stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
شیرکو بیکس
آثار شیرکو بیکس به ترتیب چاپ اول

تریفهٔ هه‌ڵبه‌ست ۱۹۶۸(به فارسی: پرتو شعر)
که‌ژاوهٔ گریان ۱۹۶۹ (به فارسی: کجاوهٔ شیون)
کاوهٔ ئاسنگه‌ر ۱۹۷۱ (به فارسی: کاوه آهنگر- نمایشنامه منظوم)
من تینوێتیم به گڕ ئه‌شکێ ۱۹۷۳ (به فارسی:با آتش عطشم فروکش می‌کند)
ئاسک ۱۹۷۶ (به فارسی:آهو- نمایشنامه منظوم)
کازیوه ۱۹۷۸ (به فارسی:گرگ و میش)
دوو سروودی کێوی ۱۹۸۰ (به فارسی:دو سرود کوهی)
پیره‌مێرد و زه‌ریا ۱۹۸۲ (به فارسی:پیرمرد و دریا - ترجمه رُمان)
رووبار ۱۹۸۳ (به فارسی:رودبار)
که‌شکۆڵی پێشمه‌رگه ۱۹۸۴ (به فارسی:کشکول پیشمرگ)
داستانی هه‌ڵۆی سوور ۱۹۸۵ (به فارسی: حماسه عقاب سرخ)
ئاوێنه بچکۆله‌کان ۱۹۸۶ (به فارسی:آیینه‌های کوچک)
ته‌متوومان ۱۹۸۸ (به فارسی: دود و مِه)
ده‌ربه‌ندی په‌پووله ۱۹۹۱ (به فارسی:درهٔ پروانه)
ئافات ۱۹۹۳ (به فارسی:آفات)
مێرگی زام، مێرگی هه‌تاو ۱۹۹۶ (به فارسی:مرغزارِ زخم، مرغزارِ آفتاب)
خاچ و مار و رۆژژمێری شاعیرێ ۱۹۹۸ (به فارسی:صلیب و مار و روزشمارِ یک شاعر)
بۆننامه ۱۹۹۸ (به فارسی:بوی نامه)
چراکانی سه‌ر هه‌ڵه‌مووت ۱۹۹۹ (به فارسی:چراغهایی بر فراز قله- نثر)
نسێ ۱۹۹۹ (به فارسی:سایه)
ژنێک و دوو پیاو ۲۰۰۰ (به فارسی:زنی و دو مرد- ترجمه رُمان)
ژن و باران ۲۰۰۰ (به فارسی:زن و باران)
ره‌نگدان ۲۰۰۱ (به فارسی:رنگدان)
ئه‌زموون ۲۰۰۱ (به فارسی:گفتگو با یاسین عُمر)
له چلهٔ چلچرایه‌کدا ۲۰۰۱ (به فارسی:در چهلمِ یک چلچراغ)
پیاوێ له دارسێو ۲۰۰۲ (به فارسی:مردی از درختِ سیب)
خۆم؛ ئه‌و وه‌ختهٔ باڵنده‌م ۲۰۰۲ (به فارسی:خود؛ آن هنگام که پرنده‌ام)
پاییزه میوان ۲۰۰۲ (به فارسی:میهمانِ خزانی)
کوکوختیه بزێوه‌که ۲۰۰۳ (به فارسی:یاکریمِ شیطون - داستان کودکان)
گۆڕستانی چراکان ۲۰۰۴ (به فارسی:گورستانِ چراغان)
ئێوه به خۆشه‌ویستیم ئه‌سپێرن ۲۰۰۴ (به فارسی:مرا به عشق می‌سپارید)
سرووده به‌ردینه‌کان ۲۰۰۵ (به فارسی:سروده‌های سنگی)
کورسی ۲۰۰۵ (به فارسی: صندلی)
له گوڵه‌وه هه‌تا سووتوو ۲۰۰۶ (به فارسی:از گُل تا خاکستر)
حه‌فتا په‌نجه‌رهٔ گهڕۆک ۲۰۰۷ (به فارسی:هفتاد پنجرهٔ ویلان)
کتێبی ملوانکه ۲۰۰۷ (به فارسی:کتابِ گردنبند)
تۆ ئه‌توانی به قومێ ماچ بمخه‌یته‌وه ههڵقوڵین ۲۰۰۷ (به فارسی:با جرعه‌ای بوسه دوباره پروازم می‌دهی)
زێ و زنه ۲۰۰۸ (به فارسی:رودخانه و باتلاق)
ته‌ون ۲۰۰۹ (به فارسی: تارِ عنکبوت)
هه‌ست و نه‌ست ۲۰۱۰ (به فارسی:احساس و ادراک)
ئێستا کچێک نیشتمانمه ۲۰۱۱ (به فارسی:اکنون دختری موطنِ من است)
ئه‌سپێک له پهڕهٔ گوڵاڵه ۲۰۱۲ (به فارسی:اسبی از گلبرگِ شقایق)
خێراکه مردن خه‌ریکه بگات ۲۰۱۳ (به فارسی:بجنب مُردن در شُرُف رسیدن است)
نووسین به ئاوی خۆڵه‌مێش ۲۰۱۳ (به فارسی: نگارش با آبِ خاکستر - خاطرات)
آثار ترجمه شده به فارسی

ترجمه آثار شیرکو بیکس به زبان فارسی، به ترتیب چاپ اول:
آفات، شیرکو بیکس، ترجمه: ناصح شریفیان، ناشر مترجم ۱۳۷۶
درّه پروانه‌ها، شیرکو بی‌کس، مترجم: محمد رئوف مرادی، نشر آنا ۱۳۸۰
آزادی این واژهٔ بی آبرو، شیرکو بی‌کس، ترجمه: محمد رئوف مرادی، نشر آنا ۱۳۸۱
دربند پروانه، شیرکو بی‌کس، ترجمه: عزیز ناصری، ناشر مترجم، سنندج ۱۳۸۲
گورستان چراغان، شیرکو بیکس، ترجمه: رضا کریم مجاور، نشر پویان ۱۳۸۴
سرودهای سنگی، شیرکو بیکس، ترجمه: رضا کریم مجاور، نشر پویان ۱۳۸۵
سلیمانیه و سپیده‌دم جهان، گزیده اشعار شیرکو بی‌کس، بازسرایی: سید علی صالحی، محمدرئوف مرادی، با همراهی مریوان حلبچه‌ای و امان جلیلیان، انتشارات نگاه ۱۳۸۵
میهمان خزانی، شیرکو بیکس، ترجمه: رضا کریم مجاور، نشر چشمه ۱۳۸۶
مرا به عشق بسپارید، شیرکو بیکس، ترجمه: رضا کریم مجاور، نشر افراز ۱۳۹۰
بوی نامه، شیرکو بیکس، ترجمه: رضا کریم مجاور، نشر پویان ۱۳۹۲
عاشق شدن در ساعت بیست و پنج، گزیده اشعار شیرکو بی‌کس، ترجمه: فریاد شیری، انتشارات سرزمین اهورایی ۱۳۹۳
اسبی از گلبرگ شقایق، شیرکو بیکس، ترجمه: سیامند شاسواری، انتشارات سه رده م ۲۰۱۲
صندلی، شیرکو بیکس، ترجمه: سیامند شاسواری، انتشارات سه رده م ۲۰۱۳
آینه‌های کوچک، شیرکو بی‌کس، ترجمه: عزیز ناصری، ناشر مترجم، سنندج ۱۳۸۲
پریدگی، شیرکو بی‌کس، ترجمه: محمد مهدی‌پور، نشر نصیرا ۱۳۹۶
دیوار، گزینه اشعار شیرکو بیکس، ترجمه بابک زمانی، نشر فصل پنجم ۱۳۹۶
مجموعه اشعار شیرکو بی کس، ترجمه: رضا کریم مجاور، نشر نگاه، ۱۳۹۶
تو می‌توانی با جرعه ای بوسه، دیگر بار مرا بیافرینی، ترجمه: ناهید اشرفی، ناشر: کانی کتیب، سنندج، ۱۳۹۶
تازه‌ترین نشانی من، گزیده اشعار شیرکو بیکس، ترجمه: کاوه خضری، نشر گلآذین، چاپ اول ۱۳۹۳، چاپ دوم ۱۳۹۹.
تاریخ شیشه‌گری

جام قفسی رومی متعلق به قرن چهارم میلادی
تاریخچه شیشه سازی به حداقل ۳۶۰۰ سال پیش در بین‌النهرین بازمی‌گردد. با این حال، برخی از باستان شناسان ادعا می‌کنند که آنها ممکن است کپی‌هایی از اشیاء شیشه ای را از مصر تهیه کرده باشند. سایر شواهد باستان‌شناسی نشان می‌دهد که اولین شیشه واقعی در شمال سوریه، بین‌النهرین یا مصر ساخته شده است. اولین اشیاء شیشه ای شناخته شده، در اواسط ۲۰۰۰ قبل از میلاد، مهره‌هایی بودند که احتمالاً در ابتدا به عنوان محصولات جانبی تصادفی فلزکاری (سرباره) یا در طی تولید فایانس، یک ماده جلای شیشه ای ساخته شده با فرآیندی مشابه لعاب دادن ساخته شده‌اند.  محصولات شیشه‌ای تا قبل از فروپاشی عصر برنز، کالای لوکس محسوب می‌شدند.
توسعه فن آوری شیشه در هند تقریباً به ۱۷۳۰ سال پیش از میلاد بر می‌گردد. در چین باستان، ساخت شیشه در مقایسه با سرامیک و فلزکاری دیرتر آغاز شد.
باستان شناسان از سراسر امپراتوری روم سابق، اشیاء شیشه ای را که در زمینه‌های خانگی، صنعتی و تدفین مورد استفاده قرار می‌گرفتند، کشف کردند. شیشه‌های آنگلوساکسون در سراسر انگلستان در حفاری‌های باستان‌شناسی در سکونت گاه‌ها و گورستان پیدا شده است. شیشه در دوره آنگلوساکسون در ساخت طیف وسیعی از اشیاء از جمله ظروف، مهره‌ها، پنجره‌ها و حتی در جواهرات استفاده می‌شد.
تاریخ شیشه بر اساس فرهنگ > ایران

اولین شیشه ایرانی به شکل مهره‌هایی به اواخر عصر مفرغ (۱۶۰۰ پیش از میلاد) می‌رسد و در جریان کاوش‌ها تپه دین‌خواه در آذربایجان ایران توسط چارلز برنی کشف شد. لوله‌های شیشه ای متعلق به دوره عیلام میانی توسط باستان شناسان فرانسوی در چغازنبیل کشف شد. در تپه حسنلو و مارلیک تپه در شمال ایران نیز فنجان‌های شیشه ای موزاییکی یافت شده که قدمت آن به عصر آهن می‌رسد. این جام‌ها شبیه جام‌های بین‌النهرین و جام‌هایی است که در اواخر دوره ایلامی در شوش یافت شد.
لوله‌های شیشه ای حاوی سرمه نیز در آذربایجان ایران و استان کردستان متعلق به دوره هخامنشیان یافت شده است. در این مدت ظروف شیشه ای معمولاً ساده و بی‌رنگ بودند. در دوران سلوکی و اواخر اشکانی، فنون یونانی و رومی رایج بود. در دوره ساسانیان ظروف شیشه ای با نقوش محلی تزئین می‌شد.
تاریخ شیشه بر اساس فرهنگ > هند

شواهدی از شیشه در دوران سنگ، در هستیناپور هند یافت شده است. اولین مورد شیشه ای در تمدن دره سند، یک مهره شیشه ای قهوه ای رنگ است که در هاراپا یافت شده و قدمت آن به ۱۷۰۰ قبل از میلاد می‌رسد. شیشه‌های کشف‌شده از مکان‌های بعدی (با قدمت ۶۰۰ تا ۳۰۰ پیش از میلاد)، رنگ‌های رایج را نشان می‌دهند.
در متونی مانند Shatapatha Brahmana و Vinaya Pitaka به شیشه اشاره شده است که به این معناست که می‌توانستند در اوایل هزاره اول پیش از میلاد در هند شناخته شده باشند. اشیاء شیشه‌ای نیز در بید، سیرکاپ و سیرسوخ یافت شده‌اند که همگی مربوط به قرن پنجم پیش از میلاد هستند. با این حال، اولین شواهد غیرقابل انکار برای استفاده گسترده از شیشه از خرابه‌های تاکسیلا (قرن سوم پیش از میلاد مسیح) می‌آید، جایی که النگو، مهره، ظروف کوچک و کاشی در مقادیر زیادی کشف شد. این تکنیک‌های شیشه‌سازی ممکن است از فرهنگ‌های آسیای غربی به هند راه یافته باشد.
سایت کوپیا، در ایالت اوتار پرادش، اولین مکانی در هند است که به صورت محلی شیشه تولید می‌کند، با اقلامی که قدمت آن بین قرن هفتم پیش از میلاد تا قرن دوم پس از میلاد است. شیشه‌های هندی اولیه این دوره احتمالاً به صورت محلی ساخته می‌شد، زیرا در مقایسه با شیشه‌های بابلی، رومی و چینی از نظر ترکیب شیمیایی تفاوت چشمگیری دارند.
در قرن اول پس از میلاد، شیشه برای تزئینات و پوشش در جنوب آسیا مورد استفاده قرار می‌گرفت. ارتباط با فرهنگ یونانی-رومی تکنیک‌های جدیدتری را اضافه کرد و صنعت‌گران هندی در قرن‌های بعدی بر چندین تکنیک قالب‌گیری، تزئین و رنگ‌آمیزی شیشه تسلط یافتند. در دوره ساتاواهانا در هند نیز استوانه‌های کوتاهی از شیشه کامپوزیت تولید شد؛ از جمله آنهایی که ماتریس زرد لیمویی را با شیشه سبز پوشانده بودند.
تاریخ شیشه بر اساس فرهنگ > چین

در چین، شیشه در مقایسه با سرامیک و کارهای فلزی، نقشی حاشیه ای در هنر و صنایع دستی ایفا می‌کرد. اولین اقلام شیشه ای در چین مربوط به دوره کشورهای متخاصم (۴۷۵ تا ۲۲۱ قبل از میلاد) است، اگرچه تعداد آنها نادر است و در توزیع باستان‌شناسی محدود است.
شیشه‌سازی بعدها در چین در مقایسه با فرهنگ‌های بین‌النهرین، مصر و هند توسعه یافت. اشیاء شیشه ای وارداتی برای اولین بار در اواخر بهار و پاییز (اوایل قرن پنجم قبل از میلاد) به چین به شکل نظر رسید. این واردات انگیزه تولید مهره‌های شیشه ای بومی را ایجاد کرد.
در طول سلسله هان (۲۰۶ قبل از میلاد تا ۲۲۰ پس از میلاد)، استفاده از شیشه متنوع شد. معرفی ریخته‌گری شیشه در این دوره باعث تشویق تولید اشیاء قالب‌گیری شده مانند دو دیسک و سایر اشیاء آیینی شد. اشیاء شیشه ای چینی از کشورهای متخاصم و دوره هان از نظر ترکیب شیمیایی با اشیاء شیشه ای وارداتی تفاوت زیادی دارند. لیوان‌های این دوره حاوی سطوح بالایی از اکسید باریم و سرب هستند که آنها را از لیوان‌های سودا-آهک-سیلیکا آسیای غربی و بین‌النهرین متمایز می‌کند. در پایان سلسله هان (۲۲۰ پس از میلاد)، سنت شیشه سرب-باریم رو به زوال نهاد و تولید شیشه تنها در قرن ۴ و ۵ پس از میلاد از سر گرفته شد. منابع ادبی نیز به ساخت شیشه در قرن پنجم میلادی اشاره کرده‌اند.
تاریخ شیشه بر اساس فرهنگ > رومیان

تولید شیشه رومی از سنت‌های فنی هلنیستی توسعه یافت و در ابتدا بر تولید ظروف شیشه‌ای با رنگ‌های شدید و ریخته‌گری متمرکز بود. اشیاء شیشه ای در سراسر امپراتوری روم در زمینه‌های خانگی، تدفین و صنعتی بازیابی شده‌اند. شیشه عمدتاً برای تولید ظروف استفاده می‌شد، اگرچه کاشی‌های معرق و شیشه پنجره نیز تولید می‌شد.
با این حال، در قرن اول پس از میلاد، صنعت، رشد فنی سریعی را تجربه کرد که شاهد معرفی دمیدن شیشه و تسلط شیشه‌های شفاف یا «آکوا» بود. در پایان قرن اول میلادی، تولید در مقیاس بزرگ، عمدتاً در اسکندریه، منجر به تأسیس شیشه به عنوان یک ماده رایج در جهان روم شد.
تاریخ شیشه بر اساس فرهنگ > جهان اسلام

شیشه اسلامی ادامه دهنده دستاوردهای فرهنگ‌های پیش از اسلام به ویژه شیشه ساسانی ایران است. شاعر عرب بحتری شفافیت چنین شیشه ای را چنین توصیف می‌کند: «رنگ آن، شیشه را چنان پنهان می‌کند که گویی ظرفی وجود ندارد.» در قرن هشتم، جابر بن حیان شیمیدان ایرانی، ۴۶ دستور برای تولید شیشه رنگی را در کتاب الدرة المکنونه (کتاب مروارید پنهان)، به اضافه ۱۲ دستور العملی که توسط المراکشی درج شده بود، در چاپ بعدی کتاب شرح داد. در قرن یازدهم، آینه‌های شیشه ای شفاف در اندلس ساخته می‌شد.[نیازمند منبع]
تاریخ شیشه بر اساس فرهنگ > آفریقا

در دوران پسا کلاسیک، شیشه و مهره‌های شیشه ای در دوران پادشاهی بنین ساخته می‌شد.
تاریخ شیشه بر اساس فرهنگ > اروپای قرون وسطی

پس از فروپاشی امپراتوری روم غربی، فن‌آوری‌های مستقل شیشه‌سازی در شمال اروپا با شیشه‌های جنگلی که توسط چندین فرهنگ تولید می‌شد، ظهور کردند. شیشه بیزانسی سنت رومی را در امپراتوری شرقی تکامل بخشید.[نیازمند منبع]
اشیای شیشه ای مربوط به قرن هفتم و هشتم در جزیره تورچلو در نزدیکی ونیز پیدا شده است. اینها پیوند مهمی بین دوران روم و اهمیت بعدی آن شهر در تولید مواد تشکیل می‌دهند. حدود ۱۰۰۰سال پس از میلاد، پیشرفت فنی مهم در اروپای شمالی صورت گرفت، زمانی که شیشه‌های سودای تولید شده از سنگریزه‌های سفید و پوشش گیاهی سوخته، با شیشه‌ای ساخته شده از مواد بسیار آسان‌تری(پتاس به دست آمده از خاکستر چوب) جایگزین شد. از این نقطه به بعد، شیشه شمالی به‌طور قابل توجهی با شیشه ساخته شده در منطقه مدیترانه، جایی که سودا در آن رایج بود، تمایز داشت.
تا قرن دوازدهم، شیشه‌های رنگی به‌طور گسترده‌ای مورد استفاده قرار نمی‌گرفت، اما به سرعت به وسیله ای مهم برای هنر رومانسک و به ویژه هنر گوتیک مبدل یافت که تقریباً تمام آثار بازمانده در کلیساها ساختمان‌های سکولار بزرگ آن زمان نیز استفاده می‌شد. قرن یازدهم در آلمان شاهد ظهور روش‌های جدیدی برای ساختن شیشه‌های ورقه‌ای با دمیدن کره‌ها بود. کره‌ها به بیرون چرخانده می‌شدند تا استوانه‌هایی تشکیل داده و سپس در حالی که هنوز داغ بودند بریده شده و پس از آن ورق‌ها صاف می‌شدند. این تکنیک در ونیز قرن سیزدهم تکامل یافت. فرایند شیشه تاجی تا اواسط قرن ۱۹ مورد استفاده قرار گرفت. ظروف شیشه ای خانگی در اواخر قرون وسطی اروپای شمالی به شیشه جنگلی معروف بودند.[نیازمند منبع]
تاریخ شیشه بر اساس فرهنگ > اروپای قرون وسطی > جهان آنگلوساکسون

شیشه‌های آنگلوساکسون در سراسر انگلستان در حفاری‌های باستان‌شناسی در سکونتگاه‌ها و گورستان پیدا شده است. شیشه در دوره آنگلوساکسون در ساخت طیف وسیعی از اشیاء از جمله ظروف، مهره‌ها، پنجره‌ها و حتی در جواهرات استفاده می‌شد. در قرن پنجم پس از میلاد با خروج رومیان از بریتانیا، تغییرات قابل توجهی در استفاده از شیشه ایجاد شد. حفاری در محوطه‌های رومی-بریتانیایی، مقادیر فراوانی شیشه را نشان داده است.
اکثر ظروف کامل و مجموعه‌های مهره‌ها از کاوش‌های گورستان‌های اولیه آنگلوساکسون به دست می‌آیند، اما تغییر در آیین‌های تدفین در اواخر قرن هفتم بر بازیابی شیشه تأثیر گذاشت. از اواخر قرن هفتم به بعد، شیشه پنجره بیشتر یافت می‌شود. این ارتباط مستقیم با معرفی مسیحیت و ساخت کلیساها و صومعه‌ها دارد. چند منبع ادبی کلیسایی آنگلوساکسون وجود دارد که به تولید و استفاده از شیشه اشاره می‌کند، اگرچه اینها به شیشه پنجره مورد استفاده در ساختمان‌های کلیسایی مربوط می‌شوند. آنگلوساکسون‌ها از شیشه نیز در جواهرات خود استفاده می‌کردند.
تاریخ شیشه بر اساس فرهنگ > اروپای قرون وسطی > مورانو

مرکز شیشه‌سازی لوکس ایتالیایی از قرن چهاردهم، جزیره مورانو بود که بسیاری از تکنیک‌های جدید را توسعه داد و به مرکز تجارت صادراتی سودآور در ظروف غذاخوری، آینه‌ها و سایر اقلام تبدیل شد. چیزی که شیشه مورانو ونیزی را به‌طور قابل توجهی متمایز می‌ساخت، این بود که سنگریزه‌های کوارتز محلی تقریباً سیلیس خالص بودند و به صورت یک ماسه شفاف ریز آسیاب شده و با خاکستر سودای به دست آمده از شام ترکیب می‌شد و ونیزی‌ها تنها انحصار آن را داشتند. شفاف‌ترین و مرغوب‌ترین شیشه به دو صورت رنگ آمیزی می‌شود: اول اینکه یک ماده رنگی طبیعی آسیاب شده و با شیشه ذوب می‌شود. بسیاری از این عوامل رنگ آمیزی هنوز وجود دارند. شیشه سیاه به نام سنگ ابسیدین ابسیدیانوس نامیده می‌شد. روش دوم ظاهراً تولید یک شیشه سیاه است که با نگه داشتن آن در برابر نور، رنگ واقعی را که این شیشه به شیشه دیگر در هنگام استفاده به عنوان رنگ می‌دهد، نشان می‌دهد.
توانایی ونیزی برای تولید این شکل برتر از شیشه منجر به مزیت تجاری نسبت به سایر زمین‌های تولید شیشه شد. شهرت مورانو به عنوان مرکز شیشه‌سازی زمانی متولد شد که جمهوری ونیزی از ترس آتش‌سوزی ساختمان‌های عمدتاً چوبی شهر، به شیشه‌سازان دستور داد تا کارخانه‌های ریخته‌گری خود را در سال ۱۲۹۱ به مورانو منتقل کنند.[نیازمند منبع] شیشه‌سازان مورانو به زودی برجسته‌ترین شهروندان جزیره شدند. شیشه‌سازان اجازه خروج از جمهوری را نداشتند. خیلی‌ها ریسک کردند و کوره‌های شیشه را در شهرهای اطراف و تا انگلستان و هلند راه اندازی کردند.[نیازمند منبع]
تاریخ شیشه بر اساس فرهنگ > اروپای قرون وسطی > بوهمیا

شیشه بوهمی یا کریستال بوهمیا، یک شیشه تزئینی است که در مناطق بوهمیا و سیلزی، که اکنون بخشی ازجمهوری چک محسوب می‌شود، از قرن سیزدهم میلادی ساخته شده است. قدیمی‌ترین کاوش‌های باستان‌شناسی در مکان‌های شیشه‌سازی مربوط به حدود سال ۱۲۵۰ است و در کوه‌های Lusatian در شمال بوهمیا واقع شده‌اند. در قرن هفدهم، کسپر لمان، سنگ تراش امپراتور رودولف دوم در پراگ، تکنیک حکاکی جواهر با چرخ‌های مس و برنز را با شیشه تطبیق داد.[نیازمند منبع]
تولید شیشه مدرن > فرآیندهای جدید

تکنیک افزودن اکسید سرب به شیشه مذاب، پیشرفت مهمی در تولید شیشه بود. این امر ظاهر شیشه را بهبود بخشید و ذوب آن را با استفاده از زغال سنگ دریا به عنوان سوخت کوره آسانتر کرد. این تکنیک همچنین «دوره کار» شیشه را افزایش داد و دستکاری آن را آسان‌تر کرد. این فرایند برای اولین بار توسط جورج ریونزکرافت در سال ۱۶۷۴ کشف شد. وی اولین کسی بود که ظروف شیشه ای کریستال سرب شفاف را در مقیاس صنعتی تولید کرد. ریونزکرافتس منابع فرهنگی و مالی لازم برای متحول کردن تجارت شیشه را داشت و باعث شد تا انگلستان از ونیز به عنوان مرکز صنعت شیشه در قرن هجدهم و نوزدهم پیشی بگیرد. او در جستجوی یافتن جایگزینی برای کریستالو ونیزی، از سنگ چخماق به عنوان منبع سیلیس استفاده کرد، اما شیشه او ترک خورد و شبکه ای از شکاف‌های ریز در آن ایجاد شد که شفافیت آن را از بین می‌برد. در نهایت با جایگزینی مقداری از شار پتاس با اکسید سرب به مذاب، مشکل برطرف شد.
به او یک حق ثبت اختراع حفاظتی اعطا شد که در آن تولید و پالایش از گلخانه او در ساووی به خلوت هنلی-آن-تیمز منتقل شد.
تا سال ۱۶۹۶، پس از انقضای حق ثبت اختراع، بیست و هفت گلخانه در انگلستان شیشه تولید می‌کردند و با چنان موفقیتی به سراسر اروپا صادر می‌کردند که در سال ۱۷۴۶، دولت بریتانیا مالیات پرسودی بر آن وضع کرد. صنعت شیشه سازی بریتانیا توانست با لغو مالیات در سال ۱۸۴۵ اوج بگیرد.
شواهد استفاده از روش دمیدن در شیشه به سال ۱۶۲۰ در لندن برمی گردد و برای آینه‌ها و صفحات اتوبوس استفاده می‌شد.
تولید شیشه مدرن > تولید صنعتی

استفاده از شیشه به عنوان مصالح ساختمانی توسط قصر کریستال در سال ۱۸۵۱ که توسط جوزف پکستون برای برگزاری نمایشگاه بزرگ اعلام شد. ساختمان جدید انقلابی پکستون الهام بخش استفاده عمومی از شیشه به عنوان ماده ای برای معماری خانگی و باغبانی شد. در سال ۱۸۳۲، شرکت بریتانیایی کراون گلس (بعدها برادران شانس) اولین شرکتی بود که روش استوانه‌ای را برای تولید شیشه ورق با تخصص ژرژ بونتمپس، شیشه‌ساز معروف فرانسوی اتخاذ کرد. جیمز هارتلی در سال ۱۸۴۷ روش رولد پلیت را معرفی کرد که اغلب برای سقف‌های شیشه ای گسترده مانند داخل ایستگاه‌های راه‌آهن استفاده می‌شود.
پیشرفت اولیه در اتوماسیون تولید شیشه در سال ۱۸۴۸ توسط مهندس هنری بسمر ثبت شد. سیستم او با تشکیل روبان بین غلتک‌ها، یک نوار پیوسته از شیشه مسطح تولید کرد. که فرایند پرهزینه ای بود؛ زیرا سطوح شیشه نیاز به پرداخت داشت. بسمر همچنین در سال ۱۸۴۳ شکل اولیه «شیشه شناور» را معرفی کرد که شامل ریختن شیشه روی قلع مایع بود.
در سال ۱۸۸۷، تولید انبوه شیشه توسط شرکت اشلی در کسلفورد، یورک‌شر توسعه یافت. این فرایند نیمه اتوماتیک از ماشین‌هایی استفاده می‌شد که قادر به تولید ۲۰۰ بطری استاندارد در ساعت بودند که چندین برابر سریع‌تر از روش‌های سنتی بود. Cبرادران شانس همچنین در سال ۱۸۸۸ روش نورد ماشینی شیشه طرح دار را معرفی کردند.
در سال ۱۸۹۸، پیلکینگتون، شیشه‌های ریخته‌گری سیمی را اختراع کرد؛ جایی که شیشه دارای یک توری فولادی قوی جهت ایمنی سازی است. که معمولاً با نام اشتباه «شیشه سیمی جرجی» شناخته می‌شد، اما تا حد زیادی به دوره جرج مربوط می‌شود. تکنیک Machine Drawn Cylinder در ایالات متحده اختراع شد و اولین روش مکانیکی برای کشیدن شیشه پنجره بود. از سال ۱۹۱۰ به بعد در شرکت پیلکینگتون تحت لیسانس آمریکا در انگلستان تولید شد.
در سال ۱۹۳۸، فرایند ورق صیقلی توسط پیلکینگتون بهبود یافت که یک فرایند سنگ زنی مضاعف را برای ارائه کیفیت بهتری به پرداخت اضافه کرد. بین سالهای ۱۹۵۳ و ۱۹۵۷، سر آلستر پیلکینگتون و کنت بیکرستاف از برادران پیلکینگتون بریتانیا فرایند انقلابی شیشه شناور را توسعه دادند که اولین کاربرد تجاری موفق برای تشکیل یک نوار شیشه ای پیوسته با استفاده از حمام قلع مذاب که شیشه مذاب بی تأثیر از جاذبه در آن جریان دارد. این روش به ورق ضخامت یکنواخت و سطوح بسیار مسطح داد. پنجره‌های مدرن از شیشه شناور ساخته شده‌اند. بیشتر شیشه‌های شناور، شیشه‌های سودا-آهکی هستند. اما مقادیر نسبتاً کمی از بوروسیلیکات تخصصی و شیشه‌های نمایشگر صفحه تخت نیز با استفاده از فرایند شیشه‌های شناور تولید می‌شوند. موفقیت این فرایند در تعادل دقیق حجم شیشه وارد شده به حمام است. فروش کامل و سودآور شیشه شناور برای اولین بار در سال ۱۹۶۰ به تحقق یافت.
نگارخانه

گل میخ گوش شیشه ای، ج. ۱۳۹۰–۱۳۵۳پیش از میلاد، موزه بروکلین
گردنبند شیشه ای فنیقی  متعلق به قرن ۵-۶ پیش از میلاد
آمفوریسکوی شیشه ای رومی قرن ۱-۲ پس از میلاد
فلاسک سر آبی رومی ( ۳۰۰-۵۰۰ سال پس از میلاد)
شاخ شیشه لومباردی قرن ۶ تا ۷ پس از میلاد
شیشه پنجره در سوئد ، (۱۷۴۲) با علامت پونتیل
دو فنجان شیشه آبی کبالت با تزئینات گل طلایی از هند، حدود ۱۷۰۰-۱۷۷۵
پایه برای لوله آب، هند، ج. ۱۷۰۰-۱۷۷۵
جام ونیزی ساخت ایتالیا در اوایل قرن نوزدهم
دستبند با طاووس، دهلی، نقره میناکاری شده با سنگ‌های قیمتی و شیشه، قرن نوزدهم
جوگ، ۱۸۷۶، جیمز پاول و پسران
بطری سیفون برای آب سلتزر، ۱۹۲۲
فنجان چای میزبان نیو مارتینزویل، آبی کبالت، ۱۹۳۰
ست عطر از اتحاد جماهیر شوروی،  ۱۹۶۵
آمفور شیشه ای یونان باستان مربوط به دوره هلنیستی .
جامی متعلق به اوایل قرن هجدهم با نشان‌های موجود در موزه ای در تارنوف یکی از بلندترین جام‌ها با ارتفاع (۵۴٫۳ سانتی‌متر، ۲۱٫۴ اینچ)
قطره چکان شیشه ای
پلاک‌های شیشه‌ای آبی که در مقبره پادشاه نانیوه یافت شده است که متعلق به اواخر قرن دوم قبل از میلاد است.
شیشه رومی
پنجره شیشه ای رنگی قرن شانزدهمی
بلور یاقوتی حکاکی شده (قرن نوزدهم)
نمونه‌هایی از شیشه‌های ریونزکرافتس .
شیشه‌گر در محل کار
نمای کاخ کریستال، یکی از اولین ساختمان‌هایی است که از شیشه به عنوان مصالح اصلی برای ساخت و ساز استفاده شده است.
کانادا در المپیک تابستانی ۱۹۲۰

کانادا در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۰ که در شهر آنتورپ برگزار شد، کاروان کانادا با ۵۳ ورزشکار در این رقابت‌ها شرکت کرد و موفق به کسب ۹ مدال (۳ طلا، ۳ نقره، ۳ برنز) شد. در جدول رتبه‌بندی توزیع مدال‌ها، کانادا در ردهٔ ۱۲ مسابقات قرار گرفت.
ابوسعد زرگانی

| احمد هزامی | احمد هزامی |
| --- | --- |
ملیت: ایران
دیگر نام‌ها: ابوسعد زرگانی
پیشه(ها): خواننده، آهنگساز و نوازنده
سال‌های فعالیت: از ۱۴ سالگی
آثار برجسته: رونمایی ساز ربابه برای اولین بار در ایران، تجلیل از وی در هشتمین جشنواره موسیقی نواحی ایران
سبک: موسیقی نواحی (علوانیه)
فرزندان: سعد و مسعود
احمد مجید هزامی مشهور به ابوسعد زرگانی متولد سال ۱۳۴۳ خورشیدی است. ابوسعد از نوازندگان عرب خوزستانی و متولد روستای زرگان ابوفاضل از توابع شهرستان اهواز است. او بیشتر در خوانندگی به سبک علوانیه و نوازندگی با ساز ربابة شهرت دارد. همچنین پس از تجلیل وی در هشتمین جشنواره موسیقی نواحی بر شهرتش افزوده شد. او نوازندگی را از دو پیشکسوت موسیقی جنوب ایران حسان اگزار چنانی زاده و علوان الشویع آموخت
آشنایی با موسیقی

ابوسعد از اهالی روستای زرگان ابوفاضل از توابع شهرستان اهواز است و از ۱۴ سالگی نوازندگی با ساز ربابة را آموخت. وی ابتدا نوازندگی را با ساز گلن آغاز کرد و در نشست‌های موسیقی علی رشداوی شرکت می‌کرد.
او همچنین نوارهای کاست حسان اگزار چنانی زاده را در پیشرفتش مؤثر می داند.
پیشه اصلی زرگانی رانندگی ماشینهای سنگین است.
شرکت در هشتمین جشنواره موسیقی نواحی

ابو سعد زرگانی به عنوان یکی از شخصیت‌های برجسته موسیقی نواحی در هشتمین جشنواره موسیقی نواحی ایران در سال ۱۳۹۲ که در دو شهر تهران و کرمان برگزار شده بود را دعوت کردند. زرگانی در کنار هشت هنرمند نواحی دیگر ایرانی، به عنوان شخصیتی که توانسته ساز محلی دیار خود را حفظ کند مورد تجلیل قرار گرفت و از دست وزیر فرهنگ و ارشاد وقت جایزه و تندیس این جشنواره را دریافت کرد. پیش از این قرار بود علی رشداوی را در این جشنواره دعوت کنند که به دلیل بیماری نتوانست در این همایش شرکت کند و دبیرخانه جشنواره از ابوسعد دعوت به عمل آورد
دومین شب جشنواره موسیقی نواحی با اجرای ابوسعد زرگانی آغاز شد و این هنرمند اهوازی مخاطبان را میزبان موسیقی عربی با ساز «رباب‌الشاعر» یا ربابة کرد. همچنین در این مراسم از ساز رباب یا رباب الشاعر برای نخستین بار در همایشی ملی رونمایی شد که رسانه‌های ملی آن را «ساز عجیب ربابه» خواندند.
ربابة یک ساز آرشه‌ای کمانی است که یک کوک و یک سیم دارد و ابوسعد زرگانی از ۱۴ سالگی به نواختن آن تسلط داشت. وی می‌نوازد و اشعار عربی می‌خواند. در این جشنواره دو سبک «علوانیه»، «ابوذیه»، «عتاب» و «نایلی» که از قطعات عربی - محلی جنوب ایران هستند را در تالار رودکی تهران اجرا کرد.
شرکت در هشتمین جشنواره موسیقی نواحی > حاشیه جشنواره موسیقی نواحی

ابوسعد پس از اجرا در این همایش، از آن جا که کلامش عربی بود حاضران خواستار ترجمه اشعار شدند اما این هنرمند به دلیل تسلط نداشتن به زبان فارسی توانایی ترجمه نداشت. رسانه‌های ملی ایران در این باره نوشتند که «درخواست مخاطبان برای توضیح بیشتر درباره قطعات، نیاز به حضور پژوهشگر موسیقی مناطق بر روی صحنه را بیشتر گوشزد می‌کرد».
همنوایی «تار» و«رباب

ابوسعد با ساز رباب الشاعر «ربابة» برای اولین بار به همراه «پیمان غمخوار احمدی» از نوازنده تار نواحی، اجرای مشترک در تالار وحدت تهران داشت.
ایالات متحده آمریکا در المپیک تابستانی ۱۸۹۶

ایالات متحده آمریکا در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۸۹۶ که در آتن یونان برگزار شد، با ۱۴ ورزشکار که همگی مرد بودند در ۳ رشته ورزشی شرکت نمود و موفق به کسب ۲۰ مدال (۱۱ مدال طلا، ۷ مدال نقره، ۲ مدال برنز) شد که در رتبه ۱ مسابقات قرار گرفت.
اتوماسیون پخش همگانی

سیستم اتوماسیون هریس در WWJQ سابق (در حال حاضر WPNW) در سال ۱۹۹۳ استفاده شد.
اتوماسیون پخش همگانی شامل استفاده از فناوری برنامه‌نویسی پخش برای خودکار کردن عملیات پخش است. این روش یا در شبکه پخش، ایستگاه رادیویی یا در یک ایستگاه تلویزیونی مورد استفاده قرار می‌گیرد، و بدون حضور یک اپراتور انسانی می‌تواند سهولت‌هایی در اجرا و پخش برنامه‌ها ایجاد کند. از این روش همچنین می‌توان به عنوان «دستیار زنده» برای پرسنلی که در بخش کنترل اصلی، استودیوی تلویزیون یا اتاق کنترل حضور دارند، استفاده کرد.
اوستی ناد اورلیتسی

اوستی ناد اورلیتسی (به چکی: Ústí nad Orlicí) یک منطقهٔ مسکونی و شهرستان دارای شهرک سابقاً روستا در جمهوری چک است که در شهرستان اوستی ناد اورلیتسی واقع شده‌است. اوستی ناد اورلیتسی ۱۵٬۱۵۱ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده

شهرهای آمبرگ، ماسا مارتانا، Bystrzyca Kłodzka، نویکولن و پوپراد خواهرخوانده‌های اوستی ناد اورلیتسی هستند.
تل توینی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
City wall of Tell Tweini: City wall of Tell Tweini
نام دیگر: Gibala
موقعیت: استان لاذقیه، Syria
منطقه: شام (سرزمین)
نوع: Settlement
اطلاعات بیشتر: اطلاعات بیشتر
وضعیت: In ruins
تل توینی (به عربی: تل توینی) یک محوطه باستانی و روستا در سوریه است که در شام واقع شده‌است.
امیرعلی

امیرعلی نامی کوچک برای مردان است(شوهر یگانه). افراد شاخص با این نام از این قرارند:
امیرعلی حاجی‌زاده از فرماندهان نیروی هوایی سپاه پاسداران
امیرعلی نبویان نویسنده و هنرپیشه ایرانی
امیرعلی آراسته
امیرعلی شیرنوایی
ابیوردی

| محله ابیوردی | محله ابیوردی |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: فارس
شهرستان: شیراز
 :  
ابیوردی یا بلوردی نام محله‌ای کهن در شیراز است. بلوار شهید چمران از جنوب این محل عبور می‌نماید همچنین استادیوم ورزشی شهدای ابیوردی، استخر انقلاب و بیمارستان حافظ در این محله واقع شده‌اند.