stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جنگ کره
نگارخانهٔ نبرد زمینی

نیروی هوایی ایالات متحده به راه‌آهنی در جنوب ونسان در ساحل شرقی کره شمالی حمله می‌کند.
یورش تفنگداران دریایی آمریکا به ساحل اینچئون که نیروهای کره شمالی در آنجا پایگاه داشتند.
توپ ۵۷ میلیمتری کره جنوبی ضد تانک. عکس در سال ۱۹۵۰
سرباز آمریکایی پشت یک ام۱۹۱۹ برونینگ
تفنگداران دریایی با یک برونینگ ام۱۹۱۷
کمین جنگلی آمریکا با یک برونینگ ام۱۹۱۷
نبرد نزدیک نیروهای آمریکایی با نیروهای کره شمالی در خیابان‌های سئول
ویرانه‌های یک پُل و تانک تی-۳۴ کرهٔ شمالی
سربازان آمریکایی تانک تی-۳۴ را به غنیمت گرفته‌اند.
هویتزر ام-۱۰۱ توپ ۱۰۵ میلیمتری آمریکا
هویتزر ام-۱۰۱
تانک ام-۲۶ پرشینگ آمریکایی (M26 Pershing)
تانک ام-۲۶ آمریکا درحال اسکورت سربازان اسیر کره شمالی
گروهبان مایک چالوگا در کنار جسد یک کمونیست چینی که جزء نیروهای کمکی کرهٔ شمالی بوده‌است.
نیروهای آمریکا با خودروی M16 Multiple در خط مقدم نیروهای چینی
به سوی جبهه چینی
یک تانک M32 ARV از گروهان زرهی
M26-Pershing
سنگر گرفتن نیروهای آمریکایی پشت تانک
تراکتور  توپ‌کش آمریکایی
هویتزر ۱۵۵ میلیمتری آمریکا
نفربر ام-۷ پریست (M7-priest)
شلیک توپ بدون لگد M18A1
یک جفت هویتزر ۱۵۵ میلیمتری از لشکر پیاده‌نظام آمریکا
تانک ام-۴۶ آمریکا درحال گذر از پل دست‌ساز
خمپاره‌اندازان آمریکایی
تانک ام۴ شرمن
سرباز زخمی در کنار ام-۳۹
حمل چوب با خودروی باربری ام-۳۹ برای ساختن پایگاه
لودر ام-۴۶ زرهی
بازوکا
توپ ۹۰ میلیمتری
توپ ۹۰ میلیمتری
جسد نخستین کشته شدهٔ آمریکایی در جنگ کره از یوکوهاما ژاپن به آمریکا فرستاده می‌شود.
نگارخانهٔ نبرد هوایی

بمب افکن بی-۲۹ آمریکا درحال بمب‌افکنی
بمب فرود آمده در محدوده کره شمالی
پُلی که کره شمالی از آن استفاده می‌کرد نابود شده‌است.
بمباران سد در محدودهٔ کمونیستهای کره شمالی
پی-۵۱ ماستنگ در آستانهٔ رهاسازی بمب خود. (P-51 Mustang)
پی-۵۱ درحال تاکسی کردن بر روی آب به‌وسیلهٔ پادِل (ارابهٔ شناور)
بمب‌افکن بی-۲۶
بالگرد سیکورسکی اچ-۱۹
هواپیماهای داگلاس AD-4 درحال یورش
سقوط هواپیمای McDonnell F2H-2 حین فرود بر ناو هواپیمابر اسکس آمریکا. در این حادثه ۷ نفر کشته و ۴ هواپیما روی عرشه ازبین رفتند که شامل دو فروند F2H-2 و دو فروند Grumman F9F-2 بودند.
هواپیمای Grumman F9F-2
هواپیمای Hawker Sea Fury FB.11
هواپیمای Grumman F9F-2
هواپیماهای F2H-2
درگیری F-86E در سال ۱۹۵۲
هواپیمای F7F-3N تایگر کَت
هواپیمای F3D-2
هواپیمای F3D-2
هواپیمای F3D-2 و رادار دماغه‌اش
نگارخانهٔ نبرد دریایی

نبرد اینچئون
یو اس اس میزوری
ناو HMS Belfast بریتانیا
ناو بریتانیا
ناو آیوآ آمریکایی
عرشه ناو بریتانیا
هواپیمای F4U-4 تصویر رنگی در ۱۹۵۲
هواپیماهای اف-۴-یو (Vought F4U-4B) بر روی ناو یو اس اس سیسیلی (USS Sicily (CVE-118)) در ۱۹۵۰
سازمان فناوری اطلاعات ایران

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: سازمان دولتی
بنا نهاده: ۱۳۷۰
بنیانگذاران: وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات
دفتر مرکزی: تهران، ایران، شریعتی، نرسیده به سیدخندان
مدیر عامل اجرایی: محمد محسن صدر
مالک: وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات
وبگاه: www.ito.gov.ir
سازمان فناوری اطلاعات ایران سازمان دولتی زیرمجموعه وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات است، که در زمینه  دولت الکترونیک، کسب و کارهای نوپا (سامانه ایران نوآفرین) و امنیت فضای تولید و تبادل اطلاعات، فعالیت می‌کند و در عمل، توسعه خدمات الکترونیکی، دولت الکترونیکی و فناوری اطلاعات را در اختیار دارد.
این سازمان به عنوان متولی زیرساخت‌های دولت الکترونیکی و اقتصاد دیجیتال در کشور و کارگزار وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات، وظیفه توسعه زیرساخت‌های دولت الکترونیکی و خدمات الکترونیکی و همچنین تسهیل در جهت توسعه خدمات کسب و کارهای نوپا با همکاری و مشارکت بخش خصوصی را بر عهده دارد.
«محمدمحسن صدر» روز پنجم آبان هزار و چهارصد و سه، به‌عنوان معاون وزیر و رئیس این سازمان منصوب شد.
مأموریت سازمانی

این سازمان در راستای اجرای سیاستهای ابلاغی رهبر در حوزه فناوری اطلاعات و اقتصاد مقاومتی و همچنین به‌منظور اجرای احکام قانون برنامه ششم توسعه و دستیابی به اهداف مورد نظر در این برنامه و به منظور کاهش مراجعات حضوری مردم به دستگاه‌های اجرایی، افزایش شفافیت اطلاعاتی، صرفه جویی در هزینه‌های خدمات و افزایش رفاه عمومی آحاد جامعه، دولت الکترونیکی، کسب و کارهای نوپا و امنیت فضای تولید و تبادل اطلاعات را به عنوان ماموریت‌ها و اهداف راهبردی خود تعریف نموده‌است.
همچنین، سازمان فناوری اطلاعات ایران، وظیفهٔ تدوین راهبردها، سیاست‌ها و برنامه‌های بلند مدت و میان مدت فناوری اطلاعات، طراحی، به‌روزرسانی و اصلاح معماری فناوری اطلاعات این کشور، ایجاد هماهنگی بین پروژه‌های ملی فناوری اطلاعات، و تهیه دستورالعمل‌ها، ضوابط و آیین‌نامه‌های لازم و استانداردهای فنی و تخصصی مورد نیاز برای قلمرو فناوری اطلاعات ایران را برعهده دارد.
از جمله فعالیت‌های این سازمان می‌توان به مدیریت امنیت اطلاعات و مرکز مدیریت امداد و هماهنگی عملیات رخدادهای رایانه‌ای (ماهر) اشاره کرد.
توسعه دولت الکترونیکی اصلی‌ترین مأموریت این سازمان از سال ۱۳۹۲ شده‌است. همچنین بر اساس برنامه ششم توسعه مرکز تبادل اطلاعات (NIX) در این سازمان قرار دارد.
در سال ۱۴۰۲ با تغییر ساختار وظیفه توسعه شبکه ملی اطلاعات، به ستاد وزارت منتقل و معاونت توسعه شبکه ملی اطلاعات در وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات تشکیل شد.
لذا می‌توان اصلی‌ترین ماموریت‌های این سازمان را به شرح زیر شمرد:
توسعه زیرساخت دولت الکترونیکی، سامانه‌های ملی و ابردولت
توسعه امنیت فضای تولید و تبادل اطلاعات
تنظیم مقررات در حوزه فناوری اطلاعات با همکاری شورای اجرایی فناوری اطلاعات
توسعه کسب‌وکارهای نوپا (ایران نوآفرین)
توسعه خدمات پایه در کشور
رئیس سازمان

در آذرماه ۱۴۰۳ وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات با صدور حکمی، محمد محسن صدر را به عنوان «معاون وزیر و رئیس سازمان فناوری اطلاعات ایران» منصوب کرد.
روسای پیشین

سازمان فناوری اطلاعات ایران  تحت عنوان «امور دیتا» از سال ۱۳۷۰ به عنوان یکی از قسمت های زیرمجموعه وزارت پست و تلگراف و تلفن آغاز به کار کرد. هم زمان با تغییر نام وزارت پست و تلگراف و تلفن به وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات در سال ۱۳۸۲ ، تغییراتی در سطح شرکتهای تابعه رخ داد. در این رابطه امور ارتباطات دیتا ضمن تغییر هویت در تابستان ۱۳۸۳ به «شرکت ارتباطات داده ها» تغییر نام یافت و در تابستان ۱۳۸۴ با توجه به توسعه اهداف و ماموریت های شرکت ، نام آن به «شرکت فناوری اطلاعات » تغییر نمود. در سال ۱۳۸۷ در راستای اجرای اصل ۴۴ قانون اساسی ، این شرکت ضمن تفکیک از شرکت مخابرات ایران ، نام «شرکت فناوری اطلاعات ایران» برآن نهاده و از مهر ماه ۱۳۸۹ به منظور انتزاع فعالیتهای حاکمیتی و سیاست گذاری از شرکتهای دولتی، شرکت فناوری اطلاعات ایران به دلیل وظایف حاکمیتی مطرح در اساس نامه خود، از شکل شرکت دولتی به موسسه دولتی تغییر ماهیت داد و عنوان آن به سازمان فناوری اطلاعات ایران اصلاح شد و بدین ترتیب اولین نهاد حاکمیتی فناوری اطلاعات در ایران متولد شد.
روسای پیشین > امور ارتباطات دیتا (داده‌ها)

حسن مطلب پور (اردیبهشت ۱۳۷۷ - اسفند ۱۳۷۹)
سید محمدرضا صدری (اسفند ۱۳۷۹ - اسفند ۱۳۸۲)
روسای پیشین > شرکت ارتباطات داده‌ها - شرکت فناوری اطلاعات ایران

رضا رشیدی مهرآبادی (اسفند ۱۳۸۲ - خرداد ۱۳۸۵)
جواد رادمان (خرداد ۱۳۸۵ - آذر ۱۳۸۶)
سعید مهدیون (آذر ۱۳۸۶ - آبان ۱۳۸۹)
روسای پیشین > سازمان فناوری اطلاعات ایران

علی حکیم جوادی (آذر ۱۳۸۹ - شهریور ۱۳۹۲)
نصرالله جهانگرد (شهریور ۱۳۹۲ - دی ۱۳۹۶)
رسول سراییان (دی ۱۳۹۶ - دی  ۱۳۹۷)
امیر ناظمی آشنی (دی ۱۳۹۷ - شهریور ۱۴۰۰)
محسن نادری منش ( شهریور ۱۴۰۰ - آبان ۱۴۰۰ )
محمد خوانساری ( آبان ۱۴۰۰ - آذر ۱۴۰۳ )
محمد محسن صدر (آذر  ۱۴۰۳ - تا کنون)
سنس

مکان
| سنس | سنس |
| --- | --- |
بخش خودمختار: اندلس
فهرست دهستان‌های آلمریا: استان آلمریا
حکومت: حکومت
 • شهردار: Francisco Javier Sola Golbano
مساحت: مساحت
 • کل: ۵۰ کیلومتر مربع (۲۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۹۹۵ متر (۳۲۶۴ فوت)
جمعیت (۲۰۰۵): جمعیت (۲۰۰۵)
 • کل: ۳۱۹
 • تراکم: ۶٫۴/کیلومتر مربع (۱۷/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
سنس دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است.
در این دهستان ۳۱۴ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۵۰ کیلومتر مربع است.
مهدی قمشی

| مهدی قُمِشی (قمیشی) | مهدی قُمِشی (قمیشی) |
| --- | --- |
زاده: ۱۳۳۷ خورشیدی ویس، اهواز، ایران
ملیت: ایرانی
دانشگاه: دانشگاه شهید چمران اهواز
مهدی قُمِشی (۱۳۳۷، شهرستان اهواز) استاد دانشگاه، رئیس شورای سیاستگذاری اصلاح‌طلبان خوزستان و از منتقدان وزارت نیرو و مخالفان طرحهای انتقال آب از حوزه کارون بزرگ است.
زندگی‌نامه

مهدی قمشی (قمیشی) در سال ۱۳۳۷ از پدر و مادری شوشتری در روستای ویس در نزدیکی اهواز به دنیا آمد. او یک برادر به نام رحیم قمیشی دارد.
فعالیت علمی

مهدی قمشی مدرک کارشناسی خود را در سال ۱۳۶۲ در رشته آبیاری و آبادانی از دانشگاه جندی شاپور اهواز دریافت کرد. در سال ۱۳۶۷ موفق به دریافت مدرک کارشناسی ارشد در رشته آبیاری و زهکشی از دانشگاه شهید چمران اهواز شد و در سال ۱۳۷۴ مدرک دکتری را در رشته آبیاری و زهکشی با گرایش هیدرولیک رسوب از دانشگاه ولنگونگ استرالیا دریافت نمود.
وی از سال ۱۳۶۸ به عنوان عضو هیئت علمی دانشگاه شهید چمران اهواز مشغول به کار بوده‌است. وی در سال ۱۳۹۳ از سوی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری به عنوان استاد نمونه کشوری انتخاب شده‌است.
وی از مخالفان انتقال آب از حوضه کارون بزرگ بوده و از سرشناس‌ترین منتقدان سیاستهای انتقال آب وزارت نیرو می‌باشد.
وی توده نمک در دریاچه سد گتوند را همچون بمبی ساعتی می‌داند که ممکن است باعث نابودی خوزستان شود.
فعالیت علمی > آثار

دکتر مهدی قمشی علاوه بر مقالات دانشگاهی، کتابهایی نیز تألیف نموده‌است. از جمله:
ابزارهای اندازه‌گیری کمیت‌های هیدرولیکی (۱۳۹۳)
مکانیک سیالات و هیدرولیک به زبان ساده (۱۳۸۷)
فعالیت سیاسی و اجتماعی

مهدی قمشی از سال ۱۳۹۵ به عنوان رئیس شورای سیاستگذاری اصلاح طلبان خوزستان فعالیت کرده‌است.
وی در دولت‌های یازدهم و دوازدهم مشاور استاندار خوزستان در امور آب و محیط زیست بوده‌است.
مهدی قمشی مدتی عضو شورای مرکزی کانون دوستداران شوشتر و مدتی نیز عضو هیات امنای پایگاه سازه‌های آبی شوشتر بود.
جولیا مورنی

| جولیا مورنی | جولیا مورنی |
| --- | --- |
مورنی در سال ۲۰۰۵: مورنی در سال ۲۰۰۵
نام هنگام تولد: جولیا کاتلین مورنی
زادهٔ: ۱۴ ژانویهٔ ۱۹۶۹ ‏(۵۶ سال) کالج ایالتی، پنسیلوانیا، ایالات متحده
پیشه‌ها: بازیگر زن خواننده مجری تئاتر
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۵–تاکنون
جولیا کاتلین مورنی (زاده ۱۴ ژانویه ۱۹۶۹) یک هنرپیشه و خواننده آمریکایی است که برای صداپیشگی‌های تبلیغاتی تلویزیونی نیز شناخته شده است. تا سال ۲۰۰۵، او معمولاً به عنوان بازیگر برادوی شناخته می‌شد که از نظر فنی هرگز در برادوی ظاهر نشده بود. این به این دلیل بود که شهرت او بیشتر به دلیل اجراهایش در مدار خیریه برادوی بود و نه تولیدات سنتی برادوی. او نقش الفابا را در موزیکال شرور، هم در تور ملی ایالات متحده (۲۰۰۶) و هم در برادوی (۲۰۰۷) بازی کرد. او همچنین دو بار نامزد جایزه دراما دسک برای مهمانی وحشی (۲۰۰۰) و Falling (2013) شده است.
جولیا دختر کریستوفر مورنی بازیگر و آن مورنی (مورنی بر اساس آهنگ «جولیا» از آلبوم سفید بیتلز نامگذاری شد) است. او یک خواهر کوچکتر به نام کیتلین (متولد ۱۹۷۷) دارد که تهیه‌کننده فیلم است و در لس آنجلس زندگی می‌کند و برادر کوچکتر به نام پاتریک (متولد ۱۹۸۷) که بازیگر است و در سال ۲۰۰۹ از دانشگاه سیراکیوز فارغ‌التحصیل رشته نمایش است.
فیلم‌شناسی > فیلم

| سال | عنوان | نقش | یادداشت |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۹۷ | شلمیل واقعی | دونا (صدا) |  |
| ۲۰۰۴ | بگو | سامانتا | کوتاه |
| ۲۰۰۸ | شهر ارواح | بانوی عطسه |  |
| ۲۰۰۹ | سه شنبه آبی روشن | زن ناشناس |  |
| ۲۰۱۰ | طعنه‌های متعدد | کاری |  |
| ۲۰۱۳ | زندگی غیرمنتظره | لیزا |  |
| ۲۰۱۴ | جبرئیل | زن در تلفن |  |
| ۲۰۱۵ | امیلی و تیم | سارا لرنر | بخش "خیانت" |
| ۲۰۱۵ | اول شما خواب - موسیقی کاندر |  | فیلم تلویزیونی |
| ۲۰۱۵ | واقعاً - جدا | دایان | فیلم تلویزیونی |
| ۲۰۱۹ | زمان بزرگ نوجوانی | شری |  |
| ۲۰۲۰ | اولین یکی در | شلیا |  |
| ۲۰۲۰ | پسر * دوستان | دکتر کلیمور | فیلم تلویزیونی |
| ۲۰۲۲ | خوب نیست | آلیس - زن گروه پشتیبانی |  |
فیلم‌شناسی > تلویزیون

| سال | عنوان | نقش | یادداشت |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۹۹ | قانون و نظم: واحد ویژه قربانیان | پیشخدمت | قسمت: "یک زندگی مجرد" |
| ۲۰۰۳ | جنسیت و شهر | رقیب زن خام | اپیزود: "جنسیت‌های بزرگ" |
| ۲۰۰۳ | NYPD آبی | نانسی شفر | قسمت: "فریکین فراکر" |
| ۲۰۰۳ | اد | آماندا ویلیامز | ۲ قسمت |
| ۲۰۰۴، ۲۰۰۷ | قانون و نظم | مارج هولنباخ، لیزا کوئینلان | ۲ قسمت |
| ۲۰۰۵ | قانون و نظم: قصد مجرمانه | هیلاری مارتز | قسمت: "مشاهده از اینجا بالا" |
| ۲۰۰۹ | ۳۰ سنگ | کورتنی | قسمت: "کلیه در حال حاضر!" |
| ۲۰۱۱ | خواهران برادران | کندرا | قسمت: "خوب نمی‌شد" |
| ۲۰۱۵ | ابتدایی | گیل ولپر | اپیزود: "وقتی شماره تو بالاست" |
| ۲۰۱۶ | خانم منشی | ارین | قسمت: "گونه‌های مهاجم" |
| ۲۰۱۸ | جانشینی | مربی | قسمت: "جشن" |
| ۲۰۲۰ | تقریبا خانوادگی | متهم شماره ۲ | قسمت: "AF دائمی" |
فیلم‌شناسی > بازی‌های ویدیویی

| سال | عنوان | نقش | یادداشت |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۰۰ | طولانی‌ترین سفر | اما دو وریجر، زن جوان آلاتینی، بازدیدکننده زن |  |
| ۲۰۰۱ | مکس پین | مونا ساکس، دیسپچر، لیدی آملیا |  |
| ۲۰۰۶ | رویا فال: طولانی‌ترین سفر | اما دو وریجر، دکتر پارک، یوریکو |  |
بازگشت بوربون‌ها به سلطنت فرانسه

به بازه زمانی قدرت گرفتن مجدد دودمان بوربون‌ها در فرانسه گفته می‌شود. این بازه زمانی در فرانسه از آوریل ۱۸۱۴ تا انقلاب ژوئیه ۱۸۳۰ به طول انجامید. ناپلئون بناپارت در نبردهای سال ۱۸۱۴ از ائتلاف ششم شکست خورد. کشورهای عضو ائتلاف ششم با تحمیل پیمان فونتن‌بلو و پیمان پاریس، ناپلئون را از قدرت برکنار کردند و دودمان بوربون‌ها را بر تخت پادشاهی فرانسه بازنشاندند. این دوره به بازگشت دودمان بوربون‌ها به سلطنت، مشهور شده‌است. این رویداد به معنای بازگشتن شیوه کهن فرمانروایی در فرانسه و نیز بازگشت کلیسای کاتولیک روم به نیروی سیاسی فرانسه بود.
پادشاهی لوئی هجدهم

لوئی هجدهم به ۱۸۱۴ و به یاری تالیران نخست‌وزیر پیشین ناپلئون بر تخت نشست. تالیران همپیمانان پیروز را برآن داشت که تاج و تخت را به کسی از خاندان بوربون بسپارند. او دو مجلس اعیان و مجلس نمایندگان را برپا داشت. اعیان به گونه انتصابی یا ارثی برگزیده می‌شدند و نمایندگان را نیز با رأی برمی‌گزیدند. تنها گروهی از مردان، حق رأی داشتند.
پس از برخوردهای خشمگین مردم با این قانون تازه لوئی به تندی به دستاوردهای انقلاب فرانسه و حق رأی مردم بازگشت. پس از شنیدن بازگشت ناپلئون، لوئی از پاریس گریخت و پس از فرمانروایی صد روزه ناپلئون و شکست در واترلو به این شهر بازگشت. در این هنگام هواداران لوئی به ویژه در جنوب فرانسه دست به ترورهای سنگدلانه‌ای ضد هواداران ناپلئون زدند. هر چند نخست‌وزیر با این رویداد به شدت مخالفت کرد ولی در بازداشت آن ناکام بود.
پارلمان در سال ۱۸۱۵ به راه افتاد. هواداران متعصب پادشاهی به پارلمان راه یافتند. نخست‌وزیر از کار با این تندروها ناتوان بود. در ۱۸۲۰ پادشاه در اندیشه اصلاحات افتاد. در این هنگام و با اصلاح قانون انتخابات گروهی از محافظه‌کاران نرمش‌پذیر به پارلمان راه یافتند. با این همه ترور شارل فردیناند دوک دو بری پسر برادر تندروی شاه (شارل دهم آینده) در فوریه ۱۸۲۰ سبب برکناری دوک الی دکاز نخست‌وزیر وقت و بی‌رقیب شدن تندروها گردید. پس از او کنت دو ویلل تندرو قدرت را در دست داشت. با این حال او سیاست‌های ارتجاعی را در پایینترین سطح ممکن نگاه داشت.
لوئی هجدهم در ۱۶ سپتامبر ۱۸۲۴ مرد. او را در سن دنی به خاک سپردند. پس از او برادرش شارل دهم بر تخت نشست.
پادشاهی شارل دهم

او برادر لوئی هجدهم بود. پیش از پادشاهی لقب کنت دارتووا را داشت. وی همچنین رهبری هواداران تندروی پادشاهی را داشت. ترور پسرش زخم روحی شدیدی بر او وارد ساخت که هرگز نتوانست فراموش کند. کنت دو ویلل نخست‌وزیری او را نیز بر گرده گرفت.
کابینه ویلل در سال ۱۸۲۷ زیر فشار آزادیخواهان ناچار به کناره‌گیری شد. جانشینش ویکونت دو مارتنیاک کوشید تا راه میانه‌روی را پیش بگیرد ولی در ۱۸۲۹ شارل شاهزاده ژول آرمان دو پولینیاک تندرو را به جای او به نخست‌وزیری منصوب کرد. پولینیک الجزایر را مستعمره فرانسه نمود. سیاست‌های او در بازداشت آزادی مطبوعات و نیز محدودیت‌های حق رأی مردمان به انقلاب ژوئیه انجامید؛ ولی به هر روی دلیل اصلی ناکامی او را نداشتن همراهی سرمایه‌داران و کارگران با او دانسته‌اند.
شارل پادشاهی را به پسرش کنت دو شامبور واگذار کرد و خود به انگلستان رفت. سرمایه‌دارانی که بر مجلس نمایندگان چیرگی یافته بودند از پذیرش کنت دو شامبور به عنوان هنری پنجم پادشاه فرانسه سر باز زدند. از آنجا که تاج و تخت فرانسه بی پادشاه مانده پس از یک رای‌گیری لوئی فیلیپ دوکِ اورلئان را به شاهی برگزیدند.
واژگونی

رکود اقتصادی به همراه فشار اپوزیسیون آزادیخواه شارل را به اندیشه کناره‌گیری از پادشاهی انداخت. رکود صنعت و کشاورزی آنچنان وضع آشفته‌ای پدیدآورده بود که شارل را به یاد انقلاب فرانسه می‌انداخت. فشارهای خارجی نیز بر دشواری کار افزوده بود. صنعتگران پاریسی در بی‌چیزی به سر می‌بردند و از سیاست‌های اقتصادی شارل دهم در رنج بودند. این وضع اسفناک با افزایش نیروی آزادیخواهان در مجلس نمایندگان نیز همراه بود. آنان که در ۱۸۲۴ تنها دارای ۱۷ کرسی بودند در سال ۱۸۲۷، ۱۸۰ کرسی و در سال ۱۸۳۰، ۲۴۷ کرسی را به چنگ آوردند. اینان که اکنون به نیروی بیشینه مجلس تبدیل شده بودند با سیاست‌های مارتینیاک و پولینیاک به ستیز برخواستند. آنان خواهان آزادی‌های بیشتر سیاسی و اقتصادی بودند. آن‌ها همچنین خواستار حق تعیین نخست‌وزیر و کابینه بودند. این کامیابی هم‌زمان با برآمدن مطبوعات آزادیخواه در فرانسه بود. آن‌ها که کانون شان بیشتر در پاریس بود در برابر روزنامه‌ها و مطبوعات هواخواه رژیم ایستادند. آن‌ها همچنین به تندی باورهای آزادیخواهانه سیاسی و اقتصادی را میان توده مردم پخش نمودند.
اینچنین بود که در ۱۸۳۰ میلادی، حکومت شارل دهم از همه سو با دشواری‌های فراوان رو در رو شد. اکثریت آزادیخواه خیال کوتاه آمدن در برابر پولینیاک را نداشت. مطبوعات آزاد که برعکس مطبوعات دست راست حاکم پیش‌فروش می‌شد نشان از کشش توده مردم به چپ داشت. کار به تندی به پایان خویش نزدیک می‌شد. شارل دهم به تکاپو افتاد و یک دستور چهاربخشی را داد:
انحلال مجلس نمایندگان
ایجاد قانون‌های محدودکننده برای مطبوعات
حق رأی تنها به ثروتمندان داده شود.
انتخاباتی تازه برپایه قانون انتخابات برگزار گردد.
در ۱۰ ژوئیه ۱۸۳۰، پیش از اعلام این فرمان، گروهی از ثروتمندان به سرپرستی آدولف تیر در پاریس دربارهٔ روش برخورد با شارل دهم به کنکاش نشستند. شارل دهم در ۲۵ ژوئیه ۱۸۳۰ میلادی، فرمان خویش را اعلان کرد. هم‌زمان با اعلان فرمان پادشاه، مطبوعات آزاد به نکوهش از او پرداختند. مردمان پاریس با شور میهنی فراوان به بسیج نیرو و سنگربندی در درون شهر پرداخته و ضمن دفاع از مطبوعات آزادی‌خواه، به مطبوعات هوادار پادشاه تاختند و بنیاد پادشاهی را فلج ساختند. مجلسیان نیز رفتار شارل دهم را به باد سرزنش و توبیخ گرفتند.
سرانجام شارل دهم در ۳۰ ژوئیه ۱۸۳۰ میلادی کناره‌گیری کرد. بیست دقیقه پس از آن پسرش دوک لانگولم نیز راه پدر را پی گرفت و کناره‌گیری نمود. تخت و تاج باید به هنری پنجم می‌رسید ولی مجلس نمایندگان لوئی فیلیپ را به پادشاهی برگزید و این چنین سلطنت ژوئیه آغاز شد.
الاگادا

NAGARA PACHAYATI در 23x15px|border |alt=|link= هند
| Allagadda ఆళ్లగడ్డ | Allagadda ఆళ్లగడ్డ |
| --- | --- |
NAGARA PACHAYATI: NAGARA PACHAYATI
AllagaddaLocation in Andhra Pradesh, India: AllagaddaLocation in Andhra Pradesh, India
مختصات: ۱۵°۰۴′۲۵″شمالی ۷۸°۱۶′۵۷″شرقی﻿ / ﻿۱۵٫۰۷۳۵۱۸°شمالی ۷۸٫۲۸۲۴۲۴°شرقی﻿ / 15.073518; 78.282424: مختصات: ۱۵°۰۴′۲۵″شمالی ۷۸°۱۶′۵۷″شرقی﻿ / ﻿۱۵٫۰۷۳۵۱۸°شمالی ۷۸٫۲۸۲۴۲۴°شرقی﻿ / 15.073518; 78.282424
ایالت: آندرا پرادش
District: کورنوول
حکومت: حکومت
 • نوع: Nagara Panchayati
 • نهاد: None
 • M P: Sri S P Y Reddy
مساحت: مساحت
 • کل: ۶ کیلومتر مربع (۲ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۶۶٫۵ متر (۵۴۶٫۳ فوت)
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۳۷٬۶۶۰ (۲٬۰۱۱ Census)
زبان‌ها: زبان‌ها
 • رسمی: زبان تلگو
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۳۰ (IST)
پلاک خودرو: AP 21XX XXXX
الاگادا (به انگلیسی: Allagadda) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در آندرا پرادش واقع شده‌است.
خصوصیات

الاگادا ۶ کیلومترمربع مساحت و ۳۷٬۶۶۰ نفر جمعیت دارد و ۱۶۶٫۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مایا ایسولا

| مایا ایسولا | مایا ایسولا |
| --- | --- |
Maija Isola: Maija Isola
زادهٔ: ۱۵ مارس ۱۹۲۷ آرولامی, ریهی‌مکی, فنلاند
درگذشت: ۳ مارس ۲۰۰۱ (۷۳ سال) ریهی‌مکی
ملیت: فنلاندی
پیشه: طراح پارچه
شناخته‌شده برای: طراحی نقش‌مایه شقایق برای ماریمکو
همسر(ها): جورج لیندر، یاکو سومرسالو، یورما تیساری
مایا سوفیا ایسولا (۱۵ مارس ۱۹۲۷ - ۳ مارس ۲۰۰۱) طراح پارچه فنلاندی و خالق بیش از ۵۰۰ نقش‌مایه از جمله اونیکو (شقایق) بود. طرح‌های جسورانه و رنگارنگی که او به عنوان طراح اصلی ماریمکو خلق کرد، این شرکت فنلاندی را در دهه ۱۹۶۰ به شهرت رساند. او همچنین به عنوان هنرمند تجسمی از شهرت زیادی برخوردار بود.
آثار ایسولا در سراسر اروپا از جمله در نمایشگاه جهانی بروکسل و سه‌سالانه میلان و در ایالات متحده به نمایش درآمده است. همچنین نمایشگاه‌هایی با عنوان مرور بر زندگی و آثار او در موزه طراحی هلسینکی، موزه ویکتوریا و آلبرت در لندن، موزه طراحی کپنهاگ ، موزه ملی اسلوونی در لیوبلیانا، و موسسه هنر مینیاپولیس برگزار شده است. آثار او همچنان در ماریمکو تولید و به فروش می‌رسند.
زندگی‌نامه > جوانی

ایسولا کوچک‌ترین دختر از میان سه دختر مائونو و توینی ایسولا بود. مائونو کشاورزی بود که دستی نیز در سرودن ترانه داشت؛ از جمله سرود محبوب کریسمس فنلاندی. دختران در مزرعه خانوادگی زندگی می‌کردند و در تابستان‌ها به کار کشاورزی کمک می‌کردند. آن‌ها برای خانهٔ عروسکی کاغذی دست‌سازشان عروسک‌هایی کاغذی با لباس‌هایی پر از جزئیات درست می‌کردند و داخل خانهٔ عروسکی را نیز با ظرافت بسیار تزئین می‌کردند.
ایسولا نقاشی را در مدرسه هنرهای کاربردی هلسینکی آموخت. در سال ۱۹۴۵ و همزمان با پایان جنگ جهانی دوم، زندگی‌اش دچار تحولی اساسی شد؛ پدرش درگذشت و خودش باردار شد. او در ۲۲ ژوئیه ۱۹۴۵ با طراح گرافیک، گئورگ لئاندر ازدواج کرد و دخترشان، کریستینا در ژانویه ۱۹۴۶ به دنیا آمد.
او در سال ۱۹۴۸ به اسلو سفر کرد و در آنجا از نمایشگاه آثار ون گوگ بازدید و نقاشی‌های ادوارد مونک را نیز مشاهده کرد. ایسولا تحت تأثیر ظروف سفالی دوران کلاسیک در موزهٔ هنر و طراحی اسلو قرار گرفت و این الهام‌بخش او در خلق طرح مشهورش "آمفورا" (Amfora) شد. ازدواجش با لئاندر چندان دوام نداشت و در سال ۱۹۴۹ به همراه نقاشی به نام یاکو (یاسکا) سومرسالو به سفر در اروپا پرداخت. سومرسالو، همسر دوم ایسولا، تکنیک چاپ چوبی را به او آموخت و ایسولا را به نقاشی کردن ترغیب کرد. این دو در سال ۱۹۵۵ از یکدیگر جدا شدند.
زندگی‌نامه > بازنشستگی

ایسولا پس از بازنشستگی در سال ۱۹۸۷ تا زمان مرگش در ۳ مارس ۲۰۰۱ بیشتر به نقاشی پرداخت و دیگر کمتر روی منسوجات کار کرد. پس از این دوره، طرح‌های او و برند ماریمکو نیز برای مدتی از شهرت و رونق افتادند. در سال ۱۹۹۱، مدیر جدید ماریمکو، کیرستی پاکانن، موفق شد طرح "فاندانگو" اثر ایسولا را دوباره به بازار معرفی کند، اما ماریمکو تا اواخر دهه ۱۹۹۰ نتوانست بار دیگر محبوبیت گسترده‌ای کسب کند. این بازگشت به محبوبیت، عمدتاً به‌واسطهٔ احیای طرح‌های کلاسیک ایسولا از دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ به دست آمد.
بازخورد و اهمیت آثار

فین‌استایل متذکر می‌شود که مایا ایسولا "بی‌چون‌وچرا مشهورترین طراح پارچه‌ای بود که تاکنون در ماریمکو فعالیت داشته است" و او "در دوران طولانی و پربار حرفه‌ای خود، بیش از ۵۰۰ طرح خلق کرد." آثار او به ماریمکو امکان داد تا به یکی از پیشگامان بین‌المللی مد و طراحی تبدیل شود.
ایوار اکمن در مقاله‌ای در نیویورک تایمز به نقل از ماریانه آاو، مدیر موزهٔ طراحی هلسینکی، می‌نویسد: "آنچه ما امروزه به عنوان سبک ماریمکو می‌شناسیم، تا حد زیادی بر اساس آن چیزی است که مایا ایسولا خلق کرده است." اکمن همچنین می‌گوید که "وسعت طرح‌هایی که ایسولا برای ماریمکو طراحی کرد، حیرت‌انگیز است"، زیرا این نقش‌مایه‌ها از سبک‌های "هندسی مینیمالیستی" و "طبیعت‌گرایی ملایم" تا "انفجاری از رنگ‌ها" را شامل می‌شوند.
ماریون هیوم در مقاله‌ای در مجله تایم توضیح می‌دهد که ایسولا "دامنه‌ای شگفت‌انگیز از طرح‌ها را خلق کرد؛ از طرح پیچیده و فولکلوریک آناناس (۱۹۶۲) — که همچنان یکی از محبوب‌ترین چاپ‌ها در بازار خانگی است — گرفته تا طرحی به‌شدت ساده، در ابعادی بزرگ و نامتقارن، یعنی اونیکو (شقایق، ۱۹۶۴) که ابتدا در رنگ‌های قرمز و آبی طراحی شد و احتمالاً یکی از شناخته‌شده‌ترین طرح‌های جهان است."
تمزین بلنچارد در آبزرور می‌نویسد: "طرح‌های مایا ایسولا — که یکی از اصیل‌ترین و باسابقه‌ترین طراحان ماریمکو بود — آزمون زمان را پشت سر گذاشته‌اند." او طراحی باد (۱۹۷۲) را که در آن "اسکلت درختان ارگانیک با پرهای سبک در سایه‌ای سیاه نمایان شده است"، اثری "بی‌زمان" توصیف می‌کند. همچنین به پوتینوتکو (۱۹۵۷) به عنوان طرحی "تیز و سیاه و سفید" اشاره کرده و دربارهٔ ملون (۱۹۶۳) و سنگ‌ها (۱۹۵۶) نیز صحبت می‌کند.
هانا بوث در گاردین توضیح می‌دهد که آرمی راتیا، بنیان‌گذار ماریمکو، "مایا ایسولا را به عنوان اولین و مهم‌ترین طراح زن جوان خود استخدام کرد تا چاپ‌های اصیل و نوآورانه‌ای خلق کند." بوث ایسولا را فردی غیرمتعارف توصیف می‌کند که "دخترش کریستینا را به مادربزرگ سپرد تا بتواند به سراسر جهان سفر کند و الهام بگیرد." او همچنین از کاآری اوتریو، رمان‌نویس فنلاندی، نقل می‌کند که ایسولا "شخصیتی اصیل" بود و "به نسلی پیشرو تعلق داشت" که امکان ورود آزادانه زنان جوان به دنیای هنر را فراهم کرد.
لزلی جکسون در نوشته‌ای تحت عنوان اپ، پاپ و سایکدلیا (Op, Pop, and Psychedelia) می‌نویسد: "ماریمکو از فنلاند با نیرویی مهارنشدنی به صحنهٔ بین‌المللی دهه ۱۹۶۰ راه یافت." او این ادعا را با اشاره به یک طرح از وُکو نورمس‌نیمی و سه طرح از ایزولا— لوکی، ملونی و اونیکو— اثبات می‌کند. دربارهٔ لوکی، جکسون می‌گوید: "ایسولا با طراحی‌های ساده، جسورانه و مسطح که در مقیاس‌های چشمگیر چاپ می‌شدند، انقلاب جدیدی در طراحی به وجود آورد. این طرح که عنوان آن به معنای "مرغ دریایی" است، موج‌های دریا و بال‌زدن پرندگان را تداعی می‌کند." دربارهٔ طرح مشهور اونیکو، جکسون می‌نویسد: "این طرح بزرگ و برجستهٔ گل شقایق، اعتمادبه‌نفس بی‌حدوحصر طراحی در اواسط دهه ۱۹۶۰ را تجسم می‌بخشد و نشانه‌ای از شور و رنگ‌های درخشان عصر "قدرت گل" است."
هانا-لیسا ییلیپوتی خاطرنشان می‌کند که "بسیاری از طرح‌های ماریمکو دارای مضامینی هستند که کاملاً فنلاندی‌اند و طبیعت این کشور را به تصویر می‌کشند. برای مثال، مایا ایسولا مجموعه لوئونتو (طبیعت) را با استفاده از نمونه‌های واقعی گیاهان طراحی کرد."