stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
اقلیت‌های مذهبی در ایران
آمار اقلیت‌های عقیدتی دینی

همچنین ببینید: دین در ایران و بی‌دینی در ایران
بر پایه برخی از آمارها (تا سال ۱۳۸۵ خورشیدی)، تعداد زرتشتیان ایران، نزدیک به ۲۰ هزار تن، مسیحیان، نزدیک به ۱۱۰ هزار تن، یهودیان، نزدیک به ۱۰ هزار تن و بهائیان، بین ۴۰ هزار تا ۳۰۰ هزار تن است.
همچنین بر اساس برخی از آمارها، نزدیک به ۵۰ درصد از جمعیت ایران در نظام جمهوری اسلامی ایران، دین‌ناباور (اعم از: خداناباور، انسانیت‌گرا، ندانم‌گرا، معنویت‌گرا و عرفان‌گرای دین‌ناباور…) شده‌اند. نیویورک‌مگ درباره‌ی این نظرسنجی می‌نویسد برخی محافل رسانه‌ای و آکادمیک این نظرسنجی و روش آن را فاقد دقت و اعتبار لازم دانسته‌اند.
دین در ایران (گزارش گمان؛ سال ۲۰۲۰)
مسلمان شیعه (۳۲٫۲٪)
هیچ‌کدام (۲۲٫۲٪)
آتئیست (خداناباور) (۸٫۸٪)
زرتشتی (7.7٪)
معنویت گرا (7.1٪)
ندانم گرا (5.8٪)
مسلمان سنی (5.0٪)
عرفان گرا (تصوف) (3.2٪)
انسانیت گرا (2.7٪)
موارد دیگر (3.3٪)
مسیحی (1.5٪)
بهایی (0.5٪)
یهودی (0.1٪)
فهرست نام‌های دین‌های به رسمیت شناخته شده در جمهوری اسلامی

اسلام(تشیع و تسنن)
مسیحیت
یهودیت
زرتشتی(مزدیسنا)
مندایی (صابئی)
فهرست نام‌های مکتب‌های بی‌دینی، دین‌ها و فرقه‌های به رسمیت شناخته نشده

خداناباوری
ندانم‌گرایی
دین‌ناباوری
بهائیت
ایزدی
یارسان
بابیت
رائلیان
آیین بودایی
هندوئیسم (سانتانا)
آیین سیک
یوگا
اکنکار
اشو
ساتیا سای بابا
کارلوس کاستاندا
پائولو کوئلیو
دالایی لاما
پیمان فتاحی
محمدعلی طاهری
شیطان‌پرستان.
مذهب‌های اسلامی:
علی‌اللهی
شیخیه
اسماعیلیه
صوفیه
ذهبیه
اویسیه
نوربخشیه
نعمت‌اللهیه
خاکساریه
ملامتیه
قادریه
نقشبندیه
چشتیه
سنیا پوولا

| سنیا پوولا | سنیا پوولا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۶ مارس ۱۹۴۱ پیکساماکی
ملیت: فنلاند
سنیا پوولا (انگلیسی: Senja Pusula؛ زادهٔ ۲۶ مارس ۱۹۴۱) اسکی‌باز صحرانوردی اهل فنلاند است.
براگادو

مکان در 24px استان بوئنوس آیرس, 23x15px|border |alt=|link= آرژانتین
| Bragado | Bragado |
| --- | --- |
BragadoLocation in آرژانتین: BragadoLocation in آرژانتین
مختصات: ۳۵°۰۷′ جنوبی ۶۰°۳۰′ غربی﻿ / ﻿۳۵٫۱۱۷°جنوبی ۶۰٫۵۰۰°غربی﻿ / -35.117; -60.500: مختصات: ۳۵°۰۷′ جنوبی ۶۰°۳۰′ غربی﻿ / ﻿۳۵٫۱۱۷°جنوبی ۶۰٫۵۰۰°غربی﻿ / -35.117; -60.500
استان:  استان بوئنوس آیرس
Partido: Bragado
بنیان‌گذاری: 1857
ارتفاع: ۵۰ متر (۱۶۰ فوت)
جمعیت (2001 سرشماری [INDEC]): جمعیت (2001 سرشماری [INDEC])
 • کل: ۳۲٬۸۳۰
کد پستی: B 6640
کد منطقه: + 2342
براگادو (به اسپانیایی: Bragado) شهری در کشور آرژانتین، استان بوئنوس آیرس است که در سال ۲۰۰۹ میلادی، حدود ۳۲٬۸۳۰ نفر جمعیت داشته است.
قمر بنی‌هاشم (مجموعه تلویزیونی)

| محمد: میراث نهایی (قمر بنی‌هاشم) | محمد: میراث نهایی (قمر بنی‌هاشم) |
| --- | --- |
نام‌های دیگر: قمر بنی‌هاشم (قمر بني هاشم)
ژانر: تاریخی  درام  زندگی‌نامه‌ای
توسعه‌دهنده: محمود عبد الکریم
کارگردان: محمد شیخ نجیب
کارگردان هنری/ مدیر نوآوری: نجده انزور
بازیگران: رشید عساف باسم یاخور اسعد فضه نجاح سفکونی تیسیر ادریس زهیر رمضان
آهنگساز: ولید الهشیم
کشور سازنده: لبنان
زبان اصلی: عربی
شمار قسمت‌ها: ۳۰
تولید: تولید
تهیه‌کننده: میدیا لینک اینترنشنال
مکان تولید: لبنان، سوریه، اردن
مدت: ۴۳ دقیقه
توزیع‌کننده: میدیا لینک اینترنشنال
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: بنگاه خبرپراکنی لبنان
انتشار اولیه: ۱ رمضان ۲۰۰۸
انتشار: انتشار
نمایش‌های مشابه: زندگی محمد
پیوندهای بیرونی: پیوندهای بیرونی
وبگاه: وبگاه
وبگاه تولید: وبگاه تولید
محمد: میراث نهایی (به انگلیسی: Muhammad: The Final Legacy)  یا قمر بنی‌هاشم سریال به زندگینامه محمد (پیامبر اسلام) به کارگردانی «محمد شیخ نجیب» در ۳۰ قسمت می‌پردازد. فیلمنامه توسط محمود عبدالکریم نوشته شده و همه قسمتهای آن در سوریه فیلم برداری شده‌است. در این مجموعه ۲۲۰ بازیگر از کشورهای عربی مثل سوریه، لبنان، اردن، سودان و فلسطین شرکت دارند.
بازیگران

رشید عساف در نقش حمزة بن عبدالمطلب
باسم یاخور در نقش عبدالمطلب
أسعد فضة در نقش أمیة بن خلف
نجاح سفکونی در نقش ابوسفیان بن حرب
تیسیر إدریس در نقش ابو جهل
زهیر رمضان در نقش ابولهب
عبد الحکیم قطیفان - علی کریم - جهاد عبده - خالد القیش - محمد حداقی - محمود نصر - أمجد الحسین - مروان أبو شاهین - فاروق الجمعات - واصف الحلبی - نسرین الحکیم - رنی شمیس - مازن عباس - بسام داود - نضیر لکود - محمد الأحمد - جمال النصار - نبیل حلوانی - جهاد عبید - أحمد صلان - یحیی بیازی - زهیر درویش - منذر فارس - محمد رافع - نصر شما - غسان سلمان - عدنان عبدالجلیل - کفاح الخوص - جلال الطویل - علی صطوف - عماد عطوانی - محمد زرزور - هلال خوری - حسن إسرب - شادی مقرش - نبیل نعمة - حازم حداد - فراس الفقیر - عروة العربی - فرزدق دیوب - مجد فضة - رائد مشرف - علاء قاسم - یوسف المقبل - زکی کوردیللو - کامل نجمة - کمیل أبو صعب - سامر شقیر.
مکی سنادة در نقش النجاشی
محمد عبد الرحیم قرنی در نقش ابرهه
یاسر عبد اللطیف در نقش بلال حبشی
عمار شلق در نقش جعفر بن ابی طالب
جهاد الأندری در نقش عمار بن یاسر
ألان الزغبی در نقش ابوذر غفاری
عاکف نجم در نقش ابوطالب
عبد الکریم القواسمی در نقش الولید بن المغیرة
محمد العبادی در نقش حکیم بن حزام
محمود سعید در نقش یاسر بن عامر
جینی أسبر در نقش أسماء بنت أبی بکر
أمانی الحکیم در نقش هالة الزهراویة
صالح الحایک در نقش الراوی
سحر فوزی - ریاض نحاس - فیلدا سمور - نسیمة ظاهر - ریم علی - نظلی رواس - عتاب نعیم - سوسن أبو الخیر - وسیم غانم - مازن لطفی - أکرم التلاوی - نهاد عاصی - فاضل وفائی - زینة ظروف - نذیر دقاق - نور الدین داغستانی - فاطمة أبو عقل - عبد السلام غبور - أمیل حنا - هیثم عساف - علاء الحایک - دحام السطام - ریبال صابونی - محمود صوان.
سغدیانه

| سغدیانه | سغدیانه |
| --- | --- |
 شاه بزرگ  شاه شاهان  شاه پارس  فرعون مصر  شاه کشورها  :  شاه بزرگ  شاه شاهان  شاه پارس  فرعون مصر  شاه کشورها  
دریک هخامنشی، گمان می‌رود در دوران حکومت سغدیانه ضرب شده‌‌ باشد.: دریک هخامنشی، گمان می‌رود در دوران حکومت سغدیانه ضرب شده‌‌ باشد.
هشتمین شاهنشاه هخامنشی: هشتمین شاهنشاه هخامنشی
سلطنت: ۴۲۴ – ۴۲۳ پ. م (تقریباً هفت ماه)
پیشین: خشایارشای دوم
جانشین: داریوش دوم
فرعون مصر: فرعون مصر
سلطنت: ۴۲۴ – ۴۲۳ پ. م (تقریباً هفت ماه)
پیشین: خشایارشای دوم
جانشین: داریوش دوم
خاندان: هخامنشیان
پدر: اردشیر یکم
مادر: آلوگونه
سغدیانه (پارسی باستان:Soghdyậné)، برای مدت کوتاهی در میانه ۴۲۴ – ۴۲۳ پ. م فرمانروای شاهنشاهی هخامنشی بود. دوره حکومت کوتاه او عمدتاً از نوشته‌های کتزیاس شناخته شده‌است. گفته شده که او پسر اردشیر یکم از همسر بابلی‌اش به نام آلوگونه بوده‌است.
نام

نام این پادشاه در منابع یونانی به شکل سغدیانوس (یونانی باستان: Σογδιανὸς) ضبط شده که احتمالاً از واژه سغدیانه (پارسی باستان: Sogdyậna) در پارسی باستان گرفته شده‌است.
دوره شاهنشاهی

باتوجه به اینکه آخرین داده موجود که مربوط به دوران اردشیر یکم هخامنشی است، مربوط به ۲۴ دسامبر ۴۲۴ پیش از میلاد است، احتمالاً او مدت کوتاهی پس از آن درگذشته است. پس از مرگ وی، هرج و مرج در دربار ایران برقرار شد.
نخست خشایارشای دوم، پسر رسمی اردشیر یکم از ملکه هخامنشی داماسپیا، خود را شاه خواند. او که پیش از مرگ پدرش به عنوان ولیعهد برگزیده شده بود، تنها در پارس به رسمیت شناخته شد. دوم سغدیانوس بود که تنها عیلامیان او را به عنوان شاهنشاه هخامنشی پذیرفتند و سومین نفر اوخوس (یا همان داریوش دوم) بود. اوخوس از مادری بابلی متولد شده بود، همچنین باخواهر ناتنی هر سه برادر، یعنی پروشات نیز ازدواج کرده بود. قدیمی‌ترین نوشته‌ای که از اوخوس به عنوان داریوش دوم نام برده است، مربوط به دهم ژانویه ۴۲۳ پیش از میلاد است. به نظر می‌رسد که مادها، بابلی‌ها و مصری‌ها او را به عنوان جانشین اردشیر یکم به رسمیت شناخته‌اند.
با این حال، این بحران چندان طولانی نشد. تنها پس از چهل و پنج روز از زمانی که خشایارشای دوم خودش را شاهنشاه نامیده بود، در زمان مستی به دستور سغدیانه کشته شد. احتمالاً طرفداران خشایارشا پس از این اتفاق سغدیانه را به عنوان شاهنشاه خود قبول کرده‌اند. شش ماه و پانزده روز بعد، سغدیانه توسط برادر ناتنی‌اش، اوخوس دستگیر شد.
اوخوس که حالا با نام داریوش دوم شناخته می‌شد، دستور داد تا سغدیانه را به وسیله خفگی در خاکستر اعدام کنند، زیرا او چندی پیش به برادرش وعده داده بود که با شمشیر، سم و گرسنگی کشته نخواهد شد. داریوش دوم تا سال ۴۰۴ پیش از میلاد و به مدت ۱۹ سال بر شاهنشاهی ایران حکومت کرد.
منبع‌شناسی برای زندگانی سغدیانوس

مقالهٔ اصلی: منبع‌شناسی تاریخ ماد و هخامنشی
منابع اندکی به زندگی و دوران سلطنت این پادشاه پرداخته‌اند و مهم‌ترین آن‌ها نوشته‌های کتزیاس است. از آنجا که کتزیاس مدت زیادی را به عنوان پزشک مخصوص داریوش دوم در دربار حاضر بود می‌توان به اسناد گفته شده وی دربارهٔ زندگانی سغدیانوس تکیه کرد. پس بنا به گفته کتزیاس او در زمانی که پادشاهی هخامنشی همزمان سه پادشاه داشت وی یکی از این سه مدعی تاج و تخت در کنار دو برادر ناتنی اش خشایارشاه دوم و اخوس (داریوش دوم) بود و با توجه به اینکه خشایار شاه دوم از سوی پدرش اردشیر اول ولیعهد خوانده شده بود او فقط حمایت بزرگان پارس را به همراه داشت اما سغدیانه چون از ناحیه مادر بابلی بود حمایت بابل و مصر و مادهارا داشت و خیلی زود توانست پادشاه قانونی و برحق را که از همه لحاظ برتری داشت را از بین برد و این اتفاق می‌تواند نشانگر نفوذ بیش از حد بزرگان بابلی و مادی را در دربار هخامنشیان باشد.
حتی این موضوع شش ماه پس از سلطنت سغدیانه پر رنگ تر شد چراکه او نیز توسط برادر دیگرش که او نیز از مادر بابلی بود و حمایت آنان را داشت کشته شد و امپراطوری به دستان داریوش دوم افتاد و دوره یکساله برادر کشی با مرگ سغدیانه به پایان رسید.
شراب اسپانیایی

یک لیوان و بطری شراب تمپرانیلو اسپانیایی از ناحیهٔ کاتالونیا
«شارِل. لو» یکی از انگورهای اصلی تولید شراب گازدار اسپانیایی «کاوا» است.
شراب اسپانیایی (اسپانیایی: Vino Español‎) شامل شراب‌های قرمز، سفید و گازدار است که در سراسر کشور اسپانیا تولید می‌شود. اسپانیا که در شبه‌جزیره ایبری قرار دارد، بیش از ۱٫۲ میلیون هکتار (۳٫۰ میلیون جریب فرنگی) تاکستان انگورهای شرابی دارد، که آن را به بزرگ‌ترین کشور دارندهٔ تاکستان‌های تولید شراب در جهان تبدیل می‌کند، اما سومین تولیدکننده بزرگ شراب در جهان، پس از ایتالیا و فرانسه اما بالاتر از ایالات متحده آمریکا است. این موضوع تا حدی به دلیل تراکم کم عددی تاک‌ها در هر متر مربع و فاصله وسیع درختان انگورهای کاشته شده از هم در درون خاک‌های خشک موجود در برخی از مناطق شراب ساز اسپانیا است. این کشور دومین صادرکنندهٔ بزرگ شراب و نهمین مصرف‌کنندهٔ بزرگ جهان است و اسپانیایی‌ها به‌طور متوسط ۲۱٫۶ لیتر به ازای هر نفر در سال شراب می‌نوشند. این کشور با بیش از ۴۰۰ گونه بومی کاشته شده در سراسر اسپانیا، انواع انگورهای محلی فراوانی دارد، اگرچه ۸۸ درصد شراب تولیدی این کشور تنها از ۲۰ گونه انگور است - از جمله انگورهای قرمز تمپورانیو، بوبال، گرناش و موناسترل. انگورهای زرد آلبارینیو، آیرن، وردخو، پالومینو و ماکابئو. و سه گونه انگور کاوا: پاریادا، شارل.لو و ماکابئو.
مناطق عمده شراب اسپانیایی شامل ریوخا و ریبرا دل دوئرو هستند که به دلیل تولید انگور قرمز تمپرانییو و شراب حاصل از آن معروف هستند. ناحیهٔ خومیا به دلیل تولید موناسترل شهرت دارد و خرز د لا فرونترا موطن شراب غنی‌شدهٔ شری است. ریاس بائیشاس در منطقه شمال غربی گالیسیا به دلیل شراب‌های سفیدش از انگورهای آلبارینیو و کاتالونیا شناخته می‌شود که دربرگیرندهٔ نواحی تولیدکنندهٔ شراب گازدار کاوا و نواحی تولیدکنندهٔ شراب غیرگازدار از آب انگور همچون پندس و همچنین منطقه پریورات است.
طاطا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= مراکش
| طاطا | طاطا |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
طاطاطاطا در نقشهٔ مراکش: طاطاطاطا در نقشهٔ مراکش
مختصات: ۲۹°۳۴′۴۴″ شمالی ۷°۵۸′۲۱″ غربی﻿ / ﻿۲۹٫۵۷۸۸۹°شمالی ۷٫۹۷۲۵۰°غربی﻿ / 29.57889; -7.97250: مختصات: ۲۹°۳۴′۴۴″ شمالی ۷°۵۸′۲۱″ غربی﻿ / ﻿۲۹٫۵۷۸۸۹°شمالی ۷٫۹۷۲۵۰°غربی﻿ / 29.57889; -7.97250
استان: کلمیم السماره
حکومت: حکومت
 • شهردار: Moulay Mahdi El Habibi
جمعیت (۲۰۰۴): جمعیت (۲۰۰۴)
 • شهرک: ۱۵٬۱۹۲
 • کلان‌شهری: ۱۱۹٬۲۹۸
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۰+ (WET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۱+ (WEST)
کدپستی: ۲۴۰۰۰
طاطا یکی از شهرهای کشور مراکش است.
این شهر در جنوب شرقی مراکش و در نزدیکی مرز الجزایر واقع شده.
فاصله آن از شهر العیون ۴۰۰ کیلومتر و جمعیت آن ۱۵٬۱۹۲ نفر است.
باشگاه فوتبال خزر لنکران

Football club
باشگاه فوتبال آلیانس لنکران (به ترکی آذربایجانی: Xəzər Lənkəran Futbol Klubu) از پرطرفدارترین و پرافتخارترین باشگاه‌های فوتبال آذربایجانی بود که در سال ۲۰۰۴ در شهر لنکران تأسیس شده‌است و این باشگاه در لیگ برتر فوتبال جمهوری آذربایجان بازی می‌کرد. ورزشگاه شهر لنکران محل انجام بازی‌های خانگی این تیم بود. باشگاه فوتبال خزر لنکران سابقه قهرمانی در جام حذفی فوتبال جمهوری آذربایجان و لیگ برتر فوتبال جمهوری آذربایجان در کارنامه افتخارات خود دارد.
طرفداران خزر لنکران در یکی از بازی‌هایش در لیگ برتر فوتبال جمهوری آذربایجان
علی عاقبتی  نخستین ایرانی لیگ عالی این کشور میباشد که در سال ۱۳۹۶ از تیم بادران تهران به این تیم پیوست.
سرمربی ایرانی

قاسم دهنوی هافبک شماره هشت اسبق پرسپولیس که مدتی نیز در تراکتور عضویت داشت، بعد از پشت سر گذاشتن کلاس‌های مربیگری و تجربه‌ای کوتاه مدت در فوتبال ایران در رده‌های پایین‌تر اکنون کار را در لیگ دسته دوم آذربایجان با هدایت تیم خزر لنکران دنبال خواهد کرد.
دهنوی با قراردادی سه ساله هدایت این تیم را عهده‌دار شده است. این تیم فصل گذشته در هفته پایانی از دستیابی به امتیاز صعود به دسته اول بازماند و کار را اکنون با هدایت سرمربی ایرانی‌اش با هدف صعود دنبال خواهد کرد.
نکته جالب توجه اینکه قهرمان اسبق لیگ آذربایجان پیش از این سرمربیانی صاحبنام همچون جان توشاک، مصطفی دنیزلی و ... را روی نیمکت خود داشته و اکنون باید دید قاسم دهنوی چه عملکردی را در این تیم دنبال خواهد کرد.
| فصل | لیگ | عنوان | بازی | برد | مساوی | باخت | گل زده | گل خورده | امتیاز | جام حذفی |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۰۴–۰۵ | ۱اُم | ۲ | ۳۴ | ۲۴ | ۶ | ۴ | ۶۸ | ۱۵ | ۷۸ | نیمه‌پایانی |
| ۲۰۰۵–۰۶ | ۱اُم | ۷ | ۲۶ | ۹ | ۹ | ۸ | ۲۷ | ۱۸ | ۳۶ | نیمه‌پایانی |
| ۲۰۰۶–۰۷ | ۱اُم | ۱ | ۲۴ | ۱۷ | ۵ | ۲ | ۵۰ | ۱۶ | ۵۶ | قهرمان |
| ۲۰۰۷–۰۸ | ۱اُم | ۴ | ۲۶ | ۱۴ | ۱۰ | ۲ | ۴۴ | ۱۶ | ۵۲ | قهرمان |
| ۲۰۰۸–۰۹ | ۱اُم | ۴ | ۲۶ | ۱۵ | ۵ | ۶ | ۴۹ | ۲۱ | ۵۰ | ۱/۴ پایانی |
| ۲۰۰۹–۱۰ | ۱اُم | ۴ | ۴۲ | ۱۸ | ۱۷ | ۷ | ۴۸ | ۲۵ | ۷۱ | نائب‌قهرمان |
| ۲۰۱۰–۱۱ | ۱اُم | ۲ | ۳۲ | ۱۶ | ۱۲ | ۴ | ۳۸ | ۱۸ | ۶۰ | قهرمان |
| ۲۰۱۱–۱۲ | ۱اُم | ۲ | ۳۲ | ۱۷ | ۸ | ۷ | ۴۴ | ۲۸ | ۵۹ | ۱/۴ پایانی |
| ۲۰۱۲–۱۳ | ۱اُم | سقوط به لیگ دسته اول فوتبال آذربایجان  | سقوط به لیگ دسته اول فوتبال آذربایجان  | سقوط به لیگ دسته اول فوتبال آذربایجان  | سقوط به لیگ دسته اول فوتبال آذربایجان  | سقوط به لیگ دسته اول فوتبال آذربایجان  | سقوط به لیگ دسته اول فوتبال آذربایجان  | سقوط به لیگ دسته اول فوتبال آذربایجان  | سقوط به لیگ دسته اول فوتبال آذربایجان  | ۱٫۴پایانی |
بلانس

مکان در 23x15px|border |alt=|link= کاتالونیا, 23x15px|border |alt=|link= اسپانیا
| Blanes | Blanes |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
  پرچمنشان:   پرچمنشان
BlanesLocation in Catalonia: BlanesLocation in Catalonia
مختصات: ۴۱°۴۱′ شمالی ۲°۴۸′ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۶۸۳°شمالی ۲٫۸۰۰°شرقی﻿ / 41.683; 2.800: مختصات: ۴۱°۴۱′ شمالی ۲°۴۸′ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۶۸۳°شمالی ۲٫۸۰۰°شرقی﻿ / 41.683; 2.800
بخش خودمختار:  کاتالونیا
استان: استان خرنا
Comarca: Selva
حکومت: حکومت
 • شهردار: Josep Marigó i Costa (PSC)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۷٫۶۸ کیلومتر مربع (۶٫۸۳ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۳ متر (۴۳ فوت)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۴۰٬۰۱۰
 • تراکم: ۲۳۰۰/کیلومتر مربع (۵۹۰۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Blanencs
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (زمان)
کد پستی: 17300
وبگاه: وبگاه رسمی
بلانس (به اسپانیایی: Blanes) یک شهرستان در اسپانیا است که در استان خرنا واقع شده‌است.
خصوصیات

بلانس ۱۷٫۶۸ کیلومترمربع مساحت و ۴۰٬۰۱۰ نفر جمعیت دارد و ۱۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آناپلیس

Municipality در 23x15px|border |alt=|link= برزیل
| آناپلیس | آناپلیس |
| --- | --- |
Municipality: Municipality
Município de Anápolis Municipality of Anápolis: Município de Anápolis Municipality of Anápolis
  پرچمنشان:   پرچمنشان
نام مستعار: "Manchester of Goiás": نام مستعار: "Manchester of Goiás"
آناپلیسLocation in Brazil: آناپلیسLocation in Brazil
مختصات: ۱۶°۲۰′۰۲″ جنوبی ۴۸°۵۷′۰۷″ غربی﻿ / ﻿۱۶٫۳۳۳۸۹°جنوبی ۴۸٫۹۵۱۹۴°غربی﻿ / -16.33389; -48.95194: مختصات: ۱۶°۲۰′۰۲″ جنوبی ۴۸°۵۷′۰۷″ غربی﻿ / ﻿۱۶٫۳۳۳۸۹°جنوبی ۴۸٫۹۵۱۹۴°غربی﻿ / -16.33389; -48.95194
منطقه: منطقه مرکز-غرب برزیل
ایالت:  گوییاس
سکونتگاه: 18th century
شرکت شهردار: December 15, 1887
شرکت شهردار: July 31, 1907
حکومت: حکومت
 • شهردار: Antônio Roberto Gomide
مساحت: مساحت
 • کل: ۹۱۸٫۳۷۵ کیلومتر مربع (۳۵۴٫۵۸۷ مایل مربع)
ارتفاع: ۱٬۰۱۷ متر (۳۳۳۷ فوت)
جمعیت (2012): جمعیت (2012)
 • کل: ۳۴۲٬۳۴۷
 • تراکم: ۳۷۰/کیلومتر مربع (۹۷۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Anapolino
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۳ (ساعت هماهنگ جهانی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۲ (BRST)
کد پستی: 75000-000
کد منطقه: +55 62
وبگاه: www.anapolis.go.gov.br
آناپلیس (به پرتغالی: Anápolis) یک شهر در برزیل است که در گوییاس واقع شده‌است.
خصوصیات

آناپلیس ۹۱۸٫۳۷۵ کیلومترمربع مساحت و ۳۴۲٬۳۴۷ نفر جمعیت دارد و ۱٬۰۱۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده

شهر لوبلین خواهرخواندهٔ آناپلیس هست.
دنیای فوتبال

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: ماهنامه
قطع: مجله
سردبیر: علی عالی
زبان: فارسی
مجله دنیای‌فوتبال سال‌ها بعد از توقف فعالیت «روزنامه دنیای‌فوتبال» منتشر شد. کارشناسان روزنامه خصوصی دنیای فوتبال را نشریه ای توصیف می‌کنند که «جستجوگری را در دستور کار داشت» و تلاش می‌کرد جای خود را به عنوان نماینده دیدگاه قشرها جدی تر و تحصیل کرده تر در عرصه فوتبال باز کند. ایده انتشار مجله به‌صورت ماهنامه برای اولین‌بار از سوی علی عالی مطرح شد. آن روزها مجله شهروندامروز به‌عنوان یکی از کامل‌ترین مجلاتِ کشور مطرح بود و پیش از آن مجله پیام‌امروز برای آن‌ها که به مسائل عمیق‌تر دنیای سیاست، فرهنگ، اجتماع و اقتصاد علاقه داشتند، کامل‌ترین نشریه بود. ایده مجله‌ای فاخر و قابل دفاع در حوزه ورزش که به مسائل تاریخی، مدیریتی و کلانِ ورزش بپردازد، برای اولین‌بار مطرح شد و آرام آرام بدون تبلیغ جایش را به‌عنوان مجله‌ای حرفه‌ای پیدا کرد. مجله‌ای که علی عالی در سرمقاله شماره اولش نوشت: «عشق به نوشتن و روزنامه‌نگاری بزرگ‌ترین عشقِ دنیاست. می‌خواهد وسط یک جشن ملی باشد یا سرخوردگی عمومی… در روزگاری که بسیاری نظاره‌گر شده‌اند و از دور نقد می‌کنند، ما می‌نویسیم… بعدها خواهند گفت چه کسانی در این شرایط کار کردند و زحمت کشیدند و چه کسانی فقط نظاره‌گر بودند… دنیای‌فوتبال یک نشریه تابلودار است و هیچ‌کس نمی‌تواند ادعا کند که صاحب آن است… اعتقاد داریم صدایی کوچک هستیم، متفاوت‌تر از صداهای بلند و هدایت‌شده و رسمی رسانه‌های ایران و مطمئناً هم تحمل شنیدن صدای مخالف را داریم و تک‌خطی نیستیم». 20شهریور 1392 صفحه فیسبوک مجله نوشت: «حالا نزدیک به 4 سالی می‌شود که دیگر روزنامه «دنیای فوتبال» منتشر نمی‌شود. اما خبر آمد که خبری در راه است. تحریریه آن روزنامه به یادماندنی که حالا با تجربه‌تر شده‌اند، قصد راه اندازی ماهنامه‌ای را دارند که از پانزدهم مهرماه بر روی دکه‌ها خواهد آمد. ماهنامه‌ای که مطمئناً حرف‌های زیادی برای گفتن خواهد داشت. حرف‌هایی که احتمالاً کمتر شنیده‌اید و دانستن آن حق شماست.» 6مهر 1392 علی عالی در گفتگو با خبرگزاری ایسنا از آغاز به‌کار این مجله خبر داد دربارهٔ این مجله می‌توان به خاطره یکی از خبرنگاران اشاره کرد. احسان بداغی، خبرنگار سیاسی آن روزهای روزنامه اعتماد به اتاق علی مطهری رفته بود. روی میز کار نماینده مردم تهران، مجله «دنیای فوتبال» را دید. پرسید: «شما مگر مجله ورزشی هم می‌خوانید؟» علی مطهری جواب داد: «کاری به حوزه و نگاهی که دارند، ندارم. اما اینها از معدود نشریاتی هستند که به‌طور جدی به حوزه تخصصی شان نگاه می‌کنند و زرد نیستند». این مجله نوگرا برای همیشه جایی ثابت در کتابخانه‌های مخاطبان خود یافت.
شماره‌های بیادماندنی > شماره اول؛ گفتگوی مفصل با محسن صفایی‌فراهانی

اواخر مهرماه ۱۳۹۲ اولین شماره مجله دنیای‌فوتبال منتشر شد. تیتر «رازهای مهندس» برای جلدِ شماره اول انتخاب شود. اهمیتِ این جلد از آن جهت مهم بود که عکسِ صفایی‌فراهانی برای اولین‌بار بعد از اتفاقات۸۸ روی جلد یک نشریه به چاپ رسید و او در گفتگویی مفصل یک‌بار برای همیشه خاطرات دوران‌های مختلف از معاونتِ وزیر تا دوران جنگ، از ریاست فدراسیون فوتبال تا ماجرای تحصن مجلس ششم، از ستاد انتخاباتی سیدمحمدخاتمی تا استعفا از فدراسیون و انتخابش به‌عنوان رئیس کمیته انتقالی و بسیاری از زوایای پنهان زندگی و مدیریتیش را ثبت کرد. عکسِ جلد مربوط به زمانی‌ست که او به‌خاطر تعریف خاطراتش اشک می‌ریزد. این‌گفتگو توسط علی عالی و محمدحسین مهرزاد انجام شد. دیگر مطالب این شماره: آسیب‌شناسی فوتبال پایه، مقالاتی در باب بحران مالی اروپا و گردش مالی رئال مادرید، یادنامه‌ای برای عطاالله بهمنش، گزارش‌هایی متفاوت از فوتبال ایران و فدراسیون‌نشینان، آنالیز یک دربی سرد، گزارش‌های ناب خبرنگاران استانی، مصاحبه‌ای نوستالژیک با مرتضی احمدی، قدیمی‌ترین هوادار پرسپولیس، وضعیت تیم ملی ایران از دید یک خبرنگار آمریکایی و چرا ایرانیان در ورزش گروهی موفق شدند؟
صفحه فیسبوکِ مجله پس از چاپ اولین شماره این متن را پست کرد؛ این متن رو یکی از ایرانی‌های خارج از کشور برای سردبیر فرستاده:سلام هر جا رو نگاه می‌کنی به هر سایتی میری پیج هر آواره وطنی رو نگاه می‌کنی یه عکس از دنیای فوتبال گذاشتن. از ته دل و خیلی صادقانه می‌خواستم تحسین کنم کار تو و اون عکاس رو، هنوز مصاحبه رو نخواندم اما میدانم خیلی جالب است. گفتم یکی از دوستانم در ایران برای من خرید فرستاد. مطمئن هستم این از اون مجلاتی هست که هیچ وقت دور نمی اندازم و نگه می‌دارم تا همیشه جلوی دوستانم از اینکه این شماره مجله رو داشتم و خواندم افتخار کنم؛ و به آنها قرض بدم تا آنها هم در غربت بخوانند اما آنقدر پیگیر می شوم تا سر وقت خودش بیارند و بهم برگردانند
شماره‌های بیادماندنی > شماره دوم؛ پرونده ویژه پرویز قلیچ‌خانی

دومین شماره مجله در آذرماه ۱۳۹۲ منتشر شد. تیتر «تراژدی پرویز» برای جلدِ شماره دوم انتخاب شد. برای اولین‌بار بعد از انقلاب، طرحی از پرویزقلیچ‌خانی روی جلد قرار گرفت و مطالب متنوعی درباره‌ش نوشته شد. علی عالی یادداشت اول این پرونده را با تیتر «دربارهٔ چهره‌ای که از تاریخ فوتبال ایران حذف شده‌است» را نوشت و ابراهیم افشار با قلم جادوییش «یک روایت غم‌انگیز از کامل‌ترین فوتبالیست تاریخ فوتبال ایران» را ثبت کرد. هم‌چنین مصاحبه‌هایی با امیر حاج‌رضایی، حسن روشن، اصغر شرفی و داریوش مصطفوی منتشر شد. مجله در ۲۰۰ صفحه چاپ شدبه همراه پرونده‌هایی مانند: رؤیای میزبانی؛ باشگاه گزارشگران؛ اعزام خبرنگاران؛ پخش تلویزیونی؛ اسطوره سازی؛ دیپلماسی؛ دغدغه‌های آقای کی روش و پرونده اقتصاد ورزش
شماره‌های بیادماندنی > شماره سوم؛ گفتگوی مفصل با فائزه هاشمی‌رفسنجانی

سومین شماره مجله در دی‌ماه ۱۳۹۲ منتشر شد. «بازگشت فائزه» تیتری بود که برای این شماره انتخاب شد. گفتگویی اختصاصی در روزهایی که حضور زنان در استادیوم‌های ورزشی تابو بود اما با عکسی از فائزه هاشمی‌رفسنجانی و زیر تیتر «دختر آیت‌الله، راه زنان ایرانی را به ورزشگاه هموار می‌کند» روی کیوسک قرار گرفت. او در این مصاحبه برای اولین‌بار از نقشش در خصوص رفع تعلیق فدراسیون فوتبال در تماس با شیخ احمد گفت. این گفتگو با حاشیه‌ای همراه شد تا در نهایت مجله توضیحاتی پیرامون چاپ این مصاحبه اعلام کرد. در همین شماره مصاحبه‌ای جنجالی از محمد علی‌آبادی، رئیس سابق سازمان تربیت‌بدنی و یکی از نزدیکان محمود احمدی‌نژاد منتشر شد و او برای اولین‌بار دربارهٔ دخالت‌های رئیس‌جمهور سابق در امور فوتبال و همچنین ارتباطش با رحیم مشایی گفت. پرونده «احمدی‌نژادی‌های فدراسیون فوتبال» از دیگر مطالب خواندنی این شماره بود. مطلب مهم دیگر این شماره دربارهٔ تجاوز در مدارس فوتبال با تیتر «هیس! بچه‌های مدارس فوتبال فریاد نمی‌زنند» بود که برای اولین‌بار این تابو را شکست و درخصوص اقدامی فجیع در فوتبال پرده‌برداری کرد. موضوعی که البته بازتاب‌های بسیاری داشت.
شماره‌های بیادماندنی > شماره چهارم؛ پرونده ویژه یقه‌سفیدهای فوتبال

دنیای‌فوتبال در این شماره که بهمن ۱۳۹۲ منتشر شد برای اولین‌بار از نقشِ واسطه‌های مدیریتی پرده برداشت. در این شماره علاوه بر مطلب سردبیر دربارهٔ «یقه سفیدهای فوتبال»، یادداشت‌هایی از جواد دلیری، سعید لیلاز، احسان محمدی، صادق زیباکلام و گزارش‌ها و گفتگوهایی دربارهٔ سعید شیرینی، علی کفاشیان, محسن علی‌آبادی، احسان کفاشیان به چاپ رسید. از دیگر سوژه‌های این شماره ترازوی دست‌کاری شده ارکان قضایی فدراسیون فوتبال، بودجه ورزش در دولت روحانی، ارکان قضایی فوتبال و نسل سوخته فوتبال بود. ابراهیم افشار در این شماره دربارهٔ مکتب شاهین در فوتبال ایران نوشت و گفتگویی با جعفرکاشانی منتشر شد.
شماره‌های بیادماندنی > شماره پنجم؛ پرونده ویژه؛ عاقبت فوتبال

این شماره با تأخیری چندماهه روی کیوسک قرار گرفت. اردیبهشت‌ماه ۱۳۹۳ شماره پنجم منتشر شد با عکسی عجیب از احمدرضاعابدزاده. دنیای‌فوتبال در این شماره از سرنوشت ستاره‌های فوتبال و حواشی آن پرده برداشت. فرجام ۹نسل از ستاره‌های فوتبال ایران موضوع پرونده ویژه این شماره بود. همچنین مصاحبه‌ها و گزارش‌های متعددی در این شماره به چاپ رسید. در صفحه اول این مجله تیتر زده شد: «معذرت می‌خواهیم، ببخشید». یکی از پرونده‌های ویژه این شماره دربارهٔ موضوع ورزشکاران ایران و اسرائیل بود.
شماره‌های بیادماندنی > شماره ششم؛ ایران در جام‌جهانی ۲۰۱۴؛ دلواپسیم

عکسِ جلد کارلوس‌کی‌روش است که از عکس‌های کوچک بازیکنان تاریخ فوتبال ایران در جام‌های جهانی تشکیل شده‌است. تیتر انتخابی «دلواپسیم» است که اشاره دارد به نگرانی‌های سرمربی تیم‌ملی فوتبال ایران از نحوه آمادگی و اردوهای تدارکاتی. علی عالی سردبیر در سرمقاله با تیتر «کوبیدن پتک بر سر تماشاگران بی‌خیال» از فدراسیون فوتبال بابت سهل‌انگاری‌های گذشته انتقاد کرد اما اعلام کرد کهبه نگرش فنی و مدیریتی کی‌روش در جام‌جهانی ۲۰۱۴ برزیل امیدوار است. در همین شماره صفایی‌فراهانی یادداشتی به‌مناسبت درگذشت تومیسلاوایویچ نوشت. همچنین حسین خوانساری از روزنامه‌نگاران ورزشی پیش از انقلاب هم در این شماره مطلب بلندی داشت. صادق زیباکلام در این شماره مصاحبه‌ای عجیب انجام داد که تیترش این بود: «چرا دوست ندارم ایران در جام جهانی برنده شود؟» شماره ششم دنیای‌فوتبال مربوط به جام‌جهانی ۲۰۱۴ برزیل، ایران و حریفانش و هم‌چنین بررسی گروه‌های مختلف جام‌جهانی از لحاظ فنی، فرهنگی، اقتصادی و سیاسی بود. همچنین گفتگوهای بلندی با علی‌دایی و علی‌کفاشیان هم در این شماره دیده می‌شود. مصاحبه علی دایی با مجله جنجالی شد. سرمربی سابق تیم‌ملی در مصاحبه با مجله دنیای فوتبال اعلام کرد که در زمان سرمربیگری وی در تیم ملی، محمود احمدی‌نژاد رئیس‌جمهور وقت، با حضور در محل تمرینات رسماً درخواست بازگشت علی کریمی به تیم ملی را مطرح کرد. او گفت: «به هر صورت آقای احمدی‌نژاد آمد و بحث بخشش کریمی را مطرح کرد. من هم آدمی نبوده و نیستم که اجازه دخالت کسی در کارم را بدهم.» دایی دربارهٔ واکنش آن زمانش به توصیه احمدی‌نژاد می‌گوید: «من گفتم شما به مسایل بزرگ و مهم کشور برسید و رسیدگی کنید، اجازه بدهید ما کوچک‌ترها هم به مسایل کوچک‌تر برسیم و آن‌ها را حل کنیم. این عین عبارت بود» دایی بعد از چاپ مصاحبه، نقل‌ و قول را به‌شکل عجیبی تکذیب کرد. مجله مجبور شد فایل صوتی حرف‌های دایی را منتشر کند.