میلان (موشک ضد تانک)
تاریخچه

میلان از هدایت نیمه خودکار فرمان به خط دید برخوردار است.کنترل موشک از طریق بردار رانش (نازل‌های متحرک موتور برای تغییر جهات بردار رانش) انجام می‌شود و موشک نیز به تجهیزات نشانه روی حساس فروسرخ مجهز است. سامانه ردیابی فروسرخ با همکاری مشترک دو کشور فرانسه و آلمان ساخته شده‌است. زمانی که موشک پرتاب می‌شود چهار بالک انتهایی آن باعث حرکت موشک حول محور افقی و تثبیت آن در حین پرواز می‌شود. موشک انداز و تجهیزات نشانه روی با هم هستند و در پرتاب‌های زمینی این مجموعه روی یک سه‌پایه قرار می‌گیرد. این مکانیزم باعث می‌شود که بتوان موشک میلان را از روی تجهیزات و خودروهای نیمه زرهی نیز شلیک کرد.
آماده کردن موشک میلان برای شلیک آسان است. هنگام شلیک موشک تیرانداز فقط علامت نشانه روی خود را روی هدف نگه داشته و بقیه کارها به صورت خودکار توسط سامانه هدایت نیمه خودکار فرمان به خط دید انجام می‌شود.
موشک ضد زره Milan-۲
این نوع موشک که نسل دوم موشک میلان محسوب می‌شود در سال ۱۹۸۳ طراحی و یک سال بعد در خط تولید قرار گرفت. در سال ۱۹۸۴ به خدمت ارتش کشورهای فرانسه، آلمان و انگلیس درآمد. در سال ۱۹۸۵ آمریکا این سامانه موشکی را مورد ارزیابی قرار داد. سرجنگی آن از نوع خرج گود است که توانایی نفوذ به زره‌های کامپوزیتی و پیشرفته را داراست. موشک میلان ۲ نسبت به موشک پایه دارای توانایی عمق نفوذ بیش تری است. این ویژگی به خاطر پراپ دماغه موشک است که موجب افزایش فاصله دورایستایی موشک شده‌است. موشک میلان ۲ دارای هدایت نیمه خودکار فرمان به خط دید با استفاده از سیم است. بیشینه برد موشک ۲۰۰۰ متر و کمینه برد ۲۵ متر است. موشک با سرعت متوسط ۷۲۰ کیلومتر در ساعت در ۱۲/۵ ثانیه به پیشینه برد خود می‌رسد. موشک دارای طول ۹۱۸ میلیمتر، قطر ۱۲۵ میلی‌متر و وزن ۶/۷۳ کیلوگرم است. امکان شلیک ۳ تا گلوله در دقیقه فراهم است. سرجنگی موشک به وزن ۲/۷۰ کیلوگرم و قطر ۱۱۵ میلی‌متر است که دارای ۱/۷۹ کیلوگرم ماده شدیدالانفجار و قدرت نفوذ ۲۵۳ میلیمتری در زره‌ است.
موشک Milan-2T
در سال ۱۹۶۸ Milan-2T در مسیر توسعه قرار گرفت. در سال ۱۹۹۱ Milan-2T که دارای سرجنگی خرج گود دو مرحله‌ای بود به خدمت ارتش فرانسه و آلمان درآمد. از این موشک برای انهدام اهدافی که به وسیله زره واکنشی انفجاری محافظت می‌شوند استفاده می‌شود.
موشک Milan-2ER
این موشک که برد آن به ۳۰۰۰ متر افزایش یافته و جدیدترین نسل میلان محسوب می‌شود با همکاری فرانسه و هندوستان تولید شده و از توانایی پیشرفته و برد بیش تر برخوردار است. سرجنگی آن می‌تواند تا ۱۰۰۰ میلی‌متر در زره واکنشگر انفجاری یا زره همگن نفوذ کند. قدرت نفوذ آن در بتون مسلح نیز ۳ متر است. برای این موشک یک موضع شلیک دیجیتالی جدید طراحی و ساخته شده‌است. در این موضع شلیک یک تصویربردار حرارتی یکپارچه به همراه یک خروجی ویدئویی وجود دارد که موجب می‌شود موقعیت تیرانداز و موشک انداز از هم فاصله پیدا کند. وزن این شلیک جدید با احتساب دو موشک کمتر از ۴۵ کیلوگرم است.
میلان ER نسل جدید سلاح پیاده‌نظام برای حمایت از آتش تاکتیکی و دقیق نزدیک عملیات رزمی در عراق است. این تکامل از میلان مبارزه با اثبات شده و فوق‌العاده قابل اعتماد است در حال حاضر در حال استفاده در بیش از ۴۰ کشور در سراسر جهان است و ایده‌آل برای الحاق به آینده جنگ شبکه محور (NCW) سیستم مناسب است.
میلان ER با حفظ تمام عملکرد و ویژگی‌های عملیاتی خانواده میلان (ارگونومی، قابلیت اطمینان، صحت، استحکام و انعطاف‌پذیری استفاده تاکتیکی) شامل بروزرسانی‌هایی شده‌است. همچنین دارای فناوری‌های نسل آینده لازم برای پاسخگویی به نیازهای جدید در مبارزه در حالی که هزینه‌های زندگی در کل چرخه سازگار با محدودیت‌های بودجه‌ای از نیروهای مسلح. این فناوری‌های جدید باعث بروز رسانی‌هایی شامل بهره‌برداری از کلاهک پیشرفته، سیستم نیروی محرکه، که در پرواز قدرت مانور و میدان عملیاتی (در حال حاضر تا ۳٬۰۰۰ متر به عنوان مخالف ۲٬۰۰۰ متر از مهمات نسل میلان قبلی) نقش مؤثری دارند.
موشک دارای سرعت ۲۰۰ متر در ثانیه برد ۴۰۰ تا ۲۰۰۰ متر و سرجنگی دو مرحله‌ای ضد تانک با قدرت انفجاری بسیار بالا است. موشک به طول ۱/۲ متر، وزن ۷/۱ کیلوگرم، قطر ۰/۱۲۵ متر دارای پیشرانش راکت سوخت جامد است.
سامانه پرتاب و تجهیزات نشانه روی این موشک با هم بوده و در پرتاب‌های زمینی این مجموعه روی سه‌پایه قرار می‌گیرد. این مکانیزم باعث می‌شود که بتوان میلان را از روی تجهیزات ضد و خودروهای نیمه زرهی شلیک کرد. سامانه پرتاب متشکل از یک سامانه دید و یک مجموعه هدایت است که روی سه‌پایه نصب می‌شود. تعیین‌کننده فروسرخ، انحراف زاویه بین موشک و خط دید به هدف را اندازه‌گیری می‌کند. تمام سامانه‌های پرتاب موشک میلان را می‌توان به سامانه‌های پرتاب میلان ۳ ارتقاء داد و از آن برای شلیک گونه‌های مختلف موشک میلان استفاده می‌شود.
موشک برای شلیک به دو خدمه نیاز دارد. یکی تیرانداز که سه‌پایه شلیک را حمل می‌کند و دیگری کمک تیرانداز یا بارکننده موشک که دو موشک را با خود حمل می‌کند. شلیک موشک در وضعیت عادی ه این صورت است که تیرانداز علامت دوربین را روی هدف قرار داده و دکمه شلیک را فشار می‌دهد. موشک از داخل لوله پرتاب شلیک می‌شود و خود لوله پرتاب نیز پشت موشک انداز پرتاب می‌شود. پس از آن می‌توان موشک را دوباره بارگذاری کرد. مرحله اول پیشرانش به مدت ۱/۵ ثانیه می‌سوزد و موشک را از داخل موشک انداز تا یک فاصله تقریباً ۳ متری پرتاب می‌کند و مرحله دوم پیشرانش نیز ۱۱ ثانیه‌است که سرعتی فراتر از ۲۰۰ متر بر ثانیه و بیشینه برد ۲ کیلومتر برای یک زمان پرواز ۱۲/۵ ثانیه به موشک می‌دهد. پس از شلیک موشک بالک‌های موشک باز شده و موشک را در وضعیت ثابت قرار می‌دهند. وقتی موشک از دید تیرانداز ناپدید می‌شود. تیرانداز با نگه داشتن علامت + دوربین که در طول پرواز موشک روی هدف متمرکز است کار ردگیری هدف را به آسانی دنبال می‌کند. در طول پرواز موشک روی هدف متمرکز است کار ردگیری هدف را به آسانی دنبال می‌کند. در طول پرواز به منظور برخورد نکردن با موانع موشک به صورت خودکار ۰/۵ متر بالاتر از دوربین حرکت می‌کند. به محض برخورد موشک با هدف حتی در زاویه‌های بالا یعنی تا زاویه ۸۰ درجه مواد انفجاری آن آتش می‌گیرد.