بی‌واژه
نقدها و بررسی

| بررسی انتقادی> منبع | بررسی انتقادی> رتبه‌بندی |
| --- | --- |
موسیقی ما: 
بییپ‌تونز: 
تویجان نیازی: 
صدرالدین حسین‌خانی: بهترین آلبوم سال ۹۰
پس از انتشار آلبوم بی‌واژه، نقدها و بررسی‌های فراوانی در مورد آلبوم در روزنامه‌ها، مجلات، وبگاه‌های اینترنتی و دیگر رسانه‌ها انجام گرفت که بعضاً مثبت و منفی بودند.
وبگاه موسیقی ما بعد انتشار آلبوم بی‌واژه، نقدی تحت عنوان «یادداشتی بر یک صعود و سقوط» به نویسندگی الف. خوزستانی را منتشر نمود که در آن گفته‌بود؛ که به خاطر سکوت چندسالهٔ اصفهانی، توقع اثری «با شاخص‌های بالای موسیقایی و کلامی» را دارد. در ادامه به «دقت‌نظر اصفهانی در تدارکات آلبوم» اشاره کرده‌است و در قسمتی دیگر به این اشاره شده که؛ «جملات نامرتبط و بی‌الگویی، در آهنگسازی بسیاری از ترانه‌ها مشهود است» و اینکه به «تلفیق کلام و موسیقی» توجهی نشده‌است. نویسنده، اثر را دارای «چندگانگی سبک» معرفی می‌کند و علت آن را «هراس خواننده از عقب افتادن از سبک‌های مورد توجه نسل جوان و جوانان» دانسته‌است.
محمد اصفهانی نیز در مصاحبه‌ای در ۱۰ خرداد ۱۳۹۰ که با روزنامه شرق داشته‌است به این نقد الف. خوزستانی واکنش نشان داد و این نقد را، «نقدهای مغرضانه و بچه‌گانه» خواند و گفت: که «این دوران —دوران فروش آلبوم بی‌واژه— برایش، تداعی‌کنندهٔ دوران انتشار آلبوم نون و دلقک» است، چون اصفهانی می‌گوید: که آن زمان نیز به علت «استقبال بی‌سابقهٔ مردم» عدهٔ کمی به شدت عصبانی شده‌اند. او «وبگاه موسیقی ما» را یکی‌از «مصادیق صریح سخنانش» عنوان می‌کند و اینکه رضایت ندارد که این وبگاه، در مورد او و آلبومش بی‌واژه چیزی بنویسند.
البته این نیز گفتنی است که پس از نقد الف. خوزستانی و بازخورد محمد اصفهانی، وبگاه موسیقی ما نقدی دیگر با نگاهی مثبت‌تر از قبل، از آلبوم بی‌واژه با نویسندگی بهرنگ قدرتی منتشر نمود که در آن تک‌تک آهنگ‌های این آلبوم بررسی کرده‌بود و توضیح داد که آلبوم بی‌واژه زمانی وارد بازار شد که خیلی زودتر منتظر آن بودیم و اینکه هنوز اصفهانی حرف برای گفتن دارد و همین‌طور قرار است که در بی‌واژه به تعاریف جدیدی از محمد اصفهانی برسیم.
به جزء موسیقی ما، وبگاه‌هایی چون مجله ملودی نیز نقدهای در مورد بی‌واژه نوشت. در نقد وبگاه مجله موسیقی ملودی که به نویسندگی مکنونه صافی نوشته شده بود، آمده بود که فضای نوِ آلبوم بی‌واژه حتی سرسخترین منتقدان را نیز متعجب می‌نماید. مکنونه صافی در ادامه طرح جلد آلبوم را توصیف نمود و در مورد آن گفت که «ساده و پرمفهوم» است و تاحدی توانسته فضای آلبوم را به تصویر بکشد. در ادامه توضیح داد که نکته جالب این آلبوم این است که اصفهانی، آهنگسازی و تنظیم هر قطعه را بر عهده یک فرد گذاشته‌است و در آخر مکنونه صافی این‌گونه نتیجه می‌گیرد که آلبوم خوب توانسته در دل مخاطب جای گیرد.
برخی افراد صاحب نظر موسیقی نیز در مورد بی‌واژه نظراتی داده‌اند؛ به عنوان مثال صدرالدین حسین‌خانی، مدیر شرکت ایران‌گام آلبوم بی‌واژه را به عنوان بهترین آلبوم سال ۱۳۹۰ معرفی کرده‌است.
بهروز صفاریان، آهنگساز موسیقی پاپ ایرانی که در آلبوم فاصله با اصفهانی همکاری داشت، آلبوم بی‌واژه را این‌گونه ارزیابی می‌کند: که اگر بی‌واژه برای جوانان ساخته شده باشد، موفق نشده‌است. او توضیح می‌دهد که با وجود صدای خوب اصفهانی که می‌توانست بهتر برای جوان‌ها بخواند اما آلبوم نمی‌تواند مورد پسند جوانان باشد چونکه اشعار و ترانه‌ها چنان قوی نبودند و ملودی آن‌ها نیز تقریباً تقلیدی و تکراری بودند.
سید یوسف مناجاتی، تهیه‌کنندهٔ تلویزیونی در مورد آلبوم بی‌واژه می‌گوید: که ملودی‌ها و آهنگسازی‌های آلبوم تکراری بودند و جذابیتی نداشتند و اینکه اشعار و ترانه‌های این آلبوم در مقایسه با کارهای قبلی اصفهانی، فاصله گرفته و افت کرده‌است و دیگر اینکه صدای اصفهانی نیز، مثل کارهای قبلی او، بکر و محزون نبود.
تویجان نیازی، یکی از آهنگسازان ترک ایرانی‌تبارِ آلبوم بی‌واژه، نمرهٔ ۱۴ از ۲۰ را به بی‌واژه می‌دهد. او نقص بی‌واژه را در نبود نوازنده‌های مورد نیاز در ایران برای آهنگسازی این اثر می‌داند. او می‌گوید اصفهانی در سبک کاری خود تغییر ایجاد کرده‌است. در ادامه توضیح می‌دهد که کیفیت آلبوم از لحاظ شعر و ترانه نسبت به کارهای قبلی، کاهش پیدا کرده‌است. اما او در نهایت بی‌واژه را کاری جوان‌پسند می‌داند و فروش آلبوم را گواه بر این حرف خود می‌داند.