stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تئاتر ارمنی
تاریخچه > تئاتر ارمنی در قرون وسطی

پس از پذیرش مسیحیت به عنوان دین دولتی در سال ۳۰۱ و تقویت حکومت استبدادی، مخالفت کلیسا با هنر تئاتر آشکار شد. به عنوان مثال، خطبه‌های کاتولیکوس هوهانس مانداکونی (قرن پنجم) که هنر تئاتر را هدف قرار داده است، به خوبی مستند است.
با این حال، تولیدات تئاتری بر اساس آثار درام‌نویسان باستانی مانند مناندر و اوریپید به همراه اجراهای کمدین‌ها و تراژدی‌سرایان ارمنی ارائه می‌شد. هوهان مانداکونی تأیید کرد که بر اساس مدل آمفی‌تئاترهای باستانی، یک ساختار تئاتری اختصاصی با صندلی‌های جداگانه برای زنان نیز تأسیس شد. محبوبیت اجراهای تئاتری باعث شد که روحانیون عناصر تئاتری را به آیین‌های مذهبی کلیسا اضافه کنند.
پیشرفت‌های بزرگی در تمام زمینه‌ها پس از ترجمه کتاب مقدس (۴۱۰ میلادی) در ارمنستان صورت گرفت، از جمله در تئاتر. اما پیشرفت‌های فرهنگی ارمنستان در قرن هفتم به‌طور ناگهانی متوقف شد، زمانی که حملات عربی تمام روندهای پیشرفت را کند کرد. گرچه در قرون هشتم و نهم رکود فرهنگی وجود داشت، اما تئاتر همچنان باقی ماند و جان سالم به در برد. تاریخ‌نگاران ارمنی آن دوره حضور فعال تئاتر را تأیید می‌کنند. کاوش‌های باستان‌شناسی در قلعه کایتزون برت در استان لوری، مجسمه‌های متعددی از بازیگران و ماسک‌های حیوانات و پرندگان را کشف کرده است که توصیفات تاریخ‌نگاران را تأیید می‌کند.
در بخش‌های پایانی قرون وسطی، اجراهای تئاتری در مناطق واسپوراکان، آنی و کیلیکیه نیز به نمایش درآمدند. باور بر این است که گروه‌های تئاتری در جزیره آختامار نیز اجراهایی برگزار می‌کردند. در دیوارهای معبد آختامار از قرن دهم، دو نوع ماسک تئاتر ارمنی که نمایانگر کمدی‌های خانگی و شخصیت‌های دلقک بودند، به تصویر کشیده شده است.
در قرون یازدهم تا چهاردهم، تئاتر ارمنی به بهبود و تقویت سبک‌های دراماتیک خود در منطقهپادشاهی ارمنی کیلیکیه ادامه داد. تئاتر میم از افراط‌های جنسی خود پاکسازی شد، تئاتر تراژدی با استفاده از موضوعات حماسی غنی‌تر شد و تئاتر کمدی به نقد و استهزاء طبقات اجتماعی پرداخت. نخستین آثار باقی‌مانده از درام ارمنی، از جمله شعر دراماتیک هوهانس یرزنکاتسی و «کتاب آدم» آراکل سیونه‌تسی، نیز به این دوره بازمی‌گردند.
رکود در تئاتر ارمنی با سقوط آخرین پادشاهی مستقل ارمنستان، دودمان لوسیگنان کیلیکیه در سال ۱۳۷۵ آغاز شد.
مینیاتور ارمنی با صحنه تئاتر
بازی بزرگ جدید

بازی بزرگ جدید در اواخر دهه ۱۹۹۰ میلادی به رقابت‌های کنونی بین کشورهای آمریکا، روسیه، چین، پاکستان، ایران، ترکیه و هند برای تأمین دراز مدت منابع وسیع نفت و گاز کشورهای متبوع خود از طریق خط لوله سراسری در جمهوری‌های تازه استقلال یافته از شوروی آسیای مرکزی گفته می‌شود. این اصطلاح در ابتدا توسط احمد رشید روزنامه‌نگار پاکستانی مطرح شد و برگرفته از اصطلاح «بازی بزرگ» است که به رقابت‌های بین بریتانیای کبیر و امپراتوری روسیه در قرن نوزدهم برای تسلط بر آسیای میانه گفته می‌شد.
شاه جهان

برای دیگر کاربردها، شاه جهان (ابهام‌زدایی) را ببینید.
شهاب‌الدین محمد شاه جهان یا شاه جهان اعظم (۵ ژانویهٔ ۱۵۹۲ – ۲۲ ژانویهٔ ۱۶۶۶) فرزند جهانگیر و پنجمین امپراتور سلسلهٔ گورکانیان هند است که بین سال‌های ‎۱۶۲۷ – ۱۶۵۸ بر بخش بزرگی از شبه‌قارهٔ هند حکومت کرد. وی نیز مانند پدربزرگش اکبر شاه علاقهٔ زیادی برای گسترش امپراتوری خود داشت و در دوران او دولتی بسیار ثروتمند، باشکوه و بزرگ جلوه‌گر شد و در نهایت در سن ۷۴ سالگی از دنیا رفت و اورنگ‌زیب فرزند دیگر ممتاز محل جانشین او شد.
فرمانروایی

بر اساس چاپ جدید کتاب نقش پارسی بر احجار هند، شهاب‌الدین محمد فرزند جهانگیر شاه که به نام شاهزاده خرم شهرت داشت در پانزده سالگی با ارجمند بانو فرزند آصف خان و برادرزادهٔ نورجهان، ازدواج کرد. شاهزاده خرم که مورد بی‌مهری نامادری پرنفوذش نورجهان واقع شده بود، پس از مرگ جهانگیر تنها با کمک آصف خان، پدرزن خود، توانست بر رقبایش پیروز شود و قدرت را به‌دست آورد. وی پس از نشستن بر تخت سلطنت با نام «شاه‌جهان» شهرت یافت، همسر او نیز به «ممتاز محل» ملقب شد. او به مدت ۳۱ سال ‎۱۶۲۷ – ۱۶۵۸ فرمانروای هندوستان بود.
شاه جهان مانند پدربزرگش اکبرشاه عاشق هنر و معماری و شعر و ادب فارسی بود و در طول سلطنت خود همانند پدربزرگش علاقهٔ زیادی به تسامح و تساهل مذهبی داشت و عدالت را برای مردم خود برقرار کرد و در دورهٔ او بزرگ‌ترین اقتصاد جهان را هند داشت که از سلسلهٔ چینگ چین پیشه گرفت. هیچ پادشاهی در طول تاریخ هند به اندازهٔ شاه جهان از خود کارهای عظیم معماری و هنری برجای نگذاشته است. در این خصوص تنها کافی است به شاهکار تاج محل و آرامگاه آصف‌الدوله - قلعهٔ آگره و قلعهٔ سرخ دهلی و باغ شالیمار لاهور اشاره کرد که شهرت جهانی دارند. از او فرمان‌هایی زیادی باقی مانده است که همگی به زبان فارسی است اما فرمان او در مورد کشمیر که بر روی سنگی در مسجد سرینگر نیز حک شده‌است قابل توجه خاصی است زیرا از معدود فرمان‌های اوست که دارای لوح سنگی است.
خلع از سلطنت

شاه جهان چهار پسر به نام‌های دارا شکوه، شاه شجاع، مراد بخش و اورنگ‌زیب داشت. او در ۱۶۵۸ سخت بیمار شد و میان فرزندانش رقابتی خونین برای تصاحب تاج و تخت درگرفت. داراشکوه پسر بزرگ‌تر به‌طور طبیعی جانشین پدر شناخته می‌شد. اما پس از درگیری‌های فراوان اورنگ‌زیب بر برادران پیشی گرفت و شاه جهان را که بهبود یافته بود در قلعهٔ آگره به محاصره درآورد و زندانی کرد؛ سپس به‌جای پدر بر تخت نشست. اورنگ‌زیب که بر برادرانش پیروز شد آنان را کشت و سنت تساهل و تسامح که توسط اکبر شاه برقرار شده بود را به‌کلی زیر پا گذاشت و در برپایی قوانین شریعت اصرار ورزید.
شاه جهان پس از ۸ سال حبس خانگی و بیماری که توسط دخترش جهان‌آرا بیگم پرستاری می‌شد در ژانویهٔ ۱۶۶۶ درگذشت؛ و در کنار ارجمند بانو و در تاج محل دفن شد.
نوشتهٔ روی قبر

درون آرامگاه یا درگاه تاج محل دو قبر وجود دارد که با سنگ مرمر یکپارچه تزئین شده‌است. کنار سنگ مرمر قبر سمت راست به خط نستعلیق فارسی نوشته شده‌است:
مرقد منور ارجمندبانو بیگم مخاطب به ممتاز محل متوفی سنه…
کنار سنگ مرمر چپ نوشته شده:
مرقد مطهر اعلیحضرت فردوس آشیانی صاحبقران ثانی شاه جهان طاب ثراه سنه ۱۰۷۶ ق
این شیوهٔ نوشتن در قبرهای دورهٔ صفوی و قاجاری نیز دیده می‌شود.
فرزندان

| نام | تصویر | دوران | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- |
| پرهیز بانو بیگم |  | ۲۱ اوت ۱۶۱۱ - نوامبر ۱۶۷۵ | تنها فرزند شاه جهان از همسر اولش قندهاری بیگم، او هرگز ازدواج نکرد. |
| حورالنساء بیگم |  | ۳۰ مارس ۱۶۱۳–۵ ژوئن ۱۶۱۹ | اولین فرزند شاه جهان و ملکه ممتاز محل بود. |
| جهان‌آرا بیگم (پادشاه بیگم) |  | ۲۳ مارس ۱۶۱۴–۱۶ سپتامبر ۱۶۸۱ | دومین فرزند شاه جهان و ملکه ممتاز محل. او بعد از مرگ مادرش مقام پادشاه بیگم را کسب کرد و در زمان جنگ برای تاج و تخت او از برادرش داراشکوه حمایت کرد. او هرگز ازدواج نکرد. |
| دارا شکوه |  | ۲۰ مارس ۱۶۱۵–۳۰ اوت ۱۶۵۹ | اولین پسر شاه جهان از ملکه ممتاز محل بود. او تا سال ۱۶۵۸ ولیعهد سلطنت بود. او از سال ۱۶۵۷ به نبرد با برادران خود برای جانشینی تاج و تخت پرداخت و در نهایت به دست برادرش اورنگ‌زیب اسیر و کشته شد. |
| شاه شجاع |  | ۲۳ ژوئن ۱۶۱۶–۷ فوریهٔ ۱۶۶۱ | پسر دوم شاه جهان و ملکه ممتاز محل بود. او به نبرد با برادرانش پرداخت در نهایت در جنگ با اورنگ‌زیب کشته شد. |
| روشن‌آرا بیگم (پادشاه بیگم) |  | ۳ سپتامبر ۱۶۱۷–۱۱ سپتامبر ۱۶۷۱ | دختر سوم شاه جهان و ملکه ممتاز محل بود. او در نبرد برای جانشینی از طرفداران اورنگ‌زیب بود و بعد از پادشاهی او لقب پادشاه بیگم را کسب کرد. او هرگز ازدواج نکرد. |
| جهان‌افروز میرزا |  | ۲۵ ژوئن ۱۶۱۸ - مارس ۱۶۱۹ | تنها پسر شاه جهان و همسر سومش عزالنساء بیگم بود. |
| اورنگ‌زیب |  | ۳ نوامبر ۱۶۱۸–۳ فوریهٔ ۱۷۰۷ | ششمین امپراتور گورکانی بود. او در نبرد جانشینی پیروز شد و تمام برادرانش را از میان برداشت. |
| ایزد بخش |  | ۱۸ دسامبر ۱۶۱۸ - فوریهٔ ۱۶۲۱ | پسر شاه جهان و ملکه ممتاز محل در کودکی فوت شد. |
| ثریا بانو بیگم |  | ۱۰ ژوئن ۱۶۲۱–۲۸ آوریل ۱۶۲۸ | دختر شاه جهان و ملکه ممتاز محل او در کودکی فوت شد. |
| یک پسر |  | ۱۶۲۲ | او بعد از تولد فوت شد. |
| مراد بخش |  | ۸ اکتبر ۱۶۲۴–۱۴ دسامبر ۱۶۶۱ | پنجمین پسر شاه جهان و ملکه ممتاز محل. او در سال ۱۶۵۷ وارد جنگ جانشینی نشد اما به دست اورنگ‌زیب اسیر و بعداً کشته شد. |
| لطف‌الله میرزا |  | ۴ نوامبر ۱۶۲۶–۱۳ مه ۱۶۲۸ | پسر شاه جهان و ملکه ممتاز محل. او در کودکی فوت شد. |
| دولت‌افزا |  | ۸ مه ۱۶۲۸–۱۳ مه ۱۶۲۹ | پسر شاه جهان و ملکه ممتاز محل که در کودکی فوت شد. |
| حسن‌آرا بیگم (روشن‌رای بیگم) |  | ۲۳ آوریل ۱۶۲۹ - بعد از ۱۶۸۸ | دختر شاه جهان و ملکه ممتاز محل. او در نبرد جانشینی از برادر خود شاه شجاع طرفداری کرد. او هرگز ازدواج نکرد. |
| گوهرآرا بیگم |  | ۱۷ ژوئن ۱۶۳۱–۱۷۰۶ | دختر کوچک شاه جهان و ملکه ممتاز محل. بعد از تولد او مادرش فوت شد. او در زمان نبرد جانشینی از برادرش مراد میرزا طرفداری کرد. او هرگز ازدواج نکرد. |
نظرآرا بیگم:
یادداشت

↑  ۲۰ ربیع‌الاول ۱۰۰۰ ه‍. ق
↑  ۱۶ رجب ۱۰۷۶ ه‍. ق
↑  ‎‎۱۰۳۷ – ۱۰۶۸ه‍. ق
↑  ‎۱۰۳۷ – ۱۰۶۸ ه‍. ق
↑  ۱۰۴۴ ه‍. ق
↑  رمضان ۱۰۶۷ ه‍. ق
↑  ۱۰۷۶ ه‍. ق
نگارخانه

وزن‌کشی شاهزاده خُرم توسط جهانگیرشاه با سکه‌های طلا، نام اثری است از مانوهار داس، از هنرمندان دربار گورکانی، مربوط به اوایل سدهٔ ۱۷ میلادی.
این اثر اکنون در موزهٔ بریتانیا نگهداری می‌شود.
ممتاز محل همسر محبوب شاه جهان
تاج محل که توسط شاه جهان ساخته شد
دربار شاه جهان
شاه جهان و چهار پسرش، اثر نقاش هلندی ویلم شلینکس اواخر سدهٔ ۱۷ میلادی.
سنگ قبر ارجمند بانو
سنگ سیاه عزاداری برای مرگ ارجمند بانو همسر شاه
اخترسنجی

اخترسنجی (به انگلیسی: Astrometry) شاخه‌ای از اخترشناسی و دانش اندازه‌گیری‌های دقیق جایگاه ستارگان، پیکره‌ها و اجرامِ فلکی در آسمان و بررسی دگرگونی در جایگاه آن‌ها است. این دانش در تعریف سامانهٔ مختصاتی هم‌چنین به بررسی مسئلهٔ جنبش‌شناسی پیکره‌ها در کهکشان ما می‌پردازد. اطلاعات بدست آمده از راه اخترسنجی امکان یافتن آگاهی‌های دقیق‌تری را در مورد بررسی منشأ فیزیکی منظومهٔ خوشیدی و کهکشان راه شیری فراهم می‌کند.
نمایش استفاده از روش تداخل‌سنجی در محدودهٔ طول موج نوری برای تعیین موقعیت دقیق ستارگان. ناسا / JPL-Caltech
نیروی کار

نرخ مشارکت نیروی کار در ایالات متحده
نیروی کار یک جامعه عبارت است از تعداد افرادی که بر اساس قانون، در سن اشتغال قرار گرفته‌اند. این رقم مجموع بیکاران هر کشور را نیز در بر می‌گیرد. برابر آخرین گزارش منتشره توسط سازمان بهره‌وری آسیا (APO) در سال ۲۰۰۷ میلادی، ایران در شاخص سطح بهره‌وری نیروی کار در بین ۲۳ کشور آسیایی رتبه هفتم را کسب کرده‌است. این درحالی است که رتبه ایران در سال ۱۹۹۵ میلادی در بین ۲۳ کشور آسیایی رتبه ۶ بوده‌است. برابر این گزارش در سال ۲۰۰۷ میلادی برای هر کارگر با استفاده از برابری قدرت خرید سال ۲۰۰۵ و به قیمت‌های ثابت این سال رقمی بالغ بر ۳۷ هزار و ۳۰۰ دلار اعلام شد.
بر این اساس، ایران در شاخص سطح بهره‌وری نیروی انسانی، پس از کشورهای، برونئی با ۱۱۵ هزار و ۲۳۴ دلار، هنگ کنگ با ۷۹ هزار و ۲۹۰ دلار، سنگاپور با ۷۸ هزار و ۴۶۱ دلار، ژاپن با ۶۲ هزار و ۴۵۱ دلار، روسیه با ۶۰ هزار و۹۹۰ دلار و کره جنوبی با ۴۳ هزار و ۱۵۸ دلار قرار گرفته‌است و ۱۶ کشور آسیایی دیگر مانند مالزی، تایلند، چین، هند، اندونزی و … در رتبه‌های پس از ایران قرار گرفته‌اند.
نقش و اهمیت نیروی کار

امروزه، نقش و اهمیت نیروی انسانی در فرایند تولید و ارائه خدمات در جوامع بشری به عنوان مهم‌ترین عامل مشخص شده‌است. با نگاهی به مراحل تمدن بشری مشخص می‌شود که نقش نیروی انسانی از نیروی کار ساده به سرمایه انسانی تکامل یافته‌است؛ چرا که پیشرفت تکنولوژی بدون تحولات نیروی انسانی فاقد کارایی است. در عصر حاضر دیگر تزریق منابع مالی به عنوان فاکتور اصلی توسعه به‌شمار نمی‌آید؛ بلکه تحولات و بهره‌وری نیروی انسانی به رشد خود سبب ارتقای سازمان‌ها و به تبع آن توسعه نظام‌های اقتصادی در جهان می‌شوند؛ به‌طوری‌که سرمایه‌های انسانی میزان سرمایه‌های مادی را تعیین می‌کنند. به جرأت می‌توان ادعا کرد که هر ماشینی در نهایت یک ظرفیت تعریف شده دارد که بیش از آن نمی‌توان انتظار داشت اما ظرفیت‌های انسان تا بی‌نهایت است و همچنین تاکنون هیچ فرایند تولیدی اختراع نشده‌است که به کار انسانی نیازمند نباشد. ریشه و علل عقب‌افتادگی کشورهای توسعه نیافته به‌طور اساسی تحت تأثیر پدیده بهره‌وری پایین است؛ بنابراین، رشد بالای بهره‌وری خصوصاً بهره‌وری نیروی انسانی کار همه فعالیت‌های اقتصادی و اجتماعی را تحت تأثیر قرار می‌دهد. استفاده صحیح از نیروی انسانی به مثابه ارزشمندترین و بزرگ‌ترین ثروت هر جامعه به صورت مسئله‌ای حائز اهمیت مورد توجه دولت‌ها بوده‌است. به عبارت دیگر، می‌توان گفت که انسان هم، هدف توسعه و هم عامل آن محسوب می‌شود و تحقیق اهداف توسعه تا حد قابل توجهی به نحوهٔ اداره و مدیریت این ثروت و منبع حیاتی بستگی یافته‌است. در این میان تجربه نشان داده‌است که کوچک‌سازی دولت‌ها و میدان دادن به بخش خصوصی و تعاونی و هم‌زمان سبب صعود روند بهره‌وری و سرمایه‌گذاری، مشارکت و منابع انسانی می‌شود. بنابراین، بهره‌وری منابع انسانی یکی از رکن‌های مهم هر مؤسسه یا سازمان می‌باشد.
کشورهای با نیروی کار ارزان

یکی از عواملی که می‌تواند در تبدیل کشورهای مختلف به قدرت‌های اقتصادی مؤثر باشد، در دسترس بودن نیروی کار ارزان‌تر است؛ به عنوان یک نمونه، کشور برزیل با در اختیار داشتن بخش‌های گسترده و توسعه‌یافته کشاورزی، معدن، تولید، خدمات و نیز نیروی کار، دارای تولید ناخالص داخلی (برابری قدرت خرید) بیش از سایر کشورهای آمریکای لاتین است و این امر برزیل را تبدیل به قدرت اقتصادی منطقه کرده‌است و با داشتن منابع طبیعی گسترده و نیروی کاری غنی قدرتمندترین اقتصاد آمریکای جنوبی است. از جمله ارزان‌ترین نیروهای کار در جهان می‌توان نیروی کار در کشورهای ماداگاسکار، بنگلادش، پاکستان، غنا، ویتنام و هند را نام برد.
بارکلا

| بارکلا | بارکلا |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: گلوگاه
بخش: مرکزی
دهستان: توسکاچشمه
جمعیت: ۱۲۹ نفر (سرشماری ۹۵)
بارکلا، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گلوگاه در استان مازندران ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان توسکاچشمه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۳ نفر (۲۹خانوار) بوده‌است. مردم بارکلا از قومیت طبری هستند که ریشه آن به قوم آمارد و قوم تپوری می‌رسد. مردم بارکلا به زبان طبری (مازندرانی)  سخن میگویند. سکنه بومی گلوگاه خود را تات می‌نامند و زبان خود را زبان تاتی می‌نامند. به گفته محققین تات در زبان اهالی مازندران به معنی بومی، روستایی و یکجانشین می‌باشد و منظور از تات همان قوم طبری است و منظور از زبان تاتی همان زبان طبری می‌باشد.
علی سوزنده

| علی سوزنده | علی سوزنده |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۲ مارس ۱۹۷۰ ‏(۵۴ سال) شیراز، ایران
ملیت: آلمانی
پیشه(ها): پویانما، نویسنده، کارگردان
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۹–
شناخته‌شده برای: تابوی تهران
علی سوزنده (متولد ۲۲ آوریل ۱۹۷۰) انیماتور و فیلمساز آلمانی ایرانی‌تبار است. او برای فیلم انیمیشن آلمانی-اتریشی به نام تابوی تهران که به بررسی روابط جنسی و جنسیتی استانداردهای دوگانه در ایران است شناخته شده‌است.
اوایل زندگی و تحصیلات

سوزنده متولد شیراز است. او قبل از اینکه در سال ۱۹۹۵ میلادی به آلمان بیایید در تهران هنر درس می‌خواند. پس از مهاجرت به آلمان، او موفق به دریافت دیپلم در رسانه‌ها در طراحی از ویژگی‌های دانشگاه کلن است. او تنها عضو خانواده اش است که در خارج از ایران زندگی می‌کند.
حرفه‌ای

او شرکتی به نام ایکتافیلم دارد. از کارهای او نیز را در انیمیشن-مستند موج سبز (۲۰۱۰) که جایزه گریمه بهترین فیلم مستند را برده‌است نام برد. او همچنین در تولید انیمیشن آلمانی - کره ای (جنوبی) به نام اردوگاه ۱۴: کنترل کل منطقه با مارک ویز همکاری داشته‌است.
تیم ملی فوتبال برزیل

این مقاله دربارهٔ تیم مردان برزیل است. برای تیم زنان، تیم ملی فوتبال زنان برزیل را ببینید.
تیم ملی فوتبال برزیل (به پرتغالی: Seleção Brasileira) با نام مستعار سلسائو، به تیم ملی فوتبال مردان برزیل گفته می‌شود که زیر نظر فدراسیون فوتبال برزیل نهاد حاکم بر فوتبال در کشور برزیل اداره می‌شود. آن‌ها از سال ۱۹۲۳ به عضویت فیفا درآمده‌اند و از سال ۱۹۱۶ عضوی از کنفدراسیون فوتبال آمریکای جنوبی (کونمبول) هستند.
برزیل موفق‌ترین تیم ملی در جام جهانی فوتبال است که بار قهرمان: ۱۹۵۸، ۱۹۶۲، ۱۹۷۰، ۱۹۹۴ و ۲۰۰۲ شده است. سلسائو همچنین بهترین عملکرد کلی را در رقابت‌های جام جهانی، هم به نسبت و هم به صورت مطلق دارد. با رکورد ۷۶ پیروزی در ۱۱۴ مسابقه، ۱۲۹ تفاضل گل، ۲۴۷ امتیاز و ۱۹ باخت است. دارد. برزیل تنها تیم ملی است که در تمام دوره‌های جام جهانی بدون غیبت یا بدون نیاز به پلی‌آف بازی کرده است، و تنها تیمی است که جام جهانی را در چهار قارهٔ مختلف: یک بار در اروپا (۱۹۵۸ سوئد)، یک بار در آمریکای جنوبی (۱۹۶۲ شیلی)، دو بار در آمریکای شمالی (۱۹۷۰ مکزیک و ۱۹۹۴ ایالات متحده) و یک بار در آسیا (۲۰۰۲ کرهٔ جنوبی/ژاپن) برده است. برزیل همچنین موفق‌ترین تیم در جام کنفدراسیون‌های فیفا است که چهار بار در سال‌های ۱۹۹۷، ۲۰۰۵، ۲۰۰۹ و ۲۰۱۳ قهرمان شده است. برزیل پس از کسب مدال طلا در مسابقات فوتبال بازی‌های المپیک ۲۰۱۶، به همراه فرانسه تنها کشورهایی هستند که در تمام مسابقات برگزارشدهٔ مردان فیفا در تمام رده‌های سنی قهرمان شده‌اند.
در جدول رده‌بندی فیفا، برزیل دارای بالاترین میانگین امتیاز الو، و چهارمین رتبهٔ اوج الو فوتبال در تمام دوران است که در سال ۱۹۶۲ تأسیس شد. در سیستم رده‌بندی فیفا، برزیل با ۱۳ بار، رکورد بیشترین رتبهٔ یک در رده‌بندی سالانهٔ فیفا را دارد. بسیاری از مفسران، کارشناسان و بازیکنان سابق تیم برزیل، تیم ملی برزیل در سال ۱۹۷۰ را بهترین تیم تمام دوران می‌دانند البته شکست ۷ بر یک آنها مقابل آلمان در خاک برزیل در جام حهانی ۲۰۱۴ برای مردم این کشور مایه شرمساری شد. در سال ۱۹۹۶، تیم ملی برزیل به رکورد ۳۵ بازی متوالی بدون شکست دست یافت، موفقیتی که آن‌ها به مدت ۲۵ سال به‌عنوان یک رکورد جهانی در اختیار داشتند.
تاریخچه > سال‌های آغازین (۱۹۱۴–۱۹۲۲)

به‌طور کلی اعتقاد بر این است که بازی افتتاحیهٔ تیم ملی فوتبال برزیل، مسابقه‌ای در سال ۱۹۱۴ بین یک تیم منتخب ریو دو ژانیرو و سائو پائولو و اکستر سیتی بود که در ورزشگاه فلومیننزه برگزار شد. برزیل ۲–۰ با گل‌های اسوالدو گومز و عثمان پیروز شد، البته گاه ادعا می‌شود که آن بازی ۳–۳ مساوی شده است.
برخلاف موفقیت‌های بعدی تیم ملی، حضورهای اولیه تیم ملی درخشان نبود. دیگر بازی‌های اولیه که در آن زمان انجام شد شامل چند بازی دوستانه مقابل آرژانتین (شکست ۳–۰)، شیلی (در ۱۹۱۶) و اروگوئه (در ۱۲ ژوئیهٔ ۱۹۱۶) بود. با این حال، با رهبری توانایی‌های گلزنی آرتور فریدنریش، آن‌ها در خانه در مسابقات قهرمانی آمریکای جنوبی در سال ۱۹۱۹ پیروز شدند و پیروزی خود را در خانهٔ خود در سال ۱۹۲۲ تکرار کردند.
تاریخچه > سال‌های ۱۹۳۰ تا ۱۹۵۸ و نخستین جام جهانی

جام جهانی ۱۹۳۰، نخستین جام جهانی بود که با حضور تیم برزیل در اروگوئه برگزار شد. برزیل در این جام، بولیوی را شکست داد اما به یوگسلاوی باخت و از مسابقات حذف شد. آنها برزیل در دور نخست جام جهانی ۱۹۳۴ در ایتالیا در برابر اسپانیا شکست خوردند، اما در جام جهانی ۱۹۳۸ در فرانسه به نیمه‌نهایی رسیدند و با نتیجهٔ ۲–۱ از ایتالیا قهرمان جام شکست خوردند. برزیل تنها تیم آمریکای جنوبی بود که در این مسابقات شرکت کرد.
تیم ملی برزیل با قهرمانی در جام ملت‌های آمریکای جنوبی ۱۹۴۹ که در برزیل برگزار شد، به یک دورهٔ ۲۷ سالهٔ ناکامی و عدم کسب عناوین رسمی، پایان داد. تا پیش از این مسابقات، آخرین قهرمانی برزیل به مسابقات قهرمانی آمریکای جنوبی در سال ۱۹۲۲ بازمی‌گشت که مسابقات آن دوره نیز در کشور برزیل بازی شده بود.
پس از آن، تیم برزیل برای نخستین بار با میزبانی جام جهانی ۱۹۵۰ به شهرت بین‌المللی دست یافت. این تیم در آخرین بازی دور نهایی، مقابل اروگوئه در ورزشگاه دو ماراکانای ریو برای قهرمانی در جام جهانی تنها به یک تساوی نیاز داشت. اروگوئه اما در یان بازی معروف به «ماراکانازو» برندهٔ مسابقه و جام شد. این شکست منجر به دوره‌ای عزای ملی در برزیل شد.
برای جام جهانی ۱۹۵۴ در سوئیس، تیم برزیل تقریباً به‌طور کامل بازسازی شد و رنگ لباس تیم نیز با طرحی جدید از آلدیر شلی از سفید یکدست به زرد، آبی و سبز با الهام از پرچم ملی برزیل، تغییر کرد تا ناکامی ماراکانازو فراموش شود. برزیل در این دوره به یک‌چهارم نهایی مسابقات رسید اما در این مرحله، در دیداری پر از درگیری و جنجال و یکی از زشت‌ترین مسابقات تاریخ فوتبال، معروف به نبرد برن، با نتیجهٔ ۴–۲ مغلوب تیم ملی مجارستان شد.
تاریخچه > ظهور پله و دورهٔ طلایی نخست (۱۹۵۸–۱۹۷۰)

برای جام جهانی ۱۹۵۸ برزیل با انگلستان، اتحاد جماهیر شوروی و اتریش همگروه شد. برزیل در نخستین بازی خود اتریش را ۳–۰ شکست داد، سپس با انگلستان ۰–۰ مساوی کرد. پیش از بازی، مربی ویسنته فئولا سه تعویض انجام داد که برای برزیل برای شکست شوروی بسیار مهم بود: زیتو، گارینشا و پله، از همان ابتدای بازی، آن‌ها بی‌امان فشار را ادامه دادند و پس از سه دقیقه که بعداً به عنوان «بهترین سه دقیقهٔ تاریخ فوتبال» توصیف شد، برزیل به برتری رسید. آن‌ها در این دیدار با نتیجهٔ ۰–۲ پیروز شدند. پله تنها گل بازی یک‌چهارم نهایی خود را مقابل ولز به ثمر رساند و در نیمه‌نهایی فرانسه را با نتیجه ۵–۲ شکست داد. سپس برزیل در فینال ۵–۲ سوئد را شکست داد و اولین قهرمانی خود در جام جهانی را به دست آورد و اولین کشوری شد که در خارج از قارهٔ خود قهرمان جام جهانی شد. پله با گریه این قهرمانی را «ملتی در حال رشد و بلوغ» توصیف کرد.
در جام جهانی ۱۹۶۲، برزیل دومین عنوان قهرمانی خود را با درخشش ستارهٔ خود گارینشا به‌دست‌آورد. پله در این دوره در جریان بازی گروهی دوم مقابل چکسلواکی مصدوم شد و نتوانست در بازی‌های بعدی این جام، به میدان برود.
در جام جهانی ۱۹۶۶ برزیل بدترین عملکرد خود را در یک جام جهانی داشت. این تورنمنت به‌خاطر بازی‌های به‌شدت فیزیکی‌اش به یاد مانده و پله یکی از بازیکنانی بود که بیشتر تحت تأثیر این موضوع قرار گرفت. در مقابل پرتغال، چندین تکل خشن مدافعان پرتغال باعث شد پله این بازی و مسابقات را ترک کند. برزیل در این دیدار شکست خورد و برای نخستین بار از جام ۱۹۳۴ در دور نخست جام جهانی حذف شد و از آن زمان تاکنون، همواره موفق به صعود به مرحلهٔ حذفی این رقابت‌ها شده است. برزیل پس از ایتالیا در جام جهانی ۱۹۵۰ دومین مدافع عنوان قهرمانی جام بود که در دور نخست دورهٔ بعد، از مسابقات حذف می‌شد. پس از جام‌های جهانی ۱۹۹۸، ۲۰۰۲، ۲۰۱۰، ۲۰۱۴ و ۲۰۱۸ تیم‌های ملی فرانسه، ایتالیا، اسپانیا و آلمان نیز به این فهرست اضافه شدند. پس از پایان این مسابقات، پله اعلام کرد که نمی‌خواهد دوباره در جام جهانی بازی کند. با این وجود، او در جام جهانی ۱۹۷۰ به تیم ملی برزیل بازگشت.
برزیل برای سومین بار در جام جهانی ۱۹۷۰ در مکزیک قهرمان جام جهانی شد. این تیم به‌عنوان بهترین تیم فوتبال در تمامی ادوار جام‌های جهانی شناخته می‌شود. بازیکنان سرشناسی همچون پله، کارلوس آلبرتو تورس، جرزینیو، توستائو، ژرسون و ریولینو در این تیم توپ می‌زدند. برزیل در این مسابقات، هر شش بازی خود را در برابر تیم‌های چکسلواکی، انگلستان و رومانی (در مرحلهٔ گروهی) و در برابر پرو، اروگوئه و ایتالیا (در دور حذفی) بُرد. جرزینیو با هفت گل دومین گلزن برتر این جام جهانی بود و تنها بازیکنی است که در هر بازی در جام جهانی گلزنی کرده است. پله نیز این دوره را با زدن چهار گل به پایان رساند. برزیل برای سومین بار جام ژول ریمه را به‌دست‌آورد (نخستین تیم ملی که این کار را انجام داد) که به این معنی بود که آن‌ها این اجازه را داشتند که جام را نزد خود نگه دارند. پس از آن، جامی جدید برای جایگزینی آن جام ساخته شد. قهرمانی بعدی برزیل در جام جهانی، ۲۴ سال طول کشید.
تاریخچه > سال‌های ۱۹۷۴ تا ۱۹۹۰

پس از بازنشستگی پله و سایر ستارگان از تیم ۱۹۷۰ برزیل، این تیم نتوانست در جام جهانی ۱۹۷۴ آلمان غربی بر هلند غلبه کند و پس از شکست در برابر لهستان در دیدار رده‌بندی، در ردهٔ چهارم مسابقات قرار گرفت.
در مرحلهٔ دوم گروهی جام جهانی ۱۹۷۸، برزیل برای کسب مقام نخست و راهیابی به فینال با میزبان مسابقات یعنی آرژانتین در رقابت بود. برزیل در آخرین بازی خود در این گروه با نتیجهٔ ۳ بر ۱ لهستان را شکست داد و با تفاضل گل ۵+ به صدر جدول صعود کرد. آرژانتین تفاضل گل ۲+ داشت، اما در آخرین بازی خود در گروه، پرو را ۶–۰ شکست داد و به این ترتیب در دیداری مشکوک به تبانی که در نهایت اثبات نشد، راهی فینال مسابقات شد. برزیل در بازی رده‌بندی ایتالیا را شکست داد و به‌عنوان تنها تیم بدون شکست مسابقات، رتبهٔ سوم را به‌دست‌آورد.
در جام جهانی ۱۹۸۲، که در اسپانیا برگزار شد، برزیل با شکست ۳–۲ در بارسلونا در برابر ایتالیا، از مسابقات حذف شد. این مسابقه در ورزشگاه سریا برگزار شد و از آن با عنوان «تراژدی سریا» یاد می‌کنند. تیم ۱۹۸۲ برزیل خط هافبکی قدرتمند متشکل از سوکراتس، زیکو، فالکائو و ادر داشت.
برزیل در جام جهانی ۱۹۸۶ مکزیک در مرحلهٔ یک‌چهارم نهایی در یک بازی کلاسیک توتال فوتبال با فرانسه تحت رهبری میشل پلاتینی دیدار کرد. بازی در وقت قانونی به تساوی ۱–۱ انجامید و پس از یک‌وقت اضافهٔ بدون گل، همه چیز به ضربات پنالتی ختم شد که برزیل با نتیجهٔ ۴–۳ شکست خورد.
پس از ۴۰ سال وقفه، برزیل در کوپا آمریکای ۱۹۸۹ قهرمان شد، که این چهارمین قهرمانی برزیل در چهار تورنمنت به میزبانی برزیل بود. این دستاورد به ۱۹ سال بدون کسب مقام قهرمانی برای برزیل پایان داد. آخرین قهرمانی برزیل به جام جهانی ۱۹۷۰ بازمی‌گشت.
در جام جهانی ۱۹۹۰ ایتالیا، مربیگری برزیل بر عهدهٔ سباستیائو لازرونی بود که در کوپا آمریکای ۱۹۸۹ مربی برزیل بود. برزیل در این دوره، تیمی فاقد خلاقیت بود اما به دور دوم راه یافت اما در مرحلهٔ یک‌هشتم نهایی در تورین در برابر رقیب اصلی و سنتی خود در آمریکای جنوبی یعنی آرژانتین تحت رهبری دیگو مارادونا با نتیجهٔ ۱–۰ شکست خورد.