stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
برمودا در المپیک تابستانی ۲۰۲۴

| برمودا در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ | برمودا در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ |
| --- | --- |
شناسه آی‌اوسی: BER
ان‌اوسی: اتحادیه المپیک برمودا
وبگاه: olympics.bm
در پاریس, فرانسه ۲۶ ژوئیه ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-07-۲۶) – ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-08-۱۱): در پاریس, فرانسه ۲۶ ژوئیه ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-07-۲۶) – ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-08-۱۱)
رقابت‌کنندگان: ۸ (۴ مرد و ۴ زن) در ۵ رشته
پرچم‌دار (افتتاحیه): جاه-نهای پرینشف و آدریانا پنرودوکه
پرچم‌دار (اختتامیه): دارا علیزاده
مدال‌ها:  طلا ۰ نقره ۰ برنز ۰ مجموع ۰ 
حضورها در بازی‌های المپیک تابستانی (نگاه اجمالی): حضورها در بازی‌های المپیک تابستانی (نگاه اجمالی)
۱۹۳۶ ۱۹۴۸ ۱۹۵۲ ۱۹۵۶ ۱۹۶۰ ۱۹۶۴ ۱۹۶۸ ۱۹۷۲ ۱۹۷۶ ۱۹۸۰ ۱۹۸۴ ۱۹۸۸ ۱۹۹۲ ۱۹۹۶ ۲۰۰۰ ۲۰۰۴ ۲۰۰۸ ۲۰۱۲ ۲۰۱۶ ۲۰۲۰ ۲۰۲۴: ۱۹۳۶ ۱۹۴۸ ۱۹۵۲ ۱۹۵۶ ۱۹۶۰ ۱۹۶۴ ۱۹۶۸ ۱۹۷۲ ۱۹۷۶ ۱۹۸۰ ۱۹۸۴ ۱۹۸۸ ۱۹۹۲ ۱۹۹۶ ۲۰۰۰ ۲۰۰۴ ۲۰۰۸ ۲۰۱۲ ۲۰۱۶ ۲۰۲۰ ۲۰۲۴
کاروان المپیکی برمودا، یکی از کاروان‌های شرکت‌کننده در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ بود. این دوره از بازی‌ها از ۲۶ ژوئیه تا ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۵ تا ۲۱ امرداد ۱۴۰۳ خورشیدی) به میزبانی پاریس، پایتخت فرانسه برگزار شد. پس از نخستین حضور کاروان برمودا در المپیک در سال ۱۹۳۶، برمودا در تمامی دوره‌های المپیک به جز ۱۹۸۰ مسکو در پی حمایت از ایالات متحده در تحریم شوروی، شرکت کرده است.
برای دومین دوره پیاپی،‌ پرچمدار برمودا در آیین گشایش این دوره از بازی‌ها دارا علی‌زاده، ورزشکار ایرانی‌الاصل این کشور بود.
شرکت‌کنندگان

شرکت‌کنندگان این کاروان در رشته‌های زیر به رقابت پرداختند.
| ورزش | مردان | زنان | مجموع |
| --- | --- | --- | --- |
| دو و میدانی | ۱ | ۰ | ۱ |
| روئینگ | ۱ | ۰ | ۱ |
| قایقرانی بادبانی | ۰ | ۱ | ۱ |
| شنا | ۱ | ۱ | ۲ |
| سه‌گانه | ۱ | ۲ | ۳ |
| مجموع | ۴ | ۴ | ۸ |
روئینگ

مقالهٔ اصلی: روئینگ در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴
برای دومین دوره پیاپی، دارا علیزاده موفق شد جواز حضور در ماده اسکال انفرادی  مردان را کسب کند.
| ورزشکار | رویداد | مقدماتی> زمان | مقدماتی> رتبه | شانس مجدد> زمان | شانس مجدد> رتبه | یک چهارم نهایی> زمان | یک چهارم نهایی> رتبه | نیمه نهایی> زمان | نیمه نهایی> رتبه | نهایی> زمان | نهایی> رتبه |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| دارا علیزاده | اسکال یک‌‌نفره مردانه | ۷:۲۳٫۷۰ | ۵ R | ۷:۱۷٫۰۵ | ۳ SE/F | استراحت | استراحت | ۷:۳۳٫۳۸ | ۱ FE | ۷:۰۳٫۱۲ | ۲۸ |
دهالاگیری

| دهالاگیری | دهالاگیری |
| --- | --- |
دهالاگیری : دهالاگیری 
مرتفع‌ترین نقطه: مرتفع‌ترین نقطه
ارتفاع: ۸۱۶۷ متر
برجستگی: ۳٬۳۵۷ متر (۱۱٬۰۱۴ فوت) 
قله مادر: 
ایزولاسیون: ۳۱۸ کیلومتر (۱۹۸ مایل) 
فهرست‌بندی: هشت هزار متری‌ها
مختصات: ۲۸°۴۱′۴۷″ شمالی ۸۳°۲۹′۴۳″ شرقی﻿ / ﻿۲۸٫۶۹۶۳۹°شمالی ۸۳٫۴۹۵۲۸°شرقی﻿ / 28.69639; 83.49528
جغرافیا: جغرافیا
موقعیت:    نپال
رشته‌کوه مادر: هیمالیا
صعود: صعود
نخستین صعود: ۱۹۶۰
دهالاگیری (به انگلیسی: Dhaulagiri) به معنای «کوهستان سفید» بخشی از رشته کوه‌های هیمالیا می‌باشد که در شمال غربی Pokhara (پُخارا) درناحیهٔ شمال نپال مرکزی قرار گرفته است. ارتفاع آن به ۸۱۶۷ متر می‌رسد. خط الراس منتهی به دهالاگیری بالغ بر ۳۰ کیلومتر می‌باشد و دورادور آن را یخچالها و یخشارها (آبشارهای یخی) فراگرفته‌اند. در کنار برج اصلی کوه چندین تاج بلند قرار دارد که از شرق تا غرب گسترده شده‌اند و هر یک بیش از ۷۲۰۰ متر ارتفاع دارند.

در ۱۳ می ۱۹۶۰ نخستین صعود دهالاگیری توسط تیمی مشترک از کوهنوردان سوئیس، اتریش و نپال صورت گرفت. «کورت دیمبگر»، «پیتر داینر»، «ارنست فورر»، «آلبین شلبرت» به همراه نیما دورجی و ناوانگ دورجی فاتحان نخست کوه بودند. سرپرستی صعود را مکس ایزلین بر عهده داشت. این تیم از مسیر یال شمال شرقی قله را فتح نمود، که امروزه به عنوان مسیرعادی کوه شناخته می‌شود. کورت دیمبرگر از فاتحان نخست کوه پیش از این به همراه هرمان بول قله برودپیک را فتح کرده بود و با صعود دهالاگیری دومین شخصی بود که به دو قله ۸۰۰۰ متری صعود می‌کرد.
در صعود سال ۱۹۶۰ کوهنوردان برای نخستین بار توسط هواپیما به منطقه اعزام شدند، گرچه با سقوط هواپیما در نزدیکی کوهستان برای مدت‌ها اعزام کوهنوردان با هواپیما ممنوع شد.
هم‌اکنون دهالاگیری با بیش از ۳۲۰ صعود و حدود ۵۶ کشته از جمله قلل دشوار و خطرناک هیمالیا به‌شمار می‌رود.
در بهار ۲۰۰۶ سه تن از کوهنوردان ایرانی به نامهای مهدی اعتمادی فر، امیر حسین جابرانصاری و نادر فروتن اقدام به صعود دهالاگیری نمودند که به دلیل شرایط بد آب و هوا تلاش ایشان ناکام ماند. در سال ۲۰۰۹ مهدی اعتمادی فر به صورت مستقل و در دومین تلاش برای صعود به قله دهالاگیری در هیمالیا، نزدیک قله مفقود شد و کسی هیچ نشانی از او پیدا نکرد.
در سال ۱۳۸۹ کوهنورد ایرانی عظیم قیچی ساز موفق شد بدون کپسول اکسیژن به این رشته کوه صعود کند.
کوهنورد ایرانی امیرعلی شهریار در ۱۳ تیر سال ۱۳۹۸ به همراه یک گروه بین‌المللی صعود به قله دهالاگیری در نپال را از مسیر یال شمال شرقی آغاز کرده و پس از گذشت ۲۱ روز از زمان صعود با شرایط بد آب و هوایی و تند بادها مواجه شد و از اولین صعود تابستانی خود بازماند، در زمان تلاش برای بازگشت در حادثه ای از ناحیه زانو دچار آسیب شدید شد، که با کمک و از جان گذشتگی دوستان و هم تیمی‌های خود به پایین منتقل شد.
دریاچه اوریوم

| دریاچه اوریوم | دریاچه اوریوم |
| --- | --- |
Урюм: Урюм
نمایی از دریاچه از دید سنتینل-۲: نمایی از دریاچه از دید سنتینل-۲
دریاچه اوریومنمایش نقشه نووسیبیرسک اوبلاستدریاچه اوریومنمایش نقشه روسیه: دریاچه اوریومنمایش نقشه نووسیبیرسک اوبلاستدریاچه اوریومنمایش نقشه روسیه
موقعیت: دشت بارابا دشت سیبری غربی
مختصات: ۵۴°۳۳′۱۲″ شمالی ۷۸°۳۰′۲۰″ شرقی﻿ / ﻿۵۴٫۵۵۳۳۳°شمالی ۷۸٫۵۰۵۵۶°شرقی﻿ / 54.55333; 78.50556
گونه: دریاچه
درون‌شارش‌های کلان: رود چولیم
برون‌شارش‌های کلان: Chulym
حوضهٔ آبریز: ۱۰٬۸۰۰ کیلومتر مربع (۴٬۲۰۰ مایل مربع)
کشورهای حوضه: Russia
بیشترین درازا: ۱۴٫۹ کیلومتر (۹٫۳ مایل)
بیشترین پهنا: ۷٫۲ کیلومتر (۴٫۵ مایل)
مساحتِ رو: ۸۴٫۱ کیلومتر مربع (۳۲٫۵ مایل مربع)
زمان ماند: یوتی‌سی ۷:۰۰+
ارتفاع سطح: ۱۰۶ متر (۳۴۸ فوت)
جزیره‌ها: no
دریاچه اوریوم (انگلیسی: Uryum) یک دریاچه در استان نووسیبیرسک کشور روسیه است.
المپیک زاپاس

| 0 | 1 |
| --- | --- |
ورزشگاه پاناتینایکو در سال ۱۸۷۰ میلادی: ورزشگاه پاناتینایکو در سال ۱۸۷۰ میلادی
اولین دوره: ۱۸۵۹
آخرین دوره: ۱۸۷۵
مقر: آتن، یونان
Sponsor: اوانجلیس زاپاس
المپیک زاپاس (یونانی: Ζάππειες Ολυμπιάδες) که در آن زمان گاه به اختصار المپیک (یونانی: Ολύμπια، المپیا) نامیده می‌شد، مجموعه ای از رویدادهای ورزشی بود که در سال‌های ۱۸۵۹، ۱۸۷۰ و ۱۸۷۵ در آتن، یونان، با حمایت مالی تاجر یونانی، اوانجلیس زاپاس، برگزار می‌شد. این بازی‌ها یکی از نخستین گام‌ها برای احیای بازی‌های المپیک باستانی در دوران مدرن بود. این مسابقات قابل مقایسه با بازی‌هایی است که ویلیام پنی بروکس در انگلستان از سال ۱۸۵۰ میلادی بنا نهاده بود، و مجموعه رقابت‌هایی که کمیته بین‌المللی المپیک که از سال ۱۸۹۶ میلادی برگزار می‌کرد.
مشارکت زاپاس در این روند بسیار حیاتی بود: نه تنها بازی‌ها به ابتکار خود او برگزار می‌شد، بلکه او بودجه‌ای را برای اجرای بازی‌ها و همچنین برای تهیهٔ زیرساخت‌های حیاتی ورزش، از جمله نوسازی آثار باستانی مرتبط، را فراهم کرد. استادیوم پاناتنائیک که میزبان بازی‌های ۱۸۷۰ و ۱۸۷۵ میلادی شد، از این موارد بودند. استادیوم مذکور همچنین میزبان اولین بازی‌های المپیک امروزی در سال ۱۸۹۶ شد و همچنین بازی‌های بین‌المللی ۱۹۰۶ در آن برگزار گردید و مجدداً در بازی‌های المپیک ۲۰۰۴ آتن، محل برگزاری ورزش تیراندازی با کمان و پایان خط ماراتن آن دوره از المپیک بود.
احیای المپیک

اشارات پراکنده به احیای بازی‌های المپیک باستان توسط شخصیت‌های مختلف در طول قرن نوزدهم میلادی، الهام گرفته از درجه خاصی از رمانتیسیسم انجام شد. پانگیوتیس سوتسوس، متولد قسطنطنیه، سردبیر یک روزنامه یونانی، در شعر خود در سال ۱۸۳۳ به نام گفتگوی مردگان، از بازی‌های المپیک به عنوان نماد سنت‌های یونان باستان یاد کرد. بلافاصله پس از آن، او صراحتاً پیشنهاد احیای بازی‌ها توسط دولت تازه تأسیس یونان را داد؛ و حتی در سال ۱۸۳۵ یادداشتی را در این زمینه به دولت یونان ارسال کرد. پیشنهاد او توسط اوتو، پادشاه یونان، مورد استقبال قرار گرفت اما با وجود پیگیری‌های سوتسوس در بیست و شش سال آینده، عملاً کاری انجام نشد.
در سال ۱۸۵۲، ارنست کورتیوس، باستان‌شناس آلمانی، طی یک سخنرانی رمانتیک، اظهار داشت که رویدادهای المپیک دوباره احیا خواهند شد. اوانجلیس زاپاس، تاجر موفق و مهاجر یونانی در رومانی، از سوتسوس الهام گرفت و تصمیم گرفت این سنت باستانی را با تلاش‌ها و منابع مالی شخصی خود احیا کند. در اوایل سال ۱۸۵۶، زاپاس نامه‌ای از طریق کانال‌های دیپلماتیک به شاه اوتو فرستاد و پیشنهاد کرد کل پروژه احیای المپیک را تأمین مالی کند و همچنین جوایز نقدی را برای برندگان فراهم سازد. با این حال، این ابتکار بدون مخالفت نبود. در میان بخشی از سیاستمداران یونانی (به ویژه شاریلاوس تریکوپیس و استفانوس دراگومیس) اعتقاد گسترده‌ای وجود داشت که بازی‌های ورزشی فقط یک ارتجاع به دوران باستان است. آنها می‌ترسیدند که اگر یونان، همان‌طور که ادعا می‌کردند، یک جشن قدیمی و بت‌پرستانه را احیا کند، در میان کشورهای پیشرو اروپایی، بدوی به نظر برسد. مشخصاً وزیر خارجه یونان و رئیس لابی محافظه کار ضد ورزش در آتن، الکساندروس رنگاویس، به جای یک رویداد ورزشی، یک نمایشگاه صنعتی و کشاورزی را پیشنهاد کرد.
ماه‌ها هیچ پاسخ رسمی از سوی دولت یونان برنیامد. در ژوئیه ۱۸۵۶، مقاله‌ای در مطبوعات یونانی توسط پاناژوتیس سوتسوس چاپ شد که تلاش‌های زاپاس را به‌طور گسترده‌ای به اطلاع عموم می‌رساند و باعث ایجاد یک سری رویدادها شد. سرانجام، اوتو با برگزاری مسابقات در فواصل چهار ساله، به مناسبت نمایشگاه‌های صنعتی و کشاورزی موافقت کرد و اجازه اجرای رویدادهای ورزشی با حمایت کامل زاپاس را داد. در نتیجه، زاپاس بودجه لازم را به دولت یونان برای ایجاد صندوق امانی المپیک پیشنهاد کرد.
عواقب و تأثیر در تولد دوباره المپیک

ویلیام پنی بروکس، پزشک انگلیسی، یک جنبش ورزشی را در انگلستان به راه انداخته بود و بازی‌های المپیک ونلاک در سال ۱۸۵۰ میلادی، توسط وی تأسیس شد. این بازی‌ها توسط کلاس المپیک ونلاک سازماندهی می‌شد که در سال ۱۸۶۰ نام خود را به انجمن المپیک ونلاک تغییر داد. دکتر بروکس رشته‌هایی را از برنامه بازی‌های زاپاس در ۱۸۵۹ به عاریت گرفت که شامل «پرتاب نیزه به سمت هدف» در بازی‌های المپیک ونلاک ۱۸۶۱ بود و این عمل مورد پسند واقع شد. اولین مردی که در فهرست افتخار انجمن المپیک ونلاک قرار گرفت، پتروس ولیساریو اسمیرنیوتی بود که در بازی‌های المپیک ۱۸۵۹ آتن در دوی مسافت شرکت کرد و جایزه اهدایی کمیته انجمن المپیک ونلاک را برنده شد. بروکس اولین کسی بود که پیشنهاد برگزاری المپیک بین‌المللی باز را برای برگزاری در آتن، متمایز از المپیک ملی یونان در سال‌های ۱۸۵۹، ۱۸۷۰ و ۱۸۷۵ مطرح کرد؛ زیرا المپیک ملی در یونان، بازتابی از المپیک باستان بود و برای تمامی رقابت‌کنندگان غیر یونانی‌زبان غیرقابل شرکت بود. علی‌رغم درخواست‌های مداوم او برای اقدام به دولت یونان، پیشنهادهای او پذیرفته نمی‌شد. با این حال، بسیاری از ایده‌هایی که دکتر بروکس در بازی‌های المپیک ونلاک استفاده شدند. متعاقباً بارون پیر دو کوبرتین در سال ۱۸۹۰ از بازی‌های ونلاک بازدید کرد و این ایده‌ها را پذیرفت.
میراث زاپاس در احیای بازی‌های المپیک، در کنار سوتسوس، بروکس و بعداً کوبرتین، قابل توجه بود. علاوه بر این، استادیوم پاناتنائیک که با بودجه شخصی او بازسازی شد، میزبان رویدادهای المپیک در سنوات ۱۸۹۶، ۱۹۰۶ و ۲۰۰۴ شد.
مجسمه اوانجلیس زاپاس، حامی بازی‌ها (اثری از یوانیس کوسوس).
دوچرخه‌سواری در المپیک تابستانی ۲۰۰۸

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
 دوچرخه‌سواری در Games of the XXIX Olympiad:  دوچرخه‌سواری در Games of the XXIX Olympiad
    The Laoshan Velodrome :     The Laoshan Velodrome 
ورزشگاه‌ها : 
 بی‌ام‌اکس :  Laoshan BMX Field 
 کوهستان :  Laoshan Mountain Bike Course 
 جاده :  Urban Road Cycling Course 
 پیست :  Laoshan Velodrome 
 تاریخ :  9  – ۲۳ اوت 
 دوچرخه‌سواران :  508 از 66 کشور
رده‌بندی کشورهای برتر : رده‌بندی کشورهای برتر 
|   بریتانیای کبیر:  |   بریتانیای کبیر:  |   بریتانیای کبیر:  |  8    |  4    |  2   |   |  |
|   فرانسه:  |   فرانسه:  |   فرانسه:  |  2    |  3    |  1   |   |  |
|   اسپانیا:  |   اسپانیا:  |   اسپانیا:  |  2    |  1    |  1   |   |  |
 « ۲۰۰۴ :  ۲۰۱۲ » 
Cycling
دوچرخه‌سواری در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ نام رویداد ورزش دوچرخه‌سواری در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۲۰۰۸ در پکن انجام شد.
رقابت جاده

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| رویداد | طلا | نقره | برنز |
| رقابت جاده مردان جزئیات | ساموئل سانچز  اسپانیا | فابیان کانچلارا  سوئیس | الکساندر کولوبنف  روسیه |
| رقابت جاده زنان جزئیات | نیکول کوک  بریتانیای کبیر | اما یوهانسون  سوئد | تاتیانا گودرتزو  ایتالیا |
| تایم تریل مردان جزئیات | فابیان کانچلارا  سوئیس | گوستاو لارسون  سوئد | لوی لایفایمر  ایالات متحده آمریکا |
| تایم تریل زنان جزئیات | کریستین آرمسترانگ  ایالات متحده آمریکا | اما پولی  بریتانیای کبیر | کارین توریگ  سوئیس |
پیست > مردان

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| رویداد | طلا | نقره | برنز |
| کیرین جزئیات | کریس هوی  بریتانیای کبیر | راس ادگار  بریتانیای کبیر | کیوفومی ناگای  ژاپن |
| مدیسون جزئیات |  آرژانتین (ARG) خوان کروچت والتر پرز |  اسپانیا (ESP) خوان یانراس تونی تاولر |  روسیه (RUS) میخائیل ایگناتیف الکسی مارکوف |
| رقابت امتیازی جزئیات | خوان یانراس  اسپانیا | راجر کلوگه  آلمان | کریس نیوتون  بریتانیای کبیر |
| تعقیبی انفرادی جزئیات | بردلی ویگینز  بریتانیای کبیر | هیدن رولستون  نیوزیلند | استیون بورک  بریتانیای کبیر |
| تعقیبی تیمی جزئیات |  بریتانیای کبیر (GBR) اد کلانسی پل منینگ گراینت توماس بردلی ویگینز |  دانمارک (DEN) الکس راسموسن میکل مارکیو کاسپر یورنسن ینس-اریک مادسن میکل فرک کریستنسن* |  نیوزیلند (NZL) سم بیولی جسی سرگنت هیدن رولستون مارک رایان وستلی گاف* |
| اسپرینت انفرادی جزئیات | کریس هوی  بریتانیای کبیر | جیسون کنی  بریتانیای کبیر | میکائل بورگن  فرانسه |
| اسپرینت تیمی جزئیات |  بریتانیای کبیر (GBR) جیمی استاف جیسون کنی کریس هوی |  فرانسه (FRA) گرگوری بوگ کوین سیرو آرنو تورنان |  آلمان (GER) رنه اندرس ماکسیمیلیان لوی اشتفان نیمکه |
پیست > زنان

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| رویداد | طلا | نقره | برنز |
| رقابت امتیازی جزئیات | ماریانه ووش  هلند | یوانکا گونسالس  کوبا | لیره اولابریا  اسپانیا |
| تعقیبی جزئیات | ربکا رومرو  بریتانیای کبیر | وندی هووناگل  بریتانیای کبیر | لسیا کالیتوفسکا  اوکراین |
| اسپرینت جزئیات | ویکتوریا پندلتون  بریتانیای کبیر | آنا میرز  استرالیا | گو شوانگ  چین |
* Participate in the preliminary round only.
کوهستان

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| رویداد | طلا | نقره | برنز |
| مردان جزئیات | ژولیان آبسالون  فرانسه | ژان کریستف پرو  فرانسه | نینو شورتر  سوئیس |
| زنان جزئیات | زابینه اشپیتز  آلمان | مایا ووشچوفسکا  لهستان | ایرینا کالنتیوا  روسیه |
بی‌ام‌اکس

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| رویداد | طلا | نقره | برنز |
| مردان جزئیات | ماریس اشترومبرگس  لتونی | میک دی  ایالات متحده آمریکا | دانی رابینسون  ایالات متحده آمریکا |
| زنان جزئیات | آن-کارولین چوسون  فرانسه | لتیسیا لو کورگیه  فرانسه | جیل کینتنر  ایالات متحده آمریکا |
جدول مدال‌ها

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  رتبه  | کشورها | طلا | نقره | برنز | مجموع |
| ۱ |  بریتانیای کبیر (GBR) | ۸ | ۴ | ۲ | ۱۴ |
| ۲ |  فرانسه (FRA) | ۲ | ۳ | ۱ | ۶ |
| ۳ |  اسپانیا (ESP) | ۲ | ۱ | ۱ | ۴ |
| ۴ |  ایالات متحده آمریکا (USA) | ۱ | ۱ | ۳ | ۵ |
| ۵ |  سوئیس (SUI) | ۱ | ۱ | ۲ | ۴ |
| ۶ |  آلمان (GER) | ۱ | ۱ | ۱ | ۳ |
| ۷ |  آرژانتین (ARG) | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ |
| ۸ |  لتونی (LAT) | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ |
| ۹ |  هلند (NED) | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ |
| ۱۰ |  سوئد (SWE) | ۰ | ۲ | ۰ | ۲ |
| ۱۱ |  نیوزیلند (NZL) | ۰ | ۱ | ۱ | ۲ |
| ۱۲ |  استرالیا (AUS) | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۱۳ |  کوبا (CUB) | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۱۴ |  دانمارک (DEN) | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۱۵ |  لهستان (POL) | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۱۶ |  روسیه (RUS) | ۰ | ۰ | ۳ | ۳ |
| ۱۷ |  چین (CHN) | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۱۸ |  ایتالیا (ITA) | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۱۹ |  ژاپن (JPN) | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۲۰ |  اوکراین (UKR) | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| مجموع | مجموع | ۱۸ | ۱۸ | ۱۸ | ۵۴ |
آسترید برژه-فریسبه

| آسترید برژه-فریسبه | آسترید برژه-فریسبه |
| --- | --- |
زادهٔ: ۵ خرداد ۱۳۶۵ ۲۶ مهٔ ۱۹۸۶ ‏(۳۸ سال) بارسلون
ملیت:  اسپانیا  فرانسه
پیشه(ها): بازیگر، مانکن
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۷-حال
آسترید برژه-فریسبه (به فرانسوی: Àstrid Bergès-Frisbey) (زاده ۲۶ مهٔ ۱۹۸۶ در بارسلون) بازیگر و مانکن اسپانیایی-فرانسوی است. پدرش کاتالان و مادرش فرانکو-امریکن است.
زندگی‌نامه

وقتی ۵ ساله بود خانواده‌اش به پاریس نقل مکان کردند اما وقتی مادرش از پدرش طلاق گرفت به همراه مادرش به جنوب غرب فرانسه رفت. ابتدا در حوالی مته (شرانت-ماریتیم) و پس از آن به سن سوپلیس دو رویان و نهایتاً در بندر رویان ماندگار شدند. آنجا بود که آسترید جوان به کالج هانری-دونان رفت (در سرش رؤیای بازی در تئاتر آنتیگون را می‌پروراند) ۱۷ ساله بود که پاریس بازگشت تا در رشته علوم ادامه تحصیل دهد. در همان زمان بود که پدرش را از دست داد این واقعه به او فهماند که کمدی تنها چیزی است که باید دنبال کند و در مرکز سیمون ثبت نام کرد.
آسترید اولین قدم‌هایش در سینما را با حضور در چند برنامه‌هنری که از طریق یک آژانس سینمایی وارد آن شده بود برداشت. بعد از آن موفق شد چند نقش کوچک در چند سریال و فیلم بازی کند. او نقش ایزابل استوای جوان (دانیل داریو نقض ایزابل پیر را بازی می‌کرد) در تله‌فیلم «او و من» اثر براترد استورا بازی کرد در همان سال نقش اصلی فیلم «سدی برابر اقیانوس آرام» اثر ریثی پان را بازی کرد و برای آن نقش نامزد در یافت جایزه بهترین بازیگر جوان در سال ۲۰۱۰ شد. او پیشتر در سال ۲۰۰۸ برای بازی در کنار ژولین الوگت و برنو ولکویچ در تئاتر «اکوس» اثر دیده لون در تئاتر مرینی خوش درخشیده بود. در سال ۲۰۰۹ در پروژه‌های بیشتری مشغول شد و موفق شد جایزه سوزان بیانشتی را که هر سال به جوان با استعداد در هنرهای دراماتیک اهدا می‌شود را دریافت کند
فیلم‌شناسی

| سال | عنوان | نقش | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۰۷ | روی خط | ماری سرتیسیان | سریال تلویزیونی |
| ۲۰۰۷ | دوین امیلی | مارکیس | تله‌فیلم |
| ۲۰۰۸ | او و من | ایزابل جوان | سریال کوتاه |
| ۲۰۰۸ | اکوس | جیل ماسون | تئاتر |
| ۲۰۰۸ | دیوار دریا | سوزان | نام فرانسوی این فیلم «سدی در برابر اقیانوس آرام» است. |
| ۲۰۰۹ | اولین ستاره | ژولیت |  |
| ۲۰۰۹ | جذبه | جین |  |
| ۲۰۰۹ | ملکه مرده | دختر پادشاه | تله‌فیلم |
| ۲۰۱۰ | بروک | گلوریا |  |
| ۲۰۱۱ | دختر چاهکن | پاتریسیا آموروتی |  |
| ۲۰۱۱ | دزدان دریایی کارائیب: سوار بر امواج ناشناخته | سیرنا |  |
| ۲۰۱۲ | سکس فرشتگان | کارلا |  |
| ۲۰۱۳ | ژولیت | ژولیت کارسنتی |  |
| ۲۰۱۴ | سرچشمه‌های من | سوفی |  |
| ۲۰۱۵ | آلاسکا (فیلم) | نادین |  |
| ۲۰۱۷ | شاه آرتور: افسانه شمشیر | ژینور |  |
| ۲۰۲۰ | دیگران | ماری |  |
| ۲۰۲۱ | خزانه | لورین |  |
| ۲۰۲۴ | کوکو | اد |  |
:
سرانجام… هزار و یک شب

| سرانجام… هزار و یک شب | سرانجام… هزار و یک شب |
| --- | --- |
کارگردان: آنتونیو مارگریتی
فیلمنامه‌نویس: دینو ورده  آنتونیو مارگریتی
داستان: دینو ورده
موسیقی: کارلو ساوینا
مدت زمان: ۹۲ دقیقه
کشور: ایتالیا
زبان: ایتالیایی 
سرانجام… هزار و یک شب (ایتالیایی: Finalmente... le mille e una notte) یک فیلم کمدی اروتیک ایتالیایی به کارگردانی آنتونیو مارگریتی است که در سال ۱۹۷۲ منتشر شد.
گزیدهٔ بازیگران

باربارا بوشه
فمی بنوسی
باربارا ماراتسانو
پوپو د لوکا
گاستونه پسکوچی
اینیاتسیو لئونه
رمو کاپیتانی
واسیلی کاریس
جیجی بالیستا
لوئیجی بونوس
دینو کاسیو
سالواتوره پونتیلو
باربارا مارتسانو
شهرستان هشترود

| شهرستان هشترود | شهرستان هشترود |
| --- | --- |
موقعیت شهرستان هشترود در نقشهٔ استان آذربایجان شرقی: موقعیت شهرستان هشترود در نقشهٔ استان آذربایجان شرقی
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
کشور:  ایران
استان: آذربایجان شرقی
مرکز شهرستان: هشترود
سایر شهرها: هشترود ، نظر کهریزی
بخش‌ها: مرکزی و نظر کهریزی
سال تأسیس: ۱۲۹۷[نیازمند منبع]
اداره: اداره
فرماندار: فرید قشلاقی
مردم: مردم
جمعیت: ۱۱۲۰۰ نفر ( سرشماری سال ۲۰۲۳ )
مذهب: اسلام شیعه
داده‌های دیگر: داده‌های دیگر
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۴۱-۵۲۶۱ ۰۴۱-۵۲۶۲ ۰۴۱-۵۲۶۳
شهرستان هشترود یکی از شهرستان‌های استان آذربایجان شرقی است. مرکز این شهرستان شهر هشترود است. این شهر در جنوب شرقی شهر تبریز واقع شده و ۱۲۰ کیلومتر با آن فاصله داردو در غرب شهر میانه  واقع شده و ۶۵ کیلومتر با آن فاصله دارد. این شهرستان دارای ۲ شهر به نام های هشترود و نظر کهریزی و ۲ بخش با نام‌های  بخش مرکزی و بخش نظر کهریزی است .ونیز آتش بیگ از مهم‌ترین دهستان اين شهرستان است. این شهرستان ۱۶ مین شهرستان پرجمعیت استان آذربایجان شرقی و سیزدهمین شهرستان بزرگ استان آذربایجان شرقی (از نظر مساحت) است.
تقسیمات کشوری

بخش مرکزی شهرستان هشترود
دهستان سلوک
دهستان علی‌آباد
دهستان آلمالو
دهستان کوهسار
دهستان چاراویماق شمال شرقی
شهرها: هشترود
بخش نظرکهریزی
دهستان قرانقو (با مرکزیت آتش‌بیگ)
دهستان نظرکهریزی (با مرکزیت نظرکهریزی)
شهرها: نظر کهریزی
درگاه آذربایجان
| ن ب واستان آذربایجان شرقی | ن ب واستان آذربایجان شرقی | ن ب واستان آذربایجان شرقی |
| --- | --- | --- |
| مرکز | تبریز |     |
| شهرستان‌ها | آذرشهر •  اسکو •  اهر •  بستان‌آباد •  بناب •  تبریز •  جلفا •  چاراویماق •  خداآفرین •  سراب •  شبستر •  عجب‌شیر •  کلیبر •  مراغه •  مرند •  ملکان •  میانه •  ورزقان •  هریس •  هشترود •  هوراند |     |
| شهرها | آبش‌احمد •  آچاچی •  آذرشهر •  اربطان •  آقکند •  اسکو •  اهر •  ایلخچی •  باسمنج •  بخشایش •  بستان‌آباد •  بناب •  بناب مرند •  تبریز •  ترک •  ترکمانچای •  تسوج •  تیکمه‌داش •  تیمورلو •  جلفا •  جوان‌قلعه •  خاروانا •  خامنه •  خداجو •  خسروشاه •  خمارلو •  خواجه •  خوشه‌مهر •  داریان •  دوزدوزان •  دیزج حسین‌بیگ •  زرنق •  زنوز •  سراب •  سردرود •  سهند •  سیس •  سیه‌رود •  شبستر •  شربیان •  شرفخانه •  شندآباد •  صوفیان •  عاشقلو •  عجب‌شیر •  علیشاه •  قره‌آغاج •  کردکندی •  کشکسرای •  کلوانق •  کلیبر •  کوزه‌کنان •  گوگان •  لاریجان •  لیلان •  مبارک‌شهر •  مراغه •  مرند •  ملکان •  ممقان •  مهربان •  میانه •  نظرکهریزی •  وایقان •  ورزقان •  هادیشهر •  هریس •  هشترود •  هوراند •  یامچی |     |
| جاذبه‌های گردشگری | آبشار آسیاب‌خرابه •  آبشار پیربالا •  آبشار سرکنددیزج •  آبشار عیش‌آباد •  آبشار گل‌آخور •  ارگ تبریز •  بازار تبریز •  برج خلعت‌پوشان •  برج مدور •  بوستان ایل‌گلی •  پل‌های خداآفرین •  مسجد جامع سراب •  خانه مشروطه •  دریاچه ارومیه •  دریاچه قوریگل •  رصدخانه مراغه •  روستای اشتبین •  روستای کندوان •  روستای مجارشین  •  سد امند •  سنگ نبشته رازلیق سراب •  غار قدمگاه •  غار کبوتر •  قلعه آوارسین •  قلعه بابک •  قلعه ضحاک •  کاخ شهرداری تبریز •  کلیسای استپانوس مقدس •  کلیسای هوهانس مقدس •  گنبد سرخ •  گنبد غفاریه •  گنبد کبود •  مسجد استاد و شاگرد •  مسجد جامع تبریز •  مسجد جامع مهرآباد •  مسجد حسن پادشاه •  مسجد سنگی ترک •  مسجد صاحب‌الامر •  مسجد کبود •  معبد مهر •  مقبرةالشعرا •  مقبرةالعرفا •  مقبرةالوزرا •  موزه آذربایجان •  موزه سنجش •  قیزلار کورپوسی |     |
| فهرست‌ها | حوزه‌های انتخابیه •  شهرستان‌ها •  بخش‌ها •  شهرها •  شهرک‌ها •  دهستان‌ها نمایندگان ولی فقیه در استان •  استانداران |     |
رده: رده
آیس‌ست

| 0 | 1 |
| --- | --- |
طرحی از ماهواره آیس‌ست در مدار: طرحی از ماهواره آیس‌ست در مدار
گونه مأموریت: سنجش از دور
اپراتور: ناسا
شناسهٔ کوسپار: 2003-002A
شماره ستکات: ۲۷۶۴۲
وبگاه: icesat.gsfc.nasa.gov
مدت مأموریت: ۷ سال
 :  
ویژگی‌های فضاپیما: ویژگی‌های فضاپیما
Bus: BCP-2000
سازنده: Ball Aerospace
جرم پرتاب: ۹۷۰ کیلوگرم (۲٬۱۴۰ پوند)
ابعاد: 2m x 2m x 3.1m
توان: 640.0 W
 :  
آغاز مأموریت: آغاز مأموریت
تاریخ راه‌اندازی: ۱۳ ژانویه ۲۰۰۳
موشک: دلتا ۲ 7320-10 D294
سایت پرتاب: پایگاه نیروی هوایی وندنبرگ SLC-2W
 :  
پایان مأموریت: پایان مأموریت
Disposal: بازنشسته
پایان فعالیت: فوریه ۲۰۱۰
تاریخ واپاشی: 30 August 2010, 09:00 UTC
 :  
مشخصات مداری: مشخصات مداری
سامانه مرجع: مدار زمین‌مرکزی
رژیم مأموریت: مدار نزدیک زمین
حضیض gee: ۵۸۶ کیلومتر (۳۶۴ مایل)
اوج gee: ۵۹۴ کیلومتر (۳۶۹ مایل)
انحراف مداری: ۹۴٫۰ درجه
تناوب: ۹۶٫۶ دقیقه
 :  
 :  
آیس‌ست (انگلیسی: ICESat) سرواژه عبارت ماهواره یخ، ابر و ارتفاع زمین مأموریت ماهواره‌ای برای اندازه‌گیری تغییرات توده‌های یخ زمین، ابرها، و ذرات معلق هوا و نیز تعیین ویژگی‌های توپوگرافی و پوشش گیاهی زمین بود که بخشی از سامانه دیدبانی زمین ناسا به‌شمار می‌رفت. این ماهواره در ۱۳ ژانویه ۲۰۰۳ توسط راکت دلتا ۲ از پایگاه نیروی هوایی وندنبرگ در کالیفرنیا به فضا پرتاب شد و در ارتفاع تقریبی ۶۰۰ کیلومتری در مدار خود قرار گرفت. آیس‌ست پیش از بازنشستگی در سال ۲۰۱۰ و پس از خاموش‌شدن و عدم موفقیت راه‌اندازی مجدد، به مدت ۷ سال فعال بود.
مأموریت آیس‌ست به منظور فراهم‌کردن داده‌های ارتفاعی مورد نیاز جهت تعیین حجم توده‌های یخ و همچنین اطلاعات وضعیت ابرها به ویژه ابرهای استراتوسفری در نواحی قطبی طراحی شده بود. این ماهواره اطلاعات توپوگرافی و پوشش گیاهی کره زمین و نیز پوشش سطحی گرینلند و یخسارهای جنوبگان را تهیه می‌کرد. داده‌های آیس‌ست در ارزیابی ویژگی‌های جنگلی و تراکم درختان نیز مورد استفاده قرار می‌گرفت.
چهره بی‌احساس

یک زن با چهره بی‌احساس
چهرهٔ بی‌احساس (یا چهرهٔ بی‌روح و خنثی) یک حالت چهره است که خنثی است و هیچ حسی را بیان نمی‌کند. این حالت ممکن است بر اثر فقدان احساس، افسردگی، بی‌حوصله‌گی یا یا گیجی مانند زمانی که کسی به چیزی ارجاع می‌دهد که شنونده هیچ ایده‌ای از آن ندارد.
اگر کسی احساسات خود را به نحوی پنهان کند که در چهرهٔ وی نشانی از آن نباشد، به آن پوکرفیس می‌گویند که یکی از تکنیک‌ها در بازی پوکر برای جلوگیری از خواندن کارت‌ها از روی حالت چهره توسط رقبا است.
دوم (بازی ویدئویی ۲۰۱۶)

| رستاخیز | رستاخیز |
| --- | --- |
توسعه‌دهنده(ها): آی‌دی سافتور
ناشر(ها): بتزدا
تهیه‌کننده(ها): تیموتی بل
هنرمند(ان): هوگو مارتین
آهنگساز(ان): میک گوردون 
سری: دوم
موتور: آی‌دی تک ۶
سکو(ها): پلی‌استیشن ۴، اکس‌باکس وان، مایکروسافت ویندوز
تاریخ(های) انتشار: 
ژانر(ها): تیراندازی اول شخص
حالت(ها): تک‌نفره، چندنفره
رستاخیز (به انگلیسی: Doom که به‌طور اصلی به عنوان Doom 4 نیز شناخته می‌شود) یک بازی ویدئویی علمی–تخیلی در سبک تیراندازی اول شخص است که توسط آی‌دی سافتور توسعه یافته و بوسیلهٔ بتزدا منتشر شده‌است. این بازی نسخه‌ای بازشروع برای مجموعه بازی‌های دوم به‌شمار می‌رود که توسط آی‌دی سافتور توسعه یافته و از موتور این شرکت، یعنی آی‌دی تک ۶ استفاده کرده‌است. خبر ساخت بازی در ۷ مه ۲۰۰۸ بعد از گمانه‌زنی‌های جان کارمک در کنفرانس کویک (۳ اوت ۲۰۰۷) رونمایی شد. این بازی در تاریخ ۱۳ مه ۲۰۱۶ برای مایکروسافت ویندوز، اکس‌باکس وان و پلی‌استیشن ۴ در سراسر جهان عرضه شد.