نیکولا تسلا
شخصیت > روابط

تسلا هرگز ازدواج نکرد. او گفت: خویشتنداری‌اش برای توانایی علمی وی بسیار مفید بوده‌است. او یک بار در سال‌های اولیه گفته بود که احساس می‌کند هرگز نمی‌تواند به اندازه کافی شایستهٔ زنی باشد. زیرا زنان را از هر نظر برتر می‌داند. ولی نظر وی در اواخر عمر عوض می‌شد به علت اینکه احساس می‌کرد زنان غالب خواهند شد. در مصاحبه‌ای با گالوستون دیلی نیوز در دهم اوت ۱۹۲۴ به خبرنگاری گفت: «بانوی محبوب من به جای داشتن صدای نازک موفقیت اصلی خود را در این می‌بیند که تا جایی که ممکن است خود را شبیه مردان کندـ در لباس، صدا، رفتار، ورزش و هرچیز دستیافتنی دیگری … تمایل زنان به کنار گذاشتن مردان که دارد جای روح قدیمی همکاری با مردان در همه امور زندگی را می‌گیرد برای من تاسف آور است.» وی اذعان می‌کرد که بعضی اوقات احساس می‌کند برای کار خود فداکاری‌های زیادی کرده و ازدواج نکرده‌است. با این حال، تسلا که مؤدب و آرام بود، تصمیم گرفت که هرگز روابط شناخته‌شده‌ای را دنبال نکرده و درگیر آن نشود.
تسلا خودش را از کارش جدا کرد و تمایل داشت که ارتباط برقرار نکند. اما وقتی او درگیر زندگی اجتماعی بود بسیاری از مردم دربارهٔ تسلا بسیار مثبت و تحسین‌برانگیز صحبت می‌کردند. رابرت آندروود جانسون (Robert Underwood Johnson) تسلا را مردی «شیرین، دارای خلوص نیت، فروتنی، ظرافت، و قدرت» توصیف کرد. منشی وفادار وی، دوروتی اسکریت نوشت: «او همیشه لبخند به لب داشت. نبوغ و سخاوتش با شخصیت نجیب‌زاده‌ای که در قلب او ریشه داشت مشخص می‌شد.» جولیان هاتورن (Julian Hawthorne) دوست تسلا نوشت: «به ندرت می‌توان دانشمند یا مهندسی یافت که فیلسوف، زبان‌شناس، متخصص غذا و نوشیدنی باشد و در کنار همه این‌ها ارزش یک موسیقی زیبا را بداند».
تسلا با فرانسیس ماریون کرافورد (Francis Marion Crawford)، رابرت آندروود جانسون، استنفورد وایت (Stanford White)، فریتس لونشتاین، جرج شرف و کنت سوئیز دوستی نزدیکی داشت. تسلا در سنین میانسالی با مارک تواین دوست صمیمی شد. آنها زمان زیادی را با هم در آزمایشگاه تسلا و جاهای دیگر گذراندند. تواین موتور القایی تسلا را به عنوان باارزش‌ترین حق ثبت اختراع، پس از اختراع تلفن، تحسین می‌کرد. در اواخر دهه ۱۹۲۰ تسلا با جرج سیلوستر ویرک (George Sylvester Viereck) شاعر، نویسنده، عارف و بعداً مبلغ نازی دوست شد. تسلا گهگاهی در مهمانی‌های شامی که ویرک و همسرش میزبانی می‌کردند شرکت می‌کرد.
در یک مهمانی که توسط سارا برنهارد، بازیگر زن در سال ۱۸۹۶ برگزار شد تسلا با ویوکاناندا (Vivekananda) راهب هندو دیدار کرد. این دو در مورد چگونگی مطابقت ایده‌های مخترع با انرژی با کیهان‌شناسی ویدانته صحبت کردند.
تسلا گاهی خیلی سخت‌گیر می‌شد و بعضی اوقات علناً از افراد دارای اضافه وزن ابراز انزجار می‌کرد. برای نمونه یکبار منشی خود را به دلیل اضافه وزن اخراج کرد. او خیلی زود از طرز لباس پوشیدن انتقاد می‌کرد. در چندین مورد، تسلا یکی از زیردستان خود را به خانه فرستاد تا لباس‌های خود را عوض کنند.
هنگامی که توماس ادیسون در سال ۱۹۳۱ درگذشت تسلا در مصاحبه‌ای با خبرنگار نیویورک تایمز نظرات منفی زیادی در مورد ادیسون اظهار کرد که در زمان تدفین ادیسون، بازتاب گسترده‌ای یافت:
او هیچ سرگرمی نداشت، هیچ چیزی سرگرمش نمی‌کرد. بدون حتی ساده‌ترین قوانین بهداشتی زندگی می‌کرد … روش کاری او فوق‌العاده بی اثر بود. برای انجام دادن هر چیزی به‌طور کلی باید یک منطقه بزرگی را اشغال می‌کرد. از ابتدا فعالیت‌های او را بررسی می‌کردم و تقریباً متأسف می‌شدم. زیرا با اعمال برخی نظریه‌ها و محاسبات می‌شد تا ۹۰ درصد در هزینه کارهای او صرفه‌جویی کرد. با این حال، او کاملاً متکی به غرایز خلاقیت و هوش عملی آمریکایی بود که از کتاب و از ریاضیات می‌آموخت.
هنگامی که ادیسون بسیار پیر و در آستانه مرگ بود اظهار داشت: با نگاه به گذشته، بزرگ‌ترین اشتباه زندگیش احترام نگذاشتن به شخص تسلا و کارهای او بود.