stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ازندریان
تاریخ

از دوران پیش از تاریخ در نزدیکی ازندریان سنگنگاره‌هایی بازمانده است.. بیشتر نقوش این سنگ‌ها، نقش گرگ، گوزن، و سگ‌سانان است همچنین در بین آنها نقوش نمادین زیادی نیز مشاهده می‌شود یکی از این نقوش، نقش بزهایی است که شاخ‌های بلندی دارند. نقوش انسانی موجود روی این سنگ‌ها نیز روایتگر شکار انسان‌های کمان به دست است. ابعاد یکی از تخته سنگهای بزرخگ موجود در این محوطه ۱۲ در دو و نیم متر است که روی آن ۱۰۴ نقش ایجاد شده و به نظر می‌رسد که یکی از بزرگترین سنگ نگاره‌های مجموعه‌ای ایران باشد.
اوج شکوفایی ازندریان را مربوط به دوره زندیان دانسته‌اند.
کریم خان زند، گاهی مهمان شهر بوده و بنابه درخواست حاکم وقت دستور احداث بندی بر رودخانه ازندریان را داده‌است. این بند از رودخانه‌های کوهای الوند کوه از نفود آب می‌گرفته و آبهای دره کلا قاضی، حیله در و چپ دره را جمع می‌کرده‌است. این بند نه تنها آبیاری زمین‌های بین ازندریان و جوکار را موجب می‌شده بلکه مانع آسیبهای سیل به ازندریان بوده و هرزآب‌های ناگهانی را به سمت جنوب می‌رانده‌است. این بند به نام بند نهر مؤمن خانی شهرت داشته که بعداً از بین رفته‌است. در این زمان یعنی دوره نادری و زندیه و قاجاریه در کنار شرقی رودخانه که مشرف به باغات نیز بوده‌است قلعه بزرگ و معتبری وجود داشته که محل سکونت حاکم و مرکز حکومتی بوده، این قلعه ده یا دوازده برج داشته، محصور بوده و دروازه چوبی آن تا این اواخر موجود بوده‌است. در مورد این قعله می‌گویند که قدمت باستانی دارد و قبل از آنکه محل سکونت حاکم باشد، آتشکده و معبد بوده و نام ناریان قعله نیز به همین جهت به آن اطلاق شده‌است. بقایای این قلعه که هنوز به نام نارین قلعه مشهور است، وجود دارد و دیوارهای خشت گلی قطور آن در برخی از نقاط مشاهده می‌گردد. قلعه در سه دهه اخیر تخریب و تفکیک و بناهای جدیدی در محل آن احداث شده ولی بقایای معماری قبلی و طاق‌ها و ارسی‌ها و پنج‌دری‌ها و اتاق‌های بزرگ و ایوان‌ها در گوشه و کنار نیمه مخروبه باقی مانده و هنوز قابل مشاهده است.
پس از دوره قاجاریه، ازندریان منزوی مانده‌است و زمینهای بسیار وسیع زراعی و باغات آن در تملک خانواده‌های معدودی قرار گرفته، در سالهای ۱۳۴۰ مقارن با اصلاحات ارضی، در دوره پهلوی، این نظام تا حدودی شکسته شده ولی به دلیل کمی جمعیت و بزرگی سهم باقی مانده از زمین‌های زراعتی برای مالکان قبلی همچنان به عنوان یک روستای اربابی بزرگ تا آستانه انقلاب اسلامی پیش رفته‌است. پس از حاکم شدن نظام اداری جدید در ایران و در زمان پهلوی اول، به نام روستای ازندریان، که این نام، آهنگ خوشی هم دارد و گوش نواز است تبدیل می‌گردد.
در سال‌های پس ازانقلاب به دلیل تغییر ساختار قطعی مالکیت زمین‌های کشاورزی و پیدایش فعالیت جدیدی در نزدیک آن که استخراج سنگ سیلیس و تبدیل آن به پودر سیلیس است، این روستا تبدیل به یک کانون زیستی متفاوت شد.
بالاتر از پل دربند
خاندان شرواشیدزه

| Sharvashidze შარვაშიძე | Sharvashidze შარვაშიძე |
| --- | --- |
Nobility / Royalty: Nobility / Royalty
خاندان مادر: شروان‌شاهان / پادشاهی آبخاز
کشور: گرجستان آبخاز
عنوان‌ها:  شاهزاده‌نشین آبخازستان  Duchy of Tskhumi  Sukhum Okrug 
شاخه‌(های) فرعی: Eristavi of Guria, Abkhazi
خاندان شرواشیدزه (گرجی: შარვაშიძე-შერვაშიძე) یک خاندان حاکم گرجی-آبخازی بود که بر شاهزاده‌نشین آبخازستان حکومت می‌کرد. این خاندان در دوران حکومت ایراکلی دوم، پادشاه گرجستان، در امپراتوری روسیه به عنوان یکی از خاندان‌های شاهزادگان گرجی به رسمیت شناخته شد که نام آنها در معاهده گئورگیفسک ثبت شده بود.
ریشه و تاریخچه

نام این خاندان در قالب گرجی با پسوند «-دزه» (به معنی "پسر") آمده است، اما گفته می‌شود که در سدهٔ دوازدهم میلادی، نام اصلی این خاندان از شروان‌شاهان، سلسله‌ای که در شروان حکمرانی می‌کرد، گرفته شده است. بنا بر تاریخ گرجستان، شاهزادگان شروان پس از فتح این منطقه توسط داویت چهارم، پادشاه گرجستان در سال ۱۱۲۴، املاک و امتیازاتی در آبخازستان دریافت کردند.
با این حال، پاول آنچابادزه، پژوهشگر، این تبارنامه را رد کرده و بر این باور است که خاندان شرواشیدزه یک سلسلهٔ محلی آبخازی بوده که برای مشروعیت‌بخشی به حکومت خود، تبار خارجی برای خود جعل کرده است. نام دیگر این خاندان در آبخاز چاچبا (Çaçba) بوده است.
نخستین فرد از این خاندان که قدرت شاهزادگی را در آبخازستان به دست گرفت، حدود سال ۱۳۲۵ میلادی تحت تابعیت پادشاهان گرجی به قدرت رسید. با این حال، تنها پس از فروپاشی نهایی حکومت واحد فئودالی گرجستان در اواخر سدهٔ پانزدهم بود که شاهزادگان آبخاز استقلال کامل خود را به دست آوردند. با این وجود، آنها به‌زودی به دولت عثمانی وابسته شدند و تحت تابعیت آن درآمدند.
روابط با امپراتوری روسیه

در اواخر سدهٔ هجدهم میلادی، شاهزادگان شرواشیدزه به اسلام گرویدند، اما با شدت گرفتن رقابت بین روسیه و عثمانی بر سر منطقه، چندین بار میان اسلام و مسیحیت تغییر دین دادند. در نهایت، گرایش به روسیه برتری یافت و آبخازستان در سال ۱۸۱۰ میلادی به امپراتوری روسیه پیوست. در این زمان، خاندان شرواشیدزه از سوی روسیه در رتبهٔ شاهزادگی تأیید شد.
نوادگان

بر اساس گفته‌های نیکولوز شرواشیدزه، رئیس کنونی این خاندان، نوادگان ارشد شاخهٔ اصلان‌بِی همچنان در گرجستان زندگی می‌کنند، در حالی که شاخهٔ کوچک‌تر این خاندان در ترکیه منقرض شده است. نیکولوز در حال حاضر دانشجوی دانشگاه تگزاس در آستین در دانشکدهٔ تجارت مک‌کامبز است و در آستین، تگزاس اقامت دارد.
منطقه مرکز-غرب برزیل

مکان در 23x15px|border |alt=|link= برزیل
| منطقه مرکز-غرب Região Centro-Oeste | منطقه مرکز-غرب Região Centro-Oeste |
| --- | --- |
منطقه: منطقه
Location of Central-West Region in Brazil: Location of Central-West Region in Brazil
ایالت: ناحیه فدرال، گوییاس، ماتو گروسو و ماتوگروسو جنوبی
مساحت: مساحت
 • منطقه: ۱٬۶۱۲٬۰۷۷٫۲ کیلومتر مربع (۶۲۲۴۲۶٫۵ مایل مربع)
 • رتبه: 2nd
جمعیت (سرشماری ۲۰۰۵): جمعیت (سرشماری ۲۰۰۵)
 • منطقه: ۱۳٬۰۴۰٬۲۴۶
 • برآورد (۲۰۰۶): ۱۳٬۲۶۹٬۵۱۷
 • رتبه: 5
 • تراکم: ۸٫۱/کیلومتر مربع (۲۱/مایل مربع)
  • رتبه: 4th
 • شهری: ۸۶٫۳٪
تولید ناخالص داخلی: تولید ناخالص داخلی
 • Year: 2006 estimate
 • Total: R$206,361,000,000 (4th)
 • Per capita: R$14,604 (2nd)
Human Development Index: Human Development Index
 • Year: 2005–2006
 • Category: 0.818 – high (3nd[نیازمند شفاف‌سازی])
 • امید به زندگی: 73.2 years (3rd)
 • مرگ‌ومیر نوزادان: 19.5 per 1,000 (3rd)
 • باسوادی: 91.7% (3rd)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۰۴ (BRT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۰۳ (BRST)
منطقه مرکز-غرب برزیل (به پرتغالی: Central-West Region, Brazil) یک منطقه در برزیل است.
خصوصیات

منطقه مرکز-غرب برزیل ۱٬۶۱۲٬۰۷۷٫۲ کیلومترمربع مساحت و ۱۳٬۰۴۰٬۲۴۶ نفر جمعیت دارد.
منطقه کوروبا-کوپیاگو

مکان در 23x15px|border |alt=|link= پاپوآ گینه نو
| منطقه کوروبا-کوپیاگو | منطقه کوروبا-کوپیاگو |
| --- | --- |
منطقه: منطقه
مختصات: مختصات: طول جغرافیایی وارد نشده‌است {{#coordinates:}}: عرض جغرافیایی نامعتبر: مختصات: مختصات: طول جغرافیایی وارد نشده‌است {{#coordinates:}}: عرض جغرافیایی نامعتبر
استان: استان هلا
مرکز: کوپیاگو
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱۰ (AEST)
منطقه کوروبا-کوپیاگو یکی از منطقه های استان هلا واقع در کشور پاپوآ گینه نو می باشد. مرکز این منطقه کوپیاگو است. چمعیت منطقه مطابق با سرشماری رسمی سال ۲۰۰۰ میلادی ۶۹٬۶۴۵ بوده است. این منطقه خود از ۴ فرمانداری محلی تشکیل می گردد که هر فرمانداری به منظور سهولت در امر آمارگیری خود به چند بخش تقسیم می شود.
تقسیمات

این منطقه دارای ۴ فرمانداری محلی است که اسامی آن ها به شرح زیر است:
فرمانداری محلی روستایی آوی-پوری
فرمانداری محلی روستایی لاکه کوپیاگو
فرمانداری محلی روستایی کوروبا شمالی
فرمانداری محلی روستایی کوروبا جنوبی
منطقه فلای میانه

مکان در 23x15px|border |alt=|link= پاپوآ گینه نو
| منطقه فلای میانه | منطقه فلای میانه |
| --- | --- |
منطقه: منطقه
مختصات: مختصات: طول جغرافیایی وارد نشده‌است {{#coordinates:}}: عرض جغرافیایی نامعتبر: مختصات: مختصات: طول جغرافیایی وارد نشده‌است {{#coordinates:}}: عرض جغرافیایی نامعتبر
استان: استان غربی (پاپوآ گینه نو)
مرکز: بالیمو
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱۰ (AEST)
منطقه فلای میانه یکی از منطقه های استان غربی (پاپوآ گینه نو) واقع در کشور پاپوآ گینه نو می باشد. مرکز این منطقه بالیمو است. این منطقه خود از ۵ فرمانداری محلی تشکیل می گردد که هر فرمانداری به منظور سهولت در امر آمارگیری خود به چند بخش تقسیم می شود. طبق سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی جمعیت این منطقه ۵۵٬۰۲۵ نفر بوده است.
تقسیمات

این منطقه دارای ۵ فرمانداری محلی است که اسامی آن ها به شرح زیر است:
فرمانداری محلی شهری بالیمو
فرمانداری محلی روستایی بامو
فرمانداری محلی روستایی گوگودالا
فرمانداری محلی روستایی دریاچه موری
فرمانداری محلی روستایی نوماد
منطقه کاندریان-گلوسستر

مکان در 23x15px|border |alt=|link= پاپوآ گینه نو
| منطقه کاندریان-گلوسستر | منطقه کاندریان-گلوسستر |
| --- | --- |
منطقه: منطقه
مختصات: مختصات: طول جغرافیایی وارد نشده‌است {{#coordinates:}}: عرض جغرافیایی نامعتبر: مختصات: مختصات: طول جغرافیایی وارد نشده‌است {{#coordinates:}}: عرض جغرافیایی نامعتبر
استان: استان بریتانیای نو غربی
مرکز: کاندریان
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱۰ (AEST)
منطقه کاندریان-گلوسستر یکی از منطقه های استان بریتانیای نو غربی واقع در کشور پاپوآ گینه نو می باشد. مرکز این منطقه کاندریان است. این منطقه خود از ۵ فرمانداری محلی تشکیل می گردد که هر فرمانداری به منظور سهولت در امر آمارگیری خود به چند بخش تقسیم می شود.
تقسیمات

این منطقه دارای ۵ فرمانداری محلی است که اسامی آن ها به شرح زیر است:
فرمانداری محلی روستایی گاسماتا
فرمانداری محلی روستایی گلوسستر
فرمانداری محلی روستایی کاندریان ساحلی
فرمانداری محلی روستایی کاندریان داخلی
فرمانداری محلی روستایی کووه-کالیائی
فرانتس کمزر

| فرانتس کمزر | فرانتس کمزر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۱ نوامبر ۱۹۱۰ گارمیش-پارتنکیرشن
درگذشت: ۲۰ ژانویهٔ ۱۹۸۶ گارمیش-پارتنکیرشن
ملیت: آلمان
فرانتس کمزر (انگلیسی: Franz Kemser; ۱۱ نوامبر ۱۹۱۰ – ۲۰ ژانویهٔ ۱۹۸۶) ورزشکار بابسلد اهل آلمان بود.
منطقه شمالی (اسرائیل)

مکان در 23x15px|border |alt=|link= اسرائیل
| منطقه شمالی מחוז הצפון | منطقه شمالی מחוז הצפון |
| --- | --- |
منطقه: منطقه
منطقه شمالی اسرائیل: منطقه شمالی اسرائیل
مختصات: ۳۲°۵۰′ شمالی ۳۵°۲۰′ شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۸۳۳°شمالی ۳۵٫۳۳۳°شرقی﻿ / 32.833; 35.333: مختصات: ۳۲°۵۰′ شمالی ۳۵°۲۰′ شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۸۳۳°شمالی ۳۵٫۳۳۳°شرقی﻿ / 32.833; 35.333
شهرها: عکا، ناصره، طبریه
مرکز: ناصره
حکومت: حکومت
 • -: -
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۴۷۸ کیلومتر مربع (۱۷۲۹ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۰۷): جمعیت (۲۰۰۷)
 • کل: ۱۲۱۶۸۰۰
 • تراکم: ۲۷۰/کیلومتر مربع (۷۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۲+ (IST)
کد منطقه: ۰۴ ۹۷۲
کد ایزو ۳۱۶۶: IL-Z
منطقه شمالی (به عبری: מחוז הצפון؛ تلفظ: محوز هاطزافون) یکی از شش منطقه کشور اسرائیل است.
شهرها

ناصره (مرکز منطقه)
عکا
عفوله
بیت‌شئان
کرمیئیل
کریات‌شمونا
معالوت ترشیحا
میگدال هائمک
نهاریا
ناتسرات عیلیت
صفد
سخنین
شفا امر
طمره
طبریه
یقنعم
سامانتا هاروی

| سامانتا هاروی | سامانتا هاروی |
| --- | --- |
زاده: ۱۹۷۵ (۴۹–۵۰ سال) کنت، انگلستان، بریتانیا
پیشه: رمان‌نویس
ملیت: بریتانیا
دانشگاه: دانشگاه بت اسپا
سبک(های) نوشتاری: داستان ادبی
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۹–اکنون
کار(های) برجسته: طبیعت وحش (۲۰۰۹) اوربیتال (۲۰۲۳)
جوایز مهم: جایزه ادبی بیتی ترسک (۲۰۰۹) جایزه ادبی من بوکر (۲۰۲۴)
وبگاه: وبگاه
samanthaharvey.co.uk: samanthaharvey.co.uk
سامانتا هاروی (انگلیسی: Samantha Harvey؛ زادهٔ ۱۹۷۵) رمان‌نویس اهل بریتانیا است. او برنده جایزه ادبی من بوکر ۲۰۲۴ برای رمان اوربیتال شد.
زندگی

هاروی دهه اول زندگی خود را در دیتون، کنت، نزدیک میدستون گذراند. پس از جدایی پدر و مادرش، مادرش به ایرلند نقل مکان کرد و هاروی سال‌های نوجوانی خود را در یورک، شفیلد و ژاپن گذراند. هاروی در دانشگاه یورک و دانشگاه شفیلد در رشته فلسفه تحصیل کرد. او دوره کارشناسی ارشد نویسندگی خلاق دانشگاه بت اسپا را در سال ۲۰۰۵ به پایان رساند. او همچنین دکترای خود را در نویسندگی خلاق دریافت کرد.
فعالیت حرفه‌ای

نخستین رمان او با نام وحشی در سال ۲۰۰۹ منتشر شد درباره مردی مبتلا به بیماری آلزایمر است. او با این کتاب نامزد  جایزه ادبی من بوکر ۲۰۰۹ شد. این رمان با نثر روان خود تأثیر آشکار این بیماری را توصیف می‌کند. رمان دوم او همه آهنگ است (۲۰۱۲) رمانی در مورد وظیفه اخلاقی و فرزندی، و در مورد انتخاب بین پرسش و مطابقت است. سامانتا هاروی این رمان را به‌عنوان تصویری بی‌پرده و مدرن از زندگی سقراط توصیف کرده است.
جایزه ادبی بوکر

سامانتا هاروی، نویسنده بریتانیایی با رمان اوربیتال برنده جایزه ادبی بوکر سال ۲۰۲۴ شد که درباره زندگی گروهی از فضانوردان در ایستگاه فضایی بین‌المللی است.
افوس

| اَفوس | اَفوس |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: اصفهان
شهرستان: بوئین و میاندشت
بخش: بخش مرکزی
سال شهرشدن: ۱۳۷۵
مردم: مردم
جمعیت: ۳،۶۹۶ نفر (۱۳۹۵)
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
ارتفاع: ۲۵۰۰ متر از سطح دریا
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
شهردار: اردشیر رمازی
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۳۱۵۷۵۱
وبگاه: شهرداری افوس
شناسهٔ ملی خودرو:  ایران
کد آماری: ۲۲۵۰
  اَفوس  روی نقشه ایران ۳۳°۰۱′۲۴″شمالی ۵۰°۰۵′۳۴″شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۰۲۳۲۳۶°شمالی ۵۰٫۰۹۲۷۸۹°شرقی﻿ / 33.023236; 50.092789   :   اَفوس  روی نقشه ایران ۳۳°۰۱′۲۴″شمالی ۵۰°۰۵′۳۴″شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۰۲۳۲۳۶°شمالی ۵۰٫۰۹۲۷۸۹°شرقی﻿ / 33.023236; 50.092789   
 :  
افوس شهری در بخش مرکزی شهرستان بوئین و میاندشت در استان اصفهان است. بر پایه سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۳،۶۹۶ نفر (۱،۲۵۸ خانوار) بوده‌است.
این شهر تا قبل از سال ۱۳۷۵ با عنوان روستای افوس، مرکز دهستان گرجی بوده و از تاریخ ۱۳ خرداد ۱۳۷۵ تبدیل به شهر شده‌است.
آب و هوای افوس معتدل کوهستانی بوده، دمای آن در فصل زمستان کم و بارش برف زیاد است. در فصل تابستان نیز هوای ملایم و مطبوعی دارد. تنوع آب و هوا و جنس خاک سبب رویش گیاهان علفی و بوته‌ای خودرو در افوس می‌گردد وجود این گیاهان سبب می‌شود که در فصل گرم، دشت‌های آن سرسبز باشد.
تاریخچه

همچنین ببینید: گرجی‌های ایران
بنیادگذاران افوس، از اسرای گرجی‌تبار زمان شاه عباس اول هستند که توسط خود او از گرجستان به ایران تبعید شدند و به دستور او عده‌ای از جنگاوران آن‌ها جهت حفظ منطقهٔ فریدن و همچنین پایتخت (اصفهان) از حملات اقوام لر در فریدن ساکن شدند.
تاریخچه > ورود گرجی‌ها به ایران

از سال ۱۰۱۳ تا ۱۰۳۴ هجری قمری، شاه عباس و سردارانش ۱۰ مرتبه به گرجستان حمله کرده و (طبق منابع فارسی) طی این حملات ۹۰٬۰۵۰ یا ۱۰۰٬۰۵۰ گرجی را قتل‌عام کرده و ۱۸۱٬۵۰۰ گرجی را به اسارت گرفته و به ایران تبعید کردند؛ که ۷۰٬۰۰۰ یا ۸۰٬۰۰۰ تَن از کشته‌ها و ۱۳۰٬۰۰۰ تَن از اسرای تبعید شده به ایران مربوط به حملهٔ شاه عباس به گرجستان در سال ۱۰۲۵ هجری/۱۶۱۶ میلادی است.
پس از تبعید این تعداد اسیر گرجی به ایران، شاه عباس دستور داد که آن‌ها را به ولایتی که در آن آب و هوا و شرایط زندگی با وطن اصلی ایشان شبیه باشد انتقال دهند. به همین خاطر در ابتدای ورود گرجی‌ها به ایران، آن‌ها را در «مازندران» که گمان می‌رفت از لحاظ آب و هوایی همانند گرجستان است، سکونت دادند ولی با نامساعد بودن آب و هوا اکثر آنان به شهرستان‌های داخلی ایران روانه شدند. از این تعداد اسیر گرجی، نیمی از آن‌ها به «اصفهان» و «شیراز» وارد شدند.
تاریخچه > گرجی‌ها در استان اصفهان

گرجیانی که به اصفهان مهاجرت کردند، ابتدا در زمان شاه عباس در «عباس‌آباد» اصفهان و پس از مدتی با تأسیس «نجف آباد» توسط «شیخ بهایی» در نجف آباد زندگی کردند. که به دستور شاه عباس عده‌ای از آنان که دارای خصال ستیزه‌جویی و جنگاوری بودند، جهت حفظ منطقهٔ فریدن و همچنین پایتخت (اصفهان) از حملات و غارتگری‌های اقوام لر و کرد همچنین به دلیل آب و هوای مساعد و مزارع و شکارگاه‌های مناسب به فریدن مهاجرت کردند.
تاریخچه > گرجی‌ها در استان اصفهان > گرجی‌ها در فریدن

تمام گرجیانی که به فریدن رسیدند، ابتدا در فریدن، شهر افوس را بنیاد گذاردند و سپس عده‌ای از آن‌ها شهرهای «فریدون‌شهر (سُپِلی)» و «میاندشت (تُرِلی)» را بنیان نهادند.
و همچنین عده‌ای دیگر از شهر افوس جهت حفظ دین مسیحیت در «داشکسن» -که یک روستای ارمنی‌نشین متعصب به دین مسیحیت بود- سکنی گزیدند، و نیز عده‌ای به دلایل نامعلوم آبادی‌های «آغچه» و «بوئین» را بنا کردند.
پس از حملهٔ کریم خان زند به گرجی‌های فریدون‌شهر، بخشی از ساکنان آن به روستاهای «سیبک»، «چقیورت» و «نهضت‌آباد» مهاجرت کردند.
جمعیت گرجی‌های فریدن حدود ۱۰۰٬۰۰۰ تن است.
مردم

بیشتر مردم افوس، نوادگان گرجی‌هایی هستند که توسط شاه عباس اول از گرجستان به ایران تبعید شدند.
مردم > زبان

مردم افوس، به تدریج و طی حدود ۱۰ نسل، زبان گرجی را منسوخ کرده و فارسی‌زبان شده‌اند، بر خلاف دیگر گرجی‌های فریدن یعنی مردم فریدون‌شهر، میاندشت، سیبک، آغچه و … که هنوز هم زبان گرجی می‌دانند و با همتباران خود به زبان گرجی صحبت می‌کنند و زبان گرجی را به فرزندانشان نیز می‌آموزند.
مردم > آداب و رسوم

از معروف‌ترین آداب و رسوم مردم افوس، می‌توان به «مانگالی» و «جشن حکومت زن» اشاره کرد.
مردم > آداب و رسوم > مانگالی

از آنجایی که هنگام کریسمس در گرجستان، و نوروز در فریدن، برف روی زمین است، با ورود اولین میهمان برای تبریک سال نو به هر خانه، ردپایی از او بر روی برف‌ها می‌ماند، که در زبان گرجی "მეკვლე" (مِکْوْلِ) نامیده می‌شود. "مِکْوْلِ" که در فریدون‌شهر به "مِنْکْلِ" و در افوس به "مانْگالی" تبدیل شده‌است، نام اولین میهمان عید هر خانه بوده و به باور عموم، آرمغان آورندهٔ خوش‌یمنی برای اهل آن خانه است. به همین خاطر، اگر آن خانواده، اعتقاد به خوش‌یمنی او داشته باشند، آن فرد هر سال مانگالی آن خانواده می‌شود و خانوادهٔ دیگری نمی‌تواند او را برای اولین روز سال نو دعوت کند.
در گرجستان، به مانگالی، پول کاغذی و مسکرات هدیه می‌دهند و با شیرینی از او پذیرایی می‌کنند و در فریدن، خوردن صبحانه با مانگالی، و هدیه‌ای که قبل از ورود او به خانه می‌دهند، جزو رسومات است.
مردم > آداب و رسوم > جشن حکومت زن

هر ساله مصادف با زمان برداشت محصول، در حدود ۸۰ روز بعد از فروردین، جشنی در افوس برگزار می‌شود که به جشن حکومت زن، یا جشن محصول معروف است و آداب و رسوم، قوانین و مقررات خاص خود را دارد.
طبیعت

دشت لاله‌های واژگون افوس و ارتفاعات پربرف از طبیعت زیبای شهر افوس است.
تصاویر

دشت لاله واژگون افوس
دشت لاله واژگون افوس
کوه‌های افوس
کوه‌های افوس
چشمه و رودخانه افوس
سد افوس
منطقه خونین

مکان در 9 provinces and 123 districts
| منطقه خونین | منطقه خونین |
| --- | --- |
منطقه: منطقه
The lake  Chinchayqucha: The lake  Chinchayqucha
  مهر:   مهر
موقعیت منطقه خونین در نقشه: موقعیت منطقه خونین در نقشه
زیربخش‌ها: 9 provinces and 123 districts
مرکز: اوانکایو
حکومت: حکومت
 • President: Vladimir Cerrón Rojas
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۴۱۹۷٫۲۳ کیلومتر مربع (۱۷۰۶۴٫۶۵ مایل مربع)
بیشترین ارتفاع: ۴۸۱۸ متر (۱۵۸۰۷ فوت)
جمعیت (2004 estimate): جمعیت (2004 estimate)
 • کل: ۱۲۷۴۷۸۱
 • تراکم: ۲۹/کیلومتر مربع (۷۵/مایل مربع)
UBIGEO: ۱۲
Dialing code: 0۶۴
کد ایزو ۳۱۶۶: PE-JUN
Principal resources: Potato, coffee, fruit, silver, zinc, lead.
وبگاه: www.regionjunin.gob.pe
منطقه خونین (به اسپانیایی: Junín Region) یک منطقه در پرو است.
مساحت این منطقه  ۴۴۱۹۷٫۲۳ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۱۲۷۴۷۸۱ نفر است.
اوریو

| 0 | 1 |
| --- | --- |
محدودهٔ فعالیت: بین‌المللی
مالک: نبیسکو (موندالیز)
وبگاه: Oreo.com
اوریو (به انگلیسی: Oreo) بیسکویتی است شامل دو قرص بیسکویت با کرِم در میان‌شان است. اوریو از سال ۱۹۱۲ تاکنون تولید می‌شود.
کوکی‌های اوریو تولید شده توسط شرکت نابیسکو، شرکت تولیدکننده بیسکویت آمریکاییست، در ماه فوریه سال ۱۹۱۲ در نیویورک (بعدا وارد بازار چلسی در انگلستان شد). این بیسکوئیت در درجه اول برای بازار بریتانیا ساخته شد، بیسکویت‌هایی که توسط «نابیسکو» تولید شدند. در ابتدا با یک شکل کوه کوچک تولید شده و در دو نوع طعم دهنده وجود داشت: لیمور مینژ و کرم. در آمریکا آن‌ها ۳۰ سنت قیمت داشتند و در یک بطری شیشه ای فروخته می‌شدند که به مشتریان اجازه می‌داد بیسکویت را در داخل آن ببینند.
یک طرح جدید برای کوکی در سال ۱۹۱۶ معرفی شد و به عنوان پر کننده کرم از دو طعم محبوب استفاده شد، Nabisco تصمیم به کاهش تولید از کوکی لیمو مرنگ در بیست سالگی گرفت. Oreo کنونی در سال ۱۹۵۲ توسط ویلیامTurnier [2] ساخته شد تا علامت نابیسکو بر روی آن حکاکی شود.
تئوری‌های مختلفی در مورد منشأ نام "ها Oreo از جمله این فرضیه از منشاء کلمه فرانسوی" یا "، طلا (بسته بندی اصلی طلا بود) وجود دارد، یا از OROS کلمه ای یونانی به معنی کوه یا تپه (به علت از فرم اصلی بیسکویت) یا حتی از کلمه یونانی "oreos"، که به معنی "زیباً است. نظریه‌های دیگر نشان می‌دهد که پادشاه کلمه کرم کلمه بین دو عدد کلمه شکلات قرار گرفته‌است یا به سادگی به نظر می‌رسد که ترکیبی از صداهای ملودیک است.
های اوریو بسیار شبیه به کوکی هیدروکس تولید شده توسط شرکت آفتاب، که در سال ۱۹۰۸ معرفی شد، می‌روم و هیچ شکی نیست که اوریو توسط آفتاب الهام گرفته‌است. بیسکویت هیدروکس از بازار در سال ۱۹۹۹ به علت سلطه تجاری بخش نفت حذف شد. [۳] همچنین نسخه جدیدی از بیسکویت، به نام دراکایس، بعداً از بازار خارج شد.
در ۲۲ اوت سال ۲۰۱۷، با توافق بین ماندلز و گوگل، همان‌طور که قبلاً با کیت کت انجام شده بود، نام اوریو برای نسخه ۸٫۰ از سیستم عامل اندروید انتخاب شد، نامگذاری نسخه‌های اندروید به ترتیب حروف الفبا و همچنین نام شیرینی‌های محبوب است. [۴]
وردریو اینفریر

مکان
| Verderio Inferiore | Verderio Inferiore |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
Comune di Verderio Inferiore: Comune di Verderio Inferiore
ناحیه: لمباردی
استان / شهرستان: استان لکو (LC)
مساحت: مساحت
 • کل: ۳٫۹ کیلومتر مربع (۱٫۵ مایل مربع)
جمعیت (Dec. 2004): جمعیت (Dec. 2004)
 • کل: ۲٬۵۳۲
 • تراکم: ۶۵۰/کیلومتر مربع (۱۷۰۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Verderesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 23879
پیش‌شماره تلفن: 039
وبگاه: وبگاه رسمی
وردریو اینفریر (به ایتالیایی: Verderio Inferiore) یک کومونه در ایتالیا است که در استان لکو واقع شده‌است.
خصوصیات

وردریو اینفریر ۳٫۹ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۵۳۲ نفر جمعیت دارد.
گوته المکویست

| گوته المکویست | گوته المکویست |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۵ ژوئن ۱۹۲۱ شلفتئو
درگذشت: ۲۱ دسامبر ۱۹۹۴ شلفتئو
ملیت: سوئد
گوته المکویست (انگلیسی: Göte Almqvist; ۲۵ ژوئن ۱۹۲۱ – ۲۱ دسامبر ۱۹۹۴) بازیکن هاکی روی یخ اهل سوئد بود.
کن یاکل

کن یاکل (انگلیسی: Ken Yackel; ۵ مارس ۱۹۳۰ – ۱۲ ژوئیهٔ ۱۹۹۱) بازیکن هاکی روی یخ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
هولگر نورملا

هولگر نورملا (انگلیسی: Holger Nurmela; ۲۸ اکتبر ۱۹۲۰ – ۱ مارس ۲۰۰۵) بازیکن هاکی روی یخ، و بازیکن فوتبال اهل سوئد بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هامارابی اشاره کرد.
کن هنری

| کن هنری | کن هنری |
| --- | --- |
زادهٔ: ۷ ژانویهٔ ۱۹۲۹ شیکاگو
درگذشت: ۱ مارس ۲۰۰۹ لیک بلاف، ایلینوی
ملیت: ایالات متحده آمریکا
کن هنری (انگلیسی: Ken Henry; ۷ ژانویهٔ ۱۹۲۹ – ۱ مارس ۲۰۰۹) اسکیت‌باز سرعت اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از افتخارات وی می‌توان به کسب مدال طلا در بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۵۲ اشاره کرد.
لس هولدن

| لس هولدن | لس هولدن |
| --- | --- |
لس هولدن در فرودگاه سیدنی، پس از یافتن هواپیمای مفقودشده سادرن کراس در شمال غربی استرالیا، ۱۹۲۹: لس هولدن در فرودگاه سیدنی، پس از یافتن هواپیمای مفقودشده سادرن کراس در شمال غربی استرالیا، ۱۹۲۹
نام(های) مستعار: "لز خوش‌شانس"; "کبوتر نامه‌بر"
زاده: ۶ مارس ۱۸۹۵ آدلاید
درگذشته: ۱۸ سپتامبر ۱۹۳۲ (۳۷ سال) خلیج بایرون، نیو ساوت ولز
وفاداری: استرالیا
شاخه نظامی: نیروی امپراتوری نخست استرالیا سپاه هوایی استرالیا
سال‌های خدمت: ۱۹۱۵–۱۹۱۹
درجه: سروان
یگان: سواره‌نظام سبک استرالیا (۱۹۱۵–۱۹۱۶) گردان شماره ۲ سپاه هوایی استرالیا (۱۹۱۷–۱۹۱۸) گردان شماره ۶ سپاه هوایی استرالیا (۱۹۱۸–۱۹۱۹)
جنگ‌ها و عملیات‌ها:  جنگ جهانی اول جبهه خاورمیانه در جنگ جهانی اول  جبهه غربی نبرد کمبره  آفند بهاره آلمان 
نشان‌ها: صلیب نظامی صلیب نیروی هوایی
کارهای دیگر: مدیر اداری؛ خلبان تجاری
لس هولدن (انگلیسی: Les Holden; با نام کامل لزلی هیوبرت هولدن (۶ مارس ۱۸۹۵ – ۱۸ سپتامبر ۱۹۳۲) یک خلبان جنگندهٔ استرالیایی در جنگ جهانی اول بود که بعدها به عنوان خلبان تجاری فعالیت کرد. او که اهل ایالت استرالیای جنوبی بود، در مه ۱۹۱۵ به سواره‌نظام سبک استرالیا پیوست و در مصر و فرانسه خدمت کرد. در دسامبر ۱۹۱۶، داوطلب ورود به نیروی هوایی استرالیا شد و پس از گذراندن آموزش، به عنوان خلبان تأیید شد.
هولدن که در گردان شماره ۲ در جبههٔ غربی پرواز می‌کرد، به دلیل بازگشت‌های مکرر به پایگاه با هواپیمای سوراخ‌شده از گلوله، لقب‌های «لز خوش‌شانس» و «کبوتر نامه‌بر» را گرفت. او نشان صلیب نظامی را دریافت کرد و در مجموع پنج پیروزی هوایی را با هواپیماهای ایرکو دی‌اچ. ۵ و رویال ایرکرفت فکتوری اس‌ای. ۵اس به دست آورد.
با ارتقا به درجهٔ سروانی، او جنگ را به عنوان مربی پرواز در گردان آموزشی شماره ۶ در انگلستان به پایان رساند، جایی که به پاس خدماتش، نشان صلیب نیروی هوایی را دریافت کرد. پس از ترک نیروی هوایی در ۱۹۱۹، او مدیریت شرکت خانوادگی بدنه‌سازان خودروی هولدن را بر عهده گرفت و در کنار آن به عنوان خلبان ذخیره در نیروی هوایی شهروندی فعالیت کرد. سپس، حرفهٔ خلبانی تجاری را آغاز کرد و یک شرکت خدمات هوایی تأسیس نمود.
در ۱۹۲۹، هولدن در یک عملیات جست‌وجو، چارلز کینگزفورد اسمیت و چارلز اولم را که در بیابان‌های شمال غربی استرالیا مفقود شده بودند، پیدا کرد. او در ۱۹۳۱ فعالیت‌های ترابری هوایی خود را در گینهٔ نو آغاز کرد. یک سال بعد، در سال ۱۹۳۲، در سانحهٔ سقوط یک هواپیمای مسافربری در استرالیا کشته شد.
اد ریمکوس

| اد ریمکوس | اد ریمکوس |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۰ اوت ۱۹۱۳ اسکنکتدی، نیویورک
درگذشت: ۱۷ مهٔ ۱۹۹۹ لانگ بیچ، کالیفرنیا
ملیت: ایالات متحده آمریکا
اد ریمکوس (انگلیسی: Ed Rimkus; ۱۰ اوت ۱۹۱۳ – ۱۷ مهٔ ۱۹۹۹) ورزشکار بابسلد اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از افتخارات وی می‌توان به کسب مدال طلا در بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۴۸ اشاره کرد.
ویکو هاکولینن

ویکو هاکولینن ورزشکار مرد رشتهٔ اسکی صحرانوردی اهل کشور فنلاند است. وی در بین سال‌های ‎۱۹۵۲ تا ۱۹۶۰ میلادی در مسابقات بازی‌های المپیک زمستانی در مجموع ۷ مدال، شامل ۳ مدال طلا و ۳ نقره و ۱ برنز را کسب کرد.
هارالد اریکسون

هارالد اریکسون (انگلیسی: Harald Eriksson؛ ۲۲ سپتامبر ۱۹۲۱ – ۲۰ مه ۲۰۱۵ (aged 83)) ورزشکار اسکی صحرانوردی اهل سوئد بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
کن بارتولما

| کن بارتولما | کن بارتولما |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۰ فوریهٔ ۱۹۲۰ لئونارد، داکوتای شمالی
درگذشت: ۹ اکتبر ۲۰۱۲ بلومینگتن، مینه‌سوتا
ملیت: ایالات متحده آمریکا
کن بارتولما (انگلیسی: Ken Bartholomew; ۱۰ فوریهٔ ۱۹۲۰ – ۹ اکتبر ۲۰۱۲) اسکیت‌باز سرعت اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ازدنیک یارکوفسکی

ازدنیک یارکوفسکی (چکی: Zdeněk Jarkovský؛ ۳ اکتبر ۱۹۱۸ – ۸ نوامبر ۱۹۴۸) بازیکن هاکی روی یخ اهل چکسلواکی بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
اولریش پولترا

نمایی از سنگ‌مزار اولریش پولترا - ۲۰۱۲
اولریش پولترا (انگلیسی: Ulrich Poltera; ۱۷ ژوئیهٔ ۱۹۲۲ – ۲۲ مارس ۱۹۹۴) ورزشکار هاکی روی یخ اهل سوئیس بود.
او در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
پاتسی گوتزو

پاتسی گوتزو (انگلیسی: Patsy Guzzo; ۱۴ اکتبر ۱۹۱۴ – ۱۶ ژانویهٔ ۱۹۹۳) بازیکن هاکی روی یخ اهل کانادا بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.