stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
احمد گوهری

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 گوهری در سال ۲۰۱۷:  گوهری در سال ۲۰۱۷
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  احمد گوهری
زادروز:  ۲۲ دی ۱۳۷۴ ‏(۲۹ سال)
زادگاه:  کبودرآهنگ، همدان، ایران
قد:  ۱٫۸۸ متر (۶ فوت ۲ اینچ)
پست:  دروازه‌بان
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  استقلال خوزستان
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۱۴:  پارسه
۲۰۱۴:  نفت نوین تهران
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۶ |  نفت تهران |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ |  سایپا |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۹ |  پارس جنوبی |  ۳۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۹–۲۰۲۰ |  سایپا |  ۱۱ |  (۰) |
| ۲۰۲۰–۲۰۲۱ |  نفت مسجدسلیمان |  ۱۹ |  (۰) |
| ۲۰۲۱–۲۰۲۲ |  صنعت نفت |  ۱۲ |  (۰) |
| ۲۰۲۲–۲۰۲۴ |  پرسپولیس |  ۸ |  (۰) |
| ۲۰۲۳–۲۰۲۴ |  ← آلومینیوم اراک (قرضی) |  ۲۷ |  (۰) |
| ۲۰۲۴– |  استقلال خوزستان |  ۲۰ |  (۰) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۱۳ |  زیر ۱۷سال ایران |  ۰ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۲ خرداد ۱۴۰۳. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۲ خرداد ۱۴۰۳. 
احمد گوهری (زاده ۲۲ دی ۱۳۷۴) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست دروازه‌بان برای باشگاه فوتبال استقلال خوزستان در لیگ برتر خلیج فارس بازی می‌کند.
دوران باشگاهی > صنعت نفت آبادان

در ۲۶ شهریور ۱۴۰۰، گوهری به تیم صنعت نفت آبادان پیوست.
دوران باشگاهی > پرسپولیس

در ۱۳ بهمن ۱۴۰۰، گوهری با قراردادی ۱٫۵ ساله به پرسپولیس پیوست. پرسپولیس در این دوره با توجه به مشکلات مالی‌اش با جدایی دروازه‌بانش، رادوشوویچ روبرو شد تا گوهری را جایگزین او کند. پرسپولیس از لیگ یازدهم ایران هرگز دو دروازه‌بان ایرانی نداشته‌است و با این انتقال، پس از ۱۰ سال هردو دروازه‌بان این تیم ایرانی شدند.
او در شهرآورد تهران نیز دروازه‌بان پرسپولیس بوده‌است.
آمار باشگاهی

تا تاریخ ۲۶ خرداد ۱۴۰۳
| باشگاه | دسته | فصل | لیگ برتر> بازی | لیگ برتر> CS | جام حذفی> بازی | جام حذفی> CS | آسیا> بازی | آسیا> CS | سوپر جام> بازی | سوپر جام> CS | مجموع> بازی | مجموع> CS |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| نفت تهران | لیگ برتر | ۹۵–۱۳۹۴ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | – | – | – | – | ۰ | ۰ |
| مجموع نفت تهران | مجموع نفت تهران | مجموع نفت تهران | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | – | – | – | – | ۰ | ۰ |
| سایپا | لیگ برتر | ۹۶–۱۳۹۵ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | – | – | – | – | ۰ | ۰ |
| سایپا | لیگ برتر | ۹۹–۱۳۹۸ | ۳ | ۰ | ۲ | ۰ | – | – | – | – | ۵ | ۰ |
| مجموع سایپا | مجموع سایپا | مجموع سایپا | ۳ | ۰ | ۲ | ۰ | – | – | – | – | ۵ | ۰ |
| پارس جنوبی جم | لیگ برتر | ۹۷–۱۳۹۶ | ۲ | ۲ | ۰ | ۰ | – | – | – | – | ۲ | ۲ |
| پارس جنوبی جم | لیگ برتر | ۹۸–۱۳۹۷ | ۱۴ | ۴ | ۱ | ۰ | – | – | – | – | ۱۵ | ۴ |
| مجموع پارس جنوبی جم | مجموع پارس جنوبی جم | مجموع پارس جنوبی جم | ۱۶ | ۶ | ۱ | ۰ | – | – | – | – | ۱۷ | ۶ |
| نفت مسجدسلیمان | لیگ برتر | ۹۹–۱۳۹۸ | ۷ | ۴ | ۰ | ۰ | – | – | – | – | ۷ | ۴ |
| نفت مسجدسلیمان | لیگ برتر | ۰۰–۱۳۹۹ | ۱۱ | ۴ | ۱ | ۱ | – | – | – | – | ۱۲ | ۵ |
| مجموع نفت م.سلیمان | مجموع نفت م.سلیمان | مجموع نفت م.سلیمان | ۱۸ | ۸ | ۱ | ۱ | – | – | – | – | ۱۹ | ۹ |
| صنعت نفت آبادان | لیگ برتر | ۰۱–۱۴۰۰ | ۱۲ | ۶ | ۰ | ۰ | – | – | – | – | ۱۲ | ۶ |
| مجموع صنعت نفت آبادان | مجموع صنعت نفت آبادان | مجموع صنعت نفت آبادان | ۱۲ | ۶ | ۰ | ۰ | – | – | – | – | ۱۲ | ۶ |
| پرسپولیس | لیگ برتر | ۰۱–۱۴۰۰ | ۵ | ۲ | ۱ | ۰ | – | – | – | – | ۶ | ۲ |
| پرسپولیس | لیگ برتر | ۰۲–۱۴۰۱ | ۳ | ۲ | ۱ | ۰ | – | – | – | – | ۴ | ۲ |
| مجموع پرسپولیس | مجموع پرسپولیس | مجموع پرسپولیس | ۸ | ۴ | ۲ | ۰ | – | – | – | – | ۱۰ | ۴ |
| آلومینیوم اراک | لیگ برتر | ۰۳–۱۴۰۲ | ۲۷ | ۷ | ۴ | ۲ | – | – | – | – | ۳۱ | ۹ |
| مجموع آلومینیوم اراک | مجموع آلومینیوم اراک | مجموع آلومینیوم اراک | ۲۷ | ۷ | ۴ | ۲ | – | – | – | – | ۳۱ | ۹ |
| مجموع آمار | مجموع آمار | مجموع آمار | ۸۴ | ۳۱ | ۱۰ | ۳ | – | – | – | – | ۹۴ | ۳۴ |
دوران ملی > جوانان ایران

در سال ۲۰۱۳ وی در تیم ملی زیر ۱۷ سال ایران در رقابت‌های جام جهانی زیر ۱۷ سال حضور داشت. گوهری همچنین در تیم ملی زیر ۱۹ سال ایران در قهرمانی زیر ۱۹ سال آسیا در سال ۲۰۱۴ نیز حضور داشت.
افتخارات > پرسپولیس

لیگ برتر خلیج فارس
قهرمان( ۲): ۰۲–۱۴۰۱_۱۴۰۲_۰۳
نائب قهرمان (۱): ۰۱–۱۴۰۰
جام حذفی فوتبال ایران
قهرمان (۱): ۰۲–۱۴۰۱
سوپر جام ایران
قهرمان (۱): ۱۴۰۲
نائب قهرمان (۱): ۱۴۰۰
شکستگی استخوان

Medical condition
| شکستگی استخوان | شکستگی استخوان |
| --- | --- |
تصویر داخلی و خارجی از شکستگی استخوان قبل و بعد: تصویر داخلی و خارجی از شکستگی استخوان قبل و بعد
تخصص: استخوان‌شناسی 
طبقه‌بندی و منابع بیرونی: طبقه‌بندی و منابع بیرونی
آی‌سی‌دی-۱۰: T14.2
آی‌سی‌دی-۹-سی‌ام: 829
دادگان بیماری‌ها: 4939
سمپ: D050723
[ویرایش در ویکی‌داده]: [ویرایش در ویکی‌داده]
شکستگی استخوان اصطلاحی در پزشکی است و به معنی هر نوع از خلل در یکپارچگی استخوان می‌باشد.
انواع شکستگی
شکستگی‌ها به سه دسته بسته، باز و پیچیده تقسیم می‌شوند که در نوع بسته پوست سالم باقی‌مانده و زخمی نمی‌شود،در نوع باز شکستگی باعث پاره‌شدن پوست می‌شود به گونه‌ای که شکستگی با زخم ارتباط پیدا می‌کند و بسیار دردناک است و در نوع سوم باعث صدمه خوردن اعضای دیگر مانند رگ یا اعصاب می‌گردد.
علائم

درد و حساسیت محل شکستگی
تورم، کبودی و تغییر شکل اندام
حرکت غیرطبیعی یا ناپایداری
عدم توانایی عملکرد طبیعی
شوک
نگارخانه

شکستگی باز استخوان ساق پا
شکستگی باز استخوان ساق پا
شکستگی باز
ولی سیتی، داکوتای شمالی

مکان در آمریکا
| City of Valley City | City of Valley City |
| --- | --- |
شهر: شهر
Central Ave and Main Street in Valley City: Central Ave and Main Street in Valley City
شعار: "City of Bridges": شعار: "City of Bridges"
Location of Valley City, North Dakota: Location of Valley City, North Dakota
ایالات آمریکا: داکوتای شمالی
شهرستان: Barnes
مساحت: مساحت
 • کل: ۳٫۴۶ مایل مربع (۸٫۹۶ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۳٫۴۶ مایل مربع (۸٫۹۶ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۲۱۷ فوت (۳۷۱ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۶٬۵۸۵
 • برآورد (2011): ۶٬۵۷۹
 • تراکم: ۱۹۰۳٫۲/مایل مربع (۷۳۴٫۸/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 58072
کد منطقه: 701
FIPS code: 38-81180
GNIS feature ID: 1032618
Highways: I-94, I-94 Bus.
وبگاه: http://www.valleycity.us
ولی سیتی(به انگلیسی: Valley City) شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶٬۵۸۵ نفر بوده‌است.
ولی ویو، کنتاکی

Unincorporated community
| Valley View | Valley View |
| --- | --- |
Unincorporated community: Unincorporated community
State: کنتاکی
فهرست شهرستان‌های کنتاکی: شهرستان مدیسون، کنتاکی
ارتفاع: ۵۷۷ فوت (۱۷۶ متر)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
GNIS feature ID: 505950
ولی ویو، کنتاکی (به انگلیسی: Valley View, Kentucky) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مدیسون، کنتاکی واقع شده‌است.
خصوصیات

ولی ویو ۱۷۵٫۸۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ولی ویو، شهرستان ویچیتا، تگزاس

Unincorporated community
| Valley View | Valley View |
| --- | --- |
Unincorporated community: Unincorporated community
ایالت: تگزاس
تگزاس: شهرستان ویچیتا، تگزاس
ارتفاع: ۱۰۰۷ فوت (۳۰۷ متر)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
ولی ویو، شهرستان ویچیتا، تگزاس (به انگلیسی: Valley View, Wichita County, Texas) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ویچیتا، تگزاس واقع شده‌است.
خصوصیات

ولی ویو ۳۰۶٫۹۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
علوم سیاسی

علوم سیاسی (انگلیسی: Political science) که گاهی سیاست‌شناسی یا علم سیاست نامیده می‌شود؛ یک علم اجتماعی است که با نظام‌های حکمرانی و تجزیه‌وتحلیل فعالیت‌های سیاسی، افکار سیاسی و قانون اساسی مرتبط با رفتار سیاسی سروکار دارد. ارسطو این علم را به عنوان مطالعهٔ حکومت تعریف کرده و آن را مادر علوم می‌داند. این علم بسیار زیاد با سیاست در عرصهٔ نظر و در میدان عمل، تحلیل نظام‌های سیاسی و رفتارهای سیاسی سر و کار دارد. اندیشمندان سیاسی خود را درگیر در شناسایی ارتباطات اساسی میان شرایط و تحولات سیاسی می‌بینند و از طریق این کار سعی در ساختن اصولی اساسی برای منظم کردن علم سیاست و پیش‌بینی کارهای سیاسی در جای جای دنیا دارند. علم سیاست با اکثر رشته‌های دیگر به صورت مستقیم ارتباط دارد؛ ازجمله اقتصاد، حقوق، روان‌شناسی، تاریخ، مردم‌شناسی، حقوق اداری، سیاست عمومی، سیاست ملی، ارتباطات بین‌الملل، سیاست تطبیقی، جامعه‌شناسی، مؤسسات سیاسی و نظریه‌های سیاسی و تمامی رشته‌های علمی به صورت غیر مستقیم با سیاست در ارتباط هستند. گرچه قرن نوزدهم را زمان تدوین تمام شاخه‌های علوم اجتماعی می‌دانند اما علم سیاست ریشه‌هایی در دوران باستان دارد؛ در واقع، طبق تحقیقات و یافته‌های اخیر بشر، به این علم تقریباً از ۲۵۰۰ سال پیش توسط کارهای افلاطون و ارسطو پرداخته شد.
علم سیاست معمولاً خود به چند زیر شاخه و گرایش متمایز تقسیم می‌شود که در مجموع این علم را تشکیل می‌دهند:
فلسفه سیاست
اندیشه سیاسی
سیاست تطبیقی
جامعه‌شناسی سیاسی
سیاستگذاری عمومی
مطالعات منطقه‌ای
روابط بین‌الملل
تاریخ تحولات سیاسی
فلسفهٔ سیاست، منطق موجود برای یک دولت مطلوب، قوانین مناسب و ویژگی‌های متمایز هر کدام است. سیاست تطبیقی، علم مقایسه و تعلیم گونه‌های متفاوت قانون اساسی، بازیگران عرصهٔ سیاست، قانون‌گذاران و دیگر زمینه‌های مرتبط است و همهٔ این‌ها از دیدگاه درون هر کشور مطالعه می‌شوند. روابط بین‌الملل با روابط میان دولت-ملت‌ها و شرکت‌ها و نهادهای فرادولتی و چند ملیتی سر و کار دارد.
علم سیاست از منظر روش‌شناختی شاخه‌ای از روش‌های پژوهشی اجتماعی است. رویکردهایی که در این علم وجود دارند شامل؛ پوزیتویسم، تفسیر گرایی، نظریهٔ انتخاب منطقی، رفتار گرایی، ساختار گرایی، پسا ساختار گرایی، رئالیسم یا واقع‌گرایی، نهاد گرایی و پلورالیسم یا کثرت گرایی است. علم سیاست به عنوان یکی از شاخه‌های علوم اجتماعی از روش‌ها و تکنیک‌هایی استفاده می‌کند که شامل دو دسته هستند؛ منابع دست اول همچون اسناد تاریخی و مدارک رسمی و منابع دست دوم همچون مقالات علمی نشریات، تحقیقات منطقه‌ای، تحلیل‌های آماری، مطالعات موردی، پژوهش‌های تجربی و مدل‌سازی می‌باشند.
علم سیاست به عنوان یک رشته، یکی از شاخه‌های علوم اجتماعی است که در دانشگاه در بخش دانشکده علوم انسانی قرار می‌گیرد و در بعضی از کالج‌های آمریکایی که فضای مجزایی برای مدرسه یا کالج هنر و علم اختصاص داده نشده‌است، کالج علوم سیاسی نیز مانند سایر رشته‌ها در ساختمان مجزایی به عنوان بخشی از مدرسهٔ علوم انسانی قرار گرفته‌است. در حالی که فلسفهٔ سیاسی کلاسیک در درجهٔ اول با افکار یونانی و روشنگری تعریف می‌شود، اندیشمندان علم سیاست با دغدغهٔ بسیاری برای مدرنیته و مفهوم معاصر دولت-ملت شناخته می‌شوند که البته این دغدغه با مطالعهٔ افکار و نظریات کلاسیک نیز همراه است.
بررسی اجمالی

دانشمندان علم سیاست به مطالعهٔ اموری می‌پردازند که با ایجاد و انتقال قدرت در پروسه‌های تصمیم‌گیری، نقش نظام‌ها در حکومت داری شامل دولت‌ها و سازمان‌های بین‌المللی، رفتار سیاسی و سیاست‌های عمومی سر و کار دارد. آن‌ها میزان موفقیت حکومت داری هر یک از دولت‌ها یا سیاست‌های مشخص را با سنجیدن بسیاری از شاخصه‌ها همچون؛ ثبات، انصاف، رفاه و ثروت مادی، و آرامش و آسایش، اندازه می‌گیرند. بعضی از دانشمندان علم سیاست در صدد استفاده از رویکردهای پوزیتویستی (رویکردی در تلاش برای توصیف چیزها آنگونه که هستند می‌باشد نه آن گونه که باید باشند) برای تحلیل بهتر سیاست هستند؛ و برخی دیگر از ایشان نیز به دنبال ارائهٔ توصیه‌هایی در زمینهٔ سیاست‌هایی مشخص می‌باشند.
دانشمندان این علم با تولیدات شان زمینهٔ کاری بسیاری از مشاغل را فراهم می‌آورند از جمله خبرنگاران، سیاستمداران، و تحلیل‌گران انتخابات. اندیشمندان سیاست ممکن است به عنوان مشاور به سیاست‌مدارانی مشخص خدمت کنند یا حتی ممکن است خود برای تصدی پستی سیاسی اقدام کنند. ایشان می‌توانند کاری در داخل دولت یا احزاب سیاسی داشته یا حتی در مشاغل عمومی، مشغول به کار باشند. آن‌ها ممکن است کار خود را با سازمان‌های غیردولتی (NGO) یا جنبش‌های سیاسی انجام دهند. حتی در مواردی ممکن است به کار با شرکت‌ها هم بپردازند. تجارت‌های خصوصی‌ای چون اندیشکده‌ها، نهادهای پژوهشی، نظرسنجی و شرکت‌های ارتباطاتِ عمومی، اغلب به استخدام چند فرد متخصص در حوزهٔ این علم دست می‌زنند.
اصطلاح علم سیاست در آمریکای شمالی رواج و شیوع بیشتری به نسبت دیگر جاها دارد، در سایر نقاط دنیا علم سیاست را به عنوان بخشی از یک رشتهٔ وسیع‌تر با نام مطالعات سیاسی، سیاست یا حکومت می‌شناسند. در حالی که علم سیاست از روش‌های علمی استفاده می‌کند، مطالعات سیاسی رویکرد وسیع‌تری دارد، البته اگرچه تنها نام یک رشته نشان دهندهٔ محتویات آن نیست.
تاریخچه

علم سیاست به عنوان یک رشتهٔ جداگانه در زمانی نه چندان دور به عنوان یکی از زیر شاخه‌های علوم اجتماعی تأسیس شد. با این وجود، اصطلاح علم سیاست همیشه اصطلاحی متمایز از فلسفهٔ سیاسی نبوده‌است، و این رشتهٔ نوین دسته‌ای مشخص از روش‌هایی قدیمی را در خود جای داده‌است از جمله؛ فلسفه اخلاق، اقتصاد سیاسی، الهیات سیاسی، تاریخ و دیگر رشته‌هایی که با این امر سر و کار دارند که چگونه می‌توان یک دولت ایدئال را برای یک کشور ایجاد کرد و ویژگی‌های آن را شناخت.
سابقهٔ سیاست در غرب به زمان اندیشمندان دورهٔ سقراط بازمی‌گردد، فلاسفه‌ای چون افلاطون (۴۲۷–۳۴۷ قبل از میلاد)، گزنفون (۴۳۰–۳۵۴ قبل از میلاد) و ارسطو (پدر علم سیاست ۳۸۴–۳۲۲ قبل از میلاد). این نویسندگان در کتاب‌هایی چون جمهوریت و قوانین نوشتهٔ افلاطون، سیاست و اخلاقیات نوشتهٔ ارسطو، به تحلیل فلسفی نظام‌های سیاسی دست زدند، و این گونه از دورهٔ شاعری و تاریخی یونان پا را فراتر گذاشتند، نمونهٔ شاعران آن دوره را می‌توان هومر و هسیود معرفی کرد و نمونهٔ تاریخ‌نگاران را هم می‌توان هرودوت و ثایسیدیس دانست در این بین نمایش نامه‌نویسانی چون سوفوکلس، اریستوفانس و اوروپیدیس نیز حضور داشتند.
تاریخچه > ظهور و سقوط امپراتوری روم

در دوران اوج امپراتوری روم، مورخان مشهوری چون پلیبیوس، لیوی و پلوتارک ظهور این امپراتوری را به همراه سازماندهی و تاریخچهٔ دیگر ملل مستند کردند. این گونه است که اکنون ما با دولت مردانی چون ژولیوس سزار و سیسرو و دیگرانی که اعمال گر نمونه‌هایی از جمهوری در امپراتوری روم و شروع و خاتمهٔ جنگ‌های متفاوتی بودند، آشنا هستیم. مطالعهٔ سیاست در این دوره نیازمند آشنایی و فهم تاریخ، درک روش‌های حکومت داری، و توصیف اقدامات حکومت‌هاست. این زمان دوره‌ای هزار ساله از ۷۵۳ قبل از میلاد تا سقوط امپراتوری روم یا شروع قرون وسطی است. در این زمان مرامنامه‌ای از فرهنگ یونانی در فضای رومی ترجمه شد. الهگان یونانی تبدیل به خدایان رومی شدند و فلسفهٔ یونان تبدیل به قوانین رومی شد، مانند فلسفهٔ رواقیون. یک رواقی متعهد به خدمت و عمل به وظایف و تکالیف بر اساس سلسله مراتب بود به این منظور که دولت در شکل و شمایل یک کل، با ثبات و پایدار باقی بماند. در میان شناخته شده‌ترین رواقیون رومی، فیلسوفی به نام سنکا و امپراتوری به نام مارکوس اوریلیوس از همه معروف‌ترند. سنکا یک نجیب زادهٔ رومی ثروتمند، اغلب توسط مفسرین نوین نقد می‌شود که به اندازهٔ کافی بر طبق نظریات و دیدگاه‌های خودش زندگی نکرده‌است. در سوی دیگر تاملات مارکوس اوریلیوس نمونهٔ بارزی است از انعکاس‌های فلسفی افکار یک امپراتور که از طرفی درگیر آرمان‌های فلسفی خویش است و از طرف دیگر در راستای وظایفش برای حفظ و دفاع از امپراتوری روم در برابر دشمنان خارجی مجبور به برپایی کمپین‌های مختلف نظامی است. به گفتهٔ پولیبیوس، نهادهای رومی پشتوانهٔ امپراتوری بودند ولی حقوق رومی مغز متفکر و محرک آن بود.
تاریخچه > قرون وسطی

با سقوط امپراتوری روم غربی، فضای بیشتری برای مطالعات سیاسی پدید آمد. ظهور یگانه‌پرستی و به ویژه در سنت غربی، مسیحیت، نور تازه‌ای را به فضای سیاست و اقدامات سیاسی تاباند. کتاب‌های اشخاصی چون آگوستین، با نام شهر خدا، اقدام به هماهنگ‌کردن فلسفه‌های موجود و سنت‌های سیاسی با مفاهیم مسیحیت کرد، و سعی در تعریف دوبارهٔ مرز میان آنچه مذهبی در نظر گرفته می‌شد و آنچه سیاسی بود، داشت. در قرون وسطی مطالعهٔ سیاست به‌طور گسترده‌ای در کلیساها و محاکم شیوع یافت. بیشتر سؤالات و دغدغه‌های سیاسی حول محور رابطهٔ میان کلیسا و دولت بود. اعراب در این زمان از کارهای سیاسی ارسطو غافل شدند؛ اما به جای آن به مطالعهٔ جمهوریت افلاطون ادامه دادند؛ تا این که متن بنیادین یهودی-اسلامی فلسفهٔ سیاسی، در کارهای افرادی چون فارابی و اورئوس نگاشته شد. این اتفاق در جهان غرب رخ نداد تا این که در نهایت در قرن سیزدهم، سیاست ارسطو ترجمه شد و متن بنیادین و پایهٔ کارهای توماس آکویناس قرار گرفت.
تاریخچه > قرون وسطی > شبه قارهٔ هند

در هندوستان باستانی، سابقهٔ سیاست می‌تواند به مواردی چون ریگ ودا، سامهیتایی‌ها، برهماها، مهابارتا و متشرعین بودایی برگردد. چانکیا (۳۵۰–۲۷۵ قبل از میلاد) یک اندیشمند سیاسی در تاکشاشیلا ود، وی نویسندهٔ کتاب آرتاشاسترا، که شامل ملاحظاتی است دربارهٔ اندیشه‌های سیاسی، اقتصادی و نظم اجتماعی، بود. وی در این کتاب از سیاست‌های پولی و مالی، رفاه، روابط بین‌الملل، و جزئیات استراتژی‌های جنگی به همراه دیگر موضوعات بحث می‌کند. مانوسمیریتی، که حدود دو قرن بعد از چانکیا بود نیز از دیگر رساله‌نویسان مهم هند در زمینهٔ علم سیاست است.
تاریخچه > قرون وسطی > آسیای شرقی

چین دوران باستان خانهٔ مدارس متعدد اندیشهٔ سیاسی بود. از جملهٔ این اندیشه‌های می‌توان به فایده گرایی (فلسفهٔ فایده گرایانه) تائویسم، قانون گرایی (مدرسهٔ اندیشه‌های مبتنی بر حاکمیت و تفوق دولت) و کنفوسیوس اشاره کرد. در نهایت شکل پیشرفته‌ای از کنفوسیونیسم (که به شدت تحت تأثیر المان‌هایی از قانون گرایی نیز بود) تبدیل به فلسفهٔ سیاسی چیره در چین در زمان امپراتوری آن شد. این گونهٔ کنفوسیونیسم بعدها، به شدت بر روی دانشمندان و اندیشمندان علم سیاست در کره و ژاپن نیز تأثیر گذاشت و توسط آن‌ها بسط و توسعه یافت.
تاریخچه > قرون وسطی > آسیای غربی

در سرزمین پرشیا (ایران) بیش از هفت قرن پیش، آثار ارزشمندی همچون رباعیات عمر خیام و شاهنامه فردوسی تدوین شده که نشانگر وجود تحلیل‌های سیاسی در ادبیات آن زمان ایران است، این دو اثر تاریخی در برگیرنده مفاهیم عمیق سیاسی هستند. در همین زمان پیروان ارسطو از قبیل ابوعلی سینا و سپس ابن میمون و ابن رشد به تداوم سنت ارسطو در تحلیل سیاسی همت گماشتند و تفسیرهایی بر آثار وی نوشتند. البته ابن رشد به هیچ کتابی از ارسطو دسترسی نداشت و فقط تفسیری بر کتاب جمهوریت افلاطون نوشت.[نیازمند منبع]
تاریخچه > رنسانس

در زمان رنسانس ایتالیایی، نیکولو ماکیاولی، گونهٔ نوین علم سیاست را پایه‌ریزی کرد و تأکید را بر مشاهدهٔ مستقیم تجربی کنش‌گران و نهادهای سیاسی قرار داد. ماکیاولی همچنین یک واقع‌گرا بود و بحث می‌کرد که حتی اگر شر به برپایی یک دولت و رژیم خوب و مفید بینجامد باید در معنای آن بازنگری شود. از این رو وی همچنین مخالف استفاده از الگوهای ایده‌آل‌گرا در علم سیاست بود و امروزه وی را به عنوان پدر الگوی سیاسی در علم سیاست می‌شناسند. بعدها، تغییر در گفتمان علم سیاست در دوران روشنگری باعث شد تا مطالعات سیاسی حتی فرای این نورم‌های معمول انجام شود.
تاریخچه > روشنگری

کارهای فیلسوفان فرانسوی در این دوره همچون ولتر، روسو و دیدرو در این زمان نمونهٔ کامل و معیار خوبی برای تحلیل‌های سیاسی، علوم اجتماعی، و نقدهای سیاسی و اجتماعی به‌شمار می‌رود. تأثیر آن‌ها بر اجتماع فرانسه منجر به وقوع انقلاب فرانسه شد و نهایتاً باعث پدید آمدن و توسعهٔ دموکراسی‌های نوین در جای جای جهان شد.
همچنان ماکیاولی، توماس هابز، که به خاطر نظریهٔ خویش دربارهٔ قرارداد اجتماعی به خوبی شناخته شده‌است، نیز اعتقاد داشت که یک قدرت مرکزی نیرومند، مانند پادشاهی، برای ادارهٔ خودخواهی ذاتی افراد نیاز است، البته هیچ‌کدام از این دو نفر به حق الهی پادشاه معتقد نبودند. در طرف دیگر جان لاک قرار داشت که کتاب دو رساله دربارهٔ حکومت را نوشت و به الهی بودن منشأ پادشاه معتقد نبود و با پذیرش نظریهٔ ارسطو در طرف آکویناس و علیه ماکیاولی و هابز ایستاد و گفت انسان به عنوان یک حیوان اجتماعی به دنبال شاد زندگی کردن در یک دولتی است که بر پایهٔ هماهنگی اجتماعی تأسیس شده‌است. اما بر خلاف نظریهٔ اصلی آکویناس دربارهٔ رهایی روح انسان از گناه اولیه، لاک معتقد بود که انسان‌ها با ذهنی ساده و پاک و بدون هیچ تأثیری به این دنیا پا گذاشته‌اند. بر طبق نظر لاک، از منظر حقوق طبیعی که بر پایهٔ منطق و برابری پایه‌ریزی شده و به دنبال آرامش و نجات انسان است، وجود یک حاکم مطلق که توسط هابز معرفی شده بود، غیرضروری و نالازم است.[نیازمند منبع]
در این دوره، دیگر دین نقش خاصی را در عرصهٔ علم سیاست بازی نمی‌کرد؛ و دریافته شد که باید جدایی بین کلیسا و دولت انجام گیرد. دانشمندان علوم انسانی نیز به این نتیجه رسیدند که اصول جاری در علوم تجربی می‌توانند دربارهٔ علوم اجتماعی نیز اعمال شوند و این امر باعث تشکیل علوم اجتماعی در معنای نوین آن شد. در نتیجه سیاست هم باید در آزمایشگاه خود مورد مطالعه و بررسی قرار می‌گرفت که همانا آزمایشگاه سیاست اجتماع بود. در ۱۷۸۷ الکساندر همیلتون نوشت: «علم سیاست مانند بسیاری از علوم دیگر با پیشرفت شایانی مواجه شده‌است.» دیگر دانشمندان دورهٔ روشنگری هم همگی سیاست را یک علم می‌دانستند.
دیگر چهره‌های مهم در سیاست آمریکا که در دورهٔ روشنگری نیز نقش به سزایی داشتند، بنجامین فرانکلین و توماس جفرسون بودند.
علم سیاست نوین

از آنجا که علم سیاست اساساً مطالعهٔ رفتار انسان است، در تمام زمینه‌های این علم، مشاهدات در محیطی کنترل شده انجام می‌یابند، چرا که با تغییر محیط و ورود دیگر متغیرها به این مشاهده نتایج دست کاری شده و به مشاهدهٔ واقعی نمی‌رسیم و روش‌های تجربی هم به‌طور روزافزونی جای خود را در این علم باز کرده‌اند. به این خاطر دانشمندان علم سیاست در طول تاریخ همیشه به دنبال مطالعه از طریق مشاهدهٔ رفتار نخبگان سیاسی، نهادها و افراد یا گروه‌ها بوده‌اند تا بتوانند الگوهای کلی مناسبی را که بتوان نظریه‌های سیاسی را بر روی آن‌ها استوار کرد، ارائه دهند.
همانند تمام شاخه‌های علوم اجتماعی، علم سیاست با دشواری‌های مشاهده اعمال و رفتارهای انسانی رو به روست، چرا که رفتار انسانی تنوع و گوناگونی فراوانی دارد و انسان‌های متفاوت در موقعیت‌های مشابه دست به انتخاب‌های متمایزی می‌زنند و این امر مانند مطالعهٔ بدن انسان در زیست‌شناسی یا اشیاء ثابت در علم فیزیک نیست. علی‌رغم این دشواری‌ها، علم سیاست معاصر توسط روش‌های متعدد و رویکردهای نظری گوناگون پیشرفت و توسعه یافته‌است. اغلب بر خلاف رسانه‌های ملی، دانشمندان علوم سیاسی در صدد تحلیل و بررسی یک موضوع در طولانی مدت هستند و معمولاً دربارهٔ رخدادهای حال حاضر به تحلیل‌های عمیق و ارائهٔ نظریه‌های جدید نمی‌پردازند.
حضور علم سیاست به عنوان یک رشتهٔ دانشگاهی توسط دانشگاه‌های مشخصی که این رشته را در نظام آموزشی خود با همین عنوان جای دادند، به اواخر قرن نوزدهم بازمی‌گردد؛ یعنی آن گونه که اندیشمندانی در این رشته تربیت شوند و تا دورهٔ دکترا بتوانند به ادامهٔ تحصیل بپردازند. در این میان تاریخچهٔ غنی سیاست هم به دانشگاهی شدن و تدوین واحدهای درسی آن کمک کرد و باعث شد تا رویکردهای متنوعی در تدریس این رشتهٔ جدید التأسیس ایجاد شود.
انقلاب رفتارگرایانه و نهادگرایی جدید

در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ انقلابی رفتارگرایانه در این علم پدید آمد که تأکید داشت بر دقت در مطالعهٔ علمی رفتار افراد و گروه‌های مورد نظر در این رشته. منظور از آن این بود که تمرکز بر روی مطالعهٔ رفتار سیاسی باشد به جای اینکه مطالعه بر نهادها و تفسیر متون حقوقی صورت پذیرد. این رویکرد در کار افرادی چون رابرت دال، فیلیپ کانورس و در همکاری با پائول لازارسفلد جامعه‌شناس دیده می‌شود.[نیازمند منبع]
در اواخر دههٔ شصت و اوایل دههٔ هفتاد شاهد استفاده از روش قیاسی در این رویکرد هستیم که با به‌کارگیری تکنیک‌های آن سعی در فراهم آوردن شیوهٔ بیشتر تحلیلی در این رشته داشت. در این دوره تلاش‌هایی برای مطالعهٔ رفتارشناسانهٔ اقدامات اقتصادی به منظور درک نهادهای سیاسی هستیم. ویلیام اچ ریکلر و همکاران و شاگردانش در دانشگاه روچستر اصلی‌ترین مدافعان این رویکرد بودند.[نیازمند منبع]
پیشرفت‌های اخیر

در سال ۲۰۰۰ جنبش پرسترویکا در علم سیاست به عنوان عکس‌العملی علیه حمایت از جنبشی که ریاضی‌سازی علم سیاست نامیده می‌شد، پا به عرصهٔ وجود گذاشت. آن‌ها که در صدد معرفی این جنبش بودند بحث می‌کردند که گوناگونی روش‌ها و رویکردها در علم سیاست نیاز است ولی نباید به گونه‌ای شود که جا برای رویکردهای جدید باقی نماند.
نظریه‌های تکامل یافتهٔ روان‌شناسی بحث می‌کنند که انسان دچار تحول‌های بسیاری در شیوهٔ اندیشیدن و زندگی روانی خود شده که باعث نگاهی متفاوت به سیاست نیز می‌شود. این رویکرد توضیحی است برای درک بسیاری از ویژگی‌های نظام‌مند شناختی و مبنای سیاست حال حاضر دنیا.
زیر شاخه‌ها

بیشتر اندیشمندان و دانشمندان علم سیاست در یکی یا بیشتر از این پنج شاخهٔ این رشته مشغول به کار و مطالعه هستند:
سیاست تطبیقی، شامل مطالعات منطقه‌ای
روابط بین‌الملل
فلسفه و اندیشه سیاسی
ادارهٔ عمومی
حقوق عمومی
بعضی از دانشکده‌های علم سیاست نیز همچنین از متدلوژی‌های گوناگونی استفاده می‌کنند و بعضاً رشته‌های مختلف دیگری را به این زیرشاخه‌ها اضافه کرده‌اند و زیر شاخه‌های جزئی‌تری را شکل داده‌اند، مانند مطالعهٔ سیاست داخلی کشوری خاص. در تضاد با این طبقه‌بندی سنتی، بعضی از دانشگاه‌ها رشته‌های جزئی‌تر دیگری را نیز تأسیس کرده‌اند؛ مانند رفتار سیاسی (که شامل نظریات مردم، اقدامات جمعی و … است) و نهادهای سیاسی (شامل مجلس قانون‌گذاری و سازمان‌های بین‌المللی). کنفرانس‌های علم سیاست و نشریات آن اغلب بر دسته‌بندی‌های مشخص‌تر و جزئی‌تری تأکید دارند. برای مثال انجمن علوم سیاسی آمریکا چهل و دو رشتهٔ نظام‌یافته را با روش‌ها و عناوین متفاوت برای این علم معرفی کرده‌است.
تاریخچه رشته علوم سیاسی در ایران

مدرسه علوم سیاسی بعد از مدرسه طب، قدیمی‌ترین نهاد آموزش عالی جدید در ایران محسوب می‌شود و به منظور تعلیم علوم سیاسی به فرمان مظفرالدین شاه قاجار و در زمان وزارت خارجه میرزا نصرالله خان مشیرالدوله در نیمه شعبان ۱۳۱۷ قمری برابر با ۲۸ آذر ۱۲۷۸ خورشیدی در تهران افتتاح شد.
تاریخچه رشته علوم سیاسی در ایران > روز علوم سیاسی

۲۸ آذرماه، سالروز تأسیس مدرسه علوم سیاسی ایران به عنوان روز علوم سیاسی شناخته شده و هر ساله در دانشگاه‌ها این روز گرامی داشته می‌شود. این روز به‌صورت رسمی در تقویم ثبت نشده‌است.
ورود به دانشگاه و تحصیل در ایران > کارشناسی

ورود به این رشته از طریق آزمون سراسری ورود به دانشگاه‌ها و آموزش عالی می‌باشد و در زیر مجموعه رشته‌های گروه آزمایشی علوم انسانی قرار دارد.
این رشته در مقطع کارشناسی فاقد گرایش است.