stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ایلای والاک
دوران بازیگری

ایلای والاک کلاس‌های بازیگری را در آموزشگاه دراماتیک در نیویورک زیر نظر کارگردان آلمانی اروین پیسکاتور فرا گرفت. بعدها او به آکتورز استودیو تازه تأسیس پیوست؛ و در کنارمارلون براندو، مونتگومری کلیفت، سیدنی لومت، هربرت برگوف و همسرخود آن جکسون زیر نظر رابرت لوییز یکی از بنیان‌گذاران اکتورز استودیو به مطالعه بازیگری پرداخت. وی اولین حضور در تئاتر برادوی را در سال (۱۹۴۵) تجربه نمود و در سال (۱۹۵۱) برای ایفای نقش در تئاتر رز تاتو اثر تنسی ویلیامز توانست جایزه تونی را دریافت کند. از دیگر تئاترهای وی می‌توان به آقای رابرتز، مهمانخانه ماه اوت، کامینو رئال نوشته (تنسی ویلیامز)، سرگرد باربارا (نوشته جورج برنارد شاو)، لوو و پلکان اشاره کرد. آخرین بار به عنوان نقش اصلی در نمایش ملاقات آقای گرین ایفای نقش کرد.
اولین حضور والاک در سینما، فیلم جنجالی بیبی دال (۱۹۵۶) ساخته الیا کازان بود؛ که آغازگر یک دوره پربار در سینما برای او بود گر چه به ندرت نقش‌های اول در سینما به وی می‌رسید. فیلم‌های اولیه وی شامل ردیف متهمان (۱۹۵۸) به کارگردانی دان سیگل، هفت دلاور (۱۹۶۰) ساخته جان استرجس در کنار یول براینر و استیو مک کوئین، ناجورها (فیلم ۱۹۶۱)‌ اثر جان هیوستن در کنار مریلین مونرو، کلارک گیبل و مونتگومری کلیفت، چگونه غرب تسخیر شد (۱۹۶۲)، لرد جیم (۱۹۶۵) به کارگردانی ریچارد بروکس به همراه پیتر اوتول، چنگیزخان (۱۹۶۵)، چطور یک میلیون بدزدیم (۱۹۶۴) ساخته ویلیام وایلر در کنار آدری هپبرن و پیتر اوتول و شاید مشهورترین کار وی خوب، بد، زشت ساخته کم‌نظیر سرجیو لئونه به نقش توکو (زشت) در کنار کلینت ایستوود اشاره کرد. پس از موفقیت خوب، بد، زشت، والاک در چندین وسترن اسپاگتی مانند تک باشکوه (۱۹۶۸) ایفای نقش کرد.
والاک در کانون یکی از بدنام‌ترین قضایای بازیگری دههٔ ۱۹۵۰ که مربوط به مشهورشدن یکی از شخصیت‌های بزرگ و افسانه‌ای قرن بیستم آمریکا، یعنی فرانک سیناترا بود، قرار گرفت. در سال ۱۹۵۳ او خود را برای ایفای نقش ماجیو در فیلم از این‌جا تا ابدیت آماده می‌کرد که قبل از شروع فیلمبرداری، فرانک سیناترا جایگزین وی شد و سیناترا توانست برای ایفای این نقش جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را از آن خود کند. بعدها چگونگی بدست آوردن این نقش توسط سیناترا الهام بخش شخصیت جانی فانتین در فیلم کلاسیک پدرخوانده (۱۹۷۲) شد.
او در دههٔ ۶۰ نقش آقای فریز را در مجموعه‌های بتمن ایفا نمود. نقشی که اوتو پرمینجر کارگردان مشهور لورا (۱۹۴۴) و آرنولد شوارزنگر نیز به ایفای آن پرداختند.
والاک در آخرین فیلم‌های سه اسطوره بازیگری هالیوود ایفای نقش کرد که هر سه بازیگر به ترتیب عبارتند از: کلارک گیبل، مریلین مونرو (ناجورها (فیلم ۱۹۶۱))و استیو مک کوئین (شکارچی)
طلای مکنا (۱۹۶۹)، مغز (۱۹۶۹)، جو دیوانه (۱۹۷۴)، عمیق (۱۹۷۷)، شب و شهر (۱۹۹۲)، معشوقه‌های هالیوود (۱۹۹۲)، رودخانه میستیک (۲۰۰۳) از دیگر کارهای وی هستند.
ایلای والاک در ۱۳ نوامبر ۲۰۱۰ در ۹۴ سالگی جایزه اسکار افتخاری را از آن خود کرد.
زندگی شخصی

والاک در ۵ مارس ۱۹۴۸ با بازیگر تئاتر آن جکسون ازدواج کرد. این زوج یکی از دیرپاترین و موفق‌ترین زوج‌های تاریخ هالیوود به‌شمار می‌آیند.
مرگ

والاک به مرگ طبیعی درگذشت. جسد او سوزانده شد.
فیلم شناسی

| سال | نام فیلم | نقش | کارگردان | همبازی |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۵۶ | بیبی دال | سیلوا واکارو | الیا کازان |  |
| ۱۹۵۸ | ردیف متهمان | Dancer | دان سیگل |  |
| ۱۹۶۰ | هفت دلاور | کالورا | جان استرجس | یول براینر و استیو مک کوئین |
| ۱۹۶۱ | ناجورها | گیدو | جان هیوستن | مریلین مونرو، کلارک گیبل و مونتگومری کلیفت |
| ۱۹۶۲ | چگونه غرب تسخیر شد | چارلی گرانت | ریچارد بروکس | پیتر اوتول |
| ۱۹۶۵ | لرد جیم | The General | ریچارد بروکس |  |
| ۱۹۶۵ | چنگیزخان | شاه خوارزم | هنری لوین |  |
| ۱۹۶۶ | چگونه یک‌میلیون بدزدیم |  | ویلیام وایلر | آدری هپبرن و پیتر اوتول |
| ۱۹۶۶ | خوب، بد، زشت | توکو (زشت) | سرجیو لئونه | کلینت ایستوود |
| ۱۹۶۸ | تک باشکوه | کاکاپولوس |  | باد اسپنسر، ترنس هیل |
| ۱۹۶۹ | طلای مکنا | بن بیکر | جی. لی تامسون |  |
| ۱۹۶۹ | مغز | Frankie Scannapieco | ژرار آوری |  |
| ۱۹۷۰ | ماجراهای ژرار |  | یژی اسکولیموفسکی |  |
| ۱۹۷۳ | آزادی سیندرلا | Lynn Forshay | مارک رایدل |  |
| ۱۹۷۴ | جو دیوانه | دون ویتوریو | کارلو لیتزانی |  |
| ۱۹۷۷ | عمیق | آدام کافین | پیتر یاتز |  |
| ۱۹۸۰ | شکارچی | ریچی بلومنتل | باز کالیک | استیو مک کوئین |
| ۱۹۸۷ | دیوانه |  |  |  |
| ۱۹۹۰ | دو جیک | کاتن وینبرگر | جک نیکلسون |  |
| ۱۹۹۰ | پدرخوانده ۳ | دون آلتوبلو | فرانسیس فورد کاپولا |  |
| ۱۹۹۲ | شب و شهر | پک | اروین وینکلر |  |
| ۱۹۹۲ | معشوقه |  |  |  |
| ۲۰۰۳ | رودخانه مرموز |  | کلینت ایستوود |  |
| ۲۰۰۶ | تعطیلات | آرتور ابوت | نانسی میرز |  |
| ۲۰۰۶ | حقه | نواه دیتریش | لاسه هالستروم |  |
| ۲۰۰۷ | بچه‌ننه | سیمور واربرتون | تیم همیلتون | جف دانیلز، دایان کیتن، آنا فاریس |
| ۲۰۱۰ | وال استریت: پول هرگز نمی‌خوابد | ژولیوس استینهارت | الیور استون |  |
| ۲۰۱۰ | سایه‌نویس | مرد پیر | رومن پولانسکی |  |
| سال | نام مجموعه | نقش | کارگردان | همبازی |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| دههٔ ۱۹۶۰ | مجموعه‌های بتمن | آقای فریز |  |  |
|  | قانون و نظم |  |  |  |
Wallach in عروسک بچه trailer, ۱۹۵۶
والاک و همسرش، آن جکسون، ۲۰۱۰
جشنواره لاله

جشنواره لاله در آلبانی، نیویورک، ۲۰۰۷ میلادی
جشنواره لاله وودبورن اوریگان. ۲۰۰۷ میلادی
جشنواره لاله‌ها جشنواره‌ای است که در آن گل لاله به نمایش گذاشته می‌شود. این جشنواره هر ساله در شهرهای مختلف در سراسر جهان برگزار می‌شود.
جشنواره‌های معروف

جشنواره لاله آسارا یکی از جشنواره‌های گل لاله است که از سال ۱۳۷۷ خورشیدی، هر ساله، درباغ لاله‌های گچسر واقع در استان البرز بخش آسارا، کیلومتر ۵۳ جادهٔ کرج - چالوس روستای گرماب، برگزار می‌شود. تعداد لاله‌های به نمایش درآمده در این نمایشگاه در حدود ۶۰۰٬۰۰۰ لاله تخمین زده می‌شود. این جشنواره در سال ۱۳۹۱ در حدود ۵۰۰٬۰۰۰ هزار نفر بازدیدکننده داشته‌است. از برنامه‌های جنبی این جشنواره در برپایی غرفه‌های کتاب، گل و گیاه، عکاسی، صنایع دستی و غیره‌است.
جشنواره لاله کرج یکی از جشنواره‌های گل لاله است که از سال ۱۳۹۲ خورشیدی، هر ساله، در باغ گلهای پارک چمران کرج واقع در استان البرز،  شهر کرج برگزار می‌شود. این جشنواره در باغ گل‌های کرج در تعطیلات نوروز برگزار و تا اردیبهشت ادامه دارد. در این جشنواره ۲۵۰ هزار شاخه گل لاله با ۴۸ واریته مختلف و یاس هندی، کروپسیس، ارغوان، میخک، ساکولنت و … کاشته شده‌است. باغ گل‌های کرج دارای وسعت ۸ هکتاری می‌باشد. لازم به توضیح است بزرگترین فرش گل خاورمیانه به مساحت ۲۷۰۰ متر مربع در این باغ گل‌آرایی شده و خود نمایی می‌کند.
جشنواره لاله آلبانی، نیویورک، هر بهار در پارک واشینگتن، در شهر آلبانی، نیویورک، ایالت نیویورک در کشور آمریکا برگزار می‌شود. اولین جشنواره در ۱۴ مه ۱۹۴۹ میلادی برگزار شد و تا به امروز نیز سنت برگزاری این جشنواره در این شهر برقرار مانده‌است.
جشنواره لاله کانادا که ادعا دارد که بزرگترین جشنواره لاله‌ها در سراسر جهان است، هر ساله در ماه مه در شهر اتاوا در ایالت انتاریو در کانادا برگزار می‌شود. تاریخچهٔ برقراری این جشنواره بدین صورت است که در طی جنگ جهانی دوم خانواده سلطنتی هلند در کانادا پناه گرفتند. در طی این دوران پرنسس مارگاریت شاهزادهٔ هلندی در بیمارستانی در اتاوا در سال ۱۹۴۳ میلادی متولد شد. دولت کانادا برای این اطمینان حاصل شود که شاهزاده خانم که تابعیت هلندی دارد اعلام کرد که این بخش به‌طور موقتی قلمرو هلند به‌شمار می‌آید. از آن زمان تاکنون هر ساله، ۱۰۰٬۰۰۰ پیاز لاله توسط ملکه جولیانا و پس از مرگ او، توسط خانوادهٔ سلطنتی هلند، برای این جشنواره فرستاده می‌شود.
در شهر سرینگر در ایالت کشمیر هند، هر ساله در ماه آوریل جشنواره‌ای در باغ لاله یادبود ایندریا گاندی برگزار می‌شود. این پارک بزرگترین پارک لاله در آسیا به‌شمار می‌آید.
در آمریکای شمالی

در آمریکای شمالی این نوع جشنواره بخصوص در شهرستان‌هایی که دارای میراث فرهنگی هلند هستند مانند، آلبانی، نیویورک در (ایالت نیویورک)، اتاوا در (انتاریو)، مونترآل و گاتینو در (استان کبک)، شهر هلند در (ایالت میشیگان)، شهر لهی در (یوتا)، شهرهای اورنج سیتی و پلا در (آیووا)، مونت ورنون در (ایالت واشینگتن) و وودبرن در (اورگن) برگزار می‌شود.
نگارخانه

جشنواره لاله اوتاوا در سال ۲۰۰۵
جشنواره لاله‌ها کانادا در اوتاوا، انتاریو، ۲۰۰۷
جشنواره لاله ها، باغ گلهای کرج- ۲۰۱۸
جشنواره لاله‌های استان البرز
روئینگ در المپیک تابستانی ۲۰۰۴

| Rowing در بیست و هشتمین دوره بازی‌های المپیک | Rowing در بیست و هشتمین دوره بازی‌های المپیک |
| --- | --- |
محل برگزاری: Schinias Olympic Rowing and Canoeing Centre
تاریخ‌ها: 14–22 August
رقابت‌کنندگان: 557 نفر از 55 کشور
→ روئینگ در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۰روئینگ در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ ←: → روئینگ در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۰روئینگ در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ ←
رویینگ در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ نام رویداد ورزش رویینگ در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۲۰۰۴ برگزار شد.
جدول مدال‌ها

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| رتبه | کشور | طلا | نقره | برنز | مجموع |
| ۱ |  رومانی (ROU) | ۳ | ۰ | ۰ | ۳ |
| ۲ |  آلمان (GER) | ۲ | ۲ | ۰ | ۴ |
| ۳ |  بریتانیای کبیر (GBR) | ۱ | ۲ | ۱ | ۴ |
| ۴ |  استرالیا (AUS) | ۱ | ۱ | ۲ | ۴ |
| ۵ |  فرانسه (FRA) | ۱ | ۱ | ۰ | ۲ |
| ۵ |  ایالات متحده آمریکا (USA) | ۱ | ۱ | ۰ | ۲ |
| ۷ |  دانمارک (DEN) | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ |
| ۷ |  نیوزیلند (NZL) | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ |
| ۷ |  نروژ (NOR) | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ |
| ۷ |  لهستان (POL) | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ |
| ۷ |  روسیه (RUS) | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ |
| ۱۲ |  بلاروس (BLR) | ۰ | ۱ | ۱ | ۲ |
| ۱۲ |  هلند (NED) | ۰ | ۱ | ۲ | ۳ |
| ۱۴ |  کانادا (CAN) | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۱۴ |  کرواسی (CRO) | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۱۴ |  جمهوری چک (CZE) | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۱۴ |  استونی (EST) | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۱۴ |  اسلوونی (SLO) | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۱۹ |  ایتالیا (ITA) | ۰ | ۰ | ۳ | ۳ |
| ۲۰ |  بلغارستان (BUL) | ۰ | ۰ | ۲ | ۲ |
| ۲۱ |  یونان (GRE) | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۲۱ |  آفریقای جنوبی (RSA) | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۲۱ |  اوکراین (UKR) | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
فیلم‌شناسی ساموئل خاچیکیان

ساموئل خاچیکیان در پشت صحنه فیلم قصه شب یلدا - ۱۳۴۹
ساموئل خاچیکیان (به ارمنی: Սամուէլ Խաչիկեան) (زادهٔ ۲۹ مهر ۱۳۰۲ در تبریز - درگذشتهٔ ۳۰ مهر ۱۳۸۰ در تهران) کارگردان، تدوینگر، نویسنده، آهنگ‌ساز فیلم و تهیه‌کنندهٔ نامدار ایرانی ارمنی‌تبار بود. او یکی از تأثیرگذارترین کارگردان‌ها در سینمای ایران به‌شمار می‌رود، تا آنجا که به وی لقب «هیچکاکِ ایران» داده شده‌است.
جوایز حلقه منتقدان فیلم منطقه خلیج سانفرانسیسکو ۲۰۲۳

جوایز حلقه منتقدان فیلم منطقه خلیج سانفرانسیسکو ۲۰۲۳ (انگلیسی: San Francisco Bay Area Film Critics Circle Awards 2023)، تجلیل از بهترین فیلم در ۲۰۲۳، در ۹ ژانویه ۲۰۲۴ اهدا شد. نامزدها در ۵ ژانویه ۲۰۲۴ اعلام شدند و اوپنهایمر (فیلم) با ده نامزدی پیشتاز شد. این فیلم همچنین با سه برنده بیشترین جوایز از جمله بهترین فیلم را دریافت کرد. منطقه دلخواه نیز برنده سه جایزه از جمله بهترین کارگردانی (جاناتان گلیزر) و بهترین فیلم بلند بین‌المللی شد.
آب، باد، خاک

| آب، باد، خاک | آب، باد، خاک |
| --- | --- |
کارگردان: امیر نادری
تهیه‌کننده: فریدون آزما
نویسنده: امیر نادری
بازیگران: مجید نیرومند
فیلم‌بردار: رضا پاکزاد
تدوین‌گر: امیر نادری
شرکت تولید: گروه فيلم و سريال شبكه اول
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۶۷
مدت زمان: ۷۰ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
آب، باد، خاک فیلمی ایرانی به کارگردانی امیر نادری محصول سال ۱۳۶۴ است. این فیلم آخرین فیلم نادری در ایران بود که پس از سه سال توقیف در در سال ۱۳۶۷ در سینما عصر جدید به نمایش درآمد.
جوایز

جایزه بزرگ بهترین فیلم جشنواره سه قاره نانت، فرانسه، ۱۹۸۹
مقاله‌ای از پرویز جاهد دربارهٔ فیلم
رایان‌ایر

(
اطلاعات/دریافت
)
noicon
Spoken Wikipedia
این نوشتار یک پروندهٔ صوتی دارد که در تاریخ 27 June 2005 ایجاد شده‌است، و ممکن است شامل ویرایش‌های بعد از آن نشود. (راهنما)
هواپیمای بوئینگ ۷۳۷، متعلق به رایان‌ایر
رایان‌ایر (به انگلیسی: RyanAir) شرکت هواپیمایی ارزان‌قیمت ایرلندی است، که بزرگ‌ترین شرکت هواپیمایی ارزان‌قیمت اروپا به‌شمار می‌آید و به‌طور روزانه در بیش از ۲۷۰ مسیر در ۲۱ کشور اروپایی پرواز می‌کند.
شرکت رایان ایر در سال ۱۹۸۵ توسط تونی رایان تأسیس شد و هم‌اکنون با مدیریت مایکل اولری، به‌عنوان یکی از سودآورترین خطوط هواپیمایی جهان محسوب می‌شود.
رایان‌ایر از روش‌های گوناگون، گاه با نوآوری و گاهی غیرعادی، سعی می‌کند هزینه‌هایش را پایین نگاه داشته و میزان درآمد خود را نیز افزایش دهد. برای مثال فضای خارجی بدنه برخی هواپیماها برای تبلیغ شرکت‌های گوناگون اجاره داده می‌شود. ناوگان رایان‌ایر را تنها هواپیماهای بوئینگ ۷۳۷ تشکیل می‌دهند که هزینه تعمیر و آموزش پرسنل را کاهش می‌دهد. رایان‌ایر با استفاده از هواپیماهای جدید و مجهز به موتورهای مدرن، سوخت مصرفی را کاهش داده، در هزینه سوخت صرفه‌جوبی می‌کند. هواپیماها کمترین وقت ممکن را روی زمین می‌گذرانند و فاصله زمانی بین فرود و پرواز مجدد هواپیماهای رایان‌ایر در شرایط عادی بیش از ۲۰ دقیقه نیست. در پروازهای رایان‌ایر غذا و نوشیدنی رایگان سرو نمی‌شود و مسافران در صورت نیاز باید هزینه آن را بپردازند. حمل بار دستی به داخل هواپیما رایگان است، ولی مسافران برای تحویل جامدان به بار، باید مبلغی پرداخت کنند.
برای صرفه جویی در خرج‌های برق، خدمه این شرکت از شارژ کردن موبایل خود هنگام کار منع شده‌اند.[نیازمند منبع] رایان‌ایر در سال‌های گذشته مدام در حال پیشرفت بوده و بحث و جدل علیه آن همیشه در جریان بوده‌است. این شرکت هم‌اکنون ناوگانی متشکل از 367 هواپیما دارد.
وبگاه

نشانی ryana.ir که در ایران ثبت شده‌است تغییرمسیری به وبگاه اصلی شرکت (ryanair.com) می‌باشد. برخی کاربران اینترنت خارجی ممکن است تصور کنند .ir دامنهٔ کشور ایرلند (مقر رایان‌ایر) است که نیست. دامنهٔ اختصاصی ایرلند .ie است.
کلاسیسیسم

جلوخان کلیسای سن پتر در رم
کلاسیسیسم (به انگلیسی: Classicism) جنبش هنری و فرهنگی ویژهٔ نیمهٔ دوم قرن هفدهم در اروپاست. این جنبش مبتنی بر آفرینش آثار هنری و ادبی با الهام از هنر باستان یونان و روم، و بازگشت به اصول و ارزش‌های زیبایی‌شناسی آنان است.
تعاریف

این جنبش تعریف دقیقی ندارد و در دانشنامه‌های مختلف از آن تعاریف گوناگون ذکر شده‌است.
به‌طور کلی کلاسیسیسم عبارت است از عقیده طرفداران تقلید از نویسندگان و هنرمندان یونان باستان یا روم، و نویسندگان قرن هفدهم فرانسه است. این مکتب در مقابل باروک و رمانتیسم قرار می‌گیرد.
لغت‌شناسی و تاریخچه

کلمه کلاسیک صفتی است که ریشه آن واژه لاتینی کلاسیکوس (classicus) و به معنی درجه اول است. به تدریج این واژه برای سخن گفتن از نویسندگان درجه اول جامعه استفاده شد، یعنی کسانی که نوشته‌های آن‌ها در کلاس‌های درس تدریس می‌شد.
وقتی این کلمه را به‌طور دقیق استعمال کنند و از آن اراده اصطلاح ادبی خاصی را نکرده باشند به معنی اثری است که به عنوان نمونه و مظهر کامل مورد قبول همگان باشد و وقتی نویسندگان کلاسیک یا هنر کلاسیک گفته می‌شود، مقصود نویسندگان یا هنری است که تمام ادوار آن‌ها را پسندیده و نمونه شناخته‌اند.
به‌طور کلی نیمهٔ دوم قرن شانزدهم، دوره‌ای بود که در آن برای نخستین بار آیین ادبی جامعی برای خلق آثار ادبی به وجود آمد. این آیین و قواعد که دارای اصولی بودند که حتی تا پایان قرن هجدهم نیز ارزش و اعتبار خود را از دست نداد، در آغاز قرن هفدهم مایهٔ ایجاد مکتب کلاسیسیسم گردید.[نیازمند منبع]
صفت کلاسیک برای اولین بار در دورهٔ رنسانس برای تعیین نویسندگان درجه اول به کار برده شد، ولی در واقع این رمانتیکها بودند که با مشخص کردن حدود و ویژگی‌های جنبش هنری-فرهنگی‌شان، معنای امروزی واژهٔ کلاسیک را به آن بخشیدند.
کلاسیسیسم با شروع رنسانس در ایتالیا ظهور کرد. پس از مدتی شهرهای مختلف ایتالیا به خصوص شهر فلورانس به مهدهایی برای گردهم‌آیی هنرمندانی اومانیست چون میکل آنژ، رافائل و برونِلِسکی به منظور تحقیق، جمع‌آوری و تقلید از آثار یونانیان و رومیان باستان گشت. این سبک به تدریج میان هنرمندان و نویسندگان متداول شد به طوری که در نیمهٔ دوم قرن هفدهم به یک جنبش بزرگ تبدیل شد که در فرانسه در دورهٔ سلطنت لویی چهاردهم و با پشتیبانی ریشولیو به اوج خود رسید و در مقابل جنبش باروک قرار گرفت.
ویژگی‌ها

کلاسیسیسم را می‌توان مکتب سنت‌گرایی در ادبیات و هنر به ویژه تقلید از نویسندگان یونان و روم باستان دانست. از دیدگاه کلاسیک‌ها، هنر اصلی شاعر و نویسنده این است که اصول و قواعدی را که پیشینیان در آثار خود آورده‌اند، به‌طور کامل رعایت کند تا اثر او بتواند صفت زیبا به خود بگیرد.[نیازمند منبع]
کلاسیسیسم در درجهٔ اول به دنبال آفرینش ایده آل و کمال زیبایی و دلنوازی با الهام از هنر باستانیان است. در واقع کلاسیسیک‌ها به دنبال ایجاد ایده آل تعادل، توازن، تقارن، هم‌آهنگی و هارمونی، ظرافت و رعنایی، منطق، روشنی، واقع‌گرایی و نزاکت در آثار خود هستند.
باید توجه داشت که کلاسیسیسم بر خلاف سبک هم‌عصر خود، باروک و بعدها رمانتیسیسم که مبتنی بر احساسات و خیالات هستند، بر پایهٔ عقل و منطق استوار است. هم‌چنین کلاسیسیسم به زنده کردن عادات و رسوم باستانیان و تطابق دادن آن‌ها با عقاید مسیحی و قوانین کلیسا می‌پردازد.
کلاسیک‌ها، با دیدی وحدت‌گرا به دنبال نظم و سادگی هستند که در واقع به اثر لیاقت ادبی یا هنری می‌بخشند. کلاسیسیسم استقرار، ثبات، ژرفی و عمومیت را برتری می‌دهد و می‌کوشد حقایق عمومی را که منتظره هستند و باعث غافل‌گیری مردم نمی‌شوند بنماید؛ بنابراین به جلوهٔ ایده آل حقیقت و زیبایی می‌پردازد. همچنین به دنبال ایجاد وحدت و یک‌دستی در اثر است.
روشنی و گویایی آثار کلاسیک از ویژگی‌های مهم آن‌هاست، به طوری که خطوط، سبک و ویژگی‌های ظاهری اثر باید به گونه‌ای باشند که به تنهایی توجه بیننده را به خود جلب نکنند و او بتواند به عمق اثر دست یابد؛ بنابراین دکور و آراستگی تنها وسیله‌ای برای دل‌انگیز و زیبا ساختن فضا است، و اهمیت عمق به مراتب بیش‌تر می‌باشد.
هنرمند کلاسیک معتقد است که همه چیز گفته شده‌است ولی هیچ چیز کاملاً درک نشده‌است، بنابراین، حقایق باید در هر دوره تکرار شوند؛ بنابراین کلاسیک‌ها تقلید از هنرمندان پیشین یونان و روم را عار نمی‌دانند و آثار آنان را در خور تعمق و تفکر می‌دانند و معتقدند که این آثار چیزهای تازه‌ای برای خوانندگان خود دارند.
ارسطو، فیلسوف یونانی در کتاب بوطیقا، هنر را تقلید از طبیعت می‌داند و معتقد است که تفاوت هنرها در نوع تقلید است. همچنین
گتشد نقاد آلمانی می‌گوید: «طبیعت انسان و قدرت ذهن او همان است که دو هزار سال پیش بوده است، بنابراین راه التذاذ شعری هم باید همان باشد که باستانیان به درستی انتخاب کرده‌اند».
[نیازمند منبع]
نقاشی و پیکرتراشی

نقاشان و مجسمه‌سازان کلاسیک ایتالیایی دورهٔ رنسانس و با الهام از سبک آنان، نقاشان و مجسمه‌سازان فرانسوی، با حمایت فرهنگستان فرانسه اغلب موضوعاتی باستانی انتخاب می‌کنند و به نمایش ارزش‌هایی چون شجاعت، قهرمانی، شرافت، خلوص و خوبی می‌پردازند. همچنین، بسیار از تئاتر الهام می‌گیرند. برای اولین بار نقاشان از پرسپکتیو استفاده می‌کنند و سعی می‌شود اثر ساده و به دور از جزئیات و معما باشد. اغلب از رنگ‌های زیاد و مرغوب استفاده می‌شود و خطوط اشیاء و اجسام و نیز مجسمه‌ها معمولاً صاف و موازی هستند، و برخلاف سبک باروک منحنی در آن کمتر دیده می‌شود. از دیگر خصوصیات آثار کلاسیک هارمونی، نظم و منطق می‌توان نام‌برد.
از مهم‌ترین نقاشان کلاسیک می‌توان نیکولا پوسن (به فرانسوی: Nicolas Poussin) و شارل لوبرَن (به فرانسوی: Charles Le Brun) را نام برد.
از مجسمه‌سازان معروف نیز که اغلب ایتالیایی بودند می‌توان میکل آنژ و دوناتلو را نام برد. تندیس داوود میکل آنژ که به خوبی هارمونی حرکات را نمایش می‌دهد از معروف‌ترین آثار دورهٔ کلاسیک است.
در اواسط قرن هجدهم و قرن نوزدهم، این سبک کمی تغییر کرد و به نئوکلاسیک معروف شد.
ادبیات کلاسیک

این نوع ادبیات موافق عقل و استدلال و منطق است و تخیل در آن همیشه محدود و مرتب است. همچنین معتدل و میانه رو است. این نوع ادبیات ساده، زیبا و روان است و دارای قهرمان غیرعادی نیست بلکه افراد برجسته و نماینده یک گروه در آن قرار دارد. کلاسیک و رمانتیک(رمانسیسم) با یکدیگر متعارض و مختلف اند، ولی پیوند ناگسستنی دارند.

قانون وحدت سه‌گانه (وحدت موضوع، وحدت زمان و وحدت مکان) از اصول فراموش نشدنی متون کلاسیک است. درمتون کلاسیک خواننده معمولاً با روند تعادل اولیه- عدم تعادل- رخداد و سپس تعادل ثانویه روبه رو است. نظرگاه متون کلاسیک معمولاً دانای کل است و این نوع متون به مسائل و همه امور جنبهٔ قطعیت می‌بخشند. دانای کل خدای متن است و هرچه او می‌گوید واقعیت مطلق شمرده می‌شود. در متون کلاسیک با پایان بسته و خوش روبرو هستیم و توجه به بیان حوادث و اتفاقات بیرونی بر بیان دغدغه‌های درونی و فردی ارجحیت دارد.
اوج این آثار از یونان باستان آغاز شد و در قرن شانزدهم و هفدهم به اوج و شکوفایی رسید. در کشورهای انگلستان، فرانسه و آلمان در این قرن سخنور داشت.
لافونتن، مولیر، پاسکال
ادبیات کلاسیک > اصول و قواعد

تقلید و نمایش از طبیعت
توجه و تقلید از قدیم
اصل عقل
آموزندگی و خوشایندی
اعتدال و میانه روی
نزاکت ادبی
حقیقت نمایی
ادبیات کلاسیک > ژانر های این مکتب

کمدی
تراژدی
حماسی
تراژدی-کمدی
ادبیات کلاسیک > تئاتر

تئاتر کلاسیک در قرن هفدهم در فرانسه متحول شد و به اوج شکوفایی خود رسید. نمایش‌نامه‌نویسان فرانسوی با رجوع و الهام از قوانین یونانیان و رومیان به تعیین قوانین تئاتر کلاسیک پرداختند.
ادبیات کلاسیک > تئاتر > قوانین تئاتر کلاسیک

قوانین وحدت کنشی باید رعایت شوند.
قوانین مربوط به نزاکت باید رعایت شوند، به طوری بینندگان دچار شوک نشوند. به‌طور مثال نمایش خشونت یا رابطهٔ فیزیکی در صحنه مجاز نیست، و درصورت لزوم باید در بین پرده‌ها انجام گیرد. البته چند استثنای مشهور چون مرگ دون ژوآنِ مولیر، فدر، و اورست در آندروماکِ راسین نیز وجود دارد.
نمایش‌نامه باید سازنده و آموزنده باشد.
تأثیرات در این مکتب باید موافق با اصول عقلی باشد.
قهرمانان و نشانه‌ها باید دارای صفات نیکو باشند.
نمایش‌نامه باید در عین تقلید از پیشینیان تازگی داشته باشد و در بینندگان تأثیر کند.
البته اهمیت این قوانین در تراژدی بسیار بیش‌تر بود، به طوری که در صورت عدم رعایت این قوانین، به خصوص دو قانون اول صفت کلاسیک به اثر تعلق نمی‌گرفت. به این ترتیب، شکسپیر که این قوانین را دائماً زیر پا می‌گذاشت کلاسیک محسوب نمی‌شود،[نیازمند منبع] در حالی که مولیر اغلب یک نمایش‌نامه‌نویس کلاسیک شمرده می‌شود، هرچند کمدیهای او به شدت تحت تأثیر باروک قرار دارد.
از بزرگ‌ترین نمایش‌نامه‌نویسان کلاسیک می‌توان ژان راسین و سپس پییر کورنی را نام برد. ویکتور هوگو از اولین نمایش‌نامه‌نویسان فرانسوی بود که این اصول را شکست.
ادبیات کلاسیک > تئاتر > تراژدی

موضوعات تراژدی های کلاسیک افسانه ای یا اسطوره ای یا تاریخی و شخصیت‌های آن‌ها قهرمان هستند. این شخصیت‌ها همگی انسان‌های عالی‌مقام، همچون پادشاه و درباریان و نجبای بلندمرتبه هستند.
تراژدی‌های کلاسیک دارای سبکی سنگین هستند و به نظم نوشته می‌شوند و وزن آن‌ها ۱۲تایی می‌باشد.
با وجود این که اغلب تراژدی‌ها به تلخی به پایان می‌رسند، ولی پایان غمگین از ویژگی‌های اصلی تراژدی نیست و برخی از تراژدی‌ها همچون سید کورنی پایانی خوش دارند. طبق قوانین ارسطو تراژدی‌ها باید در بینندگان هراس و حس ترحم ایجاد کنند.
ادبیات کلاسیک > تئاتر > کمدی

از آن‌جا که در دورهٔ کلاسیک کمدی گونه‌ای فرعی محسوب می‌شد، قوانین مشخصی برای آن تعیین نشد. مولیر برای بخشیدن حالتی نجیب و باوقار به کمدی اغلب قوانین تراژدی را بر روی نمایش‌نامه‌هایش اعمال کرد و به همین علت کلاسیک‌ترین کمدی‌نویس این دوره محسوب می‌شود.
برخلاف تراژدی که کشمکش‌های درونی شخصیت‌های عالی‌مقام و نجبا را به تصویر می‌کشد، کمدی به توصیف ماجراهایی که در طبقات اجتماعی متوسط یا پایین (تاجران، بورژوازی، پیشخدمتان،...) رخ می‌دهد می‌پردازد و هدف اصلی آن نمایاندن نقص‌های جامعه است. به این منظور کمدی‌نویسان دورهٔ کلاسیک از سبکی عامیانه استفاده می‌کردند.
کمدی براساس خنده و به منظور سرگرمی اجرا می‌شود و معمولاً با پایانی خوش همراه است. با این وجود استثناهایی چون دون ژوآن مولیر دارای پایانی تلخ هستند.
ادبیات کلاسیک > تئاتر > رمان

با وجود این که نوشتن رمان در قرن هفدهم رواج زیادی نداشت و اغلب رمان‌ها توسط نویسنده‌هایی ناشناس منتشر می‌شدند، نوآوری‌های جدیدی در این زمینه دیده می‌شود. رمان‌های کلاسیک، اغلب تحت تأثیر جریان‌های پرسیوزیته نیز در این عصر تحولات زیادی می‌کند. از رمان‌های کلاسیک معروف می‌توان آثار مادام دو لافایت (به فرانسوی: Madame de La Fayette) به‌ویژه دوشیزهٔ کلِو (به فرانسوی: La Princesse de Clèves) را نام برد.
موسیقی

مقالهٔ اصلی: موسیقی دوره کلاسیک
کلاسیسیست‌ها

آثار نویسندگان باستان‌نویس یونانی و آثار نویسندگان معروف قرن هفدهم فرانسه مانند ژان دو لافونتن، پاسکال، راسین و کرنی، آثار کلاسیک هستند.
مجسمه های ۱۶ شاعر مشهور لهستان در نزدیکی یکی از تئاتر های تاریخی این کشور
مجسمه ای در یکی از موزه های لهستان

راسین، تراژدی‌نویس کلاسیک
محمود جعفری (بازیگر)

| محمود جعفری | محمود جعفری |
| --- | --- |
محمود جعفری در بهمن ۱۳۹۷: محمود جعفری در بهمن ۱۳۹۷
زادهٔ: ۸ مهر ۱۳۳۲ ‏(۷۱ سال) تهران، ایران
ملیت: ایرانی
تحصیلات: لیسانس بازیگری
پیشه(ها): بازیگر، نویسنده و کارگردان
سال‌های فعالیت: ۱۳۵۰–اکنون
همسر: طیبه میامی
محمود جعفری (زادهٔ ۸ مهر ۱۳۳۲ در تهران) بازیگر، نویسنده و کارگردان ایرانی است. وی کار بازیگری را در سال ۱۳۵۰ به عنوان یکی از مؤسسان گروه تئاتر کوچ آغاز نمود و بازیگری در سینما را از سال ۱۳۵۲ با فیلم «قیامت» به کارگردانی «هوشنگ حسامی» آغاز کرد. شروع کارگردانی او به سریال «آرزوی پر دردسر» به نویسندگی فرهاد توحیدی در سال ۱۳۷۴ برمی‌گردد. او در سال ۱۳۷۴ سریال «آرزوی پر دردسر» را به نویسندگی فرهاد توحیدی کارگردانی کرد.
تحصیلات

محمود جعفری مدرک لیسانس بازیگری و کارگردانی از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران در سال ۱۳۵۷ دریافت نمود.
گزیدهٔ آثار > سینما

زودپز (۱۴۰۳، رامبد جوان)
درخونگاه (۱۳۹۶، سیاوش اسعدی)
من و شارمین (۱۳۹۴، بیژن شیرمرز)
پنج ستاره (۱۳۹۲، مهشید افشارزاده)
جیب‌بر خیابان جنوبی (۱۳۹۰، سیاوش اسعدی)
ترانه کوچک من (۱۳۸۸، مسعود کرامتی)
تب (۱۳۸۲، رضا کریمی)
سیزده گربه روی شیروانی (۱۳۸۲، علی عبدالعلی زاده)
صنوبر (۱۳۸۰، مجتبی راعی)
مه بانو (۱۳۸۰، مجید بهشتی)
دارا و ندار (۱۳۷۸، فریدون حسن پور)
عشق شیشه‌ای (۱۳۷۸، رضا حیدرنژاد)
بازیگر (۱۳۷۷، محمدعلی سجادی)
دختری با کفشهای کتانی (۱۳۷۷، رسول صدرعاملی)
مهره (۱۳۷۶، محمدعلی سجادی)
چهره (۱۳۷۴، سیروس الوند)
گارد ویژه (۱۳۷۴)
همسر (۱۳۷۲، مهدی فخیم زاده)
حکایت آن مرد خوشبخت (۱۳۶۹، رضا حیدرنژاد)
گزل (۱۳۶۸، محمدعلی سجادی)
مرگ پلنگ (۱۳۶۸، فریبرز صالح)
زرد قناری (۱۳۶۷، رخشان بنی اعتماد)
شاخه‌های بید (۱۳۶۷، امرالله احمدجو)
کارآگاه ۲ (۱۳۶۷، بهروز غریب پور)
خارج از محدوده (۱۳۶۶، رخشان بنی اعتماد)
روزهای انتظار (۱۳۶۵، اصغر هاشمی)
طلسم (۱۳۶۵، داریوش فرهنگ)
مقاومت (۱۳۶۵، احمد نیک آذر)
بازجویی یک جنایت (۱۳۶۲، محمدعلی سجادی)
جوایز

سال ۱۳۶۷ برنده جایزه سیمرغ بلورین بهترین بازیگر مکمل مرد برای فیلم «زرد قناری» و دریافت دیپلم افتخار برای فیلم «شاخه‌های بید»