stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
احمد روحی
در خصوص کتاب هشت بهشت

شهاب فردوسی در این خصوص می‌فرماید:
باب در آثار خود - بر طبق کتاب هشت بهشت - وعده داده‌است که قبل از انقضای ۶۵ سال از ظهور او در ایران حادثه‌ای پیش خواهد آمد که بابیه عزت خواهند یافت و دشمنان ایشان خوار خواهند شد و این حادثه را بابیان، مشروطهٔ ایران می‌پندارند و نیز باب گفته‌است که چون قاجاریه رجعت بنی امیه هستند همان‌طور که بعد از شهادت حضرت سیدالشهداء هزار ماه حکومت کردند قبل از انقضای هزار ماه از ظهور منقرض خواهند شد. بابیه این موضوه را بر ظهور رضا شاه که سبب انقراض قاجاریه شد تطبیق می‌کنند.
در جای دیگری می‌نویسد:
در این جا لازم است اشاره کنیم کتاب هشت بهشت که در اوایل مشروطیت نوشته شده یکی از کتب بسیار نادر بابیه‌است که در آن احکام دین و آیین بیانی را شرح می‌دهد. این کتاب به قلم شیخ احمد روحی کرمانی به روایتی و میرزا آقاخان کرمانی به روایت دیگر یا به قلم هر دو نوشته شده‌است ولی مطالب آن بنا به نوشتهٔ میرزا آقاخان کرمانی که در کتاب خانهٔ بریتیش می‌وزیم انگلستان موجود و ضمیمهٔ کتاب هشت بهشت است و بر اثر اقدام پروفسور ادوارد براون در آن کنابخانه ضبط شده‌است از بیانات سید جوادکربلایی که باطناً بابی و ظاهراً شیخی بوده و در کرمان می‌زیسته و در همان شهر وفات یافته اقتباس شده‌است.
عشاش

عشاش روستایی مسیحی‌نشین در شهرستان زغرتا در شمال‌غرب لبنان واقع شده‌است.
این روستای کاتولیک نشین دارای دو مدرسه به نام‌های سنت جورج و الامانا است. این روستا در ۸۶ کیلومتری بیروت واقع شده و دارای ۱۰۲۳ نفر جمعیت است.
دانشگاه آزاد اسلامی واحد بین‌المللی خرمشهر-خلیج فارس

| 0 | 1 |
| --- | --- |
لاتین: Persian Gulf International Education Center: لاتین: Persian Gulf International Education Center
نوع: کوچک
وبگاه: http://www.iaupg.ac.ir
مرکز بین‌المللی خلیج فارس (به انگلیسی Persian Gulf International Education Center) یکی از واحدهای دانشگاه آزاد اسلامی واقع در منطقه آزاد اروند، در استان خوزستان می‌باشد.
این دانشگاه در مقطع کارشناسی ارشد، و دکترا در ۲۸ رشته دانشجو می‌پذیرد.
تاریخچه

این دانشگاه در سال ۱۳۸۷ در منطقه آزاد اروند تأسیس گردید.
شهرستان زایو

| شهرستان زایو 察隅县 • རྫ་ཡུལ་རྫོང་། | شهرستان زایو 察隅县 • རྫ་ཡུལ་རྫོང་། |
| --- | --- |
شهرستان‌های جمهوری خلق چین: شهرستان‌های جمهوری خلق چین
موقعیت شهرستان زایو در نقشه: موقعیت شهرستان زایو در نقشه
کشور: People's Republic of China
مناطق خودمختار چین: منطقه خودمختار تبت
شهر مرکزی: نینگچی
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۱٬۳۰۵ کیلومتر مربع (۱۲۰۸۷ مایل مربع)
ارتفاع: ۲٬۳۳۰ متر (۷۶۴۰ فوت)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۲۷٬۲۵۵
 • تراکم: ۰٫۸۷/کیلومتر مربع (۲٫۳/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۸ (زمان چین)
شهرستان زایو (به لاتین: Zayü County) یک شهرستان‌های جمهوری خلق چین در چین است که در نینگچی واقع شده‌است.
 شهرستان زایو ۳۱٬۳۰۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲۷٬۲۵۵ نفر جمعیت دارد و ۲٬۳۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
احمد صادق بناب

| احمدصادق بناب | احمدصادق بناب |
| --- | --- |
سرپرست وزارت راه و ترابری: سرپرست وزارت راه و ترابری
دوره مسئولیت ۱۳ مهر ۱۳۸۳ – ۲۲ دی ۱۳۸۳: دوره مسئولیت ۱۳ مهر ۱۳۸۳ – ۲۲ دی ۱۳۸۳
رئیس‌جمهور: سید محمد خاتمی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۳۰ تبریز، ایران
ملیت: ایرانی
حزب سیاسی: اصلاح طلب
پیشه: سیاستمدار
احمدصادق بناب (۱۳۳۰ تبریز) دیپلمات و سیاستمدار اصلاح‌طلب ایرانی، سفیر سابق ایران در اوکراین، معاون پیشین وزارت‌خانه‌های معادن و فلزات، تعاون، صنایع و راه و ترابری و سرپرست سابق وزارت راه است.
زندگی‌نامه

وی متولد ۱۳۳۰ در تبریز و دانش‌آموخته کارشناسی اقتصاد و کارشناسی ارشد مدیریت است. با تشکیل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۸ به این نهاد پیوست و مسئول بخش رفاه سپاه پاسداران آذربایجان شرقی شد. در سال ۱۳۵۹ به مدیرکلی بازرگانی آذربایجان شرقی و بعدتر به مدیریت امور استان‌های وزارت بازرگانی منصوب شد. در سال ۱۳۶۴ معاون اقتصاد و بازرگانی وزارت معادن و فلزات شد و پس از پایان جنگ، در سال ۱۳۶۸ مدیریت آموزش صنعت نفت را برعهده گرفت.  با تشکیل وزارت تعاون در سال ۱۳۷۱ به‌عنوان معاون امور تعاونی‌های توزیعی وزارت تعاون انتخاب شد.  در همین مقطع نشان خدمت درجه سوم از سوی دولت هاشمی رفسنجانی به او اعطا گردید.  بعدتر به وزارت صنایع رفت و در سال ۱۳۷۶ معاونت امور استان‌ها و مجلس این وزارتخانه را برعهده گرفت و از سال ۱۳۷۷ به‌عنوان سفیر ایران در اوکراین به این کشور اعزام شد.  در سال ۱۳۸۲ به ایران بازگشت و معاون اقتصاد و حمل‌و‌نقل وزارت راه و ترابری در دوران وزارت احمد خرم شد.
معرفی به‌عنوان وزیر پیشنهادی راه و ترابری

به دنبال استیضاح و برکناری احمد خرم از وزارت راه و ترابری توسط نمایندگان مجلس هفتم، احمد صادق بناب از سوی سیدمحمد خاتمی به عنوان سرپرست این وزارتخانه منصوب  و برای تصدی وزارت به مجلس معرفی شد.  
جلسه بررسی صلاحیت او ۲۰ دی ماه ۱۳۸۳ در مجلس برگزار شد و در پایان نمایندگان با ۱۲۹ رأی مخالف، ۱۰۵ رأی موافق و ۱۵ رأی ممتنع با انتخاب وی به این سمت مخالفت کردند.  اندکی بعد محمدرضا عارف معاون اول وقت رییس‌جمهور وی را به‌عنوان دبیر ستاد پیشگیری و مدیریت
بحران در حوادث طبیعی و سوانح غیرمترقبه کشور و قا‌ئم‌مقام خود در این ستاد منصوب کرد.
فعالیت سیاسی

صادق بناب پس از تشکیل شورای عالی سیاستگذاری اصلاح‌طلبان به‌عنوان عضو حقیقی این شورا و رابط آن با اصلاح‌طلبان استان‌های آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی و اردبیل تعیین شد.
منابع

↑  «محمدی مسولیت جدید صادق بناب را تبریک گفت». ایلنا.
↑  «قائم مقام معاون اول رئیس جمهوری منصوب شد». فارس.[پیوند مرده]
↑  «احمد خرم مشاور رئیس‌جمهور شد». هم‌وطن سلام.
↑  «بیوگرافی». دائرةالمعارف تبریز.
↑  «خرم مشاور رئیس‌جمهور و بناب سرپرست وزارت راه شد». همشهری.
↑  «مجلس فردا صلاحیت فرد پیشنهادی برای سمت وزیر راه را بررسی می‌کند». ایرنا. ۱۹ دی ۱۳۸۳.
↑  «خاتمی اظهار امیدواری کرد مجلس به وزارت احمد صادق بناب رای دهد (2)». ایرنا. ۲۰ دی ۱۳۸۳.
↑  «خاطرات غلامرضا شافعی، وزیر تعاون دوره سازندگی: دولت هاشمی ناگزیر به دخالت در اقتصاد شد». تاریخ ایرانی. ۲۱ خرداد ۱۳۹۳.
↑  «اعطای نشان دولتی درجه سوم خدمت به آقای احمد صادق بناب». مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی. ۲۸ مهر ۱۳۷۵. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۶ فوریه ۲۰۲۰. دریافت‌شده در ۱۲ مه ۲۰۲۴.
↑  «سفیر جمهوری اسلامی ایران در اوکراین تعیین شد». ایرنا. ۳ اسفند ۱۳۷۷.
↑  «خاطرات آیت الله هاشمی رفسنجانی، ۲۵ بهمن ۱۳۷۷». انتخاب. ۲۵ بهمن ۱۴۰۰.
↑  «معاون وزیر راه ایران با وزیر دارایی پاکستان دیدار کرد». ایرنا. ۱۳ اسفند ۱۳۸۲.
↑  «رييس‌جمهور سرپرست وزارت راه را منصوب كرد احمد خرم مشاور رييس‌جمهور شد». ایسنا. ۱۳ مهر ۱۳۸۳.
↑  «مجيد انصاري: عصر امروز صادق ‌بناب براي تصدي وزارت راه به مجلس معرفي شد». ایسنا. ۵ دی ۱۳۸۳.
↑  «بناب از مجلس راي اعتماد نگرفت 105 موافق، 129 مخالف و 15 ممتنع». ایسنا. ۲۰ دی ۱۳۸۳.
↑  «برگزاری مراسم معارفه دبیر ستاد پیگیری و مدیریت بحران در حوادث طبیعی». ایرنا. ۲۵ اسفند ۱۳۸۳.
↑  «احمد صادق بناب قائم مقام معاون اول رییس جمهوری شد». ایرنا. ۱۸ اردیبهشت ۱۳۸۴.
↑  «رسولی: حلقه مشاوران عارف به شورای‌ انتخاباتی اصلاح‌طلبان اضافه شدند». خبر آنلاین. ۱۷ آبان ۱۳۹۴.
↑  «مسئولان مناطق شورای عالی سیاستگذاری اصلاح‌طلبان + اسامی». شعار سال. ۲۶ آذر ۱۳۹۴.
↑  «هیات رییسه جدید شورای اصلاح‌طلبان آذربایجان‌شرقی انتخاب شد». ایرنا. ۲۳ مرداد ۱۳۹۸.
| مناصب سیاسی  | مناصب سیاسی  | مناصب سیاسی  |
| --- | --- | --- |
| پیشین: احمد خرم |  وزیر راه و ترابریسرپرست ۱۳۸۳ | پسین: محمد رحمتی |
مناصب احزاب سیاسی : مناصب احزاب سیاسی 
| عنوان جدید |  رئیس کارگروه هماهنگی شورای عالی سیاست‌گذاری اصلاح‌طلبان در منطقه شمال غرب ۱۳۹۵–۱۳۹۴ | انحلال تشکیلات |
| عنوان جدید |  معاون مالی و اقتصادی ستاد انتخاباتی مسعود پزشکیان ۱۴۰۳ | آخرین حضور انتخاباتی پزشکیان |
عزیزکیان

| عزیزکیان | عزیزکیان |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: گیلان
شهرستان: رشت
بخش: بخش مرکزی
دهستان: لاکان
جمعیت: ۴۴ نفر (سرشماری ۹۵)
عزیزکیان، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رشت در استان گیلان ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان لاکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۲ نفر (۴۴خانوار) بوده‌است.
عروسک‌ها (بهرام بیضایی)

| عروسک‌ها | عروسک‌ها |
| --- | --- |
نویسنده: بهرام بیضایی
شخصیت‌ها: پهلوان سیاه بازرگان آقا شاعر دیو دختر مرشد
تاریخ نخستین نمایش: ۲۸ فروردینِ ۱۳۴۶
جای نخستین نمایش: تلویزیونِ ملّیِ ایران
زبان اصلی: فارسی
سبک: نمایشِ عروسکی با بازیِ آدم‌های واقعی
عروسک‌ها خیمه‌شب‌بازی‌ای است نوشتهٔ بهرام بیضایی به سالِ ۱۳۴۱. این نمایشنامه با دو نمایشنامهٔ عروسکیِ دیگر به نامِ «غروب در دیاری غریب» (۱۳۴۱) و «قصّه‌ی ماهِ پنهان» (۱۳۴۲) سه‌گانهٔ عروسکیِ بیضایی را تشکیل می‌دهد. عروسک‌ها اوّل بار در نیمهٔ دههٔ ۱۳۴۰ به کارگردانیِ نویسنده به صورتِ تله-تئاتر ضبط و پخش شد.
داستان

مرشد می‌خواهد با نمایشِ خیمه‌شب‌بازی تماشاکنان را سرگرم کند. او نوید می‌دهد که امروز روزِ جنگِ پهلوان با دیو است؛ ولی پهلوان دیگر سرِ جنگ ندارد و خسته از هزار سال جنگِ بیهوده و بی‌پایان با دیوهاست. پهلوان عاشق است، و برای خاطرِ این عشق دست به نبردی زده که پایان ندارد: نبرد با خود. از سویی خبر می‌رسد که دیوی بر دروازهٔ شهر است. از این رو، سه کس از مردم شهر، که بازرگان و آقا و شاعر باشند، برای راضی کردن پهلوان به جنگ با دیو نزد او می‌آیند و از او درمی‌خواهند که سوگندش را بشکند. پهلوان امّا زیرِ بار نمی‌رود و حاضر به درآویختن با دیو نیست. تا اینکه دختری طالع‌بین پیدا می‌شود و به پهلوان خبرِ مرگِ محتوم می‌دهد. پهلوان که در این دختر عشق و اندوه کهنه‌اش را بازیافته به شنیدن حرف‌های او به جنگ دیو و براستی به پیشواز مرگ می‌رود. پهلوان دیو را می‌کُشد، اما خود نیز از زخمی که برداشته شمشیر می‌اندازد و می‌رود و می‌میرد. اینک شمشیر بر زمین مانده و کسی باید که آن را بردارد. آقا و بازرگان از این کار تن می‌زنند و شاعر تصمیم می‌گیرد که شمشیر را بردارد، امّا برایش بسیار سنگین است و آن را می‌اندازد و می‌رود. سیاه، یارِ دیرین پهلوان، دیگر حاضر نیست گوش به حرف‌های مرشد بسپارد و دیگر حوصلهٔ سیاه‌بازی و خنداندن ندارد. هیچ‌کدام از عروسک‌ها حاضر نیستند تماشاکنان را سرگرم کنند.
متن

بیضایی «عروسک‌ها» را سالِ ۱۳۴۱ نگاشت و بهمن‌ماهِ همان سال همراهِ نمایشنامهٔ دیگرش، «مترسکها در شب»، با هم و یکجا در کتابچه‌ای به نامِ مترسکها در شب و عروسکها چاپ کرد. پاییز سالِ ۱۳۴۲ «عروسکها» با «غروب در دیاری غریب» (۱۳۴۱) و «قصه‌ی ماه پنهان» (۱۳۴۲) در کتابی به نامِ سه نمایشنامه‌ی عروسکی چاپ شد. چاپ دوّمِ این کتاب بهارِ سالِ ۲۵۳۷ به تاریخِ شاهنشاهی در انتشاراتِ نگاه منتشر شد. سرانجام سالِ ۱۳۸۲ نسخهٔ بازنگری‌شده‌ای از این نمایشنامه در جلدِ یکُمِ دیوان نمایش در انتشاراتِ روشنگران و مطالعاتِ زنان چاپ شد و همین متن در زمستانِ ۱۳۹۴ باز همراهِ دو نمایشنامهٔ عروسکیِ دیگر به صورتِ کتابِ سه نمایشنامه‌ی عروسکی به وسیلهٔ همین ناشر طبع شد.
بیضایی در مقاله‌ای نوشته است که تابستانِ ۱۳۲۹ یا ۱۳۳۰ در روزهای دانش‌آموزی در کوی دوره‌گردی با جامهٔ محلّی و با جعبه‌ای حمایل دیده است که بر بامش دو عروسک زن و مردِ رنگینِ اسب‌سوار بوده. وی گوید که ریشهٔ عروسک‌های نمایشنامه‌های عروسکی و غیرعروسکیش باید در این دیدار کودکانه بوده باشد.
ویلیام فاکنر (به انگلیسی) و بیژن مفید پیش از بیضایی و بهرام وطن‌پرست و محمّد رحمانیان پس از او نمایشنامه‌هایی به همین نام داشته‌اند.
در چشمِ دیگران

«عروسک‌ها» را − با این که در نخستین سال‌های نگارش همراه «غروب در دیاری غریب» و «قصه ماه پنهان» در فستیوالِ تئاترِ ملل در پاریس به نمایش درنیامد − بسیار ستوده‌اند. گاه آن را «شاهکاری ناشناخته در نمایشنامه‌نویسی قرن بیستم» گفته‌اند و گاه با افسانه‌های باستان یا با نمایشنامهٔ سیاه علی نصیریان سنجیده‌اند. اکبر رادی سالِ ۱۳۴۱ در مقاله‌ای نوشت:
. . . «عروسک‌ها» یک ضربان فلسفی خفیف است در مایه‌های تمثیل. یک «پرسپکتیو» انتزاعی است به درون لحظه‌های گمشده. قهرمان قرن‌های دور، از جست‌وجوی جایگاه مفقود، پای آبله و سرگردان بازگشته و در یک فضای خالی و باز و در یک «چهارچوبه» اتّفاقی، از اعماق ویران خود حدیث نفس می‌کند. زمان او زمان افراسیاب و اگمنت و دیار او دیار اساطیر و سرود او حماسه نیست. این زمان حماسه شکسته است. این زمان قهرمان مرده است. اگرچه رئالیسم در «عروسک‌ها» اجرا نمی‌شود، بر فضای آن حکومت می‌کند. در فضای تب‌آلود «عروسک‌ها»، واقعیت مجروح، از پشت منشور رنگینی به ما خیره شده‌است.
نمایش

بیضایی و عباس جوانمرد نخستین هنرمندانی در آسیا هستند که جای عروسک، آرتیست گذاشتند.
بهزاد فراهانی، ۱۴۰۱
نسخهٔ آسان‌تری از عروسکها در ۲۸ اسفندِ ۱۳۴۵ به وسیلهٔ گروهِ هنرِ ملّی به کارگردانیِ بیضایی ضبطِ تلویزیونی شد و نخستین بار شبِ ۲۸ فروردینِ ۱۳۴۶ از تلویزیون پخش شد. بازیگرانِ نمایش عنایت‌الله بخشی، منوچهر فرید، حسین کسبیان، بهمن مفید، جمشید لایق، محمود دولت‌آبادی، سعید اویسی و نصرت پرتوی بودند. این نخستین کارگردانیِ بیضایی است. سپس‌تر نمایش‌های دیگری از این کار در ایران و جاهای دیگر به فارسی و زبان‌های دیگر بازی شده. مثلاً سالِ ۲۰۰۴ میلادی جودی آن-جرج این نمایش را به زبانِ انگلیسی در انگلیس اجرا کرده و این ترجمه سال بعدش در سالزبورگ چاپ شده‌است.
بیژن مفید و مسعود کیمیایی پشتِ صحنهٔ این نمایش کمک‌کارِ بیضایی بوده‌اند.
به زبان‌های دیگر

«عروسک‌ها» سه ترجمهٔ انگلیسی دارد که منتشر شده‌است؛ یک بار به قلم ژیزل کاپوشینسکی، بار دیگر به قلم سوجاتا بهات، ژاکلین هوتس، عمران نیازی و کامیار خانی اسکویی زیرِ نظرِ جان گرین و محمّدرضا قانون‌پرور و سوّمین بار به قلمِ پروین لؤلویی و گلین پرسگلاو.
Beyza'i, Bahram. "The Puppets." Modern Persian Drama: An Anthology. Translated & introduced by Gisèle Kapuscinski. Lanham: University Press of America. 1987. ISBN 0-8191-6579-4
Beyza'i, Bahram. "Marionettes." Iranian Drama: An Anthology. Compiled & edited by M. R. Ghanoonparvar & John Green. Costa Mesa, CA: Mazda Publishers. 1989. ISBN 0-939214-63-6
Beyza'i, Bahrām. The Marionettes. Edited by Jodi-Anne George, Parvin Loloi & Glyn Pursglove. Salzburg: Poetry Salzburg. October 2005. ISBN 978-3-901993-23-7
اتحادیه جهانی فدراسیون‌های ورزشی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
گونه: سازمان ورزشی
مکان: لوزان، سوئیس
رئیس: رافائل چیولی
وبگاه: GAISF
اتحادیه جهانی فدراسیون‌های ورزشی بین‌المللی (GAISF) چتری برای همه فدراسیون‌های ورزشی بین‌المللی (المپیکی و غیر المپیکی) و همچنین برگزارکنندگان بازی‌های چندورزشی و انجمن‌های بین‌المللی مرتبط با ورزش است. این اتحادیه از مارس ۲۰۰۹ تا آوریل ۲۰۱۷ نام خود را به اسپورت اکورد تغییر داد و سپس دوباره به نام قبلی خود بازگشت. GAISF یک سازمان ورزشی بین‌المللی است که دارای ۹۵ عضو کامل (فدراسیون‌های بین‌المللی ورزشی حاکم بر ورزش‌های خاص در سراسر جهان) و ۲۰ عضو وابسته (سازمان‌هایی است که فعالیت‌های نزدیک به فدراسیون‌های ورزشی بین‌المللی را انجام می‌دهند) است.
شورای اصلی

این شورا از یک رئیس، دو معاون، یک خزانه‌دار و پنج عضو تشکیل شده‌است.
| تعیین | نام | کشور | فدراسیون ورزش |
| --- | --- | --- | --- |
| رئیس | دکتر رافائل چیولی |  ایتالیا | فدراسیون بین‌المللی قایقرانی |
| نایب رئیس | آقای استفان فاکس |  آلمان / استرالیا | فدراسیون بین‌المللی موای تای آماتور |
| خزانه دار | خانم ماریسول کاسادو |  اسپانیا | اتحادیه بین‌المللی سه‌گانه |
| اعضای شورا | آقای جیان-فرانکو کاسپر |  سوئیس | فدراسیون بین‌المللی اسکی |
| اعضای شورا | آقای ریکاردو فراکاری |  ایتالیا | کنفدراسیون جهانی بیس بال وسافت بال |
| اعضای شورا | خانم کیت کیثنس |  اسکاتلند / بریتانیا | فدراسیون جهانی کرلینگ |
| اعضای شورا | آقای نناد لالویچ |  صربستان | اتحادیه جهانی کشتی |
| اعضای شورا | آقای خوزه پرونا لوپز |  اسپانیا | فدراسیون بین‌المللی کانو |
مأموریت و ارزشها

GAISF یک سازمان چتر برای هر دو فدراسیون‌های ورزشی بین‌المللی المپیک و غیر المپیک و همچنین سازمان دهندگان رویدادهای ورزشی بین‌المللی است. این سازمان نقشی اساسی در وظایفی مثل ضد دوپینگ، صداقت و مسئولیت اجتماعی را فراهم می‌کند. GAISF با ایجاد بازی‌های چند ورزشی که ورزش‌های مشابه را با هم ترکیب می‌کند خواستار ارتقا و قابلیت مشاهده اعضا خودمی‌باشد
عضویت

فدراسیون‌های بین‌المللی عضو می‌توانند به‌طور کامل یا اعضای وابسته GAISF باشند.
تاریخ

GAISF ریشه عمیقی در جنبش ورزشی دارد. در اوایل سال ۱۹۲۱، فدراسیون‌های بین‌المللی ورزش (IF) نیاز به نمایندگی از اهداف و علایق مشترک خود را ابراز داشتند. به راهنمایی پاول روسو، دبیرکل اتحادیه جهانی دوچرخه سواری (UCI)، یک دفتر دائمی IF برای تسهیل گفتگو با مقامات المپیک تأسیس شد.[نیازمند منبع]
در سال ۱۹۶۷، ۲۶ فدراسیون بین‌المللی ورزشی در لوزان گرد هم آمدند، در مورد لزوم افزایش رابطه ای دائمی توافق کردند و نام «مجمع عمومی فدراسیونهای بین‌المللی ورزش» را تصویب کردند. به منظور تأسیس یک سازمان رسمی‌تر، «انجمن عمومی فدراسیون‌های بین‌المللی ورزش» (GAISF) در سال ۱۹۷۶ تشکیل شد و دفتر مرکزی دو سال بعد به موناکو منتقل شد.
هزاره جدید تغییرات مهمی را در سازمان ایجاد کرد. در پاسخ به فشار فزاینده بر IF برای حرفه ای سازی و توسعه، GAISF با همکاری انجمن‌های فدراسیون‌های بین‌المللی المپیک تابستانی(ASOIF) و زمستانی (AIOWF) اولین کنوانسیون بین‌المللی اسپورت اکورد را در سال ۲۰۰۳ راه اندازی کرد. این قالب جدید «توسط ورزش برای ورزش» به IFها و مشاغل ورزشی اجازه می‌دهد تا دور هم جمع شوند و دانش و ارتباطات خود را به اشتراک بگذارند.
در مارس ۲۰۰۹، GAISF SportAccord عنوان تجاری شد و در همان سال‌ها ادارات خود را از موناکو به لوزان، پایتخت المپیک منتقل کرد. اسپورت آکورد شعار «متحد شوید و حمایت کنید» را با هدف خدمت و ارتقا اعضای خود پذیرفت. هدف اصلی این سازمان ارائه خدمات و تخصص با کیفیت بالا در زمینه‌هایی مختلف که بیشترین اهمیت را برای اعضای آن دارد.
در آوریل ۲۰۱۷، بدنبال حمله جنجالی رئیس‌جمهور سابق ماریوس ویزربه توماس باخ ، رئیس کمیته بین‌المللی المپیک در جریان افتتاحیه کنوانسیون اسپورت آکورد در سال ۲۰۱۵ در سوچی و استعفای بعدی وی، این سازمان مجدداً تحت رئیس‌جدید خود پاتریک باومان به GAISF تغییر نام داد.
در ماه مه سال ۲۰۱۹، رافائل چیولی به اتفاق آرا به عنوان رئیس GAISF در گلد کوست استرالیا انتخاب شد.
دهه ۱۹۲۰

در اوایل سال ۱۹۲۱، به راهنمایی پاول روسو، دبیرکل اتحادیه جهانی دوچرخه سواری دفتر دائمی فدراسیون‌های بین‌المللی ورزش (IF) ایجاد شد. با جلسات منظم IF / IOC، گفتگو با مقامات المپیک آسان‌تر شد. با این حال، سازمانهایی که بخشی از جنبش المپیک نبودند از مطالعه خارج شدند.
دهه ۱۹۶۰

در دهه ۱۹۶۰ جنبش ورزشی به سرعت متحول شد. راجر کولون، رئیس فدراسیون جهانی کشتی آماتور اولین کسی بود که نیاز به شناخت وسیع تر نقش فدراسیون‌ها را بیان کرد. برای فدراسیون‌های غیر المپیکی محفلی که بتواند نظرات خود را بهتر بیان کند ضروری بود. به نظر می‌رسد ایجاد سازمانی پایدار و تضمین کننده روابط دائمی بین فدراسیون‌ها ادامه منطقی جلسات آنها باشد که اغلب بدون قانون یا یک سازمان ثابت برگزار می‌شد بنابراین می‌توان از آمادگی مشترک این جلسات با کمیته بین‌المللی المپیک بهتر حمایت کرد. همچنین اجازه برقراری ارتباط دائمی بین فدراسیون‌ها و جمعیت عمومی را می‌داد. در سال ۱۹۶۶ زمان مناسب فرا رسید و مجمع تازه تأسیس آغاز شد.
۱۹۶۷

در تاریخ ۲۱–۲۳ آوریل ۱۹۶۷، نمایندگان ۲۶ فدراسیون بین‌المللی ورزشی در لوزان در هتل قاره اروپا ملاقات کردند: هوانوردی، قایقرانی، بسکتبال، باب اسلی، بولس، قایق‌رانی، دوچرخه سواری، سوارکاری، شمشیربازی، ژیمناستیک، هندبال، هاکی، هاکی روی یخ، جودو، لوژ، کشتی، موتورسواری، شنا، پنج ضرب مدرن، اسکیت روی رول، اسکی، تیراندازی، والیبال، وزنه‌برداری، دانشگاه ورزشی و مکابی.
نمایندگان در مورد ضرورت ایجاد رابط‌های دائمی بین فدراسیون‌ها برای دفاع از اهداف و اهداف مشترک خود، حفظ استقلال و تبادل دائمی اطلاعات، توافق کردند. نام «مجمع عمومی فدراسیون‌های بین‌المللی ورزش» به تصویب رسید.
در سال ۱۹۷۶، این نام با «انجمن عمومی فدراسیون‌های ورزشی بین‌المللی» (GAISF) جایگزین شد. در سال ۱۹۷۸، دفتر از لوزان به موناکو نقل مکان کرد. GAISF نمایانگر گسترش جلسات گذشته فدراسیون‌ها بود، که نه تنها با مسائل المپیک بلکه با تمام سوالات مورد علاقه مشترک فدراسیون‌ها سروکار داشت.
دهه ۲۰۰۰

در سال ۲۰۰۳، با همکاری ASOIF و AIOWF , GAISF اولین کنوانسیون اسپورت آکورد را برای پاسخگویی به نیاز فدراسیون‌ها که به دنبال «یک فروشگاه یک مرحله ای» بودند ایجاد گردیدو در آنجا می‌توانستند جلسات سالانه خود را برگزار کنندو ارتباطات و دانش خود را به اشتراک بگذارند.
در مارس ۲۰۰۹، GAISF در نشست هفتمین کنوانسیون بین‌المللی در دنور نام خود را به اسپورت آکورد تغییر نام داد. در آوریل ۲۰۰۹، دفتر اصلی خود را از موناکو به لوزان سوئیس منتقل کرد.
در تاریخ ۲۵ مه ۲۰۱۲، آخرین هشت روز مجمع عمومی سالانه اسپورت آکورد در شهر کبک، عضویت فدراسیون بین‌المللی لاکراس و انجمن بین‌المللی ورزش ذهن پذیرفته شد و تعداد اعضای اسپورت آکوردبه ۱۰۷ نفر رسید.
در ۳۱ مه ۲۰۱۳، آخرین هشت روز مجمع عمومی سالانه اسپورت آکورد در سن پترزبورگ، اتحادیه بین‌المللی تشویق و فدراسیون بین‌المللی اتومبیل رانی به اسپورت آکورد ملحق شدند.
در ۲۰ آوریل ۲۰۱۵، در کنوانسیون آسپورت آکورد در سوچی رئیس این مجمع ماریوس ویزر سخنرانی کرد که به شدت منتقد کمیته بین‌المللی المپیک و رئیس آن توماس باخ بود. پس از سخنرانی او اتحادیه بین‌المللی فدراسیون‌های دو و میدانی، فدراسیون جهانی تیراندازی و فدراسیون جهانی تیراندازی با کمان در اعتراض به این اقدام از اسپورت آکورد عقب‌نشینی کردند و در ماه مه ۲۰۱۵ تعداد بیشتری فدراسیون از جمله فدراسیون بین‌المللی قایقرانی از این سازمان خارج شدند.
در کنوانسیون ۲۰۱۷ در آرهوس، فدراسیون بین‌المللی ورزش‌های دانشگاهی (FISU) و فدراسیون بین‌المللی باندی (FIB) به عضویت کامل ان درامدند و اسپورت آکورد به GAISF تغییر نام داد.
در پایان سال ۲۰۱۸، فدراسیون جهانی مچ اندازی(WAF) عضو جدید این سازمان به همراه ۴ عضو وابسته شامل انجمن المپیک جهانی، انجمن مطبوعات بین‌المللی ورزش، اتحادیه جهانی شهرهای المپیک و فدراسیون جهانی کالاهای ورزشی صنعت بودند.
اعضای وابسته

انجمن سازمانهای ورزشی پارالمپیک (APSO)
بازی‌های مشترک‌المنافع: فدراسیون بازی‌های مشترک‌المنافع (CGF)
بازیهای مستر: انجمن بین‌المللی بازیهای استاد (IMGA)
بازی‌های مدیترانه ای: کمیته بین‌المللی بازی‌های مدیترانه ای (ICMG یا CIJM)
بازی‌های جهانی نظامی: شورای بین‌المللی ورزش‌های نظامی-سیزم (CISM)
بازی‌های ورزشی ذهنی جهانی: انجمن بین‌المللی ورزش ذهنی (IMSA)
فدراسیون جهانی بازی‌های پیوند (WTGF)
بازی‌های پارالمپیک: کمیته بین‌المللی پارالمپیک (IPC)
ورزش مدارس: فدراسیون بین‌المللی ورزش مدارس (ISF)
المپیک ویژه: بازی‌های ویژه المپیک (SOI)
ورزش ناشنوایان: کمیته بین‌المللی ورزش ناشنوایان (CISS)
بازی‌های جهانی: انجمن بین‌المللی بازی‌های جهانی (IWGA)
بازیهای ورزشی جهانی CSIT: کارگران و آماتورهای بین‌المللی در کنفدراسیون ورزشی (CSIT)
پخش اروپا: اتحادیه پخش اروپا (EBU / UER)
Panathlon: Panathlon International (PI)
انجمن جهانی المپیک‌ها (WOA)
ورزش کایروپراکتیک ورزشی: Federation Internationale de Chiropratique du Sport (FICS)
امکانات ورزشی: انجمن بین‌المللی امکانات ورزشی و تفریحی (IAKS)
پزشکی ورزشی: فدراسیون بین‌المللی پزشکی ورزشی (FIMS)
روزنامه‌نگاری ورزشی: انجمن بین‌المللی مطبوعات ورزشی (AIPS)
شهرهای المپیک: اتحادیه جهانی شهرهای المپیک
صنعت کالاهای ورزشی: فدراسیون جهانی صنعت کالاهای ورزشی (WFSGI)
ناظران

متقاضیان عضویت GAISF برای دریافت حمایت و راهنمایی در مسیر تحقق معیارهای عضویت GAISF، می‌توانند وضعیت ناظر GAISF را درخواست کنند.
لیست روسای GAISF

| رئیس | عضو | مدت زمان |
| --- | --- | --- |
| برج فیلیپ | شنا | ۱۹۶۷–۱۹۶۹ |
| توماس کلر | روئینگ | ۱۹۶۹–۱۹۸۶ |
| اون یونگ کیم | تکواندو | ۱۹۸۶–۲۰۰۴ |
| هاین وربروگن | دوچرخه سواری | ۲۰۰۴–۲۰۱۳ |
| ماریوس ویزر | جودو | ۲۰۱۳–۲۰۱۵ |
| جیان-فرانکو کاسپر | اسکی | ۲۰۱۵–۲۰۱۶ |
| پاتریک باومن | بسکتبال | ۲۰۱۶–۲۰۱۸ |
ساختار سازمانی فعلی

| رئیس | معاون | مدیر موقت |
| --- | --- | --- |
| رافائل چیولی | استفان فاکس | نیش هت |
اجلاس‌ها

از ابتدا سال ۲۰۰۳نشست جهانی ورزش و تجارت اسپورت آکورد، گردهمایی بیش از ۱۵۰۰ نماینده برجسته از صنعت ورزش است. اسپورت آکورد بر ایجاد تغییرات مثبت در سطح بین‌المللی متمرکز است. فدراسیون‌های بین‌المللی دارای حقوق، ساختار تشکیلاتی، شهرها، مطبوعات و رسانه‌ها، مشاغل و دیگر سازمان‌های درگیر در توسعه ورزش هستند.
اسپورت اکورد سازمانی غیرانتفاعی است که سالانه نمایندگان بیش از ۱۰۰ فدراسیون بین‌المللی ورزشی وابسته به سازمان‌های مختلف زیر چترخود قرار داده و مجامع عمومی سالانه خود را که در اسپورت آکورد برگزار می‌کنند، گرد هم می‌آورد. این رویداد یک کنفرانس ورزشی بین‌المللی است که بیش از یک هفته برگزار می‌شود و ترکیبی از یک نمایشگاه، یک برنامه کنفرانس با مضمون و بسیاری از رویدادهای ارتباطی است.
ذینفعان اسپورت آکورد عبارتند از:
ASOIF (اتحادیه فدراسیون‌های بین‌المللی المپیک تابستانی)،
AIOWF (اتحادیه فدراسیون‌های بین‌المللی ورزش‌های زمستانی المپیک)
ARISF (انجمن فدراسیون‌های بین‌المللی ورزش شناخته شده IOC)
AIMS (اتحاد اعضای مستقل شناخته شده ورزش)
GAISF (جهانی) اتحادیه فدراسیون‌های ورزشی بین‌المللی)
و اعضای وابسته.
علاوه بر این، اسپورت آکورد پشتیبانی کامل IOC (کمیته بین‌المللی المپیک) را دریافت می‌کند.
| SAIC | تاریخ | شهر میزبان |
| --- | --- | --- |
| یکم | ۱۲–۱۶ مه ۲۰۰۳ |  مادرید، اسپانیا |
| دوم | ۱۵–۲۰ مه ۲۰۰۴ |  لوزان، سوئیس (شماره 1) |
| سوم | ۱۶–۲۰ آوریل ۲۰۰۵ |  برلین، آلمان |
| چهارم | ۳–۷ آوریل ۲۰۰۶ |  سئول، کره جنوبی |
| پنجم | ۲۲–۲۷ آوریل ۲۰۰۷ |  پکن، چین (شماره 1) |
| ششم | ۲–۶ ژوئن ۲۰۰۸ |  آتن، یونان |
| هفتم | ۲۳–۲۷ مارس 2009 |  دنور، ایالات متحده |
| هشتم | ۲۰–۲۵ آوریل 2010 | دبی، امارات متحده عربی |
| نهم | ۳–۸ آوریل 2011 | لندن، انگلستان |
| دهم | ۲۰–۲۵ مه 2012 | شهر کبک، کانادا |
| یازدهم | ۲۶–۳۱ مه 2013 | سن پترزبورگ، روسیه |
| دوازدهم | ۶–۱۱ آوریل 2014 | بلک، ترکیه |
| سیزدهم | ۱۹–۲۴ آوریل 2015 | سوچی، روسیه |
| چهاردهم | ۱۷–۲۲ آوریل ۲۰۱۶ | لوزان، سوئیس (شماره 2) |
| پانزدهم | ۲–۷ آوریل ۲۰۱۷ | ارهوس، دانمارک |
| شانزدهم | ۱۵–۲۰ آوریل ۲۰۱۸ | بانکوک، تایلند |
| هفدهم | ۵–۱۰ مه ۲۰۱۹ | ساحل طلا، استرالیا |
| هجدهم | ۲۳–۲۸ مه ۲۰۲۱ | یکاترینبورگ، روسیه |
نهاد مرتبط

نهاد آسیایی = اتحادیه عمومی فدراسیون های جهانی ورزش (GAWSF) تاسیس 2014/11/20 ماکائو
اتحادیه عمومی فدراسیون های جهانی ورزش (GAWSF) رسماً تأسیس شد و جایگزین GAAPSF شد.
انجمن عمومی فدراسیون‌های ورزشی آسیا اقیانوسیه (GAAPSF)
اتحادیه عمومی فدراسیون های ورزشی آسیا و اقیانوسیه
اتحادیه عمومی فدراسیون های جهانی ورزش