stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کلئوپاترا
نشستن بر تخت سلطنت

هویت مادر کلئوپاترا دقیقاً مشخص نیست اما بنا بر باور عمومی مادر او کلئوپاترای پنجم تریفائنا، خواهر یا خواهرزاده و همسر بطلمیوس دوازدهم، است. همچنین اگر کلئوپاترای پنجم دختر بطلمیوس دهم و کلئوپاترا برنیس سوم نباشد، این احتمال نیز می‌رود که مادر کلئوپاترا عضوی دیگر از دودمان بطلمیوسی و دختر بطلمیوس دهم و کلئوپاترا برنیس سوم باشد. پدر کلئوپاترا، بطلمیوس دوازدهم، از نوادگان بطلمیوس اول است که او خود از معتمدترین سرداران اسکندر کبیر به‌شمار می‌آید.
تمرکز قدرت و فساد منجر به بروز شورش‌هایی در سرزمین مصر و از دست رفتن قبرس و برقه شد و بدین ترتیب حکومت بطلمیوس دوازدهم به یکی از فاجعه‌بارترین ادوار حکومت خاندان بطلمیوسی مبدل گشت. هنگامی که بطلمیوس به همراه کلئوپاترا به روم سفر کرده بود، کلئوپاترای ششم تریفائنا از فرصت استفاده کرد و تخت و تاج سلطنتی را غصب کرد اما تنها اندکی بعد در شرایطی مشکوک مرد. اگرچه منابع تاریخی در این باره سکوت کرده‌اند اما باور عمومی بر این است که خواهرش، برنیس چهارم، او را مسموم کرد تا خودش به‌تنهایی حکمرانی کند. فارغ از دلیل مرگ کلئوپاترای ششم، برنیس چهارم تا زمان بازگشت بطلمیوس دوازدهم در سال ۵۵ پیش از میلاد بر تخت سلطنت نشست. بطلمیوس دوازدهم به کمک اولوس گابینیوس، ژنرال رومی، اسکندریه را تصرف کرد و باز پس گرفت. برنیس زندانی و اندکی بعد اعدام شد و آنطور که گفته می‌شود سرش به فرمان پدر به دربار سلطنتی فرستاده شد. در این زمان کلئوپاترا که چهارده سال سن داشت، به عنوان نایب‌السلطنه و قائم مقام پدرش منصوب شد گرچه احتمالاً قدرت او به‌شدت محدود بوده‌است.
بطلمیوس دوازدهم در مارس سال ۵۱ پیش از میلاد درگذشت و بنا بر وصیتش دختر هجده ساله‌اش، کلئوپاترا، و پسر ده ساله‌اش، بطلمیوس سیزدهم، مشترکاً بر تخت سلطنت نشستند. سه سال اول حکومت آنان با دشواری‌های فراوانی همراه بود: مسائل اقتصادی، خشکسالی، عدم طغیان کافی رود نیل، و بروز مناقشه‌های سیاسی. گرچه کلئوپاترا بنا بر رسم بطلمیوسی‌ها، با برادر جوان‌ترش وصلت کرده بود اما به‌زودی نشان داد که قصد ندارد قدرت را با او تقسیم کند.
در اوت سال ۵۱ پیش از میلاد روابط کلئوپاترا و بطلمیوس به‌کلی شکرآب شد. کلئوپاترا نام بطلمیوس را از اسناد رسمی حذف کرد و دستور داد تا در سکه‌ها تنها صورت او نقش ببندد. این اقدام کلئوپاترا برخلاف رسوم بطلمیوسی‌ها بود که مطابق آن حکمرانان زن تحت امر حکمرانان مرد قرار می‌گرفتند. در سال ۵۰ پیش از میلاد کلئوپاترا درگیر مناقشه‌ای جدی با گابینیانی شد. گابینیانی گروهی از سربازان رومی تحت امر اولوس گابینیوس بودند که در مصر مانده بودند تا از سلطنت بطلمیوس دوازدهم پس از رسیدن دوباره به قدرت در سال ۵۵ پیش از میلاد حفاظت کنند. وقتی که پسران فرماندار رومی سوریه، مارکوس کالپورنیوس بیبولوس، به مصر آمدند تا از گابینیانی برای پدرشان علیه پارتیان درخواست یاری کنند، گابینیانی سر به شورش برداشتند و پسران بیبولوس را کشتند. کلئوپاترا مسببان این قتل را در غل و زنجیر کرد و به بیبولوس تحویل داد. بدین ترتیب بود که گابینیانی به دشمنان خونی کلئوپاترا بدل گشتند. درگیری کلئوپاترا با گابینیانی از دلایل اصلی سقوط کلئوپاترا از قدرت بود. دوران حکومت انفرادی کلئوپاترا سرانجام با دسیسهٔ گروهی از درباریان به رهبری خواجه پوتینوس و همراهی ژنرالی نیمه یونانی به نام آچیلاس و همچنین تئودوتوس اهل خیوس به پایان رسید. حول و حوش سال ۴۸ پیش از میلاد برادر جوان‌تر کلئوپاترا، بطلمیوس سیزدهم، به تنهایی بر تخت سلطنت تکیه زد.
کلئوپاترا سعی کرد در حوالی پلوسیوم شورشی به پا کند اما به‌زودی مجبور شد همراه تنها خواهر باقی‌مانده‌اش، آرسینو، بگریزد.
روابط با روم > قتل پومپه

وقتی کلئوپاترا در تبعید به سر می‌برد، روم درگیر جنگی داخلی شد که در یک سر آن پومپه قرار داشت و در سر دیگر آن ژولیوس سزار. در پاییز سال ۴۸ پیش از میلاد پومپه در نبرد فارسال مغلوب سزار شد و به اسکندریه گریخت و پناه خواست. بطلمیوس که در آن هنگام تنها سیزده سال داشت، تختی در لنگرگاه برای خودش بر پا کرده بود و از آنجا شاهد قتل پومپه به دست یکی از افسران پیشینش خودش (پومپه) بود که در آن زمان در محضر خاندان بطلمیوسی خدمت می‌کرد. سر او را به محض خروج از کشتی، جلو چشمان زن و بچه‌هایش زدند. گفته می‌شود بطلمیوس دستور داده بود تا بلافاصله سر پومپه را بزنند تا نزد سزار خودشیرینی کرده باشد و بدین ترتیب دل سزار را که در آن زمان مصر به او بدهی کلانی داشت، نرم کرده باشد و او را به متحد جدید مصر بدل کند. اما این ماجرا مطابق میل بطلمیوس پیش نرفت و دو روز بعد که سزار در تعقیب پومپه به مصر رسید و با سر بریدهٔ پومپه مواجه گشت، به شدت خشمگین شد. اگرچه پومپه رقیب سیاسی سزار به‌شمار می‌آمد، اما پیش و بیش از آن یکی از کنسول‌های روم بود و بی‌حرمتی به او در نظر سزار بی‌حرمتی به روم بود. همچنین پومپه شوهر تنها دختر قانونی سزار، ژولیا، بود که به هنگام زایمان مرده بود. سزار کنترل پایتخت مصر را به زور در دست گرفت و خود را به عنوان کسی که می‌باید میان بطلمیوس و کلئوپاترا وساطت کند تحمیل کرد.
روابط با روم > روابط با ژولیوس سزار

کلئوپاترا به امید آنکه از خشم ژولیوس سزار نسبت به بطلمیوس نهایت استفاده را ببرد، چاره‌ای اندیشید تا مخفیانه راهی به درون قصر یابد و با سزار دیدار کند. پلوتارک در کتاب زندگی ژولیوس سزار توصیفی زنده و روشن از نحوهٔ ورود او به قصر و گذر از نگهبانان سلطنتی در حالی که در درون فرشی پیچیده شده بود و بر دستان آپولودروس اهل سیسیل حمل می‌شد ارائه کرده‌است. او در آن شب دل از ژولیوس سزار برد و نه ماه بعد در سال ۴۷ پیش از میلاد پسری به دنیا آورد که بطلمیوس سزار نامیدش و به سزاریون به معنای «سزار کوچک» ملقبش کرد.
سزار پس از ملاقات با کلئوپاترا طرح‌هایش برای ضمیمه کردن مصر به خاک روم را کنار گذاشت و در نزاع بین خواهر و برادر برای کسب قدرت جانب کلئوپاترا را گرفت. پس از آنکه میتریداتس حصر اسکندریه را در هم شکست، سزار در نبرد نیل لشکر بطلمیوس را مغلوب کرد. بطلمیوس در رود نیل غرق شد و سزار کلئوپاترا را به رأس قدرت بازگرداند. کلئوپاترا بار دیگر تخت و تاج مصر را مشترکاً به‌همراه برادر جوان‌تر دیگرش، بطلمیوس چهاردهم، در دست گرفت. سزار مصر را ترک کرد اما سه لژیون رومی تحت فرماندهی روفیو در مصر باقی‌ماندند.
با آنکه کلئوپاترا به هنگام ملاقات با سزار، تنها ۲۱ سال داشت و سزار ۵۲ ساله بود، در مدت اقامت سزار در مصر بین سال‌های ۴۸ و ۴۷ پیش از میلاد، هر دو عاشق یکدیگر شده بودند. کلئوپاترا ادعا می‌کرد که سزار پدر پسرش، سزاریون، است و مایل بود که سزار سزاریون را وارث قانونی خود اعلام کند اما سزار زیر بار نرفت و در عوض نوهٔ خواهرش، اوکتاویان، را وارث قانونی خود اعلام کرد. همچنین شایعه شده بود که به هنگام اقامت سزار در مصر، کلئوپاترا سزار را به ستاره‌شناس محبوبش، سوسیجنس اهل اسکندریه، معرفی کرد و او بود که برای اولین بار ایدهٔ روز کبیسه و سال کبیسه را مطرح کرد.
کلئوپاترا، بطلمیوس چهاردهم، و سزاریون در تابستان سال ۴۶ پیش از میلاد از روم بازدید کردند. ملکهٔ مصر در یکی از خانه‌های سزار اقامت گزید. روابط مابین کلئوپاترا و سزار نزد مردم روم عیان شده و رسوایی به بار آورده بود زیرا که دیکتاتور رومی همسر داشت. اما سزار بی‌توجه به حرف‌های مردم حتی مجسمه‌ای طلایی از کلئوپاترا در هیبت ایسیس را در معبد ونوس جنتریکس که در فروم جولیوم قرار داشت نصب کرده بود. سیسرون، خطیب نامدار رومی، در نامه‌هایی از او که بر جای مانده از ملکهٔ مصر اعلام بیزاری کرده‌است. کلئوپاترا و هیئت همراهش در ۱۵ مارس سال ۴۴ پیش از میلاد، هنگامی که سزار را در سنا به قتل رساندند همچنان در روم بودند. پس از قتل سزار، کلئوپاترا در معیت همراهانش به مصر بازگشت. پس از مرگ بطلمیوس چهاردهم که ظاهراً به دستور خواهر بزرگترش مسموم شده بود، کلئوپاترا سزاریون را نایب‌السلطنه و ولیعهد خود قرارداد و لقب تئوس فیلوپاتور فیلومتور به معنای «خداوندگار دوستدار پدر و مادر» را به او اعطا کرد.
روابط با روم > کلئوپاترا و جنگ داخلی روم

در جنگ داخلی روم که بین طرفداران سزار، به رهبری مارک آنتونی و اوکتاویان، و قاتلان سزار، به رهبری مارکوس ژونیوس بروتوس و گایوس کاسیوس لونگینوس، درگرفته بود کلئوپاترا جانب طرفداران سزار را گرفت. بروتوس و کاسیوس ایتالیا را ترک کردند و به سمت شرق سرزمین روم بادبان کشیدند و در آنجا مناطق وسیعی را فتح کردند و پایگاه‌های نظامی بنیان نهادند. در ابتدای سال ۴۳ پیش از میلاد کلئوپاترا با فرمانده طرفداران سزار در شرق، پاپلیوس کونلیوس دولابلا، پیمان اتحاد بست و در ازای اهدای کمک نظامی و مالی به او خواستار آن شد که فرمانده رومی سزاریون را به رسمیت بشناسد. اما دیری نپایید که دولابلا در لائودیکئا محاصره شد و خودکشی کرد.
کاسیوس به این فکر افتاد که به مصر حمله کند تا ثروت عظیم آن کشور را تاراج کند و جزای حمایت کلئوپاترا از دولابلا را نیز داده باشد. فتح مصر هدفی سهل‌الوصول به نظر می‌رسید زیرا که آن کشور فاقد نیروهای نظامی قدرتمند بود و در وضعیت خشکسالی و شیوع بیماری‌های واگیردار قرار گرفته بود. کاسیوس همچنین قصد داشت راه فرستادن نیروهای کمکی برای آنتونی و اوکتاویان از سوی مصر را سد کند. اما او در جامهٔ عمل پوشاندن به این نیتش ناکام ماند زیرا که در اواخر سال ۴۳ پیش از میلاد بروتوس به او فرمان داد که به اسمیرنا بازگردد. کاسیوس تلاش کرد تا راه کمک رساندن کلئوپاترا به طرفداران سزار را سد کند و از این رو لوسیوس استایوس مورکوس با ۶۰ کشتی جنگی و لژیونی متشکل از سربازان زبده در موقعیت کیپ ماتاپان در جنوب پلوپونز قرار گرفت. با وجود این، کلئوپاترا به همراه ناوگان دریایی‌اش در امتداد خط ساحلی لیبی از اسکندریه به سمت غرب بادبان کشید تا به نیروهای طرفدار سزار ملحق شود اما مجبور شد به مصر بازگردد زیرا که کشتی‌هایش در اثر طوفانی شدید آسیب دیده بودند و خودش نیز بیمار شده بود. استایوس مورکوس از بداقبالی ملکه باخبر شد و خرابه‌های ناوگان دریایی او را در سواحل یونان مشاهده کرد. در نتیجه کشتی‌هایش را به سمت دریای آدریاتیک به حرکت درآورد.
شخصیت و زیبایی زیاد

کلئوپاترا حتی در جهان باستان نیز زنی با زیبایی خیره‌کننده در نظر گرفته می‌شد. پلوتارک در کتاب زندگی آنتونی می‌نویسد: «با توجه به شواهدی که او [کلئوپاترا] پیش از این از تأثیر زیبایی‌اش بر گایوس سزار و گنائوس، پسر پومپه، در دست داشت، امیدوار بود که به سادگی بتواند آنتونی را مجنون خود کند. زیرا که سزار و پومپه او را به هنگامی که دختر بچه‌ای بیش نبود و از افسونگری و شور جنسی چیزی نمی‌دانست دیده بودند، اما آنتونی زمانی قرار بود او را ببیند که زنان در آن سن و سال زیباترین وجهه‌شان را دارند». با این وجود پلوتارک در ادامه می‌نویسد که «زیبایی او، آنطور که به ما گفته‌اند، به خودی خود نه بی‌همتا بود و نه بیننده را میخکوب می‌کرد» بلکه این لطافت طبع و دلربایی و «شیرینی لحن صدایش» بود که او را جذاب می‌کرد.
دیون کاسیوس نیز از سحر و زیبایی کلئوپاترا سخن گفته‌است: «زیرا که او زنی بود با زیبایی‌ای شگفتی‌آور و در آن زمان، وقتی که هنوز اوایل جوانی‌اش را می‌گذراند، زیبایی او دوچندان می‌نمود. همچنین صدایی دلنشین داشت و می‌دانست چگونه خودش را در دل هر کسی جا کند. در نگاه انداختن به بالا و گوش سپردن به مخاطب فوق‌العاده بود و می‌توانست همه را تسلیم خود کند؛ حتی مردانی که از عشق سیراب شده بودند و بهار جوانی‌شان را پشت سر گذاشته بودند. او فکر می‌کرد که دیدار با سزار سازگار و متناسب با نقش اوست و تمام تلاشش برای رسیدن به تخت و تاج را در زیبایی و جذابیت بسیارش قرار داده بود».
این گزارش‌ها بر شکل‌دادن به تصویرهایی که بعداً از کلئوپاترا ساخته شد مؤثر بود به گونه‌ای که اغلب او را در حال افسونگری و فریفتن قدرتمندترین مردان دنیای غرب به تصویر می‌کشند.
عبدالرحیم هاتف

| عبدالرحیم هاتف | عبدالرحیم هاتف |
| --- | --- |
سرپرست ریاست جمهوری افغانستان: سرپرست ریاست جمهوری افغانستان
دوره مسئولیت ۱۶ آوریل ۱۹۹۲ – ۲۸ آوریل ۱۹۹۲: دوره مسئولیت ۱۶ آوریل ۱۹۹۲ – ۲۸ آوریل ۱۹۹۲
نخست‌وزیر: فضل حق خالقیار
پس از: محمد نجیب‌الله
پیش از: صبغت‌الله مجددی (موقت)
معاون اول رئیس‌جمهور افغانستان: معاون اول رئیس‌جمهور افغانستان
دوره مسئولیت مه ۱۹۸۸ (معاون اول: ژوئیه ۱۹۹۱) – آوریل ۱۹۹۲: دوره مسئولیت مه ۱۹۸۸ (معاون اول: ژوئیه ۱۹۹۱) – آوریل ۱۹۹۲
رئیس‌جمهور: محمد نجیب‌الله
پس از: حاجی محمد چمکنی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۰ مهٔ ۱۹۲۶ قندهار،
درگذشته: ۱۹ اوت ۲۰۱۳ (۸۷ سال) آلفن آن درین، هلند
ملیت:  افغانستان
حزب سیاسی: حزب دموکراتیک خلق افغانستان
پیشه: سیاستمدار
عبدالرحیم هاتف سیاستمدار اهل افغانستان بود. وی در سال آخر حکومت جمهوری افغانستان، معاون محمدنجیب‌الله رئیس‌جمهور افغانستان بود و پس از استعفای وی در آوریل ۱۹۹۲ میلادی، به‌مدت دو هفته رئیس‌جمهور موقت افغانستان بود.
یوشیکو کوگا

| یوشیکو کوگا | یوشیکو کوگا |
| --- | --- |
کوگا در ۱۹۵۳: کوگا در ۱۹۵۳
زادهٔ: ۲۱ ژانویهٔ ۱۹۳۱ توکیو، ژاپن
درگذشت: ۹ ژوئن ۲۰۲۴ (۹۳ سال)
ملیت:  ژاپن
سال‌های فعالیت: ۱۹۴۷–۲۰۰۰
همسر: آکی‌هیکو هیراتا (۱۹۸۴–۱۹۶۱)
یوشیکو کوگا (انگلیسی: Yoshiko Kuga؛ زادهٔ ۲۱ ژانویهٔ ۱۹۳۱ – درگذشتهٔ ۹ ژوئن ۲۰۲۴) یک بازیگر اهل ژاپن بود. وی بین سال‌های ۱۹۴۷ تا ۲۰۰۰ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی‌ای که وی در آنها نقش داشته‌است، می‌توان به ابله، فرشته مست، گودزیلا در برابر بیولانته، قصه بی‌رحم جوانی و نامه عاشقانه اشاره کرد.
سقوط اوترمر

| ن ب وجنگ‌های صلیبی | ن ب وجنگ‌های صلیبی |
| --- | --- |
ایدئولوژی جنبش صلیبی در سرزمین مقدس(۱۰۹۵–۱۲۹۱) نخستین جنگ  ۱۱۰۱  نروژی  ونیزی  جنگ دوم  جنگ سوم  ۱۱۹۷  جنگ چهارم  جنگ پنجم  جنگ ششم  بارونی  جنگ هفتم  ۱۲۶۷  کاتالان  جنگ هشتم  جنگ نهم  سقوط اوترمر پس از ۱۲۹۱ سمیرنا ۱۳۴۳-۱۳۵۱  اسکندریه ۱۳۶۵  بربری ۱۳۹۰ جنگ‌های صلیبی شمالی (۱۱۴۷–۱۴۱۰) کالمار ۱۱۲۳  وندی ۱۱۴۷  سوئدی ۱۱۵۰  ۱۲۴۹  ۱۲۹۳   لیوونی ۱۱۹۸-۱۲۹۰  پروسی ۱۲۱۷-۱۲۷۴  نووگورود ۱۲۴۱–۱۲۴۲  لیتوانیایی ۱۲۸۳-۱۴۱۰ جنگ‌های صلیبی مردمی عوام‌الناس ۱۰۹۶  کودکان ۱۲۱۲  چوپانان ۱۲۵۱  فقیران ۱۳۰۹  چوپانان ۱۳۲۰ علیه بدعت‌گذاران کاتاری ۱۲۰۹-۱۲۲۹  درنته ۱۲۲۸–۱۲۳۲  استندیگر ۱۲۳۳–۱۲۳۴  بوسنیایی ۱۲۳۵–۱۲۴۱  آراگونی ۱۲۸۴-۱۲۸۵  بوهمی ۱۳۴۰   دسپنسر ۱۳۸۲-۱۳۸۳  هوسی ۱۴۱۹–۱۴۳۴ جنگ‌های صلیبی ایتالیایی مایورکا  آراگون  شامگاه سیسیلی علیه عثمانی ساویارد ۱۳۶۶  نیکوپولیس ۱۳۹۶  وارنا ۱۴۴۳  پرتغالی ۱۴۸۱ بازپس‌گیری اندلس (۷۱۸–۱۴۹۲) بارباسترو ۱۰۶۳  مایورکا ۱۱۱۳–۱۱۱۵  لاس ناواس دتلوسا ۱۲۱۲  گرانادا ۱۴۸۲-۱۴۹۲      درگاه جنگ: ایدئولوژی جنبش صلیبی در سرزمین مقدس(۱۰۹۵–۱۲۹۱) نخستین جنگ  ۱۱۰۱  نروژی  ونیزی  جنگ دوم  جنگ سوم  ۱۱۹۷  جنگ چهارم  جنگ پنجم  جنگ ششم  بارونی  جنگ هفتم  ۱۲۶۷  کاتالان  جنگ هشتم  جنگ نهم  سقوط اوترمر پس از ۱۲۹۱ سمیرنا ۱۳۴۳-۱۳۵۱  اسکندریه ۱۳۶۵  بربری ۱۳۹۰ جنگ‌های صلیبی شمالی (۱۱۴۷–۱۴۱۰) کالمار ۱۱۲۳  وندی ۱۱۴۷  سوئدی ۱۱۵۰  ۱۲۴۹  ۱۲۹۳   لیوونی ۱۱۹۸-۱۲۹۰  پروسی ۱۲۱۷-۱۲۷۴  نووگورود ۱۲۴۱–۱۲۴۲  لیتوانیایی ۱۲۸۳-۱۴۱۰ جنگ‌های صلیبی مردمی عوام‌الناس ۱۰۹۶  کودکان ۱۲۱۲  چوپانان ۱۲۵۱  فقیران ۱۳۰۹  چوپانان ۱۳۲۰ علیه بدعت‌گذاران کاتاری ۱۲۰۹-۱۲۲۹  درنته ۱۲۲۸–۱۲۳۲  استندیگر ۱۲۳۳–۱۲۳۴  بوسنیایی ۱۲۳۵–۱۲۴۱  آراگونی ۱۲۸۴-۱۲۸۵  بوهمی ۱۳۴۰   دسپنسر ۱۳۸۲-۱۳۸۳  هوسی ۱۴۱۹–۱۴۳۴ جنگ‌های صلیبی ایتالیایی مایورکا  آراگون  شامگاه سیسیلی علیه عثمانی ساویارد ۱۳۶۶  نیکوپولیس ۱۳۹۶  وارنا ۱۴۴۳  پرتغالی ۱۴۸۱ بازپس‌گیری اندلس (۷۱۸–۱۴۹۲) بارباسترو ۱۰۶۳  مایورکا ۱۱۱۳–۱۱۱۵  لاس ناواس دتلوسا ۱۲۱۲  گرانادا ۱۴۸۲-۱۴۹۲      درگاه جنگ
سقوط اوترمر (انگلیسی: Fall of Outremer)، به دوره‌ای از تاریخ جنگ‌های صلیبی از آخرین جنگ صلیبی اروپاییان در اراضی مقدس در سال ۱۲۷۲ تا سقوط دولت‌های صلیبی در سال ۱۳۰۳ گفته می‌شود. دولت‌های صلیبی پس از پیروزی صلیبیون در نخستین جنگ صلیبی در سال ۱۰۹۹ تأسیس شدند اما سقوط اورشلیم در سال ۱۱۸۷، سرآغاز زوال و سقوط دولت‌های صلیبی در اراضی مقدس بود. اراضی مقدس میان سال‌های ۱۲۷۲ تا ۱۳۰۳ شاهد منازعات و جنگ‌های میان صلیبیون و اروپاییان با ممالیک بود. در نهایت، با محاصره و سقوط عکا در سال ۱۲۹۱، آخرین حضور دولت صلیبی در اراضی مقدس برچیده شد اما نیروهای مسیحی و لاتین هنوز موفق با نگه‌داشتن قلعه ارواد تا سال ۱۳۰۲ شدند.
فینال جام حذفی فوتبال ایران ۱۳۹۰

Football match
فینال جام حذفی فوتبال ایران ۱۳۹۰ در دو بازی رفت و برگشت بین دو تیم پرسپولیس تهران و ملوان بندر انزلی برگزار شد. بازی رفت این دو تیم در تاریخ ۱۷ خرداد ۱۳۹۰ ورزشگاه آزادی تهران و بازی برگشت در تاریخ ۲۰ خرداد ۱۳۹۰ در ورزشگاه تختی بندر انزلی برگزار شد.
اتفاقات

در بازی رفت و به دنبال حملات گستردهٔ تیم ملوان، این تیم در دقیقه ۳۴ بازی پیش افتاد. اما با اخراج ابوالحسن جعفری درست سه دقیقه بعد از گل، این تیم پرسپولیس بود که بازی را در دست گرفت. در دقایق پایانی نیمه نخست پرسپولیس صاحب یک ضربه پنالتی شد که
مازیار زارع توپ را به تیر دروازه زد.
در نیمه دوم پرسپولیس از همان ابتدا بازی هجومی را در دستور خود قرار داد و توانست در همان ابتدا گل تساوی را بزند. فشار حملات پرسپولیس ادامه داشت تا در دقیقه ۶۳ به گل دوم دست یافت. بازی به سود پرسپولیس پیش می‌رفت که در دقیقه ۶۹ بازی ملوان توسط محمد نزهتی با یک ضربه سر زیبا و اشتباه دروازه‌بان پرسپولیس گل تساوی را زد. اما پرسپولیس عقب ننشست و بازی هجومی خود را ادامه داد تا در دقایق ۷۱ و ۸۶ توسط محمد نوری به گل رسید تا پرسپولیس بازی رفت را با نتیجه ۴–۲ پیروز شود.
این بازی ۸ کارت زرد داشت و در آن داور ۲ بار با کارت قرمز بازیکنان ملوان را جریمه کرد و ۲ بار به نفع پرسپولیس پنالتی گرفت. از نکات مهم این دیدار می‌توان به حضور نداشتن سرمربی ملوان، یعنی فرهاد پورغلامی بر روی نیمکت به علت اخراج در بازی با استقلال اشاره کرد.
در بازی برگشت که روز جمعه ۲۰ خرداد برگزار شد این تیم ملوان بود که آمده بود تا با پیروزی ۲–۰ قهرمان جام حذفی شود و تماشاگران ملوان نیز ورزشگاه را پر کرده بودند. تیم ملوان بازی را هجومی آغاز کرد و موفق شد در دقیقه ۱۹ توسط مهرداد اولادی به گل برسد. اما پرسپولیس برخلاف بازی قبل، در این بازی فقط دفاع کرد و توانست با این سبک بازی گل‌های بیشتری دریافت نکند و به علت برد ۴–۳ در مجموع این تیم پرسپولیس بود که برای دومین سال پیاپی قهرمان جام حذفی شود و جواز حضور در لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۱۲ را کسب کند.
از نکات این بازی می‌توان به استفاده گسترده مأموران نیروی انتظامی از گاز اشک‌آور و باتوم برای متفرق کردن و ضرب و شتم تماشاگران اشاره نمود. آن‌ها برای آرام کردن هوادارن ملوان که به شدت به داوری در بازی رفت و برگشت معترض بودند وارد عمل شدند، که منجر به مجروح شدن تعداد زیادی از تماشاگران شد. جشن قهرمانی تنها در حضور چند تماشاگر و آن هم به صورت بسیار نامنظم انجام شد به گونه‌ای که افراد متفرقه به راحتی درون زمین آمده بودند.
مسابقه فینال

| تیم ۱ | نتیجه نهایی | تیم ۲ | بازی رفت | بازی برگشت |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| پرسپولیس تهران | ۴–۳ | ملوان بندر انزلی | ۴–۲ | ۰–۱ |
مسابقه فینال > بازی رفت

۱۷ خرداد ۱۳۹۰
۱۹:۴۵
| پرسپولیس | ۴–۲ | ملوان |
| --- | --- | --- |
| علیرضا نورمحمدی ۴۷' هادی نوروزی  ۶۳' محمد نوری ۷۱'، ۸۶' (پنالتی) | گزارش خلاصه بازی | محمد رستمی ۳۴' محمد نزهتی ۶۹' |
تماشاگران: ۸۲٬۳۰۰
داور: علیرضا فغانی
| 0 | 1 |
| --- | --- |
             پرسپولیس :              ملوان
مسابقه فینال > بازی رفت > بازی برگشت

۲۰ خرداد ۱۳۹۰
۱۷:۰۰
| ملوان | ۱–۰ | پرسپولیس |
| --- | --- | --- |
| مهرداد اولادی ۱۹' | گزارش |  |
تماشاگران: ۲۰٬۰۰۰
داور: هدایت ممبینی
| 0 | 1 |
| --- | --- |
             ملوان :              پرسپولیس
تونه داله

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- |
ملیت: نروژ
زاده: ۱۰ اوت ۱۹۴۵ ‏(۷۹ سال) اسلو
ورزشی: ورزشی
ورزش: اسکی صحرانوردی
باشگاه: IF Ready
تونه داله (انگلیسی: Tone Dahle؛ زادهٔ ۱۰ اوت ۱۹۴۵) ورزشکار اسکی صحرانوردی اهل نروژ است.
چهره‌های ماندگار پرسپولیس

چهره‌های ماندگار پرسپولیس یا تالار نام‌آوران باشگاه پرسپولیس (به انگلیسی: Persepolis F.C. Hall of fame) عنوان همایشی است که طرح اولیه آن توسط محمدرضا رویانیان در دی ماه ۱۳۹۱ تهیه و اولین مراسم آن در اردیبهشت ۱۳۹۲ ارائه شد.
در این سلسله همایش‌ها از اسطوره‌های و چهره‌های تاریخی و شاخص در قید حیات باشگاه فوتبال پرسپولیس تهران تجلیل و به آن‌ها تندیس‌شان ارائه می‌شود.تاکنون ۱۲ شخصیت از این اسطوره‌ها معرفی شده‌اند. همچنین از خانواده ۶ ستاره این باشگاه که در زمان اجرای مراسم در قید حیات نبودند تقدیر شد.
چهره‌های ماندگار دهه ۴۰ و دهه ۵۰

این مراسم که ۱ اردیبهشت ۱۳۹۲ در سالن همایش‌های برج میلاد برگزار شد٬ ۱۲ تن از برترین‌های در قید حیات پرسپولیس در دهه‌های ۴۰ و ۵۰ انتخاب و به آنان تندیس‌شان ارائه شد.
این ۱۲ نفر به شرح زیر می‌باشند:
همایون بهزادی
حسین کلانی
کاظم رحیمی
هادی طاووسی
رضا وطنخواه
بیوک وطنخواه
ابراهیم آشتیانی
علی پروین
محمود خوردبین
حمید جاسمیان
جعفر کاشانی
فریدون معینی
از خانواده ۶ تن ستارگان دهه ۴۰ و ۵۰ که در زمان مراسم در قید حیات نبودند نیز تقدیر شد.
صفر ایرانپاک
ایرج سلیمانی
محراب شاهرخی
فریبرز مرادی
مجید سبزی
ناظم گنجاپور
همچنین به مرتضی احمدی لوح تقدیری با عنوان " نیم قرن وفاداری " اهدا شد.
چهره‌های ماندگار دهه ۶۰ و دهه ۷۰

این مراسم در حال آماده‌سازی است.
علی پروین(ملقب به سلطان)
مهدی مهدوی‌کیا (ملقب به موشک)
کریم باقری (ملقب به آر پی جی)
احمدرضا عابدزاده (ملقب به عقاب آسیا)
علی دایی (ملقب به شهریار)
علی کریمی( ملقب به جادوگر)
مجتبی محرمی (ملقب به سیم خاردار)
فرشاد پیوس (ملقب به آقای گل)
حامد کاویانپور(ملقب به کارلوس کاویانپور)
افشین پیروانی
حمید استیلی
بهروز رهبری‌فرد
یحیی گلمحمدی
محمدحسن انصاری‌فرد
نادر محمدخانی
محمد پنجعلی
حمید درخشان
مرتضی کرمانی‌مقدم
حسین عبدی
رضا شاهرودی
علیرضا امامی‌فر
ادمموند بزیک
ناصر محمدخانی
محسن خلیلی
ایمون زاید
بازیکنان پرسپولیس در سال ۱۳۵۰. پرسپولیس در این سال با ۱۳ پیروزی و ۱ شکست از ۱۴ بازی جام منطقه‌ای ایران ۱۳۵۰ به نخستین قهرمانی تاریخ خود رسید.
رابرت سیالدینی

| رابرت سیالدینی | رابرت سیالدینی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۷ آوریل ۱۹۴۵ ‏(۷۹ سال) میلواکی
ملیت: ایالات متحده آمریکا
محل تحصیل: دانشگاه ویسکانسین-میلواکی (کارشناسی علوم) دانشگاه کارولینای شمالی در چپل هیل (پی‌اچ‌دی)
پیشه‌ها: روان‌شناس مؤلف سخنرانی عمومی استاد
رابرت سیالدینی (انگلیسی: Robert Cialdini؛ زادهٔ ۲۷ آوریل ۱۹۴۵) روان‌شناس، و نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا است.
کاشتل (تیرشن‌رویت)

| کاشتل (تیرشن‌رویت)  | کاشتل (تیرشن‌رویت)  |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: بایرن
منطقه اداری: Oberpfalz
ناحیه: Tirschenreuth
انجمن شهرداری: Kemnath
تقسیمات: 13 روستاe
حکومت: حکومت
 • شهردار: Bruno Haberkorn (CSU)
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۴٫۷۴ کیلومتر مربع (۹٫۵۵ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۶۰ متر (۱۵۱۰ فوت)
جمعیت (2013-12-31): جمعیت (2013-12-31)
 • کل: ۱٬۳۷۴
 • تراکم: ۵۶/کیلومتر مربع (۱۴۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: 95506
کدهای شماره‌گیری: 09642
پلاک خودرو: TIR
وبگاه: www.kastl-kem.de
کاشتل (به آلمانی: Kastl) یک شهر در آلمان است که در Tirschenreuth واقع شده‌است.
عسل‌خوار سرخ

| عسل‌خوار سرخ | عسل‌خوار سرخ |
| --- | --- |
عسل‌خوار سرخ، Myzomela cruentata: عسل‌خوار سرخ، Myzomela cruentata
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: گنجشک‌سانان
تیره:: عسل‌خوار
سرده:: عسل‌خوارهای کوتوله
عسل‌خوار سرخ (نام علمی: Myzomela cruentata) نام یک گونه از سرده عسل‌خوارهای کوتوله است.
قاسم صوفی خلیلی

| قاسم صوفی خلیلی | قاسم صوفی خلیلی |
| --- | --- |
نماینده بیست و سوممجلس شورای ملی: نماینده بیست و سوممجلس شورای ملی
حوزه انتخاباتی: صومعه‌سرا
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
ملیت: ایرانی
پیشه: سیاستمدار
قاسم صوفی خلیلی(١٣٠٣-١٣٩٣) سیاست‌مدار ایرانی بود، که در  دوره بیست و سوم  به‌عنوان نماینده صومعه‌سرا در مجلس شورای ملی حضور داشت.
زندگی

قاسم صوفی خلیلی به سال ١٣٠٣ در شهسوار 
متولد شد. صوفی خلیلی سه دوره از سال‌های ١٣۴۴ تا ١٣۵٠ شهردار رشت بود. 
وی در ١٣٩٣ درگذشت.
حبی‌گنج-۲

| حبی‌گنج-۲ | حبی‌گنج-۲ |
| --- | --- |
حوزهٔ انتخاباتی   مربوط به جاتیا سانگساد: حوزهٔ انتخاباتی   مربوط به جاتیا سانگساد
بخش: ناحیه هبی‌گنج
Division: استان سیلهت
رأی‌مندان: 306,981 (2018)
حوزهٔ کنونی: حوزهٔ کنونی
شکل‌گیری: 1984
حزب: عوامی لیگ بنگلادش
نماینده(گان): عبدالمجید خان
حبی‌گنج-۲ (به لاتین: Habiganj-2) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه هبی‌گنج واقع شده‌است.
۱۰۳۰ (میلادی)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
سده:: سده ۱۰ - سده ۱۱ - سده ۱۲
دهه:: ۱۰۰۰  ۱۰۱۰  ۱۰۲۰  ۱۰۳۰  ۱۰۴۰  ۱۰۵۰  ۱۰۶۰ 
سال:: ۱۰۲۷ ۱۰۲۸ ۱۰۲۹ - ۱۰۳۰ - ۱۰۳۱ ۱۰۳۲ ۱۰۳۳
| 0 | 1 |
| --- | --- |
گاه‌شماری ایرانی: ۴۰۸–۴۰۹
گاه‌شماری میلادی: ۱۰۳۰ MXXX
گاه‌شماری اتیوپیایی: ۱۰۲۲–۱۰۲۳
گاه‌شماری ارمنی: ۴۷۹ ԹՎ ՆՀԹ
گاه‌شماری اسلامی: ۴۲۰–۴۲۱
گاه‌شماری ایگبو: ۳۰–۳۱
گاه‌شماری آشوری: ۵۷۸۰
گاه‌شماری بربری: ۱۹۸۰
گاه‌شماری بنگالی: ۴۳۷
گاه‌شماری بهائی: −۸۱۴ – −۸۱۳
گاه‌شماری بودایی: ۱۵۷۴
گاه‌شماری بیزانسی: ۶۵۳۸–۶۵۳۹
گاه‌شماری جوچه: نامعلوم
گاه‌شماری چینی: 己巳年 (زمین مار) ۳۷۲۶ یا ۳۶۶۶     — تا — 庚午年 (فلز اسب) ۳۷۲۷ یا ۳۶۶۷
گاه‌شماری خورشیدی تایلندی: ۱۵۷۳
گاه‌شماری دیسکوردیان: ۲۱۹۶
گاه‌شماری ژاپنی: Chōgen ۳ (長元３年)
گاه‌شماری ژولینی: ۱۰۳۰ MXXX
گاه‌شماری سنتی برمه‌ای: ۳۹۲
گاه‌شماری عبری: ۴۷۹۰–۴۷۹۱
گاه‌شماری قبطی: ۷۴۶–۷۴۷
گاه‌شماری کره‌ای: ۳۳۶۳
گاه‌شماری مینگو: ۸۸۲ پیش از گاه‌شماری جمهوری چین 民前۸۸۲年
گاه‌شماری هولوسن: ۱۱۰۳۰
گاه‌شماری‌های هندو: 
 - ویکرم سموت: ۱۰۸۶–۱۰۸۷
 - شاکا ساموات: ۹۵۲–۹۵۳
 - کالی یوگا: ۴۱۳۱–۴۱۳۲
از تاریخ پیدایش رم: ۱۷۸۳
سال سلطنت انگلیس: نامعلوم
این جعبه:  نمایش بحث ویرایش: این جعبه:  نمایش بحث ویرایش
۱۰۳۰ (میلادی) هزارو سیمین سال تقویم میلادی است.
درگذشتگان

۳۰ آوریل - سلطان محمود غزنوی
‎
| ن ب ودهه‌ها و سال‌ها | ن ب ودهه‌ها و سال‌ها |
| --- | --- |
۹۹۰:  ۹۹۹  ۹۹۸  ۹۹۷  ۹۹۶  ۹۹۵  ۹۹۴  ۹۹۳  ۹۹۲  ۹۹۱  ۹۹۰ 
۱۰۰۰:  ۱۰۰۹  ۱۰۰۸  ۱۰۰۷  ۱۰۰۶  ۱۰۰۵  ۱۰۰۴  ۱۰۰۳  ۱۰۰۲  ۱۰۰۱  ۱۰۰۰ 
۱۰۱۰:  ۱۰۱۹  ۱۰۱۸  ۱۰۱۷  ۱۰۱۶  ۱۰۱۵  ۱۰۱۴  ۱۰۱۳  ۱۰۱۲  ۱۰۱۱  ۱۰۱۰ 
۱۰۲۰:  ۱۰۲۹  ۱۰۲۸  ۱۰۲۷  ۱۰۲۶  ۱۰۲۵  ۱۰۲۴  ۱۰۲۳  ۱۰۲۲  ۱۰۲۱  ۱۰۲۰ 
۱۰۳۰:  ۱۰۳۹  ۱۰۳۸  ۱۰۳۷  ۱۰۳۶  ۱۰۳۵  ۱۰۳۴  ۱۰۳۳  ۱۰۳۲  ۱۰۳۱  ۱۰۳۰ 
۱۰۴۰:  ۱۰۴۹  ۱۰۴۸  ۱۰۴۷  ۱۰۴۶  ۱۰۴۵  ۱۰۴۴  ۱۰۴۳  ۱۰۴۲  ۱۰۴۱  ۱۰۴۰ 
۱۰۵۰:  ۱۰۵۹  ۱۰۵۸  ۱۰۵۷  ۱۰۵۶  ۱۰۵۵  ۱۰۵۴  ۱۰۵۳  ۱۰۵۲  ۱۰۵۱  ۱۰۵۰ 
۱۰۶۰:  ۱۰۶۹  ۱۰۶۸  ۱۰۶۷  ۱۰۶۶  ۱۰۶۵  ۱۰۶۴  ۱۰۶۳  ۱۰۶۲  ۱۰۶۱  ۱۰۶۰ 
۱۰۷۰:  ۱۰۷۹  ۱۰۷۸  ۱۰۷۷  ۱۰۷۶  ۱۰۷۵  ۱۰۷۴  ۱۰۷۳  ۱۰۷۲  ۱۰۷۱  ۱۰۷۰ 
۱۰۸۰:  ۱۰۸۹  ۱۰۸۸  ۱۰۸۷  ۱۰۸۶  ۱۰۸۵  ۱۰۸۴  ۱۰۸۳  ۱۰۸۲  ۱۰۸۱  ۱۰۸۰ 
۱۰۹۰:  ۱۰۹۹  ۱۰۹۸  ۱۰۹۷  ۱۰۹۶  ۱۰۹۵  ۱۰۹۴  ۱۰۹۳  ۱۰۹۲  ۱۰۹۱  ۱۰۹۰ 
۱۱۰۰:  ۱۱۰۹  ۱۱۰۸  ۱۱۰۷  ۱۱۰۶  ۱۱۰۵  ۱۱۰۴  ۱۱۰۳  ۱۱۰۲  ۱۱۰۱  ۱۱۰۰
قدرت‌الله ایمانی

| قدرت‌الله ایمانی> اطلاعات شخصی | قدرت‌الله ایمانی> اطلاعات شخصی |
| --- | --- |
زاده: ۱۳۳۵ خورشیدی خرم‌آباد، ایران
تحصیلات: دکترای حقوق بین الملل
پیشه: نمایندهٔ دورهٔ هفتم مجلس شورای اسلامی
قدرت‌الله ایمانی (زادهٔ ۱۳۳۵ در خرم‌آباد) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ خرم‌آباد در دورهٔ هفتم مجلس شورای اسلامی بوده‌است.