stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سازمان دامپزشکی کشور
ورود دامپزشکی با طاعون گاوی

طاعون گاوی، همان بیماری بود که باعث شد تا تشکیلات نوین دامپزشکی در سراسر جهان شکل بگیرد. در سال ۱۱۹۴ هجری خورشیدی معادل ۱۸۱۵ میلادی، فرانسه برای مقابله با این بیماری تشکیلات دامپزشکی را به راه انداخت. این بیماری کمتر از ۱۰ سال سوئد را هم مجبور به تأسیس همچین سازمانی کرد. انگلستان در سال ۱۸۷۸ این تشکیلات را آماده بهره‌برداری کرد. در سال ۱۸۹۶ کشور ژاپن هم تسلیم این بیماری گاوی شد و اداره دامپزشکی به راه انداخت. ایران کمی عقب‌تر از بقیه بود، اما جدا از آن‌ها نبود.
در سال‌های ۱۳۰۱ تا ۱۳۰۳ یک بیماری مسری بین گاوها در سطح گسترده‌ای در ایران شایع شد. نواحی شمالی و مرکزی ایران در این زمینه به‌شدت آسیب دیدند و گاوهای اردبیل، همدان و تهران بیش از همه درگیر این بیماری شدند. انستیتو پاستور، تنها تشکیلات منسجم پزشکی و دامپزشکی آن روزهای ایران، بیماری را «طاعون گاوی» تشخیص داد. با فشار کمیته بهداشت جامعه ملل، در دی ۱۳۰۱ خورشیدی طرح تشکیل «شعبه حفظ الصحه حیوان» در چارچوب قانون بودجه کشور در مجلس شورای ملی تصویب شد. قرار شد این شعبه بخشی از انستیتو پاستور باشد که آن زمان در کشور سرم تولید می‌کرد. برای تأسیس این شعبه دوهزار و پنجاه تومان و برای هزینه‌های جاری آن ماهی یکهزار و شصت تومان بودجه تعیین شد. شعبه حفظ الصحه حیوان در سال ۱۳۰۳ زیر نظر مصطفی قلی‌خان بیات معاون وزارت فوائد عامه آغاز به کار کرد. تشکیلات آموزشی و اجرائی دامپزشکی نوین در ایران برپا شد و تمرکز خود را روی طاعون گاوی و سیاه‌زخم گذاشت. قرارشد این شعبه با ۲۲ پرسنل شامل چهار کارمند اهل فن و هشت نفر خدمه (قسمت‌های مختلف) آغاز به کار کند. پیش از عید سال ۱۳۰۳ مجلس، سی هزار تومان برای تأسیس این شعبه در نظر گرفت و بعد از نوروز این مبلغ را پرداخت کرد اما بی کفایتی مسئولان باعث شد تا بعد از مدتی بیست هزار تومان دیگر برای انجام پروژه پرداخت کند. عبدالله حامدی، پانزده هزار تومان هزینه خرید ساختمان کرد و سیزده هزار تومان هم بابت تجهیزات آزمایشگاهی و وسائل لازم آن خرج کرد. هفت هزار تومان هم برای خرید سرم از هندوستان پرداخت.
اما طاعون گاوی همچنان قربانی می‌گرفت و وضعیت آذوقه در کشور را به وضعیتی بحرانی کشاند. در دهم مهر ۱۳۰۳ سردارمعظم تیمورتاش وزیر فلاحت و تجارت و فوائد عامه در کابینه رضاخان سردارسپه لایحه‌ای با قید فوریت برای تشکیل «مؤسسه دفع آفات حیوانی و سرم سازی» زیر نظر انستیتو پاستور به مجلس برد. این لایحه دولت را مجاز می‌کرد یک دامپزشک با حقوق سالیانه حداکثر چهار هزار تومان از فرانسه بیاورد و یکی از روستاهای خالصه (املاک دولتی) اطراف تهران به مؤسسه اختصاص یابد. در ۲۴ اردیبهشت ۱۳۰۴ مجلس به درخواست دولت، سی هزار تومان دیگر برای مبارزه با طاعون گاوی تصویب کرد. تا این تاریخ هنوز تأسیسات شعبه حفظ الصحه حیوان راه نیفتاده اما مأموران به تزریق سرم به گاوها مشغول بودند که نتایج مثبتی به بار آورد
مجلس پنجم در اواخر دوره خود بیست هزار تومان دیگر بودجه برای «دفع آفات حیوانی» تصویب و مقرر کرد که اجازه داد برای تزریق سرم به هر گاو دو قران و هر گوسفند پنج شاهی حق‌الزحمه دریافت شود. در اواخر سال ۱۳۰۵ مجلس بودجه شعبه حفظ الصحه حیوان را به یکصد هزار تومان افزایش داد.
ورود دامپزشکی با طاعون گاوی > وظایف مؤسسه دفع آفات حیوانی

الف) جلوگیری از بیماریهای حیوانات
ب) تهیه واکسن و سرم
ج) مطالعه به روی بیماریهای نباتی، حشرات و بیماری‌ها حیوانات
د) سعی در تولید بیشتر حیوانات مفید و اهلی
ه) بالابردن تعداد شعبات این اداره در سراسر ایران
دوسال توقف فعالیت و شروعی دوباره

حامدی در سال پایه‌گذاری این اداره فعال بود ولی سال بعدش جای خود را به مرتضی گلسرخی داد و او تا سال ۱۳۰۷ در این مقام فعالیت کرد. از هجدهم بهمن آن سال، کشتار دام بجز کشتارگاه‌های شهرداری‌ها ممنوع و برای تخلف از این قانون پنج قران تا یک تومان جزای نقدی تعیین شد. همچنین برای کشتار هر بز دو قران، گوسفند دو قران و ده شاهی، بره سه قران، گاو و گوساله سه قران و ده شاهی و گاومیش پنج قران مالیات برقرار شد.
دو سال بعد، لوئی دلپی فرانسوی به تهران آمد و قرارشد تا دوباره اداره را راه اندازی کند. سال ۱۳۱۱ بعد از بازسازی امارت حصارک و آماده‌سازی آزمایشگاه، اداره دوباره شروع به فعالیت کرد. در ۲۵ شهریور ۱۳۱۴ قانون " تفتیش صحی حیوانات " با "نه" ماده به تصویب شورا ملی رسید.
ماده اول: صاحب حیوانات با دیدن اولین علائم بیماری دامی، حیوان خود را باید تسلیم تفتیش صحی کند.
ماده دوم: همه کارکنان دولت موظفند در صورت اطلاع پیدا کردن از حیوانی بیمار، آن را به تفتیش صحی تحویل دهند.
ماده سوم: هر حیوانی که مشکوک به بیماری باشد باید جداگانه نگهداری شود. ممنوعیت فروش، استعمال و استفاده از اعضای آن حیوان نیز وجود داشت.
ماده چهارم: در هنگام بروز بیماری تفتیش صحی مختار است به ضدعفونی کردن طویله، جداسازی حیوانات، کشتن و دفع حیوانات بیمار …
ماده پنجم: اداره هزینه‌های ضدعفونی کردن را به عهده می‌گیرد
ماده ششم: چک کردن حیوانات در دوره‌های سه‌ماهه
ماده هفتم: گوشت‌های سالم را در مسلخ مهر می‌زدند و غیر سالم‌ها را به صورتی که نشود آن‌ها را استفاده کرد معدوم می‌کردند.
ماده هشتم: جریمه متخلفان و زندانی کردن آن‌ها بین یک تا هشت روز یا دریافت جزای نقدی از آنها
ماده نه : تاریخ اجرای این قوانین در هر ایالت نیز مشخص شد
خط زمانی دامپزشکی ایران

سال ۱۳۱۴: حامدی مجدداً به ریاست دامپزشکی کشور منسوب شد.
سال ۱۳۱۶: با حفظ سمت به ریاست دانشکده دامپزشکی رسید. در همین سال فرهنگستان دو کلمه جدید وارد ادبیات ایران کرد. «دامپزشکی» را به جای «بیطاری» و «دانشکده» را به جای «مدرسه عالی» معرفی کرد.
سال ۱۳۱۸: در آخرین روزهای این سال بخشنامه‌ای وزارتی آمد که هدف از آن یکی کردن اداره کشاورزی و دامپزشکی بود. این بخشنامه همه فعالان این عرصه را بهم ریخت و در نهایت با مخالفت دامپزشکی کل روبرو شد اما به جایی نرسید.
سال ۱۳۱۹: حامدی مدیرکل شد، مدیریت او شامل ادارات کشاورزی و دامپزشکی بود. حامدی سعی کرد بخشنامه سال ۱۳۱۸ را زیرپا بگذارد و شرایط را به پیش از آن بازگرداند اما موفق نشد. بیماری «مشمشه» در این سال شیوع پیدا کرد و قوانین خاصی در مورد آن وضع شد.
سال ۱۳۲۰: رضا رستگار در سال ۱۳۲۰ ریاست دامپزشکی را به عهده گرفت و  حامدی به عنوان رئیس دانشکده به کار خود ادامه داد.
سال ۱۳۲۲: با مرگ حامدی، رضا رستگار جایگاه او در دانشکده را نیز پر کرد. در همین سال دانشکده دامپزشکی و ادامه دامپزشکی از هم جدا شدند. یک سال بعد دانشکده دامپزشکی به دانشگاه تهران ملحق شد.
سال ۱۳۲۵: بنگاه امور دام تأسیس شد که شامل دو اداره کل بود اداره دامپروری و اداره دامپزشکی …
سال ۱۳۳۹: با بخشنامه‌ای وزارتی، همه ادارات دامپزشکی استان‌ها زیر نظر مستقیم مدیرکل دامپزشکی رفتند.
سال ۱۳۴۸: باری دیگر طاعون گاوی شایع شد، تلفات سنگین این شیوع و در نهایت مهار آن توسط دامپزشکی باعث شد تا حکومت وقت بیش از پیش برای این مجموعه ارزش قائل شود.
سال ۱۳۵۰: تصویب قانون «سازمان دامپزشکی» توسط مجلس ملی
سال ۱۳۵۱–۲: تصویب آئین‌نامه اجرایی ماده ۱۹ (اخذ پروانه تأسیس دامداری) و آئین‌نامه اجرایی ماده ۱۸ (بازرسی و معاینه بهداشتی گوشت) توسط هیئت دولت …
سال ۱۳۵۴: به تصویب رسیدن تشکیلات سازمانی
سال ۱۳۶۱: تشکیل مراکز خدمات روستایی و کاهش ارتباط بین سازمان مرکزی و ادارات
سال ۱۳۶۳: حذف کدهای بودجه‌ای
سال ۱۳۶۴: تصویب آئین‌نامه اجرایی ماده ۱۴
سال ۱۳۶۷: تشکیل شبکه‌های دامپزشکی
سال ۱۳۶۸: تصویب قانون تصویب قوانین بین وزرا کشاورزی و جهادسازندگی
سال ۱۳۷۲: مستقل شدن «سازمان دامپزشکی کشور»
سال ۱۳۷۳: تصویب آئین‌نامه کنترل بهداشتی
سال ۱۳۷۴: تصویب وصول برخی درآمدهای دولتی توسط مجلس شورای اسلامی
سال ۱۳۷۵: شورای هماهنگی مبارزه با بیماری‌های قابل انتقال بین انسان و دام توسط دولت تشکیل شد.
سال ۱۳۷۹: ادغام جهادسازندگی و وزارت جهاد کشاورزی ایران و قرار گرفتن سازمان دامپزشکی کشور زیرنظر وزرات جهاد کشاورزی
اهداف و سیاست‌ها

تأمین بهداشت و سلامت و فراهم کردن رفاه دام، کنترل، پیشگیری و مبارزه با بیماری‌های دامی.
تأمین و تضمین بهداشت و سلامت فراورده‌های دامی.
پیشگیری و مبارزه با بیماری‌های مشترک انسان و دام.
فراهم کردن شرایط ورود به بازارهای جهانی، توسعه پایدار و سرمایه‌گذاری در بخش دام
اجرای الزامات، مقررات و دستورالعمل‌های بهداشتی سازمان‌های بین‌المللی مرتبط
فرودگاه صحرایی برو

فرودگاه صحرایی برو (به انگلیسی: Bero Field) یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۳۶۵ متر است. این فرودگاه در شهر ورنانیا، اورگن کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۱۳ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
لوداکریس

با لودا (خواننده) اشتباه نشود.
| لوداکریس | لوداکریس |
| --- | --- |
لوداکریس در سال ۲۰۰۸: لوداکریس در سال ۲۰۰۸
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۱۱ سپتامبر ۱۹۷۷ ‏(۴۷ سال) شمپین، ایلینوی
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۸-اکنون
وبگاه: theludacrisfoundation.org
کریستوفر برایان بریجز (به انگلیسی: Christopher Brian Bridges) (زاده ۱۱ سپتامبر ۱۹۷۷) که با نام لوداکریس شناخته می‌شود، بازیگر و رپر آمریکایی است.
فیلم‌شناسی > فیلم

| سال | عنوان | یادداشت |
| --- | --- | --- |
| ۲۰۰۱ | واش |  |
| ۲۰۰۳ | ۲ سریع و ۲ خشمگین |  |
| ۲۰۰۴ | تصادف |  |
| ۲۰۰۵ | شتاب و طغیان |  |
| ۲۰۰۷ | فرد کلاوس |  |
| ۲۰۰۸ | راکنرولا |  |
| ۲۰۰۸ | مکس پین |  |
| ۲۰۰۹ | گیمر |  |
| ۲۰۱۱ | بدون تعهد |  |
| ۲۰۱۱ | سریع و خشمگین ۵ |  |
| ۲۰۱۱ | شب سال نو |  |
| ۲۰۱۳ | سریع و خشمگین ۶ |  |
| ۲۰۱۵ | خشمگین ۷ |  |
| ۲۰۱۷ | سرنوشت خشمگین |  |
| ۲۰۱۸ | نمایش سگ‌ها |  |
| ۲۰۲۱ | اف۹ |  |
| ۲۰۲۳ | فست اکس |  |
لامبورگینی مارکو پولو

Motor vehicle
| لامبورگینی مارکو پولو> دید کلی | لامبورگینی مارکو پولو> دید کلی |
| --- | --- |
شرکت: ایتال‌دیزاین جوجارو
تولید: ۱۹۸۲
طراح: جورجتو جوجارو در ایتال‌دیزاین
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
کلاس: خودروی مفهومی
شکل بدنه: موتور وسط عقب-محور عقب ۲+۲ کوپه
درها: بال‌پرنده‌ای
ابعاد: ابعاد
فاصله بین محورها: ۲٬۷۵۰ میلیمتر (۱۰۸٫۳ اینچ)
درازا: ۴٬۵۷۵ میلیمتر (۱۸۰٫۱ اینچ)
پهنا: ۱٬۸۷۰ میلیمتر (۷۳٫۶ اینچ)
بلندی: ۱٬۳۰۰ میلیمتر (۵۱٫۲ اینچ)
لامبورگینی مارکو پولو (به انگلیسی: Lamborghini Marco Polo)، یا ایتال‌دیزاین مارکو پولو، یک تمرین استایل توسط ایتال‌دیزاین جوجارو بود. مارکو پولو که در سال ۱۹۸۲ در نمایشگاه خودروی بولونیا معرفی شد، از خودروی مفهومی لانچیا مدوسا که دو سال پیش توسط ایتال‌دیزاین طراحی شده بود، الهام گرفت. این طرح در ابتدا برای یک سدان دلورین موتور DMC-24 در نظر گرفته شده بود، اما DMC پیش از پایان طرح مفهومی، پولش تمام شد. سپس ایتال‌دیزاین این طرح را به یک مفهوم برای لامبورگینی تبدیل کرد. چرخ‌های مارکو پولو از آلیاژهای استاندارد دلورین موتور هستند که با کلاهک هاب پوشیده شده‌اند. مارکو پولو یک نمونه اولیه در حال اجرا نیست، بلکه طراحی آن فقط یک مدل پلاستیکی نقاشی شده برای تحقیقات آیرودینامیکی است. نشان لامبورگینی بر روی دماغه خودرو به معنای هیچ برنامه طراحی انجام شده توسط کارخانه نبود، بلکه تمجیدی بود که توسط جوجارو به سازنده معروف پرداخته بود که به دلیل فشار دادن محدودیت‌های طراحی خودرو قابل توجه شد. اگرچه لامبورگینی تصویر هیجان انگیزتری از محصولات خود دارد، اما جوجارو تصمیم گرفت به این مطالعه خطی کمتر تهاجمی بدهد و ترجیح می‌دهد به جای آن بر کارایی آیرودینامیکی تمرکز کند تا در عین حفظ مصرف سوخت، محفظه سرنشینی آرام‌تر و سرعت بالاتری ارائه دهد. به این ترتیب، مارکو پولو دارای ضریب پسار ۰٫۲۴ در مقایسه با مدوزا ۰٫۲۶ است.
مارکو پولو، در حالی که چهار نفره است، تنها دو در به سبک بال‌پرنده‌ای دارد، مانند آنچه در مارزال استفاده شده‌است، که می‌تواند از صندلی‌های جلو یا عقب باز شود.
تریگوه براتلی

| تریگوه براتلی | تریگوه براتلی |
| --- | --- |
نخست وزیر نروژ: نخست وزیر نروژ
دوره مسئولیت ۱۲ اکتبر ۱۹۷۳ – ۱۵ ژانویه ۱۹۷۶: دوره مسئولیت ۱۲ اکتبر ۱۹۷۳ – ۱۵ ژانویه ۱۹۷۶
پادشاه: اولاف پنجم
پس از: لارس کوروالدی
پیش از: اودوار نوردلی
دوره مسئولیت ۱۷ مارس ۱۹۷۱ – ۱۷ اکتبر ۱۹۷۲: دوره مسئولیت ۱۷ مارس ۱۹۷۱ – ۱۷ اکتبر ۱۹۷۲
پادشاه: Olav V
پس از: پییر بورتن
پیش از: لارس کوروالدی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۱ ژانویهٔ ۱۹۱۰
درگذشته: ۲۰ نوامبر ۱۹۸۴ (۷۴ سال)
حزب سیاسی: حزب کارگر نروژ
امضا: 
تریگوه براتلی (انگلیسی: Trygve Bratteli؛ زاده ۱۵ دسامبر ۲۰۲۳ درگذشته ۱۵ ژانویه ۲۰۲۴ ) یک سیاست‌مدار اهل نروژ بود.
از نظر سیاسی، وی به حزب کارگر نروژ تعلق داشت. تریگوه براتلی، در ۲ دوره، بار اول، از ۱۷ مارس  ۱۹۷۱  تا ۱۸ اکتبر  ۱۹۷۲م؛ و دیگر بار از ۱۶ اکتبر ۱۹۷۳تا ۱۶ ژانویه ۱۹۷۶م، نخست وزیر نروژ بود.
پیشینه

تریگوه براتلی، در جزیره ای به نام «نوتروُی» در آب‌دره اسلو به دنیا آمد. وی در جوانی مدتی در وستفولد، کارگر ساختمان بود و در دوره ای به صید نهنگ اشتغال داشت. او خیلی زود در همان دوره جوانی جذب سازمان‌های جوانان حزب کارگر نروژ شد و در این سازمانها به اعتبار رسید. بین سالهای ۱۹۳۴ تا ۱۹۴۰م، براتلی، سردبیر نشریات وابسته به حزب کارگر نروژ در کیرکنس و اسلو بود. بعد از اشغال نروژ در طول جنگ جهانی دوم، به علت فعالیت بر ضد اشغالگران آلمانی، در سال ۱۹۴۲م، دستگیر شد و تا پایان جنگ، در اسارت قوای آلمان قرار داشت.

بعد از پایان جنگ و آزادی از اسارت، تریگوه براتلی، در کنار اینار گارهاردسن، یکی از رهبران حزب کارگر نروژ محسوب می‌شد. بین سال‌های ۱۹۴۵ و ۱۹۴۶م، وی رهبر سازمان جوانان حزب کارگر نروژ بود. در سال ۱۹۴۵م، به دبیری حزب کارگر نروژ برگزیده شد و از آن سال تا ۱۹۶۵م، در طول ۲۰ سال معاون رهبر حزب بود. در سال ۱۹۶۵م، وی به جانشینی اینار گارهاردسن، انتخاب شد و تا سال ۱۹۷۵ه، رهبری حزب کارگر نروژ را بر عهده داشت.

بین سال‌های ۱۹۴۹ تا ۱۹۸۱م، تریگوه براتلی، به عنوان نماینده مردم اسلو، عضو مجلس ملی نروژ بود. در دوره نمایندگی، بلافاصله به عنوان رئیس کمیته مالی و گمرکی انتخاب شد و سخنگوی اصلی حزب کارگر نروژ در مسائل مالی بود. همچنین وی بین سالهای ۱۹۵۱ تا ۱۹۶۴م، در ۴ دوره، در مقام وزیر، عضو هیئت دولت بود. در این سال وی برای آخرین بار به قصد تمرکز تمام وقت، روی امور مجلس از شرکت در دولت عذر خواست و کناره گرفت. وی در دوره ۱۹۶۴ تا ۱۹۷۱م۰ و سپس از سال ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۱م، رئیس پارلمانی حزب کارگر نروژ در مجلس ملی نروژ بود. به علاوه وی در سالهای ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۷م، عضو هیئت مدیره شبکه سراسری ان‌ارکو بود. همچنین در همین سالها در شورای نوردیک عضویت داشت و از سال ۱۹۶۴ تا ۱۹۷۸م، ریاست این شورا را بر عهده داشت.
پیشینه > نخست‌وزیری نروژ

تریگوه براتلی، به دنبال استعفای دولت ائتلافی جناح غیر سوسیالیستی به رهبری لارس کوروالدی از حزب دمکرات مسیحی (نروژ) به عنوان نخست‌وزیر، در سال ۱۹۷۱م، تشکیل کابینه یک دولت اقلیت را بر عهده گرفت و به عنوان عضو و رهبر حزب کارگر نروژ، در مقام نخست‌وزیر، در صدر هیئت دولت قرار گرفت. وی به شدت از عضویت نروژ در اتحادیه اروپا که در آن زمان اتحادیه مشترک اروپا نام داشت، حمایت می‌کرد و با هدف عضویت کامل نروژ در اتحادیه اروپا، دولت نروژ را وارد مذاکره با این اتحادیه کرد. در سپتامبر ۱۹۷۲م، بعد از شکست هواداران عضویت نروژ در اتحادیه اروپا در یک همه‌پرسی سراسری در نروژ، تریگوه براتلی، مسئولیت این شکست را بر عهده گرفت و به همراه دیگر اعضای دولت از سمت خود استعفاء داد. اما بعد از انتخابات مجلس در سال ۱۹۷۳م، بار دیگر مسئولیت تشکیل دولت به وی واگذار شد و تا سال ۱۹۷۶م، نخست‌وزیر نروژ بود. در این سال به دنبال تغییراتی که سال قبل در نشست سراسری حزب کارگر نروژ در ترکیب رهبری حزب ایجاد شده بود، از پست نخست‌وزیری استعفاء داد و تشکیل دولت را به اودوار نوردلی، یکی دیگر از اعضای مرکزی حزب کارگر نروژ سپرد. تریگوه براتلی، در نشست سراسری حزب کارگر نروژ در سال ۱۹۸۱م، در سن ۷۱ سالگی برای همیشه از زندگی سیاسی کنار کشید. وی در سال ۱۹۸۰م، از تجارب خود از سالهای جنگ جهانی دوم و اسارت، کتابی نوشت که بسیار پرفروش بود.
کالج مؤسسه هنر مریلند

| 0 | 1 |
| --- | --- |
Maryland Institute College of Art: Maryland Institute College of Art
نام پیشین: Maryland Institute for the Promotion of the Mechanic Arts
نوع: دانشگاه خصوصی، آموزشگاه هنر
بنیانگذاری شده: ۱۸۲۶
رئیس: سسیلیا مک‌کورمیک
دانشجویان: 2,128
کارشناسی: ۱٬۸۲۴
تحصیلات تکمیلی: ۳۷۹
موقعیت: بالتیمور، مریلند، ایالات متحده آمریکا
وبگاه: mica.edu
کالج مؤسسه هنر مریلند (انگلیسی: Maryland Institute College of Art) یا به‌صورت اختصار MICA، کالجی خصوصی برای آموزش هنر و طراحی در بالتیمور، مریلند است. این موسسه در سال ۱۸۲۶ به عنوان موسسه مریلند برای ارتقای سطح آموزش هنرهای سنتی تأسیس شد و به عنوان یکی از قدیمی ترین کالج های هنری در ایالات متحده شناخته می شود.
این کالج عضو انجمن کالج‌های مستقل هنر و طراحی (AICAD) است که کنسرسیومی از مدارس هنر ایالات متحده می‌باشد. این کالج میزبان برنامه های آموزشی متنوعی همچون پیش‌دانشگاهی، تحصیلات تکمیلی، کارشناسی ارشد هنرهای زیبا و کارشناسی هنرهای زیبا و همچنین کلاس های آموزش هنر برای جوانان است.
فرودگاه کوکتاون

فرودگاه کوکتاون (به انگلیسی: Cooktown Airport) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا CTN است که یک باند فرود آسفالت بتن دارد و طول باند آن ۱۶۲۸ متر است. این فرودگاه در شهر Cooktown کشور استرالیا قرار دارد و در ارتفاع ۸ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
شرکت‌های هواپیمایی و مقصدهای پروازی

| شرکت‌های هواپیمایی | مقصدهای پروازی |
| --- | --- |
Hinterland Aviation :  کنز
فرودگاه صحرایی بلویو

| فرودگاه صحرایی بلویو | فرودگاه صحرایی بلویو |
| --- | --- |
یاتا: ندارد ایکائو: ندارد: یاتا: ندارد ایکائو: ندارد
خلاصه: خلاصه
شهر بکار رفته: بلویو، واشینگتن
مکان:  ایالات متحده آمریکا
ارتفاع از سطح دریا: ۹٫۷۵ فوت / ۳ متر
مختصات: ۴۷°۳۵′۰۱″شمالی ۱۲۲°۰۷′۵۱″غربی﻿ / ﻿۴۷٫۵۸۳۶۰۸°شمالی ۱۲۲٫۱۳۰۸۳۸°غربی﻿ / 47.583608; -122.130838
فرودگاه صحرایی بلویو (به انگلیسی: Bellevue Airfield) یک فرودگاه است . این فرودگاه در شهر بلویو، واشینگتن کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد .
تخیل طراحی

تخیل طراحی (در انگلیسی Design fiction) یکی از روش‌های طراحی است که هدف آن کاوش و نقد و بررسی آینده‌های احتمالی است. این روش با ایجاد سناریوهای نظری، و اغلب برانگیزنده، که از طریق داستان‌های طراحی شده نقل می‌شود و راهی برای تسهیل و تقویت بحث‌ها می‌باشد و با الهام از تخیلات جدید دربارهٔ آینده، چشم‌اندازهای نوآوری را به جلو سوق می‌دهد.
متروی استانبول

متروی استانبول (به انگلیسی: Istanbul Metro) سیستم قطار شهری زیرزمینی در شهر استانبول، ترکیه است.
کوشش‌ها برای ساخت مترو در استانبول، پیشینه‌ای بیش از ۱۰۰ ساله دارد. برای نخستین بار در سال ۱۸۷۵، خط حمل و نقل مسافر با نام تونل ساخته شد که نخستین فعالیت برای ایجاد مترو در استانبول محسوب می‌شود.
خط زیر زمینی حمل مسافر تونل در استانبول بعد از سیستم حمل و نقل زیرزمینی لندن که در سال ۱۸۶۳ افتتاح شد دومین سیستم حمل و نقل زیر زمینی مسافر در سطح جهان است. فعالیت‌ها برای ایجاد این خط زیرزمینی مترو در سال ۱۸۷۱ آغاز شد و در سال ۱۸۷۴ به پایان رسید. این خط که ۵۷۳ متر طول دارد در هفدهم ژانویه ۱۸۷۵ افتتاح گردید. مسافران این خط می‌توانند در عرض ۹۰ ثانیه مسافت بین گالاتا تا بی‌اوغلو را طی کنند.
طرح جامع ایجاد مترو در استانبول برای اولین بار در سال ۱۹۱۲ وارد مدار شد. در آن سال شرکت‌های مختلف بین‌المللی طرح‌های خود را برای ایجاد مترو در استانبول ارائه نمودند.
فعالیت‌های نوین برای ایجاد خط مترو در استانبول از ۱۹ اوت ۱۹۹۲ آغاز شد و در ۱۲ ژوئن ۱۹۹۴ تونل‌های تاکسیم به شیشلی به هم متصل گردید. در ۲۵ مارس ۱۹۹۹ استانبول شاهد اولین سفر آزمایشی ترن از خط مترو بود و در ۱۶ سپتامبر سال ۲۰۰۰ نیز خطوط متروی استانبول به‌طور رسمی گشایش یافت.
خطوط متروی استانبول

هم‌اکنون متروی استانبول شامل خط‌های مترو m1,m2,m3,m4,m6 و m7، خط‌های تراموا t1,t4 m و t5 و خط‌های فنیکولار f1 و f2 است
درازای خط متروی M۲، ۱۴٫۵ کیلومتر است و دارای ۱۰ ایستگاه است.
این خط از شیشحانه شروع و به سایت صنایع اتومبیل سازی آتاترک ختم می‌شود و روزانه ۱۹۵ هزار مسافر از این خط بهره می‌برند.
خط دوم متروی استانبول خط F۱ نام دارد.
این خط مترو از تاکسیم آغاز و به کاباتاش ختم می‌شود و مسافت آن ۶۰۰ متر است. ظرفیت این خط روزانه ۳۰ هزار مسافر است.
خط سوم متروی استانبول نیز خط کادیکوی به کاینارجا است ، که دارای ۱۹ ایستگاه و ۲۶٫۵ کیلومتر طول است. این خط هنوز به‌طور رسمی مورد بهره‌برداری قرار نگرفته‌است ولی بر اساس پیش‌بینی‌ها با افتتاح این خط، روزانه ۷۵۰ هزار مسافر از این خط استفاده خواهند کرد.
پروژه متروی زیر دریایی استانبول

گفتنی ست استانبول به دلیل موقعیت خاص جغرافیایی اش دارای سیستم‌های متنوع حمل و نقل از جمله سیستم حمل و نقل دریایی، اتوبوسرانی، BRT، تراموای و مترو می‌باشد که تمامی این سیستم‌ها همانند یک شبکه به یکدیگر متصلند.
یک پروژه دیگر ریلی بسیار بلندپروازانه با نام مارمارای نیز هم‌اکنون در زیر دریا در استانبول در حال طراحی است. این خط ریلی زیردریایی که به نوعی شامل یک خط متروی زیردریایی نیز می‌باشد ۷۶٫۱ کیلومتر طول دارد و عملیات اجرایی آن در سال ۲۰۰۴ آغاز شده‌است. به دلیل کشف آثار بزرگترین بندر بیزانس متعلق به سده چهارم بعد از میلاد موسوم به بندر تئودیوس، فعالیت‌ها در این خط در سال ۲۰۰۵ متوقف گردید و پروژه با چهار سال تأخیر همچنان به پیشرفت خود ادامه می‌دهد.
پروژه مارمارای دو قاره آسیا و اروپا را از زیر دریا به یکدیگر متصل خواهد نمود و از آن برای انتقال خودرو بین دو قاره و دوسوی استانبول و همچنین حمل و نقل مسافر استفاده خواهد شد.
همزمان با نودمین سالگرد استقرار جمهوری ترکیه (برابر با هفتم آبان ماه ۱۳۹۲)، تونل بزرگ زیردریایی «بسفر» که دو بخش اروپایی و آسیایی استانبول را به هم وصل می‌کند، افتتاح شد.
این تونل به لحاظ طول و اینکه دو قاره را به هم وصل می‌کند یکی از کم‌نظیرترین و از لحاظ عمق بی نظیرترین تونل جهان محسوب می‌شود و هزینه ساخت آن بیش از ۳ میلیارد یورو بوده‌است.
در مراسم افتتاح این تونل که از آن به عنوان پروژه بزرگ «مرمره» نام برده می‌شود عبدالله گل و رجب طیب اردوغان رئیس‌جمهور و نخست‌وزیر ترکیه حضور داشتند.
مقامات شهری استانبول اعلام کرده‌اند استفاده از قطار این تونل به مدت ۱۵ روز رایگان و بدون هزینه خواهد بود.
تونل بسفر به طول ۱۳ کیلومتر و ۶۰۰ متر و در عمق ۶۰ متری دریا است. تونل مانش که بین فرانسه و بریتانیا است، با ۵۲ کیلومتر طول بلندترین تونل زیر آبی جهان است. این تونل در عمق ۴۰ متری آب ساخته شده‌است در حالی که تونل بسفر در عمق ۶۰ متری دریا احداث شده‌است و از تونل مانش عمیق‌تر است.
در مراسم افتتاح این تونل برخی مقامات و سفرای خارجی از جمله «شینزو آبه» نخست‌وزیر ژاپن نیز حضور داشت.
ایده نخست ساخت این تونل ۱۵۰ سال پیش از سوی سلطان عثمانی ارائه شده‌است. گفتنی است ساخت این تونل در بیرون آب انجام شده و یک کانال از پیش ساخته شده به زیر آب منتقل شده‌است.
خطوط

خطوط مترو در استانبول و گسترش شبکه
| نشان | خط | مسیر | تأسیس | طول | ایستگاه‌ها | یادداشت‌ها |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ام۱ | Yenikapı ↔ Atatürk Airport / Kirazlı | ۱۹۸۹ | 26.1 km | ۲۳ | The 0.7 km extension to Yenikapi opened on 9 November 2014. Operates from 06:00 a.m. to 00.00 a.m. |
|  | ام۲ | Yenikapı ↔ Hacıosman | ۲۰۰۰ | 23.5 km | ۱۶ | Southern extension (3.5 km stretch to Yenikapı, with 3 stations) completed in February 2014. Operates from 06:15 a.m. to 00.00 a.m. |
|  | ام۳ | Kirazlı ↔ Metrokent–Olimpiyat | ۲۰۱۳ | 15.9 km | ۱۱ | A southern extension (9.0 km to Bakırköy, with 7 stations) is under construction. Operates from 06:00 a.m. to 00.00 a.m. |
|  | ام۴ | Kadıköy ↔ Tavşantepe | ۲۰۱۲ | 26.5 km | ۱۹ | An extension 7.4 km to فرودگاه بین‌المللی صبیحه گوکچن with 4 more stations is under construction. Operates from 06:00 a.m. to 00.00 a.m. |
|  | ام۵ | Üsküdar ↔ Çekmeköy | ۲۰۱۷ | 20 km | ۱۶ | Opened on 15 December 2017. Operates from 06:00 a.m. to 00.00 a.m. Time from Üsküdar to Çekmeköy is 27 min. |
|  | ام۶ | Levent ↔ Boğaziçi Üniversitesi/Hisarüstü | ۲۰۱۵ | 3.3 km | 4 | The Mini-Metro is actually a light metro line. |
|  | ام۷ | Mecidiyeköy ↔ Mahmutbey | ۲۰۲۰ | 18 km | ۱۵ | Opened partially on 28 October 2020. Mecidiyeköy-Kabataş section is still under construction. |
| مجموع: | مجموع: | مجموع: | مجموع: | 133 km | ۱۰۴ |  |
جف کوری

| جف کوری | جف کوری |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۰ اوت ۱۹۱۴
درگذشت: ۱۶ اوت ۲۰۰۲ (۸۸ سال)
ملیت: ایالات متحده آمریکا
سال‌های فعالیت: ۱۹۳۸–۲۰۰۲
وبگاه: www.jeffcorey.com
جف کوری (انگلیسی: Jeff Corey؛ ‏ ۱۰ اوت ۱۹۱۴ – ۱۶ اوت ۲۰۰۲) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۳۸ تا ۲۰۰۲ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به آدمکش‌ها، در زیر سیاره میمون‌ها، در کمال خونسردی، شجاعت واقعی، آخرین سرمایه‌دار بزرگ، رنگ شب، پرنده‌ای روی سیم، درک روشن، بچه سینسیناتی، میکی وان و نجات از شکار شدن اشاره کرد.
سبک امپراتوری

سبک امپراتوری (به فرانسوی: Style Empire) دومین موج نئوکلاسیسم سبکی است در طراحی وسایل و معماری و هنرهای بصری در اوایل قرن ۱۹ ام میلادی در فرانسه و متعاقباً در بقیه اروپا و ایالات متحده.
نگارخانه

ناپلئون بناپارت's throne
The apartment of empress Joséphine in the Château de Malmaison
Napoléon's room at Palace of Fontainebleau
French Empire mantel clock
Service of Sèvres porcelain given by Napoleon to الکساندر یکم روسیه in 1807, on display in the Dancing Hall of Kuskovo Palace
Empire silhouette of Stéphanie de Beauharnais
North facade of the پالایس بئوربون, added in 1806–1808, by architect Bernard Poyet
Empire style taborets in the Palace of Fontainebleau
Tripod table in Empire Style
Detail of an Empire room
Carlo Franzoni's 1810 sculptural clock, the Car of History depicting کلیو (اسطوره), muse of history. U.S. Capitol.
Vendôme Column, پاریس
The تاق پیروزی کاروسل, پاریس
بورس پاریس (۱۸۰۶–۱۸۲۵) in Paris, built by Alexandre-Théodore Brongniart
Bas-relief of Napoleon in the chamber of the مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا
لژیون دونور, Empire decoration established by Napoleon Bonaparte in 1802
گوش‌خراش زیردم‌حنایی

| گوش‌خراش زیردم‌حنایی | گوش‌خراش زیردم‌حنایی |
| --- | --- |
در ونزوئلا: در ونزوئلا
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: ماکیان‌سانان
تیره:: Cracidae
سرده:: Ortalis
گونه:: O. ruficauda
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Ortalis ruficauda Jardine, 1847: Ortalis ruficauda Jardine, 1847
گوش‌خراش زیردم‌حنایی (نام علمی: Ortalis ruficauda) عضوی از یک گروه باستانی از پرندگان تیرهٔ گوش‌خراشان (Cracidae) است که به تپه‌سازان استرالیایی مربوط می‌شود. این پرنده در شمال شرقی کلمبیا و شمال ونزوئلا زندگی می‌کند که گواچاراکا نامیده می‌شود، و جزیره توباگو در ترینیداد و توباگو که به عنوان کوکریکو شناخته می‌شود و یکی از دو پرنده ملی این کشور است (که بر روی نشان سلحشوری کشور نشان داده شده است). همچنین در بِکوئیا و جزیرهٔ یونیون در گرنادین‌ها یافت می‌شود که احتمالاً در آنجا معرفی شده است.