stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
بابک بیات
زندگی هنری > قبل از انقلاب

بابک بیات در سال ۱۳۲۵ در شهر تهران متولد شد. از ۱۹ سالگی در اپرای تهران و زیر نظر خانم اولین باغچه‌بان، آقای ثمین باغچه‌بان و نصرت‌الله زابلی با موسیقی کلاسیک و جهانی آشنا شد و در حدود پنج‌سال همکاری خود را با این اپرا ادامه داد. بعد از آن با محمد اوشال آهنگساز و رهبر ارکستر جاز فولکلوریک دوستی عمیقی پیدا کرد که این دوستی به ادامه هارمونی و آکومپانیمان و فراگیری دیگر اشتیاقات موسیقایی بیات منجر شد. ایرج جنتی عطایی شاعر و ترانه‌سرا و نمایشنامه‌نویس که از دوران کودکی تا قبل از انقلاب با بابک بیات همگام با هم موسیقی ترانه را ادامه دادند، در زندگی بیات و خانواده‌اش بسیار مؤثر بود، که این دوستی به ساخت ترانه‌های بسیاری از جمله: غریبه، جنگل، بن‌بست، خونه، فریاد زیر آب، علی کنکوری، تپش، خاتون، سایه، خورجین (بانوی شرقی)، فصل بد خاکستری (روح بزرگوار)، سقف، هیچ‌کسی مثل تو نبود، طلایه‌دار و بسیاری ترانه‌های دیگر منجر شد.
بیات موسیقی فیلم را با فیلم غریبه که با همراهی واروژان ساخته شد، شروع کرد. بعد از فیلم غریبه، بیات موسیقی فیلم‌های خورشید در مرداب، شب آفتابی (با ترانه عروسک قصه من)، برهنه تا ظهر با سرعت، فریاد زیر آب، سریال چنگک و بسیاری موسیقی فیلم‌های دیگر را ساخت.
زندگی هنری > پس از انقلاب

بعد از انقلاب بابک بیات فعالیت موسیقی را در شرکت ابتکار، همراه با دوستش ابراهیم زال‌زاده و با کاست قاصدک، زندگی‌نامه صمد بهرنگی ادامه داد. پس از آن کاست خروس زری پیرهن پری را به همراه احمد شاملو کار کرد و برای کاست‌های سکوت سرشار از ناگفته‌هاست و چیدن سپیده‌دم با صدای احمد شاملو موسیقی ساخت.
بابک بیات موسیقی فیلم را در بعد از انقلاب با فیلم مرگ یزدگرد ساخته بهرام بیضایی ادامه داد و در سال ۱۳۶۲ موسیقی فیلم‌های نقطه ضعف و ریشه در خون را ساخت و در سال‌های بعد برای فیلم‌های شاید وقتی دیگر و مسافران ساخته‌های بهرام بیضایی، سریال سلطان و شبان، کشتی آنجلیکا، عروس، پرده آخر، طلسم، مرسدس، جهان پهلوان تختی، دست‌های آلوده، اتوبوس، قرمز، دو زن، شیدا و در حدود ۹۰ فیلم سینمایی موسیقی نوشته‌است و آخرین سریالی که وی برای آن موسیقی ساخته‌است سریال ولایت عشق است.
افتخارات و جوایز

بابک بیات در سال ۱۳۶۹ پس از چند بار کاندیدا شدن برای جایزه بهترین موسیقی فیلم، بالاخره این سال وقتی که از پنج کاندیدای موسیقی فیلم سه بار نام او را اعلام کردند، جایزه سیمرغ بلورین فجر را برای فیلم عروس دریافت کرد.
همچنین در سال ۱۳۷۵ وقتی که از بین چهار کاندیدا دو بار نامش اعلام شد، مجدداً سیمرغ بلورین را کسب کرد.
وی در خانه سینما برای فیلم ساحره جایزه اول موسیقی فیلم را دریافت کرد و در جشن گزارش فیلم جایزه بهترین آهنگسازی را برای صد سالگی سینما از آن خود کرد.
در سال ۱۳۸۱ در مراسمی که در شیراز برگزار شد از بابک بیات و چهار هنرمند بزرگ دیگر ایران تقدیر به عمل آمد. همچنین در همین سال و در مراسمی دیگر از بابک بیات به خاطر یک عمر تلاش در زمینه ترانه ایران تقدیر شد که در این مراسم پیام‌هایی از ایرج جنتی عطایی، بهرام بیضایی قرائت گردید.
از دیگر فعالیت‌های بابک بیات در این سال‌ها ساخت قطعه کرال و ارکسترال «سرزمین خورشید» بود، که در سال ۱۳۷۶ توسط ارکستر سمفونیک تهران و به رهبری «فریدون ناصری» اجرا شد. بابک بیات در کنار ساخت موسیقی، حدود هشت سال در دانشگاه‌های تهران مشغول به کار بود و موسیقی فیلم تدریس می‌کرد.
| سال | جایزه | نام اثر | نتیجه |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۶۵ | سیمرغ بلورین بهترین موسیقی متن از پنجمین جشنواره فیلم فجر | طلسم | نامزدشده |
| ۱۳۶۶ | سیمرغ بلورین بهترین موسیقی متن از ششمین جشنواره فیلم فجر | شکار | نامزدشده |
| ۱۳۶۶ | سیمرغ بلورین بهترین موسیقی متن از ششمین جشنواره فیلم فجر | شاید وقتی دیگر | نامزدشده |
| ۱۳۶۹ | سیمرغ بلورین بهترین موسیقی متن از نهمین جشنواره فیلم فجر | عروس | پیروز |
| ۱۳۶۹ | سیمرغ بلورین بهترین موسیقی متن از نهمین جشنواره فیلم فجر | پرده آخر | نامزدشده |
| ۱۳۶۹ | سیمرغ بلورین بهترین موسیقی متن از نهمین جشنواره فیلم فجر | دو فیلم با یک بلیت | نامزدشده |
| ۱۳۷۰ | سیمرغ بلورین بهترین موسیقی متن از دهمین جشنواره فیلم فجر | مسافران | نامزدشده |
| ۱۳۷۲ | سیمرغ بلورین بهترین موسیقی متن از دوازدهمین جشنواره فیلم فجر | روز فرشته | نامزدشده |
| ۱۳۷۳ | سیمرغ بلورین بهترین موسیقی متن از سیزدهمین جشنواره فیلم فجر | روز شیطان | نامزدشده |
| ۱۳۷۵ | سیمرغ بلورین بهترین موسیقی متن از پانزدهمین جشنواره فیلم فجر | سرزمین خورشید | پیروز |
| ۱۳۷۵ | سیمرغ بلورین بهترین موسیقی متن از پانزدهمین جشنواره فیلم فجر | مردی شبیه باران | پیروز |
| ۱۳۷۶ | سیمرغ بلورین بهترین موسیقی متن از شانزدهمین جشنواره فیلم فجر | مرسدس | نامزدشده |
| ۱۳۷۷ | سیمرغ بلورین بهترین موسیقی متن از هفدهمین جشنواره فیلم فجر | قرمز | نامزدشده |
زندگی شخصی

وی در مصاحبه با ماهنامه نسیم هراز اصالت پدرش را متولد ده مامونیه که اکنون شهرستان شده می‌داند.
بخشی از مصاحبه: «از وی می‌پرسم: «اصالت‌شان مربوط به کجا بود؟» می‌گوید: «پدر من مال اطراف تهران بود و در شانزده سالگی آمده بود تهران. در اطراف تهران جایی که به ساوه نمی‌رسد یک جایی بود به نام «مامونیه.» جایی که الان فرودگاه زده‌اند نزدیک مامونیه است. تنها ده فارس آنجا بوده. اسمش هم از مام می‌آید به معنای مادر. ده‌های دیگر هم آن اطراف بودند که همه‌شان ترک‌زبان بودند مثل قاسم‌آباد و غیره. این ده که پدرم از آنجا بوده همه‌شان فارس بودند. ایرانی اصیل صحبت می‌کردند. طبق گفته ایشان نام واقعی وی یک اسم و فامیلی خیلی دراز داشتم: «علی حسین بیات زرندی مطلق.» وقتی بزرگ‌تر شدم زرندی را برداشتم و شد بیات مطلق و یک اسم مستعار هم برای خودم انتخاب کردم به نام بابک. شدم بابک بیات و همه من را به این اسم می‌شناختند.»
بابک به زندگی گذشته خود می‌بالید و از بیان آن ترسی نداشت. از محله‌های جنوب شهر تهران و از آشنایی با ایرج جنتی عطایی در همین محله‌ها. سرآسیاب دولاب، خیابان شهباز، شکوفه، کرمان، و آن همه خاطره از خانه محقری که حتی کوچک‌ترین صدایی به گوش همسایه‌ها می‌رسید و آغاز آهنگسازی‌اش از همین خانه محقر ۴۸ متری بود؛ و خاطرات شیرین زندگی گذشته‌اش با پدر و مادر و دو برادرش که سراسر تعریف از عاطفه و مهربانی و فداکاری والدین‌اش برای او بود. زمزمه کردن هنگام رفتن به دبیرستان با کفش سوراخ و ساختن ملودی تازه، در حالی که سرمای طاقت‌فرسا از سوراخ کفش تمام وجودش را فرا گرفته بود. میدان ژاله، چهارراه آبسردار و راه مدرسه و پدرش که دوست داشت او یک ورزشکار شده و به دانشگاه افسری برود و زندگی نظامی را شروع کند. اما او با این تفکر پدر جنگید و موسیقی را دنبال کرد و به همین دلیل بدون حمایت پدر راه خود را ادامه داد.
مرگ پسرش، مانی، در زندگی بابک بسیار اثرگذار بود. پس از مانی، بابک صاحب دو پسر دوقلو به نام‌های «بامداد» و «باربد» شد که هر دو آهنگساز هستند و همچنین یک دختر به نام «غزل».
درگذشت

بیات در تاریخ ۵ آذر ۱۳۸۵ به علت نارسایی کبدی در تهران درگذشتو در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
در سومین دوره مراسم سال‌نوای موسیقی ایران، بزرگداشت ۴ هنرمند درگذشته از جمله «بابک بیات» برگزار و از خانواده ایشان با اهداء تندیس یادبود قدردانی شد. این مراسم در آذر ۱۳۹۶ در تالار خلیج فارس بنیاد آفرینش‌های هنری نیاوران برگزار شد.
آثار

مقالهٔ اصلی: فهرست آثار بابک بیات
آثار > موسیقی فیلم

غریبه (۱۳۴۹)
شیرتوشیر (۱۳۵۱)
خورشید در مرداب (۱۳۵۲)
هیاهو (۱۳۵۳)
تنها حامی (۱۳۵۵)
شب آفتابی (۱۳۵۶)
فریاد زیر آب (سیروس الوند - ۱۳۵۶)
برهنه تا ظهر با سرعت (۱۳۵۵)
مرگ یزد گرد (بهرام بیضایی - ۱۳۶۰)
نقطه ضعف (محمدرضا اعلامی - ۱۳۶۲)
سلطان و شبان (مجموعه، داریوش فرهنگ - ۱۳۶۲)
راه دوم (۱۳۶۳)
ریشه در خون (سیروس الوند - ۱۳۶۳)
مترسک (حسن محمدزاده - ۱۳۶۳)
آتش در زمستان (حسن هدایت - ۱۳۶۴)
اتوبوس (یدالله صمدی - ۱۳۶۴)
جستجو در شهر (۱۳۶۴)
صاعقه (۱۳۶۴)
سایه همسایه (اسماعیل خلج -۱۳۶۵)
ترنج (محمدرضا اعلامی - ۱۳۶۵)
تشکیلات (منوچهر مصیری - ۱۳۶۵)
طلسم (داریوش فرهنگ - ۱۳۶۵)
ایستگاه (یدالله صمدی - ۱۳۶۶)
شاید وقتی دیگر (بهرام بیضایی - ۱۳۶۶)
شکار (مجید جوانمرد - ۱۳۶۶)
گاویار (کیومرث پوراحمد - ۱۳۶۶)
گمشدگان (محمدعلی سجادی - ۱۳۶۶)
مزدوران (۱۳۶۶)
مکافات (منوچهر مصیری - ۱۳۶۶)
ویزا (بهرام ری‌پور - ۱۳۶۶)
شاخه‌های بید (امرالله احمدجو - ۱۳۶۷)
شب حادثه (سیروس الوند - ۱۳۶۷)
عروسی خوبان (محسن مخملباف - ۱۳۶۷)
کشتی آنجلیکا (محمدرضا بزرگ نیا - ۱۳۶۷)
تمام وسوسه‌های زمین (حمید سمندریان - ۱۳۶۸)
دستمزد (مجید جوانمرد - ۱۳۶۸)
دو سرنوشت (مهران تأییدی - ۱۳۶۸)
شب مکافات (۱۳۶۸)
شنا در زمستان (محمد کاسبی - ۱۳۶۸)
گل سرخ (حمید تمجیدی - ۱۳۶۸)
پرده آخر (واروژ کریم‌مسیحی - ۱۳۶۹)
عروس (بهروز افخمی - ۱۳۶۹)
دو فیلم با یک بلیط (داریوش فرهنگ - ۱۳۶۹)
آقای بخشدار (خسرو معصومی - ۱۳۷۰)
بهترین بابای دنیا (داریوش فرهنگ - ۱۳۷۰)
عشق من، شهر من (علی قوی‌تن - ۱۳۷۰)
قربانی (رسول صدرعاملی - ۱۳۷۰)
مار (مجید جوانمرد - ۱۳۷۰)
مسافران (بهرام بیضایی - ۱۳۷۰)
مو تو (محمدعلی نظریان - ۱۳۷۰)
خوش خیال (۱۳۷۱)
روز فرشته (بهروز افخمی - ۷۲/۱۳۷۱)
تماس شیطانی (حسن قلی‌زاده - ۱۳۷۱)
آتش در خرمن (سعید حاجی‌میری - ۱۳۷۱)
افعی (محمدرضا اعلامی - ۱۳۷۱)
بیا با من (مهدی ودادی - ۱۳۷۱)
دیدار (محمدرضا هنرمند - ۱۳۷۲)
جنگ نفت کش‌ها (محمدرضا بزرگ‌نیا - ۱۳۷۲)
عروسی خون (مجید جوانمرد - ۱۳۷۳)
روز شیطان (بهروز افخمی - ۱۳۷۳)
توفان (محمدرضا بزرگ‌نیا - ۱۳۷۴)
سرزمین خورشید (احمدرضا درویش - ۱۳۷۵)
دیپلمات (داریوش فرهنگ - ۱۳۷۵)
حرفه‌ای (اسماعیل فلاح‌پور - ۱۳۷۵)
مردی شبیه باران (سعید سهیلی - ۱۳۷۵)
پهلوانان نمی‌میرند (حسن فتحی - ۱۳۷۵)
مرسدس (مسعود کیمیایی - ۱۳۷۶)
جهان پهلوان تختی (بهروز افخمی - ۱۳۷۶)
ساحره (داود میرباقری - ۱۳۷۶)
قرمز (فریدون جیرانی - ۱۳۷۷)
معصوم (داود توحیدپرست - ۱۳۷۷)
فریاد (مسعود کیمیایی - ۱۳۷۷)
دو زن (تهمینه میلانی - ۱۳۷۷)
شیدا (کمال تبریز - ۱۳۷۷)
ولایت عشق (مجموعه، مهدی فخیم‌زاده - ۱۳۷۸)
دست‌های آلوده (فیلم) (سیروس الوند - ۱۳۷۸)
سام و نرگس (ایرج قادری - ۱۳۷۹)
یک الف ناقابل (محمدرضا عرب - ۱۳۸۰)
آرمگاه بابک بیات
بوریس نمتسف

| بوریس نمتسف | بوریس نمتسف |
| --- | --- |
معاون نخست‌وزیر روسیه: معاون نخست‌وزیر روسیه
دوره مسئولیت ۲۸ آوریل ۱۹۹۸ – ۲۸ اوت ۱۹۹۸: دوره مسئولیت ۲۸ آوریل ۱۹۹۸ – ۲۸ اوت ۱۹۹۸
رئیس‌جمهور: بوریس یلتسین
نخست‌وزیر: سرگئی کرینکو ویکتور چرنومیردین (کفیل)
معاون اول نخست‌وزیر روسیه: معاون اول نخست‌وزیر روسیه
دوره مسئولیت ۱۷ مارس ۱۹۹۷ – ۲۸ آوریل ۱۹۹۸ همکار آناتولی چوبایس: دوره مسئولیت ۱۷ مارس ۱۹۹۷ – ۲۸ آوریل ۱۹۹۸ همکار آناتولی چوبایس
رئیس‌جمهور: بوریس یلتسین
نخست‌وزیر: ویکتور چرنومیردین
پس از: ولادیمیر پوتانین Alexey Bolshakov Viktor Ilyushin
پیش از: Yuri Maslyukov Vadim Gustov
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۹ اکتبر ۱۹۵۹ سوچی، جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه، اتحاد شوروی
درگذشته: ۲۷ فوریهٔ ۲۰۱۵ (۵۵ سال) مسکو، روسیه
حزب سیاسی: Union of Right Forces (۱۹۹۹–۰۸) Solidarnost از ۲۰۰۸) PARNAS (2010-12) Republican Party of Russia - PARNAS (از ۲۰۱۲)
بوریس نمتسف (روسی: Борис Ефимович Немцóв؛ ۹ اکتبر ۱۹۵۹ – ۲۷ فوریهٔ ۲۰۱۵) یک سیاست‌مدار، و دانشمند اهل روسیه بود. او در دهه ۱۹۹۰ و همزمان با دوران ریاست جمهوری بوریس یلتسین، از معاونان نخست‌وزیری روسیه بود. با روی کار آمدن ولادیمیر پوتین، به منتقد جدی وی تبدیل شد و در سن ۵۵ سالگی در مسکو در نزدیکی کاخ کرملین به ضرب گلوله افراد ناشناس به قتل رسید. برخی رسانه‌ها معتقدند که احتمالاً دستور قتل وی را شخص ولادیمیر پوتین صادر کرد. او از منتقدان مشهور و صریح پوتین بود..
نمتسف یک هفته قبل از مرگش ابراز نگرانی کرده بود که ممکن است پوتین او را به قتل برساند.
نمتسف منتقد نقش مسکو در بحران اوکراین بود و ساعاتی قبل از مرگش مردم را برای شرکت در تظاهرات ضد دولتی در اعتراض به نقش روسیه در اوکراین دعوت کرده بود.
تیراندازی چپل هیل

| تیراندازی چپل هیل | تیراندازی چپل هیل |
| --- | --- |
موقعیت: چپل هیل، کارولینای شمالی، ایالات متحده آمریکا
مختصات: ۳۵°۵۴′۳۰″ شمالی ۷۹°۳′۰″ غربی﻿ / ﻿۳۵٫۹۰۸۳۳°شمالی ۷۹٫۰۵۰۰۰°غربی﻿ / 35.90833; -79.05000
تاریخ: ۱۰ فوریه ۲۰۱۵  ح. ۵:۱۵ بعد از ظهر. (یوتی‌سی ۴:۰۰-)
گونه حمله: تیراندازی، قتل شبه عمد
اسلحه: جنگ‌افزار گرم
کشته‌ها: ۳
در روز ۱۰ فوریه سال ۲۰۱۵ میلادی سه دانشجوی به نام‌های ضیا شادی برکات، یاسر محمد ابوصالحه و رزان محمد ابوصالحه در خانهٔ خود در نزدیکی دانشگاه کارولینای شمالی در چپل هیل آمریکا به قتل رسیدند.
پلیس چپل هیل، همسایه دیوار به دیوار کریگ استفان هیکس را در رابطه با این اتفاق دستگیر کرده‌است.
قربانیان

در این حادثه سه نفر (که دو نفرشان دانشجو بودند) کشته شدند: یک زن و شوهر به‌همراه خویشاوندشان.
ضیا شادی برکات، ۲۳ ساله، یک سوریه‌ای-آمریکایی از تبار فلسطینی، دانشجوی سال دوم دندان‌پزشکی دانشگاه UNC. او به همراه ۱۰ تن از همکلاسی‌هایش قرار بود برای مداوای پناه‌جویان سوری به ترکیه سفر کنند.
یاسر محمد ابوصالحه، ۲۱ ساله، یک فلسطینی-آمریکایی، همسر ضیا برکات که در سال ۲۰۱۴ از دانشگاه UNC فارغ‌التحصیل شده بود. او دارای مدرک کارشناسی در رشته زیست‌شیمی بود و قرار بود از پاییز سال ۲۰۱۶ وارد رشتهٔ دندان‌پزشکی شود.
رزان محمد ابوصالحه، ۱۹ ساله، خواهر یسر ابوصالحه، دانشجوی رشته معماری دانشگاه UNC.
شرح حادثه

در ساعت ۵٫۱۱ دقیقه بعد از ظهر به وقت محلی، گزارش این تیراندازی به پلیس داده شد. پلیس جسد این سه جوان مسلمان را در آپارتمانشان در نزدیکی دانشگاه کارولینای شمالی در چپل هیل در حالی که هر سه از ناحیه سر مورد اصابت گلوله قرار گرفته بودند، کشف کرد. اندکی پس از تیراندازی، کریگ استفان هیکس ۴۶ ساله خود را به پلیس معرفی کرد.
انگیزه

رئیس پلیس چپل هیل اعلام کرده‌است که این تیراندازی بخاطر اختلاف بر سر پارکینگ بوده‌است، اما برخی شواهد نشان می‌دهد که ممکن است این حادثه بر اثر تنفر مذهبی به وقوع پیوسته باشد.
انگیزه > دلایل طرفداران احتمال وجود انگیزه تنفر مذهبی

پدر یاسر و رزان در مصاحبه‌هایی گفته است که این جنایت بر اثر تنفر مذهبی بوده‌است. او همچنین بیان نموده است که این مرد قبلاً هم با دختر و دامادش مشاجره داشته‌است و هر وقت با آن‌ها حرف می‌زده است، اسلحه به کمر داشته‌است.
مراسم تنفیذ و تحلیف چهاردهمین دوره ریاست‌جمهوری در ایران

عکس یادگاری مراسم تحلیف
مراسم تنفیذ و تحلیف مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور منتخب چهاردهمین انتخابات ریاست‌جمهوری ایران، به ترتیب در روزهای ۷ و ۹ مرداد ۱۴۰۳ برگزار شد. مراسم تحلیف پزشکیان همچون رؤسای جمهور پیشین ایران، بعد از مراسم تنفیذ در بیت رهبری در مجلس شورای اسلامی برگزار شد. تحلیف حکم ریاست‌جمهوری پس از مراسم تنفیذ حکم رئیس‌جمهور با حضور رئیس دیوان‌عالی کشور، اعضای شورای نگهبان قانون اساسی و رئیس قوه قضائیه انجام شد. در این مراسم که در مجلس شورای اسلامی انجام شد، رئیس‌جمهور منتخب طبق اصل ۱۲۱ قانون اساسی سوگند یاد کرد که همهٔ استعداد و صلاحیت خویش را در راه ایفای مسئولیت‌هایی که به‌عهده گرفته است، به‌کار گیرد و در پایان سوگندنامه را امضا کرد.
مراسم تنفیذ

مراسم تنفیذ روز یکشنبه ۷ مرداد ۱۴۰۳ در بیت رهبری برگزار شد. سید علی خامنه‌ای رهبر جمهوری اسلامی ایران، پس از انتظار مهمانان و شخصیت‌های سیاسی به تنهایی وارد حسینیه امام خمینی شد و در کنار مسعود پزشکیان رئیس‌جمهور منتخب، محمد مخبر سرپرست ریاست‌جمهوری، احمد جنتی دبیر شورای نگهبان، محمدعلی موحدی رئیس مجلس خبرگان رهبری، صادق لاریجانی رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام، محمدباقر قالیباف رئیس مجلس شورای اسلامی و غلامحسین محسنی اژه‌ای رئیس قوه قضائیه، روبروی مهمانان نشست و مراسم به‌طور رسمی در ساعت ۱۰ صبح آغاز شد. احمد وحیدی وزیر کشور، در ابتدای مراسم گزارشی از روند برگزاری انتخابات ارائه کرد و سپس رئیس‌جمهور منتخب، حکم تنفیذ ریاست‌جمهوری را از رهبر جمهوری اسلامی ایران تحویل گرفت و دولت چهاردهم جمهوری اسلامی ایران به‌طور رسمی با مدیریت مسعود پزشکیان آغاز به کار کرد.
در این مراسم محمد مخبر به یادبود از سید ابراهیم رئیسی تنفیذ نامه را به رهبر جمهوری اسلامی ایران تقدیم و سپس رهبر نیز تنفیذ نامه را به رئیس‌جمهور منتخب واگذار کرد. محمود احمدی‌نژاد و سید محمد خاتمی رئیس‌جمهورهای پیشین ایران از غایب‌های سرشناس این مراسم بودند.
مراسم تحلیف > مهمان‌های خارجی

شماری از مقامات کشورهای مختلف که در مراسم تحلیف شرکت کردند:
مراسم تحلیف > مهمان‌های خارجی > سران / معاونین

عراق: محمد شیاع السودانی، نخست‌وزیر عراق
تاجیکستان: امامعلی رحمان، رئیس‌جمهور تاجیکستان
گرجستان: ایراکلی کوباخیدزه، نخست‌وزیر گرجستان
ارمنستان: نیکول پاشینیان، نخست‌وزیر ارمنستان
جمهوری آذربایجان: علی اسدوف، نخست‌وزیر جمهوری آذربایجان
اقلیم کردستان: نچیروان بارزانی، رئیس اقلیم کردستان
کوبا: مانوئل ماررو کروز، نخست‌وزیر کوبا
سوریه: حسین عرنوس، نخست‌وزیر سوریه
برزیل: ژرالدو آلکمین، معاون رئیس‌جمهور برزیل
ترکمنستان: رشید مردوف، معاون اول رییس جمهور و وزیر امور خارجه ترکمنستان
افغانستان: محمد عبدالکبیر، معاون سوم امور سیاسی کفیل رئیس‌الوزرای افغانستان
صربستان: الکساندر وولین، معاون نخست‌وزیر صربستان
مالدیو: حسین محمد لطیف، معاون رئیس‌جمهور مالدیو
زیمبابوه: کمبو موهادی، معاون رئیس‌جمهور زیمبابوه
پاکستان: محمد اسحاق دار، معاون نخست‌وزیر و وزیر خارجه پاکستان
قرقیزستان: باکیت توروبایوف، معاون نخست‌وزیر قرقیزستان
میانمار: تان سو، معاون نخست‌وزیر میانمار
مراسم تحلیف > مهمان‌های خارجی > مقامات پارلمانی

روسیه: ویاچسلاو وولودین، رئیس دومای دولتی روسیه
مالزی: جوهری عبدل، رئیس دوان راکیات مالزی
الجزایر: ابراهیم بوغالی، رئیس مجمع ملی خلق الجزایر
چین: پنگ چینگهوا، معاون رئیس کمیته دائمی کنگره ملی خلق چین
سری‌لانکا: ماهیندا یاپاابیواردانه، رئیس مجلس سریلانکا
بلاروس:  ایگور سرگینکو، رییس مجلس نمایندگان بلاروس
ازبکستان: نورالدین اسماعیل اف، رئیس مجلس ازبکستان
کومور: موستروان عبدو، رئیس مجلس کومور
مالی: ملک جائو، رئیس مجمع ملی مالی
قزاقستان: مولن آشیمبایف، رئیس سنای پارلمان قزاقستان
سنگال: آمادو مامو جوپ، رئیس مجلس سنگال
سیرالئون: ابراهیم تاواکونته، نایب رئیس مجلس سیرالئون
غنا: آندرو آسیما آمواکو، نایب رئیس مجلس غنا
ماداگاسکار: آگوستین آندریامانانورو، نایب رئیس مجلس ملی ماداگاسکار
مراسم تحلیف > مهمان‌های خارجی > وزرا

ترکیه: هاکان فیدان، وزیر امور خارجه ترکیه
امارات متحده عربی: حمدان بن محمد آل مکتوم، وزیر دفاع امارات متحده عربی
مصر: بدر عبدالعاطی، وزیر امور خارجه مصر
سودان: حسین عوض، وزیر امور خارجه سودان
کویت:  عبدالله الیحیا، وزیر امور خارجه کویت
گامبیا: مامادو تانگارا، وزیر خارجه گامبیا
آفریقای جنوبی: رونالد لامولا، وزیر امور خارجه آفریقای جنوبی
بولیوی: سلیندا سوسا، وزیر امور خارجه بولیوی
بحرین: عبداللطیف بن رشید الزیانی، وزیر امور خارجه بحرین
قطر: سلطان بن سعد المریخی، وزیر مشاور در امور خارجه قطر
اریتره: عثمان صالح، وزیر امور خارجه اریتره
تانزانیا: محمود ثابت کمبو، وزیر امور خارجه تانزانیا
موریتانی: محمد یحیی سعید، وزیر امور خارجه موریتانی
جمهوری کنگو: ژان کلود گاکوسو، وزیر امور خارجه کنگو
بورکینافاسو: کارماکو ژان، وزیر خارجه بورکینافاسو
عربستان سعودی: عبدالعزیز بن سعود بن نایف آل سعود، وزیر کشور
عمان: سعید محمد الصقری، وزیر اقتصاد عمان
نیجر: سالیفا مودی، وزیر دفاع نیجر
نیجر: باکاری یائو سانگاره، وزیر خارجه نیجر
نیجر: سومانا بوباکار، وزیر کابینه نیجر
لبنان: عباس الحاج حسن، وزیر کشاورزی لبنان
اردن: ابراهیم حدیثه الجازی، وزیر مشاور در امور نخست‌وزیری اردن
هند: نیتین گادکاری، وزیر حمل و نقل هند
ژاپن: تسوگه یوشیفومی، وزیر مشاور در امور خارجه ژاپن
مراسم تحلیف > مهمان‌های خارجی > سایر مقامات خارجی

اتحادیه اروپا: انریکه مورا، قائم‌مقام مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا
کره جنوبی: چونگ بیونگ چون، معاون وزیر امور خارجه کره جنوبی
مراسم تحلیف > مهمان‌های خارجی > سازمان‌های بین‌المللی

حسین ابراهیم طه، دبیرکل سازمان همکاری‌های اسلامی
ژانگ مینگ، دبیرکل سازمان همکاری‌های شانگهای
ایسیاکا عبدالقدیر امام، دبیرکل گروه هشت کشور اسلامی در حال توسعه
پورنچای دانویواتانا، دبیرکل مجمع گفتگوی همکاری آسیا
مراسم تحلیف > مهمان‌های خارجی > گروه‌ها/احزاب خارجی

اسماعیل هنیه، رئیس دفتر سیاسی حماس
زیاد نخاله، دبیرکل جهاد اسلامی فلسطین
نعیم قاسم،دبیرکل حزب‌الله لبنان
محمد عبدالسلام، سخنگوی جنبش حوثی‌های یمن
مراسم تحلیف > نکات قابل توجه

گفت و گوی اسماعیل قاآنی با نچیروان بارزانی (رئیس اقلیم کردستان عراق) و هاکان فیدان (وزیر امور خارجه ترکیه) در حاشیه مراسم، مورد توجه رسانه ها قرار گرفت.
جُستارهای وابسته

ترور اسماعیل هنیه
لحظه اهدای حکم ریاست‌جمهوری چهاردهم
دارخور

دارخور ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
درختی که آنرا پیوند نکرده باشند.
شاخه نو نشانده
بیماری دارخور درخت سیب (Leucostoma canker)
روستاها:
دارخور آقارضا
دارخور حسن‌آباد
عبدالودود پوپل

| عبدالودود پوپل | عبدالودود پوپل |
| --- | --- |
نمایندهٔ مردم ولایت هلمند در دوره شانزدهم (پارلمان افغانستان): نمایندهٔ مردم ولایت هلمند در دوره شانزدهم (پارلمان افغانستان)
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۹۷۴ (۵۰–۵۱ سال) ولایت هلمند، ولسوالی ناوه
ملیت: افغانستان
پیشه: سیاستمدار
عبدالودود پوپل (زاده ۱۳۵۳ ولسوالی ناوه - ولایت هلمند) سیاستمدار افغانستانی و نماینده مردم ولایت هلمند در دوره شانزدهم مجلس نمایندگان است. وی در مجلس شانزدهم نمایندگان افغانستان عضو کمیسیون مبارزه با مواد مخدر، مسکرات و فساد اخلاقی می‌باشد.
زندگی‌نامه

عبدالودود پوپل زاده ۱۳۵۳ از ولسوالی ناوه ولایت هلمند است. وی تحصیلات خود را تا صنف ۱۲ ادامه داد.
دیگر فعالیت‌ها

دیگر فعالیت‌های وی:
افسر پلیس در ولسوالی‌های مارجه، نادعلی، گرشک، گرمسیر
کانک در زمین

| کانک در زمین | کانک در زمین |
| --- | --- |
ژانر: مستندنما
سازنده: چارلی بروکر
نویسنده:  چارلی بروکر  Ben Caudell  Michael Odewale  Eli Goldstone  Joel Morris  Diane Morgan  Jason Hazeley  Sam Ward  Tom Baker 
کارگردان: Christian Watt
بازیگران: Diane Morgan
کشور سازنده: United Kingdom
زبان اصلی: English
شمار فصل‌ها: ۱
شمار قسمت‌ها: ۵
تولید: تولید
تهیه‌کننده‌ها: Charlie Brooker, Sam Ward
مدت: ۲۸-۲۹ دقیقه
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: بی‌بی‌سی دو
انتشار اولیه: ‎۲۸ آبان ۱۴۰۱
کانک بر روی زمین (به انگلیسی: Cunk on Earth)یک مجموعه تلویزیونی مستندنما بریتانیایی است که توسط چارلی بروکر تهیه شده است. در این سریال دایان مورگان در نقش فیلومنا کانک، یک گزارشگر تحقیقی بی‌خبر، شخصیتی که قبلا در سریال Weekly Wipe چارلی بروکر و کانک در بریتانیا نقش‌آفرینی کرده بود، بازی می‌کند. این سریال مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و بسیاری از "تحصیل‌کردگان"، از این کارگردان تمجید کرده‌اند. این مجموعه اولین بار در بریتانیا در بی بی سی دو در ‎۲۸ آبان ۱۴۰۱ ، و در ایالات متحده در نتفلیکس در ‎۱۱ بهمن ۱۴۰۱ منتشر شد
مورگان برای بازی در این سریال نامزد جایزه تلویزیونی آکادمی بریتانیا برای بهترین اجرای کمدی زن (به انگلیسی: British Academy Television Award for Best Female Comedy Performance.)شد.
فرضیه

فیلومنا کانک (دایان مورگان) به سراسر جهان سفر می‌کند و با کارشناسان (دنیای واقعی) مانند پل بان ، مارتین کمپ ، نایجل اسپایوی و شرلی تامپسون درباره تاریخ جهان مصاحبه می‌کند.  این مجموعه موضوعاتی مانند توسعه کشاورزی و تمدن اولیه، ظهور مسیحیت و اسلام، رنسانس، انقلاب صنعتی، جنگ جهانی اول و دوم و جنگ سرد و مسابقه فضایی را معرفی می‌کند. کانک با نگاهی به آینده، این مجموعه را با اظهارنظری گمانه‌زنی درباره احتمال سلطه هوش مصنوعی به پایان می‌رساند.
بازخوردها

در سایت راتن تومیتوز Rotten Tomatoes ، این سریال بر اساس ۲۳ بررسی، ۱۰۰% تایید و میانگین امتیاز ۷.۷/۱۰ را دارد. اجماع انتقادی این سایت چنین می‌گوید: «دایان مورگان با زمان‌بندی کمدی مبتکرانه خود در «کانک روی زمین» ، یک مستند مردم‌شناسی کوبنده را ارائه میدهد متاکریتیک ، که از میانگین وزنی استفاده می کند، بر اساس ۸ منتقد، امتیاز ۸۲از ۱۰۰ را به خود اختصاص داد که نشان دهنده "تحسین جهانی" است.
لینک های خارجی

کانک در زمین در نتفلیکس
کانک در زمین در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها (IMDb)
الگو:Charlie Brooker
عبدالکریم جمیری

| عبدالکریم جمیری | عبدالکریم جمیری |
| --- | --- |
عضو کمیسیون انرژی مجلس شورای اسلامی: عضو کمیسیون انرژی مجلس شورای اسلامی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۳۹ بوشهر، ایران
تحصیلات: فوق لیسانس حقوق
پیشه: نمایندهٔ دورهٔ نهم مجلس شورای اسلامی نمایندهٔ دورهٔ یازدهم مجلس شورای اسلامی
عبدالکریم جمیری سیاستمدار اصولگرا و نمایندهٔ دوره های پیشین  نهم و یازدهم مجلس شورای اسلامی از  حوزه انتخابیه بوشهر، گناوه و دیلم در استان بوشهر میباشد. او عضو کمیسیون انرژی مجلس شورای اسلامی بود. وی دارای فوق لیسانس حقوق است.
انتخابات مجلس

وی موفق شد در یازدهمین انتخابات مجلس شورای اسلامی که در تاریخ ۲ اسفند ۱۳۹۸ برگزار شد، با ۲۹ هزار و ۲۶۰ رأی از مجموع ۱۰۷ هزار و ۳۴ رأی از حوزه انتخابیه بوشهر، گناوه و دیلم در استان بوشهر به مجلس راه‌یابد.
الکس ریبار

| الکس ریبار | الکس ریبار |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: الکساندر جان ریبار
زادهٔ: ۹ ژوئیه ۱۹۴۰
درگذشت: ۱۹ نوامبر ۲۰۲۱&#۱۶۰;(۲۰۲۱-۱۱-۲۰) (۸۱ ساله) گلندیل، ایالات متحده آمریکا
ملیت: آمریکایی
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۵–۱۹۹۲
همسر: باربارا کارپ
الکس ریبار (انگلیسی: Alex Rebar؛ ‏ ۹ ژوئیه ۱۹۴۰ – ۱۹ نوامبر ۲۰۲۱) بازیگر، تهیه‌کننده فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی دانش‌ آموختهٔ دانشگاه ویلکس بود و بین سال‌های ۱۹۶۵ تا ۱۹۹۲ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به روزهای زندگی ما، وحشت در آمیتی‌ویل ۴ و کانتربری شماره ۲ – داستان‌های عاشقانه جدید سده چهاردهم اشاره نمود.
پرچم آلاباما

پرچم آلاباما پرچم رسمی ایالت آلاباما می‌باشد. این پرچم دومین پرچم تاریخ ایالات آمریکا محسوب می‌گردد. پرچم آلاباما در تاریخ جمعه ۱۶ فوریه ۱۸۹۵ توسط مجلس قانون‌گذاری ایالت آلاباما پذیرفته و در نهایت به رسمیت شناخته شد. این پرچم زمینه‌ای سفید دارد و یک صلیب سنت اندرو به رنگ قرمز لاکی در متن پرچم جای گرفته است.
پرچم پذیرفته‌شده در ۱۳ نوامبر ۱۸۹۵
روی پرچم آلاباما در سال ۱۸۶۱ (میلادی)
پشت پرچم آلاباما در سال ۱۸۶۱ (میلادی)
پرچم استاندارد فرماندار ایالت آلاباما
پرچمی که در دهه ۱۸۰۰ میلادی در اکثر خاک آلاباما کاربرد داشته است.
عبدالوهاب (سیاستمدار)

| عبدالوهاب | عبدالوهاب |
| --- | --- |
نمایندهٔ دوره پانزدهم پارلمان افغانستان: نمایندهٔ دوره پانزدهم پارلمان افغانستان
دوره مسئولیت ۱۳۸۴ – ۱۳۸۹: دوره مسئولیت ۱۳۸۴ – ۱۳۸۹
حوزه انتخاباتی: ولایت جوزجان
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۴۳ ولایت جوزجان
ملیت: افغانستان
پیشه: سیاستمدار
عبدالوهاب (زاده: ۱۳۴۳، ولایت جوزجان) سیاست‌مدار افغانستانی و نماینده مردم جوزجان در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان است.
زندگی‌نامه

عبدالوهاب متولد ۱۳۴۳ از ولایت جوزجان افغانستان است. وی دارای مدرک تحصیلی بکلوریا/دیپلم است.
دیگر فعالیت‌ها

فعالیت اجتماعی