فهرست مکان‌های دارای اقلیم جنب‌حاره‌ای

مناطقی از جهان که اقلیم جنب‌حاره‌ای دارند.
فهرست مکان‌های دارای اقلیم جنب‌حاره‌ای به‌طور خاص مکان‌های قرارگرفته در جنب‌مدارگان را فهرست می‌کند. جنب‌مدارگان یا جنب‌حاره‌ای پهنه‌های جغرافیایی و اقلیمی هستند که تقریباً بین مدار رأس‌السرطان و مدار رأس‌الجدی و مدارهای ۴۰ درجه در هر دو نیم‌کره قرار دارند. مناطق اقلیمی جنب‌حاره‌ای می‌توانند در ارتفاعات بالای مناطق مدارگان (حاره) مانند فلات مکزیک و بلندی‌های اتیوپی و دا لات در سنترال هایلندز ویتنام نیز وجود داشته باشند. بر پایه سامانه طبقه‌بندی اقلیمی تروارثا، به دلیل تأثیرات دریایی در سواحل شمال غربی اروپا و آرژانتین، این مناطق می‌توانند در عرض‌های جغرافیایی بالاتر از ۴۵ درجه به سمت قطب نیز وجود داشته باشند.
شش طبقه‌بندی اقلیمی از اصطلاح جنب‌حاره‌ای برای کمک به تعریف مناطق مختلف دمایی و بارشی سیاره زمین استفاده می‌کنند. در سامانه طبقه‌بندی اقلیمی تروارثا، مناطق جنب‌حاره‌ای هشت ماه از سال یا بیشتر دمای متوسط ۱۰ درجه سلسیوس (۵۰ درجه فارنهایت) یا بالاتر دارند. سامانه طبقه‌بندی اقلیمی کوپن، بسته به ترجیح، مناطق جنب‌حاره‌ای را با دمای گرم‌ترین ماه بالای ۲۲ درجه سلسیوس (۷۱٫۶ درجه فارنهایت) و سردترین ماه بالای ۰ درجه سلسیوس (۳۲ درجه فارنهایت) یا −۳ درجه سلسیوس (۲۶٫۶ درجه فارنهایت) طبقه‌بندی می‌کند. در هر دو طبقه‌بندی، حداقل یک ماه باید به‌طور متوسط کمتر از ۱۸ درجه سلسیوس (۶۴٫۴ درجه فارنهایت) باشد، در غیر این صورت، آن اقلیم به عنوان اقلیم حاره‌ای در نظر گرفته شود.
لزلی هولدریج اقلیم جنب‌حاره‌ای را دارای میانگین دمای زیستی سالانه بین خط یخبندان یا خط دمای بحرانی، ۱۶ تا ۱۸ درجه سلسیوس (بسته به مکان در جهان) و ۲۴ درجه سلسیوس تعریف کرد. خط یخبندان منطقه معتدل گرم را از منطقه جنب‌حاره‌ای جدا می‌کند. این خط نشان‌دهنده خط تقسیم بین دو گروه فیزیولوژیکی اصلی گیاهان تکامل یافته است. در سمت گرم‌تر خط، اکثر گیاهان به دمای پایین حساس هستند. آنها می‌توانند بر اثر یخبندان از بین بروند زیرا برای تحمل دوره‌های سرما تکامل نیافته‌اند. در سمت معتدل سردتر خط، همه گیاهان برای زنده ماندن در دوره‌های طول متغیر دماهای پایین سازگار شده‌اند، چه به عنوان دانه در مورد گیاهان یک‌ساله و چه به عنوان گیاهان چندساله که می‌توانند سرما را تحمل کنند. بخش [۱۶ تا ۱۸ درجه سلسیوس] اغلب به‌صورت ساده‌شده، ۱۷ درجه سلسیوس در نظر گرفته می‌شود.
اقلیم‌های جنب‌حاره‌ای در پهنه‌های زندگی هولدریج کم و بیش گرم‌ترین اقلیم‌های جنب‌حاره‌ای و به میزان کمتر اقلیم حاره‌ای گرم، طبق تعریف طبقه‌بندی‌های اقلیمی کوپن- گایگر یا تروارتا در نظر گرفته می‌شوند.
با این حال ولادیمیر کوپن اقلیم‌های گرم یا جنب‌حاره‌ای و حاره‌ای (نیمه) خشک (BWh یا BSh) داشتن میانگین دمای سالانه بیشتر یا مساوی ۱۸ درجه سلسیوس (۶۴٫۴ درجه فارنهایت) را از اقلیم‌های (نیمه) خشک معتدل یا سرد (BWk یا BSk) با میانگین دمای سالانه کمتر متمایز کرده است. این تعریف، اگرچه محدود به مناطق خشک است، اما تقریباً مشابه تعریف هولدریج است.
بخش بزرگی از بیابان‌های جهان، به دلیل گسترش پرفشار جنب‌حاره‌ای در مناطق جنب‌حاره‌ای قرار دارند. مناطق دارای اقلیم جنب‌حاره‌ای مرطوب در مناطق جنب‌حاره‌ای مانند شمال ویتنام (شامل هانوی) یک فصل مرطوب سالانه در طول تابستان دیده می‌شود که دارای بیشتر بارندگی سالانه است. در مناطق دارای اقلیم مدیترانه‌ای فصل مرطوب در طول زمستان رخ می‌دهد. نواحی هم‌مرز با اقیانوس‌های گرم مستعد بارش‌های شدید محلی از نوع چرخند حاره‌ای هستند که می‌تواند درصد قابل توجهی از بارندگی سالانه را تشکیل دهد. درختانی مانند خرما، مرکبات، انبه، سرخالو و آووکادو در مناطق جنب‌حاره‌ای رشد می‌کنند.
این یک فهرست کامل نیست و قرار نیست فهرستی کامل از مناطق جنب‌حاره‌ای باشد. بسیاری از کوه‌های مرتفع در عرض‌های جغرافیایی مناطق حاره به‌طور پراکنده در مناطقی با آب و هوای جنب‌حاره‌ای قرار دارند.