stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پل بوقوسیان

| پل بوقوسیان | پل بوقوسیان |
| --- | --- |
ملیت: آمریکایی-ارمنی
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): فلسفه تحلیلی
 :  
پل بوقوسیان فیلسوف آمریکایی ارمنی‌تبار است.
در حال حاضر رئیس مؤسسه فلسفه نیویورک است. وی مدرک دکتری فلسفه خود را از دانشگاه پنسیلوانیا در سال ۱۹۸۷ دریافت کرد. وی یکی از مهم‌ترین فیلسوفانی است که آثار زیادی را در نقد نسبیت گرایی نوشته است. بوقوسیان ماجرای سوکال را درسی برای طرفداران نسبیت فرهنگی دانست.
او همچنین با ارجاع به نسل‌کشی ارمنیان به تحلیل مفهومی قتل‌عام و کشتار دسته جمعی پرداخته است.
کتاب «هراس از معرفت در نقد نسبی انگاری» از این فیلسوف تحلیلی که در رد نسبی انگاری معرفت نوشته شده است، با ترجمه یاسر میردامادی و از سوی نشر کرگدن در سال ۱۳۹۵ به بازار کتاب ایران عرضه شد.
فرهاد احمدی

| فرهاد احمدی | فرهاد احمدی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۲ دی ۱۳۲۹ آبادان
درگذشت: ۱۰ شهریور ۱۳۹۹ (۶۹ سال)
ملیت: ایرانی
محل تحصیل: دانشگاه تهران
پیشه: معمار
همسر: نیر طهوری
فرهاد احمدی (متولد ۲۲ دی ۱۳۲۹ – درگذشتهٔ ۱۰ شهریور ۱۳۹۹) فارغ‌التحصیل رشته مهندسی معماری و شهرسازی از دانشکده هنرهای زیبای، دانشگاه تهران در سال ۱۳۵۶ بود. شروع کار وی پس از انقلاب اسلامی با ساخت مجموعه مسکونی و خدماتی در مناطق محروم استان خراسان و بعد از وقوع جنگ ایران و عراق نیز در باز سازی مناطق جنگی بود.
زندگی‌نامه

وی در سال ۱۳۴۸ خورشیدی به دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران وارد شد و در سال ۱۳۵۶ از این دانشگاه فارغ‌التحصیل شد.
فرهاد احمدی پس از یک دوره مبارزه سخت با سرطان سرانجام در دهم شهریور ماه سال ۱۳۹۹ درگذشت.
زندگی حرفه‌ای

او از جمله معماران معاصر ایران بود که طرح‌های خود را با گرایش آکادمیک و مبتنی بر اصول نظری تبیین شده‌ای طراحی می‌کرد و با تأکید بر زمین‌مداری و پیوند محیط با فضا، معماری خاصی را پدیدآورد. کلاً، فرهاد احمدی در طی دو دههٔ گذشته در کنار آموزش معماری و مسئولیت‌های دیگر حدود سی طرح ارائه کرده بود، که اغلب آن‌ها در حد ملّی بودند و مضمون فرهنگی داشته‌اند.
فرهاد احمدی از سال ۱۳۶۰ عضو هیئت علمی دانشکده معماری و شهرسازی شهید بهشتی بود.
دیدگاه‌ها

توجه به مسئلهٔ هویت، نگاه به گذشته و آموختن از طریق مطالعهٔ معماری تاریخی ایران از رویکردهای اساسی احمدی در معماری و به گمان او راه حل اصلی برای وضعیت امروز معماری ایران بود. به گفتهٔ او «تنها با حل موضوع بحث‌برانگیز هویت می‌توانیم شاهد تحولی شگرف در معماری ایران معاصر باشیم».
جوایز > مسابقات

سال ۱۳۷۴- مسابقه محدود کتابخانه ملی ایران- تهران، مابین پنج مشاور منتخب، (ظاهراً مقام سوم) اعلام نشده، (اولین مسابقه بین‌المللی قبل از انقلاب)
سال ۱۳۷۵- مسابقه محدود مرکز کتب خطی وتصویری در شبه قاره، پاکستان- اسلام‌آباد، مابین سه مشاور (مقام اول)،
سال ۱۳۷۶- مسابقه محدود مرکز مدیریت صنعتی در کردان- کرج، مابین ۹ مشاور، طرح منتخب منتقدان جامعه حرفهای
سال ۱۳۷۹- مسابقه محدود مجموعه مسکونی نمایندگان مجلس در تهران، ما بین سه مشاور (مقام اول)،
سال ۱۳۸۱- مسابقه محدود مجموعه ساختمانهای اداری وزارت نفت، تهران، ما بین هشت مشاور (جزء چهار طرح منتخب اول)، پراهمیت‌ترین طرح پس از انقلاب اسلامی، و اولین مسابقه بین‌المللی با همکاری گروه BATTLE MACCARTY از انگلیس که در سازمان ارزیابی ساختمانهای پایدار در لندن (BREAME) درجه EXCELLENT دریافت نمود.
جوایز > موقعیتهای ملی و بین‌المللی

سال ۱۹۹۸ به عنوان معمار منتخب از آسیا درBIANUAL-ROROS معماری در نروژ به دلیل طراحی مرکز فرهنگی دزفول
سال ۱۹۹۸ - سخنرانی در دانشکده‌های معماری BERGAN & TORNDHIEM
سال ۲۰۰۲ – به عنوان معمار منتخب از ایران در BIANUAL-GOLF معماری در امارات - دوبی در رابطه با هویت و معماری نوین و معرفی طرح‌ها (مایکل هاپکینز از انگلیس، آرتا سوزوکی از ژاپن، ایو مونو از فرانسه و نادر اردلان از کویت دعوت شده بودند)
سال ۲۰۰۷- سخنرانی در سمینار UNESCO در پکن - چین در مورد GENTRIFICATION در بافتهای تاریخی و توضیح طرح جنوب میدان نقش جهان (PROPOSAL برگزیده از ایران که موجب مشارکت مالی آن سازمان با شهرداری اصفهان گردید)
سال ۱۳۸۶- دریافت نشان و لوح زرین برای رتبه اول طراحی ابنیه دولتی و عمومی (طرح‌های ملی)- (برای چهار طرح ساخته شده سفارت ایران در سئول، کره جنوبی - مرکز فرهنگی اصفهان - مرکز فرهنگی دزفول و مرکز نمایشهای آئینی تهران) در اولین همایش ملی و مسابقه معماری و طراحی شهری، (جشنواره شیخ بهائی) توسط وزارت مسکن و شهرسازی
عضویت در مراکز علمی و پژوهشی

۱۳۶۲-عضو گروه برنامه‌ریزی معماری در ستاد انقلاب فرهنگی،
۱۳۶۱–۱۳۶۳-مسئول دفتر فنی بازسازی مناطق جنگی، جهاد سازندگی،
۱۳۶۸–۱۳۷۲-مسئول دفتر فنی مراکز فرهنگی در وزارت فرهنگ وارشاد،
۱۳۷۰- عضو نظام مهندسی،
۱۳۷۲–۱۳۷۶-مشاور شهرداری و شرکت فرهنگ و توسعه در طرح مراکز فرهنگی،
۱۳۷۹–۱۳۸۲-عضو شورای هدایت فنی وزارت امور خارجه،
۱۳۸۰- عضو جامعه معماران،
۱۳۸۰–۱۳۸۴-عضو ژوری مسابقات مختلف در وزارت مسکن و شهرسازی،
۱۳۶۲–۱۳۸۶-تأسیس دفتر شخصی در تهران
۱۳۸۳–۱۳۸۶-عضو هیئت مدیره مهندسین مشاور دوران شهر
۱۳۸۶- عضو گروه مصوبان طرح‌های ویژه در شهرداری تهران - معاونت شهر سازی
۱۳۸۷ - عضو گروه راهبری شهرهای نوین - معاونت شهر سازی - وزارت مسکن و شهرسازی
۱۳۸۷- عضو ژوری اولین دوره مسابقه طراحی داخلی،
۱۳۸۷- عضو ژوری هشتمین دوره مسابقه معماری مجله معمار،
۱۳۸۸- عضو ژوری مسابقه معماری سازمان نظام مهندسی خوزستان،
۱۳۸۸- عضو هیئت مؤسس انجمن معماری سبز ایران
سوابق کاری > مهم‌ترین طرحهای بین‌المللی

۱۹۸۵ غرفه ایران در نمایشگاه بین‌المللی اکسپو ۸۵ در تسکوبا، به همراهی دفتر فنی دانشگاه شهید بهشتی،
۱۹۹۰ غرفه ایران در نمایشگاه بین‌المللی در دوبی
۱۹۹۱ غرفه ایران در نمایشگاه سن‌آنجل در مکزیکوسیتی
۱۹۹۲ غرفه‌های جهانگردی در نمایشگاه‌های ITB در میلان و برلین
۱۹۹۲ طرح اولیه برای بازسازی MAISON DE L، IRAN در پاریس
۱۹۹۳ غرفه ایران در نمایشگاه بین‌المللی اکسپو ۹۳ در ته‌جان
۱۹۹۹ ساختمان اقامتگاه سفیر ایران در سئول- کره جنوبی،
۲۰۰۰ ساختمان سفارت ایران در سئول، کاندید جایزه آقاخان و دریافت لوح زرین در اولین همایش معماری و طراحی شهری وزارت مسکن و شهرسازی-۱۳۸۶
۲۰۰۱ طرح سفارت ایران در استکهلم
سوابق کاری > مهم‌ترین طرح‌های داخلی

۱۳۶۵ - ساختمان مرکز فرهنگی دزفول - کاندید جایزه آقا خان، طرح منتخب برای BIANUAL-ROROS-۱۹۹۸ در نروژ و دریافت لوح زرین در اولین همایش معماری و طراحی شهری وزارت مسکن وشهرسازی - ۱۳۸۶،
۱۳۶۷- ساختمان مرکز فرهنگی فرشچیان اصفهان، کاندید جایزه آقا خان، طرح منتخب مهندسین اصفهان و دریافت لوح زرین در اولین همایش معماری و طراحی شهری وزارت مسکن وشهرسازی - ۱۳۸۶
۱۳۷۰- طرح تالار شهرداری و مجموعه خدمات شهری تبریز،
۱۳۷۲- طرح مرکز سرگرمی‌ها و خانه جوان تهران،
۱۳۷۴- شهرکتاب شعبه مرکزی بازسازی و طراحی داخلی، تهران،
۱۳۷۶- ساختمان اداری فرشته، تهران،
۱۳۷۸- طرح مجموعه مسکونی رودکی، شمیران، تهران،
۱۳۸۲- طرح تئاتر تجربی و مرکز خرید صبا، تهران، (در حال اجرا)
۱۳۸۳- طرح یادمان شهدای دفاع مقدس، قصر فیروزه - تهران،
۱۳۸۵- خانه مسکونی و دفتر کار، الهیه، تهران، (در حال اجرا)
۱۳۸۶- بازطراحی جنوب میدان نقش جهان
۱۳۸۶- طراحی جامع دانشگاه هنر اصفهان و طرح ساختمانهای دانشکده‌های مربوط، اصفهان
سوابق کاری > مشاغل و مسئولیت‌ها

عضو گروه برنامه‌ریزی معماری در ستاد انقلاب فرهنگی
۱۳۶۳–۱۳۶۱ – مسئول دفتر فنی بازسازی مناطق جنگی جهادسازندگی
۱۳۷۲–۱۳۶۸ – مسئول دفتر فنی مراکز فرهنگی در وزارت فرهنگ و ارشاد
۱۳۷۰ – عضو نظام مهندسی
۱۳۷۶–۱۳۷۲ – مشاور شرکت توسعه فضاهای فرهنگی شهرداری تهران در طرح مراکز فرهنگی
۱۳۸۰- عضو جامعه معماران
۱۳۸۲–۱۳۷۹- عضو شورای هدایت فنی وزارت امور خارجه
۱۳۸۴–۱۳۸۰- عضو ژوری مسابقات مختلف در وزارت مسکن و شهرسازی
۱۳۸۶–۱۳۶۲- تأسیس دفتر شخصی در تهران
۱۳۸۶–۱۳۸۳- عضو هیئت مدیره مهندسین مشاور دوران شهر
۱۳۸۶- عضو گروه مصوبین طرح‌های ویژه در شهرداری تهران – معاونت شهرسازی
فرودگاه بین‌المللی جان اف کندی

فرودگاه بین‌المللی جان اف کندی (به انگلیسی: John F. Kennedy International Airport) (یاتا: JFK، ایکائو: KJFK، موقعیت‌یاب اف‌آآ: JFK) یک فرودگاه بین‌المللی بزرگ است که در منطقهٔ کویینز شهر نیویورک قرار دارد و در فاصلهٔ ۱۲ مایل (۲۰ کیلومتر) جنوب‌شرق منهتن جنوبی واقع شده‌است. این فرودگاه، با جابه‌جایی ۵۶٬۸۲۷٬۱۵۴ مسافر در سال ۲۰۱۵ میلادی، پررفت‌وآمدترین فرودگاه ایالات متحدهٔ آمریکا بر پایهٔ جابه‌جایی مسافران بین‌المللی، پنجمین فرودگاه پررفت‌وآمد در ایالات متحده در مجموع و پررفت‌وآمدترین فرودگاه در نیویورک محسوب می‌شود. بیش از ۹۰ شرکت هواپیمایی به ۶ قارهٔ جهان از این فرودگاه پرواز انجام می‌دهند. فرودگاه جان اف کندی دارای ۶ ترمینال مسافربری و ۴ باند فرود است و قطب شرکت هواپیمایی امریکن ایرلاینز و دلتا ایرلاینز است و پایگاه عملیاتی اصلی جت‌بلو محسوب می‌شود.
این فرودگاه در سال ۱۹۴۸ میلادی تحت عنوان فرودگاه بین‌المللی نیویورک افتتاح شد اما در سال ۱۹۶۳ میلادی، به‌یاد جان اف. کندی، رئیس‌جمهور ایالات متحدهٔ آمریکا که ترور شده‌بود، به فرودگاه بین‌المللی جان اف کندی تغییر نام یافت.
دانشکده پزشکی کرمان

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: دولتی
بنیانگذاری شده: ۱۳۵۶
رئیس: دکتر سیدحسن افتخار واقفی
موقعیت: کرمان
وبگاه: وبگاه رسمی
دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی کرمان یکی از دانشکده‌های پزشکی ایران وابسته به دانشگاه علوم پزشکی کرمان در کرمان است. این دانشکده در سال ۱۳۵۶ بنیانگذاری شد و دارای ۴ بیمارستان آموزشی است.
تاریخچه

دانشکده پزشکی کرمان در سال ۱۳۵۶ با پذیرش ۵۰ دانشجو در رشته پزشکی بنیانگذاری شد. هم‌اکنون ریاست این دانشکده را دکتر سیدحسن افتخار واقفی برعهده دارد.
پارک مفاخر رشت

| پارک مفاخر رشت | پارک مفاخر رشت |
| --- | --- |
باغ سالار، پارک چمارسرا، باغ بذر رشت، بوستان مشاهیر: باغ سالار، پارک چمارسرا، باغ بذر رشت، بوستان مشاهیر
گونه: گردشگری، بانک بذر
مکان: رشت
مساحت: ۷۳۰۰۰ مترمربع
اداره‌کننده: شهرداری منطقه ۴ رشت
گشایش: ۱۳۲۶
وضعیت: مالکیت شهرداری رشت
پارکینگ: ندارد
پارک مفاخر رشت با نام دیرین باغ سالار یا باغ بذر چمارسرا توسط بنگاه جنگلبانی آن زمان در سال ۱۳۲۶ تأسیس و به عنوان اولین نمونه جنگلداری شهری توسط اداره کل منابع طبیعی گیلان مدیریت و نگهداری می‌شد. این مجموعه که در نوع خود بی‌نظیر است، طبق توافقهای به عمل آمده با سازمان جنگلها در سال ۱۳۹۳ رسماً در اختیار شهرداری رشت قرار گرفت. این پارک، سومین بوستان بزرگ کلانشهر رشت می‌باشد که در منطقه ۴ رشت واقع است. این پارک چمارسرا نیز نامیده می‌شود و دارای دو بخش محوطه و باغ بذر می‌باشد. یخچال طبیعی چمارسرا و چشمه چمارسرا در مجاورت این پارک قرار دارد، از یخچال طبیعی تنها چند پلکان به یادگار مانده‌است و چشمه با عدم رسیدگی تبدیل به محل شست شوی خودروهای بارکش شده‌است.
عملیات اجرایی احداث فاز نخست این پارک از ۲۶ فروردین ۱۳۹۳ آغاز شد و در ۷ مرداد ۱۳۹۳ مطابق برنامه پیش‌بینی شده در زمانی کمتر از ۴ ماه به بهره‌برداری و با حضور محمدعلی نجفی استاندار گیلان، محمدابراهیم خلیلی شهردار وقت رشت، اعضای شورای شهر و نمایندگان مجلس رشت افتتاح شد. با راه اندازی این پارک بزرگ سرانه ۳ متر مربعی فضای سبز رشت به ۵ متر مربع ارتقا یافت.
پیشینه

باغ بذر چمار سرا در سال ۱۳۲۶ به عنوان نخستین نهالستان تولید نهال جنگلی توسط بنگاه جنگلبانی آن زمان تأسیس شد. در این نهالستان دو توده جنگل‌کاری آزاد و بلوط صورت گرفت و به عنوان جنگل‌کاری‌های اولیه کشور محسوب می‌شود. باغ چمارسرا از سال ۱۳۷۴ به عنوان باغ بذر به تصویب رسید. با توجه به مصوبه هیئت دولت در سال ۱۳۹۳ مبنی بر واگذاری باغ بذر چمارسرا جهت احداث پارک چمارسرا به منظور بهره‌برداری عمومی شهروندان، در این خصوص با توجه به پیگیری که توسط استانداری گیلان و شهرداری رشت انجام گرفت در نهایت این باغ بذر به شهرداری تحویل داده شد.
امکانات و مشخصات

هر کدام از خیابان‌ها و معابر اصلی این پارک به نام یکی از مشاهیر و مفاخر رشت نامگذاری می‌شود، بوستان مفاخر رشت مبلمان است و قرار گرفتن در مرکز شهر، عبور رودخانه گوهررود از مجاورت آن، نزدیکی به تالاب عینک و دارا بودن پوشش گیاهی متنوع بومی و سازگار با شرایط اقلیمی گیلان شامل گونه‌های درختی نظیر آزاد، اوجا، افرا، توسکا، بلوط به همراه درختچه‌ها و گیاهان علفی و بوته‌ای بومی گیلان همین‌طور وجود برخی از گونه‌های حفاظت شده در زونهای حفاظتی تعبیه شده و گونه‌های گیاهی وحشی و جنگلی و درختچه‌هایی نظیر کادینا، شاه‌پسند، ناندنیا، شمعدانی، کاملیا در پارک بر غنای پوشش گیاهی پارک افزوده است.
فضای سبز، مبلمان پارکی، سیستم آبیاری تحت فشار، وسایل ورزشی همگانی، وسایل بازی کودکان، میز شطرنج، میز پینگ پونگ، نیمکت، کتابخانه، سرویس بهداشتی و نمازخانه از امکانات این پارک است.
نامگذاری

شورای شهر رشت با توجه به برگزاری اولین همایش مشاهیر و مفاخر رشت در سال ۱۳۹۳ نامگذاری این بوستان به عنوان مفاخر در راستای آشنایی مردم با چهره‌های مطرح رشت در سطح جهان است.
نامگداری قطعات بوستان چمارسرای رشت به نام ۱۳ گروه از مفاخر رشت است هر یک از چهره‌های حوزه‌های علمی، فرهنگی، هنری و ایثار و شهادت قطعه‌ای در بوستان مفاخر رشت دارد.
دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه شهید بهشتی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نشان ورودی دانشکده معماری و شهرسازی شهید بهشتی: نشان ورودی دانشکده معماری و شهرسازی شهید بهشتی
بنیانگذاری شده: ۱۳۳۹
بنیان گذار: علی شیخ‌الاسلام و مسعود جهان آرا
رئیس: محمدرضا حافظی
اعضای هیئت علمی: ۴۲ نفر
کارمندان مدیریتی: ۴۵ نفر  منصوره طاهباز(معاون آموزشی) نیلوفر رضوی(معاون پژوهشی)
کارشناسی: ۲۸۳ نفر
تحصیلات تکمیلی: ۴۰۰ نفر
دکترا: ۴۴ نفر
موقعیت:  ایران، تهران، تهران
وبگاه: http://archurb.sbu.ac.ir/
دانشکدهٔ معماری و شهرسازی دانشگاه شهید بهشتی تهران تأسیس شده در سال ۱۳۳۹، از نظر قدمت دومین دانشکده معماری ایران است. در سال ۱۳۸۰ وزارت علوم، تحقیقات و فناوری این دانشکده را به عنوان اولین قطب معماری و شهرسازی کشور معرفی کرد.
تاریخچه

دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه شهید بهشتی، که در آن دوره با نام دانشگاه ملّی ایران خوانده می‌شد، از مهر ماه ۱۳۳۹ به همراه دانشکدهٔ «بانکداری و علوم اقتصادی مالی»، به عنوان نخستین هسته‌های این دانشگاه شروع به کار کرد. علی شیخ الاسلام و مسعود جهان آرا از مؤسسان این دانشکده بودند. این دانشکده پس از آن که در سال ۱۹۶۵ تکمیل شد به ساختمان فعلی منتقل شد. از زمان تأسیس، فعالیت این دانشکده با پذیرش دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی معماری آغاز شد و در سال ۵۵ - ۱۳۵۴ علاوه بر این دوره در مقطع کارشناسی نیز اقدام به تربیت نیروی انسانی متخصص و مورد نیاز کشور کرد. پس از انقلاب فرهنگی، پذیرش دانشجو در دوره کارشناسی معماری متوقف و دانشکده فقط در دوره کارشناسی ارشد دانشجو پذیرفت. همزمان دوره کاردانی معماری نیز در دانشکده برپا شد. البته این دوره در سال‌های بعد متوقف شد. در سال تحصیلی ۱۳۵۷–۱۳۵۶ رشته کارشناسی ارشد برنامه‌ریزی شهری و منطقه‌ای نیز به رشته‌های دانشکده افزوده شد. از سال ۱۳۸۲ به جای دورة کارشناسی ارشد معماری پذیرش دانشجو تنها در دوره کارشناسی معماری صورت پذیرفت. البته دوره کارشناسی ارشد ناپیوسته معماری از دو سال بعد شروع به فعالیت نمود. این دانشکده از سال ۱۳۷۲ در دوره دکترای معماری و از سال ۱۳۸۴ نیز در دکترای رشته طراحی شهری دانشجو پذیرفته‌است.
بیانیه، اهداف و چشم‌انداز دانشکده

در وبسایت این دانشکده متن زیر به عنوان چشم‌انداز دانشکده معرفی شده‌است:
معماری مقوله‌ای است جامع که با ابعاد گوناگون حیات انسانی، از ساحت فردی تا ساحت اجتماعی و از نیازهای مادی تا نیازهای متعالی انسان مرتبط است. دانشکده معماری و شهرسازی شهید بهشتی با توجه به این امر، جامعیت را به عنوان یک تأکید اصلی در چشم‌انداز آرمانی خود باور دارد و به تناسب مقاطع مختلف آموزشی در پی تحقق بخشیدن به چنین آرمانی است. دانشکده در راستای آرمان فوق، با تأکید همزمان بر پژوهش و عقلانیت از یکسو و معنویت و تفکر خلاق از سوی دیگر، در پی پرورش انسانهای آزاده، مبتکر و مسؤلیت‌شناسی خواهد بود که به ذات هنری علم و ذات علمی هنر شاعر باشند، اثر مانا را از میرا تمیز دهند، و ضمن تشخیص درست نیازهای واقعی جامعه در زمینه محیط مصنوع، با خودباوری و پرهیز از تقلید کورکورانه و با دیدی جامع نگر به رفع آن نیازها بپردازند.

دانشکده علاوه بر اینکه در مقیاس ملی قطب علمی معماری و شهرسازی کشور است، خواهد کوشید که در مقیاس منطقه ای از کانون‌های اصلی آموزش و پژوهش معماری سنتی ایران و ملل منطقه بوده با پیوستن به کانون‌های معتبر جهانی، در تولید دانش روز معماری نقش شایسته خود را ایفا نماید.
مراکز تحقیقاتی و پژوهشی

پایگاه اطلاعات مرکز اسناد و تحقیقات
قطب علمی طراحی شهری در بافت‌های با ارزش و فرسوده
دفتر فنی آموزشی و پژوهشی
کارگاه هنر مهندسی
فارغ التحصیلان سرشناس

حسام‌الدین سراج
میرحسین موسوی
توکا نیستانی
رشته‌ها و گرایش‌ها > کارشناسی

معماری
رشته‌ها و گرایش‌ها > کارشناسی ارشد

طراحی معماری
معماری منظر و محیط
طراحی شهری
برنامه‌ریزی شهری و منطقه‌ای
مدیریت پروژه و ساخت
مطالعات معماری ایران
مرمت و احیای بناها و بافت‌های تاریخی
معماری و انرژی
فناوری معماری
بازسازی پس از سانحه
رشته‌ها و گرایش‌ها > دکترای

معماری
طراحی شهری
برنامه‌ریزی شهری
لابی اصلی دانشکده معماری و شهرسازی
فرهنگستان علوم کالیفرنیا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
بنیان‌گذاری: ۱۸۵۳
مکان: پارک گلدن گیت، سان‌فرانسیسکو، کالیفرنیا
گونه: تاریخ طبیعی
بازدیدکنندگان: سالانه بیش از ۱ میلیون
مدیر: گرگوری سی. فرینگتون
وبگاه: http://www.calacademy.org
فرهنگستان علوم کالیفرنیا از بزرگترین موزه‌های تاریخ طبیعی جهان است. فرهنگستان کارش را از سال ۱۸۵۳ آغاز کرد که هم یک موزهٔ تاریخ طبیعی است، هم یک رصدخانه، و هم محل نگهداری بیش از ۲۰ میلیون تحقیق که از دانشمندان سراسر دنیا جمع‌آوری شده‌است.
. در سال ۲۰۰۸ ساختمان ۱۲۲هزار متر مربعی فرهنگستان با طراحی رنزو پیانو کاملاً بازسازی شد.
تاریخچه

در غروب سال ۱۸۵۳، تنها سه سال پس از اینکه کالیفرنیا به ایالات متحده آمریکا پیوست و هفت مرد در سان فرانسیسکو در اتاقی که با شمع روشن شده بود گرد هم آمدند و بدینگونه اولین آکادمی علمی غرب سواحل اقیانوس اطلس، تأسیس شد.
آکادمی علوم کالیفرنیا به سرعت به یکی از محبوب‌ترین مکان‌ها در غرب تبدیل گردید، که سالیانه ۸۰،۰۰۰ بازدیدکننده به تماشای نقاشی ماموتهای پشمی غول پیکر، خرس گریزلی واقعی و نمونه‌های گیاهی بومی و آثار نادر می‌نشستند. اما زمانی که زلزله بزرگ در سال ۱۹۰۶ در شهر به وقوع پیوست، تعدادی از نمونه‌های دست‌ساز در خانه آکادمی از بین رفت و گم شد. این امر آخرین باری نیست که طبیعت از کسانی که به دنبال مطالعه، حفظ و حراست از آن می‌باشند هزینه می‌گیرد. در سال ۱۹۱۶، آکادمی بنای جدیدی در آمریکای شمالی در گلدن گیت پارک تأسیس نمود، جایی که بیش از چند دهه طول کشید تا بتواند جهت نگهداری مواردی از قبیل Steinhart آکواریوم، سالن آفریقایی Simson، سالن علوم، رصد خانه موریسون و بیشتر آماده شود.
سپس، در سال ۱۹۸۹، طبیعت مجدداً با زمین لرزه Loma Prieta آکادمی را متحمل خسارات عمده‌ای نمود که زمینه ساز شروع دوباره‌ای گردید.
آکادمی از این فرصت نادر به تجدید نظر در مورد آکادمی و کل موزه با در نظر گرفتن تجربیات به دست آمده با چشم‌اندازی جدید برای ایجاد یک مؤسسه پرداخت. این آینده نگری چیزی نبود جز ایجاد مکانی در قرن ۲۱ که آخرین تحقیقات علمی را از طریق تعامل بیشتر با عموم مردم، به آن‌ها آموزش داده و در اختیار آن‌ها قرار دهد.
بنای قدیمی این محوطه، شامل ۱۲ ساختمان جدا از هم بود، که هم‌اکنون همهٔ آن‌ها توسط ساختمانی مدرن که بر روی طبیعت محیط تأکید کرده به صورت یکپارچه درآمده. زیربنای این مجموعه چیزی در حدود ۱۰۲۰۰ متر مربع می‌باشد، با این وجود مقدار انرژی که در آن به هدر می‌رود، با استفاده از آخرین تکنولوژی‌های ساختمانی به کمترین مقدار خود کاهش یافته‌است. در سال ۲۰۰۸ ساختمان ۱۲۲هزار متر مربعی فرهنگستان با طراحی رنزو پیانو کاملاً بازسازی شد.
ساختمان آکادمی علوم ایالت کالیفرنیا

ایدهٔ این بنا، مانند برداشته شدن تکه‌ای از زمین و ساختن بنا در زیر این تکه است، به‌طوری‌که کمترین ناهماهنگی و بی‌احترامی به طبیعت اطراف را داشته باشد. از این رو رنزو طرح خود را چنین توصیف می‌کند: "ما برای آکادمی کالیفرنیا، محلی ساخته‌ایم که هم از نظر بصری و هم از نظر عملکرد، جزئی از محیط اطرافش باشد، مثل اینکه تکه‌ای از زمین را برداشته باشید و زیرش یک ساختمان ساخته باشید. یکی دیگر از مشخصات این بنا که از اهداف رنزوپیانو بوده‌است می‌توان به ارتباط بین ساختمان و محیط اطرافش که به بهترین وجه به بینندگان القا شود اشاره نمود، به همین جهت در دیوارهای خارجی این بنا به مقدار بسیار زیادی شیشه استفاده شده‌است، و به بینندگان این امکان را می‌دهد تا از پیرامون بنا به تماشای موزه‌ای که در داخل آن وجود دارد بپردازند.
پایداری بنای آکادمی

در آکادمی علوم کالیفرنیا، تمامی گیاهانی که بر روی سقف این بنا قرار گرفته‌اند کاملاً طبیعی هستند. حداکثر شیب گنبدهای این بنا ۶۰ درجه می‌باشد، اما این گنبدها که مانند تپه‌هایی بر بام این بنا قرار گرفته‌اند تنها برای زیبایی ظاهری نیستند، بلکه این تپه‌ها هم نقش یک رصد خانه و هم نقش نورگیری برای داخل بنا را نیز بازی می‌کنند. علاوه بر آنها، این گنبدهای تپه‌ای شکل، به وابستگی بین زمین و علوم زیستی جانداران اشاره دارد. و همچنین این بنا به وسیلهٔ این تپه‌ها مقدار زیادی از انرژی اش را ذخیره می‌کند. در حقیقت این تپه‌ها در روی سقف مانند دو بادگیر عمل می‌کنند. البته نه به صورت بادگیرهای سنتی، بلکه به شکلی هوشمند، به گونه‌ای که متناسب با دمای داخل بنا به صورت اتوماتیک باز و بسته می‌شوند و هوای داخل را تنظیم می‌نمایند.
سقف این بنا با ۶ اینچ خاک پوشانده شده‌است. این کار علاوه بر اینکه باعث می‌شود این سقف، عایق بسیار خوبی در برابر دما باشد (به‌طوری‌که دمای داخل بنا ۱۰ درجه خنک تر از دمای خارج است)، عایق بسیار مناسبی برای صدا هم هست (این سقف فرکانس صداها را تا ۴۰ دسیبل کاهش می‌دهد). علاوه بر همهٔ اینها، این سقف با جذب ۹۸ درصد از آب بارندگی‌های احتمالی، آب لازم برای آبیاری گیاهان را در تمام طول سال تأمین می‌کند.
از نکات جالب دیگر این بنا می‌توان به بازیافت ۹۰ درصد از زباله‌های به وجود آمده از تخریب آکادمی قدیمی کالیفرنیا اشاره نمود. به‌طوری‌که از ۹۰۰۰ تن بتن برجای مانده از تخریب ساختمان قبلی برای ساخت جاده ریچموند، و از ۱۲۰۰۰ تن فولاد بازیافت شده در اسکلت بنا استفاده شده‌است. همچنین در اطراف این بنا حدود ۶۰۰۰۰ سلول خورشیدی نصب شده که علاوه بر تولید سالانه ۲۱۳۰۰۰ کیلووات ساعت انرژی برق و جلوگیری از انتشار بیش از ۴۵۰۰۰۰ پوند گازهای گلخانه‌ای ناشی از تولید این مقدار انرژی، در محیط اطراف یک سایبان نیز ایجاد کرده. و می‌توان نمونه‌ای از مهندسی زیست بوم را در این اثر مشاهده نمود.
سقف زنده موزه

قسمت برجسته و شاهکار آکادمی، سقف سبز زنده آن می‌باشد که در حدود ۴۰۴۷*۲ متر مربع وسعت دارد و با گیاهان خاص بومی پوشیده شده‌است. در بیانات رنزو پیانو سقف به تکه‌ای زمین تشبیه شده‌است که از سطح زمین کنده شده و بالا قرار گرفته تا در زیر آن بنای مورد نظر احداث شود. در واقع سقف آکادمی یکی از کامل‌ترین آثار برنامه‌های نمایشی موزه می‌باشد که علاوه بر طرح زیبا و شکیل، به عنوان یک طرح اکولوژی محیطی عمل می‌کند و قسمتی از آن قابل دسترسی برای بازدیدکنندگان می‌باشد تا از نزدیک مسائل آموزشی را در مورد معماری سبز و سایر موارد فرا بگیرند. سقف آکادمی یکی از بی سابقه‌ترین سقف‌هایی است که با ۷ گنبد و تپه‌های شیب دار شاهکار این معمار معروف می‌باشد که دید جالب و جسورانه‌ای به این طرح داشته‌است. تپه‌های روی سقف باعث شده تا فضای داخل موزه به صورت یک سیاره رویت شود که آسمان این فضا مانند آسمان یک جنگل بارانی است. این سطح سبز شامل نورگیرهای زیادی است که در تهویه و رساندن نور به داخل مجموعه نقش اساسی دارند.
پانل‌های ترکیبی خورشیدی به وسعت ۹ متر مربع در سقف وجود دارد که همواره به صورت سایبان عمل می‌کنند. چند لایه بودن سقف آن را در برابر عوامل خارجی محافظت می‌کند و زیرسازی مناسبی برای گیاهان بومی محسوب می‌شود و در واقع لایه‌های تو در توی پیچیده‌ای که در سقف وجود دارد فرم زنده آن را به وجود می‌آورند. طراحی آن به صورتی است که آب باران را جمع می‌کند و شیب و فرم تپه همواره در جهتی شکل گرفته که هوای خنک را به میدان مرکزی هدایت می‌کنند. سعی شده‌است که سقف مذکور جریان آبی را که شامل ناصافی‌ها و ضایعات می‌باشد حداقل تا ۵۰ درصد کاهش دهد.کاشت سیستم زنده سقف به این صورت است که گیاهان در چند ردیف در قالبهای جدا از هم بر روی زمین پرورش داده شوند و بعد با چرخ باربری به سقف منتقل گردند. بازدید کنندگان این مرکز علمی شاهد هیچ گونه برج تهویه غول پیکر و مولد اضطراری نخواهند بود و آنچه به چشم می‌خورد زندگی و طبیعت در حال جریان داخل موزه می‌باشد و تمام سیستم‌های کاربردی و تأسیساتی در زیر زمین با فاصله زیادی از بنا دفن خواهند شد. انرژی مصرفی آکادمی ۳۰ درصد کمتر از احتیاجات مورد نیاز می‌باشد و ۶۰۰۰۰ پیل ولتایی در سقف تقریباً ۲۱۳۱۰۰ کیلو وات انرژی سالیانه را فراهم می‌کنند که تقریباً معادل ۵ درصد انرژی آکادمی می‌باشد که آکادمی نیاز دارد.
فضای داخلی آکادمی

این مرکز علمی شامل نمایشگاهی است به صورت یک آکواریوم و فضای سیاره‌ای شکل که دارای کیفیتی عالی است و با اینکه هر دو فضای نام برده شده به صورت فضای مستقل و جدا عمل می‌کنند ولی مرز آن‌ها در میدان مرکزی با هم ترکیب شده و با این پیوستگی و پیچیدگی، نظم جهان طبیعی به معرض نمایش گذاشته می‌شود. یکپارچه شدن آکواریوم، سیاره و موزه یک موقعیت شگفت‌آور و امکان رویت پیوستگی زمین و اقیانوس و فضا را به وجود آورده‌است. آکواریوم‌ها طوری طراحی شده‌اند که آب آن‌ها از طریق پمپاژ کردن آب نا خالص از سیستم مرکزی به سهولت تعویض شوند. حتی این سیستم‌ها همواره ضایعات را تصفیه کرده و آب سالمی را به گردش در می‌آورند. فضای نمایشی آکواریوم و سیاره و جنگل بارانی آکادمی همواره از بیرون با نمایی که ماهرانه طراحی شده‌است و قابل رویت هستند. میدان مرکزی آکادمی که قسمت اندکی از آن شفاف است محل تجمع افراد و به اصطلاح لابی مجموعه می‌باشد و یک سیستم پرده‌ای هوشمند این لابی را در مقابل آفتاب و باران محافظت می‌کند. در این موزه هیچ جدایی بین فضای داخل و خارج وجود ندارد و هدف و ایده‌ای که در آن نهفته است یکی کردن درون و بیرون بنا می‌باشد.