فهرست خلفا و امرای اموی
فهرست خلفا

| # | سکه | کنیه | نام | دوره خلافت | مُلاحظات |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
دوره نخست امویان: عصر خلفای دمشق و حرَّان. (۶۶۱–۷۵۰ میلادی) / (۴۱–۱۳۲ قمری) دوران اقتدار خلفای اموی که چهارتن از خلفا توانستند در این دوره به قدرت برسند.: دوره نخست امویان: عصر خلفای دمشق و حرَّان. (۶۶۱–۷۵۰ میلادی) / (۴۱–۱۳۲ قمری) دوران اقتدار خلفای اموی که چهارتن از خلفا توانستند در این دوره به قدرت برسند.
| ۱ |  | أبوعبدالرحمن، الناصرلدین الله. |  معاویه بن ابی سفیان |  (۴۱–۶۰ قمری) (۶۶۱–۶۸۰ میلادی) |  فرزند ابی سفیان بن حرب بن أمیة و هند بنت عتبه  تا زمان مرگ خلافت داشت.  پس از انعقاد پیمان صلح با حسن بن علی به خلافت دست یافت. |
| ۲ |  | أبوخالد.   |  یزید اول بن معاویه |  (۶۰–۶۴ قمری) (۶۸۰–۶۸۳ میلادی) |  فرزند معاویه بن ابوسفیان و میسون بنت بحدل.  تا زمان مرگ خلافت داشت. |
| ۳ |  | أبویزید، أبولیلی.     |  معاویه دوم بن یزید |  (۶۴–۶۴ قمری) (۶۸۳–۶۸۴ میلادی) |  فرزند یزید بن معاویه و أم‌هاشم بنت أبی‌هاشم بن عتبه بن ربیعه.  سه سال خلافت داشت و سپس حکومت را رها کرد. |
| ۴ |  | أبوعبدالملک، أبوالقاسم، أبوالحکم، المدنی.     |  مروان اول بن الحکم |  (۶۴–۶۵ قمری) (۶۸۴–۶۸۵ میلادی) |  فرزند الحکم بن ابی‌العاص بن امیة و آمنه بنت علقمه الکنانیه.  تا زمان مرگ خلافت داشت. |
| ۵ |  | أبوالولید، أبوالملوک، حمامةالمسجد.     |  عبدالملک بن مروان |  (۶۵–۸۶ قمری) (۶۸۵–۷۰۵ میلادی) |  فرزند مروان بن الحکم بن أبی العاص بن أمیة و عایشه بنت معاویه بن المغیره.  تا زمان مرگ خلافت داشت. |
| ۶ |  | أبوالعباس.     |  ولید اول بن عبدالملک |  (۸۶–۹۶ قمری) (۷۰۵–۷۱۵ میلادی) |  فرزند عبدالملک بن مروان و ولاَّدة بنت العباس.  تا زمان مرگ خلافت داشت. |
| ۷ |  | أبوأیوب.     |  سلیمان بن عبدالملک |  (۹۶–۹۹ قمری) (۷۱۵–۷۱۷ میلادی) |  فرزند عبدالملک بن مروان وأم وولاَّدة بنت العباس.  تا زمان مرگ خلافت داشت. |
| ۸ |  | أبوحفص، الزاهد، العادل، الأشج، خامس الخلفاء الراشدین، عمر ثانی.     |  عمر بن عبدالعزیز |  (۹۹–۱۰۱ قمری) (۷۱۷–۷۲۰ میلادی) |  فرزند عبدالعزیز بن مروان بن الحکم و لیلی بنت عاصم بن عمر بن الخطاب.  در سال ۱۰۱ هجری با مسمومیت به قتل رسید. |
| ۹ |  | أبوخالد.     |  یزید الثانی بن عبدالملک |  (۱۰۱–۱۰۵ قمری) (۷۲۰–۷۲۴ میلادی) |  فرزند عبدالملک بن مروان و عاتکه بنت یزید.  تا زمان مرگ خلافت داشت. |
| ۱۰ |  | أبوالولید.     |  هشام بن عبدالملک |  (۱۰۵–۱۲۵ قمری) (۷۲۴–۷۴۳ میلادی) |  فرزند عبدالملک بن مروان و فاطمه بنت هشام.  اوج حکومت امویان در دوران او بود.  تا زمان مرگ خلافت داشت. |
: 
| ۱۱ |  | أبوالعباس.     |  ولید دوم بن یزید |  (۱۲۵–۱۲۶ قمری) (۷۴۳–۷۴۴ میلادی) |  فرزند یزید دوم بن عبدالملک و أم‌الحجاج بنت محمد الثقفیة.  در حصن البخراء در سال ۱۲۶ هجری به قتل رسید. |
: 
| ۱۲ |  | أبوإبراهیم، الناقص.     |  یزید سوم بن ولید |  (۱۲۶–۱۲۶ قمری) (۷۴۴–۷۴۴ میلادی) |  فرزند ولید بن عبدالملک و أم‌ولد تدعی شاه‌فرید بنت فیروز.  تا زمان مرگ خلافت داشت. |
: 
| ۱۳ |  | أبوإسحاق قریشی.     |  ابراهیم بن ولید |  (۱۲۶–۱۲۷ قمری) (۷۴۴–۷۴۴ میلادی) |  فرزند ولید بن عبدالملک و أم‌ولد تدعی شاه‌فرید بنت فیروز.  غرق شد و درگذشت. |
: 
| ۱۴ |  | أبوعبدالملک، أبوعبدالله، القائم بحق الله، الحمار، الجعدی.     |  مروان دوم بن محمد |  (۱۲۷–۱۳۲ قمری) (۷۴۴–۷۵۰ میلادی) |  فرزند محمد بن مروان بن الحکم و أم‌ولد تدعی لبابه کردی.  در نبرد زاب شکست خورد و پس از آن در مصر کشته شد. |
دوره دوم امویان: عصر امرای قرطبه. (۷۵۶ - ۹۲۹ میلادی) / (۱۳۸ - ۳۱۶ قمری) یشمل هذا العصر ۸ أمراء، وفیه استطاع الأمویین إحیاء الدولة الأمویة من جدید بعد سقوطها علی ید العباسیین، کما استطاعوا توحید الأندلس فی ظل إمارة واحدة، والقضاء علی جمیع الفتن فیها.: دوره دوم امویان: عصر امرای قرطبه. (۷۵۶ - ۹۲۹ میلادی) / (۱۳۸ - ۳۱۶ قمری) یشمل هذا العصر ۸ أمراء، وفیه استطاع الأمویین إحیاء الدولة الأمویة من جدید بعد سقوطها علی ید العباسیین، کما استطاعوا توحید الأندلس فی ظل إمارة واحدة، والقضاء علی جمیع الفتن فیها.
| ۱ |  | أبوالمطرَّف، أبوسلیمان، الداخل، صقر قریش.     |  عبدالرحمن اول بن معاویه |  (۱۳۸–۱۷۲ قمری) (۷۵۶–۷۸۸ میلادی) |  فرزند معاویه بن هشام بن عبدالملک و أم‌ولد تدعی راح.  تا زمان مرگ خلافت داشت. |
| ۲ |  | أبوالولید، هشام‌الرضا.     |  هشام بن عبدالرحمن |  (۱۷۲–۱۸۰ قمری) (۷۸۸–۷۹۶ میلادی) |  فرزند عبدالرحمن داخل و أم‌ولد تدعی حلل.  تا زمان مرگ خلافت داشت. |
| ۳ |  | أبوالعاص، الربضی.     |  الحکم بن هشام |  (۱۸۰–۲۰۶ قمری) (۷۹۶–۸۲۲ میلادی) |  فرزند هشام بن عبدالرحمن داخل و زنی به نام زخرف.  تا زمان مرگ حکومت داشت. |
| ۴ |  | أبومطرَّف، الأوسط.     |  عبدالرحمن بن الحکم |  (۲۰۶–۲۳۸ قمری) (۸۲۱–۸۵۲ میلادی) |  فرزند الحکم ربضی بن هشام و أم‌ولد تدعی حلاوت.  تا زمان مرگ خلافت داشت. |
| ۵ |  | أبو عبدالله.     |  محمد بن عبدالرحمن |  (۲۳۸–۲۷۳ قمری) (۸۵۲–۸۸۶ میلادی) |  فرزند عبدالرحمن بن الحکم و أم‌ولد تدعی تهتز.  تا زمان مرگ خلافت داشت. |
| ۶ |  | أبوالحکم.     |  منذر بن محمد |  (۲۷۳–۲۷۵ قمری) (۸۸۶–۸۸۸ میلادی) |  فرزند محمد بن عبدالرحمن و أم‌ولد تدعی أثل.  تا زمان مرگ خلافت داشت. |
| ۷ |   | أبومحمد.     |  عبدالله بن محمد |  (۲۷۵–۳۰۰ قمری) (۸۸۸–۹۱۲ میلادی) |  فرزند محمد بن عبدالرحمن و أم‌ولد تدعی بهار.  تا زمان مرگ خلافت داشت. |
| ۸ |  | أبومطرَّف، الناصرلدین الله.     |  عبدالرحمن الناصرلدین الله |  (۳۰۰–۳۱۶ قمری) (۹۱۲–۹۲۹ میلادی) |  فرزند محمد بن عبدالله بن محمد و أم‌ولد تدعی مزنة.  او به عنوان یک شاهزاده به مدت ۱۶ سال حکومت می‌کرد و به عنوان یک جانشین ۳۴ ساله حکومت می‌کرد. |
دوره سوم امویان: عصر خلفای قرطبه. (۹۲۹ - ۱۰۳۱ میلادی) / (۳۱۶ - ۴۲۲ قمری) در این دوره با امیر عبدالرحمن بن محمد، که خود را خلیفهٔ قرطبه و ناصرلدین الله نامید، آغاز شد.در این دوره اندلس به شکوه سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و نظامی خود رسید.: دوره سوم امویان: عصر خلفای قرطبه. (۹۲۹ - ۱۰۳۱ میلادی) / (۳۱۶ - ۴۲۲ قمری) در این دوره با امیر عبدالرحمن بن محمد، که خود را خلیفهٔ قرطبه و ناصرلدین الله نامید، آغاز شد.در این دوره اندلس به شکوه سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و نظامی خود رسید.
| ۱ |  | أبومطرَّف، القائم بأمرالله، الناصرلدین الله.     |  عبدالرحمن الناصرلدین الله (با عنوان خلیفه) |  (۳۱۶–۳۵۰ قمری) (۹۲۹–۹۶۱ میلادی) |  فرزند محمد بن عبدالله بن محمد و أم‌ولد تدعی مزنة.  در سال ۳۱۶ هجری خود را خلیفه نامید و تا زمان مرگ خلافت داشت. |
| ۲ |  | أبوعاصی، أبو المطرَّف، المستنصر بالله.     |  الحکم المستنصربالله |  (۳۵۰–۳۶۶ قمری) (۹۶۱–۹۷۶ میلادی) |  فرزند عبدالرحمن الناصرلدین الله و أم‌ولد تدعی مرجان.  تا زمان مرگ خلافت داشت. |
| ۳ |  | أبوولید، المؤیدبالله.     |  هشام المؤیدبالله |  (۳۶۶–۳۹۹ قمری) (۹۷۶–۱۰۰۹ میلادی) |  فرزند الحکم المستنصربالله و صبح البشکنجیة.  در سلطنت او، دولت امویان در اندلس، زوال خود را آغاز کرد.  منصور بن ابی عامر علیه او شورید و ۲۰ سال در قدرت بود.  پسرعمویش، محمد المهدی بالله، در سال ۳۹۹ هجری حکومتش را برهم زد و به قدرت رسید. |
| ۴ |  | أبوولید، المهدی‌بالله.     |  محمد المهدی‌بالله |  (۳۹۹–۴۰۰ قمری) (۱۰۰۸–۱۰۰۹ میلادی) |  فرزند هشام بن عبدالجبار بن عبدالرحمن الناصرلدین الله و أم‌ولد تدعی.  علی پسرعمویش بر او شورید و خود را خلیفه دانست.  قتل در سال ۴۰۰ و در سن ۳۴ سالگی. |
| ۵ |  | أبو أیوب، المستعین‌بالله.     |  سلیمان المستعین‌بالله |  (۴۰۰–۴۰۰ قمری) (۱۰۰۹–۱۰۱۰ میلادی) |  فرزند الحکم بن سلیمان بن عبدالرحمن الناصرلدین الله و أم‌ولد تدعی ظبیة.  دفعهٔ نخست تنها مدت کوتاهی مقام داشت. |
| - |  | أبو الولید، المؤید بالله.     |  هشام المؤیدبالله (دوره دوم) |  (۴۰۰–۴۰۳ قمری) (۱۰۱۰–۱۰۱۳ میلادی) |  فرزند الحکم المستنصر بالله و صبح البشکنجیة. |
| - |  | أبو أیوب، المستعین بالله.     |  سلیمان المستعین‌بالله (دوره دوم) |  (۴۰۳–۴۰۷ قمری) (۱۰۱۳–۱۰۱۶ میلادی) |  فرزند الحکم بن سلیمان بن عبدالرحمن الناصر لدین الله و أم‌ولد تدعی ظبیة.  پس از مدتی به قدرت بازگشت و در دفعهٔ دوم تا زمان قتلش توسط علی بن حمود، حکومت داشت. |
| ۶ |  | المرتضی.     |  عبدالرحمن المرتضی بالله |  (۴۰۸–۴۰۹ قمری) (۱۰۱۸–۱۰۱۸ میلادی) |  فرزند محمد بن عبدالملک بن عبدالرحمن الناصر لدین الله.  تا زمان مرگ خلافت داشت. |
| ۷ |  | أبو المطرَّف، المستظهر بالله.     |  عبدالرحمن المستظهر بالله |  (۴۱۴–۴۱۴ قمری) (۱۰۲۳–۱۰۲۴ میلادی) |  فرزند هشام بن عبد الجبار بن عبدالرحمن الناصر لدین الله و أم‌ولد تدعی غایة.  تا زمان مرگ خلافت داشت. |
| ۸ |  | أبو عبد الرحمن، المستکفی بالله.     |  محمد المستکفی بالله |  (۴۱۴–۴۱۶ قمری) (۱۰۲۴–۱۰۲۵ میلادی) |  فرزند عبدالرحمن بن عبیدالله بن عبدالرحمن الناصرلدین الله و أم‌ولد تدعی حوراء.  قتل در سال ۴۱۶ قمری. |
| ۹ |  | أبوبکر، المعتمد، المعتدبالله.     |  هشام المعتد بالله |  (۴۱۸–۴۲۲ قمری) (۱۰۲۶–۱۰۳۱ میلادی) |  فرزند محمد بن عبدالملک بن عبدالرحمن الناصر لدین الله و أم‌ولد تدعی عاتب.  در عهد سقوط دولت امویان اندلس.  تا زمان سقوط خلافت حکومت داشت و سپس به شهر لارده گریخت. |