stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ایبان سالوادور

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ایبان سالوادور - ۲۰۲۲:  ایبان سالوادور - ۲۰۲۲
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Iván Salvador Edú
زادروز:  ۱۱ دسامبر ۱۹۹۵ ‏(۲۸ سال)
زادگاه:  لوسپیتالد د یوبروات
قد:  ۱٫۷۰ متر (۵ فوت ۷ اینچ)
پست:  مهاجم
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال فوئنلابرادا
شمارهٔ پیراهن:  ۶
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۲–۲۰۱۳:  Hospitalet
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۴ |  Hospitalet |  ۲۰ |  (۵) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۶ |  Valencia B |  ۵۵ |  (۸) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۸ |  باشگاه فوتبال رئال وایادولید |  ۲۴ |  (۴) |
| ۲۰۱۷ |  ← UCAM Murcia (قرضی) |  ۱۵ |  (۱) |
| ۲۰۱۸ |  ← Cultural Leonesa (قرضی) |  ۱۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۸–۲۰۱۹ |  Celta B |  ۳۲ |  (۱۰) |
| ۲۰۱۹– |  باشگاه فوتبال فوئنلابرادا |  ۵۰ |  (۵) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۵– |  تیم ملی فوتبال گینه استوایی |  ۳۱ |  (۴) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۴ فوریه ۲۰۲۲.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۴ فوریه ۲۰۲۲:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۴ فوریه ۲۰۲۲.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۴ فوریه ۲۰۲۲
ایبان سالوادور (انگلیسی: Iban Salvador؛ زادهٔ ۱۱ دسامبر ۱۹۹۵) بازیکن فوتبال اهل گینه استوایی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رئال وایادولید، باشگاه فوتبال والنسیا، و باشگاه فوتبال رئال مورسیا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه استوایی بازی کرده‌است.
ادگار ایت

ادگار ایت (آلمانی: Edgar Itt؛ زادهٔ ۸ ژوئن ۱۹۶۷) دونده اهل آلمان بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
ویلیام گرگور

| ویلیام گرگور | ویلیام گرگور |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۵ دسامبر ۱۷۶۱ Trewarthenick, کورن‌وال
درگذشت: ۱۱ ژوئن ۱۸۱۷ (۵۵ سال) اعتقادنامه, کورن‌وال
ملیت: بریتانیا
شناخته‌شده برای: تیتانیم
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): کانی‌شناسی
 :  
ویلیام گرگور (انگلیسی: William Gregor؛ زاده ۲۵ دسامبر ۱۷۶۱ درگذشته ۱۱ ژوئن ۱۸۱۷ (۵۵ سال)) یک دانشمند در زمینه کانی‌شناسی اهل بریتانیا بود.
اثر استرایسند

تصویر خانه باربارا استرایسند که نام این پدیده از آن گرفته شده‌است
اثر استرایسند (به انگلیسی: Streisand effect) پدیده‌ای است که در آن تلاش برای حذف، پنهان کردن یا سانسور برخی اطلاعات، منجر به انتشار و دیده شدن بیشتر آن توسط عموم شود. این پدیده معمولاً توسط اینترنت تسهیل می‌شود.
این پدیده بر اساس نام بازیگر آمریکایی باربارا استرایسند نامگذاری شده‌است، کسی که تلاشش برای حذف عکس اقامت‌گاهش در ملیبوی کالیفرنیا، در سال ۲۰۰۳ به صورت معکوس موجب جلب توجه بیشتر عموم به آن عکس شد.
در سال ۲۰۰۳ استرایسند از عکاس هوایی به نام کنت آدلمن (Kenneth Adelman) بخاطر به نمایش گذاشتن عکس خانه‌اش که در مالیبو کالیفرنیا واقع بود شکایت کرد. این عکس، "عکس ۳۸۵۰"به همراه ۱۲۰۰۰ عکس دیگر از سواحل کالیفرنیا به معرض نمایش گذاشته شده بود. تا قبل از این شکایت عکس مذکور فقط شش بار دانلود شده بود که دو بار آن توسط وکیل‌های خود خانم استرایسند بود. پس از این شکایت توجه عمومی به این مسئله جلب شد و منجر به تکثیر و توزیع آن بر روی سایت‌های دیگر گردید به‌طوری که دیگر کاری از دست سیستم قضایی آمریکا نیز برنمی‌آمد. پس از آن شکایت مذکور نیز از رسیدگی کنار گذاشته شد.
مایک مانسیک نویسندهٔ وبلاگ تک‌درت برای اولین بار این اصطلاح را به کار برد، پس از آن‌که استرایسند به صورت غیر موافقت‌آمیزی از کنت آدلمن عکاس و سایت پیکتوپیا به خاطر نقض حریم خصوصی شکایت کرد. طرح دعوای ۵۰ میلیون دلاری‌ای که تلاش می‌کرد عکس هوایی ساختمان بزرگ استرایسند را از مجموعهٔ ۱۲٬۰۰۰ تایی عکس، از خط ساحلی کالیفرنیا حذف و از دسترس عموم خارج کند. آدلمن به وسیلهٔ هلی‌کوپتر از املاک ساحلی کالیفرنیا، در پروژهٔ ثبت سواحل کالیفرنیا عکاسی می‌کرد تا با مستند کردن فرسایش سواحل، قانون‌گذاران را تحت تأثیر قرار دهد. پس از طرح این شکایت کنجکاوی عموم نسبت به عکس به شکل فزاینده‌ای افزایش یافت طوری‌که تا ماه بعد ۴۲۰٬۰۰۰ نفر از این عکس دیدن کردند.
توضیحات

↑  تلاش بدون نتیجه برای حذف مطلب از اینترنت
نت مشترک

سه‌صدایی پایه در دو ماژور و سه‌صدایی پایه در لا مینور، دو «نت مشترک» دارند. بشنوید
نت مشترک یا تن مشترک (انگلیسی: Common tone)، یک تن موسیقایی در زیروبمی‌های مختلف است که می‌تواند عضوی از یک یا چند آکورد و یا مشترک با مجموعه‌ای بالاتر از آکوردهای سه‌صدایی باشد.
شرح

نت مشترک معمولاً به نتی اشاره دارد که در بین دو توالی آکورد مشترک است:
هر نتی که در دو آکورد متوالی وجود داشته باشد، نت مشترک است. آکوردهایی که روی دو درجهٔ پی‌درپی در گام دیاتونیک نوشته می‌شوند، نمی‌توانند نت مشترک داشته باشند. تمام آکوردهای دیگر (در گام دیاتونیک)، دارای نت مشترک هستند. نت‌های مشترک را نت‌های اتصال نیز می‌نامند و در همان بخش صدا باید باقی بمانند. آکوردهایی که چهار یا پنج درجه از هم فاصله دارند، دارای یک نت مشترک هستند. آکوردهایی که سه یا شش درجه از هم فاصله دارند، دارای دو نت مشترک هستند. آکوردهایی که یک یا هفت درجه از هم فاصله دارند، دارای نت مشترک نیستند.
در مثال زیر، هفت سه‌صدایی در گام دیاتونیک دو ماژور را نشان می‌دهد. ابتدا نت‌های مشترک در پایه موسیقی مشخص شده‌اند، سپس نت‌هایی که مشترکند در شش آکورد دیگر با رنگ آبی برجسته گردیده‌است. همانطور که وودراف توضیح می‌دهد، سه‌صدایی تونیک (I) هیچ صدای مشترکی با درجات پی‌در‌پی دوم (II) و هفتم (VII) ندارد، یک نت مشترک با درجات چهارم (IV) و پنجم (V) دارد و دو نت مشترک با هر کدام از درجات سوم (III) و ششم (VI) دارد:
در صدای پیشرو

نت مشترک در صدای پیشرو و «تنظیم صدا» نیز مورد توجه قرار می‌گیرد. آهنگسازانی مانند موریتس هاوپتمان، آدولف برنهارد مارکس و نظریه‌پردازان قبلی «بر نگهداری نت مشترک و صدای روان که منجر به … راهکاری برای توالی هارمونیک (توالی آکورد) می‌شود»، تأکید داشتند، و ممکن است به‌عنوان یک دستورالعمل یا قاعده در نظر گرفته شود.
در مثال زیر، یک توالی دایره‌ای در دو ماژور را نشان می‌دهد که در آن نت‌های مشترک در بخش آلتو حفظ می‌شوند:
Audio playback is not supported in your browser. You can download the audio file.
نت مشترک در آکورد هفتم کاسته

نت مشترک در یک «آکورد هفتم کاسته» ممکن است به آکوردی که پایهٔ آن در هر دو آکورد مشترک است، تبدیل شود (برای مثال درجۀ: ♯iio7 به I6، حل می‌شود). هنگامی که اینگونه وصل‌ها نوشته می‌شود، آکورد اول را «آکورد هفتم کاسته» با نت مشترک می‌نامند:
Audio playback is not supported in your browser. You can download the audio file.
یادکرد

↑  Woodruff 1899, p. 61.
↑  Engebretson 2008, p. 109.
↑  Klauser 1890, p. 202.
ادوآرد کنوبلاوخ

| ادوآرد کنوبلاوخ | ادوآرد کنوبلاوخ |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۵ سپتامبر ۱۸۰۱
درگذشت: ۲۹ مه ۱۸۶۵
ادوآرد کنوبلاوخ (انگلیسی: Eduard Knoblauch؛ ۲۵ سپتامبر ۱۸۰۱ – ۲۹ مهٔ ۱۸۶۵) یک معمار اهل آلمان بود.
پاتریک گرانت

| پاتریک گرانت | پاتریک گرانت |
| --- | --- |
زاده: ۱۱ سپتامبر ۱۸۰۴
درگذشته: ۲۸ مارس ۱۸۹۵ (۹۰ سال)
وفاداری:  بریتانیا / امپراتوری بریتانیا
شاخه نظامی: ارتش هند انگلیس
سال‌های خدمت: ۱۸۲۰–۱۸۷۷
درجه: فیلد مارشال
فرماندهی: نیروی زمینی هند
جنگ‌ها و عملیات‌ها:  شورش‌های ۱۸۵۷ در هند 
نشان‌ها: نشان حمام
پاتریک گرانت (انگلیسی: Patrick Grant; ۱۱ سپتامبر ۱۸۰۴ – ۲۸ مارس ۱۸۹۵) فرد نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
فرودگاه واسکو استیت

فرودگاه واسکو استیت  (به انگلیسی: Wasco State Airport)  یک فرودگاه همگانی   است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۰۵۲ متر است. این فرودگاه در  کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۴۵۸ متری از سطح دریا واقع شده است.
نیک پالاتاس

| نیک پالاتاس | نیک پالاتاس |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: نیکولاس ادوارد پالاتاس
زادهٔ: ۲۲ ژانویهٔ ۱۹۸۸ ‏(۳۶ سال) بتزدا، مریلند
ملیت: ایالات متحده آمریکا
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۷–۲۰۱۳
همسر: ماریسا دنیگ
فرزندان: دیانا پالاتاس
خویشاوندان: کمرون پالاتاس (برادر)
نیک پالاتاس (انگلیسی: Nick Palatas؛ زادهٔ ۲۲ ژانویهٔ ۱۹۸۸) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. پالاتاس در سه فیلم کوتاه به نام‌های منطقه عاشقی، عشق، و هوایی که تنفس می‌کنیم بازی کرده‌است. بیشترین حضور او در تبلیغات بوده‌است. در سال ۲۰۰۹ او در نقش شگی راجرز در فیلم کارتونی اسکوبی دوو! معما آغاز می‌شود بازی کرد و مجدداً صداگذاری این نقش را در فیلم کارتونی اسکوبی دوو! نفرین دریاچه هیولا در سال ۲۰۱۰ انجام داد. پیش از پالاتاس، متیو لیلارد صداگذاری شگی راجرز در مجموعه اسکوبی دوو را انجام می‌داد اما بعدها این نقش، به پالاتاس داده شد.
پالاتاس نژاد اسلواکی، انگلیسی و آلمانی دارد.
نوآباد، ناحیه رودکی

| نوآباد، ناحیه رودکی  تاجیکی: Навобод | نوآباد، ناحیه رودکی  تاجیکی: Навобод |
| --- | --- |
شهر: شهر
نوآباد، ناحیه رودکیموقعیت نوآباد، ناحیه رودکی در نقشه: نوآباد، ناحیه رودکیموقعیت نوآباد، ناحیه رودکی در نقشه
مختصات: ۳۸°۳۱′۴۰″ شمالی ۶۸°۴۰′۳۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۵۲۷۷۸°شمالی ۶۸٫۶۷۵۰۰°شرقی﻿ / 38.52778; 68.67500: مختصات: ۳۸°۳۱′۴۰″ شمالی ۶۸°۴۰′۳۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۵۲۷۷۸°شمالی ۶۸٫۶۷۵۰۰°شرقی﻿ / 38.52778; 68.67500
کشور:  تاجیکستان
ولایت‌های تاجیکستان: ناحیه‌های تابع جمهوری
ناحیه‌های تاجیکستان: ناحیه رودکی
جمعیت (۲۰۲۰): جمعیت (۲۰۲۰)
 • کل: ۱۰۲۰۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵ (یوتی‌سی ۵:۰۰+)
نوآباد یک منطقهٔ مسکونی در تاجیکستان است که در ناحیه‌های تابع جمهوری واقع شده‌است. نوآباد ۱۰٬۲۰۰ نفر جمعیت دارد.
احمد سوکارنو

| احمد سوکارنو | احمد سوکارنو |
| --- | --- |
احمد سوکارنو، رهبر استقلال اندونزی: احمد سوکارنو، رهبر استقلال اندونزی
اولین رئیس‌جمهور اندونزی: اولین رئیس‌جمهور اندونزی
دوره مسئولیت ۱۸ اوت ۱۹۴۵ – ۱۲ مارس ۱۹۶۷: دوره مسئولیت ۱۸ اوت ۱۹۴۵ – ۱۲ مارس ۱۹۶۷
نخست‌وزیر: Sutan Sjahrir Amir Sjarifuddin محمد حتی Abdul Halim Muhammad Natsir Soekiman Wirjosandjojo Wilopo Ali Sastroamidjojo Burhanuddin Harahap Djuanda Kartawidjaja
معاون رئیس‌جمهور: محمد حتی
پس از: ایجاد پست
پیش از: سوهارتو
یازدهمین نخست‌وزیر اندونزی: یازدهمین نخست‌وزیر اندونزی
دوره مسئولیت ۹ ژوئیه ۱۹۵۹ – ۲۵ ژوئیه ۱۹۶۶: دوره مسئولیت ۹ ژوئیه ۱۹۵۹ – ۲۵ ژوئیه ۱۹۶۶
رئیس‌جمهور: خودش
پس از: Djuanda Kartawidjaja
پیش از: انحلال پست
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: کوسنو سوسوردیهاردیو ۶ ژوئن ۱۹۰۱ سورابایا،  هند شرقی هلند
درگذشته: ۲۱ ژوئن ۱۹۷۰ (۶۹ سال) جاکارتا
ملیت:  اندونزی
همسر(ان): فاطماواتی
فرزندان: مگاواتی سوکارنوپوتری
پیشه: سیاستمدار
امضا: 
احمد سوکارنو (۶ ژوئن ۱۹۰۱–۲۱ ژوئن ۱۹۷۰)، اولین رئیس‌جمهور کشور اندونزی بود که از سال ۱۹۴۵ تا ۱۹۶۷ به روی کار بود. سوکارنو جنبش‌های جدایی طلبی اندونزی از هلند را رهبری کرد، آنگاه که هلندیان اندونزی را در دست می‌داشتند، او بیش از یک دهه در زندان هلندیان بازداشت بود تا آنگاه که نیروهای ژاپنی به اندونزی درآمدند و به یاری ایشان از زندان بیرون آمد و در افزایش نیرو و پشتیبانی یاریشان کرد و سپس در ازای آن از ایشان در پراکندن اندیشه‌های آزادی طلبانه خویش یاری طلبید. آنگاه که ژاپنیان تسلیم شدند، سوکارنو و محمد حتی رسماً استقلال اندونزی را  به روز هفده اوت سال ۱۹۴۵ اعلام کردند و خود سوکارنو نخستین رئیس‌جمهور اندونزی شد و اندونزیاییان را در ارتش و سیاست رهبری کرد و جلوی چیرگی دوباره هلندیان را بر کشورش گرفت و بسیار ایستادگی کرد تا به سال ۱۹۴۹ هلندیان جدایی اندونزی را رسماً پذیرفتند.پرامودیا انانتا تور دربارهٔ سوکارنو نوشته: سوکارنو در روزگار کنونی تنها رهبر آسیایی ای است که توانست مردمی را چنین گوناگون، در نژاد و فرهنگ و دین، گردهم آورد و یکی گرداند بی آنکه قطره ای خون از کسی بریزد. پس از یک دوره پرآشوب حکومت دموکراسی پارلمانی، سوکارنو گونه ای از فرمانروایی خودکامه به نام «Demokrasi terpimpin» را در کشور روا گرداند که به آشوب‌ها و نابسامانی‌ها پایان داد و خطرهایی که اندونزی را تهدید می‌کرد از میان برد.
مگاواتی سوکارنوپوتری فرزند اوست.
نام

گاهی نام او را Soekarno هم می‌نویسند که این شیوهٔ هلندی و خود شیوهٔ کهن است زیرا او خود نامش را این‌گونه امضا می‌کرد. سوکارنو گفته که آنگاه که در مدرسه درس می‌خوانده به او گفته‌اند که نامی را که در امضایش می‌آورد چنین نویسد و امروز دیگر کردن آن دشوار است.او چون دیگر ساکنان جزیره جاوه، تنها یک نام می‌داشت و آن هم «سوکارنو» می‌بود. اندونزیاییان گاهی او را «Bung Karno» و «Pak Karno» می‌نامند که به ترتیب به معنی «برادر کارنو» و «آقای کارنو» اند. گاهی هم نام او را به انگلیسی و هلندی «Achmad Sukarno» و به فارسی «احمد سوکارنو» نوشته‌اند که کاملاً ساختگیست. این نام را شاید روزنامه نویسان غربی به او داده باشند از آنجا که تک نامی او برایشان شگفت می‌نموده و هم باشد که خود جدایی خواهان او را چنین نامیده باشند تا کشورهای مسلمان پروای آنان بیشتر کنند.
زندگی

احمد سوکارنو که نام اصلی‌اش کوسنو سوسوردیهاردیو بود در ۲۵ سالگی به جنبش ملی‌گرایی پیوست و یک سال بعد یعنی در سال ۱۹۲۷ میلادی همراه با گروهی از دوستان و هم‌فکران، «اتحادیه ملی‌گرایان اندونزی» را تشکیل داد و به رهبری این حزب که مشی ضدامپریالیستی و ضدسرمایه‌داری داشت برگزیده شد. دو سال بعد بازداشت شد و یک سال را در زندان گذراند. او بار دیگر در سال ۱۹۳۳ در جاکارتا به دست پلیس هلند بازداشت شد و حدود ۱۲ سال تا زمانی که اندونزی به اشغال ژاپن درآمد، در زندان ماند. احمد سوکارنو بعد از آزادی از زندان به خدمت ژاپنی‌ها درآمد و عملاً فرماندار اندونزی تحت اشغال ژاپن شد. سه روز بعد از تسلیم ژاپن در جنگ جهانی دوم، یعنی در ۱۸ اوت ۱۹۴۵ سوکارنو رسماً تشکیل جمهوری اندونزی به عنوان کشوری مستقل را اعلام کرد. بعد از جنگ جهانی دوم، نیروهای بریتانیا وارد اندونزی شده و بخش‌هایی از این کشور را مجدداً به سلطه استعمار هلند بازگرداند که منجر به ناآرامی‌ها و درگیری‌های طولانی شد؛ تا نهایتاً پنج سال بعد در سال ۱۹۵۰، اندونزی توانست استقلال کامل و واقعی به دست آورد و احمد سوکارنو به عنوان «پدر ملت» شناخته شود. در آن زمان مردمان دنیا به او لقب 《هیتلر آسیا》داده بودند. تیرماه ۱۳۴۲، مجلس اندونزی که از سوکارنو حرف‌شنوی کامل داشت، او را به عنوان رئیس‌جمهوری مادام‌العمر کشور تعیین کرد. اما سرنوشت ریاست‌جمهوری سوکارنو قرار بود به گونه دیگری رقم بخورد. در اکتبر ۱۹۶۱ از سیندی آدامز، روزنامه‌نگار آمریکایی خواسته شد که با سوکارنو، رئیس‌جمهور اندونزی مصاحبه ای اختصاصی داشته باشد. همچنین پس از اتمام مصاحبه سوکارنو از سیندی آدامز درخواست کرد تا برای نوشتن زندگی‌نامه او به اندونزی بازگردد. در سال ۱۹۶۵ کتاب 《سرگذشت سوکارنو》 به روایت سیندی آدامز منتشر شد. در سحرگاه اول اکتبر ۱۹۶۵، گروهی از افسران گارد ریاست جمهوری، شش نفر از ژنرال‌های ارشد ارتش را از رختخواب بیرون کشیده و به قتل رساندند. پس از این واقعه، سوهارتو، با حمایت دولت‌های غربی، کودتا کرد و کنترل کشور را به دست رفت. در پیِ این کودتا که به «جنبش 30 سپتامبر» معروف شد، کودتاچیان، با پشتبانی سی‌آی‌اِی و سرویس‌های اطلاعاتیِ بریتانیا، به سرکوب چپ‌گرایان پرداخته و بین پانصد هزار تا یک میلیون تَن را به قتل رساندند.   دوازدهم مارس ۱۹۶۷، شورای مشورتی خلق یا مجلس اندونزی، به خلع سوکارنو از ریاست جمهوری رای داد و نقطه پایانی گذاشت بر چهار دهه فعالیت سیاسی مردی که زمانی پدر ملت شناخته می‌شد. سوکارنو ۲۱ ژوئن ۱۹۷۰، بعد حدود سه سال حبس خانگی، در خانه خود در جاکارتا در سن ۶۹ سالگی درگذشت.
اقدامات

بعد از نزدیک به چهل سال مبارزه سیاسی و به جاگذاشتن تأثیر شگرف در فرهنگ و سیاست اندونزی، احمد سوکارنو که از بنیانگذاران جمهوری اندونزی و نخستین رئیس‌جمهوری این کشور بود، سال‌های پایانی زندگی‌اش را در حبس خانگی گذراند. از جمله اقدامات او در دورهٔ ریاست جمهوری، تأسیس جنبش عدم تعهد بود.
وقایع

اندونزی به رهبری وی از هلند و ژاپن استقلال یافت. او بین سال‌های ۱۹۴۵ تا ۱۹۶۷ رئیس‌جمهور اندونزی بود. اندونزی تا سال ۱۹۴۲ میلادی مستعمرهٔ هلند بود و در زمان جنگ جهانی دوم، از ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۵ به اشغال ژاپن درآمد. اندونزی به رهبری سوکارنو و محمد حتی در سال ۱۷ اوت ۱۹۴۵ از استقلال یافت. نیروهای هلندی در ۱۹۴۹ با اعزام چترباز، پایتخت اندونزی را تصرف کردند و سوکارنو را به اسارت گرفتند. با فشار شوروی و سازمان ملل سوکارنو آزاد شد و هلند به استقلال اندونزی رأی داد. محمد سوهارتو در سال ۱۹۶۷ با یک کودتای نظامی احمد سوکارنو را از قدرت برکنار کرد.
فرودگاه والت دیزنی ورلد

فرودگاه والت دیزنی ورلد  (به انگلیسی: Walt Disney World Airport) یک فرودگاه خصوصی با کد یاتا DWS است . این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد .
جهانی‌سازی در چین

جهانی‌سازی در چین بحثی است پیرامون تاریخ جهانی‌شدن در کشور چین که تأثیرات اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی که در میان جامعه مردم چین نهادینه‌شده‌است را شامل می‌شود.
دودمان‌های اولیه و جاده ابریشم

نخستین نمونهٔ تاریخی از اشتغال چین در بین‌المللی‌گرایی در طول فرمانروایی دودمان هان نمود یافت. در زمان آغاز دودمان هان، هون‌ها در حال حمله به مرزهای هان بودند و سعی داشتند ثروت‌ها را غارت کنند. امپراتور وو هان تصمیم گرفت تا اتحاد کشوری به‌نام دایوژی را به دست آورد تا این دو کشور به همراه هم بتوانند در مقابل هون‌ها مبارزه کنند. امپراتور وو برای دستیابی به این اتحاد چانگ چیان را به غرب اعزام کرد تا ارتباطاتی اقتصادی و فرهنگی برقرار کند. در تاریخ ثبت شده‌است که در طول دودمان هان، چهار مسیر ارتباطی میان چین و اروپا وجود داشته‌است. این مسیرها شامل مسیر زمینی شمالی، مسیر زمینی مرکزی، مسیر دریای جنوبی، و مسیر دوردست دریای جنوبی بودند. مشهورترین مسیر در میان این مسیرها، مسیر زمینی مرکزی یا همان جاده ابریشم باستانی است. این مسیر دربرگیرندهٔ شبکه‌ای از جاده‌های کشیده‌شده از شمال غربی چین تا دروازه‌های سوریه و دریای سیاه بود که از میان آبادی‌های ترکستان و شمال پارس عبور می‌کرد. جادهٔ ابریشم برای امپراتورهای چینی قابل توجه بود، چرا که امکان تسلط بر آسیای مرکزی را به واسطهٔ توسعهٔ منابع، و همچنین امکان دستیابی به بازاهایی برای صادرات ارزشمندترین منابع چین را برای آنان فراهم می‌کرد.
در خلال دودمان تانگ، عصر جدیدی از شهری‌سازی و تجارت دریایی ظهور کرد. به‌عنوان مثال، توسعهٔ چانگ‌آن، پایتخت دودمان تانگ، این شهر را به یکی از بزرگ‌ترین شهرها در آن زمان تبدیل کرد. تا سال ۷۴۲ میلادی جمعیت این شهر تقریباً به دو میلیون نفر رسید و سرشماری‌ها نشانگر این بودند که ۵٬۰۰۰ فرد خارجی در این شهر زندگی می‌کنند: ترک‌ها، ایرانی‌ها، هندی‌ها و ملت‌های دیگری که در طول جادهٔ ابریشم زندگی می‌کردند.
دودمان سونگ تمرکز جادهٔ ابریشم را از تکیه بر تجارت بومی به تکیه بر سازگاری صلح‌آمیز تغییر داد. تجارت در آن زمان بواسطهٔ یک ناوگان بازرگانی بزرگ پشتیبانی می‌شد و وظیفهٔ دفاع از این ناوگان بر عهدهٔ یک نیروی دریایی امپراتوری بود؛ مسیرهای طولانی دوردست به سمت خاورمیانه، هند و سواحل آفریقا اکنون با راحتی بیشتری در دسترس بودند. در طول این دوران، حکومت با توجه به تهدیدهای نظامی در مرز شمالی، شروع به وضع قوانین سخت‌گیرانه‌ای برای تجارت خارجی کرد. جهت پایش روند گردش کالاها در تجارت بین‌المللی، دیوان کشتیرانی بازرگانی جهت دریافت مالیات از کشتی‌های بازرگانی که از منطقه گذر می‌کردند، تشکیل شد. علاوه بر این، تمرکز تجارت بین‌المللی بر مبادلات فرهنگی کمتر شد و به جای آن به‌عنوان یک ضرورت برای رشد اقتصاد چین در نظر گرفته‌شد.
چین مدرن > سده بیستم میلادی

تلاش‌های چین برای برقراری تعادل میان امور تحصیلی در زمینه‌های اقتصادی و سیاسی-اجتماعی خود ریشه در کشمکش‌های اواخر دودمان چینگ، تحت تهدید تهاجم خارجی مدرن‌سازی و بقای ملی دارد. این وضعیت دشوار در طول زمان استقرار جمهوری چین (۱۹۱۲–۴۹) و جمهوری خلق چین، و سپس در میان وارثان آن‌ها و دوران مدرن ادامه یافت.
جوامع قدیمی‌تر ناچار بودند تا مؤسسات و دیدگاه‌های جهانی خود را جهت انطباق با مدل‌های مدرن سیستم دولت ملی، به‌طور اساسی مورد بازبینی قرار دهند؛ این تنظیم مجدد در چین پس از سال ۱۹۴۹ در درون این کشور صورت گرفت. پس از اعتراضات میدان تیان‌آن‌من در سال ۱۹۸۹، دولت چین در حالی که همزمان به فرونشاندن روند ازدیاد عقاید دموکراتیک در کشور مشغول بود، اصلاحات متعددی را برقرار کرد که با هدف افزایش رشد اقتصادی شکل گرفته‌بودند. از نظر حزب کمونیست چین (CCP یا CPC)، دموکراسی به بی‌ثباتی سیاسی منجر می‌شد که مانعی برای توسعهٔ اقتصادی محسوب می‌شود؛ بسیاری از مردم چین به این نظر باورمند هستند.
در سال ۱۹۸۹ چین دارای بیشترین جمعیت در جهان بود، اما تولید ناخالص داخلی آن تنها در جایگاه نهم جهان قرار داشت؛ و حتی پس از گذشت بیست و پنج سال، اقتصاد این کشور موفق شد تنها به ردهٔ دوم دست یافته و پس از ایالات متحده آمریکا قرار گیرد. این افزایش عظیم در توسعهٔ اقتصادی بدون هزینه نبوده‌است، زیرا با وجود اینکه اصلاح اقتصادی و جهانی‌سازی، ثروت بی‌سابقه‌ای را برای چین به‌همراه داشت، اما انتشار مهیب آلاینده‌های کربن دی‌اکسید را هم برای این کشور در پی داشت.
چین مدرن > سده بیست و یکم میلادی

چین از سال ۲۰۰۵ بیش از ۵۶ میلیارد دلار در آفریقای سیاه هزینه کرده و سرمایه‌گذاری‌های قابل توجهی در صنایع نفتی، پلاتینیوم، مس، نیکل و منگنز، و همچنین سایر صنایع استخراجی داشته‌است. تجارت دوجانبهٔ چین با کشورهای آفریقایی از ۱۰ میلیارد دلار در سال ۲۰۰۰ به ۱۲۵ میلیارد دلار در سال ۲۰۱۰ افزایش یافته‌است و در آن زمان بنا بوده‌است که تا سال ۲۰۱۵ به ۳۰۰ میلیارد دلار رسیده و از ایالات متحده به عنوان بزرگ‌ترین شریک تجاری آفریقا پیشی بگیرد. تجارت چین با آمریکای لاتین نیز با افزایش ۱٬۵۰۰ درصدی بین سال‌های ۲۰۰۰ و ۲۰۱۰ بواسطهٔ وام‌ها و سرمایه‌گذاری‌های مستقیم خارجی، به‌طور چشم‌گیری افزایش یافته‌است. از آنجا که چین با خرید روزانه ۴۰۰٫۰۰۰ بشکه نفت از ایران، و پرداخت هزینه‌ها با ارز یوان جهت بالا بردن ردهٔ ارز یوان در مقابل دلار آمریکا، امکان تبدیل شدن ایران به بزرگ‌ترین شریک تجاری خود را در اختیار ایران قرار داده‌است، در نتیجه این کشور یکی از برندگان اصلی تحریم‌های غرب علیه ایران بوده‌است.
نخستین گام برای انضمام چین به سیستم مالی جهانی بواسطهٔ راه‌اندازی «اتصال سهام شانگهای-هنگ کنگ» و «اتصال سهام شن‌ژن-هنگ کنگ» برداشته شد. شواهد پیشرفت چین پس از پیوستن به سیستم مالی جهانی بسیار است و فراز و نشیب‌های فراوانی را هم برای کشور چین، و هم برای جهان غرب به‌دنبال داشته‌است.
در هنگ کنگ به این علت که افزایش جهانی‌سازی روند افزایش در «چینی‌سازی» را نیز به‌همراه داشته‌است، مبارزات سیاسی متعددی به جریان افتاده‌است. گسترش تجارت جهانی و پایش یکپارچهٔ پروسه سیاسی، باعث تضعیف استقلال و قدرت جوامع داخلی می‌شود و این همان چیزی است که کتاب جهاد در مقابل مک‌ورلد به آن می‌پردازد. هرچه جوامع با سرزمین اصلی چین بیشتر ادغام می‌شوند، به کامیابی بیشتری نیز دست پیدا می‌کنند؛ اما بیشتر این مزایا نصیب بازرگانان سرمایه‌دار و سرآمدان شرکت‌های مختلفی می‌شود که می‌توان آن‌ها را به‌عنوان نمونه‌ای برای سیر صعودی نابرابری درآمد در چین در نظر گرفت.
دگرگونی‌های اقتصادی

از سال ۱۹۸۰، چین متحمل یک سری از سیاست‌های اصلاحی با هدف تبدیل سیستم اقتصادی این کشور از اقتصاد برنامه‌ریزی شده به یک اقتصاد بازار-محور، بواسطهٔ ترکیب برنامه‌ریزی سیستم‌های اقتصادی بر پایه جامعه‌گرایی با یک سازوکار بازاری بر پایه سرمایه‌داری بوده‌است. در کنار این دگرگونی، چهار منطقهٔ ویژهٔ اقتصادی نیز خلق شدند؛ این چهار منطقه، مناطقی از این کشور هستند که تحت تأثیر قوانین متناسب تجاری با هدف افزایش مبادله، سرمایه‌گذاری و ایجاد شغل قرار دارند. پیشگام این روند دنگ ژیائوپینگ بود که برای تبدیل چین به یک کشور آزاد در زمینهٔ اقتصاد شروع به کار کرد، و اقدامات او به این آزادسازی و جهانی‌سازی قابل توجه جدید و امروزی انجامید. در طول دوران میان سال‌های ۱۹۷۸ تا ۲۰۱۲، تولید ناخالص داخلی چین حدود ۹٫۸٪ رشد سالانه را تجربه کرد و حجم تولید ناخالص داخلی آن در طول این دوره ۲۲٫۵ برابر بیشتر شد؛ در حالی که سرانهٔ تولید ناخالص داخلی این کشور نیز با نرخ رشد سالانهٔ ۸٫۵ درصد در طول همین دوره ۱۵ برابر بیشتر شد. تا سال ۲۰۱۰ با گذر از ژاپن به دومین اقتصاد بزرگ جهان بدل شد و همزمان موفق شد در زمینهٔ حجم صادرات از آلمان نیز پیشی گرفته و به بزرگ‌ترین کشور جهان در این زمینه تبدیل شود. از آنجا که درآمد مردم چین هر ۱۰ سال به میزان دو برابر یا حتی تا چهار برابر افزایش یافته‌است، افزایش عظیم تولید ناخالص داخلی در چین به بالا رفتن استانداردهای زندگی برای مردم چین منجر شد. در میان این انفجار اقتصادی، توزیع درآمد در چین به‌طرز چشمگیری افزایش یافت و چین را از یک کشور جامعه‌گرای نسبتاً برابر، به یک کشور بسیار نابرابر تبدیل کرد.
جهانی‌شدن اقتصاد چین، اولویت‌های سیاست‌های ملی این کشور را تغییر داد، و این سؤال را برای سایر کشورهای جهان به‌وجود آورد که مقاصد واقعی آن‌ها در بهترین حالت چه خواهد بود. پیشگام تلاش‌ها برای بالابردن آزادسازی اقتصاد چین کشور ایالات متحده آمریکا بود که با توجه به پیشرفت اقتصادی سریع این کشور، با بازخوردهای متفاوتی روبرو شد. طبیعت تلخ و شیرین ترقی چین به‌عنوان یک قدرت اقتصادی منجر به مطرح شدن این سؤال شد که آیا این کشور از نظام امور بین‌المللی کنونی حمایت خواهد کرد یا آن را به چالش خواهد کشید.
مقایسهٔ ارز کم‌ارزش یوان چین در مقابل دلار آمریکا پرسش‌هایی را به‌وجود آورد که آیا گذار به یک نرخ تبادل منعطف‌تر برای اقتصاد چین سودمند خواهد بود یا خیر، و بیشتر متخصصان استدلال کردند که هیچ تغییر قابل توجهی در نرخ تبادل لازم نیست و بخش اقتصاد داخلی نیازمند توجه سیاست‌گذاری بیشتری نسبت به بخش بین‌المللی است.
جادهٔ ابریشم که از جنوب اروپا آغاز شده و با عبور از میان سرزمین‌های عربستان، سومالی، مصر، پارس، هند و جاوه به چین می‌رسد.
نیک پین

| نیک پین | نیک پین |
| --- | --- |
زاده: ۱۹۸۴ (۳۹–۴۰ سال)
پیشه: نمایش‌نامه‌نویس، فیلم‌نامه‌نویس
ملیت: بریتانیایی
نیک پین (انگلیسی: Nick Payne؛ زادهٔ ۱۹۸۴) یک نمایش‌نامه‌نویس و فیلم‌نامه‌نویس اهل بریتانیا است.
از جمله آثار او می توان به مجموعهٔ تلویزیونی وندرلاست اشاره کرد.
فرودگاه والادولید

فرودگاه والادولید  (به انگلیسی: Valladolid Airport) (به زبان بومی: Aeropuerto de Valladolid) یک فرودگاه همگانی و نظامی با کد یاتا VLL است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۰۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر والادولید کشور اسپانیا قرار دارد و در ارتفاع ۸۴۶ متری از سطح دریا واقع شده است.
شرکت‌های هواپیمایی و مقصدهای پروازی

| شرکت‌های هواپیمایی | مقصدهای پروازی |
| --- | --- |
ایر اروپا :  فصلی: آلمریا، تنریف شمالی، پالما د مایورکا 
ایبریا ایرلاین  اجرا توسط ایر نوستروم :  فصلی: گرن کناریا، پالما د مایورکا، تنریف شمالی 
رایان‌ایر :  بارسلونا-ال پرات، سن پابلو (آغاز از ۲۹ اکتبر ۲۰۱۷)  فصلی: لانزاروته 
ویولینگ :  بارسلونا-ال پرات
ایالات متحده آمریکا در جنگ جهانی اول

آمریکا رسماً از ۶ آوریل ۱۹۱۷ تا پایان جنگ جهانی اول در این جنگ حضور داشت. پیش از این نیز آمریکا از حامیان اصلی انگلیس و سایر متفقین بود. آمریکا ۴ میلیون نظامی و ۱۱۰ هزار کشته در این جنگ داد.