stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
صومعه کبودین

village در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| صومعه کبودین صومعه کبودین | صومعه کبودین صومعه کبودین |
| --- | --- |
village: village
صومعه کبودین: صومعه کبودین
مختصات: ۳۷°۳۴′۱۷″ شمالی ۴۷°۴۱′۰۱″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۵۷۱۳۹°شمالی ۴۷٫۶۸۳۶۱°شرقی﻿ / 37.57139; 47.68361: مختصات: ۳۷°۳۴′۱۷″ شمالی ۴۷°۴۱′۰۱″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۵۷۱۳۹°شمالی ۴۷٫۶۸۳۶۱°شرقی﻿ / 37.57139; 47.68361
استان‌های ایران: استان آذربایجان شرقی
شهرستان‌های ایران: شهرستان میانه
بخش (تقسیمات کشوری): بخش کندوان
تقسیمات کشوری در ایران: دهستان کندوان
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۲۰۹
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
صومعه کبودین یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان کندوان بخش کندوان شهرستان میانه واقع شده‌است.
باکتری‌های اکسیدکننده آهن

باکتری های اکسید کننده آهن در آب های سطحی
باکتری های اکسید کننده آهن باکتری های شیمی‌پرورد هستند که با اکسایش آهن حل شده انرژی به دست می‌آورند. آنها به رشد و تکثیر در آب‌های حاوی غلظت آهن کمتر از 0.1 میلی گرم در لیتر معروف می‌باشند. با این‌حال، حداقل 0.3 ppm اکسیژن محلول برای انجام اکسیداسیون مورد نیاز می‌باشد.
آهن عنصر بسیار مهمی می‌باشد که جانداران برای انجام واکنش‌های سوخت‌وساز مثل تشکیل پروتئین‌های دخیل در واکنش های بیوشیمی مورد نیاز می‌باشد. نمونه‌هایی از این‌پروتئین‌ها شامل پروتئین‌های آهن-گوگرد ، هموگلوبین و کمپلکس‌های شیمیایی  است. آهن توزیع گسترده‌ای در سطح جهان دارد و یکی از فراوان ترین مواد در پوسته، خاک و رسوبات زمین محسوب می شود. آهن یک عنصر کمیاب در  زیستگاه‌های دریایی است .  نقش آن در متابولیسم برخی از کمولیتوتروف ها احتمالاً بسیار قدیمی است.[نیازمند منبع]
همانطور که  قانون حداقل لیبیگ اشاره دارد، عنصر اساسی موجود در کمترین مقدار (به نام عامل محدود کننده ) همان چیزی می‌باشد که نرخ رشد جمعیت را تعیین می‌کند. آهن رایج‌ترین عنصر محدود‌کننده در جوامع فیتوپلانکتون است و نقشی مهم در ساختار و تعیین فراوانی آن‌ها دارد. خصوصا در مناطق با مواد مغذی بالا و کم‌کلروفیل، جایی که وجود ریز مغذی‌ها برای کل تولید اولیه ضروری است، اهمیت دارد.
معرفی

وقتی آب‌بدون‌اکسیژن به منبع اکسیژن می‌رسد، باکتری‌های آهن، آهن محلول را به یک لجن ژلاتینی نامحلول قهوه‌ای‌مایل‌به‌قرمز تبدیل می‌کند که بستر جریان را تغییر رنگ می‌دهد و می‌تواند وسایل لوله‌کشی، لباس‌ها یا ظرف‌های شسته‌شده با آب را لکه‌دار کند.  معمولا علت اصلی جمعیت باکتری‌های اکسید‌کننده آهن مواد آلی محلول در آب هستند. آب‌های زیرزمینی ممکن است به‌طور طبیعی توسط پوشش‌گیاهی درحال پوسیدگی در باتلاق‌ها اکسیژن‌زدایی شود. ذخایر معدنی سودمند آهن باتلاقی در جایی که آب‌های زیرزمینی به طور تاریخی پدید آمده و در معرض اکسیژن اتمسفر قرار گرفته‌اند، تشکیل شده‌اند. خطرات انسانی مانند شیرابه‌های گورستان زایدات ، میدان های تخلیه سپتیک ، یا نشت سوخت‌های نفت خام مانند بنزین ، دیگرمنابع‌احتمالی مواد آلی هستند که به میکروب‌های خاک اجازه می‌دهد تا آب‌های زیرزمینی را اکسیژن‌زدایی کنند. یک‌واکنش مشابه ممکن است رسوبات سیاه منگنز دی‌اکسید  را از منگنز محلول تشکیل دهد، ولی به‌دلیل فراوانی نسبی آهن (5.4٪) در مقایسه با منگنز (0.1٪) در خاک‌های متوسط، کمتر رایج است. بوی گوگردی فاسد‌شدگی یا پوسیدگی گاهی همراه با باکتری‌های اکسیدکننده آهن ناشی از تبدیل آنزیمی سولفات‌های خاک به هیدروژن سولفید و فرار به عنوان منبع جایگزین اکسیژن در آب بی‌هوازی است.
زیستگاه و گروه‌های باکتریایی اکسید کننده آهن

باکتری‌های اکسید‌کننده آهن در منطقه‌انتقالی سامن می‌شوند که در آن آب بدون اکسیژن از یک‌ محیط بی‌هوازی به یک‌محیط هوازی جریان می‌یابد. آب‌های‌زیرزمینی حاوی مواد آلی محلول، ممکن است توسط میکروب‌هایی که از آن‌مواد آلی محلول تغذیه می‌کنند، اکسیژن‌زدایی شود. در شرایط هوازی، تغییرات pH نقشی مهم در تحریک واکنش اکسیداسیون Fe 2 + / Fe 3 + ایفا می‌کند. در pH های نوتروفیل (منافذ گرمابی، بازالت های اعماق اقیانوس، تراوش آهن آب های زیرزمینی) اکسیداسیون آهن توسط میکروب‌ها با واکنش سریع غیرزیستی که در کمتر از یک دقیقه رخ می‌دهد بسیار رقابتی می‌باشد. بنابراین، جامعه میکروبی باید در مناطق خرد هوازی ساکن شوند که در آن غلظت‌کم‌اکسیژن به سلول اجازه می‌دهد تا Fe(II) را اکسید کند و برای رشد انرژی تولید کند. با این‌حال، در شرایط اسیدی، جایی که آهن حتی در حضور اکسیژن محلول‌تر و پایدارتر است، فقط فرآیندهای بیولوژیکی مسئول اکسیداسیون آهن هستند، بنابراین اکسیداسیون آهن به استراتژی اصلی متابولیک در محیط‌های اسیدی غنی از آهن تبدیل می‌شود. .
علیرغم این‌که از نظر فیلوژنتیکی متنوع است، استراتژی متابولیک اکسیداسیون آهن میکروبی (که در آرکی‌ها و باکتری‌ها یافت می‌شود) در 7 فیلا باکتریایی وجود دارد ، که در پروتئوباکتری فیلا (کلاس‌های آلفا، بتا، گاما و زتاپروتئوباکتریا ) بسیار برجسته می‌باشد،  در میان دامنه آرکئا در پهن‌باستانیان و چشمه‌باستانیان ، و همچنین در اکتینو‌باکتری‌ها ، فیرمیکوت‌ها ، باکتری گوگردی سبز ، و نیتروسوسپیر فیلا(Nitrosospirae phyla).
تعداد زیادی از گونه‌های اکسیدکننده آهن باکتریایی مورد مطالعخ وجود دارند مانند تیوباسیلوس فرواکسیدان‌ها و لپتوسپیریلوم فرواکسیدان‌ها ، و برخی مانند گالیونلا فروجین (Gallionella ferruginea) و ماری‌پروفندیس فرواکسیدان‌ها قادر به تولید یک‌خارج سلولی ساختار ساقه روبان خاص غنی از آهن، شناخته‌شده به عنوان نمونه ردپای زیستی میکروبی اکسیداسیون آهن. این‌ساختارها را می‌توان به آسانی در یک نمونه آب شناسایی کرد که نشان‌دهنده وجود باکتری اکسید‌کننده آهن می‌باشد. این‌ردپای زیستی ابزاری برای درک اهمیت متابولیسم آهن در گذشته زمین بوده‌است.
زیستگاه و گروه‌های باکتریایی اکسید کننده آهن > اکسیداسیون آهن و زندگی اولیه

برخلاف اکثر متابولیسم های لیتوتروف، اکسیداسیون Fe 2 + به Fe 3 + انرژی خیلی کمی را در مقایسه با بقیه متابولیس‌های کمولیتوتروف. به سلول می‌دهد (∆G ° = 29 kJ/mol و ∆G° = -90 kJ/mol به ترتیب در محیط‌های اسیدی و خنثی)  بنابراین سلول باید مقادیر زیادی از Fe 2+ را اکسید کند تا نیازهای متابولیکی خود را برآورده سازد و همچنین به فرایند زیست‌کانی‌سازی کمک کند(از راه دفع ساقه‌های پیچ‌خورده). تصور می شود که متابولیسم باکتریایی اکسید‌کننده آهن هوازی به دلیل ظهور اکسیژن در اتمسفر در2.7 میلیارد سال قبل(ساخته شده توسط سیانوباکترها ) در تشکیل بزرگ‌ترین رسوب آهن (تشکیل آهن نواری (BIF)) سهم بسزایی داشته‌است
با این‌حال، با اکتشاف آهن (II) اکسیداسیون تحت شرایط بدون اکسیژن در اواخر دهه 90 میلادی  با استفاده از نور به عنوان منبع انرژی و یا به صورت لیتوتروفیک شیمیایی انجام شد، با استفاده از یک‌الکترون پایانی مختلف (عمدتاNO 3 -)،  پیشنهاد به وجود آمد که متابولیسم بدون اکسیژن Fe 2+ ممکن است قبل از اکسیداسیون هوازی Fe 2+  باشد و اینکه سن BIF قبل از فتوسنتز اکسیژنی است.  این نشان‌دهنده این است که متابولیسم کمولیتوتروف بی‌هوازی و فوتوتروف میکروبی امکان‌دارد در زمین باستان وجود داشته‌باشد، و همراه با کاهش‌دهنده‌های Fe(III)، امکان‌دارد مسئول BIF در دوران پرکامبرین بوده‌باشند .
متابولیسم اکسیداسیون آهن میکروبی > اکسیداسیون آهن فوتوتروف بدون اکسیژن

اکسیداسیون فوتوتروفیک آهن بدون‌اکسیژن اولین‌متابولیسم بی‌هوازی بود که در متابولیسم اکسیداسیون بی‌هوازی آهن توصیف شد. باکتری‌های فوتوفروتروف از Fe 2+ به عنوان اهداکننده الکترون و انرژی حاصل از نور برای جذب CO 2 به زیست توده از طریق چرخه کالوین  (یا تثبیت کربن ) در یک محیط نوتروفیل (pH 5.5-7.2) استفاده می‌کنند و اکسید‌های  Fe 3+  را به عنوان یک‌محصول زائد که طبق استوکیومتری زیر به صورت کانی رسوب می کند تولید می کنند (4 میلی‌مولار Fe(II) می‌تواند 1  میلی‌مولار CH 2 O تولید کند):
HCO–
3 + 4Fe(II) + 10H
2O → [CH
2O] +  4Fe(OH)
3 + 7H+  (∆G° > 0)
با این اوصاف، برخی از باکتری‌ها از متابولیسم اکسیداسیون فتواتوتروفیک Fe(II) به منظور رشد استفاده نمی‌کنند. در عوض، پیشنهاد شده است که این‌گروه‌ها به Fe(II) حساس هستند و برای همین برای کاهش سمی‌بودن، Fe(II) را به اکسید Fe(III) نامحلول‌تر اکسید می‌کنند که در حضور Fe(II) رشد کنند. از طرفی دیگر، بر اساس آزمایش‌ها با R. capsulatus SB1003 (فتوتروتروفیک)، نشان داده شده است که اکسیداسیون Fe(II) امکان‌دارد مکانیسم‌هایی باشد که به سبب آن باکتری‌ها توانایی دسترسی به منابع کربن (استات، سوکسینات) را دارند که استفاده از آن‌ها به اکسیداسیون Fe(II) بستگی دارد  . با این‌حال ، خیلی از باکتری‌های اکسید‌کننده آهن می‌توانند علاوه بر Fe(II) از ترکیبات دیگری به عنوان اهدا کننده الکترون استفاده کنند، یا حتی کاهش غیر شبیه سازی (III)Fe  به عنوان کاهش فلزی ژئوباکتر (Geobacter metallireducens)
وابستگی فتوفروتروفیک‌ها به نور به عنوان یک‌منبع حیاتی  می‌تواند باکتری‌ها را به موقعیت دست‌وپاگیری ببرد، جایی که به خاطر نیاز آن‌ها به مناطق نورانی بدون اکسیژن (نزدیک سطح)  ممکن است با رقابت با واکنش‌های غیر زنده به دلیل وجود اکسیژن مولکولی مواجه شوند. برای جلوگیری از این‌مشکل، آنها شرایط سطح میکروآئروفیل را تحمل می‌کنند یا اکسیداسیون فوتوفروتروفیک Fe(II) را عمیق‌تر در ستون رسوب/آب با در دسترس بودن نور کم انجام می‌دهند.
متابولیسم اکسیداسیون آهن میکروبی > اکسیداسیون آهن (II) وابسته به نیترات

نفوذ نور می‌تواند اکسیداسیون Fe(II) در ستون آب را محدود کند. با این‌حال، اکسیداسیون میکروبی Fe(II) وابسته به نیترات، یک‌متابولیسم مستقل از نور می‌باشد که نشان داده‌شده‌است از رشد میکروبی در رسوبات مختلف آب شیرین و دریایی (خاک شالیزار، رودخانه، تالاب شور، هیدروترمال، رسوبات اعماق دریا) حمایت می‌کند و بعدتر نیز به عنوان متابولیسم مشخص در ستون آب در منطقه حداقل اکسیژن . میکروب‌هایی که این‌متابولیسم را انجام می‌دهند در محیط‌های نوتروفیل یا قلیایی موفق می‌باشند، به دلیل اختلاف زیاد بین پتانسیل ردوکس زوج های Fe 2  /+Fe 3 + و NO 3  /-NO 2 - (200+ mV و +770 mV، به ترتیب) آزادشدن مقدار زیادی انرژی آزاد در مقایسه با سایر متابولیسم های اکسیداسیون آهن
2Fe2+ + NO–
3 + 5H
2O → 2Fe(OH)
3 + NO–
2 + 4H+ (∆G°=-103.5 kJ/mol)
اکسیداسیون میکروبی آهن به همراه نیترات‌زدایی (با گاز نیتریت یا دی‌نیتروژن که محصول نهایی می‌باشد)  می‌تواند هتروتروفیک باشد با استفاده از کربن معدنی یا سوبستراهای آلی (استات، بوتیرات، پیروات، اتانول) که رشد هتروتروفیک را در نبود کربن معدنی  انجام می‌دهند. پیشنهاد شده است که اکسیداسیون آهن وابسته‌به‌نیترات هتروتروف با استفاده از کربن آلی، امکان‌دارد مساعدترین فرآیند باشد. این‌متابولیسم امکان‌دارد برای انجام مرحله‌ای مهم در چرخه بیوژئوشیمیایی در منطقه‌حداقل‌اکسیژن بسیار بااهمیت باشد.
اکسید کننده‌های آهن در محیط‌های دریایی

در محیط‌های دریایی، شناخته‌شده‌ترین دسته از باکتری‌های اکسید کننده آهن، زتاپروتئوباکتری‌ها می‌باشند،  که بازیگران اصلی در اکوسیستم‌های دریایی هستند. از آن‌جایی که عموماً میکروآئروفیل هستند، برای زندگی در مناطق انتقالی که در آن آب‌های بی‌اکسیژن و اکسیژن‌دار  مخلوط می‌شوند، سازگار شده‌اند. زتاپروتئوباکتری‌ها در زیستگاه‌های مختلف غنی از آهن (II) وجود دارند که در مکان‌های اقیانوسی عمیق مرتبط با چاه‌گرمابی و در زیستگاه‌های ساحلی و خشکی یافت می‌شوند و در سطح رسوبات کم‌عمق، آبخوان‌های ساحلی و آب‌های سطحی گزارش شده‌اند.
ماری‌پروفندیس فرواکسیدان‌ها یکی از رایج‌ترین و مورد مطالعه‌ترین گونه‌های زتاپروتئوباکتری‌ها می‌باشد. نخستین بار از دریاکوه لوئیهی، در نزدیکی هاوایی  در عمقی بین 1100 تا 1325 متر، بر روی قله این آتشفشان سپری جدا شد. دریچه‌ها را می توان از اندکی بالاتر از محیط (10 درجه سانتی‌گراد) تا دمای بالا (167 درجه سانتی گراد) پیدا کرد. آب‌های دریچه غنی از CO 2 ، Fe(II) و منگنز می‌باشند. در اطراف منافذ دریچه ممکن‌است تشک‌های بزرگ پوشیده‌شده با بافت ژلاتینی ایجادشده توسط باکتری‌های اکسیدکننده آهن به عنوان محصول جانبی (رسوب آهن-اکسی هیدروکسید) وجود داشته باشند. این‌مناطق ممکن‌است توسط سایر جوامع باکتریایی مستعمره شوند که می‌توانند ترکیب شیمیایی و جریان آب‌های محلی را تغییردهند. دو نوع مختلف دریچه در دریاکوه لوئیهی وجود دارد: یکی با فوکوس و جریان با دمای بالا (بالای 50 درجه سانتی گراد) و دیگری با کولر (10-30 درجه سانتی گراد) جریان پراکنده. اولی تشکهایی به اندازه چند سانتی‌متر در نزدیکی روزنه‌ها ایجاد می‌کند، دومی تشک‌های متر‌مربعی به ضخامت یک متر تولید می‌کند.
تاثیر تغییر آب و هوا بر باکتری‌های اکسید کننده آهن

در سیستم‌های اقیانوسی باز پر از آهن‌محلول، متابولیسم باکتری اکسید کننده آهن در همه‌جا موجود است و چرخه‌آهن را تحت تاثیر قرار می‌دهد. امروزه این‌چرخه بیوشیمیایی به دلیل آلودگی و تغییرات آب‌وهوایی دستخوش تغییراتی شده است. با این‌وجود، توزیع طبیعی آهن در اقیانوس می‌تواند تحت اثر گرمایش جهانی تحت شرایط زیر قرار گیرد: اسیدی‌شدن، تغییر در جریان‌های اقیانوسی، و روند هیپوکسی آب اقیانوس و آب‌های زیرزمینی.
تمام این‌ها پیامدهای افزایش چشمگیر انتشار  CO 2 در جو از منابع انسانی می‌باشد. در حال حاضر غلظت دی‌اکسیدکربن در جو حدود 380 پی‌پی‌ام می‌باشد (80 پی‌پی‌ام بیش از 20 میلیون سال قبل)، و حدود یک چهارم کل انتشار CO 2 وارد اقیانوس‌ها می‌شود (2.2 pg C سال −1 ). در واکنش با آب دریا، یون بی‌کربنات (HCO 3 -) تولید میکند و در نتیجه اسیدیته اقیانوس افزایش پیدا می‌کند. افزون بر آن، دمای اقیانوس حدودا یک‌درجه افزایش یافته است (0.74 درجه سانتی‌گراد) و موجب ذوب شدن مقادیر بسیار زیادی از یخچال‌های طبیعی می‌شود که به افزایش سطح دریا کمک می‌کند. این امر حلالیت O 2  را با مهار تبادل اکسیژن بین آب‌های سطحی که O 2 بسیار فراوان است و آب‌های عمیق بدون اکسیژن کاهش می‌دهد.
تمام این‌تغییرات در پارامترهای دریایی (دما، اسیدیته و اکسیژن‌رسانی) بر چرخه بیوژئوشیمیایی آهن تأثیرگذار هستند و می‌تواند پیامدهای مختلف و حیاتی بر میکروب‌های اکسیدکننده آهن داشته باشند. شرایط هیپوکسیک و اسیدی می‌تواند بهره‌وری ابتدایی را در آب‌های سطحی و ساحلی بهتر کند زیرا در دسترس بودن آهن Fe(II) برای اکسیداسیون آهن میکروبی را افزایش می‌دهد. با این حال، در آن‌زمان، این سناریو همچنین می‌تواند اثر آبشاری رسوبات در آب‌های عمیق را مختل کند و موجب مرگ حیوانات زیرزمینی شود. علاوه بر این، بسیار با اهمیت است که در نظر داشته‌باشیم که چرخه‌های آهن و فسفات کاملاً یا هم مرتبط و در تعادل هستند، به شکلی که یک‌تغییر کوچک در چرخه اول می‌تواند پیامد‌های مهمی بر دومی داشته باشد.
تاثیر بر زیرساخت‌های آب

باکتری‌های اکسیدکننده آهن می‌توانند برای مدیریت تامین آب چاه‌های آب مشکل به وجود آورند ، زیرا توانایی تولید اکسید آهن نامحلول را دارند که به صورت لجن ژلاتینی قهوه‌ای پدیدار می‌شود که وسایل لوله‌کشی و لباس‌ها یا ظروف شسته‌شده با آب حمل‌کننده آن را لکه‌دار می‌کند.
تاثیر بر زیرساخت‌های آب > شاخص‌های احتمالی

تاثیرات برحسته باکتری‌های آهن در آب‌های سطحی به صورت توده‌های لزج قهوه‌ای‌رنگ در کف رودخانه‌ها و سواحل دریاچه‌ها یا به صورت تابش روغنی روی آب دیده می شود. مشکلات جدی‌تر زمانی اتفاق می‌افتد که باکتری‌ها در سیستم‌های چاه‌ها انباشته شوند. باکتری‌های آهن در چاه‌ها مشکلی برای سلامتی ایجاد نمی‌کنند، اما می‌توانند با مسدود کردن صفحه‌ها و لوله‌ها، عملکرد چاه را کاهش دهند.
تاثیر بر زیرساخت‌های آب > کنترل

تکنیک‌های درمانی که امکان‌دارد با موفقیت، باکتری‌های آهن را حذف یا بکاهند شامل حذف فیزیکی، پاستوریزه‌کردن و درمان شیمیایی می‌شود. درمان چاه‌هایی که بسیار آلوده شده‌اند امکان‌دارد سخت، پرهزینه و فقط تا حدی موفقیت‌آمیز باشد. {{{textاستفاده اخیر از دستگاه‌های اولتراسونیک که باعث تخریب و جلوگیری از تشکیل بیوفیلم در چاه‌ها می‌گردد، برای جلوگیری از عفونت باکتری‌های آهن و گرفتگی مرتبط با آن بسیار موفقیت‌آمیز بوده است.}}}[نیازمند یادکرد]
حذف‌فیزیکی معمولاً به عنوان اولین‌گام انجام می‌شود. لوله‌های با قطر کوچک را گاهی اوقات با یک برس سیمی تمیز می‌کنند، در حالی که خطوط بزرگ‌تر را می‌توان با یک‌لوله لایروب تمیز کرد و شست. تجهیزات پمپاژ در چاه نیز باید برداشته و تمیز شوند.
فیلترهای آهنی برای بهبود باکتری‌های آهن استفاده شده‌اند. فیلترهای آهنی از نظر ظاهری و اندازه‌ای مشابه نرم‌کننده‌های آب معمولی اند، ولی حاوی بسترهایی از محیط‌هایی می‌باشند که دارای قدرت اکسیداسیون ملایمی هستند. همان‌طوری که آب‌دارای‌آهن از بستر ردمی‌شود، تمام آهن محلول به آهن نامحلول تغییرحالت پیدا می‌کند و سپس از آب فیلتر می‌شود. هرآهنی که از قبل دچار رسوب شده‌باشد با فیلتراسیون‌ مکانیکی‌ ساده حذف می‌گردد. در این‌فیلترهای آهنی می‌شود از چند رسانه فیلتر مختلف از جمله ماسه‌سبز‌منگنز، Birm، MTM، چند‌رسانه‌ای، ماسه و دیگر مواد مصنوعی استفاده کرد. در اغلب‌موارد، اکسیدهای بالاتر منگنز، عملکرد اکسید کننده مورد نظر را تولید می‌کنند. فیلترهای آهنی دارای محدودیت هایی می‌باشند. از آنجایی که عملکرد اکسیدکننده نسبتاً ملایم می‌باشد، زمانی‌که مواد آلی، یا ترکیب‌شده با آهن یا کاملاً جداشده، در آب وجود داشته‌باشد، به خوبی کار نخواهد کرد. بنابراین، باکتری آهن از بین نخواهد رفت. غلظت خیلی بالای آهن امکان‌دارد نیاز به شستشوی معکوس مکرر و/یا بازسازی داشته باشد. نهایتا، رسانه‌های فیلتر آهنی برای شستشوی معکوس مناسب نیازمند به دبی بالا هستند و اینچنین جریان‌های آبی همواره در دسترس نمی‌باشند.
آتش‌سوزی‌ها امکان‌دارد ترکیب‌هایی حاوی آهن را از خاک به جریان‌های کوچک زمین‌های وحشی رها‌کنند و باعث تکثیر سریع اما اغلب موقتی باکتری‌های اکسیدکننده آهن با رنگ نارنجی، تشک‌های ژلاتینی و بوهای گوگردی شوند. فیلترهای شخصی با کیفیت بالاتر امکان‌دارد برای حذف باکتری‌ها، بو و بازگرداندن شفافیت آب استفاده شوند.
لینک های خارجی

فیلم ویدئویی و جزئیات باکتری های اکسید کننده آهن
باکتری آهن در یک جریان، Montgreenan، Ayrshire
سوختگی در اسکاتلند با باکتری اکسید کننده آهن.
بوریتو (صبحانه)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
بوریتو صبحانه به سبک جنوب غرب با چوریزو، سس سالسا و تخم مرغ: بوریتو صبحانه به سبک جنوب غرب با چوریزو، سس سالسا و تخم مرغ
بخش: غذای اصلی
خاستگاه: ایالات متحده
منطقه: نیومکزیکو
خوراک ملی وابسته: آشپزی نیومکزیکو و آشپزی جنوب غرب ایالات متحده
دمای سرو: داغ
مواد اصلی: تخم مرغ، سیب زمینی، پیچیده شده در تورتیلا.
مواد معمول: بیکن، سوسیس، گوشت، پیاز، و غیره.
انواع: در ایالت نیومکزیرکو، به جای فلفل یا چوریزو، چیلی نیومکزیکو قرمز یا سبز استفاده می‌شود.
  رسانه: بوریتو صبحانه:   رسانه: بوریتو صبحانه
یک بوریتو صبحانه که با پنیر، بیکن، کلم پیچ و مواد دیگر تهیه شده‌است
بوریتو صبحانه، که گاهی به عنوان ساندویچ صبحانه در خارج از جنوب غربی آمریکا شناخته می‌شود، نوعی صبحانه آمریکایی است که از اقلام صبحانه پیچیده شده در داخل یک تورتیلای آردی بوریتو تشکیل شده‌است. این سبک در چندین غذای منطقه‌ای آمریکایی ابداع و رایج شد، که مهم‌ترین آن‌ها در غذاهای نیومکزیکو سرچشمه می‌گیرد و فراتر از غذاهای جنوب غربی ایالات متحده و همسایه تکس مکس گسترش یافته‌است. بوریتوهای صبحانه به سبک جنوب غربی ممکن است شامل هر ترکیبی از تخم مرغ، سیب زمینی، پنیر، فلفل (معمولاً چیلی نیومکزیکو، هالاپینو، یا فلفل‌های چیلی دیگر)، سالسا، پیاز، چوریزو، بیکن یا خامه ترش باشد.
برخی از رستوران‌های فست فود مانند برگر کینگ، دانکن دوناتس، مک دونالد و تاکو بل بوریتو صبحانه می‌فروشند. بوریتو صبحانه یک غذای خیابانی تیز هست.
تاریخچه

تیا سوفیا، یک غذاخوری نیومکزیکویی در سانتافه، ادعا می‌کند که برای اولین بار از واژه "بوریتو صبحانه " در منوی غذا در سال ۱۹۷۵ استفاده شده‌است، اگرچه یک تورتیلای رول شده حاوی ترکیبی از تخم مرغ، بیکن، سیب زمینی و پنیر در غذاهای نیومکزیکو وجود داشت. خیلی قبل از آن غول فست فود مک دونالد نسخه خود را در اواخر دهه ۱۹۸۰ معرفی کرد، و در دهه ۱۹۹۰، رستوران‌های فست فود بیشتری به این سبک گرایش پیدا کردند، با Sonic Drive-In، هاردیز، و کارلز جونیور. که در منوی خود، بوریتوهای صبحانه ارائه می‌کردند. در سال ۲۰۱۴، تاکو بل منوی صبحانه خود را راه اندازی کرد که شامل بوریتوهای صبحانه بود.
آماده‌سازی

بوریتو صبحانه را می‌توان با مواد پرکننده بی شماری مانند تخم مرغ، ژامبون، پنیر، پیاز، فلفل، بیکن، بیکن کانادایی، سیب زمینی، سوسیس، آووکادو، گوجه فرنگی، اسفناج، لوبیا، زیتون و سایر مواد تهیه کرد. در نیومکزیکو اغلب به صورت «خفه‌شده» (پوشانده شده با سس چیلی)، یا «دستی» (با سس چیلی یا چیلی سبز خرد شده در داخل) سرو می‌شود.
بیماری ارهاش

بیماری اِرهاش (که به نام‌های هم‌ایمن‌سازی رزوس، بیماری اِرهاش (دی)، و بیماری بچه آبی نیز شناخته‌می‌شود) نوعی بیماری همولیتیک جنین و نوزاد (HDFN) است. نام درستی که هم‌اکنون برای آن کار می‌رود، بیماری همولیتیک جنین و نوزاد ناشی از پادتن‌های ضد دی است؛ چرا که سیستم گروه خونی اِرهاش در واقع بیش از 50 آنتی‌ژن و نه فقط آنتی‌ژن دی را دربرمی‌گیرد. این بیماری پیش از کشف گلوبولین ایمنی anti-Rho(D) شایع‌ترین نوع HDFN بود؛ طیفی از خفیف تا شدید دارد؛ و زنانی را که دارای گروه خونی منفی هستند، در حاملگی‌های دوم به بعد از همسران بیولوژیک دارای گروه خونی مثبت درگیر می‌کند.
به‌خاطر پیشرفت‌های متعدد در پزشکی نوین می‌توان از این بیماری با تزریق گلوبولین ایمنی anti-Rho(D) (روگام) حین بارداری و در اوّلین فرصت پس از وضع حمل پیشگیری کرد. بدین‌سان با کاهش موفقیت‌آمیز این بیماری، امروزه پادتن‌های دیگری به‌عنوان علل شایع HDFN مطرح هستند.
نشانه‌ها

شامل: مایع آمنیوتیک مایل به زرد؛ بزرگی طحال، کبد و یا قلب؛ و گردآمدن مایع در شکم جنین.
مراجع

↑  "Rh Disease". The Children's Hospital of Philadelphia (به انگلیسی). 2014-08-23. Retrieved 2021-11-21.{{cite web}}:  نگهداری CS1: url-status (link)
کاستی-پلاتخا د آرو

مکان در 23x15px|border |alt=|link= کاتالونیا, 23x15px|border |alt=|link= اسپانیا
| Castell-Platja d'Aro | Castell-Platja d'Aro |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
  پرچم:   پرچم
Castell-Platja d'AroLocation in Catalonia: Castell-Platja d'AroLocation in Catalonia
مختصات: ۴۱°۴۹′۰۹″ شمالی ۳°۰۴′۰۶″ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۸۱۹۱۷°شمالی ۳٫۰۶۸۳۳°شرقی﻿ / 41.81917; 3.06833: مختصات: ۴۱°۴۹′۰۹″ شمالی ۳°۰۴′۰۶″ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۸۱۹۱۷°شمالی ۳٫۰۶۸۳۳°شرقی﻿ / 41.81917; 3.06833
بخش خودمختار:  کاتالونیا
استان: استان خرنا
Comarca: Baix Empordà
حکومت: حکومت
 • شهردار: Joan Giraut (CiU)
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۱٫۷۴ کیلومتر مربع (۸٫۳۹ مایل مربع)
ارتفاع: ۵ متر (۱۶ فوت)
جمعیت (2009): جمعیت (2009)
 • کل: ۱۰٬۳۷۶
 • تراکم: ۴۸۰/کیلومتر مربع (۱۲۰۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام(ها): Castellarencs; Platjarencs
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (زمان)
وبگاه: www.platjadaro.cat
کاستی-پلاتخا د آرو (به اسپانیایی: Castell-Platja d'Aro) یک شهرستان در اسپانیا است که در استان خرنا واقع شده‌است.
خصوصیات

کاستی-پلاتخا د آرو ۲۱٫۷۴ کیلومترمربع مساحت و ۱۰٬۳۷۶ نفر جمعیت دارد و ۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بوژانووچی

مکان
| بوژانووچی Божановићи | بوژانووچی Божановићи |
| --- | --- |
روستا: روستا
بوژانووچی: بوژانووچی
مختصات: ۴۳°۳۰′۳۶″ شمالی ۱۸°۲۵′۱۹″ شرقی﻿ / ﻿۴۳٫۵۱۰۰۰°شمالی ۱۸٫۴۲۱۹۴°شرقی﻿ / 43.51000; 18.42194: مختصات: ۴۳°۳۰′۳۶″ شمالی ۱۸°۲۵′۱۹″ شرقی﻿ / ﻿۴۳٫۵۱۰۰۰°شمالی ۱۸٫۴۲۱۹۴°شرقی﻿ / 43.51000; 18.42194
بخش: جمهوری صرب بوسنی
شهرداری: کالینوویک
جمعیت (۱۹۹۱): جمعیت (۱۹۹۱)
 • کل: ۶۶
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
بوژانوویچی ( سیریلیک صربی: Божановићи) روستایی است در شهرداری کالینوویک ، جمهوری صرب بوسنی ، بوسنی و هرزگوین . این شهر در شمال غربی شهر کالینوویک قرار دارد. در سال ۱۹۹۱ جمعیت آن ۶۶ نفر بوده است.
تاریخچه

در طول جنگ جهانی دوم، بوژانوویچی بخشی از کشور مستقل کرواسی بود.
جغرافیا

بوژانوویچی در شمال غربی شهر کالینوویک واقع شده است.
افراد سرشناس

راتکو ملادیچ ، ژنرال صرب بوسنی و جنایتکار جنگی که توسط دادگاه بین المللی لاهه به جرم نسل کشی در بوسنی محکوم شده بود در بوژانویچی متولد شده است.
دستگاه گلژی

اندامک‌های درون سلول جانوران: (۱) هستک (۲) هسته (۳) ریبوزوم (۴) وزیکول (۵) شبکه آندوپلاسمی خشن (۶) دستگاه گلژی (۷) اسکلت سلولی (سیتواسکلتون) (۸) شبکه آندوپلاسمی صاف (۹) میتوکندری (۱۰) واکوئل (۱۱) سیتوپلاسم (۱۲) لیزوزوم (۱۳) سانتریول
دستگاه گُلژی یکی از اندامک‌های سیتوپلاسم است که به دو صورت پراکنده یا متمرکز وجود دارد و محتوی لیپوپروتئین است و در سنتز و ترشح یاخته فعالیت دارد.
در سال ۱۸۹۸ کامیلو گلجی، یاخته‌شناس ایتالیایی، با اشباع کردن سلول‌های عصبیِ (نورون‌ها) جغد از نمک‌های نقره و بررسی میکروسکوپی این سلول‌ها ذراتی تیره، هلالی‌شکل و به صورت شبکهٔ درهم‌رفته‌ای را در کنار هسته سلول مشاهده کرد که آن را دستگاه شبکه‌ایِ درونی نامید. این مجموعه بعدها به افتخار گلجی، دستگاه گلجی (یا دستگاه گلژی) نامیده شد. گلژی تلفظ فرانسوی نام او است که در فارسی نیز رایج شده‌است.
آیا همه سلول‌ها دستگاه گلژی دارند؟

با مطالعه سلول‌ها توسط میکروسکوپ‌های نوری و الکترونی به این نتیجه رسیده‌اند که دستگاه گلژی هم در سلول‌های جانوری و هم در سلول‌های گیاهی وجود دارد و یکی از اجزا مهم ساختمانی سلول‌هاست که به ویژه در اعمال ترشحی سلول‌ها فعالیت زیادی دارد.
این اندامک در تک‌سلولی‌ها (مانند باکتری‌ها) وجود ندارد.
این دستگاه می‌تواند به صورت شبکه‌ای در کنار هسته، یا به صورت بخش‌های هلالی شکل و مجزا از یکدیگر به نام دیکتیوزوم‌ها در برش‌های سلول‌ها دیده شوند. دیکتیوزوم‌ها در گیاهان پیشرفته، جلبک‌ها و نیز در خزه گیان مشاهده شده‌اند. در قارچ‌ها، دیکتیوزوم‌ها کمیاب هستند و در پروکاریوت‌ها تاکنون دیکتیوزومی شناخته نشده‌است.
ساختمان دستگاه گلژی

مشاهده دستگاه گلژی با میکروسکوب الکترونی تشخیص سه بخش را امکان‌پذیر می‌سازد: ساکول‌ها، دیکتیوزوم‌ها و مجموعه آن‌ها.
ساختمان دستگاه گلژی > ساکول یا سیسترن

کیسه‌های پهن و قرصی شکل غشایی هستند که بخش میانی صاف و وسعتی حدود ۱ میکرومتر دارند. اما کناره‌های کیسه بسیار چین خورده و متراکم است که قدرت جوانه زدن دارند و وزیکول‌های کوچکی را ایجاد می‌کنند. هر ساکول حالت کمانی دارد و یک سطح آن برآمده (سطح cis یا سطح نزدیک) و سطح دیگر فرورفته‌است(سطح trans یا سطح دور). ضخامت غشای ساکول همانند غشای شبکه آندوپلاسمی است. سطح سیسترن یا ساکول صاف و بدون ریبوزم است.
ساکول های دیکتیوزوم پیوسته در سطح cis تولید و در trans با تبدیل شدن به حفره های ترشحی ناپدید میشوند، بنابراین سطح سیس دارای ساکول های تازه و جوان هستند و سطح ترنس دارای ساکول های پیرتر، سطح سیس به دلیل دارا بودن ساکول های جوان برعکس سطح ترنس رنگ پذیری بالاتری داشته و به همین خاطر آن را سطح کرموفیل (رنگ دوست) و سطح ترنس را سطح کرموفوب (رنگ گریز) می‌نامند.