stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
خدمتکار خدای
غفار خان و گاندی

جنبش با فشارهای شدیدی در ۱۹۳۰ مواجه می‌شود و تحت رهبری غفار خان فعالانه تلاش می‌کند که طرفداران سیاسی در هندوستان دست و پا کند تا به کاهش فشارهای موجود روی خود از طرف سردمداران بریتانیایی کمک کند. قبلاً در دسامبر ۱۹۲۸، وکیل مدافع محمد جان عباسی باچا خان را برای شرکت در کنفرانس خلافت دعوت کرده بود. نشستی که با بدی تمام شد که در آن نزدیک بود مولانا شوکت علی توسط یکی از اعضای پنجابی مورد هجوم قرار بگیرد.
با وجود نزدیکی اولیه میان غفارخان و علی، انتقاد خشونت‌آمیز آن‌ها از گاندی به‌طور حقیرانه‌ای با صبری که گاندی در برابر چشمان غفار خان نشان داد مورد مقابله قرار گرفت. تلاش دیگری که توسط رهبران قبلی (KK) صورت گرفت نزدیک شدن به سر فضلی حسین یکی از رهبران سابق پنجابی حزب اتحادگرایی برای اعاده درخواست کمک در برابر سرکوب‌هایی که اعمال می‌شد بود.
کنگره متعاقباً همهٔ کمک‌های ممکن به پاتان‌ها در مبادلهٔ سهم خودشان در پیوستن به حزب کنگره برای منازعه برای آزادی هندوستان ارائه داد. این پیشنهاد در استان مرزی مطرح شد و توسط خدمتکاران خدای در اوت ۱۹۳۱ پذیرفته شد. این حرکت سردمداران بریتانیایی را که مجبور شده بودند فشارها را بر (KK) آسان‌تر کنند شوکه کرد.
از جنبش توده تا حزب سیاسی
مقالهٔ اصلی: جنبش جدایی از هندوستان

بعلاوه، با معرفی استقلال ایالتی تحت مصوبه دولت هندوستان در ۱۹۳۵، اولین دورهٔ محدود شدهٔ انتخابات در NWFP در سال ۱۹۳۶ برگزار شد. غفار خان از ایالت تبعید شد، برادرش دکتر خان صاحب، حزب را به یک پیروزی نزدیک رساند و نخست‌وزیر گشت. غفار خان پیروزمندانه در ۲۹ اوت ۱۹۳۷ به پیشاور بازگشت که روزنامهٔ Peshawar daily Khyber mail آن را شادترین روز زندگی اش نامید. در طول دو سال محدود کردن حزب کنگره توسط دکتر خان صاحب به عنوان نخست‌وزیر، اصلاحات بزرگی شامل اصلاحات ارضی، ارتقاء آموزش پشتو و آزادسازی زندانیان سیاسی مطرح گردید.
در ابلاغیه کنگره وزرای هشت استان از یازده استان در اعتراض به عدم اجرای قول بریتانیا مبنی بر استقلال هندوستان بعد از جنگ استعفا دادند. تصمیم به استعفا یک لحظهٔ محوری را در تاریخ هندوستان ثبت کرد، در پیشاپیش آن این موضوع برای فرصت دادن به آن دسته از گروه‌هایی که با جنبش خدمتکار خدای مخالف بودند جهت وسعت دادن به حیطهٔ فعالیت شان سودمند بود.
سوبهاش چاندرا بوز

تا دوره‌های اخیر نقش فعالیت‌های جنبش (KK) در فرار سوبهاش چاندرا بوز در ۱۹۴۳ به‌طور گسترده‌ای نادیده گرفته شده‌است. در ۱۹۴۳، امیر خان ختاک به همراه چهار نفر دیگر از سوبهاش چاندرا بوز در ایستگاه قطار نوشرا (Nowshera) استقبال کردند. او آمده بود که فرارش را به آلمان نازی از طریق افغانستان پی ریزی کند.
سوبهاش با لباس مبدل یک مسلمان به درخواست میان اکبر شاه از خانهٔ فقیر چاند در پیشاور ختّاک داک اسماعیل خل برده شد، سوبهاش دو روز با امیر خان ماند پیش از آنکه در ظاهر یک پشتون به سفارت آلمان در کابل برای آغاز سفرش به آلمان و در نهایت به ژاپن برود. آقا حیدر علی از بانک ملی افغانستان، به بوز کمک کرد تا با منابع موثقی در کابل در ارتباط باشد و سفرش را برنامه‌ریزی کند [۱۱].
واکنش شدید محافظه کاران

روند افزایشی جنبش آزادی‌خواهی با افزایش واکنش تند محافظه کاران به دلیل حمیت جنبش از حزب کنگره در میان رشد پشتیبانی از جنبش پاکستان روبرو گشت. تصمیم دکتر خان صاحب در حمایت از ازدواج دخترش با یک سرباز سیک منجر به رفتن برخی از هم پیمانان قدیمی باچاخان گردید [۱۲] [۱۳].
به‌طور مشابه‌ای انتقاد کردن پسرش غنی خان از ملاکان فئودال خشم بسیاری از نوابان و خان‌های محافظه کار را، که برخی قبلاً غمخوار جنبش بودند، برانگیخت [۱۰].
این موضوع با تلاش راسخ سلطنت بریتانیا برای بی‌اعتبار کردن جنبش با همکاری ملاها و علمایی که هم پیمان بریتانیا بودند هم‌زمان شد [۱۴]. فرماندار بریتانیایی، کانینگهام به خان‌های بزرگ آموزش داد که به صورت انفرادی به ملاقات هر ملا رفته و به ایشان بگویند که «هدف اسلام» را برای هر چیزی که وی به خاطرش به قدر کافی پول می‌پردازد به کار ببرند. به ملاها گفته شد که در صورت پیشرفت خوب می‌توانند به عنوان مستمری بگیر دولت در نظر گرفته شوند. در یک یادداشت سیاسی کانینگهام در ۲۳ سپتامبر ۱۹۴۲ می‌نویسد: «به‌طور مداوم به مسلمانان دربارهٔ خطر چشم پوشی از بدنهٔ انقلابی هندوها موعظه کنید، به نظر می‌رسد بیشتر طوایف به این قضیه واکنش نشان می‌دهند». همچنین در صفحهٔ دیگری دربارهٔ دورهٔ زمانی ۱۹۳۹–۴۳ می‌گوید: «روش تبلیغی ما از ابتدای جنگ بیشتر موفق بوده‌است. این شیوه تماماً بر اساس زمینهٔ اسلامی بازی شده‌است» [۱۰].
سقوط خدمتکاران خدای

ویکی‌مدیا عمومی رسانه‌ای در رابطه با جنبش جدایی از هندوستان دارد.
زوال جنبش خدمتکاران خدای را می‌توان اثر گرفته از دو تصمیم برشمرد: اولی تصمیم کنگره در ۱۹۳۹ مبنی بر استعفای از قدرت در مخالفت با سیاست بریتانیا در قبال جنگ جهانی دوم بود. این حرکت به مسلم لیگ فرصتی برای پیشرفت و توسعه و به قدرت‌های بریتانیایی برای اصلاح استراتژی شان داد.
در ۱۹۴۰، در میان پاختون زلمای یک دو دستگی ایجاد شد، سازمان نوخاسته وابسته به جنبش خدمتکاران خدای باچاخان می‌شد. این قضیه بعد از اینکه باچا خان از پذیرش نتایج انتخابات داخلی حزب در سال ۱۹۴۰ که در آن سالار اسلم خانِ کوهَت رقابت را با به دست آوردن اکثریت به عنوان رئیس پاختون زلمای پیروز شده بود، امتناع کرد اتفاق افتاد. این امتناع از پذیرش سالار اسلم توسط باچا خان ضربه بزرگی بر پیکره حزب در نواحی جنوبی که در آن اعضای خدمتکاران خدای در انتخابات قبلی تمامی کرسی‌های مجامع ایالتی را به مانند مجامع ملی برده بودند وارد کرد.
سالار اسلم هم یکی از اعضای پیشرو بلوک بود و استدلال باچا خان این بود که وی نمی‌تواند به کسی جز پسر بزرگترش غنی خان، کسی که می‌خواست پاختون زلمای را رهبری کند، اعتماد کند. «این اشتباهی بود که باچاخان مرتکب شد. او بعدها از تصمیم خود خوشحال نبود، ولی مجبور بود که استدلال کند که در آن مرحلهٔ حساسِ منازعهٔ سیاسی، فقط می‌توانسته به غنی خان اعتماد کند» [۱۱].
حزب همچنین با تلاش‌هایی از طرف سلطنت بریتانیا برای محدود کردن تصویر حزب به عنوان یک گروه غیر دینی که تلاش می‌کند برنامه طرفداری از هند و کمونیست را ترویج دهد روبرو شد[۱۵]. با وجود این تلاش‌ها، شاخه سیاسی جنبش، در رقابت انتخاباتی شرکت کرد و در انتخابات استانی ۱۹۴۶ پیروز گشت.
یک استثنا بر خشونت پرهیز بودن جنبش وقتی اتفاق افتاد که پسر باچاخان، غنی خان، در ۲۶ و ۲۷ آوریل ۱۹۴۷ یک شاخه جدایی طلب پاختون زلمای (جوان پشتون) را تأسیس کرد و یک گروه جنگ طلب، سازمان جوان پشتون، سلاح‌های نظامی را حمل می‌کردند، و هدفشان محافظت از خدمتکار خدای بود و احزاب حزب کنگره در برابر ترس از خشونتی که در دستان عملگراهای مسلم لیگ وجود داشت، بود. هیچگونه ارتباطی بین این دسته و خدای خدمتکار وجود نداشت.
بازدید شوم نهرو در اکتبر ۱۹۴۶ و عواقب فاجعه بار بعدی آن در تحلیل تدریجی پایگاه مردمی وزارت خان صاحب بود.
با این وجود جنبش بر تمایلات غیر همگانی خود صادقانه پابرجا ماند، وقتی که خدمتکار خدای برای حفاظت از هزاران سیک و هندو که نگران مورد هجمه قرار گرفتن در پی افزایش خشونت‌ها پیش از جدایی بین هندوها و مسلمانان بودند، بیرون آمدند[۱۶].
بعد از جدایی

اطلاعات تکمیلی: پاختونستان
استقلال پاکستان در ۱۹۴۷، نقطه شروعی بر پایان جنبش خدمتکار خدای گذاشت. زمانی‌که دولت کنگره مختصراً در قدرت باقی‌ماند سرانجام تحت فرمان مؤسس پاکستان، محمد علی جناح، توسط فرماندار از قدرت برکنار شد و دکتر خان صاحب با نماینده کنگره سابق، عبدل القیوم خان جایگزین شد. او موفق شد تلاش برای توافق مجدد بین محمد علی جناح و غفار خان را با ممانعت از ملاقات برنامه‌ریزی شده ما بین آن‌ها را با بکار بردن تمهیدات امنیتی متوقف کند [۱۷]. با آن جایگزینی، جناح به قیوم خان در برخورد با کنگره و خدمتکار خدای آزادی عمل داد. سرکوبی که با قتل‌عام ببرا شریف به اوج خود رسیده بود و علی‌رغم انگیزه و دلسردی آشکار از خلق پاکستان، رهبران خدمتکار خدای در سوم و چهارم سپتامبر ۱۹۴۷ در سردریاب دوباره گردهم آمدند و یک تصمیم را پذیرفتند [۱۸] که در آن بیان شد «خدمتکار خدای به پاکستان به عنوان کشور خود احترام می‌گذارند و متعهد می‌شوند که نهایت تلاش خود را برای تحکیم و تأمین مصلحت کشور بکار بندند و برای رسیدن به این هدف هرگونه فداکاری را انجام دهند». برکناری دکتر صاحب خان از صدارت و انتصاب عبدل القیوم خان غیر دموکراتیک است و اما از آنجایی که کشور ما در حال گذر از یک مرحله بحرانی است، خدمتکار خدای هیچ اقدامی که ممکن باشد مشکلاتی در مسیر حکومت مرکزی و هم حکومت استانی ایجاد کند انجام نخواهد داد. بعد از تقسیم کشور، خدمتکار خدای ارتباط خود را با تمام کنگره هندوستان قطع می‌کند و بنابراین به جای پرچم سه رنگ پرچم قرمز را به عنوان نماد حزب خود پذیرفتند.
«شما ما را (خدمتکار خدای) به میان گرگ‌ها پرتاب کرده‌اید.» -باچاخان بعد از تجزیه هندوستان خطاب به مهاتما بیان می‌کند.
اگرچه قیوم خان و دولت مرکزی پیش از این تصمیم گرفته بودند که هیچ همراهی و موافقتی نداشته باشند، سازمان خدمتکار خدای در اواسط سپتامبر ۱۹۴۸ غیرقانونی اعلام شد و بدنبال آن بازداشت‌های گسترده صورت گرفت و مرکز در سردریاب (مرکز جنبش خدمتکار خدای)، که در سال ۱۹۴۲ ساخته شده بود به دست حکومت ایالتی تخریب شد. این سرکوب نهایتاً به قتل‌عام ببرا شریف منجر شد[۱۹].
جنبش از جدایی و تفرقه نیز آسیب دید، از آنجایی که اعضای حزب به دلیل ترس یا منافع خود تغییر جهت دادند. آن دسته از اعضا که آرزوی بقای حیات سیاسی خود را به پشتیبانی هواداران قبلی خود داشتند، به مخالفان قیوم خان، پیر مانکی شریف پیوستند.
پیرف یک شاخه جدایی طلب مسلم لیگ خلق کرد، اگرچه اینکار رقیبی برای قیوم که انتخاب مجدد خود را در سال ۱۹۵۱ مهندسی کرده، ایجاد نکرد[۱۹].
جنبش تا سال ۱۹۵۵ که دوباره توسط دولت مرکزی به دلیل مخالفت غفارخان با یکپارچه شدن ممنوع اعلام شد، به تعویق افتاد.
یک تلاش نافرجام برای آوردن غفارخان به دولت به عنوان وزیر به مانند تبدیل کردن جنبش KK به یک سازمان ملی صورت گرفت، اگرچه غفارخان این پیشنهاد را نپذیرفت[۲۰].
اگرچه ممنوعیت جنبش در سال ۱۹۷۲ برداشته شد، اما جنبش خدمتکار خدای شکست خورده بود.
انتقادات

جنبش خدمتکار خدای یک موفقیت در زمینه مخالفتش با قوانین بریتانیایی محسوب می‌شود. اگرچه، اثرات اجتماعی جنبش باقی نمانده‌است. در حالیکه خانواده غفارخان فلسفه سیاسی جنبش را در تصرف خود نگهداری می‌کند.
تاریخ آن به‌طور وسیعی از حافظه رسمی پاکستان زدوده شده‌است. جنبش به دلیل مخالفتش با جداییف و با این دیدگاه خلق پاکستان، نکوهش نیز می‌شود. به همین دلیل این جنبش به عنوان یک جنبش جدایی طلب در پاکستان دیده شده‌است و در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ به عنوان طرفدار کمونیست تلقی شده‌است، موضوعی که توسط عناصر محافظه کار برای بی‌اعتبار کردن آن‌ها به عنوان یک حرکت ضداسلام استفاده می‌شد. بنظر می‌رسد که ادعای جنبش در خصوص خشونت پرهیزی به کلی خدشه دار شد؛ برخی منتقدان استدلال می‌کنند از آنجایی که جنبش علیه بریتانیا به موفقیت دست یافته‌است، نمی‌توانند ادعای موفقیت مقابل قدرت سلطنتی دیگری چون سایر جنبش‌های خشونت پرهیز داشته باشد. این موضوع مفروضا با شکست آن‌ها برای رقابت کردن با دولت پاکستان در اقامه دعوی که در میان سرکوب جنبش توسط دولت پاکستان که به مراتب وحشیانه تر از اعمالی که توسط بریتانیا انجام شده بود، اثبات شد [۳]. دیگر منتقدان نیز اظهار می‌کنند که جنبش خدمتکار خدای در واقع به خشونت پرهیزی که طرفدارانش آنگونه که ادعا می‌کنند، نبوده‌است. نویسندگانی مانند Bannerjee Schofield به مواردی از حمله به مردم بریتانیایی‌تبار و سربازان استفاده کرده‌اند[۲۱].
پی‌نوشت

Sahibzada Abdul Qayyum Khan
Abdul Qayyum Khan
Khilafat movement
Frontier Crimes Regulations
Khan Roshan khan
Qazi Ataullah Khan
مناطق قبیله‌ای فدرال
National Awami Party
جنبش پاکستان
محمدعلی جناح
Nonviolent Soldier of Islam (book)
هوک، لندن

منطقه مسکونی در England
| هوک، لندن | هوک، لندن |
| --- | --- |
جمعیت: ۱۸٬۹۷۳ (Chessington North and Hook and Chessington South wards 2011)
مرجع شبکه OS: TQ183641 
London borough: منطقه سلطنتی کینگستون آپون تیمز
شهرستان: لندن بزرگ
ناحیه: لندن بزرگ
کشور: England
کشور مستقل: بریتانیا
پست شهر: CHESSINGTON
کدپستی منطقه: KT9
کد تلفن: ۰۲۰
پلیس: Metropolitan
آتشنشانی: سازمان آتش‌نشانی لندن
آمبولانس: London
 :  
مجلس انگلستان: Kingston and Surbiton
مجلس لندن: South West
 فهرست مکان‌‌ها بریتانیا انگلستان London :  فهرست مکان‌‌ها بریتانیا انگلستان London 
longitudeهوک، لندنlatitudeهوک، لندن
هوک، لندن (به انگلیسی: Hook) یک ناحیه در لندن است که در منطقه سلطنتی کینگستون آپون تیمز واقع شده‌است.
لی آلوین دوبریج

| لی آلوین دوبریج | لی آلوین دوبریج |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۱ سپتامبر ۱۹۰۱ تره‌هوت، ایندیانا
درگذشت: ۲۳ ژانویهٔ ۱۹۹۴ (۹۲ سال) دوآرته، کالیفرنیا
لی آلوین دوبریج (انگلیسی: Lee Alvin DuBridge؛ زاده ۲۱ سپتامبر ۱۹۰۱ درگذشته ۲۳ ژانویهٔ ۱۹۹۴) یک دانشمند اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جلال شباهنگی

| جلال شباهنگی | جلال شباهنگی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۴ آذر ۱۳۱۴ تهران
درگذشت: ۲۶ مرداد ۱۴۰۲ (۸۷ سال)
ملیت: ایرانی
شناخته‌شده برای: آثار گرافیک، نقاشی، مجسمه‌سازی و استاد دانشگاه
جلال شباهنگی (۲۴ آذر ۱۳۱۴ – ۲۶ مرداد ۱۴۰۲) گرافیست، نقاش، مجسمه‌ساز و همچنین استاد دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران و عضو پیوستهٔ فرهنگستان هنر ایران بود.
زندگی‌نامه

شباهنگی فارغ‌التحصیل دانشگاه ایالتی سن‌خوزه در ایالت کالیفرنیا آمریکا و دارای درجهٔ کارشناسی ارشد طراحی گرافیک و نقاشی معاصر و کارشناسی تبلیغات گرافیکی از این دانشگاه بود.
او در سال ۱۳۴۷ به عضویت هیئت علمی دانشکدهٔ هنرهای زیبا درآمد و در سال ۱۳۸۱ بازنشسته شد. وی در کنار بیش از سی سال تدریس در سطوح مختلف به عنوان استاد و دانشیار در دانشگاه تهران، در دیگر دانشگاه‌ها و دانشکده‌های هنر از جمله شاهد، شریعتی، سوره و الزهرا نیز سابقه تدریس داشته و از استادان و هنرمندان پیشرو در عرصه هنر نقاشی و گرافیک معاصر ایران محسوب می‌شود. او عضو شورای تحصیلات تکمیلی گروه هنرهای تجسمی دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران و همچنین عضو و نماینده دانشگاه تهران در طرح و برنامه‌ریزی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری در بخش هنر و عضو پیوستهٔ فرهنگستان هنر بود.
جلال شباهنگی به ساخت حجم‌های شیشه‌ای معروف به Blowing Glass در ایران و مورانو ایتالیا پرداخته که حاصل کارهای او مجموعه‌ای ویژه در حوزهٔ حجم‌سازی به حساب می‌آید و طرفداران ویژه‌ای در تمام دنیا دارد.
در آثار شباهنگی سه واژهٔ باغ و دشت و درخت به عنوان نشانه‌های واحد از ریتم و ساختار، ترکیب دو ساحت عینی و غیر عینی و روابط عمودی و افقی و نحوهٔ قرارگرفتن فضای مثبت و منفی را جلوه‌گرند. او در آثار نقاشی‌اش با استفادهٔ ویژه از الوارهای رنگی نرم و نگاه ویژه و متمایز دید در پرسپکتیو، و باور بلوغ‌یافته‌ای که از تجربه‌های متعدد و متنوعش بر می‌آید، درجستجوی عناصر در عین تجلی، به ارزش درونی عناصر توجه می‌کند. وفاداری و اصرار ویژه به روش و بیانی خاص، نشانه‌های متمایز این هنرمند است و بیانی دراماتیک و شاعرانه و موسیقی دل‌انگیز سرزمین و جهان ویژه ترجمان عاطفی و تصویری وی از جهان است.
آنچه که در آثار او بیش از همه جلب توجه می‌کند، فضا و منظری است که به‌طور پیوسته در بسیاری از آثار وی به‌عنوان مضمون استفاده می‌شود. به بیان دقیق‌تر، موضوع فضا و منظر کویری خواهد بود که یکی از عناصر مشخص و متمایزکنندهٔ آثار شباهنگی است. درواقع در این خصوص او یک نقاش مؤلف است. کویر در آثار او سنگین نیست، برعکس، یک زیبای شفاف است. از این جهت گاهی احساس می‌شود که با سنت نقاشی ایرانی هم ارتباط می‌گیرد. گویا خاک در افلاک است. هبوط و عروج در هم امتزاج یافته‌اند. شاید این شفافیت کم‌نظیر نقاشی‌های او به دلیل تجربهٔ وی با شیشه باشد. کارهای شیشهٔ او مولفانه است. به‌خصوص هنگامی که او شروع به این کار کرد. به همین دلیل نقاشی‌ها از شفافیت و سیالیت برخوردارند. نور و رنگ در خدمت این مضامین قرار می‌گیرند. نور نقش مهمی را در انتقال احساس در این نقاشی‌ها ایفا می‌کند. یکی دیگر از ویژگی‌های کویرهای شباهنگی، رنگ‌های آنهاست.
نقاشی‌های شباهنگی ما را به تجربه‌ای تازه از کویر دعوت می‌کنند، تجربه‌ای سرشار از آرامش و زیبایی، نرمی و گرمی. کویرهای او سرشار از لایه‌های تودرتو است که ما را به نگرشی دعوت می‌کند تا بتوان به رازهای زمین پی برد، با دانه‌های شن هم‌صحبت شد و از این دانه‌ها به ستاره‌های کهکشان پل زد.
در سال ۱۳۸۰ همزمان با دوسالانه هفتم گرافیک ایران و به همت مرتضی ممیز، از جلال شباهنگی تجلیل به عمل آمد. همچنین معاونت فرهنگی و هنری فرهنگستان هنر، هم‌زمان با برگزاری نمایشگاه مروری بر آثار جلال شباهنگی، از نیم قرن زندگی و تلاش هنرمندانه او تجلیل در فرهنگستان هنر تجلیل کرد که با حضور استادان و هنرجویان این استاد، در سالن اجتماعات فرهنگستان هنر در ۱۰ دی ۱۳۹۷ برگزار شد.
جلال شباهنگی ۲۶ مرداد ۱۴۰۲ پس از مدتی بیماری درگذشت.
شباهنگی از منظر دیگران

مرتضی ممیز دربارهٔ شباهنگی نوشته‌است: «نقاشی‌های جلال شباهنگی آن بخش گمشده از نقاشی معاصر ایران است که تماشاگر ایرانی را به آسانی همراه خود از دوران طبیعت‌سازی به فضا و ذهنیت مدرن امروز دنیا می‌کشاند، بدون آن که تماشاگر طی چنین سفری احساس بیگانگی کند و در فضای مدرن امروز نقاشی دنیا معلق بماند. شباهنگی عیناً خودش را می‌کشد. خودش را که انسانی است گوشه‌گیر اما پرتلاش، زنده و با ذهنیتی باز و امروزی که بدون تکلف و تنها با صفا و با فروتنی زندگی ساده‌ای می‌کند».
آیدین آغداشلو، هنرمند نقاش و منتقد هنری در بزرگداشت جلال شباهنگی در فرهنگستان هنر عنوان کرد: «من این وقت را داشتم در سال‌های دراز، دور یا نزدیک شاهد فعالیت جلال شباهنگی باشم؛ او بخشی از بدنه هنر معاصر ماست. شباهنگی نیاز ندارد فریاد بزند؛ او کسی است که بدون ادعا و تکبر کار خود را کرده‌است. من می‌دانم چقدر هنگام کار لذت برده‌است. من همیشه شیفته منظره‌های شباهنگی بودم که با مهارت و استادی زیاد، خیلی تمیز و دقیق نقاشی شده‌است. فکر نمی‌کنم حرف‌های ضدونقیضی دربارهٔ آثار او به میان بیاید. مهم است بزرگداشت‌ها را دنبال کنیم. من با وجود این که از یک جراحی دشوار جان به در بردم خودم را به این مراسم رساندم که بعدها بگویم من نیز در این خاطره جمعی حضور داشتم. آغداشلو با بیان این که شباهنگی در حد اعلا ثمربخشی داشته‌است، گفت: او آموخته و نوازش کرده‌است و این امر فوق‌العاده‌ای است که حادث شده‌است. او هنرمندی فروتن و صادق است که کار را دوست دارد. هر هنرمندی معنایی کشف می‌کند و آن را شکل می‌دهد. آباد کردن خود هنرمند به‌آباد کردن جهان اطرافش منجر می‌شود. من فکر می‌کنم شباهنگی به درستی و امانت این کار را انجام داده‌است. هم خودش را آباد کرده و هم مردمش را.»
تألیفات

جلال شباهنگی چندین کتاب ترجمه و تألیف کرده‌است که برخی از آن‌ها عبارتند از:
اصول طراحی سه‌بعدی. تهران: چشمه.
خلاقیت در رنگ. تهران: فرهنگان.
نقاشی‌های جلال شباهنگی. تهران: نظر.
نمایشگاه‌ها

برخی از نمایشگاه‌های معتبر نقاشی و گرافیک در ایران و جهان که به صورت انفرادی یا جمعی آثار او را به نمایش گذاشته‌اند عبارتند از:
آمریکا، کالیفرنیا، سال، ۱۳۴۹، مکان: دانشگاه برکلی
تهران، سال، ۱۳۵۱، مکان: تالار قندریز
تهران، سال، ۱۳۵۳، مکان: گالری زروان
آمریکا، کالیفرنیا، سال، ۱۳۵۴، مکان: دانشگاه سن خوزه
آمریکا، کالیفرنیا، سال، ۱۳۵۴، مکان: دانشگاه وست ولی ساراتگو
آمریکا، کالیفرنیا، سال، ۱۳۵۵، مکان: موزه هنر تریتون
تهران، سال، ۱۳۵۶، مکان: گالری لیتو
تهران، سال، ۱۳۵۷، مکان: دانشگاه تهران
تهران، سال، ۱۳۶۲، مکان: گالری سیحون
تهران، سال، ۱۳۶۳، مکان: موزه هنرهای معاصر
تهران، سال، ۱۳۶۵، مکان: گالری سبز
تهران، سال، ۱۳۶۸، مکان: گالری گلستان
تهران، سال، ۱۳۶۹، مکان: موزه هنرهای معاصر
تهران، سال، ۱۳۷۰، مکان: گالری شهرداری
تهران، سال، ۱۳۷۰ مکان: اولین بی ینال نقاشان ایرانی، موزه هنرهای معاصر
تهران، سال، ۱۳۷۱، مکان: موزه هنرهای معاصر
تهران، سال، ۱۳۷۲، مکان: موزه هنرهای معاصر
تهران، سال، ۱۳۷۶، مکان: موزه هنرهای معاصر
تهران، سال، ۱۳۷۷، مکان: موزه هنرهای معاصر
تهران، سال، ۱۳۷۸، مکان: شهر روم
تهران، سال، ۱۳۷۸، مکان: گالری فرامرز
عربستان، سال، ۱۳۷۸، مکان: شهر ریاض
تهران، سال، ۱۳۷۸، مکان: گالری سعدآباد
تهران، سال، ۱۳۷۲، مکان: گالری گلستان
تهران، سال، ۱۳۷۳، مکان: گالری سیحون
تهران، سال، ۱۳۷۵، مکان: گالری بوشهری
تهران، سال، ۱۳۷۷، مکان: دانشگاه تهران
خصوصی‌سازی پول

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): فردریش هایک
ناشر: مؤسسه امور اقتصادی
انتشار به انگلیسی: ۱۹۷۶
خصوصی‌سازی پول (به انگلیسی The Denationalisation of Money) کتابی است که در سال ۱۹۷۶توسط فردریش هایک نگاشته شده‌است و در آن نویسنده از ایجاد پولهای خصوصی رقابتی حمایت کرده‌است. در سال ۱۹۷۸هایک نسخه اصلاح شده و بزرگ شده‌ای را با عنوان خصوصی‌سازی پول: استدلال اصلاح شده منتشر کرد، در آن کتاب او حدس زد که به جای بکارگیری تعداد غیرقابل مدیریت ارزها، بازارها بر روی یک یا تعداد محدودی از استانداردهای پولی همگرا می‌شوند، که موسسات بر آن اساس پول‌های خود را منتشر می‌کنند.
بررسی اجمالی

به گفته هایک، به جای اینکه یک دولت ملی یک ارز خاص صادر کند، که استفاده از آن به زور در قالب قوانین مربوط به پول قانونی بر همه اعضای اقتصاد آن تحمیل شده‌است، باید به مشاغل خصوصی اجازه داده شود که اشکال پول خود را منتشر کنند و تصمیم بگیرند که چگونه به تنهایی این کار را انجام دهند.
خلاصه کتاب

هایک از سیستم پول خصوصی دفاع می‌کند که در آن موسسات مالی ارزهایی را ایجاد می‌کنند که برای پذیرفته شدن رقابت می‌کنند. فرض بر این است که ثبات در ارزش، عامل تعیین‌کننده برای پذیرش است. هایک این فرض را مطرح می‌کند که رقابت به نفع ارزهایی خواهد بود که دارای بیشترین ثبات در ارزش هستند، زیرا یک ارز با ارزش کاهشی به طلبکاران آسیب می‌زند و یک ارز با افزایش ارزش به بدهکاران آسیب می‌زند. از این رو، کاربران پول‌هایی را انتخاب می‌کنند که انتظار داشته باشند تقاطع قابل قبولی بین تنزل ارزش پول و افزایش قدرت خرید ارائه دهند. هایک پیشنهاد می‌کند که موسسات ممکن است از طریق آزمایش دریابند که سبدی گسترده از کالاها پایه پولی ایده‌آل را تشکیل می‌دهد. موسسات پول خود را در درجه اول از طریق وام دادن و در درجه دوم از طریق خرید و فروش ارز صادر و تنظیم می‌کنند. فرض بر این است که مطبوعات مالی اطلاعات روزانه را در مورد اینکه آیا مؤسسات در حال مدیریت ارزهای خود در یک تولرانس تعریف شده قبلی هستند یا خیر، گزارش می‌کنند. کار هایک توسط اقتصاددانانی همچون جورج سلگین، ریچارد تیمبرلیک و لارنس وایت مورد ارجاع قرار گرفته‌است.
انتقاد

میلتون فریدمن، از جمله اقتصاددانانی بود که به نوشته‌های هایک در دهه ۱۹۷۰ دربارهٔ اصلاحات پولی انتقاد داشت. فریدمن با اشاره به دفاع شدید هایک از تکامل دست نامرئی که به گفته هایک، نهادهای اقتصادی بهتری را نسبت به برنامه‌ریزی مرکزی ایجاد کرده‌است، مدعی شد که هایک پیشنهاد جایگزینی سیستم پولی ایجاد شده با ساختار طراحی شده دلبخواهی خودش را داشت. علاوه بر این، فریدمن ادعا کرد، هیچ چیزی در قانون فعلی اکثر اقتصادهای توسعه یافته وجود ندارد که از تبادل داوطلبانه دوجانبه از طریق هر وسیله ای که آزادانه توسط دو طرف پذیرفته شود، جلوگیری کند.
دیوید اچ هاوارد، اقتصاددان، در بررسی کتاب در سال ۱۹۷۷ نیز خاطرنشان کرد که هایک از پرداختن به میزان تکامل نهادهای پولی موجود برای برآوردن نیازهای واقعی اقتصادی غافل شده‌است. علاوه بر این، هاوارد بیان می‌کند که رژیم پول‌های رقابتی هایک ممکن است منجر به ایجاد یک انحصار جدید مشابه سیستم موجود شود. به گفته هاوارد، هایک هزینه‌های واقعی و سایر ناکارآمدی‌های سیستمی از پول‌های رقیب را که ممکن است به چنین نتیجه ای منجر شود، در نظر نگرفت.
لارنس اچ وایت، اقتصاددان مکتب اتریشی، از فرض هایک مبنی بر اینکه باثبات‌ترین ارزها مقبولیت بازار را به دست خواهند آورد، انتقاد داشت.
تأثیر و بیت کوین

بر اساس گزارش بانک مرکزی اروپا، تمرکززدایی از پول ارائه شده توسط بیت کوین ریشه‌های نظری خود را از کتاب خصوصی‌سازی پول:استدلال‌های اصلاح شده کسب کرده‌است، در حالی که فیلسوف سیاسی آدام جیمز تبل استدلال کرده‌است که تفاوت‌های مهمی نیز بین دیدگاه هایک و ارز دیجیتال وجود دارد؛ زیرا دومی تمرکززدایی را یک گام فراتر از آنچه هایک تصور می‌کرد پیش می‌برد.
نیکلای ماردوینوف (بازیگر)

| نیکلای ماردوینوف | نیکلای ماردوینوف |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: Nikolay Dmitriyevich Mordvinov
زادهٔ: ۱۵ فوریهٔ ۱۹۰۱ یادرین
درگذشت: ۲۶ ژانویهٔ ۱۹۶۶ (۶۴ سال) مسکو
ملیت: اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی
پیشه(ها): بازیگر، کارگردان نمایش
سال‌های فعالیت: ۱۹۲۵–۱۹۶۵
نیکلای ماردوینوف (انگلیسی: Nikolay Mordvinov; ۱۵ فوریهٔ ۱۹۰۱ – ۲۶ ژانویهٔ ۱۹۶۶) بازیگر و کارگردان نمایش اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه لنین، جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی، مدال دفاع از مسکو، هنرمند مردمی جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه، و نشان پرچم سرخ کار شده‌است.
هوک، هارت

منطقه مسکونی در England
| هوک، هارت | هوک، هارت |
| --- | --- |
هوک، هارتهوک، هارت نمایش داده شده در  همپشر: هوک، هارتهوک، هارت نمایش داده شده در  همپشر
جمعیت: ۷٬۷۷۰ (سرشماری ۲۰۱۱ بریتانیا)
مرجع شبکه OS: SU722537 
• لندن: ۴۲ مایل (۶۸ کیلومتر)
منطقه: Hart
Shire county: همپشر
ناحیه: جنوب شرقی انگلستان
کشور: England
کشور مستقل: بریتانیا
پست شهر: HOOK
کدپستی منطقه: RG27 0xx
کد تلفن: ۰۱۲۵۶
پلیس: Hampshire
آتشنشانی: Hampshire
آمبولانس: {{{ambulance_service}}}
 :  
مجلس انگلستان: North East Hampshire
 فهرست مکان‌‌ها بریتانیا انگلستان Hampshire ۵۱°۱۶′۳۸″شمالی ۰°۵۷′۴۸″غربی﻿ / ﻿۵۱٫۲۷۷۳°شمالی ۰٫۹۶۳۳°غربی﻿ / 51.2773; -0.9633:  فهرست مکان‌‌ها بریتانیا انگلستان Hampshire ۵۱°۱۶′۳۸″شمالی ۰°۵۷′۴۸″غربی﻿ / ﻿۵۱٫۲۷۷۳°شمالی ۰٫۹۶۳۳°غربی﻿ / 51.2773; -0.9633
هوک (به انگلیسی: Hook) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Hart واقع شده‌است. هوک ۷٬۷۷۰ نفر جمعیت دارد.
هیدروکسی‌بنزآلدهید

هیدروکسی‌بنزآلدهید ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
۲-هیدروکسی‌بنزآلدهید
۳-هیدروکسی‌بنزآلدهید
۴-هیدروکسی‌بنزآلدهید
خلبند

| خلبند | خلبند |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: : مختصات: 
کشور: ایران
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: خاش
بخش: بخش مرکزی
دهستان: سنگان
جمعیت: کمتر از ۳ خانوار (سرشماری ۹۵)
خلبند، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خاش در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان سنگان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۸ نفر (۷خانوار) بوده‌است.
فهرست قسمت‌های لیست سیاه

فهرست قسمت‌های لیست سیاه (انگلیسی: List of The Blacklist episodes) لیست سیاه یک سریال درام جنایی آمریکایی است که توسط جون بوکنکامپ ساخته شد و در ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۳ در ان‌بی‌سی پخش شد. جیمز اسپیدر، مگان بون، دیگو کلاتنهوف، رایان اگولد، هشام توفیق و هری لنیکس در آن نقش آفرینی کردند.