stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کنش انسانی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
First edition: First edition
نویسنده(ها): لودویگ فن میزس
کشور: ایالات متحده آمریکا
زبان: انگلیسی
موضوع(ها): اقتصاد سیاسی
ناشر: انتشارات دانشگاه ییل،  موسسه لودویگ فن میزس
تاریخ نشر: ۱۹۴۹, ۱۹۹۸, ۲۰۱۰
گونه رسانه: Print (گالینگور & کتاب جلدکاغذی)
شمار صفحات: ۸۸۱
شابک: شابک ‎۹۷۸−۰−۸۶۵۹۷−۶۳۱−۳
شماره اوسی‌ال‌سی: ۷۳۰۲۷۱۲۰۴
کنش انسانی: رساله‌ای در اقتصاد  (به انگلیسی: Human Action: A Treatise on Economics) بزرگ‌ترین اثر لودویگ فن میزس(۱۸۸۱–۱۹۷۳) اقتصاددان اتریشی و سردمدار مکتب اقتصادی اتریش است. میزس در این کتاب از مبانی معرفت‌شناختی و مفهوم کنش ارادی می‌آغازد و گام‌به‌گام با استنتاج منطقی به مفاهیم و مسائل مختلف کنش‌شناختی و اقتصادی می‌پردازد. این اثر را یکی از جانانه‌ترین دفاعیات از اقتصاد آزاد و یکی از مهلک‌ترین حربه‌های نظری علیه سوسیالیسم دانسته‌اند. چاپ اول کتاب به سال ۱۹۴۹ میلادی و توسط انتشارات دانشگاه ییل صورت گرفت. این کتاب خلف کتاب دیگری‌است از میزس به زبان آلمانی با عنوان کامل اقتصاد، نظریهٔ کنش و تدبیر معاش. میزس بخش‌بندی کتاب پیشین را در کتاب کنش انسانی حفظ کرد ولی بسیاری از مطالب را بازنویسی کرد. کتاب شامل یک مقدمه و هفت بخش است: ۱- کنش انسانی، ۲- کنش در چهارچوب جامعه، ۳- محاسبهٔ اقتصادی، ۴- علم تسعیر یا اقتصاد جامعهٔ بازار، ۵-تعاون اجتماعی بدون بازار، ۶- اقتصادِ بازارِ درقید، ۷- جایگاه اقتصاد در جامعه.
بنیان فلسفی کتاب

میزس در این کتاب می‌گوید که گسترهٔ کنش‌شناسی تبیین مقولهٔ کنش انسانی‌است. آنچه برای استنتاج قضایای کنش‌شناختی لازم است دانستن جوهرِ کنش انسانی‌است. این دانش درون ماست چرا که ما انسانیم. همانگونه که دانشی که به کمک آن قضایای منطقی و ریاضی را استنتاج می‌کنیم در درون ماست، دانش دربایسته برای استنتاجات کنش‌شناسی هم در درون ماست. قضایای کنش‌شناسی جهان‌شمول‌اند، به این معنا که اگر فرض‌های قضیه صادق باشد نتیجهٔ قضیه نیز صادق است — در هر زمان و برای هر بشری؛ ولی از آنجا که هدفِ علمْ شناخت واقعیت است و نه تمرین فکری و بازی منطقی، کنش‌شناسی و به تبع آن اقتصاد، در پی قضایایی می‌رود که به کار جهان واقعی بیاید و نه قضایایی که مبتنی بر پیش‌فرض‌هایی‌است که منطبق با واقعیت بیرونی نیست؛ بنابراین مثلاً اقتصاد به توسعه قضایایی می‌پردازد که در آن‌ها کار کردن نامطلوب است — یعنی اگر رسیدن به هدفی برتر مدنظر نباشد کسی ترجیح نمی‌دهد که کار کند. گرچه می‌توان جهانی را فرض کرد که در آن کار کردن موجب ناراحتی — به معنی عدم راحتی — نیست، قضایایی که از چنین فرضی استنتاج می‌شوند به کار جهان واقعی نمی‌آیند.
تاریخچهٔ انتشار کتاب

لودویگ فن میزس از پاییز سال ۱۹۳۴م تا تابستان ۱۹۴۰ کرسی روابط اقتصادی جهانی را در آموزشگاه عالی مطالعات بین‌المللی در شهر ژنو در سوئیس در اختیار داشت. در آنجا بالاخره فرصت یافت که رساله‌ای جامع در اقتصاد، که سال‌ها مصمم به نوشتنش بود، تألیف کند. این رساله به زبان آلمانی با عنوان Nationaloekonomie, Theorie des Handelns und Wirtschaften [اقتصاد، نظریهٔ کنش و تدبیر معاش] در مهٔ ۱۹۴۰ در ژنو به چاپ رسید.
این ایام با آغاز جنگ جهانی دوم و تهاجمات آلمان نازی به کشورهای همسایه مصادف بود. میزس و همسرش در اوت همان سال (۱۹۴۰) به آمریکا گریختند و در نیویورک اسکان گزیدند. بسیاری دیگر از اقتصاددانان اتریشی از جمله تقریباً تمام اعضای سابق حلقهٔ میزس پیشتر اتريش را ترك گفته بودند. آنها طبعاً در محیطهای جدید و ناآشنا کمتر فرصت کار علمی و پرداختن به معقولات می‌داشتند. به علاوه کتاب اصلاً نتوانست به بازارهای آلمانی زبان راه یابد. چنین بود که اثری که انتظار می‌رفت سبب سربلندی نویسنده‌اش شود و سدی سترگ در مقابل موج نئوکلاسیسسم و عقاید مارشال و کینز باشد، مهجور ماند.
در ایالات متحده وضعیت میزس و همسرش چندان مطلوب نبود و در مضیقه می‌زیستند. در سال ۱۹۴۴ در پی پیشنهاد هنری هازلیت به یوجین دیویدسن رئیس انتشارات دانشگاه ییل دو کتاب از میزس به زبان انگلیسی به چاپ رسید یکی دولت هرویسپ‌توانا و دیگر دیوانسالاری. توفیق این دو اثر دیویدسن را بر آن داشت که با میزس تماس گیرد. نتیجهٔ ملاقات‌ها این شد که ترتیبی برای ترجمهٔ کتاب Nationalokonime به زبان انگلیسی داده شود.
دیویدسن مشتاق انجام یافتن کار بود، پس با صاحب‌نظران مشورت کرد. هازلیت، وسترفیلد، هایک و ماخلوپ اثر را ستودند و دیویدسن را ترغیب به چاپ کردند. با این حال شمار مخالفان اندک نبود. عده‌ای عقاید میزس را کهنه یا افراطی می‌دانستند و عده‌ای حتی از خصمان میزس به‌شمار می‌آمدند. از مخالفان سرشناس می‌توان هابرلر، فرنک نایت و اسکار لانگه را نام برد.
به رغم مخالفت‌ها هیئت انتشارات دانشگاه ییل در ۵ مارس ۱۹۴۵ رأی به چاپ اثر تحت عنوان موقت اقتصاد ملی داد. نام کتاب، درست پیش از چاپ، به کنش انسانی تغییر یافت. میزس عنوان‌های زیر را به دیویدسن پیشنهاد کرده بود:
اقتصاد، رساله‌ای در کنش انسانی
انسان و واقعیت: رساله‌ای در کنش انسانی
وسایل و غایات:رساله‌ای در اقتصاد
انسان به دنبال زندگی‌ای بهتر: رساله‌ای در اقتصاد
کنش انسانی: رساله‌ای در اقتصاد.
دستنویس نهایی در اول اکتبر ۱۹۴۸ به چاپخانه تحویل داده شد و چند ماه بعد در سال ۱۹۴۹ به بازار عرضه شد.
تیملوتم

| 0 | 1 |
| --- | --- |
داده‌های بالینی: داده‌های بالینی
کد ATC: None
شناسه‌ها: شناسه‌ها
 نام آیوپاک 10-fluoro-3-methyl-7-thiophen-2-yl-2,4,4a,5-tetrahydro-1H-pyrazino[1,2-a][1,4]benzodiazepine :  نام آیوپاک 10-fluoro-3-methyl-7-thiophen-2-yl-2,4,4a,5-tetrahydro-1H-pyrazino[1,2-a][1,4]benzodiazepine 
شمارهٔ سی‌ای‌اس: 96306-34-2
پاب‌کم CID: 65844
CompTox Dashboard (EPA): DTXSID90869269 
داده‌های فیزیکی و شیمیایی: داده‌های فیزیکی و شیمیایی
فرمول شیمیایی: C17H18FN3S
جرم مولی: ۷۰۰۲۳۱۵۴۱۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰♠۳۱۵٫۴۱ g·mol−1
مدل سه بعدی (جی‌مول): Interactive image
 SMILES CN1CCN2C(C1)CN=C(C3=C2C=C(C=C3)F)C4=CC=CS4 :  SMILES CN1CCN2C(C1)CN=C(C3=C2C=C(C=C3)F)C4=CC=CS4 
 InChI InChI=1S/C17H18FN3S/c1-20-6-7-21-13(11-20)10-19-17(16-3-2-8-22-16)14-5-4-12(18)9-15(14)21/h2-5,8-9,13H,6-7,10-11H2,1H3 Key:ICHHTOMWWAMJQP-UHFFFAOYSA-N :  InChI InChI=1S/C17H18FN3S/c1-20-6-7-21-13(11-20)10-19-17(16-3-2-8-22-16)14-5-4-12(18)9-15(14)21/h2-5,8-9,13H,6-7,10-11H2,1H3 Key:ICHHTOMWWAMJQP-UHFFFAOYSA-N 
تیملوتم (انگلیسی: Timelotem) یک مشتق بنزودیازپین با مشخصات فعالیت غیرمعمول است. برخلاف بیشتر بنزودیازپین‌ها، تیملوتم فعالیت کمی در گیرنده GABAA دارد یا اصلاً فعالیتی ندارد، اما در عوض به عنوان یک داروی ضد جنون غیر معمول با فارماکولوژی و اثرات مشابه با داروی کلوزاپین مرتبط با ساختار عمل می‌کند. این ماده دو انانتیومر دارد، اما فقط به عنوان مخلوط راسمیک مورد مطالعه قرار گرفته است.
کلاه فریگی

نگاره بیزانسی سه مغ زرتشتی با کلاه فریژی
یک اشکانی (سمت راست) با کلاه فریژی که به عنوان یک اسیر جنگی در زنجیر توسط یک رومی (سمت چپ) تصویر شده‌است. طاق سپتیمیوس سوروس، رم، ۲۰۳ میلادی
کلاه فریژی یا فریگی (‎/ˈfrɪdʒ(iː)ən/‎) یا کلاه آزادی یک کلاه مخروطی نرم با راس خمیده‌است که در دوران باستان با چندین قوم در اروپای شرقی و آناتولی، از جمله ایرانیان، مادها و سکاها، و همچنین در بالکان، داکیا، تراکیه و در فریجیا، جایی که این نام سرچشمه گرفته‌است مرتبط است. قدیمی‌ترین تصویر کلاه فریگی مربوط به تخت جمشید در ایران است.
اگرچه کلاه‌های فریژی در ابتدا به عنوان کلاه آزادی شناخته نمی‌شدند، اما ابتدا در انقلاب آمریکا و سپس در انقلاب فرانسه به معنای آزادی و جستجوی آزادی بودند، به‌ویژه به عنوان نماد ژاکوبنیسم که به آن کلاه ژاکوبن نیز گفته می‌شود. . کلاه اصلی آزادی، بر سر پیلئوس رومی بود، کلاه نمدی بردگان رهایی یافته روم باستان، که ویژه لیبرتاس، الهه رومی و نماد آزادی بود. در قرن شانزدهم، شمایل‌نگاری رومی آزادی در کتاب‌های نماد و کتاب‌های راهنمای سکه‌شناسی احیا شد، جایی که شکل لیبرتاس معمولاً با یک ستون نشان داده می‌شود. گسترده‌ترین استفاده از این کلاه به عنوان نماد آزادی در دو قرن اول پس از احیای شمایل نگاری رومی در هلند انجام شد، جایی که کلاه آزادی به شکل یک کلاه معاصر پذیرفته شد. در قرن هجدهم، کلاه سنتی آزادی به‌طور گسترده در چاپ‌های انگلیسی، و از سال ۱۷۸۹ نیز در چاپ‌های فرانسوی استفاده شد. در اوایل دهه ۱۷۹۰، به‌طور منظم به شکل امروزی استفاده می‌شد.
در نشان‌های جمهوری‌های خاص یا مؤسسات دولتی جمهوری در مکانی که در غیر این صورت از تاج استفاده می‌شد استفاده می‌شود؛ بنابراین به عنوان نماد حکومت جمهوری شناخته شد. تعدادی از شخصیت‌های ملی، به ویژه ماریان فرانسوی، معمولاً با کلاه فریجی به تصویر کشیده می‌شوند. دانشمندان به رابطه فرهنگی و تاریخی کلاه فریژی با کورخارها - کلاه ملی زنان مردم اینگوش - اشاره کردند.
در دوران باستان > در دنیای ایران

آنچه که به عنوان کلاه فریجی نامیده شد، در اصل توسط چندین قوم ایرانی از جمله سکاها، مادها و پارس‌ها استفاده می‌شد. از گزارش یونانیان باستان چنین برمی‌آید که نوع ایرانی آن نرم بوده و به آن تاج می‌گفتند. یونانیان یک نوع آن را با همسایگان شرقی خود شناسایی کردند و آن را «کلاه فریگی» نامیدند، اگرچه در واقع تقریباً تمام اقوام ایرانی از کاپادوکیان (کاتپاتوکای پارسی باستان) در غرب تا ساکاها (اپرها) در شمال شرقی آن را می‌پوشیدند. این و انواع دیگر را می‌توان در نقش برجسته‌های تخت جمشید مشاهده کرد. به نظر می‌رسد که همه آنها از مواد نرم با لبه‌های بلند روی گوش‌ها و گردن ساخته شده‌اند، اما شکل بالای آن متفاوت است. اعضای طبقه بالای مادها تیارهای بلند و کاکلی می‌پوشیدند.
کلاه فریگی در فرهنگ‌های مختلف

کلاه نوک برگشته را از دید همسایه آنان (یونانیان) نخست فریگی‌ها به‌سر می‌کردند و پوشیدن آن در زمان اشکانیان و دیگر ایرانیان شرقی مانند تراس‌ها نیز دیده شده‌است. ایزد ایرانی، میترا، که در امپراتوری روم نیز او را می‌پرستیدند، همیشه با کلاه فریگی ترسیم می‌شد. در نگاره‌های قدیمی‌تر، سه مغ که در انجیل به آن‌ها اشاره شده نیز کلاه فریگی بر سر دارند که می‌تواند نشانه این باشد که به باور نقاشان آن زمان این سه مغ از ایران آمده بودند.
در بیشتر تندیس‌هایی که از اشکانیان به جا مانده‌است، کلاه فریگی بر سر سربازان پارتی دیده می‌شود.
یونانیان باستان پوشیدن کلاه فریگی و شلوار را در ترسیم‌های خود به غیر یونانی‌ها (در ادبیات آن‌ها «بربرها») اختصاص می‌دادند و در نگاره‌ها همیشه مردم غیریونانی را با این کلاه و با شلوار رسم می‌کردند.
مقدونی‌ها (که یونانی‌ها به آن‌ها نیز «بربر» می‌گفتند) سنت پوشیدن کلاه فریژی را از مردم فریگیه به ارمغان گرفتند و در کشورگشایی‌های خود همراه اسکندر مقدونی، که تا باخترستان ادامه یافت، این کلاه را به‌سر داشتند.
. در سده‌های میانه کلاه فریگی بار دیگر در برخی مناطق رایج شد و نورمن‌ها و بیزانسی‌ها آن را به‌سر می‌کردند و این کلاه به‌ویژه از آنِ ساکسون‌ها و آنگلوساکسون‌ها دانسته می‌شد. دریانوردان ناپلی هم کلاه فریگی به‌سر می‌کردند.
در دورهٔ معاصر، در جریان جنگ استقلال آمریکا و انقلاب فرانسه ژاکوبنها کلاه فریگی را به عنوان نماد آزادی به‌سر کردند و تا امروز نیز نماد ملی فرانسه، یعنی ماریان، کلاه فریگی بر سر دارد. این کلاه، نماد این است که ملّت فرانسه که زمانی در بند رژیم فئودالی پادشاهی بود، از آن آزاد شده‌است.
به عنوان نمادی از آزادی > از فریگی تا سرپوش آزادی

در اواخر روم جمهوری‌خواه، کلاه نمدی نرمی به نام پیلئوس به عنوان نمادی از آزادگان (به عنوان مثال غیر بردگان) استفاده می‌شد و به صورت نمادین در زمان آزادسازی به بردگان داده می‌شد و بدین ترتیب نه تنها آزادی شخصی، بلکه آزادی به عنوان شهروند را نیز به آنها اعطا می‌کرد. با حق رای (در صورت مرد). پس از ترور ژولیوس سزار در سال ۴۴ قبل از میلاد، بروتوس و همدستانش این نمادگرایی پیلئوس را به معنای پایان دیکتاتوری سزار و بازگشت به نظام جمهوری (روم) به کار گرفتند.
این پیوندهای رومی پیلئوس با آزادی و جمهوری‌خواهی تا قرن هجدهم پیش رفت، تا زمانی که پیلئوس با کلاه فریجی اشتباه گرفته شد و سپس به نمادی از آن ارزش‌ها تبدیل شد.
تصویر ها

سنگ‌نگاره هدیه‌آوران لودیه‌ای که در حال حمل پیشکش‌های خود برای پادشاه هخامنشی هستند. این سنگ‌نگاره در یکی از پلکان‌های کاخ آپادانای تخت جمشید سنگ‌تراشی شده‌است.
تندیس آتیس که کلاه فریژی بر سر دارد (مرمر پاریایی)، سده دوم میلادی.
زندانی داکیایی با کلاه فریجی (مجسمه رومی از قرن دوم)
سردیس داسی از کارهای رومیان، موزه ارمیتاژ
پادشاه داسیان، بوربیستا (به گویش لاتین)
معاد حداد

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۲۲ فوریهٔ ۱۹۹۷ ‏(۲۷ سال)
زادگاه:  قل
قد:  1.82m
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال شباب بلوزداد
شمارهٔ پیراهن:  ۴
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  باشگاه فوتبال اوراس باتنه
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۸ |  باشگاه فوتبال اوراس باتنه |   |   |
| ۲۰۱۸–۲۰۲۰ |  JSM Skikda |   |   |
| ۲۰۲۰–۲۰۲۲ |  باشگاه فوتبال مولودیه الجزایر |  ۶۲ |  (۲) |
| ۲۰۲۲– |  باشگاه فوتبال شباب بلوزداد |  ۰ |  (۰) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۹ |  Algeria U23 |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۲۱– |  Algeria A' |  ۴ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۰ ژوئن ۲۰۲۲.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۹ ژوئن ۲۰۲۲:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۰ ژوئن ۲۰۲۲.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۹ ژوئن ۲۰۲۲
معاد حداد (انگلیسی: Mouad Hadded؛ زادهٔ ۲۲ فوریهٔ ۱۹۹۷) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
خاصی

| مناطق با جمعیت چشمگیر | مناطق با جمعیت چشمگیر |
| --- | --- |
 ایران: ساکن در استان لرستان:  ایران: ساکن در استان لرستان
زبان‌ها: زبان‌ها
زبان لری: زبان لری
دین: دین
شیعه: شیعه
خاصی یکی از طایفه‌های لر ساکن لرستان است. این طایفه ساکن دهستان سوری از توابع شهرستان رومشکان است.
زک براون

زک براون
زاکاری چلن برون (متولد ۷ نوامبر 1971) یک تاجر آمریکایی و راننده حرفه ای سابق اتومبیلرانی است که هم‌اکنون در انگلستان اقامت دارد. او مدیر ارشد اجرایی شرکت مکلارن است.
او متولد و بزرگ شده در کالیفرنیا، است. در سال ۱۹۹۵، او جاست مارکتینگ انترنشنال (JMI) را تأسیس کرد که تبدیل به بزرگترین آژانس بازاریابی اتومبیلرانی در جهان شد. در سال 2013 JMI توسسط CSM خریداری شد،
براون یک جمع‌کننده مشتاق اسناد تاریخی و یادگاری‌های ورزشی و همچنین اتومبیل‌های جاده ای و اتومبیلرانی است. وی دو پسر دارد و در ساری انگلستان زندگی می‌کند.
یونایتد اتواسپورت

یونایتد اتواسپورت، یکی از بزرگترین تیمهای اتومبیلرانی در انگلستان و در سطح جهانی رقابت می‌کند، مالکان مدیر عامل مک لارن، زک براون و راننده مسابقه ریچارد دین است. این تیم در سال ۲۰۰۹ تأسیس شده‌است و در مسابقات مختلفی با استفاده از انواع اتومبیل‌های مختلف در چندین کلاس و رده شرکت کرده‌است، رانندگان شامل فرناندو آلونسو، خوان پابلو مونتویا، لاندو نوریس و پل دی رستا است. این تیم در حال حاضر در مسابقات قهرمانی استقامت جهانی فیا، لمانس مسابقه می‌دهد. همچنین در سایر رویدادهای جهان مانند جام ماکائو جی تی، مسابقات ۲۴ ساعته اسپا، ۱۲ ساعته ابوظبی و مسابقات ۱۲ ساعته باتورث در استرالیا موفق به گسب سکوشد.
یونایتد اتواسپورت همچنین با استفاده از یک بخش تاریخی، طیف وسیعی از اتومبیل‌های ورزشی تاریخی و اتومبیل‌های مسابقه فرمول یک، که برخی از مجموعه خود زک براون آورده شده‌است به نمایش می‌گذارد
گروه فناوری مک لارن و مسابقه مک لارن

در ۲۱ نوامبر ۲۰۱۶، براون به عنوان مدیر اجرایی گروه فناوری مک لارن معرفی شد. در ۱۰ آوریل ۲۰۱۸، براون به عنوان بخشی از بازسازی عملیاتی گروه مک لارن، مدیر ارشد اجرایی مک لارن شد. براون به عنوان مدیرعامل، مسئولیت اصلی تیم از جمله جهت‌گیری استراتژیک، عملکرد، بازاریابی و توسعه تجاری را بر عهده دارد.
جنگ چاقوها

جنگ چاقوها (انگلیسی: War of Knives) که همچنین به عنوان جنگ جنوب شناخته می‌شود، یک جنگ داخلی از ژوئن ۱۷۹۹ تا ژوئیه ۱۸۰۰ بین توسان لوورتیور انقلابی هائیتی، برده سابق سیاه‌پوستی بود که شمال سنت دومینگ (هائیتی امروزی) را کنترل می‌کرد و رقیب او آندره ریگو، یک فرد رنگین‌پوست آزاد از نژاد مخلوط بود که جنوب را تحت کنترل داشت. لوورتیور و ریگو در طول جنگ برای پس گرفتن  سنت دومینگ از استعمار فرانسوی، در کنار هم می‌جنگیدند. درگیری بین آنها پس از خروج نیروهای بریتانیایی از مستعمره در مراحل اولیه انقلاب هائیتی به وجود آمد. جنگ منجر به این شد که توسان کنترل کل سنت دومینگ را به دست گرفت و ریگو به تبعید گریخت.
آندره ریگو
پیشینه > اوایل انقلاب

انقلاب هائیتی در سال ۱۷۹۱ آغاز شده بود، زمانی که بردگان سیاه‌پوست مستعمره کارائیب سنت-دومینگ علیه صاحبان فرانسوی خودِ، در بحبوحه انقلاب فرانسه، قیام کردند. توسان به عنوان رهبر بردگان شورشی در شمال سنت دومینگ که در مناطق اطراف بندر کاپ-هائیتین فعالیت می‌کردند، به شهرت رسید. به‌طور همزمان، ریگو به عنوان یک رهبر شورشی در میان رنگین پوستان آزاد، که در جنوب سنت دومینگ مستقر بودند، ظهور کرد، جایی که آنها در اطراف بندر له کای حضور چشمگیری داشتند.
در ماه مه ۱۷۹۲، کمیسرهای جمهوری اول فرانسه در سنت-دومینگ با ریگو ائتلاف کردند و به او اجازه دادند تا نیروهایش را به پایتخت پورتو پرنس هدایت کند و دولت سرکش سفیدپوستان آنجا را منحل کند. در اوت ۱۷۹۳، کمیسر جدید جمهوری‌خواه، سونتوناکس، همه به بردگی‌گرفته‌شدگان در سنت-دومینگ را افراد آزاد اعلام کرد. این در تلاش برای کنترل مستعمره در مواجهه با شورش ضدانقلابی کشاورزان سفیدپوست در له کاپ یا تهاجم قدرت‌های اروپایی رقیب به عنوان بخشی از جنگ ائتلاف نخست بود. پس از الغای بردگی، سونتوناکس و کمیسر همکارش پولورل موفق شدند توسان را متقاعد کنند که به طرف جمهوری‌خواه فرانسه در مناقشه بپیوندد. توسان و ریگو تا سال ۱۷۹۴ متحدان یکدیگر بودند. در اوایل سال ۱۷۹۵، کنوانسیون ملی فرانسه هر دو نفر را به درجه سرتیپی ارتقا داد.
پیشینه > توسان قدرت را تحکیم می‌کند

تا سال ۱۷۹۸، توسان و ریگو مشترکاً تهدیدهای خارجی و داخلی مستعمره را مهار کردند. در آوریل ۱۷۹۸، فرمانده بریتانیایی، توماس میتلند، برای عقب‌نشینی بریتانیا با توسان وارد مذاکره شد که در ماه اوت به پایان رسید. در اوایل سال ۱۷۹۹، توسان همچنین به‌طور مستقل دربارهٔ «بند توسان» با دولت ایالات متحده مذاکره کرد و به بازرگانان آمریکایی اجازه داد تا علیرغم جنگ بین ایالات متحده و فرانسه، با سن-دومینگ تجارت کنند. این تحولات به‌طور قابل توجهی قدرت توسان را افزایش داد و ظهور او را به عنوان یک حاکم مستقل بالفعل نشان داد. در ادامه، توسان و ریگو عملاً تمام نیروها و قلمروهای داخل سن‌دومینگ را در کنترل خود درآوردند، اگرچه مستعمره هنوز اسماً تحت نظارت فرانسه بود. توسان بر منطقه شمالی مستعمره در اطراف لکاپ و منطقه غربی اطراف پایتخت پورتو پرنس حکومت می‌کرد. در همین حال، ریگو به‌طور مستقل حاکم بر منطقه جنوبی اطراف له کای بود، اگرچه توسان از نظر فنی ارشد او بود.
جنگ > شروع واقعه

این درگیری عمدتاً در قلمروهای ریگو در بخش جنوبی سنت دومینگ رخ داد. ضربه اول را ریگو زد. او پس از کشتار بسیاری از سفیدپوستان در منطقه جنوبی، برای تأمین امنیت پشت سر خود، در ۱۶–۱۸ ژوئن ۱۷۹۹، ۴۰۰۰ سرباز را برای تصرف شهرهای مرزی جنوبی پتی-گوو و گراند-گوو فرستاد. در این پیشروی او با نیروهای کوچکتر لاپلوم یک افسر لوورتور برخورد کرد. ارتش لاپلوم در انبوهی از سردرگمی و فرار نفرات فروریخت و خودش نیز در آستانه دستگیری بود. ملاتوها اسیر نمی‌گرفتند و سیاه و سفید را از دم شمشیر می‌گذراندند. به دنبال این حمله قاطع، الکساندر پیتون، یک افسر رنگین‌پوست آزاد (و رئیس‌جمهور آینده هائیتی) به سمت ریگو فرار کرد و گروه زیادی از سربازان کارآزموده را با خود برد.
به غیر از جنوب، ریگو شورش‌های کوچک‌تری را در مناطق شمالی در اطراف شهرهای ل کاپ، پورت-دو-په و مول سنت نیکلاس و همچنین دشت آرتیبونیت در غرب برانگیخت. بسیاری از این مناطق در گذشته در مقابل سیاست‌های سخت‌گیرانه کارگری توسان و تلاش او برای جا دادن باقی‌مانده سفیدپوستان، بارها علیه توسان شورش کرده بودند. او سعی می‌کرد کارگران را به کار گیرد تا نیشکر و سایر کالاها را کافی برای صادرات تولید کند.
جنگ > سرکوب

توسان به سرعت برای سرکوب قیام‌ها در شمال واکنش نشان داد. تحت رهبری افسرانش هنری کریستوف و ژان ژاک دسالین، سربازان توسان اعدام‌های گسترده مظنونان به توطئه را ترتیب دادند. در همین حال، در اوت ۱۷۹۹، توسان به جان آدامز، رئیس‌جمهور ایالات متحده نامه نوشت و نیروی دریایی ایالات متحده را متقاعد کرد که بندرها تحت کنترل ریگو را محاصره کند.  به عنوان بخشی از جنگ اعلام نشده با فرانسه، ایالات متحده، روابط ریگو با فرانسه را تهدیدی برای تجارت آمریکا می‌دید، تجارتی که توسط نهادهای خصوصی فرانسوی مورد آزار و اذیت قرار گرفته بود.
پس از تثبیت حکومت خود در شمال در اواخر اکتبر، توسان مقدمات حمله به ریگو را در هر بخش از جنوب فراهم کرد. برای این تهاجم، توسان دارای یک مزیت عددی آشکار بود. او ۴۵۰۰۰–۵۰۰۰۰ سرباز در ارتش خود داشت، در مقایسه با ریگو که ۱۵۰۰۰ نیرو داشت. در اوایل ماه نوامبر، کریستف یکی از جناح‌های ارتش را علیه ژاکمل فرماندهی کرد و دسالینز جناح دیگر را برای بازپس‌گیری گراند و پتی گوو به پیش برد. ناوگان آمریکایی نقش کوچکی در حمله سیاه‌پوستان داشت که لنج‌های ریگو را منهدم کرد، سیاه‌پوستان را به جبهه جنوبی منتقل کرد و مواضع ملاتوها را بمباران کرد؛ مثلاً زمانی که توسان، ژاکمل را محاصره می‌کرد، ناو یو اس اس ژنرال گرین به فرماندهی کاپیتان کریستوفر پری، برای او آتش پشتیبان ریخت.
در اواسط نوامبر، حمله توسان در جنوب در ژاکمل، که حالا نمادی برای مقاومت ملاتوها شده بود، متوقف شد. مدافعان شهر تحت رهبری پنیون حاضر به تسلیم در برابر حملات شدید نیروهای توسان نشدند. در ابتدای سال ۱۸۰۰، مردم در شهر ژاکمل دیگر تقریباً بدون غذا بودند، اما همچنان حملات کوبنده ارتش دسالین را دفع می‌کردند. حتی یک بار مهاجمان خط دفاعی را شکستند و وارد شهر شدند، اما توسط مدافعان قتل‌عام شدند. در شب ۱۱ مارس ۱۸۰۰، پتیون توانست راه خود را از ژاکمل باز کرده و خارج شود، اما نیروهای توسان بر ارتش در حال عقب‌نشینی او ریختند و صدها سرباز را کشتند یا اسیر کردند.
در ماه ژوئن، یک فرستاده از فرانسه از طرف ناپلئون بناپارت، کنسول اول جدید، (که اخیراً دیرکتوار را سرنگون کرده بود)، موقعیت توسان را به عنوان سرلشکر مجدداً ابقاء کرد. این، ادعای ریگو را، که هدویل، فرماندار فرانسوی سنت دومینگ، اقتدار توسن را باطل کرده‌است، تضعیف کرد. در اواخر ژوئیه، ریگو به همراه خانواده‌اش از مستعمره به فرانسه گریخت و توسان اندکی پس از آن وارد پایگاه سابق ریگو در له کای شد. در اوت ۱۸۰۰، توسان فرمانروای تمام سنت دومینگ شده بود.
حوادث بعدی > قتل‌عام‌ها

پس از پیروزی بر ریگو، توسان در ژوئیه ۱۸۰۰ عفو عمومی اعلام کرد. با این حال ژان ژاک دسالین، یکی ژنرال‌های توسان، به دلیل انجام اقدامات تلافی‌جویانه و قتل‌عام وحشیانه حامیان ریگو بدنام شد. برخی از مورخان گفته‌اند که توسان خودش دستور قتل‌عام را صادر کرد، اما کشتار را به ژنرال‌هایش محول کرد تا خودش مقصر عنوان نشود. تعداد قربانیان این قتل‌عام مورد بحث است: ژنرال معاصر فرانسوی فرانسوا ژوزف پامفیل دو لاکروا تعداد کشته‌ها را ۱۰۰۰۰ نفر عنوان کرد، درحالی‌که سی ال آر جیمز، مورخ قرن بیستم از ترینیداد، بعداً ادعا کرد که برخلاف عفو عمومی تنها چند صد نفر کشته شدند.
حوادث بعدی > اشغال سانتو دومینگو

پنج ماه پس از جنگ، در دسامبر ۱۸۰۰، توسان دستور حمله به مستعمره اسپانیایی سانتو دومینگو را داد که نیمه شرقی جزیره هیسپانیولا را اشغال کرده بود. اگرچه اسپانیا، در سال ۱۷۹۵ در صلح بازل، سانتو دومینگو را به فرانسه واگذار کرده بود، این مستعمره اما در آن زمان هنوز توسط یک فرماندار اسپانیایی کنترل می‌شد. تهاجم و اشغال عملاً بدون مخالفت بود و فرماندار اسپانیایی یک ماه بعد تسلیم شد.
حوادث بعدی > سقوط توسان از قدرت

با پیروزی بر ریگو و فتح سانتو دومینگو، توسان تا سال ۱۸۰۱ کل جزیره هیسپانیولا را تحت کنترل داشت. با این حال، ریگو کمتر از دو سال بعد، زمانی که او و هم تبعیدیش پتیون به کمپین ناموفق چارلز لکلرک در سال ۱۸۰۲ ملحق شدند تا کنترل فرانسوی‌ها را مجدداً تأیید کنند. لکلرک اما در مبارزات انتخاباتی، هم ریگو و هم توسان را از سنت دومینگ اخراج کرد. توسان در سال ۱۸۰۳ در زندان فرانسه درگذشت.
الکساندر پتیون
چارلز لکلرک
مرادآباد (دره‌شهر)

| مرادآباد (دره‌شهر) | مرادآباد (دره‌شهر) |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: ایلام
شهرستان: دره‌شهر
بخش: بخش مرکزی
دهستان: ارمو
جمعیت: ۱۲۰ نفر
مرادآباد (دره‌شهر)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دره‌شهر در استان ایلام ایران است.
بنیان گذاز این منطقه بزرگ مردی از ایل دیرکوند مرادعلی خان نیازی می باشد.
از جاذبه های دیدنی این منطقه می‌توان به آبشار هفت آسیاب و  لیت انار اشاره کرد.
جمعیت

این روستا در دهستان ارمو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۰ نفر (۲۲خانوار) بوده‌است.
زیباشهر (قرچک)

| زیباشهر زیباشهر | زیباشهر زیباشهر |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: تهران
شهرستان: قرچک
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
ارتفاع: ۹۴۵ متر
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
شهردار: محسن شریف
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۳۶۱–۰۲۱
شناسهٔ ملی خودرو:  ایران78  ایران21
  زیباشهر  روی نقشه ایران ۳۵°۲۵′۱۴″شمالی ۵۱°۳۴′۵۷″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۴۲۰۴۳۲°شمالی ۵۱٫۵۸۲۴۸۹°شرقی﻿ / 35.420432; 51.582489   :   زیباشهر  روی نقشه ایران ۳۵°۲۵′۱۴″شمالی ۵۱°۳۴′۵۷″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۴۲۰۴۳۲°شمالی ۵۱٫۵۸۲۴۸۹°شرقی﻿ / 35.420432; 51.582489   
 :  
زیباشهر نام یکی از محله‌های مسکونی قرچک در استان تهران است. زیباشهر در شرق قرچک و غرب باقرآباد قرار گرفته است. در تقسیمات شهری زیباشهر منطقه ۳ شهرداری قرچک به حساب می‌آید. همچنین ایستگاه آتشنشانی شماره ۱ زیباشهر و کلانتری ۱۲ زیباشهر در این محله هستند. در جنوب زیباشهر پارک جنگلی و گلزار شهدا گمنام زیباشهر قرار دارد که ساختمان فرمانداری قرچک در ضلع شمالی پارک احداث شده است. همچنین بهمن خطیبی فرماندار شهرستان قرچک اعلام کرد قرار است پردیس سینمایی زیباشهر در جنب پارک جنگلی احداث شود. این در حالی است که اسکلت فلزی این بنا سال‌هاست که به صورت نیمه‌کاره رها شده است.
دیگر مکان‌ها

پارک جنگلی زیباشهر
یادبود شهدای گمنام
بوستان ولیعصر
بوستان اقوام ایرانی
امامزاده بی بی زبیده
آوی شانموگی

| آوی شانموگی | آوی شانموگی |
| --- | --- |
بازیگران: کمال حسن مینا جمینی گانسان ناگش نثار هیرا راجاگوپال
موسیقی: دوا
تاریخ‌های انتشار:  ۱۰ نوامبر ۱۹۹۶ (۱۹۹۶-11-۱۰)  
مدت زمان: ۱۶۱ دقیقه
کشور: هند
زبان: تامیلی 
آوی شانموگی (به تامیلی: Avvai Shanmughi) فیلمی محصول سال ۱۹۹۶ و به کارگردانی کی. اس. راویکومار است. در این فیلم بازیگرانی همچون کمال حسن، مینا، جمینی گانسان، ناگش، نثار، هیرا راجاگوپال ایفای نقش کرده‌اند.
فیلم عمه ۴۲۰ بازسازی این فیلم است.
توتان (نیک‌شهر)

| توتان | توتان |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: نیک‌شهر
بخش: بنت
دهستان: توتان و مهمدان
جمعیت: ۳۷۰ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۵۴
توتان، روستایی در دهستان توتان و مهمدان بخش بنت شهرستان نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. این روستا، مرکز دهستان توتان و مهمدان است.
جمعیت

بر پایه سرشماری نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۷۰ نفر (۹۷ خانوار) بوده است.