زایمان در زامبیا
تولد

فقط ۵٫۴٪ از تولدها در زامبیا توسط یک متخصص زایمان سنتی آموزش‌دیده انجام می‌شود. بیشتر زنان در حال زایمان در دوره پیش از زایمان شخصی از شبکه اجتماعی خود را به عنوان پشتیبان دارند، اما اگر زنی در بیمارستان زایمان کند، احتمالاً پشتیبان او در طول فرایند زایمان حاضر نخواهد بود. این زنان «امبوسا» نامیده می‌شوند. امبوساها و کسانی که در طول فرایند زایمان به عنوان پشتیبان عمل می‌کنند، هیچ آموزش یا تحصیلات رسمی در زمینه مراقبت از زنان باردار ندارند. در بیشتر موارد، آن‌ها مهارت‌های لازم برای مقابله با بحران‌های زایمانی را ندارند. در این موارد، آن‌ها ترجیح می‌دهند مادران را به مراکز زایمان منتقل کنند تا اینکه زایمان در خانه انجام شود. نقش‌های اصلی امبوساها در طول فرایند زایمان شامل ارائه حمایت‌های عاطفی به مادر است.
هنگامی که مادران به مراکز زایمان منتقل می‌شوند، اغلب قدرت تصمیم‌گیری ندارند. بسیاری از امبوساها و کسانی که مادران را به مرکز زایمان می‌آورند، معمولاً فقط در ساعات ملاقات اجازه دارند در اتاق حضور داشته باشند، اما بسیاری از زنان ترجیح می‌دهند خارج از واحد منتظر بمانند. اگر مادر بتواند در خانه زایمان کند، بیشتر قدرت در طول کل فرایند هنوز در دست خود اوست. علاوه بر این، زنانی که در مراکز درمانی زایمان می‌کنند، بیشتر در معرض «روش‌های جراحی اجباری» قرار می‌گیرند. این روش‌ها شامل موقعیت‌های زایمان است که برای ارائه‌دهنده خدمات بهداشتی راحت‌تر است اما برای زن در حال زایمان مناسب نیست.
۵۳٪ از تولدها در خانه انجام می‌شود. اکثریت تولدهای باقی‌مانده در مراکز زایمان و بیمارستان‌ها صورت می‌گیرد. به نظر می‌رسد که یک شکاف میان زنانی که در مراکز درمانی زایمان کرده‌اند و زنانی که در خانه زایمان کرده‌اند وجود دارد. این تفاوت با این واقعیت اثبات می‌شود که زنانی که در خانه زایمان کرده‌اند، پس از زایمان به اندازه زنانی که در مراکز درمانی زایمان کرده‌اند، مراقبت‌های پس از زایمان دریافت نمی‌کنند. زنانی که انتخاب می‌کنند در خانه زایمان کنند، بیان می‌کنند که در کلینیک‌های مراقبت پس از زایمان احساس خوش‌آمدگویی نمی‌کنند.
در زایمان‌های خانگی معمولاً مادران آزادی دارند تا وضعیت زایمانی که برایشان راحت‌تر است را انتخاب کنند: برخی از این وضعیت‌ها شامل نشستن، زانو زدن و چمباتمه زدن هستند. امبوساها با استفاده از چیتنگه (پارچه‌ای که زنان زامبیا برای بستن دور کمر استفاده می‌کنند) به تغییر وضعیت مادر کمک می‌کنند. زنانی که در مراکز درمانی زایمان می‌کنند، ممکن است آزادی کمتری در انتخاب وضعیت داشته باشند.
شبیه به درد تجربه‌شده در طول زایمان، زنان در حال زایمان تشویق می‌شوند که از درد عبور کنند. معمولاً هیچ تسکین درد دارویی به مادرانی که در خانه زایمان می‌کنند، داده نمی‌شود و امبوساها از تغییر وضعیت‌های مختلف برای کاهش درد مادر استفاده می‌کنند.
پس از تولد جفت، آن را در مکان خاصی نزدیک خانه یا روستا دفن می‌کنند. این کار برای محافظت از مادر و نوزادش در برابر جادوگری انجام می‌شود. جفت همچنین نقش مهمی در حفظ باروری زنان دارد. یکی از امبوساها می‌گوید: «جفت دفن می‌شود به طوری که طرفی که نوزاد در آن قرار دارد به سمت آسمان باشد و انتهای بند ناف نمایان باشد تا وقتی بند ناف از نوزاد جدا شد، با بند ناف دفن‌شده با جفت متصل باشد تا از باروری محافظت شود.»
برخی از زنان احساس شرم را عامل تعیین‌کننده رفتارهای شخصی خود می‌دانند. در یک مطالعه کیفی، یکی از زنان بیان کرد: «من احساس شرم می‌کنم که کسی کنارم باشد زیرا صدای زیادی می‌دهیم و پوشیده نیستیم.» علاوه بر این، با حضور یک فرد پشتیبان، زنان احساس می‌کنند که باید رفتارهایشان دقیقاً با هنجارهای اجتماعی همخوانی داشته باشد، زیرا ممکن است آن فرد به دیگران بگوید اگر مطابق با این هنجارها عمل نکنند.
اگر مشکلی پیش بیاید، زنانی که در خانه زایمان کرده‌اند، منابع یا مهارت‌های لازم برای درمان در خانه را ندارند و در صورتی که بتوانند از نظر لجستیکی به مرکز زایمان منتقل شوند، به آنجا فرستاده می‌شوند. هنجارهای اجتماعی گاهی مشکلات یا بیماری‌های مادر و/یا نوزاد را به عنوان تقصیر مادر به دلیل رفتارهای او در طول بارداری یا زایمان می‌دانند.
در زایمان‌های خانگی، از فناوری‌های زایمانی استفاده نمی‌شود و این یکی از دلایل انتقال زایمان‌های خانگی با مشکلات به مراکز درمانی است. استفاده از فناوری در بیمارستان‌ها نیز محدود است. به عنوان مثال، نظارت مداوم بر وضعیت جنین در بیشتر مراکز زایمان انجام نمی‌شود. در بیمارستان‌ها، نرخ اپیزیاتومی مستند نمی‌شود، اما تخمین زده می‌شود که حدود ۲۸٪ باشد.