stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تئاتر نصر
تاریخچه

نصراله باقراف در سال ۱۲۹۴ در قسمت جنوبی گراند هتل، سالنی را بنا کرد و برای نخستین بار در آن تئاتر اجرا کرد. سپس تغییرات جدیدی در مهمانسرا و به تبع آن سالن به وجود آورد. سالنی بیضی شکل با غرفه‌هایی بود که تماشاگران در آن، سه یا چهار نفری نشسته فیلم می‌دیدند. در سال ۱۳۰۷ سینمای گراند هتل برای بانوان هم اجرا داشت و خانم‌ها از در گراند سینما و آقایان از در گراند هتل وارد می‌شدند. از آنجا که تماشاخانه گراند هتل تنها تماشاخانه آبرومند شهر بود، خواهان زیاد داشت و اهالی هنر برای اجرا تئاتر باید وقت می‌گرفتند.
با افتتاح تماشاخانه دایمی تهران در اول دی ماه ۱۳۱۹ و اجرای نمایش‌های منظم هفتگی در مکان هنرستان هنرپیشگی و به دلیل استقبال پایتخت نشینان از تئاتر و محدودیت ظرفیت تماشاخانه هنرستان هنرپیشگی، سید علی خان نصر با کمک رئیس کل شهربانی در اوایل اردیبهشت سال ۱۳۲۰ سالن گراند هتل را که در آن زمان شعبه ای از بنگاه سینمای دیده بان بود، به مبلغ سه هزار ریال اجاره کرد و حدود ۲۵ هزار ریال هم از محل بودجه هنرستان هنرپیشگی برای مرمت و تبدیل غرفه‌های کوچک به سالنی با صندلی هزینه کرد تا تماشاخانه دایمی تهران ۷ الی ۹ شب پنجشنبه ۱۰ مهرماه ۱۳۲۰ در سالن گراند هتل افتتاح شد.
سیدعلی خان نصر شخصا ریاست این تماشاخانه را به عهده داشت، اما پس از آن که پست سفیر ایران در چین به او پیشنهاد شد، به دلیل فعالیت‌های سیاسی تصمیم گرفت مدیریت تماشاخانه را به احمد دهقان بسپارد و او مدیر داخلی تئاتر شد. در این زمان بر روی تماشاخانه نصر نام "تئاتر تهران" نهاده شد. در واقع از حدود یک سال بعد، احمد دهقان مدیریت این تماشاخانه را به عهده گرفت. احمد دهقان نماینده مجلس، مدیر مجله «تهران مصور» در ششم خرداد سال ۱۳۲۹ در دفتر همین تماشاخانه در خیابان لاله زار به دست حسن جعفری کارمند شرکت نفت ایران و انگلستان ترور شد.
تماشاخانه دائمی تهران تا سال ۱۳۲۹ پا برجا بود. در سال ۱۳۳۷ و پس از آن چندین بار دچار آتش سوزی شد، اما پس از تعمیر در سال ۱۳۴۱ به پاس خدمات ارزنده سید علی خان نصر که در بهمن ۱۳۴۰ فوت شده بود با عنوان "تئاتر نصر" بازگشایی شد اما به تدریج تالار دچار رکود شد تا آن که در اوایل انقلاب توسط کمیته امداد امام خمینی(ره) مصادره و نهایتاً تعطیل شد.
در سال ۱۳۶۷ واحد جهاد دانشگاهی برای احیا تئاتر نصر این مکان را اجاره و آن را بازگشایی کرد اما به دلیل فرسودگی و بی‌توجهی مسوولان سرانجام در مرداد ۱۳۸۱ در حین اجرای نمایش "سی و هفت شاهی جناب میرزا" تعطیل شد.
کار مرمت و بازسازی «تئاتر نصر» در فاز نخست بازسازی‌ این ساختمان در اردیبهشت ۱۳۸۷ آغاز شد اما در خرداد ماه این اقدامات به دلیل کمبود بودجه و اعتبار متوقف شد. در دی ماه همان سال اعلام شد که روند بازسازی منوط به تفاهم با کمیته امداد به عنوان مالک بنا می‌باشد. نهایتاً در تاریخ ۱۰ دی ۱۳۹۶ با امضای تفاهم‌نامه‌ای بین کمیته امداد امام خمینی به عنوان مالک و جهاد دانشگاهی که سرقفلی این بنا را در اختیار داشت با شهرداری تهران، تملک این بنا در اختیار سازمان زیباسازی شهرداری تهران درآمد تا این سالن نمایش تاریخی مورد مرمت و بازسازی قرار گرفته و تبدیل به موزه شود.
نگارخانه

نما از سمت روبرو (کوچۀ بوشهری)
تخسم

| تخسم | تخسم |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: گیلان
شهرستان: رشت
بخش: بخش مرکزی
دهستان: لاکان
جمعیت: ۲۳۱ نفر (سرشماری ۹۵)
تخسم، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رشت در استان گیلان ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان لاکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۵۰ نفر (۹۵خانوار) بوده‌است.
ترانسپورتر: سوخت‌گیری مجدد

| ترانسپورتر: سوخت‌گیری مجدد | ترانسپورتر: سوخت‌گیری مجدد |
| --- | --- |
کارگردان: کمیل دلامر
تهیه‌کننده: لوک بسون
نویسنده: لوک بسون
بر پایه: رابرت مارک کامن
بازیگران: اد اسکرین ری استیونسون لون چابالون یو ون‌شیا
موسیقی: الکساندر آذریا
شرکت تولید: کانال + تی‌اف۱ اروپاکورپ
توزیع‌کننده: رالیویتی مدیا
تاریخ‌های انتشار: ۲۰۱۵
مدت زمان: ۹۶ دقیقه
کشور: فرانسه چین
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۲۲ میلیون دلار
فروش گیشه: ۷۲ میلیون دلار
ترانسپورتر:سوخت‌گیری مجدد (انگلیسی: The Transporter: Refueled)یک فیلم اکشن-مافیایی بود که در سال ۲۰۱۵ (میلادی) به روی پرده سینماها رفت. جیسون استاتهام بازیگر نقش فرانک مارتین در مجموعه فیلم‌های ترانسپورتر به دلیل اختلافات مالی با تهیه‌کننده بر سر دستمزد حاضر به تکرار نقش نشد و پیشنهاد حضور در این فیلم را رد کرد. در نتیجه اد اسکرین جایگزین او شد.
خلاصه داستان

در جنوب فرانسه یک مأمور سابق گروه ویژه به نام فرانک مارتین (اد اسکرین) قصد دارد تا برای گرفتن انتقام به یک سازمان مخوف وارد شود اما…
بارلی‌باغ

بارلی‌باغ (به لاتین: Barlıbağ، تا ۱۹۹۴ نظامی Nizami) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان شمکور واقع شده است.
زندان مرکزی راولپندی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
fa (in English: Expected satiety): fa
موقعیت: راولپندی، پاکستان
مختصات: ۳۳°۲۹′۱۴٫۶۲″ شمالی ۷۳°۲′۲۴٫۴۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۴۸۷۳۹۴۴°شمالی ۷۳٫۰۴۰۱۳۶۱°شرقی﻿ / 33.4873944; 73.0401361
درجه امنیت: Maximum
ظرفیت: ۱۹۱۹
جمعیت: 4598 (تا تاریخ ۳ فوریه ۲۰۱۰)
باز شده: ۱۹۸۶
تحت مدیریت: حکومت پنجاب، پاکستان
رئیس: Mushtaq Ahmad Awan, Senior Superintendent of Jail
زندان مرکزی راولپندی که از آن به عنوان ادیاله هم یاد می‌شود یک زندان مشهور در پاکستان است؛ و حدود ۴ هزار و ۵۰۰ نفر به جرم ارتکاب جرایم مختلف از جمله قتل و ترور زندانی اند.
تخمدل (ورزقان)

تخمدل یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان ازومدل شمالی بخش مرکزی شهرستان ورزقان واقع شده‌است.
این روستا دارای حدود دویست خانوار و بیش از ۱۵۰۰نفر جمعیت می‌باشد.
پس از انقلاب این روستااز نعمت آب آشامیدنی، برق، تلفن، گاز طبیعی برخوردار گردید.
در پی همکاری ساکنان و شوراهای اسلامی و دهیار این روستا، تعریض کوچه‌ها و جدول کشی آبراه‌ها در این روستاانجام گرفته، احداث پارک ویژه کودکان و تکامل زمین فوتبال و... نیز از طرح‌های آتی این دهیاری هستند.
در ۲۱/۱۱/۸۷ نیز بیمارستان این روستاافتتاح گردید.
مردم این روستا به کشاورزی و دامپروری مشغولند، امروزه بیشتر جوانان این روستا در پی کار کردن در شهرهای بزرگ سرگردان نیستند و در شرکتهای تابعه معدن مس سونگون مشغول به کار می‌باشند.
اماکن تاریخی

قلعه تپه باشی از آثار دیدنی این روستاست که در ورودی شهر و در قله تپه ای در کنار  قبرستان روستا واقع شده است امروزه قلعه کاملا تخریب شده و تنها نقشه زمینی قلعه با بلوک روی زمین مشخص شده است. به گفته برخی قدمت این قلعه به دوره ساسانیان بر میگردد.
پیر نام منطقه خوش آب و هوا و سرسبز در حدود 5 کیلومتری شمال این روستا است که در ناحیه شمالی تقسیمات محلی روستا واقع شده است.
دره شنی(قوملی دره)نام رودی خشک شده در بخش جنوبی تقسیمات محلی این روستاست که به گفته برخی از محلیان
در گذشته رودی پر آب بوده است.
تقسیمات محلی

مردم محلی روستا این روستا را به دو بخش جنوبی(آشاغلار) و شمالی(اوستلار) تقسیم کرده اند که اکثر باغات و مراتع کشاورزی در بخش جنوبی واقع شده است.
محمدحسین کبادی

محمدحسین کبادی متولد تهران، شناگر پروژه شنای طول خلیج فارس از امدادگران و جزو نیروهای واکنش سریع جمعیت هلال احمر ایران است. وی مسافت یک هزار و ۵۰ کیلومتری خلیج فارس را با هماهنگی جمعیت هلال احمر از استان هرمزگان شروع و در مدت ۸۵ روز تا اروندکنار در استان خوزستان شنا کرد.
کبادی این مسیر را با لباس غواصی، فین و در بعضی از قسمت‌های مسیر داخل محفظه ضد کوسه شنا کرد و در ۲۳ اسفند ۱۳۹۰ مسیر ۱۰۵۰ کیلومتری را در ۸۵ روز به پایان رسانید.
محمد کبادی با شنای مسافت ۱۰۵۰کیلومتری توانست دو رکورد نادر در تاریخ شنای جهان ثبت نماید: ۱- رکورد سریع و طولانی‌ترین مسافت شنا در آبهای آزاد جهان با شنای طول خلیج فارس و ثبت در کتاب گینس ۲- رکورد اولین انسانی که در طول تاریخ توانسته مسافت بالای ۱۰۰۰کیلومتر را شنانماید- ثبت در سازمان آبهای آزاد جهان در ایالات متحده آمریکا
روز پنجشنبه ۱۴ اردیبهشت به همت هلال احمر مراسمی برگزار شد و از محمد حسین کبادی و مجید انتظامی به عنوان سفیران صلح و نوعدوستی توسط رئیس‌جمهور تقدیر شد.
پروژه شنای طول خلیج فارس از ۲۸ آذرماه ۱۳۹۰ از جزیره هرمز آغاز شد و نقطه پایانی آن نیز اروندکنار در استان خوزستان بود. این پروژه با شعار خلیج تا ابد فارس و پیام صلح و انسان دوستی مردم ایران در مدت ۸۵ روز انجام شد.
پیشنهاد امارات

امارات متحده عربی برای اینکه این پروژه در مرز آبی این کشور اجرا شود مبلغ ۲/۵ میلیون دلار، بورسیه تحصیلی و اقامت در آمریکا را به وی پیشنهاد داده بودند که وی این پیشنهاد را رد کرده‌است.
تأثیر زبان عربی بر زبان فارسی

به دنبال تسخیر ایران به‌دست عرب‌های مسلمان که حدود دو قرن به طول انجامید، به تدریج زبان عربی جای زبان پهلوی (پارسی میانه) را گرفت. پس از آن‌که کتاب‌های پهلوی را ایرانیان مسلمان‌شده به عربی ترجمه کردند، کم‌کم، زبان عربی به زبان اهل قلم، نویسندگان، شاعران و فیلسوفان تبدیل شد و کاتبان و میرزاها نیز زبان عربی را برای انجام کارهای خود برگزیدند. در این دوره به تدریج، وام واژه‌های عربی زیادی وارد زبان فارسی شد و برخی واژه‌های پارسی نیز به زبان عربی راه یافت. با وجود این، ورود واژه‌های عربی به فارسی سبب دگرگونی کامل ساختار دستوری زبان پارسی نشد. در سده‌های اخیر کوشش‌های مقطعی برای پالودن زبان فارسی از واژه‌های عربی انجام شد؛ به‌ویژه در دوران پهلوی تلاش‌های سازمان‌یافته‌ای در این زمینه صورت گرفت.
بسیاری از تأثیرات زبان عربی بر زبان فارسی از آنجایی حاصل می‌گردند که در الفبای زبان عربی چهار حرف «گ چ پ ژ» وجود ندارد؛ و عرب‌زبان‌ها، به جای این ۴ حرف، بیشتر حرف‌های «ف ک ز ج، تش، ق» را استفاده می‌کنند؛ و همچنین حرف «ک» از زبان فارسی را نیز گاهی با حرف «گ» به‌صورت یکسان معرب می‌سازند.
درمورد «و» فارسی نیز عموماً آن را به «ف» تبدیل می‌کنند؛ به‌کار نبردن این حرف‌ها به‌خودیِ خود در یک زبان ایراد به‌شمار نمی‌رود، اما پس از ورود اسلام به ایران، الفبای عربی برای نوشتن خط فارسی به‌کار گرفته شد. هجوم زبان عربی باعث ایجاد تغییراتی در زبان فارسی شد و سبب فراموشی و گاهی نابودی برخی از واژه‌های ایرانی شده‌است.
این دگرگونی در زبان فارسی تا آن اندازه گسترش یافته که حتی نام زبان «پارسی» به «فارسی» تغییر یافته‌است.
برخی از لغات تغییر یافته در زبان پارسی، به‌دلیل نبودِ گ چ پ ژ در زبان عربی:
واژه‌های با واج «گ» (مانند گرگانی = جرجانی، زنگان = زنجان)
واژه‌های با واج «چ» (مانند چمکران = جمکران، چاچ‌رود = جاجرود)
واژه‌های با واج «پ» (مانند پارس = فارس، پردیس = فردوس، پیل = فیل، سپید = سفید، اسپند = اسفند، اسپ = اسب، اِسپَنج = اِسفَنج)
واژه‌های با واج «ژ» (کژ = کج، لاژورد= لاجورد، نماژ = نماز)
همچنین بسیاری از لغات فارسی که دارای واج‌های «گ چ پ ژ» بوده‌اند به‌جای دگرگونی در یک واج، به‌صورت یکپارچه با واژهٔ عربیِ دیگری جایگزین شده‌اند. (مانند کژدم>> عقرب، ژرفا>> عُمق، آرامگاه>> مقبره، واژه>> کلمه)
خط پارسی کنونی، فارسی‌شدهٔ خط عربی /کوفی و بصری (حیره) است که چهار حرف «پ»، «ژ»، «گ» و «چ» بدان افزوده شده‌است. خط حیره یا کوفی متأثر از خط پهلوی و اوستایی بوده‌است.
در یک تجربهٔ آزمایشی دایرهٔ کلمات مصنوعات فرهنگی، در میان چهار نمونه از چهار زبان با کلمات عربی، ۵۲ درصد کلمات اسپانیایی از زبان عربی اقتباس شده‌بود و این میزان در زبان پارسی تنها ۱۴ درصد بوده‌است. اما بر اساس این تجربهٔ آزمایشی، میزان کلمات عربی در زبان فنیِ اسپانیایی در زندگی روزمره، ۸ درصد و در زبان پارسی ۲۴ درصد بود.

ژان پِری می‌افزاید: اغلب واژگان عربی که در فارسی کاربرد دارند، به‌عنوان مترادف به‌کار می‌روند؛ برای نمونه، واژه «مریضِ» عربی با «بیمارِ» پارسی که می‌توانند یا در بسیاری از موارد به پارسی ترجمه شوند یا پیشتر ترجمه شده‌اند؛ همچون «تعلیم» که به «آموزش» تبدیل شده‌است.
پیشینه تازی‌گرایی

مقالهٔ اصلی: عربی‌سازی
پس از آنکه عرب‌های مسلمان بر ایران دست یافتند، سرانجام در زمان خلافت اموی، نخستین بار با فرمان حجاج بن یوسف ثقفی فرماندار عراق و سپس همه نیمه شرقی خلافت اسلامی اموی در زمان عبدالملک بن مروان، در سال ۶۹۷ میلادی، زبان نوشتاری پهلوی از دیوان (فهرست باج و جزیه) زدوده و عربی جایگزین آن شد تا دامنه گسترش زبان و فرهنگ عربی دیوانسالاری را نیز دربرگیرد. بدین‌گونه دبیران و دیوان‌سالاران عراق، ناگزیر عربی را برای نگهداری آمار باج و خراج برگزیدند.
راه آغازین برای بازیابی زبان فارسی

در خراسان بزرگ که فرایند پذیرش جزیه (مالیات اهل کتاب) و خراج (مالیات زمین) به گونهٔ آشتی‌جویانه روی داده و به اندازه پایدار سالانه‌ای مرزبندی شده بود، از آنجا که گردآورندگان آن بومی بوده و با پیشوایان دینی زرتشتی _که همچنان به پهلوی می‌نوشتند_ همکاری می‌کردند، چنین نکردند و این روند تا پایان خلافت اموی رخ نداد؛ حتی تلاش‌های نصر بن سیار نیز در این زمینه ناکام ماند. با آنکه زبان گفتاری مردمان ایران همچنان فارسی ماند، پس از آنکه برای پاسداری از فرهنگ ایرانی کتاب‌های پهلوی به‌دست ایرانیان مسلمان‌شده به عربی ترجمه‌شد، کم‌کم زبان عربی به زبان نوشتاری نویسندگان، شاعران و فیلسوفان تبدیل شد. در این دوره، اندک‌اندک بسیاری از واژه‌های عربی وارد زبان فارسی شد و برخی واژه‌های فارسی نیز به زبان عربی راه یافت؛ دسته‌ای از واژگان فارسی نیز با دگرگونی‌هایی به‌سان واژه‌سازی عربی دوباره به نوشته‌های فارسی راه گشودند.
بازیابی زبان فارسی پس از ورود زبان عربی

یعقوب لیث صفاری سرایندگان دربار خود را به فارسی سرودن به جای عربی سرایی واداشت. ابوعلی بلعمی وزیر دانشمند سامانی بود که با ترجمه تاریخ طبری (تاریخ بلعمی) و برانگیختن، زمینه‌سازی و همکاری در نخستین ترجمه فارسی قرآن با ترجمه تفسیر طبری این روال را پاس داشت و گسترانید. پس از وی فردوسی در شاهنامه این روند را به اوج رسانید. در این راه با رویکرد برابرسازی و واژه سازی، تلاشها در زمینه پیراستن زبان پارسی از واژگان عربی به دست دانشمندانی مانند ابن سینا (در دانشنامه علایی/رساله ای در شناخت نبض/رساله ای در ماهیت نفس/ظفرنامه)، ابوریحان بیرونی (کتاب دوزبانه التفهیم فی صناعه التنجیم) روی داد و شاگردان ابن سینا همچون مترجم گمنام رساله حی بن یقظان، ابوعبید جوزجانی (دنباله دانشنامه علایی) و دیگران پس از وی مانند ناصرخسرو (زاد المسافرین، جامع الحکمتین، وجه دین، گشایش و رهایش)، بابا افضل کاشانی (مدارج الکمال، ره انجام‌نامه، ساز و پیرایهٔ شاهان پرمایه ، ...) غزالی (کیمیای سعادت)، خواجه نصیر توسی (اخلاق ناصری) آن را دنبال کردند.
جایگاه کاربرد واژه‌های عربی در زبان فارسی

برابر برخی آمارهای نیازمند بررسی، در گفتگوهای روزانه ۱۰–۱۵٪ واژه‌ها خاستگاه عربی دارند. در زبان نوشتاری این نرخ وام‌واژه‌های عربی به ۲۵٪ می‌رسد و در واژه‌نامه‌ها این بسامد نزدیک به ۴۰٪ از واژگان زبان فارسی را دربر می‌گیرد؛ گرچه بسیاری از آن‌ها خود ریشه در پارسی میانه و گاه اوستایی داشته و پیشتر در زمان ساسانیان (گاهی به میانجی زبان آرامی) و سپس در دوران نویسندگان ایرانی آغاز دوران اسلامی با دگرگونی‌هایی به زبان فارسی راه پیدا کرده‌اند. شمار فراوانی از آنها نیز که در واژه‌نامه‌هایی همچون لغتنامه دهخدا یا برهان قاطع آمده‌اند، سالهاست که کاربرد خود را از دست داده‌اند. در این میان، بسیاری واژه‌ها نیز تنها در چند کتاب انگشت‌شمار کهن از نوشته‌های سخت و پیچیده روزگار گذشته (نثر مصنوع و مزیّن یا فنی و متکلف) مانند مرزبان‌نامه، یکی از ترجمه‌های کلیله و دمنه نوشته نصرالله منشی یا نوشته‌های تازه‌تری مانند جهانگشای نادری و درّه نادره نوشته میرزا مهدی منشی استرآبادی آمده و با آنکه دورافتاده و کم‌کاربرد بوده‌اند، در واژه‌نامه‌هایی همچون لغتنامه دهخدا و برهان قاطع فهرست شده‌اند، ولی در زمان خود نیز کاربرد چندانی نداشته‌اند.
دگرگونی زبان فارسی پس از ورود زبان عربی

هر زبانی بر حسب نیازهای خود، واژه‌هایی از زبان‌های بیگانه به وام می‌گیرد. این وامگیری نه تنها به خودی خود، خطری برای زبان وام‌گیرنده نیست، بلکه به پختگی و باروری آن نیز می‌افزاید. چنانچه در طی چهارده سده، ده‌ها هزار واژه و اصطلاح به تدریج از زبان عربی وارد زبان فارسی شده‌است و توانایی آن را برای بیان ظریفترین دقایق فکری و معنوی و هماهنگی با پیچیده‌ترین مسائل فرهنگی و علمی جهان فراهم کرده‌است.
با این همه، اگر ورود واژه‌های بیگانه به زبان، انبوه باشد و مهم‌تر از آن اگر هر واژه نه به‌تنهایی، بلکه همراه مشتقّات و ترکیبات خود در زبان نفوذ کند، ممکن است ساخت واژگان را تغییر دهد و اشتقاق واژه‌ها در زبان وام‌گیرنده تابع زبان وام‌دهنده شود. مانند واژه‌های نزاکت که از روی کلمهٔ «نازک» فارسی و فلاکت که ظاهراً از روی «فلک‌زدگی» در فارسی ساخته شده‌است یا برخی از واژه‌های فارسی مانند «کفش، کلاه، و مُهر» که به پیروی از قواعد عربی به صورت صیغهٔ مبالغهٔ «کفاش» و اسم مفعول «مکّلا» و «ممهور» درآمده است.
نفوذ زبان‌های بیگانه، به‌ویژه از آنجا باعث نگرانی است که دگرگونی‌های ساختی به بار آورد؛ یعنی در دستور زبان نفوذ کند. برخی از قواعد دستوری زبان عربی، علاوه بر تأثیراتی که در مقالهٔ «کاربردهای نادرست قواعد عربی در فارسی» آمده‌است، تأثیرهای صرفی دیگر مانند نشانه‌های جمع عربی هم در زبان فارسی داشته‌اند.
اثرات قاعده‌های عربی

قانون‌ها و قاعده‌های (دستور زبان) زبان عرب نیز بر فارسی اثر بسیاری گذاشته‌است؛ یکی از آن‌ها استفادهٔ جمع مکسر عربی است (مانند: ادویه، اَشرِبه، اغذیه، اساتید، بَساتین، دَساتیر، خوانین، دهاقین، بازارات، اساطیر، عشاق، میادین، اکراد، افاغنه، به‌ترتیب به‌جای دواها، شربت‌ها (نوشیدنی‌ها)، غذاها، استادان، بستان‌ها، دستورها، خان‌ها (یا خانان)، دهقان‌ها (یا دهقانان)، بازارها، استوره‌ها، عاشق‌ها (یا عاشقان)، میدان‌ها، کردها، افغان‌ها، که همگی با افزودنِ «ها» جمع بسته می‌شوند نه به‌صورت جمع مکسر عربی.
علامت جمع در فارسی «ها» و «ـان» و در محاوره در اکثر موردها، فقط «ـا» است، مانند: افغانیا، کُردا، بلوچا، مردا، خیابونا.
اثرات قاعده‌های عربی > نشانه‌های جمع عربی

امروزه فارسی‌زبانان ناچارند که در کنار نشانه‌های جمع فارسی (یعنی «ان» و «ها»)، نشانه‌های جمع عربی را نیز بیاموزند؛ به‌ویژه جمع با «ین» در معلّمین (معلمان)، مورّخین (مورخان)، محققّین (محققان)، مسافرین (مسافران) و مترجمین (مترجمان)؛ جمع با «ون» مانند روحانیون (روحانیان) و اجتماعیون (اجتماعی‌گرایان)؛ و جمع با «ات» در روحیات (روحیه‌ها)، تأثیرات (تاثیرها) و الزامات (الزام‌ها).
این شیوهٔ جمع بستن عربی حتی به واژه‌های فارسی نیز کشیده شده‌است، مانند: ویرایشات (ویرایش‌ها)، گزارشات (گزارش‌ها)، و بازرسان (بازرسان)؛ که البته جمع بستن واژه‌های فارسی با نشانه‌های عربی اشتباه است. حتی کاربرد جمع مکسّر عربی را در برخی واژه‌های فارسی نیز می‌بینیم، مانند دهاقین (دهگانان)، بساتین (بستان‌ها)، اساتید (استادان)، دراویش (درویشان)، فرامین (فرمان‌ها)، رنود (رندان)، بنادر (بندرها)، اکراد (کردان) و غیره. زمانی در دورهٔ صفویه، حتی «توپ و باروت» را نیز به «اتواپ و بواریت» جمع می‌بستند.
امروزه شیوهٔ جمع فارسی در حال برگشتن به سادگی نخستین خود (جمع به «ان» و «ها»)است. جز در مورد جمع به «ات» که در کنار واژه‌های پیشین مانند «دستورات (دستورها)، دهات (ده‌ها)، سفارشات (سفارش‌ها)، فرمایشات (فرمایش‌ها)، نوشتجات (نوشته‌ها)، سبزیجات (سبزی‌ها)» و ده‌ها نمونهٔ دیگر، واژه‌هایی مانند گزارشات (گزارش‌ها)، نگارشات (نگارش‌ها)، ویرایشات (ویرایش‌ها)، آزمایش‌های (آزمایش‌ها)، و گرایشات (گریش‌ها) هم شنیده می‌شود.
جمع‌بندی

با این همه، رابطهٔ زبان عربی و فارسی در طیّ سده‌های گذشته، بیشتر به صورت رابطه‌ای دوستانه و زاینده بوده‌است. گذشته از این، زبان عربی تا جایی که توانسته‌است بر زبان فارسی تأثیر گذاشته‌است و بعید است که در آینده بیش از این تأثیر کند. همچنین بسیاری از واژگان عربی که در فارسی کاربرد دارند، اکنون دارای مترادف فارسی نیز هستند؛ برای نمونه، واژه «مریضِ» عربی به «بیمارِ» فارسی یا «تعلیم» که به «آموزش» تبدیل شده‌است. خطری که امروزه زبان فارسی را تهدید می‌کند از سوی زبان‌های غربی (مانند انگلیسی) است؛ که در زمینهٔ وام‌واژه‌ها و مهم‌تر از آن گرته‌برداری (در سه شکل «اصطلاحات و ترکیبات»، «معنایی» و «نحوی») زبان فارسی را تهدید می‌کند.
تروتسکیسم

تروتسکیسم یا تروتئیسم (به انگلیسی: Trotskyism)، برداشتی از نظریه مارکسیسم از دیدگاه لئون تروتسکی است.
شاخه‌ای از مارکسیسم بر مبنای آرای لئون تروتسکی (۱۹۴۰–۱۸۷۹) است. تروتسکی، بجز نظریهٔ «انقلاب پیوسته»، نوآوری خاصی در مارکسیسم ارائه نکرد. نظریهٔ او در باب تفسیر انقلابی از مارکسیسم نیز در اساس همان تفسیر ولادیمیر لنین است. تروتسکیسم با برداشتی که از شرایط انقلابی و رسالت انقلاب بلشویک‌ها داشت در برابر استالینیسم قرار گرفت. تروتسکی بر آن بود که روسیه باید به یک پایگاه انقلاب کمونیستی در جهان تبدیل شود و موج انقلاب از روسیه بی‌امان به سراسر جهان فرا برده شود. اما ژوزف استالین خواستار ساختن «سوسیالیسم در یک کشور» بود و بر آن بود که روسیه باید در مقام یک دژ تسخیر ناپذیر در برابر ضدانقلاب نگهداری شود.
تروتسکیسم پس از مرگ تروتسکی، تنها در یک کشور به صورت یک نیروی سیاسی توانمند درآمد و به حکومت دست یافت. در دیگر کشورها تروتسکیست‌ها به صورت گروه‌های کوچک انقلابی، با کشاکش‌هایی بر سر باورهای فرقه‌ای، باقی مانده‌اند. در سال‌های بعد با افت استالینیسم و کاسته شدن از جاذبهٔ چین و مائوئیسم، تروتسکیسم در میان جوانان انقلابی چپ در جهان از جاذبهٔ بیشتری برخوردار شده‌است.
نظریات تروتسکی در میان برخی نهضت‌های سیاسی جهان مقبولیت خاصی یافته‌است، برای نمونه در ونزوئلا، کمیته ایجاد مارکسیسم بین‌الملل تماس‌هایی با هوگو چاوز رئیس‌جمهور ونزوئلا برقرار نموده‌است. همچنین بسیاری از احزاب تروتسکیسم در کشورهای توسعه‌یافته مانند بریتانیا، فرانسه، آلمان و ایتالیا فعال هستند. با این وجود، به‌طور کلی، نظریات تروتسکی هرگز در جوامع کمونیستی بین‌المللی، مخصوصاً پس از تبعید شدن تروتسکی، مقبولیت پیدا نکرد و بلوک شرق نیز از این مسئله مستثنی نبود. حتی این مسئله پس از سخنرانی پنهانی و به تبع آن زوال استالینیسم و مائوئیسم هم ادامه یافت. امروزه با وجود اینکه نهضت‌های تروتسکیستی در بسیاری از کشورهای جهان فعالیت زیادی دارند، نهضت‌های کمونیستی و مخصوصاً طبقه کارگر، تروتسکیسم را به عنوان یک نهضت مهم که بتوان با آن همراه شد در نظر نمی‌گیرند؛ بنابراین می‌توان گفت: تروتسکیسم همواره در ایجاد یک جنبش اجتماعی عمومی که قادر به براندازی دولت‌های سرمایه‌داری است ناموفق بوده‌است.
ترانه‌شناسی فرهاد مهراد

| فرهاد | فرهاد |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: فرهاد مهراد
نام(های) دیگر: فرهاد
زاده: ۲۹ دی ۱۳۲۲ تهران، ایران
درگذشته: ۹ شهریور ۱۳۸۱ پاریس، فرانسه
ژانر: موسیقی پاپ فارسی، راک ایرانی
ساز(ها): پیانو، گیتار
سال‌های فعالیت: ۱۳۴۲–۱۳۵۷ ۱۳۷۲–۱۳۸۱
همکاری‌های مرتبط: بلک کتس
سازهای اصلی: سازهای اصلی
پیانو، گیتار: پیانو، گیتار
فرهاد مِهراد، خواننده، آهنگ‌ساز و نوازندهٔ پاپ راک اهل ایران بود. وی از خوانندگان صاحب نام راک ایرانی بود که نخستین آلبوم راک اند رول انگلیسی ایران را منتشر کرد.
تک آهنگ‌ها

| شماره | نام ترانه | ترانه‌سرا | آهنگساز | تنظیم کننده |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | وحدت | سیاوش کسرایی | اسفندیار منفردزاده | اسفندیار منفردزاده |
| ۲ | کودکانه | شهیار قنبری | اسفندیار منفردزاده | اسفندیار منفردزاده |
| ۳ | آوار | شهیار قنبری | فرهاد | آندرانیک |
| ۴ | سقف | ایرج جنتی عطایی | اسفندیار منفردزاده | اسفندیار منفردزاده |
| ۵ | گنجشکک اشی مشی | مثَل قدیمی | اسفندیار منفردزاده | اسفندیار منفردزاده |
| ۶ | مرد تنها (رضا موتوری) | شهیار قنبری | اسفندیار منفردزاده | اسفندیار منفردزاده |
| ۷ | نجواها | شهیار قنبری | اسفندیار منفردزاده | فرهاد مهراد |
| ۸ | خسته (زنجیری) | تورج نگهبان | محمد اوشال | محمد اوشال |
| ۹ | جمعه (خداحافظ رفیق) | شهیار قنبری | اسفندیار منفردزاده | اسفندیار منفردزاده |
| ۱۰ | شبانه (کوچه‌ها) | احمد شاملو | اسفندیار منفردزاده | اسفندیار منفردزاده |
| ۱۱ | آئینه‌ها (مسخ) | اردلان سرفراز | حسن شماعی زاده | منوچهر اسلامی |
| ۱۲ | هفتهٔ خاکستری | شهیار قنبری | واروژان | واروژان |
| ۱۳ | شبانه ۲ (شهیدای شهر) | احمد شاملو | اسفندیار منفردزاده | اسفندیار منفردزاده |
| ۱۴ | اسیر شب | عباس صفاری | محمد اوشال | محمد اوشال |
:
موسیقی فیلم

| نام ترانه | ترانه‌سرا | آهنگساز | تنظیم | فیلم |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| مرد تنها | شهیار قنبری | اسفندیار منفردزاده | اسفندیار منفردزاده | رضا موتوری |
| شبانه ۱ | احمد شاملو | اسفندیار منفردزاده | اسفندیار منفردزاده | رضا موتوری |
| خسته | عباس صفاری | محمد اوشال | محمد اوشال | زنجیری |
| آوار | شهیار قنبری | فرهاد | آندرانیک | زنجیری |
| جمعه | شهیار قنبری | اسفندیار منفردزاده | اسفندیار منفردزاده | خداحافظ رفیق |
| نجواها | شهیار قنبری | اسفندیار منفردزاده | اسفندیار منفردزاده | خداحافظ رفیق |
| هفته خاکستری | شهیار قنبری | واروژان | واروژان |  |
:
بی‌جی‌ام-۷۱ تاو

|  تاو  |  تاو  |
| --- | --- |
موشک تاو شلیک شده از جیپ ام۱۵۱: موشک تاو شلیک شده از جیپ ام۱۵۱
نوع: موشک ضد تانک هدایت شونده
خاستگاه:  ایالات متحده آمریکا
تاریخچه خدمت: تاریخچه خدمت
خدمت: ۱۹۷۰-تاکنون
تاریخچه تولید: تاریخچه تولید
طراح: شرکت هواپیماسازی هیوز
تاریخ طراحی: ۱۹۶۳-۱۹۶۸
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
طول: ۱٫۱۶-۱٫۱۷ متر
قطر: ۰٫۱۵۲ متر
طول بال: ۰٫۴۶ متر
برد مؤثر: تا ۳٬۷۵۰ متر
وزن سر جنگی: ۳٫۹ تا ۵٫۹ کیلوگرم
سامانهٔ هدایت: ردیابی نوری، هدایت‌شونده سیمی
بی‌جی‌ام-۷۱ تاو (به انگلیسی: BGM-71 TOW) نوعی موشک هدایت‌شونده ضد تانک است که در دهه ۱۹۶۰ در شرکت هواپیماسازی هیوز طراحی شده و از سال ۱۹۷۰ به خدمت ارتش آمریکا پذیرفته شد.
تاو در کنار موشک روسی ۹کی۱۱ مالیوتکا یکی از دو موشک هدایت‌شونده پرتیراژ دنیا بوده‌است. این موشک هم قابلیت شلیک سطح به سطح و هم قابلیت شلیک هوا به سطح را دارد. کلمه تاو از ابتدای کلمات "Tube-launched, Optically tracked, Wire-guided" می آید که به معنی پرتاب شده از لوله، تعقیب شده نوری و هدایت شده با سیم هست.
خصوصیات

موتور این موشک دومرحله‌ای و از نوع سوخت جامد است. سامانه‌های پرتاب متعددی برای این موشک طراحی شده که شامل پرتابگرهای قابل حمل توسط پیاده‌نظام، پرتابگرهای نصب‌شونده بر روی خودروها و پرتابگرهای نصب‌شونده بر روی بالگرد می‌شود. موشک تاو در هیچیک از کشورهای کاربر آن از رده خارج نشده اما بهینه‌سازی‌های متعددی بر روی آن انجام شده‌است.
برد مفید این موشک ۶۵ تا ۳٬۷۵۰ متر، کالیبر آن ۱۵۲ میلی‌متر، وزن کلاهک آن ۳٫۹ کیلو در مدل‌های آ تا سی و ۵٫۹ کیلوگرم در مدل‌های دی تا اف، و وزن کل موشک در مدل‌های مختلف بین ۱۸٫۹ کیلو تا ۲۲٫۶ کیلو است.
قدرت نفوذ این موشک در زره حدود ۶۰ سانتی‌متر در مدل آ و بی و ۷۰ تا ۸۰ سانتی‌متر در مدل سی برآورد شده‌است. حداکثر سرعت موشک تاو ۲۷۸ متر بر ثانیه است و فاصله بین شلیک تا برخورد موشک با هدف در حداکثر برد مفید موشک ۲۰ ثانیه است که به معنای میانگین سرعت حدود ۱۸۷ متر بر ثانیه این موشک است.
به‌کارگیری در ایران

ایران از نخستین کشورهای واردکننده تاو بود و این کار را از سال ۱۹۷۱ انجام داد. تعداد موشک‌های تاو خریداری شده توسط ایران بسیار زیاد بود و در مجموع ۴٬۷۶۰ عدد از این موشک بین سال‌های ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۶ و ۱۹٬۰۶۴ عدد دیگر بین سال‌های ۱۹۷۶ تا ۱۹۷۹ خریداری شد. بین سال‌های ۱۹۸۵ و ۱۹۸۶ نیز ایران موفق به خرید ۲۰۰۸ موشک تاو دیگر از آمریکا طی قراردادهایی پنهانی معروف به ماجرای مک فارلین شد. خطوط مونتاژ و تعمیر آن هم در ایران راه‌اندازی شد و مذاکراتی هم با کارخانه هیوز در مورد تولید آن در ایران انجام گرفت.
موشک توفان مدل تولید ایران موشک تاو است که به صورت مهندسی معکوس تولید شده‌است.