تنظیمات اپی ژنتیک miRNA به وسیله ی غذا داروها
تنظیم اپی ژنتیکی miRNA ها توسط غذا داروها

تعدادی از گزارش ها، مدولاسیون miRNA ها توسط غذا داروها را مستند کرده اند. از آنجایی که تغییرات اپی ژنتیک در بیان ناهنجار چندین miRNA در سلول‌های سرطانی نقش دارد، غذا داروها در حال حاضر برای توانایی آنها در معکوس کردن این تغییرات که منجر به بازگرداندن "طبیعی" و مهار رشد تومور می‌شود، مورد بررسی قرار می‌گیرند. در اثبات تنظیم اپی ژنتیکی miRNA ها توسط عوامل غذایی، بوتیرات مشتق شده از رژیم غذایی نشان داده شده است که با عمل به عنوان یک مهارکننده هیستون دی استیلاز، miRNA های خوشه ای miR-17-92 انکوژن را مهار می کند.
مهار هیستون داستیلاز توسط بوتیرات شبیه به مهارکننده‌های شناخته شده هیستون داستیلاز سوبرویلانیلید هیدروکسامیک اسید (SAHA) و تریکوستاتین A (TSA) بود که نشان‌دهنده تنظیم اپی ژنتیکی قوی miRNA توسط این ماده غذایی است. علاوه بر این، اخیراً عصاره هسته انگور (GSE) در برابر تومورزایی کولون ناشی از آزوکسی متان (AOM) در موش‌های A/J موثر است.
همچنین تجویز GSE به مدت 18 تا 28 هفته منجر به کاهش قابل توجه بار تومور شد. همراه با اثرات مفید GSE در برابر سیگنالینگ NF-κB، β-catenin و MAPK، شواهدی از تأثیر GSE بر پروفایل های بیان miRNA و ماشین آلات پردازش miRNA وجود دارد. همچنین مدولاسیون اپی ژنتیکی miRNA ها مسئول اثرات مشاهده شده GSE بر التهاب، تکثیر و القای آپوپتوز است.
شواهدی مبنی بر تنظیم اپی ژنتیک توسط کورکومین غذایی وجود دارد.   این ماده غذایی به طور اپی ژنتیکی ، miR-203 را در سلول های سرطانی مثانه تعدیل می کند.
همچنین مشاهده شد، کاهش قابل توجهی از بیان miR-203 در رده‌های سلولی سرطان مثانه متعدد مانند T24، J82 و TCCSUP در مقایسه با سلول‌های اورواپیتلیال طبیعی جاودانه SV-HUC-1 که نشان دهنده نقش سرکوب‌کننده تومور این miRNA در سلول‌های سرطانی مثانه است.
همچنین بیان miR-203 نیز در بافت‌های بیمار انسانی مورد ارزیابی قرار گرفت.و مشاهده شده است که علت کاهش بیان miR-203 در سلول های سرطانی مثانه، متیلاسیون آن در سلول های سرطانی میباشد. درمان سلول های سرطانی مثانه با کورکومین منجر به افزایش نزدیک به 2 برابری در بیان miR-203 شد.
کورکومین میتواند به تنهایی miR-203 را نیمه متیله کند که منجر به افزایش مشاهده شده در بیان میشود.مطابق با سیگنال‌دهی miR-203، ژن‌های هدف Akt2 و Src در سلول‌های سرطانی مثانه درمان‌نشده افزایش می‌یابد، اما دمتیلاسیون و تنظیم بعدی miR-203 توسط کورکومین منجر به تنظیم پایین این دو ژن میشود. تنظیم اپی ژنتیک miR-203 توسط کورکومین منجر به کاهش تکثیر، تهاجم و القای آپوپتوز میشود.
ایزوتیوسیانات های  سبزیجاتِ cruciferous می توانند متیلاسیون DNA را تحت تاثیر قرار دهند که منجر به اثرات ضد سرطانی آنها می شود. علاوه بر متیلاسیون DNA، ایزوتیوسیانات سولفورافان ،هیستون داستیلاز و miRNA ها را به تنهایی و درترکیب با EGCG  (epigallocatechin gallate) های دیگری تنظیم می کند. همچنین تنظیم اپی ژنتیکی miR-29a و miR-1256 توسط ایزوفلاون مشاهده شده است.
درادامه ی تنظیم اپی ژنتیکی miRNA‌ها، که منجر به تنظیم‌زدایی آنها می‌شود، متیلاسیون جزئی توالی DNA miR-29a و miR-1256 ،منجر به کاهش بیان آنها می‌شود. با کاهش بیان این miRNA ها، ژن های هدف TRIM68 و PGK-1 آنها در سلول های سرطانی پروستات القا می شوند.
برای آزمایش مدولاسیون اپی ژنتیکی miR-29a و miR-1256 توسط ایزوفلاون، در صورت وجود، سلول ها با ایزوفلاون تیمار میشوند و اثر دی متیلاسیون ایزوفلاون بر روی سایت های متیلاسیون در سایت های پروموتر miR-29a و miR-1256 مشاهده میشود،که این به وضوح تنظیم اپی ژنتیکی miRNA ها توسط ایزوفلاون را نشان میدهد.
علاوه بر این، دمتیلاسیون miR-29a و miR-1256 توسط ایزوفلاون منجر به لغو مهار آنها شد و ما شاهد افزایش بیان این miRNA ها با سرکوب همزمان اهداف آنها TRIM68 و PGK-1 هستیم. این نتایج جدید در مورد مدولاسیون اپی ژنتیکی miRNA ها توسط ایزوفلاون، امکان استفاده از ایزوفلاون را به عنوان یک ماده غذایی غیر سمی برای معکوس کردن متیلاسیون DNA باز کرد.
در مطالعه‌ای برای درک تنظیم miRNA سیگنال‌دهی گیرنده آندروژن (AR) در سرطان پروستات مقاوم بهcastrate )CRPC)بیان miR-34a را در نمونه‌های بیمار انسانی ارزیابی شد و مشاهده شد که این miRNA به دلیل توانایی آن در هدف قرار دادن AR در فهرست نهایی قرار گرفته و کاهش بیان miR-34a در نمونه های بافت سرطان پروستات از بیماران با درجه گلیسون 7 و بالاتر مشاهده شد که با افزایش بیان AR مطابقت داشت.
در مطالعات مکانیکی انجام شده در سلول های LNCaP و C4-2B، بیان بیش از حد اجباری miR-34a منجر به کاهش بیان AR و همچنین کاهش بیان یکی دیگر از هدف های آن یعنی Notch1  شد.
درمان LNCaP و C4-2B با 6 μM ازBR-DIM  منجر به کاهش تقریباً 30 درصدی متیلاسیون پروموتر miR-34a در سلول های LNCaP و 40 درصد کاهش متیلاسیون در سلول های C4-2B میشود. که چنین تنظیم اپی ژنتیکی توسط BR-DIM ممکن است مسئول تنظیم نهایی سیگنال‌های AR و Notch در سلول‌های سرطان پروستات باشد