stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
وارتینه اوهانیان
زندگی‌نامه

از جمله گواهینامه‌ها و مدارک علمی وی می‌توان به لیسانس علوم اجتماعی و اقتصادی در سال ۲۰۰۲، لیسانس تربیت معلم از دانشگاه لبنانی در سال ۲۰۰۵، دیپلم مدیریت پروژه از دانشگاه «هایکازیان» بیروت در سال ۲۰۱۷ اشاره کرد. اوهانیان از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۹ مدیر مرکز آموزشی و توانبخشی بازدید کنندگان از انجمن معلولین انجمن مددکاران اجتماعی جامعه ارمنی لبنان و از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۷ مشاور اجتماعی و هماهنگ‌کننده اداری مرکز آموزشی و توانبخشی برای افراد دارای نیازهای ویژه انجمن مددکاران اجتماعی جامعه ارمنی لبنان بود.
دارکوب‌ماهی‌خورک‌مرغان

تصویر تعدادی از دارکوب ماهی خورک مرغان
دارکوب‌ماهی‌خورک‌مرغان (به لاتین: Picodynastornithes) یک کلاد است شامل راسته‌های سبزقباسانان (سبزقباها و ماهی‌خورک‌ها) و دارکوب‌سانان (دارکوب‌ها و توکان‌ها). این گروه‌بندی همچنین دارای پشتیبانی کنونی و تاریخی از مطالعات مولکولی و ریخت‌شناسی است.
نام علمی این کلاد از ترکیب واژه‌های لاتین picus (دارکوب)، dynastes (فرمانروا، اشاره به نام انگلیسی ماهی‌خورک‌ها) و ornithes به معنی مرغان ساخته شده است.‎
مانگی امیلیانا

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Emiliana Mangue Mba Avomo
زادروز:  ۴ دسامبر ۱۹۹۱ ‏(۳۳ سال)
زادگاه:  گینه استوایی
قد:  1.65 m
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
|  |  Estrellas de E'Waiso Ipola |   |   |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۱۱– |  تیم ملی فوتبال زنان گینه استوایی |  ۰ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.
مانگی امیلیانا (انگلیسی: Emiliana Mangue؛ زادهٔ ۴ دسامبر ۱۹۹۱) بازیکن فوتبال اهل گینه استوایی است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان گینه استوایی بازی کرده‌است.
دائرةالمعارف روابط عمومی ایران

| 0 | 1 |
| --- | --- |
جلد کتاب: جلد کتاب
نویسنده(ها): حمید صبری
کشور: تبریز
زبان: فارسی، انگلیسی
موضوع(ها): روابط عمومی، دانشنامه
ناشر: هماذر
تاریخ نشر: ۱۳۹۶
شمار صفحات: ۱۵۰۰
شابک: شابک ‎۹۷۸۹۶۴۸۸۴۴۴۴۳
دائرةالمعارف روابط عمومی ایران نوشته حمید صبری، مجموعه دانشنامه‌ای دوجلدی در حوزه روابط عمومی، در ۱۵۰۰ صفحه و یک هزار عنوان مدخل و دو زبان فارسی وانگلیسی در قطع رحلی است.
پیشگفتار این اثر توسط حسام الدین بیان نگاشته شده و اشخاصی همچون علی اکبر جلالی، باقر ساروخانی، یحیی کمالی‌پور، گوئل کهن، علی‌اکبر فرهنگی، حمید مولانا، حسن بشیر، شهیندخت خوارزمی، مهدی باقریان، هوشمند سفیدی، میرزابابا مطهری نژاد، جواد قاسمی و محمد رضا پور محمدی به بیان دیدگاه خود پیرامون آن پرداخته و در خصوص آن نظر داده‌اند.
حمید صبری، مؤلف این دانشنامه، این اثر را به مدت ۱۰ سال تدوین نموده و نشان عالی روابط عمومی ایران را دریافت نمود و همچنین نامزد کسب عنوان ستاره جهانی روابط عمومی شد.
محتویات کتاب > جلد اول

پیشگفتار به قلم حسام الدین بیان
مدخل اختصاصی روابط عمومی با ۶۰۰ مدخل
اولین‌های روابط عمومی
انتشار تمبر روابط عمومی
پژوهش‌شناسی روابط عمومی
پیام شخصیت‌های ملی و بین‌المللی
تجلیل از اساتید روابط عمومی
تکنیک‌ها، تاکتیک‌ها، تئوری‌ها و نظریه‌های روابط عمومی
جایگاه روابط عمومی در دولت‌ها
دانشمندان جهانی روابط عمومی که به ایران سفر کرده‌اند
ده برتر جهان در روابط عمومی
دیدگاه‌شناسی روابط عمومی ایران
رسانه‌شناسی روابط عمومی
روابط عمومی‌های کشور
روزنگار و روزشمار روابط عمومی
اعلام اشخاص، اماکن، کتب
محتویات کتاب > جلد دوم

رویدادشناسی روابط عمومی ایران
سفرهای علمی روابط عمومی ایران
سالنامه‌های روابط عمومی
سوادشناسی در روابط عمومی
سیرشناسی در روابط عمومی
شخصیت‌شناسی روابط عمومی ایران
قانون‌شناسی روابط عمومی ایران
کتاب‌شناسی روابط عمومی ایران
گونه‌شناسی روابط عمومی ایران
مدل ارتباط آفرینی روابط عمومی
مراکز دانشگاهی روابط عمومی
مقاله‌شناسی روابط عمومی
موسسات رسانه ای
مؤلفان عرصه روابط عمومی ایران
ناشران روابط عمومی ایران
نهادشناسی روابط عمومی ایران
واژگان روابط عمومی
هنرمندان روابط عمومی
منوچهر یزدی

| منوچهر یزدی | منوچهر یزدی |
| --- | --- |
نماینده بیست‌وچهارمین دوره مجلس شورای ملی: نماینده بیست‌وچهارمین دوره مجلس شورای ملی
دوره مسئولیت ۸ سپتامبر ۱۹۷۵ – ۱۱ فوریه ۱۹۷۹: دوره مسئولیت ۸ سپتامبر ۱۹۷۵ – ۱۱ فوریه ۱۹۷۹
پیش از: سید محمد خاتمی
حوزه انتخاباتی: اردکان
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: حدود ۱۳۱۸ ح. ۱۹۳۹ (۸۵–۸۶ سال) قوچان، ایران
ملیت: ایرانی
حزب سیاسی: حزب پان ایرانیست
دیگر عضویت‌های سیاسی: حزب رستاخیز (۱۹۷۵–۱۹۷۸)
محل تحصیل: دانشگاه خوارزمی
منوچهر یزدی (زادهٔ ح. ۱۳۱۸)، آموزگار پیشین و سیاستمدار پان‌ایرانیست اهل ایران است. او نماینده اردکان در بیست‌وچهارمین دوره مجلس شورای ملی بود. یزدی از هم‌اکنون عضو شورای عالی و سخنگوی حزب پان ایرانیست است.
نگارخانه

یزدی در جامهٔ حزب پان ایرانیست در جوانی
فرامرز پایور

| فرامرز پایور | فرامرز پایور |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۲۱ بهمن ۱۳۱۱ تهران، ایران
درگذشته: ۱۸ آذر ۱۳۸۸ (۷۶ سال) تهران، ایران
ژانر: موسیقی سنتی ایرانی
ساز(ها): سنتور
سال‌های فعالیت: ۱۳۷۸–۱۳۳۳
همکاری‌های مرتبط: سرپرست گروه اساتید موسیقی ایران و گروه پایور و (گروه همدلان اهواز)
استاد(ها): ابوالحسن صبا عبداله دوامی موسی معروفی نورعلی‌خان برومند امانوئل ملیک اصلانیان
شاگرد(ان): محمدرضا شجریان، سعید ثابت
فرامرز پایور، (زادهٔ ۲۱ بهمن ۱۳۱۱ در تهران – درگذشتهٔ ۱۸ آذر ۱۳۸۸ در تهران) موسیقی‌دان ایرانی، ردیف‌دان، آهنگ‌ساز، مدرس و نوازنده سنتور و محقق موسیقی ایرانی بود. وی چهره ماندگار و یکی از تأثیرگذارترین‌ چهره‌های موسیقی ایرانی است.
آغاز کار هنری

فرامرز پایور در ۲۱ بهمن ۱۳۱۱ در تهران به دنیا آمد. پدرش علی پایور، هنرمند نقاش و استاد زبان فرانسه در دانشگاه تهران و پدربزرگش مصورالدوله، نقاش چیره‌دست دوره قاجار بود که با نواختن ویولن، سنتور و سه‌تار آشنایی داشت. پایور، تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در دبستان عسجدی و دبیرستان دارالفنون تهران به پایان رساند. او در سال ۱۳۳۱ وارد خدمت نظام شد و یک سال بعد به استخدام وزارت دارایی درآمد.
وی در ۱۷ سالگی، آموزش موسیقی را نزد «ابوالحسن صبا» آغاز کرد در مدت شش سال ردیف موسیقی را فراگرفت. هنگامی که فرامرز پایور برای فراگیری سنتور به کلاس درس «ابوالحسن صبا» در خیابان ظهیرالاسلام رفت، سه سال از درگذشت آخرین بازماندهٔ سنتورنوازان افسانه‌ای از نسل پیشین، «حبیب سماعی» می‌گذشت. ابوالحسن صبا که خود در دوره نوجوانی، سنتورنوازی را نزد «علی اکبرخان شاهی» و با تکنیکی گوناگون با روش خاندان سماعی فراگرفته بود، پس از مدتی نشست و برخاست با «حبیب سماعی»، روش سنتورنوازی او را برتر از استاد پیشین خود یافت؛ بنابراین با کوشش فراوان پاره‌ای از بداهه‌نوازی‌های وی را نت‌نویسی کرد. سپس «ابوالحسن صبا» کوشش کرد تا با آموزش روش درست سنتورنوازی به‌شماری از شاگردانش، از برافتادن روش سنتورنوازی نزدیک به آیین‌های هنری و زیباشناسی موسیقی دستگاهی ایران جلوگیری کند. در همین دوران، فرامرز پایور، یکی از برجسته‌ترین شاگردان «صبا» شد و تا سال ۱۳۳۶ که «ابوالحسن صبا» درگذشت، از آموزش‌های وی بهره برد.
پس از درگذشت ابوالحسن صبا، پایور نزد استادانی چون عبداله دوامی، موسی معروفی و نورعلی‌خان برومند به فراگیری ردیف درویش‌خان و ردیف میرزا عبدالله پرداخت.
فعالیت حرفه‌ای

فرامرز پایور از سال ۱۳۳۳، کار خود را در وزارت فرهنگ و هنر آن زمان و از سال ۱۳۳۷ آموزش سنتور را در هنرستان عالی موسیقی ملی آغاز کرد. او اولین سنتورنوازی بود که روی سنتور، نواسازی می‌کرد و تخصص او، تنها در پی بداهه‌نوازی نبود. به بیان دیگر، نخستین آهنگ‌سازی بود که ساز تخصصی او، سنتور بود.
او سپس هارمونی و کمپوزیسیون را در کلاس «امانوئل ملیک اصلانیان» آموخت. در سال ۱۳۴۱ برای ادامه تحصیلات کلاسیک خود، از طرف وزارت فرهنگ و هنر به انگلستان فرستاده شد. از دانشگاه کمبریج در زبان و ادبیات انگلیسی دانشنامه گرفت و در تمام این سال‌ها تلاش فراوانی در جهت معرفی موسیقی ایرانی و سنتور به محافل دانشگاهی انگلستان انجام داد که برنامه‌های دلپذیری از آن سال‌ها در آرشیو رادیو بی‌بی‌سی وجود دارد. در این سال‌ها، برای شناساندن موسیقی اصیل ایرانی، از طرف دانشگاه لندن و دانشگاه کمبریج از او خواسته شد تا کنفرانس‌هایی در این زمینه همراه با ساز خود ترتیب دهد. همه این کنفرانس‌ها با موفقیت انجام شد و از سوی این دانشگاه‌ها به دریافت جوایزی نائل گردید.
بازگشت پایور از انگلستان، همزمان با آغاز برگزاری جشن‌های هنر شیراز بود. او همه ساله با گروه اساتید و گروه نوازندگان فرهنگ و هنر، نمونه‌های ارزنده‌ای از آثار بزرگان موسیقی ملی و نیز آثار خود را در این جشن‌ها اجرا می‌نمود. پایور در سال ۱۳۴۷ از وزارت دارایی به وزارت آموزش و پرورش (سازمان مبارزه با بی‌سوادی) منتقل و در سال ۱۳۵۵ بازنشسته شد.
«محمدرضا شجریان» در سال ۱۳۵۰ با فرامرز پایور آشنا شد و یادگیری سنتور و ردیف‌های آوازی را با او دنبال کرد.
سکته مغزی و درگذشت

فرامرز پایور، در سال ۱۳۷۸ دچار سکتهٔ مغزی شد و از آن زمان تا زمان مرگ نتوانست فعالیت هنری خود را ادامه دهد. با این حال، در این سال‌ها، برخی آثار قدیمی وی با تنظیم مهرداد دلنوازی و خوانندگی سالار عقیلی و با تأیید او تهیه و اجرا شدند. پایور سرانجام ۱۸ آذر ۱۳۸۸ در بیمارستان شهید باهنر منظریه تهران به علت ایست قلبی و مشکل تنفسی درگذشت.
آثار هنری

چکیده آثار فرامرز پایور در زمینه موسیقی به شرح زیر است:
بیش از هزار و پانصد ساعت اجرای گروهی و فردی روی صحنه‌های داخل و خارج از کشور
آهنگ‌سازی و تنظیم قطعات فراوان موسیقی
تربیت صدها شاگرد از چهار نسل متوالی
نت‌نویسی قطعات فراوانی از پیشینیان
حضور در هنرستان و هنرکده موسیقی ملی، اداره هنرهای زیبا و واحد موسیقی رادیو تلویزیون ملی ایران
نگارش کتب آموزشی سنتور (دومین کتاب «دستور سنتور» را در ۱۳۴۰ بعد از حسین صبا نوشت که تاکنون پرفروش‌ترین کتاب آموزش موسیقی در ایران بوده است)
نظارت بر کار گروه‌های دیگر و تصحیح آن‌ها
کار با خوانندگان بسیاری از جمله عبدالوهاب شهیدی، محمدرضا شجریان، محمود خوانساری، احمد ابراهیمی، خاطره پروانه، سیما بینا، مرضیه، نادر گلچین، سروش ایزدی، شهرام ناظری، حمیدرضا نوربخش، علی رستمیان، علیرضا افتخاری و بسیاری خوانندگان دیگر
کوشش‌های فرامرز پایور، پلی بود بین میراث ابوالحسن صبا و مرتضی محجوبی و جریانی که جوانان موسیقی‌دان و تحصیل‌کرده در دانشکده هنرهای زیبا از اوایل دهه ۱۳۵۰ به راه انداختند و الگوی موسیقی ایرانی امروزی شدند. در فاصله زمانی بین این دو، یعنی حدود پانزده سال، هیچ‌کس جز فرامرز پایور، کار جدی و پی‌گیر در زمینهٔ موسیقی اصیل انجام نمی‌داد.
وی در اجراهای گروهی خود با شماری از نخبگان موسیقی ایرانی مانند: جلیل شهناز و هوشنگ ظریف (تار)، رحمت‌الله بدیعی و علی اصغر بهاری (کمانچه)، حسن ناهید و محمد موسوی (نی)، حسین تهرانی و محمد اسماعیلی (تنبک) همکاری کرده است. در دههٔ ۱۳۶۰ به همراهی جلیل شهناز، علی اصغر بهاری، محمد اسماعیلی و محمد موسوی، برای بار دیگر «گروه اساتید موسیقی ایران» را سازمان داد و سرپرستی، آهنگ‌سازی و نوازندگی سنتور را در آن به دوش گرفت. این گروه، آثار ماندگاری با محمدرضا شجریان و شهرام ناظری اجرا کردند.
آلبوم‌ها > آواز عبدالوهاب شهیدی

عود من خداحافظ (عبدالوهاب شهیدی، فرامرز پایور، پرویز یاحقی و جهانگیر ملک)
نگاه گرم تو (زندگی) (عبدالوهاب شهیدی، فرامرز پایور، حسن ناهید، هوشنگ ظریف، رحمت‌الله بدیعی، محمد اسماعیلی)
بی تو به سر نمی‌شود (عبدالوهاب شهیدی، پرویز یاحقی، فرامرز پایور، جهانگیر ملک و هنرمندان دیگر)
اجرای عبدالوهاب شهیدی و ارکستر سازهای ملی و فرامرز پایور (مجموعه موسیقی تصویری در دستگاه سه گاه)
آلبوم‌ها > آواز محمدرضا شجریان

گلبانگ شجریان ۱ (بت چین)
خلوت گزیده (گروه اساتید موسیقی ایران به سرپرستی فرامرز پایور، خواننده: محمدرضا شجریان)
راز دل (خون جوانان وطن) (گروه پایور به سرپرستی فرامرز پایور خواننده: محمدرضا شجریان)
انتظار دل (گروه اساتید موسیقی ایران به سرپرستی فرامرز پایور خواننده: محمدرضا شجریان)
ساز قصه گو (گروه پایور به سرپرستی فرامرز پایور و آواز محمدرضا شجریان)
یوسف گم‌گشته (گروه پایور به سرپرستی فرامرز پایور خواننده: محمدرضا شجریان)
آلبوم‌ها > آواز شهرام ناظری

آلبوم دل شیدا (ارکستر پایور، آواز اصفهان، خواننده: شهرام ناظری)
کنسرت اساتید موسیقی ایران (گروه اساتید موسیقی ایران، آواز ابوعطا، خواننده: شهرام ناظری)
لیلی و مجنون (گروه پایور، دستگاه شور، خواننده: شهرام ناظری)
آلبوم‌ها > سایر آثار

آتش دل (آواز توسط علیرضا افتخاری)
به پاس نیم‌قرن فعالیت هنری استاد فرامرز پایور (آواز عبدالوهاب شهیدی، محمدرضا شجریان، شهرام ناظری، اسماعیل ادیب خوانساری و محمود کریمی)
آلبوم آموزشی دستور سنتور (فرامرز پایور)
سی قطعه چهارمضراب (فرامرز پایور)
شهرناز (فرامرز پایور، حسین تهرانی)
پرنیان (فرامرز پایور)
ضرباهنگ (فرامرز پایور، حسین تهرانی)
شهرآشوب (فرامرز پایور، حسین تهرانی)
دلنواز (فرامرز پایور، حسین تهرانی)
کرشمه (اجرای آثار درویش‌خان با ارکستر)
پریزاد (اجرای آثار درویش‌خان با ارکستر)
دلکش (اجرای آثار درویش‌خان با ارکستر)
دستگاه ماهور و سه‌گاه (فرامرز پایور، هوشنگ ظریف و محمد اسماعیلی)
نغمه‌هایی در دستگاه شور و ماهور (ارکستر پایور)
شور، چهارگاه، به یاد حبیب سماعی (فرامرز پایور)
دستگاه همایون (فرامرز پایور، محمد اسماعیلی)
رهاورد (فرامرز پایور، جلیل شهناز، محمد اسماعیلی)
چهارباغ (گروه اساتید به سرپرستی فرامرز پایور، خواننده: علی رستمیان)
ضرب اصول (فرامرز پایور، حسین تهرانی)
حاصل عمر (پایور، بهاری، تهرانی)
حکایت دل (گروه پایور، خواننده: علی رستمیان)
پراکنده (فرامرز پایور، محمد اسماعیلی) این آلبوم همچنین با نام «در زیر باران» و در خارج از ایران نیز به اسم «یادگاری» منتشر شده است.
ارغوان (گروه پایور، خواننده: علی رستمیان)
شب مهتاب (مجموعه تصانیفی که علی رستمیان با گروه پایور خوانده است)
نوای دل
بداهه‌نوازی نوا، راست پنجگاه (فرامرز پایور)
رِنگ شهر آشوب (فرامرز پایور)
گروه‌نوازی
گفتگو (مجموعه دو نوازی برای سنتور و سازهای مختلف)
پرده عشاق (گروه پایور، خواننده: حمیدرضا نوربخش)
سروش بهار (ساخته فرامرز پایور، خواننده: بهرام باجلان)
مویه (گروه دلنوازی با همکاری فرامرز پایور، جلیل شهناز، محمد موسوی)
کرشمه نرگس (فرامرز پایور، جلیل شهناز، محمد اسماعیلی، خواننده: سیامک شجریان)
هفت پیکر
آواز محمود کریمی (سنتور: فرامرز پایور، سه تار: داریوش صفوت)
تنها یک خاطره (فرامرز پایور و محمدرضا لطفی)
عیاران (اجرای آثاری از احمد پژمان توسط گروه سازهای ملی)
قطعاتی از استادان قدیم ایران (گروه سازهای ملی، تنظیم و سرپرست گروه: استاد فرامرز پایور)
هم‌نوازی استادان (اجرای گروه پایور، انتشار در ۱۳۹۱)
تعدادی از برنامه‌های گل‌ها با همکاری استاد فرامرز پایور: شماره ۱۰۳، ۱۰۷، ۱۲۳، ۱۲۴، ۱۳۳، ۱۳۷، ۱۵۰، ۱۵۶، ۱۵۸، ۱۶۲، ۱۸۱، ۱۸۲، ۱۸۳، ۱۸۵، ۱۰۲
و سایر آثار فاخر دیگر
تألیف‌ها

دستور سنتور، دی ۱۳۴۰
سی قطعه چهارمضراب برای سنتور، اردیبهشت ۱۳۵۱
هشت آهنگ برای سنتور، فروردین ۱۳۵۷
پرنیان (دونوازی برای تار و سنتور)، مهر ۱۳۵۸
گفتگو (دو نوازی برای ویلن و سنتور)، بهمن ۱۳۵۸
ردیف (چپ‌کوک) برای سنتور، مهر ۱۳۵۹
مجموعه پیش‌درآمد و رنگ (برای سنتور)، مهر ۱۳۵۹
مجموعه پیش‌درآمد و رنگ (برای ویلن)، مهر ۱۳۶۱
قطعات موسیقی مجلسی، مهر ۱۳۶۱
فانوس، مهر ۱۳۶۱
تئوری موسیقی، اردیبهشت ۱۳۶۲
رِنگ شهرآشوب، خرداد ۱۳۶۳
دوره ابتدایی، شهریور ۱۳۶۷
رهگذر (دونوازی برای سنتور و فلوت)، شهریور ۱۳۶۸
آموزش ابتدایی تار، شهریور ۱۳۷۳
ردیف آوازی و تصانیف قدیمی به روایت استاد عبدالله دوامی، شهریور ۱۳۷۵
ویرایش مجدد دوره‌های سنتور ردیف استاد ابوالحسن صبا{ویرایش اولیه توسط مسعود غریب زاده ۱۳۷۳ تا ۱۳۷۵} (بازنویسی توسط پژمان آذرمینا)، فروردین ۱۳۷۸
فالگوش (هفت قطعه برای سنتور)، ۱۳۷۹ ــ نت‌نویس کامپیوتری مسعود غریب زاده
چهل قطعه برای سنتور (پیش‌درآمد، رنگ، چهارمضراب از استادان قدیم ایران) گردآوری و تنظیم فرامرز پایور و تدوین شده توسط مینا افتاده، ۱۳۸۳
ردیف استاد ابوالحسن صبا برای سنتور چپ کوک، به کوشش فرامرز پایور، (انتقال به چپ کوک و ویرایش توسط مینا افتاده)، ۱۳۹۰، (نسخه اولیه این کتاب در اردیبهشت ۱۳۵۹ توسط خانم افتاده و زیر نظر استاد پایور آماده شده است)
حسین تهرانی، فرامرز پایور و حسین دهلوی
ارکستر وزارت فرهنگ و هنر به سرپرستی فرامرز پایور
قبر فرامرز پایور در قطعه هنرمندان بهشت زهرا
هومن عبداللهی

| هومن عبداللهی | هومن عبداللهی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۷۹ سنندج
درگذشت: ۱۶ آذر ۱۴۰۱ (۲۱ سال)
علت مرگ: شلیک گلوله نیروهای‌های حکومتی سپاه پاسداران و بسیج
ملیت:  ایران
هومن عبداللهی معترض ۲۱ سالۀ ایرانی ساکن شهر سنندج بود که در جریان خیزش ۱۴۰۱ ایران پس از اصابت گلوله از سوی نیروهای بسیجی و پاسدار مجروح شد و در بیمارستان درگذشت.
بر اساس گزارش رسیده به سازمان حقوق بشری هه‌نگاو، شامگاه ۱۶ آذر ۱۴۰۱، عبداللهی بعد از اینکه در یکی از محله های روستای حسن‌آباد سنندج هدف تیراندازی نیروهای حکومتی قرار گرفت، بر اثر شدت جراحات جان خود را از دست داد. به گفته شاهدان عینی، او از ناحیه سینه هدف گلوله قرار گرفته و اندکی بعد از انتقال به بیمارستان کوثر سنندج درگذشت. منابع هه‌نگاو گزارش داده‌اند که نیروهای حکومتی بیمارستان کوثر را به محاصره درآورده و در صدد ربایش پیکر او بودند تا شبانه به خاک سپرده شود.
کشته شدن

هومن عبداللهی در اثر ضرب و شتم پس از اصابت گلوله و مجروح شدن در سنندج کشته شد. در جریان اعتراضات چهارشنبه ۱۶ آذر ، هومن عبداللهی جوان ۲۱ ساله در محله حسن‌آباد سنندج بر اثر تیراندازی نیروهای امنیتی مجروح شد. بر اساس گزارش دریافتی هومن عبداللهی ابتدا زخمی شده بود و به دلیل شدت جراحات و ضربات وارده در بیمارستان کوثر سنندج جان باخت یک منبع آگاه درباره نحوه کشته شدن هومن عبداللهی میگوید: در جریان اعتراضات مردمی در یکی از محله روستای حسن‌آباد سنندج، نیروهای امنیتی از فاصله نزدیک هومن عبداللهی را هدف شلیک با گلوله ساچمه قرار داده و سپس چندین تن از ماموران امنیتی با باتوم و شوکر او را شکنجه کرده بودند پیکر این جان باخته پنج‌شنبه ۱۷ آذر در بیمارستان کوثر سنندج به خانواده تحویل داده شد. اما هنگامی که خانواده در مسیر رفتن به مسجد جهت تشییع جنازه بودند، نیروهای امنیتی آنها متوقف و پیکر این جان باخته را ربودند. و پیکر او را به پادگان لشکر ۲۸ منتقل کرده‌اند بر اساس آمارهای موجود دست‌کم ۱۱۴ شهروند کُرد در جریان اعتراضات مردمی در شهرها و روستاهای کردستان کشته شده‌اند. ۱۲ نفر از جان‌باختگان کودک هستند.
واکنش ها

بنا به ویدیوهای که در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده است، نیروهای سپاه پاسداران به منزل شهروندان در محله حسن آباد سنندج یورش برده و شهروندان را هدف تیراندازی قرار داده‌اند. چندین شهروند نیز با ضرب و شتم توسط این نیروها بازداشت و به مکانی نامعلوم منتقل شده‌اند مردم سنندج اعلام کردند که انتقام خون هومن عبداللهی را خواهند گرفت.
جستار های وابسته

بازداشت‌شدگان خیزش ۱۴۰۱ ایران
نقض حقوق بشر توسط جمهوری اسلامی ایران
بازداشت‌شدگان خیزش ۱۴۰۱ ایران
درگیری های۱۴۰۱سنندج
پرورش ماهی

پرورش ماهی یکی از زیرمجموعه‌های آبزی‌پروری است که در جهت پرورش ماهی‌ها فعالیت می‌کند و معمولاً ماهی‌هایی مانند قزل‌آلا، کپور، آزادماهی (سالامون)، تیلاپیا، ماهی کول و گربه‌ماهی را پرورش می‌دهند.
تاریخچه

پرورش ماهی به صورت مصنوعی در کشور چین آغاز شد و سابقه پرورش در این کشور به بیش از ۳ هزار سال پیش در منطقه ین دیناستی مربوط می‌شود (۱۱۳۷ تا ۱۴۰۰ سال پیش از میلاد) و حدود ۴۶۰ سال پیش از میلاد در منطقه وارینگ کینگ دام، پرورش ماهی تا حد خوبی گسترش یافته بود.
با وجود پیشینۀ طولانی پرورش ماهی در استخر، سابقه تکثیر مصنوعی ماهیان، کوتاه است. نخستین گام در لقاح مصنوعی به وسیله دانشمند آلمانی لدویک یا وبی (۱۷۱۱–۱۷۸۴) برداشته شد. او از ماهی ماده و نر قزل‌آلای آماده به‌صورت جداگانه تخمک و اسپرم به دست آورد و آن‌ها را با هم مخلوط کرد که این نخستین لقاح مصنوعی تخم ماهی بود.
در مورد ماهیان پرورشی گرمابی در سال ۱۹۳۰ مولدین آماده از محل‌های تخم‌ریزی طبیعی صید و لقاح مصنوعی داده شدند.
القاء تخم‌ریزی به مولدین با روش تزریق، در سال ۱۹۳۴ به‌وسیلهٔ زیست‌شناسان برزیلی آغاز شد و سپس در آسیا و اروپا و آمریکای شمالی توسعه یافت.
در سال ۱۹۵۸ مولدین کپور نقره‌ای و سرگنده پرورش‌یافته در استخرهای خاکی با تزریق عصاره غده هیپوفیز ماهی کپور معمولی به صورت مصنوعی تکثیر شدند.
در اسطوره‌های ایرانی جمشید، نخستین فردی است که به پرورش ماهی پرداخت، جمشید از پادشاهان ایران بوده‌است. ایرانیان محل پرورش ماهی را ماهی‌خانه می‌نامیدند.[نیازمند منبع]
شرکت سهامی شیلات ایران اقدام به ساخت نخستین ایستگاه بررسی تکثیر و پرورش کپور ماهیان پل آستانه در سال ۱۳۴۷–۱۳۴۸ کرد.
پس از آن نیز مجتمع تکثیر و پرورش تاسماهیان سد سنگر رشت در سال ۱۳۵۰ به بهره‌برداری رسید. این صنعت در سال‌های آتی با توجه به استعداد مناطق مختلف گسترش یافت.
قدمت پرورش ماهی قزل‌آلا در ایران به چند دهه پیش مربوط می‌شود. در سال ۱۳۷۶ پرورش قزل‌آلا در ایران یک روند توسعه تدریجی را پشت سر گذاشت، به‌طوری که میزان تولید در این سال به حدود ۲۵۰۰ تن رسیده‌است و طبق سالنامه آماری سازمان شیلات ایران میزان تولید قزل‌آلا در سال ۱۳۸۹ به میزان ۹۱۵۱۹ تن رسیده‌است.
شهرستان ماه‌نشان در استان زنجان، به عنوان قطب تولید آبزیان در این استان شناخته شده‌است.
در ایران معمولاً ماهی قزل‌آلا را به دو روش در حوضچه‌های آب‌سرد پرورش می‌دهند.
در حوضچه‌های آب سرد که مخصوص پرورش ماهی هستند و معمولاً این حوضچه‌ها در کنار چشمه‌ها یا رودخانه‌های آب شیرین واقع شده‌اند.
در شمال ایران گاهی ماهی قزل‌آلا را در مزرعه‌های برنج نیز یا حوضچه‌های پیش‌ساخته یا استخر گرد رشد می‌دهند تا علاوه بر تغذیه از آفت‌های برنج، ماهی از آب دائمی موجود در مزرعه نیز استفاده می‌کند.
مزارع ماهی > پرورش ماهی در قفس

روش‌های مختلفی برای تولید و تکثیر ماهی وجود دارد از جمله پرورش درون استخر، پروش در مسیر رودخانه‌ها و سدسازی و …. یکی از جدیدترین روش‌های پرورش ماهی استفاده از محیط دریا برای پرورش ماهی است. در این روش ماهی در محیط دریا پرورش یافته و برای اینکه دسته ماهی در محدوده مشخصی نگهداری شوند، از قفس‌های توری استفاده می‌شود. در این روش زیست‌بوم ماهی تغییر نکرده و کیفیت ماهی با ماهی صیدشده در روش طبیعی تفاوتی ندارد. از سوی دیگر، کنترل بر ماهی‌ها افزایش یافته و هنگام صید ماهی به محیط زیست آسیبی وارد نمی‌شود.
پرورش ماهی در قفس در سواحل خلیج فارس (سواحل بوشهر، خوزستان و بندرعباس) و سواحل دریای مکران (چابهار) رو به افزایش است. در این روش تولید ماهی علاوه بر تولید انبوه و استفاده از ظرفیت‌های طبیعی مناطق مختلف، از آسیب‌های زیست‌محیطی ناشی از ازدیاد برداشت، انقراض گونه‌ها و تخریب سطح دریا جلوگیری می‌شود، درحالی که اشتغال‌زایی، تولید و صرفه‌جویی ارزی را دربر خواهد داشت.
کشورهای زیادی از جمله کشورهای اسکاندیناوی، کشورهای آفریقایی ساحلی، برزیل، کشورهای جنوب شرق آسیا و حوزه دریای کارائیب رو به توسعه این صنعت نهاده‌اند.
مزارع ماهی > بزرگ‌ترین مزرعه دریایی تولید ماهی در ایران

در سال ۱۳۹۴ مزرعه دریایی با همکاری متخصصان داخلی و نروژی در خلیج فارس تجهیزو در بهمن ماه همان سال توسط وزیر وقت جهاد کشاورزی طی مراسمی افتتاح شد این مزرعه دریایی به فاصله ۱۴ کیلومتری از جزیره کیش و ۴ کیلومتری از سواحل استان هرمزگان در پهنه‌ای بالغ بر ۶۰ هکتار قرار دارد و در حال حاضر بزرگ‌ترین مزرعه دریایی خاورمیانهبه‌شمار می‌رود. این مزرعه مجهز به بارج غذادهی تمام اتوماتیک با ظرفیت انباری ۳۳۰ تن غذا، شناورهای پشتیبانی و اسکله اختصاصی به منظور سهولت حمل و نقل دریایی می‌باشد. این تجهیزات بر اساس استاندارد NS9415کشور نروژ قابلیت تولید ۳۰۰۰ تنمحصول نهایی را دارد. امروزه، ماهی باراماندی (سی‌بس آسیایی) در این مزرعه تولید و به بازار عرضه می‌شود
مسائل زیست‌محیطی > مالاشیت گرین

در برخی مزارع پروش ماهی قزل‌آلای ایران از سم مالاشیت گرین استفاده می‌شود که به دلیل سرطان‌زا بودن از دو دهه پیش، کاربرد آن در بسیاری از کشورها ممنوع است. در حالی که چند پژوهشگر ایرانی بیش از یک دهه پیش گزارش‌هایی مبنی بر استفاده از این سم در مزارع پروش ماهی ایران منتشر کردند.
شایلا جنینگز

| شایلا جنینگز | شایلا جنینگز |
| --- | --- |
جنینگز در AVN Expo در لاس وگاس نوادا در ۲۲ ژانویه ۲۰۱۶: جنینگز در AVN Expo در لاس وگاس نوادا در ۲۲ ژانویه ۲۰۱۶
زادهٔ: ۱۶ ژوئن ۱۹۸۹ ‏(۳۵ سال) اشتوتگارت، آلمان غربی
قد: ۵ ft ۲ in (۱٫۵۷ m)
شایلا جنینگز (انگلیسی: Shyla Jennings؛ زادهٔ ۱۶ ژوئن ۱۹۸۹) یک بازیگر پورنوگرافی اهل آلمان است. او فعالیتش در صنعت فیلم‌های بزرگسالان را از ۱۸ سالگی آغاز کرد. جنینگز علاوه بر هنرپیشگی، نویسندهٔ سناریوی فیلم‌های بزرگسالان هم هست و نقش‌آفرینی‌اش در این فیلم‌ها به ژانر همجنس‌گرایی زنانه محدود می‌شود. او در سال ۲۰۱۴ نامزد دریافت جایزهٔ اِی‌وی‌اِن در سه رشته بود که در نهایت جایزهٔ «بهترین بازیگر لزبین سال» را از آن خود کرد. در سال ۲۰۱۶ جنینگز برای دومین بار جایزهٔ اِی‌وی‌اِن در همان رشته را دریافت کرد.
جنینگز مُدل برگزیدهٔ ماه آوریل ۲۰۱۸ مجلهٔ پنت هاوس بوده‌است. او در سال ۲۰۱۹ به‌عنوان «محبوبهٔ ماه» سپتامبر مجلهٔ هاسلر معرفی شد و علاوه بر روی جلد، ۱۲ صفحهٔ داخلی آن شماره به او اختصاص داشت. در اکتبر همان سال، مجلهٔ کاسموپولیتن در گزینش «داغ‌ترین فیلم‌های پورن لزبینی همهٔ زمان‌ها» ۸ فیلم را معرفی کرد که فیلم بوتیک با نقش‌آفرینی شایلا جنینگز و چارلی نینجا یکی از آن‌ها بود. در اپیزود دوم بوتیک، آن‌دو برای امتحان لباس زیر با هم به اتاق پروف می‌روند و در نهایت اختیار از کف می‌دهند.
در سال ۲۰۱۱ پس از آن‌که چارلی شین به خاطر روابط خارج از عرف با زنان متعدد در مرکز توجه رسانه‌های تبلوید قرار گرفت، نام جنینگز به‌عنوان یکی از ستاره‌های پورن که با شین رابطه داشته‌اند مطرح شد.
جوایز

۲۰۱۴ - برندهٔ جایزهٔ اِی‌وی‌اِن در رشتهٔ بهترین بازیگر لزبین سال (بهترین بازیگر ویدئوی تمام دخترانهٔ سال)
۲۰۱۶ - برندهٔ جایزهٔ اِی‌وی‌اِن در رشتهٔ بهترین بازیگر لزبین سال
۲۰۱۷ - برندهٔ جایزه ایکس‌آرسی‌او در رشتهٔ بهترین بازیگر لزبین سال
دارجار

| دارجار | دارجار |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: نور
بخش: مرکزی
دهستان: ناتل‌کنار علیا
جمعیت: ۱۹۶ نفر (سرشماری ۹۵)
دارجار، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان نور در استان مازندران ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان ناتل‌کنار علیا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶۲ نفر (۴۲خانوار) بوده‌است.
دالیم

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت سهامی عام
صنعت: شرکت خوشه‌ای
بنا نهاده: ۱۹۳۹
دفتر مرکزی:  سئول، کره جنوبی
محدودهٔ فعالیت: جهانی
مدیر عامل اجرایی: هائه-ووک لی
رئیس هیئت مدیره: جون وای. لی
محصولات: ساخت‌وساز خدمات مهندسی صنایع پتروشیمی
درآمد:  ۵٫۲ میلیارد دلار (۲۰۰۷)
سود خالص:  ۴۹۰ میلیون دلار (۲۰۰۷)
مجموع دارایی:  ۶٫۱ میلیارد دلار (۲۰۰۷)
تعداد کارکنان: ۴٫۸۳۹ نفر (۲۰۰۷)
وبگاه: www.Daelim.co.kr
دایلیم (به انگلیسی: Daelim) شرکت خوشه‌ای کره‌ای است، که در زمینه ساخت‌وساز، ارائه خدمات مهندسی و تولید محصولات پتروشیمی فعالیت می‌کند.
شرکت دالیم در سال ۱۹۳۹ تأسیس شد و امروزه دارای تخصص در طراحی و ساخت انواع نیروگاه، پالایشگاه و کارخانجات مختلف تولیدی می‌باشد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر سئول، کره جنوبی قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس کره معامله می‌شود.
این شرکت در ۱۴ کشور جهان از جمله ایران، دفتر دارد.