stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پنزر ۱
مدل‌ها > مدل ب

به جهت توان بسیار پایین در حرکت خارج از جاده و همچنین گرم شدن بیش از حد موتور خنک‌شونده با هوای کروپ در هنگام سرعت ممتد بالا در خارج از جاده، تصمیم به استفاده از موتور بزرگ‌تر و قدرتمندتر شش سیلندر خنک‌شونده با مایعات ان‌ال ۳۸ تی‌اِر مایباخ و سامانه تعلیق بهبودیافته گرفته شد. برای باز شدن جا برای این موتور بزرگ‌تر، محفظه موتور به سمت عقب کشیده‌تر شد. از این رو نمونه جدید موسوم به مدل ب دارای شاسی طولانی‌تر، یک چرخ جاده و یک چرخ در بالای شنی بیشتر بود. هرزگرد بالاتر کشیده شد تا دیگر به عنوان چرخ جاده استفاده نشود. سقف پشت بدنه با سایه‌بان‌های هواکش به گونه‌ای مناسب تهویه موتور جدید و رادیاتور آن، باز طراحی شد. پس از این تغییر تمامی تانک‌های آلمانی از انواع مختلف موتورهای مایباخ خنک‌شونده با مایعات استفاده نمودند.
مدل‌ها > مدل خودروی فرماندهی (Sd.Kfz. 265)

چند خودروی فرماندهی با تغییراتی در مدل آ جهت فراهم آوردن فضا برای یک دستگاه فرستنده و یک بیسیم‌چی، تولید شدند. مدل تولیدی خودروی فرماندهی بر پایه شاسی طولانی‌تر مدل ب بود. در این مدل اندازه سازه فوقانی با افزایش ارتفاع اطراف آن بیشتر شد. دستگاه‌های فرستنده و گیرنده درون این سازه فوقانی قرار داشت. تسلیحات شامل یک مسلسل در سقف سازه فوقانی می‌شد. این مسلسل بعداً با یک کلاهک ثابت با دید تمام‌جهت جایگزین گشت. بعد از نبرد لهستان زره ۱۵ میلی‌متری به جلوی بدنه، سازه فوقانی و کلاهک افزوده شد.
مدل‌ها > مدل سی

ماه سپتامبر سال ۱۹۳۹ تصمیم بر توسعه طرح به عنوان یک خودروی رزمی سبک شد که می‌توانست نقش شناسایی را اجرا و از عملیات هوابرد پشتیبانی کند. این کار مشترکاً توسط کراوس‌مافای و دایملر-بنتس صورت گرفت و نتیجه آن مدل سی بود. این مدل یک توپ خودکار ۲ سانتی‌متری و یک مسلسل هم‌محور به عنوان تسلیحات و سامانه تعلیق با پنج چرخ هم‌پوشان داشت و توان خود را از یک موتور ۱۵۰ اسب بخار مایباخ می‌گرفت. مدل سی هیچگاه از مرحله پیش‌نمونه فرا تر نرفت.
مدل‌ها > مدل دی

بین ماه‌های ژوئیه و دسامبر سال ۱۹۴۲ مجموعاً ۴۰ دستگاه از مدل دی تولید و به‌کارگرفته شد.
مدل‌ها > مدل اف

تولید پنزر ۱ در سال ۱۹۳۷ به پایان رسید. ماه دسامبر سال ۱۹۳۹ در یک باز طراحی عجیب سفارش تولید ۳۰ دستگاه پنزر ۱ با زره سنگین ارائه گشت. هدف از آن استفاده در پشتیبانی از پیاده‌نظام بود. کار توسعه این مدل نیز توسط کراوس‌مافای و دایملر-بنتس انجام شد که برای آن از شاسی و موتور مشابه مدل سی استفاده کردند. تسلیحات شامل دو مسلسل ام‌گه ۳۸ در کنار هم می‌شد. این مدل تحت عنوان پنزر ۱اف زره پیشین ۸۰ میلی‌متری و سیستم تعلیقی کاملاً بازطراحی‌شده جهت تحمل وزن ۲۱ تنی داشت. حداکثر سرعت به ۲۴ کیلومتر بر ساعت می‌رسید که برای نقش پشتیبانی از پیاده‌نظام کاملاً کافی بود. این مدل از ماه ژوئن سال ۱۹۴۰ وارد خدمت شد.
مدل‌ها > مدل‌های دیگر

بعدها برخی تولیدات به توپ‌های خودکششی ۴۷ و ۱۵۰ میلی‌متر تبدیل شدند که تا حدودی به موفقیت دست یافتند. تا سال ۱۹۴۳ بیشتر تانک‌های باقیمانده با جوش زدن یک جعبه فولادی به جای برجک به حمل‌کننده مهمات بدل گشتند. از تعدادی از شاسی‌های مدل ب در یگان‌های بازیابی و تعمیر به عنوان کِشَنده استفاده شد. یک پیش‌نمونه نیز از گونه‌ای با عنوان لادونس‌لِگِر ۱ با دو بازوی تلسکوپی نصب‌شده بر روی سازه روی موتور مدل ب، برای کار گذاشتن ماده انفجاری اواخر سال ۱۹۴۰ پدید آمد که می‌توانست با باز شدن بازوها ماده منفجره ۷۵ کیلوگرمی را روی سقف پناهگاه‌ها یا استحکامات مشابه دیگر بگذارد. به هر صورت این ایده چندان پیگری نشد.
تولیدات

تولید این تانک‌ها تنها در شرکت‌های بزرگ صورت گرفت چون خط تولید شرکت‌های کوچک قادر به انطباق خود با تغییرات مکرر نیازها نبودند. پنزر ۱آ نخستین تانک آلمانی بود که وارد خط تولید انبوه شد. سفارش اولیه ۱۳۵ دستگاه از کروپ، به سرعت با سفارش‌هایی برای ۴۵۰ دستگاه دیگر در ماه ژانویه سال ۱۹۳۴ گسترش یافت. نخستین دستگاه کامل پنزر ۱آ ماه سپتامبر سال ۱۹۳۴ تکمیل شد. تا ماه ژوئیه سال ۱۹۳۵ فرماندهی نیروهای موتوریزه ۴۷۵ دستگاه دریافت کرد.
| سال | بدنه | اتاقک | برجک |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۳۳ | ۳۱ | - | - |
| ۱۹۳۴ | ۳۳۷ | ۵۴ | ۵۴ |
| ۱۹۳۵ | ۸۱۱ | ۸۵۱ | ۸۵۱ |
| ۱۹۳۶ | ۵۷۴ | ۵۶۵ | ۵۵۷ |
| ۱۹۳۷ | ۱۱۴ | ۲۵۵ | ۳۱ |
| ۱۹۳۸ | - | ۲۲ | - |
| مجموع | ۱۸۶۷ | ۱۷۴۷ | ۱۴۹۳ |
| مدل | دوره | تعداد |
| --- | --- | --- |
| آ (بدون سازه فوقانی) | فوریه تا آوریل ۱۹۳۴ | ۱۵ |
| آ | ژوئیه ۱۹۳۴ تا ژوئن ۱۹۳۶ | ۸۱۸ |
| ب | اوت ۱۹۳۵ تا ژوئن ۱۹۳۷ | ۶۷۵ |
| ب (بدون سازه فوقانی) | ۱۹۳۶ تا نوامبر ۱۹۳۸ | ۱۶۴ |
| خودروی فرماندهی | ۱۹۳۵ تا ۱۹۳۷ | ۶ (شاسی مدل آ)۱۸۴ (شاسی مدل ب) |
| سی | ژوئیه تا دسامبر ۱۹۴۲ | ۴۰ |
| اف | آوریل تا دسامبر ۱۹۴۲ | ۳۰ |
| مجموع | مجموع | ۱۹۳۲(۱۷۹ بدون سازه فوقانی) |
تاریخچه عملیاتی

بهار سال ۱۹۳۴ تانک‌های بدون برجک آموزشی در اختیار نخستین دو هنگ زرهی فرماندهی نیروهای موتوریزه در تسوسن و اوردروف قرار گرفت تا نیروها تجربه‌ای از به‌کارگیری خودروهای زره‌پوش تمام‌شنی به دست آورند. پنزر ۱ برای نخستین بار در کنگره حزب رایش در نورنبرگ در سال ۱۹۳۵ به نمایش عموم گذاشته شد. مدل ب از سال ۱۹۳۵ تا سال ۱۹۴۰ در تمامی یگان‌های زرهی به‌کارگرفته شد. از تانک‌های این مدل به عنوان خودروی زرهی فرماندهان گروهان‌ها و گردان‌ها در یگان‌های ضد تانک استفاده می‌گردید. خودروهای فرماندهی بر پایه تانک پنزر ۱ به قرارگاه گروهان‌ها، گردان‌ها، هنگ‌ها و تیپ‌های زرهی، گردان‌های مخابرات و آتشبارهای دیدبانی هنگ‌های توپخانه لشکرهای زرهی داده می‌شد. تانک‌های بدون سازه فوقانی و برجک تولید شده تا سال ۱۹۴۱ به دسته‌های تعمیر و نگهداری گروهان‌های زرهی تعلق گرفتند.
آلمان ۳۲ دستگاه از تانک پنزر ۱آ و یک خودروی فرماندهی را ماه اکتبر سال ۱۹۳۶ جهت مشارکت در جنگ داخلی اسپانیا به این کشور اعزام کرد. در مجموع ۷۵ دستگاه پنزر ۱ آ و ب و چهار خودروی فرماندهی به اسپانیا ارسال گشتند. این تانک‌ها در میدان‌های نبرد کاربرد اندکی داشتند و تنها از فاصله نزدیک می‌توانستند با تانک‌های دشمن درگیر شوند. به هر صورت تجربه کاربرد میدانی پنزر ۱ در اسپانیا در شکل‌گیری قوای زرهی ورماخت و نحوه عملیات‌های آتی آن نقش مفیدی داشت.
با توجه به این که یگان‌های زرهی جدید با نیروهای یگان‌های پیشین شکل می‌گرفتند و این نیروها تانک‌های خود را به عنوان وسیله آموزشی با خود می‌بردند، تا پیش از آغاز جنگ جهانی دوم تانک‌های پنزر ۱ بین تمامی یگان‌های زرهی آلمان پخش شدند. پنزر ۱ با زره نازک و خلاصه شدن تسلیحات آن به دو مسلسل هنگام آغاز جنگ جهانی دوم در ماه سپتامبر سال ۱۹۳۹ منسوخ به حساب می‌آمد اما با توجه به نبود جایگزین برای یک سال دیگر در خط مقدم مورد استفاده قرار گرفت. از این تانک‌ها در سال‌های ۱۹۳۹ و ۱۹۴۰، نبرد لهستان، نبرد فرانسه و تهاجم به دانمارک و نروژ به شکل گسترده استفاده شد. در جریان کارزار لهستان پنزر ۱ تانک اصلی زرادخانه نیروی زمینی آلمان بود و قریب به ۴۰ درصد از تانک‌های موجود در آن را تشکیل می‌داد. با وجود تحت شعاع قرار گرفتن نام آن توسط تانک‌های قدرتمندتر و جدیدتری همچون پنزر ۴، پنزر ۱ نقش مهمی در پیروزی‌های اولیه آلمان در جنگ ایفا نمود.
تانک‌های پنزر ۱آ از اواخر سال ۱۹۴۰ تا سال ۱۹۴۱ از یگان‌های مناطق رزمی اصلی عقب کشیده شدند. آخرین خدمت رزمی این تانک در سال ۱۹۴۱ در فنلاند و شمال آفریقا انجام گرفت. مدل ب از جمله خودروهای فرماندهی از نیمه دوم سال ۱۹۴۰ تا اوایل سال ۱۹۴۱ از خدمت خارج شد. خودروهای فرماندهی تا اواخر سال ۱۹۴۲ تنها در قرارگاه‌های بالایی باقی ماندند. تانک‌های بدون سازه فوقانی کوچک‌تر از آن بودند که دیگر در یگان‌های تعمیرات به عنوان خودروی بازیابی استفاده شوند. از سال ۱۹۴۰ از این نوع زره‌پوش‌ها غالباً به عنوان خودروی آموزشی بهره برده می‌شد. هنگام آغاز عملیات بارباروسا، تهاجم آلمان به شوروی، تنها ۷۶ دستگاه تانک پنزر ۱ب در هنگ‌های زرهی باقی مانده بود.
کاربران

آلمان
اسپانیا - تا سال ۱۹۵۴
مشخصات فنی

| مدل | مدل | مدل | مدل | آ | ب | خودروی فرماندهی | سی | اف |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| خدمه (نفر) | خدمه (نفر) | خدمه (نفر) | خدمه (نفر) | ۲ | ۲ | ۳ | ۲ | ۲ |
| وزن (تن) | وزن (تن) | وزن (تن) | وزن (تن) | ۵٫۴ | ۵٫۸ | ۵٫۹ | ۸ | ۲۱ |
| طول (سانتی‌متر) | طول (سانتی‌متر) | طول (سانتی‌متر) | طول (سانتی‌متر) | ۴۰۲ | ۴۴۲ | ۴۴۲ | ۴۱۹ | ۴۳۸ |
| عرض (سانتی‌متر) | عرض (سانتی‌متر) | عرض (سانتی‌متر) | عرض (سانتی‌متر) | ۲۰۶ | ۲۰۶ | ۲۰۶ | ۱۹۲ | ۲۶۴ |
| ارتفاع (سانتی‌متر) | ارتفاع (سانتی‌متر) | ارتفاع (سانتی‌متر) | ارتفاع (سانتی‌متر) | ۱۷۲ | ۱۷۲ | ۱۹۹ | ۱۹۴ | ۲۰۵ |
| حداکثر سرعت (کیلومتر بر ساعت) | حداکثر سرعت (کیلومتر بر ساعت) | حداکثر سرعت (کیلومتر بر ساعت) | حداکثر سرعت (کیلومتر بر ساعت) | ۳۷ | ۴۰ | ۴۰ | ۷۹ | ۲۵ |
| حداکثر عمق گذر از آب (سانتی‌متر) | حداکثر عمق گذر از آب (سانتی‌متر) | حداکثر عمق گذر از آب (سانتی‌متر) | حداکثر عمق گذر از آب (سانتی‌متر) | ۷۰ | ۷۰ |  |  |  |
| تسلیحات | تسلیحات | تسلیحات | تسلیحات | ۲ × مسلسل ام‌گه ۱۳ | ۲ × مسلسل ام‌گه ۱۳ | یک مسلسل ام‌گه ۳۴ یا ام‌گه ۱۳ | ۱ × توپ نیمه‌خودکار EW141۱ × مسلسل ام‌گه ۳۴ | ۲ × مسلسل ام‌گه ۳۴ |
| مهمات (فشنگ) | مهمات (فشنگ) | مهمات (فشنگ) | مهمات (فشنگ) | ۲۲۵۰ | ۲۲۵۰ | ۹۰۰ |  |  |
| زاویه پایین و بالا شدن تسلیحات (درجه) | زاویه پایین و بالا شدن تسلیحات (درجه) | زاویه پایین و بالا شدن تسلیحات (درجه) | زاویه پایین و بالا شدن تسلیحات (درجه) | ۱۸+/۱۲- | ۱۸+/۱۲- | بدون برجک | ۲۰+/۱۰- | ۲۰+/۱۰- |
| برد (کیلومتر) | برد (کیلومتر) | برد (کیلومتر) | برد (کیلومتر) | ۱۴۵ | ۱۷۰ | ۱۷۰ | ۳۰۰ | ۱۵۰ |
| نیرومحرکه | نیرومحرکه | نیرومحرکه | نیرومحرکه | کروپ ام۳۰۵ | Maybach NL38TR | Maybach NL38TR | Maybach HL45P | Maybach HL45P |
| زره | برجک (درجه/میلی‌متر) | برجک (درجه/میلی‌متر) | جلو | ۱۳/۱۰° | ۱۳/۱۰° | بدون برجک | ۳۰/۱۳° | ۸۰/۰° |
| زره | اطراف | ۱۳/۲۲° | ۱۳/۲۲° | ۲۰/۲۴° | ۵۰/۱۰° | بدون برجک |  |  |
| زره | پشت | ۱۳/۲۲° | ۱۳/۲۲° | ۲۰/۶٫۵° | ۵۰/۱۰° | بدون برجک |  |  |
| زره | سقف | ۸/۸۲° | ۸/۸۲° | ۱۰/۸۰° | ۲۵/۹۰° | بدون برجک |  |  |
| زره | بدنه(درجه/میلی‌متر) | سازه فوقانی | جلو | ۱۳/۲۲° | ۱۳/۲۳° | ۳۰/۱۳° | ۸۰/۱۰° |  |
| زره | بدنه(درجه/میلی‌متر) | سازه فوقانی | اطراف | ۱۳/۲۲° | ۱۳/۲۳° | ۳۰/۱۰° | ۵۰/۰° |  |
| زره | بدنه(درجه/میلی‌متر) | سازه فوقانی | پشت | ۱۳/۱۷° | ۱۳/۰° | ۱۳/۲۰° | ۲۰/۱۵° | ۵۰/۱۰° |
| زره | بدنه(درجه/میلی‌متر) | سازه فوقانی | سقف | ۶/۸۲° | ۶/۸۳° | ۶/۹۰° | ۱۰/۸۲٫۵° | ۲۵/۹۰° |
| زره | بدنه(درجه/میلی‌متر) | بدنه اصلی | جلو | ۱۳/۲۷° | ۱۳/۲۷° | ۱۳/۲۵° | ۳۰/۲۰° | ۸۰/۲۰° |
| زره | بدنه(درجه/میلی‌متر) | بدنه اصلی | اطراف | ۱۳/۰° | ۱۳/۰° | ۱۳/۰° | ۲۰/۰° | ۵۰/۰° |
| زره | بدنه(درجه/میلی‌متر) | بدنه اصلی | پشت | ۱۳/۱۹° | ۱۳/۱۵° | ۱۳/۲۰° | ۲۰/۳۰° | ۵۰/۱۴° |
| زره | بدنه(درجه/میلی‌متر) | بدنه اصلی | کف | ۶/۹۰° | ۶/۹۰° | ۶/۹۰° | ۱۰/۹۰° | ۲۵/۹۰° |
| زره | ابتدای لوله (میلی‌متر) | ابتدای لوله (میلی‌متر) | ابتدای لوله (میلی‌متر) | ۱۳ | ۱۳ | بدون برجک | ۳۰ | ۸۰ |
| دوره تولید | دوره تولید | دوره تولید | دوره تولید | ۱۹۳۶-۱۹۳۴ |  |  |  |  |
| تولیدکننده | تولیدکننده | تولیدکننده | تولیدکننده | هنشل، کروپ، ام‌آان و دایملر | هنشل، کروپ، ام‌آان و دایملر | هنشل، کروپ، ام‌آان و دایملر | هنشل، کروپ، ام‌آان و دایملر | هنشل، کروپ، ام‌آان و دایملر |
طرح مدل آ
پنزر ۱ مدل سی
پنزر ۱ مدل اف
پنزر ۱ در نبرد لهستان، ۳ سپتامبر ۱۹۳۹
مکلمور

| مکلمور | مکلمور |
| --- | --- |
مکلمور در حال اجرا در تورنتو نوامبر ۲۰۱۲: مکلمور در حال اجرا در تورنتو نوامبر ۲۰۱۲
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام هنگام تولد: بن هگرتی
زاده: ۱۹ ژوئن ۱۹۸۳ ‏(۴۱ سال) سیاتل، واشینگتن، آمریکا
ژانر: هیپ‌هاپ
پیشه(ها): رپر، خواننده، ترانه‌سرا
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۹–اکنون
ناشر(ان): مکلمور
وبگاه: macklemore.com
بن هگرتی (انگلیسی: Ben Haggerty؛ متولد ۱۹ ژوئن ۱۹۸۳)شناخته شده با نام حرفه‌ای مَکْلِمور (به انگلیسی: Macklemore) یا قبلتر پروفسور مکلمور رپر، و موسیقی‌دان آمریکایی است.
ترانه بازارچه خیریه وی در یوتیوب بیش از ۷۸۸ میلیون بار دیده شده است و همچنین در بیلبورد آمریکا به رتبه یک دست یافته است.
او که اهل سیاتل است فعالیت خود را در سال ۲۰۰۰ به عنوان یک هنرمند مستقل آغاز کرد و چشمانت را باز کن (۲۰۰۰), زبان جهان من (۲۰۰۵), و میکستیپ برنامه‌ریزی نشده (۲۰۰۹) را منتشر کرد. او در همکاری با رایان لوئیس به عنوان تهیه‌کننده به عنوان زوج مکلمور و رایان لوئیس (۲۰۰۹–۲۰۱۶) به موفقیت بین‌المللی رسید.
تک ترانه "مغازه سمساری (ترانه)" مکلمور و لوئیس (با حضور ونز) در سال ۲۰۱۳ به جایگاه اول بیلبورد هات ۱۰۰ رسید. این تک ترانه از سوی بیلبورد نخستین ترانه از سال ۱۹۹۴ خوانده شد که بدون حمایت یک لیبل اصلی موسیقی به فهرست ۱۰۰ ترانه پرمخاطب رسیده؛ به هر روی مکلمور در یک قرارداد نامعمول درصدی از درآمد نامی آن را برای تبلیغ تک ترانه‌هایش به واحد تبلیغات وارنر رکوردز می‌پردازد. تک ترانه دوم آنها، "نمی‌تواند ما را نگه دارد", نیز به اوج جایگاه اول هات ۱۰۰ رسید، که مکلمور و لوئیس را به نخستین زوج تاریخ این فهرست رسید که هر دو تک ترانه اولشان به این جایگاه برتر رسیده است. نخستین آلبوم استودیویی آنان، سرقت، در ۹ اکتبر ۲۰۱۲ منتشر شد و به جایگاه دوم بیلبورد ۲۰۰ رسید. این زوج در پنجاه و ششمین مراسم جایزه گرمی، چهار جایزه گرمی از جمله جایزه گرمی بهترین هنرمند جدید،  بهترین آلبوم رپ (سرقت), بهترین ترانه رپ و بهترین اجرای رپ ("مغازه سمسازی") را بردند. این بی نظمی یاغیانه ای که درست کرده‌ام، دومین آلبوم این زوج در ۲۶ فوریه ۲۰۱۶ منتشر شد.
از ترانه‌های دیگر آنها عشق یکسان است.
مکلمور به فعالیت خود در موسیقی ادامه داد و در سال 2017 آلبوم دیگری به نام This Unruly Mess I've Made به همراهی رایان لوئیس منتشر نمود.
وی در سال 2017 آلبوم Gemini را به صورت انفرادی منتشر کرد.
ترانزیستور اثر میدان

ترانزیستور
ترانزیستور اثر میدان یا فِت، دسته‌ای از ترانزیستورها هستند که مبنای کار کنترل جریان، در آن‌ها توسط یک میدان الکتریکی صورت می‌گیرد. با توجه به این‌که در این ترانزیستورها تنها یک نوع حامل بار (الکترون آزاد یا حفره) در ایجاد جریان الکتریکی دخالت دارند، می‌توان آن‌ها را جزو ترانزیستورهای تک‌قطبی محسوب کرد که در مقابل ترانزیستورهای دوقطبی (که حامل‌های اکثریت و اقلیت هم‌زمان در آن‌ها نقش دارند) قرار می‌گیرند.
ترانزیستورهای اثر میدان دارای سه پایهٔ سورس، درین و گیت هستند. این دسته از ترانزیستورها خود به دو گروه ماسفت و جی‌فت تقسیم می‌شوند. در این نوع ترانزیستورها، برخلاف ترانزیستورهای دوقطبی پیوندی که کنترل جریان امیتر و کلکتور با جریان ورودی به بیس صورت می‌گیرد، کنترل جریان سورس و درین با اعمال ولتاژ به گیت صورت می‌گیرد.
کاربردها

کاربرد اصلی این ترانزیستورهای در مدارهای مجمتع به‌ویژه تراشه‌های دیجیتال است. در بیشتر این تراشه‌ها هزاران ماسفت استفاده شده‌است که نه تنها به عنوان عنصر فعال بلکه به عنوان مقاومت و خازن نیز به کار می‌روند. هرچند مدارهای ساخته‌شده با ماسفت نسبت به مدارهای ساخته‌شده با بی‌جی‌تی ها پیچیده‌تر هستند و سرعت کمتری دارند، اما هزینهٔ کمتری نیز دارند و فضای کمتری اشغال می‌کنند و بنابراین در فناوری‌های یکپارچه‌سازی کلان‌مقیاس (VLSI) کاربرد گسترده‌ای دارند و در فرایندهای کنترل صنعتی، ابزارهای الکترونیک خودکار، الکترونیک نوری، مدارهای سوئیچینگ تلفنی و… نقش مهمی ایفا می‌کنند. جی‌فت‌ها همچنین به علت مقاومت ورودی زیاد و اغتشاش کم در الکترونیک خطی (غیر دیجیتال) اهمیت ویژه‌ای دارند. از ترانزیستورهای اثر میدان در مدارهای کاربردی‌ای نظیر تقویت‌کننده‌ها، کلیدها، منابع جریان، بار فعال و… استفاده می‌شود.
فت‌ها در ساخت فرستنده باند اف‌ام رادیو نیز کاربرد فراوانی دارند.
پایانه‌ها

فت (FET) دارای سه‌پایه با نام‌های درِین D - سورس S و گیت G است که پایه گیت، جریان عبوری از درین به سورس را کنترل می‌نماید. فت‌ها دارای دو نوع N کانال و P کانال هستند. در فت نوع N کانال زمانی که گیت نسبت به سورس مثبت باشد جریان از درین به سورس عبور می‌کند. FETها معمولاً بسیار حساس بوده و حتی با الکتریسیته ساکن بدن نیز تحریک می‌گردند. به همین دلیل نسبت به نویز بسیار حساس هستند.
برای تست کردن فت کانال N با مالتی متر، نخست پایه گیت را پیدا می‌کنیم؛ یعنی پایه‌ای که نسبت به دوپایه دیگر در یک جهت مقداری رسانایی دارد و در جهت دیگر مقاومت آن بی‌نهایت است. معمولاً مقاومت بین پایه درین و گیت از مقاومت پایه درین و سورس بیشتر است که از این طریق می‌توان پایه درین را از سورس تشخیص داد.[نیازمند منبع]
اهمیت و ویژگی‌های ترانزیستورهای اثر میدان

در مقایسه با ترانزیستورهای پیوندی، ترانزیستورهای اثر میدان را می‌توان یک وسیلهٔ حساس به ولتاژ دانست که امپدانس ورودی آن بسیار زیاد (در حدود ۱۰۱۴ اهم) و امپدانس خروجی‌اش نیز به‌نسبت زیاد است. ماسفت‌ها در مقایسه با بی‌جی‌تی ها بسیار کوچکند به‌طوری‌که تنها ۱۰ تا ۲۰ درصد از فضای اشغال‌شده توسط آن‌ها را اشغال می‌کنند. بنابراین در یک تراشه تعدادی زیادی ماسفت را می‌توان جای داد و به همین خاطر است که ماسفت‌ها کاربرد گسترده‌ای در یکپارچه‌سازی بزرگ‌مقیاس دارند. تفاوت دیگر ماسفت‌ها با ترانزیستورهای پیوندی در این است که ماسفت‌ها در بازه‌ای از گسترهٔ عملکردشان مانند یک مقاومت کنترل‌شده با ولتاژ عمل می‌کنند و نسبت به آی‌سی‌های مقاومتی مشابه جای کمتری در تراشه‌ها می‌گیرند. ویژگی سوم ماسفت‌ها مقاومت بسیار زیاد ورودی‌شان است. این ویژگی بدین معنا خواهد بود که ثابت زمانی مدار ورودی به قدری بالا است که اجازه می‌دهد بار الکتریکی ذخیره‌شده در خازن کوچک ورودی برای مدت طولانی باقی بماند و بتوان از آن به عنوان یک ابزار ذخیره‌سازی در مدارهای دیجیتال استفاده کرد. ویژگی چهارم ماسفت‌ها قابلیتشان در مصارف توان‌بالا است که می‌توانند جریان‌های زیاد را در چند نانوثانیه کلیدزنی کنند. این مدت نسبت به آنچه در بی‌جی‌تی‌ها امکان‌پذیر است بسیار سریع‌تر است. ویژگی چهارم امکان استفاده از ماسفت‌ها را در مدارهای فرکانس‌بالایِ توان‌بالا ممکن می‌سازد. مزیت دیگر ماسفت‌ها در مدارهای دیجیتال این است که توان مصرفی آن‌ها در حالت خاموش تقریباً صفر است.
ترانزیستور اثر میدان
دیل چیهولی

| دیل چیهولی | دیل چیهولی |
| --- | --- |
دیل چیهولی، سال ۱۹۹۲: دیل چیهولی، سال ۱۹۹۲
نام هنگام تولد: دیل پاتریک چیهولی
زادهٔ: ۲۰ سپتامبر ۱۹۴۱ ‏(۸۳ سال) تاکوما، واشینگتن، ایالت واشینگتن، ایالات متحده آمریکا
ملیت: آمریکایی
تحصیلات: دانشگاه واشینگتن، دانشگاه ویسکانسین-مدیسن، مدرسه طراحی رود آیلند
پیشه: هنرمند شیشه‌گر
سبک: پست‌مدرنیسم
وبگاه: http://www.chihuly.com
دِیل چیهولی (به انگلیسی: Dale Chihuly) متولد ۲۰ سپتامبر ۱۹۴۱ در تاکوما در واشینگتن آمریکا، هنرمند شیشه‌گر و مجسمه‌ساز است که آثار هنری که با شیشه می‌سازد در موزه‌ها و ساختمان‌هایی در جهان نگهداری و استفاده می‌شوند.
مجموعه‌های دائمی > کانادا

آلبرتا
(۲۰۰۹) Winter Garden - Jamieson Place, کالگری
بریتیش کلمبیا
(۱۹۹۸) 1200 Georgia Street, ونکوور
کبک
(۲۰۰۱) Hilton Lac-Leamy, گاتینو
مجموعه‌های دائمی > بریتانیا

(۲۰۰۱) موزه ویکتوریا و آلبرت، لندن
(۲۰۰۱) سقف ایرانی، موزه ویکتوریا و آلبرت، لندن
مجموعه‌های دائمی > سنگاپور

(2010) Resorts World Sentosa, Sentosa, سنگاپور
مجموعه‌های دائمی > امارات متحده عربی

(۲۰۰۸)آتلانتیس، دبی، Dubai, United Arab Emirates
نمایشگاه‌ها

(1996) Chihuly Over Venice, ونیز، ایتالیا
(1999–2000) Chihuly in the Light of Jerusalem ۲۰۰۰, برج داوود، اورشلیم، اسرائیل
(2001–2002) Chihuly In The Park: A Garden Of Glass, Garfield Park Conservatory, شیکاگو، ایلینوی، ایلی‌نوی
(2004) Chihuly in the Garden, باغ گیاه‌شناسی آتلانتا، آتلانتا
(2005) باغ‌های شیشه، باغ‌های گیاه‌شناسی پادشاهی، کیو، لندن
(2005) Modern and Contemporary American Art (1900 to present) بایگانی‌شده  در ۱۸ مارس ۲۰۱۲ توسط Wayback Machine, Kalamazoo Institute of Arts, کالامازو
(2005–2007) Chihuly at Fairchild, Fairchild Tropical Botanic Garden, کورال گیبلز، فلوریدا
(2006) Missouri Botanical Garden, سنت لوئیس
(2006) Oisterwijk Sculptuur بایگانی‌شده  در ۱۴ ژوئن ۲۰۰۶ توسط Wayback Machine, اویستروایک، هلند
(2006) باغ گیاه‌شناسی نیویورک, نیویورک
(2007) Wrapped In Tradition: The Chihuly Collection of American Indian Trade Blanket مجموعه موزه می‌بورن، ویکو، تگزاس
(2007) چیهولی در فیپس: باغ و شیشه، Phipps Conservatory، پیتسبورگ
(2008) Chihuly at the de Young, موزه دی یانگ، سان‌فرانسیسکو
(2009) Chihuly: Day and Night, باغ گیاه‌شناسی بیابان، فینیکس
(2009) Chihuly Illuminated، موزه هنر کلمبوس، کلمبوس
(2009) Chihuly: Recent Work, موزه هنر ناپل، ناپل، فلوریدا
(2010) Chihuly at Cheekwood, باغ‌های گیاه‌شناسی چیک‌وود، نشویل
(2010) Chihuly at the Salk, Salk Institute for Biological Studies, لا هویا
(2011)Through the Looking Glass, موزه هنرهای زیبا (بوستون), بوستون
(2012) Chihuly at The Dallas Arboretum
نگاره

خورشید، کاری از چیهولی در نمایش موقتی در کیوگاردن، لندن
کاری از چیهولی در نمایشگاه آثارش در باغ‌های گیاه‌شناسی پادشاهی، کیو، ۲۰۰۵
کاری از چیهولی در برج داوود
کتاب‌نگاری

Chihuly Over Venice by William Warmus and Dana Self. Seattle: Portland Press, 1996.
Chihuly by Donald Kuspit. New York: Harry N. Abrams, 1998.
The Essential Dale Chihuly by William Warmus. New York: Harry N. Abrams, 2000.
Dale Chihuly:365 Days.  Margaret L. Kaplan, Editor. New York: Harry N. Abrams, 2008.
Chihuly Drawing, illustrated by Chihuly, with an essay by Nathan Kernan. Portland Press, 2003, ISBN 1-57684-019-0
درسال ۲۰۰۰ ورودی موزه ویکتوریا و آلبرت به کاری از چیهولی به درازای ۹متر اختصاص داده‌شد.
پرواز شماره ۴۰۹ هواپیمایی اتیوپی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
حادثه تصادف بوئینگ ۷۳۷ نسل بعدی یک شرکت هواپیمایی اتیوپی: حادثه تصادف بوئینگ ۷۳۷ نسل بعدی یک شرکت هواپیمایی اتیوپی
تصادف: تصادف
تاریخ: ۲۵ ژانویه ۲۰۱۰
علت: Crashed shortly after take-off
محل حادثه: مدیترانه، ۳٫۵ کیلومتر (۱٫۹ مایل دریایی؛ ۲٫۲ مایل) off the coast of Na'ameh, Lebanon  ۳۳°۴۵′۲۸″ شمالی ۳۵°۲۵′۴۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۷۵۷۷۸°شمالی ۳۵٫۴۳۰۲۸°شرقی﻿ / 33.75778; 35.43028
هواگرد: هواگرد
نوع: بوئینگ ۷۳۷ نسل بعدی
شرکت هواپیمایی: هواپیمایی اتیوپی
شماره دم: ET-ANB
مبدا پرواز: فرودگاه بین‌المللی رفیق حریری بیروت، بیروت، لبنان
مقصد: فرودگاه بین‌المللی بوول، آدیس آبابا، اتیوپی
سرنشینان: ۹۰
مسافرین: ۸۲
خدمه: ۸
کشته‌شدگان: ۹۰
بازماندگان: ۰
پرواز شماره ۴۰۹ هواپیمایی اتیوپی (انگلیسی: Ethiopian Airlines Flight 409) بوئینگ ۷۳۷ نسل بعدی ای بود که قرار بود از بیروت به سمت آدیس آبابا پرواز کند که تنها مدتی کم پس از برخاستن از فرودگاه بین‌المللی رفیق حریری بیروت در دریای مدیترانه سقوط کرد. ۹۰ نفر از این حادثه جان باختند.
خاندان کمنن

نشان منسوب به خاندان کمنن حاکم بر ترابوزان
کُمنِن (به فرانسوی: Comnène)، کمننوس یا کومننوس (به یونانی: Κομνηνός) نام خاندانی از فرمانروایان امپراتوری روم شرقی بود.
آنها از نوادگان خاندان آریارادان بودند.
پیشینه

قدیمی‌ترین عضو شناخته‌شدهٔ این خاندان مانوئل اروتیکوس کمننوس بود که به عنوان فرماندهی نظامی زیر فرمان امپراتور باسیل دوم (۹۶۰-۱۰۲۵ میلادی) خدمت می‌کرد. او از اهالی تراکیه بود و تباری ولاک داشت. او از خانواده‌ای به نام اروتیکوس بود که نام خاندان خود را به کمننوس برگرداند. گویا او این نام را از نام شهری به نام کمنه در نزدیکی پلوودیو در تراکیه گرفته‌اند. وفاداری و لیاقت این مانوئل سبب‌شد تا باسیل دوم زمین‌ها را در نزدیکی قسطمونی بدو ببخشد.
نخستین امپراتور بیزانس از خاندان کمنن، ایزاک یکم پسر مانوئل اروتیکوس کمننوس بود. او نخست در خدمت میخائیل ششم بود، ولی سپس توانست در ۱۵۰۷ میلادی در کودتایی خود جانشین میخائیل شود. اگرچه او مصدر اصلاحات سودمندی بود، ولی با فشار بزرگان، تنها دو سال بر اریکهٔ قدرت بود و ناچار به کناره‌گیری شد. در ۱۰۸۱ میلادی، آلکسیوس یکم -برادرزادهٔ ایزاک و نوهٔ مانوئل- توانست دوباره خاندان کمنن را به امپراتوری برساند. آلکسیوس یکم کامیابی‌ها بسیاری در امر فرمانروایی به دست آورد. او توانست بخش‌هایی از آناتولی را از دست سلجوقیان بازپس‌گیرد. همچنان نخستین جنگ صلیبی را از سر بگذراند. آلکسیوس در تشکیل یک دولت صلیبی در شرق یاری‌رساند. او ۳۷ سال فرمان‌راند و پس از او پسرش ژان دوم به امپراتوری رسید. آنا کومننه خواهر ژان دوم بود که به دلیل وقایع‌نگاری بیزانس نامور شده‌است. پس از ژان، پسرش مانوئل یکم نیز ۳۷ سال فرمان‌روایی نمود.
پس از مانوئل یکم، به تدریج خاندان کمنن دچار درگیری‌ها داخلی و توطئه‌های فراوان شد و اندک‌اندک رو به زوال می‌رفت. آلکسیوس دوم تنها سه سال امپراتور بود. آندرونیکوس یکم که آلکسیوس دوم را از میان برداشته بود خود تنا دو سال فرمان‌راند. او واپسین کس از خاندان منن بود که به امپراتوری بیزانس می‌رسید.
در ۱۲۰۴ میلادی و پیش از سقوط شهر قسطنطنیه به دست ارتش صلیبی، شاخه‌ای از این خاندان از شهر گیرختند و خود را به کرانه‌های دریای سیاه در پافلاگونیا ؛خاستگاه اصلی خاندان؛ رساندند. آنان در آنجا تشکیل امپراتوری ترابوزان را دادند. آلکسیوس یکم نخستین امپراتور ترابوزان نوهٔ آندرونیکوس یکم بود. این امپراتوری ۲۵۰ سال پایدار ماند. واپسین امپراتور آن داوید مگاس کمننوس بود که در ۱۴۶۱ میلادی از محمد دوم سلطان عثمانی شکست خورد و به دست وی کشته‌شد.
در ۱۲۰۴ میلادی، یکی از اعضای خاندان کمنن به نام میخائیل یکم شاهزاده‌نشین اپیروس را بنیادنهاد و خود و خاندانش چندی بر آن سرزمین فرمان راندند.
در ۱۱۸۴ میلادی، یکی از اعضای خاندان به نام ایزاک کمننوس در قبرس اعلام امپراتوری نمود؛ ولی در جریان جنگ سوم صلیبی ۱۱۹۱ میلادی مغلوب ریچارد یکم گردید.
حسین قرچانلو

حسین قرچانلو (زاده ۱۳۱۹ - ۳۰ بهمن ۱۳۹۷) مترجم، تاریخدان و نویسنده ایرانی بود. وی سابقه تدریس در دانشکده الهیات و معارف دانشگاه تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، بنیاد دایرةالمعارف اسلامی، دانشگاه تربیت مدرس را داشته و از نویسندگان دانشنامه تشیع و دانشنامه جهان اسلام بوده است.
وی در ۲۰ بهمن ۱۳۹۷ درگذشت.
تالیفات

حرمین شریفین: تاریخ مکه و مدینه، انتشارات امیرکبیر، ۱۳۶۲.
تاریخ اسلام، انتشارات پیام نور، ۲ جلد، جلد اول: ۱۳۷۵؛ جلد دوم: ۱۳۷۶.
جغرافیای تاریخی کشورهای اسلامی، ۲ جلد، تهران: سمت، جلد اول: ۱۳۸۰؛ جلد دوم: ۱۳۸۲.
تالیفات > ترجمه

الاعلاق النفسیه، ابن رسته، انتشارات امیرکبیر، ۱۳۶۵.
المسالک و الممالک، ابن خرداذ به، انتشارات نشر نو، ۱۳۷۰.
نُبِذَ من کتاب الخراج و صنعه الکتابه، قدامه بن جعفر، انتشارات البرز، ۱۳۷۰.
عجایب الاقالیم السبعه، سهراب، انتشارات سوره، ۱۳۷۵.
کتاب الجغرافیه، ابوبکر زهری اندلسی، انتشارات وزارت ارشاد اسلامی، ۱۳۸۵.
اخبار الصین و الهند، ابوزید سیرافی، انتشارات اساطیر، ۱۳۸۲.
تاریخ میّافارقین «دیار بکر»، ابن ازرق فارقی، انتشارات جهاد دانشگاهی، ۱۳۸۶.
صفه المغرب و ارض السودان، شریف ادریسی، زیر چاپ پژوهشکده تاریخ اسلام.
المغرب فی ذکر بلاد افریقیه و المغرب، ابوعبید بکری، قرارداد چاپ با پژوهشکده تاریخ اسلام.
اوضح المسالک، ابن سیاهی‌زاده، ترجمه برای پژوهشکده تاریخ اسلام.
جنی الازهار من الروض المعطار، مقریزی، ترجمه و تحشیه برای انجمن تاریخ.