stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سرای محله
اهداف و وظایف

بر اساس گزارش سامانه ستاد مدیریت محله وظایف متعددی از سرای محله‌ها انتظار می‌رود. همچنین ستاد مدیریت محله به عنوان نهاد بالای دستی سراهای محله دارای وظایف و ماموریت‌هایی در قبال سراهای محله هست.
پیگیری مشکلات محله و مطالبات مردمی در حوزه فرهنگی و اجتماعی، از طریق مراجع ذی‌صلاح و مطابق ضوابط و مأموریت‌ها
ایجاد زمینه، تسهیل و گسترش مشارکت شهروندان در مدیریت شهری در مقیاس محله
ایجاد بستر مناسب جهت فعالیت سازمان‌های مردم نهاد
توسعه مناسبات مشارکت محور در اداره امور شهر از طریق به‌کارگیری آرای آزادانه شهروندان محله
ایجاد بستر مناسب برای گروه‌های اجتماعی مختلف برای مشارکت در اداره امور شهر و تحقق «حق بر شهر» در مقیاس محله‌ای
کمک به شناسایی، کنترل و پیش‌گیری از آسیب‌های اجتماعی در مقیاس محله‌ای
تقویت حس تعلق و هویت شهری و محله‌ای
تمرکز زدایی از مدیریت شهری در حوزه‌های تصمیم‌سازی و اجرا و ایجاد امکان برای توسعه مدیریت مشارکتی
ایجاد زمینه در جهت ارتقای حقوق شهروندی
کمک به ارتقا سلامت شهروندان
تبدیل فضاهای سرای محله به مکانی برای فعالیت‌های عام‌المنفعه و جمعی شهروندان و سازمان‌های مردم نهاد محله‌ای
همچنین مستند به تبیینی دیگر و بر اساس دیدگاه شورای اسلامی شهر تهران اهداف سرای محله به این شرح عنوان شده است.
افزایش مشارکت مردمی در اداره شهر از طریق به‌کارگیری توانمندی و ظرفیت مادی و معنوی آنان و استفاده مثبت از امکانات محله
ایجاد رکنی اجرایی در سطح محله متناسب با رکن مشورتی و نظارتی انجمن شورایاری
افزایش اعتماد و ارتباط متقابل بین شهرداری و ساکنین محله
تطابق هر چه بیشتر تصمیمات، برنامه‌ها و فعالیت‌های شهرداری با خواست و مطالبه واقعی مردم
تلاش در جهت احیاء و برجسته کردن هویت و جایگاه محله
افزایش همکاری میان شهروند و شهرداری برای انجام فعالیت‌های مختلف فرهنگی، اجتماعی و رفاهی
شناسایی مشکلات، چالش‌ها و نارسایی‌های مدیریت محله و برنامه‌ریزی و سیاست‌گذاری در جهت حل و کاهش آنها
تدوین و تصویب آیین‌نامه‌ها، شیوه نامه‌ها و دستورالعمل‌های مورد نیاز و ابلاغ به مجموعه‌های مرتبط
تدوین ضوابط و سیاست‌گذاری در خصوص چگونگی و سازوکار انتخاب ارکان و ساختار مدیریت محله شامل مدیران محلات، دبیرخانه ستاد راهبری در مناطق، خانه‌ها و کانون‌ها
سیاست گذاری در رابطه با سراهای با تراز مالی منفی با رویکرد کاهش نابرابری در ارائه خدمات فرهنگی و اجتماعی در محلات شهر تهران
برنامه‌ریزی به منظور ساخت، توسعه و تجهیز سرای محلات و سایر فضاهای واگذار شده به مدیریت محله
دریافت، بررسی و اظهار نظر در خصوص گزارش عملکرد مناطق در حوزه ساماندهی مشارکت‌های اجتماعی
مطالعه، بررسی و پژوهش در خصوص مسائل، مشکلات، راهکارهای ارتقاء کمی و کیفی مدیریت محله
برنامه‌ریزی و پیگیری برای حل اختلافات و رسیدگی به شکایات، پاسخگویی به استعلامات و راهبری حقوقی و قانونی مدیریت محله
تدوین ضوابط انضباطی و بازدارنده در جهت جلوگیری از فساد و انحراف احتمالی مالی و اداری
نظارت و ارزیابی ساختارها، فرایندها، تعاملات، نوع عملکرد و برنامه‌های مرتبط با حوزه ساماندهی مشارکت‌های اجتماعی در محلات
نظارت یا اعمال مدیریت بر نحوه هزینه از محل ردیف اعتبار نگهداشت ساختمان‌های سراهای محله در بودجه شهرداری‌های مناطق
نظارت بر نحوه عملکرد دبیرخانه ستاد راهبری در منطقه
تهیه و تدوین شاخص‌های ارزیابی و رده‌بندی سراهای محله
فعالیت‌های سرای محله

در سرای محله مراکزی مانند خانه سلامت، خانه فرهنگ، خانه محیط زیست، مراکز پرتو، فرآموز و… همچنین شورایاری‌ها و نیز سمن‌ها و انجمن و تشکل‌های مردم نهاد فعالیت می‌کنند. تخصیص بخشی از فعالیت‌های سرای محله به کلاس‌های آموزشی مانند کلاس‌های ایروبیک، پیلاتس، لاغری موضعی و بادی بالانس در سالن ورزشی سرا، کلاس زبان انگلیسی، قلاب بافی و بافتنی، انواع اردور و، انواع ژله تزریقی تزیینی، سالاد و دسر، نقاشی با موزاییک شکسته و گلیم بافی از دیگر فعالیت‌های این مراکز است.
در خرداد ماه ۱۴۰۰ در آئین‌نامه خانه‌ها و کانون‌های سرای محله بازنگری انجام شد. بر اساس گزارش سامانه محله من (اینجا[پیوند مرده]) مهدی شیرزاد رئیس دبیرخانه ستاد ستاد راهبری مرکزی ساماندهی مشارکت‌های اجتماعی در محلات شهر تهران (به اختصار ستاد مدیریت محله) با اشاره به فعالیت‌های داوطلبانه در سرای محلات گفت: آئین‌نامه خانه‌ها و کانون‌های سرای محلات در راستای ساماندهی خانه و کانون‌ها مورد بررسی قرار گرفت و پس از گفتگوهای لازم با بخش‌های مرتبط آیین‌نامه جدید آماده و ابلاغ شد. در ساختار خانه‌های ۱۱گانه سراهای محلات بازنگری صورت گرفت تا خانه‌ها، رکنی از توسعه محلات را تشکیل دهند و تعداد آن‌ها با توجه به ظرفیت محله و به فراخور نیاز آن تشکیل شود.
در فرمت کنونی برای هر سرای محله سه خانه عمومی شامل خانه سلامت، خانه جامعه و فرهنگ و خانه دوام و ایمنی پیش‌بینی شده تا حداقلی از خدمات به شکل تضمین شده در همه محلات تهران ارائه گردد. به هر سرای محله اختیار داده شده تا متناسب با ظرفیت‌ها و توانایی‌های محلی، حداکثر ۵ خانه اختصاصی داشته باشد. همچنین در این آیین‌نامه ۱۰ خانه به عنوان پیشنهاد برای تشکیل خانه‌های اختصاصی معرفی شده است. اگر محله‌ای خارج از این عناوین خواستار تشکیل خانه جدیدی بود، می‌تواند با طی مراحل ذکر شده، با دریافت مجوز لازم خانه جدید ایجاد کند. کانون‌ها بر مبنای خواست و اقتضائات محلی ذیل خانه‌ها تشکیل می‌شود. توسعه فعالیت‌ها یک خانه و ایجاد ظرفیت مشارکتی در محله می‌تواند نقطه شروعی برای تأسیس یک خانه در سرای محله باشد. چنانچه کانونی، طبق آیین‌نامه شرایط تبدیل شدن به خانه را داشته باشد، پیشنهاد می‌شود به عنوان یک خانه اختصاصی فعالیت نماید.
رویدادهای مرتبط

سرای محله از آغاز فعالیت در دهه هشتاد خورشیدی تا واپسین سال‌های سده ۱۳۰۰ فراز و فرودهایی را از سر گذرانده است.
سرای محله از آغاز شکل‌گیری محل مناقشه و نقد گروه‌های مختلف اعم از کارشناسان و برخی اعضاء شورای شهر تهران بوده است. از جمله نقدهای وارده شده می‌توان به موارد زیر اشاره کرد.
عدم تناسب فعالیت‌های سرای محله با اهداف تعریف شده و همچین موازی‌کاری با خانه‌های فرهنگ و فرهنگسراها و … عنوان شده است.
عدم سازماندهی مناسب سرای محله
اواخر دهه نود خورشیدی مدیریت شهری به صرافت واگذاری مدیریت سرای محله‌ها به بخش خصوصی افتاد. طرح و ایده‌ای که با موافقت‌ها و مخالفت‌های متعددی همراه بوده است. ایده‌ای که برخی آن را باعث نابودی مدیریت محلی می‌دانند و برخی دیگر می‌گویند می‌تواند به کارآمدتر شدن سرای محلات کمک کند.
بر اساس گزارش‌های منتشر شده در دوره مدیریت محمدباقر قالیباف بر شهرداری تهران برخی از سرای‌های محل به عنوان بدهی به پیمانکاران طلبکار داده شده است. بر اساس روایت به دست آمده از «گزارش نظارتی عملکرد سرمایه یی شهرداری تهران» تدوین شده از سوی کمیسیون برنامه و بودجه شورای شهر در سال ۱۳۹۳ برخی از سراهای محله به طلبکاران به جای بدهی شهرداری ارائه شده است. در این گزارش آمده است: «پروژه سرای محله آشتیانی در منطقه ۱۳، به عنوان بدهی به پیمانکار آن واگذار شده است، یعنی شهرداری تهران به دلیل نداشتن بودجه سرای محله یی که متعلق به مردم بوده را به فردی حقیقی به عنوان پیمانکار طلبکار داده است. در این بند از گزارش دربارهٔ این واگذاری غیرقانونی عنوان شده بود فروش پروژه به پیمانکاران برای پرداخت بدهی آنان فاقد توجیه کارشناسی است. سرای محله آشتیانی منطقه ۱۳ که در سال ۹۱ به صورت نیمه تمام رها شده بود و در سال ۹۲ هم اعتباری نداشته، از اعتبار پروژه کودکان بهمن تکمیل و به عنوان بدهی به پیمانکار واگذار شده است.»
سرای محله آشتیانی در منطقه ۱۳ در حال حاضر با رفع مشکلات در حال ارائه خدمات به شهروندان است.
بر اساس گزارش در دوره‌هایی افراد فعال در نهادهای محلی مانند سرای محله و شورایاری‌ها در مقاصد سیاسی بسیج شدند. او در این باره می‌گوید: «در خیلی از زمان‌ها، به ویژه در زمان انتخابات، به مجموعه مدیریت محله و شورایاری، کسانی به چشم سازمان رای، برخی به عنوان سازماندهی سیاسی و برخی به عنوان سیاهی لشکر و جمعیت‌های اتوبوسی نگاه می‌کردند.»
معضلات حقوقی سرای محله
در سال ۱۳۸۹ «سراهای محله» در چهارچوب سیاست‌ها و مصوبات شورای اسلامی شهر تهران با تأکید بر جلب، ساماندهی و توسعه مشارکت‌های پایدار، آگاهانه و داوطلبانه شهروندان در اداره امور تهران ایجاد شد. مدیریت محله بر اساس تعریفی که در دستورالعمل ساماندهی مشارکت‌های اجتماعی در محله‌های شهر تهران آمده است: «نهادی مردمی، غیرانتفاعی و خودگردان از لحاظ مالی است که به دنبال جلب، ساماندهی و ترویج مشارکت‌های مردمی، توسعه و ارتقاء فعالیت‌های فرهنگی و اجتماعی در مقیاس محله‌ای و اداره بهینه مراکز و فعالیت‌های فرهنگی و اجتماعی شهرداری در مقیاس محله‌ای با تعامل و استفاده از ظرفیت‌های شهرداری تهران و در چهارچوب سیاست‌ها و برنامه‌های کلان مدیریت شهری در سطح محلات شهر تهران تشکیل‌شده و فعالیت می‌نماید.» نهاد مدیریت محله علیرغم برخی دستاوردهای مهم و گستردگی امکانات و زیرساخت‌هایی که در اختیار آن قرار دارد، با برخی چالش‌های بسیار مهم مواجه است. یکی از مهم‌ترین چالش‌ها، وضعیت حقوقی این نهاد است. با این توضیح که جایگاه و شخصیت حقوقی سراهای محله مشخص نیست و به دلیل فقدان شخصیت حقوقی مستقل و عدم وابستگی به شهرداری تهران، با مشکلات اجرایی و قانونی عدیده‌ای روبرو است.
شهرهای دارای سرای محله

تقریباً تمام محله‌های شهر تهران سرای محله دارند. شهرداری تهران وب‌گاهی را به نام محله من به آدرس https://mahalle.tehran.ir/%5Bپیوند+مرده%5D می‌گرداند که در آن جزئیات مربوط به سرای محله همه محله‌های شهر به تفکیک محله ارائه شده است.
محمد الدعیع

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
 محمد الدعیع، دروازه‌بان الهلال در بازی دوستانه برابر اینترمیلان در ورزشگاه ملک فهد؛ ۲ ژانویه ۲۰۱۰:  محمد الدعیع، دروازه‌بان الهلال در بازی دوستانه برابر اینترمیلان در ورزشگاه ملک فهد؛ ۲ ژانویه ۲۰۱۰
شناسنامه: شناسنامه
نام کامل: محمد عبدالعزیز الدعیع
زادروز: ۲ اوت ۱۹۷۲ ‏(۵۲ سال)
زادگاه: حائل،  عربستان سعودی
قد: ۱/۸۸متر
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی: بازنشسته
پُست: دروازه‌بان
باشگاه‌های حرفه‌ای: باشگاه‌های حرفه‌ای
| سال‌ها | باشگاه‌ها | بازی (گل) |
| ۱۹۸۹-۱۹۹۹ ۱۹۹۹-۲۰۱۰ | الطائی الهلال عربستان | ۱۷۶ (۰) ۲۵۹ (۳) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۹۳-۲۰۰۶ |  عربستان سعودی | ۱۸۱(۰) |
محمد عبدالعزیز الدعیع (زادهٔ ۲ اوت ۱۹۷۲ در حائل) دروازه‌بان اسطوره‌ای نامدار بازنشستهٔ اهل عربستان سعودی است. او از سال ۲۰۰۰ در الهلال عربستان بازی و کاپیتان این باشگاه بود. الدعیع در سال ۲۰۰۱ قرار بود به منچستر یونایتد برود و جانشین فابین بارتز شود، اما این انتقال انجام نشد. او در عربستان به «اختاپوس» شهرت دارد. الدعیع از سال ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۶، به مدت ۱۶ سال در تیم ملی فوتبال عربستان حضور داشت و چهار بار جام جهانی را تجربه کرده‌است. او با ۱۸۱ بازی ملی هفتمین نفر در لیست رکوردداران بیشترین بازی ملی در جهان است. و نامش در گینس ثبت‌شده‌است. همچنین فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال وی را بالاتر از ناصر حجازی از ایران، برترین دروازه‌بان آسیا در قرن بیستم شناخت. بر اساس نظرسنجی کنفدراسیون فوتبال آسیا، الدعیع پس از ناصر حجازی و نور صبری به عنوان سومین دروازه‌بان برتر تاریخ جام ملت‌های آسیا انتخاب شد. محمد الدعیع در دسامبر ۲۰۰۹ و در آستانه ۳۸ سالگی در مصاحبه با العربیه اعلام کرد که فعلاً خیال خداحافظی از فوتبال را ندارد.
در نهایت محمد الدعیع در ۵ ژانویه ۲۰۱۲ در یک بازی خداحافظی که بین تیم‌های فوتبال الهلال و یوونتوس برگزار شد، از دنیای فوتبال خداحافظی کرد.
عبدالله الدعیع دروازه‌بان سابق عربستان و باشگاه الهلال برادر بزرگتر اوست.
حزب خران کردستان عراق

حزب خران نام حزبی در سلیمانیه کردستان عراق است که حدود ۴۰ سال فعالیت داشته و در سال ۲۰۰۵ به صورت رسمی تأسیس شد.
عمر کلول

یکی از رهبران شناخته شده این حزب به نام عمر کلول درباره مظلومیت خر و درندگی شیر، به ظالم پروری و چاپلوسی بسیاری از مردم در برابر روءسا، مقام‌های بالا یا اشراف اشاره کرده و اینکه برخی از مردم از افراد مظلوم یا بی‌آزار سوءاستفاده کرده و بر گردهٔ آنها نیز سوار می‌شوند و در این باره نیز نام مرسوم «شیردل» را با «خَردِل» (که استفاده نمی‌شود) مقایسه می‌کند. او فکر می‌کند اگر همه مردم مثل خر زندگی می‌کردند دیگر هیچ‌کس، دیگری را نمی‌کشت. وی شعرهای بسیاری را نیز درباره خر سروده است:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ای خر من و تو هر دو همدردیم |  | هر دو گرفتار دست نامردیم |
| حال امروز من شاد و آزادم |  | برایت در تلاشم نرفتی از یادم |
وی در این راه بسیار مورد تمسخر قرار گرفته و آزارها بسیاری نیز دیده است. عمر کلول به تازگی از رهبری این حزب دست کشید.
دو مجسمه خر در پارک‌های اصلی سلیمانیه

با تلاش عمر کلول و در آوریل سال ۲۰۱۲، برای قدردانی از تلاش‌های خرها در مبارزه کردها علیه رژیم عربی سوسیالیستی بعث صدام حسین، شهرداری سلیمانیه دو مجسمه خر را در پارک‌های اصلی شهر قرار داد که در ۲۴ام همان ماه خبر حمله به یکی از مجسمه‌های برنز نیز منتشر شد.
خر در احزاب دیگر

مقالهٔ اصلی: حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا § نام و نشان‌ها
خر یکی از نشان‌های نیمه رسمی و ماندگار حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا نیز بوده است که در حالتی مشابه، کاریکاتوری از توماس نست در مجله هفتگی هارپر خری زنده را در حال لگد زدن به یک شیر مرده به تصویر می‌کشید. اندرو جکسون اولین رئیس جمهور دموکرات ایالات متحده و یکی از دو اولین رهبر برجسته این حزب بود، دشمنان او نام او را به جک‌اس یا خر تحریف کردند تا حزب او را مورد تمسخر قرار دهند اما حزب دموکرات از این نام و نشان به خوبی استقبال کرد.
«یک خر زنده در حال لگد زدن به یک شیر مرده» طراحی شده توسط توماس نست. مجله هفتگی هارپر، ۱۹ ژانویه ۱۸۷۰.
حزب مرکزی سوئد

| حزب مرکز Centerpartiet | حزب مرکز Centerpartiet |
| --- | --- |
رئیس حزب: آنی لوف
رئیس گروه پارلمانی: آندرش یونسون
بنیان‌گذاری: ۲ مارس ۱۹۱۳ (۱۹۱۳-0۳-۰۲)
اعضای ثبت‌نام کرده: ۲۹٬۱۰۷ (۲۰۱۷)
مرام سیاسی: لیبرالیسم اجتماعی
ریکسداگ: ۳۱ از ۳۴۹
شوراهای استانی: ۱۵۵ از ۱٬۶۹۶
شوراهای شهر: ۱٬۶۰۳ از ۱۲٬۷۰۰
وبگاه: وبگاه
centerpartiet.se: centerpartiet.se
سیاست در سوئد انتخابات: سیاست در سوئد انتخابات
حزب مرکز (به سوئدی: Centerpartiet) یک حزب سیاسی لیبرال در سوئد است. سیاست کنونی این حزب مبتنی بر اقتصاد بازار، محیط زیست‌گرایی، برابری جنسیتی و تمرکززدایی از دولت است. حزب در سال ۱۹۱۳ با نام اتحادیه کشاورزان تأسیس شد. رهبر کنونی این حزب آنی لوف است که از سال ۲۰۱۱ در این مقام قرار گرفته.
در جدیدترین انتخابات سراسری سوئد در سال ۲۰۱۸، این حزب موفق به کسب ۸٫۶٪ از آرا و ۳۱ کرسی در ریکسداگ شد. این حزب همچنین  صاحب ۲ نماینده در پارلمان اروپا است.
فرهنگ ریشه‌شناسی فارسی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
روی جلد فرهنگ ریشه‌شناسی فارسی: روی جلد فرهنگ ریشه‌شناسی فارسی
نویسنده(ها): پاول هرن، هاینریش هوبشمان، جلال خالقی مطلق
عنوان اصلی: Grundriss der Neupersischen Etymologie
برگرداننده(ها): جلال خالقی مطلق
کشور: ایران
زبان: پارسی
موضوع(ها): واژه‌شناسی، ریشه‌شناسی
گونه(های) ادبی: ترجمه، تألیف و پژوهش
ناشر: Karl J. Trübner ناشر فارسی: بنیاد فرهنگ ایران، انتشارات مهرافروز
تاریخ نشر: ۱۸۹۳-۱۸۹۵ تاریخ نشر فارسی: ۱۳۹۳
گونه رسانه: کتاب
شمار صفحات: پنجاه‌وچهار + ۵۷۷
شابک: شابک ‎۹۷۸−۶۰۰−۷۳۶۷−۱۳−۱
کتاب فرهنگ ریشه‌شناسی فارسی با نامِ پیشینِ اساس اشتقاق فارسی از نخستین فرهنگنامه‌های ریشه‌شناسی زبان فارسی است.
متن

پاول هرن (یا هورن) در دههٔ پایانی قرن نوزدهم فرهنگنامه‌ای در ریشه‌شناسی زبان فارسی منتشر کرد. هاینریش هوبشمان اندکی سپس‌تر در کتاب [Persische Studien] Error: {{Lang}}: متن دارای نشانه‌گذاری ایتالیک است (راهنما) ذیلی بر این فرهنگنامه نوشت و بسیاری از کاستی‌هایش را درست کرد. جلال خالقی مطلق در دههٔ هشتم از قرن بیستم به درخواست پرویز ناتل خانلری به ترجمه و تصحیح کارِ هرن و هوبشمان پرداخت و نخستین دفتر از این کار را با نام اساس اشتقاق فارسی (آ-خ) چاپ کرد. این کار ناتمام ماند تا سرانجام در سال ۱۳۹۳ ترجمه و تصحیح کار با افزوده‌های فراوان به وسیلهٔ خالقی مطلق در یک جلد با نام فرهنگ ریشه‌شناسی فارسی (آ-ی) به چاپ رسید و پس از رونمایی نافرجام در نمایشگاه کتاب تهران با حضور ژاله آموزگار، در ۲۳ اسفند ماه به دست خالقی مطلق و علی‌اشرف صادقی و حسن رضایی باغ‌بیدی در کتابخانه ملک پرده‌برداری شد.
کتاب‌های همانند

فرهنگ ریشه‌شناختی زبان فارسی (جلدِ نخست: از الف تا ت)، به کوششِ محمد حسن‌دوست و به سرپرستیِ دکتر بهمن سرکاراتی که به‌وسیلهٔ فرهنگستانِ زبان و ادبِ فارسی در سالِ ۱۳۸۴ خ. به چاپ رسید. و سرانجام به نویسندگی محمد حسن‌دوست به‌صورت پنج دفتر از «آ» تا «ی» در بهار ۱۳۹۴ چاپ شد.
«زبان پارسیگ (پهلوی): دستور زبان، واژه‌سازی و واج‌شناسی»،نوشتهٔ رهام اشه، که ریشه‌شناسی بیش از چهار هزار واژه‌ی پارسیگ (پهلوی) را به دست داده است.
«فرهنگ بزرگ ریشه‌شناسیِ فارسی»، نوشتهٔ گارنیک آساتوریان (Garnik Asatrian)، استاد دانشگاه ایروانِ ارمنستان، که قرار است انتشاراتِ بریل دانشگاهِ لَیدِنِ هلند آن را منتشر کند.
«فرهنگ ریشه‌شناسیِ فعل‌های ایرانی»، نوشتهٔ دکتر جانی چِئونگ (چه‌اونگ) (Johnny Cheung)، منتشرشده در سال ۲۰۰۶ م. / ۱۳۸۵ خ. توسطِ انتشاراتِ بریل دانشگاهِ لَیدِن.
بوراک اوزدمیر

بوراک اوزدمیر معروف به CZN بوراک (متولد ۱۹۹۴، استانبول، ترکیه) سرآشپز و رستوران‌دار ترکیه‌ای است.وی صاحب رستوران‌های زنجیره‌ای با نام‌ سفره تمدن هاتای است. او به دلیل پخش ویدئو‌های آشپزی غذاهای عربی و ترکی با چهره‌ای دائماً خندان در شبکه های اجتماعی معروف شد.
| بوراک اوزدمیر | بوراک اوزدمیر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۴ مارس ۱۹۹۴ ‏(۳۰ سال) استانبول، ترکیه
ملیت: ترک
محل تحصیل: دانشگاه آناتولو ترکیه
وبگاه: https://www.cznburak.com/
رستوران های زنجیره‌ای CZN بوراک در شهر های آکسارای، دبی، دوحه ودوشنبه تاسیس شده است.
زندگینامه

بوراک در استانبول به دنیا آمد. وی اصالتاً از روستایی در هاتای یایالاداغ به نام یونجاکایا است.
در سال ۲۰۱۲ یک رستوران کباب با نام رستوران تمدن هاتای در آکسارای افتتاح کرد. در عرض چند سال، شعبه‌های مختلفی افتتاح کرد و یک رستوران زنجیره‌ای تأسیس کرد. بوراک اوزدمیر با فیلم‌های غذایی خود که در شبکه‌های اجتماعی به اشتراک می‌گذاشت مشهور شد. او در حساب اینستاگرام خود تعداد زیادی دنبال کننده را کسب کرد. وی در فیلم‌هایش بدون برگرداندنن چشم و با چهره‌ای خندان  آشپزی می‌کند.
محمد طباطبائی بروجردی

| سید محمد طباطبائی بروجردی | سید محمد طباطبائی بروجردی |
| --- | --- |
نماینده دوره پانزدهم و شانزدهم و هجدهممجلس شورای ملی: نماینده دوره پانزدهم و شانزدهم و هجدهممجلس شورای ملی
حوزه انتخاباتی: بروجرد
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
ملیت: ایرانی
پیشه: سیاستمدار
سید محمد طباطبائی بروجردی از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره‌های پانزدهم، شانزدهم و هجدهم  بعنوان نماینده بروجرد در مجلس شورای ملی حضور داشت.
محسن پزشکیان

با محسن پزشکپور اشتباه نشود.
| محسن پزشکیان | محسن پزشکیان |
| --- | --- |
محسن پزشکیان: محسن پزشکیان
زاده: ۶ بهمن ۱۳۲۶ کازرون
محل زندگی: کازرون، بوشهر و تهران 
درگذشته: خرداد ۱۳۵۸ سانحه رانندگی
لقب: ققنوس شعر معاصر
پیشه: بازیگر تئاتر، آموزگار
زمینه کاری: ادبیات، پژوهش، تئاتر، کاریکاتور، نقاشی، خطاطی، مینیاتور، پرتره، طرح، مجسمه‌سازی و موسیقی
ملیت: ایرانی
تحصیلات: لیسانس ادبیات
دانشگاه: دانشگاه تهران
دوره: دودمان پهلوی
سال‌های فعالیت: ۱۳۴۸ تا ۱۳۵۸
بنیانگذار: غزل نئوکلاسیک، غزل محلی منطقه جنوب
کتاب‌ها: شش دفتر مجموعه اشعار از ۱۳۴۸ تا ۱۳۵۸، قصه‌های مردم کازرون، سنت‌های کازرون
دیوان اشعار: شش دفتر مجموعه اشعار از ۱۳۴۸ تا ۱۳۵۸
دلیل سرشناسی: یکپارچگی و یکدستی زبان و تنوع تجارب شعری و تسلط او بر اصول و مبانی شعر قدیم و جدید
همسر(ها): ملیحه کشاورز
فرزند(ان): نازنین و منصوره
پدر و مادر: آقابزرگ و فاطمه
محسن پزشکیان (زادهٔ ۶ بهمن ۱۳۲۶ در کازرون – درگذشتهٔ خرداد ۱۳۵۸) معلم، نویسنده، مردم‌شناس، نمایشنامه‌نویس، بازیگر تئاتر، زندانی سیاسی، طراح، کاریکاتوریست، مجسمه‌ساز، خطاط، نقاش و شاعر معاصر ایرانی بود.
زندگی > تولد و تحصیلات

محسن پزشکیان در روز سه‌شنبه ۶ بهمن ۱۳۲۶ خورشیدی در کازرون زاده شد. وی که تا ۱۴ سالگی در کازرون زندگی و تحصیل می‌کرد، در سال ۱۳۴۰ برای ادامه تحصیل به تهران رفت. در ۱۵ سالگی به خاطر تسلّط بر طرّاحی به عنوان طراح مراکز تربیت معلّم حرفه‌ای ارتش استخدام شد و آثاری نیز، در انتشارات آن سازمان از خود به جا گذاشت. او در پایان سال اوّل دبیرستان به بوشهر رفت و به ادامهٔ تحصیل پرداخت. وی تحصیلات کارشناسی را در رشتهٔ زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تهران به پایان رساند و پس از پایان خدمت سربازی در دبیرستان‌های کازرون مشغول تدریس شد.
زندگی > فعالیت‌های سیاسی و زندان

از جمله فعالیت‌های سیاسی و اجتماعی وی می‌توان به نمایشنامه‌ای با رنگ و بوی سیاسی اشاره کرد که در دانشگاه تهران بازی کرد. او به دلیل شرکت در فعالیت‌های سیاسی و اجتماعی در حدود یک سال در زندان اوین و قزلحصار تهران به سر برد. اشعارش (که اغلب در سال‌های ۱۳۴۸ تا ۱۳۵۸ سروده شده) نیز غالباً رنگ و بوی سیاسی دارند.
زندگی > نگاهی به شش دفتر مجموعه اشعار محسن پزشکیان

نگاهی به آثار او به خوبی، یکپارچگی و یکدستی زبان و تنوع تجارب شعری و تسلط او را بر اصول و مبانی شعر قدیم و جدید نشان می‌دهد و جایگاه او را به عنوان یکی از شاعران پیش گام و برجسته تثبیت می‌کند و در قیاس با بسیاری از شاعران متعهد آن زمان اشعار پزشکیان یک سروگردن بالاتر می‌ایستد.
پزشکیان، در تجربه کردن و سرک کشیدن‌هایش به آفاق شعر امروز ایران با اشعار برخی شاعران بزرگ معاصر آشنایی و الفت خاصی داشته‌است و به خصوص در دو دفتر اول کتاب این حالت تجربی مشهود است. چنان‌که از همان شعر آغازین کتاب دل بستهٔ سهراب سپهری و خیالات نازک اوست. در دفتر دوم گاه گداری نشانه‌هایی از توجه شاعر به زبان و لحن مهدی اخوان ثالث دیده می‌شود، گرچه بسیار کمرنگ و گذرا.
در دفتر سوم پزشکیان به تدریج خود را از افسون وزن‌های گوش نواز و پایان بندی‌های تمیز و رعایت دقیق اسلوب‌های نیمایی می‌رهاند و گوشه چشمی نیز به تجارب و آزمون‌های فروغ فرخزاد در شکست اوزان نیمایی دارد.
شاعر در دفتر پنجم، که حاوی واپسین سروده‌های اوست، از زبان نسبتاً ورز یافته و تثبیت شدهٔ خود در بیان عصیان‌ها و اعتراض‌های اجتماعی بهره برده‌است. این زبان اما، همچون اغلب شعرهای میانهٔ دههٔ پنجاه در مواردی، سخت وام دار احمد شاملو است. از اقسام شعر، اگر چه پزشکیان به شعر نو نیمایی گرایش بیشتری دار د، چیره‌دستی او در قالب کهن مثل غزل و رباعی، و به ندرت مثنوی و قصیده، یاد کردنی است. غزل‌های اولیهٔ شاعر حاکی از علاقهٔ او به مفاهیم تغزلی با عنایت به شیوهٔ سخن سرایی سعدی است، اما به تدریج گرایش او به مفاهیم اجتماعی عمق و تازگی خاصی به غزل‌های نو کلاسیک او بخشیده‌است و از این لحاظ و با توجه به جدیت و پیگیری شاعر طی یک دهه فعالیت مستمر شاعری در قالب غزل می‌توان پزشکیان را از کسانی دانست که در دههٔ پنجاه در احیای این قالب سنتی و تلفیق آن با دستاوردهای نو گرایانه همت گمارده‌اند. گو اینکه، به لحاظ انتشار نیافتن شعرهایش در زمان سرایش نمی‌توان برای او نقشی تأثیرگذار قائل شد. البته با توجه به آشنایی شاعر همشهری اش، نصرالله مردانی، با توجه به شعرهای او به ویژه در حوزهٔ غزل نو می‌توان گفت پزشکیان به‌طور غیرمستقیم در احیای قالب غزل در دههٔ شصت نقش داشته و تجربه‌های او از طریق مردانی به نسل بعد، که نسل اول انقلاب بودند، منتقل شده‌است.
زبان پزشکیان در غزل‌هایش زبانی تراش خورده و پر انرژی است. غزل‌های اولیهٔ شاعر، در دفتر اول و دوم، رنگ و بویی رمانتیک و شخصی دارد، با اوزانی نرم و نسیم گونه اما، به مرور (از نیمه‌های دفتر دوم)، صبغهٔ اجتماعی غزل‌های او روشن‌تر و پر رنگ تر می‌شود. غیر از غزل، بیشترین گرایش شعری پزشکیان در قالب‌های قدیم و رباعی و دوبیتی است. البته، رباعیات و دوبیتی‌های او، به رغم شور و فروزندگی شاعرانه‌ای که دارند، همپای غزل‌های او نیستند؛ ولی از کنار کوشش‌های شاعر در احیای این دو قالب کهن نباید بی اعتنا گذشت و نام پزشکیان را باید در زمرهٔ آن دسته از شاعران نو پرداز معاصر یاد کرد که سعی در دمیدن روحی تازه در پیکر فرسودهٔ شعر کهن فارسی داشته‌اند.
حرکتی که با رباعیات سیاوش کسرایی آغاز شد در رباعیات منصور اوجی تثبیت شد و با رباعیات شاعران دورهٔ انقلاب همچون سید حسن حسینی و قیصر امین پور، در نیمهٔ نخست دههٔ شصت، به اوج خود رسید.
در سرتاسر پنج دفتر شعر محسن پزشکیان، رویکرد شاعر به واژگان بومی و استخدام آن‌ها در شعرهای نو به خوبی نمایان است، حال و هوایی که یادآور شعرهای جنوبی منوچهر آتشی نیز هست. اقامت شاعر در بوشهر، زادگاه آتشی، مُهر تأییدی پای آشنایی نزدیک او با فضای شعرهای آتشی می‌گذارد.
زندگی > غزل نو کلاسیک

با بررسی آثار پزشکیان می‌توان وی را حلقه اتّصال غزل بازگشتی و غزل نوکلاسیک دانست
در کارنامه شعری پزشکیان، غزل‌هایی با ویژگی‌های ساختاریِ غزل نوکلاسیک در کنار غزل‌های متمایل به زبان بازگشتی، دیده می‌شود و خوشبختانه تاریخ سرودن تعدادی از آن‌ها ذیل آن آمده و نشان می‌دهد قبل از چاپ اولین غزل‌های نیستانی و منزوی سروده شده‌اند از جمله غزلی است، سروده شده در خرداد ۱۳۴۸، با مطلعِ
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| تو لاله‌ای و به دشت سراب می‌رویی |  | عروس شهر خیالی، به خواب می‌رویی |
یا غزل زیر، که سروده بهمن ۱۳۴۹ است.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| تو عطر محرم دشتی، نسیم عریانی |  | تو بوی باکرة خلوت بیابانی |
بدین قرار، شاید بتوان مدعی شد که برخی غزل‌های پزشکیان اولین رگه‌های نوکلاسیک را در خود دارد.
زندگی > سانحه رانندگی

وی در سال ۱۳۵۸ در سن ۳۲ سالگی در سانحه رانندگی کشته شد.
شهرت > شاعر پیشگام اما ناشناخته

وی به سه دلیل تا سه دهه بعد از فوتش ناشناخته ماند:
کم کیفیت بودن نوارهای ضبط شده از او
فعالیت‌های سیاسی اش در ۱۰ سال قبل از انقلاب اسلامی ایران و مرگ زودرسش پس از پیروزی انقلاب که فرصت چاپ دفاتر شعر و آثار هنری اش را از او گرفت.
وفاداری اش به سبک محلّی
با این وجود او در کازرون همواره شناخته شده بوده‌است. تاکنون هم یک خیابان و یک مدرسه و یک هنرستان در سطح شهر کازرون به نام او نامگذاری شده؛ و یادواره‌ای نیز در آبان ماه ۱۳۷۸ در کازرون با حضور شاعر معاصر منوچهر آتشی برای وی برگزار شده. در این یادواره از او به نام شهید یاد شده؛ زیرا او در شعر «شهادت» که نیمی را در شب و نیمی را در روز سفر به قم سروده چنین آورده: «در گیر و دار خویش و خدا بودم، که ناگهان، صدای خشک دنده‌هایم را، در حال خرد شدن، در زیر پای اژدهای آهن، بر آسفالت شنیدم، و نهنگ دریای شهادت شدم.» از جمله غزلیات مشهور وی به لهجهٔ محلّی، غزل «حضرت کازرونی» ست که در آن مردم این شهر را به اتّحاد دعوت کرده. مطلع شعر چنین است:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| حَضَرات کازرونی بِیلیم گِلِه پیش هم نَکنیم |  | دِ بَسَن یکی وُ دوتُ کَمُ و بیش هم نکُنیم |
برخی از شعارهای مردم کازرون که به صورت شعر در تظاهرات و راهپیمایی‌های ایام مبارزات انقلابی به مناسبت حوادث روز فریاد می‌شد؛ توسط محسن پزشکیان سروده شده بود. او برخی از اشعار خود از جمله «چراغان»، «جنونم»، «باران» و «لالایی» را نیز در زندان سروده‌است. علاوه بر این‌ها شعر «لاله‌زار شهیدان» از سروده‌های پزشکیان در اوج مبارزات انقلابی توسط برخی از مبارزان در مسیر راهپیمایی خوانده شد. این شعر با ابیات زیر آغاز می‌شود:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| پرلاله و گل گشته زمین همچو بهاران  |  | از خون شهیدان |
| بیداد از این گونه که کرده‌ست به دوران |  | با خلق مسلمان |
| مردان خدا کشتهٔ تیرند به میدان |  | یا مانده به زندان |
...:
شهرت > ارتباط نزدیک با شاعران مطرح جنوب

حسین پزشکیان برادر محسن پزشکیان از ارتباط بسیار نزدیک او با منوچهر آتشی، علی باباچاهی و،محمدرضا نعمتی زاده و برگزاری جلسات شب شعر در منزلشان توسط این شاعران و دیگر شعرای مطرح جنوب خبر داده‌است.
نصرالله مردانی نیز که ارتباط نزدیکی با محسن پزشکیان داشته‌است، تحت تأثیر غزل‌های نو پزشکیان، به سرودن غزل روی آورد و نامش را در میان احیا کنندگان غزل در دهه شصت به ثبت رسانید.