stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جوزف روشفورت
جنگ جهانی دوم > پرل هاربر

در اوایل سال ۱۹۴۱، لورانس سافورد، رئیس OP-20-G در واشنگتن، روشفورت را به هاوایی فرستاد تا افسر مسئول ایستگاه هیپو ("H" برای هاوایی در الفبای آوایی نیروی دریایی در آن زمان) در پرل هاربر شود. در این زمان روشفورت زبان شناس متخصص ژاپنی و رمزنگاری آموزش دیده بود.
روشفورت خود بسیاری از کارکنان هیپو را انتخاب کرد و در زمان حمله به پرل هاربر بسیاری از بهترین رمزنگاران، تحلیلگران ترافیک و زبان شناسان نیروی دریایی ایالات متحده را از جمله جوزف فینگان را استخدام کرده بود. تیم روشفورت مأمور شد تا امن‌ترین سیستم رمزی نیروی دریایی ژاپن، کد افسران پرچم را بشکند،  در حالی که رمزنگاران نیروی دریایی در ایستگاه کست CAST (کاویته در فیلیپین) و OP-20-G در واشنگتن (NEGAT، "N" برای نیروی دریایی بخش) روی رمز اصلی ناوگان، کدهای نیروی دریایی ژاپن (JN-25) متمرکز شده بود.[کدام صفحه؟]
روشفورت رابطه کاری نزدیکی با ادوین تی لیتون داشت که اولین بار در سفر به توکیو، هنگامی‌ که هر دو به درخواست نیروی دریایی برای یادگیری ژاپنی فرستاده شده‌بودند ملاقات نمود. در سال ۱۹۴۱، لیتون افسر ارشد اطلاعات دریاسالار هازبند کیمل، فرمانده ناوگان اقیانوس آرام (CINCPAC) بود. هم او و هم روشفور از دسترسی به رمزگشایی پیام‌های دیپلماتیک ارسال شده به رمز بنفش، رمز دیپلماتیک بالاترین سطح، در ماه‌های قبل از حمله ژاپن، به دستور مدیر بخش برنامه‌های جنگ، ریچموند کی ترنر، محروم شدند.
جوایز

در سال ۱۹۸۵، روشفور پس از مرگ مدال خدمات ممتاز نیروی دریایی را دریافت کرد. در سال ۱۹۸۶، مدال آزادی ریاست جمهوری را پس از مرگ دریافت کرد. در سال ۲۰۰۰، او به آژانس امنیت ملی، تالار مشاهیر خدمات امنیت مرکزی معرفی شد.
بنای یادبود

در ۶ ژانویه ۲۰۱۲، ساختمان کاپیتان جوزف جی روشفور در تأسیسات آزانس امنیت ملی در پایگاه مشترک پرل هاربر هیکام انکس، هاوایی اختصاص یافت.
تصویرسازی ها

در فیلم میدوی ساخت ۱۹۷۶ با بازی چارلتون هستون و هنری فوندا، روشفور توسط هال هالبروک به تصویر کشیده شد. روشفور یک ماه پس از اکران فیلم درگذشت. در فیلم میدوی ۲۰۱۹، بازیگر نقش برنان براون او را بازی کرد.
لینک های خارجی

بیوگرافی آنلاین NSA لطفا توجه داشته باشید: به اشتباه سال تولد روسفور را ۱۸۹۸ ذکر کرده است.
جوزف روشفورت در وبگاه قبریاب
دانشکده فیزیک دانشگاه تهران

دانشکده فیزیک دانشگاه تهران اولین مرکز رسمی آموزش فیزیک در ایران است که در سال ۱۳۱۳ همزمان با بنانهاده شدن دانشگاه تهران تحت نظر دانشکدگان علوم دانشگاه تهران در پردیس مرکزی دانشگاه توسط پروفسور محمود حسابی شکل گرفت. این دانشکده اولین نسل فیزیک‌دانان ایرانی و بسیاری از بزرگان این عرصه را تربیت کرده که باعث گسترش فیزیک در دیگر دانشگاه‌های کشور شدند. هم‌اکنون دفتر انجمن فیزیک ایران در این دانشکده قرار دارد.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
بنیان گذار: پروفسور محمود حسابی
نهاد مادر: دانشگاه تهران
رئیس: محمدرضا محمدی‌زاده
اعضای هیئت علمی: ۲۷
موقعیت: تهران
وبگاه: https://physics.ut.ac.ir
تاریخچه

می‌توان شکل‌گیری اولیه دانشکده را مربوط به دوران تأسیس دارالفنون در سال ۱۲۳۰ خورشیدی دانست. دروسی که در دارالفنون تدریس می‌شد عبارت بودند از فیزیک، شیمی، طبیعیات، داروسازی و تجزیه معادن که به تدریج حساب، هندسه، جغرافیا و نقاشی نیز به آنها اضافه شد. سپس در سال ۱۳۰۷ طی طرحی مؤسسه‌ای به نام دارالمعلمین عالی (دانشسرای عالی) مشتمل بر دانشکده‌های علوم و ادبیات ایجاد گردید. دانشکده علوم شامل رشته‌های فیزیک-شیمی، ریاضی و طبیعی بود. بعد از چند سال این مؤسسه به محل مدرسه علمیه سابق منتقل شد و این دانشکده دو استاد ایرانی و هفت استاد فرانسوی و جمعاً صد محصل داشت. دکتر محمود حسابی و غلامحسین راهنما دو استاد ایرانی این مجموعه بودند. در نهایت در سال ۱۳۱۳ پس از شکل‌گیری دانشگاه تهران، دانشسرای عالی به آن پیوسته و دانشکده علوم و… شکل گرفتند. سپس واژه دانشگاه به جای اونیورسیته، دانشکده به جای فاکولته و دانشسرای عالی به جای دارالمعلمین معمول شد و نام دانشجو و دانشیار بر اساس نام دانش انتخاب شد. از سال ۱۳۱۳ تا سال ۱۳۳۷ دانشکده علوم برای دوره لیسانس سه ساله از طریق امتحاناتی که توسط دانشکده برگزار می‌شد (به شکل درون گروهی) دانشجو می‌پذیرفت.
ساختمان دانشکده علوم در سال ۱۳۳۰ افتتاح شد و تصمیم گرفته شد به جای اینکه در هر دانشکده گروه‌های مختلف علوم دایر باشد، کلیه رشته‌های علوم پایه در دانشکده علوم مستقر شود. در سال ۱۳۳۱ رشته فیزیک-شیمی به دو رشته مستقل فیزیک و شیمی تفکیک شدند. برای ایجاد هماهنگی بین برنامه دانشکده با دانشکده‌های خارج در سال ۱۳۴۲ مقرر شد دوره لیسانس به ۴ سال افزایش یابد و مدرک آن که به نام دیپلم بود، لیسانس شناخته شود. از این سال دانشجویان از مسیر کنکور سراسری به دانشگاه راه یافتند. همچنین دوره‌های فوق لیسانس نیز گسترش یافت و گام مؤثری که در راه تحول دانشگاه و دانشکده برداشته شد، تنظیم دروس براساس واحد بود.
پس از آن گروه فیزیک با هدایت دکتر حسابی و به همراه جمعی از اولین شاگردان ایشان مانند دکتر کمال‌الدین جناب، دکتر علی اصغر خمسوی، دکتر ضیاءالدین اسماعیل بیگی و… گسترش یافته و اولین نسل فیزیکدانان، مهندسان و معلمان ایران که ایشان نیز در آینده متخصص رشته خود شدند را تربیت کرد. که باعث شکل‌گیری و رشد رشته فیزیک در دیگر دانشگاه‌های تهران و دیگر شهرها شد. گروه فیزیک که توسط دکتر محمود حسابی شکل گرفته و مستقر در محل دانشکده علوم واقع در پردیس مرکزی دانشگاه بود، نهایتاً توسط شخص ایشان در سال ۱۳۵۲ به موقعیت کنونی خود در خیابان کارگر شمالی واقع در امیرآباد انتقال یافت.
از سال ۱۳۸۴ در پی ارتقای تشکیلات سازمانی دانشگاه تهران، گروه فیزیک به دانشکده فیزیک تغییر نام یافت.
رتبه و افتخارات > رتبه‌بندی QS

در آخرین رتبه‌بندی QS دانشکده فیزیک توانست با کسب رتبه ۴۰۱–۴۵۰ جهانی بالاتر از دیگر دانشگاه‌ها در رتبه اول کشور قرار بگیرد.
رتبه و افتخارات > رتبه‌بندی USNews

دانشگاه تهران در USNews برای سال‌های متمادی توانسته رتبه برتر کشور را در حوزه کلی فیزیک و دیگر گرایش‌های آن به خود اختصاص دهد و در آخرین ویرایش این نظام رتبه‌بندی توانسته رتبه ۴۳۲ جهانی در فیزیک را بالاتر از سایر رقبای خود کسب کند. همچنین توانست در گرایش فیزیک ماده چگال با رتبه ۲۵۰ تنها دانشگاه وزارت علوم حاضر در این رتبه‌بندی باشد.
رتبه و افتخارات > رتبه‌بندی لایدن

در نظام رتبه‌بندی لایدن CWTS نیز دانشگاه در حوزه علوم فیزیک و مهندسی توانسته بالاتر از دیگر مراکز کشور در رتبه اول قرار بگیرد.
رتبه و افتخارات > رتبه‌بندی پایگاه استنادی علوم جهان اسلام (ISC)

در آخرین ویرایش رتبه‌بندی پایگاه استنادی علوم جهان اسلام (ISC) در شاخه فیزیک، دانشگاه تهران توانست رتبه اول کشور را به‌طور مشترک با دانشگاه صنعتی اصفهان کسب کند.
رتبه و افتخارات > قطب علمی

طبق آخرین لیست اعلام شده از طرف وزارت علوم در دانشکده فیزیک قطب علمی فیزیک ساختار و خواص میکروسکوپی ماده شکل گرفته و در حال فعالیت است.
رتبه و افتخارات > همکاری‌های بین‌المللی

دانشکده فیزیک در پروژه‌های بین‌المللی متعددی مانند پروژه PANDA در کشور آلمان و ALICE و FCC در CERN همکاری‌های سازنده‌ای داشته و افتخارات متعددی را کسب کرده‌است.
گروه‌های پژوهشی و افراد

دانشکده فیزیک دارای پنج گروه پژوهشی کلی در گرایش‌های مختلف فیزیک می‌باشد که در مقاطع مختلف کارشناسی، کارشناسی ارشد، دکتری پذیرش دانشجو و در دوره پسادکتری پذیرش محقق دارد. این گروه‌ها شامل
فیزیک ماده چگال، نانوفیزیک و سیستم های پیچیده
گرانش و اخترفیزیک
فیزیک اتمی و مولکولی شامل گرایش‌های اپتیک و لیزر و پلاسما
فیزیک ذرات بنیادی
فیزیک هادرون‌ها، هسته‌ها و شتابدهنده‌های ذرات
بوده که در ادامه هر یک از گروه‌ها معرفی می‌شوند.
گروه‌های پژوهشی و افراد > فیزیک ماده چگال و نانوفیزیک و سیستم های پیچیده

این گروه شامل ۸ عضو هیئت علمی فعال اعم از ۳ استاد به نام‌های عباس‌علی صابری، یاسر عبدی، محمدرضا محمدی‌زاده، ۲ دانشیار به نام‌های میرفائز میری و سیدمهدی واعظ‌علائی و ۲ استادیار به نام‌های محمدخزائی و رضا سپهری‌نیا است. حوزه فعالیت این گروه در سه بخش کلی زیر است:
گروه‌های پژوهشی و افراد > فیزیک ماده چگال و نانوفیزیک و سیستم های پیچیده > فیزیک تجربی

نانوفیزیک (فیزیک و کاربردهای نانوساختارها و مواد دو بعدی در نانوالکترونیک، اپتوالکترونیک و بیوالکترونیک)
علوم سطحی (لایه‌های نازک، ساختارهای هترو، فیلم‌های نانو متخلخل، شیشه‌های خود تمیز شونده، لایه‌های نازک نانومتری و کاربردها، پلاسمونیک سطحی، طیف‌سنجی رامان بهبود یافته سطح، یونیزاسیون گاز و حسگر انتشار میدان، خواص الکترونیکی و نوری، خوردگی، بلورهای فوتونیک، تغییرات، اثرات مکانیکی و تریبولوژیکی، آبگریزی، مرطوب شدن)
ابررسانایی (فیلم‌های حجیم و نازک)
مواد فوق‌العاده (آب دوستی، آب گریزی، مرطوب شدن)
گروه‌های پژوهشی و افراد > فیزیک ماده چگال و نانوفیزیک و سیستم های پیچیده > فیزیک نظری

فیزیک سیستم های پیچیده، فیزیک اقتصاد و اجتماع
نظریه ماتریس های تصادفی، شبکه های پیچیده
نظریه تراوش و پدیده های بحرانی
بیوفیزیک و سیستم‌های پیچیده (رشد تومور، شبکه‌ها)
سیستم‌های نابسامان (انتشار موج در رسانه‌های تصادفی، محلی سازی اندرسون، انتقال در رسانه‌های تصادفی، فرآیندهای تصادفی)
نانوفیزیک (نانو ماشین‌ها، اپتیک نانوساختارها)
مواد نرم (فوم، ماده گرانول)
فیزیک آماری (مدل‌های رشد، فراکتال‌ها، برهمکنش‌های ناشی از نوسانات، سیستم‌های اسپین)
برهمکنش نور و ماده (فوم‌ها، نانوذرات، نقاط کوانتومی، حلقه‌های کوانتومی، گرافن، عایق‌های توپولوژیکی، سیستم‌های هیبریدی)
فیزیک حالت جامد (انتقال کوانتومی، فازهای توپولوژیکی)
گروه‌های پژوهشی و افراد > فیزیک ماده چگال و نانوفیزیک و سیستم های پیچیده > فیزیک محاسباتی

محاسبات مبتنی بر نظریه تابعی چگالی
محاسبات اصلی اول
دینامیک مولکولی
فراگیری ماشین
گروه‌های پژوهشی و افراد > گرانش و اخترفیزیک

این گروه شامل ۵ عضو هیئت علمی فعال اعم از ۲ استاد به نام‌های محمدنوری زنوز و فاطمه شجاعی باغینی، ۲ دانشیار به نام‌های امیرمسعود عباسی و ناهید احمدی و ۱ استادیار به نام مهدیار نوربالا است. حوزه فعالیت و تحقیقات این گروه بر روی موضوعات نظری انجام می‌شود که به هر طریقی با نظریه نسبیت عام اینشتین (GR) مرتبط هستند و از تلاش برای درک بهتر GR با مطالعه پدیده‌های مختلف، تا بررسی نظریه‌های اصلاح شده گرانش را شامل می‌شوند. کیهان‌شناسی و اخترفیزیک نیز عرصه‌هایی برای کاربردهای GR هستند که از کیهان بسیار اولیه تا دوران متأخر را در برمی‌گیرد. تنوع این فعالیت‌ها زمانی که با پیشرفت‌های فیزیک ذرات یا ایده‌های گمانه‌زنی گرانش کوانتومی ترکیب شود، حتی بیشتر می‌شود.
گروه‌های پژوهشی و افراد > فیزیک اتمی و مولکولی

این گروه شامل ۷ عضو هیئت علمی فعال اعم از 1 استاد به نام‌  فرزین آقامیر ، ۴ دانشیار به نام‌های عطاملک قربان‌زاده، خسرو حسنی، مسعود مهجورشفیهی و ارشمید نهال و ۱ استادیار به نام فرخ سررشته‌داری است.
گروه‌های پژوهشی و افراد > فیزیک ذرات بنیادی

این گروه شامل ۶ عضو هیئت علمی فعال اعم از 2 استاد به نام‌های کاظم عزیزی، صدیقه دلدار ، ۱ دانشیار به نام حسین محسنی سجادی و ۲ استادیار به نام‌های هاجر ابراهیم نجف‌آبادی و سارا خطیبی است.
گروه‌های پژوهشی و افراد > فیزیک هادرون‌ها، هسته‌ها و شتابدهنده‌های ذرات

این گروه شامل ۳ عضو هیئت علمی فعال اعم از ۲ استاد به نام‌های کاظم عزیزی (مشترک با گروه ذرات بنیادی) و حمیدرضا مشفق و ۱ دانشیار به نام مسعود مهجورشفیعی (مشترک با گروه اتمی مولکولی) است.
فارغ التحصیلان برجسته

از فارغ‌التحصیلان به نام و شاخص این دانشکده می‌توان به افراد ذیل اشاره کرد:
علی جوان (مخترع نخستین لیزر گازی هلیوم_نئون جهان و استاد بازنشسته دانشکده فیزیک دانشگاه ام‌آی‌تی)
آلنوش طریان (مادر نجوم و بانوی اختر فیزیک ایران)
یوسف ثبوتی (فیزیک‌دان سرشناس ایرانی و مؤسس مرکز تحصیلات تکمیلی علوم پایه زنجان)
مهدی گلشنی (فیزیک‌دان و نظریه‌پرداز ایرانی و استاد بازنشسته دانشگاه صنعتی شریف)
حسن جواهری (فیزیک‌دان ایرانی-آمریکایی و مدرس دانشگاه مریلند در کالج پارک)
غلامعلی حداد عادل (سیاستمدار اصول‌گرا ایرانی و دانشیار بازنشسته دانشگاه)
سنگ نبشته دانشکده فیزیک درون ساختمان اصلی
ساختمان اصلی  دانشکده فیزیک
ساختمان خیام با همت استاد فقید دانشکده مرحوم دکتر شهریار بایگان در دهه ۹۰ خورشیدی ساخته شد. ساختمان خیام دانشکده فیزیک در یک روز برفی در تصویر مشاهده می‌شود.
نمای ساختمان خیام از بیرون دانشکده (خیابان کارگر)
نمای ساختمان اصلی در یک روز مه‌آلود
سانت فرویتس د باخس

مکان در 23x15px|border |alt=|link= کاتالونیا, 23x15px|border |alt=|link= اسپانیا
| Sant Fruitós de Bages | Sant Fruitós de Bages |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
بخش خودمختار:  کاتالونیا
استان: استان بارسلون
Comarca: Bages
حکومت: حکومت
 • شهردار: Josep Rafart Cortés
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۲٫۲ کیلومتر مربع (۸٫۶ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۴۷ متر (۸۱۰ فوت)
جمعیت (2009): جمعیت (2009)
 • کل: ۷٬۹۶۱
 • تراکم: ۳۶۰/کیلومتر مربع (۹۳۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (زمان)
وبگاه: وبگاه رسمی
سانت فرویتس د باخس (به اسپانیایی: Sant Fruitós de Bages) یک شهرستان در اسپانیا است که در استان بارسلون واقع شده‌است.
خصوصیات

سانت فرویتس د باخس ۲۲٫۲ کیلومترمربع مساحت و ۷٬۹۶۱ نفر جمعیت دارد و ۲۴۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ساموئل اومتیتی

ساموئل ایو اومتیتی(به فرانسوی:Samuel Yves umtiti)بازیکن فوتبال اهل فرانسه است که برای باشگاه لیل بازی می کند
اومتیتی فعالیت حرفه‌ای خود را از سال ۲۰۱۲ با باشگاه لیون شروع کرد و با این تیم، قهرمان جام حذفی فرانسه شد سپس در سال ۲۰۱۶ با عقد قراردادی به قیمت ۲۵ میلیون یورو به بارسلونا اسپانیا پیوست. او در اولین فصل حضورش با بارسلونا دوگانه لالیگا و کوپا دل ری را برنده شد.
اومتیتی در سطح ملی ۴۷ بار برای تیم ملی جوانان فرانسه به میدان رفت و ۳ بار گلزنی کرد. او به همراه پل پوگبا از اعضای تیم زیر ۲۰ سال فرانسه بودند که در سال ۲۰۱۳ قهرمان جام جهانی جوانان شدند. او سپس به تیم ملی بزرگسالان فرانسه دعوت و در سال ۲۰۱۶ با این تیم نائب قهرمان جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۶ شد. دو سال بعد، او در جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه حضور پیدا کرد و گلِ پیروزی فرانسه را در نیمه نهایی مقابل بلژیک، با سرزنی به ثمر رساند. اومتیتی با فرانسه قهرمان جام جهانی ۲۰۱۸ شد.
تاریخچه فوتبال هند

تاریخچه فوتبال هند یک تاریخ طولانی و مفصل است، زیرا در آن زمان ورزش ملی هند، فوتبال بود. انگیزه این امر اتحاد ارتش هند بود. شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد بازی‌های لیگ برتر فوتبال هند حداقل از سال ۱۹۴۹ در ارتش هند انجام می‌شود. هند قدیمی‌ترین باشگاه تاریخ جهان را دارا می‌باشد. و همچنین سومین مسابقه قدیمی جهان، جام دیورند نیز در هند تأسیس شده‌است. زمانی بود که فوتبال در هند بسیار مورد استقبال قرار گرفت. لباس فوتبال هند «برزیل‌های آسیا» نامیده می‌شد. اما امروزه، ورزش فوتبال در هند مورد توجه قرار نمی‌گیرد و تیم ملی فوتبال هند یکی از ضعیف‌ترین تیم ملی‌های جهان است.
دهه ۱۸۰۰

فوتبال در اواسط قرن نوزدهم توسط سربازان انگلیسی به هند معرفی شد. این امر به دلیل تلاش‌های ناگندرا پراساد سربادیکاریگسترش یافت. در سال ۱۸۸۸ جام دیورند توسط وزیر امور خارجه وقت هند، مورتیمر دوراند در شیملا، هند تأسیس شد. جام دیورند سومین مسابقات قدیمی فوتبال پس از جام حذفی انگلستان و جام حذفی اسکاتلند است. این ورزش به عنوان تفریحی برای نیروهای انگلیسی مستقر در هند آغاز شد. رویال اسکاتلندی ف. اولین عنوان قهرمانی را با غلبه ۲–۱ برابر پیاده‌نظام سبک هایقلند در فینال کسب کرد. در سال ۱۸۹۳، جام ایفا شیلد به عنوان چهارمین جام قدیمی در جهان تأسیس شد. کلکته، آن زمان پایتخت هند بریتانیایی، به سرعت قطب فوتبال هند شد. باشگاه سارادا قدیمی‌ترین باشگاه فوتبال هند بود.
باشگاه کلکته اولین باشگاهی بود که در سال ۱۸۷۲ تأسیس شد. از دیگر باشگاه‌های اولیه می‌توان به باشگاه دالاهوسی، باشگاه نوال والنترس کلاب و باشگاه نیروی دریایی اشاره کرد.
در سال ۱۸۸۹ قدیمی‌ترین تیم فعلی هند موهان باگان با عنوان «باشگاه ورزشی موهان باگان» تأسیس شد. این اولین باشگاهی بود که تحت فرمان ارتش بود و بازیکنان هند در آن بازی می‌کردند. چندین باشگاه فوتبال مانند کلکته کلاب، سوابازار و باشگاه آریایی در ۱۸۹۰ در کلکته تأسیس شد. تورنمنت‌هایی مانند جام گلادستون، جام معاملاتی و کوچ بهار نیز در همین زمان تأسیس شد.
از تیم‌های هند، می‌توان به باشگاه فوتبال آر بی فرگوسن که در تاریخ ۲۰ فوریه ۱۸۹۹ در تریسور و ایالت کرالا تأسیس شد و قدیمی‌ترین باشگاه فوتبال در قسمت جنوبی هند است اشاره کرد. این باشگاه به نام سرپرست پلیس شهر کوچی، آر بی فرگوسن نامگذاری شد. این باشگاه با نام مستعار باشگاه فوتبال مردان جوان شهرت داشت و در اوایل دهه ۱۹۰۰ نقش مهمی در ارتقاء فوتبال در کرالا داشته‌است.
اولین فدراسیون هند، فدراسیون فوتبال هند، در سال ۱۸۹۳ تأسیس شد اما هیچ‌کس به جز سرخپوستان در هیئت مدیره خود نداشت.
جام جهانی ۱۹۵۰

هند به‌طور کاملاً ناخواسته، در جام جهانی ۱۹۵۰ به فینال رفت چرا که تمامی حریفان مرحله گروهی و حذفی خود از جام انصراف دادند. اما هیئت حاکمه AIFF با عدم حضور در جام جهانی تصمیم گرفت که در جام جهانی بماند. دلیل ارائه شده توسط AIFF این بود که هزینه سفر وجود داشت، اگرچه فیفا موافقت کرد که بخش عمده ای از هزینه‌های سفر، کمبود زمان تمرین، مسائل مربوط به انتخاب تیم و ارزش گذاری المپیک را نسبت به جام جهانی را بر گردن بگیرد.
اگرچه فیفا پس از المپیک ۱۹۴۸، جایی که بازیکنان هند با پای برهنه بازی می‌کردند، قانون وضع کرد که تیم‌ها بعد از این اجازه ندارند که با پای برهنه توپ بزنند اما این پیشنهاد که تیم هند از بازی امتناع می‌کند به دلیل اینکه اجازه ندارند با پای برهنه بازی کنند کاملاً صحت ندارد. طبق گفته کاپیتان هندی، سیلن مانا، این اتفاق برای مخفی کردن اختراع و حقیقت شد. این تیم تا سال ۲۰۱۸ از دور اول رقابت‌های مقدماتی جام جهانی منطقه آسیا عبور نکرده بود که در دو بازی خانگی و خارج از خانه نپال را با نتیجه ۲–۰ شکست داد و به دور بعد رفت.
۱۹۵۱–۱۹۶۲: دوران طلایی فوتبال هند

سال ۱۹۵۱ تا ۱۹۶۲ دوران طلایی فوتبال هند محسوب می‌شود. این تیم تحت مربیگری سید عبدالرحیم هند نایب قهرمان جام ملت‌های آسیا شد.[نیازمند منبع] تیم هند در دهه ۱۹۵۰ با قهرمانی در بازیهای آسیایی ۱۹۵۱ که میزبان آنها نیز بود دوران طلایی خود را شروع کرد. هند هر دو تیم اندونزی و افغانستان را با نتیجه ۳ بر صفر شکست داد تا به فینال برسد که در نیمه نهایی آن ایران را ۱ بر صفر نیز شکست داد. در سال ۱۹۵۲، هند با قهرمانی در جام چهار ضلعی کلمبو که در سریلانکا برگزار شد، به قهرمانی‌های پیاپی خود ادامه داد. این سالها به عنوان دوران طلایی فوتبال هند نامیده می‌شود. همان‌طور که چهار سال قبل، بسیاری از باشگاه‌های هندی بدون کفش بازی می‌کردند، اما پس از نتیجه نگرفتن در المپیک، فدراسیون فوتبال هند بلافاصله پوشیدن کفش را اجباری کرد.
هند همچنین سه دوره دیگر به صورت پیاپی جام چهار ضلعی را کسب کرد که به ترتیب در شهرهای برمه، کلکته و داکا در سالهای ۱۹۵۳، ۱۹۵۴ و ۱۹۵۵ برگزار شد. سپس هند در بازیهای آسیایی ۱۹۵۴ که در مانیل برگزار می‌شد، هشتم شد.
در المپیک ۱۹۵۶، هند چهارم شد، و با این حساب این دومین باری بود که هند در دنیای فوتبال تاریخ سازی کرد. هند برای اولین بازی در خاک استرالیا به میدان رفت و ۴–۲ پیروز شد و نویل دوزوزا اولین بازیکن آسیایی بود که در المپیک هت تریک کرد و همچنین هند را به اولین تیم آسیایی رساند که به نیمه نهایی المپیک راه یافته‌است. اما آنها در نیمه نهایی ۴–۱ به یوگسلاوی باختند و در دیدار پلی آف مقام سوم نیز ۳–۰ مغلوب بلغارستان شدند.
هند در بازیهای آسیایی ۱۹۵۸ که در ژاپن و شهر توکیو برگزار می‌شد شرکت کرد و در آنجا موفق به کسب مقام چهارم شد و همچنین در جام استقلال ۱۹۵۹ در مالزی دوم شد. این تیم در سال ۱۹۶۰ در مقدماتی جام ملت‌های آسیا شرکت کرد و از صعود به مرحله گروهی بازماند. هند در بازیهای آسیایی ۱۹۶۲ قهرمان شد و کره جنوبی را در فینال ۲–۱ شکست داد و همچنین دو سال بعد در جام ملتهای آسیا ۱۹۶۴ که به صورت رفت و برگشت برگزار شد، دوم شد. هند در سال ۱۹۶۴، ۱۹۶۵ و ۱۹۶۶ در جام استقلال بازی کرد و در آنجا دوم، سوم و سوم شد.
۱۹۶۳–۱۹۸۴: دوران پس از طلایی

مرگ رحیم در اوایل دهه ۶۰ فوتبال هند را پس از یک دوره موفقیت‌آمیز عقب انداخت. هند در بازیهای آسیایی ۱۹۶۶ بانکوک بازی کرد اما در دور اول حذف شد. سپس هند در بازیهای آسیایی ۱۹۷۰ با شکست دادن ۱ بر صفر ژاپن در پلی آف سوم، مقام سوم را کسب کرد. در اواسط دهه ۷۰، تیم جوانان هند به‌طور مشترک با ایران قهرمان جام جوانان آسیا شدند. فوتبال هند در دهه‌های ۷۰، ۸۰ و ۹۰ به تدریج جایگاه خود را به عنوان یک تیم برتر آسیایی از دست می‌دهد.
در سال ۱۹۸۴ هند به جام ملت‌های آسیا ۱۹۸۴ راه یافت. این تیم در گروه بی‌قرار گرفت اما پس از باخت در همه بازیها به جز ۱ بازی که در بازی پایانی بود مساوی کرد به کارش در جام ملت‌ها پایان داد. هند همچنین در این جام موفق به گلزنی نشد.
موهان باگان در سال ۱۹۷۸ پس از تساوی ۲–۲ مقابل آرارات ایروان از اتحاد جماهیر شوروی دوباره قهرمان ایفا شیلد شد. این باشگاه پس از استقلال هند، اولین تیم هندی بود که در حالی که با تیم غیر آسیایی رقابت می‌کرد، این عنوان را به دست آورد.
باشگاه اف سی بنگال شرقی در سال ۱۹۷۳ در جام ایفا شیلد و مقابل باشگاه ورزشی پیونگ یانگ کره شمالی برنده شد.
در دهه ۹۰، باشگاه کوچین کلاب در کوچی، کرالا تشکیل شد. در دهه ۱۹۹۰، این تنها باشگاه فوتبال از کرالا در لیگ سطح اول فوتبال هند بود. کوچین در پیشرفت کوتاه مدت فوتبال کرالا نقش بسزایی داشته‌است.
۱۹۸۵–۲۰۰۰

هند در بازیهای (ساف) در ۱۹۸۴(در داکا) و ۱۹۸۷(کلکته) مدال طلا کسب کرد. آنها اولین جام (اس ای رس) را در سال ۱۹۹۳ در لاهور فتح کردند و دو سال بعد نایب قهرمان جام کلمبو شدند. تا اینکه سال ۱۹۹۷ این مسابقات به عنوان (ساف کاپ) تغییر نام داد و هند آن را در دو دوره ۱۹۹۷ و۱۹۹۹، هنگامی که هند در شهر گوآ میزبان آن بود، برد.
هند نیز با ایجاد فدراسیون فوتبال باشگاهی هند در سال ۱۹۹۶ لیگ باشگاه فوتبال خود را تقویت کرد. این اولین لیگ باشگاهی داخلی هند بود.
۲۰۰–۲۰۱۰: تولد دوباره فوتبال هند

اگرچه هند نتوانست به جام ملت‌های ۲۰۰۴ آسیا راه پیدا کند، اما تیم شان در بازی‌های افتتاحیه آفریقایی که هند به آنها دعوت شده بود مدال نقره را کسب کردند و با پیروزی بر رواندا و زیمبابوه (که در آن زمان ۸۵ رتبه از هند در رنکینگ جهانی جلوتر بودند) پیروز شدند و در فینال ۱ بر صفر به ازبکستان شکست خوردند. در نتیجه، فوتبال هند به‌طور پیوسته در داخل و خارج از کشور مورد توجه و احترام بیشتری قرار گرفته‌است. در نوامبر ۲۰۰۳ مربی تیم ملی هند، استفان کنستانتین مدیر ماه ای اف سی شد.
هند در سال ۲۰۰۳ در جام ساف کاپ به پاکستان و بنگلادش باخت و شکست در مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۶ به معنای اخراج استفان کنستانتین بود. قهرمانی جام ال جی در ویتنام زیر نظر استفان کنستانتین یکی از معدود نقاط روشن در اوایل دهه ۲۰۰۰ بود. این اولین پیروزی هند در مسابقات فوتبال خارج از شبه قاره از سال ۱۹۷۴ بود. جایی که هند در فینال با وجود عقب بودن ۲ بر صفر در نتیجه، پس از ۳۰ دقیقه ویتنام میزبان را ۲–۳ شکست داد.
در سال ۲۰۰۵ سید نعیم الدین به عنوان سرمربی هند انتخاب شد اما سال بعد بلافاصله پس از شکست‌های سنگین در مقدماتی جام ملت‌های آسیا ۲۰۰۷ اخراج شد. کمی بعد از اخراج او، مربی پر سفر و با تجربه باب هوتون، جایگزین او شد. در دوران هوتون، هند شاهد احیای عظیمی در دنیای فوتبال بود. در اوت ۲۰۰۷، تیم ملی هند برای اولین بار در تاریخ خود قهرمان جام نهرو شد وسوریه رابا نتیجه ۱–۰ در فینال شکست داد. در اوت سال بعد، هند تاجیکستان را با نتیجه ۴ بر یک شکست داد تا جام چلنج کاپ آسیا ۲۰۰۸ بالای سر ببرد و به نوبه خود راهی جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۱ قطر شد. در اوت ۲۰۰۹، هند دوباره قهرمان جام نهرو شد و دوباره سوریه را شکست داد اما این بار در ضربات پنالتی و با نتیجه (۶–۵).
فوتبال هند از نظر باشگاهی با پیشرفت لیگ فوتبال در سال ۲۰۰۶ به نوبه خود پیشرفت کرد و در سال ۲۰۰۷ آی-لیگ کاملاً جدیدی آغاز شد. اولین جام فصل لیگ I، توسط باشگاه دامپو در شهر گوا فتح شد. در زمان برگزاری ای اف سی کاپ ۲۰۰۸ دمپو زمانی که قبل از شکست مقابل صفا بیروت به مرحله نیمه نهایی جام ای اف سی راه یافت، تاریخ ساز شد.
باشگاه بنگال شرقی در کلکته قهرمان مسابقات قهرمانی آسیا در سال ۲۰۰۳ شد.
در ۹ دسامبر ۲۰۱۰ اعلام شد که فدراسیون فوتبال هند(AIFF) یک قرارداد جدید ۱۵ ساله و ۷۰۰ کرور با صنایع رلیانسه و گروه مدیریت بین‌المللی امضا کرده‌است.
۲۰۱۱: جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۱

در سال ۲۰۱۱، هند برای اولین بار در طول ۲۷ سال گذشته در جام ملت‌های آسیا شرکت کرد. هند با استرالیا، بحرین و کره جنوبی در گروه سی قرار گرفت. در ۱۰ ژانویه ۲۰۱۱، هند اولین بازی خود را مقابل استرالیا انجام داد و در آنجا ۴ بر صفر شکست خورد. سپس در ۱۴ ژانویه ۲۰۱۱، هند با بحرین بازی کرد و با وجود گلزنی سونیل چتری و گورامنگی سینگ، ۵–۲ شکست خورد. سپس در ۱۸ ژانویه ۲۰۱۱ هند آخرین بازی خود را در این مسابقات مقابل کره جنوبی انجام داد و در آنجا دوباره ۴–۱ شکست خورد. سونیل چتری تک گل هند را در این مسابقه به ثمر رساند و با دو گل در سه مسابقه، برترین گلزن هند در مسابقات جام ملت‌ها شد.
۲۰۱۱: شروعی جدید

از جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۱، فدراسیون فوتبال هند روی فوتبال هند بسیار سخت کار کرده‌است. آنها به سرمربی سابق باب هاوتون اجازه دادند در مرحله مقدماتی چلنج کاپ آسیا ۲۰۱۲ سرمربی هند باشد. هند در این رقابت‌ها اولین بازی خود را در مرحله انتخابی چلنج کاپ ۲۰۱۲ در ۲۱ مارس با برتری ۳ بر صفر مقابل چین تایپه شروع کرد و جواهل راجا شیخ، سونیل چتری و جیج لالپخلوآ گل‌ها را به ثمر رساندند. در ۲۳ مارس آنها با پاکستان روبرو شدند. هند ۳–۱ پاکستان را شکست و پشت سر گذاشت و جژه لالپخلوآ ۲ گل و استیون دیاس یک گل به ثمر رساندند. در ۲۵ مارس آنها در آخرین بازی مقدماتی چلنج کاپ ۲۰۱۲ ترکمنستان روبرو شدند و ۱–۱ مساوی کردند. به این ترتیب آنها با صدرنشینی در گروه ب به مسابقات چلنج کاپ آسیا ۲۰۱۲ راه یافتند.
در آوریل ۲۰۱۱ هاوتون پس از گزارش سوءاستفاده نژادی به داور هندی در بازی با ویتنام از مربیگری هند استعفا کرد. در مه ۲۰۱۱، فدراسیون فوتبال هند آرماندو کولاکو را به عنوان سرمربی هندی منصوب کرد. تیم ملی هند قبل از شروع بازیهای مقدماتی جام جهانی مقابل امارات (امارات متحده عربی) در یک بازی دوستانه بین‌المللی قطر را ۲–۱ شکست داد. هند در مجموع در دو بازی ۵ بر ۲ شکست خورد و تیم امارات در بازی رفت با نتیجه ۳ بر صفر برنده شد. تیم ملی هند در تور دوستانه به جزایر کارائیب رفت و مقابل گویان ۲–۱ شکست خوردند.
در سال ۲۰۱۳ لیگ جدیدی با نام سوپر لیگ فوتبال هند تأسیس شد. اولین فصل سوپر لیگ فوتبال هند با قهرمانی تیم فوتبال آتک از شهر کلکته به پایان رسید.
در سال ۲۰۱۶، موهان باگان از کلکته اولین تیم هندی بود که توانست در دور دوم مرحله مقدماتی لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۱۶، تیم تامپینه روورس از سنگاپور را در ۲۷ ژانویه ۲۰۱۶ شکست بدهد، و لیگ قهرمانان آسیا صعود کند. علاوه بر این، آنها با شکست دادن باشگاه فوتبال چین جنوبی از هنگ کنگ با اختلاف ۴ گل در ای اف سی کاپ ۲۰۱۶ در ۹ مارس ۲۰۱۶، تاریخ‌سازی دیگری را رقم زدند. این تا به امروز بالاترین حاشیه پیروزی هر تیم باشگاهی هندی در خاک خارجی بوده‌است. در سال ۲۰۱۷، جام جهانی زیر ۱۷ سال فیفا به میزبانی هند برگزار شد.
تیم آربی فرگوسن ۱۸۹۹
تیم موهان باگان، قهرمان جام ایفا شیلد در سال ۱۹۱۱