ساپورو
تاریخچه > تاریخ اولیه

پیش از تأسیس، منطقه‌ای که ساپورو (معروف به دشت ایشیکاری) در آن قرار دارد، محل سکونت بومیان آینو بود. در سال ۱۸۶۶، در پایان دوره ادو، ساخت یک کانال از طریق این منطقه آغاز شد و تعدادی از مهاجران اولیه را به ایجاد روستای ساپورو تشویق کرد. در سال ۱۸۶۸، سالی که رسماً به عنوان «تولد» ساپورو جشن گرفته می‌شود، دولت جدید دوره میجی به این نتیجه رسید که مرکز اداری موجود هوکایدو، که در آن زمان بندر هاکوداته بود، در مکانی نامناسب برای دفاع و توسعه بیشتر این جزیره قرار دارد. در نتیجه، تصمیم گرفته شد که یک پایتخت جدید در دشت ایشیکاری تأسیس شود. خود این دشت وسعت غیرمعمول بزرگی از زمین مسطح و زهکشی شده را فراهم می‌کرد که در جغرافیای کوهستانی هوکایدو نسبتاً نادر است.
در طول سال‌های ۱۸۷۰–۱۸۷۱، کورودا کیوتاکا، نایب رئیس کمیسیون توسعه هوکایدو (Kaitaku-shi)، برای کمک به توسعه زمین به دولت آمریکا مراجعه کرد. در نتیجه، هوریس کپرون، وزیر کشاورزی ایالات متحده آمریکا در زمان رئیس‌جمهور یولیسیز سایمن گرانت، به عنوان مشاوران خارجی دولت میجی در ژاپن و مشاور ویژه کمیسیون منصوب شد. ساخت و ساز در اطراف پارک اودوری آغاز شد که هنوز به عنوان یک نوار سبز از زمین تفریحی که منطقه مرکزی شهر را به دو قسمت تقسیم می‌کند، باقی مانده است. این شهر از طرح مشبک شهر پیروی کرد و خیابان‌ها در زوایای قائم قرار گرفتند تا بلوک‌های شهری را تشکیل دهند. گسترش ژاپنی‌ها به اطراف هوکایدو، عمدتاً به دلیل مهاجرت از جزیره اصلی هونشو بلافاصله در جنوب، ادامه یافت و رونق هوکایدو و به ویژه پایتخت آن به حدی رسید که کمیسیون توسعه غیرضروری تلقی شد و در سال ۱۸۸۲ منحل شد. در سال ۱۸۷۱، معبد هوکایدو در مکان فعلی خود به عنوان معبد ساپورو ساخته شد.
ادوین دان در سال ۱۸۷۶ برای ایجاد مزارع گوسفند و گاو به ساپورو آمد. او همچنین پرورش خوک و تهیه کره، پنیر، ژامبون و سوسیس را نشان داد. او دو بار با زنان ژاپنی ازدواج کرد. او یک بار در سال ۱۸۸۳ به ایالات متحده بازگشت اما به عنوان دبیر دولت به ژاپن بازگشت. ویلیام اس. کلارک، که رئیس کالج کشاورزی ماساچوست (که اکنون دانشگاه ماساچوست در امهرست است) بود، تنها به مدت هشت ماه از سال ۱۸۷۶ تا ۱۸۷۷ به عنوان معاون رئیس مؤسس کالج کشاورزی ساپورو (که اکنون دانشگاه هوکایدو است) آمد. او دروس دانشگاهی در علوم تدریس می‌کرد و در مورد کتاب مقدس به عنوان یک دوره «اخلاق» سخنرانی می‌کرد و اصول مسیحی را به اولین کلاس ورودی کالج معرفی می‌کرد.
در سال ۱۸۸۰، کل منطقه ساپورو به "Sapporo-ku" (بخش ساپورو) تغییر نام داد، و یک راه‌آهن بین ساپورو و Temiya، اوتارو، هوکایدو احداث شد. در آن سال Hōheikan، یک هتل و مرکز پذیرایی برای مقامات و شخصیت‌های بازدیدکننده، در مجاورت پارک اودوری ساخته شد. بعدها به پارک ناکاجیما منتقل شد که امروزه نیز در آنجا باقی مانده است. دو سال بعد، با لغو Kaitaku-shi، هوکایدو به سه استان تقسیم شد: هاکوداته، ساپورو و نمورو. نام منطقه شهری در ساپورو Sapporo-ku باقی ماند، در حالی که بقیه منطقه در Sapporo-ku به Sapporo-gun تغییر یافت. ساختمان اداری Sapporo-ku نیز در منطقه شهری واقع شده بود.
استان‌های ساپورو، هاکوداته و نمورو در سال ۱۸۸۶ لغو شدند و ساختمان اداری دولت سابق هوکایدو، ساختمانی به سبک معماری نئوباروک آمریکایی با آجرهای قرمز، در سال ۱۸۸۸ ساخته شد. آخرین دسته از Tondenhei، سربازانی که هوکایدو را پیشگام کردند، در مکانی که منطقه Tonden در کیتا-کو، ساپورو در حال حاضر واقع شده است، مستقر شدند. Sapporo-ku تا سال ۱۸۹۹، زمانی که سیستم جدید منطقه‌ای اعلام شد، Sapporo-gun اطراف را اداره می‌کرد. پس از آن سال، Sapporo-ku از کنترل Sapporo-gun خارج شد. "ku" (منطقه) که از سال ۱۸۹۹ اجرا شد، خودمختاری بود که کمی بزرگتر از شهرها و کوچکتر از شهرها بود. در هوکایدو در آن زمان، Hakodate-ku و Otaru-ku نیز وجود داشتند.
نگاره‌ها
نقشه شهر ساپورو در سال ۱۸۹۱، نشان‌دهنده طرح شبکه‌ای شهر
کورودا کیوتاکا
معبد هوکایدو در پارک مارویاما