ماشین انیگما
عملیات > مثالی از فرایند کدگذاری

جایگزینی کاراکترها توسط انیگما را می‌شد به صورت رشته‌ای از حروف که هر مکان آن با کاراکتری که جایگزین کاراکتر متناظر در الفبا خواهد شد پر می‌شود، توصیف کرد. برای مثال، ماشینی که A را با L و B را با U و C را با S و… Z را با J جایگزین می‌کرد را می‌شد به صورت زیر توصیف کرد:
LUSHQOXDMZNAIKFREPCYBWVGTJ
و کدگذاری یک کاراکتر خاص به وسیلهٔ این تنظیمات می‌توانست به صورت زیر نمایش داده شود:
D> LUS (H) LUSHQOXDMZNAIKFREPCYBWVGTJ
از آنجا که عملیات کدگذاری پیام توسط انیگما دنباله‌ای از این تنظیمات بود که هر کدام مربوط به یکی از کاراکترهای در حال رمز نگاری بودند، دنباله‌ای از این نمایش‌ها برای نمایش کل فرایند کدگذاری یک پیام به کار می‌رفت. برای مثال، فرایند کدگذاری اولین جمله از پیام معروف nitzὃD به صورت زیر بود:
RBBF PMHP HGCZ XTDY GAHG UFXG EWKB LKGJ
و می‌شد آن را به صورت زیر نمایش داد:
0001 F> KGWNT(R)BLQPAHYDVJIFXEZOCSMU CDTK 25 15 16 26
0002 O> UORYTQSLWXZHNM(B)VFCGEAPIJDK CDTL 25 15 16 01
0003 L> HLNRSKJAMGF(B)ICUQPDEYOZXWTV CDTM 25 15 16 02
0004 G> KPTXIG(F)MESAUHYQBOVJCLRZDNW CDUN 25 15 17 03
0005 E> XDYB(P)WOSMUZRIQGENLHVJTFACK CDUO 25 15 17 04
0006 N> DLIAJUOVCEXBN(M)GQPWZYFHRKTS CDUP 25 15 17 05
0007 D> LUS(H)QOXDMZNAIKFREPCYBWVGTJ CDUQ 25 15 17 06
0008 E> JKGO(P)TCIHABRNMDEYLZFXWVUQS CDUR 25 15 17 07
0009 S> GCBUZRASYXVMLPQNOF(H)WDKTJIE CDUS 25 15 17 08
0010 I> XPJUOWIY(G)CVRTQEBNLZMDKFAHS CDUT 25 15 17 09
0011 S> DISAUYOMBPNTHKGJRQ(C)LEZXWFV CDUU 25 15 17 10
0012 T> FJLVQAKXNBGCPIRMEOY(Z)WDUHST CDUV 25 15 17 11
0013 S> KTJUQONPZCAMLGFHEW(X)BDYRSVI CDUW 25 15 17 12
0014 O> ZQXUVGFNWRLKPH(T)MBJYODEICSA CDUX 25 15 17 13
0015 F> XJWFR(D)ZSQBLKTVPOIEHMYNCAUG CDUY 25 15 17 14
0016 O> FSKTJARXPECNUL(Y)IZGBDMWVHOQ CDUZ 25 15 17 15
0017 R> CEAKBMRYUVDNFLTXW(G)ZOIJQPHS CDVA 25 15 18 16
0018 T> TLJRVQHGUCXBZYSWFDO(A)IEPKNM CDVB 25 15 18 17
0019 B> Y(H)LPGTEBKWICSVUDRQMFONJZAX CDVC 25 15 18 18
0020 E> KRUL(G)JEWNFADVIPOYBXZCMHSQT CDVD 25 15 18 19
0021 K> RCBPQMVZXY(U)OFSLDEANWKGTIJH CDVE 25 15 18 20
0022 A> (F)CBJQAWTVDYNXLUSEZPHOIGMKR CDVF 25 15 18 21
0023 N> VFTQSBPORUZWY(X)HGDIECJALNMK CDVG 25 15 18 22
0024 N> JSRHFENDUAZYQ(G)XTMCBPIWVOLK CDVH 25 15 18 23
0025 T> RCBUTXVZJINQPKWMLAY(E)DGOFSH CDVI 25 15 18 24
0026 Z> URFXNCMYLVPIGESKTBOQAJZDH(W) CDVJ 25 15 18 25
0027 U> JIOZFEWMBAUSHPCNRQLV(K)TGYXD CDVK 25 15 18 26
0028 G> ZGVRKO(B)XLNEIWJFUSDQYPCMHTA CDVL 25 15 18 01
0029 E> RMJV(L)YQZKCIEBONUGAWXPDSTFH CDVM 25 15 18 02
0030 B> G(K)QRFEANZPBMLHVJCDUXSOYTWI CDWN 25 15 19 03
0031 E> YMZT(G)VEKQOHPBSJLIUNDRFXWAC CDWO 25 15 19 04
0032 N> PDSBTIUQFNOVW(J)KAHZCEGLMYXR CDWP 25 15 19 05
که در آن حروفی که بعد از نگاشت می‌آمدند، حروفی بودند که در آن مرحله در دریچه‌ها ظاهر می‌شدند (تنها تغییراتی که توسط اپراتور قابل مشاهده بود) و اعداد موقعیت فیزیکی هر روتور را نشان می‌داند.

نگاشت حروف برای یک تنظیمات خاص ماشین نتیجهٔ مجموعه‌ای از نگاشت‌ها بود که در هر جزء ماشین اعمال می‌شدند: حرف کدشده‌ای که از فرایند کدگذاری در یک بخش ماشین به دست می‌آمد به عنوان ورودی برای بخش دیگر ماشین به کار می‌رفت. برای مثال، گام چهارم در فرایند کدگذاری بالا را می‌توان باز کرد و نشان داد که هر کدام از این مراحل از نمایش یکسانی برای نگاشت و حروف کدشده استفاده می‌کردند:
G> ABCDEF(G)HIJKLMNOPQRSTUVWXYZ
   P EFMQAB(G)UINKXCJORDPZTHWVLYS         AE.BF.CM.DQ.HU.JN.LX.PR.SZ.VW
   1 OFRJVM(A)ZHQNBXPYKCULGSWETDI  N  03  VIII
   2 (N)UKCHVSMDGTZQFYEWPIALOXRJB  U  17  VI
   3 XJMIYVCARQOWH(L)NDSUFKGBEPZT  D  15  V
   4 QUNGALXEPKZ(Y)RDSOFTVCMBIHWJ  C  25  β
   R RDOBJNTKVEHMLFCWZAXGYIPS(U)Q         c
   4 EVTNHQDXWZJFUCPIAMOR(B)SYGLK         β
   3 H(V)GPWSUMDBTNCOKXJIQZRFLAEY         V
   2 TZDIPNJESYCUHAVRMXGKB(F)QWOL         VI
   1 GLQYW(B)TIZDPSFKANJCUXREVMOH         VIII
   P E(F)MQABGUINKXCJORDPZTHWVLYS         AE.BF.CM.DQ.HU.JN.LX.PR.SZ.VW
 F <KPTXIG(F)MESAUHYQBOVJCLRZDNW
در اینجا کدگذاری با اولین «نگاشت» که نمایانگر صفحه کلید بود شروع می‌شد (که تأثیری نداشت)، و بعد از آن نگاشت توسط صفحهٔ سیم‌بندی‌شده با AE.BF.CM.DQ.HU.JN.LX.PR.SZ.VW انجام می‌شد، که بر روی G اثری نداشت، سپس روتور هشتم در مکان ۳ وارد کار می‌شد که G را به A نگاشت می‌کرد. بعد از آن روتور ششم در مکان ۱۷، A را به N تبدیل می‌کرد و در نهایت صفحهٔ سیم‌بندی که B را به F نگاشت می‌کرد، نگاشت کلی را تولید می‌کرد و گام آخر به این صورت نمایش داده می‌شد: G به F.