سایبرتروریسم
مثال‌ها

هر کسی در هر نقطه از جهان می‌تواند عملیاتی را انجام دهد، زیرا می‌تواند هزاران مایل دور از یک هدف انجام شود. یک حمله می‌تواند صدمات جدی به زیرساخت‌های حیاتی وارد کند که منجر به تلفات شود.
برخی از حملات در جهت دستیابی به اهداف سیاسی و اجتماعی انجام می‌شود، همان‌طور که مثالهای زیر نشان می‌دهد:
در سال ۱۹۹۶، یک هکر رایانه ای که گفته می‌شود با جنبش White Supremacist همراه بوده‌است، به‌طور موقت ISP ماساچوست را غیرفعال کرد و به بخشی از سیستم نگهداشت ضبط ISP آسیب رساند. ISP تلاش کرده بود که هکرها را از ارسال پیام‌های نژادپرستانه در سراسر جهان تحت نام ISP متوقف کند. هکر با تهدید کنار زد: «شما هنوز تروریسم الکترونیکی واقعی را ندیده‌اید. این یک وعده است.»
در سال ۱۹۹۸، معترضان اسپانیایی مؤسسه ارتباطات جهانی (IGC) را با هزاران پیام نامه الکترونیکی ساختگی بمباران کردند. نامه الکترونیکی برای کاربران ISP وصل و غیرقابل واکاوی بود و خطوط پشتیبانی با افرادی که نتوانستند نامه خود را دریافت کنند، برقرار شد. معترضان همچنین کارمندان IGC و حساب‌های عضو را سرقت می‌کردند، صفحه وب خود را با دستورها کارت اعتباری جعلی مسدود می‌کردند و تهدید می‌کردند که همان تاکتیک‌ها را علیه سازمان‌هایی که از خدمات IGC استفاده می‌کنند استفاده می‌کنند. آنها خواستار توقف IGC میزبانی وب سایت مجله Euskal Herria Journal، نشر مستقر در نیویورک با حمایت از استقلال باسک شدند. معترضان گفتند که IGC از تروریسم حمایت می‌کند، زیرا بخشی از صفحات وب حاوی مطالب مربوط به گروه تروریستی ETA بود که مسئولیت ترور مقامات سیاسی و امنیتی اسپانیا و حمله به تأسیسات نظامی را بر عهده گرفت. سرانجام IGC به دلیل «بمب‌گذاری‌های پستی» از سایت بیزار شد و سایت را ترسیم کرد.
در سال ۱۹۹۸، چریکهای قومی تامیل تلاش کردند سفارتخانه‌های سریلانکا را با ارسال حجم زیادی نامه الکترونیکی مختل کنند. سفارتخانه‌ها در طی یک دوره دو هفته ای ۸۰۰ ایمیل در روز دریافت می‌کردند. پیام‌ها با عنوان «ما اینترنت سیاه ببرها هستیم و این کار را می‌کنیم تا ارتباطات شما مختل شود.» مقامات اطلاعاتی آن را به عنوان اولین حمله شناخته شده تروریست‌ها به سیستم‌های رایانه ای یک کشور توصیف کردند.
در جریان درگیری کوزوو در سال ۱۹۹۹، رایانه‌های ناتو با بمب‌های پست الکترونیکی منفجر شدند و با حملات انکار سرویس توسط هکتیویست‌های معترض به بمب‌گذاری‌های ناتو مورد اصابت قرار گرفتند. علاوه بر این، بر اساس گزارش‌ها، مشاغل، سازمان‌های دولتی و مؤسسات دانشگاهی نامه‌های الکترونیکی بسیار تحمیل شده با ویروس را از طیف وسیعی از کشورهای اروپای شرقی دریافت کردند. Defaultهای وب نیز متداول بودند. پس از آنکه سفارت چین به‌طور اتفاقی در بلگراد بمباران شد [نیاز به استناد]، هکتیویست‌های چینی پیام‌هایی از قبیل "ما تا زمانی که جنگ متوقف نشود حمله نمی‌کنیم!" در وب سایتهای دولت ایالات متحده.
از دسامبر ۱۹۹۷، تئاتر مزاحمت الکترونیکی (EDT) در حمایت از زاپاتیستاهای مکزیکی اقدام به تحصن در برابر سایتهای مختلف می‌کند. هزاران معترض در یک زمان مشخص، مرورگرهای خود را با استفاده از نرم‌افزاری که با درخواست‌های بارگیری سریع و مکرر، هدف را طغیان می‌کنند، به یک سایت هدف اشاره می‌کنند. نرم‌افزار EDT همچنین توسط گروه‌های حقوق حیوانات در برابر سازمان‌هایی که گفته می‌شود از حیوانات سوءاستفاده می‌کنند، استفاده شده‌است. Electrohippies، گروه دیگری از هکتیویست‌ها، هنگامی که در اواخر سال ۱۹۹۹ در سیاتل ملاقات کردند، تحصن وب را علیه WTO انجام دادند.
در سال ۲۰۰۰، تحقیقات ژاپنی نشان داد که دولت از نرم‌افزاری استفاده کرده‌است که توسط شرکتهای رایانه ای وابسته به Aum Shinrikyo، فرقه رستاخیز که مسئول حمله گاز سارین به سیستم مترو توکیو در سال ۱۹۹۵ بود، ساخته شده‌است. "دولت ۱۰۰ نوع برنامه نرم‌افزاری را یافت که توسط حداقل ۱۰ آژانس دولتی ژاپن از جمله وزارت دفاع و بیش از ۸۰ شرکت بزرگ ژاپنی از جمله نیپون تلگراف و تلفن. "پس از کشف، دولت ژاپن استفاده از برنامه‌های توسعه یافته Aum را به دلیل نگرانی از اینکه شرکت‌های مرتبط با Aum متوقف کردند. با شکستن فایروال‌ها امنیت را به خطر انداخته‌اند. دسترسی به سیستم‌ها یا اطلاعات حساس، امکان حمله به افراد خارجی، کاشت ویروس‌هایی که بعداً راه اندازی می‌شوند، یا کاشتن کدهای مخرب که می‌توانند سیستم‌های رایانه ای و سیستم داده‌های کلیدی را فلج کنند، کاشته می‌شوند.
در مارس ۲۰۱۳، روزنامه نیویورک تایمز در گزارشی از الگوی حملات سایبری علیه موسسات مالی آمریکا و همچنین حوادثی که بر مؤسسات مالی کره جنوبی تأثیر می‌گذارد، نشأت گرفته‌است.
در اوت ۲۰۱۳، شرکت‌های رسانه ای از جمله نیویورک تایمز، توییتر و هافینگتون پست پس از نقض هکرها در حمایت از دولت سوریه، شرکت اینترنتی استرالیا را که بسیاری از آدرس‌های مهم سایت را کنترل می‌کند ، کنترل برخی از وب سایت‌های خود را از دست دادند. ارتش الکترونیک سوریه، یک گروه هکر که پیش از این به سازمان‌های رسانه ای حمله کرده و آن را خصمانه رژیم بشار اسد، رئیس‌جمهور سوریه می‌داند، اعتراض خود را برای هک‌های توییتر و هافینگتون پست در یک سری پیام‌های توئیتر اعلام کرد. سوابق الکترونیکی نشان می‌دهد که NYTimes.com، تنها سایت با قطع ساعات طولانی، بازدید کنندگان را به سمت سرور کنترل شده توسط گروه سوری هدایت می‌کند، پیش از آنکه تاریک شود.
ارتش سایبر پاکستان نامی است که توسط گروهی از هکرها گرفته شده‌است که به دلیل جابجایی وب سایت‌ها، به ویژه شرکت‌ها و سازمان‌های دولتی هندی، چینی، اسرائیلی و سازمان‌های دولتی شناخته شده‌اند و ادعا می‌کنند نماینده منافع ملی و پاکستانی پاکستان است. تصور می‌شود این گروه از حداقل سال ۲۰۰۸ فعال بوده و حضور فعال خود را در رسانه‌های اجتماعی به ویژه فیس بوک حفظ می‌کند. اعضای آن مسئولیت ربودن وب سایتهای متعلق به ایسر، BSNL , CBI هند، بانک مرکزی و دولت ایالتی کرالا را برعهده گرفته‌اند.
هین انگلیس کین گمبل، محکوم به ۲ سال حبس از جوانان، به عنوان رئیس سیا برای دستیابی به اطلاعات بسیار حساس منصوب شد. وی همچنین مقامات اطلاعاتی آمریکایی از قبیل جان برنان، رئیس سیا در آن زمان یا مدیر اطلاعات ملی جیمز کلاپر، مقامات اطلاعاتی آمریکایی را تحت تأثیر قرار گرفته‌است. قاضی گفت گمبل درگیر «تروریسم سایبری با انگیزه سیاسی» است.