بررسی مجله لنست از تلفات جنگ عراق
اولین مطالعه (۲۰۰۴)

این نظرسنجی توسط مرکز بین‌المللی مطالعات بلایای اضطراری و پناهندگان، دانشکده بهداشت عمومی جانز هاپکینز بلومبرگ، بالتیمور، MD، ایالات متحده (نویسندگان کیلبرت بارنهام و دیوید رابرتز) و گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، حمایت شده است. دانشگاه المستنصریه، بغداد، عراق. تیم رابرتز به دلیل تجربه آنها در تخمین مرگ و میر کل در مناطق جنگی انتخاب شد، برای مثال تخمین او از ۱٫۷ میلیون مرگ در اثر جنگ در کنگو که نه تنها با استقبال گسترده روبرو شد و در سال۲۰۰۰ با چالشی مواجه نشد اما نتیجه شد و در قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل استناد شد که تمام ارتش‌های خارجی باید کنگو را ترک کنند، درخواست سازمان ملل برای کمک ۱۴۰ میلیون دلاری، و وزارت خارجه ایالات متحده متعهد به کمک ۱۰ میلیون دلاری اضافی. مطالعات مشابه به صورت غیر انتقادی به عنوان برآورد مرگ و میر زمان جنگ در دارفور و بوسنی پذیرفته شده است.
روش معمول رابرتز تخمین مرگ و میر کل با نظرسنجی‌های شخصی نمونه ای از خانوارهای منطقه مورد مطالعه است. این روش به منظور اجتناب از کم‌شماری ذاتی استفاده از مرگ‌های گزارش‌شده در مناطقی به‌قدری آشفته که بسیاری از مرگ‌ها گزارش نمی‌شوند،انتخاب شده است، و شامل آن مرگ‌هایی می‌شود که مستقیماً به خشونت نسبت داده نمی‌شوند، اما با این وجود نتیجه درگیری از طریق ابزارهای غیرمستقیم، مانند به عنوان آلودگی منبع آب یا عدم دسترسی به مراقبت‌های پزشکی. میزان مرگ و میر پایه محاسبه‌شده از گزارش‌های مصاحبه‌شوندگان برای دوره قبل از درگیری، از میزان گزارش‌شده در طول درگیری کم می‌شود تا میزان مرگ و میر اضافی که ممکن است به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم به وجود درگیری نسبت داده شود، برآورد شود. این تکنیک در بررسی‌های قبلی مرگ و میر که در بالا مورد بحث قرار گرفت به‌طور غیر انتقادی پذیرفته شده است.
به دلیل غیرعملی بودن انجام یک بررسی توزیع شده یکنواخت، به‌ویژه درطول جنگ، نظرسنجی‌های رابرتز از «نمونه‌گیری خوشه‌ای» استفاده می‌کند و منطقه را به تعدادی منطقه به‌طور تصادفی انتخاب شده و تقریباً مساوی با جمعیت تقسیم می‌کند. یک نقطه تصادفی در هر منطقه انتخاب می‌شود و تعداد ثابتی از نزدیکترین خانوارها به آن نقطه به عنوان یک «خوشه» بررسی می‌شوند. اگرچه به اندازه یک نظرسنجی توزیع شده یکسان از همان تعداد خانوار دقیق نیست، این روش دقیق تر از بررسی صرف یک خانوار برای هر نقطه انتخاب شده است.
رابرتز در مطالعه خود در مورد عراق، کشور را به ۳۳منطقه تقسیم کرد و سعی کرد ۳۰خانوار را برای هر خوشه نمونه برداری کند و ۹۸۸ خانوار را با ۷۸۶۸ ساکن انتخاب کرد. در سپتامبر ۲۰۰۴، از ژانویه ۲۰۰۲، هر خانوار مورد بررسی در مورد ترکیب خانوار، تولدها و مرگ و میرها مصاحبه شد. از ۷۸ خانواری که پس از پایان مصاحبه از اعضای آنها خواسته شد تا اسنادی را برای تأیید ادعای خود نشان دهند، ۶۳ خانواده توانستند گواهی فوت ارائه کنند. به گفته نویسندگان، ۵ (۰٫۵٪) از ۹۸۸ خانواری که به‌طور تصادفی برای بررسی انتخاب شدند، از مصاحبه خودداری کردند.
خطر نسبی مرگ ناشی از تهاجم و اشغال سال۲۰۰۳ با مقایسه مرگ و میر در۱۷٫۸ماه پس از تهاجم با ۱۴٫۶ماه قبل از آن برآورد شد. نویسندگان گفتند: «با فرضیات محافظه کارانه، ما فکر می‌کنیم که از زمان حمله به عراق در سال۲۰۰۳، حدود۱۰۰۰۰۰ مرگ بیش از حد یا بیشتر اتفاق افتاده است.» از جمله «فرض‌های محافظه‌کارانه» حذف داده‌های فلوجه در بسیاری از یافته‌های آن است. از آنجایی که تفسیر نتایج مطالعه با گنجاندن یک خوشه دورتر در فلوجه پیچیده می‌شود، جایی که نبردهای سنگین تلفات بسیار بیشتری نسبت به سایر نقاط عراق داشت، مطالعه عمدتاً بر روی نتایجی متمرکز شد که خوشه فلوجه را حذف کرد. در حالی که نویسندگان استدلال کردند که گنجاندن خوشه فلوجه می‌تواند به عنوان بخشی عادی از استراتژی نمونه‌گیری توجیه شود (نویسندگان خاطرنشان کردند که سایر «نقاط داغ» مانند نجف مورد بررسی قرار نگرفته بودند)، و نویسندگان دو مجموعه از نتایج را در برخی موارد ارائه کردند. (یک مجموعه شامل داده‌های فلوجه و یکی نه)، مقاله، و بیشتر پوشش مطبوعاتی مقاله، بر داده‌هایی تأکید می‌کند که خوشه فلوجه را حذف می‌کند.
بحث اصلی در رسانه‌ها در ایالات متحده و بریتانیا بر این موضوع متمرکز بود که آیا ۹۸۰۰۰(۹۵٪ فاصله اطمینان (CI): 8000-194000) عراقی بیشتر در نتیجه مداخله ائتلاف جان خود را از دست داده‌اند یا خیر، که بر اساس برآورد آنها از افزایش مرگ و میر ۱٫۵برابر محاسبه شده است. نرخ قبل از جنگ (به استثنای داده‌های فلوجه). اگر نمونه فلوجه گنجانده شده بود، تخمین نظرسنجی مبنی بر اینکه نرخ مرگ و میر از زمان تهاجم حدود ۲٫۵ برابر افزایش یافته بود (با فاصله اطمینان ۹۵٪) از جمله داده‌های فلوجه منجر به بیش از ۲۹۸۰۰۰مرگ و میر (95% CI) می‌شد. با ۲۰۰۰۰۰نفر در ۳درصد عراق در اطراف فلوجه متمرکز شده است (رابرتس و همکاران ص. ۵).
بر اساس این مقاله، خشونت عامل اکثر مرگ و میرهای اضافی بوده است، چه داده‌های فلوجه حذف شود یا نه. اگر داده‌های فلوجه گنجانده شود، حملات هوایی ائتلاف عامل اصلی این مرگ و میرهای خشونت‌آمیز خواهد بود. این مطالعه به این نتیجه رسید که: «مرگ‌های خشونت‌آمیز گسترده بود، در ۱۵ مورد از ۳۳ خوشه گزارش شد و عمدتاً به نیروهای ائتلاف نسبت داده شد.» و «خشونت عامل بیشتر مرگ و میرها و حملات هوایی نیروهای ائتلاف بیشترین مرگ و میرهای خشونت‌آمیز را به خود اختصاص داده است.» این مطالعه تخمین می‌زند که خطر مرگ به‌ویژه در اثر خشونت در عراق در طول دوره پس از تهاجم، تقریباً ۵۸ برابر بیشتر از دوره قبل از جنگ بود، با CI95 8.1-419، به این معنی که احتمال ۹۷٫۵ درصد وجود دارد که خطر مرگ ناشی از خشونت پس از تهاجم حداقل ۸٫۱ برابر بیشتر از قبل است. نیوزدی گزارش داد:
شایع‌ترین علل مرگ و میر قبل از حمله به عراق سکته قلبی، سکته مغزی و سایر بیماری‌های مزمن بود. با این حال، پس از تهاجم، خشونت به عنوان علت اصلی مرگ ثبت شد و عمدتاً به نیروهای ائتلاف نسبت داده شد با حدود ۹۵درصد از این مرگ‌ها ناشی از بمب‌ها یا شلیک هلیکوپترها.