stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
اسکات موریسون
زندگی

اسکات موریسون در سیدنی زاده شد و در دانشگاه نیو ساوت ولز، جغرافیای اقتصادی خواند. او پیش از ورود به سیاست، از ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۰ به عنوان مدیر دفتر گردشگری و ورزش نیوزیلند و از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۶ مدیر عامل گردشگری استرالیا کار می‌کرد. اسکات موریسون همچنین مدیر امور خارجه حزب لیبرال نیو ساوت ولز از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۴ بود. موریسون در انتخابات فدرال سال ۲۰۰۷ برای نخستین‌بار به مجلس نمایندگان انتخاب شد. او پس از انتخابات سال ۲۰۱۰ به حزب مخالف منصوب شد.
کار سیاسی

پس از پیروزی ائتلاف در انتخابات سال ۲۰۱۳ موریسون وزیر مهاجرت و حفاظت مرزی در دولت تونی ابوت شد. در این زمینه او مسئول اجرای مرزهای عملیات حاکم، یکی از سیاست‌های کلیدی ائتلاف بود. سیاست‌های مهاجرتی اسکات موریسون در این دوره کوتاه، باعث شناخته شدن او به عنوان یک چهره ضد مهاجرت شد. او طرحی به نام «عملیات مرزهای مستقل» را پیاده کرد که هدف از آن بازداشتن مهاجران از دستیابی به خاک استرالیا از راه دریا بود. بر پایه این طرح، نیروی دریایی سلطنتی استرالیا با بازرسی کشتی‌ها پناهندگان را به مبدأ سفرشان که عموماً اندونزی بود پس می‌فرستادند. با سخت‌تر شدن شرایط ورود پناهجویان به استرالیا آنان را مناطقی خارج از خاک این کشور همچون پاپوآ گینه نو، نائورو، و جزیره مأنوس می‌فرستادند.
سپس در دسامبر ۲۰۱۴ در یک مجلس کابینه‌ای به جای وزیر خدمات اجتماعی مشغول به کار شد. پس از آن در سپتامبر ۲۰۱۵ به پست خزانه‌دار ترفیع داده شد. در استرالیا این جایگاه به‌طور سنتی به عنوان سکوی پرتاب به سوی جایگاه نخست‌وزیری شناخته می‌شود.
ویژگی‌ها

اسکات موریسون از نزدیکان مالکوم ترنبول، نخست‌وزیر پیشین استرالیا است.
اسکات موریسون بخش رادیکال حزب لیبرال را رهبری می‌کند و گرایش راست افراطی دارد.
اسکات موریسون یک مسیحی باورمند است. او با تأکید بر پایبندی خود به ایمان مذهبی مسیحی و خانواده، گفته که مخالف ازدواج همجنس‌گرایان در استرالیا است.
نگارخانه

به همراه دونالد ترامپ رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا در ۱۳امین نشست سران گروه ۲۰ (نوامبر ۲۰۱۸)
در ۴۵امین نشست سران گروه هفت در بیاریتز فرانسه (اوت ۲۰۱۹)
در نشست با هیئت دولت
به همراه همسرش، جنی وارن
موریسون در حال دیدار از فرانسیسکو گوترش، رئیس جمهور تیمور شرقی
محمدباقر بهبودی

تصویر استاد محمدباقر بهبودی در سال ۱۳۸۵
محمدباقر بهبودی (۱۳۰۷ مشهد – ۱۳۹۳ تهران) پژوهشگر دینی و حدیث‌پژوه ایرانی بود. وی برای نخستین بار، به منظور استخراج صحاح شیعه، به وارسی و اعمال قواعد پرداخته و حاصل آن را برای تمرین طالبان علم‌الحدیث در کتاب علل‌الحدیث فراهم آورده است. وی مصحح آثاری مانند بحارالانوار، کنزالعرفان و بخش‌هایی از تفسیر المیزان و مؤلف کتاب‌هایی مانند صحیح‌الکافی و معرفةالحدیث بود. دیدگاه‌های او در پالایش حدیث و فعالیت‌هایش در گزینش روایت‌های معتبر شیعه به‌ویژه در دهه ۶۰ بحث‌های بسیار برانگیخت و آثاری محسوس بر دیدگاه معاصران داشت.
زندگی

او در ۱۳۲۷ تحصیلات مذهبی خود را در حوزهٔ علمیهٔ مشهد آغاز کرد. وی در نزد اساتید معروف ادبیات آن دوره مانند ادیب نیشابوری دوم، و فقه و اصول را نزد آیت‌الله سید احمد مدرس یزدی و آیت‌الله میرزا هاشم قزوینی تلمذ کرد. آنگاه در سال ۱۳۳۳ به شهر قم و حوزه بزرگ شیعه آمد و پس از مدتی تحصیل در این شهر عازم نجف حوزه دیگرشد و از محضر اساتیدی چون آیت الله سید ابوالقاسم خویی و سید محسن حکیم و عبدالهادی شیرازی بهره برد. آنگاه در سال ۱۳۳۵مجدداً به زادگاه خویش برگشت. وی در مصاحبه ای گفته است: «در سال ۱۳۲۷ هـ.ش. در حوزه علمیه مشهد آغاز به تحصیل کردم. در سالهای سوم و چهارم تحصیل شرحی بر صمدیه و شرحی بر عوامل ملامحسن به عربی نگاشتم که نسخه‌های دستنویس آن در اختیار برخی از فضلا ماند و اکنون از آنها خبری ندارم ولی در همان زمان کتابی در منطق به نام قاطع البرهان فی علم المیزان و جزوه ای در تجوید و جزوه ای در شرح حال میثم تمار نگاشتم که به چاپ رسید و در اختیار اهل فضل قرار گرفت. پس از فراگیری سطح و اندکی فلسفه به نجف اشرف مشرف شدم ولی به چند علت بیش از دو سال نماندم و به مشهد بازگشتم. از سال ۱۳۳۷هـ. ش. به تهران آمدم و در ابتدا به کار تصحیح نمونه‌های چاپی (بحار المیزان و…) پرداختم و سپس به کار تحقیق و پژوهش.».
چاپ آثار پس از مرگ

پس از فوت محمدباقر بهبودی در سال ۱۳۹۳ به اهتمام مژگان سرشار توسط نشر علم سه عنوان کتاب تدبری در قرآن (در دو جلد)، معارف قرآنی و معانی القرآن در سال ۱۳۹۵ چاپ و منتشر گردید.
در کتاب معارف قرآنی، که گردآوری مقالات نویسنده در باب تفسیر موضوعی قرآن می‌باشد که طی سالیان در مجلات مختلف به طور مستقل منتشر شده بود.
در این کتاب آرای استاد بهبودی در زمینه محکم و متشابه، رجعت، قیامت، حجاب شرعی و حتی ارث درج شده است.
ورقه علیا (روستا)

ورقه علیا یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان ورقه بخش مرکزی شهرستان چاراویماق واقع شده‌است.
آصف‌علی زرداری

| آصف‌علی زرداری | آصف‌علی زرداری |
| --- | --- |
زرداری در سال ۲۰۲۴: زرداری در سال ۲۰۲۴
یازدهمین و چهاردهمین رئیس‌جمهور پاکستان: یازدهمین و چهاردهمین رئیس‌جمهور پاکستان
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۱۰ مارس ۲۰۲۴: آغاز به کار  ۱۰ مارس ۲۰۲۴
نخست‌وزیر: شهباز شریف
پس از: عارف علوی
دوره مسئولیت ۹ سپتامبر ۲۰۰۸ – ۹ سپتامبر ۲۰۱۳: دوره مسئولیت ۹ سپتامبر ۲۰۰۸ – ۹ سپتامبر ۲۰۱۳
نخست‌وزیر: یوسف‌رضا گیلانی راجه پرویز اشرف میر هزار خان کهوسو (موقت) نواز شریف
پس از: محمد میان سومورو (موقت)
پیش از: ممنون حسین
معاون رئیس حزب مردم پاکستان: معاون رئیس حزب مردم پاکستان
دوره مسئولیت ۳۰ دسامبر ۲۰۰۷ – ۲۷ دسامبر ۲۰۱۵ همکار بلاول بوتو زرداری: دوره مسئولیت ۳۰ دسامبر ۲۰۰۷ – ۲۷ دسامبر ۲۰۱۵ همکار بلاول بوتو زرداری
پس از: ایجاد جایگاه
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۶ ژوئیهٔ ۱۹۵۵ ‏(۶۹ سال) کراچی، ایالت سند
ملیت:  پاکستان
حزب سیاسی: حزب مردم پاکستان
همسر(ان): بی‌نظیر بوتو (۱۹۸۷–۲۰۰۷)
فرزندان: بلاول بوتو زرداری بختاور آصیفه
پیشه: سیاستمدار
وبگاه: Official website
آصف علی زرداری (زاده ۲۶ ژوئیه ۱۹۵۵) سیاستمدار پاکستانی و همسر بی‌نظیر بوتو نخست‌وزیر فقید پاکستان است. وی پس از ترور بوتو معاونت رهبری حزب مردم پاکستان را بر عهده گرفت. در تاریخ ۶ سپتامبر ۲۰۰۸برای بار اول و در تاریخ ۱۰ مارس ۲۰۲۴ برای دومین بار با رأی اکثریت نمایندگان مجلس سنا رئیس‌جمهور پاکستان شد.
آصف علی زرداری از اعضای برجسته طایفه زرداری است که در سال ۱۹۸۷ با بی‌نظیر بوتو ازدواج کرد. وی همچنین در زمان نخست‌وزیری همسرش، سمت وزیر سرمایه‌داری را بر عهده داشت.
آصف زرداری تا به حال با اتهاماتی در خصوص فساد مالی روبرو بوده است. زرداری یازده سال از عمر خود را در زندان به سر برده است. برخی از پزشکان پیش از برگزاری انتخابات ریاست‌جمهوری پاکستان ادعا می‌کردند که زرداری از افسردگی ناشی از شکنجه در دوران زندان رنج می‌برد.
او به علت رو به رو بودن با اتهاماتی از جمله دریافت رشوه در دوران وزارت خود به آقای ده درصدی نیز معروف است.
زندگی شخصی

آصف علی زرداری، در ۲۱ ژوئیه سال ۱۹۵۶ در شهر نوابشاه، ایالت سند در یک خانواده بلوچ چشم به جهان گشود. پدرش حکیم علی زرداری از سیاستمداران پاکستانی بود. او بیشتر دوران آموزش خود را در مدرسه سن پاتریک کراچی، جایی که پرویز مشرف نیز در آنجا مشغول تحصیل بود، گذراند.
وی سپس برای ادامه تحصیل به دانشکده اقتصاد لندن رفت و پس از بازگشت در ۱۸ دسامبر ۱۹۸۷ با بی نظیر بوتو ازدواج کرد. آن‌ها پس از ازدواج صاحب سه فرزند به نام‌های بلاول، بختاور و آصفه شدند.
زرداری

زرداری بیش از یک‌پنجم عمر خود را در زندان سپری کرده است. اولین تجربه زندان او در در سال ۱۹۹۰ بود. آصف به اتهام بستن یک بمب کنترل از راه دور به پای مرتضی بخاری تاجر پاکستانی مقیم انگلیس و اجبار او به رفتن به بانک و خالی کردن حساب ۸۰۰ هزار دلاریش دستگیر شد.
او در سال ۱۹۹۳ با قدرت گرفتن حزب مردم و نخست‌وزیری همسرش تبرئه و آزاد شد.
زرداری در سال ۱۹۹۶ دوباره به اتهام فساد مالی دستگیر شد و پس از مدت کوتاهی به قتل میرمرتضی بوتو برادر همسرش نیز متهم شد. مهم‌ترین اتهام مالی او در آن هنگام دریافت ۲۰۰ میلیون دلار رشوه از یک پیمانکار فرانسوی برای خرید ۴ میلیارد دلار جنگنده برای ارتش پاکستان بود. آصف نهایتاً در نوامبر ۲۰۰۴ به قید کفالت آزاد شد، اما در دسامبر همان سال دوباره دستگیر شد و در نهایت با مذاکرات حزب مردم و نواز شریف نخست‌وزیر وقت، قضات حکم آزادی او را صادر کردند.
زرداری پس از آن برای درمان دیابت و ناراحتی در ستون فقرات خود، رهسپار آمریکا شد ولی با بازگشت همسرش به کشور دوباره وارد صحنه سیاست کشورش شد.
رهبری حزب مردم

پس از ترور بی نظیر بوتو در ۲۷ دسامبر ۲۰۰۷ فرزند ۱۹ ساله آن‌ها بیلاوال به رهبری حزب مردم برگزیده شد و قرار شد تا پایان دوران تحصیل او در دانشگاه آکسفورد (در رشته تاریخ) آصف علی رهبری حزب را بر عهده گیرد.
حزب مردم در ۱۸ فوریه ۲۰۰۸ در انتخابات مجالس قانونگذاری پاکستان به پیروزی رسید و او در ائتلاف با نواز شریف رهبر مسلم لیگ حزب دوم انتخابات، جمعیت علمای اسلام و چند حزب دیگر دولت ائتلافی پاکستان را تشکیل داد.
اختلاف دولت و پرویز مشرف بر سر بازگشت قضات اخراج شده به مناصب خود موجب شد تا زرداری با حمایت احزاب دیگر طرح استعفا یا استیضاح مشرف را مطرح کرد. فشارهای وارده بر مشرف در نهایت منجر به استعفای او شد. استعفای مشرف به آشکار شدن اختلاف میان دو حزب اصلی تشکیل دهنده دولت انجامید. حزب نواز شریف یک هفته پس از استعفای مشرف از دولت خارج شد و سعیدالزمان صدیقی از قضات بازنشسته را به عنوان کاندیدای خود برای انتخابات ریاست جمهوری معرفی کرد.
آصف علی زرداری با ۴۱۱ رأی نمایندگان مجلس سنا در ماه مارس ۲۰۲۴ برای دومین بار به عنوان چهاردهمین رئیس‌جمهور پاکستان انتخاب شد.[پیوند]
مقاومت آنتی‌بیوتیکی
تأثیر میکروگرانش بر بیماری‌زایی، مقاومت آنتی‌بیوتیکی و بیان ژن در میکروارگانیسم‌های مفید و بیماری‌زا

در طول ماموریت‌های فضایی، تأثیر شرایط فضایی (هم ریزگرانش و هم تشعشع) بر جنبه‌های فیزیولوژیکی و متابولیک میکروبیوتای بدن فضانوردان باید در نظر گرفته شود. تغییرات به مدت زمان مأموریت، انواع موجودات و اکولوژی بستگی دارد. تغییرات گزارش شده مربوط به تغییرات مورفولوژی، رشد، بیان ژن و فیزیولوژی سلول‌ها است که منجر به افزایش حدت، اسید، مقاومت آنتی‌بیوتیکی، تشکیل بیوفیلم، متابولیسم ثانویه و جهش‌های میکروبی می‌شود. بر این اساس، تحقیقات اخیر تأثیرات ریزگرانش شبیه‌سازی شده را بر فیزیولوژی انسان و ویژگی‌های باکتریایی نشان می‌دهد. این مقاله جنبه‌های ریزگرانش را بر روی تغییرات میکروبیوتا از جمله حدت، مقاومت آنتی‌بیوتیکی و بیان ژن بررسی کرده است. میکروگرانش می‌تواند انسان را تضعیف کند و بر بیماری‌زایی باکتری تأثیر بگذارد.
فهرست سفیران ایران در هند

در سال ۱۳۲۶ بلافاصله پس از اعلام استقلال هند سرکنسولگری ایران در دهلی نو به سفارت تبدیل گردید و علی معتمدی که قبلاً سرکنسول و وزیر مختار بود از اسفند ۱۳۲۶ به مقام سفیر کیبر ارتقا یافت.
پهلوی

علی معتمدی سرکنسول از ۱۳۲۲، سفیر از اسفند ۱۳۲۶ - آذر ۱۳۲۷
موسی نوری اسفندیاری ۳۰ دی ۱۳۲۷ - دی ۱۳۳۰
علی‌اصغر حکمت
مرتضی مشفق کاظمی
عبدالحسین مسعود انصاری آذر ۱۳۴۰ - فروردین ۱۳۴۲
فریدون آدمیت فروردین ۱۳۴۲ - خرداد ۱۳۴۴
جلال عبده مرداد ۱۳۴۴ - مهر ۱۳۴۷
محمدرضا امیرتیمور کلالی آبان ۱۳۴۷ - شهریور ۱۳۵۰
غلامعلی وحید مازندرانی
محمد معظمی گودرزی نور
غلامرضا تاج‌بخش دولو بهمن ۱۳۵۴ - ۱۷ دی ۱۳۵۷
جمهوری اسلامی

ناصر شیرازی‌راد (کاردار موقت) اسفند ۱۳۵۷ - آبان ۱۳۵۸
ابوالفضائل مجتهدی آبان ۱۳۵۸ - مرداد ۱۳۶۰
محمدمهدی آخوندزاده (کاردار موقت) مرداد ۱۳۶۰ - تیر ۱۳۶۱
حسن اسدی لاری تیر ۱۳۶۱ - آبان ۱۳۶۳
ابراهیم بهنام دهکردی آبان ۱۳۶۳ - مرداد ۱۳۶۷
جاوید قربان‌اوغلی (کاردار موقت) مرداد ۱۳۶۷ - اردیبهشت ۱۳۶۸
ابراهیم رحیم‌پور اردیبهشت ۱۳۶۸ - آبان ۱۳۷۱
علیرضا شیخ عطار آبان ۱۳۷۱ - اسفند ۱۳۷۶
میرمحمود موسوی فروردین ۱۳۷۷ - ۱۳۸۱
سیاوش زرگر یعقوبی دی ۱۳۸۱ - مهر ۱۳۸۶
سید مهدی نبی‌زاده ۱۳۸۶ - آبان ۱۳۹۱
غلامرضا انصاری آذر ۱۳۹۱ - اسفند ۱۳۹۶
مسعود رضوانیان (کاردار) اسفند ۱۳۹۶ - آبان ۱۳۹۷
علی چگنی آبان ۱۳۹۷ - مرداد ۱۴۰۱
ایرج الهی دهقی مرداد ۱۴۰۱ تاکنون
وبلاگ

تارنگار که به آن تارنوشت، یا وب‌نوشت (به انگلیسی: Blog) هم می‌گویند، نوعی وبگاه و محلی برای فعالیت روزنامه‌نگاری است که حاوی اطلاعاتی مانند: گزارش روزانه، اخبار، یادداشت‌های شخصی یا مقالات علمی مورد نظر طراح آن است. وبلاگ ترکیبی از دو کلمهٔ «web» و «log» به معنای ثبت وقایع روزانه است. مطالب وبلاگ بر مبنای زمانی که ثبت شده گروهبندی و به ترتیب از تازه‌ترین رخداد به قدیم ارائه می‌گردد. نویسندهٔ تارنگار، روزنامه‌نگار، تارنویس یا وب‌نویس یا وبلاگ‌نویس (به انگلیسی: Blogger) نامیده می‌شود و ممکن است بیش از یک نفر باشد، وب‌نویس به گزارش مداوم رویدادها، خاطرات، یا عقاید یک شخص یا یک سازمان می‌پردازد. واحد مطالب در تارنگار، پست (به انگلیسی: Blog post) است، در حالی که واحد مطالب در وبگاه صفحه است. معمولاً در انتهای هر مطلب، برچسب تاریخ و زمان، نام نویسنده و پیوند ثابت به آن یادداشت ثبت می‌شود. فاصلهٔ زمانی بین مطالب تارنگار لزوماً یکسان نیست و زمان نوشته‌شدن هر مطلب به خواست نویسندهٔ تارنگار بستگی دارد. مطالب نوشته‌شده در یک تارنگار همانند محتویات یک وبگاه معمولی در دسترس کاربران قرار می‌گیرد. در بیشتر موارد تارنگارها دارای روشی برای دسترسی به بایگانی یادداشت‌ها هستند (مثلاً دسترسی به بایگانی بر حسب تاریخ یا موضوع). بعضی از تارنگارها امکان جستجو برای یک واژه یا عبارت خاص را در میان مطالب به کاربر می‌دهند.
واژه‌شناسی و واژه‌گزینی

واژهٔ وبلاگ اولین‌ بار توسط یورن بارگر استفاده شد که یک هم‌آمیزی از دو واژهٔ وب و لاگ است. واژهٔ لاگ، واژه‌ای‌ست از ریشه واژهٔ یونانی لوگاس که در قرون میانه در معنای دفتر گزارش سفر کشتی‌ها به کار می‌رفته‌است. لاگ در زبان تخصصی رایانه به پرونده‌هایی گفته می‌شود که گزارش وقایع رخ‌داده در رایانه را ثبت می‌کنند. بلاگ نیز شکل کوتاه‌شدۀ وبلاگ است.
انواع تارنگارها

به‌جز نوع نوشتاری تارنگار، با گسترش روزافزون فناوری‌های اینترنتی، سامانه‌های نوینی از تارنگارها نیز گسترش پیدا کرده‌است.
در حال حاضر تارنگارها به صورت‌های مختلفی مانند وب‌نوشت عکسی یا فتوبلاگ یا فلش بلاگ ویدئو بلاگ، پادکست یا صدا بلاگ نیز وجود دارند.
تاریخچۀ وب‌نویسی

نخستین تارنگار دنیا SCRIPTING NEWS متعلق به دیوید واینر بود. در آغاز سال ۱۹۹۹ ۲۳ تارنگار در اینترنت وجود داشت و در عرض چند ماه تعداد آن‌ها به میلیون‌ها تارنگار رسید که از نقاط مختلف جهان می‌نوشتند.
تاریخچۀ وب‌نویسی > تارنگارهای فارسی

همچنین ببینید: وبلاگ‌نویسی در ایران
در ایران نخستین تارنگار را سلمان جریری دانشجوی ۲۳ سالۀ مهندسی کامپیوتر دانشگاه صنعتی امیرکبیر، در ۱۶ شهریور ۱۳۸۰ ایجاد کرد و موج وب‌نویسی در مهرماه ۱۳۸۰، توسط حسین درخشان روزنامه‌نگار مقیم تهران مقاله‌ای با عنوان «چگونه در اقیانوس اطلاعاتی این روزها غرق نشویم» در مجلۀ دنیای کامپیوتر در ایران آغاز شد. نخستین تارنگار فارسی‌زبان ایرانی با استفاده از «بلاگ اسپات» و دو ماه پس از یازدهم سپتامبر ۲۰۰۱ راه‌اندازی شد. چند ماه بعد نخستین ارائه‌دهندهٔ خدمات تارنگار فارسی یعنی «پرشین بلاگ» راه‌اندازی شد. در سال اول حدود ۱۰۰ تارنگار ایجاد شد و سال‌های بعدی با ایجاد سرویس‌های پرشین بلاگ، بلاگ اسکای و بلاگفا به ده‌ها هزار رسید.
طبق اطلاعات مندرج در سایت بلاگ سنسوس، در سال ۲۰۰۸ تارنگارهای فارسی در رتبۀ دهم زبان‌های تارنگاری رایج در جهان قرار داشتند.[نیازمند منبع] گزارش‌های جدید نشان می‌دهد که در مجموع بیش از ۴٫۵ میلیون تارنگار فارسی به ثبت رسیده که در میان آن‌ها بیش از ۴۵۰ هزار تارنگار فعال وجود دارد. در حال حاضر در ایران بیش از هشت میلیون تارنگار ثبت شده وجود داشته و ایران از این حیث جایگاه دهم را در جهان داراست.[نیازمند منبع]
در میان افغان‌ها نخستین تارنگار را ضیا افضلی به نام «غزل امروز افغانستان» از کانادا نوشته‌ است. نخستین تارنگاری که از داخل افغانستان نوشته شده‌ است را وحید پیمان ایجاد کرد.
ارائه‌دهنده خدمات تارنگار

وبگاه ارائه‌دهندهٔ خدمات تارنگار یک نوع وبگاه است که با کمک آن می‌توان به سادگی تارنگار ایجاد کرد. بسیاری از این وبگاه‌های ارائه‌کنندهٔ این نوع خدمات، از نرم‌افزارهای وب‌نوشت معروف استفاده می‌کنند. به عنوان نمونه وردپرس از نرم‌افزار وردپرس استفاده می‌کند. مزیت این نوع وبگاه‌ها در آن است که کاربر خود مجبور به میزبانی و پیکربندی نرم‌افزار نیست. در مقابل، تمام تنظیمات نرم‌افزار تارنگار هم برای کاربر در دسترس نخواهد بود.
این نوع وبگاه‌ها خدمات مختلفی را ارائه می‌کنند. متداول‌ترین این خدمات، امکان ایجاد وب نوشت (نوشتار)ی است. برخی از این تارنگارها امکان ایجاد وب‌نوشت عکسی (فتوبلاگ)، وب‌نوشت صوتی (پادکست)، یا وب‌نوشت ویدیوئی (ویدئو بلاگ) را نیز ارائه می‌کنند.
ارائه‌دهندگان خدمات تارنگار فارسی

وبگاه‌های ارائه‌کنندهٔ خدمات تارنگار به فارسی، ابتدا متمرکز بر خدمات تارنگار (نوشتار)ی بودند اما تدریجاً انواع دیگر خدمات، نظیر میزبانی پادکست و تارنگارهای تصویری را نیز ارائه کردند.
اولین تارنگاردهندهٔ تماماً فارسی، پرشین‌بلاگ است که در ۲۳ خرداد ۱۳۸۱ کار خود را رسماً آغاز کرد. تا پیش از آن، تارنگار دهنده‌های چند زبانه نظیر بلاگر را می‌شد برای تارنگارهای فارسی به کار گرفت. در طول سال‌های دههٔ ۸۰ و ۹۰ خورشیدی، برتعداد تارنگار دهنده‌های تماماً فارسی افزوده شد. آمار رسمی از تعداد این وبگاه‌ها موجود نیست اما گمان می‌رود که حدود ۳۵۰ تارنگار دهندهٔ تماماً فارسی مشغول فعالیت هستند.
از جمله ارائه‌دهندگان خدمات تارنگار به فارسی می‌توان به بلاگ اسکای، بلاگفا، پارسی بلاگ، پرشین‌بلاگ، میهن بلاگ و بیان بلاگ اشاره کرد. درزمینه وب نوشت دهنده تصویری می‌توان آپارات را نام برد. درزمینه وبلاگدهی کودکان می‌توان از هدهدفارسی نام برد.و
بازداشت وبلاگ‌نویسان در ایران

پس از اینکه در دهه هشتاد شمسی وبلاگ‌نویسی در ایران مورد توجه قرار گرفته بود، دستگاه قضایی ایران موج جدید برخورد با وبلاگ‌نویسان را آغاز کرد. این دستگیری‌ها به یکی از مسائل داغ سیاسی روز تبدیل شد که واکنش‌های متعددی از سوی دولت خاتمی و همچنین دستگاه قضایی ایران در پی داشت. مجتبی (مدیار) سمیع‌نژاد، حنیف مزروعی، شهرام رفیع زاده، امید معماریان، محبوبه عباسقلی‌زاده، فرشته قاضی و روزبه میرابراهیمی از جمله افرادی بودند که در پاییز ۱۳۸۳ به دلیل مطالب منتشر شده وبلاگ‌هایشان بازداشت شدند.
تأثیر تکنولوژی در ایجاد وبلاگ‌ها

با تکامل ابزارهای الکترونیکی و نرم‌افزاری برای تسهیل در تولید و نگهداری از مقالات ارسال شده، انتشار مطالب برای افراد آسانتر شد و همه چیز به سمت و سوی وبلاگ نویسی به صورت آنلاین جلو رفت که منجر به وبلاگ‌های آنلاینی که امروزه مورد استفاده قرار می‌گیرند شد. در این روش وبلاگ‌ها می‌توانند توسط سرویس اختصاصی میزبانی وبلاگ مدیریت و اجرا شوند.
از دیگر قابلیت‌های وبلاگ‌ها، امکان دریافت و انتشار کامنت از سوی مخاطبان وبلاگ است که  تا حدی وبلاگ ها را تعاملی می سازد.
کتاب‌ها

سید مهدی موسوی و دیگران، کشکول پارسی: گزیده وبلاگ‌های «پارسی بلاگ» در سال ۱۳۸۳[پیوند مرده]، تهران: صبح صادق، ۴۰۰ صفحه، چاپ اول، ۱۳۸۴.
وحید قاسمی، وبلاگستان، شهر شیشه‌ای[پیوند مرده]، تهران: ناقوس، ۳۵۲ صفحه، چاپ اول، ۱۳۸۲.
الهه طاهریان ریزی و دیگران، آشنایی با وبلاگ[پیوند مرده]، تهران: طاهریان، ۲۳۲ صفحه، چاپ اول، ۱۳۸۳.
راهنمای آسان وبلاگ‌نویسی، داریوش فرسایی
راهنمای ساخت Weblog، حسن یعقوبی
وبلاگ[پیوند مرده] ویرایش اول توسط شهاب مباشری، ویرایش دوم توسط احسان مظلومی: نشر توسعه آموزش
We the Media: Grassroots Journalism by the People, for the People by Dan Gilmor (O'Reilly, 2004) ISBN 0-596-00733-7
| ن ب وروزنامه‌نگاری | ن ب وروزنامه‌نگاری |
| --- | --- |
حرفه:  خبر  شیوه‌های خبرنویسی  اخلاق روزنامه‌نگاری  بی‌طرفی در روزنامه‌نگاری  ارزش‌های خبری  منابع روزنامه‌نگاری  تهمت  استقلال تحریریه  مدرسه روزنامه‌نگاری 
گستره:  هنر  اقتصادی  اطلاعات‌محور  سرگرمی  زیست‌محیطی  مُد  پزشکی  سیاسی  علمی  ورزشی  فناوری  تجاری  ترافیک  آب و هوا  بین‌المللی 
ژانر:  دفاع  تحلیلی  وبلاگ  سخن‌پراکنی  شهروند خبرنگار  اجتماعی  مشارکتی  طنز  جامعه  داده  پایگاه داده  روزنامه‌نگاری گونزو  روزنامه‌نگاری غوطه‌ور شدن  روزنامه‌نگاری تحقیقی  غیرداستانیِ خلاق  ماکریکینگ  روزنامه‌نگاری ادبی  روزنامه‌نگاری نوین  روزنامه‌نگاری غیرانتفاعی  آنلاین  اعتقادی  روزنامه‌نگاری صلح  عکاسی خبری  روزنامه‌نگاری علمی  سنسور  مطبوعات زیرزمینی  روزنامه‌نگاری بصری  روزنامه‌نگاری مراقبتی 
تأثیرات اجتماعی:  رکن چهارم مشروطیت  آزادی رسانه  سرگرمی رسانه‌ای  سوگیری رسانه‌ای  ارتباط با رسانه  روابط عمومی  خبرنگاری زرد 
رسانه خبری:  روزنامه  مجله  پخش اخبار  روزنامه آنلاین  خبرگزاری  رسانه جایگزین 
نقش‌ها:  روزنامه‌نگار  ویراستاری  ستون‌نویس  نسخه‌بردار  هواشناسی  گوینده اخبار  عکاسی خبری  صاحب‌نظر  وبلاگ 
فهرست مقالات روزنامه‌نگاری: فهرست مقالات روزنامه‌نگاری
| ن ب وارتباطات با واسطه رایانه | ن ب وارتباطات با واسطه رایانه |
| --- | --- |
 گفتگوی اینترنتی  بحث آنلاین  نرم‌افزار ارتباطی  نرم‌افزارهای مشارکت‌گرا  خدمات شبکه‌های اجتماعی  محیط یادگیری مجازی :  گفتگوی اینترنتی  بحث آنلاین  نرم‌افزار ارتباطی  نرم‌افزارهای مشارکت‌گرا  خدمات شبکه‌های اجتماعی  محیط یادگیری مجازی 
کنفرانس غیر همزمان:  ایمیل  لیست پستی الکترونیکی  فیدونت  یوزنت  تالار گفتگو صفحه نوشتاری  صفحه تصویری  چت روم  بی‌بی‌اس  دفتر مهمانان 
کنفرانس همزمان:  کنفرانس داده  پیام‌رسانی فوری  آی‌آرسی  شبکه پیام رسان  حرف‌مفت زن  ویدئو کنفرانس  گفتگوی صوتی  صدا روی پروتکل اینترنت  وب چت  رایاهمایی 
انتشار:  وبلاگ  میکروبلاگینگ  ویکی 
عبدالرحمن عقاد وبلاگ نویس سیاسی سوری
فهرست باشگاه‌های فوتبال قهرمان جهان

این فهرست شامل باشگاه‌های رسمی قهرمان فوتبال جهان (دوژور) است که توسط فیفا به رسمیت شناخته شده‌اند. مسابقات رسمی که این عنوان را اعطا می‌کنند جام بین قاره‌ای (۲۰۰۴–۱۹۶۰) و جام باشگاه‌های جهان (۲۰۰۰، ۲۰۰۵ تا کنون) هستند.
مسابقات > جام بین قاره‌ای

جام بین قاره‌ای که همچنین به عنوان جام اروپا/آمریکای جنوبی شناخته می‌شود، یک رقابت رسمی فوتبال بین‌المللی بود که توسط اتحادیه فوتبال اروپا (یوفا) و کنفدراسیون فوتبال آمریکای جنوبی (کونمبول) برگزار می‌شد، این مسابقات بین باشگاه‌های نماینده این کنفدراسیون‌ها، که معمولاً برندگان جام قهرمانان اروپا (که اکنون به عنوان لیگ قهرمانان اروپا شناخته می‌شود) و جام لیبرتادورس آمریکای جنوبی هستند برگزار می‌شد. این رقابت توسط نمایندگان باشگاه‌های توسعه یافته‌ترین قاره‌ها در دنیای فوتبال انجام شد. این مسابقات حالا با جام باشگاه‌های جهان جایگزین شده است. همه نسخه‌ها مسابقات رسمی یوفا و کونمبول، و همچنین به طور غیرمستقیم فیفا بودند.
از زمان شکل گیری آن در سال ۱۹۶۰ تا ۱۹۷۹، در صورت تساوی در یک مسابقه، تا سال ۱۹۶۸ یک بازی پلی آف و بعدا ضربات پنالتی انجام می‌شد. در طول دهه ۱۹۷۰، شرکت‌کنندگان اروپایی در جام بین قاره‌ای به دلیل رویدادهای بحث برانگیز در فینال ۱۹۶۹، گاهی از بازی کردن خودداری می‌کردند، و برخی از تیم‌های قهرمان باشگاه قهرمان اروپا کنار رفتند. از سال ۱۹۸۰ تا ۲۰۰۴، مسابقات در یک مسابقه در ژاپن برگزار شد و توسط صنعت خودروسازی چندملیتی تویوتا حمایت مالی شد، که یک جایزه ثانویه (که در کنار نسخه اصلی)، یعنی جام تویوتا را ارائه می‌کرد.
در طول تاریخ فوتبال، تلاش‌های مختلفی برای سازماندهی یک تورنمنت که "بهترین تیم باشگاهی جهان" را مشخص می‌کند (مانند مسابقات قهرمانی فوتبال جهان، جام سیر توماس لیپتون، کوپا ریو و جام باشگاه‌های جهان کوچک) انجام شده است. اما عدم علاقه یا ناتوانی فیفا در سازماندهی مسابقات باشگاهی باعث شد این برای مدت طولانی انجام نشود. جام بین قاره‌ای توسط فیفا به عنوان سلف رسمی جام باشگاه‌های جهان، که برای اولین بار در سال ۲۰۰۰ برگزار شد، در نظر گرفته می شود.
همه تیم‌های برنده توسط رسانه‌های گروهی در سراسر جهان و جامعه فوتبال، از جمله فیفا (به عنوان تولیدات مرکز خبری که در وب‌سایت فیفا به‌عنوان اسناد رسمی فهرست نشده‌اند)، به‌عنوان «قهرمانان جهان» عملا در نظر گرفته شدند. در ۲۷ اکتبر ۲۰۱۷، شورای فیفا، در حالی که اتحاد آماری بین جام بین قاره‌ای و جام باشگاه‌های جهان را با توجه به تاریخچه این دو تورنمنت (که در سال ۲۰۰۵ با هم ادغام شدند) را ترویج نمی‌کرد، عنوان جام بین قاره‌ای را به رسمیت شناخت. همه برندگان به عنوان قهرمانان رسمی باشگاه‌های جهان، با همان عنوان برندگان جام باشگاه‌های جهان، یا "قهرمانان باشگاه‌های جهان" شناخته می‌شوند.
مسابقات > جام باشگاه‌های جهان

جام باشگاه‌های جهان یک رقابت بین‌المللی فوتبال برای مردان است که توسط فدراسیون بین‌المللی فوتبال (فیفا)، نهاد جهانی این ورزش برگزار می‌شود. این مسابقات رسماً عنوان جهانی را به خود اختصاص می‌دهد. این مسابقات اولین بار در سال ۲۰۰۰ به عنوان مسابقات قهرمانی باشگاه‌های جهان برگزار شد. مسابقات بین سال‌های ۲۰۰۱ و ۲۰۰۴ به دلیل ترکیبی از عوامل، مهم‌تر از همه سقوط شریک بازاریابی فیفا برگزار نشد. از سال ۲۰۰۵، این مسابقات هر ساله برگزار می‌شود و میزبانی آن در برزیل، ژاپن، امارات متحده عربی، مراکش و عربستان سعودی بوده است. اعتبار جام باشگاه‌های جهان در بخش‌های مختلف دنیای فوتبال کاملاً متفاوت است. در حالی که به طور گسترده‌ای به عنوان برجسته‌ترین جام در سطح باشگاهی در آمریکای جنوبی در نظر گرفته می‌شود، در مقایسه با لیگ قهرمانان اروپا برای جلب علاقه بیشتر تلاش می‌کند و معمولاً به عنوان یک مسابقه با رتبه بالا شناخته نمی‌شود.
اولین مسابقات قهرمانی باشگاه‌های جهان در سال ۲۰۰۰ در برزیل برگزار شد. اما شکست ای‌اس‌ال باعث شد فیفا مسابقات را متوقف کند و مسابقات سال بعد که در اسپانیا برگزار می‌شد لغو شود. این اولین قسمت شکست خورده به موازات جام بین قاره‌ای (همچنین به عنوان جام اروپا/آمریکای جنوبی شناخته می‌شود) برگزار شد، رقابتی که به طور مشترک توسط اتحادیه فوتبال اروپا (یوفا) و کنفدراسیون فوتبال آمریکای جنوبی (کونمبول) برگزار شد که برای اولین بار در سال ۱۹۶۰ بین برندگان جام قهرمانان اروپا و جام لیبرتادورس مورد مناقشه قرار گرفت. فیفا سرانجام موفق شد رویداد معتبر ژاپنی را خریداری کند و در سال ۲۰۰۵، پس از آخرین دوره جام بین قاره‌ای، آن رقابت با فیفا ادغام شد. اولین دوره جام باشگاه‌های جهان شکست خورده، به «مسابقات قهرمانی باشگاه‌های جهان» تغییر نام داد و یک جام جدید جایگزین جام بین قاره‌ای و همچنین جام تویوتا شد. در سال ۲۰۰۶ این مسابقات نام فعلی خود را به خود گرفت.
فرمت فعلی این مسابقات شامل هفت تیم است که برای کسب عنوان قهرمانی در ورزشگاه‌های کشور میزبان در مدت حدود دو هفته با یکدیگر رقابت می‌کنند. برندگان آن سال لیگ قهرمانان آسیا (آسیا)، لیگ قهرمانان آفریقا (آفریقا)، لیگ قهرمانان کونکاکاف (آمریکای شمالی)، جام لیبرتادورس (آمریکای جنوبی)، لیگ قهرمانان اقیانوسیه (اقیانوسیه) و لیگ قهرمانان اروپا (اروپا)، به همراه قهرمان ملی کشور میزبان، در یک تورنمنت حذفی مستقیم شرکت می‌کنند. قهرمان ملی کشور میزبان در بازی پلی آف مقابل قهرمان اقیانوسیه رقابت می‌کند که برنده آن مسابقه در مرحله یک‌چهارم نهایی به قهرمانان آسیا، آفریقا و آمریکای شمالی می‌پیوندد. برندگان مرحله یک چهارم نهایی به مصاف قهرمانان اروپا و آمریکای جنوبی می‌روند که در مرحله نیمه نهایی قرار می‌گیرند تا به فینال راه پیدا کنند. در اروپا این مسابقات تقریبا توسط رسانه‌های جمعی نادیده گرفته می‌شود، عمدتا به دلیل سطح ورزشی آن، که در مقایسه با جام بین قاره‌ای پایین‌تر از این تورنمنت تلقی می‌شود. در واقع زمانی که طرف‌ها در یک بازی یک‌باره در ژاپن (و حتی قبل از آن) با هم دیدار می‌کردند، این هنوز یک مبارزه عادلانه بود. باز شدن بازار جهانی فوتبال تعادل را تغییر داده است. این روزها بهترین تیم‌های آمریکای جنوبی (و ستاره‌های تمام قاره‌های دیگر) معمولاً در اروپا بازی می‌کنند.