پروپاگاندا در آلمان نازی
شخصیت یهودی در پروپاگاندا

دومین موتیف برجسته در پروپاگاندای نازی، معرفی یهودی به عنوان یک دون‌انسان، دشمن و کسی که باید نابود شود، بود. موتیف تکرارشونده، نمایش یهودی به عنوان یک حیوان مضر - مانند موش یا میکروبی که باعث بیماری‌ های واگیر می‌شود، بود. این پروپاگاندا، دل‌ها را برای نابودی ملت یهود در هولوکاست آماده کرد.
در این زمینه، روزنامه در «اشتورمر» که توسط یولیوس اشترایشر ویرایش می‌شد، پیشگام بود. این روزنامه در صفحات نخست خود، چهره یهودی با بینی خمیده، طماع، قاتل و متجاوز را به تصویر می‌کشید. به عنوان بخشی از رویکرد یهودستیزی تهاجمی این روزنامه، آن شعار هاینریش فون ترایچکه را که می‌گفت: «یهودیان مصیبت ما هستند!» (به آلمانی: Die Juden sind unser Unglück) را به عنوان شعار خود پذیرفت. این شعار در پایین صفحه نخست روزنامه در هر نشریه از سال ۱۹۲۷ درج می‌شد و نازی‌ها نیز از آن در کنفرانس‌های رسمی خود استفاده می‌کردند. پس از به قدرت رسیدن نازی‌ها در سال ۱۹۳۳، این هفته‌نامه نه نشریه ویژه را نزدیک به کنگره‌های حزب در نورنبرگ منتشر کرد که به موضوعاتی چون قتل برای آداب مذهبی توسط یهودیان، جنایت یهودیان و دیگر اتهامات دروغین اختصاص داشت. در اوج این روزنامه، تیراژ آن به یک میلیون و نیم نسخه رسید. اشترایخر در دادگاه‌های نورنبرگ به اتهام ارتکاب جنایات علیه بشریت به اعدام محکوم شد.
نمایشگاه «یهودی ابدی» بزرگترین نمایشگاه ضد یهودی در سال‌های قبل از جنگ جهانی دوم بود. این نمایشگاه در ۸ نوامبر ۱۹۳۷ در مونیخ افتتاح شد و در ادامه سال ۱۹۳۸ نیز به وین و برلین نقل شد. این نمایشگاه بیش از ۴۰۰،۰۰۰ بازدیدکننده (بیش از ۵،۰۰۰ نفر در هر روز) داشت. در این نمایشگاه پروپاگاندایی  یهودستیزی، موضوعات و محتوای بسیار توهین آمیز و نژادپرستانه ای به نمایش گذاشته شد. از جمله مدل های بزرگ و مضحکی از اندام های بدن یهودیان که به گونه‌ای تحقیرآمیز و غیرانسانی آنها را به تصویر می کشید. همچنین عکس های بزرگ از چهره ها و حرکات بدنی وجود داشت که به زعم نازی ها «مشخصه نژاد یهود» بود و به شکلی کاملا تعصب آمیز و توهین آمیز، ویژگی های ظاهری یهودیان را مضحک جلوه می داد. علاوه بر این، بخش هایی از این نمایشگاه به نقش یهودیان در حوزه های مختلف اجتماعی و فرهنگی اختصاص داشت,  مانند بخش هایی با عناوین «یهودیان در سیاست»، «یهودیان در فرهنگ»، «یهودیان در تجارت» و «یهودیان در سینما».
سینمای آلمان نیز یهودی را به عنوان یک دون‌انسان که باید نابود شود، به تصویر می‌کشید. دو فیلم معروف در زمینه ضدیهودی سمی، فیلم «یهودی زیس» (۱۹۴۰) ساخته فایت هارلان و فیلم «یهودی ابدی» (۱۹۴۰) ساخته فریتس هیپلر بودند. این فیلم‌ها موجی از یهودستیزی را در هر جایی که به نمایش درآمدند، به راه انداختند و ابزاری برای آماده‌سازی دل‌ها برای کشتار جمعی در هولوکاست بودند. «یهودی ابدی» شامل تصاویری بود که در گتوهای لهستان فیلمبرداری شده بود و در آن یهودیان به شکلی تحقیرآمیز به تصویر کشیده شده بودند.
یهودی در پروپاگاندای نازی به عنوان دشمن بشریت معرفی شد و در مقابل آلمانی، آریایی قرار گرفت که پیشرفت و توسعه‌دهنده بشریت است. آلمانی ملی‌ گرا، کارگر، خالق است، در حالی که یهودی انگل، بین الملل گرا، تغذیه‌کننده از زحمات دیگران است. بر اساس پروپاگاندای آلمانی، دو دشمن کارگر آلمانی، سرمایه‌داری که از او سوءاستفاده می‌کند، و کمونیستی که می‌خواهد او را برده کند، دو چهره از یک دشمن قدیمی هستند - یهودی.
از پروپاگاندا به طور خاص برای پنهان کردن وحشت‌های هولوکاست استفاده شد. در ۲۳ ژوئن ۱۹۴۴، نازی‌ ها به هیئتی از صلیب سرخ اجازه دادند تا از گتوی ترزینشتات بازدید کنند تا شایعات درباره سرنوشتی که در انتظار ساکنان اردوگاه بود را رد کنند. این اردوگاه تنها ایستگاه انتقال برای یهودیان غرب اروپا در مسیر نابودی در آشویتس و تربلینکا بود، اما کسانی که مدتی در آن ماندند پیش از اینکه به قطارهای هولوکاست منتقل شوند، شرایط سختی از گرسنگی، تحقیر و رفتار غیرانسانی را تجربه کردند. با تلاش هماهنگ، فروشگاه‌ ها و کافه‌ های تقلبی ایجاد شدند تا رفاهی که یهودیان در آن زندگی می‌کردند، در مقابل نظام سهمیه‌بندی که آلمانی‌ها در پایان جنگ با آن روبرو بودند، نشان داده شود. نازی‌ ها تصور می‌کردند که این جعل به قدری موفقیت‌آمیز بود که تصمیم گرفتند فیلم پروپاگاندایی بسازند. فیلم، «پیشوا به یهودیان شهری می‌بخشد»، از اوت ۱۹۴۴ فیلمبرداری شد. کارگردان، کورت گرون، کارگردان یهودی معروف بود. هدف فیلم نشان دادن چگونه رژیم هیتلر به یهودیان خوب رفتار کرده است بود. پس از فیلمبرداری فیلم، اکثر بازیگران، اعضای تیم و حتی کارگردان به مرگشان در اردوگاه نابودی آشویتس فرستاده شدند. فیلم هرگز نمایش داده نشد، اما بخش‌هایی از آن در پروپاگاندای نازی استفاده شد و برخی از آنها باقی مانده‌اند.
این پروپاگاندا که شامل نمایشگاه و فیلم‌ها بود، نقش مهمی در تشدید تنفر از یهودیان و آماده‌سازی افکار عمومی برای جنایات علیه بشریت در هولوکاست داشت.
سربازان ورماخت بلافاصله پس از تهاجم به لهستان در سال ۱۹۳۹، نشان‌های دولت لهستان را در گدینا برچیدند.
جمعیت برای ورود به نمایشگاه «یهودی ابدی» در موزه مونیخ، ۱۹۳۷ صف می کشند.
پوستر فیلم یهودی ابدی
فیلمبرداری فیلم اردوگاه کار اجباری ترزینشتات