stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
علیرضا پهلوی (یکم)
مرگ

علیرضا پهلوی در ۲۵ مهر ۱۳۳۳ در یک سانحهٔ هوایی کشته شد. او در کوه‌های اطراف روستایی در استان مازندران به نام یاسل از توابع بلده سقوط کرد و جان خود را از دست داد. محل دفن وی، مانند محل دفن پدرش، نامعلوم است. عده‌ای می‌گویند شاه دو روز قبل از خروج از ایران، یعنی در ۲۴ دی ۱۳۵۷ جسد آن‌ها را از تهران به مسجد رفاعی قاهره (جایی که قبر خود شاه در آنجا است) منتقل کرد. عده‌ای دیگر می‌گویند که جسد آن‌ها در آرامگاه واقع در حرم شاه عبدالعظیم ری ماند و در تخریب قبر، زیر آوار گم شد.
رویدادهای پس از مرگ

مقالهٔ اصلی: رویداد خرم‌دره
مرگ او ایران را بی ولیعهد کرد. پسر هفت ساله او علی پاتریک از گزینه‌های ولیعهدی ایران تلقی می‌شد. مادرش او را به فرانسه برده بود تا آن طور که صلاح می‌داند بزرگ کند. اما شاه اصرار داشت او در سوئیس تحصیل کند.
علی پاتریک را به ایران آوردند و تحت سرپرستی دربار قرار دادند. پس از اینکه دوست او بهمن حجت کاشانی و همسر وی کاترین عدل (دختر یحیی عدل) در درگیری با ساواک کشته شدند، او نیز مدتی زندانی شد ولی با پا در میانی مادر بزرگش تاج‌الملوک آیرملو آزاد شد. او پنج سال پس از انقلاب به فرانسه رفت و مدتی با تنگدستی در فرانسه زیست و مدتی خانه به دوش بود. پس از آن به سوییس رفت و اکنون با پسرش زندگی می‌کند. او تحصیلات روان‌شناسی دارد.
پسرخواندهٔ علیرضا، کریستیان، پس از پایان تحصیلات متوسطه به مطالعهٔ علوم سیاسی پرداخت و به اخذ دکترا در این رشته از مؤسسهٔ علوم سیاسی پاریس نائل آمد. وی آنگاه به ایران بازگشت و به تدریس در دانشگاه همدان مشغول شد. وقوع انقلاب اسلامی در ایران، وی را مجبور به ترک این کشور کرد. کریستیَن پهلوی از آن پس تا هنگام بازنشستگی به مدت سی سال به روزنامه‌نگاری پرداخت و سال‌ها دبیر هیئت تحریریهٔ روزنامهٔ نیس ماتن بود. کریستیان پهلوی کتاب باتلاق آیت‌الله‌ها را در آوریل ۲۰۱۵ با همکاری فرزند خود، پی‌یر پهلوی، دربارهٔ چگونگی و علل برآمدن و پیروزی انقلاب ایران منتشر کرد. در سال ۲۰۱۶ این کتاب جایزه دیان پوتیه بوئس از سوی آکادمی فرانسه را دریافت کرد. کریستیان پهلوی همچنین خاطرات خود را با عنوان «دانه‌های ساعت شنی» منتشر کرده‌است.
نگارخانه

علیرضا پهلوی
از راست رضاشاه، شمس پهلوی، و علیرضا پهلوی (یکم) در ژوهانسبورگ
علیرضا و محمدرضاشاه پهلوی
علیرضا پهلوی، با درجهٔ سروانی
آکونکاگوا

Highest mountain in the Americas
برای دیگر کاربردها، آکونکاگوا (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| آکونکاگوا | آکونکاگوا |
| --- | --- |
آکونکاگوا از جبهه جنوبی: آکونکاگوا از جبهه جنوبی
fa (in English: Expected satiety): fa
آکونکاگواArgentina : آکونکاگواArgentina 
مرتفع‌ترین نقطه: مرتفع‌ترین نقطه
ارتفاع: ۶٬۹۶۰٫۸ متر (۲۲٬۸۳۷ فوت)
برجستگی: ۶٬۹۶۰٫۸ متر (۲۲٬۸۳۷ فوت) Ranked 2nd
قله مادر: 
ایزولاسیون: ۱۶٬۵۳۳٫۴ کیلومتر (۱۰٬۲۷۳٫۴ مایل) 
فهرست‌بندی: Seven Summits Country high point Ultra
مختصات: ۳۲°۳۹′۱۱٫۵۱″ جنوبی ۰۷۰°۰′۴۰٫۳۲″ غربی﻿ / ﻿۳۲٫۶۵۳۱۹۷۲°جنوبی ۷۰٫۰۱۱۲۰۰۰°غربی﻿ / -32.6531972; -70.0112000
نام‌گذاری: نام‌گذاری
تلفظ: اسپانیایی: [akoŋˈkaɣwa] ‎/ˌækənˈkɑːɡwə/‎ or ‎/ˌɑːkənˈkɑːɡwə/‎
جغرافیا: جغرافیا
موقعیت: Mendoza,  آرژانتین
رشته‌کوه مادر: Principal Cordillera, Andes
صعود: صعود
نخستین صعود: 1897 by Matthias Zurbriggen (first recorded ascent)
آسان‌ترین مسیر: Scramble (Northwest)
آکونکاگوا (تلفظ اسپانیایی: [akoŋˈkaɣwa]) نام کوهی است در کوردیلرای اصلی رشته کوه آند، واقع در استان مندوزای کشور آرژانتین. آکونکاگوا بلندترین کوه در قاره آمریکا، بلندترین کوه خارج از قاره آسیا، و بلندترین در نیمکره جنوبی با ارتفاع ۶٬۹۶۱ متر (۲۲٬۸۳۸ فوت) است. این کوه در ۱۱۲ کیلومتر (۷۰ مایل) شمال غربی مرکز استان، شهر مندوزا، در حدود ۵ کیلومتری (۳ مایل) استان سان خوان و ۱۵ کیلومتری مرز آرژانتین با همسایه شیلی قرار دارد. این کوه یکی از به اصطلاح هفت قله هفت قاره است.
آکونکاگوا از شمال و شرق به دره دلاس واکاس و از غرب و جنوب به دره د لس هورکونز پایین محدود می‌شود. این کوه و مناطق اطراف آن بخشی از پارک آکونکاگوا و دارای تعدادی یخچال طبیعی است. بزرگ‌ترین یخچال طبیعی Ventisquero Horcones Inferior با حدود ۱۰ کیلومتر (۶ مایل) درازا که از سمت جنوب تا حدود ۳٬۶۰۰ متر (۱۱٬۸۰۰ فوت) تا نزدیکی‌های کمپ کنفلوئنسیا پایین می‌آید. دو تشکیلات یخچالی بزرگ دیگر، Ventisquero de las Vacas Sur و Glaciar Este/Ventisquero Relinchos با حدود ۵ کیلومتر (۳ مایل) درازا که شناخته شده‌ترین آنها یخچال شمال شرقی یا یخچال لهستانی است که مسیری معمولی برای صعود به قله است.
ریشه نام

منشأ نام آکونکاگوا نامشخص است. ممکن است ریشه آن از زبان ماپوچه ای Aconca-Hue که به رودخانه Aconcagua اشاره دارد و به معنای «از طرف دیگر می‌آید» است باشد. یا در زبان کچوا Ackon Cahuak، که به معنی «نگهبان سنگ» است. Quechua Anco Cahuac، به معنی «نگهبان سفید». یا ممکن است از زبان آیمارا Janq'u Q'awa که به معنای «دره سفید» می‌باشد، آمده باشد.
صعود

از نظر کوهنوردی و فنی، صعود به آکونکاگوا از جبهه شمال و از طریق مسیر معمولی آسان‌تر است. این کوه مسلماً بلندترین کوه غیر فنی در جهان است زیرا مسیر شمالی مطلقاً به طناب، و تجهیزات فنی صعود نیاز ندارد. اگرچه اثرات ارتفاع شدید است (فشار اتمسفر ۴۰ درصد سطح دریا در قله است)، ولی استفاده از کپسول اکسیژن نیاز و رایج نیست. بیماری ارتفاع بسته به درجه سازگاری بیشتر کوهنوردان را تا حدی تحت تأثیر قرار می‌دهد. علیرغم اینکه صعود معمولی از نظر فنی آسان است، اما هر ساله تلفات متعددی در این کوه رخ می‌دهد (تنها در ژانویه ۲۰۰۹، پنج کوهنورد جان خود را از دست دادند). این سوانح به دلیل تعداد زیاد کوهنوردانی است که بدون داشتن تجربه کافی و آشنایی با خطرات عینی و دست کم گرفتن ارتفاع و هوای سرد که چالش واقعی در این کوه است، تصمیم به صعود می‌گیرند. در آکونکاگوا با توجه به شرایط جوی متغیر نزدیک به قله، آسیب‌های هوای سرد بسیار شایع است.
مسیرهای منتهی به قله از یال‌های جنوب و جنوب غربی چالش‌برانگیز تر بوده و صعود از جبهه جنوبی بسیار سخت تلقی می‌شود. مسیر لهستانی گلاسیر تراورس، که به عنوان مسیر "Falso de los Polacos" نیز شناخته می‌شود، از دره Vacas عبور می‌کند، به پایه یخچال لهستانی می‌رسد، سپس به مسیر عادی برای صعود نهایی به قله می‌پیوندد. سومین مسیر محبوب، صعود از خود یخچال لهستانی است.
محیط‌بانان و مسئولان پارک، سوابق صعودهای موفق را ثبت نمی‌کنند، اما برآوردها نرخ صعود موفق به قله را حدود ۳۰ تا ۴۰ درصد نشان می‌دهد.[نیازمند منبع] حدود ۷۵ درصد از کوهنوردان صعود کننده خارجی و ۲۵ درصد آرژانتینی هستند. در بین خارجی‌ها، ایالات متحده از نظر تعداد کوهنوردان پیشتاز است و پس از آن کوهنوردانی از کشورهای آلمان و بریتانیا قرار دارند. در حدود ۵۴ درصد از کوهنوردان از مسیر عادی، ۴۳ درصد از مسیر تراورس یخچال لهستانی و ۳ درصد بقیه قله را از مسیرهای دیگر صعود می‌کنند.
کمپ‌ها

محل کمپ‌ها در مسیر عادی ذیلاً ذکر شده‌است (ارتفاعات تقریبی است).
کمپ پوئنته دل اینکا (Puente del Inca)، ارتفاع ۲۷۴۰ متر.
کمپ کنفلوئنسیا (Confluencia)، ارتفاع ۳۳۸۰ متر.
کمپ اصلی پلازا د مولاس (Plaza de Mulas) ارتفاع ۴۳۷۰ متر. ادعا می شوداین کمپ دومین کمپ بزرگ جهان (پس از اورست) است. چندین چادر غذا، دوش و دسترسی به اینترنت وجود دارد. یک اقامتگاه دیگر تقریباً ۱ کیلومتری (۰٫۶۲ مایلی) از کمپ اصلی در سراسر یخچال طبیعی وجود دارد. در این کمپ کوهنوردان توسط تیم پزشکی غربالگری می‌شوند تا بررسی شود که آیا آمادگی کافی برای ادامه صعود دارند یا خیر.
کمپ کانادا، ارتفاع ۵۰۵۰ متر: تاقچه ای بزرگ مشرف به پلازا د مولاس.
کمپ آلاسکا، ارتفاع ۵۲۰۰ متر: در زبان اسپانیایی «تغییر شیب» نامیده می‌شود، مکان کوچکی با کاهش شیب از پلازا د مولاس به نیدو دکوندورس که معمولاً استفاده نمی‌شود.
کمپ نیدو د کوندورز، ارتفاع ۵۵۷۰متر: فلات بزرگ با چشم‌اندازهای وسیع. معمولاً یک پارکبان در اینجا کمپ می‌کند.
کمپ برلین، ارتفاع ۵۹۴۰ متر: کمپ مرتفع کلاسیک که حفاظت معقولی در برابر باد ارائه می‌دهد.
کمپ کولرا، ۶۰۰۰ متر: کمپی بزرگ که کمتر در معرض دید قرار دارد و مستقیماً در خط الراس شمالی نزدیک کمپ برلین واقع شده‌است و محبوبیت روزافزونی دارد. در ژانویه ۲۰۱۱، یک پناهگاه در کمپ کولرا برای استفاده انحصاری در موارد اضطراری افتتاح شد. این پناهگاه به افتخار کوهنورد ایتالیایی النا سنین، که در ژانویه ۲۰۰۹ اندکی پس از رسیدن به قله درگذشت توسط خانواده او ساخته و اهدا گردید، النا نامگذاری شده‌است.
تاریخ

اولین تلاش اروپایی‌ها برای صعود به قله آکنکاگوا در سال ۱۸۸۳ توسط گروهی به رهبری پل گوسفلدت زمین‌شناس و کاشف آلمانی انجام شد. او با رشوه دادن به باربران و نقل داستانی در مورد وجود گنج در این کوه، از طریق آتشفشان ریو به کوه نزدیک شد. او دو بار تلاش کرد تا قله را از خط الراس شمال غربی صعود و نهایتاً به ارتفاع ۶٬۵۰۰ متر (۲۱٬۳۰۰ فوت)ی قله رسید. . مسیری که او صعود کرد اکنون مسیر استاندارد صعود به کوه است.
خطرات

با نزدیک به ۷٬۰۰۰ متر (۲۳٬۰۰۰ فوت) ارتفاع، آکونکاگوا بلندترین قله خارج از قاره آسیا است. اعتقاد بر این است که این کوه بالاترین میزان مرگ و میر را در بین هر کوه دیگری در آمریکای جنوبی دارد - حدود سه کشته در سال - که به همین علت به آن لقب «کوه مرگ» داده شده‌است. از زمان شروع ثبت صعودها، بیش از ۱۰۰ نفر در آکونکاگوا جان خود را از دست داده‌اند.
معنای اساطیری

برای اینکاها، آکونکاگوا یک کوه مقدس بود. در این کوه همانند سایر کوه‌ها (مثلاً آمپاتو) عبادتگاه‌ها ساخته شد و قربانی‌هایی از جمله قربانی‌های انسانی انجام شد. مکان‌هایی از اینکاها که در سال ۱۹۸۵ در ارتفاع ۵۱۶۷ متری کشف شدند، جزو مرتفع‌ترین مکان‌ها در جهان هستند و دسترسی به آن‌ها از همه مکان‌های مربوط به تمدن اینکا دشوارتر است. در این مکان، بقایای مومیایی کودکی که روی چمن، پارچه و پرها قرار داده شده در داخل دیوارهای سنگی پیدا شد. امروزه این مومیایی بنام مومیایی آکونکاگوا شناخته می‌شود. لباسی که بر تن این کودک مومیایی است نشان می‌دهد که کودک از بالاترین طبقه اجتماعی بوده‌است. اشیاء دیگر یافت شده شامل اشکال و نقاشی و برگ کوکا بود.[نیازمند منبع]
برای مطالعهٔ بیشتر

اوخوس دل سالادو
از ورودی پارک
مسیر اجلاس آکنکاگوا
interactive map
قله و خط الراس جنوبی
ماتیاس زوربریگن کوهنورد سوئیسی اولین شخصی است که در سال ۱۸۹۷ به قله صعود کرد.
گوراوان (هریس)

village در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| گوراوان (هریس) گواروان | گوراوان (هریس) گواروان |
| --- | --- |
village: village
گوراوان (هریس): گوراوان (هریس)
مختصات: ۳۸°۱۵′۳۴″ شمالی ۴۷°۱۰′۱۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۲۵۹۴۴°شمالی ۴۷٫۱۷۰۸۳°شرقی﻿ / 38.25944; 47.17083: مختصات: ۳۸°۱۵′۳۴″ شمالی ۴۷°۱۰′۱۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۲۵۹۴۴°شمالی ۴۷٫۱۷۰۸۳°شرقی﻿ / 38.25944; 47.17083
استان‌های ایران: استان آذربایجان شرقی
شهرستان‌های ایران: شهرستان هریس
بخش (تقسیمات کشوری): بخش مرکزی شهرستان هریس
تقسیمات کشوری در ایران: دهستان خانمرود
جمعیت (2006): جمعیت (2006)
 • کل: ۷۶۸
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
گوراوان یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان خانمرود بخش مرکزی شهرستان هریس شهرستان هریس واقع شده‌است.
تاریخچه :" در کتاب وقف نامه ربع رشیدی نوشته رشیدالدین فضل اله همدانی (قرن هفتم هجری) در ردیف ۲۳۳ صورت موقوفات ربع رشیدی چنین آمده است:" قریه گوراوان از ناحیه خانمرود از بلاد آذربایجان از توابع مدینه تبریز، حدودش متصل به اراضی قریه هرس و به اراضی قریه نهرام و به قله جبل غشقیه و به چشمه آن بلاق و با جمیع طاحونه هایی که در این قریه است با جمیع توابع و لواحق و المضافات و المتعلقات و المنسوبات  ."
شهرستان شهربابک

| شهرستان شهربابک | شهرستان شهربابک |
| --- | --- |
موقعیت در استان: موقعیت در استان
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
کشور:  ایران
استان: کرمان
مرکز شهرستان: شهربابک
سایر شهرها: شهربابک، خورسند، خاتون‌آباد، دهج، جوزم
بخش‌ها: مرکزی، دهج
سال تأسیس: ۱۳۵۴
اداره: اداره
فرماندار: سید کمال الدین نورمندی
مردم: مردم
جمعیت: ۱۰۳۹۷۵نفر (سرشماری ۱۳۹۵)
رشد جمعیت: ۱۳۰۰۰نفر سال ۹۲ نسبت به سال۹۰
مذهب: شیعه
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
مساحت: ۱۴۰۹۶ کیلومتر مربع
آب‌وهوا: آب‌وهوا
روزهای یخبندان سالانه: ۹۰ روز
داده‌های دیگر: داده‌های دیگر
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۳۴
طبیعت شهربابک
شهرستان شهربابک، با مرکزیت شهر شهربابک، از شهرستان‌های استان کرمان است. این شهرستان از قطب‌های اصلی معادن سنگ فیروزه در کشور به شمار می‌رود.
مساحت و رتبه شهرستان

این شهرستان مساحتی در حدود ۱۴۰۹۶ کیلومتر مربع دارد و پس از شهرستان کرمان دومین   شهرستان وسیع استان کرمان به لحاظ مساحت محسوب می شود.
پیشینه

بیشتر تاریخ نگاران پیدایش شهربابک را در خاک استان فارس دانسته‌ و بنیانگذار آن را بابک،جد مادری اردشیر بابکان گفته‌اند اما بیشتر تاریخش را در خاک استان کرمان گذرانده است.در زمان ناصرالدین‌ شاه قاجار در سال ۱۲۸۵ هجری قمری برابر با ۱۲۴۷ هجری شمسی توسط موسی خان حاکم وقت شهربابک ضمیمه دارالحکومه یزد گردید.همزمان با تقسیمات جدید کشوری شهربابک هم بعنوان بخش شهربابک شهرستان یزد استان دهم(اصفهان و یزد) مطرح گردید تا اینکه در سال ۱۳۳۷ هجری شمسی به دنبال اقدام فرماندار یزد مبنی بر انتقال مرکز حوزه انتخابیه از شهربابک به تفت عده‌ای از اهالی شهربابک به سرپرستی ابوالفتح خان محمودی نژاد در تهران نزد نخست وزیر وقت منوچهر اقبال رفته و شهربابک را از شهرستان یزد منتزع و به یکی از بخش های شهرستان رفسنجان پیوست و تا سال 1354 جزو شهرستان رفسنجان بود استان هشتم(کرمان) ملحق می‌نمایند. و پس از ۱۷ سال شهربابک در تاریخ ۱۳۵۴/۱۱/۱۴ با الحاق چند روستا از شهرستان آباده استان فارس از جمله هرابرجان، ترکان و ... به شهرستان تبدیل میگردد.اولین فرماندار شهربابک محسن تفضیلی اهل کاشان و نماینده تفت و شهربابک در مجلس حسن صدر یزدی بودند.پس از انقلاب اسلامی،حوزه انتخابیه شهربابک بطور کامل مجزا و دارای نماینده مستقل گردید.
جغرافیا

شهرستان شهربابک در قسمت باختری استان کرمان واقع گردیده است.از جنوب و جنوب خاوری با شهرستان سیرجان ، از جنوب باختری با شهرستان نی‌ریز در استان فارس ، از باختر با شهرستان‌های مروست و خاتم در استان یزد ، از شمال با شهرستان مهریز در استان یزد ، از شمال خاوری با شهرستان انار و از خاور و جنوب خاوری باشهرستان رفسنجان مرز مشترک دارد.لازم به ذکر است که در تاریخ ۱۳۵۸/۱۲/۰۵منطقه راویز بنا به مصوبه شورای انقلاب از بخش مرکزی شهرستان شهربابک منتزع و به بخش مرکزی شهرستان رفسنجان الحاق گردید ؛ همچنین در مردادماه سال ۱۳۵۹ هم مناطق هرات،مروست،هرابرجان،ترکان و فتح آباد به استان یزد ملحق گردیده و پس از چندی به شهرستان خاتم ارتقا یافتند.
جمعیت

این شهرستان بنا بر سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵ جمعیتی برابر ۱۰۳۹۷۵ نفر داشته‌ است. بر پایه این آمار ۵۱۶۲۰ نفر در شهر شهربابک و مابقی جمعیت در سایر نقاط شهری و روستایی این شهرستان ساکنند.
تقسیمات کشوری

بر پایه تقسیمات کشوری سال ۱۳۹۳ که در وب‌گاه مرکز آمار کشور آمده است این شهرستان دارای ۲ بخش مرکزی و دهج و ۹ دهستان می‌باشد که بخش مرکزی شامل دهستان‌های خورسند ، خاتون‌آباد ، استبرق ، مدوارات ، پاقلعه ، میمند و بخش دهج شامل دهستان‌های دهج ، جوزم ، خبر می‌باشد. که در مجموع شهرستان در بردارنده پنج شهر شهربابک ، خورسند ، خاتون‌آباد ، جوزم و دهج می‌باشد.[دقیق بیان نشده][نیازمند بازبینی منبع]
| 0 | 1 |
| --- | --- |
 بخش مرکزی شهرستان شهربابک به مرکزیت شهر شهربابک شهر شهربابک  دهستان خورسند به مرکزیت شهر خورسند  دهستان خاتون‌آباد به مرکزیت شهر خاتون‌آباد  دهستان استبرق به مرکزیت روستای استبرق  دهستان پاقلعه به مرکزیت روستای مرج  دهستان مدوارات به مرکزیت روستای کمسرخ  دهستان میمند به مرکزیت روستای میمند:  بخش دهج به مرکزیت شهر دهج دهستان دهج به مرکزیت شهر دهج  دهستان جوزم به مرکزیت شهر جوزم  دهستان خبر به مرکزیت روستای خبر
مفاخر شهربابک

دریادار علی اکبر احمدیان
امیر سرتیپ خلبان علی اکبر  طالب زاده
پروفسور محمدحسین میمندی نژاد
دکتر احمد نقیب زاده
سلطان محمود میمندی
محمود بصیری (بازیگر)
دکتر غلامرضا کافی
دکتر حسین دادالهی
افسر فاضلی شهربابکی
دکتر محمد کشاورز
مرتضی فرخی برفه
میرزا حسن علوی (حکیم)
آثار تاریخی و گردشگری

از آثار تاریخی و گردشگری شهرستان می‌توان به دهکده تاریخی میمند ،عمارت موسی خانی معروف به عمارت والی ، مسجد باستانی شهر کهنه ، غار ایوب ، دشت بهاره شگفت انگیز ریواس ، دریاچه مخرگه ، دشت ریگ سفید ، آتشکده آذَربَغ ، قلعه کمر مرج ، مناطق گردشگری کوهستانی آبدر که بر بزرگترین دهانه آتشفشانی ایران واقع شده است،پدیده‌های آتشفشانی عاج بالا و عاج پایین در دهج،جوزم،مسینان،مدوارات،کُرُم،پاقلعه و ... اشاره کرد.
در سال ۱۳۹۴ منظر فرهنگی میمند(خانه‌های دستکند میمند)به عنوان نوزدهمین اثر جهانی ایران در یونسکو به ثبت رسید.
ارتفاعات شهرستان شهربابک

ارتفاعات شهرستان شهربابک به دو قسمت تقسیم می شوند . یک قسمت که رشته کوه اصلی شهرستان محسوب می شود که معروف به کوهستان شهربابک می باشد ؛ دنباله رشته کوه های مرکزی ایران محسوب می شود که در جهت شمال غربی به جنوب شرقی کشیده شده اند .بلند ترین قله شهربابک کوه مدوار دهج می باشد با ارتفاع ۳۵۸۹ متر از سطح دریا و دومین قله بلند آن کوه مساهیم‌ آبدر با ارتفاع ۳۴۵۴ متر از سطح دریا می باشد . کوه بابک ، کمر سگ کش ، برفدون یا پاریکوه  ، که دامنه های شرقی آن مرز شهربابک با شهرستان رفسنجان را تشکیل می دهد ،  این کوه همواره نشانی کوهستان شهربابک بوده است . ارتفاع این قله در حدود ۳۴۴۳ متر از سطح دریا می باشد. این کوه از سمت مغرب به دره دغندر و از سمت مشرق به دره های پورکان و رودین ، از سمت جنوب به منطقه سرداب (شهربابک) مشرف است . کمر سگ کش فاصله کمی با آتشفشان آبدر دارد . این کوه به صورت شمالی جنوبی کشیده شده است .از دیگر کوه های معروف شهرستان شهربابک می توان به کوه های آتشفشانی عاج بالا و عاج پایین در منطقه دهج اشاره کرد . غار ایوب بزرگترین غار آذرین ایران در نزدیکی های شهر دهج و در کوه ایوب واقع گردیده است. از دیگر ارتفاعات شهربابک می توان به محمد آباد با ارتفاع ۳۴۱۰ متر از سطح دریا ، ایوب با ارتفاع ۳۳۶۸ متر از سطح دریا ، مدوار با ارتفاع ۳۳۴۰ متر از سطح دریا ، توران با ارتفاع ۳۳۲۲ متر از سطح دریا ، نرکوه جوزم ، بی سوخته ، قلعه ، تیر خورین ، کمر سفید ، نجیب ، اسپزار ، بید خون ، سنجد کوه  و ... اشاره کرد . آتشفشان عظیم آبدر که بزرگترین دهانه آتشفشان ایران می باشد هم در نزدیکی های شهر شهربابک واقع گردیده است .
و اما دیگر ارتفاعات مهم شهربابک می توان به رشته کوه های جنوب غرب شهربابک اشاره کرد که به نوعی پیشکوه های شرقی زاگرس محسوب میشوند . این کوه های پراکنده مرز شهرستان شهربابک با استان فارس را تشکیل می دهند .
فرورفتگی شرق زاگرس

فرورفتگی شرق زاگرس یک زمین پست و فرورفتگی طویل و ممتد است که در شرق رشته‌کوه اصلی زاگرس در مرکز ایران قرار دارد. این فرورفتگی، در جهت شمال غربی به جنوب شرقی، از منطقه اصفهان تا منطقه سیرجان ادامه دارد.
در این فرورفتگی خشک و کم‌آب به‌جز شهر اصفهان و شهرهای اقماری آن تنها شهرهای ابرکوه، مهردشت، هرات، مروست، شهربابک و سیرجان قرار دارند و بیشتر بقیه این دشت پست کمابیش خالی از سکنه است. باتلاق گاوخونی در حدود یک‌سوم راه، از سمت شمال غرب به جنوب شرق فرورفتگی واقع شده‌است.
اندیس کوه مزاحم

نشانه معدنی یا اندیس (به فرانسوی: indice) به معنی محدوده‌ای است که در آن آثار یک یا چند ماده معدنی صرف نظر از اقتصادی بودن آن، مشاهده شده باشد و در صورت اقتصادی بودن، به آن معدن می‌گویند. کوه مزاحم یک اندیس فلزی است که در حوالی شهر شهربابک قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، مس است.
میمند (شهربابک)

مِیمَند، یک روستا از توابع بخش مرکزی شهرستان شهربابک است. میمند، روستایی صخره‌ای و دستکند با 4۰۰۰ سال قدمت است. میمند در منطقه‌ای مستقل و نیمه‌خشک در انتهای دره‌ای واقع در جنوب رشته‌کوه‌های مرکزی ایران قرار دارد. از مکان‌های دیدنی این روستا می‌توان به آتشکده و حمام قدیمی آن اشاره کرد. ساکنان آن از نوادگان عیلامیان هستند. این روستا در سال ۲۰۱۵ در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفت. میمند شهربابک روستایی صخره‌ای و دستکند با چند هزار سال قدمت یادآور دورانی است که انسان‌ها خدایان خود را در بلندای کوه‌ها جستجو می‌کردند و کوه، نشانهٔ استواری و توان و پایداری و اراده شناخته می‌شد. این بنای دستکند باستانی، بی‌گمان از نخستین سکونتگاه‌های بشری در ایران به‌شمار می‌رود، دورانی که هنوز ایرانیان مهرپرست بودند و کوه‌ها را مقدس می‌شمردند. چند هزار سال پیش، انسان‌هایی دل سنگ‌ها را شکافتند و یادگاری را به جا گذاشتند که امروزه پس از گذشت سالیان همچنان نماد عزم و اراده و اقتدار اجداد ایرانی به‌شمار می‌رود. هنوز کسی به‌درستی آگاه نیست که این مجموعه به‌دست چه کسانی به وجود آمده و انگیزه این مردم از ساخت چنین بناهایی چه بوده‌است.
غار ایوب

غار ایوب، غار و زیارتگاهی در کوه ایوب است. این غار در جنوب شرقی شهر دهج قرار دارد و در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. کوه ایوب، کوهی آذرین با ساختار سنگی داسیت–آندزیت است. ارتفاع این کوه۳٤١٠ متر است، و غار در ارتفاع ۲۸۷۶ متری قرار دارد. پهنای دهانهٔ غار ٩٨متر، و ارتفاع آن ٦٨متر وعمق آن٢٠٠ متر است. این دهانه، بزرگترین دهانهٔ غارهای آذرین ایران است، و آن را نتیجهٔ انفجار حاصل از برخورد آب و گدازه‌های آذرین داسیتی می‌دانند. پس از تشکیل دهانهٔ غار؛ اختلاف دما و رطوبت باعث خردشدگی سنگها شده، و عمق غار افزایش یافته‌است. فرسایش باد نیز با کوبیدن ماسه به دیواره‌ها، حفره‌هایی لانه‌زنبوری را در دیوارهٔ غار به‌وجود آورده‌است.
منطقه شکار ممنوع شهربابک

منطقه حفاظت شده دهج شهربابک با ۱۰۰هزار هکتار وسعت و سیمای طبیعی کوهستانی و دشتی نیز از سال ۱۳۸۹به عنوان منطقه شکار ممنوع اعلام شده‌است. پوشش گیاهی منطقه دربرگیرنده گونه‌های بنه، کهکم، ارژن، بادام کوهی، انجیر وحشی و قسمتهای نیمه‌بیابانی آن دارای گونه‌های تاغ و کاروانکش است. پستانداران این منطقه نیز کل و بز، قوچ و میش، گرگ و روباه و کفتار هستند و استعداد نگهداری آهو و پلنگ نیز در آن وجود دارد. کبک، تیهو، هوبره، باقرقره، و زاغ بور از مهم‌ترین پرندگان منطقه حفاظت شده دهج و منطقه شکار ممنوع شهربابک هستند.
عمارت موسی خانی

پیشنهاد می شود از عمارت موسی خانی بازدید کنید  ، در مورد بنا باید گفت یک خانه شخصی بزرگ قدیمی هست که قسمت هایی از آن بازسازی شده و هنوز جای کار فراوانی دارد . داخل ان غرفه هایی از محصولات صنایع دستی نیز می باشد چند اتاق جالب هم دارد که به عنوان موزه انواع وسائل قدیمی را در خود جای داده است . منبع
مسجد و حسینیه شهر کهنه

مسجد و حسینیهٔ شهر، از قدیمی‌ترین بناهای مرکز شهربابک می‌باشند. تاریخ دقیق بنای مسجد، به درستی مشخص نیست. اما بنا به گفته‌های سالخوردگان و طبق مندرجات کتاب تاریخ شهربابک، مسجد در زمان صفویه بنا شده‌است. مسجد و حسینیه در حاشیه بلوار معلم واقع شده‌اند. در ورودی حسینیه هم‌اکنون در کوچه‌ای در قسمت غرب قرار دارد که در گذشته بازار شهربوده‌است.
خانه صمدخان

خانه صمدخان مربوط به دوره قاجار است و در شهربابک، خیابان شریعتی، مقابل عمارت موسی خان واقع شده و این اثر در تاریخ ۷ مهر ۱۳۸۱ با شمارهٔ ثبت ۶۱۳۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
دشت شگفت انگیز ریواس

دشت بهاره ریواس شهربابک یکی از زیباترین جاذبه‌های طبیعی این منطقه است که در اوایل اردیبهشت و اواسط فصل بهار چشم هر رهگذری را مجذوب زیبایی‌های خود می‌کند.
می‌توان از بزرگراه بندرعباس-تهران به جاده معدن مس میدوک پیچید و پس از طی چند کیلومتر به این دشت زیبا رسید.
موقعیت ارتباطی

شهربابک به علت واقع شدن در مسیر بزرگراه تهران-بندر عباس و مسیر بندر عباس به اصفهان و غرب کشور و عبور راه‌آهن سراسری ایران از این شهرستان،دارای اهمیت ارتباطی ویژه‌ای است. ایستگاه راه آهن شهربابک در پنجاه کیلومتری شهر شهربابک و در خاتون آباد واقع شده‌است.
فاصله تا شهرها

** فاصله شهربابک تا اصفهان ۵۰۰ کیلومتر
فاصله شهربابک تا انار ۹۵ کیلومتر
فاصله شهربابک تا بافت ۲۰۰ کیلومتر
فاصله شهربابک تا بندرعباس ۴۰۰ کیلومتر
فاصله شهربابک تا بوانات ۱۷۰ کیلومتر
فاصله شهربابک تا تهران ۹۰۰ کیلومتر
فاصله شهربابک تا رفسنجان ۱۳۰ کیلومتر
فاصله شهربابک تا سیرجان ۱۰۰ کیلومتر
فاصله شهربابک تا شیراز ۳۲۵ کیلومتر
فاصله شهربابک تا کرمان ۲۲۳ کیلومتر
فاصله شهربابک تا مروست ۱۳۰ کیلومتر
فاصله شهربابک تا هرات ۷۸ کیلومتر
فاصله شهربابک تا یزد ۲۴۰ کیلومتر
معادن و صنایع

این شهرستان دارای معادن عظیم مس،سیلیس،فیروزه،سنگ‌های ساختمان و ... می‌باشد. از مهم‌ترین صنایع شهرستان می‌توان به مجتمع مس شهربابک شامل مجتمع معدنی مس میدوک و کارخانجات مستقر و مجتمع کارخانجات ذوب مس خاتون آباد اشاره کرد.مجتمع کارخانجات شرکت بابک مس ایرانیان،معادن چاه فیروزه و چاه مسی،کارخانه لبنیات پاستوریزه شبان و کارخانه کاشی آماتیس از دیگر صنایع این شهرستان می‌باشند. شهربابک دارای دو شهرک صنعتی است که در حاشیه مرکز شهرستان قرار دارند.
کشاورزی

از مهم‌ترین محصولات کشاورزی شهربابک می‌توان به پسته،به،بادام و گردو اشاره کرد.طی سال‌های گذشته چندین هکتار از زمین‌های کشاورزی به کاشت درخت به اختصاص یافته‌ است.
سوغات

باتوجه به آب و هوای نیمه سردسیری شهربابک،کوه‌های مجاور شهرستان و بارندگی نسبتاً مناسب،دشت و بیابان‌های اطراف شهربابک دارای پوشش گیاهی غنی است که همین مسبب رونق دامداری از قدیم الایام در این منطقه است.محصولات دامی شهربابک از کیفیت و شهرت بالایی برخوردار اند؛مَسکِه(کره)،روغن حیوانی(روغن زرد)،دوغ، اسپار(دوغ جوشانده و تغلیظ شده که بوسیله گیاهان دارویی معطر شده)، کشک،تلف(قره قروت) و پنیر محلی از سوغات‌های لبنی مهم شهربابک به شماره می‌روند که از شیر گاو و شیر گوسفند تهیه می‌شوند.گوشت گوسفندان شهربابک نیز به ویژه اگر در بیابان‌هاو کوهپایه‌های سرسبز منطقه چرا و رشد کرده باشند،بسیار خوشمزه و معطر است.
سوغات دیگر این شهرستان قُرمه است که حاصلِ سرخ کردن گوشت گوسفند در روغن دنبه آن است. در گذشته با توجه به عدم وجود ابراز و مواد نگه‌دارنده،قرمه کردن روشی هوشمندانه‌ برا نگهداری طولانی مدت گوشت به شمار می‌رفت.قرمه به روش‌های مختلف مصرف می‌شود؛از مصرف مستقل گرفته تا استفاده در طبخ غذا.
نان کرنون دیگر سوغات مهم شهربابک است.نان کرنون در تنورهایی به نام کرنون و روی قلوه سنگ‌های داغ با قطر حدود ۵ تا ۱۰ سانتی‌متر پخته می‌شود؛ظاهر خود نان گرد،ضخیم است و کیک مانند است. این نان به ویژه اگر با آرد سبوس‌دار طبخ شود بسیار خوشمزه بوده و از بهترین نان‌ها برای خوردن غذاهایی همچون آبگوشت، اشکنه،آب بنه(قاتق بنه)و کشک کله‌جوش که نیازمند ترید(تلیت)کردن نان است به شمار می‌رود.امروزه اشکال دیگری از این نان با آرد سفید و در دستگاه‌های مدرن طبخ نان پخته می شوند.نان کماچ شیر و کماچ سهن نیز بسیار خوشمزه و مقوی بوده و از سوغات شهربابک به‌شمار می‌رود؛طبخ نان کماچ در گذشته مطابق رسوم در روزهای نخستین سال و برای جشن نوروز و سیزده‌بدر در تنورهای یکسانی با نان کرنون طبخ می‌شدند.امروزه این نان‌ها در طول سال نیز طبخ شده و در دسترس هستند. کماچ شیر فرآورده‌ای حاصل از آرد گندم،شیر،خرما،مغز پسته،مغز گردو و ادویه است و کماچ سهن فرآورده‌ای حاصل از آرد جوانهٔ گندم،خرما،مغز پسته،مغز گردو و ادویه.
عسل شهربابک اگر بارندگی سال مناسب باشد و بیابان‌ها و کوهپایه‌ها در بهار انبوه از گل و گیاه شوند،طرفداران فراوان دارد.
در خرداد ۱۳۹۵ طی مراسمی رسماً از ثبت نان کرنون در فهرست میراث ملی و معنوی کشور به نام شهرستان شهربابک پرده برداری شد.
از دیگر سوغات شهربابک میتوان به نان سیرو و نان تیرو اشاره کرد.
از صنایع دستی شهربابک میتوان به فرش دستباف شهربابک اشاره و نگین فیروزه برای انواع جواهرات و ظروف مسی فیروزه‌کوبی شده یاد کرد.