stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
رهبر جمهوری اسلامی ایران
وظایف و اختیارات رهبری

اصل ۱۱۰ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران:
تعیین سیاستهای کلی نظام جمهوری اسلامی ایران پس از مشورت با مجمع تشخیص مصلحت نظام.
نظارت بر حسن اجرای سیاستهای کلی نظام.
فرمان همه‌پرسی.
فرماندهی کل نیروهای مسلح.
اعلام جنگ و صلح و بسیج نیروهای مردمی.
نصب و عزل و قبول استعفای:
فقهای شورای نگهبان.
رئیس قوه قضاییه.
رئیس سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران.
رئیس ستاد کل نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران.
فرمانده کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی.
فرماندهان عالی نیروهای نظامی و انتظامی
حل اختلاف و تنظیم روابط قوای سه‌گانه.
حل معضلات نظام که از طرق عادی قابل حل نیست، از طریق مجمع تشخیص مصلحت نظام.
امضاء حکم ریاست‌جمهوری پس از انتخاب مردم. صلاحیت داوطلبان ریاست‌جمهوری از جهت دارا بودن شرایطی که در این قانون می‌آید، باید قبل از انتخابات به تأیید شورای نگهبان و در دورهٔ اول به تأیید رهبری برسد.
عزل رئیس‌جمهور با در نظر گرفتن مصالح کشور پس از حکم دیوان عالی کشور به تخلف وی از وظایف قانونی، یا رأی مجلس شورای اسلامی به عدم کفایت وی بر اساس اصل هشتاد و نهم.
عفو یا تخفیف مجازات محکومیت در حدود موازین اسلامی پس از پیشنهاد رئیس قوه قضاییه.
رهبر می‌تواند بعضی از وظایف و اختیارات خود را به شخص دیگری تفویض کند.
اصل سابق وظایف و اختیارات رهبری:
تعیین فقهای شورای نگهبان.
نصب عالیترین مقام قضایی کشور.
فرماندهی کلی نیروهای مسلح به ترتیب زیر:
نصب و عزل رئیس ستاد مشترک.
نصب و عزل فرمانده کل سپاه.
تشکیل شورای عالی دفاع ملی، مرکب از هفت نفر از اعضای زیر:
تعیین فرماندهان عالی نیروهای سه‌گانه به پیشنهاد شورای عالی دفاع.
اعلام جنگ و صلح و بسیج نیروهای به پیشنهاد شورای عالی دفاع.
امضای حکم ریاست‌جمهور پس از انتخاب مردم صلاحیت داوطلبان ریاست‌جمهوری از جهت دارا بودن شرایطی که در این قانون می‌آید باید قبل از انتخابات به تأیید شورای نگهبان و در دورهٔ اول به تأیید رهبری برسد.
عزل رئیس‌جمهور با در نظر گرفتن مصالح کشور، پس از حکم دیوان عالی کشور به تخلف وی از وظایف قانونی یا رأی مجلس شورای اسلامی به عدم کفایت سیاسی او.
عفو یا تخفیف مجازات محکومیت، در حدود موازین اسلامی، پس از پیشنهاد دیوان عالی کشور.
انواع صلاحیت‌ها و مسئولیت‌های رهبری

صلاحیت‌های رهبری بر سه گونه است:
صلاحیت‌هایی که برطبق قانون اساسی برعهده رهبری است که عبارتند از:
فرماندهی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران
صدور حکم رئیس قوه قضائیه ایران
صدور حکم رئیس سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران
مجمع تشخیص مصلحت نظام
شورای عالی امنیت ملی
امضاء حکم ریاست‌جمهوری پس از انتخاب مردم
صلاحیت‌هایی که بر طبق قوانین دیگر با حضور نمایندگان ولی فقیه اداره می‌گردد که عبارتند از:
شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی
سازمان اوقاف و امور خیریه
بنیاد شهید و امور ایثارگران
سازمان حج و زیارت
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی
صلاحیت‌هایی که به‌عنوان ولایت مطلقه یا عامه به استناد اصل پنجم دارا هستند که عبارتند از:
آستان قدس رضوی
آستان فاطمه معصومه
آستان احمدی و محمدی
شورای سیاستگذاری ائمه جمعه
نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه‌ها
کمیته امداد امام خمینی
سازمان تبلیغات اسلامی
شورای عالی قرآن
مؤسسه اطلاعات
مؤسسه کیهان
بنیاد پانزده خرداد
بنیاد مسکن انقلاب اسلامی
بنیاد مستضعفان انقلاب اسلامی
ستاد اجرایی فرمان امام
مرکز ملی فضای مجازی
شورای عالی انقلاب فرهنگی
انتخاب رهبری

همچنین ببینید: برگزیدگی سید علی خامنه‌ای به مقام رهبری
در ایران برای انتخاب رهبر، یک نماینده از هر استان برای عضویت در مجلس خبرگان رهبری توسط مردم انتخاب می‌شود (در استان‌های با بیش از یک میلیون نفر جمعیت، به ازای هر ۵۰۰ هزار نفر یک نماینده افزوده می‌شود). جمع نمایندگان منتخب استان‌ها، مجلس خبرگان رهبری را تشکیل می‌دهند که با توجه به ویژگی‌ها و شرایطی که در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران برای رهبر مشخص شده، فردی را که از منظر فقاهت و رهبری دینی و نیز زعامت و رهبری سیاسی دارای آن شرایط باشد، به عنوان ولی فقیه انتخاب می‌نمایند. اعضای خبرگان در ایران برای مدت هشت سال انتخاب می‌شوند و علاوه بر تعیین رهبر، وظیفه نظارت بر کارها و شرایط او را نیز بر عهده دارند.
اصل ۱۰۷ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران:
«رهبر کبیر انقلاب جهانی اسلام و بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران حضرت آیت‌الله العظمی امام خمینی «قدس سره الشریف» که از طرف اکثریت قاطع مردم به مرجعیت و رهبری شناخته و پذیرفته شدند، تعیین رهبر به‌عهده خبرگان منتخب مردم است. خبرگان رهبری دربارهٔ همه فقها واجد شرایط مذکور در اصول پنجم و یکصد و نهم بررسی و مشورت می‌کنند هر گاه یکی از آنان را اعلم به احکام و موضوعات فقهی یا مسایل سیاسی و اجتماعی یا دارای مقبولیت عامه یا واجد برجستگی خاص در یکی از صفات مذکور در اصل یکصد و نهم تشخیص دهند او را به رهبری انتخاب می‌کنند و در غیر این صورت یکی از آنان را به عنوان رهبر انتخاب و معرفی می‌نمایند. رهبر منتخب خبرگان، ولایت امر و همه مسئولیت‌های ناشی از آن را برعهده خواهد داشت. رهبر در برابر قوانین با سایر افراد کشور مساوی است.»
در اصل ۱۰۷ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران آمده‌بود:
«هر گاه یکی از فقهای واجد شرایط مذکور در اصل پنجم این قانون از طرف اکثریت قاطع مردم به مرجعیت و رهبری شناخته و پذیرفته شده باشد، همانگونه که در مورد مرجع عالیقدر تقلید و رهبر انقلاب آیت‌الله العظمی امام خمینی چنین شده است، این رهبر، ولایت امر و همه مسئولیتهای ناشی از آن را بر عهده دارد، در غیر این صورت خبرگان منتخب مردم دربارهٔ همه کسانی که صلاحیت مرجعیت و رهبری دارند بررسی و مشورت می‌کنند، هر گاه یک مرجع را دارای برجستگی خاص برای رهبری بیابند او را به عنوان رهبر به مردم معرفی می‌نمایند، وگرنه سه یا پنج مرجع واجد شرایط رهبری را به عنوان اعضاءی شورای رهبری تعیین و به مردم معرفی می‌کنند.»
برکناری رهبر

اصل ۱۱۱ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران:
«هر گاه رهبر از انجام وظایف قانونی خود ناتوان شود. یا فاقد یکی از شرایط مذکور در اصول پنجم و یکصد و نهم گردد، یا معلوم شود از آغاز فاقد بعضی از شرایط بوده است، از مقام خود بر کنار خواهد شد. تشخیص این امر به عهده خبرگان مذکور در اصل یکصد و هشتم است. در صورت فوت یا کناره‌گیری یا عزل رهبر، خبرگان موظفند، در اسرع وقت نسبت به تعیین و معرفی رهبر جدید اقدام نمایند. تا هنگام معرفی رهبر، شورایی مرکب از رئیس‌جمهور، رئیس قوهٔ قضائیه و یکی از فقهای شورای نگهبان انتخاب مجمع تشخیص مصلحت نظام، همه وظایف رهبری را به‌طور موقت به عهده می‌گیرد و چنانچه در این مدت یکی از آنان به هر دلیل نتواند انجام وظیفه نماید، فرد درگیر به انتخاب مجمع، با حفظ اکثریت فقها، در شورا به جای وی منصوب می‌گردد. این شورا در خصوص وظایف بندهای ۱ و ۳ و ۵ و ۱۰ و قسمت‌های (د) و (ه) و (و) بند ۶ اصل یکصد و دهم، پس از تصویب سه چهارم اعضاء مجمع تشخیص مصلحت نظام اقدام می‌کند. هر گاه رهبر بر اثر بیماری یا حداکثر دیگری موقتاً از انجام وظایف رهبری ناتوان شود، در این مدت شورای مذکور در این اصل وظایف او را عهده‌دار خواهد بود.»
اصل سابق:
«هر گاه رهبر یا یکی از اعضای شورای رهبر یا یکی از اعضای شورای رهبری از انجام وظایف قانونی رهبری ناتوان شود یا فاقد یکی از شرایط مذکور در اصل یکصد و نهم گردد از مقام خود بر کنار خواهد شد. تشخیص این امر به عهده خبرگان مذکور در اصل یکصد و هشتم است.
مقررات تشکیل خبرگان برای رسیدگی و عمل به این اصل در اولین اجلاسیه خبرگان تعیین می‌شود.»
شورای رهبری

در اصل ۱۱۱ قانون اساسی آمده است که «در صورت فوت یا کناره‌گیری یا عزل رهبر، مجلس خبرگان موظفند در اسرع وقت، نسبت به تعیین و معرفی رهبر جدید اقدام نمایند. تا هنگام معرفی رهبر، شورایی مرکب از رئیس‌جمهور، رئیس قوهٔ قضائیه و یکی از فقهای شورای نگهبان به انتخاب مجمع تشخیص مصلحت نظام، همه وظایف رهبری را به‌طور موقت به عهده می‌گیرد.»
اصل ۱۱۱، البته شورایی که تا هنگام انتخاب جانشین رهبری وظایف او را به عهده می‌گیرد را، «موقت» می‌داند و «شورای رهبری» نمی‌نامد. اما در این اصل، نکته‌ای وجود دارد که کمتر مورد توجه قرار گرفته و آن، ذکر نشدن «سقف زمانی» برای مسئولیت چنین شورایی است.
مطابق این اصل، اعضای مجلس خبرگان باید در «اسرع وقت» رهبر جدید را تعیین کنند، اما تعریف نشده که این اعضا، حداکثر چقدر برای این انتخاب مهلت دارند و اگر تا چه مدتی بر روی فردی به نتیجه نرسیدند چه خواهد شد. در حقیقت با توجه به اینکه جانشین رهبر، باید حداقل رای دوسوم از حاضران در مجلس خبرگان را داشته باشد، در صورتی که هیچ کاندیدایی این میزان رای را به دست نیاورد، به لحاظ تئوریک شورای سه نفره ذکر شده در اصل ۱۱۱ می‌تواند به‌طور نامحدود به ایفای وظایف رهبری بپردازد.
در صورتی که اعضای مجلس خبرگان، در درازمدت نتوانند بر روی کاندیدایی مشخص به توافق برسند، این شورای سه نفره حتی در شرایطی خاص، قادر است با انجام همه‌پرسی برای بازنگری در اصول قانون اساسی – از جمله اصول مرتبط با رهبری – نیز موافقت کند. شورای سه نفره، البته اختیار انجام تعداد کمی از وظایف رهبری و از جمله صدور فرمان همه‌پرسی را ندارد، اما می‌تواند در صورت تمایل، «پس از تصویب سه چهارم اعضای مجمع تشخیص مصلحت نظام» به انجام این وظایف هم بپردازد.
به عبارت دیگر، اشارات رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام به بازبودن راه قانونی تشکیل شورای رهبری، در شرایطی انجام شده که از نظر تئوریک این امکان وجود دارد که در فرایند تعیین رهبر آینده، شورایی سه نفره جایگزین او شود و حتی با زمینه‌سازی تغییر قانون اساسی، به احیای صریح «شورای رهبری» بپردازد.
رهبران جمهوری اسلامی ایران

نخستین رهبر یا ولی فقیه ایران بعد از انقلاب ایران در سال ۱۳۵۷ (۱۹۷۹ میلادی) سید روح‌الله خمینی بود. وی رهبر انقلاب ایران در سال ۱۳۵۷ نام گرفت و اولین مجلس خبرگان رهبری در سال ۱۳۶۴ حسین‌علی منتظری را به‌عنوان قائم مقام رهبری برگزید. اما اختلافات شدید او با خمینی موجب شد تا وی در فروردین ۱۳۶۸ از این مقام برکنار شود.
پس از درگذشت سید روح‌الله خمینی، در جلسه مجلس خبرگان رهبری، سید علی خامنه‌ای به رهبری انتخاب گردید. به گفته هاشمی رفسنجانی مهم‌ترین موافق رهبری جمعی در این مجلس خود خامنه‌ای بود و حتی اعلام کرده بود که چون ولایت فرد را قبول ندارم، کاندیدای رهبری نمی‌شوم. اما در مرحله اول رأی‌گیری بیش از بیست نفر به شورای رهبری رأی دادند و ۴۵ نفر با رهبری فرد موافق بودند. سپس برای انتخاب رهبر بین خامنه‌ای و سید محمدرضا گلپایگانی که اعضای جامعه مدرسین حوزه علمیه قم او را پیشنهاد می‌کردند، رأی‌گیری شد. خامنه‌ای ۶۸ رأی، گلپایگانی ۱۳ رأی آورد و حدود ۱۳ نفر هم رأی ندادند. نقل قول هاشمی از روح‌الله خمینی که توانایی سید علی خامنه‌ای را برای رهبری تأیید کرده بود، نقش مهمی در اعتماد خبرگان به سید علی خامنه‌ای داشت.
مسئله مهم در این انتخاب شرط مرجعیت بود؛ چراکه سید علی خامنه‌ای مرجع تقلید نبود. طبق اولین قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران رهبر باید مرجع تقلید می‌بود و «شورای بازنگری قانون اساسی» هنوز کار بازنگری در قانون اساسی جمهوری اسلامی را به پایان نرسانده بود؛ و عملاً در این انتخاب قانون اساسی و شرایط رهبری در نظر گرفته نشد.
| نام | تصویر | تولد–مرگ | دریافت سمت | پایان سمت |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| سید روح‌الله خمینی |   | ۱۲۸۱– ۱۳۶۸ | ۱۲ آذر ۱۳۵۸ | ۱۳ خرداد ۱۳۶۸ |
| سید علی خامنه‌ای |   | ۱۳۱۸ – ن/م | ۱۴ خرداد ۱۳۶۸ | متصدی |
:
آینده رهبری

مقالهٔ اصلی: برگزیدن رهبر آینده جمهوری اسلامی ایران
اگرچه هیچ گزارش رسمی و اظهار نظری از سوی خبرگان رهبری —که تعیین‌کنندگان قانونی رهبر هستند— در این باره منتشر نشده است، اما تحلیلگران برخی رسانه‌ها گمانه‌زنی‌هایی گوناگون و متفاوت دربارهٔ جانشین سیدعلی خامنه‌ای ارائه داده‌اند.
پی‌نوشت

↑  رهبری سید روح‌الله خمینی، نخستین رهبر جمهوری اسلامی ایران، در طول انقلاب اسلامی ایران مطرح شد بدون نیاز به انتخاب خبرگان. در اصل ۱۰۷ قانون اساسی سال ۵۸ آمده‌بود: «هر گاه یکی از فقهای واجد شرایط مذکور در اصل پنجم این قانون از طرف اکثریت قاطع مردم به مرجعیت و رهبری شناخته و پذیرفته شده باشد، همانگونه که در مورد مرجع عالیقدر تقلید و رهبر کبیر انقلاب آیت‌الله‌العظمی امام خمینی چنین شده است، این رهبر، ولایت امر و همه مسئولیتهای ناشی از آن را بر عهده دارد، در غیر این صورت خبرگان منتخب مردم دربارهٔ همه کسانی که صلاحیت مرجعیت و رهبری دارند بررسی و مشورت می‌کنند، هر گاه یکی مرجع را دارای برجستگی خاص برای رهبری بیابند او را به عنوان رهبر به مردم معرفی می‌نمایند…»
الکسیز بلدل

| الکسیز بلدل | الکسیز بلدل |
| --- | --- |
الکسیز بلدل، ژوئن ۲۰۱۱: الکسیز بلدل، ژوئن ۲۰۱۱
نام هنگام تولد: کیمبرلی الکسیز بلدل
زادهٔ: ۱۶ سپتامبر ۱۹۸۱ ‏(۴۳ سال) هیوستون، تگزاس، ایالات متحده
ملیت: آمریکایی
پیشه(ها): بازیگر، مدل
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۶ تا کنون
همسر: وینسنت کارتیسر (ا. ۲۰۱۴)
کیمبرلی الکسیز بلدل (به انگلیسی: Kimberly Alexis Bledel) (زاده ۱۶ سپتامبر ۱۹۸۱) بازیگر و مدل آمریکایی است.
حرفه

او بیشتر به خاطر ایفای نقش روری گیلمور در مجموعه تلویزیونی دختران گیلمور و دختران گیلمور: یک سال در زندگی و لنا کالیگاریس در خواهری از سفر آرزوها و خواهری از سفر آرزوها ۲ شناخته می‌شود. وی همچنین در مجموعه تلویزیونی سرگذشت ندیمه به‌ایفای‌نقش پرداخته‌است.
فیلم‌شناسی > فیلم

راشمور (۱۹۹۸)
تاک ابدی (۲۰۰۲)
عروس و تعصب (۲۰۰۴)
شهر گناه (۲۰۰۵)
خواهری از سفر آرزوها (۲۰۰۵)
بزرگنمایی (۲۰۰۶)
پست‌گرد (۲۰۰۹)
توطئه‌گر (۲۰۱۰)
دختر وارد یک بار می‌شود (۲۰۱۱)
وایولت و دیزی (۲۰۱۱)
قطعات در هر میلیارد (۲۰۱۳)
عروسی جنی (۲۰۱۵)
کریپتو (۲۰۱۹)
فیلم‌شناسی > تلویزیون

دختران گیلمور (۲۰۰۷–۲۰۰۰)
مد من (۲۰۱۲)
دختران گیلمور: یک سال در زندگی (۲۰۱۶)
سرگذشت ندیمه (۲۰۱۷–اکنون)
جوایز و افتخارات

برنده جایزه امی ساعت پربیننده برای بهترین بازیگر مهمان زن در مجموعه تلویزیونی درام، سال ۲۰۱۷ برای سریال سرگذشت ندیمه
نامزد جایزه امی ساعات پربیننده برای بهترین بازیگر نقش مکمل زن در مجموعه تلویزیونی درام، سال ۲۰۱۸ برای سریال سرگذشت ندیمه
نامزد جایزه امی ساعت پربیننده برای بهترین بازیگر مهمان زن در مجموعه تلویزیونی درام، سال ۲۰۲۰ برای سریال سرگذشت ندیمه
هشتادوهفتمین زن زیبای سال به انتخاب مجله ماکسیم سال ۲۰۰۵
پادشاه نه‌هه

پادشاه نه‌هه (هانگول:내해왕)، (سلطنت: ۱۹۶~۲۳۰ میلادی)؛ دهمین پادشاه شیلا، یکی از سه پادشاهی کره و نوه پادشاه پیشین پادشاه بولهیو بود.
| نه‌هه 내해 | نه‌هه 내해 |
| --- | --- |
ایساگوم : ایساگوم 
پادشاه شیلا: پادشاه شیلا
سلطنت: ۱۹۶ ~ ۲۳۰ میلادی
تاج‌گذاری: ۱۹۶ میلادی
پیشین: بولهیو
جانشین: چوبون
نایب السلطنه: سوک ایمه
زاده: سوک نه‌هه/یوب نامشخص سورابول، شیلا
درگذشته: ۲۳۰ میلادی سورابول، شیلا
همسر(ان): بانو سوک (خواهر پادشاه چوبون)
فرزند(ان): سوک اورو سوک ییوم شاهدخت آیهیه
خاندان: سوک
دودمان: شیلا
پدر: سوک ایمه
مادر: نه‌ریه
پیشه: پادشاه
| 0 | 1 |
| --- | --- |
پادشاه نه‌هه: پادشاه نه‌هه
هانگول: 내해 이사금
هانجا: 奈解尼師今
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Naehae Isageum
مک‌کیون–ریشاور: Naehae Isagŭm
پیش زمینه

او نوه پادشاه پیشین، بولیهو بود. ولیعهد پادشاه بولهیو، گوگجونگ و پسر دومش ایمه زود درگذشتند، و سوک چوبون پسر گوگجونگ نیز خیلی جوان بود. نه‌هه پسر سوک ایمه و بانو نه‌ریه (دختر پادشاه جیما) بود به پادشاهی رسید.
حکومت

سامگوک ساگی از طول سلطنت او روابط صمیمانه با کنفدراسیون گایا، و درگیری های مکرر با پادشاهی رقیب، بکجه را گزارش می‌دهد.
بکجه در سالهای ۱۹۹ و ۲۱۴ میلادی حمله کرد. شیلا با فتح دژ ساهیون به بکجه پاسخ داد. پادشاه نه‌هه شخصاً دفاع موفق را به حمله بعدی بکجه در ۲۱۸ میلادی هدایت کرد. او به مالگال درسال ۲۰۳ میلادی حمله کرد و مالگال شکست داد، در سال ۲۱۲ میلادی گایا شاهزاده‌ای را به عنوان گروگان به شیلا فرستاد.
در پیروزی جنگ هشت بندر پادشاهی. در آن دوره سوک اورو، پسر نه‌هه و داماد او سوک چوبون، ابتدا به عنوان ژنرال فعالیت می‌کردند.
خانواده

پدربزرگ: پادشاه بولهیو
پدر: سوک ایمه
مادر: ملکه نه‌ریه از قبیله پارک
همسر :
ملکه سوک ، از قبیله سوک، دختر سوک گوگجونگ.
دختر: ملکه آیهیه، از قبیله سوک - با پادشاه چوبون ازدواج کرد.
پسر : سوک اورو
عروس : بانو میونگوون، از قبیله سوک، دختر پادشاه چوبون.
نوه: پادشاه هولهه، شانزدهمین پادشاه شیلا.
پسر : سوک ییوم
عروس: ملکه میسو، از قبیله پارک.
استان مغان

استان مغان در دوره خلفای عباسی
استان مغان یا موغان یکی از استان‌های ایران به مرکزیت باجروان در دوره خلفای عباسی بود. این استان شامل شهرهای محمودآباد، پیل‌سوار، برزند، دژمان می‌بود. استان مغان در غرب دریای خزر، جنوب رود ارس و شمال شرق استان آذربایجان جای داشت. این ایالت گاهی جزء آذربایجان محسوب می‌گردید ولی غالباً «ناحیه‌ای جداگانه و مستقل را تشکیل می‌داد. کرسی موقان در سده چهارم (دهم میلادی) شهری بود به همان نام که اکنون تعیین محل آن دشوار است. مقدسی می‌گوید موقان شهری است بر ساحل دو رودخانه و در میان باغستان و تقریباً» به اندازه تبریز است. از نقل وی استنباط می‌گرد که احتمالاً موقان همان باجروان باشد که حمدالله مستوفی آن را کرسی آن ناحیه شمرده و در زمان او (سده ۱۴ میلادی) خراب بوده‌است. و در برخی بررسی‌های صورت گرفته می‌توان باجروان مرکز استان مغان، جعفرآباد یا روستای پتلغان که روستایی تاریخی ولی از یاد رفته‌است که امروز چندین خانه از آن باقی مانده را می‌توان نام برد.
سرگی استلیارو

| سرگی استلیارو | سرگی استلیارو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ نوامبر ۱۹۱۱
درگذشت: ۹ دسامبر ۱۹۶۹ (۵۸ سال) مسکو
ملیت: اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی
پیشه: هنرپیشه
سال‌های فعالیت: ۱۹۳۵–۱۹۶۷
سرگی استلیارو (روسی: Серге́й Дми́триевич Столяро́в؛ ۱ نوامبر ۱۹۱۱ – ۹ دسامبر ۱۹۶۹) هنرپیشه اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به سیرک اشاره کرد.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند مردمی جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه شده‌است.
الویرا مینگس

| الویرا مینگس | الویرا مینگس |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۳ ژوئیهٔ ۱۹۶۵ ‏(۵۹ سال) وایادولید، اسپانیا
ملیت: اسپانیایی
پیشه: بازیگر
الویرا مینگس (اسپانیایی: Elvira Mínguez‎؛ زادهٔ ۲۳ ژوئیهٔ ۱۹۶۵) بازیگر اهل اسپانیا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به امضاکنندگان ذیل، بخت نیک، وقت تنگ است، بزدل‌ها، افراد خودی، غریزه، تنها متعلق به من، چه، ترومن، تاپاس، نگهبان نامرئی و همه می‌دانند اشاره کرد.
بخش کوریا

District of چتیسگر
| بخش کوریا | بخش کوریا |
| --- | --- |
District of چتیسگر: District of چتیسگر
بخش کوریا: بخش کوریا
موقعیت بخش کوریا در نقشه: موقعیت بخش کوریا در نقشه
ایالت: چتیسگر
Headquarters: Baikunthpur, Koriya
Tehsils: ۵
حکومت: حکومت
مساحت: مساحت
 • Total: ۶۶۰۴ کیلومتر مربع (۲۵۵۰ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • Total: ۶۵۸۹۱۷
 • تراکم: ۱۰۰/کیلومتر مربع (۲۶۰/مایل مربع)
Demographics: Demographics
 • Literacy: ۷۱٫۴۱
 • Sex ratio: ۹۷۱
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۰۵:۳۰ (زمان استاندارد هند)
Major highways: ۱
وبگاه: korea.gov.in
بخش کوریا (به انگلیسی: Koriya district) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Surguja Division واقع شده‌است. بخش کوریا ۶٬۶۰۴ کیلومتر مربع مساحت و ۶۵۸٬۹۱۷ نفر جمعیت دارد.
جشن جهانی نوروز

جشن جهانی نوروز نام جشنی است که در آن، سران کشورهایی که نوروز را جشن می‌گیرند گردهم می‌آیند و این آیین باستانی را گرامی می‌دارند. این جشن برای اولین بار در ایران باستان ابداع شد که جنوب غربی آسیا، آسیای میانه، قفقاز، شبه قاره هند و بالکان را در بر می‌گرفت. این گرامیداشت در روزهای نوروز انجام می‌شود و کشورهای صاحب نوروز -بیشتر کشورهای جنوب غربی آسیا، آسیای میانه، قفقاز، شبه قاره هند و بالکان- در آن شرکت می‌کنند و هر ساله یکی از این کشورها میزبان جشن جهانی نوروز است.
تمبر جشن جهانی نوروز ۱۳۹۸ خورشیدی
تاریخچه

جشن نوروز به عنوان باستانی‌ترین جشن تمدن بشری در مجمع عمومی سازمان ملل متحد به ثبت رسیده‌است. بنابر مدارک تاریخی بدست آمده، در زمان هخامنشیان نمایندگانی از اقوام مختلف در شهر پارسه گرد می‌آمدند و این روز را جشن می‌گرفتند.
رسوم عید نوروز

رسوم عید نوروز عبارتند از:
سفره هفت سین: در هنگام نوروز، در خانه‌ها سفره‌هایی تنظیم می‌شوند که به آن‌ها «سفره هفت سین» می‌گویند. این سفره‌ها شامل آیتم‌هایی مانند سبزه (سبزیجات تازه)، سنجد (مربای سنجد)، سماق (پودر سماق)، سیر (سیر تازه)، سیب (سیب تازه)، سنبل (گل سنبل) و سکه (سکه) می‌شوند. هر یک از این آیتم‌ها نمادی از خصوصیت‌ها و آرزوهای مردم در سال جدید هستند.
خانه‌تکانی: قبل از سال نو، درخانه‌ها برای استقبال از نوروز پاکسازی و تمیزکاری می‌شوند. این عمل شامل تمیز کردن اتاق‌ها، دفتر کار، کاشی‌ها و محوطه خانه است. این روزها معمول است که خانواده‌ها لباس‌های جدیدی به خصوص برای سال نو بخرند و خانه را با گل و گلدان‌های تزئینی تزیین کنند.
عیدی: در روز اول سال نو، بزرگ‌ترین رسم نوروز، عیدی دادن است. عیدی مبلغی پول یا هدایای کوچکی است که بزرگ‌ترین‌ها به کوچک‌ترین‌ها و عموماً از سوی بزرگسالان به کودکان و جوانان داده می‌شود. این رسم به عنوان نمادی از محبت، شادی و بخشش در جشن نوروز محسوب می‌شود و به کودکان شادابی در طول سال جدید می‌دهد.
دیدار و ملاقات با خانواده و دوستان: در جشن نوروز، خانواده‌ها و دوستان با یکدیگر دیدار و ملاقات می‌کنند. این روزها معمول است که مردم به خانه‌های یکدیگر سر بزنند، از خوبی‌ها و برکت‌های سال نو برخوردار شوند و همراه با هم به جشن و شادمانی بپردازند.
سفر و گردش: در دوران عید نوروز، بسیاری از افراد سفر و گردش به مناطق دیگر ایران را برنامه‌ریزی می‌کنند. این سفرها علاوه بر تفریح و استراحت، به فرصتی برای دیدن مکان‌های تاریخی، طبیعت زیبا و لذت بردن از مراسم و رویدادهای محلی تبدیل می‌شوند.
بازی‌های سنتی: در جشن نوروز، بسیاری از بازی‌های سنتی و مرسوم مانند بازی با تخته نرد انجام می شود.
مقدمات برگزاری

نوروز را در بیشتر کشورهای خاورمیانه، آسیای میانه، قفقاز، شبه قاره هند و بالکان جشن می‌گیرند از جمله در ایران، افغانستان، تاجیکستان، ترکمنستان، ترکیه، جمهوری آذربایجان، قرقیزستان، قزاقستان، ازبکستان، پاکستان و کردستان عراق.
جغرافیای پهناور جشن نوروز و همزمانی آن با بهار طبیعت در نیمکرهٔ شمالی و پیشینهٔ باستانی آن و تأکید این جشن بر نوع‌دوستی و مهرورزی در میان جهانیان، باعث توجه سازمان ملل و دیگر کشورها به نوروز شد.
جشن نوروز با همکاری سه کشور فارسی‌زبان ایران، افغانستان و تاجیکستان در نوروز ۱۳۸۷ در شهر دوشنبه و در نوروز ۱۳۸۸ در مزار شریف برگزار شد.
در ۸ مهر ۱۳۸۸ خورشیدی، نوروز توسط سازمان علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد (یونسکو)، به عنوان میراث جهانی، به ثبت جهانی رسید؛ و بنا به پیشنهاد جمهوری آذربایجان، مجمع عمومی سازمان ملل در نشست ۴ اسفند ۱۳۸۸، ۲۱ ماه مارس را به‌عنوان روز جهانی عید نوروز، با ریشهٔ ایرانی به‌رسمیت شناخت و آن را در تقویم خود جای داد. در متن به تصویب رسیده در مجمع عمومی سازمان ملل، نوروز، جشنی با ریشه ایرانی که قدمتی بیش از سه هزار سال دارد و امروزه بیش از ۳۰۰ میلیون نفر آن را جشن می‌گیرند.
نخستین دوره

نخستین دوره «جشن جهانی نوروز» در روز ۷ فروردین ۱۳۸۹ در تهران برگزار شد. در این جشن، روسای جمهور ایران، افغانستان، تاجیکستان، ترکمنستان و عراق؛ وزیر امور خارجهٔ جمهوری آذربایجان و معاون نخست‌وزیر ترکیه حضور داشتند. علاوه بر این سفیران کشورهای صاحب نوروز نیز در این همایش شرکت کردند.
دومین دوره

دومین دورهٔ این جشن قرار بود در شیراز انجام شود که به دلیل مخالفت‌هایی انجام نشد. این دوره در ۷ فروردین ۱۳۹۰ در سعدآباد تهران برگزار شد. این نشست در مقر دبیرخانهٔ نوروز و در تهران تشکیل شد و قرار شد سند جشن جهانی نوروز تا افتتاحیهٔ دورهٔ بعد آماده شود.
در این جشن رئیسان جمهور ایران، تاجیکستان، عراق، افغانستان، ارمنستان و ترکمنستان، معاون اول، رئیس دفتر و مشاور ارشد رئیس‌جمهور ایران، رئیس مجلس پاکستان، معاون رئیس‌جمهور زنگبار، معاونین نخست وزیران ترکیه و آذربایجان، وزرای خارجه لبنان و عمان، وزیر بهداشت، رفاه و خانواده هند، وزیر فرهنگ قرقیزستان، معاون رئیس مجلس قزاقستان، دبیرکل سازمان اکو و سفیران ازبکستان و سنگاپور حضور داشتند.
دومین دوره > بخش هایی از بیانیهٔ دوره دوم

پاسداشت آداب و رسوم نوروزی
لازم است کشورهای حوزه تمدنی و فرهنگی نوروز در مناطق شبه قاره هند، آسیای مرکزی، قفقاز، خاورمیانه، بالکان، حوزه دریای سیاه و بخش‌هایی از آفریقا نسبت به ترویج و گسترش فرهنگ نوروزی اهتمام ورزند.
۳- ضمن حمایت مجدد از اقدام مجمع عمومی سازمان ملل متحد که منجر به تصویب قطعنامه ۲۵۳/۶۴/RES/A گردید.
ضمن قدردانی از اقدامات یونسکو در گرامیداشت نوروز، بهره‌برداری بیشتر و عمیق‌تر از ظرفیت‌های علمی و فرهنگی این نهاد بین‌المللی را در فراهم ساختن بستر فرهنگی لازم برای تقویت و تعمیق مناسبات ملت‌ها ضروری تلقی می‌کنند.
به منظور ایجاد انسجام در فعالیت‌های نوروزی، توافق می‌نمایند، «گروه فرهیختگان نوروز» با عضویت منتخبین کشورها اعم از ادبا، شعرا و عالمان کشورهای ذیربط تشکیل و نسبت به نهایی ساختن «سند جهانی نوروز» اقدام و آن را به نشست افتتاحیه جشن سوم جهانی نوروز ارائه نمایند.
از سازمان همکاری اقتصادی (اکو) و نیز مؤسسه فرهنگی آن سازمان درخواست می‌گردد همه ساله گزارش اقدامات خود را در خصوص اجرای طرح‌های فرهنگی، علمی و آموزشی به اجلاس جشن جهانی نوروز ارائه نمایند.
۷- از دولت جمهوری اسلامی ایران به خاطر اختصاص مکانی برای استقرار مقر دبیرخانه نوروز در تهران و تأمین هزینه‌های اولیه آن قدردانی می‌گردد.
دوره سوم

به پیشنهاد امامعلی رحمان رئیس‌جمهور تاجیکستان مقرر شده‌است مراسم سومین جشن جهانی نوروز در فروردین ۱۳۹۱ در این کشور برگزار شود.
در این جشن محمود احمدی نژاد با عنوان رئیس جمهور ایران شرکت کرد.
دوره چهارم

کابل پایتخت افغانستان در ۷ فروردین (حمل) ۱۳۹۳ خورشیدی، میزبان 'جشن جهانی نوروز' ۱۳۹۳ بود.
حامد کرزی، رئیس‌جمهور وقت افغانستان در ارگ ریاست‌جمهوری در کابل، از حسن روحانی، امام‌علی رحمان و ممنون حسین، روسای جمهور ایران، تاجیکستان و پاکستان، به همراه مقام‌های ارشد دیگر کشورهای حوزه جغرافیایی نوروز میزبانی کرد.
دولت افغانستان بدین مناسبت در منتهی به بهار ۹۳ پروژه‌ای را برای اعمار و بازسازی بخشی از منطقه تفریحی پغمان در غرب کابل شروع کرد و این پروژه تا پیش از شروع جشن آماده شد. اما به دلیل نگرانی‌های امنیتی، در روزهای آخر تصمیم گرفته شد که جشن جهانی نوروز در کاخ ریاست‌جمهوری افغانستان برگزار شود.
توقف جشن جهانی نوروز

بعد از آخرین جشنی که در افغانستان برگزار شد این مراسم بنا به دلایل نامعلوم متوقف شد.