stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
خودتشخیصی (پزشکی)

خود تشخیصی (به انگلیسی:Self-diagnosis) یا تشخیص بیماری توسط فرد غیر متخصص یا بیمار، فرایند تشخیص یا شناسایی شرایط پزشکی در خود و بدون رجوع به متخصص است. می‌تواند در بیماری‌های عمومی یا اختلالات روانی و روان‌پزشکی نیز رخ دهد. ممکن است لغت نامه‌های پزشکی، کتاب‌ها، منابع موجود در اینترنت، تجربیات شخصی گذشته، یا تشخیص علائم یا نشانه‌های پزشکی یک بیماری که قبلاً یکی از اعضای خانواده داشته‌است، به آن کمک کند.
خود تشخیصی مستعد خطا است و اگر تصمیمات نامناسب بر اساس تشخیص اشتباه گرفته شود، ممکن است به‌طور بالقوه خطرناک باشد. از آنجایی که پزشکان نیز در تشخیص خود اشتباه می‌کنند،به دلیل خطرات احتمالی، دولت‌ها، پزشکان و سازمان‌های مراقبت از بیماران به‌طور رسمی با خود تشخیصی مخالفت می‌کنند، اگر خود تشخیصی اشتباه باشد، تشخیص اشتباه می‌تواند منجر به مراقبت‌های بهداشتی نامناسب، از جمله درمان‌های اشتباه و عدم مراقبت از شرایط جدی در خود شود.
یکی از بزرگ‌ترین خطرات خودتشخیصی در سندروم‌های روانی این است که ممکن است تشخیص یک بیماری پزشکی را از دست بدهید و این موضوع به عنوان یک سندرم روان‌پزشکی ظاهر می‌شود. … خود تشخیصی نقش پزشک را نیز تضعیف می‌کند که بهترین راه برای ارتباط با پزشک نیست.. … این واقعیت وجود دارد که می‌توانیم خودمان را بشناسیم و ببینیم، اما گاهی برای اینکه خودمان را واضح‌تر ببینیم به آینه نیاز داریم. … با تشخیص خود، ممکن است چیزی را از قلم بیندازید که شما نمی‌توانید ببینید. … یکی دیگر از خطرات خودتشخیصی این است که ممکن است فکر کنید مشکل شما بیشتر از آنچه در واقعیت است می‌باشد. تشخیص بیماری همچنین در هنگامی که شما نمی‌خواهید علایم خود را قبول کنید مشکل ساز می‌شود.
با این حال، خود تشخیصی ممکن است تحت شرایط خاصی مناسب باشد. همه داروهای بدون نسخه با این فرض ارائه می‌شوند که افراد قادر به تشخیص خود هستند، ابتدا مشخص می‌شود که وضعیت آنها بعید است که جدی باشد و سپس آسیب احتمالی ناشی از داروی نادرست معمولاً جزئی است. برخی از بیماری‌ها به احتمال زیاد به خودی خود تشخیص داده می‌شوند، به‌ویژه شرایط ساده‌ای مانند شپش سر و خراشیدگی پوست یا شرایط آشنا مانند دردهای قاعدگی، سردرد یا سرماخوردگی توسط افراد غیر متخصص نیز قابل تشخیص هستند.
شرایط پیچیده‌ای که داروها برای آنها به شدت تبلیغ می‌شود، از جمله شرایطی مانند ADHD در بزرگسالان، وضعیت چالش برانگیزتری را ایجاد می‌کند. بازاریابی مستقیم داروها به مصرف‌کننده به دلیل ترویج خود تشخیصی نامناسب به‌طور گسترده مورد انتقاد قرار می‌گیرد. یکی دیگر از شرایطی که معمولاً به صورت خود تشخیصی تشخیص داده می‌شود عدم تحمل گلوتن است.
۱۰۳۶ (میلادی)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
سده:: سده ۱۰ - سده ۱۱ - سده ۱۲
دهه:: ۱۰۰۰  ۱۰۱۰  ۱۰۲۰  ۱۰۳۰  ۱۰۴۰  ۱۰۵۰  ۱۰۶۰ 
سال:: ۱۰۳۲ ۱۰۳۳ ۱۰۳۴ - ۱۰۳۵ - ۱۰۳۶ ۱۰۳۷ ۱۰۳۸
| 0 | 1 |
| --- | --- |
گاه‌شماری ایرانی: ۴۱۴–۴۱۵
گاه‌شماری میلادی: ۱۰۳۶ MXXXVI
گاه‌شماری اتیوپیایی: ۱۰۲۸–۱۰۲۹
گاه‌شماری ارمنی: ۴۸۵ ԹՎ ՆՁԵ
گاه‌شماری اسلامی: ۴۲۷–۴۲۸
گاه‌شماری ایگبو: ۳۶–۳۷
گاه‌شماری آشوری: ۵۷۸۶
گاه‌شماری بربری: ۱۹۸۶
گاه‌شماری بنگالی: ۴۴۳
گاه‌شماری بهائی: −۸۰۸ – −۸۰۷
گاه‌شماری بودایی: ۱۵۸۰
گاه‌شماری بیزانسی: ۶۵۴۴–۶۵۴۵
گاه‌شماری جوچه: نامعلوم
گاه‌شماری چینی: 乙亥年 (چوب خوک) ۳۷۳۲ یا ۳۶۷۲     — تا — 丙子年 (آتش موش) ۳۷۳۳ یا ۳۶۷۳
گاه‌شماری خورشیدی تایلندی: ۱۵۷۹
گاه‌شماری دیسکوردیان: ۲۲۰۲
گاه‌شماری ژاپنی: Chōgen ۹ (長元９年)
گاه‌شماری ژولینی: ۱۰۳۶ MXXXVI
گاه‌شماری سنتی برمه‌ای: ۳۹۸
گاه‌شماری عبری: ۴۷۹۶–۴۷۹۷
گاه‌شماری قبطی: ۷۵۲–۷۵۳
گاه‌شماری کره‌ای: ۳۳۶۹
گاه‌شماری مینگو: ۸۷۶ پیش از گاه‌شماری جمهوری چین 民前۸۷۶年
گاه‌شماری هولوسن: ۱۱۰۳۶
گاه‌شماری‌های هندو: 
 - ویکرم سموت: ۱۰۹۲–۱۰۹۳
 - شاکا ساموات: ۹۵۸–۹۵۹
 - کالی یوگا: ۴۱۳۷–۴۱۳۸
از تاریخ پیدایش رم: ۱۷۸۹
سال سلطنت انگلیس: نامعلوم
این جعبه:  نمایش بحث ویرایش: این جعبه:  نمایش بحث ویرایش
۱۰۳۶ (میلادی) هزار وسی و ششمین سال تقویم میلادی است.
درگذشتگان

علی ظاهر، هفتمین خلیه از خلفای فاطمی
‎
| ن ب ودهه‌ها و سال‌ها | ن ب ودهه‌ها و سال‌ها |
| --- | --- |
۹۹۰:  ۹۹۹  ۹۹۸  ۹۹۷  ۹۹۶  ۹۹۵  ۹۹۴  ۹۹۳  ۹۹۲  ۹۹۱  ۹۹۰ 
۱۰۰۰:  ۱۰۰۹  ۱۰۰۸  ۱۰۰۷  ۱۰۰۶  ۱۰۰۵  ۱۰۰۴  ۱۰۰۳  ۱۰۰۲  ۱۰۰۱  ۱۰۰۰ 
۱۰۱۰:  ۱۰۱۹  ۱۰۱۸  ۱۰۱۷  ۱۰۱۶  ۱۰۱۵  ۱۰۱۴  ۱۰۱۳  ۱۰۱۲  ۱۰۱۱  ۱۰۱۰ 
۱۰۲۰:  ۱۰۲۹  ۱۰۲۸  ۱۰۲۷  ۱۰۲۶  ۱۰۲۵  ۱۰۲۴  ۱۰۲۳  ۱۰۲۲  ۱۰۲۱  ۱۰۲۰ 
۱۰۳۰:  ۱۰۳۹  ۱۰۳۸  ۱۰۳۷  ۱۰۳۶  ۱۰۳۵  ۱۰۳۴  ۱۰۳۳  ۱۰۳۲  ۱۰۳۱  ۱۰۳۰ 
۱۰۴۰:  ۱۰۴۹  ۱۰۴۸  ۱۰۴۷  ۱۰۴۶  ۱۰۴۵  ۱۰۴۴  ۱۰۴۳  ۱۰۴۲  ۱۰۴۱  ۱۰۴۰ 
۱۰۵۰:  ۱۰۵۹  ۱۰۵۸  ۱۰۵۷  ۱۰۵۶  ۱۰۵۵  ۱۰۵۴  ۱۰۵۳  ۱۰۵۲  ۱۰۵۱  ۱۰۵۰ 
۱۰۶۰:  ۱۰۶۹  ۱۰۶۸  ۱۰۶۷  ۱۰۶۶  ۱۰۶۵  ۱۰۶۴  ۱۰۶۳  ۱۰۶۲  ۱۰۶۱  ۱۰۶۰ 
۱۰۷۰:  ۱۰۷۹  ۱۰۷۸  ۱۰۷۷  ۱۰۷۶  ۱۰۷۵  ۱۰۷۴  ۱۰۷۳  ۱۰۷۲  ۱۰۷۱  ۱۰۷۰ 
۱۰۸۰:  ۱۰۸۹  ۱۰۸۸  ۱۰۸۷  ۱۰۸۶  ۱۰۸۵  ۱۰۸۴  ۱۰۸۳  ۱۰۸۲  ۱۰۸۱  ۱۰۸۰ 
۱۰۹۰:  ۱۰۹۹  ۱۰۹۸  ۱۰۹۷  ۱۰۹۶  ۱۰۹۵  ۱۰۹۴  ۱۰۹۳  ۱۰۹۲  ۱۰۹۱  ۱۰۹۰ 
۱۱۰۰:  ۱۱۰۹  ۱۱۰۸  ۱۱۰۷  ۱۱۰۶  ۱۱۰۵  ۱۱۰۴  ۱۱۰۳  ۱۱۰۲  ۱۱۰۱  ۱۱۰۰
جیران (نیشابور)

| جیران | جیران |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: خراسان رضوی
شهرستان: نیشابور
دهستان: ریوند
جمعیت: ۰ نفر (سرشماری ۹۵)
جیران، نام روستایی از توابع شهرستان نیشابور در استان خراسان ایران بوده است.
تابعیت

این روستا یکی از روستاهای تابعه دهستان ریوند، دهستان هفتم از دهستان‌های پانزده‌گانه شهرستان نیشابور، بوده است.تپه باستانی جیران در این ناحیه قرار دارد.
مجموعه باغ صفوی

| مجموعه باغ صفوی | مجموعه باغ صفوی |
| --- | --- |
نام: مجموعه باغ صفوی
کشور: ایران
استان: استان قزوین
شهرستان: قزوین
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
نام‌های دیگر: باغ سعادت آباد، باغ فرهنگی قزوین، دولتخانه صفوی
نام‌های قدیمی: ارگ تهماسبی
کاربری: باغ، موزه، زیارتگاه
دیرینگی: دوره صفوی
دورهٔ ساخت اثر: دوره صفوی، دوره قاجار
بانی اثر: شاه تهماسب صفوی
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۲۶۸۰
تاریخ ثبت ملی: ۲۷ اسفند ۱۳۸۶
اطلاعات بازدید: اطلاعات بازدید
امکان بازدید: دارد
مجموعه باغ صفوی (باغ سعادت آباد، باغ فرهنگی قزوین، دولتخانه صفوی یا ارگ تهماسبی) مربوط به دوره صفوی - دوره قاجار است و در قزوین، مابین خیابان هلال احمر و پیغمبریه، سبزه میدان و خیابان سپه واقع شده‌است. مجموعه باغ صفوی دارای بیش از ۶ هکتار وسعت می‌باشد و از سردر عالی‌قاپو در شمال و ابتدای خیابان سپه قزوین آغاز شده و در انتها به محوطه کاخ چهل‌ستون قزوین اتصال می‌یابد و در طول مسیر خود با گذشتن از چندین حیاط و محوطه باز، می‌توانید از آثار و بقایای به‌جا مانده از دوره‌های مختلف صفوی، افشاریه، زندیه و قاجاریه را یکجا مشاهده نمایید
شهر قزوین در عصر صفویان، به علت قرارگیری بر سر راه جاده ابریشم و شرایط جغرافیایی و سیاسی آن زمان، حایز اهمیت شد. به همین دلیل، توانست تا مدتی عنوان پایتختی صفویان را نصیب خود کند.
انتقال پایتخت از تبریز به قزوین باعث شد تا بناها و عمارت‌هایی با شکوه و در شان پایتختی آن، در این شهر بنا شود. از جمله این عمارت‌ها و بناها می‌توان باغ صفوی را نام برد؛ که مجموعه‌ای از چند بنا می‌باشد.
شاه طهماسب پس از استقرار در قزوین (به عنوان پایتخت جدید خود) دستور داد تا تل باغی بسازند و عمارتی را در آن بنا کنند؛ بنا بر دستور شاه، معماران برجسته ایران گرد آمدند و باغی را طراحی کردند؛ این باغ باغ صفوی نام گرفت. عمارتی نیز، بنا به خواست شاه، در آن بنا شد و کاخ چهل ستون یا عمارت کلاه فرنگی نام گرفت.
به‌طور کلی این مجموعه از چند بنا تشکیل شده‌است که اکثراً تخریب شده‌اند و تعدادی از آن‌ها در حال حاضر در دست مرمت هستند.
محدوده اصلی باغ دارای ۷ در ورودی بوده‌است که فقط یک در از آن‌ها به نام سردر عالی قاپو باقی‌مانده‌است.
محل دقیق باغ را به علت تخریب و ساخت و سازهای اطراف نمی‌توان تعیین کرد. در حال حاضر، محوطه محصور خیابان‌های هلال احمر و پیغمبریه را باغ صفوی می‌نامند.
سازمان میراث فرهنگی در صدد است بناهایی را که به حریم باغ تجاوز کرده‌اند و باعث تخریب و نابودی تدریجی این مجموعه گشته‌اند، خریداری کرده و این مجموعه را بازسازی نماید. در حال حاضر مدرسه‌هایی که بین عمارت پهلوی و گراند هتل (دو بنا از این باغ) واقع شده‌اند خریداری شده‌است.
مجموعه‌ها

مجموعه باغ صفوی متشکل از چند بنا است که به معرفی هر یک از آن‌ها می‌پردازیم:
سردر عالی قاپو
عمارت نادری
عمارت پهلوی و عمارت قاجاری
گراندهتل
کاخ چهلستون (عمارت کلاه فرنگی)
پیغمبریه
مجموعه‌ها > سر در عالی قاپو

سر در عالی قاپو یکی از ۷ دروازه باغ صفوی بوده‌است.
این سردر در زمان شاه طهماسب ساخته و در زمان شاه عباس دچار تغییراتی شد؛ که از جمله این تغییرات می‌توان به کوچکتر شدن طاق ورودی‌ها اشاره کرد.
در زمان قدیم، در مقابل این سردر خیابان سپه -اولین خیابان ایران-قرار داشته است، می‌توان تصور کرد که رفت‌وآمد و هیاهوی بسیاری در مقابل این سر در وجود داشته‌است.
سر در تشکیل شده‌است ار قوسی پنج او هفت و هشتی بسیار زیبا همراه با تزیینات -که اکثراً تخریب شده‌اند- و گنبدی که بر روی هشتی قرار گرفته‌است.
در دو طرف هشتی، پلکان‌هایی به سمت اتاق‌های بالا که محل استقرار نگهبانان و نقاران بوده‌است، ختم می‌شوند.
جنس کف سردر سنگفرش و پایین‌تر از سطح خیابان کنونی و دارای شیبی کم به سمت داخل باغ می‌باشد، که انسان را به داخل باغ هدایت می‌کند.
متأسفانه تزیینات سردر مخصوصاً نقاشی‌ها و دیگر تزیینات هشتی آن به‌طور کل تخریب شده‌اند و در حال حاضر تنها کاشی‌کاری‌های معرق را در ورودی سر در:بالای قوس؛ به عنوان ازاره در پایین بنا؛ و در ردیفی در بدنه بنا که خطی روی آن نوشته شده‌است می‌بینیم.
این کتیبه خود از تزیینات سردر محسوب می‌شود. خط آن را علیرضا عباسی به خط ثلث جلی نوشته‌است و مضمون آن، تقدس و تکریم شاهان و آرزوی نابودی دشمنان آنهاست.
در دو سمت شرقی و غربی بنا نیز ساختمان‌های دیگری قرار دارد. قسمت غربی را به عنوان چاپخانه تا سال‌های اخیر استفاده می‌کرده‌اند که در ابتدا محل نگهداری ستوران بوده‌است.
قسمت شرقی که بعدها به بنا افزوده شده‌است نیز در ابتدا رختشویخانه بوده‌است و بعدها تبدیل به مدرسه‌ای به سبک اروپایی به نام امید شاه شد.
این بنا خشتی و بر روی پی سنگی قرار دارد.
مجموعه‌ها > عمارت نادری

عمارت نادری در ضلع غربی حیاط بسیار وسیعی به نام قلعه بیگی و در سمت شرقی سر در عالی قاپو واقع شده بود و از سمت شمال به چهلستون و اداره پست و تلگراف و از جنوب تا انتهای دیوار سالن فعلی تربیت بدنی ادامه داشت و یکی از قصرهای مهم شاه طهماسب صفوی بوده‌است و پس از دوره صفویه رو به ویرانی می‌نهد و زمانی که نادرشاه افشار برای ضبط موقوفات به نفع سپاهیان مملکت به قزوین می‌آید، دستور به مرّمت آن می‌دهد ولی پس از گذشت چندین سال به حیاط قلعه بیگی معروف شد و به محل سربازگیری و ژاندارمری مبدل می‌گردد بنا دوباره در دوره پهلوی اول مورد بازسازی قرار می‌گیرد ولی مدتی بعد، بار دیگر مورد بی‌توجهی قرار گرفت و در حالی که مجدداً رو به ویرانی گذاشته بود در سال‌های پایانی حاکمیت رضا خان به‌طور کامل تخریب می‌شود.
این بنا کاملاً تخریب شده‌است و هیچ اثری از آن باقی نمانده‌است، و تنها نقشه‌های موجود در میراث فرهنگی حاکی از وجود این بنا در قدیم است.
احتمالاً عمارت نادری، از مهم‌ترین عمارت‌های این باغ محسوب می‌شده‌است. این بنا در داخل باغ، و در سمت شرق سردر عالی قاپو قرار داشته‌است.
در اسفند ماه ۹۲، مدیرکل میراث فرهنگی و گردشگری استان قزوین اعلام نمود: در بررسی‌های باستان‌شناسسی و آواربرداری در ضلع شرقی مجموعه دولتخانه صفوی، ورودی عمارت «نادری» ـ یکی از کاخ‌های صفوی ـ پیدا شد؛ که وی بنای مزبور را متعلق به دوره صفوی و و ورودی عمارت «نادری» است که پس از تخریب و ساخت‌وسازهای جدید به‌عنوان زورخانه (ورزش باستانی) از آن استفاده می‌شد.
مجموعه‌ها > عمارت پهلوی و عمارت قاجاری

این دو بنا که در کنار یکدیگر قرار دارند، در دوره متفاوت ساخته شده‌اند:
عمارت قاجاری که دارای تزیینات و سرستون‌های زیبایی است و در حال حاضر در حال مرمت و بازسازی است. در جلوی این عمارت حوضی قرار دارد که فضای زیبایی را ایجاد کرده‌است.
عمارت پهلوی، در زمان پهلوی ساخته شد و دارای تزیینات خاصی نمی‌باشد. این بنا در دو طبقه ساخته شده‌است.
بعدها هر دو بنا به عنوان شهربانی استفاده می‌شده‌است. طبقه پایین نقش بازداشتگاه را داشته‌است و طبقات فوقانی کاربرد اداری داشته‌اند. حیاط پشت این دو بنا نیز به عنوان حیاط زندان استفاده می‌شده‌است.
مجموعه‌ها > گراند هتل

بعد از حیاط به محوطه گراند هتی وارد می‌شویم که در حال حاضر، محصور و در حال بازسازی می‌باشد.
این هتل، از اولین و قدیمی‌ترین هتلهای ایران است.
این بنا از داخل باغ ۳ طبقه و از خیابان ۲ طبقه دیده می‌شود و این امر به دلیل اختلاف سطح باغ و خیابان است. طبقات این هتل تشکیل شده‌است از ایوان‌هایی ستوندار و اتاق‌هایی برای استقرار مهمانان. در مقابل این هتل سینمایی به نام گراند سینما وجود داشته‌است که اکنون اثری از آن نمی‌بینیم-از داخل هتل به سینما راهی وجود داشته‌است-این سینما دو بار دچار سانحه آتش‌سوزی شد؛ بار اول آن را بازسازی کردند اما بار دوم سینما به کلی از بین رفت.
مجموعه‌ها > کاخ چهلستون

کاخ چهلستون (عمارت کلاه فرنگی) به دستور شاه طهماسب ساخته شد و از مهم‌ترین بناهای این مجموعه و کلاً، شهر قزوین به حساب می‌آید. این عمارت بین باغی با درختان بلند و فضایی سر سبز قرار گرفته‌است که در حال حاضر سبزه میدان نام داردو محل تفریح و گذران اوقات فراغت مردم قزوین می‌باشد.
این بنا با تقلید از بناهای تبریز و با استفاده از مکتب اصفهانی ساخته شده‌است. با توجه به عمارت‌های تبریز، شاه دستور داد این بنا را نیز مزین به نقاشی کنند تا تداعی‌کننده کاخ‌های تبریز باشد؛ در نتیجه، بهترین و زبده‌ترین نقاشان جمع شدند و چهلستون را به نقاشی‌هایی با مضامین:قصه‌های شیرین و فرهاد، لیلی و مجنون، صحنه‌های رزم و مسابقات چوگان و شکار و… مزین کردند. از مهم‌ترین ویژگی‌های این کاخ همین نقاشی‌های دیواری است.
متأسفانه به دلیل تغییر کابری بنا به ساختمانی نظامی و نیاز به فضایی خشک و به دور از تزیینات، تمامی نقاشی‌ها تخریب یا روی آن‌ها را با گچ پوشانده‌اند.
یکی دیگر از دلایل تخریب نقاشی‌ها، تغییر حکومت‌هاست؛ زیرا هر حکومتی با روی کار آمدن خود برای نشان دادن اقتدار خود و از بین بردن آثار حکومت سابق، نقاشی‌های قدیم را تخریب یا روی همان‌ها نقاشی‌های دیگری را ترسیم می‌کرده‌اند.
این بنا در حال حاضر، به عنوان موزه خوشنویسی قزوین محل نگهداری آثاری ارزشمند از خطاطی‌ها و کتاب‌های قدیمی و… است.
مجموعه‌ها > موزه قزوین

موزه قزوین در شرق مجموعه باغ صفوی قزوین قرار دارد. اشیای این موزه به چند گروه تقسیم می‌شوند. برخی از این اشیاء که بیشتر ظروف سفالی و اشیای مفرغی است، به هزاره‌های سوم و اول پیش از میلاد تعلق دارند. سایر اشیای این موزه مربوط به دوران اسلامی از قرون اولیه تا عهد معاصر است.
یکی از جذابیت‌های این موزه به دلیل داشتن مهره‌های آن است.
مجموعه‌ها > بقعه پیغمبریه

این بقعه آرامگاه چهار تن از پیامبران يهودى به نام‌های سلام، سلوم، القیا، سهولی می‌باشد علاوه بر این پیامبران امامزاده صالح بن حسن نیز در این مکان مدفون است و همچنان دایر و محل زیارت مریدان آنان است.
مجموعه‌ها > مدرسه امید

مدرسه امید اولین مدرسه نوین ساخته شده در قزوین می‌باشد که مربوط به دوره پهلوی است و در خیابان سپه، جنب سر درعالی قاپو قرار دارد. در آبان ماه سال ۱۳۹۱، این مدرسه به عنوان مرکز اسناد و کتابخانه میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان قزوین معین گشت و با نام کتابخانه دکتر دبیر سیاقی و مرکز اسناد مدرسه امید نام‌گذاری شد.
وصف مجموعه باغ صفوی

از اشعار عبیدی بیک شیرازی:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| عرصه این روضهٔ عشرت مدار |  | تختهٔ نردیست به نقش و نگار |
| گشته دو سطح متقاطع دو چار |  | چار خیابان ز دو سطح آشکار |
| فاصلهٔ نظم خیابان درو |  | دیدهٔ عقل آمده حیران درو |
| شکل خیابان ز یمین و یسار |  | حاشیه اش گشته بنقش و نگار |
| جوی ز هر سو شده زنجیره اش |  | دیده ادراک شده خیره اش |
| پهلوی هم عرعرو بید و چنار |  | سایه فکن بر گل نازک عذار |
| از در این روضه جنه نشان |  | تا بسر حوض خیابان کشان |
| راست رهی از پی کسب کمال |  | آمده از قبله بحد شمال |
| تا بسر حوض خطی مستقیم |  | کرده بعرضش خط دیگر دو نیم |
| گشته خیابان دگر زان عیان |  | ازحد مغرب سوی مشرق کشان |
| در وسط باغ به وضعی سعید |  | گشته یکی سطح مربع پدید |
| قایمه تاک سر افراخته |  | سایه به هر کنج وی انداخته |
در بخش دیگری از اشعار عبیدی بیک شیرازی:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| جویش ز دو سوی در روارو |  | بر رسته زجوی سبزهٔ نو |
| بر جو ز دو سوی بید عرعر |  | افراخته تا بکهکشان سر |
| مابین دو سر بلند دیوار |  | بر سبزهٔ دلپسند هموار |
| سایه ز درخت و گل فتاده |  | کمخای زمردی گشاده |
| یکسوی در سعادت آباد |  | کز باغ بهشت می‌دهد یاد |
| یکسوی در سرای شاهی |  | منزلگه رحمت الهی |
ثبت ملی

این اثر در تاریخ ۲۷ اسفند ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۲۲۶۸۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.

عمارت نادری
باران گرگ

| باران گرگ | باران گرگ |
| --- | --- |
ウルフズレイン (‏Urufuzu Rein‏): ウルフズレイン (‏Urufuzu Rein‏)
ژانر: خیال‌پردازی تاریک ویران‌شهری پسا-آخرالزمانی
 مجموعه تلویزیونی :  مجموعه تلویزیونی 
کارگردان: تنسای اوکامورا
نویسنده: کیکو نوبوموتو
آهنگ‌ساز: یوکو کانو
استودیو: بونز
صاحب امتیاز: AUS مدمن انترتینمنتNA فانیمیشنUK انیمه لیمیتد
شبکه: انیماکس، فوجی تلویژن
پخش اصلی: ۶ ژانویه ۲۰۰۳ – ۲۹ ژوئیه ۲۰۰۳
قسمت‌ها: ۲۶
 مانگا:  مانگا
نویسنده: کیکو نوبوموتو
ناشر: کودانشا
دسته: سینن
انتشار در: مجله زی
پخش اصلی: ۲۳ ژوئیه ۲۰۰۳ – ۲۳ فوریه ۲۰۰۴
شمار کتاب‌ها: ۲ جلد
 مجموعه تلویزیونی : اووی‌ای:  مجموعه تلویزیونی : اووی‌ای
کارگردان: تنسای اوکامورا
نویسنده: کیکو نوبوموتو
استودیو: بونز
پخش اصلی: ۲۳ ژانویه ۲۰۰۴ – ۲۵ فوریه ۲۰۰۴
قسمت‌ها: ۴
 درگاه انیمه و مانگا:  درگاه انیمه و مانگا
باران گرگ یا ولفز رین (به ژاپنی: ウルフズレイン Urufuzu Rein) یک مجموعه تلویزیونی انیمه ژاپنی به نویسندگی کیکو نوبوموتو و کارگردانی تنسای اوکامورا است که توسط استودیوی بونز از ۶ ژانویه ۲۰۰۳ تا ۲۹ ژوئیه همان سال منتشر گردید. داستان دربارهٔ چهار گرگ تنها است که توسط یک گل در جستجوی رسیدن به بهشت هستند.
ولفز رین متشکل از ۲۶ قسمت بعلاوه ۴ قسمت اووی‌ای است که در اصل از شبکهٔ فوجی تلویژن در ژاپن پخش شد. یک سری مانگا کوتاه نیز بر پایه نسخه انیمه و به تعداد دو جلد تانکوبون به نویسندگی کیکو نوبوموتو و طراحی توشیتسوگو لیدا دستمایه اقتباس قرار گرفت. نسخه مانگا زمانی که مجموعه در حال پخش بود به چاپ می‌رسید، به عبارت دیگر در عوض یک اقتباس صریح، به بازنویسی داستان می‌پرداخت. نسخه مانگا در اصل توسط انتشارات کودانشا در ماهنامه مجله زی از ژوئیه ۲۰۰۳ تا فوریه ۲۰۰۴ منتشر می‌شد.
محمد عارف (نویسنده)

| محمد عارف | محمد عارف |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۰ ژوئن ۱۹۰۴ شهر باکو، امپراتوری روسیه
درگذشت: ۲۷ دسامبر ۱۹۷۵ (۷۱ سال) باکو
پیشه(ها): مترجم، نویسنده، شاعر و سیاستمدار
محمد عارف (ترکی آذربایجانی: Məmməd Arif) نویسنده، شاعر، منتقد ادبی، مترجم و مدرس اهل جمهوری آذربایجان بود. وی در ۱۰ ژوئن سال ۱۹۰۴ در باکو، امپراتوری روسیه به دنیا آمد. محمد عارف عضو اتحادیه نویسندگان جمهوری آذربایجان (سال ۱۹۳۶)، دکتر علوم فقه الغه (۱۹۵۴)، پروفسور (۱۹۵۵)، عضو غیرحضوری آکادمی ملی علوم آذربایجان شوروی (۱۹۵۵)، عضو حضوری آکادمی ملی علوم آذربایجان شوروی (۱۹۵۸) و دریافت کنندهٔ جایزه دولتی آذربایجان شوروی (۱۹۷۴) بود.
زندگی‌نامه

محمد عارف داداش‌زاده فرزند محرم در ۱۰ ژوئن سال ۱۹۰۴ در باکو چشم به دنیا گشود. اصالتاً از شهر خیزی جمهوری آذربایجان بود. پس از فارغ‌التحصیل شدن از مدرسه روس- تاتار باکو، در دهه ۱۹۲۰ در یک مدرسه آموزگاری کرد. در سال ۱۹۲۵ از دانشکدهٔ ملی معارف دانش‌آموخته شد. بین سال‌های ۱۹۲۵ الی ۱۹۳۰ در رشته شرق‌شناسی دانشگاه دولتی آذربایجان تحصیل کرده و در میان سال‌های ۱۹۳۰–۱۹۳۱ در «دانشگاه علمی پژوهشی مردمان شرقی مسکو» در مطقع تحصیلات تکمیلی به درس خواندن ادامه داد.
بین سال‌های ۱۹۳۱–۱۹۴۱، به عنوان معلم و دانشیار کرسی زبان و ادبیات روسی فعالیت داشت. برای مدت مدیدی در دانشگاه دولتی آذربایجان کار کرده و بین سال‌های ۱۹۴۱ تا ۱۹۵۰ تصدی کرسی زبان و ادبیات روسی را عهده‌دار بوده و در سال ۱۹۵۵ درجه علمی پروفسور را اخذ نمود. افزون بر این، مابین سال‌های ۱۹۴۱ الی ۱۹۴۷ سکاندار معاونت وزیر آموزش و پرورش آذربایجان شوروی را بر عهده داشت. در سال ۱۹۴۱ به زمامداری سردبیری روزنامه «به خاطر وطن» رسیده و تا سال ۱۹۴۷ این سمت را عهده‌دار بود. وی با دفاع از پایان‌نامه خود در موضوع «مسیر نویسندگی جعفر جبارلی» دکترای خود را دریافت نمود. وی در ۲۷ دسامبر سال ۱۹۷۵ درگذشت.
شروع فعالیت‌های ادبی

محمد عارف با نوشتن اشعار، داستان‌ها و مقالات در سال‌های ۲۰ قرن ۲۰ اولین قدم‌های خود در ادبیات را برداشت. در همان بازه زمانی اشعار وی همچون «بچه‌های خانه به دوش»، «ترانه‌های آخرین بهار»، «رنگ‌های برودسکی»، «هواپیما و من»، «یکی از دو نشاط»، «علاقه» و داستان‌هایش به نام‌های «ازدواج آخر»، «میان‌بر»، «دام پزشک» و «تار به صدا درمی آید» در جریده‌ها و مجلات متنوعی به انتشار رسید.
اولین مقاله خود را با لقب «محمد باقر اهل خیزی» در سال ۱۹۲۳ در روزنامه «کمونیست» منتشر کرد. علاوه بر این، مقاله‌های طنزآمیز وی نظیر «ناامیدم»، «شاید درست بشود»، «آگهی»، «حوصله» و «اخبار مرثیه» تحت عنوان «مغمون اهل خیزی» در نشریه ملا نصرالدین به انتشار می‌رسید. از سال ۱۹۲۵ به بعد آثار خود را با لقب محمد عارف منتشر نمود.
فعالیت‌های سیاسی

محمد عارف در کنار نویسندگی، به عنوان سیاستمدار نیز شهرت بسزایی دارد. وی برای مدت طولانی تصدی دستیاری رئیس کمیسیون شوروی- ایران را عهده‌دار بود. دو بار به نمایندگی شورای باکو (مجلس ملی) انتخاب شده بود. بین سال‌های ۱۹۶۳ الی ۱۹۶۷ نماینده شورای عالی باکو و رئیس همان شورا بود.
نشان‌ها و جوایز

نشان لنین (۱۹۷۱)، نشان انقلاب اکتبر (۱۹۷۴) و «خادم ممتاز معارف» (۱۹۶۴) و دو بار نیز نشان «پرچم سرخ کار» (۱۹۳۹، ۱۹۶۴) به وی اعطا شد.
دولت سوم جمهوری اسلامی ایران

| دولت نخست موسوی | دولت نخست موسوی |
| --- | --- |
 سومین کابینه جمهوری اسلامی ایران:  سومین کابینه جمهوری اسلامی ایران
نخست‌وزیر ایران: نخست‌وزیر ایران
دیدار میرحسین موسوی با اعضای کابینه: دیدار میرحسین موسوی با اعضای کابینه
تاریخ تشکیل: ۷ آبان ۱۳۶۰
تاریخ انحلال: ۲۱ مهر ۱۳۶۴
افراد و سازمان‌ها: افراد و سازمان‌ها
رئیس کشور: سید روح‌الله خمینی
رئیس دولت: میرحسین موسوی
پیشینهٔ رئیس دولت: وزیر امور خارجه (۱۳۶۰)
شمار وزیران: وزیران: ۱۹ (آغاز) ← ۲۳ (پایان) وزیران مشاور: ۳ (آغاز) ← ۰ (پایان)
وزیران کناررفته (درگذشت/استعفا/برکناری): ۱۴ وزیر (۸ استعفا، ۱ برکناری، ۵ عدم اعتماد مجدد) + ۲ وزیر مشاور (۱ استعفا، ۱ جابجایی)
شمار اعضا: ۳۴ وزیر + ۵ وزیر مشاور
پیشینه: پیشینه
انتخابات(ها): انتخابات مجلس ۱۳۵۹–۱۳۵۸ انتخابات مجلس ۱۳۶۳
آخرین انتخابات: انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۶۴
دوره(های) مجلس: مجلس اول مجلس دوم
پیشنهاد و تأیید: رأی اعتماد به کابینه موسوی
پیشین: دولت موقت (مهدوی کنی)
پسین: دولت چهارم (موسوی)
دولت سوم جمهوری اسلامی ایران پس از ترور محمدعلی رجایی رئیس‌جمهور و محمدجواد باهنر نخست‌وزیر در انفجار ۸ شهریور ۱۳۶۰، با برگزاری انتخابات ریاست‌جمهوری، سید علی خامنه‌ای رئیس‌جمهور ایران شد و نخست علی‌اکبر ولایتی را به عنوان نخست‌وزیر به مجلس شورای اسلامی معرفی کرد، اما مجلس به ولایتی رأی اعتماد نداد و خامنه‌ای علی‌رغم اختلافاتی که در درون حزب جمهوری اسلامی با میرحسین موسوی داشت، او را به به‌عنوان نخست‌وزیر به مجلس معرفی کرد. موسوی از آن زمان تا سال ۱۳۶۸ و پس از درگذشت سید روح‌الله خمینی، برای ۸ سال (دو دوره ۴ ساله)، نخست‌وزیر ایران بود.
از آنجا که تقریباً همه دوران نخست‌وزیری میرحسین موسوی همزمان با جنگ ایران و عراق بود، عموم از او با عنوان «نخست‌وزیر جنگ» یاد می‌شود. سیاست‌های انقباضی دولت او در آن دوران، که به عقیده خیلی‌ها ناگزیر بود، و به ویژه توزیع کالاهای اساسی با کوپن از جمله ویژگی‌هایی است که دولت موسوی را با آن‌ها می‌شناسند.
اختلاف میان موسوی، که به جناح چپ جمهوری اسلامی تعلق داشت، با خامنه‌ای، که به جناح راست جمهوری اسلامی متعلق بود، در طول دوران هشت ساله همکاری این دو ادامه داشت؛ سید علی خامنه‌ای باتوجه به اختلاف نظرها با نخست‌وزیر و برخی اعضای هیئت دولت در چهارسالهٔ اول ریاست‌جمهوری، مایل نبود برای دومین بار در انتخابات ریاست‌جمهوری شرکت کند، اما پس از آنکه خمینی آن را تکلیف شرعی وی دانست، در انتخابات چهارمین دورهٔ ریاست‌جمهوری نامزد شد اما از خمینی خواست که در انتخاب نخست‌وزیر مختار باشد و او هم پذیرفت. پس از انتخاب مجدد به عنوان رئیس‌جمهور، زمانی که معلوم شد خامنه‌ای درصدد معرفی فرد دیگری برای نخست‌وزیری است، برخی نظامیها نزد امام ابراز کردند که پیشرفت در جبهه‌های جنگ منوط به نخست‌وزیری دوبارهٔ مهندس موسوی است. و خمینی به سیدعلی خامنه‌ای حکم کرد که موسوی را به عنوان نخست‌وزیر معرفی کند. خامنه‌ای به‌رغم نظر مخالف خود، وی را به مجلس معرفی کرد. اما اختلافات ادامه پیدا کرد که حتی یک بار در شهریور ۱۳۶۷ و کمی پس از پایان جنگ ایران و عراق، به استعفای موسوی از نخست‌وزیری انجامید؛ استعفایی که با مخالفت شدید خمینی روبرو و منتفی شد. با همه‌پرسی بازنگری قانون اساسی در سال ۱۳۶۸ مقام نخست‌وزیری از ساختار سیاسی ایران حذف شد؛ بنابراین میرحسین موسوی آخرین نخست‌وزیر ایران بود.
سایر منصوبان رئیس دولت

| مقام | نام | نام | آغاز تصدی | پایان تصدی | حزب سیاسی | منبع |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| سرپرست نهاد نخست‌وزیری |   | غلام‌رضا آقازاده | ۲۰ آبان ۱۳۶۰ | ۱۱ آبان ۱۳۶۴ | جمهوری اسلامی  |  |  |  |  |
| دبیر هیئت دولت |   | علی کاویانی | ؟ | مهر ۱۳۶۴ | مستقل |  |  |  |  |
| سخنگوی دولت |   | احمد توکلی | ۲۵ آذر ۱۳۶۰ | ۱۱ مرداد ۱۳۶۲ | جمهوری اسلامی  |  |  |  |  |
مشاوران نخست‌وزیر: مشاوران نخست‌وزیر
| مشاور اجتماعی |   | رضاحسین میرزاطاهری | ۱۸ اسفند ۱۳۶۳ | ۲۱ مهر ۱۳۶۴ | جمهوری اسلامی  |  |  |  |  |
| مشاور اقتصادی |   | علی ماجدی | ۱۳۶۴ | ۱۳۶۴ | جمهوری اسلامی  |  |  |  |  |
| مشاور امنیتی و اطلاعاتی |   | محسن کنگرلو | فروردین ۱۳۶۱ | ۲۱ مهر ۱۳۶۴ | مجاهدین انقلاب  |  |  |  |  |
| مشاور بین‌الملل |   | محسن امین‌زاده | ۱۳۶۲ | ۲۱ مهر ۱۳۶۴ | مستقل |  |  |  |  |
| مشاور کارگری |   | علیرضا محجوب | ؟ | ۲۱ مهر ۱۳۶۴ | جمهوری اسلامی  |  |  |  |  |
نمایندگان ویژه نخست‌وزیر: نمایندگان ویژه نخست‌وزیر
| رابط نخست‌وزیر با ائمه جمعه |   | محمد هندی | ۲ شهریور ۱۳۶۲ | مهر ۱۳۶۴ | مستقل |  |  |  |  |
یادداشت

↑  تا پیش از معرفی علی‌اکبر ولایتی به مجلس، نخست‌وزیر شخصاً ادارهٔ وزارت‌خانه را بر عهده داشت.
↑  «وزارت دفاع ملی» در خرداد ۱۳۶۳ به «وزارت دفاع» تغییر نام پیدا کرد.
↑  محمدرضا رحیمی به عنوان قائم‌مقام، سرپرستی وزارت‌خانه را برعهده داشت.
↑  به دنبال تأسیس وزارت جهاد سازندگی در سال ۱۳۶۲، وظایف عمران روستایی از وزارت کشاورزی منفک شده و نام وزارت‌خانه، «کشاورزی» شد.
↑  یکی از معاونان وزارت‌خانه به نام سید حسن طباطبایی به عنوان سرپرست فعالیت کرد.
↑  محمد مروت در ۲۲ شهریور به عنوان قائم‌مقام نخست‌وزیر در وزارت‌خانه منصوب شد.
حبی‌گنج-۳

| حبی‌گنج-۳ | حبی‌گنج-۳ |
| --- | --- |
حوزهٔ انتخاباتی   مربوط به جاتیا سانگساد: حوزهٔ انتخاباتی   مربوط به جاتیا سانگساد
بخش: ناحیه هبی‌گنج
Division: استان سیلهت
رأی‌مندان: 326,823 (2018)
حوزهٔ کنونی: حوزهٔ کنونی
شکل‌گیری: 1984
حزب: عوامی لیگ بنگلادش
نماینده(گان): ام دی. ابوزهیر
حبی‌گنج-۳ (به لاتین: Habiganj-3) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه هبی‌گنج واقع شده‌است.