زوال عقل با اجسام لویی
پیش‌آگهی

تا سال ۲۰۲۳، هیچ درمان قطعی برای زوال عقل با اجسام لویی شناخته نشده‌است. پیش‌آگهی این بیماری به‌خوبی مورد مطالعه قرار نگرفته و پژوهش‌های اولیه با محدودیت‌های تجربی گوناگون، همچون اندازه نمونه کم و سوگیری انتخاب مواجه هستند. مدیریت درمانی این بیماری در مقایسه با آلزایمر و سایر دِمانس‌ها، به‌طور کلی پُرهزینه‌تر بوده و منجر به نرخ بالاتر ناتوانی، بستری شدن در بیمارستان و کاهش امید به زندگی و کیفیت زندگی می‌شود. افسردگی، بی‌تفاوتی و توهمات بینایی یکی از مهم‌ترین عوامل کاهش کیفیت زندگی هستند. زمانی که نقص ژن آپولیپوپروتئین ئی یا زمانی که آلزایمر یا نشانگرهای زیستی آن نیز وجود داشته باشند، زوال عصبی ممکن است سریع‌تر اتفاق بیفتد. شدت افت فشار خون ارتواستاتیک نیز پیش‌آگهی بدتری را نشان میدهد. تصور می‌شد که نقص دیداری-فضایی در اوایل این بیماری، پیش‌بینی‌کننده افزایش سرعت زوال عقل باشد، اما مطالعات جدیدتر ارتباطی میان این علائم پیدا نکرده و این مسئله را رد نمودند.
تعیین کلی مسیر زوال شناختی در بیماران، به دلیل نرخ بالای موارد تشخیص داده‌نشده، دشوار است. دورۀ تأخیرِ تشخیصی این بیماری که به‌طور معمول در ایالات متحده آمریکا ۱ سال و در بریتانیا ۱٫۲ سال است، به این معنی است که یک خطِ مبنا یا نقطۀ مرجع آغازین که بتوان از آنجا وخامت بیماری را اندازه‌گیری کرد، وجود ندارد. در مقایسه با آلزایمر، که بهتر و سریع‌تر تشخیص داده می‌شود، باور بر این است که حافظه به‌مدت طولانی‌تری در این بیماری حفظ می‌شود، در حالی که تسلط کلامی گاهی سریع‌تر از بین می‌رود. رایج‌ترین ابزارهای مورد استفاده برای ارزیابی شناخت، ممکن است شایع‌ترین نقص‌های شناختی در دِمانس با اجسام لویی را شناسایی نکنند و ارزیابی‌های دیگری مورد نیاز باشد. علائم عصبی-روانی در این بیماری بیشتر از آلزایمر است و معمولاً زودتر ظاهر می‌شوند، بنابراین پیش‌آگهی مبتلایان به زوال عقل با اجسام لویی بدتر است که ممکن است سبب زوال شناختی سریع‌تر، نیاز بیشتر به مراقبت‌های پزشکی و امید به زندگی پایین‌تر شود. میزان بستری شدن بیمارستانی در این بیماران در مقایسه با آلزایمر به دلیل توهمات مکرر، گیجی و به‌دنبال آن زمین‌خوردن و عفونت معمولاً بیشتر است.
پیش‌بینی امید به زندگی در این بیماران به سبب ناکافی بودن داده‌های مطالعاتی دشوار است. میزان عمر بیمار می‌تواند از نقطه شروع بیماری یا نقطه تشخیص تعریف شود. از آنجایی که دِمانس با اجسام لویی ممکن است به‌سرعت یا آهسته پیشرفت کند، تنوع زیادی در میزان طول عمر وجود دارد. یک متاآنالیز در سال ۲۰۱۹ میانگین بقا پس از تشخیص را ۴٫۱ سال ارزیابی نمود. میانگین امید به زندگی در دِمانس با اجسام لویی، نسبت به آلزایمر، ۱٫۶ سال از زمان تشخیص بیماری کمتر است. یک بررسی در سال ۲۰۱۷ امید به زندگی از زمان شروع بیماری را بین ۵٫۵ تا ۷٫۷ سال، و پس از تشخیص را بین ۱٫۹ تا ۶٫۳ سال نشان داد. تفاوت بین آلزایمر و دِمانس با اجسام لویی در این شاخص می‌تواند به این دلیل باشد که تشخیص دِمانس با اجسام لویی دشوارتر بوده و ممکن است بعد از گذشت زمان زیادی از بیماری صورت پذیرد. یک نظرسنجی آنلاین از ۶۵۸ پاسخ‌دهنده نشان داد که پس از تشخیص، بیش از ۱۰٪ افراد مبتلا، در طول یک سال جان خود را از دست دادند، ۱۰٪ بیش از ۷ سال برخی افراد بیش از ۱۰ و عده‌ای دیگر نیز در حدود ۲۰ سال عمر کردند. اگر در اوایل بیماری توهمات بینایی، راه رفتن غیرطبیعی و اختلالات شناختی متغیر وجود داشته باشند، به‌طور معمول امید به زندگی کم‌تر است.
وجود ترس و اضطراب در این بیماران و مراقبان آنها بسیار شایع است. طیف وسیعی از پاسخ‌های احساسی در مورد آینده زندگی مبتلایان شامل ترس از توهم، سقوط، کابوس‌های شبانه در نتیجۀ اختلال رفتاری خواب، اثرات خستگی و فرسودگی ذهنی، نوسانات خلقی، افسردگی، دلیریوم و خشونت به وجود می‌آید. در بیشتر اوقات، برای حفظ روحیه اجتماعی، حمایت عینی فراوانی از جانب دوستان و خانواده نیاز است. این بیماران، نیازهای اجتماعی گسترده‌تری دارند، زیرا به دلیل افزایش نیازهای فیزیکی و ناتوانی‌های ذهنی و جسمی حضور در رویدادهای اجتماعی را کمتر تجربه می‌کنند. ابعادِ گسترده نیاز اجتماعی در این افراد سبب شده، اطرافیان آنان گزارش‌هایی از فشارها و تداخلات در زندگی شخصی را ارائه دهند که گاهی منجر به نارضایتی و رنجش آنها هنگام برقراری ارتباط با بیمار می‌شود.
در اواخر بیماری، افراد مبتلا ممکن است نتوانند از خود مراقبت کنند. زمین‌خوردن (ناشی از عوامل بسیاری از جمله پارکینسونیسم، دیس‌اتونومی و ضعف)، باعث افزایش عوارض و علائم جسمانی در این افراد می‌شود. عدم رشد، پنومونی آسپیراسیون و عارضه دیسفاژی (مشکل در بلع)، که ناشی از دیس‌اتونومی هستند، بیماری‌های قلبی عروقی و سپتیسمی نیز از علل شایع مرگ‌ومیر در این بیماران به‌شمار می‌روند.