stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جواد انصافی
تلویزیون

| سال | عنوان | کارگردان | شبکه |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۴۰۱–۱۴۰۳ | مهیار عیار | سید جمال سیدحاتمی | شبکه ۳ |
| ۱۴۰۱ | مستوران | سیدجمال سیدحاتمی، مسعود آب پرور | شبکه ۱ |
| ۱۳۹۷–۱۳۹۴ | محله گل و بلبل | احمد درویشعلی پور | شبکه ۲ |
| ۱۳۸۸ | مدرسه ما | داریوش یاری | شبکه ۲ |
| ۸۸–۱۳۸۷ | اشک‌ها و لبخندها | حسن فتحی | شبکه ۱ |
| ۱۳۸۷ | نون و پنیر و پسته | مسلمی | شبکه ۵ |
| ۱۳۸۷ | فیتیله | مسلمی و مجید قناد | شبکه ۲ |
| ۱۳۸۷ | غیرمحرمانه | مسعود رسام | شبکه ۵ |
| ۱۳۸۷ | بهار آمد | جواد انصافی | شبکه جام جم |
| ۱۳۸۶ | میوه ممنوعه | حسن فتحی | شبکه ۲ |
| ۱۳۸۵ | گل و گلاب | جواد انصافی | شبکه ۲ |
| ۱۳۸۳ | شبی دیگر | جواد انصافی | شبکه ۵ |
| ۱۳۸۲ | شهر باران | جواد هاشمی | شبکه ۲ |
| ۱۳۷۹ | کارگاه موردی | جواد انصافی | شبکه ۱ |
| ۱۳۷۹ | متل جهان |  |  |
| ۱۳۷۸–۷۹ | محله باصفا | احمد قربانی | شبکه ۱ |
| ۱۳۷۸ | جشن رمضان «ارمغان بهشت» | جواد انصافی | شبکه ۲ |
| ۱۳۷۶ | لطایف الحکایات | جواد انصافی | شبکه ۵ |
| ۷۵–۱۳۷۴ | شبکه خنده | جواد انصافی | شبکه ۵ |
| ۱۳۷۴ | در آخرین لحظه | جواد انصافی | شبکه ۵ |
| ۱۳۷۳ | اشتباه در اشتباه | جواد انصافی | شبکه ۱ |
| ۱۳۷۱ | بهار پانزده | جواد انصافی | شبکه ۱ |
| ۱۳۶۷ | خانواده پر جمعیت | جواد انصافی | شبکه ۱ |
| ۱۳۶۴ و ۱۳۶۶ | سراب | جواد انصافی | شبکه ۱ |
| ۶۵–۱۳۶۴ | مردم و مسئولان | جواد انصافی | شبکه ۱ |
| ۱۳۶۴–۶۵ | با زبان بی‌زبانی | جواد انصافی | شبکه ۱ |
| ۱۳۶۴ | شوخی با تلویزیون | جواد انصافی | شبکه ۱ |
| ۱۳۶۳ | سوادآموزی |  |  |
| ۱۳۶۳ | حسام‌الدوله (بی‌خبر) | جواد انصافی | شبکه ۱ |
زنده رود شبکه استانی اصفهان
فیلم تلویزیونی

«ارومان» نویسنده و کارگردان رضا ایرانمنش شبکه ۲؛ ۱۳۸۷
«دلقک» نویسنده و کارگردان هوشنگ هدایتی؛ شبکه ویدئویی تهران؛ ۱۳۸۶
فیلم آموزشی

نویسنده، کارگردان و بازی در فیلم آموزشی «انسان راه وسیله نقلیه»؛ شبکه ۱؛ ۱۳۷۱
نویسنده، کارگردان و بازی در فیلم آموزشی «مخابراتی»؛ شبکه ۱؛ ۱۳۶۸
نویسنده در فیلم آموزشی «آقای ترافیک»؛ شبکه ۱؛ ۱۳۶۷
رادیو

بازی و گزارشگر در برنامه رادیویی «نقطه سر خط»؛ شبکه سلامت؛ ۱۳۸۷
نویسنده، کارشناس و بازی در برنامه رادیویی «آفتاب و مهتاب»
نویسنده، کارگردان و بازی در برنامه رادیویی «عصر جمعه»؛ ۱۳۶۶
نویسنده و بازی در برنامه رادیویی «جمعه به یاد ماندنی» * نویسنده، کارگردان «جبرئیلی‌پور»؛ ۱۳۸۵–۱۳۸۳
نویسنده و بازی در برنامه رادیویی «شما با رادیو تهران» * نویسنده، کارگردان «جبرئیلی‌پور»؛ ۱۳۸۷–۱۳۸۵
نویسنده، کارشناس و بازی در برنامه رادیویی «این‌جا ایران است»
بازی در برنامه رادیویی «صبح جمعه با شما»
تله تئاتر

نویسنده، کارگردان و بازی در تله تئاتر «آقای کج خیال»؛ شبکه ۱؛ ۱۳۶۳
نویسنده، کارگردان و بازی در تله تئاتر «بمب»؛ شبکه ۱؛ ۱۳۶۰
نویسنده، کارگردان و بازی در تله تئاتر «نمک و نمکدان»؛ شبکه ۱؛ ۱۳۶۰
نویسنده، کارگردان و بازی در تله تئاتر «دام»؛ شبکه ۱؛ ۱۳۵۹
میان پرده

بازی در میان پرده «عبدلی و میرزا» * نویسنده، کارگردان «اوزی»؛ شبکه ۱؛ ۱۳۶۸
بازی در میان پرده «بعد از خبر»
نویسنده، کارگردان و بازی در میان پرده «زیر ذره‌بین»؛ شبکه ۱؛ ۱۳۶۲
نویسنده، کارگردان و بازی در میان پرده «سوادآموزی»؛ شبکه ۱؛ ۱۳۶۳
نویسنده، کارگردان و بازی در میان پرده «جنگ هفته»؛ شبکه ۱؛ ۱۳۶۸–۱۳۶۷
نویسنده، کارگردان و بازی در میان پرده «مخابراتی»؛ شبکه ۲؛ ۱۳۶۹
نویسنده، کارگردان و بازی در میان پرده «عبدلی و اوستا»؛ شبکه ۱؛ ۱۳۷۳–۱۳۷۲
نویسنده، کارگردان و بازی در میان پرده «تاکسی»؛ شبکه ۱.
گزارشگر

بازی و گزارشگر در گزارش نمایشی «اما امروز»؛ شبکه ۵؛ ۱۳۸۳
بازی، گزارشگر و مجری در گزارش نمایشی «سرزمین آشنا»؛ شبکه جام جم؛ ۱۳۸۳–۱۳۸۲
نویسنده

نویسنده کتاب «سیاه بازی از نگاه یک سیاه باز»؛ نشر حجت اصفهان؛ ۱۳۷۷
نویسنده و تحقیق مشترک با «فروغ یزدان» کتاب «جشن‌ها و نمایش‌های زنانه»؛ (انجام مراحل نهایی)
ماهیچه جناغی‌پستانکی

| جناغی‌پستانکی | جناغی‌پستانکی |
| --- | --- |
ماهیچه با رنگ قرمز متمایز شده‌است.: ماهیچه با رنگ قرمز متمایز شده‌است.
جزئیات: جزئیات
خاستگاه : جناغ و بیان جهات در آناتومی portion of the ترقوه
پیوندگاه: Mastoid process of the temporal bone, superior nuchal line
سرخرگ‌ها: Occipital artery and the superior thyroid artery
عصب‌دهی: Motor: عصب اکسسوری sensory: شبکه گردنی
حرکت: Unilaterally; cervical rotation to opposite side, cervical lateral flexion to same side Bilaterally; cervical flexion, raises the sternum and assists in forced inhalation.
شناسه‌ها: شناسه‌ها
لاتین: Musculus sternocleidomastoideus
TA98: A04.2.01.008
TA2: 2156
FMA: 13407
ماهیچهٔ جناغی‌پستانکی (Sternomastoid muscle) یا ماهیچه جناغی‌ترقوه‌ای‌پستانکی یا عضله استرنوکلیدوماستوئید (به انگلیسی: Sternocleidomastoid muscle) دو ماهیچه متقارن در دو سمت گردن (در لایه‌های سطحی در قسمت پیشین (قدامی) گردن) هستند. عمل این ماهیچه‌ها کمک به خم کردن سر به جلو و چرخش سر است.
کالبدشناسی

این ماهیچه در پائین از سطح فوقانی قدامی استخوان جناغ و یک سوم داخلی استخوان ترقوه سرچشمه گرفته و در بالا به زائده پستانکی (ماستوئید) استخوان گیجگاهی در پشت گوش می‌چسبد. عملکرد آن کمک به چرخش سر به سمت مخالف و خم کردن گردن است. عصب موتور یا حرکتی این عضله عصب فرعی یا ۱۱ مغزی (accessory nerve) می‌باشد. ماهیچهٔ جناغی‌پستانکی (عضله جناغی‌چنبری‌پستانی) در هر سمت گردن را به دو مثلت یا سه گوشه قدامی و خلفی تقسیم می‌کند. این مثلث‌ها توسط نیام (فاشیا) عمقی گردن پوشیده شده‌است. مثلث‌های گردن به دلیل محتویات (غدد، اعصاب ٬عروق، گره‌های لنفاوی) در جراحی دارای اهمیت بسیار است.
مسیر ماهیچه مورب و در سراسر دو طرف گردن است. عضله در قسمت مرکزی آن ضخیم و باریک است، اما در هر دو پایان گسترده‌تر و نازک‌تر است. این عضله در پایین از دو بخش جناغی (از سطح قدامی فوقانی استخوان جناغ) و ترقوه‌ای (از سطح قدامی فوقانی یک سوم داخلی استخوان ترقوه) منشأ می‌گیرد. این دو بخش ماهیچه (سر داخلی و سر خارجی) پس از عبور از دو طرف گردن به هم پیوسته و به زایده پستانکی استخوان گیجگاهی (در پشت گوش) و خط پس گردنی فوقانی ختم می‌شوند.
عملکرد این ماهیچه کمک به چرخش سر به سمت مخالف یا مورب چرخاندن سر، همچنین خم کردن گردن است.
از اعصاب گردنی C۲ و C۳ عصب‌دهی می‌شوند.
آرشاک آتایان

| آرشاک آتایان | آرشاک آتایان |
| --- | --- |
زاده: ۱۸۷۷م (20/6/1877) روستای متس تاقلار، استان هادروت, جمهوری آرتساخ
درگذشته: ۱۹۳۷م (1938)
پیشه: شاعر و ادیب
ملیت: ارمنستانی
آرشاک آتایان (۱۸۷۷ روستای تاقلار بزرگ - ۱۹۳۷م) شاعر و ادیب ارمنستانی بود
زندگی‌نامه

در اچمیادزین و تفلیس درس خواند. در ۱۸۹۵م سرودن شعر را آغاز کرد. به سلماس و پیرامون آن سفر کرد و نتیجهٔ مطالعاتش را در ۱۹۰۶م نوشت. در همدان و جلفای نو درس داد. در ۱۹۲۲م به ارمنستان بازگشت. پاره‌ای از آثار ماکسیم گورکی را به ارمنی برگرداند. یکی از نوشته‌هایش در تهران (۱۹۲۴م) و اسکندریه (۱۹۲۲م) به اجرا درآمد. از آثارش: سلماس (۱۹۰۶م)؛ رباعیات عمر خیام (۱۹۲۱م)
فرانکو کازاولا

| فرانکو کازاوُلا | فرانکو کازاوُلا |
| --- | --- |
زاده: ۱۳ ژوئیهٔ ۱۸۹۱ مودونیو، ایتالیا
خاستگاه:  ایتالیایی
درگذشته: ۷ ژوئیهٔ ۱۹۵۵ (۶۳ سال) باری، ایتالیا
ژانر: موسیقی کلاسیک، فوتوریسم، موسیقی فیلم
پیشه(ها): آهنگساز، موسیقی‌دان، رهبر ارکستر
فرانکو کازاوُلا (ایتالیایی: Franco Casavola؛ ۱۳ ژوئیه ۱۸۹۱–۷ ژوئیه ۱۹۵۵) یک آهنگساز فوتوریست، رهبر ارکستر و موسیقی‌دان اهل ایتالیا بود.
وی دانش‌آموختهٔ «آکادمی ملی سانتا سیسیلیا» بود و به دعوت فیلیپو تومازو مارینتی به جنبش آهنگسازان فوتوریست پیوست.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به آخرین رقص، عقاب سیاه، شهبانوی ناوارا و رستاخیز اشاره نمود.
فوروهاشی سوزائمون

فوروهاشی سوزائمون (به ژاپنی: 古橋 惣左衛門 Furuhashi Sōzaemon)؛ یک سامورایی ژاپنی در اوایل دوره ادو بود. به دلیل مهارتش در شمشیرزنی مشهور است.
سوزائمون، همراه با ترائو ماگونوجو، و برادر کوچکترش ترائو موتومنوسوکه، سه جانشین میاموتو موساشی افسانه‌ای بود. پس از مرگ اربابشان، سوزائمون گورین نو شو (کتاب پنج حلقه) ماگونوجو (که توسط موساشی داده شده بود) را برای چند روز به امانت گرفت و در آن نسخه ای از این کتاب تهیه کرد و به دستور او به دایمیو هوسوکاوا میتسوهیسا داد.
خود فوروهاشی نیز نسخه دیگری از این کتاب را تهیه کرد که بعداً به شاگردانش منتقل شد که به نام ایهون گورین نو شو نامگذاری شد. نسخه زیر با این اعلان به پایان می‌رسد:
دوازدهم ماه پنجم سال دوم شوهو ۱۶۴۵
شینمن موساشی نو کامی گنشین
برای ترائو ماگونوجو
برای فوروهاشی سوزائمون
به‌طور کلی، در پایان، می‌دانیم که اگر سوزائمون آن را به دستور استادش کپی نمی‌کرد، تا امروز مردم توانایی خواندن گورین نو شو را نداشتند. با توجه به این واقعیت، سوزائمون تا حد زیادی مسئول شهرت کار موساشی است.
اولیسه دینی

| اولیسه دینی | اولیسه دینی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۴ نوامبر ۱۸۴۵ پیزا, ایتالیا
درگذشت: ۲۸ اکتبر ۱۹۱۸ (۷۲ سال) پیزا, ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): آنالیز ریاضی
استاد راهنما: انریکو بتی
 :  
اولیسه دینی (به ایتالیایی: Ulisse Dini) (زاده ۱۴ نوامبر ۱۸۴۵- درگذشته ۲۸ اکتبر ۱۹۱۸ در پیزا ) ریاضیدان و سیاستمدار ایتالیایی بود که در زمینه آنالیز و هندسه فعالیت می کرد.
زندگی و کارنامه

او در شهر زادگاهش پیزا تحصیل کرد. استاد او در آنجا انریکو بتی بود. سپس به پاریس رفت و در نزد شارل هرمیت و یوزف برتراند به کار مشغول شد و با آنان چند مقاله مشترک نوشت. در سال ۱۸۶۶ در دانشگاه پیزا به کار گمارده شد و در ۱۸۷۱ استاد آنالیز و هندسه در همان دانشگاه گردید. از ۱۸۸۸ تا ۱۸۹۰ رئیس دانشگاه پیزا و از سال ۱۹۰۰ تا پایان عمر مدیر مدرسه عالی نرمال در پیزا بود.
او که در سال ۱۸۷۱ به عنوان عضو شورای شهر پیزا برگزیده شده بود، به عنوان فعال سیاسی نیز حضوری پیگیر داشت.
دینی به کار در زمینه آنالیز حقیقی که در ان زمان بر پایه‌های نوین و مستحکمی استوار شده بود پرداخت. او آزمونی برای همگرایی سریهای فوریه کشف نمود که به نام خود او آزمون دینی نامیده می‌شود. وی بر پایه نتایج ائوجنیو بلترامی به پژوهش دربارهٔ هندسه دیفرانسیل رویه ها پرداخت. در ۱۸۷۸ کتاب دربارهٔ آنالیز حقیقی نوشت. او چندین کتاب دیگر در زمینه سریهای فوریه و آنالیز نیز به چاپ رساند.
اولیسه دینی در سال 1885
مایباخ

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت تابعه (GmbH)
صنعت: خودروسازی
سرنوشت: ۱۹۶۰: خریداری شده توسط دایملر بنز   ۲۰۰۲: برند مستقل   ۲۰۱۵: زیر مجموعه تجاری مرسدس بنز  
جانشینان: مرسدس مایباخ
بنا نهاده: ۱۹۰۹
بنیانگذاران: ویلهلم مِیباخ
از بین رفته: ۱۹۶۰: (خریداری شده توسط دایملر بنز)   ۲۰۱۳: (به عنوان یک برند مستقل)  
دفتر مرکزی:  اشتوتگارت، آلمان
محصولات: خودروهای لوکس
مادر: مرسدس بنز
وبگاه: Mercedes-Maybach maybach.com
مِیباخ (به آلمانی: Maybach) یک شرکت خودروسازی آلمانی است که خودروهای لوکس تولید می‌کند و امروزه به عنوان بخشی از مرسدس بنز فعالیت می‌کند. این شرکت در سال ۱۹۰۹ توسط ویلهلم مایباخ و پسرش کارل مایباخ در شهر اشتوتگارت، آلمان تأسیس شد. در ابتدا به عنوان یک شرکت تابعه لوفت‌شیفباو سپلین تأسیس شد و تا سال ۱۹۹۹ با نام شرکت تولید موتور هواپیما (Luftfahrzeug-Motorenbau GmbH) شناخته می‌شد.
در سال ۱۹۶۰، میباخ توسط دایملر بنز خریداری شد. این نام در سال ۲۰۰۲ به عنوان یک برند مستقل خودروهای لوکس بازگشت و اجزای مهمی را با خودروهای مرسدس بنز به اشتراک گذاشت.  پس از فروش آهسته، میباخ تا سال ۲۰۱۳ دیگر یک برند مستقل نبود و در سال ۲۰۱۵ به یک برند زیرمجموعه مرسدس بنز تبدیل شد که متعلق به گروه مرسدس بنز است. از سال ۲۰۲۱، دایملر نسخه لوکس مرسدس بنز کلاس اس و مرسدس بنز کلاس جی‌ال‌اس را با نام مرسدس میباخ تولید می‌کند.
احیای مجدد نام میباخ

شرکت دایملر در دسامبر سال ۲۰۱۲ میلادی به تولید خودرو تحت برند میباخ پایان داد و علت آن را فروش ناچیز این خودرو و زیان‌ده بودن در فاصلهٔ زمانیِ سال‌های ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۲ میلادی اعلام کرد.
در سال ۲۰۱۴ مدیران دایملر اعلام کردند که مجدداً نام مایباخ را بر روی تولید خواهند برد با این تفاوت که میباخ این بار نه به عنوان یک برند مجزای خودرو بلکه به عنوان یک نسخه بسیار مجلل از خودروهای مرسدس بنز (تحت نام مرسدس میباخ) عرضه می‌شود.
نگارخانه

میباخ GLS63
میباخ sw-42
میباخ زپلین
میباخ ۵۷ و ۶۲
میباخ اکسلرو
صورت

برای دیگر کاربردها، صورت (ابهام‌زدایی) را ببینید.
«چهره» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای دیگر کاربردها، چهره (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| Face | Face |
| --- | --- |
صورت یک مرد (راست) و صورت یک زن (چپ): صورت یک مرد (راست) و صورت یک زن (چپ)
جزئیات: جزئیات
شناسه‌ها: شناسه‌ها
لاتین: facies, facia
MeSH: D005145
TA98: A01.1.00.006
TA2: 112
FMA: 24728
صورت، روی، چهره ،رُخ، رخسار یا قسمت جلوی سر است که در انسان از بالای پیشانی تا چانه است که شامل مو، پیشانی، ابرو، پلک، مژه، بینی، گونه، لب، دهان، دندان، پوست و چانه می‌شود.
ناندو تامبرلانی

| ناندو تامبرلانی | ناندو تامبرلانی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۵ ژانویه ۱۸۹۶ کامپی سالنتینا، ایتالیا
درگذشت: ۱۱ مه ۱۹۶۷ میلان، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۳۷ تا ۱۹۶۷
ناندو تامبرلانی (ایتالیایی: Nando Tamberlani؛ ۱۵ ژانویه ۱۸۹۶ – ۱۱ مه ۱۹۶۷) بازیگر اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به آخرین رقص، خشم آشیل، اسب تروآ، شمشیر و صلیب، صلیبیون توانا و گلادیاتور رم اشاره کرد.
افغانستان در ۲۰۰۱

فهرست رویدادها
حوادث ذیل به ترتیب ماه‌ها در سال ۲۰۰۱ در افغانستان به‌وقوع پیوست.
متولیان امور

امیرالمومنین: محمد عمر (تا ۱۳ نوامبر)
رئیس‌جمهور: برهان الدین ربانی (تا ۲۲ دسامبر)، حامد کرزی (حکومت‌اش از ۲۲ دسامبر آغاز به کار کرد)
قاضی‌القضات: فضل هادی شینواری
ژانویه

۱ ژانویه- اتحاد شمال ولسؤالی غلمین ولایت غور را به تصرف خود درآورد. طالبان چندین بار تلاش کردند تا دوباره این منطقه را به‌دست آورند اما نتوانستند. عقب‌نشینی طالبان از این ولسؤالی پنج کشته برجای گذاشت و طبق گزارش‌ها ۱۳ طالب نیز زخم برداشتند.
مقامات امارت اسلامی افغانستان نرخ پُستی را بالاتر از حد توان بسیاری شهروندان افزایش داد. ملا عبدالباقی مخلص، رئیس پسته‌خانه مرکزی گفت که این افزایش با سقوط شدید پول افغانی و تصمیمات کنگره اتحادیه جهانی پُست در سال ۱۹۹۹ در بیجینگ ارتباط دارد.
فوریه

۱۴ فوریه- دفتر مرکزی مأموریت ویژه سازمان ملل در افغانستان (UNSMA) از سوی مقامات طالبان در تلافی به بسته شدن دفتر طالبان در نیویورک، بسته شد.
اواسط فوریه- عفو بین‌الملل گروه‌های حقوق بشری مستقر در بریتانیا اعدام صحرایی/خودسرانه شش مرد توسط شورشیان اتحاد شمال را محکوم کرد.
مارس

۲ مارس – طالبان مجسمه بودا در بامیان را تخریب کردند که با واکنش و محکومیت جهانی مواجه شدند.
باوجود این‌که کوفی عنان، دبیرکال سازمان ملل متحد در اوایل ماه مارس اطمینان داد که وضعیت ناگوار صدها هزار پناهندگان داخلی از سوی جامعه جهانی فراموش نشده‌است، اما سازمان ملل در اواخر ماه جاری از ارائه کمک‌های خود به پناهندگانی که در مرز با کشور همسایه تاجکستان گیر مانده بودند، خودداری کرد. تعلیق کمک‌های سازمان ملل به‌خاطر ترس از گرفتن کمک‌ها توسط گروهای مسلح صورت گرفت. یک روز قبل از آن، کوفی عنان از طرفین خواسته بود تا خشونت‌ها را کاهش دهند.
آوریل

اوایل آوریل- جنرال عبدالرشید دوستم که از کمونیستان سابق بود، از تبعید در ترکیه برگشت تا مقاوت علیه رژیم طالبان را تقویت نماید. پس از این‌که در سال ۱۹۹۸ پایگاه مستحکم‌اش در شمال این کشور توسط طالبان مورد حمله قرار گرفت، مجبور شد کشور را ترک کند. سپس با احمد شاه مسعود، دشمن سرسخت و سابق خود ملاقات کرد تا دربارهٔ برنامه‌های ایجاد جبهه جدید در شمال بحث نماید. طبق گزارش‌ها، انگیزه در میان نیروهای مخالف شدت گرفت. نشست او با احمد شاه مسعود در دره پنجشیر در شمال بدخشان، یگانه بخشی از افغانستان که تحت کامل نیروهای مخالف قرار داشت، صورت گرفت.
۱۶ آوریل – محمد ربانی، رئیس شورای مؤقت طالبان در گذشت. او در یکی از بیمارستان‌های کشور همسایه، پاکستان از سرطان جگر رنج می‌برد. جسد محمد ربانی از طریق هواپیمای سازمان ملل به قندهار بازگردانیده شد و علی‌رغم تحریم‌های هوایی بر آن‌ها، اجازه فعالیت در زمینه‌های بشردوستانه را داشت.
می

اوایل می – ائتلاف ضد طالبان ادعا کردند که کنترل شهر کلیدی در شرق ولایت کنر و شمال غربی کابل را تصرف کردند. رژیم طالبان اما با رد این ادعا گفتند که نیروهای وابسته به آن‌ها اشغال مرکز شهر یکاولنگ در نزدیکی بامیان را دفع کردند.
۱۷ آوریل – ایالات متحده آمریکا اعلام کرد که بسته‌های کمکی ۴۳ میلیون دلاری را با دور زدن رژیم طالبان مستقیماً به پروژه‌ها و تأسیسات در افغانستان توسعه خواهد داد.
۲۰ آوریل – رژیم طالبان دفاتر سازمان ملل متحد در ولایات هرات، جلال‌آباد، کندهار و مزار شریف را در اعتراض به تحریم‌های سازمان ملل بستند.
ژوئن

۱ ژوئن – نیروهای طالبان حمله تازه‌ای را بر مواضع نیروهای مخالف خود در مرکز و شمال شرقی ولایت تخار، در اطراف شهر تالقان آغاز کردند.
۶ ژوئن – یک بمب‌افگن سوخو سو- ۲۴ اوزبیکستانی در جریان حمله بر مواضع زرهی طالبان در نزدیکی حیرتان سرنگون شد که در نتیجه سرنشنیان آن کشته شدند.
اوایل ژوئن – ملا محمد عمر رهبر طالبان هشدار داد که حکومت او هرگونه نظارت سازمان ملل بر مرزهای کشور را اقدام خصمانه تلقی خواهد کرد.
اواسط ژوئن – ائتلاف ضد طالبان، رژیم طالبان را به تخریب سیستماتیک مرکز شهر یکاولنگ متهم کرد که مکرراً میان طرفین جنگ دست به دست می‌شد. آن‌ها گفتند که بیش از ۶۰ هزار ساکن از این شهر فرار نمودند.
ژوئیه

۲ ژوئیه- ملا عبدالجلیل، معاون وزیر امورخارجه طالبان خطاب به ویلیام میلام، سفیر ایالات متحده آمریکا در پاکستان گفت که اسامه بن لادن «محکوم نشده‌است و طالبان هنوز او را بی‌گناه می‌دانند».
۳ ژوئیه – رژیم طالبان به تجدید تحریم‌های ایالات متحده آمریکا به عصبانیت واکنش نشان داد. مقامات ایالات متحده آمریکا در زمینه حمایت آشکار رژیم طالبان از اسامه بن لادن «تروریست» سخن گفته بود.
اواسط ژوئیه – طالبان به منظور جلوگیری از انتشار مطالب ضداسلامی، اینترنت را غیرقانون اعلام کردند. آن‌ها همچنین اظهار داشتند که اسناد تحصیلی دانشگاه‌های خارج، مشخصاً از دانشگاه افغانستان در پشاور پاکستان را به رسمیت نمی‌شناسند.
اوت

۳ اوت – داینا کوری و هیتر مرسر از خانه یکی از افغان‌ها دستگیر و به آموزش آئین مسیحیت متهم شد.
۵ اوت – سربازان امارت اسلامی افغانستان شش مددرسان خارجی مؤسسه "Shelter Now International" را به اتهام دست داشتن در نشر و پخش عقاید مسیحیت دستگیر کردند. دفاتر این مؤسسه نیز تحت توقیف قرار گرفت.
سپتامبر

۱ سپتامبر – تقریباً دو مددرسان خارجی از سوی امارت اسلامی افغانستان به اتهام ترویج و تبلیغ مسیحیت از افغانستان اخراج شدند. این مددرسان‌ها کارمند مؤسسه "SERVE" و مأموریت کمک بین‌المللی بودند.
والدین داینا کوری و هتر مرسر؛ دو شهروند آمریکایی همراه با دیوید دوناهو، دیپلمات آمریکایی مدت ۳۰ دقیقه با دختران خود دیدار کردند. کوری، مرسر و شش مددرسان خارجی دیگر (دو آلمانی و چهار استرالیایی) کارمندان مؤسسه "Shelter Now International" به اتهام ترویج و تبلیغ آئین مسیحیت دستگیر شدند که متعاقباً هشت نفر از مددرسانان خارجی از مرکز اصلاح و تربیت کودکان به مکان نامعلومی منتقل شدند.
اکتبر

۶ اکتبر – رئیس‌جمهور جورج دبلیو بوش دربارهٔ حمله پیش‌رو به رهبران کنگره سخن زد.
۷ اکتبر – اسامه بن لادن بیانیه ثبت شده در ویدیو را پس از آغاز حملات، منتشر کرد.
۹:۳۰ صبح طبق منطقه زمانی شرقی (تقریبا): رهبر ائتلاف شمال گفت که باور دارد حملات به رهبری ایالات متحده آمریکا «بسیار زود» آغاز خواهد شد.
۱۱:۳۰ صبح طبق منطقه زمانی شرقی (تقریبا): اسرائیل دربارهٔ حمله پیش‌رو آگاهی حاصل کرد.
نوامبر

۸ نوامبر – پاکستان تنها کشوری که هنوز روابط دیپلماتیک با طالبان داشت، از فرمان‌روایان افغانستان خواست تا قونسلگیری خود در شهر کراچی را ببندند.
سه کشتی جنگی ژاپنی در همراهی با چند صد ملوان بندر را به مقصد اقیانوس هند ترک کردند. هدف آن‌ها این بود که برای نیروهای تحت رهبری ایالات متحده پشتیبانی نظامی غیر جنگی ارائه شود. این اولین مأموریت ژاپن در نوع خود پس از جنگ جهانی دوم بود.
همین‌گونه، ویم کوک نخست‌وزیر هلند اعلام کرد که ۱۰۰۰ سرباز از کشورش در جنگ علیه تروریسم خواهند پیوست.
دسامبر

۳ دسامبر – گزارش‌های خبری نشان می‌داد که نیروهای ویژه استرالیا، بریتانیا، فرانسه، آلمان و روسیه علاوه بر نیروهای ویژه و نیروهای دریایی ایالات متحده آمریکا، در افغانستان حضور نظامی دارند.
۱۷ دسامبر – امارت اسلامی افغانستان توسط ایالات متحده آمریکا و ائتلاف شمال در جریان جنگ توره بوره سرنگون شد.
جانز آیلند، کارولینای جنوبی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کشور: کشور
ایالات متحده آمریکا: ایالات متحده آمریکا
تقسیمات کشوری: تقسیمات کشوری
State: کارولینای جنوبی
County: شهرستان چارلستون، کارولینای جنوبی
جانز آیلند، کارولینای جنوبی (انگلیسی: Johns Island, South Carolina) یکی از جزایر شهرستان چارلستون، کارولینای جنوبی، ایالات متحده آمریکا است و به‌عنوان بزرگ‌ترین جزیره این ایالت شناخته می‌شود. این جزیره از طریق رودخانه‌های استونو و کیاواه آیلند، کارولینای جنوبی از جزایر مجاور خود از جمله جزایر وادمالا، سابروک آیلند، کارولینای جنوبی، کیاوا، ادیستو، کارولینای جنوبی، فالی و جیمز جدا شده است. جزیره جانز با مساحت ۲۲۰ کیلومتر مربع، چهارمین جزیره بزرگ در ساحل شرقی ایالات متحده است و جمعیتی بالغ بر ۲۱٬۵۰۰ نفر دارد.
تاریخچه

نام جزیره جانز از سنت جان، باربادوس در باربادوس گرفته شده است، که نخستین مهاجران انگلیسی این جزیره از آنجا آمده بودند. در دوران استعماری، این جزیره محل سکونت سرخ‌پوستان ایالات متحده آمریکا، از جمله قبیله‌های استونو و بوهیکت بود. مهاجران اروپایی در دهه ۱۶۷۰ سکونت‌گاه‌هایی پراکنده در حاشیه رودخانه‌ها ایجاد کردند و عمدتاً به کشاورزی، از جمله کاشت نیل برای رنگ آبی، مشغول بودند. شورش استونو، یکی از بزرگ‌ترین شورش‌های بردگان در آمریکا، در سال ۱۷۳۹ در این جزیره رخ داد و تلاش گروهی از بردگان برای فرار به فلوریدای اسپانیا را نشان داد.
حیات وحش

جزیره جانز زیستگاه گونه‌های متعددی از جانوران و گیاهان است. پستاندارانی چون گوزن، راکون، کایوت، بابکت، و گراز وحشی در این منطقه یافت می‌شوند. رودخانه‌ها و مرداب‌های اطراف پر از ماهی‌ها و صدف‌های خوراکی، به‌ویژه صدف‌های دریایی، و همچنین دلفین‌ها هستند. پرندگان شامل عقاب سرسفید، باز ماهی‌گیر، بوقلمون وحشی، و مرغ‌های ماهی‌خوار نیز در این منطقه حضور دارند. پوشش گیاهی منطقه شامل گونه‌های بومی و وارداتی و محصولات کشاورزی مختلف است.
جنگ استقلال آمریکا

جزیره جانز در جریان جنگ انقلاب آمریکا در ماه می ۱۷۷۹ شاهد حضور نیروهای بریتانیایی تحت فرماندهی ژنرال آگوستین پروست بود. در سال ۱۷۸۰، نیروهای بیشتری به فرماندهی سر هنری کلینتون وارد این منطقه شدند و برای محاصره چارلستون از جزیره عبور کردند. پس از تسلیم چارلستون در ماه می همان سال، این شهر تا دسامبر ۱۷۸۲ تحت اشغال نیروهای بریتانیایی باقی ماند.
جنگ داخلی آمریکا

در جریان جنگ داخلی آمریکا، نبرد «پل خونین» در ماه ژوئیه ۱۸۶۴ در جزیره جانز رخ داد. این نبرد در منطقه‌ای نزدیک به فرودگاه چارلستون انجام شد. نیروهای فدرال تحت فرماندهی بریگاد ژنرال جان هچ قصد داشتند جزیره جانز را تصرف کرده و سپس به جزیره جیمز حمله کنند. با این حال، مقاومت شدید سربازان کارولینای جنوبی مانع از پیشروی آن‌ها شد و نیروهای فدرال پس از سه روز جنگ مجبور به عقب‌نشینی شدند.
دلیا اسکالا

| دلیا اسکالا | دلیا اسکالا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۵ سپتامبر ۱۹۲۹
درگذشت: ۱۵ ژانویه ۲۰۰۴ لیورنو
ملیت: ایتالیایی
امضاء: امضاء
دلیا اسکالا (ایتالیایی: Delia Scala؛ ۲۵ سپتامبر ۱۹۲۹ – ۱۵ ژانویه ۲۰۰۴) هنرپیشه و بالرین اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به ترانه بهار، زندگی سگی، مسالینا و رویای زورو اشاره کرد.
این خانه هتل نیست

| این خانه، هتل نیست | این خانه، هتل نیست |
| --- | --- |
کشور سازنده: ایتالیا
زبان اصلی: ایتالیایی
شمار فصل‌ها: ۱
شمار قسمت‌ها: ۱۲
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: رت ۴
انتشار اولیه: ۲۰۰۰
این خانه، هتل نیست (ایتالیایی: Questa casa non è un albergo) یک مجموعۀ تلویزیونی ایتالیایی است که در سال ۲۰۰۰ میلادی منتشر شد.
بازیگران

نیکول گریمائودو
ایرنه فری
سابینا چوفینی
آنا یوتسولینی
کریستینا آسکانی
آخرین رقص (فیلم ۱۹۴۱)

| آخرین رقص | آخرین رقص |
| --- | --- |
پرونده:The Last Dance (1941 film).jpg: پرونده:The Last Dance (1941 film).jpg
کارگردان: کامیلو ماستروچینکوئه
تهیه‌کننده: رافائله کولامونیچی
نویسنده: فرنتس هرتزگ (نمایشنامه) سرجو آمیدی جاکومو دبندتی
بازیگران: السا مرلینی آمدئو ناتزاری رناتو چالنته
موسیقی: اتسیو کارابلا فرانکو کازاولا
فیلم‌بردار: آرتورو گالیا
تدوین‌گر: جینو تالامو
شرکت تولید: یوونتوس فیلم
تاریخ‌های انتشار:  ۵ دسامبر ۱۹۴۱ (۱۹۴۱-12-۰۵)  
مدت زمان: ۹۰ دقیقه
کشور: ایتالیا
زبان: ایتالیایی 
آخرین رقص (ایتالیایی: L'ultimo ballo) یک فیلم کمدی تلفنی بیانچی به کارگردانی کامیلو ماستروچینکوئه است که در سال ۱۹۴۱ منتشر شد. این فیلم همگام با سنت فیلم‌های تلفنی بیانچی است که در دوران فاشیسم ایتالیا محبوبیت داشت.
گزیدهٔ بازیگران

السا مرلینی
آمدئو ناتزاری
رناتو چالنته
پائولو استوپا
مارگریتا بانی
نریو برناردی
آرماندو میلیاری
لوئیزا گارلا
ناندو تامبرلانی
انریکو لوتسی
ویتوریا مونگاردی
کتاب‌شناسی

Moliterno, Gino. Historical Dictionary of Italian Cinema. Scarecrow Press, 2008.
Piero Pruzzo & Enrico Lancia. Amedeo Nazzari. Gremese Editore, 1983.
کاخ میان‌پشته

| کاخ میان‌پشته | کاخ میان‌پشته |
| --- | --- |
نام: کاخ میان پشته(کاخ خوشتاریا)
کشور: ایران
استان: گیلان
شهرستان: انزلی
سال‌های مرمت: ۱۳۰۳، ۱۳۱۰
کاربری: کاخ
کاربری کنونی: موزه
دورهٔ ساخت اثر: قاجار، بازسازی پهلوی
اطلاعات بازدید: اطلاعات بازدید
آدرس: گالری عکس کاخ موزه میان پشته
کاخ، موزه میان پشته در استان گیلان، شهرستان انزلی، شهر بندر انزلی و در منطقه میان پشته بین دو پل انزلی و پل غازیان در محوطه وسیعی واقع شده‌است.