stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ژنومیک تطبیقی
بیشتر بخوانید

Bergman NH, ed. (2007). Comparative Genomics: Volumes 1 and 2. Totowa (NJ): Humana Press. ISBN 978-193411-537-4. PMID 21250292.
"Sequencing and comparison of yeast species to identify genes and regulatory elements". Nature. 423 (6937): 241–254. 2003-05-15. Bibcode:2003Natur.423..241K. doi:10.1038/nature01644. PMID 12748633.
"Finding functional features in Saccharomyces genomes by phylogenetic footprinting". Science. 301 (5629): 71–76. 2003-07-04. Bibcode:2003Sci...301...71C. doi:10.1126/science.1084337. PMID 12775844.
Boffeli D, McAuliffe J, Ovcharenko D, Lewis KD, Ovcharenko I, Pachter L, Rubin EM (2003). "Phylogenetic shadowing of primate sequences to find functional regions of the human genome". Science. 299 (5611): 1391–1394. doi:10.1126/science.1081331. PMID 12610304.{{cite journal}}:  نگهداری یادکرد:نام‌های متعدد:فهرست نویسندگان (link)
Dujon B;  et al. (2004-07-01). "Genome evolution in yeasts". Nature. 430 (6995): 35–44. Bibcode:2004Natur.430...35D. doi:10.1038/nature02579. PMID 15229592.
T.R. Gregory, ed. (2005). "Comparative genomics in eukaryotes". The Evolution of the Genome. San Diego: Elsevier. pp. 521–583.
T.R. Gregory, ed. (2005). "Comparative genomics in prokaryotes". The Evolution of the Genome. San Diego: Elsevier. pp. 585–675.
Xie X; Lu J. Kulbokas EJ; Golub T; Mootha V; Lindblad-Toh K; Lander E; Kellis M (2005). "Systematic discovery of regulatory motifs in human promoters and 3' UTRs by comparison of several mammals". Nature. 434 (7031): 338–345. Bibcode:2005Natur.434..338X. doi:10.1038/nature03441. PMC 2923337. PMID 15735639.
"Genome update: purine strand bias in 280 bacterial chromosomes". Microbiology. 152 (3): 579–583. 2006. doi:10.1099/mic.0.28637-0.
"Systematic discovery of regulatory motifs in Fusarium graminearum by comparing four Fusarium genomes". BMC Genomics. 11: 208. 2010. doi:10.1186/1471-2164-11-208. PMC 2853525. PMID 20346147. [./Open_access ]
Serafim Batzoglou, Lior Pachter, Jill Mesirov, Bonnie Berger and Eric Lander (2000). "Human and mouse gene structure: comparative analysis and application to exon prediction". Genome Research. 10: 950–958. doi:10.1101/gr.10.7.950.{{cite journal}}:  نگهداری یادکرد:نام‌های متعدد:فهرست نویسندگان (link) [./Open_access ]
ژن FOXP2 در انسان و ثبات در تکامل به همراه هم‌ردیفی چندتایی (در پایین شکل) در این تصویر از مرورگر ژنوم UCSC نشان داده شده‌است. توجه کنید که قسمت‌های ثابت عموماً در کنار نواحی کد شونده (اگزون) وجود دارند.
عادی‌سازی روابط اعراب و اسرائیل

کشورهایی که اسرائیل را به رسمیت نمی‌شناسند، به رنگ بنفش و کشورهایی که قبلا اسرائیل را به رسمیت می‌شناختند، به رنگ صورتی.
عادی‌سازی روابط اعراب و اسرائیل به تلاش‌ها و معاهدات صلح بین کشورهای عضو اتحادیه عرب و اسرائیل اشاره دارد که به درگیری اسرائیل و اعراب پایان می‌دهد. از دهه ۱۹۷۰، تلاش‌های موازی برای یافتن راه‌حلی برای پایان درگیری اسرائیل و اعراب و همچنین درگیری فلسطین و اسرائیل صورت گرفته‌است. در طول سال‌ها، کشورهای مختلف اتحادیه عرب، معاهدات صلح و عادی‌سازی را با اسرائیل امضا کرده‌اند که با پیمان صلح اسرائیل و مصر (۱۹۷۹) آغاز شد. علی‌رغم عدم اجرای توافقنامه صلح اسرائیل و لبنان (۱۹۸۳)، معاهدات بیشتری با روند صلح اسرائیل و فلسطین (۱۹۹۱ تا کنون)، معاهده صلح اسرائیل و اردن (۱۹۹۴)، پیمان ابراهیم (۲۰۲۰) برای عادی‌سازی روابط بین اسرائیل و امارات متحده عربی، بحرین، سودان و مراکش ادامه یافت. علاوه بر این، تعداد زیادی از اعضای اتحادیه عرب روابط نیمه‌رسمی با اسرائیل برقرار کردند.
تلاش برای آتش‌بس و مذاکرات غیرمستقیم (۱۹۴۹–۱۹۷۴) > قطعنامه ۱۹۶۷ سازمان ملل متحد

مقالهٔ اصلی: قطعنامه ۲۴۲ شورای امنیت
تلاش برای آتش‌بس و مذاکرات غیرمستقیم (۱۹۴۹–۱۹۷۴) > قطعنامه‌های ۱۹۷۳–۱۹۷۴ سازمان ملل متحد و توافقنامه‌های آتش‌بس

مقاله‌های اصلی: قطعنامه ۳۳۸ شورای امنیت، قطعنامه ۳۳۹ شورای امنیت، توافقنامه آتش‌بس اسرائیل و سوریه، و قطعنامه ۳۵۰ شورای امنیت
تلاش برای عادی‌سازی روابط اسرائیل و لبنان (۱۹۸۳)

مقاله‌های اصلی: روابط اسرائیل و لبنان و توافق ۱۷ مه
روند صلح اسرائیل و فلسطین

مقالهٔ اصلی: فرایند صلح اسرائیل–فلسطین
معاهده صلح اسرائیل و اردن (۱۹۹۴)

مقالهٔ اصلی: پیمان صلح اسرائیل–اردن
عادی‌سازی روابط اسرائیل با کشورهای عربی خلیج فارس و شمال آفریقا (۲۰۱۷–اکنون)

مقاله‌های اصلی: اتحاد اعراب و اسرائیل علیه ایران و پیمان ابراهیم
اتحاد اعراب و اسرائیل علیه ایران در نوامبر ۲۰۱۷، پس از گرم‌شدن روابط بین اسرائیل و کشورهای عربی خلیج فارس پدید آمد و با توجه به اجلاس ۲۰۱۹ ورشو مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفت. این هماهنگی در پرتو منافع امنیتی منطقه‌ای متقابل اسرائیل و کشورهای عربی سنی به رهبری عربستان سعودی، و ایستادگی آنها علیه منافع جمهوری اسلامی در سراسر خاورمیانه در درگیری نیابتی ایران و اسرائیل و درگیری نیابتی ایران و عربستان سعودی انجام می‌شود. کشورهای عربی شرکت‌کننده، در گروه هماهنگی هسته مرکزی شورای همکاری خلیج فارس هستند که شامل عربستان سعودی، امارات متحده عربی و عمان است. در سال ۲۰۱۸، بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، در راس هیئتی به عمان رفت و با سلطان قابوس و دیگر مقامات ارشد عمان دیدار کرد.
در فوریه ۲۰۲۰، نتانیاهو و عبدالفتاح البرهان، رئیس شورای حاکمیت سودان، در اوگاندا ملاقات و برای عادی‌سازی روابط بین دو کشور توافق کردند. اواخر همان ماه به هواپیماهای اسرائیلی اجازه پرواز بر فراز سودان داده شد. به دنبال پیمان ابراهیم که در اوت ۲۰۲۰، توسط اسرائیل و امارات متحده عربی امضا شد، روابط بین دو کشور را عادی کرد. همزمان، اسرائیل موافقت کرد که طرح‌های الحاق دره اردن را متوقف کند. این توافق عادی‌سازی با تأیید رسمی توافق با سودان و همچنین سایر توافق‌های با بحرین و مراکش همراه شد. در ۳۱ مه ۲۰۲۲، اسرائیل و امارات متحده عربی، توافقنامه تجارت آزاد را امضا کردند که نخستین مورد از نوع خود بین اسرائیل و یک کشور عربی بود.
در ژوئن ۲۰۲۳، آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه آمریکا، به اسرائیل هشدار داد که افزایش تنش با فلسطینی‌ها، از جمله از طریق پیشبرد فعالیت‌های شهرک‌سازی، تهدیدی برای گسترش توافق‌های عادی‌سازی با کشورهای عرب و به‌ویژه عربستان سعودی است. وزیر خارجه عربستان در اوایل ماه ژوئن در کنار بلینکن اظهار داشت که بدون یافتن راهی برای صلح برای مردم فلسطین… هر عادی‌سازی منافع محدودی خواهد داشت. در اوت ۲۰۲۳، الی کوهن، وزیر امور خارجه اسرائیل فاش کرد که در نشستی محرمانه در رم با نجلا منقوش، وزیر امور خارجه لیبی که توسط آنتونیو تاجانی، وزیر امور خارجه ایتالیا، برای گفتگو در مورد عادی‌سازی روابط بین دو کشور برگزار شده بود، شرکت کرده‌است. این خبر باعث اعتراضات گسترده در لیبی شد که منجر به برکناری منقوش شد.
جنگ اسرائیل و حماس، تأثیر قابل توجهی بر تلاش‌های دیپلماتیک داشت. در ۱۴ اکتبر ۲۰۲۳، عربستان سعودی، مذاکرات در مورد عادی‌سازی احتمالی روابط با اسرائیل را به حالت تعلیق درآورد.
انور سادات، جیمی کارتر و مناخم بگین پس از امضای معاهده صلح مصر و اسرائیل در واشینگتن
مراسم امضای پیمان ابراهیم، کاخ سفید، ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۰
اوکام (زبان برنامه‌نویسی)

با اکمل اشتباه نشود.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
پارادایم برنامه‌نویسی: ضروری،  رویه‌ای، همزمان
طراحی شده توسط: دیوید می
توسعه‌دهنده: Inmos
ظهوریافته در: ۱۹۸۳؛ ۴۱ سال پیش (۱۹۸۳-خطا: زمان نامعتبر}})
انتشار پایدار: 2.1 (رسمی)، 2.5 (غیر رسمی)، 3 (به طور کامل اجرا نشده است)    / ۱۹۹۴؛ ۳۰ سال پیش (۱۹۹۴-خطا: زمان نامعتبر}})
 :  
گویش: گویش
occam-π (pi): occam-π (pi)
متأثر از: متأثر از
ارتباط فرآیندهای متوالی: ارتباط فرآیندهای متوالی
تأثیر گذاشته بر: تأثیر گذاشته بر
Ease، Go، پایتون: Ease، Go، پایتون
اوکام (به انگلیسی: occam) یک زبان برنامه‌نویسی همزمان است و براساس جریان جبری فرایندهای ترتیبی ارتباطی (csp) بناشده و بسیاری از ویژگی‌هایش را به اشتراک می‌گذارد. این زبان برنامه‌نویسی به افتخار فیلسوف ویلیام اوکام شخصی که اصل تیغ اوکام از وی گرفته شده به این اسم نام گذاری شده‌است.
اوکام یک زبان رویه ای امری است (مانند پاسکال). این زبان توسط دیوید می و دیگران در شرکت inmos (با علامت تجاری INMOS) توسعه داده شد؛ توسط تونی هور به عنوان زبان برنامه‌نویسی اختصاصی ریزپردازنده فرستنده خودشان و درعین حال قابل اجرا در باقی سیستم عامل‌های حاضر دیگر رهنمود شد. شناخته شده‌ترین نسخه، اوکام ۲ است که راهنمای برنامه‌نویسی آن توسط اریکسون زینت و دیگران در شرکت inmos نوشته شد.
بررسی اجمالی

در مثال‌های زیر تورفتگی‌ها و قالب بندی‌ها برای تجزیه کردن کد مهم هستند: عبارات با پایان خط، خاتمه میبابند؛ لیست این عبارات باید در یک سطح فرورفتگی باشد. این ویژگی که قاعده آف ساید (off-side-rule) نامیده می‌شود، دز زبان‌های دیگری مانند پایتون و هسکل نیز یافت می‌شود.
ارتباط بین فرایندها از طریق کانال‌های نامگذاری شده‌ای انجام می‌گیرد. یک فرایند داده‌ها را از طریق ! از کانال تولید می‌کند در حالی که دیگری داده‌ها را با ؟ درون کانال می‌گذارد. ورودی‌ها و خروجی‌ها تا زمانی که طرف دیگر آمادهٔ پیشنهاد یا قبول داده نباشد، پیش نمی‌روند. (در مواردی که پیش نروند گفته می‌شود فرایند در کانال مسدود می‌شود. هرچند برنامه نه به درازا می‌کشد و نه نظرسنجی می‌کند. به این ترتیب اصطلاحاتی مانند انتظار، تعلیق یا تسلیم، این رفتار را می‌رساند. همچنین دیگر فرایندهای مستقل را مسدود نمی‌کند) مثال‌ها (c متغیر است):
keyboard ? c
screen ! c
SEQ لیستی از عبارات که به ترتیب معین شده‌اند را معرفی می‌کند. برخلاف بیشتر زبان‌های برنامه‌نویسی این یک چیز ضمنی نیست.
SEQ
   x := x + 1
   y := x * x
PAR لیستی از عبارات که ممکن است به‌طور همزمان معین شوند را شروع می‌کند. مثال:
PAR
   p()
   q()
ALT لیستی از دستورات قفل شده را مشخص می‌کند. قفل‌ها ترکیبی از حالت بولی و عبارات ورودی هستند؛ هر دو اختیاری. هر قفل برای حالتی که درست است و کانال ورودی ای که آماده است، موفق عمل می‌کند. یکی از گزینه‌های موفق برای اجرا انتخاب می‌شود. مثال:
ALT
   count1 <100 & c1 ? data
     SEQ
       count1 := count1 + 1
       merged ! data
   count2 <100 & c2 ? data
     SEQ
       count2 := count2 + 1
       merged ! data
   status ? request
     SEQ
       out ! count1
       out ! count2
داده‌ها را از کانال c1 یا c2 می‌خواند (هرکدام که آماده باشد) و به کانال ادغام شده می‌فرستد. اگر countN به ۱۰۰ برسد، خواندن از کانال متناظر از کار می‌افتند. درخواست حالت کانال از طریق تولید شمارش‌ها به out پاسخ داده می‌شود.
بازبینی زبان

اوکام ۱
اوکام ۱ (منتشر شده در سال ۱۹۸۳) یک نسخه مقدماتی از این زبان بود که از کار دیوید می بر روی EPL، و CSPهای تونی هور اقتباس شد. این نسخه تنها نوع داده‌های VAR را پشتیبانی می‌کرد که همخوانی نوع انتگرال با طول کلمات اختصاصی معماری هدف بود و همچنین آرایه‌های تک بعدی.
اوکام ۲

اوکام ۲ که توسط شرکت inmos در ۱۹۸۷ توسعه داده شد، پشتیبانی ممیز شناور، تابع‌ها، آرایه‌های چند بعدی و نوع‌های داده بیشتری مانند اندازه‌های مختلف اعداد صحیح (INT32 , INT16) و بایت‌ها را اضافه می‌کند. با این نسخه او، اوکام به زبانی تبدیل می‌شود که توانایی بیان برنامه‌های مفید را دارد، در حالی که اوکام ۱ بیشتر مناسب سنجش الگوریتم‌ها و کاوش زبان جدید بود. (هرچند کامپایلر اوکام ۱ در اوکام ۱ نوشته شده بود، بنابراین یک مدرک وجود دارد که برنامه‌های مفید و با اندازه منطقی می‌توانند بر خلاف محدودیت‌های اوکام ۱ در آن نوشته شوند)
اوکام ۲٫۱

اوکام ۲٫۱ آخرین توسعه زبان اوکام توسط شرکت inmos بود. در سال ۱۹۹۴ تعریف شد و تحت تأثیر طرح پیشنهادی ای که پیشتر برای زبان اوکام ۳ (همچنین منتسب به "اوکام ۹۱" طی مراحل اولیه‌اش) توسط جف بارت (Geoff Barrett) در شرکت inmos در اوایل دهه ۹۰ میلادی ایجاد شده بود، قرار گرفت. یک کتابچه راهنمای مرجع اصلاح شده در توصیف اوکام ۳ برای نظر جامعه توزیع شد، اما این زبان هرگز به‌طور کامل در یک کامپایلر پیاده‌سازی نشده‌است. اوکام ۲٫۱ چند ویژگی شامل موارد زیر را به اوکام ۲ اضافه کرد:
نام گذاری انواع داده‌ها (نوع داده y , x است)
نام گذاری سابقه‌ها
دسته‌بندی سابقه‌ها
ترمیم بعضی از قوانین تبدیل نوع
عملگرهای جدید (مانند BYTESIN)
تغییر نوع کانال‌ها و آرایه‌های کانال
توانایی بازگرداندن آرایه با طول مشخص از تابع
برای مشاهده لیست کامل تغییرات ضمیمه p از Inmos occam 2.1 Reference Manual را ببینید.
اوکام π

اوکام π نام رایج نوع اوکام  که توسط نسخه‌های بعدی کامپایلر Kent Retargetable occam (KRoC) توسعه داده می‌شود است. اضافه کردن سمبل π به نام اوکام ، اشاره ای است به اوکام KRoC که شامل چند ایده تأثیر گرفته از جبر π است. اوکام π شامل چندین افزونه مهم نسبت به کامپایلر اوکام ۲٫۱ است. برای مثال:
پروتکل‌های تودرتو
ایجاد فرایندهای زمان اجرا
کانال‌ها، داده و فرایندهای متحرک
بازگشت
پروتکل وراثتی
سازنده آرایه
ملاقات‌های تمدید شده
جمعیت‌شناسی ارمنستان

| جمعیت‌شناسی {{{country}}} | جمعیت‌شناسی {{{country}}} |
| --- | --- |
هرم جمعیت ارمنستان در ۲۰۲۰: هرم جمعیت ارمنستان در ۲۰۲۰
جمعیت: ۳٬۰۳۹٬۷۰۰ (آوریل ۲۰۲۴)
تراکم: ۱۰۲٬۲/کیلومترمربع
نرخ رشد: جمعیت ۰٫۲۷/۱٬۰۰۰ (برآورد ۲۰۱۶)
نرخ تولد: ۲٫۹۷ تولد/۱٬۰۰۰ جمعیت (برآورد ۲۰۱۴)
نرخ مرگ: ۱٫۷۶ مرگ/جمعیت (برآورد ۲۰۱۴)
ملیت: ملیت
ملیت: مردم ارمنی
قومیت غالب: مردم ارمنی
اقلیت قومی: مردم روس، ایزدیان، مردم کرد، آشوری‌ها
زبان: زبان
رسمی: زبان ارمنی
سخنگو: ارمنی، انگلیسی، کردی، روسی، فرانسوی و سایر زبان‌ها
پس از ثبت افزایش مداوم جمعیت در دوره شوروی، جمعیت ارمنستان از اوج ارزش خود یعنی ۳٫۶۳۳ میلیون در سال ۱۹۹۲ به ۲٫۹۸۶ میلیون در سال ۲۰۱۷ کاهش یافت. در حالی که جمعیت کشور در طول دوران اتحاد جماهیر شوروی در نتیجه دوره‌های بازگشت به کشور و نرخ پایین مهاجرت به‌طور پیوسته افزایش یافت، در زمان‌های اخیر به دلیل مهاجرت مردم پس از فروپاشی شوروی جمعیت کاهش یافته است. با این حال نرخ مهاجرت و کاهش جمعیت، در سال‌های اخیر کاهش یافته است و موج بازگشت متوسطی از ارمنی‌ها به ارمنستان صورت گرفته است.
آمار

مورخان ادموند هرزیگ و مارینا کورکچیان با استناد به فتح و اشغال ارمنستان توسط سلجوقیان (قرن یازدهم) و مغول‌ها (قرن ۱۳ تا ۱۵) می‌نویسند: «ترکیبی از مهاجرت مترقی ترک‌ها (و کردها) و زوال ارمنی‌ها، از طریق قتل‌عام، قحطی و مهاجرت، تعادل جمعیتی را به گونه ای تغییر داد که مهاجرت اعراب هرگز انجام نداده بود».
در نتیجه «سیاست‌های جابه‌جایی عمدی که هم عثمانی‌ها و هم صفویان به کار گرفتند» در طول جنگ ایران و عثمانی، آوارگی گسترده‌ای از ارمنی‌ها رخ داد. ارمنی‌ها نیز «برای فرار از ناامنی و سختی زندگی در ارمنستان جنگ زده» مهاجرت کردند. در حالی که شاه عباس بزرگ ارمنی‌ها را در ۱۶۰۴–۱۶۰۵ به اصفهان و «مستعمرات ارمنی‌ها در سایر نقاط ایران» نقل مکان کرد، «عثمانی‌ها صنعتگران ارمنی را نیز به پایتخت خود بردند».
پس از الحاق روسیه به این مناطق، ۴۵٬۰۰۰ ارمنی از ایران و ۱۰۰٬۰۰۰ ارمنی از امپراتوری عثمانی به ارمنستان شرقی مهاجرت کردند و پس از جنگ روسیه و عثمانی در سال ۱۸۷۸، ۲۵٬۰۰۰ نفر دیگر نیز مهاجرت کردند. در نتیجه این بازگشت، ارمنی‌ها برای اولین بار در چندین قرن توانستند اکثریت جمعیتی را در سرزمین خود به دست آورند. به دلیل آزار و کشتارهای صورت‌گرفته در امپراتوری عثمانی، حدود ۱۰۰٬۰۰۰ ارمنی بین سال‌های ۱۸۷۰ تا ۱۹۱۰ به ارمنستان شرقی مهاجرت کردند. مناطقی که اکثریت ارمنی داشتند، بعدها «هسته اصلی تشکیل دولت مستقل ارمنستان در قرن بیستم» را شکل دادند.
مورخ سن هوهانیسیان می‌نویسد که در طول ۸۰ سال صلح که ارمنستان شرقی بخشی از روسیه بود، رشد جمعیتی «بی‌سابقه‌ای» رخ داد: جمعیت از ۱۶۱٬۷۰۰ نفر در سال ۱۸۳۱ به ۴۹۶٬۱۰۰ نفر در سال ۱۸۷۳ سه برابر شد و در چهل سال بعدی دو برابر شد و تا سال ۱۹۱۳ به ۱٬۰۰۰٬۱۰۰ نفر رسید. جمعیت بین سال‌های ۱۸۳۱ تا ۱۹۱۳، ۶٫۱۸ برابر افزایش یافت که نرخ رشد سالانه میانگین ۱۰٬۲۰۰ نفر را به همراه داشت. پس از آغاز جنگ جهانی اول، جمعیت که در سال ۱۹۱۴ به ۱٬۰۱۴٬۳۰۰ نفر رسیده بود، در سال ۱۹۱۶ به دلیل اعزام جمعیت مسیحی به سربازی، ۲۰٬۵۰۰ نفر کاهش یافت. به‌دلیل «جنگ‌ها و درگیری‌های داخلی، گرسنگی و بیماری‌ها» در سال‌های ۱۹۱۸–۱۹۲۰، ۴۳۲٬۰۰۰ نفر (۳۵٫۸ درصد جمعیت) «معدوم شدند».
پس تهاجم ارتش سرخ به ارمنستان، جمعیت سرزمین ارمنستان امروزی حدود ۷۲۰٬۰۰۰ نفر بود که کاهش تقریبی ۳۰ درصدی را نشان می‌دهد— «تقریباً نیمی» از این جمعیت شامل پناهندگان بود. تاریخ‌نگار آمریکایی ریچارد پایپس می‌گوید که «بر اساس برآوردهای شوروی، جمعیت ارمنی‌های قفقاز جنوبی بین سال‌های ۱۹۱۴ تا ۱۹۲۰ حدود نیم میلیون نفر حدود ۲۰۰٬۰۰۰ نفر به‌دلیل کشتارهای ترکی و احتمالاً کمونیستی، و ۳۰۰٬۰۰۰ نفر به دلایل دیگر، عمدتاً قحطی و بیماری» کاهش یافت.
کاهش شدید جمعیت توسط جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان با بازگشت آذربایجانی‌های آواره به مناطقی که در آن‌ها جمعیت قابل توجهی در ارمنستان تشکیل داده بودند، مورد رسیدگی قرار گرفت. جمعیت آذربایجانی ارمنستان که در سال ۱۹۲۰ حدود ۱۰٬۰۰۰ نفر بود (که به اخراج حداقل ۲۰۰٬۰۰۰ ترک و کرد توسط دولت حزب ارمنی فدایی نسبت داده می‌شود)، در سال ۱۹۲۲ به ۷۲٬۵۹۶ نفر رسید که به دلیل بازگشت ۶۰٬۰۰۰ پناهنده بود. علاوه بر این، دولت شوروی در طول دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ حدود ۴۴٬۰۰۰ پناهنده ارمنی از یونان، عراق، ترکیه و سایر نقاط را پذیرفت. در سال‌های ۱۹۴۶–۱۹۴۸، ۸۶٬۰۰۰ ارمنی به ارمنستان شوروی بازگشتند تا خسارات جنگی کشور جبران شود. در همان زمان، بر اساس توافق رهبری شوروی ارمنی و آذربایجانی، ده‌ها هزار آذربایجانی در ارمنستان به آذربایجان منتقل شدند تا فضای لازم برای بازگشت‌کنندگان فراهم شود.
توسعه انسانی

طبق به روز رسانی آماری شاخص توسعه انسانی در سال ۲۰۱۸ (با داده‌های سال ۲۰۱۷)، ارمنستان در مقایسه با همه کشورهای همسایه خود دارای موارد زیر است:
پایین‌ترین ضریب نابرابری انسانی،
کمترین نابرابری جنسیتی (رتبه ۵۵ در شاخص نابرابری جنسیتی)،
بالاترین درصد مردان و بالاترین درصد زنان با حداقل تحصیلات متوسطه،
بیشترین سهم از کرسی‌های پارلمان در اختیار زنان است،
بیشترین سهم از زنانی که احساس امنیت می‌کنند،
بالاترین نرخ رشد تولید ناخالص داخلی
از سال ۱۹۹۰، ارمنستان در هر دوره گزارش شده (۱۹۹۰–۲۰۰۰، ۲۰۰۰–۲۰۱۰، ۲۰۱۰–۲۰۱۷) رشد ثابتی را در میانگین نمرات HDI سالانه ثبت کرده است.
آمار حیاتی

آمار حیاتی ارمنستان به‌طور کلی شامل اطلاعاتی دربارهٔ نرخ تولد، نرخ مرگ و میر، امید به زندگی، نرخ باروری و رشد جمعیت می‌شود. طبق به‌روزرسانی آماری شاخص توسعه انسانی در سال ۲۰۱۸، ارمنستان در مقایسه با همه کشورهای همسایه خود، بالاترین هزینه‌های بهداشتی را به عنوان درصد تولید ناخالص داخلی و بالاترین امید به زندگی سالم در بدو تولد دارد.
هارمیک (هاروتیون)

| هارمیک (هاروتیون) داوتیان | هارمیک (هاروتیون) داوتیان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۱ فوریهٔ ۱۹۲۴ تهران، ایران
درگذشت: ۱۲ نوامبر ۲۰۰۹ (۸۵ سال)
ملیت: ارمنی‌های ایران
تحصیلات: دکتری علوم پزشکی (۱۹۵۰) و استاد (۱۹۶۲)
محل تحصیل: مدرسه هایکازیان دانشگاه تهران
جوایز: 
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): پزشک و روان‌پزشکی
 :  
هارمیک (هاروتیون) داوتیان (ارمنی: Հարմիկ (Հարություն) Դավթյան؛  زادهٔ ۲۱ فوریهٔ ۱۹۲۴- درگذشته ۱۲ نوامبر ۲۰۰۹) پزشک، روان‌پزشکی ارمنی‌تبار ایرانی بود.
زندگی‌نامه

وی در ۲۱ فوریهٔ ۱۹۲۴ (۱۳۰۳خ) در تهران به دنیا آمد وی تحصیلات خویش را در مدرسه هایکازیان و کالج آمریکایی تهران به اتمام رساند. و سپس در ۱۹۴۸ (۱۳۲۷) در رشته پزشکی از دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل گردید. وی مدرک تخصصی روان‌پزشکی را در سال ۱۹۵۵ (۱۳۳۴) از انستیتو روان‌پزشکی لندن کسب نمود. دکتر داویدیان در کنار فعالیت حرفه‌ای مسئولیت‌های چندی را برعهده داشته که از آن‌جمله می‌توان به ریاست بیمارستان روزبه از سال ۱۹۹۳–۱۹۷۹ (۱۳۲۷–۱۳۵۸) و سمت استادی دانشگاه علوم پزشکی اشاره نمود. وی از سال ۱۹۹۳ (۱۳۷۲) به عضویت فرهنگستان علوم پزشکی ایران و سپس به عضویت فرهنگستان مرکزی ایران درآمد و از مؤسسان انجمن روانپزشکان ایران محسوب می‌گردد. دکتر هاراطون داویدیان در سال ۱۳۷۸ (۱۹۹۹) از سوی سازمان بین‌المللی روانپزشکان به عنوان یکی از پنج روان‌پزشک برجستهٔ جهان انتخاب گردید. به پاس خدمات شایان توجه وی در زمینهٔ تخصص روان‌پزشکی و نیز در هنگام ریاست بیمارستان روزبه کتابخانهٔ این بیمارستان به نام وی نامگذاری گردید. وی در ۱۲ نوامبر ۲۰۰۹ سن ۸۵ سالگی درگذشت.
آثار

وی همچنین مؤلف تعداد زیادی مقالات تخصصی می‌باشد که در مجلات داخلی و خارجی به چاپ رسیده‌اند.
جوایز

همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال مخیتار هراتسی (۲۰۰۶) شده است.
یادداشت

↑  բժշկական գիտությունների դոկտոր
آبشار طلا

| آبشار طلا | آبشار طلا |
| --- | --- |
کارگردان: سیامک یاسمی
تهیه‌کننده: سیامک یاسمی
نویسنده: سیامک یاسمی
بازیگران: پرویز مجیدی دلارام توتیا شهرام شبیری محمدتقی کهنمویی
موسیقی: روبیک منصوری
فیلم‌بردار: مصطفی عالمیان
توزیع‌کننده: پانوراما
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۵۱
مدت زمان: ۹۳ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
فروش گیشه: ۱۸۰ هزار تومان
آبشار طلا فیلمی رنگی، سینما اسکوپ به کارگردانی و نویسندگی سیامک یاسمی محصول سال ۱۳۵۱ است. این فیلم به تهیه‌کنندگی سیامک یاسمی محصول پوریا فیلم است.
خلاصه داستان

مهندس شاهین (پرویز مجیدی) با باباقندی (محمدتقی كهنموئی) و عده‌ای كارگر، یک كارگاه چوب‌بری را اداره می كنند. باباقندی به جرم قتل همسرش شانزده سال در زندان بوده و سال های طولانی است كه دخترش پروین (دلارام) را ندیده است. جوان هوسرانی به نام ارسلان (شهرام شبیری) با دوستانش مانع كار كارگران می‌شوند. باباقندی مهندس شاهین را از سانحه‌ی سقوط یك درخت تناور نجات می‌دهد و خودش جان می‌دهد. مهندس شاهین جسد باباقندی را كنار «آبشار طلا» دفن می كند و تصمیم می گیرد از دخترش پروین نگهداری كند. مهندس به ملاقات پروین می رود، و پروین او را به جای پدرش اشتباه می‌گیرد. ارسلان پروین را بر ضد شاهین تحریك می‌كند. شاهین، به رغم علاقه اش به پروین، او را از خود می‌راند، و كارگرها نیز به اعتراض جنگل را ترك می‌كنند. پروین به دیدار ارسلان می‌رود، و مریم (توتیا)، نامزد ارسلان، فاش می كند كه پروین دختر باباقندی است. كارگرها با ارسلان درگیر می شوند و پروین با شاهین بر سر مزار پدرش می‌رود.
بازیگران

اسامی بازیگران فیلم آبشار طلا به شکل* و ترتیب نمایش در عنوان‌بندی آغازین فیلم  :
پرویز مجیدی در نقش مهندس شاهین
دلارام در نقش پروین
شهرام شبیری در نقش ارسلان
توتیا در نقش مریم
[محمدتقی] کهنمویی در نقش بابا قندی
رضا عبدی
حجت‌زاده
ایران قادری
نوروز خوشبخت
چنگیز
محمود مقدم
ناصر رهبری
فرهاد خوشبخت
صفرزاده
قادر لطفی
اکبر ایمانی
حسن محمدی
جواد وفایی
همایون مراد
حسن حاج محمدعلی
وفا (عباس وفایی)
فرنگیس
لاله
مینا
* اسامی داخل کروشه و پرانتز در عنوان بندی و یا پوستر درج نشده‌اند، به معنی که این بازیگران در زمان خود به این نامها شهرت داشته‌اند.
نمایش فیلم

فیلم آبشار طلا برای نخستین بار در چهارشنبه ۶ اردیبهشت ۱۳۵۱ خورشیدی در سیزده سینما در تهران به نمایش درآمد . این فیلم جایگزین فیلم قلندر (علی حاتمی) در گروه سینمایی نیاگارا شد.
سینماهای نمایش‌دهنده فیلم آبشار طلا در تهران، در گروه سینمایی نیاگارا شامل ۱۳ سینمای نیاگارا، کاپری، اروپا، میامی، الوند، کیهان، ری، اسکار، فردوسی، مارلیک، اورانوس، سیلورسیتی و سیلوانا بودند .
فیلم آبشار طلا، پس از یک هفته نمایش در تهران، در گروه سینمایی نیاگارا در تاریخ چهارشنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۳۵۱، جای خود را به فیلم کافر (فریدون گله) در این گروه سینمایی داد  .
گروه موسیقی

موسیقی متن: روبیك منصوری
آهنگساز ترانه‌های فیلم: همایون خرم
ترانه‌سرا: بیژن ترقی
خوانندگان: مهستی و تیلا
گروه موسیقی > ترانه‌های فیلم

ترانه‌ی کاباره‌ای با صدای تیلا
بابا جونم با صدای مهستی
گل همراه نسیم با صدای مهستی، نشر بر روی صفحه ۴۵دور با لیبل آپولون
باشگاه فوتبال پیام صنعت آمل

Football club
باشگاه فوتبال پیام صنعت آمل یک باشگاه فوتبال ایرانی است که در سال ۱۳۹۰ در آمل تأسیس شد.
تاریخچه

پیام صنعت تلاش برای خرید امتیاز یک تیم دسته دومی فوتبال کشور را داشت اما این امر انجام نگرفت و در لیگ دست سوم حضور یافت، تیم پیام صنعت در همان سال اول ورود خود به فوتبال ایران قهرمان لیگ دسته سوم کشور شد و به دسته دوم صعود کرد و هو اکنون در لیگ دسته دوم فوتبال ایران حضور دارد.
نماد باشگاه

لوگو و نماد باشگاه را چرخهٔ صنعت، قله دماوند، توپ فوتبال، همراه با نام پیام صنعت آمل تشکیل می‌دهد.
مدیران و مربیان

| نام | سمت |
| --- | --- |
 بهروز ولی‌پور: سرمربی
 محمود محمودی  منصور سعیدی  رضا حاج‌اسبویی: مربی
 جعفر هندویی: رئیس هیئت‌مدیره
 حامد اندیکلایی: نایب‌رئیس هیئت‌مدیره
 عیسی افشنگ: عضو هیئت‌مدیره
 ماشالله توکلی: عضو هیئت‌مدیره
 اکبر حق‌شناس: عضو هیئت‌مدیره
 احسان محبوبی: عضو هیئت‌مدیره
 حسین قز‌ل‌سفلو: عضو هیئت‌مدیره
:
مربیان

| # | نام | کشور | دوران مربیگری> از | دوران مربیگری> تا |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | حسین ولی‌نژاد |  | ۱۳۹۰ | ۱۳۹۲ |
| ۲ | رحمان رضایی |  | ۱۳۹۲ | ۱۳۹۲ |
| ۳ | بهروز ولی‌پور |  | ۱۳۹۲ | ۱۳۹۲ |
| ۴ | جمشید غدیری |  | ۱۳۹۲ | - |
افتخارات > کشوری

دسته سوم
قهرمان (۱) ۱۳۹۱–۹۲
کیک چربی

یک چرخ‌ریسک سرآبی که از یک کیک چربی تغذیه می‌کند.
با افزودن چربی ذوب شده به مخلوطی از دانه‌ها، کیک حلقه‌ای شکل در قالب شکل می‌گیرد.
کیک چربی سفید (به انگلیسی: Suet cake) یا توپ چربی (به انگلیسی: Fat ball) مکمل‌های غذایی برای پرندگان وحشی هستند که در تغذیه پرندگان استفاده می‌شوند. آنها معمولاً از دانه‌های آفتابگردان و دانه‌های گندم یا جو دوسر مخلوط با چربی سفید، چربی گوشت خوک یا روغن نارگیل تشکیل شده‌اند. مخلوط‌های بیشتر ممکن است دارای آجیل، میوه‌ها، کرم‌های مفتولی و دیگر حشرات باشد.
در کنار توپ‌ها، که عمدتاً در اروپای شمالی و مرکزی رایج است، کیک‌های چربی ممکن است شکل‌های مختلفی مانند مستطیل، حلقه یا چرخی داشته باشند. توپ‌های چربی اغلب در یک توری پلاستیکی خوب فروخته می‌شوند که امکان آویزان کردن آنها را فراهم می‌کند، مانند روی شاخه‌ها یا در بوته‌ها. با این حال، تورها می‌توانند خطری برای گونه‌های دیگر مانند گوزن‌ها باشند که ممکن است توپ‌ها را پیدا کنند و آنها را کامل بخورند. دیگر شکل‌های کیک چربی را می‌توان در قفس‌های آویزان قرار داد.