stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
رادرفوردیم
تاریخچه > کشف عنصری جدید > راه‌های ساخت

دانشمندان مؤسسه مشترک تحقیقات هسته‌ای در نخستین مطالعهٔ خود، دو شکافت خود به خود را با نیمه‌عمر ۰٫۳ ثانیه و ۸ ثانیه مشاهده کردند. مادهٔ نخست ناشناخته ماند ولی مادهٔ دوم بعدها به‌عنوان ۲۵۹Rf شناسایی شد. آن‌ها در سال ۱۹۶۶ آزمایش را به‌وسیلهٔ ترکیبات آلی فرار تکرار کردند که موجب دستیابی به چنین نتایجی شد. آن‌ها یک کلرید فرّار را شناسایی کردند که مانند هافنیم رفتار می‌کرد و در اکثر مواقع به‌سرعت به روش شکافت خود به خود تجزیه می‌شد. این مدرکی قوی بر این موضوع است که رادرفوردیم تتراکلرید تولید شده بود؛ با اینکه مؤسسهٔ مشترک تحقیقات هسته‌ای اعلام کرد که محصول آزمایش ۲۵۹Rf بوده؛ و از آن جایی که نیمه‌عمرِ آن به‌دقت اندازه‌گیری نشده بود و با RfCl۴ مطابقت نداشت، این فرضیه رد شد. این آزمایش بارها تکرار شد تا این که در سال ۱۹۷۱ نیمه‌عمر آن ۴٫۵ ثانیه اندازه‌گیری شد.
در سال ۱۹۶۹ یک گروه در دانشگاه کالیفرنیا که توسط آلبرت گیورسو هدایت می‌شد، تلاش کرد که نتایج مؤسسه مشترک تحقیقات هسته‌ای را تکرار کند و کوریم-۲۴۸ و اکسیژن-۱۶ را ترکیب کند اما نتوانست نتیجهٔ را تکرار و نیمه‌عمر آن را ثبت کند؛ البته آزمایش چندان هم بی‌نتیجه نبود زیرا در این آزمایش ایزوتوپ ۲۶۰Rf تولید و نیمه‌عمر آن ۱۰ تا ۳۰ میلی‌ثانیه اندازه‌گیری شد.
\mathrm {^{248}_{96}Cm+_{8}^{16}O\rightarrow _{104}^{266}Rf^{*}\rightarrow _{104}^{261}Rf+5_{0}^{1}n}
در سال ۱۹۷۷ دانشمندان روسی در مؤسسه مشترک تحقیقات هسته‌ای واقع در دوبنا، برکلیم-۲۴۹ نیتروژن-۱۴ را ترکیب کردند، ولی در سال ۱۹۸۵ تأیید نمودند که محصول واکنش ۲۶۰Rf بوده و واپاشی آن از نوع شکافت خود به خود و نیمه‌عمر آن ۲۸ میلی‌ثانیه است.
\mathrm {^{249}_{97}{Bk}+_{7}^{14}N\rightarrow _{104}^{260}Rf^{*}+3_{0}^{1}n}
در سال ۱۹۶۶ آزمایشی شبیه به این آزمایش، در آزمایشگاه ملی لارنس برکلی در کالیفرنیا انجام دادند و ایزوتوپ ۲۶۲ را مشاهده کردند. این گروه نیمه‌عمر آن را ۲٫۱ ثانیه اندازه‌گیری کرد که این رقم اختلاف چشم‌گیری با رقم واقعی که ۴۷ میلی‌ثانیه است، دارد.
\mathrm {^{244}_{94}Pu+_{10}^{22}Ne\rightarrow _{104}^{266}Rf^{*}} \rightarrow {\begin{cases}\mathrm {^{261}_{104}Rf+5_{0}^{1}n} \\\mathrm {^{262}_{104}Rf+4_{0}^{1}n} \end{cases}}
گروه مؤسسه مشترک تحقیقات هسته‌ای در سال ۲۰۰۰ اعلام کردند که از یک واکنش همجوشی هسته‌ای برای ساخت رادرفوردیم استفاده کردند. آن‌ها ۲۵۶No را مشاهده کردند که محصول واپاشی ۲۶۰Rf بوده‌است؛ و یک اتم ۲۵۹Rf را — که خود تجزیه شد — نیز رصد کردند. از این رو آزمایش را بارها تکرار کردند ولی نتایج متفاوتی به‌دست آمد. این امر باعث مداخلهٔ آزمایشگاه ملی لارنس برکلی برای تکرار آزمایش نیز شد تا محصول این آزمایش مشخص شود. در نهایت ۴ ایزوتوپ متفاوت ۲۶۱Rf, ۲۶۰Rf، ‏۲۵۹Rf, ۲۵۸Rf به‌دست آمد.
\mathrm {^{238}_{92}U+_{12}^{26}Mg\rightarrow _{104}^{264}Rf^{*}} \rightarrow {\begin{cases}\mathrm {^{261}_{104}Rf+3_{0}^{1}n} \\\mathrm {^{260}_{104}Rf+4_{0}^{1}n} \\\mathrm {^{259}_{104}Rf+5_{0}^{1}n} \\\mathrm {^{258}_{104}Rf+6_{0}^{1}n} \end{cases}}
تاریخچه > کشف عنصری جدید > راه‌های ساخت > همجوشی سرد

در سال ۱۹۷۴ یک اتم رادرفوردیم در یک همجوشی سرد در دوبنا تولید شد. این اولین باری بود که یک اتم رادرفوردیم از این راه به‌دست می‌آمد. در این آزمایش از یک اتم سرب-۲۰۸ و تیتانیم-۵۰ استفاده شد. دانشمندان روسی واپاشی خود به خود ۲۵۶Rf را مشاهده نمودند، ولی در مرکز تحقیقات یون سنگین هلمهولتز محصولات واپاشی ۲۵۵Rf و ۲۵۷Rf را شناسایی کردند.
{\displaystyle \mathrm {^{208}_{82}Pb+_{22}^{50}Ti\rightarrow _{104}^{258}Rf^{*}} {\begin{matrix}\nearrow \mathrm {^{255}_{104}Rf+3_{0}^{1}n} \\\rightarrow \mathrm {^{256}_{104}Rf+2_{0}^{1}n} \\\searrow \mathrm {^{257}_{104}Rf+_{0}^{1}n} \end{matrix}}}
تاریخچه > کشف عنصری جدید > راه‌های ساخت > تجزیه

بیشتر ایزوتوپ‌های رادرفوردیم با جرم اتمی زیر ۲۶۲ به‌عنوان محصولات فروپاشی عناصر سنگین‌تر نیز مشاهده شده‌اند و این موجب اصلاح خواص پیش‌بینی‌شده در مورد ایزوتوپ‌های رادرفوردیم شد؛ ولی ایزوتوپ‌های سنگین‌ترِ رادرفوردیم برخلاف ایزوتوپ‌های سبک‌تر تنها به‌عنوان محصولات فروپاشی مشاهده شده‌اند. برای مثال چند ذره آلفا در تولید ۲۶۷Rf در زنجیرهٔ فروپاشی دارمشتادیم-۲۷۹ در سال ۲۰۰۴ مشاهده شد:
\mathrm {^{279}_{110}Ds\rightarrow _{108}^{275}Hs+\alpha \rightarrow _{106}^{271}Sg+\alpha \rightarrow _{104}^{267}Rf^{*}+\alpha }
رادرفوردیم-۲۶۷ تولیدشده در آزمایش، تحت شکافت خود به خود با نیمه‌عمر حدود ۱٫۳ ساعت تجزیه شد.
تحقیقات در سنتز دوبنیم-۲۶۳ در سال ۱۹۹۹ در دانشگاه برن نشان داد که ۲۶۸Db با گیراندازی الکترون به ۲۶۸Rf تجزیه می‌شود. محققان دانشگاه برن رادرفوردیم را تقسیم کردند و چند شکافت خود به خود با نیمه‌عمرهایی طولانی — که حدود ۱۵ دقیقه بودند — رصد شد؛ ولی در یک بخش، واپاشیِ آلفایی با نیمه‌عمری حدود ۱۰ دقیقه مشاهده شد. گزارش‌های فروپاشی زنجیره‌ای فلروویم-۲۸۵ در سال ۲۰۱۰ نشان داد پنج واپاشی آلفای متوالی صورت گرفت و محققان دانشگاه برن در نهایت به این نتیجه رسیدند که ۲۶۸Rf به‌دلیل ناپایداری، با واکنش شکافت خود به خود پس از ۱۸۲ ثانیه تجزیه شد.
برخی از شواهد تجربیِ به‌دست‌آمده در سال ۲۰۰۴ نشان می‌داد که برای تولید رادرفوردیم در یک زنجیرهٔ واپاشی استفاده از ایزوتوپ‌های عناصر سنگین‌تر نیز ممکن است، مانند مسکوویم-۲۸۸ که ایزوتوپ ۲۶۸Rf در زنجیرهٔ فروپاشی آن مشاهده شد:
\mathrm {^{288}_{115}Mc\rightarrow _{113}^{284}Nh+\alpha \rightarrow _{111}^{280}Rg+\alpha \rightarrow _{109}^{276}Mt+\alpha } \rightarrow \mathrm {^{272}_{107}Bh} +\alpha \rightarrow \mathrm {^{268}_{105}Db} +\alpha \rightarrow \mathrm {^{268}_{104}Rf} ^{*}+\nu _{e}
اما آخرین گام در این زنجیره نامشخص است. پس از این پنج فروپاشی آلفا که دوبنیم-۲۶۸ را تولید کرد، شکافت‌هایی مشاهده شد که نیمه‌عمرهایی طولانی داشتند. مشخص نیست که آیا این شکافت‌ها به‌علت شکافت خود به خود ۲۶۸Db صورت می‌گیرند یا اینکه ۲۶۸Db با گیراندازی الکترون رادرفوردیم-۲۶۸ با نیمه‌عمری بالا تولید می‌کند. از آن جایی که گیراندازی الکترون ۲۶۸Db تشخیص داده نمی‌شود؛ می‌توان علت این شکافت‌های خود به خود را به این شکل توضیح داد: نیمه‌عمر ۲۶۸Rf که به‌دلیل نیمه‌عمر بسیار کم آن نمی‌تواند بررسی و استخراج شود. یک مکانیسم مشابه برای شکل‌گیری ۲۷۰Rf و ایزوتوپ‌های سنگین‌تر از آن به‌عنوان محصول واپاشی عناصری مانند ۲۷۰Db (که در زنجیرهٔ فروپاشی ۲۹۴Ts که برای اولین بار در سال ۲۰۱۰ سنتز شده بود) وجود دارد؛ ولی نیمه‌عمر آنها بسیار کوتاه بوده و خود پس از مدتی، طیِ فرایند شکافت خود به خود تجزیه می‌شود:
\mathrm {^{294}_{117}Ts+_{115}^{290}Mc+\alpha \rightarrow _{113}^{286}Nh+\alpha \rightarrow _{111}^{282}Rg+\alpha \rightarrow _{109}^{278}Mt+\alpha } \rightarrow \mathrm {^{274}_{107}Bh} +\alpha \rightarrow \mathrm {^{270}_{105}Db} +\alpha \rightarrow \mathrm {^{270}_{104}Rf} ^{*}+\nu _{e}
به‌گفتهٔ گزارشی که در سال ۲۰۰۷ در مورد سنتز نیهونیم منتشر شد، در آزمایش ایزوتوپ نیهونیم-۲۸۲ مشاهده شد این ایزوتوپ تحت یک فروپاشی مشابه به شکل فروپاشی ۲۶۶Db — که تحت شکافت خود به خودی با نیمه‌عمر ۲۲ دقیقه تجزیه شد — به رونتگنیم تجزیه شد. با توجه به اینکه گیراندازی الکترون ۲۶۶Db تشخیص داده نمی‌شود این شکافت‌های خود به خود ممکن است به دلیل ۲۶۶Rf باشد که به خاطر نیمه‌عمر این ایزوتوپ نمی‌تواند استخراج شود.
تاریخچه > اختلاف نظرها در نام‌گذاری

مقالهٔ اصلی: جنگ‌های پسافرمیمی
در دههٔ ۱۹۶۰، مقدار کمی از رادرفوردیم در مؤسسه مشترک تحقیقات هسته‌ای در اتحاد جماهیر شوروی سابق و آزمایشگاه ملی لارنس برکلی در کالیفرنیا تولید شد. اولویت کشف و به همین ترتیب نام‌گذاری این عنصر بین دانشمندان شوروی و آمریکا مورد اختلاف قرار گرفت. اتحاد جماهیر شوروی سابق نام کورچاتوفیم را به افتخار فیزیکدان هسته‌ای ایگور کورچاتوف پیشنهاد داد،‏ ولی با مخالفت دانشمندان آمریکایی مواجه شدند زیرا آنان نام رادرفوردیم را انتخاب کرده بودند. سپس دانشمندان روسی نام دوبنیم را پیشنهاد کردند ولی همچنان با مخالفت دانشمندان آمریکایی مواجه شدند. در نهایت در سال ۱۹۹۷،‏ اتحادیهٔ بین‌المللی شیمی محض و کاربردی (آیوپاک) نام رسمی این عنصر را انتخاب کرد. نام این عنصر از نام ارنست رادرفورد برندهٔ جایزهٔ نوبل سال ۱۹۰۸ گرفته شد؛ در نهایت عنصر بعدی به خود نام دوبنیم «۱۰۵Db» گرفت و تاکنون عنصری به نام کورچاتوفیم نامگذاری نشده‌است.
رادرفوردیم تنها عنصری نبود که نام‌گذاری آن با اختلاف نظرهایی مواجه شد؛ به غیر از آن شش عنصر دیگر دچار چنین اختلافاتی شدند. این عناصر عبارتند از لارنسیم،‏ رادرفوردیم،‏ دوبنیم،‏ سیبورگیم،‏ بوهریم،‏ هاسیم و در نهایت مایتنریم؛ این اختلاف نظرها از عنصر مندلیفیم (عنصر بعد از فرمیم ۱۰۰Fm) آغاز شد؛ ولی دانشمندان روسی به‌سرعت از موضع خود کناره‌گیری و نام‌گذاری آن را به دانشمندان آمریکایی محول کردند. چنین اتفاقی در مورد نوبلیم نیز رخ داد؛ ولی دانشمندان روسی در مورد لارنسیم پافشاری بیشتری کردند. سپس همین روال را در مورد عناصر بعدی یعنی عناصر رادرفوردیم تا مایتنریم هم پیش گرفتند. این اختلافات در سال ۲۰۰۴ به جنگ‌های پسافرمیمی معروف شد.
ایزوتوپ‌ها

مقالهٔ اصلی: فهرست ایزوتوپ‌های رادرفوردیم
رادرفوردیم هیچ ایزوتوپ پایداری ندارد و ایزوتوپ‌هایش از ۲۵۳Rf تا ۲۷۰Rf متغیر است و در کل ۱۶ ایزوتوپ پرتوزا دارد و ۴ ایزومر هسته‌ای آن شامل ۲۶۲mRf, ۲۶۱mRf،‏ ۲۵۷mRf، ‏۲۵۳mRf است. حداکثر نیمه‌عمر ۲۶۳Rf حدود ۱۱ دقیقه است و ایزومر ۲۶۱mRf با نیمه‌عمری برابر ۸۱ ثانیه ناپایدارتر است.
ایزوتوپ‌ها > طول عمر ایزوتوپ‌ها

در بین تمامی ایزوتوپ‌ها،‏ ایزوتوپ‌های سبک‌تر نیمه‌عمر‌های نسبتاً کوتاه‌تری دارند، برای مثال ۲۵۳Rf و ۲۵۴Rf نیمه‌عمری کمتر از ۵۰ میکروثانیه دارند. ۲۵۶Rf،‏ ۲۵۸Rf, ۲۶۰Rf پایدارتر و نیمه‌عمری حدود ۱۰٬۰۰۰ میکروثانیه یا ۱۰ میلی ثانیه دارند. ۲۵۵Rf،‏ ۲۵۷Rf، ‏۲۵۹Rf, ۲۶۲Rf به‌نسبت عمرهای بیشتر و نیمه‌عمر آنها از یک تا پنج ثانیه متغیر دارند. ۲۶۱Rf،‏ ۲۶۵Rf ,۲۶۳Rf در بهترین شرایط،‏ از دو تا سه دقیقه عمر دارند و این رقم گاهی به ۱۰ دقیقه هم می‌رسد. طولانی‌ترین نیمه‌عمر بین ایزوتوپ‌های رادرفوردیم متعلق است به یکی از سنگین‌ترین این ایزوتوپ‌ها؛ این ایزوتوپ ۲۶۷Rf است که نیمه‌عمری حدود ۱٫۳ ساعت دارد. نیمه‌عمر ۲۶۹Rf و ۲۷۱Rf ناشناخته است و از آن‌ها اطلاعاتی در دست نیست.
تنها ایزوتوپی از رادرفوردیم که از طریق همجوشی هسته‌ای تشکیل شده،‏ ۲۶۲Rf است. ایزوتوپ‌های سنگین‌تری هم وجود دارند ولی به‌سرعت تجزیه می‌شوند. به‌جز ۲۶۲Rf تنها موردی که تأیید شده ۲۶۷Rf است، ولی در مورد آن ابهاماتی وجود دارد. دو ایزوتوپ ۲۶۶Rf و ۲۶۸Rf به‌عنوان محصول واپاشی دوبنیم (دو ایزوتوپ ۲۶۶Db و ۲۶۸Db) در حال گیراندازی الکترون دیده شده‌اند که نیمه‌عمر آن‌ها نسبت به شکافت خود به خود را اندکی بیشتر می‌سازد. به‌نظر می‌رسد که ۲۷۰Rf محصول واپاشی دوبنیم ۲۷۰Db است. هرچند که ۲۶۴Rf دیده نشده ولی نیمه‌عمر آن حدود ۵ ثانیه پیش‌بینی شده‌است.
در سال ۱۹۹۹ دانشمندان آمریکایی در آزمایشگاه ملی لارنس برکلی در کالیفرنیا اعلام کردند که موفق به دستیابی به ۳ اتم ۲۹۳Og شده‌اند ولی بعدها در سال ۲۰۰۱ مشخص شد که این ۳ اتم ۲۶۵Rf بوده، زیرا نیمه‌عمر آن‌ها با ۲۹۳Og مطابقت نداشته‌است.
کاربردهای احتمالی

مقالهٔ اصلی: فهرست کاربردهای پیش‌بینی‌شده رادرفوردیم
رادرفوردیم به علت ناپایداری و کمیاب بودن، کاربرد تجاری ندارد؛ هرچند که نسبت به دیگر عناصر سنگین بسیار پایدارتر است. در واقع در بین عناصر پسافرمیمی، تنها عنصری که از رادرفوردیم پایدارتر است دوبنیم می‌باشد. از رادرفوردیم می‌توان به‌دلیل پایداری ۲۶۷Rf در نیروگاه‌های هسته‌ای و سیکلوترون‌ها به‌عنوان هدف برای بمباران نوترونی برای کشف عناصر جدید استفاده کرد؛ یا برخی ایزوتوپ‌های آن با نیمه‌عمرهای نسبتاً کمتر همچون ‏۲۶۳Rf در پزشکی هسته‌ای مورد استفاده قرار بگیرد.
تأثیر بر سلامتی

رادرفوردیم پرتوزا است و قرار گرفتن در معرض پرتوهای آن سبب افزایش احتمال گسترش برخی بیماری‌های عمده مانند سرطان‌ها، تومورها و آسیب‌های ژنتیکی می‌شود؛ با اینکه نیمه‌عمر رادرفوردیم بسیار کوتاه است و به عنصری دیگر تبدیل می‌شود ولی محصولات واپاشی آن که عمدتاً نوبلیم و لارنسیم است نیز پرتوزایند.
مسمومیت با رادرفوردیم می‌تواند به موارد زیر منجر شود:
تشنج
سرطان ریه
سرطان تیروئید
خونریزی داخلی دستگاه گوارش
کاهش تعداد گلبول‌های سفید خون و در نتیجه افزایش احتمال عفونت
خواص پیش‌بینی‌شده > خواص شیمیایی

رادرفوردیم اولین فلز واسطه دورهٔ هفتم و دومین عضو سری ۶d در بین فلزات واسطه است. محاسبات انرژی یونشی، شعاع اتمی،‏ اوربیتال اتمی و حالت پایه آن شبیه هافنیم است و شباهت چندانی به سرب ندارد. (علت مقایسهٔ خواص رادرفوردیم با این دو فلز آن است که رادرفوردیم در زیر هافنیم و دیگر عناصر گروه ۴ یعنی تیتانیم (Ti) و زیرکونیم (Zr) جای دارد؛ و سرب هم که در سمت راست رادرفوردیم در جدول تناوبی قرار دارد فلزی پایه با خواص شیمیایی ثابت و عادی است) پیش‌بینی‌های ابتدایی در مورد خواص شیمیایی رادرفوردیم، محاسباتی بودند که نشان می‌دادند انرژی مدار ۷p کمتر از انرژی مدار ۶d آن خواهد بود. طبق این محاسبات لایهٔ الکترونی آخر رادرفوردیم به شکل ۶d۱، ۷s۲، ۷p۱ یا حتی ۷s۲، ۷p۲ باشد؛ و این بدان معنا بود که رادرفوردیم بیشتر مانند سرب رفتار می‌کند تا هافنیم. بعدها با محاسباتی دقیق‌تر ثابت شد که این ادعا مردود است و رادرفوردیم مانند سایر اعضای گروه ۴ رفتار می‌کند. ازاین‌رو می‌توان گفت که خصوصیات رادرفوردیم با عناصر گروه ۴ جدول تناوبی یعنی تیتانیم، زیرکونیم و هافنیم مطابقت دارد. در عین حال برخی از خواص رادرفوردیم تنها در حالت گازی و محلول‌های آبی آن مشخص می‌شود مانند عدد اکسایش آن که برابر با ۴+ بوده و پتانسیل اکسید و احیا آن، که پیش‌بینی می‌شود که بیش از ۱٫۷ ولت باشد.
امروز پیش‌بینی می‌شود که آرایش الکترونی رادرفوردیم به این شکل باشد:
۱s۲ ۲s۲ ۲p۶ ۳s۲ ۳p۶ ۳d۱۰ ۴s۲ ۴p۶ ۴d۱۰ ۴f۱۴ ۵s۲ ۵p۴ ۵d۱۰ ۵f۱۴ ۶s۲ ۶p۶ ۶d۲ ۷s۲
درست مانند زیرکونیم و هافنیم، پیش‌بینی شده که اکسید رادرفوردیم (RfO۲) دیرگدازی پایدار باشد که با هالوژن‌ها واکنش دهد و Rf



X


{\textstyle X}

۴ تولید می‌کند (



X


{\textstyle X}

هالوژن مورد نظر است) که در تماس با آب به شکل RfO



X


{\textstyle X}

۲ به‌دست می‌آید. (یعنی با اکسیژن موجود در آب واکنش می‌دهد و ترکیب می‌شود) این مسئله پیشنهاد می‌دهد که رادرفوردیم،‏ جامدی فرّار است و مونومر آن در فاز گازی آن به شکل چهاروجهی موجود است. در فاز آبی هم،‏ یون+Rf۴ از تیتانیم (IV) به‌مقدار کمتر هیدرولیز می‌شود هرچند که مقادیر آن تا حدودی به زیرکونیم و هافنیم شبیه است؛ در نتیجه یون +RfO۲ تولید خواهد شد. واکنش هالیدها با یون‌های هالید تشکیل یون‌های پیچیده و کمپلکس‌ها را ممکن می‌سازد. استفاده از یون‌های کلرید و برمید؛ تولید هگزاهالیدهایی همچون 





R
f
C
l


6


2
−




{\textstyle \mathrm {RfCl} _{6}^{2-}}

 و 





R
f
B
r


6


2
−




{\textstyle \mathrm {RfBr} _{6}^{2-}}

 را ممکن می‌سازد. زیرکونیم و هافنیم برای تشکیل کمپلکس‌های فلوئور، تمایل دارند که به شکل -هپتا و -اکتا کمپلکس تشکیل دهند؛ بنابراین تولید یون رادرفوردیم در مقیاس‌های بزرگ‌تر با کمپلکس‌های 





R
f
F


6


2
−




{\textstyle \mathrm {RfF} _{6}^{2-}}

،‏ 





R
f
F


7


3
−




{\textstyle \mathrm {RfF} _{7}^{3-}}

 و 





R
f
F


8


4
−




{\textstyle \mathrm {RfF} _{8}^{4-}}

 امکان‌پذیر خواهد بود.
خواص پیش‌بینی‌شده > خواص فیزیکی و اتمی

پیش‌بینی می‌شود رادرفوردیم در شرایط عادی جامد بوده و فلزی بسیار سنگین با چگالی ۲۳٫۲ گرم بر سانتی‌متر مکعب باشد. این رقم در مقابل اُسمیم (۷۶Os،‏ سنگین‌ترین عنصری که چگالی آن اندازه‌گیری شده و چگالی‌اش برابر با ۲۲٫۶۱ گرم بر سانتی‌متر مکعب است) اندکی بیشتر است. شعاع اتمی رادرفوردیم نزدیک ۱۵۰ پیکومتر تخمین زده شده‌است. در بین ایزوتوپ‌هایش ایزوتوپ‌های سنگین‌تر نیمه‌عمرهایی به‌نسبت کمتر نیز دارند به غیر از ۲۶۷Rf که به دلیل اثرات نسبیتی پایدارترین ایزوتوپ است و نیمه‌عمری بیش از ۱ ساعت دارد. تثبیت نسبیتی مدار ۷s و بی‌ثبات شدن مدار ۶d موجب می‌شود که دو یون +Rf و +Rf۲ تشکیل شود و الکترون‌های ظرفیت خود را جایگزین الکترون‌های لایهٔ ۷d کند،‏ که این ویژگی رادرفوردیم، برعکس رفتار هافنیم است.
شیمی آزمایشگاهی

| فرمول | نام |
| --- | --- |
RfCl۴: رادرفوردیم تتراکلرید،‏ کلرید رادرفوردیم (IV)
RfBr۴: رادرفوردیم تترابرمید،‏ برمید رادرفوردیم (IV)
RfOCl۲: رادرفوردیم اکسی کلرید،‏ رادرفوردیل (IV) کلرید رادرفوردیم (IV) دی کلرید اکسید
−RfCl۶]۲]: هگزاکلرید رادرفوردات (IV)
−RfF۶]۲]: هگزافلوئورید رادرفوردات (IV)
[K۲[RfCl۶: پتاسیم هگزاکلرید رادرفوردات (IV)
شیمی آزمایشگاهی > فاز گازی

مطالعات اولیه در خصوص خواص شیمیایی رادرفوردیم بر روی کروماتوگرافی گازی متمرکز شده بود که در تلاش برای تأکید مجدد بر کشف این عنصر در دوبنا صورت گرفت. اکتشافات اخیر نسبت به اکتشافات قدیمی در مورد شناسایی ترکیبات اصلی رادرفوردیم قابل اعتمادتر هستند و در این مطالعات از ایزوتوپ پرتوزای ۲۶۱mRf استفاده شده‌است. هرچند که نیمه‌عمر طولانی ایزوتوپ ۲۶۷Rf(تولید شده در فروپاشی زنجیره‌ای از ۲۹۱Lv, ۲۸۷Fl و ۲۸۳Cn) ممکن بود برای آزمایش مفیدتر باشد. آزمایش‌ها متکی بر این فرضیه بودند که رادرفوردیم آغازگر سری ۶d خواهد شد و یک مولکول چهاروجهی،‏ با یک تتراکلرید فرار دارد. مولکولِ کلرید رادرفوردیم (IV) از کلرید هافنیم (HfCl۴) (IV) فرارتر است زیرا پیوندهای کووالانسی آنپیوند کووالانسی قوی‌تر هستند. یک سری از آزمایش‌ها نیز تأیید کردند که رادرفوردیم به‌عنوان یک عضو معمولی از گروه ۴ رفتار خواهدکرد و یک کلرید (RfCl۴)، برمید (RfBr۴) و همچنین یک اکسی کلرید (RfOCl۲) تشکیل خواهد داد. هنگامی که پتاسیم کلرید در فاز جامد به جای گاز با RfCl۴ ترکیب شد کاهش نوساناتی مشاهده شد که به‌شدت نشان‌دهندهٔ شکل‌گیری K۲RfCl۶ است.
شیمی آزمایشگاهی > فاز مایع

انتظار می‌رود که آرایش الکترونی رادرفوردیم به شکل Rn] ۵f۱۴ ۶d۲ ۷s۲] باشد و در نتیجه رفتاری شبیه به هافنیم با آرایش الکترونیXe] ۴f۱۴ ۵d۲ ۶s۲] در گروه ۴ جدول تناوبی داشته باشد؛ بنابراین هیدرات یون+Rf۴ باید به‌آسانی در یک محلول اسیدی قوی تولید شود؛ به شکلی که در اسیدهایی مانند هیدروکلریک اسید،‏ هیدروبرومیک اسید یا اسید هیدروفلوئوریک بتواند کمپلکس شیمیایی تشکیل دهد.
قطعی‌ترین مطالعات شیمیایی دربارهٔ خواص رادرفوردیم توسط تیمی ژاپنی در موسسهٔ انرژی اتمی ژاپن با استفاده از ایزوتوپ ۲۶۱mRf صورت گرفته‌است. آزمایش‌هایی مبنی بر استخراج رادرفوردیم از محلول‌های هیدروکلریک اسید حاوی توریم و عناصر گروه ۴ یعنی رادرفوردیم،‏ هافنیم،‏ زیرکونیم و تیتانیم؛ و درنهایت ثابت کردند که رادرفوردیم مانند آکتینیدها رفتار نمی‌کند. یک مقایسه با عناصر سبک‌تر گروه ۴،‏ آن را دقیقاً در همین گروه قرار داد. همچنین تشکیل کمپلکس هگزاکلرید رادرفوردات در محلول‌های کلریدی، هم اطمینان بیشتری به تیم تحقیقاتی دربارهٔ شباهت رادرفوردیم به هافنیم و زیرکونیم داد.
\mathrm {^{261m}{Rf}^{4+}+6{Cl}^{-}\rightarrow [_{104}^{261m}RfCl{}_{6}} ]^{2-}
زمانی که آزمایش با اسید هیدروفلوئوریک انجام شد نتایجی بسیار مشابه به‌دست آمد. تفاوت‌ها در استخراج به‌عنوان ضعفِ میلِ ترکیب شدن برای یون فلوئور تفسیر شد که تولید یون هگزافلوئورید رادرفوردات را توضیح می‌دهد:
\mathrm {^{261m}{Rf}^{4+}+6{F}^{-}\rightarrow [_{104}^{261m}RfF{}_{6}} ]^{2-}
هافنیم
زیرکونیم
تیتانیم
در اینجا انرژی تغییرات پیچیدهٔ شکل‌گیری واکنش‌های مشخص‌شده،‏ به اثرات نسبیتی تابع محاسبات چگالی هیدرات و هیدرولیز کمپلکس‌های فلوئور زیرکونیم،‏ هافنیم و رادرفوردیم بستگی دارد. آنیون فلوئور بررسی‌شده مخلوط هافنیم و اسید نیتریک بوده که در آن ثابت تفکیک (Kd) زیرکونیم و هافنیم یکسان است و مقدار ثابت تفکیک رادرفوردیم از آن دو کمتر بوده‌است.
واژه‌نامه

↑  Plutonium
↑  Zirconium tetrachloride
↑  Californium
↑  Hafnium
↑  Curium
↑  Berkelium
↑  Nobelium
↑  Titanium
↑  Dubnium
↑  Flerovium
↑  Moscovium
↑  Nihonium
↑  Kurchatovium
↑  Seaborgium
↑  Bohrium
↑  Hassium
↑  Meitnerium
↑  Mendelevium
↑  Fermium
↑  Lawrencium
↑  Oganesson
↑  Zirconium
↑  Osmium
↑  Potassium chloride
↑  Hydrochloric acid
↑  Hydrobromic acid
↑  Hydrofluoric acid
↑  Thorium
↑  Actinides
↑  Nitric acid
رادرفوردیم تتراکلرید
ارنست رادرفورد که در نهایت عنصر به افتخار او رادرفوردیم نام گرفت.
روند تجزیه رادرفوردیم-۲۵۷
علایم مسمومیت پرتوی
لایه‌های الکترونی
هافنیم
اسمیم
سیارک ۱۴۴۷

| کشف | کشف |
| --- | --- |
تاریخ کشف: ژانویه ۲۶, ۱۹۳۸
ویژگی‌های مداری: ویژگی‌های مداری
مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸: مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸
اوج: ۲.۶۳۷۷۱۲۵
حضیض: ۲.۴۳۵۵۹۰۱
خروج از مرکز مداری: ۰.۰۳۹۸۴۰۴
تناوب مداری: ۱۴۷۵.۶۷۱۱۶۲۹
آنومالی متوسط: ۱۷۵.۸۵۹۱۸
انحراف: ۴.۷۸۶۵۸
 :  
سیارک ۱۴۴۷ (به انگلیسی: 1447 Utra، نامگذاری:1938BB) هزار و چهارصد و چهل و هفتمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۶ ژانویه ۱۹۳۸ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۱٫۳۰ است.
رون گاتری

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Ronald George Guthrie
زادروز:  ۱۹ آوریل ۱۹۴۴ ‏(۸۰ سال)
پست:  مدافع
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۶۳–۱۹۷۳ |  باشگاه فوتبال نیوکاسل یونایتد |  ۵۶ |  (۲) |
| ۱۹۷۳–۱۹۷۵ |  باشگاه فوتبال ساندرلند |  ۶۶ |  (۱) |
| مجموع |   |  ۱۲۲ |  (۳) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
رون گاتری (انگلیسی: Ron Guthrie؛ زادهٔ ۱۹ آوریل ۱۹۴۴) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نیوکاسل یونایتد و باشگاه فوتبال ساندرلند اشاره کرد.
اما هریس

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Emma Harries
زادروز:  ۲۹ مارس ۲۰۰۲ ‏(۲۲ سال)
زادگاه:  انگلستان
قد:  ۵ فوت ۱۰ اینچ (۱٫۷۸ متر)
پست:  مهاجم / مهاجم
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  West Ham United
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۱۰–۲۰۱۷:  Reading
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۷–۲۰۲۳ |  Reading |  ۵۱ |  (۶) |
| ۲۰۲۳– |  West Ham United |  ۹ |  (۰) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۸–۲۰۱۹ |  England U17 |  ۶ |  (۲) |
| ۲۰۲۲– |  England U23 |  ۶ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۰۳:۵۶, ۲۷ دسامبر ۲۰۲۳ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۳۱ دسامبر ۲۰۲۳:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۰۳:۵۶, ۲۷ دسامبر ۲۰۲۳ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۳۱ دسامبر ۲۰۲۳
اما هریس (انگلیسی: Emma Harries؛ زادهٔ ۲۹ مارس ۲۰۰۲) بازیکن فوتبال اهل انگلستان است که در پست مهاجم برای باشگاه وستهام یونایتد در سوپر لیگ زنان انگلستان بازی می‌کند.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال زنان انگلستان و زیر ۲۳ سال زنان انگلستان بازی کرده است.
شب طولانی

| شب طولانی | شب طولانی |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: ادگار باغداساریان
تاریخ‌های انتشار:  ۸ دسامبر ۲۰۱۸ (۲۰۱۸-12-۰۸)  
مدت زمان: ۱۰۰ دقیقه
کشور: ارمنستان
زبان: ارمنی 
شب طولانی (انگلیسی: Lengthy Night) یک فیلم درام ارمنستانی محصول سال ۲۰۱۸ میلادی به کارگردانی ادگار باغداساریان که نماینده سینمای ارمنستان در نود و دومین دوره جایزه اسکار بهترین فیلم بین‌المللی بود.
بازیگران

شانت هواهنیسیان
ساموئل گریگوریان
لوئیزا نرسیسیان
بابکن چوبانیان
نارینه گریگوریان
آن در گرین گیبلز (موسیقی)

| آن در گرین گیبلز (موسیقی) | آن در گرین گیبلز (موسیقی) |
| --- | --- |
The Musical: The Musical
موسیقی: Norman Campbell
ترانه‌ها: Don Harron Norman Campbell Elaine Campbell Mavor Moore
کتاب: Don Harron
براساس: لوسی ماد مونتگومری's novel آن در گرین گیبلز
تهیه‌کنندگان: 1965 Charlottetown Festival annually ۱۹۶۹ لندن 1971 Off-Broadway
آن در گرین گیبلز (انگلیسی: Anne of Green Gables: The Musical) یک موسیقی بر پایه رمان آن در گرین گیبلز نوشته لوسی ماد مونتگومری است.
شرکت ترس

| شرکت ترس | شرکت ترس |
| --- | --- |
کارگردان: وینسنت ماسیال
بازیگران: لوکاس نف کیتلین استیسی کریس مارکت ابیگیل برسلین استفانی دریک اریک لانگه مارک موزس لسلی جردن
تاریخ‌های انتشار:  ۲۱ اکتبر ۲۰۱۶ (۲۰۱۶-10-۲۱)  
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
شرکت ترس (به انگلیسی: Fear, Inc.) فیلمی محصول سال ۲۰۱۶ و به کارگردانی وینسنت ماسیال است. در این فیلم بازیگرانی همچون لوکاس نف، کیتلین استیسی، کریس مارکت، ابیگیل برسلین، استفانی دریک، اریک لانگه، مارک موزس، لسلی جردن، نائومی گراسمن و ریچارد ریلی ایفای نقش کرده‌اند.
ریحیا

| ریحیا | ریحیا |
| --- | --- |
Municipality type D (Village council): Municipality type D (Village council)
نویسه‌گردانی(های) Arabic: نویسه‌گردانی(های) Arabic
 • خط عربی: ریحیا
ریحیاLocation of ar-Rihiya within دولت فلسطین: ریحیاLocation of ar-Rihiya within دولت فلسطین
مختصات: ۳۱°۲۸′۱۳″ شمالی ۳۵°۰۴′۳۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۴۷۰۲۸°شمالی ۳۵٫۰۷۵۰۰°شرقی﻿ / 31.47028; 35.07500: مختصات: ۳۱°۲۸′۱۳″ شمالی ۳۵°۰۴′۳۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۴۷۰۲۸°شمالی ۳۵٫۰۷۵۰۰°شرقی﻿ / 31.47028; 35.07500
Palestine grid: ۱۵۷/۰۹۷
ایالت: دولت فلسطین
استان‌های فلسطین: استان الخلیل
حکومت: حکومت
 • نوع: Village council
جمعیت (2007): جمعیت (2007)
 • کل: ۳٬۹۴۹
Name meaning: Possibly "The coiled-up snake"
ریحیا (به لاتین: Ar-Rihiya) یک روستا در دولت فلسطین است که در استان الخلیل واقع شده‌است. ریحیا ۳٬۹۴۹ نفر جمعیت دارد.
ریکا ماتسوموتو

| ریکا ماتسوموتو | ریکا ماتسوموتو |
| --- | --- |
松本 梨香: 松本 梨香
ماتسوموتو در سال ۲۰۲۳ در کشور برزیل: ماتسوموتو در سال ۲۰۲۳ در کشور برزیل
زادهٔ: ۳۰ نوامبر ۱۹۶۸ ‏(۵۵ سال) یوکوهاما، استان کاناگاوا، ژاپن
ملیت: ژاپنی
پیشه‌ها:  بازیگر  صداپیشه  خواننده 
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۰–اکنون
آثار برجسته: Satoshi (پوکمون)
قد: ۱۶۰ سانتیمتر (۵ فوت ۳ اینچ)
پیشه موسیقی: پیشه موسیقی
ژانر:  جی-پاپ  Anison 
ساز(ها): خواننده
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۳–تا کنون
ناشر(ان):  مدیا فکتوری  Tokuma Japan Communications 
همکاری‌های مرتبط: JAM Project
 :  
وبگاه: rica-matsumoto.com
ریکا ماتسوموتو (انگلیسی: Rika Matsumoto; ۳۰ نوامبر ۱۹۶۸ – ) خواننده، صداپیشه، بازیگر، و مجری رادیو اهل ژاپن است. وی از سال ۱۹۸۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
سورکون (صندوق‌لی)

| سورکون (صندوق‌لی) | سورکون (صندوق‌لی) |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور:  ترکیه
استان: استان افیون قره‌حصار
شهر: صندوق‌لی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (زمان اروپای شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (ساعت تابستانی اروپای شرقی)
سورکون (به ترکی استانبولی: Sorkun) یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در صندوق‌لی واقع شده‌است.