stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
لیگ قهرمانان اقیانوسیه ۲۰۲۲
مرحله حذفی

مقالهٔ اصلی: مرحله حذفی لیگ قهرمانان اقیانوسیه ۲۰۲۲
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   | نیمه نهایی | نیمه نهایی |  |  | فینال | فینال |
 :  
|   | ۱۴ اوت ۲۰۲۲ | ۱۴ اوت ۲۰۲۲ |  |  |  |  |
|   | ۱۴ اوت ۲۰۲۲ | ۱۴ اوت ۲۰۲۲ |  |  |  |  |
|   |  ونوس | ۴ |  |  |  |  |
|   |  ونوس | ۴ |  |  | ۱۷ اوت ۲۰۲۲ | ۱۷ اوت ۲۰۲۲ |
|   |  هیانگن اسپورت | ۰ |  |  | ۱۷ اوت ۲۰۲۲ | ۱۷ اوت ۲۰۲۲ |
|   |  هیانگن اسپورت | ۰ |  |  |  ونوس | ۰ |
|   | ۱۴ اوت ۲۰۲۲ | ۱۴ اوت ۲۰۲۲ |  |  |  ونوس | ۰ |
|   | ۱۴ اوت ۲۰۲۲ | ۱۴ اوت ۲۰۲۲ |  |  |  اوکلند سیتی | ۳ |
|   |  اوکلند سیتی | ۲ |  |  |  اوکلند سیتی | ۳ |
|   |  اوکلند سیتی | ۲ |  |  |  |  |
|   |  سنترال کوست | ۰  |  |  |  |  |
|   |  سنترال کوست | ۰  |  |  |  |  |
ماز

ماز ممکن است در اشاره به موارد زیر باشد:
پیچراهه
شرکت خودروسازی مینسک
لی جینیو (اسکیت باز سرعت)

لی جینیو (انگلیسی: Li Jinyu؛ زادهٔ ۳۰ ژانویهٔ ۲۰۰۱) اسکیت‌باز سرعت اهل چین است.
جنویو

| قدیس‌شدن جنویو | قدیس‌شدن جنویو |
| --- | --- |
زادهٔ: c. 419–422 نانتر
درگذشتۀ: ۵۰۲–۵۱۲ (سن ۷۹–۹۳) پاریس
تکریم‌شده در: کلیسای کاتولیک کلیسای ارتدکس شرقی
قدیس‌شدن: Pre-congregation
بزرگداشت: ۳ ژانویه
جنویو (فرانسوی: Geneviève‎؛ حدود ۴۱۹–۴۲۲ – ۵۰۲–۵۱۲ (سن ۷۹–۹۳)) قدیس مسیحی اهل فرانسه بود و یکی از دو قدیس حامی شهر پاریس در کلیسای کاتولیک و کلیسای ارتدکس شرقی محسوب می‌شود. روز تقدیس از وی در تقویم قدیسین ۳ ژانویه است.
آبادان، کبوک

Village در 23x15px|border |alt=|link= ترکیه
| Abadan | Abadan |
| --- | --- |
Village: Village
AbadanLocation in Turkey: AbadanLocation in Turkey
مختصات: ۴۰°۰۷′ شمالی ۳۲°۵۲′ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۱۱۷°شمالی ۳۲٫۸۶۷°شرقی﻿ / 40.117; 32.867: مختصات: ۴۰°۰۷′ شمالی ۳۲°۵۲′ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۱۱۷°شمالی ۳۲٫۸۶۷°شرقی﻿ / 40.117; 32.867
استان‌های ترکیه: استان آنکارا
District: Çubuk
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
آبادان، کبوک (به لاتین: Abadan, Çubuk) در ترکیه است که در استان آنکارا واقع شده‌است.
اودرتزو

مکان
| اودرتزو | اودرتزو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
اودرتزو: اودرتزو
Piazza Grande (Main Square).: Piazza Grande (Main Square).
ناحیه: ونتو
استان / شهرستان: استان ترویزو (TV)
دهستان: Camino، Colfrancui, Faè, Fratta, Rustignè, Piavon
حکومت: حکومت
 • شهردار: Maria Scardellato
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۲ کیلومتر مربع (۱۶ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۴ متر (۴۶ فوت)
جمعیت (۱ ژانویه ۲۰۱۵): جمعیت (۱ ژانویه ۲۰۱۵)
 • کل: ۲۰۴۱۳
 • تراکم: ۴۹۰/کیلومتر مربع (۱۳۰۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Opitergini
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: ۳۱۰۴۶
پیش‌شماره تلفن: ۰۴۲۲
قدیس پشتیبان: San Tiziano
روز قدیس: 16 January
وبگاه: وبگاه رسمی
اودرتزو (به ایتالیایی: Oderzo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ترویزو واقع شده‌است.
خصوصیات

اودرتزو ۴۲ کیلومترمربع مساحت و ۲۰٬۴۱۳ نفر جمعیت دارد و ۱۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ولادیمیر آگاپوف

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۱۸ نوامبر ۱۹۳۳
زادگاه:  مسکو
تاریخ مرگ:  ۲۱ مهٔ ۲۰۲۴ (۹۰ سال)
پست:  مهاجم
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۵۱–۱۹۵۲:  اسپارتاک مسکو
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۵۳–۱۹۵۴ |  اسپارتاک مسکو |  ۱۴ |  (۲) |
| ۱۹۵۵–۱۹۵۶ |  زسکا مسکو |  ۴۴ |  (۱۳) |
| ۱۹۵۷–۱۹۵۹ |  زسکا مسکو |  ۴۴ |  (۹) |
| ۱۹۶۰ |  زسکا مسکو |  ۱ |  (۰) |
| ۱۹۶۱ |  آنهالت نائون |   |   |
| ۱۹۶۳–۱۹۶۶ |  ستاره سرپوخوف |   |   |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۵۸ |  تیم ملی فوتبال شوروی |  ۱ |  (۰) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۱۹۷۳–۱۹۷۴:  باشگاه فوتبال زسکا مسکو
۱۹۷۸:  زسکا مسکو (مدیر)
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
ولادیمیر آگاپوف (انگلیسی: Vladimir Agapov; ۱۸ نوامبر ۱۹۳۳ – ۲۱ مهٔ ۲۰۲۴) بازیکن و مربی فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی بود. او در ۲۱ مه ۲۰۲۴ در سن ۹۰سالگی درگذشت.
وی در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده است.
برده بل

مکان
| برده بل | برده بل |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
برده بل: برده بل
مختصات: ۳۳°۴۱′۳۳″ شمالی ۴۶°۴۱′۲۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۶۹۲۵۰°شمالی ۴۶٫۶۹۱۳۹°شرقی﻿ / 33.69250; 46.69139: مختصات: ۳۳°۴۱′۳۳″ شمالی ۴۶°۴۱′۲۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۶۹۲۵۰°شمالی ۴۶٫۶۹۱۳۹°شرقی﻿ / 33.69250; 46.69139
استان: ایلام
شهرستان: چرداول
بخش: بخش مرکزی
دهستان: شباب
جمعیت: ۲۰۸ نفر (سرشماری ۹۵)
برده بل، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان چرداول در استان ایلام ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان شباب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۰۴ نفر (۶۴خانوار) بوده‌است.
قربانعلی آهی

| قربانعلی آهی | قربانعلی آهی |
| --- | --- |
وزیر دادگستری ایران: وزیر دادگستری ایران
دوره مسئولیت ۲۳ تیر ۱۳۱۹ – ۱۳۲۱: دوره مسئولیت ۲۳ تیر ۱۳۱۹ – ۱۳۲۱
پادشاه: رضا شاه و محمدرضا شاه پهلوی
نخست‌وزیر: علی منصورمحمدعلی فروغیعلی سهیلی
پس از: محمد سروری (سرپرست)
وزیر طرق و شوارع (راه): وزیر طرق و شوارع (راه)
دوره مسئولیت ۲۸ دی ۱۳۱۴ – دی ۱۳۱۷: دوره مسئولیت ۲۸ دی ۱۳۱۴ – دی ۱۳۱۷
پادشاه: رضا شاه پهلوی
نخست‌وزیر: محمود جم
پس از: علی منصور
پیش از: محمد سجادی (سرپرست)
سفیر کبیر ایران در اتحاد شوروی: سفیر کبیر ایران در اتحاد شوروی
دوره مسئولیت ۱۳۲۱ – ۱۳۲۵: دوره مسئولیت ۱۳۲۱ – ۱۳۲۵
پادشاه: محمدرضا شاه پهلوی
پس از: محمد ساعد
پیش از: مظفر فیروز
دوره مسئولیت ۱۳۱۲ – دی ۱۳۱۴: دوره مسئولیت ۱۳۱۲ – دی ۱۳۱۴
پادشاه: رضا شاه پهلوی
نخست‌وزیر: محمدعلی فروغی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۲۶۲ خورشیدی تهران
درگذشته: تاریخ نامعلوم تهران
ملیت:  ایران
فرزندان: زهره، هوشنگ
محل تحصیل: دانشگاه دولتی مسکو
پیشه: دیپلمات و دولتمرد
قربانعلی آهی زاده (۱۵ ماه جدی (بهمن) ۱۲۶۲ طهران) دیپلمات و دولتمرد ایرانی بود. وی دو دوره ریاست وزارت دادگستری و یک دوره ریاست وزارت راه و وزارت اقتصاد ملی را بر عهده داشت. آهی به زبان انگلیسی و روسی تسلط داشت.
خانواده و تحصیلات

آهی از یک خانواده ای در طهران به دنیا آمد. پدرش آقا نصرالله خان (خان دروازه شمیران) در ناحیه دو دولت مقابل پارک امین الدوله، سفیر کبیر سفارت ایران در روسیه بود. خودش نیز در سال ۱۲۸۶ خورشیدی برای ادامه تحصیل به مسکو رفت و در سال ۱۲۹۶ با لیسانس قضائی و حقوق بين‌الملل به طهران بازگشت. مدتی در مدرسه سیاسی به تدریس مشغول بود.
کارگزاران وزارت خارجه مسئولیت رسیدگی به امور حقوقی و قضائی اتباع بیگانه را به عهده داشتند. در ۲۶ خرداد ۱۳۰۲ که دکتر حکیم‌الدوله وزیر معارف شد، قربانعلی آهی را معاون خود کرد. مستشاری دیوان عالی کشور شغل بعدی وی بود.
وزارت راه

وی در ۲۸ دی ۱۳۱۴ پس از آنکه علی منصور وزیر طرق (راه) مغضوب شد و تحت پیگرد قضائی قرار گرفت، جانشین او شد. در دوران وزارت او بود که خط آهن در سی‌ام بهمن ۱۳۱۵ به تهران رسید و این مناسبت در مراسم بزرگی گرامی داشته شد.
در مهر ۱۳۱۷ نام وزارت طرق و شوارع به وزارت راه تغییر یافت. در دی آن سال آهی از وزارت کناره گرفت و دلیل این کناره‌گیری، کسالت عنوان شد.
او در ۲۳ تیر ۱۳۱۹ به دولت بازگشت و در کابینه علی منصور وزارت دادگستری را عهده‌دار شد.
همچنین به دستور قربانعلی آهی، جاده دماوند در آن زمان و با نام خیابان دماوند در عصر حاضر به طرف شرق تهران و هتل روستای آبعلی ساخته شد.
وزارت دادگستری

اقدام مهم آهی به عنوان وزیر دادگستری که اعتراض برانگیخت، به تصویب رساندن لایحه‌ای برای فروش زمین‌های کشاورزی وقفی در چهاردهم اردیبهشت ۱۳۲۰ بود. بنابر این قانون دولت بجز املاکی که تولیت آنها با شاه عصر است، مانند آستان قدس و املاکی که وقف بر آستانه رضوی و مسجد گوهرشاد و آستانه قم و حضرت عبدالعظیم و شاه چراغ و شاه نعمت‌الله والی یا بیمارستان‌ها شده‌اند، همه زمین‌های کشاورزی وقف عام را می‌فروخت تا هزینه «تأسیسات خیریه و اجتماعی» (مانند بیمارستان‌ها و آموزشگاه‌ها) کند، موقوفات خاصه نیز در حکم املاک شخصی به‌شمار می‌رفت و متولیانشان حق فروش آنها را پیدا کردند.
پس از کناره‌گیری رضا شاه از سلطنت، همان نمایندگانی که به این قانون رأی داده بودند به آن اعتراض کردند و ۵۹ نماینده به سخنگویی سهام‌السطان بیات در ششم مهر ۱۳۲۰ طرحی برای لغو آن در دستور کار مجلس گذاشتند.
پس از اشغال ایران در شهریور ۱۳۲۰ که به نخست‌وزیری محمدعلی فروغی و کناره‌گیری رضا شاه از سلطنت انجامید، آقای فروغی، آهی را در وزارت دادگستری ابقا کرد. به سبب بیماری فروغی، آهی نقش سخنگوی دولت را ایفا می‌کرد و به نمایندگی از فروغی کابینه و برنامه او را در مجلس معرفی کرد و رأی اعتماد گرفت. لوایح دولت را هم او به مجلس می‌برد و از آنها دفاع می‌کرد.
با اینکه محمدرضا شاه فرمانی صادر کرده و دستور آزادی محکومان سیاسی را داده بود، از آنجا که شماری از این محکومان با اتهاماتی غیرسیاسی محاکمه و زندانی شده بودند، آهی ناچار شد لایحه‌ای به مجلس ببرد تا هم امکان آزادی همه این محکومان را فراهم بیاورد. بنابر آماری که او اعلام کرد، مجموع این محکومان ۵۹۱ نفر بودند که ۴۳۸ نفرشان با دستور شاه آزاد شدند، محکومیت ۲۴۷ نفرشان بخشیده شده، ۱۹۱ نفرشان یک درجه تخفیف گرفته بودند و ۱۴۳ نفرشان تا شانزدهم مهر ۱۳۲۰ همچنان در زندان بودند.
در لایحه‌ای که آهی در ۲۴ مهر ۱۳۲۰ به تصویب مجلس رساند، علاوه بر آزادی این زندانیان، امکان اعاده دادرسی برای کسانی که به جرائم دیگری محکوم شده بودند و اعاده حیثیت از این محکومان نیز فراهم آمد.
سفارت در شوروی

پس از فروغی، علی سهیلی هم آهی را در وزارت دادگستری ابقا کرد تا اینکه در سال ۱۳۲۱ آهی سفیر کبیر ایران در شوروی شد و تا سال ۱۳۲۵ در دوران جنگ جهانی دوم و مسائلی که میان ایران و شوروی بر سر تشکیل حکومت خودمختار با حمایت ارتش سرخ در آذربایجان جریان داشت، در مسکو ماند و این آخرین سمت قربانعلی آهی بود.
محصون قرمزی‌گل

| ماهسون قرمزی‌گل Mahsun Kırmızıgül | ماهسون قرمزی‌گل Mahsun Kırmızıgül |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: عبدالله بازنجیر
زادهٔ: ۲۶ مارس ۱۹۶۹ ‏(۵۵ سال) وزیری، خانی، دیاربکر، ترکیه
پیشه‌ها:  خواننده  آهنگساز  ترانه‌سرا  بازیگر  کارگردان  فیلمنامه‌نویس  تهیه‌کننده موسیقی 
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۴–اکنون
همسران:  گلگم خانم (ا. ۱۹۸۹–ج. ۱۹۹۲)  اجه بینِی (ا. ۲۰۱۶–ج. ۲۰۲۲) 
فرزندان: ۲
پیشه موسیقی: پیشه موسیقی
ژانر: فولک آرابسک فانتزی
ساز(ها): باغلاما عود پیانو
ناشر(ان): Güneş Plak (۱۹۸۴–۱۹۸۸) Türküola Müzik (۱۹۸۹) Barış Müzik (۱۹۹۰–۱۹۹۵) Nokta Müzik (۱۹۹۲–۱۹۹۳) Prestij Müzik (۱۹۹۳–۲۰۰۱) Kral Müzik (۱۹۹۵) Popüler Müzik (۲۰۰۲–۲۰۰۴) A1 Müzik (۲۰۰۴–۲۰۰۶) DMC (۲۰۱۱)
 :  
وبگاه: mahsunkirmizigul.com
عبدالله بازِنجیر (ترکی استانبولی: Abdullah Bazencir؛ زادهٔ ۲۶ مارس ۱۹۶۹ دیاربکر کوردستان ترکیه ) با نام مشهور شدهٔ ماهسون قرمزی‌گل (ترکی استانبولی: Mahsun Kırmızıgül) خواننده، آهنگساز، ترانه‌سرا، بازیگر، فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان و تهیه‌کننده  کورد تبار اهل ترکیه است. محصون همچنین به دلیل مشارکتش تا سال ۲۰۰۲ با یکی از شرکت‌های پیشرو تولید موسیقی در ترکیه به نام پرستیز موزیک، به عنوان یک تاجر نیز شناخته می‌شود.
او در سال‌های کنونی بیشتر فعالیت‌های هنری‌اش را در پوشش سینما و تلویزیون به‌نمایش گذاشته است. از آلبوم‌های مشهورش «مغلوب نشدم» (به ترکی استانبولی: Yıkılmadım)، «گوش بده» (به ترکی استانبولی: Dinle) و «زرد زرد» (به ترکی استانبولی: Sarı Sarı) را می‌توان نام برد.
زندگی شخصی

محصون، در سال ۱۹۸۹ در سن ۲۰ سالگی با یکی از رقصنده‌های سابق به نام گلگم خانم ازدواج کرد. این زوج در سال ۱۹۹۲ جدا شدند و از این ازدواج صاحب یک پسر به نام محمود شد. بعد از آن در سال ۱۹۹۵ هم با صدا سایان یک نامزدی ناموفق داشت. در سال ۲۰۱۱ وی با مینه چانگال یک نامزدی ناموفق داشت.[نیازمند منبع] قرمزی‌گل در ۲۰۱۶ با یک وکیل ترکیه‌ای ساکن آمریکا به نام اژه بینای ازدواج کرد. حاصل آن یک فرزند دختر است که در ۱۲ آوریل ۲۰۲۲ به طلاق توافقی ختم شد و حضانت کودک به مادر واگذار گردید.
آلبوم‌ها

زخم دل (۱۹۸۴)
به اندازه کافی (۱۹۸۵)
طرد شدم (۱۹۸۶)
طلائی من (۱۹۸۷)
تقسیم نمی‌کنم (۱۹۸۸)
شب‌های استانبول (۱۹۸۹)
این زمانه (۱۹۹۰)
نیلوفر (۱۹۹۱)
میان غصه‌ها (۱۹۹۲)
تو پادشاه عالم هستی (۱۹۹۳)
از ۱۲ آماده خواهم شد/عزیزم (۱۹۹۴)
از دیروز تا امروز (۱۹۹۵)
خوشبخت باشی (۱۹۹۵)
حقوق بشر (۱۹۹۵)
همشهریم عاشقتم (۱۹۹۶)
احساس دلتنگی (۱۹۹۷)
مغلوب نشدم (۱۹۹۸)
خسته شدم (۲۰۰۰)
سرزمینم می‌گرید (۲۰۰۱)
ترانه‌های صدساله (۲۰۰۲)
یک دسته گل سرخ (۲۰۰۳)
زرد، زرد (۲۰۰۴)
گوش کن (۲۰۰۶)
خوش آمدی (۲۰۲۲)
تو را فراموش نمی‌کنم (تک‌آهنگ) (۲٠۲۴)
فیلم‌شناسی > سینما

| سال | عنوان | نقش | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۸۷ | زندگی حرام شد | محصون |  |
| ۲۰۰۷ | فرشته سپید | علی | کارگردان و نویسنده |
| ۲۰۰۹ | خورشید را دیدم | رامو | کارگردان و نویسنده |
| ۲۰۰۹ | بال‌های شب |  | نویسنده |
| ۲۰۱۰ | پنج مناره در نیویورک | فیرات | کارگردان و نویسنده |
| ۲۰۱۴ | فقط تو |  | تهیه‌کننده |
| ۲۰۱۵ | معجزه | بوزات | کارگردان و نویسنده |
| ۲۰۱۷ | انگشت ملکه | حمدالله | کارگردان و نویسنده |
| ۲۰۱۹ | معجزه ۲: عشق | بوزات | کارگردان و نویسنده |
| ۲۰۲۳ | پرستیژ مهم است | محصون | کارگردان و نویسنده |
فیلم‌شناسی > تلویزیون

| سال | عنوان | نقش | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۹۴ | اگر این دنیاست | محصون |  |
| ۱۹۹۶ | این عشق تمام نمی‌شود | محصون |  |
| ۱۹۹۷ | هموطن | داود |  |
| ۱۹۹۸ | زمین‌نخوردم | ییلماز |  |
| ۲۰۰۳ | ظالم | آیاز |  |
| ۲۰۰۵ | تبعید به عشق | هازار عزیزاوغلو |  |
| ۲۰۱۱ | زندگی ادامه دارد |  | دستیار کارگردان و نویسنده |
| ۲۰۱۲ | برایم ناراحت نباش |  | دستیار کارگردان و نویسنده |
| ۲۰۱۲ | پدران و پسران |  | نویسنده |
محاصره قندهار (۱۷۳۸–۱۷۳۷)

با محاصره قندهار (۱۶۰۵–۱۶۰۶) اشتباه نشود.
محاصرهٔ قندهار نبردی بود که بین نادرشاه افشار و هوتکیان از آوریل ۱۷۳۷ تا ۲۴ مارس ۱۷۳۸ روی داد. نادرشاه در این جنگ از قوای بختیاری ایران استفاده نمود و بر هوتکیان غلبه کرد.
محاصره هوتکیان در قندهار توسط ایران افشاری
محاصره قندهار در آوریل سال ۱۷۳۷ از زمانی آغاز شد که ارتش نادرشاه افشار برای سرنگون کردن آخرین دژ هوتکیِ لوی قندهار که زیر چیرگی حسین هوتکی بود به جنوب افغانستانِ امروزی یورش برد. این محاصره در منطقه قندهار رخ داد و تا ۲۴ مارس ۱۷۳۸ که هوتکیان از افشاریان (که خود دربردارنده سربازان افغان از قبیله درانی نیز بود) شکست خوردند، ادامه داشت.
زمینه

پس از بیرون راندن هوتکیان از ایران در سال ۱۷۲۹ میلادی، طهماسب قلی خان قصد حمله به هوتک‌ها و تسخیر قندهار را در سال ۱۷۳۰ را داشت. اما حوادث متعدد این امر را به تعویق انداخت. از آنجایی که حسین هوتک از حمله افشاریان به قندهار می‌ترسید، ابدالی‌های هرات را به شورش برانگیخت، که باعث شد نادر از لشکرکشی خود علیه عثمانی‌ها دست بکشد و هرات را دوباره به امپراتوری صفوی بپیوندد. این کار با سقوط هرات در ۲۷ فوریه ۱۷۳۲ انجام شد.هنگامی که نادر در سال ۱۷۳۶ با عثمانی‌ها صلح کرد، شروع به آماده شدن برای حمله کرد.
محاصره

در بیشترِ زمانِ محاصره، نبردها ناچیز بود زیرا نبود توپخانه سنگینِ نادر سربازان او را مجبور به جایگیری در محاصره شهر استوار قندهار کرد.
نبرد

پس از دستیابی به پادشاهی، وظیفهٔ اصلیِ نظامیِ نادرشاه، شکستِ نهاییِ نیروهای باقیماندهٔ هوتکیان بود که حکومتِ صفوی را به پایان رسانده بودند. او برای آنکه نشان دهد که قندهار، تنها یک پایگاه برای حمله‌ای بزرگ‌تر است، محمدخان ترکمن را در ۱۱ محرم ۱۱۵۰ ه‍.ق/۱۱ مهٔ ۱۷۳۷ م به دربارِ امپراتوری مغول در هند فرستاد تا هشدار دهد که هندیان در مسئولیتِ جلوگیری از فرارِ هوتکیان پناهنده از ایران کوتاهی کردند و شکست خوردند. نادرشاه در ۱۷ رجب ۱۱۴۹ ه‍.ق/۲۱ نوامبر ۱۷۳۶ م، با حرکت از اصفهان، از گُلون‌آباد گذشت، با سپاهی شامل ۸۰٬۰۰۰ تن که اغلب یا احتمالاً همهٔ آنان سواره بودند و نیز سواره نظامی متشکل از چند هزار پیادهٔ جزایرچی سوار بر شتر و اسب‌های کوچک و صدها زنبورکِ حمل‌شده بر شتر و شماری توپِ چرخ‌دار. تهماسب خان جلایر کمی بعد با ۳۰٬۰۰۰ نیروی خراسانی یا اندکی بیشتر به او پیوست. دستهٔ بزرگی هم که پیشتر همراه پیرمحمدخان بلوچ بودند، باید مطابقِ قرار در قندهار به نادرشاه می‌پیوستند. در ۱۸ شعبان ۱۱۴۹ ه‍.ق/۲۲ دسامبر ۱۷۳۶ م، نادرشاه به کرمان رسید و پس از نُه روز تاراجِ شهر به حرکتش ادامه داد و در ۱۸ شوال ۱۱۴۹ ه‍.ق/۱۹ فوریهٔ ۱۷۳۷ م با عبور از بم به قلعهٔ گِرِشک رسید. با فروریختن دیوارهای قلعه توسط توپخانهٔ سپاه، پادگانِ هوتکیان تسلیم شد. سپاه نادرشاه در کرانهٔ غربیِ رودِ اَرْغَنْداب مستقر شد و پس از درگیری‌ای با هوتکیان، از رود گذشتند و در شرقِ قندهار اردو زدند. نوروز در آنجا گذشت. تصمیم نادرشاه ابتدا محاصرهٔ قندهار به‌روش محاصرهٔ بغداد بود. در ۸ ذیحجهٔ ۱۱۴۹ ه‍.ق/۹ آوریل ۱۷۳۷ م، سربازان شهری تازه در جنوب شرقیِ قندهار ساختند که «نادرآباد» نامیده شد. کلاتِ غل‌زایی در تابستانِ همان سال سقوط کرد و یکی از پسرانِ حسین سلطان و نیز محمد سیدال خان تسلیم شدند. رفتارِ نادرشاه با پسرِ حسین سلطان مهربانانه بود، اما محمد سیدال خان را کور کرد. محاصره به درازا کشید. به نادرشاه خبر دادند پیرمحمدخان قصدِ شورش دارد. نادرشاه نیز دو تن را فرستاد تا پیرمحمدخان را اعدام کنند. پس از مدتی کوتاه، سربازانِ پیرمحمد با فرماندهیِ تازه به سپاه نادرشاه پیوستند. در زمستان نادرشاه به والیانِ سراسر ایران پیامی مبنی بر به‌خدمت گرفتنِ ۱۸۰۰۰ نوجوان و جوان میان سنین ۱۳ تا ۲۵ سال فرستاد تا آموزشِ نظامی ببینند و سپس از راه مشهد و هرات به سپاه در قندهار بپیوندند. پیش از رسیدن این گروه، نادرشاه برنامهٔ حملهٔ خویش را تغییر داد و به استحکاماتِ دفاعیِ قندهار حمله کرد. نوروز دوباره از راه رسید. مجدداً حمله به استحکامات از سر گرفته شد.
یورش بختیاری

چون محاصره شدن قندهار قابل پیش‌بینی بود مردم تدارکات فراوانی را در شهرشان که برج و باروی استواری هم داشت، گرد آورده بودند. با اینکه گرسنگی و کمبود خوراک در قندهار، از ماه‌های پایانی سال ۱۷۳۷ آغاز شده بود، تشخیص نادرشاه این بود که تهی شدن شهر از اندوخته‌ها، مدت طولانی به درازا می‌انجامد.
نادر از جایگاه خود در ایران مطمئن نبود. او اگرچه تهماسب دوم را برکنار کرده بود ولی تهماسب همچنان زنده بود و نادر نمی‌خواست با مصروفیت در محاصره از کشور غافل بماند. نادر ۳۰۰۰ نفر از میان زیرشاخهٔ بختیاری‌های لشکرش را برای رهبری هجوم موج انسانی اش بر قندهار برگزید. یک بختیاری به نام
ملا آدینه مصطفی برای رهبری یورش برگزیده شد. نادر در ابتدا سعی داشت با توجه به تهدیدی که با ملا روبروست، او را از شرکت در حمله منصرف کند ولی آدینه پافشاری داشت که شرکت کند.
شب پیش از یورش، نادر شخصاً با بختیاری‌ها سخن گفت و به آنها یادآور شد که در صورت کامیابی در حمله، به آنها ۱۰۰۰ روپیه و بهره‌ای از غنایم شهر داده می‌شود. در ۲۴ مارس، حمله آغاز شد و بختیاری‌ها از جایگاه‌های پنهان شده خود در صخره‌های چهل زینا خارج شدند و به سمت شهر روان شدند.
توپچی‌های هوتکیان در برج‌های محافظت شده شهر موفق به کشتن برخی از مهاجمان شدند اما بسیاری از بختیاری‌ها به دیوارهای شهر رسیدند و از نردبان خود برای بالا رفتن از آن استفاده کردند. نخستین افراد صیدمراد خان اسیوند وکلبی خان اسیوند بودن که صعود کردن و نبرد سنگینی در بالای دیوارهای شهر قندهار انجام دادن.
کم‌کم، بختیاری‌ها توانستند دیوارها را به دست بگیرند و اقدام به بدست آوردن استحکامات درونی شهر کردند. مهاجمان سپس جنگ‌افزارها را در بالای دیوارها بلند کردند و آنها را برای بمباران شهر به کار گرفتند.
هوتکیان برای بازپس‌گیری استحکامات این شهر چندین بار تلاش کردند، ولی با آتش سنگین بختیاری‌ها رویارو شدند.
با ناامید شدن از ادامهٔ نبرد، حسین هوتکی با رها کردن مردم به حال خود، در ارگ قندهار عقب‌نشینی کردند. سپس افشاریان به فرماندهی توپ‌های نصب شده روی دیوارهای شهر اقدام کردند و از این توپها برای بمباران ارگ استفاده کردند. سرانجام، پس از یک روز، در تاریخ ۲۵ مارس ۱۷۳۸، حسین هوتکی و همراهان او را که در ارگ پناه گرفته بود، تسلیم کرد.
سرانجام

نادر شاه سخاوت‌مندانه به نیروهای بختیاری‌ها پاداش داد و شخصاً با کیسه‌ای پر از زر به علیمراد  خان بخشید و به دیگر فرماندهان هم پاداش ویژه ای داد. نادرشاه دستور داد با حسین هوتکی ملایم رفتار شود و به همراه خانوادهٔ اش به مازندران تبعید شود.
گویا او و خانواده‌اش بعداً در جریان کشتارهای زندیِ هوتکیان در شمال ایران به دستور کریم‌خان زند کشته شدند. از سوی دیگر، نادر فرماندهِ اصلی ارتش حسین، محمد سیدالدخان را مشکوک به آشوبگری دانست. پس دستور داد که نابینا شود.
نادرشاه به سربازانش دستور داد تا دژ را ویران سازند که دوباره در آن قدرت نگیرند. شهر قندهار به‌طور سیستماتیک توسط آتش توپخانه ویران شد و ساکنان بازمانده به شهری نو برده شدند که نیروهای افشاری برنامه‌ریزی کردند که در حدود ۶ مایلی جنوب خاوری شهر باستانی ساخته شود.
نادر پس از خود، شهر را نادرآباد نامگذاری کرد. شهر قدیمی مورد استفادهٔ دوباره قرار نگرفت اما ویرانه‌های ارگ قدیمی قندهار تا به امروز می‌توان دید. تسخیر قندهار یک رویداد طنین‌انداز در تاریخ شفاهی بختیاری و به‌طور کلی در فرهنگ لُر است. این رویدادی است که به سنگ محک فرهنگی تبدیل شده است.
نینا لوزس

| 0 | 1 |
| --- | --- |
Løseth in 2008: Løseth in 2008
رشته: Slalom, اسکی مارپیچ بزرگ
باشگاه: Spjelkavik IL
تاریخ تولد: ۲۷ فوریهٔ ۱۹۸۹ ‏(۳۶ سال) السوند, Norway
قد: ۱٫۶۹ متر (۵ فوت ۶ ۱⁄۲ اینچ) 
اولین جام جهانی: 5 February 2006 (age 16)
المپیک: المپیک
تیم‌ها: 1 – (2014)
مدال‌ها: 0
مسابقات جهانی: مسابقات جهانی
تیم‌ها: 4 – (2007, 2009, 2013, 2015)
مدال‌ها: 0
جام جهانی: جام جهانی
فصل‌ها: 9th – (2006–10, '13–16)
بردها: 1
جایگاه‌ها: 4 – (3 SL, 1 GS)
Overall titles: 0 – (22nd in 2014)
Discipline titles: 0 – (10th in SL, 2015)
نینا لوزس(به انگلیسی: Nina Løseth) (زاده ۲۷ فوریه۱۹۸۹) اسکی‌باز نروژی و برنده چند مسابقه بین‌المللی اسکی است.
مسعود جمعه

Kenyan footballer
| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  مسعود جمعه چوکا
زادروز:  ۳ فوریهٔ ۱۹۹۶ ‏(۲۹ سال)
زادگاه:  ایزیولو، کنیا
قد:  ۱٫۸۶ متر (۶ فوت ۱ اینچ)
پست:  مهاجم
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  استقلال
شمارهٔ پیراهن:  ۹۱
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  تیم دوم پادگان ایزیولو
:  باشگاه فوتبال جوانان ایزیولو
:  مرکز مسیحی کامبکیا
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۴ |  شبانه |  ۵ |  (۵) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۶ |  بندری |  ۱۰ |  (۸) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ |  شکر سونی |  ۲۸ |  (۱۵) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۸ |  کاریوبانگی شارکس |  ۳۱ |  (۲۴) |
| ۲۰۱۸ |  کیپ‌تاون سیتی |  ۴ |  (۱) |
| ۲۰۱۸ |  الفجیره |  ۱۰ |  (۴) |
| ۲۰۱۹ |  النصر (بنغازی) |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۹–۲۰۲۰ |  القبائل |  ۱۰ |  (۰) |
| ۲۰۲۰–۲۰۲۳ |  الدفاع الحسنی الجدیدی |  ۵۹ |  (۱۶) |
| ۲۰۲۳ |  → الفیصلی (قرضی) |  ۱۳ |  (۸) |
| ۲۰۲۳–۲۰۲۴ |  الجبلین |  ۱۰ |  (۱) |
| ۲۰۲۴– |  استقلال |  ۳ |  (۱) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۵ |  زیر ۲۳سال کنیا |   |   |
| ۲۰۱۷– |  کنیا |  ۲۲ |  (۸) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۸:۳۲, ۱۸ آوریل ۲۰۲۲ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۲:۰۰, نوامبر ۲۰۲۳ (UTC):  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۸:۳۲, ۱۸ آوریل ۲۰۲۲ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۲:۰۰, نوامبر ۲۰۲۳ (UTC)
مسعود جوما چوکا(زاده ۳ فوریه ۱۹۹۶) بازیکن فوتبال اهل کنیا است که در پست مهاجم برای تیم ملی کنیا و باشگاه فوتبال استقلال در لیگ برتر خلیج فارس بازی می‌کند.
باشگاه‌های حرفه ای > سالهای اولیه

فوتبال را در مدرسه ابتدایی تومانی شروع کرد. سپس تیم در تیم مدرسه متوسطه ایزولو براکتز خود را به مسابقات قهرمانی مدارس بین نظامی کوکاکولا/افکو هدایت کرد، جایی که با پنج گل به عنوان بهترین بازیکن مسابقات انتخاب شد. در این مدت، او همچنین برای ایسیولو یوث اف سی، در دسته پنجم لیگ قهرمانان شهرستان کنیا حضور داشت. سپس به اف کی اف بخش وان پیوست. باشگاه کامبکیا کریستین سنتر اف سی برای مدت کوتاهی قبل از پیوستن مجدد به باشگاه جوانان ایسیولو در فوریه ۲۰۱۴.
باشگاه‌های حرفه ای > فوتبال حرفه

او به زودی توسط تیم ملی سوپر لیگ کنیا شبانه در طی یک استعدادیابی ملی که در کاسارانی برگزار شد، کشف شد.در طول فصل ۲۰۱۴، جوما در مدت سه ماه پنج گل به ثمر رساند، که با دنیس اولیچ، مهاجم افسانه ای کنیایی مقایسه می‌شود. That summer, after being در آن تابستان، جوما پس از پیوند با چندین باشگاه برتر، قراردادی دو ساله با تیم لیگ برتر کنیا بندری امضا کرد. After struggling in the second جمعه پس از کشمکش در نیمه دوم سال، فصل ۲۰۱۵ را با وعده شروع کرد. با این حال، در یک مسابقه در برابر شکر سونی در ماه آوریل، او دچار آسیب دیدگی مچ پا شد که او را به مدت پنج ماه دور نگه داشت. به‌طور تصادفی، این اتفاق درست پس از فراخوانی به تیم ملی زیر ۲۳ سال کنیا رخ داد. او تا سپتامبر به بازی برگشت و به بندری کمک کرد تا فصل را به پایان برساند تا در جایگاه چهارم به پایان برسد. در جریان فینال جام ریاست جمهوری اف کا اف ۲۰۱۵ در دسامبر، جوما هشت دقیقه پس از جایگزینی فرید محمد گلزنی کرد تا پیروزی ۴بر۲ بندری مقابل ناکومات را قطعی کند.
علیرغم نمایش قوی خود پس از بازگشت از مصدومیت، جمعه زمان زیادی برای بازی در نیمه اول فصل ۲۰۱۶ دریافت نکرد، عمدتاً به دلیل خرید دن سرونکوما، ادوین لاواتسا و مشاک کارانی در ژانویه. He made it known through او از طریق رسانه‌های اجتماعی اعلام کرد که قصد دارد تیم دیگری را در نزدیکی پنجره نقل و انتقالات میان فصل پیدا کند. اگرچه مدیر فنی ادوارد اودور سعی کرد این گزارش‌ها را رد کند، جمعه به زودی با سونی شکر مرتبط شد و در نهایت در ژوئن با آنها قرارداد امضا کرد. او اولین گل خود را با تیم جدید خود در ششمین بازی فصل خود در برابر وسترن استیما به ثمر رساند. اقامت او در سونی شکر با «تمایلش به ضربات دیدنی» برجسته شد، که به او کمک کرد سهام خود را در چشم بسیاری از تیم‌های سراسر لیگ بهبود بخشد. او همچنین توجه استنلی اوکامبی سرمربی تیم ملی کنیا را به خود جلب کرد و او را در ماه ژوئن به تیم دعوت کرد.
او در ژانویه ۲۰۱۷ توسط تیم تازه صعود کرده به لیگ برتر کوسه‌های کاریوبانگی انتخاب شد. او در رقابت‌های جام جام ریاست جمهوری ۲۰۱۷ پنج گل به ثمر رساند، از جمله دو گل در نیمه نهایی مقابل سونی شکر تا اولین حضور کوسه‌ها در فینال‌ها را تضمین کند، جایی که در نهایت به ای اف سی لئوپارد شکست خوردند. او همچنین کفش طلای لیگ برتر را با به ثمر رساندن ۱۸ گل به عنوان آقای گل لیگ در آن فصل به دست آورد. و تیم کوسه‌ها در جایگاه سوم قرار گرفت.
باشگاه‌های سوئدی AIK و Jönköpings Södraبه دنبال آن تیم آفریقای جنوبی Bidvest Wits در ژوئیه،اما او توسط کیپ تاون سیتی در ۲ ژانویه ۲۰۱۸.
در ۲۲ سپتامبر، جمعه با باشگاه ورزشی الفجیرهٔ امارات در امارات متحده عربی قرارداد امضا کرد.
در ۲۶ فوریه ۲۰۱۹، جمعه به قهرمان لیبی النصر بنغازیپیوست.
در ۲۹ ژانویه ۲۰۲۳، جمعه به صورت قرضی از دیفا حسنی الجدیدی به باشگاه عربستان سعودی الفیصلی پیوست.۸ ژوئیه ۲۰۲۳، جمعه به باشگاه عربستان سعودی جبلین پیوست.
آمار بازی > بازی ملی

| کنیا> سال | کنیا> بازی | کنیا> گل |
| --- | --- | --- |
| ۲۰۱۷ | ۷ | ۳ |
| ۲۰۱۹ | ۲ | ۰ |
| ۲۰۲۰ | ۳ | ۱ |
| ۲۰۲۱ | ۴ | ۱ |
| ۲۰۲۳ | ۶ | ۳ |
| مجموع | ۲۲ | ۸ |