stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پرویز شهبازی
جوایز

برنده جایزه بهترین فیلم از جشنواره بین‌المللی فیلم ورشو برای فیلم مالاریا ۲۰۱۶
برنده جایزه بهترین کارگردانی از جشنواره فیلم داکا برای فیلم دربند ۲۰۱۴
برنده جایزه ویژه از جشنواره فیلم آسیایی دوویل برای فیلم دربند ۲۰۱۴
نامزد سیمرغ بلورین بهترین فیلمنامه از سی و هفتمین دوره جشنواره فیلم فجر برای فیلم طلا ۱۳۹۷
برنده جایزه بهترین کارگردانی از جشن انجمن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران برای فیلم دربند ۱۳۹۲
برنده سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی از سی و یکمین جشنواره فیلم فجر برای فیلم دربند ۱۳۹۱
برنده سیمرغ بلورین جایزه ویژه هیئت داوران از جشنواره فیلم فجر برای عیار ۱۴ ۱۳۸۷
برنده دیپلم افتخار بهترین فیلمنامه از جشنواره فیلم فجر برای فیلم به آهستگی ۱۳۸۴
برنده جایزه انجمن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران برای فیلمنامه به آهستگی ۱۳۸۴
برنده جایزه بهترین فیلم از جشنواره مؤلفان بلگراد برای فیلم نفس عمیق ۲۰۰۴
برنده جایزه فیپرشی از جشنواره فیلم پوسان برای فیلم نفس عمیق ۲۰۰۳
برنده جایزه ویژه هیئت داوران جشنواره فیلم تورینو برای فیلم نفس عمیق ۲۰۰۲
برنده کتاب زرین بهترین فیلم از جشنواره فیلم رشد برای فیلم مسافر جنوب ۱۳۷۶
برنده سیمرغ بلورین بهترین فیلم نامه از جشنواره بین‌المللی فیلم فجر برای فیلم نفس عمیق ۲۰۰۳
برنده قایق نقره‌ای از جشنواره فیلم زنگبار برای فیلم نجوا ۲۰۰۱
برنده جایزه بهترین فیلم از فدراسیون بین‌المللی منتقدان فیلم آمریکا ۱۹۹۹
برنده جایزه بهترین فیلم از جشنواره فیلم سن خوزه برای مسافر جنوب ۱۹۹۹
برنده جایزه بزرگ جشنواره آنونی فرانسه برای مسافر جنوب ۱۹۹۸
برنده سیمرغ بلورین بهترین فیلم اول از جشنواره فیلم فجر برای مسافر جنوب ۱۳۷۵
برنده جایزه طلایی از جشنواره فیلم توکیو برای فیلم مسافر جنوب ۱۹۹۷
انتخاب ویژه جشنواره فیلم تورین برای مسافر جنوب و نفس عمیق ۱۹۹۷ و ۲۰۰۳
برنده جایزه پروانه زرین برای بهترین فیلم از جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان
برنده بهترین فیلم از جشنواره فیلم‌های شرقی ژنو برای فیلم مالاریا ۲۰۱۷
برنده جایزه بهترین فیلم- بهترین فیلم نامه- بهترین کارگردانی برای فیلم مالاریا از جشنواره فیلم‌های ایرانی سانفرانسیسکو ۲۰۱۷
برنده بهترین فیلم و بهترین بازیگر زن از جشنواره اورنبورگ روسیه برای فیلم مالاریا ۲۰۱۷
برنده بهترین فیلم - بهترین کارگردانی- بهترین فیلم نامه- بهترین بازیگر زن از جشنواره بوسفور ترکیه برای مالاریا ۲۰۱۷
برنده جایزه ویژه هیئت داوران از جشنواره صاحارای مراکش برای مالاریا ۲۰۱۷
استلویو ماسی

| استلویو ماسی | استلویو ماسی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۶ مارس ۱۹۲۹ چیویتانوا مارکه، ایتالیا
درگذشت: ۲۶ مارس ۲۰۰۴ ولتری، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
استلویو ماسی (ایتالیایی: Stelvio Massi؛ ‏ ۲۶ مارس ۱۹۲۹ – ۲۶ مارس ۲۰۰۴) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس و فیلم‌بردار اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به نوبت توست که بمیری، هزینه گزافی برای جانم خواهم داد، یک زن، دو دوست، چهار عاشق، آرابلا فرشته سیاه، اینگرید فاحشه خیابانی، گراویدا، فرشته مقرب، به خاطر یک مشت دلار، تیم اضطراری، دلیل آن قطره‌های عجیب خون روی بدن جنیفر چیست؟، شیاطین بال‌دار و جووانونا شاسی‌بلند اشاره نمود.
الگا، بخش چوای

مکان
| Alga Алга | Alga Алга |
| --- | --- |
استان: استان چوئی
منطقه: Chuy District
مساحت: مساحت
 • کل: ۱ کیلومتر مربع (۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۹۶۵ متر (۳۱۶۶ فوت)
منطقهٔ زمانی: UTC +5
الگا، بخش چوای (به لاتین: Alga, Chuy District) یک منطقهٔ مسکونی در قرقیزستان است که در استان چوئی واقع شده‌است.
خصوصیات

الگا ۱ کیلومترمربع مساحت دارد ۹۶۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پارک ملی بختگان

| پارک ملی بختگان | پارک ملی بختگان |
| --- | --- |
رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: II (پارک ملی): رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: II (پارک ملی)
جایگاه پارک در نقشه ایران: جایگاه پارک در نقشه ایران
مکان: نی‌ریز و بختگان، شهرستان استهبان استان فارس، ایران
مساحت: ۱۶۰٬۰۰۰ هکتار (۶۲۰ مایل مربع)
تاسیس‌شده: ۱۳۷۴
هیئت حاکمه: سازمان حفاظت محیط زیست ایران
پارک ملی بختگان بخشی از منطقه حفاظت شده شهرستان نی‌ریز و شهرستان بختگان است. این پارک بخشی از شمال دریاچه بختگان و طشک را در بر می‌گیرد.
در واقع مجموعه حفاظتی بختگان دو بخش مجزا به نام پناهگاه حیات وحش بختگان و پارک ملی بختگان را شامل می‌گردد.
در خرداد ماه سال ۹۶ با نصب دوربین تله‌ای بر روی یکی از چشمه‌های دائمی پارک ملی بختگان که محیط بانان احتمال وجود پلنگ را با توجه به علایم و آثار مشاهده شده همچون خراش بر روی درختان و رد پا برای اولین بار چند عکس از یک قلاده پلنگ ایرانی در ارتفاع ۲۶۰۰ متری این پارک ملی ثبت و ضبط شد.
پارک ملی بختگان در استان فارس ۱۶۰ هزار هکتار مساحت دارد. منطقه بختگان اولین بار در سال ۱۳۴۷ به عنوان منطقه حفاظت شده اعلام شد و سپس در سال ۱۳۵۴ به‌عنوان پناهگاه حیات وحش تصویب شد. در سال ۱۳۷۴ نیز بخشی از پناهگاه به‌عنوان پارک ملی بختگان اعلام گردید.
ویژگی‌های این پارک نظیر منطقه حفاظت‌شده بختگان است.
مارتا اریکا آلونسو

| مارتا اریکا آلونسو | مارتا اریکا آلونسو |
| --- | --- |
Governor of Puebla: Governor of Puebla
دوره مسئولیت ۱۴ دسامبر ۲۰۱۸ – ۲۴ دسامبر ۲۰۱۸: دوره مسئولیت ۱۴ دسامبر ۲۰۱۸ – ۲۴ دسامبر ۲۰۱۸
پس از: José Antonio Gali Fayad
پیش از: Jesús Rodríguez Almeida (interim)
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۷ دسامبر ۱۹۷۳
درگذشته: ۲۴ دسامبر ۲۰۱۸ (۴۵ سال)
ملیت: مکزیک
حزب سیاسی: حزب اقدام ملی مکزیک
همسر(ان): Rafael Moreno Valle Rosas (ا. ۲۰۰۴)
مارتا اریکا آلونسو (اسپانیایی: Martha Érika Alonso‎; ‏ ۱۷ دسامبر ۱۹۷۳ – ۲۴ دسامبر ۲۰۱۸) سیاست‌مدار اهل مکزیک بود. وی یک سیاستمدار عضو حزب اقدام ملی مکزیک بود و به عنوان نخستین فرماندار زن ایالت پوئبلا مکزیک بود. وی در یک سانحهٔ هلی کوپتر کشته شد.
آنیتا راج

| آنیتا راج | آنیتا راج |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳ اوت ۱۹۶۲ ‏(۶۲ سال)
ملیت: هند
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۲–اکنون
آنیتا راج (انگلیسی: Anita Raj؛ زادهٔ ۱۳ اوت ۱۹۶۲) یک هنرپیشه اهل هند است. وی از سال ۱۹۸۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
او در فیلم‌های بی عدالتی بازی کرده‌است.
فیلم‌شناسی

فهرست برخی از فیلم‌هایی که آنیتا راج در آن‌ها به ایفای نقش پرداخته‌است:
بی عدالتی
حق من
بازی با جان
داخل و خارج
لیلا
آبهیمانیو
غلامی
استاد
پرطاقت
از آسمان بلندتر
سوزاندن گناه
اتهام
جرئت
ضد
به ما دست نزنید
ندای انصاف
طوفان نفرت
مهاویرا
زلزله
دشمن انسانیت
کرشمه قدرت
نوکر همسر
زمین آسمان
خطرناک
قفل کردن
عزت خانه
توطئه
خوب و بد
اصلی و بدلی
بیلو پادشاه
چهار بزرگ (غرب اروپا)

| چهار بزرگ | چهار بزرگ |
| --- | --- |
فرانسه آلمان ایتالیا بریتانیا: 
چهار بزرگ که با نام G4 نیز شناخته می‌شود، به فرانسه، آلمان، ایتالیا و بریتانیا اشاره دارد. فرانسه و بریتانیا کشورهای دارنده جنگ‌افزار هسته‌ای و از اعضای دائم شورای امنیت سازمان ملل با حق وتو هستند که هر یک از آنها را قادر می‌سازد تا از تصویب هرگونه پیش‌نویس قطعنامه "ماهوی" شورا بدون توجه به سطح حمایت بین‌المللی آن جلوگیری کنند. بریتانیا تنها کشور چهار بزرگ است که عضو اتحادیه اروپا نیست و در سال ۲۰۲۰ و بر اساس همه‌پرسی که در سال ۲۰۱۶ برگزار شد، به عضویت خود پایان داد. فرانسه، آلمان، ایتالیا و بریتانیا از قدرت‌های بزرگ اقتصادی اروپا محسوب می‌شوند و در شمار کشورهای اروپای غربی هستند که به صورت جداگانه به عنوان اعضای کامل گروه هفت و گروه ۲۰ نمایندگی می‌شوند. آنها از دوران بین دو جنگ به عنوان «چهار بزرگ اروپا» نامیده می‌شدند.
واژه G4 برای نخستین بار زمانی که نیکولا سارکوزی رئیس‌جمهور فرانسه خواستار نشستی در پاریس با سیلویو برلوسکونی، نخست‌وزیر ایتالیا، گوردون براون، نخست‌وزیر بریتانیا و آنگلا مرکل، صدراعظم آلمان برای بررسی پاسخ به بحران مالی در پاریس شد استفاده شد. رکود بزرگ مالی سازمان توسعه و همکاری اقتصادی آنها را به عنوان «چهار کشور بزرگ اروپایی» توصیف می‌کند.
مسائل

رهبران چهار کشور معمولاً یک سری تماس‌های ویدئویی مشترک با رئیس‌جمهور ایالات متحده (نگاه کنید به کوئینت ناتو) یا با رهبران دیگر در مورد مسائل بین‌المللی دارند. به عنوان مثال، با باراک اوباما، رئیس‌جمهور ایالات متحده، آنها در مورد تجارت و مشارکت سرمایه‌گذاری ترانس-آتلانتیک، جنگ داخلی سوریه و استفاده از جنگ‌افزارهای شیمیایی در طول درگیری، الحاق کریمه به روسیه و تحریم‌های بین‌المللی علیه روسیه، بحث کردند. خشونت پس از جنگ داخلی در لیبی، درگیری اسرائیل و فلسطین، مداخله آمریکا در عراق در سال ۲۰۱۴ و بیماری ویروسی ابولا. با ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، آنها به عنوان مثال در مورد مذاکرات صلح وین برای سوریه گفتگو کردند.
آمار

| چهار بزرگ> کشور | چهار بزرگ> جمعیت | چهار بزرگ> سهم جمعیت اتحادیه اروپا | چهار بزرگ> کمک به بودجه اتحادیه اروپا (۲۰۱۴–۲۰۲۰) (میلیون یورو) | چهار بزرگ> کمک به بودجه اتحادیه اروپا (۲۰۱۴–۲۰۲۰) (میلیون یورو) | چهار بزرگ> عضو پارلمان اروپا |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  فرانسه | ۶۶٬۶۱۶٬۴۱۶ | ۱۴٫۹۷٪ | ۱۹٬۵۷۳٫۶ | ۲۷٫۵۲٪ | ۷۹ |
|  آلمان | ۸۰٬۷۱۶٬۰۰۰ | ۱۸٫۵۴٪ | ۲۵٬۸۱۵٫۹ | ۳۶٫۳۰٪ | ۹۶ |
|  ایتالیا | ۶۰٬۷۸۲٬۶۶۸ | ۱۳٫۵۸٪ | ۱۴٬۳۶۸٫۲ | ۲۰٫۲۰٪ | ۷۶ |
|  بریتانیا | ۶۷٬۷۹۱٬۴۰۰ | N/A | ۱۱٬۳۴۱٫۶ | ۱۵٫۹۵٪ | N/A |
| مجموع | ۲۷۲٬۲۱۵٬۰۸۴ | ۴۷٫۰۹٪ | ۷۱٬۰۹۹٫۳ | ۶۴٫۲۴٪ | ۲۵۱ |
رای‌گیری شورای اتحادیه اروپا، جایی که رویه حاکی از اکثریت واجد شرایط است، برای تصویب پیشنهادهای کمیسیون به اکثریت مضاعف حداقل ۵۵ درصد از کشورهای عضو اتحادیه اروپا و ۶۵ درصد از جمعیت اتحادیه اروپا نیاز دارد. زمانی که این پیشنهاد از یک کشور عضو سرچشمه می‌گیرد، این میزان به ۷۲ درصد از کشورهای عضو اتحادیه اروپا و ۶۵ درصد از جمعیت اتحادیه اروپا افزایش می‌یابد.
آمار > کوئینت

کوئینت (یا کوئینت ناتو) یک گروه تصمیم‌گیری غیررسمی متشکل از پنج قدرت غربی است: ایالات متحده و چهار بزرگ (فرانسه، آلمان، ایتالیا و بریتانیا). این سازمان به عنوان یک «مدیرعامل» نهادهای مختلف مانند ناتو و G7/G20 عمل می‌کند.
آمار > برگزیت

همه‌پرسی عضویت در اتحادیه اروپا در روز پنجشنبه ۲۳ ژوئن ۲۰۱۶ در بریتانیا برگزار شد و در مجموع ۵۱٫۹ درصد به خروج از اتحادیه اروپا رای دادند. دولت بریتانیا ماده ۵۰ پیمان اتحادیه اروپا را برای آغاز روند خروج از اتحادیه اروپا که در ۳۱ ژانویه ۲۰۲۰ به پایان رسید، آغاز کرد. گروه ۴ در حال حاضر متشکل از بریتانیا و سه اتحادیه جدید اتحادیه اروپا (آلمان، فرانسه و ایتالیا) است، اعضای بنیان‌گذار بزرگ جوامع اروپایی که پس از تصمیم بریتانیا برای خروج از اتحادیه اروپا، نقش رهبری را در اروپا بازپس گرفته‌اند.
رهبران فعلی دولت

فرانسه
امانوئل مکرون،
رئیس‌جمهور
آلمان
اولاف شولتس،  صدراعظم
ایتالیا
جورجا ملونی،  نخست‌وزیر
بریتانیا
کی‌یر استارمر،  نخست‌وزیر
هایک مغاوریان

| هایک مغاوریان | هایک مغاوریان |
| --- | --- |
پرونده:Հայկ Մեղավորյան.JPG: پرونده:Հայկ Մեղավորյան.JPG
وزیر دادگستری جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان: وزیر دادگستری جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان
دوره مسئولیت ۱۹۴۸ – ۱۹۵۱: دوره مسئولیت ۱۹۴۸ – ۱۹۵۱
نخست‌وزیر: ساهاک کاراپتیان
پس از: گارنیک نازاریان
پیش از: آغاسی کاراپتیان
دادستان کل جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان: دادستان کل جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان
دوره مسئولیت ۱۹۳۹ – ۱۹۴۸: دوره مسئولیت ۱۹۳۹ – ۱۹۴۸
نخست‌وزیر: آرام پیروزیانآقاسی سارگسیانساهاک کاراپتیان
پس از: آرام هاروتیونیان
پیش از: ورامشاپوه تادئوسیان
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۹۰۲ آخالتسیخه، گرجستان
درگذشته: ۱۹۶۸ (۶۶ سال) ، ارمنستان
ملیت: ارمنستان
محل تحصیل: دانشگاه فنی گرجستان
هایک پطروسی مغاوریان (ارمنی: Հայկ Պետրոսի Մեղավորյան زاده ۱۹۰۲ - درگذشته ۱۹۶۸) سیاستمدار اهل ارمنستان بود که از تاریخ ۱۹۴۸ تا تاریخ ۱۹۵۱ سمت وزارت دادگستری ارمنستان را برعهده داشت. وی پیشتر از تاریخ ۱۹۳۹ تا تاریخ ۱۹۴۸ سمت دادستان کل ارمنسان را برعهده داشت.
زندگی‌نامه

وی در ۱۹۰۲ در آخالتسیخه به دنیا آمد و از دانشگاه فنی گرجستان فارغ‌التحصیل گشت. . وی در ۱۹۶۸ (۱۹۶۹) در سن ۶۶ سالگی درگذشت.
فرانکو ویلا

| فرانکو ویلا | فرانکو ویلا |
| --- | --- |
درگذشت: ۱۲ اکتبر ۲۰۰۹ رم، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
پیشه: فیلم‌بردار
فرانکو ویلا (ایتالیایی: Franco Villa؛ درگذشت: ۱۲ اکتبر ۲۰۰۹) یک فیلم‌بردار اهل ایتالیا بود. او مدیر فیلم‌برداری حدود هشتاد فیلم مابین سال‌های ۱۹۶۱ تا ۱۹۸۸ بود.
گزیدهٔ فیلم‌شناسی

عروسک شیطان (۱۹۸۳)
عادت بد (۱۹۸۰)
جالو در ونیز (۱۹۷۹)
مالابیمبا – بدکاره بدخواه (۱۹۷۹)
زن سیسیلی و برهنه (۱۹۷۷)
خواهرزاده نازنین عزیز (۱۹۷۷)
اعترافات یک زن خانه‌دار ناکام (۱۹۷۶)
کارکنان خیابانی (۱۹۷۶)
عجب دکتری بچه‌ها! (۱۹۷۶)
کارکنان خیابانی (۱۹۷۶)
یک گاو نر شهوتی (۱۹۷۶)
تازه‌کار (۱۹۷۵)
اغواگری (فیلم ۱۹۷۳) (۱۹۷۳)
چه کسی دادستان را کشت و برای چه؟ (۱۹۷۲)
ارتباط ایتالیایی (۱۹۷۲)
کالیبر ۹ (فیلم ۱۹۷۲) (۱۹۷۲)
هتل اسلاتر (۱۹۷۱)
کمندی برای جانگو (۱۹۶۹)
بسوز، پسر، بسوز (۱۹۶۹)
مردانه بکش (۱۹۶۸)
تا آخرین قطره خون (۱۹۶۸)
هفت ضربدر هفت (۱۹۶۸)
نوبت توست که بمیری (۱۹۶۷)
سربازان و سرجوخه‌ها (۱۹۶۵)
کنیزان سبا (۱۹۶۳)
مسعود رایگان

| مسعود رایگان | مسعود رایگان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ بهمن ۱۳۳۳ ‏(۷۰ سال) خرم‌آباد، لرستان، ایران
ملیت: ایرانی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۳۶۳–اکنون
همسر: رؤیا تیموریان
مسعود رایگان (زاده ۱ بهمن ۱۳۳۳) بازیگر اهل ایران است. او دارای مدرک کارگردانی تئاتر از دانشکده هنرهای دراماتیک است.
مسعود رایگان و همسرش، دی ۱۳۹۳
وی همسر رؤیا تیموریان است. مسعود رایگان چند سالی را در اروپا و کشور سوئد به بازیگری پرداخت، ولی در سال ۱۳۸۰ به ایران بازگشت. نام مسعود رایگان با فیلم خاموشی دریا بر سر زبان‌ها افتاد اما خیلی دور، خیلی نزدیک او را به شهرت رساند؛ به طوری که جایزه جشن‌خانه سینما را برای بازی در این فیلم از آن خود کرد. وی همچنین کاندیدای دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد در بیست و سومین دوره جشنواره فیلم فجر، برای بازی در این فیلم شده‌است. وی همچنین در سی و یکمین جشنواره فیلم فجر نامزد دریافت جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل مرد برای فیلم برلین منفی ۷ گردید.
زندگی‌نامه

رایگان هنرپیشگی را از کودکی و با پرده‌خوانی در کارهای پدرش آغاز کرده‌است، بعدها در سال‌های ۱۳۵۱ و ۱۳۵۲ در فیلمی از مرتضی جزایری بازی کرد. در سال‌های ۱۳۵۹ و ۱۳۶۰ با چند برنامه تلویزیونی همکاری کرد و سپس به سوئد رفت. وی علاوه بر تحصیل در مدرسه فیلم سوئد با مراکز اینترنشنال کالچر، فرهنگ ملل و تئاتر شهر، تئاتر ملی، تئاتر اوروبرد، تئاتر القبر همکاری کرد و برنامه‌ای تحت عنوان دست‌های روشن برای شبکه ۲ تلویزیون سوئد کارگردانی کرد، همچنین در فیلمی از سوزان اوستن کارگردان برادران آمادتوس، تحت عنوان زندگی خطرناک بازی کرد و همچنین در چهار مجموعه تلویزیونی در سوئد نقش‌آفرینی کرد. رایگان سال ۱۳۸۰ به دعوت وحید موسائیان به ایران آمد و در فیلم خاموشی دریا بازی کرد. او بار دیگر به دعوت رضا میرکریمی به ایران آمد و در نقش اول فیلم خیلی دور، خیلی نزدیک، ساخته رضا میرکریمی بازی کرد.
جوایز و افتخارات

نامزد بهترین بازیگر نقش اول مرد در بیست و سومین جشنواره فیلم فجر برای فیلم 《خیلی دور خیلی نزدیک》
برنده تندیس بهترین بازیگر نقش اول مرد در نهمین جشن خانه سینما برای فیلم 《خیلی دور خیلی نزدیک》
نامزد بهترین بازیگر مرد سینما در نهمین جشن دنیای تصویر برای فیلم《خیلی دور خیلی نزدیک》
نامزد بهترین بازیگر نقش اول مرد در بیست و پنجمین جشنواره فیلم فجر برای فیلم《خون بازی》
نامزد بهترین بازیگر مرد در دهمین جشن دنیای تصویر برای فیلم 《خون بازی》
نامزد بهترین بازیگر نقش اول مرد در بیست و هفتمین جشنواره فیلم فجر برای فیلم 《زادبوم》
نامزد بهترین بازیگر نقش اول مرد در سومین جشن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران برای فیلم 《زادبوم》
نامزد بهترین بازیگر نقش مکمل مرد در سی و یکمین جشنواره فیلم فجر برای فیلم 《برلین -۷》
فیلم‌شناسی > سینمایی

| سال | نام فیلم | کارگردان |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۰ | خاموشی دریا | وحید موسائیان |
| ۱۳۸۳ | خیلی دور، خیلی نزدیک | رضا میرکریمی |
| ۱۳۸۴ | کافه ستاره | سامان مقدم |
| ۱۳۸۵ | گوشواره | وحید موسائیان |
| ۱۳۸۵ | سنتوری | داریوش مهرجویی |
| ۱۳۸۵ | دست‌های خالی | ابوالقاسم طالبی |
| ۱۳۸۵ | خون‌بازی | رخشان بنی‌اعتماد، محسن عبدالوهاب |
| ۱۳۸۵ | پاپیتال | اردشیر شلیله |
| ۱۳۸۵ | مخمصه | محمدعلی سجادی |
| ۱۳۸۷ | مرد | سیروس الوند |
| ۱۳۸۷ | زادبوم | ابوالحسن داوودی |
| ۱۳۸۷ | دوزخ، برزخ، بهشت | بیژن میرباقری |
| ۱۳۸۸ | زیر آب | سپیده فارسی |
| ۱۳۸۸ | پرسه در مه | بهرام توکلی |
| ۱۳۸۹ | گل‌چهره | وحید موسائیان |
| ۱۳۸۹ | جرم | مسعود کیمیایی |
| ۱۳۹۰ | بوسیدن روی ماه | همایون اسعدیان |
| ۱۳۹۱ | برلین ۷- | رامتین لوافی |
| ۱۳۹۳ | مزار شریف | عبدالحسن برزیده |
| ۱۳۹۶ | سرو زیر آب | محمدعلی باشه‌آهنگر |
| ۱۳۹۷ | زعفرانیه ۱۴ تیر | سیدعلی هاشمی |
فیلم‌شناسی > مجموعه تلویزیونی

| سال | نام مجموعه | کارگردان |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۶۳ | پیدایش صهیونیسم | ناصر یوسفی‌نژاد |
| ۱۳۸۶ | مدار صفر درجه | حسن فتحی |
| ۱۳۸۸ | شمس‌العماره | سامان مقدم |
| ۱۳۸۸ | خسته‌دلان | سیروس الوند |
| ۱۳۸۸ | جستجوگران | محمدعلی سجادی |
| ۱۳۸۹ | در مسیر زاینده‌رود | حسن فتحی |
| ۱۳۹۰ | سقوط یک فرشته | بهرام بهرامیان |
| ۱۳۹۲ | داوران | احمد امینی |
| ۱۳۹۲ | یادآوری | حجت قاسم‌زاده اصل |
| ۱۳۹۶ | نفس | جلیل سامان |
| ۱۳۹۶ | دلدادگان | منوچهر هادی |
| ۱۳۹۶ | دیوار به دیوار ۲ | سامان مقدم |
| ۱۳۹۹ | بوم و بانو | سعید سلطانی |
فیلم‌شناسی > شبکه نمایش خانگی

| سال | نام | کارگردان | نقش |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۹۵ | عاشقانه | منوچهر هادی | یونس شکیبا |
| ۱۳۹۸ | هم‌گناه | مصطفی کیایی | فرید صبوری |
| ۱۳۹۹ | گیسو (عاشقانه۲) | منوچهر هادی | یونس شکیبا |
| ۱۴۰۱ | بی گناه | مهران احمدی | رشید فرشباف |
فیلم‌شناسی > مستند

| سال | نام | سمت | محصول |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۹۴ | من ناصر حجازی هستم… | راوی | امیر رفیعی |
پوشاک آذربایجانی

لباس ترکی آذربایجانی یا لباس ملی ترکی آذربایجانی‌ها (به ترکی آذربایجانی: Azərbaycan milli geyimləri) لباس سنتی آذربایجانی که از فرایندهای طولانی فرهنگ، دین و... مردمان آذربایجانی پدید آمده‌است. 
لباس آذربایجانی نشان‌دهندهٔ ویژگی‌های هنری، تاریخی، قومی و خلاقیت‌هایی است که در داخل لباس منعکس می‌شود. لباس اصیل آذربایجانی نشان‌دهندهٔ وضعیت تاهل و سن می‌باشد که رقص آذربایجانی با لباس آذربایجانی به اجرا درمی‌آید. از قرن بیستم به بعد، لباس آذربایجانی در شهرها کاربرد خود را از دست داده و حالت مدرنیته به خود گرفته است؛ ولی عموماً در مناطق عشایری و روستایی و مناطقی که اهالی ترک آذربایجانی سکونت دارند، به مانند سابق کارکرد خود را حفظ کرده‌است.
ستارخان در ۱۶ سالگی
مردم گرجی با چوخای کارتل-کاختی
نگارخانه

دختران ایل شاهسون - ایران؛ قرن ۱۹
دختر آذربایجانی اهل شوشی. ۱۸۹۸.
دختر جوان اهل شاماخی. ۱۸۸۳.
زن آذربایجانی اهل باکو. ۱۸۸۳.
دو بانوی آذربایجانی در لباس آذربایجانی. ۱۸۸۱.
دختری از ایل شاهسون - ایران؛ قرن ۱۹
دختر آذربایجانی با لباس آذربایجانی در عید نوروز
گروه رقاصان با لباس آذربایجانی
عاشیقها با لباس آذربایجانی در تبریز
نوازندگان موسیقی مقام با لباس آذربایجانی
خورشیدبانو ناتوان به همراه پسرش مهدی‌قلی خان وفا و دخترش.
دختران و پسران موسی نقی‌یف
سارا آشوب بیگلی به همراه دخترش.
یوسف وزیر چمن‌زمینلی به همراه خانواده‌اش
تمبر پستی

تمبر پستی شوروی, ۱۹۶۳.
تمبر جمهوری آذربایجان, ۱۹۹۶.
تمبر جمهوری آذربایجان, ۱۹۹۷.
تمبر جمهوری آذربایجان, ۱۹۹۷.
بهنام ابوالقاسم

| بهنام ابوالقاسم | بهنام ابوالقاسم |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۱۰ تیر ۱۳۶۴ ‏(۳۹ سال) تهران، ایران
ژانر:  موسیقی کلاسیک  موسیقی کلاسیک ایرانی 
پیشه: نوازنده، آهنگساز
ساز(ها): پیانو، تار، سه‌تار، آکاردئون، چلستا
سازهای اصلی: سازهای اصلی
پیانو: پیانو
تحصیلات: کارشناس ارشد موسیقی
دانشگاه: دانشگاه هنر تهران
بهنام ابوالقاسم (زادهٔ ۱۰ تیر ۱۳۶۴ در تهران) موسیقی‌دان، آهنگساز، رهبر ارکستر و نوازندهٔ پیانو اهل ایران است.
زندگی‌هنری

بهنام ابوالقاسم ۱۰ تیر سال ۱۳۶۴ در تهران متولد شد. وی موسیقی را از شش سالگی با ساز پیانو نزد «امیر قاسمیان» و «سوشیانت عازمی‌خواه» شروع و سپس دورهٔ تکمیلی را با «کلارا بوکوچاوا» گذرانده‌است. او همچنین در محضر حسین دهلوی (تلفیق شعر و موسیقی)، «کریم علی‌شاهی» و کیوان ساکت (تار و سه‌تار) آموخته‌است. از دیگر استادان وی می‌توان به «شریف لطفی» و فرید عمران اشاره نمود. وی تحصیلات خود را در مقطع کارشناسی ارشد موسیقی از دانشگاه هنر تهران به پایان رسانده‌است.
فعالیت‌ها

بهنام ابوالقاسم در طول فعالیت‌های خود با بسیاری از موسیقیدانان ایرانی و نوازندگان سرشناسِ اروپایی همکاری داشته و به عنوان نوازندهٔ مهمان در ارکستر سمفونیک تهران و ارکستر ملی ایران به اجرای برنامه پرداخته‌است. وی در اجرای کنسرت و انتشار آلبوم موسیقی با شماری از خوانندگان ایرانی مانند سالار عقیلی، علیرضا قربانی، وحید تاج، محمد معتمدی و همایون شجریان به عنوان تکنواز یا رهبر ارکستر مشارکت داشته‌است.
کسب مقام‌های متعدد از چندین دوره جشنواره موسیقی فجر به عنوان نوازندهٔ پیانو و تار، همچنین کسب ۲ مقام اول به همراه گروه موسیقی «آرس نوا» در جشنواره موسیقی فجر، از جمله فعالیت‌های او است.
آثار > آهنگسازی

آلبوم «برایت شعر خواهم خواند» شامل بداهه‌نوازیها و آثاری برای پیانو.
آلبوم «همیشه لحظه باران...» با صدای پوریا اخواص و نوازندگی هنرمندانی چون میثم مروستی و نیلوفر محبی.
آثار > نوازندگی

آلبوم «زندگی» به آهنگسازی کیوان ساکت.
آلبوم «شبی با خورشید» (شرق اندوه ۲) به آهنگسازی کیوان ساکت.
آلبوم «شرق اندوه» به آهنگسازی کیوان ساکت.
آلبوم فروغ به آهنگسازی سامان صمیمی و خوانندگی علیرضا قربانی.
آلبوم دخت پری‌وار به آهنگسازی مهیار علیزاده و خوانندگی علیرضا قربانی.
آلبوم حریق خزان به آهنگسازی مهیار علیزاده و خوانندگی علیرضا قربانی.
آلبوم «رفتم و بار سفر بستم» به آهنگسازی علی تجویدی و تنظیم کامبیز روشن روان با خوانندگی علیرضا قربانی.
آلبوم «کافه‌های تهران» به آهنگسازی فردین خلعتبری.
آلبوم «سفر به خویشتن» به آهنگسازی پویا باباعلی.
آلبوم «از نهان تا بیکران» به آهنگسازی نیلوفر محبی.
آلبوم امشب کنار غزل‌های من بخواب به آهنگسازی فردین خلعتبری و با صدای همایون شجریان.
آثار > اجراها

کنسرت بداهه‌نوازی پیانو در قالبِ پرفورمنس که شاملِ مشارکت با مخاطبان است.
«رسیتال ویولن و پیانو» به همراه پدرام فریوسفی با اجرای آثاری از سزار فرانک، سن سانس، سرگئی راخمانینف و یوهانس برامس در سراسر ایران.
تکنوازی پیانو در «شب‌های موسیقی فرشته».
«رسیتال ویولن و پیانو» به همراه دالیبور کاروای هنرمندِ ویولونیست و سرشناس اسلواکی با اجرای قطعاتی از ادوارد گریگ، موریس راول، ژول ماسنه، سن سانس و فرانتس واکسمن در تالار رودکی تهران.
رهبری و سرپرستی «گروه ذاستا» با اجرای قطعاتی از فردین خلعتبری در فرهنگسرای نیاوران.
اجرای مشترک با الکساندر رودین نوازندهٔ برجستهٔ روس در تالار رودکی تهران.
رهبری و نوازندگی پیانو برای «ارکستر رسا» با آواز «پوریا اخواص» و تک‌نوازی ویولن پدرام فریوسفی.
«رسیتال ابوا و پیانو» به همراهی آرین قیطاسی با اجرای آثاری از سرگئی راخمانینف، کلود دبوسی، سن سانس، نیل سن و آستور پیاتزولا.
«رسیتال ویلنسل و پیانو» به همراهی آتنا اشتیاقی با اجرای آثاری از برامس، شوستاکویچ، راخمانینف، چایکوفسکی، فوره و پولنک در تالار وحدت تهران.
همکاری با «ارکستر مجلسی تهران»
نوازندگی آکاردئون و همکاری با «ارکستر آکادمیک پایتخت»
همکاری با «ارکستر بل کانتو»
رهبری کنسرت محمد معتمدی
نوازندگی چلستا و آکاردئون و همکاری با ارکستر فیلارمونیک تهران
همکاری با «ارکستر سمفونیک تهران» به رهبری علی رهبری
جوایز و افتخارات

دیپلم افتخار آهنگسازی موسیقی معاصر ایرانی ارکسترال - با کلام سی و هفتمین جشنواره موسیقی فجر برای آلبوم «همیشه لحظه باران»
مهدی خلجی

| مهدی خلجی | مهدی خلجی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳۱ شهریور ۱۳۵۲ (۵۱ سال) قم، ایران
پیشه(ها): روزنامه‌نگار، نویسنده، مترجم، تحلیل‌گر سیاسی
آثار: ناتنی
همسر(ها): ماه‌منیر رحیمی (طلاق)   مهرنوش پورضیایی (طلاق) مرجان شیخ الاسلامی آل آقا (طلاق)
والدین: محمدتقی خلجی
وبگاه: سایت مهدی خلجی
محمدمهدی خلجی (متولد ۳۱ شهریور ۱۳۵۲)، روزنامه‌نگار، نویسنده، مترجم و تحلیل‌گر سیاسی ایرانی است. وی از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۲۳ به‌عنوان پژوهشگر در انستیتو واشینگتن برای سیاست خاور نزدیک فعالیت داشت.
زندگی

مهدی خلجی در قم، ایران به دنیا آمد. محمدتقی خلجی پدر اوست. او ۴–۵ سالی را به تحصیل در درس خارج فقه و خارج اصول گذراند و از شاگردان حسینعلی منتظری، حسین وحید خراسانی، و جواد تبریزی بود. خلجی هم‌زمان با تحصیل در قم از ۱۸–۱۹ سالگی در کلاس‌های فلسفهٔ دانشگاه تهران و دانشگاه شهیدبهشتی به عنوان مستمع آزاد و نیز کلاس‌های انجمن فلسفه شرکت می‌کرد. علاوه بر این‌ها، مدتی به عنوان دانشجوی آزاد در کلاس‌های عبدالکریم سروش و بابک احمدی شرکت می‌کرد. سپس در سال ۱۳۷۴ تحصیل در رشتهٔ فلسفه را در دانشگاه تربیت مدرس آغاز کرد. سپس در مدرسه مطالعات عالی در دانشگاه پاریس، الاهیات و تأویل شیعی خوانده است.
دوره روزنامه‌نگاری

خلجی روزنامه‌نگاری را با انتشار مطالبی دربارهٔ فقه اسلامی در روزنامه‌هایی نظیر اطلاعات آغاز کرد. نخستین مطلبی که از او در روزنامهٔ اطلاعات چاپ شد در پاسخ به مقالهٔ حجتی کرمانی بود که خلجی در آن اشاره داشت به اینکه «تحول فقه با تحول یک فتوا و دو فتوا صورت نمی‌گیرد، بلکه کل نظام معرفتی فقه و کل جهان‌بینی و انسان‌شناسی که پشت سر فقه هست باید تغییر پیدا بکند.»
از سال ۱۳۷۲ به عنوان مترجم در نشریه کیان فعالیت کرد و مقالاتی در زمینه روشنفکری معاصر عربی و نقد بنیادگرایی از عربی به فارسی ترجمه کرد. وی هم‌زمان برای فصلنامه نقد و نظر به مدیر مسئولی و سردبیری محمدمهدی فقیهی نیز مطالبی می‌نوشت. رهبر فکری نویسندگان این مجله مصطفی ملکیان بود. خلجی از سال ۱۳۷۷ به روزنامه انتخاب پیوست و به همراه محمد مهدی فقیهی از جمله بانیان این روزنامه محسوب می‌شود. در زمستان ۱۳۷۸ وی از این روزنامه جدا شد.
پس از مهاجرت به اروپا و غرب نخست مدتی با بخش فارسی بی‌بی‌سی همکاری کرد که حاصل آن مجموعه برنامه از شهر خدا تا شهر دنیا (پخش شده در سال ۲۰۰۲) دربارهٔ تاریخ اصلاحات در حوزه علمیه قم بود. خلجی از آغاز به کار رادیو زمانه با این رادیو همکاری داشت. پس از آن به دعوت ایرج گرگین به رادیو فردا رفت.[نیازمند منبع] مجموعه مستند رادیویی دربارهٔ انقلاب اسلامی ایران که شامل گفتگو با تعداد محدودی از بازیگران سیاست ایران در ۵۰ ساله اخیر بود حاصل این دوره از فعالیت‌های اوست.[نیازمند منبع] وی پس از مهاجرت به ایالات متحده آمریکا از رادیو فردا کناره گرفت. او همچنین از سال ۲۰۰۵  تا ۲۰۲۳ عضو ارشد مؤسسه مطالعات خاورنزدیک واشینگتن بوده‌است.