stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فلق
تفسیر > آیه دوم

طبرسی، مفسر شیعه، منظور از «شر» در آیه دوم را شر تمام چیزهایی می‌داند که خداوند خلق نموده‌است و شامل مکلف‌ها و گناهان، ضررها و ستم‌ها و تجاوز و… می‌داند. طبرسی همچنین غیر مکلف‌ها را همچون گزندها و ضررهای در موجودات زنده و غیر زنده را نیز شامل شر می‌داند. ثابت بنانی از تابعین سنی و حسن بصری از صوفیان سنی مذهب، منظور از «شر ما خلق» را جهنم، ابلیس و ذریه او دانسته‌اند. به گزارش فخر رازی، مفسر سنی مذهب، عطا از ابن‌عباس روایتی را نقل می‌کند که بر اساس آن، خداوند از ابلیس، بدتر خلق ننموده‌است و از آنجا که سوره در مقام دفع سِحر است و سحر یکی از فعالیت‌های ابلیس و اعوان او است، منظور از «شر ما خلق» در آیه، ابلیس و همراهان او می‌باشد. وی در ادامه، احتمالات دیگری چون جهنم، حیوانات موذی، جن و انسان را نیز از جمله موارد احتمالی «ما خلق» دانسته‌است. به گفته طباطبایی، مفسر شیعه، نباید چنین توهم شود که عبارت «ما خلق» به معنای وجود شر در وجود همه موجودات است و منظور از مطلق آوردن این عبارت، استغراق و کلیت نمی‌باشد.
بر اساس آموزه‌های کلامی اسلامی، «عالَم خَلق» در مقابل «عالَم أمر» خلق شده‌است و منظور از عالم امر، عالم ملائکه و ملکوت است و در آن هیچ شر و فسادی راه ندارد. دلیل نبود شر و فساد در عالم امر، مبری بودن موجودات در آن عالم از هرگونه غصب، شهوت و منشأ آفات و شُرور است. در مقابل در عالم خلق، شر و فساد وجود دارد و دلیل آن، قرار گرفتن در مرتبه پایین‌تر از عالم خلقت و احاطه شده به عدم و قوه است. پرسش بر سر چگونگی وفق‌دادن وجود شر و رنج با خدایی قادر مطلق، خیرخواه مطلق و دانای مطلق، که به مسئله شر معروف شده‌است، موضوع گفتگوی فیلسوفان خداناباور و خداباور (از جمله متکلمان مسلمان) بوده‌است. به گزارش اکبر دهقان، در آیه دوم از سوره فلق، عبارت «ما خلق» به «شر» اضافه شده و بنابراین استناد شر به مخلوقات و نه خالق صورت گرفته‌است. متکلمان مسلمان بر اساس آیات قرآنی بر این باورند که حسنات از جانب خالق و شُرور از جانب مخلوقات است. از میان آیاتی که به این مطلب اشاره دارند می‌توان به آیه ۷۹ سوره نساء کرد که در آن آمده‌است: «ما أَصابَکَ مِن حَسَنَةٍ فَمِنَ اللَّهِ وَما أَصابَکَ مِن سَیِّئَةٍ فَمِن نَفسِکَ» (ترجمه: آنچه از خوبی به تو می‌رسد، از جانب خداست و آنچه از بدی‌ها به تو برسد، از ناحیه خود توست)
تفسیر > آیه سوم

«غاسق» در لغت به معنای هجوم شونده است که در آیه سوم، به معنای شب به کار برده‌شده‌است. عبارت وقب به معنای دخول بکار برده شده‌است. به گفته طباطبایی، مفسر شیعه، علت تشبیه و نسبت شب به شر در آیه، به جهت کمک رساندن تاریکی شب به شریر است و به همین جهت، شرارت‌ها در شب بیشتر از شرارت‌ها در روز رخ می‌دهند. همچنین انسان مورد شرارت قرار گرفته در شب، نسبت به انسان مورد شرارت قرار گرفته در روز، ناتوان‌تر است. هدف از نکره آمدن «غاسق» در آیه، اراده جنس غسق برای شب بوده‌است و اضافه شدن «غاسق» به «لیل»، از باب اضافه شدن اسم به زمان خود بوده‌است. بنابر باور بانو امین، مفسر شیعه، ممکن است گفته شود که منظور از «غسق» در آیه، صرف شب نبوده‌است و تمام انواع و اقسام ظلمت‌ها از جمله حسیات و معنویات از ظلمت اول شب و آخر شب، ظلمت طبیعت یا ظلمت جهل و نادانی و… را نیز شامل شود. از جمله موارد اختلاف در منابع اهل سنت، در معنا کردن «غاسق» است. در این میان گروهی چون ابن‌عباس، حسن، مجاهد، فراء و زجاج، منظور از غاسق را شب دانسته‌اند و بر اساس روایتی از ابوهریره، منظور زمان طلوع ستارگان است. فخر رازی، مفسر سنی مذهب، به نقل از زجاج، منظور از غاسق را سرمای شب دانسته‌است. مجاهد، از مفسران تابعی، منظور از غاسق الیل را وقت غروب خورشید دانسته‌است و بخاری، محدث سنی، از وی، این مطلب را گزارش کرده‌است.
تفسیر > آیه چهارم

«نفث» در آیه به معنای نفخ و دمیدن است. به گزارش طبرسی، مفسر شیعه در جوامع الجامع، منظور از «نفاثات فی العقد» زنانی هستند که به شغل جادوگری مشغول بوده‌اند و به جهت ضرر زدن بر دیگران، بر نخ‌ها گره می‌زنند و در آنها می‌دمند. مسئله دمیدن در گره‌ها، در فرهنگ سامی حاکم بر مناطقی چون کنعان، بین‌النهرین، مصر و مناطق عبری‌زبان بسیار کاربرد داشته‌است. فرهنگ گره‌زدن به نخ یا گیاهان، در اعراب پیش از اسلام نیز گزارش شده‌است که برای به چنگ انداختن نیروهای خیر و شر صورت می‌گرفت. این رسوم حتی امروزه در فرهنگ اعراب بادیه‌نشین منطقه، به عنوان روشی برای درمان برخی بیماری‌ها و رهایی از ناراحتی‌ها، استفاده می‌شود. به باور طباطبایی، مفسر شیعه و ابن عاشور، مفسر سنی مذهب، دلیل ذکر زنان ساحر در آیه، به جهت غلبه موردی شغل ساحرگی در میان زنان است. به گزارش طباطبایی، گروهی از مفسران بر این باورند که منظور از دمندگان در آیه، زنان ساحر نبوده‌است و منظور گروهی از زنان هستند که با سخنان خود، نظرات شوهران خود را به آنچه خود صلاح می‌دانند، تغییر می‌دهند. بر این اساس، منظور از کلمه «عقد»، رای و دیدگاه است و مراد از «نفث در عقد» به صورت کنایی، سست کردن تصمیم شوهران است. با این وجود، طباطبایی این احتمال مطرح شده را سست و دور از ذهن توصیف می‌کند.
ابن عاشور، مفسر سنی مذهب، در معنای «عقد» آورده‌است که عقد، جمع عقدة است و منظور از آن، گره‌هایی است که به واسطه آن خیاطی صورت می‌گیرد. ساحران برای سحر کردن دیگران، از گره کردن نخ‌ها استفاده می‌کنند و آن را مخفی می‌کنند تا سحر دوام بیشتری داشته باشد. ابن عاشور همچنین با اشاره به الف و لام تعریف در نفاثات، علت آن را مشخص بودن زنان ساحره نزد عرب دانسته‌است.
به گزارش طباطبایی، گروهی از مفسران، بر این معنا که محمد دچار سحر شده‌باشد نقدهایی را وارد کرده‌اند و آن را با مفاد آیه ۸ و ۹ سوره فرقان در تضاد و تعارض می‌دانند. با این وجود همو معتقد است که این ایراد صحیح نیست و منظور از مسحور در آیه مورد اشاره، زوال عقل و دیوانگی است و این آیه مسئله بیماری از طریق سحر را رد نکرده‌است و دلیل دیگری برای این ادعا اقامه نشده‌است. فخر رازی این نقدها را به معتزله منسوب می‌داند و از قول آنان گزارش می‌کند که دو آیه ۶۷ سوره مائده و ۶۹ سوره طه، با سحر شدن محمد، منافات دارد. وی در مقام پاسخ به این نقدها، به تفاوت ضرر به دین، نبوت و شریعت با ضرر به بدن و جسم پیامبر اشاره دارد و داستان را به نقل از اکثر راویان سنی، پذیرفته شده دانسته‌است.
تفسیر > آیه پنجم

حاسد، کسی است که آرزومند زوال نعمت از صاحب نعمت است؛ هرچند برای خودش نیز نخواهد. در مقابل حسادت، غبطه وجود دارد که برخلاف حسادت، ممدوح است. در تعریف غبطه آورده‌اند که خواستن نعمت برای خود، همچون نعمتی که برای دیگری هست و بدون درخواست زوال نعمت برای دیگران. بنابر روایتی از عمر بن عبدالعزیز، خلیفه اموی، هیچ ستمگری شبیه‌تر از حسود به مظلوم وجود ندارد. طبرسی، مفسر شیعه به نقل از گروهی از مفسران ناشناس، معنای آیه را پناه بردن از شر حسود و چشمان اوست که چه بسا چشم زخم می‌زند و عیب می‌گیرد و ضرر می‌رساند. در آیه پنجم، شر حاسد، بر شر ساحر معطوف شده‌است و شر ساحر نیز بر شر شب معطوف بوده‌است. این عطف‌ها به جهت مناسبت بین معطوف و معطوف علیه، از جهت مباشرت و واسطه، صورت گرفته‌است. بر این اساس، حسود بر این می‌اندیشد که سحر می‌تواند نعمت مورد حسادت قرار گرفته را برای دیگران زائل کند و شب، محل و زمانی است برای خلوت و بروز تفکرات نفسانی و شیطانی.
فضیلت سوره

به‌گزارش طبرسی، مفسر شیعه در مجمع‌البیان و ثعلبی، مفسر سنی در الکشف و البیان، از پیامبر اسلام روایت شده که هرکس دو سورهٔ فلق و ناس را بخواند، مثل این است که تمام کتاب‌های پیامبران الهی را خوانده باشد. در روایت دیگری که در تفسیر مجمع‌البیان از محمد باقر نقل شده‌است، آمده‌است که: «هر کسی که در نماز وِتْر، معوذتین و قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَد را بخواند، به او گفته می‌شود: ای بندهٔ خدا! بشارت باد بر تو که خداوند نماز وتر تو را قبول کرده‌است». همچنین طبرسی در جوامع الجامع و ابن عاشور، مفسر سنی مذهب، در التحریر، روایتی را از عقبة بن عامر گزارش می‌کنند که پیامبر اسلام پس از نزول معوذتین بر وی، آیات این سوره را بی‌نظیر توصیف می‌کند. این روایت در منابع اهل سنت نیز گزارش شده‌است؛ از جمله در درالمنثور این حدیث به نقل از ترمذی و نسائی و همچنین در کتاب اواسط طبرانی به نقل از ابن مسعود نقل شده‌است. بر اساس روایتی که ثعلبی، مفسر سنی مذهب از عقبة بن عامر جهنی گزارش می‌کند، محمد دو سوره معوذتین را با فضیلت‌ترین سوره‌های قرآن بشمار می‌آورد. بنابر روایتی از عایشه، محمد در بستر بیماری خویش، به خواندن سوره معوذتین اهتمام داشت و این مسئله را در بستر آخرین بیماری خود که به مرگش منجر شد، انجام می‌داد.
به‌گزارش طبرسی، محدث شیعه، در تفسیر مجمع‌البیان، در یکی از احادیث اسلامی آمده که محمد، شدیداً بیمار شد، جَبرَئیل و میکائیل نزد او آمدند، جبرئیل نزد سر پیامبر نشست و میکائیل نزد پای او، جبرئیل سوره فلق را خواند، و پیغمبر را با آن در پناه خدا قرار داد، و میکائیل سوره «قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاس» را قرائت کرد. در تفسیر کشاف از جارالله زمخشری، محدث سنی معتزلی، آمده که محمد این دو سوره را محبوب‌ترین سوره‌ها نزد خدا گفته و نیز این که هیچ سوره‌ای مثل این دو نازل نشده‌است. منابع اسلامی گزارش می‌کنند که محمد به هنگام خواب، این دو سوره را قرائت می‌کرد. بنابر گزارش کفعمی، هر کس در شب دو سوره معوذتین را قرائت کند، از شر جن و وسوسه‌های شیطان ایمن، خواهد بود و اگر بر پردن طفل بسته شود، از شر جن و هوام ایمن خواهد بود.
اختلاف بر سر حضور در قرآن

در تفسیر درالمنثور، تفسیر کبیر و چند تفسیر دیگر آمده‌است که عبدالله بن مسعود در مصحف خود از آوردن سوره‌های معوذتین و فاتحه امتناع کرده و آن‌ها را جزء قرآن به‌حساب نیاورده و در این خصوص گفته‌است: «چرا چیزی که در کتاب خدا نیست را به آن می‌افزایید؟». وی اعتقاد داشت که این دو سوره نه به‌عنوان بخشی از قرآن، بلکه به‌عنوان وسیله‌ای برای حِرز پیامبر نازل شده‌اند. در الدر المنثور گفته شده که وی از خواندن این دو سوره به‌عنوان بخشی از قرآن هم امتناع کرده‌است. در کتب مختلف اسلامی، نقدهایی به این ادعا وارد شده‌است. در الدر المنثور از معاذ بن جبل، یکی از صحابهٔ محمد، نقل شده که وی خواندن این سوره توسط پیامبر اسلام در نماز را شنیده‌است. در تفسیر المیزان به نقل از تفسیر قمی آمده‌است که هنگامی که از محمد باقر، امام پنجم شیعه، دربارهٔ دلیل حذف این سوره‌ها توسط ابن مسعود پرسیده‌اند، وی به نقل از پدرش این کار را نظر شخصی ابن مسعود دانسته و این دو سوره را جزئی از قرآن به‌شمار آورده‌است. همچنین طباطبایی با اشاره به روایتی در فضیلت دو سوره معوذتین، احتمال داده‌است که منظور ابن مسعود از نبود این دو سوره در قرآن را نبود نظیر و همانند این دو سوره دانسته‌است. همچنین طباطبایی، با اشاره به نزول این سوره از جانب خدا به محمد (حتی بر اساس دیدگاه مخالفان جزئیت این دو سوره در قرآن) به تواتر قطعی و تمام در خصوص جزئیت این دو سوره اشاره دارد و این تواتر را واضح‌ترین دلیل بر رد این اختلاف می‌داند.
سیوطی، مفسر سنی مذهب، نیز پس از نقل گزارش ابن مسعود، پیروی نکردن هیچ‌یک از صحابه از ابن مسعود در این دیدگاه و همچنین توصیه محمد به خواندن آن در نمازها و همچنین ثبت این دو سوره در قرآن‌ها را دلیلی بر ضعف دیدگاه ابن مسعود می‌داند. ابن کثیر، مفسر سنی مذهب، پس از گزارش اختلافی را که ابن مسعود سبب آن شده‌است؛ روایتی را از مسند احمد نقل می‌کند که بر اساس آن، ابی بن کعب، از جزئیت این دو سوره در قران به نقل از محمد خبر می‌دهد.
در فرهنگ اسلامی

بر اساس گزارشی در الاتقان، این سوره و سوره ناس، مشقشقتین نام گرفته‌اند. سورهٔ فلق، در کنار کافرون، توحید و ناس، یکی از سوره‌های چهارقُل (چارقُل) است. عبارت چهارقل به چهار سوره از قرآن که با حرف امر «قُل» آغاز می‌شوند اشاره دارد. در فرهنگ اسلامی، سوره‌های معوذتین به عنوان تَعویذ و حِرز شناخته شده‌اند. پیامبر اسلام هم خواندن این دو سوره را بهترین تعویذ دانسته‌است. از همین رو در فرهنگ اسلامی، به این دو سوره توجه به‌خصوصی می‌شد و متن آن در جعبه‌های به‌خصوصی برای حفظ از بلایا و طلسمات مورد استفاده قرار می‌گرفت. بنابر گزارش دانشنامه قران، این تعویذات در جعبه‌هایی مستطیل یا شش گوش شکل که از نقره ساخته می‌شدند نگهداری می‌شدند و بعدها در قرن‌های نهم، این قاب‌ها از سنگ ساخته می‌شد. شدت علاقه مسلمانان به اینگونه تعویذات سبب شده بود تا این جعبه‌ها حتی در صورت خالی بودن از متن سوره‌ها، مورد احترام و مقدس جلوه نماید. به این دو سوره و دیگر آیات قرآن که به عنوان حرز و تعویذ استفاده می‌شوند، قَوارِع قرآن هم گفته می‌شود. بنابر سفارش محمد نسبت به تعویذ قرار دادن این سوره و همچنین تعویذ کردن حسن و حسین با این سوره، سنت تعویذ و همراه کردن این سوره با خود در میان مسلمانان رواج دارد.
تجزیه و ترکیب

| تجزیه و ترکیب سوره فلق | تجزیه و ترکیب سوره فلق | تجزیه و ترکیب سوره فلق | تجزیه و ترکیب سوره فلق | تجزیه و ترکیب سوره فلق |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| شماره آیه | متن آیه | تجزیه و ترکیب |  |  |
| ۱ | ﴿بِسْمِ اَللّٰهِ اَلرَّحْمٰنِ اَلرَّحِیمِ، قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ اَلْفَلَقِ﴾ | بِسمِ جار و مجرور، الله مضافٌ‌الیه و فعلی و فاعل پس از آن محذوف است. الرَّحمنِ نعت برای الله، الرَّحیمِ نعت برای الله، قُلْ فعل امر مبنی بر سکون، فاعلش انت مستتر، أَعُوذُ فعل ماضی مرفوع به ضمه، فاعل انا بِرَبِّ جار و مجرور، اَلْفَلَقِ مضاف الیه. |  |  |
| ۲ | ﴿مِنْ شَرِّ مٰا خَلَقَ﴾ | مِنْحرف جر، شَرِّ مجرور، مٰا مضاف الیه، خَلَقَ فعل ماضی مبنی بر فتح، فاعل هو مستتر. |  |  |
| ۳ | ﴿وَ مِنْ شَرِّ غٰاسِقٍ إِذٰا وَقَبَ﴾ | وَ حرف عطف، مِنْ حرف جر، شَرِّ مجرور، غٰاسِقٍ مضاف الیه، إِذٰا مفعول فیه، وَقَبَ فعل ماضی مبنی بر فتح، فاعل هو مستتر. |  |  |
| ۴ | ﴿وَ مِنْ شَرِّ اَلنَّفّٰاثٰاتِ فِی اَلْعُقَدِ﴾ | وَ حرف عطف، مِنْ حرف جر، شَرِّ مجرور، اَلنَّفّٰاثٰاتِ مضاف الیه، فِی حرف جر، اَلْعُقَدِ مجرور. |  |  |
| ۵ | ﴿وَ مِنْ شَرِّ حٰاسِدٍ إِذٰا حَسَدَ﴾ | وَ حرف عطف، مِنْ حرف جر، شَرِّ مجرور، حٰاسِدٍ مضاف الیه، إِذٰا، مفعول فیه، حَسَدَ فعل ماضی مبنی بر فتح، فاعل هو مستتر. |  |  |
یادداشت

↑  «و قال الظالمون ان تتبعون الا رجلا مسحورا انظر کیف ضربوا لک الامثال فضلوا فلا یستطیعون سبیلا» ترجمه: «و ستمکاران گفتند: جز مردی افسون‌شده را دنبال نمی‌کنید. پس بنگر چگونه برای تو مَثَلها زدند و گمراه شدند؛ در نتیجه نمی‌توانند راهی بیابند.»
↑  به گزند و زیانی که به باور عامه از طریق نگاه حسودانه وارد می‌شود، چشم‌زخم اطلاق می‌شود. باور به مقوله چشم‌زخم در باورهای مذهبی و عرفی خصوصاً در منطقه آسیا شایع است. در قرآن بارها به صورت تلویحی و یک مرتبه به صورت تصریحی به چشم‌زخم اشاره شده‌است.
تصویری از قرآنی خطی مربوط به سال ۱۸۷۴ میلادی که «سوره فلق» در آن به عنوان صد و سیزدهمین سوره ذکر شده‌است.
قرآن اثرِ میرزا احمد نیریزی؛ کتابت: ۱۱۱۷ ه‍. ق، اواخر دورهٔ صفوی؛ نگاه‌داری‌شده درکتابخانهٔ کاخ گلستان؛ معروف به قرآن آریامهری یا پهلوی.
طلوع مردگان

برای فیلم دیگری با این نام، طلوع مردگان (فیلم ۲۰۰۴) را ببینید.
| طلوع مردگان | طلوع مردگان |
| --- | --- |
پوستر سینمایی فیلم: پوستر سینمایی فیلم
کارگردان: جرج اندرو رومرو
تهیه‌کننده: ریچارد پی. روبینستاین
نویسنده: جرج اندرو رومرو
بازیگران: دیوید امگ کن فوری اسکات راینیگر گیلن راس
موسیقی: کلاودیو سیمونتی ماسیمو مورانته
تدوین‌گر: جرج اندرو رومرو
توزیع‌کننده: کمپانی یونایتد فیلم دیستریبیوشن
تاریخ‌های انتشار:  ۲ سپتامبر ۱۹۷۸ (۱۹۷۸-۰۹-۰۲) (ایتالیا)  ۲۰ آوریل ۱۹۷۹ (۱۹۷۹-۰۴-۲۰) (ایالات متحده آمریکا)  
مدت زمان: ۱۱۷ دقیقه
کشور: ایالات متحده آمریکا
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۱٫۵ میلیون دلار
فروش گیشه: ۵۵  میلیون دلار
طلوع مردگان (به انگلیسی: Dawn of the Dead) فیلمی ترسناک به مدت ۱۱۷ دقیقه در سبک ترسناک به کارگردانی جرج رومرو با بازی دیوید امگ محصول کشور ایالات متحده آمریکا است.
پل رایزر

| پل رایزر | پل رایزر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳۰ مارس ۱۹۵۷ ‏(۶۷ سال)
ملیت: ایالات متحده آمریکا
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۲–اکنون
پل رایزر (انگلیسی: Paul Reiser؛ زادهٔ ۳۰ مارس ۱۹۵۷) هنرپیشه، و آهنگساز اهل ایالات متحده آمریکا است.
بخشی از فیلمشناسی

از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به بیگانه‌ها، پلیس بورلی هیلز، آدم‌های بامزه، مرد متأهل، پلیس بورلی هیلز ۴، دعاهای خانوادگی و یک شب در مک‌کول اشاره کرد.
کاسپاز ۱۳

کاسپاز ۱۳ (انگلیسی: Caspase 13) که با نامِ «آنزیم تبدیل‌کنندهٔ اینترلوکین ۱ بتا مرتبط با تکامل» یا «ERICE» هم شناخته می‌شود، یک پروتئین است که در بدن گاو وجود دارد. این آنزیم از خانوادهٔ کاسپازها است که سوبسترای خود را از ناحیهٔ سی-ترمینال باقی‌ماندهٔ اسید آسپارتیک می‌شکند.
گرچه در گذشته این آنزیم را به‌عنوان یک کاسپاز انسانی گزارش کرده بودند که می‌تواند در اثر کاسپاز ۸ فعال شود، اما پژوهش‌های بعدی نشان داد که ژن مرتبط با آن، منشأ گاوی داشته و احتمالاً ارتولوگ کاسپاز ۴ در انسان است.
اندری جی. مکنا

| اندرو جی>  مکنا | اندرو جی>  مکنا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۷ سپتامبر ۱۹۲۹ ‏(۹۵ سال) شیکاگو، ایلینوی، ایالات متحده آمریکا
شهروندی: ایالات متحده آمریکا
محل تحصیل: دانشگاه نوتردام
پیشه(ها): رئیس هیئت مدیره مک‌دونالد
فرزندان: ۷ (از جمله Andrew McKenna)
اندرو جی. مکنا (به انگلیسی: Andrew J. McKenna) زاده کارآفرین، بازرگان و مدیر عملیات اهل ایالات متحده آمریکا است، که هم‌اکنون در جایگاه رئیس هیئت مدیره شرکت مک‌دونالد کار می‌کند.
مجید رزاز

| مجید رزاز | مجید رزاز |
| --- | --- |
زمینه فعالیت: تئاتر، تلویزیون
تولد: ۱۳۳۸ ‏(۶۴–۶۵ سال)  تهران، ایران
ملیت:  ایرانی
پیشه: هنرپیشه
سال‌های فعالیت: ۱۳۵۰ تا کنون
فرزندان: آرمین رزاز، گلمیس رزاز، رضا رزاز
مجید رزاز (زادهٔ ۱۳۳۸) مجری و بازیگر اهل ایران است. وی دارای دو مدرک کارشناسی مدیریت و کارگردانی از دانشگاه تهران است.
زندگی

وی در سال ۱۳۳۸ خورشیدی در شهر تهران و در خیابان آبشار در انتهای خیابان ایران زاده شد. مجید رزاز در رشتهٔ کارگردانی و بازیگری در دانشکده هنرهای زیبای تهران تحصیل کرده‌است. نخستین اثر تلویزیونی وی پس از انقلاب، بزبز قندی نام دارد.
گزیدهٔ آثار > تئاتر

۱۳۵۸ - براند
گزیدهٔ آثار > سینما

۱۳۷۳ - کلاه قرمزی و پسرخاله
۱۳۷۴ - تعطیلات تابستانی
گزیدهٔ آثار > تلویزیون

| سال | نام | سمت | کارگردان | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۹۶ | برنامهٔ «تماشاخانه» | بازیگر | - | در نقش «بچه‌مرشد» |
| ۱۳۷۸ | تله‌تئاتر «مبارزان کازبا» | بازیگر | جمشید جهان‌زاده | شبکه ۴ |
| ۱۳۸۶ | نون و پنیر و پسته | بازیگر | محمد مسلمی | شبکه ۲ |
| ۱۳۸۰ | غزل غزل‌ها | بازیگر | هوشنگ توکلی | شبکه ۱ |
| ۱۳۷۸ | رنگ رنگ، از همه رنگ | کارگردان | مجید رزاز | برنامهٔ کودک و نوجوان شبکه ۱ |
| ۱۳۷۵ | برگ سبز | بازیگر | علی شوقیان | شبکه ۱ |
| ۱۳۶۷ | عطر و گلاب بپاشید | بازیگر | ایرج طهماسب | در دهه فجر ۱۳۶۷ از برنامه کودک و نوجوان شبکه ۱ پخش شد. |
| ۱۳۶۵ | مدرس | بازیگر | هوشنگ توکلی | شبکه ۱ |
| ۱۳۶۴ | تله‌تئاتر «منبع موثق» | بازیگر | مهدی تقی‌نیا | کارگردان تلویزیونی: «مسعود رسام» |
| ۱۳۶۳ | باز مدرسم دیر شد | بازیگر | حسین افصحی | کارگردان تلویزیونی: «مهوش جزایری» در نقش «بچه‌مرشد» |
| ۱۳۶۳–۱۳۶۲ | نوروزنامه | بازیگر | مهوش جزایری | در نوروز ۱۳۶۳ از شبکه ۱ پخش شد. |
| ۱۳۶۲ | تله‌تئاتر «لومومبا» | بازیگر | هوشنگ توکلی | کارگردان تلویزیونی: «علی‌اصغر اوجانی» نویسنده: «امه سزر» |
| ۱۳۶۱ | تله‌تئاتر «میز» | بازیگر | داریوش مؤدبیان | کارگردان تلویزیونی: «گیتی جوادی» |
| ؟ | مجموعهٔ عروسکی «بزبز قندی» | بازیگر | اردشیر کشاورزی | شبکه ۱ |
طراحی مدار مجتمع

مهندس با استفاده از ایستگاه کاری اولیه طراحی IC برای تجزیه و تحلیل بخشی از یک برش طراحی مدار روی روبلیت، در حدود سال 1979
علم طراحی سخت‌افزار با مدارات منطقی پایه‌ریزی می‌شود که کوچکترین جز در طراحی می‌باشد. اصولاً علم مدار منطقی به لحاظ ساده‌کردن طراحی سخت‌افزارها شکل گرفته‌است و به وسیلهٔ آن می‌توان پیچیده‌ترین مدارها را با ابزار و روش‌هایی که در اختیار می‌گذارد طراحی و سپس پیاده‌سازی کرد.
در مدارهای منطقی برای سادگی طراحی، از گیت‌هایی پایه‌ای (مانند AND, OR, NAND, NOR,XNOR, XOR,...) استفاده می‌شود که به وسیلهٔ این گیتها یک مدار طراحی می‌شود. در واقع آنچه که امروزه در مدارات واقعی به صورت یکسری آی‌سی(مدارات مجتمع) دیده می‌شود تشکیل شده از گیتهای پایه‌ای که در درون آی‌سی‌ها گنجانده شده‌است.
بنابراین در واقعیت چیزی به صورت گیت پایه‌ای AND یا OR پیدا نخواهید کرد، بلکه با آی‌سی‌هایی روبرو خواهید بود که این گیتها به صورت مجتمع درون آن گنجانده شده‌است.
آزمون و خطا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
آزمون و خطا Trial and error: آزمون و خطا Trial and error
حیوانات آزمایشگاهی برای یافتن خوراک در امتداد انبوهی از تلاشهای اتفاقی به تدریج از تکرار تلاشهای ناموفق کاسته و تمایل بیشتری به تکرار تلاشهای موفق بروز می‌دهند.: حیوانات آزمایشگاهی برای یافتن خوراک در امتداد انبوهی از تلاشهای اتفاقی به تدریج از تکرار تلاشهای ناموفق کاسته و تمایل بیشتری به تکرار تلاشهای موفق بروز می‌دهند.
آزمون و خطا (انگلیسی: Trial and error) یک رویکرد ابتدایی اما گسترده در حل مسائل و یادگیری است. این رویکرد علاوه بر انسان در رفتار جانوران نیز مشاهده می‌شود. آزمون و خطا شامل تلاشهای متعدد و امتحان راه حل‌های احتمالی و تجربه راه حل‌های ناموفق و پرهیز از تکرار آنهاست تا زمانی که در انبوه تلاشهای آزمایشی راه حلی موفق تجربه و تکرار شود.

از نظر مطالعاتی و کاربردی، آزمون و خطا در حوزه‌های مختلفی قابل مشاهده و بررسی است.
رفتار: آزمون و خطا در رفتار حیوانات به خوبی مشهود است. برای مثال حیوانات آزمایشگاهی برای یافتن خوراک در امتداد انبوهی از تلاشهای اتفاقی به تدریج از تکرار تلاشهای ناموفق کاسته و تمایل بیشتری به تکرار تلاشهای موفق بروز می‌دهند.
فرگشت: به تعبیری سازگاری مناسب و انتخاب طبیعی نیز نتیجه آزمون و خطاست. فرایند فرگشت از جمله شامل مجموعه ای از جهش‌های تصادفی است. اما بیشتر این جهش‌های اتفاقی چیزی بیشتر از خطای طبیعت نیستند و تنها در موارد استثنایی یک جهش می‌تواند موفق و قابل انتقال به نسل بعدی باشد.
معرفت‌شناسی: بر اساس خردگرایی انتقادی، نهایتاً همه یادگیری‌ها به دنبال آزمون و خطا صورت می‌گیرد. از آمیب تک سلولی گرفته تا موش آزمایشگاهی یا حتی دانشمندی که صحت و سقم یک نظریه را به محک آزمون می‌گذارد همگی به آزمون و خطا متوسل می‌شوند.
برنامه‌نویسی: بسیاری از الگوریتم‌های بازگشتی و تکراری در برنامه‌های کامپیوتری از شیوه آزمون و خطا استفاده می‌کنند.
خوانش بیشتر

Ashby, W. R. (1960: Second Edition). Design for a Brain. Chapman & Hall: London.
Traill, R.R. (1978/2006). Molecular explanation for intelligence…, Brunel University Thesis, HDL.handle.net
Traill, R.R. (2008). Thinking by Molecule, Synapse, or both? — From Piaget’s Schema, to the Selecting/Editing of ncRNA. Ondwelle: Melbourne. Ondwelle.com — or French version Ondwelle.com.
Zippelius, R. (1991). Die experimentierende Methode im Recht (Trial and error in Jurisprudence), Academy of Science, Mainz, ISBN 3-515-05901-6
واندا تتونی

| واندا تتونی | واندا تتونی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۸ مارس ۱۹۱۰ سیه‌نا، ایتالیا
درگذشت: ۷ مارس ۱۹۹۸ (۸۷ سال) رم، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
پیشه‌ها: بازیگر صداپیشه
سال‌های فعالیت: ۱۹۲۶–۱۹۹۸
واندا تتونی (ایتالیایی: Wanda Tettoni؛ ‏ ۸ مارس ۱۹۱۰ – ۷ مارس ۱۹۹۸) بازیگر و صداپیشه پیشگام اهل ایتالیا و یکی از چند هنرمند بنیان‌گذار شرکت دوبلهٔ ایتالیایی C.V.D بود.
وی در یکی از آخرین صداپیشگی‌های خود پیش از مرگش، دوبلور ایتالیایی نقش «رُز داسون» در فیلم تایتانیک بود.  وی همچنین دوبلور ایتالیایی بسیاری از شخصیت‌های کارتونی همچون «مادام بونفومی» در گربه‌های اشرافی، «آناستازیا» در سیندرلا، «کوئینی» در صد و یک سگ خالدار، «گیدی» در دامبو، «لی‌لا» در اسنوپی، بیا خونه، «بتی پوپ» در چه کسی برای راجر رابیت پاپوش دوخت؟ و «اگنس اسکینر» در سیمپسون‌ها بود.
پادشاهی سیسیل

با پادشاهی دو سیسیل اشتباه نشود.
پادشاهی سیسیل (ایتالیایی: Regno di Sicilia، لاتین: Regnum Siciliae، سیسیلی: Regnu di Sicilia) دولتی در جنوب ایتالیا بود که از زمان تأسیس آن در ۱۱۳۰ تا ۱۸۱۶ میلادی به حیات خود ادامه داد.
این پادشاهی جانشین کنت نشین سیسیل، دولتی در جنوب ایتالیا که در ۱۰۷۱ میلادی پس از هجوم نورمن‌ها به جنوب ایتالیا تأسیس شد، شد. این پادشاهی تا ۱۲۸۲ میلادی نه تنها کل سیسیل را دربر می‌گرفت بلکه بر بخش بزرگی از جنوب ایتالیا، آفریقا (تونس و تریپولی) جزیره مالت و ناپل تسلط داشت.
در ۱۲۸۲ میلادی، شورش نیایش شامگاهی سبب سقوط تسلط دودمان آنژو بر سیسیل شد و همچنین باعث استقلال سیسیل گشت. در ۱۸۱۶ میلادی، اتحاد سیسیل و پادشاهی ناپل به ایجاد دولتی متحد به نام پادشاهی دو سیسیل انجامید. سرانجام، در ۱۸۶۱ این پادشاهی جزئی از کشور ایتالیا شد.
ضرب سکه

پادشاهان نورمن در قرن دوازدهم از تاری (نام سکه) استفاده می‌کردند که از سال ۹۱۳ در سیسیل به عنوان پول رسمی استفاده می‌شد. وزن یک تاری حدود یک گرم و طلا ۱۶ / ۳ قیراط بود. دینار عربی معادل چهار تاری و سولیدوس بیزانس شش تاری ارزش داشت. [۹] در پادشاهی، یک اونزا معادل سی تاری یا پنج فلورین بود. یک تاری بیست گرانی ارزش داشت. یک گرانا معادل شش دینار بود. پس از سال ۱۱۴۰، استفاده از سکه مس رومسینا متوقف شد و با فولیاریس جایگزین شد. بیست و چهار گلدان معادل یک هزاره بیزانس بود.
فردریک دوم، امپراتور مقدس روم پس از شکست تونسی‌ها در سال ۱۲۳۱، اوگستالی را ضرب کرد. ضخامت آن در ۲۱ / قیراط و وزن آن ۵٫۲۸ گرم بود. این سکه در سال ۱۴۹۰، در پی پیروزی در سیسیل ضرب شد که معادل دو کات ونیزی بود. یک پیروزی به ارزش ۱۱ / آکوالیان بود. یک آکوالیان بیست گرانی ارزش داشت. در معاملات از tari و pichuli عمدتاً استفاده می‌شد.
جوامع مذهبی

در زمان سلطنت نورمن‌ها، چندین جامعه مختلف مذهبی در پادشاهی سیسیل با هم زندگی می‌کردند که شامل مسیحیان لاتین (کاتولیک‌های روم)، مسیحیان یونان زبان (کاتولیک‌های یونان)، مسلمانان و یهودیان بودند. اگرچه اعمال مذهبی محلی جریان داشت اما واقعیت این بود که مسیحیان لاتین افسار قدرت را در دست داشتند و تمایل داشتند که از مرجع مسیحیت لاتین (پاپ) طرفداری کنند. اسقف‌های آیین یونان موظف بودند ادعاهای کلیسای لاتین در سیسیل را تشخیص دهند، در حالی که امیران محلی بر جوامع مسلمانان عملاً حکومت نمی‌کردند. مسیحیان یونانی زبان، مسیحیان لاتین و مسلمانان به‌طور منظم با هم تعامل داشتند و از نظر اقتصادی، زبانی و فرهنگی در زندگی یکدیگر نقش داشتند. برخی با هم ازدواج هم می‌کردند. مسیحیان ساکن در یک منطقه عرب زبان ممکن بود اسامی عربی یا حتی مسلمان را بر خود برگزینند. در بسیاری از شهرها، هر جامعه مذهبی نظم اداری و قضایی خاص خود را داشت. در پالرمو، به مسلمانان اجازه داده می‌شد که در مساجد به‌طور علنی اذان بگویند و مسائل حقوقی آنها توسط قاضی‌ها، قضاتی که مطابق با قوانین اسلامی حکم می‌کردند، حل و فصل شود.