stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
انکمپ

مکان در Encamp
| Encamp | Encamp |
| --- | --- |
The town of Encamp and the Valira d'Orient river valley: The town of Encamp and the Valira d'Orient river valley
  نشان:   نشان
Position of Encamp parish in Andorra: Position of Encamp parish in Andorra
EncampLocation of Encamp town within Andorra: EncampLocation of Encamp town within Andorra
مختصات: ۴۲°۳۲′۱۰″ شمالی ۱°۳۴′۵۸″ شرقی﻿ / ﻿۴۲٫۵۳۶۱۱°شمالی ۱٫۵۸۲۷۸°شرقی﻿ / 42.53611; 1.58278: مختصات: ۴۲°۳۲′۱۰″ شمالی ۱°۳۴′۵۸″ شرقی﻿ / ﻿۴۲٫۵۳۶۱۱°شمالی ۱٫۵۸۲۷۸°شرقی﻿ / 42.53611; 1.58278
Parishes: Encamp
Villages: Grau Roig, La Mosquera, El Tremat, لس بونس, پاس ده لا کاسا, Vila
حکومت: حکومت
 • شهردار: Miquel Alís Font
مساحت: مساحت
 • کل: ۸۴ کیلومتر مربع (۳۲ مایل مربع)
ارتفاع: ۱٬۲۳۸ متر (۴۰۶۲ فوت)
جمعیت (2005): جمعیت (2005)
 • کل: ۱۳٬۲۲۵
 • تراکم: ۱۵۷٫۴۴/کیلومتر مربع (۴۰۷٫۸/مایل مربع)
اهلیت‌نام(ها): encampadà, encampadana
وبگاه: Official site
انکمپ (به لاتین: Encamp) یک پریش در آندورا با جمعیت ۱۳٬۲۲۵ نفر است.
جزئیات و کلیات (چهل ناموس)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): ضیاءالدین نخشبی
کشور: ایران
زبان: زبان فارسی
موضوع(ها): توصیف چهل عضو بدن
گونه(های) ادبی: شعر: نظم و نثر
تاریخ نشر: قرن ۸ هجری
جزئیات و کلیات (چهل ناموس) مقالاتی آمیخته به نثر و نظم اثر ضیاءالدین نخشبی است. دربارهٔ تن آدمی به عنوان اشرف مخلوقات و توصیف چهل عضو بدن انسان که نخشبی هر عضو را «ناموس» خوانده‌است و به همین سبب این کتاب را چهل‌ناموس، ناموس اکبر و گاهی جزئیات و کلیّات و گاهی کلیّات و جزئیات خوانده‌اند این کتاب به نام قطب الدین مبارکشاه نوشته شده‌است. به سبب آنکه نخشبی در طبابت هم تحصیلاتی داشته و از راه طبابت امرار معاش می‌کرده‌است. در چهل ناموس او اشاراتی به نکات طبّی درج شده‌است و از این حیث این کتاب اهمیت ویژه پیدا می‌کند. برجستگی‌های فاخر نثر فارسی از قبیل سجع‌ها، قرینه سازی‌ها، نثرهای شعری، داستان پردازی، غزل‌هایی با ردیف‌های چهل‌گانه اعضای بدن و موجودات دیگر نظیر «اشک و باران»، «لب و لع»، «نی و نوا»، «لب و دندان» و … به همراه موسیقی و پرده‌های مختلف و سرچشمه‌های پیدایش آن، سنگ‌های قیمتی مثل لعل و مروارید و انواع آنها و بیماریها و تشخیص آنها، داروهای گیاهی و خواص آنها از موضوعات متنوّعی است که در این کتاب به چشم می‌خورد.
پادشاه زمان

نخشبی این کتاب را به نام پادشاه زمان خویش سلطان قطب الدین موشّح ساخته و مثنویی مشتمل بر ۶۲ بیت در مدح وی سروده که پس از تحمیدیه و مدح حضرت ختمی مرتبت آن را آورده‌است. سلطان مذکور ظاهراً همان مبارک شاه اول مقلب به قطب الدین است که از سال ۷۱۶ قمری تا سال ۷۲۰ قمری بر مسند قدرت نشست.
وجه تسمیه

نخشبی چنین بیان می‌کند که چون هر جزو از بدن از نظر اهمیت به منزلهٔ کل است نام کتاب خود را جزئیات و کلیّات نهاده‌است.
و هر جزو را که درین مجموعه ذکر کرده‌اند از بس که آن جزو در محل خویش به منزلهٔ کل بود این مجموعه را جزئیات و کلیّات نام نهاده‌اند …
موضوع کتاب

این کتاب در زبان فارسی در نوع خود بی‌همتاست. مجموعه‌ای است از مقالات آمیخته به نظم و نثر فارسی دربارهٔ جسم آدمی به عنوان بهترین و زیباترین مخلوقات الهی و نشانه‌ای از عظمت او جلّ شأنه. این کتاب به شرح اعضای بدن انسان می‌پردازد اما نه همه اعضا بلکه به تصریح نویسنده، اعضای رئیسه و از ذکر اعضای خسیسه امتناع می‌کند.
و از ذکر اعضای خسیسه عمداً احتزار کرده شد، بنابر آنکه بعضی اجزای خسیسه از آنهاست که از غایت شرم نام آنها نتوان گفت:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| اعضای خسیسه را نکردم ذکری |  | آری سخن شرم نگویند، آن به |
نخشبی به تأسی از قرآن کریم انسان را نمونهٔ اعلا و گوهر والای جهان آفرینش معرفی می‌کند و در جهان رنگ آمیز، وی را صبغه الهی و رنگِ عالم بی‌رنگی می‌داند. اعضای انسان را نیز نشانهٔ قدرت خداوند و به عنوان مظهر جمال و جلال حق به نمایش می‌گذارد چنان‌که گوید:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ز سر تا پا تو ای فرخنده سرّی |  | به هرزه نیست الانسان سرّی |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| درین رنگین سرای رنگ آمیز |  | جز از تو کس ندیدم «صبغة الله» |
منظور از چهل ناموس

نخشبی از آنجا که انسان را بهترین مخلوق خداوند می‌داند، بدین جهت چهل عضو رئیسه و شریف انسان را به عنوان «ناموس» انسان برگزیده و از جهات گوناگون معرفی و شرح می‌نماید؛ که عبارتند از
۱_موی ۲_سر ۳_دماغ ۴_پیشانی ۵_ابرو ۶_پلک ۷_مژه ۸_چشم ۹_اشک ۱۰_بینی ۱۱_رخساره ۱۲_گوش ۱۳_زلف ۱۴_خط ۱۵_لب ۱۶_دهان ۱۷_دندان ۱۸_زبان ۱۹_زنخ (چانه) ۲۰_روی ۲۱_خال ۲۲_گلو ۲۳_گردن ۲۴_پشت ۲۵_استخوان ۲۶_بازو ۲۷_رگ ۲۸_خون ۲۹_دست ۳۰_انگشت ۳۱_ناخن ۳۲_سینه ۳۳_دل ۳۴_جان ۳۵_پهلو ۳۶_شکم ۳۷_کمر ۳۸_زانو ۳۹_ساق ۴۰_پای
ابداعی بودن کتاب

نخشبی نخستین کسی بوده که منظومه‌ای در وصف سر تا پای آدمی سروده باشد و این ابتکار و نوآوری خود را مقلد کسی نمی‌داند و از شیوه و سخن دیگری متأثر نیست و دربارهٔ نوشته خود از «نمطی ابداعی و ناموسی اختراعی» یاد می‌کند
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| خامه ام دهر پر ز گوهر کرد |  | کار ابداع تا کجا سر کرد |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| به نثر خویش صاحب نثر لایق |  | روا باشد که آرد نظم هر کس |
| ولیکن من نیاوردم درین نثر |  | ز سعی کلک خود نظم دگر کس |
تأثر از آیات و احادیث

نخشبی مثل سایر عرفای اسلامی که الفاظ و نوشته‌های خود را با چاشنی‌های کلام ربانی و احادیث نبوی می‌آرایند، به مناسبت، برای استوار نمودن کلام خویش به شیوه‌ای نو، بارها از آیات مبارک قرآن و احادیث نبودی استشهاد می‌کند. به عنوان مثال در آغاز کتاب برای بیان انگیزه‌ای که وی را وادار به نوشتن کتاب چهل ناموس کرده‌است، با الهام از حدیث معروف «مَنْ عَرَفَ نَفسَهُ فَقَد عَرَفَ رَبَّهُ» تفسیر گونه‌ای نیز برای آن می‌آورد و حکمت خداوندی و دستکاری قدرت وی را در آفرینش انسان فرایاد می‌آورد:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| آنکه او در حق خود جاهل بود |  | در حق بیگانه عالم کی شود؟ |
«ای بینای وقت! اگر در وقت خود نیکو بنگری هیچ چیز بهتر از خودشناسی نیابی، کسی که خود را نشناخت هیچ چیز را نشناخت، کسی که خود را نداند که او چیست دیگری را از کجا داند که او کیست؟»
همچنین در توصیف اصحاب کهف می‌گوید:
آن چند یار غار که ایشان را اصحاب کهف خوانی چون در خلوتخانهٔ غار در خواب شدند و اند سال همچنان خفته بماندند. فاطر نیش و نوش و خالق چشم و گوش - تعالی و تقدّس - که «لَا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلَا نَوْمٌ» صفت جلال او است خواب ایشان را در گوش‌های ایشان نهاد …
نخشبی گاهی ضمن استفاده از آیات قرآنی، هنرمندانه خیالبندی‌های شاعرانه را در توصیف ناموسی که بی‌ارتباط با محبوب نیست می‌آورد مثلاً در ناموس خط، سیاهی مو و سفیدی روی را به تصویر کشیده و با استشهاد به آیات قرآنی به گونه‌ای زیبا هنرمندی خود را نشان می‌دهد:
تا روی چون چاشت تو دیده‌ام «وَالضُّحَی» از زبان من نمی‌رود، تا موی چون شب تو گزیده، «وَاللَّیْلِ» از دل من فراموش نمی‌شود. هرگاه که تو عذار ئر خط می‌داری من «تُولِجُ اللَّیْلَ فِی النَّهارِ» می‌خوانم و هروقت که تو خط عذار بر می‌آری من «و تُولِجُ النَّهارَ فِی اللَّیْلِ» بر زبان می‌رانم»
نمونه‌های دیگری از قبیل آیه الست بربکم، کرامت انسان و … در این کتاب وجود دارد که نخشبی را تحت تأثیر قرار داده‌است.
دانش پزشکی در کتاب

نخشبی در خلال شرح چهل‌ناموس به مناسبت، اطلاعات پزشکی خود را ذکر می‌کند. وی دانش پزشکی آن روزگار را که بیشتر از طب هندی و اسلامی سرچشمه می‌گرفته‌است به خوبی فراگرفته و پیشهٔ طبابت را برای خود انتخاب نموده بود، لذا در هر ناموس، علائم بیماری و صحّت اعضا را برشمرده و تا حدودی داروهایی را که تا آن روز شناخته شده بوده‌است و در علم پزشکی آن روزگار کاربرد داشته معرفی می‌کند. از این رو واژه‌ها و اصطلاحات پزشکی فراوان در این کتاب به چشم می‌خورد؛ نمک سنگ، آمله، بلیله، گشنیز، مغز شب‌پره، پلپل، چنبه، دهتوره، زرنیخ، سندهی، چاکسو، بوچه، سقمونیا، جوکهار، مازون، زقومیا، نان‌خواه (بادیان)، چغرات، مسکه، برسام، دهوانسه، اشخار و … از این قبیل اند.
برای نمونه روشهای جلوگیری از ریزش مو یا ازالهٔ آن را در ناموس اول که در مناقب موی است بر اساس تجربه و دانش خود بیان می‌کند:
«در مغز شب پرک دو گونه مغز است یکی سبز و دویم سپید. هرجا که آن مغز سبز بمالند موی آنجا برنیاید و هرجا که مغز سپید مالند موی دراز شوند و در مغز هیچ حیوانی این خاصیت نیست که در مغز شب‌پرک است. آری شب پرک مرغ عیسی است (ع) و چون احوال عیسی پیغمبر همه عجب بود احوال مرغ او هم همه عجیب است»
یا مثلاً در ناموس پانزدهم این کتاب که در مناقب لب سخن به میان آورده، ابتدا بیتی زیبا دربارهٔ لب معشوق ذکر می‌کند و سپس نکته‌ای پزشکی دربارهٔ پاره شدن لب می‌گوید و بعد از آن می‌گوید: لبِ دلم بطرقیده‌است!
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| لبت را زندگانی باد پیوست |  | که من زنده به استظهار اویم |
اطبا گویند اگر لب بطرقد و خون برون آید و از دهن آب بسیار رود، اول بر لب کلک باید زد و بعده بالای او جوکهار و پلپل دراز سوده باید مالید بغایت سود کند. و اگر بر لب دمیدگی ظاهر شود هلد را با آب ترپهله بمالند دمیدگی برود. مرا از بخار درونه لب دل بطرقیده است نمی‌دانم به کدام معجون، آن طرقیدگی خواهد رفت.
فهرست نقشه‌بردارها

نقشه‌برداری مطالعه نقشه نگاری است و نقشه نگاران نقشه ساز و نگارنده تصویر سطح مکان‌ها و جای‌ها هستند.
قبل از سال ۱۴۰۰

اهمیت نقشه نگاری. نقشه نگاری تاریخی کهن دارد از نقشه نگاران نقشه‌های کهن اطلاع چندانی در دست نیست.
نقشه‌های نخستین تصوراتی بوده‌است که از عصر آهن تا پایان دوره قرون وسطی (سده‌های میانه) و عصر اکتشاف، نوآوری و ظهور جغرافیای مدرن را در بر می‌گیرد. نقشه‌ها در دوره نخست دوره نگرش بسیار بسیط انسان را نشان می‌دهد. نقشه بابلیون قدیمی‌ترین نقشه است که تصور بسیط مردم را از جهان نشان می‌دهد بعدها در نقشه‌های جهان دنیا به هفت دریا و هفت اقلیم کاچ (تقسیم) شده‌است؛ که دریای پارس و سرزمین پارس یکی از هفت اقلیم است.
بر اساس کتاب اسناد نام خلیج فارس، میراثی کهن و جاودان، جغرافیا و نقشه نگاری از قدیمی‌ترین علوم کاربردی جهان است و نام ایران یا پرشیا و نام خلیج فارس یکی از اندک نام‌های مکانی است که در همه نقشه‌های جهان می‌توان آنرا در درازای زمان به‌طور مستمر یافت. بیشتر از سیصد نقشه نگار از ابتدای تاریخ نگارش نقشه تا ۱۹۶۰ از خلیج فارس و معادلهای آن در نقشه‌های جغرافیایی خود نام برده‌اند که مهمترین آنها را در فهرست زیر می‌توان نام برد.
آناکسیماندر، آناتولی یونان (۶۱۰ قبل از میلاد - ۵۴۶ پیش از میلاد)، اولین کسی که سعی در تهیه نقشه ای از جهان شناخته شده دارد
هکاتئوس از میلتوس، آناتولی یونان (۵۵۰ قبل از میلاد - ۴۷۶ پیش از میلاد)، جغرافیدان، نقشه‌بردار و مردم‌شناس اولیه
دیکائرکوس، یونان (حدود ۳۵۰ قبل از میلاد - ۲۸۵ قبل از میلاد)، فیلسوف، نقشه بردار، جغرافیدان، ریاضی‌دان، نویسنده
Ende، اسپانیا (حدود ۱۰۰۰ میلادی)، تصویرگر، نقشه‌بردار، راهبه
Eratosthenes، بطلمیوسی مصر (۲۷۶ قبل از میلاد - ۱۹۴ پیش از میلاد)، دانشمند، ریاضی‌دان، جغرافیدان و نقشه‌بردار یونانی
هیپارخوس، یونان (۱۹۰ قبل از میلاد - ۱۲۰ قبل از میلاد)، ستاره‌شناس، نقشه‌بردار، جغرافیدان
لیو آن، چین (۱۷۹ قبل از میلاد - ۱۲۲ پیش از میلاد)، جغرافیدان، نقشه بردار، نویسنده کتاب Huainanzi
مارینوس از تایر، سوریه رومی (c. 70–130 میلادی)، جغرافیدان، نقشه نگار و ریاضی‌دان یونانی، که جغرافیای ریاضی را بنیان نهاد
بطلمیوس، مصر بطلمیوسی (حدود ۸۵–۱۶۵)، منجم، نقشه‌بردار و جغرافی‌دان یونانی
پی زیو (۲۲۴–۲۷۱)، جغرافی‌دان و نقشه‌بردار چینی
ایسیدور سویل، هیسپانیا (۵۶۰–۶۳۶)
الخوارازمی، خلافت (قرن نهم)، نقشه کش، جغرافیدان و چند روش پارسی.
سو آهنگ، چین (۱۰۲۰–۱۱۰۱)، horologist و مهندس؛ وی به عنوان یک دیپلمات سلسله سونگ، از دانش خود در زمینه نقشه‌برداری و نقشه‌برداری برای حل اختلافات مرزی با خاندان رقیب لیائو استفاده کرد
شن کو، چین (۱۰۳۱–۱۰۹۵)، دانشمند دانشمند و سیاستمدار، نویسنده رؤیای استخر مقالات، که شامل یک بزرگ اطلس چین و مناطق خارجی، و نیز ساخته شده که سه بعدی نقشه مطرح برجسته
ال ادریسی، سیسیل (۱۱۰۰–۱۱۶۶)، نقشه کش، جغرافیدان و مسافر عرب
ماکسیموس پلانودس، امپراتوری بیزانس (قرن سیزدهم)، راهبی که مرمت و بازسازی متون و نقشه‌های بطلمیوس را به عهده داشته‌است
پتروس Vesconte، ژنوایی نقشه‌کش، نویسنده از قدیمی‌ترین امضا چارت Portolan (1311)
آنجلینو دولسرت (قرن ۱۴)، نویسنده اولین نمودارهای شناخته شده پورتولان مایورکایی از مدیترانه
قرن پانزدهم

Jacobus Angelus، فلورانس، بطلمیوس را به زبان لاتین ترجمه کرد ح. 1406
مارتین بهایم (آلمان، ۱۴۳۶–۱۵۰۷)
بندیتو بوردونه (جمهوری ونیز (۱۴۶۰–۱۵۵۱)
سباستین کابوت (۱۴۷۶–۱۵۵۷)، کاوشگر ونیزی
ارهارد اتلاوب (۱۴۶۰–۱۵۳۲)
لئوناردو داوینچی (ایتالیا، ۱۴۵۲–۱۵۱۹)
Henricus Martellus Germanus (آلمان، fl. 1480–1496)
Donnus Nicholas Germanus (آلمان، fl. 1460–1475)
Fra Mauro (ونیز، حدود ۱۴۵۹)
پیری ریس (دردانل، امپراتوری عثمانی، ۱۴۶۵–۱۵۵۴ / ۱۵۵۵)
یوهانس رویش (هلند، حدود ۱۴۶۶–۱۵۳۰)، کاوشگر، نقشه‌بردار، ستاره‌شناس، تصویرگر نسخه‌های خطی و نقاش
هارتمن شدل (آلمان، ۱۴۴۰–۱۵۱۴)
آمریگو وسپوچی (جمهوری فلورانس، ۱۴۵۴–۱۵۱۲)
یوهانس ورنر (آلمان، ۱۴۶۶–۱۵۲۸)، طرح نقشه ورنر را تصفیه و تبلیغ کرد
مارتین والدسیمولر (آلمان، حدود ۱۴۷۰ – حدود ۱۵۲۱/۱۵۲۲)
گابریل دو والسکا (قرن پانزدهم)، مایورکان، نویسنده چندین نمودار پورتولان از مدیترانه
Grazioso Benincasa (قرن پانزدهم)، از آنکونا، نویسنده چندین نمودار Portolan از مدیترانه
قرن شانزدهم

جیووانی باتیستا اگنسه (ج. ۱۵۰۰–۱۵۶۴)، ژنوایی، نقشه‌کش، نویسنده متعدد اطلس دریایی
حاجی احمد، نقشه‌کش تونسی، ترجمه قرن شانزدهم. نقشه امپراتوری عثمانی به زبان ترکی.
Peter Apian (1495–1552)، همچنین به عنوان Peter Bienewitz، جغرافیدان و ستاره‌شناس آلمانی، نویسنده طرح Apianus شناخته می‌شود
فیلیپ آپیان (۱۵۳۱–۱۵۸۹)
Joost Janszoon Bilhamer (هلند، ۱۵۴۱–۱۵۹۰)
ویلم جانزون بلائو (هلند، ۱۵۷۱–۱۶۳۸)، پدر جوآن بلیو
جیووانی باتیستا بوازیو، نقشه سفر فرنسیس دریک به هند غربی و آمریکا را ترسیم کرد
جیکوب رولوفس ون دونتر (هلند، c 1510 / 15-1575)
فرنائو واز دورادو (هند، حدود ۱۵۲۰ – حدود ۱۵۸۰)، نقشه‌بردار پرتغالی مدرسه که توسط لوپو همم آغاز شده‌است
اورونس فینه (فرانسه، ۱۴۹۴–۱۵۵۵)
Gemma Frisius (یا Reiner Gemma) (هلند، ۱۵۰۸–۱۵۵۵)
مارتین هلوگ (آلمان، ۱۵۱۶–۱۵۷۴)
آگوستین هیرشوگل (آلمان، ۱۵۰۳–۱۵۵۳)
لوپو هومم (پرتغال؟ - ۱۵۶۵)، نویسنده مشترک، با خانواده راینل، از معروف میلر اطلس
دیوگو هومم (پرتغال ۱۵۲۱–۱۵۷۶)، نقشه‌بردار، پسر لوپو همم
Jodocus Hondius (هلند، ۱۵۶۳–۱۶۱۲)
یوهانس هونتروس (ترانسیلوانیا، ۱۴۹۸–۱۵۴۹)
جرارد دو ژود (هلند، ۱۵۰۹–۱۵۹۱)
اوربانو مونتی (ایتالیا، ۱۵۴۴–۱۶۱۳)
ژاک لو موین (فرانسه، حدود ۱۵۳۳–۱۵۸۸)
گیوم لو تستو (فرانسه، حدود ۱۵۰۹–۱۵۷۳)
Jacobus Pentius de Leucho (ایتالیا)
جراردوس مرکاتور (هلند، ۱۵۱۲–۱۵۹۴)
سباستین مونستر (آلمان، ۱۴۸۸–۱۵۵۲)
آبراهام اورتلیوس (فرانسه، ۱۵۲۷–۱۵۹۸)، به‌طور کلی به عنوان خالق اولین اطلس مدرن شناخته می‌شود
پتروس پلانسیوس (هلند، ۱۵۵۲–۱۶۲۲)
تیموتی پونت (اسکاتلند، ۱۶۶۵–۱۶۱۴)
پدرو رینل (پرتغال)؟ –ج ۱۵۴۲)، نویسنده قدیمی‌ترین نمودار دریایی پرتغالی امضا شده
خورخه راینل (پرتغال حدود ۱۵۰۲ – حدود ۱۵۷۲)، نقشه‌بردار پرتغالی، پسر پدرو راینل
دیوگو ریبیرو (پرتغال، -Sevilha، ۱۵۳۳)، نویسنده اول شناخته شده جهان‌نمای مسطح با فارغ‌التحصیل استوا (۱۵۲۷)
سباستینو لوپس (قرن شانزدهم پرتغال)، نقشه کش و کیهان نگار پرتغالی
کریستوفر ساکستون (انگلیس، متولد سال ۱۵۴۰)
جان اسپید (انگلیس، ۱۶۴۲–۱۵۴۲)
فرناندو valvares Seco (پرتغال -؟)، قدیمی‌ترین نقشه شناخته شده پرتغال را امضا کرد، که در نسخه‌های مختلف آبراهام اورتلیوس در تئاتر Orbis Terrarum تولید می‌شود
برناردوس سیلوانوس (ایتالیا)
لوئیس تیزیرا (پرتغال)؟ -؟)، نویسنده اطلس مهم برزیل
بارتولومئو ولهو (پرتغال)؟ –۱۵۶۸)، جهان شناس و نقشه‌بردار
Lucas Janszoon Waghenaer (هلند، ۱۵۳۳ / ۳۴–۱۶۰۵ / ۰۶)، راننده، نقشه‌بردار
ادوارد رایت (ریاضیدان) (انگلستان، ۱۶۱۵–۱۵۶۱)، ریاضیدان و نقشه‌بردار
قرن ۱۷

پیتر ون درآآ (هلند، ۱۶۵۹–۱۷۳۳)
جوآو تکسیرا آلبرناز اول (پرتغال، درگذشت حدود ۱۶۶۴)، نقشه‌بردار پرکار، پسر لوئیس تکسیرا
جوآو تکسیرا آلبرناز دوم (پرتغال، درگذشت حدود ۱۶۹۹)، نقشه‌بردار پرتغالی
پدرو تیزیرا آلبرناز (پرتغال، حدود ۱۵۹۵–۱۶۶۲)، نقشه‌بردار پرتغالی نویسنده اطلس مهم شبه جزیره ایبری و نقشه پرتغال (۱۶۵۶)
گیوم لو وازور دو بوپلان (فرانسه، حدود ۱۶۰۰–۱۶۷۳)، نقشه‌بردار فرانسوی که اولین نقشه توصیفی اوکراین را ایجاد کرد
یوهانس بلائو (هلند، ۱۵۹۶–۱۶۷۳)
امانوئل بوون (۱۶۹۳ / ۴–۱۷۶۷)، قلم زن و نقشه ساز
وینچنزو کرونلی (ونیزی، ۱۶۵۰–۱۷۱۸)
گیوم دلیسل (فرانسوی، ۱۶۷۵–۱۷۲۶)
پتر گدا (سوئد، ۱۶۶۱–۱۶۹۷)
هسل گریتس (هلند، ۱۵۸۱–۱۶۳۲)، نقشه‌بردار VOC
ایزاک دو گراف (هلند، ۱۶۶۸–۱۷۴۳)، نقشه‌بردار VOC
یوهان هومن (آلمان، ۱۶۶۴–۱۷۲۴)، جغرافیدان
هنریکوس هوندیوس (هلند، 1597–1651)
ویلم هندیوس (هلند، ۱۵۹۸–۱۶۵۲ / ۵۸)
یوهانس جانسونیوس (هلند، ۱۶۸۸– ۱۶۸۸)
یوهانس ون کولن (هلند، ۱۶۵۴–۱۷۱۵)
Joannes د Laet (هلند، ۱۵۸۱–۱۶۴۹)
مایکل ون لنگرن (هلند، ۱۶۰۰–۱۶۷۵)
Alain Manesson Mallet (فرانسه، ۱۶۳۰–۱۷۰۶ فرانسه)
Matthäus Merian Sr. (سوئیس، ۱۶۹۳–۱۵۹۳) و پسر (سوئیس، ۱۶۲۱–۱۶۸۷)
هرمان مول (آلمان؟ / انگلیس، ۱۶۵۴–۱۷۳۲)
رابرت موردن (انگلیس، ۱۶۵۰–۱۷۰۳)
دیرک رمبرانتس ون نیروپ (هلند، ۱۶۱۰–۱۶۸۲)، نقشه‌بردار، ریاضیدان و ستاره‌شناس
ژان باتیست نولین (فرانسه، حدود ۱۶۵۷–۱۷۰۸)
جان اوگیلبی (اسکاتلند، ۱۶۰۰–۱۶۷۶)
Henry Popple [fr] (انگلیس، 16xx-۱۷۴۳)
نیکلاس سانسون (فرانسه، ۱۶۰۰–۱۶۶۷)
پیتر شنک بزرگ (آلمان، ۱۶۶۰–۱۷۱۸ / ۱۹)
یوهانس وینگبونز (هلند، ۱۶۱۶ / ۱۷–۱۶۷۰)، نقشه‌بردار و آبزیان
گئورگ ماتیوس ویشر (اتریش، ۱۶۲۸–۱۶۹۶)، نقشه‌بردار، توپوگرافی و حکاکی
Claes Jansz Visscher (هلند، ۱۵۸۷–۱۶۵۲)
Nicolaes Visscher I (هلند، ۱۶۱۸–۱۶۷۹)
فردریک دو ویت (هلند، ۱۶۱۰ / ۱۶–۱۶۹۸)
نیکلاس ویتسن (هلند، ۱۶۴۱–۱۷۱۷)، دیپلمات، نقشه‌بردار، نویسنده و شهردار آمستردام
جیووانی کاسینی (a.k.a. کاسینی اول، ایتالیا و فرانسه، ۱۶۲۵–۱۷۱۲)
ژاک کاسینی (معروف به همان) کاسینی دوم، فرانسه، ۱۶۷۷–۱۷۵۶)
نقشه نگاران معروف قرن ۱۸

جان جیمز آبرت (ایالات متحده، ۱۷۸۸–۱۸۶۳)، به مدت ۳۲ سال ریاست سپاه مهندسان توپوگرافی را بر عهده گرفت و نقشه‌برداری غرب آمریکا را سازمان داد
John Arrowsmith (انگلیس، ۱۷۹۰–۱۸۷۳)، عضو خانواده جغرافی دانان Arrowsmith
لوئیس آلبرت گویسلین باکلر د آلبه (فرانسه، ۱۷۶۱–۱۸۲۴)، همچنین هنرمند و مشاور استراتژیک دیرینه ناپلئون
John Senex (1690–1740)، حکاک، ناشر، نقشه‌بردار و جغرافی‌دان ملکه آن
جان لود کاولی، نقشه‌بردار، ریاضیدان و جغرافیدان
Agostino Codazzi (ایتالیا، ۱۷۹۳–۱۸۵۸)
جوزف فردریک Wallet DesBarres (1721–1824)، ایجاد شده آتلانتیک نپتون
Giambattista (Giovanni Battista) Albrizzi (ونیز، ۱۶۹۸–۱۷۷۷)، ناشر کتابها و نقشه‌های مصور
Sieur le Rouge نقشه c1740
جان گیبسون (نقشه‌بردار)، نقشه ج. 1758
ژاک-نیکلاس بلین (۱۷۰۳–۱۷۷۲)، نقشه‌بردار اصلی نیروی دریایی فرانسه
ویلیام بلیگ (انگلستان، ۱۷۵۴–۵۷ دسامبر ۱۸۱۷)، استاد کشتی در جریان شورش بدنام Bounty و نقشه‌بردار دست آزاد
ریگوبرت بون (فرانسه، ۱۷۲۷–۱۷۲۷)، نقشه نگار سلطنتی به فرانسه در دفتر هیدروگراف در دپو د لا مارین
Jean Baptiste Bourguignon d'Anville (فرانسه، ۱۶۹۷–۱۷۸۲)
Don Tomas Lopez de Vargas Machuca (اسپانیا، ۱۷۳۰–۱۸۰۲) ٪ A1s، _۱۷۳۱–۱۸۰۲. | عنوان = لوپز د وارگاس ماچوکا، توماس، ۱۷۳۱–۱۸۰۲ | کار = VIAF.org}}</ref>
Lourenco Homem da Cunha d´Eca، ایجاد شده Carta militar das principaes estradas de Portugal، ۱۸۰۸
Abel Buell (1742–1822)، اولین نقشه از ایالات متحده جدید ایجاد شده توسط یک آمریکایی را منتشر کرد
دیمیتری کانتمیر (مولداوی و روسیه، ۱۶۷۳–۱۷۲۳)
سزار-فرانسوا کاسینی دو توری (معروف به کاسینی سوم، فرانسه، ۱۷۱۴–۱۷۸۴)
ژان-دومنیک کاسینی (معروف به کاسینی چهارم، فرانسه، ۱۷۴۸–۱۸۴۵)
Edme Mentelle (فرانسه، ۱۷۳۰–۱۸۱۶)
پیر ژیل شانلر (فرانسه، 1758–1817)
جیمز کوک (ناخدا RN) (1728–1779)، ناوبری و سازنده نقشه‌های دریایی
سیمئون دی ویت (۱۷۵۶–۱۸۳۴)، جانشین رابرت ارسکین و نقشه‌بردار کل ایالت نیویورک
لوئیس ایسیدور دوپری (فرانسوی، ۱۷۸۶–۱۸۶۵)
یوهان فردریش اندرس (آلمان، پرواز ۱۷۵۵)
سرهنگ رابرت ارسکین (۱۷۳۵–۱۷۸۰)، جغرافیدان و نقشه‌بردار کل ارتش قاره در طی انقلاب آمریکا
جوزف دو فراریس (۱۷۲۶–۱۸۱۴)، نقشه‌بردار اتریشی هلند اتریش
متیو فلیندرز (انگلیسی، ۱۷۷۴–۱۸۱۴)، نیروی دریایی سلطنتی افسر؛ استرالیا را دور زد و در خط ساحلی استرالیا اکتشاف کرد
جوزف مارکس بارون فون لیختنسترن (اتریش، ۱۷۶۵–۱۸۲۸)
Louis Feuillée (فرانسه، ۱۶۶۰–۱۷۳۲)
Björn Gunnlaugsson (ایسلند، ۱۷۸۸–۱۸۷۶)
فیلدینگ لوکاس ، جونیور (حدود ۱۷۸۱–۱۸۵۴)، از برادران لوکاس، بالتیمور، ایالات متحده آمریکا
ج. فلین «طرح جدید و درست لندن»، ۱۷۷۰
ساموئل گوستاف هرملین (سوئد، 1744–1820)
توماس جفریس (انگلیس، حدود ۱۷۱۰–۱۷۷۱)، جغرافی‌دان پادشاه جورج سوم پادشاهی متحده
ویلیام فادن (انگلیس، ۱۷۴۹–۱۸۳۶)، جانشین توماس جفریس
Pierre Jacotin (فرانسه، ۱۷۶۵–۱۸۲۹)
[[دیوار
قرن ۱۹

رابرت آیتکن از بیت. متولد ج ۱۷۸۶
جان بارتولومیو بزرگ (۲۶ آوریل ۱۸۰۵–۸ آوریل ۱۸۶۱)، نقشه‌کش و حکاکی اسکاتلندی.
هنری پیتر بوس (هنری / ایالات متحده، ۱۸۴۴–۱۹۰۳)، همچنین عکاس و مهندس عمران
آبراهام بردلی جونیور (۱۷۶۷–۱۸۳۸)، اولین نقشه‌های راه پستی ایالات متحده را ایجاد کرد
جورج بردشاو (انگلیس، ۱۸۰۱–۱۸۵۳)
اوژنیا ویلر گوف (ایالات متحده، ۱۸۴۴–۱۹۲۲)، تاریخ، منابع و جغرافیا را با هم ترکیب کرد
لزلی جورج بولاک (۱۸۹۵–۱۹۷۱)
برنارد JS Cahill (1867–1944)، مخترع «نقشه پروانه ها» هشت ضلعی جهان
جورج کومر (۱۸۵۸–۱۹۳۷)
جان پل گود (۱۸۶۲–۱۹۳۲)، «شرور شرور» و اطلس جهانی گود را ایجاد کرد
هرمان هاک (آلمان، ۱۸۷۲–۱۹۶۶)
ادوارد ایمهوف (۱۸۹۵–۱۹۸۶)، نظارت بر Schweizerischer Mittelschulatlas، اطلس مورد استفاده در سوئیس
جیمز ایرلند کریگ (۱۸۶۸–۱۹۵۲)، مخترع طرح کروگ یکپارچه سازی، که در غیر این صورت پروژه مکه نامیده می‌شود
JH Colton (ایالات متحده، ۱۸۰۰–۱۸۹۳)
کارل دیرککه (۱۸۴۲–۱۹۱۳)
ماکس اکرت-گریفنورف (آلمان، ۱۸۶۸–۱۹۳۸)
پرسی فاوست (۱۸۲۵– ۱۹۲۵)، کاوشگر انگلیسی در آمریکای جنوبی
متیو فونتین موری (ایالات متحده، ۱۸۰۶–۱۸۷۳)، افسر نیروی دریایی ایالات متحده؛ همچنین اقیانوس‌شناس، هواشناس، نقشه‌بردار، نویسنده، زمین‌شناس و مربی
تادئوس مورتیمر فاولر (۱۸۴۲–۱۹۲۲)، تهیه‌کننده نقشه‌های تصویری آمریکایی
چارلز اف هافمن (آلمان / ایالات متحده، ۱۸۳۸–۱۹۱۳)
ویلیام هیوز (جغرافی‌دان) FRGS (1818 - 21 مه ۱۸۷۶) جغرافی‌دان، نقشه ساز، نقشه‌بردار و نویسنده انگلیسی بود.
فلیکس جونز (انگلستان، ۱۸۱۳–۱۸۷۸)
فلورانس کلی (ایالات متحده، ۱۸۵۹–۱۹۳۲)، اصلاح طلب سیاسی، مدیر بخش شیکاگو در نقشه‌ها و مقالات هال هاوس
پیتر کوزلر (اسلوونی، ۱۸۲۴–۱۸۷۹)، وکیل، جغرافی‌دان، سیاستمدار، سازنده
ویکتور آدولف مالت برون (فرانسه، ۱۸۱۶–۱۸۸۹)
هاینریش تئودور منکه (آلمان، ۱۸۱۹–۱۸۹۲)
آگوست هاینریش پترمن (۱۸ آوریل ۱۸۲۲–۲۵ سپتامبر ۱۸۷۸)، نقشه‌بردار آلمانی
جورج فیلیپ (۱۸۰۰–۱۸۸۲)، نقشه‌بردار، ناشر نقشه و بنیانگذار انتشارات George Philip &amp; Son Ltd.
Erwin Raisz (1893–1968)
ویلیام آر. شفرد (۱۸۷۱–۱۹۳۴)
یولی شوکالسکی (روسیه، ۱۸۵۶–۱۹۴۰)، همچنین اقیانوس‌شناس و جغرافی‌دان
کارل اسپرونر فون مرز (آلمان، ۱۸۰۳–۱۸۹۲)
جان تالیس و کمپانی (انگلیس، ۱۸۳۸–۱۸۵۱)
نیکولا آگوست تیسوت (فرانسه، ۱۸۲۴–۱۸۹۷)، شاخص تیسوت را طراحی کرد
Shanawdithit (کانادا، حدود ۱۸۰۱–۱۸۲۹)، نقشه‌هایی را ایجاد کرد که جنبش مردم Beothuk در نیوفاندلند را به تصویر می‌کشد.
ادوارد وینسنت (انگلیس / ایالات متحده، حدود ۱۸۲۵–۲۷ نوامبر ۱۸۵۶)، نقشه بردار، مهندس عمران، معمار
نائین سینگ راوات (هند، ۱۸۳۰–۱۸۸۲) نقشه‌بردار و کاوشگر
Cope, Emmor B: نقشه‌بردار میدان نبرد گتیسبورگ و اولین سرپرست پارک ملی ارتش گتیسبورگ
الکساندر ویلمین (فرانسه، ۱۸۱۲–۱۸۸۰)
روت تیلور وایت (ایالات متحده ۱۸۹۹ - ؟)، خالق نقشه‌های دکتری ایالات متحده است
جان فرانکون ویلیامز FRGS (1854–4 سپتامبر ۱۹۱۱)، سردبیر، روزنامه‌نگار، نویسنده، جغرافیدان، مورخ، نقشه‌بردار و مخترع.
فانی بولاک ورکمن (ایالات متحده، ۱۸۵۹–۱۹۲۵)، جغرافیدان، نقشه‌بردار، کاوشگر، سفرنامه نویس و کوهنورد
جیمز وایلد (انگلیس، ۱۸۱۲–۱۸۸۷)
Hatsusaburō Yoshida (ژاپن، ۱۸۸۴–۱۹۵۵)
فردوس عبدالحمید

فردوس عبدالحمید (زاده ۲۵ فوریه ۱۹۴۷) بازیگر مصری است.
پدر فردوس عبدالحمید فروشنده مبلمان بود. او مدرک لیسانس خود را از مؤسسه عالی هنرهای دراماتیک از گروه بازیگری در سال ۱۹۶۹ دریافت کرد. او زندگی هنری خود را از روی صحنه تئاتر ملی با کمک کمال آل شیخ در فیلم «به که شلیک می‌کنیم» با هنرمندی سعد حسنی آغاز کرد. او اولین نقش اصلی خود را در سریال «قصه میزو» به دست آورد، وی به خاطر فعالیت‌های سیاسی اش شهرت داشت.
کردشولی

| مناطق با جمعیت چشمگیر | مناطق با جمعیت چشمگیر |
| --- | --- |
استان فارس: استان فارس
زبان‌ها: زبان‌ها
لری شولی: لری شولی
دین: دین
اسلام، شیعه: اسلام، شیعه
کُردشولی یکی از طوایف مستقل و لرتبار استان فارس می‌باشد. کردشولی در ساختار ایلی قبلاً ایل مستقل بوده که به مرور یا در اثر حمله مهاجمان و همچنین رواج یکجانشینی از جمعیت آن بتدریج کاسته شده و به طایفه مستقل تبدیل شده‌است. امروزه اکثر کردشولی‌ها در دهستان خنجشت و چشمه رعنا سه قلات و کافتر ساکن می‌باشند. در زیست‌بوم این طایفه مکان‌های بسیاری به نام کردشول نامگذاری شده‌است و در اصل هر جایی که تعدادی از این طایفه کوچندگی را رها کرده و ساکن گردیده‌اند به نام کردشول نامگذاری شده‌است که مهمترین این روستاها کردشول پاسارگاد، کردشول قیر و کارزین و کردشول اقلید (چشمه رعنا) هستند.
نام

نام کردشولی از دو واژه کرد و شولی ساخته شده که جزء اول یعنی کرد اشاره به کوچ روی دارد.
جزء دوم یعنی شولی اشاره به مردم شول دارد و در شولستان (شهرستان‌های رستم، ممسنی، کوهچنار در استان فارس، دیلم و گناوه و کوه‌های شول در شمال استان بوشهر و گچساران در کهگیلویه و بویراحمد و ماهشهر و فسا در استان خوزستان) می‌زیستند که در اثر جنگ‌های بزرگ و متعدد به ایل‌های کوچک‌تر تقسیم شدند. البته دانشنامه ایرانیکا این طایفه را از مهم‌ترین طوایف لر در فارس دانسته‌است.
دین و زبان

زبان کردشولی‌ها در اصل لری جنوبی است و نزدیکی و مشابهت‌هایی نیز با لری نورآبادی وبویراحمدی دارد.
کردشولی‌ها مسلمان و شیعه دوازده امامی هستند.
جمعیت

در آخرین سرشماری عشایر کوچنده در سال ۱۳۸۷ جمعیت عشایر کوچنده آنان ۸۵۷ خانوار و ۴۱۵۷ نفر با ۶ تیرهٔ ارباب‌دار، باباملکی، خلجی، کوش‌پا (کفش پا)، لری و مرادشفیع و ۱۵ بنکو بوده‌است.
سرزمین و کوچ

قلمرو طایفه کردشولی ناحیه باریکی منطقه در بیت روستای چشمه رعنا و کافتر بنام کردشول است و همین طور دریاچه ای خشک شده بنام دریاچه کردشل نیز وجود دارد در مغرب قلمرو ایل باصری و مشرق قلمرو طایفه شش بلوکی از ایل قشقایی را شامل می‌شود. ییلاق این ایل منطقه خنگشت و دشت نمدان و قشلاقشان نیز در نواحی مبارک‌آباد قیر می‌باشد و جهرم و سعادت شهر می باشد.
فامیلی های مشهور 
اکثرا زارعی کردشولی /تعدای کریمی و زراعت پیشه رحیمی و....