stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کانال د بردون

| Canal de Berdún (Spanish) A Canal de Berdún (Aragonese) | Canal de Berdún (Spanish) A Canal de Berdún (Aragonese) |
| --- | --- |
کشور: اسپانیا
بخش خودمختار: آراگون
استان: استان اوئسکا
فهرست دهستان‌های هوئسکا: Canal de Berdún
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۳۳ کیلومتر مربع (۵۱ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۰۴): جمعیت (۲۰۰۴)
 • کل: ۴۰۱
 • تراکم: ۳٫۰/کیلومتر مربع (۸/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کانال د بردون (به اسپانیایی: Canal de Berdún) یک دهستان در اسپانیا است که در استان اوئسکا واقع شده‌است. کانال د بردون ۱۳۳ کیلومتر مربع مساحت و ۴۰۱ نفر جمعیت دارد.
فرودگاه هاسویک

فرودگاه هاسویک (به انگلیسی: Hasvik Airport) (به زبان بومی: Hasvik Lufthavn) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا HAA است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۹۶۹ متر است. این فرودگاه در کشور نروژ قرار دارد و در ارتفاع ۶ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
شرکت‌های هواپیمایی و مقصدهای پروازی

| شرکت‌های هواپیمایی | مقصدهای پروازی |
| --- | --- |
 ویدروئه :  هامرفست، کرکنس، ترومسا 
View of Hasvik Airport, with Widerøe Dash 8-100 aircraft on take-off roll
کامبرین

کامبریَن (به فرانسوی: Cambrien، به انگلیسی: Cambrian) یکی از دوره‌های زمین‌شناسی از دوران دیرینه‌زیستی است.
دورهٔ کامبریَن حدود ۵۴۲ میلیون سال پیش آغاز شده و تا حدوداً ۴۸۸/۳ میلیون سال پیش ادامه داشته‌است.
نام کامبرین از نام کامبریا، یعنی نام باستانی منطقهٔ ولز بریتانیا، گرفته شده، زیرا در آنجا بود که صخره‌هایی از دورهٔ کامبرین برای نخستین بار بررسی شد.
بر این پایه، در فارسی برای این دوره نام «کامبریایی» درست‌تر می‌بود، ولی امروزه کامبرین در این معنی جا افتاده‌است.
دورهٔ کامبرین ۵۷۰ – ۵۰۵ میلیون سال گذشته دورهٔ کامبرین به چهار ردیف تقسیم می‌شود. سن کامبرین از ۷۵۰ تا ۵۱۰ میلیون سال قبل است. پیدایش آثار یخچالی در سنگ‌های رسوبی کامبرین چین و نقاط دیگر نشان می‌دهد که آب‌وهوای سردی در این نواحی حکم‌فرما بوده‌است. مطالعهٔ رسوبات چین‌خوردهٔ کامبرین نشان‌دهندهٔ آن است که در این دورهٔ بزرگ ناودیس‌هایی در نقاط مختلفی از اروپا، آسیا و آمریکا وجود داشته‌است. بعضی از جانورانی که در تشکیلات کامبرین مشاهده شده‌اند از نظر چینه‌شناسی اهمیت چندانی ندارند.
دورهٔ کامبرین نقش اساسی و مهمی در تاریخ حیات بر روی زمین ایفا می‌کند؛ زمانی که اغلب گروه‌های بزرگ جانوران اولیه در قالب فسیل ظاهر شدند. این حادثه گاهی «انفجار کامبرین» نامیده می‌شود، به این دلیل که زمان کمی برای ایجاد آن طی شده‌است. در ابتدا تصور می‌شد که سنگ‌های این دوره حاوی اولین و قدیمی‌ترین فسیل‌های جانوری است.
در اوایل دورهٔ کامبرین، جانوران برای حفاظت و نگهداری اعضای نرم خود، بخش‌های سخت خود را توسعه دادند؛ برای مثال، صدف خارجی بدن یک بازوپا به حجره‌های غذایی تغییرشکل داد، درحالی‌که بافت خارجی تریلوبیت‌ها پاها و ماهیچه‌های ثابت پیدا کردند. جانوران با داشتن اسکلت، توان رشد بیشتری داشتند و نواحی کلنی را در کف مختلف دریاها تشکیل دادند. بندپایان قادر به شنا کردن، حرکت سریع و توسعهٔ اسکلت خود بودند؛ چون فسیل این جانوران یا به‌ندرت یافت شده یا اینکه به‌خوبی حفظ نشده‌اند. از این جانوران مرجان‌ها را می‌توان نام برد که تنوع زیادی نداشته‌اند یا آنکه دارای اسکلت سخت نبوده‌اند. خارپوستان نیز در این دوره ظهور کرده‌اند، ولی گوناگونی زیادی نداشته‌اند. از نرم‌تنان، وجود دوکفه‌ای‌ها مشکوک است و از شکم‌پایان هم جز چند نمونهٔ ساده آثار بیشتری باقی نمانده‌است.
اولین جانوران در این دوره کوچک بوده‌اند و از فسفات برای تغذیه استفاده می‌کرده‌اند. همچنین اسفنج‌ها از سیلیس و در طی ۱۰ میلیون سال بعد جانوران بزرگ‌تر از کربنات کلسیم برای تغذیه استفاده می‌کردند.
در اواخر دورهٔ کامبریَن، اجداد بیشتر گروه‌های جانوران اصلی در دریا گسترش یافتند.
تقسیمات دوره کامبرین

| سامانه | ردیف | اشکوب | میلیون سال پیش |
| --- | --- | --- | --- |
| اردوویسین | زیرین | ترمادوسین | → پس از آن |
| کامبرین | فورونجین | اشکوب دهم | ۴۸۵,۴–۴۸۹٬۵ |
| کامبرین | فورونجین | ژیانگشانین | ۴۸۹٬۵-۴۹۴ |
| کامبرین | فورونجین | پایبین | ۴۹۴–۴۹۷ |
| کامبرین | میائولینگین | گوژانگین | ۴۹۷–۵۰۰٬۵ |
| کامبرین | میائولینگین | درومین | ۵۰۰٬۵-۵۰۴٬۵ |
| کامبرین | میائولینگین | وولیوئن | ۵۰۴٬۵–۵۰۹ |
| کامبرین | ردیف دوم | اشکوب چهارم | ۵۰۹–۵۱۴ |
| کامبرین | ردیف دوم | اشکوب سوم | ۵۱۴-۵۲۱ |
| کامبرین | ترنووین | اشکوب دوم | ۵۲۱-۵۲۹ |
| کامبرین | ترنووین | فورتونین | ۵۲۹–۵۴۱٬۰ |
| ادیاکاران | ادیاکاران | ادیاکاران | → پیش از آن |
تقسیمات سیستم کامبرین از سال ۱۸۹۱ توسط والکت (Walcott) به صورت سه قسمتی پیشنهاد گردید که شامل کامبرین زیرین، میانی و بالایی است. اشکوبهای کامبرین عبارتند از:
اشکوب جورجین (Georgian): که وجه تسمیه آن از کلمه جورجیا شهری در آمریکاست و توسط والکت در سال ۱۸۹۱ به کار برده شده‌است. این اشکوب معادل اشکوب توماشین است. زون تریلوبیت اله نلوس کامبرین زیرین را مشخص می‌نماید.
اشکوب آکادین (Acadian): که نامش از محل آکادی (Acadie) در کانادا گرفته شده‌است و در سال ۱۸۶۷ توسط داوسون (Dawson) ابداع گردیده‌است. این اشکوب قسمتی از کامبرین میاین با تریلوبیتهای پرادوکسیدها را شامل می‌شود.
اشکوب پوتسدامین (Potsdamian): که شامل ماسه سنگهای پوتسدام نواحی نیویورک است. این اشکوب دارای نبودهای چینه‌شناسی بوده و نمی‌تواند به‌طور کامل معرف کامبرین بالایی باشد.
فرودگاه جین ماری ریور

فرودگاه جین ماری ریور (به انگلیسی: Jean Marie River Airport) یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود شن و رس دارد و طول باند آن ۷۶۶ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۱۳۹ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرستان سانمن

| شهرستان سانمن | شهرستان سانمن |
| --- | --- |
شهرستان‌های جمهوری خلق چین: شهرستان‌های جمهوری خلق چین
Sanmen bus station: Sanmen bus station
SanmenLocation of the seat in Zhejiang: SanmenLocation of the seat in Zhejiang
مختصات: ۲۹°۰۶′۱۸″شمالی ۱۲۱°۲۳′۴۵″شرقی﻿ / ﻿۲۹٫۱۰۴۹°شمالی ۱۲۱٫۳۹۵۸°شرقی﻿ / 29.1049; 121.3958: مختصات: ۲۹°۰۶′۱۸″شمالی ۱۲۱°۲۳′۴۵″شرقی﻿ / ﻿۲۹٫۱۰۴۹°شمالی ۱۲۱٫۳۹۵۸°شرقی﻿ / 29.1049; 121.3958
کشور: چین
استان‌های جمهوری خلق چین: چجیانگ
شهر مرکزی: تایجو
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۸ (زمان چین)
شهرستان سانمن (به لاتین: Sanmen County) یک شهرستان‌های جمهوری خلق چین در چین است که در تایجو واقع شده‌است.
مورتون، یورک

منطقه مسکونی در انگلستان
| مورتون، یورک | مورتون، یورک |
| --- | --- |
مورتون، یورکمورتون، یورک نمایش داده شده در  the بریتانیا: مورتون، یورکمورتون، یورک نمایش داده شده در  the بریتانیا
جمعیت: ۶۶۸ (۲۰۱۱)
مرجع شبکه OS: SE650526 
محله مدنی: مورتون
مناطق انگلستان: یورک
شهرستان تشریفاتی: یورک‌شر شمالی
کشور: انگلستان
کشور مستقل: بریتانیا
پست شهر: یورک
کدپستی منطقه: YO19
مجلس انگلستان: یورک بیرونی
 فهرست مکان‌‌ها بریتانیا انگلستان  ۵۳°۵۷′۵۹″شمالی ۱°۰۰′۳۶″غربی﻿ / ﻿۵۳٫۹۶۶۲۷°شمالی ۱٫۰۱۰۰۰°غربی﻿ / 53.96627; -1.01000:  فهرست مکان‌‌ها بریتانیا انگلستان  ۵۳°۵۷′۵۹″شمالی ۱°۰۰′۳۶″غربی﻿ / ﻿۵۳٫۹۶۶۲۷°شمالی ۱٫۰۱۰۰۰°غربی﻿ / 53.96627; -1.01000
مورتون (به انگلیسی: Murton) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در شهر یورک واقع شده‌است. مورتون ۶۶۸ نفر جمعیت دارد.
مواد نانوکریستالین

ماده نانوکریستالین (nanocrystalline) یک ماده پلی کریستالی با اندازه کریستالیت تنها چند نانومتر است. این مواد شکاف بین مواد آمورف بدون نظم دوربرد و مواد درشت دانه معمولی را پر می کنند. تعاریف مواد نانوکریستالین متفاوت است، اما مواد نانو کریستالین معمولاً به عنوان یک بلور (دانه)  کوچکتر از 100 نانومتر تعریف می شود. اندازه دانه از 100 تا 500 نانومتر به طور معمول دانه های "ultrafine" در نظر گرفته می شوند.
نانو تیوب کربنی
اندازه دانه یک نمونه نانوکریستالین را می توان با استفاده از پراش اشعه ایکس تخمین زد. در موادی با اندازه دانه های بسیار کوچک، قله های پراش گسترش می یابد. این گسترش می‌تواند به اندازه بلور با استفاده از معادله شرر (قابل اجرا تا 50 نانومتر)، نمودار ویلیامسون-هال،  یا روش‌های پیچیده‌تر مانند روش وارن-آورباخ یا مدل‌سازی کامپیوتری الگوی پراش مرتبط باشد. اندازه کریستالیت را می توان مستقیماً با استفاده از میکروسکوپ الکترونی عبوری اندازه گیری کرد.
سنتز

مواد نانو کریستالین را می توان به روش های مختلفی تهیه کرد. روش ها معمولاً بر اساس فاز ماده ای که ماده قبل از تشکیل محصول نهایی نانوکریستالین از آن عبور می کند، طبقه بندی می شوند.
سنتز > پردازش حالت جامد

فرآیندهای حالت جامد شامل ذوب یا تبخیر مواد نیستند و معمولاً در دماهای نسبتاً پایین انجام می شوند. نمونه هایی از فرآیندهای حالت جامد شامل آلیاژسازی مکانیکی با استفاده از آسیاب گلوله ای با انرژی بالا و انواع خاصی از فرآیندهای تغییر شکل پلاستیک شدید است.
سنتز > پردازش مايع

فلزات نانوکریستالین را می توان با انجماد سریع از مایع با استفاده از فرآیندی مانند ریسندگی مذاب تولید کرد. این روش اغلب یک فلز آمورف تولید می کند که می تواند با بازپخت بالای دمای تبلور به یک فلز نانوكريستالين تبدیل شود.
سنتز > پردازش فاز بخار

لایه های نازکی از مواد نانوکریستالین را می توان با استفاده از فرآیندهای رسوب بخار مانند MOCVD تولید کرد
سنتز > پردازش محلول

برخی از فلزات، به ویژه نیکل و آلیاژهای نیکل را می توان با استفاده از رسوب الکتریکی به فویل های نانو کریستالین تبدیل کرد.
خواص مكانيكی

مواد نانو کریستالی نسبت به انواع دانه درشت خود خواص مکانیکی استثنایی از خود نشان می دهند. از آنجایی که کسر حجمی مرزهای دانه در مواد نانوکریستالی می تواند تا 30 درصد باشد، خواص مکانیکی مواد نانوکریستالی به طور قابل توجهی تحت تأثیر این فاز مرز دانه آمورف قرار می گیرد.
به عنوان مثال، نشان داده شده است که مدول الاستیک 30 درصد برای فلزات نانوبلور و بیش از 50 درصد برای مواد یونی نانوکریستالین کاهش می‌یابد. این به این دلیل است که مناطق مرزی دانه‌های آمورف چگالی کمتری نسبت به دانه‌های کریستالی دارند و بنابراین حجم بیشتری در هر واحد اتم دارند. با فرض اینکه پتانسیل بین اتمی در داخل مرزهای دانه همانند دانه های توده است، مدول الاستیک در مناطق مرزی دانه کوچکتر از دانه های توده خواهد بود. بنابراین، از طریق قانون مخلوط‌ها، یک ماده نانوکریستالی مدول الاستیک کمتری نسبت به شکل کریستالی توده‌ای خواهد داشت.
خواص مكانيكی > فلزات نانو کریستالین

استحکام تسلیم استثنایی فلزات نانوکریستالین به دلیل تقویت مرز دانه است، زیرا مرزهای دانه در مسدود کردن حرکت نابجایی ها بسیار موثر هستند. تسلیم زمانی اتفاق می افتد که تنش ناشی از انباشته شدن نابجایی در مرز دانه برای فعال کردن لغزش نابجایی در دانه مجاور کافی باشد. این تنش بحرانی با کاهش اندازه دانه افزایش می‌یابد، و این فیزیک به صورت تجربی توسط رابطه هال-پچ گرفته می‌شود.
از آنجایی که دانه‌های نانوکریستالی برای داشتن تعداد قابل توجهی نابجایی بسیار کوچک هستند، فلزات نانوکریستالین تحت مقادیر ناچیزی سخت کرنش ( strain-hardening) قرار می‌گیرند و بنابراین می‌توان فرض کرد که مواد نانوکریستالین با انعطاف‌پذیری کامل رفتار می‌کنند.
با ادامه کاهش اندازه دانه، اندازه دانه بحرانی به دست می آید که در آن تغییر شکل بین دانه ای، یعنی لغزش مرز دانه، از نظر انرژی مطلوب تر از حرکت جابجایی درون دانه ای می شود. زیر این اندازه دانه بحرانی، که اغلب به عنوان رژیم هال پچ "معکوس" یا "وارونه" نامیده می شود، هر کاهش بیشتر در اندازه دانه باعث ضعیف شدن ماده می شود زیرا افزایش سطح مرز دانه منجر به افزایش لغزش مرز دانه می شود. Chandross & Argibay لغزش مرز دانه را به عنوان جریان ویسکوز مدلسازی کردند و قدرت تسلیم ماده در این رژیم را به خواص مواد مرتبط کردند.
به دلیل مقدار زیاد انرژی سطحی مرتبط با کسر حجمی زیادی از مرزهای دانه، فلزات نانوکریستالین از نظر حرارتی ناپایدار هستند. در نمونه‌های نانوکریستالین فلزات با نقطه ذوب پایین (مثلا آلومینیوم، قلع و سرب)، اندازه دانه‌های نمونه‌ها پس از 24 ساعت قرار گرفتن در دمای محیط از 10 تا 20 نانومتر دو برابر می‌شود. اگرچه مواد با نقطه ذوب بالاتر در دمای اتاق پایدارتر هستند، اما تجمیع مواد اولیه نانوکریستالین در یک جزء ماکروسکوپی اغلب مستلزم قرار دادن مواد در دمای بالا برای مدت زمان طولانی است که منجر به درشت شدن ریزساختار نانوکریستالین می شود. بنابراین، آلیاژهای نانوکریستالین پایدار حرارتی از علاقه مهندسی قابل توجهی هستند. آزمایش‌ها نشان داده‌اند که تکنیک‌های سنتی تثبیت ریزساختاری مانند سنجاق مرز دانه‌ها از طریق جداسازی املاح یا افزایش غلظت املاح در برخی از سیستم‌های آلیاژی مانند Pd-Zr و Ni-W موفق بوده است.
خواص مكانيكی > سرامیک‌های نانوکریستالین

در حالی که رفتار مکانیکی سرامیک غالباً تحت تأثیر عیوب است، یعنی تخلخل، به جای اندازه دانه، تقویت اندازه دانه نیز در نمونه‌های سرامیکی با چگالی بالا مشاهده می‌شود. علاوه بر این، نشان داده شده است که سرامیک‌های نانوکریستالین سریع‌تر از سرامیک‌های حجیم زینت می‌کنند که منجر به چگالی بالاتر و بهبود خواص مکانیکی می‌شود، اگرچه قرار گرفتن طولانی‌مدت در معرض فشارهای بالا و دماهای بالا مورد نیاز برای تف جوشی قطعه تا چگالی کامل می‌تواند منجر به درشت شدن قطعه شود. نانوساختار کسر حجمی زیاد مرزهای دانه در ارتباط با مواد نانو کریستالی باعث رفتار جالب در سیستم‌های سرامیکی می‌شود، مانند فوق‌العاده‌پذیری در سرامیک‌های شکننده. کسر حجمی زیاد مرزهای دانه اجازه می دهد تا جریان انتشار قابل توجهی از اتم ها از طریق خزش Coble، مشابه مکانیسم تغییر شکل لغزشی مرز دانه در فلزات نانوبلور باشد. از آنجایی که نرخ خزش انتشار به صورت d^-3 و به صورت خطی با انتشار مرز دانه مقیاس می شود، پالایش اندازه دانه از 10 میکرومتر به 10 نانومتر می تواند سرعت خزش انتشار را تقریباً 11 مرتبه بزرگی افزایش دهد. این فوق‌العاده‌پذیری می‌تواند برای پردازش اجزای سرامیکی بسیار ارزشمند باشد، زیرا این ماده ممکن است پس از شکل‌گیری از طریق عملیات حرارتی اضافی به یک ماده معمولی و درشت دانه تبدیل شود.
فرآیند

در حالی که سنتز مواد اولیه نانوکریستالی به شکل فویل، پودر و سیم نسبتاً ساده است، تمایل مواد اولیه نانوکریستالین به درشت شدن پس از قرار گرفتن طولانی مدت در معرض دماهای بالا به این معنی است که تکنیک‌های چگالش در دمای پایین و سریع برای تجمیع این مواد اولیه ضروری است. اجزاء. انواع تکنیک‌ها در این رابطه پتانسیل را نشان می‌دهند، مانند تف جوشی پلاسمای جرقه‌ای یا تولید افزودنی اولتراسونیک، اگرچه سنتز اجزای نانوکریستالین حجیم در مقیاس تجاری غیرقابل دفاع باقی می‌ماند.
جستار‌های وابسته

نانوکریستال
نانوذره
نقطه کوانتومی
مدل ایده آل نانوذره کریستالین پلاتین با قطر حدود 2 نانومتر که اتم های جداگانه را نشان می دهد.
کانکت انترتینمنت

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام بومی: 커넥트 엔터테인먼트
نوع: شرکت سهامی خاص
صنعت: سرگرمی خرده‌فروشی
گونه: کی-پاپ
بنا نهاده: ۵ ژوئن ۲۰۱۹؛ ۵ سال پیش (۲۰۱۹-05}})
بنیانگذاران: کانگ دنیل
دفتر مرکزی: ناحیه گانگنام، سئول، کره جنوبی
تعداد کارکنان: ۱۶۰ نفر
وبگاه: konnectent.com
کانکت اینترتینمنت (انگلیسی: Konnect Entertainment) شرکت سرگرمی کره‌ای است، که در سال ۲۰۱۹ توسط کانگ دنیل تأسیس شد.
موتور صاحبداد

| موتور صاحبداد | موتور صاحبداد |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: : مختصات: 
کشور: ایران
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: زاهدان
بخش: کورین
دهستان: شورو
جمعیت: ۴۸ نفر (سرشماری ۹۵)
موتور صاحبداد روستایی در دهستان شورو بخش کورین شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۴۸ نفر (۱۰خانوار) بوده‌است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۵ | ۵۱ | —     |
| ۱۳۹۰ | ۵۱ | ۰٪+ |
| ۱۳۹۵ | ۴۸ | ۵٫۹٪− |
آندریا میرا

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۱۷ ژانویه ۱۹۹۵
زادگاه:  ایتالیا
پست:  هافبک
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| -۲۰۱۴/۱۵ |  باشگاه فوتبال اینتر میلان |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۴/۲۰۱۵ |  A.C. Renate |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۱۵/۲۰۱۶ |  باشگاه فوتبال پیاچنزا |   |   |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷/۱۸ |  A.S.D. Varesina |   |   |
| ۲۰۱۷/۲۰۱۸ |  Nuorese Calcio |   |   |
| ۲۰۱۸–۲۰۱۹ |  F.C. Verbano Calcio |   |   |
| ۲۰۱۹–۲۰۲۰ |  Busto 81 |   |   |
| ۲۰۲۰- |  A.S.D. Varesina |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
آندریا میرا (انگلیسی: Andrea Mira؛ زادهٔ ۱۷ ژانویه ۱۹۹۵) بازیکن فوتبال است.
موشچنگتسا (شهرستان پیوترکوف)

| موشچنگتسا (شهرستان پیوترکوف) | موشچنگتسا (شهرستان پیوترکوف) |
| --- | --- |
Village: Village
موشچنگتسا (شهرستان پیوترکوف): موشچنگتسا (شهرستان پیوترکوف)
مختصات: ۵۱°۳۰′ شمالی ۱۹°۴۳′ شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۵۰۰°شمالی ۱۹٫۷۱۷°شرقی﻿ / 51.500; 19.717: مختصات: ۵۱°۳۰′ شمالی ۱۹°۴۳′ شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۵۰۰°شمالی ۱۹٫۷۱۷°شرقی﻿ / 51.500; 19.717
کشور:  لهستان
استان‌های لهستان: استان ووتسکی
County: شهرستان پیوترکوف
گمینا: گمینا موشچنگتسا (استان ووتسکی)
جمعیت: ۲٬۵۷۱
موشچنگتسا (به لاتین: Moszczenica) یک روستا در لهستان است که در گمینا موشچنگتسا (استان ووتسکی) واقع شده‌است. موشچنگتسا ۲٬۵۷۱ نفر جمعیت دارد.
فرودگاه هارنی سیویل

فرودگاه هارنی سیویل
فرودگاه هارنی سیویل (به انگلیسی: Civil Airport Harni) (به زبان بومی: Vadodara Airport) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا BDQ است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۴۶۹ متر است. این فرودگاه در شهر وادودارا کشور هند قرار دارد و در ارتفاع ۳۸٫۷ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
مگنولیا دنوداتا

| مگنولیا دنوداتا | مگنولیا دنوداتا |
| --- | --- |
مگنولیا دنوداتا، Magnolia denudata: مگنولیا دنوداتا، Magnolia denudata
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: گیاهان
راسته:: مگنولی
تیره:: مگنولیان (تیره)
سرده:: مگنولیا
گونه:: M. denudata
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Magnolia denudata : Magnolia denudata 
مگنولیا دنوداتا (نام علمی: Magnolia denudata) نام یک گونه از سرده مگنولیا است.
شرکت موشکی اس‌پی کارالیوف و صنایع فضایی انرگیا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
بنا نهاده: ۱۶ مه ۱۹۴۶ کارالیوف، روسیه
افراد کلیدی: ویتالی لوپوتا: ریاست و مدیر ارشد طراحی سرگئی کارالیوف: نخستین مدیر ارشد طراحی
درآمد: گردش مالی: ۷٫۸ میلیارد روبل (۲۰۰۶) سود خالص: ۵۰۹ میلیون روبل (۲۰۰۶)
وبگاه: http://www.energia.ru
شرکت موشکی اس‌پی کارالیوف و صنایع فضایی اِنرگیا یا به‌طور خلاصه «اِنرگیا» (به روسی: Энергия) یک شرکت روسی پیشرو در زمینه ساخت موشک، فضاپیما و بخش‌های ایستگاه‌های فضایی است. این شرکت در سال ۱۹۴۶ میلادی تأسیس، و به افتخار سرگئی کارالیوف، نخستین مدیر ارشد طراحی آن، نامگذاری شده است. دفتر اصلی شرکت در شهر کارالیوف واقع شده است، و دارای تشکیلات عمده‌ای در پایگاه فضایی بایکونور است.
ساخت نخستین ماهواره، نخستین فضاپیمای سرنشین‌دار، و نخستین ایستگاه فضایی جهان از افتخارات این شرکت به‌شمار می‌روند.
تاریخچه

شرکت انرگیا در ۱۶ مه ۱۹۴۶ میلادی (۲۶ اردیبهشت ۱۳۲۵) در روسیه (اتحاد شوروی سابق) با نام «دفتر طراحی ویژهٔ شماره ۱ وابسته به انستیتوی پژوهش و توسعه شماره ۸۸»
بنیان گذاشته شد. نخستین مدیر طراحی این شرکت سرگئی پاولوویچ کارالیوف معروف به «طراح ارشد» بود. زیر نظر او، شرکت موفق به توسعه و ساخت بسیاری از اولین‌های صنایع فضایی جهان گشت. از میان نخستین‌ها می‌توان به نخستین موشک قاره‌پیمای بالستیک، نخستین ماهواره جهان، نخستین فضاپیمای سرنشین‌دار جهان، نخستین فضاپیمای کاوشگر ماه و نخستین ایستگاه‌های فضایی جهان اشاره کرد.
در سال ۱۹۷۴ زیر نظر والنتین گلوشکو در ساختار شرکت تغییراتی داده شد و نام «انرگیا» برای آن انتخاب شد. بعدها به افتخار نخستین طراح ارشد، عبارت «اس‌پی کارالیوف» به نام شرکت افزوده شد.
مدیریت

مدیریت شرکت انرگیا از آغاز تاکنون به عهده افراد زیر بوده است:
سرگئی کارالیوف (‎۱۹۴۶-۱۹۶۶)
واسیلی میشین (‎۱۹۶۶-۱۹۷۴)
والنتین گلُوشکو (‎۱۹۷۴-۱۹۸۹)
یوری سِمیِنوف (‎۱۹۸۹-۲۰۰۵)
نیکلای سواستیانوف (‎۲۰۰۵-۲۰۰۷)
ویتالی لوپوتا (۲۰۰۷ تاکنون)
پروژه‌های پیشین

پروژه‌های عمده پیشین این شرکت عبارتند از:
فضاپیماهای سرنشین‌دار وستوک، واسخود، سایوز (مدل‌های تی و تی‌ام) و شاتل بوران؛
کاوشگرهای فضایی شامل لونا، کاوشگر ونرا، مارس و زوند؛
فضاپیمای ترابری بی‌سرنشین پروگرس؛
ایستگاه‌های فضایی سالیوت، میر، و بخش‌هایی از ایستگاه فضایی بین‌المللی؛
ماهواره‌های مخابراتی، اطلاعاتی و تحقیقاتی شامل اسپوتنیک، الکترون، زنیت، مولنیا، سیگنال، یامال و د.ز.ز؛
موشک‌های برد متوسط و موشک‌های قاره‌پیمای بالستیک خانواده آر-۱، آر-۵، آر-۷، آر-۹، آر-۱۱ و آرتی-۲؛
موشک‌های فضایی شامل اسپوتنیک، وستوک، مولنیا، سایوز، اِن-۱، انرگیا، یامال، کوانت، کوانت-۱ و آورورا؛
پایگاه فضایی ال-۳ روی ماه
برنامه‌های در دست اجرا

ساخت فضاپیمای سرنشین‌دار سایوز (مدل تی‌ام‌ای)؛
ساخت فضاپیمای بی‌سرنشین ترابری پروگرس (مدل ام)؛
ساخت بخش‌های روسی ایستگاه فضایی بین‌المللی؛
مسؤولیت تمام آزمایش‌ها و پژوهش‌های علمی روسیه در ایستگاه فضایی بین‌المللی؛
مشارکت در برنامه پرتاب دریایی، ساخت یکی از بخش‌های موشک اوکراینی زنیت-۳؛
توسعه استاندارد پیکربندی جهانی فضاپیماها (USC)، که در ساخت ماهواره‌های مخابراتی، ناوبری، و ردیابی به کار می‌رود. این استاندار اساس طراحی ماهواره‌های یامال-۱۰۰ و یامال-۲۰۰ بوده است.
برنامه‌های آینده

ساخت و تکمیل بخش‌های روسی ایستگاه فضایی بین‌المللی، از جمله بخش آزمایشگاهی چندمنظوره با همکاری مرکز فضایی خرونیچف؛
ساخت کارگاه‌های فضایی اوکا، که به صورت مستقل یا به صورت یکی از بخش‌های ایستگاه فضایی بین‌المللی، برای ساخت و ساز و مونتاژ در در مدار زمین بکار خواهند رفت؛
بهینه‌سازی و توسعه فضاپیمای سایوز برای سفر به ماه؛
توسعه و ساخت فضاپیمای یدک‌کش مداری پاروم (برای جایگزین کردن پروگرس)؛
توسعه و ساخت شاتل فضایی کلیپر؛
توسعه برنامه روسیه برای سفر به ماه، شامل برنامه‌ریزی برای فرود در سال ۲۰۱۵، ایجاد پایگاه دائمی روی ماه در سال ۲۰۲۰، و تأسیسات استخراج هلیوم-۳؛
توسعه برنامه روسیه برای سفر به مریخ، شامل برنامه‌ریزی برای فرود در سال ۲۰۲۵
ساخت ماهواره‌های مخابراتی یامال-۳۰۰ و یامل-۴۰۰ برای شرکت گازپروم
ساخت ماهواره ردیابی اسموتر
یگان فضانوردان کارشناس

در سال‌های نخستین عصر فضا، فضانوردان از میان خلبانان زبده نیروی هوایی استخدام می‌شدند. در سال ۱۹۶۲، شرکت انرگیا پیشنهادی را مبنی بر استخدام متخصصان فنی برای شغل فضانوردی به دولت شوروی ارائه کرد. بر اساس این پیشنهاد، شرکت انرگیا برای استفاده بهینه از فضا، توسعه فناوری فضایی و انجام آزمایش و پژوهش‌های علمی، اقدام به جذب نیروهای متخصص در رشته‌های گوناگون برای آموزش فضانوردی و سفر به فضا می‌نمود. یگان فضانوردان کارشناس با پذیرش این طرح و انتخاب ۸ نفر از ۱۲ نامزد اولیه شکل گرفت. در ژانویه ۱۹۶۷ تعداد افراد این گروه به ۱۰ نفر رسید. و سپس ۳ نفر دیگر از فرهنگستان علوم شوروی به این جمع پیوستند. در سال ۱۹۸۰ نخستین گروه زنان متخصص به گروه پیوستند، که از میان آن‌ها می‌توان به اسوتلانا ساویتسکایا اشاره کرد.
روند گزینش متخصصان برای فضانوردی تا به امروز ادامه دارد و از میان آن‌ها تاکنون ۳۵ نفر به فضا پرواز کرده‌اند.
پانویس و منابع

↑  «دفتر طراحی ویژهٔ شماره ۱ وابسته به انستیتوی پژوهش و توسعه شماره ۸۸» (به روسی: ОКБ-1 НИИ-88) یا به‌طور خلاصه «اُ.کا. ب-۱» (ОКБ-1)
مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Энергия (РКК)». در [[ویکی‌پدیای روسی|دانشنامهٔ ویکی‌پدیای روسی]]، بازبینی‌شده در ۱۵ اردیبهشت ۱۳۸۷.
مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «S.P. Korolev Rocket and Space Corporation Energia». در [[ویکی‌پدیای انگلیسی|دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی]]، بازبینی‌شده در ۱۵ اردیبهشت ۱۳۸۷.
مرکز کنترل روسی ایستگاه فضایی بین‌المللی در شهر کارالیوف که توسط شرکت انرگیا اداره می‌شود.
شهرستان سانگ

| شهرستان سانگ 沧县 | شهرستان سانگ 沧县 |
| --- | --- |
شهرستان‌های جمهوری خلق چین: شهرستان‌های جمهوری خلق چین
CangxianLocation of the seat in Hebei: CangxianLocation of the seat in Hebei
مختصات: ۳۸°۱۹′ شمالی ۱۱۶°۵۲′ شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۳۱۷°شمالی ۱۱۶٫۸۶۷°شرقی﻿ / 38.317; 116.867: مختصات: ۳۸°۱۹′ شمالی ۱۱۶°۵۲′ شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۳۱۷°شمالی ۱۱۶٫۸۶۷°شرقی﻿ / 38.317; 116.867
کشور: People's Republic of China
استان‌های جمهوری خلق چین: هبئی
شهر مرکزی: کانگجو
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۵۲۷ کیلومتر مربع (۵۹۰ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۰۴): جمعیت (۲۰۰۴)
 • کل: ۶۵۰۰۰۰
 • تراکم: ۴۳۰/کیلومتر مربع (۱۱۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۸ (زمان چین)
Postal code: ۰۶۱۰۰۰
کد منطقه: ۰۳۱۷
شهرستان سانگ (به لاتین: Cang County) یک منطقهٔ مسکونی در چین است که در کانگجو واقع شده‌است. شهرستان سانگ ۱٬۵۲۷ کیلومتر مربع مساحت و ۶۵۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
تیپ ۳۵ چترباز

| تیپ ۳۵ چترباز | تیپ ۳۵ چترباز |
| --- | --- |
فعال: ۱۹۵۵ – تاکنون
کشور:  اسرائیل
رسته:  نیروی زمینی اسرائیل
گونه: پیاده‌نظام چترباز
نقش: نیروهای هوابرد
اندازه: ۴ گردان
بخشی از: لشکر ۹۸ چترباز سپاه پیاده اسرائیل
نبردها:  بحران سوئز  جنگ شش‌روزه  جنگ فرسایش‌زا  عملیات انتبه  انتفاضه دوم  جنگ اسرائیل و لبنان  جنگ غزه  ربایش و قتل سه نوجوان اسرائیلی  نبرد ۲۰۱۴ اسرائیل و غزه 
فرماندهان: فرماندهان
فرمانده کل: سرهنگ یواف برونر
فرماندهان برجسته: آریل شارون رافائل ایتان موشه یعلون امیر بارام
تیپ ۳۵ چترباز (عبری: חֲטִיבַת הַצַּנְחָנִים‎) تیپ هوابرد و پیاده‌نظام چترباز نیروی زمینی اسرائیل، زیرمجموعه لشکر ۹۸ چترباز و تحت امر سپاه پیاده اسرائیل است، که در سال ۱۹۵۵ تأسیس شد.
موشچنگتسا (شهرستان گورلیتسه)

| موشچنگتسا (شهرستان گورلیتسه) | موشچنگتسا (شهرستان گورلیتسه) |
| --- | --- |
Village: Village
موشچنگتسا (شهرستان گورلیتسه): موشچنگتسا (شهرستان گورلیتسه)
مختصات: ۴۹°۴۳′۱۷″ شمالی ۲۱°۶′۳۲″ شرقی﻿ / ﻿۴۹٫۷۲۱۳۹°شمالی ۲۱٫۱۰۸۸۹°شرقی﻿ / 49.72139; 21.10889: مختصات: ۴۹°۴۳′۱۷″ شمالی ۲۱°۶′۳۲″ شرقی﻿ / ﻿۴۹٫۷۲۱۳۹°شمالی ۲۱٫۱۰۸۸۹°شرقی﻿ / 49.72139; 21.10889
کشور:  لهستان
استان‌های لهستان: استان لهستان کوچک‌تر
County: شهرستان گورلیتسه
گمینا: گمینا موشچنگتسا (استان لهستان کوچک‌تر)
جمعیت: ۴٬۷۰۶
موشچنگتسا (به لاتین: Moszczenica) یک روستا در لهستان است که در گمینا موشچنگتسا (استان لهستان کوچک‌تر) واقع شده‌است. موشچنگتسا ۴٬۷۰۶ نفر جمعیت دارد.
پوگوژه (استان اوپوله)

| پوگوژه (استان اوپوله) | پوگوژه (استان اوپوله) |
| --- | --- |
روستا: روستا
پوگوژه (استان اوپوله): پوگوژه (استان اوپوله)
مختصات: ۵۰°۲۷′۵۷″ شمالی ۱۷°۴۱′۴۰″ شرقی﻿ / ﻿۵۰٫۴۶۵۸۳°شمالی ۱۷٫۶۹۴۴۴°شرقی﻿ / 50.46583; 17.69444: مختصات: ۵۰°۲۷′۵۷″ شمالی ۱۷°۴۱′۴۰″ شرقی﻿ / ﻿۵۰٫۴۶۵۸۳°شمالی ۱۷٫۶۹۴۴۴°شرقی﻿ / 50.46583; 17.69444
کشور:  لهستان
استان: استان اوپوله
شهرستان: شهرستان پرودنگک
گمینا: گمینا بیاوا (استان اوپوله)
پوگوژه (به لهستانی:  Pogórze) یک روستا در لهستان است که در گمینا بیاوا واقع شده‌است.