کمیته سرپرستی زمین
تاریخچه

براساس وب سایت "ای. اِف شوماخر سوسایتی": "سوان" از"رالف بورسودی" و از کارِ"بورسودی" با "جی. پی نارایان" و "وینوبا بِهاوی"، که هر دو از شاگردان "گاندی" بودند، الهام گرفت. "وینوباً از روستایی به روستای دیگر در مناطق روستایی هند در دهه‌های ۵۰ و ۶۰ قدم می‌زد و مردم را دور هم جمع می‌کرد و از آنهایی که بیشتر از نیازشان زمین داشتند درخواست می‌کرد که قسمتی از زمین-هایشان را به برادرها و خواهرهای فقیرترشان بدهند. آغاز کار به عنوان جنبش "بودان" یا جنبش "اهدای زمین" شناخته شد، و بسیاری از رهبران هند به این جنبش ملحق شدند.
با این وجود بعضی از صاحبان جدید زمین، مأیوس شدند زیرا بدون ابزار کار، بذر برای کاشت، بدون سیستم اعتبار قابل پرداخت برای خرید تجهیزات لازم، زمین برای آن‌ها بی‌فایده بود. آن‌ها خیلی زود زمین هایشان را به زمین داران بزرگ می‌فروختند و به شهر می‌رفتند. با مشاهده این اتفاق، "وینوباً سیستم "بودان" را به سیستم "گرام دان" یا سیستم هدیهٔ روستایی تغییر داد. تمام زمین اهدا شده متعاقباًّ به وسیلهٔ خود روستا نگهداری می‌شد. روستا بعداً زمین را به کسانی که توانایی کار روی آن را داشتند اجاره می‌داد. قرارداد اجاره اگر زمین مورد استفاده قرار نمی‌گرفت لغو می‌شد. جنبش گرام دان تعدادی از کمیته‌های نگهداری زمین‌های روستایی را تشویق کرد که باعث به وجود آمدن CLTها در ایالات متحده شد.
در ایالات متحده اولین سازمانی که با عنوان کمیته سرپرستی زمین لقب گرفت، شرکت کمیته‌های نوین نامیده شد، وبا هدف کمک به کشاورزان آفریقایی-آمریکایی در مناطق جنوبی و روستایی‌نشین برای دسترسی به زمین کشاورزی وکار همراه با امنیت روی آن، شکل گرفت.
یک پیشگام در این زمینه کمیته «سِلو» در کارولینای شمالیبود، که در سال ۱۹۳۷ توسط «آرتور ارنست مورگان» تأسیس شد.
کمیته‌های نوین: «رابرت سوان» با «سلاتر کینگ»، رئیس جنبش آلبانی و خویشاوند «مارتین لوتر کینگ»، «چارلز شِرود» که یک سازمان دهندهٔ کمیته دانش جوییِ معتدل ضدخشونت بود، و اشخاصی از بقیه سازمان‌های طرفدار حقوق شهروندی در جنوب برای توسعه شرکت کمیته‌های نوین، هم کاری کرد. «سازمانی غیرانتفاعی برای نگهداری از زمین با سرپرستی همیشگی، برای استفاده دائمی کمیته‌های روستایی»
الگوی آن‌ها از سازمان کمیته‌های نوین تأثیر زیادی روی تجربیات صندوق ملی یهود(JNF)، برای در دسترس قرار دادن زمین در طول ۹۹ سال مدت اجاره برای گسترش کمیته‌های برنامه‌ریزی شده و همکاری‌های کشاورزی، داشت. JNF در سال ۱۹۰۱ برای خرید و توسعه زمین در اسرائیل برای سکونت یهودیان تأسیس شد. تا سال 2007 JNF مالک ۱۳٪ زمین‌ها در اسرائیل بود. این سازمان سابقه‌ای طولانی در اجاره زمین به اشخاص، به شرکت‌های تعاونی، و به کمیته‌های بین‌المللی مثل «کیبوتزیم» و «مشاویم»، دارد. «سوان»، «سلاتر کینگ»، «چارلز شِرود»، «فای بِنت» مدیر صندوق اجاره زمین‌های کشاورزی بین‌المللی، و چهار نفر دیگر از اهالی جنوب در سال ۱۹۶۸ به اسرائیل سفر کردند، تا بتوانند ازاجاره زمین سود بیشتری کسب کنند. آن‌ها تصمیم گرفتند که مدلی شامل اجاره‌های شخصی برای مسکن فردی و اجاره‌های تعاونی برای زمین‌های کشاورزی طراحی کنند. شرکت کمیته‌های نوین یک زمین کشاورزی ۲۰ کیلومتر مربعی نزدیک آلبانی جورجیا در سال ۱۹۷۰ خریداری کرد و طرحی برای زمین در نظر گرفت و برای ۲۰ سال روی آن کشاورزی کرد. در نهایت آن زمین از دسترس خارج آن‌ها شد، ولی الگوی کمیته‌های نوین، الهام بخش تشکیل تعداد زیادی CLT روستاییِ دیگر شد. این روند همچنین الهام بخش و شکل دهنده اولین کتاب دربارهٔ CLT شد، که در سال ۱۹۷۲ به وسیله «مؤسسه مستقل بین‌المللی» تهیه شد.
«رالف بورسودی»، «رابرت سوان»، و «رابرت هانش»، مؤسسه بین‌المللی را در سال ۱۹۶۷ تأسیس کردند تا آموزش و کمک فنی را، که با طراحی مدلی از روستاهای گرامدان در هند توسعه یافته بودند، برای رشد کشاورزی در ایالات متحده و کشورهای دیگر فراهم کنند. در سال ۱۹۷۲، «سوان»، «هانش»، «شیون گاتشالک»، و «تِد وستر» مدلی جدید برای اجاره زمین در آمریکا در کمیته سرپرستی زمین پیشنهاد کردند. این اولین کتاب در مورد اسم گذاری و توصیف این روش جدید در جهت مالکیت زمین، مسکن، و دیگر ساختمان‌ها بود. یک سال بعد، آن‌ها نام مؤسسه مستقل بین‌المللی را به موسسه‌ای برای اقتصادِ کمیته(ICE)، تغییر دادند.
در دهه ۸۰،ICEشروع به رواج مفهوم جدیدی از CLT، با استفاده از طرح مدل تازه‌ای برای مشکلات مالی خرید مسکن، نوسازی، جابجایی، شروع مجدد زندگی در مناطق شهری، کرد. از سال ۱۹۹۰–۱۹۸۰، «چاک ماتای» یک فعال با زمینه‌های فعالیت در جنبش کاتولیک کارگری و جنبش صلح، به عنوان مدیر اختصاصی ICE خدمت کرد. سپس در گرین فیلد، MA، و اکنون عضو صندوق مسکن ملی واقع در واشینگتن، شروع به کار کرده‌است. CLTپیشگام در کمیته مدرن سرپرستی زمین و مدل‌های صندوق وام بود. در طول زمان اجاره از نوع «ماتای»، تعداد کمیته‌های نگهداری زمین از ۱۲ عدد به بیش از ۱۰۰ گروه در ۲۳ ایالت، افزایش یافت که صدها واحد مسکن قابل خرید دائمی را ساخت، بعلاوه امکانات خدماتی، تجاری و عمومی را فراهم ساخت. با کمک همکارانش، «ماتای» توسعه ۲۵ صندوق وام منطقه‌ای را فراهم کرد، و انجمن ملی توسعه صندوق وام را، که بعدها به عنوان کمیته ملی مشارکت سرمایه شناخته شد، سازماندهی کرد. از ۱۹۹۰–۱۹۸۵، «ماتای» به عنوان بنیان‌گذار انجمن و از ۱۹۸۸–۱۹۸۳ به عنوان عضو انجمن بنیان‌گذار هم‌اندیشی سرمایه‌گذاری اجتماعی (انجمن حرفه‌ای ملی در زمینه سرمایه‌گذاری‌های اجتماعی)، خدمت کرد. «ماتای» همچنین در اواسط دهه ۸۰ تلاش کرد تا به سوالات قانونی و کاربردی دربارهٔ CLTهایی که به عنوان بانک، ادارات عمومی و بقیه نهادها که با افزایش تلاش‌ها برای ایجاد چنین سازمان‌های کمیته بنیادی در کل کشور تشکیل می‌شدند، پاسخ دهد.
اولین CLT شهری، کمیته زمین تعاونی سینسیناتی، در سال ۱۹۸۱ توسط یک انجمن بین‌المللی از کلیساها و وزارت‌خانه‌ها برای جلوگیری از تغییر مکان ساکنان آفریقایی-آمریکایی، تأسیس شد. طی دهه ۸۰ تعداد CLTهای شهری شدیداً افزایش یافت. آن‌ها گاهی برخلاف برنامه‌ها و سیاست‌های شهرداری، مثل نمونه‌هایی در سسینسیناتی، شکل می‌گرفتند. در شهرهای دیگر مثل برلینگتون، ورمونت وسیراکوس، و نیویورک، CLTها با مشارکت یک دولت محلی شکل می‌گرفتند. یکی از مهم‌ترین CLTهای مشارکت شهری در سال ۱۹۸۹ وقتی که یک CLT فرعی شرکتِ Dudley Neighborhood Initiative به وسیلهٔ شهر بوستون قدرت گرفت، تأسیس شد.
هم اکنون ۲۵۰ ،CLT در ایالات متحده آمریکا وجود دارد. جنبش‌های نوپای CLT، همچنین در انگلستان، کانادا، استرالیا، بلژیک، کنیا و نیوزیلند، در حال پیشرفت است. در سال ۲۰۰۶، یک انجمن ملی در ایالات متحده برای کمک به CLTها تأسیس شد که شبکه CLT ملی نام گرفت. همچنین آکادمی CLT ملی برای خدمت به عنوان شبکه تحقیق و آموزش، تأسیس شد. اخیراً در بریتانیا و استرالیا شبکه‌های مشابه در سطح ملی، برای ارتقاء و حمایت CLTها، شکل گرفته‌است.