stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مولینوس (شیلی)

Village در 23x15px|border |alt=|link= شیلی
| مولینوس (شیلی) | مولینوس (شیلی) |
| --- | --- |
Village: Village
مختصات: مختصات: ناتوان در تجزیه عرض جغرافیایی به عنوان یک رقم:S {{#coordinates:}}: عرض جغرافیایی نامعتبر: مختصات: مختصات: ناتوان در تجزیه عرض جغرافیایی به عنوان یک رقم:S {{#coordinates:}}: عرض جغرافیایی نامعتبر
منطقه: منطقه آریکا و پاریناکوتا
مولینوس (به اسپانیایی: Molinos) یک منطقهٔ مسکونی در شیلی است که در منطقه آریکا و پاریناکوتا واقع شده‌است.
کلودیا کریستیان

| کلودیا کریستیان | کلودیا کریستیان |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: Claudia Ann Coghlan
زادهٔ: ۱۰ اوت ۱۹۶۵ ‏(۵۹ سال) گلندیل (کالیفرنیا)
ملیت: ایالات متحده آمریکا
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۴–اکنون
همسر: Gary DeVore (ازدواج ۱۹۸۸–۱۹۹۲)
کلودیا کریستیان (انگلیسی: Claudia Christian؛ زادهٔ ۱۰ اوت ۱۹۶۵) یک هنرپیشه، و صدا پیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
گزیده فیلمشناسی

از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
پنهان (فیلم ۱۹۸۷) (۱۹۸۷)
پاک و هوشیار (۱۹۹۰)
زیبابین (فیلم ۱۹۹۰) (۱۹۹۰)
آرنا (فیلم ۱۹۸۹) (۱۹۹۱)
عقب‌مانده تاریک (۱۹۹۱)
طعنه‌آمیز و تعصب (۱۹۹۷)
آتلانتیس: امپراتوری گم‌شده (۲۰۰۱)
عبور از نابودی (۲۰۰۲)
باغ (فیلم ۲۰۰۶) (۲۰۰۶)
دالاس (مجموعه تلویزیونی ۱۹۷۸) (۱۹۷۸)
ستوان کلمبو (۱۹۹۳)
تعقیب (۱۹۹۴)
شکارچی حرفه‌ای (۲۰۰۱)
جراحی پلاستیک (مجموعه تلویزیونی) (۲۰۰۷)
گریم (مجموعه تلویزیونی) (۲۰۱۱)
ذهن‌های مجرم (۲۰۱۳)
کسل (مجموعه تلویزیونی) (۲۰۱۴)
منتالیست (۲۰۱۴)
ان‌سی‌آی‌اس (۲۰۱۷)
الدر اسکورولز ۵: اسکایرم (۲۰۱۱)
هیلو ۴ (۲۰۱۲)
فال‌اوت ۴ (۲۰۱۵)
ندای وظیفه: جنگ‌های بی‌نهایت (۲۰۱۶)
دنیای وارکرفت: لژیون (۲۰۱۶)
جانت کرول

| جانت کرول | جانت کرول |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۴ دسامبر ۱۹۴۰
درگذشت: ۲۲ مهٔ ۲۰۱۲ (۷۱ سال)
ملیت: ایالات متحده آمریکا
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۰s–۲۰۱۱
جانت کرول (انگلیسی: Janet Carroll؛ ۲۴ دسامبر ۱۹۴۰ – ۲۲ مهٔ ۲۰۱۲) یک بازیگر سینما، و هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
او در فیلم زمان کشتن و ستایشگر پنهانی بازی کرده است.
فرانک شوغنسی جونیور

| فرانک شوغنسی جونیور | فرانک شوغنسی جونیور |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۱ ژوئن ۱۹۱۱ رونوک، ویرجینیا
درگذشت: ۱۲ ژوئن ۱۹۸۲ مونترآل
ملیت: کانادا
فرانک شوغنسی جونیور (انگلیسی: Frank Shaughnessy Jr.; ۲۱ ژوئن ۱۹۱۱ – ۱۲ ژوئن ۱۹۸۲) بازیکن هاکی روی یخ اهل کانادا بود.
ناحیه بوفاریک

مکان در 23x15px|border |alt=|link= الجزایر
| ناحیه بوفاریک دائرة بوفاریک | ناحیه بوفاریک دائرة بوفاریک |
| --- | --- |
ناحیه: ناحیه
موقعیت ناحیه بوفاریک در نقشه: موقعیت ناحیه بوفاریک در نقشه
مختصات: ۳۶°۳۴′۱۴″شمالی ۲°۵۴′۳۹″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۵۷۰۶°شمالی ۲٫۹۱۰۸°شرقی﻿ / 36.5706; 2.9108: مختصات: ۳۶°۳۴′۱۴″شمالی ۲°۵۴′۳۹″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۵۷۰۶°شمالی ۲٫۹۱۰۸°شرقی﻿ / 36.5706; 2.9108
استان: استان البلیده
پایتخت: بوفاریک
جمعیت (۱۹۹۸): جمعیت (۱۹۹۸)
 • کل: ۱۰۳۶۸۴
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۰۱ (زمان)
Municipalities: ۳
ناحیه بوفاریک (به عربی: دائرة بوفاریک) یک ناحیه در الجزایر است که در استان البلیده واقع شده‌است. ناحیه بوفاریک ۱۰۳٬۶۸۴ نفر جمعیت دارد.
مهاراشترا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= هند
| مهاراشترا महाराष्ट्र | مهاراشترا महाराष्ट्र |
| --- | --- |
ایالت: ایالت
Trimurti sculpture of Lord Dattatreya از غارهای الفنتا، یک میراث جهانی یونسکو در مهاراشترا: Trimurti sculpture of Lord Dattatreya از غارهای الفنتا، یک میراث جهانی یونسکو در مهاراشترا
  مهر:   مهر
ایالت مهاراشترا هند: ایالت مهاراشترا هند
مرکز: مومبای
بزرگ‌ترین شهرها: مومبای، پونا
تأسیس: ۱ مه ۱۹۶۰
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۰۷۷۱۳ کیلومتر مربع (۱۱۸۸۰۹ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۱۱۲۳۷۲۹۷۲
 • تراکم: ۳۷۰/کیلومتر مربع (۹۵۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۰۵:۳۰+ (IST)
کد ایزو ۳۱۶۶: IN-MH
وبگاه: maharashtra.gov.in
مَهاراشترا (به مراتی: महाराष्ट्र) با مرکزیت بمبئی (مومبای)، یکی از ایالت‌های مهم هند است. براساس سرشماری سال ۲۰۱۱، جمعیت ایالت مهاراشترا ۱۱۲٫۴ میلیون نفر است که این ایالت را پس از اوتار پرادش به دومین ایالت پرجمعیت هند تبدیل می‌کند. مهاراشترا از نظر مساحت، سومین ایالت بزرگ هند است.
زبان رسمی این ایالت، مراتی است و واحد پول آن روپیه هند (Rs) می‌باشد. شهرهای مهم مهاراشترا عبارتند از: بمبئی، ناگپور، ناسیک، پونه، تان، سولاپور، کولهاپور، سانگلی، اورنگ‌آباد، امراواتی و راتناگیری. در حال حاضر، اوداو تاکرای به عنوان وزیر ارشد، ریاست دولت این ایالت را بر عهده دارد.
با توجه به اینکه ۴۵٫۲ درصد از جمعیت آن در شهرها زندگی می‌کنند، مهاراشترا شهری شدن بالایی را تجربه کرده است. این ایالت دارای آب و هوای گرمسیری موسمی با جنگل‌های انبوه و غنی است و دارای شش منطقه حفاظت شده ببر و شش پارک ملی است.
مرکز این ایالت شهر مومبای (بمبئی)، یکی از مهم‌ترین و پرجمعیت‌ترین شهرهای هند است.
بمبئی یک شهر جزیره‌ای در کرانه غربی هند است که از طریق جاده و راه‌آهن به سرزمین اصلی متصل می‌شود. مهاراشترا یکی از بزرگ‌ترین مراکز تجاری و صنعتی هند است و نقش مهمی در زندگی اجتماعی و سیاسی این کشور ایفا کرده و شهر بمبئی نیز به این خاطر «دروازه هند» نامیده می‌شود. شهر نظامی و دانشجویی پونا نیز در این ایالت است. در این ایالت تعداد زیادی از دانشجویان ایرانی و ایرانیان مقیم در هند زندگی می‌کنند. همچنین اغلب پارسیان هند در این ایالت مستقر هستند. درآمد سرانه در این ایالت ۶۰ درصد بالاتر از میانگین ملی است.
ریشه‌شناسی نام

نام مهاراشترا، که نشان‌دهنده مناطق مرتفع غربی فلات دکن است، برای اولین بار در یک سنگ‌نوشته سدهٔ هفتمی و در گزارش شوان‌زانگ، یک جهانگرد چینی آن زمان ظاهر شد. بر اساس یک تفسیر، این نام از واژه‌ای مهاراتی به معنی «ارابه‌ران بزرگ» گرفته شده است که به نیروی جنگی گردونه‌ران و کارآزموده‌ای که از شمال به سمت جنوب هند و به این منطقه مهاجرت کردند، اشاره دارد. زبان این گروه، که با زبان ساکنان اولیه ناگا در هم آمیخته شده بود، به مهاراشتری تبدیل شد که تا قرن هشتم به شکل زبان مراتی درآمد. همچنین مهاجرت‌هایی از ایران، یونان و آسیای میانه به این منطقه صورت گرفته است.
جغرافیا

مهاراشترا یکی از ۲۹ ایالت هند است. این ایالت از نظر جغرافیایی در بخش مرکزی غربی هند واقع شده است و می‌توان آن را به عنوان سرزمین وسیعی دانست که شمال هند و جنوب هند را به هم متصل می‌کند. این ایالت با ۳۶ ناحیه و مساحتی بالغ بر ۳۰۸ هزار کیلومتر مربع، جمعیتی بالغ بر ۱۱۲٫۴ میلیون نفر را در خود جای داده است.
شکل این ایالت تقریباً شبیه یک مثلث است که خط ساحلی غربی ۷۲۵ کیلومتری پایه آن را تشکیل می‌دهد و فضای داخلی آن تا حدود ۸۰۰ کیلومتر به سمت شرق به یک راس صاف باریک می‌شود. مهاراشترا از شمال غربی با ایالت‌های گجرات هند، از شمال با مادیا پرادش، از شرق با چتیسگر، از جنوب شرقی با تلانگانا، از جنوب با کارناتاکا و از جنوب غربی با گوا و توسط قلمرو اتحادیه دادرا و ناگار هاولی و دریای عرب به سمت غرب هم‌مرز است.
رودخانه‌های اصلی این ایالت شامل کریشنا، بهیما، گوداواری، تاپی-پورنا و واردا-واینگانگا است. گهات‌های غربی منطقه زهکشی بیشتر رودخانه‌های جاری در منطقه ساحلی را تشکیل می‌دهند.
جغرافیا > جغرافیای فیزیکی

از نظر جغرافیایی، مهاراشترا بخشی از گوندوانای باستانی است. فلات مهاراشترا که بخشی از فلات دکن، یکی از تقسیمات طبیعی هند است، حدود ۹۰ درصد از زمین‌های مهاراشترا را در بر می‌گیرد. این فلات حدود ۷۰ میلیون سال پیش، در اثر تجمع لایه‌های گدازه (حدود ۴۰ لایه) که از فوران شکاف‌های آتشفشانی در جنوب غربی شبه جزیره هند خارج شده، شکل گرفته است.
این ساختار لایه‌ای «تلهٔ دکن» نیز نامیده می‌شود. ضخامت لایه‌های گدازه در فلات مهاراشترا در کوه‌های سهیادری در غرب بیشتر و در شرق به سمت ویداربها کمتر می‌شود؛ بنابراین، ارتفاع فلات نیز از غرب به شرق کاهش می‌یابد، به این معنی که شیب فلات به سمت شرق (جنوب شرقی) است. رودخانه‌هایی که از این فلات سرچشمه می‌گیرند، با حفر زمین، باعث ایجاد رشته‌کوه‌ها و دره‌های متعددی در فلات مهاراشترا شده‌اند.
فلات مهاراشترا را می‌توان به دو بخش غربی و شرقی تقسیم کرد. فلات غربی برخلاف نامش، مسطح نیست و توسط رودخانه‌ها و رشته‌کوه‌ها احاطه شده است. در مقابل، فلات شرقی منطقه‌ای مسطح و هموار است که هیچ برآمدگی در آن دیده نمی‌شود.
ایالت مهاراشترا بخش قابل توجهی از فلات دکن را در قسمت غربی شبه‌قاره هند اشغال می‌کند. مهاراشترا، که در مرکز هند واقع شده و به لطف شهر بندری بمبئی، کنترل دریای عرب را در اختیار دارد، به دلیل زمین‌شناسی یکپارچه‌اش، از نظر فیزیکی به طرز قابل توجهی همگن است.
مهاراشترا دارای طول ۸۰۰ کیلومتر در جهت غرب به شرق و ۷۲۰ کیلومتر در جهت جنوب به شمال است. این ایالت در مجموع با ۶ ایالت دیگر و ۱ قلمرو اتحادیه هم‌مرز است. مهاراشترا از شمال غربی با گجرات، از شمال با مادیا پرادش، از شمال شرقی و شرق با چتیسگر، از جنوب شرقی با تلانگانا و از جنوب با کارناتاکا-گوا هم‌مرز است. بیشتر مرزهای مهاراشترا با مادیا پرادش است و بیشترین تعداد ناحیه‌ها نیز با این ایالت مشترک است. کوتاه‌ترین مرز مهاراشترا با ایالت گوا است.
رشته‌کوه گهات غربی، یکی از هفت رشته کوه در هند، یک رشته کوه مرتفع است که در غرب مهاراشترا از شمال به جنوب امتداد دارد. کوه‌های سهیادری یک رشته کوه توکلا/گروهی هستند. در واقع، منشأ زمین به کوه‌های بلندی تبدیل شد که روی سطح تشکیل شدند. این کوه‌ها فرسایش یافته‌اند و بخشی از آن به نام رشته کوه توکلا/سهیادری شناخته می‌شود. گهات غربی از دره رودخانه تاپی در شمال تا کانیاکوماری در جنوب امتداد دارد. در مهاراشترا، گهات‌های غربی به سمت جنوب تا چاندگاد در منطقه کولاپور امتداد دارند. در جهت غرب، به دلیل فرسایش سواحل، کوه سهیادری به صورت یک دیوار مستقیم یا شیب بسیار تند در غرب ظاهر می‌شود، در حالی که شیب سهیادری در شرق کاهش می‌یابد.
خاک‌های سیاه که از سنگ‌های گدازه‌ای تخریب‌شده تشکیل شده‌اند، بخش بزرگی از منطقه جغرافیایی مهاراشترا را پوشانده‌اند. از این خاک به‌طور گسترده برای کشت پنبه استفاده می‌شود؛ بنابراین، گاهی به آن «خاک‌های پنبه سیاه» نیز می‌گویند. علاوه بر این، در امتداد دامنه‌ها، خاک‌های شنی با رنگ روشن و قهوه‌ای متوسط بر اثر فرسایش ایجاد شده‌اند. در دره‌های رودخانه، به دلیل زهکشی نامناسب خاک و تبخیر بیش از حد، خاک‌های شور تشکیل می‌شود.
مناطق غنی از مواد معدنی این ایالت در گادچیرولی، ناگپور، چاندراپور و بهاندارا قرار دارند. این مناطق خارج از محدوده بازالت قرار دارند که مرزهای آن توسط سیندودورگ، ویداربها و کولهاپور تشکیل می‌شود. زغال‌سنگ، سنگ آهن، منگنز و سنگ آهک از مهم‌ترین مواد معدنی موجود در مناطق غنی از مواد معدنی مهاراشترا هستند.
آب و هوا

آب و هوای این ایالت در درجه اول تحت تأثیر تپه‌های شمالی و گهات غربی قرار دارد که ساحل مرطوب کنکان و فلات داخلی خشک، معروف به دِش را از هم جدا می‌کند. بارندگی در کنکان بسیار زیاد است و به‌طور متوسط حدود ۱۰۰ اینچ است. برخی از مرطوب‌ترین مکان‌ها تا ۲۵۰ اینچ بارندگی دارند. در سمت شرقی گهات، میزان بارندگی کمتر از ۲۵۰ اینچ است. بارش در منتهی الیه شرق زیاد است و از ۴۰ تا ۸۰ اینچ متغیر است.
معمولاً آب و هوای مهاراشترا گرمسیری تا نیمه‌گرمسیری (با توجه به ارتفاع) و مرطوب و خشک است و تفاوت‌های منطقه‌ای دارد.
باران‌های موسمی جنوب غربی هند در هفته اول ژوئن به سواحل بمبئی می‌رسد. معمولاً تا سپتامبر ادامه دارد و حدود چهار پنجم کل بارندگی سالانه را شامل می‌شود.
شاید عجیب به نظر برسد، اما در ایالت مهاراشترا که بارندگی زیادی دارد، آب کمیاب‌ترین منبع طبیعی است. تقریباً نیمی از آب مورد استفاده برای آبیاری از چاه‌ها تأمین می‌شود که بهره‌برداری بی‌رویه از آنها باعث کاهش سطح آب‌های زیرزمینی شده است. در حالی که در منطقه تپه‌ای و خشک ویداربها، آبیاری بیشتر از طریق مخازن صورت می‌گیرد، در مناطق شنی ساحلی، چاه‌های لوله‌ای منبع اصلی آب هستند. با این وجود، با وجود این منابع آبی، بیش از ۸۵ درصد از زمین‌های زیر کشت همچنان به صورت دیم هستند.
سیاست

ایالت مهاراشترا به مرکزیت بمبئی دارای فرماندار، سروزیر و مجالس ایالتی می‌باشد. مجلس ایالتی مهاراشترا دارای ۲۸۸ عضو می‌باشد که اعضای آن توسط مردم و برای مدت ۵ سال انتخاب می‌شوند.
ایالت مهاراشترا یکی از شش ایالت هند است که دارای دو مجلس قانونگذاری است: ویدان سبها (مجلس سفلای) با ۲۸۸ کرسی و ویدان پریشاد (مجلس علیا) با ۷۸ کرسی. انتخابات این مجلس‌ها هر پنج سال یکبار برگزار می‌شود.
تا سال ۱۹۹۵، حزب کنگره ملی هند (INC) در مهاراشترا قدرت برتر بود، اما از آن زمان احزاب ملی‌گرای هندو مانند شیو سنا (SS) و بهاراتیا جاناتا (BJP) محبوبیت زیادی کسب کرده‌اند. همچنین، حزب کنگره ملی (NCP)، که از حزب کنگره جدا شده، از سال ۱۹۹۹ نقش مهمی در سیاست این ایالت ایفا کرده است.
در آخرین انتخابات پارلمانی مهاراشترا در اکتبر ۲۰۱۹، ائتلاف بین BJP و SS با وجود از دست دادن برخی کرسی‌ها، اکثریت را حفظ کرد. با این حال، در جریان تشکیل کابینه، این دو حزب بر سر تقسیم قدرت به توافق نرسیدند و SS از ائتلاف خارج شد.
این بن‌بست سیاسی باعث شد که مهاراشترا برای مدتی تحت حاکمیت موقت رئیس‌جمهور هند قرار بگیرد. در نهایت، کابینه‌ای با حضور SS, NCP و حزب کنگره تشکیل شد و Uddhav Thackarey از حزب SS به عنوان وزیر ارشد سوگند یاد کرد.
حکومت محلی ایالت مهاراشترا توسط جبهه دموکراتیک اداره می‌شود که ائتلاف احزاب کنگره و کنگره ملی‌گرا می‌باشد. دوره تصدی دولت ایالتی در سپتامبر سال ۲۰۰۹ به پایان خواهد رسید. نخست‌وزیر به همراه ۴۳ وزیر مسئولیت دولت محلی را بعهده دارد. احزاب مخالف اصلی این ایالت شیوسنا و حزب بهاراتیا جاناتا می‌باشند. این دو حزب حدوداً از ده سال پیش با هم ائتلاف کرده‌اند. پیش از این نیز آنها پنج سال بر ایالت مهاراشترا حکومت کرده‌اند.
احزاب کوچکی مانند ساماجوادی و ریپابلکین، افزون بر چند نماینده مستقل در مجلس ایالت مهاراشترا حضور دارند.
سیاست > زبان

وضعیت زبانی در مهاراشترا (۲۰۱۱)
زبان مراتی (۶۸٫۹۳٪)
زبان هندی (۱۲٫۸۹٪)
زبان اردو (۶٫۷۱٪)
زبان گجراتی (۲٫۰۶٪)
زبان خاندیشی (۱٫۴۴٪)
لامبادی (۱٫۴۰٪)
زبان بهیلی (۱٫۰۸٪)
زبان تلوگو (۱٫۰۰٪)
زبان کنادا (۰٫۸۹٪)
Others (۴٫۳۸٪)
زبان مراتی زبان رسمی مهاراشترا است، اگرچه مناطق مختلف گویش‌های خاص خود را دارند. اکثر مردم به زبان‌های منطقه‌ای صحبت می‌کنند که در سرشماری به عنوان گویش‌های زبان زبان مراتی طبقه‌بندی می‌شوند. پواری، لودهی، و وَرهادی در منطقه ویداربا صحبت می‌شود، دانگی در نزدیکی مرز مهاراشترا-گجرات صحبت می‌شود، زبان‌های بهیل در سراسر بخش شمال غربی این ایالت صحبت می‌شود، زبان خاندیشی (که در محلی به آهیرانی معروف است) در منطقه خاندش صحبت می‌شود. در مناطق دِش و مَرَت‌وادا، زبان دکنی به‌طور گسترده صحبت می‌شود، اگرچه گویشوران دکنی معمولاً به زبان زبان مراتی نیز مسلط هستند.
کنکانی و گویش آن، مالوانی، در امتداد ساحل جنوبی کونکان صحبت می‌شود. تلوگو و کانادا به ترتیب در مناطق مرزی تلانگانا و کارناتاکا صحبت می‌شوند. در محل اتصال مادیا پرادش، مهاراشترا و چتیسگر، انواع گویش‌های هندی مانند لودهی و پواری صحبت می‌شود. لامبادی در منطقه وسیعی از شرق مَرَت‌وادا و غرب ویداربا صحبت می‌شود. گوندی توسط اقلیت‌های رو به کاهش در سراسر ویداربا صحبت می‌شود، اما بیشتر در جنگل‌های گادچیرولی و مرز تلانگانا متمرکز است.
دین

پالکی (کجاوه) وارکاری سِینت دیانشوار، جشن دمه‌چکره پراورتن دین در اورنگ‌آباد، سای بابا شیردی، معبد BAPS سوامینارایان مندیر در پونا
معبد کاندوبا ججوری، پونا، جامع مسجد ناگپور
دین در مهاراشترا (۲۰۱۱)
هندوئیسم (۷۹٫۸۳٪)
اسلام (۱۱٫۵۴٪)
بودیسم (۵٫۸۱٪)
جینیسم (۱٫۲۵٪)
مسیحیت (۰٫۹۶٪)
آیین سیک (۰٫۲۰٪)
غیره (۰٫۱۶٪)
نامشخص (۰٫۲۵٪)
بر اساس سرشماری سال ۲۰۱۱، هندوئیسم دین اصلی در این ایالت با ۷۹٫۸ درصد از کل جمعیت بود. اسلام ۱۱٫۵ درصد از کل جمعیت را تشکیل می‌داد. مهاراشترا با ۶۵۳۱۲۰۰ پیرو، بیشترین تعداد پیروان بودیسم را در هند دارد که ۵٫۸ درصد از کل جمعیت مهاراشترا را تشکیل می‌دهد. بوداییان مراتی، ۷۷٫۳۶ درصد از کل تاریخ بودیسم در هند را تشکیل می‌دهند. آیین سیک، مسیحیت و جین (دین) به ترتیب ۰٫۲ درصد، ۱٫۰ درصد و ۱٫۲ درصد از جمعیت مهاراشترا را تشکیل می‌دهند.
مهاراشترا، و به ویژه شهر بمبئی، محل زندگی دو جامعه مذهبی کوچک است. این شامل ۵۰۰۰ تاریخ یهودیان در هند است که عمدتاً به جوامع بنی اسرائیل و یهودیان بغدادی تعلق دارند. پارسیان هند جامعه دیگری هستند که آیین زرتشتی را دنبال می‌کنند. سرشماری سال ۲۰۱۱ حدود ۴۴۰۰۰ پارسی را در مهاراشترا ثبت کرد.
ترابری > خوراک

غذاهای مهاراشترا شامل انواع غذاها از ملایم تا بسیار تند است. گندم، برنج، سورگوم دورنگ، ارزن مرواریدی، سبزیجات، عدس و میوه، قوت غالب مردم مهاراشترا را تشکیل می‌دهند. برخی از غذاهای سنتی محبوب عبارتند از پورَن پُلی (puran poli)، اوکدیچه مُدَک (ukdiche modak)، تالی پیت (Thalipeeth). غذاهای خیابانی مانند باتاتا وادا (Batata wada)، میسال پاو (misal pav)، پاو بهاجی (Pav Bhaji) و وادا پاو (vada pav) در بین مردم محلی بسیار محبوب هستند و معمولاً در دکه‌ها و هتل‌های کوچک فروخته می‌شوند. وعده‌های غذایی (عمدتاً ناهار و شام) در بشقابی به نام تالی (thali) سرو می‌شوند. هر ماده غذایی که روی تالی سرو می‌شود به روش خاصی چیده می‌شود. تمام غذاهای غیرگیاهی و گیاهی با برنج آب‌پز، چاپاتی یا با باکری (نان هندی)، که از آرد جوار، باجرا یا برنج تهیه می‌شود، خورده می‌شود. یک تالی گیاهی معمولی از چاپاتی یا باکری، دال، برنج (واران بهات)، آمتی (amti)، بهاجی (bhaji) یا اوسال (usal)، چتنی، کوشیمبیر (koshimbir) (سالاد) و آب‌دوغ یا سُل کَدی (Sol Kadhi) تشکیل می‌شود. بهاجی یک غذای گیاهی است که از یک سبزی خاص یا ترکیبی از سبزیجات تهیه می‌شود. آمتی نوعی کاری است که معمولاً از یک عدس (tur) تهیه می‌شود، با گودا مصالحه (goda masala) و گاهی با تمر هندی یا آمشول (amshul) و شکر زرد (gul) طعم‌دار می‌شود. واران چیزی جز دال ساده، یک خورش عدس معمولی هندی نیست. کم و بیش، بیشتر غذاها از نارگیل، پیاز، سیر، زنجبیل، پودر فلفل قرمز، فلفل سبز و خردل استفاده می‌کنند، اگرچه برخی از مردم به‌طور سنتی از پیاز و سیر اجتناب می‌کنند.
غذاهای مهاراشترا در مناطق مختلف متفاوت است. غذاهای مالوانی (کنکانی)، کولهاپوری و وَرهادی نمونه‌هایی از غذاهای منطقه‌ای شناخته شده هستند. کولهاپور به خاطر تامبدا پاندرا راساً (Tambda Pandhra rassa)، غذایی که از مرغ یا گوشت گوسفند تهیه می‌شود، مشهور است. برنج و غذاهای دریایی غذاهای اصلی مردم ساحلی کونکانی هستند. در میان غذاهای دریایی، محبوب‌ترین نوع ماهی، گونه‌ای به نام اردک بمبئی (Bombay duck، همچنین با نام بومبیل در زبان مراتی شناخته می‌شود) است.
ترابری > پوشاک

به‌طور سنتی، زنان مراتی معمولاً ساری (پوشاک) می‌پوشیدند، که اغلب بر اساس آداب و رسوم فرهنگی محلی طراحی متفاوتی داشت. اکثر زنان میانسال و جوان در مناطق شهری مهاراشترا لباس‌های غربی مانند دامن و شلوار یا شلوار قمیض می‌پوشند و ساری سنتی ناواری یا نه یاردی، به دلیل عدم تقاضا از بازارها در حال ناپدید شدن است. زنان مسن‌تر ساری پنج یاردی می‌پوشند. در مناطق شهری، ساری پنج متری، به ویژه پیتانی، توسط زنان جوان‌تر در مناسبت‌های خاص مانند ازدواج‌ها و مراسم مذهبی پوشیده می‌شود. در میان مردان، لباس پوشیدن غربی پذیرش بیشتری دارد. مردان همچنین لباس‌های سنتی مانند دهوتی و فتا را در مناسبت‌های فرهنگی می‌پوشند. کلاه گاندی در میان مردان مسن در مناطق روستایی مهاراشترا، یک پوشش سر محبوب است. زنان از جواهرات سنتی که از سلسله‌های مراتا و پیشوا گرفته شده است استفاده می‌کنند. کلهاپوری ساج، نوع خاصی از گردنبند، توسط زنان مراتی نیز استفاده می‌شود. در مناطق شهری، لباس‌های غربی در بین زنان و مردان رایج است.
ترابری > موسیقی

هنرمندان مهاراشترایی بیش از یک قرن در حفظ و توسعه موسیقی سنتی هندوستانی تأثیرگذار بوده‌اند. تمرین‌کنندگان برجسته سبک کرانا یا گوالیور، مهاراشترا را خانه خود می‌دانستند. جشنواره ساوای گندهاروا بهیمسن در پونا که توسط بهیمسن جوشی در دهه ۱۹۵۰ آغاز شد، معتبرترین جشنواره موسیقی هندوستانی در هند و حتی یکی از بزرگ‌ترین جشنواره‌های موسیقی هند است.
شهرهایی مانند کولاپور و پونه نقش مهمی در حفظ موسیقی‌هایی مانند بهاوگیت و ناتیاسنگیت داشته‌اند که از موسیقی کلاسیک هند به ارث رسیده است. بزرگ‌ترین شکل موسیقی عامه‌پسند هند، آهنگ‌های فیلم‌های تولید شده در بمبئی است. موسیقی فیلم در سال ۲۰۰۹، ۷۲ درصد از فروش موسیقی در هند را تشکیل می‌داد. اکثر آهنگسازان و خوانندگان تأثیرگذار، بمبئی را خانه خود می‌دانند.
در دهه‌های اخیر، صحنه موسیقی در مهاراشترا و به ویژه در بمبئی، شاهد رشد اشکال جدیدتری از موسیقی مانند رپ بوده است. این شهر همچنین جشنواره‌هایی را در سبک‌های موسیقی غربی مانند بلوز برگزار می‌کند. در سال ۲۰۰۶، ارکستر سمفونیک هند تأسیس شد که در مرکز ملی هنرهای نمایشی در بمبئی قرار دارد. این ارکستر امروزه تنها ارکستر سمفونیک حرفه‌ای در هند است و سالانه دو فصل کنسرت با رهبران ارکستر و تک‌نوازان مشهور جهان برگزار می‌کند.
مهاراشترا دارای سنت طولانی و غنی موسیقی محلی است. برخی از رایج‌ترین اشکال موسیقی فولکلور که در عمل استفاده می‌شوند عبارتند از بهاجان (Bhajan)، بهرود (Bharud)، کیرتان (Kirtan)، گوندهال (Gondhal), و کُلی گیت (Koli Geet).
مقبره بی‌بی، a replica of the تاج محل، was built during the reign of Mughal Emperor اورنگ‌زیب
Statue of Shivaji opposite دروازه هند (بمبئی) in South Mumbai
قطار پستی بمبئی-پونا متعلق به شرکت GIPR در سال ۱۹۰۷
بمبئی سهم عمده‌ای در اقتصاد مهاراشترا دارد.
گیاه نیشکر. کشاورزی دومین شغل پیشرو در ماهاراشترا است.
آزادراه مومبای-ناشیک
زنی در پونه (شهر) با پوشیدن لباس سنتی مهاراشتی نااواری لوگادا (ساری نه یاردی)
دهستان صائین‌قلعه

الگو:جعبه اطلاعات ایران
شهر صنعتی صایین قلعه، شهری است از توابع بخش مرکزی شهرستان ابهر در استان زنجان ایران.
روستاهای این دهستان شامل: داشبلاغ، سروجهان، خلیفه‌لو(کبودچشمه)، آلگزیر، پیرسقا، ارهان، عمیدآباد، مهستان(گاودره)، خراسانلو، کوه‌زین، چرگر و جداقیه می‌باشد
جمعیت

براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۲۰۹۵ نفر است.
جیمز فوستر

| جیمز فوستر | جیمز فوستر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳ سپتامبر ۱۹۰۵ گلاسگو
درگذشت: ۴ ژانویهٔ ۱۹۶۹ وینیپگ
ملیت: کانادا
جیمز فوستر (انگلیسی: James Foster; ۱۳ سپتامبر ۱۹۰۵ – ۴ ژانویهٔ ۱۹۶۹) بازیکن هاکی روی یخ اهل کانادا بود.
وارنامتوون، کارولینای شمالی

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Varnamtown, North Carolina | Varnamtown, North Carolina |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
ایالت: کارولینای شمالی
شهرستان: شهرستان برانسویک، کارولینای شمالی
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۰ مایل مربع (۲٫۵ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۹ مایل مربع (۲٫۳ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۱ مایل مربع (۰٫۲ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۲۶ فوت (۸ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۵۴۱
 • تراکم: ۵۹۶/مایل مربع (۲۳۰٫۳/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
FIPS code: ۳۷–۶۹۷۹۵
شماره GNIS: ۱۰۰۸۲۷۳
وارنامتوون (به انگلیسی: Varnamtown) شهری در ایالت کارولینای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵۴۱ نفر بوده‌است.
کیم جو ریونگ

| کیم جو ریونگ | کیم جو ریونگ |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۰ سپتامبر ۱۹۷۶ ‏(۴۸ سال) کره جنوبی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۰–اکنون
نماینده: جاست انترتینمنت
نام کره‌ای: نام کره‌ای
هانگول: 김주령
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Gim Ju-ryeong
مک‌کیون–ریشاور: Kim Churyŏng
 :  
کیم جو ریونگ (کره‌ای: 김주령؛ انگلیسی: Kim Joo-ryoung؛ زادهٔ ۱۰ سپتامبر ۱۹۷۶) بازیگر اهل کره جنوبی است.
ویلیام آترتون

| ویلیام آترتون | ویلیام آترتون |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳۰ ژوئیهٔ ۱۹۴۷ ‏(۷۷ سال)
ملیت: ایالات متحده آمریکا
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۲–اکنون
ویلیام آترتون (انگلیسی: William Atherton؛ زادهٔ ۳۰ ژوئیهٔ ۱۹۴۷) هنرپیشه و بازیگر سینما اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۷۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
فیلم‌شناسی

از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به جان‌سخت، جان‌سخت ۲، شکارچیان روح، آخرین سامورایی، شوگرلند اکسپرس، کلاغ: رستگاری، شهر دیوانه، بدون تشکر، پرونده پلیکان، به سوی خورشید، فضای مرکزی، گردن کلفت، نابغه واقعی، شکارچیان روح: امپراتوری یخ‌زده، معرفی دوروتی دندریج، فرانک و جسی و هیندنبورگ اشاره کرد.
زبان‌های ایرانی شمال غربی

| ایرانی شمال غربی | ایرانی شمال غربی |
| --- | --- |
پراکنش:: جنوب غرب آسیا، آسیای میانه و غرب جنوب آسیا
تبار:: هندواروپاییهندوایرانیایرانیایرانی غربیایرانی شمال غربی
زیرگروه‌ها::  —                   
گلاتولوگ: nort3177
نقشه گویشوران زبان‌های ایرانی شمال غربی.: نقشه گویشوران زبان‌های ایرانی شمال غربی.
زبان‌های ایرانی شمال غربی زیرگروه شمالی زبان‌های ایرانی غربی هستند. کردی، تالشی، بلوچی، تاتی، گیلکی و مازندرانی از شناخته‌شده‌ترین زبان‌های این خانواده هستند.
در زبان‌های ایرانی غربی، آن دسته از زبان‌ها و گویش‌هایی که در تمام تحولات آوایی اصلی (مثل تبدیل ج ایرانی باستان به ز یا تبدیل ز ایرانی باستان به د) مانند فارسی‌ هستند را جزء گروه جنوب‌غربی می‌شمرند و بقیه را جزء گروه شمال‌غربی قرار می‌دهند. این تقسیم‌بندی متقارن نیست و مطابق این تعریف، میزان تنوع آوایی در زیرشاخهٔ شمال‌غربی بیشتر است؛ چون آن‌ها به یک اندازه دچار تغییر و تحول نشده‌اند و در برخی این تفاوت با فارسی بیشتر است و در برخی دیگر کمتر. مثلاً تفاوت‌های آوایی کردی کرمانجی با فارسی زیادتر است و در کردی گورانی یا در گویش‌های قدیمی نطنز و نایین این تفاوت‌ها کمتر است. گاه برخی از تحولات آوایی زیرشاخهٔ جنوب‌غربی نیز در برخی از گویش‌های شمال‌غربی دیده می‌شود، اما با این حال، آن را از زیرشاخهٔ شمال‌غربی می‌شمرند، چون همهٔ آن تحولات آوایی را در خود نشان نمی‌دهد. برخی نیز زبان اچمی را از شاخه های شمال غربی دانسته اند تا جنوب غربی به دلیل اینکه این زبان شباهت های بیشتری با زبان های شمال غربی به خصوص زبان لکی و زبان کردی دارد تا فارسی و لری.
زبان مازندرانی تنها زبان زنده از این گروه زبان‌های ایرانی است که آثاری با قدمت هفت هزار ساله دارد.
و  زبان بلوچی تنها زبان دست نخورده از زمان اشکانیان باقی مانده و مردمان بلوچ بدان سخن می گویند.
زبان‌های ایرانی شمال غربی

گروه شمال‌غربی باستان:
مادی†
گروه شمال‌غربی میانه:
پارتی†
گروه شمال‌غربی:
بخش کاسپین :
گرگانی†
دیلمی†
مازندرانی
گیلکی
تالشی
کومشی: سمنانی، سنگسری، لاسگردی-سرخه‌ای
تاتی: هرزندی، کرنگانی، خوئینی، طارمی بالا، رودباری، تاتی جنوبی، اشتهاردی، قزوینی، الموتی، آذری باستان†،خلخالی
تالشی: گذرخانی، کجلی، خورش‌رستمی، مراغی، رزجردی، شاهرودی
بخش شمال غربی و غربی :
کردی
کرمانجی
سورانی
کردی جنوبی
لکی
زازا گورانی
زازاکی (گویش: کرمانجکی، دیملی)
گورانی (گویش: هورامی، باجلان)
گویش شبکی
بخش جنوب شرقی :
بلوچی
گویش کرشی
خوری (کویری)
بخش مرکزی/فلات مرکزی (کرمانی):
تفرشی (گذار): آشتیانی (آمورایی، کهکی), وفسی، الویری-ویدری (الویری، ویدری)، یهودی-همدانی
مرکزی شمال غربی: خوانساری، محلاتی، وانیشانی، یهودی-گلپایگانی
مرکزی جنوب غربی: گازی، سده‌ای، اردستانی، نهوجی، سجزی، جرقویه‌ای، رودشتی، کفرودی، کافرونی، یهودی-اصفهانی
مرکزی شمال شرقی: آرانی، بیدگلی، دلیجانی، نشلجی، بیذوی، قهرودی، بادرودی، کمویی، جوشقانی، میمه‌ای، ابیانه‌ای، سوی، بادی، نطنزی، کاشایی، تاری، طارقی، یهودی-کاشانی
مرکزی جنوب شرقی: دری زرتشتی†، نائینی، زفرایی، ورزنه‌ای، تودشکی، کیجانی، آبچویه‌ای