stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تیم ملی فوتبال زیر ۱۶ سال پرتغال

تیم ملی فوتبال زیر ۱۶ سال پرتغال (انگلیسی: Portugal national under-16 football team) تیم فوتبالی است که نماینده کشور پرتغال در سطح زیر ۱۶ سال است و تحت نظر فدراسیون فوتبال پرتغال اداره می‌شود.
رقابت‌ها > مسابقات جهانی زیر ۱۶ سال فیفا

پرتغال با کسب مقام سوم در جام جهانی زیر ۱۶ سال فوتبال ۱۹۸۹ قهرمانی جهانی زیر ۱۶ سال فیفا راه یافته‌است.
|  رکورد قهرمانی زیر ۱۶ سال فیفا> سال |  رکورد قهرمانی زیر ۱۶ سال فیفا> نتیجه |  رکورد قهرمانی زیر ۱۶ سال فیفا> جایگاه |  رکورد قهرمانی زیر ۱۶ سال فیفا> بازی |  رکورد قهرمانی زیر ۱۶ سال فیفا> برد |  رکورد قهرمانی زیر ۱۶ سال فیفا> تساوی* |  رکورد قهرمانی زیر ۱۶ سال فیفا> باخت |  رکورد قهرمانی زیر ۱۶ سال فیفا> زده |  رکورد قهرمانی زیر ۱۶ سال فیفا> خورده |  رکورد قهرمانی زیر ۱۶ سال فیفا> تفاضل |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
۱۹۸۵–۱۹۸۷: واجد شرایط نبود
|  ۱۹۸۹ | مقام سوم | سوم | ۶ | ۳ | ۲ | ۱ | ۱۱ | ۷ | +۴ |
| 'مجموع | مقام سوم | ۱/۳ | ۶ | ۳ | ' ۲ | ''۱ | ''۱۱ | ۷ | ''+۴ |
:
رقابت‌ها > یوفا قهرمانی زیر ۱۶ سال اروپا

|  رکورد قهرمانی زیر ۱۶ سال اروپا> سال |  رکورد قهرمانی زیر ۱۶ سال اروپا> نتیجه |  رکورد قهرمانی زیر ۱۶ سال اروپا> جایگاه |  رکورد قهرمانی زیر ۱۶ سال اروپا> بازی |  رکورد قهرمانی زیر ۱۶ سال اروپا> برد |  رکورد قهرمانی زیر ۱۶ سال اروپا> تساوی* |  رکورد قهرمانی زیر ۱۶ سال اروپا> باخت |  رکورد قهرمانی زیر ۱۶ سال اروپا> زده |  رکورد قهرمانی زیر ۱۶ سال اروپا> خورده |  رکورد قهرمانی زیر ۱۶ سال اروپا> تفاضل |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
۱۹۸۲–۱۹۸۴: واجد شرایط نبود
|  ۱۹۸۵ | مرحله اول | پانزدهم | ۳ | ۰ | ۱ | ۲ | ۱ | ۵ | -۴ |
|  ۱۹۸۶ | مرحله اول | نهم | ۳ | ۱ | ۱ | ۱ | ۴ | ۵ | -۱ |
|  ۱۹۸۷ | مرحله اول | پنجم | ۳ | ۲ | ۰ | ۱ | ۵ | ۳ | +۲ |
|  ۱۹۸۸ | نائب قهرمانی | دوم | ۵ | ۳ | ۲ | ۰ | ۶ | ۰ | +۶ |
|  ۱۹۸۹ | "قهرمان" | اول | ۵ | ۵ | ۰ | ۰ | ۱۵ | ۲ | +۱۳ |
|  ۱۹۹۰ | مقام چهارم | چهارم | ۵ | ۲ | ۲ | ۱ | ۹ | ۷ | +۲ |
|  ۱۹۹۱ | مرحله اول | پنجم | ۳ | ۲ | ۱ | ۰ | ۴ | ۱ | +۳ |
|  ۱۹۹۲ | مقام چهارم | چهارم | ۵ | ۲ | ۱ | ۲ | ۵ | ۶ | -۱ |
|  ۱۹۹۳ | مرحله گروهی | سیزدهم | ۳ | ۰ | ۱ | ۲ | ۳ | ۶ | -۳ |
|  ۱۹۹۴ | یک چهارم نهایی | ششم | ۴ | ۲ | ۱ | ۱ | ۵ | ۱ | +۴ |
|  ۱۹۹۵ | "قهرمان" | اول | ۶ | ۵ | ۰ | ۱ | ۱۴ | ۵ | +۱۱ |
|  ۱۹۹۶ | "قهرمان" | اول | ۶ | ۵ | ۱ | ۰ | ۱۶ | ۳ | +۱۳ |
 ۱۹۹۷: واجد شرایط نبود
|  ۱۹۹۸ | مقام چهارم | چهارم | ۶ | ۳ | ۱ | ۲ | ۹ | ۷ | +۲ |
|  ۱۹۹۹ | یک چهارم نهایی | ششم | ۴ | ۲ | ۱ | ۱ | ۸ | ۷ | +۱ |
|  ۲۰۰۰ | "قهرمان" | اول | ۶ | ۴ | ۱ | ۱ | ۹ | ۶ | +۳ |
 ۲۰۰۱: واجد شرایط نبود
| 'مجموع | ۴ عنوان | '۱۵/۱۹ | '۶۷ | '۳۸ | ' ۱۴'' | '۱۵' | ''۱۱۳ | ''۶۴ | '+۴۹' |
افتخارات

قهرمانی زیر ۱۶ سال یوفا
مسابقات مونتایگو
دهه ۱۶۱۰ (میلادی)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
سده:: سده ۱۶ - سده ۱۷ - سده ۱۸
دهه:: ۱۵۸۰  ۱۵۹۰  ۱۶۰۰  ۱۶۱۰  ۱۶۲۰  ۱۶۳۰  ۱۶۴۰ 
سال:: ۱۶۰۷ ۱۶۰۸ ۱۶۰۹ - ۱۶۱۰ - ۱۶۱۱ ۱۶۱۲ ۱۶۱۳
دهه ۱۶۱۰ (میلادی) صد و شصت و یکمین دهه تقویم میلادی است.
درگذشتگان

‎
| ن ب ودهه‌ها و سال‌ها | ن ب ودهه‌ها و سال‌ها |
| --- | --- |
۱۵۹۰:  ۱۵۹۹  ۱۵۹۸  ۱۵۹۷  ۱۵۹۶  ۱۵۹۵  ۱۵۹۴  ۱۵۹۳  ۱۵۹۲  ۱۵۹۱  ۱۵۹۰ 
۱۶۰۰:  ۱۶۰۹  ۱۶۰۸  ۱۶۰۷  ۱۶۰۶  ۱۶۰۵  ۱۶۰۴  ۱۶۰۳  ۱۶۰۲  ۱۶۰۱  ۱۶۰۰ 
۱۶۱۰:  ۱۶۱۹  ۱۶۱۸  ۱۶۱۷  ۱۶۱۶  ۱۶۱۵  ۱۶۱۴  ۱۶۱۳  ۱۶۱۲  ۱۶۱۱  ۱۶۱۰ 
۱۶۲۰:  ۱۶۲۹  ۱۶۲۸  ۱۶۲۷  ۱۶۲۶  ۱۶۲۵  ۱۶۲۴  ۱۶۲۳  ۱۶۲۲  ۱۶۲۱  ۱۶۲۰ 
۱۶۳۰:  ۱۶۳۹  ۱۶۳۸  ۱۶۳۷  ۱۶۳۶  ۱۶۳۵  ۱۶۳۴  ۱۶۳۳  ۱۶۳۲  ۱۶۳۱  ۱۶۳۰ 
۱۶۴۰:  ۱۶۴۹  ۱۶۴۸  ۱۶۴۷  ۱۶۴۶  ۱۶۴۵  ۱۶۴۴  ۱۶۴۳  ۱۶۴۲  ۱۶۴۱  ۱۶۴۰ 
۱۶۵۰:  ۱۶۵۹  ۱۶۵۸  ۱۶۵۷  ۱۶۵۶  ۱۶۵۵  ۱۶۵۴  ۱۶۵۳  ۱۶۵۲  ۱۶۵۱  ۱۶۵۰ 
۱۶۶۰:  ۱۶۶۹  ۱۶۶۸  ۱۶۶۷  ۱۶۶۶  ۱۶۶۵  ۱۶۶۴  ۱۶۶۳  ۱۶۶۲  ۱۶۶۱  ۱۶۶۰ 
۱۶۷۰:  ۱۶۷۹  ۱۶۷۸  ۱۶۷۷  ۱۶۷۶  ۱۶۷۵  ۱۶۷۴  ۱۶۷۳  ۱۶۷۲  ۱۶۷۱  ۱۶۷۰ 
۱۶۸۰:  ۱۶۸۹  ۱۶۸۸  ۱۶۸۷  ۱۶۸۶  ۱۶۸۵  ۱۶۸۴  ۱۶۸۳  ۱۶۸۲  ۱۶۸۱  ۱۶۸۰ 
۱۶۹۰:  ۱۶۹۹  ۱۶۹۸  ۱۶۹۷  ۱۶۹۶  ۱۶۹۵  ۱۶۹۴  ۱۶۹۳  ۱۶۹۲  ۱۶۹۱  ۱۶۹۰ 
۱۷۰۰:  ۱۷۰۹  ۱۷۰۸  ۱۷۰۷  ۱۷۰۶  ۱۷۰۵  ۱۷۰۴  ۱۷۰۳  ۱۷۰۲  ۱۷۰۱  ۱۷۰۰
دیاستروفیسم

زمین‌جنبایی یا دیاستروفیسم (به انگلیسی: Diastrophism) یا تحولات زمین به مراحل تشکیل ناهمواری‌ها بر روی پوسته زمین مانند کوه، دره و... گفته می‌شود. در این مراحل چین‌خوردگی‌ها، شکستگی‌ها و گسل‌ها که نتیجه‌ی عدم‌تعادل در سطح زمین هستند، نقشی اساسی بر عهده دارند. قسمتی از حرکات پوسته زمین بر اثر دیاستروفیسم صورت می‌پذیرد. حرکات دیاستروفیسم ممکن است به‌آرامی صورت پذیرد و گاهی هم امکان دارد مانند حرکات زمین‌لرزه به‌صورت ناگهانی و سریع اتفاق افتد.
تنسر

| تَنسَر | تَنسَر |
| --- | --- |
زادهٔ: سدهٔ سوم میلادی
شهروندی: شاهنشاهی ساسانی
شناخته‌شده برای: نامهٔ تنسر به گشنسب
منصب: هیربدان هیربد
تَنسَر یا توسر روحانی زردشتی در اواخرِ عصرِ اشکانی و از نزدیکان و حامیان اردشیر بابکان بود. تنسر پس از قدرت‌گیری اردشیر بابکان به او پیوست و سمت هیربدانْ هیربد را — که بالاترین مقام در میان هیربدان بود — داشت. او نویسندهٔ نامهٔ تنسر به گشنسب است که اصل آن به زبان فارسی میانه بود.
نام تنسر در منابع دورهٔ اسلامی به صورت تَنْسَر آمده است، اما بنا به ویژگی‌های الفبای خط پهلوی کتابی می‌تواند به صورت‌هایی همچون توْسَر و دوْسَر نیز خوانده شود زیرا در این خط، برای دو حرف «و» و «ن» تنها یک نشانه وجود دارد، اما با کشف و سپس خوانش سنگ‌نوشتهٔ شاپور یکم بر کعبهٔ زردشت، آشکار شد که شکل صحیح این نام در دورهٔ ساسانیان و در زبان فارسی میانه، «توْسَر» بوده است. دربارهٔ ریشهٔ این نام اختلاف نظر وجود دارد.
چون از تنسر در نوشته‌های ادبی و دینی زردشتی یاد شده، ولی در هیچ‌کدام از سنگ‌نوشته‌های دورهٔ ساسانیان اثری از او دیده نمی‌شود، و از سوی دیگر، نام کرتیر تنها در سنگ‌نوشته‌های خود او و سنگ‌نوشتهٔ شاپور یکم بر کعبهٔ زردشت و در گزارش‌های مانویان آمده است و در هیچ‌کدام از نوشته‌های ادبی و دینی زردشتی به چشم نمی‌آید، برخی از پژوهشگران، تنسر و کرتیر را یکی انگاشته‌اند. با وجود این، مری بویس، تنسر و کرتیر را دو چهرهٔ تاریخی جداگانه می‌داند و با اشاره به ناهمسانی نام‌شناختی این دو، نشان داد که کرتیر و تنسر، هر دو نام‌هایی خاص‌اند. همچنین بویس یادآور شد که دورهٔ زندگانی و فعالیت‌های مذهبی تنسر و کرتیر با همدیگر یکی نیستند. همچنین همانندی در ریخت نام‌های ابرسام و تنسر در پاره‌ای منابع تاریخی این پنداشت را به وجود آورده است که شاید تنسر و ابرسام یکی باشند، اما کریستنسن با اشاره به این‌که ریخت نوشتاری این دو نام در خط پهلوی و همچنین در خط عربی و فارسی بسیار متفاوت است و از سوی دیگر طبری در یک گزارش خود ابرسام را وُزرگ‌فرمذار اردشیر بابکان خوانده است و در گزارشی دیگر او را هَرْجَنْد می‌خواند، به خوبی نادرستی این دیدگاه را نشان داده است.
به‌گزارش نامهٔ تنسر به گشنسب، این نامه را تنسر، هیربدان هیربد در دورهٔ اردشیر بابکان، در پاسخ به گشنسب، پادشاه طبرستان و پَذَشْخوارْگَرْ و گیلان و دیلمان و رویان و دماوند نوشته بود که با نگرانی به پاره‌ای از فعالیت‌های پادشاه تازهٔ ایران می‌نگریست و از فرمانبرداری او خودداری ورزیده بود و تنسر در صدد بود تا به پرسش‌ها و نگرانی‌های وی پاسخ گوید. کهن‌ترین نوشتهٔ شناخته‌شده‌ای که در آن به تنسر و فعالیت‌هایش اشاره می‌شود، متن فارسی میانهٔ دینکرد است که در سدهٔ سوم هجری به کوشش آذرفَرْنْبَغْ فَرُّخْزادان و آذرباد ایمیدان گردآوری و تدوین شده است. دینکرد این روحانی زردشتی را، «هیربد» یا «هیربدان هیربد» دورهٔ اردشیر بابکان می‌داند و او را با ویژگی‌هایی همچون «راست دستور»، «پوریوتکیش پارسا»، و «سردار مینوی و پُرگفتار و راست‌گفتارِ پارسا» می‌ستاید و گزارش می‌دهد که تنسر به اشارهٔ اردشیر بابکان متن‌های پراکندهٔ مقدس اوستایی را گردآوردی کرده است.
نام

نام این روحانی زردشتی در بیشتر گزارش‌های دورهٔ اسلامی «تَنْسَر» آمده است، اما ریخت‌های دیگری چون «تنشر»، «بنشر»، «بیشر»، «ینشر»، «تبسر»، «بنصر» هم به چشم می‌آید. همچنین نام تنسر، در نتیجهٔ ویژگی الفباء خط پهلوی کتابی، می‌تواند به ریخت‌های گوناگونی همچون «تَنْسَر»، «توْسَر» و «دوْسَر» خوانده شود. مسعودی در کتاب مروج الذهب و معادن الجوهر، این روحانی آغاز دورهٔ ساسانیان را «تَنْسَر» و در کتاب دیگر خود، التنبیه و الاشراف، او را «دوْشَر» یا «دوْسَر» خوانده است. ابوعلی مسکویه و ابن‌اسفندیار، تنها ریخت شناخته‌شدهٔ «تَنْسَر» را آورده‌اند و ابوریحان بیرونی در تحقیق ماللهند، ریخت فارسیِ میانه و درست «توْسَر» را آورده است.
دگرگونیِ نام توْسَر به تَنْسَر، گویا در نتیجهٔ اشتباه‌خوانی خط پهلوی کتابی بوده است که در آن برای دو حرف «و» و «ن» تنها یک نشانه وجود دارد، نه اشتباه در خواندن خطّ عربی. به عقیدهٔ کریستنسن، اگر عبدالله بن مُقَفّع در ترجمهٔ متن پهلوی نامهٔ تنسر به عربی، نام تنسر را توْسَر خوانده بود، می‌بایست در ترجمهٔ فارسی ابن‌اسفندیار هم به جای تنسر، این تلفّظ دیده می‌شد و ازاین‌رو بیرونی که او را «توْسَر، هیربذان هیربذ» خوانده است، باید آن را از متن پهلوی نامهٔ تنسر یا منبع پهلوی دیگری گرفته باشد، نه از ترجمهٔ عربی ابن‌مُقَفّع. با کشف و سپس خوانش سنگ‌نوشتهٔ شاپور یکم بر کعبهٔ زردشت، آشکار شد که ریخت درست این نام در دورهٔ ساسانیان و در زبان فارسی میانه، «توْسَر» بوده است. به گزارش شاپور، یکی از هموندان دربار پدرش اردشیر بابکان، مردی به نام «مهرَگ توْسَرگان» (در متن فارسی میانه: mtrk ZY twslk’n؛ در متن پارتی: mtrk twsrkn؛ در متن یونانی: Μεερικ Τονσσεριγαν) بوده است. چون در خط پهلوی کتیبه‌ای، برای حرف «و» نشانهٔ جداگانه‌ای وجود دارد، این سنگ‌نوشته نشان می‌دهد که ریخت درست این نام، «توْسَر» بوده است. امروزه بیشتر پژوهندگان در نوشته‌های خود ریخت سُنتی تنسر را می‌آورند و چنان‌که مری بویس هم یادآور می‌شود، تغییر آن به توْسَر فایدهٔ چندانی ندارد.
نام > ریشه‌شناسی

نخستین ریشه‌شناسی این نام، در خود نامهٔ تنسر وجود دارد که یک ریشه‌شناسی کاملاً عامیانه و در پیوند با تلفظ نام تنسر است. ابن‌مُقَفّع در دیباچهٔ خود، از زبان بهرام خورزاد می‌گوید «او را تنسر برای آن گفتند که به جمله اعضاء او، چنان موی رسته بود، و فروگذاشته که همهٔ تن او همچون سر اسب بود». دارمستتر در کوششی برای درست نشان‌دادن این ریشه‌شناسی عامیانه، چنین استدلال آورد که واژهٔ تنسر در زبان فارسی میانه با تشدید حرف نون، یعنی به ریخت «تنّسَر» (Tannsar) تلفظ می‌شده است و آن را گرفته‌شده از ریخت *tanu.varəs به معنای «تنِ مودار» انگاشت و هم ازاین‌رو، دارمستتر در ترجمهٔ خود از متن نامهٔ تنسر، نام او را «تنّسَر» آورد. پاره‌ای از پژوهندگان با دارمستتر هم‌عقیده شدند، امّا کریستنسن این دیدگاه را نپذیرفت و آن را کوششی نافرجام برای توجیه یک ریشه‌شناسی عامیانه خواند. بک این نام را از ریخت ایرانی باستانِ *tusa-sarā(ka)kāna- می‌داند و بخش اوّل آن را از واژهٔ اوستایی tausa «دارای ران فربه»، با پسوند sara- و روی‌هم‌رفته، به‌معنای «با هم زیستن، زندگی مشترک داشتن» انگاشته است. ژینیو، آن را اسم تصغیر از نام «توس»، و از ریخت ایرانی باستان *tau-sa-ra یا *tusara می‌داند، امّا معنایی برای آن نیاورده و تنها در ترجمهٔ واژهٔ توس، برابر نام *tusāspa آن را به معنای «دارندهٔ گروهی از اسبان» دانسته است. هویسه هم آن را از ریخت‌های *tusa-sara یا *taus-ara، اسم تصغیر از taus و پسوند تصغیرساز ar می‌داند. ژینیو و هویسه، ریشهٔ توس را همچون مایرهوفر، از ریخت ودایی tuś/toś «فشردن، عجله‌کردن، ریختن، هدیه‌دادن، خشنودبودن» آورده‌اند. چون ریخت یونانی نام توس، با دو «س» آمده است، آن را از ریخت مضاعف یا حذف به قرینه، از tusa-sa-ra انگاشته‌اند.
تنسر و کرتیر

همچنین ببینید: کرتیر
در گزارش‌های تاریخی و نوشته‌های دینی دورهٔ ساسانیان هیچگونه اشاره‌ای به نام تنسر دیده نمی‌شود و در سنگ‌نوشتهٔ شاپور یکم بر کعبهٔ زردشت هم از هیچ چهرهٔ دینی‌ای در فهرست نام درباریان اردشیر بابکان یاد نشده است. ازاین‌رو، چون نام تنسر با همهٔ بزرگی و شکوه ویژهٔ او در نوشته‌های ادبی و دینی زردشتی، در هیچ‌کدام از سنگ‌نوشته‌های دورهٔ ساسانیان دیده نمی‌شود و از سوی دیگر، نام کرتیر، موبد نیرومند سدهٔ سوم میلادی و همروزگار با آغاز دورهٔ ساسانیان، تنها در سنگ‌نوشته‌های خود او و سنگ‌نوشتهٔ شاپور یکم بر کعبهٔ زردشت و در گزارش‌های مانویان آمده است و در هیچ‌کدام از نوشته‌های ادبی و دینی زردشتی به چشم نمی‌آید، پاره‌ای از پژوهندگان، تنسر و کرتیر را یکی انگاشته‌اند.
پیش از همه، هرتسفلد بود که این دو چهرهٔ تاریخی را یکی پنداشت. اسپرنگلینگ هم که پیش از دیگران به ترجمهٔ سنگ‌نوشته‌های کرتیر پرداخت، این دو را یکی شناخت و باور داشت که آنچه در دینکرد دربارهٔ فعالیت‌های دینی تنسر آمده است، گزارش فعالیت‌های دینی موبد کرتیر است که او در سنگ‌نوشته‌های خود به آنها پرداخته است. همچنین لوکونین به سادگی تنسر را چهره‌ای افسانه‌ای و نامهٔ تنسر را هم ساخته و پرداختهٔ موبدان زردشتی در سدهٔ ششم میلادی خواند. با وجود این، مری بویس با استدلال‌هایی، تنسر و کرتیر را همچون دو چهرهٔ تاریخی جداگانه بازشناخت. او با اشاره به ناهمسانی نام‌شناختی این دو، نشان داد که کرتیر و تنسر، هر دو نام‌هایی خاص‌اند، چنان‌که در خود سنگ‌نوشتهٔ شاپور یکم بر کعبهٔ زردشت، گذشته از نام «کرتیر هیربد»، دو نام «کرتیر پسر اردوان» و «مهرگ پسر توسر» هم دیده می‌شوند که نشان‌دهندهٔ وجود نام‌های کرتیر و توسر در آغاز دورهٔ ساسانیان‌اند. همچنین بویس یادآور شد که دورهٔ زندگانی و فعالیت‌های مذهبی تنسر و کرتیر با همدیگر یکی نیستند، چون به‌گزارش منابع گوناگون تاریخی و خودِ نامهٔ تنسر، او در دورهٔ اردشیر بابکان زندگی می‌کرد و اوج فعالیت‌ها و نیرومندی او، در دورهٔ فرمانروایی اردشیر بوده است، اما از درون‌مایهٔ سنگ‌نوشته‌های کرتیر پیداست که او در دورهٔ اردشیر بابکان باید بسیار جوان بوده‌باشد و اوج نیرومندی و فعالیت‌های او در دورهٔ بهرام دوم بوده است. از سوی دیگر، بویس استدلال آورد که زمینهٔ فعالیت‌ها و دستاوردهای تنسر و کرتیر کاملاً با همدیگر ناهمخوانند. در تاریخ کیش زردشتی، نام تنسر همیشه در پیوند با کوشش‌های او در گردآوری متن‌های مقدس زردشتی و فراهم‌آوردن متن معیاری از اوستا و نگهدارای آن دیده می‌شود، اما کرتیر در سنگ‌نوشته‌های خود، هیچ اشاره‌ای به انجام چنین کارهایی از سوی خود نمی‌کند و روی‌هم‌رفته باید کرتیر و تنسر را دو چهرهٔ تاریخی جداگانه بازشناخت.
تنسر و اَبَرسام

همچنین ببینید: ابرسام
به‌گزارش ابن‌بلخی، اردشیر بابکان، وزیری به نام «تسار» داشت و همهٔ کارهای خود را به رأی و تدبیر او انجام می‌داده است. نیکلسون و لسترنج در تصحیح متن فارسنامهٔ ابن‌بلخی، «تسار» را ریخت تغییریافتهٔ واژهٔ «بَرسام» دانسته‌اند، که طبری در گزارش دورهٔ پادشاهی اردشیر بابکان، آن را «اَبَرسام» آورده است. در سنگ‌نوشتهٔ شاپور یکم بر کعبهٔ زردشت، نام ابرسام در فهرست اعضای دربار اردشیر بابکان، در ردهٔ پانزدهم آمده است و تنها اوست که لقب شکوهمندِ «اردشیر فرّ» (= دارندهٔ فرّ اردشیر) گرفته است. همانندی در ریخت نام‌های ابرسام و تنسر در پاره‌ای منابع تاریخی این پنداشت را به وجود آورده است که شاید تنسر و ابرسام یکی باشند، اما کریستنسن با اشاره به این‌که ریخت نوشتاری این دو نام در خط پهلوی و همچنین در خط عربی و فارسی بسیار متفاوت است و از سوی دیگر طبری در یک گزارش خود ابرسام را وُزرگ‌فرمذار اردشیر بابکان خوانده است و در گزارشی دیگر او را هَرْجَنْد می‌خواند، به خوبی نادرستی این عقیدهٔ را نشان داده است. کریستنسن می‌گوید هَرْجَنْد ریخت تغییریافتهٔ هَرْگْبَذْ یا اَرْگْبَذْ است و در منابع عربی اَرْگْبَذْ به‌گونهٔ هَرْجَنْد و هَرْجَدْ آمده است که همانندی زیادی با واژهٔ هَرْبَدْ یا همان هیربد دارد که لقب تنسر بوده است. در نتیجه، در منابع آمیختگی هَرْگْبَذْ و هیربذ به آمیختگی هَرْگْبَذْ ابرسام و هیربذ تنسر کشیده شده است. باید یادآور شد که یارشاطر و تفضلی اگرچه دربارهٔ یکی نبودن ابرسام و تنسر با کریستنسن هم‌عقیده‌اند، امّا دربارهٔ منصب ابرسام با او، و خود آن‌ها با همدیگر، همداستان نیستند. یارشاطر با اشاره به ماهیت فعالیت‌ها و وظایف ابرسام در منابع تاریخی، وی را «پرده‌دار» یا «مشاور بانفوذ» اردشیر بابکان خوانده است، و تفضلی هم او را «رئیس خواجگان دربار و محافظ حرم» می‌خواند.
نامهٔ تنسر به گُشنسب

مقالهٔ اصلی: نامه تنسر به گشنسب
نامهٔ تنسر به گُشْنَسْب، یکی از نوشته‌های مجموعهٔ ادبیات فارسی میانه است که اطلاعاتی دربارهٔ سازمان اجتماعی و اداری ایران در دورهٔ ساسانیان به دست می‌دهد. متن پهلوی نامهٔ تنسر را روزبه پسر داذگُشْنَسْب (عبدلله بن مُقفّع)، در نیمهٔ نخست سدهٔ دوم هجری قمری به زبان عربی ترجمه‌کرد. او در دیباچهٔ ترجمهٔ نامهٔ تنسر می‌گوید پایهٔ ترجمهٔ او گزارش «بهرام بن خورزاد و او از پدر خویش منوچهر موبد خراسان و عُلمای پارس» بوده است. دیباچهٔ ابن‌مُقَفّع و متن نامهٔ تنسر، آشکار می‌گرداند که ابن‌مُقَفّع، یک متن پهلوی را که گردآوردهٔ بهرام پسر خورزاد بود در دستان خود داشته است و در ترجمهٔ آن به عربی، دیباچه و پاره‌ای گفتارهای تازه همچون داستانی از کلیله و دمنه را به آن افزوده و در کوشش برای زدودن رنگ و بوی زردشتی این نامه برای پذیرفته‌شدن آن در جامعهٔ اسلامی، گفتارهایی از تورات و انجیل را هم در لابه‌لای متن نامه گنجانیده است. امروزه متن پهلوی و همچنین ترجمهٔ عربی نامهٔ تنسر گم شده و شاید برای همیشه نابود شده‌اند و نزدیک به پنج سده پس از مرگ ابن‌مُقَفّع، متن ترجمهٔ عربی او به زبان فارسی ترجمه شده و اکنون به عنوان «نامهٔ تنسر به گُشْنَسْپ» شناخته می‌شود.
نامهٔ تنسر به گُشنسب > سرگذشت نامه

بهاءالدین محمد بن حسن بن اسفندیار نویسندهٔ کتاب تاریخ طبرستان در سال ۶۰۶ ه‍.ق در دارالکتب مدرسهٔ شهنشاه غازی رستم بن علی بن شهریار کتابی دید به نام عُقَدِ سحر و قلائد دُرّ که ابوالحسن بن محمد یزدادی دربارهٔ تاریخ گاوبارگان طبرستان به زبان عربی نوشته بود. ابن‌اسفندیار این کتاب را به فارسی ترجمه کرد و آن را شالودهٔ تألیف خود دربارهٔ تاریخ طبرستان کرد. پس از دو ماه زندگی در ری، برای دیدار پدر به آمل در طبرستان شتافت و سپس به خوارزم رفت و پس از پنج سال روزی در «رَستهٔ صحافان» کتابی دید که یکی از رساله‌های آن ترجمهٔ عربی عبدالله بن مُقَفّع بود از متن پهلوی نامهٔ «تنسر، دانای فارس، هربذ هرابذهٔ اردشیر بابک» در پاسخ به «نوشتهٔ جُشْنَسْف شاه، شاهزادهٔ طبرستان» بود، و ابن‌اسفندیار پس از ترجمهٔ آن به زبان فارسی، متن نامه را در مقدمهٔ تاریخ طبرستان خود آورد. محتوای تاریخ طبرستان و اشاره‌هایی که ابن اسفندیار در مقدمهٔ کتاب به زندگی و مسافرت‌های خود دارد، نشان می‌دهد که او در سال ۶۱۱ یا ۶۱۲ ه‍.ق ترجمهٔ عربی نامهٔ تنسر را به دست آورده است، و دست‌کم تا سال ۶۱۳ ه‍.ق/ ۱۲۱۶م. هنوز زنده بوده و به نوشتن تاریخ طبرستان می‌پرداخته است. نمی‌دانیم که آیا او همچنان در خوارزم بوده است و در سال ۶۱۷ ه‍.ق که مغولان خوارزم را گشودند، کشته شده است یا این‌که پیشتر به مازنداران بازگشته بوده است. نیک پیداست که پاره‌ای شعرهای عربی و فارسی، آیه‌هایی از قرآن، نوشته‌هایی به زبان عربی و گفته‌ای از علی بن ابی‌طالب که در لابه‌لای متن نامهٔ تنسر در مقدمهٔ تاریخ طبرستان دیده می‌شود، همگی باید از افزوده‌های خود ابن‌اسفندیار به هنگام ترجمهٔ نامه از عربی به فارسی باشد.
نامهٔ تنسر به گُشنسب > نسخه‌ها

از کتاب تاریخ طبرستان، نسخه‌های زیادی شناخته شده است، اما همهٔ این نسخه‌ها ناقص و آشفته‌اند، و به جز نسخهٔ «الف» که صحیح‌ترین و کامل‌ترین نسخهٔ شناخته‌شدهٔ تاریخ طبرستان است، هیچ‌کدام از دیگر نسخه‌ها کهن‌تر از سال هزار هجری قمری نیستند. همچنین گذشته از نسخه‌های «الف» و «ب»، دیگر نسخه‌های تاریخ طبرستان، همه از روی یک نسخهٔ ناقص و آشفته استنساخ شده‌اند.
نسخهٔ الف تاریخ طبرستان نسخه‌ای است در ۱۵۱ ورق به قطع بزرگ ۳۰×۲۲ سانتی‌متر، و در هر صفحهٔ آن ۲۵ سطر وجود دارد. نسخهٔ تاریخ رویان، نوشتهٔ مولانا اولیاءالله آملی هم ضمیمهٔ نسخهٔ «الف» بوده است، اما بعدها آن را از این نسخه جدا کرده‌اند. نسخهٔ «الف» در آغاز متعلق به آقای تقی کیانی مازندرانی (مُعتصم المُلک) از دوستان عباس اقبال بود، و بعدها این نسخه از تاریخ طبرستان که البته تاریخ رویان آملی از آن جدا شده‌بود، به دست حاجی محمد رمضانی مدیر کُلالهٔ خاور افتاد، و در سال ۱۳۲۱ ه‍.ش به کوشش عباس اقبال انتشار یافت.
نسخهٔ ب تاریخ طبرستان که ۱۵۰ ورق به قطع بزرگ ۳۳×۲۱ سانتیمتر است و در هر ورق آن ۱۹ سطر وجود دارد، روز جمعه بیستم ماه جمادی‌الثانی سال ۱۰۰۳ ه‍.ق است و پس از نسخهٔ «الف»، کهن‌ترین نسخهٔ تاریخ طبرستان است. نسخهٔ «ب»، حدّ وسط نسخهٔ «الف» و نسخه‌های معمولی تاریخ طبرستان است، چراکه همچون نسخهٔ «الف»، صحیح و کامل نیست و آشفتگی و نقص نسخه‌های معمولی هم در آن وجود ندارد. همانند نسخهٔ «الف»، تاریخ طبرستان و رویان اولیاءالله آملی هم ضمیمهٔ نسخهٔ «ب» شده است.
نامهٔ تنسر به گُشنسب > تاریخگذاری نامه

دربارهٔ تاریخگذاری نامهٔ تنسر دیدگاه‌های گوناگونی وجود دارد. به عقیدهٔ دارمستتر، تاریخِ نامهٔ تنسر، به دورهٔ پادشاهی اردشیر بابکان بازمی‌گردد و آنچه در این نامه به چشم می‌آید، بازتاب‌دهندهٔ رخدادهای دورهٔ آغازین تاریخ ساسانیان است. او می‌گوید عبدالله بن مقفع به هنگام ترجمهٔ نامهٔ تنسر به عربی، پاره‌ای گفتارهای تازه همچون داستانی از کلیله و دمنه را به آن افزوده است و برای این‌که متن نامه از سوی خوانندگان مسلمان پذیرفته شود، با آوردن گفتارهایی از تورات و انجیل، از رنگ‌وبوی زردشتی این نامه فروکاسته است.
کریستنسن در گفتاری دربارهٔ نامهٔ تنسر می‌گوید: «در میان منابع اطلاع ما بر تأسیسات عهد ساسانی، یکی از آن‌ها که در درجهٔ اول اهمیت است، نامهٔ تنسر به شاه طبرستان است. معلوماتی که از این نامه به دست می‌آید، تا آنجا که ما می‌توانیم نقد کنیم و بسنجیم، بقدری قطعی است که بدون هیچ شک می‌توانیم گفت این نامه در عهد ساسانیان انشاء شده است. از طرف دیگر، از همان نخستین بار که من این نامه را خواندم، به خاطرم راه یافت که یک رسالهٔ ادبی که در عهد خسروان نگاشته شده است در دست دارم، که در آن اردشیر را مظهر و پیشوای حکمت و تدبیر سیاسی و مؤسس کلیهٔ ترتیبات و رسوم مملکتداری قرار داده‌اند؛ و به من چنین اثر بخشید که شخصی به قصد آشنا ساختن هم‌عصران خویش با مسائل تاریخی و دینی و سیاسی و اخلاقی، چنین وانمود کرده که میان تنسر هیربذان هیربذ و شاه طبرستان، که از اوضاع تازهٔ ایام اردشیر اطلاع نادرستی یافته بوده و از اطاعت به شاهنشاه امتناع داشته، مکاتبه‌ای شده، و در جوابی که از قول تنسر نوشته، آن مسائل را مورد بحث قرار داده است؛ نامهٔ مزبور بدین طریق، با تمامی ادبیات اندرزها که در دورهٔ خسروان به کمال رسیده بوده، و حاصل آنها تربیت و تعلیم مردم بوده، کاملاً وفق می‌کرده است؛ امتحان دقیق‌تری این تصور نخستین را به خوبی قوت داد و استوار کرد و به مرتبهٔ تصدیق رسانید، و حالا من گمان دارم که می‌توانم به یقین صادق حکم کنم بر این‌که نامهٔ تنسر در عهد خسرو اول انشاء و تلفیق شده است».
سکهٔ اردشیر بابکان
کرتیر در سنگ‌نگاره‌اش در نقش رجب
حمله لغت‌نامه‌ای

حملهٔ لغت‌نامه‌ای (به انگلیسی: Dictionary attack) در تحلیل رمز و امنیت شبکه‌های رایانه‌ای، روشی برای شکستن یک رمز یا مکانیزمی برای احراز هویت است.

این حمله با تلاش برای تشخیص کلید رمز گشایی یک متن یا رمز عبور به وسیلهٔ جستجوی همه احتمالات ممکن در یک لغت‌نامه صورت می‌گیرد.
روش حمله

حمله لغت‌نامه‌ای با استفاده از روشی هدفمند و متوالی به جستجوی همه کلمات در فهرستی جامع و استاندارد که لغت‌نامه نام دارد، می‌پردازد.

در مقایسه با حملهٔ جستجوی فراگیر (به انگلیسی: Brute force attack)، که در آن همهٔ حالات ممکن بررسی می‌گردد؛ حملهٔ لغت‌نامه‌ای فقط حالاتی را در نظر می‌گیرد که بیشترین احتمال موفقیت را دارند؛ که به‌طور معمول هم از یک فرهنگ لغت بهره می‌گیرد.
روش حمله > دلیل موفقیت حملهٔ لغت‌نامه‌ای

به‌طور کلی حملهٔ لغت‌نامه‌ای موفق بوده‌است، زیرا اکثر مردم تمایل به انتخاب رمز عبوری دارند که ساده و کوتاه باشد (۷ کاراکتر یا کمتر)، یا انتخاب تک‌واژه‌های اغلب ساده که معمولاً هم در همین لغت‌نامه‌ها وجود دارند، و همچنین به راحتی قابل پیش‌بینی‌اند مانند داده‌های رقمی.

در نتیجه؛ این‌گونه رمزها به راحتی قابل شکستن هستند. اما می‌توان با انتخاب صحیح رمز عبور مثلاً با اضافه کردن یک کاراکتر تصادفی در وسط رمز عبور، استفاده از ترکیب حروف و رقم یا روش‌های امن‌تر دیگر از آن در مقابل این حمله محافظت نمود.
حملهٔ لغت‌نامه‌ای از لحاظ سرعت

حمله لغت‌نامه‌ای نسبتاً از سرعت خوبی برخودار است که بستگی به طول لغت‌نامه دارد، یعنی در صورت بزرگ بودن لغت‌نامه امکان تأخیر وجود دارد.
لغت‌نامه یا فهرست واژه‌ها

لغت‌نامه یا فهرست واژه‌هایی که هکر‌های بداندیش برای حمله از آن استفاده می‌کنند چیزی فراتر از یک لغت‌نامه است.

در حقیقت لیستی از پیش ترتیب داده شده از مقادیر است؛ که در یک فایل ذخیره شده‌اند.

به عنوان مثال، ممکن است واژه‌ای مانند QWERTY را در لغت‌نامه‌های معمولی پیدا نکنید؛ اما به‌طور قطع در فهرست واژه‌هایی که فرد حمله‌کننده در اختیار دارد پیدا می‌شود.
نمونه

یکی از فرم‌های این حمله استفاده از اسپم ایمیل است که در آن اسپمر هزاران یا میلیون‌ها ایمیل به آدرس‌هایی می‌فرستد که با استفاده از ترکیب حروف اضافه شده به نام دامنه شناخته شده، و به‌طور تصافی تولید شده‌اند تا در نهایت از میان آن‌ها آدرسی واقعی بدست آید.

به عنوان مثال فرد حمله‌کننده تمامی ترکیبات ممکن از چند حرف را کنار هم می‌گذارد مانند ACB, ABC1، CBA و … و بعد آن را همراه @ به نام دامنهٔ شناخته شده‌ای اضافه می‌کند و با ارسال اسپم به آن‌ها سعی در پیدا کردن آدرس ایمیل واقعی دارد.
وب‌سایت‌هایی وجود دارند که این نوع از حملات را پی‌گیری می‌کنند.
دیوید روزنال

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  David Sebastian Klement Rozehnal
زادروز:  ۵ ژوئیهٔ ۱۹۸۰ ‏(۴۴ سال)
زادگاه:  Šternberk, چکسلواکی
قد:  ۱٫۹۱ متر (۶ فوت ۳ اینچ)
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  لیل
شمارهٔ پیراهن:  ۲۲
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۹–۲۰۰۳ |  سیگما اولوموتس |  ۷۲ |  (۲) |
| ۲۰۰۳–۲۰۰۵ |  کلوب بروژ |  ۵۰ |  (۱) |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۷ |  پاری سن ژرمن |  ۷۵ |  (۱) |
| ۲۰۰۷–۲۰۰۸ |  نیوکاسل یونایتد |  ۲۱ |  (۰) |
| ۲۰۰۸ |  ← لاتزیو (قرضی) |  ۱۰ |  (۰) |
| ۲۰۰۸–۲۰۰۹ |  لاتزیو |  ۲۸ |  (۰) |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۱ |  هامبورگ |  ۲۳ |  (۱) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۱ |  ← لیل (قرضی) |  ۱۳ |  (۱) |
| ۲۰۱۱– |  لیل |  ۴۱ |  (۱) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۰۱–۲۰۰۲ |  تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال جمهوری چک |  ۸ |  (۱) |
| ۲۰۰۴–۲۰۰۹ |  تیم ملی فوتبال جمهوری چک |  ۶۰ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲ مارس ۲۰۱۴.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۸ نوامبر ۲۰۰۹:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲ مارس ۲۰۱۴.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۸ نوامبر ۲۰۰۹
دیوید روزنال (انگلیسی: David Rozehnal؛ زادهٔ ۵ ژوئیهٔ ۱۹۸۰) یک بازیکن فوتبال اهل جمهوری چک است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری چک بازی کرده‌است.
رائول انتره‌ریوس

رائول انتره‌ریوس (اسپانیایی: Raúl Entrerríos‎؛ زادهٔ ۱۲ فوریهٔ ۱۹۸۱) بازیکن هندبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه هندبال بارسلونا اشاره کرد.
رابرت رید

| رابرت رید | رابرت رید |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹ اکتبر ۱۹۳۲
درگذشت: ۱۲ مهٔ ۱۹۹۲ (۵۹ سال)
ملیت: ایالات متحده آمریکا
سال‌های فعالیت: ۱۹۵۷–۱۹۹۲
رابرت رید (انگلیسی: Robert Reed؛ ۱۹ اکتبر ۱۹۳۲ – ۱۲ مهٔ ۱۹۹۲) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۷ تا ۱۹۹۲ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم پسری در حباب پلاستیکی اشاره کرد.