stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
متیو پرگه

| 0 | 1 |
| --- | --- |
مشخصات فردی: مشخصات فردی
نام کامل: Mathieu Perget
زاده: ۱۸ سپتامبر ۱۹۸۴ ‏(۴۰ سال) مونتوبان، فرانسه
قد: ۱٫۷۶ متر (۵ فوت ۹ اینچ)*
وزن: ۶۲ کیلوگرم (۱۳۷ پوند)
اطلاعات تیم: اطلاعات تیم
تیم فعلی: Rietumu-Delfin
نوع مسابقات: Road
نقش: Rider
تیم(های) آماتور: تیم(های) آماتور
۱۹۹۸–۱۹۹۹: US Montauban Cyclisme 82
۲۰۰۰: CA Castelsarrasin
۲۰۰۱–۲۰۰۴: GSC Blagnac
۲۰۰۵: VC Roubaix
۲۰۱۳: US Montauban Cyclisme 82
۲۰۱۳: CMI-Greenover
 :  
تیم(های) حرفه‌ای: تیم(های) حرفه‌ای
۲۰۰۶–۲۰۱۰: کز دیپارن-ایلس بالئارس
۲۰۱۱–۲۰۱۲: آژ۲آر لا موندیال
۲۰۱۳–: Rietumu-Delfin
 :  
Infobox last updated on ۳ اوت ۲۰۱۳: Infobox last updated on ۳ اوت ۲۰۱۳
متیو پرگه (انگلیسی: Mathieu Perget؛ زادهٔ ۱۸ سپتامبر ۱۹۸۴) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
سبک اوتاگاوا

"اردک‌های ماندارین" اثر هیروشیگه
سبک اوتاگاوا یا اوتاگاواها (歌川派) یکی از سبک‌های اصلی اوکی‌یوئه بود که توسط اوتاگاوا تویوهارو پایه‌گذاری شد.
زمینه

دوره ادو سوّمین دوره از حکومت نظامیان سامورایی در ژاپن است که در سال ۱۶۰۳ در شهر ادو (توکیوی کنونی) پایه‌گذاری شد و در حدود دویست و شصت سال یعنی تا سال ۱۸۶۷ ادامه داشت. هرچند در این دوره ژاپن عملاً با اجرای ساکوکو یا سیاست‌های قطع رابطه با دنیای خارج به کشوری بسته و منزوی بدل شد ولی همین دوره خود دوره اوج شکوفایی و پیدایش سبک‌های ادبی و هنری جدید بود.
اگر تا این زمان ادبیات و هنر به خاطر سطح سواد و معیشت مردم فقط در انحصار طبقه اشراف جامعه بود در دوره ادو به دلایلی چون صنعت چاپ، شکوفایی اقتصادی و گسترش سوادآموزی عمومی که در تمامی ژاپن فراگیر شد به میان مردم آمد و ژاپن شاهد پیدایش سبک‌های جدیدی در ادبیات، نمایش و هنر بود. در نقّاشی هم سبک‌های زیادی ایجاد شد که نقاشی اوکی‌یو معروف‌ترین آنها بود.
واژه اوکی‌یو به معنای جهان فانی و گذران است. از دید دین بودایی تمام لذّت‌های این دنیا را که همیشگی نیستند و از بین می‌روند در برمیگیرد. دوره ادو به خصوص از اواسط تا اواخر آن همراه است با شکوفایی اقتصادی ژاپن بنابراین طبقات مرفّه جدیدی سوای طبقه اشراف یا جنگجویان ظاهر شدند که به شدّت خواهان لذایذ دنیوی بودند. سبک جدید اوکی‌یو هم به زودی دچار دسته‌بندی‌های جدید شد که گروه هنری موسوم به اوتاگاوا از معروفترین آنها است. این گروه در اواخر دوره ادو بوسیله هنرمندی به نام اوتاگاوا تویوهارو ایجاد شد.
هنرمندان سبک اوتاگاوا

اوتاگاوا تویوهارو در سال ۱۷۳۵ در کیوتو متولّد شد و در همین شهر در ابتدا به یادگیری روش نقّاشی‌ای موسوم به کانو پرداخت. او بعدها به ادو (توکیویِ کنونی) آمد و سبکی منحصر به خودش و با نام خودش اوتاگاوا را پایه‌گذاری کرد. اوتاگاوا تویوهارو در سال ۱۸۱۴ در گذشت.
توجّه عمومی به نقّاشی سبک اوتاگاوا به خاطر فعّالیت‌های شاگرد تویوهارو با نام اوتاگاوا تویوکونی است. او در سال ۱۸۲۵ متولّد شد. پدرش استاد کنده‌کاری بر روی چوب و ساختن عروسک چوبی بود. در ابتدا به کشیدن تصویر از چهره افراد زیبا جذب شد امّا بعد از آن به تصویرسازی از بازیگران و عوامل تأتر کابوکی پرداخت که همین باعث شهرت و استحکام این گروه هنری شد.
از میان شاگردان اوتاگاوا تویوکونی، اوتاگاوا کونی‌سادا (۱۷۸۶–۱۸۶۴) مشهورتر از بقیه است. او بهترین شاگرد تویوکونی بود.
سرنجلک

| سرنجلک | سرنجلک |
| --- | --- |
روستا: روستا
سرنجلکموقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانسرنجلکسرنجلک (استان فارس)نمایش نقشه استان فارس: سرنجلکموقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانسرنجلکسرنجلک (استان فارس)نمایش نقشه استان فارس
مختصات: ۳۰°۶′ شمالی ۵۱°۵۴′ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۱۰۰°شمالی ۵۱٫۹۰۰°شرقی﻿ / 30.100; 51.900: مختصات: ۳۰°۶′ شمالی ۵۱°۵۴′ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۱۰۰°شمالی ۵۱٫۹۰۰°شرقی﻿ / 30.100; 51.900
کشور: ایران
استان: فارس
شهرستان: ممسنی
بخش: بخش دشمن‌زیاری
دهستان: دشمن‌زیاری
جمعیت: ۲۲۰ نفر (سرشماری ۹۵)
سرنجلک، روستایی از توابع بخش دشمن‌زیاری شهرستان ممسنی در استان فارس ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان دشمن‌زیاری قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۶۰ نفر (۱۰۹خانوار) بوده‌است.
مارکو یوتوویچ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Marko Jevtović
زادروز:  ۲۴ ژوئیهٔ ۱۹۹۳ ‏(۳۱ سال)
زادگاه:  بلگراد
قد:  ۱٫۹۲ متر (۶ فوت ۳ ۱⁄۲ اینچ)
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال پارتیزان
شمارهٔ پیراهن:  ۲۱
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  Zemun
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۱ |  Srem Jakovo |  ۱۸ |  (۱) |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۲ |  باشگاه فوتبال دینامو مسکو |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۲ |  Sopot |  ۷ |  (۰) |
| ۲۰۱۳ |  Hajduk Kula |  ۱۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۵ |  Novi Pazar |  ۴۵ |  (۳) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۸ |  باشگاه فوتبال پارتیزان |  ۷۳ |  (۸) |
| ۲۰۱۸–۲۰۲۱ |  باشگاه فوتبال قونیه‌اسپور |  ۸۸ |  (۹) |
| ۲۰۲۱–۲۰۲۲ |  باشگاه ورزشی الاهلی قطر |  ۱۰ |  (۰) |
| ۲۰۲۲ |  باشگاه فوتبال پارتیزان |  ۱۳ |  (۱) |
| ۲۰۲۲– |  باشگاه ورزشی غازی عینتاب اف.کی |  ۹ |  (۱) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۵ |  تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال صربستان |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۱۷ |  تیم ملی فوتبال صربستان |  ۱ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۹ سپتامبر ۲۰۲۲.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۳۰ ژانویه ۲۰۱۷:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۹ سپتامبر ۲۰۲۲.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۳۰ ژانویه ۲۰۱۷
مارکو یوتوویچ (سیریلیک صربی: Марко Јевтовић؛ زادهٔ ۲۴ ژوئیهٔ ۱۹۹۳) بازیکن فوتبال اهل صربستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دینامو مسکو و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال صربستان و صربستان بازی کرده‌است.
متیو ویتورث-آیلمر

| بسیار محترم متیو ویتورث-آیلمر | بسیار محترم متیو ویتورث-آیلمر |
| --- | --- |
فرماندار کل کانادا: فرماندار کل کانادا
دوره مسئولیت ۱۸۳۰ – ۱۸۳۵: دوره مسئولیت ۱۸۳۰ – ۱۸۳۵
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۴ مهٔ ۱۷۷۵
درگذشته: ۲۳ فوریهٔ ۱۸۵۰ (۷۴ سال) بلگریویا
ملیت: پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند
پیشه: سیاست‌مدار
خدمات نظامی: خدمات نظامی
وفاداری: بریتانیا
خدمت/شاخه: نیروی زمینی بریتانیا
درجه: سرلشکر
جنگ‌ها/عملیات‌: جنگ‌های انقلاب فرانسه جنگ‌های ناپلئونی جنگ شبه‌جزیره 
جوایز: نشان حمام
متیو ویتورث-آیلمر (انگلیسی: Matthew Whitworth-Aylmer, 5th Baron Aylmer; ۲۴ مهٔ ۱۷۷۵ – ۲۳ فوریهٔ ۱۸۵۰) نظامی و سیاستمدار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
ماچیدا هیساناری

| ماچیدا هیساناری | ماچیدا هیساناری |
| --- | --- |
町田久成: 町田久成
زادهٔ: ۲۷ ژانویهٔ ۱۸۳۸ کاگوشیما
درگذشت: ۱۵ سپتامبر ۱۸۹۷ (۵۹ سال) توکیو
ملیت: ژاپن
دیگر نام‌ها: اوئنو ریوتارو
پیشه: اولین مدیر موزه ملی توکیو
ماچیدا هیساناری (به ژاپنی: 町田久成 Machida Hisanari); ۲۷ ژانویهٔ ۱۸۳۸ – ۱۵ سپتامبر ۱۸۹۷) سامورایی، سیاست‎مدار، قاضی اهل قلمروی ساتسوما در ژاپن بود. او اولین مدیر موزه ملی توکیو بود.
زنان در معماری

بالا از راست به چپ:
جین درو - ماریون ماهونی گریفین
آیلین گری - زها حدید
تعداد زنان در معماری، در طول سالیان متمادی بخاطر تحت‌سلطه بودن این رشته توسط مردان، بسیار کم و در حد استثناء بوده‌است.
تا پایان قرن ۱۹ میلادی زنان عملاً هیچ نقشی در این زمینه بازی‌نکردند. در پایان قرن ۱۹م بعضی مدارس معماری در اروپا (در ابتدا فنلاند) شروع به پذیرفتن زنان در برنامه‌های آموزشی‌شان کردند. تنها در سال‌های اخیر و از هزارهٔ جدید با چند حرکت برجسته شامل دو جایزهٔ پرتیزکر به رسمیت شناخته شدن زنان آغاز شد. اما با وجود این که ۴۰٪ فارغ‌تحصیلان معماری در غرب زن هستند، تنها حدود ۱۲٪ برای مجوز کار درس می‌خوانند.
آغاز

در چند صد سال پیش دو زن به عنوان استثناهای تاریخی نمایان هستند.
آنها نقش مهمی به عنوان معمار بازی کردند. در فرانسه، کاترین بریسکانت (حدود ۱۴۹۴–۱۵۲۶) دارای نفوذ بالایی در ساخت شتو د شناسو در دره لویر و نظارت بر پیشرفت کار بین سال‌های ۱۵۱۳ تا ۱۵۲۱ بود. و در زمانی که شوهرش در جنگ علیه ایتالیا بود تصمیم‌های مهمی معماری می‌گرفت.
در بریتانیا مقدار قابل توجهی نشانه بر این است که بانو الیزابث پیلبراهام (۱۶۳۲–۱۷۰۵) که کارهای معمار هلندی پیتر پوست و همچنین کارهای پالادیو از ونتو ایتالیا و استادترسیزدنز از آلمان را مطالعه کرده‌بود، معمار عمارت ووتون در باکلینگ همشایر و بسیاری بناهای دیگر بود. همچنین گفته شده که او مربی لرد کریستوفر رن یکی از برجسته‌ترین معماران بریتانیا بوده‌است. از آنایی که برای یک زن غیرممکن بود که به معمار بودن اقرار کند، ولبراهام از معماران مرد برای نظارت بر ساخت و ساز استفاده کرد.
حدوداً در پایان قرن ۱۸، یک زن انگلیسی دیگر به نام مَری تاونلی (۱۷۵۳–۱۸۳۹) که توسط لرد جایشا رینالدزآموزش دیه بود، طراحی چندین بنا در رامس‌گیت در جنوب شرقی انگلستان را برعهده داشت. از جملهٔ آن‌ها می‌توان به خانهٔ تاونلی که به عنوان الماس معماری شناخته می‌شود، اشاره کرد.
کاترین بریسکانت: برج شتو د شناسو (۱۵۲۱)
عمارت ووتون، باکلینگ‌همشایر (۱۷۱۴) احتمالاً توسط الیزابث ویلبراهام طراحی شده‌است.
مَری تاونلی: خانه تاونلی، رامس‌گیت (۱۷۸۰)
پیشگامان اولیه

حال یکی دیگر از زنان انگلیسی، سوفی گِرِی (۱۸۱۴–۱۸۷۱)، زن اسقف شهر کیپ، رابرت گری، اثبات کرد که دستیار شایسته‌ای است. نه تنها به شوهرش در کارهای اداری کمک می‌کرد بلکه مهم‌تر از همه با طراحی حداقل ۳۵ کلیسای انگلیکان در آفریقای جنوبی که در بین سال‌های ۱۸۴۸ تا ۱۸۸۰ در سبک بازیابی گوتیک کامل‌شد، او علاقهٔ زیادی را نشان داد.
دختر کالسکه‌ساز کانادایی-فرانسوی، ژوزف پاریسو (۱۸۲۳–۱۹۰۲) تنها از اولین معماران زن در آمریکای شمالی نبود، بلکه یک پیشتاز در معماری شمال غرب ابالات متحده نیز بود. در سال ۱۸۵۶، پارسیو به همراه چند دوست راهبه‌اش از مونترآل، به ونکوور واشینگتن مهاجرت کردند. او یازده بیمارستان، هفت آکادمی، پنج مدرسه برای کودکان سرخ‌پوست و دو یتیم‌خانه در مناطق ایالت واشینگتن امروزی، شمال اورگن آیداهو و مونتانا ساخت.
لوییس بلانچارد بتونی (۱۸۵۶–۱۹۱۳) از واترلو ایالت نیویورک، اولین زن آمریکایی بود که به عنوان یک معمار حرفه‌ای به‌طور رسمی کار می‌کرد. در سال ۱۸۸۱ او دفتر مستقل خود را با مشارکت شوهرش رابرت بتونه در بوفالو باز کرد. و عنوان اولین زن معمار رسمی کشور را به خود اختصاص داد.
یکی دیگر از معماران تازه‌کار در ایالات متحده، املی ویلیامز (۱۸۶۹–۱۹۴۲) از شمال کالیفرنیا بود. در سال ۱۹۰۱ ویلیامز به همراه دوستش لیلیان پالمر به سان‌فرانسیسکو، جایی که در دبیرستان هنرهای مکانیکی کالیفرنیا نقشه‌کشی را آموخت، رفت. با تشویق پالمر، به ساخت شماری خانه و کلبه در منطقه، شامل یک خانهٔ فامیلی در ۱۰۳۷ برادوی در سان‌فرانسیسکو پرداخت.
تیودِیت پاپ ریدل (۱۸۶۸–۱۹۴۶) در یک خانوادهٔ ثروتمند در فارمینگتون کنتیکت بزرگ شد. جایی که او اعضای هیت‌علمی دانشگاه را استخدام کرد تا او را در زمینهٔ معماری آموزش دهند. اولین طراحی‌های او، مانند آن که برای موزهٔ هیل استید (۱۹۰۱) ارائه کرد، توسط شرکت مک‌کیم و مید اند وایت به طراحی‌های کاری تبدیل شد، که برای او یک موقعیت کارآموزی در معماری فراهم نمود. او اولین زن معماری بود که هم در نیویورک و هم در کنتیکت مجوز کسب کرد و در سال ۱۹۲۶ کمک هزینهٔ تحصیلی در مؤسسه معماران آمریکا کسب کرد.
یکی از پیشگامان قابل ذکر از روزهای اولیه، ژوزفین رایت چاپلمن (۱۸۶۸–۱۹۴۳) می‌باشد. چاپلمن هیچ آموزش رسمی در زمینهٔ معماری ندید. اما بعد از طراحی چند ساختمان شرکت خودش را ساخت. همچنین معمار تالار تاکرمن در ووستر ماساچوسات هم به عنوان یکی از ابتدایی‌ترین و موفق‌ترین معماران زن آمریکا شناخته‌می‌شود.
یکی دیگر از موفق‌ترین بازیگران این عرصه مَری کالتر (۱۸۶۹–۱۹۵۸) از اهالی پیتسبورگ بود. بعد از تحصیل در مدرسهٔ طراحی کالیفرنیا در سان‌فرانسیسکو، او در شرکت فرد هاروی استخدام شد، ابتدا برای تکمیل تکالیف طراحی‌داخلی اما بعد از مدت‌کمی برای برداشتن پروژه‌های معماری جاه‌طلبانه شامل تعدادی نمادشهری، هتل و لژ در جنوب غربی با سبک احیای خانه‌سازی سرخ‌پوستی ساخت.
سوفی گری: کلیسای جامع سینت مارک، جرج، جنوب آفریقا
ژوزف پاریسو: آکادمی مشیت الهی، ونکوور، واشینگتن ۱۸۷۳
تیودِیت پاپ ریدل: موزهٔ هیل استید، فارمینگتون، کنتیکت ۱۹۰۱
ژوزفین رایت چاپلمن: تالار تاکرمن، ووستر، ماساچوست ۱۹۰۲
مَری کالتر: هتل لا پوسادا،وینسلو، آریزونا ۱۹۲۹
اولین مدارک دانشگاهی > موقعیت پیشتاز فنلاند

اولین کشوری که زنان در آن اجازه دریافت آموزش‌های معماری و دریافت مدارک آکادمیک را پیدا کردند فنلاند بود. حتی با این که آن‌ها ابتدا عنوان دانشجویان خاص را بر خود داشتند. قدیمی‌ترین مدرک متعلق به سایت هورنبورگ (۱۸۶۶–۱۹۱۶) است. که با «اجازه خاص» در کلاس‌های مؤسسهٔ پلی‌تکنیک هیسینگی از بهار ۱۸۸۸ رفت و در سال ۱۸۹۰ فارغ‌التحصیل شد. اما ظاهراً او به عنوان معمار مستقل عمل نکرد. بقیه فارغ‌التحصیلان مؤسسه پلی‌تکنیک در سال ۱۸۸۰ تا ۱۸۹۰ شامل اینز هولمینگ، ساین لگربورگ، برثا استولن والر استیثا آستمن و ویوی لان هستند. لان(۱۸۷۲–۱۹۶۶) از سال ۱۸۹۳ تا ۱۸۹۶ به مؤسسه رفت و اولین زنی بود که افتخار کار کردن به عنوان معمار مستقل را در فنلاند داشت. در حین فارغ‌التحصیل شدن او بلافاصله شرکت معماری خود را تأسیس کرد. و همراه با آرماس لیندگرن خوابگاه دانشجویی تازه‌ای در هلسینکی (۱۹۱۰)و تئاتر استونیا در تالین (۱۹۱۳) سپس طیف وسیعی از ساختمان‌ها را به صورت فردی طراحی کرد. یکی از آخرین کارهای اون رصدخانه ژئوفیزیکی سودانکیلا بود که در سال ۱۹۵۶ ساخت آن پایان یافت. هیلدا هانگل (۱۸۶۷–۱۹۵۲) از جزایر آلند فنلاند، به عنوان دانشجویی خاص هنگامی که فقط مردان می‌توانستند به این مؤسسه بروند از سال ۱۸۹۱ به تحصیل معماری پرداخت. بخاطر نتایج و نمرات بسیار خوبش به عنوان دانشجویی عادی در سال‌های بعد پذیرفته‌شد و در سال ۱۸۹۴ کار خود را شروع کرد. او ۹۸ بنا در ماریهام پایتخت جزایر آلند ساخت که بیشتر خانه‌ها و خانه‌های روستایی به سبک زینتی سویسی طراحی‌شد. همانند ویوی لان، گاهی از او به عنوان اولین زن معمار در فنلاند یاد می‌کنند.
هیلدا هانگل: ویلای چوبی در ماریهامن، فنلاند (۱۹۸۷)
اولین مدارک دانشگاهی > اولین فارغ‌التحصیلان انگلیسی زبان

فی کلاگ (۱۸۷۱–۱۹۱۸) مهارت‌های معماری خود را توسط یک مربی آلمانی، کسی که به او در مؤسسه پرت در بروکلین نقشه‌کشی را آموزش داد و همین‌طور مارسل دی مونلکوس در آتلیه پاریس کسب کرد. همین‌طور او امیدوار بود که بتواند در یکی از موسسات هنرهای زیبای فرانسه به تحصیل معماری بپردازد. اما بخاطر زن بودنش در خواست او رد شد. اما در نتیجه تلاش‌های او، بعدها این موسسات درهای خود را بر روی زن‌ها باز نمودند. پس از بازگشت او به ایالات متحده، کلاگ در طراحی سالن سوابق در منهتن، قبل از ساخت استودیو شخصی‌اش، شرکت داشت. او پس از آن به طراحی صدها بنا در منطقه نیویورک پرداخت که باعث شد نیویورک تایمز از اون به عنوان «یکی از موفق‌ترین زنان معمار در آمریکا» یاد کند.
جولیا مرگان (۱۸۷۲–۱۹۵۷) از کیلاگ موفق‌تر بود. چرا که احتمالاً اولین زنی بود که از موسسات عالی هنرهای زیبای فرانسه مدرک دریافت کرده‌است. درخواست پذیرش او به‌طور کامل در سال ۱۸۹۶ رد شد، اما او دوباره اقدام کرد. و در سال ۱۸۹۸ موفق به دریافت پذیرش شد. پس از فارغ‌التحصیلی در سال ۱۹۰۱، او به کالیفرنیا بازگشت. جایی که تعداد قابل ملاحظه‌ای ساختمان را به پایان رساند که شامل قصر هرست در سن‌سیمون، که شاهکار او شناخته‌می‌شود، شد.
مری راک‌ول‌هوک (۱۹۷۸–۱۸۷۷) از کنزاس هم به مؤسسه عالی هنرهای زیبای فرانسه رفت جایی که از تبعیض علیه زنان زحر کشید اما در سال ۱۹۰۶ با موفقیت فارغ‌التحصیل شد.
فلورنس مری تیلر در سنین کم همراه با خانواده خود از انگلستان به استرالیا مهاجرت کرد. او در کلاس‌های شبانه کالج فنی سیدنی ثبت‌نام کرد. جایی که او را در سال ۱۹۰۴ به عنوان اولین زنی می‌شناختند که سال‌های آخر معماری را به پایان رسانده‌بود. محل کار او دفتر شلوغ جان بارچم کلمپ بود و سِمت او رئیس بخش نقشه‌کشی مهندسی بوده‌است. سال ۱۹۰۷ با حمایت کلمپ، پذیرش به عنوان اولین عضو زن انیستیتوی معماران نیو ساوس ویلز را درخواست کرد. اما با توجه به مخالفت‌ها، در سال ۱۹۲۰ از او فقط برای حضور در این انجمن دعوت به عمل‌آمد.
ایزابل رابرتس (۱۸۷۱–۱۹۵۵)، اهل میسوری، درس‌خوانده آتلیه مسکورِی چمبرز نیویورک که در دوران تأسیس مدارس هنرهای زیبا فرانسه توسط ایمانوئل لوییس مسکوری تأسیس شد. این آتلیه اولین مکانی در ایالات متحده به حساب می‌آمد که به تدریس تمرین‌های معماری می‌پرداخته‌است و اعتقاد به استعداد زنان در معماری داشته‌است. مسکوری علاقه‌مند بود تا زنان را همراه با هنرجوهای خود به حساب بیاورد. رابرت قبل از همکاری خود با آیدا انا رایان (۱۸۷۳–۱۹۵۰)، در اورلاندوِ فلوریدا به عضویت در تیم‌طراحی فرانک لوید رایت درآمد. رایان اولین زنی بود که از انیستیتوی تکنولوژی ماساچوست (MIT) موفق به اخذ فوق‌لیسانس معماری شد، هرچند سوفیا هایدن بنت (۱۸۶۸–۱۹۵۳) در سال ۱۸۹۰ از آنجا فارغ‌التحصیل شده‌بود.
ساین هورنبورگ: ساین‌لینا (۱۸۹۲) در پری، فنلاند، احتمالاً اولین بنایی که توسط یک معمار زن شایسته ساخته‌شده‌است.
حکیم‌آباد (ریوند)

| حکیم‌آباد | حکیم‌آباد |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۶°۱۱′۳۷″ شمالی ۵۸°۴۴′۱۱″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۱۹۳۶۱°شمالی ۵۸٫۷۳۶۳۹°شرقی﻿ / 36.19361; 58.73639: مختصات: ۳۶°۱۱′۳۷″ شمالی ۵۸°۴۴′۱۱″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۱۹۳۶۱°شمالی ۵۸٫۷۳۶۳۹°شرقی﻿ / 36.19361; 58.73639
کشور: ایران
استان: خراسان رضوی
شهرستان: نیشابور
بخش: مرکزی
دهستان: ریوند
جمعیت: ۱۵۶ نفر (سرشماری ۹۵)
حکیم‌آباد روستایی در دهستان ریوند بخش مرکزی شهرستان نیشابور استان خراسان رضوی ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱۵۶ نفر (۴۸خانوار) بوده‌است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۵ | ۱۴۹ | —     |
| ۱۳۹۰ | ۱۶۱ | ۸٫۱٪+ |
| ۱۳۹۵ | ۱۵۶ | ۳٫۱٪− |
محاصره کوجینیاما

| ن ب ولشکرکشی‌های خاندان تاکدا | ن ب ولشکرکشی‌های خاندان تاکدا |
| --- | --- |
 ناشی نو کیدایرا (۱۵۲۶)  اون نو کوچی (نخستین نبرد شینگن ۱۵۳۶)  سزاوا (۱۵۴۲)  اوئه‌هارا (۱۵۴۲)  کووابارا (۱۵۴۲)  فوکویو (۱۵۴۲)  ناگاکوبو (۱۵۴۳)  کوجینیاما (۱۵۴۴)  تاکاتوئو (۱۵۴۵)  ریوگاساکی (۱۵۴۵)  اوچی‌یاما (۱۵۴۶)  اودایهارا (۱۵۴۶)  محاصره قلعه شیگا (۱۵۴۷)  اوئه‌داهارا (۱۵۴۸)  شیئوجیریتوگه (۱۵۴۸)  فوکاشی (۱۵۵۰)  توئیشی (۱۵۵۱-۱۵۵۰)  کاتسورائو (۱۵۵۳)  کیسو فوکوشیما (۱۵۵۴)  کاننومینه (۱۵۵۴)  ماتسوئو (۱۵۵۴)  نبردهای کاواناکاجیما (۱۵۶۴–۱۵۵۳)  موساشی-ماتسویاما (۱۵۶۳)  کوراگائو (۱۵۶۵)  مینووا (۱۵۶۶)  هاچیگاتا (۱۵۶۸)  حمله به سوروگا (۱۵۷۱-۱۵۶۸)  محاصره اوداوارا (۱۵۶۹)  میماسِه‌توگه (۱۵۶۹)  کانبارا (۱۵۶۹)  هانازاوا (۱۵۷۰)  فوکازاوا (۱۵۷۱)  تونه‌گاوا (۱۵۷۱)  ایوامورا (۱۵۷۲)  عملیات سیجو (۱۵۷۳-۱۵۷۲)  نبرد هیتوکوتوزاکا (۱۵۷۲)  محاصره قلعه فوتاماتا (۱۵۷۲)  نبرد میکاتاگاهارا (۱۵۷۳)  محاصره قلعه نودا (۱۵۷۳، آخرین نبرد شینگن)  محاصره تاکاتنجین (۱۵۷۴)  محاصره قلعه یوشیدا (۱۵۷۵)  نبرد ناگاشینو (۱۵۷۵)  اوموسو  تاکاتنجین (۱۵۸۱)  نبرد تنموکوزان (۱۵۸۲)  محاصره تاکاتو (۱۵۸۲) :  ناشی نو کیدایرا (۱۵۲۶)  اون نو کوچی (نخستین نبرد شینگن ۱۵۳۶)  سزاوا (۱۵۴۲)  اوئه‌هارا (۱۵۴۲)  کووابارا (۱۵۴۲)  فوکویو (۱۵۴۲)  ناگاکوبو (۱۵۴۳)  کوجینیاما (۱۵۴۴)  تاکاتوئو (۱۵۴۵)  ریوگاساکی (۱۵۴۵)  اوچی‌یاما (۱۵۴۶)  اودایهارا (۱۵۴۶)  محاصره قلعه شیگا (۱۵۴۷)  اوئه‌داهارا (۱۵۴۸)  شیئوجیریتوگه (۱۵۴۸)  فوکاشی (۱۵۵۰)  توئیشی (۱۵۵۱-۱۵۵۰)  کاتسورائو (۱۵۵۳)  کیسو فوکوشیما (۱۵۵۴)  کاننومینه (۱۵۵۴)  ماتسوئو (۱۵۵۴)  نبردهای کاواناکاجیما (۱۵۶۴–۱۵۵۳)  موساشی-ماتسویاما (۱۵۶۳)  کوراگائو (۱۵۶۵)  مینووا (۱۵۶۶)  هاچیگاتا (۱۵۶۸)  حمله به سوروگا (۱۵۷۱-۱۵۶۸)  محاصره اوداوارا (۱۵۶۹)  میماسِه‌توگه (۱۵۶۹)  کانبارا (۱۵۶۹)  هانازاوا (۱۵۷۰)  فوکازاوا (۱۵۷۱)  تونه‌گاوا (۱۵۷۱)  ایوامورا (۱۵۷۲)  عملیات سیجو (۱۵۷۳-۱۵۷۲)  نبرد هیتوکوتوزاکا (۱۵۷۲)  محاصره قلعه فوتاماتا (۱۵۷۲)  نبرد میکاتاگاهارا (۱۵۷۳)  محاصره قلعه نودا (۱۵۷۳، آخرین نبرد شینگن)  محاصره تاکاتنجین (۱۵۷۴)  محاصره قلعه یوشیدا (۱۵۷۵)  نبرد ناگاشینو (۱۵۷۵)  اوموسو  تاکاتنجین (۱۵۸۱)  نبرد تنموکوزان (۱۵۸۲)  محاصره تاکاتو (۱۵۸۲) 
محاصره کوجین‌یاما (انگلیسی: Siege of Kojinyama) در سال ۱۵۴۴ تاکدا شینگن به تهاجم خود به دره ایما ولایت شینانو ادامه داد و قلعه کوجینیاما را از خاندان توزاوا گرفت.
مارچیکیتا

دریاچه چیکیتا یا دریاچه آنسه نوزا
دریاچه چیکیتا  یا دریاچه آنسه نوزا (به اسپانیایی: Mar Chiquita به معنای دریای کوچک) دریاچه‌ای در مرکز آرژانتین و شمال شرق ایالت کوردوبا (آرژانتین) می‌باشد که بزرگترین دریاچه آب شور طبیعی کشور است. این دریاچه در حدود ۸۰ کیلومتر طول و ۴۵ کیلومتر عرض دارد.
به واسطه عمق کم (۱۰ متر)، میزان آب در سطح دریاچه بین ۲۰۰۰ تا ۴۵۰۰ کیلومتر مربع متغیر است . رودخانه‌های دولسه و سالادیو که در شمال، ( سانتیاگو دل استرو ) به هم می‌پیوندند مهم‌ترین رودهایی هستند که به این دریاچه می ریزند. رودهای پریمرو و سگوندو نیز به‌طور بی قاعده از جنوب غرب آن را تغذیه می‌کنند. زمین‌های اطراف دریاچه را تالاب‌هایی تشکیل می دهد که زیستگاه پرندگان آبی می‌باشد.
چندین جزیره در این دریاچه دیده می‌شود که بزرگترین آن‌ها جزیره مدانو با ۲۰۰۰کیلومتر طول و ۱۵۰ کیلومتر عرض است .
سایر مشخصات

ارتفاع از سطح دریا : ۶۶ متر
میزان شوری: ۴۰ تا ۲۵۰ گرم در لیتر (بین فصول مرطوب و خشک)
نوع دریاچه:شور
متینگن

| متینگن   | متینگن   |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: نوردراین-وستفالن
منطقه اداری: مونستر
ناحیه: Steinfurt
حکومت: حکومت
 • شهردار: Christina Rählmann
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۰ کیلومتر مربع (۲۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۷۴ متر (۲۴۳ فوت)
جمعیت (2013-12-31): جمعیت (2013-12-31)
 • کل: ۱۱٬۶۴۴
 • تراکم: ۲۹۰/کیلومتر مربع (۷۵۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: 49497
کدهای شماره‌گیری: 05452
پلاک خودرو: ST
وبگاه: www.mettingen.de
متینگن (به آلمانی: Mettingen) یک شهر در آلمان است که در Steinfurt واقع شده‌است. متینگن ۱۲٬۲۷۷ نفر جمعیت دارد.
محوطه بره زا

| محوطه بره زا | محوطه بره زا |
| --- | --- |
نام: محوطه بره زا
کشور: ایران
استان: استان ایلام
شهرستان: شهرستان چرداول
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: محوطه باستانی
دیرینگی: دوره تاریخی
دورهٔ ساخت اثر: دوره تاریخی
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۶۸۹۳
تاریخ ثبت ملی: ۳۰ دی ۱۳۸۵
محوطه بره زا مربوط به دوره تاریخی است و در شهرستان چرداول، بخش مرکزی، دهستان شباب، روستای طاق گاورین واقع شده است. این اثر در تاریخ ۳۰ دی ۱۳۸۵ با شمارهٔ ثبت ۱۶۸۹۳ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مانوشی چیلار

| مانوشی چیلار | مانوشی چیلار |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۴ مهٔ ۱۹۹۷ ‏(۲۷ سال) جهاجار، هاریانا، هند
ملیت: هندی
پیشه: بازیگر، مدل و ملکه زیبایی
مانوشی چیلار (به انگلیسی: Manushi Chhillar) (زاده ۱۴ می ۱۹۹۷) بازیگر، مدل و ملکه زیبایی هندی است.
او به نمایندگی از هند در مسابقات دوشیزه دنیا در سال ۲۰۱۷ شرکت کرد و برنده شد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به پریتویراج، خانواده بزرگ هندی، عملیات ولنتاین، استاد بزرگ استاد کوچک و تهران اشاره کرد.
ماندی.کام

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت سهامی عام
نماد سهام شرکت: نزدک: MNDY
صنعت: فناوری اطلاعات
بنا نهاده: فوریه ۲۰۱۲؛ ۱۲ سال پیش (۲۰۱۲}})
دفتر مرکزی: تل‌آویو، اسرائیل
خدمات: مدیریت پروژه  مدیریت تیم مدیریت ارتباط با مشتری نرم‌افزارهای مشارکت‌گرا
تعداد کارکنان: ۱٬۰۰۰+ نفر
وبگاه: monday.com
ماندی.کام (انگلیسی: Monday.com) شرکت نرم‌افزار اسرائیلی است، که در سال ۲۰۱۲ تأسیس شد.
سد شاهتوت

سد در ولسوالی چهارآسیاب, ولایت کابل
| سد شاهتوت | سد شاهتوت |
| --- | --- |
موقعیت سد شاهتوت در افغانستان: موقعیت سد شاهتوت در افغانستان
کشور:  افغانستان
محل: ولسوالی چهارآسیاب, ولایت کابل
مختصات: 
کاربری: تولید برق
وضعیت: در حال ساخت
آغاز ساخت: ٢۰٢١
هزینه ساخت: ٢٣۶ میلیون دالر
مالک(ـان): دولت جمهوری اسلامی   افغانستان
گرداننده(گان): وزارت انرژی و آب
سد و سرریزها: سد و سرریزها
گونه سد: سد خاکی
بر روی رود: دریای کابل
بلندی: ۱۱۳ متر (۳۷۱ فوت)
عرض در پی: ۶۰ متر (۱۹۷ فوت)
گونه سرریز: اُوگی
مخزن: مخزن
نام مخزن: ظرفیت
حجم کل مخزن: ۱۴۶٬۰۰۰٬۰۰۰ متر مکعب (۱۱۸٬۳۶۴ جریب فوت)
گونه سد: سد خاکی
سد شاه‌توت یک سد پیشنهادی در حوضهٔ رود کابل، یکی از پنج حوضهٔ آبریز در افغانستان است. این پروژه آب آشامیدنی، آبیاری و آب محیط زیست را برای ولایت کابل تأمین می‌کند، هزینهٔ این پروژه ٢٣۶ میلیون دلار تخمین زده شده‌است و مطالعات و آماده‌سازی‌های آن ۱٫۸۶ میلیون دلار هزینه برداشته است که در سال ۲۰۱۲ به اتمام رسیده‌است. بازدهٔ این سد حدود ۲ میلیون دلار در سال خواهد بود. این سد توسط هند ساخته خواهد شد.
در این باره، اسماعیل خان گفت است که سد شاهتوت علاوه بر آبیاری ۴۰۰۰ هکتار از اراضی ولسوالی چهارآسیاب و مناطق همسایه آب آشامیدنی تمیز ولسوالی ده سبز را نیز تأمین می کند.
طراحی پروژه

وزارت آب و برق افغانستان توافقنامه‌ای را با شرکت پویاب ایران امضا کرد که براساس آن، شرکت ایرانی طراحی سد شاهتوت را تکمیل می‌کند. محمد اسماعیل خان، وزیر آب و نیرو، در رابطه با این پروژه گفته است: سد شاهتوت افزون بر آبیاری ۴٬۰۰۰ هکتار از اراضی منطقهٔ چهارآسیاب و خیرآباد، آب آشامیدنی را برای بیش از ۲ میلیون نفر از ساکنان کابل تأمین خواهد کرد. این سد همچنین آب شرب مرحلهٔ اول شهر نو کابل در دِه‌سبز را تأمین می‌کند.
اهداف این پروژه

تأمین آب آبیاری حدود ۱۰٬۰۰۰ هکتار از اراضی کشاورزی موجود
تأمین آب آشامیدنی برای حدود ۲ میلیون نفر در شهر کابل
تأمین جریان زیست‌محیطی در رودخانهٔ جاری در شهر کابل
شارژ دوبارهٔ آب زیرزمینی برای اهداف آشامیدنی در سفرهٔ آب زیرزمینی کابل
مشارکت در امنیت ملی مواد غذایی (تولید بیشتر محصولات زراعی، شیلات و صنعت)
ارتقاء صنعت گردشگری
افزایش فرصت‌های شغلی و درآمد
محسن نادر

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Mohcine Hassan Nader
زادروز:  ۳۰ سپتامبر ۱۹۹۴ ‏(۳۰ سال)
زادگاه:  فارو
قد:  ۱٫۸۳ متر (۶ فوت ۰ اینچ)
پست:  مهاجم
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال اف۹۱ دودلانژ
شمارهٔ پیراهن:  ۱۱
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۴–۲۰۱۲:  Internacional Almancil
۲۰۱۲–۲۰۱۳:  باشگاه فوتبال ویتوریا ستوبال
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۸ |  باشگاه فوتبال ویتوریا ستوبال |  ۱۳ |  (۱) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۴ |  ← Casa Pia (قرضی) |  ۲۴ |  (۲) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |  ← باشگاه ورزشی پینالوونسه (قرضی) |  ۲۶ |  (۹) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ |  ← باشگاه فوتبال فرئامونده (قرضی) |  ۲۵ |  (۰) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۸ |  ← باشگاه ورزشی اولیاننسه (قرضی) |  ۱۷ |  (۲) |
| ۲۰۱۸–۲۰۲۰ |  باشگاه ورزشی اولیاننسه |  ۵۵ |  (۲۱) |
| ۲۰۲۰– |  باشگاه فوتبال اف۹۱ دودلانژ |  ۳۳ |  (۹) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۰۰:۰۳, ۷ دسامبر ۲۰۲۱ (UTC). :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۰۰:۰۳, ۷ دسامبر ۲۰۲۱ (UTC). 
محسن نادر (انگلیسی: Mohcine Nader؛ زادهٔ ۳۰ سپتامبر ۱۹۹۴) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی پینالوونسه و باشگاه فوتبال ویتوریا ستوبال اشاره کرد.