stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جیلیونر

| جیلیونر | جیلیونر |
| --- | --- |
جیلیونر از گروه میجر لیزر در حال اجرا در تئاتر کنگره، شیکاگو: جیلیونر از گروه میجر لیزر در حال اجرا در تئاتر کنگره، شیکاگو
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: کریستوفر لیکاک
زاده: ۳ آوریل ۱۹۷۸ ‏(۴۶ سال)
خاستگاه: ترینیداد و توباگو
ژانر: موسیقی رقص الکترونیک, soca, دنس‌هال
پیشه(ها):  تهیه‌کننده * دی‌جی 
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۸-اکنون
ناشر(ان):  مد دیسنت * فیل آپ رکوردز 
همکاری‌های مرتبط:  میجر لیزر * دی‌جی اسنیک 
وبگاه: soundcloud.com/jillionaire
کریستوفر لیکاک، که بیشتر با نام هنری خود جیلیونر شناخته شده است یک دی‌جی و تهیه‌کننده موسیقی ترینیدادی است.
نوروزآباد

نوروزآباد ممکن است به یکی از مکان‌های زیر اشاره بدارد:
استان آذربایجان شرقی

نوروزآباد (میانه)، روستایی در شهرستان میانه
استان فارس

نوروزآباد (کازرون)، روستایی در شهرستان کازرون
نوروزان (شیراز)، روستایی در شهرستان شیراز
استان گیلان

نوروزآباد (سیاهکل)، روستایی در شهرستان سیاهکل
استان کرمانشاه

نوروزآباد (کرمانشاه)، روستایی در شهرستان کرمانشاه
نوروزآباد (کوزران)، روستایی در شهرستان کرمانشاه
استان لرستان

نوروزآباد (میربگ شمالی)، روستایی در دهستان میربگ شمالی بخش مرکزی شهرستان دلفان
نوروزآباد (نورعلی)، روستایی در دهستان نورعلی بخش مرکزی شهرستان دلفان
استان قزوین

نوروزآباد (قزوین)، روستایی در شهرستان قزوین
استان خراسان رضوی

نوروزآباد (چناران)، روستایی در بخش مرکزی شهرستان چناران
نوروزآباد (گلبهار)، روستایی در دهستان گلبهار شهرستان چناران
نوروزآباد (نیشابور)، روستایی شهرستان نیشابور
نوروزآباد (سرخس)، روستایی شهرستان سرخس
آذربایجان غربی

نوروزآباد (شاهین‌دژ)، روستایی در شهرستان شاهین‌دژ
استان زنجان

نوروزآباد (زنجان)، روستایی در شهرستان زنجان
لاکومه صدا

| لاکومه صدا | لاکومه صدا |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: : مختصات: 
کشور: ایران
استان: کرمان
شهرستان: شهربابک
بخش: مرکزی
دهستان: مدوارات
جمعیت: ۸۴ نفر (سرشماری ۹۵)
لاکومه صدا، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است.
جمعیت

این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۸۴ نفر (۲۵ خانوار) بوده‌است.
نیکلای لسکوف

| نیکلای لسکوف | نیکلای لسکوف |
| --- | --- |
پرتره لسکوف اثر والنتین سروف، ۱۸۹۴: پرتره لسکوف اثر والنتین سروف، ۱۸۹۴
زاده: ۱۶ فوریهٔ ۱۸۳۱ استان اریول، امپراتوری روسیه
درگذشته: ۵ مارس ۱۸۹۵ (۶۴ سال) سن پترزبورگ، امپراتوری روسیه
نام(های) دیگر: M. Stebnitsky
پیشه: نویسنده
ملیت: روسی
دوره: دهه۱۸۶۰–دهه۱۸۹۰
سبک نوشتاری: Fiction/طنز
تأثیرپذیرفته از: لئو تولستوی (in later years)
تأثیرگذاشته بر: آنتون چخوف، Aleksey Remizov، یوگنی زامیاتین، میخاییل زوشنکو
همسر(ها): Olga Vasilievna Smirnova (۱۸۳۱–۱۹۰۹)
شریک(های) زندگی: Ekaterina Bubnova (née Savitskaya)
فرزند(ان): Vera Leskova Vera Bubnova-Leskova (فرزندخوانده), Andrey Varya Dolina (aka Varya Cook, adopted)
امضا: 
نیکلای سمیونوویچ لسکوف (به روسی: Николай Семёнович Лесков) (‏۱۸۳۱–۱۸۹۵) نویسنده روسی بود.
آثار: قصه‌ها

چرا در کیف کتاب‌ها گرانند؟
نیرنگ
عقاب سفید
در باب سونات کرویتزر
آدم‌های جالب
کک فولادین
زبرجد
زائر افسون‌شده
کوتین رزاق و پلاتو نیدا
صدای طبیعت
حکایت‌هایی از روزگاران کهن
حکایت‌هایی از روزگاران کهن

در دهه ۱۸۸۰
همه وصیت من

| همه وصیت من | همه وصیت من |
| --- | --- |
کشور سازنده:  ایران
زبان اصلی: فارسی
همه وصیت من یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۷۳ به کارگردانی خسرو ملکان، نویسندگی  و تهیه‌کنندگی  می‌باشد که از شبکه پخش شد.
بازیگران

احمدرضا اسعدی
جمشید اسماعیل‌خانی
جهانگیر فروهر
فرزانه کابلی
هادی مرزبان
خرس‌واش بریتون

| خرس‌واش بریتون | خرس‌واش بریتون |
| --- | --- |
خرس‌واش بریتون، Nolina brittoniana: خرس‌واش بریتون، Nolina brittoniana
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 آسیب‌پذیر  (NatureServe):  آسیب‌پذیر  (NatureServe)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: گیاهان
(طبقه‌بندی‌نشده):: گیاهان گلدار
(طبقه‌بندی‌نشده):: تک‌لپه‌ای‌ها
راسته:: مارچوبه‌سانان
تیره:: مارچوبگان
زیرخانواده:: کوله‌خاسیان
سرده:: خرس‌واش
گونه:: N. brittoniana
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Nolina brittoniana : Nolina brittoniana 
خرس‌واش بریتون (نام علمی: Nolina brittoniana) نام یک گونه از سرده خرس‌واش است.
هیلدن

| هیلدن   | هیلدن   |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: نوردراین-وستفالن
ناحیه: Mettmann
حکومت: حکومت
 • شهردار: Horst Thiele (SPD)
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۵٫۹۶ کیلومتر مربع (۱۰٫۰۲ مایل مربع)
ارتفاع: ۵۰ متر (۱۶۰ فوت)
جمعیت (۲۰۰۹-۰۶-۳۰): جمعیت (۲۰۰۹-۰۶-۳۰)
 • کل: ۵۵۷۲۱
 • تراکم: ۲۱۰۰/کیلومتر مربع (۵۶۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: ۴۰۷۲۱٬۴۰۷۲۳٬۴۰۷۲۴
کدهای شماره‌گیری: ۰ ۲۱۰۳
پلاک خودرو: ME
وبگاه: www.hilden.de
شهر هیلدندر ایالت نوردراین-وستفالن در کشور آلمان واقع شده‌است.
خبرگزاری دولتی آذربایجان

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: خبرگزاری
صنعت: رسانه خبری
بنا نهاده: 1920
دفتر مرکزی: باکو، جمهوری آذربایجان
محدودهٔ فعالیت: National
محصولات: محصولات خبری: خبر، عکس، فیلم]
وبگاه: www.azertag.com
خبرگزاری دولتی آذربایجان (آذری: AZƏRBAYCAN DÖVLƏT İNFORMASİYA AGENTLİYİ)، خبرگزاری رسمی جمهوری آذربایجان است که به ویژه اخبار حکومتی این کشور را منعکس می‌کند. نام اختصاری این خبرگزاری «آذرتاج» (آذری: AZƏRTAC به انگلیسی: Azertac) است.
این خبرگزاری از سال ۱۹۲۰ فعالیت خود را در دوران اتحاد جماهیر شوروی آغاز کرد و در طی سالها نام‌های متفاوت به خود گرفت. در سال ۱۹۹۵ همزمان با استقلال کشور آذربایجان نام این خبرگزاری به Azerbaijan State Telegraph Agency تغییر کرد.
مرکز آذرتاج در باکو است و دفاتری در ۲۱ کشور جهان دارد و علاوه بر زبان آذری به هفت زبان دیگر از جمله زبان انگلیسی، روسی، عربی، فرانسوی و اسپانیایی فعالیت می‌کند.
این خبرگزاری، خبرهای آذربایجان را به رسانه‌های داخلی و بین‌المللی مخابره می‌کند و سیاست‌های اصلی آن طبق دستورهای رئیس جمهوری آذربایجان و وزرای دولت تنظیم می‌شود. رادیو، تلویزیون، خبرگزاری‌ها و رسانه‌ها در جمهوری آذربایجان با کنترل شدید حکومت مواجه هستند.
آذرتاج در سال ۲۰۰۴ به عضویت اوآنا (سازمان خبرگزاری‌های آسیا - اقیانوسیه) درآمد و در سال ۲۰۰۸ اجلاس نمایندگان عالی این خبرگزاری‌ها را در باکو میزبانی کرد.
همخوان چاکنایی

واجگاه (کارا و ناکارا): ۱. برون‌لبی، ۲. درون‌لبی، ۳. دندانی، ۴. لثه ای، ۵. پس‌لثه ای، ۶. پیش‌کامی، ۷. کامی، ۸. نرمکامی، ۹. ملازی (زبانکی)، ۱۰. حلقی، ۱۱. چاکنایی، ۱۲. برون‌چاکنایی، ۱۳. ریشه‌ای، ۱۴. پس‌پسینی، ۱۵. پیش‌پسینی، ۱۶. تیغه‌ای، ۱۷. نوکی و ۱۸. زیرنوکی
همخوان چاکنایی همخوانی است که جایگاه تولید اصلی آن چاکنای است. پرده‌های آوایی را می‌توان در جایگیری‌های گوناگونی گذاشت، ولی سه جاگیری پایه‌ای چاکنای، زیرساخت بخش بزرگی از گفتار را می‌سازد:
آواهای بی واک: زمانیکه پرده‌های آوایی از یکدیگر جدا هستند، هوا یکراست از میان چاکنای می‌گذرد. هر آوایی که با چاکنای بازسازی شود بی واک خوانده می‌شود. در هنگام ساخت یک آوا، بی واکی آن را می‌توان با گذاشتن انگشت بر گلو شناسایی کرد. هیچ لرزشی به سرانگشتان نمی‌رسد. آوای آغازین واژه‌های فروهر، ساده، و هنر همگی بی واکند.
آواهای واکدار: هنگامی که تارهای آوایی به یکدیگر نزدیک شوند، ولی سخت به هم نچسبند، هوایی که از میان آنها می‌گذرد مایه لرزش آنها می‌شود و جایگیری ای پدیدمی‌آورد که واکداری خوانده می‌شود. در واج نخست واژگان زیبا و ویژه این لرزش را می‌توان دریافت.
زمزمه: آرایش دیگری از چاکنای زمزمه را پدیدمی‌آورد. زمزمه بی واک است ولی پرده‌های آوایی به گونه ای جاگیری می‌کنند که بخش پیشین آنها به هم نزدیک و بخش پسین آنها از یکدیگر دور می‌شود.
نمونه آشناترین همخوان سایشی چاکنایی بی واک، واج نخست واژه هوا در فارسی است.
نیکولایفکا-۲

| نیکولایفکا-۲ Николаевка-۲ | نیکولایفکا-۲ Николаевка-۲ |
| --- | --- |
Selo: Selo
نیکولایفکا-۲نمایش نقشه Amur Oblastنیکولایفکا-۲نمایش نقشه روسیه: نیکولایفکا-۲نمایش نقشه Amur Oblastنیکولایفکا-۲نمایش نقشه روسیه
مختصات: ۵۳°۳۵′ شمالی ۱۲۷°۰۱′ شرقی﻿ / ﻿۵۳٫۵۸۳°شمالی ۱۲۷٫۰۱۷°شرقی﻿ / 53.583; 127.017: مختصات: ۵۳°۳۵′ شمالی ۱۲۷°۰۱′ شرقی﻿ / ﻿۵۳٫۵۸۳°شمالی ۱۲۷٫۰۱۷°شرقی﻿ / 53.583; 127.017
کشور: روسیه
ناحیه‌های فدرال روسیه: استان آمور
شهر: بخش زیسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۹:۰۰
نیکولایفکا-۲ (به لاتین: Nikolayevka-2) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آمور واقع شده‌است.
لهداربن

| لهداربن | لهداربن |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۷°۱۲′ شمالی ۵۰°۱۷′ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۲۰۰°شمالی ۵۰٫۲۸۳°شرقی﻿ / 37.200; 50.283: مختصات: ۳۷°۱۲′ شمالی ۵۰°۱۷′ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۲۰۰°شمالی ۵۰٫۲۸۳°شرقی﻿ / 37.200; 50.283
کشور: ایران
استان: گیلان
شهرستان: رودسر
بخش: بخش مرکزی
دهستان: چینی جان
جمعیت: ۴۵۱ نفر (سرشماری ۹۵)
لهداربن، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رودسر در استان گیلان ایران است.
مردم این منطقه در کنار شغل کشاورزی در قدیم به نگهداری کرم ابریشم(نوغون به گویش محلی) و صیادی هم می پرداختند.
جمعیت

این روستا در دهستان چینی جان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۵۸ نفر (۱۳۹خانوار) بوده‌است.
هنری جی ابراهیم

| هنری جی ابراهیم | هنری جی ابراهیم |
| --- | --- |
پرونده:Henry J. Abraham, honorary doctorate 1972.jpgHenry J. Abraham receiving an honorary doctorate from کالج کنیون in 1972.: پرونده:Henry J. Abraham, honorary doctorate 1972.jpgHenry J. Abraham receiving an honorary doctorate from کالج کنیون in 1972.
زادهٔ: ۲۵ اوت ۱۹۲۱ افنباخ آم ماین
درگذشت: ۲۶ فوریهٔ ۲۰۲۰ (۹۸ سال) شارلوتزویل، ویرجینیا
ملیت: ایالات متحده آمریکا
پیشه(ها): استاد، نویسنده، مربی
همسر: Mildred K. Abraham (m. 1954)
فرزندان: ۲
هنری جی ابراهیم (انگلیسی: Henry J. Abraham; ۲۵ اوت ۱۹۲۱ – ۲۶ فوریهٔ ۲۰۲۰) استاد، نویسنده، مربی اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
لی ریچ

| لی ریچ | لی ریچ |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹ دسامبر ۱۹۱۸ کلیولند، اوهایو، ایالات متحده آمریکا
درگذشت: ۲۴ مهٔ ۲۰۱۲ (۹۳ سال) لس آنجلس، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا
علت مرگ: سرطان ریه
ملیت:  آمریکایی
تحصیلات: دانشگاه اوهایو
پیشه(ها): تهیه‌کننده سینما و تلویزیون
همسر: پیپا اسکات (۱۹۶۴ تا ۱۹۸۳)
فرزندان: ۵
لی ریچ (انگلیسی: Lee Rich؛ ۱۹ دسامبر ۱۹۱۸ – ۲۴ مهٔ ۲۰۱۲) یک تهیه‌کننده اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به خانواده والتون اشاره نمود.
برنامه ریزی مشارکتی

جامعه ای که درگیر یک پروژه برنامه ریزی مشارکتی است.
برنامه ریزی مشارکتی (شهرسازی مشارکتی) یک الگوی برنامه ریزی شهری است که بر مشارکت کل جامعه در فرآیند برنامه ریزی جامعه تاکید دارد. برنامه ریزی مشارکتی در پاسخ به رویکردهای متمرکز و خِردگرا که کار برنامه ریزی شهری اولیه را تعریف می کرد، پدیدار شد.
این الگو به‌طور همزمان در زمینه برنامه‌ریزی شهری سنتی و توسعه جامعه بین‌المللی به یک الگوی تأثیرگذار تبدیل شده است.
هیچ چارچوب نظری واحدی یا مجموعه ای از روش‌های عملی وجود ندارد که برنامه ریزی مشارکتی را تشکیل دهد. این یک الگوی گسترده است که شامیبسش  ل یک دامنه وسیع از نظریه‌ها و رویکردها می‌شود. به طور کلی، به نظر می رسد که در طول فرآیند برنامه‌ریزی، تخصص فنی را با ترجیحات و دانش اعضای جامعه ادغام می کند.
ساختن توافق و تصمیم‌گیری جمعی معمولاً مورد تأکید قرار می‌گیرد و گنجاندن گروه‌های به‌طور سنتی به حاشیه رانده شده‌اند در فرآیند برنامه‌ریزی نیز معمولاً اولویت دارد.
پیشینه > سنت برنامه ریزی منطقی

قبل از دهه 1970، برنامه ریزی جامعه عموماً به روشی از بالا به پایین توسط متخصصان آموزش دیده هدایت می شد.  برنامه‌ریزی اجتماعی مدرن در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم به عنوان شهرداری‌ها و برنامه‌ریزان شهری توسعه یافت، که شروع به ایجاد برنامه‌های اجتماعی متمرکز و جامع مانند طرح باغ‌شهر ابنزر هاوارد کردند.در این عصر، الگوی برنامه ریزی خردگرا ، الگوی غالب در برنامه‌ریزی شهری بود.  بر اساس این مدل، برنامه‌ریزان حرفه‌ای مجموعه‌ای از اهداف تعیین‌شده برای یک پروژه را شناسایی می‌کنند، به طور منطقی مجموعه‌ای از گزینه‌ها را برای دستیابی به آن اهداف ارزیابی می‌کنند و سپس بر این اساس برنامه‌ای را ایجاد و اجرا می‌کنند.
در این مدل‌های برنامه‌ریزی خردگرا، فضای کمی برای مشارکت عمومی وجود داشت. درحالی که نخستین برنامه‌ریزان شهری در مورد موضوعات مشترک چشم انداز و کار بحث می‌کنند، شهرساز مؤثر پیتر هال می‌گوید: «به نظر می‌رسد که دیدگاه آنها برنامه‌ریز به‌عنوان حاکم دانای کل بوده است، که باید اشکال جدید سکونت‌گاهی را بدون دخالت یا سؤال ایجاد کند. پیچیدگی‌های برنامه‌ریزی در یک دموکراسی مشارکتی که افراد و گروه‌ها نظرات خود را، که اغلب در تناقض است، درباره آنچه باید رخ دهد دارند، همه این‌ها در کار این پیشگامان وجود ندارد.»
رویکرد خردگرایانه به برنامه‌ریزی اغلب در طول برنامه‌های نوسازی شهری در اواسط قرن بیستم به کار گرفته شد. بر اساس این برنامه‌ها، مناطق وسیعی در شهرهای بزرگ که اغلب توسط افراد فقیرتر و رنگین پوستان اشغال می‌شد، تخریب شد و طرح جدیدی برای این منطقه طراحی و اجرا شد.  این برنامه‌های نوسازی شهری انتقادهای گسترده‌ای را برانگیخته‌اند که آن‌ها را متهم به تخریب جوامع قابل دوام با تاریخ طولانی و جابجایی افراد سیاه‌پوست و فقیر به دیگر بخش‌های محروم شهر کرده است.
پیشینه > ظهور برنامه ریزی مشارکتی

در دهه‌های 1960 و 70، موج فزاینده‌ای از پاسخ‌های انتقادی به این رویکردهای خردگرا سنتی وجود داشت.  دانشمندان روش‌های برنامه‌ریزی سنتی را به عنوان غیردموکراتیک که پاسخگو به نیازهای جامعه نبود را مورد انتقاد قرار دادند. جین جیکوبز در کتاب بسیار تأثیرگذار خود در سال 1961 ، مرگ و زندگی شهرهای بزرگ آمریکا ، استدلال کرد که روش‌های برنامه‌ریزی متمرکز با دانش واقعی زندگی در یک شهر ارتباطی ندارد.  در سال 1969، شری آرنشتاین مقاله ای برجسته با عنوان نردبان مشارکت شهروندان نوشت تا گونه شناسی اشکال مختلف مشارکت شهروندان در برنامه های شهرداری را ایجاد کند و رویکردهایی که مشارکت کمتری در برنامه ریزی شهری داشتند را نقد کند. در دهه 1970 مجموعه ای از نظریه پردازان برجسته برنامه ریزی مدل های جایگزینی از برنامه ریزی شهری را پیشنهاد کردند که ماهیت مشارکتی بیشتری داشتند. در میان آنها می توان به مدل برنامه ریزی تعاملی جان فریدمن ،  مدل برنامه ریزی حمایتی پل دیویدوف و لیندا دیویدوف، و نظریه برنامه ریزی رادیکال استفان گرابو و آلن هسکین اشاره کرد. این مدل‌ها چرخش نظری گسترده‌تری را به سمت الگوی برنامه‌ریزی مشارکتی‌تر تشکیل می‌دهند که بر برنامه‌ریزی شهری مدرن بسیار تأثیرگذار بوده است.
در همان دوره، مشارکت به طور فزاینده‌ای به محوریت سیاست و عملکرد برنامه‌ریزی تبدیل شد. در سال 1961، کارل لین ، معمار منظر، اولین مرکز طراحی اجتماعی را در فیلادلفیا راه‌اندازی کرد.  مراکز طراحی اجتماعی سازمان‌هایی هستند که برای ارائه تخصص برنامه‌ریزی به جوامع حاشیه‌نشین فعالیت می‌کنند. این مدل‌های برنامه‌ریزی مشارکتی مردمی گسترده شدند و اغلب برای مبارزه با پروژه‌های بزرگ نوسازی شهری سازماندهی می‌شوند. در میانه دهه ۱۹۶۰، دولت فدرال به انتقادات گسترده درباره تجدیدساخت شهری واکنش نشان داد و برنامه شهرهای نمونه و برنامه اقدام اجتماعی را راه‌اندازی کرد. این دو برنامه بخشی از انجمن بزرگ لیندون ب. جانسون بودند و تمرکز زیادی بر مشارکت اجتماعی داشتند. قانون ایجاد هر دو برنامه شامل زبانی بود که «حداکثر مشارکت ممکن اعضای گروه‌ها و مناطقی را که باید به آنها خدمات داده شود» را می‌طلبید.  این برنامه ها بسیار تأثیرگذار بودند و چرخشی مهم به سوی دیدگاه مشارکتی تر برنامه ریزی شهری را رقم زدند.
ابزار/روش ها

برنامه های برنامه ریزی مشارکتی طیف وسیعی از روش ها و ابزارها را به منظور تسهیل مشارکت عمومی در فرآیند برنامه ریزی شهری به کار می گیرند. از دهه 1960، برنامه‌های برنامه‌ریزی بر طیف وسیعی از ابزارها مانند همه پرسی ، گروه‌های متمرکز ، کنفرانس‌های اجماع ، کمیته‌های مشاوره شهروندان، جلسات شنیداری عمومی و نظرسنجی افکار عمومی به منظور تسهیل مشارکت عمومی متکی بوده‌اند. علاوه بر این، برخی از دست اندرکاران برنامه ریزی از رویکردهای جامع تری برای برنامه ریزی مشارکتی استفاده می کنند، مانند ارزیابی مشارکتی روستایی. در سال‌های اخیر، رسانه‌های اجتماعی و سایر ابزارهای دیجیتال، به ویژه، برنامه‌ریزی شهری مشارکتی را تحول بخشیده‌اند. چندین سازمان مختلف این روش‌های برنامه‌ریزی مشارکتی را در کار خود ادغام کرده‌اند، سازمان‌هایی که یا پروژه‌های گسترده‌تری از برنامه‌ریزی جامعه‌ای انجام می‌دهند یا به برنامه‌ریزی هدفمندی می‌پردازند، مانند مدیریت جنگل،  کاهش خطر بلایای طبیعی، و مدیریت سنگ‌نگاره‌های باستانی انجام می‌دهند.
ابزار/روش ها > ارزیابی مشارکتی روستایی

ارزیابی مشارکتی روستایی یک روش پیشرو در برنامه ریزی مشارکتی است که اغلب در زمینه توسعه جامعه بین المللی به کار می رود. ارزیابی مشارکتی روستایی به شدت از کار پائولو فریره و ایده او در مورد آگاهی انتقادی و همچنین ادغام رهبری دموکراتیک، پویایی گروه ، یادگیری تجربی ، اقدام پژوهشی و نظریه سیستم‌های باز توسط کورت لوین استفاده می‌کند.  PRA در مدل‌های مرتبط یادگیری و اقدام مشارکتی (PLA) و تحقیقات مشارکتی مبتنی بر جامعه (CBPR) اصلاح و بازتعریف شده است.رابرت چمبرز، یکی از عملکردکنندگان اولیه مهم ارزیابی مشارکتی روستایی، یک فهرست از روش‌ها و تکنیک‌های خاصی که مرکز روش گسترده از ارزیابی مشارکتی روستایی است را مشخص می‌کند که شامل موارد زیر است، اما به این موارد محدود نمی‌شود:
مصاحبه های نیمه ساختار یافته
نقشه برداری و مدل سازی مشارکتی
خطوط زمانی و تحلیل روند و تغییر
پیاده‌روی های عرصه‌ای
تجزیه و تحلیل استفاده از زمان روزانه
نمودارهای سازمانی
امتیازدهی و رتبه بندی ماتریس
ارائه ها و تحلیل های مشترک
تاریخ شفاهی و زندگینامه قومی
ابزار/روش ها > برنامه ریزی الکترونیکی مشارکتی

سازمان های برنامه ریزی مشارکتی از طیف وسیعی از ابزارهای دیجیتالی برای افزایش و سازماندهی مشارکت عمومی در فرآیند برنامه ریزی استفاده می کنند. مشارکت الکترونیکی به طور فزاینده ای در برنامه های خدمات عمومی مورد استفاده قرار گرفته است، زیرا فناوری های اطلاعات و ارتباطات به طور گسترده در دسترس قرار گرفته اند.  برنامه ریزی الکترونیکی از ابزارها و تکنیک های مشارکت الکترونیکی در زمینه برنامه ریزی شهری استفاده می کند. آن را می‌توان به عنوان "یک شیوهٔ اجتماعی-فرهنگی، اخلاقی و سیاسی که آفلاین و آنلاین در فازهای همپوشان دوره برنامه‌ریزی و تصمیم‌گیری، با استفاده از ابزارهای دیجیتال و غیردیجیتال، انجام می‌شود" تعریف کرد. تحقیقات برنامه‌ریزی مشارکتی الکترونیکی به طور کلی بر ترکیب شکل‌های مشارکت با فرآیندهای موجود حکومتی و برنامه‌ریزی شهری تمرکز دارد. برخی از برنامه‌های مشارکتی برنامه‌ریزی الکترونیکی شامل استفاده از ابزارهای دیجیتالی نسبتاً ساده مانند پرسشنامه‌های آنلاین، نظرسنجی‌ها برای دانستن نظرات شهروندان است. برنامه‌های دیگر از فناوری‌های اطلاعات و ارتباطات استفاده کرده‌اند که برای استفاده روزمره طراحی شده‌اند - مانند رسانه‌های اجتماعی جریان اصلی - که به منظور جستجوی ورودی‌های عمومی گسترده‌تر و بازتر می‌باشد. اغلب، عموم به وسیله رسانه‌های اجتماعی با برنامه‌ریزان در تعامل هستند، حتی اگر نظراتشان به صورت مستقیم درخواست نشده باشد، نشان می‌دهد که برنامه‌ریزی الکترونیکی قدرت توسعه برنامه‌ریزی مشارکتی از پایین به بالا را دارد. سایر فرآیندهای برنامه ریزی مشارکتی از فناوری های دیجیتال موجود مانند واقعیت مجازی و بازی های تعاملی  به منظور تقویت مشارکت استفاده کرده اند. علاوه بر این، ابزارهای دیجیتال خاصی به طور خاص برای تقویت مشارکت عمومی در برنامه ریزی شهری طراحی شده اند.
ابزار/روش ها > برنامه ریزی الکترونیکی مشارکتی > سیستم های اطلاعات جغرافیایی مشارکتی

سیستم‌های اطلاعات جغرافیایی مشارکتی (GIS) ابزاری گسترده برای برنامه‌ریزی الکترونیکی مشارکتی هستند. GIS سنتی ابزارهای رایانه ای هستند که طیف گسترده ای از اطلاعات مرجع جغرافیایی را سازماندهی می کنند. این اطلاعات به طور کلی سازماندهی شده و بر روی یک نقشه کامپیوتری نمایش داده می شود. از دهه 1990 تلاش‌های گسترده‌ای برای توسعه سیستم‌های GIS مشارکتی صورت گرفته است.  این سیستم‌ها بسیار متنوع هستند، در طیف وسیعی از زمینه‌ها اعمال می‌شوند و راه‌های مختلفی را برای جلب مشارکت عمومی، مانند مدل‌سازی سه‌بعدی مشارکتی، در خود جای داده‌اند.  اغلب، دست اندرکاران برنامه ریزی مشارکتی با استفاده از یک برنامه GIS نقشه تعاملی مفصلی از یک جامعه ایجاد می کنند و سپس ورودی عمومی را با استفاده از نقشه تعاملی به عنوان ابزاری برای تقویت مشورت سازنده تر بین برنامه ریزان و اعضای جامعه تسهیل می کنند. چندین برنامه ر‌یزی نرم‌افزار مشارکتی GIS را با صفحات لمسی تعاملی بزرگ ترکیب کرده اند، بنابراین گروه بزرگی از سهامداران می توانند در اطراف یک نقشه تعاملی بایستند و آن را دستکاری کنند تا ورودی خود را ارائه دهند. فناوری GIS همچنین با انواع دیگر فناوری اطلاعات و ارتباطات مانند سامانه پشتیبانی تصمیم ادغام شده است تا رابط‌های متنوعی برای تسهیل مشارکت عمومی ایجاد کند.
چارچوب نظری

برنامه ریزی مشارکتی یک الگوی گسترده است و نظریه واحد و کاملاً تعریف شده ای نیست. طیف وسیعی از محققان، نظریه پردازان و برنامه ریزان شهری از مدل های نظری متفاوتی حمایت کرده اند که بر مشارکت شهروندان در فرآیند برنامه ریزی تاکید دارند. در مجموع، این نظریه ها الگوی برنامه ریزی مشارکتی را تشکیل می دهند. چند مورد از تأثیرگذارترین چارچوب های نظری در اینجا شرح داده شده است.
چارچوب نظری > برنامه ریزی غیر سلسله مراتبی

در سال 1965، کریستوفر الکساندر مقاله ای بسیار تأثیرگذار با عنوان شهر درخت نیست منتشر کرد که بعداً در کتابی به همین نام گسترش یافت. در این مقاله، او علیه شیوه‌های برنامه‌ریزی جریان اصلی که شهرها را با مدل‌های سلسله مراتبی بسیار ساده‌شده نشان می‌داد، استدلال کرد. در آن مدل‌ها، سیستم‌ها یا نواحی کوچک در شهرها به‌عنوان زیرمجموعه‌هایی از سیستم‌ها و مناطق بزرگ‌تر در نظر گرفته می‌شدند، که به نوبه خود به‌عنوان زیربخش‌هایی از سیستم‌ها و مناطق بزرگ‌تر، در مدلی شبیه به یک درخت تصور می‌شدند. الکساندر استدلال کرد که درک این مدل‌ها آسان است، اما واقعیت شهرها را منعکس نمی‌کنند، که در آن سیستم‌ها و جوامع مختلف به روش‌های پیچیده و با تداخل زیادی با هم تعامل دارند. الکساندر پیشنهاد داد که برنامه‌ریزان شهری باید به جای ساختار سلسله مراتبی، در یک ساختار "نیمه شبکه‌ای" غیر سلسله مراتبی به شهر فکر کنند. الکساندر تاکید می‌کند که این مدل‌های جدید نیازمند جایگیری برنامه‌ریزان درک‌های بسیار پیچیده‌تری از شهر هستند و برنامه‌ریزان دشواری دارند که به طور کامل تمام تعاملات و ساختارهای پیچیده‌ای که در این دیدگاه نیمه شبکه‌ای وجود دارد را درک کنند.
محققان دیگر از این انتقاد استفاده کردند تا رویکردهای مشارکتبی‌تر و غیر سلسله مراتبی در برنامه ریزی را استدلال کنند. محققان استدلال کردند که مدل‌های غیر سلسله مراتبی شهر بسیار پیچیده‌تر از آن هستند که بتوان آن‌ها را از طریق یک فرآیند متمرکز درک یا طراحی کرد، بنابراین باید بر ورودی و دیدگاه طیف وسیعی از مردم تکیه کرد.  این درک غیر سلسله مرای از نحوه عملکرد شهرها، زمینه را برای الگوی برنامه ریزی مشارکتی فراهم کرد.
چارچوب نظری > نردبان مشارکت شهروندان آرنشتاین

شری آرنشتاین در پاسخ به شکاف دائمی بین خواسته‌های جوامع محلی و رویکردهای عقل‌گرایانه سنتی در برنامه‌ریزی، مقاله خود را به نام نردبان مشارکت شهروندان در سال 1969 نوشت تا "گفتگوی روشنگرانه تر را تشویق کند". نردبان گونه شناسی سطوح مختلف مشارکت شهروندان در برنامه های دولتی است.
او هشت شکل مختلف مشارکت را توصیف می‌کند که در سه دسته طبقه‌بندی شده‌اند: عدم مشارکت، مشارکت نمایشی، و درجات قدرت شهروندی. او طرفدار این است که پروژه‌های دولتی و فرآیندهای برنامه‌ریزی باید شامل اشکال مشارکت شهروندان باشد که او در پله‌های بالاتر نردبان قرار می‌دهد. حمله انتقادی او بر نظریه و عمل جاری مشارکت شهروندان در برنامه‌ریزی شهری و برنامه‌های دولتی بسیار تأثیرگذار شده است و بخش بسیار مهمی از پارادایم برنامه‌ریزی مشارکتی است.برنامه‌های برنامه‌ریزی مشارکتی سطوح و اشکال متنوعی از مشارکت را در خود جای می‌دهند، اما عموماً از نقد محوری آرنشتاین از برنامه‌هایی استفاده می‌کنند که هیچ نقشی برای ورودی شهروندان ندارند یا فقط مشارکت نمادین را در بر می‌گیرند.
چارچوب نظری > مدل‌های برنامه ریزی مشارکتی

در الگوی برنامه ریزی مشارکتی، چندین مدل نظری به صراحت تعریف شده است که برنامه ریزی مشارکتی چگونه باید باشد. نوع مشارکتی که این مدل ها خواستار آن هستند متفاوت است، اما همه آنها بر مشارکت به عنوان جزء مرکزی یک رویکرد خوب طراحی شده برای برنامه ریزی تاکید دارند. در زیر چندین مورد از تاثیرگذارترین مدل های برنامه ریزی مشارکتی آورده شده است.
چارچوب نظری > مدل‌های برنامه ریزی مشارکتی > برنامه ریزی وکالتی

پل دیویدوف و لیندا دیویدوف، در مقاله تأثیرگذار خود «حمایت و کثرت گرایی در برنامه ریزی »، رویکرد مشارکتی را برای برنامه ریزی به نام «برنامه ریزی وکالتی» پیشنهاد کردند، که در آن برنامه ریزان آموزش دیده مستقیماً با گروه های مختلف مردم در شهر، از جمله جوامع و گروه های ذی‌نفع که کمتر نمایندگی می شوند، کار می کنند تا طرح هایی را طراحی کنند که مطابق با نیازهای خاص آن گروه ها باشد. سپس برنامه ریزان به نمایندگی از این طرح ها در مقابل یک کمیسیون برنامه ریزی مرکزی بحث می کنند.
چارچوب نظری > مدل‌های برنامه ریزی مشارکتی > برنامه ریزی تعاملی

جان فریدمن در کتاب خود در سال 1973 با بررسی مجدد آمریکا: تئوری برنامه ریزی متقابل، مدلی از برنامه ریزی تراکنشی را پیشنهاد کرد. برنامه ریزی تعاملی پیشنهاد می کند که برنامه ریزان شهری باید در گفتگوی مستقیم رو در رو با اعضای جامعه که دانش تجربی و فوری از محله خود دارند، شرکت کنند.  تحت برنامه ریزی تعاملی، این گفتگو با اقدام مشترک همراه است، که در آن برنامه ریزان و اعضای جامعه هر کدام در فرآیند طراحی شرکت می کنند.  این مدل بر یادگیری و توسعه افراد و مؤسسات درگیر تأکید دارد تا اهداف برنامه‌ای خاص‌تر.
چارچوب نظری > مدل‌های برنامه ریزی مشارکتی > برنامه ریزی رادیکال

استفان گرابو و آلن هسکین در مقاله خود در سال 1973 با عنوان مبانی یک مفهوم رادیکال برنامه ریزی از مدلی حمایت کردند که آن را برنامه ریزی رادیکال می نامند. برنامه ریزی رادیکال مستلزم تغییرات ساختاری گسترده در زمینه برنامه ریزی است. هسکین و گرابو استدلال کردند که تصمیمات برنامه‌ریزی باید به طور گسترده غیرمتمرکز باشد و با جوامع کوچکی که مستقیماً بر آنها تأثیر می‌گذارند ارتباط نزدیک‌تری داشته باشد و برنامه‌ریزان نباید جدا از جوامعی در نظر گرفته شوند که به آنها خدمت می‌کنند. هسکین و گرابو در مقاله خود نوشتند که تحت برنامه ریزی رادیکال «برنامه ریز» یکی از ما یا همه ماست.