یک شکستن تمیز
آنالیز

جیسون وست در سال ۲۰۰۲ نوشت:
این گزارش «یک شکستن تمیز» درواقع یک بیانیه از سوی نومحافظه‌کاران اسرائیلی-آمریکایی بوده که هدفش ایجاد یک جنگ سرد کوچک در خاورمیانه است و هوادار شیوهٔ بکارگیری یک ارتش نیابتی برای تغییر رژیمها، ناپایدار کردن کشورها و مهار کردن قدرت آنهاست. درواقع این گزارش بطرز ماهرانه‌ای از سوی افکار صهیونیسم راستگرا تنظیم شده، به نوعی که این افراد طرح «شکستن تمیز» را در کنار دفاع موشکی اسرائیل قرار می‌دهند و یک ضرورت برای بقای اسرائیل می‌دانند. از آنجاییکه اعضای تشکیل دهنده و نویسندگان دو گروه بنیاد یهودی امور امنیت ملی و مرکز امنیت سیاسی در بعضی مواقع مشترک هستند و پایگاه هردوی این بنیادها در واشینگتن دی.سی آمریکا قرار دارد، بنابراین با شفافیت می‌توان نتیجه گرفت که سیاستهای جهانی این دو بنیاد در یک راستا هستند.
در سال ۲۰۰۳ سردبیر مجله نیشن، از آمریکا بابت سند مسئولیت‌پذیری سوریه انتقاد کرد و آن را با گزارش شکستن تمیز در ارتباط دانست و گفت:
یک شکستن تمیز: یک راهبرد تازه برای ایمنی قلمروی پادشاهی درواقع سندی است که توسط چند مشاور تنظیم شده و هنگامی که نتانیاهو هنوز در کمپین انتخاباتی اسرائیل در سال ۱۹۹۶ قرار داشت، به آگاهی او رسیده‌است.
این نویسنده نام مشاورین جرج دابلیو بوش، ریچارد پرل و داگلاس فیث را نیز آورده‌است و اضافه می‌کند:
تعبیر آنها اینچنین بود که "سوریه کشور اسرائیل را بر سر تصاحب خاک لبنان به چالش کشیده‌است. باید به پایگاه‌های نظامی سوریه در خاک لبنان حمله کنیم، ولی حملات نباید مشکل را کاملاً برطرف کنند؛ تا به این شیوه بتوانیم ادعا کنیم که چنین حمله‌ای ناکافی بود است؛ درنتیجه باید به خاک سوریه نیز حملاتی انجام پذیرد." بنابراین تعجبی ندارد که ریچارد پرل از حملهٔ هوایی اسرائیل به خاک سوریه خوشحال شود. ریچارد پرل در مصاحبه با واشینگتن پست گفته بود: " اینکار به فرایند صلح کمک می‌کند " ولی چند روز بعد اضافه کرد که "شاید ایالات متحده آمریکا مجبور شود به سوریه حمله کند."
ولی منظور ریچارد پرل از جملهٔ " اینکار به فرایند صلح کمک می‌کند " این نیست که درگیری را به روش ماندگار حل کنند تا موجودیت کشور فلسطین پابرجا بماند. بلکه این با تأکید فراوان یک شکستن پیمان به‌صورت تمیز است که حتی موجب می‌شود روابط اعراب-اسرائیل بسیار بهتر از پیش بشود و اعراب را مجبور کند که حاکمیت اسرائیل بر بخشی یا همهٔ سرزمین‌های فلسطینی را به رسمیت بشناسند و هژمونی اسرائیل بعنوان یک قدرت هسته‌ای را در خاورمیانه بپذیرند.
جان دیزارد با مدارک اثبات می‌کند که احمد چلبی در تنظیم سند یک شکستن تمیز نقش داشته‌است. دیزارد در سال ۲۰۰۴ می‌نویسد:
در رابطه با عراق و ضرورت سرنگون کردن صدام حسین اطلاعاتی درمورد احمد چلبی و پشتیبان قدیمی او در سلسله هاشمی اردن یعنی شاهزاده حسن بن طلال وجود دارد. جمعیت زیاد شیعیان در جنوب لبنان برای قرن‌هاست که بیشتر با شیعیان نجف در عراق ارتباط دارند، تا اینکه با ایران. با اینحساب منطق این سند اینگونه بود که اگر سلسله هاشمی اردن بتواند فرمانروای عراق بشود، می‌تواند از نفوذی که بر نجف دارد استفاده کند تا بتواند بین شیعیان جنوب لبنان و اتحاد حزب‌الله-ایران-سوریه فاصله بیندازد. چون از آنجاییکه هاشمیون از نسل محمد هستند، پس شیعیان ارتباط نزدیکی با هاشمیون برقرار خواهند کرد. البته در میان شیعیان، فقط خانوادهٔ چلبی هستند که با هاشمیون ارتباط دارند.
ریچارد پرل و داگلاس فیث و دیگر اعضای تنظیم کنندهٔ یک شکستن تمیز، حتماً فتوای ۱۵ سال پیش مراجع تقلید عراق درمورد سلسله هاشمی را بخاطر نمی‌آورند. شاید می‌توان گفت یکی از خیره‌کننده‌ترین حقایق برجسته در این رابطه، در کتاب نوشتهٔ رشید خالدی به نام «بازسازی امپراتوری» است. خالدی در آن کتاب آورده‌است:
شیعیان تنها به نوادگان پیامبرشان محمد از سوی داماد محمد یعنی علی بن ابی طالب وفادار هستند و همهٔ خاندانهای دیگر ازجمله هاشمیان را رد می‌کنند؛ بنابراین مشخص می‌شود ریچارد پرل و همکارانش دربارهٔ منطقه‌ای راهکار می‌دهند که مشخص است هیچ چیز درمورد تاریخ و ادیانش نمی‌دانند؛ در این زمینه پیشنهادهایی را برای بازسازی روابط در منطقه‌ای به نام خاورمیانه ارائه داده‌اند که حداقل‌هایِ دینیِ آن را نمی‌شناسند؛ بنابراین این روش که برای عراق به‌کار گرفتند و از آن با عنوان راهبرد جدید یاد می‌کنند برپایهٔ تخیلات احمقانه استوار است که انتظار دارند شیعه با هاشمیون که با اسرائیل ارتباط دارند، رابطه برقرار کنند.
در ماه مارس سال ۲۰۰۶ استادان جان مرشایمر و استیون والت در مقاله‌ای بحث‌برانگیز و انتقادی با نام لابی اسرائیل، در مجله‌ای لندنی به مسائل مربوط به راهکار «یک شکستن تمیز» به مطالبی پرداختند که به شرح زیر است.
آنها فرمان دادند تا اسرائیل بتواند نظم نوینی در خاورمیانه برپا کند؛ ولی نتانیاهو به نصیحتهای آنها توجهی نکرد. اندکی بعد، پرل، فیث و وورمسر، دولت جورش دابلیو بوش را ترغیب کردند تا پیگیر تحقق این اهداف بشود. آکیوا الدار ستون‌نویس روزنامهٔ هاآرتص هشدار داده بود که "اگر بین وفاداری به آمریکا و وفاداری به اسرائیل مرزی وجود داشته باشد، فیث و پرل دقیقاً بر روی آن مرز حرکت می‌کنند.
در سال ۲۰۰۶ سیدنی بلومنتال شکستن تمیز را مورد انتقاد قرار داد و نوشت:
نومحافظه‌کاران بجای اینکه سرزمین اسرائیل را به سوی صلح بکشانند، تصمیم گرفتند که پیمان اسلو را بشکنند. پیمانی که در آن نوشته بود که حزب لیکود بدون پیش‌شرط موجودیت فلسطین را به رسمیت می‌شناسد و از آن به عنوان صلحی برای صلح یاد می‌کند. بجای اینکه با سوریه رایزنی کنند، تصمیم گرفتند با تضعیف، محاصره و عقب‌انداختن سوریه کار خود را پیش ببرند. همچنین یک سناریو وحشیانه طراحی کردند تا عراق را از نو تعریف کنند تا شاید شاه حسین اردن بتواند به روشی فرمانروای عراق بشود و این حاکم سنی بتواند کنترل شیعیان عراق را به دست بگیرد و با این روش، اسرائیل بتواند شیعیان جنوب لبنان را از محور حزب‌الله-ایران-سوریه دور کند.