stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جام قهرمانی فوتبال ایران ۱۳۳۸

| 0 | 1 |
| --- | --- |
تیم کلنی مموریال تبریز در جشن قهرمانی لیگ فوتبال ایران ۱۳۳۸: تیم کلنی مموریال تبریز در جشن قهرمانی لیگ فوتبال ایران ۱۳۳۸
جزئیات مسابقات: جزئیات مسابقات
شهر: تبریز
شمار تیم‌ها: ۱۲ تیم (۴ تیم مرحله پایانی)
قهرمان     کلنی مموریال تبریز: قهرمان     کلنی مموریال تبریز
نایب‌قهرمان:  شاهین اصفهان
جایگاه سوم:  تاج اهواز
جایگاه چهارم: دارایی تهران
→ ۱۳۳۶ ۱۳۳۹ ← : → ۱۳۳۶ ۱۳۳۹ ← 
جام قهرمانی فوتبال ایران ۱۳۳۸ دومین دوره جام قهرمانی فوتبال ایران که توسط فدراسیون فوتبال ایران برگزار شد.
تیم کلنی مموریال تبریز بدون باخت برای اولین بار قهرمان این دوره از رقابت‌ها شد.
جدول مسابقات

| تیم | امتیاز | بازی | برد | مساوی | باخت | گل‌زده | گل‌خورده | تفاضل‌گل |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| کلنی مموریال تبریز | ۵ | ۳ | ۲ | ۱ | ۰ | ۴ | ۲ | ۲+ |
| شاهین اصفهان | ۵ | ۳ | ۲ | ۱ | ۰ | ۳ | ۱ | ۲+ |
| تاج اهواز | ۱ | ۳ | ۰ | ۱ | ۲ | ۳ | ۵ | ۲- |
| دارایی تهران | ۱ | ۳ | ۰ | ۱ | ۳ | ۲ | ۴ | ۲- |
نتایج مسابقات
کلنی مموریال تبریز ۲-۱ تاج اهواز
شاهین اصفهان ۱-۰ دارایی تهران
کلنی مموریال تبریز ۱-۱ شاهین اصفهان
تاج اهواز ۲-۲ دارایی تهران
شاهین اصفهان ۱-۰ تاج اهواز
کلنی مموریال تبریز ۱-۰ دارایی تهران
خاطرات بازی نهایی

در دوره نهایی این مسابقات که به صورت امتیازی برگزار می‌شد، در هفته پایانی، تا دقایق آخر بازی میان کلنی مموریال تبریز و دارایی تهران بازی بدون گل مساوی بود و با این نتیجه تیم شاهین اصفهان قهرمان بود. تدارکات برای جشن قهرمان شاهین اصفهان در حال آماده سازی بود که ناگهان در دقیقه ۸۹ ائلدار صادق زاده دروازه دارایی تهران را باز می‌کند و تیم کلنی مموریال قهرمان دومین دوره لیگ سراسری ایران می‌شود.
آقای گل

در این دوره از رقابت‌ها ائلدار صادق زاده با زدن سه گل در مرحله پایانی آقای گل این رقابت‌ها می‌شود.
پریزبرگ، نیویورک

| پریزبرگ، نیویورک | پریزبرگ، نیویورک |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
کشور: ایالات متحده
ایالت: نیویورک
شهرستان: کاتاراگوس
حکومت: حکومت
 • نوع: شورای شهر
 • ناظر شهر: Dennis C. Stopen (حزب دموکرات (ایالات متحده آمریکا), حزب جمهوری‌خواه (ایالات متحده آمریکا))
 • شورای شهر:  Members' List • Richard M. Gabel (حزب دموکرات (ایالات متحده آمریکا), حزب جمهوری‌خواه (ایالات متحده آمریکا)) • Lynn W. Varney (حزب دموکرات (ایالات متحده آمریکا), حزب جمهوری‌خواه (ایالات متحده آمریکا)) • Mary L. Denea (حزب جمهوری‌خواه (ایالات متحده آمریکا)) • Tamara A. Utley (حزب جمهوری‌خواه (ایالات متحده آمریکا)) 
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۸٫۵۵ مایل مربع (۷۳٫۹۴ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲۸٫۴۲ مایل مربع (۷۳٫۶۱ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۱۳ مایل مربع (۰٫۳۳ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۰۸۰ فوت (۳۳۰ متر)
جمعیت (سرشماری ۲۰۲۰ ایالات متحده آمریکا): جمعیت (سرشماری ۲۰۲۰ ایالات متحده آمریکا)
 • کل: ۱۵۱۵
 • برآورد (۲۰۲۱): ۱۵۰۲
 • تراکم: ۵۵٫۷۳/مایل مربع (۲۱٫۵۲/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: Eastern (EST)
زیپ‌کد: ۱۴۱۲۹
FIPS کد: ۳۶-۰۰۹-۵۷۲۹۸
وبگاه: www.perrysburgny.org
پریزبرگ (به انگلیسی: Perrysburg) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کاتاراگوس، نیویورک واقع شده است. جمعیت در سرشماری سال ۲۰۲۰ ۱۵۱۵ نفر بوده است. این شهر به نام کمودور الیور هازارد پری نامگذاری شده است و در گوشه شمال غربی این شهرستان واقع شده است. این شهر شامل مکان مختص سرشماری نیز با نام پریزبرگ است، که قبلاً یک روستای ثبت‌شده بود.
ابراهیم السویدی

| ابراهیم السویدی | ابراهیم السویدی |
| --- | --- |
نام اصلی: عز الدین إبراهیم بن مُحمد بن طرخان السُوَیْدی الشافعی الأنصاری
زاده: ۱۲۰۴ دمشق
محل زندگی: دمضق 
درگذشته: ۱۲۹۲ دمشق
آرامگاه: دمشق
پیشه: شاعر و نویسنده
زمینه کاری: شعر و پزشکی
ملیت: سوریه‌ای
کتاب‌ها:  «الباهر فی الجواهر»  «یادآوریها و ذخایر کافی در طب» 
ابراهیم السویدی با نام کامل «عز الدین إبراهیم بن مُحمد بن طرخان السُوَیْدی الشافعی الأنصاری» (عربی: إبراهيم السويدي; زاده: ۱۲۰۴ – درگذشته: ۱۲۹۲) در دمشق به دنیا آمد و در دمشق درگذشت و در «السفح» در دمشق بخاک سپرده شد. وی در زمینه طب نیز شهرت داشت و کتابی در این رابطه منتشر کرده‌است.
«ابن کثیر» در کتاب شروع و پایان دربارهٔ او می‌نویسد: ابراهیم السویدی دین را نفی می‌کند و به ترک نماز و لغو عقیده فرا می‌خواند و خیلی از چیزهایی که به آخرت برمی‌گردد را نفی می‌کند.
آثار

«الباهر فی الجواهر»
«یادآوریها و ذخایر کافی در طب»
خیونان

Asia in 400 AD, showing the Xionites ("Chionites") and their neighbors.
خیونان یا خیون‌ها یا خیانیان (لاتین: Chionitae؛ برگرفته‌شده از پهلوی: Xyōn/Hyōn؛ اوستایی: X’iiaona [Hyaona]) طایفه‌ای ایرانی‌تبار که در اواخر روزگار باستان در سرزمین‌های باختر و فرارود (ماوراءالنهر) ظهور کردند.
خاستگاه و نژاد

معمای خاستگاه تباری خیون‌ها بسیار مبهم است، به‌ویژه اینکه این نام به نام‌های اوستایی X’iiaona، پهلوی Xyōn، و هون/خیون بسیار نزدیک است و اینکه این مردمان باشندهٔ تقریباً همان منطقهٔ جغرافیایی بودند. در حقیقت، خیون‌ها یکی از امواج مهاجرت‌های شرقی بسوی ایران در اواخر روزگار باستان بودند. اما اینکه آنها دقیقاً چه کسانی بودند، جای بحث دارد.
دیدگاه برخی از پژوهشگران در بارهٔ خاستگاه خیون‌ها:
گیرشمن، باستان‌شناس فرانسوی، پس از مشاهدهٔ نام HIONO بر روی سکه‌های ایرانی شرقی این نام را به خیون‌ها نسبت می‌دهد. افزون بر این، او عبارت دیگر ĒPTLA ĒIONO بر روی این سکه‌ها را سندی بر حاکمیت نخبگان هفتالی بر خیون‌ها می‌داند و آن‌ها را با هون‌های سفید یکی می‌داند، و براین باور است که خیون‌ها نه از نژاد ترک بودند و نه از نژاد مغول.
تاریخچه

تورانیان که افراد آن از جمله ارجاسب، رقیب کی گشتاسب بودند. قبیله‌های دانو و خوَئیون که در پهلوی و حماسهٔ یادگار زریران خیون گفته شده، دو قبیله تورانی (سکاهای قبل از ترکیب با ترکان ) بوده‌اند که در زمان کی گشتاسب کیانی، ایرانیان با این گروه جنگهای فراوانی کردند که بسیار مشهور و به جنگهای مذهبی معروف می‌باشد. در یشت‌ها، ارجاسب، خیَ اُنی خوانده شده و آشکار است که این نام هم اسم قبیله و هم نام اسکان این قبیله بوده‌است. به موجب یشت نوزدهم و رسالهٔ مذکور پهلوی، همهٔ پهلوانانی که در جنگهای مذهبی با ویشتاسب و اسفندیار و زریر و سایر پهلوانان ایرانی رقیب و هم نبرد بودند، خیونی خوانده شده‌اند. در روایات ساسانی برخی از قبایل چشم بادامی شمالی خیون نامیده می‌شدند و پادشاهان ساسانی با خیونان نبردهای بسیار داشتند. آمیانوس مارسلینوس مورخ رومی که در سدهٔ چهارم میلادی می‌زیست، از خیونان و شاه آنان گرومباتس که منازعات و جنگهایی با شاپور دوم داشت، یاد می‌کند.
امیانوس مارسلینوس (Ammianus Marcellinus)، تاریخ‌نگار یونانی سدهٔ چهارم میلادی، نخستین نویسنده‌ای است که از خیون‌ها یاد کرده. او مقام ارشدی بود که وقایع تاریخ نخستین خیون‌ها را ثبت کرده، دوره‌ای که با فرمانروایی شاپور دوم، امپراتور ساسانی (۳۷۹–۳۰۹ م) هم‌عصر بوده‌است. خیون‌ها در اواسط دورهٔ ساسانی ساکن دشت‌های مرو (واقع در کشور ترکمنستان کنونی) بوده‌اند. نام آنها در جزء افواجی که به یاری شاپور دوم آمده بودند، دیده می‌شود اما این طایفه در دوستی ایران وفادار نماندند و بعد از مرگ شاپور دوم مکرر به خراسان بزرگ هجوم آوردند و در این سرحدات دشمن عمدهٔ ایران به شمار می‌رفتند.
هیونگ نوها، نیاکان «هون» های بعدی هستند که در کتاب پهلوی، که تفسیر اوستا باشد، آنها را خیونان می‌نویسد. اما در خود کتاب مقدس زردشتیان صفت هیائونا (Hyaona) یعنی خیونی نگاشته آمده است.
قلعه گونگنه

قلعه گونگنه یا گونگنه‌سونگ در زمان پادشاه یوری به‌عنوان پایتخت گوگوریو انتخاب شده بود. این قصر در طول تاریخ گوگوریو از نظر استراتژیک بهترین پایتخت تاریخ گوگوریو به حساب می‌آمد زیرا برای دستیابی و تصرف این قصر، دشمن حتماً باید ابتدا قلعه یودونگ را تصرف می‌کرد و سپس به سمت قلعه گونگنه حرکت می‌کرد که هیچ‌یک از فرمانروایان دشمن گوگوریو از پس این کار بر نیامد. پس از جولبون این شهر از سال ۳ میلادی تا ۴۲۷ میلادی پایتخت گوگوریو بود و پس از آن پایتخت تا سقوط امپراتوری (۶۶۸ میلادی) به قلعه پیونگ‌یانگ منتقل شد.
جاسم جادری

| جاسم جادری | جاسم جادری |
| --- | --- |
استاندار هرمزگان: استاندار هرمزگان
دوره مسئولیت ۲۹ آبان ۱۳۹۲ – ۲۲ شهریور ۱۳۹۶: دوره مسئولیت ۲۹ آبان ۱۳۹۲ – ۲۲ شهریور ۱۳۹۶
رئیس‌جمهور: حسن روحانی
پس از: ابراهیم عزیزی
پیش از: فریدون همتی
نماینده ادوار سوم، چهارم و پنجم مجلس شورای اسلامی: نماینده ادوار سوم، چهارم و پنجم مجلس شورای اسلامی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱ فروردین ۱۳۳۶ سوسنگرد، خوزستان
درگذشته: ۲۰ اسفند ۱۳۹۹ (۶۳ سال)
ملیت: ایران
محل تحصیل: دانشگاه شهید چمران اهواز (کارشناسی الهیات)
پیشه: سیاست‌مدار
هیئت دولت: دولت یازدهم
جاسم جادری (۱ فروردین ۱۳۳۶ – ۲۰ اسفند ۱۳۹۹) سیاست‌مدار و مدیر اجرایی ایرانی است که در دولت یازدهم، در فاصله سال‌های ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۶ استاندار هرمزگان بود و پیش از آن هم در ادوار سوم، چهارم و پنجم مجلس شورای اسلامی، به‌عنوان نماینده دشت آزادگان در مجلس حضور داشت.
زندگی‌نامه > اوایل زندگی

This template is currently non-functional due to T39256.

جاسم جادری، تحصیلات ابتدایی را در مدرسه مشروطه و سپس در مدرسه ابتدایی ۶ بهمن و دوران متوسطه را در دبیرستان فردوسی گذراند و پس از مدرک دیپلم مقدماتی و قبولی در آزمون دانش‌سرای مقدماتی، در مرکز تربیت معلم مسجدسلیمان به تحصیل ادامه داد. وی در سال ۱۳۵۴ به عنوان معلم در مدرسه ابتدایی آلبوعفری شمالی و سپس در روستای بردیه مشغول کار شد.
جادری در سال ۱۳۵۵ به خدمت سربازی در سپاه دانش دوره ۲۹ هنگ سپاهیان اعزام شد، در هنگ سپاهیان انقلاب گرگان، به مدت ۱۸ ماه در روستای میرابه بخش مرکزی شهرستان گیلانغرب معلمِ کلاس پنجم بود، که ۲ ماه آخر خدمت به دلیل وقوع انقلاب و شرکت در راهپیمایی‌ها، مورد تعقیب ساواک قرار گرفت و مجبور به ترک بخش مرکزی شهرستان گیلانغرب بدون گرفتن تسویه حساب و گرفتن کارت پایان خدمت شد.
در سال ۱۳۵۷ در کمیته کمک‌رسانی به مردم سوسنگرد فعالیت کرد و بعد در آزمون ورودی رشته الهیات و معارف اسلامی در دانشگاه شهید چمران اهواز قبول شد. در سال ۱۳۵۷ به دلیل اعتراضات، امکان تحصیل برای وی فراهم نشد و در سال ۱۳۵۸ با اشتغال به تحصیل، معلم ابتدایی در روستای جلالیه به کار مشغول شد.
زندگی‌نامه > جنگ ایران و عراق

پس از شروع جنگ ایران و عراق، با گذراندن آموزش‌های رزمی در ستاد شیخ عبدالهادی کرمی در اهواز و جنگل‌های اطراف اهواز (زرگان) به جبهه رفت. با اشغال شهرهای بستان و سوسنگرد و هویزه و مهاجرت کلیه مردم دشت آزادگان، او نیز به همراه خانواده در شهرک نفت سفید نجاریان هفتکل رفت.
او ضمن فعالیت در بنیاد مهاجرین جنگ، مسئول واحد فرهنگی شهرک و دبیر بینش اسلامی در مدرسه راهنمایی شهرک نیز فعالیت کرد و در ۱ خرداد ۱۳۶۱، مسئول واحد فرهنگی جهاد و عضو ستاد استقبال بازگشت مردم سوسنگرد، وظیفه اجرای مراسم را برعهده گرفت. مدت تحصیل جادری در مقطع لیسانس، به دلیل حضور در جهاد سازندگی و جنگ، ۸ سال طول کشید و دانشجوی رتبه سوم دانشکده معرفی شد.
زندگی‌نامه > جهاد سازندگی

جادری در سال ۱۳۶۳ عضو شورای مرکزی جهاد سازندگی دشت آزادگان (مسئول روابط عمومی و امور جنگ) شد و در اواخر سال ۱۳۶۵ مسئول روابط‌عمومی گردان بدر جهاد سازندگی خوزستان منصوب شد و بعد از ۳ ماه، مسئول ستاد تیپ مهندسی جنگ جهادسازندگی خوزستان شد.
وی در سال ۱۳۶۶ جانشین رئیس ستاد مهندسی قرارگاه خاتم‌الانبیا شد، اما به دلیل کاندیداتوری نمایندگی مجلس، استعفا داد.
زندگی‌نامه > نمایندگی مجلس

جادری، نمایندهٔ مجلس از حوزه انتخابیهٔ دشت آزادگان از استان خوزستان در دوره سوم، چهارم و دوره پنجم مجلس شورای اسلامی بود.
وی در دوره سوم به عنوان مخبر کمیسیون و نائب رئیس کمیسیون نهادهای انقلاب و در
دوره چهارم، عضو کمیسیون نیرو، مخابرات و انرژی اتمی و در دوره پنجم نیز نائب رئیس کمیسیون نیرو و مخابرات و عضو کمیسیون تلفیق بودجه (کمیسیون تخصصی تنظیم بودجه کشور) در مجلس شورای اسلامی بود.
وی علاوه بر آن، عضو جلسه حزب‌الله کمیته ایثارگران مجلس، کمیته ورزش و رئیس گروه دوستی ایران و اردن بود.
زندگی‌نامه > پست‌های دیگر

جادری، بعد از پایان دوره پنجم مجلس، ابتدا به عنوان مشاور وزرای معادن و فلزات و نیرو و نیز سپس به عنوان مدیرکل مجلس و مسئولیت معاونت امور مجلس و پشتیبانی وزارت نیرو شد.
وی در این مدت عضو هیئت مدیره و معاون بازرگانی شرکت ملی صنایع مس ایران و عضو هیئت مدیره شرکت آلومینیوم ایران و مشاور مدیر عامل شرکت ملی پالایش و پخش فراورده‌های نفتی ایران، مشاور رئیس سازمان توسعه معادن ایران و مشاور مدیر عامل سازمان آب و برق خوزستان بود.
جاسم جادری در انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۳۹۲) مسئولیت ستادهای انتخاباتی حسن روحانی در استان خوزستان را بر عهده داشت.
جاسم جادری سیزدهمین استاندار استان هرمزگان پس از انقلاب شد. پیش از وی، گرجی، ترکان، تاجیک، خرم، معین، سید زاده، زائری، مقتدایی، دراز گیسو، شیخ الاسلامی، صاحب محمدی، هاشمی و عزیزی مسوولیت استانداری هرمزگان را برعهده داشتند.
درگذشت

وی در روز ۲۰ اسفند سال ۱۳۹۹ براثر ابتلا به ویروس کرونا درگذشت.
گردهمایی اسکیت‌بازان شیراز

گردهمایی اسکیت‌بازان شیراز گردهمایی ۳۱ خرداد ۱۴۰۱ اسکیت‌بورد سواران در شیراز بود که به دلیل پوشش و عدم رعایت حجاب اجباری ورزشکاران نوجوان باعث ایجاد جنجال گسترده شد و از آن به عنوان «هنجارشکنی» و «کشف حجاب گروهی» یاد شد.
شرح ماجرا

ساعت ۱۷ سه‌شنبه ۳۱ خردادماه ۱۴۰۱ برنامه‌ای با عنوان روز جهانی اسکیت بورد در زمین همایش‌های شهری در بلوار شهید چمران شیراز برگزار شد که در تصاویر انتشار یافته در شبکه‌های اجتماعی، شمار قابل توجهی از دختران نوجوان شرکت‌کننده بدون رعایت حجاب اجباری بودند.
واکنش‌ها > برخورد قضایی

دادگستری استان فارس در اطلاعیه‌ای اعلام کرد «عوامل اصلی برگزاری تجمع هنجارشکن بلوار چمران شیراز تحت تعقیب قضایی قرار گرفتند»
فرمانده انتظامی شهرستان شیراز اعلام کرد «روز پنجشنبه دوم تیرماه با هماهنگی دستگاه قضایی تعدادی از مسببان و عوامل مرتبط با این تجمع شناسایی و دستگیر شدند»
فرماندار شیراز اعلام کرد هیچکدام از نوجوانانی که در مراسم هنجارشکن  حضور داشتند دستگیر نشده اند و از افرادی که دستگیر شده‌اند ٣ نفر از جمله افرادی‌اند که در این برنامه دست اندر کار بوده و دو نفر نیز از جمله مسئولان حوزه ورزش‌اند.
واکنش‌ها > واکنش مقام‌های دولتی

لطف‌الله دژکام، نماینده ولی فقیه در استان فارس و امام جمعه شیراز در خطبه‌های نمازجمعه این شهر اعلام کرد: «اگر شخص یا اشخاصی به دنبال آسیب زدن به نظام با رفتارهای هنجار شکنانه هستند باید با آنان برخورد لازم صورت بگیرد.»
مدیرکل ورزش و جوانان استان فارس در مصاحبه‌ای اعلام کرد «در تصاویر اینگونه نشان می دهد که افراد باتیپ های خاص شرکت کرده و اسکیت بهانه ای برای اجرای برنامه هدفمند آنها بوده است.»
ستاد امر به معروف ونهی از منکر استان فارس ۳ تیر ۱۴۰۳ در بیانیه‌ای ضمن محکوم کردن چنین حرکاتی، خواستار برخورد قاطع با هنجارشکنان شد.
در پی این اتفاقات، رئیس هیئت اسکیت استان فارس از سمت خود برکنار شد.
شهرداری شیراز در بیانیه‌ای درج لوگوی این نهاد در زیر پوستر این برنامه را سوءاستفاده از آرم شهرداری اعلام کرد و تاکید کرد شهرداری شیراز برای این گردهمایی هیچ مجوزی صادر نکرده است.
سازمان بسیج ورزشکاران استان فارس در بیانیه‌ای اعلام کرد: «وضعیت پوشش و رفتارهای ناپسند برخی دختران نوجوان و غافل تحت عنوان جشن تیرگان و استفاده ابزاری از ورزش اسکیت به قدری زننده بود که در اذهان تلقی می شود،به صورت مشکوک و سازمان‌دهی شده دست به عفت‌ستیزی در منظر عمومی زده و هنجارشکنانه در برابر قانون تمکین ایستادند.»
رئیس شورای شهر شیراز اعلام کرد شورای اسلامی شهر شیراز ضمن قبیح و حرام دانستن و برگزاری چنین محافلی و تقاضای پرهیز از برخوردهای سلبی بدون ریشه یابی، بر حمایت‌های قضایی از آمران به معروف تاکید دارد.
واکنش‌ها > برگزاری راهپیمایی

در اعتراض به این ماجرا، شماری از نمازگزاران شیراز ۳ تیر و پس از نمازجمعه راهپیمایی کردند و خواستار برخورد با عوامل این گردهمایی شدند. «ترویج بد حجابی دسیسه دشمن است» و «برادر غیرتت کو حجاب خواهرت کو» از جمله شعار این راهپیمایی بود.
واکنش‌ها > خواندن نماز وحشت

بعد از این ماجرا، عکسی با مضمون خواندن نماز وحشت در شیراز به دلیل اتفاقات روز جهانی اسکیت منتشر شد. این نماز در همان زمین اسکیت برگزار شد.
یوینتادد

| یوینتادد محدودهٔ زمانی: ائوسن  PreЄ Є O S D C P T J K Pg N      | یوینتادد محدودهٔ زمانی: ائوسن  PreЄ Є O S D C P T J K Pg N      |
| --- | --- |
یوینتادد، Uintatherium: یوینتادد، Uintatherium
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پستانداران
تیره:: یوینتاددان
سرده:: Uintatherium
یوینتادد (نام علمی: Uintatherium) نام یک سرده از شاخه طنابداران است.
یوینتادد پستانداری شاخ‌دار و غول‌پیکر بود که در ایوسن میانی می‌زیست. بیشتر سنگواره‌های این جانور را در یوتا و وایومینگ آمریکا یافته‌اند، اما یوینتاددها در سراسر آمریکای شمالی و آسیا پراکنده بودند، هرچند تعدادشان احتمالاً کم بود. یوینتادد روزگاری در سرتاسر آمریکای شمالی و آسیا می‌زیست، اما حدود ۴۰ میلیون سال پیش ناپدید شد. این جانور دندان‌های نیش عاج‌مانندی در آرواره‌ی بالا داشت که به سمت پایین بیرون زده بودند و لبه‌ای استخوانی روی آرواره‌ی پایین از آن‌ها محافظت می‌کرد. ‌پوزه‌اش چند برآمدگی شاخ‌مانند داشت که البته نوک‌تیز نبودند. یوینتادد، که هم‌اندازه‌ی کرگدن‌های امروزی بود، گیاه‌خواری سنگین‌وزن با استخوان‌هایی ستبر و بدنی تنومند و بشکه‌ای بود. احتمالاً پوستی ضخیم بدن این جانور را می‌پوشاند. جمجمه‌ی یوینتادد که ۱ متر طول داشت، از نظر اندازه شبیه جمجمه‌ی کرگدن سفید امروزی بود. چنین ابعادی، در ایوسن میانی، یوینتادد را به یکی از بزرگ‌ترین پستانداران جهان تبدیل می‌کرد.
مثل کرگدن‌های امروزی، هر دو جنس این جانور شاخ داشتند و، مثل پستانداران شاخ‌دار امروزی، این شاخ‌ها احتمالاً برای جلوه‌گری و شناسایی گوهاه‌ی به‌کار می‌رفتند. در بعضی از گوزن‌های کوچک امروزی هم دندان‌های نیش بالا کارکرد نمایشی دارند. یوینتادد هیچ نواده‌ی زنده‌ای ندارد و بحث درباره‌ی جایگاهش در شجره‌نامه‌ی جانوران سم‌دار همچنان دامنه‌دار است.
شهرزو

| شهرزو زاوین | شهرزو زاوین |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: خراسان رضوی
شهرستان: کلات
بخش: زاوین محل های قدیمی  =   (( النگ ، سیه کلمبه ، شتوت ، فیریزه ، کلوخه ، سرای چغر ، حیطا ، سررگ ، حیطای شخ ، پشتاق ، خوش بزه ))
مردم: مردم
جمعیت: ۴٬۰۸۹ نفر (۱۳۹۰)
رشد جمعیت: ۱٪+ (۵سال)
شناسهٔ ملی خودرو:  ایران
کد آماری: ۲۶۰۹
  شهرزو  روی نقشه ایران ۳۶°۴۵′۰۰″شمالی ۵۹°۵۶′۰۳″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۷۵°شمالی ۵۹٫۹۳۴۱۶۷°شرقی﻿ / 36.75; 59.934167   :   شهرزو  روی نقشه ایران ۳۶°۴۵′۰۰″شمالی ۵۹°۵۶′۰۳″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۷۵°شمالی ۵۹٫۹۳۴۱۶۷°شرقی﻿ / 36.75; 59.934167   
 :  
شهرزو یا زاوین شهری در بخش زاوین شهرستان کلات استان خراسان رضوی ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این شهر ۴٬۰۸۹ نفر (در ۱٬۰۹۴ خانوار) بوده‌است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۵ | ۴٬۰۵۳ | —     |
| ۱۳۹۰ | ۴٬۰۸۹ | ۰٫۹٪+ |
گونتر لوتینس

| گونتر لوتیِنس | گونتر لوتیِنس |
| --- | --- |
زاده: ۲۵ مه ۱۸۸۹ ویسبادن، امپراتوری آلمان
درگذشته: ۲۷ مهٔ ۱۹۴۱ (۵۲ سال) اقیانوس اطلس
وفاداری:  امپراتوری آلمان (تا ۱۹۱۸)  جمهوری وایمار (تا ۱۹۳۳)  رایش سوم
سال‌های خدمت: ۱۹۴۱–۱۹۰۷
درجه: دریاسالار
جنگ‌ها و عملیات‌ها:  جنگ جهانی اول  جنگ جهانی دوم: نبرد اقیانوس اطلس  عملیات برلین  عملیات وزرئوبونگ  عملیات راینوبونگ 
نشان‌ها: صلیب شوالیه صلیب آهنین
گونتر لوتیِنس (به آلمانی: Günther Lütjens) (۲۵ مه ۱۸۸۹ – ۲۷ مه ۱۹۴۱) نظامی بلندپایه آلمانی بود که در جریان جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم در نیروی دریایی خدمت کرد و در دوره رایش سوم به درجه دریاسالار ترفیع گرفت.
زندگی

گونتر لوتینس روز ۲۵ مه سال ۱۸۸۹ در ویسبادن زاده شد. پدرش بازرگان بود. سال ۱۹۰۷ به عنوان افسر دانشجو به نیروی دریایی امپراتوری آلمان پیوست. سال ۱۹۱۰ با رتبه ۲۰ از ۱۶۰ نفر، از دانشکده نیروی دریایی فارغ‌التحصیل شد. خدمت خود را بر عرشه یک نبردناو آغاز کرد. مدتی بعد به ناوگان قایق‌های اژدرانداز منتقل شد و تمامی طول جنگ جهانی اول را با آن بود.
در دوره جمهوری وایمار در نقش‌های آموزشی و ستادی مشغول بود. از سال ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۱ ناوگان یکم اژدرانداز را فرماندهی کرد. میان سال‌های ۱۹۳۲ تا ۱۹۳۴ رئیس بخش پرسنل نیروی دریایی بود. سال ۱۹۳۴ به فرماندهی رزم‌ناو کالسروهه منصوب شد. با این شناور نیمه نخست سال ۱۹۳۵ را در آب‌های آمریکای جنوبی گذراند. هنگامی که به آلمان بازگشت رئیس ستاد منطقه دریایی دریای شمال شد. ماه مارس سال ۱۹۳۶ از جانب دریابد اریش ردر، فرمانده کل کریگس‌مارینه به عنوان رئیس دفتر پرسنل نیروی دریایی برگزیده شد. ردر سال ۱۹۳۸ او فرمانده کل نیروهای شناسایی کرد.
با آغاز جنگ جهانی دوم، لوتینس اواخر سال ۱۹۳۹ درگیر عملیات مین‌ریزی در سواحل انگلستان بود. روز ۱ ژانویه سال ۱۹۴۰ به درجه دریابان ترفیع گرفت. روز ۱۸ ژوئن همان سال به فرماندهی کل ناوگان سطحی منصوب شد. لوتینس به دستور ستاد ستاد عالی دریایی روز ۲۰ ژوئن به همراه یک گروه رزمی متشکل از نبردناو گنایزنائو، دو رزم‌ناو و یک ناوشکن از تروندهیم راهی دریا شد. هفت ساعت پس از آغاز حرکت یک اژدر شلیک‌شده از یک زیردریایی بریتانیایی به گنایزنائو اصابت و آسیب جدی به آن وارد کرد. در پی این حادثه گروه رزمی وادار به بازگشت به تروندهیم شد.
لوتینس روز ۱ سپتامبر سال ۱۹۴۰ به درجه دریاسالار نائل آمد. بزرگ‌دریابد ردر بسیار به او اعتماد داشت. لوتینس مسئول بخش دریایی عملیات زی‌لووه برای حمله جزیره بریتانیا بود.
لوتینس سوار بر نبردناو گنایزنائو در همراهی نبردناو شارنهورست، در سومین اقدام در نهایت اوایل سال ۱۹۴۱ موفق شد از دریای شمال خارج و وارد اقیانوس اطلس شود تا خطوط کشتی‌رانی متفقین را مورد حمله قرار دهد. دو کشتی جنگی آلمانی ۱۳ کشتی تجاری و نفت‌کش دشمن را غرق کردند. تا این که با نبردناو بریتانیایی رودنی و شناورهای محافظ آن برخورد نمودند. با پایبندی به فرمان بزرگ‌دریابد ردر در اجتناب از درگیری‌های پرخطر سطحی، از این موقعیت عقب‌نشینی کرد و روز ۲۳ مارس به بندر برست در فرانسه رفت.
زندگی > عملیات بیسمارک

لوتینس به برلین فراخوانده شد و روز ۲۶ آوریل سال ۱۹۴۱ مأموریت بعدی به او ابلاغ گردید. او می‌بایست با رزم‌ناو پرینتس اویگن و نبردناو بیسمارک مجدداً به خطوط کشتی‌رانی دشمن حمله می‌برد. لوتیِنس معتقد بود تفاوت در تاب‌آوری این دو شناور عمل هماهنگ بین آن‌ها را دشوار می‌کند و خواهان این بود که عملیات تا هنگام اتمام تعمیر نبردناو شارنهورست و تکمیل آموزش خدمه نبردناو تیرپیتس به تأخیر بیفتند. این‌ها حدود چهار ماه طول می‌کشیدند. به اعتقاد او عمل این سه نبردناو با یکدیگر شکست آن‌ها برای دشمن بسیار دشوار می‌کرد. به هر صورت ردر موافق این سخنان نبود. او می‌پنداشت نباید به دشمن فرصت استراحت داد. از طرفی چنین کاری گونه‌ای حواس‌پرتی برای بریتانیایی‌ها از مدیترانه بود و فشار آن‌ها بر خط تدارکاتی نیروهای آلمانی و ایتالیایی در شمال آفریقا را کاهش می‌داد. لوتینس به عنوان افسری مطیع ادله ردر را پذیرفت و حتی از روز ۵ مه در دیدار هیتلر از گوتنهافن، از آن‌ها در نزد پیشوا دفاع کرد. به هر حال ردر به او گفت از ریسک‌های نالازم خودداری کند و برای موفق‌های کوچک کشتی‌ها را به خطر نیندازد. هدف اصلی از بین بردن ظرفیت حمل‌ونقل دشمن بود و درگیر شدن با کشتی‌های جنگی آن صرفاً به منظور کمک به این هدف باید انجام می‌گرفت.
ترفیع درجه
۳ آوریل ۱۹۰۷: ناو آموز
۲۱ آوریل ۱۹۰۸: افسر دانشجو
۲۸ سپتامبر ۱۹۱۰: ناوبان دوم
۲۷ سپتامبر ۱۹۱۳: ناویان یکم
۲۴ مه ۱۹۱۷: ناوسروان
۱ آوریل ۱۹۲۶: ناخدا سوم
۱ اکتبر ۱۹۳۱: ناخدا دوم
۱ ژوئیه ۱۹۳۳: ناخدا یکم
۱ اکتبر ۱۹۳۷: دریادار
۱ ژانویه ۱۹۴۰: دریابان
۱ سپتامبر ۱۹۴۰: دریاسالار
بیسمارک و پرینتس اویگن روز ۱۸ مه سال ۱۹۴۱ بندرگاه را ترک کردند. این دو شناور چهار بعد توسط هواگردهای بریتانیایی شناسایی شدند. نیروی دریایی بریتانیا سعی کرد از خروج آن‌ها از دریای شمال جلوگیری کند. صبح روز ۲۴ مه یک نبرد دریایی بین طرفین در آب‌های بین ایسلند و گروئنلند به وقوع پیوست. بیسمارک با شلیک از فاصله حدود ۱۵ کیلومتری رزم‌ناو نبرد بریتانیایی هود را به همراه بیش از ۱۴۰۰ نفر غرق کرد. بیسمارک چند دقیقه بعد با آتش خود آسیب جدی به نبردناو پرنس آو ولز وارد آورد. شناور بریتانیایی با ایجاد پوشش دود قصد فرار داشت. ناخدا دوم ارنست لیندمان، فرمانده بیسمارک اصرار داشت کشتی دشمن فلج شده است و به راحتی می‌توان کار آن را تمام کرد. با این حال، لوتینس به اسناد فرمان ردر، مخالف این کار بود و تلاش لیندمان برای متقاعد کردن او فایده‌ای حاصل نکرد. بدین شکل از پرنس آو ولز توانست از چنگ ناو گروه آلمانی بگریزد.
شناورهای آلمانی به سمت عمق اقیانوس اطلس رفتند و بریتانیایی‌ها رد آن‌ها را گم کردند. با وجود شکسته شدن سکوت رادیویی و مخابره گزارش به برلین از بیسمارک سبب شد بریتانیایی‌ها مجدداً بتوانند آن را رهگیری کنند. دو روز بعد یک قایق پرنده بیسمارک را مشاهده کرد. موجی از هواگردهای اژدرافکن بریتانیایی به سمت آن گسیل شد. نبردناو آلمانی عصرگاه روز ۲۶ مه مورد حمله هواگردها قرار گرفت. یکی از اژدرهای رها شده به سکان بیسمارک برخورد کرد و امکان چرخش را از آن گرفت. تلاش‌ها برای تعمیر این آسیب نتیجه‌بخش نبود. پریتس اویگن پیش از این از بیسمارک جدا شده بود و نمی‌توانست کمکی بکند. پیش‌بینی لوتینس از تاب آوری کمتر این رزم‌ناو درست از آب درآمد. روز ۲۷ مه نیروی بسیار قدرتمندی از بریتانیایی‌ها به سمت بیسمارک رفت. در نتیجه حملات، نبردناو بیسمارک ساعت ۱۰:۴۰ صبح غرق شد. در این حادثه حدود ۲٬۱۰۰ تن از سرنشینان شناور از جمله دریاسالار گونتر لوتیِنس جان باختند. تنها ۱۱۰ نفر نجات یافتند. بریتانیایی‌ها تلاش چندانی برای نجات آلمانی‌ها نکردند. از این اقدام به گونه جنایت جنگی یاد شده است.
پیتر آبراهامز

| پیتر آبراهامز Peter Abrahams | پیتر آبراهامز Peter Abrahams |
| --- | --- |
پیتر آبراهامز (عکس اثر کارل ون وکتن، ۱۹۵۵): پیتر آبراهامز (عکس اثر کارل ون وکتن، ۱۹۵۵)
زاده: پیتر هِنری آبراهامز دراس Peter Henry Abrahams Deras ۳ مارس ۱۹۱۹
درگذشته: ۱۸ ژانویهٔ ۲۰۱۷ (۹۷ سال)
پیشه: رمان‌نویس، روزنامه‌نگار، صاحب‌نظر
ملیت: آفریقای جنوبی
کار(های) برجسته:  Mine Boy  (۱۹۴۶)؛ A Wreath for Udomo (۱۹۵۶)؛
پیتر هِنری آبراهامز دراس (انگلیسی: Peter Henry Abrahams Deras); (۳ مارس ۱۹۱۹ – ۱۸ ژانویهٔ ۲۰۱۷)، که معمولاً به عنوان پیتر آبراهامز شناخته می‌شود، یک رمان‌نویس، روزنامه‌نگار و مفسر سیاسی اهل آفریقای جنوبی بود که در سال ۱۹۵۶ در جامائیکا ساکن شد و برای زندگی آنجا را برگزید تا در سن ۹۷ سالگی به قتل رسید.