کرکبود
مشاهیر

- محمد نعیمای طالقانی (؟-1160 ق) فرزند مولی محمد تقی طالقانی (عرفی)، از بزرگ ترین دانشمندان و فلاسفه و متکلمان و فقیهان سده دوازدهم هجری است. ملا نعیما در اصفهان به جهت قدر و منزلت والای علمی و شرافت و نجابت خانوادگی،از جانب سلطان صفوی به ریاست کتابخانه سلطنتی منصوب شده و شاه صفوی (شاه سلطان حسین) به او ارادت و عنایت کامل داشته است. نعیما می بایستی در میانه مدت شش ماهه محاصره افغان ها، از شهر اصفهان گریخته باشد. او ابتدا مدتی در قم اقامت می کند و کتاب ارزشمند خود اصل الاصول را در این مدت می نویسد. او در مقدمه کتاب هجوم افغان ها را به اصفهان  چنین گزارش می دهد: "زمانی، تالیف این کتاب را از من خواستند که لشکریان افغان، اصفهان و اطراف آن را ویران و بیش تر مردم و به خصوص نزدیکان مرا نابود ساخته بودند و من، خودم به قم مهاجرت کرده و غربت گزیده و سخت پریشان خاطرم."
ملا نعیما سپس به موطن خود کرکبود بازمی‌گردد و بیست و پنج سال پایانی عمر خود را در آنجا می گذراند.
برخی از تالیفات او :
1- اصل الاصول: آقا نعیما این کتاب را در مباحث وجود و توحید ذات و برخی مباحث عرفانی تالیف کرده است. نسخه های متعددی از این کتاب موجود است.
تاریخ تالیف این کتاب سال 1135 ق یعنی پس از هجوم افغان ها به اصفهان وگریختن ایشان به شهر قم است که بنابه درخواست و پیشنهاد برخی از بزرگان قم درآن جا تدوین یافته است. این کتاب در سال 1357 در انتشارات انجمن حکمت و فلسفه وبراساس کار و تحقیق دو دانشجوی دوره فوق لیسانس الهیات دانشگاه مشهد و به راهنمایی و مقدمه و تعلیق استاد سید جلال الدین آشتیانی چاپ شده است.
2- العروه الوثقی فی امامه ائمه الهدی: این کتاب در مباحث کلامی و بسیار عمیق امامت تالیف شده است. نسخه اصلی این کتاب، که به خط خود مولف است، در کتابخانه موقوفه ملا محمد صالح برغانی در کربلا موجود است.
3- حدوث العالم: نسخه هایی از این اثر مهم که به صورت رساله ای موجز تدوین یافته، موجود است. آقا نعیما این کتاب را پس از عزیمت از قم و سکونت در طالقان به تاریخ 1136 ق تالیف کرده است.
4- منهج الرشاد فی اثبات معرفه المعاد: این کتاب ارزشمند و مفصل در مباحث کلامی و فلسفی بسیار عمیق و ژرف معاد تالیف شده است که نشانی از عمق اندیشه مولف آن است. نسخی از این کتاب موجود است.
5- الجبر و التفویض.
6- القضاء و القدر.
همان گونه که قبلا اشاره گردید، آثار این مرد بزرگ می بایست بیش از این ها باشد وگویا بسیاری از آن ها به جهت گذشت زمان از میان رفته. دور نیست که برخی از آن هاهم اکنون نیز موجود باشد، که برای یافتن آن ها نیازمند به تحقیق و تفحص بیش ترهستیم. کما این که حقیر نسخه ای در علوم غریبه، به خط خود آقا نعیما، نزد آقاشیخ اسماعیل بوذری طالقانی که به تازگی درگذشت یافتم.
- جلال الدین علی ابوالفضل عنقا  (۱۳۳۳-۱۲۶۶ ق): ادیب، شاعر متخلص به «عنقاء» و مؤسس سلسله عرفانی اویسیه و بزرگ خاندان «عنقا» در قرن ۱۳ قمری است. مجموعه شعری «حقایق المناقب» در مدح اهل بیت (علیهم‌السلام) و «غنچۀ باز در شرح گلشن راز»، از جمله آثار اوست.
- عبدالله خان کریمی کرکبودی (1254- 1321) از مبارزان نامی طالقان که پس از شکست نهضت جنگل به کرکبود آمد. مدت‌ها تحت تعقیب بود و زندگی مخفیانه داشت. در شهرک فوت و در کرکبود به خاک سپرده شد.
- حسن طالقانی (1264-1337) فرزند میرزا محمد تقی در کرکبود به دنیا آمد. عضویت در مجمع علمی نامه دانشوران؛ پس از فوت اعتضادالسطنه در دارالفنون مدرس ادبیات و امام جماعت شد. او پس از گرایش به بابیه از دارالتالیف برکنار و ناگزیر به مهاجرت به هندوستان و بمبئی و سپس فلسطین شد. در سال 1337 در تهران در گذشت و در بقعه امامزاده معصوم به حاک سپرده شد. آثار کمی به نظم و نثر از او باقی است.
-   محمد سعید کرکبودی (؟) فرزند محمد شریف؛ از خوشنویسان طالقان است. مدتی در عتبات و پس از آن در رشت می زیست. از او مجموعه زیبایی به تاریخ کتابت 1301-1304 (هنگام اقامت در گیلان) با تذهیب بسیار زیبا باقی است. او قرانی را در سال 1288 کتابت کرده‌است.