stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
نوتوریوس بی.آی.جی

| نوتوریوس بی> آی.جی | نوتوریوس بی> آی.جی |
| --- | --- |
والاس در سال ۱۹۹۷: والاس در سال ۱۹۹۷
نام هنگام تولد: کریستوفر جورج لِتور والاس
زادهٔ: ۲۱ مهٔ ۱۹۷۲ بروکلین، نیویورک سیتی، ایالات متحده
درگذشت: ۹ مارس ۱۹۹۷ (۲۴ سال) لس آنجلس، کالیفرنیا، ایالات متحده
علت مرگ: تیراندازی (جراحات گلوله)
دیگر نام‌ها: بیگی اسمالز بیگی فرانک وایت بیگ بی.آی. جی بیگ پاپ‌پا ام‌سی سی‌وست
پیشه‌ها: رپر ترانه‌نویس تهیه‌کننده موسیقی
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۲–۱۹۹۷
همسر: فیث اوانس (ا. ۱۹۹۴–۱۹۹۶)
شریک زندگی: چارلی بالتیمور (۱۹۹۵–۱۹۹۷)
فرزندان: ۲؛ از جمله سی. جِی.
پیشه موسیقی: پیشه موسیقی
ژانر: موسیقی هیپ هاپ گنگستا رپ هیپ هاپ ساحل شرقی
ناشر(ان):  گروه آتلانتیک رکوردز  اریستا رکوردز  بد بوی رکوردز  آپ‌تاون رکوردز 
عضو پیشینِ: دِ کمیسیون
 :  
کریستوفر جورج لِتور والاس (به انگلیسی: Christopher George Latore Wallace) (زاده ۲۱ مه ۱۹۷۲ – درگذشته ۹ مارس ۱۹۹۷)، که بیشتر با نام‌های هنری خود نوتوریوس بی.آی. جی، بیگی اسمالز، یا به اختصار بیگی شناخته می‌شود، یک رپر آمریکایی بود. او که ریشه در هیپ هاپ ساحل شرقی و به ویژه گنگستا رپ داشت، در فهرست رسانه‌های مختلف به عنوان یکی از بزرگ‌ترین رپرهای تمام دوران ذکر شده‌است. ترانه‌های والاس به روان بودن، داستان‌پردازی و فضای تاریک‌شان شناخته می‌شوند. موسیقی او اغلب روایتگر مشکلات زندگی و فعالیت‌های خلاف‌ در کنار عیاشی و خوش‌گذرانی بود.
والاس در بروکلین به دنیا آمد و بزرگ شد. او با لیبل شان «پافی» کومز، بد بوی رکوردز، در سال ۱۹۹۳ قرارداد امضا کرد و از طریق تک آهنگ‌های چند هنرمند دیگر در آن سال مورد توجه قرار گرفت. اولین آلبوم او آماده برای مردن (۱۹۹۴) با استقبال گسترده منتقدان مواجه شد که شامل آهنگ‌های صاحب نام او «جوسی» و «بیگ پاپ‌پا» بود. این آلبوم او را به نماد اصلی هیپ هاپ ساحل شرقی تبدیل کرد و در زمانی که صحنه هیپ هاپ ساحل غربی بر موسیقی هیپ هاپ تسلط داشت، نظرها به هیپ هاپ نیویورک دوباره جلب شد. والاس در سال ۱۹۹۵، جایزه رپر سال جوایز موسیقی بیلبورد را دریافت کرد. در همان سال، او گروه تحت حمایت خود به نام جونیور مافیا، گروهی متشکل از خودش و دوستان قدیمی او، از جمله لیل کیم، را به موفقیت تجاری رساند.
در طول سال ۱۹۹۶، والاس در هنگام ضبط دومین آلبوم خود، شدیداً درگیر رقابت بین هیپ هاپ ساحل شرقی و ساحل غربی شد. پس از کشته‌شدن توپاک شکور در یک تیراندازی در لاس وگاس در سپتامبر ۱۹۹۶، گمانه زنی‌هایی مبنی بر دست داشتن او در قتل شکور پخش شد که در نتیجه یک درگیری عمومی را برانگیخت. در ۹ مارس ۱۹۹۷، شش ماه پس از مرگ شکور، والاس هنگام بازدید از لس آنجلس توسط فرد ناشناسی در یک تیراندازی به قتل رسید. دومین آلبوم او زندگی پس از مرگ که یک دابل آلبوم بود، دو هفته بعد منتشر شد. این آلبوم به شماره یک بیلبورد ۲۰۰ رسید و در نهایت گواهی فروش الماس را در ایالات متحده کسب کرد.
با انتشار یافتن دو آلبوم دیگر پس از مرگ، آمار فروش بیش از ۲۸ میلیون نسخه در ایالات متحده، از جمله ۲۱ میلیون آلبوم، از او به‌طور رسمی ثبت شده‌است. رولینگ استون، بیلبورد و مجله سورس وی را بزرگ‌ترین رپر تاریخ نامیده‌اند. در سال ۲۰۰۶، ام‌تی‌وی او را در رتبه سوم فهرست بهترین اِم‌سی های تمام دوران قرار داد. همچنین در سال ۲۰۲۰، والاس به تالار مشاهیر راک اند رول معرفی شد.
ترانه‌شناسی

مقالهٔ اصلی: en:The Notorious B.I.G. discography
رامش

| رامش | رامش |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: آذر محبی تهرانی
زاده: ۲۲ آبان ۱۳۲۵ تهران، ایران
درگذشته: ۶ آذر ۱۳۹۹ (۷۴ سال) لس آنجلس، ایالات متحده
ژانر: سنتی پاپ جاز فانک راک[نیازمند منبع]
ساز(ها): آواز گیتار[نیازمند منبع]
سال‌های فعالیت: ۱۳۴۳–۱۳۹۹
ناشر(ان): کلتکس رکوردز آونگ موزیک
همکاری‌های مرتبط: فریدون فرخزاد، عطاءالله خرم، عارف، ویگن، گوگوش، داریوش، فرامرز اصلانی، سیاوش قمیشی، منوچهر سخایی، ناصر چشم‌آذر، منوچهر چشم‌آذر، اسفندیار منفردزاده، فرید زلاند، صادق نوجوکی
آذر محبی تهرانی (۲۲ آبان ۱۳۲۵ – ۶ آذر ۱۳۹۹) معروف به رامش، خوانندهٔ ایرانی بود. رامش در سبک‌های مختلف موسیقی از سنتی تا پاپ کلاسیک، جاز و راک ترانه اجرا کرده‌است.
اوایل زندگی

رامش در ۲۲ آبان ۱۳۲۵ در تهران به دنیا آمد، در خانواده‌ای با سه خواهر و یک برادر که ساکن خیابان اردیبهشت (پاستور
) تهران بودند.
پدرش ناصر محبی تهرانی، کارمند گمرک فرودگاه مهرآباد تهران و مادرش اقدس اعتصامی بود. رامش تا دیپلم طبیعی به تحصیلات خود ادامه داد و تصمیم داشت به‌خواست پدر پس از دیپلم وارد دانشگاه شود و در رشتهٔ جراحی به تحصیلات ادامه دهد، اما آشنایی با عطاءالله خرم در یک مهمانی موجب شد وی به عرصهٔ خوانندگی روی بیاورد.
خوانندگی > ترانه سیاسی

ترانهٔ «تو بارونی تو آفتابی»، با آهنگسازی اسفندیار منفردزاده و شعری از مینا اسدی در سال ۱۳۵۱ منتشر شد که پیش از انتشار، تنها یک‌بار در برنامهٔ «صبح جمعه رادیو» پخش شده‌بود. این ترانه را مینا اسدی برای عباس مفتاحی و اسدالله مفتاحی سروده بود.
خوانندگی > تجربه شعر نو

رامش شعر «پاییز» از فروغ فرخزاد را با آهنگی از حسینعلی ملاح اجرا کرده‌بود. در یک مصاحبه تلویزیونی، رامش این ترانه را در کنار ترانه «زائر» از محمد صالح‌علا از بهترین آثار خود برمی‌شمارد.
بازیگری

در سال ۱۳۵۲ رامش به دعوت منوچهر نوذری برای اولین بار به عنوان بازیگر در فیلم خیالاتی حضور پیدا کرد و پس از آن در فیلمی بازی نکرد.
پس از انقلاب

بهمن ماه سال ۱۳۵۷، رامش برای استراحت تهران را به مقصد لندن ترک کرد و اما با وقوع انقلاب، او برای مدتی در این شهر ساکن شد و مدتی بعد برای دیدار با خانواده به لس‌آنجلس رفته و در این شهر همراه با خانواده‌ی خود، صفحه‌ی جدیدی از زندگی خود را آغاز کرد.
وی در لندن، آلبوم کاست «بهار غریبان» را به‌دعوت و همکاری اسماعیل نوری‌علا، برای نوروز سال ۱۳۵۸ ضبط کرد که از این آلبوم، تنها ترانهٔ «گفتگوی سبز» انتشار رسمی یافت و مابقی ترانه‌ها تا به امروز سرنوشتی نامعلوم دارند.
سال ۱۳۶۰ - ۱۳۶۱ به دعوت از فریدون فرخ‌زاد، دوباره به لندن سفر کرد. وی در این دوسال، به برگزاری کنسرت و ضبط موزیک ویدیو از ترانه‌های قدیمی و انتشار تک‌آهنگ‌های جدید پرداخت که در این میان، تنها تک‌ترانهٔ «تهرون» رسماً منتشر شد و ترانه‌های «غربت» و «سرود آزادی» تنها در کنسرت اجرا شده و انتشار رسمی نداشتند. وی از اواخر دهه‌ی ۱۳۶۰، برای مدت کوتاهی سکوت کرد که طبق برخی از گفته‌ها عدم فعالیت خود در این دوره، مرتبط به دلایل شخصی اعم از فوت پدر و شرایط روحی مادر بود که تصمیم گرفت مدتی فعالیت خود را کنار بگذارد.
در سال ۱۳۷۴، رامش با سرمایه‌گذاری و حمایت‌های فرید زلاند و شرکت آونگ، آلبوم «جهان سوم» را با اشعار اردلان سرفراز، شهیار قنبری و ایرج جنتی عطایی منتشر کرد که با استقبال بالایی روبرو شد. در ۳۱ شهریور ۱۳۷۵، رامش در شراین ادیتوریوم لس‌آنجلس، کنسرتی را به‌رهبری عبدی یمینی و با گروه بزرگی از نوازندگان سازهای زهی و بادی و پاپ برگزار کرد. وی در همین دوره، تک‌آهنگ «سنگسار» با آهنگسازی منفردزاده را پیشکش جنبش دانشجویان کرد.
رامش تا پیش از انتشار آلبوم «رومی» در سال ۱۳۸۱، دو آلبوم با همکاری هنرمندانی همچون ژاکلین و فرامرز اصلانی در دست تهیه داشت اما با کارشکنی تهیه‌کنندگان لس‌آنجلسی هرگز به ضبط و انتشار نرسید و در نهایت آلبوم «رومی»، آخرین اجراهای وی را ثبت‌ کرده‌است.
او دربارهٔ کناره‌گیری اش از خوانندگی گفته بود: «نخواندن من ابتدا اعتراض بود به صدای قدغن زنان در ایران، صدای قدغن خوانندگان زن در سرزمینم، که حتی اجازه خواندن و فریاد درون خود را به گوش‌ها رساندن هم نداشتند. بعد کم‌کم این اعتراض یک عادت شد و با من سال‌ها ماند. حالا به نخواندن عادت دارم، ولی اگر روزی دوباره به ایران بازگشتیم، از ته دل برای همه مردم می‌خوانم.»
زندگی شخصی

در سال ۲۰۱۵ رامش در گفتگویی با مجله جوانان لس آنجلس در پاسخ این پرسش که "آیا تابحال ازدواج کرده‌ای؟" گفته بود که پس از انقلاب در هنگام سفرش به بریتانیا در لندن با یک غیرایرانی ازدواج کرده است.
گیتی محبی (خواهر رامش) ازدواج رامش را با یک مرد انگلیسی مختوم به طلاق و بدون بچه، یاد می‌کند.
رامش در سال ۲۰۱۶ پس از درگذشت مادرش یک سال گوشه‌گیر و افسرده شد.
در سپتامبر ۲۰۲۴، شهرام شب‌پره در مصاحبه خود با برنامه کامبیز حسینی در تلویزیون ایران اینترنشنال مدعی شد که هرچند رامش همجنسگرا بود ولی این دو برای مدتی یک ازدواج مصلحتی انجام دادند تا وی بتواند از بریتانیا به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کند.
درگذشت

رامش در ۶ آذر ۱۳۹۹ به‌دلیل ایست قلبی در ۷۴ سالگی درگذشت و در آرامگاه فارست لان مموریال پارک به‌خاک سپرده‌شد.
درگذشت > واکنش‌ها

رضا پهلوی در پیامی فقدان رامش را به خانواده و دوستدارانش تسلیت گفت و از او به نام یکی از صداهای کم‌نظیر نسل خود یاد کرد.
فیلم‌شناسی

بازیگری
۱ - خیالاتی (۱۳۵۲)
خوانندگی
۱ - تنهایی (۱۳۵۵)
۲ - چلچراغ (۱۳۵۵)
۳ - عنتر و منتر (۱۳۵۵)
۴ - پریزاد (۱۳۵۲)
۵ - تیغ آفتاب (۱۳۵۲)
۶ - جبار سرجوخه فراری (۱۳۵۲)
۷ - حریص (۱۳۵۲)
۸ - صخره سیاه (۱۳۵۲)
۹ - مروارید (۱۳۵۲)
۱۰ - خیالاتی (۱۳۵۲)
۱۱ - خر دجال (۱۳۵۱)
۱۲ - طغرل (۱۳۵۱)
۱۳ - فرار از زندگی (۱۳۵۱)
۱۴ - پهلوان در قرن اتم (۱۳۵۰)
۱۵ - رسوای عشق (۱۳۵۰)
۱۶ - دنیای آبی (۱۳۴۸)
۱۷ - پابرهنه‌ها (۱۳۴۷)
۱۸ - گرداب گناه (۱۳۴۷)
۱۹ - نسل شجاعان (۱۳۴۸)
۲۰ - دالاهو (۱۳۴۶)
۲۱ - نخاله قهرمان (۱۳۴۵)
۲۲ - خروس جنگی (۱۳۴۴)
۲۳ - سوغات اصفهان (۱۳۴۹)
ترانه‌شناسی

مقالهٔ اصلی: ترانه‌شناسی رامش
ترانه‌شناسی > آلبوم‌های گردآوری شده (آثار پیش از انقلاب)

| نام آلبوم | سال انتشار | شرکت پخش‌کننده |
| --- | --- | --- |
| دریا دریا | ۱۳۷۳ / ۱۹۹۴ | کلتکس رکوردز |
| تهمت | ۱۳۷۳ / ۱۹۹۴ | کلتکس رکوردز |
| آدمک | ۱۳۷۳ / ۱۹۹۴ | کلتکس رکوردز |
| داغ داغ | ۱۳۷۳ / ۱۹۹۴ | کلتکس رکوردز |
| تهرون | ۱۳۷۳ / ۱۹۹۴ | کلتکس رکوردز |
| لحظه‌های انتظار | ۱۴۰۲ / ۲۰۲۴ | پارس ویدیو |
ترانه‌شناسی > آلبوم‌های استودیویی (آثار پس از انقلاب)

| نام آلبوم | سال انتشار | شرکت پخش‌کننده |
| --- | --- | --- |
| بهار غریبان | ۱۳۵۸ / ۱۹۷۹ | سی بی اس |
| جهان سوم | ۱۳۷۴ / ۱۹۹۵ | آونگ موزیک |
| رومی: معشوق همین‌جاست | ۱۳۸۲ / ۲۰۰۳ | Dbf Records |
رام‍ش ه‍ن‍گ‍ام اج‍رای ب‍رن‍ام‍ه در م‍ه‍م‍ان‍ی ش‍ام ج‍ام‍ع‍ه م‍طب‍وع‍ات و چ‍اپ‍خ‍ان‍ه‌ه‍ا در ک‍رم‍ان‍ش‍اه

گوگوش و رامش بر جلد شماره ویژه نوروز مجله اطلاعات هفتگی، ۱۳۵۲
رامش بر جلد مجله دختران پسران، سال ۱۳۵۵
لوبارتوف

مکان در 23x15px|border |alt=|link= لهستان
| لوبارتوف | لوبارتوف |
| --- | --- |
Old Town Square in Lubartów: Old Town Square in Lubartów
  نشان:   نشان
لوبارتوف: لوبارتوف
مختصات: ۵۱°۲۸′ شمالی ۲۲°۳۶′ شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۴۶۷°شمالی ۲۲٫۶۰۰°شرقی﻿ / 51.467; 22.600: مختصات: ۵۱°۲۸′ شمالی ۲۲°۳۶′ شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۴۶۷°شمالی ۲۲٫۶۰۰°شرقی﻿ / 51.467; 22.600
استان‌های لهستان: استان لوبلین
County: شهرستان لوبارتوف
گمینا: Lubartów (urban gmina)
تأسیس‌شده: 1543
Town rights: 1543
حکومت: حکومت
 • شهردار: Janusz Bodziacki
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۳٫۹۱ کیلومتر مربع (۵٫۳۷ مایل مربع)
جمعیت (2015): جمعیت (2015)
 • کل: ۲۲٬۳۶۹
 • تراکم: ۱۶۰۰/کیلومتر مربع (۴۲۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کد پستی: 21-100
کد منطقه: +48 81
Car plates: LLB
وبگاه: http://www.lubartow.pl
لوبارتوف (به لاتین: Lubartów) یک منطقهٔ مسکونی در لهستان است که در شهرستان لوبارتوف واقع شده‌است. لوبارتوف ۱۳٫۹۱ کیلومتر مربع مساحت و ۲۲٬۳۶۹ نفر جمعیت دارد.
اولگ گونچارنکو

اولگ گونچارنکو (روسی: Олег Георгиевич Гончаренко؛ ۱۸ اوت ۱۹۳۱ – ۱۶ دسامبر ۱۹۸۶) اسکیت‌باز سرعت اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان لنین شده‌است.
هایک ماروتیان (موسیقی‌دان)

| هایک ماروتیان | هایک ماروتیان |
| --- | --- |
زاده: ۱۰ نوامبر ۱۹۱۳ شاهومیانی، اوزد بورچالی، امپراتوری روسیه
خاستگاه: ارمنستانی
درگذشته: ۶ ژانویهٔ ۲۰۱۲ (۹۸ سال) مسکو، روسیه
پیشه(ها): رهبر (موسیقی)، آهنگساز و آموزش موسیقی
آرامگاه: آرامستان نیکولو-آرخانگلسکی
محل تحصیل: کنسرواتوار دولتی چایکوفسکی مسکو
جوایز:    
 :  
هایک سمباتی ماروتیان (ارمنی: Հայկ Սմբատի Մարության؛  زادهٔ ۱۰ نوامبر ۱۹۱۳ - درگذشته ۶ ژانویهٔ ۲۰۱۲) رهبر، آهنگساز و آموزگار موسیقی اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد.
زندگی‌نامه

وی در ۱۰ نوامبر ۱۹۱۳ در شاهومیانی به دنیا آمد و کنسرواتوار دولتی چایکوفسکی مسکو فارغ‌التحصیل گشت. وی در کنسرواتوار دولتی چایکوفسکی مسکو فعالیت می‌کرد. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان ستاره سرخ، نشان پرچم سرخ، مدال دفاع از قفقاز، هنرمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۵۰) شده است. وی در ۶ ژانویهٔ ۲۰۱۲ در سن ۹۸ سالگی در مسکو درگذشت و در آرامستان نیکولو-آرخانگلسکی به خاک سپرده شد.
سزار آزپیلیکوئتا

سزار آزپیلیکوئتا تانکو تلفظ اسپانیایی: [ˈθesaɾ aθpiliˈkweta ˈtaŋko]؛ زادهٔ ۲۸ اوت ۱۹۸۹) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا که برای باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید در پست مدافع بازی می‌کند.
آزپیلیکوئتا که محصول جوانان اوساسونا است، سه فصل را در لالیگا سپری کرد و سپس به مارسی رفت.  در تابستان ۲۰۱۲ او به چلسی رفت و در اولین فصل خود قهرمان لیگ اروپا شد و دو سال بعد یک دوبل داخلی را به دست آورد.  او بیش از ۵۰۰ بازی برای این باشگاه انجام داد و با جدایی در سال ۲۰۲۳ در لیست بازی های تمام دوران آنها در رتبه ششم قرار گرفت و هیچ فرد غیرانگلیسی دیگری برای آنها بازی نکرده بود. او به عنوان یک «افسانه» استمفورد بریج توصیف می‌شود،   او کاپیتان چلسی برای قهرمانی لیگ اروپا در سال ۲۰۱۹، لیگ قهرمانان اروپا در سال ۲۰۲۱ و قهرمانی جام باشگاه های جهان در سال ۲۰۲۱ بود.
آزپیلیکوئتا ۵۵ بازی ملی برای اسپانیا در سطح جوانان در تمام رده های سنی انجام داد و در دو دوره قهرمانی اروپا نماینده زیر ۲۱ سال بود و در سال ۲۰۱۱ قهرمان شد.  او اولین حضور خود را با تیم کامل در سال ۲۰۱۴ انجام داد و برای سه جام جهانی و همچنین یورو ۲۰۱۶ و یوفا یورو ۲۰۲۰ انتخاب شد.
آمار ملی > بازی‌های ملی

تا تاریخ ۱ دسامبر ۲۰۲۲
| اسپانیا> سال | اسپانیا> بازی | اسپانیا> گل | اسپانیا> پاس گل |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۳ | ۴ | ۰ | ۰ |
| ۲۰۱۴ | ۶ | ۰ | ۰ |
| ۲۰۱۵ | ۲ | ۰ | ۰ |
| ۲۰۱۶ | ۶ | ۰ | ۱ |
| ۲۰۱۷ | ۲ | ۰ | ۰ |
| ۲۰۱۸ | ۵ | ۰ | ۰ |
| ۲۰۲۱ | ۱۱ | ۱ | ۰ |
| ۲۰۲۲ | ۸ | ۰ | ۱ |
| مجموع | ۴۴ | ۱ | ۲ |
آمار ملی > گل‌های ملی

| شماره | تاریخ | میزبان | بازی ملی | حریف | نتیجه | رقابت |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  ۱ | ۲۸ ژوئن ۲۰۲۱ | کپنهاگ |  ۲۷ |  کرواسی | ۵–۳ | جام ملت‌های اروپا ۲۰۲۰ |
افتخارات > باشگاهی

مارسی
سوپر جام فوتبال فرانسه(۲): ۲۰۱۰، ۲۰۱۱
جام اتحادیه باشگاه‌های فرانسه(۱): ۱۲–۲۰۱۱
چلسی
لیگ برتر فوتبال انگلیس(۲): ۱۵–۲۰۱۴، ۱۷–۲۰۱۶
جام حذفی فوتبال انگلیس(۱): ۱۸–۲۰۱۷
جام اتحادیه فوتبال  انگلیس(۱): ۱۵–۲۰۱۴
لیگ قهرمانان اروپا(۱): ۲۱–۲۰۲۰
لیگ اروپا(۲): ۱۳–۲۰۱۲، ۱۹–۲۰۱۸
سوپر جام اروپا(۱): ۲۰۲۱
جام باشگاه‌های جهان(۱): ۲۰۲۱
افتخارات > ملی

اسپانیا
جام کنفدراسیون‌ها: ۲۰۱۳ نایب قهرمان
لیگ ملت های اروپا: ۲۱–۲۰۲۰ نایب قهرمان
افتخارات > شخصی

بهترین بازیکن فصل چلسی(۱): ۱۴–۲۰۱۳
تیم منتخب لیگ اروپا(۱): ۱۹–۲۰۱۸
تیم منتخب لیگ قهرمانان اروپا(۱): ۲۲–۲۰۲۱
بریان اصفهان

| 0 | 1 |
| --- | --- |
بریان اصفهان تزئین شده با خلال بادام: بریان اصفهان تزئین شده با خلال بادام
بخش: ظهر
خاستگاه:  ایران
منطقه: اصفهان
مدت پخت:  1 ساعت 30 دقیقه
دمای سرو: گرم
مواد اصلی: گوشت گوسفند
مواد معمول: ادویه، سبزیجات، نان سنگک، پیاز، گردو، زردچوبه
اطلاعات دیگر: ناهار ظهر
  رسانه: بریان اصفهان:   رسانه: بریان اصفهان
بریان اصفهان (بریون) یکی از غذاهای مشهور ایران است که در خارج از کشور نیز آوازه دارد و در میان ایرانیان طرفداران زیادی یافته است. این غذا از اصفهان منشاء می‌گیرد و به عنوان معروف‌ترین غذای سنتی اصفهان شناخته می‌شود.
تاریخ

بریان، غذای اختصاصی اصفهان، به دلیل داشتن محل تهیه و فروش متمایز و عدم ترکیب آن با سایر غذاها، اهمیت ویژه‌ای در میان اصفهانی‌ها دارد. تنها اصفهانی‌های اصیل می‌دانند که نام صحیح آن "بریان" است؛ در حالی که بسیاری از افراد آن را "بریانی" می‌نامند. در دستور زبان، واژه "بریانی" به عنوان صفت نسبی به مکان یا مغازه طبخ و فروش بریان اشاره دارد، از این رو نام اصلی غذا "بریان" باقی می‌ماند. تغییرات دستوری و ادبی در این واژه منجر به استفاده‌های متفاوتی از آن در متون شده است؛ مثلاً ترکیباتی چون بریان پلو، بریان غاز یا بریان مرغ پروازی مشاهده می‌شود. امروزه، در نقاط مختلف جهان، غذاهایی با نام "بریانی" طبخ می‌شوند که از بریان اصفهان تفاوت دارند.
در متون قدیمی فارسی نیز شواهد فراوانی از کاربرد واژه "بریانی" به عنوان صفت یا نام خاص غذایی پخته با برنج و مخلفات وجود دارد. شواهد ادبی و تاریخی نشان می‌دهد که بریان اصفهان، به عنوان یک غذای ویژه با قدمت کمتر از چهارصد سال، مورد توجه بوده است.
بریان اصفهان، غذایی چرب و لذیذ مخصوص نهار است که از گوشت خالص گوسفند تهیه می‌شود. در روش امروزی، ابتدا گوشت با استخوان در آب همراه پیاز، نمک و کمی ادویه مانند زردچوبه نیم‌پز می‌شود؛ سپس استخوان جدا شده و گوشت به همراه چربی‌های آن چرخ می‌شود. پس از آن، در حجم‌های اندک به همراه دارچین و نعنا خشک، در کفگیرهای مسی پهن و روی آتش در سینی مسی مخصوص تفت داده می‌شود؛ نهایتاً با مغز گردو یا خلال بادام در نان چرب شده سرو می‌گردد. نان سنگک یا خانگی به عنوان همراه ترجیح داده می‌شود.
این غذا به دلیل چربی و سنگینی خود، اغلب همراه تلیت آبگوشت و کشک، به همراه دوغ، ریحان و پیاز مصرف می‌شود. در گذشته کیفیت طبخ متفاوت بوده و سرخ کردن که ارزش غذایی را کاهش می‌دهد، رایج نبوده است.
گزاره‌های تاریخی > بریان در دوره صفویه و قاجار

سیاحانی که در دوره صفویه از اصفهان بازدید کرده‌اند، شرحی از بریان ارائه داده‌اند. تاورنیه در سفرنامه خود (بین سال‌های ۱۶۳۲ تا ۱۶۶۸ میلادی) می‌نویسد:
ایرانیان گوشت را عمدتاً در تنور کباب می‌کنند. تنور ایرانی، گودالی با ابعاد تقریبی دو و نیم پا در عرض و طول و پنج تا شش پا در عمق است که با کمی هیزم و تیغ گون گرم می‌شود. همچنین از سوختی شامل سرگین چهارپایان به همراه خاک استفاده می‌کنند و پس از خشک شدن، آن را در تنور به کار می‌برند. گوسفند بدون خرد شدن در تنور آویخته شده و در کف آن برنج قرار می‌گیرد که با حرارت و چربی حاصل از گوشت پخته می‌شود.
همچنین ژان شاردن توضیح می‌دهد که قطعات درشت گوشت در تنور با استفاده از تابه مخصوص بریان می‌شوند؛ او می‌گوید:
تنورشان به صورت حفره‌هایی در زمین است که از طریق سیخ آهنینی، حیوان آویخته می‌شود و در زیر آن، دیگی پر از برنج قرار می‌گیرد.
نورالله، آشپز مشهور شاه عباس، در رساله ماده الحیوه می‌نویسد:
بره پس از کشتن، با نمک سود می‌شود و سپس بر روی تنور طبخ می‌شود؛ برنج نیز به صورت سفید و با روغن اهلی همراه آن استفاده می‌گردد؛ این روش نیازی به افزودن نخود یا ادویه اضافی ندارد.
در دوره قاجار، تنورهای داخلی به بیرونی تبدیل شدند و روش‌های متفاوتی در پخت بریان به کار گرفتند. میرزا حسین تحویل‌دار می‌گوید:
چندین مغازه در اصفهان وجود دارد که به صورت کارخانه‌ای بریان پخته می‌شود و این نوع بریان به عنوان غذای محبوب در خانه‌ها جایگاه ویژه‌ای دارد.
گزارش‌ها حاکی از آن است که در دوره قاجار، ۶۸ مغازه بریانی در اصفهان فعال بوده‌اند.
هر ساله در هفته نکوداشت اصفهان، جشنواره‌ای برای پخت بریان در این شهر برگزار می‌شود.
بریان اصفهان
آشپز حرفه‌ای بریان در کنار دستگاه طبخ
راگبی با ویلچر در پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۴

راگبی با ویلچر  (انگلیسی: Wheelchair rugby at the 2024 Summer Paralympics) یکی از رویدادهای برگزار شده در پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۴ بود. این دوره از بازی‌ها از ۲۹ اوت تا ۲ سپتامبر ۲۰۲۴ به میزبانی پاریس، پایتخت فرانسه برگزار شد.
مدافع عنوان قهرمانی، بریتانیا در بازی نهایی موفق نشد تا از عنوان خود دفاع کند و در بازی پیش از پایانی، مغلوب ایالات متحده شدند. آن‌ها همچنین بازی مدال برنز را نیز به استرالیا واگذار کردند و به مقام چهارم دست یافتند. بدین شکل ژاپن تاریخ‌ساز شد.
مدال‌آوران

| رویداد | طلا | نقره | برنز |
| --- | --- | --- | --- |
| مختلط باز |  ژاپن  |  ایالات متحده آمریکا  |  استرالیا  |
رده‌بندی نهایی

| رتبه | تیم |
| --- | --- |
:  ژاپن
:  ایالات متحده آمریکا
:  استرالیا
۴:  بریتانیای کبیر
۵:  فرانسه
۶:  کانادا
۷:  دانمارک
۸:  آلمان
چنار شیخ

مکان
| چنار سفلی چنار | چنار سفلی چنار |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
چنار سفلی: چنار سفلی
مختصات: ۳۴°۴۶′۱۴″شمالی ۴۷°۵۸′۳۴″شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۷۷۰۵۸۴°شمالی ۴۷٫۹۷۶۲۰۹°شرقی﻿ / 34.770584; 47.976209: مختصات: ۳۴°۴۶′۱۴″شمالی ۴۷°۵۸′۳۴″شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۷۷۰۵۸۴°شمالی ۴۷٫۹۷۶۲۰۹°شرقی﻿ / 34.770584; 47.976209
استان: همدان
شهرستان: اسدآباد
بخش: بخش مرکزی
دهستان: دربندرود
جمعیت: ۳۶۲۶ نفر (سرشماری ۹۵)
چنار سفلی یا چنار شیخ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اسدآباد در استان همدان ایران است. این روستا از نظر وسعت و جمعیت بزرگ‌ترین روستای شهرستان اسدآباد و همدان می‌باشد.مردم این روستا جزو مردم لر  می باشند و زبان این روستا لری است. زبان اهالی روستا واژگان باستانی بسیاری را از زبان‌های پهلوی اشکانی و ساسانی در خود محفوظ داشته است.
جمعیت

این روستا در دهستان دربندرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال۱۳۹۵
، جمعیت آن ۳۶۲۶ نفر (۱۰۹۰ خانوار) بوده‌است. مردم چنار شیخ به زبان لری صحبت میکنند.
این روستا  طبق متن کتاب فرهنگ جغرافیایی چاپ ۱۳۳۱ خورشیدی ایران که اثر حسینعلی رزم آرا است .جمعیت این روستا  را ۴۱۹۵ بیان میکند
ساختار جمعیتی

ساکنان این روستا بومی این روستا یا شاید شهرستان اسداباد نیستند.اکثر آنها از استان های مختلف یا شهر های هم جوار یا تبعید شده اند یا کوچ کرده اند و به این روستا امده اند. این تبعید یا کوچ کردن ها به  حداقل ۲یا ۳ قرن پیش باز میگردد این روستا از استان های اذربایجان غربی، کردستان،استان لرستان،استان کرمانشاه وحتی استان فارس نیز مهاجر دارد .
ساختار سیاسی

مردم این روستا  از نظر سیاسی از عقاید متفاوتی برخوردار هستند چنان که بیشتر (۷۰درصد) مردم این روستا در انتخابات سال های اخیر اصلا شرکت نکرده اند و بر این باورند که رای ما هیچ تاثیری بر ادامه زندگی ما ندارد. اما دو دسته دیگر هم هستند یکی به ظاهر طرفدار حکومت جمهوری اسلامی هستند(۲۰درصد)  اما فقط در ظاهر.گروه بعدی (۱۰درصد)کسانی هستند که کاملا طرفدار حکومت جمهوری اسلامی هستند  به این گروه در این روستا  به اصتلاح ادم فروش میگویند.  در این دور از انتخابات(۱۴۰۲)مجلس، یک نفر به نام بهرام عین الهی که اهل این روستا است کاندید شد شاید که درصد مشارکت انتخابات در این روستا بالا برود اما کار ساز نبود.کسانی که در رای گیری شرکت نکردند  برا این باور هستند که حتی اگر کسی با مردم چنار سلام و احوال پرسی داشته باشد  محال است که صلاحیت او تایید شود مردم این روستا بسیار زیر ذره بین هستند و همیشه بیشتر از روستا های اطراف با پدیده سرکوب مواجه هستند.در تحقیقات بعمل امده از جمعیت  ۳دهه مختلف با این سوال که آیا  اوضاع  سیاسی  ایران با وجود جمهوری اسلامی بهتر میشود  یا نه؟  ۹۴ درصد از پاسخ دهندگان که متولدین سال ۱۳۵۹ تا ۱۳۷۰ بودند گزینه (نه) را  انتخاب کردند این وضعیت برای دهه های بعد یعنی هفتاد و هشتاد بسیار وخیم تر شد  دهه هفتاد و هشتاد به ترتیب ۹۵درصد (نه) و۹۷ درصد نه را انتخاب کردند. میزان سواد سیاسی در این روستا بسیار بالا است به طوری که برخی پیر مرد ها و افراد مسن روستا درباره رویداد های سیاسی  به بحث و گفتوگو می پردازند اغلب عقاید مختفلی دارند. که درخور توجه است.
دین

در این روستا دین جایگاه خاص و محترمی ندارد چرا که می توان از مساجد خالی آن در هنگام نماز میزان متدین بودن مردمان این روستا را فهمید.این روستا دارای ۵ مسجد بسیار بزرگ است که عملا بلا استفاده هستند . برخی از این مساجد  برای ماه های متمادی بسته و بلا استفاده است مگر اینکه در بعض مواقع به دلیل مرگ میر اهالی درب مساجد برای  مراسم ختم باز شود. فقط مسجد مرکز روستا است که برخی مواقع اذان پخش میکند.یکی دیگر از نشانه های فقدان باور های دینی در این روستا،سست بودن مراسم محرم است که همیشه تا شب نهم محرم هیچ مراسمی برگزار نمیشود  فقط در روز تاسوعا و عاشور که پرچم هایی بر روی پل مرکزی روستا نصب،ومراسم خشکو خالی برگزار میشود که معمولا خالی از جمعیت است کم بودن جمعیت تا حدی است که مداحان التماس میکنن از اهالی برای شرکت در مراسم . خیل عظیمی از ساکنان روستا های اطراف بر این باورند که بسیاری از مردم این روستا  پیرو ایین زرتشتی هستند اما اینگونه نیست  این روستا از پایه با  هر دینی مشکل دارند.در طول تحقیقات متوجه شدیم که  یا سهوی یا عمدی مفهوم سکولاریسم با زندگی مردمان این روستا در هم تنیده شده است و در موارد خیلی کم  مذهب را در امور خود دخالت میدهند.
اقتصاد

منبع درامد در این روستا بسیار کم است تا حدودی کشاورزی دیم وابی است و عده مدیدی از مردم این  روستا در خارج استان همدان به شغل کچ کاری مشغول هستند این پدیده باعث شده که در این روستا زندگی اکثریت مردم، به زندگی به سبک شهری نزدیک شود از دلایل کاهش جمعیت این روستا به مرور زمان را میتوان نبود موقعیت شغلی مناسب در روستا برشمرد به قطع یقیین میتوان گفت که جمعیتی بالغ بر (حتی بیش از )۲۵۰۰ تا ۲۷۰۰  نفر این  روستا را ترک کرده و در شهر های مختلف منجمله شهر های اسداباد ، کرمانشاه تهران  ...... زندگی میکنند.اکثر مردم این روستا در دهک های پایین قرار دارند شاید بتوان انگشت شمار جزء دهک های بالا در این روستا کسی را پیدا کررد.
میزان باسوادی

میزان باسوادی در این روستا پرجمعیت چیزی حدود ۹۵ درصد است که با این جمعیت زیاد و تعداد افراد سالمند زیاد واقعا باور کردنی نیست. طی پرسش های از افراد این روستا میزان مطالعه کتب نجوم ،تاریخ،فلسفه ،جغرافیا  بیش از سایرین است.
فرهنگ

فرهنگ این روستا را  میتوان  تا حدودی شبیه به مناطق کرد نشین دانست .آنهادر عروسی ها همانند نقاط مختلف کرد نشین در ایران به شادی و رقص  مختلت میپردازند در حالی که در سایر روستا های جنوبی این روستا چنین نیست . در مراسم عزا و سوگ نیز همین گونه است و نمیتوان این روستا را با سایر  مناطق  جنوبی این  مقایسه کرد  معمولا مراسم های سوگ ناشی از مرگ  اهالی بسیار  پر رنگ و پرشور برگزار میشود. کمترین جمعیت در هنگام خاک سپاری افراد در این روستا چیزی حدود ۱۵۰۰ نفر است.
بدمینتون در پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۴

| پارا بدمینتون در پارالمپیک هفدهم | پارا بدمینتون در پارالمپیک هفدهم |
| --- | --- |
ورزشگاه: پورت دو لا شپل آرنا، پاریس
تاریخ‌ها: ۲۹ اوت – ۲ سپتامبر ۲۰۲۴
شرکت‌کنندگان: ۱۲۰ نفر
→توکیو ۲۰۲۰لس‌آنجلس ۲۰۲۸←: →توکیو ۲۰۲۰لس‌آنجلس ۲۰۲۸←
پورت دو لا شپل آرنا در جریان برگزاری پارا بدمینتون ۲۰۲۴
پارا بدمینتون (انگلیسی: Badminton at the 2024 Summer Paralympics) یکی از رویدادهای برگزار شده در پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۴ بود. این دوره از بازی‌ها از ۲۹ اوت تا ۲ سپتامبر ۲۰۲۴ در پورت دو لا شپل آرنا در شهر پاریس برگزار شد. روی هم رفته، ۱۶ رویداد در هفدهمین دوره پارالمپیک برگزار شد، که دو رویداد بیشتر از دوره‌ی پیشین بود. ۷ رویداد برای مردان و زنان (۶ انفرادی و ۱ دونفره) و دو رویداد مختلط دونفره.
کلاس‌ها

در این دوره، بازی‌ها شامل ۶ کلاس گوناگون بود. این کلاس‌ها به شرح زیر هستند:
WH1
WH2
SL3
SL4
SU5
SH6