stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ملکه جونگ‌سون
در فرهنگ عامه

بازی شده توسط کیم یونگ سون در مجموعه تلویزیونی سال ۱۹۸۸ ام‌بی‌سی، شرح حال بانو هه گیونگ
بازی شده توسط کیم جا اوک در مجموعه تلویزیونی سال ۱۹۹۱ کی‌بی‌اس۱، راه سلطنتی
بازی شده توسط لی این هه در مجموعه تلویزیونی سال ۱۹۹۸ ام‌بی‌سی، راه پادشاهی
بازی شده توسط کیم یونگ ران در مجموعه تلویزیونی سال ۲۰۰۰ کی‌بی‌اس۲، رمان: توصیه‌هایی در مورد حکمرانی
بازی شده توسط یوم جی یون در مجموعه تلویزیونی سال ۲۰۰۱ ام‌بی‌سی، هونگ گوک یونگ
بازی شده توسط کیم ئه ری در مجموعه تلویزیونی سال ۲۰۰۷ کی‌بی‌اس، توطئه در دربار
بازی شده توسط کیم هی جونگ در مجموعه تلویزیونی سال ۲۰۰۷ سی‌جی‌وی تی‌وی، هشت روز تلاش برای ترور پادشاه جونگ‌جو
بازی شده توسط کیم یو جین در مجموعه تلویزیونی سال ۲۰۰۷ ام‌بی‌سی، ایسان
بازی شده توسط یون مین جو موزیکال سال ۲۰۰۷، شاه جونگ‌جو
بازی شده توسط ایم جی اون در مجموعه تلویزیونی سال ۲۰۰۸ اس‌بی‌اس، نقاش باد
بازی شده توسط گوم دان بی در مجموعه تلویزیونی سال ۲۰۱۱ اس‌بی‌اس، بک دونگ سو دلاور
بازی شده توسط ها سونگ ری در مجموعه تلویزیونی سال ۲۰۱۴ اس‌بی‌اس، در مخفی
بازی شده توسط هان جی مین در فیلم سال ۲۰۱۴، برخورد مرگبار
بازی شده توسط سو یه جی در فیلم سال ۲۰۱۵، تخت پادشاهی
بازی شده توسط جانگ هی جین در مجموعه تلویزیونی سال ۲۰۲۱ ام‌بی‌سی، سرآستین قرمز
تیراندازی در المپیک تابستانی ۱۹۲۴

تیراندازی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۴ نام رویداد ورزش تیراندازی در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۱۹۲۴ برگزار شد. این مسابقات از ده بخش تشکیل شده بود که در پاریس برگزار شد.
جدول مدال‌ها

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  رتبه  | کشور | طلا | نقره | برنز | مجموع |
| ۱ |  ایالات متحده آمریکا (USA) | ۵ | ۲ | ۲ | ۹ |
| ۲ |  نروژ (NOR) | ۲ | ۱ | ۱ | ۴ |
| ۳ |  بریتانیای کبیر (GBR) | ۱ | ۲ | ۰ | ۳ |
| ۴ |  فرانسه (FRA) | ۱ | ۱ | ۰ | ۲ |
| ۵ |  مجارستان (HUN) | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ |
| ۶ |  سوئد (SWE) | ۰ | ۲ | ۲ | ۴ |
| ۷ |  فنلاند (FIN) | ۰ | ۱ | ۲ | ۳ |
| ۸ |  کانادا (CAN) | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۹ |  دانمارک (DEN) | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۹ |  هائیتی (HAI) | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۹ |  سوئیس (SUI) | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
کشورهای شرکت کننده

در این مسابقات، ۲۵۸ ورزشکار از ۲۷ کشور به رقابت با یک دیگر پرداختند.
آرژانتین (۸)
اتریش (۶)
بلژیک (۱۴)
برزیل (۱)
کانادا (۶)
چکسلواکی (۱۸)
دانمارک (۷)
مصر (۱)
فنلاند (۱۵)
فرانسه (۲۲)
بریتانیای کبیر (۲۲)
یونان (۷)
هائیتی (۵)
مجارستان (۷)
ایتالیا (۱۴)
مکزیک (۲)
موناکو (۴)
هلند (۱۱)
نروژ (۱۳)
لهستان (۷)
پرتغال (۸)
رومانی (۵)
آفریقای جنوبی (۷)
اسپانیا (۱)
سوئد (۱۹)
سوئیس (۷)
ایالات متحده آمریکا (۲۱)
بدمینتون در المپیک تابستانی ۱۹۸۸

بدمینتون در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۸ نام رویداد ورزش بدمینتون در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۱۹۸۸ برگزار شد. این مسابقات به صورت غیررسمی و نمایشی برگزار شده بود.
نتایج

| رویداد | مقام اول | مقام دوم | مقام سوم |
| --- | --- | --- | --- |
| انفرادی مردان | Yang Yang  چین | Icuk Sugiarto  اندونزی | Park Sung-hae  کره جنوبی |
| دونفره مردان | لی یونگبو و تیان بینگیی  چین | Lee Sang-bok و Lee Kwang-jin  کره جنوبی | Shuji Matsuno و Shinji Matsuura  ژاپن |
| انفرادی زنان | هوانگ-هی-یونگ  کره جنوبی | Han Aiping  چین | Sumiko Kitada  ژاپن |
| دونفره مردان | Kim Yun-ja و چونگ سو-یونگ  کره جنوبی | Lin Ying و گوان ویژن  چین | Dorte Kjær و Nettie Nielsen  دانمارک |
| دونفره مختلط | پارک جو-بونگ و Chung Myung-hee  کره جنوبی | Wang Pengren و Shi Fangjing  چین | Chan Chi Choi و Amy Chan Lim Chee  هنگ کنگ |
جدول مدال‌ها

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  رتبه  | کشورها | طلا | نقره | برنز | مجموع |
| ۱ |  کره جنوبی | ۳ | ۱ | ۱ | ۵ |
| ۲ |  چین | ۲ | ۳ | ۰ | ۵ |
| ۳ |  اندونزی | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۴ |  ژاپن | ۰ | ۰ | ۲ | ۲ |
| ۵ |  دانمارک | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۶ |  هنگ کنگ | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
کشورهای شرکت کننده

چین
دانمارک
اندونزی
ژاپن
سوئد
هنگ کنگ
بریتانیای کبیر
کانادا
کره جنوبی
گوهرمرغ‌های فیروزه‌ای

| گوهرمرغ‌های فیروزه‌ای | گوهرمرغ‌های فیروزه‌ای |
| --- | --- |
Cotinga cayana: Cotinga cayana
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: گنجشک‌سانان
تیره:: گوهرمرغان
Alliance:: گوهرمرغ‌ها Brisson, 1760
گونه نماد: گونه نماد
Ampelis cotinga Linnaeus, 1766: Ampelis cotinga Linnaeus, 1766
Species: Species
 7 گونه.:  7 گونه.
گوهرمرغ‌های فیروزه‌ای (نام علمی: Cotinga) یک سرده از پرندگان گنجشک‌سان متعلق به خانوادۀ گوهرمرغان (Cotingidae) است. این سرده شامل هفت گونه است که در جنگل باران‌خیز استوایی در آمریکای جنوبی و مرکزی از جنوب مکزیک تا جنوب شرق برزیل یافت می‌شود. آنها عمدتاً از میوه‌ها و علوفه‌های بالای درختان تغذیه می‌کنند.
آنها حدود ۱۸–۲۲ سانتیمتر (۷٫۱–۸٫۷ اینچ) طول دارند. نرها پرهای بسیار رنگارنگ، آبی روشن با بخش‌های ارغوانی دارند. رنگ آبی توسط حباب‌های هوا در پرها ایجاد می‌شود که نور را پراکنده می‌کند. ماده‌ها بسیار کدرتر از نرها هستند و عمدتاً قهوه‌ای هستند، اغلب با لبه‌های پر رنگ‌پریده، ظاهری پولک‌دار یا خالدار به آنها می‌دهد.
بال‌های نر در هنگام پرواز صدای سوت یا تق‌تق می‌دهند.
جنگل‌زدایی تهدیدی برای چندین عضو این سرده است. گوهرمرغ فیروزه‌ای توسط اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت به عنوان آسیب‌پذیر طبقه‌بندی شده و گوهرمرغ نواری گونه در خطر انقراض در نظر گرفته می‌شود.
آرایه‌شناسی

سردهٔ گوهرمرغ‌ها توسط جانورشناس فرانسوی ماتورن ژاک بریسون در سال ۱۷۶۰ معرفی شد. گونه نماد آن جواهرمرغ سینه‌ارغوانی است. این نام از زبان منقرض شده Tupi برای «پرنده جنگلی روشن» گرفته شده‌است.
این سرده هفت گونه دارد.
گوهر مرغ فیروزه ای
سوزان آنسپاک

| سوزان آنسپاک | سوزان آنسپاک |
| --- | --- |
سوزان آنسپاک در سال ۱۹۷۹ میلادی: سوزان آنسپاک در سال ۱۹۷۹ میلادی
نام هنگام تولد: Susan Florence Anspach
زادهٔ: ۲۳ نوامبر ۱۹۴۲ کویینز نیویورک، ایالات متحده آمریکا
درگذشت: ۲ آوریل ۲۰۱۸ (۷۵ سال) لس آنجلس، کالیفرنیا
ملیت:  آمریکایی
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۱–۲۰۰۹
همسر: مارک گدارد (۱۹۷۰ تا ۱۹۷۸؛ جدا شدند)
فرزندان: ۲
سوزان آنسپاک (انگلیسی: Susan Anspach؛ زادهٔ ۲۳ نوامبر ۱۹۴۲ - درگذشته ۲ آوریل ۲۰۱۸) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
گزیدهٔ فیلم‌شناسی

از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
پنج بخش آسان (۱۹۷۰)
دوباره بنواز، سام (۱۹۷۲)
دو (۱۹۷۹)
گاز (۱۹۸۱)
سرخ خونی (۱۹۸۹)
دوره معبد دوم
تاریخچه > دوران هلنیستی ( ۳۳۳-۱۱۰ پیش از میلاد )

در سال ۳۳۲ پیش از میلاد، این منطقه توسط اسکندر کبیر مقدونی فتح شد و دوران هلنیستی را آغاز کرد. پس از مرگ وی در سال ۳۲۲ پیش از میلاد، فرماندهانش امپراتوری را تقسیم کردند و یهودیه منطقه مرزی بین امپراتوری سلوکی و مصر بطلمیوسی شد. در دوران پادشاهی‌های هلنیستی، یهودیه توسط مقام موروثی کاهن اعظم اسرائیل به عنوان یک تابعدار هلنیستی حکومت می‌شد. در همین زمان، هلنیسم تا حدودی از طریق انواع تماس‌ها، به ویژه در نتیجه توسعه تجارت و ورود مهاجران یونانی، به تدریج در سراسر منطقه گسترش یافت.
بین سال‌های ۳۰۱ تا ۲۱۹ پیش از میلاد، بطلمیوسی‌ها با آرامش نسبی بر یهودیه حکومت کردند. یهودیان اغلب در ادارات و ارتش بطلمیوسی مشغول به کار بودند، که به ظهور یک طبقه نخبه یهودی هلنیستی (مثل تابیادها) منجر شد. این دوره همچنین شاهد ظهور یهودیت هلنیستی بود که ابتدا در میان یهودیان مهاجر اسکندریه و انطاکیه پدید آمد و سپس به یهودیه گسترش یافت. مهمترین محصول ادبی این امیزش فرهنگی، ترجمه هفتادگانی ( سپتواگینتا ) عهد عتیق از عبری و آرامی عبری به زبان یونانی کوینه است. دلیل تهیه این ترجمه این بود که بسیاری از یهودیان اسکندریه توانایی صحبت کردن به عبری و آرامی را از دست داده بودند.
در آغاز قرن دوم پیش از میلاد، یک لشکرکشی نظامی موفق در سوریه توسط آنتیوخوس سوم سلوکی سرانجام این منطقه را به امپراتوری سلوکی پیوست، و در سال ۱۹۸ پیش از میلاد اورشلیم تحت کنترل وی درآمد. سلوکیان، همانند بطلمیوسی‌ها پیش از آنها، حاکمیت بر یهودیه را داشتند: آنها فرهنگ یهودی را احترام می‌گذاشتند و از نهادهای یهودی حمایت می‌کردند.
این سیاست توسط آنتیوخوس چهارم به شدت معکوس شد، احتمالاً به دلیل اختلاف بر سر رهبری معبد در اورشلیم و مقام کاهن اعظم یا شورشی که ماهیت آن در گذر زمان از بین رفته است. آنتیوخوس چهارم فرامینی را صادر کرد که بسیاری از آداب سنتی یهودی را ممنوع می‌کرد و علیه یهودیان متدین یک کارزار آزار و اذیت را آغاز کرد. این امر شورشی را علیه حکومت وی، شورش مکابیان را برانگیخت. این فرامین از رویه معمول سلوکیان که تلاش نمی‌کردند مذاهب محلی را در امپراتوری خود سرکوب کنند، منحرف شده بود. محققان عهد عتیق گاهی از دوران حکومت آنتیوخوس به عنوان "بحران‌های آنتیوخی" برای یهودیان,
و به عنوان یک دوره جنگ داخلی بین یهودیت هلنیستی و ارتدوکس یاد می‌کنند.
تاریخچه > شورش مکابیان ( ۱۶۷-۱۴۱ پیش از میلاد )

طبق کتاب اول مکابیان، دوم مکابیان و جوزفوس، امپراتور سلوکی آنتیوخوس چهارم (۱۷۵-۱۶۴ پیش از میلاد) پس از حمله موفقیت آمیزش به مصر بطلمیوسی (۱۷۰ تا ۱۶۸ پیش از میلاد) که با مداخله جمهوری روم عقب رانده شد، تلاش کرد کنترل سختگیرانه ای را بر ساتراپی سلوکی سوریه کوهستانی و فینیقیه اعمال کند. او اورشلیم و معبد را غارت کرد و آیین های مذهبی و فرهنگی یهودی و سامری را سرکوب کرد،[. و رسوم یونانی را تحمیل نمود (حدود ۱۶۸-۱۶۷ پیش از میلاد)
اقدامات آنتیوخوس نه تنها نخبگان بلکه روستاییان که عمدتاً متأثر از یونانی گرایی نشده بودند را نیز خشمگین کرد. در ۱۶۷ پیش از میلاد، متاتیاس، یک کاهن یهودی از خاندان حشمونیان، یک یهودی را در زادگاهش مودیین که برای قربانی به خدایان یونانی پیش قدم شده بود کشت؛ سپس یک مقام سلوکی که دستور قربانی را داده بود را نیز کشت. بنا بر کتاب اول مکابیان، او اعلام کرد: "هرکس برای شریعت غیور است و از پیمان حمایت می کند با من بیاید!", و با پسرانش و پیروانش به بیابان یهودیه گریخت. این رویدادها آغاز شورش مکابیان را نشان می دهد..
هنگامی که متاتیاس درگذشت، پسرش یهودا مکابی رهبری شورش را برعهده گرفت. او با استفاده از تاکتیک های چریکی، چندین ارتش کوچک سلوکی را در حالی که آنتیوخوس چهارم در شرق درگیر جنگ بود شکست داد. این درگیری به شدت مذهبی بود زیرا مکابیان برای متمایز کردن خود از مخالفان یهودی شان، خود را یهودیان افراطی معرفی می کردند و اقدام به ختنه اجباری گسترده می کردند. یهودا در نهایت موفق شد اورشلیم را تصرف کند و معبد بی حرمت شده را پاکسازی کند.. این رویداد با جشن یهودی حنوکا گرامی داشته می شود..
در ۱۶۴ پیش از میلاد، مرگ آنتیوخوس چهارم و درگیری فرماندهانش بر سر سرپرستی پسر کوچکش آنتیوخوس پنجم، به نفع مکابیان بود؛ این آشفتگی زمانی پایان یافت که برادرزاده آنتیوخوس چهارم، دمتریوس یکم، از تبعید در روم بازگشت، آنتیوخوس پنجم را برکنار کرد و بر تخت سلوکیان نشست. دمتریوس جنگ را علیه مکابیان ادامه داد و از مخالفان یهودی آنها پشتیبانی کرد. در این زمان بود که یهودا توانست با رومیان پیمانی ببندد. حدود ۱۶۱ پیش از میلاد، پیمان رومی-یهودی امضا شد. در ۱۶۰ پیش از میلاد، باکیدس، سردار سلوکی، مکابیان را در نبرد الاسا در ۱۶۰پیش از میلاد شکست داد؛ مرگ یهودا در این نبرد ضربه سنگینی به شورشیان وارد کرد..
پس از مرگ یهودا، برادرش جاناتان آفوس رهبری شورش را به عهده گرفت. او از کشمکش داخلی سلوکیان بین پادشاه دمتریوس یکم سوتر و یک غاصب به نام الکساندر بالاس بهره برد. هر دو تلاش کردند جاناتان را با امتیازات به سوی خود جلب کنند و الکساندر بالاس حتی او را به مقام کاهن اعظم برگزید. الکساندر بالاس در نهایت موفق شد خود را تثبیت کند، اما به سرعت توسط پسر دمتریوس، دمتریوس دوم شکست خورد. نبرد بر سر تاج و تخت اکنون بین او و سردار دیودوتوس تریفون بود که موقعیت جاناتان را بیش از پیش تقویت کرد. این وضعیت حتی زمانی که تریفون موفق شد با خیانت جاناتان را در عکا دستگیر بکند و به قتل برساند، تغییری نکرد.
در ۱۴۲ پیش از میلاد، سیمون تاسی، آخرین پسر متاتیاس، رهبری شورش و کاهن اعظمی را برعهده گرفت. او در نهایت موفق شد آکرا، یک مجتمع نظامی در اورشلیم که آخرین نماد حاکمیت سلوکیان در یهودیه بود را نابود کند.
تاریخچه > شورش مکابیان ( ۱۶۷-۱۴۱ پیش از میلاد ) > دولت رعیتی حشمونیان ( ۱۴۰-۱۱۰  پیش از میلاد )

پس از اغتشاش و کشتار سیمون و جایگزینی او توسط پسرش یوحان حیرکانوس اول (حدود ۱۳۴-۱۰۴ پیش از میلاد)، آنتیوخوس هفتم با ارتش بزرگی به یهودیه حمله کرد و پس از دو سال محاصره حیرکانوس حاکم رعیتی در   اورشلیم را مجبور به تسلیم کرد . با این حال، پس از مرگ آنتیوخوس در جنگ‌های سلوکی-پارتی در سال ۱۲۹ پیش از میلاد، سلوکی‌ها  ضعیف شده بودند و دیگر نمیتوانستند  بتوانند سیاست فعالی را خارج از سوریه را پیگیری کنند؛ حیرکانوس از بار خود آزاد شد، و او دولت دی‌فاکتو مستقل حشمونیان یهودیه را ایجاد کرد برای اولین بار سکه‌ ضرب کرد و قلمرو دولت را به دو برابر افزایش داد.
تاریخچه > دورهٔ حشمونیان (۱۱۰–۶۳ پیش از میلاد)

در حدود سال ۱۱۰ پیش از میلاد، حیرکانوس  به ما وراء اردن حمله‌ کرد. ارتش او شهر مدیبا را محاصره به  کرد و پس از شش ماه محاصره آن را به دست آورد. پس از این پیروزی، به سمت شمال روی آورد وبه  سامریه حمله کرد، سامریه  مدت‌ها یهودیه را از شهرک های  یهودی در جلیل از هم جدا کرده بود. شخم  به یک روستا تبدیل شد بود و معبد سامریان در کوه گریزیم تخریب شد.. شواهد باستان‌شناسی این رویدادها را بین سال‌های ۱۱۱ و ۱۱۰ پیش از میلاد می‌گذارد.. حیرکانوس همچنین به حمله نظامی به ایدومئا پرداخت و شهرهای ماریسا و آدورا را به تصرف دراورد. بسته به منابع موجود با  تهدیدبه تبعید و یا مرگ ایدومیان‌ها به یهودیت گرویدند. .
پس از مرگ حیرکانوس، پسرش آریستوبولوس اول (حدود ۱۰۴-۱۰۳ پیش از میلاد) برای اولین بار عنوان پادشاه را به خود اختصاص داد و آن را با سمت کاهن اعظم ترکیب کرد. اکنون مردم بیشتر امادگی داشتند که تأثیرات هلنیستیکی که در طول جنگ با یهودیه به عنوان غیریهودی دیده میشدند بپذیرند؛ حکومت حشمونی به ویژگی‌های واضح حکومت هلنیستی برخوردار بود، اما این ویژگی‌ها را با عناصر مذهبی ترکیب میکرد. آریستوبولوس جلیل را فتح کرد وان را ضمیه کرد. جلیل،  قبلاً ساکنان ان کفار بودند، ومابین انان جوامع یهودی نیز بودند اکنون بیشتر بعد از فتح ان توسط یهودیان اسکان داده  میشد . یوسیفوس می‌نویسد که وی همچنین ایتورئا را تسخیر و یهودی‌سازی کرده بود، اما این ادعا توسط شواهد باستان‌شناسی تأیید نمی‌شود.
الکساندر یانائوس (حدود ۱۰۳-۷۶ پیش از میلاد)، یک سری جنگ‌های گسترشی را آغاز کرد، عمدتاً علیه شهرهای هلنیستی اطراف یهودیه. بر خلاف پیشوازان خود که تمرکز خود را بر تجمع جمعیت یهودی در یک کشور داشتند، تلاش‌های نظامی او تحت تأثیر تمایل به کنترل نقاط اقتصادی کلیدی مانند بنادر و مسیرهای تجاری بود. در همان زمان، او سیاست تغیر مذهب  پیشوازان خود را ادامه داد و پلا را نابود کرد زیرا ساکنان آن از تغیر مذهب امتناع کردند. در دوران حکومت او، پادشاهی حشمونی به بیشترین حد گسترش یافت، حالا شامل دشت های ساحلی، شمال نواحی نقب، و بخش‌های غربی ما وراء اردن بود. نقش دوگانه یانائوس به عنوان پادشاه و کاهن اعظم، تمایل او به صدوقیان، هزینه بالای جنگ‌ها چه مالی و هم زندگانی مردم برای  تعادل دولت او مشکل امیز بود و منجب به تهدید برای او همراه داشت و مخالفت علیه حکومت او را به وجود آورد، که در جنگ داخلی یهودیه، یانائوس ان را  با خشونت سرکوب کرد.
پس از مرگ همسرش، یانائوس، سالومه الکساندرا (حدود ۷۶-۶۷ پیش از میلاد) به قدرت رسید. در دوران حکومت او رای اولین بار از زمان ظهور حشمونیان کهانت از سایر قدرت‌های دولت جدا شد . سالومه پسرش، حیرکانوس دوم را به عنوان کاهن اعظم و برادرش، آریستوبولوس دوم، را به عنوان فرمانده ارتش منصوب کرد و یک سیاست معتدل و بیشتر دفاعی را پیگیری کرد که شامل ایجاد یک ارتش بزرگ و دفاعی بود. دوران نه سالهٔ حکومت او به عنوان یکی از دوران صلح و رونق اقتصادی توصیف می‌شود، در طول آن کشور از جنگ‌ها بهبود یافت. ملکه به وضوح از فریسیان حمایت می‌کرد، حتی اجازه داد به آنها صدوقیان را ازار دهند و مجازات کنند. حکومت او طعم هلنیستی مشخصی داشت، زیرا در یهودیه هیچ سنتی از حکومت زنانه وجود نداشت.
پادشاهان حشمونی تلاش کردند تا یهودیه را انطور که در کتاب مقدس توصیف شده است، زنده کنند: یک سلطنت یهودی که از اورشلیم حکومت می‌شود و شامل تمامی سرزمین‌هایی که داوید و سلیمان قبلاً حکومت کرده بودند. برای اجرای این برنامه، حشمونیان ملت‌های همسایه را  به زور  به یهودیت گرویدند. برخی از محققان ادعا می‌کنند که سلسله حشمونی به نهایت کتاب مقدس یهودی را نهادینه کردند.
تاریخچه > دورهٔ حشمونیان (۱۱۰–۶۳ پیش از میلاد) > جنگهای داخلی حشمونیان

پس از مرگ سالومه الکساندرا در سال ۶۷ پیش از میلاد، حیرکانوس دوم، پسر بزرگترش، حق داشت تا تاج را به سر بگذارد و قبلاً به عنوان کاهن اعظم عمل می‌کرد. با این حال، آریستوبولوس دوم، پسر کوچکترش، پرانگیزه تر بود و مصمم به تصاحب پادشاهی بود. آریستوبولوس ارتشی را جمع کرد و به اورشلیم حمله کرد و حیرکانوس را مجبور به ترک تاج کرد. کناره گیری از تاج رسماً در معبد انجام شد، و پسر آریستوبولوس، الکساندر، با دختر حیرکانوس، الکساندرا  ازدواج کرد. با این حال، آنتیپاتر، یک اشراف زاده ادومی که به عنوان مشاور حیرکانوس خدمت می‌کرد، او را متقاعد کرد که تسلیم تاج یک اشتباه است که باید تصحیح شود. همراه با آرتاس سوم، پادشاه نبطی ها، این دو نفر اتحادی تشکیل دادند و با هم به اورشلیم حمله کردند و ان را  محاصره کردند.
در همین دوران، سرلشکر رومی پمپئوس در حال انجام یک حمله در شرق مدیترانه بود. پس از شکست دادن میتریدات ششم پونتوس، پمپئوس پادشاهی سلوکید را فتح کرد، و ان را به یک  استان رومی به نام سوریه تبدیل داد. برادران که با هم در جنگ بودند، متوجه به ارتشی قدرتمندکه در نزدیکی به آن‌ها اردو بود شدند، و از پمپئوس درخواست کمک کردند تا بین آن‌ها قضاوت بکند.  سپس سه نمایندگی  به نزد پمپئوس آمدند: یکی ارسال شده توسط آریستوبولوس، یکی ارسال شده توسط حیرکانوس، و یکی دیگر از "مردم" که خواست دار لغو دودمان حشمونیان بودند زبیراکه که حشمونیان حکومت را از دست کهانین گرفته بودند و به حکومت پادشاهان تبدیل کرده بودند. پمپئوس به نمایندگی‌ها گوش داد اما از تصمیم‌گیری خودداری کرد. در نهایت، در سال ۶۳ پیش از میلاد، پمپئوس به یهودیه حمله کرد، اورشلیم را فتح کرد، او مقدس ترین مکان معبدرا هتک حرمت کرد,، آریستوبولوس را زندانی کرد و حیرکانوس را "رهبر قومی" نامید، عنوانی که کمتر از عنوان "پادشاه" است.یهودیه سپس از ان به عنوان یک پادشاهی وابسته به جمهوری روم شد.
دوره اولیه رومی (۶۳ قبل از میلاد - ۷۰ میلادی)

پس از فتح یهودیه توسط پمپی در سال ۶۳ قبل از میلاد، هیرکانوس دوم نقش رهبر قومی را بر عهده گرفت؛ با این حال، مشاور او آنتی‌پاتر در عمل حاکم بود و امور مملکت را اداره می‌کرد. برخی شهرهایی که توسط حشمونیان فتح شده بودند از حکومت یهودیه خارج شدند، از جمله آزوتوس، یافا و سامره، به همراه سکیتوپولیس و چند شهر در  ما وراء اردن که دکاپولیس نیمه مستقل را تشکیل دادند.
حکومت هیرکانوس دوم ناپایدار بود. الکساندر دوم، پسر آریستوبولوس دوم، ارتشی بزرگ گرد آورد و اورشلیم را تصرف کرد و هیرکانوس را مجبور به ترک شهر نمود. فرمانده رومی آولوس گابینیوس برای انتقام به یهودیه لشکر کشید، هیرکانوس را به اورشلیم بازگرداند و او را دوباره به عنوان کاهن اعظم منصوب کرد. زمانی که جنگ داخلی سزار آغاز شد، ژولیوس سزار تلاش کرد آریستوبولوس را بر تخت بنشاند؛ با این حال، آریستوبولوس مسموم شد و پسرش الکساندر که آماده حمایت از او بود، به دستور پمپی در آنتیوک گردن زده شد. آنتی‌پاتر و پسرانش فاسائل و هرود در حالی که قدرت سلسله حشمونیان رو به افول می‌رفت، جایگاه و قدرت کسب کردند.
زمانی که پارتیان در سال ۴۰ قبل از میلاد به این منطقه لشکر کشیدند، آنتیگونوس دوم ماتاتیاس، کوچکترین پسر آریستوبولوس دوم را به عنوان پادشاه برگزیدند. فاسائل خودکشی کرد و هیرکانوس دوم پس از آنکه گوشش را برای جلوگیری از اینکه دوباره به عنوان کاهن اعظم عمل کند بریدند، به عنوان اسیر به بابل برده شد. هرود که از پارتیان گریخته بود، راه خود را به سوی مارک آنتونی پیدا کرد که در آن زمان بخش شرقی جمهوری روم را کنترل می‌کرد. او با موافقت همکار حکومتی‌اش اگوستوس که بخش غربی را کنترل می‌کرد، تصمیم گرفتند هرود را به عنوان پادشاه یهودیه منصوب کنند و او را با یک ارتش برای تصرف تاج و تخت فرستادند. در سال ۳۷ قبل از میلاد، اورشلیم پس از محاصره تصرف شد و آنتیگونوس دستگیر و اعدام شد.
دوره اولیه رومی (۶۳ قبل از میلاد - ۷۰ میلادی) > سلسله هرودیان

در سال های ۳۷-۳۶ قبل از میلاد، هرود کبیر توسط سنای روم به عنوان پادشاه یهودیان منصوب شد. پادشاهی یهودیه در دوره او همچنین به عنوان پادشاهی هرودی شناخته می‌شود. هرود به عنوان یک متحد نزدیک و وفادار رومیان، حکومت خود را تا عربستان و حوران گسترش داد. او پروژه‌های بزرگ ساختمانی بسیاری را انجام داد، از جمله بازسازی کامل معبد دوم و گسترش تپه معبدی، و تأسیس قیصریه ساحلی به عنوان یک شهر بندری مهم. هرود همچنین محوطه‌ای را در اطراف ارامگاه حضرت اباهیم در حبرون، قلعه‌ای در مَصادا و هرودیوم ساخت. پادشاهی هرودی تحت هرود دوره رشد و گسترش را تجربه کرد.
پس از مرگ هرود در سال ۴ قبل از میلاد، پادشاهی به چند بخش بین سه پسر او (در ابتدا چهار بخش) تقسیم شد که یک حکومت چهار نفره را تشکیل داد. بخش مرکزی این حکومت چهار نفره به هرود آرخلائوس داده شد که شامل یهودیه، ادومیه و سامره بود. مرگ هرود در سال ۴ قبل از میلاد موجب آزادی احساسات انباشته مردمی شد که تحت خشونت او سرکوب شده بودند. بسیاری از مردم به دلیل مالیات‌های سنگین و هزینه‌های هرود تهیدست شده بودند. زمانی که او درگذشت، پروژه‌های ساختمانی‌اش که روزی فرصت‌های شغلی ایجاد می‌کرد، متوقف شد و بسیاری از مردم شغل خود را از دست دادند. این احساسات انباشته در نهایت به دلایل جنگ اول یهودی-رومی کمک کرد.
دوره اولیه رومی (۶۳ قبل از میلاد - ۷۰ میلادی) > یهودیه رومی

در سال ۶ میلادی، کشور دچار آشوب شد و حاکم هرودی یهودیه برکنار گردید تا استان جدید یهودیه تحت حکومت مستقیم روم تشکیل شود.. استان رومی یهودیه بر بخش‌هایی از مناطق سابق پادشاهی‌های حشمونیان و هرودیان گسترش یافت. این استان در سال ۶ میلادی با سرشماری کیرینیوس ایجاد شد و پس از ۱۳۵ میلادی با سوریه فلسطین ادغام گردید.در دوران اواخر معبد دوم، اورشلیم به اوج بزرگی و جمعیت خود رسید.. اکثر محققان تخمین می‌زنند جمعیت این شهر در آن زمان بین ۷۰,۰۰۰ تا ۱۰۰,۰۰۰ نفر بوده است..
هرود دوم بر ایتورایا و تراکونیتیس تا زمان مرگش در سال ۳۴ میلادی حکومت کرد که پس از آن فرزندش هرود آگریپا اول جانشین او به عنوان تتراک شد. آگریپا که پیش از این حاکم خالکیس بود، خالکیس را به برادرش هرود واگذار کرد و به جای فیلیپ حکومت کرد. پس از مرگ هرود آنتیپاس در سال ۳۹ میلادی، هرود آگریپا حاکم جلیل نیز شد و در سال ۴۱ میلادی، به عنوان نشانه لطف امپراتور کلودیوس، جانشین ماروللوس فرماندار رومی به عنوان حاکم یهودیه شد.
این دوره از حدود ۴ قبل از میلاد تا ۳۳ میلادی همچنین به این دلیل قابل توجه است که دوران زندگی عیسی ناصری، عمدتاً در جلیل و تحت حکومت هرود آنتیپاس بوده است. بنابراین در تاریخ یهود این دوره زمانی شکل گیری مسیحیت به عنوان یک فرقه مسیحایی از درون یهودیت معبد دوم محسوب می‌شود.
دوره اولیه رومی (۶۳ قبل از میلاد - ۷۰ میلادی) > یهودیه رومی > جنگ اول یهودی-رومی

در سال ۶۶ میلادی، یهودیان یهودیه علیه روم شوریدند و جنگ اول یهودی-رومی (۶۶-۷۳ میلادی) که به جنگ بزرگ یهودی نیز معروف است را آغاز کردند. فلاویوس یوسفوس، مورخ یهودی همعصر که به عنوان فرمانده نیروهای یهودی در جلیل جنگید اما بعداً به روم پیوست، رویدادهای این جنگ را در کتاب "جنگ یهودی" خود ثبت کرده است.
وسپاسیان، یک ژنرال با تجربه رومی، توسط امپراتور نرو برای سرکوب شورش فرستاده شد. او به همراه لژیون‌های دهم فرتنسیس و پنجم مقدونیه به پتولماییس رسید. در آنجا پسرش تیتوس که از اسکندریه به فرماندهی لژیون پانزدهم آپولیناریس آمده بود، به او پیوست، همچنین ارتش‌های متحدان محلی از جمله ارتش پادشاه آگریپا دوم نیز به آنها ملحق شدند. در جریان لشکرکشی جلیل، بسیاری از شهرها بدون جنگ تسلیم شدند و شهرهای دیگر به زور گرفته شدند. یودفات، یک شهر حصاردار در جلیل پایینی، پس از ۴۷ روز محاصره به دلیل خیانت سقوط کرد؛ شهر ویران شد، بسیاری کشته شدند و بقیه به بردگی گرفته شدند. گاملا، پایگاه اصلی یهودیان در بلندی‌های جولان، پس از یک ماه محاصره سقوط کرد. پس از وقفه‌ای در عملیات نظامی که به دلیل جنگ داخلی و آشفتگی سیاسی در روم رخ داد، وسپاسیان به روم احضار و به عنوان امپراتور منصوب شد.
در اوایل سال ۷۰ میلادی، تیتوس برای محاصره اورشلیم، مرکز مقاومت شورشیان در یهودیه، حرکت کرد. این شهر پس از یک دوره آشوب گسترده و فروپاشی یک دولت موقت کوتاه مدت، توسط چندین گروه شورشی تصرف شده بود. دو دیوار نخست اورشلیم در عرض سه هفته شکسته شد، اما ارتش روم نتوانست دیوار سوم و ضخیم‌تر را به دلیل ایستادگی سرسختانه شورشیان بشکند. بر اساس گزارش یوسفوس، مورخ همعصر و منبع اصلی این جنگ، شهر قربانی قتل عام، قحطی و آدم‌خواری شد. در روز نهم ماه عبری او، ۷۰ میلادی (۳۰ اوت)، نیروهای رومی سرانجام بر مدافعان غلبه کردند و معبد را به آتش کشیدند.. مقاومت یک ماه دیگر ادامه یافت، اما در نهایت بخش‌های بالایی و پایینی شهر نیز گرفته شد و شهر تا بنیان سوزانده شد. تیتوس تنها سه برج قلعه هرودیان را به عنوان گواهی بر عظمت گذشته شهر باقی گذاشت. یوسفوس نوشت که بیش از یک میلیون نفر در این محاصره و درگیری‌های بعدی کشته شدند.. در حالی که مطالعات معاصر این رقم را زیر سؤال می‌برند. همه موافقند که این محاصره تلفات انسانی زیادی در پی داشت  به‌طوری که بسیاری کشته و به بردگی گرفته شدند و بخش‌های وسیعی از شهر ویران شد.
پس از سقوط اورشلیم، تیتوس به روم بازگشت و پایگاه‌های باقی مانده یهودیان از جمله هرودیوم و ماکروس را به لژیون‌های رومی سپرد. این جنگ در سال‌های ۷۳-۷۴ میلادی با محاصره مَصادا به پایان رسید. به گفته یوسفوس، این محاصره منجر به خودکشی دسته جمعی شورشیان سیکاری و خانواده‌های یهودی ساکن در آنجا شد، اگرچه تاریخی بودن این خودکشی دسته جمعی مورد بحث است.