اخلاق رایانه‌ای
تاریخچه

مفهوم اخلاق رایانه‌ای در دهه ۱۹۴۰ با استاد MIT نوربرت وینر، ریاضیدان و فیلسوف آمریکایی شکل گرفت. در طول جنگ جهانی دوم، وینر و مهندسان همکارش هنگام کار بر روی توپ‌های ضدهوایی، یک سیستم ارتباطی بین بخشی از توپ که هواپیمای جنگی را ردیابی می‌کرد، بخشی که محاسبات را برای تخمین مسیر انجام می‌داد و بخشی که شلیک می‌کرد، ایجاد کردند. وینر علم چنین سیستم بازخورد اطلاعات را " سایبرنتیک "نامید، و او این رشته جدید را با مسائل اخلاقی مرتبط با آن در سال ۱۹۴۸ کتاب خود به نام سایبرنتیک مطرح کرده‌است. در سال ۱۹۵۰، کتاب دوم وینر، استفاده انسانی از انسان، به عمق مسائل اخلاقی پیرامون فناوری اطلاعات پرداخت و مبانی اساسی اخلاق رایانه را بنیان نهاد.
کمی بعد در همان سال، اولین جنایت رایانه‌ای در جهان انجام شد. یک برنامه‌نویس با استفاده از یک بیت از کد رایانه‌ای قادر به جلوگیری از پرچم‌گذاری حساب بانکی خود به عنوان اضافه مصرف نشده بود. با این حال، در آن زمان هیچ قانونی برای جلوگیری از او وضع نشده بود و در نتیجه اتهامی به او وارد نشد. برای اطمینان از اینکه شخص دیگری این کار را انجام نداده‌است، یک کد اخلاقی برای رایانه مورد نیاز بود.
در سال ۱۹۷۳، انجمن ماشین آلات رایانه (ACM) اولین کد اخلاقی خود را تصویب کرد. دون پارکر SRI International، نویسنده جرایم رایانه‌ای، کمیته توسعه‌دهنده کد را رهبری کرد.
در سال ۱۹۷۶، والتر مانر، معلم و محقق پزشکی متوجه شد که تصمیمات اخلاقی هنگام اضافه شدن رایانه بسیار دشوارتر است. او متوجه نیاز به شاخه ای دیگر از اخلاق در مورد کار با رایانه شد؛ بنابراین اصطلاح «اخلاق رایانه‌ای» ابداع شد.
در سال ۱۹۷۶ جوزف وایزن باوم دومین بارگذاری قابل توجه خود را در زمینه اخلاق رایانه انجام داد. وی کتابی با عنوان قدرت رایانه و دلیل انسانی منتشر کرد که در مورد چگونگی مفید بودن هوش مصنوعی برای جهان صحبت کرد. با این حال هرگز نباید اجازه داد که مهم‌ترین تصمیمات را بگیرد زیرا از خصوصیات انسانی مانند خرد برخوردار نیست. تا حد زیادی مهم‌ترین نکته‌ای که وی در کتاب بیان می‌کند، تمایز بین انتخاب و تصمیم‌گیری است. وی استدلال کرد که تصمیم‌گیری یک فعالیت محاسباتی است در حالی که انتخاب اینگونه نیست و بنابراین توانایی انتخاب چیزی است که باعث می‌شود ما، انسان نامیده شویم.
بعداً در همان سال Abbe Mowshowitz، استاد علوم کامپیوتر در کالج سیتی نیویورک، مقاله‌ای را با عنوان «دربارهٔ رویکردهای مطالعه مسائل اجتماعی در محاسبات» منتشر کرد. این مقاله سوگیری‌های فنی و غیرفنی را در تحقیقات مربوط به موضوعات اجتماعی موجود در محاسبات، شناسایی و مورد تجزیه و تحلیل قرار داد.
در طی سال ۱۹۷۸، قانون حق حریم خصوصی مالی توسط کنگره ایالات متحده تصویب شد و توانایی دولت در جستجوی سوابق بانکی را به شدت محدود کرد.
در طول سال آینده ترل وارد باینوم، استاد فلسفه در دانشگاه ایالتی کانتیکت و همچنین مدیر مرکز تحقیقات محاسبات و جامعه در آنجا، برنامه درسی را برای دوره دانشگاهی در زمینه اخلاق رایانه تدوین کرد. Bynum همچنین سردبیر مجله Metaphilosophy بود . در سال ۱۹۸۳ این مجله یک مسابقه مقاله با موضوع اخلاق رایانه برگزار کرد و مقالات برنده را در ویژه‌نامه پرفروش سال ۱۹۸۵ «کامپیوترها و اخلاق» منتشر کرد.
در سال ۱۹۸۴، کنگره آمریکا قانون امنیت و آموزش رایانه در مشاغل کوچک را تصویب کرد که در آن یک شورای مشورتی مدیریت مشاغل کوچک ایجاد شد تا امنیت رایانه مربوط به مشاغل کوچک را مورد توجه قرار دهد.
در سال ۱۹۸۵، جیمز مور، استاد فلسفه در کالج دارتموث در نیوهمشایر، مقاله‌ای را منتشر کرد به نام "اخلاق رایانه چیست؟" در این مقاله Moor بیان می‌کند که اصول اخلاقی رایانه شامل موارد زیر است: «(۱) شناسایی خلاهای مربوط به سیاست‌های رایانه‌ای، (۲) تبیین اختلافات مفهومی، (۳) تدوین سیاست‌های استفاده از فناوری رایانه و (۴) توجیه اخلاقی چنین سیاست‌هایی.»
در همان سال، دبورا جانسون، استاد اخلاق کاربردی و رئیس گروه علوم، فناوری و جامعه در دانشکده مهندسی و علوم کاربردی دانشگاه ویرجینیا، اولین کتاب مهم اخلاق رایانه را منتشر کرد. کتاب درسی جانسون بیش از ۱۰ سال پس از انتشار چاپ اول، موارد عمده‌ای را برای تحقیق در اخلاق رایانه شناسایی کرد.
در سال ۱۹۸۸، رابرت هاپتمن، کتابدار در دانشگاه سنت کلاود، با " اخلاق اطلاعات " روبرو شد، اصطلاحی که برای توصیف ذخیره‌سازی، تولید، دسترسی و انتشار اطلاعات استفاده می‌شد. تقریباً در همان زمان، قانون تطبیق رایانه و حریم خصوصی به تصویب رسید و این قانون برنامه‌های دولت ایالات متحده را که شناسایی بدهکاران بود محدود کرد.
در سال ۱۹۹۲، ACM مجموعه جدیدی از قوانین اخلاقی را به نام "کد اخلاقی و رفتار حرفه ای ACM" تصویب کرد که شامل ۲۴ اظهار مسئولیت شخصی بود.
سه سال بعد، در سال ۱۹۹۵، Krystyna Górniak-Kocikowska، استاد فلسفه دانشگاه ایالتی کانکتیکات جنوبی، هماهنگ‌کننده برنامه مطالعات مذهبی، و همچنین یک همکار ارشد تحقیق در مرکز تحقیقات محاسبات و جامعه، این ایده را ارائه داد که اخلاق رایانه‌ای سرانجام به یک سیستم اخلاقی جهانی تبدیل می‌شود و اندکی پس از آن، اخلاق رایانه‌ای کلاً جایگزین اخلاق می‌شود زیرا به اخلاقی استاندارد عصر اطلاعات تبدیل می‌شود.
در سال ۱۹۹۹، دبورا جانسون دیدگاه خود را که کاملاً مغایر با عقیده گورنیاک-کوچیکوفسکا بود، آشکار کرد و اظهار داشت که اخلاق رایانه‌ای پیشرفت نخواهد کرد بلکه اخلاق قدیمی ما با یک پیچ و تاب کوچک است.
پس از قرن بیستم، به عنوان یک نتیجه از بحث و تبادل نظر در مورد دستورالعمل‌های اخلاقی، بسیاری از سازمان‌ها مانند ABET اعتباربخشی اخلاقی را برای برنامه‌های دانشگاه یا کالج مانند «علوم کاربردی و طبیعی، محاسبات، مهندسی و فناوری مهندسی در مقاطع کاردانی، کارشناسی، و کارشناسی ارشد» برای تلاش و ترویج کارهای با کیفیت که از رهنمودهای حقوقی و اخلاقی صحیح پیروی می‌کنند.
در سال ۲۰۱۸ گاردین و نیویورک تایمز گزارش دادند که فیس بوک داده‌های ۸۷ میلیون کاربر فیس بوک را برای فروش به کمبریج آنالیتیکا گرفته‌است.
در سال ۲۰۱۹، فیس بوک صندوق احداث یک مرکز اخلاق در دانشگاه فنی مونیخ، واقع در آلمان را ایجاد کرد. این اولین بار بود که فیس بوک به یک مؤسسه دانشگاهی برای امور مربوط به اخلاق رایانه کمک مالی می‌کرد.