stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آثار یوهان سباستیان باخ

دست‌نویس سونات ویولن شماره ۱ اثر باخ
آثار یوهان سباستیان باخ با حروف اختصاریِ BWV (سرواژهٔ عبارت آلمانیِ Bach-Werke-Verzeichnis) به‌معنای «نمایهٔ آثار باخ» نمایه‌گذاری شده‌اند. این فهرست را ولفگانگ اشمایدر در سال ۱۹۵۰ منتشر کرد.
آثار باخ در فهرست یادشده، به‌جای تقسیم‌بندی برحسبِ زمان تصنیف اثر، برحسبِ نوعِ اثر تقسیم‌بندی شده‌اند:
۱ تا ۲۲۴ برای کانتات‌ها،
۲۲۵ تا ۲۴۹ برای آثار آوازیِ بزرگ،
۲۵۰ تا ۵۲۴ برای کوراله‌ها و آوازهای مقدس،
۵۲۵ تا ۷۷۱ برای آثار ارگ،
۷۷۲ تا ۹۹۴ برای آثار سازهای کلاویه‌ای دیگر،
۹۹۵ تا ۱۰۰۰ برای تصنیفات ساز لوت،
۱۰۰۱ تا ۱۰۴۰ برای آثار موسیقی مجلسی،
۱۰۴۱ تا ۱۰۷۱ برای موسیقی ارکستری،
۱۰۷۲ تا ۱۰۸۰ برای کانن‌ها و فوگ‌ها.
در گردآوری این فهرست، اشمایدر عمدتاً از فهرست ویراستِ «انجمن باخ» (به [Bach Gesellschaft Ausgabe] Error: {{Lang-xx}}: متن دارای نشانه‌گذاری ایتالیک است (راهنما))، فهرستی از آثار آهنگساز که بین سال‌های ۱۸۵۰ و ۱۹۰۵ جمع‌آوری شده، پیروی کرده‌است. برای فهرست کاملِ مرتب‌شده برحسب شمارهٔ BWV، مقالهٔ فهرست آثار باخ را ببینید.
آثار برای ارگ

باخ در طی دوران حیاتش به‌عنوان ارگ‌نواز، مشاور ساختِ ارگ و آهنگساز، آثاری برای ارگ – چه در انواع آزاد آلمانی مانند پرلودها، فانتازیاها و توکاتاها و شکل‌های بسته‌تری مانند پرلود کورالهها و فوگها - مشهور بود. به دلیل خلاقیت فراوان و توانایی ادغام سبک‌های ملّی متفاوت و متنوع در آثارش برای ارگ، توانست در سنین جوانی شهرت و اعتبار کسب نماید. سبک مربوط به سرزمین‌های شمالی آلمان که در آثار گئورگ بوم (که باخ وی را در لونه‌برک ملاقات کرد) مشهود است، روش آهنگسازی باخ را تحت تأثیر قرار داده‌است. همچنین سبک دیتریش بوکسته‌هود (که باخ وی را در ۱۷۰۴ در لوبک ملاقات کرد) نیز بر سبک شخصی باخ در آهنگسازی تأثیراتی داشته‌است. حوالی همین دوران باخ آثار تعدادی از آهنگسازان فرانسوی و ایتالیایی را با هدف افزودن دانش و فهم خود دربارهٔ زبان تصنیفات آنها، رونویسی کرد و بعده‌ها حتی چند ویلون کنسرتو از ویوالدی و دیگران را برای اُرگ تنظیم کرد. پرحاصل‌ترین دوران وی (از ۱۷۰۸ تا ۱۷۱۴) نه تنها با تصنیف چندین جفت از پرلودها و فوگ‌ها و توکاتاها و فوگ‌ها همراه بود، بلکه تألیف «کتابچهٔ اُرگ» را نیز در پی داشت. این کتاب ناتمام مجموعه‌ای از چهل و نه پرلود کورالهٔ کوتاه را شامل می‌شد که هدف آنها نمایش فنون ترکیبی بود که می‌توانست در کاربرد ملودی‌های کوراله استفاده شود. آثار باخ برای اُرگ، پس از ترک وایمار کاهش یافت اما با وجود این، مشهورترین آثار او (شش سونات تریو، «تمرین کلاویهٔ III» - به آلمانی: «Clavierübung III» - تصنیف‌شده به سال ۱۷۳۹ و کورال «هجده بزرگ») همگی پس از این دوران تصنیف شده‌اند. در میانسالی، وی به شدت درگیر ارائهٔ مشاوره برای پروژه‌های متفاوت ساخت اُرگ، آزمایش ارگ‌های نوساز و اختصاص زمانی در بعدازظهرها برای اجرای تک‌نوازی بر روی ارگ‌ها گردید.
آثار دیگر برای سازهای کلاویه‌ای

باخ آثار فراوانی برای هارپسیکورد نوشته‌است که بعضی از آنها بر روی کلاویکورد نیز اجرا شده‌اند. بسیاری از آثار او برای کلاویه‌ها مجموعه‌هایی هستند که سعی می‌کنند به شکلی دانشنامه‌ای احاطه‌ای جامع و کامل بر تمام سیستم‌های تئوریک داشته باشند و این تلاش‌ها موفقیت‌آمیز نیز بوده‌است.
کلاویهٔ خوش‌کوک، کتاب‌های ۱ و ۲ (BWV 846-893). هر کتاب شامل یک پرلود و فوگ در هر یک از ۲۴ گام ماژور و مینور است (که گاهی مجموعهٔ کامل آنها با عنوان «چهل و هشتی» خوانده می‌شود). «خوش‌کوک» بودن که در عنوان اثر به آن اشاره شده‌است در اصل به کوک (و سیستم کوک‌کردن) بازمی‌گردد؛ کوک سازها پیش از باخ غالباً انعطاف کافی برای اجرای قطعاتی که بین بیش از چند گام محدود حرکت می‌کردند را نداشتند.
۱۵ اَنوانسیون و ۱۵ سینفونیا (BWV 772-801). این قطعات کوتاه آثار کنترپوآنی دو و سه صدایی هستند که به ترتیب علامات ترکیبی صعودی دِیِز و بِمُل مرتب شده‌اند و از تعدادی از کم‌کاربردهایشان صرف نظر شده‌است. این قطعات برای کاربردهای تدریسی و آموزشی تصنیف شده‌اند.
سه مجموعه از سوئیت‌های رقص: سوئیت‌های انگلیسی (BWV 806-811)، سوئیت‌های فرانسوی (BWV 812-817) و پارتیتاها برای کلاویه (BWV 825-830). هر مجموعه شامل شش سوئیت است که بر روی مدل سنتی بنا شده‌اند (آلماند-کورانت-ساراباند-(یک موومان اختیاری)-ژیگ). سوئیت‌های انگلیسی به دقت از این مدل سنتی پیروی می‌نمایند و یک پرلود پیش از آلماند اضافه می‌کنند و موومان اختیاری بین ساراباند و ژیگ را نیز دارند. سوئیت‌های فرانسوی پرلود ابتدایی را ندارد ولی چندین موومان متفاوت بین ساراباند و ژیگ دارند. پارتیتاها با موومان‌های دیباچه‌ای (introductory) پرجزئیات و موومان‌های متفرقه بین بخش‌های اصلی مدل، اثر را از مدل سنتی و اصلی فراتر می‌برند.
واریاسیون‌های گلدبرگ (BWV 988) که یک آریاست با ۳۰ واریاسیون. این مجموعه ساختاری غیرعادی و پیچیده دارد؛ واریاسیون‌ها به جای بنیان‌شدن روی ملودی آریا، مبتنی بر خط باس آن هستند و کانُن‌های موسیقایی بر مبنای یک طرح باشکوه در میان آنها قرار می‌گیرند.
قطعات متفرقه‌ای چون «اورتور به سبک فرانسوی» («اورتور فرانسوی»، BWV 831)، «فانتازیا و فوگ کروماتیک» (BWV 903) و «کنسرتوهای ایتالیایی» (BWV 971) را نیز می‌توان ذکر کرد.
در میان آثار کم‌ترشناخته‌شدهٔ باخ برای سازهای کلاویه‌ای، می‌توان از هفت توکاتا (BWV 910-916)، چهار دوئت (BWV 802-805)، سوناتهایی برای کلاویه (BWV 963-967)، شش پرلود کوچک (BWV 933-938) و «Aria variata alla maniera italiana» به شمارهٔ BWV 989 نام برد.
موسیقی برای ارکستر و موسیقی مجلسی

باخ برای سازهای تک، دو ساز و دسته‌های موسیقی کوچک آثاری نوشته‌است. آثار باخ برای سازهای تک – شش سونات و پارتیتا برای ویولن (BWV 1001-1006)، شش سوئیت برای ویولن سل (BWV 1007-1012) و پارتیتا برای فلوت تک (BWV 1013) – می‌توانند در میان ژرفترین آثار این دسته قرار گیرند. همچنین باخ یک سوئیت و چند اثر دیگر برای لوت تک تصنیف نموده‌است. او سونات‌هایی برای سه ساز و سوناتهای تک با آکومپانیمان یا همراهی بی‌وقفهٔ دیگر سازها (continuo) برای فلوت و ویولا داگامبا تصنیف کرده‌است. او همچنین تعداد زیادی کانُن و ریچرکاره نوشته‌است که بیشتر آنها سازبندی مشخصی ندارند. پراهمیت‌ترین مثال‌های این نوع آثار را می‌توان در «هنر فوگ» و «پیشکش موسیقایی» یافت.
مشهورترین اثر باخ برای ارکستر کنسرتوهای براندنبورگ هستند که به دلیل اینکه در سال ۱۷۲۱ به‌عنوان نمونهٔ کار به مارگراف – پسر دوک براندنبورگ – ارائه شدند، چنین نام گرفته‌اند (باخ نتوانست مقام مورد نظرش را نزد دوک براندنبورگ به دست آورد). این آثار نمونه‌هایی از کنسرتو گروسو هستند. آثار باقی‌ماندهٔ دیگر باخ در شکل کنسرتو، دو ویولن کنسرتو، یک کنسرتو برای دو ویولن (مشهور به کنسرتوهای «دوتایی» یا «double concertos») و کنسرتوهایی برای یک، دو، سه و حتی چهار هارپسیکورد هستند. به باور عمدهٔ صاحب‌نظران، بسیاری از کنسرتوهای هارپسیکورد آثاری اصلی نیستند و در اصل تنظیم‌هایی از کنسرتوهایی هستند که برای سازهای متفاوت تصنیف شده بودند و امروزه نسخه‌های آنها مفقود است. با نوسازی این آثار تعدادی کنسرتو برای ویولن، ابوا و فلوت استخراج شده‌است. علاوه بر کنسرتوها، باخ همچنین چهار سوئیت ارکستری نیز نوشته‌است که مجموعه‌ای از موسیقی سبک‌گرایانهٔ رقص برای ارکستر است. این اثر که امروزه با عنوان «اِیر بر سیم سُل» خوانده می‌شود، تنظیمی است که در قرن نوزدهم بر مبنای موومان دوم سوئیت ارکستری شمارهٔ ۳ انجام شده‌است.
آثار آوازی و آثار برای دستهٔ کر

باخ در کلیسای سنت توماس هر یک‌شنبه یک کانتات بر مبنای تم مربوط به منتخب آیات کتاب مقدس که در همان هفته خوانده می‌شد، اجرا می‌کرده‌است. با وجود اینکه وی کانتات‌های دیگر آهنگسازان را نیز اجرا می‌نموده، دست‌کم سه مجموعهٔ کامل از کانتات‌ها را خود تصنیف کرده‌است که هر مجموعه از این سه ویژهٔ یکشنبه‌ها و مناسبت‌های کلیسائی در طول سال بوده‌اند. این سه مجموعه علاوه بر آن کانتات‌هایی است که او در مول‌هاوزن و وایمار تصنیف نموده‌است. در مجموع، وی بیش از ۳۰۰ کانتات مقدس نوشته که از میان آنها تنها حدود ۱۹۵ اثر برجای مانده‌است.
کانتات‌های وی از نظر شکل و سازبندی بسیار متفاوتند. بعضی از آنها تنها برای یک تک‌خوان و بعضی دیگر برای یک دستهٔ همسرایان هستند. از نظر سازبندی نیز بعضی برای ارکسترهای بزرگ و بعضی دیگر برای تعداد محدودی ساز تصنیف شده‌اند. با وجود این، ساختاری معمول در کانتات‌ها می‌توان یافت؛ یک همسرایی ورودیهٔ بزرگ که با یک یا چند جفت آریای گفت‌آواز (رسیتاتیو) برای تک‌خوان‌ها یا دوئت‌ها پی گرفته می‌شود و در نهایت به یک کوراله ختم می‌گردد. کورالهٔ پایانی اغلب به‌عنوان یک پرلود کوراله در موومان اصلی نیز ظاهر می‌شود و گاهی به‌عنوان یک کانتوس فیرموس در همسرایی ورودیه نیز می‌آید. مشهورترین این کانتات‌ها «کانتات شمارهٔ ۴» («Chris lag in Todesbanden»، به فارسی: «مسیح در بستر مرگ بود»)، کانتات شماره ۸۰ («Ein feste Burg»، به فارسی: «یک دِژ امن»)، کانتات شمارهٔ ۱۴۰ («Wacher auf»، به فارسی: «برخیز») و کانتات شماره ۱۴۷ («Herz und Mund und Tat und Leben»، به فارسی: «قلب و زبان و کردار و وجود») هستند.
همچنین باخ تعدادی کانتات غیرمذهبی نیز تصنیف نموده‌است که معمولاً در مراسم اجتماعی چون جشن‌های ازدواج اجرا می‌شده‌اند. دو کانتات ازدواج و کانتات قهوه (که روایت داستان دختری است که تا زمانی که اعتیادش به قهوه را ترک نکرده‌است، پدرش به او اجازهٔ ازدواج نمی‌دهد) از مشهورترین این نوع کانتات‌ها هستند.
آثار باخ برای ارکستر و دستهٔ آواز بزرگ شامل قطعهٔ مشهور «پاسیون به روایت متای قدیس» (به آلمانی: «Matthäuspassion») و «پاسیون به روایت یوحنای قدیس» (به آلمانی: Johannespassion) است که هر دو اثر برای اجرا در هفتهٔ مقدس در کلیسای سنت توماس تصنیف شده‌اند. همچنین از آثار دیگر وی در همین دسته‌بندی می‌توان به ارتاریوی کریسمس (مجموعهٔ شش کانتات برای اجرا در آیین نماز کریسمس) نیز اشاره نمود. ماگنیفیکات در دو نسخه (یکی در می بِمُل ماژور با موومان‌هایی جای‌گرفته در میان موومان‌های متن ماگنیفیکات و نسخه‌ای دیگر در ر ماژور که مشهورتر است) و «ارتاریوی عید پاک»، در قیاس با کانتات‌های بزرگ و استادانه‌ای چون پاسیون‌ها و ارتاریوی کریسمس، خُردترند.
دیگر اثر بزرگ باخ، «مس در سی مینور»، نزدیک پایان عمر وی با استفاده از قطعات دیگری که پیش‌تر تصنیف شده بودند (مانند کانتات شماره ۱۹۱ و کانتات شمارهٔ ۱۲) گردآوری گشت. این قطعه هرگز در زمان حیات باخ و حتی پس از مرگ وی تا قرن نوزدهم اجرا نشد.
در تمام این آثار، برخلاف موتت‌ها، در کنار همسرایی‌ها بخش‌های تکخوانی قدرتمندی نیز دیده می‌شود.
آثار آوازی و آثار برای دستهٔ کر > اجراها

در دوران باخ دسته‌های موسیقی به بزرگی دوران‌های بعدی – مثلاً دوران برامس – نبوده‌اند. تعداد اندکی از آثار او برای بیش از ۲۴ نوازنده تصنیف شده‌است. امروزه این مسئله که آیا اجراکنندگان امروزی باید به اجراهای اصیل وفادار بمانند یا از دستهٔ نوازندگان بزرگ‌تر و امروزی‌تر استفاده نمایند، محل بحث و گفتگوست. در بعضی از مهم‌ترین آثار مجلسی وی از سازهای مطلوب آن قطعه سخنی به میان نیامده است و در نتیجه امکانات افزون‌تری برای تنظیم مجدد اینگونه قطعات وجود دارد.
مفسّران تأثیرگذار و مهم آثار باخ و حوزهٔ تخصص هر یک از آنها چنین‌اند؛ گلن گولد، ادوین فیشر و رزالین تورک (پیانو)، واندا لاندوسکا (هارپسیکورد)، هلموت والچا و ای. پاور بیگز (ارگ)، پابلو کاسالس، یویو ما و آنر بیلسما (ویولن سل)، ناتان میلستین (ویولن)، کارل ریختر، هلمون ریلنگ و جان الیون گاردینر (دستهٔ همسرایی و ارکستر)، نیکولاس هارننکورت و گوستاف لئونهارت (کانتات‌ها، اجراهای اصیل)، جاشوآ ریفکین و آندرو پاروت (آثار آوازی).
وندی کارلوس در سال ۱۹۶۸ با استفاده از سینتی‌سایزری به نام «موگ» (Moog) که به تازگی ابداع شده بود، «باخ امروزی» (به انگلیسی: «Switched-On Bach») را اجرا نمود. این اثر در کنار اجراهای غیرمعمول گلن گولد در محبوب نمودن موسیقی باخ بین مردم عادی در قرن بیستم، نقش عمده‌ای داشتند.
آثار آوازی و آثار برای دستهٔ کر > بازنویسی‌ها (ترانسکریپشن‌ها)

آثار باخ برای بسیاری از آهنگسازان که با هدف ساخت موسیقی بر مبنای تم‌های او، یا بازنویسی (ترانسکریپشن) آثار برای دیگر سازها تلاش کرده‌اند، الهام‌بخش بوده‌است. در میان آهنگسازان کلاسیک، آثار او بیش از دیگران بازنویسی و تنظیم مجدد شده‌اند. مجموعه کامل آثار او برای هارپسیکورد توسط بوسونی ویرایش و بازنویسی شده‌اند و لیست یک پرلود و یک فوگ مبتنی بر موتیف BACH نوشته‌است. یکی دیگر از بازنویسی‌های مشهور از آثار باخ، آوه ماریا توسط شارل گونو است که بر مبنای اولین پرلود کلاویهٔ خوش‌کوک تصنیف شده‌است. آندرز سگوویا بخاطر تنظیم آثار باخ که برای گیتار کلاسیک بازنویسی شده‌اند، مشهور است. از میان این آثار می‌توان به قطعهٔ بسیار مشکل «شاکون» از پارتیتا برای ویولن در ر مینور اشاره کرد. گیتارنواز سبک رمانتیک، فرانسیسکو تاره‌گا مجموعهٔ متنوعی از آثار باخ، شامل فوگ از سونات ویولن شمارهٔ ۱، را بازنویسی کرده‌است. موتزارت بعضی از فوگ‌های کلاویهٔ خوش‌صدا را برای سه ساز زهی تنظیم نموده، آرنولد شوئنبرگ پرلود باخ با نام «آنِ قدیس» برای ارگ و فوگ در می‌بمل ماژور را برای ارکستر تنظیم کرده و وِبرن، ریچرکارهٔ «پیشکش موسیقایی» را برای ارکستر تنظیم نموده‌است. همچنین تنظیماتی از «هنر فوگ» برای ارکستر، دستهٔ پنج‌تایی سازهای برنجی و دستهٔ چهارتایی ساکسفون نیز انجام شده‌است.
همچنین آثار باخ دست‌مایهٔ بعضی آهنگسازان و نوازندگان غیرکلاسیک هم قرار گرفته‌است. از آن میان می‌توان به اجراهایی از آثار او در سبک جاز که توسط ژاک لوسیه («ژاک لوسیه، باخ می‌نوازد») و دسته چهارنفری جاز نوین («بلوز بر مبنای باخ») اشاره نمود.
مالفیسنت: بانوی اهریمنی

| مالفیسنت: سردسته اهریمنان | مالفیسنت: سردسته اهریمنان |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: یواخیم رانینگ
تهیه‌کننده: جو روث آنجلینا جولی دانکن هندرسون
فیلمنامه‌نویس: لیندا وولورتون نوآ هارپستر مایکا فیتزرمن-بلو
داستان: لیندا وولورتون
بر پایه: شخصیت‌ها: استودیو انیمیشن والت دیزنی زیبای خفته  زیبای خفته اثر شارل پرو 
بازیگران:  آنجلینا جولی  ال فانینگ  چیویتل اجیوفور  سم رایلی  اد اسکرین  ایملدا استنتون  جونو تیمپل  لسلی منویل  میشل فایفر 
موسیقی: جف زانلی
فیلم‌بردار: هنری برایام
تدوین‌گر: لورا جنینگز کریگ وود
شرکت تولید: والت دیزنی پیکچرز راث فیلمز
توزیع‌کننده: استودیو سینمایی والت دیزنی
تاریخ‌های انتشار:  ۱۸ اکتبر ۲۰۱۹ (۲۰۱۹-10-۱۸)  
مدت زمان: ۱۱۸ دقیقه
کشور: آمریکا
زبان: انگلیسی
هزینهٔ فیلم: ۱۸۵میلیون دلار
فروش گیشه: ۴۹۱ میلیون دلار
مالفیسنت: سردسته اهریمنان یا مالفیسنت: بانوی اهریمنی (انگلیسی: Maleficent: Mistress of Evil) فیلم فانتزی تاریک ماجراجویی به کارگردانی یواخیم رانینگ است که در سال ۲۰۱۹ منتشر شد. فیلم‌نامه این فیلم توسط لیندا وولورتون، میکا فیتزمن-بلو و نوآ هارپستر به رشته تحریر درآمده است. این فیلم دنباله فیلم سال ۲۰۱۴، مالفیسنت با بازی آنجلینا جولی است.
داستان

افسونگر شرور و دخترخوانده‌اش آرورا به دنبال روابط پیچیدهٔ خانوادگی که آن دو را به هم مرتبط می‌کند، می‌گردند. اما متحدان غیرقابل پیش‌بینی و نیروهای جدید تاریکی آن‌ها را به جهت‌های مختلف می‌کشانند.
تاریخ اکران

مالفیسنت: سردسته اهریمنان ابتدا قرار بود در ۲۹ ماه مه ۲۰۲۰ اکران شود اما کمپانی دیزنی بعداً اعلام کرد که تاریخ اکران را ۷ ماه جلو کشیده‌است. این فیلم در تاریخ ۱۸ اکتبر ۲۰۱۹ اکران شد.
پروستامید

پروستامید E2، اولین پروستامید کشف شده
پروستامیدها (به انگلیسی: Prostamide) دسته‌ای از مواد فعال فیزیولوژیکی و لیپید-مانند هستند که از نظر شیمیایی با پروستاگلاندین‌ها مرتبط هستند. آنها به‌طور طبیعی در انسان و سایر حیوانات وجود دارند. اولین پروستامید به نام پروستامید E2 در سال ۱۹۹۷ کشف شد.
بیوشیمی

پروستامیدها در بدن از آناندامید که اتانولامید آراشیدونیک اسید (ARA) است، سنتز می‌شود. این مسیر موازی با سنتز پروستاگلاندین‌ها از خود ARA است. آنزیم‌های درگیر حداقل تا حدی مشابه آنزیم‌هایی هستند که مسئول سنتز پروستاگلاندین هستند.
تصور می‌شود که پروستامیدها از طریق یک گیرنده خاص (یا چندین گیرنده) که از گیرنده‌های پروستاگلاندین متمایز است، عمل می‌کنند. تا سال ۲۰۱۵ چنین گیرنده ای شناسایی نشده‌است.
نامگذاری

نام پروستامیدها از پروستاگلاندین مربوطه گرفته شده‌است. به عنوان مثال، پروستامید E2 اتانول آمیدِ پروستاگلاندین E2 (دینوپروستون) است.
اهمیت بالینی

داروی ضد گلوکوم بیماتوپروست از مشتقات پروستامید F2α است و تصور می‌شود که مکانیسم اثر مشابهی دارد.
آناندامید، پیش ساز پروستامیدها
مانلای (اومنوگاوی)

| مانلای (اومنوگاوی) Манлай сум ᠮᠩᠯᠠᠢᠰᠤᠮᠤ | مانلای (اومنوگاوی) Манлай сум ᠮᠩᠯᠠᠢᠰᠤᠮᠤ |
| --- | --- |
شهر: شهر
کشور: مغولستان
استان‌های مغولستان: استان اومنوگاوی
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۲۴۱۸ کیلومتر مربع (۴۷۹۵ مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۸ (UTC + 8)
مانلای (به لاتین: Manlai) یک منطقهٔ مسکونی در مغولستان است که در استان اومنوگاوی واقع شده‌است. مانلای ۱۲٬۴۱۸ کیلومتر مربع مساحت دارد.
آقالی (شکی)

| آقالی | آقالی |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
آقالی: آقالی
مختصات: ۴۱°۰۸′ شمالی ۴۷°۱۲′ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۱۳۳°شمالی ۴۷٫۲۰۰°شرقی﻿ / 41.133; 47.200: مختصات: ۴۱°۰۸′ شمالی ۴۷°۱۲′ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۱۳۳°شمالی ۴۷٫۲۰۰°شرقی﻿ / 41.133; 47.200
کشور:  جمهوری آذربایجان
تقسیمات کشوری جمهوری آذربایجان: شهرستان شکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AZT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (AZT)
آقالی (به لاتین: Agally) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان شکی واقع شده‌است. [نیازمند منبع]
دهستان میامی (مشهد)

| اطلاعات کلی | اطلاعات کلی |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: خراسان رضوی
شهرستان: مشهد
بخش: رضویه
جمعیت: ۴۴۳۴۸ نفر
میامی، دهستانی است از توابع بخش رضویه شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران.
جمعیت

بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن  ۴۴۳۴۸ نفر (۱۰۱۷۴ خانوار) بوده است.
بلاندین لو کاله

| بلاندین لو کاله | بلاندین لو کاله |
| --- | --- |
نام اصلی: Blandine Le Callet
زاده: ۱۹۶۹ میلادی
پیشه: رمان‌نویس، مقاله‌نویس و استاد دانشگاه
ملیت: فرانسوی 
بلاندین لو کاله (به فرانسوی: Blandine Le Callet) رمان‌نویس، مقاله‌نویس و استاد دانشگاه قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
دهستان چهل منی

| اطلاعات کلی | اطلاعات کلی |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: کرمان
شهرستان: قلعه‌گنج
بخش: سرخ قلعه
مرکز دهستان: چهل منی
سال تأسیس: ۱۴۰۲ خورشیدی
جمعیت: ۷٬۷۱۲ نفر (۱۳۹۵)
تعداد آبادی: ۲۲
پیش‌شمارهٔتلفنی مرکز: ۰۳۴
دهستان چهل منی، یکی از دهستان‌های بخش سرخ قلعه شهرستان قلعه‌گنج در استان کرمان ایران است. مرکز این دهستان، روستای چهل منی است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان چهل منی برابر با ۷٬۷۱۲ نفر بوده‌است.
بلاریکوم

| بلاریکوم | بلاریکوم |
| --- | --- |
فهرست شهرستان‌های هلند و روستا: فهرست شهرستان‌های هلند و روستا
Church in Blaricum: Church in Blaricum
  پرچمنشان:   پرچمنشان
موقعیت بلاریکوم در نقشه: موقعیت بلاریکوم در نقشه
مختصات: ۵۲°۱۶′ شمالی ۵°۱۵′ شرقی﻿ / ﻿۵۲٫۲۶۷°شمالی ۵٫۲۵۰°شرقی﻿ / 52.267; 5.250: مختصات: ۵۲°۱۶′ شمالی ۵°۱۵′ شرقی﻿ / ﻿۵۲٫۲۶۷°شمالی ۵٫۲۵۰°شرقی﻿ / 52.267; 5.250
کشور: هلند
استان: هلند شمالی
حکومت: حکومت
 • نهاد: Municipal council
 • Mayor: Joan de Zwart-Bloch (D66)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۵٫۵۶ کیلومتر مربع (۶٫۰۱ مایل مربع)
 • خشکی: ۱۱٫۱۱ کیلومتر مربع (۴٫۲۹ مایل مربع)
 • آب: ۴٫۴۵ کیلومتر مربع (۱٫۷۲ مایل مربع)
ارتفاع: ۴ متر (۱۳ فوت)
جمعیت (ژانویه 2019): جمعیت (ژانویه 2019)
 • کل: ۱۱٬۲۰۲
 • تراکم: ۱٬۰۰۸/کیلومتر مربع (۲۶۱۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Blaricummer
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
Postcode: ۱۲۶۰–۱۲۶۱
Area code: ۰۳۵
وبگاه: www.blaricum.nl
بلاریکوم (به هلندی: Blaricum) یک شهرستان در هلند است که در هلند شمالی واقع شده‌است. بلاریکوم ۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تپه سیا چقا

| تپه سیا چقا | تپه سیا چقا |
| --- | --- |
نام: تپه سیا چقا
کشور: ایران
استان: استان همدان
شهرستان: شهرستان ملایر
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: تپه
دیرینگی: هزاره دوم
دورهٔ ساخت اثر: هزاره دوم، دوران‌های تاریخی پس از اسلام
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۷۰۳۴
تاریخ ثبت ملی: ۱۰ دی ۱۳۸۱
تپه سیا چقا مربوط به هزاره دوم قبل از میلاد - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان ملایر، بین روستای زنگنه علیا و سفلی واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۰ دی ۱۳۸۱ با شمارهٔ ثبت ۷۰۳۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آقای شانس (فیلم ۱۳۳۸)

| آقای شانس | آقای شانس |
| --- | --- |
کارگردان: گرجی عبادیا
تهیه‌کننده: محمد درمبخش
نویسنده: محمد درمبخش
بازیگران: اصغر تفکری هوشنگ سارنگ داریوش اسدزاده چنگیز جلیلوند منصور والامقام
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۳۸
مدت زمان: ۹۰ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
آقای شانس فیلمی به کارگردانی گرجی عبادیا و نویسندگی محمد درمبخش محصول سال ۱۳۳۸ است.
خلاصه داستان

«نوروز» که کارش جاروکشی در تجارتخانه‌ای است، در جریان یک حادثه شانس به او روی می‌کند و پول زیادی به دست می‌آورد…
بازیگران

اصغر تفکری
هوشنگ سارنگ
داریوش اسدزاده
چنگیز جلیلوند
منصور والامقام
پرخیده
مورین
نرگس
اصغر تیموری
پروین فولادی
منصور سپهرنیا
کارمن
بیسکوپیه

| بیسکوپیه | بیسکوپیه |
| --- | --- |
روستا: روستا
بیسکوپیهموقعیت بیسکوپیه در نقشه: بیسکوپیهموقعیت بیسکوپیه در نقشه
مختصات: ۴۴°۴۴′۲۵″ شمالی ۲۱°۲۳′۱۳″ شرقی﻿ / ﻿۴۴٫۷۴۰۲۸°شمالی ۲۱٫۳۸۶۹۴°شرقی﻿ / 44.74028; 21.38694: مختصات: ۴۴°۴۴′۲۵″ شمالی ۲۱°۲۳′۱۳″ شرقی﻿ / ﻿۴۴٫۷۴۰۲۸°شمالی ۲۱٫۳۸۶۹۴°شرقی﻿ / 44.74028; 21.38694
کشور:  صربستان
ناحیه: ناحیه برانیچوو
شهرداری: ولیکو گردیشت
جمعیت (۲۰۰۲): جمعیت (۲۰۰۲)
 • کل: ۴۳۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
بیسکوپیه (به صربی: Biskuplje) یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در ولیکو گردیشت واقع شده‌است. بیسکوپیه ۴۳۰ نفر جمعیت دارد.
پلوتارک

| پلوتارک | پلوتارک |
| --- | --- |
Modern portrait at Chaeronea, based on a bust from Delphi tentatively identified as Plutarch.: Modern portrait at Chaeronea, based on a bust from Delphi tentatively identified as Plutarch.
زاده: c. AD 46 Chaeronea، بویوتیا
درگذشته: c. AD 120 (aged 73–74) دلفی (شهر)، Phocis
پیشه: Biographer, جستارist, فیلسوف، کشیش، سفیر، magistrate
جنبش ادبی: Middle Platonism, ادبیات یونان باستان
پلوتارک.
پلوتارک یا پلوتارخوس (به یونانی: Πλούταρχος) (حدود ۴۶–۱۲۷ میلادی) از تاریخ‌نگاران، زندگی‌نامه‌نویسان و مقاله‌نویسان یونان باستان بود. نام پدر وی مشخص نیست اما بنا بر داستان‌ها و روایاتی که سینه به سینه نقل شده‌است، احتمالاً نامش نیکاراکوس (به انگلیسی: Nίκαρχoς) بوده‌است. نام پدربزرگش لامپریاس (به یونانی باستان: Λαμπρίας) بوده، همان‌طور که در مورالیا (به یونانی باستان: Ἠθικά) قید شده‌است.
وی در یکی از خانواده‌های مهم شهر خرونه در مرکز یونان به‌دنیا آمد. او در سال ۶۶ میلادی برای دیدار نرون قیصر روم از آتن در این شهر بوده‌است. بعدها در یونان و مصر به سیاحت پرداخت و مدتی در روم زندگی کرد و مورد عنایت تراژان امپراتور روم واقع شد و از جانب او به امارت شهری گماشته شد. پلوتارک سال‌های آخر زندگی خود را در زادگاهش که به رسوم و آداب و مردمانش دلبستگی زیادی داشت، گذراند و در آنجا مدرسه‌ای افتتاح کرد و حلقهٔ درس داشت.
اولین مورخی که نامی از پلوتارک برده «سوئیداس :Suidas» است که در ضمن «کتاب لغت» خویش چنین نگاشته‌است: «پلوتارک در سرزمین «بئوسی:Beotie» در شهر «خرونه:Cheronee» در دوران امپراتوری تراژان یا قبل از او پا به عرصهٔ گیتی نهاد. تراژان او را به سمت کنسولی برگزید و به احترام اطلاعات وسیع وی، به نوّابی که به ایالت «ایلیری» از جانب او حکومت می‌کردند، امر صریح داد تا در کلیهٔ امور، رأی پلوتارک را حجت بدانند.
آثار پلوتارک

در فهرست معروف به لامپیریاس شمارهٔ نوشته‌ها و رسالات پلوتارک ۲۷۷ ذکر شده و گویا این فهرست ناقص و در برخی موارد غیرقابل اعتماد است. از میان کتابهای معروف او می‌توان از رساله در اخلاق، همپرسی‌ها، رساله در موسیقی، فراسکندری، مسایل طبیعی و کتاب ایسیس واوسایریس (ایزیس و اوزیریس) را نام برد.[نیازمند منبع]
کتاب بسیار مهم پلوتارک که در سراسر جهان سخت شناخته و معروف است همان سرگذشت‌ها است که تحت عنوان حیات مردان نامی به فارسی نیز ترجمه شده‌است. این کتاب زندگی نامهٔ سرداران و حکام و فرمانروایان و شاهان و قیصران و آزادمردان و نامورانی است که در روزگار کهن به سبب کرداری یا تقوا و فضیلتی مشهور و زبانزد بوده‌اند. پلوتارک به سبب سبک ویژه‌اش در نویسندگی که اغلب شیوهٔ همپرسی افلاطونی را به کار می‌برد و هم چنین به جهت روش و برداشت خاص فلسفی و اخلاقی و سیاستش که در نوشته‌های او منعکس است از دیر باز سخت مورد پسند مردمان بوده و از اقبال خاص و عام برخورداری داشته‌است.
علت این اشتهار آن است که مورخ مذکور، مروّج سبک و روش مخصوصی در تاریخ است که همانا بیان حیات مردان مشهور و مقایسهٔ نکات برجسته و جالب زندگانی آنان با یکدیگر است. غرض مؤلف از انتخاب این شیوهٔ تحریر، که قبل از او هم سابقه داشته‌است، این بوده که بر خلاف اغلب مورخان معاصر خود، به ذکر سرگذشت‌ها و فتوحات و حوادث تاریخی اکتفا ننماید بلکه خصوصیات اخلاقی مردانی را که منشأ تحولات بزرگی در دنیای قدیم بوده‌اند به محک آزمایش و نقادی و سنجش بزند و از این طبایع قوی و مردان با اراده که بعضی صاحب فضائل گرانمایه ای بوده و برخی ضعف و انحرافاتی داشته‌اند، نمونه‌های کاملی در تقوا و اراده بدست دهد تا این نمونه‌ها، راهنمای نسل‌های آتی باشند.
به عبارت دیگر نیت مؤلف این بوده‌است که از تاریخ گذشتگان، درس عبرت و سرمشقی برای هدایت آیندگان فراهم آورد.
به‌طوری که از فحوای کلام مؤلف در آغاز شرح حیات پریکلس مستفاد می‌شود، نظر مؤلف بیشتر یک نظر اخلاقی بوده، حتی خواسته‌است با ذکر نمونه‌های واقعی و زنده، احساس خواننده را به پیروی از نیات پاک، و مکارم اخلاقی و ورع و عدالت و شجاعت و نیروی ایمان تحریک کند و آزادمنشی و غروری را که در شخصیت‌های تاریخ قدیم وجود داشت و در آغاز دوران مسیحیت در تحت سلطهٔ استبداد و فساد ضعیف و پایمال شده بود، دوباره جان بخشد.
خلاصه آنکه غرضش آن نبود که مانند افلاطون در کتاب جمهوریت، از راه تشکیل جامعهٔ ایدئال و بسط عدالت و تشکیلات صحیح سیاسی، مردم را هدایت و ارشاد کند، بلکه نظرش بیشتر معطوف به اصلاح مردم از راه تهذیب اخلاق و تبعیت از نمونه‌های زنده و قدیمی تاریخ بوده‌است.
گزارش پلوتارک دربارهٔ آیین و مذهب ایرانیان

گزارش او دربارهٔ آیین ایرانی بعلت اشتمال بر نکته‌های دقیق و باریک و آگاهیهای خاص دربارهٔ پیشینهٔ کیش زروانی در ایران باختری اهمیت خاصی دارد. پلوتارک در فصلی از رسالهٔ ایزیس و ازیریس به اصول دین، آیین و مراسم و نیز روایات مربوط به رستاخیز در دین ایرانی پرداخته‌است.
پلی‌گای

پلی‌گای (انگلیسی: Playguy) یک مجلهٔ ماهانهٔ آمریکایی برای مردان همجنسگرا بود که بیشتر به مردان زیر ۲۵ سال اختصاص داشت. این مجله از سال ۱۹۷۶ تا ۲۰۰۹ چاپ می‌شد.