stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
عرب‌ستیزی در ایران
ساختار > پیوستگی باستان‌گرایی در ایران با عرب‌ستیزی و اسلام‌ستیزی

مقالهٔ اصلی: باستان‌گرایی در ایران
در آثار افرادی مانند صادق هدایت، صادق چوبک، مهدی اخوان ثالث و نادر نادرپور گونه‌ای از عرب‌ستیزی روشنی («عرب» بدون تعریف آن) را بازمی‌تاباند. ماشاءالله آجودانی در «صادق هدایت و ناسیونالیسم» می‌گوید که ادبیات و ملی‌گرایی دوران مشروطه «اسلام و عرب را مسبب تمامی مشکلات و عقب‌ماندگی‌ها و دشمن اصلی ایران می‌داند».
نادر نادرپور «عرب و اسلام» را در برابر ارزش‌ها و فرهنگ واقعی ایرانی جای می‌دهد و آن‌ها را محکوم می‌کند. او عرب‌ها را «مردمی سیه‌چرده، وحشی و غیر انسان» و وابسته به تصاویر «خون و ماه» معرفی می‌کند و در برابر آن فردیت ایرانی را جای می‌دهد که «آفرینندهٔ تمدنِ روشنگر ایرانی و وابسته به آتش، زردشت، خورشید و نوروز» می‌داند.
صادق هدایت از عرب و از اسلام به عنوانی «دینی بیگانهٔ عربی» بیزار است. او در آثارش، مردم عرب را مردمانی «سیه‌چرده، کثیف، بیمار، زشت، جاهل، ظالم، بی‌شر و دیوصفت» توصیف کرده‌است. او «مسلمانان ایرانی روزگارش را فاسد و ریاکار» دانسته‌است. از دید نو «فقط ایرانیان ساسانی زیبا، شجاع، باهوش، فرهیخته و شریف» اند. او ایرانِ پیشا-اسلامی و مزدیسنا را «دوران طلایی» معرفی می‌کند. در دیدگاه او «هویت فرهنگی راستین ایرانی، با هندِ آریایی» وابسته است و این هویت «به‌دست عرب‌های مسلمانِ مهاجم» نابود شده‌است و «عرب‌ها فرهنگِ به‌خون‌تشنه و ددمنش»، «دین خود را» جایگزین تمدن برتر ایران کرده‌اند.
نویسندگان مرد در ادبیات معاصر ایران، ملی‌گرایی ایرانی را در الگوی ملی‌گرایی غرب تعریف کرده‌اند. «همگی بر وجود اساطیرِ هم‌ریشه و همگونی زبانی و همگونی نژادی» تأکید دارند؛ و همه به جز جمال‌زاده که خود سید است، در برابر نژاد سامی موضع‌گیری کرده‌اند. آنان فردیت ایرانی را دقیقاً در برابر نژاد سامی جای داده‌اند. عرب نزد آنان «بیگانه» است و «حُکمِ اسلام» را نشان می‌دهد؛ ولی در برابر این آثار، مؤلفان زن ایرانی، دیدگاهی کاملاً متفاوت نسب به ملی‌گرایی بازتابانده‌اند.
فروغ فرخزاد، ملی‌گرایی ایرانی را در بیگانه‌ستیزی و بیگانه‌گریزی جای نداده‌است. در آثار او، «عرب یا ایرانی» نیستند، بلکه «انسان‌ها» بنابر انسانیت خود حضور دارند. او رسومی که نویسندگان مرد، «اسلامی» نامیده‌اند، «خودی» دانسته و محکومشان کرده‌است. طاهره صفارزاده دیگر مؤلف ایرانی که جهان‌بینی‌اش، «اسلامی-جهانی» بیان شده‌است.
یک مؤلف باستان‌گرای ایرانی در پیوستگی دانستن ملّی‌گرایی و عرب‌ستیزی، نوشته‌است که برای ایرانیان، سربلند بودن یعنی مستقل بودن؛ در اسارت دیگران بودن، به معنای توهین بر تاریخ. سپس نتیجه‌گیری می‌کند که «هزار و چهارصد سال پیش لشکر عرب به این سرزمین تاخت و با تجاوز و شمشیر و جزیه، اسلام و سلطهٔ خلفای ستمگر را حاکم گردانید.» او ادامه داده که «هویت ایرانی آسیب دیده و بیمارگونه گشته‌است، زیرا شیعه میلیون‌ها انسان را از حساسیت به کورش و فردوسی درآورد و آن‌ها را به امامِ عرب و ارزش‌های دروغ و پستِ سرزمین دیگر وصل نمود».
پیشینه

ناصر فکوهی دربارهٔ آسیب‌شناسی روشنفکری معاصر ایران به عرب‌ستیزی در ایران اشاره کرده‌است. او معتقد است که گفتمانِ ملی‌گرایانه افراطی (شوونیستی)، در ایران که به شدت «نژاد پرستانه»، باستان‌گرا و به دور از تعقل است با تمامِ مشخصاتِ شوونیسم در سطح جهان و در میان احزاب فاشیستی، چون بیگانه‌هراسی، نفرت‌نژادی و ضد قومی بودن است و می‌تواند خطرناک باشد.
فکوهی همچنین بر این باور است که این گفتمان مثلاً به سهولت لحن و رویکردهای «ضدعرب» به خود می‌گیرد، بدون آنکه متوجه باشد در ایران ما جمعیتی چند میلیونی از عرب‌ها در (اهواز، بوشهر) داریم، که هم میهنان ما هستند. گروهی از روشنفکرانِ ایران، مواضعِ ملی‌گرایانهٔ ضدِعرب و تاریخی می‌گیرند و بحث را براساسِ محوریت ایرانِ مرکزی پیش می‌برند، به خود زحمتِ آن را نمی‌دهند تا ببینند مسائل بر سر چیست و به نشان دادنِ واکنش‌هایی بسنده می‌کنند.
از دیگر سو در میان ورزشکاران ایرانی نیز نقدهایی بر لحن نژادی در ایران وارد شده‌است. از جمله این افراد رضا بوعذار است. او رکورددار دوی ۴۰۰ متر ایران و دارندهٔ مدال طلای مسابقات آسیایی چین پس از تغییر رشته و دعوت به اردوی تیم‌ملی راگبی نگرانی خود را بابت تغییر رشته‌اش را نگاه «نژادپرستانه» رئیس فدراسیون دو و میدانی ایران اعلام کرد. بوعذار پیش از این گفته بود که یک بار برای بالا بردن پرچم ایران نیز جلوی او را گرفته بودند. او دلایل مخالفت با خودش را نگاه‌های غیر ورزشی و نژادی می‌داند.
محمدتقی رهبر، از امامان جمعهٔ اصفهان، در ۲۵ فروردین ۱۳۹۴ در اعتراض به عربستان سعودی، بدون روشنگری و تعریف واژه‌ای از عبارت «یک مشت سوسمارخور» برای اشاره به آل سعود به زبان آورد.
اکبر عبدی در برنامهٔ زندهٔ تلویزیونی به مناسبت جشن روز عید غدیر خم، و در شرایطی که جمعیتی از حجاج حج تمتع در سال ۱۳۹۴ در جریان مراسم حج کشته شده بودند، ضمن تعریف خاطره‌ای از حضور خود و دخترش المیرا عبدی در مناسک حج، صحبت‌هایی در خصوص خواستگاری یک عرب سعودی و پاسخ توهین‌آمیز خود به او را مطرح نمود که بعد از تعریف کردن خاطره، مجری برنامه مجبور به قطع کردن صحبت‌های وی شد. سخنان توهین‌آمیز اکبر عبدی واکنش‌های بسیاری را برانگیخت. «کانون مبارزه با نژادپرستی و عرب‌ستیزی در ایران» با صدور بیانیه‌ای در اعتراض به سخنان اکبر عبدی اعلام کرد: «این فقط توهین اکبر عبدی هنرپیشه سرشناس ایرانی به عرب‌ها نیست بلکه نوای ناخوش اندیشه عرب‌ستیز و دگرستیزی است که از دوران «آریا» مهری تا جمهوری اسلامی – آریایی ادامه دارد.» اکبر عبدی چند روز بعد در رابطه با واکنش‌های اعتراضی در فضای مجازی به سخنانش در مصاحبه تلویزیون تی‌وی پلاس اعلام کرد که از حرف‌هایش سوءبرداشت شده‌است. وی اعلام کرد که «اگر می‌دانستم برنامه زنده است این حرف را نمی‌زدم. احساس کردم برنامه غیر مستقیم است و شبکه ۳ روی صدایم سوت پخش می‌کند.»
در فرهنگ ایران > ادبیات

در ابیاتی جعلی که در دوره‌های بعدتر به شاهنامهٔ فردوسی افزوده شده‌است، در قسمت رجزخوانی رستم فرخزاد (خطاب به سردار عرب) محتوایی تحقیرآمیز نسبت به عرب‌ها به چشم می‌خورد:
جلال خالقی مطلق، که شاهنامه را زیر نظر احسان یارشاطر تصحیح کرده‌است، با مقایسه نسخ موجود شعر را جعلی می‌داند که احتمالاً برای تسلی غرور زخم خورده ایرانیان توسط دیگران به نسخه‌های جدیدتر شاهنامه افزوده گشته‌است.
در فرهنگ ایران > موسیقی

یک رپ‌خوان ایرانی به نام بهزاد پکس چند ترانه عرب ستیزانه به نام عرب کُش،چهارشنبه سوری(عرب کُش۲)و آل سقوط را خوانده است. این ترانه که دارای محتوایی ضد عربی و نژادپرستانه است با واکنش جریان‌های مختلف حقوق بشری و مخالفان نژادپرستی مواجه شد. کانون مبارزه با نژادپرستی و عرب ستیزی در ایران با صدور بیانیه‌ای در رابطه با این مسئله خوانندهٔ ترانه را یک «جوجه فاشیست» و این ترانه را «مقدمه‌ای برای زدودن قبح عرب‌کشی در ایران» دانست.
در فرهنگ ایران > شعارها

یک گزارش رسانه‌ای از شعارهای عرب‌ستیزانهٔ گردآمدگان به‌مناسبت روز کوروش بزرگ در ۲۸ اکتبر ۲۰۱۶ حکایت دارد؛ «ما آریایی هستیم، عرب نمی‌پرستیم»، «همش میگن دست خداست، هرچی بلاست از عرب‌هاست».
ناآگاهی‌ها و خوارشماری‌ها > بدوی‌انگاری مردم عرب و عرب‌زبان

نادر ابراهیمی در نقد اشعار مهدی اخوان ثالث بیان کرده که «مهدی اخوان ثالث، کینه‌اش به عرب، یک کینهٔ ایستای به‌میراث‌رسیده‌است نه کینهٔ اندیشگی و پویا. او عرب را دقیقاً و برای همیشه همان عربِ هزار و پانصد سال پیش می‌داند، که برجای مانده‌است و تکان نمی‌خورد: یک ملّتِ واحدِ یکپارچه، بدون کمترین تغییر قشری، طبقاتی، ملّی، تاریخی، اجتماعی، و سیاسی:بدخون، بدنژاد، فاسد بالذّاته… او صدّام را به‌دلیل عرب بودنش، یزید می‌داند نه به‌دلیل عاملِ استعمار بودنش.» اما محمدرضا شفیعی کدکنی در حالات و مقامات م. امید، عرب‌ستیزی را از موضوعات شعر اخوان ذکر نکرده و آن را مهم نانگاشته و از دلبستگی اخوان به ادبیات عربی نوشته‌است. همچنین از حاشیه‌نویسی اخوان بر المنتحل ثعالبی (که اتفاقی به‌دستش رسیده بوده) نوشته‌است که نشان از دقت و نکته‌سنجی اخوان در ادبیات عربی است، او یادآوری می‌کند که اخوان، سرمایهٔ ادبی خود در زبان عربی را «فقط و فقط با مطالعه و قریحهٔ شخصی آموخته بود … او به غریزه و در نتیجهٔ ممارست و شوق متن را می‌خواند و می‌فهمید و از این لحاظ بر بسیاری از دارندگان درجهٔ دکترای ادبیات عربی - که من می‌شناسم - برتری داشت.» شفیعی از خاطره‌ای نیز سخن می‌گوید که اخوان بسیار دل‌خواسته بود که از پدر شفیعی کدکنی، مقامات حریری را بیاموزد.
جیمز اندرسون (شناگر)

جیمز اندرسون (به انگلیسی: James Anderson) (زادهٔ ۱۴ آوریل ۱۹۶۳) شناگر اهل بریتانیا است.
مونتلیک تراس، واشینگتن

مکان در آمریکا
| Mountlake Terrace, Washington | Mountlake Terrace, Washington |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of Mountlake Terrace, Washington: Location of Mountlake Terrace, Washington
ایالت: ایالت واشینگتن
شهرستان: Snohomish
حکومت: حکومت
 • نوع: Council-manager
 • Mayor: Jerry Smith
مساحت: مساحت
 • کل: ۴٫۱ مایل مربع (۱۰٫۷ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۴٫۰ مایل مربع (۱۰٫۵ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۱ مایل مربع (۰٫۳ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۴۵۶ فوت (۱۳۹ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۱۹٬۹۰۹
 • تراکم: ۵۰۳۶٫۷/مایل مربع (۱۹۴۶٫۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۸ (منطقه زمانی اقیانوس آرام)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۷ (PDT)
زیپ‌کد: 98043
کد منطقه: 425
کد FIPS: 53-47490
GNIS feature ID: 1512488
وبگاه: http://www.cityofmlt.com/
مونتلیک تراس (به انگلیسی: Mountlake Terrace) شهری در شهرستان اسنوهومیش ایالت واشنگتن است که در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۹۹۰۹ نفر جمعیت داشته است.
انجمن قحطانی

انجمن قحطانی (به عربی: الجمعية القحطانيّة) اولین انجمن سیاسی انقلابی عربی مخفی با اهداف مشخص در دوران مدرن بوده است که در سال ۱۹۰۹ در استانبول تأسیس شد. این انجمن به گسترش افکار ملی‌گرایانۀ عربی در میان دانشجویان و افسران عرب پیش از جنگ جهانی اول می‌پرداخت. برای تبدیل شدن سلطهٔ عثمانی که در کنترل تورانیان و ترک‌گرایان بود، به حکومتی مشارکتی ترکی-عربی با الگوبرداری از امپراتوری اتریش-مجارستان تلاش می‌کرد که دارای قانون اساسی، پارلمان و دولت باشد و زبان رسمی آن عربی. به دلیل مواضع و سختگیریِ گروهِ ترک‌گرای حاکم اتحاد و ترقی، فعالیت‌های انجمن قحطانی به شدت مخفیانه بود. با این حال، به پنج پایتخت عربی گسترش یافت. از بنیانگذاران آن می‌توان به سلیم الجزایری، عزیز علی المصری، جرج آنتونیوس و برخی از افسران عرب در ارتش عثمانی اشاره کرد. رهبران انجمن پس از کشف وجود یک خائن در بین اعضای وابسته به آن، تصمیم به انحلال آن گرفتند. سپس به جای آن انجمن العهد را تشکیل دادند. تشکل‌های افسری تأثیر برجسته‌ای در تشویق شورش عرب‌ها در سال ۱۹۱۶ داشتند و شمار بسیاری از سربازان و افسران عرب در ارتش عثمانی به صفوف ارتش عربی هاشمی پیوستند که به آزادی مشرق عربی در کنار ارتش متفقین کمک کردند.
تاریخ

انجمن قحطانی در اواخر سال ۱۹۰۹ در استانبول تأسیس شد و اولین انجمن مخفی عرب محسوب می‌شود. از نام آن، «قحطانی» (به عربی: القحطانية) چنین برمی‌آید که به سوی ملی‌گرایی عربی و بازگرداندن تاریخ عرب به پیش از اسلام، دورهٔ قحطانی، گرایش داشتند. در مورد مؤسس آن اختلاف نظر وجود دارد، برخی معتقدند که او افسر عزیز المصری است، در حالی که مجلهٔ «جنگ بزرگ» ذکر کرده است که مؤسس آن یکی از این چهار نفر است: عبدالکریم الخلیل، خلیل حماده، عبدالحمید الزهراوی و سلیم الجزائری.
شکل‌گیری آن در چارچوب واکنش عرب‌ها به سیاست انجمن اتحاد و ترقی و تبدیل رفتار اعضا و هواداران آن به موضعی ناسازگار در برخورد با عرب‌ها صورت گرفت. اهمیت آن از این جهت برجسته است که این انجمن، اولین تلاش گسترده برای جذب سربازان عرب در ارتش عثمانی و استخدام آنها برای حمایت از یک پروژهٔ سیاسی عربی بود.
این انجمن در سال اول فعالیت گسترده‌ای انجام داد و به غیر از شعبهٔ اصلی خود در استانبول، پنج شعبه در کشورهای عربی تأسیس کرد، به دلیل سخت‌گیری در انتخاب اعضای مورد اعتماد، مخفی ماند. مسئولان انجمن قحطانی برای آشنایی بین اعضای خود، ژستی مخفیانه ابداع کردند؛ به طوری که عضو باید انگشت همکار خود را فشار داده و انگشت اشاره و انگشت میانی را روی بازوی چپ خود قرار دهد و بقیه انگشتان را پنهان کند. او باید کلمهٔ «هلال» را زمزمه می‌کرد و اگر اولی حرف «هاء» را می‌گفت دومی با حرف «ل» جواب می‌داد تا اولی کلمه «الف» را کامل کند، تا اینکه کلمهٔ «هلال» تمام شود.
از جمله اهداف این انجمن: برابری‌خواهی میان ترک‌ها با عرب‌ها در امپراتوری عثمانی، مشابه امپراتوری اتریش-مجارستان، به طوری که هر دو، هر یک کشور جداگانه داشته باشند، با پارلمان، دولت و زبان رسمی خود، و زبان «عربی برای عرب‌ها» استفاده شود؛ سلطان ترک‌ها همانند امپراتور اتریش-مجارستان، پادشاه یا سلطان دو کشور خواهد بود و اعطای استقلال «خود مختار» به کشورهای عربی در محدودهٔ امپراتوری عثمانی. علاوه بر این، مقابله با گرایش نژادپرستانه ترکی به وسیلهٔ گرایش ملی‌گرایانهٔ عربی؛ برای اینکه عرب‌ها بتوانند نهادهای کشورهای عربی را کنترل کنند.
برخی معتقدند که بیش از یک سال یعنی تا سال ۱۹۱۰ دوام نیاورد. در حالی که دیگران، از جمله محقق اردنی علی المحافظه، معتقدند که این انجمن به مدت پنج سال، تا آغاز جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۴ ادامه داشت. علت از بین رفتن آن، ترس اعضا از کشف مواضع آنها و افتادن آنها به دست مقامات ترک بود که اعضای آن به یکی از اعضا مشکوک شده بودند که ممکن بود اخبار آنان را فاش سازد. اعضای آن بعداً به انجمن‌های الفتاة و العهد پیوستند.
اعضای آن

این انجمن شامل تعداد زیادی افسر عرب بود. از جمله اعضای برجستهٔ این انجمن به ترتیب سال تولد:
عبدالکریم الخلیل: (۱۸۸۴ – ۱۹۱۵)
عبدالحمید الزهراوی: (۱۸۵۵ – ۱۹۱۶)
رشدی الشمعة: (۱۸۶۵ ۱۹۱۶)
شکری العسلی: (۱۸۶۸–۱۹۱۶)
شکیب ارسلان:(۱۸۶۹ – ۱۹۴۶)
محمد کردعلی: (۱۸۷۶ – ۱۹۵۳)
عزیز علی المصری: (۱۸۷۹ – ۱۹۶۵)
عادل ارسلان: (۱۸۸۷ – ۱۹۵۴)
تحسین علی: (۱۸۹۰ – ؟)
جرج آنتونیوس: (۱۸۹۱ – ۱۹۴۲)
سلیم الجزائری: (؟ – ۱۹۱۶)
عزت الجندی
علی النشاشیبی
حسن حمادة
لیزا بانتا

لیزا بانتا (انگلیسی: Lisa Banta؛ زادهٔ may ۲۹, ۱۹۷۹&#۱۶۰;(۱۹۷۹-۰۵-۲۹) (۴۵ سال)) ورزشکار ورزش دو و میدانی و از برندگان مدال طلا پارالمپیک اهل ایالات متحده آمریکا است.
جوایز

وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۵ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
کشاورزی بازسازنده

کشاورزی بازسازنده (همچنین به عنوان بازتولیدکننده، احیایی و یا بازسازی‌کننده شناخته می‌شود) یک رویکرد حفاظتی و ترمیمی در سیستم‌های غذایی و کشاورزی است که بر بازسازی خاک سطحی، افزایش تنوع زیستی، بهبود چرخه آب، تقویت خدمات اکوسیستمی، پشتیبانی از ذخیره‌سازی زیستی کربن، افزایش مقاومت در برابر تغییرات اقلیمی، و تقویت سلامت و پویایی خاک‌های کشاورزی تمرکز دارد.
کشاورزی بازسازی‌کننده به عنوان یک راهکار پایدار برای مقابله با تخریب خاک، تغییرات اقلیمی و کاهش تنوع زیستی مطرح شده است. این روش با بهره‌گیری از فرآیندهای طبیعی و بهبود سلامت خاک، می‌تواند به افزایش بهره‌وری کشاورزی و کاهش وابستگی به نهاده‌های شیمیایی کمک کند و در عین حال، باعث حفاظت از محیط زیست شود.
مگس گلزار در حال کار
گیاهان سویا تازه کاشته شده از بقایای باقی مانده از برداشت قبلی گندم بیرون می‌آیند. این نشان دهنده تناوب زراعی و کاشت بدون خاک است.
اصول و روش‌ها

کشاورزی بازسازی‌کننده یک روش خاص نیست بلکه ترکیبی از تکنیک‌های مختلف کشاورزی پایدار است. برخی از روش‌های مورد استفاده در این نوع کشاورزی عبارت‌اند از:
کاهش شخم‌زنی خاک برای حفظ ساختار خاک و جلوگیری از فرسایش.
استفاده از کودهای ارگانیک و کمپوست برای افزایش مواد آلی و فعالیت میکروبی خاک.
چرخش زراعی برای حفظ حاصلخیزی خاک و کاهش وابستگی به کودهای شیمیایی.
کشت پوششی جهت بهبود سلامت خاک و کاهش تبخیر آب.
مدیریت چرای دام از طریق چراگاه‌های برنامه‌ریزی‌شده و متناوب برای کاهش فشار بر خاک.
کشاورزی جنگلی که در آن درختان و گیاهان زراعی در یک سیستم یکپارچه کشت می‌شوند.
مدیریت جامع مراتع برای جلوگیری از بیابان‌زایی و افزایش تولید علوفه.
طراحی کلید خطی (Keyline Design) برای افزایش نفوذپذیری آب در خاک.
حذف یا کاهش استفاده از مواد شیمیایی مانند علف‌کش‌ها و آفت‌کش‌ها.
اثرات زیست‌محیطی > ذخیره‌سازی کربن

یکی از فواید کشاورزی بازسازی‌کننده، کمک به کاهش تغییرات اقلیمی از طریق جذب دی‌اکسید کربن از جو و ذخیره آن در خاک است. روش‌هایی مانند کاهش شخم‌زنی، چرای کنترل‌شده، و استفاده از کودهای ارگانیک می‌توانند باعث افزایش ماده آلی خاک و جذب کربن شوند.
اثرات زیست‌محیطی > چرخۀ مواد مغذی

کشاورزی بازسازی‌کننده بهبوددهندۀ چرخه مواد مغذی در خاک است. استفاده از کودهای طبیعی، کمپوست، و تنوع زیستی میکروبی در خاک می‌تواند به حفظ سطح مواد مغذی ضروری مانند نیتروژن، فسفر و پتاسیم کمک کند و وابستگی به کودهای شیمیایی را کاهش دهد.
اثرات زیست‌محیطی > افزایش تنوع زیستی

سیستم‌های کشاورزی بازسازی‌کننده باعث حفظ و افزایش تنوع زیستی هم در سطح خاک و هم در اکوسیستم اطراف می‌شوند. روش‌هایی مانند کشت چندگونه‌ای و ایجاد زیستگاه برای حشرات مفید می‌توانند از کاهش تنوع زیستی ناشی از کشاورزی صنعتی جلوگیری کنند.
تأثیر بر تولید و اقتصاد کشاورزی

بهبود سلامت خاک در کشاورزی بازسازی‌کننده می‌تواند سبب کاهش نیاز به نهاده‌های شیمیایی، کاهش هزینه‌های تولید، افزایش بهره‌وری محصولات و افزایش مقاومت کشاورزی در برابر تغییرات اقلیمی شود. کشاورزان با این روش‌ها می‌توانند عملکرد اقتصادی پایدارتری داشته باشند و از مزایای بلندمدت آن بهره‌مند شوند.
تاریخچه و توسعه

مفهوم کشاورزی بازسازی‌کننده از ترکیب علوم کشاورزی و محیط‌زیست الهام گرفته شده است. در دهۀ ۱۹۸۰، مؤسسه «رودیل» (Rodale Institute) این اصطلاح را معرفی کرد و به توسعه تکنیک‌های مختلف آن پرداخت. از آن زمان تاکنون، این رویکرد در کشورهای مختلف جهان توسعه‌یافته و بسیاری از کشاورزان و سازمان‌ها به آن روی آورده‌اند.
نمونه‌های جهانی از اجرای کشاورزی بازسازی‌کننده

ایالات متحده: برنامه‌های حمایت مالی دولت برای کشاورزان جهت کاهش استفاده از شخم‌زنی و بهبود سلامت خاک.
استرالیا: اجرای روش‌های ذخیره‌سازی آب و احیای زمین‌های کشاورزی از طریق چرای کنترل‌شده.
هند: استفاده از سیستم‌های زراعی طبیعی و بدون نهاده‌های شیمیایی در برنامه «کشاورزی با بودجۀ صفر».
برزیل: ترکیب کشاورزی و جنگلداری برای افزایش بهره‌وری و حفاظت از خاک.
انتقادها و چالش‌ها

برخی از دانشمندان و پژوهشگران بر این باورند که برخی از ادعاهای مرتبط با کشاورزی بازسازی‌کننده ممکن است اغراق‌آمیز باشد و نیاز به پژوهش‌های بیشتر برای ارزیابی دقیق تأثیرات آن وجود دارد. علاوه بر این، پیاده‌سازی این روش‌ها در مقیاس بزرگ و برای تمامی کشاورزان ممکن است چالش‌برانگیز باشد.
مؤسسه رودیل، باغ تست
میلری، آلاباما

مکان در 23x15px|border |alt=|link= آلاباما, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| میلری، آلاباما Millry, Alabama | میلری، آلاباما Millry, Alabama |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
موقعیت "میلری" در شهرستان واشینگتن و ایالت آلاباما: موقعیت "میلری" در شهرستان واشینگتن و ایالت آلاباما
ایالت:  آلاباما
شهرستان: واشینگتن
مساحت: مساحت
 • کل: ۷٫۷ مایل مربع (۲۰ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۷٫۷ مایل مربع (۲۰ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۰۵ فوت (۳۲ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۶۱۵
 • تراکم: ۲۰۷/مایل مربع (۷۹٫۹/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۶- (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۵- (CDT)
زیپ‌کد: ۳۶۵۵۸
کد FIPS: ۰۱-۴۸۸۳۲
GNIS feature ID: ۰۱۲۲۸۴۶
میلری (به انگلیسی: Millry) شهرکی در شهرستان واشینگتن ایالت آلاباما است که مساحت آن ۱۹٫۴۶ کیلومتر مربع است و در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵۴۶ نفر جمعیت داشته و تراکم جمعیتی آن، ۲۸٫۰۶ نفر در هر کیلومتر مربع بوده است.
نگروئلاس

مکان
| Nogueruelas, Spain | Nogueruelas, Spain |
| --- | --- |
مختصات: ۴۰°۱۴′ شمالی ۰°۳۸′ غربی﻿ / ﻿۴۰٫۲۳۳°شمالی ۰٫۶۳۳°غربی﻿ / 40.233; -0.633: مختصات: ۴۰°۱۴′ شمالی ۰°۳۸′ غربی﻿ / ﻿۴۰٫۲۳۳°شمالی ۰٫۶۳۳°غربی﻿ / 40.233; -0.633
بخش خودمختار: آراگون
استان: استان تروئل
فهرست دهستان‌های تروئل: Nogueruelas
مساحت: مساحت
 • کل: ۹۹ کیلومتر مربع (۳۸ مایل مربع)
جمعیت (2004): جمعیت (2004)
 • کل: ۲۲۷
 • تراکم: ۲٫۳/کیلومتر مربع (۶/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (زمان)
نگروئلاس (به اسپانیایی: Nogueruelas) یک شهرستان در اسپانیا است که در استان تروئل واقع شده‌است.
خصوصیات

نگروئلاس ۹۹ کیلومترمربع مساحت و ۲۲۷ نفر جمعیت دارد.
میلستون، نیوجرسی

Township در 23x15px|border |alt=|link= نیوجرسی, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Millstone Township, New Jersey | Millstone Township, New Jersey |
| --- | --- |
Township: Township
Map of Millstone Township in Monmouth County. Inset: Location of Monmouth County highlighted in the State of New Jersey.: Map of Millstone Township in Monmouth County. Inset: Location of Monmouth County highlighted in the State of New Jersey.
Census Bureau map of Millstone Township, New Jersey: Census Bureau map of Millstone Township, New Jersey
ایالت:  نیوجرسی
شهرستان: مونمووث
Incorporated: ۲۸ فوریه ۱۸۴۴
حکومت: حکومت
 • نوع: Township
 • شهردار: Nancy A. Grbelja (term ends December 31, 2012)
 • Administrator: Thomas E. Antus
 • Clerk: Thomas E. Antus
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۷٫۲۷۴ مایل مربع (۹۶٫۵۳۹ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۳۶٫۵۹۰ مایل مربع (۹۴٫۷۶۷ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۶۸۴ مایل مربع (۱٫۷۷۲ کیلومتر مربع)  ۱٫۸۴٪
 • رتبه: 64th از 566 در ایالت 5th از 53 در شهرستان
ارتفاع: ۳۳۱ فوت (۱۰۱ متر)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰)
 • کل: ۱۰٬۵۶۶
 • رتبه: 232nd از 566 در ایالت 18th از 53 در شهرستان
 • تراکم: ۲۸۸٫۸/مایل مربع (۱۱۱٫۵/کیلومتر مربع)
  • رتبه: 482nd از 566 در ایالت 52nd از 53 در شهرستان
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (Eastern (EDT))
زیپ‌کد: 08510 - Clarksburg 08535 - Perrineville
کد(های) منطقه: 732/848 و 609
FIPS code: ۳۴۰۲۵۴۶۵۶۰
GNIS feature ID: ۰۸۸۲۱۱۵
وبگاه: http://www.millstone.nj.us
میلستون (به انگلیسی: Millstone Township) شهری در ایالت نیوجرسی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۰٬۵۶۶ نفر بوده‌است.
هرماس (فیلم)

| هرماس | هرماس |
| --- | --- |
کارگردان: مهدی صاحبی
تهیه‌کننده: ابوذر پورمحمدی
نویسنده: مهدی صاحبی
بازیگران: برزو ارجمند شیدا خلیق علی‌رام نورایی فریبا کوثری شبنم قلی خانی بهنوش بختیاری مریم بوبانی روژینا امینایی چترودی رضا رویگری علی باقری امیر کسارنژاد رها برخورداریان مهسا ایرانیان بیاینا محمودی
موسیقی: آرش بادپا
فیلم‌بردار: مرتضی غفوری
تدوین‌گر: روزبه کلباسی
کشور: ایران
زبان: فارسی 
هُرماس با نام قبلی شبانه های ورونیکا فیلمی ایرانی به نویسندگی و کارگردانی مهدی صاحبی محصول سال ۱۳۹۹ است.
این فیلم نخستین بار متقاضی شرکت در جشنواره فیلم فجر ۱۳۹۹ شد ولی به بخش مسابقه سودای سیمرغ جشنواره راه نیافت و در نهایت از ۱ مهر ۱۴۰۰ از سرویس استریمینگ فیلیمو و نماوا به اکران آنلاین پیوست.
خلاصه داستان

هرماس داستان دختر خبرنگاری را روایت می کند که در ایران، عراق و فرانسه قصد دارد صدای مردم باشد اما ...
بازیگران

| بازیگران | نقش |
| --- | --- |
برزو ارجمند: رامان
شیدا خلیق: شیدا (ورونیکا)
علی‌رام نورایی: سامان
فریبا کوثری: مهشید
مریم بوبانی: زیبا
شبنم قلی خانی: مهناز
بیاینا محمودی: سحر محمودی
بهنوش بختیاری: بهنوش
امیر کسارنژاد: مرد همسایه
مهسا ایرانیان: مرضیه
علی باقری: پدر شیدا
روژینا امینایی : گزارشگر‌ فرانسوی
رها برخورداریان: ترلان
رضا رویگری: مراد
هیلا کردبچه: پریناز
محمد مبین موسی‌لو: بازیگر کودک
:
آسیاب‌آبی جردوک

| آسیاب جردوک | آسیاب جردوک |
| --- | --- |
آسیاب جردوک در سال ۱۴۰۰: آسیاب جردوک در سال ۱۴۰۰
نام: آسیاب جردوک
کشور: ایران
استان: استان خراسان رضوی
شهرستان: شهرستان کاشمر
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: آسیاب‌آبی
دیرینگی: دوره قاجار
دورهٔ ساخت اثر: دوره قاجار
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۶۴۸۱
تاریخ ثبت ملی: ۲۷ آبان ۱۳۸۵
آسیاب‌آبی جُرْدِوِکْ یا آسیاب‌آبی جُرْدِوِیْ مربوط به اواسط دوره قاجار است و در شهرستان کاشمر، روستای جردوی واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۷ آبان ۱۳۸۵ با شمارهٔ ثبت ۱۶۴۸۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
نگارخانه

نمایی از آسیاب جردوک
نمایی از آسیاب جردوک
نمایی از آسیاب جردوک
نمایی از آسیاب جردوک
نمایی از آسیاب جردوک
نمایی از آسیاب جردوک
نمایی از آسیاب جردوک
نمایی از آسیاب جردوک
ایمان‌آباد

مکان
| ایمان‌آباد | ایمان‌آباد |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
ایمان‌آباد: ایمان‌آباد
مختصات: ۳۳°۲۳′۸″ شمالی ۴۸°۳۶′۲۸″ شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۳۸۵۵۶°شمالی ۴۸٫۶۰۷۷۸°شرقی﻿ / 33.38556; 48.60778: مختصات: ۳۳°۲۳′۸″ شمالی ۴۸°۳۶′۲۸″ شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۳۸۵۵۶°شمالی ۴۸٫۶۰۷۷۸°شرقی﻿ / 33.38556; 48.60778
استان: لرستان
شهرستان: خرم‌آباد
بخش: سکوند
دهستان: ازنا سکوند(سکوند جنوبی)
جمعیت: ۱۱۲۳ نفر (سرشماری ۹۵)
ایمان‌آباد ، شهری از توابع بخش سکوند شهرستان خرم‌آباد در دهستان سکوند جنوبی (ازنا سکوند) استان لرستان ایران است.ساکنین از طوایف ایل عالیخانی لرهای سکوند می باشند.
جمعیت

این شهر در دهستان ازنا سکوند(سکوند جنوبی) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۸۰۰ نفر (۱۳۵۰خانوار) بوده‌است.ساکنین از طوایف ایل سکوند می باشند.[1]
کاظم رجبی

| سوابق مدال> به نمایندگی از   ایران .وزنه‌برداری مردان.بازی‌های پارالمپیک | سوابق مدال> به نمایندگی از   ایران .وزنه‌برداری مردان.بازی‌های پارالمپیک | سوابق مدال> به نمایندگی از   ایران .وزنه‌برداری مردان.بازی‌های پارالمپیک |
| --- | --- | --- |
|  |  پکن ۲۰۰۸  | ۱۰۰+ ک‌گ |
|  |  آتن ۲۰۰۴  | ۱۰۰- ک‌گ |
مسابقات جهانی: مسابقات جهانی
|  |  مالزی ۲۰۰۲  | ۱۰۰- ک‌گ |
|  |  کره جنوبی ۲۰۰۶  | ۱۰۰+ ک‌گ |
|  |  تایوان ۲۰۰۷  | ۱۰۰+ ک‌گ |
|  |  مالزی ۲۰۱۰  | ۱۰۰+ ک‌گ |
کاظم رجبی زاده میانه، وزنه‌بردار دسته فوق سنگین جانبازان و معلولان ایرانی است که عنوان قوی‌ترین مرد جهان در بازی‌های پارالمپیک پکن را دارد.
وی با بالای سر بردن وزنه ۲۶۵ کیلوگرمی به مقام قهرمانی و مدال طلای سیزدهمین دوره بازی‌های پارالمپیک ۲۰۰۸ پکن دست یافت.
او در بازی‌های پارالمپیک ۲۰۰۴ آتن با مهار وزنه ۲۴۲٫۵ کیلوگرمی صاحب مدال طلا شده بود، در جریان مسابقه پارالمپیک پکن رکورد خود در پارالمپیک را شکست.
کاظم رجبی علاوه بر قهرمانی در پارالمپیک، سه بار قهرمانی در پیکارهای جهانی، سه عنوان قهرمانی در سطح آسیا و چند قهرمانی در تورنمنت‌های بین‌المللی را هم در پرونده پرافتخار ورزشی خود لحاظ کرده‌است. کاظم رجبی برای آخرین بار در بازی‌های آسیایی گوانگجو در سال ۲۰۱۰ به روی صحنه رفت و پس از کسب مدال نقره از ورزش قهرمانی کناره‌گیری کرد. رجبی در اردوهای پارالمپیک لندن بعنوان سرپرست
در کنار تیم ملی وزنه‌برداری حضور داشت.