stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
افشاگری (فیلم ۱۹۹۴)

| افشاگری | افشاگری |
| --- | --- |
پوستر فیلم افشاگری: پوستر فیلم افشاگری
کارگردان: بری لوینسون
تهیه‌کننده: میشائیل کریچتون
نویسنده: میشائیل کریچتون، پل آتانیزیو
بازیگران: مایکل داگلاس دمی مور دونالد ساترلند فارا فورک
موسیقی: انیو موریکونه
فیلم‌بردار: تونی پی‌یرس-رابرتز
تدوین‌گر: استو لیندر
توزیع‌کننده: برادران وارنر
تاریخ‌های انتشار: ۹ دسامبر، ۱۹۹۴
مدت زمان: ۱۲۹ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۵۵٬۰۰۰٬۰۰۰ دلار
فروش گیشه: ۲۱۴٬۰۱۵٬۰۸۹ دلار
افشاگری (انگلیسی: Disclosure) فیلمی در ژانر درام، تریلر به کارگردانی بری لوینسون است که در سال ۱۹۹۴ منتشر شد.
دربارهٔ یک متخصص کامپیوتر است که به آزار و اذیت معشوقه خود به زور می‌پردازد، که این امر زندگی حرفه ای و زندگی شخصی او را تهدید می‌کند.
بازیگران

مایکل داگلاس
دمی مور
دونالد ساترلند
کارولین گودال
روما مافیا
دیلن بیکر
رزمری فورسایت
ترور اینهورن
فارا فورک
پلی‌نزیایی‌ها

| کل جمعیت | کل جمعیت |
| --- | --- |
ح. ۳،۲۰۰،۰۰۰: ح. ۳،۲۰۰،۰۰۰
مناطق با جمعیت چشمگیر: مناطق با جمعیت چشمگیر
 نیوزیلند: ۱٬۱۵۷٬۴۷۸
 ایالات متحده آمریکا: ۹۸۸٬۵۱۹
 استرالیا: ۴۰۹٬۸۰۵
 پلی‌نزی فرانسه: ح. ۲۱۵٬۰۰۰
 ساموآ: ۱۹۲٬۳۴۲
 تونگا: ۱۰۳٬۰۳۶
 جزایر کوک: ۱۷٬۶۸۳
 کانادا: ۱۰٬۷۶۰
 تووالو: ۱۰٬۶۴۵
 شیلی: ۹٬۳۹۹
زبان‌ها: زبان‌ها
زبان‌های پلی‌نزیایی (زبان هاوایی، زبان مائوری، زبان رپا نویی، زبان ساموآیی، زبان تاهیتیایی، زبان تونگایی، زبان تووالویی و سایر زبان‌ها), انگلیسی،  فرانسوی و اسپانیایی: زبان‌های پلی‌نزیایی (زبان هاوایی، زبان مائوری، زبان رپا نویی، زبان ساموآیی، زبان تاهیتیایی، زبان تونگایی، زبان تووالویی و سایر زبان‌ها), انگلیسی،  فرانسوی و اسپانیایی
دین: دین
مسیحیت (۹۶٫۱٪) و باورها و اساطیر پلی نزیایی: مسیحیت (۹۶٫۱٪) و باورها و اساطیر پلی نزیایی
قومیت‌های وابسته: قومیت‌های وابسته
سایر مردمان آسترونزیایی و یورونزی‌ها : سایر مردمان آسترونزیایی و یورونزی‌ها 
اهالی ساموآ
کودکان اهل تاهیتی
مردمان پُلی‌نِزیایی‌ یا پُلی‌نزیایی‌ها (انگلیسی: Polynesians) گروهی قومی زبانی متشکل از
گروه‌های قومی هستند که بومی (پُلی‌نِزی (جزایری واقع در مثلث پلی‌نزی)، منطقه ای وسیع از اقیانوسیه در اقیانوس آرام) هستند. ریشه اولیه پیشاتاریخی این مردمان به جزایر جنوب شرقی آسیا بازمی‌گردد و ایشان بخشی از گروه قومی-زبانی بزرگتر آسترونزیایی بوده و ریشه زبانی آنها با بومیان تایوان مشترک است. این مردمان به زبان‌های پلی‌نزیایی، که شاخه ای از زیرخانواده زبان‌های اقیانوسیه‌ای از خانواده
زبان‌های آسترونزیایی است، صحبت می‌کنند. مردم بومی مائوری بزرگ‌ترین بخش جمعیتی را از مردمان پُلی‌نِزیایی‌ را تشکیل می‌دهند، پس از ایشان آن ساموایی‌ها، بومیان هاوایی، تاهیتیایی‌ها، تونگایی‌ها ومائوری‌های جزایر کوک پر جمعیت‌ترین پلی نزیایی‌ها هستند.
پُلی‌نزیایی‌ها به عنوان دریانوردانی بزرگ شهرت پیدا کرده‌اند، با قایق‌هایشان به دورافتاده‌ترین گوشه‌های اقیانوس آرام دست یافته و در جزایری در فاصله‌های طولانی از هم مانند هاوایی، راپانویی (جزیره عید پاک)، و آئوتاروا (نیوزیلند)، کوچگاه‌هایی را ایجاد کرده و در آنها سکونت نمودند
مردم پلی‌نزی این سفرهای دریایی را با استفاده از مهارت‌های ناوبری باستانی، از جمله خواندن ستارگان، جریان‌ها، ابرها و حرکات پرندگان انجام دادند. مهارت‌هایی که درطی نسل‌های متوالی تا به امروز منتقل شده است.
ریشه‌های پلی‌نزیایی‌ها

پُلی‌نزیایی‌ها، از جمله ساموایی‌ها، تونگایی‌ها، نیوئی‌ها، مائوری‌های جزایر کوک، مائوهی‌های تاهیتی، مائولی‌های هاوایی، اهالی جزایر مارکیز و مائوری‌های نیوزیلند، زیرمجموعه‌ای از مردمان آسترونزیایی هستند. بر اساس شواهد ژنتیکی، زبانی و باستان‌شناسی، پُلی‌نزیایی‌هاریشه‌های مشابهی با بومیان تایوان، اهالی
ناحیه دریایی جنوب شرق آسیا، میکرونزی و ماداگاسکار دارند
گسترش کوچ نشینان پلی‌نزیایی در اقیانوس آرام و در منطقه ای که مثلث پلی‌نزی نامیده می‌شود.
مهاجرت‌ها وپراکندگی مردمان آسترونزیاییدر طی زمان
تاریخ نگارش

لوحه‌ای زرین منقوش به خط میخی فارسی باستان، موزه هنر سینسیناتی
تاریخ نگارش یا تاریخ خط بیانگر کهنترین پیشرفت‌ها در راه ثبت زبان با استفاده از حروف یا دیگر نشانه‌ها و بررسی این پیشرفت‌ها است. در اینجا منظور از خط سامانه نگارشی ابتدایی نیست، بلکه مجموعه‌ای از نمادهاست که در آنها واژگان، عبارات دستوری و وندها قابل تفکیک باشند. یکی از نخستین نمونه‌های خط نگارشی، خط میخی می‌باشد.
چنین پنداشته می‌شود که سامانه‌های نوشتاری در دو نقطه به شکل مستقل تکامل یافته باشند: میان‌رودان (سومریان در ۳۲۰۰ پیش از میلاد) و آمریکای میانه (۶۰۰ پیش از میلاد). خطوط بسیاری از آمریکای میانه شناسایی شده‌اند که کهن‌ترینشان در اولمک و ساپوتک در مکزیک بوده‌اند. جز این دربارهٔ استقلال تکامل خطوط چین باستان و مصر باستان اختلاف نظر هست. از این دو، حروف چینی به احتمال قوی مستقلاً ابداع شده‌اند، زیرا میان چین و میان‌رودان باستان ارتباطی وجود نداشته‌است.
قضیه افت‌وخیز-هدررفت

قضیه افت‌وخیز-هدر رفت ابزاری بسیار سودمند در فیزیک آماری است که برای تحلیل سیستم‌های ترمودینامیکی به کار می‌رود. این سیستم‌ها شامل اتلاف برگشت ناپذیر انرژی حاصل از نوسانات برگشت پذیر به گرما می‌باشد. این قضیه قابلیت استفاده در هر دو سیستم‌های مکانیک کلاسیک و مکانیک کوانتومی را دارا می‌باشد.
اساس تئوری اتلافات نوسانی بر این فرض استوار است که پاسخ هر سیستم در تعادل ترمودینامیکی به نیروی کوچک اعمال شده به آن برابر است با پاسخ همان سیستم به نوسان خودبه‌خودی. بنابراین٬ این تئوری پاسخ خطی آرام شدن سیستم به حالت غیرتعادلی را به خواص نوسانات آماری در حالت تعادل آن سیستم مرتبط می سازد.
این تئوری ابتدا توسط هری نایکوئیست در سال ۱۹۲۸ ارائه شد و سال‌ها بعد توسط هربرت کالن و تئودور اِی ولتون در ۱۹۵۱ اثبات شد.
مثال‌های کیفی

تئوری اتلافات نوسانی بیان می‌کند که در پروسه‌ای که در آن انرژی اتلاف می‌شود٬ و به گرما تبدیل می‌شود (برای مثال٬ در اثر اصطکاک)٬ پروسه‌ای عکس این نیز صورت می‌گیرد که وابسته به نوسانات گرمایی می‌باشد. چند مثال مفهوم این تئوری را روشن‌تر می‌نماید:
پسا و حرکت براونی
اگر جسمی در داخل سیالی حرکت کند٬ نیروی پسایی را تجربه خواهد نمود (مقاومت هوا یا مقاومت سیال). پسا انرژی جنبشی را مصرف کرده و آن را تبدیل به گرما می‌کند. نوسانات مرتبط با حرکت براونی می‌باشند. جسم در داخل سیال آرام نمی‌نشیند بلکه با حرکتی دائمی در اثر برخورد مولکول‌های سیال به حرکت با سرعت کم و جهت متفاوت ادامه می‌دهد. حرکت براونی انرژی گرمایی را به انرژی جنبشی تبدیل می‌کند.
مقاومت و نویز جوهانسون
اگر جریان الکتریسیته از حلقه‌ای که دارای مقاومت هست عبور نماید٬ جریان به سرعت به صفر میل خواهد نمود. مقاومت انرژی الکتریکی را مصروف کرده و آن را به گرما تبدیل می‌کند (گرمای ژول). نوسانات مرتبط نویز جوهانسون نام دارد.حلقه سیم با مقاومت هیچ گاه جریان صفر نخواهدشد٬ بلکه همواره دارای مقدار کوچکی نوسانات سریع جریان می‌باشد که ناشی از نوسانات گرمایی الکترون‌ها و اتم‌ها در داخل مقاومت می‌باشد. نویز جوهانسون انرژی گرمایی را به انرژی الکتریکی تبدیل می‌کند که عکس عمل مقاومت می‌باشد.
جذب نور و تشعشع گرمایی
هنگامی که نور به جسمی برخورد می‌کند بخشی از آن جذب جسم شده و جسم را گرم‌تر می‌کند. به این ترتیب٬ جذب نور باعث تبدیل انرژی نور به گرما می‌شود. نوسانات مرتبط در این مثال تشعشع گرمایی می‌باشد. تشعشع گرمایی گرما را به انرژی نور تبدیل می‌کند. به این ترتیب قانون کیریشهف تأیید می‌کند که هر چه جسمی نور را به طرز موثری جذب کند به همان میزان هم تشعشع گرمایی بیشتری خواهد داشت.
ترانه‌شناسی صادق نوجوکی

| صادق نوجوکی | صادق نوجوکی |
| --- | --- |
صادق نوجوکی در ایام جوانی: صادق نوجوکی در ایام جوانی
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: صادق نوجوکی
زاده: ۲۲ بهمن ۱۳۲۹ تهران
ژانر: موسیقی پاپ ایرانی موسیقی سنتی ایرانی موسیقی کلاسیک
ساز(ها): پیانو، سینتی‌سایزر، آکاردئون
سال‌های فعالیت: اواسط دههٔ پنجاه تا کنون
سازهای اصلی: سازهای اصلی
پیانو، سینتی‌سایزر، آکاردئون: پیانو، سینتی‌سایزر، آکاردئون
نوع صوت: تنور (صدا)
صادق نوجوکی (زادهٔ ۲۲ بهمن ۱۳۲۹ در تهران)، موسیقی‌دان، آهنگساز و نوازندهٔ پیانوی موسیقی کلاسیک و پاپ ایران است. در این مقاله به فهرستی از آثار وی اشاره می‌شود.
پکن

مکان در 23x15px|border |alt=|link= چین
| پکن 北京 | پکن 北京 |
| --- | --- |
کلان‌شهر شهر در سطح استان: کلان‌شهر شهر در سطح استان
شهر ممنوعهنیایشگاه آسمانتالار بزرگ خلق (چپ) و مرکز ملی هنرهای نمایشی چین (راست): شهر ممنوعهنیایشگاه آسمانتالار بزرگ خلق (چپ) و مرکز ملی هنرهای نمایشی چین (راست)
نقشه تقسیمات کشوری چین و جایگاه کلان‌شهر پکن: نقشه تقسیمات کشوری چین و جایگاه کلان‌شهر پکن
حکومتکلان‌شهر: حکومتکلان‌شهر
 • شهردار: گو جیلونگ
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۶۸۰۱ کیلومتر مربع (۶۴۸۷ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۴۳ متر (۴۶۹ فوت)
جمعیت (۲۰۱۴): ۲۱۵۱۶۰۰۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۸+ (CST)
کد پستی: ۱۰۰۰ ۰۰–۱۰۲۶ ۲۹
کد منطقه: ۱۰ ۰۸۶
HDI: ۰٫۸۹۱  (۲ام)
GDP: تریلیون رنمینبی
ترکیب نژادی: هان ۹۶ درصد منچو ۲ درصد هوئی ۲ درصد مغول ۰٫۳ درصد
پِکَن (به چینی: 北京) (تلفظ در زبان ماندارین: بِیچینگ) پایتخت کشور جمهوری خلق چین و یکی از پرجمعیت‌ترین شهرهای جهان است. این شهر در سال ۲۰۱۴ بیش از ۲۱٬۵۱۶٬۰۰۰ میلیون نفر سکنه داشته است. پکن دومین شهر پرجمعیت چین پس از شانگهای و مرکز سیاسی، فرهنگی و آموزشی کشور است. فرودگاه بین‌المللی پکن دومین فرودگاه شلوغ جهان از نظر ترافیک مسافران است. بر مبنای آخرین داده‌های دقیق جغرافیایی بیشترین درازای شهر پکن ۲۰۴ کیلومتر می‌باشد که از آن حدوداً یک سوم کوهستان‌های سرسبز و خالی از سکنه هستند.
سابقه تاریخی شهر به حدود سه هزار سال پیش می‌رسد و در هشت قرن اخیر در اغلب دوره‌ها پایتخت چین بوده است. کمتر شهرهایی در دنیا هستند که برای دوره‌ای چنین دراز مرکز سیاسی، فرهنگی و آموزشی باقی مانده باشند به همین جهت آثار تاریخی زیادی در شهر وجود دارد.
پکن میزبان بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ و بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۲۲ بود و به این ترتیب اولین شهری است که هم المپیک تابستانی و هم المپیک زمستانی در آن برگزار شده است.
تاریخچه

پایتخت چین یکی از قدیمی‌ترین شهرهای جهان است و قدمت آن به سه هزار سال پیش بازمی‌گردد.
سلسله‌های هان و تانگ

می‌توان گفت که سلسله هان (۲۰۶ قبل از میلاد - ۲۲۰ پس از میلاد) روح چینی را تراشیده است. چینی‌ها خود را قوم هان می‌نامند و زبان خود را زبان هان می‌نامند. در غرب از اصطلاح چین استفاده می‌کنیم که از سلسله کین گرفته‌شده است.
طی چهار قرن بعدی، پکن تغییرات زیادی را تجربه کرد، از تجزیه امپراتوری به سه پادشاهی، اشغال بربرهای استپ و پیروزی سلسله سویی و سپس دودمان تانگ.
سلسله تانگ (۶۱۸–۹۰۷ م‍) که توسط امپراتور لیانگ تأسیس شد، دوره‌ای از بزرگ‌ترین قدرت را در فرهنگ و هنر چین رقم زد. همچنین در سلسله تانگ، نام شهر جیچنگ تغییر کرد و آن را یوژو یا یانجینگ نامیداند.
پس از سقوط تانگ سال (۹۳۸ م‍)، دوره آشفته دیگری آغاز شد. یک قبیله شمالی به نام خیتان در سال ۳۱۷ پکن را پایتخت خود قرار دادند و به یکی از مهم‌ترین شهرهای آسیا تبدیل شدند.
خیتان سلسله لیائو را تأسیس کرد و پکن را یانجینگ نامید. قدرت آنها در سراسر آسیا گسترش یافت و امپراتوری وسیع به نام کاتای شناخته شد.
در قرن دوازدهم، جورچن‌ها خیتان را شکست دادند و سلسله جین را با پایتختی پکن تأسیس کردند که اکنون آن را ژونگدو می‌نامند.
مغولی‌ها

در سال ۱۲۱۳ م‍ پکن توسط امپراتوری چنگیزخان ویران شد. چند سال بعد، کوبیلای کان تمام چین را فتح کرد و دستور بازسازی پکن را داد تا پایتخت سلسله یوان شود.
پکن در زبان مغولی به نام دادو، «پایتخت بزرگ» معروف شد، چینی‌ها آن را خانبالیق نامیدند. در این زمان بود که مارکوپولو از شهری که کامبالو نام داشت بازدید کرد.
در سال ۱۳۶۸ م‍، چینی‌ها به فرماندهی ژو یوانژانگ، توغان تمور، آخرین حاکم مغولستان در چین را اخراج کردند و قدرت گروه قومی هان را احیا کردند و سلسله مینگ را تأسیس کردند.
سلسلهٔ مینگ

سلسله مینگ تا سال ۱۶۴۴ م‍ ادامه داشت. مینگ پایتخت را به نانکینگ منتقل کرد و پکن به نام بیپینگ یا «صلح شمال» نام گرفت.
در اوایل قرن پانزدهم، امپراتور یونگل، قدرتمندترین فرمانروای سلسله مینگ، تصمیم گرفت پایتخت را از نانکینگ به بیپینگ منتقل کند، که نام آن را پکن گذاشت. او برای تطبیق دربارش دستور ساخت شهر ممنوعه را داد.
سلسله مینگ، آخرین سلسله چینی واقعی که بر کشور حکومت کرد، توسط مانچوها که سلسله چینگ را تأسیس کردند (۱۶۴۴–۱۹۱۱ م‍) شکست خورد.
در سال ۱۶۴۴ م‍ مانچوها پکن را به آتش کشیدند. آنها از بازسازی آن برای انجام اصلاحات بزرگ استفاده کردند و پکن با آثاری مانند دروازه صلح بهشتی، کاخ عالی هارمونی و کاخ تابستانی آراسته شد.
اولین امپراتور سلسله چینگ کانگشی بود که دوران سلطنت او دوره شکوهمندی را رقم زد. او به چینی‌ها دستور داد که دم اسبی بپوشند، که نماد ظاهری تسلیم بود و ازدواج مختلط بین چینی‌ها و مانچوها را ممنوع کرد.
ورود غرب

در اوایل قرن نوزدهم، قدرت‌های غربی چشم‌انداز خود را به چین معطوف کردند. انگلیسی‌ها برای پرداخت کسری تجاری خود، تریاک را وارد چین کردند.
تریاک عامل دو جنگ خواهد بود. در طول جنگ اول تریاک (۱۸۳۹–۱۸۴۲)، دولت چین مجبور شد جزیره هنگ‌کنگ را به بریتانیا واگذار کند و شانگهای را به عنوان بندر تجارت آزاد اعلام کند.
در سال ۱۸۶۰، در طول جنگ دوم تریاک، نیروهای بریتانیا و فرانسه به پکن حمله کردند، کاخ تابستانی را ویران کردند و محله دیپلماتیک را برپا کردند.
نارضایتی مردم از بیگانگان و سلسله مانچو منجر به تولد بسیاری از انجمن‌های مخفی شد که یکی از آنها انجمن «پرستندگان خدا» بود. به نشانه شورش علیه مانچوها، به اعضا دستور دادند که دم خود را قطع کنند.
اقتصاد

تا سال ۲۰۲۲، تولید ناخالص داخلی اسمی پکن ۴.۱۶ تریلیون یوآن چین (۶۱۹ میلیارد دلار اسمی، ۱.۰۱۶ تریلیون دلار بر اساس برابری قدرت خرید) بود که حدود ۳.۴۴ درصد از تولید ناخالص داخلی کشور را تشکیل می‌داد و در بین واحدهای اداری در سطح استان، رتبه سیزدهم را داشت؛ سرانه تولید ناخالص داخلی اسمی آن ۲۸۲۵۸ دلار آمریکا (۱۹۰,۰۵۹ یوآن چین) بود و رتبه اول را در کشور داشت. همچنین از نظر اقتصادهای کلانشهری در جهان، رتبه دهم را دارد.
به دلیل تمرکز شرکت‌های دولتی در پایتخت ملی، پکن در سال ۲۰۱۳ بیش از هر شهر دیگری در جهان، دارای دفاتر مرکزی شرکت‌های فورچون جهانی ۵۰۰ بود.[۱۴۱] تا آگوست ۲۰۲۲، پکن دارای ۵۴ شرکت فورچون جهانی ۵۰۰ بود که بیشتر از ژاپن (۴۷) بود، کشوری که پس از چین (۱۴۵) و ایالات متحده (۱۲۴) در رتبه سوم قرار دارد. پکن همچنین به عنوان "پایتخت میلیاردرهای جهان" توصیف شده است. در سال ۲۰۲۰، پکن پنجمین شهر ثروتمند جهان بود که مجموع ثروت آن به ۲ تریلیون دلار می‌رسید. پکن توسط شبکه تحقیقات جهانی‌سازی و شهرهای جهان به عنوان یک شهر آلفا+ (ردیف اول جهانی) طبقه‌بندی می‌شود که نشان دهنده نفوذ آن در منطقه و سراسر جهان است و آن را به یکی از ۱۰ شهر بزرگ برتر جهان تبدیل می‌کند. در شاخص جهانی مراکز مالی ۲۰۲۱، پکن به عنوان ششمین مرکز مالی رقابتی در جهان و چهارمین مرکز رقابتی در کل منطقه آسیا و اقیانوسیه (پس از شانگهای، هنگ کنگ و سنگاپور) رتبه‌بندی شد.
تا سال ۲۰۲۱، پکن از نظر "رقابت‌پذیری شهر جهانی" در گزارش رقابت‌پذیری شهری جهانی ۲۰۲۰-۲۰۲۱ که به طور مشترک توسط آکادمی علوم اجتماعی چین (CASS) و برنامه اسکان بشر سازمان ملل متحد (UN-Habitat) منتشر شد، در رتبه اول جهانی قرار داشت.
این شهر دارای یک اقتصاد پساصنعتی است که توسط بخش ثالثیه (خدمات) تسلط دارد و ۸۳.۸ درصد از تولید را به خود اختصاص داده است، و پس از آن بخش ثانویه (تولید، ساخت و ساز) با ۱۵.۸ درصد و بخش اولیه (کشاورزی، معدن) با ۰.۲۶ درصد قرار دارند. بخش خدمات به طور گسترده‌ای متنوع است و خدمات حرفه‌ای، عمده‌فروشی و خرده‌فروشی، فناوری اطلاعات، املاک تجاری، تحقیقات علمی و املاک مسکونی هر کدام حداقل ۶ درصد از اقتصاد شهر را در سال ۲۰۲۲ تشکیل می‌دهند.
بزرگترین زیربخش همچنان صنعت است که سهم آن از کل تولید در سال ۲۰۲۲ به ۱۲.۱ درصد کاهش یافته است. ترکیب تولید صنعتی از سال ۲۰۱۰، زمانی که شهر اعلام کرد ۱۴۰ شرکت بسیار آلاینده، پرمصرف انرژی و منابع آب طی پنج سال از شهر منتقل خواهند شد، به طور قابل توجهی تغییر کرده است. انتقال شرکت فولاد پایتخت به استان همجوار هبی از سال ۲۰۰۵ آغاز شده بود. در سال ۲۰۱۳، تولید خودرو، محصولات هوافضا، نیمه‌رساناها، داروسازی و فرآوری مواد غذایی همگی افزایش یافت.
در زمین‌های کشاورزی اطراف پکن، سبزیجات و میوه‌ها به جای غلات به عنوان محصولات اصلی زیر کشت، جایگزین شده‌اند. در سال ۲۰۱۳، تناژ سبزیجات، قارچ خوراکی و میوه برداشت شده بیش از سه برابر غلات بود. در سال ۲۰۱۳، کل مساحت زیر کشت همراه با اکثر دسته‌های محصولات کاهش یافت زیرا زمین‌های بیشتری به دلایل زیست‌محیطی جنگل‌کاری شدند.
اقتصاد > مناطق اقتصادی

در سال ۲۰۰۶، دولت شهر شش منطقه خروجی اقتصادی سطح بالا در اطراف پکن را به عنوان موتورهای اصلی رشد اقتصادی محلی شناسایی کرد. در سال ۲۰۱۲، این شش منطقه ۴۳.۳ درصد از تولید ناخالص داخلی شهر را تولید کردند که نسبت به ۳۶.۵ درصد در سال ۲۰۰۷ افزایش یافته بود. این شش منطقه عبارتند از:
ژونگ‌گوان‌سون: دهکده سیلیکونی چین در منطقه هایدیان در شمال غربی شهر، محل استقرار شرکت‌های فناوری مستقر و نوپا است. در دو فصل اول سال ۲۰۱۴، ۹۸۹۵ شرکت در شش منطقه ثبت نام کردند که از این تعداد ۶۱۵۰ شرکت در ژونگ‌گوان‌سون مستقر بودند. ژونگ‌گوان‌سون همچنین مرکز کمربند صنعتی فناوری پیشرفته پکن-تیانجین-شیجیاژوانگ است.
خیابان مالی پکن: در منطقه شیشنگ در ضلع غربی شهر بین فوکسینگمن و فوچنگمن، مملو از دفاتر مرکزی بانک‌های بزرگ دولتی و شرکت‌های بیمه است. آژانس‌های نظارتی مالی کشور از جمله بانک مرکزی، رگولاتور بانک، رگولاتور اوراق بهادار و مقام ارزی در این محله واقع شده‌اند.
منطقه تجاری مرکزی پکن (CBD): در واقع در شرق مرکز شهر، نزدیک سفارتخانه‌ها در امتداد جاده سوم حلقه‌ای شرقی بین جیانگومنوای و چائویانگمن‌وای واقع شده است. منطقه CBD محل استقرار اکثر ساختمان‌های اداری آسمان‌خراش شهر است. بیشتر شرکت‌های خارجی و شرکت‌های خدمات حرفه‌ای شهر در منطقه CBD مستقر هستند.
منطقه توسعه اقتصادی و فناوری پکن: که بیشتر به عنوان ییژوانگ شناخته می‌شود، یک پارک صنعتی است که در امتداد جاده پنجم حلقه‌ای جنوبی در منطقه داکسینگ قرار دارد. این منطقه شرکت‌های دارویی، فناوری اطلاعات و مهندسی مواد را جذب کرده است که تاثیری در حجم حمل بار از چین به اقسی نقاط جهان نیز دارد.
منطقه اقتصادی فرودگاه پکن: در سال ۱۹۹۳ ایجاد شد و فرودگاه بین‌المللی پایتخت پکن در منطقه شونی در شمال شرقی شهر را احاطه می‌کند. علاوه بر شرکت‌های لجستیک، خدمات خطوط هوایی و شرکت‌های بازرگانی، این منطقه همچنین محل کارخانه‌های مونتاژ خودرو پکن است.
منطقه مرکز المپیک پکن: گرین المپیک را درست در شمال مرکز شهر احاطه می‌کند و در حال تبدیل شدن به یک مرکز همایش سرگرمی، ورزشی، گردشگری و تجاری است.
شینگ‌جینگ‌شان: در حومه غربی شهر، یک پایگاه صنعتی سنگین سنتی برای فولادسازی است. کارخانه‌های شیمیایی در حومه‌های دور شرقی متمرکز شده‌اند.
شرکت‌های کمتر قانونی نیز وجود دارند. پکن شهری به عنوان مرکز کالاهای نقض شده شناخته می‌شود. هر چیزی از جدیدترین لباس‌های طراحان گرفته تا دی‌وی‌دی‌ها را می‌توان در بازارهای سراسر شهر یافت که اغلب به مهاجران و بازدیدکنندگان بین‌المللی عرضه می‌شود.
از جمهوری تا امروز

در سال ۱۹۱۲ امپراتوری منچو سقوط کرد، جمهوری تأسیس شد و جنگ‌سالاران پایتخت را به نانکین منتقل کردند.
در سال ۱۹۲۰، حزب کمونیست چین در شانگهای متولد شد و نقش اساسی در آینده چین ایفا خواهد کرد.
در سال ۱۹۲۸ نیروهای چیانگ کای شک پکن را تصرف کردند و او به‌عنوان رئیس‌جمهور چین معرفی شد.
در سال ۱۹۳۷ و تا سال ۱۹۴۵، پایان جنگ جهانی دوم، پکن توسط ژاپنی‌ها اشغال شد.
در سال ۱۹۴۹ کمونیستها قدرت را به دست گرفتند و پکن دوباره پایتخت چین شد.
امروزه پکن شهر بزرگی از تضادها است که در آن مدرن‌ترین آسمانخراش‌ها با شهر قدیمی و بناهای تاریخی بازسازی شده امپراتوری همزیستی دارند. شهری شگفت‌انگیز و سرزنده که گردشگران را مجذوب خود می‌کند.
نام

در جای شهر کنونی پکن در ابتدا شهری به نام چونگدو بود که مغول‌ها آن را سوزاندند و ویران‌کردند. قوبیلای قاآن، در جای پکن کنونی، شهری را ساخت و آن را پایتخت خود کرد. آن شهر را در مغولی خان بالِق (به معنای شهرِ خان) و در چینی دادو (به معنای پایتخت بزرگ) می‌خواندند. در متون فارسی دوران مغول نیز این شهر به صورت خان بالق و خان بالغ ذکر شده است. پس از برپایی سلسلهٔ مینگ در سال ۱۳۶۸ میلادی، این شهر نام بِیپینگ (به معنای صلح شمالی) گرفت و در سال ۱۹۴۹ در نخستین کنفرانس حزب کمونیست چین نامش به بِیجینگ (به معنای پایتخت شمالی) تغییر کرد. پکینگ به انگلیسی و پکن به فرانسوی، گونه‌های دیگری از نگارش همان واژهٔ چینی بیجینگ اند. در واقع، روش‌های متفاوتی برای نوشتن واژه‌های چینی به خط لاتین وجود دارد. در لاتین‌نویسی نقشهٔ پستی چین، این نام به صورت پکینگ نوشته می‌شود و در روش پینیین، این نام به شکل Beijing نشان داده می‌شود. تلفظ معیار این واژه (در گویش معیار چینی ماندارین) نزدیک به بِیچینگ است.
نام > حالت دوم

در زبان چینی غالباً از کلمه 首都 برای «پایتخت» استفاده می‌شود و کلمه 京 غیر معمول است و منحصراً برای شهر پکن به کار می‌رود. ریشه‌شناسی قوی این است که این شهر توسط مغولان مناطق شمال دور تأسیس شده است و شهر را بیگین به معنای «شهر بیگ» نامیده‌اند.
مترو

متروی پکن در سال ۱۹۶۹ تأسیس شده و هم‌اکنون دارای ۲۷ خط و ۴۷۸ ایستگاه می‌باشد. این مترو پر رفت‌وآمدترین و شلوغ‌ترین مترو در جهان است.
شهرهای خواهر

به دلیل اینکه شهر پکن، ناحیه نیز محسوب می‌شود بنابراین برخی از خواهر خواندگان پکن نیز از نواحی و استان‌های دیگر کشورها نیز می‌باشند.
خط افقی از آسمانخراش‌های پکن
ایستگاه راه‌آهن پکن
فرودگاه بین‌المللی پکن
عامر خان پروداکشنز

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت سهامی خاص
صنعت: فیلم
بنا نهاده: ۱۹۹۹
دفتر مرکزی: بمبئی، مهاراشترا، هند
افراد کلیدی: عامر خان (موسس) کیران رائو منصور خان 
محصولات: فیلم‌سازی توزیع
وبگاه: www.akpfilms.com
عامر خان پروداکشن (انگلیسی: Aamir Khan Productions) یک شرکت خصوصی فیلم‌سازی هندی است که در سال ۱۹۹۹ توسط عامر خان تأسیس شد. اولین فیلم ساخته‌شده این کمپانی، فیلم باج بود که نامزد اسکار بهترین فیلم خارجی سال ۲۰۰۱ شد.
صفر بیست و یک

| صفر بیست و یک | صفر بیست و یک |
| --- | --- |
نویسنده: شبنم وثوقی هدی ایزدی
کارگردان: سید جواد رضویان سیامک انصاری
بازیگران:  سیامک انصاری  سید جواد رضویان  سیاوش طهمورث  نگار عابدی  رویا میرعلمی  مهبد بیور  سروش جمشیدی  علیرضا استادی  افشین آقایی  امیرحسین رستمی  مریم شیرازی  پادینا کیانی 
راوی: مهبد بیور
سازنده موسیقی متن: بهرام دهقانیار
کشور سازنده:  ایران
زبان اصلی: فارسی
شمار فصل‌ها: ۱
شمار قسمت‌ها: ۲۵ (فهرست قسمت‌ها)
تولید: تولید
تهیه‌کننده: مهدی فرجی
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: شبکه سه
فرمت تصویر: HDTV 1080i
انتشار اولیه: ۵ آبان ۱۳۹۹ – ۱ آذر ۱۳۹۹
انتشار: انتشار
پس از: نجلا
پیش از: شرم
صفر بیست و یک (با نام قبلی نیوجرسی) یک مجموعه تلویزیونی به کارگردانی مشترک سید جواد رضویان و سیامک انصاری، تهیه‌کنندگی مهدی فرجی و نویسندگی شبنم وثوقی و هدی ایزدی است که از روز ۵ آبان ۱۳۹۹ از شبکه سه به روی آنتن رفت. این مجموعه قرار بود در چهار فصل ۲۵ قسمتی برای شبکه سه تولید شود.
خلاصه داستان

این مجموعه داستان دو باجناغ و خانواده‌هایشان به نام‌های «جلال سیف» و «مازیار راسخ» را روایت می‌کند که مهندس و کارمند شهرداری هستند و در هر قسمت، اتفاقات جالب و طنزگونه‌ای روی می دهد.
بازیگران

| بازیگر | نقش |
| --- | --- |
سیامک انصاری: مازیار راسخ
جواد رضویان: جلال سیف
امیرحسین رستمی: تورج کاملی
نگار عابدی: شعله کاملی
رویا میرعلمی: مرجان کاملی
سیاوش طهمورث: غفور کاملی
سروش جمشیدی: سعید صفایی
علیرضا استادی: نادر مغانی
مریم شیرازی: سودی
آزیتا ترکاشوند: سپیده
رابعه اسکویی: مهربان ستوده
اتابک نادری: امیر خبیری
افشین آقایی: ارسلان راسخ
پادینا کیانی: شادی سیف
مهبد بیور: سروش سیف
محمدرضا خسروی: حبیبی
علی کاظمی: فرامرز
علی غلامی: ستار
میلاد کیانی: میلاد کیانی
احسان عباسی: بازرس
محمدرضا اکبری: 
:
محمد قاضی (نگارگر)

| محمد قاضی | محمد قاضی |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: محمد قاضی اسدالهی
زادهٔ: ۳ مهر ۱۳۰۳ تهران، ایران
درگذشت: ۲۰ آذر ۱۳۸۲ ( ۷۸ سال) تهران (قطعه هنرمندان بهشت زهرا)، ایران
ملیت: ایرانی
پیشه: هنرمند
شناخته‌شده برای: نقاش (پرتره)، مجسمه‌ساز (سردیس) و خوشنویس
سبک: واقعگرایی یا رئالیسم
همسر: هما توکلی الیزابت ... زبیده جهانگیری (شبنم جهانگیری)
فرزندان: سهیلا قاضی اسدالهی و یاسمین قاضی اسدالهی  فرزندخوانده‌ها : علی کاوندی جهانگیر و صمد کاوندی جهانگیر
محمّد قاضی اسدالهی (زادهٔ ۳ مهر ۱۳۰۳ در تهران - درگذشتهٔ ۲۰ آذر ۱۳۸۲ در تهران) هنرمند ایرانی، نقاش (پرتره)، مجسمه‌ساز (سردیس) و خوشنویس معاصر که با امضاهای "محمد قاضی"، "بهرام قاضی" و "بهرام" شناخته شده است.
زندگی

محمد قاضی اولین تابلوی رنگ و روغن خود را در سن پانزده سالگی روی جعبه شیرینی ساخت. در سال ۱۳۲۲ دانشگاه هنر را نیمه کاره رها کرد و بلافاصله از او دعوت شد به عنوان معلم و سپس دبیر نقاشی در دبیرستان فیروزبهرام و دبیرستان فردوسی به تدریس بپردازد. تابلوی معروف "عیسی مسیح" او که در سن شانزده سالگی کشیده بود از تلویزیون آمریکا به نمایش درآمد و برای او شهرت و موفقیت بسیاری به ارمغان آورد، این کار در سال ۱۹۵۸ میلادی در یک حراج آمریکایی ۴۰٫۰۰۰ دلار قیمت گذاری شد. او در سال ۱۳۳۷ شمسی در شیکاگو در استودیو مک مشغول به آموزش نقاشی و مجسمه‌سازی شد.
همسر محمد قاضی پس از درگذشت او در سال ۱۳۸۲ طی یک موافقت اصولی نگهداری بخشی از آثارش را به سازمان میراث فرهنگی و گردشگری سپرد که بعدها از سرنوشت آن‌ها خبری منتشر نشد.
محمدقاضی اسدالهی از نوادگان قاضی اسدالله کوهپایی کاشانی یا قاضی اسدقهبایی قاسانی عارف معروف و قاضی کاشان درعهد صفوی است.
که مقبره اش در میدان قاضی اسدالله کاشان زیارتگاه اهل دل و دردمندان است. پدر در پدر خوشنویس و اهل هنر بودند. ابوالفضل ساوجی و فضل‌الله ساوجی و ذبیح بهروز هم از این خاندان‌اند.
آثار

از کارهای معروف محمد قاضی می‌توان به پرتره‌هایی از بهزاد ها، ملک الشعرای بهار، پروفسور محسن هشترودی، کمال الملک، دکتر محمد مصدق، ابوالحسن صبا، فرانتس یوناس (رئیس‌جمهور اسبق اتریش)، الکسی کاسیگین (نخست‌وزیر سابق اتحاد جماهیر شوروی) و جمعی دیگر از بزرگان ایرانی و غیر ایرانی اشاره کرد. 
آثار اهدایی به میراث فرهنگی جمعاً شامل ۲۳ تابلو از کارهای خود نقاش و چند کار کپی است که شامل تابلوی "مادر استاد" و نیز "عیسی مسیح" (که در تاریخ نقاشی ایران نظیر ندارد)، می‌شود. 
تابلوها به کاخ موزه سعدآباد سپرده شده‌ است.
ملک الشعرای بهار اثر محمد قاضی اسدالهی
حوالی اتوبان

| حوالی اتوبان | حوالی اتوبان |
| --- | --- |
کارگردان: سیاوش اسعدی
تهیه‌کننده: سید غلامرضا موسوی
نویسنده: سعید نعمت‌الله
بازیگران: گلچهره سجادیه شهاب حسینی نورا هاشمی بهناز جعفری افشین سنگ‌چاپ ملیحه نیکجومند مهدی صبایی
موسیقی: بامداد بیات
فیلم‌بردار: مرتضی غفوری
تدوین‌گر: محمدرضا مویینی
توزیع‌کننده: فیلمیران
تاریخ‌های انتشار: ۲۷ بهمن ۱۳۸۹
مدت زمان: ۹۷ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
فروش گیشه: ۱۳۳٬۰۰۰٬۰۰۰ تومان (تهران)
حوالی اتوبان فیلمی به کارگردانی سیاوش اسعدی، نویسندگی سعید نعمت اله و تهیه‌کنندگی سید غلامرضا موسوی محصول سال ۱۳۸۷ ایران است.
خلاصه داستان

این فیلم داستان زوج جوانی است که با ورود زنی میانسال زندگی شان دستخوش تغییر می‌شود.