stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
اسلام آوردن ایرانیان
تاریخچه اسلام آوردن ایرانیان > در زمان خلافت راشدین

مقاله‌های اصلی: خلافت راشدین، حمله مسلمانان به ایران، و شورش‌ها در زمان خلافت علی بن ابی‌طالب
حملهٔ اعراب به ایران یا اشغال ایران به دست مسلمانان، از سال ۶۳۳ میلادی و در دوره خلافت ابوبکر شروع شد و در دوره خلافت عمر به اوج رسید و در دوره عثمان به سقوط کامل دولت ساسانی در سال ۶۵۱ میلادی (مطابق با سال ۳۰ هجری قمری) و نیز کشته شدن یزدگرد سوم، آخرین شاه ساسانیان، انجامید. این حملات باعث افزودن ایران به قلمرو خلافت راشدین شد. فتح ایران سرآغاز فرایند تدریجی گرویدن ایرانیان به اسلام بود که چند قرن طول کشید. پذیرش اسلام در دوره فتوحات توسط بخش یا تمامی یک شهر آن‌چنان‌که در قزوین گزارش شده بسیار نایاب است.
در هنگام فتح، مسلمانان به مرزبانان یا حاکمان محلی، چند گزینه ارائه می‌کردند: یا مسلمان شوند و جز امّت اسلامی محسوب گردند، یا فرمانروایی مسلمانان را بپذیرند و با پرداخت جزیه، آزاد بمانند و بر دین خود باقی بمانند، یا اینکه به عنوان آخرین گزینه، مقاومت کنند و بجنگند که در آن صورت، خطر کشته شدن یا به بردگی گرفته شدن آن‌ها وجود داشت. اعراب معمولاً در امور داخلی مردمان محلی - که مالیات خود را می‌پرداختند - دخالت نمی‌کردند.
به زرتشتیان، مسیحیان و یهودیان، اهل ذمه گفته شده و به آن‌ها این امکان داده می‌شد که به اسلام بگروند یا دین خود را حفظ کرده و جزیه بپردازند. مارک کوئن می‌نویسد که محافظت از اهل ذمه (زرتشتیان، مسیحیان و یهودیان) وظیفه‌ای دینی بوده و احادیث خیلی زیادی در این باره وجود دارد که یک نمونه معمولی آن، جملاتی است که به عمر در هنگام مرگ نسبت داده شده که به جانشینش گفته که به پیمان‌های با اهل کتاب، وفادار بوده، مالیات بیش از توان آن‌ها از آن‌ها نگیرد و با کسانی که به آن‌ها حمله می‌کند بجنگد.
دو سیاست اصلی در این دوره این بود:
بادیه‌نشینان از آسیب رساندن به جامعه کشاورزی بازداشته شوند.
حاکمان مسلمان با رؤسا و نامداران نواحی فتح‌شده همکاری کنند و مردمان محلی تا جای ممکن پریشان نشوند.
به همین دلیل، مسلمانان نخستین، تلاشی برای گرواندن ایرانیان به اسلام نکرده‌اند (به گفته لاپداس در زمان فتح، اعراب، اسلام را دینی عربی و برای خودشان در نظر می‌گرفتند) و علاقه‌ای به برهم زدن نظم اجتماعی و اداری نداشتند؛ اما با گذشت زمان، آن‌ها کنترل خود را بر شهرها بیشتر کردند.
تاریخچه اسلام آوردن ایرانیان > در زمان امویان

مقالهٔ اصلی: خلافت اموی
پس از کشته شدن علی در مسجد کوفه و صلح حسن و معاویه، خلافت معاویه بن ابوسفیان آغاز می‌گردد. به نوشته عبدالحسین زرین کوب، حکومت امویان را چیزی به جز ارتجاع و بازگشت به فرهنگ عرب پیش از اسلام نمی‌توان نامید؛ زیرا به جز دورهٔ کوتاه خلافت عمر بن عبدالعزیز تمامی خلفای این سلسله، خشونت و تنفر نسبت به موالی و غیر عرب‌ها را پیشه خویش کرده بودند؛ امویان اعتقاد داشتند که فقط کسی که خون خالص عربی در رگ و ریشه‌اش است سزاوار فرمانروایی بر خلق است و سایر نژادها برای خدمت به اعراب و انجام کارهای پست آفریده شده‌اند.
امویان تلاش کردند تا زبان عربی را بر مردمِ زیر فرمانشان تحمیل کنند؛ به عنوان مثال، حجاج ابن یوسف - که از استفاده از زبان فارسی در دیوان‌های اداری راضی نبود - دستور داد که این زبان با عربی جایگزین شود، اتفاقی که معمولاً به راحتی انجام نمی‌پذیرفت و در بیشتر مواقع با خشونت روی می‌داد. خشونت‌های انجام‌شده توسط امویان بر ضد فرهنگ ایرانی، در آثار ابوریحان بیرونی و ابو الفرج اصفهانی[نیازمند منبع غیر اولیه] گزارش شده است. بیرونی حتی در گزارش فراموش شدن زبان خوارزمی می‌گوید که سپاه عرب، همه کسانی را که می‌توانستند به خوارزمی صحبت کنند کشتند به حدی که تنها کسانی که خواندن و نوشتن بلد نبودند باقی ماندند.[نیازمند منبع غیر اولیه]
در برخی منابع تاریخی، این سیاست‌های خشونت‌آمیز بر ضد ایرانیان تا پیش از ظهور بنی‌عباس، بسیار دیده می‌شود؛ به عنوان مثال، فرستاده خلیفه در اصفهان تک‌تک موالیانی را که موفق به پرداخت مالیات خود نشده بودند سر برید، یا بنا به گزارش منابع تاریخی مانند «الکامل» (نوشته ابن اثیر)، سعید بن عاص در سال ۶۵۱ (در جریان فتح گرگان توسط مسلمانان در دوره خلفای راشدین) تمام مردم شهر تمیشه را کشت به جز یک نفر.
بار تسلط عرب، کم‌کم بر ایرانیان، سنگین‌تر می‌شد و منظور دینی اعراب با اغراض شخصی و حکومت قوم غالب بر مغلوب، و تحقیر مردم غیر عرب و استفاده از نتیجه زحمت تابعان تبدیل می‌گشت؛ در این دوران، مردم سه دسته بودند:
دسته‌ای که به دلخواه و با ایمان واقعی، به دین اسلام گرویده بودند که غالباً از طرفداران خاندان علی ابن ابی طالب بودند. این دسته، از اجرا نشدن احکام و تعالیم دین ناخشنود بودند.
دسته‌ای دیگر به سبب فرار از جزیه و خراج و نیز به‌دست‌آوردن اعتبار و آسایش، خود را مسلمان نشان می‌دادند و در واقع نه به دین پیشین بودند و نه به دین تازه؛ این دسته، بِدان گونه که می‌خواستند با ایشان معامله نمی‌شد؛ عرب با آنان با سروری و بزرگی رفتاری می‌کرد و از امتیازات اجتماعی - آن طور که خود بهره‌مند می‌شدند - به آنان نصیب نمی‌دادند و این امر، باعث نارضایتی‌شان می‌شد.
گروهی دیگر نیز به دین نیاکان خود، معتقد مانده بودند. این دسته، پیوسته منتظر فرصت برای رهایی از حکومت غالبان (اعراب مسلمان) بودند.
تاریخچه اسلام آوردن ایرانیان > دوره بنی عباس: از آغاز تا عهد متوکل

پس از تسریع اسلامی‌سازی در این دوره، پذیرش اسلام در میان جمعیت شهرنشین نسبت به جمعیت روستانشین و دهقانان با سرعت بیشتری انجام می‌شد و در سده نهم میلادی بود که مسلمانان در ایران به اکثریت تبدیل شدند. عباسیان برای تشویق زمین داران به اسلام آوردن، به آنان وعده زمین‌های بیشتر می‌دادند؛ در سال ۹۳۰، قانونی از سوی حکومت بنی‌عباس تصویب شد که تنها شرط تبدیل شدن شخص به امیر یا فرمانروا، مسلمان‌بودن بود.
مسعودی، یک تاریخ‌نگار عرب اهل بغداد، در سال ۹۵۶ میلادی در گزارشی می‌نویسد:
زرتشتیان، برای مدتی، کماکان در ایران حضور پررنگی داشتند. نه فقط در سرزمین‌هایی که فتح اسلامی آنان نسبت به سایر مناطق دیرتر رخ داده بود (مانند طبرستان)، بلکه در سرزمین‌هایی که در همان ابتدا تحت فرمان مسلمانان درآمدند. در تمام ولایت‌ها، مجوسان [زرتشتیان] آتشکده‌های خود را داشتند، از جمله عراق، فارس، کرمان، سیستان، خراسان، طبرستان، جبال، آذربایجان و اران.
گزارش المسعودی با نوشته‌های تاریخ‌دانان این عصر - که از وجود آتشکده در شهرهای ایرانی خبر داده‌اند - تأیید می‌شود.
ولمپلیم

مکان در 23x15px|border |alt=|link= هند
| Velampalayam | Velampalayam |
| --- | --- |
شهر: شهر
مختصات: مختصات: ناتوان در تجزیه عرض جغرافیایی به عنوان یک رقم:N {{#coordinates:}}: عرض جغرافیایی نامعتبر: مختصات: مختصات: ناتوان در تجزیه عرض جغرافیایی به عنوان یک رقم:N {{#coordinates:}}: عرض جغرافیایی نامعتبر
ایالت: تامیل نادو
District: Tirupur
جمعیت (2011): جمعیت (2011)
 • کل: ۸۷٬۴۲۷
زبان‌ها: زبان‌ها
 • رسمی: زبان تامیلی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۳۰ (IST)
ولمپلیم (به انگلیسی: Velampalayam) یک زیستگاه انسانی در هند است که در تامیل نادو واقع شده‌است.
خصوصیات

ولمپلیم ۸۷٬۴۲۷ نفر جمعیت دارد.
لیوناریسو

مکان
| لیوناریسو | لیوناریسو |
| --- | --- |
لیوناریسو: لیوناریسو
لیوناریسوLocation in Cyprus: لیوناریسوLocation in Cyprus
مختصات: ۳۵°۲۸′۱۱″ شمالی ۳۴°۸′۱۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۴۶۹۷۲°شمالی ۳۴٫۱۳۸۶۱°شرقی﻿ / 35.46972; 34.13861: مختصات: ۳۵°۲۸′۱۱″ شمالی ۳۴°۸′۱۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۴۶۹۷۲°شمالی ۳۴٫۱۳۸۶۱°شرقی﻿ / 35.46972; 34.13861
مناطق جمهوری ترک قبرس شمالی: دوژور ناحیه فاماگوستا دفاکتو ناحیه اسکله
حکومت: حکومت
 • Mukhtar: Hacıbey Mehmetoğlu
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۷۳۹
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
لیوناریسو (به لاتین: Leonarisso) یک منطقهٔ مسکونی در قبرس است که در ناحیه فاماگوستا واقع شده‌است.
خصوصیات

لیوناریسو ۷۳۹ نفر جمعیت دارد.
وردوق

village در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| وردوق | وردوق |
| --- | --- |
village: village
استان‌های ایران: استان آذربایجان شرقی
شهرستان‌های ایران: شهرستان میانه
بخش (تقسیمات کشوری): بخش مرکزی شهرستان میانه
تقسیمات کشوری در ایران: دهستان گرمه جنوبی
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۵۷
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
وردوق یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان گرمه جنوبی بخش مرکزی شهرستان میانه واقع شده‌است.
شهین

| شهین | شهین |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: مهین‌تاج مغول کی‌سر
زادهٔ: ۱۳۱۸ شیراز
درگذشت: ۱۸ آبان ۱۴۰۱ (۸۲–۸۳ سال)  کانادا
ملیت: ایرانی
پیشه: بازیگر خواننده
سال‌های فعالیت: ۱۳۳۲–۱۳۵۵
مهین‌تاج مغول کی‌سر معروف به شهین (زادهٔ ۱۳۱۸ در شیراز – درگذشته ۱۸ آبان ۱۴۰۱) بازیگر و خواننده اهل ایران بود که بین سال‌های ۱۳۳۲ تا ۱۳۵۵ فعالیت می‌کرد.
بازیگر > سینمایی

رانده شده (۱۳۵۴)
حسین آژدان (۱۳۵۳)
بلند پرواز (۱۳۵۲)
احمد چوپان (۱۳۵۱)
خر دجال (۱۳۵۱)
طغرل (۱۳۵۱)
فرشته نجات (۱۳۵۱)
قمار زندگی (۱۳۵۱)
مردافکن (۱۳۵۰)
معرکه (۱۳۵۰)
بارگاه شیطان (۱۳۴۹)
علی بی‌غم (۱۳۴۹)
قهرمانان نمی‌میرند (۱۳۴۹)
سه فراری (۱۳۴۸)
قصر زرین (۱۳۴۸)
جنجال پول (۱۳۴۷)
چاکر شما کوچولو (۱۳۴۷)
سالار مردان (۱۳۴۷)
سنگ صبور (۱۳۴۷)
شعله‌های خشم (۱۳۴۷)
قمارباز (۱۳۴۷)
چهار خواهر (۱۳۴۶)
زیر گنبد کبود (۱۳۴۶)
عمو سبزی فروش (۱۳۴۶)
فراری (۱۳۴۶)
گنج و رنج (۱۳۴۶)
مأمور ۰۰۰۸ (۱۳۴۶)
پروفسور نخاله (۱۳۴۵)
سه قهرمان (۱۳۴۵)
کلید بهشت (۱۳۴۵)
ول معطلی (۱۳۴۵)
افق روشن (۱۳۴۴)
دنیای پول (۱۳۴۴)
زبون بسته (۱۳۴۴)
سه تا نخاله (۱۳۴۴)
شانس بزرگ (۱۳۴۴)
مرد ده میلیون تومانی (۱۳۴۴)
افسانه دهکده (۱۳۴۳)
ترانه‌های روستائی (۱۳۴۳)
جاهل محل (۱۳۴۳)
دختر ولگرد (۱۳۴۳)
دختران با معرفت (۱۳۴۳)
ستاره صحرا (۱۳۴۳)
آقای هفت رنگ (۱۳۴۲)
مادر فداکار (۱۳۴۲)
عشق و حماقت (۱۳۴۰)
آخرین هوس (۱۳۳۹)
دختری از اصفهان (۱۳۳۹)
دوستان یکرنگ (۱۳۳۹)
صفرعلی (۱۳۳۹)
آقا جنی شده (۱۳۳۸)
اینم یک جورشه (۱۳۳۸)
دو عروس برای سه برادر (۱۳۳۸)
دوقلوها (۱۳۳۸)
روزنه امید (۱۳۳۸)
سایه (۱۳۳۸)
بلبل مزرعه (۱۳۳۶)
مادموازل خاله (۱۳۳۶)
نردبان ترقی (۱۳۳۶)
اتهام (۱۳۳۵)
خورشید می‌درخشد (۱۳۳۵)
جادو (۱۳۳۴)
بازگشت (۱۳۳۲)
گناهکار (۱۳۳۲)
بازیگر > تئاتر

قائم‌مقام
احمد در بارگاه احمد
به سوی تو
خاقان می‌رقصد
خسرو و شیرین
شاهزاده توراندخت
عباسه
لیلی و مجنون
مزاحم
بازیگر > مجموعه تلویزیونی

گذر عمر (۱۳۵۳)
خواننده

جوجه فکلی (۱۳۵۳)
بلند پرواز (۱۳۵۲)
پروفسور نخاله (۱۳۴۵)
افق روشن (۱۳۴۴)
ببر کوهستان (۱۳۴۴)
مرد ده میلیون تومانی (۱۳۴۴)
افسانه دهکده (۱۳۴۳)
ترانه‌های روستائی (۱۳۴۳)
جاهل محل (۱۳۴۳)
دختر ولگرد (۱۳۴۳)
دختران با معرفت (۱۳۴۳)
ستاره صحرا (۱۳۴۳)
آقای هفت رنگ (۱۳۴۲)
مادر فداکار (۱۳۴۲)
دوقلوها (۱۳۳۸)
برگستوان

تصویر شوالیه و اسب زرهی
بَرگُستوان زره و پوشش جنگی اسب، فیل و گاه انسان بوده است. این واژه به صورت‌های برگستان، کستوان و پرکستوان نیز آمده.
واژهٔ برگستوان را می توان ترکیبی از سه جزء «بَر» به معنای «روی» ، «کُشت یا کُست» به معنای «پهلو و کنار» و «وان» به معنای «نگهدارنده» دانست .
کوی فلسطین

کوی فلسطین
کوی فلسطین نام یکی از محله‌های شرقی شهر خرم‌آباد است که اکثر ساکنان از ایل سکوند و جودکی هستند. در محل کنونی این محله پیش از انقلاب ۱۳۵۷ ایران گورستانی متعلق به اقلیت یهودیان این شهر وجود داشته و از آثار تاریخی به جای مانده یهودیان در این محل می‌توان به حوض موسی اشاره کرد. این منطقه توسط زمین‌های اهدایی خَیِر فرج‌الله جواهری، ساخته و جهت حمایت از مردم فلسطین به نام «کوی فلسطین» نامگذاری شده و در آن مسجدی به نام مسجدالاقصی بناگذاری شد.
باشگاه فوتبال آینتراخت برانشوایگ

Football club
برانشوایگ تورن-اوند اشپورت‌ورین آینتراخت وون ۱۸۹۵ (به آلمانی: Braunschweiger Turn-und Sportverein Eintracht von 1895) که عموماً با نام آینتراخت برانشوآیگ (به آلمانی: Eintracht Braunschweig) یا بی‌تی‌اس‌وی شناخته می‌شود، یکی از باشگاه‌های فوتبال آلمان می‌باشد. این باشگاه یکی از اعضای مؤسس بوندسلیگا در سال ۱۹۶۳ بود و برنده عنوان ملی لیگ آلمان در سال ۱۹۶۷ است.
از سال ۱۹۲۳ به بعد، این تیم در آینتراخت-اشتادیون توپ می‌زند. این تیم رقابت سرسختی با تیم هم‌منطقه‌ای خود یعنی هانوفر ۹۶ دارد.
علاوه بر فوتبال، این باشگاه ورزشی، تیم‌های مختلف دیگری در رشته‌های دیگر ورزشی بخصوص هاکی روی چمن ارائه کرده که موفق به دریافت جوایز و افتخارات زیادی شده‌اند. دانیال داوری، یکی از دروازه‌بانان برجستهٔ ایرانی-آلمانی این تیم بوده است.
تاریخچه > ۱۸۹۵ تا ۱۹۶۰: پیدایش، سال‌های ابتدایی و جنگ جهانی

آینتراخت برانشوآیگ در سال ۱۸۹۵ برای اولین بار با نام اف‌یوسی‌سی آینتراخت ۱۸۹۵ به عنوان باشگاه فوتبال و کریکت تأسیس شد؛ سپس نام آن در سال ۱۹۰۶ به اف‌سی آینتراخت وون ۱۸۹۵ تغییر یافت و برای سومین بار، در سال ۱۹۲۰، نام آن به اس‌وی آینتراخت تغییر یافت.
آینتراخت برانشوآیگ همواره دارای یکی از جالب‌ترین و غنی‌ترین تاریخچه‌ها را در بین تیم‌های شمالی کشور آلمان داشته و جزو تیم‌های پرطرفدار بوده است. در سال ۱۹۰۰، آینتراخت برانشوآیگ از اعضای مؤسس فدراسیون فوتبال آلمان بود. آن‌ها در سال‌های ۱۹۰۸ و ۱۹۱۳ موفق به قهرمانی در مسابقات قهرمانی شمالی فوتبال آلمان شدند و در سال ۱۹۱۴ سه بازیکن روانهٔ تیم ملی فوتبال آلمان کردند. آن‌ها در طول دوران آلمان نازی، در گالیگا نیدرساشن توپ می‌زدند. در آن زمان (سال‌های ۱۹۳۳ تا ۱۹۴۵) این لیگ در بالاترین مقام در زمینه فوتبال در استان پروسی هانوفر و شامل برمن، برانسویک، شامبورگ-لیپه و اولدنبرگ قرار داشت. در فصل ۱۹۴۲–۱۹۴۳، آینتراخت برانشوآیگ به پلی-آف مسابقات ملی آلمان رفت و در آن دوران جزو یکی از تیم‌های پرطرفدار و مدعی بود. آن‌ها تحت مربیگری جرج شورش ناپفله از ۱۸ مسابقه موفق به بردن ۱۷ مسابقه شدند و تنها در یک بازی مساوی گرفتند و در طول این هجده مسابقه، ۱۴۶ گل به ثمر رساندند. در طول این مسابقات پس از بردن ویکتوریا هامبورگ با نتیجهٔ ۵–۱ دور اول را به پایان رساندند و در دور بعد به تیم هلموت شون درسنر اس‌سی که در آن زمان یکی دیگر از مدعیان قهرمانی بود، برخورد کردند و آن مسابقه را با نتیجه سنگین ۴–۰ واگذار کردند و از مسابقات حذف شدند. درسنر در همان سال موفق شد با گذراندن فصلی بدون شکست قهرمان مسابقات قهرمانی آلمان شود.
تاریخچه > ۱۸۹۵ تا ۱۹۶۰: پیدایش، سال‌های ابتدایی و جنگ جهانی > پس از جنگ جهانی دوم

در بخشی از نازی زدایی که توسط انگلیسی‌ها بعد از جنگ جهانی شکل گرفت، تمامی باشگاه‌های مربوط به منطقه برانشوآیگ که از قبل تأسیس شده بودند، منحل شدند و سپس، تقاضای شکل‌گیری تنها یک تیم متحد برای شهر را صادر کردند. بدین ترتیب، در تاریخ ۲ نوامبر ۱۹۴۵، تیمی جدید با نام تی‌اس‌وی برانشوآیگ ایجاد شد. در سال ۱۹۴۹، این تیم نام فعلی باشگاه (یعنی آینتراخت برانشوآیگ) را اختیار کرد. تیم در بالاترین سطوح لیگ آلمان مسابقه می‌داد و تنها در فصل ۱۹۵۲–۱۹۵۳ بود که آن‌ها لیگ را در دستهٔ دوم گذراندند. آن‌ها هم‌چنین باری دیگر در دور پایانی مسابقات ملی در سال ۱۹۵۸ شرکت کردند ولی باز ناکام ماندند.
تاریخچه > ۱۹۶۰ تا ۱۹۷۰: حضور در بوندسلیگا و ثبت رکورد

ثبات و پایداری آینتراخت برانشوآیگ در زمینه مالی به آن‌ها کمک کرد بتوانند در جمع شانزده تیم برتر آلمان در سال ۱۹۶۳ از بین ۴۶ تیم ورودی قرار بگیرند و وارد اولین دوره بوندسلیگا شوند. آن‌ها توانستند تحت مربیگری هلموث یوهانسن در فصل ۱۹۶۶–۱۹۶۷، جام ملی را از آن خود کنند و با استراتژی‌های دفاعی این مربی، رقبای خود را یکی پس از دیگری شکست دهند. بازی دفاعی این تیم باعث شد نامشان در تاریخ ثبت شود چراکه هیچ تیمی در تاریخ نتوانسته بود کمتر از ۲۷ گل خورده در داشته باشد و آن‌ها با دریافت تنها بیست و هفت گل در طول یک فصل لیگ کامل توانستند نام خود را ثبت کنند تا اینکه در سال ۱۹۸۸ تیم وردر برمن رکورد آن‌ها را شکست. در طول این فصل نیز ده بازیکن برای تیم ملی انتخاب شدند که در نوع خود قابل توجه است.
در سال ۱۹۶۸، باشگاه با اتفاق غم‌انگیزی دیگری روبه‌رو شد؛ جایی که مهاجم ۲۹ سالهٔ آینتراخت، یورگن مول، به‌همراه همسرش در یک تصادف رانندگی کشته شد. دو بازی دوستانه خیریه برای بچه‌های مول برگزار شد که اولین آنها، آینتراخت در برابر اعضای تیم ملی آلمان در سال ۱۹۵۴ (که قهرمان جام جهانی شده بودند) و بازی دوم تیم هانوفر ۹۶ در برابر تیم منتخب بوندسلیگا بود.
تاریخچه > ۱۹۷۰ تا ۱۹۸۵: رسوایی در بوندسلیگا و اولین قرارداد با اسپانسر

در سال ۱۹۷۱، آینتراخت برانشوآیگ در یکی از شش بازی بوندسلیگایی که در آن‌ها تبانی صورت گرفته بود نقش داشت. البته استفاده از لفظ نقش داشتن برای تیم برانشوآیگ صحیح نیست چراکه قبل از بازی با اوبرهاوزن، به آن‌ها وعده ۴۰۰۰۰ مارک آلمان داده شده بود؛ تنها به عنوان پاداشی تشویقی و نه برای کم‌کاری، باخت یا مساوی کردن بازی. در پایان، بازی با نتیجه مساوی ۱–۱ تمام شد و دو بازیکن از بازی کردن محروم و ده بازیکن دیگر مجبور به پرداخت جریمه به فدراسیون فوتبال آلمان شدند.
در سال ۱۹۷۳، برانشوآیگ تبدیل به اولین تیمی شد که در بوندسلیگا، اقدام به قراردادن تبلیغ بر روی لباس ورزشی‌اش کند که در اصل تبلیغ نوشیدنی الکلی جاگرمایستر بود. آن‌ها با انجام این کار، از شرکت نوشیدنی ۱۰۰۰۰۰ مارک آلمان دریافت کردند و راه و رسم جدیدی را برای پول درآوردن به باشگاه‌های آلمانی معرفی کردند؛ کاری که امروزه تقریباً در تمامی باشگاه‌های بزرگ صورت می‌گیرد و رؤسای باشگاه‌ها پول هنگفتی از آن به جیب می‌زنند. مسابقهٔ تیم آینتراخت برانشوآیگ در برابر شالکه ۰۴ در بوندسلیگا در تاریخ ۲۴ مارس ۱۹۷۳، اولین مسابقه‌ای بود که یکی از تیم‌ها بر روی پیراهن ورزشی خود اسپانسری قرار داده بودند. جاگرمایستر تا سال ۱۹۸۷ اسپانسر این تیم بود؛ تا جایی که برای تغییر نام تیم آینتراخت برانشوآیگ به آینتراخت جاگرمایستر در سال ۱۹۸۳ درخواستی ارسال شد ولی فدراسیون فوتبال آلمان این نام را تأیید نکرد.
آینتراخت برانشوآیگ در به دست آوردن جام در سال ۱۹۷۷ نیز ناکام ماند و در حالی که تنها یک امتیاز از تیم قهرمان یعنی بروسیا مونشن‌گلادباخ کم داشت و اختلاف گل زده و گل خورده‌اش از شالکه ۰۴ کمتر بود، در جایگاه سوم قرار گرفت. در پایان این فصل بود که باشگاه یکی از بزرگ‌ترین خریدهای تاریخش را اعلام کرد. پل برایتنر، بازیکنی که موفق به بردن جام جهانی ۱۹۷۴ با تیم ملی آلمان شده بود و در رئال مادرید بازی می‌کرد، با مبلغ ۱/۶ میلیون مارک آلمان، به برانشوآیگ پیوست. سبک بازی او با تیم خیلی سازگاری نداشت و نمی‌توانست با برانشوآیگ به جام‌های بزرگ‌تر همچون لیگ قهرمانان اروپا برسد؛ کاری که با زئال مادرید امکان‌پذیر بود؛ بنابراین، پس از یک فصل ناموفق با آینتراخت برانشوآیگ، پل برایتنر به بایرن مونیخ پیوست و تبدیل به یکی از بزرگ‌ترین بازیکنان تاریخ بایرن شد.
در سال ۱۹۷۹، لوتز آیگندورف که برای دینامو برلین بازی می‌کرد، به غرب آلمان آمد تا برای باشگاه فوتبال کایزسلاترن بازی کند. او در مدتی کوتاه پس از انتقالش به کایزسلاترن، به آینتراخت پیوست. خیلی نگذشت که خبر فوت او در سراسر کشور پیچید و گفته شد که او در یک سانحه رانندگی جان خود را از دست داده است ولی در سال ۲۰۰۰ معلوم شد که مرگ او در حقیقت عمدی بوده و وزارت امنیت آلمان شرقی یا اشتازی (به انگلیسی: Stasi) دستور قتل او را صادر کرده بود.
باشگاه در دهه ۸۰ میلادی اکثراً در بوندسلیگا بازی می‌کرد و تنها دو فصل را در سال‌های ۱۹۷۳ و ۱۹۸۰ در لیگ دسته دو سپری کرد. آن‌ها از سال ۱۹۶۳ تا ۱۹۷۳ در بوندسلیگا ۳۲۲ مسابقه را انجام دادند و هنوز رکورد کارت قرمز نگرفتنشان پایدار است؛ در طول این ۳۲۲ بازی هیچ‌کدام از بازیکنان آینتراخت برانشوآیگ کارت قرمزی دریافت نکردند.
در فصل ۱۹۸۴–۱۹۸۵ آینتراخت برانشوآیگ برای بار سوم از بوندسلیگا سقوط کرد.
تاریخچه > ۱۹۸۵ تا ۲۰۱۲: افت‌های پیاپی و سال‌های تاریک

بعد از فصل ۱۹۸۵–۱۹۸۶، باشگاه در دسته دو و دسته سه آلمان توپ می‌زد و سال‌های موفقی را نمی‌گذراند. در سال ۱۹۸۷، آن‌ها اولین تیمی شدند که با اختلاف گل مثبت (۵۲ گل زده و ۴۷ گل خورده) به دستهٔ پایین‌تر سقوط کنند. بعد از حضور پیاپی در رجیونالیگا (به انگلیسی: Regionalliga) (که در آن زمان، لیگ دسته سوم بود و در حال حاضر لیگ دسته چهارم آلمان است) در دهه ۹۰ میلادی، تیم به بوندسلیگا ۲ صعود کرد. پس از گذراندن چندین فصل در این دو لیگ و فراز و نشیب‌های مختلف، باشگاه با بحرانی شدید روبه‌رو شد؛ هم از لحاظ مالی و هم از لحاظ همکاری تیمی. پس از تغییر سیستم لیگی در آلمان و معرفی لیگا ۳، در سال‌های ابتدایی قرن بیست و یکم، آینتراخت برای اولین بار در معرض سقوط به لیگ دسته چهارم آلمان بود.
پس از اینکه تورستن لیبرنخت هدایت تیم را بر عهده گرفت، تنها پس از چند هفته تیم در آخرین هفته از لیگا ۳ توانست در لیگ باقی بماند و به دسته چهارم سقوط نکند. آمدن لیبرنخت در تیم روحیه ایجاد کرد. هم‌چنین باشگاه خبر عضویت مارک آرنولد را به عنوان مدیر ورزشی جدید اعلام کرد. آن‌ها در فصل ۲۰۱۰–۲۰۱۱ موفق شدند به بوندسلیگا ۲ بازگردند و فصل ۲۰۱۱–۲۰۱۲ را در اواسط جدول بوندسلیگا ۲ بگذرانند. فصل ۲۰۱۲–۲۰۱۳ حتی سال بهتری برای برانشوآیگ بود چرا که آن‌ها از هفتهٔ دوم تا آخر فصل توانستند جایگاه خود در صدر جدول را محفوظ نگه دارند و در هفتهٔ سی‌ویکم با پیروزی بیرون از خانه در برابر باشگاه فوتبال اینگولشتات ۰۴ به‌طور رسمی پس از ۲۸ سال حضور در لیگ دسته دو و سه آلمان، به بوندسلیگا بازگردند.
تاریخچه > ۲۰۱۲ تا کنون: حضور در بوندسلیگا و سقوط در لحظات پایانی

باشگاه آینتراخت برانشوآیگ فصل ۲۰۱۳–۲۰۱۴ بوندسلیگا را به خوبی نگذراند و پس از انجام ۳۴ بازی، ۶ برد، ۷ تساوی و ۲۱ باخت و تفاضل گل ۳۱- و با ۲۵ امتیاز به بوندسلیگا ۲ سقوط کرد. آن‌ها تقریباً در کل فصل در نقاط سقوط بودند ولی تا آخرین هفتهٔ لیگ می‌توانستند با گرفتن ۳ امتیاز از سقوط خود جلوگیری کنند اما موفق نشدند و به همراه باشگاه فوتبال نورنبرگ به دستهٔ پایین‌تر سقوط کردند.
اگرچه آن‌ها توانستند در فصل ۲۰۱۶–۲۰۱۷ دوباره فرصت حضور در بوندسلیگا را پیدا کنند و با دوم شدن در بوندسلیگا ۲ به پلی-آف مسابقات رفتند ولی در آنجا با نتیجهٔ ۰–۲ به وولفسبورگ باختند و در بوندسلیگا ۲ باقی ماندند.
در ۱۳ مه ۲۰۱۸، آینتراخت برانشوآیگ با باخت سنگین ۶–۲ به هولستین کیل به لیگا ۳ آلمان سقوط کردند.
نشان‌واره‌ها و رنگ‌های پیراهن > رنگ پیراهن ورزشی

از قدیم، رنگ پیراهن اصلی آینتراخت برانشوآیگ آبی و زرد بوده است. این رنگ‌ها از پرچم دوک‌نشین برانشوآیگ برگرفته شده‌اند.
ورزشگاه

مسابقات آینتراخت برانشوآیگ در ورزشگاه آینتراخت-استادیوم یا آینتراخت-اشتادیون (ورزشگاه آینتراخت) انجام می‌شوند. این ورزشگاه در شهر برانشوآیگ قرار دارد و در سال ۱۹۲۳ ساخته شده است. هم‌اکنون گنجایش این ورزشگاه ۲۵۰۰۰ نفر است ولی در دهه ۶۰ میلادی تعداد تماشاچی‌های حاضر در این ورزشگاه به ۳۸۰۰۰ نیز می‌رسید. تا قبل از ساخته شدن این ورزشگاه، مسابقات تیم در ورزشگاه اسپورت‌پلتز برگزار می‌شد که گنجایش آن تنها ۳۰۰۰ نفر بود.
تماشاچیان

اگرچه این تیم سال‌های زیادی است که در لیگ دسته دوم و سوم باشگاه‌های آلمان بازی می‌کند، طرفداران این تیم با آن همراه بوده و هستند. تعداد آن‌ها به صورت میانگین در بازی‌ها ۲۱۳۹۶ نفر می‌باشد که تقریباً ورزشگاه ۲۵۰۰۰ نفری این باشگاه را پر می‌کند. آینتراخت برانشوآیگ در بین باشگاه‌های آلمانی در هر رشتهٔ ورزشی، در رتبه بیست و چهارم قرار دارد که برای یک تیم دسته دوئی بسیار جایگاه قابل توجه و جالب است و نشانگر وفاداری هوادار این تیم در طول سال‌ها و دهه‌های اخیر است.
آینتراخت برانشوآیگ دشمنی سرسختی با باشگاه هانوفر دارد در حالی که با تیم‌های ماگدبورگ، والدهوف مانهایم و هم‌چنین باشگاه فوتبال بازل سوییس رابطهٔ دوستانه و خوبی دارد.
افتخارات

مقالهٔ اصلی: فهرست موفق‌ترین باشگاه‌های فوتبال آلمان
افتخارات > لیگ

بوندس‌لیگا
قهرمان: ۶۷–۱۹۶۶
فصول اخیر

| سال | لیگ | رتبه |
| --- | --- | --- |
| ۱۹۹۹–۲۰۰۰ | رجیونالیگا نورد۱ (III) | سوم |
| ۲۰۰۰–۰۱ | رجیونالیگا نورد (III) | هشتم |
| ۲۰۰۱–۰۲ | رجیونالیگا نورد (III) | دوم ↑۲ |
| ۲۰۰۲–۰۳ | بوندسلیگا ۲ (II) | پانزدهم ↓ |
| ۲۰۰۳–۰۴ | رجیونالیگا نورد (III) | ششم |
| ۲۰۰۴–۰۵ | رجیونالیگا نورد (III) | اول ↑ |
| ۲۰۰۵–۰۶ | بوندسلیگا ۲ (II) | دوازدهم |
| ۲۰۰۶–۰۷ | بوندسلیگا ۲ (II) | هجدهم ↓ |
| ۲۰۰۷–۰۸ | رجیونالیگا نورد (III) | دهم |
| ۲۰۰۸–۰۹ | لیگا ۳ (III) | سیزدهم |
| ۲۰۰۹–۱۰ | لیگا ۳ (III) | چهازم |
| ۲۰۱۰–۱۱ | لیگا ۳ (III) | اول ↑ |
| ۲۰۱۱–۱۲ | بوندسلیگا ۲ (II) | هشتم |
| ۲۰۱۲–۱۳ | بوندسلیگا ۲ (II) | دوم ↑ |
| ۲۰۱۳–۱۴ | بوندسلیگا (I) | هجدهم ↓ |
| ۲۰۱۴–۱۵ | بوندسلیگا ۲ (II) | ششم |
| ۲۰۱۵–۱۶ | بوندسلیگا ۲ (II) | هشتم |
| ۲۰۱۶–۱۷ | بوندسلیگا ۲ (II) | سوم |
| ۲۰۱۷–۱۸ | بوندسلیگا ۲ (II) | هفدهم ↓ |
| ۲۰۱۸–۱۹ | لیگا ۳ (III) |  |
۱اعداد داخل پرانتز در ستون لیگ نمایانگر دسته‌ای است که تیم در آن سال در آن حضور داشته.
۲ ↑ بمعنای صعود و ↓ بمعنای سقوط از لیگ می‌باشد.
بازیکنان > بازیکنان برجسته و سرشناس

فهرستی از بازیکنان سرشناس و مشهوری که حداقل ۲۵۰ بار پیراهن تیم آینتراخت برانشوآیگ را به تن کرده و در مسابقات رسمی شرکت کرده‌اند یا بیشتر از ۵۰ گل برای این باشگاه به ثمر رسانده‌اند. همچنین نام بازیکنانی که برای تیم ملی‌شان حداقل یک بازی ملی رسمی یا یک بازی در مسابقات المپیک انجام داده‌اند نیز در این فهرست ثبت شده است.
بازیکنان > بازیکنان برجسته و سرشناس > آلمانی

هورشت ولتر (۱۹۶۱، ۱۹۶۲، ۱۹۶۳، ۱۹۶۴، ۱۹۶۵، ۱۹۶۶، ۱۹۶۷، ۱۹۶۸، ۱۹۶۹، ۱۹۷۰، ۱۹۷۱، ۱۹۷۲)
راینر هولمن (۱۹۷۳، ۱۹۷۴، ۱۹۷۵، ۱۹۷۶، ۱۹۷۷، ۱۹۷۸، ۱۹۷۹، ۱۹۸۰، ۱۹۸۱، ۱۹۸۲، ۱۹۸۳، ۱۹۸۴)
برند فرانکه (۱۹۷۴، ۱۹۷۵، ۱۹۷۶، ۱۹۷۷، ۱۹۷۸، ۱۹۷۹، ۱۹۸۰، ۱۹۸۱، ۱۹۸۲، ۱۹۸۳، ۱۹۸۴، ۱۹۸۵)
رونالد ورم (۱۹۷۹، ۱۹۸۰، ۱۹۸۱، ۱۹۸۲، ۱۹۸۳، ۱۹۸۴، ۱۹۸۵، ۱۹۸۶، ۱۹۸۷)
ولفگانگ درملر (۱۹۷۳، ۱۹۷۴، ۱۹۷۵، ۱۹۷۶، ۱۹۷۷، ۱۹۷۸، ۱۹۷۹)
کریم بلعربی (۲۰۰۸، ۲۰۰۹، ۲۰۱۰، ۲۰۱۱، ۲۰۱۳، ۲۰۱۴)
اوتو هاردر (۱۹۰۹، ۱۹۱۰، ۱۹۱۱، ۱۹۱۲، ۱۹۱۳)
ماکس لورنتس (۱۹۶۹، ۱۹۷۰، ۱۹۷۱، ۱۹۷۲)
دیرک شوشتر (۱۹۹۰، ۱۹۹۱)
اووه رایندرس (۱۹۷۷، ۱۹۸۸)
پائول برایتنر (۱۹۹۷، ۱۹۹۸)
بازیکنان > بازیکنان برجسته و سرشناس > غیر آلمانی

سرگی فوکین (۱۹۹۲، ۱۹۹۳، ۱۹۹۴، ۱۹۹۵، ۱۹۹۶، ۱۹۹۷، ۲۰۰۰)
دانیل داوری (۲۰۰۹، ۲۰۱۰، ۲۰۱۱، ۲۰۱۲، ۲۰۱۳، ۲۰۱۴)
ایگور بلانوف (۱۹۹۱، ۱۹۹۲، ۱۹۹۳، ۱۹۹۴)
محمد علی المحجوبی (۱۹۹۱، ۱۹۹۲، ۱۹۹۳)
آرمین بیچاکچیچ (۲۰۱۲، ۲۰۱۳، ۲۰۱۴)
آدام ماتوشچیک (۲۰۱۵، ۲۰۱۶، ۲۰۱۷)
سرژ برانکو (۱۹۹۸، ۱۹۹۹، ۲۰۰۰)
جمال‌الدین لیمام (۱۹۹۰، ۱۹۹۱)
ژانگ چنگدونگ (۲۰۱۲، ۲۰۱۳)
یاهیرو کازاما (۱۹۸۸، ۱۹۸۹)
واژه‌نامه

↑  FuCC Eintracht 1895
↑  FC Eintracht von 1895
↑  FC Eintracht von 1895
↑  Georg "Schorsch" Knöpfle
↑  Helmut Schön's Dresdner SC
↑  TSV Braunschweig
↑  Jägermeister
↑  Torsten Lieberknecht
↑  Eintracht-Stadion
والتر اشمیدت در ورزشگاه آینتراخت برانشوآیگ در سال ۲۰۰۹
پل برایتنر ← در سال ۱۹۷۷ به باشگاه آینتراخت برانشوآیگ پیوست ولی پس از یک فصل ناموفق به بایرن مونیخ فروخته شد.
جدول عملکرد باشگاه آینتراخت برانشوآیگ
آینتراخت-اشتادیون؛ ورزشگاه فعلی باشگاه آینتراخت برانشوآیگ
هواداران براونشوآیگ در ورزشگاه آینتراخت-اشتادیون
اشتراک‌گذاری بار

اشتراک‌گذاری بار اثری از کاهش سیگنال از طریق انتقال بار از یک حوزه الکترونیکی به حوزه دیگر است.
اشتراک‌گذاری بار در آشکارسازهای تابش با نیم‌رسانا

در آشکارسازهای تابش نیم‌رسانا پیکسلی - مانند آشکارسازهای شمارش فوتون یا آشکارسازهای ترکیبی پیکسلی، اشتراک‌گذاری بار به انتشار بارهای الکتریکی با تأثیر منفی بر کیفیت تصویر اشاره دارد.