stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
حضرت بابا جان
زیارتگاه در پونه

حضرت باباجان در منطقهٔ چارباودی پونه در ۲۱ سپتامبر ۱۹۳۱ درگذشت. روز چهارشنبه ۲۳ سپتامبر، روزنامهٔ The Evening News of India فوت وی را گزارش داد. مقالهٔ روزنامه خاطر نشان کرد که: "جامعهٔ مسلمانان در پونه تا حد زیادی از مرگ قدیس نامی متاثر شده‌است... مراسم خاکسپاری وی... با حضور هزاران نفر از مسلمانان و هندوها انجام شد. سنگ مرمر سفید Darghah زیارتگاه باباجان در کنار درخت چریش که سال‌ها زیادی زیر آن می‌نشست در کنار جاده‌ای که اکنون شاهراه پرترددی است ساخته شد. «درگاه اتاق کوچکی است با تربت (قبر) که زیر درخت جای گرفته، تنهٔ درخت از سقف اتاق بیرون زده است». درگاه او در ازدحام رفت‌وآمد مردم مذاهب مختلف است.
اختلافات زندگینامه

اختلافات زیادی در شرح حال فعلی حضرت باباجان یافت شده‌است که نیاز به ذکر دلیل دارند.
نخست، باید توجه کرد که اطلاعات پذیرفته شده در مورد باباجان به نظر می‌رسد صرفاً بر حسب اعتبار مهر بابا مقرر شده است، حقیقتی که توسط دکتر عبدالغنی منصف اذعان شد، کسی که در سال ۱۹۳۹ نخستین طرح زندگی بابا جان را نوشت. بر طبق اظهارات غنی "اطلاعات جمع‌آوری شده از منابع متعدد اندک می‌باشد؛ زیرا که حضرت باباجان خودشان با توجه به داستان زندگی ایشان هرگز با کسی در ارتباط نبودند. حقایق اوایل زندگی ایشان و آن‌هایی که مرتبط به مقام روحانی او می‌شدند، همگی توسط مهربابا، شاگرد اعظم و خلیفهٔ او تأیید شده بودند. با این حال به نظر می‌رسد که مهر بابا دو نسخهٔ مختلف از حضرت بابا جان را تهیه کرده‌است.
اختلافات زندگینامه > پیشینهٔ اولیه

بیش از یک دهه قبل از این که طرح زندگی بابا جان توسط عبدالغنی آشکار شود، در سال ۱۹۲۷ مهربابا سخنرانی عمومی از حضرت بابا جان ارائه دادند که یکی از مریدان در دفتر خاطرات خویش آن را ثبت کرده‌است. این در حال حاضر اولین حکایت از زندگی حضرت بابا جان می‌باشد. مردم به ویژه زنان مورد خطاب بودند، و داستان به منظور ارتقاء روحی گفته شد. خلاصه‌ای از ضروریات آن سخنرانی کوتاه:
حضرت باباجان دختر یکی از وزرای مهم و مسئول امیر افغانستان در کابل می‌باشد. از دوران اولیه کودکی ایشان تمایل طبیعی به سمت معنویات و تحقق حقیقت داشتند. زمانی که باباجان پانزده سال داشتند قیم‌های وی شروع به ترتیب دادن ازدواج ایشان کردند... در این برهه او بی پروا خانوادهٔ خویش را ترک کرد، برای پنجاه سال پس از آن وی یک زندگی در حال تسلیم کامل و انزوا را پیش برد. پس ازسرگردانی به مدت پنجاه سال از مکانی به مکان دیگر، در نهایت او به سمت استاد خود آمد، و در حدود سن ۶۵ سالگی به تحقق پروردگار نائل شد. پس از این رویداد، باباجان برای مدتی در پنجاب... زندگی کرد. در طول این استقرار مردم بسیاری شروع به تکریم وی به عنوان قدیس کردند. در اظهارات گاه گاه خود، حضرت باباجان خود را خدا معرفی می‌کرد (من حقیقت هستم، انا الحق) که این تودهٔ مسلمانان را ناراحت می‌کرد، و سربازان متعصب بلوچی مسلمان هنگ ارتش محلی، باباجان را زنده دفن کردند. پس از گذشت سال‌های بسیاری، در طول جنگ جهانی اول، هنگ بلوچی به شهر پونه منتقل شد و در آن شهر همان سربازان با حضرت باباجان رودرو شدند که در چارباودی زیر درخت چریش نشسته بود. تعصب به از خودگذشتگی تبدیل شد، و تا هنگامی که هنگ در پونا مستقر بود، سربازان برای ادای احترام نزد باباجان می‌آمدند.
آخرین نسخهٔ تمدید شدهٔ زندگی باباجان توسط غنی، در سال ۱۹۳۹، حکایت متفاوتی را بیان کرد: او در هجده سالگی در روز عروسی خود خانه را ترک گفت. در نهایت نزد سات گوروی هندی در راولپندی بازگشت. سپس به پنجاب رفت و زمانی که سی و هفت سال داشت در مولتان، قدیس مسلمانی را ملاقات کرد که تحقق پروردگار را به وی عطا نمود. پس از مواجه شدن با سربازان بلوچی در پونا، "شهرت مقدس وی به دوردست‌ها انتشار یافت و او تحت عنوان حضرت باباجان شناخته شد.
اختلافات زندگینامه > سن باباجان

سن مطرح شدهٔ باباجان زمانی که فوت کرد همچنان مسئله‌ای بحث‌انگیز ادامه داشت. بیوگرافی‌های متعددی از تاریخ تولد وی از سال ۱۷۹۰ تا ۱۸۲۰ وجود دارد. اولین تاریخ تولد توسط Charles Purdom و Bhau Kalchuri ارائه شده‌است. Purdom تنها نظر مریدان را گزارش می‌کند و بنابراین او نوشت: «تاریخ تولد حقیقی باباجان معلوم نیست؛ فرض بر آن است که حدود ۱۷۹۰ باشد». Kalchuri متعصب تر است و بیان می‌کند که باباجان "بین سال‌های ۱۷۹۰ و ۱۸۰۰" به دنیا آمد و "حضور فیزیکی وی بر روی زمین بین ۱۳۰ تا ۱۴۱ سال به طول انجامید".
در انتهای دیگر ترازو، در کتاب سفر معنوی رنگی خود، A Search in Secret India (1934)، این روزنامه‌نگار آزاد، پل برونتون، تعریف می‌کند که "از قاضی سابق خاندالاوالا، که به مدت پنجاه سال تحت عنوان حضرت باباجان شناخته می‌شد می‌آموزد که سن حقیقی وی حدود نود و پنج سال است. برونتون در نوامبر سال ۱۹۳۰ به هند می‌رسد و چند ماه قبل از فوت باباجان در سپتامبر ۱۹۳۱ آن جا را ترک می‌کند.
با توجه به گزارش برونتون، Kevin R D Shepherd مشاهده کرد که: Khandalawalla که باباجان را به مدت پنجاه سال شناخته است سؤال‌برانگیز است؛ هرچند که جای هیچ شکی وجود ندارد که او باباجان را برای بار دوم در بمبئی ملاقات کرده‌است". Shepherd نتیجه گرفت که، «محاسبهٔ کلی سن باباجان حدود ۱۲۰ سال است، در حالی که برخی ادعا می‌کنند که سن باباجان بیش از این بود. Purdom ذکر می‌کند که تاریخ تقریبی تولد او ۱۷۹۰ است، اگر چه دیدگاه غنی اشاره به تولد دیر تر از این زمان دارد. تخمین غنی از سن باباجان بر اساس یادداشت‌های عمومی و ارتباط وی با باباجان در حدود ۱۲۵ سال است. با احترام به گرایش‌های انتقادی که تخمین‌های بالاتر غیرقابل هضم را پیدا می‌کند، به نظر می‌رسد قابل قبول تر آن است که سن وی بالای صد در زمان مرگ وی بود».
مطالعهٔ بیشتر

Brunton, Paul: A Search in Secret India, first published in 1934 by Rider & Co, London. Reprinted American paperback edition, New York, Maine: Samuel Weiser, Inc. , 1970, pp.  62–65, ISBN 0-87728-602-7
Kalchuri, Bhau: Meher Prabhu: Lord Meher, the Biography of the Avatar of the Age Volume One, Myrtle Beach, SC: Manifestation, Inc. , 1986, pp.  5–19, TX 2094928
Munsiff, Dr Abdul Ghani: "Hazrat Babajan of Poona", Meher Baba Journal, Vol. 1, February 1939, No. 4, pp.  29–39
Purdom, C B: The God-Man: The Life, Journeys & Work of Meher Baba with an Interpretation of His Silence & Spiritual Teaching, Myrtle Beach, SC: Sheriar Foundation, second printing 2010, pp.  18–21.
Shepherd, Kevin R D: Hazrat Babajan: A Pathan Sufi of Poona, New Delhi: Sterling Publishers Pvt. Ltd. , 2014, ISBN 978-81-207-8698-1
در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ  موجود است.
حضرت بابا زیر درخت چریش خود، در چارباودی پونه
باشگاه فوتبال ارورا پرو پاتریا ۱۹۱۹

Football club
ارورا پرو پاتریا ۱۹۱۹ (به ایتالیایی: Aurora Pro Patria 1919) که معمولاً با عنوان پرو پاتریا شناخته می‌شود، یک باشگاه فوتبال ایتالیایی است که در سال ۱۹۱۹ در ایتالیا بنیادگذاری‌شد.
انیس آریکان

| انیس آریکان | انیس آریکان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳ ژانویهٔ ۱۹۸۳ ‏(۴۱ سال) استانبول
ملیت: ترکیه
تحصیلات: Müjdat Gezen Art Center دانشگاه بیلگی استانبول
پیشه(ها): بازیگر، کمدین، مجری تلویزیون
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۸–اکنون
انیس آریکان (انگلیسی: Enis Arıkan؛ زادهٔ ۳ ژانویهٔ ۱۹۸۳) بازیگر، کمدین، مجری تلویزیون اهل ترکیه است. وی از سال ۱۹۹۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
تپه انجرلی ۵

| تپه انجرلی ۵ | تپه انجرلی ۵ |
| --- | --- |
نام: تپه انجرلی ۵
کشور: ایران
استان: استان خراسان شمالی
شهرستان: شهرستان اسفراین
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: تپه
دیرینگی: دوره اشکانیان
دورهٔ ساخت اثر: دوره اشکانیان
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۹۹۸۶
تاریخ ثبت ملی: ۲۲ آبان ۱۳۸۶
تپه انجرلی ۵ مربوط به عصر مفرغ تا دوره اشکانیان است و در شهرستان اسفراین، بخش مرکزی، دهستان زرق آباد، ۷۰۰ متری شرق روستای انجرلی واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۲ آبان ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۱۹۹۸۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
لوئی، گراند دوفن

لوئی (۱ نوامبر ۱۶۶۱–۱۴ آوریل ۱۷۱۱) پسر ارشد لوئی چهاردهم پادشاه فرانسه و همسرش ماریا ترزا شاهدخت اسپانیا، دوفن فرانسه بود. وی پس از تولد پسرش، لوئی، دوک بورگوندی، ملقب به پتی دوفن (دوفن کوچک)، به گراند دوفن (دوفن بزرگ) معروف شد. به علت این که قبل از پدرش درگذشت، هرگز پادشاه نشد. لوئی پانزدهم نوه او بود.
زندگی‌نامه

لوئی، پسر ارشد لوئی چهاردهم و ماریا ترزا اسپانیایی در تاریخ ۱ نوامبر ۱۶۶۱ در کاخ فونتن بلو به دنیا آمد. وی به عنوان پسر بزرگ پادشاه فرانسه «اعلیحضرت سلطنتی» لقب گرفت. وی در ۲۴ مارس ۱۶۶۲ غسل تعمید شد و نام پدرش لوئی را بر وی گذاشتند.
وقتی لوئی به هفت سالگی رسید، تحت تعلیم قرار گرفت. وی شارل دو سانت مور ، دوک دو مونتاوزیر را به عنوان اولین تجربه حکمرانی خود دریافت کرد و تحت تعلیم  ژاک بنیگن بوسو، اسقف مئو، مبلغ و سخنور بزرگ فرانسوی، بدون نتیجه مثبت در این منطقه حکومت کرد. لوئی یکی از شش فرزند مشروع پدر و مادرش بود. بقیه همه در اوایل کودکی درگذشتند.
لوئی چهاردهم نسبت به پسرش نظر بدی داشت:
بی تحرک، فربه، و مات، او مانند پدرش از شکار لذت می‌برد، اما این تنها چیزی بود که این پسر ناامیدکننده به پدرش شباهت داشت.
نقش سیاسی و نظامی

گرچه در ابتدا اجازه حضور و بعضاً شرکت در شورای سلطنتی (به فرانسوی: Conseil du Roi) را داشت، اما لوئی نقش مهمی در سیاست فرانسه نداشت. با این وجود، او به عنوان وارث تاج و تخت، دائماً توسط کابالانی محاصره می‌شد که برای برجستگی در آینده می‌جنگیدند. لوئی جدا از نقش سیاسی جزئی که در دوران پدرش بازی می‌کرد، بیشتر به دنبال کارهای آرامتر بود و برای مجموعه هنری باشکوه خود در ورسای و مودون مورد تقدیر بود. لوئی چهاردهم مودون را از بیوه لوئیز برای او خریداری کرد. دوفین، ژول آردوئن مانسار را برای تهیه دکورهای جدید به کار گرفت، او تا آخر عمر در مودون آرام زندگی کرد و به همراه دو خواهر ناتنی خود ماری آن دو بوربون و شاهزاده‌خانم کُنده بود که هر دو آنها را خیلی دوست داشت. این سه قسمت اصلی Cabal de Meudon را تشکیل دادند که با پسر دوفن، لوئی و همسر ساوویاردش، دوشس بورگوندی مخالفت می‌کرد.
در طول جنگ اتحاد بزرگ، وی در سال ۱۶۸۸ به جبهه راینلند اعزام شد. پیش از ترک پاریس، پدرش به لوئی دستور داد:
با فرستادن شما برای فرماندهی ارتش من، به شما فرصتی می‌دهم تا لیاقت خود را اعلام کنید. بروید و آن را به تمام اروپا نشان دهید، تا وقتی که من می‌خواهم بمیرم متوجه نشوند که پادشاه مرده‌است.
در آنجا لوئی موفق شد، تحت تعلیم مارشال دو دوراس و واوبان، یکی از پل‌های سرتاسر راین، فیلیپسبورگ را که توسط مرداب‌ها احاطه شده بود، بدست آورد. شجاعت لوئی زمانی نشان داده شد که برای مشاهده پیشرفت محاصره، در سنگرهای غرقاب زیر آتش شدید به دیدار سربازان رفت.
تصرف فیلیپسبورگ توسط لوئی مانع عبور ارتش بزرگ امپراتوری از راین و حمله به الزاس شد. موقعیت لوئی در شورای سلطنتی، به او فرصتی داد تا بتواند نقش سازنده‌ای در سالهای منتهی به جنگ‌های جانشینی اسپانیا و بعد از آن ایفا کند. لوئی به خاطر مادرش حق و ادعای سلطنت اسپانیا را داشت. دایی او کارلوس دوم اسپانیا چون در حال مرگ بود و هیچ فرزند و وارثی هم نداشت که بتواند تاج و تخت را به او منتقل کند بنابراین انتخاب جانشین اساساً بین مدعیان فرانسوی و اتریشی تقسیم شد. به منظور افزایش شانس جانشینی بوربون‌ها، لوئی از حقوق خود (و پسر بزرگش) به نفع پسر دوم خود، فیلیپ، دوک آنژو (بعداً فیلیپ پنجم اسپانیا) که بعنوان پسر دوم، انتظار نمی‌رفت که به سلطنت فرانسه برسد، انصراف داد؛ بنابراین سلطنت اسپانیا با شرط اینکه پادشاهی‌های فرانسه و اسپانیا از هم مستقل بمانند، به فیلیپ، دوک آنژو رسید. علاوه بر این، در شورای سلطنتی در مورد نوع واکنش فرانسه به آخرین وصیتنامه کارلوس دوم، که در واقع تمام مستملکات اسپانیا را به آنژو واگذار کرد، لوئی با درایت برای پذیرش وصیت، گفتگو کرد. وی با کسانی که طرفدار رد وصیت و پایبندی به  پیمان پارتیشن بودند که با ویلیام سوم انگلستان منعقد شده بود (با وجود اینکه آن پیمان،  ناپل، سیسیل و توسکانی را به او واگذار می‌کرد)، مخالفت کرد.
ازدواج

لوئی در ۷ مارس ۱۶۸۰ (سن هفت سالگی) با دوشس ماریا آنا از باواریا ازدواج کرد. وی در فرانسه به عنوان «دوفینه ماری آن ویکتور» شناخته می‌شد. این زوج دارای سه پسر بودند. «دوفین» در سال ۱۶۹۰ درگذشت و در سال ۱۶۹۵ لوئی مخفیانه با معشوقه خود ماری امیلی د جولی دو چوئین ازدواج کرد. همسر جدید وی مقام دوفینه فرانسه را به دست نیاورد. دو چوئین در زمان ازدواج باردار بود و پسری به دنیا آورد که مخفیانه به حومه شهر فرستاده شد. کودک در دو سالگی و در سال ۱۶۹۷ بدون اینکه نام عمومی برای او ذکر شود درگذشت.
ازدواج > فرزندان

لوئی (۱۶ اوت ۱۶۸۲–۱۸ فوریه ۱۷۱۲)، دوک بورگوندی و بعدها دوفن فرانسه. با ماریا آدلاید ساووی، دختر بزرگ دوک ساووی ازدواج کرد. (پدر پادشاه بعدی لوئی پانزدهم فرانسه) بود؛
فیلیپ (۱۹ دسامبر ۱۶۸۳–۹ ژوئیه ۱۷۴۶)، دوک آنژو و بعدها پادشاه اسپانیا؛ ابتدا با ماریا لوئیزا از ساووی، دختر کوچکتر دوک ساووی ازدواج کرد و این ازدواج با مشکل مواجه گشت. سپس با الیزابت فرنزی ازدواج کرد. همچنین دوفن آینده فرانسه، با اینفانتا ماریا ترزا رافائلا اسپانیایی نیز رابطه داشت.
شارل (۳۱ ژوئیه ۱۶۸۶–۵ مه ۱۷۱۴)، دوک بری، آلنسون و آنگولمه ، کنت پونتیو؛ ازدواج کرد. همچنین با ماری لوئیز الیزابت د اورلئان نیز رابطه داشت اما بیش از یک سال ادامه نداشت.
بنابراین، لوئی از طریق دو پسر بزرگتر خود دوک بورگوندی و دوک آنژو به ترتیب ادامه خط ارشد بوربون بر تخت سلطنت فرانسه و استقرار سلسله بوربون اسپانیا را تضمین کرد. لوئی علاوه بر فرزند گمنام خود با خانم دو چویین، دارای دو دختر نامشروع با فرانسوا پیتل بود.
آن لوئیز دو بوربون (۱۶۹۵ - اوت ۱۷۱۶) - همسر آن ارارد دواوگور؛
شارلوت دو فلوری (۶ فوریه ۱۶۹۷–۱۷۵۰) - همسر جرارد میشل دو لا جانچر.
وی همچنین از یک معشوقه دیگرش، ماری آن کومونت دو لا فورس، یک دختر داشت:
لوئیز امیلی دو ووتدارد (۱۶۹۴–۱۷۱۹) - همسر نیکولاس مسناگر.
افسانه‌ها می‌گویند که پیشگویی هنگام تولد وی گفته‌است که: لوئی «پسر یک پادشاه، پدر یک پادشاه خواهد بود، اما هرگز یک پادشاه نخواهد بود». تصور می‌شد که این امر محقق شود زیرا وی فرزند لوئی چهاردهم فرانسوی و پدر فیلیپ پنجم اسپانیا بود، اما خود به سلطنت نرسید.
مرگ

لوئی در ۱۱ آوریل ۱۷۱۱ در سن ۴۹ سالگی، بر اثر ابتلا به آبله درگذشت.
لوئی گراند دوفن
بروک این واترلند

| بروک این واترلند | بروک این واترلند |
| --- | --- |
Town: Town
  نشان:   نشان
موقعیت بروک این واترلند در نقشه: موقعیت بروک این واترلند در نقشه
Town centre (darkgreen) and statistical district (lightgreen) of Broek in Waterland in the municipality of Waterland: Town centre (darkgreen) and statistical district (lightgreen) of Broek in Waterland in the municipality of Waterland
مختصات: ۵۲°۲۶′۱۰″ شمالی ۴°۵۹′۳۹″ شرقی﻿ / ﻿۵۲٫۴۳۶۱۱°شمالی ۴٫۹۹۴۱۷°شرقی﻿ / 52.43611; 4.99417: مختصات: ۵۲°۲۶′۱۰″ شمالی ۴°۵۹′۳۹″ شرقی﻿ / ﻿۵۲٫۴۳۶۱۱°شمالی ۴٫۹۹۴۱۷°شرقی﻿ / 52.43611; 4.99417
کشور: هلند
استان:  هلند شمالی
Municipality: واترلاند
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۲٬۳۵۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
بروک این واترلند (به هلندی: Broek in Waterland) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در واترلاند واقع شده‌است. بروک این واترلند ۲٬۳۵۰ نفر جمعیت دارد.
بوروگو

| بوروگو | بوروگو |
| --- | --- |
کشور:  بورکینافاسو
منطقه: منطقه سنتر-سود
استان: استان بازگا
شهرستان: شهرستان
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۰ (GMT 0)
بوروگو شهری در شهرستان دولوگو در استان بازگا در بورکینافاسوی مرکزی است و جمعیت آن ۴۸۲ نفر است.
به خوشبختی خوش آمدید (فیلم)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کارگردان: الیور تامپسون
تهیه‌کننده: بای داریز کایل گالنر مالی کوئین الیور تامپسون
نویسنده: الیور تامپسون
بازیگران: کایل گالنر اولیویا ترلبی نیک آفرمن کیگان-مایکل کی برندان سکستون سوم جاش برنر
فیلم‌بردار: جاستین تالی
تدوین‌گر: لیلی گربوفسکی
شرکت تولید: Minutehand Pictures
توزیع‌کننده: FilmBuff
تاریخ‌های انتشار:  ۲۷ آوریل ۲۰۱۵ (۲۰۱۵-0۴-۲۷) (NBFF)  ۲۰ مه ۲۰۱۶ (۲۰۱۶-0۵-۲۰) (ایالات متحده آمریکا)  
مدت زمان: ۱۰۹ دقیقه
کشور: آمریکا
زبان: انگلیسی 
به خوشبختی خوش آمدید (انگلیسی: Welcome to Happiness) یک فیلم به کارگردانی الیور تامپسون است که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد.
امیر معماری (بازیکن فوتبال)

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  امیر معماری
زادروز:  ۹ آوریل ۱۹۹۳ ‏(۳۱ سال)
زادگاه:  بهبهان
قد:  ۱۷۷
پست:  مهاجم
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  آیزول  هند
شمارهٔ پیراهن:  ۷۲
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۳ |    فجر سپاسی زیر ۲۱ سال |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۴-۲۰۱۵ |   شهرداری یاسوج |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۵-۲۰۱۶ |   خیر وحدت |   |   |
| ۲۰۱۹-۲۰۲۰ |    پنجشیر تاجیکستان |   |   |
| ۲۰۲۰-۲۰۲۱ |   دوشنبه تاجیکستان |  ۱۲ |  (۳) |
| ۲۰۲۱-۲۰۲۲ |   باشگاه فوتبال خلیج فارس |   |   |
| ۲۰۲۱-۲۰۲۲ |   قەلادزی |   |   |
| ۲۰۲۲-۲۰۲۳ |   بیس برو |   |   |
| ۲۰۲۲-۲۰۲۳ |   استالیون لاگونا |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۲۳-۲۰۲۴ |   پرسیپا پاتی |   |   |
| ۲۰۲۳-۲۰۲۴ |   آیزول |  ۳ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۳ تیر ۱۴۰۳. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۳ تیر ۱۴۰۳. 
امیر معماری (زادهٔ ۲۰ فروردین ۱۳۷۲ در بهبهان) بازیکن فوتبال ایرانی است که در پست مهاجم برای باشگاه فوتبال آیزول در آی-لیگ کشور هند بازی می‌کند.
سابقه

امیر معماری سابقه بازی در لیگ برتر فوتبال تاجیکستان, هند، اندونزی، مالدیو، افعانستان و فیلیپین را دارد.
خیرآباد (بخش مرکزی ایرانشهر)

| خیراباد | خیراباد |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۲۷°۰۵′۵۰″شمالی ۶۰°۴۰′۳۰″شرقی﻿ / ﻿۲۷٫۰۹۷۲۲۲°شمالی ۶۰٫۶۷۵°شرقی﻿ / 27.097222; 60.675: مختصات: ۲۷°۰۵′۵۰″شمالی ۶۰°۴۰′۳۰″شرقی﻿ / ﻿۲۷٫۰۹۷۲۲۲°شمالی ۶۰٫۶۷۵°شرقی﻿ / 27.097222; 60.675
کشور: ایران
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: ایرانشهر
بخش: مرکزی
دهستان: حومه
جمعیت: ۲۹۶۱ نفر (سرشماری ۹۵)
خیرآباد روستایی در دهستان حومه بخش مرکزی شهرستان ایرانشهر استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۲٬۹۶۱ نفر (۷۲۹خانوار) بوده‌است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۵ | ۱٬۳۸۸ | —     |
| ۱۳۹۰ | ۱٬۷۱۵ | ۲۳٫۶٪+ |
| ۱۳۹۵ | ۲٬۹۶۱ | ۷۲٫۷٪+ |
احسانیه

| احسانیه | احسانیه |
| --- | --- |
احسانیه: احسانیه
مختصات: ۳۹°۰۲′۰۰″ شمالی ۳۰°۲۵′۰۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۰۳۳۳۳°شمالی ۳۰٫۴۱۶۶۷°شرقی﻿ / 39.03333; 30.41667: مختصات: ۳۹°۰۲′۰۰″ شمالی ۳۰°۲۵′۰۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۰۳۳۳۳°شمالی ۳۰٫۴۱۶۶۷°شرقی﻿ / 39.03333; 30.41667
کشور: ترکیه
استان: استان افیون قره‌حصار
حکومت: حکومت
 • شهردار: Halit Aşkar (حزب عدالت و توسعه)
 • قائم‌مقام: Ömer Faruk İlhan
مساحت: مساحت
 • منطقه: ۸۸۸٫۵۲ کیلومتر مربع (۳۴۳٫۰۶ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۱۰۰ متر (۳۶۰۰ فوت)
جمعیت (2012): جمعیت (2012)
 • شهری: ۲٬۲۹۷
 • منطقه: ۲۸٬۴۷۰
 • تراکم منطقه: ۳۲/کیلومتر مربع (۸۳/مایل مربع)
کد پستی: ۰۳۳۷۰
کد منطقه: ۰۲۷۲
سامانه طبقه‌بندی اقلیمی کوپن: اقلیم مدیترانه‌ای
وبگاه: www.afyonihsaniye.bel.tr
احسانیه (به لاتین: İhsaniye) یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در استان افیون قره‌حصار واقع شده‌است. احسانیه ۱٬۱۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بخش مرکزی شهرستان خلیل‌آباد

| بخش مرکزی شهرستان خلیل‌آباد | بخش مرکزی شهرستان خلیل‌آباد |
| --- | --- |
امامزاده سید حسن: امامزاده سید حسن
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
کشور:  ایران
استان: خراسان رضوی
شهرستان: خلیل‌آباد
مرکز بخش: خلیل‌آباد
مردم: مردم
جمعیت: ۳۱٬۷۸۶ (۱۳۹۵)
مذهب: شیعه
بخش مرکزی شهرستان خلیل‌آباد یکی از بخش‌های شهرستان خلیل‌آباد در استان خراسان رضوی ایران است. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان خلیل‌آباد در سال ۱۳۹۵ برابر با ۳۱٬۷۸۶ نفر بوده‌است.
تقسیمات کشوری در شهرستان خلیل‌آباد
تقسیمات کشوری > دهستان‌ها > دهستان حومه > روستاها

ارغا
ده‌نو
کاریزک
مزده
محمدآباد
نصرآباد
سرمزده
تقسیمات کشوری > دهستان‌ها > دهستان رستاق > روستاها

بزنجرد
ابراهیم‌آباد
هفت‌خانه
حسین‌آباد
کلاته شادی
کلاته شور
میرآباد
نقاب
تقسیمات کشوری > مرکزیت

خلیل‌آباد
یونیون بنک

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت تابعه
صنعت: بانکداری
بنا نهاده: ۱۸۶۴
دفتر مرکزی: ساختمان اکسون نیویورک ایالات متحده آمریکا
تعداد کارکنان: ۱۲٬۱۴۱ نفر (۲۰۲۰)
مادر: بانک توکیو میتسوبیشی یواف‌جی، ال‌تی‌دی.
وبگاه: unionbank.com
یونیون بنک (انگلیسی: Union Bank) شرکت خدمات مالی و بانکداری آمریکایی است، که در سال ۱۸۶۴ تأسیس شد.
لودویکو دآراگونا

لودوویکو دآراگونا
لودویکو دآراگونا (به ایتالیایی: Ludovico D'Aragona)؛ (زاده ۲۳ مه ۱۸۷۶ – درگذشته ۱۷ ژوئن ۱۹۶۱) سیاستمدار سوسیالیست ایتالیایی بود که چندین پست دولتی داشت. او همچنین در مجلس و سنای ایتالیا خدمت کرد.
زندگی‌نامه

دآراگونا در چرنوسکو سول ناویلیو، میلان، در ۲۳ مه ۱۸۷۶ به دنیا آمد. در سال ۱۸۹۲ به حزب سوسیالیست کارگران ایتالیا پیوست. او چندین بار محکوم و مجبور به تبعید شد. او در سال ۱۸۹۵ در فرانسه و در سال ۱۸۹۸ در سوئیس اقامت گزید.
پس از بازگشت به ایتالیا در سال ۱۹۰۰، در ۱۹۰۴ مشاور شهرداری میلان شد. او از بنیانگذاران اتحادیه فلزکاران بود. از سال ۱۹۰۹ او سمت‌های مهمی در کنفدراسیون عمومی کار که از سال ۱۹۱۸ تا ۱۹۲۵ دبیرکل آن بود، داشت. سپس تا پایان حکومت فاشیست‌ها در ایتالیا در پاریس زندگی کرد. او پس از جنگ جهانی دوم برای دو دوره در پارلمان ایتالیا انتخاب شد. در سال ۱۹۴۷ او حزب سوسیالیست ایتالیا را ترک کرد و به حزب سوسیالیست دموکرات ایتالیا پیوست که در دوره ۱۹۴۸–۱۹۴۹ دبیرکل آن بود. پس از انتخاباتی که همزمان با رفراندوم برگزار شد و در ۲ ژوئن ۱۹۴۶، ایتالیا تصمیم گرفت نظام خود را به جمهوری تغییر دهد، او به عضویت مجلس مؤسسان انتخاب شد و در سال ۱۹۴۸ او به طور رسمی به عنوان سناتور منصوب و بین سال‌های ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۳ عضو مجلس سنای ایتالیا بود.
دآراگونا بین سال های ۱۹۴۶ و ۱۹۴۷ به عنوان وزیر کار و تامین اجتماعی در دولت دوم آلسید دی گاسپری خدمت کرد. جوزپه رومیتا به عنوان وزیر کار و تامین اجتماعی جانشین او شد. آراگونا وزیر پست و ارتباطات در کابینه چهارم دی گاسپری بین ۱۵ دسامبر ۱۹۴۷ تا ۲۴ مه ۱۹۴۸ و وزیر حمل و نقل در کابینه ششم دی گاسپری بین ۲۷ ژانویه ۱۹۵۰ تا ۵ آوریل ۱۹۵۱ بود. در سال‌های ۱۹۴۷-۱۹۴۸ ریاست «کمیسیون اصلاح تأمین اجتماعی» را بر عهده داشت که به موازات مجلس مؤسسان فعالیت می‌کرد. علاوه بر این، دآراگونا مدیر هفته نامه «کار سوسیالیستی» در سال ۱۹۴۶، دو هفته نامه «نبردهای اتحادیه» در دوره ۱۹و ۴۷-۱۹۴۸، و مجله هفتگی «دموکراسی سوسیالیستی» در سال ۱۹۴۹ بود. او در ۱۷ ژوئن ۱۹۶۱ در رم درگذشت.
۲۷۰ (پیش از میلاد)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
سده:: سده ۲ - سده ۳ - سده ۴
دهه:: ۲۴۰  ۲۵۰  ۲۶۰  ۲۷۰  ۲۸۰  ۲۹۰  ۳۰۰ 
سال:: ۲۶۷ ۲۶۸ ۲۶۹ - ۲۷۰ - ۲۷۱ ۲۷۲ ۲۷۳
| 0 | 1 |
| --- | --- |
گاه‌شماری ایرانی: ۸۹۲ پیش از هجرت – ۸۹۱ پیش از هجرت
گاه‌شماری میلادی: ۲۷۱ پیش از میلاد CCLXX BC
گاه‌شماری اتیوپیایی: −۲۷۸ – −۲۷۷
گاه‌شماری ارمنی: نامعلوم
گاه‌شماری اسلامی: ۹۱۹ پیش از هجرت – ۹۱۸ پیش از هجرت
گاه‌شماری ایگبو: −۱۲۷۰ – −۱۲۶۹
گاه‌شماری آشوری: ۴۴۸۰
گاه‌شماری بربری: ۶۸۰
گاه‌شماری بنگالی: −۸۶۳
گاه‌شماری بهائی: −۲۱۱۴ – −۲۱۱۳
گاه‌شماری بودایی: ۲۷۴
گاه‌شماری بیزانسی: ۵۲۳۸–۵۲۳۹
گاه‌شماری جوچه: نامعلوم
گاه‌شماری چینی: 己丑年 (زمین گاو نر) ۲۴۲۶ یا ۲۳۶۶     — تا — 庚寅年 (فلز ببر) ۲۴۲۷ یا ۲۳۶۷
گاه‌شماری خورشیدی تایلندی: ۲۷۳
گاه‌شماری دیسکوردیان: ۸۹۶
گاه‌شماری ژاپنی: نامعلوم
گاه‌شماری ژولینی: نامعلوم
گاه‌شماری سنتی برمه‌ای: −۹۰۸
گاه‌شماری عبری: ۳۴۹۰–۳۴۹۱
گاه‌شماری قبطی: −۵۵۴ – −۵۵۳
گاه‌شماری کره‌ای: ۲۰۶۳
گاه‌شماری مینگو: ۲۱۸۲ پیش از گاه‌شماری جمهوری چین 民前۲۱۸۲年
گاه‌شماری هولوسن: ۹۷۳۰
گاه‌شماری‌های هندو: 
 - ویکرم سموت: −۲۱۴ – −۲۱۳
 - شاکا ساموات: نامعلوم
 - کالی یوگا: ۲۸۳۱–۲۸۳۲
از تاریخ پیدایش رم: ۴۸۳
سال سلطنت انگلیس: نامعلوم
این جعبه:  نمایش بحث ویرایش: این جعبه:  نمایش بحث ویرایش
۲۷۰ (پیش از میلاد) ۲۷۰مین سال قبل از تقویم میلادی است.
درگذشتگان

| ن ب ودهه‌ها و سال‌ها | ن ب ودهه‌ها و سال‌ها |
| --- | --- |
۱۹۰: ۱۹۹ • ۱۹۸ • ۱۹۷ • ۱۹۶ • ۱۹۵ • ۱۹۴ • ۱۹۳ • ۱۹۲ • ۱۹۱ • ۱۹۰
۲۰۰: ۲۰۹ • ۲۰۸ • ۲۰۷ • ۲۰۶ • ۲۰۵ • ۲۰۴ • ۲۰۳ • ۲۰۲ • ۲۰۱ • ۲۰۰
۲۱۰: ۲۱۹ • ۲۱۸ • ۲۱۷ • ۲۱۶ • ۲۱۵ • ۲۱۴ • ۲۱۳ • ۲۱۲ • ۲۱۱ • ۲۱۰
۲۲۰: ۲۲۹ • ۲۲۸ • ۲۲۷ • ۲۲۶ • ۲۲۵ • ۲۲۴ • ۲۲۳ • ۲۲۲ • ۲۲۱ • ۲۲۰
۲۳۰: ۲۳۹ • ۲۳۸ • ۲۳۷ • ۲۳۶ • ۲۳۵ • ۲۳۴ • ۲۳۳ • ۲۳۲ • ۲۳۱ • ۲۳۰
۲۴۰: ۲۴۹ • ۲۴۸ • ۲۴۷ • ۲۴۶ • ۲۴۵ • ۲۴۴ • ۲۴۳ • ۲۴۲ • ۲۴۱ • ۲۴۰
۲۵۰: ۲۵۹ • ۲۵۸ • ۲۵۷ • ۲۵۶ • ۲۵۵ • ۲۵۴ • ۲۵۳ • ۲۵۲ • ۲۵۱ • ۲۵۰
۲۶۰: ۲۶۹ • ۲۶۸ • ۲۶۷ • ۲۶۶ • ۲۶۵ • ۲۶۴ • ۲۶۳ • ۲۶۲ • ۲۶۱ • ۲۶۰
۲۷۰: ۲۷۹ • ۲۷۸ • ۲۷۷ • ۲۷۶ • ۲۷۵ • ۲۷۴ • ۲۷۳ • ۲۷۲ • ۲۷۱ • ۲۷۰
۲۸۰: ۲۸۹ • ۲۸۸ • ۲۸۷ • ۲۸۶ • ۲۸۵ • ۲۸۴ • ۲۸۳ • ۲۸۲ • ۲۸۱ • ۲۸۰
۲۹۰: ۲۹۹ • ۲۹۸ • ۲۹۷ • ۲۹۶ • ۲۹۵ • ۲۹۴ • ۲۹۳ • ۲۹۲ • ۲۹۱ • ۲۹۰
۳۰۰: ۳۰۹ • ۳۰۸ • ۳۰۷ • ۳۰۶ • ۳۰۵ • ۳۰۴ • ۳۰۳ • ۳۰۲ • ۳۰۱ • ۳۰۰
خیرآباد (بخش مرکزی سبزوار)

| خیرآباد | خیرآباد |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۶°۱۴′۴۸٫۰۱″ شمالی ۵۷°۴۷′۲۶٫۰۲″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۲۴۶۶۶۹۴°شمالی ۵۷٫۷۹۰۵۶۱۱°شرقی﻿ / 36.2466694; 57.7905611: مختصات: ۳۶°۱۴′۴۸٫۰۱″ شمالی ۵۷°۴۷′۲۶٫۰۲″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۲۴۶۶۶۹۴°شمالی ۵۷٫۷۹۰۵۶۱۱°شرقی﻿ / 36.2466694; 57.7905611
کشور: ایران
استان: خراسان رضوی
شهرستان: سبزوار
بخش: بخش مرکزی
دهستان: قصبه شرقی
جمعیت: ۶۸۴نفر
خیرآباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سبزوار استان خراسان رضوی ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان قصبه شرقی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶۸۴ نفر (۱۸۳ خانوار)
بوده است.
انتخابات فرمانداری نیویورک (۲۰۱۸)

انتخابات فرمانداری نیویورک (انگلیسی: New York gubernatorial election, 2018) به عنوان بخشی از انتخابات عمومی ایالت نیویورک برگزار می‌شود. در این انتخابات فرماندار و معاون فرماندار (ایالات متحده آمریکا) تعیین می‌شود. در عین حال که انتخابات مقدماتی احزاب دموکرات و جمهوری‌خواه برگزار خواهد شد و هر حزب می‌تواند دو کاندید جداگانه معرفی نماید، در۶ نوامبر ۲۰۱۸ انتخابات عمومی برگزار می‌شود. فرماندار اندرو کوئومو از حزب دموکرات (ایالات متحده) برای سومین بار درانتخابات فرمانداری شرکت می‌کند.
پیشینه

اندرو کوئُوْمُوْ فرماندار فعلی و ۵۶امین فرماندار ایالت نیویورک و عضو حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا در سال ۲۰۱۴ تصمیم گرفت برای دومین بار در انتخابات فرمانداری نیویورک شرکت کند و موفق شد زفیر دیکات از حزب جمهوریخواه را در انتخابات اولیه بانتیجه ۶۳٪ بر ۳۳٪ شکست دهد و سپس در چالش بعدی بر راب آستر رینا نامزد حزب جمهوریخواه با نتیجه ۵۴٪ بر ۴۰٪ به پیروزی دست یافت.
دانیل بکه

دانیل بکه (ایتالیایی: Daniel Becke؛ زادهٔ ۱۲ مارس ۱۹۷۸) دوچرخه‌سوار اهل آلمان است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
تیم (ترانه)

«تیم» (به انگلیسی: Team) تک‌آهنگی از هنرمند اهل نیوزیلند لرد است.
این تک‌آهنگ در چارت‌های ، نیوزلند، جزو ده ترانه اول قرار گرفت.
لی تریسی

| لی تریسی | لی تریسی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۴ آوریل ۱۸۹۸
درگذشت: ۱۸ اکتبر ۱۹۶۸ (۷۰ سال)
لی تریسی (انگلیسی: Lee Tracy؛ ۱۴ آوریل ۱۸۹۸ – ۱۸ اکتبر ۱۹۶۸) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
فیلم‌شناسی

دکتر ایکس
طلای ساتر