stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فوتبال در المپیک تابستانی ۱۹۲۴ – ترکیب تیم‌های مردان
لهستان

مقالهٔ اصلی: تیم ملی فوتبال لهستان
سرمربی:  آدام اوبروبانسکی
رومانی

مقالهٔ اصلی: تیم ملی فوتبال رومانی
سرمربی:  آدریان سوچیو
اسپانیا

مقالهٔ اصلی: تیم ملی فوتبال اسپانیا
سرمربی:  پدرو پاراگس
سوئد

مقالهٔ اصلی: تیم ملی فوتبال سوئد
سرمربی:  یوزف نادی
سوئیس

مقالهٔ اصلی: تیم ملی فوتبال سوئیس
سرمربی:  تدی دوکورث
ترکیه

مقالهٔ اصلی: تیم ملی فوتبال ترکیه
سرمربی:  بیلی هانتر
اروگوئه

مقالهٔ اصلی: تیم ملی فوتبال اروگوئه
سرمربی:  ارنستو فیگولی
ایالات متحده آمریکا

مقالهٔ اصلی: تیم ملی فوتبال ایالات متحده آمریکا
سرمربی: جورج برفورد
یوگسلاوی

مقالهٔ اصلی: تیم ملی فوتبال یوگسلاوی
سرمربی:  تودور سکولیچ
شیردوش

شیر دوش دستی
شیر دوش دستی
یک شیردوش الکتریکی
شیردوش وسیله‌ای مکانیکی است که زنان شیرده از آن برای استخراج شیر از پستان خود استفاده می‌کنند. شیردوش‌ها ممکن است ابزارهایی دستی باشند که نیروی مورد نیازشان را از طریق حرکات دست یا پا تأمین کنند یا اینکه دستگاه‌هایی الکتریکی که با استفاده از نیروی باتری یا تورین برقی کار کنند. شیردوش‌ها، همانند اتاق‌های شیردهی، عمدتاً در ایالات متحده رایج هستند. همچنین دستگاه شیردوش احشام نیز وجود دارد که برای دوشیدن انواع حیوانات ماده مانند گاو، گوسفند، بز و حتی شتر ماده مورد استفاده قرار می‌گیرند.
ای‌جی‌ام-۶۵ ماوریک
سابقه عملیاتی

ماوریک در نبردهایی از جمله جنگ ویتنام، جنگ یوم کیپور، جنگ ایران و عراق، جنگ خلیج فارس و چندین درگیری مختصر نظامی، استفاده شده‌است. این موشک، توسط هواپیماهای اف-۱۶ فایتینگ فالکن و ای-۱۰ تاندربولت ۲ در جنگ خلیج فارس در سال ۱۹۹۱ علیه اهداف زرهی استفاده شده‌است. همچنین ماوریک‌ها نقش به‌سزایی در انهدام تجهیزات زمینی مانند خودروهای زرهی عراق ایفا کرده‌اند.
هواگردهای سازگار

ای-۴ اسکای هاوک
ای-۶ اینترودر
ال‌تی‌وی ای-۷ کرسر ۲
ای-۱۰ تاندربولت ۲
ای اچ-۱ سوپر کبرا
ای‌وی-۸بی هریر ۲
اف-۴ فانتوم ۲
نورثروپ اف-۵
اف-۱۵ استرایک ایگل
اف-۱۶ فایتینگ فالکن
اف/ای ۱۸ هورنت
جنرال داینمیکس اف-۱۱۱
پی-۳ اوریون
اس اچ-۲ سی اسپرایت
پرتاب‌کننده LAU-۱۱۷ ماوریک همچنین توسط هلیکوپترهای نیروی دریایی، نیروی هوایی و سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده مانند ای‌اچ-۱ سوپرکبرا و ای‌اچ-۶۴ آپاچی استفاده می‌شود. ایران این موشک را با موشک بینا جایگزین کرده‌است.
ساموس‌دد

| ساموس‌دد | ساموس‌دد |
| --- | --- |
ساموس‌دد، Samotherium: ساموس‌دد، Samotherium
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پستانداران
راسته:: جفت‌سم‌سانان
سرده:: Samotherium
ساموس‌دد (نام علمی: Samotherium) نام یک سرده از تیره زرافه‌سانان است.
الکترونیک آرتس

| 0 | 1 |
| --- | --- |
ساختمان مقر ئی‌اِی در ردوود سیتی، کالیفرنیا: ساختمان مقر ئی‌اِی در ردوود سیتی، کالیفرنیا
نوع: شرکت سهامی عام
نماد سهام شرکت: نزدک: EA نزدک-۱۰۰ جزء اس اند پی ۵۰۰ جزء
ISIN: US2855121099 
صنعت: صنعت بازی‌های ویدئویی
بنا نهاده: ۲۷ مه ۱۹۸۲؛ ۴۲ سال پیش (۱۹۸۲-27}}) در سان ماتیو، کالیفرنیا، آمریکا
بنیانگذاران: تریپ هاوکینز
دفتر مرکزی: ردوود سیتی، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا
محدودهٔ فعالیت: جهانی
افراد کلیدی: لری پروبست (رئیس هیئت مدیره) آندرو ویلسون (مدیر عامل اجرایی)
محصولات: Army of Two سری بتلفیلد بورن‌اوت (مجموعه بازی) Command & Conquer series کرایسیس (مجموعه بازی) دد اسپیس   عصر اژدها series EA Cricket series فیفا (مجموعه بازی) شب نبرد (مجموعه بازی) Madden NFL series تأثیر فراگیر مدال افتخار NBA Live series NCAA Football series جنون سرعت NHL series گیاهان دربرابر زامبی‌ها Rock Band series SimCity سری سیمپسون‌ها سری سیمز (مجموعه بازی) Skate series SSX series جنگ ستارگان series تایتانفال
درآمد:  ۴٫۸۴۵ میلیارد دلار آمریکا
سود ناخالص:  ۱٫۲۲۴ میلیارد دلار آمریکا
سود خالص:  ۱٫۲۱۰ میلیارد دلار آمریکا
مجموع دارایی:  ۷٫۷۱۸ میلیارد دلار آمریکا
مجموع سهام:  ۴٫۰۶۰ میلیارد دلار آمریکا
تعداد کارکنان:  ۸/۸۰۰
شرکت‌های وابسته: الکترونیک آرتس بایوور Criterion Games ای‌ای کانادا ( ea Canada) EA Digital Illusions CE EA Mobile EA Montreal EA Tiburon Firemonkeys Studios Ghost Games Maxis Motive Studios PopCap Games  The Sims Studio  فایرمانکی استودیوز گلو موبایل دایس(Dice)
وبگاه: ea.com
الکترونیک آرتس یا به‌طور مختصر ئی‌اِی (به انگلیسی: Electronic Arts) یک شرکت آمریکایی است که از بزرگ‌ترین شرکت‌های نشر و توسعه بازی‌های رایانه‌ای به‌شمار می‌آید. تریپ هاوکینگز این شرکت را در سال ۱۹۸۲ تأسیس کرد و هدف اولیهٔ او توسعه انواعی از بازی‌های رایانه‌ای بود که در خانه می‌توان با آن‌ها بازی کرد. ئی‌اِی در اواخر دههٔ ۸۰ به بهبود و توسعهٔ حوزهٔ کاری خود در زمینهٔ بازی‌های رایانه‌ای پرداخت و با جذب چندین چهرهٔ مبتکر، موفق به رشد و توسعهٔ بسیار در این زمینه شد. شرکت ئی‌اِی در سال ۲۰۰۷ رتبهٔ هشتم در فهرست بزرگ‌ترین شرکت‌های طراحی نرم‌افزار را به خود اختصاص داد. درآمد سالانهٔ شرکت ئی‌اِی در مه ۲۰۰۸ به بیش از ۴٫۰۲ میلیارد دلار رسید و این مقدار، رو به افزایش است. موفق‌ترین بازی‌های ئی‌اِی، بازی‌های ورزشی (که توسط بخش ای‌ای اسپورتس، وابسته به این شرکت تولید می‌شود)، بازی‌های برگرفته از فیلم‌های محبوب و البته بازی‌های معروفی است که این شرکت همواره به توسعه آن‌ها مشغول بوده‌است؛ از جملهٔ این بازی‌ها می‌توان به بازی‌هایی مانند جنون سرعت، مدال افتخار، سیمز، بَتِل فیلد و برن‌اوت اشاره کرد.
تاریخچه

۱۹۸۲–۱۹۹۱
در فوریهٔ سال ۱۹۸۲ تریپ هاوکینگز با دان ولنتاین از شرکت سیکویا کپیتال جهت سرمایه‌گذاری در زمینهٔ تازه و توأم با ریسک یعنی تأسیس شرکت Amizin' Software (تولید نرم‌افزارهای سرگرم‌کننده) جلسه‌ای تشکیل داد. دان ولنتاین، هاوکینگز را تشویق به ترک شرکت اپل که او در آنجا مدیر بازاریابی تولید بود-کرد و به او اجازهٔ استفاده از محیط خالی دفتر خود را داد تا او بتواند فعالیت خود را آغاز کند.
در ۲۸ مه ۱۹۸۲ هاوکینگز با سرمایه‌ای معادل ۲۰۰٫۰۰۰ دلار شرکت خود را به ثبت رساند. هفت ماه بعد او این سرمایه را، با توجه به وام‌هایی که از شرکت‌هایی مانند سیکویا کپیتال، کلِینر پرکینز اند بایِرز و سِوین روزِن فاندرز گرفته بود، به ۲ میلیون دلار افزایش داد. در همان سال او به همراه اولین کارمند خود، ریچ مِلمون، برنامهٔ شرکت خود را بهبود بخشید. در همان زمان او دو تن از کارمندان قبلی خود را که با او در شرکت اپل کار می‌کردند، به جمع کارمندان خود اضافه کرد و به کمک این دو تن او در ماه‌های سپتامبر و اکتبر توانست برنامهٔ تجاری شرکتش را بهبود بخشد.
در این بین، هاوکینگز که به دلیل استخدام ۱۱ نفر دیگر به کمبود مکان در دفتر ولنتاین دچار شده بود، دفتر شرکتش را به سَن مَتِئو نقل مکان داد. دفتر این شرکت به باند فرودگاه سَن فرانسیسکو مشرف بود.
تغییر نام

کارمندانی که تازه استخدام شده بودند از اسم این شرکت (Amazin' Software) خوششان نمی‌آمد. به همین دلیل هاوکینگز جلسه‌ای برگزار کرد. آن شب همهٔ کارکنان قول دادند که تا قبل از طلوع آفتاب با اسمی جدید به توافق برسند.
هاوکینگز به کسانی که در شرکتش طراحی نرم‌افزارها را بر عهده داشتند، Software Artists (طراحان نرم‌افزار) می‌گفت و به همین دلیل او و مِلمون عبارت SoftwareArts را پیشنهاد دادند. اما دَن بریکلین این نام را نپذیرفت. هاوکینگز کلمهٔ Electonic را خیلی دوست داشت، بنابراین او عبارت Electronic Artists و Electronic Arts را پیشنهاد کرد. به نظر می‌آمد که همه از عبارت Electronic Artists خوششان آمده باشد تا اینکه استیو هِیس جمله‌ای را به زبان آورد: «ما طراحان نیستیم آن‌ها هستند…» یعنی کسانی که ایده‌ها را می‌دهند طراح هستند نه کسانی که آن‌ها را می‌سازند؛ بنابراین همه با عبارت Electronic Arts موافقت کردند و نام شرکت از Amazin' Software به Electronic Arts تغییر یافت.
خروج هاوکینگز

بعد از سال‌ها فعالیت موفقیت‌آمیز، هنگامی که شرکت ای‌اِی تصمیم به ساخت بازی برای دیگر کنسول‌ها گرفت، تریپ هاوکینگز از شرکت الکترونیک آرتس استعفا کرد. بعد از خروج هاوکینگز لری پروبست رئیس این شرکت شد.
استعفا لری پروبست

در سال ۲۰۰۷ لری پروبست از سمت خود استعفا کرد و به جمع مدیران پیوست؛ بدین ترتیب، جان ریسیتیلو به عنوان رئیس ای‌اِی انتخاب شود.
بخش‌بندی

در ژوئن سال ۲۰۰۷ ریسیتیلو اقدام به بخش‌بندی این شرکت کرد: هر بخش مسئول بازی‌های خود. با این کار نه تنها کیفیت بازی‌ها افزایش یافت، بلکه سرعت انتشار و توزیع آن‌ها هم بالاتر رفت.
بازی برای مکینتاش

در سال ۲۰۰۷ شرکت ای‌اِی اعلام کرد که از این پس در کنار هر نسخه از بازی‌های خود، نسخهٔ مکینتاش آن بازی را هم تولید می‌کند تا استفاده‌کنندگان این سیستم‌عامل هم بتوانند از محصولات این شرکت استفاده کنند.
استودیوها

الکترونیک آرتس از ۴ بخش اصلی درست شده‌است (به همراه نام استودیوهای هر بخش):
ای‌اِی گِیمز (EaGames): این بخش مسئول ساخت بازی‌های حادثه‌ای ماجرایی، مسابقه‌ای، رزمی و نقش بازی (Role Playing) است. رهبری این بخش را فرانک گیبو بر عهده دارد.
ای‌اِی ردوود شورز (Redwood Shores)
ای‌اِی لوس آنجلس (LosAngles)
ای‌اِی مونترال (Montreal)
بایو وِیر (BioWare)
دایس (Dice)
پندمیک (pandemic)
بلک باکس (Black Box)
مکسیس (maxis)
فینامیک (Phenomic)
کریتریون (Criterion)
میتیک (Mythic)
ای‌اِی اسپرتس (EaSports): این بخش بازی‌های ورزشی را تولید می‌کند. این بازی‌ها عبارتند از: فیفا، ان‌اف‌ال، ان‌بی‌ای، فایت نایت، تایگروودز پی جی اِی تور، هاکی، ان‌اچ‌ال، راگبی. رهبری این بخش را پیتر مور در اختیار دارد.
ای‌اِی تیبوران (فلوریدا) (Tiburon)
ای‌اِی کانادا (ون کو وِر) (Canada)
ای‌اِی اسپرتس بیگ (سن فرانسیسکو) (Big)
ای‌اِی کژوال اینترتینمنت (Ea Casual Entertainment): این بخش برای کسانی که به‌طور معمول از این بازی‌ها استفاده می‌کنند و نیز کسانی که استفاده‌کنندهٔ همیشگی این بازی‌ها نیستند، بازی تولید می‌کند. کیتی ورابک این بخش را رهبری می‌کند.
ای‌اِی ردوود شورز (Redwood Shores)
ای‌اِی لوس آنجلس (LosAngles)
استودیو سیمز (The Sims): این بخش بازی‌های شبیه‌سازی زندگی را تولید می‌کند که از معروف‌ترین این بازی می‌توان به سری‌های سیمز اشاره کرد. راد هامبل رهبر این بخش است.
ای‌اِی ردوود شورز (کالیفرنیا) (Redwood Shores)
پادشاهی یهودا

پادشاهی یهودا ( عبری: מַמְלֶכֶת יְהוּדָה مملکت یهودا ) پادشاهی جنوبی اسرائیل بعد از تجزیه پادشاهی اسرائیل (پادشاهی متحد) پس از مرگ سلیمان بود. زمان آغاز آن در حدود قرن ۹ قبل از میلاد است. پادشاهی یهودا با پادشاهی آشوریان روابط خوبی داشت و به واسطه تجارت با آنان بسیار ثروتمند شد؛ ولیکن در سال ۶۰۹ قبل از میلاد پادشاهی آشوریان نابود شد و پادشاهی بابلیان جایگزین آن شد. بابلیان بین سالهای ۵۹۷ تا ۵۸۲ قبل از میلاد به یهودا حمله کردند و سرزمین آن‌ها را نابود کرده و اشرافیان آن را به اسارت در بابل بردند.
در کتاب مقدس

بر اساس کتاب مقدس پادشاهی یهودا بعد از فروپاشی پادشاهی اسرائیل (پادشاهی متحد) شکل گرفت. پادشاهی متحد از سال ۱۰۲۰ قبل از میلاد تا ۹۳۰ قبل از میلاد وجود داشت. وقتی ده قبیله حاضر نشدند پسر سلیمان، رِحُبُعام، را به پادشاهی قبول کنند و تنها دو قبیله یهودا و بنیامین به او وفادار ماندند، پادشاهی متحد به دو بخش شمالی (تحت تسلط آن ده قبیله) و جنوبی (تحت تسلط یهودا و بنیامین) تقسیم شد. دو پادشاهی به صورت همسایه یکدیگر وجود داشتند تا اینکه پادشاهی شمالی اسرائیل توسط آشوریان در سال ۷۲۲ نابود شد و تنها پادشاهی یهودا باقی ماند.
بر اساس کتاب مقدس تمامی پادشاهان اسرائیل و یهودا «خوب» نبودند زیرا موفق نشدند تنها پرستش یهوه را باقی بگذارند. حزقیا (۷۲۷ تا ۶۹۸ قبل از میلاد) پادشاهی خوب بود که که پرستش بعل و اشیره را ممنوع کرد؛ ولیکن جانشین او مناسه (۶۹۸ تا ۶۴۲ قبل از میلاد) و آمون (۶۴۲ تا ۶۴۰ قبل از میلاد) دوباره به بت‌پرستان اجازه پرستش دادند که باعث خشم یهوه شد. یوشیا به پرستش یهوه بازگشت، ولیکن این بازگشت دیگر بسیار دیر بود و یهوه تصمیم گرفته بود که اجازه دهد بابلیان قوم یهود را به اسارت در بابل ببرند.
آخرین پادشاه یهودا یهویاکیم بود که در ابتدا به بابلیان خراج می‌پرداخت. بعد از شکست بابلیان در جنگ با مصر در سال ۶۰۱ قبل از میلاد، پرداخت خراج به بابل قطع گردید. بابلیان عصبانی شده و در سال ۵۹۹ قبل از میلاد اورشلیم را محاصره کردند. یهویاکیم در حین محاصره از دنیا رفت و پسرش یکونیاه که تنها هشت یا هجده سال داشت پادشاه شد. شهر اورشلیم سه ماه بعد در ۲ آذار ۵۹۷ قبل از میلاد سقوط کرد. نبوکدنصر هم اورشلیم و هم معبد سلیمان را تخریب کرد و یهودیان را به بابل تبعید نمود. نبوکدنصر صدقیا برادر یهویاکیم را به عنوان پادشاه منصوب کرد. برخلاف توصیه حزقیال نبی، صدقیا تصمیم به شورش علیه نبوکدنصر گرفت و پرداخت خراج را متوقف کرد. نبوکدنصر بار دیگر به اورشلیم حمله کرده و اینبار تمامی شهر و معبد سلیمان را به صورت کامل نابود کرد. تا سال ۵۸۶ قبل از میلاد پادشاهی یهودا تقریباً از بین رفته بود و در وضعیت بسیار بد اقتصادی و معیشتی بود. در این زمان اورشلیم خالی از سکنه شد و بابل مرکز اصلی تجارت در آن منطقه گردید. بابلیان شهری جدید به نام مصفه (מצפה/Mizpah) ایجاد کردند که مرکز استان یهودا شد.
بازگشایی تحت حکومت هخامنشیان

در سال ۵۳۹ قبل از میلاد کوروش هخامنشی به بابل حمله کرد و بابلیان را شکست داد. او یهودیان را آزاد کرد و اجازه بازگشت به اورشلیم و بازسازی آن را داد. ساخت معبد دوم اورشلیم به دستور کوروش آغاز شد و پس از وقفه ای نسبتاً طولانی در زمان داریوش بزرگ تکمیل گردید. استان یهودا تحت سلطه هخامنشیان بسیار ثروتمند و قدرتمند شد تا اینکه حکومت هخامنشیان به دست اسکندر مقدونی سقوط کرد.
جستار های وابسته

یهودیان
حاکمیت قوم یهود بر سرزمین فلسطین
توضیحات

1 2  Grabbe, Lester L. , ed. (2008). Israel in Transition: From Late Bronze II to Iron IIa (c. 1250–850 B.C.E.). T&T Clark International. pp. 225–6. ISBN 978-0-567-02726-9. {{cite book}}: |first= has generic name (help)
1 2  Lehman in Vaughn, Andrew G.; Killebrew, Ann E. , eds. (1992). Jerusalem in Bible and Archaeology: The First Temple Period. Sheffield. p. 149. {{cite book}}: |first2= has generic name (help)
دلفین پاندایی

| دلفین پاندایی | دلفین پاندایی |
| --- | --- |
دلفین پاندایی در یک پارک نمایشی: دلفین پاندایی در یک پارک نمایشی
اندازه در مقایسه با یک انسان متوسط: اندازه در مقایسه با یک انسان متوسط
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمبود داده  (IUCN 3.1):  کمبود داده  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پستانداران
زیررده:: جفت‌داران
راسته:: آب‌بازان
زیرراسته:: آب‌بازان دندان‌دار
تیره:: دلفین‌سانان
سرده:: سیاه‌سفیدها
گونه:: C. commersonii
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Cephalorhynchus commersonii Lacépède، ۱۸۰۴: Cephalorhynchus commersonii Lacépède، ۱۸۰۴
زیستگاه دلفین پاندایی در آمریکای جنوبی: زیستگاه دلفین پاندایی در آمریکای جنوبی
زیستگاه دلفین پاندایی در نزدیکی جزایر کرگولن: زیستگاه دلفین پاندایی در نزدیکی جزایر کرگولن
دلفین پاندایی یا دلفین کامرسون (نام علمی: Cephalorhynchus commersonii)، یک آب‌باز و یکی از چهار عضو سرده سیاه‌سفیدها است. این دلفین با نام‌های دلفین راسو و دلفین دورنگ نیز خوانده می‌شود.
ویژگی‌های ظاهری

رنگ‌آمیزی بدن دلفین پاندایی در میان دیگر گونه‌های دلفین تک و منحصر به فرد است. سر، باله پشتی و دم‌باله در این دلفین به رنگ سیاه است و بدن و گلو به رنگ سفیداند. خط جداکننده دو بخش آشکار و واضح است. این دلفین از کوچک‌ترین آب‌بازانی به‌شمار می‌رود که طولشان به کمتر از ۱٫۵ متر می‌رسد. یک دلفین پاندایی ماده که در آب‌های پاتاگونیا گرفته شد با ۱٫۳۶ متر طول و ۲۳ کیلوگرم وزن کوچک‌جثه‌ترین آب‌باز ثبت شده‌است. 
ظاهر این دلفین آن را همانند گرازماهی می‌کند، با این حال رفتار آن مانند رفتار دیگر دلفین‌ها است. باله پشتی دارای شیب تیز و ملایمی در جلو است که در پشت خمیده می‌شود. این دلفین پوزه ندارد. دلیل آنکه قلمرو این دلفین‌ها محدود به کرانه جنوبی آمریکای جنوبی و جزایر کرگولن، در جنوب اقیانوس هند ناشناخته مانده است.
دو جنس به سادگی از روی رنگ‌آمیزی بدن تشخیص داده می‌شوند. نرها در زیر بدن و روی شکم الگویی سیاه رنگ به شکل قطره دارند، حال آنکه در ماده‌ها این الگو گردتر و دایره‌وارتر است. سن بلوغ جنسی در ماده‌ها شش تا نُه‌سالگی است. نرها نیز تقریباً در همان سن به بلوغ می‌رسند. جفت‌گیری در فصل‌های بهار و زمستان انجام می‌شود. طول دوره بارداری ۱۱ ماه است. بیشترین عمر ثبت شده برای دلفین‌های پاندایی ۱۸ سال بوده‌است.
گستره و جمعیت

دلفین‌های راسو در دو منطقه جهان پراکنده شده‌اند. بیشترین گروه جمعیتی در کرانه‌های آرژانتین و جزایر فالکلند زندگی می‌کند. گروه دوم، که در دهه ۱۹۵۰ کشف شدند، در آب‌های جزایر کرگولن یافت می‌شوند. این جزایر در ۸٬۰۰۰ کیلومتری مکان زندگی گروه نخست قرار دارند. این جانوران آب‌های کم عمق را ترجیح می‌دهند. جمعیت جهانی آن‌ها مشخص نیست، با این حال یک سرشماری در سال ۱۹۸۴ تعداد ۳٬۴۰۰ تا از آن‌ها را در کنار تنگه ماژلان تخمین زد.
رفتار

دلفین پاندایی بسیار فعال است. اغلب می‌توان آن را در حالی که بر سطح آب با سرعت شنا می‌کند و از آن به بیرون می‌پرد دید. این دلفین همچنین در حال شنا بدن خود را می‌چرخاند یا در آب دور می‌زند. همچنین گاه بر روی موج‌های اقیانوس در کنار کرانه‌ها بازی می‌کند. دلفین راسو مانند بسیاری دیگر از دلفین‌ها بر موج‌های ایجاد شده در پشت و کنار کشتی‌ها و قایق‌های تندرو پرش و بازی می‌کند. آن‌ها همچنین دوست دارند تا وارونه و روی پشتشان شنا کنند، حالتی که گمان می‌رود به آن‌ها در دیدن بهتر طعمه‌هایشان کمک می‌کند.
غذای این گونه را بیشتر ماهیان لجهای و ماهی مرکب تشکیل می‌دهد. جمعیت ساکن جنوب آمریکای جنوبی سخت‌پوستان را نیز شکار می‌کنند.
وضعیت بقا

اتحادیه بین‌المللی حفاظت از محیط زیست وضعیت بقای دلفین پاندایی را در فهرست سرخ خود در حالت اطلاعات ناکافی طبقه‌بندی کرده‌است. به دلیل علاقه این دلفین به زندگی در نزدیکی کرانه‌ها، احتمال گیر افتادنش در تورهای ماهیگیری وجود دارد. جمعیت دلفین‌های ساکن آمریکای جنوبی در پیوست دو کنوانسیون بن قرار دارد.
نزدیک به دوازده دلفین پاندایی در پارک‌های نمایشی از جمله سی ورلد در ایالات متحده و چند آکواریوم در ژاپن در اسارت نگه داشته می‌شوند.
یک دلفین پاندایی در حال شنا در تنگه ماژلان
شهرستان قره‌سو

برای شهرستانی به این نام در قرقیزستان، شهرستان قره‌سو (قرقیزستان) را ببینید.
| شهرستان قره‌سو Қарасу ауданы قاراسۋ اۋدانى Карасуский район | شهرستان قره‌سو Қарасу ауданы قاراسۋ اۋدانى Карасуский район |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
کشور:  قزاقستان
استان: استان قوستانای
شهر مرکزی: قره‌سو
جمعیت (2013): جمعیت (2013)
 • کل: ۲۷٬۸۷۹
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۶ (East)
ناحیه قره سو (به قزاقی: Қарасу ауданы، قاراسۋ اۋدانى) یک شهرستان در قزاقستان است که در استان قوستانای واقع شده‌است.
خصوصیات

ناحیه قره سو ۲۷٬۸۷۹ نفر جمعیت دارد.
ولهلم وبر (ژیمناست)

| ولهلم وبر | ولهلم وبر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ ژانویهٔ ۱۸۸۰
درگذشت: ۲۸ آوریل ۱۹۶۳
ملیت: آلمان
ولهلم وبر (آلمانی: Wilhelm Weber; ۱ ژانویهٔ ۱۸۸۰ – ۲۸ آوریل ۱۹۶۳) ژیمناست هنری اهل آلمان بود.
کیم ایل سونگ

این یک اسم کره‌ای است، کیم نام خانوادگی است.
| کیم ایل سونگ | کیم ایل سونگ |
| --- | --- |
김일성: 김일성
پرتره رسمی کیم ایل سونگ در ۱۹۶۶: پرتره رسمی کیم ایل سونگ در ۱۹۶۶
رئیس‌جمهور ابدی کره شمالی: رئیس‌جمهور ابدی کره شمالی
دوره مسئولیت ۹ سپتامبر ۱۹۴۸ – ۸ ژوئیه ۱۹۹۴: دوره مسئولیت ۹ سپتامبر ۱۹۴۸ – ۸ ژوئیه ۱۹۹۴
پس از: منصب ایجاد شد
پیش از: کیم جونگ ایل
رئیس‌جمهور کره شمالی: رئیس‌جمهور کره شمالی
دوره مسئولیت ۲۸ دسامبر ۱۹۷۲ – ۸ ژوئیه ۱۹۹۴: دوره مسئولیت ۲۸ دسامبر ۱۹۷۲ – ۸ ژوئیه ۱۹۹۴
نخست‌وزیر:  کیم ایل  پاک سونگ-چول  ری جونگ-اوک  کانگ سونگ-سان  ری کان-مو  یون هیونگ-موک 
پس از: منصب ایجاد شد
پیش از: منصب حذف شد
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: کیم سانگ چو ۱۵ آوریل ۱۹۱۲ نامنی، هیان نان دو، چوسان، امپراتوری ژاپن
درگذشته: ۸ ژوئیهٔ ۱۹۹۴ (۸۲ سال) مانگیونگدائه، پیونگ یانگ، کره شمالی
ملیت:  کره شمالی
حزب سیاسی: حزب کارگران کره
همسر(ان): کیم جونگ-سوک (ا. ۱۹۴۱–۱۹۴۹) کیم سونگ آئه (ا. ۱۹۵۲)
روابط: سلسله کیم
فرزندان: کیم جونگ ایل از همسر دومش
پیشه: سیاستمدار
امضا: 
لقب(ها): کیم ایل سونگ
کیم ایل سونگ (به کره‌ای: 김일성) (زاده ۱۹۱۲ – درگذشته ۱۹۹۴) نخستین رهبر کره شمالی از سال ۱۹۴۸ تا ۱۹۹۴ بود. پس از وی کیم جونگ ایل پسرش به رهبری کرهٔ شمالی رسید. او رئیس‌جمهور ابدی کره شمالی بود. وی پدربزرگ کیم جونگ اون بود.
خانواده

کیم ایل سونگ در خانواده‌ای پروتستان به دنیا آمد، پدرش کشاورز و مادرش دختر یک کشیش پروتستان بود. او در ابتدا نامش کیم ایل جو بود اما توسط سربازان زیر دستش کیم ایل سونگ نام گرفت او دو برادر و یک خواهر داشت، برادر بزرگش توسط ژاپنی‌ها کشته شد و برادر دیگرش بعدها به عنوان معاون او در حکومت کمونیستی کرهٔ شمالی منصوب شد.
پدرش مبارزی چریکی بود که به بچه‌ها تاریخ و فرهنگ می‌آموخت. ژاپنی‌ها او را زندانی و بعد به منچوری تبعید کردند. شرایط زندان جسم او را تباه کرد و او در ۳۲ سالگی در گذشت.
فعالیت‌های سیاسی

وی از جوانی به علت مجاور بودن شبه جزیرهٔ کره با اتحاد جماهیر شوروی و تماس‌هایی که با چینی‌های طرفدار کمونیسم داشت، تحت تأثیر عقاید کمونیستی قرار گرفت و به مبارزات مسلحانه علیه ارتش ژاپن روی آورد و در سال ۱۹۳۵ ارتش ضد ژاپنی را تشکیل داد. در سال ۱۹۳۷ به فرماندهی وی به یک پاسگاه پلیس ژاپن حمله کردند که منجر به کشته شدن چند سرباز ژاپنی شد. پس از این حمله او و دیگر پارتیزان‌ها تحت تعقیب ارتش ژاپن قرار گرفتند. پس از فشارهای زیادِ ارتش ژاپن به وی و همرزمانش، سرانجام در سال ۱۹۴۰ به اتحاد جماهیر شوروی گریخت و در سال ۱۹۴۱ به ارتش سرخ شوروی ملحق شد. در سال ۱۹۴۲ پسرش کیم جونگ ایل از همسر دومش که یک پارتیزان کره‌ای بود به دنیا آمد. همسر اول کیم ایل سونگ توسط نیروهای ژاپنی دستگیرشده بود.
به قدرت رسیدن

پس از شکست ژاپن و اشغال قسمت شمالی کره توسط ارتش سرخ شوروی در سال ۱۹۴۵، کیم ایل سونگ دوباره به کره برگشت و توانست در سال ۱۹۴۸ جمهوری دمکراتیک خلق کرهٔ شمالی را تشکیل دهد و در سال ۱۹۴۹ به کمک استالین رهبر شوروی قدرت خود را توسعه بخشد. سرانجام در سال ۱۹۵۰ به بهانهٔ متحد کردن شبه جزیرهٔ کره به منطقهٔ جنوبی حمله کرد و توانست تا سئول پیش برود ولی با ورود ارتش ایالات متحده آمریکا و نیروهای سازمان ملل به جنگ، ارتش کمونیستی کره به رهبری کیم ایل سونگ مجبور به عقب‌نشینی شد و سرانجام در ژوئیهٔ سال ۱۹۵۳ قرارداد آتش‌بس را پذیرفت و شبه جزیرهٔ کره به دو قسمت شمالی و جنوبی تقسیم گردید و مرز بین کره شمالی و کرهٔ جنوبی بسته شد. پس از پایان جنگ کره تا مرگ در سیاست باقی ماند.
کیم ایل سونگ پس از پایان جنگ کره، با کمک اتحاد جماهیر شوروی یک پایگاه اتمی تأسیس کرد، ایالات متحدهٔ آمریکا نیز تجهیزات نظامی خود را در کرهٔ جنوبی مستقر کرد که باعث تشدید بحران در شبه جزیرهٔ کره و شرق آسیا گردید. کیم ایل سونگ برای ضربه زدن به ایالات متحدهٔ آمریکا در شرق آسیا تصمیم به ارسال سلاح و تجهیزات نظامی به ویت کنگ‌ها (ویتنامی‌های طرفدار کمونیست) در جنگ علیه ارتش آمریکا گرفت. در سال ۱۹۶۸ یک کشتی آمریکایی به جرم جاسوسی از کرهٔ شمالی توقیف شد و ۷ سرنشین آن نیز دستگیر شدند. ایالات متحده آمریکا با تحت فشار قرار دادن کرهٔ شمالی در مجامع بین‌المللی سعی در آزادی اسرای خود داشت، ولی کارساز نبود. کیم ایل سونگ شرط آزادی ۷ جاسوس آمریکایی را عذر خواهی دولت آمریکا و آزاد کردن اموال بلوکه شدهٔ کره شمالی توسط دولت آمریکا دانست و آن‌ها نیز با تمام شروط کیم ایل سونگ موافقت کردند. کیم ایل سونگ معتقد بود برای داشتن یک کشور قدرتمند و مستقل نیاز به یک ارتش قدرتمند است به همین دلیل امور نظامی بر تمام مسائل کشور ارجحیت داشت که همین امر باعث گسترش فقر در کره شمالی گردید. پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱ و پایان تنش‌ها میان بلوک شرق و بلوک غرب، کیم ایل سونگ کماکان بر اعتقادات کمونیستی خود و مبارزه با دنیای سرمایه‌داری به‌خصوص مهم‌ترین دشمن خود یعنی کرهٔ جنوبی پافشاری می‌کرد. سرانجام کیم ایل سونگ در ۸۲ سالگی در سال ۱۹۹۴ در کرهٔ شمالی در گذشت. پس از وی فرزندش کیم جونگ ایل به رهبری کرهٔ شمالی برگزیده شد.
به قدرت رسیدن > جانشین

را جونگ-ییل، رئیس سابق سرویس اطلاعات ملی کره‌جنوبی مدعی شد، کیم ایل سونگ با توجه به تجربه‌ای که از اتحاد جماهیر شوروی گرفته بود، می‌دانست که اگر روند اصلاحات یا مداخله در سیستمِ ناکارآمد آغاز شود، کل سیستم به صورت اجتناب‌ناپذیری سرنگون می‌شود. او نمی‌توانست چنین چیزی را تحمل کند. همچنین کیم ایل سونگ، از شورش جانشین خود کیم جونگ ایل می‌ترسید. از اینرو سونگ به تمام نزدیکانش یک تپانچه نقره داده بود تا اگر پسرش برای تغییر سیستم کنونی پیونگ‌یانگ تلاش کرد، او را بکشند.
تندیس

در آوریل ۲۰۱۴ پیونگ یانگ از ژانگ مولی مدیر موزه بزرگمردان مومی چین درخواست کرد تا تندیس بنیانگذار کره شمالی ساخته شود، اما با قدی بلندتر از قد واقعی وی! کره شمالی به عنوان هدیه به این تندیس‌ساز، یک ساعت سوئیسی، تجهیزات صوتی ساخت ژاپن و ظروف چینی اهدا کرد و به ژانگ لقب «هنرمند خلق» را داد. کیم ایل سونگ بنیانگذار کره شمالی حدود یک متر و هفتاد و سه سانتی‌متر قد داشت اما پیکر وی با قد یک متر و هشتاد و نه سانتی‌متر ساخته شد.همچنین یک مجسمه از وی در مرکز شهر پیونگ یانگ وجود دارد. این مجسمه در سال ۱۹۷۴ از جنس طلا ساخته شد اما بعدها به جنس برنز تغییر یافت. در سال ۲۰۱۲ تندیس کیم جونگ ایل نیز به آن اضافه شد. ارتفاع مجسمه کیم ایل سونگ به ۲۴ متر می‌رسد.
از او به عنوان یک انسان پدوفیل نیز نام می‌برند زیرا او طرحی تحت عنوان کیپومجو را بنا داشت که دختران حدود ۱۶ ساله را تحت برده جنسی خود استفاده می‌کرده البته بحث کیپومجو به‌طور کامل قابل برداشت نیست.
کیم ایل سونگ (۱۹۴۶)
در سال ۱۹۵۰
ایل سونگ (۱۹۵۶) در طول بازدید از آلمان شرقی با نخست‌وزیر آلمان شرقی اتو گروتول و نقاشی به نام اتو ناگل.
یک پوستر تبلیغاتی از وی
پرتره رسمی کیم ایل سونگ
رناتو کاستلانی

| رناتو کاستلانی | رناتو کاستلانی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۴ سپتامبر ۱۹۱۳
درگذشت: ۲۸ دسامبر ۱۹۸۵ (۷۲ سال) رم
ملیت: ایتالیایی
پیشه: کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس
رناتو کاستلانی (ایتالیایی: Renato Castellani؛ ‏ ۴ سپتامبر ۱۹۱۳ – ۲۸ دسامبر ۱۹۸۵) کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایتالیا بود.
فیلمشناسی

زندگی وردی (۱۹۸۲)
زندگی لئوناردو داوینچی (۱۹۷۱)
فرشته مقرب (۱۹۶۹)
ازدواج به سبک ایتالیایی (۱۹۶۴ فیلم‌نامه)
دریای دیوانه (۱۹۶۳)
همیشه بهار است (۱۹۵۰)
آن بالابالاها (۱۹۴۳)
شام دلقک (۱۹۴۲)
جوایز

نخل طلایی جشنواره فیلم کن (۱۹۵۲) بخاطر فیلم «امید دو سنتی»
شیر طلایی جشنواره فیلم ونیز (۱۹۵۴) بخاطر فیلم «رومئو و ژولیت»
شاخ‌دوکی

| شاخ‌دوکی | شاخ‌دوکی |
| --- | --- |
شاخ‌دوکی، Pseudoryx nghetinhensis: شاخ‌دوکی، Pseudoryx nghetinhensis
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 در بحران انقراض  (IUCN 3.1):  در بحران انقراض  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پستانداران
راسته:: جفت‌سم‌سانان
تیره:: گاوان
سرده:: Pseudoryx
گونه:: P. nghetinhensis
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Pseudoryx nghetinhensis : Pseudoryx nghetinhensis 
شاخ‌دوکی (نام علمی: Pseudoryx nghetinhensis) نام یک گونه از تیره گاوان است.