stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ارگاسم
ارگاسم در مردان

تحریکات جنسی و اروتیکی سبب‌ساز تغییرات گسترده‌ای در بدن می‌شود. زمانی که زن و مرد در اثر کنش جنسی تحریک می‌شوند، تپش قلب دو جنس سریعتر می‌شود و فشار خون در بدن افزایش می‌یابد. این افزایش در اندام تناسلی مردان موجب بزرگتر شدن آلت مردانه و سفت شدن بدنه آن می‌شود که نعوظ (شق کردن) نامیده می‌شود. همچنین افزایش ترشح تستسترون (هورمون جنسی مردانه)، اندورفین (ترشحات عصبی ضد درد) که کارکردی مشابه تریاک دارند، اکسی توسین و وازوپرسین (هورمونهایی که علاقه به روابط اجتماعی را افزایش داده و به ایجاد اعتماد میان افراد کمک می‌کند) در خون موجب بالا رفتن احساس خوشی و ایجاد تنش‌های مثبت عصبی می‌شود. رفته رفته این تغییرات در جریان مداوم سکس و عمل جنسی اوج لذت و برانگیختگی را موجب می‌شود به ناگاه این تحریکات و تنش‌ها فروکش می‌کند.
این حالت را اصطلاحاً ارگاسم یا اوج لذت جنسی می‌نامند که معمولاً چند ثانیه دوام دارد.
در هنگام ارگاسم مرد، انزال (خروج منی) صورت می‌گیرد.
زمان نهفتگی ارگاسم در مردان معمولاً بسیار کوتاهتر از زنان است. برخی تحقیقات نشان می‌دهد ۷۵ درصد مردان در کمتر از دو دقیقه از آغاز سکس به ارگاسم می‌رسند.
برای رسیدن مردان به ارگاسم تحریکاتی که بر روی آلت مرد همانند عمل دخول در واژن یا مقعد یا تحریکاتی که به وسیله شریک جنسی روی آن انجام می‌گیرد (نوازش و مکیدن)، نقش به سزایی دارد.
ارگاسم مردانه همراه دفع مایع منی از اعضای تناسلی فرعی (پروستات، کیسه‌های منی، مجرای انزال و غیره) به داخل پیشابراه پروستات، و پیشروی زیر فشار این مایع در سرتاسر پیشابراه آلت مردانه به طرف میتوس پیشابراهی بیانگر فیزیولوژیکی تجربه ارگاسمی مرد است. عمل انزال معمولاً شامل فعالیت بالاترین سطوح قشر خاکستری مغز می‌شود، ولی در عین حال ممکن است کاملاً انعکاسی نیز باشد.
فرایند انزال را می‌توان از نظر فیزیولوژی به دو وهله مجزا تقسیم نمود.
وهله اول شامل دفع ساب ستریت مایع منی از اعضای تناسلی فرعی به داخل پیشابراه پروستات است. وهله دوم شامل پیشروی محتوی مایع منی از قسمت پروستاتی پیشابراه به میتوس پیشابراهی است، این پیشروی از طریق هر دو قسمت غشائی و آلتی پیشابراه صورت می‌گیرد.
ارگاسم در مردان > مرحله اول فرایند انزال

مرحله اول فرایند انزالی به واسطه انقباضات اعضای تناسلی فرعی صورت گرفته و توسط مجرای وابران بیضه‌ها آغاز می‌گردد. این انقباضات ثانویه در طی اپیدم‌ها (Epidimys) به طرف مجرای دفران ادامه پیدا می‌کنند؛ که در نهایت انقباضات مجرای دفران به موازات انقباضات کیسه‌های منی صورت می‌گیرند. انقباضات رجعتی و منظم پروستات افراد مورد مطالعه، از طریق راست روده لمس شده‌است.
حدوداً شش عملکرد مایع منی مشخص شده‌است. اول اینکه، محتوی مایع منی از طریق دفع شدن مایع پروستاتی به داخل پیشابراه پروستاتی به وجود می‌آید. سپس محتویات قسمت خروجی مجرای دفران به داخل پیشابراه پروستاتی تخلیه می‌شود، که اینکار همراه با دفع هم‌زمان محتوای کیسه منی صورت می‌گیرد. در طی دوره انزال مایع پروستاتیک به‌طور مکرر و به واسطه انقباضات رجعتی و منظم به داخل محتویات مایع منی توزیع می‌گردد. این انقباضات دفعی پروستات از طریق راست روده قابل لمس می‌باشد.
به محض جمع شدن مایع منی در پیشابراه پروستاتی، به‌طور هم‌زمان و غیرارادی اندازه پیاز پیشابراهی به دو الا سه برابر انبساط پیدا می‌کند. این انبساط در آستانه وقوع انقباضات دفعی پیشابراه که ویژه مرحله دوم است ظاهر می‌شود.
در شروع تجربه انزالی اسفنکتر داخلی مثانه به‌طور نرمال بسته شده و به صورت آب‌بند و بدون درز باقی می‌ماند. بدین وسیله از برگشت مایع منی به داخل مثانه جلوگیری می‌گردد. وظیفه این انقباضات ویژه اسفنکتر داخلی نیز ادرار در داخل مثانه و جلوگیری از اختلاط ادرار و مایع منی است.
ارگاسم در مردان > مرحله دوم فرایند انزال

مرحله دوم فرایند انزال با استراحت اسفنکتر خارجی مثانه که طی آن مایع منی می‌تواند به داخل پیاز متسع و پیشابراه آلت مردانه جریان یابد، آغاز می‌شود. پلاسمای منی در طول پیشابراه آلت مردانه به واسطه عضلات میاندوراهی، عضلات پیازی-اسفنجی، غاری-ورکی و اسفنکتر پیشابراهی به جلو رانده می‌شود. پیاز پیشابراهی نیز به‌طور منظم منقبض شده و به سازوکار راننده مایع منی کمک می‌نماید. دو یا سه انقباض اولیه انزال تحت چنان فشاری صورت می‌گیرد که اگر آلت مردانه در داخل مهبل نبوده و آزاد باشد، قسمت‌های اولیه مایع منی ممکن است دوازده تا بیست و چهار اینچ به دور از میتوس پیشابراهی پرت شوند.
خیلی از مردان زیر سی سال و تعداد نسبتاً کمی از مردان بالای سی سال قادرند به‌طور مکرر انزال کنند. در این افراد دوره‌های ناگدازی در طی مرحله فرونشینی خیلی کوتاه است.
از دیدگاه بالینی تاکنون اطلاعاتی که نشان دهد انزال مکرر موجب ایجاد ناراحتی ماندگار (ناراحتی که در یک شخص سالم ممکن است به وجود آید) در یک شخص شده، به دست نیامده‌است. مشاهده نشده‌است که عمل به عنوان قسمت آشکاری از تقلای فیزیکی کل مربوط به تجربه ارگاسمی، باعث تولید ناراحتی فیزیکی ماندگار بشود.
در بسیاری از مردان تحریک حشفه (سر آلت) پس از خروج مایع منی تا حد زیادی رنج‌آور است. به عنوان مثال اگر فرد در حال آمیزش با شریک جنسی ارضا شود دیگر قادر به ادامه رابطه حتی به منظور ارضای شریک خود نخواهد بود؛ این مسئله معمولاً باعث نارضایتی شریک جنسی می‌شود.
بر اساس یک عقیده شایع شده، بسیاری از مردم فکر می‌کنند که وقوع انزال چه از طریق جماع و چه از طریق استمنا برای شرایط فیزیکی مردان ورزشکار مضر است؛ ولی تاکنون هیچ قرینه‌ای فیزیولوژیکی حامی برای این عقیده، کشف نشده‌است.
از دیدگاه فیزیولوژیکی تجربه ارگاسمی مرد، از طریق فرایندهای احتقان عروقی و میوتونی کل بدن را در بر می‌گیرد. موضوعی که باید به آن توجه کنیم این است که تجربه ارگاسمی هم در مرد و همر در زن دارای اهمیت متغیر است.
ارگاسم در مردان > روان‌شناسی

یک احساس اجتناب ناپذیری انزالی به‌طور لحظه‌ای و بلافاصله قبل از اولین مرحله فرایند انزالی ظاهر شده و سپس از نظر زمانی با آن (مرحله اول فرایند انزالی) انطباق پیدا می‌کند. این احساس از انقباضات اعضای تناسلی فرعی ناشی می‌شود. این تجربه ذهنی به واسطه خیلی از مردان و به نام «احساس آمدن منی» توصیف شده‌است. این احساس ویژه که طی آن مرد دیگر نمی‌تواند جلوی آمدن منی خود را گرفته یا آن را به تأخیر اندازد دو تا سه ثانیه طول می‌کشد.
این تجربه ذهنی مربوط به اجتناب‌ناپذیری انزال به محض جمع شدن پلاسمای منی در پیشابراه پروستات ولی قبل از آغاز خروج واقعی انزال به وجود می‌آید.
در طی مرحله دوم فرایند انزالی (دفع یا رانش مایع منی از پیشابراه پروستات به طرف میتوس پیشابراهی) مرد به‌طور ذهنی از دو مرحله عبور می‌کند: ۱-به واسطه وقوع انقباضات رجعتی اسفنکتر پیشابراهی یک احساس انقباضی تحریک می‌شود. ۲-به محض اینکه مایع منی به‌طور زیر فشار در طول پیشابراه (آلت مردانه) تطویل و متسع شده به جلو رانده می‌شود، یک ادراک یا احساس ویژه از حجم مایع منی در شخص ایجاد می‌گردد.
ارگاسم در زنان

ارگاسم زنان یا تجربه اوج لذت جنسی زنان را می‌توان واکنشی دانست که کل بدن از خود نشان می‌دهد و شدت عکس‌العمل و ترتیب زمانی آن متغیر است.
موقع ارگاسم، ظاهر چین و شکنج دار صورت زن به‌طور گرافیکی افزایش تنش میوتونیک را در سراسر بدن او نشان می‌دهد عضلات گردن و ماهیچه‌های طویل بازوها و پاها معمولاً در اسپاسم غیرارادی شرکت می‌کنند. دست‌ها و پاهای زن در طی آمیزش به حالت پشت خوابیده، ممکن است شریک جنسی خود را به‌طور محکم بگیرد. اندام‌های انتهائی در شرایطی که شخص در زیر خوابیده شریک جنسی خود را با دست نگرفته اسپاسم کارپوپیدال از خود نشان می‌دهند، این اسپاسم حتی بر حسب عادت شخصی در موقع خود تحریکی نیز ظاهر می‌شود. عضلات مخطط شکم و سرین به‌طور ارادی در تلاش عمدی زن جهت بالا بردن تنش‌های جنسی خود، مخصوصاً در موقعی که از اوج مرحله پلاتو بریده و به مرحله ارگاسم پا بگذارد مکرراً به‌طور ارادی منقبض می‌شوند.
شروع فیزیولوژیکی ارگاسم بواسطه انقباضات اعضای هدف علامت داده می‌شود. اعضای هدف این کار را با ایجاد سکوی ارگاسمی در ثلث خارجی مهبل آغاز می‌کنند.
ارگاسم زنانه چه بواسطه یک رابطه بین شخصی و چه به وسیلهٔ هر ترکیبی از فعالیت‌های تحریکی، نعوظی/تخیلی کسب گردد، نمود درهم و برهمی از شرایط روانی فیزیولوژیکی و اثر اجتماعی جامعه، خواهد بود.
ارگاسم در زنان از فرایند پیچیده تری نسبت به مردان پیروی می‌کند، به همین دلیل زمان بیشتری می‌برد تا یک زن به اوج لذت جنسی و ارگاسم برسد (به‌طور میانگین ۱۰ تا ۲۰ دقیقه). ارگاسم در زنان طی یک روند اوج‌گیری و یک روند تخلیه دارد، به‌طوری‌که زمان خاصی برای به‌وجودآمدن آن نمی‌توان مشخص کرد و ممکن است زمان آن تا یک دقیقه طول بکشد. درحالی که نشانه ارگاسم مردان انزال و خروج منی است.
در بیشتر زنان حساس‌ترین عضو به تحریک جنسی کلیتوریس است که لمس آن بسیار برای زنان لذت بخش بوده و بیشترین نقش را در فراهم آوردن لذت جنسی برای زنان دارد. تحریک برخی از نقاط بدن همچون واژن، کلیتوریس، نوک پستانها یا مقعد زن می‌تواند به ارگاسم منتهی شود. بسیاری از زنان به ویژه زنان طبقات پایین در کشورهای جهان سوم تاکنون تجربه رسیدن به ارگاسم را نداشته‌اند و بسیاری از ناراحتی‌های روحی نیز می‌تواند توان ارگاسم را از زنان سلب کند.
ارگاسم در زنان طی یک روند اوج‌گیری و یک روند تخلیه صورت می‌گیرد، به شکلی که مدت زمان خاصی را نمی‌توان برای رسیدن به آن مشخص کرد. مدت زمان رسیدن زنان به ارگاسم از ده تا بیست دقیقه بین اشخاص مختلف متغیر است. عموماً این عمل با جمع‌شدگی عضلات همراه است.
لوله واژن به‌طور ریتمیک شروع به منقبض شدن می‌کند. همچنین انقباض غیرارادی اسفنکتر مقعد نیز در این مرحله پیش آمده و تعداد نبض و میزان فشار خون بالا می‌رود. افزایش انقباض عضلات و پر شدن سیاهرگ مهبل از خون موجب رسیدن به اوج لذت جنسی می‌شود. همچنین باید در نظر گرفت ارگاسم نمی‌تواند به زور صورت پذیرد، این بازتاب‌ها به‌طور طبیعی اتفاق می‌افتند.
در هنگام خواب دیدن زن‌ها نیز دچار اوج لذت جنسی و ارگاسم می‌شوند.
ارگاسم در زنان > مرحله اول فرایند ارگاسم

در مرحله اول اوج لذت جنسی زن یک احساس تعلیق یا توقف شروع خواهد شد. فقط یک لحظه طول می‌کشد. این احساس با ضربه‌ای از آگاهی شدید حسی و مجزا همراه است ولی بعداً از کلیتوریس به طرف بالا یعنی به داخل لگن حرکت می‌کند. حوزه درجه شدت از یک حالت ملایم به حالت شوک می‌رسد، این موضوع توسط بعضی زنان گزارش شده‌است. از دست رفتن تیز حسی (به انگلیسی: sensory acuity) کلی به نسبت درجه شدت و دوام این صحنه ضمنی ارگاسمی صورت می‌گیرد. از دست رفتن تیز حسی مکرراً در ادبیات مورد مناظره قرار گرفته‌است. طی اولین وهله از پیشروی ذهنی در ارگاسم احساس آگاهی شدید لگنی کلیتورال توسط تعدادی زنان اعلام شده‌است. این زنان خاطر نشان می‌کنند که این آگاهی همراه با یک احساس شکست یا اخراج می‌باشد. غالباً به وجود یک احساس گشاد شدگی پذیرشی اشاره شده‌است. این زنان می‌گویند که مقداری مایع واقعی به‌طور واضح از آن‌ها خارج می‌گردد.
ارگاسم در زنان > مرحله دوم فرایند ارگاسم

مرحله دوم از پیشروی حالت ارگاسمی، تشکیل شده از احساس انتشار گرما. انتشار گرما نخست در ناحیه لگن ایجاد شده و سپس در کل بدن پیشروی می‌کند. این احساس تقریباً تمام زنانی که به ارگاسم می‌رسند گزارش شده‌است.
ارگاسم در زنان > مرحله سوم فرایند ارگاسم

بالاخره در سومین مرحله پیشروی ذهنی در حالت ارگاسمی، انقباضاتی غیرارادی با کانون ویژه در مهبل و لگن زیری، احساس می‌شود. غالباً این احساس به عنوان نبض یا تپش لگنی توصیف شده‌است.
تنش در ارگاسم

مهمترین قدم برای داشتن ارگاسم افزایش میزان دو فاکتور تنش و آرامش به صورت متعادل در هنگام برقراری رابطه جنسی می‌باشد. نوع تنشی که به زنان کمک می‌کند تا به ارگاسم برسند تنش عضلانی است. برخی از زنان به اشتباه فکر می‌کنند که چون آرامش در هنگام رابطه جنسی مهم است پس باید فقط در آرامش دراز بکشند و هیچ واکنشی از خودشان نشان ندهند. اما آنچه که به اثبات رسیده‌است این است که داشتن تنش عضلانی اغلب برای به ارگاسم رسیدن امری الزامی است. بهتر است زنان یاد بگیرند که برای به ارگاسم رسیدن به مقدار متوسط و متعادلی از تنش عضلانی در ساق پا، پا، شکم و باسن نیاز دارند. بسیاری از زنان گزارش می‌دهند که برای به ارگاسم رسیدن، بیشترین عضلاتی که تحت تنش قرار می‌گیرند عضلات قسمت پایین لگن می‌باشند. در واقع این عضلات همان‌هایی هستند که برای کنترل جریان ادرار یا قطع کردن جریان ادرار در وسط ادرار کردن مورد استفاده قرار می‌گیرند (انقباض آگاهانه این دسته از عضلات را ورزش کگل می‌نامند)
کلیتوریس در زنان به تحریک‌پذیری حشفه (سر آلت) در مردان است، در بعضی از زنان پس از ارضا شدن کلیتوریس بسیار حساس می‌شود و لمس آن برای فرد رنج‌آور خواهد بود رسیدن به این حالت می‌تواند نشانه خوبی برای ارضا کامل باشد.
انزال

امکان انزال در مردان و زنان وجود دارد، در حالی که وجود انزال زنان مورد اختلاف بوده و کمتر صورت می‌گیرد.[نیازمند منبع]
انزال علاوه بر آمیزش جنسی یا خودارضایی می‌تواند به‌هنگام خواب، معمولاً در اثر دیدن خواب‌های تحریک‌برانگیز و سکسی نیز صورت بگیرد که به آن گسیل شبانه (رویای خیس) گویند. انزال در مردان با خروج منی صورت می‌گیرد.[نیازمند منبع]
این مایع غلیظ که از آب، پروتئین و درصد ناچیزی نمک، آلکالین (ماده‌ای تلخ مزه با اثر آرامبخش که در برخی گیاهان دارویی وجود دارد)، فروکتوز (نوعی قند که در برخی میوهها وجود دارد) و برخی املاح مانند روی تشکیل شده به میزان ۲ تا ۵ میلی‌لیتر از طریق آلت تناسلی از بدن مرد خارج می‌شود.
در مردها بعد از انزال بدن سست شده و احساسی دست می‌دهد که معمولاً چشمانشان را می‌بندند و بلافاصله بعد از انزال عمل ادرار کردن به خوبی صورت نمی‌گیرد، زیرا دریچه پروستات به شکل خودکار کمی باز و بسته می‌شود.[نیازمند منبع]
واژه‌نامه

↑  Refractory period
↑  Neurohormone
↑  Clinical Psychology Review
↑  vasocongestion
↑  Sexuality after spinal cord injury
سیستم لیمبیک - مرکز کنترل ارگاسم
نمایش شماتیک مراحل تحریک قبل، حین و بعد از ارگاسم زن و اندام‌های مربوط به آن
آهگاو شخصیتی انیمه و مانگا برای نشان دادن اوج لذت جنسی در زنان که برای بیان چهره اغراق آمیز شخصیت ها (معمولاً زنها) در حین رابطه جنسی است.
پیتر اوتشنایدر

پیتر اوتشنایدر (انگلیسی: Peter Utzschneider؛ زادهٔ ۶ مارس ۱۹۴۶) ورزشکار بابسلد اهل آلمان بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۵ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده‌است.
آمریکایی اقیانوسیه‌ای‌ها

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نقشه پراکندگی اقیانوسیه‌ای‌ها در آمریکا: نقشه پراکندگی اقیانوسیه‌ای‌ها در آمریکا
کل جمعیت: کل جمعیت
۶۸۰,۹۶۶ به تنهایی (۰.۲۱% از جمعیت آمریکا) (سرشماری ۲۰۲۰)  ; ۱,۵۸۶,۴۶۳ به تنهایی یا در ترکیب با بقیه (۰.۴۸٪ از جمعیت کل) (سرشماری ۲۰۲۰): ۶۸۰,۹۶۶ به تنهایی (۰.۲۱% از جمعیت آمریکا) (سرشماری ۲۰۲۰)  ; ۱,۵۸۶,۴۶۳ به تنهایی یا در ترکیب با بقیه (۰.۴۸٪ از جمعیت کل) (سرشماری ۲۰۲۰)
مناطق با جمعیت چشمگیر: مناطق با جمعیت چشمگیر
آلاسکا، کالیفرنیا، هاوایی، اورگن، تگزاس، نوادا، یوتا، and واشینگتن: آلاسکا، کالیفرنیا، هاوایی، اورگن، تگزاس، نوادا، یوتا، and واشینگتن
زبان‌ها: زبان‌ها
انگلیسی آمریکایی، Carolinian، زبان چامورو، زبان فیجیایی، زبان هاوایی، زبان مارشالی، زبان ساموآیی، زبان تونگایی، Polynesian languages, غیره: انگلیسی آمریکایی، Carolinian، زبان چامورو، زبان فیجیایی، زبان هاوایی، زبان مارشالی، زبان ساموآیی، زبان تونگایی، Polynesian languages, غیره
دین: دین
Predominantly مسیحی، پروتستانتیسم various denominations Congregationalist، متدیسم، کلیسای ادونتیست‌های روز هفتم، کلیسای کاتولیک، Assembly of God، مورمونیسم، دیگر ادیان: Predominantly مسیحی، پروتستانتیسم various denominations Congregationalist، متدیسم، کلیسای ادونتیست‌های روز هفتم، کلیسای کاتولیک، Assembly of God، مورمونیسم، دیگر ادیان
قومیت‌های وابسته: قومیت‌های وابسته
مردم جزایر پاسیفیک : مردم جزایر پاسیفیک 
آمریکایی های جزیره نشین پاسیفیک یا آمریکایی اقیانوسیه‌ای‌ها آمریکایی‌هایی هستند که تبارشان از ملل بومی اقیانوسیه (نظیر پولینزیایی‌ها، ملانزیایی‌ها و میکرونزیایی‌ها) و‌ به طور‌ ویژه بومیان هاوایی است. سرشماری آمریکایی بومیان استرالیا را نیز در زمرهٔ این گروه حساب می‌کند.
آمریکایی اقیانوسیه‌ای‌ها ۰٫۵٪ از جمعیت آمریکا را تشکیل می‌دهند و شمارشان در حدود ۱٫۴ میلیون نفر است. بزرگترین گروه‌های آنان بومیان هاوایی هستند.
امیل جوناسینت

| امیل جوناسینت | امیل جوناسینت |
| --- | --- |
رئیس‌جمهور موقت هائیتی: رئیس‌جمهور موقت هائیتی
دوره مسئولیت ۱۵ ژوئن ۱۹۹۳ – ۱۲ اکتبر ۱۹۹۴: دوره مسئولیت ۱۵ ژوئن ۱۹۹۳ – ۱۲ اکتبر ۱۹۹۴
نخست‌وزیر: رابرت مالوال
پس از: مارک بازن (موقت)
پیش از: ژان-برتران آریستید
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۰ مهٔ ۱۹۱۳ پورت-دو-په
درگذشته: ۲۴ اکتبر ۱۹۹۵ (۸۲ سال) پورتو پرنس
ملیت: هائیتی
همسر(ان): ماری ترس اودت ژان
پیشه: سیاستمدار
تخصص: حقوقدان
امیل جوناسینت (انگلیسی: Émile Jonassaint; زاده ۲۰ مهٔ ۱۹۱۳ – درگذشته ۲۴ اکتبر ۱۹۹۵) سیاستمدار اهل هائیتی بود. وی از ۱۵ ژوئن ۱۹۹۳ تا ۱۲ اکتبر ۱۹۹۴ رئیس‌جمهور موقت هائیتی بود.
پس از آنکه رژیم نظامی ژان برتراند آریستید، رئیس‌جمهور منتخب را در سال ۱۹۹۱ مجبور به خروج از کشور کرد، جوناسینت به مدت پنج ماه (۱۲ مه و ۱۲ اکتبر) در سال ۱۹۹۴ به عنوان رئیس دولت موقت هائیتی خدمت کرد.
امیل جوناسینت در ۲۴ اکتبر ۱۹۹۵، در سن ۸۲ سالگی درگذشت.
سن-آنژ، کبک

Parish municipality در 23x15px|border |alt=|link= استان کبک, 23x15px|border |alt=|link= کانادا
| سَن-آنژ | سَن-آنژ |
| --- | --- |
Parish municipality: Parish municipality
Saints-Anges: Saints-Anges
استان:  استان کبک
ناحیه: شودییر-آپالاش
منطقه شهری: La Nouvelle-Beauce
Constituted: December 29, 1880
حکومت: حکومت
 • Mayor: Jean-Marie Pouliot
 • Federal riding: Beauce
 • Prov. riding: Beauce
مساحت: مساحت
 • کل: ۶۹٫۵۰ کیلومتر مربع (۲۶٫۸۳ مایل مربع)
 • خشکی: ۶۹٫۰۳ کیلومتر مربع (۲۶٫۶۵ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۱۱۴۹
 • تراکم: ۱۶٫۶/کیلومتر مربع (۴۳/مایل مربع)
 • Change (۲۰۰۶–۱۱): افزایش۱۱٫۳%
 • Dwellings: ۴۵۶
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی −۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی −۴ (EDT)
Postal code(s): G0S 3E0
کد(های) منطقه: 418 and 581
سَن-آنژ (به فرانسوی: Saints-Anges) قصبه‌ای در منطقه شهری لا نوول-بوس ناحیه شودییر-آپالاش در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این قصبه ۱٬۰۷۶ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۶۸٫۶۱ کیلومتر مربع است.
عملیات سیجو

عملیات سیجو (به ژاپنی: 西上作戦 せいじょうさくせん)، عملیات و نبردهایی در اواخر دوره سنگوکو بود که توسط خاندان کای تاکدا از سپتامبر ۱۵۷۲ تا آوریل ۱۵۷۳ انجام شد. در ۱۵۶۸ سر تقسیم قدرت در ولایت‌های تازه متصرف‌شدهٔ توتومی و سوروگا مابین تاکدا شینگن و توکوگاوا ایه‌یاسو و اودا نوبوناگا اختلاف بروز کرد، و رابطه شینگن با این دو رو به تیرگی گذاشت. درگیری نوبوناگا با بوداییان و واقعهٔ آتش زدن کوه هیئی موجب خشم تاکدا شینگن شد که یک بودایی مؤمن بود. در نتیجه شینگن نیز آماده حمله به نوبوناگا و متحدش ایه‌یاسو شد. شینگن اتحاد با نوبوناگا را فسخ کرد و با خاندان هوجو دوباره متحد شد. بدین ترتیب تنها یک متحد یعنی ایه‌یاسو برای نوبوناگا باقی مانده بود و تمامی ولایت‌های اطراف به صف دشمنان وی پیوستند. در ۱۵۷۲ نوبوناگا با خاندان اوئه‌سوگی که در حال جنگ با شینگن بود، پیمان اتحاد بست.
در اکتبر ۱۵۷۱، تاکدا شینگن که حالا متحد خاندان هوجو شده بود، تصمیم گرفت به پایتخت، مقر نوبوناگا، حمله کند. برای این حمله نخست لازم بود از قلمروی ایه‌یاسو بگذرد. به همین جهت شینگن به قلمروی ایه‌یاسو در ولایت توتومی حمله برد. ایه‌یاسو از نوبوناگا درخواست کمک کرد و او نیز ۳۰۰۰ سرباز برایش فرستاد. در اوایل ۱۵۷۳ نبرد میکاتاگاهارا میان دو ارتش درگرفت و ارتش تاکدا تحت رهبری زیرکانه شینگن، نیروهای ایه‌یاسو را در هم کوبید. این بزرگ‌ترین شکست جنگی در زندگی ایه‌یاسو بود. مدت کوتاهی پس از این نبرد، شینگن در ۱۳ مه ۱۵۷۳ به سبب بیماری درگذشت و نیروهایش مجبور به عقب‌نشینی شدند. پس از او پسرش تاکدا کاتسویوری که نسبت به پدرش از توانایی‌هایی کمتری برخوردار بود، به ریاست خاندان رسید.
عملیات سیجو شامل چهار نبرد می‌شود: نبرد هیتوکوتوزاکا (۱۰ اکتبر ۱۵۷۲)، محاصره قلعه فوتاماتا، نبرد میکاتاگاهارا و محاصره قلعه نودا
حمله به سوروگا و تغییرات در روابط کای و اُواری

در سال ۱۵۶۸، تاکدا و خاندان ایماگاوا تبدیل به دشمن شدند و خاندان تاکدا با همکاری توکوگاوا ایه‌یاسو از ولایت میکاوا (حمله به سوروگا) به قلمرو سوروگا-ایماگاوا حمله کردند. حمله به سوروگاهمچنین اتحاد کوسو بین تاکدا و خاندان ساگامی گو-هوجو را از هم پاشید و خاندان گو هوجو برای اعمال فشار بر قلمرو تاکدا اتحاد اتسوسو با خاندان اچیگو-اوئه‌سوگی تشکیل دادند و تاکدا نیز با خاندان توکوگاوا وارد مذاکره شد اما بر سر تقسیم و واگذاری قلمرو ایماگاوا رابطه تاکدا-توکوگاوا به رقابت تبدیل شد. هنگامی که خاندان تاکدا به سوروگا حمله کرد، نوبوناگا از ایه‌یاسو، متحد خود خواست که در قرارداد با تاکدا تجدید نظر کند، اما ایه‌یاسو به عنوان یک نیروی مستقل عمل می‌کرد. از طریق نوبوناگا، شینگن توانست از میانجیگری شوگون آشیکاگا یوشی‌آکی استفاده کند و با خاندان اچیگو اوئه‌سوگی (بعدها تبدیل به اتحاد کواتسو شد) صلح کند.
در آوریل ۱۵۷۰، نوبوناگا سفری به ولایت اچیزن انجام داد تا آشیکاگا یوشی‌آکی را تحت سلطه خود درآورد، اما به دلیل خیانت شوهرخواهر خود، آزای ناگاماسا (محاصره کانگاساکی (۱۵۷۰)) شکست سختی را متحمل شد. با شروع، نیروهای ضد نوبوناگا در نقاط مختلف نیز قیام کردند و اولین شبکه حلقه محاصره نوبوناگا تشکیل شد. پس از این، نبرد آنه‌گاوا و نبردهای نبرد قلعه نودا . قلعه فوکوشیما رخ داد، اما هنوز حرکتی از شینگن وجود نداشت. با این حال، در دسامبر همان سال، نامه ای از سوی برادر همسر شینگن، هونگانجی کننیو، که او نیز بخشی از شبکه محاصره نوبوناگا بود، ارسال شد و از شینگن درخواست کمک کرد (و در ماه مه سال بعد، نامه مشابهی از ولایت یاماتو توسط ماتسوناگا هیساهیده ارسال شد).
با مرگ هوجو اوجی‌یاسو در اکتبر ۱۵۷۱، اتحاد کای و ساگامی دوباره منعقد شد و به خاندان تاکدا اجازه داد تا سوروگا را ایمن کنند و به قلمرو میکاوا توکوگاوا حمله کند.
حمله به سوروگا و تغییرات در روابط کای و اُواری > اوئه‌سوگی کنشین

در اوت ۱۵۷۲، تاکدا شینگن از شوهر خواهر همسر اصلی‌اش سانجونوکاتا یعنی هونگانجی کننیو خواست تا با استفاده از کاگا ایکی به ولایت اتچو حمله کند و به اتچو ایکو-ایکی/شورش دهقانی مذهبی در ولایت اتچو بپیوندد. اتچو ایکو-ایکی در این زمان یک رویداد در مقیاس بزرگ بود که نه تنها راهبان معبد هونگان مانند هونگانجی کننیو، بلکه فرماندهان نظامی ولایت اتچو مانند شینا یاسوتانه در آن شرکت داشتند و با اوئه‌سوگی کنشین نبرد و مخالفت می‌کردند. به همین دلیل، اوئه‌سوگی کنشین مجبور شد بر سرکوب قیام متمرکز شود و نمی‌توانست به قلمرو خاندان تاکدا حمله کند.
در اکتبر همان سال، تاکدا شینگن از خاندان‌های آزای و آساکورا درخواست کرد تا اودا نوبوناگا را مهار کنند و حمله به قلمرو میکاوا توکوگاوا را آغاز کردند.
لشکرکشی > استقرار/مرحله اولیه

در ۲۸ دسامبر ۱۵۷۰، آکییاما توراشیگه سعی کرد از طریق قلمرو خاندان توئویاما در شرق ولایت مینو به ولایت میکاوا، پایگاه توکوگاوا ایه‌یاسو، حمله کند. در نتیجه نبرد کانمورا  بین نیروهای ترکیبی خاندان توئویاما و خاندان توکوگاوا درگرفت. خاندان توئویاما شکست سختی را متحمل شد، اما چون سه گروه یاماگا در اوکو-میکاوا (بخش شمالی و کوهستانی میکاوا) که قرار بود به عنوان بخشی از طرف توکوگاوا در جنگ شرکت کنند، قبلاً با خاندان تاکدا ارتباط برقرار کرده بودند، بنابراین خاندان توئویاما بدون درگیری زیاد به قلعه‌های مربوط خود عقب‌نشینی کردند.
در ۲۹ سپتامبر ۱۵۷۲، تاکدا شینگن ۳۰۰۰ سرباز را به ملازمان ارشد خود یاماگاتا ماساکاگه و آکییاما توراشیگه (نوبوتومو) سپرد و به میکاوا، قلمرو متحد نوبوناگا، توکوگاوا ایه‌یاسو، حمله کرد. سپس در ۳ اکتبر، شینگن نیز با نیرویی متشکل از ۲۲۰۰۰ سرباز از ولایت کای حرکت کرد و در ۱۰ اکتبر از گردنه آئوکوزوره‏ (یا گردنه هیوکوشی) به قلمرو ایه‌یاسو، ولایت توتومی، حمله کرد.
یاماگاتا ماساکاگه که به میکاوا حمله کرد، به تازگی اربابان محلی اوکو-میکاوا ر (بخش شمالی و کوهستانی میکاوا) که به سه گروه یاماگا نیز معروف بودند مانند ارباب قلعه ناگاشینو، سوگانوما ماساسادا‏، را تحت فرمان خود درآورد با راهنمایی‌های آنها او به سمت هاماماتسو حرکت کرد و به قلعهٔ سوزوکی شیگه‌توکی که جنوب قلعه ناگاشینو قرار داشت؛ حمله کردند. نیروهای یاماگاتا، که سوزوکی شیگه‌توکی را شکست دادند و او را مجبور به فرار کردند، بیشتر به داخل ولایت توتومی حرکت کردند. پس از تسخیر قلعه دیگری در این منطقه یاماگاتا ماساکاگه به نیروی اصلی شینگن که قلعه فوتاماتا را در اوایل نوامبر محاصره کرده بود (نبرد هوتوکه‌زاکا  پیوست.
از سوی دیگر، در شرق (هیگاشی) ولایت مینو، در ۲۱ سپتامبر ۱۵۷۲، توئویاما کاگه‌تو، ارباب قلعه ایوامورا بر اثر بیماری بدون وارث درگذشت، بنابراین عمه اودا نوبوناگا، اوتسویا نو کاتا، که بیوه توئویاما کاگه‌تو بود، عملاً مدتی ارباب زن قلعه شد.
نوبوناگا به عنوان جانشین خاندان ایوامورا توئویاما شاخه‌ای از خاندان توئویاما، پنجمین پسر خود «گوبومارو» (اودا کاتسوناگا، که در آن زمان ۳ ساله بود) را به فرزندخواندگی این خاندان و رهبری آن درآورد، اما زمانی که قلعه ایوامورا توسط آکییاما توراشیگه محاصره شد و قلعه دچار بحران شد، اوتسویا نو کاتا به آکییاما توراشیگه روی آورد. توراشیگه از او خواست که قلعه را به شرط ازدواج تسلیم کند. اوتسویا شرایط تسلیم به خاندان تاکدا را پذیرفت. در ۱۴ نوامبر، شینگن ملازمان خود شیموجو نوبوئوجی را برای تصرف قلعه ایوامورا اعزام کرد. در میکاوا مونوگاتاری چنین آمده است: «شینگن کسی را داشت که او را برای پیشروی به سمت جلو راهنمایی کند، بنابراین تصمیم گرفت میکاوا را به مقصد شرق ولایت مینو ترک کند».
هنگامی که ارتش اصلی شینگن به توتومی حمله کرد، جناح حاکم ایه‌یاسو، آمانو فوجیهیده ، که در شمال توتومی نفوذ داشت، بلافاصله از ترس قدرت شینگن تسلیم شد و به عنوان راهنمای شینگن خدمت کرد.
در ۱۳ اکتبر، شینگن ارتش اصلی خود را به دو سپاه تقسیم کرد و یک سپاه متشکل از ۵۰۰۰ سرباز را به ملازم ارشد خود، بابا نوبوهارو، سپرد تا قلعه تادابوکا را تصرف کند و سپس به سمت قلعه فوتاماتا پیشروی کند، در حالی که ۱۷۰۰۰ سپاه باقی مانده از ارتش اصلی شینگن به قلعه فوتاماتا حمله کردند. او تمام قلعه‌های توکوگاوا در شمال ولایت توتومی را در یک روز به تصرف خود درآورد.
نبرد هیتوکوتوزاکا

اردوگاه توکوگاوا ایه‌یاسو به دلیل حمله یاماگاتا ماساکاگه از شمال ولایت میکاوا قادر به بسیج نیروی واکنشی نبود و چاره ای جز مقابله با تنها ۸۰۰۰ سرباز از ولایت توتومی نداشت. این کمتر از نیمی از ارتش تاکدا بود. اگر هیچ اقدامی در برابر تهاجم شینگن انجام نمی‌شد، اجتناب ناپذیر بود که متحدان توکوگاوا نگران یا خائن شوند، بنابراین در ۱۴ اکتبر، ایه‌یاسو برای مبارزه با شینگن به راه افتاد. با این حال، ارتش توکوگاوا با ارتش تاکدا در، یکی از شاخه‌های رود اوتا (استان شیزوئوکا) در نبرد هیتوکوتوزاکا درگیر شد، اما به دلیل کمبود نیرو شکست خورد. تا حدی به لطف تلاش‌های ملازمان ارشد ایه‌یاسو، هوندا تاداکاتسو و اوکوبو تاداسوکه، ایه‌یاسو با خیال راحت به قلعه هاماماتسو عقب‌نشینی کرد. گفته می‌شود عملکرد هوندا تاداکاتسو در این زمان شینگن را تحت تأثیر قرار داده است.