صابون ساخته‌شده از اجساد انسان
تاریخ > جنگ جهانی دوم

شایعاتی که ادعا می‌کرد نازی‌ها از بدن زندانیان اردوگاه کار اجباری صابون تولید می‌کنند، در طول جنگ به‌طور گسترده منتشر شد. آلمان در طول جنگ جهانی دوم از کمبود چربی رنج می‌برد و تولید صابون تحت کنترل دولت قرار گرفت. شایعات مربوط به "صابون انسانی" ممکن است به این دلیل باشد که صابون‌های صابون با حروف اول Fraktur RIF مشخص شده بودند. (RIF)، که برخی معتقد بودند مخفف " Rein-jüdisches-Fett " ("چربی خالص یهودی")؛ در فونت بلک‌لتتر آلمانی، I و J فقط از نظر طول متفاوت هستند (I در مقابلJ). با این حال، در واقع، RIF مخفف Reichsstelle für industrielle Fettversorgung بود ("مرکز ملی تامین چربی صنعتی"، سازمان دولتی آلمان که مسئول تولید و توزیع صابون و محصولات شستشو در زمان جنگ بود). RIF صابون جایگزینی بی کیفیت برای صابون بود و حاوی هیچ گونه چربی، انسانی یا غیر آن نبود.
شایعاتی در مورد منشأ RIF صابون و معنی برچسب نیز در اردوگاه‌های کار اجباری پخش شد. نفتالی کارچمر در کتاب خود به نام انفرادی در آشوب شدید: پنج سال به عنوان یک زندانی جنگی در پروس شرقی، سال‌های اسارت خود را به عنوان یک اسیر یهودی-لهستانی توصیف می‌کند. او در مورد قطعات خاکستری، مستطیل شکل و بی کیفیتی از صابون می‌نویسد که او و سایر اسرا با حروف " RIF " دریافت می‌کردند. روی یک فرورفتگی مرکز حک شده است. ادعا می‌شد که اینها فقط از " Rein-jüdisches Fett ساخته شده‌اند " ("چربی خالص یهودی") زمانی که زندانیان از صابون کم کف و صاف شکایت کردند. نسخه‌ای از این داستان در کتاب سیاه کامل یهودیت روسیه، یکی از نخستین مجموعه‌های گزارش‌های دست اول هولوکاست، که توسط نویسندگان شوروی ایلیا ارنبورگ و واسیلی گروسمن گردآوری شده است، گنجانده شده است. داستان خاص بخشی از گزارشی است که با عنوان «نابودی یهودیان لووف» منسوب به ای. هرتس و نفتالی نخت است:
در بخش دیگری از اردوگاه بلزک کارخانه عظیم صابون سازی بود. آلمانی‌ها چاق‌ترین یهودیان را انتخاب کردند، آنها را به قتل رساندند و برای صابون آب‌پز کردند. آرتور ایزرایلویچ روزنشتراوخ - کارمند بانک اهل لووف، که ما این شهادت را در کلمات او نقل می‌کنیم - این "صابون یهودی" را در دستان خود داشت.

اراذل و اوباش گستاپو هرگز وجود «فرایند تولید» از این نوع را انکار نکردند. هر وقت می‌خواستند یهودی را بترسانند به او می‌گفتند: ما از تو صابون درست می‌کنیم.
رائول هیلبرگ گزارش می‌دهد که چنین داستان‌هایی در اوایل اکتبر ۱۹۴۲ در لوبلین پخش شد. آلمانی‌ها از انتشار این داستان‌ها آگاه بودند، زیرا هاینریش هیملر، رئیس اس‌اس، نامه‌ای دریافت کرد که در آن اعتقاد لهستانی‌ها مبنی بر اینکه یهودیان «در صابون می‌جوشند» را توصیف می‌کرد، که نشانه‌ای از این بود که لهستانی‌ها می‌ترسیدند که به سرنوشت مشابهی دچار شوند. از آنجایی که شایعات بسیار گسترده بود، برخی از بخش‌های جمعیت لهستان خرید صابون را تحریم کردند. یکی از نخستین موارد این ادعا مربوط به اسکار دیرلوانگر بود که شایعه شده بود «زنان یهودی را بریده و آنها را با چربی اسب می‌جوشاند تا صابون درست کند».
مورخ یواخیم نئاندر در مقاله‌ای آلمانی که در بیست و هشتمین کنفرانس انجمن مطالعات آلمان در واشینگتن دی سی ارائه کرد، به اظهار نظر زیر اشاره می‌کند که در نامه‌ای که هیملر به رئیس گشتاپو، هاینریش مولر نوشت، آمده است. تاریخ این نامه ۲۰ نوامبر ۱۹۴۲ است. هیملر در پاسخ به افشاگری استفان وایز که در نیویورک تایمز به شایعه صابون اشاره می‌کرد، نامه‌ای به مولر نوشت:
شما به من تضمین داده‌اید که در هر مکان، اجساد این یهودیان مرده یا سوزانده می‌شوند یا دفن می‌شوند، و در هیچ مکان دیگری نمی‌تواند با اجساد اتفاق بیفتد.
به مولر دستور داده شد که اگر «سوءاستفاده» در جایی اتفاق افتاده است، تحقیق کند، و همچنین به او دستور داده شد که نتایج پژوهش‌های خود را «با سوگند اس اس» به هیملر گزارش دهد. نئاندر ادامه می‌دهد که این نامه نشان‌دهنده شواهد غیرمستقیم است که نشان می‌دهد این سیاست نازی‌ها بوده است که از پردازش اجساد به دلیل تمایل شناخته شده آنها برای مخفی نگه داشتن قتل جمعی تا حد امکان خودداری کنند.
در حالی که شایعه صابون سازی به‌طور گسترده منتشر شد و به عنوان واقعیت در کتاب‌ها و مقالات روزنامه‌های متعدد پس از جنگ منتشر شد، این افسانه برای چندین دهه از میان رفته است. مورخانی مانند دبورا لیپستاد مکرراً گفته‌اند: «این یک واقعیت است که نازی‌ها هرگز از اجساد یهودیان یا هیچ‌کس دیگری برای تولید صابون استفاده نکردند. … شایعه صابون پس از جنگ به‌طور کامل بررسی شد و ثابت شد که نادرست است.» علیرغم این واقعیت، بسیاری از «باوران» این اسطوره همچنان پابرجا هستند و یواخیم نئاندر معتقد است که آنها ناخواسته در دستان منکران هولوکاست بازی می‌کنند و به آنها فرصتی می‌دهند تا به راحتی افسانه را از میان ببرند و به آنها اجازه می‌دهد تا صحت آن را مورد تردید قرار دهند. از کل هولوکاست به عنوان چنین است.
شایعات صابون سازی زیربنای چرخه جوک‌های هولوکاست آن زمان بود: «مویشه، چرا از صابون با این همه عطر استفاده می‌کنی؟" - «وقتی مرا صابون کنند لااقل بوی خوبی می‌دهم» یا «زیاد نخورید: آلمانی‌ها صابون کمتری خواهند داشت!»