حسنعلی درودیان
زندگینامه

دكتر حسنعلی درودیان در اسفندماه ۱۳۱۸ هجری شمسی در تهران به دنیا آمد. دوره ابتدایی را در مدرسه دری و دوره متوسطه را در دبیرستان بدر و دبیرستان علمیه تهران به پایان رساند. در کتاب «مأمن قافله دل و دانش: گزیده اندیشه‌های حقوقی تقدیمی به دکتر حسنعلی درودیان» که به همّت شماری از اساتید حقوق خصوصی ایران توسط انتشارات شرکت سهامی انتشار منتشر شده، در خصوص زندگینامۀ درودیان آمده است که وی ورودی سال 1337 هجری شمسی دانشگاه تهران بوده و در سال 1341 هجری شمسی (23 سالگی)، پس از احراز رتبۀ اول دورۀ کارشناسی حقوق. به سوئیس اعزام شده و در دانشگاه دانشگاه لوزان مدرک دکتری خود را اخذ کرده است. همچنین در این کتاب به دریافت جایزۀ «لورآ» توسط درودیان اشاره شده، که بنا بر توضیحی که ناصر کاتوزیان در زندگینامۀ خودنوشتِ خود آورده، جایزه‌ای علمی بوده که دانشگاه لوزان سوئیس به رساله‌های برجسته اعطاء می‌کرده است. در مورد عنوان و موضوع رسالۀ دکتری درودیان و سال اعطای این جایزه و اهمیتِ آن در منابع فارسی توضیحی نیامده است.
او در سال 1352 هجری شمسی به ایران بازگشت و برای تدریس حقوق مدنی خواستار استخدام در دانشكده حقوق دانشگاه تهران شد. ناصر کاتوزیان در زندگینامۀ خودنوشتِ خود با نام «زندگی من» تاریخ استخدام شدن درودیان در دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران را 5 بهمن ماه 1354 هجری شمسی و مصادف با دوران مدیریت خودش بر گروه حقوق خصوصی و اسلامی ذکر کرده و دربارۀ نحوۀ آن نوشته است:
«در مدت مدیریتم بر گروه، داوطلبان مشهوری خواهان ورود به هیأت علمی گروه شدند، که از جملۀ آن‌هاست .... آقای دکتر حسنعلی درودیان، رئیس کنونی دانشکدۀ حقوق... آقای دکتر درودیان، با اینکه می‌توانست به دانشگاه ملی (شهید بهشتی فعلی) و نزد استاد خود دکتر امامی برود، دانشگاه تهران را ترجیح داد. با خواندنِ رسالۀ دکتری او که در لوزان سوئیس جایزۀ علمی گرفته بود، متوجه شدم که با محققی دقیق و زحمتکش روبرو هستم. این است که فرصت را غنیمت شمردم و با انجام دادن تشریفات اداری، در کوتاه‌ترین زمانِ ممکن، وسیلۀ ورود ایشان را به گروه حقوق خصوصی فراهم ساختم و پیشنهاد کردم که دبیری گروه را برعهده گیرد. این همکاری و همدلی هنوز پس از 30 سال ادامه دارد و خوشحالم که به راهی درست رفته‌ام و استاد و مدیری شایسته را برگزیدم». (ناصر کاتوزیان، زندگی من، ص 144)
او در هنگام تحصیل در مقطع کارشناسی حقوق در دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران با شاعر و نویسندۀ ایرانی، سیمین بهبهانی هم‌کلاس بوده و در خاطره‌ای می‌گوید از آنجا که درودیان نقش «مبصرِ» کلاس را داشته و گزارش حضور و غیاب دانشجویان را به اساتید می‌رسانده، سیمین بهبهانی روزی او را تهدید کرده که اگر بابت گزارش‌های او از شرکت در امتحانات محروم شود، به هجو درودیان خواهد پرداخت. درودیان در سخنرانی بزرگداشت خود در دانشگاه فردوسی مشهد این خاطره را پس از نقل گفت‌وگوی دکتر محمدحسین خان علی‌آبادی و سیمین بهبهانی چنین نقل کرده است:
«بد نیست اضافه کنم که حقیر دارای این سوءسابقه است که مبصر کلاس بود. سیمین بهبهانی مرا تهدید می‌کرد که اگر از شرکت در امتحانات محروم شود، مرا هجو خواهد کرد و من به او گفتم چه بهتر از این، «چو شاعر برنجد بگوید هجا/ هجا تا قیامت بماند به جا»، ولی دست بر قضا، غیبت‌های سیمین از حدّ ترخّص درنگذشت و از شرکت در امتحانات محروم نگشت و در نتیجه تهدیدِ خود را عملی نساخت».
وی پیش از به پایان رسانیدن سومین دوره سه ساله ریاست خویش بر  دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، در تاریخ یکم تیرماه 1385 هجری شمسی در سن 73 سالگی از سوی وزارت علوم دولت اول محمود احمدی‌نژاد و توسط رئیس وقت دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران عباسعلی عمید زنجانی بازنشسته گردانیده شد.