stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
صحت درمان و آموزش پزشکی در افغانستان
دواسازی

افغانستان قبل از جنگ‌های داخلی دارای کارخانه بزرگ دواسازی بود اما در اثر درگیری‌های داخلی هرآنچه زیربناها بود از بین رفتند، کنون چند شرکت دواسازی در کابل هرات آغاز بکار نموده‌است. ۹۸درصد ادویه جات افغانستان وارداتی است. کنون در افغانستان ۲۰ کمپانی دواسازی وجود دارد. متباقی از کشورهای خارج وارد می‌گردد.
ادویه جات که در افغانستان وارد می‌شود بتنت و جنریک است. زیاده ادویه جات افغانستان از کشور چین هند پاکستان وایران‌اند. یک قسمت ادویه جات را کارخانه هوخست ریاست ادویه‌سازی افغانستان کارخانه اویس فارما کیمیا گر فارما خالد ارشاد هرات تولید می‌نماید.
دواسازی > داروهای تقلبی تاریخ زده و روانی

زیاده‌ترین ادویه جات تقلبی از کشورهای هند پاکستان و چین وارد می‌گردد. دواهای تاریخ زده معمولاً از هند و پاکستان به‌طور قاچاق داخل خاک گردیده به عوض ادویه جات اصل بفروش می‌رسد. دواهای امراض روانی به‌خصوص دیازپام از کشور چین وارد گردیده و بفروش می‌رسد که تعداد معتادین این دوا زیاد اند. در سال ۲۰۰۵ اداره مبارزه با جرایم مواد مخدر سازمان ملل(UNODC)و وزارت مبارزه علیه مواد مخدر بر روی شیوع استفاده غیرطبی مواد کنترل شده از قبیل مصرف بدون تجویز دکتر برای مدت طولانی یا مصرف غیر مشخص، مطالعه‌ای را انجام داد. تعداد مصرف‌کننده گان تریاک ۱۵۰۰۰۰و هرویین به ۵۰۰۰۰ نفر بود، تعداد استفاده‌کننده گان دواها۱۸۰۰۰۰ نفر تخمین گردیده بود. در سال ۱۳۸۲بررسی مصرف غیرمجاز مواد در شهر کابل، ۱۴۲۹۸ نفر مصرف‌کنندگان دوا، در مقایسه با ۱۰۷۷۴ مصرف‌کننده تریاک و ۷۰۰۸ مصرف‌کننده هرویین را نشان داد. حدود ۸۰ درصد دواهای معالج امراض روانی موجود در افغانستان، بدون مجوز و بدون انجام هیچگونه آزمایشی مبنی بر اینکه اعتیادآور می‌باشند، تقلبی هستند یا تاریخ مصرف آن‌ها گذشته‌است، به صورت قاچاق به این کشور وارد می‌شوند. کنترل مرزها و همچنین کنترل و تنظیم دواهای معالج امراض روانی در داخل کشور نیز به خوبی انجام نمی‌گیرد. وزارت صحت عامه به منظور کنترل و نظارت بر دواخانه‌ها و انستیتوهای طبی و بررسی تاریخ مصرف و کیفیت دواهای در حال فروش، بخشی حقوقی را در هیئت مدیره دواسازی بنیان نهاده‌است. اما بررسی مداوم بیش از ۹۰۰۰ دواخانه ثبت شده توسط کارمندان کم درآمد دولت، که مستعد دریافت رشوه و سایر اشکال انحراف می‌باشند،
تربیه کادر

رتبه علمی کادر علمی در دانشگاه طب کابل به ترتیب از شمول الی اخیر عبارت اند از: نامزد پوهیالی، پوهیالی، نامزد پوهنیار، پوهنیار، پوهنمل، پوهندوی، پوهنوال و پوهاند می‌باشد. فعلاً تعداد کادر علمی درمجموع ۲۶۴ تن بوده که از آن جمله تعداد کادر علمی ذکور۲۲۰ نفرو تعداد کادر علمی اناث۴۴ نفرمی باشد. از جمله ۱۵۵تن از کادر علمی دارای سویه ماستر، ۷تن دکترا و متباقی لیسانس می‌باشند. و حدود ۱۶۰ تن از کادر علمی تعلیمات طبی را در کشور جاپان فراگرفته‌اند. کادرهای علمی مصروف فعالیت‌های علمی تحقیقی، نشراتی، کنفرانسی، تدریسی و معالجوی می‌باشند. یک تعداد از درمانگ‌های کشور محل است که محصلان در سال اخیر در آنجا فعالیت عملی را فرا می‌گیرند. هکذا این در مانگاه‌ها محل تدریس و تحقیق برای کادرهای علمی می‌باشند؛ که قرار ذیل نگاشته می‌شود.
تربیه کادر > دپارتمنت‌ها

دانشگاه طبی کابل دارای ۴۸ دپارتمنت بوده که از آن جمله ۲۳ آن کلینیکی، ۱۴ آن basic science و ۳ دپارتمنت دانشگاه شمول شامل ثقافت اسلامی، انگلیسی و کمپیوتر می‌باشد.
دپارتمنت‌های بخش کلینیک در شفاخانه تدریسی علی‌آباد شفاخانه تدریسی میوند کلینیک تدریسی ستوماتولوژی و شفاخانه تدریسی چشم تنظیم گردیده‌اند تا به سهولت بتوانند هرچه بیشتر در امورات تدریسی و معالجوی رسیده گی نمایند.
تربیه کادر > دپارتمنت‌های شفاخانه تدریسی علی‌آباد

از جمله ۲۳ دپارتمنت‌های کلینیکی۱۳ دپارتمنت در شفاخانه تدریسی علی‌آباد شامل می‌باشد:
. دپارتمنت جراحی ارولوژی
. دپارتمنت جراحی عصبی
. دپارتمنت جراحی بطن
. دپارتمنت جراحی صدر
. دپارتمنت جراحی عاجل و تراوما
. دپارتمنت ارتوپدی.
. دپارتمنت انستیزی
. دپارتمنت رادیولوژی
. دپارتمنت داخله عصبی - روانی
. دپارتمنت داخله قلبی تنفسی
. دپارتمنت داخله قلبی وعایی
. دپارتمنت داخله اندوکرینولوژی
. دپارتمنت داخله هیمتولوژی
تربیه کادر > دپارتمنت‌های شفاخانه تدریسی میوند

. دپارتمنت جلدی
. دپارتمنت داخله اطفال
. دپارتمنت جراحی اطفال
. دپارتمنت گوش گلو و بینی
. و دپارتمنت جراحی پلاستیک و ریکنسترکتیف.
دپارتمنت‌های مختلفه ستوماتولوژی شامل:
. دپارتمنت اطفال ستوماتولوژی
. دپارتمنت جراحی ستوماتولوژی
. دپارتمنت ارتوپدی ستوماتولوژی
. دپارتمنت پیریدنتولوژی.
تربیه کادر > دپارتمنت چشم

در شفاخانه تدریسی چشم موقعیت دارند.
برعلاوه دپارتمنت ولادی ونسایی در شفاخانه ملالی شعبه سل دپارتمنت انتانی در شفاخانه سل
و بخش انتانی آن در شفاخانه انتانی مربوط وزارت صحت عامه قرار دارد.
شفاخانه‌های تدریسی دانشگاه طبی کابل > شفاخانه تدریسی علی‌آباد

در مجموع ۳۸۳ اعضا ی کادر علمی، دکتران متخصص و ترینی‌ها، پرستارها، تکنیسین‌ها، اناستیزیالوگ‌ها، پرسنل اداری و کارکنان غیر مسلکی درین شفاخانه تدریسی مصروف خدمت‌اند.
بخش تشخیصیه:شامل شعبات ذیل می‌باشد.
. آندوسکوپی جهاز هضمی
. ETT Spirometry
.Holter Monitoring
. Cardiac Rehabilitation
. آزمایشگاه
. التراسوند
. ایکوکاردیوگرافی
. الکترو کاردیوگرافی و رادیولوژی.
شفاخانه‌های تدریسی دانشگاه طبی کابل > شفاخانه تدریسی میوند

درین شفاخانه مجموعاً ۳۶۸ تن اعم از اعضای کادر علمی، متخصصین، دکتران شامل پروگرام تخصص، پرستارها، رادیولوژیستها پرسنل غیر مسلکی مصروف خدمت می‌باشند. درین مرکز به تعداد ۳۵۰ بستر برای مریضان موجود است که در جهت استفاده تدریس و معالجه مریضان از آن‌ها کار گرفته می‌شود.
شفاخانه‌های تدریسی دانشگاه طبی کابل > کلینیک تدریسی ستوماتولوژی

موقعیت آن درمحوطه شفاخانه علی‌آباد بوده و حدود ۴۰ تن اعضای کادر علمی، دکتران و غیره پرسنل مسلکی و غیر مسلکی در آن مصروف خدمت‌اند.
شفاخانه‌های تدریسی دانشگاه طبی کابل > شفاخانه تدریسی چشم

موقعیت آن در کنار دانشگاه طبی بوده و تعداد پرسنل آن ۳۰ تن رسیده و در حال انکشاف است.
غده‌های پروستات در وجود مردان
نوع هیپوسپادیاس
مریضی پیس در شمال افغانستان زیاده دیده می‌شوند.
عملیات لب جیرق کنون نیز معمول شده‌است
ماشین ایسویل ESWL غرض شکستاندن سنگ کلیه‌ها
ماشین سی تی اسکنر که در تشخیص امراض داخل بدن کمک می‌کند
پسرک افغان در حالت سو تغذیه
پی‌دبلیو-۹

| پی‌دبلیو-۹ | پی‌دبلیو-۹ |
| --- | --- |
کاربری: Pursuit fighter (PW-9)، Carrier Fighter (FB series)
تولیدکننده: Boeing
نخستین پرواز: ۲ ژوئن ۱۹۲۳
معرفی‌شده در: ۱۹۲۳
کاربر اصلی: بنگاه هوایی ارتش ایالات متحده آمریکا
تعداد ساخته‌شده: ۱۵۸
پی‌دبلیو-۹ (به انگلیسی: Boeing_Model_15) یک هواگرد از نوع جنگنده ناونشین ساخت شرکت Boeing است. هواگرد پی‌دبلیو-۹ نخستین پروازش را در ۲ ژوئن ۱۹۲۳ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۲۳ میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد ۱۵۸ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
آئرومارین پی‌جی-۱

| آئرومارین پی‌جی-۱ | آئرومارین پی‌جی-۱ |
| --- | --- |
کاربری: هواپیمای جنگنده and هواگرد تهاجمی
تولیدکننده: Aeromarine Plane and Motor Co.
نخستین پرواز: ۲۲ اوت ۱۹۲۲
تعداد ساخته‌شده: ۳
آئرومارین پی‌جی-۱ (به انگلیسی: Aeromarine_PG-1) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع هواپیمای جنگنده and هواگرد تهاجمی ساخت شرکت Aeromarine Plane and Motor Co. است. هواگرد آئرومارین پی‌جی-۱ نخستین پروازش را در ۲۲ اوت ۱۹۲۲ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۳ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
پ زد ال-۱۳۰ اورلیک

| پِ زد ال-۱۳۰ اورلیک PZL-130 Orlik | پِ زد ال-۱۳۰ اورلیک PZL-130 Orlik |
| --- | --- |
یک فروند پِ زد ال-۱۳۰ اورلیک از تیم آکرویاتیک اورلیک: یک فروند پِ زد ال-۱۳۰ اورلیک از تیم آکرویاتیک اورلیک
کاربری: هواپیمای آموزشی
تولیدکننده: ایرباس لهستان
نخستین پرواز: ۲۴ اکتبر ۱۹۸۴
معرفی‌شده در: ۱۹۹۴
کاربر اصلی: نیروی هوایی لهستان
تعداد ساخته‌شده: ۵۰ فروند + ۹ نمونه اولیه
پِ زد ال-۱۳۰ اورلیک (به لهستانی: PZL-130 Orlik)(به معنی عقاب) یک هواپیمای آموزشی با دو صندلی پشت سرهم ساخت لهستان، با یک موتور توربوپراپ می‌باشد.
طراحی و توسعه

اورلیک توسط ''پ.زد.ال وارشاوا اوکِچه'' (به لهستانی: PZL Warszawa-Okecie)به عنوان یک هواپیمای آموزشی برای نیروی هوایی لهستان طراحی شد و به عنوان جایگزینی برای پ.زد. ال-۱۱۰ کولیبِرس در نظر گرفته شد. این هواپیما همچنین برای تطابق با استاندارد اف.ای. ار ۲۳ ایالات متحده طراحی شده است. نظارت بر این پروژه توسط آندری فریدریحویچ (به لهستانی: Andrzej Frydrychewicz)، مهندس ارشد پ. زد. ال وارشاوا اوکِچه به انجام رسید. برای شبیه‌سازی بهتر ویژگی‌های هندلینگ در جنگنده‌های جت، دراین هواپیما از یک بال با نسبت اندازه بال پائین استفاده شد.در زمان طراحی این هواپیما پیشرانه آن یک موتور پیستونی شعاعی از نوع وِدِنیف ام ۱۴پی ام که در اتحادجماهیر شوروی طراحی و تولید شده بود، لیکن هدف این بود که در زمان تولید، موتور پیشرانه این هواپیما با یک دستگاه موتور ایوچنکو ای‌آی-۱۴ ساخت لهستان، جایگزین شود.اولین نمونه اولیه اورلیک در ۱۲ اکتبر ۱۹۸۴ پرواز کرد، نمونه اولیه دوم در دسامبرهمان سال و سومین نمونه در ژانویه ۱۹۸۵به پرواز درآمدند.
در حالی که نیروی هوایی لهستان برنامه‌ریزی می‌نمود تا از اورلیک‌های با موتورهای شعاعی ساخت لهستان، بهره‌برداری نماید، پ.زد. ال یک نسخه جدید به نام پ. زد. ال-۱۳۰ تی توربو اورلیک را برای اهداف صادراتی را برنامه‌ریزی می‌نمود.
بنابراین نمونه سوم اورلیک مجدداً با یک موتورتوربوپراپ پرت اند ویتنی پی‌تی۶ای-۲۵ پی به قدرت ۴۱۰ کیلووات (۵۵۰ اسب بخار) تجهیز شده و در ۱۳ ژوئیه ۱۹۸۶ به پرواز درآمد. این نمونه زمانی که برای پیشنهاد به نیروی هوایی کلمبیا عرضه می‌شد، در اثر یک حادثه در ژانویه ۱۹۸۷ از میان رفت. دو نمونه اولیه دیگر با موتورهای توربوپراپ در سال‌های ۱۹۸۹ و ۱۹۹۰، با موتورهای والتر ام-۶۰۱ ایی ساخت جمهوری چک به قدرت ۵۶۰ کیلووات (۷۵۰ اسب بخار) و موتور پی‌تی۶ای-۲۵ تولید شده است. این مدل‌ها به ترتیب پ. زد. ال-۱۳۰تی بی و پ. زد. ال-۱۳۰تی پی، نام گرفتند.
در سال ۱۹۹۰، توسعه اورلیک با موتور پیستونی با توجه به ناکافی بودن قدرت موتورهای شعاعی و همچنین علاقه لهستانی‌ها به مدل پ. زد. ال-۱۳۰ تی بی یا موتور ام-۶۰۱ به کنار گذاشته شد.
سابقه عملیاتی

تحویل پ. زد. ال-۱۳۰ تی بی به نیروهای مسلح لهستان در سال ۱۹۹۴ آغاز شد، آکادمی آموزش خلبانی نظامی در دنبلین و هنگ هوایی ۶۰ ام آموزشی در
رادوم به این هواپیما مجهز شدند. همه هواپیماهای پ. زد. ال-۱۳۰ تی بی لهستانی به استاندارد تی سی-۱ ارتقا یافته و با صندلی‌پَران و ایونیک بهتر تجهیز شدند.
گونه‌ها

گونه اولیه مجهز به موتورپپیستونی ودنیف ام ۱۴ پی ام
کاربران

نیروی هوایی لهستان
نیروی دریایی لهستان – کاربرپیشین.
مشخصات (پ زد ال-۱۳۰تی سی-۲اورلیک)

ویژگی‌های عمومی
خدمه: ۲
طول: ۹٫۳ متر (۳۰ فوت ۶ اینچ)
پهنای بال: ۱۰ متر (۳۲ فوت ۱۰ اینچ)
ارتفاع: ۳٫۵۳ متر (۱۱ فوت ۷ اینچ)
مساحت بال‌ها: ۱۴٫۵۶ متر مربع (۱۵۶٫۷ فوت مربع)
وزن خالی: ۱٬۸۲۵ کیلوگرم (۴٬۰۲۳ پوند)
وزن ناخالص: ۲٬۴۰۰ کیلوگرم (۵٬۲۹۱ پوند)
بیشترین وزن برخاست: ۲٬۹۵۰ کیلوگرم (۶٬۵۰۴ پوند)
پیشرانه: ۱ عدد موتور توربوپراپ پرت اند ویتنی کانادا پی‌تی۶سی به قدرت، ۵۶۰ کیلووات (۷۵۰ اسب بخار)
عملکرد
حداکثر سرعت: ۵۵۰ کیلومتر بر ساعت (۳۴۰ مایل بر ساعت، ۳۰۰ گره)
سرعت کروز: ۴۹۰ کیلومتر بر ساعت (۳۰۰ مایل بر ساعت، ۲۶۰ گره)
بُرد: ۲٬۲۰۰ کیلومتر (۱٬۴۰۰ مایل، ۱٬۲۰۰ مایل دریایی)
حداکثر ارتفاع: ۱۰٬۰۰۰ متر (۳۳٬۰۰۰ فوت)
نرخ صعود: ۱۴٫۴ متر بر ثانیه (۲٬۸۳۰ فوت بر دقیقه)
تسلیحات
آویزگاه‌های حمل سلاح: ۶ با ظرفیت ۷۰۰ کیلوگرم (۱٬۵۰۰ پوند)
پ.زد. ال-۱۳۰ تی سی-۱
پ.زد. ال-۱۳۰ تی سی-۲
طرح سه نمای جنگنده پ زد ال-۱۳۰ اورلیک.
هال ایکس‌اف‌اچ

| هال ایکس‌اف‌اچ | هال ایکس‌اف‌اچ |
| --- | --- |
کاربری: هواپیمای جنگنده
تولیدکننده: Hall Aluminum Company
طراح: Charles W. Hall
نخستین پرواز: ۱۹۲۹
تعداد ساخته‌شده: ۱
هال ایکس‌اف‌اچ (به انگلیسی: Hall_XFH) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع هواپیمای جنگنده ساخت شرکت Hall Aluminum Company است. هواگرد هال ایکس‌اف‌اچ نخستین پروازش را در ۱۹۲۹ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۱ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
طراح این هواگرد، Charles W. Hall بود.
بوئینگ ایکس‌پی-۷

| XP-۷ | XP-۷ |
| --- | --- |
کاربری: جنگنده
تولیدکننده: بوئینگ
نخستین پرواز: سپتامبر ۱۹۲۸
کاربر اصلی: تفنگداران هوایی ارتش ایالات متحده آمریکا
تعداد ساخته‌شده: ۱
توسعه‌یافته از: Boeing PW-9D
بوئینگ ایکس‌پی-۷ (به انگلیسی: Boeing XP-7) یک هواپیمای ساختِ بوئینگ در کشور ایالات متحده آمریکا است. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواپیما تفنگداران هوایی ارتش ایالات متحده آمریکا بوده‌است. این هواپیما در ۰۱۹۲۸−۰۹−۰۱ ۱ سپتامبر ۱۹۲۸ میلادی نخستین پرواز خود را انجام داد.
لوبلین آر-۸

| لوبلین آر-۸ | لوبلین آر-۸ |
| --- | --- |
کاربری: بمب‌افکن و شناسایی
تولیدکننده: Plage i Laśkiewicz
نخستین پرواز: مارس ۱۹۲۸
معرفی‌شده در: ۱۹۳۰
بازنشستگی: ۱۹۳۹
کاربر اصلی: نیروی هوایی لهستان و نیروی هوایی لهستان
ساخته‌شده: ۱۹۲۸–۱۹۳۰
تعداد ساخته‌شده: ۶
لوبلین آر-۸ (به انگلیسی: Lublin R-VIII) یک هواگرد آب‌نشین ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع بمب‌افکن - شناسایی ساخت شرکت Plage i Laśkiewicz است. هواگرد لوبلین آر-۸ نخستین پرواز خود را در مارس ۱۹۲۸ انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۳۰ میلادی رسماً معرفی گردید و در سال‌های ۱۹۲۸–۱۹۳۰ تولید شده‌است. در مجموع، تعداد ۶ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
ویژگی‌ها

ویژگی‌های کلی
خدمه: ۲
طول: ۱۱٫۱۲۵ متر (۳۶ فوت ۶ اینچ) R.VIIIbis ۱۲٫۰۶ متر (۴۰ فوت)
پهنای بال: ۱۷ متر (۵۵ فوت ۹ اینچ)
ارتفاع: ۴٫۵ متر (۱۴ فوت ۹ اینچ)
مساحت بال‌ها:  ۷۶٫۴ متر مربع (۸۲۲ فوت مربع)
وزن خالی:  ۲٬۴۵۷ کیلوگرم (۵٬۴۱۷ پوند) R.VIIIbis ۲٬۹۱۹ کیلوگرم (۶٬۴۳۵ پوند)
وزن ناخالص:  ۴٬۳۰۰ کیلوگرم (۹٬۴۸۰ پوند)
بیشترین وزن برخاست:  ۵٬۰۰۰ کیلوگرم (۱۱٬۰۲۳ پوند)
ظرفیت سوخت:  ۱٬۲۰۰ لیتر (۳۲۰ گالون آمریکایی؛ ۲۶۰ گالون بریتانیایی) + optional auxiliary tanks
پیشرانه هواگرد: 1 عدد W-18 water-cooled piston engine Lorraine-Dietrich 18Kd،‏ ۵۵۲ کیلووات (۷۴۰ اسب بخار)  for take-off
Pملخ‌ها:  ۴٫۴ متر (۱۴ فوت ۵ اینچ) diameter fixed-pitch metal propeller
عملکرد
حداکثر سرعت:  ۲۳۰ کیلومتر بر ساعت (۱۴۳ مایل بر ساعت؛ ۱۲۴ گره) at sea level R.VIIIbis
سرعت کروز:  ۱۹۵ کیلومتر بر ساعت (۱۲۱ مایل بر ساعت؛ ۱۰۵ گره)
سرعت واماندگی:  ۸۵ کیلومتر بر ساعت (۵۳ مایل بر ساعت؛ ۴۶ گره)
بُرد:  ۱٬۴۹۰–۱٬۷۲۰ کیلومتر (۹۲۶–۱٬۰۶۹ مایل؛ ۸۰۵–۹۲۹ مایل دریایی) R.VIIIbis ۸۰۰ کیلومتر (۵۰۰ مایل؛ ۴۳۰ مایل دریایی)
حداكثر ارتفاع:  ۵٬۷۰۰ متر (۱۸٬۷۰۰ فوت) R.VIIIbis ۴٬۰۰۰ متر (۱۳٬۱۲۳ فوت)
نرخ صعود:  ۵٫۲۵ متر بر ثانیه (۱٬۰۳۳ فوت بر دقیقه)
زمان اوج‌گیری: ۱٬۰۰۰ متر (۳٬۲۸۱ فوت) in 3 minutes 43 seconds
بارگیری بال: ۵۶٫۶ کیلوگرم بر متر مربع (۱۱٫۶ پوند بر فوت مربع)
توان به وزن: ۰٫۰۶۹ kilowatts per kilogram (۰٫۰۴۲ horsepower per pound)
Take-off run: ۴۰–۶۰ متر (۱۳۱–۱۹۷ فوت)
جنگ‌افزار
سلاح‌ها یک مسلسل ثابت ۷٫۷ میلی‌متری ویکرز و دو مسلسل متحرک ۷٫۷ میلی‌متری لویس
بمب‌ها:  ۱٬۰۰۰ کیلوگرم بمب (۳۰۰ کیلوگرم در مدل floatplane)
آر-۸ از سه نمای مختلف
هاینکل هائی ۳

| هاینکل هائی ۳ | هاینکل هائی ۳ |
| --- | --- |
کاربری: هواگرد ورزشی
کشور سازنده: آلمان
تولیدکننده: هاینکل
نخستین پرواز: ۱۹۲۳
هاینکل هائی ۳ (به آلمانی: Heinkel HE 3) یک هواگرد تک‌باله ورزشی ساخت کارخانه هاینکل در آلمان بود. این هواگرد که در اوایل دهه ۱۹۲۰ میلادی با شکلی سنتی و به صورت زیر بال طراحی شده بود، ظرفیت سه سرنشین را داشت که در دو کابین پشت سر هم (خلبان و یک مسافر در جلو و یک مسافر دیگر هم در عقب) قرار می‌گرفتند. بال‌های خود متکی هائی ۳ ویژگی غیرمعمولی بود که در آن زمان پیشرفته به حساب می‌آمد. ارابه فرود ثابت به گونه ای طراحی شده بود که مدل چرخ دار آن با بالشتک‌های مخصوص هواپیماهای آبنشین جایگزین شود. هائی ۳ حائز نخستین جایزه پرنده‌های رده خود در نمایشگاه هوایی گوتنبُرگ سوئد در سال ۱۹۲۳ شد تا متعاقباً دو نمونه از آن به عنوان هواپیمای آموزشی برای نیروی دریایی این کشور مورد سفارش قرار گیرد که تا سال ۱۹۲۷ به خدمت خود ادامه داد.
جنس بدنه این هواگرد تماماً چوبی با پوشش پارچه ای در بخش بال‌ها بود.
مشخصات فنی > مشخصات عمومی

خدمه: ۳ نفر (یک خلبان و دو مسافر)
طول: ۷٫۲ متر
طول بال: ۱۲٫۱ متر
وزن خالی: ۱۰۰۰ کیلوگرم
نیرومحرکه: یک موتور Siemens & Halske Sh 6: با توان ۱۴۰ اسب بخار
مشخصات فنی > عملکرد

حداکثر سرعت: ۱۵۰ کیلومتر بر ساعت
گرامجان

| گرامجان | گرامجان |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: چالوس
بخش: مرکزی
دهستان: کلارستاق شرقی
جمعیت: ۱۵۴۹ نفر 
گرامجان، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان چالوس در استان مازندران ایران. با گسترش شهر چالوس اکنون محله‌ای از شهر به شمار می‌آید.
جمعیت

این منطقه در دهستان کلارستاق شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۴۹ نفر (۴۳۲خانوار) بوده‌است. مردم بومی گرامجان از قومیت طبری هستند. مردم بومی گرامجان به زبان طبری با گویش چالوسی سخن می‌گویند.
ورخشه

| 0 | 1 |
| --- | --- |
خرابه‌های ورخشه: خرابه‌های ورخشه
موقعیت در غرب و مرکز آسیانمایش نقشه غرب و مرکز آسیاورخشه (ازبکستان)نمایش نقشه ازبکستان: موقعیت در غرب و مرکز آسیانمایش نقشه غرب و مرکز آسیاورخشه (ازبکستان)نمایش نقشه ازبکستان
نام دیگر: ورهشه
مکان: ازبکستان
مختصات: ۳۹°۵۱′۴۹″ شمالی ۶۴°۰۴′۲۳″ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۸۶۳۶۱°شمالی ۶۴٫۰۷۳۰۶°شرقی﻿ / 39.86361; 64.07306
گونه: سکونتگاه
اطلاعات بیشتر: اطلاعات بیشتر
وضعیت: مخروبه
ورخشه که ورشه یا ورهشه نیز نامیده می‌شود، شهری باستانی در واحه بخارا در سغد بود که در سده ۱ قبل از میلاد بنیان‌گذاری شد. این شهر در ۳۹ کیلومتری شمال غربی بخارا قرار دارد. ورخشه پایتخت سلسله سغدی پادشاهان بخارا یا بخاراخدایان بود. در نهایت این شهر هرگز پس از فتح ماوراءالنهر توسط مسلمانان رونق پیشین خود را بازنیافت. پس از اینکه باستان‌شناسان بریتانیایی در دهه ۱۸۲۰ تحقیق در مورد این مکان را آغاز کردند، این شهر به‌عنوان اولین محوطه باستان‌شناسی سغدی شناخته شد که در ادبیات اروپایی ذکر شده است.
نقاشی‌های دیواری

نقاشی‌های دیواری متعلق به سده هشتم میلادی از محوطه کاخ به دست آمده است. این نقاشی‌ها یک پادشاه و همراهانش را نشان می‌دهند که بر فیل سوار هستند و با ببرها و جانوران هیولایی می‌جنگند.
نقاشی دیواری از اتاق قرمز کاخ ورخشه. موزه هنرهای ازبکستان.
نقش برجسته یک شکارچی، سده پنجم تا هفتم میلادی، ورخشه. موزه دولتی تاریخ ازبکستان
نقش برجسته، ورخشه، پایان سده هشتم میلادی.
نقاشی‌های دیواری در کاخ ورخشه که در موزه ارمیتاژ نگه‌داری می‌شود.
بریستول اف. ۲ جنگنده

| بریستول اف>  ۲ جنگنده | بریستول اف>  ۲ جنگنده |
| --- | --- |
The Shuttleworth Collection's Bristol F.2B Fighter: The Shuttleworth Collection's Bristol F.2B Fighter
کاربری: هواپیمای دوباله هواپیمای جنگنده
تولیدکننده: بریستول ایروپلین
طراح: Frank Barnwell
نخستین پرواز: 9 September 1916
بازنشستگی: 1930s
وضعیت: 1 preserved in the Shuttleworth Collection
کاربر اصلی: یکان پروازی پادشاهی بریتانیا Polish Air Force
ساخته‌شده: 1916–1927 (?)
تعداد ساخته‌شده: 5,329
هزینه هر فروند: £1,350 (1918)
بریستول اف. ۲ جنگنده (به انگلیسی: Bristol F.2 Fighter) یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ بریستول ایروپلین در کشور بریتانیا است که در سال ۱۹۱۶–۱۹۲۷ ساخته شد. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواپیما یکان پروازی پادشاهی بریتانیا بوده‌است. این هواگرد برای نخستین بار در ۰۱۹۱۶−۰۹−۰۹ ۹ سپتامبر ۱۹۱۶ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
گذرنامه بیومتریک

نشان دارابودن اطلاعات بیومتریک که بر روی گذرنامه‌های نوین قرار دارد.
گذرنامه بیومتریک یا گذرنامه زیست‌سنجشی، ترکیبی از داده‌های سنتی روی کاغذ مانند تصویر و نام و نیز داده‌های دیجیتالی زیست‌سنجی یا بیومتریک مانند اثر انگشت، رنگ و طرح اسکن عنبیه و یک نسخه دیجیتال از تصویر دارنده گذرنامه، کارگذاشته‌شده درون یک ریزتراشه، ای‌ای‌پی‌رام است که خود ریزتراشه و حافظه مربوط درون جلد گذرنامه قرار گرفته‌است. تمامی این داده‌بندی برپایه مدرک ایکائو، استاندارد شده‌است.
گذرنامه الکترونیک تنها یک ریزتراشه نسبت‌به گذرنامه‌های پیشین درخود داشته که جعل و تقلب در آن را به شدت محدود می‌کند و در مقابل هزینه و قیمت تمام‌شده گذرنامه به شدت افزایش می‌یابد.
در ایران وزارت اطلاعات مسئولیت ثبت و تولید این ریزتراشه را دارد.
امنیت اطلاعات تراشه

برای بالا بردن امنیت داده‌های درون ریزتراشه از ترکیب چند روش گوناگون در گذرنامه استفاده می‌شود:
شماره و کد شناسایی برای تراشه‌ها، برخلاف اسکناس دارای سریال نبوده و تمامی کدهای ریزتراشه به صورت تصادفی یا راندوم انتخاب می‌شوند.
استفاده‌از سامانه بی‌ای‌سی در جابجایی داده بین تراشه و اسکنر. بدین‌ترتیب برای آغاز تراکنش نیاز به کلید آغاز و دیگر داده‌های قابل شناسایی سامانه کنترل بوده و ضریب سرقت داده‌ها کمتر می‌شود.
تأیید غیرفعال و استفاده از تابع درهم‌ساز رمزنگارانه و امضای دیجیتال برای بالا بردن ضریب اطمینان در ارتباط امن بین تراشه و اسکنر.
تأیید فعال که بر عکس روش بالایی هر تراشه دارای یک شماره شناسایی غیرقابل کپی‌برداری بوده که توسط اسکنر شناسایی می‌شود.
تراشه در بخش درونی جلد گذرنامه یا یک برگه داخلی قرار گرفته درحالی که جنس و ساختار خود جلد گذرنامه به شکلی است که برای خواندن داده‌ها باید گذرنامه را باز نمود؛ بنابراین در هنگام عدم استفاده از تراشه و داده‌ها، گذرنامه بسته مانده و جلد گذرنامه با ایجاد قفس فارادی از دزدی داده‌های الکترونیکی جلوگیری خواهد کرد.
هرچند امنیت گذرنامه الکترونیک بالا بوده و جعل آن مشکل است اما از زمان صدور گذرنامه‌های بیومتریک تاکنون چندین حفره و مشکل امنیتی گزارش شده‌است.
کشورهای دارای گذرنامه بیومتریک

تمامی کشورهای اروپایی عضو حوزه شنگن و سایر کشورهای انجمن تجارت آزاد اروپا، برای شهروندان خود که قصد خروج از اروپا و سفر به کشورهای دیگر همچون ایالات متحده آمریکا، استرالیا و غیره را دارند، پس‌از انگشت‌نگاری و ثبت داده‌های فردی و زیستی، گذرنامه بیومتریک صادر می‌کند. هزینه هر گذرنامه در کشورهای مختلف شنگن متفاوت و بسته به‌قوانین کشوری از ۶۰ تا ۱۵۰ یورو در تغییر است.
بسیاری‌از کشورهای پیشرفته و در حال توسعه آسیا به غیر از هندوستان نیز دارای گذرنامه الکترونیک هستند.
ایران نیز ازسال ۲۰۱۱ آغاز به صدور گذرنامه بیومتریک نموده‌است.
روند بازرسی الکترونیک مرزی

کشورهای مجهز به سیستم گذرنامه بیومتریک تا ژوئیه ۲۰۲۳
آرام گارونه

| آرام گارونه | آرام گارونه |
| --- | --- |
نام اصلی: آرام تر-باغداساریان
زاده: ۱۲۸۴۱۹۰۵ تبریز، ایران
درگذشته: ۱۳۵۳ ۱۹۷۴ (۶۹ سال) تهران، ایران
آرامگاه: گورستان دولاب
پیشه: شاعر، نویسنده و روزنامه‌نگار
ملیت: ارمنی
نمونه اثر
آرام گارونه (ارمنی: Արամ Գառօնէ؛ زادهٔ ۱۲۸۴ - درگذشته ۱۳۵۳) شاعر، نویسنده و روزنامه‌نگار ارمنی بود.
زندگی‌نامه

با نام اصلی آرام تر-باغداساریان (ارمنی: Արամ Տէր Բաղդասարեան) در سال ۱۲۸۴ (۱۹۰۵) در شهر تبریز به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی را در زادگاهش گذراند و سپس به مدت دو سال در مدرسهٔ ارامنه وین، اتریش به تدریس پرداخت. وی پس از بازگشت به ایران در مدارس ارامنه به عنوان معلم و مدیر به کار پرداخت. گارونه از سال ۱۳۲۸ (۱۹۴۹) به مدت ۴۴ سال ماهنامه «لوسابر» را برای کودکان و نوجوانان به چاپ رساند و در حدود ۴۳ سال به همکاری با روزنامه‌ها و مجلات مختلف ارمنی زبان پرداخت.
آرام گارونه در سال ۱۳۵۳ (۱۹۷۴) در سن ۶۹ سالگی در تهران دارفانی را وداع گفت و در گورستان دولاب به خاک سپرده شد.
آثار

وی همچنین داستان‌هایی برای کودکان نوشته‌است. مهمترین آثار وی عبارتنداز:
«Արայ եւ Շամիրամ» (۱۹۲۶)
ترانه‌های روزها «Օրերի երգեր» (۱۹۳۰) مجموعه شعر
«Արեւահաս»
گل‌ها گل‌ها «Ծաղիկներ,ծաղիկներ» (۱۹۴۲) مجموعه شعر
«Աշնանամուտ» (۱۹۴۸)
گل‌های پاییزی «Աշնան ծաղիկներ (۱۹۶۰) مجموعه شعر
«Իրիկնամուտ» (۱۹۷۲)
«Հրաժեշտի պոէմ»
در آستانه پاییز مجموعه شعر
«در راه عدالت» رمان
نمونه شعر

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| آتش در درون بخاری به آرامی می‌سوزد |  | همچون اضطراب همیشه بیدارِ عشقی نومیدوار |
| شعله می‌کشد، شراره می‌پراکند، می‌فرساید |  | به سان زخمی التیام ناپذیر، خاموش و غم‌گسار |
دادگاه صلح خیابان مارلبرو

| دادگاه صلح خیابان مارلبرو | دادگاه صلح خیابان مارلبرو |
| --- | --- |
ساختمان دادگاه سابق که اکنون هتل است.: ساختمان دادگاه سابق که اکنون هتل است.
موقعیت در لندن مرکزی: موقعیت در لندن مرکزی
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
موقعیت: لندن، سوهو، خیابان گریت مارلبرو، پلاک ‎۱۹–۲۱
مختصات: ۵۱°۳۰′۵۱٫۶۲″ شمالی ۰°۸′۲۲٫۱۳″ غربی﻿ / ﻿۵۱٫۵۱۴۳۳۸۹°شمالی ۰٫۱۳۹۴۸۰۶°غربی﻿ / 51.5143389; -0.1394806
جزئیات فنی: جزئیات فنی
شمار طبقات: ۶
طراحی و ساخت: طراحی و ساخت
معمار: جان دیکسون باتلر
اطلاعات دیگر: اطلاعات دیگر
شمار اتاق‌ها: ۱۰۸ اتاق و ۹ سوئیت، مجموعاً ۱۱۷
شمار سوئیت‌ها: ۹
شمار رستوران‌ها: ۲ رستوران، ۲ بار
وبگاه: وبگاه
http://www.courthouse-hotel.com/: http://www.courthouse-hotel.com/
دادگاه صلح خیابان مارلبرو (به انگلیسی: Marlborough Street Magistrates Court) یک دادگاه در لندن، سوهو، خیابان گریت مارلبرو میان اواخر سدهٔ هجدهم و اواخر سدهٔ بیستم بود. نقشه‌بردار پلیس متروپولیتن، جان دیکسون باتلر این خیابان را طراحی کرده است. دادگاه شاهد محاکمه‌های مهم زیادی بود، از جمله محاکمه‌های اسکار وایلد، کریستین کیلر ، کیت ریچاردز و جان لنون. دادگاه سال ۱۹۹۸ بسته شد و اکنون هتل کورت‌هاوس لندن است، یک هتل ۵ ستاره در کنار تئاتر پالادیوم لندن و روبه‌روی خیابان کرنبی و فروشگاه لیبرتی.