stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
روگالاند
معاش اجتماعی > کشاورزی و دامداری

در استان روگالاند، فعالیت کشاورزی دارای مرتبه ای برجسته، حتی در مقایس سراسر کشور است. دلیل این امر هم مهارتهای حرفه ای کشاورزان استان روگالاند بوده؛ و هم اوضاع اقلیمی، مرغوبیت خاک و به خصوص سیاست‌های حساب شده به منظور بهره‌برداری همه‌جانبه از اراضی کشاورزی بوده‌است.
از اواخر قرن نوزدهم، با وجود رشد مناطق شهری، تقریباً به‌طور مداوم، زمین‌های کشاورزی، در درجه اول در  منطقهٔ یَرِن، گسترش یافته‌است و تلاش زیادی به منظور تقویت دامداری متنوع و مؤثر، انجام گرفته‌است. یک پیش شرط مهم برای این امر، علاوه بر بهره‌برداری کارآمد، از زمین‌های زیر کشت، استفاده مناسب از مناطق واقع در حاشیه و نیز مصرف خوراک دامی تقویت شده بوده‌است. در پرورش گوسفند، مناطق وسیعی هم در قسمت مرتفع  منطقهٔ یَرِن، و هم در قسمتهای جنوبی ریفیلکه، و نیز مناطق حاشیه ای، خارج از مرزهای استان، برای چرای دامی استفاده می‌شود.
اندازه متوسط مزارع در استان روگالاند چندان بزرگ نیست. طبق آمار سال ۲۰۱۹، مزارع بزرگتر از ۵ هزار متر مربع، در استان روگالاند، به‌طور متوسط، حدود ۲۴۵ هزار متر مربع، زمین زیر کشت دارند. در حالی که این سطح، در مقیاس کل کشور نروژ، حدود ۲۵۲ هزار متر مربع است. در مورد فعالیت دامداری، استان روگالاند، در مقایسه با سایر مناطق کشور،
بیشترین تعداد خوک، گاو، گوسفند و مرغ را در سال ۲۰۱۹ داشته‌است. اهمیت روگالاند، از نظر کشاورزی، به مثابه یک استان نروژ، بیشتر مدیون  منطقهٔ یَرِن، است که تقریباً نیمی از سطح کشاورزی این استان را در اختیار دارد. تولید شیر نقش بسزایی در تمام نقاط استان روگالاند دارد. پرورش گوسفند در  دالانه، ریفیلکه و برخی مناطق در شهرستان هاگالاند نیز، علاوه بر قسمتهای مرتفع  منطقهٔ یَرِن، اهمیت قابل توجهی دارد. مشخصهٔ مهم دیگر در اقتصاد  منطقهٔ یَرِن، علاوه بر وجود گله‌های بزرگ گاو و گوسفند، وجود تعداد قابل توجهی خوک و مرغ است. استان روگالاند، بخش بزرگی از کل اراضی زیر کشت در کشور نروژ را زیر شیشه دارد. کشت گلخانه ای صیفی جاتی مانند، خیار و گوجه فرنگی، به خصوص در جزایر بوکنافیورد، قابل توجه است. دو شهرداری سابق این استان در مجموع حدود نیمی از مساحت کشت گوجه فرنگی کل کشور نروژ را شامل می‌شوند. این دو جزیره مهمترین منطقهٔ کشور برای کشت صیفی جات از دوران بین دو جنگ جهانی بوده‌اند.
به غیراز این، کشت میوه به صورت پراکنده در ریفیلکه و در جزایر داخلی بوکنافیورد انجام می‌گیرد. همچنین استان روگالاند دارای تعدادی مزرعه پرورش و تولید خز، به صورت عمده، از جنس مینک است.
معاش اجتماعی > جنگلداری

سطح جنگل‌هایی که برای مقاصد تولیدی، بهره‌برداری می‌شوند، تنها ۱۵ درصد از کل مساحت روگالاند را پوشش می‌دهد. در استان روگالاند جنگلداری نسبتاً اهمیت کمتری دارد. در سال ۲۰۱۹، ۱۵۳٬۰۰۰ متر مکعب، جنگل برای فروش قطع شد. از استان‌های نروژ، فقط اسلو، ترومس، سون او فیوردانه و فینمارک، در سال ۲۰۱۹ برداشت سالانهٔ کمتری داشتند.
معاش اجتماعی > ماهیگیری

در استان روگالاند، در سال ۲۰۱۹، صیادان ماهی، بدون واسطه، ۲٫۴۹۲ کرون نروژ، ماهی صید شده، به خاک نروژ تحویل داده‌اند. از نظر ارزش محاسبه شده، بر حسب کرون نروژ، این مقدار، معادل ۱۰ درصد از کل صیدی است که در سال ۲۰۱۹ به خاک نروژ تحویل داده شده‌است. بخش عمدهٔ این ماهیگیری در آب دریاهای باز، صورت می‌گیرد که به اصطلاح به آن ماهی لجه می‌گویند. تقریباً ۸۹ درصد از ماهی تحویل شده، در استان روگالاند، بر حسب ارزش به کرون نروژ، ماهی صید شده در لجه است.
صید سنتی سخت پوستان و نرم تنان، مانند، خرچنگ، میگو و صدف در سال‌های اخیر، تا حدودی در استان روگالاند، کاهش پیدا کرده‌است. صید سنتی سخت پوستان و نرم تنان، در استان روگالاند، تنها ۳٫۲ درصد از ارزش کل صید تحویل شده، به استان را تشکیل می‌دهد. در شهرهای هوگسوند و  اِگرسون و مناطق اطراف آنها، ماهیگری رواج بیشتری از دیگر مناطق استان روگالاند دارد.
تعداد مزارع پرورش ماهی، در استان روگالاند زیاد است. در سال ۲۰۱۹  ماهی آزاد و دیگر گونه‌های ماهی، به ارزش دست اول ۴٬۷۱۰ میلیون کرون در مزارع پرورش ماهی این استان ذبح شده‌اند. این مقدار ۶٫۶ درصد ارزش کل حجم کشتار ماهی، در سطح ملی بوده‌است.
در استان روگالاند، تعدادی رودخانهٔ دارای ماهی آزاد و  ماهی قزل آلا جریان دارند.
در سال ۲۰۱۹ میلادی، ۴۸٬۳۵۲ کیلوگرم یا ۱۰٫۶ درصد از صید رودخانه‌های کشور نروژ، در استان روگالاند، صورت گرفته‌است. از این مقدار ۹۷ درصد، به  ماهی آزاد، اختصاص داشته‌است. رودخانه‌های دارای ماهی آزاد، در بیشتر نقاط استان وجود دارد. از مهمترین رودخانه‌ها با توجه به میزان ماهی صید شده در سال ۲۰۱۹ می‌توان، برای نمونه از سولداسلوگن و فیگیوالوا نام برد که ۱۵ درصد صید رودخانه ای، در استان روگالاند، در آن به عمل آمده‌است.
معاش اجتماعی > صنایع

استان روگالاند، در سال ۲۰۱۹ میلادی، ۵۴٬۱۵۰ نفر شاغل در صنایع و معادن و از جمله صنعت نفت داشته‌است. این تعداد معادل ۲۰٫۱ درصد از تعداد کل کارکنان این شاخهٔ اقتصادی، یعنی تولیدات ثانویه، یا صنعتی، در مقیاس ملی است. با این اوصاف، روگالاند مهمترین استان صنعتی کشور، بر اساس میزان اشتغال است، موقعیتی که این استان از اواسط دهه ۱۹۹۰ تا کنون همواره حفظ کرده‌است.
سهم نسبتاً بالای روگالاند، از اشتغال صنعتی کشور در دهه‌های اخیر، به این دلیل است که بخش مهمی از صنایع کشور، از جمله صنعت نفت، در این استان، متمرکز شده‌است. به نوبهٔ خود صنعت نفت نیز باعث رشد فعالیت‌های مختلف تولیدی و اقتصادی، در ارتباط با نفت و بازارهای نفتی شده‌است.
بهره‌برداری از معادن، شامل استخراج نفت و خدمات مرتبط، با ۵۵ درصد از اشتغال در این بخش از فعالیت ثانویهٔ اقتصادی، یعنی تولیدات صنعتی در سال ۲۰۱۹ میلادی، مهمترین راه امرار معاش اجتماعی، در استان روگالاند بوده‌است. اکثریت قریب به اتفاق اشتغال در این حوزه‌های اقتصاد ی، مربوط به استخراج نفت و خدمات مربوط به آن است. اما علاوه بر نفت، استان روگالاند، فعالیتهای سنتی تولیدی قابل توجهی، در بهره‌برداری از معادن دیگر نیز دارد.
بزرگترین تولید کنندهٔ ایلمنیت در کل اروپا، در شهر در سوکندال در جنوب استان روگالاند، قرار دارد. چند شرکت استخراج و بهره‌برداری از سنگ ساختمانی در دالانه و ریفیلکه و اگرسوند، وجود دارند که بخش قابل توجهی از محصولات خود را به خارج از نروژ صادر می‌کنند. و در نهایت می‌توان از بهره‌برداری مؤثر از ذخایر شن و ماسه در ویندافیورد و ریفیلکه نام برد.
شاخه مهم دیگر تولیدات صنعتی با سهم ۲۶ درصد از اشتغال در صنایع، کارخانه‌های تولیدی است. بیشتر این کارخانه‌ها مشغول تولید ساختارهای صنعتی (از جمله سکوهای کشتی سازی و حفاری)، ماشین آلات صنعتی، تجهیزات حمل و نقل و دیگر تولیدات فلزی هستند. تولید سکوهای نفتی، به ویژه در استاوانگر (مرکز استان) و هوگسوند انجام می‌گیرد. اما امکان تحویلات جزئی، مانند تجهیزات مربوط به سکوها در دیگر نقاط استان نیز وجود دارد.
تولیدات کارگاهی به‌طور کلی همچنین در چندین شهرک واقع در  منطقه یَرِن، جایی که تعدادی از بزرگترین کارخانه‌های کشور برای ادوات و ماشین آلات کشاورزی قرار دارند، به خوبی نمایان است. به غیر از موارد نام برده، فعالیت‌های قابل توجهی در این حوزهٔ صنعتی، در کارموی و اگرسوند نیز وجود دارد.
دراستان روگالاند صنایع به‌طور سنتی بر اساس مواد اولیه خود استان، مانند ماهی و محصولات کشاورزی و تولید برق، بنا شده‌اند و این ساختار هنوز حتی با وجود وابستگی به نفت، به خوبی مشهود است.
در استان روگالاند، تولید مواد خوراکی که دارای تنوع زیادی است، مهمترین شاخه تولید اقتصادی، پس از فعالیتهای معدنی / نفتی و صنعت مهندسی است. میزان فعالیت در تولیدات غذایی ۹٫۱ درصد از شاغلان تولیدات، در سال ۲۰۱۹ را شامل شده‌است. این فعالیت اقتصادی، شامل لبنیات، کشتارگاه، صید و پرورش ماهی، نگهداری میوه و سبزی، آسیاب غلات و غیره است. فعالیت در تولید مواد غذایی دارای گستردگی جغرافیایی است، اما دراستان روگالاند، هنوز بیشتر روی  منطقه یَرِن تمرکز دارد. به غیراز این، فعالیت‌های آسیاب در ریفیلکه و تولیدات ماهی به ویژه در هوگسوند، کارموی و اَیگرسوند قابل توجه است.
معاش اجتماعی > صنایع > چوب و فلزات

در استان روگالاند،  صنعت الوار وچوب ۲٫۱ درصد از شاغلان صنایع، در سال ۲۰۱۹ را شامل شده‌است. صنعت  صنعت الوار وچوب، به میزان قابل توجهی در شهرداری‌های  منطقه یَرِن واقع شده‌است. صنعت پایه آهن و فلز، که ۲٫۴ درصد از اشتغال صنعتی دراستان روگالاند را در اختصاص خود دارد، تا حد زیادی تحت مدیریت کارخانه‌های هیدرو آلومینیوم در کارموی و صنعت گدازگری  ساودا است که آلیاژهای آهن و فولاد را تولید می‌کنند. در یارپلند واقع در ساحل نیز فعالیت مهمی در این صنعت انجام می‌شود.
معاش اجتماعی > صنایع > نساجی

اگرچه امروزه صنعت نساجی و پوشاک، کمتر از یک در صد از کارکنان تولیدات در بخش اقتصاد ثانویه را به خود مشغول می‌کند، اما شرکت‌های نساجی واقع در اُلگوُرد،  ساندس، و استاوانگر در قسمت شمالی  منطقه یَرِن در مقیاس ملی دارای اهمیت زیادی هستند.
از جمله چند واحد از بزرگترین شرکت‌های تولید و پردازش پشم در کشور نروژ در این منطقه متمرکز شده‌اند.
کارخانه‌ها و سایر صنایع دارای اهمیت در زمینه ملی، تولید لاستیک، پلاستیک و محصولات معدنی هستند. از جمله تولید چینی شیشه ای فیگیو در  ساندنس و تولید بتن در ارتباط با رسوبات شن و ماسه در اُردال و ویندافیورد.
معاش اجتماعی > گردشگری

دیدار سنتی گردشگران از دیدنی‌های استان روگالاند، در حقیقت، دارای همان اهمیت دیگر مناطق غربی نروژ نیست. این تفاوت، در درجهٔ کمتر اهمیت، از جهات مختلفی مشهود است. به عنوان مثال، هتلها به میزان قابل توجهی در شهرها واقع شده‌اند و تابستان، فصل اوج گردشگری، در استان روگالاند، مانند اکثر نقاط دیگر در  غرب نروژ نمود متمایزی ندارد. دیگر این که اقامت‌های بیش از یک شبانه روز، در استان روگالاند، تا حد زیادی مربوط به فعالیت‌های کاری و تجاری است؛ یعنی ۶۰ درصد اقامت‌های بیش از یک شبانه روز در ارتباط با کار است. این نسبتی است که تنها از  آکرهوس و وستفولد کمتر است. این میانگین در سطح کل کشور نروژ، در سال ۲۰۱۹ میلادی، ۴۸ درصد بوده‌است.
یادداشت

↑   به نروژی:1)https://no.wikipedia.org/wiki/Rennesøy * ;2) https://no.wikipedia.org/wiki/Finnøy *
منطقهٔ یَرِن، در امور کشاورزی بسیار فعال است. تصویر یک دستگاه دروگر علوفه را در مزرعه ای در یَرِن نشان می‌دهد. این دستگاه علوفه در یک کارخانه محلی که سابقه آن به سال۱۸۶۴ می‌رسد، ساخته شده‌است. عکس: Pål Berge
در نروژ، کشت خیار و گوجه فرنگی، عمدتاً درون گلخانه انجام می‌گیرد.
از مینک، در تولید خز استفاده می‌شود.
هوگسوند- شهری که بر روی استخوان‌های شاه ماهی ساخته شده‌است.
یک سکوی نفتی در نزدیکی استاوانگر، مرکز استان روگالاند .
کارخانه‌های کنسرو در استاوانگر در دهه ۱۹۳۰. عکس: Anders Beer Wills / موزه مردمی نروژ
تولید الوار و چوب
تولید و پردازش پشم
پریکستولن در ریفیلکه، استان روگالاند. گردشگری تفریحی در این استان، رونق چندانی ندارد. ۶۰ در صد اقامت در هتل‌ها در ارتباط با امور شغلی است.
پادشاهی کاشی‌های هند

پادشاهی کاشی‌های هند (انگلیسی: Kingdom of Kashi) یک پادشاهی باستانی هند بود. داستان‌های جاتاکا نشان می‌دهند که بنارس پایتخت پادشاهی کاشی، یکی از ثروتمندترین شهرهای هند در زمان خود بوده که به خاطر رونق و ثروت خود شناخته شده بوده‌است. گفته شده سیذارتا گوتاما (گوتاما بودا) نیز ابتدا موعظه‌های بودیسم خود را در قلمرو کاشی‌های هند آغاز نمود.
ونتنک ان مینرویس

| Ventenac-en-Minervois | Ventenac-en-Minervois |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: فرانسه
ناحیه: اکسیتنی
دپارتمان: اود (فرانسه)
بخش: Narbonne
کانتون: Ginestas
کمون: Canal du Midi en Minervois
حکومت: حکومت
 • شهردار(2008–2014) : Christian Lapalu
مساحت۱: ۶٫۲۰ کیلومتر مربع (۲٫۳۹ مایل مربع)
جمعیت (2008)۲: ۵۱۲
 • تراکم: ۸۳/کیلومتر مربع (۲۱۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان اروپای مرکزی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کد آماری/کد پستی: 11405 /11120
ارتفاع: ۱۸–۱۰۰ متر (۵۹–۳۲۸ فوت)  (avg. ۳۲ متر یا ۱۰۵ فوت)
۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) ۲: ۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) ۲
ونتنک ان مینرویس (به فرانسوی: Ventenac-en-Minervois) یک کامین در فرانسه است که در Canton of Ginestas واقع شده‌است.
خصوصیات

ونتنک ان مینرویس ۶٫۲۰ کیلومترمربع مساحت و ۵۱۲ نفر جمعیت دارد و ۳۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ان‌جی‌سی ۱۰۲

ان‌جی‌سی ۱۰۲
ان‌جی‌سی ۱۰۲ (به انگلیسی: NGC 102) یک کهکشان با قدر ظاهری ۱۴ است که در صورت فلکی نهنگ قرار دارد.
پادشاهی کامبوج (۱۹۴۵)

پادشاهی کامبوج (انگلیسی: Kingdom of Kampuchea) یک دولت دست‌نشانده ژاپنی بود که از ۹ مارس ۱۹۴۵ تا ۱۶ اکتبر ۱۹۴۵ وجود داشت.
پادشاه مقدس

پادشاه مقدس (انگلیسی: Sacred king) در بسیاری از جوامع تاریخی، موقعیت پادشاهی معنایی مقدس دارد؛ یعنی با کاهن اعظم (مذهبی) و قاضی یکی است. پادشاه مقدس با مفهوم حاکمیت دینی (تئوکراسی) مرتبط است، اگرچه یک پادشاه مقدس لزوماً نیازی به حکومت از طریق مرجعیت مذهبی خود ندارد. بلکه خود موقعیت او دارای اهمیت مذهبی است.
پادشاهی کارتلی

پادشاهی کارتلی (گرجی: ქართლის სამეფო) یک پادشاهی مربوط به اواخر قرون وسطی و اوایل عصر جدید در شرق گرجستان بود که بر کارتلی حکومت می‌کرد و مرکز آن تفلیس بود. این کشور در فرایند تقسیم سه‌جانبه پادشاهی گرجستان در سال ۱۴۷۸ پدیدار شد و به جز چندین فاصله کوتاه تا سال ۱۷۶۲ وجود داشت تا این که کارتلی و پادشاهی همسایه کاختی از طریق جانشینی سلسله‌ای باگراتیونی با هم ادغام شدند. پادشاهی کارتلی در بیشتر طول حکومتش تابع سلسله‌های متوالی ایران و در دوره بسیار کوتاه‌تری تابع عثمانی بود، اما از چند دوره استقلال نیز، به‌ویژه پس از ۱۷۴۷ برخوردار شد.
خوردگی تنشی

ترک ناشی از خوردگی تنشی که بر اثر کشش ایجاد شده توسط جوشکاری نامناسب ایجاد شده‌است.
ترک ناشی از خوردگی تنشی (به انگلیسی: Stress Corrosion Cracking) به رشد ترک در یک محیط خورنده گفته می‌شود. این پدیده، به ویژه در دمای بالا می‌تواند منجر به شکست غیرمنتظره و ناگهانی آلیاژهای فلزی معمولاً شکل‌پذیر که تحت تنش کششی قرار دارند، شود. SCC از نظر شیمیایی بسیار خاص است به این دلیل که آلیاژهای خاصی فقط در صورت قرار گرفتن در معرض تعداد کمی از محیط‌های شیمیایی تحت SCC قرار می‌گیرند. محیط شیمیایی که باعث ایجاد SCC برای یک آلیاژ معین می‌شود، اغلب محیطی است که فقط خورنده ملایمی برای آن فلز است. در نتیجه فلزاتی که دچار SCC شدید شده‌اند، و ظاهری براق و روشن دارند، می‌توانند پر از ترک‌های میکروسکوپی باشند. این عامل باعث می‌شود که SCC قبل از شکست کامل قطعه شناسایی نشود. SCC اغلب به سرعت و ناگهانی رشد می‌کند و در بین آلیاژها بیشتر از فلزات خالص شایع است. محیط خاص از اهمیت حیاتی برخوردار است و فقط غلظت بسیار کمی از مواد شیمیایی بسیار فعال خاص برای تولید ترک خوردگی فاجعه بار مورد نیاز است، که اغلب منجر به شکست ویرانگر و غیرمنتظره می‌شود.
ترک خوردگی تنشی (SCC)

ترک خوردگی تنشی (Stress Corrosion Cracking) فلزات به یک ترک خوردگی اطلاق می‌شود که از ترکیب اثرهای یک تنش کششی و یک محیط خورنده خاص اعمال شده بر فلز ایجاد می‌شود. ترک خوردن معمولاً در جهت عمود بر تنش اعمال شده اتفاق می‌افتد.
فاکتورهای مهم در خوردگی تنشی (ترک خوردگی تنشی)، درجه حرارت، ترکیب شیمیایی محلول، ترکیب شیمیایی فلز، تنش و ساختمان فلز می‌باشد.
در خوردگی تنشی یا scc، فلز یا آلیاژ به گونه ای خورده می‌شوند که ترک‌های ریزی در داخل آن به وجود می‌آید و به مرور پیشرفت می‌کند. این نوع ترک خوردن نتایج جدی و خطرناکی دارد زیرا در تنش‌هایی که در محدوده تنش مجاز طراحی شده قرار دارند، واقع می‌گردد. در اثنای وقوع SCC معمولاً سطح فلز خیلی کم خورده می‌شود در حالی که ترک‌های بسیار موضعی در مقطع فلز منتشر می‌شود. تنش‌هایی که موجب ایجاد SCC می‌شوند می‌توانند به صورت تنش‌های پسماند یا تنش‌های اعمالی باشند. تنش‌های پسماند زیادی که باعث پیدایش SCC می‌شوند ممکن است، به عنوان مثال، ناشی از تنش‌های حرارتی حاصل از آهنگ سرد شدن ناهمسان، طراحی مکانیکی ضعیف برای تحمل تنش‌ها، استحاله‌های فازی به وقوع پیوسته در اثنای عملیات حرارتی، کار سرد و جوشکاری باشند.
البته تمام سیستم‌های فلز و محیط خورنده باعثscc نمی‌شوند. مثال خوبی در این مورد مقایسه بین برنج‌ها و فولادهای زنگ نزن آستنیتی می‌باشد. فولادهای زنگ نزن در محیط‌های کلرور دار ترک می‌خورند، ولی در محیط‌های حاوی آمونیاک ترک نخواهند خورد؛ درحالی‌که برنج‌ها در محیط‌های آمونیاک دار ترک می‌خورند ولی در محیط‌های کلرور دار ترک نخواهند خورد. به‌علاوه، تعداد محیط‌های مختلفی که در آنها یک آلیاژ ترک می‌خورد، معمولاً کم می‌باشد؛ مثلاً فولادهای زنگ نزن در اسید سولفوریک، اسید نیتریک، اسید استیک یا آب خالص ترک نخواهند خورد ولی در محیط‌های کلردار بازی، ترک می‌خورند.
فقط ترکیبات معینی از آلیاژها و محیط‌ها باعث ایجاد SCCمی‌شوند. به نظر می‌رسد که هیچ الگوی کلی برای محیط‌هایی که باعث ایجاد SCC در آلیاژها می‌شوند موجود نباشد؛ مثلاً، فولادهای زنگ نزن در محیط‌های کلریدی ترک می‌خوردند در صورتی که در محیط‌های حاوی آمونیاک این امر اتفاق نمی‌افتد. در مقابل، برنج‌ها (آلیاژهای Zn-Cu) در محیط‌های حاوی آمونیاک ترک می‌خورند اما در محیط‌های کلریدی ترک نمی‌خورند. ترکیب‌های جدیدی از آلیاژها و محیط‌هایی که باعث بروز پدیده SCC می‌شوند، مدام در حال کشف هستند.
مکانیزم ترک خوردگی تنشی، مکانیزم‌های مؤثر در ایجاد SCC به‌طور کامل شناخته نشده‌اند زیرا سیستم‌های آلیاژی و محیط‌های مختلف زیادی وجود دارند که مستلزم مطالعه مکانیزم‌های مختلف است. اکثر مکانیزم‌های بروز SCC شامل مراحل شروع و انتشار ترک هستند. در بسیاری از موارد ترک در یک حفره یا ناپیوستگی دیگر در روی سطح فلز شروع می‌شوند. پس از آغاز ترک، نوک ان‌ها امکان امکان پیشروی دارند. تنش بالایی در نوک ترک، ناشی از اعمال تنش‌های کششی بر فلز ایجاد می‌گردد. انحلال آندی فلز، از طریق خوردگی الکتروشیمیایی موضعی در نوک ترک، با پیشروی آن صورت می‌گیرد. ترک در صفحه‌ای عمود بر امتداد تنش کششی رشد می‌کند تا موقعی که فلز پاره شود. در یک آزمون کلاسیک که توسط پریست وهمکاران او انجام شد، نشان داده شد که یک ترک در حال پیشروی را می‌توان با حفاظت کاتدی متوقف کرد. موقعی که حفاظت کاتدی حذف شد، ترک دوباره شروع به رشد کرد.

تنش کششی برای شروع وانتشار ترک‌ها لازم است و در گسستن لایه‌های سطحی حائز اهمیت است. با کاهش سطح تنش زمان لازم برای ایجاد ترک افزایش می‌یابد. درجه حرارت و محیط نیز عوامل مهمی در ایجاد ترک در خوردگی تنشی هستند.
انواع ترک خوردگی تنشی

ترک بین دانه ای: این ترک‌ها بیشتر درفلزات سخت ایجاد می‌شوند. این نوع ترک که در طول مرزها حرکت می‌کند و دانه‌ها رااز مرز دانه‌ها جدا می‌کند، سرعت تشکیل پایینی دارد ولی سرعت رشد آن زیاد است و عامل مهم جوانه ترک می‌باشد.
ترک میان دانه ای: در این نوع ترک که بیشتر در فلزات نرم تشکیل می‌شود، ترک از داخل دانه‌ها عبور می‌کند و می‌تواند دانه‌ها را از وسط بشکافد.
دو مثال از این نوع خوردگی > تردی بازی

در لوکوموتیوهای بخار اولیه، تعداد زیادی از دیگ‌های بخار که به روش پرچکاری ساخته شده بودند، منفجر شدند. مطالعه انهدام‌ها نشان دادند که ترک‌ها یا شکست ترد از سوراخ پرچ‌ها شروع شده بودند. این نواحی در مرحله پرچکاری کار، سرد شده بودند و آنالیز رسوبات سفید رنگی که در این نواحی وجود داشت، نشان داد که مواد قلیایی سدیم هیدروکسید جزء اصلی است، به این ترتیب شکست ترد در حضور مواد قلیایی، اصطلاح تردی بازی را به وجود آورد.
دو مثال از این نوع خوردگی > ترک خوردن فصلی

مخصوص آلیاژهای مس (برنج) و در محیط‌های قلیایی همانند آمونیاک بوده‌است.
در جنگ جهانی دوم انگلیسی‌ها مهمات خود را در انبارهایی ذخیره می‌کردند که کشاورزان مواد شیمیایی خود را در ان قرار می‌دادند و محیط هم در اثر باران‌های فراوان مرطوب بوده‌است. در این زمان فشنگ‌ها که پوکه‌ها آن به قسمت اصلی پرچ شده بود ترک می‌خوردند. علت این دو نوع ترک خوردگی تنشی بوده‌است به‌طوری‌که در مثال اول فولاد در محیط قلیایی مثل سود (NaOH) و تحت تأثیر تنش شروع به ترک خوردن از محل پرچ‌ها می‌کرده‌است. همچنین پوکه‌های فشنگ آلیاژهای برنج‌اند که در محیط آمونیاکی شروه به خورده شدن ترک خوردن می‌کنند.

عامل تنش در هر دو مورد بسیار مهم است. تنش به دو صورت تنش بارگذاری و تنش پسماند می‌تواند اثر بگذارند. تنش‌های پسماند ناشی از هر گونه عملیات ریختگی، جوشکاری، نورد، کار سرد، کار مکانیکی و … است. تنش کششی اعمال شده بر یک قطعه موجب می‌شود فاصله اتم‌ها نسبت به حالت عادی بیشتر شده و خوردگی راحت‌تر بتواند برای تأثیر بگذارد.

برای ارزیابی خوردگی تنشی قطعه مورد استفاده را آماده کرده و تحت تنش قرار می‌دهیم. تحت نیروی مشخص قطعه از هم جدا می‌شود سپس همین آزمایش را در حضور محیط خورنده انجام می‌دهند. از سرعت‌های پایین شروع به اعمال تنش می‌کنند تا سرعت‌های بالاتر ادامه می‌دهند.
شکل ترک‌ها

ترک‌های scc شبیه ترک‌هایی هستند که در شکست ترد ایجاد می‌شوند درحالی‌که حقیقتاً ناشی از فرایندهای خوردگی موضعی هستند؛ اگرچه این ترک‌ها واقعاً ترک‌های مکانیکی نیستند اما با این وجود مناسب است که مراحل و اشکال عمومی scc را ترک قلمداد کرد.
اثرات تنش در خوردگی تنشی

افزایش تنش، زمان شکست را تقلیل می‌دهد.
برای هر آلیاژ و فلزی، تنشی وجود دارد که در کمتر از آن حد تنش، شکست اتفاق نخواهد افتاد. این حد تنش مجاز برای مصونیت از خوردگی تنشی (ترک خوردگی تنشی یا scc) بستگی به درجه حرارت، ترکیب شیمیایی فلز و ترکیب شیمیایی محیط دارد. به‌طور کلی حد تنش مجاز بین ۱۰ تا ۷۰ درصد تنش تسلیم (yield stress) است.
بنابراین، معیار اصلی تنش‌هایی که موجب ترک خوردگی تنشی (scc) می‌گردند، این است که کششی بوده و از یک حدی بالاتر باشند. این تنش‌ها می‌توانند هر نوعی اعم از تنش اعمال شده، پس ماند، حرارتی یا در اثر جوشکاری باشند. موارد زیادی وجود دارد که scc بدون وجود تنش خارجی اتفاق افتاده‌است. فولادهای جوشکاری شده دارای تنش‌های پس مانده نزدیک نقطه تسلیم می‌باشند.
زمان در خوردگی تنشی

زمان در scc پارامتر مهمی است زیرا خسارت فیزیکی مهمی که در scc اتفاق می‌افتد در مراحل نهایی صورت می‌گیرد. با نفوذ ترک‌ها به داخل فلز، سطح مقطع مؤثر فلز کم می‌شود و در نتیجه تنش افزایش می‌یابد و نهایتاً شکست نهایی، مکانیکی خواهد بود.
در ابتدا سرعت حرکت ترک تقریباً ثابت است ولی با پیشروی ترک، سطح مقطع نمونه تقلیل یافته و تنش اعمال شده روی بقیه سطح مقطع نمونه افزایش می‌یابد؛ در نتیجه سرعت حرکت ترک نیز با پیشروی خود ترک افزایش می‌یابد تا زمانی که گسیختگی واقع گردد.
در مراحل اولیه ترک خوردن، پهنای دهانه ترک کم است و افزایش طول خیلی کمی در نمونه به‌وجود می‌آورد. در مراحل بعدی ترک‌ها بازتر می‌شوند. قبل از گسیختگی، تغییر شکل پلاستیکی قابل ملاحظه ای نیز به وقوع می‌پیوندد و تغییر طول بزرگی مشاهده می‌گردد.
فاکتورهای محیطی در scc

در حال حاضر الگوی کلی برای برای محیط‌هایی که در آلیاژهای مختلف باعث ایجاد scc می‌شوند وجود ندارد. scc در بعضی از محیط‌های آبی واقع می‌شود؛ همچنین در بعضی نمک‌های مذاب و فلزات مذاب و نیز مایعات غیر آلی (معدنی) فاقد آب اتفاق می‌افتد.
وجود اکسیدکننده‌ها غالباً اثر زیادی بر روی تمایل به ترک خوردن دارد. به‌طور مثال، وجود اکسیژن حل شده یا اکسید کننده‌های دیگر لازمه ترک خوردن فولادهای زنگ نزن آستنیتی در محلول‌های کلردار می‌باشد و اگر اکسیژن حذف گردد، شکست اتفاق نخواهد افتاد.
دائماً محیط‌های جدیدی که باعث scc در آلیاژهای مختلف می‌گردند کشف می‌شود؛ لذا همواره لازم است در صورت تغییر ترکیب شیمیایی محیط، آلیاژ مورد نظر را از نظر تمایل به scc به‌وسیلهٔ آزمایشات scc ارزیابی نمود. ویژگی محیط‌هایی که باعث scc می‌شوند این است که آلیاژ در حالتی که فاقد تنش می‌باشد، به مقدار خیلی جزئی خورده می‌شود.
شبیه اکثر واکنش‌های شیمیایی، scc نیز با افزایش درجه حرارت، شدت می‌یابد. در بعضی سیستم‌ها مثل آلیاژهای منیزیم، شکست به سهولت در درجه حرارت محیط واقع می‌شود. در برخی دیگر، درجه حرارت جوش لازم است. اکثر آلیاژهایی که مستعد ترک خوردن هستند، حداقل در دمای c ⁰۱۰۰ شروع به ترک خوردن می‌نمایند.
علاوه بر درجه حرارت، حالت فیزیکی محیط نیز مهم است. آلیاژهایی که در معرض محیط‌های آبی تک فاز قرار می‌گیرند، گاهی کمتر صدمه می‌بینند تا موقعی که در همان درجه حرارت و تنش، در معرض تر شدن و خشک شدن متناوب قرار می‌گیرند.
فاکتورهای متالورژیکی در scc

فاکتورهای مؤثر در scc عبارتند از ترکیب شیمیایی متوسط، طرز قرار گرفتن کریستال‌ها، ترکیب و توزیع رسوب‌ها در داخل فلز، واکنش نابجایی‌ها با یکدیگر و میزان پیشروی تغییر حالت‌های فازی. این فاکتورها به‌علاوه ترکیب شیمیایی محیط و تنش اعمال شده، زمان خوردگی تنشی و در نهایت، زمان شکست را تعیین می‌کنند.
مکانیزم‌های خوردگی تنشی

اگرچه خوردگی تنشی یکی از مهم‌ترین مسائل خوردگی می‌باشد، مکانیزم آن هنوز به خوبی روشن نشده‌است. دلیل اصلی این مشکل، روابط پیچیده خواص فلز، فصل مشترک و محیط خورنده می‌باشد. همچنین به نظر می‌رسد که مکانیزم scc در کلیه سیستم‌های فلز و محیط خورنده یکسان نباشد. قابل اعتمادترین و مفیدترین اطلاعات از تجارب عملی به‌دست آمده‌است.
در به‌وجود آمدن و آغاز نمودن ترک‌ها، خوردگی نقش بسیار مهمی را بازی می‌کند. یک حفره، شیار یا غیر یکنواختی دیگر روی سطح موجب تمرکز تنش در آن نقاط می‌شود. تمرکز تنش در رأس یک شیار، با تقلیل شعاع شیار به شدت افزایش می‌یابد. ترک‌های scc غالباً از انتهای حفره‌ها شروع می‌گردند.
به مجرد اینکه ترک ایجاد شد، رأس ترک دارای شعاع بسیار کوچکی بوده و باعث تمرکز تنش بسیار بالایی می‌گردد. رشد ترک، پله پله یا با پرش‌های کوتاه صورت می‌گیرد. در حقیقت صدای ترک‌ها با گوش غیر مسلح شنیده می‌شود. از آنجا که تنش موجود در رأس ترک، بالا است، در این نواحی تغییر شکل پلاستیکی صورت می‌گیرد.
برای ادامه پیشروی ترک‌ها، وجود همزمان تنش کششی و خوردگی الزامی است. اگر آلیاژ در حالت تعادلی نباشد، ممکن است استحاله‌های فازی انجام گیرند؛ مثلاً تبدیل آستنیت به مارتنزیت در فولادهای زنگ نزن نیکل دار. فاز جدید می‌تواند استحکام ، حساسیت در برابر هیدروژن یا مقاومت خوردگی متفاوتی داشته باشد.
اگر آلیاژ در حالت تعادلی باشد، ممکن است مناطقی که تغییر شکل پلاستیکی داده‌اند، به‌واسطه ظاهر شدن مداوم پله‌های لغزشی دارای مقاومت کمتری از نظر خوردگی نسبت به بقیه فلز باشند.