رنگ سیاسی
آبی

رنگ آبی معمولاً با احزاب راست میانه یا محافظه‌کار در ارتباط است، که از استفاده آن توسط Tories (سلف حزب محافظه کار) در انگلستان ناشی می‌شود.
زمینه پرچم سازمان ملل آبی روشن است که برای نشان دادن صلح و امید انتخاب شده‌است. این اصطلاح " آبیاری آبی " را ایجاد کرده‌است.
در بلژیک، رنگ آبی با لیبرالیسم در ارتباط است، هم توسط لیبرال‌های آزاد فلاندر و هم دموکرات‌ها به عنوان جنبش اصلاح طلبان استفاده می‌شود.
در برزیل، رنگ آبی با احزاب محافظه کار و لیبرال همراه است. آبی رنگی مرتبط با ترقی‌خواهی است، که از اتحاد ملی تجدید، حزب اصلی رژیم نظامی است. آبی و قرمز رنگ اصلی اتحادیه دموکراتیک ملی بود، حزب اصلی محافظه کار لیبرال بین سالهای ۱۹۴۵ و ۱۹۶۴ و در حال حاضر رنگهای اصلی حزب لیبرال است. آبی و زرد رنگهای دموکراسی مسیحی و حزب سوسیال دموکراسی برزیل است که یک حزب چپ میانه و اکنون لیبرال اقتصادی است. آبی و سبز رنگ دموکرات‌ها، اصلی‌ترین حزب محافظه کار لیبرال در برزیل در جمهوری فعلی است. آبی همچنین رنگ اقدام انتگرالیست برزیل، اولین جنبش راست افراطی در برزیل بود. حزب جمهوری‌خواه برزیل، یک حزب دموکرات مسیحی مرتبط با انجیلی‌ها و حزب محافظه کار لیبرال سوسیال دموکرات از یک بنر آبی با رنگ‌های سبز، زرد و سفید، سه رنگ دیگر پرچم برزیل، با برجستگی کمتر استفاده می‌کنند.
در ژاپن، رنگ آبی با احزاب لیبرال، میانه‌رو و چپ میانه مرتبط است. از نظر تاریخی توسط حزب سوسیالیست ژاپن استفاده می‌شد. سه حزب چپ میانه در ژاپن با نمایندگان منتخب از رنگ آبی استفاده می‌کنند. اینها حزب دموکراتیک مشروطه ژاپن، حزب دموکراتیک برای مردم و حزب سوسیال دموکرات هستند.
رنگ آبی که معمولاً از سایه روشن تری برخوردار است، در یهودیت از اهمیت ویژه ای برخوردار است. پرچم اسرائیل دارای دو نوار افقی آبی و یک ستاره آبی داوود است. همچنین به Teklet و صهیونیسم مراجعه کنید. این رنگ همچنین به شدت با حزب جناح راست لیکود شناخته می‌شود.
در رومانی، رنگ آبی معمولاً با احزاب راست میانه یا راست روبرو است و تعدادی از این احزاب به‌طور رسمی از این رنگ استفاده می‌کنند، مانند حزب ملی لیبرال، اتحادیه نجات رومانی، حزب جنبش مردمی، اتحاد لیبرال‌ها و دموکرات‌ها، حزب ملی دموکرات، جمهوری جدید، M10، و همچنین حزب محافظه کار که اکنون از کار افتاده‌است.
در آفریقای جنوبی، رنگ آبی معمولاً با احزاب سیاسی لیبرال در ارتباط است، معروف‌ترین آنها اتحاد دموکراتیک، بزرگترین حزب مخالف است. رنگ آبی نیز توسط حزب متحد مورد استفاده قرار گرفت، که حزب پیشرو (بزرگترین جد اتحاد دموکراتیک) از آن در سال ۱۹۵۹ جدا شد.
در کره جنوبی، احزاب محافظه کار از رنگ آبی به‌طور سنتی استفاده می‌کردند. در سال ۲۰۱۳، آبی توسط حزب لیبرال دموکرات کره پذیرفته شده است (قبلاً از سبز و زرد استفاده می‌شد)، در حالی که حزب محافظه کار رنگ خود را از آبی به قرمز تغییر می‌دهد.
در تایوان، رنگ آبی توسط Kuomintang استفاده می‌شود.
در هنگ کنگ، اردوگاه طرفدار پکن از رنگ آبی استفاده می‌کند.
در ایالات متحده، از سال ۲۰۰۰ رسانه‌های جمعی با حزب لیبرال دموکرات ارتباط آبی برقرار کرده‌اند. در سال ۲۰۱۰، این حزب از آرم رسمی آبی رونمایی کرد (نگاه کنید به ایالت‌های قرمز و ایالت‌های آبی). هرگونه استفاده از رنگ آبی به‌طور انحصاری برای توصیف تاریخی حزب دموکرات در مورد هر چیزی قبل از سال ۲۰۰۰ از نظر تاریخی نادرست و گمراه کننده خواهد بود.
در ونزوئلا ، رنگ آبی میزگرد وحدت دموکراتیک است، ائتلاف چند ایدئولوژیک بزرگ احزاب مخالف، احتمالاً به عنوان همتای قرمز PSUV.
در ایران رنگ آبی فیروزه ای به عنوان نماد سلطنت طلبی نشان داده می‌شود زیرا آبی فیروزه ای رنگ رسمی پرچم سلطنتی خانواده پهلوی است.
در بیشتر آمریکای لاتین از رنگ آبی به عنوان رنگی ضد زنانه و به‌طور خاص ضد سقط جنین استفاده می‌شود. این رنگ به عنوان پاسخی به سبز فمینیسم_طرفدار سقط جنین استفاده شد. منشأ این امر آرژانتین است.
در اتریش رنگ آبی به شدت با راست افراطی، حزب ارتجاع ارتجاعی و با پان ژرمانیسم و نئونازیسم در ارتباط است. این رنگ رسمی حزب آزادی است و به‌طور کلی از اعضای آن در رسانه‌ها و گفتگوی محاوره ای به عنوان «آبی» یاد می‌شود. گل ذرت آبی نمادی ملی از آلمان در قرن نوزدهم بود که اغلب با پروس در ارتباط بود. بعداً به نمادی برای ملی گرایان پان آلمانی در اتریش تبدیل شد، مانند Alldeutsche Vereinigung از گئورگ ریتر فون شونرر. در دهه ۱۹۳۰ اتریش، گل ذرت توسط اعضای NSDAP غیرقانونی در آن زمان به عنوان یک نماد و شناسه مخفی پوشیده شد. پس از ۱۹۴۵، نمایندگان حزب آزادی در دهانه دهانه پارلمان اتریش بر روی برگهای خود گل آویز بستند، تا اینکه در سال ۲۰۱۷ به ادلوایس «اتریشی» تر رفتند.