stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
شارلوت برونته
زندگی

شارلوت برونته فرزند سوم خانواده هشت نفره (پنج خواهر، یک برادر) کشیشی انگلیکان ایرلندی‌تبار به نام پاتریک برونته بود، که در آوریل ۱۸۱۶ در دهکده تورنتن در نزدیکی شهر بردفورد به دنیا آمد. نام مادر او ماریا برانوِل بود، که اختصاراً «نی» نامیده می‌شد. خانواده برونته در سال ۱۸۲۰ به دهکده هاوُرث در چند کیلومتری تورنتن، نقل مکان کردند، که یک سال پس از این نقل مکان مادر آن‌ها به دلیل بیماری سرطان درگذشت و وظیفه مراقبت از شش فرزند خانواده بر عهده خواهر مادرشان الیزابت برانوِل قرار گرفت.
در سال ۱۸۲۴ پدرشان پاتریک تصمیم گرفت که چهار دخترش یعنی ماریا، الیزابت (خواهران بزرگ‌تر شارلوت)، شارلوت و امیلی؛ به همراه برادرشان پاتریک را برای فراگیری دروس دینی و اخلاقی مسیحی به کلیسای در شهر کاوِن بریج واقع در استان لانکاشر بفرستد. تنها چند ماه پس از اقامت دائم آنان در مدرسه، ماریا و الیزابت به دلیل شرایط نامساعد مدرسه دچار بیماری سل شدند و در ژوئن ۱۸۲۵ جان خود را از دست دادند که بلافاصله شارلوت به همراه خواهر و برادر کوچکترش (امیلی و پاتریک) به خانه بازگشتند. شارلوت برونته از فضای غم‌بار و شرایط نامساعد این مدرسه الهام گرفت و بعدها یتیم‌خانه‌ای با همین فضا را در رمان معروفش، جین ایر، خلق کرد. پس از بازگشت به خانه او از دو خواهر کوچک‌تر و برادرش مراقبت کرد و در همین دوران به همراه آن‌ها مبادرت به خلق واژگان خیالی و دنیای خیالی کرد. او به همراه برادرش با استفاده از سبک نگارشی لرد بایرون دنیای خیالی به نام آنگریا را خلق کردند و در مقابل دو خواهر دیگرش (امیلی و آن) سرزمینی خیالی به نام گوندال را آفریدند، سرزمینی واقع در شمال اقیانوس آرام که شامل چهار پادشاهی به نام‌های گوندال، آنگورا، اگزینا و آلکونا بود.
در ‎۱۸۳۱ – ۱۸۳۲ شارلوت برای ادامه تحصیل به مدرسه روهِد واقع در میرفیلد رفت، که در آنجا با دو نفر به نام الن نزی و ماری تایلر آشنا شد، که بعدها تبدیل به دو تن از بهترین دوستان او شدند. اِلن نزی بعدها تبدیل به دستیار و خبرنگار او در امر نگاشتن رمان‌ها شد.
شارلوت برونته پس از دانش‌آموختگی در میان سال‌های ‎۱۸۳۵ – ۱۸۳۸ به عنوان معلم در این مدرسه مشغول به کار شد، ولی کاملاً از این کار ناراضی بود و عدم رضایت از شغل و شرایط زندگیش در نوشتن او تأثیر گذاشت، به نحوی که در این دوران مبادرت به نوشتن و سرودن اشعاری کرد که رگه‌های از سوگ‌زدگی و مالیخولیایی در آن‌ها نمودار بود. او در این دوران رمانی کوتاه تحت عنوان کوتوله سبز را به رشته نحریر درآورد. در سال ۱۸۳۹ برونته به عنوان معلم خصوصی در خانواده‌های قشر متوسط و بعضاً متمول منطقه یورکشر به امر تعلیم مشغول شد و تا اواخر سال ۱۸۴۱ این فعالیت را ادامه داد. در همین دوران ایده نگاشتن رمان جین ایر به ذهن او خطور کرد.
شارلوت چند ماه پس از کنار گذاشتن این حرفه به همراه خواهرش امیلی به بروکسل رفتند و در آنجا او به تدریس زبان انگلیسی و خواهرش به تعلیم موسیقی در مدرسه کنستانین هگر مشغول شدند. در سال ۱۸۴۶ سه خواهر برونته تحت نام هنری کِرِر، الیس (نام هنری امیلی) و اکتون (نام هنری آن) با سرمایه شخصی (و البته حمایت مالی مری ریچاردسن) مبادرت به نشر دفتر اشعار خود کردند. در همین دوران شارلوت با کشیشی به نام آرتور بل نیکولاس از دوستان نزدیک برادرش، آشنا شد. یک سال پس از این آشنایی او رمان معروف خود یعنی جین ایر را منتشر کرد. در طی چند سال آینده علاقه‌مندی آرتور بل به او بیشتر شد و در سال ۱۸۵۲ از او تقاضای ازدواج کرد که این درخواست با مخالفت شدید پدر شارلوت، رد شد اما در طی دو سال و دلبستگی شدید شارلوت به آرتور بل، پدرش با این وصلت موافقت کرد که در ۲۹ ژوئن ۱۸۵۵ آن دو با همدیگر ازدواج کردند.
زندگی > مرگ

شارلوت برونته اندکی پس از ازدواج باردار شد، اما در زمستان سال ۱۸۵۵ ناگهان دچار بیماری و ضعف بدنی شد که بیماری او با بروز علائمی مانند بالا آوردن، سردرد و کاهش وزن ناگهانی توسط پزشک معالج ،تیفوس تشخیص داده شد. معالجه این بیماری افاقه نکرد و وی در ۳۱ مارس ۱۸۵۵ (تنها چند ماه پس از ازدواجش و چند هفته پیش از تولد سی‌ونه سالگیش) با کودکی درون شکمش درگذشت. گمان می‌رود که عفونت این باکتری از تابیث آکریود (پیش‌خدمت پیر خانهٔ او) به شارلوت سرایت کرده‌است، زیرا او نیز مدتی کوتاه پس از مرگ شارلوت، درگذشت. این نویسنده تأثیرگذارِ ادبیات کلاسیک، در مقبره خانوادگی‌شان در کلیسای سنت مایکل واقع در دهکده هاورث، در چند کیلومتری زادگاه‌اش تورنتن به خاک سپرده شد.
جین ایر

مقالهٔ اصلی: جین ایر
این رمان یکی از مهم‌ترین و تأثیرگذارترین آثار ادبی جهان به‌شمار می‌رود. این رمان در ۱۸۴۷ و در لندن تحت نام مستعار کرر بل منتشر شد. ژانر این رمان همانند ژانر دیگر رمان‌های هم‌عصر خود رمان تربیتی است. نویسنده در این نوع رمان با تمرکز بر روی شخصیت اصلی داستان، روند زندگی قهرمانش را از دوران کودکی تا زمان بالغ شدن فکری و جسمی به رشته تحریر درمی‌آورد. شیوه روایت جین ایر، اول شخص است. این رمان انقلابی را در نوشتن داستان ایجاد کرد و به نوعی شارلوت برونته نخستین کسی بود که ایده خود هشیاری شخصی را در ادبیات مطرح کرد که پس از او نویسندگان شهیری همانند جیمز جویس و مارسل پروست ایده نهفته در این رمان را پی گرفتند. این رمان با محوریت قرار دادن مسائل اخلاقی دین مسیحیت، بسیاری از مسائل اجتماعی همانند تبعیض طبقاتی و میل جنسی را مطرح می‌کند. همچنین این رمان یکی از آثار موفق در معرفی و شناساندن مفهوم فمینیسم به‌شمار می‌رود.
این رمان نخستین بار در سال ۱۳۲۹ خورشیدی توسط مسعود برزین تحت عنوان جن ئر ترجمه و تخلیص شد. این اثر توسط نُه مترجم دیگر نیز به زبان فارسی برگردانده شده‌است
آثار > رمان

جین ایر: (۱۸۴۷)
شرلی: (۱۸۴۹)
ویلِت: (۱۸۵۳)
پروفسور: (۱۸۵۷) این رمان دو سال پس از مرگ شارلوت برونته منتشر شد، حال آنکه او این رمان را پیش از جین ایر نگاشته بود که هم‌زمان با این رمان، خواهرانش رمان‌های بلندی‌های بادگیر (امیلی برونته) و اگنس گری (آن برونته) را منتشر کردند.
اِما: (۱۸۶۰) رمانی ناتمام که تنها بیست صفحه از آن را توانست بنویسد که پنج سال پس از مرگش توسط انتشارات منتشر شد.
آثار > شعر

سروده‌های کرر، الیس و اکتون بل: (۱۸۴۶) مجموعه این دفتر شعر را سه خواهر برونته با کمک مری ریچاردسن و هزینه شخصی خود و با نام‌های هنری خود در لندن منتشر کردند.
گلچین اشعار برونته،: (۱۹۹۷) منتشر شده توسط انتشارات Everyman Poetry
شورش بوکو حرام

شورش بوکو حرام (انگلیسی: Boko Haram insurgency) در سال ۲۰۰۹ با به پا خاستن مسلحانهٔ گروه شورشی جهادگرای بوکو حرام علیه حکومت نیجریه آغاز شد. در سال ۲۰۱۳، بیش از ۱۰۰۰ نفر در این منازعه جان باختند. خشونت در سال ۲۰۱۴ شدیداً افزایش یافت و ۱۰٬۸۴۹ درگذشتند. شورش از آن زمان به کامرون، چاد و نیجر پراکنده شده و بدل به نزاعی منطقه‌ای شده‌است.
لی اندرسون (سیاستمدار بریتانیایی)

| لی اندرسون نماینده پارلمان | لی اندرسون نماینده پارلمان |
| --- | --- |
پرتره رسمی، ۲۰۱۹: پرتره رسمی، ۲۰۱۹
معاون رئیس حزب محافظه کار: معاون رئیس حزب محافظه کار
دوره مسئولیت ۷ فوریه ۲۰۲۳ – ۱۶ ژانویه ۲۰۲۴: دوره مسئولیت ۷ فوریه ۲۰۲۳ – ۱۶ ژانویه ۲۰۲۴
رهبر: ریشی ساناک
پس از: مت ویکرز
عضو پارلمان برای اشفیلد: عضو پارلمان برای اشفیلد
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۱۲ دسامبر ۲۰۱۹: آغاز به کار  ۱۲ دسامبر ۲۰۱۹
پس از: گلوریا دی پیرو
اکثریت: ۵٬۷۳۳ (۱۱٫۷٪)
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۶ ژانویهٔ ۱۹۶۷ ‏(۵۸ سال) اشفیلد، ناتینگهام‌شر، انگلستان
حزب سیاسی: محافظه‌کار (عضویت در حزب؛ ۲۰۱۸–اکنون) مستقل (در پارلمان؛ ۲۰۲۴–اکنون)
دیگر عضویت‌های سیاسی: کارگر (تا سال ۲۰۱۸)
همسر(ان): سیناد
فرزندان: ۲
تحصیلات: مدرسه اشفیلد
وبگاه: www.leeanderson.org.uk
لی اندرسون (زاده ۶ ژانویه ۱۹۶۷) یک سیاستمدار بریتانیایی است که از سال ۲۰۱۹ به عنوان نماینده پارلمان بریتانیا (MP) است. او یکی از اعضای حزب محافظه کار است. اندرسون به عنوان یک نماینده مستقل در مجلس عوام حضور دارد و در فوریه ۲۰۲۴ فعالیت محافظه‌کاران به حالت تعلیق درآمد.
اندرسون در ۶ ژانویه ۱۹۶۷ در ناتینگهام شایر به دنیا آمد. پدرش معدنچی زغال سنگ بود. اندرسون در مدرسه ابتدایی جان دیویس و مدرسه اشفیلد تحصیل کرد.
شغل

اندرسون در جوانی عضو اتحادیه ملی کارگران معدن آرتور اسکارگیل بود و برای مایکل فوت حزب کارگر در انتخابات عمومی سال ۱۹۸۳ مبارزات انتخاباتی انجام داد. او از اسکارگیل، دنیس اسکینر و تونی بن به عنوان تأثیرات مهم در باورهای سیاسی اولیه خود یاد می‌کند.
اندرسون به مدت ده سال در یک معدن زغال سنگ کار کرد و سپس برای ده سال دیگر برای مشاوره شهروندان داوطلب شد و در نهایت در آن کار کرد. پس از آن، او در خوابگاه‌های حمایت از افراد بی خانمان کار کرد.
زندگی شخصی

اندرسون با سینید ازدواج کرده‌است، یک شورای محافظه کار در شورای منطقه مانسفیلد که از سال‌های ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۳ و سپس تامپسون از سال ۲۰۲۳ در منطقه ای آکرینگ را نمایندگی کرد. او دارای فیبروسی سستی است و قبلاً برای این بیماری پیوند ریه دوگانه ای داشته‌است. او همچنین دو پسر از یک ازدواج قبلی دارد. سن ۳۶ سالگی او از سرطان بیضه درمان شد.
دسته‌روی

دسته‌روی به فراخور زادروز بودا در سئول.
دسته‌روی در بلژیک با حمل نماد تن مسیح.
دسته‌روی عزاداران روز عاشورا در کربلا
به عمل حرکت دسته‌جمعی و سازمان‌دهی‌شده گروهی از مردم به منظور انجام آیینی دینی دسته‌رَوی می‌گویند. دسته‌روی می‌تواند بسته به دین، مربوط به صف مشایعین جنازه، دسته سینه‌زنان امام حسین، یا دسته‌روی به سوی قربانگاه برای قربانی کردن انسان یا حیوان در دین‌های باستانی باشد.
دسته‌روها معمولاً اشیایی مذهبی همچون عَلَم در مورد شیعه‌ها و آسمانه در مورد کاتولیک‌ها همراه خود دارند. شاخه‌های مختلف مسیحی دسته‌های مذهبی به‌راه می‌اندازند و برخی نماد تن مسیح و برخی دیگر شمایل یا صلیب‌هایی را به همراه خود می‌برند.
فلورانس نایتینگل

| فلورانس نایتینگل | فلورانس نایتینگل |
| --- | --- |
فلورانس نایتینگل در جوانی: فلورانس نایتینگل در جوانی
زادهٔ: ۱۲ مهٔ ۱۸۲۰ فلورانس، توسکان
درگذشت: ۱۳ اوت ۱۹۱۰ (۹۰ سال) پارک لین، لندن، انگلستان
شناخته‌شده برای: پیشگام پرستاری نوین
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): پرستاری، بهداشت
محل کار: اسکدار
 :  
امضاء: امضاء
فلورانس نایتینگل (به انگلیسی: Florence Nightingale) (زادهٔ ۱۲ می ۱۸۲۰ - درگذشت ۱۳ اوت ۱۹۱۰ میلادی)، یک اصلاحگر اجتماعی انگلیسی، آماردان و بنیانگذار پرستاری نوین بود.
نایتینگل زمانی برجسته شد که به‌عنوان مدیر و مربی، ترتیب مراقبت سازمان یافته از سربازان مجروح در طی جنگ کریمه را داد. او به پرستاران اعتبار امیدوار کننده‌ای داد و تبدیل به تندیسی از فرهنگ ویکتوریایی شد، به‌خصوص توصیفی که از او شد به‌عنوان «زنی چراغ به‌دست» که شبانگاه میان مجروحان جنگی گشت می‌زد.
اخیراً برخی می‌گویند که در مورد دستاوردهای نایتینگل در جنگ کریمه توسط رسانه‌های آن زمان اغراق شده است، اما منتقدان در مورد اهمیت کارهایی که او بعدها برای حرفه‌ای کردن نقش پرستاری زنان ایفا کرد متفق‌القول اند. در ۱۸۶۰، نایتینگل با تأسیس مدرسه پرستاری در بیمارستان سنت توماس در لندن، اساس پرستاری حرفه‌ای را بنا نهاد. این مدرسه اولین مدرسه پرستاری سکولار در جهان بود، و اکنون بخشی از کالج پادشاهی لندن است. به منظور قدردانی از کارهای او، یک تعهد نایتینگلی از پرستاران جدید گرفته می‌شد و مدال فلورانس نایتینگل، بالاترین دستاورد بین‌المللی پرستاری، به افتخار او نامگذاری شد و روز جهانی پرستار که هر ساله برگزار می‌شود نیز در روز تولد او می‌باشد. اصلاحات اجتماعی او شامل ارتقاء سطح سلامت برای تمام بخش‌های جامعه بریتانیا، بهبود وضع گرسنگی در هند، کمک به قوانین سقط جنین که برای زنان خشن بود و توسعه فرم‌های قابل قبول مشارکت زنان در نیروی کار.
نایتینگل یک نویسنده حیرت‌آور و همه‌کاره بود. بسیاری از کارهایی که او در دوران زندگانی اش منتشر کرده، مرتبط با دانش پزشکی بوده است. برخی از رساله‌های او به زبان ساده انگلیسی نوشته، چنان‌که به راحتی توسط افرادی که مهارت ادبی پایینی دارند نیز فهمیده شود. او همچنین در استفاده از اینفوگرافی‌ها نیز پیشتاز بود و از ارائه‌های مصور داده‌های آماری نیز به نحو مؤثری استفاده می‌کرد. بسیاری از نوشته‌های او شامل کارهای گسترده‌ای در مورد مذهب و عرفان بوده و تنها پس از مرگ او بود که منتشر شدند.
ابتدای زندگی و حضور در جنگ

پدرش ویلیام ادوارد شور یکی از اعضای اشراف‌زادهٔ دربار به‌شمار می‌رفت و فلورانس کوچک، در یک خانه بزرگ و راحت دوران کودکی خود را گذراند. خانواده او پس از ورود فلورانس به حرفه پرستاری از او متنفر شدند. در نامه‌های محرمانه‌ای که از او یافت شده، نوشته «از کودکی برای خدمت به بیماران و بی‌پناهان الهاماتی از سوی خداوند به قلبم می‌رسید.» او برخلاف خواستِ خانواده‌اش، علاقه زیادی به درمان بیماران و پرستاری داشت و تصمیم به پا گذاردن در این راه گرفت. به گفته خودش، از دوران کودکی همواره ندایی از جانب خداوند به گوش او می‌رسیده است و شب‌ها هرگز خواب نداشته تا زمانی که صبح فرامی‌رسیده است خودش می‌گفت صدایی آرام مرتباً می‌گفت‌ای فلورانس کوچک، آینده تو تماماً در خدمت بیماران سپری خواهد شد؛ تو سرنوشت مرگبار بیماران را دگرگون خواهی کرد؛ تو مکتبی را پایه‌گذاری خواهی کرد که سرنوشت مرگبار بیماران را دگرگون خواهد ساخت. ای فلورانس کوچک، به‌پا خیز و بیدار باش.
سال ۱۸۵۳، با آغاز جنگ کریمه میان امپراتوری عثمانی و روسیه، فرانسه و انگلستان به یاری عثمانی ایشان به همراه مرتضی (همسرشان) سربازان خود را به جنگ فرستادند. آن زمان تیتر روزنامه‌های تایمز لندن خبر از جنگ و توصیف اوضاع وخیم بیمارستان‌های نظامی انگلیس می‌داد. در گزارش‌ها آمده بود تنها ۲۰ پرستار در جبهه‌ها فعالیت می‌کنند، بیمارستانی وجود ندارد و حتی باند برای پانسمان هم نیست. با انتشار این گزارش‌ها، فلورانس از وزیر جنگ انگلیس درخواستِ وسایل و امکانات بهداشتی کرد و سپس با همراهی ۳۴ پرستار زن، با شجاعت تمام، پا به اعماق خاک ترکیه گذاشت و به یاری مجروحان شتافت. این نخستین باری بود که یک زن به شکل رسمی اجازه می‌یافت که در ارتش فعالیت کند.
وضعیت در منطقه بسیار نامناسب بود، به‌طور مثال، تخت‌خواب به اندازه کافی وجود نداشت، همه چیز کثیف بود و همه جا پر از موش بود. وقتی در نوامبر سال ۱۸۵۴ به منطقه رسید، پزشک ارتش حاضر نبود با او کار کند، اما این باعث نشد نایتینگل مأیوس شود و خیلی زود شروع به تمیز کردن محوطه کرد و سربازان بیشتری نیز برای تمیز کردن بیمارستان به او پیوستند.
او شب‌ها در بیمارستان به سربازانی که به‌شدت مجروح بودند سر می‌زد و تلاش می‌کرد تا آن‌ها شرایط بهتری داشته باشند. به همین دلیل بود که او به نام زن چراغ‌به‌دست شناخته شد. فلورانس با چهره‌ای آرام‌بخش، برای اینکه سربازان دست از می‌گساری بردارند، اتاقی برای مطالعه و بازی‌های سالم آنان راه انداخت. او بر اثر کار مداوم و همدمی با بیماران دچار تب وحشتناکی شبیه تیفوس یا مالاریا شد که در آن هنگام قربانیان زیادی را به کام مرگ کشانده بود و فلورانس نیز بر اثر این بیماری به‌شدت ضعیف شد.
بازگشت به لندن

جنگ پایان یافت و او به لندن بازگشت. زمانی که به خانه برگشت به‌عنوان یک قهرمان مورد استقبال قرار گرفت. حتی ملکه ویکتوریا نیز برای او نامه‌ای نوشت و از او به خاطر کارهایش قدردانی کرد. این امکان وجود ندارد که شما هر روز از ملکه نامه تشکرآمیز دریافت کنید. هرچند فلورانس نایتینگل می‌خواست گمنام بماند اما نامش به‌عنوان فرشته سرِ زبان‌ها بود؛ ولی برای اینکه خود را از چشم دیگران دور نگه دارد، به گونه‌ای خود را پنهان کرد که گویی مرده است. فلورانس همراه ویلیام فار، یک پزشک نظامی و فرد نیکوکار، به مدت ۲۰ سال برای بهبود وضعیت بیمارستان‌ها و نظام آموزشی پرستاران تلاش کردند.
نایتینگل، نخستین مدرسه عالی آموزش پرستاری را سال ۱۸۶۰ در بیمارستان سن توماس لندن راه‌اندازی و مدیریت کرد.
هرچند سلامت جسمانی او تحلیل رفته بود، اما شهرتش از لندن به آمریکا و هند نیز رسید، به گونه‌ای که یک معمار و تاجر لیورپولی به‌نام ویلیام راتبون در سال ۱۸۶۰ مبلغ زیادی در اختیار فلورانس گذاشت تا یک بیمارستان بسازد. بیمارستان‌هایی که او ساخت مطابق استاندارد و الگوی بهداشتی بود و طبقات مختلف آن به بخش‌های ویژه‌ای مثل زنان و زایمان، روان، کودکان، و جراحی اختصاص داشت.
چند سال کار مداوم و سخت پس از جنگ، توان او را بسیار تضعیف کرد، به‌گونه‌ای که در آخرین سال‌های عمر نابینا شد و نمی‌توانست مانند گذشته به وظایف خود عمل کند، تا اینکه در ۱۳ اوت ۱۹۱۰ در لندن درگذشت.
فلورانس نایتینگل به یک شخصیت مهم در بهبود وضعیت سلامتی سربازان در دوران جنگ بدل شد؛ شخصیتی جهانی که تأثیری عمیق برجای گذاشت.
ارجاعات

↑  Strachey, Lytton (1918). Eminent Victorians. London: Chatto and Windus.[کدام صفحه؟]
↑  Swenson, Kristine (2005). Medical Women and Victorian Fiction. University of Missouri Press. p. 15. ISBN 978-0-8262-6431-2.
↑  Aaron Ralby (2013). "The Crimean War 1853–1856". Atlas of Military History. Parragon. pp. 281. ISBN 978-1-4723-0963-1.
1 2  Bostridge, Mark (17 February 2011). "Florence Nightingale: the Lady with the Lamp". BBC.
1 2 3 4 5 6  «زنانی که دنیا را تغییر دادند». بی‌بی‌سی فارسی. ۸ فوریهٔ ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۸ فوریهٔ ۲۰۱۸.
مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Florence Nightingale». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی.
کتابشناسی > منابع اولیه

Bostridge, Mark (2008). Florence Nightingale: The Woman and Her Legend. London: Viking. ISBN 978-0-670-87411-8.
Gill, G. The extraordinary upbringing and curious life of Miss Florence Nightingale Random House, New York (2005)
Lytton Strachey; Eminent Victorians, London (1918)
Goldie, Sue, A Calendar of the Letters of Florence Nightingale, Oxford: Wellcome Institute for the History of Medecine, 1983.
McDonald, Lynn ed. , Collected Works of Florence Nightingale. Wilfrid Laurier University Press
Pugh, Martin; The March of the Women: A revisionist analysis of the campaign for women's suffrage 1866–1914, Oxford (2000), at 55.
Sokoloff, Nancy Boyd. ; Three Victorian women who changed their world, Macmillan, London (1982)
Webb, Val; The Making of a Radical Theologician, Chalice Press (2002)
Woodham Smith, Cecil; Florence Nightingale, Penguin (1951), rev. 1955
کتابشناسی > منابع ثانویه

Baly, Monica and E. H. C. G. Matthew. "Nightingale, Florence (1820–1910)", Oxford Dictionary of National Biography Oxford University Press, 2004; online edn, ژانویه ۲۰۱۱ accessed 22 February 2013
Bostridge, Mark (2008). Florence Nightingale. The Woman and Her Legend. Viking (2008); Penguin (2009). US title Florence Nightingale. The Making of an Icon. Farrar Straus (2008).
Bullough, Vera L, Bonnie Bullough and Marieta P Stanton, Florence Nightingale and Her Era: A Collection of New Scholarship, New York, Garland, 1990.
Chaney, Edward (2006). "Egypt in England and America: The Cultural Memorials of Religion, Royalty and Revolution", in: Sites of Exchange: European Crossroads and Faultlines, eds. M. Ascari and A. Corrado. Rodopi, Amsterdam and New York, 39–74.
Cope, Zachary, Florence Nightingale and the Doctors, Museum, 1958
Davey, Cyril J. (1958). Lady with a Lamp. Lutterworth Press. ISBN 978-0-7188-2641-3.
Gill, Gillian (2004). Nightingales: The Extraordinary Upbringing and Curious Life of Miss Florence Nightingale. Ballantine Books. شابک ‎۹۷۸−۰−۳۴۵−۴۵۱۸۷−۳
Magnello, M. Eileen. "Victorian statistical graphics and the iconography of Florence Nightingale's polar area graph," BSHM Bulletin: Journal of the British Society for the History of Mathematics (2012) 27#1 pp 13–37
Nelson, Sioban and Anne Marie Rafferty, eds. Notes on Nightingale: The Influence and Legacy of a Nursing Icon (Cornell University Press; 2010) 184 pages. Essays on Nightingale's work in the Crimea and Britain's colonies, her links to the evolving science of statistics, and debates over her legacy and historical reputation and persona.
Rees, Joan. Women on the Nile: Writings of Harriet Martineau, Florence Nightingale, and Amelia Edwards. Rubicon Press: 1995, 2008
Rehmeyer, Julia (26 November 2008). "Florence Nightingale: The Passionate Statistician". Science News. Retrieved 4 December 2008.
Richards, Linda (2006). America's First Trained Nurse: My Life as a Nurse in America, Great Britain and Japan 1872–1911. Diggory Press. ISBN 978-1-84685-068-4.
Strachey, Lytton (1918). Eminent Victorians. Garden City, N.Y.: Garden City Pub. Co. , Inc. ISBN 978-0-8486-4604-2. – available online at http://www.bartleby.com/189/201.html
| داده‌های کتابخانه‌ای  | داده‌های کتابخانه‌ای  |
| --- | --- |
عمومی:  ISNI 1  ویاف 1  ورلدکت (از طریق ویاف) 
کتابخانه‌های ملی:  نروژ  اسپانیا  فرانسه (داده‌ها)  کاتالونیا  آلمان  ایتالیا  اسرائیل  ایالات متحده آمریکا  لتونی  ژاپن  جمهوری چک  استرالیا  یونان  کره  کرواسی  هلند 2  لهستان  سوئد  واتیکان 
نگارخانه‌های هنری و موزه‌ها:  تی پاپا (نیوزیلند) 
نهادهای پژوهش هنری:  نام هنرمندان (گتی) 
واژه‌نامه‌های زندگی‌نامه‌ای:  آلمان 
پایگاه‌های دادهٔ علمی:  ساینی (ژاپن)  zbMATH 
سایر:  کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی  هنرمند موزیک‌برینز  بایگانی ملی (ایالات متحده)  ریرو (سوئیس) 1  شبکه‌های اجتماعی و محتوای بایگانی شونده 2  سوداک (فرانسه) 1  تروو (استرالیا) 1 
فلورانس نایتینگل
فرود بر مریخ

پویانمایی از فرود بر روی مریخ، فرودگر این‌سایت در سال ۲۰۱۸
فرود بر روی مریخ به معنای فرود یک فضاپیما بر سطح مریخ است. از میان تلاش‌های متعدد برای فرود بر مریخ توسط فضاپیمای بدون سرنشین، ده مورد موفقیت‌آمیز بوده است. همچنین مطالعاتی دربارهٔ یک مأموریت سفر انسان به مریخ شامل فرود بر سطح آن انجام شده، اما تاکنون هیچ‌کدام عملی نشده است.
تا سال ۲۰۲۳، اتحاد جماهیر شوروی، ایالات متحده آمریکا و چین توانسته‌اند با موفقیت فرودهایی بر مریخ انجام دهند.
مریخ ۳، متعلق به شوروی، که در سال ۱۹۷۱ فرود آمد، اولین فرود موفق بر مریخ بود، اگرچه این فضاپیما پس از ۱۱۰ ثانیه بر سطح مریخ از کار افتاد. سایر تلاش‌های شوروی برای فرود بر مریخ شکست خورد.
وایکینگ ۱ و وایکینگ ۲ اولین فرودگرهای موفق ناسا بودند که در سال ۱۹۷۵ به فضا پرتاب شدند. رهیاب مریخ ناسا که در سال ۱۹۹۶ پرتاب شد، اولین مریخ‌نورد به نام سوجورنر را با موفقیت بر مریخ فرود آورد. در سال ۲۰۲۱، اولین فرودگر و مریخ‌نورد چینی، تیان‌ون ۱، با موفقیت بر مریخ فرود آمد.
روش‌های فرود

تا سال ۲۰۲۱، تمام روش‌های فرود بر مریخ از یک سپر هوایی و چتر نجات برای ورود به جو مریخ و فرود استفاده کرده‌اند، اما پس از جدا شدن چتر نجات، سه گزینه وجود دارد. یک فرودگر ثابت می‌تواند از پوسته چتر جدا شده و با استفاده از موشک ترمزی تا رسیدن به سطح فرود آید، اما یک سطح‌نورد نمی‌تواند موشک‌هایی را که پس از فرود بلااستفاده می‌شوند، حمل کند.
یکی از روش‌ها برای سطح‌نوردهای سبک‌تر، قرار دادن سطح‌نورد در یک ساختار چهاروجهی است که خود در کیسه هوا قرار می‌گیرد. پس از جدا شدن سپر هوایی، چهاروجهی به وسیله یک طناب از پوسته چتر پایین آورده می‌شود تا کیسه‌های هوا باد شوند. موشک‌های ترمزی روی پوسته چتر می‌توانند سرعت فرود را کاهش دهند. زمانی که به سطح نزدیک می‌شود، چهاروجهی رها شده و با استفاده از کیسه‌های هوا به عنوان کمک‌فنر به زمین برخورد می‌کند. پس از توقف، چهاروجهی باز شده و سطح‌نورد آشکار می‌شود.
اگر یک سطح‌نورد برای استفاده از کیسه هوا بیش از حد سنگین باشد، می‌توان موشک‌های ترمزی را روی یک جرثقیل فرود نصب کرد. جرثقیل هوایی از پوسته چتر جدا شده و وقتی به سطح نزدیک می‌شود، سطح‌نورد را با یک طناب پایین می‌آورد. وقتی سطح‌نورد به زمین می‌رسد، طناب را قطع می‌کند و اسکای کرین (در حالی که موشک‌هایش هنوز فعال هستند) دور از سطح‌نورد سقوط می‌کند. هر دو سطح‌نورد کنجکاوی و استقامت از این روش برای فرود استفاده کرده‌اند.
فرود در یک کیسه هوا
تصویری از استقامت متصل به جرثقیل هوایی
مرحله فرود MSL در حال ساخت بر روی زمین
نبوغ (بالگرد)|بالگرد نبوغ در حال برخاست و فرود عمودی
فرود محموله‌های سنگین‌تر

برای فرودگرهایی که حتی از کنجکاوی سنگین‌تر هستند (که به یک سپر هوایی با قطر ۴٫۵ متر (۱۵ فوت) نیاز داشت)، مهندسان در حال توسعه یک کاهنده سرعت ابرصوتی با چگالی پایین هستند که می‌تواند قطر آن ۸ متر (۲۶ فوت) باشد. این سیستم نیازمند یک چتر نجات متناسب و بزرگ‌تر خواهد بود.
چالش‌های فرود

فرود فضاپیماهای رباتیک، و احتمالاً در آینده انسان‌ها، بر روی مریخ یک چالش فناورانه است. برای یک فرود موفق، ماژول فرود باید این مسائل را در نظر بگیرد:
کم‌تراکم بودن جو مریخ
اندازه‌گیری فاصله تا سطح
فناوری ناکافی برای مهار هوایی بالستیک
فناوری ناکافی برای فرود با پیشرانه معکوس
طراحی‌های نامناسب مأموریت
زمان کوتاه برای اجرای ورود به جو (EDL)
در سال ۲۰۱۸، ناسا با استفاده مجدد از فناوری‌های دوران برنامه وایکینگ، فرودگر این‌سایت را با موفقیت بر سطح مریخ فرود آورد. اما این فناوری توانایی فرود تعداد زیادی از محموله‌ها، زیستگاه‌ها، وسایل صعود و انسان‌ها را در صورت مأموریت‌های سرنشین‌دار آینده به مریخ ندارد. برای بهبود و تحقق این اهداف، ارتقای فناوری‌ها و پرتابگرها ضروری است. برخی معیارهای یک فرودگر برای انجام فرود نرم با استفاده از فناوری فعلی عبارتند از:
| ویژگی | معیار |
| --- | --- |
جرم: کمتر از ۰٫۶ تن (۱٬۳۰۰ پوند)
ضریب بالستیک: کمتر از ۳۵ کیلوگرم بر متر مربع (۷٫۲ پوند بر فوت مربع)
قطر سپر هوایی (ایروشِل): کمتر از ۴٫۶ متر (۱۵ فوت)
شکل سپر هوایی: پوسته مخروط کروی با زاویه ۷۰ درجه
قطر چتر نجات: کمتر از ۳۰ متر (۹۸ فوت)
فرود: فرود با پیشرانه معکوس فراصوت
ورود: مهار هوایی (ورود از مدار مریخ)
ارتباط با زمین

از زمان برنامه وایکینگ، تمام فرودگرهای سطح مریخ از ماهواره مخابراتی برای ارسال داده‌های خود به زمین استفاده کرده‌اند. این فرودگرها از فرستنده‌های بسامد فرابالا برای ارسال داده‌ها به مدارگردها استفاده می‌کنند و مدارگردها این داده‌ها را با استفاده از فرکانس‌های باند ایکس یا باند کی‌ای به زمین ارسال می‌کنند. این فرکانس‌های بالاتر، به همراه فرستنده‌های قدرتمندتر و بازتابنده سهمی بزرگ‌تر، اجازه می‌دهند مدارگردها داده‌ها را بسیار سریع‌تر از زمانی که فرودگر مستقیماً به زمین ارسال می‌کرد، انتقال دهند. این کار زمان ارزشمند بر روی شبکه فضای دوردست ناسا را حفظ می‌کند.
فهرست فرودهای مریخ

در دهه ۱۹۷۰، چندین کاوشگر اتحاد جماهیر شوروی تلاش ناموفقی برای فرود بر مریخ انجام دادند. مریخ ۳ در سال ۱۹۷۱ با موفقیت فرود آمد، اما خیلی زود از کار افتاد. اما فرودگرهای آمریکایی وایکینگ توانستند بر سطح مریخ فرود آمده و طی چندین سال تصاویر و داده‌های متعددی ارسال کنند. با این حال، فرود موفق بعدی مریخ تا سال ۱۹۹۷ و فرود رهیاب مریخ انجام نشد. در قرن ۲۱ میلادی، چندین فرود موفقیت‌آمیز انجام شد، اما تعداد زیادی نیز به شکست انجامید.