رایان گیگز
منچستر یونایتد > ابتدای مسیر

فصل ۹۳–۱۹۹۲ که اولین دوره لیگ برتر بود رایان گیگز به انتخاب اول در جناح چپ منچستر و جوان اول لیگ انگلستان تبدیل شد. او نقش اساسی را در قهرمانی منچستر یونایتد پس از ۲۶ سال در انگلیس ایفا کرد. ظهور او و ورود کانتونا شروع حاکمیت منچستر یونایتد بر لیگ جزیره بود. گیگز در این سال‌ها بر خلاف دیگر فوتبالیست‌های جوان از پیشنهادهایی که به او برای شرکت در برنامه‌های تلویزیونی می‌شد استقبال نمی‌کرد. مدیر برنامه‌های رایان او را از هر گونه مصاحبه با رسانه‌ها تا زمانی که ۲۰ ساله نشده است برحذر داشت. اولین مصاحبه گیگز در فصل ۹۳ – ۹۴ با دیس لینام گزارشگر شبکه بی‌بی‌سی در برنامه بازی روز بود(Match Of The Day). منچستر یونایتد در فصل ۹۳ – ۹۴ قهرمان لیگ برتر و جام حذفی انگلیس شد و گیگز یکی از بازیکنان کلیدی یونایتد بود در کنار اریک کانتونا، مارک هیوز و پل اینس. لی شارپ بازیکنی که گیگز جای او را در بال چپ گرفته بود حالا باید با آندری کانچلسکیس برای بازی در بال راست رقابت می‌کردند. این دو بازیکن هم نقشی کلیدی در موفقیت‌های باشگاه ایفا کردند.
آن‌ها در این فصل از هفته چهارم در صدر جدول لیگ برتر قرار گرفتند و تا پایان فصل در رده نخست باقی ماندند ولی در جام اتحادیه در بازی فینال مقابل استون ویلا ۳ بر ۱ شکست خوردند.
محبوبیت زیاد گیگز نشان از شروع عصر جدیدی در فوتبال می‌داد. از او با عنوان پسری که قلب هواداران جوان یونایتد را تسخیر کرده، نام برده می‌شد. زمانی که او در سال ۱۹۹۰ وارد عرصه فوتبال شد زمانی بود که علاقه به فوتبال در بین طبقات پایین اجتماع در حال افزایش بود و درخشش بازیکنان جوانی مانند گیگز و جیمی ردنپ لیورپولی باعث شده بود آن‌ها را مثل ستارگان موسیقی بپرستند.
استعداد منحصربه‌فردی که گیگز نشان داده بود باعث شد القابی مانند نابغه و شعبده باز به او بدهند. بازیکنان باتجربه تیم او را تحسین می‌کردند و خواستار قرار گرفتنش در ترکیب اصلی تیم بودند. استیو بروس می‌گوید: «رایان مثل باد می‌دوید و به بدنش خیلی طبیعی چرخش می‌داد من قصد توهین به دیوید (بکهام) و اسکولز را ندارم اما او تنها کسی بود که به یک ستاره بزرگ تبدیل شد.»
گیگز خودش را به عنوان یک گلزن اثبات کرد. بارها گل‌های او در لیست گل‌های برتر فصل قرار گرفته مانند گلش به کویینز پارک رنجرز در ۱۹۹۳، تاتنهام در ۱۹۹۴، اورتون در ۱۹۹۵، کاونتری ۱۹۹۶ و گل زیبایش در سال ۱۹۹۹ و در مرحله نیمه نهایی جام حذفی انگلستان به آرسنال. در آن بازی گیگز توپ را از پاتریک ویرا گرفت و با طی کردن نیمی از زمین و جای گذاشتن مدافعانی مانند تونی ادامز، لی دیکسون و مارتین کنیون وارد محوطه جریمه شد و با یک شوت زیبا از زاویه بسته دروازه دیوید سیمن را باز کرد. بعد از گل او پیراهنش را درآورد و به سمت نیمکت تیمش دوید تا با هم تیمی‌هایش به شادی بپردازد. دیوید بکهام بعدها در کتاب خاطرات خود نوشت زمانی که گیگز در حال دویدن به سمت نیمکت یونایتد بود بازیکنان آرسنال بدترین فحاشی‌ها را نثار او کردند.
فصل ۹۵–۱۹۹۴ گیگز به علت مصدومیت فقط در ۲۹ بازی لیگ برتر فوتبال انگلستان برای منچستر به میدان رفت و تنها ۱ گل به ثمر رساند. اما فصل بعد او مجدداً آمادگی و فرم خود را بدست آورد هرچند که دیگر برای کمک به یونایتد دیر شده بود. منچستر در آخرین روز فصل ۹۵–۱۹۹۴ با تساوی مقابل وستهام جام قهرمانی را به بلکبرن روورز تقدیم کردیک هفته بعد گیگز برای یونایتد مقابل اورتون به میدان رفت ولی یونایتد آن بازی را ۱ بر صفر باخت تا فصلی ناامیدکننده را پشت سر گذاشته باشد. گیگز تنها بازیکن کلیدی منچستر نبود که در ان فصل غایب بود. روی کین، لی شارپ و آندری کانچلسکیس هر کدام مدت قابل توجهی از فصل را به علت مصدومیت از دست دادند در حالی که اریک کانتونا چهارماه آخر فصل (و شش هفته ابتدای فصل بعد) را به علت حادثه‌ای که ماه ژانویه در بازی با کریستال پالاس برایش به وجود آمده بود محروم بود.
تابستان ۹۵ یونایتد بخاطر اختلافات به وجود آمده پل اینس، مارک هیوز و کانچلسکیس را فروخت تا فصل بعد را بدون بزرگان شروع کند. البته آن‌ها اندی کول را در میانه‌های فصل قبل با رقم ۷ میلیون پوند که یک رکورد محسوب می‌شد به اولدترافورد آورده بودند.
در فصل ۱۹۹۵ – ۹۶ گیگز به فرم ایده‌آل خود بازگشت و نقش منحصربه‌فرد و حیاتی اش را در ترکیب یونایتد ایفا کرد. گل او در ۹ سپتامبر ۱۹۹۵ مقابل اورتون در گودیسون پارک در لیست برترین گل‌های فصل قرار گرفت هر چند در آخر گل گئورگی کینکالادزه از منچستر سیتی به عنوان گل برتر فصل انتخاب شد. گیگز در ماه نوامبر در بازی مقابل ساوت همپتون ۲ گل زد. آن بازی را یونایتد ۴ بر ۱ برد در حالی که به شدت برای رسیدن به نیوکاسل که آن موقع صدر جدول را در اختیار داشت تحت فشار بود. نیوکاسل تا روز ۲۳ نوامبر ۱۰ امتیاز از منچستر یونایتد پیشی گرفته بود اما سرانجام منچستر در ماه مارس صدر جدول را از آنان گرفت. از سوی دیگر منچستر در دیدار پایانی جام حذفی مقابل لیورپول با تک گل اریک کانتونا پیروز شد تا در این فصل قهرمان هر دو جام حذفی و لیگ برتر شود.
گیگز حالا با بازیکنان کلیدی و جوانی همکاری می‌کرد. جوانانی مثل‌گری نویل، فلیپ نویل، نیکی بات، دیوید بکهام و پل اسکولز. بکهام در سمت راست جای آندری کانچلسکیس را گرفته بود و نیکی بات به خوبی جای پل اینس را در میانه میدان پر کرده بود تا به همراه روی کین و رایان گیگز خط میانی منچستر را تشکیل دهند. آن‌ها حتی بهتر از زمانی کار می‌کردند که اینس و کانچلسکیس در میانه میدان حضور داشتند.
فصل بعد گیگز موقعیت مناسبی برای درخشش در اروپا داشت. او نقشی کلیدی در سومین قهرمانی یونایتد در لیگ برتر در طی ۴ فصل ایفا کرد. او به منچستر کمک کرد تا پس از ۲۸ سال به نیمه نهایی لیگ قهرمانان برسد. با این حال آن‌ها در کسب عنوان قهرمانی در لیگ قهرمانان ناکام بودند و مغلوب بورسیا دورتموند آلمان شدند.
فصل ۹۸–۱۹۹۷ منچستر در رقابت با آرسنال برای قهرمانی لیگ برتر ناکام بود آن‌ها در ماه مارس و آوریل عملکرد مناسبی نداشتند و در نهایت برای دومین بار از سال ۱۹۸۹ فصل را بدون جام به پایان بردند. گیگز در این فصل در اکثر مواقع به علت مصدومیت غایب بود ولی هرگاه که برای یونایتد به میدان رفت عالی کار کرد. فصل بعد اما سرنوشت به گونه دیگری رقم خورد منچستر در لیگ برتر به قهرمانی رسید در جام حذفی یونایتد با گل زیبای رایان گیگز در نیمه نهایی آرسنال را شکست داد و به فینال را یافت و با پیروزی در دیدار پایانی قهرمان جام حذفی شد
در لیگ قهرمانان آن‌ها در مرحله نیمه نهایی مقابل یوونتوس در دیدار رفت به تساوی ۱ بر ۱ رسیدند و در بازی برگشت منچستر موفق شد با گل‌های روی کین، دوایت یورک و اندی کول در تورین به پیروزی ۳ بر ۲ برسند در حالی که ابتدا ۲ بر صفر از حریف ایتالیایی خود عقب بودند.
در دیدار نهایی لیگ قهرمانان منچستر با گل‌های تدی شرینگهام و الگنار سولسکیائر که در آخرین ثانیه‌های بازی به ثمر رسیدند موفق شد بایرن مونیخ آلمان را شکست دهد و سومین جام قهرمانی فصل را کسب کند. در اواخر سال ۱۹۹۹ منچستر یونایتد در جام بین قاره‌ای موفق شد پالمیراس برزیل را با نتیجه ۲ بر صفر شکست دهد و عنوان قهرمانی را بدست آورد.
در این مرحله توجه رسانه‌ها به گیگز کاهش یافته بود و این به علت ظهور یک بازیکن جوان‌تر به نام دیوید بکهام بود که به شدت مورد توجه و تمرکز بی‌سابقه رسانه‌ها قرار گرفته بود.