stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
میمند (فیروزآباد)
سدها و طرح‌های آبخیزداری

دو سد خاکی  در این بخش وجود دارد که آب‌های رودخانه‌ای فصلی را مهار می‌کند این سدها عبارتند از:۱- سد خاکی مراد آباد در غرب میمند و در ۱۰ کیلومتری جاده میمند به شیراز روبروی شهرک صنعتی میمند۲- سد خاکی میمند در ابتدای جاده قدیم میمند به شیراز و فیروزآباد.چند طرح آبخیزداری نیز به صورت حوضچه‌ای در میمند اجرا شده که مهم‌ترین آن‌ها پرزیتون در شرق حد فاصل روستای عزیز آباد و مراد آباد در غرب و شبانکاره در شمال شهر میمند است.
بزرگترین بخش شهرستان فیروزاباد
شکوفه بادام در میمند
اجتماع هیئت مذهبی میمند
رحیم شب‌خیز

| رحیم شب‌خیز | رحیم شب‌خیز |
| --- | --- |
زاده: ۱۳۲۵رشت
اعضا: خانه موسیقی ایران
اعضای پیشین: سازمان رادیو تلویزیون ملی ایراناستودیو بلاستودیو صبا
دانشگاه: مدرسهٔ عالی تلویزیون و سینما (دانشکدهٔ صدا و سیما)
رحیم شب‌خیز (زاده ۱۳۲۵ در رشت)، صدابردار موسیقی اهل ایران است.
زندگی

رحیم شب‌خیز در سال ۱۳۲۵ در رشت متولد شد. پس از پایان تحصیلات ابتدایی و متوسطه در سال ۱۳۴۸ به مدرسهٔ عالی تلویزیون و سینما (دانشگاه صدا و سیما) راه یافت و در رشتهٔ صدابرداری به تحصیل مشغول شد. او در سال ۱۳۵۱ تحصیلات خود را به پایان رساند و از همان زمان با استودیوهای ضبط موسیقی نظیر «استودیو بل» همکاری خود را آغاز نمود و «استودیو صبا» را راه‌اندازی کرد. وی بیش از ۲۳ سال به عنوان صدابردارِ ارکستر مجلسی تلویزیون ملی ایران و برنامه‌های مختلف، با سازمان صدا و سیما همکاری نمود. حمید شب‌خیز، مجری و مدیر شبکهٔ تلویزیون ایران (ITN) و فرید شب‌خیز، آهنگساز و تهیه‌کننده، برادران او هستند. او از اعضای هیئت مؤسس کانون صدابرداران خانهٔ موسیقی ایران است.
در اردیبهشت ۱۳۹۳ مراسم نکوداشت رحیم شب‌خیز به همراه ۲ صدابردار پیشکسوت دیگر در خانهٔ موسیقی ایران برگزار شد.
آثار

رحیم شب‌خیز ضبط موسیقی فیلم و آلبوم‌های موسیقی بسیاری را انجام داده‌است که از آن میان می‌توان به موارد زیر اشاره نمود:
موسیقی فیلم سینمایی «سفیر»
موسیقی فیلم سینمایی «گل‌های داودی»
موسیقی فیلم سینمایی «شب برهنه»
موسیقی فیلم سینمایی «عبور»
فیلم سینمایی «توهم»
موسیقی سریال «در خانه»
موسیقی سریال «تا رهایی»
موسیقی تئاتر «پهلوان نایب»
موسیقی تئاتر «داش پالکی»
سرود ایران ایران ایران (الله الله) با صدای رضا رویگری
آلبوم موسیقی «مطرب پیر» به خوانندگی نعمت‌الله آغاسی
آلبوم موسیقی «گل آفتاب گردون» به خوانندگی گروه آریان
آلبوم موسیقی «زیر آسمون شهر» به خوانندگی امیر تاجیک
آلبوم موسیقی «دو رنگی» به خوانندگی بهنام صفاریان
آلبوم موسیقی یه لقمه نون (با دلخوشی) به خوانندگی داود ناقور
سیمین بهبهانی

| سیمین بـِهْبَهانی | سیمین بـِهْبَهانی |
| --- | --- |
نام اصلی: سیمین خلیلی
زاده: ۲۸ تیر ۱۳۰۶ تهران، ایران
درگذشته: ۲۸ مرداد ۱۳۹۳ (۸۷ سال)بیمارستان پارس، تهران، ایران بیماری قلبی ریوی
آرامگاه: گورستان بهشت زهرا آرامگاه شماره ۷۲
لقب: «بانوی غزل»  «نیمای غزل»  «شاعر ملی»  «شیرزن ایران»
پیشه: نویسنده و شاعر
زمینه کاری: غزل‌سرا
ملیت: ایرانی
دوره: پهلوی - جمهوری اسلامی
سال‌های فعالیت: ۱۳۱۸ تا ۱۳۹۳
دلیل سرشناسی: شاعر، غزل‌سرا و فعال حقوق بشر و جنبش زنان.
تأثیرپذیرفته از: نیما یوشیج
همسر(ها): حسن بهبهانیمنوچهر کوشیار
فرزند(ان): علی حسین امید (دختر)
پدر و مادر: عباس خلیلی فخرعظمی ارغون
 جوایز جایزه انجمن بین‌المللی قلم مجارستان  جایزه سیمون دو بووار برای آزادی زنان جایزه یک عمر فعالیت ادبی جایزه شعر خبرنگاران  :  جوایز جایزه انجمن بین‌المللی قلم مجارستان  جایزه سیمون دو بووار برای آزادی زنان جایزه یک عمر فعالیت ادبی جایزه شعر خبرنگاران  
سیمین خلیلی معروف به سیمین بـِهْبَهانی (زادهٔ ۲۸ تیر ۱۳۰۶ – درگذشتهٔ ۲۸ مرداد ۱۳۹۳)، معلم، نویسنده، شاعر و غزل‌سرای معاصر ایرانی و از اعضای کانون نویسندگان ایران بود. سیمین بهبهانی در طول زندگی‌اش بیش از ۶۰۰ غزل سرود که در بیست کتاب منتشر شده‌اند. شعرهای سیمین بهبهانی موضوعاتی همچون عشق به میهن، زمین‌لرزه، انقلاب، جنگ، فقر، تن‌فروشی، آزادی بیان و حقوق برابر برای زنان را در بر می‌گیرند. او به خاطر سرودن غزل فارسی در وزن‌های بی‌سابقه به «نیمای غزل» معروف است. سیمین بهبهانی، دو بار در سال‌های ۱۹۹۹ و ۲۰۰۲، نامزد دریافت جایزه نوبل ادبیات شد و همچنین، چندین جایزه بین‌المللی دریافت کرده‌ است.
زندگی شخصی

سیمین خلیلی معروف به سیمین بهبهانی در ۲۸ تیر ۱۳۰۶ در تهران به دنیا آمد. وی فرزند عباس خلیلی (شاعر و نویسنده و مدیر روزنامه اقدام) و فخرعظما ارغون بود. میرزا حسین میرزاخلیل مشهور به میرزا حسین خلیلی تهرانی که از رهبران مشروطه بود، عموی پدر او و پدربزرگ او علامه ملاعلی رازی خلیلی تهرانی بودند. پدرش عباس خلیلی (۱۲۷۲ نجف - ۱۳۵۰ تهران) به دو زبان فارسی و عربی شعر می‌گفت و حدود ۱۱۰۰ بیت از ابیات شاهنامه فردوسی را به عربی ترجمه کرده بود و در ضمن، رمان‌های متعددی را هم به رشتهٔ تحریر درآورد که همگی به چاپ رسیدند.
مادر او فخرعظما ارغون (۱۲۷۷–۱۳۴۵ ه‍.ش) دختر مرتضی قلی ارغون (مکرم‌السلطان خلعتبری) از بطن قمرخانم عظمت‌السلطنه (فرزند میرزا محمدخان امیرتومان و نبیرهٔ هدایت‌الله خان فومنی) بود. فخر عظمی ارغون فارسی و عربی و فقه و اصول را در مکتبخانه خصوصی خواند و با متون نظم و نثر آشنایی کامل داشت و زبان فرانسوی را نیز زیر نظر یک مربی سوئیسی آموخت. او همچنین از زنان پیشرو و از شاعران موفق زمان خود بود و در جمعیت نسوان وطنخواه عضویت داشت و مدتی هم سردبیر روزنامهٔ آیندهٔ ایران بود. او همچنین عضو کانون بانوان و حزب دموکرات بود و به‌عنوان معلم زبان فرانسه در آموزش و پرورش خدمت می‌کرد. پدر و مادر سیمین که در سال ۱۳۰۳ ازدواج کرده بودند، در سال ۱۳۰۹ از هم جدا شدند و مادرش با عادل خلعتبری (مدیر روزنامهٔ آیندهٔ ایران) ازدواج کرد و صاحب سه فرزند دیگر شد.
زندگی شخصی > ازدواج

سیمین بهبهانی در سال ۱۳۲۵ با حسن بهبهانی ازدواج کرد و به نام خانوادگی همسر خود شناخته شد. وی از این ازدواج دو پسر با نام‌های علی و حسین و یک دختر به نام امید دارد. ابوالحسن تهامی‌نژاد دوبلور و صداپیشهٔ ایرانی، داماد اوست.
سیمین بهبهانی در سال ۱۳۴۹ از حسن بهبهانی جدا شد و در همان سال با منوچهر کوشیار، که در دوران دانشجویی با او آشنا شده‌بود، ازدواج کرد. کوشیار تیرماه ۱۳۶۳ در اثر عارضهٔ قلبی درگذشت.
زندگی حرفه‌ای

او سال‌ها در آموزش و پرورش با سمت دبیری کار کرد. سیمین بهبهانی سی سال (از سال ۱۳۳۰ تا سال ۱۳۶۰) تنها به تدریس اشتغال داشت و شغلی مرتبط با رشتهٔ حقوق را قبول نکرد.
در سال ۱۳۴۲ خورشیدی او از اعضای اصلی انجمن ادبی ایران درآمد و جزو معدود زنان عضو این انجمن قرار گرفت.
در ۱۳۴۸ به عضویت شورای شعر و موسیقی درآمد. سیمین بهبهانی، هوشنگ ابتهاج، نادر نادرپور، یدالله رؤیایی، بیژن جلالی و فریدون مشیری این شورا را اداره می‌کردند. سیمین بهبهانی پیش از انقلاب ۱۳۵۷ مدتی عضو شورای موسیقی رادیو و تلویزیون ملی ایران بود. او برای رادیو ترانه هم شعر می‌سرود. او در سال ۱۳۵۷ عضویت در کانون نویسندگان ایران را پذیرفت.
خوانندگان بسیاری چون محمدرضا شجریان، لیلا فروهر، الهه،فرامرز اصلانی، اکبر گلپایگانی، داریوش، ایرج، عارف، سپیده، کورس سرهنگ‌زاده، رامش، عهدیه، سیما بینا، پوران، دلکش، مرضیه و… سروده‌های وی را خوانده‌اند.
در ۱۳۷۸ سازمان جهانی حقوق بشر در برلین مدال کارل فون اوسی یتسکی را به سیمین بهبهانی اهدا کرد. در همین سال سازمان دیده‌بان حقوق بشر نیز جایزه لیلیان هیلمن / داشیل هامت را به وی اعطا کرد. در سال ۱۳۸۶ نخستین دورهٔ جایزهٔ بیتا برگزار و جایزه به سیمین بهبهانی اهدا شد.
در ۷ شهریور ۱۳۹۲ جایزهٔ یانوش پانونیوش (Janus Pannonius) از سوی انجمن قلم مجارستان، در شهر پچ کشور مجارستان با حضور سیمین به وی اهدا شد. این جایزه شامل تندیس و پنجاه هزار پوند بود. در این مراسم، فرزانه میلانی مترجم آثار سیمین به زبان انگلیسی نیز حضور یافت.
سیمین شعر معروف «دوباره می‌سازمت وطن» را در سال ۱۳۵۹ سرود. این ترانه توسط داریوش اقبالی خوانندهٔ ایرانی اجرا شد و همچنین شعر امشب اگر یاری کنی با صدای لیلا فروهر در سال ۱۳۹۱ اجرا شد.
باراک اوباما رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا در پیامی تلویزیونی به ایرانیان به مناسبت فرارسیدن نوروز ۱۳۹۰، ترجمه‌ای انگلیسی از غزل دوباره می‌سازمت وطن سیمین بهبهانی را خواند.
قدمعلی سرامی از دوستان سیمین بهبهانی شعر وی را اینگونه توصیف کرده‌است: «سیمین همان‌طور که نتوانست از شعر اجتماعی و غزل یکی را برگزیند و ناگزیر غزل خود را به اجتماع پیوند زد، نتوانست از میان نو و کهن نیز یکی را برگزیند؛ بنابراین کوشید تا این دو را نیز در هم بیامیزد و این آمیزش در غزل‌های او با ظرافت صورت گرفته‌است، منتهی در غزل‌های این دو مجموعهٔ پسین، سیمین قالب را از قدما وام گرفت و محتوا و اندیشه‌ها و مضامین را از روزگار خویش. او به‌جای این‌که قالب این خشت را در آتش بیفکند و خشت نو از قالب دیگر بزند، قالب کهنه را نگه داشت؛ اما خشت نو زد، به همین دلیل غزل‌های او به غزل‌های شاعران نوپردازی همچون نادر نادرپور، فریدون توللی و سایه نزدیک‌تر است تا به غزل‌های کهنه‌سرایان این سال و زمانه.»
فعالیت‌های اجتماعی

سیمین بهبهانی در سال ۱۳۶۷ و در بحبوحهٔ اعدام دسته‌جمعی زندانیان عقیدتی سیاسی ایران در تابستان ۱۳۶۷ شعری را با عنوان "ای مادران" سرود.
سیمین بهبهانی در تجمع اعتراضی جنبش زنان ایران در پارک دانشجو مورد حملهٔ مأموران نیروی انتظامی قرار گرفت. وی از مأموری که او را مورد ضرب و شتم قرار داده بود، به قوه قضائیه شکایت کرد اما در نهایت به گفتهٔ نسرین ستوده، وکیل سیمین بهبهانی «پرونده بسته شد».
«نه مرده‌ای، نه می‌میری
همیشه زنده می‌مانی، حیات جاودان داری
ندای خلق ایرانی.»
سیمین بهبهانی در وصف ندا آقاسلطان.
سیمین بهبهانی در تاریخ ۱۰ شهریور ۱۳۸۷، در اعتراض به «لایحه حمایت از خانواده» به‌همراه جمعی از فعالان حقوق زنان در مجلس شورای اسلامی حضور یافت و خطاب به نماینده‌ای گفت: «آقا جان من به شما رأی ندادم، چون اصلاً مجلس شما را قبول ندارم، اما آمده‌ام این‌جا به شما بگویم که به مردمی که به‌تان رأی داده‌اند، خیانت نکنید و اجازه ندهید مجلس لایحه‌ای را تصویب کند که به ضد زنان ایران است».
بهبهانی، در روز ۱۷ اسفند ۱۳۸۸، هنگامی که قرار بود برای انجام معالجات پزشکی و سخنرانی در روز جهانی زنان به پاریس برود، با ممانعت مأموران امنیتی روبرو شد. مأموران با توقیف گذرنامه‌اش در فرودگاه، به او اعلام کردند که «ممنوع‌الخروج است». مترجم انگلیسی بهبهانی، فرزانه میلانی، از بازداشت و بازجویی چند ساعته از او در سن ۸۲سالگی و در حالی‌که تقریباً نابینا شده بود، ابراز شگفتی کرد.
سیمین بهبهانی تا هنگام مرگ، ریاست افتخاری هیئت امنای کتابخانه صدیقه دولت‌آبادی را بر عهده داشت.
بیماری و درگذشت

سیمین بهبهانی که به‌علت بیماری قلبی ریوی در بیمارستان پارس تهران بستری بود، از ۱۵ مرداد در کما به سر می‌برد و سرانجام ساعت یک بامداد روز سه‌شنبه، ۲۸ مرداد ۱۳۹۳ خورشیدی، در سن ۸۷ سالگی درگذشت. پیکر او با حضور مردم و ادیبان و هنرمندان از مقابل تالار وحدت تشییع شد و در بهشت زهرا در مقبرهٔ خانوادگی و کنار پدرش به خاک سپرده شد.
نمونه شعر > دوباره می‌سازمت وطن

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| دوباره می‌سازمت، وطن! |  | اگرچه با خشت جان خویش |
| ستون به سقف تو می‌زنم |  | اگرچه با استخوان خویش |
| دوباره می‌بویم از تو گل |  | به میل نسل جوان تو |
| دوباره می‌شویم از تو خون |  | به سیل اشک روان خویش |
| دوباره یک روزِ روشنا |  | سیاهی از خانه می‌رود |
| به شعر خود رنگ می‌زنم |  | زِ آبی یِ آسمان خویش |
| اگرچه صدساله مرده‌ام |  | به گور خود خواهم ایستاد |
| که بردَرَم قلب اهرمن |  | زِ نعرهٔ آن چنان خویش |
| کسی که «عظم رمیم» را |  | دوباره انشا کند به لطف |
| چو کوه، می بخشدم شکوه |  | به عرصهٔ امتحان خویش |
| اگرچه پیرم، ولی هنوز |  | مجال تعلیم اگر بُوَد |
| جوانی آغاز می‌کنم |  | کنار نوباوگان خویش |
| حدیث «حُبُّ الوَطَن» ز شوق |  | بدان روِش ساز می‌کنم |
| که جان شود هر کلام دل |  | چو برگشایم دهان خویش |
| هنوز در سینه آتشی |  | به جاست کز تاب شعله اش |
| گمان ندارم به کاهشی |  | زِ گرمی یِ دودمان خویش |
| دوباره می‌بخشی ام توان |  | اگر چه شعرم به خون نشست |
| دوباره می سازمت به جان |  | اگر چه بیش از توان خویش |
این شعر از مشهورترین غزل‌های سیمین بهبهانی است. بهبهانی این شعر را اسفند سال ۱۳۶۰ سرود و به بانوی قصهٔ فارسی، سیمین دانشور پیشکش کرد. این غزل در دفتر «دشت ارژن» سیمین بهبهانی به چاپ رسیده‌است.
در سال ۱۳۸۲ داریوش اقبالی ابیاتی از این شعر را به آواز خواند که اثری بسیار موفق شد.
یک متر هفتاد صدم
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| یک متر هفتاد صَدُم افراشت قامت سخنم |  | یک متر و هفتاد صدم از شعر این خانه منم |
| یک متر و هفتاد صدم پاکیزگی ساده دلی  |  | جان دل‌آرای غزل جسم شکیبایی زنم |
| زشت است اگر سیرت من خود را در آن می‌نگری |  | هیها که سنگم نزنی آینه ام می‌شکنم |
| از جای برخیزم اگر پر سایه ام بیدبنم  |  | بر خاک بشینم اگر فرش ظریفم چمنم |
| یک مغز و صد بیم عصص فکر است در چارقدم  |  | یک قلب و صد شور هوس شعر است در پیرهنم |
| بر ریشه ام تیشه مزن! حیف است افتادن من |  | در خشکساران شما سَروم، بلوطم، چمنم |
| ای جملگی دشمن من! جز حق چه گفتم به سخن؟  |  | پاداش دشنام شما آهی به نفرین نزنم |
| انگار من زادمتان کژتاب بدخوی و رمان  |  | دست از شما گر بکشم مهر از شما برنکنم |
| انگار من زادمتان ماری که نیشم بزند |  | من جز مدارا چه کنم با پاره جان تنم |
| هفتاد سال این گُل جا ماندم که از کف نرود  |  | یک متر هفتاد صدم :گورم به خاک وطنم |
کتاب‌شناسی

سه‌تار شکسته (۱۳۳۰/۱۹۵۱)
جای پا (۱۳۳۵/۱۹۵۴)
چلچراغ (۱۳۳۶/۱۹۵۵)
مرمر (۱۳۴۱/۱۹۶۱)
رستاخیز (۱۳۵۲/۱۹۷۱)
خطی ز سرعت و از آتش (۱۳۶۰/۱۹۸۰)
دشت ارژن (۱۳۶۲/۱۹۸۳)
گزینه اشعار (۱۳۶۷)
دربارهٔ هنر و ادبیات (۱۳۶۸)
آن مرد، مرد همراهم (۱۳۶۹)
کاغذین‌جامه (۱۳۷۱/۱۹۹۲)
کولی و نامه و عشق (۱۳۷۳)
عاشق‌تر از همیشه بخوان (۱۳۷۳)
شاعران امروز فرانسه (۱۳۷۳) ترجمه فارسی از اثر پیر دوبوادفر
با قلب خود چه خریدم؟  (۱۳۷۵/۱۹۹۶)
یک دریچه آزادی (۱۳۷۴/۱۹۹۵)
مجموعه اشعار (۲۰۰۳)
یکی مثلاً این که (۲۰۰۵)
با مادرم هم‌راه ـ زندگی‌نامه خود نوشت (۱۳۹۰)
شعر زمان ما (۱۳۹۱)
مجموعه اشعار سیمین بهبهانی (۱۳۹۱)
پرده پنهان ـ آشکار (مجموعه ترانه) (۱۳۹۶) انتشارات نگاه
جایزه‌ها و افتخارات

۱۹۹۸ - جایزهٔ «هلمن-همت گرانت» دیده‌بان حقوق بشر
۱۹۹۹ - «مدال کارل فون اوسیتسکی»
۲۰۰۶ - جایزهٔ آزادی بیان اتحادیهٔ نویسندگان نروژ
۲۰۰۹ - شاعر برندهٔ جایزهٔ mtvU
۲۰۱۳ - «جایزهٔ شعر یانوس پانونیوس» از انجمن قلم مجارستان
نشسته از چپ (ردیف اول): سیمین بهبهانی، مهدی اخوان ثالث، ابوالحسن نجفی، محمدعلی سپانلو و شهرزاد سپانلو؛ ایستاده: اسماعیل نوری‌علا؛ نشسته از چپ (ردیف دوم): نعمت آزرم، حسن پستا، محمود مشرف آزاد تهرانی، ۱۳۵۹
سیمین بهبهانی
مقبرهٔ سیمین بهبهانی واقع در آرامگاه خانوادگی وی
گفتگویی با بهبهانی در مجلّهٔ دنیای سخن
دوبار شلیک کن

| دوبار شلیک کن | دوبار شلیک کن |
| --- | --- |
کارگردان: ناندو چیچرو
بازیگران: کلاوس کینسکی آنتونیو ساباتو سینیور
فیلم‌بردار: فرانسیسکو مارین
تدوین‌گر: رناتو چینکوئینی
تاریخ‌های انتشار:  ۱۴ آوریل ۱۹۶۹ (۱۹۶۹-04-۱۴)  
مدت زمان: ۹۲ دقیقه
کشور: ایتالیا اسپانیا
زبان: ایتالیایی 
دوبار شلیک کن (انگلیسی: Shoot Twice) یک وسترن اسپاگتی به کارگردانی ناندو چیچرو و نقش‌آفرینی کلاوس کینسکی و آنتونیو ساباتو سینیور است که در سال ۱۹۶۹ منتشر شد.
گزیدهٔ بازیگران

کلاوس کینسکی
آنتونیو ساباتو سینیور
کریستینا گالبو
خوزه کالوو
اِما بارون
لیندا سینی
نارسیسو ایبانیس منتا
گاستونه پسکوچی
میلو کسادا
محمد ترکاشوند

محمد ترکاشوند (زاده ۵ بهمن ماه ۱۳۵۵) اصالتاً از استان کرمانشاه، والیبالیست سابق تیم ملی والیبال مردان ایران است. او والیبال را از سن ۱۶ سالگی و با باشگاه بانک ملی تهران آغاز کرد و بعد تصمیم گرفت به باشگاه فتح تهران برود. بنا به سفارش دبیر ورزش خود به تیم والیبال شهرداری کرج پیوست و استارت والیبال را در آنجا زد. او زیر نظر احمد اطقیانی که جزو والیبالیست‌های کشور محسوب می‌شد این رشته را رسماً شروع کرد. از او به عنوان ستاره سابق تیم ملی و از اسطوره‌های ورزشی ایران یاد می‌شود.
ترکاشوند اسپوکر قهار صنام و تیم ملی از خوش‌اخلاق‌ترین والیبالیست‌های ایران محسوب می‌شد. او افتخارات زیادی را در صحنه‌های بین‌المللی به دست آورده از جمله نایب قهرمانی بازی‌های آسیایی بوسان و سومی جام ملت‌های آسیا در چین و راهیابی به مسابقات جهانی ژاپن، ترکاشوند به همراه تیم ملی دو بار در مسابقات جهانی در رده جوانان نیز حضور داشته‌است.
ترکاشوند در سال‌های حضور در تیم صنام به عنوان ۱۰ ورزشکار برتر سال معرفی شد و در لیگ سال ۱۳۸۰ والیبال کشور به همراه این تیم به مقام قهرمانی رسید. ترکاشوند پس از مربیگری در پرسپولیس از والیبال خداحافظی کرد. وی در سال ۱۳۹۴ به عنوان سرمربی تیم شهرداری ورامین انتخاب شد و در سال ۱۳۹۷ جانشین پیمان اکبری در پیکان شد.
ترکاشوند در ابتدای فصل ۱۴۰۳-۱۴۰۴ لیگ برتر والیبال ایران، به عنوان سرمربی سایپا انتخاب شد.وی در پی نتایج ضعیف سایپا در فصل ۱۴۰۳-۱۴۰۴، از سمت خود به عنوان سرمربی این تیم برکنار شد و جای خود را به عادل غلامی داد.
دست‌آوردهای فردی

۲ سال پیاپی به عنوان بهترین اسپکر قهرمانی باشگاه‌های آسیا
بهترین سرویس زن - تورنمنت جام شیخ زاهد
وگانیسم سیاهان

اف کو که Black Vegans Rock را در سال ۲۰۱۶ ایجاد کرد
وگانیسم سیاهان در ایالات متحده یک فلسفه اجتماعی و سیاسی است که استفاده از جانوران غیرانسانی را با دیگر نگرانی‌های عدالت اجتماعی مانند نژادپرستی و با تأثیرات ماندگار برده‌داری، مانند رژیم غذایی افراد برده شده که به عنوان سنت‌های غذایی خانوادگی و فرهنگی پایدار است، مرتبط می‌کند. خواهران سیل کو و اف کو برای نخستین بار چارچوبی جامع را برای وگانیسم سیاه ارائه کردند و آن را ابداع کردند . مؤسسه مطالعات انتقادی جانوران وگانیسم سیاه‌پوستان را «رشته‌ای نوپدید» نامید.
یک نظرسنجی در سال ۲۰۱۵ نشان داد که حدود ۸٪ از سیاهپوستان آمریکایی گیاهخوار یا وگان هستند، در مقایسه با نرخ ۳٫۴٪ برای همه افرادی که مورد بررسی قرار گرفتند.
مهدی سعدی

| مهدی سعدی | مهدی سعدی |
| --- | --- |
سعدی در نشست خبری فیلم تومان: سعدی در نشست خبری فیلم تومان
زادهٔ: ۱ خرداد ۱۳۶۳ ‏(۴۰ سال) تهران
ملیت: ایرانی
پیشه: تدوین‌گر
مهدی سعدی تدوین‌گر ایرانی است. او برای فیلم مغزهای کوچک زنگ‌زده نامزد جایزهٔ بهترین تدوین جشنوارهٔ فجر و جشن سینمای ایران و برندهٔ جایزهٔ جشن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران شد.
فیلم‌شناسی

| سال | عنوان | کارگردان | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۴۰۲ | میرو | حسین ریگی |  |
| ۱۴۰۲ | بی‌بدن | مرتضی علیزاده |  |
| ۱۴۰۲ | زخم کاری: بازگشت | محمد حسین مهدویان | مجموعه نمایش خانگی در فیلیمو |
| ۱۴۰۱ | سقوط | سجاد پهلوان زاده | مجموعه نمایش خانگی در فیلیمو |
| ۱۴۰۰ | ضد | امیرعباس ربیعی |  |
| ۱۳۹۸ | تومان | مرتضی فرشباف |  |
| ۱۳۹۸ | دوزیست | برزو نیک‌نژاد |  |
| ۱۳۹۸ | لباس شخصی | امیرعباس ربیعی |  |
| ۱۳۹۷ | مدیترانه | هادی حاجتمند |  |
| ۱۳۹۶ | مغزهای کوچک زنگ‌زده | هومن سیدی |  |
| ۱۳۹۵ | شعله‌ور | حمید نعمت‌الله |  |
| ۱۳۹۵ | راه رفتن روی سیم | احمدرضا معتمدی |  |
| ۱۳۹۴ | خشم و هیاهو | هومن سیدی |  |
| ۱۳۹۴ | رگ خواب | حمید نعمت‌الله |  |
| ۱۳۹۳ | قندون جهیزیه | علی ملاقلی‌پور |  |
| ۱۳۹۲ | بیگانه | بهرام توکلی |  |
| ۱۳۹۲ | یاور | علی شاه‌حاتمی | تله‌فیلم، با واروژ کریم‌مسیحی |
| ۱۳۹۲ | ۵۰ قدم آخر | کیومرث پوراحمد | با واروژ کریم‌مسیحی |
| ۱۳۹۰ | روزهای زندگی | پرویز شیخ طادی |  |
| ۱۳۸۹ | کمی دورتر | بهرام توکلی |  |
جوایز و نامزدی‌ها

| سال | جایزه | دسته | اثر نامزدشده | نتیجه | توضیحات | منابع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۹۸ | جشن سینمای ایران | بهترین تدوین | مغزهای کوچک زنگ‌زده | نامزدشده |  |  |
| ۱۳۹۷ | جشن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران | بهترین تدوین | مغزهای کوچک زنگ‌زده | برنده | مشترک با هومن سیدی |  |
| ۱۳۹۷ | جشن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران | بهترین تدوین | شعله‌ور | نامزدشده |  |  |
| ۱۳۹۶ | جشنوارهٔ فیلم فجر | بهترین تدوین | مغزهای کوچک زنگ‌زده | نامزدشده |  |  |
| ۱۳۹۰ | جشنوارهٔ فیلم فجر | بهترین آنونس | اینجا بدون من | برنده |  |  |
نامزد بهترین تدوین برای فیلم تومان از چهاردهمین جشن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران
نامزد سیمرغ بلورین بهترین تدوین برای فیلم روزهای زندگی در سی‌امین جشنواره فیلم فجر
نونوگرام

این مقاله دربارهٔ یک پازل است. برای وسیله محاسباتی، نوموگرام را ببینید.
یک نونوگرام تکمیل‌شده از حرف «W» از لوگوی ویکی‌پدیا
نونوگرام که با نام‌های هانجیه، نقاشی با اعداد، پیکراس، گریدلر و پیک-آ-پیکس نیز شناخته می‌شود، گونه ای از پازل‌های منطقی تصویری است که در آن یک شبکه معمولاً ۱۰×۱۰ وجود دارد و بالا و کنار هر ستون و ردیف اعدادی نوشته شده و باید خانه‌ها را به ترتیب این اعداد پر کرد تا در نهایت تصویر مخفی در پازل نمایان شود. بسته به نوع بازی این تصاویر می‌توانند مربوط به میوه‌ها، گل‌ها، حیوانات و… باشند یا جزئی از یک تصویر بزرگتر را تشکیل دهند.
تاریخچه

در سال ۱۹۸۷ میلادی، نان ایشیدا گرافیست ژاپنی، طی مسابقه‌ای در توکیو با الهام از نوری که در پنجره‌های یک آسمان‌خراش افتاده بود و بعضی از پنجره‌ها را روشن و برخی را تیره کرده بود، تصاویری را طراحی کرد و برنده این مسابقه شد. این اتفاق او را به فکر ساخت یک پازل که با پر کردن خانه‌های یک جدول شطرنجی حل می‌شد، انداخت. اتفاقاً در همان زمان تتسویا نیشیو طراح حرفه‌ای پازل در حال ابداع پازل‌هایی شبیه به پازل ایشیدا بود و آن را در مجله دیگری منتشر کرد.
نونوگرام در ایران

در سال ۱۳۹۹ یک مسابقه مجازی نونوگرام توسط انجمن علمی ریاضی دانشگاه علم و صنعت ایران برگزار شد.
یلو (اسپانیا)

مکان
| یلو، Yelo | یلو، Yelo |
| --- | --- |
یلو، Yelo: یلو، Yelo
مختصات: ۴۱°۱۳′ شمالی ۲°۳۱′ غربی﻿ / ﻿۴۱٫۲۱۷°شمالی ۲٫۵۱۷°غربی﻿ / 41.217; -2.517: مختصات: ۴۱°۱۳′ شمالی ۲°۳۱′ غربی﻿ / ﻿۴۱٫۲۱۷°شمالی ۲٫۵۱۷°غربی﻿ / 41.217; -2.517
بخش خودمختار: کاستیا و لئون
استان: سریا (استان)
فهرست دهستان‌های سریا: یلو
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۴ کیلومتر مربع (۹ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۰۴): جمعیت (۲۰۰۴)
 • کل: ۵۵ نفر
 • تراکم: ۲٫۳/کیلومتر مربع (۶/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
یلو (به اسپانیایی:Yelo) یکی از دهستان‌های اسپانیا و جزء استان سریا است که در بخش کاستیا و لئون واقع شده است.
خصوصیات

«یلو» با ۲۴ کیلومتر مربع مساحت، طبق سرشماری سال ۲۰۰۴ درگاه ملی آمار (اسپانیا)، ۵۵ نفر جمعیت دارد.
ام‌بی‌بی ۲۲۳ فلامینگو

| ام‌بی‌بی ۲۲۳ فلامینگو | ام‌بی‌بی ۲۲۳ فلامینگو |
| --- | --- |
کاربری: آموزشی تجاری
تولیدکننده: SIAT, مسراشمیت بولکوف بلوم، CASA
نخستین پرواز: ۱ مارس ۱۹۶۷
ام‌بی‌بی ۲۲۳ فلامینگو (به انگلیسی: MBB_223_Flamingo) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع آموزشی تجاری ساخت شرکت SIAT, مسراشمیت بولکوف بلوم، CASA است. هواگرد ام‌بی‌بی ۲۲۳ فلامینگو نخستین پروازش را در ۱ مارس ۱۹۶۷ میلادی انجام داد.
وارطان گولکانیان

| وارطان گولکانیان | وارطان گولکانیان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۸ فوریه [سبک قدیمی: ۱۵ فوریه] ۱۹۰۲ برداوان، شهرستان قازاخ، فرمانداری الیزابت‌پل، امپراتوری روسیه
درگذشت: ۱۸ نوامبر ۱۹۷۶ (۷۴ سال) ایروان، جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان
ملیت: مردم ارمنی
تحصیلات: آکادمیسین (۱۹۴۳)
محل تحصیل: دانشگاه دولتی ایروان
جوایز:   
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): ژنتیک و پرورش‌دهنده  مقاومت در برابر بیماری‌های گیاهی؟
 :  
وارطان هوهانسی گولکانیان (ارمنی: Վարդան Հովհաննեսի Գուլքանյան؛  زادهٔ ۱۵ فوریهٔ ۱۹۰۲ - درگذشته ۱۸ نوامبر ۱۹۷۶) نسل‌شناس، پرورش‌دهنده اهل ارمنستان بود.
زندگی‌نامه

وی در ۲۸ فوریه [سبک قدیمی: ۱۵ فوریه] ۱۹۰۲ در برداوان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۲۸) فارغ‌التحصیل گشت. وی عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، نشان برجسته افتخار و مدال دفاع از قفقاز شده است. وی در ۱۸ نوامبر ۱۹۷۶ در سن ۷۴ سالگی در ایروان درگذشت.
یادداشت

↑  plant disease resistance
↑  ընտրասերիչ
نام گل سرخ

برای اقتباس سینمایی، نام گل سرخ (فیلم ۱۹۸۶) را ببینید.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
جلد چاپ نخست: جلد چاپ نخست
نویسنده(ها): اومبرتو اکو
زبان: ایتالیایی
موضوع(ها): رمان
تاریخ نشر: ۱۹۸۰
نام گل سرخ (به ایتالیایی: Il nome della rosa) نخستین رمان اومبرتو اکو نویسندهٔ ایتالیایی است که سال ۱۹۸۰ منتشر شد. کتاب یک داستان جنایی تاریخی است که در صومعه‌ای در ایتالیای سال ۱۳۲۷ میلادی می‌گذرد؛ معمایی روشنفکرانه که نشانه‌شناسی در داستان را با تحلیل انجیل، مطالعات مذهبی قرون وسطی و نظریات ادبی تلفیق می‌کند. در سال ۱۹۸۶ بر اساس این رمان فیلمی به همین نام ساخته شد.
چکیده داستان

«ویلیام»، کشیش تیزهوش انگلیسی، به همراه «آدسو»، شاگرد جوانش، برای شرکت در مباحثه‌ای الهی دربارهٔ عیسی مسیح، به صومعه‌ای در شمال ایتالیا می‌روند. راهب بزرگ صومعه، آنان را از مرگ مرموز یکی از کتابداران کتابخانه آگاه می‌کند، و وقتی فردای آن روز جسد راهب دیگری که مترجم یونانی بوده در کتابخانه صومعه پیدا می‌شود، «ویلیام» و «آدسو» برای یافتن علت مرگ آنان به بخش کتاب‌های خطی کتابخانه راه می‌یابند ...
آثار دیگر

اورهان پاموک نام من سرخ را تحت تأثیر این رمان نوشته‌است.
مضامین اساسی کتاب:
این گفتهٔ کتاب که: "کتاب‌ها همیشه از کتاب‌های دیگر سخن می‌گویند و هر داستان، داستانی را می‌گوید که قبلاً گفته شده‌است" به این اندیشه پست‌مدرن می‌پردازد که تمام متون پیوسته به متون دیگر و نه واقعیات خارجی اشاره می‌کنند. این کتاب با عدم قطعیت به پایان می‌رسد: "چیزهای اندکی کشف شده و کارآگاه شکست خورده‌است" (منبع: پی‌نوشت خود اکو) ویلیام تا اندازه‌ای اشتباه معما را حل می‌کند؛ او می‌اندیشد که الگویی وجود دارد، اما در حقیقت الگوهای بسیاری وجود دارد که با اشتباهات تصادفی قاتلان ترکیب می‌شود. ویلیام با خستگی چنین نتیجه‌گیری می‌کند که: "الگویی وجود ندارد". به این ترتیب، اکو برای پایان‌بندی کتاب به کاوش مدرنیستی روی می‌آورد؛ قطعیت و مفهومی که قطعیت به دنبال دارد، طرح داستان را رویهمرفته تا اندازه‌ای معلول تصادف و مسلماً بدون معنای خاصی رها می‌کند؛ حتی نام داستان هم راه را برای معناهای بی‌شمار یا مبهم بازمی‌گذارد.
به فارسی

این کتاب بار نخست به قلم شهرام طاهری (با عنوان نام گل سرخ) و بار دوّم به قلم رضا علیزاده (با عنوان آنک نام گل) به فارسی ترجمه شده‌است.
هادی کاظمی

| هادی کاظمی | هادی کاظمی |
| --- | --- |
کاظمی در جشنواره فیلم فجر: کاظمی در جشنواره فیلم فجر
زادهٔ: ۱۳ آبان ۱۳۵۵ ‏(۴۸ سال) میانه، آذربایجان شرقی، ایران
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۳۷۵–اکنون
همسر: سمانه پاکدل  (ا. ۱۳۹۷)
سید هادی کاظمی (زادهٔ ۱۳ آبان ۱۳۵۵) بازیگر اهل ایران است. وی با بازی در سریال شب‌های برره ساختهٔ مهران مدیری به شهرت رسید. از دیگر آثار بازیگری او می‌توان به قهوه تلخ، ویلای من، سال‌های دور از خانه، قبلهٔ عالم و علی‌البدل اشاره نمود. وی در فیلم‌های سینمایی پر فروشی مثل فسیل و بخارست (۱۴۰۱) و مجموعه‌های نمایش خانگی مثل آنتن (۱۴۰۱) و اکازیون (۱۴۰۳) نیز بازی کرده‌است.