روز ولنتاین

| روز ولنتاین | روز ولنتاین |
| --- | --- |
یک کارت پستال روز ولنتاین، حوالی سال ۱۹۰۹: یک کارت پستال روز ولنتاین، حوالی سال ۱۹۰۹
نام خودمانی: روز عشق، روز عشاق یا جشن ولنتاین
برپایی توسط: مردم بسیاری از کشورها؛ عشای انگلیکان  لوتریانیسم کاتولیگ سنت‌گرا
گونه: رعایت مسیحی، عاشقانه، فرهنگی، تجاری
اهمیت: روز جشن ولنتاین قدیس؛ جشن عشق و محبت
مراسم: ارسال کارت تبریک و هدایا، دوست‌یابی، نیایش جمعی، دعای نه‌روزه کلیسای کاتولیک
تاریخ:  ۱۴ فوریه  «رایج‌ترین» (برپایی مسیحیت غربی)  ۶ ژوئیه (برپایی کلیسای ارتدکس شرقی)  ۳۰ ژوئیه (برپایی کلیسای ارتدکس شرقی) 
تناوب: سالانه
روز ولنتاین که به آن روز ولنتاین قدیس یا جشن ولنتاین نیز می‌گویند، هر ساله در ۱۴ فوریه جشن گرفته می‌شود. این گرامی‌داشت به عنوان یک روز جشن مسیحی (تقویم قدیسین) برای بزرگداشت یک شهید مسیحی به نام ولنتاین قدیس آغاز گردید و از طریق سنت‌های مردمی پس از آن، به یک جشن فرهنگی، مذهبی و تجاری مهم عاشقانه در بسیاری از مناطق جهان تبدیل شد.
داستان‌های مختلفی در مورد اینکه چرا ۱۴ فوریه روز ولنتاین انتخاب شده است، وجود دارد. در کشورهای اسکاندیناوی در اواسط فوریه است که پرندگان جفت‌گیری می‌کنند، به همین دلیل است که این دوره، از زمان‌های قدیم به عنوان نماد عشق و تولید مثل یاد می‌شود. تعدادی داستان و روایت گوناگون از شهادت ولنتاین در ۱۴ فوریه وجود دارد، از جمله داستانی از زندانی شدن ولنتاین قدیس به دلیل خدمت به مسیحیان تحت آزار و اذیت امپراتوری روم در سده سوم میلادی نقل شده است. بر اساس یک سنت اولیه، ولنتاین قدیس بینایی را به دختر نابینای زندانبان خود بازگرداند. داستان‌های پرشمار افزوده شده بعدی به این افسانه، ولنتاین را بیشتر با موضوع عشق مرتبط می‌کند: داستان‌های مربوط به سده هجدهم میلادی این قصه را پرآب و تاب تر کرده بازگو کننده این ادعاست که ولنتاین قدیس، نامه‌ای را برای دختر زندانبان خود با امضای «ولنتاین تو» به عنوان وداع قبل از اعدامش نوشته است. روایتی دیگر نقل می‌کند که ولنتاین قدیس برای سربازان مسیحی که به‌دست امپراتور روم ممنوع الازدواج بودند، مراسم عروسی برگزار کرد.
در اشعار اوتون دو گراندسون (Oton III de Grandson)، جفری چاوسر و شارل، دوک اورلئان (۱۳۹۴–۱۴۶۵) که در انگلستان اسیر شده بود، مطالبی هست که اغلب به روز ولنتاین اشاره می‌کند. نخستین یادکرد روز ولنتاین با مفهوم عشق به سده چهاردهم در انگلستان برمی گردد، جایی که اعتقاد بر این بود که ۱۴ فوریه روز جفت شدن پرندگان است، این باور در نوشته‌های جفری چاوسر در سده چهاردهم ذکر شده است. در این دوران مرسوم بود که عاشقان یادداشت‌های رومانتیک رد و بدل می‌کردند و یکدیگر را ولنتاین می‌نامیدند.
جشن قدیس ولنتاین توسط پاپ ژلازیوس یکم در سال ۴۹۶ میلادی ابداع شد. ژلازیوس یکم این جشن را در ۱۴ فوریه به افتخار سِنت ولنتاین روم، که در سال ۲۶۹ میلادی کشته شده بود، برگزار کرد. این روز در قرون ۱۴ و ۱۵ با عشق رمانتیک همراه شد، زمانی که مفاهیم عشق شهسوارانه شکوفا شد، عشقی که ظاهراً با «مرغ عشق» اوایل بهار در ارتباط بود. در جشن ولنتاین در بریتانیا سده هجدهم، زوج‌ها با اهدای گل و شیرینی و ارسال کارت‌های تبریک ولنتاین، عشق خود را به یکدیگر ابراز می‌کردند. نمادهای روز ولنتاین که امروزه مورد استفاده قرار می‌گیرند شامل اشکال مختلف قلب، کبوتر و شکل کوپیدو بالدار است. از سده نوزدهم، دست‌نوشته‌های ولنتاین کاربرد بیشتری نسبت به کارت‌های ولنتاین پیدا کرده‌اند. در ایتالیا، کلیدهای سِنت ولنتاین به عنوان نمادی عاشقانه و دعوتی برای باز کردن قفل قلب اهدا کننده عشق، هدیه داده می‌شود. این کلید همچنین به کودکان برای جلوگیری از بیماری صرع (بیماری سِنت ولنتاین) هدیه داده می‌شود.
روز ولنتاین در هیچ کشوری تعطیل رسمی نیست، اگرچه در انجمن انگلیکان و کلیسای لوتری، روز جشن رسمی است. بسیاری از بخش‌های کلیسای ارتدکس شرقی نیز روز ولنتاین را در ۶ ژوئیه به افتخار قدیس ولنتاین کشیش رومی، و در ۳۰ ژوئیه به افتخار شهید والنتاین، اسقف اینترامنا (ترنی مدرن) جشن می‌گیرند.