stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تویوتومی هیده‌یوشی
کاهش قدرت (۱۵۹۸–۱۵۹۲) > مرگ

در سال ۱۵۹۸ وضعیت جسمی هیده‌یوشی آشکارا دچار مشکل شده بود. او جلسه‌ای ترتیب داد که در آن بزرگترین دایمیوهای کشور را به عنوان هیئت بزرگان پنج‌گانه تعیین کرد. پنج نفری که از طرف هیده‌یوشی به عنوان هیئت بزرگان انتخاب شده بودند، عبارت بودند از: مائدا توشی‌ایه، موری تروموتو، اوکیتا هیده‌ایه، اوئسوگی کاگه‌کاتسو و ایه‌یاسو که از دیگر اعضای این هیئت پرقدرت‌تر بود. او همچنین ۵ نفر از سیاستمداران از جمله ایشیدا میتسوناری را به عنوان هیئت پنج‌گانه برای رسیدگی به امور کشوری تعیین کرد. هیده‌یوشی از تمامی آنان خواست تا سوگندنامه‌ای را مبنی بر حمایت از جانشینی پسرش هیده‌یوری تا رسیدن او به سن بلوغ امضا کنند. از آن‌جا که او از طرف ایه‌یاسو نیز احساس خطر می‌کرد، از او خواست نوهٔ خردسالش سن هیمه را به ازدواج پسرش هیده‌یوری دربیاورد.
هیده‌یوشی سه ماه پس از وخامت اوضاع جسمانی در ۱۸ سپتامبر ۱۵۹۸ درگذشت. در ظاهر پسر خردسال او تویوتومی هیده‌یوری جانشین وی شد اما هیده‌یوری تنها ۵ سال داشت و قدرت اصلی در دستان اعضای ده‌نفرهٔ دو شورای گوتایرو و گو-بوگیو بود. اولین تصمیم سیاسی این شورا برگرداندن سربازان ژاپنی از کره و پایان دادن به جنگ کره بود. مرگ هیده‌یوشی تا پایان بازگشت سربازان ژاپنی از کره از مردم پنهان نگاه داشته شد. در طی دو سال آتی ایه‌یاسو با دایمیوهای متعددی در ژاپن به خصوص با آن‌هایی که با هیده‌یوشی رابطه خوبی نداشتند، پیمان اتحاد بست و فرزندان و نوادگان خود را به وصلت این خاندان‌ها درآورد.
شخصیت > ظاهر

لوئیس فرویس (۱۵۳۲– مرگ ۱۵۹۷) نویسنده کتاب  تاریخ ژاپن در مورد وی نوشته‌است: هیده‌یوشی کوتاه قد بود و ظاهری زشت داشت و شش انگشت در یک دست داشت. چشمانش بیرون آمده و ریش‌های کم‌پشتی مانند چینی‌ها داشت. همچنین در کتاب تاریخی جینگ بیروک سفیران کره‌ای، وی را چنین توصیف کرده‌اند: هیده‌یوشی صورتی کوچک با رنگی تیره دارد و به میمون شبیه است. خود وی در مورد ظاهر خویش گفته‌است من جثه‌ای کوچک و صورتی زشت دارم اما با این وصف پیشرفت من در ژاپن فراموشی‌شدنی نیست.
شخصیت > شهرت

هیده‌یوشی به سبب داشتن نبوغ در ارتباط برقرار کردن با دیگر افراد و همچنین به عنوان کسی که بیشترین پیشرفت را در تاریخ ژاپن داشته‌است، شهرت دارد.
شخصیت > فرهنگ و هنر

هیده‌یوشی که از خانوادهٔ فقیری برخاسته بود از اینکه در دوره جوانی خود نتوانسته بود از تحصیلات خوبی بهره‌مند شود، افسوس می‌خورد و برای جبران آن همواره کوشش و تلاش زیادی برای یادگیری در زمینه‌های گوناگون هنری و فرهنگی از خود نشان می‌داد. او پس از کناره‌گیری از مقام کانپاکو، اتاق ویژه‌ای در قلعه فوشیمی برای آموزش در نظر گرفت و نزد استادان مشهور زمان خویش در زمینهٔ ادبیات کلاسیک ژاپن، رنگا (شعر)، مراسم چای ژاپنی، ذن، کنفوسیوس و نوگاکو (تئاتر ژاپنی) آموزش می‌دید.
شخصیت > زندگی شخصی

هیده‌یوشی همسران غیراصلی خود را همواره از بین زنانی با اصل و نسب و از نظر طبقاتی ممتاز انتخاب می‌کرد تاریخدانان این امر را ناشی از عقده حقارت او که از پایگاه پایین اجتماعی‌اش خانوادگی‌اش ناشی شده بود، ارزیابی می‌کنند.
اودا نوبوناگا که از نزدیک با اونه همسر اصلی هیده‌یوشی آشنایی داشت، در سال ۱۵۸۱ پس از آگاهی از روابط هیده‌یوشی با زنان دیگر نامه‌ای را به قصد دلجویی به شرح زیر به اونه فرستاد:
خوشحالم که برای اولین بار از این مکان (قلعه آزوچی) دیدن کردید. زیبایی شما از قبل نه ده مرتبه بلکه بیست مرتبه بیشتر شده‌است. هیده‌یوشی حرف از کاستی در میان می‌آورد، اما بهتر است که هر چیز را بر زبان نیاورد. مهم نیست که هیده‌یوشی چقدر بگردد، آن موش کچل دیگر هرگز خانمی به مانند تو پیدا نخواهد کرد. فراتر از این، خود را شاد نگه دارید، و به عنوان یک همسر به خود افتخار کنید و حسادت نکنید. با این حال، به عنوان یک همسر، وقتی گله‌هایی هست که می‌خواهید بگویید، بهتر است خویشتن‌داری کنید و به افراط نگویید بلکه تا حدی بگویید. این نامه را به هیده‌یوشی نیز نشان دهید.
این تردید در بین پژوهشگران تاریخ ژاپن مطرح است که آیا هیده‌یوشی واقعاً فرزندی از خود داشته‌است.
لوئیس فرویس در بخش ۴۴  تاریخ ژاپن نوشته‌است:
هیده‌یوشی دارای همسران غیراصلی بسیاری به مانند دیگر امیران محلی ژاپن بود، اما هیچ فرزندی از ازدواج با همسر اصلی وی اونه حاصل نشد و تعداد فرزندان واقعی وی از دیگر همسران نیز بسیار کم است. بعضی از همسران غیراصلی وی که قبلاً فرزندانی از همسر سابق خود داشته‌اند ،نتوانسته‌اند فرزندی از هیده‌یوشی داشته باشند و برخی از آنان فرزندانی دارند که پس از جدا شدن از هیده‌یوشی و ازدواج مجدد متولد شده‌اند؛ بنابراین، این نظر وجود دارد که تویوتومی هیده‌یوری فرزند هیده‌یوشی نیست، بلکه کودکی است که در اثر ارتباط یودو-دونو با مردان دیگر مانند اونو هاروناگا یا مرد دیگری حاصل شده‌است. نه تنها در مورد هیده‌یوری بلکه در مورد فرزند دیگر یودو-دونو، تسوروماتسو (۱۵۸۹ – ۱۵۹۱ میلادی) نیز شایعاتی به همین نحو وجود دارد.
واتانابه یوسوکه در این مورد نوشته‌است، یودو-دونو تنها زنی نبوده که فرزندی از هیده‌یوشی به دنیا آورده‌است. هیده‌یوشی نام «هیده‌کاتسو» را بر روی دو فرزندخوانده‌اش گذاشته‌است. احتمالاً این عمل غیرمعمول در اثر آن بوده که فرزند پسری از نخستین همسر غیراصلی وی می‌نامی دونو هنگامی که هیده‌یوشی در ولایت اومی ارباب قلعه ناگاهاما بوده متولد شده و نام او هیده‌کاتسو بوده‌است. هیده‌کاتسو در سال ۱۵۷۶ و در سنین کودکی درگذشته است. هیده‌یوشی که نمی‌توانسته تنها پسرش را که در اثر مرگ از دست داده بود فراموش کند به علت علاقهٔ قلبی به نام هیده‌کاتسو، این نام را برای پسر چهارم اودا نوبوناگا، هاشیبا هیده‌کاتسو و پسر خواهرش تویوتومی هیده‌کاتسو که به فرزندخواندگی وی درآمده بودند، برگزیده‌است.
هیده‌یوشی برای مراسم چای ژاپنی و جمع‌آوری وسایل آن، حمایت مالی از رویدادهای اجتماعی و حمایت از استادان تحسین شده، وقت و هزینه زیادی را صرف کرد. مراسم بزرگ چای کیتانو (۱۵۸۷) و همچنین جشن شکوفه‌های گیلاس دایگو (۱۵۹۸) مجلل‌ترین گردهمایی‌هایی هستند که هیده‌یوشی در ارتباط با مراسم چای برگزار کرده‌است. با افزایش علاقه به مراسم چای در بین طبقه حاکم، تقاضا برای وسایل ظریف سرامیکی نیز افزایش یافت. در طی حمله به کشور کره، نه تنها مقادیر زیادی از ظروف سرامیکی با ارزش مصادره شد، بلکه بسیاری از صنعتگران کره‌ای نیز به زور مجبور شدند به ژاپن نقل مکان کنند.
شخصیت > محل زندگی

قلعه ناگاهاما، در استان شیگا واقع شده‌است. این قلعه در سال ۱۵۷۵–۱۵۷۶ توسط هیده‌یوشی ساخته شد. در این هنگام هیده‌یوشی ۳۶ ساله بود.
قلعه نیجو/قلعه میوگنجی، در کیوتو، در سال ۱۵۸۳ هیده‌یوشی مدتی این قلعه را پایگاه خود قرار داد.
قلعه هیمه‌جی، در استان هیوگو این کاخ اولین اثر ثبت شده در فهرست میراث جهانی یونسکو از کشور ژاپن است. هیده‌یوشی در سال ۱۵۸۰ در زمان حمله به چوگوکو (جنوب ژاپن) این قلعه را تصاحب کرد.
قلعه اوساکا، هیده‌یوشی پایگاه خود را در این قلعه اوساکا قرار داد و در اواخر سال ۱۵۸۳ در آن ساکن شد. در این هنگام هیده‌یوشی ۴۷ ساله بود.
جوراکودای، به دستور هیده‌یوشی در کیوتو ساخته شده بود. در سال ۱۵۸۷ هیده‌یوشی پس از پیروزی در لشکرکشی کیوشو از اوساکا به این قصر نقل مکان کرد.
در سال ۱۵۹۴ هیده‌یوشی جهت اقامت به قلعه فوشیمی یا با نام دیگر «قلعه مومویاما» وارد شد و در سال ۱۵۹۸ در همین قلعه در سن ۶۲ سالگی درگذشت.
قلعه ناگاهاما
قلعه هیمه‌جی
جوراکودای
قلعه فوشیمی/قلعه مومویاما (به معنی کوه هلو)
نابودی خاندان تویوتومی

بعد از مرگ تویوتومی هیده‌یوشی در سال ۱۵۹۸ میلادی شورایی پنج نفره به همراه ۵ سیاستمدار دیگر مانند ایشیدا میتسوناری و آسانو ناگاماسا حکمرانی ژاپن را بین خود تقسیم کرده و ادارهٔ کشور را برعهده گرفتند. مسن‌ترین و بانفوذترین اعضای شورا یعنی مائدا توشی‌ایه یک سال پس از مرگ هیده‌یوشی در سال ۱۵۹۹ درگذشت. پس از آن به سرعت در ژاپن دایمیوها و سامورایی‌ها به دو گروه تقسیم شدند. یکی ارتش غربی (گروه میتسوناری) و دیگری ارتش شرقی (گروه ضد میتسوناری). ایه‌یاسو گروه ضد میتسوناری را حمایت می‌کرد. دو گروه در نهایت در نبرد سکیگاهارا بزرگترین و تقریباً مهم‌ترین نبرد در طول تاریخ ژاپن مقابل یکدیگر قرار گرفتند. نبرد سکیگاهارا با پیروزی مطلق توکوگاوا ایه‌یاسو پایان یافت و سپاه غربی در هم کوبیده شد.
پس از نبرد، تویوتومی هیده‌یوری عنوان بزرگترین دایمیوی کشور را از دست داد. زمین‌های مصادره‌شده از طرفداران خاندان تویوتومی یک سوم مساحت کل کشور را دربرمی‌گرفت. تعداد زیادی از سامورایی‌هایی که در خدمت این دایمیوها بودند، شغل خود را از دست داده و تبدیل به رونین شدند. بیشتر این رونین‌ها ده سال بعد در محاصرهٔ اوساکا به طرفداری از خاندان تویوتومی گرد قلعهٔ اوساکا جمع شدند.
در سال ۱۶۰۳، ایه‌یاسو رسماً عنوان شوگون را از امپراتور دریافت کرد و بدین ترتیب رژیم تویوتومی در این سال پایان یافت. ایه‌یاسو برای یکپارچه شدن قدرت خود، تصمیم گرفت نیروهای خود را جمع کند تا بازماندگان خاندان تویوتومی در قلعهٔ اوساکا را از بین ببرد. در سال ۱۶۱۴ وی دست‌آویزی پیدا کرد و به خاندان تویوتومی دستور داد تا قلعهٔ اوساکا را ترک کنند. خاندان تویوتومی از این دستور اطاعت نکرده و شروع به احضار رونینها (سامورایی‌های بدون ارباب) برای گردآوری ارتش در قلعه کردند. ایه‌یاسو با لشکر ۲۰۰ هزار نفری خود و متحدانش به اوساکا حمله کرد. نقطهٔ پایان زندگی تویوتومی هیده‌یوری محاصرهٔ اوساکا (۱۶۱۴–۱۶۱۵) بود. در پایان این محاصره قلعهٔ اوساکا به آتش کشیده شد و مدافعان آن شامل هیده‌یوری و مادرش (بیوه هیده‌یوشی، یودو-دونو) در داخل قلعه دست به هاراکیری زدند. بدین ترتیب ایه‌یاسو هر خطر احتمالی که قدرت او را تهدید می‌کرد، نابود کرد و دیگر تهدیدی برای سلطهٔ خاندان توکوگاوا بر ژاپن باقی نماند.
همسران و فرزندان > همسران

تعداد همسران غیراصلی هیده‌یوشی ۱۶ نفر برآورد شده‌است. اما تنها نام ۱۱ نفر از آنان مشخص شده‌است.
اُونِه سال ازدواج (۱۵۶۱) همسر اصلی
می‌نامی دونو احتمالاً ۱۵۷۰
یودو دونو سال ازدواج (۱۵۸۸)، خواهرزادهٔ اودا نوبوناگا
سان نو مارو دونو، دختر اودا نوبوناگا
کیوگوکو تاتسوکو
هیمه‌جی دونو (۱۵۷۷)
کونومائه
می‌نامی نو تسوبانه (۱۵۸۰)
ماهیمه (۱۵۸۵)
کتسوکی این (۱۵۹۰)
کای هیمه (۱۵۹۱)
هیروساوا نو تسوبانه (۱۵۹۳)
همسران و فرزندان > فرزندان

هاشیبا هیده‌کاتسو (ایشی ماتسومارو) (تولد نامشخص بنا بر فرضیه‌ها ۱۵۷۰–۱۵۷۴ –مرگ ۴ نوامبر ۱۵۷۶) از می‌نامی دونو (در مورد صحت آن تردید وجود دارد)
یک دختر از می‌نامی دونو (در مورد صحت آن تردید وجود دارد)
تویوتومی تسوروماتسو (۱۵۸۹ – ۱۵۹۱ میلادی) در سن ۳ سالگی به علت بیماری درگذشت.
تویوتومی هیده‌یوری (۱۵۹۳ – ۱۶۱۵ میلادی)
همسران و فرزندان > فرزندخواندگان پسر

تا دوره ادو به غیر از فرزندخواندگی معمول نوع دیگری از فرزندخواندگی در ژاپن به نام «یوشی» (猶子) نیز وجود داشت. در این نوع فرزندخواندگی، فرزندخوانده تنها از نظر اجتماعی به‌صورت فرزندخوانده پذیرفته می‌شد ولی از نظر مالی بدون ارتباط با پدرخوانده خود باقی می‌ماند و پس از مرگ پدرخوانده از نظر مالی ارثی دریافت نمی‌کرد. در دوره سنگوکو و دوره ادو از نظر اجتماعی این موضوع بسیار حائز اهمیت بود که چه کسی حاضر است یک شخص را به فرزندخواندگی بپذیرد. کسانی که به این نحو به فرزندخواندگی هیده‌یوشی یا کونوئه ساکی‌هیسا که مقام کانپاکو (صدرالاعظم) را برعهده داشتند درمی‌آمدند، می‌توانستند عهده‌دار مقام کانپاکو شوند.
| نام فرزندخوانده | نام پدر اصلی | توضیح |
| --- | --- | --- |
| هاشیبا هیده‌کاتسو | اودا نوبوناگا، (چهارمین پسر) | در سال ۱۵۸۶ میلادی سن ۱۸ سالگی درگذشت. |
| تویوتومی هیده‌تسوگو | میوشی یوشیفوسا، پسر نیشونی خواهر هیده‌یوشی، (نخستین پسر) | در سال ۱۶۹۵ مجبور به هاراکیری شد. |
| تویوتومی هیده‌کاتسو | میوشی یوشیفوسا، پسر نیشونی خواهر هیده‌یوشی، (دومین پسر) | در ۲۳ سالگی در هنگام اعزام به جنگ کره به علت بیماری درگذشت. |
| یوکی هیده‌یاسو | توکوگاوا ایه‌یاسو، (دومین پسر) | در نبرد سکیگاهارا به خدمت پدرش ایه‌یاسو درآمد و در جبههٔ شرقی شرکت کرد. |
| ایکدا تروماسا | ایکدا تسونه‌اوکی، (دومین پسر) | در نبرد سکیگاهارا همراه با ایه‌یاسو جنگید. |
| ایکدا ناگایوشی | ایکدا تسونه‌اوکی، (سومین پسر) | در نبرد سکیگاهارا همراه با ایه‌یاسو جنگید. |
| کوبایاکاوا هیده‌آکی | کینوشیتا ایه‌سادا، پنجمین پسر برادر همسر اصلی هیده‌یوشی، اونه | پس از تولد نخستین پسر هیده‌یوشی در سال ۱۵۹۱، به فرزندخواندگی کوبایاکاوا تاکاکاگه درآمد. در نبرد سکیگاهارا خیانت وی به خاندان تویوتومی، موجب پیروزی سپاه شرقی شد. |
| اوکیتا هیده‌ایه (یوشی) | اوکیتا نائوایه | در تهاجم ژاپن به کره (۱۵۹۸–۱۵۹۲) یکی از فرماندهان ارشد بود. در نبرد سکیگاهارا در جبههٔ غربی (جبههٔ خاندان تویوتومی) جنگید. |
| داته هیده‌مونه (یوشی) | داته ماسامونه | در نبرد سکیگاهارا قصد پیوستن به جبهه غربی را داشت اما قبل از آن به گروگان گرفته شد. |
| شاهزاده هاچیجو توشی‌هیتو (یوشی) | ششمین پسر شاهزاده سانه‌هیتو و برادر امپراتور گو-یوزی | هیده‌یوشی در تلاش برای تقویت رابطه خاندان تویوتومی و دربار ژاپن، او را به فرزندی خود درآورد. |
همسران و فرزندان > فرزندخواندگان دختر

| نام فرزندخوانده | نام پدر اصلی | توضیح |
| --- | --- | --- |
| یودو دونو | آزای ناگاماسا (نخستین دختر) | زن غیراصلی هیده‌یوشی نیز شد. وی مادر دو پسر هیده‌یوشی، تویوتومی تسوروماتسو و تویوتومی هیده‌یوری بود. |
| اوهاتسو | آزای ناگاماسا (دومین دختر) | با کیوگوکو تاکاتسوگو ازدواج کرد. |
| اوایو | آزای ناگاماسا (سومین دختر) | نخست با ساجی کازوناری، سپس با تویوتومی هیده‌کاتسو و پس از آن با توکوگاوا هیده‌تادا (دومین شوگون از شوگون‌سالاری توکوگاوا) ازدواج کرد. |
| ماهیمه | مائدا توشی‌ایه، (سومین دختر) | زن غیراصلی هیده‌یوشی نیز شد. |
| گوهیمه | مائدا توشی‌ایه، (چهارمین دختر) | با اوکیتا هیده‌ایه ازدواج کرد. |
| مائدا کیکوهیمه | مائدا توشی‌ایه، (ششمین دختر) | در سن ۷ سالگی درگذشت. |
| اوهیمه | اودا نوبوکاتسو | در سن ۷ سالگی درگذشت. |
| چیکورین-این | اوتانی یوشیتسوگو | با سانادا یوکیمورا ازدواج کرد. |
| دایزن این | تویوتومی هیده‌ناگا (برادر هیده‌یوشی) | با موری هیده‌موتو ازدواج کرد. |
| ایتوهیمه | هاچیسوکا ماساکاتسو (ملازم هیده‌یوشی) | با کورودا ناگاماسا ازدواج کرد. |
| کونوئه ساکیکو (یوشی) | کونوئه ساکی‌هیسا | همسر غیراصلی امپراتور گو-یوزی و مادر امپراتور گومیزونو شد. |
ارزیابی تاریخی

در ۱۸۶۸ امپراتور میجی به خاطر قدردانی از نقش هیده‌یوشی در نشان‌دادن قدرت ژاپن به کشورهای خارجی، وی را کامی (ایزدان شینتو، ارواح شریف و مقدس) نامید و دستور ساخت معبدی را برای پرستش وی را صادر کرد. در پی این دستور معبد تویوکونی در کیوتو برای بزرگداشت هیده‌یوشی ساخته شد.
ایزاوا موتوهیکو، پژوهشگر تاریخ ژاپن، در مورد هیده‌یوشی نوشته‌است: توکوگاوا ایه‌یاسو برخلاف قول و پیمانی که با هیده‌یوشی بسته بود، پس از گذشت زمان نه‌تنها از پسر و جانشین وی حمایت نکرد بلکه با کشتن پسر و نوه هیده‌یوشی نسل وی را ریشه‌کن کرد. اگر فقط به عمل ایه‌یاسو توجه شود، او نسبت به هیده‌یوشی مرد شروری به نظر می‌رسد. اما در واقع جایی برای تمجید از هیده‌یوشی نیست. هیده‌یوشی به محض درگذشت نوبوناگا ربودن حق حاکمیت از خاندان اودا را آغاز کرد. دومین پسر نوبوناگا، اودا نوبوکاتسو، یک بار تبعید و املاکش ضبط شد. سومین پسر وی، اودا نوبوتاکا، به اجبار هیده‌یوشی یک سال پس از مرگ پدرش و پس از شکست در نبرد شیزوگاتاکه مجبور به هاراکیری شد. خواهر کوچکتر نوبوناگا، اوایچی، پس از شکست بر سر جانشینی نوبوناگا و محاصرهٔ قلعه‌اش توسط هیده‌یوشی دست به هاراکیری زد. نوهٔ نوبوناگا که توسط خود هیده‌یوشی به جانشینی انتخاب شده بود، هرگز اجازه نیافت تا به جایگاه خود برسد. تمام اینها در حالی بود که نوبوناگا ولی‌نعمتی برای هیده‌یوشی بود که وی را از فرش به عرش رسانده بود.
بعد از دورهٔ ادو از هیده‌یوشی به عنوان شخصیتی خونگرم و سرشار از استعداد که توان نفوذ در قلب دیگران را داشت نقل‌های بسیاری شده‌است. ۷۰۰۰ نامهٔ بازمانده از وی، نشان‌دهندهٔ تبحر و تلاش پیگیر هیده‌یوشی در تصاحب قلب دیگران است. او از طبقهٔ فقیری برخاسته بود و برخلاف دیگر فرماندهان سامورایی‌ها نمی‌توانست بر وفاداری ملازمان خود بنا بر اصل فرمانبرداری نسبت به ارباب تکیه کند و ناچار بود این وفاداری را با برقراری ارتباط انسانی ایجاد کند. از طرف دیگر در عرصهٔ تاریخی، هیده‌یوشی کسی است که با تهاجم به کره و چین و همچنین نابودی خاندان خواهرزادهٔ خود، قتل‌عام‌های بی‌رحمانه و بسیاری را در کارنامهٔ خود دارد. خشکاندن نیروی دشمن از ریشه، روشی بود که ارباب او اودا نوبوناگا برای ایجاد وحدت در کشور در پی گرفته بود و هیده‌یوشی نیز به عنوان پیروی از وی و همین‌طور در جهت تثبیت قدرت خویش همین روش را ادامه داد. به علت همین رویکرد دوگانه هیده‌یوشی هم به عنوان یک انسان خونگرم و هم به عنوان یک سفاک اشتهار دارد.
در فرهنگ عامه

وی در سال‌های ۲۰۰۴–۲۰۰۵ در مجموعه تلویزیونی دریاسالار جاوید یی سون شین توسط لی هیو جونگ به تصویر کشیده شده‌است.
هیوگه مونو یک مانگا ی ژاپنی است که توسط یامادا یوشی‌هیرو نوشته و مصور شده‌است. از این مانگا در سال ۲۰۱۱ یک سریال انیمه اقتباس شده‌است، و تصویری تخیلی از زندگی هیده‌یوشی را شامل می‌شود.
در سری بازی‌ها و انیمه‌های سنگوکو باسارا، او به عنوان مردی بیرحم توصیف می‌شود.
در سری بازی‌های اونیموشا، هیده‌یوشی یکی از آنتاگونیست های اصلی بازی است. او در سه بازی اول به عنوان خدمتکار اودا نوبوناگا در بخش هایی از بازی ظاهر می‌شود تا اینکه در بازی چهارم به آنتاگونیست اصلی و حاکم ژاپن تبدیل می‌شود.
گاهشماری رویدادها

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| سال | ماه و روز گاهشماری ژاپنی |  رویداد |
| ۱۵۳۶ |  | تولد هیده‌یوشی در ولایت اُواری (امروزه منطقهٔ ناکامورا در شهر ناگویا در استان آیچی) |
| ۱۵۵۴ |  | شروع خدمت به اودا نوبوناگا |
| ۱۵۶۱ |  | ازدواج با نخستین همسرش اونه |
| ۱۵۶۸ |  | وارد شدن به کیوتو به تبعیت از اودا نوبوناگا |
| ۱۵۷۰ |  | پیروزی در نبرد آنه‌گاوا علیه خاندان آزای و خاندان آساکورا |
| ۱۵۷۳ |  | تغییر نام خانوادگی به «شیباتا» |
| ۱۵۷۳ | ماه هشتم | پیروزی در محاصره اودانی و شکست خاندان آزای |
| ۱۵۷۵ |  | حمله به ولایت اچیزن |
| ۱۵۷۷ |  | نبرد در قلعه شیگیسان |
| ۱۵۷۸ |  | پیروزی در نبرد میکی |
| ۱۵۸۲ |  | وقوع حادثه معبد هوننو و مرگ اودا نوبوناگا |
| ۱۵۸۳ |  | پیروزی در نبرد شیزوگاتاکه |
| ۱۵۸۴ |  | وقوع نبرد کوماکی و ناگاکوته در مقابل توکوگاوا ایه‌یاسو |
| ۱۵۸۵ |  | رسیدن به بالاترین مقام اجرایی کشور بنام کانپاکو |
| ۱۵۸۶ |  | لشکرکشی کیوشو |
| ۱۵۸۷ |  | فرمان اخراج مبلغان مسیحی از ژاپن |
| ۱۵۸۸ |  | صدور پیغام تبعیت از ژاپن توسط خاندان شیمازو به پادشاهی ریوکیو |
| ۱۵۸۹ |  | تولد فرزند پسر بنام تویوتومی تسوروماتسو از همسر غیراصلی‌اش یودو دونو |
| ۱۵۹۰ |  | پیروزی در محاصره اوداوارا (۱۵۹۰) |
| ۱۵۹۱ |  | مرگ پسرش تسوروماتسو-استعفا دادن از مقام کانپاکو (مشاور اعظم امپراتور) و رسیدن به مقام دایجو-دایجین (صدراعظم) |
| ۱۵۹۲ |  | آغاز دوره اول از تهاجم هیده‌یوشی به کره (۱۵۹۸–۱۵۹۲) |
| ۱۵۹۳ |  | نقل مکان به قلعه فوشیمی تولد تویوتومی هیده‌یوری |
| ۱۵۹۶ |  | وقوع حادثه کشتی سان فیلیپ |
| ۱۵۹۷ |  | آغاز دوره دوم از تهاجم هیده‌یوشی به کره (۱۵۹۸–۱۵۹۲) |
| ۱۵۹۸ |  | مرگ در قلعه فوشیمی |
:
منبع‌شناسی

منابعی که توسط معاصران هیده‌یوشی نوشته شده‌است.
تنشوکی: به دستور هیده‌یوشی توسط اومورا یوکو نوشته شده و قدیمی‌ترین زندگی‌نامه در مورد هیده‌یوشی است.
کاواسومی تایکوکی: نویسنده گفته‌های سامورایی‌ها در مورد هیده‌یوشی را در این کتاب جمع‌آوری کرده‌است.
تایکوساما گونکی نو اوچی اوتا گیوایچی: در سال ۱۶۱۰ منتشر شد. اگرچه یک گزیده از کتاب اصلی است، اما از نظر محتوا بی‌نظیر است زیرا نسخه اصلی وجود ندارد.
منابعی که از نظر تحقیقی ارزش بالایی دارند:
تایکو سوسه‌ایکی: (سال‌های تحریر ۱۶۲۵ تا ۱۶۷۶) این کتاب به‌خصوص به حوادث نیمه اول زندگی هیده‌یوشی که در کتاب‌های تاریخی دیگر از آن یاد نشده‌است، پرداخته‌است.
تایکوکی: (سال انتشار ۱۶۲۶) مجموعه‌ای از زندگی‌نامه‌های هیده‌یوشی است.
اهون تایکوکی: (سال انتشار ۱۷۹۷) بر اساس کتاب کاواسومی تایکوکی نوشته شده و مصور است.
سه وحدت‌دهندهٔ ژاپن، از چپ به راست اودا نوبوناگا، تویوتومی هیده‌یوشی، توکوگاوا ایه‌یاسو
در این نقشه متعلق به سال ۱۵۴۸، ولایت اُواری با رنگ صورتی و ولایت مینو (منطقه متعلق به خاندان سایتو) با رنگ قرمز نشان داده شده‌است. در این سال یک قرارداد سیاسی بین دو خاندان اودا و سایتو بسته شد.
نقشه عقب‌نشینی اودا نوبوناگا در محاصره کانگاساکی (۱۵۷۰)
نبرد تدوریگاوا
تصویری از نبرد قلعه تاکاماتسو
در گردهمایی کیوسو، هیده‌یوشی نوه اودا نوبوناگا را بر دوش گرفته و وی را جانشین پدربزرگش اعلام می‌کند.
تا سال ۱۵۸۰، اودا نوبوناگا در بیش از ۳۱ استان از ۶۶ استان ژاپن قدرت داشت. پس از جنگ هیده‌یوشی با ایه‌یاسو، ۳۷ استان ژاپن تحت تسلط هیده‌یوشی قرار گرفتند. نقشه ژاپن در سال ۱۵۸۴ (نبرد کوماکی و ناگاکوته)
بنفش (شمال شرقی): داته هارومونه
آبی: اوئه‌سوگی کاگه‌کاتسو
قرمز: تویوتومی هیده‌یوشی
فیروزه‌ای: توکوگاوا ایه‌یاسو (شامل پنج ولایت کای، شینانو، میکاوا، توتومی و سوروگا)
زرد: موری تروموتو
سبز (شرق): هوجو اوجیماسا
سبز (غرب): چُوسُوکابه مُوتُوچیکا
آبی (جنوب): شیمازو تاکاهیسا
نمایی از قلعهٔ بازسازی شدهٔ اوساکا و دورنمای شهر اوساکا در ژاپن. این قلعه نقش مهمی در یک‌پارچگی ژاپن در دوره آزوچی–مومویاما ایفا نمود. این قلعه به نمادی از ظهور مجدد اوساکا به عنوان یک شهر بزرگ پس از ویرانی آن در جنگ جهانی دوم تبدیل شده‌است.
نقشه فتح ژاپن توسط نوبوناگا و هیده‌یوشی
نقشه محاصره اوداوارا و محل استقرار فرماندهان نامدار
مسیر حرکت کونیشی یوکیناگا و کاتو کیوماسا در تهاجم ژاپن به کره در سال ۱۵۹۲ (میلادی)
معبد تویوکونی (کیوتو)
لباس متعلق به هیده‌یوشی که بافت آن در ایران انجام شده و توسط کشتی‌های پرتغالی به ژاپن آورده شده‌است.
بازسازی اتاق چایِ طلا در قلعه فوشیمی این اتاق قابل حمل بود.
تصویری خیالی و نقاشی شده از هیده‌یوشی در بین همسرانش
اثری که در سال ۱۸۴۹ توسط اوتاگاوا یوشیتورا کشیده شده‌است. در این نقاشی اودا نوبوناگا و آکچی میتسوهیده در حال کوبیدن برنج و تبدیل آن به خمیر، هیده‌یوشی نشسته و مشغول ورز دادن خمیر برنج و در سمت راست توکوگاوا ایه‌یاسو در حالی که فقط نشسته و در حال خوردن کیک برنج است، ترسیم شده‌اند.
ژان میشل ژار

| ژان میشل ژار | ژان میشل ژار |
| --- | --- |
ژان میشل ژار در ۲۰۱۶: ژان میشل ژار در ۲۰۱۶
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۲۴ اوت ۱۹۴۸ ‏(۷۶ سال)
ژانر: امبینت عصر نو الکترونیک ترنس پراگرسیو راک تکنو
ساز(ها): سینث‌سایزر، پیانو، ارگ، گیتار، آکوردئون، گیتار بیس
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۹-اکنون
ناشر(ان): سونی پالیدور اپیک سونی میوزیک وارنر برادرز ئی‌ام‌آی
وبگاه: www.jeanmicheljarre.com
ژان میشل آندره ژار (فرانسوی: Jean-Michel André Jarre‎؛ تلفظ فرانسوی: [ʒɑ̃ miʃɛl ɑ̃dʁe ʒaʁ]؛ زادهٔ ۲۴ اوت ۱۹۴۸) موسیقی‌دان، آهنگساز و تهیه‌کنندهٔ موسیقی فرانسوی است. او یکی از پیشتازان موسیقی الکترونیک، عصر نو، امبینت و سینث‌پاپ به‌شمار می‌رود. همچنین کنسرت‌های وی به دلیل نورپردازی‌های حرفه‌ای، آتش‌بازی و نمایش‌های لیزری معروف هستند.
ژار نخستین موفقیت خود را توسط آلبوم اکسیژن در سال ۱۹۷۶ به دست آورد که بی شک از مهم‌ترین کارهای او به‌شمار می‌رود. او تاکنون بیش از ۸۰ میلیون آلبوم و تک‌آهنگ در سرتاسر دنیا فروخته‌است. همچنین اولین هنرمند غربی است که پس از فروپاشی رژیم کمونیستی در جمهوری خلق چین مجوز اجرای کنسرت را به دست آورد. وی چند رکورد جهانی کنسرت با بیشترین بیننده را به نام خود ثبت کرده‌است.
ژان میشل ژار، فرزند موریس ژار، آهنگساز مشهور فرانسوی است.
زندگی‌نامه > دوران اولیه زندگی، تحصیلات و تأثیرات

ژار در شهر لیون فرانسه به دنیا آمد. پدرش موریس ژار آهنگساز و مادرش، فرانس پژو، یک فعال سیاسی فرانسوی بود. والدینش هنگامی که او ۵ ساله بود از یکدیگر جدا شدند. موریس ژار به آمریکا رفت تا در هالیوود مشغول به کار شود و پس از آن مادرش مراقبت از او را به عهده گرفت. ژان میشل تا ۱۸ سالگی پدرش را ندید. پدربزرگ او، آندره ژار یک نوازنده ابوا، مهندس و مخترع بود که یک دستگاه میکس‌کننده اولیه موسیقی را نیز برای رادیو لیون ساخته بود. او یک ضبط‌کننده موسیقی را به نوه‌اش، ژان میشل هدیه داد. ژار در هشت سال اولیه زندگی‌اش، هر سال شش ماه را در خانه پدربزرگ و مادربزرگش زندگی می‌کرد. او از تماشا کردن اجرای نوازندگان خیابانی از پنجره خانه پدربزرگش در دوران کودکی به عنوان یکی از مشوقان شروع موسیقی خود یاد می‌کند.
وی سپس شروع به نواختن پیانو کرد. اکثر اوقات همراه مادرش به جاز کلاب‌هایی می‌رفت که در آن‌ها نوازندگان مشهور ساکسیفون و ترومپت هنرنمایی می‌کردند. ژار در این باره می‌گوید: «این اجراها مرا به این فکر انداخت که موسیقی می‌تواند بدون هیچ کلامی، توصیفی باشد.» همچنین او تحت تأثیر کارهای پیتر سولاژ، نقاش و مجسمه‌ساز برجسته فرانسوی نیز قرار گرفت. ژار می‌گوید: «می‌توان برای اولین بار در موسیقی، به وسیله صداها و فرکانس‌ها شبیه یک نقاش عمل کرد.»
در دوران جوانی او زندگی خود را از طریق نقاشی کردن اداره می‌کرد و تعدادی از کارهایش را نیز در نمایشگاه نقاشی لیون به نمایش درآورد. هم‌زمان با تحصیلش در مدرسه، مادر ژان میشل او را در کلاس‌های کانتو پوان، هارمونی ثبت نام کرد. در سال ۱۹۶۷ ژار نواختن گیتار را در یک گروه شروع کرد و تجربه میکس کردن صداهای سازهایی چون فلوت و گیتار الکتریک، را با استفاده از افکت‌ها و سایر صداها به دست آورد.
از سال ۱۹۶۹ تجربه کار با حلقه نوار، رادیو و سایر وسایل الکترونیکی را به دست آورد. در همان سال به گروه GRM پیوست و تحت راهنمایی‌های پیر شفر، پدر موسیقی کانکریت، تجربیات زیادی را به دست آورد. به عقیده شفر، موسیقی از نت‌ها ساخته نشده بلکه صداها هستند که موسیقی را می‌سازند. پس از آن با سینت سایزر موگ آشنا شد و در استودیو آهنگساز آلمانی، کارل هاینز اشتوکهاوزن، در کلن برای مدتی مشعول به کار شد.
ژار در آشپزخانه آپارتمانش در پاریس یک استودیوی کوچک ضبط موسیقی ایجاد کرد که در آن، دو صبط‌کننده Revox و دو سینت سایزر داشت.
ژار برای اولین بار در سال ۱۹۶۹، آهنگ ۵دقیقه‌ای «Happiness is a sad song» را ساخت. اما اولین آهنگی که به‌طور رسمی از او منتشر شد، «la Cage» در سال ۱۹۷۱ بود.