stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تشکیلات امنیت ارتباطات
تاریخچه > واحد آزمایش

واحد آزمایش در ژوئن ۱۹۴۱ به عنوان شاخه‌ای از شورای ملی پژوهش کانادا آغاز به کار کرد. در آن هنگام ایستگاه اصلی واحد آزمایش، خانه‌ای در نزدیکی خانه لوریر، خانه رسمی نخست‌وزیر کانادا در خیابان لوریر محله سندی هیل، اتاوا بود. واحد آزمایش، این خانه را برای این انتخاب کرد که گمان می‌کرد شک دشمنان را برنمی‌انگیزد. وظیفه پایه‌ای واحد آزمایش، رهگیری ارتباطات فرانسه ویشی و آلمان نازی بود. با پیوستن امپراتوری ژاپن به نیروهای محور جنگ جهانی دوم، شنود الکترونیک و رمزگشایی پیام‌های ژاپنی‌ها نیز به وظیفه این سازمان، افزوده شد. برآورد می‌شود که واحد آزمایش، ۴۵ کارمند داشته‌است.
در سپتامبر ۱۹۴۵ رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا هری ترومن اعلام کرد که شنود الکترونیک در دوران صلح پس از جنگ، حیاتی است. مقام‌های کانادایی نیز در دسامبر همان سال به همان نتیجه رسیدند. برای همین، «واحد آزمایش» به «شاخه ارتباطات»، تغییر نام داد.
نشان

با اینکه تشکیلات امنیت ارتباطات از شناسه‌های عمومی برنامه هویت فدرال استفاده می‌کند اما یکی از چندین سازمان و واحد فدرال است (در اصل، آنهایی که کارکرد تنظیم مقررات، برقراری امنیت، یا اجرای قانون دارند) که از نشان داده شده از سوی اداره هرالدیک کانادا برخوردار است. این نشان در سال ۱۹۹۴ (میلادی) به تشکیلات امنیت ارتباطات داده شد درحالیکه پرچم سه‌گوش تشکیلات امنیت ارتباطات در سال ۱۹۹۶ (میلادی) برافراشته شد تا پنجاهمین سالگرد بنیان‌گذاری آنرا نشان دهد.
از دهه ۱۹۹۰ (میلادی) تا میانه دهه ۲۰۰۰ (میلادی) برنامه امنیت فناوری اطلاعات تشکیلات امنیت ارتباطات از یک نشان‌واره برای نشانه‌گذاری تولیدات و نشریات خود استفاده می‌کرد. مثلث، نشانه تهدید و کمان، نشانه محافظت بود.
نقش

تشکیلات امنیت ارتباطات، سازمان یکتایی در جامعه اطلاعاتی کانادا است و رمزنگاران و رمزگشایانی را به کار می‌گیرد که امنیت فناوری اطلاعات و خدمات شنود الکترونیک خارجی را برای دولت کانادا فراهم کند. همچنین تشکیلات امنیت ارتباطات به پلیس سواره‌نظام سلطنتی کانادا و سازمان‌های اطلاعاتی و اجرای قانون فدرال کانادا از جمله، سازمان خدمات مرزی کانادا و سازمان امنیت ترابری هوایی کانادا دستیاری فنی و عملیاتی می‌دهد.
نقش > شنود الکترونیک

برنامه شنود الکترونیک تشکیلات امنیت ارتباطات، اطلاعاتی را تولید می‌کند که به نیازهای دولت کانادا پاسخ می‌دهد. در ایستگاه نیروهای کانادا در لیتریم که مجتمع نظامی پایه‌ای شنود الکترونیک در جنوبی‌ترین جای اتاوا است تشکیلات امنیت ارتباطات، اطلاعات خارجی را گردآوری می‌کند که دولت کانادا می‌تواند از آن برای هشدارهای راهبردی، تدوین سیاست، تصمیم‌گیری در زمینه‌های دفاعی و امنیت ملی، و ارزیابی روزانه توانایی‌ها و اهداف کشورهای خارجی استفاده کند. ایستگاه لیتریم، متخصص رهگیری ارتباطات سفارت‌ها در اتاوا است. دیگر مجتمع‌های نظامی شنود الکترونیک در: پایگاه نیروهای کانادا در گندر، در آبخوست نیوفاندلند با بخش جداشده‌ای از ایستگاه لیتریم، ایستگاه نیروهای کانادا در مست، بریتیش کلمبیا (که از راه دور از ایستگاه نیروهای کانادا در لیتریم کنترل می‌شود)، و ایستگاه نیروهای کانادا در آلرت، نوناووت هستند.
نقش > همکاری

تشکیلات امنیت ارتباطات برای تقسیم کار گردآوری اطلاعات و عملکرد اطلاعاتی خود به نزدیک‌ترین متحدان اطلاعاتی خود در بریتانیا، ایالات متحده آمریکا، استرالیا، و نیوزیلند وابسته است. کانادا یک ذی‌نفع و شریک مهم در تلاش مشترک برای گردآوری و گزارش اطلاعات خارجی است.
نقش > نخستینگی‌ها

در هنگام جنگ سرد، کارفرمای پایه‌ای تشکیلات امنیت ارتباطات برای شنود الکترونیک، وزارت امنیت ملی کانادا و تمرکز پایه‌ای آن عملیات نظامی شوروی بود. پس از پایان جنگ سرد، نیازمندی‌های دولت کانادا تغییر کرده و طیف گسترده‌ای از مسائل سیاسی، امنیتی، دفاعی، مورد نظر دولت کانادا بوده‌اند.
همچنان که این مسائل، نخستینگی‌های اطلاعاتی کلیدی برای تصمیم‌گیران در دولت کانادا مانده‌اند افزایش تمرکز بر حفاظت از ایمنی شهروندان کانادا، توجه به مسائل فراملی مانند تروریسم را بیشتر می‌کند.
نقش > تجهیزات رمزگشایی

در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ توانایی رمزگشایی تشکیلات امنیت ارتباطات تا اندازه زیادی کاهش یافت. اما با دستیابی به ابررایانه (اصلاح‌شده) X-MP/11 شرکت Cray که در مارس ۱۹۸۵ به ساختمان سر لئونارد تیلی تحویل داده شد و استخدام تحلیل‌گران رمزگشایی، توانایی رمزگشایی این سازمان افزایش یافت. در آن هنگام X-MP/11 پیشرفته‌ترین رایانه در کانادا بود. در اوایل دهه ۱۹۹۰ تشکیلات امنیت ارتباطات، ابررایانه FPS 522-EA شرکت فلوتینگ پوینت سیستمز را به قیمت ۱٬۶۲۰٬۳۷۱ دلار خرید. این دستگاه پس از آنکه شرکت کری، شرکت فلوتینگ پوینت سیستمز را در دسامبر ۱۹۹۱ خرید به اَبَرسرور Cray S-MP ارتقاء یافت که از سیستم‌عامل فولکلور ساخت آژانس امنیت ملی آمریکا استفاده می‌کرد. امروزه دیگر از این رایانه‌ها استفاده نمی‌شود.
دربارهٔ گونه رایانه‌هایی که تشکیلات امنیت ارتباطات از آن هنگام استفاده می‌کرده، دانش کمی وجود دارد. البته باید دانست که از آن هنگام، شرکت کرِی (Cray) در آمریکا ابررایانه‌های زیادی ساخته و ممکن است تشکیلات امنیت ارتباطات از برخی از آنها استفاده کرده باشد.
نقش > امنیت فناوری اطلاعات

برنامه امنیت فناوری اطلاعات تشکیلات امنیت ارتباطات با نام پیشین «امنیت ارتباطات» بر پایه نیاز به حفاظت از اطلاعات حساس جابجاشده، بین بسیاری از سازمان‌های دولتی آغاز شد. مهمترین این سازمان‌ها امور جهانی کانادا (وزارت امور خارجه کانادا)، سازمان خدمات مرزی کانادا، وزارت دفاع ملی کانادا، و پلیس سواره‌نظام سلطنتی کانادا هستند.
در ژوئن ۲۰۱۸ وزیر گودِیل، اسکات جونز را به سِمَت ریاست سازمان تازه مرکز کانادایی امنیت سایبری گماشت که زیرمجموعه تشکیلات امنیت ارتباطات است. عناصر دیگر سازمان‌های دولتی در این مرکز، کنار هم آمدند که در جمع ۷۵۰ کارمند دارد.
وضعیت حقوقی > وظیفه قانونی

در دسامبر ۲۰۰۱ دولت کانادا قانون ضدتروریسم کانادا (استناد شماره ۳۶) را تصویب کرد. این مصوبه، بخش‌هایی از لایحه دفاع ملی را اصلاح کرد و وظیفه سه‌گانه تشکیلات امنیت ارتباطات را به رسمیت شناخت:
بدست آوردن و استفاده از اطلاعات از زیرساخت‌های اطلاعات جهانی با هدف تأمین اطلاعات خارجی بر پایه نخستینگی‌های اطلاعاتی دولت کانادا
ارائه پیشنهاد، راهنمایی، و خدمات برای کمک به اطمینان از حفاظت از اطلاعات الکترونیک و زیرساخت‌های اطلاعاتی مهم برای دولت کانادا
دستیاری فنی و عملیاتی به سازمان‌های امنیتی و فدرال اجرای قانون در اجرای وظایف قانونی آنها
همچنین قانون ضدتروریسم کانادا با فراهم‌آوری اختیارات لازم برای تشکیلات امنیت ارتباطات برای انجام وظایف خود، دست آن سازمان را برای مشارکت در جنگ با تروریسم باز کرد.
بر پایه قانون، تشکیلات امنیت ارتباطات، اجازه رهگیری ارتباطات درون کشور را ندارد. هنگام رهگیری یک ارتباط بین درون و بیرون کشور، اطلاعات طرف ارتباط دورن کشور، یا نابود می‌شود یا نادیده گرفته می‌شود. اما پس از حملات ۱۱ سپتامبر، قدرت تشکیلات امنیت ارتباطات به رهگیری کامل هر دو سوی ارتباطات بین درون و بیرون از کانادا افزایش یافت. این رهگیری در صورتی انجام می‌شود که دستکم یک سوی ارتباط، بیرون از کانادا باشد و وزیر مربوطه، اجازه رهگیری را برای آن پرونده و هدف خاص، صادر کرده باشد. تشکیلات امنیت ارتباطات با قوانینی چون قانون کیفری کانادا، منشور حقوق و آزادی کانادا، و قانون حریم شخصی، محدود شده‌است.
وضعیت حقوقی > بازرسی

به عنوان بخشی از لایحه امنیت ملی همه‌سویه (لایحه امنیت ملی ۲۰۱۷) که در سال ۲۰۱۹ (میلادی) تصویب شد بازرسی از کارهای تشکیلات امنیت ارتباطات بر عهده سازمان تازه‌بنیان سازمان بازبینی اطلاعات و امنیت ملی است. رئیس سازمان بازبینی اطلاعات و امنیت ملی از سوی فرماندار کل کانادا برگزیده می‌شود و به شکایت‌های همه سازمان‌های امنیت ملی رسیدگی می‌کند. با تأسیس سازمان بازبینی اطلاعات و امنیت ملی، سازمان پیشین آن به نام «دفتر کمیسیونر تشکیلات امنیت ارتباطات» برچیده شد.
به علاوه، پست تازه «کمیسیونر اطلاعات کانادا» تأسیس شد که بر همه کارهای اطلاعاتی و امنیت ملی دولت کانادا از جمله تشکیلات امنیت ارتباطات نظارت می‌کند. کمیسیونر اطلاعات، گزارش سالانه‌ای را به نخست‌وزیر کانادا ارائه می‌کند که دفتر نخست‌وزیری باید آنرا پس از حذف اطلاعات طبقه‌بندی‌شده و محرمانه به مجلس کانادا بفرستد. کمیسیونر، حق دریافت همه گزارش‌های تهیه شده از سوی سازمان بازبینی اطلاعات و امنیت ملی را دارد. در ۱۸ ژوئیه ۲۰۱۹ کمیسیونر پیشین تشکیلات امنیت ارتباطات، ژان-پی‌یِر پلوف به عنوان کمیساریای اطلاعات، برگزیده شد.
وضعیت حقوقی > داده ارتباطی

در مجموعه گزارش‌های کمیته مجلس سنای کانادا در امور دفاعی و امنیت ملی، آمده که رئیس تشکیلات امنیت ارتباطات، جان آدامز درحالیکه پیشنهاد می‌داد که قانون رهگیری اطلاعات «پاکت نامه‌ها» کامل نیست اشاره کرد که تشکیلات امنیت ارتباطات، داده ارتباطی را گردآوری می‌کند.
ساختمان‌های تازه

پس از حملات ۱۱ سپتامبر با افزایش سریع شمار کارکنان تشکیلات امنیت ارتباطات، این سازمان، ساخت ساختمان‌های تازه را آغاز کرد. ساختمان تازه‌ای به ارزش ۱/۲ میلیارد دلار کانادا و مساحت ۷۲٬۰۰۰ مترمربع[ابزار تبدیل: یکای ناشناخته] در بخش خاوری اتاوا و در کناره باختری ساختمان ستاد سازمان اطلاعات امنیت کانادا ساخته شد. ساخت این ساختمان در اوایل سال ۲۰۱۱ (میلادی) آغاز شد و در سال ۲۰۱۵ (میلادی) پایان یافت. طراحی‌ها وجود راه رفت‌وآمد امن بین دو ساختمان برای کارکنان را نشان می‌دهند.
اشلون

مقالهٔ اصلی: اشلون
بر پایه توافق یوکوسا (توافق یوکِی‌یواِس‌اِی) تشکیلات امنیت ارتباطات، اطلاعات خود را با آژانس امنیت ملی ایالت متحده آمریکا، ستاد ارتباطات دولت بریتانیا، اداره سیگنال‌های استرالیا، و دفتر امنیت ارتباطات حکومت نیوزیلند همرسانی می‌کند. همراه با این همرسانی، به نظر می‌آید که این سازمان‌های اطلاعاتی، سامانه اشلون را پدید بیاورند. این سامانه، مشکوک است که توانایی نظارت بر بخش بزرگی از داده‌های ترافیک اینترنت، دورنگار، و تماس‌های تلفنی شهروندان جهان را داشته باشد. گزارش شده که داده شنود شده یا «دیکشنری‌ها» از طریق گروهی از رایانه‌های پرقدرت به نام «پِلَتفُرم» [به معنی «سَکو»] به هم پیوند داده می‌شوند.
جنجال‌ها

در سال ۱۹۹۴ (میلادی) یکی از کارکنان پیشین تشکیلات امنیت ارتباطات به نام مایک فراست در کتاب خود به نام جهان جاسوسی (به انگلیسی: Spyworld) ادعا کرد که تشکیلات امنیت ارتباطات، مارگارت ترودو را زیر نظر داشته تا بداند که آیا او ماری‌جوآنا مصرف می‌کند. همچنین دو نفر از وزرای مخالف کابینه مارگارت تاچر را به نیابت از سازمان‌های اطلاعاتی بریتانیا شنود می‌کرده‌است.
در ۱۹۹۶ (میلادی) پیشنهاد شد که تشکیلات امنیت ارتباطات، همه ارتباطات بین ستادهای دفاع ملی کانادا و سومالی را زیر نظر داشته و در پرونده رسوایی نظامی سومالی، جلوی درز اطلاعات مربوط به کشتن ۲ شهروند غیرمسلح سومالیایی بدست سربازان کانادایی را گرفته‌است.
در سال ۲۰۰۶ (میلادی) برنامه در کنار شما کانال CFCF-DT در یک مستند سه قسمتی دربارهٔ تشکیلات امنیت ارتباطات، آنرا «مخفی‌ترین سازمان جاسوسی کانادا» نامید و گفت «امروز این سازمان فوق محرمانه، خیلی قدرتمند شده‌است» و بر تماس‌های تلفنی، ایمیل، گروه‌های چت، ارتباطات ماهواره‌ای، بی‌سیم، و ریزموج نظارت می‌کند.
در ۳ مه ۲۰۰۷ نایب‌الحکومه انتاریو، جیمز بارتلمان در جریان بازرسی پرونده پرواز شماره ۱۸۲ خطوط هوایی هند شهادت داد که در ۲۲ ژوئن ۱۹۸۵ (یک روز پیش از رویداد تروریستی) هشدار رهگیری تشکیلات امنیت ارتباطات در اینباره را دیده‌است. پس از آن دو کارمند پیشین تشکیلات امنیت ارتباطات، شهادت دادند که چنین گزارشی هرگز ارائه نشده‌است.
در سال ۲۰۱۳ (میلادی) ائتلافی از انجمن‌های آزادی مدنی، کارزاری را علیه نبود شفافیت دولت دربارهٔ تشکیلات امنیت ارتباطات به راه انداختند و خواستار ارائه اطلاعات بیشتر دربارهٔ ادعاهای نظارت بر مردم کانادا شدند.
با افشای هزینه ساخت ساختمان تازه در اوتاوا انتقاد مردم هم بیشتر شد. این پروژه با هزینه ۱/۲ میلیارد دلار کانادا پرهزینه‌ترین ساختمان تاریخ این کشور است.
در سال ۲۰۱۴ یک پرونده فوق محرمانه ارائه افشا شده با نام «تحلیل پروفایل نشانی آی‌پی و اثرات ماموریت» تجربیات ردگیری تلفن همراه مسافرانی را که از فرودگاه بین‌المللی پیرسون تورنتو استفاده کرده بودند جمع‌بندی می‌کرد. منتقدان بحث کردند که این کار، تهاجم است و همه [و نه بزهکاران] را هدف می‌گیرد. اما تشکیلات امنیت ارتباطات اعلام کرد که این کار، با همه قوانین و وظایف آن سازمان، سازگار است.
در سال ۲۰۱۶ (میلادی) کمیسیونر تشکیلات امنیت ارتباطات دریافت که یکی از کارهای آن سازمان در رابطه با فراداده، با قانون، سازگار نیست. به ویژه که تشکیلات امنیت ارتباطات پیش از فرستادن اطلاعات به سازمان‌های خارجی، در کمینه‌سازی درست اطلاعات هویتی برخی شهروندان کانادایی کم‌کاری کرده‌است و این کار با بخش‌هایی از لایحه امنیت ملی و لایحه حریم شخصی، سازگار نیست.
جنجال‌ها > تصویر رسانه‌ای

در فصل هفتم مجموعه تلویزیونی همسر خوب، آژانس امنیت ملی و تشکیلات امنیت ارتباطات بر تماس‌های تلفنی مردم نظارت می‌کنند و با رخنه به دستگاه‌های ضبط تلفن‌های همراه، به گفتگوهای شخصی آنها گوش دهند. یکی از شاکیان، تشکیلات امنیت ارتباطات را نسخه کانادایی آژانس امنیت ملی آمریکا می‌داند.
ساختمان سر لئونارد تیلی ستاد پیشین شکیلات امنیت ارتباطات
نشان‌واره پیشین برنامه امنیت فناوری اطلاعات
مثلث، نشانه تهدید و کمان، نشانه محافظت است.
متن ارتباط تشکیلات امنیت ارتباطات و آژانس امنیت ملی ایالات متحده آمریکا
پوشمارک

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت سهامی عام
نماد سهام شرکت: نزدک: POSH
صنعت: تجارت الکترونیک
بنا نهاده: ۲۰۱۱؛ ۱۴ سال پیش (۲۰۱۱-خطا: زمان نامعتبر}})
دفتر مرکزی: ردوود سیتی، کالیفرنیا
تعداد کارکنان: ۳۰۰ نفر (۲۰۱۹)
وبگاه: poshmark.com
پوشمارک (انگلیسی: Poshmark) شرکت تجارت الکترونیک آمریکایی است، که در سال ۲۰۱۱ تأسیس شد.
پری صابری

| پری صابری | پری صابری |
| --- | --- |
صابری در ۱۳۹۷: صابری در ۱۳۹۷
زادهٔ: ۱ فروردین ۱۳۱۱ کرمان، ایران
درگذشت: ۲۰ شهریور ۱۴۰۳ (۹۲ سال) تهران، ایران
پیشه‌ها: کارگردان تئاتر نمایش‌نامه‌نویس
شناخته‌شده برای: بنیان‌گذار گروه تئاتر پازارگاد و تأسیس تالار مولوی
آثار برجسته: نمایش‌های هفت شهر عشق و شمس پرنده
فرزندان: ۲
پری صابری (۱ فروردین ۱۳۱۱ – ۲۰ شهریور ۱۴۰۳) کارگردان تئاتر، نمایش‌نامه‌نویس و نویسنده رمان ایرانی بود. وی گروه تئاتر پازارگاد را ایجاد کرد و تالار مولوی را در تهران تأسیس نمود.
زندگی > دوران دانشجویی

پری صابری پس از پایان دورهٔ متوسطه برای تحصیل در رشته سینما و تئاتر به پاریس رفت. در دوران دانشجویی فیلم کوتاهی دربارهٔ یکی از رباعیات خیام ساخت که به عنوان بهترین فیلم دانشجویی ۱۹۵۴ در فرانسه برگزیده شد. اما چون در آن زمان فیلم‌سازی یک زن خارجی برای مردان فرانسوی برخورنده بود او به فراگیری تئاتر پرداخت. بنابراین بین سال‌های ۱۹۵۵ تا ۱۹۵۸ از تانیا بلاشوا تئاتر آموخت. او در دوران دانشجویی در پاریس با افرادی مانند علینقی عالیخانی، هوشنگ نهاوندی و عبدالمجید مجیدی آشنا شد که بعدها به مقامات بالا در دودمان پهلوی رسیدند.  صابری پس از مدتی برای مطالعه در اسپانیا در ۱۳۴۴ به ایران بازگشت.
زندگی > بازگشت به ایران > تئاتر

صابری در بازگشت به ایران گروه تئاتر پازارگاد را ایجاد کرد و تالار مولوی را در تهران تأسیس کرد. او نمایشنامه کرگدن اوژن یونسکو را دوباره (پس از ترجمه جلال آل احمد) به فارسی ترجمه کرد و حمید سمندریان آنرا در ۱۳۵۰ در دانشگاه تهران به روی صحنه برد. این نمایشنامه را بعدها احمد کامیابی مسک با نام کرگدن‌ها ترجمه و چاپ کرد.
او در این مدت نمایشنامه‌های خارجی بسیاری از جمله مردگان بی‌کفن و دفن نوشته ژان-پل سارتر را ترجمه و اجرا کرد. به گفته صابری به دلیل درونمایه سیاسی نمایش، پیش از اجرا متن را ساواک خوانده بود و اجازه کار داده بود. اما پس از آنکه این نمایش با واکنش‌های زیادی روبرو شد از طرف ساواک اخطار دادند و سپس تعطیل شد. او پس از آنکه از اداره تئاتر استعفا داد با همراهی گروه پازارگارد به کارهای تئاتری خود ادامه داد. از جمله این کارها ترجمه و بازی در نمایش شش شخصیت در جست‌وجوی نویسنده نوشته لوئیجی پیراندلو با بازی فروغ فرخزاد در نقش اصلی بود.
زندگی > بازگشت به ایران > بازیگری

او همچنین در در دو فیلم شب قوزی ساخته فرخ غفاری و خشت و آینه به کارگردانی ابراهیم گلستان بازی کرد.
زندگی > بازگشت به ایران > دانشگاه تهران

پس از آنکه علینقی عالیخانی به ریاست دانشگاه تهران رسید صابری از سال ۱۳۴۷ تا ۱۳۵۷ مدیر فعالیت‌های فوق برنامه دانشگاه تهران بود. او تعریف کرده بود: «پس از راه‌اندازی سینما تک دانشگاه تهران در سالن دانشکده فنی قرار شد با همکاری انجمن‌های فرهنگی کشورهای اروپایی و آمریکا فیلم‌های مهم و هنری را بدون سانسور به نمایش بگذاریم، اما در روز افتتاح با چوب و الوار به ما حمله کردند و ما مجبور شدیم فرار کنیم.» او دلیل این رفتار را مخالفت‌های سیاسی با برنامه‌های دولتی می‌داند و می‌گوید «مخالفان می‌گفتند آنها می‌خواهند با این کارها هرزگی و بی‌ناموسی و قرتی بازی را به دانشگاه بیاورند.» او دلیل این رفتار را مخالفت‌های سیاسی با برنامه‌های دولتی می‌دانست و می‌گفت «مخالفان می‌گفتند آنها می‌خواهند با این کارها هرزگی و بی‌ناموسی و قرتی بازی را به دانشگاه بیاورند.»
او به حضور زیاد زنان محجبه در دانشگاه تهران و فعالیت‌های سازمان‌یافته نیروهای چپ همزمان با نزدیک شدن انقلاب اشاره می‌کرد.
زندگی > پس از انقلاب

صابری پس از انقلاب ۱۳۵۷ به خارج از ایران رفت. او در این سال‌ها نمایشنامه من از کجا، عشق از کجا را دربارهٔ زندگی فروغ فرخزاد نوشت و در ۱۹۸۱ در لس‌آنجلس اجرا کرد که موفق بود. سپس آن را به انگلیسی در جشنواره هنری بازی‌های المپیک اجرا کرد که با استقبال مواجه شد. سپس در اواخر دهه ۱۳۶۰ به ایران بازگشت.
زندگی > بازگشت به ایران

در ایران ابتدا با برخوردهای خوبی مواجه نشد. اما او کم‌کم فعالیت تئاتری خویش را از سر گرفت و نمایش‌های من به باغ عرفان دربارهٔ زندگی سهراب سپهری و هفت شهر عشق را با الهام از عطار نیشابوری به صحنه برد. او در پی این موفقیت‌ها آثار دیگری را نوشته و کارگردانی کرد که به گفته خودش نمایش شمس پرنده دربارهٔ مولوی از بهترین کارهایش بود. پری صابری در این دوران بیشتر به اجراهایی درباره افسانه‌ها و اسطوره‌های ایرانی پرداخت. از جمله این کارها می‌توان به لیلی و مجنون، سیاوش در آتش، هفت‌خان رستم،  هفت شهر عشق و من به باغ عرفان درباره زندگی سهراب سپهری اشاره کرد. نمایش شمس پرنده او تا سال ۱۳۹۵ بیش از ۲۰۰ اجرا در ایران و ایتالیا و فرانسه داشت.
شمسِ پرنده و اسطورهٔ سیاوش دو نمایشی هستند که پری صابری در تالار یونسکو در پاریس به روی صحنه برد. وی در سال ۲۰۰۴ نشان هنر و ادب فرانسه را دریافت کرد.
درگذشت

پری صابری در ۲۰ شهریور ۱۴۰۳ در سن ۹۲ سالگی در تهران درگذشت.
نمایش‌ها

نمایش‌های پری صابری:
نویسندگی و کارگردانی من از کجا، عشق از کجا دربارهٔ زندگی فروغ فرخزاد
نویسندگی و کارگردانی من به باغ عرفان دربارهٔ زندگی سهراب سپهری، تالار وحدت ۱۳۶۷
نویسندگی و کارگردانی هفت شهر عشق با الهام از عطار نیشابوری، ایوان عطار کاخ سعدآباد، تابستان ۱۳۷۴
بیژن و منیژه، ایوان عطار کاخ سعدآباد، تابستان ۱۳۷۶
رستم و سهراب، تالار وحدت، تابستان ۱۳۷۸
نویسندگی و کارگردانی شمس پرنده دربارهٔ دیدار شمس تبریزی و مولوی، تالار وحدت، تابستان ۱۳۷۹ و پاییز ۱۳۸۶
کارگردانی شمس پرنده کاخ سعدآباد (ایوان عطار)، تابستان ۱۳۹۵
کارگردانی در اندرون من خسته
۲ قصه برای فیلم لیلا در نصف جهان
تئاتر مرغ سحر
کارگردانی آنتیگونه، کلوسئو (۲۰۰۰) رم، و تالار وحدت زمستان ۱۳۷۹
نویسندگی و کارگردانی رند خلوت‌نشین دربارهٔ حافظ، تالار وحدت، زمستان ۱۳۸۰
یوسف و زلیخا، تالار وحدت، زمستان ۱۳۸۱
سوگ سیاوش، تئاتر شهر، زمستان ۱۳۸۳
من از کجا عشق از کجا، دربارهٔ زندگی فروغ فرخزاد، تئاتر شهر، تابستان ۱۳۸۴
لیلی و مجنون، تالار وحدت، تابستان ۱۳۸۵
هفت‌خان رستم، تالار وحدت، تابستان ۱۳۸۸
رستم و اسفندیار، تئاتر شهر، پاییز ۱۳۸۹
نمایش باغ دلگشا (برگرفته از زندگی، احوالات و شعر و شاعری سعدی) تالار وحدت تابستان ۱۳۹۳
جایزه‌ها و افتخارات

برخی از جایزه‌ها و افتخارات پری صابری:
نشان ابن سینا، یونسکو ۱۳۸۳–۲۰۰۴
نشان هنر و ادب، فرانسه ۱۳۸۳–۲۰۰۴
لوح سپاس هفدهمین جشنواره بین‌المللی فجر
تندیس و لوح سپاس هجدهمین، نوزدهمین، بیستمین، بیست و یکمین، و بیست و سومین جشنواره بین‌المللی فجر
جستار ریشه‌های زیستن در دنیای سخن (۱۳)
اشارات بدن

اشارات بدن، زبان بدن یا بادی لنگویج (به انگلیسی: Body language) به انواع شکل‌های ارتباط غیر کلامی یا رفتاری اشاره می‌کند که یک فرد از طریق رفتارهای بدنی خود، بدون آنکه صحبتی بکند با دیگران به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم ارتباط برقرار می‌کند. این رفتارها می‌تواند مربوط به وضعیت و احوال اجزا بدن (محل قرار گرفتن دستها، پاها، نحوه نشستن، ایستادن، راه رفتن، خوابیدن)، ژست‌ها (حالت‌ها، اطوارها، اداها)، حرکات و اشاره‌های بدنی، جلوه‌های هیجانی صورت و حرکات چشم‌ها باشد.
با تسلط به این مهارت درک ذهنی افراد دیگر و آنچه منظور آن‌ها است پیش از آنکه چیزی را به کلام آورده باشند ممکن خواهد بود که این امر در ارتقای ارتباطات فردی و اجتماعی شخص مؤثر خواهد بود. با استفاده از این مهارت شخص قادر خواهد بود به‌طور غیرمستقیم بر دیگری تأثیر بگذارد یا بتواند درک کند که او در پس ذهنش چه فکر می‌کند. مهارت درک اشارات بدن دیگران، با ذهن‌خوانی [که ایده‌ای شبه‌علمی است] فرق دارد.
زبان بدن، زبانیست بدون صدا. یعنی هم پیام مخابره می‌کند و هم صدایی تولید نمی‌کند و هر آن‌چیزی که پیام مخابره کند را زبان می‌نامیم. بر همین اساس تحلیل زبان بدن افراد در ارتباطات انسانی بخصوص مذاکره نقش مهم و بسزایی دارد. در زبان بدن باید به تحلیل موثر برسیم تا از رهگذار آن به هدف نهایی ارتباط دست پیدا کنیم. مبانی تحلیل شامل ظاهر ، رفتار ، شخصیت. هر کدام از این موارد منجر به شناخت ما از طرف مقابل می‌گردد و منجر به تسهیل روند ارتباطی می‌شود.
تعریف

اشارات بدن به‌طور عام به پیام‌های غیرکلامی اطلاق می‌شود که افراد با حرکات بدن یا حالت‌های صورت انتقال می‌دهند. در این رشته به مطالعه روابط میان فردی از طریق حرکات، ژست‌ها، طرز قرار گرفتن بدن در حالت‌های مختلف و قیافه و حالت‌های صورت پرداخته می‌شود. چهره انسان می‌تواند بیش از ۲۰۰۰۰ حالت مختلف ایجاد کند؛ بنابراین خوش بیان‌ترین قسمت بدن است. بیشتر بیان‌ها، ترکیب‌های چهره‌ای یعنی مخلوطی از دو یا چند حالت اصلی است.
۹۳ درصد ارتباط میان فردی را اشارات بدن تشکیل می‌دهد. در حالی که تنها ۷ درصد ارتباط میان فردی شامل گفتار است. بعضی‌ها باور دارند که با نگاه کردن به حالت چهره و قیافه افرد می‌توانند به‌طور دقیق بگویند که شخص چه احساسی دارد.
می‌توانیم حالت‌های صورت را به سه دسته اصلی تقسیم کنیم. ۱- خوشایندی - ناخوشایندی، ۲- پذیرش - رد، ۳- فعالیت یا برانگیختگی. به‌طور مثال شادی، خوشایند اما انزجار، ناخوشایند است. غم، فعالیت یا برانگیختگی اندکی ایجاد می‌کند، در حالی که تعجب یا شگفت زدگی با سطح برانگیختگی یا فعالیت بسیاری همراه است. اینکه هیجان تا چه اندازه می‌تواند توجه ما را جلب کند، یا توجه ما را به جای دیگری معطوف کند، بعد سوم است. اشارات بدن می‌تواند گویای وضعیت درونی فرد باشد. برای نمونه می‌تواند خشم، خستگی، آرامش، گیجی و دیگر نشانه‌ها را نشان دهد.
بدن انسان‌ها احساسات را هم مخابره می‌کنند. عمومی‌ترین پیام‌های بدن عبارتند از: آرامش یا بی‌قراری، و دوست داشتن یا دوست نداشتن. آرامش زمانی نشان داده می‌شود که فرد، اگر ایستاده‌است، دست و پاهایش را بدون نظم و ترتیب خاصی، قرار می‌دهد، و اگر نشسته‌است، به عقب تکیه می‌دهد، و دستها و پاهایش را باز می‌کند. دوست داشتن معمولاً زمانی نشان داده می‌شود که شخص به سوی طرف مقابل، شی یا موضوع مورد نظر، اندکی خم می‌شود؛ بنابراین، نحوه قرار گرفتن بدن می‌تواند احساساتی را نشان دهد که در حالت عادی آنها را پنهان می‌کنیم.
اشارات بدن وابسته به فرهنگ یا نمادین

برخی اشارات بدن یا تن گفتار، در یک گروه مورد توافق قرار گرفته‌اند یا در فرهنگ یک جامعه، استفاده می‌شوند که معنای خاص و محدود به آن فرهنگ یا گروه هستند که به آنها «فرهنگ‌وابسته» یا «گروه‌وابسته» گفته می‌شود و مردم به‌طور آگاهانه، آنها را به کار می‌برند. این نوع حرکات و اشارات بدنی را «نمادین» می‌نامند و مانند آن است که جایگزین کلمات می‌شوند.
ما این اشارات بدنی را در خانه، مدرسه و دیگر محیط‌های اجتماعی یادمی‌گیریم و آنها را درست یا نادرست در ارتباط‌های خود به کار می‌بریم که البته شکل آنها در طول زمان، بنا به دلایل متفاوت تاریخی و اجتماعی عوض می‌شود. دانستن این تغییرات و شناخت آنها، به مردم کمک می‌کند که در ارتباط خود با گروه‌ها و فرهنگ‌های دیگر، کمتر دچار سوءتفاهم یا درک اشتباهی شوند، زیرا تفاوت‌های فرهنگی در این زمینه می‌تواند موجب بی تناسبی، کج منشی یا بی علایقگی از طرف سایر افراد شود. هرچند پژوهشگران با یافتن نقاط مشترک این حرکات در زبان بدن به افزایش آگاهی انسانها با ریشههای مشترک فرهنگی کمک می‌کنند تا الگوی همجواری ارتباطی مناسبی را با یکدیگر داشته باشند. به‌طور مثال در زبان بدن مربوط به دست‌ها که به اختصار می‌توان به آن «دست گفتار» گفت، معانی متفاوت زیر را با توجه به فرهنگ هر جامعه‌ای می‌توان برداشت نمود.
برخی از حرکات اشاره دست در زبان بدن یا دست‌گفتارهای اساسیِ وابسته به فرهنگ به شرح زیر می‌باشد:
اشارات بدن کودکان و تشخیص دروغگویی

یکی از مسایلی که پدر و مادرها به آن اشاره می‌کنند، زمانی است که کودکان آنها دروغ می‌گویند یا چیزی را نمی‌خواهند بگویند. آنها گاهی بر اساس مطالعاتی که در کتابهای زبان بدن دارند، فکر می‌کنند، چون کودک با یک دست یا هر دو دست، دهان خود را می‌پوشاند، بنابراین در حال دروغ گفتن است. البته که مطالب زیادی برای تأیید این نشانه از زبان بدن (دست‌گفتار) در هنگام دروغگویی خردسالان وجود دارد، اما شواهد علمی که از این گفته‌ها حمایت کند، وجود ندارد. دلیل اول آنکه اساساً نمی‌توان گفت، کودکان دروغ می‌گویند، زیرا آنها در این دوره از رشد، رویاپردازی می‌کنند و همان‌طور که «ژان پیاژه» (به انگلیسی: Jean|Piaget) می‌گوید، اندیشه خردسالان در ۴ تا ۶ سالگی به گونه‌ای است که به اشیا بی‌جان نسبت زندگی و احساس می‌دهند و این روش فکرکردن، «جاندارپنداری» یا «زنده‌گرایی» (به انگلیسی: Animism) نامیده می‌شود، پژوهشگر دیگری به نام «لارنس کلبرگ» (به انگلیسی: Lawrence Kohlberg) بر این باور بود که کودکان فکر می‌کنند که رؤیاها واقعی هستند، مثلاً زمانی‌که از کودک ۴ تا ۶ ساله، پرسیده شود: «آیا غولی که در رویاهای خود دیده بود، واقعاً آنجا بود»؟ او پاسخ می‌دهد: «آن غول واقعاً آنجا بود، ولی وقتی بیدار شدم رفت. من جای پای او را کف اتاق دیدم». دلیل دوم، استناد به حرفهای کودکان است. براساس آنچه که گفته شد هیچ‌گاه به درستی یا نادرستی، راستگویی یا دروغگویی محتوای گفتاری کودکان نمی‌توان اعتماد کرد؛ زیرا دانشمندی مانند «لویس»(به انگلیسی: [Lewis]) در سال ۱۹۸۹ با پژوهشی بر روی کودکان ۳ تا ۴ سال نشان داد که اگر کودکان مورد اشاره رویاپردازی کرده باشند، رفتارهای مثبت زبان بدن (تن‌گفتاری) آنها افزایش می‌یابد مانند لبخندزدن، امااحتمال درستی این نتیجه‌گیری، تنها ۵۰ درصد اعلام شد، در حالی که در سال ۲۰۱۳، دو پژوهشگر به نامهای «یانکیوا و رودزیک» (به انگلیسی: Yancheva, M. & Rudzicz, F) در مصاحبه‌های خود با ۱۹۸ کودک ۴ تا ۷ ساله قربانی تجاوز نشان دادند، که آنها وقتی دربارهٔ واقعه مورد نظر حرف می‌زنند در ساختار دستوری و معنادار بودن کلماتی که به کار می‌برند، پیچیدگی و انسجام اطلاعات مربوط به موضوع بالاست و احتمال واقعیت داشتن آنها به حدود ۹۲ درصد می‌رسد؛ بنابراین برای تمایز میان واقعیت و رویاپردازی کودکان، چاره‌ای به جز دنبال‌کردن نشانه‌های گفتاری در شکل و محتوای حرفهای آنها وجود ندارد.