stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سوکول کوشتا

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Sokol Kushta
زادروز:  ۱۷ آوریل ۱۹۶۴ ‏(۶۰ سال)
زادگاه:  ولوره
پست:  مهاجم
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۸۱–۱۹۸۴ |  Flamurtari |  ۴۰ |  (۱۴) |
| ۱۹۸۴–۱۹۸۷ |  باشگاه فوتبال پارتیزانی تیرانا |  ۷۰ |  (۳۱) |
| ۱۹۸۷–۱۹۹۱ |  Flamurtari |  ۸۱ |  (۴۱) |
| ۱۹۹۱–۱۹۹۳ |  باشگاه فوتبال ایراکلیس ۱۹۰۸ |  ۳۶ |  (۲) |
| ۱۹۹۳–۱۹۹۴ |  Apollon Kalamarias |  ۲۴ |  (۱۰) |
| ۱۹۹۴–۱۹۹۵ |  باشگاه فوتبال المپیاکوس نیکوزیا |  ۲۶ |  (۱۳) |
| ۱۹۹۵–۱۹۹۶ |  باشگاه فوتبال اتنیکوس اچنا |  ۱۹ |  (۳) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۱۹۸۷–۱۹۹۶ |  تیم ملی فوتبال آلبانی |  ۳۱ |  (۱۰) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۲۰۰۰–۲۰۰۱:  Flamurtari
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۷ اکتبر ۲۰۰۹.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۷ اکتبر ۲۰۰۹:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۷ اکتبر ۲۰۰۹.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۷ اکتبر ۲۰۰۹
سوکول کوشتا (آلبانیایی: Sokol Kushta؛ زادهٔ ۱۷ آوریل ۱۹۶۴) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل آلبانی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پارتیزانی تیرانا، باشگاه فوتبال اتنیکوس اچنا، باشگاه فوتبال المپیاکوس نیکوزیا، و باشگاه فوتبال ایراکلیس ۱۹۰۸ اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال آلبانی بازی کرده‌است.
علم و فناوری در هند

پس از استقلال، جواهر لعل نهرو، نخستین نخست‌وزیر هند، اصلاحاتی را برای ترویج آموزش عالی و علم و فناوری در هند آغاز کرد. مؤسسه فناوری هند که با هیئتی بیست و دو نفره از دانشوران و کارآفرینان به منظور ارتقای آموزش فنی شروع به فعالیت کرد، در ۱۸ اوت ۱۹۵۱ در کاراگپور در بنگال غربی توسط وزیر آموزش هند ابوالکلام آزاد افتتاح شد.
در سال ۲۰۲۳، هند رتبه چهلم شاخص نوآوری جهانی را داشت.
وولان احمدی

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۷ اکتبر ۱۹۹۴ ‏(۳۰ سال)
زادگاه:  اهرید
قد:  1.75 m
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال شاختیور سالیهورسک
شمارهٔ پیراهن:  ۱۰
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۴–۲۰۱۱:  Kastelbell
۲۰۱۱–۲۰۱۲:  Südtirol
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۴ |  Südtirol |  ۶ |  (۰) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |  Celje |  ۳۴ |  (۵) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۸ |  باشگاه فوتبال ماریبور |  ۲۲ |  (۱) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ |  ← Maribor B |  ۱۴ |  (۶) |
| ۲۰۱۸–۲۰۱۹ |  باشگاه فوتبال هاپوئل ایرونی کریات‌شمونا |  ۲۰ |  (۱) |
| ۲۰۱۹ |  باشگاه فوتبال اینتر زاپرشیچ |  ۵ |  (۰) |
| ۲۰۲۰ |  باشگاه فوتبال اشکندیا |  ۱۷ |  (۴) |
| ۲۰۲۱– |  باشگاه فوتبال شاختیور سالیهورسک |  ۳۵ |  (۳) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۱۲ |  Albania U19 |  ۳ |  (۰) |
| ۲۰۱۳ |  Albania U20 |  ۵ |  (۰) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۴ |  تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال آلبانی |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۷ |  تیم ملی فوتبال آلبانی |  ۲ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۷ ژوئن ۲۰۲۲. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۷ ژوئن ۲۰۲۲. 
وولان احمدی (آلبانیایی: Valon Ahmedi؛ زادهٔ ۷ اکتبر ۱۹۹۴) بازیکن فوتبال اهل آلبانی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شاختیور سالیهورسک، باشگاه فوتبال اشکندیا، باشگاه فوتبال اینتر زاپرشیچ، باشگاه فوتبال ماریبور، و باشگاه فوتبال هاپوئل ایرونی کریات‌شمونا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال آلبانی، و آلبانی بازی کرده‌است.
طاهرلو (کبودرآهنگ)

| طاهرلو (کبودرآهنگ) | طاهرلو (کبودرآهنگ) |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۵°۹′ شمالی ۴۸°۲۷′ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۱۵۰°شمالی ۴۸٫۴۵۰°شرقی﻿ / 35.150; 48.450: مختصات: ۳۵°۹′ شمالی ۴۸°۲۷′ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۱۵۰°شمالی ۴۸٫۴۵۰°شرقی﻿ / 35.150; 48.450
کشور: ایران
استان: همدان
شهرستان: کبودرآهنگ
بخش: بخش مرکزی
دهستان: کوهین
بنیان‌گذاری: ۷۰۰سال پیش
جمعیت: ۸۴۹ نفر (سرشماری ۹۵)
طاهرلو (کبودرآهنگ)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کبودرآهنگ در استان همدان ایران است. زبان مردمان این روستا ترکی می‌باشد.
آب و هوای این روستا در زمستان سرد و همراه با برف‌های سنگین و در تابستان خنک و معتدل می‌باشد.
روستای طاهرلو به دلیل قرار گرفتن در ارتفاع دارای باغات انگور بسیار حاصلخیزی می‌باشد. از دیگر محصولات باغی این روستا می‌شود به بادام اشاره کرد.
شیره انگور و فرش دستباف از جمله ره آوردهای این روستا به‌شمار می‌روند.
جمعیت

این روستا در دهستان کوهین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۸۴۹ نفر (۲۴۲ خانوار) بوده‌است.
بسارت بریشا

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادروز:  ۲۹ ژوئیهٔ ۱۹۸۵ ‏(۳۹ سال)
زادگاه:  پریشتینا, جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی
قد:  ۱٫۸۵ متر (۶ فوت ۱ اینچ)
پست:  مهاجم (فوتبال), هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال بریزبن رور
شمارهٔ پیراهن:  ۷
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  Berliner VB 49
:  Berliner FC Dynamo
:  SV Lichtenberg
:  Tennis Borussia Berlin
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۳–۲۰۰۴ |  Tennis Borussia Berlin |  ۴ |  (۱) |
| ۲۰۰۴–۲۰۰۷ |  هامبورگ |  ۱۱ |  (۲) |
| ۲۰۰۵ |  ← AaB (loan) |  ۳ |  (۰) |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۶ |  ← Horsens (loan) |  ۳۲ |  (۵) |
| ۲۰۰۷–۲۰۰۹ |  باشگاه فوتبال بارنلی |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۰۸ |  ← باشگاه فوتبال روزنبورگ (loan) |  ۸ |  (۱) |
| ۲۰۰۹ |  ← Horsens (loan) |  ۱۳ |  (۲) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۱ |  باشگاه فوتبال آرمینیا بیله‌فلد |  ۲۲ |  (۲) |
| ۲۰۱۱– |  باشگاه فوتبال بریزبن رور |  ۳۵ |  (۲۳) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۰۷– |  تیم ملی فوتبال آلبانی |  ۱۷ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ 7 May 2012.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ 10 September 2010:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ 7 May 2012.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ 10 September 2010
بسارت بریشا (به انگلیسی: Besart Berisha) (زاده ۲۹ ژوئن ۱۹۸۵) که به عنوان مهاجم در لیگ A کشور استرالیا بازی می‌کند. بسارت بریشا بازیکن فوتبال اهل آلبانی است.
فرماندهی عالی ورماخت

| فرماندهی عالی نیروهای مسلح آلمان | فرماندهی عالی نیروهای مسلح آلمان |
| --- | --- |
Oberkommando der Wehrmacht: Oberkommando der Wehrmacht
فعال: ۴ فوریه ۱۹۳۸-۸ مه ۱۹۴۵(شکست آلمان)
کشور:  آلمان نازی
وفاداری:  آدولف هیتلر
گونه: فرماندهی عالی
نقش: نظارت کننده بر:  هیر کریگسمارینه لوفت واقه
بخشی از: نیروی های مسلح آلمان
مرکز فرماندهی: تسوسن
نام(های) مستعار: اُ کا وِ (OKW)
نبردها: جنگ جهانی دوم در اروپا(تئاتر اروپایی)
فرماندهان: فرماندهان
Chief of the OKW: ویلهلم کایتل
Chief of Operations Staff:  آلفرد یودل 
نشان: نشان
Chief of the OKW flag (۱۹۳۸-۱۹۴۱): 
Chief of the OKW flag (۱۹۴۱-۱۹۴۵): 
فرماندهی عالی آلمان (Oberkommando der Wehrmacht) یا به طور اختصار اُ.کا.وِ «OKW»  فرماندهی عالی نیروهای مسلح رایش آلمان (ورماخت) بود.
الیس باکای

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Elis Flamur Bakaj
زادروز:  ۲۵ ژوئن ۱۹۸۷ ‏(۳۷ سال)
زادگاه:  تیرانا
قد:  1.75m
پست:  هافبک
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۶:  KF Kristali
۱۹۹۷–۲۰۰۲:  باشگاه فوتبال پارتیزانی تیرانا
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۲–۲۰۰۹ |  باشگاه فوتبال پارتیزانی تیرانا |  ۱۳۶ |  (۲۳) |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۱ |  باشگاه فوتبال دینامو تیرانا |  ۵۸ |  (۳۰) |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۲ |  باشگاه فوتبال دینامو بخارست |  ۲۷ |  (۵) |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۴ |  باشگاه فوتبال چورنومورتس اودسا |  ۳۳ |  (۹) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |  باشگاه فوتبال تیرانا |  ۲۷ |  (۱۳) |
| ۲۰۱۵ |  Hapoel Ra'anana |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۶ |  باشگاه فوتبال تیرانا |  ۲۷ |  (۱۴) |
| ۲۰۱۶ |  باشگاه فوتبال اسپلیت |  ۱۰ |  (۱) |
| ۲۰۱۷ |  باشگاه فوتبال ولازنیا اشکودر |  ۱۴ |  (۶) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۸ |  Kukësi |  ۲۰ |  (۱۲) |
| ۲۰۱۸–۲۰۱۹ |  باشگاه فوتبال شاختیور سالیهورسک |  ۴۹ |  (۱۹) |
| ۲۰۲۰ |  باشگاه فوتبال داینامو برست |  ۴ |  (۰) |
| ۲۰۲۱ |  Rukh Brest |  ۱۵ |  (۲) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۰۵ |  Albania U19 |  ۳ |  (۰) |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۷ |  تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال آلبانی |  ۸ |  (۲) |
| ۲۰۰۸–۲۰۱۳ |  تیم ملی فوتبال آلبانی |  ۲۷ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۳۱ دسامبر ۲۰۲۱. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۳۱ دسامبر ۲۰۲۱. 
الیس باکای (آلبانیایی: Elis Bakaj؛ زادهٔ ۲۵ ژوئن ۱۹۸۷) بازیکن فوتبال اهل آلبانی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پارتیزانی تیرانا، باشگاه فوتبال دینامو تیرانا، باشگاه فوتبال شاختیور سالیهورسک، باشگاه فوتبال دینامو بخارست، باشگاه فوتبال اسپلیت، باشگاه فوتبال داینامو برست، باشگاه فوتبال ولازنیا اشکودر، باشگاه فوتبال تیرانا، و باشگاه فوتبال چورنومورتس اودسا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال آلبانی و آلبانی بازی کرده‌است.
اوبرهایمباخ

| اوبرهایمباخ   | اوبرهایمباخ   |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: راینلاند-فالتس
ناحیه: Mainz-Bingen
انجمن شهرداری: Rhein-Nahe
حکومت: حکومت
 • شهردار: Gerhard Leinberger
مساحت: مساحت
 • کل: ۸٫۷۲ کیلومتر مربع (۳٫۳۷ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۴۰ متر (۴۶۰ فوت)
جمعیت (2012-12-31): جمعیت (2012-12-31)
 • کل: ۵۷۶
 • تراکم: ۶۶/کیلومتر مربع (۱۷۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: 55413
کدهای شماره‌گیری: 06743
پلاک خودرو: MZ
وبگاه: www.oberheimbach.de
اوبرهایمباخ (به آلمانی: Oberheimbach) یک شهر در آلمان است که در ماینتس-بینگن واقع شده‌است. اوبرهایمباخ ۶۸۲ نفر جمعیت دارد.
کوپا مرکونورته

تورنمنت فوتبال
| 0 | 1 |
| --- | --- |
سازمان: کونمبول
سال بنیان‌گذاری: ۱۹۹۸
سال تعطیلی: ۲۰۰۱؛ ۲۳ سال پیش (۲۰۰۱-خطا: زمان نامعتبر}})
منطقه: آمریکای جنوبی آمریکای شمالی
شمار تیم‌های حاضر: ۱۲ تا ۱۶
رقابت‌های وابسته: کوپا مرکوسور
موفق‌ترین باشگاه:  اتلتیکو ناسیونال(۲ عنوان)
کوپا مرکونورته یک رقابت بین‌المللی فوتبال بود که توسط کونمبول از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۱ با شرکت باشگاه‌هایی از بولیوی، کلمبیا، اکوادور، پرو و ونزوئلا برگذار می‌شد و از سال ۲۰۰۰ باشگاه‌هایی از کنفدراسیون کونکاکاف از جمله کاستاریکا، مکزیک و ایالات متحده آمریکا نیز به این مسابقات دعوت شدند. این رقابت همزمان با کوپا مرکوسور تاسیس شد.
در این تورنمنت، تیم‌ها توسط بازی‌های انتخابی به این مسابقات راه پیدا نمی‌کردند. با توجه به این که هدف این مسابقات، کسب سود از طریق قراردادهای تلویزیونی بود، از درآمدزاترین باشگاه‌های هر کشور برای حضور در این مسابقات دعوت می‌شد.
این مسابقات به همراه کوپا مرکوسور پس از پایان سال ۲۰۰۱ متوقف شد. ابتدا قرار بود مسابقات جدیدی به نام کوپا پان‌آمریکانا با حضور تیم‌هایی از کونمبول و کونکاکاف جایگزین این دو رقابت شود، اما این اتفاق هرگز نیفتاد. در عوض، تورنمنت جدیدی به نام جام سودامریکانا با حضور باشگاه‌های کونمبول در سال ۲۰۰۲ تأسیس شد.
عملکرد > بر پایه تیم

| تیم | قهرمان | نایب‌قهرمان | سالهای قهرمانی | سالهای نایب‌قهرمانی |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  اتلتیکو ناسیونال | ۲ | ۰ | ۱۹۹۸، ۲۰۰۰ | — |
|  میلوناریوس | ۱ | ۱ | ۲۰۰۱ | ۲۰۰۰ |
|  آمریکا ده کالی | ۱ | ۰ | ۱۹۹۹ | — |
|  دپورتیوو کالی | ۰ | ۱ | — | ۱۹۹۸ |
|  املک | ۰ | ۱ | — | ۲۰۰۱ |
|  سانتا فه | ۰ | ۱ | — | ۱۹۹۹ |
عملکرد > بر پایه کشور

| کشور | قهرمانی | نایب‌قهرمانی |
| --- | --- | --- |
|  کلمبیا | ۴ | ۳ |
|  اکوادور | ۰ | ۱ |
ایمنی آتش

تجهیزات ایمنی آتش در یک سایت ساختمانی در چین
ایمنی آتش مجموعه ای از اقدامات در نظر گرفته شده برای کاهش تخریب ناشی از آتش‌سوزی است. اقدامات ایمنی آتش شامل کارهایی است که برای جلوگیری از احتراق در یک آتش سوزی غیرقابل کنترل در نظر گرفته شده. این تعریف همچنین به کارهایی که به منظور محدود کردن توسعه و اثرات آتش سوزی پس از آن شروع می‌شود نیز اشاره دارد.
خطرات رایج منجر به آتش سوزی

برخی از خطرات آتش سوزی رایج عبارتند از:
آتش سوزی‌های آشپزخانه ناشی از پخت و پز بدون مراقبت،
سیستم‌های الکتریکی که بیش از حد، ضعیف یا معیوب هستند.
مناطق ذخیره‌سازی قابل احتراق با حفاظت ناکافی
آتش سوزی در نزدیکی تجهیزات تولید گرما، شعله یا جرقه
شمع و دیگر شعله‌های باز
سیگار کشیدن (سیگار، پیپ، فندک، و غیره)
تجهیزات تولید گرما و استفاده از مواد قابل احتراق
مایعات قابل اشتعال
حلال‌های قابل اشتعال قرار داده شده در مخازن زباله‌های محصور شده
شومینه دودکش‌دار که به درستی یا به‌طور مرتب تمیز نمی‌شود.
لوازم آشپزی - کوره، اجاق گاز
دستگاه‌های گرمایش - شومینه، اجاق گاز سوز، کوره، دیگ بخار، بخاری قابل حمل، سوخت جامد
لوازم خانگی - خشک کن لباس، وسایل آرایش، خشک کن، یخچال، فریزر، دیگ‌های بخار
سیم کشی برق در شرایط ضعیف
باتری‌های دارای نشتی یا معیوب
منابع احتراق شخصی - کبریت، فندک
تجهیزات الکترونیکی و الکتریکی
تجهیزات آشپزی بیرونی - باربیکیو، منقل
گذر زمان در آتش سوزی خانه

در این نمودار اقدامات انجام شده در جهت شناسایی ، اعلام و خاموش کردن آتش را بر اساس زمان و رشد آتش را نمایش می دهد . بر اساس منحنی ، آتش پس از یک دقیقه کشف و امکان گزارش آن به سایر ساکنین و سازمان آتش نشانی را امکان پذیر می نماید . در این راستا پس از 3 الی 4 دقیقه پس از شروع آتش سوزی خودروهای آتش نشانی به محل آتش سوزی اعزام خواهند شد. در این بین بر اساس استانداردهای حدود 3 الی 4 دقیقه زمان لازم برای رسید به محل آتش سوزی تعیین شده است. تا این لحظه حدود 8 الی 9 دقیقه از شروع آتش سوزی گذشته است و آتش بسیار گسترش یافته و تقریبا کانون وقوع آتش سوزی نابود گردیده و افراد داخل آن جان خود را از دسته داده اند . در زمان حدودا 9 الی 10 دقیقه پس از شروع آتش سوزی ، آتش نشانان در محل بوده و در حال انجام عملیات نجات و اطفای آتش می باشند . همان طور که مشاهده شده نقش سیستم های کشف و اعلام حریق بسیار حیاتی بوده چرا که پس از 3 الی 5 دقیقه فلش آور رخ خواهد داد بنابراین ساکنین ساختمان فقط 3 دقیقه فرصت خواهند داشت تا از صحنه آتش سوزی فرار نمایند. نقش سیستم های خاموش کنند آتش اتوماتیک مانند اسپرینکلر در این است که پس از شروع آتش سوزی در صورتی که این سیستم ها اصولی طراحی شده باشند و آماده بکار بوده باشند در کمتر از 2 دقیقه آتش را کنترل نموده و دیگر قطعا وقوع فلش آور ( آتش سوزی ناگهانی همه مواد قابل اشتعال در محیط) رخ نخواهد یافت بنابراین آتش گسترش نمی یابد و با این سیستم از بروز خسارات بیشتر پیشگیری خواهیم کرد و ایمنی افراد ساختمان و آتش نشانان را به همراه خواهد داشت .
دیوید لوول ریچ

| دیوید لوول ریچ | دیوید لوول ریچ |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳۱ اوت ۱۹۲۰ نیویورک، ایالات متحده آمریکا
درگذشت: ۲۱ اکتبر ۲۰۰۱ (۸۱ سال) رالی، کارولینای شمالی، ایالات متحده آمریکا
ملیت:  آمریکایی
پیشه(ها): کارگردان فیلم، تهیه‌کننده
سال‌های فعالیت: ۱۹۵۰ تا ۱۹۸۷
دیوید لوول ریچ (انگلیسی: David Lowell Rich؛ ‏ ۳۱ اوت ۱۹۲۰ – ۲۱ اکتبر ۲۰۰۱) کارگردان فیلم و تهیه‌کننده اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۰ تا ۱۹۸۷ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به جانی رینگو و ستیزه‌جویان اشاره نمود.
وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه امی ساعات پربیننده شده است.
باقر مؤمنی

| باقر مؤمنی | باقر مؤمنی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۳ اردیبهشت ۱۳۰۵ کرمانشاه، ایران
درگذشت: ۲۸ آبان ۱۴۰۲ (۹۷ سال) پاریس، فرانسه
ملیت: ایرانی
دیگر نام‌ها: محمّدباقر مؤمنی
پیشه(ها): مترجم، تاریخ‌نگار و پژوهشگر سیاسی
آثار: ایران در آستانه انقلاب مشروطیت
همسر: اکرم فرمهینی
فرزندان: انوشه مؤمنی
محمّدباقر مؤمنی (۲۳ اردیبهشت ۱۳۰۵ – ۲۸ آبان ۱۴۰۲) مترجم، تاریخ‌نگار، پژوهشگر سیاسی و فعال سیاسی چپ بود. وی مدتی در حزب توده ایران عضویت داشت و سپس از این حزب جدا شد.
زندگی > تولد و زندگی در کرمانشاه

محمدباقر مؤمنی در سال ۱۳۰۵ در کرمانشاه زاده شد. تاریخ تولد او به درستی مشخص نیست و بین روزهای ۱۲ اردیبهشت تا ۲۱ خرداد (۱۳ مه تا ۱۱ ژوئن) است. با این حال وی روز ۱ مه (۱۱ اردیبهشت) را روز تولد خود معرفی کرده‌است. خانوادهٔ وی مذهبی بودند. پدر او به نام محمدنقی، مردی مذهبی بود و چون باسواد و کاردان بود در دستگاه شیخ محمدهادی جلیلی کرکوکی زنگنه، روحانی آن زمان کرمانشاه به پیشکاری رسید. باقر مؤمنی از مادر خود به نام ملوس، به عنوان زنی محکم، بی‌باک، و خویشتن‌دار یاد می‌کند. محمدباقر مؤمنی پسر دوم خانواده بود و پس از وی، چهار دختر نیز به دنیا آمدند.
باقر مؤمنی دورهٔ دبستان و دبیرستان را در کرمانشاه گذراند و در خرداد ۱۳۲۳ در رشتهٔ ادبی دبیرستان شاپور دیپلم گرفت. فعالیت سیاسی وی نیز از همان زمان آغاز شد. در آن سال‌ها کرمانشاه در اشغال نیروهای ارتش بریتانیا بود و حزبی به نام سازمان پیکار در راه آزادی طبقه کارگر با تمایلات ضد بریتانیایی، ولی با گرایش ملی‌گرا و طرفدار آلمان نازی تأسیس شده بود که رهبری آن را خسرو اقبال بر عهده داشت. باقر مؤمنی جذب مقالات تند و تیز روزنامهٔ این حزب به نام نبرد شد و به همراه چند تن دیگر در کرمانشاه دفتر این حزب را راه‌اندازی می‌کند.
زندگی > تحصیل در تهران و فعالیت در حزب توده

با این حال مؤمنی برای ادامهٔ تحصیل در دانشگاه به تهران رفت و در دانشکدهٔ حقوق دانشگاه تهران ثبت نام رفت. در آنجا وارد محافل سیاسی احزابی مانند پیکار، میهن‌پرستان، و استقلال شد و نهایتاً تصمیم گرفت وارد کارهای سیاسی نشده و به تحصیلات خود بپردازد. اما در همین زمان جذب تبلیغات حزب توده ایران شده و نهایتاً در اواخر سال ۱۳۲۴ کمی پس از تشکیل حکومت خودمختار آذربایجان، به این حزب پیوست.
در همان زمان در سفری به کرمانشاه به عنوان مسئول شورای ایالتی اتحادیهٔ کارگران در کرمانشاه انتخاب شد. مؤمنی از همان زمان به همکاری با روزنامهٔ بیستون چاپ کرمانشاه پرداخت که در آن زمان تحت عنوان ارگان شورای متحدهٔ ایالتی اتحادیه‌های کارگران و زحمتکشان غرب منتشر می‌شد. سال سرکوب فعالان کمونیست آغاز شد و ماجرای کشتار کارگران در کرمانشاه در راهپیمایی روز جهانی کارگر ۱۱ اردیبهشت ۱۳۲۵ (۱ مه ۱۹۴۶) رخ داد. در این ماجرا کارگران پس از تماشای فیلمی در سینما ایران واقع در خیابان سپه کرمانشاه، به مناسبت روز جهانی کارگر راهپیمایی کردند و به سمت باشگاه اتحادیهٔ کارگران به راه افتادند. پلیس کرمانشاه به جمعیت کارگران حمله و با شلیک گلوله ۱۴ کارگر را کشته و ۱۲۰ کارگر را زخمی کرد. باقر مؤمنی در این ماجرا از ناحیهٔ کتف راست مورد اصابت گلوله قرار گرفت. وی از این روز به عنوان «تولدی دیگر» برای خود یاد می‌کند.
مؤمنی پس از ۲۱ آذر ۱۳۲۵ و آغاز سرکوب جنبش‌های دموکراتیک آذربایجان و کردستان و در وضعیتی که حزب توده و شورای متحده مورد حملهٔ گسترده قرار می‌گرفتند، برای ادامه دادن به تحصیل به تهران رفت. اما رابطه خود با تشکیلات کرمانشاه را قطع نکرد و از طرف تشکیلات کرمانشاه به عنوان مسئول یا نمایندهٔ تشکیلات کرمانشاه در «تشکیلات کل» که به سرپرستی دکتر رادمنش شکل گرفته بود، فعالیت می‌کرد. در همان زمان، به همکاری با سازمان مرکزی اتحادیه‌های دهقانی ایران دعوت شد که سرپرست شعبهٔ مرکزی آن با فردی معروف به دکتر بهرامی بود و دبیری آن را صادق انصاری بر عهده داشت.
زندگی > فعالیت پس از غیرقانونی شدن حزب توده

در همان زمان بحران در درون حزب توده آغاز شد و حزب پس از ماجرای ترور ناکام محمدرضا شاه در ۱۵ بهمن ۱۳۲۷ غیرقانونی اعلام شد. باقر مؤمنی در تهران تحصیلات خود را ادامه داد و پس از فارغ‌التحصیلی در رشتهٔ حقوق برای دوران سربازی در دانشکدهٔ افسری ثبت نام کرد. او اوائل فرودین ۱۳۳۰ از خدمت مرخص شد و با روی کار آمدن دولت محمد مصدق بار دیگر فعالیت خود را از سر گرفت و همزمان در سازماندهی اعتصابات کارگری در قزوین و بهشهر فعالیت می‌کرد. مؤمنی در بهشهر برای مدت ۱۰ ماه ماند. در آنجا برای نخستین بار دستگیر و به زندان ساری منتقل شد. پس از مدتی برای استیناف به تهران فرستاده و در آنجا آزاد شد. در تهران به عضویت کمیتهٔ حومه (یکی از کمیته‌های ۵ گانهٔ حزب توده در تهران) درآمد و در ناحیهٔ شهریار به عنوان معاون کمیته به فعالیت مشغول شد. وی تا کودتای ۲۸ امرداد ۱۳۳۲ ارتباط کمی با مرکز داشت و به فعالیت در میان روستاییان ورامین می‌پرداخت. اما در زمان کودتا تشکیلات در ورامین که آموزش‌های نظامی نیز می‌داد، لو رفت و مؤمنی ناگزیر به تهران برگشت؛ و چون حزب پس از کودتا غیرقانونی اعلام شده بود ناگزیر به زندگی مخفی رو آورد.
زندگی > فعالیت پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲

باقر مؤمنی در خرداد ۱۳۳۳ در یورش نیروهای فرمانداری نظامی به یک جلسهٔ مخفی دستگیر اما پس از چند روز آزاد شد. پس از چندی سازمان نظامی حزب توده لو رفت و همهٔ اعضای کمیتهٔ مرکزی داخل کشور دستگیر شدند. همزمان نورالدین کیانوری و جودت هم از ایران خارج شدند. باقر مؤمنی در این هنگام به همراه ۶ تن دیگر (صادق انصاری، منوچهر هوشمندراد، پرویز شهریاری، فرج‌الله میزانی، علی متقی، و حبیب ثابت) مسئول رسیدگی و سامان‌دهی به حزب در داخل کشور شد. چهار نفر از اعضای این گروه یک ماه بعد و در دهم آبان ۱۳۳۵ دستگیر شدند. مؤمنی در حین انتقال دست به فرار زد، اما مورد اصابت گلوله قرار گرفت و دستگیر شد و در نهایت در دادگاه نظامی به ۱۸ ماه حبس تأدیبی محکوم شد. او این مدت را در زندان‌های زرهی و قزل‌قلعه گذراند. صادق انصاری از مقاومت وی در زندان و تنفر او از اعتراف‌نویسان یاد کرده‌است. مؤمنی در همین ایام در زندان از علی علوی زبان روسی آموخت و اول ماه مه را به بهانهٔ روز تولد خود جشن گرفت.
زندگی > آزادی از زندان و قطع ارتباط با حزب توده

باقر مؤمنی نهایتاً د مرداد ۱۳۳۷ از زندان آزاد شد. اما ارتباط خود را با بقایای حزب قطع کرد. در اواخر همان سال با کمک یک آشنای متنفذ در بانک سپه در سمت کمک اندیکاتورنویس به کار مشغول شد. در سال ۱۳۳۹ زمانی که با روی کار آمدن علی امینی فضای بازتری به وجود آمد، پایان‌نامه خود را با عنوان ایران در آستانهٔ انقلاب مشروطیت به چاپ رساند. در همین زمان همراه با گروهی از دوستان خود به تشکیل محفلی پرداخت که از توده‌ای‌های در تبعید و نیز خط مشی قدرت‌های کمونیست مستقل باشد. این محفل، «گروه اول ماه مه» نام گرفت.
پس از طی شدن فضای گذرای سال‌های ۱۳۳۹ تا ۱۳۴۲ بار دیگر عرصه بر فعالان سیاسی چپ تنگ شد. مؤمنی در این زمان به پیشنهاد پرویز شهریاری، با همراهی صادق انصاری به ترجمهٔ تاریخ قرون وسطی از روسی پرداخت. پس از آن با همکاری انصاری و علی‌الله همدانی، کتاب تاریخ جهان باستان را ترجمه کرد. پس از آن به تصحیح و چاپ دوباره رسالات دوران مشروطه پرداخت و در این مسیر کتاب‌های سیاحت نامه ابراهیم بیک، تمثیلات میرزا میرزا فتحعلی آخوندزاده، کتاب احمد و نیز مسالک المحسنین عبدالرحیم طالبوف را تصحیح و منتشر کرد.
در این زمان از بانک سپه هم اخراج شد و چون قادر به تأمین زندگی نبود در سال ۱۳۴۶ به فرانسه رفت تا ضمن تحصیل در دورهٔ دکترای اقتصاد به کار بپردازد. اما پس از بیست ماه در ۱۳۴۸ چون کاری نیافت بار دیگر به ایران بازگشت. در فرانسه ضمن آموختن زبان فرانسوی با رضا رادمنش دیدار کرد و از او خواست ترتیبی بدهد تا به کوبا سفر کند. چرا که در آن زمان وی آیندهٔ جنبش سیاسی ایران را در قیام مسلحانهٔ توده‌ای می‌دید، اما با مخالفت رادمنش مواجه شد.
مؤمنی در آن زمان به شدت منتقد مواضع مرکزیت حزب توده در خارج از ایران بود و جریان عباسعلی شهریاری در داخل را نیز سازمانی پلیسی می‌دانست و خواهان دوری جستن از آنها بود. پس از بازگشت به ایران در مؤسسهٔ تحقیقات و برنامه‌ریزی علمی و آموزشی به صورت قراردادی استخدام شد. پس از مدتی در ۲۶ شهریور ۱۳۴۹ با اکرم فرمهینی گرافیست که از مدت‌ها پیش به او علاقه‌مند بوده ازدواج کرد. در نتیجهٔ این ازدواج صاحب پسری شد که به یاد ناوی وظیفه هوشنگ انوشه، انوشه نام گرفت. در همان سال ۱۳۴۹ انتشارات صدای معاصر را تأسیس کرد که آثاری از علی اشرف درویشیان، ناصر زرافشان، علی کشتگر، قدسی قاضی‌نور، محمود دولت‌آبادی و … را به چاپ می‌رساند. وی کتاب‌های خود مانند قصه برای بزرگ‌سالان اثر شچدرین، پنج لول روسی، و ادبیات مشروطه را نیز از طریق همین انتشارات منتشر می‌کرد. در نیمهٔ دوم سال ۱۳۵۳ با بورس شش‌ماهه‌ای که از طرف مؤسسه گرفت به فرانسه رفت و در دانشگاه سوربن ثبت نام کرد. او نگارش رسالهٔ دکترای خود را با نام مسئله ارضی و جنگ طبقاتی در ایران آغاز کرد. نگارش این رساله دو سال وقت برد و مؤمنی علی‌رغم مخالفت مؤسسه تا پایان کار در فرانسه ماند، ضمن اینکه جلد اول آن را نیز با نام مستعار ا-پوران در فرانسه به چاپ رساند.
باقر مؤمنی در سال ۱۳۵۵ به ایران باز گشت، اما به دلیل اختناق موفق به چاپ کتاب خود نشد؛ بنابراین دستنوشته‌های خود را به بزرگ علوی سپرد، اما کتاب چهار تیاتر میرزا آقا تبریزی را تصحیح و به چاپ رساند. در سال ۱۳۵۶ با بازتر شدن فضا سه کتاب به نام‌های سیمای روستا در ایران، رو در رو، و کتاب احمد را چاپ کرد.
زندگی > انقلاب اسلامی و فعالیت سیاسی مستقل

مؤمنی شهریور ۱۳۵۷ و در هنگام وقوع حادثهٔ ۱۷ شهریور در ایران نبود. اما در همان زمان ساواک به خانه وی برای دستگیری وی مراجعه می‌شود. مؤمنی به ایران بازگشت و با همکاری ناصر رحمانی‌نژاد، سعید سلطان‌پور و بزرگ پورجعفر هفته‌نامهٔ صدای معاصر را منتشر کرد که با سردبیری صارم‌الدین صادق وزیری تا تیر ۱۳۵۸ چهارده شماره از آن منتشر شد. مؤمنی از فروردین ۱۳۵۸ انتشار نشریهٔ تئوریک مارکسیستی اندیشه را نیز آغاز کرد. در همان زمان مسئله ارضی و جنگ طبقاتی و همچنین مسایل جنبش و حزب توده را نیز منتشر کرد که با واکنش حزب توده مواجه شد.
مؤمنی پس از انقلاب و در جریان تجدید حیات حزب توده ایران دیگر به این حزب نپیوست. سال ۱۳۵۹ محفل مارکسیستی باقر مؤمنی و دوستان او پنجمین و آخرین شمارهٔ اندیشه را منتشر کرده و با جناح چپ جامعهٔ سوسیالیست‌های نهضت ملی ائتلاف کرد. این ائتلاف ماهنامه‌ای مخفی به نام اخگر منتشر کرد که سردبیری آنرا باقر مؤمنی به عهده گرفت.
زندگی > خروج از ایران و مهاجرت به فرانسه

پس از ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ امکان هرگونه فعالیت سیاسی از گروه سلب شد و مؤمنی با گذر از ترکیه خود را به پاریس رساند. در آنجا از بهمن ۱۳۶۳ تا تیر ۱۳۶۴ ماهنامه‌ای فرهنگی به نام گاهنامهٔ فرهنگ و هنر ایران را منتشر کرد. همزمان با رایزنی و جلب نظر فعالان سیاسی در تبعید، به دنبال تشکیل جبههٔ متحد چپ رفت اما با اقبال مواجه نشد. به دنبال آن به ادامهٔ کار نویسندگی پرداخت و کتاب‌های بسیاری مانند مسائل اپوزسیون ایران، گفتارهای سیاسی و دمکراسی، دین و دولت در عصر مشروطیت، از موج تا توفان، انفجار سبز، اسلام ایرانی و حاکمیت سیاسی، حکومت اسلامی و اسلام حکومتی، پروندهٔ پنجاه و سه نفر، یادمانده‌های ایرج اسکندری، در خلوت دوست، دنیای ارانی و … را منتشر کرد.