stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تفسیر کتاب‌الله
نویسنده(ها) > ابوالفضل دیلمی

پیش از سده چهاردهم اطلاعات چندانی از نویسندهٔ تفسیر کتاب‌الله موجود نبود؛ تا این که بنا بر نقل‌های آقا بزرگ تهرانی مشخصات «ابوالفضل بن شهردویر دیلمی» مشخص شد. آقا بزرگ نسخه‌ای کامل از این اثر را در نجف یافته و از کتابی به نام مطلع البدور بهره برده  بود، که خود این کتاب نقلی از نوشتهٔ یوسف حاجی دیلمی است. بنا بر این اطلاعات، وی از یک خاندان زیدی در دیلمان بوده است، که برخی از خویشاوندانش نیز دارای تألیفاتی هستند و خود در قرن هشتم هجری در روستای «مرکال» می‌زیسته‌است. ابوالفضل دیلمی همچنین کتاب کلامی دیگری با نام دلائل التوحید را نیز نوشته است.
آقا بزرگ در نوشته‌های خود خاندان مذکور را متعلق به قرن هشتم هجری دانسته؛ ولی حسن انصاری، مورخ معاصر، معتقد است که وی به خاطر اشکالی که در منابع اولیه‌اش وجود داشته، دچار اشتباه شده‌است و ابوالفضل دیلمی می‌بایست در نیمهٔ قرن هفتم هجری تفسیر کتاب‌الله را نوشته باشد. او برای اثبات این مسئله به چندین منبع از زیدیان یمن و مکاتبات میان یوسف بن الحسن (پدربزرگ ابوالفضل دیلمی) و یکی از امامان زیدی یمن در قرن ششم هجری استناد کرده‌است.
بنا بر مطالبی که در تفسیر آمده‌است، مشخص است که ابوالفضل دیلمی یک شیعه زیدی بوده‌است؛ چنان‌که علاقه ویژه‌ای به زید بن علی نشان داده است و آرا و روایاتش را بیان می‌کند، وی تنها یکی از فرزندان علی بن ابی‌طالب را جانشین او می‌داند، پس از نام ائمه زیدی «ع» (کوتاه‌شدهٔ علیه‌السلام) می‌گذارد و در مسائلی چون «خالی نبودن زمانه از حجت» و رجعت نظرات شیعیان امامی را مردود می‌داند و همچنین توجه خاصی به ناصرالحق اطروش دارد. از آخرین مورد می‌توان حدس زد که وی از زیدیان ناصری بوده‌است.
نویسنده(ها) > الحاقات

حبیب برجیان در بررسی نسخهٔ شماره ۱۷۹۸۲ مجلس می‌گوید ترجمه‌های طبری الحاقی است و گویا غرض نویسندگان آیات این بوده است که تنها در این نسخه متون عربی قرار داشته باشد. او در ادامه می‌گوید مترجم(ها) در فضای میان سطور آیات و حاشیه‌های آیات یا حاشیهٔ صفحات آنقدر فضای خالی داشته‌اند که بتوانند متون تفسیر و ترجمه را وارد کنند. برجیان همچنین می‌گوید کمتر آیه‌ای به صورت کامل ترجمه شده و عموم ترجمه‌ها پاره‌پاره و شامل مفردات یا ترکیبات هستند. الزاماً تمامی آنان ترجمه نیستند و گاه تفاسیری نیمه طبری و نیمه فارسی یا عربی هستند و در برخی موارد تماماً تفسیری عربی آمده و گاهی در میان تفاسیر عربی نیز کلماتی به طبری ترجمه شده‌است. متون طبری با دو دست‌خط نوشته شده که یکی بزرگ‌تر است و با نسخ گرد نوشته شده و دیگری تازه‌تر و با بسامد کمتری است و نستعلیق ریز است. خط دوم فارسی‌گرایی بیشتری دارد. به‌طور مثال کاتب اول می‌گوید «دوجهی بن» و دومی می‌گوید «دوزخی آتش» (هر دو به معنای آتش دوزخ).
محمد عمادی نیز معتقد است زبان اولیهٔ اثر عربی بوده و غالب تفاسیر به این زبان نوشته شده و ترجمه‌ها و تفاسیر طبری در میان آن، نه به قصد یک ترجمه کامل طبری، بلکه برای توضیح و توجیه مخاطب، آمده‌است. وی همچنین می‌گوید بعید نیست که برخی از این ترجمه‌ها، بعدها توسط دیگر عالمان و طالبان زیدی، که به مطالعه اثر می‌پرداختند، به آن افزوده شده‌باشد؛ لذا برخلاف ترجمه‌های میان سطور قرآن، که احتمالاً اثر مؤلف نبوده‌اند و الحاقی هستند، تفاسیر حاشیه‌ای به گویش محلی و گاه عربی قاعدتاً اثر ابوالفضل دیلمی است.
ویژگی‌ها

نویسنده نامی برای این کتاب نگزیده و نام تفسیر کتاب‌الله یا تفسیر کلام‌الله از ترقیمه کتاب اخذ شده‌است. این تفسیر در دو مجلد است؛ جلد اول از آغاز قرآن تا پایان سورهٔ کهف و جلد دوم از آغاز سورهٔ مریم تا آخر قرآن را دربردارد.
ویژگی‌ها > شیوهٔ کتابت

شیوهٔ کتابت آن نیز به گونه‌ای است که در وسط صفحه آیات قرآن به خطی درشت کتابت شده و در حواشی بالا، یکی از طرفین و پایین آن مطالبی تفسیری آمده‌است. مطالب در ستون‌هایی آمده، ستون اول متن آیات با ترجمه، ستون دوم تفاسیر و ستون‌های بعدی جزئیات تفاسیر هستند. با کشیدن خطی، توضیحات هر واژه‌ای از قرآن به خود آن واژه متصل شده‌است.
آقا بزرگ تهرانی (که به نسخه‌ای در نجف دسترسی داشت) در الذریعة الی تصانیف الشیعة همین مطالب را آورده‌است و در توضیح ابوالفضل دیلمی می‌گوید «در نسخه‌های خطی قرآن زیدیه شمال، هر صفحه به سه یا چهار ستون تقسیم شده و در ستون‌های نخست آیات با ترجمه طبری آمده‌اند و در ستون بعدی تفسیر آیات می‌آید و در ستون‌های بعد از آن حواشی و توضیحات دیگری دربارهٔ تفاسیر آورده شده‌است و این تفاسیر با خطوطی به آیات مرتبط می‌شوند.»
همان‌طور که گفته شد، در اطراف هر برگ، تعلیقاتی نوشته‌اند که با خطی به محلی در میان آیات متصل شده، که نشان‌دهندهٔ درسی بودن تفسیر اخیر است و تعلیقات مذکور در حقیقت مطالب بیان شده در هنگام تدریس تفسیر است. شکل نگارش خاص تفسیر اخیر یعنی نگارش قرآن در وسط صفحه که تقریباً بخش اعظمی از هر صفحه را به خود اختصاص داده، باعث شده تا برخی از نسخه‌های موجود تفسیر توسط فهرست‌نگاران کتابخانه‌ها به عنوان قرآن معرفی شود؛ همچنین کثرت مطالب نقل شده از تفسیر کشاف به صورتی است که می‌توان تفسیر اخیر را گزیده‌ای زیدی از آن دانست. این خصلت سبب شده که برخی نسخه‌های تفسیر کتاب‌الله به عنوان تحریری البته تا حدی متفاوت از تفسیر کشاف معرفی شود.
ویژگی‌ها > شیوهٔ کتابت > آثار دارای شیوهٔ کتابت مشابه

نسخه‌های برجای مانده از این تفسیر، همگی از قرن نهم یا اوایل قرن دهم هستند و به یک شکل، شیوه و اندازه کتابت شده‌اند. همگی این نسخه‌ها متعلق به یک «سنت کتابت» هستند. این روش صفحه‌آرایی مختص به این کتاب نیست و آثار زیدی دیگری نیز در شرق گیلان و غرب مازندران از قرون نهم و دهم میلادی به همین شکل تعلیق‌نویسی و تفسیر شدند. این روش به خصوص در میان پیروان ناصریه رواج داشته‌است.
از قدیمی‌ترین آثاری که پیروان زیدی و ناصری شرق گیلان و غرب مازندران با سبک مختص خود نوشته‌اند، الإبانة اثر ابوجعفر هوسمی است که در قرن پنجم هجری نگاشته شده‌است. این کتاب مطالبی فقهی دربارهٔ ناصریان و برخی مطالب پراکنده دیگر ارائه می‌دهد و دارای شباهت‌هایی با تفسیر کتاب‌الله در سبک و سیاق نوشتن است. حاشیه‌ها به زبان بومی نیز در این کتاب که ۱۵۰ سال پیش از تفسیر کتاب‌الله نوشته شده، مشابهت دارد.
گویا این روش تعلیق‌نویسی در میان زیدیان گسترش یافته است. کتاب الکفایة فی علم الاعراب اثر ضیاء­الدین مکی (شاگرد جارالله زمخشری) با این روش کتابت در سه نسخه باقی مانده است. مقامات حریری نوشتهٔ قاسم بن علی حریری نیز از ترجمه‌های عربی به طبری دیگری است، که حائز اهمیت است. رسول جعفریان نیز به بررسی رساله‌ای پرداخته که در بخشی از آن بدون نام بردن از کسی، به «فساد» موجود در حکومت زیدیان گیلان انتقاد شده است و جعفریان از شباهت روش نگارش این کتاب به تفسیر کتاب‌الله سخن گفته‌است؛ این اثر در حوالی سال ۷۳۲ هجری با انشای ادبیانه‌ای نوشته شده است. همچنین محمدکاظم رحمتی، مورخ معاصر، نسخه‌هایی از نهج البلاغه نگاشته شده توسط عالمان زیدی نیشابور را با کمک شیوهٔ کتابت مذکور شناسایی کرده، که در قرن ششم هجری نوشته شده اند.
از قرون سوم تا ششم هجری (نهم تا دوازدهم میلادی)،  طبرستان و گیلان، سپس شهر ری در زمان آل بویه و بیهق در خراسان مراکز فکری اصلی زیدیه بودند. به تدریج جوامع زیدی ایران رو به زوال رفتند و میراث مکتوبشان دیگر روایت و منتقل نگردید. اگر انتقال آثار مکتوب زیدیان شمال ایران به یمن، در دوران یکپارچگی سیاسی زیدیان در قرن پنجم هجری نبود، می‌توان گفت کل میراث مکتوب این جنبش در ایران از بین می‌رفت. در عهد یکی از امامان زیدی یمن، به نام المنصور بالله، این انتقال فرهنگی به یمن در اوج خود بود. وی در ۶۱۴ هجری درگذشت و انتقال آثار مکتوب زیدیان ایران به یمن، که حال مرکز فکری زیدیه شده بود، متوقف گردید.
نسخه‌ها > نسخه‌های موجود در مجلس

نسخهٔ شمارهٔ ۱۲۲۷۸ کتابخانهٔ مجلس جلد اول تفسیر کتاب‌الله است. در انتهای این نسخه نیز افتادگی وجود دارد و تفسیر سوره کهف نیمه‌کاره است. این نسخه دارای ۳۱۸ صفحه در جلد مقوایی عطف تیماج است و قطع ۱۹×۲۷٫۵ سانتی‌متری دارد و تاریخی در آن ذکر نشده‌است. در قرن نهم یا دهم هجری کتابت شده و جایی از آن نام کاتب «شمس‌الدین خادم» ذکر شده‌است.
نسخهٔ شمارهٔ ۴۰۲۸ کتابخانهٔ مجلس که تنها جلد دوم کتاب در آن است و از سورهٔ مریم تا تفسیر آیهٔ نخست از سوره فلق است. گویا این نسخه دارای افتادگی است.
نسخهٔ دیگری از جلد دوم (سورهٔ مریم تا آخر) نیز با ترجمه فارسی و طبری کهن به شمارهٔ ۱۷۹۸۲ در مجلس نگهداری می‌شود. این نسخه ۳۸۸ برگ دارد و صحافی چرم بر آن نهاده‌اند. بخشی بزرگی از این جلد تفسیرهایی به زبان عربی است. کاتب این جلد شخصی به نام «احمد بن تائب سلار بن محمد کینارودی» است و در پنجشنبه مورخ ۱۵ رمضان ۸۹۰ هجری کار نگارش آن به پایان رسیده‌است. او این اثر را برای شخصی به نام «حاجی بن فقیه محمد بن نماور تنهجانی» نوشته بود. در دو برگ ابتدایی این نسخه یادداشت‌هایی وجود دارد که برگ نخست آن را شخصی به نام «محمد صالح غروی» نوشته؛ این یادداشت اطلاعات مفیدی دربارهٔ ناصر کبیر و داعی کبیر، دو حاکم علویان طبرستان، ارائه می‌دهد و احتمالاً از منبع زیدی دیگری استخراج شده‌است. همچنین کاتبان دیگری نیز در جای‌جای این نسخه یادداشت‌های پراکنده‌ای گذاشته‌اند. در برگ ۳۸۶-الف نکته‌ای آمده که بیان داشته کتاب به همراه چند اثر زیدی و غیر زیدی دیگر، بر جامانده از متعلقات سید هادی کیا (حاکم کیاییان، متوفی ربیع‌الاول ۹۶۸ ه‍) است.
شهاب‌الدین حسینی نجفی مرعشی پشت جلد نسخهٔ ۱۷۹۸۲ نوشته‌است: «آنچه به نظر حقیر آمد، پس از ملاحظهٔ بسیار مختصر: در حواشی آیات شریفه تفسیری است ملتقط از کشاف، بیضاوی، تفسیر ناصر کبیر، از ائمهٔ زیدیهٔ جد مادری سید مرتضی، تفسیر ابواسحاق ثعلبی، تفسیر سُدّی و کسی که تفسیر به امر او نوشته شد، اسمش ملا حاجی پسر فقیه مازندرانی دیلمی، از اعلام زیدیه می‌باشد. آنچه به نظر حقیر می‌رسد، تفسیر تألیف علامه بحّاثه شیخ مجدالدین مازندرانی است از اعلام زیدیه که در حدود سنه ۷۰۰ فوت شد (والعلم عندالله). نفاست نسخه از حیث قدم و مشتمل بودن بر لغات مازندرانی است و علاوه مشتمل است بر کلمات بعضی از علما زیدیه در تفسیر آیات شریفه قرآن»
کتابخانه مجلس شورای اسلامی با همکاری کتابخانه تخصصی تفسیر و علوم قرآنی (وابسته به دفتر آیت‌الله سیستانی)، دو نسخهٔ مربوط به مجلس (۱۲۲۷۸ و ۱۷۹۸۲) را به صورت تصاویر چاپی در قطع اصلی منتشر کرد و محمد عمادی حائری بر آن مقدمه‌ای نوشته‌است.
نسخه‌ها > دیگر نسخه‌ها

نسخه‌ای از جلد اول تفسیر کتاب‌الله به شمارهٔ ۲۷۷ در کتابخانهٔ ملک وجود دارد که هم ابتدا و هم انتهای آن افتادگی‌هایی دارند. این نسخه در آغاز قرن دهم هجری به خط نسخ در ۳۵۶ برگ ۲۹×۲۱٫۷ سانتی‌متری نوشته شده‌است.
نسخه‌ای هم در کتابخانهٔ مغنیساگل شهر مغنیسا، در آیدین ترکیه، موجود است. این نسخه از جلد دوم است و حاشیه‌هایی دربارهٔ رخدادهای تاریخی و مالکان این نسخه را تشریح کرده‌اند. محمدتقی دانش‌پژوه در فهرست میکروفیلم‌های کتابخانهٔ مرکزی دانشگاه تهران تمامی این حاشیه‌نویسی‌ها به زبان عربی را آورده‌است. این جلد به شمارهٔ Ketablike 127 در ۴۱۲ برگ به خط نسخ و متعلق به قرن نهم هجری است. این جلد در مدرسهٔ فقیه محمد تلجانی، واقع در روستایی به نام «سنگرپشت»، کتابت شده و در سیاماه تقویم طبری در سال ۸۹۹ و در یک روز جمعه به پایان رسیده.
نسخه‌ای از جلد دوم این تفسیر در ساری نزد خاندان سورتیجی نگهداری می‌شود. این نسخه که حبیب برجیان از آن یاد کرده، دارای ۲۵۰ صفحه با قطع ۲۰×۳۰ است. این جلد بیش از یک‌سوم قرآن را شامل می‌شود و برخی آیات پایانی را در برندارد.
نسخه‌ای از تفسیر کتاب‌الله در اسکاتلند است و در لژ بزرگ اسکاتلند نگهداری می‌شود. الول ساتن، ایران‌شناس بریتانیایی، این نسخه را مورد بررسی جامع خود قرار داده‌است.
همچنین رحمتی تعداد دیگری از نسخه‌های این کتاب را با توجه به شیوهٔ کتابت در فهرست‌های مرتبط با نسخ خطی (دنا و فنخا) یافت؛ که نسخه‌های زیر از آن جمله‌اند:
نسخهٔ کتابخانهٔ صدوقی در یزد به شمارهٔ ۹۵ نیز پیدا شد که ابتدا به عنوان یک قرآن خطی فهرست‌گذاری شده بود. این جلد کتاب ۳۵۲ برگ دارد و نیمهٔ نخست قرآن را شامل می‌گردد. کتابت توسط فردی به نام «یوسف بن رستم»، ساکن «بلالم»، برای «فقیه سلیمان بن فقیه حسن جماستانی» در یکشنبه ۱۷ صفر سال ۸۸۴ انجام شده.
نسخهٔ موجود در کتابخانهٔ آستان قدس رضوی در مشهد، به شمارهٔ ۲۱۳۹۳ که کتابتش را «احمد بن سلار کینارودی»، برای «نورالله بن علی اشکوری» در پنجشنبه ۷ رمضان سال ۸۸۹، انجام داده است. این دومین نسخه‌ای است که توسط کینارودی کتابت شده و نسخهٔ ۱۷۹۸۲ کتابخانهٔ مجلس هم توسط او نوشته شده. اما کسی که سفارش کتابت را انجام داده، متفاوت است. نسخهٔ مشهد مجلد دوم کتاب را شامل می‌شود و یک سال پس از جلد اول آن نوشته شده است.
شمارهٔ ۶۲ و ۶۳ در کتابخانهٔ فرید بن عبدالوهاب تنکابنی در شهر رامسر یافت شده است. به دلیل ناقص بودن ابتدا و انتهای شمارهٔ ۶۲ (فنخا، ج ۸، ص ۵۴۲)، مشخص نشده که این نسخه از کدام جلد تفسیر کتاب‌الله است؛ ولی شمارهٔ ۶۳ (فنخا، ج ۸، ص ۵۵۱) جلد دوم تفسیر است.
شمارهٔ ۱۲۵۶۶ (فهرست، ج ۳۱، ص ۶۵۱) در کتابخانه آیت الله مرعشی، که جلد دوم تفسیر کتاب‌الله است.
کتابخانهٔ  آیت الله نجومی کرمانشاهی که مشتمل بر جلد اول تفسیر است و کاتب آن «برهان بن حسین بن حسن» ذکر شده و تاریخ پایان کتابت چهارشنبه ۱۰ محرم ۸۹۶ است. نسخهٔ اخیر دارای حاشیه‌نویسی‌هایی می‌باشد.
یک ترجمه از قرآن به زبان دیلمی در کتابخانه آستان قدس رضوی به شماره ۴۹۷۵ وجود دارد که تفاوت‌های بسیاری با تفسیر کتاب‌الله دارد. ترجمه دیلمی قرآن برخلاف نسخه‌های تفسیر کتاب‌الله، ترجمه‌های کاملی از متن قرآن ارائه می‌دهد؛ در حالی که در تفسیر کتاب‌الله هدف ترجمهٔ آیات نبوده و صرفاً معنای برخی کلمات زیر آن‌ها یادداشت شده‌است؛ لذا آیاتی در کتاب‌الله وجود دارند که هیچ ترجمه‌ای بر آن‌ها وجود ندارد ولی در ترجمهٔ دیلمی قرآن این آیات به صورت کامل ترجمه شده‌است. علاوه بر این تفاوت، از واژگان و جملات متفاوتی در این دو اثر استفاده شده که می‌تواند بر اثر سبک شخصی نویسنده یا یکسان نبودن زمان و مکان نگارش کتاب‌ها بوده باشد.
ساگو

ساگو.
ساگو (Sagu Metroxylon) یک نشاسته بدست آمده از مغز میوه از ساقه درخت نخل ساگو است. این ماده غذایی بسیاری از مردم در گینه نو و جزایر مولوکو از آن است به نام Saksak و Sagu نام می‌برند. ساگو را می‌توان از مغازه‌های عطاری تهیه نمود. این نوع حلوا در هرمزگان و شهرستان‌های استان بوشهر ( کنگان , جم و عسلویه ) در خانه‌ها تهیه می‌شود و همراه با قهوه عربی سرو می‌شود. طرز تهیه آن به‌طور سنتی است، پخته و خورده می‌شود. شکل‌های مختلف مانند مخلوط با آب جوش به صورت یک خمیر، یا به عنوان یک کلوچه از آن استفاده می‌گردد.
ساگو مانند بسیاری از نشاسته دیگر، و هم ساگو و هم نشاسته کاساو (یا مانیوک) به صورت دانه‌دانه تولید می‌شوند. دانه ساگو در ظاهر شبیه به دانه کاساو (یا مانیوک) است، و هر دو ممکن است در بعضی از خوراکی‌ها به‌جای هم استفاده شوند. این تشابه باعث سردرگمی در برخی از نام‌های خوراکی‌ها ساخته شده با دانه‌های آن دو است.
صد گرم ساگوی خشک ۳۵۵ کالری تولید می‌کند، از جمله به‌طور متوسط ۹۴ گرم کربوهیدرات، ۰٫۲ گرم پروتئین، ۰٫۵ گرم فیبر غذایی، ۱۰ میلی‌گرم کلسیم، ۱٫۲ میلی‌گرم آهن، و مقادیر ناچیز از چربی، ویتامین ب، کاروتن (ویتامین آ) و ویتامین ث. ساگو می‌تواند برای هفته‌ها و ماه‌ها در بدن ذخیره شود، هر چند پس از آن که در دستگاه گوارش هضم و جذب شد، به‌طور کلی سریعاً جذب بدن می‌شود.
جانیس استرنگا

جانیس استرنگا (انگلیسی: Jānis Strenga؛ زادهٔ ۱۶ فوریهٔ ۱۹۸۸) ورزشکار بابسلد اهل لتونی است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده‌است.
تعطیلات در خورشید

"تعطیلات در خورشید" آهنگی از گروه انگلیسی Sex Pistols است. در ۱۴ اکتبر ۱۹۷۷ به عنوان چهارمین تک‌آهنگ گروه و همچنین تک‌آهنگ از آلبوم آن‌ها به نام بیخیال این مزخرفات، سکس پیستولز از راه رسیده. آهنگ شماره ۸ در بریتانیا موفق شد، ثابت کرد که آخرین آهنگ با خواننده جان لیدون به مدت ۳۰ سال است. استیو جونز و پل کوک یک تک آهنگ دیگر به نام " هیچ کس بی گناه نیست " را با رونی بیگز ضبط کردند، و سید ویسیوس کاورهای انفرادی " My Way " و " Somethin' Else " را با نام پیستولز ضبط کرد. رولینگ استون این آهنگ را در رتبه ۴۳ از ۱۰۰ آهنگ برتر گیتار تمام دوران قرار داد.
لارس نلسون

لارس نلسون (انگلیسی: Lars Nelson؛ زادهٔ ۱۹ اوت ۱۹۸۵) اسکی‌باز صحرانوردی اهل سوئد است.
وپیتون، داکوتای شمالی

مکان
| Wahpeton, North Dakota | Wahpeton, North Dakota |
| --- | --- |
شهر: شهر
Dakota Avenue in downtown Wahpeton in 2007: Dakota Avenue in downtown Wahpeton in 2007
Location of Wahpeton, North Dakota: Location of Wahpeton, North Dakota
ایالت: داکوتای شمالی
شهرستان: Richland
حکومت: حکومت
 • Mayor: Jim Sturdevant
 • Finance Director: Darcie Huwe
مساحت: مساحت
 • کل: ۵٫۲۹ مایل مربع (۱۳٫۷۰ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۵٫۲۹ مایل مربع (۱۳٫۷۰ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۹۶۵ فوت (۲۹۴ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۷٬۷۶۶
 • برآورد (2011): ۷٬۷۳۱
 • تراکم: ۱۴۶۸٫۱/مایل مربع (۵۶۶٫۸/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کدs: 58074-58076
کد منطقه: 701
FIPS code: 38-82660
GNIS feature ID: 1033621
Highways: ND 13, ND 210
وبگاه: wahpeton.com
وپیتون(به انگلیسی: Wahpeton) شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۷٬۷۶۶ نفر بوده‌است.
اد سامپسون

| اد سامپسون | اد سامپسون |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۳ دسامبر ۱۹۲۱
درگذشت: ۲۶ اوت ۱۹۷۴ شهرستان کوچیچینگ
ملیت: ایالات متحده آمریکا
اد سامپسون (انگلیسی: Ed Sampson; ۲۳ دسامبر ۱۹۲۱ – ۲۶ اوت ۱۹۷۴) بازیکن هاکی روی یخ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
المپیک زمستانی ۲۰۰۲

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نشانی المپیک زمستانی ۲۰۰۲: نشانی المپیک زمستانی ۲۰۰۲
مکان: سالت لیک سیتی، ایالات متحده
شعار: آتش درون را شعله‌ور کنید انگلیسی: Light the Fire Within)
کشورها: ۷۸
ورزشکاران: ۲٬۳۹۹ (۱٬۵۱۳ مرد، ۸۸۶ زن)
رویدادها: ۷۸ در ۷ ورزش (۱۵ رشته)
افتتاحیه: ۸ فوریهٔ ۲۰۰۲
اختتامیه: ۲۴ فوریهٔ ۲۰۰۲
افتتاح‌کننده: رئیس‌جمهور جرج دابلیو. بوش
پایان‌دهنده: رئیس کمیته بین‌المللی المپیک ژاک روگ
مشعل: اعضای تیم هاکی المپیک ۱۹۸۰ ایالات متحده، به رهبری کاپیتان تیم مایک اروتسیونه
ورزشگاه: ورزشگاه رایس–اکلیز
زمستانی→ ۱۹۹۸ ناگانو۲۰۰۶ تورینو ←  تابستانی→ ۲۰۰۰ سیدنی۲۰۰۴ آتن ←  پارالمپیک زمستانی ۲۰۰۲: زمستانی→ ۱۹۹۸ ناگانو۲۰۰۶ تورینو ←  تابستانی→ ۲۰۰۰ سیدنی۲۰۰۴ آتن ←  پارالمپیک زمستانی ۲۰۰۲
بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۰۲ (به انگلیسی: XIX Olympic Winter Games) در شهر سالت لیک سیتی مرکز ایالت یوتا، ایالات متحده آمریکا برگزار شد. تاریخ شروع این بازی‌ها ۸ فوریه سال ۲۰۰۲ بود و در تاریخ ۲۴ فوریه سال ۲۰۰۲ پایان یافت.
در این دوره از بازی‌ها نروژ با ۱۳ طلا، ۵ نقره و ۷ برنز مقام اول این رقابت‌ها را به دست آورد. کشور آلمان با ۱۲ طلا، ۱۶ نقره و۸ برنز با یک پله سقوط نسبت به دوره قبل دوم شد. ایالات متحده آمریکا با۱۰ طلا، ۱۳ نقره و ۱۱ برنز مقام سوم را کسب کرد. تیم ایران نیز نتوانست هیچ مقامی به دست آورد.
ورزش‌ها

ورزش دوگانه
ورزش دوگانه (۸) (جزئیات)
بابسلد
بابسلد (۳) (جزئیات)
اسکلتون (۲) (جزئیات)
کرلینگ
کرلینگ (۲) (جزئیات)
هاکی روی یخ
هاکی روی یخ (۲) (جزئیات)
لژسواری
لژسواری (۳) (جزئیات)
اسکیت
اسکیت نمایشی (۴) (جزئیات)
اسکیت سرعت مسیر کوتاه (۸) (جزئیات)
اسکیت سرعت (۱۰) (جزئیات)
اسکی
اسکی آلپاین (۱۰) (جزئیات)
اسکی صحرانوردی (۱۲) (جزئیات)
اسکی نمایشی (۴) (جزئیات)
نوردیک ترکیبی (۳) (جزئیات)
اسکی پرش (۳) (جزئیات)
اسنوبردسواری (۴) (جزئیات)
کشورهای شرکت‌کننده

آندورا (۳)
آرژانتین (۱۱)
ارمنستان (۹)
استرالیا (۲۷)
اتریش (۹۰)
جمهوری آذربایجان (۴)
بلاروس (۶۴)
بلژیک (۶)
برمودا (۱)
بوسنی و هرزگوین (۲)
برزیل (۱۰)
بلغارستان (۲۳)
کامرون (۱)
کانادا (۱۵۰)
شیلی (۶)
چین (۶۶)
کاستاریکا (۱)
کرواسی (۱۴)
قبرس (۱)
جمهوری چک (۷۶)
دانمارک (۱۱)
استونی (۱۷)
فیجی (۱)
فنلاند (۹۸)
فرانسه (۱۱۴)
گرجستان (۴)
آلمان (۱۵۷)
بریتانیای کبیر (۴۹)
یونان (۱۰)
هنگ کنگ (۲)
مجارستان (۲۵)
ایسلند (۶)
هند (۱)
ایران (۲)
ایرلند (۶)
اسرائیل (۵)
ایتالیا (۱۱۲)
جامائیکا (۲)
ژاپن (۱۰۳)
قزاقستان (۵۰)
کنیا (۱)
کره جنوبی (۴۸)
قرقیزستان (۲)
لتونی (۴۷)
لبنان (۲)
لیختن‌اشتاین (۸)
لیتوانی (۸)
مقدونیه (۲)
مکزیک (۳)
مولداوی (۵)
موناکو (۵)
مغولستان (۴)
نپال (۱)
هلند (۲۷)
نیوزیلند (۱۰)
نروژ (۷۷)
لهستان (۲۷)
پورتوریکو (۲)
رومانی (۲۱)
روسیه (۱۵۱)
سان مارینو (۱)
اسلواکی (۴۹)
اسلوونی (۴۰)
آفریقای جنوبی (۱)
اسپانیا (۷)
سوئد (۱۰۲)
سوئیس (۱۱۰)
چین تایپه (۶)
تاجیکستان (۱)
تایلند (۱)
ترینیداد و توباگو (۲)
ترکیه (۳)
اوکراین (۶۸)
ایالات متحده آمریکا (۲۰۲) (میزبان)
ازبکستان (۶)
ونزوئلا (۴)
جزایر ویرجین (۸)
یوگسلاوی (۶)
جدول مدال‌ها

| رتبه | کشور | طلا | نقره | برنز | مجموع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  نروژ | ۱۳ | ۵ | ۷ | ۲۵ |
| ۲ |  آلمان | ۱۲ | ۱۶ | ۸ | ۳۶ |
| ۳ |  ایالات متحده آمریکا* | ۱۰ | ۱۳ | ۱۱ | ۳۴ |
| ۴ |  کانادا | ۷ | ۳ | ۷ | ۱۷ |
| ۵ |  روسیه | ۵ | ۴ | ۴ | ۱۳ |
| ۶ |  فرانسه | ۴ | ۵ | ۲ | ۱۱ |
| ۷ |  ایتالیا | ۴ | ۴ | ۵ | ۱۳ |
| ۸ |  فنلاند | ۴ | ۲ | ۱ | ۷ |
| ۹ |  هلند | ۳ | ۵ | ۰ | ۸ |
| ۱۰ |  اتریش | ۳ | ۴ | ۱۰ | ۱۷ |
| ۱۱ |  سوئیس | ۳ | ۲ | ۶ | ۱۱ |
| ۱۲ |  کرواسی | ۳ | ۱ | ۰ | ۴ |
| ۱۳ |  چین | ۲ | ۲ | ۴ | ۸ |
| ۱۴ |  کره جنوبی | ۲ | ۲ | ۰ | ۴ |
| ۱۵ |  استرالیا | ۲ | ۰ | ۰ | ۲ |
| ۱۶ |  جمهوری چک | ۱ | ۲ | ۰ | ۳ |
| ۱۷ |  استونی | ۱ | ۱ | ۱ | ۳ |
| ۱۸ |  بریتانیای کبیر | ۱ | ۰ | ۱ | ۲ |
| ۱۹ |  سوئد | ۰ | ۲ | ۵ | ۷ |
| ۲۰ |  بلغارستان | ۰ | ۱ | ۲ | ۳ |
| ۲۱ |  لهستان | ۰ | ۱ | ۱ | ۲ |
| ۲۱ |  ژاپن | ۰ | ۱ | ۱ | ۲ |
| ۲۳ |  اسلوونی | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۲۳ |  بلاروس | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| مجموع (۲۴ کشور) | مجموع (۲۴ کشور) | ۸۰ | ۷۶ | ۷۸ | ۲۳۴ |
مشعل المپیک زمستانی ۲۰۰۲
نیلز نیلسون (ورزشکار)

نیلز نیلسون (انگلیسی: Nils Nilsson; ۸ مارس ۱۹۳۶ – ۲۴ ژوئن ۲۰۱۷) بازیکن هاکی روی یخ، و بازیکن فوتبال اهل سوئد بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دیورگاردن اشاره کرد.
فریدون اصفهانیان

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
زاده:  ۱ آبان ۱۳۳۷  زنجان
| سال‌ها |   |  پست |  |
| ۱۳۶۰–؟ |   |  رئیس کمیته داوران |  |
فریدون اصفهانیان (زاده ۱ آبان ۱۳۳۷ در زنجان) داور سابق فوتبال اهل ایران است.
وی در تیم پرسپولیس زنجان و منتخب استان زنجان بازی می‌کرد اصفهانیان از سال ۱۳۶۰ به عنوان داور قضاوت خود را آغاز کرد و به عنوان داور بین‌المللی از داوری خداحافظی کرد و بعد از آن به عنوان ناظر داوری فعالیت خود را آغاز کرد.
وی در اردیبهشت ۱۳۹۱ به عنوان رئیس کمیته داوران فدراسیون فوتبال ایران انتخاب شده‌بود که در اسفند ۱۳۹۷ از این سمت استعفا داد.
فریدون اصفهانیان تا سال ۱۴۰۰ به مدت ۱۲ سال رئیس هیئت فوتبال استان زنجان بود.
دلفین پرتو

| دلفین پرتو | دلفین پرتو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۹ فوریهٔ ۱۹۸۲ آلبرت‌ویل
ملیت: فرانسه
دلفین پرتو (فرانسوی: Delphyne Peretto‎؛ زادهٔ ۹ فوریهٔ ۱۹۸۲) ورزشکار دوگانه اهل فرانسه است.
ینی وولین

ینی وولین (انگلیسی: Jennie Wåhlin؛ زادهٔ ۲۶ نوامبر ۱۹۹۷) ورزشکار کرلینگ اهل سوئد است.
جورج اسکولز

| جورج اسکولز | جورج اسکولز |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۴ نوامبر ۱۹۲۸ تورنتو
درگذشت: ۱۸ نوامبر ۲۰۰۴ میسیساگا
ملیت: کانادا
جورج اسکولز (انگلیسی: George Scholes; ۲۴ نوامبر ۱۹۲۸ – ۱۸ نوامبر ۲۰۰۴) بازیکن هاکی روی یخ اهل کانادا بود.
فهرست کشورهای دارنده جنگ‌افزار هسته‌ای

کشورهای عضو پیمان منع گسترش جنگ‌افزارهای هسته‌ای (چین، فرانسه، روسیه، بریتانیا، آمریکا)
  دیگر کشورها با جنگ‌افزار هسته‌ای (پاکستان، کره شمالی و هند)
  دیگر کشورها که گمان می‌رود جنگ‌افزار هسته‌ای دارند اما تا به حال اعلام نکرده‌اند (اسرائیل)
  کشورهایی که از طریق ناتو به سلاح هسته‌ای دسترسی دارند (بلژیک، آلمان، ایتالیا، هلند، ترکیه)
  کشورهایی که درگذشته، جنگ‌افزار هسته‌ای داشتند (بلاروس، قزاقستان، اوکراین، آفریقای جنوبی)
در حال حاضر، ۸ کشور مستقل، آزمایش موفقیت‌آمیز جنگ‌افزارهای هسته‌ای خود را به صورت عمومی، اعلام کرده‌اند. از این میان، ۵ کشور (چین، فرانسه، روسیه، بریتانیا، آمریکا) عضو پیمان منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای و مجموعاً تشکیل‌دهنده اعضای دائم شورای امنیت سازمان ملل هستند. ۴ کشور پاکستان، کره شمالی، هند و اسرائیل عضو پیمان منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای نبوده و تصور می‌شود که جنگ‌افزار هسته‌ای دارند. در واقع، اسرائیل جزء معدود کشورهایی است جنگ‌افزار هسته‌ای دارد اما این موضوع را بر پایه سیاست ابهام‌آفرینی تعمدی، اعلام نمی‌کند. شواهد و مدارک دقیقی در رابطه با آزمایش جنگ‌افزار هسته‌ای توسط اسرائیل موجود نیست اما بر پایه برخی گزارش‌ها مانند گزارش انستیتو بین‌المللی پژوهش‌های صلح استکهلم پیش‌بینی می‌شود که اسرائیل حدود ۷۵ تا ۴۰۰ کلاهک هسته‌ای داشته باشد. تا سال ۲۰۱۹ گمان می‌رود که ۱۳٬۸۶۵ کلاهک هسته‌ای در جهان وجود داشته باشد و در حال حاضر ۳٬۷۵۰ مورد از این تسلیحات در اختیار نیروهای نظامی فعال و در وضعیت عملیاتی هستند. تا سال ۲۰۱۹ بیش از ۹۰ درصد از مجموع تسلیحات هسته‌ای فعلی، متعلق به آمریکا و روسیه بودند. چندین کشور مانند بلاروس، قزاقستان، اوکراین و آفریقای جنوبی سابقاً جنگ‌افزار هسته‌ای داشتند اما آن را از بین برده‌اند.
همچنین کشورهای بلژیک، آلمان، ایتالیا، هلند و ترکیه به‌عنوان اعضای ناتو مجموعاً ۱۵۰ سلاح هسته‌ای آمریکایی را در اختیار دارند.
دفتر اداره‌کننده اطلاعات ملی آمریکا روز پنجشنبه ۱۵ آذر ۱۴۰۳ با انتشار گزارشی اعلام کرد: «تهران هنوز سلاح هسته‌ای تولید نکرده، اما اقداماتی انجام داده است که می‌تواند به سرعت به مرحله ساخت این سلاح برسد.» گزارش این نهاد اطلاعاتی آمریکا همچنین تصریح کرده است که ذخایر اورانیوم ایران در حال حاضر به حدی رسیده که اگر به درجه تسلیحاتی غنی شود، برای تولید بیش از ۱۲ سلاح هسته‌ای، کافی خواهد بود.