کیرا نایتلی
حرفه > شهرت جهانی (۲۰۰۳–۲۰۰۷)

نایتلی نقش الیزابت سوآن را در فیلم شمشیربه‌دستان و فانتزی دزدان دریایی کارائیب: نفرین مروارید سیاه (۲۰۰۳) به تصویر کشید. این فیلم که بر اساس جاذبه‌های پارک دیزنی ساخته شده، حول محور جک اسپارو و آهنگر ویل ترنر است که الیزابت سوآن را از یک مدال طلای نفرین‌شده از دزدان دریایی قرن هجدهم نجات می‌دهند. تهیه‌کنندگان جری بروکهایمر و گور وربینسکی نایتلی را به دلیل «کیفیت وصف‌ناپذیر [...] که یادآور ستاره‌های سینمای دوران شکوفایی هالیوود است» انتخاب کردند. نایتلی بدل‌کاری مورد نیاز را دست کم می‌گرفت و معتقد بود که او در درجه اول در کالسکه می‌نشست. او در طول فیلمبرداری به مدت دو روز حالت ورزشی درازکش را تمرین کرد و پیشنهاد یک بدلکار را برای پریدن از روی سکو برای صحنه رد کرد. علیرغم وجود نام ستاره‌هایی مانند جانی دپ و جفری راش و بودجه ۱۳۵ میلیون دلاری، انتظار می‌رفت دزدان دریایی در گیشه شکست بخورد. خود نایتلی به چشم‌اندازهای آن خوش‌بین نبود. این فیلم در رتبهٔ اول گیشه قرار گرفت و با فروش جهانی ۶۵۴ میلیون دلاری، به یکی از پرفروش‌ترین اکران‌های سال تبدیل شد. الویس میچل از نیویورک تایمز، گستاخی فیزیکی «سرسخت و مطمئن» نایتلی را با نیکول کیدمن مقایسه کرد، در حالی که کیت فیپس از ای. وی. کلاب او و بلوم را بازیگران خوش‌نمای فیلم معرفی کرد.
همچنین در سال ۲۰۰۳، نایتلی در کمدی رمانتیک در واقع عشق با مضمون کریسمس ساختهٔ ریچارد کرتیس و با حضور گروهی از بازیگران، که شامل بازیگر محبوب دوران کودکی او اما تامپسون بود، ظاهر شد. نایتلی نقش ژولیت را بازی می‌کند؛ زنی که مردی مخفیانه عاشق اوست. پیتر تراورز از رولینگ استون از هدر رفتن استعداد نایتلی در یک نقش «هیچ» انتقاد کرد، در حالی که مگان کانر از گاردین خاطرنشان کرد که این فیلم نایتلی را به یک نام پرآوازه تبدیل کرد. فیلم در واقع عشق به عنوان یک کلاسیک کریسمس مدرن شناخته شده‌است. نایتلی معتقد است که مسیر این فیلم «فوق‌العاده» است، با توجه به اینکه محبوبیت آن چند سال پس از اکران فیلم دوباره بر سر زبان افتاد. تنها اکران نایتلی در سال ۲۰۰۴، فیلم تاریخی آرتور شاه بود که در آن نقش گوئینویر، ملکه جنگجو و همسر شخصیت اصلی فیلم را ایفا کرد. این نقش مستلزم آموختن بوکس، تیراندازی با کمان و اسب سواری بود. منتقد ای.او. اسکات نایتلی را به خاطر اینکه «خود را در هر صحنه‌ای درگیر می‌کند» تحسین کرد. اگرچه این فیلم نقدهای نامطلوبی دریافت کرد، اما جایگاه نایتلی به عنوان یک بازیگر رشد کرد. او توسط خوانندگان مجله هلو به عنوان آینده‌دارترین ستاره نوجوان صنعت انتخاب شد، و در مقاله‌ای از مجله تایم عنوان شد که به نظر می‌رسید او به جای یک ستاره سینما، خود را به عنوان یک بازیگر جدی توسعه می‌دهد.
نایتلی در سال ۲۰۰۵ در سه فیلم ظاهر شد که اولین آن‌ها تریلر روان‌شناختی ژاکت با بازی آدرین برودی بود. کیم نیومن در مجلهٔ امپایر نوشت که این نقش با نقش‌هایی که قبلاً بازی کرده بود متفاوت است و افزود: «با خارج شدن از چرخه دورهمی و آمریکایی صحبت کردن، سعی می‌کند دامنه خود را گسترش دهد و می‌توان گفت که بازیگر خوبی است.» نایتلی در ادامه نقش شخصیت اصلی فیلم اکشن فرانسوی-آمریکایی دومینو از تونی اسکات که بر اساس زندگی دومینو هاروی ساخته شده بود را بازی کرد. اکران این فیلم در چندین نوبت به تعویق افتاد و در اکران نهایی در ماه نوامبر، نقدهای منفی منتقدان را دریافت کرد و در گیشه ضعیف عمل کرد.
موفق‌ترین اکران نایتلی در سال ۲۰۰۵ غرور و تعصب بود؛ این فیلم یک درام دورانی و ساخته‌شده بر اساس رمان غرور و تعصب از جین آستن است که او در آن نقش الیزابت بنت را بازی می‌کند. کارگردان فیلم جو رایت، نایتلی را به خاطر طبیعت پسرانه‌اش همراه با «ذهن سرزنده» و شوخ‌طبعی انتخاب کرد.  نایتلی، که از دوران جوانی این کتاب را تحسین می‌کرد، دربارهٔ شخصیت خود گفت: «زیبایی الیزابت این است که هر زنی که کتاب را می‌خواند، به نظر می‌رسد خود را با تمام عیوب و نقص‌هایش می‌شناسد.» پس از اکران، این فیلم حدود ۱۲۰ میلیون دلار فروش داشت که به با موفقیت تجاری همراه بود و نقدهای مثبت منتقدان را دریافت کرد. پیتر بردشاو از مجلهٔ گاردین، عملکرد او را «زیبایی، ظرافت، روحیه و شوخ‌طبعی؛ در درخشش و اعتماد به نفس فزاینده‌اش» توصیف و درک اللی از ورایتی «قدرت درخشان» او را یادآور آدری هپبورن در جوانی‌اش دانست. نایتلی در سن ۲۰ سالگی نامزد جایزهٔ بهترین بازیگر زن از گلدن گلوب و اسکار شد و سومین شخص جوان نامزدشده برای اسکار شد. موفقیت‌های متوالی نایتلی با بررسی بیشتر رسانه‌ها همراه شد و او بعداً گفت که در این دوره با سلامت روان خود دست و پنجه نرم کرده‌است. در سال ۲۰۰۶ از نایتلی برای پیوستن به آکادمی علوم و هنرهای سینما دعوت شد.
بعداً نایتلی نقش نقش الیزابت سوآن را در فیلم دوم و سوم دزدان دریایی کارائیب بازی کرد. دو دنباله در سال ۲۰۰۴ با نویسندگان تد الیوت و تری روسیو در حال توسعه یک قوس داستانی بودند که هر دو فیلم را در بر می‌گرفت. در خلاصه داستان این فیلم آمده‌است که سوآن باک به دنبال ماجراجویی و تبدیل شدن به یک دزد دریایی و جنگجوی خشن می‌شود تا با مهارت‌های اسپارو و معشوقه‌اش ترنر مطابقت داشته باشد. قسمت‌های بعدی به نایتلی این امکان را داد که در شمشیرزنی آموزش ببیند. او از زمان اولین فیلم به دنبال انجام شمشیرزنی بود. فیلمبرداری پروژه‌ها در سال ۲۰۰۵ به طول انجامید. دزدان دریایی کارائیب: صندوقچه مرد مرده (۲۰۰۶) با فروش ۱٫۰۶۶ میلیارد دلاری، به بزرگ‌ترین موفقیت تجاری در مسیر شغلی نایتلی تبدیل شد. سومین قسمت از این مجموعه، دزدان دریایی کارائیب: پایان جهان در ۲۰۰۷ منتشر شد. منتقد ای. او اسکات عملکرد نایتلی را «بی‌پروایی رمانتیک که تا پایان ظاهر می‌شود» را توصیف کرد. فیلم سوم نیز بیش از ۹۶۰ میلیون دلار فروش داشت اما با نقدهای ضد و نقیض منتقدان همراه بود.
ارتباط مستمر نایتلی با فیلم‌هایی در ژانر درام‌های دورانی نتایج متفاوتی به همراه داشت؛ همان‌طور که در دو فیلم سال ۲۰۰۷، یعنی ابریشم ساختهٔ فرانسوا جرارد، و تاوان ساختهٔ جو رایت، او اقتباس‌های رمان‌های الساندرو باریکو و ایان مک‌یوون را به تصویر کشید. پروژه اول در گیشه شکست خورد، ولی دومی با موفقیت تجاری و انتقادی همراه بود. نایتلی در تاوان نقش سیسیلیا تالیس، بزرگ‌ترین خواهر تالیس را بازی می‌کند که با معشوقه‌اش، با بازی جیمز مک‌آووی، درگیر عاشقانه‌ای در طول دوران جنگ است. او گفت که حرکت در فیلم کوچکتر و صمیمی‌تر در مقایسه با فرنچایز دزدان دریایی کارائیب یک تطبیق‌پذیری بود. نایتلی در آماده‌سازی برای این فیلم، رمان و همچنین «طبیعت‌گرایی» اجرا را که در فیلم‌های دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ دیده می‌شود، مانند جایی که خدمت می‌کنیم (۱۹۴۲) و برخورد کوتاه (۱۹۴۵) را مورد مطالعه قرار داد. او ماهیت چندلایه و «جذاب» رفتار شخصیت خود را تحسین می‌کرد. نقش‌آفرینی او برایش نامزدی دریافت جوایز بفتا و گلدن گلوب در رشتهٔ بهترین بازیگر زن را به همراه داشت. منتقد ریچارد روپر که فکر می‌کرد دو بازیگر اصلی در نقش‌های مربوطه‌شان «بسیار عالی» هستند، از شکست آن‌ها در دریافت نامزدی جایزه اسکار متحیر بود. لباس سبزی که نایتلی در صحنه اوج فیلم پوشیده بود، توجه مطبوعات را به خود جلب کرد و به عنوان یکی از بهترین لباس‌های تاریخ سینما دانسته شده‌است.