stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دزوراک، سیونیک

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ارمنستان
| دزوراک Ձորակ | دزوراک Ձորակ |
| --- | --- |
روستا: روستا
دزوراکموقعیت روی نقشه ارمنستاندزوراکموقعیت روی نقشه استان سیونیکدزوراکموقعیت روی نقشه استان سیونیک: دزوراکموقعیت روی نقشه ارمنستاندزوراکموقعیت روی نقشه استان سیونیکدزوراکموقعیت روی نقشه استان سیونیک
مختصات: ۳۹°۲۰′۳۴″ شمالی ۴۶°۲۶′۰۲″ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۳۴۲۷۸°شمالی ۴۶٫۴۳۳۸۹°شرقی﻿ / 39.34278; 46.43389: مختصات: ۳۹°۲۰′۳۴″ شمالی ۴۶°۲۶′۰۲″ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۳۴۲۷۸°شمالی ۴۶٫۴۳۳۸۹°شرقی﻿ / 39.34278; 46.43389
استان: سیونیک
شهرداری: شورنوخ
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AMT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (AMST)
کد منطقه: ؟؟؟ (۳۷۴)
دزوراک، سیونیک در سرور تحت شبکه نام‌های جغرافیایی: دزوراک، سیونیک در سرور تحت شبکه نام‌های جغرافیایی
دزوراک (به ارمنی: Ձորակ) یک منطقهٔ مسکونی در ارمنستان است که در استان سیونیک واقع شده‌است.  در  کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده است.
خصوصیات

دزوراک خالی از سکنه است.
ناحیه لیماسول

مکان در Cyprus
| ناحیه لیماسول | ناحیه لیماسول |
| --- | --- |
ناحیه‌های قبرس: ناحیه‌های قبرس
موقعیت ناحیه لیماسول در نقشه: موقعیت ناحیه لیماسول در نقشه
مختصات: ۳۴°۴۰′۴۴″شمالی ۳۳°۰۲′۳۸″شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۶۷۸۹°شمالی ۳۳٫۰۴۳۹°شرقی﻿ / 34.6789; 33.0439: مختصات: ۳۴°۴۰′۴۴″شمالی ۳۳°۰۲′۳۸″شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۶۷۸۹°شمالی ۳۳٫۰۴۳۹°شرقی﻿ / 34.6789; 33.0439
پایتخت: لیماسول
مساحت[نیازمند منبع]: مساحت[نیازمند منبع]
 • کل: ۱٬۳۹۶ کیلومتر مربع (۵۳۹ مایل مربع)
جمعیت (2011): جمعیت (2011)
 • کل: ۲۳۵٬۳۳۰
 • تراکم: ۱۷۰/کیلومتر مربع (۴۴۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
کد پستی: 3000–4999
ناحیه لیماسول (انگلیسی: Limassol District) یکی از شش ناحیه جزیره قبرس به مرکزیت شهر لیماسول می‌باشد.
این ناحیه کلیومتر مربع مساحت و ۲۳۵٬۳۳۰ نفر جمعیت دارد
لا ویکتوریا (واییه دل کائوکا)

مکان در 23x15px|border |alt=|link= کلمبیا
| La Victoria | La Victoria |
| --- | --- |
شهرداری و شهرک: شهرداری و شهرک
  پرچممهر:   پرچممهر
Location of the municipality and town of La Victoria, Valle del Cauca in the Valle del Cauca Department of Colombia.: Location of the municipality and town of La Victoria, Valle del Cauca in the Valle del Cauca Department of Colombia.
بخش: بایه دل کائوکا
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Colombia Standard Time)
لا ویکتوریا (واییه دل کائوکا) (به اسپانیایی: La Victoria, Valle del Cauca) یک سکونتگاه مسکونی در کلمبیا است که در بخش بایه دل کائوکا واقع شده است.
نیو ویرجینیا، آیووا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= آیووا, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| New Virginia, Iowa | New Virginia, Iowa |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of New Virginia, Iowa: Location of New Virginia, Iowa
ایالت:  آیووا
شهرستان: شهرستان وارن، آیووا
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۴۶ مایل مربع (۱٫۲ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۴۶ مایل مربع (۱٫۲ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۰۸۹ فوت (۳۳۲ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۴۸۹
 • برآورد (2012): ۴۸۸
 • تراکم: ۱۰۵۸٫۴/مایل مربع (۴۰۸٫۷/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 50210
کد منطقه: 641
FIPS code: 19-56595
GNIS feature ID: 0459495
نیو ویرجینیا (به انگلیسی: New Virginia) شهری در ایالت آیووا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۸۹ نفر بوده‌است.
جذر میانگین مربعات

جذر میانگین مربعات
در ریاضیات، جذر میانگین مربعات (به انگلیسی: Root mean square) (اختصاری  rms) که با نام مقدار آرام‌اس (به انگلیسی: rms value) و مقدار مؤثر (به انگلیسی: Effective value) نیز شناخته‌می‌شود، معیاری آماری از اندازۀ کمیت متغیر است. آرام‌اس همچنین به‌عنوان میانگین درجه دوم (به انگلیسی: Quadratic mean) (که با  M_{2} نشان‌داده می‌شود) شناخته می‌شود و یک مورد خاص از میانگین تعمیم‌یافته است. آرام‌اس یک تابع پیوسته متغیر (که به  f_{\mathrm {RMS} } نشان داده می‌شود) را می‌توان برحسب جمله‌های انتگرالی از مربع‌های مقادیر لحظه‌ای درطول یک چرخه تعریف کرد.
تعریف

جذر مربع مجموعه‌ای از اعداد به صورت زیر تعریف می‌شود:
جذر میانگین مربع برای تابعی روی تمام زمان‌ها عبارت است از:
در شکل‌موج‌های رایج

| شکل‌موج | متغیرها و عملگرها | آرام‌اس |
| --- | --- | --- |
| دی‌سی |  y=A_{0}\, |  A_{0}\, |
| موج سینوسی |  y=A_{1}\sin(2\pi ft)\, |  {\frac {A_{1}}{\sqrt {2}}} |
| موج مربعی |  y={\begin{cases}A_{1}&\operatorname {frac} (ft)<0.5\\-A_{1}&\operatorname {frac} (ft)>0.5\end{cases}} |  A_{1}\, |
| موج مربعی با دی‌سی-جابه‌جاشده |  y=A_{0}+{\begin{cases}A_{1}&\operatorname {frac} (ft)<0.5\\-A_{1}&\operatorname {frac} (ft)>0.5\end{cases}} |  {\sqrt {A_{0}^{2}+A_{1}^{2}}}\, |
| موج سینوسی اصلاح شده |  y={\begin{cases}0&\operatorname {frac} (ft)<0.25\\A_{1}&0.25<\operatorname {frac} (ft)<0.5\\0&0.5<\operatorname {frac} (ft)<0.75\\-A_{1}&\operatorname {frac} (ft)>0.75\end{cases}} |  {\frac {A_{1}}{\sqrt {2}}} |
| موج مثلثی |  y=\left|2A_{1}\operatorname {frac} (ft)-A_{1}\right| |  A_{1} \over {\sqrt {3}} |
| موج دندانه اره‌ای |  y=2A_{1}\operatorname {frac} (ft)-A_{1}\, |  A_{1} \over {\sqrt {3}} |
| موج پالسی |  y={\begin{cases}A_{1}&\operatorname {frac} (ft)<D\\0&\operatorname {frac} (ft)>D\end{cases}} |  A_{1}{\sqrt {D}} |
| ولتاژ فاز-به-فاز |  y=A_{1}\sin(t)-A_{1}\sin \left(t-{\frac {2\pi }{3}}\right)\, |  A_{1}{\sqrt {\frac {3}{2}}} |
دراینجا:y جابجایی است، t زمان است، f فرکانس است، Ai دامنه (مقدار قله) است، D دوره کاری یا نسبت تناوب زمانی (یک تقسیم بر اف) است که در بالا رها است، frac(r) قسمت کسری r است.: دراینجا:y جابجایی است، t زمان است، f فرکانس است، Ai دامنه (مقدار قله) است، D دوره کاری یا نسبت تناوب زمانی (یک تقسیم بر اف) است که در بالا رها است، frac(r) قسمت کسری r است.
زندیان

«زندیه» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای روستایی با این نام، زندیه (رفسنجان) را ببینید.
زندیان یا زندیه (۱۱۲۹–۱۱۷۴ ه‍.ش) دودمان ایرانی حاکم بر ایران بود، که پس از فروپاشی افشاری‌ها و تا برآمدن قاجارها به درازای ۴۵ سال در سرزمین ایران به جز بلوچستان و خراسان حکومت کردند.
این دودمان به سردمداری کریم‌خان زند در سال ۱۱۶۳ هجری قمری در ایران به قدرت رسید. او در آغاز یکی از فرماندهان سپاه نادرشاه افشار بود که پس از مرگ نادر با همراهانش بازگشت. او پادشاهی ظاهری را به شاه اسماعیل سوم سپرد و برای خود عنوان وکیل‌الرعایا را برگزید. وی که به‌طور موقت، شهر ملایر را پایتخت خود نمود، توانست بر تمام ایران مسلط شود و سپس شهر شیراز را پایتخت خود گردانید. ارگ کریم‌خان، بازار وکیل، حمام وکیل و مسجد وکیل در شهر شیراز از جمله بناهایی هستند که از دوران حکومت وی به یادگار مانده است.
کریم‌خان زند توانست پس از فروپاشی حکومت نادرشاه در قرن هجدهم، در ابتدا بر جنوب و مرکز ایران حکومت کرد. بعدها قلمروی حکمرانی اش را به سرعت گسترش داده و بخش اعظمی از سایر نقاط ایران معاصر به جز بلوچستانو خراسان را به دست آورد. سرزمین‌های امروزی ارمنستان، آذربایجان و گرجستان تحت کنترل خانات‌هایی بودند که به‌طور رسمی بخشی از قلمروی زندیان محسوب می‌شدند اما به‌طور بالفعل خودمختار بودند. همچنین برادر وی، صادق‌خان زند نیز موفق شد در سال ۱۱۸۹ ق. بصره را از امپراتوری عثمانی جدا کرده و به ایران پیوست نماید و از این طریق نفوذ ایران را بر سراسر اروندرود مسلم گرداند.
جزیره بحرین نیز در اختیار شیخ‌نشین خودمختار آل مذکور بوشهر بود که از طرف زندیان بر آنجا حکمرانی می‌کرد.
ریشه

مقالهٔ اصلی: طایفه زند
دانشنامه ایرانیکا زندها را ایرانی‌تبار و طایفه ای شبانی از شاخهٔ لک و در ادامه لکها را گروهی از «لرهای شمالی» می‌داند که در زاگرس داخلی و دشت همدان سکوت داشته‌اند. علیمراد خان زند ششمین حاکم زند، جد خود ایناق خان زند را لر می‌داند و در ادامه خود را لر توصیف می‌کند. دانشنامه بریتانیکا که به زندگی‌نامه کریم خان زند (سر سلسلهٔ این خاندان) پرداخته، کریم خان زند را حاکمی ایرانی از قبیله ای فروتن معرفی کرده اما مستقیماً به قومیت یا تعلق ایلیاتی زندیان اشاره ای نکرده است.
دودمان زند به رهبری کریمخان زند در سال ۱۱۶۳ هجری شمسی در ایران به قدرت رسیدند.
شرفنامه بدلیسی آورده که خوانین زند خود را از قوم لر معرفی می‌کردند.
دانشنامهٔ جهان اسلام زندها را از طوایف لک می‌داند که به گفتهٔ این منبع «شاخه ای از ایل لر» بوده‌اند.
ویلیام فرانکلین در کتاب «از بنگال به ایران» ایل زند را یکی از طوایف لک معرفی کرده است.
در کتاب «پیشینهٔ ایرانیان» تألیف عبدالعظیم رضایی زندیان از ایل لک و از طوایف لر معرفی شده‌اند. در کتاب «تهران به روایت تاریخ» اثر مسعود نوربخش از زندها به عنوان طایفه ای لک از ایل زند یاد شده است که در روستای دیه پری در ملایر به شغل گله داری اشتغال داشتند.
دائرةالمعارف شرح حال رجال ایران که به تاریخ زندگی رجال ایران در قرن‌های ۱۲، ۱۳ و ۱۴ هجری می‌پردازد، زندیه را شعبه ای از طایفهٔ لک می‌داند و به نقل از سر جان ملکم راجع به وجه تسمیه زند چنین می‌آورد: «برخی بر آنند که این طایفه را زند به جهت آن خواندند که زرتشت محافظت از کتاب زند اوستا را به ایشان محول کرده بود.»
در کتاب ایران نامک نوشته شده کریم خان زند معمولاً به زبان لری یا فارسی سخن می‌گفت.منابع بسیار دیگر نیز آمده که طایفه زند از قوم لر به‌شمار می‌آمدند که در میانه زاگرس و دشت‌های همدان به روش دامداری می‌زیستندکتاب «تاریخ مفصل اسلام» که بخشی از آن به تاریخ ایران پس از اسلام اختصاص یافته، با اشاره به نام کریم خان، طایفهٔ زند را شعبهٔ کوچکی از طایفهٔ لک می‌داند. بسیاری از منابع از زندها به عنوان ایلی از مردم لر یاد کرده‌اند.در برخی منابع، زند و لک جدا از هم ذکر شده‌اند. در کتاب «کریم خان زند نیکوترین زمامدار تاریخ ایران» تألیف پناهی سمنانی آمده که زندها به دلیل عدم شهرت به لک معروف شدند.
بسیاری از منابع، زندها را از مردم لک می‌دانند.
سلسلهٔ زندیه به دست کریم‌خان زند، رئیس طایفه زند بنیان نهاده‌شد. به عقیده برخی، از دوران حکومت آل بویه از قرن دهم میلادی به این سو خاندان زند نخستین خاندان ایرانی بود که بر ایران حکم‌رانی کرد.
طایفهٔ زند گروهی بودند با معیشت شبانی که در اراضی دامنهٔ زاگرس دهستان پری و کمازان در نزدیکی ملایر امروزی زندگی می‌کردند و به وسیله نادرشاه به خراسان کوچ اجباری شده و در دره گز اسکان داده شدند. در برخی منابع نیز زند و لک جدا از هم ذکر شده‌اند. در کتاب «کریم خان زند نیکوترین زمامدار تاریخ ایران» تألیف پناهی سمنانی آمده که زندها به دلیل عدم شهرت به لک معروف شدند. اگرچه در برخی از منابع آمده که زندها به دلیل عدم شهرت به لک معروف شدند. ولی به‌طور کلی همهٔ منابع کریم‌خان و جانشینان او را از طایفهٔ زند می‌دانند. برخی نیز معتقدند زندها ممکن است کرد باشند.
پیروزی کریم‌خان زند

پس از مرگ نادرشاه، کریم‌خان نیرویی جمع‌آوری کرده و با دو خان بختیاری به نام‌های ابوالفتح‌خان بختیاری و علی‌مردان‌خان چهارلنگ، ائتلافی را به وجود آورده و ابوتراب میرزا که از سوی مادری به دودمان صفوی منسوب بود را با نام شاه اسماعیل سوم به شاهی برگزیدند. در این اتحاد علی‌مردان خان، وکیل‌الدوله (نایب‌السلطنه) بود و ابوالفتح‌خان، حاکم اصفهان، کریم‌خان نیز فرماندهی سپاه را برعهده داشت. با گذشت زمان، علی‌مردان خان، ابوالفتح‌خان را کشته و بر دیگر همراهش کریم خان نیز شورید ولی سرانجام پیروزی با کریم‌خان بود.
کریم خان پس از شانزده سال مبارزه دایمی توانست بر تمامی حریفان خود از جمله محمدحسن‌خان قاجار و آزادخان افغان غلبه کند و سرزمین‌های مرکزی، شمالی، غربی و جنوبی ایران را در اختیار بگیرد. او به انگلیسی‌ها بدبین بود و معتقد بود که انگلیسی‌ها قصد دارند که ایران را نیز مانند هندوستان به یک سرزمین مستعمره تبدیل کنند. برادر وی، صادق خان، نیز موفق شد در سال ۱۱۸۹ ه‍.ق بصره را برای مدت کوتاهی از حکومت عثمانی جدا کند و به این ترتیب، نفوذ دولت ایران را بر سراسر اروندرود اعمال نماید.
زندیان پس از کریم‌خان زند

پس از درگذشت کریم خان، جانشینان او به جان هم افتادند و با جنگ و نزاع‌های مستمر، زمینهٔ تقویت و کسب اقتدار آقامحمدخان و دودمان قاجار را فراهم آوردند. در سال ۱۲۰۹ هجری قمری لطفعلی‌خان آخرین فرمانروای زند، به دست آقامحمدخان کشته شد. آقامحمدخان با به دست آوردن شهر شیراز دست به کشتار کسانی که از دودمان زند بودند، زد، پسران لطفعلی‌خان را اخته نمود و دستور تجاوز جنسی به زن باردار و دختر لطفعلی‌خان زند و دیگر زنان این دودمان را داد و گروهی از افراد طایفهٔ زند نیز به اطراف متواری شدند تا دست آقامحمدخان به آنان نرسد. آقامحمدخان عده‌ای از وابستگان نزدیک این دودمان را با خود به تهران آورد و در قلعه‌ای قدیمی در یافت‌آباد امروزی زندانی نمود که در اواخر سلسله قاجار توانستند اراضی اطراف را به دست آورده و همان‌جا اقامت کنند و دیگر وابستگان این دودمان یا کشته شدند یا به عثمانی گریخته یا مهاجرت کردند تا جان زن و فرزندانشان در امان باشد. امروزه در استان‌های لرستان، کرمانشاه، کردستان، همدان، کهگیلویه و بویراحمد، فارس، کرمان و خراسان بازماندگان طایفه زند زندگی می‌کنند.
دستگاه دیوانی زند به رهبری حاج ابراهیم کلانتر که به لطفعلی‌خان خیانت کرده بود، به قاجارها پیوست و به جز تنی چند که به واپسین فرمانروای زند تا دم مرگ وفادار ماندند، دیگران رویهٔ ابراهیم خان را پیش گرفتند.
با وجود سقوط حکومت بخش اعظمی از لرهای غرب ایران در هواداری از خاندان زند در کشمکش با دولت قاجار بودند. از جمله این مخالفان قاجار اسدخان بختیاروند بود که در زمان فتحعلی‌شاه با حکومت به شرط منافع ملی ایران مصالحه کرد و یکی از فرماندهان ارتش قاجاری شد.
فرمانروایان زند

فهرست خان‌های زندیه
کریم‌خان زند: در ۱۱۶۳ ه‍.ق در اتحادی سه‌گانه که شاه اسماعیل سوم صفوی را به پادشاهی رساند، سپهسالار ایران شد. در ۱۱۶۴ ه‍.ق با شکست علیمردان خان بختیاری، برای مدت کوتاهی وکیل‌الدولهٔ شاه اسماعیل سوم شد ولی در سال بعد از محمدحسن خان قاجار شکست خورد و شاه اسماعیل سوم به محمدحسن خان پناه برد و ساکن اشرف شد و مقام وکالت به محمدحسن خان رسید. در ۱۱۷۱ ه‍.ق در حالی که بیشتر مناطق ایران را از دست داده بود در شیراز به محاصرهٔ محمدحسن خان درآمد ولی شیراز سقوط نکرد. یک سال بعد ورق برگشت و محمدحسن خان شکست خورد و کشته شد و شاه اسماعیل سوم دوباره نزد او بازگشت و کریم خان بار دیگر وکیل‌الدوله گردید. با مرگ شاه اسماعیل سوم در ۱۱۸۷ ه‍.ق کریم خان از به پادشاهی رساندن حیدر میرزا (فرزند شاه اسماعیل سوم) خودداری نمود و خود را وکیل الرعایا نامید.
ابوالفتح‌خان زند (بار نخست، ۱۱۹۳ ه‍.ق): فرزند ارشد کریم خان که در آغاز توسط زکی‌خان زند (برادر مادری کریم خان) به فرمانروایی برگزیده شد، سپس زکی‌خان برادر کوچک‌تر ابوالفتح‌خان یعنی محمدعلی خان را شریک او در فرمانروایی کرد. با ظنین شدن زکی‌خان به او از فرمانروایی کنار گذاشته شد. در این دورهٔ کوتاه قدرت اصلی در دست زکی‌خان بود.
محمدعلی‌خان زند (۱۱۹۳ ه‍.ق): برادر کوچک‌تر ابوالفتح‌خان، که نخست شریک فرمانروایی ابوالفتح‌خان شد و سپس با برکناری برادر، یگانه فرمانروای زند گردید. در این دورهٔ کوتاه قدرت اصلی در دست زکی خان بود.
ابوالفتح‌خان زند (بار دوم، ۲۸ جمادی‌الاول ۱۱۹۳–یکشنبه ۹ شعبان ۱۱۹۳ ه‍.ق): با کشته شدن زکی‌خان بار دیگر به فرمانروایی رسید ولی پس از مدت کوتاهی توسط صادق‌خان زند (برادر تنی کریم خان) برکنار شد.
صادق‌خان زند (یکشنبه ۹ شعبان ۱۱۹۳–۱۸ ربیع‌الاول ۱۱۹۶ ه‍.ق): پس از محاصرهٔ نافرجام شیراز، به کرمان رفت و آن جا را تصرف کرد. با ترور زکی‌خان خود را به شیراز رساند و مدت کوتاهی فرمانروایی ابوالفتح‌خان را پذیرفت ولی اندکی بعد او را برکنار کرد و خود قدرت را به دست گرفت. سرانجام از علیمرادخان زند شکست خورد و به قتل رسید و به روایتی خودکشی کرد.
فرمانروایان زند > پایتخت شدن اصفهان

علیمرادخان زند (۱۸ ربیع‌الاول ۱۱۹۶–اول ربیع‌الثانی ۱۱۹۹ ه‍.ق): وی خواهرزادهٔ زکی‌خان و کریمخان بود. او در آغاز بر اصفهان فرمان می‌راند و توانست بسیاری از رقیبان را کنار بزند و بر پایتخت زندیان یعنی شیراز دست یابد. او اصفهان را پایتخت کرد و صیدمرادخان زند را والی شیراز نمود. او یگانه جانشین کریم خان بود که به مرگ طبیعی از قدرت کنار رفت. آقامحمدخان قاجار توان فرماندهی او را می‌ستود. با این حال او به روسیه پیشنهاد کرد سرزمین‌های آن سوی ارس را به آن دولت واگذارد و در برابر فرمانروایی او از سوی روسیه به رسمیت شناخته شود و پشتیبانی گردد.او بر اثر بیماری استسقا درگذشت
فرمانروایان زند > پایتخت شدن دوبارهٔ شیراز

جعفرخان زند (ربیع‌الثانی ۱۱۹۹–پنجشنبه ۲۵ ربیع‌الثانی ۱۲۰۳ ه‍.ق): پسر صادق‌خان و برادر مادری علیمرادخان زند بود و به همین سبب برخلاف پدر و دیگر برادرانش توسط علیمرادخان کشته نشد. پس از مرگ علیمرادخان، توانست باقر خان خراسگانی حاکم طغیان‌گر اصفهان و گماشتهٔ پیشین علیمرادخان را شکست داده، بر اصفهان مسلط شود. نخست شیخ ویس خان زند فرزند علیمرادخان را با وعدهٔ سپردن فرمانروایی و جانشینی پدرش به اصفهان کشاند و سپس او را دستگیر و کور کرد و خود اعلام فرمانروایی نمود. در زمان او اصفهان چند بار میان زندیان و قاجارها دست به دست شد و او بار دیگر شیراز را پایتخت زندیان گردانید. پس از ۴ سال فرمانروایی عده‌ای از مخالفانش از جمله صیدمرادخان زند؛ عموزادهٔ علیمرادخان؛ شبانه بر سرش ریختند و او را کشتند و سرش را از دیوار ارگ شیراز به زیر انداختند. آرامگاه او در حرم شاهچراغ قراردارد.
صیدمرادخان زند (پنجشنبه ۲۵ ربیع‌الثانی ۱۲۰۳–۱۴ شعبان ۱۲۰۳ ه‍.ق): او از بزرگان زند بود که پس از ترور جعفر خان کمتر از چهار ماه در شیراز فرمان راند.
فرمانروایان زند > پایتخت شدن کرمان

لطفعلی‌خان زند (شعبان ۱۲۰۳–چهارشنبه ۵ ربیع‌الثانی ۱۲۰۹ ه‍.ق): پسر جعفرخان و واپسین فرمانروای زند. در آغاز بر شیراز و آن گاه در کرمان - خوار و طبس با آقامحمدخان قاجار به نبرد پرداخت و ارگ بم را تسخیر کرد و تا مدتی کرمان را پایتخت زندیان قرار داد. آقامحمدخان قاجار به دفع او لشکر به کرمان آورد و آن جا را برای چهار ماه محاصره کرد؛ ولی سرانجام بر اثر خیانت لشکریانش که از طول محاصره ملول شده بودند؛ از پا درآمد. لطفعلی خان پس از کور شدن و شکنجهٔ بسیار به تهران انتقال داده و در ۱۲۰۹ ه‍.ق توسط میرزا محمدخان دولو قاجار کشته شد. آرامگاه وی در امامزاده زید؛ واقع در بازار کفاش‌ها در بازار تهران می‌باشد.
رابطه با دیگر کشورها

زندیان با انگلستان دارای پیوندهای بازرگانی بودند و برخی سران این دودمان همچون واپسین شاهشان لطفعلی‌خان برخوردهای نزدیک و دوستانه‌ای با نمایندگان این کشور داشتند. هرچند برخورد کریم خان با انگلیسی‌ها در تاریخ پُرآوازه است؛ وی چینی‌های پیشکشی انگلیسی‌ها را در پیش رویشان شکست و ظرف‌های مسی ایرانی را به زمین زد و گفت که می‌بینید مال ما بهتر است و نیازی به ظرف‌های شما نداریم؛ ولی می‌نماید این از عاقبت اندیشی بنیان‌گذار این دودمان بوده باشد چه که هندوستان به تازگی به استعمار انگلیسی‌ها درآمده بود؛ ولی با این همه وی به شرکت انگلیسی هند شرقی پروانه زدن تجارتخانه در بوشهر را داد و تسهیلاتی بدیشان بخشید. انگلیسی‌ها پارچه‌های پشمی به ایران می‌آوردند و در برابر کریم خان ایشان را از حق گمرک معاف نمود؛ ولی بازرگانان انگلیسی حق بیرون بردن طلا و نقره را از ایران نداشتند و ناچار بودند برای بهای کالاهای خویش کالاهای ایرانی خریداری کنند.
فتح بصره در سال ۱۷۷۵ نیز از سوی کریم خان برای از رونق انداختن بازرگانی عثمانی و رونق بخشیدن به بندرهای ایران بود چه که پنج سال پیش از آن بازرگانان انگلیسی تجارتخانه خویش را در بوشهر بسته و در بصره برپا نموده بودند و با چیرگی بر بصره آن‌ها چاره‌ای نداشتند جز اینکه شرط‌های ایران را در راه بازرگانی بپذیرند.
هلند نیز در آن زمان هماورد بازرگانی انگلستان بود، این کشور در این زمان جزیره خارگ را اشغال کرد و آن را محور بازرگانی خویش با ایران و عثمانی قرار داد ولی دیری نگذشت که در سال ۱۷۷۶ راهزنی به نام میرمهنا ظاهراً به اشاره زندیان خارک را گرفت و هلندی‌ها را بیرون راند.
همچنین روسیه نیز پیوندهای بازرگانی گسترده‌ای در این روزگار با زندیان داشته‌اند.
در نیمه دوم سده هجدهم اروپاییان حرکت‌های استعماری خویش را در شرق آغاز کرده بودند و کریم خان از این جنبش اینان هشیار بوده و به پیروانش نیز هشدار می‌داده است.
وضع توده‌ها در دوره زندیان

دوره زند به دو بخش شهریاری کریم خان و دوره پس ازآن بخش پذیر است.
وضع توده‌ها در دوره زندیان > وضعیت مردم در زمان پادشاهی کریم‌خان

او که مرد ساده‌زیست بود به تجملات و انباشتن دارایی کششی نداشت و بیشتر سرمایه کشور را به مصرف نیازهای درونی کشور می‌رساند. او دوست داشت مردم در آرامش و آسایش و شادی زندگی بکنند و در راه این آرزوی خویش می‌کوشید. او که انسانی بی‌آلایش بود در توده مردم حاضر می‌شد و از روزگار آنان آگاه می‌شد و گاه در انجام کارهای پست نیز بدان‌ها یاری می‌رساند. از مهربانی و بخشش او داستان‌ها گفته شده است.[نیازمند منبع]
بزرگ‌ترین همه‌گیری طاعون که به مرگ حدود ۲ میلیون نفر از جمعیت ایران انجامید در دوره حکومت کریم خان زند (۱۱۵۱–۱۱۵۲ هجری شمسی) اتفاق افتاد.
وضع توده‌ها در دوره زندیان > وضعیت مردم پس از پادشاهی کریم‌خان

با مرگ کریم خان اوضاع کشور باز به هم ریخت و نبرد بر سر قدرت بازماندگان زند فشار بسیاری به مردم آورد. حتی در برافتادن این خاندان مردمان بسیاری قربانی قاجارهایی شدند که فرمانروایی را از زندیان ربوده بودند، برای نمونه بلایی که بر سر مردم کرمان آمد را می‌توان نمونه آورد.
پرچم‌های زندیان

پرچم زندیان،دوره کریم خان زند
پرچم سلطنتی دوره زندیان
پرچم دولتی زندیان
یادداشت

↑  طبق گفته دکتر کاوه فرخ http://iranpoliticsclub.net/photos/U19-Zand/index.htm
↑  از ۱۱۷۲ تا ۱۱۷۶ ه‍.ق تهران پایتخت کریم‌خان بود ولی سپس دوباره شیراز به پایتختی برگزیده شد. (لغت‌نامهٔ دهخدا، مدخل «طهران»)
↑  در زمان حکومت علیمراد خان زند
↑  در اواخر حکومت لطفعلی خان زند
↑  شعائر مذهبی روی سکه‌های زندیه از یک سو بیانگر تضاد آشکار سیاست مذهبی حاکمان زندی با تفکر مذهبی نادرشاه و از سوی دیگر تأیید این واقعیت است که سال‌ها پس از سقوط دولت صفوی همچنان محبوبیت فزاینده آن‌ها در جامعه ایرانی زندیه با نقر شعار شیعی ادامه داشت. درنتیجه، شعائر روی سکه‌های دوره زندیه در عین آن‌که پیوندی شفاف با سنت‌های شیعی صفوی در بازتاب و تداوم آن دارد، زبانی رسا برای معرفی گفتمان موعودگرایی و منجی‌گرایی دوره زندیه است که در قالب ترویج‌اندیشه شیعه برای برون‌رفت از دوره ناامنی و ستم‌ورزی صورت می‌گرفت؛ وضعیتی که پس از سقوط صفویه تا استقرار کریم‌خان در جامعه ایران رخ داده بود.
↑  در متن مقالهٔ «بحران مشروعیت صفویان و مسئلهٔ پادشاهی اسماعیل سوم» تاریخ شکست علی‌مردان خان چهارلنگ بختیاری (وکیل‌الدولهٔ شاه اسماعیل سوم) از کریم خان زند ۱۱۶۵ ه‍.ق آمده است؛ ولی در فرمانی از شاه اسماعیل سوم به تاریخ شعبان ۱۱۶۴ ه‍.ق از کریم خان به صورت «وکیل‌الدوله محمدکریم خان زند» یاد شده است. این نشان می‌دهد که تاریخ شکست علی‌مردان خان و برکناری‌اش از مقام وکالت شاه اسماعیل سوم پیش از شعبان ۱۱۶۴ ه‍.ق بوده است.
مسجد وکیل در شهر شیراز یادگار کریم‌خان زند
تفنگ یکی از خانات زند در دورهٔ ابوالفتح خان
سکه‌های دوره زندیه (موزه نارنجستان قوام)
نیو لیبرتی، آیووا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= آیووا, USA
| New Liberty, Iowa | New Liberty, Iowa |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of New Liberty, Iowa: Location of New Liberty, Iowa
ایالت:  آیووا
شهرستان: شهرستان اسکات، آیووا
مساحت: مساحت
 • شهر: ۰٫۱۰ مایل مربع (۰٫۲۶ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۱۰ مایل مربع (۰٫۲۶ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۷۹۷ فوت (۲۴۳ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • شهر: ۱۳۷
 • برآورد (2012): ۱۴۱
 • تراکم: ۱۳۷۰٫۰/مایل مربع (۵۲۹٫۰/کیلومتر مربع)
 • کلان‌شهری: ۳۸۱٬۸۴۲ (۱۳۴th)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 52765
کد منطقه: 563
FIPS code: 19-56280
GNIS feature ID: 0459479
نیو لیبرتی (به انگلیسی: New Liberty) شهری در ایالت آیووا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۳۷ نفر بوده‌است.
ناحیه لرجام

مکان در 23x15px|border |alt=|link= الجزایر
| ناحیه لرجام دائرة لرجام | ناحیه لرجام دائرة لرجام |
| --- | --- |
ناحیه: ناحیه
موقعیت ناحیه لرجام در نقشه: موقعیت ناحیه لرجام در نقشه
مختصات: ۳۵°۴۴′۵۸″شمالی ۱°۳۲′۵۴″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۷۴۹۵۳۹°شمالی ۱٫۵۴۸۴۵°شرقی﻿ / 35.749539; 1.54845: مختصات: ۳۵°۴۴′۵۸″شمالی ۱°۳۲′۵۴″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۷۴۹۵۳۹°شمالی ۱٫۵۴۸۴۵°شرقی﻿ / 35.749539; 1.54845
استان: استان تسمسیلت
پایتخت: Lardjem
جمعیت (1998): جمعیت (1998)
 • کل: ۳۸٬۸۹۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۰۱ (زمان)
District code: 38300
Municipalities: 4
ناحیه لرجام (به عربی: دائرة لرجام) یک ناحیه در الجزایر است که در استان تسمسیلت واقع شده‌است. ناحیه لرجام ۳۸٬۸۹۰ نفر جمعیت دارد.
مینسک

مکان در 23x15px|border |alt=|link= بلاروس
| مینسْک Мінск | مینسْک Мінск |
| --- | --- |
میدان پیروزی، مینسک: میدان پیروزی، مینسک
  پرچممهر:   پرچممهر
مختصات: ۵۳°۵۴′ شمالی ۲۷°۳۴′ شرقی﻿ / ﻿۵۳٫۹۰۰°شمالی ۲۷٫۵۶۷°شرقی﻿ / 53.900; 27.567: مختصات: ۵۳°۵۴′ شمالی ۲۷°۳۴′ شرقی﻿ / ﻿۵۳٫۹۰۰°شمالی ۲۷٫۵۶۷°شرقی﻿ / 53.900; 27.567
نخستین اشاره: ۱۰۶۷ میلادی
حکومت: حکومت
 • شهردار: Mikalai Ladutska
مساحت: مساحت
 • شهر: ۳۰۷٫۸۹۵۴۱۱ کیلومتر مربع (۱۱۸٫۸۷۹۰۸۳ مایل مربع)
ارتفاع: ۹۲۰ متر (۳۰۲۰ فوت)
جمعیت: جمعیت
 • شهر: ۱۸۳۶۸۰۸
 • تراکم: ۶۰۰۰/کیلومتر مربع (۱۵۰۰۰/مایل مربع)
 • شهری: ۲۱۰۱۰۱۸
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۲+ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۳+ (EEST)
کد منطقه: ۱۷ ۳۷۵
وبگاه: minsk.gov.by/en/
مینسْک (به بلاروسی: Мінск) (به روسی: Минск) پایتخت کشور بلاروس است. این شهر که ۲ میلیون نفر جمعیت دارد مقر ادارات سازمان کشورهای همسود (مشترک‌المنافع) است. شهر مینسک همچنین مرکز شهرستان و بخشی به همین نام است.
این شهر در میان سال‌های ۱۹۱۹–۱۹۹۱ پایتخت جمهوری شوروی سوسیالیستی بلاروس بود.
مینسک در کنار رودهای سویسلاچ و نیامیها در ۳۳°۲۷′ شمالی و ۵۵°۵۳′ شرقی قرار گرفته‌است.
تاریخ

گمان بر اینست که نام مینسک از نام رودخانه منکا گرفته شده‌است.
در سده دهم میلادی شاهزاده راهوالود (در نروژی راگنوالد) که از تبار وایکینگ‌ها بود بر ولایتی به نام پولوتسک فرمان می‌راند که آن ولایت شامل مینسک نیز می‌شد.
نخستین اشاره به شهر مینسک در کتب تاریخی از سال ۱۰۶۷ میلادی است، یعنی سالی که جنگی خونین میان ولایات پولوتسک و کیف بر کرانه رود نیامیها درگرفت.
مینسک در سال ۱۷۹۳ به عنوان بخشی از لهستان به خاک روسیه ضمیمه شد. و در ۱۷۹۶ به عنوان مرکز استان مینسک شناخته شد. نام تمامی خیابان‌ها به نام‌هایی با زبان روسی تغییر کرد هرچند اسم شهر بدون تغییر باقی ماند. مینسک در سال ۱۸۱۲ در طی حمله فرانسه به روسیه به اشغال ارتش ناپلئون درآمد.
دین

بلاروس سال‌ها تحت سیطره شوروی بوده و آمار دقیقی از جمعیت مذهبی مینسک وجود ندارد. مسیحیان مینسک معمولاً پیرو کلیسای ارتدکس بلاروسی یا کلیسای ارتدکس روسی هستند. همچنین اقلیت یهودی نیز در مینسک زندگی می‌کنند.
اقتصاد

مینسک مرکز اقتصادی بلاروس است. خدمات اقتصادی مینسک نه تنها به خود شهر، بلکه به کل کشور است. نزدیک به ۴۶ درصد بودجه اقتصادی بلاروس به مینسک تعلق دارد.
اقتصاد > بیکاری

آمارهای رسمی بیکاری را در مینسک ۰٫۳٪ اعلام کرده‌اند. درحالی که در سال ۲۰۰۹، ۵٫۶٪ از شهروندان مینسک که در سن کار بوده‌اند، وضعیت شغلی خود را بیکار اعلام کردند.