stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آرمیتا گراوند
واکنش‌ها بعد از جان باختن

به فاصله کوتاهی بعد از انتشار خبر درگذشت آرمیتا، نام او به ترند اول توییتر تبدیل شد و واکنش بسیاری از شخصیت‌های سیاست، فرهنگ و هنر و فعالان مدنی را به همراه داشت. بسیاری از کاربران عادی و چهره‌های سرشناس سیاسی و هنری داخل و خارج ایران جان باختن او را «قتل حکومتی» خواندند و نحوه جان باختن او را با مهسا امینی مقایسه کردند.
شهرهای مختلف ایران، از جمله تهران، کرج و شیراز شامگاه شنبه ششم آبان، پس از انتشار خبر جان‌باختن او، شاهد شعارهای شبانه ضدحکومتی چون «آرمیتای گراوند، راهت ادامه دارد»، «مرگ بر حکومت بچه‌کش»، «می‌کشم، می‌کشم، هر آنکه خواهرم کشت» و «تجاوز، جنایت، مرگ بر این ولایت»، «مرگ بر جمهوری اسلامی»، «مرگ بر خامنه‌ای ضحاک»، «مرگ بر اصل ولایت فقیه» و «خامنه‌ای ضحاک، می‌کشیمت زیر خاک»، «زن، زندگی، آزادی» و «مرگ بر دیکتاتور» بود.
همزمان با خبر جان باختن آرمیتا، انتقادها از شیوه اطلاع‌رسانی و ممنوعیت رسانه‌ها برای پیگیری اخبار او بالا گرفت.
در آذرماه ۱۴۰۲ چند تن از مقامات جمهوری اسلامی به‌دلیل مشارکت در تحمیل حجاب اجباری از سوی بریتانیا تحریم شدند. یکی از این افراد مدیر عامل متروی تهران بود.
یک واگن متروی تهران در مهرماه ۱۴۰۲
سنگ قبر آرمیتا گراوند در بهشت زهرا
بالماسکه (فیلم ۱۹۸۸)

| بالماسکه | بالماسکه |
| --- | --- |
کارگردان: باب سوایم
فیلمنامه‌نویس: دیک وولف
بازیگران: راب لو مگ تیلی کیم کاترال داگ سونت
موسیقی: جان بری
فیلم‌بردار: دیوید واتکین
توزیع‌کننده: مترو گلدوین میر (ایالات متحده) یونایتد آرتیستس
تاریخ‌های انتشار:  ۱۱ مارس ۱۹۸۸ (۱۹۸۸-03-۱۱)  
مدت زمان: ۹۱ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۱۲ میلیون دلار
فروش گیشه: ۱۵٫۸ میلیون دلار
بالماسکه یا ماسکورید (به انگلیسی: Masquerade) فیلمی محصول سال ۱۹۸۸ و به کارگردانی باب سوایم است. در این فیلم بازیگرانی همچون راب لو، مگ تیلی، کیم کاترال، داگ سونت، جان گلاور، دینا دلانی و باز اسکگز ایفای نقش کرده‌اند.
ماسکورید نام یک قایق در فیلم است.
لاکهید هو بلو

| لاکهید هو بلو | لاکهید هو بلو |
| --- | --- |
Have Blue "HB1001" in Alan Brown's camouflage paint scheme: Have Blue "HB1001" in Alan Brown's camouflage paint scheme
کاربری: هواپیمای پنهان‌کار
تولیدکننده: لاکهید کورپوریشن Skunk Works
نخستین پرواز: 1 December 1977
بازنشستگی: 1979 (crashed)
وضعیت: Planes destroyed in crashes
کاربر اصلی: لاکهید کورپوریشن
ساخته‌شده: 1977–1978
تعداد ساخته‌شده: 2
هزینهٔ برنامه:  دلار آمریکا35 million (1978)
توسعه‌یافته به: لاکهید اف-۱۱۷ نایت‌هاوک
لاکهید هو بلو (به انگلیسی: Lockheed Have Blue) یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ لاکهید کورپوریشن در کشور ایالات متحده آمریکا است که در سال ۱۹۷۷–۱۹۷۸ ساخته شد. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواگرد لاکهید کورپوریشن بوده‌است. این هواگرد برای نخستین بار در ۰۱۹۷۷−۱۲−۰۱ ۱ دسامبر ۱۹۷۷ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
سسنا ایکس‌ام‌سی

| سسنا ایکس‌ام‌سی | سسنا ایکس‌ام‌سی |
| --- | --- |
کاربری: Technology demonstrator
کشور سازنده: USA
تولیدکننده: سسنا
نخستین پرواز: ۲۲ ژانویه ۱۹۷۱
وضعیت: Development cancelled in 1972
تعداد ساخته‌شده: One
سسنا ایکس‌ام‌سی (به انگلیسی: Cessna XMC) یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ سسنا در کشور ایالات متحده آمریکا است. این هواگرد برای نخستین بار در ۰۱۹۷۱−۰۱−۲۲ ۲۲ ژانویه ۱۹۷۱ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
هالیبرتون

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت سهامی عام
ISIN: US4062161017 
صنعت: صنایع نفت و گاز
بنا نهاده: ۱۹۱۹ در دانکن، اکلاهما
بنیانگذاران: ارله پی. هالیبرتون
دفتر مرکزی: هیوستون، تگزاس
محدودهٔ فعالیت: جهانی
مدیر عامل اجرایی: جفری میلر
رئیس هیئت مدیره: دیوید جی. لزار
خدمات: خدمات بالادستی نفت و گاز خدمات حفاری و زمین‌شناسی سیمان‌کاری چاه
درآمد:  ۲۰٫۶ میلیارد دلار (۲۰۱۷)
سود خالص:  ۴۶۳ میلیون دلار (۲۰۱۷)
مجموع دارایی:  ۲۵٫۸ میلیارد دلار (۲۰۱۷)
تعداد کارکنان: ۵۵،۰۰۰ نفر (۲۰۱۷)
وبگاه: www.Halliburton.com
ساختمان اداری هالیبرتون در شهر دالاس
هالیبرتون (به انگلیسی: Halliburton) شرکت خدمات نفتی آمریکایی چندملیتی است، که در زمینه ارائه خدمات تخصصی به شرکت‌های بالادستی نفت و گاز فعالیت می‌کند. این شرکت دامنۀ گسترده‌ای از محصولات و خدمات را در حوزه‌های سیمان‌کاری، انگیزش و تکمیل چاه، خطوط‌لوله و تجهیزات فرایندی، فرازآوری مصنوعی، نگهداشت و بهبود تولید، خدمات حفاری و زمین‌شناسی، مشبک‌کاری و نمودارگیری از چاه، مشاوره مهندسی و مدیریت پروژه به شرکت‌های تولید کننده نفت و گاز ارائه می‌نماید.
شرکت هالیبرتون در سال ۱۹۱۹ توسط ارله پی. هالیبرتون و در شهر دانکن، اکلاهما تأسیس شد. این شرکت هم‌اکنون در بیش از ۷۰ کشور نفت‌خیز فعالیت می‌کند.
دفتر مرکزی این شرکت در شهر هیوستون، تگزاس قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس نیویورک معامله می‌شود.
تاریخچه

شرکت هالیبرتون در سال ۱۹۱۹ توسط ارله پی. هالیبرتون تأسیس شد و در سال اول فعالیت خود، روش جدیدی را در حفاری چاه‌های نفت ابداع نمود.
تاریخچه > دهه ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ میلادی

پیشرفت شرکت هالیبرتون در سال‌های نخست فعالیتش بگونه‌ای بود، که در سال ۱۹۲۲ پانصدمین دکل حفاری خود را در منطقه مهیا، تگزاس راه‌اندازی کرد. در انتهای دهه ۱۹۲۰ و اوایل دهه ۱۹۳۰ میلادی شرکت هالیبرتون نخستین فعالیت‌های بین‌المللی خود را در کشورهای برمه و هند آغاز کرد. در طول دهه ۱۹۳۰ این شرکت فعالیت خود را در ایالات متحده ادامه داد.
تاریخچه > دهه ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ میلادی

شرکت هالیبرتون در سال ۱۹۴۰ نخستین دفتر خارج از ایالات متحده را در کشور ونزوئلا راه‌اندازی کرد. در سال ۱۹۴۷ نخستین کشتی چندمنظوره حفاری را طراحی کرد و با این کار صنعت نفت و مخصوصاً بخش حفاری را وارد فاز جدیدی نمود. در سال ۱۹۵۱ هالیبرتون نخستین شرکت تابعه خود در اروپا را در کشور ایتالیا و با نام هالیبرتون ایتالیا تأسیس کرد.
در طول ۷ سال بعدی شرکت‌های تابعه و شعبه‌های دیگری توسط این شرکت راه‌اندازی شد که عبارت بودند از:
آلمان: شرکت تابعه بنام هالیبرتون آلمان
آرژانتین: دفتر عملیاتی هالیبرتون
انگلستان: شرکت تابعه بنام کی‌بی‌آر
کانادا: مرکز ارائه خدمات
ایران: مرکز ارائه خدمات
پرو: مرکز ارائه خدمات
کلمبیا: مرکز ارائه خدمات
عربستان سعودی: مرکز ارائه خدمات
اندونزی: مرکز ارائه خدمات
درآمد هالیبرتون برای اولین بار در سال ۱۹۵۲ به مرز ۱۰۰ میلیون دلار رسید.
تاریخچه > دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ میلادی

در سال ۱۹۵۷ مؤسس این شرکت؛ ارله هالیبرتون در شهر لس‌آنجلس درگذشت. در آن زمان هالیبرتون ارزشی معادل ۱۹۰ میلیون دلار داشت. در سال ۱۹۶۵ هالیبرتون برای اولین بار از شبکه‌های کامپیوتری در صنعت نفت استفاده کرد. در سال ۱۹۷۴ از نخستین کامپیوتر دیجیتال در نفت استفاده نمود.
تاریخچه > دهه ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ میلادی

در سال ۱۹۸۰ مرکز تحقیقات هالیبرتون در شهر دانکن، ایالت اکلاهما افتتاح شد. در طول دهه ۱۹۸۰ میلادی شرکت‌های فرعی هالیبرتون تحت مدیریت برایان دارسی، پروژه‌های خود را در سراسر جهان ادامه دادند. این شرکت در طول دهه ۱۹۹۰ میلادی به‌گونه‌ای فعالیت‌های بین‌المللی خود را بسط داد، که حتی در کشورهایی که با ایالات متحده رابطه سیاسی متشنجی داشتند نیز فعالیت نمود. به‌عنوان مثال؛ راه‌اندازی نخستین تجهیزات پلت‌فرم دریایی در دریای چین و نیز استقرار تیم مهندسی اوتیس، به‌منظور مهار فوران چاه نفت در میدان تنگیز، در اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی.
تاریخچه > دهه ۲۰۰۰ و ۲۰۱۰ میلادی

به گزارش وال استریت ژورنال در سال ۲۰۰۱ میلادی یک شرکت تابعه از هالیبرتون به‌نام هالیبرتون پروداکت اند سرویسز یا به اختصار اچ‌پی‌اس، اقدام به تأسیس شعبه‌ای در تهران نمود. دفتر مرکزی این شرکت در طبقه نهم برجی در شمال تهران مستقر بود.
شرکت اچ‌پی‌اس در سال ۱۹۷۵ در جزایر کیمن تأسیس شده بود و با مدیریت غیرآمریکایی اداره می‌شد، ولی از نشان تجاری و نام شرکت هالیبرتون استفاده می‌نمود و خدمات خود به شرکت ملی نفت ایران را از طریق واحدهای بین‌المللی هالیبرتون ارائه می‌کرد. پس از روشن شدن این موضوع، برای مدتی این شرکت خدمات خود به دفتر تهران را از طریق بازوی بریتانیایی خود در شرکت کی‌بی‌آر ارائه می‌کرد، که پس از مدتی آن شرکت نیز فعالیت خود در ایران را به‌طور کامل خاتمه داد.
مدیریت ارشد

از زمان تأسیس هالیبرتون در سال ۱۹۱۹ این شرکت تحت رهبری مؤسس آن؛ ارله هالیبرتون قرار داشت و تا سال ۱۹۵۷ که وی درگذشت، همواره به عنوان مدیرعامل هالیبرتون فعالیت نمود. سپس از سوی هیئت مدیره این شرکت؛ برایان دارسی به‌عنوان مدیرعامل هالیبرتون انتخاب شد. دارسی تا سال ۱۹۸۹ مدیریت این شرکت خدمات نفتی را برعهده داشت. در سال ۱۹۸۹ توماس اچ. کرویک‌شانسک به مدیریت هالیبرتون منصوب گردید. وی تا سال ۱۹۹۵ به‌عنوان مدیرعامل هالیبرتون فعالیت نمود.
در سال ۱۹۹۵ دیک چینی به‌عنوان مدیرعامل هالیبرتون برگزیده شد. در طول دوره مدیریت چینی بر هالیبرتون، این شرکت دوران پرفراز و نشیبی را گذراند. در نهایت با انتخاب جورج دبلیو بوش به ریاست جمهوری ایالات متحده، دیک چینی نیز به‌عنوان معاون اول وی منصوب گردید. پس از چینی، دیوید جی. لزار به‌عنوان مدیرعامل این شرکت خدمات نفتی منصوب شد. از سال ۲۰۰۰ تاکنون لزار به‌عنوان مدیرعامل و رئیس هیئت مدیره هالیبرتون فعالیت می‌کند و عملاً سکان رهبری هالیبرتون را در دست دارد.
دفاتر و شعبه‌ها

دفاتر هالیبرتون در ایالات متحده در مناطق: انکوریج، آلاسکا، بیکرزفیلد کالیفرنیا، دنور کلرادو، لافایت لوئیزیانا، اوکلاهما سیتی اوکلاهما، فارمینگتون نیومکزیکو، ناپل یوتا و اودسا تگزاس مستقر می‌باشند.
دفاتر بین‌المللی هالیبرتون:
جمهوری کنگو
لیبی
اتریش
نیوزیلند
آلمان
ایتالیا
هلند
نروژ
عربستان سعودی
عراق
مراکز فناوری اطلاعات این شرکت در مناطق: دانکن، اوکلاهما، کارولتون، تگزاس، هیوستون، استاوانگر، نروژ و پونه، هند واقع شده‌است.
درآمد سالیانه هالیبرتون
ساختمان مرکزی اسبق هالیبرتون، در هیوستون، تگزاس
ال‌تی‌وی ای-۷ کرسر ۲

| A-7 Corsair II | A-7 Corsair II |
| --- | --- |
کاربری: هواگرد تهاجمی
کشور سازنده: آمریکا
تولیدکننده: لینگ-تمکو-ووت
نخستین پرواز: ۲۶ سپتامبر ۱۹۶۵
معرفی‌شده در: ۱ فوریه ۱۹۶۷
بازنشستگی: ۱۹۹۱ (نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا، نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا)، ۱۹۹۳ (گارد ملی هوایی) ۱۹۹۹ (نیروی هوایی پرتغال) ۲۰۱۴ (نیروی هوایی یونان)
کاربر اصلی: نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا (پیشین) نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا (پیشین) نیروی هوایی پرتغال (پیشین) نیروی هوایی یونان (پیشین)
ساخته‌شده: ۱۹۶۵–۱۹۸۴
تعداد ساخته‌شده: ۱٬۵۴۵
توسعه‌یافته از: ووت اف-۸ کروسیدر
گونه‌ها: ال‌تی‌وی ای-۷پی کروزر ۲ ووت وای‌ای-۷اف
لینگ-تمکو-ووت ای-۷ کرسر ۲ (به انگلیسی: Ling-Temco-Vought A-7 Corsair II) یک جنگنده تهاجمی، سبک، فروصوت و ناونشین آمریکایی است که جایگزین داگلاس ای-۴ اسکای‌هاوک در نیروی دریایی آمریکا گردید. بدنهٔ ای-۷ بر پایهٔ جنگنده برتری هوایی ووت اف-۸ کروسیدر طراحی شد. این هواپیما یکی از نخستین جنگنده‌هایی بود که مجهز به سیستم هاد (نمایشگر جلوی سر) بود و از موتور توربوفن نیرو می‌گرفت.
کرسر ۲ در خلال جنگ ویتنام به خدمت نیروی دریایی ایالات متحدهٔ آمریکا درآمد. بعداً این هواپیما در نیروی هوایی ایالات متحدهٔ آمریکا از جمله گارد ملی هوایی نیز به خدمت گرفته شد تا جایگزین داگلاس ای-۱ اسکایریدر، اف-۱۰۰ سوپرسیبر و اف-۱۰۵ ثاندرچیف گردد. این هواپیما در دههٔ ۱۹۷۰ به یونان و در اواخر دههٔ ۱۹۸۰ به پرتغال صادر شد.
تاریخچهُ عملیات > کلیات

نخستین پایگاه‌های عملیاتی ای-۷ در نیروی دریایی ایالات متحده در اقیانوس اطلس سسیل فیلد فلوریدا و در اقیانوس آرام پایگاه هوایی نیروی دریایی لمور در کالیفرنیا بود. از سال ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۱ بیست و هفت اسکادران نیروی دریایی چهار نسخهٔ ای-۷ای/بی/سی/ئی را دریافت نمودند. مرکز ووت در دالاس ۳۵۰۰۰ کارگر را به استخدام درآورده بود و روزانه یک فروند ای-۷ تولید می‌کرد تا نیازهای نیروی دریایی را برای ویتنام، جنوب شرقی آسیا و ناتو برآورده سازد.
تاریخچهُ عملیات > جنوب شرقی آسیا

هوای داغ و مرطوب ویتنام، نیروی ای-۷ را به هدر می‌داد و حتی ای-۷دی و ای-۷ئی‌های بهینه‌سازی شده نیز از این معضل در امان نبودند. در این آب و هوا برای برخاست به زمان بیشتری نیاز بود و یک فروند ای-۷ که حداکثر میزان مهمات را حمل می‌کرد، به سختی می‌توانست سرعت خود را به ۸۰۰ کیلومتر در ساعت برساند.
در تاریخ ۲۲ فوریه ۱۹۷۳ در لائوس و در کامبوج تا ۱۵ ژوئیه ۱۹۷۳ آخرین عملیات برای پشتیبانی از نیروهای مسلح ملی خمر در برابر خمرهای سرخ انجام شد.
ای-۷دی نیروی هوایی آمریکا مجموعاً ۱۲٬۹۲۸ سورتی پرواز در خلال جنگ در آسیای جنوب شرقی انجام دادند و فقط شش فروند از این هواپیما سرنگون گردید که کمترین تعداد سرنگونی در میان هواپیماهای درگیر در جنگ‌های آسیای جنوب شرقی بود. از نظر پرتاب مهمات روی هانوی نیز این هواپیما پس از بوئینگ بی-۵۲ استراتوفورترس بیشترین تعداد بمب را در هر سورتی پرواز پرتاب نمود. این پرتاب‌ها دقیق‌تر از پرتاب‌های دیگر جنگنده‌های زمینی آمریکا بود.
در ۱۵ می۱۹۷۵ چند فروند ای-۷ئی و ای-۷دی به آخرین نبرد جنگ ویتنام اعزام شدند. در این مأموریت ای-۷ها مسئولیت پوشش هوایی برای بازپس‌گیری کشتی مایاگوئز که به وسیلهُ قایق‌های توپ‌دار خمرهای سرخ ربوده شده بود به عهده داشتند. در عملیات مایاگوئز سه فروند هلیکوپتر سی‌اچ-۵۳ سی استالیون نیروی هوایی سرنگون شد و دو درجه‌دار نیروی هوایی، یازده تفنگدار دریایی و دو پرسنل نیروی دریایی کشته شدند و سه تفنگدار دریایی نیز مفقودالاثر شدند.
اواخر سال ۱۹۷۵ نیروی هوایی، پایگاه‌های تایلند را تخلیه کرده و نیروهای آمریکایی در فیلیپین مستقر شدند.
تاریخچهُ عملیات > گرانادا و لبنان

در اکتبر ۱۹۸۳ ای-۷ئی‌های نیروی دریایی هنگام تهاجم آمریکا به گرانادا وظیفهُ پشتیبانی هوایی نزدیک در این عملیات داشتند. نام این عملیات ارجنت فری (خشم اضطراری) بود.
ای-۷ها همچنین در سال ۱۹۸۳ پشتیبانی هوایی برای ماموریت آمریکا در لبنان فراهم نمودند. در ۱۴ دسامبر ۱۹۸۳ یک فروند ای-۷ به همراه یک فروند گرومن ای-۶ اینترودر به وسیلهُ موشک‌های سام سوریه سرنگون شدند. خلبان ای-۷ ادوارد اندروز موفق شد هواپیمای خود را پیش از بیرون پریدن به آب‌های ساحلی برساند. او به وسیلهُ یک قایق ماهیگیری لبنانی نجات پیدا کرد و به سلامت به محل خدمت خود بازگشت.
تاریخچهُ عملیات > لیبی

در تاریخ ۲۴ مارس ۱۹۸۶ در خلال کشمکش با لیبی در خلیج سرت دفاع هوایی لیبی به سوی دو فروند اف-۱۴ ناو هواپیمابر یواس اس آمریکا موشک‌های اس ای-۵ شلیک کردند. این اف-۱۴ها در آسمان بین‌المللی در حال گشت‌زنی هوایی بودند. ای-۷ها پاسخ این آتش را با شلیک ای‌جی‌ام-۸۸ هارم دادند. روز بعد ای-۶ها به کشتی‌های جنگی لیبی که در حال نزدیک شدن به ناوگان آمریکا بودند حمله کردند و ای-۷ها دوباره به سوی سایت‌های سام لیبی شلیک نمودند.
تاریخچهُ عملیات > عملیات سپر صحرا و توفان صحرا

نیروی دریایی آمریکا در اوت ۱۹۹۰ ای-۷ئی‌های خود را در عملیات توفان صحرا به کار برد. این ای-۷ها از عرشه ناو هواپیمابر یواس‌اس جان اف. کندی برخاستند. این ناو هواپیمابر از میان شش ناو هواپیمابری که در عملیات شرکت داشتند تنها ناو هواپیمابری بود که دارای ای-۷ بود. این ناو مستقر در دریای سرخ بود و ای-۷ها از این نقطه به داخل خاک عراق حمله کردند. ای-۷ها در این حمله‌ها انواع سلاح‌ها را به کار بردند از جمله مهمات هدایت دقیق مانند بمب هدایت تلویزیونی ای‌جی‌ام-۶۲ وال‌آی، بمب‌های چندمنظورهٔ غیرهدایت‌شونده و موشک‌های هارم. همچنین در این عملیات ای-۷ به‌عنوان تانکر سوخت‌گیری هوایی نیز به کار برده شد.
بازنشستگی و کاربران دیگر

آخرین دستهٔ ای-۷های نیروی هوایی آمریکا در سال ۱۹۸۹ بازنشسته شدند یا به گارد ملی هوایی منتقل گردیدند. آخرین ای-۷ها در گارد ملی هوایی در سال ۱۹۹۳ بازنشسته شدند و جنگندهُ اف-۱۶ جای آن‌ها را گرفت.
ای-۷های نیروی دریایی آمریکا از میانهُ دههٔ ۱۹۸۰ با ورود اف/ای-۱۸ هورنت‌ها آغاز به بازنشستگی کردند. آخرین ای-۷های نیروی دریایی در مه ۱۹۹۱ پس از بازگشت از عملیات توفان صحرا بازنشسته شدند.
چندین فروند از این ای-۷ها به یونان، تایلند و پرتغال فروخته شدند.
نیروی هوایی یونان ۶۰ فروند ای-۷اچ در سال ۱۹۷۴ و سه فروند تی‌ای-۷اچ در سال ۱۹۸۰ سفارش داد و پس از جنگ خلیج فارس ۶۲ فروند ای-۷ئی و تی‌ای-۷سی دریافت نمود که ۴۳ فروند از آن‌ها تا سال ۲۰۱۴، فعال و عملیاتی بودند.
فروش ای-۷ به پاکستان به‌علت مخالفت دولت آمریکا با برنامهٔ هسته‌ای این کشور پذیرفته نشد.
نسخه‌ها

ای-۷ای
ای-۷بی
ای-۷سی
تی ای-۷سی
ای-۷دی
ای-۷ئی
وای‌ای-۷اف استرایک فایتر (ای-۷دی پلاس)
ای-۷اچ
تی‌ای-۷اچ
ای-۷کی
ای-۷پی
تی ای-۷پی
ئی‌ای-۷ال
ویژگی‌ها

|  | ای-۷ای | ای-۷بی | ای-۷سی | ای-۷دی | ای-۷ئی |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| وزن خالص (کیلوگرم) | ۶۸۲۰ | ۶۸۲۰ | ۶۸۲۰ | ۸۹۲۷ | ۸۴۱۲ |
| وزن ناخالص (کیلوگرم) | ۱۷۲۳۶ | ۱۷۲۳۶ | ۱۷۲۳۶ | ۱۹۰۵۱ | ۱۷۴۶۳ |
| سلاح‌های داخلی | دو دستگاه‌ام کی ۱۲ بیست میلی‌متری | دو دستگاه‌ام کی ۱۲ بیست میلی‌متری | یک دستگاه‌ام۶۱ای۱ بیست میلی‌متری | یک دستگاه‌ام۶۱ای۱ بیست میلی‌متری | یک دستگاه‌ام۶۱ای۱ بیست میلی‌متری |
| دور مهمات ۲۰ میلی‌متری | ۶۰۰ | ۶۰۰ | ۱۰۰۰ | ۱۰۰۰ | ۱۰۰۰ |
| تعداد ساخته شده | ۱۹۹ | ۱۹۶ | ۶۷ | ۴۵۹ | ۵۳۵ |
| سرعت در سطح دریا (کیلومتر در ساعت) | ۱۰۷۰ | ۱۰۷۰ | ۱۰۷۰ | ۱۲۹۲ | ۱۲۷۹ |
| برد فقط با سوخت درونی (کیلومتر) | ۶۲۲۲ | ۶۲۲۲ | ۴۲۲۲ | ۴۲۲۲ | ۴۲۲۲ |
| برد با ماکزیمم سوخت بیرونی | ۷۵۹۳ | ۷۵۹۳ | ۵۳۱۷ | ۵۳۱۷ | ۵۳۱۷ |
| حداکثر سوخت درونی (لیتر) | ۵۶۶۹ | ۵۶۶۹ | ۵۶۶۹ | ۵۴۰۰ | ۵۶۶۹ |
حداکثر سوخت بیرونی (لیتر): ۴۵۴۸
| نوع موتور | پرت اند ویتنی تی اف۳۰-پی-۶ | پرت اند ویتنی تی اف۳۰-پی-۸ | پرت اند ویتنی تی اف۳۰-پی-۸ | الیسن تی اف۴۱ | الیسن تی اف۴۱ |
ای-۷ای بر فراز ویتنام
ای-۷بی در آشیانهٔ ناو هواپیمابر کارل وینسن
ای-۷دی نیروی هوایی ایالات متحدهٔ آمریکا
تی ای-۷سی دو سرنشینه ورژن آموزشی جنگندهٔ ای-۷
ای-۷پی نیروی هوایی پرتغال
ئی ای-۷ال در سال ۱۹۸۷
نخستین پیکرنمای ای-۷ در سال ۱۹۶۴.
ای-۷ئی
هواپیمای جنگنده لینگ-تمکو-ووت ای-۷ کرسر ۲
تی‌ای-۷اچ متعلق به نیروی هوایی یونان
آیرودینامیک خودرو

آیرودینامیک خودرو (به انگلیسی: Automotive aerodynamics) مطالعه آیرودینامیک وسایل نقلیه جاده‌ای است. اهداف اصلی آن کاهش صدای نیروی پسار و باد، به حداقل رساندن انتشار نویز و جلوگیری از نیروی برآر ناخواسته و سایر علل ناپایداری آیرودینامیکی در سرعت‌های بالا است. هوا نیز در این مورد یک سیال در نظر گرفته می‌شود. برای برخی از کلاس‌های خودروهای مسابقه، ممکن است تولید نیروی رو به پایین برای بهبود کشش و در نتیجه توانایی‌های پیچیدن نیز مهم باشد.
تاریخچه

نیروی اصطکاک، نیروی پسار آیرودینامیکی با سرعت خودرو به‌طور قابل توجهی افزایش می‌یابد. در اوایل دهه ۱۹۲۰، مهندسان شروع به در نظر گرفتن شکل خودرو برای کاهش درگ آیرودینامیکی در سرعت‌های بالاتر کردند. در دهه ۱۹۵۰ مهندسان خودرو آلمان و بریتانیا به‌طور سیستماتیک اثرات نیروی پسار خودرو را برای خودروهای با عملکرد بالاتر تجزیه و تحلیل می‌کردند. در اواخر دهه ۱۹۶۰ دانشمندان همچنین از افزایش قابل توجه سطح صدای منتشر شده از خودروها با سرعت بالا آگاه شدند. این اثرات برای افزایش شدت سطوح صوت برای کاربری‌های زمین مجاور با نرخ غیر خطی درک شد. همین موضوع باعث شد تا هم‌اکنون خودروسازهای خارجی بر سر موضوع سریعترین ماشین جهان با یکدیگر رقابت کنند. به زودی مهندسان بزرگراه شروع به طراحی جاده‌ها برای در نظر گرفتن اثرات سرعت نیروی پسار آیرودینامیکی تولید سطوح صوتی کردند و سازندگان خودرو نیز همین عوامل را در طراحی خودرو در نظر گرفتند.
استراتژی‌هایی برای کاهش نیروی پسار

حذف قطعات روی یک وسیله نقلیه راهی آسان برای طراحان و صاحبان وسایل نقلیه برای کاهش کشش و جلویی وسیله نقلیه با هزینه و تلاش اندک است. حذف می‌تواند به سادگی حذف یک قطعه پس از فروش یا بخشی که پس از تولید بر روی خودرو نصب شده است یا نیاز به تغییر و حذف یک قطعه تولیدکننده تجهیزات اصلی (OEM) به معنای هر بخشی از خودرو که در ابتدا بر روی خودرو ساخته شده است، باشد. اکثر خودروهای اسپورت تولیدی و خودروهای با راندمان بالا با بسیاری از این حذف‌ها به‌منظور رقابت در بازار خودرو و مسابقه به صورت استاندارد عرضه می‌شوند، در حالی که برخی دیگر ترجیح می‌دهند این جنبه‌های کششی خودرو را برای جنبه‌های بصری خود حفظ کنند یا مطابق با کاستوم میل مشتری باشند.
استراتژی‌هایی برای کاهش نیروی پسار > باله‌ها

یک باله عقب معمولاً در اکثر خودروهای اسپورت استاندارد وجود دارد و شبیه به شکل بال برجسته در عقب خودرو است. هدف اصلی یک باله عقب در طراحی یک وسیله نقلیه، مقابله با نیروی بالابر است، در نتیجه باعث افزایش پایداری در سرعت‌های بالاتر می‌شود. به منظور دستیابی به کمترین میزان کشش ممکن، هوا باید در اطراف بدنه ساده وسیله نقلیه بدون تماس با مناطقی که ممکن است تلاطم داشته باشد، جریان یابد. طراحی باله عقب که از درب عرشه عقب جدا می‌شود، نیروی رو به پایین را افزایش می‌دهد و در سرعت‌های بالا نیروی بالابر را کاهش می‌دهد و در عین حال نیروی پسار را متحمل می‌شود. اسپویلرهای مسطح که احتمالاً کمی به سمت پایین زاویه دارند ممکن است تلاطم را کاهش دهند و در نتیجه ضریب پسار را کاهش دهند. برخی از خودروها اکنون دارای باله‌های عقب قابل تنظیم خودکار هستند، بنابراین در سرعت پایین‌تر، زمانی که به مزایای کاهش نیروی بالابر نیازی نباشد، اثر نیروی پسار کاهش می‌یابد.
استراتژی‌هایی برای کاهش نیروی پسار > آینه‌ها

آینه‌های بغل هم سطح جلوی خودرو را افزایش می‌دهند و هم ضریب پسار را افزایش می‌دهند زیرا از کنار خودرو بیرون زده‌اند. به منظور کاهش تأثیر آینه‌های بغل بر نیروی کشش خودرو، آینه‌های بغل را می‌توان با آینه‌های کوچکتر یا آینه‌هایی با شکل متفاوت جایگزین کرد. چندین خودروهای مفهومی دهه ۲۰۱۰ در حال جایگزینی آینه‌ها با دوربین‌های کوچک هستند، اما این گزینه برای خودروهای تولیدی رایج نیست زیرا اکثر کشورها به آینه‌های بغل نیاز دارند. یکی از اولین خودروهای سواری تولیدی که آینه‌ها را با دوربین تعویض کرد هوندا ای بود و در این مورد ادعا می‌شود که دوربین‌ها توسط هوندا «حدود ۹۰٪ درصد در مقایسه با آینه‌های بغل معمولی» کاهش آینه آیرودینامیکی داشته‌اند که به تقریباً ۳٫۸٪ کمک می‌کند. کاهش در کشش برای کل وسیله نقلیه تخمین زده می‌شود که دو آینه بغل مسئول ۲٪ تا ۷٪ درصد کشش آیرودینامیکی یک وسیله نقلیه موتوری هستند و حذف آن‌ها می‌تواند مصرف سوخت را به میزان ۱٫۵ تا ۲ مایل در هر گالن آمریکا بهبود بخشد.
استراتژی‌هایی برای کاهش نیروی پسار > آنتن‌های رادیویی

در حالی که آنتن‌های رادیویی به دلیل اندازه کوچکشان بیشترین تأثیر را بر ضریب پسار ندارند، آنتن رادیویی که معمولاً از جلوی خودرو بیرون زده‌اند را می‌توان تغییر مکان داد و طراحی آن را تغییر داد تا خودرو از این کشش اضافی خلاص شود. رایج‌ترین جایگزین برای آنتن استاندارد خودرو، آنتن باله کوسه‌ای است که در اکثر خودروهای با راندمان بالا یافت می‌شود.
استراتژی‌هایی برای کاهش نیروی پسار > چرخ‌ها

هنگامی که هوا در اطراف چاه چرخ جریان دارد، توسط رینگ‌های وسایل نقلیه مختل می‌شود و منطقه‌ای از تلاطم در اطراف چرخ ایجاد می‌کند. برای اینکه هوا به آرامی در اطراف چاه چرخ جریان یابد، اغلب از قالپاق‌های صاف استفاده می‌شود. قالپاق‌های صاف کلاهک‌های توپی هستند که هیچ سوراخی در آنها برای عبور هوا وجود ندارد. این طراحی باعث کاهش کشش می‌شود. با این حال، ممکن است باعث شود که ترمزها سریعتر گرم شوند زیرا قالپاق‌ها از جریان هوا در اطراف سیستم ترمز جلوگیری می‌کنند. در نتیجه، این اصلاح بیشتر در خودروهای با راندمان بالا به جای خودروهای اسپورت یا خودروهای مسابقه دیده می‌شود.
استراتژی‌هایی برای کاهش نیروی پسار > پرده‌های هوا

پرده‌های هوا، جریان هوا را از شکاف‌های بدنه منحرف می‌کنند و آن را به سمت لبه‌های بیرونی چاه چرخ هدایت می‌کنند.
استراتژی‌هایی برای کاهش نیروی پسار > بلوک‌های جزئی جلوپنجره

جلوپنجره خودرو برای هدایت هوا از طریق رادیاتور استفاده می‌شود. در یک طراحی کارآمد، هوا به جای عبور از خودرو، در اطراف خودرو جریان دارد. با این حال، جلوپنجره یک وسیله نقلیه جریان هوا را از اطراف وسیله نقلیه به داخل وسیله نقلیه هدایت می‌کند، که سپس کشش را افزایش می‌دهد. به منظور کاهش این تأثیر اغلب از بلوک جلوپنجره استفاده می‌شود. یک بلوک جلوپنجره قسمتی یا کل جلوپنجره خودرو را می‌پوشاند. در اکثر مدل‌های با راندمان بالا یا در خودروهایی با ضریب پسار پایین، یک توری بسیار کوچک از قبل در طراحی خودرو تعبیه می‌شود که نیاز به بلوک جلوپنجره را از بین می‌برد. جلوپنجرت در اکثر خودروهای تولیدی به‌طور کلی برای به حداکثر رساندن جریان هوا از طریق رادیاتور در جایی که به داخل محفظه موتور خارج می‌شود، طراحی شده است. این طراحی در واقع می‌تواند جریان هوای زیادی را در محفظه موتور ایجاد کند و از گرم شدن به موقع آن جلوگیری کند و در چنین مواردی از بلوک جلوپنجره برای افزایش عملکرد موتور و کاهش کشش خودرو به‌طور همزمان استفاده می‌شود.[کدام صفحه؟]
استراتژی‌هایی برای کاهش نیروی پسار > زیر سینی‌ها

قسمت زیرین یک وسیله نقلیه اغلب هوا را در مکان‌های مختلف به دام می‌اندازد و باعث ایجاد تلاطم در اطراف خودرو می‌شود. در اکثر وسایل نقلیه مسابقه با پوشاندن کل قسمت زیرین وسیله نقلیه در چیزی که سینی زیر نامیده می‌شود، این مشکل برطرف می‌شود. این سینی از محبوس شدن هوا در زیر خودرو جلوگیری می‌کند و نیروی کشش را کاهش می‌دهد.
استراتژی‌هایی برای کاهش نیروی پسار > دامن گلگیر

دامن‌های گلگیر اغلب به عنوان امتداد پنل‌های بدنه وسایل نقلیه ساخته می‌شوند و کل چاه چرخ‌ها را می‌پوشانند. مانند روکش‌های صاف چرخ، این اصلاح با جلوگیری از گیر افتادن هوا در چاه چرخ، کشش خودرو را کاهش می‌دهد و به ساده‌سازی بدنه خودرو کمک می‌کند. دامن گلگیر بیشتر در چاه چرخ‌های عقب خودرو یافت می‌شود زیرا لاستیک‌ها نمی‌چرخند و طراحی بسیار ساده‌تر است. این امر معمولاً در خودروهایی مانند نسل اول هوندا اینسایت دیده می‌شود. دامن‌های گلگیر جلو همانند دامن‌های چرخ عقب در کاهش کشش تأثیر دارند، اما باید از بدنه فاصله بیشتری داشته باشند تا در هنگام پیچ‌ها، لاستیک بیرون آمده از بدنه خودرو جبران شود.
استراتژی‌هایی برای کاهش نیروی پسار > دم‌قایق و کام‌بک

دم‌قایق می‌تواند کشش کلی وسیله نقلیه را تا حد زیادی کاهش دهد. دم‌قایق‌ها یک شکل قطره اشکی ایجاد می‌کنند که به وسیله نقلیه نمای ساده‌تری می‌دهد و از وقوع جدایش جریان ناشی از کشش می‌کاهد. کام‌بک یک دم‌قایق کوتاه است. این به عنوان امتداد قسمت عقب خودرو ایجاد می‌شود و عقب را با زاویه کمی به سمت سپر خودرو به سمت عقب حرکت می‌دهد. این می‌تواند کشش را نیز کاهش دهد، اما دم‌قایق کشش خودرو را بیشتر کاهش می‌دهد. با این وجود، به دلایل کاربردی و سبک، یک کام‌بک بیشتر در مسابقات اتومبیل‌رانی، وسایل نقلیه با راندمان بالا و کامیون‌ها دیده می‌شود.
مقایسه با آیرودینامیک هواپیما

آیرودینامیک خودرو از جهات مختلفی با آیرودینامیک هواپیما متفاوت است:
شکل مشخصه یک وسیله نقلیه جاده‌ای در مقایسه با هواپیما بسیار ساده‌تر است.
این وسیله نقلیه به جای هوای آزاد بسیار نزدیک به زمین عمل می‌کند.
سرعت‌های عملیاتی کمتر است (نیروی پسار آیرودینامیکی به عنوان مربع سرعت تغییر می‌کند).
یک وسیله نقلیه زمینی نسبت به هواپیما درجات آزادی کمتری دارد و حرکت آن کمتر تحت تأثیر نیروهای آیرودینامیکی قرار می‌گیرد.
وسایل نقلیه زمینی مسافری و تجاری دارای محدودیت‌های طراحی بسیار خاصی مانند هدف مورد نظر، استانداردهای ایمنی بالا (برای مثال نیاز به فضای ساختاری 'مرده' بیشتر برای عمل به عنوان مناطق مچاله) و مقررات خاصی دارند.