فضولی (آلبوم)
ضبط آلبوم

گروه پس از بازگشت ازیک‌سری تورهایی که برای آلبوم مادر قلب‌اتمی در آمریکا و انگلیس برگزار کرده بود، به لندن و ابی رود استودیوز بازگشت و بر روی قطعات جدید آغاز به کار کرد. در آن زمان ابی‌رود استودیوز تنها دارای ضبط‌کننده‌های ۸-تِرَکی بود، و برای پینک فلوید که نیاز به افزایش تکنیک‌های فنی برای پروژه خود داشت این میزان ناکافی بود.
گروه بهترین تلاش‌های خود شامل ابتدای آهنگِ «پژواک‌ها» را به ضبط‌کننده‌های ۱۶-ترکی در استودیوهای کوچکتری در لندن (با نام‌های اِی‌آی‌آر و مورگان) منتقل کرد و کار با امکانات انعطاف‌پذیرتری از سرگرفته شد. جلسه‌های ضبط در ابی‌رود و ای‌آی‌آر استودیوز عمدتاً توسط دو مهندس صدا با نام‌های جان لکی و پیتر باون صورت پذیرفت، در این زمان راجر واترز و راب بلک نیز به وظایف مهندسی و سایر کارهای جزئی در مرگان استودیوز (در وست همستید) رسیدگی می‌کردند.
نبود یک تم اصلی در این پروژه موجب شد که اعضای گروه شیوه‌های تجربی گوناگونی را در جهت برانگیختن خلاقیتشان به کار گیرند. یکی از این تجربه‌ها بدین صورت بود که اعضای گروه هرکدام در یک مسیر جداگانه و بدون اینکه بداند اعضای دیگر چه کاری می‌کند، به نواختن می‌پرداختند. سرعت اجرا هم کاملاً تصادفی بود و این در حالی بود که گروه پیرامون ساختار کورد و حالت‌های مشخصی می‌نواخت، مثلاً مشخص بود دو دقیقه نخست باید عاشقانه و در دو دقیقهٔ بعدتر باید سریع‌تر نوازندگی کنند. هریک از این قسمت‌ها ضبط و نام‌گذاری شد؛ اما عمدتاً غیرقابل تولید بودند. پس از چند هفته آهنگ‌های کامل‌نشده‌ای ایجاد شد.
جان لکی سابقه همکاری در آلبوم‌هایی از رینگو استار و جرج هریسون را داشت و به عنوان متصدی امور ضبط در آلبوم فضولی به کار گرفته‌شده بود، تا حدی هم استخدام او به دلیل تمایلاتش به کار در ساعت‌های اولیه صبح بود. جلسه‌های کاری پینک فلوید اغلب در غروب آغاز می‌شد و تا اوایل صبح روز بعد ادامه می‌یافت. «در آن دوره هیچ چیز تمام نمی‌شد. با هیچ شرکتی قرارداد ضبطی بسته نشده بود و اغلب فقط مدیر ناشر گروه بود که با مقداری بطری شراب و ماری‌جوانا ظاهر می‌شد.» گروه در این دوره تمایل داشت که وقتش را مدتی روی صداهای ساده یا یک ریف گیتار ویژه بگذارد. آن‌ها همچنین در این میان چند روز را در استودیوهای ای‌آی‌آر؛ برای ایجاد موسیقی با استفاده از اشیای خانگی سپری کردند، یک پروژه‌ای که بعدها مابین دو آلبوم کاش اینجا بودی و نیمه تاریک ماه بازیابی شد.
به دنبال آن تجربه‌های ابتدایی — که «Nothings» نامیده می‌شد — گروه «Son of Nothings» را گسترش داد و آن هم با «Return of the Son of Nothings» که عنوان آلبوم در زمان ساخت بود، ادامه یافت. یکی از این کارهای ابتدایی؛ درگیر استفاده در پیانوی ریچارد رایت شد. رایت یک تک نُت را به واسطهٔ یک بلندگوی لسلی عبور داد که منجر به تولید یک صدای پینگِ زیرِ دریا-مانند شد. گروه تلاش کرده بود که این پینگ را دوباره ایجاد کند، اما تلاش‌ها برای این کار ناموفق بود و در نهایت از نسخهٔ دموی آن در آنچه بعدها می‌خواست «پژواک‌ها» نامیده شود استفاده کرد. بیشتر این دوره در استودیوهای ای‌آی‌آر انجام گرفت. با ترکیب این قطعه به همراه گیتار زدن دیوید گیلمور، گروه می‌توانست بر روی گسترش و جلو بردن آهنگ به همراه افکت‌های صوتی نابهنگام و اتفاقی مانند صدایی که گیلمور به‌طور اتفاقی از وا وا پدال خود کشف کرده بود، کار کند. برخلاف مادر قلب اتمی، قابلیت‌های استودیوی آهنگِ چندقسمتی جدید؛ آن‌ها را قادر می‌ساخت که به جای اجرای آهنگ در یک مرحله، آن آهنگ را در صحنه‌های نمایش ایجاد کنند. این قطعهٔ ۲۳ دقیقه‌ای سرانجام تمام نیمهٔ دوم آلبوم را به خود اختصاص داد.
آهنگ «یه روز از این روزها» پیرامون یک بیس‌لاین با ریتم تکراری توسعه داده شده که توسط راجر واترز نوشته شده بود. این بیس‌لاین توسط واترز و گیلمور با دو گیتار بیس اجرا شد. جمله‌ای که نیک میسن در میانه‌های آهنگ می‌گوید: «یه روز از این روزها تورو به قطعه‌های کوچکی تکه‌تکه می‌کنم» با سرعت دوبرابر ضبط شده و دوباره با سرعت معمولی پخش و ضبط شد.
فضولی در دوره‌ای ضبط شد که گروه دارای الزامات قراردادی برای برگزاری تور بود و از این رو؛ این تولید در یک دوره زمانی قابل توجه گسترده شده بود.
گروه در نیمهٔ اول آوریل به ضبط می‌پرداخت اما در نیمهٔ دوم ماه و پیش از اینکه به جلسه‌های ضبط بازگردد به اجرا در دانکاستر و نوریچ می‌رفت. در ماه مه آن‌ها زمان خود را به جلسه‌های ضبط در ابی رود، و تمرین‌ها و کنسرت‌های لندن و ناتینگ‌هام و چند شهر دیگر تقسیم کردند. ژوئن و ژوئیه را گروه عمدتاً در سالن‌های سراسر اروپا به اجرا پرداخت. در ماه اوت گروه به مشرق زمین و استرالیا رفت، در سپتامبر در اروپا به اجرا پرداخت و در اکتبر تا نوامبر نیز به برگزاری اجرا در ایالات متحده پرداخت. در دورهٔ مشابه گروه آلبوم گردآوری‌شدهٔ یادگاره‌ها را منتشر کرد که شامل کارهای ابتدایی از گروه بود. یک میکس چهاربعدی (چهارصدایی) هم از آلبوم در استودیوی کاماند در ۲۱ و ۲۶ سپتامبر تهیه شده بود که همچنان پخش‌نشده باقی مانده‌است.