stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تجاوز جنسی سربازان آمریکایی در زمان آزادی فرانسه
محکومیت‌ها

به دلیل تعداد زیاد موارد ثبت شده تجاوز جنسی و تنزل چهره سربازان آمریکایی در فرانسه، فرماندهی آمریکایی بین۱۴ ژوئن ۱۹۴۴ و ۱۹ ژوئن ۱۹۴۵، برای ۶۸ مورد تجاوز جنسی معمولی شامل ۷۵ قربانی حکم صادر کرد. حداقل ۵۰ درصد سربازان متجاوز به عنف در زمان جنایت مست بودند.
از ۱۱۶ سربازی که به اتهام تجاوز جنسی در دادگاه نظامی فرانسه محاکمه می‌شوند، ۶۷ نفر به حبس ابد محکوم شده‌اند. در این گروه ۸۱ درصد سیاه‌پوست و ۱۹٪ سفیدپوست هستند.
در فرانسه، ۳۴ سرباز به دلیل جنایاتی که علیه شهروندان یا پناهندگان فرانسوی مرتکب شده بودند، اعدام شدند. از این تعداد ۲۱ نفر یعنی ۶۷٪ برای تجاوز جنسی، و از این تعداد، ۱۸ نفر یعنی ۸۶٪ سیاه‌پوست بودند، فقط ۳ نفر یعنی ۱۴٪ سفیدپوست بودند.
در مجموع، ۴۹ سرباز به اتهام تجاوز به عنف به اعدام محکوم شدند، اما بیش از نیمی از آنها مجازاتشان به حبس ابد تقلیل یافت. دادگاه‌های نظامی، سربازان آفریقایی-آمریکایی را به مجازات‌های سخت تری نسبت به سربازان سفیدپوست آمریکایی محکوم می‌کرد. در ۲۰ ژوئن ۱۹۴۴ در کانیسی دادگاه نظامی برخی از سربازان مجرم، مانند پرونده کلارنس ویتفیلد، به اعدام با حلق آویز کردن محکوم کرد. بدین ترتیب ارتش آمریکا ۲۹ سرباز از جمله ۲۵ آمریکایی آفریقایی‌تبار را به دلیل تجاوز اعدام کرد و مقامات نظامی آمریکا از قربانیان دعوت کردند تا در مراسم حلق آویز کردن مجرمان شرکت کنند.
ارتش ایالات متحده در حالی وارد فرانسه شد که در این ارتش جدایی نژادی حکم فرما بود. سیاه پوستان نمی‌توانستند موقعیت‌های رزمی را اشغال کنند. آن‌ها به خدمات و تهیه آذوقه در پایگاه‌های شربورگ، لو هاور و کان گمارده شده بودند؛ بنابراین آنها با مردم غیرنظامی تماس بیشتری دارند. اگر تعداد تجاوزهای سربازان آمریکایی را در انگلستان قبل از ورود و در فرانسه بعد از ورود را مقایسه کنیم، آمار نامتناسب است و مشکل خاصی را برجسته می‌کند. به دلیل جنگ و تحرک مداوم ارتش‌ها، نظارت بر نیروها در فرانسه کمتر از انگلستان مؤثر و نزدیک بود، جایی که علی‌رغم موانع، همچنان امکان برقراری روابط عاطفی پایدار برای آنها وجود داشت. در فرانسه، خشونت ناشی از تجربه جنگ، فراوانی دسترسی به مشروبات الکلی قوی و حمل سلاح‌های جنگی آسیب‌پذیری زنان فرانسوی در برابر تجاوز جنسی بیشتر می‌کند.
به گفته روزنامه‌نگار لورن جافرین، «دادگاه‌های نظامی آمریکا تمایل تاسف‌باری برای سرکوب به خصوص سربازان سیاه‌پوست داشته‌اند و زمانی که همان رفتار را به سربازان سفیدپوست نسبت می‌دهند، بسیار ساده‌تر با همان حقایق برخورد می‌کردند.» ارتش آمریکا در آن زمان یک نهاد نژادپرستانه بود که از سیاه پوستان به عنوان گوشت قربانی برای حفظ وجهه خود در فرانسه استفاده می‌کرد. فرانسوی‌ها که گاهی تا به حال سیاه‌پوست ندیده‌اند، واکنش نشان می‌دهند. «بدترین کلیشه‌های استعماری وحشی مافوق‌جنسیتی» و طی تابستان ۱۹۴۴، ۴۰٪ از اتهامات وارده بی اساس بوده است.
مقبره‌های دختران جوانی در نرماندی وجود دارد که روی آن نوشته شده است «توسط سیاه پوستان کشته شد» و حداقل یک قبر از شوهرِ زن تجاوز شده با سنگ نوشته «توسط سیاه پوستان کشته شد» متعلق به لویی گورین، در کیبو وجود دارد.
تاریخ‌نگاری

برای مورخان رابرت لیلی و فرانسوا لو روی، این «یکی از فجیع‌ترین جنایات و اعمال خشونت‌آمیز نیروهای متفقین علیه مردم غیرنظامی است که وظیفه آزادسازی آنها را بر عهده داشتند.» با نگاه به تجاوزهای علیه مردم خودی (دوست نه دشمن)، بنابراین باید بگوییم که تجاوزهای شکل گرفته در یک زمینه اجتماعی که در آن «به‌طور موقت هنجارهای اجتماعی وجود ندارند» که جای خود را دارند. به خصوص در ارتش آمریکا که از سال ۱۹۱۷ به سربازان خود تصویری کلیشه‌ای و آمیخته به عشق شهوانی از فرانسه ارائه کرده است، در حالی که همیشه از دسترسی به یک نظام کنترل شده روسپیگری درون ارتش از ترس از انتشار اطلاعات آن در افکار عمومی آمریکا و آسیب به تصویر سربازان اجتناب می‌کند.
رابرت لیلی و فرانسوا لو روی معتقدند که این تجاوزها در سال ۲۰۰۲ همچنان ادامه دارد «واقعیت نادیده گرفته شده در ایالات متحده، جایی که جنگ جهانی دوم و مبارزان آن مقصود یک فرقه میهن پرستانه هستند.»
برای مطالعهٔ بیشتر > کتابشناسی

J. Robert Lilly; François Le Roy (2002). "L'armée américaine et les viols en France, juin 1944-mai 1945". Vingtième Siècle : Revue d'histoire. Paris: Presses de Sciences Po (75): 109-121..
J. Robert Lilly, La face cachée des GI's. Les viols commis par des soldats américains en France, en Angleterre et en Allemagne pendant la Seconde Guerre mondiale, Payot, 2008.
Mary Louise Roberts, Des GI's et des femmes Amours viols et prostitution à la Libération, Seuil, 2014
Virgili Fabrice, " Les viols commis par l’armée allemande en France (1940-1944)» , <i id="mwATE">Vingtième Siècle. </i><i id="mwATE">Revue d'histoire</i>, 2016/2 (N° ۱۳۰)
برای مطالعهٔ بیشتر > پیوندهای به بیرون

http://www.liberation.fr/grand-angle/2004/07/02/les-viols-une-lumiere-crue-sur-la-plus-glorieuse-generation_485164
https://www.lemonde.fr/international/article/2013/07/18/mary-louise-roberts-le-sexe-a-ete-une-maniere-d-assure-la-domination-americaine_3449668_3210.html
https://france3-regions.francetvinfo.fr/basse-normandie/2013/09/15/1944-viols-et-crimes-le-dossier-noirs-des-soldats-americains-en-normandie-318763.html
http://www.lexpress.fr/culture/livre/gi-americains-un-tsunami-de-libido-a-deferle-sur-la-france-a-la-liberation_1261206.html
الگو:Palette
سربازان سوار بر شناور آمریکایی، رو به ساحل اوماها، نرماندی. ۶ ژوئن ۱۹۴۴.
تاکاتسوکاسا فوساکو

| تاکاتسوکاسا فوساکو> امپراتریس‌های ژاپن | تاکاتسوکاسا فوساکو> امپراتریس‌های ژاپن |
| --- | --- |
تصدی: ۱۶۸۳–۱۶۸۷
زاده: ۱۲ اکتبر ۱۶۵۳
درگذشته: ۱۹ مهٔ ۱۷۱۲ (۵۸ سال)
آرامگاه: Tsuki no wa no misasagi
همسر(ان): امپراتور ریگن ۱ (ا. خطا: زمان نامعتبر)
خاندان: دودمان یاماتو
پدر: Takatsukasa Norihira
پیشه: [[]]
تاکاتسوکاسا فوساکو ((به ژاپنی: 鷹司房子 Takatsukasa Fusako); ۱۲ اکتبر ۱۶۵۳ – ۱۹ مهٔ ۱۷۱۲) همسر امپراتور ریگن در دوره ادو اهل ژاپن بود.
رود اوبوا

| رود اوبوا | رود اوبوا |
| --- | --- |
Scheme of the Kama River Basin.: Scheme of the Kama River Basin.
مکان: مکان
کشور: روسیه
ویژگی‌های ظاهری: ویژگی‌های ظاهری
سرآب:  
 • مکان: بلندی‌های کامای شمالی
 :  
دهانه:  
 • مکان: رود کامه
 • مختصات: ۵۸°۳۲′۲۰″ شمالی ۵۵°۲۷′۰۶″ شرقی﻿ / ﻿۵۸٫۵۳۸۸۹°شمالی ۵۵٫۴۵۱۶۷°شرقی﻿ / 58.53889; 55.45167
طول: ۲۴۷ کیلومتر (۱۵۳ مایل)
اندازهٔ حوضه: ۶٬۷۲۰ کیلومتر مربع (۲٬۵۹۰ مایل مربع)
ویژگی‌های حوضه: ویژگی‌های حوضه
توالی: الگو:RKama
رود اوبوا (انگلیسی: Obva) یک رودخانه در سرزمین پرم کشور روسیه است.
مجلس جمهوری (پرتغال)

| مجلس جمهوری  Assembleia da República | مجلس جمهوری  Assembleia da República |
| --- | --- |
 نشان و پرچم مجلس جمهوری پرتغال:  نشان و پرچم مجلس جمهوری پرتغال
گونه: گونه
گونه: تک‌مجلسی 
رهبری: رهبری
رئیس مجلس: آوگوستو سانتوس سیلوا، حزب سوسیالیست پرتغال  از ۲۹ مارس ۲۰۲۲
ساختار: ساختار
کرسی‌ها: ۲۳۰
گروه‌های سیاسی: ائتلاف حکومت   حزب سوسیالیست (۱۲۰) احزاب مخالف   حزب سوسیالیست (۷۴)    حزب کمونیست (۱۴)    بلوک چپ (۸)    "سبزها" (۲) 
انتخابات: انتخابات
نظام رأی‌گیری: نمایندگی تناسبی در لیست حزب روش دی هانت
آخرین انتخابات۱: ۵ ژوئن ۲۰۱۱
انتخابات آینده: ۱۱ اکتبر ۲۰۱۵ یا زودتر
محل نشست‌ها: محل نشست‌ها
      :       
کاخ سائو بنتو، لیسبون، پرتغال: کاخ سائو بنتو، لیسبون، پرتغال
وبگاه: وبگاه
Assembleia da República: Assembleia da República
مجلس جمهوری، مجلس قانونگذاری پرتغال می‌باشد که از ۲۳۰ نماینده تشکیل شده است. بر اساس قانون اساسی پرتغال پارلمان "مجمع نمایندگی برای همه شهروندان پرتغالی است".  در قانون اساسی این کشور از مجلس به عنوان یکی از ارگان‌های عالی کشور نام برده شده‌است.
قدرت و وظیفه‌ها

مجلس جمهوری قدرت تغییر قانون اساسی را دارد (با اکثریت دو سوم کل نمایندگان). برخی از وظیفه‌های مجلس نمایندگان عبارتند از: تصویب قانون، تصویب بودجه، اعطای اجازه به دولت برای گرفتن یا دادن وام، تصوب معاهده‌های بین‌المللی، اجازه به رئیس‌جمهور برای اعلان جنگ یا صلح، نظارت بر اجرای قانون یا عملکرد دولت، انتخاب ۱۰ قاضی از ۱۳ قاضی دادگاه قانون اساسی، انتخاب ۷ عضو از ۱۶ عضو هیئت عالی قضایی و ...
ساختار

مجلس جمهوری در آغاز از ۲۵۰ نماینده تشکیل شده بود؛ وانگهی تغییر قانون اساسی در سال ۱۹۸۹، این تعداد را به بین ۱۸۰ تا ۲۳۰ نماینده کاهش داد. نمایندگان از طریق رأی مردم برای مدت ۴ سال انتخاب می‌شوند. با توجه به حزبی بودن انتخابات در پرتغال، در این کشور انتخابات میان‌دوره‌ای وجود ندارد. تعداد نمایندگان هر استان به جمعیت آن استان بستگی دارد. ناحیه لیسبون به تنهایی ۴۸ نماینده دارد. آزور و مادیرا هر کدام یک نماینده دارند. پرتغالی‌های ساکن اروپا نیز دارای ۱ نماینده هستند.
برخورد پرنده با پنجره

اثری از جایی که پرنده به پنجره برخورد کرده است
برخورد پرنده با پنجره (همچنین به عنوان برخورد پرنده پس از واژهٔ هوانوردی یا به عنوان برخورد به پنجره شناخته می‌شود) یک مشکل در مناطق کم و پُرتراکم در سراسر جهان است. پرندگان به شیشه برخورد می‌کنند زیرا شیشه بازتابنده یا شفاف اغلب برای آنها نامرئی است. برآورد می‌شود که سالانه بین ۱۰۰ میلیون تا ۱ میلیارد پرنده در اثر برخورد در ایالات متحده کشته می‌شوند، و برآورد می‌شود که سالانه ۱۶ تا ۴۲ میلیون پرنده نیز در کانادا کشته می‌شوند.
مه ایجادشده توسط آلودگی نوری در یک مرکز شهری
یک ماهی‌خورک معمولی (Alcedo atthis) که پس از پرواز درون پنجره، جان خود را از دست داد.
پنجره‌های دارای الگوی شبکه نقطه ای برای جلوگیری از برخورد پرندگان هستند.
چهار ماه، سه هفته و دو روز

| چهارماه، سه‌هفته و دو روز | چهارماه، سه‌هفته و دو روز |
| --- | --- |
پوستر سینمایی: پوستر سینمایی
کارگردان: کریستیان مونجیو
بازیگران: ولاد ایوانف تانیا پوپا لومینیتسا گئورگیو الکساندرو پوتوچئان  تئودور کوربان   مادالینا گیتسکو لائورا واسیلیو
فیلم‌بردار: اولگ موتو
تدوین‌گر: دانا بونسکو
مدت زمان: ۱۱۳ دقیقه
کشور:  رومانی
زبان: رومانیایی 
هزینهٔ فیلم: ۶۰۰٬۰۰۰ یورو
چهارماه، سه‌هفته و دو روز (رومانیایی: 4 luni, 3 săptămâni și 2 zile) فیلم درام و دلهره‌آور رومانیایی به کارگردانی کریستیان مونجیو محصول ۲۰۰۷ رومانی است. این فیلم در جشنواره فیلم کن ۲۰۰۷ برندهٔ نخل طلا شد.
داستان فیلم

این فیلم که در دهه هشتاد میلادی و در کشور رومانی اتفاق می‌افتد داستان زنی است که به دوستش کمک کرده تا به‌طور غیرقانونی سقط جنین انجام دهد.
ماندگار (فیلم ۲۰۱۳)

| ماندگار | ماندگار |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
لهستانی: Nieulotne
 :  
کارگردان: یاتسک بورتسوخ
نویسنده: یاتسک بورتسوخ
بازیگران:  ماگدالنا بروس  یاکوب گیرشائو  آنخلا مولینا  یوانا کولیگ 
موسیقی: دانیل بلوم
فیلم‌بردار: میخاو انگلرت
تاریخ‌های انتشار:  ۱۹ ژانویه ۲۰۱۳ (۲۰۱۳-01-۱۹)  
مدت زمان: ۹۳ دقیقه
کشور: لهستان
زبان: لهستانی 
ماندگار (لهستانی: Nieulotne) یک فیلم درام لهستانی به کارگردانی یاتسک بورتسوخ است که در سال ۲۰۱۳ منتشر شد.
گزیدهٔ بازیگران

ماگدالنا بروس
یاکوب گیرشائو
آنخلا مولینا
یوانا کولیگ
آندژی خیرا
مارتسل سابات
ویتوریو نینو نووارز

| ویتوریو نینو نووارز | ویتوریو نینو نووارز |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۵ مه ۱۹۰۷
درگذشت: ۱۷ اکتبر ۱۹۸۳
ویتوریو نینو نووارز (ایتالیایی: Vittorio Nino Novarese؛ ۱۵ مهٔ ۱۹۰۷ – ۱۷ اکتبر ۱۹۸۳) طراح لباس اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به شاهین نیل، مسالینا، اورینت اکسپرس، روسینی، دختر ماتا هاری و مارکو ویسکونتی اشاره نمود.
ایستگاه متروی راه‌آهن (تهران)

ایستگاه متروی راه‌آهن یکی از ایستگاه‌های خط ۳ متروی تهران است که در میدان راه‌آهن واقع شده‌ است.
این ایستگاه در تاریخ ۲ اردیبهشت ۱۳۹۳ تأسیس شده‌ است و فضای سرپوشیده آن ۳٬۴۵۰ متر مربع است.
رود بادیا

| رود بادیا> ویژگی‌های ظاهری | رود بادیا> ویژگی‌های ظاهری |
| --- | --- |
دهانه:  
 • مکان: چیورنایا
 • مختصات: ۶۰°۴۰′۴۸″ شمالی ۵۲°۲۲′۱۶″ شرقی﻿ / ﻿۶۰٫۶۸۰۰۰°شمالی ۵۲٫۳۷۱۱۱°شرقی﻿ / 60.68000; 52.37111
طول: ۲۶ کیلومتر (۱۶ مایل)
ویژگی‌های حوضه: ویژگی‌های حوضه
توالی: الگو:RChyornaya
رود بادیا (روسی: Бадья) یک رودخانه در سرزمین پرم کشور روسیه است.
فیدل سانچز هرناندز

| فیدل سانچز هرناندز | فیدل سانچز هرناندز |
| --- | --- |
۳۵مین رئیس‌جمهور السالوادور: ۳۵مین رئیس‌جمهور السالوادور
دوره مسئولیت ۱ ژوئیه ۱۹۶۷ – ۱۵ اکتبر ۱۹۷۲: دوره مسئولیت ۱ ژوئیه ۱۹۶۷ – ۱۵ اکتبر ۱۹۷۲
معاون رئیس‌جمهور: Humberto Guillermo Cuestas
پس از: خولیو آدالبرتو ریورا
پیش از: آرتورو آرماندو مولینا
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۷ ژوئیهٔ ۱۹۱۷
درگذشته: ۲۸ فوریهٔ ۲۰۰۳ (۸۵ سال) سان سالوادور
ملیت: السالوادور
حزب سیاسی: National Coalition Party
تخصص: نظامی، سیاست‌مدار
فیدل سانچز هرناندز (انگلیسی: Fidel Sánchez Hernández؛ زاده ۷ ژوئیهٔ ۱۹۱۷ – درگذشته ۲۸ فوریهٔ ۲۰۰۳) سیاست‌مدار اهل السالوادور بود. وی از ۱ ژوئیه ۱۹۶۷ تا ۱۵ اکتبر ۱۹۷۲ رئیس‌جمهور این کشور بود.
فیدل سانچز هرناندز در ۲۸ فوریه ۲۰۰۳، در سن ۸۵ سالگی بر اثر سکته قلبی درگذشت.
شاهدخت بدفورد

| شاهدخت بدفورد | شاهدخت بدفورد |
| --- | --- |
کارگردان: روبرتو روبرتی
بازیگران: بیچه والریان
شرکت تولید: آکیلا فیلمز
توزیع‌کننده: آکیلا فیلمز
تاریخ‌های انتشار:  مه ۱۹۱۴ (۱۹۱۴-05)  
کشور: ایتالیا
زبان: صامت با میان‌نویس زبان ایتالیایی
شاهدخت بدفورد (ایتالیایی: La principessina di Bedford) یک فیلم صامت ایتالیایی به کارگردانی روبرتو روبرتی و بیچه والریان است که در سال ۱۹۱۴ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می‌توان به کلاودیا زامبوتا و بیچه والریان اشاره کرد.
کتاب‌شناسی

Aldo Bernardini, Vittorio Martinelli. Il cinema muto italiano, Volume 6, Part 2. Nuova ERI, 1993.
برگ و باد (مجموعه تلویزیونی)

| برگ و باد | برگ و باد |
| --- | --- |
نویسنده: فیاض موسوی
کارگردان: فیاض موسوی
بازیگران: رضا رویگری مهشید افشارزادهنیکو خردمندنعیمه نظام‌دوستعلی درخشان
سازنده موسیقی متن: فردین خلعتبری
آهنگ پایان: تورج شعبانخانی
آهنگساز: فردین خلعتبری
کشور سازنده:  ایران
زبان اصلی: زبان فارسی
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: شبکه اول سیما
نخستین نمایش: ۵ مهر ۱۳۷۸
برگ و باد نام مجموعه تلویزیونی به نویسندگی و کارگردانی فیاض موسوی و محصول سال ۷۷–۱۳۷۶ است که برای اولین بار در ۵ مهر ۱۳۷۸ از برنامه سیمای خانواده شبکه اول سیما و برای دومین بار در ۱۶ اردیبهشت ۱۳۸۲ پخش شده است. در این سریال رضا رویگری، مهشید افشارزاده، زویا امامی، نیکو خردمند و دکتر غلامرضا طباطبایی به ایفای نقش پرداخته‌اند. موسیقی این فیلم را فردین خلعتبری ساخته و تیتراژ پایانی این سریال، با شعری از سهیل محمودی و با صدای تورج شعبانخانی است.
بازیگران

رضا رویگری
مهشید افشارزاده
زویا امامی
نیکو خردمند
افسانه چهره‌آزاد
غلامرضا طباطبایی
نعیمه نظام‌دوست
علیرضا درخشان
محمد قاسمی
مهدی علی‌بخشی
مونا بکینه
منوچهر علی‌پور
محمد ابهری
حسن کاخی
رضا مختاری
محمود مقامی
زهره صفوی
زهره داودی
پروین میکده
داریوش سلیمی
حسین عیدیوندی
محمود مزینانی
باربی دریم‌توپیا

فرنچایز رسانه‌ای اینترنتی باربی
| باربی دریم‌توپیا | باربی دریم‌توپیا |
| --- | --- |
ساخته‌شده توسط: جولیا پیستور
اثر اصلی: باربی دریم‌توپیا شورتس
خلق‌شده توسط: متل تله‌ویژن
سال‌ها: ۲۰۱۶ – ۲۰۲۱
فیلم‌ها و تلویزیون: فیلم‌ها و تلویزیون
مجموعه‌های اینترنتی: باربی دریم‌توپیا شورتس باربی دریم‌توپیا: سریال باربی به دریم‌توپیا برمی‌گردد (بخشی از باربی دریم‌ورلد)
ویژه(های) تلویزیون: باربی دریم‌توپیا تی‌وی اسپشیالز
فیلم(های) تلویزیونی: باربی دریم‌توپیا: جشنوارهٔ سرگرمی
باربی دریم‌توپیا (به انگلیسی: Barbie DREAMTOPIA) یا باربی: دریم‌توپیا یا به‌طور ساده دریم‌توپیا، فرنچایز رسانه‌ای کودکانه خلق‌گردیده توسط جولیا پیستور برای متل تله‌ویژن می‌باشد که از ۱۴ ژانویهٔ سال ۲۰۱۶ تا ۲۱ اکتبر سال ۲۰۲۱ درحال فعالیت می‌بود.
زره در

| زره در | زره در |
| --- | --- |
روستا: روستا
زره درموقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانزره درزره در (تهران)نمایش نقشه تهران: زره درموقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانزره درزره در (تهران)نمایش نقشه تهران
مختصات: ۳۵°۳۵′ شمالی ۵۱°۵۶′ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۵۸۳°شمالی ۵۱٫۹۳۳°شرقی﻿ / 35.583; 51.933: مختصات: ۳۵°۳۵′ شمالی ۵۱°۵۶′ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۵۸۳°شمالی ۵۱٫۹۳۳°شرقی﻿ / 35.583; 51.933
کشور: ایران
استان: تهران
شهرستان: دماوند
بخش: بخش مرکزی
دهستان: تاررود
جمعیت: ۱۱۹ نفر (سرشماری ۹۵)
زره در، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دماوند در استان تهران است ست.
ت
جمعیت

این روستا در دهستان تاررود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۴ نفر (۳۶خانوار) بوده‌است.
جمعیت > زبان

مردم این روستا از قومیت طبری هستند و به زبان طبری دماوندی که گویشی از زبان مازندرانی می‌باشد صحبت می‌کنند.
گیوم گالین

| گیوم گالین | گیوم گالین |
| --- | --- |
زادهٔ: ۸ فوریهٔ ۱۹۷۲ ‏(۵۲ سال)
ملیت: فرانسوی
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۲–اکنون
گیوم گالین (فرانسوی: Guillaume Gallienne؛ زادهٔ ۸ فوریهٔ ۱۹۷۲) بازیگر و کارگردان اهل فرانسه است. وی از سال ۱۹۹۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به از روی درماندگی، گنجینه ملی: کتاب اسرار، استریکس و اوبلیکس: خدا حافظ خاک بریتانیا، فانفان لا تولیپ و کنسرت اشاره کرد.
وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه سزار بهترین بازیگر مرد شده است.
شورش هوگن

شورش هوگن (به ژاپنی: 保元の乱 Hōgen no ran) یک جنگ داخلی کوتاه مدت در سال ۱۱۵۶ میلادی برای حل اختلاف در مورد جانشینی امپراتور کونوئه (هفتادوششمین امپراتور ژاپن، مرگ در سال ۱۱۵۵) مابین امپراتور سوتوکو (هفتادوپنجمین) و امپراتور گو شیراکاوا (هفتادوهفتمین) بود.
وضعیت زمانه

در نیمهٔ دوم دوره هی‌آن سه خاندان بزرگ سیاست ژاپن را تحت سلطه داشتند. این سه خاندان عبارت بودند از خاندان فوجیوارا، خاندان میناموتو و خاندان تایرا.
در سال ۱۱۵۵ در مورد جانشینی امپراتور کونوئه (هفتاد و ششمین امپراتور) که در سن هفده سالگی درگذشته بود، بین خاندان سلطنتی اختلاف رخ داد. پدر امپراتور درگذشته امپراتور توبا پسر دیگرش امپراتور گو شیراکاوا را به منصب امپراتوری رساند اما پسر ارشدش امپراتور سوتوکو که در این زمان در حال حکومت پس از کناره‌گیری (اینسی) بود با این انتخاب مخالف بود و خواستار بر تخت نشستن پسرش شاهزاده شیگه‌هیتو بود.
در همین زمان در بین خاندان فوجیوارا نیز درگیری خانوادگی رخ داده بود. پسر ارشد این خاندان که مقام کانپاکو را در دست داشت، فوجیوارا نو تادامیچی خواستار کنار گذاشتن برادر کوچکتر خود فوجیوارا نو یوریناگا از صحنه قدرت بود.
در پی این اختلافات دو ائتلاف شکل گرفت. امپراتور سوتوکو با فوجیوارا نو یوریناگا متحد شد و «جناح اینسی» را تشکیل دادند و از طرف دیگر فوجیوارا نو تادامیچی، امپراتور توبا و امپراتور گو شیراکاوا «جناح امپراتور» را به وجود آوردند و در مقابل یکدیگر قرار گرفتند. هر دو جناح نیز سعی کردند که با استفاده از قدرت نظامی خاندان میناموتو یا خاندان تایرا در این کشمکش بر حریف خود غلبه کنند.
تایرا نو کیوموری و میناموتو یوشیتومو طرف «جناح امپراتور» را گرفتند و پدر یوشیتومو میناموتو نو تامه‌یوشی و برادر کوچکترش میناموتو نو تامه‌تومو و عموی کیوموری، تایرا نو تاداماسا به طرفداری از «جناح اینسی» پرداختند. بدین ترتیب پدر و پسر و همچنین برادر بزرگتر و کوچکتر به صورت دشمن در مقابل یکدیگر قرار گرفتند.
خاندان فوجی‌وارا

خاندان فوجی‌وارا برای چندین قرن از طریق ازدواج با اعضای خانواده امپراتور و با تصرف مقام‌های مهم سیاسی، صحنه سیاسی کشور را اداره می‌کرد. حق حاکمیت در ظاهر متعلق به امپراتور بود ولی این خاندان فوجی‌وارا بودند که در عمل اقتدار سیاسی کشور را در دست داشتند. آن‌ها برای تثبیت قدرت خود ناچار بودند که طبقات نظامی را تقویت کنند و اینچنین بود که آرام آرام نظامی‌ها به دربار راه یافتند و طبقه سامورایی ظهور کرد. به تدریج توان خاندان فوجی‌وارا رو به افول گذاشت و آشفتگی‌هایی در نظام سیاسی کشور پدیدار شد. بسیاری از زمین‌داران برای حفاظت از اموال خود شروع به استخدام سامورایی‌ها کردند و این گونه بود که طبقه نظامی، به ویژه در شرق ژاپن، به نفوذ و اقتداری روزافزون دست یافت.
خاندان تایرا

در اوایل دوره هی‌آن، از آنجائیکه تعداد فرزندان و نوادگان امپراتور کانمو (دوران سلطنت ۷۸۱–۷۷۳ میلادی) پنجاهمین امپراتور ژاپن، بسیار زیاد بود، و خرج و مخارج دربار بسیار سنگین شده بود، امپراتور به هدف کاستن از هزینه‌های خاندان سلطنتی با اهدای نام خانوادگی «تایرا» به سومین پسرش کازوراواراشینو وی را از خاندان سلطنتی جدا کرد. بدین ترتیب خاندان تایرا به وجود آمد و پسر وی سر خاندان یکی از چهار شاخه خاندان تایرا بنام «کانموتایرا» شد. پس از وی امپراتور نینمیو، امپراتور مونتوکو و امپراتور کوکو نیز نام خانوادگی تایرا را به نوه‌های خویش اهدا کردند و سه شاخهٔ دیگر این خاندان را به وجود آوردند. تایرا نو کیوموری در اواخر دوره هی‌آن به عنوان معروفترین و پر قدرت‌ترین عضو خاندان تایرا شناخته می‌شود.
خاندان میناموتو

خاندان میناموتو یا گنجی، یکی از نام‌های خانوادگی اعطا شده توسط امپراتور ژاپن به اعضای خانوادهٔ سلطنتی بود. این اعضای خاندان سلطنتی کسانی بودند که از خاندان جدا شده و به طبقهٔ اشراف شینسکی کوکا (تنزل مقام) می‌یافتند. اولین امپراتور که نام خانوادگی میناموتو را اهدا کرد، امپراتور ساگا (۸۴۲–۷۸۶) پنجاه و دومین امپراتور ژاپن بود. میناموتو نو ماکوتو (۸۱۰–۸۶۸) هفتمین پسرِ امپراتور ساگا، نخستین فردی بود که نام خانوادگی میناموتو به وی داده شد. نام افتخاری میناموتو پس از آن به تعداد دیگری از درباری‌ها در زمان‌های مختلف و توسط تعدادی از امپراتورهای دیگر نیز داده شد. خاندان میناموتو پس از گذشت زمان بیست و یک شاخه پیدا کرد. برای نمونه خاندان میناموتویی که از زمان امپراتور ساگا منشأ گرفته شاخه ساگا گنجی و خاندان میناموتویی که از امپراتور سیوا (دوران سلطنت  ۸۵۸–۸۷۶ میلادی) پنجاهمین و ششمین امپراتور ژاپن، منشأ گرفته شاخه سیوا گنجی نام دارد و یک شاخه آن با نام خاندان کاواچی گنجی به عنوان مهم‌ترین شاخهٔ خاندان میناموتو شناخته می‌شود. بنیان‌گذار شوگون‌سالاری کاماکورا، میناموتو نو یوری‌تومو عضو این شاخه از خاندان میناموتو بود.
شروع نبرد

در دوم ژوئیه سال ۱۱۵۶ امپراتور توبا درگذشت. یازده روز بعد از آن جناح اینسی به محل اقامت امپراتور سوتوکو در اطراف پایتخت حمله کرد و پس از ۴ ساعت نبرد به پیروزی رسید. امپراتور سوتوکو پس از شکست تبعید شد و قرار بود که فوجیوارا نو یوریناگا نیز تبعید شود که قبل از آن به مرگ طبیعی درگذشت. میناموتو نو تامه‌یوشی و تایرا نو تاداماسا  گردن زده شدند و میناموتو نو تامه‌تومو نیز تبعید شد.
این اولین جنگ بود که در کیوتو رخ داد. پسر فوجیوارا نو تادامیچی، جیئن که راهب بود در کتاب گوکانشو نوشته‌است. «از شورش هوگن عصر شورش‌ها آغاز شد و قدرت به دست خاندان‌های سامورایی افتاد.»
مجلس عراق

| مجلس نمایندگان  مجلس النواب (عربی) ئه‌نجومه‌نی نوێنه‌ران (کردی)> گونه | مجلس نمایندگان  مجلس النواب (عربی) ئه‌نجومه‌نی نوێنه‌ران (کردی)> گونه |
| --- | --- |
گونه: تک‌مجلسی 
تاریخچه: تاریخچه
بنیادگذاری: ۲۸ دسامبر ۲۰۰۵؛ ۱۸ سال پیش (۲۰۰۵-28}})
پیشین: اتاق نمایندگان مجلس ملی بعث عراق
رهبری: رهبری
رئیس: محمود المشهدانی (مستقل)  از ۳۱ اکتبر ۲۰۲۴
نائب‌رئیس نخست: محسن المندلاوی، مستقل
نائب‌رئیس دوم: شاخوان عبدالله، حزب دموکرات کردستان
ساختار: ساختار
کرسی‌ها: ۳۲۹
گروه‌های سیاسی: دولت (۱۸۶)   ائتلاف تقدم (۳۹)    ائتلاف دولت قانون (۳۸)    حزب دموکرات کردستان (۳۱)    ائتلاف فتح (۲۹)    ائتلاف کردستان (۱۷)    ائتلاف عزم (۱۴)    ائتلاف نصر (۱۱)    جنبش بابل (۴)    حزب الفراتین (۳) اپوزیسیون (۱۴۳) برای مردم (۲۸)   جنبش امتداد (۱۶)    جنبش نسل نو (۹)    مستقل‌ها (۳)    قرارداد ملی (۸)    ائتلاف تصمیم (۸)    اشراقه کانون (۷)    حزب حقوق (۶)    رویکرد ملی (۴)    جمهور ما هویت ما (۳)    اصلاح قاطع (۳)    سایر (۲۴)    مستقل‌ها (۵۲) 
مدت دوره: ۴ سال
انتخابات: انتخابات
نظام رأی‌گیری: تک‌رأی انتقال‌ناپذیر (پس از ۲۰۱۹)
آخرین انتخابات۱: ۱۰ اکتبر ۲۰۲۱
انتخابات آینده: ۲۰۲۵
Redistricting: کمیسیون عالی مستقل انتخابات
محل نشست‌ها: محل نشست‌ها
مرکز همایش بغداد منطقه سبز بغداد عراق: مرکز همایش بغداد منطقه سبز بغداد عراق
وبگاه: وبگاه
iq.parliament.iq: iq.parliament.iq
قانون اساسی: قانون اساسی
قانون اساسی عراق (۲۰۰۵)، بخش دوم، فصل اول: قانون اساسی عراق (۲۰۰۵)، بخش دوم، فصل اول
مجلس نمایندگان عراق یا مجلس نواب عراق (به عربی: مَجلس النوّاب العراقي)، تنها مجلس قانون‌گذاری عراق محسوب می‌شود. مکان این مجلس در منطقه سبز بغداد است. نمایندگان این مجلس، برای دوره‌های ۴ ساله، از طریق رای مستقیم مردم، انتخاب می‌شوند.
تاریخچه

نخستین مجلس نمایندگان عراق در سال ۱۹۲۵ میلادی به دستور پادشاه وقت عراق ملک فیصل اول تشکیل شد. در آن زمان عراق دارای دو مجلس عوام (مجلس نواب) و مجلس خواص (مجلس اعیان) بود. این رویه تا سال ۱۹۵۸ میلادی ادامه یافت. در این سال به موجب احساس خطر از جانب پادشاه، انتخابات جدید برگزار شد و از ۱۴۵ صندلی مجلس جدید، ۱۴۰ صندلی به نمایندگان حامی انقلابیون تعلق گرفت. سرانجام در ۱۴ ژوئیه همان سال، کودتای ضد سلطنتی رخ داد.
بنابر قانون اساسی مصوب ۱۹۷۰ عراق، عراق می‌بایست به یک جمهوری تبدیل شود و مجلس نمایندگان عراق نیز به «شورای ملی» (به عربی: المجلس الوطني) تغییر نام یافت. اما این دوره که مصادف بود با روی کارآمدن صدام حسین و حکومت نظامی‌گر وی، تا ژوئن ۱۹۸۰ هیچ نوع انتخابات شورای ملی را شاهد نبود. این رویه تا پایان جنگ ایران و عراق ادامه یافت. پس از این دوره، چندین انتخابات برگزار شد که به جز نامزدهای مورد حمایت حزب بعث عراق، نامزد دیگری در عمل امکان پیروزی در آن را نداشت. آخرین نوع از این انتخابات در مارس ۲۰۰۰ میلادی برگزار شد. این نوع مجالس فرمایشی تا مارس سال ۲۰۰۳ میلادی، و حمله آمریکا و متحدانش به عراق ادامه داشت.
سقوط رژیم صدام حسین در آوریل ۲۰۰۳ میلادی، نقطه پایانی بر مجلس فرمایشی عراق بود. پس از سقوط رژیم صدام‌حسین، حکومت ائتلاف موقت عراق به ریاست پل برمر مسئولیت اداره عراق را بر عهده گرفت. سپس دولت موقت عراق شکل گرفت. دور جدید مجلس نمایندگان عراق برای تعیین نخست‌وزیر و پایه‌گذاری دولت انتقالی شکل گرفت. در نخستین انتخابات مجلس عراق که در ۳۰ ژانویه ۲۰۰۵ برگزار شد، ائتلاف ملی عراق به رهبری ابراهیم جعفری توانست ۱۴۰ کرسی از ۲۷۵ کرسی مجلس را تصاحب کند. بدین ترتیب ابراهیم جعفری، برای یک دوره چندماهه نخست‌وزیر عراق شد. تأسیس این مجلس مقدمه‌ای بود برای تصویب قوانینی در جهت برگزاری انتخابات مجلس عراق در دسامبر ۲۰۰۵ میلادی.
در انتخابات دسامبر ۲۰۰۵ نیز ائتلاف ملی عراق، موفق شد با کسب بیش از ۴۱٫۲ درصد از آراء مردم، ۱۲۸ صندلی از مجموع ۲۷۵ صندلی مجلس عراق را تصاحب کند. این مجلس به مدت ۴ سال، یعنی از اوایل سال ۲۰۰۶ تا اوایل سال ۲۰۱۰ ادامه داشت. در طول مدت مذکور، نوری مالکی نخست‌وزیر عراق بود.
دور بعدی انتخابات مجلس عراق در مارس ۲۰۱۰ میلادی برگزار شد. در این انتخابات، ائتلاف العراقیه به رهبری ایاد علاوی موفق به کسب ۹۱ کرسی از ۳۲۵ کرسی مجلس عراق شد. در انتخابات مذکور، ائتلاف دولت قانون به رهبری نوری مالکی، ۸۹ کرسی و ائتلاف ملی عراق به رهبری ابراهیم جعفری موفق به تصاحب ۷۰ کرسی شد. سپس یک دولت ائتلافی به نخست‌وزیری نوری مالکی، زمام امور کشور عراق را در دست گرفت. این دولت که به دولت دوم نوری مالکی مشهور شد، حاصل اتحاد ائتلاف دولت قانون با ائتلاف ملی عراق بود.