stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
شانزدهمین نشست جنبش غیرمتعهدها
سخنرانی‌های مهم > محمد مرسی

مرسی که نخستین سخنران رسمی (پس از علی خامنه‌ای) بود سخنانش را با درود فرستادن به ابوبکر، عمر و عثمان، ۳ تن از خلفای اهل سنت آغاز کرد و از ایران و تلاشش سپاس‌گزاری کرد و به توصیف مصر انقلابی پرداخت.
بندهای سخنان او عبارت است از:
اهمیت جنبش عدم تعهد و تلاش برای ساخت دنیایی عادلانه‌تر
اصلاح ساختار شورای امنیت سازمان ملل و ناعادلانه خواندن حق وتو
تأکید بر اتحاد فلسطینیان با هم در برابر اشغالگری و تشکیل دولت مستقل فلسطین
آمادگی مصر برای حل بحران سوریه و حمایت از مردم سوریه، درخواست راه حل مسالمت‌آمیز و گفت‌گو و سرکوبگر خواندن نظام بشار اسد، درخواست متحد شدن همهٔ مخالفان نظام سوریه برای بردن سوریه به مرحله‌ای تازه
تأکید بر حق همه در استفاده از انرژی صلح‌آمیز هسته‌ای
برادر خواندن کشور ایران و موفق خواندن اجلاس در دورهٔ ریاست مصر و اظهار دست دراز کردن برای دوستی با ایران و دیگران
ابراز هماهنگی با کشور برادر ایران در سه سال ریاست ایران و ابراز اطمینان از موفقیت ایران تحقق هدف‌ها و خواسته‌های ملت‌ها را، او گفت «ملت‌های جهان چشم امیدشان به ملت‌های ماست»
مرسی برای تحویل ریاست به احمدی‌نژاد از حاضران پرسید: «آیا آقای دکتر احمدی‌نژاد رئیس شانزدهمین دورهٔ این جنبش است؟» آیا موافق اید؟ پس از تشویق حاضران مرسی گفت بنابراین همه با اجماع موافقت کردند پس ایران ریاست جنبش را بر عهده می‌گیرد. وی برای احمدی‌نژاد آرزوی موفقیت کرد.
سخنرانی‌های مهم > محمد مرسی > تحریف ترجمه سخنرانی مرسی

مترجم سخنان محمد مرسی در صدا و سیمای جمهوری اسلامی، با نام «امجد فرشی» عراقی‌تبار ساکن تهران، در هنگام پخش مستقیم این سخنرانی اظهارات رئیس‌جمهوری مصر را تحریف و عوض کرد و به جای سوریه، از واژه بحرین، به جای انقلاب از واژه فتنه و بهار عربی از واژه بیداری اسلامی استفاده کرد. عمرو رشدی سخنگوی رسمی وزارت امور خارجه مصر با تکذیب بخشی از ترجمه ارائه شده از صحبت‌های محمد مرسی رئیس‌جمهور مصر در اجلاس سران کشورهای عضو جنبش عدم تعهد در تهران توسط صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران گفت که مرسی در سخنانش هیچ اشاره‌ای به کشور بحرین نکرده است.
هیئت سوری در اعتراض به اظهارات مرسی محل اجلاس را ترک کرد و ولید معلم، وزیر خارجه سوریه، در گفتگو با شبکه تلویزیونی العالم گفت «آقای مرسی با مداخله در امور داخلی سوریه، بار دیگر علیه سنت‌های جنبش غیرمتعهدها عمل کرده است» و افزود که دیدگاه‌های رئیس‌جمهوری مصر در مورد سوریه «بیشتر به اظهارات رهبر یک حزب شباهت دارد تا رئیس جنبش غیرمتعهدها.»
وزارت امور خارجه بحرین نیز با احضار کاردار ایران در این کشور، رسماً به ترجمه نادرست و نام بردن از بحرین به جای سوریه اعتراض کرد. وزارت خارجه بحرین عملکرد رادیو و تلویزیون دولتی ایران را اقدام به جعل و نقض عهد خواند و آن را نشانه‌ای از تلاش این رسانه برای مداخله در امور داخلی پادشاهی بحرین دانست.
سخنرانی‌های مهم > بان کی مون

من قویا هر گونه تهدید به نابودی را که از سوی یکی اعضای عضو علیه عضو دیگر سازمان ملل مطرح بشود و هم‌چنین با تلاش‌های زشت و زننده برای انکار حقایق تاریخی مانند هولوکاست، به شدت مخالفم». 
بان کی‌مون، دبیرکل سازمان ملل متحد در شانزدهمین نشست جنبش غیرمتعهدها در تهران.
سخنرانی‌های مهم > محمود احمدی‌نژاد

محمود احمدی‌نژاد پیش از تحویل گرفتن ریاست از مرسی، سخنرانی کرد. او بدون اشاره‌ای مستقیم به مسئلهٔ سوریه و برخی مسئله‌های جزیی‌تر، بیشتر به مسائل کلی و پیشنهادهایی تازه پرداخت.
محور سخنان اصلی احمدی نژاد:
ناخشنودی ملت‌ها از وضع کنونی و شکل نو استعمار در دورهٔ اخیر؛ مانند تمرکز اقتصاد و قدرت اقتصادی و ثروت‌ها در چند کشور، انحصار دانش و فناوری و سوءاستفاده از آن، تهاجم فرهنگی و نابودی هویت، انهدام زن و بنیاد خانواده، فروش سلاح و جنگ‌افروزی و اشغال کشورها، گسترش و تقویت تروریسم و مواد مخدر
اعتراض به سلطهٔ گروهی خاص بر مدیریت جهان و خودخواهانه و سلطه‌طلبانه آن.
زیرسوال بردن مدیریت شورای امنیت و اشاره به کمک او به گسترش ستم اسرائیل
لزوم به پا خاستن برای اصلاح مدیریت جهان در چارچوب عشق و مهرورزی به انسان‌ها در کنار مشارکت همگانی
استقلال و تأسیس نهادهای لازم مانند داوری و بیمه و حذف ارز خاص با توجه به ظرفیت کشورها
بیانیه پایانی اجلاس

بیانیه نهایی اجلاس جنبش عدم تعهد در ۱۱ بند که در آن به مسائل متنوعی از جمله بحران‌های سیاسی و اقتصادی، موضوع فلسطین، دارا بودن حق انرژی صلح‌آمیز هسته‌ای و صلح پایدار جهانی اشاره شده‌است، منتشر شد.
جشنواره فیلم افق‌های تازه

جشنواره فیلم افق های تازه سال ۲۰۰۹
جشنواره فیلم افق‌های تازه (به لهستانی: Nowe Horyzonty) یک جشنواره فیلم بین‌المللی است که ژوئیه هر سال در شهر وروتسواف لهستان برگزار می‌شود. این جشنواره که از سال ۲۰۰۱ آغاز به‌کار کرده‌است، هدف اصلی خود را معرفی سینمای غیرمتعارف و آثار آن دسته از فیلمسازانی که در خلاف جهت سینمای معمول حرکت می‌کنند، و نیز تلاش در به چالش کشیدن مخاطبان هنر هفتم در ارائه تجارب جدید به آنان اعلام کرده‌است. پشتیبان مالی اصلی این جشنواره، شرکت مخابراتی تی‌موبایل لهستان است. این جشنواره تا پیش از ژوئن ۲۰۱۱ (تغییر برند اسپانسر) «جشنواره فیلم افق‌های تازه اِرا» نام داشت.
در دهمین دوره این جشنواره که در سال ۲۰۱۰ به مدت یازده روز برگزار شد، بیش از ۳۵۰ مهمان از دست‌اندرکاران سینمای جهان از کشورهای مختلف در آن حضور یافتند. در این دوره بیش از ۵۰۰ فیلم به نمایش درآمدند که ۱۴ فیلم در بخش مسابقه اصلی به رقابت پرداختند. جوایز جشنواره شامل جایزه بزرگ، جایزه فیلم برگزیده تماشاگران و جایزه فیپرشی (برگزیده فدراسیون جهانی منتقدان فیلم) هستند. بر پایه سیاست‌های جشنواره، فیلم‌های مطرحی که در جشنواره‌های بزرگ دنیا به موفقیت می‌رسند، در بخش خارج از مسابقه نمایش داده می‌شوند و بخش مسابقه اصلی به فیلم‌های کمتر شناخته شده اختصاص می‌یابد.
برنامه‌های جشنواره

در هر دوره از «جشنواره افق‌های تازه»، افزون بر بخش رقابتی بین‌المللی و داخلی، برنامه‌های متنوعی همچون مرور آثار فیلمسازان بزرگ جهان و لهستان، مسابقه فیلم‌های کوتاه لهستانی و اروپایی، پانوراما، نمایش‌های ویژه، مستند/تجربی، چشم سوم، برنامه‌های ویژه سینمای کشورهای گوناگون همچون ایران، هند، آرژانتین، استرالیا، نیوزیلند، برزیل، سوئد، کانادا، ترکیه و سینمای مستقل آمریکا، فیلم‌های کودکان و نوجوانان، اکران ویژه فیلم‌های صامت با موسیقی زنده، ۵۵ سال انیمیشن لهستان، بازار فیلم، نمایشگاه و کنسرت موسیقی فیلم‌ها نیز برگزار می‌شوند. هر دوره جشنواره معمولاً، بیش از ۳۰ برنامه محتلف را در دستور کار دارد.
در سال ۲۰۰۶ فیلم نیوه‌مانگ ساخته بهمن قبادی به‌عنوان نماینده سینمای ایران در بخش مسابقه اصلی ششمین دوره این جشنواره شرکت کرد. همچنین در سال ۲۰۲۱ فیلم های دشت خاموش ساخته احمد بهرامی در بخش اصلی، فیلم جاده خاکی ساخته پناه پناهی در بخش دیسکاوری و فیلم قهرمان ساخته‌ی اصغر فرهادی در بخش نمایش های ویژه این جشنواره به نمایش آمدند.
ترنم

در آواز سنتی ایرانی اصطلاح تَرَنُّم برای توصیف صداها یا واژه‌هایی به کار می‌رود که خواننده خارج از شعرِ اصلی آواز، می‌خواند. از ترنم برای اجرای تحریر بسیار استفاده می‌شود.
تعریف

آنچه خوانندهٔ یک آواز در موسیقی ایرانی می‌خواند محدود به کلام شعر نیست؛ گاهی خواننده صداها یا واژه‌هایی نظیر «ها ها ها» یا «ای جانم» را افزون بر شعر اصلی اجرا می‌کند که به این صداها و واژه‌های اضافه، ترنم گفته می‌شود. ترنم‌ها به دو دسته تقسیم می‌شوند: ترنم آوایی شامل صداهایی بدون معناست (نظیر «آی» یا «ها ها ها») و ترنم لغوی شامل واژه‌هایی معنادار (نظیر «ای جانم» یا «حبیب من»). در ترنم‌های لغوی، استفاده از واژگانی که به واکهٔ «آ» ختم می‌شوند (نظیر خدا، جانا، دلا) یا حاوی این واکه هستند (نظیر جان، یار، داد) متداول‌تر است. در ترنم‌های آوایی نیز واکه‌های «آ» و «اِ» بیشتر کاربرد دارند و استفاده از دیگر واکه‌ها چندان معمول نیست.
واژهٔ «ترنم» از ریشهٔ عربی «رَنَم» به معنای تحریر یا لرزاندن است. از این واژه در زبان اردو برای توصیف یک سبک آوازخوانی با ریتم آزاد استفاده می‌شود. در موسیقی ترکی نیز  از واژهٔ ترنم برای اشاره به تحریرهای هجایی استفاده می‌شود.
کاربرد

از ترنم‌ها در خلال تحریر یا در حین اجرای تصنیف‌ها استفاده می‌شود و هدف از آن تزئین موسیقی آوازی و تأکید بر تحریرهاست. کاربرد ترنم‌ها بر طبق قواعدی صورت می‌گیرد که از بافت ملودیک، کیفیت احساسیِ ترنم‌ها، خصوصیت‌های مُدال قطعهٔ آوازی، و نیز ویژگی‌های گویش زبان فارسی تأثیر می‌پذیرد.
از آنجا که تحقیقات در خصوص موسیقی سنتی ایرانی معمولاً بر ردیف موسیقی ایرانی متمرکز بوده‌است و به ویژگی‌های اجرای موسیقی (همچون تحریر یا ترنم‌ها) توجه نکرده‌است، موضوع ترنم نیز چندان موضوع تحقیق نبوده‌است و در ردیف‌های آوازی که آوانگاری شده‌اند نیز ترنم‌ها نگاشته نشده‌اند. بررسی اجراهای آوازی نشان می‌دهد که اگر چه در ترنم‌ها عموماً از ویژگی‌های آواشناسی زبان فارسی تبعیت می‌شود اما گاهی نیز از آن‌ها عدول می‌شود و مثلاً تلفظ واکهٔ «آ» به «اُ» یا «او» نزدیک می‌شود، یا مثلاً اجرای یک ترنم در طول یک تحریر از صدای «ها ها» شروع و تدریج به صدای «هِ هِ» تغییر می‌یابد.
برخی از استادان آواز و موسیقی‌دان‌های معاصر همچون روح‌الله خالقی بر این باورند که ترنم‌های لغوی به شعر لطمه می‌زنند و تکرار این کلماتِ رایج، مفهوم شعر را خراب می‌کند؛ اما مجید کیانی نحوهٔ به کار گرفتن این افزون‌های شعری را متأثر از بینش خواننده و دانش آن‌ها از نحوهٔ تلفیق شعر با موسیقی می‌داند.
یادداشت

↑  Terennüm
سید علی شوشتری

| آیت‌الله‌العظمی، استاد سید علی شوشتری> اطلاعات شخصی | آیت‌الله‌العظمی، استاد سید علی شوشتری> اطلاعات شخصی |
| --- | --- |
زاده: ۱۲۲۳ قمری (۱۱۸۷ شمسی)، شوشتر
درگذشته: ۱۲۸۱ قمری (۱۲۴۳ شمسی)، نجف
قومیت: ایرانی
دوران: عالم و عارف شیعی
مذهب: شیعه دوازده‌امامی
آثار معروف: متعدد
پیشه: دین، قضاوت، اخلاق و عرفان
سید علی شوشتری (۱۲۲۳ ق، شوشتر - ۱۲۸۱ ق، نجف) مرجع تقلید شیعیان، قاضی و از عالمان و عارفان شیعه بود. او را سرحلقه سلسله عارفان شیعه در نجف دانسته‌اند.[نیازمند منبع] حلقه عرفای نجف از وی به حسینقلی همدانی و سپس به سید احمد کربلایی و پس از او به عارف بزرگ سید علی قاضی می‌رسد. [نیازمند منبع]
وی از نوادگان سید نعمت‌الله جزایری بود. برخی نقل کرده‌اند که وی بواسطه شخصی گمنام بنام ملاقلی جولا در وادی سیروسلوک رهنمون شد. ملا حسینقلی همدانی را برجسته‌ترین شاگرد وی در عرفان می‌دانند. سیدعلی شوشتری در فقه و اصول شاگرد شیخ انصاری بوده و از سویی وصی او و استاد او در عرفان محسوب میشد.
زندگی‌نامه

وی مقدمات علوم دینی را در زادگاهش شوشتر فرا گرفت و بعد از تکمیل مراتب علم و تحصیل اجتهاد، در نجف دوباره به وطن بازگشت و به تدریس و قضاوت مشغول گردید. او در سال ۱۲۸۳ ق، وفات یافت و در نجف مدفون گردید. وی در فقه و اصول شاگرد شیخ انصاری بوده و از سویی وصی او نیز بوده و در عین حال به جهت کمالات معنوی و عرفانی شیخ انصاری در مجلس اخلاق او شرکت می‌کرده است.
در برخی منابع روایت شده که شبی جولائی (بافنده‌ای) که در عین گمنامی «ملاقلی جولا» نام داشته، در خانه او را می‌کوبد؛ و حکمی که آنروز در مسند قضاوت داده بود را نادرست می‌داند؛ و گفت: «فلان حکمی که طبق دعوی شهود به ملکیت فلان ملک برای فلان کس نموده‌اید، صحیح نیست. آن ملک، متعلق به طفل صغیر یتیمی است و قباله آن در فلان محل، دفن است. این راهی را که شما پیش گرفته‌اید، ناصحیح است و راه شما نیست.» سید شوشتری در فکر فرومی‌رود و با خود می‌گوید: «صبح‌ها با مجرمین سر و کار دارم و شبها با مجانین». با اعجاب در صدد تحقیق برمی‌آید و مطلع می‌شود که در همان محل، قباله ملک یتیم مدفون است و شهود بر ملکیت فلان، شاهد زور (دروغ) بوده‌اند. بسیار بر خود می‌ترسد. شب بعد جولا به در خانه او می‌آید و سید را از ادامه کار قضاوت برحذر می‌دارد. در شب سوم نیز جولا به او می‌گوید: «معطل نشوید. فوراً تمام اثاث البیت را جمع کرده، خانه را بفروشید و به نجف مشرف شوید و وظایفی را که به شما گفته‌ام، انجام دهید و پس از شش ماه، در وادی السلام نجف در انتظار من باشید.» سید علی شوشتری بی درنگ چنین می‌کند. او در وادی السلام نجف، مرد جولا را می‌بیند و جولا به او دستورهائی می‌دهد و پنهان می‌شود؛ و سید دستورها او را عمل می‌کند و به مراتب بالای عرفانی می‌رسد.
ارتباط شیخ انصاری و سید علی شوشتری آن چنان تنگاتنگ بوده است که برخی نوشته‌اند که این دو در سفر و حضر هرگز از هم جدا نمی‌شده‌اند. از آنجایی که شیخ انصاری فرزند ذکور نداشت، سید علی شوشتری را وصی خود قرار داد و سید علی شوشتری بر جنازه شیخ انصاری اقامه نماز نمود. وی مقدمات علوم دینی را در زادگاهش شوشتر فرا گرفت و بعد از تکمیل مراتب علم و تحصیل اجتهاد، در نجف دوباره به وطن بازگشت و به تدریس و قضاوت مشغول گردید. او در سال ۱۲۸۱ ق، وفات یافت و در نجف مدفون گردید. وی در فقه و اصول شاگرد شیخ انصاری بوده و از سویی وصی او نیز بوده و در عین حال به جهت کمالات معنوی و عرفانی شیخ انصاری در مجلس اخلاق او شرکت می‌کرده است.
شاگردان

میرزای اصفهانی (به صورت تعلم غیر جسمانی در عوالم انخلاع).
شیخ مرتضی انصاری
ملا حسینقلی همدانی
آقا نجفی اصفهانی
شیخ عبدالکریم شوشتری
آقانورالله نجفی اصفهانی
آخوند خراسانی
سید احمد کربلایی
امیرحسین زارع‌زاده

| امیرحسین زارع‌زاده | امیرحسین زارع‌زاده |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۶ اردیبهشت ۱۳۸۰
درگذشت: ۶ دی ۱۳۹۸ (۱۸ سال) ملارد کرج
علت مرگ: اصابت گلوله به دست و پهلو، کما
آرامگاه: امامزاده ابراهیم ملارد
ملیت: ایرانی
شناخته‌شده برای: کشته شدن در اعتراضات آبان ۱۳۹۸ ایران
امیرحسین زارع‌زاده (زادهٔ ۱۶ شهریور ۱۳۸۰ – درگذشتهٔ ۶ دی ۱۳۹۸) یکی از کشته‌شدگان پس از اعتراضات آبان ۱۳۹۸ ایران بود.
زندگی‌نامه

امیرحسین زارع‌زاده، ۱۶ اردیبهشت سال ۱۳۸۰ متولد شد. او فرزند اول خانواده بود و به همراه پدر و مادرش در ملارد زندگی می‌کرد.
کشته‌شدن

امیرحسین زارع‌زاده ۲۵ آبان ۱۳۹۸، در جریان اعتراضات آبان ۱۳۹۸ ایران در ملارد، سرآسیاب مورد اصابت دو گلولهٔ نیروهای امنیتی قرار گرفت. یک گلوله به دست و گلولهٔ دیگر به پهلوی او اصابت کرد. وی را ابتدا به بیمارستان شهریار منتقل کردند. امیرحسین زارع‌زاده در این بیمارستان مورد عمل جراحی ناموفق قرار گرفت. پس از ۹ روز او را به بیمارستان میلاد تهران منتقل کردند که به‌دلیل عدم رسیدگی مناسب و تأخیر در انتقال به موقع به بیمارستان میلاد تهران، به علت عفونت شدید، در تاریخ ۱۴ آذر دست چپش از کتف قطع شد و به کما رفت. او پیش از اینکه به کما برود، با تشنگی بسیار، مدام از مادرش طلب آب می‌کرد اما کادر درمان به علت مسائل درمانی اجازهٔ خوردن آب به وی ندادند. گلوله دومی که به امیرحسین زارع‌زاده اصابت کرده بود باعث سوراخ شدن ریه و گیر کردن گلوله در نخاع، و قطع نخاعش شده بود. او پس از گذشت ۴۲ روز در کما، ۶ دی ۱۳۹۸ جان‌باخت و پیکر وی در امامزاده ابراهیم ملارد به خاک سپرده شد.
حواشی

برای عمل کردن امیرحسین، خانوادهٔ زارع‌زاده مجبور به پرداخت پول تیر شدند.
پیکر امیرحسین زارع‌زاده، ۴ روز در سردخانه کهریزک نگهداری شد. مأموران امنیتی از تحویل جنازه خودداری می‌کردند و پس از اخذ تعهدنامه مبنی بر عدم برگزاری مراسم از پدر امیرحسین، پیکر او را به خانواده‌اش تحویل دادند.
خانوادهٔ زارع‌زاده پس از یک سال سکوت خود را شکستند و دربارهٔ فرزندشان اطلاع‌رسانی کردند و به دادخواهی پرداختند.
در خرداد سال ۱۴۰۰، پدر امیرحسین زارع زاده با انتشار ویدئویی، از مردم درخواست کرد تا از شرکت در انتخابات خودداری کنند. او در بخشی از سخنانش گفت: «من پدر جاوید نام امیرحسین زارع‌زاده هستم. من به حرمت خون تمام شهدای آبان ماه و پسرم، در انتخابات شرکت نمی‌کنم. رأی من سرنگونی دیکتاتوری است. رأی من سرنگونی جنایتکاران است. رأی من سرنگونی وطن‌فروشان است. من از تمامی مردم می‌خواهم، به حرمت خون شهیدانی که تا کنون کشته شده‌اند در این انتخابات شرکت نکنند. اگر در این انتخابات شرکت کنید. سرنوشت شما هم مانند سرنوشت ما می‌شود».
خرداد ۱۴۰۰، پدر و مادر امیرحسین زارع‌زاده در ویدئویی که از مزار فرزندشان منتشر کردند، گفتند: «اومدیم منزل امیرحسینمون. ما هم دوره قبلی رأی دادیم یک سال و نیم تفریحمون شده اینجا، بهترین جایی که می‌شناسیم شده اینجا. ما دلمون برای مردم میسوزه عاقبتشون مثل ما نشه. مردم رأی ندین. رأی ما سرنگونی.»
آبان ۱۴۰۰، مادر امیرحسین زارع‌زاده شرح داد که پس از یورش مأموران به آن‌ها گفته‌است، نه‌تنها مرعوب فشارهای امنیتی نخواهد شد، بلکه بنر بزرگی از عکس فرزندش و دیگر کشته‌شدگان آبان را بالا می‌برد و روی آن می‌نویسد «خامنه‌ای قاتل است».
دی ۱۴۰۰، نیروهای امنیتی با تماس تلفنی، از مادر امیرحسین زارع‌زاده خواستند تا از برگزاری مراسم دومین سالگرد جان‌باختن فرزندش خودداری کند.
مادر امیرحسین زارع زاده بر مزار فرزندش در دومین سالگرد جانباختن او، با اشاره به نیروهای امنیتی که در اطرافشان ایستاده بودند گفت: «گریه نمی‌کنم چون دشمنا وایستادن، دشمن وایستاده، گریه نمی‌کنم.»
مراسم دومین سالگرد جان‌باختن امیرحسین زارع‌زاده، ۸ دی ۱۴۰۰ به دلیل ممانعت از برگزاری مراسم بر سر مزار او، در منزل پدرش برگزار شد. در این مراسم تعدادی از مادران و پدران جانباختگان آبان ۱۳۹۸ از جمله مادران و پدران فرهاد مجدم، مهرداد معین‌فر، مهرزاد رضایی، امید رضایی، پویا بختیاری، پژمان قلی‌پور، ابراهیم کتابدار، نوید بهبودی و مهدی سلمانزاده نیز حضور داشتند. آنها بر دادخواهی خون فرزندان خود تأکید کرده و همچنین خواهان آزادی زندانیان سیاسی شدند.
امان‌الله قرشی

| امان‌الله قرشی | امان‌الله قرشی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۲۹۹ شیراز
درگذشت: ۶ اردیبهشت ۱۳۸۸ تهران
ملیت: ایرانی
پیشه(ها): فعال سیاسی، پژوهشگر زبان، جغرافیا و فرهنگ‌های باستانی
همسر: آغاباجی خسروی آذربایجانی
والدین: پدر: سراج الله قُرَشی، مادر: حبیبه قُرَشی
امان‌الله قُرَشی (۱۲۹۹ در شیراز - ۶ اردیبهشت ۱۳۸۸ در تهران) فعال سیاسی و عضو سابق حزب توده ایران، پژوهش‌گر تاریخ، جغرافیا و فرهنگ‌های باستانی بود. نام وی به اشتباه امان‌الله قریشی هم نوشته می‌شود.
زندگی

قرشی در سال ۱۲۹۹ خورشیدی در شیراز متولد شد و ۸۹ سال عمر کرد و در سال ۱۳۸۸ خورشیدی درگذشت. زندگی طولانی و پرثمر او به بغرنجی تاریخ قرن بیستم وطنش بود که به آن مهر می‌ورزید. می‌توان به زندگی ایشان در سه بخشِ به هم پیوسته پرداخت: زندگی سیاسی، زندگی پژوهشی - فرهنگی و زندگی خصوصی.
زندگی > زندگی سیاسی

از منظر سیاسی آقای قرشی در دو مقطع تاریخی حساس ایران نقش آفرین بود و تا پای اعدام پیش رفت. یکی قبل از شهریور ۱۳۲۰ با افکار ملی گرایانه افراطی و عضویت در گروه محسن جهانسوز و دوم بعد از شهریور ۱۳۲۰ که با افکار کمونیسمی به حزب توده ایران پیوست. هر دو دوره، با زندانی شدن قرشی به پایان رسید.
زندگی > زندگی سیاسی > عضویت در گروه محسن جهانسوز

وی که فارغ‌التحصیل دانشکده افسری در رشته توپخانه بود کمی پس از پایان تحصیل و دریافت درجه ستوانی در سال ۱۳۱۷ در ارتباط با فعالیت‌های ستوان وظیفه «محسن جهانسوز» دستگیر و زندانی شد. «گروه جهانسوز» تشکلی با اعتقادات ملی‌گرایی افراطی بود که بر محور شخصیت اصلی آن، محسن جهانسوز، گرد هم آمده بود. جهانسوز کوشش داشت با همراه کردن افسران جوان آن دوران افکار خود را گسترش دهد. اما بعد از دستگیری اعضای این گروه در سال ۱۳۱۸ که منجر به اعدام محسن جهانسوز و زندانی شدن یاران او از جمله امان‌الله قُرَشی انجامید، این گروه متلاشی شد. بعدها امان‌الله قرشی گفت که این گروه، افراد خام و نامتجانس را در بر می‌گرفت که اطلاعات سیاسی و اجتماعی چندانی نداشتند و خیلی زود بساطشان توسط پلیس سیاسی برچیده شد. در زمان حضور در زندان، مدت کوتاهی قرشی با دکتر تقی ارانی همبند بود. قرشی خاطره‌ای نیک از ارانی داشت و در مجاورت گروه ۵۳ نفر در زندان عقایدش از نوعی ملّی گرایی افراطی به سوی کمونیسم کشانده شد.
زندگی > زندگی سیاسی > پیوستن به حزب توده ایران

پس از سقوط نظام رضاشاهی در شهریور ۱۳۲۰ و باز شدن درِ زندان‌ها، قرشی نیز مانند صدها زندانی دیگر آزاد شد و به حزب نوخاسته توده پیوست. در حزب توده، قرشی به زودی استعداد خود را در اداره امور تشکیلاتی نشان داد و به سرعت ترقی کرد تا بدان جا که در مقطع کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ وی مسئول کمیته ایالتی حزب در تهران بود که عملاً وی را مسئول مهم‌ترین نهاد تشکیلاتی حزب در آن زمان در تهران قرار می‌داد. در گروه‌بندی‌های درون حزبی، قرشی همواره پیرو خط نورالدین کیانوری به حساب می‌آمد.
قرشی در اواخر سال ۳۵ – ۱۳۳۴ و پس از فروپاشی سازمان افسران حزب توده، دستگیر شد و در سال ۱۳۳۷یا ۱۳۳۶ از زندان آزاد شد. آزادی از زندان به معنی پایان فعالیت‌های سیاسی قرشی نیز بود و ایشان دیگر هرگز در امر سیاست به هیچ شکل شرکت نکردند.
زندگی > فعالیت فرهنگی - پژوهشی

قرشی پس از رهایی از زندان همکاری خود را با جهانگیر بهروز آغاز کرد. بهروز نیز از اعضای حزب توده بود و در سال ۱۳۳۱ مؤسسه مطبوعاتی و انتشاراتی «اکو آف ایران» (Echo of Iran) را پایه‌ریزی کرده بود. پس از آزادی از زندان، بهروز پیگیر گسترش این مؤسسه شد. «اکو» مؤسسه ای بود که نشریات متعددی به زبان انگلیسی به چاپ می‌رساند. امان‌الله قرشی در اواخر دهه ۱۳۳۰ به این مؤسسه پیوست.
زندگی > فعالیت فرهنگی - پژوهشی > انتشار سالنامه ایران آلمانک

یکی از انتشارات «اکو» سالنامه ایران آلمانک (Iran Almanac) بود که تمامی آمار و ارقام مربوط به ایران و سوابق تاریخی رویدادها را جمع‌آوری کرده و به زبان انگلیسی در اختیار عموم قرار می‌داد. آقای قرشی مدیریت این بخش از «اکو» را به عهده گرفت. همکاری این دو تا انقلاب ۱۳۵۷ ادامه داشت و سالنامه ایران آلمانک به عنوان مرجعی برای پژوهشگران و دیگر علاقه مندان در دانشگاه‌های دنیا تبدیل شد. سالنامه ایران آلمانک هنوز به شکل دو سال یک بار توسط «اکو» چاپ می‌شود. آقای قرشی در این دوران زبان انگلیسی را نیز آموخت و در کنار فارسی و فرانسه برای پیشبرد امر به کار گرفت.
زندگی > فعالیت فرهنگی - پژوهشی > عضویت در انجمن فرهنگی ایران باستان

امان‌الله قرشی همکاری خود را با «انجمن فرهنگی ایران باستان» (تأسیس ۱۳۴۱) نیز آغاز نمود و از سال ۱۳۴۳ در هیئت مدیره انجمن عضویت یافت و تا پایان عمر عضو فعال آن بود. در این دوران وی به فراگیری زبان‌های پارسی باستان و پارسی میانه همت گماشت و مشغول پژوهش جهت گِردآوری مواد خام لازم برای کار پژوهشی اصلی خود شد. این پروژه شامل رَدیابی ریشه لغوی نام شهرها و روستاهای ایران بود، کاری بس عظیم و در حد نوعی دایرةالمعارف که او تا پایان عمر خود ادامه داد و موضوع اصلی کتاب‌ها و مقالات او بود. او همواره می‌گفت که سرانجام بخشیدن به این کار در دوران زندگی وی عملی نخواهد شد. ولی به هر حال او بخش مهمی از پژوهش را انجام داده و امید داشت دیگران کار وی را پی‌گیری نمایند.
زندگی > زندگی خصوصی

امان‌الله قرشی در سال ۱۳۳۱ با آغاباجی خسروی آذربایجانی (۱۳۸۱ – ۱۲۸۸) ازدواج کرد و زندگی عاشقانه اش را آغاز نمود. عشق و علاقه خانم خسروی و آقای قرشی به یکدیگر زبانزد خانواده و دوستان آنان بود. این دو که هرگز فرزندی نداشتند تا پایان زندگی مشترکشان در آپارتمانی اجاره ای در چهارراه عزیزخان زندگی می‌کردند. در دوران زندگی مخفی و زندان، آغاباجی خسروی همواره یار و مونس قرشی بود و پس از آن نیز بی شک حمایت‌های مادی و معنوی وی نقشی اساسی در موفقیت‌های آتی قرشی داشت. این دو هم‌اکنون در مزاری مشترک در کنار هم خفته‌اند.
کتاب سیر کمونیسم در ایران

شایع است که قرشی در همکاری با کودتاچیان، کتاب سیر کمونیسم در ایران را نوشته‌اند که توسط ساواک منتشر شده. بی شک این کتاب توسط شخص یا اشخاصی نوشته شده که از عملکرد درونی حزب توده اطلاعات کاملی داشته‌اند، اما قرشی تا پایان عمر مشارکت در نگارش این کتاب را رد می‌کرد.
مرگ و لغو بزرگداشت

امان‌الله قرشی در ۶ اردیبهشت ۱۳۸۸ در تهران درگذشت و در کنار آرامگاه همسرش، دفن شد. قرار بود در روز ۲۶ خرداد ۱۳۸۸ مراسم بزرگداشت قُرَشی در تالار اجتماعات سرای اهل قلم با سخنرانی دکتر فتح‌الله مجتبایی، کامران فانی، دکتر رحیم رضازاده ملک، دکتر شهرام هدایت و مدیران انتشارات هرمس و اطلاعات برگزار شود اما این مراسم لغو شد.
کتاب‌شناسی

امان‌الله قرشی سه کتاب از خود به یادگار گذاشت که معروف‌ترین آن‌ها، «ایران نامک» است که شهرت جهانی دارد.
| عنوان اصلی کتاب | تعداد مجلدها | عنوان فرعی کتاب | ناشر | زمان نخستین انتشار |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| آب و کوه در اساطیر هند و ایرانی | یک جلدی | درآمدی بر علم اعلام جغرافیایی هند و اروپایی | هرمس | ۱۳۸۰ خورشیدی |
| ایران نامک | یک جلدی | نگرشی نو به تاریخ و نام ایران | هرمس | ۱۳۷۴ خورشیدی |
| گیتی نامک | چهار جلدی* | جلد اول: زمین و زمان، انسان و زبان. جلد دوم: نام گیتایی چیست و سرنوشت جهانی آن چگونه بوده‌است؟ و تفاوت میان واژه در هر زبان و نام گیتایی کدام است؟ | اطلاعات | ۱۳۸۴ خورشیدی |
*جلدهای سوم و چهارم کتاب گیتی نامک، به دلایل نامشخصی هنوز منتشر نشده‌اند. این در حالیست که زین العابدین مرتضویان فارسیانی، مدیر انتشارات اطلاعات، در مصاحبه با خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) که در ۲۲ تیر ۱۳۸۸ و بعد از مرگ امان‌الله قرشی منتشر شد، اعلام کرد که جلد سوم از مجموعه چهار جلدی گیتی نامک، به زودی منتشر می‌شود که در آن تا حدی به رشته اسامی گیتایی در جهان پرداخته می‌شود. بحثی که تاکنون در جهان مطرح نشده‌است.
افراد حاضر در عکس از راست به ترتیب: امان‌الله قرشی - مسعود رجب نیا – فتح‌الله مجتبایی – فرنگیس شاهرخ (یگانگی) – شهروز پرخیده – بوذرجمهر پرخیده. بوذرجمهر پرخیده دربارهٔ این عکس می‌گوید: در سال ۱۳۵۵ خورشیدی، برای گفت و گو با هیئت امنای انجمن فرهنگ ایران باستان به مکان این انجمن در کتابخانه یگانگی رفتیم. برای خواندن این گفت و گو نگاه کنید به: شماره تیرماه ۱۳۵۵خورشیدی (۲۵۳۵ شاهنشاهی - شماره ۴۴ – ۴۶) مهنامه زرتشتیان.
محمد رئیس‌زاده

| محمد رئیس زاده | محمد رئیس زاده |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۵۴ باغملک
ملیت: ایرانی
محل تحصیل: دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
پیشه: فوق تخصصی جراحی عروق
آثار برجسته: رئیس سازمان نظام پزشکی
محمد رئیس‌زاده (متولد ۲۰ اسفند ۱۳۵۴ در باغملک) پزشک ایرانی و دانش‌آموخته دکترای عمومی از دانشگاه علوم پزشکی تهران و دوره تخصصی جراحی عمومی و فوق تخصصی جراحی عروق و تروما از دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی و است. وی از ۱۰ مهر ۱۴۰۰ با کسب ۱۵۰ رای از ۲۷۴ رای مجمع عمومی سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران، به ریاست این سازمان انتخاب شد. پیش از او، محمدرضا ظفرقندی رئیس سازمان نظام پزشکی کشور بود.
مسئولیت‌ها

رئیس زاده پیش از رسیدن به ریاست سازمان نظام پزشکی، ریاست دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی بقیةالله را برعهده داشت. عضویت در فرهنگستان علوم پزشکی، معاونت دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی (از سال ۱۳۸۷ تا ۱۳۸۹)، ریاست سازمان بسیج جامعه پزشکی کشور (از سال ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۸)، معاونت آموزشی و ریاست دانشکده پزشکی و مدیریت گروه آموزشی جراحی دانشگاه علوم پزشکی بقیةالله (از سال ۱۳۹۶ تا کنون) از جمله مشاغل آموزشی و پژوهشی او بوده‌است.
اعلام نظرهای تأمل‌برانگیز

وی در مورد افزایش مهاجرت پزشکان پس از اعتراضات ۱۴۰۱ ایران هشدار داد.
جامعه پزشکی به درجه‌ای رسیده که می‌تواند بهترین خدمات را به مردم ارائه دهد و دیگر نیازی به اعزام هیچ بیماری به خارج از کشور نداریم اما همزمان با این رشد، موضوع تأمین هزینه‌های درمان برای مردم رشد نکرده‌است و دغدغه تأمین هزینه برای مثلاً یک عمل جراحی برای برخی کمرشکن است.
قاچاق آرد را می‌بینند، قاچاق پزشک را نمی‌بینند.
عرضه گرفتن مالیات ندارید پزشکان را تخریب نکنید.
از ورود افراد غیرمتخصص به طب سنتی جلوگیری شود.
برخی بیماران به دلیل شرایط اقتصادی درمان را رها می‌کنند.
آمار مهاجرت پزشکان جوسازی و دروغ نیست.
تبعات عقبگرد ۴۰ ساله پزشکی/ مجبور می‌شویم پزشک وارد کنیم.
با ورود ارگان‌ها به صنعت داروسازی مخالفیم