stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جهان ترانه یخ و آتش
وستروس > سرزمین‌های رودخانه

سرزمین‌های رودخانه یا ریورلندز (Riverlands) نواحی پرجمعیت و حاصلخیزی در اطراف انشعابات رودخانه سه‌شاخ (Trident) در وستروس هستند. در حالی که آن‌ها یکی از نه منطقه وستروس را تشکیل می‌دهند، موقعیت مرکزی و ویژگی‌های جغرافیایی ریورلندز، این منطقه را به یک منطقه نبرد میان پادشاهان تبدیل کرده که به جای تبدیل شدن به «هشتمین» پادشاهی، دائماً میان هفت پادشاهی دست به دست می‌شود. آن‌ها که در مرکز میان سرزمین‌های غربی، سرزمین‌های تاج، دره و شمال قرار دارند و فاقد دفاع طبیعی سایر مناطق هستند، شاهد جنگ‌های مکرر بوده‌اند. نسختین فرمانروایی که سرزمین‌های رودخانه را متحد کرد بندیکت جاستمن بود، اما سلسله جاستمن سه سده بعد از بین رفت. سپس دوراندون‌ها ریورلند را فتح کردند، اما فرمانروایی آن را به هاروین هوار «سخت‌دست»، پادشاه جزایر آهن از دست دادند. در زمان فتح اگون، سرزمین‌های رودخانه توسط نوه هاروین، هارن سیاه، پادشاه جزایر آهن، اداره می‌شد و تالی‌ها نجیب‌زادگان محلی بودند که با پیوستن به اگون جهانگشا علیه او شورش کردند. همانند آداب و رسوم وستروسی برای دادن نام خانوادگی به حرامزاده‌ها که ریشه آن‌ها را نشان می‌دهد، به فرزندان نامشروعی که در سرزمین‌های رودخانه متولد می‌شوند نام خانوادگی رودها (Rivers) داده می‌شود.
وستروس > سرزمین‌های رودخانه > هارنهال

هارنهال (Harrenhal) یک قلعه ویران شده بزرگ و محل بسیاری از رویدادهای مهم در رمان‌ها است. هارنهال توسط هارن سیاه، پس از فتح ریورلند ساخته شد و او قصد داشت آن را به بزرگ‌ترین استحکامات ساخته‌شده در وستروس تبدیل کند. این قلعه به قدری بزرگ توصیف شده‌است که برای نگهبانی از آن به یک ارتش کامل نیاز بود. تالار بزرگ آن دارای ۳۵ اجاق و هزاران جایگاه بود. مدت کوتاهی پس از تکمیل قلعه، اژدهای اگون جهانگشا، هارن، پسرانش و کل ارتشش را با آتش زدن قلعه کشتند.
از آن زمان، ویرانه‌های قلعه توسط خاندان‌های مختلفی اشغال شد که در نهایت همه آن‌ها منقرض شدند. در نتیجه، مردم وستروس معتقدند که قلعه نفرین شده‌است. مشکلات تدارکاتی و اقتصادی ذاتی در حفظ و نگهداری چنین قلعه بزرگی باعث شده‌است که آن را به یک فیل سفید تبدیل کند. در آغاز جنگ پنج پادشاه، قلعه در حال ویرانی است و تنها بخشی از آن قابل سکونت است و توسط بانو شلا ونت که آخرین بازمانده خاندانش است، نگهداری می‌شود که او هم پس از تصرف قلعه توسط لنیسترها، از هارنهال محروم می‌شود. قلعه در طول رمان‌ها بارها دست به دست می‌شود و بسیاری از کسانی که آن را در دست دارند با پایان‌های ناخوشایندی روبرو می‌شوند.
وستروس > سرزمین‌های رودخانه > ریورران

ریورران (Riverrun) دژ اجدادی خاندان تالی است. این قلعه در امتداد یکی از «چنگال‌های» رود سه‌چنگال قرار دارد و دسترسی به درون وستروس را کنترل می‌کند. این قلعه از دو طرف با رودخانه سنگ‌تنه (Tumblestone) و چنگال قرمز (Red Fork) محدود شده‌است. ضلع سوم آن بر روی یک خندق عظیم دست‌ساز قرار دارد. آن را سر اکسل تالی در زمینی که از پادشاه اندال آرمیستد ونس دریافت کرده بود، ساخته‌است.
این قلعه محل پیروزی بزرگ راب استارک بر خاندان لنیستر و محل تاج‌گذاری او است. در پایان ضیافتی برای کلاغ‌ها، بریندن تالی قلعه را به جیمی لنیستر تسلیم می‌کند تا از خونریزی بیشتر جلوگیری کند. سپس ریورران به دست آمون فری، متحد خاندان لنیستر سپرده شد.
وستروس > سرزمین‌های رودخانه > دوقلوها

دوقلوها (Twins) یک قلعه بزرگ دوتایی است که در رودخانه چنگال سبز (Green Fork) قرار گرفته‌است. دو نیمه قلعه توسط پلی به هم متصل می‌شوند که تنها راه عبور رودخانه به طول صدها مایل است. دوقلوها مقر خاندان فری است که با اخذ عوارض از همه کسانی که در شش سده گذشته از آنجا عبور کرده‌اند، ثروتمند شده‌اند. از آنجایی که فری‌ها هم ثروتمند و هم پرتعداد هستند، خاندان آن‌ها یکی از قدرتمندترین خانه‌هایی است که به خاندان تالی وفادار است. موقعیت استراتژیک قلعه به خاندان فری در زمان جنگ اهمیت زیادی می‌دهد.
هنگامی که راب استارک برای ترمیم اتحاد خود با خاندان فری به دوقلوها می‌رود، فری‌ها او، مادرش و ارتشش (و در اقتباس تلویزیونی همسرش) را قتل‌عام می‌کنند: رویدادی که به «عروسی سرخ» معروف است، که رسم محلی حق مهمان را نقض می‌کند و باعث ایجاد دشمنی در سراسر هفت پادشاهی، به ویژه در سرزمین‌های رودخانه و شمال، می‌شود.
وستروس > دره آرین

دره یا ویل (Vale) ناحیه‌ای است که تقریباً به‌طور کامل توسط کوه‌های ماه در شرق وستروس احاطه شده‌است. دره تحت فرمانروایی خاندان آرین، یکی از قدیمی‌ترین تبارهای نجیب‌زاده اندال و پادشاهان سابق کوه و دره است. جایگاه آن‌ها، ایر، قلعه‌ای است در ارتفاعات کوهستانی، کوچک اما غیرقابل تسلط. تنها راه رسیدن به ویل از طریق جاده کوهستانی مملو از حیواناتی به نام «گربه‌های سایه»، صخره‌های شیب‌دار و قبیله‌های کوهستانی خطرناک است. جاده کوهستانی به تنها ورودی ویل، دروازه خونین ختم می‌شود: یک جفت برج مراقبت دوقلو، که توسط یک پل سرپوشیده به هم متصل شده‌اند و در دامنه‌های کوه سنگی روی یک مسیر بسیار باریک قرار دارند. وجود کوه‌های اطراف به خود ویل آب و هوایی معتدل، چمنزارهای حاصلخیز و جنگل داده‌است. ذوب برف کوه‌ها و آبشار ثابتی که هرگز یخ نمی‌زند، به نام اشک آلیسا، آب فراوانی را فراهم می‌کند. ویل دارای خاک سیاه غنی، رودخانه‌هایی پهن و آرام و صدها دریاچه کوچک است. نام خانوادگی سنگ (Stone) به فرزندان نامشروع متولد شده در ویل داده می‌شود.
وستروس > سرزمین‌های غربی

سرزمین‌های غربی یا وسترلندز (Westerlands) سرزمین‌های وستروسی در غرب ریورلندز و شمال ریچ هستند. آن‌ها توسط خاندان لنیستر از کسترلی راک (Casterly Rock) اداره می‌شوند. مردم این منطقه را اغلب «غربی» می‌نامند. لنیسپورت (Lannisport)، واقع در کنار کسترلی راک، شهر اصلی منطقه و یکی از بنادر و شهرهای بزرگ وستروس است. سرزمین‌های غربی سرشار از فلزات گرانبها (عمدتا طلا) هستند که منبع ثروت آن‌هاست. با رعایت آداب و رسوم وستروسی برای دادن نام خانوادگی به حرامزاده‌ها که نشان دهنده ریشه آن‌ها باشد، به فرزندان نامشروعی که در سرزمین‌های غربی متولد می‌شوند نام خانوادگی تپه (Hill) داده می‌شود.
قلعه کسترلی راک که از کوهی مشرف به بندر لنیسپورت و دریای فراتر از آن بنا شده‌است، مقر اجدادی خاندان لنیستر است. طبق افسانه‌های رایج، قهرمان معروف به لان باهوش، کاسترلی‌ها را فریب داد تا صخره را رها کنند و آن را برای خود گرفت. صخره به دلیل فراوانی منابع معدن طلا به عنوان ثروتمندترین منطقه مشهور است و یکی از قوی‌ترین قلعه‌های هفت پادشاهی است. این قلعه با وجود حملات جزیره‌های آهنین و نقشه‌های راب استارک در جنگ پنج پادشاه، هرگز در نبرد اشغال نشده‌است. لرد تایوین لنیستر پیش از جنگ پنج پادشاه، آن را در دست داشت، اما پس از مرگ او، ملکه نایب‌السلطنه سرسی لنیستر، یکی از پسرعموهایش را به عنوان قلعه‌بان تعیین کرد. تا رقصی با اژدهایان، روایتی دربارهٔ کسترلی راک ارائه نشده‌است، با این حال توضیحاتی از آن از دید لنیسترها ارائه شده‌است.
غرب کسترلی راک، شهر ساحلی لنیسپورت است. لنیسپورت به عنوان شهری ثروتمند و بندری پررفت‌وآمد در حال رشد است. این شهر همچنین خانه بسیاری از لنیسترهای کوچکتر و افراد دیگری با نام خانوادگی مشابه مانند لنی است.
وستروس > ریچ

ریچ منطقه جنوب غربی وستروس در امتداد دره رودهای ماندر (بزرگ‌ترین رودخانه وستروس) و شراب عسل (Honeywine) است. ریچ دومین پادشاهی بزرگ از نظر مساحت جغرافیایی است (پس از شمال) و حاصلخیزترین و پرجمعیت‌ترین منطقه وستروس به‌شمار می‌رود. ثروت و قدرت ریچ از آب و هوای گرم و آفتابی آن ناشی می‌شود که برداشت‌های فراوانی از مزارع و محبوب‌ترین شراب‌ها را به ارمغان می‌آورد. در زمان جنگ، سرزمین‌های وسیع ریچ و غذاهای فراوان آن، ساکنان خود را از قحطی و بیماری اولیه محافظت می‌کند. ریچ به عنوان خانه شوالیه‌گری در وستروس در نظر گرفته می‌شود و مکانی است که در آن به شوالیه با بیشترین احترام نگاه می‌شود، و قوانین مسابقات شوالیه‌ای سخت‌گیرانه‌ترین و مدیریت‌شده‌ترین هستند. برجسته‌ترین مرکز جمعیتی در ریچ، شهرکهنه (Oldtown) نام دارد که قدیمی‌ترین و دومین شهر و بندر بزرگ وستروس و همچنین خانه ارگ استادان و مقر مذهبی سابق ایمان هفت است که در دهانه خور شراب عسل واقع شده‌است.
ریچ از نظر تاریخی به عنوان قلمرو سبز شناخته می‌شد که توسط پادشاه ریچ از خاندان گاردندر در باغ بالا (Highgarden) اداره می‌شد. در جریان فتح اگون، آخرین پادشاه گاردنر، مرن نهم، به همراه تمام وارثان و خویشاوندانش در میدان آتش کشته شدند. خاندان تایرل، مهمانداران خاندان باغبان، باغ بالا را به اگون تسلیم کردند و به عنوان پاداش قلعه و مقام اربابان ریچ را دریافت کردند. به فرزندان نامشروع متولد شده در ریچ نام خانوادگی گل‌ها (Flowers) داده می‌شود.
در دوران سلطنت خاندان براتیون به عنوان حاکم وستروس، ریچ تنها پس از غرب غنی از معادن، دومین منطقه ثروتمند در پادشاهی هفتگانه است. در طول جنگ پنج پادشاه، در یک مانور سیاسی مهم در طول جنگ داخلی، خاندان تایرل صدها چرخ دستی غذا را در اختیار جمعیت گرسنهٔ بارانداز پادشاهی قرار می‌دهد و از وجهه مثبت خاندان تایرل و اتحاد با خاندان براتیون برای تخت آهنین اطمینان حاصل می‌کند. با این حال، تایرل‌ها در وهله اول مسئول گرسنگی بودند چرا که قحطی بخشی از برنامه آن‌ها برای کمک به رنلی براتیون مدعی برای رقابت برای تخت آهنین بود.
وستروس > ریچ > شهرکهنه

شهرکهنه (Oldtown) یکی از بزرگ‌ترین شهرهای وستروس است و قدیمی‌ترین شهری است که پیش از تهاجم آندال توسط نخستین انسان‌ها ساخته شده‌است. این شهر با استقبال از آندال‌ها به جای مقاومت در برابر آن‌ها، از تهاجم جان سالم به در برد. شهرکهنه در بخش جنوب غربی وستروس، در دهانه رودخانه شراب عسل واقع شده‌است که به دریای غروب می‌ریزد.
شهرکهنه در درجه اول به عنوان مکان ارگ (Citadel) شناخته می‌شود، که محل استقرار استادان است که به عنوان مشاور، پزشک، دانشمند و پیام‌رسان برای هفت پادشاهی خدمت می‌کنند. سپت ستاره‌ای شهر تا زمان ساخت سپت بزرگ بیلور در بارانداز پادشاهی، مقر ایمان هفت بود. تاریخ سلطنت اگون جهانگشا از زمان ورود او به شهرکهنه و تصدیق او به عنوان پادشاه توسط سپتون اعظم آغاز می‌شود.
شهرکهنه دومین بندر مهم در هفت پادشاهی پس از بارانداز پادشاهی است: کشتی‌های تجاری از جزایر تابستانی، شهرهای آزاد، شهرهای شرقی و بقیه وستروس دائماً در بندرگاه‌های آن حضور دارند. خود شهر با آب و هوای گرم بسیار دلنشین توصیف شده‌است. رودخانه‌ها و کانال‌های زیادی از خیابان‌های سنگفرش شده آن عبور می‌کنند و عمارت‌های سنگی نفس‌گیر در آن فراوان هستند. این شهر فاقد افتضاح بارانداز پادشاهی است که موقعیت آن را به عنوان شهر برجسته وستروس غصب کرده‌است.
بزرگ‌ترین سازه در شهر و بلندترین سازه در وستروس، برج بلند (Hightower) است، فانوس دریایی بزرگ پلکانی که حدود ۸۰۰ فوت (۲۴۰ متر) بلندی دارد و بالای آن یک فانوس دریایی بزرگ است که می‌توان آن را تا مایل‌ها در خارج از دریا دید. اولدتاون از برج بلند توسط خاندان های‌تاور (Hightower) اداره می‌شود. آن‌ها که در اصل مستقل بودند، بعداً به گاردنرهای باغ بالا سوگند وفاداری یاد کردند و پس از فتح، دست‌نشانده تایرل‌ها شدند. های‌تاورها به وفاداری و استواری خود معروف هستند. حاکم فعلی شهر لرد لیتون هایتاور است.
شهرکهنه از جنگ پنج پادشاه دور ماند، اما در اواخر جنگ، آهن‌زادگان به رهبری پادشاه یورون گریجوی یورش عظیمی را در امتداد ساحل انجام دادند و جزایر سپر و بخش‌هایی از آربور را فتح کردند و سپس سعی کردند دهانه رود شراب عسل را مسدود کند. تلاش برای حمله به بندر شهر توسط مدافعان شهر دفع شد. شهرکهنه همچنان در معرض تهدید آهن‌زادگان قرار دارد.
وستروس > سرزمین‌های طوفان

سرزمین‌های طوفان یا استورم‌لندز (Stormlands) دماغه بزرگی میان خلیج آب سیاه (Blackwater) و دریای دورن و مناطق داخلی غربی مرتبط با دماغه است که به دلیل آب‌وهوای سخت در مناطق ساحلی این گونه نامگذاری شده‌است. این منطقه در شرق با دریای باریک همسایه است و یک خلیج بزرگ نیمه‌محصور به نام خلیج کشتی‌شکن (Shipbreaker) در پشت جزیره تارت در کرانه آن قرار دارد. این سرزمین از بارانداز پادشاهی و سرزمین‌های تاج در شمال توسط یک جنگل بزرگ معروف به جنگل شاهان (Kingswood)، از ریچ در غرب توسط سرچشمه رودخانه ماندر و از دورن در جنوب توسط کوه‌های سرخ جدا شده‌است. جنوب غربی این سرزمین منطقه‌ای مرزی است که به عنوان سرحدهای دورن (Dornish Marches) شناخته می‌شود و از لحاظ تاریخی سرزمین‌های طوفان، ریچ و دورن بر سر مالکیت آن در رقابت بودند.
پیش از فتح اگون، سرزمین‌های طوفان توسط پادشاهان طوفان خاندان دوراندون اداره می‌شدند که توسط دوران گادزگریف افسانه‌ای تأسیس شد. هنگامی که اگون جهانگشا به وستروس حمله کرد، برادر ناتنی حرامزاده او، اوریس براتیون، آخرین پادشاه طوفان را در یک دوئل به قتل رساند و با دختر او ازدواج کرد تا خاندان براتیون را تأسیس کند، که پس از آن بر سرزمین‌های طوفان حکمرانی کرد. نام خانوادگی طوفان (Storm)به فرزندان نامشروع نجیب‌زاده زاده استورملندز داده می‌شود.
وستروس > سرزمین‌های تاج

سرزمین‌های تاج یا کراون‌لندز (Crownlands) سرزمین‌هایی در وستروس هستند که در اطراف بارانداز پادشاهی قرار دارند و مستقیماً توسط تخت آهنین اداره می‌شوند. پادشاهان تارگرین این منطقه را به عنوان یکی از نه منطقه وستروس، پس از فتح هفت پادشاهی، از قطعات کم جمعیت سرزمین‌های رودخانه و سرزمین‌های طوفان تحت مالکیت گرفتند. کراون‌لندز کل خط ساحلی خلیج آب سیاه را تشکیل می‌دهد و سرزمین اصلی تارگرین‌ها را در جزیره سنگ اژدها در ورودی دریای باریک به خلیج آب سیاه شامل می‌شود. علاوه بر بارانداز پادشاهی، که بزرگ‌ترین شهر وستروس است، سرزمین‌های تاج شامل شهرها و قلعه‌های بسیاری نیز می‌شوند. نام خانوادگی آب‌ها (Waters) به فرزندان نامشروعی که در کراون‌لندز به دنیا می‌آیند، داده می‌شود.
وستروس > سرزمین‌های تاج > سنگ اژدها

ساحل داون‌هیل در شهرستان لندندری برای ساحل جزیره سنگ اژدها (چپ) و گازتلوگاتکسه در سرزمین باسک اسپانیا (راست) در فصل ۷ برای سنگ اژدها استفاده شد.
سنگ اژدها زمانی غربی‌ترین پاسگاه آزاد باستانی والریا بود. یک سده پیش از نابودی والریا، خانواده تارگرین به سنگ اژدها نقل مکان کردند. هنگامی که عذاب بر والریا رسید، خاندان تارگرین به همراه آخرین اژدهایان والریایی جان سالم به در بردند. یک سده بعد، اگون تارگرین و خواهرانش رینیس و ویسنیا لشکرکشی عظیمی برای فتح وستروس به راه انداختند و در نهایت تمام وستروس به جز دورن و شمال دیوار را فتح کردند. فرزندان اگون سده‌ها به عنوان پادشاهان هفت پادشاهی سلطنت کردند.
دراگون استون قلعه‌ای بزرگ و متروکه است که بخش بزرگی از جزیره‌ای به همین نام را اشغال می‌کند. این قلعه از این جهت منحصر به فرد است که سازندگان و جادوگران والریا برج‌های آن را تراشیده‌اند و به شکل اژدها درآورده‌اند. سطوح پایینی قلعه با فعالیت‌های آتشفشانی باقی‌مانده در اعماق زیر بنا گرم می‌شود. در خارج از قلعه یک بندر و شهر کوچک وجود دارد.
در طول جنگ غاصب، پیش از غارت بارانداز پادشاهی، ملکه ریلا تارگرین که باردار بود و پسرش ویسریس همراه با بخشی از ناوگان تارگرین و گردانی از سربازان وفادار به دراگون استون فرستاده شدند. پس از سقوط بارانداز پادشاهی، رابرت براتیون، برادرش استنیس را برای تصرف دژ جزیره فرستاد. پس از اینکه طوفان ناوگان سلطنتی را نابود کرد، سربازها در تلاش بودند تا به ویسریس و خواهر نوزادش، دنریس، خیانت کند (ملکه در هنگام زایمان مرده بود). اما وفاداران تارگرین به رهبری سر ویلم دری بچه‌ها را فراری دادند. استنیس به راحتی سنگ اژدها را فتح کرد و پادشاه رابرت مالکیت قلعه را به او اعطا کرد. استنیس احساس حقارت می‌کرد زیرا برادر کوچکترش رنلی کمی بعد پایان طوفان، مقر باستانی خاندان براتیون را به ارث برد. سر اکسل فلورنت، یکی از عموهای همسر استنیس، سلیسه فلورنت، نقش قلعه‌بان را بر عهده داشت.
پس از مرگ رابرت، استنیس خود را پادشاه هفت پادشاهی اعلام کرد و فرزندان ملکه را همان‌طور که با جان آرین این واقعیت را کشف کرده بود، به عنوان حرامزاده‌هایی که از زنای با محارم متولد شده بودند، محکوم کرد. سنگ اژدها مقر اصلی او شد. او پس از نبرد فاجعه بار آب سیاه به آنجا بازگشت. مشاور او، کشیش سرخ ملیساندر اهل آشای، سعی کرد او را متقاعد کند که به او اجازه دهد «اژدهای سنگی» قلعه را از طریق جادوی خون بزرگ کند، اما لرد داووس سی‌ورت استنیس را متقاعد کرد که به سمت شمال و دیوار برود تا به نگهبان شب کمک کند. پس از اینکه استنیس دراگون استون را رها کرد و حرامزاده نایت‌سونگ به نام رولند استورم را به عنوان قلعه‌بان رها کرد، ملکه نایب‌السلطنه سرسی لنیستر ناوگانی را برای گرفتن آن اعزام کرد. با این حال، سر لوراس تایرل، که برای آزادی ناوگان برای محافظت از دژ خود در باغ بالا بی‌تاب بود، مستقیماً به سنگ اژدها حمله کرد. او قلعه را گرفت اما هزار مرد را از دست داد و بنا بر گزارش‌ها خودش به شدت مجروح شد. در رقصی با اژدهایان، سنگ اژدها اکنون توسط نیروهای وفادار به خانه تایرل کنترل می‌شود و از نظر تئوری، باری دیگر تحت کنترل تخت آهنین است.
وستروس > سرزمین‌های تاج > بارانداز پادشاهی

مدینا در مالت (بالا) و دوبروونیک در کرواسی (پایین) در اقتباس تلویزیونی برای بارانداز پادشاهی استفاده شدند.
بارانداز پادشاهی یا کینگزلندینگ (King's Landing) پایتخت سلطنتی وستروس و هفت پادشاهی است. بارانداز پادشاهی حدود ۱ میلیون نفر جمعیت دارد که آن را به پرجمعیت‌ترین شهر وستروس تبدیل می‌کند. این شهر در رودخانه آب سیاه در محلی که اگون جهانگشا در وستروس فرود آمد تا فتح خود را آغاز کند، واقع شده‌است. شهر اصلی توسط دیواری احاطه شده‌است که توسط نگهبانان شهر بارانداز پادشاهی نگهبانی می‌شود، که به خاطر رداهایی که می‌پوشند ردا طلایی‌ها نام دارند. در داخل دیوارها، چشم‌انداز طبیعی شهر زیر سه تپه است که به نام اگون و دو خواهر-همسرش رینیس و ویسنیا نامگذاری شده‌اند. اقشار فقیرتر (عوام) در خارج از شهر در زاغه‌نشین‌هایی زندگی می‌کنند. بارانداز پادشاهی بسیار پرجمعیت اما ناخوشایند و کثیف توصیف شده‌است. بوی بد زباله‌های شهر را می‌توان بسیار فراتر از دیوارهای آن استشمام کرد و شکاف گسترده‌ای میان طبقه فقیر و نخبگان ثروتمند شهر وجود دارد.
قلعه سلطنتی به نام قلعه سرخ (Red Keep) در تپه اگون قرار دارد و مقر دربار سلطنتی است. تخت آهنین در قلعه قرار دارد. اگون تخت را از شمشیرهای دشمنان شکست‌خورده‌اش ساخت. طبق افسانه‌ها، او تیغه‌ها را تیز نگه می‌داشت، زیرا معتقد بود هیچ حاکمی هرگز نباید راحت بر آن بنشیند. سده‌ها بعد، پادشاهان هنوز توسط تخت آسیب می‌دیدند. این یک باور رایج است که کسی که خود از تخت زخمی بر او می‌نشیند، توسط تخت «رد» شده‌است و بنابراین شایسته حکومت نیست.
این شهر همچنین محل سپت بزرگ بیلور است، جایی که بزرگان مذهبی با سپتون اعظم تشکیل جلسه می‌دهند. این مقدس‌ترین سپت آیین هفت است. محله‌های فقیرنشین کَک پایین (Flea Bottom) نامیده می‌شوند، جایی که ساکنان آن به قدری فقیر هستند که مرتباً با «کاسه‌های قهوه‌ای» سر می‌کنند، یک خورش اسرارآمیز که می‌تواند شامل گوشت توله سگ‌ها و انسان‌های کشته‌شده باشد. بارانداز پادشاهی دارای آب و هوای معتدل و مدیترانه‌ای با تابستان‌های طولانی، گرم، آفتابی و زمستان‌های معتدل است، اگرچه گاهی اوقات در آن برف می‌بارد.
مارتین کینگز لندینگ را با پاریس یا لندن قرون وسطی مقایسه کرد. این شهر از منظره استتن آیلند از خانه دوران کودکی او در بایون، نیوجرسی الهام گرفته شده‌است.
دریای تابستان > جزایر بازیلیسک

در شرق ناث، جزایر بازیلیسک (Basilisk) به مانند زخمی در دریای تابستان به پناهگاهی امن برای دزدان دریایی، برده‌داران، مزدوران و قانون‌شکنان تبدیل شده‌است. خرابه‌هایی در جزیره اشک‌ها، جزیره وزغ‌ها و جزیره تبر پیدا شده‌است. جزیره اشک بزرگ‌ترین جزیره با دره‌های شیب‌دار و باتلاق‌های سیاه است. گیسکاری‌ها آن را فتح کردند و به مدت دو قرن آن را گورگای می‌نامیدند تا اینکه اژدهاداران والریا آن را تصرف کردند و آن را گورگوسوس نامیدند. والریایی‌های باستان از آن به عنوان زندان استفاده می‌کردند و نفرت‌انگیزترین جنایتکاران خود را به آنجا می‌فرستادند.
دریای تابستان > ناث

ناث (Naath) که به جزیره پروانه‌ها نیز معروف است، جزیره‌ای در شمال غربی سواحل سوتوریوس است که در غرب جزایر بازیلیسک قرار دارد. مردم ناثی پوست تیره و چشمانی طلایی دارند. آن‌ها صلح‌طلب هستند؛ به جای جنگ ترانه می‌سازند و از خوردن گوشت خودداری کرده و فقط از میوه‌ها تغذیه می‌کنند. این امر آن‌ها را به ویژه در برابر برده‌داران اسوس آسیب‌پذیر می‌کند. میساندی مترجم دنریس اهل ناث است.
دریای تابستان > جزایر تابستان

همان‌طور که در نقشه‌ای در طوفان شمشیرها نشان داده شده‌است، جزایر تابستان گروهی از جزایر گرمسیری واقع در جنوب وستروس، با جانوران محلی از جمله پرندگان سخنگو، بوزینه‌ها، و میمون‌ها هستند. رمان‌ها بومیان جزیره را افرادی تیره‌پوست توصیف می‌کنند که به زبان خودشان صحبت می‌کنند. آن‌ها لباس‌های پر نگی می‌پوشند و با میوه و ماهی زندگی می‌کنند. جزایر تابستانی از شهر بندری خود به نام شهر درختان بلند (Tall Trees Town)، کالاهای کمیاب مانند شراب، ادویه، پر، و همچنین نوع خاصی از چوب که از آن کمان ساخته می‌شود را به وستروس صادر می‌کنند. مردم هفت پادشاهی کشتی‌های بزرگ جزیره‌نشینان تابستان را کشتی‌های قو می‌نامند، به‌خاطر بادبان‌های سفید و نقاشی‌های روی آن‌ها که بیشتر از پرندگان است. سمول تارلی، که دو فصل در ضیافتی برای کلاغ‌ها را بر روی کشتی قو می‌گذراند، زنان جزیره تابستان را به‌عنوان عیاشی و خدایانشان عجیب توصیف می‌کند. آن‌ها از طریق آمیزش جنسی به افراد مسن احترام می‌گذاشتند و مردنشان را جشن می‌گیرند. همان‌طور که یک فاحشه در جنگ پادشاهان به تیریون توضیح می‌دهد، ساکنان جزیره تابستان تمایلات جنسی خود را هدیه خدایان برای پرستش آن‌ها به صورت آمیزش جنسی می‌دانند و از این رو بسیاری از جوانان و دوشیزگان بلندپایه آن‌ها برای چند سال در خانه‌های تفریحی خدمت می‌کنند تا خدایان را گرامی بدارند.
اسوس

بخشی از روایت در ترانه یخ و آتش در سراسر دریای باریک از وستروس قرار دارد، منطقه‌ای که قاره بزرگ شرقی به نام اسوس را در بر می‌گیرد. اسوس که تقریباً به اندازه اوراسیا است، دارای جغرافیا و آب‌وهوایی بسیار متفاوت است. خط ساحلی غربی با تپه‌های سبز، جنگل عظیم کوهور و زنجیره‌های جزیره‌ای گسترده مانند براووس و لیس مشخص می‌شود. وسط این قاره توسط علفزارهای مسطح دریای دوتراکی و زمین‌های خشکی که به عنوان ضایعه سرخ (Red Waste) در شرق شناخته می‌شوند، پوشیده شده‌است. فراتر از ضایعه سرخ، شهر کارث قرار دارد. جنوب تحت سلطه تپه‌های نورد خشک است و دارای آب و هوای مدیترانه‌ای است با خط ساحلی در امتداد دریای تابستان و خلیج برده‌داران. ساحل شمالی سرزمین اصلی توسط دریای لرزان (Shivering) از کلاهک قطبی جدا شده‌است. در جنوب، در سراسر دریای تابستان، قاره جنگلی ناشناخته سوتوریوس قرار دارد.
بسیاری از تاریخ تخیلی اسوس مربوط به والریا است، شهری واقع در شبه جزیره‌ای در جنوب اسوس و منشأ خاندان تارگرین پیش از نابودی امپراتوری والریا در یک فاجعه نامشخص. پس از نابودی والریا، شهرهای آستاپور، یونکای، و میرین دوباره استقلال یافتند و بر مناطق مربوطه خود به عنوان دولت‌شهر حکومت کردند. این منطقه در کتاب‌ها به عنوان خلیج برده‌داران شناخته می‌شود.
اسوس > شهرهای آزاد

در سراسر دریای باریک در سمت غربی اسوس، ۹ شهر آزاد (دولت‌شهر مستقل) قرار دارند که بیشتر در جزایر یا در امتداد ساحل قرار دارند. آن‌ها لیس، میر، پنتوس، براووس، لوراث، نورووس، کوهور، وولانتیس و تایروش هستند. اگرچه بیشتر شهرهای آزاد در اوایل رمان اول نامگذاری شده‌اند، کتاب‌ها فقط نقشه‌ای از این منطقه را در رقصی با اژدهایان ارائه می‌دهند. کوه‌های شرق ساحل را از دشت‌های دریای دوتراکی جدا می‌کنند، اگرچه شکاف‌های رشته‌کوه دسترسی مردم دوتراکی را به شهرهای آزاد فراهم می‌کند. شهرهای آزاد مستعمره‌هایی بودند که توسط والریابب باستانی ساخته شدند و بعداً پس از نابودی والریا اعلام استقلال کردند. یک استثنا در این مورد، براووس است که توسط پناهندگانی که از گسترش والریایی‌ها گریخته بودند، بردگان فراری و دیگر گروه‌ها تأسیس شد. زبان‌های شهرهای آزاد مشتقات والریایی علیا است.
شهرهای آزاد ناحیه‌ای را در بر می‌گیرد که مشخصه آن رودخانه روین (Rhoyne) است که یاندری آن را «بزرگ‌ترین رودخانه جهان» توصیف می‌کند. سواحل آن وطن روینارها است که رودخانه را به عنوان «مادر روین» می‌پرستند. همان‌طور که در رقصی با اژدهایان ترسیم شده‌است، رود روین از پیوند دو شاخه آن، روین بالا و روین کوچک، در جنوب شرقی ویرانه‌های گویان دروهی (Ghoyan Drohe) سرچشمه می‌گیرد. سرچشمه رود روین بالا در آندالوس، سرزمین آندال‌ها میان براووس و پنتوس قرار دارد. مسیر روین به سمت جنوب شرقی می‌رود تا بعد از دریاچه خنجر به جنوب بپیچد، جایی که دزدان دریایی رودخانه در و اطراف بسیاری از جزایر دریاچه پنهان می‌شوند. عرض رود روین به‌طور قابل توجهی با تغذیه از شاخه‌های فرعی بیشتر، افزایش می‌یابد تا اینکه در دلتای نزدیک شهر آزاد وولانتیس به دریای تابستان می‌ریزد.
اسوس > شهرهای آزاد > براووس

براووس از این نظر در میان شهرهای آزاد منحصر به فرد است که مستعمره والریا نبود، بلکه پناهگاهی مخفی در برابر گسترش والریایی‌ها بود. این شهر بر روی صدها جزیره کوچک در مردابی در انتهای شمال غربی اسوس، جایی که دریای باریک و دریای لرزان به هم می‌رسند، گثرار دارد. براووس محل «بانک آهن»، یکی از ثروتمندترین بانک‌های جهان شناخته‌شده‌است. براووس همچنین به خاطر شمشیرزنان معروف به «براووها» و قاتلان مرموزش، مردان بی‌چهره، معروف است. این شهر همچنین به خاطر تایتان براووس که یک قلعه و مجسمه است، شهرت دارد. فرمانروای براووس به ارباب دریا معروف است؛ چرا که قدرت و ثروت شهر از دریا جاری می‌شود. بدنه کشتی‌های براووسی به رنگ ارغوانی است و کشتی‌های تجاری آن‌ها به بسیاری از سرزمین‌های دور سفر می‌کنند و تجارت و ثروت خود را به خانه بازمی‌گردانند. براووس وام‌دهندگان بسیاری دارد و بانک آهن براووس به کشورهای خارجی، به ویژه وستروس که میلیون‌ها وام گرفته‌است، وام می‌دهد.
لباس براووسی در رنگ‌های درخشان است در حالی که لباس ثروتمندان به رنگ مشکی و آبی هستند. مقامات براووس، که کلیددار و دادرس نامیده می‌شوند، کت‌های بی‌رنگ قهوه‌ای یا خاکستری می‌پوشند. این شهر همچنین به دلیل روسپی‌های درباری خود در سراسر جهان مشهور است. هر روسپی دارای قایق و خدمتکارانی است که برای او کار می‌کنند. زیبایی آن‌ها الهام‌بخش بسیاری از آهنگ‌ها شده‌است. زرگرها هدایای فراوانی به آن‌ها می‌دهند و صنعتگران برای لباس آن‌ها التماس می‌کنند. اشراف و بازرگانان ثروتمند برای حضور در کنار آن‌ها در مراسم، مبالغ هنگفتی به زنان می‌پردازند و براووها به نام آن‌ها یکدیگر را می‌کشند. شخصیت سیریو فورل، اولین شمشیر سابق ارباب دریا، آریا استارک را با شکل منحصر به فردی از مبارزه با شمشیر براووسی، به نام رقص آب، آشنا می‌کند. این سبک یک شکل اصلاح‌شده از شمشیربازی است که در آن تمرین‌کننده به پهلو می‌ایستد و تیغه‌ای باریک به دست می‌گیرد. براووهای سرسخت شهر را پر می‌کنند و اغلب برای نشان دادن مهارت خود دوئل می‌کنند.
براووس از ونیز ایتالیا الهام گرفته شده‌است.
اسوس > شهرهای آزاد > پنتوس

پنتوس یک بندر تجاری بزرگ در خلیجی از ساحل غربی است. در این شهر برج‌های آجری مربعی فراوانی قرار دارد و توسط یک شاهزاده که توسط حاکمان واقعی شهر، معروف به استادان، انتخاب می‌شود، رهبری می‌شود. کالسارها گهگاه راه خود را تا این حد از دریای دوتراکی طی می‌کنند، اما پنتوسی‌ها با ادای احترام به کال‌ها از بسیاری از حملات و تهاجمات در امان می‌مانند. مردان اهل پنتوس ریش‌های رنگ‌شده و چنگال دار می‌گذارند. در پنتوس مانند بسیاری از شهرهای آزاد، برده‌داری غیرقانونی است، اما اعضای ثروتمند و قدرتمند شهر این توانایی را دارند که با نگه داشتن خدمتکاران یقه‌برنزی، این قوانین را زیر پا بگذارند.