stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ارمنی‌های ایران
فرهنگ > هنر نقاشی و گرافیک

مقالهٔ اصلی: نقاشی ارمنی
در جامعه ارمنی‌های ایران، هنر نقاشی و مخصوصاً هنر مینیاتور، که ارمنیان سنت دیرینه آن را از زادگاه‌شان به سرزمین ایران آورده بودند اهمیت بسزایی داشت.
در دوران قاجار ارتباط هنرمندان ایران با هنرمندان اروپایی گسترده گشت، به‌طوری‌که در زمان حکومت شاه اسماعیل به تشویق وی نقاشان هلندی با شاگردان ایرانی و ارمنی، کاخ چهل‌ستون و سردر بازار قیصریه را نقاشی کردند.
سرژ آواکیان (زاده ۱۳۱۷ خورشیدی) گرافیست، نقاش و پایه‌گذار زیر مجموعه‌های جدید رشتهٔ گرافیک در ایران مانند طراحی حروف گرافیک تلویزیونی و چاپ گرافیک، در تبریز به دنیا آمد.
مهم‌ترین آثار گرافیکی آواکیان عبارت اند از:
«طراحی با حروف الفبای ارمنی، طراحی پاکت پفک نمکی و طراحی پاکت شیر صنایع شیر ایران. آواکیان نخستین ایرانی عضو انجمن طراحان انگلستان (LSIAD) است.»
از نظر هنر نقاشی ارمنیان ایران باید به نام‌های: آندره سوروگین و (آواک هایراپتیان)، متولد ۱۹۲۶ میلادی در شهر تبریز، «نقاش طبیعت و زندگی انسان»، و (میکائل شهبازیان)، متولد ۱۹۰۴ میلادی در شهر اردبیل، در مدرسه نقاشی کمال‌الملک شروع به تحصیل نقاشی نمود، سپس نزد هنرمند روسی پل ماکی هنر آموخت. از آثار معروف او «تابلوی کرمان، کلیسای تادئوس مقدس و تصاویری از دهات اطراف تهران»، است؛ و مارکو گریگوریان (کوبیسم)، کلارا آبکار، ادمان آیوازیان، سمبات در کیورغیان، آندره سوروگین، یرواند نهاپتیان، هاکوپ هوناتانیان، یرواند نهاپتیان را می‌توان نام برد.
فرهنگ > موسیقی

مقالهٔ اصلی: موسیقی ارمنی
تاریخ موسیقی ارمنیان ایران از سده هفدهم سرچشمه می‌گیرد و تا سده بیستم به صورت آوازهای عاشق‌ها تبلور می‌یابد. لیکن موسیقی به معنی امروزی از سده نوزدهم و در مرز سده بیستم پدید آمده‌است.
از جمله موسیقیدانان و رهبران برجسته ارکستر باید لوون گریگوریان را نام برد.
«در سال ۱۲۶۵ خورشیدی (۱۸۸۶ میلادی) در تبریز چشم به جهان گشود. تحصیلات ابتدائی را در زادگاهش (مدرسه هایکازیان – تاماریان) به پایان رسانید.
پس از اتمام تحصیلات در سال ۱۲۸۳ خورشیدی (۱۹۰۴ میلادی) در شهرهای رشت و تبریز اقدام به تدریس موسیقی و تشکیل گروه سرایندگان از دانش آموزان و اجرای کنسرت‌های مختلف کرد. وی در سال ۱۲۸۶ خورشیدی (۱۹۰۷ میلادی) به تفلیس رفت و نزد واسیلوف، ویولنیست مشهور روسی به تکمیل آموزش ساز تخصصی خود پرداخت. در سال ۱۲۸۹ خورشیدی (۱۹۱۰ میلادی) به بروکسل عزیمت کرد و پس از دو سال فراگیری پیگیر موسیقی به تبریز بازگشت و تدریس موسیقی در مدارس ارمنیان را از سر گرفت.
لوون گریگوریان در سال ۱۲۹۶ خورشیدی (۱۹۱۷ میلادی) در مدرسه مرکزی خلیفه‌گری ارامنه تبریز یک گروه کر چهارصدایی تشکیل داد و همچنین گروه موسیقی مجلسی را تأسیس کرد که مدت ۳۰ سال رهبری آن را به عهده داشت.
لوون گریگوریان تنظیم‌کننده سرودهای بسیاری به زبان‌های فارسی و ارمنی است. از جمله سرودهای فارسی وی می‌توان از: ایران، خیز، دلپسند، جلوه گل، سرود توانائی و سرود کارناوال را نام برد.
او در سال ۱۳۱۹ خورشیدی (۱۹۴۰ میلادی) در تهران اقامت گزید و گروه کر گوسان را تشکیل داد و همچنین به تعلیم ویولن در مدرسه عالی موسیقی پرداخت؛ و در طول زندگی هنری خود، ۹۴ ویولنیست را تعلیم داد.
لوون گریگوریان در سال ۱۳۳۶ خورشیدی. (۱۹۵۷ میلادی) در تهران بدرود حیات گفت.»
یکی دیگر از چهرهای سرشناس موسیقی ارمنی ایران «نیکول گالاندریان» می‌باشد.
«نیکول در ۷ سپتامبر ۱۸۸۱ میلادی در آکن (شهری تاریخی واقع در ارمنستان غربی، در ترکیهٔ امروزی) به دنیا آمد.
لیکن پس از تحصیل در زادگاه و انتقال به وارنا (۱۸۹۷ میلادی) و تفلیس در سال ۱۹۱۱ میلادی به دعوت مدرسه هایکازیان در تهران مقیم می‌گردد و تا سال مرگش (۱۹۴۴ میلادی) در همین‌جا می‌ماند. از نمونه کارهای او شامل:
اپرای منظومه (پروانه) اثر هوانس تومانیان، اپرای (چوپان) و بسیاری از آثار گالاندریان (کلاً حدود ۱۰۰۰ اثر) در مجموعه‌های مختلف به چاپ رسیده‌اند. از جمله در جلدهای ۵ و ۶ آوازنامه (گانزاران) گنج‌نامه. نور هاسکر (خوشه‌های نو) در نشریات ارمنی ایران و در روزنامه فارسی (راهنمای زندگی) به چاپ رسیدند.»
هامبارتسوم گریگوریان از دیگر موسیقیدان معروف ارمنی است که دانش‌آموخته فرانسه است و او در تهران اقدام به تشکیل گروه آواز (کومیتاس) می‌کند. او بیش از یکصد اثر (آوازهای گروهی و سولو، تنظیم آوازهای مردمی و عاشق‌ها، رمانس‌ها) و نیز بر روی اشعار آوتیک ایساهاکیان و هوانس شیراز شعرای نامدار ارمنستان آهنگ تصنیف نموده‌است.
در زمینه موسیقی نام‌های برجسته‌ای چون:
امانوئل ملیک اصلانیان، رازمیک اوحانیان، وارتان ساهاکیان، لوریس چکناوریان، روبن گریگوریان، واروژ هاخباندیان، ساتنیک آقابابیان، رافائل میناسکانیان و غیره قابل ذکرند.
فرهنگ > هنر تئاتر و سینما

مقالهٔ اصلی: ارمنی‌ها در تئاتر ایران
مقالهٔ اصلی: ارمنی‌ها در سینمای ایران
تئاتر ارمنی ایران در اواخر سده نوزدهم تولد یافت. در دهه‌های ۷۰ و ۸۰ همین سده در تبریز، تهران و جلفای نو نخستین نمایش‌های مدرسه‌ای ارائه گردید. پس از چندی تئاتر از حیطه مدارس بیرون آمده در انجمن‌ها و گروه‌های نمایشی تبلور یافت. در سال ۱۸۸۱ میلادی (انجمن دوستداران تئاتر ارمنی) در تهران تشکیل شد و آثاری از گابریل سوندوکیان نمایش‌نامه‌نویس بزرگ و آلکساندر شیروانزاده نویسنده توانای ارمنی و دیگران توسط آن به نمایش درآمد.
در عین حال آثار اروپایی به ویژه نمایش‌های مولیر اجرا گردید. گروه تئاتر حرفه‌ای متشکل از:
«مگردیچ تاشجیان، مانوئل ماروتیان، زوج‌های کستانیان در تاریخ تئاتر ارمنی ایران نقش به سزایی ایفا نمودند.»
در زمینه هنر تئاتر و سینما نام‌های برجسته‌ای چون:
«شاهین سرکیسیان، آربی اوانسیان، ساموئل خاچیکیان، لرتا، مادام سیرانوش، آرامائیس آقامالیان، لوریک میناسیان، گریگور یقیکیان» را می‌توان نام برد.
فرهنگ > علوم و پزشکی

در زمینه علوم می‌توان به آلکساندر باغدیانس را نام برد.
«باغدیانس عضو هیئت علمی شورای دانشکده علوم پایه پزشکی دانشگاه تهران و جزو ۹ دانشمند ممتاز ایران که جایزه البرز گرفته در رشته زیست‌شیمی و فیزیولوژی موفق به کشف هورمون جدید از غده تیروئید گردید.»
در زمینه علوم به نام‌های دیگر برمی‌خوریم مانند:
گاگیک هواکیمیان، (متولد ۱۹۱۱ میلادی در مازندران) استاد دانشگاه تهران و عضو آکادمی علوم فرانسه که از جانب پاپ پل ششم یک قطعه نشان عالی (کماندور پاپ) در سال ۱۹۷۵ میلادی به او اعطاء گردید.
از دیگر نام‌ها می‌توان به الکساندر آبیان نام برد و مارکار گریگوریان، متولد ۱۹۴۰ میلادی در تهران) سرپرست سابق دانشکده مهندسی سازه دانشگاه صنعتی شریف مدت‌ها رئیس کنفرانس بین‌المللی سازه‌های فضاکار و یکی از بنیان‌گذاران تحقیقات در این رشته‌است.
در زمینه زمین‌شناسی، زلزله‌شناسی و آتشفشان‌شناسی مانوئل بربریان، (متولد ۱۹۴۵ میلادی در تهران) از چهره‌های سرشناس ایران بود. وی صاحب تألیفات متعدد در رشته‌های مربوط می‌باشد. وی بنیان‌گذار بخش پژوهشی زمین ساخت و زمین لرزه سازمان زمین‌شناسی در سال ۱۹۷۱ میلادی، بود. همچنین تهیه نخستین نقشه لرزه خیزی ایران و تهیه نخستین نقشه لرزه زمین ساختی ایران و نخستین نقشه گسل‌های ایران و نخستین نقشه کانون مهلرزه زمین لرزه‌های بزرگ ایران از کارهای او می‌باشد.
در زمینه پزشکی (آنیک استپانیان) اولین زن دندان‌پزشک ایرانی است که او در سال در سال ۱۹۱۲ میلادی در تهران به دنیا آمد. وی دختر آرتین استپانیان، از بنیان‌گذاران دندان پزشکی نوین ایران بود.
وی پس از کسب تحصیلات ابتدایی در مدارس هایکازیان ارامنه تهران و مدرسه ژاندارک، تحصیلات عالی خویش رادر رشته دندان‌پزشکی پی گرفت و در سال ۱۹۴۱ میلادی به عنوان اولین زن دندان‌پزشک در این رشته فارغ‌التحصیل شد.
فرهنگ > معماری

مقالهٔ اصلی: معماری ارمنی
از مهندسان معماری مشهور ارمنی می‌توان به آودیس اوهانجانیان، مارکار گالستیانس، گابریل گورکیان، وارطان هوانسیان، اوژن آفتاندلیانس و رستم وسکانیان را نام برد.
مهندس گورگن پیچیکیان یکی دیگر از مهندس معمار معروف ارمنی است که اثر او را می‌توان به: «شعبه مرکزی بانک ملی، مصلای (مسجد) شهر و پایانه اتوبوس‌ها و دانشکده پزشکی در شهر قم می‌باشد.»
اولین‌های ارمنی‌ها در ایران

جامعه ارمنی‌های ایران به عنوان شهروندان ایرانی در مقاطع گوناگون تاریخی خدمات ارزنده و مهمی در زمینه‌های هنری، صنعتی، فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی به ایران‌زمین نموده‌اند. در اینجا اسامی تعدادی از ارمنی‌هایی که اولین بانی یا اولین ارائه‌دهنده خدمت یا خدماتی خاص بوده‌اند آورده شده‌است.
آوانس اوهانیانس: سازنده اولین فیلم سینمایی ایرانی به نام آبی و رابی، مؤسس اولین مدرسه آرتیستی سینما
مادام سیرانوش: اولین هنرپیشه زن ایرانی
آلنوش طریان: نخستین بانوی فیزیکدان ایرانی، مادر نجوم ایران
کارو لوکاس: پدر هوش مصنوعی در ایران
یوسف میرزایانس: اولین نماینده ارمنی‌ها در مجلس شورای ملی
آلکساندر آقایان: مؤسس اولین شرکت بیمه در ایران، مؤسس اولین شرکت مبادلات و حمل و نقل کالا در ایران
هاراطون داویدیان: پدر روان‌شناسی نوین ایران
جبرائیل بوداغیان: مؤسس اولین بانک ایرانی به نام بانک بوداغیان
هرایر خالاتیان: اولین عضو ارمنی در مجلس خبرگان قانون اساسی، اولین نماینده ارمنی‌ها بعد از انقلاب در مجلس
وارطان هوانسیان: بنیان‌گذار معماری مدرن در ایران، نخستین طراح دیوارکوب و پلاکارد سینمایی
مارکو گریگوریان: پیشکسوت هنر تجسمی نوین
میرزا ملکم‌خان: مؤسس اولین خط تلگراف در ایران (۱۸۵۳ م)
آنتوان سوریوگین: بنیان‌گذار هنر عکاسی در ایران
آندره سوریوگین: بانی تصویرسازی جدید در ایران، او بیش از صد هزار تصویر خلق کرد
سمبات گئورگیان: بنیان‌گذار شیوه‌های بدیع نقاشی آبرنگ در ایران
شاهین سرکیسیان: بنیان‌گذار تئاتر نوین ایران
گابریل گورکیان: بنیان‌گذار معماری نوین ایران
لیلیت تریان: نخستین زن مجسمه‌ساز ایرانی
خانواده شهریمانیان: اولین تاجر ابریشم در ایران
یپرم داویدیان (یپرم‌خان): اولین رئیس پلیس ارمنی در ایران و بانی روش‌های نوین در شهربانی
ژرژ اسماعیلوف: مؤسس نخستین سالن سینمایی به شیوه امروزی در شهرستان‌ها
آلک ساکینیان: بانی نخستین آموزشگاه سینمایی در تبریز (۱۲۹۶ ش)
آربی اوانسیان: فیلم معروف وی «چشمه» اولین فیلم ایرانی به نمایش گذارد شده در اولین جشنواره فیلم تهران است.
خچوی دلال: اولین تئاتر به نمایش گذارده شده در گیلان در ۱۸۸۵ میلادی بر اساس یادداشت‌های هاروتیون میناسیان
آودیس هوردانیان: سازنده اولین تالار نمایشی در رشت
مسروپ پاپازیان: اولین نمایش در ایران به همت وی که مدیر مدرسه ارمنیان تبریز بود در محله غله این شهر در ۱۸۷۹ میلادی اجرا شد. اولین زن بازیگر تئاتر در ایران هم دختر وی بود.
هاروتون ماردیروسیان: مؤسس انجمن دوستداران تئاتر تهران در ۱۸۸۸ میلادی
خاچاطور کساراتسی: اولین چاپخانه در ایران به همت وی در کلیسای وانک جلفای اصفهان دایر شد
هوهانس خان ماسحیان: اولین سفیر ایران در ژاپن
پل آبکار: اولین معماری که از تلفیق سنگ و آجر به نحو زیبایی استفاده کرد
امانوئل ملیک اصلانیان: پیشکسوت موسیقی کلاسیک ایران، اولین کسی که آثار بزرگان کلاسیک را در خارج از ایران اجرا کرد
آرشاویر در آوانسیان: بنیان‌گذار روش‌های خام‌خواری در ایران
مارگاریت سارواریان: بنیان‌گذار نخستین کودکستان تهران
تجارتخانه تومانیانس: اولین تجربه ایران در زمینه پول و بانکداری
سرژ آواکیان: بنیان‌گذار زیرمجموعه‌های جدید رشته گرافیک در ایران مانند طراحی، حروف گرافیک تلویزیونی، چاپ گرافیک و غیره
روبیک گریگوریان: اولین گردآورنده و ثبت‌کننده موسیقی فولکلوریک ایران
سومبات هاکوپیان: مؤسس بزرگ‌ترین پوشاک رسمی و تمام دستگاه در ایران، طراح اولین مجله مد لباس در ایران
آرسن میناسیان: مؤسس اولین آسایشگاه معلولین در رشت
نظام کلیسایی ارمنی‌های ایران و نقش آن

مقالهٔ اصلی: کلیسای حواری ارمنی
کلیسا در زندگی ارمنیان نقش بسیار مهمی دارد. همه مراسم مذهبی ارمنیان، از روز تولد تا مرگ، در کلیسا برگزار می‌شود. در همه ادوار پس از اینکه ارمنیان در محلی استقرار می‌یافتند، نخست کلیسایی می‌ساختند و به دنبال آن برای آموزش دانش آموزان کلاس درس دایر می‌کردند.
کلیسای حواری ارمنی: اکثریت مطلق ارمنیان عضو این کلیسا هستند که قدیمی‌ترین کلیسای ارمنی است.
«البته شایان ذکر است که دلایل نامگذاری کلیسای ارمنی به نام کلیسای حواری و ملی ارمنی این است که این کلیسا توسط دو تن از دوازده حواریون عیسی مسیح بنیانگذاری شده‌است؛ و دلیل این که کلیسای ارمنی نامیده می‌شود این است که تنها ارمنیان می‌توانند عضو این کلیسا شوند.
به همین دلیل کلیسای ارمنی خارج از جامعه خود و به زبان غیر ارمنی تبلیغ دینی ندارد و تدریس علوم دینی نیز در مدارس و کلیساها به زبان غیر ارمنی متداول نیستند.
برخی به اشتباه کلیسای ارمنیان را کلیسای گریگوری می‌نامند، این اشتباه از آنجا ناشی می‌شود که گریگور لوساووریچ (گریگور روشنگر) باعث شد تا در قرن چهارم میلادی دین مسیحیت در ارمنستان به عنوان دین رسمی کشور پذیرفته و متداول گردد، در حالی که ارمنیان مبنای تأسیس کلیسای ارمنی را از قرن اول میلادی و توسط حواریون عیسی مسیح محسوب می‌کنند، از اینرو نیز کلیسای خود را کلیسای حواریونی ارمنی می‌نامند.
از سال ۱۹۶۱ میلادی تا ۱۹۹۹ میلادی اسقف اعظم آرداک مانوکیان رهبر حوزه تهران بود و هم‌اکنون اسقف سبوه سرکیسیان جانشین وی می‌باشد.
در ایران سه حوزه اسقفی وجود دارد:
حوزه اسقفی خلیفه‌گری ارامنه آذربایجان، خلیفه‌گری ارامنه تهران، خلیفه‌گری ارامنه اصفهان. کلیساهای ارمنی کاتولیک، پروتستان، جمعیت برادری، ادونتیست و کلیسای جماعت ربانی که پس از انقلاب فعال شد در ایران وجود دارند و کار می‌کنند.
کلیساهای ارمنی

مقالهٔ اصلی: فهرست کلیساهای ارمنی در ایران
از کلیساهای تهران را می‌توان به کلیسای سورپ گئورگ و کلیسای مریم مقدس (تهران) و کلیسای سرکیس مقدس نام برد.
همچنین به کلیسای وانک و کلیسای مریم مقدس و هاکوپ مقدس در جلفای اصفهان هم می‌توان اشاره کرد.
کلیساهای قدیمی تهران می‌توان به:
کلیسای تادئوس و بارتوقیمئوس مقدس

«ارمنی‌های تهران اولین کلیسای خود را در سال ۱۷۶۸ میلادی در کوچه‌ای به نام ارامنه در ضلع غربی بازارچه دروازه حضرت عبدالعظیم پیش از توسعه تهران در عصر ناصری بنا کردند.»
کلیسای گئورگ مقدس تهران

«این کلیسا دومین کلیسای ارمنی‌های تهران در اواخر سده هجدهم در خیابان حنیف نژاد، میدان وحدت اسلامی (میدان دروازه قزوین سابق)، بازارچه قوام‌الدوله، کوچه کلیسا واقع است. بنای اولیه این کلیسا طبق روایات توسط دو تن از ارمنی‌های ساکن آن محله به نام‌های (هوسپیان) و (استپانیان) به صورت محراب کوچکی جهت انجام فرایض دینی ارمنیان ساخته شده‌است. ارمنی‌های ساکن محله مذکور به دنبال لشکرکشی‌های آقا محمدخان قاجار به قفقاز در سال ۱۷۹۵ میلادی به اسارت درآمده و از منطقه قره‌باغ به شهر تهران کوچ داده شده‌اند. پس از به سلطنت رسیدن فتحعلی شاه قاجار در سال ۱۷۹۸ میلادی عده‌ای از صنعتگران ارمنی ساکن جلفای اصفهان و تبریز به تهران آمده و بعضاً در محله دروازه قزوین ساکن شدند و در نتیجه به تعداد ساکنین ارمنی آن محله افزوده شد. چون محراب کوچک مزبور دیگر نمی‌توانست جوابگوی احتیاجات دینی ارمنی‌های ساکن محله باشد لذا در سال ۱۸۸۴ میلادی کلیسای فعلی در محل آن محراب بنا شد.»
از دیگر کلیساهای تهران باید از:
کلیسای مریم مقدس در خیابان میرزا کوچک خان، کلیسای تارگمانچاتس مقدس در وحیدیه، کلیسای وارتان مقدس حشمتیه، کلیسای گریگور لوساووریچ مقدس مجیدیه و کلیسای میناس مقدس در ده ونک نام برد.
ارمنیان کاتولیک نیز کلیسایی به نام گریگور لوساوریچ مقدس دارند که در سال‌های ۵۴–۱۹۵۰ میلادی بنا شده‌است. کلیسای ارمنیان پروتستان نیز در سال ۱۹۴۶ میلادی بنا شده هوانس مقدس نام دارد.
از دیگر کلیساهای معروف و قدیمی ارمنیان در سایر شهرهای ایران می‌توان:
«کلیسای وانک، کلیسای سن استپانوس، قره کلیسا، کلیسای ارامنه‌آبادان، کلیسای ارامنه معموره» را نام برد.
پانویس ۱

↑  اهل وان که در شهرهای قفقاز فعالیت می‌کرد و به علت تبعید به تابعیت ایران درآمده بود. وی مؤلف آثار ادبی متعددی با موضوعات ایرانی است.
↑  Astgh Arevelian
↑  Arshaluys
↑  Aravot
↑  Bobokh
↑  Horizon
↑  Irani Ashkhatavor
↑  norkyank
↑  Gaghapar
الف (رمان)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): پائولو کوئلیو
عنوان اصلی: Aleph
برگرداننده(ها): آرش حجازی
کشور: برزیل
زبان: پرتغالی
گونه(های) ادبی: رمان
ناشر: انتشارات هارپرکالینز ناشر فارسی: انتشارات کاروان
تاریخ نشر: ۲۰۱۱ تاریخ نشر فارسی: ۱۳۹۱
شمار صفحات: ۲۴۸
شابک: شابک ‎۲۵۰۰۱۱۰۰۰۳۲۷۷
پس از: برنده تنهاست 
پیش از: دست نوشته‌های آکرا 
الف (به پرتغالی: O Aleph) یک رمان اثر پائولو کوئلیو نویسنده برزیلی است که در سال ۲۰۱۱ منتشر شد و در سال ۱۳۹۱ به فارسی برگردانده شد. این رمان چهاردهمین اثر کوئیلو است و درون مایه آن معنویت و سیر و سلوک معنوی است. این کتاب داستان درک و شناخت ناگهانی پائولو کوئلیو را حین سفر به آسیا و هنگامی که در قطار خط آهن سیبری بود روایت می‌کند. عنوان کتاب از داستان کوتاهی از خورخه لوئیس بورخس به همین نام اقتباس شده‌است، (الف اولین حرف از حروف الفبای عبری، عربی و فارسی است که معانی اسرارآمیز فراوانی دارد). کوئلیو چهار سال به جمع‌آوری اطلاعات برای این کتاب پرداخت و ظرف سه هفته آن را به تحریر درآورد.
خلاصه

کتاب حکایت سفر طولانی پائولو کوئلیو به روسیه از طریق طولانی‌ترین خط آهن دنیا یعنی خط آهن سیبری است. وی در طول سفر با زنی به نام هلال آشنا می‌شود که او دروازه‌ای را به روی زندگی گذشتهٔ کوئلیو باز می‌کند، و در طول کتاب پائولو سعی دارد بخش‌های تاریک این گذشته را کشف کند.
کوئلیو دربارهٔ این کتاب می‌گوید: لحظه بینش و درک ناگهانی من در آسیا اتفاق افتاد هنگامی که در قطار با زنی ترکیه‌ای آشنا شدم و او باعث شد از زاویه‌ای دیگر به جهان اطرافم بنگرم، و همچنین برای اولین بار است که کتابی را دربرابر انظار عموم می‌نویسم، چون درضمن نوشتن کتاب خود، مدام توئیتر خود را به روز می‌کردم و جدیدترین اطلاعات دربارهٔ کتاب را دراختیار علاقه‌مندان می‌گذاشتم.
کاروان‌سرای سعدالسلطنه

| کاروانسرای سعدالسلطنه | کاروانسرای سعدالسلطنه |
| --- | --- |
نام: کاروانسرای سعدالسلطنه
کشور: ایران
استان: قزوین
شهرستان: قزوین
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: کاروانسرا
کاربری کنونی: نمایشگاه
دیرینگی: قاجار
دورهٔ ساخت اثر: ناصرالدین شاه
بانی اثر: محمدباقر سعدالسلطنه
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۰۸۹
تاریخ ثبت ملی: ۱۱ مرداد۱۳۱۶
اطلاعات بازدید: اطلاعات بازدید
امکان بازدید: دارد
| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
مکان: آسیا و اقیانوسیه، ایران
معیار ثبت: فرهنگی: (ii), (iii)
شمارهٔ ثبت: ۱۶۶۸
تاریخ ثبت: ۲۰۲۳ (طی نشست ۴۵)
کاروان‌سرای سعدالسلطنه به دستور «سعدالسلطنه» حاکم وقت قاجاریه قزوین ساخته شد. ارزشمندترین قسمت این بنا، چهار سوق آن است که از تقاطع قائم دو راسته ایجاد شده و بر فراز آن گنبد بزرگ کاشی‌کاری شده‌ای قرار دارد.
چهار طرف گنبد را، چهار نیم‌گنبد با رسمی‌بندی و نورگیر فراگرفته‌اند که فضا را بزرگتر نشان می‌دهند.
سرای سعدالسلطنه قزوین بزرگ‌ترین کاروانسرای سرپوشیده و مرکزتجاری داخلی شهری کشور است که با وسعتی افزون بر ۶/۲ هکتار در اواخر سلطنت ناصرالدین شاه قاجار ساخته شد.
نوسازی و بهسازی

عملیات مرمت این مجموعه نیز در قالب تفاهم‌نامه از طریق صندوق احیا و بهره‌برداری از اماکن تاریخی و فرهنگی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشور به سازمان بهسازی و نوسازی شهرداری قزوین (بمدت بیست سال) واگذار شد و عملیات اجرایی مرمت به پایان رسیده است و این بنا روند مطلوبی را در حوزه مرمت و بازسازی طی کرده است. عملیات مرمت با استفاده از منابع مالی سازمان بهسازی و نوسازی و زیر نظر سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری انجام شده است. در حال حاضر بسیاری از قسمت‌ها بنا مرمت شده‌اند. قسمت‌های مرمت شده به کاربرهایی چون هنرمندان و تولیدکنندگان و عرضه‌کنندگان محصولات صنایع دستی و هنرهای سنتی ایرانی، رستوران سنتی، کافه‌های سنتی مناطق مختلف ایران، تولید و فروشگاه لباس‌های سنتی و شیرینی جات سنتی و غیره اجاره داده شده است.
به دلیل اینکه در بعضی از کافه‌ها و مغازه‌های این بنا بد حجابی گزارش شد تمام کافه و مغازه‌های داخل حیاط این بنا بسته شدند.
ثبت در فهرست میراث جهانی

در ۲۶ شهریور ۱۴۰۲ در جریان چهل و پنجمین اجلاس کمیته میراث جهانی یونسکو در ریاض، کاروانسرای سعدالسلطنه به‌همراه ۵۳ کاروانسرای تاریخی دیگر (جمعاً ۵۴ کاروانسرا در ۲۴ استان ایران) تحت عنوان کاروانسراهای ایرانی در فهرست میراث جهانی قرار گرفتند. این مجموعه جهانی به عنوان بیستمین و هفتمین اثر جهانی کشور ایران شناخته می‌شود.
نگارخانه

سرای قیصریه
چهارسوق کوچک
آبراه ها
حیاط سعدیه
النا آندریچوا

| النا آندریچوا | النا آندریچوا |
| --- | --- |
زادهٔ: سده ۲۰ (میلادی) کی‌یف، اوکراین
محل تحصیل: امپریال کالج لندن
پیشه‌ها: کارگردان تهیه‌کننده
آثار برجسته: دختران اسکیت‌بورد افغانستان
جوایز: جوایز اسکار
النا آندریچوا (اوکراینی: Олена Андрейчева؛ انگلیسی: Elena Andreicheva؛ زادهٔ کی‌یف) مستندساز بریتانیایی-اوکراینی است. او در سال ۲۰۲۰ برنده جایزه اسکار شد.
زندگی و حرفه

النا آندریچوا اهل اوکراین است اما در بریتانیا زندگی و کار می‌کند. او ابتدا در رشته فیزیک تحصیل کرد و سپس مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته روزنامه‌نگاری علمی به پایان رساند.
او در سال ۲۰۱۶ فیلم کوتاه لهستانی برگرد به خانه را ساخت که در جشنواره فیلم «استتیکا» انگلستان و جشنواره فیلم کوتاه لندن به نمایش درآمد. این فیلم در جشنواره بین‌المللی فیلم لهستان نیز شرکت داشت.
النا آندریچوا در نود و دومین دوره جوایز اسکار در سال ۲۰۲۰، نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین مستند کوتاه برای فیلم دختران اسکیت‌بورد افغانستان (با نام اصلی آموزش اسکیت‌بورد در منطقه جنگی (اگر دختر هستید)) شد و به‌عنوان تهیه‌کننده فیلم همراه با کارول دیسینگر (کارگردان فیلم)، این جایزه را به‌دست آورد. این فیلم همچنین برنده جایزه بهترین فیلم کوتاه بریتانیایی در جوایز بفتا شد.
اقدس پورتراب

| اقدس پورتراب | اقدس پورتراب |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۱۸ مهر ۱۳۱۸ تهران
ژانر: موسیقی کلاسیک
ساز(ها): پیانو
سازهای اصلی: سازهای اصلی
پیانو: پیانو
تحصیلات: هنرستان موسیقی تهران
دانشگاه: کنسرواتوار پاریس کنسرواتوار فرایبورگ
استاد(ها): گیتی امیرخسرویزاون هاکوپیانادیث پیچت اکسنفلد
اقدس پورتُراب (زادهٔ ۱۳۱۸) نوازندهٔ پیانو و موسیقی‌دان اهل ایران است. از او به عنوان «یکی از بزرگترین آموزش‌گرانِ پیانو» در ایران یاد شده‌است.
زندگی

اقدس پورتراب سالِ ۱۳۱۸ در تهران متولّد شد. از کلاس پنجم دبستان وارد هنرستان عالی موسیقی شد و از طریق برادر بزرگش مصطفی کمال پورتراب، به کلاس گیتی امیرخسروی راه یافت و فراگیری پیانو را نزد وی آغاز کرد. زاون هاکوپیان از دیگر معلم‌های موسیقی او و جلال آل‌احمد معلم ادبیات او در هنرستان عالی موسیقی بودند. اقدس پورتراب از ۱۳ سالگی ضمن تحصیل، به آموزش پیانو و آکوردئون مشغول شد. او برای پایان دورهٔ لیسانس خود، کنسرتو پیانو شومان را به همراه ارکستر سمفونیک تهران اجرا کرد و پس از آن به منظور ادامهٔ تحصیلات موسیقی به پاریس سفر کرد و پس از آن، با بورس تحصیلی از «کنسرواتوار فرایبورگ» به فرایبورگ آلمان رفت و نزد پیانیست سرشناس آلمانی ادیث پیچت اکسنفلد، آموزش‌های خود را تکمیل کرد. اقدس پورتراب پس از پایان تحصیلات موسیقی خود در اروپا که شش سال و نیم به طول انجامید و با کسب مدرک ویرتروز، به ایران بازگشت و در هنرستان موسیقی و هنرستان موسیقی ملی به تدریس مشغول شد.
او در سال ۱۳۶۲ به همراه فرزندانش به فرانسه مهاجرت کرد و به تدریس پیانو پرداخت. وی در سال‌های بعد، سفرهای خود را به ایران افزایش داد و همچنان به آموزش هنرجویان ایرانی ادامه داده‌است.
مصطفی کمال پورتراب، امیرتیمور پورتراب و محمدعیسی پورتراب، برادرانِ اقدس پورتراب همگی از موسیقی‌دانان سرشناس ایرانی به‌شمار می‌آیند. او در طول زندگی هنری خود شاگردان بسیاری را آموزش داده‌است. احمد پژمان، نادر مشایخی، آندره مرادیان، نیلوفر بدریکوهی، محمد شمس، لیلا رمضان و … از جمله شاگردان سرشناس اقدس پورتراب بوده‌اند.
یادداشت

↑  Edith Picht-Axenfeld
کس-بی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
Cos-B, a satellite to study cosmic gamma-rays: Cos-B, a satellite to study cosmic gamma-rays
گونه مأموریت: Astronomy
اپراتور: ESA
شناسهٔ کوسپار: 1975-072A
شماره ستکات: 08062
 :  
آغاز مأموریت: آغاز مأموریت
تاریخ راه‌اندازی: 9 August 1975, 01:48:00 (1975-08-09UTC01:48Z) UTC
موشک: Delta 2913
سایت پرتاب: Space Launch Complex 2W, Vandenberg AFB, California
 :  
پایان مأموریت: پایان مأموریت
تاریخ واپاشی: ۲۴ ژانویه ۲۰۲۵&#۱۶۰;(۱۹۸۶-۰۱-۱۹)
 :  
مشخصات مداری: مشخصات مداری
سامانه مرجع: Geocentric
رژیم مأموریت: Low Earth
 :  
 :  
کُس-بی (به انگلیسی: Cos-B) اولین مأموریت سازمان تحقیقات فضایی اروپا بود که منابع اشعه گاما کیهانی را مورد مطالعه قرار داد. این ماهواره برای اولین بار در اواسط دهه ۱۹۶۰ میلادی توسط جامعه علمی اروپا مطرح و در سال ۱۹۶۹ توسط سازمان تحقیقات فضایی اروپا تصویب شد. این ماهواره توسط ناسا در ۹ اوت ۱۹۷۵ به فضا پرتاب شد.
جان دلینی

| جان دلینی | جان دلینی |
| --- | --- |
عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از مریلند حوزهٔ 6th: عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از مریلند حوزهٔ 6th
دوره مسئولیت January 3, 2013 – January 3, 2019: دوره مسئولیت January 3, 2013 – January 3, 2019
پس از: Roscoe Bartlett
پیش از: David Trone
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: John Kevin Delaney ۱۶ آوریل ۱۹۶۳ ‏(۶۱ سال) وود-ریج، نیوجرسی، نیوجرسی, U.S.
حزب سیاسی: حزب دموکرات (ایالات متحده آمریکا)
همسر(ان): April McClain (ا. ۱۹۹۰)
فرزندان: 4
تحصیلات: دانشگاه کلمبیا (بی‌ای) دانشگاه جرج‌تاون (جی‌دی)
جان دلنی (به انگلیسی: John Delaney) نمایندهٔ حوزه انتخابیه ششم مریلند از حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا در مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا است که برای نخستین‌بار در ۶ ژانویه ۲۰۱۳ میلادی به‌عضویت این مجلس درآمد.
خانه مردم

خانهٔ مردم (به سوئدی: Folkhemmet) یک ایدئولوژی سیاسی است که در تاریخ معاصر سوئد و حزب سوسیال دمکرات این کشور اثرگذار بوده‌است. از این واژه گهگاه برای اشاره به دورهٔ بین سال‌های ۱۹۳۲ تا ۱۹۷۶ و راه میانه‌ای بین سرمایه‌داری و سوسیالیسم و مفهوم دولت رفاه استفاده می‌شود. اساس این ایدئولوژی بر این پایه است که تمام افراد جامعه عضوی از یک خانواده‌اند و برای پیشرفت خانواده تلاش کرده و در عین حال از یکدیگر مراقبت می‌کنند. موفقیت حزب سوسیال دموکرات در دورهٔ پس از جنگ جهانی دوم و ایجاد بیمه‌های اجتماعی مختلف به‌دلیل انجام اصلاحات گسترده در کشور بر اساس این ایدئولوژی است.