stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پیمان هوشمندزاده
جایزه‌ها

۱۳۸۳ نفر سوم نهمین دوسالانه عکس ایران، تهران
۱۳۷۸ نفر دوم جشنواره عکس مطبوعات، تهران
۱۳۷۷ برنده مدال طلا در نمایشگاه بین‌المللی عکس کودک، تهران
۱۳۷۶ نفر دوم مسابقه بین‌المللی عکس مستند، تهران
۱۳۷۶ برنده مدال برنز فیاپ دوسالانه بین‌المللی عکس، موزه هنرهای معاصر ایران، تهران
کلارا روگت

| کلارا روگت | کلارا روگت |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹۸۸ مایا، کاتالونیا، اسپانیا
ملیت: اسپانیایی
تحصیلات:  دانشگاه پمپئو فابرا  دانشگاه کلمبیا 
پیشه‌ها:  فیلم‌نامه‌نویس  کارگردان فیلم 
کلارا روگت (کاتالونیایی: Clara Roquet؛ زادهٔ ۱۹۸۸) فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان فیلم کاتالان اهل اسپانیا است. وی دانش آموختهٔ دانشگاه پمپئو فابرا و دانشگاه کلمبیا است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به لیبرتاد، پترا، روزهای در پیش، ایلدگارت و  ۱۰٬۰۰۰ کیلومتر اشاره نمود.
جوایز

| سال | جایزه | شاخه هنری | نام اثر | نتیجه | منبع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۵ | دومین دورهٔ جایزه فروس | بهترین فیلم‌نامه | ۱۰٬۰۰۰ کیلومتر | نامزدشده |  |
| ۲۰۱۹ | ششمین دورهٔ جایزه فروس | بهترین فیلم‌نامه | پترا | نامزدشده |  |
| ۲۰۲۲ | نهمین دورهٔ جایزه فروس | بهترین کارگردانی | لیبرتاد | نامزدشده |  |
| ۲۰۲۲ | نهمین دورهٔ جایزه فروس | بهترین فیلم‌نامه | لیبرتاد | نامزدشده |  |
| ۲۰۲۲ | سی و ششمین دورهٔ جوایز گویا | بهترین کارگردان جدید | لیبرتاد | برنده |  |
| ۲۰۲۲ | سی و ششمین دورهٔ جوایز گویا | بهترین فیلم‌نامهٔ غیراقتباسی | لیبرتاد | نامزدشده |  |
| ۲۰۲۲ | چهاردهمین دورهٔ جوایز گائودی | بهترین کارگردان | لیبرتاد | نامزدشده |  |
| ۲۰۲۲ | چهاردهمین دورهٔ جوایز گائودی | بهترین فیلم‌نامه | لیبرتاد | برنده |  |
| ۲۰۲۲ | جوایز اتحادیهٔ فیلم‌نامه‌نویسان اسپانیا | بهترین فیلم‌نامه در یک فیلم بلند درام | لیبرتاد | نامزدشده |  |
| ۲۰۲۲ | نهمین دورهٔ جوایز پلاتینو | بهترین فیلم نخست ایبرو-آمریکایی | لیبرتاد | در انتظار |  |
مرکز تجارت جهانی تبریز

| مرکز تجارت جهانی تبریز | مرکز تجارت جهانی تبریز |
| --- | --- |
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
گونه: چندمنظوره: تجاری، اداری، خدماتی، گردشگری
موقعیت: تبریز،  ایران
آدرس: تبریز، شهرک ولیعصر، بلوار شفیع‌زاده، پشت پارک یاس. لیدای جدید
آغاز ساخت: ۱۳۸۶
گشایش: ۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۶
هزینه ساخت: ۱٬۴۰۰ میلیارد ریال
بلندی: بلندی
بلندی: ۱۵۲ متر
سقف: ۳۷
جزئیات فنی: جزئیات فنی
سیستم سازه: سوپرفریم
شمار طبقات: ۳۷ طبقه
مساحت کل طبقات: ۱۵۰٬۰۰۰ مترمربع
طراحی و ساخت: طراحی و ساخت
پیمانکار اصلی: گروه مهندسی پردیسان
اطلاعات دیگر: اطلاعات دیگر
پارکینگ: ۳٬۵۰۰ خودرو
منابع: منابع
مرکز تجارت جهانی تبریز، نخستین  مرکز تجارت جهانی در ایران است که در شهرک ولیعصر تبریز واقع شده‌است. ساختمان اصلی این مجموعه شامل ۳۷ طبقه بوده و با ارتفاع ۱۵۲ متر بلندترین برج تجاری، خدماتی، گردشگری غرب کشور است. قرار است این مرکز در دوره پس از رفع تحریم‌های اقتصادی علیه ایران، نقش قابل توجهی در فرایند جهانی شدن تجارت ایران ایفا کند.
برج تجارت جهانی تبریز
مراحل ثبت اولیه مرکز تجارت جهانی تبریز از فوریه سال ۲۰۰۸ در اتحادیه مراکز تجارت جهانی انجام شده و پرونده آن در این اتحادیه باز بوده و برای تاییدیه نهایی، ۲۰۰ هزار دلار به این اتحادیه پرداخت خواهد شد که با تکمیل و افتتاح کامل برج ثبت کامل آن انجام خواهد شد. مراحل اجرایی احداث مرکز تجارت جهانی ایران با مشارکت شهرداری تبریز و اداره کل راه و شهرسازی و با سرمایه‌گذاری «N/A» و «گروه مهندسی پردیسان» در سال ۱۳۸۶ شروع شد و در ۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۶ افتتاح شد.
امکانات و متعلقات

پروژه مرکز تجارت جهانی تبریز شامل برج ۳۷ طبقه با زیر بنای ۴۱ هزار متر مربع، مرکز خرید و مجموعه‌های تفریحی و گردشگری با مساحت ۱۵۰ هزار مترمربع است. این برج با ارتفاع ۱۵۲ متر با کاربری اداری–خدماتی دارای گنبد ۳۵ متری در چهار طبقه با کاربری علمی–گردشگری و آنتن مخابراتی است. برج مرکز تجارت جهانی تبریز علاوه بر بخش اداری، شعب بانکها و دفاتر شرکتهای داخلی و خارجی، دارای سالن برگزاری همایش‌های تجاری، استودیو پخش برنامه‌های زنده تلویزیونی و رستوران گردان است. این برج با استفاده از فناوری‌های نوین لرزه‌گیر و با قابلیت نصب دستگاه‌های جاذب انرژی زلزله در داخل گنبد ساخته شده‌است.
ساختمان اصلی این مجموعه با ۱۵۲ متر ارتفاع، بلندترین برج اداری، خدماتی و تجاری غرب کشور محسوب شده و در کنار این برج، سه مرکز خرید به صورت روباز و سرپوشیده احداث می‌شود. طبقات ۲۶ تا ۳۱ این مجموعه نیز به هتل ۵ ستاره اختصاص خواهد یافت. پارکینگ این مجموعه در ۵ طبقه، گنجایش ۳٬۵۰۰ دستگاه خودرو را خواهد داشت.
ویژگی‌های فنی سازه

سازه برج اصلی این مرکز از نوع سوپر فریم یا ابرسازه است. ساختمان دارای یک هسته H شکل مرکزی است که نیروهای زلزله را به ابزارهای مکانیکی میراگر انرژی منتقل می‌کند. این ساختمان دارای ۳۲ دستگاه میراگر انرژی زلزله است که در بالای ساختمان و در داخل گنبد نصب می‌گردند. به دلیل وجود این دستگاه‌ها، شدت زلزله در بالای این ساختمان یک دهم شدت زلزله در سطح زمین یا پی آن است. این ساختمان در مقابل بزرگترین زلزله‌های محتمل در تبریز و حتی توکیو مقاوم است.
ویژگی‌های خاص این برج عبارتند از:
نخستین ساختمان پلان آزاد کشور
بلندترین برج تجاری-خدماتی- گردشگری کشور با ارتفاع ۱۵۲ متر
نخستین برج مرتفع مجهز به میراگرهای ویسکوز جاذب انرژی زلزله در کشور
نخستین ساختمان اجرا شده با بتن با مقاومت ۷۰۰ کیلوگرم بر سانتی‌مترمربع در کشور
نخستین ساختمان اجرا شده با میلگرد فوق مقاوم با تنش تسلیم ۷٬۰۰۰ کیلوگرم بر سانتی‌مترمربع در کشور
نخستین ساختمان اجرا شده با نمای پانل‌های سرامیکی ویژه آجدار در کشور
نخستین ساختمان ساخته شده با ستون‌های پیش‌ساخته با فناوری R-PC در کشور
نخستین ساختمان ساخته شده با اتصالات تزریقی میلگرد از نوع NMB در کشور
پولی‌کارپوف آی-۱۸۵

| پولی‌کارپوف آی-۱۸۵ | پولی‌کارپوف آی-۱۸۵ |
| --- | --- |
کاربری: هواپیمای جنگنده
تولیدکننده: پولیکارپوف
نخستین پرواز: ۱۱ ژانویه ۱۹۴۱
وضعیت: لغو شد
تعداد ساخته‌شده: ۴
پولی‌کارپوف آی-۱۸۵ (به انگلیسی: Polikarpov_I-185) یک هواگرد از نوع هواپیمای جنگنده ساخت شرکت پولیکارپوف است. هواگرد پولی‌کارپوف آی-۱۸۵ نخستین پروازش را در ۱۱ ژانویه ۱۹۴۱ میلادی انجام داد. برنامه ساخت این هواگرد در نهایت لغو گردید. در مجموع، تعداد ۴ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
هاونگ (برنامه تلویزیونی)

هاونگ مجموعه‌ای تلویزیونی به تهیه‌کنندگی «رامین کرم‌یزدی» و ‌اجرای «امین نبی‌اللهی» بود که از شبکه نسیم پخش میشد. محوریت این برنامه، پخش فیلم و عکس‌های فرستاده شده توسط مردم ، و پخش دوربین مخفی بود.
جنگ صلیبی عوام‌الناس
پیش‌زمینه

دلایل وقوع جنگ‌های صلیبی و به‌طور ویژه نخستین جنگ صلیبی به صورت گسترده‌ای میان مورخان مورد گفتگو قرار گرفته‌است. در حالی که ممکن است در مورد کم و کیف وقوع این جنگ‌ها بین مورخان اختلاف باشد اما آنچه روشن است این است که وقوع نخستین جنگ صلیبی ناشی از ترکیبی از عوامل مؤثر در اروپا و خاورمیانه است که منشأ آن وضعیت سیاسی دنیای مسیحیِ کاتولیک از جمله وضعیت سیاسی و اجتماعی در اروپای سدهٔ یازدهم میلادی، پیدایش جنبش اصلاحی در نهاد پاپ و کلیسا، و نیز رودررویی نظامی و مذهبی مسیحیت و اسلام در شرق تحت تأثیرِ بسیار زیادِ شکست بیزانس در نبرد ملازگرد است.
مسیحیت در دورهٔ ژوستینین در سراسر امپراتوری روم پذیرفته شد و رسمیت یافت، اما در سدهٔ هفتم تا هشتم میلادی با ظهور و قدرت‌یابی خلافت راشدین و خلافت اموی که منجر به فتح سوریه، مصر و شمال آفریقا — که قسمت بزرگی از امپراتوری مسیحی بیزانس بود — و همچنین تسخیر اسپانیا — که تحت فرمانروایی پادشاهی ویزیگوت بود — زمینه‌های برخورد اولیه با حکومت‌های مسیحی فراهم آمد. اما با ضعف دولت اسلامی، سرانجام امپراتوری اموی در شمال آفریقا فروریخت و تعدادی پادشاهی کوچکِ مسلمان پدیدار شدند، مانند حکومت اغلبیان که در سدهٔ نهم میلادی به تحرکات خود علیه دُوَلِ اروپایی–مسیحی ادامه دادند. دول پیزا، جنوا و شاهزاده‌نشین کاتالونیا در جواب تهاجمات نیروهای مسلمان، نبردهایی را برای کنترل حوضهٔ مدیترانه علیه این پادشاهی‌های مسلمان آغاز کردند که برای نمونه می‌توان از لشکرکشی به مهدیه و نبرد در مایورکا و ساردینیا نام برد.
ترکان سلجوقی پس از شکست دادن بیزانس در نبرد ملازگرد در ۱۰۷۱ م بخش اعظمی از آناتولی را تسخیر کردند که این مناطق توسط فرماندهان کنترل می‌شد. این شکست سبب سقوط جایگاه قدرتمند بیزانس در شرق اروپا شد. در میانهٔ دههٔ ۱۰۹۰ م، امپراتوری بیزانس به‌طور گسترده‌ای به بالکان در اروپا و شمال غربی آناتولی محدود شده‌بود؛ و رویارویی با دشمنان نورمن در غرب و ترکان در شرق اهمیت داشت. در پاسخ به شکست در ملازگرد و شکست‌های بعدی بیزانسی‌ها در آناتولی در ۱۰۷۴ م، پاپ گریگوری هفتم طی فراخوانی، شوالیه‌ها و سربازان مسیحی را برای کمک و یاری به بیزانس، فراخواند که این درخواست نادیده گرفته شد و حتی توسط فئودال‌ها رد شد. علت این‌کار این بود که با اینکه شکست در ملازگرد هولناک بود ولی اهمیت زیادی نداشت و مشکلات بزرگی، حداقل در کوتاه مدت برای امپراتوری بیزانس به وجود نمی‌آورد.
سلجوقیان پس از جنگ ملازگرد و در سال ۱۰۷۱ م به اوج قدرت خود رسیدند و امپراتوری بیزانس نیز تا هنگامی که صلیبی‌ها برسند به نبرد با سلجوقی‌ها و دیگر امارت‌های ترک برای کنترل آناتولی و سوریه ادامه داد. اما درست پس از مرگ آلب‌ارسلان و ملکشاه در سال ۱۰۹۲ م اوضاع در میان ترکان سلجوقی که مسلمانانی سنی‌مذهب و متعصب بودند، رو به آشفتگی نهاد و ترکان سلجوقی را درگیر جنگی داخلی گرداند، که منجر به تقسیم حکومت و امپراتوری بزرگ سلجوقی شد.
شورای کلرمونت

مقالهٔ اصلی: شورای کلرمونت
امپراتور بیزانس، اَلکسیوس یکم — که نگران پیشروی سلجوقیان به سمت غرب تا نیقیه در پی شکست در نبرد ملازگرد بود — در مارس ۱۰۹۵ م فرستادگانی را به شورای پیاچِنزا فرستاد، تا علیه ترکان از پاپ درخواست یاری نماید. پاپ اوربان دوم به این درخواست پاسخ مثبت داد؛ شاید امید داشت انشقاقی را که چهل سال بین کلیسای شرق و غرب به وجود آمده بود، از بین ببرد و بار دیگر وحدت دینی را در سراسر اروپا برقرار کند. اَلکسیوس و اوربان، پیش از این و در سال ۱۰۸۹ م تماس‌های نزدیکی با یکدیگر برقرار کرده بودند و آشکارا در مورد موضوع یکپارچگی کلیسای مسیحی به گفتگو پرداخته بودند که نشانه‌های قابل توجهی از همکاری میان قسطنطنیه و رم در سال‌های پیش از آغاز جنگ صلیبی وجود داشته‌است.
در ژوئیهٔ ۱۰۹۵ م، پاپ به زادگاه خود در فرانسه بازگشت، تا به جمع‌آوری نیرو برای اردوکشی مشغول شود. اوج سفر او در شورای کِلِرمونت در ماه نوامبر رخ داد؛ جایی که او موعظه‌ای شورانگیز را برای تعداد زیادی شنونده از طبقهٔ اشراف و روحانیون ایراد کرد. پنج نسخه از این موعظه توسط افرادی که احتمالاً در شورا حضور داشتند (بالدریک دُل، گیبرت نوژان، رابرت راهب و فلوچر شارتر)، یا کسانی که به جنگ رفته بودند (نویسندهٔ ناشناس جستا فرانکوروم) و همچنین نسخه‌هایی از رویدادنگاران بعدی (مانند ویلیام مالمزبوری و ویلیام صوری) ثبت شده‌است. همهٔ این نسخه‌ها پس از تسخیر اورشلیم به نگارش درآمده‌اند؛ بنابراین دانستن اینکه دقیقاً در شورا چه چیزی گفته شده و چه چیزی پس از نخستین نبرد صلیبی روی داده، بسیار سخت است. تنها سوابق مربوط به همان دوره، مربوط به چندین نامهٔ نوشته‌شده به‌وسیلهٔ خود پاپ اوربان در سال ۱۰۹۵ م است.
پنج نسخهٔ مختلفِ نوشته‌شده از این سخنرانی، در نگرش به جزئیات رویدادها با یکدیگر تفاوت‌هایی دارند، اما همهٔ نسخه‌ها بجز جستا فرانکوروم موافق این نکات هستند که پاپ در مورد خشونت اروپایی‌ها و لزوم حمایت از برقرار کردن صلح بین مسیحیان؛ کمک کردن به یونانی‌ها که درخواست کمک کرده بودند؛ جرایم و جنایت‌ها علیه مسیحیان در شرق؛ و دربارهٔ نوع جدیدی از جنگ، زائران مسلح، که پاداش آن در بهشت داده خواهد شد و بخشوده شدن گناهان‌شان صحبت کرده‌است. هیچ‌یک از نسخه‌ها به اورشلیم به عنوان هدف نهایی مدنظر اوربان اشاره نمی‌کنند. هرچند این نکته که پاپ ممکن است در موعظهٔ دیگری، هدف خود از این اردوکشی را فتح اورشلیم بیان کرده باشد، بین رویدادنگاران مورد اختلاف است. برطبق یکی از نسخه‌ها جمعیت مشتاق حاضر پس از سخنرانی در پاسخ به پاپ، فریاد دئوس وولت (خدا [این را] می‌خواهد) سردادند.
پیامدها

مقاله‌های اصلی: نخستین جنگ صلیبی و کشتار راینلاند
در سطح محلی، موعظه‌های نخستین جنگ صلیبی باعث برپایی و ارتکاب کشتار راینلاند علیه یهودیان شد. برخی از مورخان از این واقعه به‌عنوان «نخستین هلوکاست» یاد می‌کنند. در پایان سال ۱۰۹۵ و آغاز سال ۱۰۹۶ م و ماه‌ها پیش از حرکت و برپایی رسمی جنگ صلیبی، در ماه اوت حمله‌هایی به جوامع یهودی در فرانسه و آلمان روی داد. در مهٔ ۱۰۹۶ م اِمیچو فلونهایم همراه با ۱۵ هزار نفر، به یهودیان در اِشپیر و وُرمس حمله کرد. در اواخر مهٔ ۱۰۹۶ م، صلیبیونِ غیررسمیِ دیگری از شوابِن، همراه با فرانسوی‌ها، انگلیسی‌ها، لوتارنژی‌ها و داوطلبان فلامان و ویلیام نجار، همراه با عده‌ای از محلی‌ها، به امیچو پیوسته و او را در انهدام جامعهٔ یهودیان ماینتس، یاری رساندند. در ۲۷ مه و در پی گشوده شدن دروازه‌های شهر ماینتس بر روی امیچو و بی‌نتیجه ماندن درخواست امان‌خواستن یهودیان از اسقف اعظم و امیچو، نبرد میان نیروهای امیچو و یهودیان شروع شد و کشتار یهودیان تا دو روز ادامه یافت. پس از این، یاران امیچو در کُلن و دیگران در تِری‌یِر، مس و دیگر شهرها به اقدامات‌شان علیه یهودیان ادامه دادند.
پیتر زاهد ممکن است که در این خشونت‌ها علیه یهودیان شریک بوده‌باشد. کمی دورتر از آلمان، در شرق بوهم نیز سپاهی ۱۲ هزار نفری که به‌وسیلهٔ کشیشی به نام فولکمار هدایت می‌شد در ۳۰ ژوئن به یهودیان پراگ حمله کردند. گوتشالک، از مریدان پیتر نیز با سپاهی پانزده‌هزار نفری به کشتار یهودیان رگنسبورگ مبادرت ورزید. سپاه امیچو و فولکمار و گوتشالک، هر کدام جداگانه به‌سوی مجارستان حرکت نموده و به‌وسیلهٔ سپاه کالمان پادشاه مجارستان درهم شکسته شدند و پیروان‌شان پراکنده گردیدند. گرچه امیچو خودش به خانه بازگشت اما برخی از آنان برای پیوستن به سپاهیان اصلی صلیبی به راه افتادند.
پس از پایان جنگ صلیبی عوام، پاپ از شاهزادگان و بزرگان غرب اروپا برای شرکت در جنگ صلیبی و برای فتح سرزمین مقدس دعوت کرد و پس از مدتی چهار ارتش برای حرکت به سمت شرق آماده شد. چهار سپاه اصلی صلیبی طبق زمان تعیین شده، در اوت ۱۰۹۶ م، اروپا را ترک کردند. آن‌ها مسیرهای مختلفی را به سوی قسطنطنیه برگزیدند و در بیرون از دیوارهای شهر و در میان نوامبر ۱۰۹۶ و آوریل ۱۰۹۷ م، گرد آمدند؛ هیو، کنت ورماندو، نخستین کسی بود که به آنجا رسید، پس از او گادفری، ریموند و بوهموند نیز از راه رسیدند. در این هنگام، امپراتور الکسیوس از آمادگی بیشتری در مقابل صلیبی‌ها برخوردار بود و همچنین حوادث خشونت‌بار کمتری در طول مسیر روی داد. سپاه صلیبی‌ها در طول نیمهٔ نخست سال ۱۰۹۷ م، از تنگه بسفر گذشته و به آسیای کوچک منتقل شدند و در آنجا پیتر زاهد نیز به آنان ملحق شد. «این سپاه، موج دوم از صلیبیونی بود که از میان آسیای کوچک گذر کردند و انطاکیه را در ۱۰۹۸ م تصرف نموده و سرانجام اورشلیم را در ۱۵ ژوئیه ۱۰۹۹ م تسخیر کردند.»
سپاه شاهزادگان و نجیب‌زادگان نیز همانند سپاه عوام الناس، فاقد رهبرانی همچون پادشاهان اروپایی بود. تعداد این دو سپاه از صلیبیون روی هم رفته، ۶۰٬۰۰۰ تن تخمین زده می‌شود.
یادداشت

↑  miles Christi
↑  Gesta Francorum
برای مطالعه بیشتر

Baldwin, Marshall W. (1969). A History of the Crusades: The First Hundred Years (به انگلیسی). Madison, Wisconsin: University of Wisconsin Press.
Bartlett, Robert (1994). The Making of Europe: Conquest, Colonization and Cultural Change 950–1350 (به انگلیسی). Princeton.
Chazan, Robert (1997). In the Year 1096: The First Crusade and the Jews (به انگلیسی). Jewish Publication Society.
Constable، Giles (۲۰۰۱). The Historiography of the Crusades. Angeliki E. Laiou.
Fletcher, R. A (1987). Reconquest and Crusade in Spain (به انگلیسی).
France, John (2015). Hattin (به انگلیسی). Oxford University Press.
Gil, Moshe (1997). A History of Palestine, 634–1099 (به انگلیسی). Cambridge University Press.
Hamilton, Bernard; France, John; Zajac, William G. (1998). The Crusades and their Sources: Essays Presented to Bernard Hamilton (به انگلیسی). Ashgate.
Hillenbrand, Carole (2000). The Crusades: Islamic Perspectives (به انگلیسی). Routledge.
Holt, Peter M. (1989). The Age of the Crusades: The Near East from the Eleventh Century to 1517 (به انگلیسی). Longman.
Hotaling, Edward (2003). Islam Without Illusions: Its Past, Its Present, and Its Challenge for the Future (به انگلیسی). Syracuse University Press.
Housley, Norman (2006). Contesting the Crusades (به انگلیسی). Malden, MA: Blackwell Publishing.
Konstam, Angus (2004). Historical Atlas of the Crusades (به انگلیسی). Mercury Books.
Lock, Peter (2006). Routledge Companion to the Crusades (به انگلیسی). New York: Routledge.
Magdalino, Paul (1996). The Byzantine Background to the First Crusade (به انگلیسی). Canadian Institute of Balkan Studies. Archived from the original on 13 August 2007.
Mayer, Hans Eberhard (1988). The Crusades (به انگلیسی). John Gillingham. Oxford.
Nelson (1979). The Foundation of Jaca (1077) (به انگلیسی).
Neveux, Francois (2008). The Normans (به انگلیسی). Howard Curtis. Robinson.
Nicolle, David (2003). The First Crusade, 1096–99: Conquest of the Holy Land (به انگلیسی). Osprey Publishing.
Riley-Smith, Jonathan (2002). The Oxford History of the Crusades (به انگلیسی). Oxford University Press.
Riley-Smith, Jonathan (2005). The Crusades: A History (به انگلیسی) (دوم ed.). Yale University Press.
Riley-Smith, Jonathan (1998). The First Crusaders, 1095–1131 (به انگلیسی). Cambridge.
Riley-Smith، Jonathan (۱۹۹۷). What Were the Crusades?. Palgrave Macmillan.
Setton, Kenneth (1969–1989). A History of the Crusades (به انگلیسی). Madison.
Vryonis, Speros (1971). Decline of Medieval Hellenism in Asia Minor and the Process of Islamization in the Eleventh through Fifteenth Centuries (به انگلیسی). University of California Press.
برای مطالعه بیشتر > کتابشناسی

Bibliography of the First Crusade (1095–1099) بایگانی‌شده  در ۸ فوریه ۲۰۰۵ توسط Wayback Machine, compiled by Alan V. Murray, Institute for Medieval Studies, University of Leeds. Extensive and up to date as of 2004.
پیتر زاهد در حال موعظه مسیحیان برای شرکت در جنگ
نقشه سلمین (زمون)، در نزدیکی بلگراد
پیتر زاهد راه اورشلیم را به صلیبیون نشان می‌دهد (حدود ۱۲۷۰ م)
پیتر در پیشگاه امپراتور
کشتار یهودیان راینلند
گذر سپاه نجیب‌زادگان از میان اجساد و اسکلت‌های پیروان پیتر
پیلاتوس پی‌سی-۷

| پی سی-۷ | پی سی-۷ |
| --- | --- |
یک پیلاتوس پی‌سی-۷ نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران در پایگاه هشتم شکاری اصفهان: یک پیلاتوس پی‌سی-۷ نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران در پایگاه هشتم شکاری اصفهان
کاربری: هواپمیای آموزشی
تولیدکننده: پیلاتوس ایرکرفت
نخستین پرواز: PC-7: ۱۲ آوریل ۱۹۶۶؛ ۵۸ سال پیش (۱۹۶۶-12}}) (نمونه آزمایشی) ۱۸ اوت ۱۹۷۸؛ ۴۶ سال پیش (۱۹۷۸-18}}) (تولید) پی سی-۷ ام. کا-۲ ام: ۲۸ سپتامبر ۱۹۹۲؛ ۳۲ سال پیش (۱۹۹۲-28}})
معرفی‌شده در: پی سی-۷: ۱۹۷۸ پی سی-۷ ام. کا-۲ ام: ۱۹۹۴
وضعیت: در حال خدمت
کاربر اصلی:  نیروی هوایی مکزیک  نیروی هوایی هند  نیروی هوایی آفریقای جنوبی نیروی هوایی سلطنتی مالزی
ساخته‌شده: از ۱۹۶۶ تا زمان حال
تعداد ساخته‌شده: بیش از ۶۱۸ فروند
توسعه‌یافته از: پیلاتوس پی-۳
گونه‌ها: پیلاتوس پی سی-۹
پیلاتوس پی‌سی-۷ توربو ترینر هواپیمای آموزشی ساخت شرکت سوئیسی پیلاتوس است. پی‌سی-۷ از توانایی انجام تمام آموزش‌های پایه خلبانی شامل مانورهای پروازی، پروازهای شبانه و تاکتیکی برخوردار است. این هواپیمای بال‌پایین و یک‌موتوره را بیش از بیست نیروی هوائی جهان برای آموزش خلبانان خود به‌کار می‌برند. از زمان معرفی این هواپیما در سال ۱۹۷۸ تاکنون بیش از ۵۰۰ فروند از آن ساخته شده است.
در سال ۱۳۶۲ ایران ۳۵ فروند از این هواپیما را دریافت کرد.
این هواپیمای آموزشی توانایی حمله هوا به زمین به اهداف مورد نظر را دارد و هم چنین حرکات نمایشی را می‌تواند به خوبی انجام بدهد.
مشخصات پی سی-۷

داده‌ها از
ویژگی‌های کلی
خدمه: دو، استادخلبان و دانشجوی خلبانی
ظرفیت: دو
طول: ۹٫۷۸ متر (۳۲ فوت ۱ اینچ)
پهنای بال: ۱۰٫۴۰ متر (۳۴ فوت ۱ اینچ)
ارتفاع: ۳٫۲۱ متر (۱۰ فوت ۶ اینچ)
مساحت بال‌ها:  ۱۶٫۶۰ متر مربع (۱۷۸٫۷ فوت مربع)
مقیاس نمایش: ۶٫۵:۱
ماهی‌واره: NACA 642A-415 at root, 641A-612 at tip
وزن خالی:  ۱٬۳۳۰ کیلوگرم (۲٬۹۳۲ پوند)
بیشترین وزن برخاست:  ۲٬۷۰۰ کیلوگرم (۵٬۹۵۲ پوند)
ظرفیت سوخت:  ۴۷۴ لیتر (۱۰۴ گالون بریتانیایی؛ ۱۲۵ گالون آمریکایی) سوخت داخلی قابل استفاده،
2x ۲۴۰ لیتر (۵۳ گالون بریتانیایی؛ ۶۳ گالون آمریکایی) سوخت اضافی مخازن سوخت بیرونی
• حداکثر وزن فرود: ۲٬۵۶۵ کیلوگرم
پیشرانه هواگرد: ۱ عدد توربوپراپ پرت اند ویتنی کانادا پی‌تی۶-۲۵-ای،‏ ۴۱۰ کیلووات (۵۵۰ اسب بخار)(derated from ۴۸۵ کیلووات (۶۵۰ اسب بخار کوتاه))
ملخ‌ها:  ۳-bladed Hartzell HC-B3TN-2 / T10173C-8 از نوع ملخ گام‌متغیر, ۲٫۳۶ متر (۷ فوت ۹ اینچ) diameter
عملکرد
حداکثر سرعت:  ۴۱۲ کیلومتر بر ساعت (۲۵۶ مایل بر ساعت؛ ۲۲۲ گره) (max cruise at ۶٬۰۹۵ متر (۱۹٬۹۹۷ فوت))
سرعت کروز:  ۳۱۶ کیلومتر بر ساعت (۱۹۶ مایل بر ساعت؛ ۱۷۱ گره) (econ. cruise at ۶٬۰۹۵ متر (۱۹٬۹۹۷ فوت))
سرعت واماندگی:  ۱۱۹ کیلومتر بر ساعت (۷۴ مایل بر ساعت؛ ۶۴ گره) (flaps and gear down, power off)
سرعت (هوانوردی): ۵۰۰ کیلومتر بر ساعت (۳۱۱ مایل بر ساعت؛ ۲۷۰ گره) EAS
بُرد:  ۱٬۲۰۰ کیلومتر (۷۴۶ مایل؛ ۶۴۸ مایل دریایی) استاندارد بدون مخازن سوخت بیرونی، برد با مخازن سوخت خارجی (قدرت کروز، در ۵٬۰۰۰ متر (۱۶٬۰۰۰ فوت) - حداقل ۲۰ دقیقه رزرو
برد معبر: ۲٬۶۳۰ کیلومتر (۱٬۶۳۴ مایل؛ ۱٬۴۲۰ مایل دریایی)
مداومت پروازی: ۴ ساعت و ۲۲ دقیقه
حداكثر ارتفاع:  ۱۰٬۰۶۰ متر (۳۳٬۰۱۰ فوت)
حد شتاب جی:  -۳ / +۶
نرخ صعود:  ۱۰٫۹ متر بر ثانیه (۲٬۱۵۰ فوت بر دقیقه) صعود به ارتفاع ۵٬۰۰۰ متر در ۹ دقیقه و ۰ ثانیه
طول باند مورد نیاز برای برخاست ۷۸۰ متر با حداکثر وزن برخاست، طول باند مورد نیاز برای فرود ۵۰۵ متر در حداکثر وزن فرود
جنگ‌افزار
آویزگاه‌های حمل سلاح:  ۶ عدد در زیر بالها برای حمل انواع بمب و راکت با ظرفیت ۱٬۰۴۰ کیلوگرم (۲٬۲۹۴ پوند),
طرح سه نمای پیلاتوس پی سی-۷
اف‌ام‌ای آی.ای‌ئی.۲۰ ال بویرو

| اف‌ام‌ای آی>  ای‌ئی. ۲۰ ال بویرو FMA 20 El Boyero | اف‌ام‌ای آی>  ای‌ئی. ۲۰ ال بویرو FMA 20 El Boyero |
| --- | --- |
آی. ای‌ئی. ۲۰ ال بویرو در موزه ملی هوانوردی آرژانتین: آی. ای‌ئی. ۲۰ ال بویرو در موزه ملی هوانوردی آرژانتین
کاربری: هواپیمای چندمنظوره
کشور سازنده:  آرژانتین
تولیدکننده: اف‌ام‌ای، برادران پترولینی
طراح: خوان پِرِتی
نخستین پرواز: ۲ نوامیر ۱۹۴۰ (۱۱ آبان ۱۳۱۹ خورشیدی)
کاربر اصلی:  نیروی هوایی آرژانتین  نیروی دریایی  آرژانتین
تعداد ساخته‌شده: ۱۳۲
اف‌ام‌ای ۲۰ ال بویرو (به معنای شَبان) (اسپانیایی: FMA 20 El Boyero‎) یک هواپیمای سبک چندمنظوره است که در دهه ۱۹۴۰ در آرژانتین تولید شد. این هواپیما دارای طراحی متعارف تک بال با بال بالا و مهار شده و ارابه فرود ثابت کلاسیک بوده که دو سرنشین آن در یک کابین محصور و بسته در کنار هم می‌نشستند.
توسعه

فابریکا میلیتار دی آویونس (اف.ام. ای) کار طراحی ال بویرو را در سال ۱۹۳۹ آغاز نمود تا نیازهای کلوپ‌های پرواز آرژانتینی برای هواپیمای آموزشی را برآورده سازد. نمونه اولیه شماره یک با موتور ۵۰ اسب بخاری (۳۷ کیلووات) کانتیننتال ای ۵۰ تخت چهار موتوره، در ۲ نوامبر ۱۹۴۰ و نمونه دوم در اوایل سال بعد به پرواز درآمدند.ال بویرو یک هواپیمای تک موتوره تک باله با بال بالا با پیکربندی تراکتوری بود که دارای ارابه فرود متعارف در جلو و یک چرخ در عقب بدنه هواپیما بود. بدنه هواپیما دارای ساختاری از لوله ای فولادی با پوشش پارچه ای بود، در حالی که بال هواپیما که با ستون‌های لوله فولادی به بدنه متصل شده بود دارای تیرهای حامل از جنس چوب کاج نوئل با تیرهای عرضی بال از آلیاژ آلومینیوم بود. خلبان کارآموز و مربی در یک کابین سرپوشیده در کنار هم نشسته بودند و سیستم‌های کنترل دوگانه برای آنها فراهم شده بود.
کاربران

نیروی هوایی آرژانتین
نیروی زمینی آرژانتین
ژاندارمری ملی آرژانتین
مشخصات

داده‌ها از Jane's All the World's Aircraft 1948
ویژگی‌های کلی
خدمه: یک خلبان کارآموز
ظرفیت: ۱ مربی خلبانی
طول: ۷٫۱۰ متر (۲۳ فوت ۴ اینچ)
پهنای بال: ۱۱٫۵۰ متر (۳۷ فوت ۹ اینچ)
ارتفاع: ۱٫۸۰ متر (۵ فوت ۱۱ اینچ)
مساحت بال‌ها:  ۱۷٫۷ متر مربع (۱۹۱ فوت مربع)
ماهی‌واره: NACA 23012
وزن خالی:  ۳۲۵ کیلوگرم (۷۱۷ پوند)
وزن ناخالص:  ۵۵۰ کیلوگرم (۱٬۲۱۳ پوند)
ظرفیت سوخت:  ۷۰ لیتر (۱۸ گالون آمریکایی؛ ۱۵ گالون بریتانیایی)
پیشرانه هواگرد: ۱ عدد موتور تخت چهارسیلندر هواخُنک کانتیننتال ای ۶۵،‏ ۴۸ کیلووات (۶۵ اسب بخار)
عملکرد
حداکثر سرعت:  ۱۶۷ کیلومتر بر ساعت (۱۰۴ مایل بر ساعت؛ ۹۰ گره)
سرعت کروز:  ۱۴۰ کیلومتر بر ساعت (۸۷ مایل بر ساعت؛ ۷۶ گره)
بُرد:  ۶۵۰ کیلومتر (۴۰۴ مایل؛ ۳۵۱ مایل دریایی)
حداكثر ارتفاع:  ۴٬۰۰۰ متر (۱۳٬۰۰۰ فوت)
یک فروند آی. ای‌ئی. ۲۰ ال بویرو در باشگاه هوایی سن نیکولاس، بوئنوس آیرس، آرژانتین. این هواپیما نسبت به مدل اصلی تغییرات جزئی در دماغه و دم داشته و موتور آن با یک کانتیننتال ۸۵ اسب بخاری جایگزین شده است.
دهان‌نخستیان

| دهان‌نخستیان محدودهٔ زمانی: ادیکارین - امروز | دهان‌نخستیان محدودهٔ زمانی: ادیکارین - امروز |
| --- | --- |
میگوی مشت‌زن نمونه‌ای جانوران دهان‌نخست: میگوی مشت‌زن نمونه‌ای جانوران دهان‌نخست
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
زیرفرمانرو:: هوپس‌زیان
(طبقه‌بندی‌نشده):: دهان‌نخستیان  گروبن، ۱۹۰۸
بالاشاخه‌ها: بالاشاخه‌ها
 پوست‌اندازان  تاج‌وچرخ‌زیان  پهن‌زیان:  پوست‌اندازان  تاج‌وچرخ‌زیان  پهن‌زیان
دهان‌نخستیان (Protostomia) اصطلاحی برای اشاره به تعدادی از شاخه‌های جانوران است که تصور می‌شود نیای مشترکی دارند و دهان آنها از نخستین منفذ رویانی یا منفذ تَنداله (blastula) به وجود آمده است.
اگر در جنین جانور، نخستین روزنی که باز می‌شود تبدیل به دهان شود این‌گونه از جانور، دهان‌نخستی نامیده می‌شود و اگر روزن اول در جانور تبدیل به مقعد شود آن را دهان‌دومی می‌نامند.
دهان‌نخستیان و دهان‌دومیان به همراه چند شاخهٔ کوچک‌تر جانوری تشکیل گروهی به نام دوسوئیان را می‌دهند. منظور از دوسوئیان، آن گروه از جانوران هستند که بدنشان در دو سو، تقارن دارد.
منابع و پانویس‌ها

Libbie Henrietta Hyman, The Invertebrates, 1940.
↑  Eumetazoa
↑  Ecdysozoa
↑  Lophotrochozoa
↑  Platyzoa
↑  واژه‌های مصوّب فرهنگستان تا پایان دفتر یازدهم فرهنگ واژه‌های مصوّب
کاکرو یوگا

کاکرو یوگا (kakuru) از شخصیت های  انیمیشن فوتبالیست ها ساخت ژاپن است. او به عنوان تنها رقیب جدی سوباسا اوزارا شناخته می شود تا قبل از جام جهانی این دو رقیب بودند ولی بعد جام جهانی در یک تیم توپ زدند. او با شوت ببری یا به شهرت رسیده است. برخلاف سوباسا سبک قدرتی دارد.
میکویان-گورویچ آی-۳۲۰

| میکویان-گورویچ آی-۳۲۰ | میکویان-گورویچ آی-۳۲۰ |
| --- | --- |
silhouettes of the Mikoyan Gurevich I-320: silhouettes of the Mikoyan Gurevich I-320
کاربری: All-weather هواپیمای رهگیر
کشور سازنده: اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی
تولیدکننده: میگ
نخستین پرواز: ۱۶ آوریل ۱۹۴۹
تعداد ساخته‌شده: ۲
میکویان-گورویچ آی-۳۲۰ (به انگلیسی: Mikoyan-Gurevich I-320) یک هواپیمای ساختِ کارخانهٔ میگ در کشور اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی است. این هواپیما برای نخستین بار در ۰۱۹۴۹−۰۴−۱۶ ۱۶ آوریل ۱۹۴۹ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.