stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
لطف‌الله مشعل

| لطف‌الله مشعل | لطف‌الله مشعل |
| --- | --- |
فهرست والیان لغمان: فهرست والیان لغمان
دوره مسئولیت ۲۲ مارس ۲۰۰۸ – ۱۸ مارس ۲۰۱۰: دوره مسئولیت ۲۲ مارس ۲۰۰۸ – ۱۸ مارس ۲۰۱۰
پس از: محمد گلاب منگل
پیش از: Mohammad Iqbal Azizi
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱ ژانویهٔ ۱۹۷۱ کابل
ملیت: افغانستان
لطف‌الله مشعل (پشتو: لطف‌الله مشعل؛ زادهٔ ۱ ژانویهٔ ۱۹۷۱) سیاست‌مدار، نویسنده و شاعر اهل افغانستان است. وی سخنگوی امنیت ملی افغانستان بوده است. او همچنین مدت زمانی به عنوان والی لغمان مشغول به کار بود.</ref>
محمد اکبرخان

نقاشی منتسب به محمد اکبرخان
محمد اکبر (۱۸۱۶-۱۸۴۷م)(۱۱۹۵ - ۱۲۲۶خ) معروف به وزیر اکبرخان، امیر اکبرخان و شاه شجاع، سردار و امیر افغانستان از دودمان بارکزایی بود. وی چهارمین پسر دوست‌محمد خان، بنیان‌گذار سلسله بارکزایی است که از همسر پوپل‌زایی او به دنیا آمد. وزیر اکبرخان در مقام سردار و فرمانده لشکر پدرش، در وقایع جنگ اول افغان و انگلیس نقش داشت.
او اولین بار زمانی مشهور شد که در نبرد جمرود در سال ۱۸۳۷ شخصاً رهبر سیک‌ها، ژنرال هری سینگ را کشته و سر از تنش جدا کرد. اکبر پس از آنکه پدرش، دوست‌محمد در سال ۱۸۴۰ به بریتانیا تسلیم شد، او به بخارا رفته و سپس در دامنه های هندوکش اقامت گزید. هدفش رهبری مقاومت در برابر بریتانیا بود و در کابل به عنوان شجاع ترین رهبران مقاومت شناخته می شد. ورود او به کابل در ۲۵ نوامبر ۱۸۴۱م/۴قوس ۱۲۲۰خ قیام را متحول کرد و او بود که مذاکرات برای خروج بریتانیا را رهبری کرد. ماه بعد، در جریان گفتگو در کنار رودخانه کابل، وی در دیدار با سِر ویلیام هى مک‌ناتن، دیپلمات ارشد انگلیسی، وی را با اسلحه کشت. و متعاقباً جلال آباد را آزاد کرد. بعد از شکست انگلیس وی به پایتخت، کابل برگشت و قدرتمندترین سردار افغانستان باقی ماند.
محمداکبر سپس کابل را اماده پذیرفتن مجدد سلطنت پدرش، دوست محمد کرد و در حمل ۱۲۲۲خ/اپریل ۱۸۴۳م دوست‌محمد به کابل بازگشت. اما محمداکبر در دربار پدرش، محبوبیتی نداشت و به مخالفت با پدرش مشهور شد.
محمداکبر در پاییز ۱۸۴۶م/۱۲۲۵خ از سوی دوست‌محمد دستور یافت به جلال‌آباد برود و شورش مردم اشپان و ماماخیل را بخواباند. او به آنجا رفت و هم‌زمان با سرکوب حکومت سیک‌ها در پیشاور از سوی بریتانیا، تلاش کرد خود را آماده حمله و پس‌گرفتن آنجا کند ولی به تب مالت دچار شد و زمستان درگذشت. بنا بر برخی منابع او توسط دوست محمد مسموم شد که او را تهدیدی بالقوه برای حکومتش می‌دانست. محمد اکبرخان را پس از مرگ در مسجد کبود مزار شریف دفن کردند.
یادمان‌ها

منطقه وزیر اکبرخان در کابل
بیمارستان وزیر اکبرخان در کابل
محمد اشرف ناصری

| Mohammad Ashraf Naseri محمد اشرف ناصری | Mohammad Ashraf Naseri محمد اشرف ناصری |
| --- | --- |
فهرست والیان زابل، افغانستان: فهرست والیان زابل، افغانستان
دوره مسئولیت March, 2009 – ۴ ژوئن ۲۰۱۵: دوره مسئولیت March, 2009 – ۴ ژوئن ۲۰۱۵
پس از: Delbar Jan Arman
پیش از: Mohammad Anwar Ishaqzai
فهرست والیان بادغیس،  افغانستان: فهرست والیان بادغیس،  افغانستان
دوره مسئولیت نوامبر ۲۰۰۷ – مارس ۲۰۰۹: دوره مسئولیت نوامبر ۲۰۰۷ – مارس ۲۰۰۹
پس از: Mohammad Nasim Tokhi
پیش از: Delbar Jan Arman
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۹۶۲ ولسوالی سیدکرم، ولایت پکتیا، افغانستان
حزب سیاسی: unaffiliated, (former تنظیم دعوت اسلامی افغانستان)
محمد اشرف ناصری (۱۹۶۲) یک سیاست‌مدار اهل افغانستان است. وی والی (فرماندار) ولایت بادغیس افغانستان بود. وی از نوامبر ۲۰۰۷ تا مارس ۲۰۰۹ این منصب را عهده‌دار بود.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| پیشین: محمد نسیم توخی |  فرماندار ولایت بادغیس، افغانستان نوامبر ۲۰۰۷ تا مارس ۲۰۰۹ | پسین: دلبرجان آرمان شینواری |
یوسف نورستانی

| احمد یوسف نورستانی | احمد یوسف نورستانی |
| --- | --- |
نورستانی در سال ۲۰۰۹: نورستانی در سال ۲۰۰۹
والی (استان‌دار) هرات: والی (استان‌دار) هرات
دوره مسئولیت دی/جدی ۱۳۸۷ – پاییز ۱۳۸۹: دوره مسئولیت دی/جدی ۱۳۸۷ – پاییز ۱۳۸۹
رئیس‌جمهور: حامد کرزی
پس از: سیدحسین انوری
پیش از: داوود شاه صبا
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۲۷ ولایت نورستان،  افغانستان
ملیت:  افغانستان
محل تحصیل: دانشگاه آریزونا
پیشه: سیاستمدار
احمد یوسف نورستانی (متولد ۱۳۲۷ در نورستان) سیاست‌مدار اهل افغانستان است. او در دولت حامد کرزی پُست‌های مختلفی از جمله سخنگوی رئیس‌جمهور، وزیر منابع آب و محیط زیست و مشاور ارشد رئیس‌جمهور در دولت انتقالی، معاون وزارت دفاع از سال ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۷، والی (اُستان‌دار) هرات از جدی/دی ۱۳۸۸ تا سنبله/شهریور ۱۳۸۹ و ریاست کمیسیون انتخابات در انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۹۳ افغانستان را بر عهده داشته‌است که نتیجه انتخابات به قناعت کاندیدان و مردم  نبوده و به بیکفایتی ایشان یک دولت وحدت ملی ۵۰- ۵۰ به اجود امد .
او از اهالی ولایت نورستان و از قوم نورستانی است. او مدرک دکتری خود را از دانشگاه آریزونای آمریکا در رشته مردم‌شناسی گرفته‌است.
احد مظفری کاکاوند

احد مظفری کاکاوند (کاکاوندی)  (زاده ۱۳۱۰ کرمانشاه - ) از نقاشان معاصر  ایرانی است. وی علاوه بر نقاشی، آثار سفالی، نقش برجسته و حجمی را در کارنامه خود دارد. او پدر آرش مظفری معمار معاصر می‌باشد.
اکنون افزون بر هفتاد سال است احد مظفری کاکاوندی عمر به پای هنرش گذاشته است. خانواده اش از ملاکین بزرگ کرمانشاه بودند اما از کودکی تربیت در جوار دایه اش یک سر روحیه و سرنوشتی متفاوت را برای او رقم زد. او بخش مهمی از هنرش را در جستجوی نقوش غارهای انسان‌های نخستین کرمانشاه و لرستان و بختیاری پیدا کرد و این گونه بود که نقاشی‌های انسان‌های غارنشین وی متولد شدند. آثاری که به گفتۀ کاکاوندی بازگشت به مبدأ و ابتدای بشریت هستند. او که عاشق ایران و ادبیات آن است، تغزلی شاعرانه و ایرانی به آدم‌های نقاشی‌هایش بخشید. کاکاوندی را باید هنرمندی وفادار به سنت‌ها و فرهنگ سرزمینش و برخاسته و برآمدۀ تاریخ هنر ایران دانست. مجموعۀ نقاشی‌های غارنشینی در دو دورۀ زندگی هنری او فراهم آمده‌اند: کارهایی که در ایام جوانی کشیده؛ و آثاری که به دوران پختگی او مربوط هستند. هر دو دوره، حال و هوا و ارزش خود را دارند و در نهایت نقوشی زیبا و ماندگارند که با بیانی مدرن به پیشواز گذشته‌های بسیار دور زیست ما انسان‌ها برده‌اند. آنچه در آثار او می بینیم  پیش از آنکه اصرار بر احیای سنت و تاریخ ایران باشد دلبستگی کسی است که در محیطی مملو از تاریخ و رایحه ی قدیم خود-آموخته شد.
اوایل دهه سی بود که به تهران مهاجرت کرد و به شکل حرفه ای متوجه مصور سازیهای قاجاری شد و در محضر اساتیدی چون حسین بهزاد ، تجویدی، زاویه و اساتیدی در این سبک از نقاشی تبحر یافت. دهه ی سی دهه توسعه ی آموخته هایش بود. بی‌گمان الفت و دوستی عمیق او با ژازه تباتبایی و سبک متفاوت و شگفت ژازه در بیان مدرنی که مظفری جوان برای ایده‌های پرشور سال‌های بعدش داشت، بی‌تأثیر نبود.
حوالی سالهای ۳۴ بود که در حکایت رنگ دقیق شد . او تفحص در رنگ را نه تنها به عنوان یکی از عناصر ساختاری نقاشی بلکه به عنوان ماده ای شیمیایی همراه شیوه ی ساخت و کیفیت و میزان مواد متشکله ی آن ادامه داد و تا به امروز همچنان با رنگ هایی که خود می سازد آثارش را به نقش می کشد. نتیجه اینکه عنصر رنگ در مجموعۀ کارهای متنوع او، از گل و مرغ و قهوه‌خانه گرفته تا خطوط میخی و نمادهای باستانی که می‌آفریند، جلوه و ویژگی منحصر به فردی به خود گرفته‌اند.
درکنار این تقلاها در نقاشی غرب تفحص کرد. شیوه ی نقاشی معاصر غربی نزد او از رایحه ی باستان بیدار می شد. آمیخته ای از ترکیب های بر گرفته همجواری و همپوشانی اشیا و هیکل انسانی و جانوری که از لمحه های دفرماسیون های بدوی روشن می شد. شکلی بدوی، قبیله ای آمیخته با نقل یا شیوه ای از قصه گویی که در مکانیزم روایتش بیشتر شبیه کتیب ها و حجاریهایی است که از اقلیمی دور در ذهن او نقش بسته است. او در نهایت  نقاشی است، که آگاهیش را نقاشی میکند. نقاش شگفتیهای قدیم است. در هر قالبی که باشد چه باز تولید چه ابداع.
بخشی از آثار وی مجسمه هاست . مجسمه هایی که جز تعداد اندکی از آنها به جای نمانده است. در حوزه ی هنر دیکوریتیو آثار کثیری در قالب مبلمان و اثاثیه به جا مانده که بیشتر وجهه ی درآمد زاییشان مد نظر بوده است.
احد مظفری ده ها نمایشگاه‌ به صورت گروهی یا انفرادی در نگارخانه‌های مختلف برگزار کرده‌است.
او نقاشی چیره دست، خبره ای خود آموخته و سرد وگرم چشیده ای است که در آستانه 92 سالگی هنوز دست توانمندش با قلم مو آشناست
دیار عاشقان

| دیار عاشقان | دیار عاشقان |
| --- | --- |
کارگردان: حسن کاربخش
نویسنده: حسن کاربخش
بازیگران: محسن صادقی نسب پرویز پرستویی قدرت اله لطیفی جلال عزیزی مشفق علی دائی
موسیقی: کامبیز روشن‌روان
فیلم‌بردار: مسعود صدیق
تدوین‌گر: صمد تواضعی
شرکت تولید: امور سینمایی وزارت ارشاد اسلامی
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۶۲
مدت زمان: ۱۰۳ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
دیار عاشقان  فیلم جنگی به کارگردانی و نویسندگی حسن کاربخش و با بازی محسن صادقی نسب، پرویز پرستویی، علی ترابی. این فیلم رنگی محصول سال ۱۳۶۲ است و مدت آن ۱۰۳ دقیقه است.
داستان فیلم

علی، که سرباز احتیاط است، به جبهه فرا خوانده می‌شود. او که زندگیش را در صلح و آرامش گذرانده مایل نیست به خط مقدم اعزام شود. روزها را به کار در آشپزخانه می‌گذراند تا این که با دوست قدیمی اش، مجتبی، که بسیجی است، رو به رو می‌شود. رابطه علی و مجتبی، و بعد مرگ مجتبی، علی را متحول می‌سازد.
بازیگران

محسن صادقی نسب
پرویز پرستویی
قدرت اله لطیفی
جلال عزیزی مشفق
علی دائی
بهزاد کلهر
الیزا جوهری
شمس کاظمی
اصغر دمیرچی
بهرام محمدی
علی ترابی
محمود تهرانی
احمدرضا اکبری
محسن محمودی
ناصر محمدیان
ذبیح اله کبلعلی
جوایز فیلم

سیمرغ بلورین و جایزه مخصوص داوران از دومین جشنواره فیلم فجر ۱۳۶۲
سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد از دومین جشنواره فیلم فجر ۱۳۶۲
یواس‌اس شاولر (ای‌ام-۳۸۲)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیشینه: پیشینه
مالک: 
آب‌اندازی::  ۱ آوریل ۱۹۴۴
آغاز کار::  ۱۰ دسامبر ۱۹۴۴
به دست آورده شده::  ۱ مه ۱۹۷۴
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
وزن::  890 tons
درازا::  221' 1"
پهنا::  32' 2"
آبخور::  10' 9"
سرعت::  18.1 knots
یواس‌اس شاولر (ای‌ام-۳۸۲) (به انگلیسی: USS Shoveler (AM-382)) یک کشتی بود که طول آن 221' 1" بود. این کشتی در سال ۱۹۴۴ ساخته شد.
بیت‌الله محسود

| بیت‌الله محسود | بیت‌الله محسود |
| --- | --- |
زاده: حدود ۱۹۷۴ منطقه بانو ایالت مرزی شمال غربی  پاکستان
درگذشته: ۵ اوت ۲۰۰۹ وزیرستان جنوبی
فرماندهی: رهبر گروه
جنگ‌ها و عملیات‌ها: طراح نقشه ترور بی نظیر بوتو
بیت‌الله محسود (۱۹۷۴-۲۰۰۹) از رهبران جنبش طالبان در استان وزیرستان پاکستان بود که در نزدیکی مرز افغانستان فعالیت میکرد.
رهبری طالبان پاکستان

او که متولد سال ۱۹۷۴ میلادی بود همیشه در نشست‌های خبری صورت خود را می‌پوشاند. او در دسامبر سال ۲۰۰۷ رهبر جنبش طالبان در پاکستان شد و حملات تروریستی را در پاکستان و افغانستان رهبری کرد. او فقط یک بار در نشست رسانه‌ای با حضور ۲۰ خبرنگار ظاهر شد. در این نشست خبری که در ماه می ۲۰۰۸ برگزار شد نیروهای وی اجازه ندادند تا کسی از چهره او تصویری بردارد. او در این نشست گفت:
آمریکا دشمن ماست و می‌خواهیم با آنها مبارزه کنیم
منابع جاسوسی پاکستان اعلام کرده‌اند او در حدود ۲۰ تا ۲۵ هزار نیرو داشت و با اینکه مبتلا به بیماری دیابت هم بود مرتباً مخفیگاه خود را تغییر می‌داد تا تجهیزات جاسوسی نتوانند از او ردی بدست بیاورند.
در اوت ۲۰۰۹ در حمله هوایی با هواپیمای بی‌خلبان سازمان سیا کشته شد.
ترور بی‌نظیر بوتو

دولت پاکستان او را طراح نقشه ترور بی نظیر بوتو می‌داند و سازمان جاسوسی آمریکا نیز اتهام را تایید کرده‌است. همچنین ربودن طارق عزیزالدین سفیر پاکستان در افغانستان، نیز توسط نیروهای تحت امر او انجام شده‌است .
ژان-فرانسوا کان

| ژان-فرانسوا کان | ژان-فرانسوا کان |
| --- | --- |
کان در ۲۰۱۵: کان در ۲۰۱۵
زادهٔ: ۱۲ ژوئن ۱۹۳۸ ویروفلی، فرانسه
درگذشت: ۲۳ ژانویهٔ ۲۰۲۵ (۸۶ سال)
پیشه(ها): نویسنده پژوهشگر
ژان-فرانسوا کان (تلفظ در فرانسوی: [ʒɑ̃ fʁɑ̃swa kan]؛ ۱۲ ژوئن ۱۹۳۸ – ۲۳ ژانویهٔ ۲۰۲۵) نویسنده و پژوهشگر اهل فرانسه بود.
کان در ۲۳ ژانویهٔ ۲۰۲۵، در سن ۸۶ سالگی درگذشت.
اوینئوس

اوینئوس (به یونانی: Οἰνεύς، به انگلیسی: Oeneus یا Oineus)، شاه کالیدون.
فرزند پورتئوس و ائوروته بود. از همسرش آلتائیا صاحب چندین فرزند از جمله ملئاگروس شد. زمانی که دیونوسوس به کالیدون آمد، اجازه داد با همسرش همبستر شود که حاصلش تولد دیانیرا بود که بعدها همسر هرکول شد. دیونوسوس در عوض نام او را بر شراب نهاد.
آرتمیس به خاطر ناسپاسی وی، گرازی را برای کشتنش فرستاد که توسط ملئاگروس کشته شد.
ماکارئوس (پسر آئولوس)

ماکارئوس (انگلیسی: Macareus)، در اسطوره‌شناسی یونانی، پسر آئولوس، هر چند منابع در مورد اینکه کدام حامل این نام پدرش بود اختلاف نظر دارند: می‌تواند آیولوس ارباب بادها باشد. یا آئولوس پادشاه اتروریا. مادر او، حداقل در مورد دوم، آمفیته بود.
محمد گلاب منگل

| محمد گلاب منگل | محمد گلاب منگل |
| --- | --- |
Gulab Mangal speaking at the ISAF headquarters in February 2010: Gulab Mangal speaking at the ISAF headquarters in February 2010
والی ننگرهار: والی ننگرهار
دوره مسئولیت ۲۲ اکتبر ۲۰۱۶ – ۱۳ مه ۲۰۱۸: دوره مسئولیت ۲۲ اکتبر ۲۰۱۶ – ۱۳ مه ۲۰۱۸
پس از: سالم خان کندوزی
پیش از: حیات الله حیات
والی هلمند: والی هلمند
دوره مسئولیت ۲۲ مارس ۲۰۰۸ – ۲۰ سپتامبر ۲۰۱۲: دوره مسئولیت ۲۲ مارس ۲۰۰۸ – ۲۰ سپتامبر ۲۰۱۲
پس از: اسدالله وفا
پیش از: محمد نعیم بلوچ
والی لغمان: والی لغمان
دوره مسئولیت ۲۰۰۶ – ۲۰۰۸: دوره مسئولیت ۲۰۰۶ – ۲۰۰۸
پس از: شاه محمود صفی
پیش از: لطف‌الله مشعل
والی پکتیکا: والی پکتیکا
دوره مسئولیت ۲۰۰۴ – ۲۰۰۶: دوره مسئولیت ۲۰۰۴ – ۲۰۰۶
پس از: محمد علی جلالی
پیش از: محمد اکرم خپلواک
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۹۵۸ گردیز
ملیت: افغانستان
گلاب منگل (پشتو:  ګلاب منګل) (متولد ۱۹۵۸ - ولایت پکتیا) سیاستمدار افغانستانی، وزیر سابق وزارت امور سرحدات، اقوام و قبایل افغانستان و والی سابق ولایت‌های هلمند، لغمان، پکتیکا و ولایت ننگرهار است. وی ریاست کمیته تهیه پیش‌نویس قانون اساسی افغانستان را نیز در کارنامه خود دارد.
زندگی

او در لجامنگل در ولایت پکتیا به دنیا آمد و به قومیت منگل از که از زیر مجموعه‌های قبیله پشتون است تعلق دارد. او دارای مدرک لیسانس ادبیات از دانشگاه کابل است.
مدهوبالا

| مدهوبالا | مدهوبالا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۴ فوریهٔ ۱۹۳۳ دهلی، هند بریتانیا
درگذشت: ۲۳ فوریهٔ ۱۹۶۹ (۳۶ سال) بمبئی، هند
ملیت: هند
سال‌های فعالیت: ۱۹۴۲–۱۹۶۴
مدهوبالا (انگلیسی: Madhubala؛ ۱۴ فوریهٔ ۱۹۳۳ – ۲۳ فوریهٔ ۱۹۶۹) با نام اصلی ممتاز جهان دهلوی یک هنرپیشه زن اهل هند بود. وی از پتهان‌های هند (پشتون هندوستان) است وی بین سال‌های ۱۹۴۲ تا ۱۹۶۴ میلادی فعالیت می‌کرد.
وی که بازیگری را از سن ۹ سالگی (۱۹۴۲ میلادی) شروع کرده بود تا سال ۱۹۶۴ در بیش از هفتاد فیلم سینمایی نقش‌آفرینی کرده است.
از جمله فیلم‌هایی که او در آن بازی کرده است می‌توان به مغل اعظم اشاره کرد.
عشق و ازدواج

اولین رابطه مدهوبالا با همبازی اش، پرم نات در فیلم انتقام سال ۱۹۵۱ بود. آنها به مدت شش ماه با هم رابطه داشتند اما به دلیل اختلافات مذهبی از هم جدا شدند و تصمیم گرفتند تا دوست معمولی باقی بمانند. اما با این وجود تا پایان عمر با مدهوبالا و پدرش عطاالله خان نزدیک بود. درهمان سال مدهوبالا عاشقانه‌ای را با بازیگر مسلمان دیلیپ کومار (با نام اصلی محمد یوسف خان)، که قبلاً در ست فیلمبرداری جزر و مد (فیلم ۱۹۴۴) (اولین فیلم دیلیپ کومار) ملاقات کرده بود، آغاز کرد. در واقع آن دو در سال ۱۹۴۴ همدیگر را ملاقات کرده بودند اما فرصت صحبت نیافتند. این آشنایی سر ست فیلمبرداری فیلم ترانه۱۹۵۱ شکل گرفت. رابطه آنها در طول دهه مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفت. این رابطه عاشقانه تأثیر مثبتی بر زندگی مدهوبالا داشت و دوستانش چند سال بعد را به عنوان شادترین سال زندگی او به یاد می‌آورند.
رابطه آنها پیشرفت کرد و مدهوبالا و دیلیپ نامزد کردند اما نتوانستند ازدواج کنند زیرا عطاالله خان، پدر مدهوبالا با دیلیپ اختلافاتی داشت. خان می‌خواست دیلیپ و مدهوبالا تمام فیلم‌ها را دراستدیو بمبئی ضبط کنند اما این کار میسر نبود. کومار در بیوگرافی که از خود به اشتراک گذاشت عنوان کرد که برخلاف تصور رایج، پدر مدهوبالا (عطاالله خان)، مخالف پیوند آنها نبوده، اما درعوض می‌خواست این ازدواج را به یک سرمایه‌گذاری تجاری تبدیل کند که موفق نشد. همچنین طبق منابعی، دیلیپ که با خان اختلاف داشت به مدهوبالا گفته بود که اگردوست دارد او شوهرش باشد باید رابطه خود را با خانواده اش قطع کند. در اینصورت دیلیپ حاضر است با او ازدواج کند. مدهوبالا در قبول این پیشنهاد دو دل بود زیرا شخصیت مذهبی داشت و به شدت به پدرش عطاالله خان وابسته بود. مدهوبالا و دیلیپ کومار در سال ۱۹۵۷ طی حواشی پرونده شکایت علیه پدر مدهوبالا بر سر تولید فیلم (عصر جدید (فیلم ۱۹۵۷)) رسماً جدا شدند. دیلیپ علیه او و خان در دادگاه شهادت داد، که این موضوع احساسات مدهوبالا را ویران کرد. در همان سال، مدهوبالا توسط سه نفر از همبازی‌هایش پیشنهاد ازدواج گرفت: بهارات بوشان که همسرش مرده بود، پرادیپ کومار و کیشور کومار، هر دو که قبلاً ازدواج کرده بودند.
مادوبالا در ست فیلمبرداری فیلم (آنچه که حرکت می‌کند یک ماشین است)، دوستی خود را با کیشور کومار، همبازی دوران کودکی‌اش و دوستش روما گوها تاکورتا، همسر سابقش شروع کرد. پس از یک خواستگاری دو ساله، مادوبالا در ۱۶ اکتبر ۱۹۶۰ با کیشورکومار ازدواج کرد. اما ازدواجشان موفق نبود زیرا اختلافاتی داشتند.
فیلم‌شناسی

فهرست برخی از فیلم‌هایی که مدهوبالا در آن‌ها به ایفای نقش پرداخته است:
مغل اعظم
آنچه که حرکت می‌کند یک ماشین است
شب بارانی
خانم و آقای ۵۵
نیلوفر آبی
دو استاد
بلیط نیم‌بها
دوست‌پسر
جاویدان
بهار
سنگ‌دل
شعله
پل هوراه
بی‌گناه
چیتور ویجی
انسان بیدار
جومرو
ملکه قلب‌ها
آرام
آرمان
روزهای زیادی گذشت
رجا (صوفیه)

رجا نزد صوفیه عبارت است از «سکون قلب به سبب حسن وعده»، «اطمینان به وجود خداوند کریم»، «انتظار خیر داشتن از کسی که خیر به دست اوست»، «قرب قلب از ملاطفت رب»، «رویه الجلال بعین الجمال» و «شاد شدن به فضل خداوند». رجا سبب می شود که در صاحب این حال طلب، جهد و طاعت نیک پدید آید.
برای رجا و اهل آن نیز انواعی برشمرده اند.
الف) ابونصر سراج رجا را به سه قسم تقسیم کرده است.
رجاء فی الله
رجاء فی سعه رحمه الله
رجاء فی ثواب الله
رجاء دوم و سوم مخصوص مریدانی است که به احسان و نعمت الهی چشم دوخته اند و آنها می دانند که کرم و فضل و جود از صفات الهی است و می توانند به این صفات دل ببندند تا از رحمت و نعمت خداوندی برخوردار شوند.
ب) اهل رجا را به سه گروه تقسیم کرده اند:
کسی که نیکی کند و امید داشته باشد که خداوند کارهای نیکش را بپذیرد
آنکه به معاصی و مناهی آلوده شود و توبه کند و امید داشته باشد خداوند او را ببخشاید
کسی که در گناه و آلودگی غرق باشد و بدون توجه به بخشودگی خداوند امید داشته باشد. رجاء اخیر را رجاء کاذب نامیده اند.
ج) کاشانی نیز اهل رجا را در دو گروه قرار می دهد:
طالبان حظ
طالبان حق
در واقع طالبان حظ صاحب رجائی می شوند که ابونصر سراج آن را چنین نام گذاری کرده است: رجاء فی سعه رحمت‌الله و رجاء ثواب الله؛ و طالبان حق نیز صاحب رجاء فی الله می شوند.
رضایت شغلی

رضایت شغلی (انگلیسی: Job satisfaction) به واکنش‌های شناختی، عاطفی و سنجشی افراد، نسبت به شغلشان اطلاق می‌گردد. عوامل مهم در رضایت شغلی شامل دو گروه عوامل می‌باشند که توسط زنجیره‌ای از پژوهش‌های مختلف مشخص شده‌اند. یک گروه شامل عوامل سازمانی و گروه دیگر شامل عوامل شخصیتی می‌باشد. از عوامل سازمانی می‌توان به سیستم پاداش، کیفیت شخصی پایگاه و ارشدیت، عزت نفس بالا، خوش بین بودن، رضایت از زندگی و عوامل ژنتیکی اشاره کرد. عواملی که بر رضایت‌مندی شغلی تأثیر می‌گذارند را می‌توان به عوامل درونی و عوامل بیرونی تقسیم نمود. عوامل بیرونی به نوبه خود شرایط کاری و مناسبات بین شخصی در کار تقسیم می‌شود.
از نتایج دیگر رضایت‌مندی شغلی می‌توان رضایت‌مندی کلی از زندگی، سازگاری عاطفی و غیبت از کار را نام برد. از آنجایی که رضایت‌مندی شغلی می‌تواند منبع فشار باشد و فشار موجب بیماری‌های متعدد جسمی می‌شود، این پیوند منطقی می‌نماید. رضایت شغلی نشان دهنده حدّی است که افراد از شغل خود راضی هستند و آن را دوست می‌دارند. برخی افراد از کار خود لذت می‌برند و آن را به عنوان محور اصلی زندگی خود تلقی می‌نمایند و برخی از کار خود متنفرند و فقط به خاطر این که مجبورند، آن را انجام می‌دهند. مفهوم رضایت شغلی بیانگر احساسات و نگرش‌های مثبتی است که شخص نسبت به شغلش دارد. وقتی گفته می‌شود که کسی از رضایت شغلی سطح بالایی برخوردار است؛ یعنی به‌طور کلی، شغلش را دوست می‌دارد، برای آن ارزش زیادی قائل است و به گونه‌ای مثبت به آن می‌نگرد و در مجموع، از احساس خوب و مطلوبی نسبت به آن برخوردار می‌باشد.
ایل شاملو

| 0 | 1 |
| --- | --- |
تصویری از قزلباش در کتاب ژان شاردن جهانگرد فرانسوی: تصویری از قزلباش در کتاب ژان شاردن جهانگرد فرانسوی
دین: دین
اسلام: اسلام
قومیت‌های وابسته: قومیت‌های وابسته
صفویان، قزلباش، ترک‌های خراسان : صفویان، قزلباش، ترک‌های خراسان 
ایل شاملو (Shāmlu) یکی از هفت ایل اصلی و قدرتمندترین ایل‌های تُرک علوی معروف به قزلباش بودند که درسوریه (شام) می‌زیستند. این ایل در گذشته با مهاجرت تُرکمانان به آنجا رسیده و سکونت اختیار کرده بودند. ایل شاملو هم‌گام با دیگر ایل‌های اغوز به ایران مهاجرت کردند و در تأسیس سلسله صفوی، و به سلطنت رسانیدن شاه اسماعیل صفوی، با دیگر ایل‌های اوغوز معروف سهم به‌سزایی داشتند.
تاریخچهٔ ایل شاملو > ورود به ایران

حامیان اصلی صفویان، ایلات ترکمان بودند که قزلباش، خوانده می‌شدند. مهم‌ترین قبایل قزلباش عبارت بودند از ایل شاملو، ایل افشار، ایل قاجار، ایل تکلو، ایل ذوالقدر، ایل روملو و ایل استاجلو، که همگی از آناتولی و سوریه به ایران آمده بودند. هر دودمان به بخش گوناگونی از ایران مهاجرت کرد و رهبرانشان پس از فتح آن مناطق به حکومت آن دیار منصوب شدند؛ بنابراین «ایل شاملو در خراسان اقامت نمود»، استاجلوها در آذربایجان و بخشی در عراق عجم و کرمان اقامت کردند؛ طایفه قهرمانلو در شیروان، و ایل تکلو حکمرانی اصفهان، همدان و بخش‌هایی از عراق عجم را به دست آورد؛ فارس در دست ایل ذوالقدر بود، ایل افشار کهگیلویه و خوزستان را داشت و بغداد در کنترل طایفه ماوشلو قبیله‌ای کوچکتر و منشعب از آق‌قویونلو بود. در واقع، مهاجرت قبایل تُرک از آناتولی و سوریه به ایران، که مربوط به قرن چهاردهم است، در به قدرت رسیدن صفویه و ماندگاری آنها به عنوان یک سلسله سیاسی کمک زیادی کرد. در تاریخ بعدی ایران، قبایل تُرک نقش اصلی را ایفا کردند. سلسله صفویه با کمک ارتشی متشکل از قبایل تُرک قزلباش به سلطنت رسید و قدرت را حفظ کرد. نادرشاه افشار از شاخه خراسان از طایفه قرخلو قبیله افشار برخاست و پس از درهم شکستن افغانها، دودمان افشاریان را تأسیس کرد و در نیمه دوم قرن هجدهم میلادی، حکومت ایران به دست مجموعه دیگری از روسای قزلباش، یعنی ایل قاجار افتاد. در ایران طی سالهای ۱۵۰۱ تا ۱۷۲۲ قدرت نظامی معمولاً منشأ ایلی داشت و قدرت سیاسی نیز از آن پیروی می‌کرد و قدرت نظامی و سیاسی در ایران عموماً در دست قبایل تُرک بود.
تاریخچهٔ ایل شاملو > پیش از صفویه

در میان قزلباش، قبایل ترکمان از آناتولی شرقی و آذربایجان ایرانی که به اسماعیل اول کمک کرده بود تا قبیله آق‌قویونلو را شکست دهد از نظر تعداد و نفوذ از همه مهم‌تر بودند و نام قزلباش معمولاً منحصراً بر آنها اطلاق می‌شد. برخی از این قبایل بزرگتر ترکمان به چند طایفه تقسیم شدند، از جمله:
استاجلو
روملو
شاملو (قدرتمندترین ایل در زمان شاه اسماعیل اول)
ذوالقدر
افشار
قاجار
تکه‌لو
قراگوزلو
اقوام دیگر مانند ترکمانان، بهارلو، قهرامانلو، ورسق یا بیات، شمگانی، گه‌گاه در کنار این «هفت قبیلهٔ بزرگ» قرار می‌گیرند. امروز، بقایای اتحاد قزلباش در میان افشار، قشقایی، ترکمن، شاهسون و دیگران دیده می‌شود. برخی از این نام‌ها از نام یک مکان با اضافه شدن پسوند ترکی «لو» تشکیل شده‌است، مانند شاملو یا بهارلو. قبایل غیرترک ایرانی در میان قزلباشها توسط ترکمان‌ها، تاجیک نامیده می‌شدند و عبارتند از:
تالشیان
لرها
سیاه‌کوه
برخی خانواده‌های کرد
برخی خانواده‌های فارس
رقابت بین قبایل ترک و اشراف فارس یک مشکل بزرگ در پادشاهی صفویه بود. بر اساس نوشته‌های خاورشناس و ایران‌شناس روس ولادیمیر مینورسکی، اصطکاک بین این دو گروه اجتناب ناپذیر بود، زیرا ترکمانان «هیچ جایی در سنت ملی پارسیان نداشتند». شاه اسماعیل سعی کرد با تعیین وکیل‌های ایرانی به عنوان فرمانده قبایل قزلباش مشکل را حل کند. ترکمانان این را یک توهین دانستند و این موضوع باعث کشته شدن ۳ نفر از ۵ ایرانی منصوب در این سمت شد، عملی که بعدها انگیزه‌بخش شاه عباس اول برای محرومیت و تضعیف ترکمانان شد.
تاریخچهٔ ایل شاملو > دوران صفویه

شاه عباس کبیر، از طفولیت در میان طایفهٔ شاملو بزرگ شد و به همین دلیل بزرگان ایل شاملو در سلطنت صفویان مصدر مشاغل مهم بودند. در سال ۱۵۸۸، زمانی که شاه عباس اول به قدرت رسید، فرماندار هرات و مربی سابق خود، علی‌قلی خان شاملو (همچنین شناخته شده با نام حاج علی قزلباش مازندرانی) را به عنوان رئیس کل نیروهای مسلح منصوب کرد. امرای شاملو در زمان ولیعهدی شاه عباس که در هرات زندگی می‌کرد، عبارت بودند از:
عبدی خان شاملو، از سرداران شاه اسماعیل اول
دورمیش‌خان شاملو، والی اصفهان و هرات و شوهر خواهر شاه اسماعیل
سلطان حسین خان شاملو والی قزوین (پایتخت) در زمان شاه محمد خدابنده و ناجی شاه عباس
زینل‌خان شاملو، از امرای بزرگ صفوی
علی قلی خان شاملو، بیگلربیگی (استاندار هرات)
علی‌مردان‌خان شاملو، نادرشاه اورا به‌سفارت نزد محمدشاه پادشاه هندوستان فرستاد.
بعدها، وقایعی باعث بدبینی شاه عباس به ترکمان‌ها و تضعیف آنها شد. از جمله این وقایع می‌توان به نقش ترکمن‌ها در مبارزات جانشینی پس از مرگ پدرش و متعادل‌سازی اثر نفوذ سیدهای شیعهٔ اثنی‌عشری اشاره کرد.