stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
هاچیکو
زندگی > مرگ

هاچیکو در هشتم مارس ۱۹۳۵ در سن ۱۱ سالگی (معادل ۹۰ سال در سال‌های انسانی) درگذشت و در خیابانی در منطقه شیبویا پیدا شد. جسد هاچیکو پس از مرگ به موزه ملی توکیو تحویل داده شد. غضروف داخلی گوش چپ افتاده بود زیرا از پایه گاز گرفته شده بود و چند سیخ یاکی‌توری (مرغ کبابی در سیخ چوبی) نیز در شکم خود داشت. اما این سیخ‌ها به معده او آسیب نرسانده یا باعث مرگ او نشده بودند. اعضای بدن او در ظروف نمونه ذخیره شدند. بررسی مجدد از این اعضا در سال ۲۰۱۰ به این نتیجه رسید که هاچیکو بر اثر سرطان مرده‌است. تمام اسکلت خارج شد و فقط پنجه‌ها باقی ماند سپس با استفاده از تاکسیدرمی یک مجسمه دقیق از او ساخته شد که داخل آن از گچ بود و با خز هاچیکو پوشانده شده بود. این حیوان عروسکی در ۱۳ ژوئن تکمیل شد و دو روز بعد، در پانزدهمین، مراسم یادبود افتتاحیه موزه علوم توکیو در معرض دید عموم قرار گرفت. تاکسیدرمی هاچیکو امروزه در بال شمالی طبقه دوم ساختمان اصلی موزه ملی طبیعت و علم در اوئنو به نمایش گذاشته شده‌است. در ماه مه ۲۰۱۹، برای افتتاح مرکز تبادل گردشگری شهر اوداته، به نام آکیتا اینو نو ساتو، به این مرکز قرض داده شد.
بقایای او سوزانده شد و خاکسترش در گورستان آئویاما، میناتو، توکیو به خاک سپرده شد و سرانجام این دوست وفادار در کنار قبر صاحب محبوبش اوئنو قرار گرفت.
مراسم تشییع جنازه هاچی در ۱۲ مارس برگزار شد. در آن زمان، او در سراسر ژاپن مشهور بود، بنابراین درگذشت او یک رویداد بزرگ بود. در مراسم تشییع جنازه بودایی که برای او برگزار شد ۱۶ راهب از انجمن بودایی محلی شرکت داشتند و برای او دعا کردند.
سنگ قبر هاچی هنوز در کنار سنگ قبر اوئنو در گورستان آئویاما قرار دارد. اندکی پس از مرگ هاچیکو در سال ۱۹۳۵، بنای یادبودی در کنار مقبره اوئنو در همین گورستان قرار گرفت.
گرد آمدن خانواده در گورستان آئویاما

یائه‌کو ساکانو (坂野 八重子؛ Yaeko Sakano) که بیشتر به عنوان یائه‌کو اوئنو نامیده می‌شود، به مدت ۱۰ سال شریک زندگی غیررسمی برای هیده‌سابورو اوئنو تا زمان مرگ او در سال ۱۹۲۵ بود. گزارش شده‌است که هاچیکو هر زمان که به ملاقات او می‌آمد، خوشحالی و محبت زیادی نسبت به او نشان می‌داد. یائه‌کو در ۳۰ آوریل ۱۹۶۱ در سن ۷۶ سالگی درگذشت و علیرغم درخواست او از اعضای خانواده‌اش برای دفن با شریک زندگی فقیدش، او را در معبدی در تایتو-کو، توکیو دورتر از قبر اوئنو به خاک سپردند. سوابق او بعداً توسط شو شیوزاوا، استاد دانشگاه توکیو در سال ۲۰۱۳، که همچنین رئیس انجمن مهندسی آبیاری، زهکشی و روستایی ژاپن بود، و مدیریت قبر اوئنو در گورستان آئویاما را بر عهده داشت، پیدا شد. در ۱۰ نوامبر ۲۰۱۳، که ۹۰مین سالگرد تولد هاچیکو بود، شو شیوزاوا و کیتا ماتسویی، متصدی موزه یادبود مردمی و ادبی شیرانه شیبویا احساس کردند که باید یائه‌کو همراه با اوئنو و هاچیکو دفن شود. شیوزاوا همچنین به عنوان یکی از سازمان دهندگان درگیر ساخت مجسمه برنزی هاچیکو و اوئنو بود که بعداً در محوطه دانشگاه توکیو در هشتادمین سالگرد مرگ هاچیکو در ۹ مارس ۲۰۱۵ رونمایی شد. اگرچه موافقت آن را از هر دو خانواده اوئنو و ساکانو داشتند. به دلیل مقررات و بوروکراسی این فرایند دو سال طول کشید.
میراث > تصاویر

در ژوئیه ۲۰۱۲، عکس‌های کمیاب از زندگی هاچیکو در موزه یادبود مردمی و ادبی شیرانه شیبویا در شیبویا-کو، توکیو به عنوان بخشی از نمایشگاه مواد تازه ذخیره شده به نمایش گذاشته شد.
در نوامبر ۲۰۱۵، برای اولین بار عکسی از هاچیکو که قبلاً کشف نشده بود، منتشر شد. این تصویر که در سال ۱۹۳۴ توسط یکی از کارمندان بانک توکیو گرفته شده، سگ را در حال استراحت در مقابل ایستگاه شیبویا نشان می‌دهد.
میراث > مینی‌بوس مخصوص

در سال ۲۰۰۳، در بخش شیبویا، یک مینی‌بوس که به‌طور رسمی «اتوبوس جامعه» نامیده می‌شود، مسیرهای خود را در بخش با نام مستعار «اتوبوس-هاچیکو» آغاز کرد. چهار مسیر مختلف وجود دارد.
میراث > مراسم سالیانه

هر سال در ۸ مارس، فداکاری هاچیکو با مراسم بزرگی در ایستگاه شیبویا گرامی داشته می‌شود. صدها نفر از دوستداران سگ اغلب برای گرامیداشت یاد و خاطره و وفاداری او حاضر می‌شوند.
میراث > واق واق هاچیکو

در سال ۱۹۹۴، پخش فرهنگی نیپون در ژاپن توانست صدای واق واق هاچیکو را از یک صفحه قدیمی که به چند قطعه شکسته شده بود، احیا کند. قطعات با استفاده از لیزر با هم متصل شدند. یک کمپین تبلیغاتی عظیم آغاز شد و در روز شنبه، ۲۸ مه ۱۹۹۴، ۵۹ سال پس از مرگ او، میلیون‌ها رادیو شنونده برای شنیدن واق واق هاچیکو خود را آماده کردند.
میراث > مجسمه‌ها

مقالهٔ اصلی: مجسمه هاچیکو
میراث > مجسمه‌ها > شیبویا

با پیر شدن و خسته شدن هاچی، و کارکنان ایستگاه نیز از او مراقبت می‌کردند، مردم از دور و اطراف ابراز نگرانی کردند. داستان او توسط روزنامه‌ها و برنامه‌های رادیویی مورد توجه قرار گرفت و با افزایش شهرت او، مردم محلی خواستار ساخت مجسمه ای به افتخار او شدند. ساختن یک مجسمه افتخاری در حالی که شخص مورد نظر - یا در این مورد سگ - هنوز زنده است غیرمعمول است، اما هاچیکو در واقع در افتتاحیه مجسمه خود در سال ۱۹۳۴ ظاهر شد. شایعات حاکی از آن است که قبل از رونمایی بسیاری از کلاهبرداران سعی کردند با ادعای اینکه آنها بودند که مجسمه را ساختند، درآمد کسب کنند. مجسمه‌ساز واقعی، ترو آندو، که از آشنایان هیروکیچی سایتو بود، عجله کرد تا شاهکار خود را قبل از اینکه همه چیز از کنترل خارج شود، به پایان برساند. در سال ۱۹۳۴، داوطلبان شروع به جمع‌آوری پول برای این هدف کردند و مجسمه برنزی هاچی به ارتفاع ۱۶۲ سانتی‌متر در خارج از ورودی ایستگاه شیبویا بالای یک پایه ۱۸۰ سانتی‌متری ساخته شد. خود هاچی حتی در مراسم رونمایی از مجسمه در ۲۱ آوریل حضور داشت.
حتی مجسمه هاچیکو نتوانست برای فلز خود در طول جنگ اقیانوس آرام معافیت بگیرد. در طول جنگ جهانی دوم، مجسمه او برای بازیابی فلز به کار رفته در مجسمه برای مصرف در جنگ ذوب شد. برخی می‌گویند که از این فلز برای تولید قطعات یک لوکوموتیو برای خط فعلی توکایدو استفاده می‌شد. پس از جنگ، تاکشی پسر آندو مجسمه جدیدی ساخت که امروز در شیبویا دیده می‌شود. مجسمه ایستگاه اودیت نیز در طول جنگ ذوب شد و مجسمه فعلی مربوط به سال ۱۹۶۷ است.
میراث > مجسمه‌ها > ایستگاه اوداته

زمانی که مردم زادگاهش در اوداته متوجه شدند که مجسمه برنزی سگ وفادار هاچیکو در ایستگاه شیبویا نصب خواهد شد، داوطلبان مجسمه ای از همان نمونه اولیه مجسمه سگ وفادار هاچیکو شیبویا را در مقابل ایستگاه اوداته ساختند. مراسم رونمایی در ایستگاه در ماه مارس ۱۹۳۵ در همان ماه و سال درگذشت (مرگ ۸ مارس ۱۹۳۵) وی برگزار شد. اما این مجسمه در سال ۱۹۴۴، مانند مجسمه برنزی در شیبویا، به دلیل دستور جمع‌آوری فلزات در جنگ برای اهدای فلز بازیابی شد. در سال ۱۹۸۲، ۵۰ سال پس از مرگ هاچیکو، انجمن گردشگری شهر اوداته، آکیتا گروهی را برای بازسازی مجسمه هاچیکو، سگ وفادار تشکیل داد و طیف گسترده‌ای از فعالیت‌های جمع‌آوری کمک‌های مالی را برای بازسازی مجسمه انجام داد. در ۱۴ نوامبر ۱۹۸۷، مجسمه برنزی هاچی در مقابل ایستگاه اوداته نصب و مراسم رونمایی انجام شد.
میراث > مجسمه‌ها > ایستگاه هیسای

در منطقه هیسای شهر تسو، میه، استان میه، زادگاه اوئنو، جمع‌آوری کمک مالی با هدف نصب «مجسمه برنزی اوئنو و یک هاچی در کنار هم» برگزار شد. در نتیجه مجسمه برنزی این جفت در خروجی شرقی ایستگاه هیسای در اکتبر ۲۰۱۲ تکمیل شد و مراسم رونمایی برگزار شد.
میراث > مجسمه‌ها > پردیس دانشگاه کشاورزی توکیو

هشتاد سال پس از مرگ هاچیکو، دانشگاه توکیو پروژه ای را برای ساخت یک مجسمه یادبود برای دیدار دوباره هاچیکو و صاحبش آغاز کرد. بیش از ۱۰ میلیون ین کمک مالی از افراد و شرکت‌ها به منظور تحقق این اتحاد خیالی جمع‌آوری شد.
سرانجام در ۸ مارس ۲۰۱۵ (هشتادمین سالگرد مرگ هاچی)، مجسمه برنزی استاد اوئنو و هاچی با هم به عنوان نمادی از احترام متقابل بین انسان و حیوان در پردیس دانشکده کشاورزی دانشگاه توکیو در بونکیو نصب شد.
حواشی > استفاده سیاسی

داستان هاچیکو در اواخر دهه ۳۰ به یک قطعه اصلی تبلیغات فاشیستی تبدیل شد و حتی پیامدهای آزاردهنده داشت. در اوایل قرن بیستم ارتباطی بین فاشیسم، ملی‌گرایی و سگ‌ها ایجاد شده بود. این تداعی فراتر از تصویر کلیشه‌ای آدولف هیتلر با سگش به نام بلوندی از نژاد ژرمن شپرد است. هاچیکو دقیقاً به این دلیل معروف شد که نمونه‌ای از سگ‌های آرمانی در آن زمان بود. چیزی که دولت ژاپن به عنوان سگ آرمانی کشور تعریف می‌کرد عبارت بود از: داشتن شخصیت ژاپنی، خلوص در خون، وفاداری منحصر به فرد به یک صاحب و یک مبارز بی‌باک. در رابطه بین سگ‌ها و فاشیسم ژاپن، هاچیکو یک شخصیت کلیدی در کشف مجدد و ارزش‌گذاری سگ‌های بومی ژاپن بود که مدت‌ها قبل از آن به عنوان‌های بی‌نظم، وحشی و گرگ‌گونه مورد تحقیر قرار گرفته بودند. با تلاش مشترک گروهی از علاقه‌مندان به سگ و وزارت آموزش و پرورش ژاپن در دوره میجی، سگ بومی ژاپن به نمادی از پاکی، وفاداری و شجاعت و برتر از سگ‌های غربی و سگ‌های بومی مستعمرات ژاپن تبدیل شد. دهه ۱۹۳۰ «شورش ژاپنی‌ها علیه غرب» نامیده شده‌است. در طی این دوره، ایدئولوگ‌ها غرور ملی را در فرهنگ ناب و بومی ترویج می‌کردند و سگ‌ها با نژاد ژاپنی بسیار محبوب شدند و داشتن چنین سگی مایهٔ افتخار بود. جذابیت داستان هاچیکو از این واقعیت ناشی می‌شد که پیام اصلی آن به طرز ماهرانه‌ای میهن‌پرستی و فضایل منحصر به فرد «سیاست ملی» ژاپن که خواستار وفاداری شدید به امپراتوری ژاپن بود، را تقویت می‌کرد.
حواشی > مخالفت با صحت داستان وفاداری و پاسخ به آن

تئوری‌هایی وجود دارد مبنی بر اینکه انگیزه هاچیکو برای رفتن به ایستگاه به دلیل وفاداری او نبوده‌است. فیلسوفی به نام شوجی تاکاهاشی در آن زمان در همسایگی هیده‌سابورو اوئنو زندگی می‌کرد و شاهد بوده‌است که هاچی در ایستگاه شیبویا منتظر بوده، اما به دلیل شغل اوئنو به عنوان استاد دانشگاه، زمان رفت و آمد او نامنظم بوده و هاچی حتی در زمان‌هایی که مربوط به رفت و آمد صاحبش به ایستگاه مربوط نبوده در نزدیکی ایستگاه سرگردان می‌پلکیده‌است. بر پایه این شهادت حدس زده می‌شود که داستان جذاب او توسط یکی از کارکنان ایستگاه که از این عادت هاچی بی‌خبر بود و به اشتباه او را سگی وفادار فرض کرده بوده شکل گرفته باشد و هدف از آن ترویج کلمه «وفاداری» بوده که در زمان جنگ از آن استفاده تبلیغی می‌شده‌است همچنین نظریه ای وجود دارد مبنی بر اینکه هاچی تقریباً هر روز در ایستگاه شیبویا ظاهر می‌شده‌است زیرا به دنبال یاکی‌توری می‌گشت. و این غذا در غرفه‌های مقابل ایستگاه به فروش می‌رسید. به گفته شونزو میاواکی، یک سفرنامه‌نویس که در واقع هاچی را در ایستگاه در هنگام حیات او در سال ۱۹۳۳ دیده‌است، از آن زمان، شایعاتی وجود داشت مبنی بر اینکه هاچیکو به دلیل غذایی که مردم اطراف ایستگاه به او می‌دهند به آنجا می‌رود.
از سوی دیگر، شواهدی برخلاف این تئوری‌ها وجود دارد.
هاچی ساعت ۹ صبح که غرفه‌های غذا باز نبود به ایستگاه می‌رفت. برنامه روزانه هاچی برای رفتن به ایستگاه شیبویا دقیق بود، او هر روز حدود ساعت ۹ صبح از خانه باغبان قبلی صاحب قبلی‌اش، کوبایاشی خارج می‌شد، مدتی بعد برمی‌گشت، عصر حوالی ساعت ۶ عصر نیز از خانه حرکت می‌کرد و دوباره برمی‌گشت، این زمان با رفت و بازگشت اوئنو به خانه منطبق بود.
از ۹ سالی که او به ایستگاه رفت و آمد داشت، فقط در دو سال آخر توانسته بود غذا دریافت کند یعنی زمانی که پس از یک گزارش به عنوان یک داستان جذاب به شهرت رسید. قبل از آن، مردم اطراف ایستگاه، مانند کارکنان ایستگاه، کارکنان رستوران‌های یاکی‌توری، و کودکان، با او به شیوه‌ای خصمانه و گاه تا حدی خشونت‌آمیز رفتار می‌کردند.
صاحب جدید او، کیکوسابورو کوبایاشی، که جایگزین اوئنو شد، به خوبی از هاچی مراقبت می‌کرد و حتی به عنوان غذا به او گوشت گاو می‌داد. بعید است که هاچی با خوردن چنین غذایی گرسنه بماند.
هاچی نزدیک دکه‌های غذاخوری روبروی ایستگاه نمی‌نشست، بلکه نزدیک باجه کنار دروازه بلیط که اوئنو همیشه بیرون آمد، می‌نشست.
حتی وقتی کسی هاچی را صدا می‌زد و تکه‌ای نان را جلوی دماغش می‌گذاشت، هاچی فقط آنجا دراز می‌کشید و به غذا نگاه می‌کرد اما هیچ تلاشی برای خوردن نمی‌کرد.
هیروکیچی سایتو که داستان زیبای هاچی را به جهانیان معرفی کرد، گفت: «وقتی هاچی معروف شد، از آنجائیکه همیشه مخالفانی وجود دارند، برخی شروع کردند به گفتن اینکه دلیل اینکه هاچی ایستگاه شیبویا را ترک نمی‌کرد این بود که او به دنبال گرفتن یاکی‌توری بود. یاکی‌توری غذای مورد علاقهٔ همه سگ‌هاست و من و همکارم اغلب یاکی‌توری می‌خریم و به آنها می‌دهیم، اما به این دلیل نیست که هاچی به ایستگاه می‌آمده…»، به این ترتیب او در کتاب خود مخالف این تئوری است.
در فرهنگ عامه

هاچیکو موضوع فیلم هاچیکو مونوگاتاری در سال (۱۹۸۷) به کارگردانی سیجیرو کویاما است که داستان زندگی او را از بدو تولد تا زمان مرگش روایت می‌کند. این فیلم که یک فیلم سرگرم‌کننده موفق محسوب می‌شود، آخرین موفقیت بزرگ برای استودیوی فیلم‌سازی ژاپنی شوچیکو بود.
هاچی: داستان یک سگ اکران شده در اوت ۲۰۰۹، یک فیلم آمریکایی با بازی بازیگر ریچارد گی‌یر به کارگردانی لاسه هالستروم دربارهٔ هاچیکو و رابطه‌اش با یک استاد آمریکایی و خانواده‌اش است که داستان اصلی یکسان، اما کمی متفاوت را دنبال می‌کند. برای مثال هاچیکو در اصل یک هدیه به استاد بود اما این قسمت در نسخه آمریکایی کاملاً متفاوت است. نقش هاچی را سه سگ از نژاد آکیتا به نام‌های «لیلا»، «چیکو» و «فارست» بازی کردند. مارک هاردن در کتاب ستاره‌های حیوانات: پشت صحنه با بازیگران حیوانات مورد علاقه شما نحوه آموزش سه سگ را توضیح می‌دهد.
در ۲۰۱۵ به زبان تلوگو فیلم تومی بر اساس داستان هاچیکو ساخته شد.
هاچیکو نقش مهمی در کتاب کودکان ۱۹۶۷ تاکا چان و من: سفر سگ به ژاپن ایفا می‌کند.
ژوراسیک بارک (۲۰۰۲)، قسمت ۷ از فصل ۴ سریال انیمیشن فیوچراما ادای احترام گسترده‌ای به هاچیکو دارد، شخصیت اصلی این انیمیشن فیلیپ جی. فرای است که در قرن بیستم در شهر نیویورک متولد شده او یک پسر نابالغ تحویل پیتزا است که در چند ثانیه اول سال ۲۰۰۰ در حین تحویل پیتزا به یک مخزن برودتی می‌افتد. او تا سال ۳۰۰۰ یخ زده باقی می‌ماند. فرای پس از احیای زندگیش بعد از هزار سال، بقایای فسیل شده سگش سیمور را کشف می‌کند و مشخص می‌شود که پس از یخ زدن فرای، سگش سیمور ۱۲ سال در بیرون از پیتزافروشی، جایی که فرای در آنجا کار می‌کرده، منتظر بازگشت فرای بوده و هرگز از آخرین فرمان صاحبش برای منتظر ماندن به خاطر او سرپیچی نکرده بوده‌است.
هاچیکو همچنین موضوع کتابی برای کودکان در سال ۲۰۰۴ با عنوان هاچیکو: داستان واقعی یک سگ وفادار نوشته پاملا اس. ترنر است.
کتابی دیگر برای کودکان، رمانی کوتاه برای خوانندگان در تمام سنین به نام هاچیکو منتظره نوشته لزلیا نیومن در سال ۲۰۰۴ منتشر شد. کتاب مصور دیگری دربارهٔ این سگ وفادار، هاچیکو: سگ منتظر  نوشته نویسنده کاتالانی، لوئیس پراتس است. که در سال ۲۰۲۲ منتشر شده‌است.
در مانگای ژاپنی وان پیس داستان مشابهی در مورد سگی به نام «شوشو» وجود دارد.
در بازی ویدیویی دنیا با تو به پایان می‌رسد (۲۰۰۷)، مجسمه هاچیکو نشان داده می‌شود که به افسانه آن در موارد متعددی اشاره شده‌است. محل قرارگیری مجسمه نقش مهمی در روایت بازی دارد. مجسمه دوباره در دنباله، نئو: دنیا با تو به پایان می‌رسد (۲۰۲۱) نمایش داده می‌شود.
هاچیکو در ایستگاه شیبویا در سال ۱۹۳۳
مراسم تشییع جنازه - آخرین تصویر شناخته شده از مرگ هاچیکو همراه با شریک زندگی صاحبش اوئنو، «یائه‌کو ساکانو» (ردیف جلو، نفر دوم از سمت راست) و کارکنان ایستگاه ۸ مارس ۱۹۳۵، موزه یادبود مردمی و ادبی شیرانه شیبویا
بنای تاریخی هاچیکو در کنار قبر اوئنو در گورستان آئویاما میناتو-کو، توکیو
مینی‌بوس هاچیکو
مجسمه هاچیکو در نزدیک ایستگاه شیبویا
منطقه اکنگ

District در People's Republic of China
| Acheng 阿城 | Acheng 阿城 |
| --- | --- |
District: District
阿城区: 阿城区
AchengLocation in Heilongjiang: AchengLocation in Heilongjiang
مختصات: ۴۵°۳۲′۵۵″ شمالی ۱۲۶°۵۷′۲۹″ شرقی﻿ / ﻿۴۵٫۵۴۸۶۱°شمالی ۱۲۶٫۹۵۸۰۶°شرقی﻿ / 45.54861; 126.95806: مختصات: ۴۵°۳۲′۵۵″ شمالی ۱۲۶°۵۷′۲۹″ شرقی﻿ / ﻿۴۵٫۵۴۸۶۱°شمالی ۱۲۶٫۹۵۸۰۶°شرقی﻿ / 45.54861; 126.95806
استان: هیلونگ‌جیانگ
بخش‌های زیر-استانی در جمهوری خلق چین: هاربین
Township-level divisions: 9 subdistricts 8 towns 1 township 1 ethnic township
District seat: Jincheng Subdistrict (金城街道)
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٬۶۸۰ کیلومتر مربع (۱۰۳۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۴۷ متر (۴۸۲ فوت)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۵۹۶٬۸۵۶
 • تراکم: ۲۲۰/کیلومتر مربع (۵۸۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۸ (China Standard)
Postal code: 150300
کد منطقه: 0451
منطقه اکنگ (به لاتین: Acheng District) در جمهوری خلق چین است که در هاربین واقع شده‌است.
خصوصیات

منطقه اکنگ ۲٬۶۸۰ کیلومترمربع مساحت و ۵۹۶٬۸۵۶ نفر جمعیت دارد و ۱۴۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تداخلات دارویی گریپ‌فروت و دارو

برخی از آب میوه‌ها و میوه‌ها می‌توانند با داروهای پرشماری تداخل داشته باشند و در بسیاری از موارد عوارض جانبی ایجاد کنند. این اثر بیشتر با گریپ‌فروت و آب گریپ فروت مورد پژوهش قرار گرفته است، اما اثرات مشابهی با برخی دیگر از مرکبات دیده شده است.
این اثر نخستین بار به طور تصادفی در سال ۱۹۹۱ میلادی کشف شد، زمانی که در آزمایش تداخل دارویی با الکل از آب گریپ‌فروت برای پنهان کردن طعم اتانول استفاده شد.  یک بررسی پزشکی در سال ۲۰۰۵ میلادی به بیماران توصیه کرد تا زمانی که پژوهش‌های بیش‌تر خطرات را روشن کند از مصرف آب مرکبات خودداری کنند. در سال ۲۰۰۸ گزارش شد که اثرات مشابهی با آب سیب دیده شده است.
یک گریپ فروت کامل، یا یک لیوان کوچک (۲۰۰ میلی‌لیتر) آب گریپ فروت، می‌تواند باعث مسمومیت با مصرف بیش از حد دارو شود. میوه‌ای که سه روز پیش از دارو مصرف می‌شود هنوز هم می‌تواند تأثیر بگذارد.  خطرات نسبی انواع مختلف مرکبات به طور سیستماتیک مورد پژوهش قرار نگرفته است.  داروهای آسیب‌دیده معمولاً دارای یک برچسب کمکی با این مضمون «با گریپ فروت مصرف نشود» روی ظرف دارند و این تداخل در درون بسته توضیح داده شده است.  همچنین به مردم توصیه می‌شود در مورد تداخلات دارویی از پزشک یا داروساز خود سؤال کنند.
این اثرات توسط فورانوکومارین‌ها (و تا حدی کمتر، فلاونوئیدها) ایجاد می‌شود. این مواد شیمیایی آنزیم‌های کلیدی متابولیسم دارو، مانند سیتوکروم P450 3A4 (CYP3A4) را مهار می‌کنند.  CYP3A4 آنزیم متابولیزه کننده تقریباً ۵۰ درصد داروها است و در کبد و سلول‌های اپی‌تلیال روده کوچک یافت می‌شود.  در نتیجه، بسیاری از داروها تحت تأثیر قرار می‌گیرند.  بسته به این‌که دارو یکی از آن‌ها باشد، مهار آنزیم‌ها می تواند دو اثر متفاوت داشته باشد که شامل متابولیزه شده توسط آنزیم به یک متابولیت غیرفعال است یا توسط آنزیم به یک متابولیت فعال فعال می‌شود.
در وهله اول، مهار آنزیم‌های متابولیزه کننده دارو منجر به افزایش غلظت یک داروی فعال در بدن می‌شود که ممکن است عوارض جانبی ایجاد کند.  برعکس، اگر دارو یک پیش‌دارو باشد، باید متابولیزه شود تا به داروی فعال تبدیل شود.  به خطر انداختن متابولیسم آن، غلظت داروی فعال را کاهش می‌دهد، اثر درمانی آن را کاهش می‌دهد و خطر شکست درمانی را به دنبال دارد.
هنگامی که میوه جذب دارو از روده را سرکوب می‌کند، غلظت پایین دارو نیز می‌تواند ایجاد شود.
تاریخچه

تأثیر آب گریپ فروت با توجه به جذب دارو در آغاز در سال ۱۹۸۹ میلادی کشف شد. نخستین گزارش بالینی منتشر شده در مورد تداخلات دارویی گریپ فروت در سال ۱۹۹۱ در لنست با عنوان "تداخلات آب مرکبات با فلودیپین و نیفدیپین" بود.
پلی‌فنول‌ها

مرکبات ممکن است حاوی پلی‌فنول‌های گوناگونی باشند، از جمله نارینژین و فورانوکومارین‌ها، مانند برگاموتین، ۶'،۷'-دی‌هیدروکسی‌برگاموتین و برگاپتن. گریپ‌فروت، پرتقال و نارنج حاوی نارینجین هستند.  فورانوکومارین‌ها ممکن است اثر قوی‌تری نسبت به نارینژین داشته باشند.
سازوکار

مشتقات آلی فورانوکومارین با آنزیم CYP3A4 کبد و روده تداخل دارد و ممکن است مسئول اثرات گریپ‌فروت بر روی آنزیم باشد.  ایزوفرم‌های سیتوکروم تحت تأثیر اجزای گریپ‌فروت نیز شامل CYP1A2، CYP2C9 و CYP2D6 است. داروهای متابولیزه شده توسط این آنزیم ها ممکن است با مواد شیمیایی مرکبات تداخل داشته باشند.
هنگامی که داروها به صورت خوراکی مصرف می‌شوند، وارد مجرای روده می‌شوند تا در روده کوچک و گاهی در معده جذب شوند. برای این‌که داروها جذب شوند، باید پیش از ورود به گردش خون پورتال کبدی از راه سلول‌های اپی‌تلیال که دیواره لومن را پوشانده‌اند بگذرند تا به صورت سیستمیک در گردش خون توزیع شوند. داروها توسط آنزیم های متابولیزه کننده خاص دارو در سلول‌های اپی‌تلیال متابولیزه می‌شوند. آنزیم های متابولیزه کننده این داروها را به متابولیت تبدیل می‌کنند.  هدف اصلی متابولیسم دارو، سم زدایی، غیرفعال کردن، حل شدن و حذف این داروها است. در نتیجه، مقدار دارو در شکل اصلی خود که به گردش خون سیستمیک می‌رسد به دلیل این متابولیسم عبور اول کاهش می‌یابد.
بسیاری از داروها تحت تأثیر مصرف آب مرکبات قرار می گیرند.  هنگامی که آنزیم متابولیزه کننده مهار شود، مقدار کمتری از دارو توسط آن در سلول‌های اپی‌تلیال متابولیزه می‌شود.  این تداخل به ویژه زمانی خطرناک است که داروی مورد نظر دارای شاخص درمانی پایین باشد، به طوری که افزایش اندک در غلظت خون می‌تواند تفاوت بین اثر درمانی و سمیت باشد.  آب مرکبات اگر به مقدار کم مصرف شود، آنزیم را تنها در درون روده مهار می‌کند.  مهار آنزیم کبدی ممکن است باعث افزایش بیشتر قدرت و نیمه عمر متابولیک طولانی شود (نیمه عمر متابولیک طولانی مدت برای همه روش‌های تجویز دارو). درجه تأثیر میان افراد و میان نمونه‌های آب میوه بسیار متفاوت است و بنابراین نمی‌توان آن را پیشینی به شمار آورد.
مکانیسم دیگر تداخل احتمالاً از راه پروتئین ۲ مرتبط با مقاومت چند دارویی است که در مرز بخش شانه‌ای انتروسیت‌ها جای گرفته است.
مدت زمان اثر > تداخلات متابولیسم

تداخلات دارویی گریپ.فروت که بر متابولیسم پیش سیستمیک (یعنی متابولیسمی که پیش از ورود دارو به خون رخ می‌دهد) اثر می‌گذارد، مدت اثر متفاوتی نسبت به تداخلاتی دارد که با مکانیسم‌های دیگر کار می‌کنند، مانند جذب، که در زیر بحث شده است.
این تداخل زمانی بیشتر است که آب میوه با دارو یا حداکثر ۴ ساعت پیش از مصرف دارو مصرف شود.
محل مهار در پوشش روده رخ می‌دهد، نه در درون کبد. این اثرات ماندگار هستند زیرا مهار آنزیم های متابولیزه کننده دارو، مانند CYP3A4، با واسطه گریپ‌فروت، برگشت‌ناپذیر است.[منبع بهتری نیاز است][تحقیق دست‌اول؟] یعنی زمانی که گریپ‌فروت آنزیم را شکست، سلول های روده باید مقدار بیشتری از آنزیم تولید کنند تا ظرفیت خود را برای متابولیسم داروهایی که آنزیم برای متابولیسم آن‌ها استفاده می‌شود، بازیابی کند. حدود ۲۴ ساعت طول می کشد تا ۵۰ درصد از فعالیت آنزیم پایه سلولی به دست آید و ۷۲ ساعت طول می‌کشد تا فعالیت آنزیم به طور کامل به حالت اولیه بازگردد. به همین دلیل، صرف جدا کردن مصرف مرکبات و داروهای مصرفی روزانه از تداخل دارویی جلوگیری نمی‌کند.
مدت زمان اثر > تداخلات جذبی

برای داروهایی که به دلیل مهار OATP (پلی پپتیدهای انتقال دهنده آنیون آلی) تداخل دارند، یک دوره زمانی نسبتاً کوتاه برای جلوگیری از این تداخل مورد نیاز است و یک فاصله ۴ ساعته میان مصرف گریپ‌فروت و دارو کافی است.  برای داروهایی که اخیراً در بازار فروخته شده است، داروها دارای صفحات اطلاعاتی (تک نگاری) هستند که اطلاعاتی در مورد هرگونه تداخل احتمالی میان یک دارو و آب گریپ فروت ارائه می‌دهند. از آن‌جایی که شمار فزاینده‌ای از داروهایی وجود دارد که با مرکبات تداخل دارند، بیماران باید پیش از مصرف مرکبات در حین مصرف داروهای خود با داروساز یا پزشک مشورت کنند.
تداخلات با میوه

گریپ‌فروت تنها عضوی از مرکباتی نیست که می تواند با داروها تداخل داشته باشد.  یک بررسی پزشکی به بیماران توصیه کرد که از تمام مرکبات پرهیز کنند.
سه راه برای بررسی تداخل میوه با داروها وجود دارد:
آزمایش ترکیب دارو و میوه در انسان
آزمایش شیمیایی یک میوه برای وجود ترکیبات متقابل پلی‌فنول
آزمایش یک میوه از نظر ژنتیکی برای ژن های مورد نیاز برای ساخت ترکیبات پلی‌فنول متقابل
نخستین رویکرد شامل خطر برای داوطلبان آزمایشی است.  رویکرد اول و دوم مشکل دیگری دارند: یک رقم میوه را می‌توان دو بار با نتایج متفاوت آزمایش کرد.  بسته به شرایط رشد و پردازش، غلظت ترکیبات پلی‌فنول برهم کنش می‌تواند به‌طور چشمگیری متفاوت باشد. رویکرد سوم به دلیل کمبود دانش درباره ژن‌های مورد نظر با مشکل روبه‌رو می‌شود.
تداخلات با میوه > سایر میوه ها و سبزیجات

این کشف که فلاونوئیدها مسئول برخی از تداخلات هستند، تأثیر پذیری سایر میوه ها و سبزیجات را قابل پذیرش می‌کند.
تداخلات با میوه > آب سیب

آب سیب، به‌ویژه محصولات تجاری تولید شده، با عملکرد OATP تداخل می‌کند. این تداخل می‌تواند جذب انواع داروهای رایج، از جمله مسدودکننده‌های بتا مانند آتنولول، آنتی‌بیوتیک‌هایی مانند سیپروفلوکساسین و آنتی‌هیستامین‌هایی مانند مونته‌لوکاست را کاهش دهد.  آب سیب در تداخل با اتوپوساید، به عنوان یک داروی شیمی‌درمانی، و سیکلوسپورین که توسط بیماران پیوندی برای جلوگیری از پس زدن اندام‌های جدیدشان مصرف می‌شود، دخیل است.
تداخلات با میوه > آب انار

آب انار می‌تواند از عملکرد آنزیم‌های متابولیزه کننده دارو CYP2C9 و CYP3A4 جلوگیری کند.
داروهای تحت تأثیر

پژوهشگران شماری از داروها را شناسایی کرده‌اند که گریپ‌فروت با آنها واکنش نامطلوب دارد. طبق بررسی انجام شده توسط انجمن پزشکی کانادا، شمار داروهای بالقوه‌ای که می‌توانند با آب گریپ‌فروت تداخل داشته باشند، و شمار انواع میوه‌هایی که می توانند با آن داروها تداخل داشته باشند، افزایش یافته است.  از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲ میلادی، شمار داروهای شناخته شده برای تداخل بالقوه با گریپ فروت، با خطر اثرات مضر یا حتی خطرناک (خونریزی گوارشی، سمیت کلیوی)، از ۱۷ به ۴۳ افزایش یافت.
داروهای تحت تأثیر > ویژگی‌ها

تداخل میان مرکبات و دارو بستگی به داروی فردی دارد و نه به کلاس دارو.  داروهایی که تداخل دارند معمولاً سه ویژگی مشترک دارند: آنها به صورت خوراکی مصرف می‌شوند، معمولاً تنها مقدار کمی وارد گردش خون سیستمیک می شود و توسط CYP3A4 متابولیزه می ‌شوند.  تأثیرات روی CYP3A4 در کبد اصولاً می‌تواند باعث تداخل با داروهای غیرخوراکی شود و اثرات غیرواسطه‌شده با CYP3A4 نیز وجود دارد.
ایزوفرم‌های سیتوکروم تحت تاثیر اجزای گریپ فروت شامل CYP3A4، CYP1A2، CYP2C9 و CYP2D6 می‌باشد.  داروهایی که توسط این آنزیم‌ها متابولیزه می‌شوند ممکن است با اجزای گریپ‌فروت تداخل داشته باشند.
یک راه آسان برای تشخیص اینکه آیا یک دارو ممکن است تحت تأثیر آب گریپ فروت قرار گیرد یا خیر، این است که تحقیق کنید که آیا یک داروی شناخته شده مهارکننده CYP3A4 قبلاً با داروی فعال داروی مورد نظر منع مصرف دارد یا خیر.  نمونه‌هایی از این مهارکننده‌های شناخته شده CYP3A4 شامل سیزاپراید، اریترومایسین، ایتراکونازول، کتوکونازول و میبفرادیل است.
داروهای تحت تأثیر > فهرست داروهای تحت تاثیر > توسط آنزیم

داروهایی که با ترکیبات گریپ فروت در CYP3A4 تداخل دارند شامل
بنزودیازپین‌ها: تریازولام، میدازولام خوراکی (Versed)، نیترازپام خوراکی، دیازپام، کلونازپام، آلپرازولام و کوازپام
ریتوناویر: مهار CYP3A4 از متابولیسم مهارکننده‌های پروتئاز مانند ریتوناویر جلوگیری می‌کند.
سرترالین
وراپامیل
داروهایی که با ترکیبات گریپ فروت در CYP1A2 تداخل دارند شامل:
کافئین
داروهایی که با ترکیبات گریپ فروت در CYP2D6 تداخل دارند شامل
دکستروآمفتامین
دکستروآمفتامین (۷۵%)/ لووآمفتامین (۲۵%)
دکسترومتامفتامین
پژوهش‌هایی در مورد تداخل میان آمفتامین‌ها و آنزیم CYP2D6 انجام شده است و پژوهشگران به این نتیجه رسیدند که برخی از بخش‌های مولکول‌های سوبسترا در اتصال آنزیم نقش دارند.