stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سلول‌های گلیال
انواع > میکروگلیا

میکروگلیا ماکروفاژهای تخصصی هستند که قادر به فاگوسیتوز هستند و از نورون‌های سیستم عصبی مرکزی محافظت می‌کنند.[۲۲] آن‌ها از اولین موج سلول‌های تک هسته‌ای مشتق شده‌اند که در اوایل رشد از جزایر خون کیسه زرده منشأ می‌گیرند و اندکی پس از شروع تمایز پیش‌سازهای عصبی مغز را مستعمره می‌کنند.[۲۳]
این سلول‌ها در تمام نواحی مغز و نخاع یافت می‌شوند. سلول‌های میکروگلیال نسبت به سلول‌های ماکروگلیال کوچک هستند، با شکل‌های متغیر و هسته‌های مستطیلی. آنها در داخل مغز متحرک هستند و هنگامی که مغز آسیب می‌بیند، تکثیر می‌شوند. در سیستم عصبی مرکزی سالم، فرآیندهای میکروگلیا به‌طور مداوم از تمام جنبه‌های محیط خود (نرون‌ها، ماکروگلیا و رگ‌های خونی) نمونه برداری می‌کنند. در یک مغز سالم، میکروگلیا پاسخ ایمنی را به آسیب مغزی هدایت می‌کند و نقش مهمی در التهاب همراه با آسیب دارد. بسیاری از بیماری‌ها و اختلالات با کمبود میکروگلیا مانند بیماری آلزایمر، بیماری پارکینسون و ALS مرتبط هستند.
انواع > دیگر

هیپوسیت‌های هیپوفیز خلفی سلول‌های گلیال با ویژگی‌های مشترک با آستروسیت‌ها هستند.[۲۴] تانیسیت‌ها در برجستگی میانی هیپوتالاموس نوعی سلول اپاندیمی هستند که از گلیای شعاعی فرود می‌آیند و قاعده بطن سوم را می‌پوشانند.[۲۵] مگس میوه مگس سرکه حاوی انواع گلیال‌های متعددی است که از نظر عملکردی شبیه گلیای پستانداران هستند اما با این وجود به‌طور متفاوتی طبقه‌بندی می‌شوند.[۲۶]
تاریخچه

گرچه که احتمالاً سلول‌های گلیال و نورون‌ها، اولین بار همزمان در ابتدای قرن ۱۹م مشاهده شدند، برعکس نورون‌هایی که خواص ریخت‌شناختی و فیزیولوژیکیشان برای اولین توسط محققین دستگاه عصبی به‌طور مستقیم قابل مشاهده بود، تا اواسط قرن ۲۰م، سلول‌های گلیال تنها به عنوان «چسب» ی برای کنار هم نگه داشتن سایر نورون‌ها در نظر گرفته می‌شدند.
گلیاها، اولین بار در ۱۸۵۶، توسط آسیب‌شناسی به نام رادولف ویرشو، در توضیحاتی که از او در ۱۸۴۶ منتشر شد، توصیف شدند. توصیفات مفصل تر این سلول‌ها، توسط همین دانشمند در کتابی با عنوان «آسیب‌شناسی سلولی» در ۱۸۵۸ ارائه گشت.
زمانی که نشانگران انواع مختلف سلول‌های مغز آلبرت اینشتین مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت، کشف کردند که گلیاهای مغز او، در شکنج زاویه ای چپ، ناحیه ای که تصور می‌شد مسئول پردازش ریاضیات و زبان اند، از مغزهای عادی به‌طور معناداری بیشتر است. با این حال، از هر ۲۸ مقایسه علمی بین مغز انشتین و مغزهای کنترل، پیدا کردن یک نتیجه معنادار (از نظر آماری) شگفت‌انگیز نبوده و این ادعا که مغز انشتین متفاوت است علمی نیست (به عنوان مثال، مسئله مقایسه چندگانه را ببینید).
نه تنها نسبت گلیاها به نورون‌ها در طی تکامل افزایش می‌یابد، بلکه اندازه گلیاها نیز بیشتر می‌شود. حجم سلول‌های آستروگلیا در مغز انسان‌ها، ۲۷ برابر مغز موش‌هاست.
این یافته‌های مهم علمی، می‌تواند موجب تغییر جهت دیدگاه نورون-محور به دیدگاه جامع تری شود که سلول‌های گلیال را نیز در بر می‌گیرد. دانشمندان، طی بخش اعظمی از قرن بیستم، توجه چندانی به سلول‌های گلیال نکردند و آن‌ها را صرفاً به عنوان چارچوب‌های فیزیکی برای نورون‌ها می‌دیدند. یافته‌های منتشر شده جدید، پیشنهاد می‌کنند که تعداد سلول‌های گلیال در مغز با هوش گونه‌ها همبستگی دارد.
کتاب‌شناسی

Brodal, Per (2010). "Glia". The central nervous system: structure and function. Oxford University Press. p. 19. ISBN 978-0-19-538115-3.
Kettenmann and Ransom, Neuroglia, Oxford University Press, 2012, شابک ‎۹۷۸−۰−۱۹−۹۷۹۴۵۹−۱ |http://ukcatalogue.oup.com/product/9780199794591.do#.UVcswaD3Ay4%7C
Puves, Dale (2012). Neuroscience 5th Ed. Sinauer Associates. pp. 560–580. ISBN 978-0-87893-646-5.
برای مطالعهٔ بیشتر

Barres BA (November 2008). "The mystery and magic of glia: a perspective on their roles in health and disease". Neuron. 60 (3): 430–40. doi:10.1016/j.neuron.2008.10.013. PMID 18995817.
Role of glia in synapse development بایگانی‌شده  در ۷ فوریه ۲۰۱۲ توسط Wayback Machine
Overstreet LS (February 2005). "Quantal transmission: not just for neurons". Trends in Neurosciences. 28 (2): 59–62. doi:10.1016/j.tins.2004.11.010. PMID 15667925. S2CID 40224065.
Peters A (May 2004). "A fourth type of neuroglial cell in the adult central nervous system". Journal of Neurocytology. 33 (3): 345–57. doi:10.1023/B:NEUR.0000044195.64009.27. PMID 15475689. S2CID 39470375.
Volterra A, Steinhäuser C (August 2004). "Glial modulation of synaptic transmission in the hippocampus". Glia. 47 (3): 249–57. doi:10.1002/glia.20080. PMID 15252814. S2CID 10169165.
Huang YH, Bergles DE (June 2004). "Glutamate transporters bring competition to the synapse". Current Opinion in Neurobiology. 14 (3): 346–52. doi:10.1016/j.conb.2004.05.007. PMID 15194115. S2CID 10725242.
Artist ADSkyler(uses concepts of neuroscience and found inspiration from Glia)
انواع متفاوتی از نوروگلیاها.
نوروگلیای مغز که با روش گلژی نمایش داده شده.
آستروسیت‌ها را می‌توان در محیط کشت شناسایی کرد، چون برعکس دیگر گلیاهای بالغ، می‌توانند پروتئین اسیدی رشته‌ای گلیال (GFAP) را بیان کنند.
سلول‌های گلیال در مغز یک موش صحرایی که با پادتن‌های ضد GFAP رنگ آمیزی شده‌اند.
سرجو توفانو

| سرجو توفانو | سرجو توفانو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۰ اوت ۱۸۸۶ رم، ایتالیا
درگذشت: ۲۸ اکتبر ۱۹۷۳ رم، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
سرجو توفانو (ایتالیایی: Sergio Tofano؛ ۲۰ اوت ۱۸۸۶ – ۲۸ اکتبر ۱۹۷۳) یک نمایشنامه‌نویس، نقاش، هنرپیشه، کارگردان فیلم، کارگردان نمایش و طراح صحنه و لباس اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به اعتراض عمومی، فابیولا، شریک، مؤسسه ریکوردی، شاهزاده سیندرلا، دختر خوشگل رم، ما هفت خواهر بودیم، کشور زنگ‌ها، ناپلئون و پوچینی اشاره کرد.
در سال ۱۹۰۹، او اولین حضور خود را روی صحنه با ارمت نوولی انجام داد، سپس به شرکت ویرجیل تالی پیوست (۱۹۲۳–۱۹۱۳). او خیلی زود به عنوان یک بازیگر طنز مسلط شد و به نقش خود ظرافت و پیچیدگی جدیدی بخشید.
جوش سرد

جوش سرد بین ذرات نزدیک به هم اجسام روی می‌دهد.
جوش سرد (به انگلیسی: cold welding) یا جوش تماسی (به انگلیسی: contact welding)، نوعی ایجاد پیوند بسیار قوی بین دو جامد است که بدون نیاز به حرارت و ذوب کردن محل اتصال انجام می‌شود. اولین بار این پدیده در دههٔ ۱۹۴۰ مشاهده گردید. وقتی که دو سطح کاملاً صاف و بدون هرگونه پوشش و آلودگی از فلزی در خلأ به هم نزدیک می‌شوند بین آن دو پیوندی بسیار قوی به وجود می‌آید. این پدیده در ساخت ادوات در ابعاد نانو کاربرد فراوان دارد.
جوش سرد در اتصال سیم‌های جامد مسی کاربرد زیادی دارد. سر دو سیم متفاوت در داخل گیره‌هایی قرار می‌گیرند و به هم پرس می‌شوند. این فرایند تا زمانی که اتصال جامد بین سیم‌ها برقرار شود تکرار می‌شود. برای جوشکاری سیم‌های کوچک می‌توانیم از ابزار آلات دستی استفاده کنیم ولی برای سیم‌های بزرگتر به ابزار آلات هیدرولیکی نیاز داریم. اتصال سیم‌ها با این روش سخت‌تر از سیم‌های عادی است.
سطح مقطع جوش سرد - قبل و بعد از اتصال
چگونگی برقراری پیوند

این پدیده هنگامی روی می‌دهد که اتم‌های دو قطعه مورد نظر، به قدر کافی به هم نزدیک شوند و بین آن‌ها هیچ لایهٔ مزاحمی وجود نداشته باشد. در این حالت اتم‌ها می‌توانند با هم پیوند برقرار کنند.
دلیل روی‌دادن این پدیده توسط ریچارد فاینمن چنین شرح داده شده است:
کاربرد در صنایع فضایی

ماهوارههای قدیمی مشکلات مکانیکی زیادی را به دلیل جوش سرد تجربه می‌کردند. در مقاله‌ای که در سال ۲۰۰۹ توسط آژانس فضایی اروپا منتشر شده است از جوش سرد به عنوان یکی از مشکلاتی که طراحان وسایل فضایی باید آن را به دقت در نظر بگیرند یاد شده است. در این مقاله به [فضاپیمای گالیله] ارجاع داده شده است.
یکی از مشکلات جوش سرد این است که حرکت نسبی بین سطوح جوش داده‌شده را در نظر نمی‌گیرد. این موضوع می‌تواند علائم گالینگ، خوردگی و چسبندگی را ایجاد کند. به‌طور مثال یک اتصال می‌تواند ناشی از جوش سرد و گالینگ باشد. در نتیجه جوش سرد و گالینگ کاملاً مجزا از هم نیستند.
کاربرد در نانو

برخلاف پروسه ایجاد جوش سرد در ابعاد ماکرو که معمولاً نیازمند به‌کارگیری نیروهای بزرگ فشاری است، دانشمندان کشف کرده‌اند که نانو سیمهای تک کریستال و نازک طلا (قطر کمتر از ده نانومتر) می‌توانند در کسری از ثانیه و تنها به کمک تماس مکانیکی تحت فشار کوچکی با هم جوش سرد بخورند. میکروسکوپ‌های الکترونی و اندازه‌گیری‌های دقیق فضایی نشان می‌دهند که جوش سرد در سیم‌ها تقریباً عالی عمل می‌کند و باعث یکسان شدن جهت کریستال و قدرت و رسانایی الکتریکی با بقیه نانو سیم می‌شود. کیفیت بالای این جوش‌ها معمولاً ناشی از ابعاد نانو قطعه، مکانیزم‌های اتصال جهت دار و پخش سطحی مکانیکی سریع است. علاوه بر اتصال سیم‌های طلا با هم، برای انواع دیگر سیم هم از جوش سرد می‌توانیم استفاده کنیم. از جوش سرد برای اتصال سیم‌های طلا و نقره و سیم‌های نقره و نقره هم استفاده می‌شود که نشان دهنده کاربرد عمومی این پدیده است و می‌تواند دید بهتری از مراحل اولیه جوش سرد برای فلزات در ابعاد ماکرو ارائه دهد.
اکتیویژن

| 0 | 1 |
| --- | --- |
دفتر مرکزی سابق در سال ۲۰۰۸: دفتر مرکزی سابق در سال ۲۰۰۸
نام پیشین: کمپیوتر آرتز، آی‌ان‌سی. (۱۹۷۹) اکتیویژن، آی‌ان‌سی. (۱۹۷۹–۱۹۸۸؛ ۱۹۹۲–۲۰۰۰) مدیاژنیک (۱۹۸۸–۱۹۹۲)
نوع: شرکت تابعه
صنعت: صنعت بازی ویدئویی
بنا نهاده: ۱ اکتبر ۱۹۷۹؛ ۴۵ سال پیش (۱۹۷۹-۰۱}})
بنیانگذاران: دیوید کرین آلن میلر باب وایتهد جیم لوی
دفتر مرکزی: ایالات متحده
محدودهٔ فعالیت: جهانی
افراد کلیدی: راب کاستیچ (رئیس) جاش تاوب (مدیر عملیات)
محصولات: فهرست کامل
مادر: اکتیویژن، آی‌ان‌سی. (۲۰۰۰–۲۰۰۸) اکتیویژن بلیزارد (۲۰۰۸–اکنون)
وبگاه: www.activision.com 
منابع / پانوشت‌ها : منابع / پانوشت‌ها 
اکتیویژن (به انگلیسی: Activision) شرکت آمریکایی ناشر بازی‌های ویدئویی است که زیر مجموعه شرکت آمریکایی اکتیویژن بلیزارد کار می‌کند و در ۱ اکتبر ۱۹۷۹ تأسیس گردید. شرکت اکتیویژن، نخستین شرکت مستقل، در زمینه پخش و تولید کنسول‌های بازی و بازی‌های ویدئویی است و نخستین محصول آن، بازی ویدئویی بود، که در سال ۱۹۸۰ در ایالات متحده برای کنسول‌های بازی آتاری ۲۶۰۰ عرضه گردید. این شرکت بازی آتاری ۲۶۰۰ را در سال ۱۹۸۱ عرضه بین‌المللی (بریتانیا) ،
است
این شرکت از بزرگ‌ترین شرکت‌های تولید و نشر بازی‌های رایانه‌ای جهان است و برپایه گزارش گروه ان‌پی‌دی، این شرکت بزرگ‌ترین ناشر بازی سال ۲۰۰۷ ایالات متحده آمریکا بود. این شرکت در سال ۲۰۰۱ کلیه حقوق ساخت فیلم مرد عنکبوتی را به شرکت کلمبیا پیکچرز واگذار کرد.
شرکت اکتیویژن در سال ۲۰۰۸ با ویوندی گیمز ادغام شد، تا شرکت اکتیویژن بلیزارد را تشکیل دهند. اکنون اکتیویژن، به‌عنوان شرکت تابعه اکتیویژن بلیزارد، فعالیت می‌نماید و محیط شغلی برای ۲۳۲ هزار نفر ایجاد کرده و تنها ۹۲۰۰ کارمند دارد.
شرکت مایکروسافت در تاریخ ۱۸ ژانویه اعلام کرد که شرکت اکتیویژن بلیزارد را به قیمت ۶۸.۷ میلیارد دلار خریداری کرده است. این شرکت در تاریخ ۱۳ اکتوبر ۲۰۲۳ این خرید را نهایی کرد همچنین این شرکت اعلام کرد که حداقل تا ده سال آینده کالاف دیوتی را روی پلی استیشن ادامه خواهد داد و آن را به انحصار ایکس باکس در نخواهد آورد اگرچه که طرفداران ایکس باکس می توانند انتظار انتشار کالاف دیوتی روی سرویس گیم پس را داشته باشند.
برخی از بازی‌های معروف

| 0 | 1 |
| --- | --- |
 دهه ۱۹۸۰ یورش رودخانه‌ای (۱۹۸۲–۱۹۸۸)  هکر (۱۹۸۵–۱۹۸۶)  آخرین نینجا (۱۹۸۷–۱۹۸۸) دهه ۱۹۹۰ زورک (۱۹۹۳–۱۹۹۷)  لرزش (۱۹۹۷–۲۰۰۷)  ویجیلانتی ۸ (۱۹۹۸–۲۰۰۸):  دههٔ ۲۰۰۰ مجموعه بازی های مرد عنکبوتی (۲۰۰۰–۲۰۱۴)  جنگ تمام‌عیار (۲۰۰۲–۲۰۰۴)  ندای وظیفه (۲۰۰۳–اکنون)  جرم واقعی (۲۰۰۳–۲۰۰۵)  ولفنشتاین (۲۰۰۳–۲۰۰۹)  دوم ۳ (۲۰۰۴)  اسلحه (۲۰۰۵)  گیتار هیرو (۲۰۰۶–۲۰۱۵)  کراش باندیکوت  (۲۰۰۸–اکنون)  پروتوتایپ (۲۰۰۹–۲۰۱۵) دههٔ ۲۰۱۰ بلور (۲۰۱۰)  بازی‌های ویدئویی باب‌اسفنجی شلوارمکعبی (۲۰۱۳–۲۰۱۵)  سرنوشت (۲۰۱۴–۲۰۱۸)  سکیرو: سایه‌ها دو بار می‌میرند (۲۰۱۹)
زیست مصنوعی کوانتومی

زیست مصنوعی کوانتومی (انگلیسی: Quantum artificial life) به معنای استفاده از الگوریتم‌های کوانتومی برای شبیه‌سازی رفتارهای زیستی است. رایانه‌های کوانتومی می‌توانند پیشرفت‌های زیادی در فرآیندهایی که در رایانه‌های کلاسیک انجام می‌شود، ایجاد کنند، از جمله در زمینه یادگیری ماشین و هوش مصنوعی. برنامه‌های هوش مصنوعی اغلب با الهام از ایده تقلید از مغز انسان از طریق زیست‌تقلید (تقلید از طبیعت) ساخته می‌شوند. این کار تا حدی در رایانه‌های کلاسیک (با استفاده از شبکه‌های عصبی) انجام شده است، اما رایانه‌های کوانتومی مزایای زیادی در شبیه‌سازی زیست مصنوعی دارند. زیست مصنوعی و هوش مصنوعی بسیار شبیه به هم هستند، با این تفاوت جزئی که هدف از مطالعه زیست مصنوعی درک بهتر موجودات زنده است، در حالی که هدف هوش مصنوعی ایجاد موجودات هوشمند است.
در سال ۲۰۱۶، آلوارز-رودریگز و همکارانش پیشنهادی برای یک الگوریتم زیست مصنوعی کوانتومی ارائه کردند که قادر به شبیه‌سازی زیست و فرگشت داروینی بود. در سال ۲۰۱۸، همین تیم تحقیقاتی این الگوریتم را بر روی رایانه کوانتومی IBM ibmqx4 اجرا کردند و به نتایج امیدوارکننده‌ای دست یافتند. این نتایج به‌طور دقیق سامانه‌ای را شبیه‌سازی کرد که قابلیت تکثیر خود در مقیاس کوانتومی را داشت.
زیست مصنوعی در رایانه‌های کوانتومی

پیشرفت روزافزون رایانه‌های کوانتومی، پژوهندگان را به توسعه الگوریتم‌های کوانتومی برای شبیه‌سازی فرآیندهای زیست سوق داده است. محققان یک الگوریتم کوانتومی طراحی کرده‌اند که می‌تواند فرگشت داروینی را به‌طور دقیق شبیه‌سازی کند. از آنجایی که شبیه‌سازی کامل زیست مصنوعی روی رایانه‌های کوانتومی تنها توسط یک گروه به واقعیت پیوسته است، این بخش بر روی پیاده‌سازی توسط آلوارز-رودریگز، سانز، لوماتا، و سولانو روی یک رایانه کوانتومی آی‌بی‌ام تمرکز خواهد کرد.
افراد به صورت دو کیوبیت در نظر گرفته شدند، یکی نشان‌دهنده ژنوتیپ فرد و دیگری نشان‌دهنده فنوتیپ. ژنوتیپ برای انتقال اطلاعات ژنتیکی از نسلی به نسل دیگر کپی می‌شود و فنوتیپ به اطلاعات ژنتیکی و همچنین تعاملات فرد با محیط خود بستگی دارد. به منظور راه‌اندازی سامانه، حالت ژنوتیپ با چرخش یک حالت کمکی ( |0\rangle \langle 0|) نمونه‌سازی می‌شود. محیط یک شبکه فضایی دوبعدی است که توسط افراد و حالت‌های کمکی اشغال شده است. محیط به یاخته‌هایی تقسیم می‌شود که می‌توانند یک یا چند نفر را در خود جای دهند. افراد در سراسر شبکه حرکت می‌کنند و یاخته‌ها را به‌طور تصادفی اشغال می‌کنند. وقتی دو یا چند نفر یک سلول را اشغال می‌کنند، با یکدیگر تعامل دارند.
تکثیر خودکار

توانایی تکثیر خود برای شبیه‌سازی زنده‌بودن بسیار مهم است. تکثیر خود زمانی اتفاق می‌افتد که ژنوتیپ یک فرد با یک حالت کمکی تعامل می‌کند و یک ژنوتیپ برای یک فرد جدید ایجاد می‌کند. این ژنوتیپ با یک حالت کمکی متفاوت تعامل می‌کند تا فنوتیپ را ایجاد کند. در طول این تعامل، می‌خواهیم مقداری اطلاعات در مورد حالت اولیه را در حالت کمکی کپی کنیم، اما طبق قضیه عدم شبیه‌سازی، کپی کردن یک حالت کوانتومی ناشناخته دلخواه غیرممکن است. با این حال، فیزیکدانان روش‌های مختلفی را برای شبیه‌سازی کوانتومی استخراج کرده‌اند که نیازی به کپی دقیق یک حالت ناشناخته ندارد. روشی که توسط آلوارز-رودریگز و همکاران پیاده‌سازی شده است. روشی است که شامل شبیه‌سازی مقدار مورد انتظار برخی از مشاهدات است. برای یک واحد  U که مقدار انتظار برخی از مجموعه‌های قابل مشاهده  {\mathsf {X}} را از حالت  \rho  در یک حالت خالی کپی می‌کند  \rho _{e}، دستگاه شبیه‌سازی توسط هر  (U,\rho _{e},{\mathsf {X}}) تعریف می‌شود.[۵] که موارد زیر را برآورده می‌کنند:
 \forall \rho \forall X\in {\mathsf {X}}  {\bar {X}}={\bar {X_{1}}}={\bar {X_{2}}}
در اینجا  {\bar {X}} میانگین مقدار قابل مشاهده در  \rho  قبل از شبیه‌سازی،  {\bar {X_{1}}} میانگین مقدار قابل مشاهده در  \rho  بعد از شبیه‌سازی و  {\bar {X_{2}}} مقدار میانگین قابل مشاهده در  \rho _{e} بعد از شبیه‌سازی است. توجه داشته باشید که دستگاه شبیه‌سازی به  \rho  وابسته نیست زیرا می‌خواهیم بتوانیم انتظار مشاهدات را برای هر حالت اولیه شبیه‌سازی کنیم. مهم است که توجه داشته باشید که شبیه‌سازی مقدار میانگین مشاهده، اطلاعات بیشتری نسبت به آنچه که به‌طور کلاسیک مجاز است منتقل می‌کند.[۵] محاسبه مقدار میانگین به‌طور طبیعی به صورت زیر تعریف می‌شود:
{\bar {X}}=Tr[\rho X],  {\bar {X_{1}}}=Tr[RX\otimes I],  {\bar {X_{2}}}=Tr[RI\otimes X] که در آن  R=U\rho \otimes \rho _{e}U^{\dagger }
ساده‌ترین دستگاه شبیه‌سازی، مقدار مورد انتظار  \sigma _{z} را در حالت دلخواه  \rho =|\psi \rangle \langle \psi | به  \rho _{e}=|0\rangle \langle 0| با استفاده از  U=CNOT شبیه‌سازی می‌کند. این دستگاه شبیه‌سازی است که برای تکثیر خود توسط آلوارز-رودریگز و همکاران پیاده‌سازی شده است. فرایند تکثیر خود به وضوح فقط نیاز به تعامل بین دو کیوبیت دارد، بنابراین این دستگاه شبیه‌سازی تنها دستگاه مورد نیاز برای تکثیر خود است.
تکثیر خودکار > تعاملات

هنگامی که دو فرد فضای یکسانی را در شبکه محیطی اشغال می‌کنند، بین آنها تعامل رخ می‌دهد. وجود تعاملات بین افراد مزیتی برای افراد با طول عمر کوتاه‌تر فراهم می‌کند. هنگامی که دو فرد با هم تعامل دارند، ممکن است تبادل اطلاعات بین دو فنوتیپ بر اساس مقادیر موجود آنها رخ دهد یا ندهد. وقتی کیوبیت‌های کنترلی (ژنوتیپ‌ها) هر دو فرد یکسان باشد، هیچ اطلاعاتی رد و بدل نمی‌شود. هنگامی که کیوبیت‌های کنترل متفاوت هستند، کیوبیت‌های هدف (فنوتیپ) بین دو فرد مبادله می‌شوند. این روش یک پویایی شکارچی-شکار در حال تغییر مداوم در شبیه‌سازی ایجاد می‌کند؛ بنابراین، کیوبیت‌های با عمر طولانی، با آرایش ژنتیکی بزرگتر در شبیه‌سازی، در معرض خطر هستند. از آنجایی که اطلاعات فقط هنگام تعامل با فردی با ساختار ژنتیکی متفاوت مبادله می‌شود، جمعیت کوتاه مدت دارای مزیت است.
تکثیر خودکار > جهش

جهش‌ها در دنیای مصنوعی با احتمال محدود وجود دارند، معادل وقوع آنها در دنیای واقعی. دو راه برای جهش فرد وجود دارد: از طریق چرخش‌های تصادفی تک کیوبیتی و با خطا در فرایند تکثیر خود. دو عملگر مختلف وجود دارد که بر روی فرد عمل می‌کنند و باعث جهش می‌شوند. عملیات M باعث جهش خود به خود در فرد می‌شود و یک کیوبیت را با پارامتر θ می‌چرخاند. پارامتر θ برای هر جهش تصادفی است که تنوع زیستی را در محیط مصنوعی ایجاد می‌کند. عملیات M یک ماتریس واحد است که می‌توان آن را به صورت زیر توصیف کرد:
 M={\begin{pmatrix}\cos(\theta )&sin(\theta )\\sin(\theta )&-cos(\theta )\end{pmatrix}}
راه ممکن دیگر برای وقوع جهش‌ها به دلیل خطا در فرایند تکثیر است. با توجه به قضیه عدم شبیه‌سازی، ایجاد نسخه‌های کامل از سامانه‌هایی که در ابتدا در حالت‌های کوانتومی ناشناخته هستند، غیرممکن است.  با این حال، ماشین‌های شبیه‌سازی کوانتومی امکان ایجاد رونوشت‌های ناقص از حالت‌های کوانتومی را فراهم می‌کنند، به عبارت دیگر، این فرایند درجه‌ای از خطا را ایجاد می‌کند. خطایی که در ماشین‌های شبیه‌سازی کوانتومی فعلی وجود دارد، علت اصلی نوع دوم جهش‌ها در آزمایش زیست مصنوعی است. عملیات شبیه‌سازی ناقص را می‌توان به صورت زیر مشاهده کرد:
U_{M}(\theta )=\mathrm {I} _{4}+{\frac {1}{2}}{\begin{pmatrix}0&0\\0&1\end{pmatrix}}\otimes {\begin{pmatrix}-1&1\\1&-1\end{pmatrix}}(cos\theta +isin\theta +1)
این دو نوع جهش به‌طور متفاوتی بر فرد تأثیر می‌گذارند. در حالی که عملیات M خود به خود بر فنوتیپ فرد تأثیر نمی‌گذارد، جهش خطای تکثیر خود، UM، هم ژنوتیپ فرد و هم طول عمر مرتبط با آن را تغییر می‌دهد.
وجود جهش در آزمایش زیست مصنوعی کوانتومی برای ایجاد تصادفی بودن و تنوع زیستی حیاتی است. گنجاندن جهش‌ها به افزایش دقت الگوریتم کوانتومی کمک می‌کند.
تکثیر خودکار > مرگ

در لحظه ایجاد فرد (زمانی که ژنوتیپ در فنوتیپ کپی می‌شود)، فنوتیپ با محیط تعامل می‌کند. با گذشت زمان، تعامل فرد با محیط، پیری را شبیه‌سازی می‌کند که در نهایت منجر به مرگ فرد می‌شود. مرگ یک فرد زمانی اتفاق می‌افتد که مقدار مورد انتظار  \sigma _{z} در فنوتیپ در فاصله  \epsilon  از ۱ باشد، یا معادل آن، زمانی که  \rho _{p}=|0\rangle \langle 0| باشد.
لینبلادیان تعامل فرد با محیط را توصیف می‌کند:  {\dot {\rho }}=\gamma (\sigma \rho \sigma ^{\dagger }-{\frac {1}{2}}\sigma ^{\dagger }\sigma \rho -{\frac {1}{2}}\rho \sigma ^{\dagger }\sigma ) با  \sigma =I\otimes |0\rangle \langle 1| و بدون  \rho =\rho _{g}\otimes \rho _{p}. [۱] این تعامل باعث می‌شود که فنوتیپ به‌طور تصاعدی در طول زمان تحلیل رود. با این حال، ماده ژنتیکی موجود در ژنوتیپ از بین نمی‌رود که اجازه می‌دهد ژن‌ها به نسل‌های بعدی منتقل شوند. با توجه به حالت اولیه ژنوتیپ:
 \rho _{g}={\begin{pmatrix}a&b-ic\\b+ic&1-a\\\end{pmatrix}}
مقادیر مورد انتظار ژنوتیپ و فنوتیپ را می‌توان به صورت زیر توصیف کرد:
 \langle \sigma _{z}\rangle _{g}=2a-1, \langle \sigma _{z}\rangle _{p}=1-2e^{\gamma t}(1-a). که در آن 'a' نشان دهنده یک پارامتر ژنتیکی واحد است. از این معادله، می‌توان دریافت که با افزایش 'a'، امید به زندگی کاهش می‌یابد. به‌طور معادل، هر چه حالت اولیه به  |1\rangle \langle 1| نزدیکتر باشد، امید به زندگی فرد بیشتر می‌شود.
وقتی  \langle \sigma _{z}\rangle _{p}=1-\epsilon ، فرد مرده در نظر گرفته می‌شود، فنوتیپ به عنوان حالت کمکی برای یک فرد جدید استفاده می‌شود؛ بنابراین، چرخه ادامه می‌یابد و فرایند خودپایدار می‌شود.
مداری که شبیه‌سازی مقدار مورد انتظار یک کیوبیت دلخواه را در یک حالت کمکی پیاده‌سازی می‌کند.
تاریخ ایالات متحده (۲۰۰۸-تا امروز)

تاریخ ایالات متحده (انگلیسی: History of the United States) در محدودهٔ سال ۲۰۰۸ تا امروز، با موضوع حباب مسکن در ایالات متحده آغاز می‌گردد که منجر به رکود اقتصادی در اواخر سال ۲۰۰۰ گردید. در سال ۲۰۰۸، باراک اوباما، نخستین رئیس‌جمهور دموکرات آمریکایی آفریقایی‌تبار ایالات متحده، در انتخابات پیروز گردید. در همان زمان، دولت وام‌های بزرگ و بسته‌های محرک اقتصادی را برای سر و سامان دادن و بهبود اقتصاد به اجرا گذاشت. ابتکارات داخلی اوباما از جمله لایحه حفاظت از بیمار و مراقبت مقرون‌به‌صرفه که با اصلاحات بزرگی در نظام مراقبت‌های بهداشتی آمریکا همراه بود، ایجادگر برنامهٔ بیمه درمانی ملی بود. اوباما همچنین نیروهای رزمی و مسلح را از عراق خارج نمود و تلاش ایالات متحده را معطوف به جنگ با تروریسم در افغانستان نمود که نتیجهٔ آن افزایش نیروهای نظامی در سال ۲۰۰۹ بود. به دنبال ادامه نارضایتی عمومی از وضعیت اقتصادی، بیکاری و هزینه‌های فدرال در سال ۲۰۱۰، جمهوری‌خواهان کنترل مجلس نمایندگان را به دست گرفتند و اکثریت دموکرات‌ها را در مجلس سنا با کاهش کُرسی مواجه نمودند.
درگیری‌ها > نبرد در افغانستان

در تاریخ سپتامبر ۲۰۰۸ میلادی، رئیس‌جمهور، جورج بوش اعلام نمود که ۴۵۰۰ سرباز آمریکایی را از عراق به منطقهٔ درگیری افغانستان اعزام خواهد نمود. این موضوع با روی کار آمدن رئیس‌جمهور باراک اوباما هم پیگیری گردید و در فوریه ۲۰۰۹، وی اعلام نمود که ایالات متحده ۱۷۰۰۰ نیروی ذخیره را به افغانستان اعزام خواهد نمود.
نگارخانه

بررسی تاریخ ایالات متحده (۲۰۰۸-تا امروز) هیلاری کلینتون و همراهان
بوروتین (ناحیه بلانسکو)

| بوروتین (ناحیه بلانسکو) | بوروتین (ناحیه بلانسکو) |
| --- | --- |
شهر: شهر
  پرچمنشان:   پرچمنشان
بوروتین (ناحیه بلانسکو): بوروتین (ناحیه بلانسکو)
مختصات: ۴۹°۳۴′۵۵″ شمالی ۱۶°۴۰′۳۲″ شرقی﻿ / ﻿۴۹٫۵۸۱۹۴°شمالی ۱۶٫۶۷۵۵۶°شرقی﻿ / 49.58194; 16.67556: مختصات: ۴۹°۳۴′۵۵″ شمالی ۱۶°۴۰′۳۲″ شرقی﻿ / ﻿۴۹٫۵۸۱۹۴°شمالی ۱۶٫۶۷۵۵۶°شرقی﻿ / 49.58194; 16.67556
کشور:  جمهوری چک
منطقه: منطقه موراویای جنوبی
ناحیه: Blansko
مساحت: مساحت
 • کل: ۷٫۶۲ کیلومتر مربع (۲٫۹۴ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۲۰ متر (۱۳۸۰ فوت)
جمعیت (۲۰۱۲): جمعیت (۲۰۱۲)
 • کل: ۴۲۴
 • تراکم: ۵۶/کیلومتر مربع (۱۴۰/مایل مربع)
Postal code: ۶۷۹ ۳۷
وبگاه: http://www.obecborotin.cz
بوروتین (به چکی: Borotín) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه بلانسکو واقع شده است. بوروتین ۷٫۶۲ کیلومتر مربع مساحت و ۴۲۴ نفر جمعیت دارد و ۴۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
ممو کاروتنوتو

| ممو کاروتنوتو | ممو کاروتنوتو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۴ ژوئیهٔ ۱۹۰۸ رم، ایتالیا
درگذشت: ۲۳ دسامبر ۱۹۸۰ (۷۲ سال) رم، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
سال‌های فعالیت: ۱۹۴۱ تا ۱۹۷۹
ممو کاروتنوتو (ایتالیایی: Memmo Carotenuto؛ ‏ ۲۴ ژوئیهٔ ۱۹۰۸ – ۲۳ دسامبر ۱۹۸۰) بازیگر اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به راز لباس سرخ، دزد دوچرخه، اومبرتو دی، زیبا اما فقیر، آدم‌های ناشناس، وداع با اسلحه، آدم و حوا، دو همسری، حیف که او بدذات است، دن کامیلو و عالی‌جناب پپونه و پاهای طلایی اشاره کرد.
کاروتنوتو در سال ۱۹۵۶ برنده جایزه انجمن ملی فیلم ایتالیا بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شده است.
بیل ماکریج

| بیل ماکریج | بیل ماکریج |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: ویلیام ماکریج
زادهٔ: ۲۸ ژوئیهٔ ۱۹۴۷ ‏(۷۷ سال) تورنتو، کانادا
ملیت: کانادایی
پیشه(ها): بازیگر، هنرمند کاباره
همسر: مارجی کینسکی
فرزندان: ۶، از جمله لوک ماکریج
وبگاه: margie-und-bill.de
بیل ماکریج (انگلیسی: Bill Mockridge؛ زادهٔ ۲۸ ژوئیهٔ ۱۹۴۷) بازیگر و هنرمند کاباره اهل کانادا و بنیان‌گذار «تئاتر اشپرینگ‌ماوس» در شهر بن آلمان است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به خیابان لیندن اشاره کرد.
Ə

Əə یک حرف لاتین و هفتمین حرف الفبای زبان ترکی آذربایجانی است. در خط سریلیک نیز حرف به همین ریخت وجود دارد.
کاربردها

در آوانویسی نشانگر واکهٔ شوا است.
در خط آذربایجانی، هفتمین حرف و نمایندهٔ واکهٔ «اَـَ» است.
در لاتین نویسه زبان اوستایی کاربرد دارد.
در لاتین نویسی فارسی نمایندهٔ واکهٔ «اَ» است.
توران‌دخت (برشت)

| توراندخت یا کنگرهٔ رفع ورجوع‌کنندگان | توراندخت یا کنگرهٔ رفع ورجوع‌کنندگان |
| --- | --- |
تاریخ نخستین نمایش: ۵ فوریه ۱۹۶۹
زبان اصلی: آلمانی
موضوع: روشنفکری، ایدئولوژی، دولت و بوروکراسی
سبک: کمدی، حماسه
توراندخت یا کنگرهٔ رفع و رجوع‌کنندگان (به آلمانی: Turandot oder Der Kongreß der Weißwäscher) نمایش‌نامهٔ کمدی حماسی نمایش‌نامه‌نویس مدرنیست آلمانی، برتولت برشت است. این اثر در طول تابستان ۱۹۵۳ در بوکو نگاشته شده و در واقع بر اساس مدت زمان کوتاهی تمرین در سال ۱۹۵۴، بازنویسی شده‌است اگرچه تا چند سال پس از مرگ برشت آمادهٔ نمایش نشد. اولین اجرای این نمایش در زوریخ و در ۵ فوریه ۱۹۶۹ و به کارگردانی بنو بسون روی صحنه رفت.
این نمایش بر اساس نمایش توراندخت، کمدیادلارتهٔ کارلو گوتزی، اجرایی که برشت در ۱۹۳۲ در مسکو و به کارگردانی یوگنی واختانگوف دیده بود، نوشته شده‌است. از ۱۹۳۰ به بعد، برشت اقتباس خودش را توسعه داد به طوری که اثر، تبدیل به مجموعه اتفاق‌های گسترده‌تری می‌شود که نقش روشنفکران در جامعهٔ سرمایه‌داری را روشن می‌کند. قهرمان برشت زمخت، فاقد فریبندگی بوالهوسانهٔ تصویر گوتزی و عروج به سوی تطهیر اقتباس شیلر است.
اولین اجرای انگلیسی این نمایس توسط یک گروه آماتور در سال ۱۹۷۰ در لندن اجرا شد و اجرای حرفه‌ای آن در سال ۱۹۷۱ و در تئاتر آکسفورد روی صحنه رفت.
استیسی پرالتا

| استیسی پرالتا | استیسی پرالتا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۵ اکتبر ۱۹۵۷ ‏(۶۷ سال)
ملیت: آمریکایی
استیسی پرالتا (انگلیسی: Stacy Peralta؛ زادهٔ ۱۵ اکتبر ۱۹۵۷) کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا است.
او در فیلم نابغه واقعی بازی کرده‌است.