stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
اقوام ساکن ایران
فهرست اقوام ساکن ایران > سمنانی‌ها

مردم سمنانی به مردم بومی شهرستان‌های سمنان، سرخه، دامغان و شاهرود گفته می‌شود که عده ای از آن‌ها به یکی از گویش‌های زبان کومشی گویش می‌کنند. قوم کومش، کومش گستره جنوب البرز است، از قدیم الایام ساکنان این منطقه کومشی می‌گفتند این منطقه در تقسیمات کشوری ایران با نام سمنان شناخته می‌شود.
امروزه گویش کومشی تنها در شهرستان سمنان، سرخه و مهدی‌شهر و نواحی افتر، لاسجرد، بیابانک و ده نمک گویش می‌شود و در دیگر نواحی آن زبان فارسی و تاتی و مازندرانی رایج است. به اعتقاد زبانشناسان از منطقه سمنان تا گرمسار هیچ گونه بومی از زبان فارسی شناخته نشده است و شهر سمنان و روستاهای اطراف سمنان گویش کومشی خود را حفظ نموده‌اند.
فهرست اقوام ساکن ایران > لارستانی‌ها

مردم اَچُم، همچنین به نام‌های لارستانی، لاری، خودمونی، یا عجمی (در کشورهای حاشیه خلیج فارس)، مردمان ایرانی‌تبار هستند که در جنوب ایران و کشورهای عربی حوزه خلیج فارس ساکن هستند، سرزمینی که از لحاظ تاریخی به نام ایراهستان، و امروزه با نام اچمستان شناخته می‌شود. آنها عمدتاً مسلمانان سنی با اقلیت شیعه هستند.
منطقه تاریخی ایراهستان از چند شهرستان تشکیل شده است، از جمله هرمزگان (جاسک، بشاگرد، سیریک، میناو، رودان، بندر عباس، خمیر، شهرستان بستک: شهر بستک: گوده، فتویه، دهتل؛ جناح: فرامرزان، دهستان جناح، کوخردهرنگ؛ بندر لنگه، پارسیان/گاوبندی، کوهیج)، فارس (لارستان، لار، لامرد، مهر: اسیر، گله دار، وراوی؛ گراش، خنج، جهرم، اشکنان، بیرم، اشکنان)، بوشهر (عسلویه، کنگان، جم، دیر).
گروهی از مردم اَچُمستان (که اکثریت یهودی بوده‌اند) به اسرائیل و اقلیت به آمریکا، شیراز، و تهران مهاجرت کرده‌اند و برخی نیز مهاجرت نکرده‌اند.
فهرست اقوام ساکن ایران > ترکمن‌ها

ترکمن‌ها شاخه‌ای از ترکان آسیای میانه هستند که از عهد قدیم در صحراهای وسیع بخش سفلای رود سیحون و میان دریای آرال به زندگی‌ کوچ‌نشینی روزگار می‌‌گذراندند. تا حدود قرن هفتم میلادی، ترکمن‌ها جزئی از قوم ترک بودند. ایران یکی‌ از مراکز عمده اسکان ترکمن‌هاست. ترکمن‌های ایران بیشتر در جنوب‌شرقی‌ دریای مازندران و در ترکمن صحرا سکونت دارند. از لحاظ استانی، سکونتگاه‌های آنها در استانهای گلستان، شمال خراسان رضوی و خراسان شمالی پراکنده است.
فهرست اقوام ساکن ایران > تات‌ها

تات‌های ایران (به تاتی: Irune Tâtun، ایرون تاتون) یا تات‌های جنوبی از اقوام ایرانی‌تبار هستند و به شکل پراکنده و نقطه‌ای در شمال ایران (از آذربایجان تا شمال خراسان) زندگی می‌کنند. بیشتر جمعیت تات‌های ایران در استان‌های مرکزی، قزوین، تهران، کرج، اردبیل، زنجان و خراسان شمالی دماوند، دانسفهان، سگزآباد، اشتهارد، ابراهیم‌آباد، ایوانکی، برغان، زیاران، خوزنان، آقچری، طالقان، امیرنان، خیارج، زرندیه، شال، اسفرورین، شهر تاکستان، الموت، سپوهین، جولفاده، موشقین، و شاهرود، خلخال، رودبار، طارم، جاجرم و اسفراین و شهرستان گرمه شهرستان آران و بیدگل استان اصفهان و استان فارس شهرستان نی‌ریز دیده می‌شوند.
تات‌های ایران، بیشترشان در شهرستان‌های تاکستان، اشتهارد در استان قزوین زندگی می‌کنند و این منطقه، بزرگ‌ترین منطقهٔ تات‌نشین ایران است از جمله شهرهای تات‌زبان سگزآباد. دانسفهان، خوزنین، شال، اسفرورین، خیارج و ابراهیم است. بقیه نیز در استان‌های مرکزی روستاهای وفس، گورچان (فراهان)، چهرقان الویر، ویدر و فرک، خراسان شمالی، سمنان، زنجان، البرز، آذربایجان شرقی، اردبیل (بخش شاهرود) و همچنین در مناطق برغان، چندار، به سر می‌برند.
فهرست اقوام ساکن ایران > تالش‌ها

مردم تالش قومی ایرانی‌تبار  هستند که ریشه آن به قوم کادوسیان میرسد که سکونتگاه اصلی آن‌ها در البرز غربی از جنوب شرقی جمهوری آذربایجان آغاز شده و تا شمال غربی و غرب استان گیلان و بخش‌هایی از استان اردبیل در ایران ادامه دارد.
فهرست اقوام ساکن ایران > گرجی‌ها

گرجی‌های ایران گروهی از مردم گرجی، و یکی از قومیت‌های ساکن ایران هستند که نیاکان آن‌ها عمدتاً به دلیل مقاومت در برابر پادشاهان ایران، از وطن خود گرجستان، به ایران تبعید می‌شدند. به‌طوری‌که در طول حکومت سلسله‌های صفویه، افشاریه و قاجاریه گرجی‌های بسیاری در نواحی مختلف ایران پراکنده شدند و بیشتر آنان در شهرستان های فریدن، فریدونشهر و بوئین میاندشت استان اصفهان سکونت دارند و امروزه پس از گذشت حدود سه سده، تنها صد هزار تَن از آنان قابل شناسایی هستند که از این میان برخی از گرجی‌های مناطقِ ساحلیِ شمالِ ایران با حفظ برخی از عناصر فرهنگی خود یعنی: لباس، رقص، موسیقی، آشپزی و معماری شناخته می‌شوند و همچنین بعضی از گرجی‌های مناطقِ کوهستانیِ غربِ اصفهان به واسطهٔ سخن گفتن به زبان گرجی قابل شناسایی هستند.
فهرست اقوام ساکن ایران > ارمنی‌ها

ایرانی‌های ارمنی یا ارمنیان ایران یا ایرانیان ارمنی‌تبار (به ارمنی: իրանահայ) گروه قومی از شهروندان ایران هستند که در تهران، اصفهان، تبریز، شیراز، رشت، بندرانزلی، اراک و سایر شهرها سکونت دارند. جمعیت آنان در ایران بین ۸۰ تا ۱۲۰ هزار نفر است. ایرانیان ارمنی بزرگ‌ترین گروه مسیحیان ایران هستند.
فهرست اقوام ساکن ایران > آشوری‌ها

جمعیت آشوریان ایران در میانهٔ سده نوزدهم میلادی به ۱۳۸٬۰۰۰ نفر می‌رسید که عمدتاً در آذربایجان غربی ساکن بودند و به دو گروه عمدهٔ مسیحیان نستوری و کاتولیک تقسیم می‌شوند. جمعیت آشوریان ایران در میانهٔ قرن بیستم میلادی به ۲۰٬۰۰۰ نفر کاهش پیدا کرد.  در سال ۱۳۸۷ نیز جمعیت آشوریان ایران حدود ۲۰٬۰۰۰ نفر برآورد شد.
فهرست اقوام ساکن ایران > ترک‌های خراسان

ترک‌های خراسانی بخشی از مردمان ترک‌تبار ساکن خراسان که به زبان ترکی خراسانی سخن می‌گویند و پیرو مذهب شیعهٔ دوازده‌امامی هستند. جمعیت این گروه در درون ایران و نواحی همسایه در ترکمنستان و فراتر از آمور دریا با استناد به دانشنامه ایرانیکا بیش از یک میلیون نفر برآورد می‌شود.
آنان در شهرستانها، شهرها، و روستاهای مختلف استانهای خراسان شمالی، خراسان رضوی، همچنین بخش کالپوش استان سمنان، استان گلستان و شرق استان مازندران بصورت پراکنده و در کنار دیگر اقوام ایرانی زندگی می‌کنند.
فهرست اقوام ساکن ایران > خلج‌ها

خلج‌ها قومی ترک هستند که عمدتاً در ایران سکونت دارند. در ایران هنوز به زبان خلج صحبت می‌کنند، اگرچه بیشتر آنها فارس شده‌اند.
محل عمده سکونت خلج‌ها در مرکز ایران است که هنوز هم تحت نام «خلجستان» شناخته می‌شود. خلجستان از بخش‌های شهر قم است که از شمال به جعفرآباد و از خاور و جنوب به حومه قم از جنوب باختری به شهرستان آشتیان و از باختر به شهرستان تفرش محدود می‌گردد. جمعیت بخش خلجستان بر اساس سرشماری سال ۱۳۷۵ برابر است با ۱۴۲۸۸ نفرمی باشد.۷۲ منطقه‌ای کوهستانی که در جنوب غربی تهران در مسیراراک و در غرب ساوه واقع شده‌است و قسمت عمده شهرستان‌های اراک و ساوه در استان مرکزی را در بر می‌گیرد. نه تنها در این منطقه بلکه در نواحی مجاور واقع در ایالت از مناطق زاگرس مرکزی روستاهایی با نام‌هایی مانند خلج، خلج‌آباد، نهرخلج (از توابع شهرستان فریدن) و غیره مشاهده می‌شود که حاکی از منزلگاه‌های قدیمی‌تر اعضای قبیله خلج است. خلج‌ها در شمال فارس و به خصوص در شهرستان صفاشهر ساکن اند که لهجه آن‌ها به شدت تحت تأثیر ترکی قشقایی قرار گرفته‌است همچنین در روستای سیبلی شهرستان آستارا در بخش خلج محله نیز ساکن هستند.
فهرست اقوام ساکن ایران > قشقایی‌ها

قشقایی یا ایل قشقایی نام دومین
اتحادیهٔ ایلی بزرگ ایران و بزرگترین ایل در جنوب کشور می باشد که مانند بسیاری از اتحادیه‌های ایلی متأخر ایران مخلوطی از قبیله‌هایی با ریشه‌های قومی گوناگون ترک، لر، کرد و عرب است، اما بیشتر قشقایی‌ها ریشه‌ای ترک دارند و تقریباً اکثریتشان به جز کُرُشی ها، به گویشی از زبان‌های ترکی اغوز غربی صحبت می‌کنند که خود آن را ترکی می‌نامند. اکثریت قشقایی‌ها شیعه‌مذهب هستند.
مرکز اصلی این ایل استان فارس است. اما به دلیل وسعت اراضی و قلمرو در دیگر استان‌ها نیز ساکن هستند. از این جمله می‌توان به استان‌های کهگیلویه وبویراحمد (گچساران)، چهارمحال و بختیاری (بروجن، سامان، کیان، جونقان، بلداجی، طاقانک، بارده، هرچگان)، خوزستان (هفتکل) و (زیدون)، اصفهان (شهرضا، قسمتهایی از سمیرم، دهاقان، فریدن و لنجان) و بوشهر (دشتستان و دشتی) یزد (ابرکوه) اشاره نمود. قشقایی‌ها در دوره‌های مختلف به‌تدریج به این سرزمین کوچیده و در آن ساکن شده‌اند.
فهرست اقوام ساکن ایران > شاه‌سونها

شاهسَوَن (به لهجهٔ ترکی شاهسَوَنی: شَسَوَن یا شَهسَوَن)، نام تعدادی گروه ایلی از مردم آذربایجان است که در بخش‌هایی از شمال غرب ایران به ویژه دشت مغان و اردبیل و نواحی خرقان و خمسه، واقع در میان زنجان و تهران و قم به سر می‌برند.
فهرست اقوام ساکن ایران > براهویی‌ها

براهویی‌های ایران از حوزهٔ بلوچستان به‌ندرت بیرون رفته‌اند و بیشتر در نواحی سراوان، خاش و سیستان پراکنده بوده‌اند. شهر سراوان در قدیم اردوگاه تابستانی براهویی بوده‌است.
براهویی‌ها را بازماندهٔ اقوام اولیهٔ ساکن ایران و هند، پیش از آریایی‌ها دانسته‌اند که در هندوستان به دراویدیان شهرت یافتند تقریباً همهٔ محققان، بنابر ویژگی‌های ظاهری و اندامی براهویی‌ها، آن‌ها را غیر بلوچ می‌دانند.
فهرست اقوام ساکن ایران > گروه‌های دینی و مذهبی

اسلام (شیعیان ایران، اهل سنت ایران، اسماعیلیه در ایران، تصوف در ایران)
زرتشتیان ایرانی
یهودیان ایرانی
مندائی‌ها
مسیحیان ایرانی (ارمنی‌ها، آشوری‌ها، کلدانی‌ها)
یارسان
بهائیان ایرانی
بسیاری از حاملان پایداری زبان فارسی از اهل تسنن در ایران بوده‌اند و سهمی مهم در اعتلا و پایداری زبان فارسی داشته‌اند. نظامی گنجوی، خاقانی شروانی، صائب تبریزی، حافظ شیرازی، منوچهری دامغانی، فرخی سیستانی، گلشن کردستانی و دیگران.
گلب کرژیژانوفسکی

| گلب کرژیژانوفسکی | گلب کرژیژانوفسکی |
| --- | --- |
Глеб Кржижано́вский: Глеб Кржижано́вский
رئیس گاسپلن: رئیس گاسپلن
دوره مسئولیت فوریه ۱۹۲۱ – ۱۱ دسامبر ۱۹۲۳: دوره مسئولیت فوریه ۱۹۲۱ – ۱۱ دسامبر ۱۹۲۳
اصلی: ولادیمیر لنین
پس از: ایجاد پست
پیش از: الکساندر سیوروپا
دوره مسئولیت ۱۸ نوامبر ۱۹۲۵ – ۱۰ نوامبر ۱۹۳۰: دوره مسئولیت ۱۸ نوامبر ۱۹۲۵ – ۱۰ نوامبر ۱۹۳۰
اصلی: الکسی رایکوف
پس از: الکساندر سیوروپا
پیش از: والرین کویبیشف
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۴ ژانویهٔ ۱۸۷۲ سامارا, امپراتوری روسیه
درگذشته: ۳۱ مارس ۱۹۵۹ (۸۷ سال) استان مسکو، روسیه شوروی، اتحاد جماهیر شوروی
آرامگاه: آرامگاه دیوار کرملین
حزب سیاسی: حزب سوسیال دموکرات کارگری روسیه (۱۸۹۸-۱۹۰۳)  RSDLP (بلشویک‌ها) (۱۹۰۳-۱۹۱۸)  حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی (۱۹۱۸-۱۹۵۹)
محل تحصیل: دانشگاه پلی‌تکنیک پتر کبیر سن پترزبورگ
پیشه: محقق، مترجم، نویسنده
جایزه‌ها: قهرمان کار سوسیالیست
گلب ماکسیمیلیانوویچ کرژیژانوفسکی ( روسی: Глеб Максимилианович Кржижановский)(۲۴ ژانویه ۱۸۷۲ - ۳۱ مارس ۱۹۵۹) یک محقق، سیاست‌مدار، انقلابی بلشویک و همچنین یک اقتصاددان و نویسنده اهل اتحاد جماهیر شوروی بود.
او در یک خانواده اشرافی لهستانی تبار (نام خانوادگی لهستانی: Krzyżanowski ) در سامارا به دنیا آمد. وی بین سال‌های ۱۹۲۱ تا ۱۹۲۳ و مجدداً از سال ۱۹۲۵ تا ۱۹۳۰ رئیس گاسپلن بود و مدیریت اجرای  گولرو(اولین برنامه توسعه اقتصادی سوسیالیستی شوروی) را برعهده داشت. همچنین برنامه پنج-ساله اول شوروی در سال ۱۹۲۸ تحت مدیریت وی تدوین شد. کرژیژانوفسکی از سال ۱۹۲۹ به‌عنوان یک آکادمیسین در آکادمی علوم اتحاد جماهیر شوروی عضویت داشت و در سال ۱۹۵۷ موفق به دریافت نشان قهرمان کار سوسیالیست شد.
زندگی‌نامه

گلب کرژیژانوفسکی در سال ۱۸۷۲ در یک خانواده روشنفکر در سامارا به دنیا آمد. او در سال ۱۸۸۹ در دانشگاه پلی‌تکنیک پترزبورگ پذیرفته شد و به پترزبورگ نقل مکان کرد. در پترزبورگ با عقاید انقلابی آشنا شد و در سال ۱۸۹۱ وارد حلقه‌های مارکسیستی شد. او در این حلقه‌های مارکسیستی با ولادیمیر لنین آشنا شد و با او دوستی صمیمانه‌ای برقرار کرد. وی به همراه لنین در تحریریه روزنامه رابوتنیک که یک روزنامه چپ رادیکال بود کار می‌کردند.
کرژیژانوفسکی به همراه لنین و دیگر همفکرانش در حلقه مارکسیستی پترزبورگ در دسامبر ۱۸۹۵ بازداشت و ۱۷ ماه را در زندان بدنام بوتیرکا گذراند. او در زندان متن روسی سرود انقلابی وارشاویانکا را نوشت. بعد از زندان وی به همراه لنین به مینوسینسک در سیبری تبعید شد. او در سال ۱۸۹۹ با زینایدا نِوزوروا، یک همفکر مارکسیست که باهم در تبعید سیبری آشنا شده بودند ازدواج کرد. آن‌ها در سامارا ساکن شدند، جایی که کرژیژانوفسکی به‌عنوان مهندس راه‌آهن کار می‌کرد.
در سال ۱۹۰۳ کرژیژانوفسکی یکی از اعضای کمیته مرکزی حزب سوسیال دموکرات کارگری روسیه و یکی از سازمان‌دهندگان دومین کنگره حزب در بروکسل بود، کنگره‌ای که در آن جدایی جناح‌های بلشویک و منشویک اتفاق افتاد. او سپس به ژنو سفر کرد تا برای اتحاد دوباره حزب تلاش نماید ولی در آنجا متوجه شد که اختلافات بسیار عمیق است و دیگر امکان اتحاد مجدد وجود ندارد. در سال ۱۹۰۵ او در سازمان‌دهی سومین کنگره حزب که در لندن برگزار شد مشارکت داشت. کنگره لندن اولین کنگره تمام بلشویکی حزب سوسیال دموکرات کارگری روسیه بود.
کرژیژانوفسکی پس از شکست انقلاب ۱۹۰۵ از فعالیت انقلابی کناره گرفت. او در سال ۱۹۱۰ بر ساخت یک نیروگاه در نزدیکی مسکو نظارت کرد و طرح ساخت یک نیروگاه برق‌آبی در ساراتوف را مطرح کرد. پس از انقلاب فوریه و تأسیس شوراهای کارگران و سربازان در شهرها، او به‌عنوان رئیس کمیته سوخت و انرژی شورای مسکو منصوب شد.
کرژیژانوفسکی در ژانویه ۱۹۲۰ به فعالیت سیاسی سطح اول بازگشت، وقتی که به تشویق لنین مقاله‌ای در پراودا درباره اهمیت صنعت برق نگاشت. وی در فوریه همان سال به ریاست گولرو، کمیته‌ای که وظیفه بازسازی اقتصادی روسیه شوروی با اصول سوسیالیستی را برعهده داشت منصوب شد. وقتی در سال ۱۹۲۱ گاسپلن تأسیس شد و گولرو به یکی از سازمان‌های زیرمجموعه آن تبدیل شد، کرژیژانوفسکی به‌عنوان اولین رئیس گاسپلن منصوب شد. وی بین سال‌های ۱۹۲۴ تا ۱۹۳۹ عضو دائم کمیته مرکزی حزب کمونیست اتحاد شوروی بود.
او یکی از بنیانگذاران آکادمی علوم اتحاد جماهیر شوروی بود و بین سال‌های ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۹ در مقام نایب رئیس آکادمی علوم فعالیت داشت. وی در دوران فعالیتش در آکادمی علوم بر پاکسازی آکادمی علوم از آکادمیسین‌های بورژوا نظارت کرد و دانشمندان زیادی را به اتهام اقدامات ضدانقلابی اخراج کرد. کرژیژانوفسکی همچنین یکی از بنیانگذاران و مقاله‌نویسان اولیه دانشنامه بزرگ شوروی بود و مقالات متعددی را در زمینه اقتصاد و صنعت برق در این دانشنامه منتشر کرد.
گلب کرژیژانوفسکی سرانجام در ۳۱ مارس ۱۹۵۹ در مسکو درگذشت. جسدش سوزانده شد و خاکسترش در آرامگاه دیوار کرملین مدفون گردید.
شهرستان المر، میشیگان

Charter township
| Almer Charter Township, Michigan | Almer Charter Township, Michigan |
| --- | --- |
Charter township: Charter township
State: میشیگان
County: Tuscola
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۴٫۶ مایل مربع (۸۹٫۷ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۳۴٫۶ مایل مربع (۸۹٫۷ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۷۱۲ فوت (۲۱۷ متر)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده امریکا): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده امریکا)
 • کل: ۳٬۱۰۱
 • تراکم: ۸۷٫۳/مایل مربع (۳۳٫۷/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کدs: 48723 (کارو، میشیگان), 48701 (اکران، میشیگان)
استاندارد پردازش اطلاعات فدرال: 26-01620
GNIS feature ID: 1625828
شهرستان المر، میشیگان (به انگلیسی: Almer Township, Michigan) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در میشیگان واقع شده‌است.
خصوصیات

شهرستان المر ۸۹٫۷ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۱۰۱ نفر جمعیت دارد و ۲۱۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سونول، نبراسکا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Sunol, Nebraska | Sunol, Nebraska |
| --- | --- |
مکان مختص سرشماری: مکان مختص سرشماری
Downtown Sunol: north side of U.S. Highway 30/385: Downtown Sunol: north side of U.S. Highway 30/385
ایالت: نبراسکا
شهرستان: شهرستان شاین، نبراسکا
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۲ مایل مربع (۵٫۷ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲٫۲ مایل مربع (۵٫۷ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۳۹۳۰ فوت (۱۲۰۰ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۷۳
 • تراکم: ۳۳/مایل مربع (۱۲٫۹/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۷ (MST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۶ (MDT)
کد منطقه: 308
شماره GNIS: ۸۳۳۹۴۱
سونول(به انگلیسی: Sunol) شهری در ایالت نبراسکا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۷۳ نفر بوده‌است.
سوی‌رینگ

مکان در 23x15px|border |alt=|link= کامبوج
| سوی‌رینگ Svay Rieng | سوی‌رینگ Svay Rieng |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
دانشگاه سوی‌رینگ: دانشگاه سوی‌رینگ
نقشه استان سوی‌رینگ کامبوج: نقشه استان سوی‌رینگ کامبوج
استان: سوی‌رینگ
 : جمعیت استانی
شاخص توسعه انسانی: شاخص توسعه انسانی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی Cambodia (۷:۰۰+)
سوی‌رینگ شهری در کشور کامبوج است که جزو تقسیمات اداری سوی‌رینگ محسوب می‌شود و جمعیت آن براساس سرشماری سال ۱۹۹۸ میلادی ۲۱٫۲۰۵ نفر بوده که در سال ۲۰۰۵ میلادی به ۲۳٫۸۶۲ نفر افزایش یافته‌است.
سویسوال، نیوهمپشایر

مکان
| Suissevale, New Hampshire | Suissevale, New Hampshire |
| --- | --- |
مکان مختص سرشماری: مکان مختص سرشماری
ایالت: نیوهمپشایر
شهرستان: کارول
شهرک: Moultonborough
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۲ مایل مربع (۳٫۱ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۲ مایل مربع (۳٫۰ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۶۴۰ فوت (۲۰۰ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۲۴۹
 • تراکم: ۲۱۰/مایل مربع (۸۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
کد منطقه: ۶۰۳
استاندارد پردازش اطلاعات فدرال: ۳۳–۷۴۷۸۰
GNIS feature ID: ۰۸۷۱۲۳۷
سویسوال (به انگلیسی: Suissevale) شهری در ایالت نیوهمپشایر کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۴۹ نفر بوده‌است.
سولون، آیووا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= آیووا, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Solon, Iowa | Solon, Iowa |
| --- | --- |
شهر: شهر
Downtown Solon, Iowa: Downtown Solon, Iowa
  مهر:   مهر
شعار: A Place to Put Down Roots: شعار: A Place to Put Down Roots
Location of Solon in the state of آیووا: Location of Solon in the state of آیووا
ایالت:  آیووا
شهرستان: شهرستان جانسون، آیووا
حکومت: حکومت
 • نوع: Mayor-council government
 • شهردار: Cami Rasmussen
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۳۹ مایل مربع (۳٫۶۰ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۳۹ مایل مربع (۳٫۶۰ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۸۰۱ فوت (۲۴۴ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۲٬۰۳۷
 • برآورد (2012): ۲٬۱۷۳
 • تراکم: ۱۴۶۵٫۵/مایل مربع (۵۶۵٫۸/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 52333
کد منطقه: 319
FIPS code: 19-73875
GNIS feature ID: 0461748
وبگاه: http://www.solon-iowa.com
سولون (به انگلیسی: Solon) شهری در ایالت آیووا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲٬۰۳۷ نفر بوده‌است.
موقعیت جغرافیایی

موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
Localidades na vizinhança
سوون (شهر)

مکان در Sudogwon, 23x15px|border |alt=|link= کره جنوبی
| Suwon 수원 水原 | Suwon 수원 水原 |
| --- | --- |
فهرست شهرهای کره جنوبی: فهرست شهرهای کره جنوبی
نویسه‌گردانی(های) Korean: نویسه‌گردانی(های) Korean
 • Hangul: 수원시
 • Hanja: 水原市
 • Revised Romanization: Suwon-si
 • McCune-Reischauer: Suwŏn-si
دژ هوآسیونگ and the skyline of Suwon: دژ هوآسیونگ and the skyline of Suwon
Region: Sudogwon
Administrative divisions: 4 gu, 42 dong
حکومت: حکومت
 • نوع: Mayor-Council
 • Mayor: Yeom Tae Young (Democratic United)
 • Council: Suwon City Council
 • Members of the Gyeonggi Provincial Council: Suwon City Council
 • Members of the National Assembly: Mi Kyung Chung (Independent) Gwonseon-gu District Chan Yeol Lee (Democratic United) Jangan-gu District Kyung Pil Nam (Saenuri) Paldal-gu District Jin Pyo Kim (Democratic United) Yeongtong-gu District 
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۲۱٫۱ کیلومتر مربع (۴۶٫۸ مایل مربع)
جمعیت (2008): جمعیت (2008)
 • کل: ۱٬۰۸۶٬۹۰۴
 • تراکم: ۸٬۹۷۵٫۲/کیلومتر مربع (۲۳۲۴۶/مایل مربع)
 • Denonym: 수원시민(Suwon simin)
 • Dialect: Seoul
Flower: آزالیا
Tree: کاج
Bird: حواصیل
شهر سوون (به کره‌ای: 수원) (به انگلیسی: Suwon) با جمعیت  ۱٫۰۴۴٫۱۱۳  نفر در ایالت  گیونگی-دو در کشور کره‌جنوبی واقع شده‌است.
فهرست دارایی‌های ابرشرکت نیوز

دارایی‌های ابرشرکت نیوز:
تلویزیون

Foxtel
نشریات در استرالیا

دیلی تلگراف
بولتن ساحل طلایی
منادی خورشید
عکس‌های خبری
نیوزپیکس
متن خبر
اخبار NT
پیک پستی
ساندی هرالد سان
یکشنبه میل
یکشنبه توسمانیا
یکشنبه سرزمینی
ساندی تایمز
استرالیایی
تبلیغ کننده
پست پیک
عطارد
ساندی میل
هفتگی تایمز
نشریات در بریتانیا

The Sun
The Sunday Times
The Times
Times Literary Supplement
نشریات در ایالات متحده آمریکا

نیویورک پست
شرکت‌های انتشاراتی

harper Collins Publishers
Australia
Canada
Childrens Books
United States
United kingdom
مجلات

Big League
Inside Out
donna hay
ALPHA
News American Marketing
Smart Source
The Weekly Standard
Gem Star-tv Guid International Inc
جنگ‌افزار شیمیایی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
ارتش عراق در طول جنگ ایران و عراق به‌طور گسترده از جنگ‌افزار شیمیایی علیه نیروهای ایرانی استفاده کرد.: ارتش عراق در طول جنگ ایران و عراق به‌طور گسترده از جنگ‌افزار شیمیایی علیه نیروهای ایرانی استفاده کرد.
عوامل تاول: عوامل تاول
فسژن اکسیم: (CX)
لوئیزیت: (L)
گاز خردل: (HD)
نیتروژن موستارد: (HN)
عوامل عصبی: عوامل عصبی
تابون (عامل اعصاب): (GA)
سارین: (GB)
سومان (عامل اعصاب): (GD)
سیکلوسارین: (GF)
وی‌ایکس (عامل اعصاب): (VX)
عوامل خون: عوامل خون
سیانوژن کلرید: (CK)
هیدروژن سیانید: (AC)
عوامل تنفسی: عوامل تنفسی
کلروپیکرین: (PS)
فسژن: (CG)
دی‌فسژن: (DP)
کلر: (CI)
جنگ‌افزارهای شیمیایی ابزارها یا موادی هستند که به وسیله آن‌ها انسان‌ها یا دیگر موجودات زنده را هدف قرار می‌دهند. در اثر تماس مستقیم این مواد با هر قسمت از بدن جاندار، بدن وی آلوده شده و جاندار به انواع بیماری‌های عمومی یا انحصاری آن ماده مبتلا می‌شود. این مواد می‌توانند به صورت جامد، مایع یا گاز استفاده شوند.
به عبارت دیگر عوامل شیمیائی به ترکیباتی گفته می‌شود که در صورت کاربرد مؤثر علیه انسان، حیوان یا گیاه، منجر به مرگ یا ضایعات قابل توجه دائمی یا موقتی در ساختار اندامی آن‌ها می‌شود.
جنگ‌افزارهای شیمیایی از نظر نظامی به ۶ گروه سمی و کشنده، ناتوان‌کننده، استفاده برای کنترل اغتشاش‌ها، دودزا، ضد گیاه و شعله‌زا و آتش‌زا تقسیم می‌شوند.
پیشینه

جنگ‌افزارهای شیمیایی از جمله قیر، روغن‌ها، نفت، آتش یونانی، ناپالم، اسیدها، آرسنیک‌ها و غیره از دوران قدیم مورد مصرف قرار گرفته‌اند. برای نمونه اسپارت در جنگ‌های پلوپونز (سال‌های ۴۳۱ تا ۴۰۴ پیش از میلاد) اسیدهای گوگردی (از جمله دی‌اکسید سولفور) به‌کار می‌بردند.
طی جنگ جهانی اول برای نخستین بار افزارهای مدرن جنگ شیمیایی، به‌ویژه توسط آلمان، ساخته و به‌کار گرفته شد. این اعمال با اسید پاشی و پخش ساده گازهای کشنده مانند کلر آغاز شدند تا اینکه بعدها بتوانند با پرتاب این مواد به راه دور نفرات بیشتری از سربازان دشمن را نابود کنند. آلمانی‌ها پیوسته پیشرو این صنعت بوده‌اند.
در جریان جنگ اول جهانی کاربرد بیش از ۱۲۴ هزار تن مواد شیمیایی موجب مصدوم شدن حدود یک میلیون نفر و کشته شدن بین از یکصد هزار سرباز از طرفین جنگ گردید.
پس از پایان جنگ جهانی اول و با تصویب پروتکل ۱۹۲۵ ژنو توسط بیشتر کشورهای دنیا، کاربرد این سلاح ممنوع گردید.
جنگ ویتنام

مقالهٔ اصلی: جنگ آمریکا و ویتنام
آمریکایی‌ها نیز در جنگ ویتنام هزاران تُن عامل نارنجی بروی جنگل‌های منطقه ریختند تا آن مکان‌ها یعنی (مخفی گاه ویت کنگ‌ها) را تبدیل به بیابان کنند. بخش عمده این ماده را نیز آلمان‌ها در اختیار آمریکایی‌ها قرار دادند. تحت تأثیر این ماده مهلک دی‌اکسین‌دار هنوز پس از ۴۰ سال، در ویتنام بچه‌های معلول به دنیا میایند.
جنگ ایران و عراق

مقالهٔ اصلی: جنگ ایران و عراق
مقالهٔ اصلی: استفاده عراق از سلاح‌های شیمیایی
با وجود تصویب پروتکل ۱۹۲۵ ژنو رژیم عراق در طول جنگ ایران و عراق با نقض این معاهده بین‌المللی وسیعترین حملات شیمیایی پس از جنگ جهانی اول را مرتکب شد.
صدام حسین از سال ۱۹۸۴ به بعد به‌طور گسترده از تابون استفاده می‌کرد، اما این ماده گران بود و پیدا کردن مواد لازم برای ساخت آن هم سخت بود او بعدها بیشتر به سراغ گاز وی ایکس رفت که قدرت و دوام بیشتری داشت. او در سال ۱۹۸۸ حدود ۴ تن از این گاز را در اختیار داشت. اما ماده شیمیایی که در حجم وسیع‌تری در دسترس او قرار داشت، گاز سارین بود. صدام حسین به گاز خردل هم علاقه داشت، چرا که این گاز اثرات درازمدتی نظیر کوری، انواع سرطان، ناباروری و نقص عضوهای پیش از تولد داشت.
بر اساس گزارش‌های بازرسان سازمان ملل متحد از سال ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۸ در موارد متعددی از گاز خردل و نیز عوامل اعصاب علیه رزمندگان ایرانی و غیر نظامیان ساکن روستاها و شهرهای مرزی ایران استفاده شد.
رژیم صدام همچنین در جریان عملیات انفال علیه مناطق کردنشین شمال عراق به ویژه شهرستان سردشت که اولین شهر شیمیایی ایران بود حملات شیمیایی وسیعی را علیه مردم این مناطق انجام داد که حمله شیمیایی به حلبچه در مارس ۱۹۸۸ و کشتار بیش از پنج هزار نفر از مردم این شهر از آن جمله است.
در جنگ ایران و عراق شرکت‌های آلمانی بزرگترین صادرکننده جنگ‌افزارهای شیمیایی یا تجهیزات و کارخانه‌های ساخت این سلاح‌ها به عراق بودند. البته فرانسه، هلند، انگلیس، شوروی و غیره هم در صدور غیرقانونی مواد اولیه ساخت این سلاح‌ها یا سایر تجهیزات مرتبط به عراق نقش مهمی داشتند.
این حملات شیمیایی منجر به مصدوم شدن بیش از یکصد هزار نفر در ایران گردید که بسیاری از آنان هنوز به عوارض و بیماری‌های ناشی از مصدومیت شیمیایی مبتلا هستند و نیازمند مراقبت‌های پزشکی هستند.
فهرست کشورهای فروشنده مواد و تجهیزات جنگ‌افزار شیمیایی به عراق
| کشور فروشنده | مواد اولیه تن | درصد تجهیزات  فروخته شده | تعداد محفظه یا  پوسته بمب |
| --- | --- | --- | --- |
| مصر | ۲٫۴۰۰ |  | ۲۸٫۵۰۰ |
| برزیل | ۱۰۰ |  |  |
| چین |  |  | ۴۵٫۰۰۰ |
| آلمان | ۱٫۰۲۷ | ۵۲٬۶٪ |  |
| فرانسه |  | ۲۱٬۶٪ |  |
| هندوستان | ۲٫۳۴۳ |  |  |
| ایتالیا |  |  | ۷۵٫۰۰۰ |
| لوکزامبورگ | ۶۵۰ |  |  |
| هلند | ۴٫۲۶۱ |  |  |
| اتریش |  | ۱۶٬۰٪ |  |
| سنگاپور | ۴٫۵۱۵ |  |  |
| اسپانیا |  | ۴٬۴٪ | ۵۷٫۵۰۰ |
فهرست کشورهایی که مواد شیمیایی، تجهیزات فنی/مهندسی و محفظه (پوسته) ساخت بمب، کلاهک موشک ویژه سلاح‌های شیمیایی را به عراق صادر کرده و در تولید جنگ‌افزار سهیم بوده‌اند، تکمیل نیست و آمار ایالات متحد و انگلستان در دست تحقیق هستند. عراق در این رابطه در سال ۱۹۹۱م گزارش داد که ۱۷۶۰۲ تن مواد شیمیایی دریافت کرده‌است.
جنگ داخلی سوریه

مقالهٔ اصلی: استفاده از سلاح‌های شیمیایی در جنگ داخلی سوریه
بنابه گزارش‌های سازمان ملل حکومت سوریه در جنگ داخلی سوریه در موارد بسیاری از جنگ‌افزار شیمیایی استفاده کرده‌است. از این حمله‌ها می‌توان به حمله شیمیایی خان شیخون، حملات شیمیایی غوطه، حمله شیمیایی دوما (۲۰۱۸) اشاره کرد. دولت سوریه دست داشتن در این حملات را انکار کرده و آن را به شورشیان نسبت می‌دهد. یک مورد هم از استفاده از جنگ‌افزار شیمیایی توسط داعش ثبت شده‌است.