stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
حیدرعلی طالب‌پور

حیدرعلی طالب‌پور بروجنی (۱۳۰۹ بروجن - ۱۹ مهر ۱۳۹۲ بروجن) شاعر اهل بروجن در استان چهارمحال و بختیاری است.
اشعار او به لهجه بروجنی هستند.
حیدرعلی طالب‌پور متولد اردیبهشت سال ۱۳۰۹ در محله گیرمالک (دانشسرای کنونی) شهر بروجن بود که از دوران کودکی با علاقه بسیار به سرودن شعر پرداخت و آثار او از منظر ادبیات کلاسیک و مدرن قابل تأمل است.
نخستین مجموعه شعر وی در سال ۱۳۵۱با عنوان فالگوش منتشر شد. عنوان کتاب برگفته از قیده‌ای بهاری است که شاعر به بهانه فالگوش رفتن شب عید، فقر و فاقه شدید برخی قشرها جامعه را با لطافت شاعرانه به تصویر می‌کشد.
حیدرعلی طالب‌پور با نام هنری حیدر آقا، یکی از شاعران ادبیات فولکور ایران بود، که با هنرمندی تمام، لجهه بروجنی را به عنوان یکی از زیرشاخه‌های گویش رایج فلات مرکزی ایران در اشعار فارسی متداول کرد. کتاب قلف صد من که در سال ۱۳۸۱ در انتشارات نقش مانای اصفهان به کوشش دکتر علی محمدی نشر یافت، متضمن همه‌ی شعرهایی است که به لهجه و گویش بروجنی سروده شده است. همچنین کتاب قله‌نشین قاف حیدر طالب‌پور بروجنی پس از انتشار در سال ۱۳۷۸ به دلیل پرداختن به مضامین اجتماعی مورد توجه منتقدان و استادان دانشگاه قرار گرفت. این کتاب از منظر نگاه جامعه‌شناسانه به روابط انسان‌ها در اجتماع، از سوی دو دانشجوی مقطع دکترای گروه ادبیات دانشگاه تهران به عنوان یک اثر قابل اتکا معرفی شد.[نیازمند منبع]
غزلیات اجتماعی این شاعر پیشکسوت چهارمحال و بختیاری که دارای ماهیت طنز می‌باشند از تحکم و زیربنای ادبیات فاخر ایران بهره‌مند است.
آثار

قله‌نشین قاف
فال‌گوش
تلنگر
دیوان آثار به کوشش ابوالقاسم (حسن) کاویانی بروجنی
نمونه اشعار > دیمبُل و دیمبو

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| خیلی از خوشگلیِ اون زنِه چل چُو می کُنَن |  | بسکی چل چُو می کُنَن دل آدِما اُو می کُنَن |
| به بونه قام قامِکی گِل بون و بُرگه ش می دِیَن |  | جِغِلا اون جا میرَن کیزِه شونا اُو می کُنَن |
| سَری شِی تا دَمِ صُح پُشتی خونه ش جَمعیتی |  | عاشقاش زیک می زَنَن دسّاشونا هو می کُنَن |
| اَی می خومن براتگای راس شا بُوگَم این دلُم آتیش می گیرِد |  | اَحَمُوم وخ کُه می یاد بقچه شا اُفتو می کُنَن |
| عام سلیمون تو می دونی چه قَدَر خَلق بَدَن |  | خود دو من ریش و سیبیل همدیگه را خو می کُنَن |
| اَی یکی پاشا جا پاش هشت یِهو پُشتی سَرُش |  | یه دُوُل وَر می دارن دیمبُل و دیمبو می کُنَن |
سه‌گانه (آلبوم د ویکند)

۲۰۱۲ آلبوم گردآوری‌شدهاز د ویکند
سه‌گانه (انگلیسی: Trilogy) نخستین آلبوم گردآوری‌شده و همچنین نخستین آلبوم رسمی در یک ناشر موسیقی بزرگ از خواننده و ترانه‌پرداز کانادایی د ویکند است. این آلبوم در ۱۳ نوامبر ۲۰۱۲ توسط ایکس‌او و ریپابلیک رکوردز منتشر شد. سه‌گانه شامل نسخه‌های ریمیکس و ریمستر شده از ترانه‌های میکس‌تیپ‌های ۲۰۱۱ او یعنی خانه بادکنک‌ها، پنجشنبه و پژواک‌های سکوت است. علاوه بر این، سه ترانهٔ جدید که قبلاً منتشر نشده بودند، به نام‌های «بیست و هشت»، «والری» و «تا سپیده‌دم (اینک آفتاب می‌آید)» به عنوان قطعه‌های هدیه در این آلبوم قرار گرفته‌اند.
سه‌گانه بازخوردهای مثبت زیادی از منتقدان دریافت کرد که تحسین‌های قبلی میکس‌تیپ‌های د ویکند را تأیید کردند، هرچند برخی آن را کمی افراطی دانستند. این آلبوم با سه تک‌آهنگ و تور کنسرت د ویکند در بازه زمانی سپتامبر تا نوامبر ۲۰۱۲ تبلیغ شد. سه‌گانه در کانادا در جایگاه پنجم و در ایالات متحده در جایگاه چهارم جدول‌های موسیقی قرار گرفت.
ماشین (مجله)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
جلد شماره پیاپی ۱۷۸، آبان ۱۳۷۶: جلد شماره پیاپی ۱۷۸، آبان ۱۳۷۶
سردبیر: سیدفخرالدین شبیری
دسته‌بندی: اتومبیل
بسامد: ماهنامه
نخستین شماره: ۱۳۵۸
کشور: ایران
زبان: فارسی
وبگاه: machinemag.ir
شاپا: ۱۰۲۴-۴۳۹۵
مجله ماشین قدیمی‌ترین پرتیراژترین و پرطرفدارترین ماهنامه‌ی تخصصی اتومبیل در ایران است. نخستین شماره‌ی این نشریه در مهر ۱۳۵۸ چاپ شد. این نشریه تا اسفند ۱۳۶۵ در ۹۰ شماره منتشر شد، اما به دلیل مشکلات در زمان جنگ انتشار آن متوقف شد. انتشار مجله ماشین از تابستان ۱۳۶۹ از سر گرفته شد و تاکنون ادامه دارد. مجله ماشین تا اسفند ۱۴۰۲ به تعداد 489 شماره و به صورت مستمر و منظم چاپ شده است. این نشریه در روز ۵ام هر ماه در تهران و اول هر ماه بعد در تمام شهرستان‌های کشور منتشر می‌شود و در حال حاضر معتبرترین مجله تخصصی کاربردی اتومبیل در ایران است. ماهانه بیش از ۵۰۰هزار نفر این مجله را مطالعه می‌کنند و حدود ۲۰۰۰ کتابخانه عمومی سراسر کشور مشترک این نشریه‌اند.
مرد تنها

برای دیگر کاربردها، مرد تنها (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| «مرد تنها» | «مرد تنها» |
| --- | --- |
تک‌آهنگ فرهاد مهراد: تک‌آهنگ فرهاد مهراد
از آلبوم رضا موتوری: از آلبوم رضا موتوری
تاریخ پخش: ۱۳۴۹
فرمت: صفحه ۴۵ دور
تاریخ ضبط: ۱۳۴۸
ژانر: پاپ
زمان: ۳:۱۹
ترانه‌سرا(ها): شهیار قنبری
تهیه‌کننده(ها): اسفندیار منفردزاده
«مرد تنها» ترانه‌ای از خوانندهٔ ایرانی فرهاد مهراد با شعر شهیار قنبری و آهنگ اسفندیار منفردزاده که در سال ۱۳۴۸ به عنوان بخشی از موسیقی متن فیلم رضا موتوری ساخته مسعود کیمیایی ضبط شد. «مرد تنها» یک سال بعد هم‌زمان با اکران این فیلم در قالب صفحه گرامافون منتشر شد. این ترانه به نام «با صدای بی‌صدا» (مطلع ترانه) و «رضا موتوری» (نام فیلم) نیز شناخته می‌شود.
ایده اولیه

سال ۱۳۴۸ که فیلم رضا موتوری ساخته می‌شد، هم‌زمان با دوره‌ای بود که عصر فیلم‌فارسی در سینمای ایران خوانده می‌شد. این سینما در زمینه‌های گوناگون مشخصه‌ها و مولفه‌هایی داشت که با آن‌ها شناخته می‌شد. در زمینه موسیقی، استفاده از نوعی موسیقی عامه‌پسند و روحوضی که در فیلم با لب زدن (ادای خواندن درآوردن) و رقصیدن هنرپیشه که گاهی با حضور رقاص‌ها در کاباره‌ها یا دشت و دمن هم‌راهی می‌شد، از نشانه‌های فیلم‌فارسی‌ها بود.
کیمیایی در پاسخ به این سؤال که چه هنگام ایده نوشتن ترانه و استفاده از آن بدون لب زدن هنرپیشه در فیلم مطرح شد گفته‌است:
اواسط فیلمبرداری. وقتی به اسفند (اسفندیار) گفتم، گفت: چه کسی این ترانه را می‌خواند؟ یعنی کدام بازیگری این ترانه را می‌خواند و وقتی گفتم هیچ‌کس، باور نداشت که هیچ‌کدام از بازیگرها این ترانه را نخوانند و ما در فیلم آواز بگذاریم؛ یعنی حتی در سینمای فرنگ هم چنین نمونه‌ای نبود.
کیمیایی و منفردزاده از کودکی با هم دوست و هم‌کار بودند و این درک آن‌ها را از کار آسان می‌کرد؛ بنابراین ایده اولیه این هنجارشکنی در سینمای سال‌های پایانی دهه ۴۰ با مشورت و هم‌فکری کارگردان و آهنگ‌ساز شکل گرفت. سپس پای افراد هم‌فکر دیگری نیز به این پروژه باز شد. شهیار قنبری به عنوان ترانه‌سرا به این جمع پیوست. بعد که ترانه نوشته شد این سؤال مطرح بود که چه کسی آن را بخواند؟ در مورد خوانندگانی که برای خواندن این ترانه نامزد شده بودند روایت‌های مختلفی وجود دارد. گفته می‌شود که عماد رام برای خواندن این ترانه پیشنهاد می‌شود اما مسعود کیمیایی مخالفت می‌کند. یک ایده تازه و یک ترانه متفاوت، صدای تازه‌ای را هم طلب می‌کرد؛ بنابراین خیلی زود نگاه کیمیایی و منفردزاده به سوی فرهاد مهراد معطوف شد.
انتخاب فرهاد

منفردزاده فرهاد را از گذشته می‌شناخت و اجرای او را قبلاً در کافه کوچینی و ورزشگاه امجدیه با بلک کتز دیده بود. فرهاد پیش از خواندن ترانه «مرد تنها» تجربه ناموفقی در خواندن ترانه‌های فارسی داشت. ترانه اگه یه جو شانس داشتیم در فیلم بانوی زیبای من (به انگلیسی: My Fair Lady) به پیشنهاد علی کسمایی مدیر دوبلاژ فیلم به فارسی ترجمه شد و با صدای فرهاد روی آهنگ اصلی فیلم خوانده شد. فرهاد که تا پیش از آن ترانه فارسی نخوانده بود از نتیجه کار رضایت نداشت؛ بنابراین این ترانه هرگز با فیلم پخش نشد. به جای اجرای فرهاد، ترانه فیلم با صدای یک خواننده روسی اکران شد. هر چند که بعدها اجرای فرهاد روی صفحه ۳۴ دور در صفحه‌فروشی‌ها به فروش رفت.
به گفته اسفندیار منفردزاده فرهاد قسم خورده بود که دیگر ترانه فارسی نخواند بنابراین راضی کردن او برای خواندن یک ترانه فارسی دیگر کار سختی بود. گفت‌وگو با فرهاد بر سر این ترانه مدتی به طول انجامید و با اصرار منفردزاده، فرهاد در نهایت موافقت کرد با یک شرط این ترانه را بخواند. منفردزاده تعهد کرد به شرطی این ترانه را روی فیلم خواهد گذاشت که فرهاد از نتیجه کار راضی باشد و در غیر این صورت ترانه ضبط‌شده را پاک کند.
مسعود کیمیایی کارگردان فیلم با اسفندیار منفردزاده هم‌عقیده بود و صدای گرفته و بغض‌آلود فرهاد را با فضای فیلم رضا موتوری مناسب می‌دید:
فرهاد تا آن موقع فارسی نمی‌خواند. در یک دانسینگی در سر خیابان فلسطین امروزی به نام کوچینی می‌خواند و فرنگی هم می‌خواند. مثل ری چارلز و مثل چند خواننده دیگر که در همین فضاها بودند؛ ولی اگر دقت می‌کردی می‌دیدی که پشت همه این‌ها، یک صدای مستقلی وجود دارد که حتی خودش هم زیاد به این صدای مستقل خودش اعتقاد نداشت. می‌ترسید فارسی بخواند. با اسفند به کوچینی رفتیم و فرهاد پسندیده شد و این همکاری شکل گرفت.
ضبط استودیویی «مرد تنها» با صدای فرهاد در استودیو طنین تهران به‌طور زنده انجام گرفت. آهنگ ترانه از پیش ضبط نشده بود و هم‌زمان با خواندن فرهاد، نوازنده‌ها در استودیو می‌نواختند. پس از ضبط، منفردزاده از فرهاد می‌خواهد که کمی منتظر بماند تا از کار کپی بگیرد و به او بدهد تا گوش کند. اما فرهاد از نتیجه کار راضی بود و همان‌جا قبول می‌کند که ترانه در فیلم استفاده شود.
ترانه > شکل‌گیری

ترانه «مرد تنها» را شهیار قنبری ۱۹ ساله نوشت. قنبری پیش از «مرد تنها» چند ترانه دیگر برای خوانندگان و آهنگ‌سازان دیگر نوشته بود. با توجه به این‌که رضا موتوری نخستین فیلم سینمایی در ایران بود که ترانه روی تصاویرش پخش می‌شد و خواننده آن را لب‌خوانی نمی‌کرد، لازم بود تا ترانه‌سرا به خوبی از تم و مضمون فیلم آگاهی داشته باشد. کیمیایی گفته‌است که شخصاً تأثیری بر شهیار قنبری یا ترانه او نگذاشته و ترانه‌سرا از تم فیلم تأثیر گرفته‌است. فیلم روایت زندگی مردی شکست‌خورده و تمام‌شده بود که گونه‌ای «مرگ‌آگاهی» داشت. قهرمان فیلم از تمام‌شده بودن خود آگاه بود و حتی دوست داشت که این اتفاق برایش بیفتد؛ بنابراین مسیر نوشتن ترانه مشخص بود و شاعر هم به این مرد شکست‌خورده و تمام‌شده در ترانه‌اش می‌رسید.
ترانه «مرد تنها» از دیدگاه ساختار ترانه هم جریان‌ساز بود چرا که این نخستین شعر بدون بی‌قافیه یا سپید بود که به ترانه تبدیل می‌شد. پیش از نوشتن ترانه، آهنگ توسط منفردزاده ساخته شده بود و قنبری بر روی موسیقی او ترانه را نوشت. او یک شب تا سپیده‌دم در بالاخانه شرکت سینمایی پیام بر روی ترانه کار کرد و صبح که کیمیایی و علی عباسی (تهیه‌کننده فیلم) ترانه را شنیدند آن را پسندیدند و تأیید کردند.
ترانه > حاشیه‌ها

در همان روزها کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، قصه ماهی سیاه کوچولو از صمد بهرنگی را در اجرایی نمایشنامه‌ای، در دو صفحه گرامافون منتشر کرد. موسیقی میانی و زیرصدای این نمایشنامه، همان موسیقی فیلم «رضا موتوری» و ترانه «مرد تنها» ساخته منفردزاده بود.
هم‌زمانی انتشار «ماهی سیاه کوچولو» و ترانه «مرد تنها» با هم، این شایعه را دامن زد که منظور از «آن مرد با دست‌های فقیر، چشم‌های محروم، پاهای خسته» صمد بهرنگی است که در «شب بی‌تپش» و اختناق حاکم، «مثل یک کوه» ایستاد و عمرش «مثل یک خواب کوتاه» بود و «در آب افتاد». «خاموش شد ستاره، افتاد روی خاک» هم اشاره‌ای است به «اولدوز و عروسک سخنگو» ی او. گمان می‌رود که این برداشت از ترانه با توجه به روایتی که شهیار قنبری و اسفندیار منفردزاده از شکل‌گیری ترانه داشته‌اند، مورد نظر آفریننده اثر و ترانه نبوده‌است. هرچند که این‌گونه برداشت‌ها پیرامون فیلم با توجه به شرایط اجتماعی و سیاسی زمان ساخت و نمایش آن، اجتناب‌ناپذیر بوده‌است.
توضیحات ترانه

«مرد تنها» حس غربت و تنهایی را به خوبی به شنونده القا می‌کند. در بیشتر اجراهای فرهاد مهراد این حس غم که گویا حنجره‌اش نمونهٔ کاملی برای ابراز تلخی‌ها، خشونت، صلابت و سختی‌هاست، به چشم می‌خورد. این سبک از خواندن، که فرهاد خود ابداع‌کنندهٔ آن در ایران بود و فریدون فروغی پس از وی توانست در قالبی دیگر آن را ارائه کند، بسیار شگرف و تازه می‌نمود. دههٔ ۴۰ و ۵۰ را فصلی نو در این سبک کوبنده می‌توان دانست. ترانهٔ زیبا و غیر متعارف «مرد تنها» و ارکستر نه چندان بزرگ آن موقع اسفندیار منفردزاده، انقلابی در نوع خود بود. به گونه‌ای که منفردزاده راهی را که فرهاد در خوانندگی طی کرد، پس از آن در حیطهٔ آهنگسازی گذراند و از موسیقی کوچه‌بازاری و نوازندگی در کافه‌های شهر به موزیکی کاملاً نخبه‌گرا دست یافت.
در فیلم نیز صدای پر از خشم و خش فرهاد بر روی صحنهٔ موتورسواری «رضا» (بهروز وثوقی) در خیابان‌های زمستانی، حس خاصی را به تماشاگر می‌داد. یا در سکانس تیمارستان، ریشخند طعنه‌آمیز یکی و خواندن دیگری و گفت‌وگوی رضا با مادرش و پایانی متفاوت از فیلم‌های فارسی وقت و بی‌فرجامی رابطه رضا و فرنگیس، همه و همه شکلی بدیع داشت.
ترانهٔ «مرد تنها» هم‌زمان با اکران فیلم، بر روی صفحات موسیقی راهی بازار شد و آنچنان پرطرفدار شد که فرهاد به سرعت، مبدل به ستاره‌ای محبوب شد. موسیقی متن فیلم رضا موتوری - که «مرد تنها» جزئی از آن بود - جایزهٔ بهترین موسیقی متن فیلم را در دوره سوم «جشنواره فیلم سپاس» سال ۵۰ از آن خود کرد. اسفندیار منفردزاده گفته‌است که آهنگسازی «رضا موتوری» یکی از موفق‌ترین کارهای وی بوده‌است.
«مرد تنها» شروع همکاری مثلث اسفندیار منفردزاده، شهیار قنبری و فرهاد مهراد بود. شاید این جرقه‌ای بود تا فرهاد بتواند نهضت روشنفکری در عرصهٔ موسیقی دههٔ بعدی (۵۰) را پایه‌گذار شود. هر چند با مشکلاتی که پس از انقلاب برای ادامهٔ راه او ایجاد شد، نتوانست سبک‌اش را با فراق بال و آنگونه که شایسته‌اش بود به پایان برد و حتی می‌توان این تفاوت را در دو اجرای متفاوت «مرد تنها» (قبل و بعد از انقلاب) به گونه‌ای بارز دید. ریتم کش‌دار، همراه با زوزه‌ای در پایان ترانه که به فیلم رضا موتوری شکلی خاص داد، مبدل به اجرای ضرب آمیز همین آهنگ در آلبوم «خواب در بیداری» شد و اینها می‌توانست حاصل سرخوردگی از ممنوعیت خواندن در ابتدای انقلاب یا سردرگمی و به اعتقاد برخی فسردگی و فرسودگی مهراد باشد.
بازخوانی‌ها

در سال ۱۳۸۴ یک نسخه دوباره‌خوانی ترانه «مرد تنها» با صدای اندی در سبک راک اجرا شد و در آلبوم شهر فرشتگان بیرون آمد. بخش اول این نسخه، دوباره‌خوانی اجرای فرهاد بود و در بخش دوم بندهای تازه‌ای خوانده می‌شد که توسط شهیار قنبری به ترانه افزوده شده بود و به شکلی ادامه حدیث نفس «مرد تنها» بود.
در سال ۱۳۹۰ مجموعه‌ای در قالب موسیقی هیپ هاپ توسط علی سورنا با نام «مرد تنها» منتشر شد. این مجموعه که دارای ۱۰ قطعه است حال و هوای اجتماعی و اعتراضی دارد. همچنین بر روی جلد این مجموعه با درج عبارت «با احترام به اثر مرد تنها از فرهاد بزرگ» به فرهاد ادای احترام شده‌است.
آناتولی عیسی‌اف

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Anatoli Konstantinovich Isayev
زادروز:  ۱۴ ژوئیهٔ ۱۹۳۲
زادگاه:  مسکو، شوروی
تاریخ مرگ:  ۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۱۶ (۸۳ سال)
محل مرگ:  مسکو، روسیه
پست:  مهاجم
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۴۹–۱۹۵۱:  Salyut Moscow
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۵۲–۱۹۵۳ |  VVS Moscow |  ۴ |  (۱) |
| ۱۹۵۳–۱۹۶۲ |  باشگاه فوتبال اسپارتاک مسکو |  ۱۵۹ |  (۵۴) |
| ۱۹۶۳–۱۹۶۴ |  FC Shinnik Yaroslavl |  ۵۳ |  (۱۵) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۵۵–۱۹۵۷ |  تیم ملی فوتبال شوروی |  ۱۶ |  (۶) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۱۹۶۵–۱۹۶۷:  باشگاه فوتبال اسپارتاک مسکو (تیم جوانان)
۱۹۶۷–۱۹۷۲:  باشگاه فوتبال اسپارتاک مسکو (دستیار)
۱۹۷۳:  باشگاه فوتبال اسپارتاک مسکو (تیم جوانان)
۱۹۷۴:  باشگاه فوتبال آرارات ایروان (دستیار)
۱۹۷۵–۱۹۷۶:  باشگاه فوتبال اسپارتاک مسکو (تیم جوانان)
۱۹۷۷:  باشگاه فوتبال اسپارتاک مسکو (دستیار)
۱۹۷۶–۱۹۸۹:  زیر ۱۷ سال شوروی (دستیار)
۱۹۸۰–۱۹۸۴:  Tekstilshchik Ivanovo
۱۹۸۵–۱۹۸۷:  FC Rotor Volgograd
۱۹۸۷–۱۹۸۸:  Tekstilshchik Ivanovo
۱۹۸۹–۱۹۹۱:  Geolog Tyumen (مدیر)
۱۹۹۰:  تیم ملی فوتبال عراق
۱۹۹۰–۱۹۹۱:  تیم ملی فوتبال شوروی
۱۹۹۲–۱۹۹۳:  زیر ۲۱ سال روسیه
۱۹۹۲–۱۹۹۴:  FC Rotor Volgograd
۱۹۹۶–۱۹۹۷:  Geolog Tyumen (assistant)
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
آناتولی عیسی‌اف (روسی: Анатолий Константинович Исаев؛ ۱۴ ژوئیهٔ ۱۹۳۲ – ۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۱۶) بازیکن و مربی فوتبال اهل اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان دوستی شده‌است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپارتاک مسکو اشاره کرد. وی به‌همراه تیم ملی فوتبال شوروی به مقام قهرمانی فوتبال در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۵۶ دست پیدا کرده‌است.
احمدآباد (اردکان)

| احمدآباد احمداباد | احمدآباد احمداباد |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: یزد
شهرستان: اردکان
بخش: مرکزی
مردم: مردم
جمعیت: ۷۰۰۰ نفر
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۳۵
  احمدآباد  روی نقشه ایران ۳۲°۲۱′۲۷″شمالی ۵۳°۵۹′۳۲″شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۳۵۷۶۲۴۰۰°شمالی ۵۳٫۹۹۲۲۵۷۰۰°شرقی﻿ / 32.35762400; 53.99225700   :   احمدآباد  روی نقشه ایران ۳۲°۲۱′۲۷″شمالی ۵۳°۵۹′۳۲″شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۳۵۷۶۲۴۰۰°شمالی ۵۳٫۹۹۲۲۵۷۰۰°شرقی﻿ / 32.35762400; 53.99225700   
 :  
احمدآباد شهری است در بخش مرکزی شهرستان اردکان استان یزد ایران.
تاریخ احمدآباد

در مورد ابتدای بنای احمدآباد دو روایت است.
۱ احمدآباد توسط شیخ احمد یزدی «متوفی ۶۳۵» هجری قمری احداث گردیده است و در تاریخ یزد در این مورد می‌نویسند:شیخ احمد و شیخ محمد دو برادر فاضل و دانشمند بودند که از قریه اسفنجر به شهر مهاجرت کردند و در آنجا ساکن گردیدند و آثار خیری از خود به یادگار گذاشته‌اند از جمله مسجد روضه محمدیه معروف به حظیره ملا است که توسط شیخ احمد احداث گردیده قناتی در نزدیک اردکان موسوم به احمدآباد احداث نموده آن را وقف بر حظیره کرده است.
۲ صاحب جامع مفیدی و دیگر متون تاریخی یزد بنای احمدآباد را مربوط به دوران آل مظفر دانسته و یکی از مستحدات امیر مبارزالدین محمد و فرزندان او قلمداد می‌کنند که در اواسط قرن هشتم احداث گردیده است. و به نظر می‌رسد هر دو مطلب صحیح باشد زیرا اولین قنات احمدآباد که به احمدآباد وقف مشهور است؛ توسط شیخ احمد احداث گردیده است و بنای اصلی احمدآباد مربوط به دوران آل مظفر می‌باشد.
زرتشتیان احمدآباد

در متون تاریخی زردشتیان نیز آمده است که چندین خانوار زردشتی نیز در احمدآباد سکونت داشتند و حتی پرستشگاهی «درمهری» نیز در آنجا بنا نموده بودند.
اما به مرور زمان زردشتیان احمدآباد به شریف‌آباد کوچ نمودند و سنگ آتشدان درمهر احمدآباد نیز به شریف‌آباد منتقل کردند و هم‌اکنون در آنجا نگهداری می‌شود و محلی که قبلاً درمهر زردشتیان بوده بعد از ویران کردن به صورت زمین صافی درآمده است.
جمعیت

بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت احمدآباد در سال ۱۳۹۰برابر با ۶٬۸۰۰ نفر بوده است.
بزرگان احمدآباد

۱ سید یحیی احمدآبادی مشهور به واعظ یزدی
(متوفای ۱۳۶۲ه‍.ق)
۲سید محمد موسوی مشهور به محقق داماد
۳آیت ا۰۰۰فکور. ۴ایت الله سید عباس خاتم یزدی. ۵دکترسید احمد فاطمی
آثار تاریخی احمدآباد

بافت تاریخی شهر احمدآباد یکی از آثار ملی ثبت شده ایران در اردکان است که قدمت آن مربوط به آل مظفر به بعد می‌باشد و در تاریخ ۱۳۸۲/۱۱/۰۲ به شماره ثبت ۱۰۸۴۴ در مجموعه آثار تاریخی ایران ثبت شده است.
آثار تاریخی احمدآباد > خانه رضایی احمدآباد

این خانه تاریخی در بافت ثبتی احمدآباد واقع شده است که با قدمت اوایل دوره پهلوی در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آثار تاریخی احمدآباد > آب انبارهای احمدآباد

احمدآباد به خاطر بالایی سطح آب معروف بوده و حتی مردم عادی با کندن زمین در عمق ۱۰ متری به آب دسترسی می‌یافتند. اگر در احمدآباد گردشی داشته باشید شما با مجموعه‌های آب انباری برخورد خواهید کرد. آب انبارهایی مشابه به آنچه در اردکان است. مجموعه‌هایی با بیش از سه، پنج و نه آب انبار در کنار هم که شاید در استان یزد کم‌نظیر باشد. دانش معماری بومی می‌دانست به خاطر بالایی سطح آب قنات و نیز بالایی سطح آب زیر زمینی نمی‌تواند عمق آب انبارها را زیاد پایین ببرد برای همین تعداد مخازن را در مسیر قنات افزایش می‌دهد. علت تراکم و ساخت چندین آب انبار در یک مکان، به دلیل وجود شیب مناسب زمین و بالا بودن زه آب در احمدآباد است. به عبارت دیگر اگر مکان‌یابی مجموعه آب انبارهای ۳ تایی و ۹ تایی احمدآباد مورد توجه قرار دهیم این دو منطقه دارای طراز ارتفاع بالاتری نسبت به مناطق اطراف است و از این رو با حفر خزانه ومخزن آب انبار در عمقی پایین‌تر، امکان نفوذ آب‌های شور و تلخ وجود نداشته و این آب انبارها با آب شیرین قابل شرب قنات پر شده و به این دلیل محل مناسبی برای ساخت آب انبارها بوده است. مجموعه ۹ تایی آب انبارهای احمدآباد به عنوان مجموعه ای منحصر به فرد تاریخی در سطح کشور شاخص و برندی برای معرفی شهر احمدآباد است ویکی از اولویت‌های شهرداری وشورای دوره چهارم حفظ و احیای بافت تاریخی در صدر آن این مجموعه وآب انبارهای ۳ تایی است که در دستور کار شهرداری قرار گرفت.
آثار تاریخی احمدآباد > خانه اقبالی

خانه اقبالی‌ها یکی از خانه‌های تاریخی واعیان نشین محله بالای احمدآباد است که محل زندگی شیخ عبدالله اقبالی و خانواده اش بوده است.
قدمت این خانه به دوره قاجار بازمی‌گردد و شامل دو بخش بیرونی و اندرونی است.
کشاورزی

اردکان چهارمین شهر تولیدکننده پسته ایران پس از رفسنجان در استان کرمان است. علاوه بر این بیش از ۶۰ درصد باغ‌های پسته استان یزد، در اردکان واقع شده‌اند و اکثر مزارع پسته در منطقه احمدآباد، چاه افضل و حسن‌آباد انارکی وجود دارد.
محصول مردم شهر احمدآباد پسته می‌باشد درآمد مردم شهر از همین راه است. کشت پسته موجب ثروتمندی تعداد قابل توجهی از کشاورزان زحمت کش احمدآبادی شده است.
آندرس پاخارس

| آندرس پاخارس | آندرس پاخارس |
| --- | --- |
زادهٔ: ۶ آوریل ۱۹۴۰ ‏(۸۴ سال) مادرید، اسپانیا
ملیت:  اسپانیایی
آندْرِس پاخارِس (اسپانیایی: Andrés Pajares‎) بازیگر اهل اسپانیا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به کاروسل حوالی ۱۹۵۰، آی کارملا!، «یک بی‌عفتی محجوبانه» و «ملوانی با مُشت زرین» اشاره نمود.
دانسفهان

| دانسفهان دُنُسپون | دانسفهان دُنُسپون |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: قزوین
شهرستان: بوئین‌زهرا
بخش: رامند
نام(های) دیگر: دانسفان، دُنُسپون
نام(های) پیشین: دانسپان، دانسپندان، اسپند
سال شهرشدن: ۱۳۷۵
مردم: مردم
جمعیت: ۱۵۰۰۰ نفر[نیازمند منبع]
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
مساحت: ۵۰۰ هکتار (پنج میلیون متر مربع)
ارتفاع: ۱۳۲۰مترازسطح دریا
آب‌وهوا: آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه: کمینه زمستان: منفی ۱۵ بیشینه تابستان: مثبت ۴۲
میانگین بارش سالانه: ترسالی ۴۰۰ میلی‌متر خشکسالی ۲۰۰ میلی‌متر نرمال ۲۸۰ میلی‌متر
روزهای یخبندان سالانه: ۶۵ روز
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
ره‌آورد: گوشت قرمز. شیر، کفش، بادام، گردو، هندوانه، خربزه، گوجه فرنگی‌و …)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۲۸۳۴۵۳
وبگاه: تارنمای دانسفهان
شناسهٔ ملی خودرو: ۸۹  ایران
کد آماری: ۲۱۵۹
  دانسفهان  روی نقشه ایران ۳۵°۴۸′۴۸″شمالی ۴۹°۴۴′۳۸″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۸۱۳۳۹°شمالی ۴۹٫۷۴۳۸۴°شرقی﻿ / 35.81339; 49.74384   :   دانسفهان  روی نقشه ایران ۳۵°۴۸′۴۸″شمالی ۴۹°۴۴′۳۸″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۸۱۳۳۹°شمالی ۴۹٫۷۴۳۸۴°شرقی﻿ / 35.81339; 49.74384   
 :  
دانسفهان 
(به تاتی ایران: دُنسبون) از شهرهای استان قزوین و از توابع شهرستان بوئین زهرا است. دانسفهان در دامنه رشته کوه رامند در تقاطع شاهراه حیاتی کشور در ۱۵۰ کیلومتری جاده تهران به همدان و ۴۶۰ کیلومتری جاده اصفهان به تبریز واقع گردیده است.
دانسفهان تا قبل از سال ۱۳۴۱ روستایی با بافت سنتی بود، این شهر در زمین‌لرزه ۱۳۴۱ بوئین‌زهرا به‌طور کلی ویران شد، پس از زمین‌لرزه دانسفهان نو در نزدیکی روستای ویران شده به صورت مدرن و شطرنجی ساخته شد و در سال ۱۳۴۳ به مردم دانسفهان تحویل داده شد.
مردم دانسفهان به زبان تاتی سخن می‌گویند.
زبان تاتی از خانواده زبان‌های ایرانی شاخه زبان‌های شمال غربی است که با زبان‌های
تالشی، طبری، فارسی، گیلکی و لری شباهت‌های بسیار دارد.
برخی از پژوهشگران ایرانی و خارجی معتقدند زبان تاتی باقیمانده زبان پهلوی، زبان رسمی حکومت ساسانیان است.
برخی محققان می‌گویند که زبان قوم تات ریشه در زبان زرتشتیان و کتاب اوستا دارد که قدمتی بیش از یازده هزارسال دارد
دانسفهان امروزه مرکزیت تجاری مهمی بین شهرهای منطقه دارد.
زبان

مردم شهر دانسفهان به زبان تاتی صحبت می‌کنند.
کاواساکی سی-۱

| کاوازاکی سی-۱ | کاوازاکی سی-۱ |
| --- | --- |
کاربری: هواگرد ترابری نظامی
کشور سازنده:  ژاپن
تولیدکننده: کاواساکی
نخستین پرواز: ۱۲ نوامبر ۱۹۷۰
معرفی‌شده در: دسامبر ۱۹۷۴
وضعیت: فعال
کاربر اصلی: نیروی هوایی دفاع‌ازخود ژاپن
تعداد ساخته‌شده: ۳۱ فروند
هزینه هر فروند: ۴٫۸ میلیارد ین
کاواساکی سی-۱ (به انگلیسی: C-1) یک هواگرد ترابری نظامی دوموتوره ساخت شرکت کاواساکی در ژاپن است که نخستین پرواز خود را سال ۱۹۷۰ انجام داد.
طراحی و توسعه

کاواساکی سی-۱ برای جایگزینی هواگرد قدیمی کورتیس سی-۴۶دی طراحی شد. سی-۱ به عنوان یک هواگرد ترابری نظامی دوموتوره میان‌برد نخستین بار روز ۱۲ نوامبر سال ۱۹۷۰ به پرواز درآمد. نخستین هواگرد تولیدی ماه دسامبر سال ۱۹۷۴ تحویل نیروی هوایی دفاع‌ازخود ژاپن شد. آخرین هواگرد از مجموعاً تولید ۳۶ فروند هم ماه مارس سال ۱۹۷۶ تحویل گرید. تعدادی از هواگردها به گونه شنود الکترونیک تبدیل شدند.
مشخصات فنی

خدمه: ۵ نفر، ۶۰ مسافر
طول: ۲۹ متر
طول بال: ۳۰٫۶ متر
ارتفاع: ۹٫۹۹ متر
وزن بارگذاری‌شده: ۴۵٬۰۰۰ کیلوگرم
نیرومحرکه: ۲ × موتور توربوجت میتسوبیشی جی‌تی۸دی-ام-۹: هر یک رانش ۱۴٬۵۰۰ پوند (۶٬۵۷۷ کیلوگرم)
حداکثر سرعت: ۸۰۶ کیلومتر بر ساعت
سقف پرواز: ۳۸٬۰۰۰ پا (۱۱٬۵۸۰ متر)
برد: ۳٬۳۵۳ کیلومتر
الکساندریا، اوهایو

مکان
| Alexandria, Ohio | Alexandria, Ohio |
| --- | --- |
روستا (ایالات متحده آمریکا): روستا (ایالات متحده آمریکا)
نام مستعار: Alex (pronounced "Alec"): نام مستعار: Alex (pronounced "Alec")
شعار: Building on the Past - Preparing for the Future: شعار: Building on the Past - Preparing for the Future
Location of Alexandria, Ohio: Location of Alexandria, Ohio
Location of Alexandria in Licking County: Location of Alexandria in Licking County
State: اوهایو
County: شهرستان لیکینگ، اوهایو
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۲۵ مایل مربع (۰٫۶۵ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۲۵ مایل مربع (۰٫۶۵ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۹۷۱ فوت (۲۹۶ متر)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده امریکا): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده امریکا)
 • کل: ۵۱۷
 • برآورد (2012): ۵۱۸
 • تراکم: ۲۰۶۸٫۰/مایل مربع (۷۹۸٫۵/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: 43001
کد منطقه: 740
استاندارد پردازش اطلاعات فدرال: 39-01154
GNIS feature ID: 1064308
وبگاه: http://www.alexandriaoh.org
الکساندریا، اوهایو (به انگلیسی: Alexandria, Ohio) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان لیکینگ، اوهایو واقع شده‌است.
خصوصیات

الکساندریا ۰٫۶۵ کیلومترمربع مساحت و ۵۱۷ نفر جمعیت دارد و ۲۹۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.