stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
شوگون
رابطه با امپراتور > شورش جوکیو

پس از مرگ نخستین شوگون از شوگون‌سالاری کاماکورا، میناموتو نو یوریتومو در سال ۱۱۹۹، شوگون دوم میناموتو نو یوری‌ایه (مرگ ۱۲۰۴) و شوگون سوم میناموتو نو سانه‌تومو (مرگ ۱۲۱۹) که دو پسر وی بودند، یکی پس از دیگری به قتل رسیدند و وارثی از میناموتو نو یوریتومو که از خاندان سیوا گنجی شعبه‌ای از خاندان امپراتوری منشأ گرفته بود، برای شوگون شدن باقی نماند. خاندان هوجو که خاندان همسر بنیان‌گذار شوگون‌سالاری کاماکورا، هوجو ماساکو بودند به عنوان شیکّن (معاون شوگون) به نمایندگی از شوگون فرمانروایی را در کشور دست گرفتند. این وقایع موجب خشم خاندان امپراتوری شد که بر اساس قانون، فرمانروای ژاپن را حق خود می‌دانست. در سال ۱۲۲۱، امپراتور گو-توبا که قصد سرنگونی شوگون‌سالاری کاماکورا را داشت، امر براندازی هوجو یوشیتوکی دومین شیکّن که به نمایندگی از شوگون، قدرت را در دست گرفته بود را صادر کرد. برخی از مقام‌ها از جمله ایگا میتسوسوئه که از مقام‌های ارشد مربوط به شوگون‌سالاری کاماکورا بود و در کیوتو اقامت داشت، به دعوت وی پاسخ منفی دادند. منزل میتسوسوئه مورد حمله سپاه امپراتور قرار گرفت و میتسوسوئه به همراه پسرش مجبور به خودکشی شدند. حمله به منزل وی و مرگ وی یکی از عوامل شروع شورش جوکیو در نظر گرفته می‌شود. سه روز بعد، تمام شرق ژاپن به‌طور رسمی وارد شورش شد. نیروهای امپراتوری نیز بسیج شدند و به شورشی (۱۲۱۹–۱۲۲۱) منتهی شد که در سومین نبرد اوجی (۱۲۲۱) به اوج خود رسید. نیروهای شوگون در راه رسیدن به پایتخت با مقاومت چندانی مواجه نشدند و پایتخت توسط نیروهای شوگون تصرف شد. پس از شکست امپراتور گو-توبا به جزایر اوکی تبعید شد و از آنجا هرگز بازگشت نکرد. پسران وی نیز تبعید شدند. با شکست گو-توبا، حکومت دولت سامورایی بر کشور تأیید شد.
رابطه با امپراتور > تجدید حیات کنمو

همچنین ببینید: جنگ گنکو (ژاپن)، گنکو (۳۴-۱۳۳۱)، و جیمو
تجدید حیات کنمو به دوران سه ساله (۱۳۳۶–۱۳۳۳) بین دوره‌های کاماکورا و موروماچی و اتفاق‌های سیاسی آن زمان گفته می‌شود. در اواخر شوگون‌سالاری کاماکورا امپراتور گودایگو به دلیل مبارزاتش برای سرنگونی شوگون‌سالاری کاماکورا به جزایر اوکی تبعید شد. در فوریه ۱۳۳۳، امپراتور گودایگو مخفیانه از جزایر اوکی گریخت و فرمانی برای احضار سامورایی‌ها در سراسر ژاپن را صادر کرد. در نتیجه سامورایی‌هایی که از شوگون‌سالاری کاماکورا ناراضی بودند و کسانی که منتظر تغییر اوضاع بودند در اطراف امپراتور گودایگو جمع شدند. در همین زمان آشیکاگا تاکائوجی که به برای تعقیب و دستگیری امپراتور گودایگو فرستاده شده بود، به شوگون‌سالاری کاماکورا خیانت کرده و جهت حمایت از امپراتور به کیوتو لشکر کشید. سپس نبردی سخت در کیوتو آغاز شد و ارتش شوگون‌سالاری کاماکورا شکست خورد. پس از آن ارتش اصلی نیتا یوشی‌سادا از یاران امپراتور از ساحل ایناموراگاساکی عبور کرد و وارد کاماکورا مرکز شوگون‌سالاری شد. بسیاری از اعضای ارتش شوگون در نبرد کشته یا خودکشی کردند و شوگون‌سالاری کاماکورا که حدود ۱۵۰ سال رونق داشت، سرانجام با سقوط خود مواجه شد؛ بنابراین، کشور ژاپن تحت اختیار امپراتور گودایگو درآمد.
در دوران تجدید حیات کنمو، امپراتور گودایگو تلاش کرد با به کار گماردن نزدیکان دودمان امپراتوری، حکومت سلطنتی حقیقی و غیرنظامی بر پا کند. گودایگو با بازگشت به تاج و تخت، پس از خودداری از انتصاب آشیکاگا تاکائوجی به سمت شوگون، این عنوان را به پسرش شاهزاده موری‌یوشی داد. امپراتور گودایگو پس از آن مرتکب اشتباه مضاعف شد و عنوان شوگون را به پسر دیگرش شاهزاده ناریناگا که غیرنظامی بود داد و در نتیجه آشیکاگا تاکائوجی و طبقه جنگجو را از خود ناراضی کرد زیرا آنها عقیده داشتند که شوگون باید یک مرد نظامی و از نوادگان خاندان میناموتو باشد. در نهایت اصلاحات شکست خورد و منجر به ایجاد شوگون‌سالاری آشیکاگا جدید شد. شاهزاده موری‌یوشی بعداً تحت حبس خانگی قرار گرفت و در سال ۱۳۳۵ توسط برادر شوگون آشیکاگا تاکائوجی، آشیکاگا تادایوشی کشته شد.
پس از شکست اصلاحات، آشیکاگا تاکائوجی، امپراتور جدیدی را در کیوتو بر تخت نشاند و امپراتور گودایگو به یوشینو در نارا گریخت. به همین سبب دو دربار یکی در کیوتو در شمال و دیگری در نارا در جنوب کشور پدید آمد.
بین سال‌های ۱۳۳۶ تا ۱۳۹۲ دوره نان‌بوکو-چو یا دوره دربار شمالی و جنوبی نامیده می‌شود. در این دوران، دربار امپراتوری شمالی به دست شوگون آشیکاگا تاکائوجی در کیوتو، و دربار امپراتوری جنوبی از سوی امپراتور گودایگو در یوشینو بنیان گذاشته شدند. هر دو دربار شمالی و جنوبی حاکمیت را تنها حق خود می‌دانستند. جنگ بین این دو دربار در حدود ۶۰ سال ادامه داشت تا اینکه سرانجام دربار جنوبی در سال ۱۳۹۲ تسلیم شمال شد. در این دوره گاهی دو امپراتور در دربار شمالی و جنوبی به‌طور هم‌زمان حکومت می‌کردند که در اکثر کتاب‌های تاریخ ژاپن فقط امپراتوران شمال را به‌شمار آورده‌اند. در پایان این دوره در سال ۱۳۹۲ ناآرامی‌ها و جنگ‌های داخلی به پایان رسید و حکومت‌های محلی به حکومت مرکزی مقتدری مبدل شدند.
میراث

امروزه، رئیس دولت ژاپن نخست‌وزیر ژاپن است با این حال استفاده از اصطلاح شوگون در زبان عامیانه ادامه یافته است. نخست‌وزیر بازنشسته ای که هنوز از قدرت و نفوذ قابل توجهی در پشت صحنه برخوردار است، «شوگون سایه» (یامی شوگون) گفته می‌شود و نوعی تجسم مدرن شوگون بازنشسته است. نمونه‌هایی از «شوگون‌های سایه»، نخست‌وزیر سابق تاناکا کاکوئی و سیاستمدار ایچیرو اوزاوا هستند.
احمد محمدنژاد جوان

احمد محمدنژاد جوان (زاده ۳۰ آبان ۱۳۸۲ مشهد) کشتی گیر ایرانی.عضو تیم ملی کشتی ایران.
دختری که زیاد می‌دانست

| دختری که زیاد می‌دانست | دختری که زیاد می‌دانست |
| --- | --- |
کارگردان: ماریو باوا
تهیه‌کننده: Alfredo Leone
فیلمنامه‌نویس: ماریو باوا انیو د کونچینی Mino Guerrini Franco Prosperi
داستان:  Enzo Corbucci  Ennio de Concini  Eliana de Sabata 
بازیگران: جان ساکسون والنتینا کورتزه لوئیجی بونوس  لوچیا مودونیو  تیبریو مورجا لتیسیا رومن دانته دی‌پائولو  آدریانا فاکتی  میلو کسادا
موسیقی: روبرتو نیکولوزی
فیلم‌بردار: ماریو باوا
تدوین‌گر: ماریو سراندریی
توزیع‌کننده: برادران وارنر
تاریخ‌های انتشار:  ۱۰ فوریه ۱۹۶۳ (۱۹۶۳-0۲-۱۰)  
مدت زمان: ۸۶ دقیقه
کشور: ایتالیا
دختری که زیاد می‌دانست (ایتالیایی: La ragazza che sapeva troppo) یا چشم‌زخم (انگلیسی: Evil Eye) یک فیلم ایتالیایی به کارگردانی ماریو باوا محصول سال ۱۹۶۳ است. از بازیگران آن می‌توان به جان ساکسون، والنتینا کورتزه، لوئیجی بونوس، لوچیا مودونیو، آدریانا فاکتی، میلو کسادا و لتیسیا رومن اشاره کرد.
این فیلم را نخستین نمونه از آثار جالوی سینمای ایتالیا برشمرده‌اند.
لیندا سینی

| لیندا سینی | لیندا سینی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳ فوریهٔ ۱۹۲۴ ورچلی
درگذشت: ۵ فوریهٔ ۱۹۹۹ (۷۴ سال) رم، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
لیندا سینی (ایتالیایی: Linda Sini؛ ‏ ۱۳ فوریهٔ ۱۹۲۴ – ۵ فوریهٔ ۱۹۹۹) بازیگر اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به دوبار شلیک کن، برادر تاتسیو، اهل ولتری، التهاب در حومه شهر، دوران کودکی، حرفه و نخستین تجربه جاکومو کازانووا، اهل ونیز، عشق‌بازان، کنت آکوئیلا، مردی که می‌خندد، سرتاسر طنز، مردان خشن، فارفالون و زن کولی اشاره کرد.
رالی استونی ۲۰۲۳

رالی ۲۰۲۳ استونی (همچنین به عنوان رالی رالی قهرمانی جهان استونی ۲۰۲۳ نیز شناخته می‌شود) یک رویداد اتومبیل رانی برای خودروهای رالی بود که از ۲۰ جولای تا ۲۳ ژوئیه ۲۰۲۳ برگزار شد. این رویداد سیزدهمین رالی استونی بود همچنین هشتمین دور از مسابقات رالی قهرمانی جهان ۲۰۲۳، مسابقات رالی قهرمانی جهان ۲ و مسابقات رالی قهرمانی جهان ۳ بود. این رویداد همچنین میزبان چهارمین دور از مسابقات رالی قهرمانی نوجوانان جهان در سال ۲۰۲۳ نیز بود. این رویداد در تارتو شهرستان تارتو و بیش از بیست و یک مرحله ویژه که مسافت رقابتی ۳۰۰٫۴۲ کیلومتر (۱۸۶٫۶۷ مایل) را پوشش می‌داد، برگزار شد.
ایستگاه اتوبوس

برای دیگر کاربردها، ایستگاه اتوبوس (ابهام‌زدایی) را ببینید.
یک ایستگاه اتوبوس آموزنده در بانکوک، تایلند
مسافران در انتظار اتوبوس، ایستگاه اتوبوس در سانی پورچس، نیویورک، ایالات متحده آمریکا
زنی منتظر در ایستگاه اتوبوس، یورک‌شر، انگلستان
یک ایستگاه اتوبوس ترانس‌جاکارتا در جاکارتا، اندونزی
ایستگاه اتوبوس فضایی مشخص در معابر است که برای توقف کوتاه مدت اتوبوس به منظور پیاده و سوار کردن مسافران طراحی و اختصاص داده می‌شود. ایستگاه‌های اتوبوس ممکن است مسقف، دارای صندلی، نقشه، بلندگو، نمایش گر و نیز دیواره‌های شیشه ای باشند، اما معمولاً در مسیرهای کم تردد تنها شامل یک علامت ایستگاه اتوبوس هستند. ایستگاه‌های اتوبوس ممکن است محدود به یک خط اتوبوس رانی باشند یا محل توقف و تعویض اتوبوس برای چند خط مختلط باشند. گاه ایستگاه‌های اتوبوس در کنار هم و در قالب یک پایانه یا محل تعویض خط قرار می‌گیرند.
تقسیمات عملیاتی

ایستگاه‌های اتوبوس ممکن است تنها به «پیاده کردن» یا تنها به «سوار کردن» اختصاص یابند. برای مثال، ایستگاه‌های انتهای یک خط اتوبوسرانی تنها ویژه پیاده کردن مسافران هستند. در یک دسته‌بندی دیگر می‌توان ایستگاه‌ها را به شرح زیر تقسیم‌بندی کرد:
ایستگاه زمان‌بندی شده: در این نوع ایستگاه بدون توجه به وجود یا تقاضای مسافران، اتوبوس موظف به توقف طبق برنامه زمان‌بندی شده است.
ایستگاه تقاضا-محور: در این دسته ایستگاه‌ها، اتوبوس تنها در صورت وجود مسافر در ایستگاه یا تقاضای مسافر برای پیاده شدن، توقف می‌کند.
ایستگاه آزاد: در این روش، اتوبوس هرجا که مسافر تقاضا کند توقف و اقدام به مسافرگیری یا تخلیه مسافرین می‌کند.
علاوه بر موارد فوق، انواع عملیاتی دیگری از ایستگاه نیز ممکن است وجود داشته باشد. برای مثال:
ایستگاه بدون توقف: ایستگاهی که اتوبوس به دلایلی در آن توقف نمی‌کند. برای مثال اتوبوسهای سریع‌السیر ممکن است برخی ایستگاه‌ها را رد کنند.
ایستگاه دروغین: برای برخی بیماران روانی که نیاز به نشستن در ایستگاه دارند.
ممنوعیت پارک در حریم ایستگاه‌های اتوبوس ایران

همچنین ببینید: شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه
براساس قوانین ایران پارک در حریم میدان‌ها، تقاطع‌ها و مکان‌هایی که سبب بروز خطر می‌شود (از جمله ایستگاه‌های اتوبوس) و پارک دوبل «که ظرفیت معابر یا بسته شدن راه را موجب شود»، مشمول انتقال خودرو با جرثقیل می‌شود. ایستگاه‌های اتوبوس ایران غالباً با خط‌کشی بر روی زمین مشخص شده‌اند، سازمان اتوبوسرانی متولی رسیدگی به خط‌کشی ایستگاه‌های اتوبوس است، و پارک هر گونه خودرو یا وسیلهٔ نقلیهٔ شخصی دیگر در درون حریم این خط‌کشی تخلف می‌باشد.
توقف خودروهای شخصی در ایستگاه‌های اتوبوس در سطح شهر باعث کندی ترافیک و مسدود شدن مسیر و در بسیاری از مواقع نیز موجب وقوع تصادف شده است. هم‌چنین در این دست مواقع اتوبوس‌ها با مسدود کردن خیابانهای کم عرض مسافران را سوار و پیاده می‌کنند، که خود عامل کندی رفت و آمد و وقوع تصادفات است.
امروزه در کشور ایران توقف در ایستگاه‌های اتوبوس به شدت رواج یافته تا جایی که ایستگاه‌های اتوبوس به پارکینگ‌های شخصی رانندگان تبدیل شده است؛ و حتی در خیابان‌های کم‌عرضِ شهرها نیز رانندگانِ خودروهای شخصی با بی‌توجهی به این تخلف، حریم ایست و توقف اتوبوس‌های شهری را نادیده می‌گیرند؛ که این تخلف در بسیاری از مواقع باعث بروز تصادفات شده و خساراتی را به بار آورده است.
بنا به اعلام پلیس راهنمایی و رانندگی ایران وسایل نقلیه ای که داخل ایستگاه‌های اتوبوس توقف کنند، به پارکینگ منتقل خواهند شد؛ و مأموران پلیس راهنمایی و رانندگی در سطح شهرها، در صورت مشاهده توقف خودروهای شخصی در این ایستگاه‌ها، علاوه بر اعمال قانون راننده متخلف، می‌توانند خودروی مذکور را نیز به پارکینگ منتقل کنند؛ و نیروهای راهنمایی و رانندگی با رانندگان متخلفی که خودروهای خود را در نقاط ممنوعه مانند ایستگاه اتوبوس پارک می‌کنند، برخورد می‌کند.
یوروکوپتر ئی‌سی۱۵۵

| یوروکوپتر ئی‌سی۱۵۵ | یوروکوپتر ئی‌سی۱۵۵ |
| --- | --- |
کاربری: بالگرد ترابری مسافر
تولیدکننده: ایرباس هلیکوپترز
نخستین پرواز: ۱۷ ژوئن ۱۹۹۷
معرفی‌شده در: مارس ۱۹۹۹
هزینه هر فروند: ۱۰ میلیون دلار آمریکا، ۷٫۵ میلیون یورو
توسعه‌یافته از: Eurocopter AS365 N3 Dauphin
توسعه‌یافته به: یوروکوپتر ایکس۳
یوروکوپتر ئی‌سی۱۵۵ (به انگلیسی: Eurocopter EC155) یک بالگرد ساختِ کارخانهٔ ایرباس هلیکوپترز است. این بالگرد برای نخستین بار در ۰۱۹۹۷−۰۶−۱۷ ۱۷ ژوئن ۱۹۹۷ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
لوئی دوم، پادشاه ایتالیا

| لوئی دوم لودوویکو دوم | لوئی دوم لودوویکو دوم |
| --- | --- |
امپراتور رومن‌ها : امپراتور رومن‌ها 
لوئی همانطور که در نسخه خطی قرن دوازدهمی از یوهانس براردی "Chronicon casauriense" نشان داده شده‌است.: لوئی همانطور که در نسخه خطی قرن دوازدهمی از یوهانس براردی "Chronicon casauriense" نشان داده شده‌است.
امپراتور مقدس روم از امپراتوری کارولنژی پادشاه ایتالیا: امپراتور مقدس روم از امپراتوری کارولنژی پادشاه ایتالیا
سلطنت: ۸۴۴–۸۵۵ (مشترک با لوتار یکم)؛ ۸۵۵–۸۷۵ (به تنهایی)
پیشین: لوتار یکم
جانشین: شارل دوم
زاده: ۸۲۵
درگذشته: ۱۲ اوت ۸۷۵ (۵۰ سال)، گدی، ایتالیا
آرامگاه: بازیلیکای سنت آمبروجیو، میلان
شهبانو: انگلبرگا
فرزند(ان): ارمنگارد، ملکه پرووانس
دودمان: دودمان کارولنژی
پدر: لوتار یکم
مادر: ارمنگارد
لوئی دوم (به ایتالیایی: Ludovico II il Giovane) (۸۲۵ – ۱۲ اوت ۸۷۵) گاهی با نام جوان، پادشاه ایتالیا و امپراتور مقدس روم از ۸۴۴ در حکمرانی مشترک با پدرش لوتار یکم تا سال ۸۵۵ بود و سپس به تنهایی حکمرانی کرد. عنوان معمولِ وی امپراتور آگوستوس (Imperator augustus) بود اما پس از فتح باری ایتالیا (که منجر به ضعیف شدن رابطه با بیزانس شد) خود را امپراتور رومنروم (imperator Romanorum) نامید.
لوئی در حال فتح باری در سال ۸۷۱
نیم چیمپسکی

| نیم چیمپسکی | نیم چیمپسکی |
| --- | --- |
نیم چیمپسکی در سال ۱۹۹۹: نیم چیمپسکی در سال ۱۹۹۹
گونه: شامپانزه معمولی
جنسیت: نر
زادروز: ۱۹ نوامبر ۱۹۷۳
درگذشت: ۱۰ مارس ۲۰۰۰ (۲۶ سال)
وجه تسمیه: نوآم چامسکی
نوآم «نیم» چیمپسکی (۱۹ نوامبر ۱۹۷۳–۱۰ مارس ۲۰۰۰) (به انگلیسی: Neam "Nim" Chimpsky) یک شامپانزه معمولی و موضوع مطالعه گسترده‌ای درمورد فراگیری زبان حیوانات در دانشگاه کلمبیا بود. این پروژه توسط هربرت اس. ترس با تجزیه و تحلیل زبان‌شناختی توسط روان‌شناس زبان توماس بیور رهبری شد. در چارچوب یک مطالعه علمی، چامسکی به‌عنوان جناسی بر زبان‌شناس نوام چامسکی، که معتقد بود انسان‌ها برای توسعه زبان «سیم‌کشی شده‌اند» نامیده شد.
به‌عنوان بخشی از مطالعه‌ای که قصد داشت پایان‌نامه چامسکی را که ادعا داشت «فقط انسان‌ها زبان دارند»، به‌چالش بکشد، از دو هفتگی او شروع می‌شود، نیم به‌دست خانواده‌ای در محیط خانه توسط والدین جانشین که انسان بودند بزرگ شد. والدین جانشین او قبلاً یک فرزند انسان برای خود داشتند. نیم در دو سالگی والدین جانشین خود را ترک و به‌دلیل مشکلات رفتاری به دانشگاه کلمبیا منتقل شد. این پروژه شبیه به مطالعه قبلی توسط آر. آلن و بئتریکس گاردنر بود که در آن شامپانزه دیگری به نام واشو مانند یک کودک انسان بزرگ شد. پس‌از بررسی نتایج، ترس به این نتیجه رسید که نیم، که در این مرحله در دانشگاه کلمبیا اقامت داشت، نشانه‌های زبان اشاره آمریکایی را از معلمان خود تقلید می‌کرد تا جایزه بگیرد، اما زبان را نمی‌فهمید و نمی‌توانست جملاتی بسازد. نیم تا زمان دریافت جایزه از الگوهای تصادفی استفاده می‌کرد. ترس عمدتاً ادعا می‌کرد که متوجه شده است نیم از علائمی که چند لحظه قبل توسط معلمش استفاده شده بود تقلید می‌کند، ترس، به‌قول خودش، در طول کل مدت مطالعه متوجه آن نشده بود، اما فقط چند لحظه قبل از آنکه به مطالعه به‌عنوان مطالعه موفقیت‌آمیز چراغ سبز نشان دهد متوجه آن شد. ترس همچنین استدلال کرد که همه مطالعات به زبان میمونی، ازجمله پروژه نیم، براساس اطلاعات نادرست از شامپانزه‌ها بوده است، و پس‌از آن شیوه دیگری را برای مطالعه پیش گرفت. کار او، امروزه کاملاً بحث‌برانگیز است، بدون اجماع روشنی در میان روان‌شناسان و دانشمندان علوم شناختی درمورد میزانی که میمون‌های بزرگ می‌توانند زبان بیاموزند.[نیازمند منبع]
پروژه نیم

پروژه نیم تلاشی برای فراتر رفتن از پروژه واشو بود. ترس و همکارانش قصد داشتند از تکنیک‌های آزمایشی دقیق‌تر و نظم فکری تحلیل تجربی رفتار استفاده کنند تا توانایی‌های زبانی میمون‌ها را تشخیص دهد.
تمامی توجه‌ها به پروژه نیم جمع شد، به‌ویژه بر توانایی نیم در ایجاد پاسخ‌های متفاوت به توالی‌های مختلف نشانه‌ها و انتشار توالی‌های مختلف به‌منظور برقراری ارتباط معانی مختلف متمرکز شد. بااین‌حال، به گفته فوتز، نتایج به اندازه‌ای که از پروژه واشو گزارش شده بود، چشمگیر نبود.
در حالی که نیم ۱۲۵ علامت را یادگرفت، ترس به این نتیجه رسید که او چیزی را که محققان آماده بودند برای نامگذاری هٔ ن به‌عنوان «زبان» (که توسط نوام چامسکی تعریف شده بود) به‌دست نیاورده، اگرچه او یادگرفته بود که نشانه‌های مربی خود را در زمینه‌های مناسب تکرار کند. زبان به‌عنوان یک سیستم «مضاعف مضاعف» تعریف می‌شود که در آن نشانه‌ها برای اشیاء و حالات شکل می‌گیرند و سپس به‌صورتی ترکیب می‌شوند، به‌گونه‌ای که تعیین می‌کند معانی آنها چگونه درک می‌شود.
یکی از همکاران ترس، لورا-آن پتیتو، تخمین زد که با معیارهای استانداردتر، تعداد واژگان واقعی نیم به ۲۵ نزدیک‌تر است تا ۱۲۵. با این حال، دانشجویان دیگری که بیشتر از پتیتو از نیم مراقبت می‌کردند، با او و روشی که ترس آزمایش خود را انجام می‌داد، مخالفت کردند. منتقدان ادعا می‌کنند که ترس از تحلیل خود برای از بین بردن جنبش تحقیقات زبان میمون‌ها استفاده کرد. ترس استدلال می‌کرد که هیچ‌یک از شامپانزه‌ها از زبان استفاده نمی‌کردند، زیرا می‌توانستند نشانه‌ها را یاد بگیرند، اما نمی‌توانستند آنها را به‌عنوان زبان شکل دهند.
ترس و همکارانش به این نتیجه رسیدند که شامپانزه هیچ رفتار متوالی معناداری که با دستور زبان انسان برابری کند از خود نشان نمی‌دهد. استفاده نیم از زبان به‌عنوان وسیله‌ای برای حصول نتیجه، برخلاف استفاده آن توسط یک کودک انسانی که می‌تواند برای تولید یا بیان معانی، افکار یا ایده‌ها باشد، کاملاً عمل‌گرایانه بود. چیزی وجود نداشت که نیم را بتوان به همان اندازه با استفاده از اصول شرطی سازی عامل مانند کبوتر آموزش داد؛ بنابراین محققان ادعاهای مطرح شده از طرف پروژه واشو را مورد تردید قرار دادند و استدلال کردند که نتایج ظاهراً چشمگیر ممکن است چیزی بیش از یک اثر «هانس باهوش» نباشد.
برخی از روانشناسان تکاملی، در واقع با چامسکی موافق‌اند، و استدلال می‌کنند که عدم امکان آشکار آموزش زبان به حیوانات غیرانسان نشان می‌دهد که توانایی استفاده از زبان یک پیشرفت ذاتی انسان است.
اعتراض‌ها

رویکرد شکاکانه ترس به ادعاهایی مبنی بر اینکه شامپانزه‌ها می‌توانند زبان اشاره را یاد بگیرند و بفهمند، منجر به اختلافات شدید با آلن و باتریکس گاردنر، که پروژه واشو را آغاز کرده بودند، شد. گاردنر می‌گفت رویکرد ترس آن بود که از آموزش، و استفاده از دستیاران مختلف، منابع شناختی و زبانی کامل شامپانزه‌ها استفاده نکند.
راجر فوتس، از پروژه واشو، ادعا می‌کرد که پروژه نیم ضعیف اجرا شده است، زیرا از روش‌شناسی به‌اندازه کافی قوی برای جلوگیری از مقایسه با «هانس باهوش» و دفاع مؤثر در برابر آن استفاده نمی‌کند. او همچنین می‌گوید که فرایند کسب مهارت‌های زبانی از طریق تعاملات اجتماعی طبیعی نتایج قابل ملاحظه بهتر از شرطی‌سازی رفتاری می‌دهد. فوتس بر اساس آزمایش‌های خود استدلال می‌کند که شرطی‌سازی خالص می‌تواند به استفاده از زبان به عنوان روشی عمدتاً برای دریافت پاداش به جای افزایش توانایی‌های ارتباطی منجر شود. با این حال، فوتس بعداً گزارش داد که جامعه‌ای از شامپانزه‌های ای‌اس‌ال (از جمله خود واشو) به‌طور خودجوش از این زبان به‌عنوان بخشی از سیستم ارتباط داخلی خود استفاده می‌کنند. آنها حتی به‌طور مستقیم علائم ای‌اس‌ال را بدون کمک یا دخالت انسانی به فرزندان خود (لولیس) آموزش داده‌اند. این بدان معنی است که نه تنها آنها می‌توانند از زبان استفاده کنند بلکه به بخش مهمی از زندگی آنها تبدیل شده است.
این اختلاف هنوز به‌طور کامل حل نشده است، تا حدی به این دلیل که هزینه‌های مالی و سایر هزینه‌های انجام این‌گونه آزمایش‌های آموزش زبان به میمون‌ها، انجام مطالعات تکراری را دشوار می‌کند. تعاریف «زبان» و «تقلید» و همچنین این سؤال که پروژه زبانی نیم چگونه بود بحث‌برانگیز باقی‌مانده است.
بازنشستگی و مرگ

نهایتاً، نیم به یک مؤسسه مطالعات نخستی‌ها در اوکلاهاما منتقل شد، جایی که پس از اینکه در دهه اول زندگی با او مانند یک کودک انسان رفتار می‌شد. همچنین او قبلاً هرگز شامپانزه دیگری را ملاقات نکرده بود و مجبور بود به آنها عادت کند.
هنگامی که ترس پس از یک سال در مؤسسه مطالعات نخستی‌ها، اولین و تنها دیدار خود را برای دیدن نیم انجام داد، نیم بلافاصله پس از دیدن او به سمت ترس رفت، او آشکارا از هیجان می‌لرزید. نیم همچنین پیشرفتی را که در طول پروژه به‌دست آورده بود نشان داد، زیرا بلافاصله شروع به مکالمه به زبان اشاره با ترس کرد. نیم پس از اینکه ترسد، دیگر برنگشت، نیم به حالت افسرده بازگشت. نیم با چند تن از کارگران مؤسسه مطالعات نخستی‌ها طرح رفاقت ریخت و چند نشانه دیگر از جمله علامتی به نام «زمان دود سنگ اکنون» را یادگرفت که بدان معنی بود که نیم می‌خواهد ماری جوانا بکشد.
مؤسسه بعداً نیم را به آزمایشگاه پزشکی تجربی و جراحی در پستانداران (لمسیپ) فروخت، یک آزمایشگاه برای تحقیق روی حیوانات دارویی که توسط دانشگاه نیویورک اداره می‌شود. در لمسیپ، نیم در یک قفس سیمی محبوس شد و قرار بود برای مطالعات واکسن هپاتیت استفاده شود. فناورانی که از شامپانزه‌ها مراقبت می‌کردند گفته بودند که نیم و دیگر شامپانزه‌های مؤسسه به ژست‌های زبان اشاره ادامه دادند. پس از تلاش‌ها برای آزاد کردن او، نیم توسط بلک بیوتی رنچ که توسط «د فاند فور انیمال» اداره می‌شود، به رهبری کلیولند آموری، در تگزاس خریداری شد. درحالی که کیفیت زندگی نیم در مزرعه بلک بیوتی بهبود یافت، نیم عمدتاً در انزوا در داخل یک خانه ییلاقی زندگی می‌کرد. به هر ترتیب او شروع به نشان دادن خصومت کرد که شامل پرتاب تلویزیون و کشتن یک سگ بود. رفتار و رفاه کلی نیم زمانی بهبود یافت که شامپانزه‌های دیگر، پس از حدود یک دهه در مزرعه بلک بیوتی به نیم و به خانه او پیوستند. هر زمان که یکی از مربیان سابق مؤسسه مطالعات نخستی به ملاقات او می‌رفت. نیم به نشان دادن نشانه‌هایی از زبان اشاره‌ای که دهه‌ها پیش آموخته بود، ادامه می‌داد.
نیم در ۱۰ مارس ۲۰۰۰ در سن ۲۶ سالگی بر اثر سکته قلبی درگذشت.
نقل‌قول‌ها

همه نقل‌قول‌ها در مقاله اصلی توسط ترس و همکارانش آمده است.
موز نیم موز نیم
موز خوردن من نیم
موز من نیم من
موز من خوردن موز
نوشیدن نیم نوشیدن نیم
نوشیدن خوردن نوشیدن خوردن
نوشیدن خوردن من نیم
خوردن نیم خوردن نیم
خوردن نوشیدن خوردن نوشیدن
خوردن انگور خوردن نیم
خوردن من نیم نوشیدن
انگور خوردن نیم خوردن
انگور خوردن من نیم
من نیم خوردن من
من خوردن نوشیدن بیشتر
من خوردن من خوردن
من آدامس من آدامس
نیم خوردن نیم خوردن
بازی من نیم بازی
قلقلک من نیم بازی
موز نیم موز نیم
موز خوردن من نیم
موز من نیم من
موز من خوردن موز
نوشیدن نیم نوشیدن نیم
نوشیدن خوردن نوشیدن خوردن
نوشیدن خوردن من نیم
خوردن نیم خوردن نیم
خوردن نوشیدن خوردن نوشیدن
خوردن انگور خوردن نیم
خوردن من نیم نوشیدن
انگور خوردن نیم خوردن
انگور خوردن من نیم
من نیم خوردن من
من خوردن نوشیدن بیشتر
من خوردن من خوردن
من آدامس من آدامس
نیم خوردن نیم خوردن
بازی من نیم بازی
قلقلک من نیم بازی
طولانی‌ترین «نقل‌قول ثبت شده» نیم، ۱۶ کلمه بود: «بده پرتقال من بده خوردن پرتقال من خوردن پرتقال بده من خوردن پرتقال بده من تو.»
در رسانه‌ها

پروژه نیم، فیلمی مستند از جیمز مارش درمورد مطالعه نیم، داستان (و فیلم‌های آرشیوی) را بررسی می‌کند تا مسائل اخلاقی، تجربیات عاطفی مربیان و شامپانزه‌ها و مسائل عمیق‌تری را که آزمایش مطرح کرده بود را بررسی کند. این مستند (تهیه شده توسط بی‌بی‌سی فیلمز، رد باکس فیلمز و پشن فیلمز) جشنواره فیلم ساندنس ۲۰۱۱ را افتتاح کرد. این فیلم در تاریخ ۸ ژوئیه ۲۰۱۱ توسط رودساید اترکشنز در سینماها اکران شد و در ۷ فوریه ۲۰۱۲ به صورت DVD منتشر شد.
داستان نیم و دیگر جانوران زبان‌آموز در کتاب شرکای خاموش یوجین لیندن بیان شده است: میراث آزمایش‌های زبان میمون.
نیم درحال شستن ظرف
بازی سیندرلا

| بازی سیندرلا | بازی سیندرلا |
| --- | --- |
هانگول: 신데렐라 게임
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Sinderella ge-im
مک‌کیون–ریشاور: Sinderella keim
 :  
ژانر:  ملودرام  انتقام  خانواده  دلهره‌آور 
نویسنده: اوه سانگ هی
کارگردان: لی هیون کیونگ
بازیگران:  نا یونگ هی  هان گرو  چوی سانگ  جی سو وون  کیم هه اوک  چوی جونگ هوان  پارک ری وون  کوان دو هیونگ 
موسیقی از: چوی این هی
کشور سازنده: کره جنوبی
زبان اصلی: کره‌ای
تولید: تولید
تهیه‌کننده‌های اجرایی:  پارک کی هو (CP)  چوی هیون مین  جو هیونگ جین 
تهیه‌کننده‌ها:  کیم کیو هیون  سوک شین هو  ایم جی هیون  کیم نام هی  آن هیونگ جو 
مدت: ۳۰ دقیقه
تولیدکننده‌ها:  میراکل کی استوری  جیدام مدیا 
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: کی‌بی‌اس۲
انتشار اولیه: ۲ دسامبر ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-12-۰۲)
وبگاه: وبگاه
بازی سیندرلا (انگلیسی: Cinderella Game; کره‌ای: 신데렐라 게임) یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی در سال ۲۰۲۴ با بازی نا یونگ هی، هان گرو، چوی سانگ، جی سو وون، کیم هه اوک، چوی جونگ هوان، پارک ری وون و کوان دو هیونگ است. این مجموعه دربارهٔ زنی است که توسط دشمنش بزرگ می‌شود و به مرور زمان معنای انتقام را درک کرده و بزرگ می‌شود. این مجموعه از ۲ دسامبر ۲۰۲۴، روزهای دوشنبه تا جمعه ساعت ۱۹:۵۰ (کی‌اس‌تی) از کی‌بی‌اس۲ پخش شد.
بازیگران > اصلی

نا یونگ هی در نقش شین یو جین
هان گرو در نقش گو ها نا / یون یو جین / لی ها نا
کیم سو هیون در نقش جوانی ها نا
چوی سانگ در نقش هوانگ جین گو
لی چون مو در نقش جوانی جین گو
جی سو وون در نقش چوی میونگ جی
کیم هه اوک در نقش شیم بانگ اول
چوی جونگ هوان در نقش هان یون بوک
پارک ری وون در نقش یون سه یونگ
یو ها یون در نقش جوانی سه یونگ
کوان دو هیونگ در نقش گو جی سوک
گو هیون در نقش جوانی جی سوک
محمد سعید حبوبی

محمد سعید حَبّوبی از عالمان مشروطه‌خواه
محمد سعید حَبّوبی (درگذشته به سال: ۱۳۳۳ قمری) از عالمان مشروطه‌خواه و شاعران و سیاستمداران شیعه عراقی در عصر قاجار است.
زندگی و شاگردان

محمد سعید حبوبی در سال ۱۲۶۶ قمری متولد شد. نزد علمای ایران ساکن عراق از جمله ملاحسینقلی همدانی و آخوند خراسانی درس خواند و به اجتهاد رسید. وی عارف و فقیه و ادیب و شاعر بود.
فعالیت سیاسی

وی با سید مصطفی کاشانی پدر کاشانی دوست بود. وی در قضیه مشروطیت ایران، بر ضد نظام شاهی فتوا داد و در حرکت مشروطه مدافع این نهضت بود. در زمان اشغال عراق توسط انگلیس هم وی جزو رهبران جبهه نبرد بود.
شاگردان

از جمله شاگردان وی سید محسن حکیم را می‌توان نام برد.
درگذشت

وی در سال ۱۳۳۳ قمری و در زمان اشغال عراق و جنگ جهانی اول درگذشت و در حرم امام علی در نجف دفن شد.
آثار

دیوان شعر وی در تهران در صد سال قبل توسط عبدالعزیز جواهر الکلام مؤلف تاریخ تهران چاپ شده است.