stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
طیف‌شناسی تشدید مغناطیسی هسته‌ای
اجزا > آشکارساز و ثبات

هنگامی که نمونه انرژی جذب نماید، جهت گیری مجدد اسپین ها تولید یک سیگنال فرکانس رادیویی می‌کند. سیگنال حاصل از هسته‌های در حال رزونانس به وسیله سیم پیچی که ظرف نمونه را احاطه کرده و عمود بر سیم پیچ منبع قرار دارد آشکار می‌شود. علامت الکتریکی تولید شده کوچک است و برای ثبت شدن باید تقویت گردد (با ضریبی برابر با 105 يا بيشتر).
کاربردهای NMR

آنالیز‌های کیفی و شناسایی ساختار ترکیبات آلی و مواد شیمیایی
مطالعات سینتیکی واکنش ها و تعادل‌های ساختاری و شیمیایی
مطالعه ساختار مولکول‌های بسیار پیچیده مانند پروتئین ها، آنزیم ها، DNA ، کمپلکس‌های لیگاند-پروتئین و …
تعیین ساختار مولکولی ترکیبات جامد با استفاده از تکنیک NMR حالت جامد
مطالعه مغناطیسی جهت ترکیبات پارا مغناطیس
تصویربرداری‌های پزشکی
اصول رزونانس مغناطیس هسته
حالات اسپین یک پروتون، در غیاب و در حضور میدان مغناطیسی اعمال شده
ارکان اصلی طیف سنج رزونانس مغناطیس هسته
طیف 1H NMR منتول با تغییر شیمیایی ppm در محور افقی. هر پروتون مغناطیسی نامتعادل یک جابجایی مشخصه دارد و جفت شدن به پروتون‌های دیگر به صورت تقسیم قله ها به چندگانه ظاهر می‌شود: به عنوان مثال. قله a، به دلیل وجود سه پروتون مغناطیسی معادل در گروه متیل a، به یک پروتون مجاور (e) جفت می‌شود و بنابراین به صورت یک دوتایی ظاهر می‌شود.
نمونه NMR در یک لوله شیشه ای با دیواره نازک - یک لوله NMR تهیه می‌شود.
ابوالهول بزرگ جیزه

| 0 | 1 |
| --- | --- |
ابوالهول بزرگ جیزه: ابوالهول بزرگ جیزه
موقعیت در مصر: موقعیت در مصر
مکان: جیزه
منطقه: مصر
مختصات: ۲۹°۵۸′۳۱″ شمالی ۳۱°۰۸′۱۶″ شرقی﻿ / ﻿۲۹٫۹۷۵۲۸°شمالی ۳۱٫۱۳۷۷۸°شرقی﻿ / 29.97528; 31.13778
تاریخ: تاریخ
جنس: سنگ آهک
ابوالهول بزرگ جیزه (به عربی: أبو الهول، آوانگاری: ʼabu alhōl / ʼabu alhawl، به معنی: پدر ترس) که اغلب با نام ابوالهول خوانده می‌شود، تندیسی سنگ آهکی است واقع در جیزه، مصر، که به شکل ابوالهولی نشسته‌است. این تندیس، همانند یک ابوالهول افسانه‌ای بدن شیر با سر انسان را دارد و و در کرانه غربی رود نیل قرار دارد.
این تندیس بزرگ‌ترین سازه سنگی ساخته شده توسط انسان بر زمین است که ۷۳٫۵ متر طول، ۶ متر عرض، و بیش از ۲۰ متر ارتفاع دارد.
این تندیس در سال ۱۸۱۶ توسط کاپیتان کاویجیالا کشف شد و در آن هنگام معبدی میان دو پای جلویی شیر وجود داشت. پس از آن این تندیس توسط گستون مسپرو و آگوست ماریت مورد بازبینی قرار گرفت.
ساخت

شواهد باستان‌شناسی نشان می‌دهد که ابوالهول در حدود ۲۵۰۰ سال قبل از میلاد برای فرعون خفره، سازنده هرم دوم در جیزه ساخته شد.
مکان این تندیس در متنی نوشته شده دربارهٔ مجموعه آرامگاه‌های نزدیک به هرم دوم، دیده می‌شود. این متن را اغلب مصرشناسان به خفرع نسبت می‌دهند. تندیس کوچکی از جنس دیوریت از خفرع نیز، که در ویرانه‌های معبد درون دره پیدا شده‌است، از دیگر دلایلی است که ساخت ابوالهول را به او ربط می‌دهد.
عدم تناسب

کسانی را که موفق به حل معمّای مجسمه و کاربرد آن نمی‌شدند، آن را مظهر آفتاب می‌نامیدند.
الین ریدر زمین‌شناس، می‌گوید به نظر مجسمه از بقیه هرم‌ها و آثار موجود در این‌جا بسیار قدیمی‌تر است و به نظر می‌رسد بر روی مجسمه دست‌کاری‌های صورت گرفته‌است.
نگارخانه

تصویری قدیمی از مجسمه که نیمی از آن در زیر شن است
نقاشی مجسمه اثر ژان لئون ژروم، ۱۸۶۷–۱۸۶۸.
دهه ۱۸۷۰ میلادی
۱۸۷۱
نگاره‌ای از ابوالهول بین سال‌های ۱۸۶۷ و ۱۸۹۹ میلادی. در زمان ثبت نگاره هنوز بخشی از بدنهٔ ابوالهول زیر شن‌ها مدفون بوده‌است. دو هرم بزرگ از اهرام مصر در پشت سر تندیس ابوالهول مشاهده می‌شوند.
دهه ۱۸۸۰
کرکس‌های جهان قدیم

| کرکس‌های جهان قدیم | کرکس‌های جهان قدیم |
| --- | --- |
کرکس غبغب‌دار (سمت چپ) و دال پشت‌سفید آفریقایی (سمت راست): کرکس غبغب‌دار (سمت چپ) و دال پشت‌سفید آفریقایی (سمت راست)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: بازسانان
تیره:: بازان
زیرخانواده ها: زیرخانواده ها
 Gypaetinae  Gypinae:  Gypaetinae  Gypinae
کرکس‌های جهان قدیم یا کرکس‌های بر قدیم (به انگلیسی: Old world vultures) گروهی از کرکس‌هاهستند که در بر قدیم، یعنی قاره‌های اروپا، آسیا و آفریقا یافت می‌شوند و از خانواده بازان هستند که شامل عقاب‌ها، سارگپه‌ها، کورکورها و بازها نیز می‌شوند.
کرکس‌های جهان قدیم ارتباط تکاملی نزدیکی با کرکس‌های بر جدید نداشته و مانند آن‌ها دارای حس بویایی قوی نیستند.
کرکس های دنیای قدیم و جهان جدید هر دو پرندگان لاشخور هستند و بیشتر از لاشه حیوانات مرده تغذیه می کنند. کرکس های دنیای قدیم لاشه ها را منحصراً از طریق دید پیدا می کنند. یکی از ویژگی های خاص بسیاری از کرکس ها سر نیمه طاس است که گاهی اوقات بدون پر یا با پایین ساده است. از نظر تاریخی، تصور می‌شد که این به دلیل عادت‌های تغذیه است، زیرا پرها با گوشت و خون در حال پوسیدگی چسبانده می‌شوند. با این حال، مطالعات اخیر نشان داده است که این در واقع یک سازگاری تنظیم کننده حرارت برای جلوگیری از گرم شدن بیش از حد صورت است. به نظر می رسد وجود یا عدم وجود پرهای پیچیده در عادات غذایی اهمیت چندانی ندارد، زیرا برخی از کرکس ها کاملاً شکارچی هستند.
گونه‌ها

| زیرخانواده | سرده | نام عمومی و نام علمی | تصویر | دامنه |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Gypaetinae | Gypaetus | هما    {{سخ}} Gypaetus barbatus | </img> | کوه‌های بلند در جنوب اروپا، قفقاز، آفریقا، شبه قاره هند و تبت |
| Gypaetinae | Gypohierax | کرکس نخل    {{سخ}} آنگولنسیس گیپوهیراکس | </img> | جنگل‌ها و دشت‌های ساوانا در سراسر صحرای آفریقا |
| Gypaetinae | Neophron | کرکس کوچک    {{سخ}} Neophron percnopterus | </img> | جنوب غربی اروپا و شمال آفریقا تا هند |
| Gypiinae | Aegypius | دال سیاه    {{سخ}} Aegypius monachus | </img> | اروپای جنوب غربی و مرکزی، ترکیه، خاورمیانه مرکزی، شمال هند و آسیای مرکزی و شرقی |
| Gypiinae | Aegypius | † Aegypius jinniushanensis |  | در گذشته چین |
| Gypiinae | Aegypius | † Aegypius prepyrenaicus |  | در گذشته اسپانیا |
| Gypiinae | دال‌ها | دال معمولی    {{سخ}} | </img> | کوه‌هایی در جنوب اروپا، شمال آفریقا و آسیا |
| Gypiinae | دال‌ها | دال کفل‌سفید    {{سخ}} Gyps bengalensis | </img> | شمال و مرکز هند، پاکستان، نپال، بنگلادش و جنوب شرقی آسیا |
| Gypiinae | دال‌ها | دال روپل    {{سخ}} Gyps rueppelli | </img> | منطقه ساحل در آفریقای مرکزی |
| Gypiinae | دال‌ها | دال هندی    {{سخ}} Gyps indusus | </img> | هند مرکزی و شبه جزیره |
| Gypiinae | دال‌ها | دال نوک‌باریک    {{سخ}} Gyps tenuirostris | </img> | مناطق زیر هیمالیا هند و جنوب شرقی آسیا |
| Gypiinae | دال‌ها | دال هیمالیایی    {{سخ}} Gyps himalayensis | </img> | هیمالیا و فلات تبت |
| Gypiinae | دال‌ها | دال پشت‌سفید آفریقایی    {{سخ}} Gyps africanus | </img> | ساواناهای آفریقای غربی و شرقی |
| Gypiinae | دال‌ها | کرکس شنل    {{سخ}}  | </img> | آفریقای جنوبی |
| Gypiinae | Necrosyrtes | کرکس کلاه‌پوش    {{سخ}} Necrosyrtes monachus | </img> | جنوب صحرای آفریقا |
| Gypiinae | کرکس سرسرخ | کرکس سرسرخ    {{سخ}} Sarcogyps calvus | </img> | شبه قاره هند، با جمعیت جدا از هم جدا در جنوب شرقی آسیا |
| Gypiinae | کرکس غبغب‌دار | کرکس غبغب‌دار    {{سخ}} Torgos tracheliotos | </img> | جنوب صحرای آفریقا، صحرای سینا و نگب و شمال غربی عربستان سعودی |
| Gypiinae | کرکس سرسفید | کرکس سرسفید    {{سخ}} Trigonoceps occipitalis | </img> | جنوب صحرای آفریقا |
| Gypiinae | † نئوجیپ‌ها |  |  |  |
† = منقرض‌شده
کاهش جمعیت

بیش از نیمی از گونه‌های کرکس جهان قدیم در فهرست قرمز IUCN به‌عنوان آسیب‌پذیر، در خطر انقراض یا به شدت در معرض خطر قرار گرفته‌اند. کاهش جمعیت ناشی از تهدیدات مختلفی است که بسته به گونه و منطقه متفاوت است، که بیشترین کاهش در آسیا به دلیل مصرف دیکلوفناک است. در آفریقا، ترکیبی از مسمومیت ها و تجارت کرکس (از جمله استفاده به عنوان گوشت بوته و طب سنتی) تقریباً 90 درصد از کاهش جمعیت را تشکیل می دهد. و از آنجایی که کرکس ها لاشخور هستند، کاهش جمعیت آنها می تواند پیامدهای فرهنگی، بهداشت عمومی و اقتصادی برای جوامع داشته باشد و حتی مشکل سازتر از کاهش سایر گونه های در معرض انقراض باشد. جمعیت کرکس‌ها آسیب‌پذیر هستند زیرا معمولاً در گروه‌های بزرگ تغذیه می‌کنند و به راحتی قربانی مسمومیت‌های دسته‌جمعی می‌شوند.
مصطفی شجاعی

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  مصطفی شجاعی
زادروز:  ۷ فروردین ۱۳۶۲
زادگاه:  کرمان٬ ایران
پست:  مهاجم
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال پیکان
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  سپاهان اصفهان
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۵–۲۰۱۰ |  سپاهان نوین |   |   |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۱ |  فولاد نظنز |  ۲۲ |  (۱۳) |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۴ |  مس کرمان |  ۵۸ |  (۲۱) |
| ۲۰۱۴– |  ذوب‌آهن اصفهان |  ۲ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ 11 May 2014.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ 8 March 2013:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ 11 May 2014.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ 8 March 2013
مصطفی شجاعی (زاده ۷ فروردین ۱۳۶۲ - کرمان) بازیکن فوتبال اهل ایران است.
وی سابقه بازی در تیم‌های سپاهان نوین، فولاد نطنز، مس کرمان و ذوب‌آهن اصفهان را دارد.
چین در المپیک تابستانی ۲۰۰۸

چین در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ که در شهر پکن چین برگزار شد، کاروان چین با ۶۳۹ ورزشکار در این رقابت‌ها شرکت کرد و موفق به کسب ۱۰۰ مدال (۵۱ طلا، ۲۱ نقره، ۲۸ برنز) شد. در جدول رتبه‌بندی توزیع مدال‌ها، چین در ردهٔ ۱ مسابقات قرار گرفت.
ابوذر بوزجانی

| ابوذر بوزجانی | ابوذر بوزجانی |
| --- | --- |
نام اصلی: ابوذر بوزجانی
زاده: بوزجان، تربت جام، ایران
درگذشته: حدود ۳۷۰ هجری قمری بوزجان، تربت جام، خراسان
آرامگاه: آرامگاه ابوذر بوزجانی - بوژگان ، تربت جام
نام(های) دیگر: بوذر، اباذر بوزجانی
پیشه: شاعر
زمینه کاری: ادبیات فارسی، شعر
ملیت: ایرانی
دوره: فرمانروایی سبکتکین
سبک نوشتاری: سبک
تأثیرپذیرفته از: کرامیه
تأثیرگذاشته بر: شعر عرفانی
ابوذر بوزجانی (درگذشتهٔ ۳۶۶–۳۶۷ هـ. ق) شاعر قرن چهارم ایرانی بوده‌است. او متولد بوزجان (بوژگان - تربت جام امروزی) بوده‌است و گویا در زمان حیات نیز از شهرت برخوردار بوده‌است. شیخ احمد جامی در انس التائبین و عبدالرحمن جامی در کتاب نفحات الانس به اشعار و کرامات او استناد کرده‌اند. سبکتکین، پادشاه غزنوی به دیدار او رفته‌است. اشعار او را از نخستین تجربه‌های شعر عرفانی فارسی دانسته‌اند.
بر طبق نظر محمدرضا شفیعی کدکنی، او یکی از نخستین شاعران صوفی و از اولین سرایندگان شعر عرفانی در زبان پارسی است. وی همچنین او را یکی از بزرگان مذهب محمد بن کرّام سجستانی دانسته است.
زندگی

دوران آخر حیات او را باید مقارن با کودکی ابوسعید ابوالخیر (۳۵۷ - ۴۴۰) دانست.
نمونه شعر

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| تو به علم ازل مرا دیدی  |  | دیدی آنگه به عیب بخْریدی |
| تو به علم آن و من به عیب همان  |  | رد مکن آنچه خود پسندیدی |
}
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ما بار خدای باسزاییم |  | واندر دو جهان یکی خداییم |
| ما نور و سرور عارفانیم |  | ما چشم و چراغ اولیاییم |
| نمرود به گاه پور آذر |  | گفتا که خدای خلق ماییم |
| بیچاره‌ترین خلق او بود |  |  بیچاره بمرد و ما به‌جاییم |
| بس دست مبارزان کاری |  | ما بند ز هم فروگشادیم |
| س بیوه‌زنان که بیوه کردیم |  | بس شاه که در لحد نهادیم |
| کس را نرسد چرای بر ما  |  | جز آن نبود که ما نهادیم |
مآخذ

Osmanov، M. N. «ABŪ ḎARR BŪZJĀNĪ». Iranica. Iranica Foundation. دریافت‌شده در ۲ مارس ۲۰۲۴.
شفیعی کدکنی، محمدرضا (۱۳۷۶). درخت معرفت؛ جشن‌نامه دکتر عبدالحسین زرین‌کوب. تهران: انتشارات سخن.
فاضل، علی (۱۳۸۷). کنوز الحکمه. پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.
گروه فلسفه و عرفان. «بوزجانی ابوذر». دانشنامه جهان اسلام.
ساب ۴–۹ایکس

Motor vehicle
| ساب ۴–۹ایکس | ساب ۴–۹ایکس |
| --- | --- |
دید کلی: دید کلی
شرکت: ساب (جنرال موتورز)
تولید: 2011
مدل سال: 2011
مونتاژ: Ramos Arizpe Assembly، Ramos Arizpe، مکزیک (General Motors)
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
کلاس: Compact luxury کراس اوور کوچک (J)
شکل بدنه: 4-door کراس اوور کوچک
طرح‌بندی: خودروهای موتور جلو-محور جلو، خودروی محورجلو / all-wheel drive (Saab XWD)
سکو: GM Theta Premium
خودروهای وابسته: کادیلاک اس‌آرایکس
پیشرانه: پیشرانه
موتور: 2.8 L توربوشارژر LP9 V6 3.0 L LF1 V6
جعبه‌دنده: 6-speed جعبه‌دنده خودکار
ابعاد: ابعاد
فاصله بین محورها: ۱۱۰٫۵ اینچ (۲٬۸۰۷ میلیمتر)
درازا: ۱۹۰٫۱ اینچ (۴٬۸۲۹ میلیمتر)
پهنا: ۷۵٫۰ اینچ (۱٬۹۰۵ میلیمتر)
بلندی: ۶۶٫۱ اینچ (۱٬۶۷۹ میلیمتر)
گاه‌شمار: گاه‌شمار
پیشین: ساب ۷–۹ایکس
ساب ۴–۹ایکس (Saab ۹-۴X) خودرویی است که در سال‌های ۲۰۱۰ تا Presentدر مکزیک تولید شده‌است.
طراحی آن موتور جلو، خودرو محور جلو، خودرو چهار چرخ محرک بوده است.
هادی هاشمی‌نیا

| هادی هاشمی‌نیا> اطلاعات شخصی | هادی هاشمی‌نیا> اطلاعات شخصی |
| --- | --- |
پیشه: نمایندهٔ دورهٔ دوازدهم مجلس شورای اسلامی
هادی هاشمی‌نیا (متولد ۱۳۴۹) سیاستمدار ایرانی است. وی موفق شد در دوازدهمین انتخابات مجلس شورای اسلامی با کسب ۴۹ هزار و ۶۶۲ رأی، از حوزه انتخابیه خرم‌آباد و دوره از استان لرستان انتخاب گردد و به مجلس راه یابد.
آیدین آغداشلو

| آیدین آغداشلو | آیدین آغداشلو |
| --- | --- |
آغداشلو در سال ۱۳۹۳: آغداشلو در سال ۱۳۹۳
زادهٔ: ۸ آبان ۱۳۱۹۳۰ اکتبر ۱۹۴۰ ‏(۸۴ سال) رشت، ایران
دیگر نام‌ها: فرامرز خبیری
تحصیلات: دانشگاه تهران
پیشه(ها): نقاشی، نویسندگی، منتقد فیلم و طراحی گرافیک
آثار برجسته: خاطرات انهدام هویت: در ستایش ساندرو بوتیچلی
همسر: شهره آغداشلو (ا. ۱۳۵۱–۱۳۵۹)فیروزه اطهاری (ا. ۱۳۵۹)
فرزندان: ۲، از جمله تارا
جوایز: نشان هنر و ادب شوالیه
وبگاه: aghdashloo.com
آیدین آغداشلو (زادهٔ ۸ آبان ۱۳۱۹) نقاش، گرافیست، نویسنده و منتقد فیلم ایرانی است. سبک آغداشلو روش ریزه‌کاری و «استادکاری» در نقاشی کلاسیک را پیگیری کرد. او در مراسمی که سال ۱۳۹۴ در سفارت فرانسه در ایران برگزار شد، نشان هنر و ادب شوالیه فرانسه را دریافت کرد.
او مدتی از مدیران موزه هنرهای معاصر تهران و موزه رضا عباسی بود. آغداشلو تاکنون تنها دو بار در ایران نمایشگاه فردی برگزار کرده‌است؛ نخستین آن در سال ۱۳۵۴ در انجمن ایران و آمریکا در تهران بود و دومین بار در آبان ۱۳۹۳ در گالری اثر. او همچنین نوشته‌هایی در نقد هنری و سینمایی، پژوهش‌های تاریخ هنر، و سفرنامه انجام داده‌است. پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران آغداشلو برای مدتی بیکار بود ولی سال ۱۳۵۸ به کار گرافیک روی آورد و بعداً در سال‌های آغازین دهه ۱۳۶۰، برای دو فیلم تاریخچه خط و کارگاه‌های سنتی برای صدا و سیمای جمهوری اسلامی تحقیق کرد و فیلمنامه نوشت و کلاس‌های نقاشی راه انداخت. در ۱۳۶۲، وی در ساختن مجموعه «به سوی سیمرغ» دربارهٔ تاریخ نقاشی ایران از آغاز تا سده چهاردهم قمری با صدا و سیما همکاری داشت.
آغداشلو در تابستانِ ۱۳۹۹ حین جنبش ایرانی من هم به سوءاستفادهٔ جنسی از چندین شخص متّهم شد. او این اتّهامات را رد کرده است.
زندگی

آیدین آغداشلو، فرزند محمد بیک آغداشلو (حاجی اوف) و ناهید نخجوان، در سال ۱۳۱۹ خورشیدی در محلهٔ آفخرای شهر رشت به دنیا آمد. پدرش از مهاجران قفقازی ( جمهوری آذربایجان) و عضو حزب مساوات آذربایجان بود و خاندان وی نیز نام خانوادگی خود را از نام شهر کوچک آغداش گرفته‌اند. مادرش نوه بهمن میرزا پسر عباس میرزا بود. پدر آغداشلو با دیدن استعداد وی در نقاشی او را برای نخستین بار پیش حبیب محمدی، نقاش اهل رشت و معلم نقاشی برد. وی ۱۱ ساله بود که پدرش را از دست داد، پس از آن به همراه مادرش به تهران رفت و در سال ۱۳۳۲ وارد دبیرستان جم در محله قلهک شد. در آنجا در کلاس‌های نقاشی موسیو بازیل نام نوشت. در شانزده سالگی به کار و فراگیری طراحی گرافیک در مؤسسه تبلیغاتی «آشنا» با حقوق ماهی سیصد تومان پرداخت و چندی بعد در بخش تبلیغاتی روزنامه اطلاعات مشغول به کار شد.
آغداشلو در ۱۹ سالگی پس از شرکت در کنکور به دانشکده هنرهای زیبا در دانشگاه تهران رفت؛ اما در سال ۱۳۴۶، از ادامه تحصیل بازماند. چندی پس از آن نخستین نقد هنریش را در مجله اندیشه و هنر – به سردبیری ناصر وثوقی – منتشر کرد. او همچنین با نام مستعار «فرامرز خبیری» شعر شاعران معاصری چون احمدرضا احمدی، احمد شاملو، اخوان ثالث و محمدعلی سپانلو را نقد می‌کرد.
آغداشلو در سال ۱۳۵۴ خورشیدی نخستین نمایشگاه خود را در انجمن ایران و آمریکا در تهران برگزار کرد. نقاشی‌های به نمایش درآمده اغلب از اشیای معلق، آدمک‌ها، و چند اثر مربوط به رنسانس بود. از سال ۱۳۵۲ تا ۱۳۵۷، او در هنرستان هنرهای زیبای پسران و دانشکده هنرهای تزئینی تهران تدریس می‌کرد. او سپس مجموعه‌ای از کتاب‌ها و نسخه‌های خطی خود را – که شامل ۱۴۰ کتاب و قطعه از سده‌های چهارم تا چهاردهم هجری می‌شدند – در موزه نگارستان به نمایش گذاشت و همه مجموعه خود را به آن موزه فروخت.
در سال ۱۳۵۱، او به عنوان شریک در شرکت تبلیغاتی «گام» مشغول به کار شد. دو سال بعد و در سال ۱۳۵۳، آغداشلو برنامه تلویزیونی «شیوه‌های دیدن» را در رادیو تلویزیون ملی ایران در زمینه هنرهای تجسمی تهیه و اجرا کرد که تا سال ۱۳۵۵ ادامه داشت. در سال ۱۳۵۶، آغداشلو به عنوان «مدیر امور فرهنگی و هنری دفتر مخصوص شهبانو فرح پهلوی» منصوب شد. و برای مدت ۲ سال، مشاور خرید آثار هنری از سوی آن دفتر بود. او در سال‌های ۵۷–۱۳۵۵ با گشایش موزه‌های رضا عباسی، آبگینه و سفالینه و هنرهای معاصر در تهران، و موزه‌های کرمان و خرم‌آباد همکاری داشت.
زندگی > ازدواج

آغداشلو سال ۱۳۵۱ با شهره وزیری‌تبار – هنرپیشه تئاتر و سینما که با نام هنری شهره آغداشلو شناخته شده – ازدواج کرد. ازدواج آن‌ها تا سال ۱۳۵۹ پایید، تا آن که از هم جدا شدند و شهره از ایران رفت. آیدین دوباره در سال ۱۳۶۰ با فیروزه اطهاری (دانش‌آموخته معماری) که از دانشجویان خودش بود، ازدواج کرد و صاحب یک پسر و یک دختر به نام‌های تکین (۱۳۶۱) و تارا (۱۳۶۶) شد.
زندگی > پس از انقلاب ۱۳۵۷

پس از انقلاب اسلامی ایران آغداشلو برای مدتی بیکار بود ولی سال ۱۳۵۸ به کار گرافیک روی آورد و در سال ۱۳۵۹ او از همسر نخستین خود، شهره آغداشلو، بازیگر سینما جدا شد. در همان سال، به تدریس در دانشکده هنر در دانشگاه الزهرای تهران آغاز کرد اما پس از انقلاب فرهنگی کار خود را از دست داد. او در سال‌های ۱۳۵۸ تا ۱۳۶۰، در شرایط دشوار مالی نقاشی می‌کرد. و در کلاس‌های نقاشی خصوصی تدریس می‌کرد.
در سال‌های آغازین دهه ۱۳۶۰، وی برای دو فیلم تاریخچه خط و کارگاه‌های سنتی برای صدا و سیمای جمهوری اسلامی تحقیق کرد و فیلمنامه نوشت و کلاس‌های نقاشی کارگاه آزاد «هنرکده زنگار» را راه‌اندازی کرد و در آن تدریس کرد. در ۱۳۶۲، وی در ساختن مجموعه «به سوی سیمرغ» دربارهٔ تاریخ نقاشی ایران از آغاز تا سده چهاردهم قمری با صدا و سیما همکاری داشت.
او از سال ۱۳۶۲ به عنوان نویسنده و طراح جلد با ماهنامه فیلم همکاری داشته است. دوستی او با مسعود مهرابی به قبل از انقلاب باز می‌گردد. او در شماره ۶۰۰ ماهنامه درباره همکاریش با مجله فیلم می‌نویسد: بخش عمده‌ای از شهرتم در میان جوان‌ها - به عنوان نویسنده- را به مسعود مهرابی و به مجله فیلم و خواننده‌های نکته سنجش مدیونم. هنوز و برای همیشه.
بهمن ماه که می‌شد مهرابی زنگ می‌زد و سفارش مقاله‌ی «بهاریه» برای شماره نوروز را می‌داد که وقت‌هایی می‌نوشتم و وقت‌هایی نمی‌نوشتم. چند سال گذشته را که منزوی شدم، ننوشتم و حیف شد که ننوشتم چون اوقاتش را تلخ می‌کردم، که حق نبود، اما هیچ وقت هم گمان نمی‌کردم که این «بهاریه» را -که «خزانیه» ایست- در یاد و ستایشش بنویسم. اما آرام می‌کنم خودم را که رسم روزگار همین است... تا بهاریه‌ی مرا که بنویسد.
آغداشلو در این سال‌ها به برگزاری نمایشگاه‌های هنری مانند نمایشگاه «هنر ایران، از گذشته تا امروز» در چین، «هنر گذشته ایران» در ژاپن، و نقاشی‌های معاصر ایران با زمینه سنتی که به بولونیای ایتالیا فرستاده شد یاری می‌داد.
تابلوی خاطرات امید، اثر آیدین آغداشلو، در سیزدهمین حراجی تهران دوازده و نیم میلیارد تومان به فروش رسید. این تابلو، رکوردِ فروش تمام ادوارِ حراجی تهران را شکست.
اتهامات آزار جنسی

همچنین ببینید: جنبش من هم (ایران)
در تابستان ۱۳۹۹، سارا امت‌علی، خبرنگار حوزه نقاشی که سابقه انتشار گفتگویی با آغداشلو در ماهنامه بخارا را دارد، در موج افشای آزار و تجاوز جنسی در ایران، آغداشلو را به تعرض جنسی متهم کرد. آغداشلو اتهام تعرض را تکذیب کرد و نوشت:
«در زندگی شخصی و اجتماعی‌ام هرگز خواسته‌ای را به کسی تحمیل نکرده‌ام، چون جزئی از رفتار و روشم نبوده‌است. باید تأکید کنم که هر نوع تحمیل جنسی را اکیداً محکوم می‌کنم».
فهیمه خضر حیدری، تهیه‌کننده و مجری برنامه‌های رادیویی با دفاع از «سارا امت‌علی» او را از اخلاقی‌ترین و بی‌حاشیه‌ترین آدم‌های روزگار خواند و نوشت: «ده‌ها مورد مشابه از رفتارهای جنسی آقای آغداشلو شنیده‌است.»

در واکنش به این موضوع لاله صبوری گفت:
«دوسال شاگرد آغداشلو بودم سال هفتاد، و متأسفانه باید بگم تجاوز وصله ایست که به استاد می‌چسبد.»
به دنبال این مسئله، باربد گلشیری فرزند هوشنگ گلشیری اعلام کرد که در چاپ جدید کتاب شازده احتجاب نقاشی آیدین آغداشلو از جلد کتاب حذف شده‌است. در ۱ آبان ۱۳۹۹، فرناز فصیحی، نتایج دو ماه تحقیقات خود را در مورد اتهامات آزار جنسی علیه آغداشلو در نشریهٔ نیویورک تایمز به دو زبان فارسی و انگلیسی منتشر کرد. در این مقاله، «فصیحـی» با سیزده زن که آغداشلو را به سوءاستفادهٔ جنسی متهم کرده‌اند، مصاحبه کرده‌است. یک نفر از این زنان در زمان آزار جنسی مورد اتهام به سن قانونی مورد نظر برای رضایت جنسی نرسیده بوده‌است. در این گزارش آمده‌است که برخی زنان مورد تعرض، آغداشلو را هاروی واینستین ایران خوانده‌اند.
آغداشلو در بیانه‌ای کتبی در پاسخ به نیویورک تایمز، اتهامات را دارای اشتباهات فاحش، اظهارات نادرست و ساختگی دانست و همچنین وکیل او از شکایت از یکی از مدعیان خبر داد.
سبک

سبک آغداشلو روش ریزه‌کاری و «استادکاری» در نقاشی کلاسیک را پیگیری کرد. و با تأثیرپذیری از کارهای سالوادور دالی، نقاش فراواقع‌گرای اسپانیایی، با فرمی آزاد نقاشی می‌کرد. این همان شیوه‌ای بود که او در جوانی با تصویرگری کتاب‌های درسی تاریخ نوشتهٔ باستانی پاریزی در آن مهارت یافته بود.
آغداشلو با وارد کردن فضاهای سورئال در کارهای خود و نقاشی کردن اشیای معلق که سایه‌شان بر زمین می‌افتاد از شیوهٔ ساندرو بوتیچلی پیروی می‌کرد. او سپس به فضای سورئالیستی جورجو دکیریکو روی آورد و در مجموعه سال‌های آتش و برف آدمک‌هایی کشید که صورت نداشتند تا بتواند بدین‌گونه ناخودآگاه مرموز و وهم‌آمیز آن‌ها را تصویر کند. آثار او در دوره پیش از انقلاب ۱۳۵۷، تقلیدی از شیوه‌های رنسانس و مکتب فلاندری بود. اما پس از انقلاب، هنر ایرانی – همچون طراحی، نگارگری و خوشنویسی – جای هنر ایتالیایی را در کارهای او گرفت.
پس از انقلاب ۱۳۵۷ و جنگ ۸ ساله، بیشتر کارهای آغداشلو با تأثیر از از ویرانی‌های جنگ در نماد کلبه‌ها و مناظر متروک، پنجره‌های پوسیده چوبی سبز رنگ با شیشه‌های شکسته، درهای کهنه با قفل‌های زنگاربسته، و تصویر تیغه‌های مرگبار که نشانی از موشک‌های فرودآمده بر شهرها بود پدیدار شد. او کارهای دوران جنگ خود را تک‌چهره‌نقاش در ۴۸ سالگی و شفاعت فرشتگان نامید که بیانگر افسردگی و ناآرامی‌های ناشی از ویرانی جنگ و اعتراض بود.
مینیاتورهای وی، بازسازی‌های دقیقی از مینیاتورهای نامدار ایرانی در سده‌های پیشین هستند.
آغداشلو اغلب نقاشی‌های خود را با گواش بر روی بوم می‌کشد.
سنجش کارها

نقاشی آغداشلو مورد انتقاد قرار گرفته‌است که گرته‌برداری‌های او از آثار نقاشان نامدار پیشین نتوانسته‌است ارتباط بیننده با اثر اصلی را بازسازی کند؛ آثاری که خود در فضای منحصر به خود کشیده شده‌اند و آغداشلو تنها فرم بیرونی آن‌ها را به تصویر کشیده‌است. برای نمونه، نقاش سرهای بی‌هویت انسان‌ها در نقاشی‌های دکریکو را به دفعات بازسازی کرده‌است و وی اندیشهٔ شرقی انهدام و نابودی تدریجی خود را در اثر پایانی با گذاشتن خط‌خطی‌ها و خراش‌های تعمدی وارد کرده‌است، اما خود سرهای بی‌تصویر اصلی دکریکو در فضای غربی و با اندیشهٔ ویژهٔ خود به تصویر کشیده شده‌اند و بازنمایششان در نقاشی‌های آغداشلو نتوانسته‌است مفهوم خود اثر اصلی را منتقل کند.
بهرام بیضایی در بخشی از مقاله‌اش می‌نویسد:
«چرا گستاخی نکنم و نگویم که اگر در ماننده‌کشی ارزشی باشد، الگوهای بزرگان گذشتهٔ نقاشی و نگارگری در دسترس ما نیستند، تا چون معیار سنجش، به میزان توفیق آن استادان در ماننده‌کشی گواهی دهند؛ ولی آثار ایشان که آیدین دوباره‌سازی کرده هست تا گواه مهارت آیدین در ماننده‌کشی باشد. پیداست که ماننده‌کشی همهٔ هنر آنان نبود، همچنان که همهٔ هنر آیدین نیست. تخیّل و اندیشهٔ زمان‌نگر و مرگ‌آگاه آیدین است که سازندهٔ نهایی اثر اوست. تَرَک‌هایی که زمان در نقش‌ها انداخته، و ستمی که روزگار – یا دستِ بشر – در حق آن‌ها روا داشته. در دوباره‌کشی‌های آیدین، ستایش این استادان با دریغ بر فناپذیری خود و آثارشان همراه است.»
جوایز و افتخارات

آیدین آغداشلو، در مراسمی که روز سه شنبه ۲۲ دی ماه ۱۳۹۴ در سفارت فرانسه در ایران برگزار شد نشان هنر و ادب شوالیه فرانسه را دریافت کرد.
آثار > نقاشی

آغداشلو در آبان ماه ۱۳۹۳ در گالری اثر در تهران دومین نمایشگاه تکی خود را پس از نمایشگاهش در انجمن فرهنگی ایران و آمریکا در ۱۳۵۴ برپا کرد.
مجموعه نقّاشی‌های آغداشلو که عمده کارهایش در یکی از این مجموعه‌ها جای می‌گیرد از این قرارند:
خاطرات انهدام
سال‌های آتش و برف
فاجعه آخرالزمان
معما
شفاعت فرشتگان
یادداشت‌های باغ ملک
نقّاشی‌های آغداشلو در موزه هنرهای معاصر تهران و در برخی مجموعه‌های خصوصی نگاهداری می‌شوند.
او چند نقّاشی نیز برای چند جلد کتاب از بهرام بیضایی مانند عیّارنامه، دیباچه‌ی نوین شاهنامه و طومار شیخ شرزین. کشیده‌است.
آثار > گرافیک

پوسترهای گرافیکی آغداشلو برای نمایشگاه‌ها، کتاب‌ها، و فیلم‌هادر برگیر موارد زیر است:
شبانه (۱۳۸۳)؛ به کارگردانی امید بنکدار و کیوان علیمحمدی – طراحی صحنه و لباس
هبوط (۱۳۷۲)؛ به کارگردانی احمدرضا معتمدی – طراحی پوستر
کفش‌های میرزا نوروز (۱۳۶۴)؛ به کارگردانی محمد متوسلانی و نویسندگی داریوش فرهنگ – طراحی پوستر
حاجی واشینگتن (۱۳۶۱)؛ به کارگردانی علی حاتمی – طراحی پوستر
آثار > نوشته‌ها

نوشته‌های آغداشلو دربارهٔ هنرهای تجسمی معاصر و گذشته ایران و جهان در زمینه‌هایی مانند هنر کهن ایرانی، مینیاتور، نقاشی، سفالگری، کاشیکاری، و نقد فیلم بوده‌اند. او از جمله هواداران هنر ایرانی–اسلامی و خوشنویسی است. او تلاش کرده‌است تا هنرمندان قدیمی مانند میرزا رضا کلهر، آقا لطفعلی شیرازی، و خوشنویسان و نگارگران سدهای ۱۲ و ۱۳ قمری را به دیگر بار بشناساند
آغداشلو همچنین سفرنامه‌هایی از مسافرتهایش به سوئیس و نیویورک در آمریکا، نوشته‌است.