stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
شهرستان دلیجان
جاذبه‌های گردشگری

جاذبه‌های گردشگری این شهر شامل کاروانسرای دودهک، پل شاه عباسی دودهک، و غار نخجیر در جاده دلیجان به نراق است. آثار تاریخی شهر نراق شامل بازار، آب‌انبار، مساجد، بافت تاریخی و امامزاده‌ها است. غار چال نخجیر از دیدنی‌های منطقه است. گوشواره‌های آهکی که بر روی طاق شکل گرفته نیز دیدنی است. وجود دو مسیر آبی و خشک در این غار، امکان پیاده‌روی و قایق‌سواری را فراهم کرده است. دلیجان با ۴۸۷ اثر ثبت ملی قطب گردشگری ایران است.
پروتکل بزرگان صهیون

پروتکل بزرگان صهیون یا پروتکل بزرگان یهود سندی جعلی و یهود ستیزانه است که مقصود از نگارش آن، ترسیم کردن یهودیان به عنوان توطئه‌گران در سطح جهانی است. این کتاب در ۲۴ فصل یا پروتکل، که خلاصه مذاکرات ملاقات‌های رهبران یهودی است، به «نقشه‌های پنهانی یهودیان» برای حکومت بر جهان از طریق دخل و تصرف در اقتصاد، کنترل رسانه‌های همگانی و دامن‌زدن به اختلافات مذهبی پرداخته‌است. مدرکی قانع کننده وجود دارد که «پروتکل» جعلی و سرقت ادبی است.
تاریخچه

«پروتکل بزرگان صهیون» یا «پروتکل بزرگان یهود»، اثری یهودستیزانه در عصر مدرن است که به طرز وسیعی توزیع شده‌است. امروزه نیز ادعاهای این کتاب درباره یهودیان همچنان بویژه از طریق اینترنت پخش می‌شود.
تاریخچه > خاستگاه اثر

طنزپرداز سیاسی فرانسوی موریس ژولی کتاب گفتگوی ماکیاولی و مونتسکیو در دوزخ را در سال ۱۸۶۴ نگاشت. هرچند در این کتاب اشاره‌ای به یهودیان نمی‌شود. بعدها اکثر مطالب «پروتکل» بر اساس ایده‌های موجود در این کتاب جعل می‌شود. در سال ۱۸۶۸ نویسنده پروسی هرمان گودشه رمان «بیاریتز» را منتشر می‌سازد. در این رمان ۱۲ طایفه اسرائیلی مخفیانه با یکدیگر در گورستان یهودیان در پراگ دیدار می‌کنند. کتاب گودشه بمانند اثر ژولی حاوی مطالبی است که در جعل «پروتکل» مورد استفاده قرار گرفته‌است. هر چند که خاستگاه اصلی «پروتکل»" همچنان مورد اختلاف نظر است، اما به احتمال زیاد به دستور رئیس شعبه پلیس مخفی روسیه در پاریس، پیوتر راچوفسکی جعل شده‌است. در سال ۱۹۰۳، بخش‌هایی از «پروتکل بزرگان صهیون» در یک روزنامه روسی به نام «پرچم» به صورت پاورقی منتشر شد. اما آن نسخه از «پروتکل» که باقی‌مانده و به چندین زبان ترجمه شده، ابتدا در سال ۱۹۰۵ به عنوان ضمیمه کتاب «بزرگان در حقیران: ظهور دجال و حکومت شیطان بر زمین»، به قلم نویسنده روسی، سرگئی نیلوس در روسیه منتشر شد.
تاریخچه > انتشار در سراسر جهان

این کتاب در ۲۴ فصل یا پروتکل- که گفته می‌شود خلاصه مذاکرات ملاقات‌های رهبران یهودی است- به «نقشه‌های پنهانی» یهودیان برای حکومت بر جهان از طریق دخل و تصرف در اقتصاد، کنترل رسانه‌های همگانی و دامن زدن به اختلافات مذهبی پرداخته‌است. پس از انقلاب سال ۱۹۱۷ روسیه، مهاجران ضدبلشویک «پروتکل» را به غرب آوردند. بلافاصله پس از آن، نسخه‌های آن در سراسر اروپا، ایالات متحده، آمریکای جنوبی و ژاپن توزیع شد. ترجمه عربی آن نیز نخستین‌بار در سال ۱۹۲۰ منتشر شد.
در سال ۱۹۲۰، در روزنامه هنری فورد- مرد قدرتمند صنعت اتومبیل سازی- به نام «دیربورن ایندیپندنت» مجموعه‌ای از مقالات به چاپ رسید که تا حدودی بر اساس «پروتکل» بود. کتاب یهود بین‌الملل، که این مجموعه را در خود داشت، حداقل به ۱۶ زبان ترجمه شد. آدولف هیتلر و ژوزف گوبلز - که بعدها به مقام وزارت تبلیغات نازی‌ها رسید- فورد و کتاب «یهود بین‌الملل» را می‌ستودند.
در سال ۱۹۲۱، روزنامهٔ تایمز لندن با مدرکی قانع کننده نشان داد که «پروتکل» یک «سرقت ادبی ناشیانه» است. در تایمز تأکید شده بود که بخش عمده‌ای از «پروتکل» از یک هجویه سیاسی فرانسوی به نام «گفتگوی ماکیاولی و مونتسکیو در دوزخ» نوشته موریس جولی(۱۸۶۴) کپی شده که در آن هیچ نامی از یهودیان برده نشده‌است. سایر بررسی‌ها نشان داد که یک فصل از رمان پروسی «بیاریتز» (۱۸۶۸)، اثر هرمان گودچه نیز «الهام بخش» کتاب «پروتکل» بوده‌است.
آلفرد روزنبرگ، نظریه‌پرداز حزب نازی، هیتلر را در اوایل دهه ۱۹۲۰ و هنگامی که مشغول شکل دادن به جهان‌بینی خود بود، با پروتکل آشنا کرد.[نیازمند منبع] هیتلر در برخی از نخستین سخنرانی‌های خود به «پروتکل» اشاره کرد و در طول زندگی خود نیز از این سخن که «بلشویست‌های یهودی» برای سلطه بر جهان دسیسه چینی می‌کنند، سود برد.
طی دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰، «پروتکل بزرگان صهیون» نقشی مهم در جنگ‌افزار تبلیغاتی نازی‌ها ایفا کرد. حزب نازی دست کم ۲۳ نسخه از «پروتکل» را بین سال‌های ۱۹۱۹ و ۱۹۳۹ منتشر کرد. پس از به قدرت رسیدن نازی‌ها در سال ۱۹۳۳، در بعضی از مدارس از «پروتکل» برای شستشوی مغزی دانش‌آموزان استفاده می‌شد. ژوزف گوبلز پیش از وزارت در دولت نازی‌ها در سال ۱۹۲۴ چنین می‌نویسد: «به باور من، «پروتکل خردمندان صهیون»، اثری جعلی است ... [با این همه] من به حقیقت باطنی- و نه مبنای واقعی- آن اعتقاد دارم.»
افشای شیادی در سال ۱۹۳۵، یک دادگاه سوئیسی دو رهبر نازی را به دلیل توزیع نسخه آلمانی «پروتکل» در برن سوئیس جریمه کرد. قاضی دادگاه در طول محاکمه، «پروتکل» را «افترا آمیز»، «جعلیات بدیهی» و «مهملات مضحک» اعلام کرد.
مجلس سنای ایالات متحده با انتشار گزارشی در سال ۱۹۶۴، «پروتکل» را جعلی اعلام کرد. سنا مضمون پروتکل را «گنگ و نامفهوم» خواند و کسانی که «پروتکل» را «مانند دوره‌گردان پخش می‌کردند» برای استفاده از شیوه‌های تبلیغاتی مشابه با هیتلر مورد انتقاد قرار داد. در سال ۱۹۳۳، یک دادگاه روسی حکم داد که سازمان راست افراطی ناسیونالیست «پامیات» با انتشار «پروتکل» به عملی یهودستیزانه دست یازییده‌است.
تاریخچه > وضعیت فعلی

بر اساس «گزارش یهود ستیزی جهانی» (۲۰۰۴) وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا، «هدف آشکار پروتکل، برانگیختن تنفر از یهودیان و اسرائیل است.»
نئونازی‌ها، طرفداران برتری نژاد سفید و همچنین انکار کنندگان هولوکاست «پروتکل» را تأیید و آن را توزیع می‌کنند. کتاب‌هایی که بر اساس «پروتکل» نگاشته شده‌اند در سراسر دنیا، حتی در کشورهایی چون ژاپن که به ندرت یهودی یافت می‌شود، در دسترس قرار دارند.
بسیاری از کتاب‌های درسی در جهان عرب و اسلام، «پروتکل» را به‌عنوان حقیقت تدریس می‌کنند. تعداد بی‌شماری از سخنرانی‌های سیاسی، سر مقاله‌ها و حتی کارتون‌های کودکان از پروتکل گرفته شده‌اند. در سال ۲۰۰۲، تلویزیون دولتی مصر یک مجموعه کوتاه تلویزیونی را که طبق «پروتکل» ساخته شده بود، پخش کرد و وزارت امور خارجه ایالات متحده این عمل را محکوم کرد. سازمان فلسطینی حماس در توجیه اعمال تروریستی خود علیه شهروندان اسرائیلی تا حدودی از «پروتکل» استفاده می‌کند.[نیازمند منبع]
اینترنت به طرز قابل ملاحظه‌ای موجب افزایش دسترسی به «پروتکل» شده‌است. با وجود آنکه بسیاری از وب سایت‌ها جعلی بودن «پروتکل» را افشا می‌کنند، اینترنت موجب تسهیل اشاعه نفرت از یهودیان از طریق «پروتکل» شده‌است. در حال حاضر، با یک جستجوی معمولی در اینترنت می‌توان صدها هزار سایت یافت که «پروتکل» را اشاعه می‌دهند، می‌فروشند، یا آن را به بحث می‌گذارند یا اینکه ساختگی بودن آن را افشا می‌کنند.
روی‌جلد ترجمه کتاب پروتکل بزرگان صهیون به زبان عربی در سال ۲۰۰۵ میلادی، چاپ سوریه. نخستین ترجمه عربی پروتکل بزرگان صهیون اولین بار در سال ۱۹۲۰ منتشر شد.
یک نسخه از این کتاب در فروشگاهی در فرودگاه بین‌المللی کوالالامپور.
نقض حقوق یهودیان در جمهوری اسلامی ایران

حقوق شمار چشم‌گیری از یهودیان توسط نظام جمهوری اسلامی ایران نقض شده‌است که برخی از آن موارد از سوی شماری از رسانه‌های خبری و سازمان‌های پشتیبان حقوق بشر[کدام؟] گزارش شده‌است.
پیشینهٔ نقض حقوق یهودیان

برای آگاهی بیشتر، یهودیت، یهودستیزی، تاریخ یهودستیزی، یهودستیزی در ایران، جهودکشان، تاریخ یهودیان در ایران، اسلام و یهودیت، و ایرانیان اسرائیل را ببینید.
یهودیان در دوره‌های پیشین نیز از سوی حکومت‌های اسلامی و در شهرهای همچون: بخارا، اصفهان، کاشان، رشت، همدان، مشهد، شیراز... به زور، مسلمان شده یا قتل‌عام شدند و شمار چشمگیری از آن‌ها در ظاهر، مسلمان شده؛ ولی به گونهٔ پنهانی یهودی ماندند؛ در دوره محمد نیز یهودیان غزوه بنی‌قریظه، غزوه بنی‌نضیر و غزوه بنی‌قینقاع در عربستان کشته شدند؛ در حالی که در دوره پیش از حمله اعراب به ایران، هخامنشیان باعث نجات اسیران یهودی در بابل شد؛ در دوره پهلوی، برخی از ایرانیان، از جمله، عبدالحسین سرداری که یکی از دیپلمات‌های حکومت پهلوی بود، جان صدها یهودی را در دورهٔ هولوکاست نجات داد.
پیشینهٔ نقض حقوق یهودیان > آنوسی‌ها

آزار ده‌ها هزار یهودی ایرانی به دست اسلام‌گرایان باعث شد که «یهودی مخفی (آنوسی)» در ایران نیز پدید بیاید.
پیشینهٔ نقض حقوق یهودیان > آنوسی‌ها > افراد منسوب به آنوسی

نام‌های برخی از کسانی که به آنوسی بودن متهم شده‌اند: شهره بیات، شجاع‌الدین شفا، امیرعباس هویدا، امیر اسدالله علم، علی‌اصغر حکمت، علینقی عالیخانی، خشایار دیهیمی، محمدسعید حنایی کاشانی و همایون صنعتی‌زاده... .
پیشینهٔ نقض حقوق یهودیان > آمار

آمار یهودیان ایران — که در دوره پهلوی، ۶۵ هزار تا ۱۰۰ هزار تن بود — به دلیل افزایش آزار و تحقیر و سرکوب در دورهٔ حکومت جمهوری اسلامی به ۲۰ هزار نفر کاهش یافت.
جمعیت یهودیان ایران در دورهٔ صفویه بیش از ۸۰۰ هزار نفر بوده که با توجه به رشد جمعیت ایران می‌بایست شمار آن‌ها به چند میلیون می‌رسید؛ ولی به دلیل قتل‌عام، تغییر اجباری دین (از یهودیت به اسلام) و نیز مهاجرت (اجباری)، تعدادشان به این حد نرسیده‌است.
پیشینهٔ نقض حقوق یهودیان > مراکز یهودیان ایران

انجمن کلیمیان تهران («حبرا»)
نقض حقوق یهودیان توسط جمهوری اسلامی

حقوق انسانی یهودیان، همان گونه که در دوران صفویه و قاجاریه و پهلوی نقض می‌شد، در دورهٔ جمهوری اسلامی هم نقض می‌شود. به گفته رادیو فردا در اوایل انقلاب ۱۳۵۷ برخی از مردم تحت تأثیر حرف‌های روحانیون و ائمه جمعه، یهودیان را آزار می‌دادند.
با اینکه در جریان هولوکاست شش میلیون یهودی (مانند میلیون‌ها غیر یهودی) دورهٔ جنگ جهانی دوم به دستور هیتلر قتل‌عام (سوزانده) شدند و در ده‌ها کشور جهان نیز مراسم یادبود هولوکاست برگزار می‌شود، در حکومت جمهوری اسلامی (از جمله، توسط علی خامنه‌ای و احمدی‌نژاد) هولوکاست انکار می‌شود و همایش بین‌المللی بررسی هولوکاست: چشم‌انداز جهانی بر برگزار می‌گردد.
نقض حقوق یهودیان توسط جمهوری اسلامی > اعدام و ترور

همچنین ببینید: اعدام‌های ایران پس از انقلاب ۱۳۵۷ و جمهوری اسلامی ایران و پرونده‌های تروریسم دولتی
همچنین ببینید: دستگیری، زندان و شکنجه در جمهوری اسلامی ایران و دستگیری و محاکمه سیزده یهودی در شیراز ۱۳۷۷
حبیب‌الله القانیان توسط جمهوری اسلامی (و به حکم صادق خلخالی) اعدام شد و دارایی‌هایش، از جمله، ساختمان پلاسکو و ساختمان آلومینیوم توسط بنیاد مستضعفان انقلاب اسلامی مصادره شد.
فیض‌الله مخوباد در ۶ اسفند ۱۳۷۲ اعدام شد.
در سال ۱۳۷۷ و در شیراز ۱۳ یهودی ایرانی بازداشت شدند.[نیازمند منبع]
نقض حقوق یهودیان توسط جمهوری اسلامی > ممنوعیت فرهنگی، سیاسی، اجتماعی و اقتصادی

همچنین ببینید: نقض حقوق آموزگاران و استادان دانشگاه در جمهوری اسلامی ایران و مصادره اموال و دارایی‌ها در نظام جمهوری اسلامی ایران
در اوایل انقلاب آموزگاران یهودی توسط حکومت جمهوری اسلامی، اخراج یا بازنشسته شدند و نیز سمَت مدیریت مدرسه‌های یهودیان به اسلام‌گرایان داده شد.
به گفته وبسایت مجلة المجلة، حکومت جمهوری اسلامی باعث شد که یهودیان ایران، ۳۱ میلیارد و ۳۰۰ میلیون دلار دارایی شان را رها کرده و به کشورهای دیگر بروند.[منبع بهتری نیاز است]
بسیاری از یهودیان پس از انقلاب ۱۳۵۷، برای دور ماندن از تبعیض، زندان یا اعدام ناچار شدند که از ایران بروند.
در اوایل انقلاب ۱۳۵۷ برخی از اسلام‌گرایان تحت تأثیر ادعاهای روحانیان و امامان جمعه، یهودیان را آزار می‌دادند.
نقض حقوق یهودیان توسط جمهوری اسلامی > ویران شدن پرستشگاه‌ها و اشغال سفارت اسرائیل

برخی از کنیسه‌ها از جمله، در خوزستان در دوره جمهوری اسلامی ویران شدند.
همچنین جمهوری اسلامی افزون بر اشغال سفارت اسرائیل در تهران، به برخی از سفارت‌خانه‌های اسرائیل در کشورهای دیگر نیز حمله کرد.
فعالیت‌ها و اعتراضات

ایرانیان یهودی مقیم کانادا با برگزاری تجمع اعتراضی، از اعتراضات مردمی ایران بر ضد حکومت جمهوری اسلامی پشتیبانی کردند.
سرکوبگران

برای آگاهی بیشتر، متهمان نقض حقوق بشر در جمهوری اسلامی ایران را ببینید.
نهادهای یهودستیز:
نام‌های برخی از نهادهای یهودستیز:
نهادهای امنیتی-نظامی (وزارت اطلاعات و به ویژه سازمان اطلاعات سپاه و سپاه قدس).
حوزه‌های علمیه اسلامی
مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (یکی از دانشگاه‌های طلبه‌های قم)
دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم
رسانه‌های وابسته به حکومت جمهوری اسلامی؛ از جمله، سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران
بنیاد تاریخ‌پژوهی و دانش‌نامه انقلاب اسلامی
سازمان سراج
سازمان هنری رسانه‌ای اوج (وابسته به سپاه)
افراد یهودستیز:
سید علی خامنه‌ای
محمدتقی مصباح یزدی
اکبر هاشمی رفسنجانی
محمود احمدی‌نژاد
محمدعلی رامین
مسعود شجاعی طباطبایی (مدیرمسئول «کیهان کاریکاتور»)
سعید امامی («سعید اسلامی»؛ از آمران اصلی امنیتی تیم ترور در جریان قتل‌های زنجیره‌ای ایران)
عبدالله شهبازی عضو پیشین حزب توده ایران و زندانی سابق که بعدها تواب و وابسته به وزارت اطلاعات و یکی از نظریه پردازان توطئه شد.
محمدرضا فاکر (عضو پیشین مجلس خبرگان رهبری)
مهدی طائب (رئیس سازمان اطلاعات سپاه)
احمد جنتی
روش‌های سرکوب

برای آگاهی از این بخش، روش‌ها و ابزارهای نقض حقوق بشر در جمهوری اسلامی ایران را ببینید.
گرفتن مدرسه‌های یهودیان؛
محدودیت پذیرش شدن در دانشگاه؛
فیلم‌ها و سریال‌های یهودستیزانه

نام‌های برخی از فیلم‌ها و سریال‌های یهودستیزانهٔ نمایش داده شده در حکومت جمهوری اسلامی چنین است:
سریال مریم مقدس
سریال دسیسه
سریال فرار بزرگ
فیلم شکارچی شنبه
انکار قتل‌عام یهودیان

برای آگاهی بیشتر، انکار هولوکاست در ایران را ببینید.
حکومت جمهوری اسلامی در راستای یهودستیزی، هولوکاست (قتل‌عام یهودیان توسط نازیسم) را انکار کرده و نیز (توسط سپاه پاسداران انقلاب اسلامی یا نیروهای نیابتی خارجی اش از جمله، در لبنان، سوریه، عراق و یمن) با حمله به یهودیان اسرائیلی و نیز غیر اسرائیلی (مانند انفجار مرکز همیاری یهودیان در آرژانتین و کشته شدن ۸۵ تن) به جنگ یا ترور می‌پردازد.
تلاش برای نابودی اسرائیل

همچنین ببینید: جنگ نیابتی ایران و اسرائیل
نام برخی از افراد و ارگان‌هایی که اسرائیل را به نابودی تهدید کرده‌اند:
سید علی خامنه‌ای در شهریور ۱۳۹۴، اسرائیل را به نابودی تهدید کرده و گفت که ۲۵ سال آینده را نخواهد دید. همچنین در تارنمای وی، عبارت «راه حل نهایی» به کار رفته که یادآور عبارتی در ادبیات سیاسی هیتلر و نازیسم آلمان دربارهٔ کشتار یهودیان است. به گفته خامنه‌ای حذف اسرائیل به معنای حذف یهودیان نیست.
مجلس شورای اسلامی؛ برخی از نمایندگان مجلس با ارائه طرحی، دولت را مکلف کردند که با راهکارهایی، زمینه نابودی اسرائیل تا سال ۱۴۲۰ میلادی را فراهم کند.
سپاه پاسداران انقلاب اسلامی.
سپاه قدس؛ حکومت جمهوری اسلامی، یکی از هدف‌های نهایی‌اش حذف اسرائیل است؛ به همین دلیل، سپاه ویژه‌ای با نام نیروی قدس تشکیل داد.
محمدرضا سعادتی

| محمدرضا سعادتی | محمدرضا سعادتی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۲۳ شیراز،
درگذشت: ۴ مرداد ۱۳۶۰ تهران، زندان اوین
علت مرگ: اعدام
شناخته‌شده برای: از چهره‌های شاخص سازمان مجاهدین خلق ایران
اتهام(های) جزایی: ارتباط با کشور بیگانه و جاسوسی برای اتحاد جماهیر شوروی
مجازات‌های جزایی: به ۱۰ سال زندان محکوم شد اما پس از وقایع خرداد ۱۳۶۰ اعدام گردید
همسر: ناهید جلال‌زاده
سید محمدرضا سعادتی (۱۳۲۳، شیراز – ۱۳۶۰، تهران) از چهره‌های شاخص سازمان مجاهدین خلق ایران بود. وی متهم به ارتباط با کشور بیگانه و جاسوسی برای اتحاد جماهیر شوروی بود.
سعادتی هنگام در اختیار گذاشتن پرونده سرلشکر مقربی به ولادیمیر فنسینکو (دبیر اول سفارت شوروی) در ۲ شهریور ۱۳۵۸ توسط کمیته مستقر در سفارت آمریکا (گروه ماشالله قصاب) دستگیر شد.
وی توسط موسوی تبریزی به ۱۰ سال زندان محکوم شد اما پس از وقایع خرداد و تیر ۱۳۶۰ اعدام گردید.
زندگی

سیدمحمدرضا سعادتی در سال ۱۳۲۳ در شیراز متولد شد، پدرش سیدعلی سعادتی که روحانی کم‌بضاعتی بود. محمدرضا پس از طی تحصیلات ابتدایی و متوسطه در سال ۱۳۴۱ با رتبه ۲ و بورسیه دولتی در دانشکده فنی دانشگاه تهران پذیرفته و در سال ۱۳۴۵ در رشته مهندسی برق فارغ‌التحصیل شد. او در دوران سربازی به عنوان سپاه ترویج آبادانی و مسکن در ایلام مشغول کار شد و پس از پایان خدمت وظیفه در سال ۱۳۴۷ به استخدام کارخانه ذوب آهن اصفهان درآمد. یکسال بعد سعادتی به دایره مهندسی ستاد نیروی هوایی منتقل شد و دو سال و نیم در آن مرکز به کار پرداخت. هم‌زمان با کمک برادران جلال‌زاده، شرکتی تحت عنوان نولکو را به ثبت رساند و از طریق جلال‌زاده‌ها با مهدی رضایی آشنا شد و به عنوان سمپات به همکاری با سازمان مجاهدین خلق پرداخت.
سعادتی یکی از کسانی بود که از ضربه شهریور ۱۳۵۰ ساواک به سازمان مجاهدین که منجر به دستگیری گروه کثیری از نیروهای این گروه شد جان به در برد، اما در اردیبهشت ۱۳۵۱ به دنبال دستگیری مهدی رضایی، سعادتی نیز به همراه همسرش ناهید جلال‌زاده دستگیر شدند. سعادتی در دادگاه به حبس ابد محکوم شد و در زندان به گروه مسعود رجوی پیوست.
واکنش‌ها به دستگیری

سران سازمان در اولین واکنش به دستگیری سعادتی نزد رهبر انقلاب روح‌الله خمینی رفتند. در این دیدار که در قم انجام شد، مسعود رجوی، موسی خیابانی و تنی چند از اعضای سازمان حضور داشتند. روزنامه کیهان تیتر بزرگی از صفحه اول شنبه ۸ اردیبهشت را به این دیدار اختصاص داد.
با به نتیجه نرسیدن لابی‌ها سازمان مجاهدین خلق یکماه پس از دستگیری سعادتی رسماً این موضوع را اعلام نمود و ضمن رد اتهام جاسوسی نسبت به جلوگیری از ملاقات وی با همسرش و عدم دسترسی‌اش به وکیل اعتراض نمودند. از ۲۵ خرداد ۵۸ تا ۹ تیرماه آن سال سازمان مجاهدین بیش از ۷ اطلاعیه در حمایت از وی صادر نمود که به توجیه عمل او در برقراری ارتباط با شوروی و ادعای شکنجه وی می‌پرداخت. همچنین خانواده‌های هوادار مجاهدین به سرپرستی خانواده رضایی و بدیع زادگان تحصنی را در مقابل وزارت دادگستری ترتیب دادند و خواستار آزادی سعادتی شدند. این تحصن تنها زمانی خاتمه یافت که طالقانی اطمینان داد سعادتی بزودی آزاد خواهد شد.
در تیرماه ۵۸ اطلاعیه‌ای با امضای ۴۲ تن از شاعران و نویسندگان چپگرا از جمله احمد شاملو، سیمین بهبهانی، گلی ترقی و… منتشر شد و سعادتی را «گروگان آزادی در چنبر تهمت‌ها و افتراهای مرموز» خواندند و خواهان آزادی او شدند.
سعادتی خود نیز در نامه‌ای به دادستان کل، خواستار حضور نماینده‌ای از سازمانش شد اما به رغم اشتراک این پیشنهاد از سوی گروه‌های مختلف، از آنجا که بیم دستگیری افراد مراجعه‌کننده می‌رفت و اکبر طریقی هم بعد از مراجعه بازداشت شد، سازمان نماینده خود را به دادگاه وی نفرستاد.
فریدون موثقی

فریدون موثقی (زادهٔ ۱۲۹۹ در تهران) دیپلمات ایرانی بود. او در سال ۱۳۲۲ به وزارت امور خارجه راه یافت و به مدیرکلی امور اداری، سرکنسولی در مونیخ و سفارت ایران در ترکیه و اردن رسید.
او دورهٔ ابتدایی را در دبستان شرف به پایان رساند و از کاخ آمریکایی دیپلم و از دانشگاه تهران در رشته زبان انگلیسی لیسانس گرفت. نامبرده در سال ۱۳۲۲ در وزارت امور خارجه استخدام شد و در مشاغلی از جمله: دفتر وزارتی، ادارهٔ کارگزینی، دبیر سوم ایران در برن، دبیر سوم و دوم در واشینگتن، ادارهٔ کارگزینی مرکز، معاون ادارهٔ امور مرزی، معاون ادارهٔ سازمان ملل متحد، معاون ادارهٔ کارگزینی، دبیر اول در واشینگتن، رایزن ایران در دهلی، سرکنسول بمبئی، رئیس ادارهٔ چهارم سیاسی، وزیر مختار در واشینگتن، رایزن هیئت نمایندگی ایران در دفتر اروپایی، مدیرکل امور اداری، سفیر ایران در ترکیه، نمایندهٔ وزارت امور خارجه در جلسات کمیته دائمی حفاظت در ساواک و سفیر ایران در اردن خدمت کرد.
لیلی جیمز

| لی لی جیمز | لی لی جیمز |
| --- | --- |
لیلی جیمز در فرش قرمز فیلم بیبی راننده؛  ۲۰۱۷: لیلی جیمز در فرش قرمز فیلم بیبی راننده؛  ۲۰۱۷
زادهٔ: ۵ آوریل ۱۹۸۹ ‏(۳۵ سال) ساری ، انگلستان
ملیت:  بریتانیا
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۰–اکنون
لی لی کلویی نینت تامسون (به انگلیسی: Lily Chloe Ninette Thomson؛ متولد ۵ آوریل ۱۹۸۹)؛ که با نام هنری لی لی جیمز شناخته می شود؛ بازیگر انگلیسی است. جیمز در دانشکده هنر و موسیقی گیلد هال در لندن تحصیل کرده است. وی فعالیت هنری خود را از تلویزیون و بازی در سریال فقط ویلیام آغاز کرد. اولین موفقیت جدی جیمز با حضور در نقش مکمل سریال تحسین شده دانتون ابی رقم خورد اما فیلمی که او را به شهرت جهانی رساند، بازی در نقش اصلی فیلم سیندرلا بود. فیلم و بازی او در نقش سیندرلا مورد تحسین منتقدان قرار گرفت. همچنین این فیلم بیش از ۵۰۰ میلیون دلار در سراسر جهان فروش کرد.
بعد از موفقیت فیلم سیندرلا؛ جیمز دوباره به قاب تلویزیون بازگشت و در سریال جنگ و صلح به ایفای نقش پرداخت. او در این سریال در نقش ناتاشا روستووا ظاهر شد. در سال ۲۰۱۷؛ در دو فیلم بیبی راننده و تاریک‌ترین لحظات بازی کرد که هردو فیلم با واکنش مثبت منتقدان و تماشاگران همراه شدند. در سال ۲۰۱۸؛ جیمز در آثاری همچون ببخشید مزاحم شما شدم و ماما میا! دوباره شروع کنیم ظاهر شد. در سال ۲۰۱۹ نیز؛ او در فیلم دیروز ایفا نقش کرد.
زندگی شخصی

جیمز در ۵ آوریل ۱۹۸۹ در شهرک ایشر(شهرستان تشریفاتی ساری) کشور انگلستان زاده شد. مادر او هنرپیشه و پدر او موسیقی‌دان است. او یک برادر بزرگتر و یک برادر کوچکتر از خود دارد. مادربزرگ او هلن هورتون، هنرپیشه آمریکایی‌ بود.
پدر او، جیمز تامسون بر اثر سرطان، در سال ۲۰۱۸ درگذشت؛ لیلی تامسون نام هنری خود را متاثر از نام پدرش لیلی جیمز معرفی کرد.
فیلم‌شناسی

| سال | عنوان | نقش | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۲ | Chemistry | Ines | فیلم کوتاه |
| ۲۰۱۲ | خشم تایتان‌ها | کورینا |  |
| ۲۰۱۲ | شکسته | Older Skunk |  |
| ۲۰۱۲ | دختران سریع | لیزا تمپل |  |
| ۲۰۱۵ | سیندرلا | سیندرلا |  |
| ۲۰۱۵ | سوخته | سارا |  |
| ۲۰۱۶ | غرور و تعصب و زامبی‌ها | الیزابت بنت |  |
| ۲۰۱۶ | استثنا | میکه |  |
| ۲۰۱۶ | ماجرای توماس بوربری | بتی |  |
| ۲۰۱۷ | بیبی راننده | دبورا |  |
| ۲۰۱۷ | سیاه‌ترین ساعت | الیزابت نل |  |
| ۲۰۱۸ | ببخشید مزاحم شما شدم | وایت دترویت |  |
| ۲۰۱۸ | ماما میا! دوباره شروع کنیم | دانا |  |
| ۲۰۱۸ | انجمن ادبی و پای پوست سیب‌زمینی گرنزی | ژولیت اشتون |  |
| ۲۰۱۸ | جنگل کوچک | دب |  |
| ۲۰۱۹ | چهار عروسی و یک تشییع جنازه | میراندا | فیلم کوتاه |
| ۲۰۱۹ | دیروز | الی اپلتون |  |
| ۲۰۲۰ | ربه‌کا | خانم دووینتر |  |
| ۲۰۲۲ | چه ربطی به عشق دارد؟ | زوئی |  |
| ۲۰۲۳ | بالاخره سحر شد |  |  |
| ۲۰۲۴ | آدم‌های حریص |  |  |
| TBA | رله | سارا |  |
:
مجموعه تلویزیونی

| سال | عنوان | نقش |
| --- | --- | --- |
| ۲۰۱۲-۲۰۱۵ | دانتون ابی | خانم رز مک کلار |
| ۲۰۱۶ | جنگ و صلح | روستووا |
| ۲۰۲۱ | در جستجوی عشق | لیندا رادلت |
| ۲۰۲۱ | دیو و دلبر | رز |
| ۲۰۲۲ | پم و تامی | پاملا اندرسون |
شین پرتو

| شین پرتو | شین پرتو |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: علی شیرازپور پرتو
زادهٔ: ۲ دی ۱۲۸۶ کنگاور
درگذشت: ۲۳ مهر ۱۳۷۶ (۹۰ سال) تهران
ملیت: ایرانی
پیشه: نویسنده، شاعر، پژوهشگر، سیاستمدار
همسر: فخرالملوک فردوس
فرزندان: مازیار پرتو، آریانا پرتو، ارژنگ پرتو
علی شیرازپور پرتو شناخته‌شده با نام شین پرتو (۲ دی ۱۲۸۶ - ۲۳ مهر ۱۳۷۶)، سیاستمدار، شاعر، نویسنده و زبان‌شناس اهل ایران بود. وی مدتی سفیر ایران در عراق و هند بود.
وی پدر مازیار پرتو (کارگردان و مدیر فیلمبرداری) و پدربزرگ ویشکا آسایش (بازیگر و طراح صحنه) است.
زندگی‌نامه

علی شیرازپور پرتو ۲ دی ۱۲۸۶ در کنگاور متولد شد. پدر وی فردی متمول بود. مادر وی در هنگام زایمان از دنیا رفت و همین نکته در بزرگسالی بر روحیۀ او تأثیر گذاشت. پدربزرگ او یک روحانی شیعه بود و مرگ وی نیز که در کودکی رخ داد بر وی تأثیرگذار بود.
زندگی‌نامه > مهاجرت به فرانسه

وی زبان فرانسه و اسپرانتو را فراگرفت و سپس تصمیم گرفت به فرانسه مهاجرت کند. پرتو مسیر مهاجرت خود از ایران تا فرانسه را ایستگاه به ایستگاه پیمود و به پاریس و پس از چندی به مون پلیه رسید. در ابتدا شروع به تحصیل در رشتۀ پزشکی کرد، اما خیلی زود منصرف شدو به تحصیل در رشته ادبیات فرانسوی پرداخت. در فرانسه به هنر و به ‌ویزه تئاتر و ادبیات علاقه‌مند شد و به معاشرت با هنرمندان و دانشجویانی از کشورهای مختلف پرداخت. همچنین زبان انگلیسی آموخت. با این وجود پیش از آغاز جنگ دوم جهانی به ایران بازگشت.
زندگی‌نامه > بازگشت به ایران

پس از بازگشت در تهران ساکن شد و در ۱۳۰۹ مجله‌ای با نام «آرمان» منتشر کرد که شخصیت‌هایی مانند عباس اقبال آشتیانی، بدیع الزمان فروزانفر، ملک الشعرای بهار و تعدادی دیگر از شاعران و نویسندگان بنام ادبیات ایران با آن همکاری داشتند. پرتو از آن زمان عضو فعال انجمن شاعران و ادیبان ایران شد و با شاعران و نویسندگان ایران به معاشرت پرداخت. همچنین با نویسندگان ساکن شهرهای دیگر -از جمله نیما یوشیج- به مکاتبه پرداخت. در سال ۱۳۲۹ منظومۀ «افسانه»ی نیما یوشیج در تهران توسط انتشارات علمی با مقدمۀ احمد شاملو انتشار یافت. به دنبال انتشار این کتاب دو نامه میان نیما و شین پرتو رد و بدل شد که بعداً در کتابی تحت عنوان «دو نامه» به چاپ رسید.
شین پرتو در طی این دوران مقالات متعدد، داستان‌های کوتاه و همچنین اشعاری را در مجلات و نشریات معتبر ادبی، از جمله مجله یغما به چاپ رساند.
زندگی‌نامه > سفیر ایران در هند

شین پرتو در وزارت امور خارجه حکومت پهلوی به عنوان سرکنسول ایران در بغداد و سپس به عنوان سفیر ایران در هندوستان به خدمت پرداخت. با این وجود همزمان فعالیت فرهنگی خود را ادامه داد. در همین دوران ترجمۀ فارسی اوپانیشادها را تصحیح کرد و به چاپ رساند.
زندگی‌نامه > رابطه با صداق هدایت

همچنین در همین دوران بود که به عنوان سفیر ایران در هند صادق هدایت را که با وی دوستی نزدیکی داشت، به هند دعوت کرد و مکان و ماشین تحریر و تمام امکانات انتشاراتی سفارت ایران را در اختیار او گذاشت، که با پذیرش هدایت مواجه شد. هدایت نزد شین پرتو و خانوادۀ وی ماند و با بهره‌گیری از این فرصت داستان‌های علویه خانم و بوف کور را که پیشتر نوشته بود، به صورت پلی‌کپی انتشار داد و زیر آن نوشت: طبع و فروش درایران ممنوع. این دو همچنین کتاب انیران را که سه داستان کوتاه از صادق هدایت، بزرگ علوی و شین پرتو را در بر می‌گیرد در سال ۱۳۱۰ منتشر کرده بودند.
با این وجود گفته می‌شود که تفاوت نگرش این دو به جهان سبب شد تا او بعدها از هدایت فاصله بگیرد و رابطۀ آن‌ها پس از مدتی به سردی بگراید. وی حتی کتاب «بیگانه‌ای در بهشت» را در مذمت هدایت و افکار او نوشت.[نیازمند منبع]
زندگی‌نامه > نابینایی

شین پرتو بیش از یک سوم پایانی عمر خود را در نابینایی به سر برد، اما حدود ده اثر پژوهشی را در همین دوران نابینایی به چاپ رساند. در میان آثار او چهار یا پنج اثر بسیار تأثیرگذار به زبان‌های فرانسه و انگلیسی وجود دارند که هیچ‌یک به فارسی برگردانده نشده‌اند. تسلط وی بر ادبیات انگلیسی و فرانسه به حدی بوده‌ است که خوانندگان کتب مورد اشاره را به حیرت وامی‌داشته‌است. آخرین اثر ادبی او که رساله‌ای دربارۀ خودشناسی و زندگی است سه سال پیش از فوت وی به زبان انگلیسی در لندن به چاپ رسید.
زندگی‌نامه > درگذشت

شین پرتو در ۲۳ مهر ۱۳۷۶ در سن ۹۰ سالگی در تهران درگذشت.