stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ترانزیستور فیلم نازک

نمودار مقطعی 4 ساختار ترانزیستور لایه نازک رایج
ترانزیستور فیلم نازک (TFT) یکی از انواع مخصوص ترانزیستور اثر میدان ساخته شده به‌وسیلهٔ فیلم‌های نازکی از لایه‌های نیم‌رسانای فعال همانند لایهٔ دی‌الکتریک و فلزی در تماس با یک لایهٔ عایق است. لایهٔ مشترک شیشه است زیرا مصرف ابتدایی TFTها در ال‌ئی‌دی‌ها است. این ترانزیستور با ترانزیستورهای مرسوم متفاوت است درحالی‌که مادهٔ رایج نیمه‌رسانا لایه‌ای مانند ویفر سیلیکون است.
TFTها می‌توانند به‌وسیلهٔ انواع مختلفی از مواد دوقطبی ساخته شوند.
یکی از این مواد رایج سیلیکون است. ساختار TFTهای سیلیکونی به ساختار سیلیکون سازنده شان بستگی دارد به همین دلیل لایهٔ دوقطبی را می‌توان سیلیکون آمورف، سیلیکون میکرو کریستالی باشد، یا می‌توان آن را به پلی‌سیلن تبدیل کرد.
مواد دیگری که در دوقطبی TFTها به کار می‌رود شامل نیمه‌رسانای مرکب از جمله کادمیم سلنید یا اکسیدهای فلزی همانند اکسید روی و اکسید هافنیم است. از موارد استفادهٔ اکسید هافنیم، دی‌الکتریک K است .TFTها همچنین با استفاده از مواد ارگانیک ساخته می‌شوند که به‌عنوان ترانزیستور اثر میدان ارگانیک یا OTFTها شناخته شده‌اند.
بعضی از ادوات TFTها به‌وسیلهٔ دوقطبی‌ها و الکترودهای شفاف از جمله اکسید قلع ایندیم (ITO) ساخته می‌شوند. TFTهای شفاف (TTFT) در ساختار پنل‌های نمایش فیلم به کار می‌روند. از آنجایی‌که بسترهای متداول نمی‌توانند دمای بالای پختن را تحمل کنند این روند بایستی در دمای تقریباً پایین کامل گردد. رسوب بخار شیمیایی و رسوب بخار فیزیکی (معمولا به صورت اسپری) اعمال می‌شود. اولین راه حل ساخت TFTها بر پایهٔ اکسید روی در سال ۲۰۰۳ توسط پژوهشگران در دانشگاه ایالتی اورگن گزارش شده‌است. آزمایشگاه CENIMAT در دانشگاه NOVA لیسبون پرتغال اولین TFT شفاف را در دمای اتاق به‌طور کامل تولید کرد.CENIMAT همچنین اولین ترانزیستور کاغذی که در برنامه‌هایی همچون روزنامه‌ها و صفحات مجله با تصاویر متحرک کاربرد دارد را ساخته‌است.
بهترین کاربرد شناخته‌شدهٔ ترانزیستور فیلم نازک در TFT ال‌سی‌دی‌ها است. ترانزیستورها با یک پنل تعبیه شده در خودشان تداخل میان پیکسل‌ها را کاهش و پایداری تصاویر را افزایش می‌دهند.
در سال ۲۰۰۸ بسیاری از تلویریون‌های ال‌سی‌دی از این فناوری استفاده کرده‌اند. پنل‌های TFT در رادیوگرافی دیجیتال به‌طور عمومی رائیوگرافی استفاده شده‌اند. یک TFT در هر دو حالت مستقیم و غیر مستقیم به‌عنوان پایه تحت گیرندهٔ تصاویر در رادیوگرافی پزشکی استفاده می‌شود.
نمایشگرهای امولد (ماتریکس فعال آلی دیود نشردهندهٔ نور) نیز شامل لایه‌ای از TFT هستند.
مفیدترین ویژگی فناوری TFT استفاده‌اش به‌عنوان ترانزیستور جداگانه برای هر پیکسل در نمایش است؛ زیرا هر ترانزیستور کوچک است و میزان شارژ برای کنترل آن نیز کم است. این ویژگی برای طراحی مجدد سریع صفحه نمایش مجاز است.
این تصویر شامل منبع نور واقعی (معمولا لامپ‌های فلورسانس سرد کاتدی یا ال‌ئی‌دی‌های سفید) نیست، فقط شامل ماتریس نمایشگر TFT است.
مگالانکوسور

| مگالانکوسور محدودهٔ زمانی: تریاس پسین | مگالانکوسور محدودهٔ زمانی: تریاس پسین |
| --- | --- |
مگالانکوسور، ': مگالانکوسور، '
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: خزندگان
راسته:: نیاسوسماران
مگالانکوسور (نام علمی: ') نام یک سرده از راسته نیاسوسماران است.
کریسمس مبارک (فیلم ۲۰۰۵)

| کریسمس مبارک | کریسمس مبارک |
| --- | --- |
Theatrical release poster: Theatrical release poster
کارگردان: کریستین کاریون
تهیه‌کننده: Christophe Rossignon بنجامین هرمان
نویسنده: کریستین کاریون
بازیگران: بنو فورمان گیوم کنه دانیل برول دیانه کروگر گری لوئیس (بازیگر) الکس فرنس
موسیقی: فیلیپ رامبی
فیلم‌بردار: والتر ون دن انده
تدوین‌گر: Judith Rivière Kawa آندرئا سدلاچکووا
توزیع‌کننده: یوجی‌سی فاکس دیستربیوشن (فرانسه) وایلد بانچ (آلمان) سونی پیکچرز کلاسیکس (ایالات متحده, آمریکای لاتین و بریتانیا) Big Bang Media (بلژیک) Media Pro Pictures (رومانی)
تاریخ‌های انتشار:  ۹ نوامبر ۲۰۰۵ (۲۰۰۵-11-۰۹)  
مدت زمان: ۱۱۶ دقیقه
کشور: فرانسه آلمان بریتانیا بلژیک رومانی
زبان: فرانسوی انگلیسی آلمانی
هزینهٔ فیلم: ۲۲ میلیون دلار 
فروش گیشه: $۱۷٬۷۰۹٬۱۵۵
کریسمس مبارک (فرانسوی: Joyeux Noël ('Merry Christmas)) فیلمی در ژانر درام است که در سال ۲۰۰۵ منتشر شد.
خلاصه فیلم

در سال ۱۹۱۴ ارتش‌های آلمان، بریتانیا و فرانسه در جریان جنگ جهانی اول در بلژیک با هم می‌جنگیدند. شب کریسمس جنگ را تعطیل می‌کنند تا دست کم برای چند ساعت کریسمس را جشن بگیرند. در ارتش آلمان یکی از سربازان که سابقه خواندن در اپرا را نیز دارد شروع به خواندن ترانه کریسمس مبارک می‌کند. صدای خواننده آلمانی را سربازان جبهه‌های دیگر می‌شنوند و با پرچم‌های سفید به نشانه صلح از خاکریز بالا می‌آیند و به‌سوی ارتش آلمان می‌روند. آن شب سربازان ۳ ارتش در کنار هم شام می‌خورند و کریسمس را جشن می‌گیرند ولی هر ۳ فرمانده توافق می‌کنند که از روز بعد صلح شکسته شود و جنگ را از سر بگیرند…
بازیگران

دنی بون
دانیل برول
گیوم کنه
بنو فورمان
دیانه کروگر
گری لوئیس
برنار لو کوک
ایان ریچاردسون
آرکئوپلتا

| آرکئوپلتا | آرکئوپلتا |
| --- | --- |
آرکئوپلتا، ': آرکئوپلتا، '
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: خزندگان
آرکئوپلتا (نام علمی: ') نام یک سرده از رده خزندگان است.
ندا نالدی

| ندا نالدی | ندا نالدی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳۰ ژانویهٔ ۱۹۱۶ تراموتولا، ایتالیا
درگذشت: ۲۶ ژوئن ۱۹۹۳ (۷۷ سال) رم، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
دیگر نام‌ها: تالیا وُلپیانا
پیشه: هنرپیشه
سال‌های فعالیت: ۱۹۳۸ تا ۱۹۷۷
ندا نالدی (ایتالیایی: Neda Naldi؛ ۳۰ ژانویهٔ ۱۹۱۶ – ۲۶ ژوئن ۱۹۹۳) یک هنرپیشه اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به میهمان یک‌شبه اشاره نمود.
توافقنامه وضعیت نیروهای ایالات متحده و عراق

توافقنامه وضعیت نیروهای ایالات متحده و عراق (نام رسمی:موافقتنامه بین ایالات متحده آمریکا و جمهوری عراق در مورد خروج نیروهای ایالات متحده از عراق و سازماندهی فعالیت‌های آنها در طول حضور موقت آنها در عراق) موافقت‌نامه وضعیت نیروها(SOFA) بود بین عراق و ایالات متحده، که توسط رئیس‌جمهور جورج دبلیو بوش در سال۲۰۰۸ امضا شد. و مقرر شد که نیروهای رزمی ایالات متحده تا ۳۰ ژوئن۲۰۰۹ از شهرهای عراق خارج خواهند شد و تمامی نیروهای رزمی ایالات متحده تا ۳۱ دسامبر۲۰۱۱ به‌طور کامل از عراق خارج خواهند شد. این پیمان مستلزم اتهامات جنایی برای نگهداری زندانیان بیش از ۲۴ساعت و صدور حکم برای بازرسی منازل و ساختمان‌هایی بود که مرتبط با جنگ نبودند. پیمانکاران آمریکایی که برای نیروهای آمریکایی کار می‌کنند مشمول قوانین کیفری عراق می‌شدند، درحالی که پیمانکارانی که برای وزارت خارجه و سایر آژانس‌های ایالات متحده کار می‌کردند مصونیت خود را حفظ می‌کردند. اگر نیروهای آمریکایی در خارج از خدمت و خارج از پایگاه مرتکب «جرایم عمده از پیش برنامه‌ریزی شده» می‌شدند که هنوز تصمیم‌گیری نشده بود، در صورتی که ایالات متحده تأیید می‌کرد که این نیروها خارج از وظیفه بودند، تحت یک رویه‌های بلاتکلیف قرار می‌گرفتند که توسط کمیته مشترک ایالات متحده و عراق تعیین شده بود.
این قرارداد در نیمه شب ۳۱ دسامبر ۲۰۱۱ منقضی شد، اگرچه ایالات متحده خروج نهایی نیروهای خود را از عراق در ۱۶ دسامبر ۲۰۱۱ به پایان رساند. طبق سنت ارتش، مراسم نمادین در بغداد رسماً پرچم نیروهای آمریکایی در عراق را «بازنشسته» کرد.
دولت عراق همچنین یک توافقنامه چارچوب راهبردی با ایالات متحده را تصویب کرد، که هدف آن تضمین همکاری بین‌المللی از جمله قومیت اقلیت، جنسیت، و منافع اعتقادی و سایر حقوق اساسی است. بازدارندگی تهدید؛ تبادل دانشجو؛ تحصیلات؛ و همکاری در زمینه‌های توسعه انرژی، بهداشت محیط، مراقبت‌های بهداشتی، فناوری اطلاعات، ارتباطات، و اجرای قانون.
چندین گروه از عراقی‌ها به تصویب معاهده موافقت‌نامه وضعیت نیروها به عنوان طولانی شدن و مشروعیت بخشیدن به اشغال اعتراض کردند و آیت الله العظمی علی حسینی سیستانی نسبت به نسخه تصویب شده ابراز نگرانی کرد. برخی دیگر از عراقی‌ها نسبت به پایان کامل حضور آمریکا تا سال۲۰۱۱ ابراز تردید کردند. رابرت گیتس، وزیر دفاع ایالات متحده پیش‌بینی کرده بود که پس از سال۲۰۱۱،انتظار می‌رفت «شاید چند ده هزار نیروی آمریکایی» را به عنوان بخشی از نیروی باقی‌مانده در عراق ببیند. برخی از آمریکایی‌ها دربارهٔ «گذاشته‌ها»بحث کرده بودند و برخی از عراقی‌ها گفته بودند که معتقدند بخش‌هایی از این پیمان همچنان یک «معموم» باقی مانده‌است.
مذاکرات

نیروهای ائتلاف تحت رهبری آمریکا که در تهاجم سال۲۰۰۳ به عراق شرکت کردند، در ابتدا تحت صلاحیت انحصاری کشورهای مادر خود بودند. پس از واگذاری قدرت حاکمیتی به یک دولت عراق، نیروهای ائتلاف در عراق اسماً تابع صلاحیت قضایی عراق بودند و بدون هیچ گونه توافقنامه وضعیت نیرو عمل می‌کردند. در تئوری، دادگاه‌های عراق حق محاکمه نیروهای ائتلاف را برای هر گونه تخلف ادعایی داشتند، اگرچه این حق هرگز استفاده نشد.
رابرت گیتس وزیر دفاع ایالات متحده در مصاحبه ای در ۲۴ ژانویه۲۰۰۸ اظهار داشت که کار بر روی یک موافقت‌نامه وضعیت نیروها به سختی آغاز شده‌است. در ۱۳ ژوئن۲۰۰۸،نوری المالکی، نخست‌وزیر عراق، گفت که مذاکرات با ایالات متحده بر سر یک پیمان امنیتی بلندمدت به بن‌بست رسیده‌است زیرا این توافق حاکمیت عراق را نقض می‌کند. او در اردن گفت: «ما به بن‌بست رسیده‌ایم زیرا وقتی این مذاکرات را آغاز کردیم متوجه نشدیم که خواسته‌های آمریکا تا این حد بر حاکمیت عراق تأثیر می‌گذارد و این چیزی است که ما هرگز نمی‌توانیم آن را بپذیریم». بگفته یکی از خبرنگاران حاضر درجلسه، مالکی به سردبیران روزنامه اردنی گفت:ما نمی‌توانیم به نیروهای آمریکایی اجازه دهیم که عراقی‌ها را زندانی کنند یا به تنهایی مسئولیت مبارزه با تروریسم را برعهده بگیرند.
زیباری در ۱ ژوئیه۲۰۰۸ گفت که او به اعضای پارلمان عراق اطلاع داد که پیمانکاران آمریکایی دیگر در برابر تعقیب قضایی عراق تحت شرایط مذاکره شده پیمان امنیتی بلندمدت مصونیت نخواهند داشت. مقامات وزارت خارجه ایالات متحده نمی‌توانند فوراً برای اظهار نظر در ارتباط باشند، اما محمود عثمان، نماینده پارلمان عراق گفت که او در این نشست شرکت کرده‌است و نمایندگان عراق از توافقنامه مصونیت بسیار خرسند هستند.
در ۸ ژوئیه۲۰۰۸،آیت الله العظمی علی سیستانی پس از دیدار با موفق الربیعی، مشاور امنیت ملی عراق، توافق پیشنهادی را به دلیل نقض حاکمیت عراق رد کرد. ربیعی با تصریح به اظهارات مالکی در ۱۶ تیرماه مبنی بر پذیرش تفاهم نامه ای به جای موافقت‌نامه وضعیت نیروها، گفت: «اگر تاریخ مشخصی برای خروج کامل نیروهای خارجی مشخص نشود، هیچ تفاهم نامه ای را نمی‌پذیریم». خالد العطیه، معاون رئیس مجلس نیز در ۸ ژوئیه گفت که پارلمان عراق بر بررسی هر گونه توافق با ایالات متحده پافشاری می‌کند و اگر نیروهای آمریکایی از قوانین عراق مصون باشند، احتمالاً این توافق را وتو خواهد کرد: «بدون شک، اگر دو طرف به توافق برسند. توافق، بین دو کشور است و طبق قانون اساسی عراق، یک توافق ملی باید با اکثریت دو سوم پارلمان به تصویب برسد.
در ۱۶ اکتبر ۲۰۰۸، پس از چندین ماه مذاکره، رابرت گیتس، وزیر دفاع ایالات متحده و کاندولیزا رایس، وزیر امور خارجه، قانونگذاران ارشد ایالات متحده را در مورد پیش نویس موافقت‌نامه وضعیت نیروها در جریان گذاشتند و مالکی، نخست‌وزیر عراق، آماده شد تا آن را در اختیار شورای امنیت ملی سیاسی عراق قرار دهد. به شورای وزیران و پارلمان عراق می‌رود. علیرغم مصالحه در مورد صلاحیت قضایی نیروهای آمریکایی که بر اساس قوانین عراق مرتکب جنایت می‌شوند، مسائل مربوط به جدول زمانی خروج ایالات متحده و اصرار عراق بر «حاکمیت مطلق» باقی ماند.
روند تأیید

در ۱۶ نوامبر ۲۰۰۸، کابینه عراق موافقتنامه‌ها را تصویب کرد. در ۲۷ نوامبر، پارلمان عراق آنها را تصویب کرد. در ۴ دسامبر، شورای ریاست جمهوری عراق این پیمان‌های امنیتی را تصویب کرد.
روند تأیید > تصویب هیئت وزیران عراق

در ۱۶ نوامبر ۲۰۰۸، کابینه عراق این توافقنامه را تصویب کرد که در آن پایان سال۲۰۰۹ برای خروج نیروهای آمریکایی از شهرهای عراق و سال۲۰۱۱ به عنوان آخرین مهلت قطعی برای حذف حضور نظامی آمریکا در این کشور ذکر شد. امتیازات ایالات متحده شامل ممنوعیت نیروهای آمریکایی برای تفتیش و یورش به خانه‌ها بدون مجوز عراق، حق عراقی‌ها برای بازرسی محموله‌های سلاح و بسته‌های وارد شده به کشور برای دریافت‌کنندگان آمریکایی، و حق سیستم قضایی عراق برای محاکمه سربازان آمریکایی به دلیل جنایات جدی در برخی موارد بود. این رای با ۲۷ نفر از کابینه ۳۷ نفره به تصویب رسید که ۹ عضو غایب و یک نفر مخالف بود. این توافق سپس به پارلمان رفت. با این حال، در ۱۹ نوامبر پارلمان عراق پس از آن که قانونگذاران وفادار به روحانی شیعه مقتدی الصدر در دومین قرائت متن توافق فریاد زدند، پارلمان عراق برای یک روز به تعویق افتاد. محمود المشهدانی، رئیس مجلس پس از آن که احمد المسعودی، نماینده صدر، به شدت به یکی از نمایندگان ائتلاف حاکم که در حال خواندن متن توافق بود، نزدیک شد، جلسه را به تعویق انداخت.
خبرگزاری اسوات العراق واکنش متفاوتی را در میان مردم عراق به‌طور گسترده نسبت به خبر تصویب این توافق در کابینه گزارش داد. ساکنان شهر صدر در بغداد، پایگاه مقتدی صدر، گفتند که معتقدند این توافق خیلی سریع امضا شده‌است، در حالی که گروه گسترده‌تری از مردم عراق در سراسر کشور گفتند که فکر می‌کنند این توافق به نقطه مشاجره تبدیل خواهد شد.
در همان روز، وزیران گیتس و رایس جلسات توجیهی محرمانه ای را برای قانونگذاران آمریکایی پشت درهای بسته برگزار کردند و هیچ‌یک از مقامات بخبرنگاران اظهار نظر نکردند. ویلیام دلهانت، نماینده دموکرات‌ها در این باره گفت: درجریان مذاکرات این توافق هیچ مشورت معناداری باکنگره صورت نگرفته‌است و مردم آمریکا برای همه مقاصد کنار گذاشته شده‌اند. و اونا هاتاوی، پروفسور حقوق در دانشگاه کالیفرنیا در برکلی عدم مشورت با کنگره ایالات متحده را بی‌سابقه خواند و اظهار داشت که جنبه‌های این توافق فراتر از اختیارات قانون اساسی مستقل رئیس‌جمهور ایالات متحده است.
نوری المالکی، نخست‌وزیر عراق هشدار داد که عراق به دنبال تمدید مأموریت نیروهای آمریکایی از سوی سازمان ملل نخواهد بود و در صورتی که پارلمان عراق نتواند یک معاهده را تصویب کند، فوراً از این کشور خارج خواهند شد. طارق الهاشمی، معاون رئیس‌جمهور مسلمان سنی کشور، شکایت کرد که اگر عراق این پیمان را تأیید نکند، ایالات متحده ارائه بسیاری از «خدمات گسترده» را متوقف می‌کند. هاشمی گفت که بسیاری از عراقی‌ها «به این نگرش به عنوان یک باج خواهی نگاه می‌کنند».
روند تأیید > اولین امضای قرارداد

در ۱۷ نوامبر ۲۰۰۸،هوشیار زیباری، وزیر امور خارجه عراق و رایان کراکر، سفیر ایالات متحده آمریکا، در یک مراسم رسمی این توافقنامه را امضا کردند.
روند تأیید > تصویب پارلمان عراق

در ۲۷ نوامبر ۲۰۰۸، پارلمان عراق توافقنامه وضعیت نیروها با ایالات متحده را تصویب کرد که بر اساس آن نیروهای رزمی ایالات متحده تا ۳۰ ژوئن۲۰۰۹ از شهرهای عراق خارج خواهند شد و تمامی نیروهای آمریکایی تا ۳۱ دسامبر۲۰۱۱ به‌طور کامل از عراق خارج خواهند شد. اما در صورتی که نخست‌وزیر عراق معتقد باشد عراق به اندازه کافی باثبات نیست، امکان مذاکره بیشتر فراهم می‌شود. این پیمان مستلزم اتهامات جنایی برای نگهداری زندانیان بیش از ۲۴ساعت است و حکم بازرسی از خانه‌ها و ساختمان‌هایی را که مرتبط با جنگ نیستند، می‌طلبد. پیمانکاران آمریکایی مشمول قوانین کیفری عراق خواهند بود. اگر نیروهای آمریکایی در خارج از خدمت و خارج از پایگاه مرتکب «جرایم عمده از پیش برنامه‌ریزی شده» شوند که هنوز تصمیم‌گیری نشده‌است، در صورتی که ایالات متحده تأیید کند که این نیروها خارج از وظیفه بوده‌اند، مشمول رویه‌های هنوز بلاتکلیف تعیین‌شده توسط کمیته مشترک آمریکا و عراق خواهند بود.همه‌پرسی عراقی‌ها در اواسط سال۲۰۰۹ در مورد این پیمان برگزار خواهد شد که ممکن است نیاز به خروج نیروهای ائتلاف تا اواسط سال۲۰۱۰ داشته باشد. پارلمان همچنین یک پیمان دوجانبه دیگر ایالات متحده و عراق به نام توافقنامه چارچوب استراتژیک را با هدف تضمین منافع اقلیت سنی و حقوق اساسی تصویب کرد.
در پارلمان عراق، ۱۴۹ نفر از ۲۷۵ عضو (حدود ۵۴ درصد) از SCIRI، الدعوه، دو حزب کرد و اعضای جبهه توافق عراق مستقر در سنی از این پیمان حمایت کردند. این پیمان با مخالفت ۳۵ عضو، عمدتاً از بلوک صدر مواجه شد. ۹۱ عضو رای ندادند، از ترس آینده خود در صورت بله گفتن، دیگران نیز از همین ترس در صورت نه گفتن.
روند تأیید > تصویب شورای ریاست جمهوری

شورای ریاست جمهوری عراق متشکل از یک رئیس‌جمهور و دو معاون یا معاون رئیس‌جمهور است. این شورا در حال حاضر متشکل از جلال طالبانی رئیس‌جمهور کردستان، عادل عبدالمهدی معاون شیعه رئیس‌جمهور و طارق الهاشمی معاون سنی رئیس‌جمهور است. شورا باید باهمه تصمیمات باتفاق آرا موافقت کند.
در ۴ دسامبر ۲۰۰۸، شورای ریاست جمهوری عراق این پیمان امنیتی را تصویب کرد. نصیر العانی، دبیر ریاست جمهوری پس از بررسی آن توسط این نهاد گفت: «هیچ چیزی (در توافق) تغییر نکرده‌است. تصمیم شورا آخرین مانع برای این پیمان از نظر تصویب دولت یا قانونگذاری عراق است.
واکنش به تأیید > عراق

برای اعتراض به توافقی که آنها آن را طولانی کردن یک اشغال «تحقیرآمیز» می‌دانستند، ده‌ها هزار عراقی مجسمه جورج دبلیو بوش را در میدانی در مرکز بغداد سوزاندند، جایی که سربازان آمریکایی و شهروندان عراقی پنج سال پیش مجسمه‌ای از صدام حسین را پاره کردند. پارلمان عراق قبل و حین رای‌گیری صحنه اعتراضات بسیاری بود.
پس از تصویب این توافق، بیش از ۹۰۰۰ عراقی برای تظاهرات در حومه شرقی بغداد، شهر صدر، تجمع کردند. معترضان پرچم ایالات متحده را آتش زدند و بنرهایی در دست داشتند که روی آن نوشته شده بود: «نه، نه به توافق». شیخ حسن الحسینی درست پس از رأی‌گیری در نماز جمعه هفتگی بغداد به نمازگزاران گفت: «ما توافق را محکوم می‌کنیم و آن را رد می‌کنیم، همان‌طور که همه بی عدالتی‌ها را محکوم می‌کنیم. مقتدی صدر، متکلم، سیاسی و رهبر شبه‌نظامیان عراقی پس از تصویب این توافق، خواستار برگزاری تظاهرات مسالمت آمیز و عزاداری سه روزه شد. آیت الله العظمی علی حسینی سیستانی با ابراز نگرانی از نسخه تصویب شده این پیمان خاطرنشان کرد: دولت عراق هیچ اختیاری برای کنترل انتقال نیروهای آمریکایی به داخل و خارج از عراق،کنترل محموله‌ها ندارد و این پیمان به آمریکا اجازه می‌دهد. مصونیت سربازان از تعقیب قضایی در دادگاه‌های عراق. وی گفت که حکومت عراق در کشور تا زمانی که نیروهای آمریکایی حضور دارند کامل نیست، اما در نهایت مردم عراق در همه‌پرسی این پیمان را قضاوت خواهند کرد. سیستانی بخش‌هایی از توافق را «معموم» می‌داند و گفت که این پیمان «هیچ تضمینی» برای بازپس‌گیری حاکمیت عراق ارائه نمی‌کند.
در ۳ دسامبر ۲۰۰۸، حدود ۲۰۰۰ پناهجوی عراقی در سوریه علیه پیمان نظامی عراق و ایالات متحده تظاهرات کردند و گفتند که این توافق عراق را تحت سلطه ایالات متحده قرار می‌دهد. روی یکی از بنرها در بیرون مغازه ای در محله ای که اکثراً شیعه نشین بودند، نوشته شده بود: «ما توافقنامه امنیتی، توافق شرم آور و شرم آور اشغالگری آمریکا را محکوم می‌کنیم». انجمن علمای مسلمان، گروهی از رهبران مذهبی سنی در عراق، جبهه توافق عراق، حزبی که از این پیمان حمایت می‌کرد، به «فروش عراق» متهم کرد و همچنین این معامله را «مشروعیت بخشیدن به اشغال» محکوم کرد.
برخی دیگر از عراقی‌ها نسبت بخروج کامل نیروها توسط ایالات متحده در سه سال آینده ابراز تردید کردند.
واکنش به تأیید > بین‌المللی

اکثر نیروهای خارجی که بخشی از این نیرو در عراق بودند، قرار بود تا ۳۱ دسامبر ۲۰۰۸ با نیروهایی از آذربایجان، لهستان، مقدونیه، ژاپن، بوسنی، کره جنوبی، و گرجستان ترک می‌کنند. دولت‌های عراق و بریتانیا در حال مذاکره بر سر یک توافقنامه امنیتی بودند که ظاهراً مشابه توافقنامه وضعیت نیروها عراق و آمریکا بود. این پیمان احتمالاً غیررسمی انتظار داشت که نقش نیروهای بریتانیا تا پایان سال ۲۰۰۹ به حداقل برسد. با ارتش بریتانیا و آمریکا،انتظار می‌رفت که یک نیروی کوچک از دو یا سه کشور دیگر باقی بماند.
محمود هاشمی شاهرودی، رئیس قوه قضائیه ایران گفت: «دولت عراق در این زمینه (پیمان امنیتی) بسیار خوب عمل کرده‌است».
بگفته مقامات و دانشگاهیان سوری، این پیمان خطری برای امنیت سوریه به همراه داشت. فاروق الشرع معاون رئیس‌جمهور سوریه گفت: «حضور آمریکا در عراق، چه دائمی و چه موقت، امنیت سوریه را تهدید می‌کند». رئیس‌جمهور بشار اسد گفت که این توافق «عراق را به سکوی پرتاب برای حمله به همسایگان خود به جای حمایت از آنها تبدیل می‌کند». جاسم زکریا، تحلیلگر سیاسی سوری، گفت: «تداوم حضور ایالات متحده در منطقه، با آنچه مجله نیوزویک می‌گوید بزرگترین سفارت در جهان [در بغداد] است، به این معنی است که… در تمام امور منطقه دخالت خواهد کرد». سوریه مدعی شد که ایالات متحده در سپتامبر۲۰۰۸ حمله هوایی به روستایی در سوریه انجام داد که در آن هشت غیرنظامی کشته شدند.
نقش پیمانکاران تحت موافقت‌نامه وضعیت نیروها

پیمانکاران آمریکایی که برای نیروهای آمریکایی کار می‌کنند مشمول قوانین کیفری عراق خواهند بود، در حالی که پیمانکارانی که برای وزارت خارجه و سایر آژانس‌های ایالات متحده کار می‌کنند ممکن است مصونیت خود را حفظ کنند. آلن چووتکین، که به نمایندگی از پیمانکاران، از جمله مویوک، مستقر در بلک واتر ورلد واید، کار می‌کند، گفت: «مسئله مصونیت، بزرگ‌ترین سؤالی که در مورد آن صحبت می‌شود، در این توافقنامه مطرح نشده‌است». چووتکین گفت که او معتقد است که نگهبانان بلک واتر همچنان طبق فرمان ۱۷ صادر شده توسط پل برمر. بلک واتر در حال حاضر هیچ مجوزی برای کار در عراق ندارد.
کنفرانس مطبوعاتی ۱۴ دسامبر ۲۰۰۸

در ۱۴ دسامبر۲۰۰۸، جورج دبلیو بوش، رئیس‌جمهور ایالات متحده، پیمان امنیتی را با عراق امضا کرد. رئیس‌جمهور در چهارمین و آخرین سفر خود به عراق در کنار نخست‌وزیر عراق حاضر شد و گفت که باید کارهای بیشتری انجام شود.در جریان کنفرانس مطبوعاتی در مورد امضای پیمانبا نخست‌وزیر نوری المالکی در کاخ او در منطقه سبز به شدت مستحکم، پرزیدنت بوش از دو کفشی که از حضار به سوی او پرتاب شد طفره رفت. مردی که کفش‌هایش را پرتاب کرد، منتضار الزیدی، روزنامه‌نگار عراقی شبکه تلویزیونی البغدادیه مستقر در مصر، شنیده می‌شد که به زبان عربی فریاد می‌زد: "این یک خداحافظی است… ای سگ!" همان‌طور که اولین کفشش را پرتاب کرد و هنگام پرتاب کفش دوم صدای الزیدی شنیده می‌شد که فریاد می‌زد: "این برای بیوه‌ها، یتیمان و کسانی است که در عراق کشته شده‌اند!" در حالی که نیروهای امنیتی روی زمین چسبیده بودند، فریاد زد: "شما عراقی‌ها را کشتید!" در حالی که فریاد مرد از بیرون شنیده می‌شد، بوش گفت: «این کاری است که مردم در یک جامعه آزاد انجام می‌دهند، توجه را به خود جلب کنید.»
دو خبرنگار نیویورک تایمز الزیدی را «در سراسر جهان عرب در آغوش گرفته» توصیف کردند. الزیدی مورد حمایت هزاران معترض در عراق و کارفرمایش قرار گرفت. در بیانیه ای که از سوی تلویزیون البغدادیه منتشر شد، آمده‌است: «تلویزیون البغدادیه از مقامات عراقی می‌خواهد که در راستای دموکراسی و آزادی بیانی که مقامات آمریکایی بمردم عراق وعده داده‌اند، فوراً منتذر الزیدی را آزاد کنند. «اکثریت قریب به اتفاق» بینندگان تلویزیون البغدادیه که برای بیان نظرات خود با این تلویزیون تماس گرفتند، گفتند که آنها اقدامات الزیدی را تأیید می‌کنند.
دولت نوری کمال المالکی نخست‌وزیر این کشور پرتاب کفش را «یک اقدام وحشیانه شرم آور» خواند و خواستار عذرخواهی علنی البغدادیه شد. در بیانیه ای آمده‌است: «این اقدام باعتبار روزنامه نگاران عراقی و به‌طور کلی روزنامه‌نگاری لطمه زد.
مذاکرات موافقت‌نامه وضعیت نیروها

مذاکرات بین ایالات متحده و عراق برای موافقت‌نامه وضعیت نیروها جدید در پاییز ۲۰۱۰ آغاز شد. جلساتی در اواخر شب در محوطه مستحکم رئیس‌جمهور وقت عراق، جلال طالبانی، و در کنفرانس‌های ویدئویی بین بغداد و واشینگتن برگزار شد. در ژوئن ۲۰۱۱، دیپلمات‌ها و مقامات عراقی گفتند که پرزیدنت اوباما به نخست‌وزیر مالکی گفته‌است که آماده است تا ۱۰۰۰۰ سرباز را برای ادامه آموزش و تجهیز نیروهای امنیتی عراق (ISF) باقی بگذارد. آقای مالکی موافقت کرد، اما گفت که برای صف آرایی متحدان سیاسی به زمان نیاز دارد. در نهایت، او مجوز ادامه مذاکرات با ایالات متحده در مورد حفظ نیروها در عراق را به دست آورد. پارلمان عراق در اواخر نوامبر ۲۰۱۱ (کمی قبل از تاریخ خروج پایان سال) از تعطیلی بازگشت، زیرا این نگرانی وجود داشت که نیروهای آمریکایی باقی مانده از سوی دادگاه‌های عراق مصونیت اعطا نشوند. فرماندهان میدانی آمریکایی نگران پاسخ صدریان در صورت باقی ماندن نیروها و آمادگی عراق برای انتقال قدرت بودند.
در آگوست ۲۰۱۱، پس از مناظره بین پنتاگون، وزارت امور خارجه و کاخ سفید، ایالات متحده بر روی تعداد ۳۰۰۰ تا ۵۰۰۰ سرباز تصمیم گرفت. یک مقام آمریکایی گفت ارزیابی‌های اطلاعاتی نشان می‌دهد که عراق در غیاب نیروهای آمریکایی در معرض خطر بزرگ سقوط به سمت هرج و مرج قرار ندارد و این عاملی در تصمیم‌گیری بود.
در اکتبر۲۰۱۱، مقامات آمریکایی رهبری عراق را تحت فشار قرار دادند تا دوباره در مقر رئیس‌جمهور طالبانی برای گفتگو در مورد این موضوع ملاقات کنند. این بار ایالات متحده ازعراق خواست تا درمورد مسئله مصونیت سربازان موضع بگیرد و امیدوار بود آنچه را که همیشه بزرگترین چالش بوده‌است برطرف کند. با این حال، آنها سیاست عراق و افکار عمومی عراق را اشتباه خوانده‌اند. عراقی‌ها پس از تماشای بهارعربی که منطقه را فراگرفته بود و همچنان تحت تأثیر آسیب‌های این جنگ و جنگ‌های قبلی بودند، حاضر بپذیرش هر چیزی که به حاکمیت آنها تجاوز کند، نبودند.
رهبری عراق بسرعت این احساسات را دریافت کرد. در نتیجه، آنها علناً اعلام کردند که از مصونیت قانونی هیچ‌یک از نیروهای آمریکایی حمایت نخواهند کرد. برخی از مقامات آمریکایی به‌طور خصوصی گفته‌اند که اصرار برای آن جلسه در اصل مجبور کردن عراقی‌ها برای اتخاذ موضع عمومی درمورد چنین موضوع بحث‌برانگیزی قبل از بررسی سیاست ارائه آن به رای‌دهندگان خود و پارلمان یک اشتباه تاکتیکی شدید بود که به حفظ نیروهای آمریکایی در دسامبر ۲۰۱۱ پایان داد.
پس از اعلام خروج، دستیاران کاخ سفید گفتند که ایالات متحده سفارت خود در بغداد و دو کنسولگری خود را حفظ خواهد کرد. آنها همچنین گفتند که حدود۴۰۰۰ تا۵۰۰۰ پیمانکار دفاعی وجود خواهد داشت.
بعد از ۲۰۱۱

مقامات آمریکایی در ماه می۲۰۱۷، زمانی که شکست داعش قریب‌الوقوع به نظر می‌رسید، گفتند که مذاکرات بر سر توافق با حیدر العبادی، نخست‌وزیر، «به‌طور جدی» آغاز شده‌است.
در دسامبر۲۰۱۹،عادل عبدالمهدی، نخست‌وزیر موقت، در یک بیانیه رسمی در مورد تماس با مارک اسپر، وزیر دفاع ایالات متحده، به «حمایت از نیروهای همتای شرکتی» در زمینه ادامه همکاری علیه داعش، برای «اقناع کردن» اشاره کرد.
ایسا میراندا

| ایسا میراندا | ایسا میراندا |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: اینس ایزابلا سن‌پیترو
زادهٔ: ۵ ژوئیهٔ ۱۹۰۹
درگذشت: ۸ ژوئیهٔ ۱۹۸۲ (۷۷ سال)
ایسا میراندا (ایتالیایی: Isa Miranda؛ ۵ ژوئیهٔ ۱۹۰۹ – ۸ ژوئیهٔ ۱۹۸۲) هنرپیشه اهل ایتالیا بود.
فیلم‌شناسی

از فیلم‌هایی در آن نقش داشته می‌توان به دیوارهای مالاپاگا، رهاشدگان، گذرنامه سرخ، همچون برگ‌ها، شیپیو آفریکانوس: شکست هانیبال، سندیکا: مرگی در باند تبهکاران و بوم‌شناسی جنایت اشاره کرد.
او برای دیوارهای مالاپاگا جایزه بهترین بازیگر زن جشنواره فیلم کن سال ۱۹۴۹ را از آن خود کرد.