stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
خروشچفیسم
اصول خروشچفیسم

خروشچفیسم مجموعه‌ای از اصول و سیاست‌هایی است که توسط سومین دبیرِ اول حزب کمونیست شوروی در جماهیر شوروی سوسیالیستی پیاده شده بود. این اصول عبارتنداز:
رد استالینیسم: نیکیتا خروشچف اگر چه تا پیش از مرگ استالین یکی از دستیاران وی و از نفرات برگزیدهٔ حزب کمونیست بود اما پس از مرگِ او به یکی از مخالفان و منتقدان سیاست‌ها و کیش‌ شخصیتی استالین مبدل شد. او پس از انتخاب اش به عنوان دبیرکلی در اولین سخنرانی خود در کنگرهٔ حزب کمونیست، استالین و رفتارهای وی را رد کرد و دوران جدیدی را متصور شد که در تاریخ به دورهٔ استالین‌زدایی شهرت یافته‌است. خروشچف، استالین را مسبب مرگ بسیاری از اعضای برجستهٔ حزب دانست و کیش‌شخصیتی و خودکامگی بی‌اندازهٔ استالین را مورد انتقاد قرار داد.
سیاست‌های اقتصادی : در ادامهٔ سیاست‌های استالین‌زدایانهٔ وی در اقتصاد او برنامه‌ریزی مرکزی دوران استالین در صنایع سنگین را کنار گذاشت و در عوض به توسعهٔ صنایع مصرفی چون لوازم الکترونیکی (رادیو، تلویزیون) و دارویی پرداخت.
مالکیت شخصی : خروشچف برخلاف استالین به منظور رشد و تحریک اقتصاد داخلی اجازهٔ تصرف جزئی مالکیت شخصی همچون مسکن را داد و برنامهٔ ساخت مسکن اشتراکی یادگار استالین را کنار گذاشت. او جای این برنامهٔ دولتی، به سرمایه‌گذاران خصوصی اجازه داد تا به ساخت و ساز در مسکن بپردازند.
آزادی‌های اجتماعی 
 هنر : در دوران نیکیتا خروشچف این امکان برای شهروندان شوروی فراهم شده بود تا آثار هنری سایر کشورها را مشاهده کنند. برهمین اساس برخی کتاب‌ها، فیلم‌ها و موسیقی‌های غربی در شوروی به چاپ رسیدند زیرا خروشچف معتقد بود که تصاویر مطرح شده در این آثار از کیفیت زندگی با جامعهٔ شوروی انطباق دارد و دیگر نمی‌توان تضاد فاحشی میان کیفیت زندگی اجتماعی و فردی خانوارهای ساکن شوروی با غربی‌ها پیدا کرد.
 سفر : برای اولین بار خروشف به مردم اتحاد جماهیر شوروی اجازه داد تا در گروه‌های بزرگ به خارج از اتحاد جماهیر شوروی سفر کنند. او با انتقاد از محدودیت‌های سفر دوران استالین، معتقد بود که شهروندان شوروی می‌توانند با خیال راحت به تماشای سرزمین‌های غربی بپردازند زیرا دیگر این امر سبب تحریک مردم نمی‌شود چون کیفیت زندگی در شوروی با غرب تفاوت چندانی ندارد. طبق این سیاست بیش از هفتصد هزار شهروند شوروی در سال ۱۹۵۷ به خارج از سرزمین‌های شوروی سفر کردند.
متمایزکننده
متمایزکننده

در محاسبات یک متمایزکننده (Discriminator) فیلدی از کاراکترها است که برای جدا کردن یک عنصر از عناصر دیگر با همان شناسه طراحی شده است. برای مثال فرض کنید یک برنامه باید دو شی منحصر به فرد را در حافظه ذخیره کند که foo شناسه هردوی آنهاست. برای جلوگیری از یکی در نظر گرفتن این دو شی برنامه ممکن است متمایزکننده‌ای به فرم عددی به آنها نسبت دهد، مثلا foo(1) و foo(2) این دو شی همنام را از هم متمایز می‌کند.
این روش در زبان‌های برنامه‌سازی و پلتفرم‌های دیجیتال برای پیام‌رسانی فوری و بازی‌های آنلاین چندنفره به کار گرفته شده است. در پیام رسانی سریع از متمایزکننده برای تفکیک یک کاربر از دیگر کاربرانی که می‌خواهند با همان نام کاربری احراز هویت کنند، استفاده می‌شود.
دیسکورد (Discord)

در دیسکورد متمایزکننده یک پسوند ۴ رقمی است که به انتهای یک نام کابری اضافه می‌شود. این امر به ۱۰۰۰۰ حساب کاربری اجازه داده است که از یک نام کاربری یکسان استفاده کنند.
گذر از متمایزکننده‌ها

در سال ۲۰۲۳ یکی از بنیان‌گذاران دیسکورد، استانیسلاو ویشنوسکی در یک پست وبلاگی شرکت درباره بدهی فنی حاصل از استفاده از سیستم متمایزکننده نوشت و بیان کرد که این امر منجر به شکست خوردن نیمی از درخواست‌های دوستی شرکت شده است. او توضیح داد که دیسکورد در روزهای آغازین راه اندازی خود این سیستم را توسعه داد. در زمان معرفی اولیه اولویت توسعه‌دهندگان دیسکورد این بوده است که به کاربران اجازه دهند تا نام کاربری دلخواه خود را بدون دریافت خطای "نام کاربری مورد نظر شما موجود نیست و قبلا انتخاب شده است" انتخاب کنند. در ابتدا دیسکورد هیچ سیستم دوستی نداشت، به همین دلیل به کاربران اجازه میداد نام‌هایشان را با حروف کوچک و بزرگ انتخاب کنند که باعث حساسیت نام‌های کاربری به حروف بزرگ و کوچک شد.
دیسکورد همچنین یک سیستم نام جهانی معرفی کرد که در آن کاربران می‌توانستند از یک نام مستعار به جای نام کاربری خود استفاده کنند و این نام در بالای پیام ها ظاهر شود. ویشنوسکی این قابلیت را در ردیت معرفی کرد.
این پلتفرم یک فرآیند انتقال به یک سیستم مبتنی بر نام مستعار ایجاد کرد که در آن تمامی نام‌های کاربری به حروف بزرگ و کوچک حساس بودند و فقط محدود به کاراکترهای ASCII حروف A-Z و اعداد ۹-۰و نقطه و خط زیر بودند. این انتقال طی چندین ماه انجام شد و به کاربران قدیمی‌تر و کاربران با حساب پولی اجازه داده شد تا زودتر نام کاربری مورد نظر خود را رزرو کنند.
این تغییر در فضای مجازی با انتقادات گسترده‌ای مواجه شد زیرا آن را قدمی به عقب و منجر به خطر جعل هویت کاربران توصیف کردند. یک استودیوی معروف بازی‌های ویدیویی اعلام کرد که دیگر نمی‌تواند نام خود را در این پلتفرم ثبت کند. دیسکورد در پاسخ اعلام کرد که فرآیندهایی برای کاربرانی با شناخت عمومی بالا و روابط کاری طولانی‌مدت با شرکت وجود دارد تا بتوانند نام کاربری خود را تحت سیستم جدید رزرو کنند. سیستم قدیمی مبتنی بر متمایزکننده‌ها همچنین از هجوم کاربران برای گرفتن نام‌های کاربری منحصربه‌فرد جهت فروش در بازار سیاه جلوگیری می‌کرد، که این مسئله از این منجر به سواتینگ و آزار و اذیت آنلاین شد.
در توزیع دیجیتال

Battle.net یک پسوند چهاررقمی را به نام‌های کاربری خود اضافه می‌کند.
در انبار داده کامپیوتر > معماری مشترک درخواست شی (Common Object Request Broker Architecture)

متمایزکننده یک فیلد برچسب‌دار دارای نوع در معماری مشترک درخواست شی است که زبان توصیف رابط گروه مدیریت شی را تشکیل می‌دهد. این فیلد به عنوان تعاریف نوع و مقدار از اتحادیه‌های(union) برچسب‌دار است و تعیین می‌کند که کدام عضو اتحادیه در نمونه‌ی فعلی انتخاب شود. این کار با استفاده از سازه‌ی کلاسیک switch در زبان C به‌عنوان بخشی از اتحادیه‌ی کلاسیک C انجام می‌شود.
برخلاف برخی زیان‌های برنامه‌نویسی که از اتحادیه‌ها پشتیبانی می‌کنند، متمایزکننده در IDL با نام فیلد انتخاب شده یکی نیست. مثال زیر یک تعریف نوع اتحادیه در IDL است.
union Register switch (char) 
{
    case 'a':
    case 'b': short AX;

    case 'c': long EAX;

    default:  octet AL;
};
در اینجا، مقدار نهایی Register ممکن است شامل AX به عنوان فیلد انتخاب‌شده باشد، اما مقدار متمایزکننده می‌تواند 'a' یا 'b'باشد که به صورت جداگانه در حافظه ذخیره می‌شود. بنابراین، IDL اطلاعات مربوط به نام فیلد انتخاب‌شده و مقدار اتحادیه را از اطلاعات مربوط به مقدار متمایزکننده جدا می‌کند.
در مثال بالا، مقدار متمایزکننده می‌تواند 'a'، 'b'، 'c' یا هر کاراکتر دیگری از نوع char در IDL باشد، زیرا شاخه default تعریف شده اجازه استفاده از سایر کاراکترها را می‌دهد.
در انبار داده کامپیوتر > سایر زبان‌های تعریف رابط

زبان تعریف رابط مایکروسافت نیز از اتحادیه‌های دارای برچسب پشتیبانی می‌کند و این امکان را فراهم می‌کند تا مقدار متمایزکننده را از طریق یک ویژگی درون یک ساختار محصورکننده و یا یک تابع تعیین کرد.
جایگزین‌ها

کد دوست (friend code) یک عدد ۱۲-رقمی یکتاست که می‌تواند برای ایجاد لیست دوستان در یک بازی ویدیویی استفاده شود. این کد از یک شناسه منحصربه‌فرد برای کپی بازی و یک شناسه UIUD برای دستگاه کاربر تولید می‌شود.
بروگنرا

مکان
| Brugnera | Brugnera |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
Comune di Brugnera: Comune di Brugnera
ناحیه: فریولی ونتزیا جولیا
استان / شهرستان: استان پوردنونه (PN)
دهستان: Maron, Tamai, San Cassiano di Livenza
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۹٫۲ کیلومتر مربع (۱۱٫۳ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۶ متر (۵۲ فوت)
جمعیت (Dec. 2012): جمعیت (Dec. 2012)
 • کل: ۹٫۴۰۰
 • تراکم: ۰٫۳۲/کیلومتر مربع (۰٫۸۳/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 33070
پیش‌شماره تلفن: 0434
وبگاه: وبگاه رسمی
بروگنرا (به ایتالیایی: Brugnera) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پوردنونه واقع شده‌است.
خصوصیات

بروگنرا ۲۹٫۲ کیلومترمربع مساحت و ۹٫۴۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فیلم‌شناسی کیانو ریوز

ریوز در سال ۲۰۱۳
کیانو ریوز بازیگر کانادایی است که در فیلم‌ها، سریال‌های تلویزیونی و بازی‌های ویدئویی ظاهر شده است. او اولین نقش‌آفرینی خود را با بازی در فیلم کوتاه یک قدم فاصله گرفتن در سال ۱۹۸۵ انجام داد. در سال بعد، ریوز در فیلم جنایی لب رودخانه ظاهر شد و در فیلم‌های تلویزیونی بازی انتقام و برادری عدالت به ایفای نقش پرداخت. اولین حضور او به عنوان نقش اصلی در فیلم درام رکورد دائمی در سال ۱۹۸۸ به عنوان نوجوانی که با خودکشی دوستش روبه‌رو شده بود. نقش برجسته او زمانی اتفاق افتاد که او نقش تئودور لوگان را در فیلم علمی تخیلی ماجراجویی بسیار عالی بیل و تد (۱۹۸۹) با الکس وینتر ظاهر شد که یک موفقیت تجاری غیرمنتظره بود. ریوز این موفقیت را با بازی در فیلم کمدی پدر و مادری با ران هاوارد ادامه داد. در سال ۱۹۹۱، ریوز در فیلم اکشن نقطه شکست با پاتریک سوویزی، دنباله کمدی علمی تخیلی سفر وحشیانه بیل و تد و فیلم مستقل آیداهوی اختصاصی خودم ظاهر شد. او برای فیلم آخر از سوی منتقدان تحسین شد.
در سال ۱۹۹۴، در فیلم سرعت با ساندرا بولاک نقش یک افسر پلیس را ایفا کرد که موفقیتی تجاری بود و تحسین منتقدان را بدست آورد. بااین حال او در فیلم‌هایی که فروش ضعیفی در گیشه داشتند، شامل جانی نومانیک (۱۹۹۵) و واکنش زنجیره‌ای (۱۹۹۶) به ایفای نقش پرداخت. هنگامی که ریوز در فیلم علمی تخیلی ماتریکس (۱۹۹۹) در نقش نئو به ایفای نقش پرداخت، حرفه‌اش دگرگون شد. این فیلم یک موفقیت تجاری بود و مورد تحسین منتقدان قرار گرفت. ریوز این نقش را در دنباله‌های فیلم، بارگذاری مجدد ماتریکس و انقلاب‌های ماتریکس (هردو در سال ۲۰۰۳) ادامه داد. ریوز نقش جان کنستانتین، یک کاراگاه جن‌گیر را در فیلم ترسناک کنستانتین و یک دندانپزشک را در درام کمدی تام‌سکر (هردو در سال ۲۰۰۵) ایفا کرد. در سال ۲۰۰۶، ریوز به همراه بولاک در فیلم کمدی عاشقانه خانه‌ای روی برکه ظاهر شد. در سال ۲۰۰۸، ریوز نقش کلاتو را در روزی که دنیا از حرکت ایستاد ایفا کرد.
ریوز نقش یک قاتل سریالی را در فیلم اکشن جنایی جان ویک (۲۰۱۴) ایفا کرد، که یک موفقیت تجاری بود و به‌طور کلی تحسین منتقدان را در پی داشت. او در قسمت‌های بعدی، جان ویک: بخش ۲ (۲۰۱۷) و جان ویک: بخش ۳ – پارابلوم (۲۰۱۹) دوباره ظاهر شد. در سال ۲۰۱۶، او در یک مجموعه تلویزیونی آمریکایی-سوئدی سوگند سوئدی نقش روح یک بدلکار را ایفا کرد. ریوز در دنباله انیمیشن داستان اسباب‌بازی ۴ (۲۰۱۹) صداپیشگی یک موتورسیکلت‌من اکشن فیگور کانادایی، دوک کابوم را برعهده گرفت که بیش از یک میلیارد دلار در باکس‌آفیس جهانی فروخت.
بازی‌های ویدئویی

| سال | عنوان | نقش(ها) | یادداشت‌ها | م>  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۰۳ | ماتریکس را وارد کنید | نئو | لایو اکشن برش اف‌ام‌وی |  |
| ۲۰۱۴ | پی‌دی ۲ | جان ویک | پک دی‌ال‌سی جان ویک |  |
| ۲۰۱۹ | فورتنایت | جان ویک | فقط شباهت، دی‌ال‌سی لوازم آرایشی. |  |
| ۲۰۲۰ | سایبرپانک ۲۰۷۷ | جانی سیلورهند | صدا؛ همچنین ضبط حرکت |  |
| ۲۰۲۱ | ماتریکس بیدار می‌شود | نئو | صدا |  |
| ۲۰۲۴ | شدو جنریشنز | شدو خارپشت | صداپیشه؛ «سونیک خارپشت ۳ پک فیلم» دی‌ای‌سی |  |
نقشه‌بردار ۶

| 0 | 1 |
| --- | --- |
ماکت نقشه‌بردار بر روی زمین: ماکت نقشه‌بردار بر روی زمین
گونه مأموریت: سطح‌نشین ماه
اپراتور: ناسا
شناسهٔ کوسپار: ۱۹۶۷-۱۱۲A
شماره ستکات: ۰۳۰۳۱
مدت مأموریت: ۳۷ روز (از زمان راه‌اندازی تا آخرین تماس)
 :  
ویژگی‌های فضاپیما: ویژگی‌های فضاپیما
سازنده: شرکت هواپیماسازی هیوز
جرم پرتاب: ۱٬۰۰۸٫۳ کیلوگرم (۲٬۲۲۳ پوند)
جرم فرود: ۲۹۹٫۶ کیلوگرم (۶۶۱ پوند) بعد فرود
 :  
آغاز مأموریت: آغاز مأموریت
تاریخ راه‌اندازی: ۷ نوامبر، ۱۹۶۷ 
موشک: اتلس ال‌وی-۳سی
سایت پرتاب: پایگاه نیروی هوایی کیپ کاناورال
 :  
پایان مأموریت: پایان مأموریت
واپسین تماس: ۱۴ دسامبر، ۱۹۶۷
 :  
 :  
نقشه‌بردار ۶ (به انگلیسی: Surveyor 6) ششمین سطح‌نشین بدون خدمه از برنامه نقشه‌بردار ناسا بود که برای کاوش سطح ماه فرستاده شده بود. نقشه‌بردار ۶ بر روی خلیج میانه فرود آمد و مأموریت خود را آغاز کرد.
ادیث انن

ادیث انن (به آلمانی: Edith Ennen) (متولد اکتبر ۲۸ ۱۹۰۷ در مرزیگ (سار) - درگذشت ۲۹ ژوئن ۱۹۹۹) تاریخ‌دان و آرشیوگر آلمانی بود. حوزه تحقیقاتی او بر روی تاریخ قانون اساسی، اجتماعی و اقتصادی دوران قرون میانی، به ویژه تاریخ شهری و مطالعات منطقه‌ای راینیش بود.
زندگی

پدر ادیث، امیل، از سنت ویث آمده بود و رئیس پزشکی آسایشگاه استانی و پرستار خانگی در مرزیگ بود.
انن تاریخ را در دانشگاه بن آموخت و سپس دکترایش را در سال ۱۹۳۳ زیر نظر فرانتس اشتاینباخ با موضوع سازمان خودگردانی در شهرهای سار از زمان قرون میانی تا انقلاب فرانسه کسب کرد. از میانه اکتبر ۱۹۳۴ تا آخر ۱۹۳۵ او یکی از محدود اعضای زنی بود که در آموزش آرشیوگرها در انجمن علوم آرشیوی و مطالعات پیشرفته تاریخی در آرشیو مخفی دولتی در بنیاد میراث فرهنگی پروس در برلین-داهلم شرکت کرد. بعد از گذراندن امتحانات دولتی بایگانی، او مدیر انجمن شد و با توجه به وضعیت شغلی زنان در «رایش سوم» تلاش زیادی کرد تا از او حمایت کافی را فراهم کند.
او در انجمن مطالعات تاریخی منطقه‌ای راینلند کار کرد. طی جنگ جهانی دوم، او نقش کلیدی در ادامه یافتن فعالیت انجمن داشت. برای مثال، مقالات فصلنامه راینیش تا سال ۱۹۴۳ برقرار بود. بعد از آن زمان، تمرکز اصلی انجمن بر روی تحقیقات غربی خودخوانده (مطالعات قومیتی آلمان در کشورهای همسایه غربی رایش آلمان) بود. با این حال، انن خودش را محدود بر موضو ناحیه‌هایی که می‌توانست بعدتر برجسته شود یعنی تاریخ شهری و مطالععات منطقه‌ای رانیش محدود کرد.
در ۱ آوریل ۱۹۴۷، انن مدیر بایگانی شهر بن شد و علاوه بر این، مسئول نوسازی این مؤسسه در دوران پساجنگی هم شد. در ۱۹۶۱ او عنوان افتخاری استاد تمامی در دانشگاه بن را کسب کرد. در سال ۱۹۶۴، او مدیریت دانشگاه سارلند در ساربروکن را به دست آورد که او را به همراه روث آلتهایم-اشتیل (در همان سال) به اولین دارنده کرسی در علوم تاریخ در آلمان تبدیل کرد. در سال ۱۹۶۸ او به عنوان اولی زنی انتخاب شد که مدیر دانشکده فلسفه دانشگاه بن را داشت. در آن دانشگاه او مدیریت انجمن مطالعات منطقه‌ای تاریخی راینلند را به دست آورد. در طی این سالها او حلقه‌های وسیعی از دانشجوها را دور خود گرد آورد و تعدادی آثار اساسی را نوشت. در سال ۱۹۷۴ او بازنشسته شد. او عضو انجمن مطالعاتی تاریخی رانیش شد.
نوشته‌ها (منتخب)

Die Organisation der Selbstverwaltung in den Saarstädten vom ausgehenden Mittelalter bis zur französischen Revolution (= Rheinisches Archiv. Bd. 25, ISSN 0933-5102). Röhrscheid u. a. , Bonn 1933 (Zugleich: Bonn, Universität, Dissertation, 1933).
Frühgeschichte der europäischen Stadt. Röhrscheid, Bonn 1953 (3. , um einen Nachtrag erweiterte Auflage. ebenda 1981, ISBN 3-7928-0419-0).
mit Walter Holzhausen und Gert Schroers: Der Alte Friedhof in Bonn. Geschichtlich, biographisch, kunstgeschichtlich. Stollfuss, Bonn 1955 (5. Auflage. Stadt Bonn, Bonn 1986, ISBN 3-922832-03-2).
mit Dietrich Höroldt: Kleine Geschichte der Stadt Bonn (= Bonner Geschichtsblätter. Bd. 20, ISSN 0068-0052). Bonner Heimat- und Geschichtsverein, Wilhelm Stollfuss Verlag, Bonn 1966 (Später als: Vom Römerkastell zur Bundeshauptstadt. Kleine Geschichte der Stadt Bonn. 4. , durchgesehene Auflage. Stollfuss, Bonn 1985, ISBN 3-08-614094-1).
als Hrsg. mit Günter Wiegelmann: Festschrift Matthias Zender. Studien zu Volkskultur, Sprache und Landesgeschichte. Herausgegeben in Verbindung mit Banimir Bratanic, Jorge Dias, Henri Draye, Gerda Grober-Glück, Franz Petri und Rudolf Schützeichel. 2 Bände. Bonn 1972.
Die europäische Stadt des Mittelalters. Vandenhoeck & Ruprecht, Göttingen 1972, ISBN 3-525-01308-6 (4. , verbesserte Auflage. ebenda 1987, ISBN 3-525-01341-8).
Gesammelte Abhandlungen zum europäischen Städtewesen und zur rheinischen Geschichte. 2 Bände. Röhrscheid, Bonn 1977–1987, ISBN 3-7928-0405-0 (Bd. 1) und ISBN 3-7928-0569-3 (Bd. 2).
mit Walter Janssen: Deutsche Agrargeschichte. Vom Neolithikum bis zur Schwelle des Industriezeitalters (= Wissenschaftliche Paperbacks Sozial- und Wirtschaftsgeschichte. Bd. 12). Steiner, Wiesbaden 1979, ISBN 3-515-02420-4.
Rheinisches Städtewesen bis 1250 (= Geschichtlicher Atlas der Rheinlande. Beiheft 6, 1 = Publikationen der Gesellschaft für Rheinische Geschichtskunde. NF 12, Abt. 1b). Rheinland-Verlag, Köln 1982, ISBN 3-7927-0615-6.
Frauen im Mittelalter. Beck, München 1984, ISBN 3-406-09528-3 (6. Auflage. ebenda 1999, ISBN 3-406-37799-8).
Amalie von Lasaulx. In: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL). Bd. 4, ISBN 3-88309-038-7, Sp. 1182–1184. (آلمانی)
ادبیات

Werner Besch u. a. (Hrsg.): Die Stadt in der europäischen Geschichte. Festschrift Edith Ennen. Röhrscheid, Bonn 1972, ISBN 3-7928-0331-3 (mit Bibliographie).
Franz Irsigler: Edith Ennen. Anmerkungen zu Werk und Wirkung. In: Wilhelm Janssen, Margret Wensky (Hrsg.): Mitteleuropäisches Städtewesen in Mittelalter und Frühneuzeit. Edith Ennen gewidmet. Böhlau, Köln u. a. 1999, ISBN 3-412-06099-2, S. 1–19 (die Festschrift enthält auch eine Bibliographie der Schriften Ennens).
Franz Irsigler: Edith Ennen zum Gedenken. In: Rheinische Vierteljahrsblätter. Bd. 64 (2000), S. IX–XVI (Digitalisat).
Hans Derks: Deutsche Westforschung. Ideologie und Praxis im 20. Jahrhundert (= Geschichtswissenschaft und Geschichtskultur im 20. Jahrhundert. Band 4). Akademische Verlags-Anstalt, Leipzig 2001, ISBN 3-931982-23-8.
Gisela Vollmer: Edith Ennen †. In: Der Archivar. Jg. 54, Heft 2, 2001, S. 174–176.
Josef Niesen: Bonner Personenlexikon. 3. , verbesserte und erweiterte Auflage. Bouvier, Bonn 2011, ISBN 978-3-416-03352-7.
Wolfgang Müller: Die Vorsitzenden und stellvertretenden Vorsitzenden der Kommission für Saarländische Landesgeschichte und Volksforschung. In: Brigitte Kasten (Hrsg.): Historische Blicke auf das Land an der Saar. 60 Jahre Kommission für Saarländische Landesgeschichte und Volksforschung. Saarbrücken 2012 (= Veröffentlichungen der Kommission für Saarländische Landesgeschichte und Volksforschung. Band 45), S. 594–596 (Bio-bibliographische Dokumentation).
Yvonne Leiverkus: „Wunsch und wissenschaftliche Neigung liessen mich den Archivarberuf ergreifen. “ Edith Ennen (1907–1999). Archivarin und Historikerin. In: Andrea Stieldorf/Ursula Mättig/Ines Neffgen (ed.): Doch plötzlich jetzt emanzipiert will Wissenschaft sie treiben. Frauen an der Universität Bonn (1918–2018). V&R unipress, Göttingen   2018, ISBN 978-3-8471-0894-8, p. 165–191.
میدان نوبنیاد

میدان نوبنیاد از میدان‌ها شمال تهران است که در خیابان پاسداران قرار دارد. این میدان به فاصله کمی و در ضلع شمالی تقاطع پل خیابان پاسداران و بزرگراه صدر واقع شده است. میدان نوبنیاد در شمال شرقی محله اختیاریه و شمال محله پاسداران واقع است.
این میدان به معابر اصلی و مهمی همچون پاسداران، بزرگراه شهید صدر، بزرگراه شهید بابایی، بلوار شهید دستواره (معصومی) و خیابان شهید لنگری دسترسی دارد.
این میدان به محلاتی چون شهرک شهید چمران، فرمانیه، اختیاریه، پاسداران دسترسی دارد.
خطوط حمل و نقل عمومی

از امکانات حمل و نقل عمومی مجاور این میدان می‌توان به ایستگاه خط ۳ مترو با نام نوبنیاد، پایانه اتوبوسرانی شهید دستواره در ابتدای بلوار شهید دستواره (معصومی) اشاره کرد.
از خطوط اتوبوسرانی منتهی و عبوری از مجاور این شهرک یعنی میدان نوبنیاد خطوط ذیل می‌باشد:
۱) خط ۱۰۶ پایانه لاله به پایانه شهید افشار (پارک وی) در مسیر بلوار ارتش، بزرگراه‌های امام علی، شهید صدر ، ایستگاه متروی نوبنیاد، بزرگراه صدر و مدرس
۲) خط ۲۱۴ پایانه شهید دستواره (معصومی) به پایانه افق (حکیمیه) در مسیر نوبنیاد، بزرگراه شهید صدر ، بزرگراه بابایی، دانشگاه امام حسین، دانشگاه آزاد تهران شمال و دسترسی‌های محلی حکیمیه
۳) خط ۲۱۵ سوهانک به سه راه ضرابخانه در مسیر بلوار ارتش، اراج، خیابان لنگری، میدان نوبنیاد، خیابان پاسداران، حسینه ارشاد، خیابان شریعتی، ابتدای بزرگراه همت و زین الدین
۴) خط ۲۲۵ پایانه شهید دستواره (معصومی) به میدان قدس (تجریش) در مسیر نوبنیاد، خیابان پاسداران، میدان اختیاریه، خیابان شهید کلاهدوز (دولت)، خیابان شریعتی، میدان قدس، مترو تجریش
۵) خط اتوبوس برون‌شهری پایانه شهید دستواره (معصومی) به شهر جدید پردیس در مسیر متروی نوبنیاد، بزرگراه شهید بابایی، تقاطع پل بلوار نیروی زمینی ارتش یا لویزان، ادامه بزرگراه بابایی، آزادراه تهران - پردیس، شهر جدید پردیس (میدان امام خمینی- میدان عدالت - فاز ۳ و ۴)
ورزشگاه ابن بطوطه

| 0 | 1 |
| --- | --- |
ورزشگاه بزرگ طنجه: ورزشگاه بزرگ طنجه
نام کامل: ورزشگاه ابن بطوطه
مکان: طنجه، مراکش
گرداننده: سونارگس
گنجایش: ۶۵،۰۰۰
سطح: چمن
ساخت: ساخت
ساخت: سپتامبر ۲۰۰۲
گشایش: ۲۶ آوریل ۲۰۱۱
هزینه ساخت: ۸۰ میلیون یورو
معمار: جواد خطابی
استفاده‌کنندگان: استفاده‌کنندگان
باشگاه فوتبال اتحاد طنجه: باشگاه فوتبال اتحاد طنجه
ورزشگاه ابن بطوطه (بربری: ⴰⵏⵏⴰⵔ ⵏ ⵉⴱⵏ ⴱⴰⵜⵓⵜⴰ، عربی: ملعب ابن بطوطة) یک ورزشگاه چند منظوره در طنجه، مراکش است. بیشتر برای مسابقات فوتبال و رویدادهای بزرگ به عنوان مراسم یا کنسرت استفاده می‌شود. ظرفیت این ورزشگاه ۶۵،۰۰۰ نفر است. این مکان به عنوان خانه جدید اتحاد طنجه عمل می‌کند و جایگزین ورزشگاه مرشان سابق می‌شود. این ورزشگاه به نام ابن بطوطه نامگذاری شده است.
در ۲۶ آوریل ۲۰۱۱ افتتاح شد. در ۲۷ ژوئیه، این ورزشگاه میزبان سوپر جام فرانسه ۲۰۱۱ بود که در آن مارسی ۵–۴ لیل را شکست داد.
این ورزشگاه یکی از ورزشگاه‌های تایید شده میزبان جام ملت‌های آفریقا ۲۰۱۵ بود که قرار بود به میزبانی مراکش برگزار شود تا اینکه حق میزبانی از آن سلب شد.
این ورزشگاه برای دومین بار در ۲۹ ژوئیه میزبان سوپر جام فرانسه ۲۰۱۷ بود که در آن پاری سن ژرمن ۲–۱ موناکو را شکست داد.
زمانی که مراکش میزبان مسابقات قهرمانی ملت‌های آفریقا ۲۰۱۸ بود، این ورزشگاه میزبان شش بازی در مرحله گروهی و یک بازی در مرحله یک چهارم نهایی بود.
این ورزشگاه میزبان بازی سوپر جام اسپانیا ۲۰۱۸ بین نایب قهرمان کوپا دل ری، سویا، و قهرمان کوپا دل ری ۱۸–۲۰۱۷ و لا لیگا ۱۸–۲۰۱۷، بارسلونا بود که در آن بارسلونا ۲–۱ سویا را شکست داد.
این ورزشگاه در صورت میزبانی مراکش از جام جهانی فوتبال ۲۰۲۶، میزبان بعضی از مسابقات بود. در صورتی که مراکش میزبان جام جهانی بود، این ورزشگاه قرار بود میزبانی مرحله یک‌چهارم نهایی را بر عهده بگیرد.
این ورزشگاه در حال بازسازی اساسی برای افزایش ظرفیت و تغییر نمای بیرونی برای میزبانی جام باشگاه‌های جهان ۲۰۲۲ است. برنامه ریزی شده است که ظرفیت از ۴۵،۰۰۰ صندلی به ۶۵،۰۰۰ افزایش یابد.
سنت آگست، مینه‌سوتا

مکان
| Saint Augusta, Minnesota | Saint Augusta, Minnesota |
| --- | --- |
شهر: شهر
شعار: "Where Country Meet's Community" also "They drew first blood not me!": شعار: "Where Country Meet's Community" also "They drew first blood not me!"
State: مینه‌سوتا
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۹٫۸۱ مایل مربع (۷۷٫۲۱ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲۹٫۶۶ مایل مربع (۷۶٫۸۲ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۱۵ مایل مربع (۰٫۳۹ کیلومتر مربع)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده امریکا): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده امریکا)
 • کل: ۳٬۳۱۷
 • برآورد (2012): ۳٬۴۳۱
 • تراکم: ۱۱۱٫۸/مایل مربع (۴۳٫۲/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
FIPS code: 27-56752
وبگاه: staugusta.govoffice2.com
سنت آگست، مینه‌سوتا (به انگلیسی: St. Augusta, Minnesota) یک شهر در ایالات متحده آمریکا است که در مینه‌سوتا واقع شده‌است.
خصوصیات

سنت آگست ۷۷٫۲۱ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۳۱۷ نفر جمعیت دارد.
جکسون جانکشن، آیووا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= آیووا, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Jackson Junction, Iowa | Jackson Junction, Iowa |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of Jackson Junction, Iowa: Location of Jackson Junction, Iowa
مختصات: ۴۳°۶′۲۵″ شمالی ۹۲°۲′۴۸″ غربی﻿ / ﻿۴۳٫۱۰۶۹۴°شمالی ۹۲٫۰۴۶۶۷°غربی﻿ / 43.10694; -92.04667: مختصات: ۴۳°۶′۲۵″ شمالی ۹۲°۲′۴۸″ غربی﻿ / ﻿۴۳٫۱۰۶۹۴°شمالی ۹۲٫۰۴۶۶۷°غربی﻿ / 43.10694; -92.04667
ایالت:  آیووا
شهرستان: شهرستان وین‌شیک، آیووا
مساحت: مساحت
 • کل: ۵٫۹۹ مایل مربع (۱۵٫۵۱ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۵٫۹۹ مایل مربع (۱۵٫۵۱ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۱۵۸ فوت (۳۵۳ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۵۸
 • برآورد (2012): ۵۸
 • تراکم: ۹٫۷/مایل مربع (۳٫۷/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
FIPS code: 19-39135
GNIS feature ID: 0457893
جکسون جانکشن (به انگلیسی: Jackson Junction) شهری در ایالت آیووا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵۸ نفر بوده‌است.
دانشگاه رازی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام پیشین: دانشکدۀ علوم کرمانشاهان
شعار: اخلاق‌محور و پیشرو در تحقق جامعۀ دانش‌بنیان[نیازمند منبع]
نوع: دولتی
بنیانگذاری شده: ۱۳۵۱
بنیان‌گذاران: فریدون معتمد وزیری، عبدالعلی گویا
وابستگی: وزارت علوم، تحقیقات و فناوری ایران
رئیس: جمال فتح‌ اللهی (سرپرست)
اعضای هیئت علمی: ۴۵۰ نفر
کارمندان مدیریتی: ۵۲۴ نفر  سجاد دادفر(معاون آموزشی) داود گوهری(معاون دانشجویی) تورج زینی وند(معاون فرهنگی و اجتماعی) مصطفی مصطفائی(معاون پژوهشی)
دانشجویان: ۱۱,۷۵۹ نفر
کارشناسی: ۷,۸۹۶ نفر روزانه ۵,۵۰۱ نفر شبانه
دکترا: ۹۵۰ نفر روزانه ۵۹ نفر پردیس
موقعیت: کرمانشاه، استان کرمانشاه
شعبه‌ها: دانشکده فنی اسلام‌آباد غرب، دانشکده حسابداری جوانرود، دانشکده کشاورزی سنقر
رنگ آموزشگاه:   آبی
وبگاه: https://razi.ac.ir
دانشگاه رازی، (با نام پیشین دانشکدۀ علوم کرمانشاهان) یک دانشگاه دولتی در شهر کرمانشاه است. این دانشگاه در سال ۱۳۵۱ فعالیت خود را با یک دانشکده آغاز کرد و در سال ۱۳۵۳ به «دانشگاه رازی» تغییر نام یافت. هم‌اکنون بالغ بر ۱۱۷۵۹ دانشجو در ۱۱ دانشکده و در سه مقطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا در این دانشگاه به تحصیل مشغول‌اند. از فریدون معتمد وزیری و عبدالعلی گویا به‌عنوان بنیان‌گذاران این دانشگاه یاد می‌شود.
نام دانشگاه

نام دانشگاه در زمان تأسیس آن در بهمن ۱۳۵۱ دانشکدۀ علوم کرمانشاهان بود. با این وجود این نام در سال ۱۳۵۳ توسط وزارت فرهنگ وقت به دانشگاه رازی تغییر داده شد که از نام محمد بن زکریای رازی فیلسوف، پزشک، داروساز و شیمی‌دان ایرانی اهل شهر ری برگرفته شده و به معنای «اهل شهر ری» است.