سکوت (رمان)
شخصیت‌پردازی

پدر الساندرو والیگنانو: یی از رهبران کلیسا است که رودریگز و گارپه در ماکائوی چین با او ملاقات می‌کنند. والیگنانو ناظر میسیونرها در ژاپن است که همگی یا اخراج یا کشته شده‌اند و بنابراین در ابتدا اجازه نمی‌دهد دو کشیش جوان مأموریت جدیدی را انجام دهند. با این حال، پس از متقاعد شدن توسط آنان، والیگنانو یک کشتی چینی ترتیب می‌دهد تا آنها را به سواحل ژاپن قاچاق کند و به آنها در مورد مقام ارشد تفتیش عقیده ژاپن اینواوئه ماساشیگه هشدار می‌دهد.
پدر سباستینو من:شخصیت اصلی داستان است. او یک مبلغ کاتولیک پرتغالی است که به ژاپن سفر می‌کند تا برای مسیحیان ژاپنی کشیش شود و حقیقت را در مورد مرشد سابق خود، پدر فریرا، که شایعه شده‌است مرتد شده و ایمان خود را ترک کرده‌است، کشف کند. هنگامی که رودریگز با کیچی‌جیرو و پدر گارپه به ژاپن سفر می‌کند، نسبت به ایمان خود به عیسی مسیح جسور و پرشور است. او تصور روشنی از وظیفه‌اش دارد، یعنی اینکه تا آنجا که ممکن است ژاپنی‌ها را به مسیحیت متمایل کند و به هر طریقی به هر مسیحی که به کمک او نیاز دارد کمک کند. با این حال، عنوان رمان، یعنی «سکوت»، سرنخی از آنچه که او با آن روبرو است به ما می‌دهد. درحالی‌که بیست سال از آغاز آزار و شکنجه می‌گذرد و خاک ژاپن مملو از زاری بسیاری از مسیحیان شده و خون سرخ مؤمنان به شدت جاری است. دیوارهای کلیساها فرو ریخته‌است. خداوند در برابر این قربانی‌های وحشتناک که به او تقدیم شده‌است، سکوت کرده‌است. رودریگز در سراسر کتاب با این سکوت دست و پنجه نرم می‌کند. چرا خدا مداخله نکرده‌است و به او و سایر مسیحیان کمک نمی‌کند تا ایمان و دین خود را حفظ کنند؟ او نمی‌تواند پاسخ قانع کننده‌ای برای این پرسش پیدا کند. همان‌طور که رودریگز با سکوت خدا دست و پنجه نرم می‌کند و برای مقابله با استدلال‌های قاضی اینوئه در مورد عدم سازگاری مسیحیت با ژاپن و سودمندی آن مبارزه می‌کند، به تدریج ایمان او متزلزل می‌شود. رودریگز پس از ملاقات با فریرا که یک مرتد واقعی است و معتقد است مسیحیت هرگز نمی‌تواند در ژاپن ریشه بدواند و پس از اینکه متوجه می‌شود که مسیحیان ژاپنی تا زمانی که مرتد نشود شکنجه خواهند شد، در نهایت تصمیم می‌گیرد که بر روی فومیئه (تصویر حک شده مسیح) قدم بگذارد و احساس می‌کند که مسیح انتخاب او را تأیید می‌کند. اگرچه رودریگز مأمور دولت ژاپن می‌شود و به آنها برای مبارزه با مسیحیت کمک می‌کند، و اگرچه از کلیسا اخراج می‌شود، اما به خود مسیح ارادت دارد و به خدا ایمان دارد. این نشان می‌دهد که اگرچه رودریگز به نهاد مسیحیت خیانت کرده‌است، اما در نهایت به خود مسیح خیانت نکرده‌است. در واقع پایه تاریخی این شخصیت، جوزپه کیارا است که در رمان سکوت توسط شوساکو اندو به نام «سباستینو رودریگز» به تصویر کشیده شده‌است. این داستان عمدتاً در نامه‌هایی که پدر سباستین رودریگز برای پدر الساندرو والیگنانو فرستاده، روایت می‌شود.
پدر فرانسیسکو گارپه: یک کشیش مبلغ پرتغالی که رودریگز را در ژاپن همراهی می‌کند. این دو کشیش دوستان صمیمی هستند و حمایت گارپه و شوخ‌طبعی او، رودریگز را در اولین هفته‌های اقامت در ژاپن جسور می‌کند. اگرچه گارپه هنگام فرار از توموگی از رودریگز جدا می‌شود و بنابراین در بیشتر داستان غایب است، قدرت وفاداری او تا حدودی مانعی برای ضعف نهایی رودریگز است. زمانی که چند مسیحی دارند به ناگاساکی برده می‌شوند تا به خاطر ایمانشان مورد آزار و اذیت قرار گیرند، رودریگز آنها را تشویق می‌کند که به ظاهر مرتد شوند تا خود و روستایشان را از رنج در امان بدارند، اما گارپه آشکارا مخالف است. گاروپه عازم جزیره هیرادو می‌شود. مقامات ژاپنی برای وادار کردن گاروپه به انکار ایمانش، چهار نفر مسیحی را با یک قایق کوچک به دریا می‌برند و آنها را در آب رها می‌کنند تا یکی‌یکی غرق شوند. گاروپه اما قاطعانه از ارتداد امتناع می‌ورزد و خود برای نجات آنها در دریا فرومی‌رود. - به این ترتیب، اگرچه امتناع او از مرتد شدن، منجر به مرگ چندین مسیحی ژاپنی می‌شود، حداقل او می‌تواند با آنها بمیرد. مرگ گارپه یکی از آخرین وقایع است که روح رودریگز را می‌شکند و او را به سمت مرتد شدن سوق می‌دهد.
پدر کریشتاوائو فریرا: یک کشیش مبلغ پیشین پرتغالی است که به مدت ۲۰ سال در ژاپن رهبری جنبش مسیحی را در ژاپن بر عهده داشته‌است. دلیل ارتداد او به یکی از انگیزه‌های اصلی مأموریت رودریگز و گارپه به ژاپن تبدیل می‌شود. وقتی رودریگز با فریرا ملاقات می‌کند، متوجه می‌شود که فریرا واقعاً مرتد است و به عنوان یک ژاپنی در ناگاساکی زندگی می‌کند. مردی با همسر و خانواده ژاپنی و توسط اینواوئه ماساشیگه استخدام شده‌است تا رودریگز را متقاعد کند که مرتد شود. رودریگز مشاهده می‌کند که فریرا با ترجمه متون علمی به نفع ژاپن خدمت می‌کند. فریرا عقیده دارد که مسیحیت با فرهنگ شرقی ژاپن ناسازگار است.
کیچی‌جیرو: اولین ژاپنی است که رودریگز و گارپه با او آشنا می‌شوند. اگرچه کیچی‌جیرو وقتی با کشیشان در ماکائوی چین ملاقات می‌کند سعی می‌کند مسیحیت خود را انکار کند، هر دو مرد بلافاصله شک می‌کنند که او یکی از اعضای ایمان آنها است. همان‌طور که آنها پس از رسیدن به ژاپن با او متوجه می‌شوند، کیچی‌جیرو سال‌ها قبل، زمانی که خانواده اش به خاطر ایمانشان شکنجه و اعدام شدند، مرتد شده‌است. در طول داستان، کیچی‌جیرو نه تنها چندین بار دیگر مرتد می‌شود، بلکه به خاطر پول یا برای نجات خود، رودریگز و دیگر مسیحیان را به مقامات ژاپنی لو می‌دهد و خیانت می‌کند و نقشی شبیه به یهودای اسکاریوتی در روایت کتاب مقدس را بر عهده می‌گیرد. کیچی‌جیرو، علیرغم خیانت‌های مداوم، رودریگز را در تمام مدت فرار، زندان و حتی پس از ارتداد نهایی‌اش دنبال می‌کند. کیچی‌جیرو بارها از کشیش طلب بخشش می‌کند، حتی داوطلبانه خود را به زندان می‌اندازد و سعی می‌کند تا به رودریگز نزدیک شود. رودریگز بین احساس همدردی، رنجش و نفرت نسبت به کیچی‌جیرو خیانتکار متزلزل می‌شود. در یک روایت بزرگتر در پایان حبس رودریگز، متوجه می‌شود که خودش مرتد شده، و به اندازه کیچی‌جیرو به یهودا شباهت دارد. همچنین متوجه می‌شود که کیچی‌جیرو او را به شدت در سراسر ژاپن تعقیب کرده‌است و اگرچه خائن است، اما از قضا وفادارترین دوست او نیز هست. در فصل پایانی، هنگامی که کیچی‌جیرو از رودریگز مرتد می‌خواهد اعتراف او را به عنوان یک کشیش بشنود، به رودریگز نشان می‌دهد که او هنوز هم می‌تواند به خدا خدمت کند.
اینواوئه ماساشیگه: شخصیت مقابل قهرمان داستان، مقام ارشد تفتیش عقیده در ناگاساکی و «معمار آزار و شکنجه مسیحی» است. اگرچه رودریگز مدت‌ها قبل از ملاقات با او دربارهٔ اینواوئه شنیده بوده و انتظار داشت که او تجسمی از شیطان باشد، اما اینواوئه، با وجود اینکه او رنج و شکنجه وحشیانه‌ای را بر مسیحیان ژاپنی تحمیل می‌کند، به طرز شگفت‌انگیزی با شخصیت، مهربان و فروتن است. اینواوئه با حضور مسیحیت در ژاپن مخالفت می‌کند، زیرا احساس می‌کند که این مسیحیت چیز جدیدی را به ژاپن ارائه نمی‌دهد و در ازای آن جای پای زیادی به انگلیس، هلند، اسپانیا و پرتغال می‌دهد. علاوه بر این، مانند فریرا، اینواوئه معتقد است که مسیحیت با دیدگاه ژاپنی‌ها به جهان، به ویژه در دفاع جزمی آن از حقایق جهانی و خدایان متعالی، ناسازگار است. اینواوئه عدم نفرت خود از مسیحیت را بیان می‌کند، اما صرفاً به دلایل عمل‌گرایانه مخالفت خود را با آن ابراز می‌کند. اگرچه در نهایت اینواوئه موفق می‌شود رودریگز را مرتد کند، اما حفظ ایمان شخصی کشیش نشان می‌دهد که اینواوئه کاملاً پیروز مبارزه نیست.
مترجم ژاپنی: مترجم در طول دستگیری و زندانی شدن رودریگز چندین بار ظاهر می‌شود. مترجم، مانند اینواوئه، به رسم مسیحیت تعمید یافته و حتی در مدرسه مذهبی مسیحی تحصیل کرده بود. با این حال، برخلاف اینواوئه، مترجم خصومت شدیدی نسبت به مسیحیت دارد که تا حد زیادی به دلیل برخورد با یک کشیش نژادپرست پرتغالی بود. البته او خصومتی نسبت به خود رودریگز نداشت؛ چنان‌که با رفتار اغلب دلسوزانه‌اش نسبت به رنج روانی رودریگز، این عدم دشمنی را نشان می‌داد. این مترجم در زمانی که اینواوئه علیه مسیحیت استدلال می‌کند، وارد بحث می‌شود و مخالفت شدیدتری را علیه مسیحیت ارائه می‌کند.
ایچیزو: مرد مسنی در دههٔ پنجاه سالگی که از اهالی روستای توموگی است. ایچیزو و موکیچی به جرم مسیحی بودن، به میله‌های ساخته شده از تنه درخت بسته شده‌اند و در کنار ساحل دریا منتظر مرگند. روزها می‌گذرد و در میان امواج، روستاییان می‌توانند صدای موکیچی را در حال خواندن سرودی مسیحی بشنوند: «ما در راه معبد بهشت هستیم.»
موکیچی: مردی جوان و یکی از معدود مسیحیانی است که در طول بازجویی در توموگی نامش مشخص است. اگرچه موکیچی سعی می‌کند همان‌طور که رودریگز به او گفته‌است، تظاهر به مرتد شدن کند اما نمی‌تواند به خواسته مأموران به نمادهای مسیحیت توهین کند و مشخص می‌شود که یک مسیحی است؛ بنابراین در سواحل دریای روستای خود در کنار ایچیزو شکنجه می‌شود و می‌میرد.
مونیکا (هارو): «مونیکا» نام غسل تعمیدی «هارو» است. او یک زن مسیحی ژاپنی است. مونیکا در همان زندانی حبس می‌شود که رودریگز قرار دارد. اما تنها چند روز در آنجا می‌ماند و پس از این که گارپه از ارتداد امتناع می‌کند، او نیز در دریا انداخته و غرق می‌شود. مونیکا دچار سوءتغذیه بود، با این حال فداکارانه تنها غذای خود، کمی خیار را به پدر رودریگز، مردی که قبلاً هرگز با او برخورد نکرده بود، عرضه کرد. این برای پدر رودریگز بسیار بزرگ بود و او را به این پرسش واداشت که چه کاری می‌تواند برای کمک به این مردم انجام دهد. مونیکا امیدوارانه از بهشت و آرامشی که در آن خواهد بود صحبت می‌کند و کشیش ناگهان از آنچه احساس می‌کند مفهوم ساده‌ای از بهشت است عصبانی می‌شود، اما زبانش را نگه می‌دارد.