحقیق قومی و اجتماعی نمودم، غالباً به کردی با والی و همراهان او، صحبت می‌نمودم و به آسانی و راحتی مطالب خود را به آنان تفهیم می‌کردم و به مطلب آنان پی می‌بردم و به من معلوم شد که اختلاف زبان کرمانجی شرقی با زبان کردی ایلامی از اختلاف زبان کرمانجی غربی بیشتر نمی‌باشد.»
تاریخ > باستان

مردم فیلی و بخش لرستان فیلی با توجه به ریشه شناسی نام ان به منطقه پهله یا پهلی نسبت داده میشود .  پهله یا پهلی نام استانی در دوره ساسانیان بوده که تقریبا شامل زاگرس میانی است. بعد تصرف این منطقه توسط اعراب مسلمان به جبال(کوه)معروف شد. اما استان پهلی یا پهلوی در ادبیات فارسی بعد از اسلام و ورود واژگان عربی به زبان فارسی پهلی تبدیل به فهلی شد. به‌طوری که اشعار بابا طاهر لر را فهلویات بابا طاهر می گویند.
اصطخری مسافت شهرهای پهلی را چنین مینویسد :
از همدان تا رود راور٧ فرسخ است و از رود راور تا نهاوند ٧ فرسخ و از نهاوند تا لاشتر (الشتر) ١٠ فرسخ و از لاشتر تا شاپورخواست (خرم آباد) ١٢فرسخ و از آنجا تا لور ٣٠ فرسخ که لور(اندیمشک)کنونی است.
تاریخ > معاصر

گروهی از فیلی‌ها در زمان کریم‌خان زند او را تا فارس همراهی کردند و در همان‌جا ساکن شدند. پس از کریم خان عدّه زیادی از این طایفه به همراه لطفعلی‌خان زند در بمِ کرمان کشته شده و بقیّه از بیم کینه آغامحمّدخان قاجار به مرور در ایل قشقایی ادغام گردیدند و تدریجاً به زبان ترکی قشقایی تکلّم کردند. تا شروع حکومت ناصرالدّین شاه که از زندگی عشایری دست کشیده، به شیراز مراجعت و در محلّ کنونی دروازه سعدی ساکن می‌شوند و در زمان مشروطه با آزادی خواهان هم صدا می‌گردند. دستگاه حاکم زمان به بریدن سر دو نفر از بزرگان فیلی به نام حسنقلی خان و امامقلی خان مبادرت می‌نمایند که شرح این ماجرا در کتاب فارس و جنگ بین‌الملل نوشته آدمیت به تفصیل آمده‌است و این فامیل بزرگ از آن زمان تاکنون در شیراز و خارج ازکشور با شهرت‌های فامیلی: فیلی، فیلی زاده، فیلی قشقایی، فیلی شیرازی و فیلی صفایی معروف می‌باشند.
تاریخ > منطقه‌ای

در دوران دویست سال حکومت والیان فیلی به ویژه حسین‌خان سولویزی، تمامی ایل‌های منطقه به نام فیلی معروف بودند ولی پس از اینکه ناحیه پیشکوه به دست محمدعلی میرزا دولتشاه (حاکم کرمانشاه و پسر بزرگ فتح‌علی‌شاه قاجار) افتاد، تنها منطقه پشتکوه در دست والی محلی ماند و از آنجا که نام فیلی با نام خاندان سولویزی گره خورده بود نام فیلی پس از آن تنها به ناحیه پشتکوه اطلاق شد.
رقص محلی بانویی از مردم فیلی
سناتورها و بازرگانان کرد فیلی در بغداد، عراق (1931).
پولوساری

| پولوساری | پولوساری |
| --- | --- |
مرتفع‌ترین نقطه: مرتفع‌ترین نقطه
ارتفاع: ۱۳۴۶ متر
مختصات: ۶°۲۰′۳۱″جنوبی ۱۰۵°۵۸′۳۰″شرقی﻿ / ﻿۶٫۳۴۲°جنوبی ۱۰۵٫۹۷۵°شرقی﻿ / -6.342; 105.975
جغرافیا: جغرافیا
موقعیت: جاوه، اندونزی
زمین‌شناسی: زمین‌شناسی
سن صخره: هولوسن
پولوساری یا گونونگ پولوساری (اندونزیایی: Gunung Pulosari) آتشفشانی بازالتی-آندزیتی به ارتفاع ۱۳۴۶ متر است که در منتهی‌الیه غربی جزیرهٔ جاوه و در جنوب کالدرای پلیستوسنی ۱۵ کیلومتری دانائو قرار دارد. این آتشفشان دارای دهانه‌ای به عمق تقریبی ۳۰۰ متر در قلهٔ خود است که گازهای گوگرد از دیواره‌های آن متصاعد می‌شود.
از تاریخ آخرین فوران این آتشفشان اطلاعی در دست نیست.
سید احمد لطفی آشتیانی

| سید احمد لطفی آشتیانی | سید احمد لطفی آشتیانی |
| --- | --- |
عضو هیئت مدیره و قائم مقام شرکت مجتمع فولاد خراسان: عضو هیئت مدیره و قائم مقام شرکت مجتمع فولاد خراسان
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: سید احمد لطفی آشتیانی ۱۳۳۹ خورشیدی آشتیان، ایران
حزب سیاسی: آزاد
تحصیلات: فوق لیسانس مدیریت
پیشه: نمایندهٔ دورهٔ هشتم مجلس شورای اسلامی
وبگاه: www.seyedahmadlotfi.ir
سید احمد لطفی آشتیانی (زادهٔ ۱۳۳۹ در آشتیان) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ اراک و کمیجان در دورهٔ هشتم مجلس شورای اسلامی بوده‌است.
سوابق کاری

مشاورآیت اله عباس لطفیان سرگزی در مؤسسه آموزش عالی صحیفه سجادیه و رساله حقوق
شهردار کمیجان
مدیر نصب شرکت هپکو اراک
شهردار اراک در سال ۱۳۸۴
نماینده مردم اراک کمیجان و خنداب در دوره هشتم مجلس
عضو هیئت مدیره موظف شرکت پرسی ایران گاز
عضو هیئت مدیره موظف شرکت محورسازان ایران خودرو
عضو هیئت مدیره و مدیر عامل مجتمع کارخانجات نورد و لوله اهواز
عضو هیئت مدیره و قائم مقام مجتمع فولاد خراسان
پوئبلو بییو

| پوئبلو بییو | پوئبلو بییو |
| --- | --- |
village: village
  پرچم:   پرچم
شعار(ها): Work, Tenacity and Honesty (اسپانیایی: Trabajo, teson y honradez‎): شعار(ها): Work, Tenacity and Honesty (اسپانیایی: Trabajo, teson y honradez‎)
موقعیت پوئبلو بییو در نقشه: موقعیت پوئبلو بییو در نقشه
کشور: کلمبیا
منطقه: Caribbean
شهرستان: سزار
Foundation: ۱۵۹۰
حکومت: حکومت
 • شهردار: Wilfran Pianeta (Alas Equipo Colombia)
جمعیت (۲۰۰۵): جمعیت (۲۰۰۵)
 • کل: ۱۱٫۲۳۰
 : 
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵
وبگاه:  www.pueblobello-cesar.gov.co
پوئبلو بییو (به اسپانیایی: Pueblo Bello) یک منطقهٔ مسکونی در کلمبیا است که در شهرستان سزار واقع شده‌است. پوئبلو بییو ۱۱٫۲۳۰ نفر جمعیت دارد.
معرق‌کاری

بخشی از پاره‌چین کاخ شاپور یکم در بیشاپور
پاره‌چینی یا مُعَرَّق‌کاری یکی از صنایع دستی است که در آن قطعه‌های کوچک کاشی، چوب، فلز و مانند آن‌ها را بر اساس طرح و نقشه‌ی قبلی، در کنار هم روی یک سطح می‌چسبانند.‎ نتیجه معرق‌کاری معمولاً تصویری است که با چیدن منظم و هموار قطعات کوچک سنگ‌های یا چوب‌های رنگی یا سفال در کنار هم ساخته می‌شود.
فرهنگستان زبان فارسی برای معرق واژه پاره‌چین و معرق‌کاری، پاره‌چینی، را برگزیده است. در زبان‌های غربی برای این مفهوم کلمه «موزائیک» (به فرانسوی: Mosaïque) استفاده می‌شود که معنی روزمره موزائیک در زبان فارسی تفاوت دارد. موزائیک در فارسی به معنی کفپوشی است متراکم، در حقیقت یک جور بتن، که تراکم خود را یا از طریق فشار پرسی موزاییک پرسی یا از طریق لرزش موزاییک ویبره‌ای به دست می‌آورد و از ماسه، سیمان، سنگ‌دانه، پودر سنگ و آب در ابعاد و طرح‌های گوناگون تولید می‌شود.
معمولاً در معرق‌کاری از انواع چوب، صدف، فلزات، کانی‌ها، استخوان و موارد دیگر استفاده می‌شود. پس از انتخاب طرح و تفکیک اجزای آن، به دورگیری و انتقال نقشه بر روی تخته سه‌لا پرداخته، سپس قطعات را که می‌توان از چوب، صدف، فلزات، کانی‌ها و استخوان انتخاب شده باشد، توسط اره مویی بریده و در کنار هم بر روی تخته سه‌لا جفت و جور می‌کنند، مانند: قطعات تکمیل کنندهٔ پازل.
سپس برای حفاظت، براق و زیباتر شدن کار به آن پلی‌استر زده و آن را از تخته سه لایی جدا کرده و روی سطح مسطح می‌چسبانند. در آخر دور کار را با زوار چوبی می‌بندند تا کادر آن تکمیل شود.
پیشینه

هنر پاره‌چینی از دیرزمان شناخته شده بود و تا به امروز نیز کاربرد دارد. در میان‌رودان و مصر باستان نوعی پاره‌چین در اندازه‌های کوچک و برای مصارف تزئینی و زینتی ساخته می‌شد ولی رومیان آن را چون یک قالب هنری همپایهٔ دیوارنگاری به کار می‌بردند. ساخت معرق‌ها توسط هنرمندان صدر مسیحیت ادامه یافت و در اوایل قرون وسطی به خصوص در قلمرو امپراتوران بیزانسی به اوج شکوفایی خود رسید. (مثلاً موزائیک‌های کلیسای سان وتیله در راونا)
پیشینه > در ایران

در بعضی از منابع به اشتباه گفته شده‌است که پاره‌چین چوب برگرفته از کاشی پاره‌چین است و پاره‌چین در ایران از هند وارد شده‌است. در حالیکه در سبک هندی چوب زمینهٔ کار یک تکه‌است و به علاوه جنس چوب از فوفل است. شیوه‌ای کار در سبک هندی به این شکل است که ابتدا طرح را بر روی چوب پیاده کرد و سپس شکل‌ها را بریده و بعد با تکه‌های مختلف چوب پر می‌کنند.
طبق آخرین کاوش‌هایی که در شهر سوخته واقع در زابل انجام گرفته‌است، شانه‌ای پیدا شده‌است که بر روی آن گلی با تکه‌های چوب کار شده‌است. این شانه متعلق به ۵۰۰۰ سال پیش است. پیدا شدن این شانه دلیلی بر بطلان دو نظریه یادشده می‌باشد. علاوه بر این طرح گل روی شانه با طرح گلی که بر روی سفالینه‌ها کشف شده‌است یکی می‌باشد که نشان می‌دهد شانهٔ یافت شده نمی‌تواند از جایی وارد ایران شده باشد.
سابقهٔ هنر معرق‌کاری بعدی به قرن ششم هجری و دوره سلجوقی بازمی‌گردد. این هنر در آغاز برای تزئین سطح میز، بوفه و در به کار گرفته شد. تنها نقش‌های اسلیمی با ۵ رنگ چوب آبنوس، فوفل، گلابی، سنجد و توت مورد استفاده قرار گرفت. امروزه این هنر هنوز هم مورد توجه بسیاری از علاقه مندان است و استادکاران نیز به تولید محصولات آن اشتغال دارند.
پاره‌چین‌سازی در ایران از سده ۶ هجری و دوره سلجوقیان با ساخت کاشی معرق پیشرفت کرد و در سده هشتم کامل‌تر و ظریف‌تر شد. در سده نهم و دهم هجری نیز رشد بسیار زیادی کرد. شهرهای اصلی پاره‌چین‌سازی در این دوره اصفهان، یزد، کاشان، هرات، سمرقند بودند.
معرق‌کاری کاشی در دوره سلجوقیان یعنی در قرن ۴ هجری به سمت کمال رفت و بسیار متداول گردید. درقرن هشتم هجری هنرمندان معرق‌کار به مراتب از هنرمندان عهد سلجوقی جلو افتادند. دراین قرن موفق شدند اجزایی را که اشکال معرق از آنها تشکیل می‌یابد کوچکتر کنند و لطیف‌ترین و زیباترین اشکال بنایی و هندسی را در مجموعه‌ای از رنگ‌های زیبا براق که جز در هنر شرق به‌ویژه ایرانی دیده می‌شود نمایش دهند. مخصوصاً ارزانی بیشتر موجب رواج بیشتر آن گردید. هنر معرق‌کاری در قرن‌های ۹و ۱۰ هجری به روش‌های شرقی خود رسید. در این دوره مراکز مهم معرق‌سازی در شهرهای اصفهان، یزد، هرات و سمرقند ایجاد گردید. اما در اصل باید گفت که مرکز اصلی این کار در دوران صفوی اردبیل بوده‌است. از با قدمت‌ترین این آثار  می‌توان به گنبد سبز کرمان (قرن هفتم هجری قمری)، مسجد کبود تبریز (قرن نهم هجری قمری) و مسجد شیخ لطف‌الله اصفهان (قرن یازدهم هجری قمری) و بعد آن به آرامگاه شیخ صفی الدین اردبیلی اشاره کرد. که بعدها با تغییر پایتخت از اردبیل به اصفهان این هنر نیز همانند هنرهای دستی دیگر به دستور شاه به اصفهان منتقل شدند، و شروع به ساخت بناهای تاریخی چون میدان امام کردند.
پیشینه > کاشی معرق

کاشی معرق نام یکی از هنرهای ایرانی است. هنر کاشی سازی معرق یا «کاشی گل و بوته» نزد اروپاییان بیشتر به موزاییک شهرت دارد. اهمیت کاشی معرق نسبت به انواع دیگر کاشی، زیبایی فوق‌العاده و درجه استحکام آن است که از قرن ۷ ه‍.ق (از اواخر دورة سلجوقی) به تدریج زینت‌بخش معماری ایران به ویژه در بناهای مذهبی شد. قبهٔ سبز کرمان قدیمی‌ترین نمونه کاشی معرق ایران متعلق به قرن هفتم هجری قمری است ولی دوره رواج و اوج این شیوه دورهٔ تیموری است.
کاشی معرق عبارت است از قطعه‌های بریده شده و کوچک شده کاشی که نقوش مختلف «هندسی و اشکال بنایی» را از رنگ‌های متفاوت تراشیده و در کنار یکدیگر قرارداده و به شکل قطعاتی بزرگ درآورده و روی دیوار نصب می‌شود تا زینت بخش بنا گردد. این نقوش گاهی از نقش‌های گره‌کشی و گاهی از نقش‌های مختلف مانند گل و بوته‌سازی اسلیمی‌ها که هرکدام جداگانه می‌توانند بنایی را زینت بخشد که ساختن یا نصب کاشی‌ها را به این طریق معرق می‌گویند.
معرق کاری چوب

تعریف:قرار گرفتن چوبهای رنگی در کنار هم و به وجود آوردن شکل مشخص را معرق می‌گویند. معرق چوب تلفیقی از انواع چوبهای خودرنگ و موادی مثلاً استخوان، صدف، روی، عاج، خاتم که روی سطح چوب نقشی را به وجود می‌آورد.
مواد و مصالح مورد نیاز در ساخت معرق چوب موادی که به کارمی رود به دوگروه چوبی وغیر چوبی تقسیم می‌شود. الف) مواد و مصالح چوبی درمعرق چوب از انواع چوب‌های خودرنگ که شامل:عناب، نارنج، گردو، سنجد، زبان گنجشک، راش، گلابی، فوفل، وغیره، ب) مواد غیر چوبی:هنرمند معرق کار طبق سلیقه خود و طرح مورد نظر از موادی مانند استخوان، صدف، عاج، خاتم، مس، برنج، فیبرهای مصنوعی، به کارمی برند. لوازم موردنیاز معرق شامل (میزکار، اره‌مویی، کمان اره، چوبسای، چکش، میخ کش، میخ سایه، تیزک، رنده، تخت پیشکار) و طرز ساخت آن۱-رنگ‌بندی:طرح مورد نظر را با توجه به جنس، رنگ، بافت مصالح مورد استفاده بروی کاغذ نازک می‌کشند سپس آن را روی چوبی سه لایه از جنس چوب فوفل یا رزبا میخهای سوزنی روی زمینه کار نصب می‌کنند. بعد از آن به ترتیب علامت‌گذاری و خرد کردن طرح، برش کاری، جفت و جور کردن، پر کردن زمینه باچوب، پولیستر کاری، این رشته هم مثل منبت در اکثر شهرهای ایران رواج دارد.
پاره‌چین اسکندر
بخشی از هنر موزائیک اثر آنتونیو گائودی در بارسلون.
تابلوی معرق با چوب
نعیم لالی حمیدزی

| نعیم لالی حمیدزی | نعیم لالی حمیدزی |
| --- | --- |
نمایندهٔ مردم ولایت قندهار در دوره شانزدهم (پارلمان افغانستان): نمایندهٔ مردم ولایت قندهار در دوره شانزدهم (پارلمان افغانستان)
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۹۷۶ (۴۸–۴۹ سال) ولایت قندهار، ولسوالی سپین‌بولدک
ملیت: افغانستان
پیشه: سیاستمدار
نعیم لالی حمیدزی (زاده ۱۳۵۵ سپین‌بولدک، قندهار) سیاستمدار افغانستان و نماینده مردم ولایت قندهار در دوره شانزدهم مجلس نمایندگان است. وی در مجلس شانزدهم نمایندگان افغانستان عضو کمیسیون امور داخلی می‌باشد.
زندگی‌نامه

نعیم لالی حمید زی زاده ۱۳۵۵ از ولسوالی سپین بولدک ولایت قندهار می‌باشد. او تحصیلات متوسطه خود را تا مقطع فارغ‌التحصیلی ۱۲ پاس ادامه داد.
دیگر فعالیت‌ها

دیگر فعالیت‌های او:
قومندان والی قندهار (گل‌آغا شیرزی).
مدیر مبارزه با مواد مخدر قندهار.
رئیس ارکان زون سرحدی ۴۰۴
لچه‌گوراب

| لچه‌گوراب | لچه‌گوراب |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: گیلان
شهرستان: رشت
بخش: بخش مرکزی
دهستان: حومه
جمعیت: ۲۲۵۱ نفر (سرشماری ۹۵)
لچه‌گوراب، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رشت در استان گیلان ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان حومه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۱۳ نفر (۵۵۷خانوار) بوده‌است.
پوندرا

| Ponedera | Ponedera |
| --- | --- |
Municipality and town: Municipality and town
  پرچممهر:   پرچممهر
Location of the municipality and town of Ponedera in the Department of Atlántico.: Location of the municipality and town of Ponedera in the Department of Atlántico.
کشور: کلمبیا
Region: Caribbean
بخش‌های کلمبیا: بخش آتلانتیکو
حکومت: حکومت
 • شهردار: Alvarro Emilio Pacheco Sarmiento (Party of the U)
جمعیت (Census 2018): جمعیت (Census 2018)
 • کل: ۲۳۴۲۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵
وبگاه:  www.ponedera-atlantico.gov.co/sitio.shtml
پوندرا (انگلیسی: Ponedera) نام شهری در کشور کلمبیا است.
للرد

| للرد | للرد |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: نکا
بخش: مرکزی
دهستان: پی‌رجه
جمعیت: ۲۲۸ نفر (سرشماری ۹۵)
للرد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان نکا در استان مازندران ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان پی‌رجه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۳۴ نفر (۷۹خانوار) بوده‌است.
لکلر (ملکان)

لکلر یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان گاودول مرکزی بخش مرکزی شهرستان ملکان واقع شده است.
مکان
| لکلرlakler لکلر | لکلرlakler لکلر |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۷°۶′۲۹″ شمالی ۴۶°۵′۶″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۱۰۸۰۶°شمالی ۴۶٫۰۸۵۰۰°شرقی﻿ / 37.10806; 46.08500: مختصات: ۳۷°۶′۲۹″ شمالی ۴۶°۵′۶″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۱۰۸۰۶°شمالی ۴۶٫۰۸۵۰۰°شرقی﻿ / 37.10806; 46.08500
استان: آذربایجان شرقی
شهرستان: ملکان
جمعیت (فاقد اطلاعات): ۵۵۰۰ نفر (عدم وجود سال مشخص)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۴۱۳۷۸۱
لک در ترکی بمعنای زمین مسطح برای کشت سبزیجات و سیفی جات می‌باشد. «لرlər علامت جمع در ترکی هست»
روستای لکلر بزرگ‌ترین روستای شهرستان ملکان با جمعیتی حدود ۵ هزار نفراز لحاظ جمعیتی و جغرافیایی است شغل عمده مردم این روستا باغداری (انگور) و کشت گوجه و پیاز بوده ومحصولات خود را سالانه با احداث دفاتر خرید و فروش به سایر استانهای کشور صادر می‌کنند. در فصل برداشت گوجه فرنگی روزانه حدود ۳۰۰ تن گوجه فرنگی از این روستا برداشت می‌شود. هم‌اکنون بزرگ‌ترین شهرک گلخانه‌ای کشور با مساحتی حدود ۴۰ هکتار در این روستا احداث می‌شود؛ که برآورد می‌شود در این شهرک ۴۰۰ نفر مهندس کشاورزی مشغول به کار شوند. فاصله این روستا با شهر ملکان ۴ کیلومتر می‌باشد.
لکلر یکی از قطب‌های مهم کشاورزی و صنعتی در سطح شهرستان ملکان می‌باشد و در تولید انگور و گوجه فرنگی و پیاز و همچنین دامداری و همچنین تولید لوله و اتصالات الیافی و سیمانی فعالیت عمده ای دارد؛ بطوری که در تولید گوجه فرنگی و همچنین اتصالات ساختمانی در سطح شمال غرب کشور مطرح هست.
فرودگاه

روستای لکلر از زمان حکومت شاهنشاهی تا الان دارای یک فرودگاه متروکه است، زیرا این روستا از زمان‌های قدیم منطقه ای نظامی بوده؛ حتی در زمان جنگ جهانی دوم چند بار برای بمباران کردن این روستا عملیاتی انجام شد.
همسایگی

این روستا از شمال با روستای تازه قلعه، از غرب با روستای قرمز خلیفه، از جنوب با روستای ملاسراب و در شرق با شهرستان ملکان همسایه است.
مدارس

این روستا دارای ۳ مدرسه می‌باشد.
دو تا مدرسه دخترانه و یکی مدرسه پسرانه
سالن ورزشی

این روستا دارای یک ورزشگاه می‌باشد که در بخش شمال غربی آن واقع شده است.
پایگاه

این روستا دارای یک پایگاه نظامی (بسیج) می‌باشد که در بخش مرکزی آن و در نزدیک آرامگاه این روستا می‌باشد. محل این پایگاه، محل درمانگاه زمان قدیم این روستا است.
آرامگاه

این روستا دارای یک آرامگاه در بخش مرکزی است که از دو قسمت تشکیل شده است که یکی از این بخش‌ها برای دفن کردن فوتی‌های آینده نگهداری شده است.
طبق گفته‌ها از این مکان، جمجمه‌های انسان کشف شده است.
فعالان حوزه فناوری

در میان شهروندان این روستا نوجوانان و جوانانی هستند که هر شخص برای خود در حرفه ای مشغول است. برای مثال یکی در حرفه دیزاین (فوتوشاپ)، یکی در حوزه برنامه‌نویسی و طراحی سایت‌های انترنتی و….
اولین و برترین برنامه‌نویس این روستا، تاکنون بیش از ۱۰ وبسایت را طراحی کرده و برای خودش نزدیک به ۵ وبسایت را ساخته و مالک آنها است. همچنین این فرد یک رمز ارز (توکن) طراحی کرده است و سعی بر این دارد که سهم بیشتر معاملات و داد و ستدهای این روستا با این رمز ارز صورت گیرد.
پژبوژه (استان پومرانی غربی)

| پژبوژه (استان پومرانی غربی) | پژبوژه (استان پومرانی غربی) |
| --- | --- |
روستا: روستا
استان: استان پومرانی غربی
شهرستان: شهرستان ووبز
گمینا: گمینا ووبز
Established: in قرون وسطی
حکومت: حکومت
 • Sołtys: Grażyna Mądraszek (for Dalno)
ارتفاع: ۱۰۴ متر (۳۴۱ فوت)
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۴۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
Postal code: 73-150
کد منطقه: +48 91
Car Plates: ZLO
پژبوژه (به لهستانی:  Przyborze) یک روستا در لهستان است که در گمینا ووبز واقع شده‌است. پژبوژه ۴۰ نفر جمعیت دارد و ۱۰۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
امام علی صدای عدالت انسانی

الامام علی صوت العدالة الانسانیه نام کتابی است نوشته جرج سمعان جرداق پیرامون علی امام اول شیعیان که در سال ۱۳۳۵ (۱۹۵۶ میلادی) در بیروت توسط انتشارات دار الفکر الإسلامیّه منتشر و در جهان اسلام مورد توجه وسیع قرار گرفت.