stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
نعل درگاه
عملکرد و هدف از نعل درگاهی

نعل درگاه معمولا در قسمت بالای درها و پنجره‌ها قرار دارد و وظیفه آن نگهداری مصالحی است که روی آن چیده می شود . پایه های نعل درگاه ممکن است از جنس آجر ، بتن یا سنگ باشد.
انواع نعل درگاه ها و روش اجرای آنها > 1 _ نعل درگاه آجری ( قوس آجری )

این نوع پوشش از زمان های گذشته تا به حال در منازل مسکونی و بناهای عمومی و سنتی معمول بوده است . برای نعل درگاهی می توان از انواع قوس‌های تخت ، هلالی، نیم دایره ، نیم بیضی ، مربع ، شاخ بزی و هفت و پنج استفاده نمود. در ابتدا با توجه به فاصله دهانه درگاهی ، شکل قوس مورد نظر را ترسیم کرده ، سپس یک قالب از جنس گچ یا چوب ساخته و بر روی پایه های قوس قرار می دهند، سپس قوس آجری را با استفاده از آجر مرغوب و ملات گچ یا گچ و خاک، بر روی قالب نصب می کنند که پس از خشک شدن، قالب برداشته می شود . معمولا برای حفظ زیبایی قوس ، کتیبه بالای در و پنجره را با همان قوس ساخته و نصب می کنند و گاهی برای زیبایی بیشتر، کتیبه آنها را به شکل های هنری و تزیینی میسازند که به آن گره سازی می گویند و داخل گره را با شیشه های رنگی پر می‌کنند.
انواع نعل درگاه ها و روش اجرای آنها > 2 _ نعل درگاه چوبی

این نعل درگاه را از تیرهای مقاوم چوبی با مقطع گرد می سازند. دو تیر چوبی در طرفین و روی تکیه گاه طوری قرار داده می شوند که تیرها به اندازه ۳۰ سانتی متر از طرفین بر روی تکیه گاه ها قرار گیرد، برای جلوگیری از غلتیدن تیرهای گرد، قسمت وسط و دو سر تیرها را با قطعات چوبی و میخ به یکدیگر متصل می‌کنند. تیرهای چوبی را باید قبل از مصرف به سموم ضد موریانه آغشته نمود تا از نفوذ موریانه و حشرات موذی دیگر به داخل آن ها جلوگیری شود.
نگارخانه

↑  «عمران آنلاين». بایگانی‌شده از اصلی در ۱ اوت ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۸.
↑  ترابی اصفهانی رضا،کتاب آشنایی با اجزای اصلی ساختمان پارس بوک.
↑  «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۷ فوریه ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۱۸ اوت ۲۰۱۳.
↑  ترابی اصفهانی رضا،کتاب آشنایی با اجزای اصلی ساختمان پارس بوک .
مارتونی

| مارتونی Մարտունի | مارتونی Մարտունի |
| --- | --- |
مارتونی: مارتونی
کشور:  جمهوری آرتساخ
استان: استان مارتونی
ارتفاع: ۳۹۰ متر (۱۲۸۰ فوت)
جمعیت (۲۰۱۵): جمعیت (۲۰۱۵)
 • کل: ۵۷۰۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵
کد منطقه: (+۳۷۴) ۴۷۸
| خوجاوند Xocavənd | خوجاوند Xocavənd |
| --- | --- |
کشور:  جمهوری آذربایجان
شهرستان: خوجاوند
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AZT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (AZT)
مارتونی (به ارمنی: Մարտունի) (خوجاوند (به ترکی آذربایجانی: Xocavənd)) شهری در استان مارتونی جمهوری آرتساخ یا شهرستان خوجاوند جمهوری آذربایجان است. بر اساس سرشماری سال ۲۰۱۵ میلادی ۵٬۷۰۰ نفر جمعیت دارد.
خواهر خواندگی

گلندیل (کالیفرنیا) - ایالات متحده آمریکا
نگارخانه

کلیسای نرسس کبیر مقدس در مارتونی، بنانهاده در سال ۲۰۰۴ میلادی
تابلوی ورودی شهر
آب و هوا

| داده‌های اقلیم مارتونی> ماه | داده‌های اقلیم مارتونی> ژانویه | داده‌های اقلیم مارتونی> فوریه | داده‌های اقلیم مارتونی> مارس | داده‌های اقلیم مارتونی> آوریل | داده‌های اقلیم مارتونی> مه | داده‌های اقلیم مارتونی> ژوئن | داده‌های اقلیم مارتونی> ژوئیه | داده‌های اقلیم مارتونی> اوت | داده‌های اقلیم مارتونی> سپتامبر | داده‌های اقلیم مارتونی> اکتبر | داده‌های اقلیم مارتونی> نوامبر | داده‌های اقلیم مارتونی> دسامبر | داده‌های اقلیم مارتونی> سال |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| میانگین بیش‌ترین °C (°F) | ۵٫۵  (۴۲) | ۶٫۴  (۴۴) | ۱۰٫۱  (۵۰) | ۱۷٫۵  (۶۴) | ۲۱٫۷  (۷۱) | ۲۶٫۶  (۸۰) | ۲۹٫۸  (۸۶) | ۲۹٫۷  (۸۵) | ۲۴٫۸  (۷۷) | ۱۹٫۱  (۶۶) | ۱۲٫۶  (۵۵) | ۸٫۰  (۴۶) | ۱۷٫۶۵  (۶۳٫۸) |
| میانگین کم‌ترین °C (°F) | −۱٫۷  (۲۹) | −۱٫۰  (۳۰) | ۱٫۸  (۳۵) | ۷٫۶  (۴۶) | ۱۲٫۱  (۵۴) | ۱۶٫۴  (۶۲) | ۱۹٫۵  (۶۷) | ۱۸٫۴  (۶۵) | ۱۵٫۲  (۵۹) | ۱۰٫۲  (۵۰) | ۴٫۹  (۴۱) | ۰٫۶  (۳۳) | ۸٫۶۷  (۴۷٫۶) |
| بارندگی میلی‌متر (اینچ) | ۲۰  (۰٫۷۹) | ۲۶  (۱٫۰۲) | ۳۶  (۱٫۴۲) | ۴۹  (۱٫۹۳) | ۶۸  (۲٫۶۸) | ۵۵  (۲٫۱۷) | ۲۳  (۰٫۹۱) | ۲۳  (۰٫۹۱) | ۲۸  (۱٫۱) | ۴۴  (۱٫۷۳) | ۳۱  (۱٫۲۲) | ۲۵  (۰٫۹۸) | ۴۲۸  (۱۶٫۸۶) |
منبع: http://en.climate-data.org/location/21894/: منبع: http://en.climate-data.org/location/21894/
کارن هورنینگ

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- |
ملیت:  پرو
زاده: ۲۸ نوامبر ۱۹۶۶ ‏(۵۸ سال)
قد: ۱٫۷۱ m (۵ ft ۷ in)*
ورزشی: ورزشی
ورزش: شنا
گونه: Breaststroke
 :  
کارن هورنینگ (به انگلیسی: Karen Horning) (زادهٔ ۲۸ نوامبر ۱۹۶۶) شناگر اهل پرو است.
فاروق شوشه

فاروق محمد شوشه (۹ ژانویه ۱۹۳۶ در روستای الشعراء در استان دمیاط- ۱۴ اکتبر ۲۰۱۶) یک شاعر اهل مصر بود. وی از سال ۱۹۷۷ تا ۲۰۰۶ مجری برنامه تلویزیونی محبوب «أمسیة ثقافیة» ("عصر فرهنگی") بود.
او حافظ قرآن و فارغ‌التحصیل دانشگاه دارالعلوم در سال ۱۹۵۶ است. او بعد از ادامهٔ تحصیل در دانشگاه آمریکایی ادبیات عرب در قاهره مشغول به تدریس شد. وی مدیر بخش‌های مختلف صدا و سیمای مصر شد. از مهمترین مقام‌های ایشان می‌توان به ریاست فرهنگسرای ادبیات عرب در مصر اشاره کرد.
مصطفی عبدالغنی دربارهٔ فعالیت‌های ادبی شوشه کتابی با عنوان (البنیة الشعریة) را تألیف کرد.
تا کنون چندین همایش در رابطه با نقد و بررسی تألیفات شوشه از سوی وزارت فرهنگ مصر صورت گرفته‌است.
تالیفات

لغتنا الجمیلة.
أحلی ۲۰ قصیدة حب فی الشعر العربی.
أحلی ۲۰ قصیدة فی الحب الإلهی.
العلاج بالشعر.
لغتنا الجمیلة ومشکلات المعاصرة.
مواجهة ثقافیة.
عذابات العمر الجمیل (سیرة شعریة).
تالیفات > دیوان‌های شعر

إلی مسافرة ۱۹۶۶.
العیون المحترقة ۱۹۷۲.
لؤلؤة فی القلب ۱۹۷۳.
فی انتظار ما لا یجیء ۱۹۷۹.
الدائرة المحکمة ۱۹۸۳.
الأعمال الشعریة ۱۹۸۵. لغة من دم العاشقین ۱۹۸۶.
یقول الدم العربی ۱۹۸۸.
هئت لک ۱۹۹۲.
سیدة الماء ۱۹۹۴.
وقت لاقتناص الوقت ۱۹۹۷.
حبیبة والقمر (شعر للأطفال) ۱۹۹۸.
وجه أبنوسی ۲۰۰۰.
الجمیلة تنزل إلی النهر ۲۰۰۲.
أروع من عینیک: لا.
فاروق شوشه (سمت راست) در کنار عبدالنبی قیم در پنجاهمین سالگرد راه‌اندازی مجله العربیه در کویت
کارخانه‌های تاریخی پارچه‌بافی در اصفهان

در دوران صفویه شهر اصفهان به همران یزد و کاشان دارای کارخانه‌های متعدد تولید پارچه بوده‌است. در دوران رضاشاه پهلوی نیز تعداد زیادی کارخانه مدرن نساجی در شهر اصفهان تأسیس گردید به گونه‌ای که لقب منچستر شرق به این شهر داده شد.
در سال ۱۴۰۲ برای کمک به برگشت صنایع نساجی اصفهان ۳۰۰ میلیون دلار تخصیص داده شد، و
میز نساجی کشور در وزارت صمت به اصفهان سپرده شد.
شرکت پلی اکریل ایران با این کارخانه‌ها کار می‌کرد.
دوران صفویه

ژان شاردن جهانگرد فرانسوی که چند سال در دوران صفویه اصفهان زندگی کرده و کتابی مفصل در مورد ایران نگاشته‌است که یکی از فصول این کتاب مربوط به صنایع نساجی در ایران است:
حقیقت اینست که صنعت نساجی نخی و پشمی ایران که شامل پشم و کرک گوسفند و شتر است پیشرفت کلی یافته‌است. مخصوصا در صنعت تولید ابریشم و بافتن پارچه‌های ابریشمین موفقیتهای عظیمی نصیبشان شده‌است، و کارخانه‌های بزرگ و مجهزی به کار انداخته‌اند. هنرمندان و متخصصان ابریشم‌کاری به تخصیص در این رشته دستگاه‌های ریسندگی و بافندگی و دوکها و چرخ‌هایی اختراع کرده‌اند که با ماشینها و ابزار و آلاتی که ما در این صنعت به کار می‌بریم رقابت می‌کنند… انواع و اقسام پارچه‌های بافت ایران از قبیل تافته، پارچه‌های بافته‌شده از ابریشم خالص، منسوجات ابریشمین موج‌دار، ساتن، پارچه‌های ابریشمین مخصوص دستار، شال کمر، دستمال، همچنین منسوجات بافته شده از ابریشم و نخ، یا ابریشم و پشم، یا کرک و ابریشم است. در برخی کارگاه‌های ایران منسوجات زربفتی می‌بافند که هر «گز» آنها پنجاه تومان ارزش دارد و در هیچ نقطه دنیا پارچه‌ای بدین بهای سنگین نیست. برای بافتن این نوع پارچهٔ ارزشمند باید پنج یا شش کارگر ماهر و چابک‌دست با هم به کار بنشینند، و از بیست و چهار تا سی نوع ماکو و قلاب مختلف استفاده کنند، و حال آن که برای بافتن پارچه‌های معمولی بیش از دو نوع ماکو به کار نیست… مخملهای زربافت ایران مخصوصاً نوعی که با پرزهای مجعّد بافته می‌شود عالی و بادوام است… بهترین پارچه‌های زربفت و سیمین تار را در کارخانه‌های یزد و کاشان و اصفهان می‌بافند… ایرانیان بافتن ماهوت را نمی‌توانند، امّا در عوض از پشم، نمدهای بسیار سبک و ظریف می‌مالند.
کارخانه‌های مدرن نساجی در دوره رضاشاه

در اواخر قرن نوزدهم میلادی روسیه و انگلستان صادرات بسیار زیادی به ایران داشتند که از پارچه‌های ارزان قیمت مثل چیت تا پارچه‌های گران‌قیمت فاستونی را شامل می‌شد. تولید پارچه‌های ایرانی هم که عمدتاً دستی و در کارگاه‌های خانوادگی بود در این زمان مورد تهدید قرار گرفت. در همین زمان بود که بسیاری از نوگرایان و اصلاح‌گرایان ایرانی سعی در تشویق مردم به استفاده از کالای ایرانی و تحریم کالاهای خارجی داشتند. بسیاری از روحانیون نیز (همزمان با نهضت تنباکو) از این جریان پشتیبانی می‌کردند که از جمله به جمال‌الدین واعظ اصفهانی و میرزاعلی جناب می‌توان اشاره کرد. تأسیس شرکت اسلامیه در همین دوران اتفاق افتاد.
مسافرت رضاشاه به این شهر در آبان ۱۳۱۱ و ملاقات وی با سرمایه‌داران و تجار شهر نقطه عطفی در صنعت اصفهان بود. وی آنان را تشویق و بلکه تهدید کرد باید سرمایه خود را در قالب شرکت به کار تولیدی وارد کنند.
تأسیس نه کارخانه پارچه‌بافی در دوره رضاشاه بافت اجتماعی شهر اصفهان را تغییر داد، هر یک از این کارخانه‌ها چندهزار کارگر داشتند و اصفهان را تبدیل به شهری کارگری و صنعتی نمودند و مهاجران بسیاری خصوصاً از چهارمحال و بختیاری جذب این شهر شدند. ماکس شونمان مهندس آلمانی معمار بسیاری از این کارخانه‌هاست و متأثر از سبک پتر بهرنس آنها را بنا نموده‌است. این کارخانه‌ها عبارتند از:
کارخانه‌های مدرن نساجی در دوره رضاشاه > کارخانه بافناز یا کارخانه شهناز

شرکت سهامی ریسندگی و بافندگی بافناز اصفهان یا پیش از آن کارخانه شهناز که غیرقانونا تخریب و خاکبرداری شده‌است این زمین متعلق به شرکت توسعه و مدیریت بافناز، یکی از زیر مجموعه‌های مؤسسه خیریه علی و حسین همدانیان است این کارخانه واقع در کنار شرکت ریسباف و چهارباغ بالا بوده‌است قبل از این که به دلیل کد ارتفاع محدوده تاریخی سی و سه پل آن را رها کنند قراربود ساختمان سازی کنند.
۳۲°۳۸′۲۰″شمالی ۵۱°۴۰′۰۵″شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۶۳۸۹۵۲°شمالی ۵۱٫۶۶۷۹۹°شرقی﻿ / 32.638952; 51.66799
کارخانه‌های مدرن نساجی در دوره رضاشاه > کارخانه وطن

مقالهٔ اصلی: کارخانه وطن
این کارخانه در سال ۱۳۰۴ به دست دو نفر از بازرگانان اصفهان به نام فصل‌الله دهش و محمدحسین کازرونی تأسیس شد. در مهر ۱۳۱۰ کارخانه وطن در آگهی خود اعلام کرد: «بهترین پارچه‌های گاواردین، پالتویی، فانتزی، اسپورتی و پتوهای کرکی اعلا را مطابق بهترین پارچه‌های اعلای اروپا» تهیه می‌کند. محل کارخانه در خیابان هفت دست (بخشی از زمین‌های کاخ هفت‌دست که به تملک کارخانه درآمده بود) واقع شده بود که در سال ۱۳۵۲ به شهرک صنعتی محمودآباد منتقل شد. پس از درگذشت محمدحسین کازرونی در سال ۱۳۱۱، فرزندش محمدجعفر کازرونی اداره کارخانه را بر عهده گرفت. پس از انقلاب اموال کازرونی از جمله کارخانه وطن مصادره شد و در کتابهایی که منتشر کردن او را به ساواکی بودن و عضویت انجمن حجتیه متهم نمودند و سرانجام در سال ۱۳۵۸ اعضای گروه فرقان او را در مقابل مسجدی (مسجد القدس اصفهان) واقع در خیابان هزارجریب که خودش ساخته بود ترور کردند.
کارخانه‌های مدرن نساجی در دوره رضاشاه > کارخانه ریسباف

مقالهٔ اصلی: کارخانه ریسباف
این کارخانه حاصل برنامه‌ریزی و سرمایه‌گذاری عده زیادی از مردم شهر بود که پس از سفر رضاشاه به اصفهان آماده همکاری در این مورد بودند. کارخانه ریسباف در زمینه تولید ریسمان نخی، پارچه‌های پنبه‌ای و پارچه‌های پشمی فعالیت خود را آغاز کرد. ابتدا از سال ۱۳۱۱ بقچه‌های ریسمان کارخانه به بازار آمد و در آذر ۱۳۱۳ طی جشنی قسمت بافندگی پنبه و پشم کارخانه راه‌اندازی و کارخانه به تولید پارچه‌های نخی و پشمی مشغول شد و مدتی بعد تولید پتو نیز شروع شد. محل این کارخانه در خیابان چهارباغ بالا قرار دارد. این اثر ملی که از نظر تاریخ صنعتی شدن کشور اهمیت بسیار دارد و نیز با توجه به اینکه معماری این بنای زیبا متأثر از سبک پتر بهرنس است، قرار بود که این مکان تبدیل به موزه اصفهان شود که این اتفاق نیافتاده و ساختمان آن رو به ویرانی است.
کارخانه‌های مدرن نساجی در دوره رضاشاه > کارخانه زاینده‌رود

کارخانه در ۱۸ اردیبهشت ۱۳۱۴ تأسیس شد و ۳۰۰ نفر شرکا و سهامداران کارخانه شرکت سهامی ریسندگی و بافندگی زاینده‌رود بودند. عبدالرحیم محمودیه مدیرعامل کارخانه داماد حاج محمدحسین کازرونی بود. محل کارخانه نیز در چهارباغ بالا بود که همچنان فعال است. فعالیت این کارخانه عمدتاً تولید نخ است.
کارخانه‌های مدرن نساجی در دوره رضاشاه > کارخانه شهرضا

این کارخانه در سال ۱۳۱۴برای نخ ریسی توسط چند سرمایه‌دار اصفهانی در شهرضا تأسیس شد اما به دلیل کمبود آب در آن منطقه پس از چند ماه به اصفهان منتقل شد و در مجاورت کارخانه ریسباف مستقر گردید.
کارخانه‌های مدرن نساجی در دوره رضاشاه > کارخانه نختاب

مقالهٔ اصلی: کارخانه دخانیات
در مرداد ۱۳۱۴ آگهی تأسیس شرکتی که کارخانه متعلق به آن بود انتشار یافت و عده‌ای از سرمایه‌داران مسلمان و کلیمی آن را تأسیس کردند. مدیر شرکت یک یهودی به نام ساسون بود و محل کارخانه در حاشیه شمالی زاینده‌رود خیابان کمال اسماعیل (روبه‌روی کارخانه وطن اما در سوی دیگر رودخانه) قرار داشت و بعدها به کارخانه دخانیات تغییر کاربری داد. این کارخانه به تولید قرقره‌های خیاطی می‌پرداخت.
کارخانه‌های مدرن نساجی در دوره رضاشاه > کارخانه پشمباف

مقالهٔ اصلی: کارخانه پشم‌باف
در ۲۱ بهمن ۱۳۱۴ شرکت سهامی ریسندگی و بافندگی پشم اصفهان تأسیس شد. مجمع تأسیس در منزل سید احمد روغنی برقرار شد و حسین صحت رئیس هیئت مدیره گردید. کارخانه پشمباف در سال ۱۳۱۹ راه‌اندازی شد و محل آن در نزدیکی پل خواجو خیابان چهارباغ خواجو بود که اکنون صداوسیمای مرکز اصفهان در آن مستقر است. پشمباف به تولید پارچه‌های پشمی می‌پرداخت.
در آن زمانی که مدیریت کارخانه در دست شخصی به نام مهدی میراشرافی بوده‌است به کارگران نمونه این کارخانه قطعه زمین‌هایی در حوالی هزارجریب اصفهان به عنوان پاداش هدیه داده شده‌است. آیا کسی از نشانی دقیق آن باخبر است؟ یا اطلاعات کاملتری دارد؟!
کارخانه‌های مدرن نساجی در دوره رضاشاه > کارخانه صنایع پشم

اولین مجمع عمومی این کارخانه در ۱۴ اسفند ۱۳۱۴ برگزار شد. این شرکت ۴۵۰ سهامدار داشت و برادران علی و حسین همدانیان سهامداران عمده آن بودند که در سال‌ها بعد کارخانه شهناز را هم بنیانگذاری کردند. در شهریور ۱۳۲۰ که بسیاری از کارخانه‌ها با مشکل اقتصادی مواجه شدند، کار این کارخانه همچنان به‌خوبی گردش داشت و حقوق کارگران و سود سهامداران را می‌پرداخت. این کارخانه در باغ زرشک خیابان چهارباغ بالا قرار داشت. بخش عمده ساختمان و زمین این کارخانه از بین رفته و اکنون تنها سردر و عمارتی کوچک از آن باقی مانده‌است.
کارخانه‌های مدرن نساجی در دوره رضاشاه > کارخانه رحیم‌زاده

مقالهٔ اصلی: کارخانه رحیم‌زاده
عبدالرسول رحیم‌زاده (روغنی) یکی از بازرگانان اصفهان بود که در سال ۱۳۱۲ش یک کارخانه ریسندگی راه‌اندازی کرد که فعالیت آن صرفاً تولید نخ بود. محل کارخانه در خیابان شاهپور (شهید بهشتی) قرار داشت. وی این کارخانه را با شراکت حاجی سیدمحمد کتابی و حاجی میرزا جعفر فولادی تأسیس کرد. در آگهی تأسیس این شرکت آمده‌است که سیدمحمد کتابی به مدت هفت سال مدیریت این شرکت را عهده‌دار خواهد بود
کارخانه‌های مدرن نساجی در دوره رضاشاه > کارخانه دهش (نور)

فضل‌الله دهش که شریک کارخانه وطن بود سهم خویش را به حاج محمدحسین کازرونی فروخت به وارد کردن یک کارخانه برق اقدام کرد. اما در سال ۱۳۱۳ش. مجدداً به فکر ورود به صنعت نساجی افتاد. او در اطراف پل خواجو کارخانه ریسندگی برق را بنا نهاد. در سال ۱۳۱۵ کارخانه ریسندگی دهش یا ریسندگی برق که بعدها کارخانه نور هم نامیده می‌شد به راه افتاد. این کارخانه صرفاً به تولید نخ می‌پرداخت.
سر در کارخانهٔ صنایع پشم واقع در خیابان چهارباغ بالا
لا کارمینا

| لا کارمینا | لا کارمینا |
| --- | --- |
زادهٔ: ؟ ونکوور، بریتیش کلمبیا، کانادا
ملیت: کانادایی
دیگر نام‌ها: کارمن یوئن
پیشه: وبلاگ‌نویس، نویسنده، روزنامه‌نگار، مجری تلویزیونی
وبگاه: http://www.lacarmina.com
لا کارمینا (به انگلیسی: La Carmina) وبلاگ‌نویس، نویسنده، روزنامه‌نگار و مجری تلویزیونی کانادایی است.او در مد گوت، هاراجوکو و همچنین فرهنگ پاپ ژاپنی تخصص دارد.نیویورکر او را "قابل ستایش در راهی نسبتاً عجیب" توصیف کرده است.برنامه تلویزیونی او که از شبکه مسافرت پخش میشود در زمینه پخش برنامه "غذاهای عجیب همراه با اندرو زیمرن" فعال است.
سال‌های اولیه

لا کارمینا متولد و بزرگ شده ونکوور کانادا است اما والدین او اهل هنگ کنگ هستند.او بعداً وارد دانشگاه کلمبیا شد و بعد از سه سال از آن دانشگاه فارغ التحصیل گردید.سپس در سن بیست سالگی وارد رشته حقوق شد و توانست با مدرک دکترا فارغ التحصیل شود.
گلوریا نگرت مکلئود

| گلوریا نگرت مکلئود | گلوریا نگرت مکلئود |
| --- | --- |
عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا از حوزه انتخابیه سی‌وپنجم کالیفرنیا: عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا از حوزه انتخابیه سی‌وپنجم کالیفرنیا
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۳ ژانویه ۲۰۱۳: آغاز به کار  ۳ ژانویه ۲۰۱۳
پس از: مکسین واترز
عضو سنای California از حوزهٔ  32nd: عضو سنای California از حوزهٔ  32nd
دوره مسئولیت ۴ دسامبر ۲۰۰۶ – ۳۰ نوامبر ۲۰۱۲: دوره مسئولیت ۴ دسامبر ۲۰۰۶ – ۳۰ نوامبر ۲۰۱۲
پس از: Nell Soto
پیش از: TBD
عضو  مجلس ایالتی California از حوزهٔ 61st: عضو  مجلس ایالتی California از حوزهٔ 61st
دوره مسئولیت ۴ دسامبر ۲۰۰۰ – ۴ دسامبر ۲۰۰۶: دوره مسئولیت ۴ دسامبر ۲۰۰۰ – ۴ دسامبر ۲۰۰۶
پس از: Nell Soto
پیش از: Nell Soto
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۶ سپتامبر ۱۹۴۱ ‏(۸۳ سال) لس‌آنجلس، کالیفرنیا
ملیت: آمریکایی‌های هیسپنیک و لتینو
حزب سیاسی: حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا
همسر(ان): Gilbert McLeod
اقامتگاه: چینو، کالیفرنیا
محل تحصیل: Chaffey College
پیشه: President, Chaffey College (former)
وبگاه: Congresswoman Gloria Negrete McLeod
گلوریا نگرت مکلئود
گلوریا نگرت مکلئود (به انگلیسی: Gloria Negrete McLeod) نمایندهٔ حوزه انتخابیه کالیفرنیا از حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا در مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا است که برای نخستین‌بار در ۶ ژانویه ۲۰۱۳ میلادی به‌عضویت این مجلس درآمد.
سیدنی گرین‌استریت

| سیدنی گرین‌استریت | سیدنی گرین‌استریت |
| --- | --- |
گرین‌استریت در فیلم کازابلانکا (۱۹۴۲): گرین‌استریت در فیلم کازابلانکا (۱۹۴۲)
نام هنگام تولد: Sydney Hughes Greenstreet
زادهٔ: ۲۷ دسامبر ۱۸۷۹ ‏(۱۴۵ سال) ساندویچ، کنت، انگلستان، بریتانیا
درگذشت: ۱۸ ژانویهٔ ۱۹۵۴ (۷۴ سال) هالیوود، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا
علت مرگ: مرض قند
آرامگاه: آرامگاه فارست لان ممیوریال پارک، کالیفرنیا، ایالات متحده
ملیت: بریتانیا
پیشه: هنرپیشه
سال‌های فعالیت: ۱۹۰۲–۱۹۴۹
همسر(ها): Dorothy Marie Ogden (۱۹۱۸-?; یک پسر)
سیدنی گرین‌استریت (به انگلیسی: Sydney Greenstreet) (۲۷ دسامبر ۱۸۷۹ - ۱۸ ژانویه ۱۹۵۴) بازیگر بریتانیایی‌تبار آمریکایی بود.
فیلم شناسی

| سال | عنوان | نقش | کارگردان | جایزه |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۴۱ | شاهین مالت | Kasper Gutman | جان هیوستون | نامزد - جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد |
| ۱۹۴۱ | They Died with Their Boots On | Lt. Gen. Winfield Scott | رائول والش |  |
| ۱۹۴۲ | از میان اقیانوس آرام | دکتر لورنز | جان هیوستون |  |
| ۱۹۴۲ | کازابلانکا | Signor Ferrari | مایکل کورتیز |  |
| ۱۹۴۳ | Background to Danger | Colonel Robinson | Raoul Walsh |  |
| ۱۹۴۴ | گذرگاهی به سوی مارسی | Major Duval | Michael Curtiz |  |
| ۱۹۴۴ | Between Two Worlds | Reverend Tim Thompson | Edward A. Blatt |  |
| ۱۹۴۴ | تابوتی برای دیمیتریوس | آقای پیترز | ژان نگولسکو |  |
| ۱۹۴۴ | The Conspirators | Ricardo Quintanilla | Jean Negulesco |  |
| ۱۹۴۴ | ناهارخوری هالیوود | خودش | دلمر دیوس |  |
| ۱۹۴۵ | Pillow to Post | Colonel Michael Otley | وینسنت شرمن |  |
| ۱۹۴۵ | Conflict | دکتر مارک همیلتون | کرتیس برنهارت |  |
| ۱۹۴۵ | کریسمس در کنتیکت | Alexander Yardley | Peter Godfrey |  |
| ۱۹۴۶ | سه بیگانه (فیلم ۱۹۴۶) | Jerome K. Arbutny | Jean Negulesco |  |
| ۱۹۴۶ | از خودگذشتگی (فیلم ۱۹۴۶) | ویلیام تاکری | Curtis Bernhardt |  |
| ۱۹۴۶ | حکم | Supt. George Edward Grodman | دان سیگل |  |
| ۱۹۴۷ | That Way with Women | James P. Alden | Frederick De Cordova |  |
| ۱۹۴۷ | دوره‌گردها | Evan Llewellyn Evans | Jack Conway |  |
| ۱۹۴۸ | The Velvet Touch | Capt. Danbury | Jack Gage |  |
| ۱۹۴۸ | Ruthless | Buck Mansfield | ادگار جی. اولمر |  |
| ۱۹۴۸ | The Woman in White | Count Alessandro Fosco | Peter Godfrey |  |
| ۱۹۴۹ | Flamingo Road | Sheriff Titus Semple | Michael Curtiz |  |
| ۱۹۴۹ | Malaya | The Dutchman | ریچارد تورپ |  |
غیرممکن (فیلم ۲۰۱۲)

| غیرممکن | غیرممکن |
| --- | --- |
پوستر انتشار آمریکای شمالی: پوستر انتشار آمریکای شمالی
کارگردان: خوان آنتونیو بایونا
تهیه‌کننده: انریکه لوپس لاوین بلن آتینزا الواردو آگواستین
نویسنده: سرخیو گ. سانچس
داستان: جوناس رونگه
بازیگران: نائومی واتس ایوان مک‌گرگور تام هالند
موسیقی: فرناندو بلاسکس
فیلم‌بردار: اسکار فوراً
تدوین‌گر: النا روئز   برنات ویلاپلانا
شرکت تولید: آپاچز اینترتینمنت تله‌سینکو سینما
توزیع‌کننده: برادران وارنر پیکچرز
تاریخ‌های انتشار:  ۹ سپتامبر ۲۰۱۲ (۲۰۱۲-0۹-۰۹) (جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو)  ۱۱ اکتبر ۲۰۱۲ (۲۰۱۲-۱۰-۱۱)  
مدت زمان: ۱۱۳ دقیقه
کشور: اسپانیا
زبان: انگلیسی اسپانیایی
هزینهٔ فیلم: ۴۵ میلیون دلار
فروش گیشه: ۱۹۸٫۱ میلیون دلار
غیرممکن (به اسپانیایی: Lo Imposible) (به انگلیسی: The Impossible) فیلمی محصول اسپانیا به زبان انگلیسی در ژانر فاجعه درام به کارگردانی خوان آنتونیو بایونا و نویسندگی سرخیو گ. سانچس است که در سال ۲۰۱۲ منتشر شد. این فیلم بر پایهٔ تجربهٔ ماریا بلون و خانواده‌اش در جریان سونامی ۲۰۰۴ اقیانوس هند ساخته شده‌است. در این فیلم بازیگران بین‌المللی از جملهٔ نائومی واتس، ایوان مک‌گرگور و تام هالند در اولین تجربه سینمایی خود، حضور دارند.
فیلم بازخوردهای مثبتی از سوی منتقدان دریافت کرد و در زمینهٔ کارگردانی و نقش‌آفرینی‌ها مورد تحسین قرار گرفت. واتس برای هنرنمایی خود در این فیلم نامزد دریافت جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن، جایزهٔ گلدن گلوب بهترین بازیگر زن فیلم درام و جایزهٔ انجمن بازیگران فیلم برای بهترین بازیگر نقش اول زن شد.
خلاصهٔ داستان

داستانِ غیرممکن بر پایهٔ تجربهٔ ماریا بلون، پزشک اسپانیایی، و خانواده‌اش در سونامی ۲۰۰۴ اقیانوس هند نوشته شده‌است. این خانواده برای گذراندنِ تعطیلات کریسمس به یکی از سواحل تایلند رفته بودند که با سونامی مرگباری مواجه می‌شوند.
بازیگران

نائومی واتس در نقش ماریا، پزشک و مادر خانواده بنت.
ایوان مک‌گرگور در نقش هنری، پدر خانواده بنت.
تام هالند در نقش لوکاس، پسر دوازده‌ساله خانواده بنت.
ساموئل جاسلین در نقش توماس، پسر هفت‌ونیم ساله خانواده بنت.
اوکلی پندرگاست در نقش سیمون، پسر پنج‌ساله خانواده بنت.
مارتا اتورا در نقش سیمونه
سونکه مورینگ در نقش کارل، یک مرد آلمانی که سعی در پیدا کردن همسر و دخترش دارد.
جرالدین چاپلین در نقش پیرزن.
تولید

این فیلم محصول مشترک دو شرکت فیلم‌سازی اسپانیایی، آپاچز اینترتینمنت و تله‌سینکو سینما است. بسیاری از عوامل فیلم یتیم‌خانه از جملهٔ کارگردان، نویسنده، مدیر تولید، فیلمبردار، آهنگساز و تدوینگر در این فیلم نیز مشارکت داشته‌اند. فیلمبردای غیرممکن در ۲۳ اوت ۲۰۱۰ در سیوداد د لا لوز، استودیویی در آلیکانته، اسپانیا آغاز و در اکتبر در تایلند ادامه یافت.
خوان آنتونیو بایونا، کارگردان فیلم، تصمیم گرفت ملیت شخصیت‌های اصلی را مشخص نکند تا فیلمی جهانی بسازد که در آن ملیت‌ها با طرح داستان ارتباطی نداشته‌باشد.
سونامی با ترکیبی از جلوه‌های ویژه و موج‌های واقعی آب که با حرکت آهسته در یک مخزن آب و با استفاده از مینیاتورهایی که توسط یک موج عظیم از بین رفته بود، بازسازی شد. بایونا تصمیم گرفت به جای استفاده از جلوه‌های ویژه برای خلق امواج دریا، از آب واقعی استفاده کند تا فیلم واقعی‌تر به نظر برسد. به این منظور، نائومی واتس و تام هالند پنج هفته را صرف فیلمبردای در یک مخزن عظیم آب کردند. تام هالند که در زمان فیلمبرداری ۱۴ ساله بود، بعدها آن صحنهٔ را به عنوان «یک محیط ترسناک» توصیف کرد و در ادامه افزود: «شما می‌توانستید تصور کنید که سونامی چقدر بی‌رحمانه بود.»
انتشار

غیرممکن در ۱۱ اکتبر ۲۰۱۲، توسط برادران وارنر در اسپانیا منتشر شد. حق توزیع در ایالات متحده توسط سامیت انترتینمنت پیش‌خرید شده‌بود. در ۲۶ دسامبر ۲۰۱۱، تیزر فیلم پخش شد پس از انتشار یک تریلر کامل به زبان انگلیسی در ۲۰ اوت ۲۰۱۲، سامیت انترتینمنت تأیید کرد که در ۲۱ دسامبر ۲۰۱۲ فیلم در ایالات متحده بر روی پرده خواهد رفت. غیرممکن در ۱۱ اکتبر ۲۰۱۲ در اسپانیا و در ۱ ژانویه ۲۰۱۳، در ایرلند و بریتانیا به نمایش درآمد. فیلم در ۴ ژانویه ۲۰۱۳، در ایالات متحده اکران شد.
غیرممکن در تاریخ ۱۹ مارس ۲۰۱۳ در ایالات متحده و کانادا و در ۱۳ مه ۲۰۱۳ در اروپا به صورت دی‌وی‌دی و بلوری توزیع شد.
بازخورد > بازخورد منتقدین

غیرممکن بازخوردهای مثبتی دریافت کرد. راتن تومیتوز با بررسی نظرات ۲۰۲ منتقد، اعلام کرد که ۸۱٪ آن‌ها نظر مثبت دربارهٔ فیلم داشته‌اند و به صورت میانگین نمرهٔ ۷٫۳ از ۱۰ به آن داده‌اند. در جمع‌بندی منتقدان راتن تومیتوز آمده‌است: «فیلمنامه به اندازهٔ کارگردانی یا اجرای بازیگران قوی نیست، اما با وجود چنین داستان واقعی شگفت‌انگیزی که در مرکز آن قرار دارد، غیرممکن هرگز کمتر از قانع‌کننده نیست.» متاکریتیک بر اساس نظرات ۴۲ منتقد، به این فیلم نمرهٔ ۷۳ از ۱۰۰ داده‌است که حاکی از «نظرات عموماً مثبت» است.
راجر ایبرت از شیکاگو سان-تایمز به فیلم چهار ستاره کامل داد و با تمجید از عملکرد بازیگران و کارگردانی بایونا، آن را «یکی از بهترین فیلم‌های سال» نامید.
دبورا یانگ از هالیوود ریپورتر با تحسین دو ستاره اصلی فیلم، واکنش مثبتی به فیلم داشت و در بخشی از نقد خود نوشته: «واتس در نقش ماریا که اشک‌هایش از روی ترس و نگرانی هرگز ساختگی به نظر نمی‌رسد، بار عظیمی از احساسات را در خود جای داده‌است. مک‌گرگور نیز در نقش هنری که مظطرب است، تنش را حفظ می‌کند.» او فیلم را «یکی از واقعی‌ترین فیلم‌های ژانر فاجعه در دههٔ اخیر» نامید.
جاستین چانگ از ورایتی با تمجید از کارگردانی بایونا و نویسندگی سانچز، «وزن احساسی» فیلم را ستود و دربارهٔ بازی بازیگران افزود: «مک‌گرگور یکی از بهترین بازی‌های اخیر خود را به نمایش می‌گذارد و هالند در اولین تجربه سینمایی خود در نقش یک کودک مهربان فوق‌العاده است.»
دیمون وایز از گاردین به فیلم چهار ستاره از پنج ستاره داد و بازی‌ها را ستود. او در بخشی از نقد خود نوشت: «واتس در نقش ماریا هم آسیب‌پذیر و هم شجاع است و صحنه‌های او با تام هالند، از بهترین صحنه‌های فیلم است. مک‌گرگور در نقش قهرمان فیلم، یکی از بهترین بازی‌های خود را به نمایش می‌گذارد.» او دربارهٔ فیلم افزود: «بخشی از جذابیت این درام تأثیرگذار و قدرتمند این است که بیننده را در هر مرحلهٔ در لحظهٔ قرار می‌دهد و با استفادهٔ از لوکیشن‌های معتبر و بازماندگان سونامی به واقعیت این حادثه می‌پردازد.»