مراسم المپیک
افتتاحیه > رژه ملل

بخش سنتی مراسم افتتاحیه با «رژه ملل» آغاز می‌شود که طی آن اکثر ورزشکاران شرکت کننده، کاروان به کاروان به سمت استادیوم راهپیمایی می‌کنند. شرکت ورزشکاران در مراسم افتتاحیه اجباری نیست. برخی از رویدادهای بازی‌ها ممکن است در زمانی برگزار شوند که ورزشکاران نتوانند در رژه ملل شرکت کنند. هر هیئت توسط تابلویی با نام کشور یا تیم خود و توسط پرچمدار خود - که معمولاً یک ورزشکار برجسته هیئت است - هدایت می‌شود. اگرچه هم زنان و هم مردان را می‌توان به چنین افتخاری منصوب کرد، اما زنان از سال ۱۹۵۲ به بعد به‌طور مداوم به عنوان پرچمدار ظاهر شده‌اند و - علیرغم اینکه در طول سال‌ها بر پرچمداران زن افزوده شد - در همهٔ ادوار از همتایان مرد خود (چه در تعداد کل و چه در تعداد نسبی) بیشتر بوده‌اند. (آمار تا توکیو 2020.) به عنوان یک اقدام برابری جنسیتی، از سال ۲۰۲۰، IOC به تیم‌ها این امکان را داده است که دو پرچمدار زن و مرد داشته باشند.
این رژه برای اولین بار در سال ۱۹۰۸ برگزار شد. از زمان بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۸ به این سو، یونان به‌طور سنتی اولین کشوری است که وارد می‌شود و به افتخار نقش خود در بازی‌های المپیک باستان، رژه را رهبری می‌کند، در حالی که کشور میزبان آخرین حضور را خواهد داشت. مراسم افتتاحیه سال ۲۰۰۴ به دلیل میزبانی بازی‌ها در یونان، این تمرین را تسهیل کرد. پرچمدار آن پیروس دیماس به تنهایی رژه را رهبری کرد و سپس سنت لوسیا وارد شد، در حالی که بقیه تیم یونانی در انتهای رژه وارد داشتند. با شروع بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰، تیم المپیک پناهجویان پس از یونان در رتبه دوم قرار می‌گیرد، در حالی که کشورهای میزبان دو المپیک بعدی به ترتیب نزولی به عنوان دو تیم نهایی قبل از کشور میزبان وارد می‌شوند. برای مثال در دورهٔ مذکور، به ترتیب سه کشور نهایی به عنوان میزبان بازی‌های ۲۰۲۸، ۲۰۲۴ و ۲۰۲۰ بودند.
هیئت‌های باقیمانده بعد از یونان و قبل از کشور میزبان، بر اساس نام خود در زبان رسمی کشور میزبان، به ترتیب الفبایی وارد می‌شوند. به عنوان مثال، در سه المپیکی که به میزبانی کانادا از زبان انگلیسی یا فرانسوی استفاده شده است (چون هر دو به عنوان زبان رسمی کانادا در نظر گرفته می‌شوند): در المپیک تابستانی ۱۹۷۶ در مونترال برگزار شد، کمیته‌های المپیک ملی با احترام به پروتکل زبان فرانسوی وارد شدند، زیرا فرانسوی زبان اول این شهر است. این مسئله در المپیک‌های زمستانی ۱۹۸۸ و ۲۰۱۰ برعکس شد، زیرا در کلگاری و ونکوور زبان انگلیسی برای اکثر شهروندان بومی است. در سالهای ۱۹۸۰ در اتحاد جماهیر شوروی، ۱۹۸۴ در یوگسلاوی و ۲۰۱۴ در روسیه از خط سیریل استفاده شد. در بازی‌های تابستانی ۲۰۰۴ در یونان نیز از خط یونانی مدرن استفاده کردند.
کشورهای میزبان که زبان رسمی آنها از خط لاتین استفاده نمی‌کند - به ویژه برای بازی‌هایی که در آسیا برگزار می‌شود - از روش‌های مختلف ترکیب بندی برای رژه ملل استفاده کرده‌اند. بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۸ و المپیک زمستانی ۲۰۱۸ بر اساس خط سنتی هانگول کره‌ای مرتب شدند، در حالی که بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ و المپیک زمستانی ۲۰۲۲ که در پکن برگزار شد، بر اساس تعداد ضربه‌هایی که برای نوشتن نام آنها با استفاده از حروف چینی ساده شده به کار می‌رود استفاده شد. در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ هم از دستور گوجوون کانای ژاپنی استفاده کردند.
استثناهایی برای این عمل وجود داشته است. در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۴، المپیک زمستانی ۱۹۷۲ و المپیک زمستانی ۱۹۹۸، برگزارکنندگان ژاپنی تصمیم گرفتند از دستور پروتکل زبان انگلیسی استفاده کنند، زیرا در صورت استفاده از ژاپنی، به دلیل دستور زبان ژاپنی برخی از قوانین پروتکل IOC شکسته می‌شد. مسائل ملی و داخلی در اسپانیا نیز موجب شد در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۲ در بارسلونا نیز استثناهایی قائل شوند، به دلیل جنبش استقلال کاتالونیا، و نگرانی در مورد برتری قائل شدن برای زبان اسپانیایی نسبت به کاتالانی، همه اعلامیه‌های رسمی در طول بازی‌های ۱۹۹۲ به زبان‌های فرانسوی، اسپانیایی، کاتالانی و انگلیسی (با ترتیب سه زبان آخر) انجام شد، و رژه ملل بر اساس نام فرانسوی‌شان انجام پذیرفت.
کمیته سازماندهی بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ پاریس برنامه‌های خود را برای رژه ملل به عنوان رژه قایق در رود سن (با ارائه‌های فرهنگی در طول مسیر) به عنوان بخشی از اهداف خود برای عمومی شدن مراسم افتتاحیه اعلام کرد و این مراسم بدون فروش بلیط و با حضار رایگان، در قالب قایق برگزار گردید.