stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تلویزیون دیجیتال زمینی

استفاده از تلویزیون دیجیتال زمینی در جهان.
تلویزیون دیجیتال زمینی (به انگلیسی: Digital terrestrial television), یک فناوری نو در زمینهٔ پخش برنامه‌های صوتی و تصویری تلویزیونی از طریق انتشار سیگنال‌های دیجیتال توسط فرستنده‌های زمینی می‌باشد. در این روش، پخش نسبت به تلویزیون آنالوگ برنامه‌ها، میزان طیف الکترومغناطیسی پائین می‌آید و کیفت تصویر به میزان بالایی نسبت به ارسال از طریق سیگنال آنالوگ بالا می‌رود. در تلویزیون دیجیتال، تصاویر تلویزیونی به شکل بیت‌های داده (۰ یا ۱) درآمده و از طریق فرستندهٔ دیجیتال ارسال می‌گردد. برای این‌که این تصاویر به شکل قابل نمایش روی تلویزیون تشکیل شود، لازم است یک دستگاه گیرندهٔ دیجیتال مانند رسیور ماهواره در کنار تلویزیون اضافه شود تا سیگنال. های دیجیتال را دریافت کرده و بخواند. البته نسل جدیدی از تلویزیون‌های امروزی داری یک تیونر داخلی می‌باشند که مستقیماً سیگنال‌های دیجیتال را دریافت کرده و نمایش می‌دهند.
ارسال

تلویزیون دیجیتال زمینی با استفاده از فرکانس‌های رادیویی از طریق فضای زمینی ارسال می‌شود.
مقایسه با ارسال آنالوگ

از مزیت‌های ارسال دیجیتال، فرستادن چندین «شبکهٔ تلویزیونی» در یک کانال است. در حالی که در آنالوگ هر شبکه، یک کانال مخصوص به خود را دارد. هر خوشه از شبکه‌های تلویزیونی در یک کانال قرار می‌گیرند که به آن مولتی پلاکس گفته می‌شود.
دریافت

دریافت تلویزیون دیجیتال زمینی بسیار ساده است، با وصل کردن یک گیرندهٔ دیجیتال به تلویزیون (بدون مبدل داخلی) به سادگی تصویر روی صفحه خواهد بود؛ به عبارت دیگر در صورتی که آنتن مناسب باشد، با اضافه کردن یک مبدل میان آنتن و تلویزیون (بدون مبدل داخلی) می‌توان سیگنال دیجیتال را دریافت کرد.
در ایران

در حال حاضر، پخش دیجیتال شبکه‌های سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران (IRIB)، از طریق فرستنده‌های دیجیتال با فرمت DVB-T و DVB-T2 پخش می‌گردد. شبکه‌های تلویزیونی و رادیویی صدا و سیما در پخش دیجیتال، از طریق پنج بسته دیجیتال پخش می‌گردند که اکثر شبکه‌های SD از طریق فرستنده‌های اول و دوم، شبکه‌های HD از طریق فرستنده‌های سوم و چهارم و همچنین شبکه 4K از طریق فرستنده پنجم پخش می‌گردد. همچنین فرستنده‌های اول و دوم به‌صورت H.264 و سایر فرستنده‌ها به‌صورت HEVC پخش می‌گردند.
در کشورهای مختلف

| کشور | تاریخ رسمی شروع | شروع بست آنالوگ | آخر بستن آنالوگ | سیستم | تعامل | فشردگی | مرجع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| افغانستان | ۲۰۱۴-۰۸-۳۱ | --- | --- | DVB-T2 | مثال | MPEG-4 | مثال |
| استرالیا | ۲۰۰۱-۰۱-۰۱ | ۳۰ ژوئن ۲۰۱۰ | م۲۰۱۳ | دی وی بی | MHP | MHPEG-2 |  |
آرژانتین: مثال
ایتالیا: مثال
اسرائیل: مثال
| ایران | ۲۰۰۹ | ۲۰۱۵ | مثال | DVB-T/DVB-T2 | مثال | H.264/HEVC | مثال |
ترکیه: مثال
ایالات متحده: مثال
| فرانسه | ۲۰۰۵-۰۳-۳۱ | ۲۰۰۹-۰۲-۰۴ | ۲۰۱۱ | DVB-T | MHP | MPEG-2&4 |  |
ژاپن: مثال
آلمان: مثال
روسیه: مثال
برزیل: مثال
چین: مثال
بریتانیا کبیر: مثال
مصر: مثال
هند: مثال
پاکستان: مثال
پیشرفت تلویزیون دیجیتال زمینی در جهان.
یونس نظریان

| یونس نظریان | یونس نظریان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۶ ژانویهٔ ۱۹۳۱ ایران پهلوی
درگذشت: ۱۸ مارس ۲۰۲۲ (۹۱ سال) لس آنجلس، ایالات متحده آمریکا
ملیت: آمریکایی
پیشه: رئیس شرکت سرمایه‌گذاری نظریان اِنترپرایزس
همسر: ثریا نظریان
فرزندان: دیوید نظریان سام نظریان شعله نظریان شارون نظریان
والدین: داوود نظریان (پدر)   گلبهار نظریان (مادر)
خویشاوندان: اسحاق پرویز نظریان (برادر) آنجلا نظریان (عروس)
وبگاه: SBE.com
یونس نظریان (انگلیسی: Younes Nazarian؛ ‏ ۲۶ ژانویهٔ ۱۹۳۱ – ۱۸ مارس ۲۰۲۲) سرمایه‌دار، سرمایه‌گذار و نیکوکار یهودی ایرانی-آمریکایی بود. او یکی از سرمایه‌گذاران اولیهٔ کوالکام و مدیر شرکت «نظریان اِنترپرایزس» بود. او همچنین یکی از مشارکت‌کنندگان مالی اصلی در امور خیریه در کالیفرنیا و اسرائیل بود.
یونس نظریان در ایران پهلوی و از پدر و مادری به نام داوود و گل‌بهار نظریان زاده شد. پدرش وقتی او سه‌ساله بود، از دنیا رفت و او که در سال‌های اتی به‌عنوان پیمانکار ساخت‌وساز ساختمان مشغول به‌کار بود، تمامی اموال و دارایی خود را در جریان انقلاب ۱۳۵۷ از دست داد و به‌سبب جو حاکم، با برادرش اسحاق پرویز نظریان به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرد و در بورلی هیلز، کالیفرنیا سکنا گزید. پس از مهاجرت، نبوغش در کارآفرینی و سرمایه‌گذاری وی را به سمت مالکیت مشترک استادکو سوق داد که یک شرکت تولید ابزار و رنگ در صنعت هوافضا است. او همچنین سهام شرکت آمنی‌نت را خرید که یک شرکت فناوری بود که نوعی پروتکل ارتباط بی‌سیم را توسعه داده بود که شرکت‌های حمل‌ونقل را قادر می‌ساخت تا وسایل نقلیه خود را رهگیری کنند. با درک صحیح از قابلیت‌های بالقوهٔ این فناوری، نظریان استفاده این فناوری را با بنیان‌گذار کوالکام، اروین ام. جیکوبز مطرح کرد که جیکوبز هم به نظریان در ازای واگذاری آمنی‌نت، سهام عمده‌ای در کوالکام پیشنهاد کرد. به عنوان یکی از سرمایه‌گذاران اولیه، نظریان در هیئت مدیره کوالکام مستقر در شهر سن دیگو مشغول به کار شد که یکی از پرچم‌داران ارتباطات بی‌سیم، تحقیق و توسعه و همچنین یکی از بزرگ‌ترین تأمین کننده تراشه‌های بی‌سیم در جهان است.
او همسرش ثریا نظریان بنیان‌گذار «بنیاد خانواده یونس و ثریا نظریان» و سازمان خواهر آن در اسرائیل «بنیاد ایما» بودند که دخترش شارون نظریان ریاست آن را بر عهده دارد. او همچنین عضو هیئت مدیره دانشگاه ساپیر بود. کتابخانه‌ای به افتخار او در دانشگاه عبری اورشلیم به نامش نامگذاری شده‌است.
در سال ۲۰۰۷، او ۱۱۹٬۰۰۰ دلار در قالب ۱۱۹ بورسیه تحصیلی ۱۰۰۰ دلاری برای بزرگداشت قربانیان اسرائیلی جنگ ۲۰۰۶ اسرائیل و لبنان در سال ۲۰۰۶ به دانشگاه حیفا اهدا کرد. در همان سال دکترای افتخاری فلسفه را از همان دانشگاه دریافت کرد. در سال ۲۰۱۷ او مبلغ ۱۷٬۰۰۰٬۰۰۰ به «مرکز هنرهای نمایشی ولی» در دانشگاه ایالتی کالیفرنیا در نورتریج اهدا کرد و نام این مرکز از آن پس به‌نام همسرش «ثریا» تغییر کرد. او بورسیه سالیانه‌ای برای دبیرستان عمومی میلکن در بل ایر، لس آنجلس ایجاد کرده و همچنین «مرکز یونس و ثریا نظریان برای مطالعات اسرائیل» در دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس برپا کرده‌است. ساخت پاویون نظریان در کتابخانه دوهینی در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی با کمک مالی هنگفت او میسر شد. او مدتی نیز در کنیسه سینا خدمت نمود که یک کنیسه یهودیت محافظه‌کار در وست‌وود، لس آنجلس است. وی برنده جوایز گوناگونی چون مدال افتخار جزیره الیس شده‌است. او در سن ۹۱ سالگی در خانه‌اش در لس آنجلس دیده از جهان فروبست.
ارکستر سمفونیک ملی اوکراین

| ارکستر سمفونیک ملی اوکراین | ارکستر سمفونیک ملی اوکراین |
| --- | --- |
ارکستر: ارکستر
نام پیشین: ارکستر سمفونیک ملی شوروی
بنیان‌گذاری شده: ۱۹۱۸
موقعیت: کی‌یف، اوکراین
رهبر اصلی: ولادیمیر سیرنکو
وبگاه: ارکستر سمفونیک ملی اوکراین
ارکستر سمفونیک ملی اوکراین (به اوکراینی: Національний Симфонічний Оркестр України) یکی از ارکسترهای دولتی کشور اوکراین است.
تاریخچه

ارکستر سمفونی ملی اوکراین در سال ۱۹۱۸ به دستور وزارت هنر اکراین تأسیس شد. این ارکستر برای اولین بار به رهبری الکساندر هوریلیج به روی صحنه رفت. ناتان راچلین سالهای ۱۹۳۷ تا ۱۹۶۲ مدیریت هنری این ارکستر را عهده‌دار بود. استفان کوژوچار، فدیر هلوچنکو، ایگور بلاژکوف و تئودر کوچر از رهبران اصلی این ارکستر بودند. لئوپولد استوکویسکی، ایگور مارکتویچ، کورت سندرلینگ، ایوگنی مراوینسکی، کیریل کندراشین، ایوگینی سوتلانو و گنادی روژدستونسکی رهبران مدعو هستند که با این ارکستر همکاری کرده‌اند. سولیست‌هایی که با این ارکستر به اجرای برنامه پرداخته‌اند عبارتند از: آرتور روبنشتاین، یهودی منوهین، داوید اویستراخ، سویاتوسلاو ریختر، مستیسلاف روستروپوویچ، امیل گیللز، لئونید کوگان، گیدون کرمر، اولگ کریسا، مونسرات کاباله، خوزه کارراس و خوان دیگو. از آوریل ۱۹۹۹ تا کنون ولادیمیر سیرنکو مدیر هنری و رهبر اصلی این ارکستر بوده‌است. مدیر این ارکستر از سال ۲۰۰۶ تا کنون الکساندر هورنستای می‌باشد.
همکاری‌ها با هنرمندان ایرانی

این ارکستر در ضبط‌های متعددی با هنرمندان ایرانی از جمله: بهزاد عبدی، احمد پژمان، محمد سریر و محمدرضا درویشی همکاری داشته‌است.
دیپلماسی قرض-تله

بندر هامبانتوتا در سریلانکا از سوی منتقدان نمونه موردی وام تله خوانده می‌شود: دولت چین به سریلانکا وام داد تا این بندر را توسط پیمانکاران چینی توسعه دهد، سریلانکا در بازپرداخت اقساط وام ناموفق بود و چین این بندر را به جای اقساط وام به مدت ۹۹ سال اجاره کرد
سیاست قرض-تله یا وام-تله گونه‌ای از رفتار سیاسی در روابط دو جانبه میان کشورها است که در آن کشور وام‌دهنده با قصد منفی به کشور دیگر وام می‌دهد. کشور وام‌دهنده از عمد به کشور وام‌گیرنده وام‌های فراوانی می‌دهد با این هدف که پس از ناتوانی کشور وام‌گیرنده در بازپرداخت وام‌ها از سوی کشور وام‌دهنده امتیازات سیاسی و اقتصادی مورد نظرش را استخراج کند. شرایط وام‌ها معمولاً به اطلاع عموم نمی‌رسند و پول وام داده شده بیشتر برای پرداخت به پیمان‌کارهای خود کشور وام دهنده استفاده می‌شود. هر چند این اصطلاح برای وام دادن‌های کشورهای بسیاری و حتی صندوق بین‌المللی پول استفاده شده‌است اما اکنون این عمل بیشتر با وام‌های دولت جمهوری خلق چین مربوط می‌شود. توافق‌های دو جانبه چین به ویژه وام کالاهای این کشور به کشورهای در حال توسعه در راستای سیاست یک کمربند یک راه (راه ابریشم جدید) این ارتباط را تقویت کرده‌اند.
اصطلاح «دیپلماسی قرض-تله» توسط دانشگاه برهما چلانی هند در اوایل سال ۲۰۱۷ مطرح شد و در سال‌های اخیر به‌طور گسترده‌ای برای ادعای سیاست‌های وام‌دهی چین مورد استفاده قرار گرفته‌است، هرچند واقعیت ادعاها علیه چین توسط نهادهای دانشگاهی متعددی از جمله گروه رودیم مورد انتقاد قرار گرفته‌است. چتم هاوس و دانشگاه پرینستون، که اظهار داشته‌اند که روایت دیپلماسی تله بدهی در زمینه سرمایه‌گذاری‌های چین درست نیست.
تعریف

این اصطلاح نخستین مرتبه توسط براهما چلانی برای تعریف وام‌هایی استفاده شد که چین به کشورهای فقیر می‌دهد. شرایط بازپرداخت این وام‌ها بسیار سخت هستند و پس از ناتوانی کشورهای وام گیرنده در بازپرداخت وام‌ها چین این کشورها را مجبور می‌کند که دارایی‌ها و امتیازات استراتژیک‌شان را به پکن واگذار کنند. این اصطلاح نخستین بار در ۲۰۱۷ استفاده شد و پس از آن به‌سرعت در میان رسانه‌ها، حلقه‌های اطلاعاتی و دولت‌های غربی مورد استفاده قرار گرفت.
ویژگی‌های وام‌های چینی

در اواخر ۲۰۱۳ چین پروژه یک کمربند یک راه را راه‌اندازی کرد. این کشور در راستای این طرح در فاصله سال‌های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۷ به کشورهای خواهان توسعه زیرساخت‌هایشان در مجموع ۱۲۰ میلیارد دلار وام داد. بر اساس بخش‌هایی از قراردادهای چین با این کشورها این زیرساخت‌ها به وسیله خود شرکت‌های چینی ساخته می‌شوند. بیشتر این کشورها پیش از این رابطه اقتصادی خاصی با چین نداشتند و این وام‌ها موقعیت‌های کاری فراوانی برای شرکت‌های چینی فراهم کرد. معمولاً شرایط این وام‌ها مبهم و نامشخص هستند و نحوه بازپرداخت آن‌ها به گونه‌ای است که نارضایتی کشور وام گیرنده را به همراه دارد و در دراز مدت برای کشور وام‌گیرنده تنها بدهی به همراه می‌آورد.
در آسیا > ایران

مقالهٔ اصلی: برنامه ۲۵ ساله همکاری‌های مشترک ایران و چین
ایران در بهار ۲۰۲۰ با چین برنامه همکاری به امضا رساند که طی چینی‌های در بازه زمانی ۲۵ ساله‌ای معادل ۲۸۰ تا ۴۰۰ میلیارد دلار در صنعت نفت ایران، شرکت ملی صادرات گاز ایران، شرکت ملی صنایع پتروشیمی ایران، زیرساخت‌های ایران و همکاری امنیتی و فرهنگی و قضایی ایران سرمایه‌گذاری می‌کنند. این مذاکرات ابتدا به شکل محرمانه‌ای میان دو کشور انجام شدند و سپس در رسانه‌های بین‌المللی و در ادامه در رسانه‌های ایرانی جزئیات و بخش‌های از قرارداد منتشر شد. از سوی منتقدین این برنامه، این برنامه نمونه‌ای دیگر از دیپلماسی تله بدهی چین خوانده شد و هدف چین نه کمک به ایران در توسعه زیرساخت‌هایش بلکه توسعه قدرت چین در منطقه و دستیابی چین به اهداف سیاسی و اقتصادی‌اش خوانده شد و چین ایران را به دید یک مشتری می‌بیند نه به دید یک همکار.
در آسیا > پاکستان

پاکستان در ۲۰۱۵ با چین طرحی به نام دالان اقتصادی پاکستان–چین را به امضا رساند. این طرح ارزشی معادل ۶۲ میلیارد دلار دارد و شامل بخش‌های همچون ساخت شبکه‌های ترابری مدرن، ساخت نیروگاه‌های انرژی و ایجاد مناطق ویژهٔ اقتصادی است. اما هزینه بالای برق برای شهروندان پاکستانی باعث شد تا دولت پاکستان کمیته‌ای را به ریاست عمران خان نخست‌وزیر این کشور شکل دهد تا دلایل این امر را بررسی کند. با بررسی‌های این کمیته مشخص شد شرکت‌های چینی درگیر در ساخت نیروگاه‌های برق هزینه‌های تولید را به‌طور ساختگی افزایش می‌دهند. در ۲۶ ژوئن ۲۰۲۰ دولت پاکستان خواستار مذاکره مجدد در مورد شرایط بازپرداخت وام‌های چینی شد و شرکت‌های چینی را متهم به ایجاد ساختگی تورم در هزینه‌های طرح‌ها کرد.
در بلوچستان پاکستان شهروندان چینی برای کار در پروژه‌های طرح دالان اقتصادی مهاجرت گسترده‌ای داشتند. بر اساس گزارش منتشر شده توسط فدراسیون اتاق‌های بازرگانی و صنعت پاکستان در دسامبر ۲۰۱۶، اگر مهاجرت شهروندان چینی با همین نرخ ادامه یابد در ۲۰۴۸ شمار چینی‌ها از بلوچ‌ها در بلوچستان پاکستان بیشتر می‌شود.
در آسیا > بنگلادش

بنگلادش و چین قراردادهایی برای توسعه زیرساخت‌های بنگلادش به ارزش ۳٫۶ میلیارد دلار در ۲۰۱۸ امضا کردند. این قراردادها از همان نخست نگرانی‌هایی را از سوی بنگلادشی‌ها به همراه داشت. بنگلادش مدتی بعد بخش‌هایی از این قراردادها همچون قرارداد ساخت نیروگاه‌های برق را به دلایلی همچون فساد شرکت‌های چینی، هزینه‌های بالای ساخت و نگرانی‌های محیط زیستی لغو کرد.
در آسیا > سریلانکا

منتقدان وام‌هایی که توسط بانک اکزیم چین به دولت سریلانکا برای ساخت بندر ماگامپورا ماهیندا راجاپاکسا اعطا شده را نمونه موردی دیپلماسی وام تله نامیده‌اند. ارزش این قرارداد ۳۶۱ میلیون دلار بود که ۸۵٪ آن توسط بانک اکزیم چین با نرخ سود سالیانه ۶٫۳٪ تأمین شد. شرکت‌های دولتی چینی سینوهایدرو و شرکت مهندسی بندر چین به وسیله دولت سریلانکا به کار گرفته شدند تا بندر ماگامپورا را بسازند. دولت سریلانکا در بازپرداخت این وام ناموفق بود و به همین دلیل طی یک قرارداد اجاره ۹۹ ساله این بندر به شرکت دولتی چینی چاینا مرچنس واگذار شد.
در آفریقا

| سال | میلیارد دلار |
| --- | --- |
۲۰۰۵: ۲
۲۰۰۶: ۵
۲۰۰۷: ۶
۲۰۰۸: ۴
۲۰۰۹: ۶
۲۰۱۰: ۷
۲۰۱۱: ۱۰
۲۰۱۲: ۱۳
۲۰۱۳: ۱۸
۲۰۱۴: ۱۵
۲۰۱۵: ۱۳
۲۰۱۶: ۳۰
چین شریک اقتصادی بسیاری از کشورهای آفریقایی شده که این امر باعث تأثیرگذاری شدید چین بر جنبه‌های فراوانی از روابط بین‌المللی قاره آفریقا شده‌است. این تأثیرگذاری به حدی رسیده که در رسانه‌ها از حضور چین در آفریقا با عنوان امپریالیسم چین در آفریقا یاد می‌شود.
در آفریقا > تانزانیا

در زمان ریاست جمهوری جاکایا کی‌کوته تانزانیا یک قرارداد ۱۰ میلیارد دلاری با چین بست تا شرکت‌های چینی بندر ام‌بگانی کریک در باگامویو را بسازند. در آوریل ۲۰۲۰، جان ماگوفولی، رئیس‌جمهور جدید تانزانیا این قرارداد را لغو کرد و گفت «تنها یک آدم مست می‌تواند چنین شرایطی را بپذیرد». از جمله‌بندهای این قرارداد این بود که شرکت‌های چینی از پرداخت مالیات و هزینه‌های جاری معاف بودند. بر اساس شرایط این وام چینی‌ها به عنوان گارانتی وام باید به مدت ۳۰ سال این بندر را در اختیار خود می‌داشتند و دولت تانزانیا حق پرسش در مورد نحوه استفاده چینی‌ها از این بندر در این مدت را نداشت.
در آفریقا > جیبوتی

جیبوتی از چین وام گرفت تا بنادر استراتژیک خود را توسعه دهد. بدهی‌های جیبوتی به چین در مجموع ۷۷٪ از کل بدهی خارجی این کشور را شامل می‌شود که خود معادل ۸۰ درصد تولید ناخالص داخلی جیبوتی است. در ۲۰۱۷ نخستین پایگاه نظامی چین در خارج از مرزهای این کشور در جیبوتی به راه افتاد.
در آفریقا > کنیا

در فاصله ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۷ کنیا از چین در مجموع ۹٫۸ میلیارد دلار وام گرفت. بدهی به چین در مجموع ۷۲٪ از کل بدهی خارجی کنیا را شامل می‌شود. چین تا ۲۰۲۰ بودجه گسترده‌ای معادل ۶٫۵ میلیارد دلار در اختیار کنیا گذاشت تا ریل استاندارد مومباسا–نایروبی را تکمیل کند. در ۲۳ ژوئن ۲۰۲۰ دادگاه استیناف در کنیا یک وام ۳٫۲ میلیارد دلاری از چین برای ساخت خط‌های راه‌آهن در کنیا توسط شرکت‌های چینی را غیرقانونی اعلام کرد.
در دسامبر ۲۰۱۸ دولت کنیا تا آستانه اعلام ناتوانی در بازپرداخت اقساط وام‌های چین برای ساخت بندر مومباسا پیش رفت. این عمل می‌توانست باعث شود تا کنیا کنترل این بندر را به چین واگذار کند. به دنبال این اتفاق در رسانه‌های کنیایی این سؤال مطرح شد که آیا وام گرفتن از چین در ازای از دست رفتن حاکمیت ملی کنیا بر سرزمینش ارزشش را دارد و آیا کنیا به موردی دیگر همچون سریلانکا تبدیل می‌شود یا نه؟
در آفریقا > زامبیا

از مجموع ۸٫۷ میلیون دلار بدهی خارجی زامبیا ۷٫۴ میلیون دلار آن به چین است که با در نظر گرفتن اقتصاد کوچک این کشور آفریقایی این بدهی مبلغ بسیار بالایی‌ست. در ۲۰۱۸ بحثی در میان قانون‌گذاران زامبیایی مطرح شد مبنی بر این‌که وام‌های چینی با شرایط بازپرداخت سخت و بی‌ملاحظه حاکمیت ملی این کشور را به خطر می‌اندازد و در سپتامبر همان سال مذاکراتی بین چین و زامبیا انجام شد تا دولت زامبیا کنترل زسکو، شرکت برق دولتی زامبیا، را تماماً به چین واگذار کند.
ارغوان

برای دیگر کاربردها، ارغوان (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| درخت ارغوان | درخت ارغوان |
| --- | --- |
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: گیاه
(طبقه‌بندی‌نشده):: گیاهان گلدار
(طبقه‌بندی‌نشده):: دولپه‌ای‌های نو
(طبقه‌بندی‌نشده):: رزیدها
راسته:: باقلاسانان
تیره:: باقلاییان
سرده:: ارغوان (سرده)
گونه:: C. siliquastrum
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Cercis siliquastrum کارل لینه: Cercis siliquastrum کارل لینه
مترادف: مترادف
 Siliquastrum orbicularis Moench:  Siliquastrum orbicularis Moench
اَرغَوان (نام علمی: Cercis siliquastrum) نام یک گونه درخت از سرده ارغوان است.
بلندی آن گاهی به ۱۲ متر هم می‌رسد، اما بیشتر به صورت درختچه‌است. ارغوان گیاه بومی سرزمین‌های جنوبی اروپا و جنوب غربی آسیا است و در ایران در خراسان رضوی، ایلام، شاهرود، کرمان، مازندران، گیلان، همدان، لرستان و فارس و در پاوه استان کرمانشاه (روستای داریان) به صورت خودرو می‌روید.
این درخت را به عنوان گیاه زینتی می‌کارند. در شهرهای شمالی استان خوزستان مانند دزفول، شوشتر، مسجدسلیمان و هفت تپه نیز این گیاه به وفور یافت می‌شود اما زمان گل‌دهی آن اواسط زمستان است. ولایت پروان در کشور افغانستان نیز برای رشد ارغوان بسیار مناسب است به‌گونه‌ای که در اردیبهشت ماه هر سال دشت‌های این ولایت به گل‌های زیبای ارغوان آذین شده و نمای زیبایی را به منطقه می‌دهد.
هر ساله مراسمی ادبی و فرهنگی به نام جشن ارغوان با حضور شاعران و نویسندگان و همین‌طور مقامات دولتی و محلی در منطقه پروان برگزار می‌شود و حتی دولت افغانستان در صدد آن است که این جشن را در میراث جهانی یونسکو به ثبت برساند.
برگ‌های ارغوان به شکل قلب، بدون کرک و دارای کناره‌های صاف است. گل‌های این درخت در اوایل بهار، در گروه های۳ تا۶ تایی، روی شاخه‌ها و حتی روی ساقه اصلی، پیش از رشد برگ‌ها پدید می‌آیند و چون عده آن‌ها بسیار زیاد است، منظره زیبایی به درخت می‌دهد. مزه گل ارغوان ترش و نسبتاً مطبوع است. از این رو در بعضی از کشورها گل ارغوان را همراه سالاد می‌خورند یا در بعضی از غذاها می‌ریزند.
ارغوان در خاک‌های آهکی پرقوت بهتر رشد می‌کند و در برابر خشکی مقاوم است و به تابش مستقیم نور خورشید نیاز دارد. برای زیاد کردن این درخت، بذر آن را فروردین در هوای آزاد می‌کارند. این درخت را از راه پیوند و قلمه‌زدن نیز زیاد می‌کنند.
امروزه مراکز حفاظت از منابع طبیعی آن را برای حاشیه شهرها و روستاها توصیه می‌کنند و حتی بعضی از مراکز دولتی نهال ارغوان را تولید و به‌طور رایگان در اختیار علاقه‌مندان قرار می‌دهند.
این درخت در خاک‌های گچی و آهکی بهتر رشد می‌کند و در مقابل گرمای تند آفتاب و خشکی خاک بسیار مقاوم است. سرزمین مادری‌اش مناطق شرق مدیترانه‌است و در کشور ما گسترش زیادی دارد.
اوایل «اردیبهشت»، ارغوان تماشایی‌ترین زمان خود را می‌گذراند. در این هنگام در حالی که شاخه‌ها هنوز بدون برگ هستند، گل‌های خوشه‌ای و صورتی‌رنگش به حالت آویخته ظاهر می‌شوند و سپس برگ‌های سبز و قلبی‌شکل، آن شاخه‌ها را زینت می‌بخشد.
وقتی عمر گل‌ها به پایان رسید، بذرها در داخل محفظه‌هایی به نام نیام قرار گرفته و تمام طول سال روی شاخه‌ها باقی می‌مانند.
نام

در افسانه‌ها ارغوان درختی است که جبرئیل در هیبت آن بر موسی نازل شد.
نام علمی این گیاه cercis siliquastrum است و به یونانی به آن sixia می‌گویند. ریشهٔ واژهٔ فارسی ارغوان که هم‌ریشه‌هایش در بسیاری از زبان‌های دیگر از جمله آرامی، عربی، عبری، و اوگاریتی هم وجود دارد، نهایتاً به واژهٔ باستانی اکدی argamannu می‌رسد (که از طریق اکدی گونهٔ آشوری جدید وارد این زبان‌ها شده‌است، که در آن /m/ میان دو مصوت به /w/ تحول می‌یافته‌است: argawannu) که به معنی رنگ بنفش مایل به قرمز است. ارغوان درختی از خانواده پروانه‌آسا است. این درخت در اول بهار می‌روید و گل‌های آن زودتر از برگ‌های آن در می‌آید و دارای شاخه‌های متقابل است. این نام در ایران به عنوان نام دختر نیز استفاده می‌شود.
شرایط مناسب برای کاشت ارغوان

ارغوان، مناسبِ باغچه‌های بزرگ یا حاشیه کنار پیاده‌روهاست. این درخت به نورِ فراوانِ آفتاب احتیاج دارد. آن را در محل‌های کم‌نور نباید کاشت. از سویی دیگر به سرما حساس است و مناسب مناطق سردسیر نیست. در عوض در مناطق مرکزی کشور و در حاشیه کویر به آسانی می‌روید. راز سلامتی این گیاه در قابل نفوذ بودنِ خاک است، هر قدر خاک زهکش بهتری داشته باشد ارغوان سالم‌تر می‌ماند. اگر در کنار دیوار غرس شود ممکن است ریشه‌های عمیقش به استحکام دیوارها آسیب برساند.
شرایط مناسب برای کاشت ارغوان > کاشت نهال

موقعی که درخت هنوز بدون گل و برگ یا به اصطلاح در خواب زمستانه به سر می‌برد؛ زمان مناسبی برای انتقال به باغچه است. حجم گودال باید مناسب با حجم ریشه باشد. قبل از انتقال نهال، هرس ریشه‌های پوسیده ضروری است.
در شعر پارسی

در شعر شاعران بزرگ پارسی از جمله فردوسی، حافظ، مولوی، سعدی و نظامی از ارغوان استفاده بسیار شده است. از رنگ گل‌های درخت ارغوان برای توصیف رنگ شراب یا رنگ لب یار و گاهی از کلمه ارغوان برای اشاره به بهار بهره گرفته شده است.
حافظ در غزل نفس باد صبا اینگونه از ارغوان یاد کرده است:
ارغوان جام عقیقی به سمن خواهد داد / چشم نرگس به شقایق نگران خواهد شد
که یعنی در فصل بهار ارغوان (نماد معشوق) جامی از شراب ارغوانی رنگ به گل یاسمن (سفید و رنگ پریده، نماد عاشق) پیش‌کش می‌کند و او را رنگ و جلا می‌بخشد.
هوشنگ ابتهاج هم از زندان با ارغوان درد دل می‌کند:
ارغوان، شاخه‌ی هم‌خون جدا مانده‌ی من،
آسمان تو چه رنگ است امروز؟
آفتابی است هوا؟ یا گرفته‌ است هنوز؟
من در این گوشه که از دنیا بیرون است،
آفتابی به سرم نیست، از بهاران خبرم نیست.
آنچه می‌بینم دیوار است.
آه این سخت سیاه، آن‌چنان نزدیک است
که چو بر می‌کشم از سینه نفس، نفسم را بر می‌گرداند.
Cercis siliquastrum
فریبرز رئیس‌دانا

| فریبرز رئیس‌دانا | فریبرز رئیس‌دانا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۹ دی ۱۳۲۳ تهران
درگذشت: ۲۶ اسفند ۱۳۹۸ (۷۵ سال) تهران
ملیت: ایرانی
پیشه: اقتصاددان، سوسیالیست، استاد دانشگاه، زندانی سیاسی، عضو کانون نویسندگان ایران، فعال سیاسی و حقوق بشر، سندیکالیست
همسر: آزاده فرقانی (جدا شده)
فرزندان: فرداد (متولد ۱۳۸۷)
فریبرز رئیس‌دانا (زاده ۲۹ دی ۱۳۲۳ در تهران – درگذشته ۲۶ اسفند ۱۳۹۸ در تهران) نویسنده، اقتصاددان سوسیالیست و سندیکالیست، استاد دانشگاه در رشته اقتصاد، کنشگر حقوق بشر، زندانی سیاسی و عضو کانون نویسندگان ایران بود.
رئیس‌دانا اقتصاددانی چپ‌گرا و دانش آموختهٔ مدرسه اقتصاد لندن بود. او علاوه بر کار تخصصی در زمینهٔ پژوهش و تدریس رشتهٔ اقتصاد، به کارهای سیاسی، اجتماعی، ادبی و مطبوعاتی نیز می‌پرداخت. او در جنبش روشنفکری ایران به دموکراسی، عدالت اجتماعی و سوسیالیسم علاقه‌مند بود. رئیس‌دانا نویسنده بیش از پانزده کتاب دربارهٔ مسائل اقتصادی و سیاسی مانند آزادی و سوسیالیسم، اقتصاد سیاسی توسعه و منش روشنفکری بود.
آغاز زندگی

فریبرز رئیس‌دانا در ۲۹ دی ۱۳۲۳ در تهران زاده شد. اصالت خانوادگی او به روستای ابراهیم‌آباد (بوئین‌زهرا) در دشت قزوین بر می‌گردد. نام خانوادگی او در اصل (رئیس‌دانائی) بود اما ثبت احوال در آن زمان به اشتباه رئیس‌دانا ثبت کرد و فریبرز هم بخاطر زیبا بودن نام رئیس‌دانا، آن را تغییر نداد. پدرش (حاجی خان) دکتر آزمایشگاه در تهران و یکی از خان‌های منطقهٔ بوئین‌زهرا بود و فریبرز، تابستان‌های دوران کودکی را در ابراهیم‌آباد می‌گذراند. او دوران تحصیل را در دبستان مولوی در محله شاپور تهران و دبیرستان حکیم نظامی در محله خانی‌آباد سپری کرد. در تابستان‌های دهات، جایگاه او به عنوان خان‌زاده‌ای تهرانی با زندگی مرفه که حتی در روستا در خانه‌ای آجری زندگی می‌کرد و حمام روستا برایش قُرُق می‌شد در تضاد با وضعیت زندگی، بیماری‌ها، فقر و بدبختی‌های اهالی روستا بود. همین تجربه‌ها نخستین جرقه‌های تفکر و پرسش دربارهٔ نابرابری‌های اجتماعی را در او روشن کرد. به گفتهٔ خودش در مقاله «درسی از قصهٔ بوق حمام»، «از این اختلاف پتانسیل اجتماعی، ناخواسته، نیرویی زیادی ذخیره می‌کردم تا نوبت به پاسخ فراخوان‌های سیاسی زمانه‌ام برسد». او بعدها زمین‌های پدر را به کشاورزان بخشید و وصیت کرد که در امام‌زاده طاهر یا در روستای ابراهیم‌آباد به خاک سپرده شود و سرانجام در روستای اجدادی اش آرام گرفت.
نوجوانی و جبههٔ ملّی

نوجوانی فریبرز رئیس‌دانا همزمان با نهضت ملی‌شدن نفت و کودتای ۲۸ مرداد بود. او در سال ۱۳۴۰ در ۱۶ سالگی به عضویت جبهه ملی دوم درآمد. فریبرز رئیس‌دانا به دلیل عضویت در سازمان جوانان جبهه ملی ایران بود چند بار بازداشت شد.  رئیس‌دانا به محمد مصدق علاقه و احترام زیادی پیدا کرد. این علاقه و احترام، بعدها نیز با وجود نقد کارهای مصدق ادامه یافت. او شعر «قطعه‌ای آرام، از درون بی‌تاب» را هم در سال ۱۳۴۵ دربارهٔ مصدق سرود. کم‌کم طی دوره دانشگاه و پس از آن، گرایش فکری و سیاسی رئیس‌دانا تغییر کرد.
دانشگاه و چپ‌گرایی

فریبرز رئیس‌دانا کارشناسی اقتصاد و کارشناسی ارشد این رشته در گرایش اقتصادسنجی را در دانشگاه ملی ایران گذراند. پس از پایان درسش به عنوان مربی آموزشی در دانشگاه ملی مشغول به کار شد و در چند دانشگاه دیگر نیز تدریس کرد؛ تا این که بازداشت و مجبور به خروج از ایران شد. در زمان دانشگاه رئیس‌دانا به چند دلیل از جبههٔ ملی به سمت جریان‌های چپ گروید: تغییر رویکردهای جبههٔ ملی، تحولات فکری، ارتباط با افرادی مانند احمد جلیل‌فشار، حسن ضیاظریفی، و بیژن جزنی در سال‌های دورتر، فضای دانشگاهی در ایران و سپس در خارج از ایران. ساواک او را دستگیر و مدتی زندانی کرد که بعد آزاد شد. او با گذرنامه جعلی به آلمان، ترکیه، بیروت، بلغارستان، و سرانجام به انگلستان رفت.
در انگلستان رشته اقتصاد را در مدرسه اقتصاد لندن خواند. در آن دوره، این دانشگاه، پایگاه دانشجویان چپ‌گرا بود. یکی از استادان رئیس‌دانا به نام آمارتیا سن نظریه‌پرداز اثرگذار مفهوم عدالت اجتماعی در دوران معاصر بود. پایان‌نامه رئیس‌دانا دربارهٔ «مهاجرت کارگران از روستا به شهر در کشورهای توسعه نیافته» بود. او مدتی هم در مدرسه اقتصاد لندن به عنوان استادیار ریاضیات اقتصادی کار کرد و چند دورهٔ تکمیلی از جمله «اقتصاد فناوری» گذراند. همچنین مدتی رشته جمعیت‌شناسی اقتصادی (جامعهٔ کارگری و کشاورزی) را در دانشگاه لندن سیتی خواند اما آن را نیمه‌کاره رها کرد.
رئیس‌دانا در لندن به همکاری با کنفدراسیون جهانی محصلین و دانشجویان ایرانی-اتحادیه ملی و سپس یکی از سازمان‌های چپ‌گرا مشغول شد.در همین دوران با گیتی امامی ازدواج کرد.