فهرست میراث جهانی در یونان
میراث جهانی

یونسکو سایت‌ها را با ده معیار فهرست می‌کند. هر ورودی باید حداقل یکی از معیارها را داشته باشد.
میراث فرهنگی
میراث طبیعی
میراث طبیعی و فرهنگی
میراث فراملی
| # | نگاره | نام | موقعیت | سال | ش ثبتمعیارها | شرح | م |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  | بِسی | استان پلوپونز | ۱۹۸۶ | ۳۹۲ i, ii, iii | این معبد که به آپولون اپیکوریوس تقدیم شده‌است، در قرن پنجم قبل از میلاد در کوه‌های آرکادیا ساخته شده‌است. این بنا را یونسکو به عنوان یکی از بهترین آثار حفظ شده از دوران باستان کلاسیک ثبت جهانی کرد. این قدیمی‌ترین بنای تاریخی است که هر سه سبک معماری کلاسیک، یعنی شیوه‌های دوریک، ایونی و کورینتی، را نشان می‌دهد. پس از از پایان فعالیت‌های مذهبی در معبد، نزدیک به ۱۷۰۰ سال بنای آن فراموش شد. در قرن هجدهم دوباره کشف شد و توجه دانشمندان و هنرمندان را به خود جلب کرد. |  |
| ۲ |  | دِلفی | یونان مرکزی | ۱۹۸۷ | ۳۹۳ i, ii, iii, iv, vi | دلفی، واقع در دامنه کوه پارناسوس، محل معبد آپولون، یک پرستشگاه پان‌هلنیک، و از دیدگاه یونانی‌ها، «ناف جهان» (Omphalos) بود. پیتیا، غیب‌گو، در این معبد اقامت داشت و زائران را از سراسر یونان می‌پذیرفت. در قرن ششم قبل از میلاد، دلفی به عنوان مرکز مذهبی و نماد وحدت یونانیان باستان به حساب می‌آمد. |  |
| ۳ |  | آکروپولیس | استان آتیک | ۱۹۸۷ | ۴۰۴ i, ii, iii, iv, vi | آکروپولیس آتن روی تپه‌ای شیب‌دار بالای شهر قرار دارد. این بنا در اصل جزئی از استحکامات بود و به تدریج به یک حرم مذهبی تبدیل شد که با آیین خدای آتنا مرتبط بود. در قرن پنجم پیش از میلاد، پس از پیروزی بر ایرانیان، آتنی‌ها تحت فرمان پریکلس تعداد زیادی بنای تاریخی، از جمله پارتنون، ارکتیون، پروپیلیا و معبد آتنا نیکه، ساختند. بناهای تاریخی موجود در آکروپولیس به‌طور برجسته از معماری نئوکلاسیک الهام گرفته‌اند. |  |
| ۴ |  | کوه آتوس | جمهوری رهبانی کوه آتوس | ۱۹۸۸ | ۴۵۴ i, ii, iv, v, vi, vii | کوه آتوس که در یک شبه‌جزیره باریک قرار دارد، از زمان بیزانس به عنوان یک نهاد خودمختار اداره می‌شود. از قرن دهم میلادی، این منطقه یک مرکز معنوی ارتدکس است و حدود ۲۰ صومعه فعال را در خود جای داده‌است. کوه آتوس تأثیر ماندگاری بر توسعه معماری مذهبی و نقاشی به یادگار گذاشته‌است. |  |
| ۵ |  | مِتِئورا | تسالی | ۱۹۸۸ | ۴۵۵i, ii, iv, v, vii | متئورا صخره‌ای از قله‌های ماسه‌سنگی است که میزبان ۲۴ صومعه ارتدکس است. در قرن ۱۵ که ایدهٔ رهبانیت احیاء می‌شد، بسیاری از آن‌ها بر روی قله‌های صعب‌العبور ساخته شده‌اند. صومعه‌ها با نقاشی‌های دیواری قرن شانزدهم تزئین شده‌اند، که نشان‌دهندهٔ مرحله‌ای کلیدی در توسعه نقاشی پس از بیزانس است. |  |
| ۶ |  | بناهای کهن بیزانس تسالونیکا | مقدونیه مرکزی | ۱۹۸۸ | ۴۵۶ i, ii, iv | سالونیک از نخستین مراکز گسترش مسیحیت بود. این سایت شامل چندین کلیسا (از جمله کلیسای داوود هوسیوس و هاگیوس دمتریوس) است که از قرن چهارم تا پانزدهم ساخته شده‌اند. دیوارهای شهر مربوط به اوایل دوره بیزانس و روتوندا است و در قرن چهارم امپراتور روم، گالریوس، دستور ساخت آن را داد و بعدها تبدیل به کلیسا شد. |  |
| ۷ |  | اِپیداروس | استان پلوپونز | ۱۹۸۸ | ۴۹۱ i, ii, iii, iv, vi | فرقهٔ اسقلبیوس، خدای طبابت، حداکثر در قرن ششم قبل از میلاد در دولت-شهر اپیداروس توسعه یافت. بناهای تاریخی اصلی در این مکان شامل معبد اسکلپیوس، تولوس و تئاتر است که مورد آخر به عنوان بهترین تئاتر یونان باستان معرفی شده‌است. معبد این شهر در تاریخ پزشکی مهم است و نشان‌دهنده گذار از اعتقاد به شفای الهی به علم پزشکی است. |  |
| ۸ |  | رودس | استان اژه جنوبی | ۱۹۸۸ | ۴۹۳ ii, iv, v | جزیره رودس از سال ۱۳۰۹ تا ۱۵۲۳ میلادی به فرمان سنت جان اورشلیم (توسط شوالیه‌های مهمان‌نواز) اشغال شد و در این دوره شهر رودس به یک دژ تبدیل شد و آن را با دیواری به طول ۴ کیلومتر (۲٫۵ مایل) محاط کردند. باروی جدید بر روی استحکامات دفاعی پیشین که از دوره بیزانسی‌ها باقی بود، ساخته شد. شهر چندین ساختمان از دوره گوتیک دارد، از جمله کاخ استادان بزرگ، بیمارستان بزرگ و خیابان شوالیه‌ها. زمانی که عثمانی جزیره را تصرف کرد، اکثر کلیساها را به مسجد تبدیل کردند. در طول اشغال ایتالیا در اوایل قرن بیستم، بازسازی و مرمت انجام شد. |  |
| ۹ |  | میستراس | استان پلوپونز | ۱۹۸۹ | ۵۱۱ ii, iii, iv | شهر میستراس در اطراف قلعه‌ای ساخته شد که در زمان شاهزادهٔ آخا، ویلیام ویلهاردوین، در سال ۱۲۴۹ در دامنه کوه تایژتوس ساخته شده‌بود. در سال ۱۲۶۲ شهر به امپراتوری بیزانس تسلیم شد و در دوران رنسانس شاهد رونق زیادی بود. پس از بیزانس، ابتدا توسط عثمانی‌ها و سپس توسط ونیزی‌ها تصرف شد. پس از ۱۸۳۴، ساکنان شروع به ترک میستراس و کوچ به شهر مدرن اسپارتا کردند و میستراس به ویرانه تبدیل شد. |  |
| ۱۰ |  | المپیا | استان یونان غربی | ۱۹۸۹ | ۵۱۷ i, ii, iii, iv, vi | در قرن دهم قبل از میلاد، المپیا به مرکزی برای پرستش زئوس تبدیل شد. این مکان مقدس پان‌هلنیک و محل برگزاری بازی‌های المپیک باستان بود که در سال ۷۷۶ قبل از میلاد آغاز شد. علاوه بر معابد و حرم‌های متعدد، بقایای ساختمان‌های ورزشی متعددی مانند استادیوم آن نیز وجود دارد. |  |
| ۱۱ |  | دلوس | استان اژه جنوبی | ۱۹۹۰ | ۵۳۰ ii, iii, iv, vi | بر اساس اساطیر یونانی، زادگاه آپولون و آرتمیس در جزیره مقدس دلوس بود و آنجا یکی از مهم‌ترین حرم‌های پان‌هلنیک در دوره کهن و کلاسیک بوده‌است. معبد آپولون در دلوس زائران را از سراسر یونان به خود جذب می‌کرد و دلوس را به یک بندر تجاری پررونق تبدیل می‌کرد. پس از ۶۹ پ‌م، این شهر رو به زوال رفت. |  |
| ۱۲ |  | نیایشگاه دلفی، هوسیوس لوکاس و نِئا مونی | یونان مرکزی، آتیک، استان اژه شمالی | ۱۹۹۰ | ۵۳۷ i, iv | این سه صومعه گرچه در نقاط مختلفی از یونان واقع شده‌اند، اما نمونه‌های معرف دوره میانی معماری مذهبی بیزانس هستند و ویژگی‌های زیبایی شناختی یکسانی دارند. هر سه کلیسا دارای یک پلان هشت‌ضلعی هستند. نئا مونی دارای یک هشت‌ضلعی ساده است؛ در حالی که فضای مرکزی دو صومعهٔ دیگر با یک طاقنما احاطه شده‌است. صومعه‌ها در قرن ۱۱ و ۱۲ با سنگ مرمر و موزاییک تزئین شده بودند. |  |
| ۱۳ |  | پیتاگوریون و هرایون | استان اژه شمالی | ۱۹۹۲ | ۵۹۵ ii, iii | جزیره ساموس جایگاهی استراتژیک در میان جزایر اژه در نزدیکی آسیای صغیر دارد. این شهر یک قدرت دریایی و تجاری قوی بود که در قرن ششم قبل از میلاد به اوج شکوفایی خود رسید. سایت ثبت شده شامل شهر باستانی درون استحکامات (پیتاگوریون) و معبد باستانی هرا (هرایون) است. ساموس با فیلسوفان و ریاضیدانان مهم جهان باستان که از آنجا برخاستند، من‌جمله فیثاغورس، اپیکور و آریستارخوس ساموسی شناخته می‌شود. |  |
| ۱۴ |  | وِرجینا | مقدونیه مرکزی | ۱۹۹۶ | ۷۸۰ i, iii | شهر باستانی آیگای اولین پایتخت پادشاهی مقدونیه بود. این مکان علاوه بر کاخ تاریخی، که به شکل مجللی با موزاییک‌ها و نقاشی‌های گچ‌بری تزئین شده، دارای محل دفنی با بیش از ۳۰۰ گورپشته است که قدمت برخی از آنها به قرن یازدهم قبل از میلاد برمی‌گردد. یکی از این گورپشته‌ها متعلق به فیلیپ دوم مقدونی، پدر اسکندر مقدونی، است. |  |
| ۱۵ |  | سایت باستان‌شناسی موکنای و تیرینس | استان پلوپونز | ۱۹۹۹ | ۹۴۱ i, ii, iii, iv, vi | موکنای و تیرینس از مهم‌ترین شهرهای یونان میسنی بودند که بین قرن ۱۵ و ۱۲ قبل از میلاد شکوفا شدند. این شهرها اقتصاد کاخی داشتند و آثار معماری به یاد ماندنی همچون لاینزگیت و گنجینه آترئوس از آنان به جای مانده. الواح خطی ب اولین گواهی از زبان یونانی هستند. هر دو شهر با حماسه‌های هومری، ایلیاد و ادیسه، که از آن زمان تاکنون بر ادبیات و هنر اروپایی تأثیر بسزایی گذاشته، مرتبط هستند. |  |
| ۱۶ |  | مرکز تاریخی نیایشگاه یوحنای قدیس و غار رستاخیز | استان اژه جنوبی | ۱۹۹۹ | ۹۴۲ iii, iv, vi | نیایشگاه یوحنای قدیس به یوحنای پاتموس وقف شده، که بر اساس سنت مسیحیان، هم انجیل یوحنا و هم آخرالزمان را در پاتموس نوشت. این بنا در اواخر قرن دهم میلادی تأسیس شد و از آن زمان تاکنون محل زیارت و آموزش ارتدکس یونانی بوده‌است. شهرک قدیمی چورا، مرتبط با صومعه، شامل بسیاری از ساختمان‌های مذهبی و سکولار است. |  |
| ۱۷ |  | شهر کورفو | استان جزایر ایونی | ۲۰۰۷ | ۹۷۸ iv | ریشه‌های شهر قدیمی کورفو، در جزیره‌ای به همین نام، به قرن هشتم پیش از میلاد بر می‌گردد. این شهر که در ورودی دریای آدریاتیک واقع شده‌بود، از نظر دفاع از منافع دریایی جمهوری ونیز در برابر امپراتوری عثمانی اهمیت زیادی داشت. مهندسان ونیزی سه قلعه در شهر ساختند. ساختمان‌های شهر قدیمی بیشتر مربوط به دورهٔ ونیزی‌ها و قرن نوزدهم است؛ زمانی که جزیره بخشی از تحت‌الحمایه بریتانیا بود. |  |
| ۱۸ |  | سایت باستان‌شناسی فیلیپی | مقدونیه شرقی و تراکیه | ۲۰۱۶ | ۱۵۱۷ iii, iv | فیلیپی در سال ۳۵۶ پیش از میلاد توسط فیلیپ دوم مقدونی تأسیس شد. این شهر توقفگاهی در مسیر Via Egnatia و محل نبرد فیلیپی در سال ۴۲ قبل از میلاد بود. رومی‌ها آن را به یک «رم کوچک» تغییر دادند و ساختمان‌های عمومی از جمله فروم، را به ساختمان‌های هلنیستی شهر اضافه کردند. آنطور که بقایای کلیسای مسیحی و یک کلیسای هشت ضلعی نشان می‌دهد، پس از دیدار پولس رسول در سال‌های ۴۹–۵۰ بعد از میلاد، شهر به مرکز اولیه ایمان مسیحی تبدیل شد. |  |
| ۱۹ |  | زاگوری | استان اپیروس | ۲۰۲۳ | ۱۶۹۵ v | روستاهای سنگی کوچکی که به نام زاگوروچوریا شناخته می‌شوند، در یک چشم‌انداز روستایی دورافتاده در شمال غربی یونان واقع شده‌اند و در امتداد دامنه‌های غربی بخش شمالی رشته کوه پیندوس قرار دارند. این دهکده‌های سنتی، که معمولاً در اطراف یک میدان مرکزی شامل یک درخت چنار سازمان‌دهی شده‌اند و توسط جنگل‌های مقدسی احاطه شده‌اند توسط جوامع محلی نگهداری می‌شوند، معماری سنتی سازگار با توپوگرافی کوهستان را به نمایش می‌گذارند. شبکه‌ای از پل‌های طاق‌دار سنگی، مسیرهای سنگفرش‌شده و پلکان‌های سنگی که روستاها را به هم پیوند می‌داد، سیستمی را تشکیل می‌داد که به عنوان یک واحد سیاسی و اجتماعی برای اتصال جوامع حوضه رودخانه عمل می‌کرد. |  |