stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
توکسوپلاسموز

Parasitic disease
Medical condition
| توکسوپلاسموز | توکسوپلاسموز |
| --- | --- |
تصویر میکروسکوپی انگل‌های توکسوپلاسما گوندی: تصویر میکروسکوپی انگل‌های توکسوپلاسما گوندی
تخصص: بیماری‌های عفونی
نشانه‌ها: معمولاً فاقد علامت است. در صورت ابتلا در طول بارداری، می‌تواند منجر به مشکل در جنین شود.
علت: توکسوپلاسما گوندی
عوامل خطر: مصرف غذاهای نیمه‌پختهٔ حاوی انگل  تماس نزدیک با مدفوع گربه‌های مبتلا شده
روش تشخیص: آزمایش خون و آزمایش مایع آمنیوتیک
درمان: هنگام بارداری: اسپیرامایسین یا پیریمتامین/تریپل سولفا و فولینیک اسید
فراوانی: تا ۵۰ درصد از مردم، در طول زندگی، مبتلا می‌شوند.  سالانه ۲۰۰/۰۰۰ مورد ابتلا، از طریق مادر به جنین
طبقه‌بندی و منابع بیرونی: طبقه‌بندی و منابع بیرونی
پیشنت پلاس: توکسوپلاسموز
[ویرایش در ویکی‌داده]: [ویرایش در ویکی‌داده]
توکسوپلاسموز یا توکسوپلاسموزیس (به انگلیسی: Toxoplasmosis) عبارت است از یک بیماری انگلی عفونی که توسط یک انگل یوکاریوت تک سلولی از هاگ‌داران به‌نام توکسوپلاسما گوندی ایجاد می‌شود. این بیماری در انسان‌ها، برخی پستانداران و حتی پرندگان ایجاد می‌شود.
عفونت این انگل در افراد بالغ و سالم غالباً بدون علائم بالینی است. در برخی از افراد مبتلا به عفونت، علائمی خفیف مانند علائم یک بیماری شبه‌آنفلوانزایی همچون دردهای عضلانی و تورم در گره‌های لنفاوی برای هفته‌ها یا ماه‌ها دیده می‌شود. در تعداد کمی از بیماران مشکلات چشمی نیز مشاهده می‌شود. برخی از بیماران دارای دستگاه ایمنی ضعیف ممکن است دچار مشکلات عصبی چون عدم تعادل و هماهنگی عضلات و اعضای بدن شوند. شکل حاد بیماری ممکن است با تب و لنفوسیتوز همراه باشد. در شکل فوق حاد یا وخیم بیماری که به ندرت اتفاق می‌افتد علائم مغزی، پنومونی، درگیری عمومی عضلات و حتی مرگ بروز می‌کند. حدود نیمی از جمعیت جهان به این بیماری مبتلا می‌شوند اما معمولاً علائمی بروز نمی‌یابد. همچنین سالانه حدود ۲۰۰ هزار مورد توکسوپلاسموز حین بارداری رخ می‌دهد.
انگل به دو صورت تولید مثل جنسی و غیرجنسی تکثیر می‌شود و تکثیر جنسی آن فقط در بدن گربه‌ایان رخ می‌دهد. گربه‌ها علاوه بر میزبان اصلی در صورت مصرف گوشت و غذای آلوده به انگل می‌توانند به عنوان میزبان واسط نیز در چرخه زندگی انگل نقش ایفا کنند.
بروز بیماری و علائم

بیماری به چند شکل در انسان بروز می‌کند:
۱) توکسوپلاسموز اکتسابی: در این حالت از بیماری معمولاً افراد مبتلا فاقد علائم بالینی هستند. تک‌یاخته پس از ورود به بدن به غدد لنفاوی حمله نموده و سپس از طریق خون به اندام‌های مختلف مهاجرت و در داخل سلول‌ها تکثیر می‌یابد و در بافت‌های مختلف تبدیل به کیست می‌گردد. توکسوپلاسموز اکتسابی ممکن است به سه شکل لنفاوی، اگزانتماتیک و مغزی نخاعی تظاهر یابد.
۲) توکسوپلاسموز مادرزادی: در شکل مادرزادی با توجه به سن جنین در زمان ابتلا و میزان حفاظت آن به وسیله پادتن‌های مادری شدت بیماری متفاوت است. میزان این شکل از بیماری ۱–۵ مورد در هر هزار حاملگی می‌باشد. نوزادان آلوده شده مادرزادی می‌توانند سندرم‌های مشخصی همچون هیدروسفالی، میکروسفالی، کوریورتینیت، کلسیفیکیشن مغزی، اختلالاتی روانی، حرکتی و تشنج را نشان دهند. گاهی عوارض احشایی و عضلانی بروز می‌کند.
۵۸–۷۲ درصد نوزادان متولد شده در زمان تولد بدون علامت، ۱۰–۱۳ درصد دارای اختلالات متوسط تا شدید بینایی، ۸–۱۰ درصد دارای ضایعات شدید چشمی و مغزی و ۵–۱۵ درصد نوزدان می‌میرند.
ابتلا مادر در سه‌ماهه آخر بارداری معمولاً با عوارض خفیف‌تری در نوزاد همراه است.
توکسوپلاسموز مادرزادی تنها درصورتی بروز می‌کند که مادر در طی دوران آبستنی به انگل آلوده شود.
۳) توکسوپلاسموز چشمی: اگر توکسوپلاسموز مادرزادی حالت مزمن پیدا کند این شکل از بیماری دیده می‌شود.
ضایعات بیشتر موضعی و محدود بوده و اعتقاد بر این است ضایعات چشمی به دنبال پاره شدن کیست انگل در شبکیه به وجود می‌آیند. این شکل بیماری در سنین ۱۰–۲۰ سال بروز می‌کند و به ندرت در افراد مبتلا به توکسوپلاسموز اکتسابی دیده می‌شود.
انتقال بیماری

توکسوپلاسما گوندی معمولاً از طریق یکی از روش‌های زیر انتقال می‌یابد:
انتقال بیماری > از طریق خوراکی و بلعیدن اتفاقی انگل

مصرف گوشت‌های خام یا کم‌پخته شده، به‌خصوص گوشت خوک و بره یا انتقال از طریق تماس با اشیا مرتبط با گوشت آلوده مثل چاقو و ظروف. مصرف میوه و سبزیجات شسته نشده که در تماس با مدفوع گربهٔ آلوده بوده‌اند، تماس با مدفوع یا اشیا و وسایل و ظرف خاک گربه آلوده به انگل و خورده شدن اتفاقی انگل یا کیست آن
مصرف شیر و لبنیات غیر پاستوریزه به خصوص شیر بز،مصرف آب تصفیه نشده و آلوده به کیست یا انگل، مصرف غذاهای دریایی خام
از طریق انتقال خون
انتقال خون آلوده از بیمار به فرد سالم که به ندرت اتفاق می‌افتد.
انتقال مادرزادی
انتقال مادرزادی بیشتر در انسان مطرح است ولی در گربه‌ها نیز دیده می‌شود ولی خیلی معمول نیست.
انتقال بیماری به صورت فرد به فرد از طریق تماس‌های عادی رخ نمی‌دهد.
تشخیص

روش‌های تشخیصی متعددی برای این بیماری تعریف شده‌است اما تشخیص قطعی و سریع این بیماری نسبتاً دشوار است. روش‌ها شامل شرح حال طبی، معاینه فیزیکی، بررسی‌های آزمایشگاهی خون و بافت‌ها و روش‌های مولکولی و سرم‌شناسی یا ترکیبی از این‌ها می‌باشد. در خون معمولاً سطح آنتی‌بادی علیه توکسوپلاسما (ایمونوگلوبولین ام و ایمونوگلوبولین جی) اندازه‌گیری می‌شود. انگل همچنین در خون، مایع آمنیوتیک و مایع مغزی نخاعی حضور داشته و با روش واکنش زنجیره‌ای پلیمراز (PCR) قابل شناسایی است اما ممکن است که انگل در بدن به صورت کیست درآمده و از این روش قابل شناسایی نباشد.
درمان

معمولاً برای فرد سالم، غیرباردار و بدون علامت درمان لازم نیست. افراد دارای دستگاه ایمنی ضعیف مثل مبتلایان به ایدز نیاز به اقدامات درمانی دارند. برای کودک زیر ۵ سال داروهایی تجویز می‌گردد تا از عوارض چشمی پیشگیری شود.
در زنان باردار، بیماری به جهت احتمال درگیری جنین بسیار حائز اهمیت است.
در بیمار دچار نقص ایمنی، درمان با دارو صورت می‌گیرد.
نوزادان دچار عفونت با دارو درمان می‌شوند (چه با علامت چه بدون علامت زیرا میکروب‌ها می‌توانند پس از تولد تکثیر یابند).
در ضمن در بعضی موارد که این بیماری از خود عوارض چشمی نشان داده باشد اگر کامل درمان نشود ممکن است بعد از گذشت ۵ تا ۱۰ سال دوباره عود کند و نیاز به درمان مجدد داشته باشد.
تری متوپریم و سولفامتوکسازول هردو بر انگل مؤثرند لذا کوتریموکسازول که ترکیب این دو است درمان انتخابی است که به مدت ۴–۳ هفته و همراه فولینیک اسید برای کاهش اثرات جانبی دارو، غالباً تجویز می‌شوند. گاه به‌جای این داروها، کلیندامایسین یا مینوسایکلین تجویز می‌شود. کورتیکواستروئیدها نیز در صورت لزوم، برای کاهش التهاب، تجویز می‌شوند.
پژوهش‌ها

توکسوپلاسموزیس در افراد دارای دستگاه ایمنی سالم و فعال معمولاً فاقد هرگونه علائم و عوارض است. پژوهش‌ها و شواهد اخیر، نشان می‌دهند که توکسوپلاسموز ممکن است بر رفتارها و ایجاد تنش‌های عصبی و اختلالات مختلف روانی مانند افسردگی، اضطراب و اسکیزوفرنی مؤثر باشد.
در مطالعات علمی، سطح پادتن این انگل در خون افراد مبتلا به اسکیزوفرنی، به میزان ۲/۷ برابر بالاتر از افراد سالم یافت شد. در طی پژوهشات علمی بر روی ۲ میلیون شخص مبتلا به اسکیزوفرنی مشخص شد که احتمال ابتلا به اسکیزوفرنی در میان افراد جمعیت ۰٫۳ درصد تا ۰٫۷ درصد است.در حالی که این احتمال در افراد با سابقه توکسوپلاسموزیس ۲۴ درصد بیشتر است. این درحالی است که در صورتی که یکی از والدین به اسکیزوفرنی مبتلا باشد این احتمال در بدترین شرایط فقط ۱۰ درصد بیشتر است.
در خون بیماران مبتلا به اختلال وسواس فکری-عملی و اختلال دوقطبی، میزان پادتن، بالاتر از افراد سالم است.
تحقیق اخیر در دانشگاه لیدز نشان داده‌است که انگل آنزیمی با فعالیت هیدروکسیلاز تیروزین و فنیل آلانین هیدروکسیلاز تولید می‌کند. این آنزیم ممکن است منجر به تغییرات رفتاری در بیماران مبتلا به توکسوپلاسموز شود. این اتفاق با تغییر تولید دوپامین، انتقال دهنده عصبی درگیر در خلق و خوی، معاشرت، توجه، انگیزه و الگوهای خواب مشاهده می‌شود.
در مطالعه سرولوژیکی بزرگی در ایالات متحده شواهدی وجود دارد که آلودگی به توکسوپلاسما در مجموعه‌ای از افراد جوان مبتلا به اختلال دو قطبی نوع اول رشد داشته که با علائم شیدایی و افسردگی بالا همراه بوده‌است.
الویس کاستلو

| الویس کاستلو OBE | الویس کاستلو OBE |
| --- | --- |
کاستلو در ۲۰۱۲: کاستلو در ۲۰۱۲
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: دکلن پتریک مک‌منس
زاده: ۲۵ اوت ۱۹۵۴ ‏(۷۰ سال) لندن، انگلستان
ژانر:  پاپ  راک  موج نو  پاور پاپ  پانک راک  پاب راک 
پیشه(ها):  خواننده  ترانه‌نویس  تهیه‌کنندهٔ موسیقی  مؤلف  میزبان تلویزیونی 
ساز(ها):  آواز  گیتار  پیانو 
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۰–اکنون
ناشر(ان):  استیف  رادار  اف-بیت  دیمون  کلمبیا  وارنر  مرکوری  آیلند  دویچه گرامافون  لاست هایوی  ورو  هیر می‌وزیم  رایکودیسک  راینو  هیپ-او  کنکورد 
عضو کنونیِ: د نیو بیسمنت تیپز
عضو پیشینِ: دی اترکشنز
همسر(ها):  مری بورگوین (ا. ۱۹۷۴–۱۹۸۴)  دایانا کرال (ا. ۲۰۰۳) 
وبگاه: elviscostello.com
دکلن پتریک مک‌منس (به انگلیسی: Declan Patrick MacManus) که بیشتر با نام الویس کاستلو شناخته می‌شود، خواننده و ترانه‌نویس انگلیسی است. کاستلو به عنوان یکی از پیشگامان سبک پاب راک در اواسط دهه هفتاد به شهرت رسید و بعدها با موسیقی پانک راک و موج نو نیز همراهی کرد. موسیقی کاستلو به بسیاری از سبک‌های مختلف تقسیم شد؛ تا جایی که یکی از منتقدین او را «دانشنامه پاپ» که می‌تواند «دوباره گذشته را در شمایل خود نقش کند» معرفی کرده است.
او همچنین در فیلم هذیان‌گو بازی کرده است.
ریچارد شوسترمن

| ریچارد شوسترمن | ریچارد شوسترمن |
| --- | --- |
تحصیلات: دانشگاه آکسفورد (دکتری) دانشگاه عبری اورشلیم (کارشناسی زبان)
آثار برجسته: زیبایی‌شناسی پراگماتیست (1992)
دوره: فلسفه معاصر
حیطه: فلسفه غرب
مکتب: پراگماتیسم
علایق اصلی: پراگماتیسم، تن‌زیبایی‌شناسی، تأویل، هنر
ایده‌های چشمگیر: تن‌زیبایی‌شناسی، تأویل
 :  
ریچارد شوسترمن (به انگلیسی: Richard Shusterman)، فیلسوف پراگماتیست آمریکایی است. او که به‌خاطر مشارکت‌هایش در زیبایی‌شناسی فلسفی و حوزه نوظهور تن‌زیبایی‌شناسی شناخته می‌شود، در حال حاضر محقق برجسته در علوم انسانی و استاد فلسفه در دانشگاه آتلانتیک فلوریدا است.
کار فلسفی > جایگاه شوسترمن در پراگماتیسم معاصر

پراگماتیسم معاصر را می‌توان به دو زیرشاخه تقسیم کرد. نئوکلاسیک و نوعمل‌گرایی. دومی را ریچارد رورتی به‌خوبی به‌عنوان ملغمه‌ای از عناصر پراگماتیسم کلاسیک و فلسفه تحلیلی توصیف کرده‌است، که با ایده‌های متفکران قاره‌ای مانند مارتین هایدگر تکمیل می‌شود. پراگماتیسم نئوکلاسیک، توسط سوزان هاک طرح شده، و در توسعه سنت کلاسیک محافظه‌کارتر است، و موضعی انتقادی نسبت به تفسیر رورتی از آن اتخاذ می‌کند.
عمل‌گرایی شوسترمن جایی در میانه بین مواضع فوق‌الذکر قرار دارد. اگرچه پیشینه تحلیلی او و پذیرش برخی از ایده‌های رورتی (او حتی افکار خود و رورتی را تحت مقوله مشترک «پراگماتیسم تبارشناسی-شعری بازسازی‌گرایانه» قرار می‌دهد) ظاهراً او را به یک پراگماتیست نو تحلیلی تبدیل می‌کند. اهمیت مفهوم تجربه، که رورتی مایل است آن را با مفهوم زبان جایگزین کند، کاملاً با موضع نئوکلاسیک مطابقت دارد.
علایق شوسترمن علاوه بر پراگماتیسم کلاسیک و فلسفه تحلیلی، سنت‌ها و رشته‌های مختلفی را نیز در بر می‌گیرد: قاره‌ای (پیر بوردیو) و فلسفهٔ میشل فوکو، میشل دو مونتنی، فردریش نیچه، ماتیاس الکساندر، و همچنین اندیشه آسیای شرقی (کنفوسیوس).
این تنوع علایق و الهامات، بازتاب خود را در حوزه کار فلسفی شوسترمن می‌یابد، که نه‌تنها زیبایی‌شناسی، بلکه متافیزیک، اخلاق، فلسفه زبان، نظریه سیاسی و همچنین متافلسفه را نیز در بر می‌گیرد. که در آن، او از ایده فلسفه به‌عنوان هنر زندگی یاد می‌کند.
کار فلسفی > تجربه

تجربه به‌مثابه یک مقوله اساسی در پراگماتیسم شوسترمن عمل می‌کند؛ هم از نظر روش‌شناسی (پراگماتیست باید همیشه از روی تجربه کار کند)، و هم از نظر هستی‌شناسی یا معرفت‌شناسی (تجربه «یک پیوند معامله‌ای از انرژی‌های متقابل است که خود تجسم یافته و محیط را به هم متصل می‌کند.»). اما برخلاف جان دیویی، شوسترمن درگیر ساختن یک مفهوم متافیزیکی کلی نیست. او نظرات مهمی در مورد بینش دیویی ارائه کرده‌است، و از ایده دیویی مبنی بر تجربه غیرگفتمانی در برابر انتقادی که توسط ریچارد رورتی ارائه شده‌است، دفاع می‌کند.
در حالی که رورتی با تعهد دیویی به رد بنیادگرایی معرفت‌شناختی موافق است، او (رورتی) معتقد است که مفهوم زبان برای دست‌یابی به این هدف مناسب‌تر است، تا مفهوم تجربه غیرگفتمانی که دیویی ترجیح می‌دهد. رورتی همچنین می‌گوید که نظریه دیویی خود به نسخه‌ای از مبناگرایی فرو می‌ریزد، جایی که تجربه غیرگفتمانی به‌عنوان شاهدی برای ادعاهای دانش خاص عمل می‌کند.
شوسترمن به این موضوع پاسخ می‌گوید: (الف) محور ضدبنیادگرایی مفهوم زبان، آن‌طور که رورتی می‌بیند واضح نیست (در واقع زبان اغلب به‌عنوان مقوله بنیادگرایانه استفاده می‌شود). (ب) دیویی هرگز واقعاً قصد طرح نظریه (خود مبنی بر «تجربه نوعی مبناگرایی معرفت‌شناختی است») را نداشت. بلکه می‌خواست غنا و ارزش تجربه آنی از جمله «بعد بی‌واسطه تجربه جسمانی» را تجلیل کند، و بر نقش مثبتی که چنین تجربه‌ای می‌تواند در بهبود کیفیت زندگی انسان ایفا کند، تأکید کند. او استدلال می‌کند که نظریه دیویی در نهایت توسط نوعی مبناگرایی خراب شد (نه آن چیزی که رورتی دیویی را به آن متهم می‌کند، بلکه ادعا می‌کند که کیفیت خاص تجربه فوری چسبی است که تفکر منسجم را ممکن می‌سازد)، شوسترمن معتقد است که ارزش فلسفی تجربه را می‌توان و باید در قالبی ضدبنیادگرایانه مجدداً بازخوانی کرد.
به نظر شوسترمن و همچنین دیویی، تمرین‌های مراقبه شرقی ادراک را برای درک وابستگی ما به نظم اخلاقی جامعه ترمیم می‌کند. شوسترمن تأکید می‌کند که حتی اگر، همان‌طور که رورتی ادعا می‌کند، نقد ویلفرد سلرز از اسطوره موجود ثابت کند که تجربه جسمی فوری و غیرگفتمانی را نمی‌توان در معرفت‌شناسی ادغام کرد، مانع از آن نمی‌شود که این تجربه ممکن است به‌طور مفید در فلسفه به کار رود، زیرا غیر از این اندیشیدن، به این معناست که به اشتباه تمام فلسفه را با یکی از زیرشاخه‌های آن، یعنی نظریه شناخت، ادغام می‌کنیم. و این واقعیت که ما به سختی می‌توانیم هر شکلی از کاربرد تجربه جسمی را در قلمرو فلسفه تصور کنیم، دلیلی بر غیرممکن بودن آن نیست، بلکه بیشتر نشان می‌دهد که تصور ما از فلسفه تحت سلطه یک پارادایم ایده‌آلیستی است، که طبیعتاً با فلسفه در خصومت است.
تأویل > هنر عامه‌پسند

به گفته شوسترمن، یکی از مبرم‌ترین مشکلات اجتماعی-فرهنگی امروز، مشروعیت بخشیدن به هنر عامه‌پسند است. او احساس می‌کند که اگرچه هنر عامه‌پسند اکنون ممکن است از نظر اجتماعی توجیه‌پذیر به نظر برسد، اما ارزش هنری آن هنوز مورد تردید است، که منجر به مشکلات زیر می‌شود:
هنر عامه‌پسند «از مراقبت و کنترل هنری محروم می‌شود»، کنترلی می‌تواند آن را در برابر تأثیر منفی بازار محافظت کند.».
این نوع هنر نمی‌تواند کاملاً رضایت‌بخش باشد، زیرا با احساس تحقیر، که با عدم تأیید صریح نهادهای هنری رسمی، از اشکال هنری رایج در مخاطبان ایجاد می‌شود، میزان رضایت کاهش می‌یابد.
این وضعیت به نوبه خود باعث تشدید شکاف‌های دردناک در جامعه و حتی در خود ما (متفکران) می‌شود.
شوسترمن که مدافع صادق زیبایی‌شناسی عامه‌پسند است، مراقب است که موضع خود را از عذرخواهی یک‌طرفه متمایز کند و ترجیح می‌دهد آن را به‌عنوان «بهبودباوری» (این باور که جهان تمایل به بهبود دارد و انسان‌ها می‌توانند به بهبود آن کمک کنند) توصیف کند، که "نقایص و سوء استفاده‌های هنر عامه را تشخیص می‌دهد، اما همچنین شایستگی‌های آن را می‌شناسد [در حالی که معتقد است] هنر عامه باید به‌صورت «بهبود یافته» وجود داشته باشد، زیرا می‌تواند به شایستگی‌های زیبایی‌شناختی واقعی دست یابد و در خدمت اهداف اجتماعی باشد. شوسترمن با به کار بستن مهارت‌های خود، از دو طریق به دنبال مشروعیت زیبایی‌شناختی برای هنر عامه‌پسند است:
در سطح نظری کلی:
او تعریف هنر را به‌عنوان تجربه ترویج می‌کند، با این فرض که می‌تواند بر مشروعیت هنری «هنر عامه‌پسند» (مثلاً موسیقی راک) تأثیر بگذارد، که تجربه زیبایی‌شناختی مکرر، و شدیداً لذت‌بخش را برای بسیاری از مردم از بسیاری از ملت‌ها و فرهنگ‌ها فراهم می‌کند.
استدلال‌های متقابلی برای تأثیرگذارترین انتقادات از هنر عامه ارائه می‌کند (به عنوان مثال، تئودور دبلیو. آدورنو و آلن بلوم).
پدیده سرگرمی را (هم در سطح مفهومی-ریشه‌شناختی و هم در سطح تبارشناسی) تحلیل می‌کند، تا نقش مثبت حیاتی آن را در وجود انسان برجسته کند.
شوسترمن همچنین به نقد زیبایی‌شناختی ژانرهای خاص هنرهای عامه‌پسند و آثار ملموس آن می‌پردازد، و در مورد ارزش هنری موسیقی کانتری و رپ بحث می‌کند. آنچه شایان ذکر است این است که شوسترمن احتمالاً اولین فیلسوف هنری بود که در مورد رپ نوشت، و علیرغم این واقعیت که درستی برخورد او با این سبک موسیقی گاهی زیر سؤال می‌رود، نقش پیش‌گامانه او در این زمینه نمی‌تواند رد شود.
تأویل > تن‌زیبایی‌شناسی و هنر

تن‌زیبایی‌شناسی خود را برای چندین شکل هنری مفید نشان داده‌است. در درک مدرن و ارسطویی از موسیقی، بین توانایی‌های شناختی هنرمند (poiesis) و پذیرش مخاطب، جدایی زیبایی‌شناختی وجود دارد. تجربه دومی از کنش (پراکسیس) اثر هنری است. شوسترمن با استفاده از سرنخ‌هایی از شاعرانی مانند والری و تی اس الیوت، که فرایند زمانی دو مرحله‌ای را برای تجربه زیبایی‌شناختی تأیید می‌کنند، از ایده «حضور ادراکی» سوما برای ادغام این فرایند استفاده کرده‌است.
شوسترمن استدلال کرده‌است که تن‌زیبایی‌شناسی می‌تواند به عمل‌کرد حیاتی معماری کمک کند. بدن (سوما)، همان‌طور که در علم زیبایی‌شناسی فهمیده می‌شود، دارای ویژگی‌های متعددی با معماری است و به این ترتیب، انعکاس جسمانی می‌تواند منبعی روشن‌گر باشد.
در عکاسی، مهارت جسمانی در تنظیم عکس و ژست گرفتن نقش دارد. دوربین به خودی خود، در سادگی و ثبت فوری یک سوژه با فشار دکمه، ژست فردی در یک رابطه پرتنش با دوربین قفل می‌شود، زیرا «این خودنمایی را مضمون می‌کند و با تمرکز بر کادربندی، آن را واضح می‌سازد. یک لحظه خاص از چنین خودنمایی و تثبیت آن در تصویری دائمی که خود را برحسب آن لحظه تجربی عینیت می‌بخشد و تعریف می‌کند، تصویری که می‌تواند به‌طور نامحدود بازتولید شود و به‌عنوان بازنمایی از آنچه خود واقعاً هست، پخش شود.»
شوسترمن جنبه آموزشی رقص را مشخص می‌کند و می‌گوید: «این یک آموزش در حرکات منظم، ماهرانه، ژست‌های زبانی و رفتاری ظریف است، که تجربه آن در اجرا می‌تواند شادی‌ها و هارمونی شفابخش لذت زیبایی‌شناختی را به رقصنده بدهد، و تسلط در آن نیز در زندگی واقعی خارج از صحنه، کاربردهای مفیدی دارد." شوسترمن همچنین از هنرهای غیرغربی مانند تئاتر نو و نظریه‌های زآمی موتوکیو استفاده کرده‌است. تئوری‌های رقص زآمی، آگاهی جسمی گسترده و عمیق را از طریق آموزش تشویق می‌کند.
آثار برگزیده

موضوع نقد ادبی (آمستردام: رودوپی، ۱۹۸۴).
تی اس الیوت و فلسفه نقد (لندن و نیویورک: انتشارات دانشگاه داکورث و کلمبیا، ۱۹۸۸).
زیبایی‌شناسی تحلیلی (آکسفورد: بلک‌ول، ۱۹۸۹) - ویراستار.
چرخش تفسیری: فلسفه، علم، فرهنگ (ایتاکا: انتشارات دانشگاه کرنل، ۱۹۹۱) - ویرایش‌شده با دی. هیلی و جی. بوهمن
زیبایی‌شناسی پراگماتیست: زیبایی زندگی، هنر بازاندیشی (آکسفورد: بلک‌ول، ۱۹۹۲) - به زبان انگلیسی منتشرشده و به ۱۴ زبان ترجمه شده‌است: چینی، آلمانی، پرتغالی، ژاپنی، کره ای، فنلاندی، اسپانیایی، رومانیایی، مجارستانی، اسلواکیایی، فرانسوی، ایتالیایی، روسی و لهستانی
تمرین فلسفه: پراگماتیسم و زندگی فلسفی (نیویورک: روتلج، ۱۹۹۷) - ترجمه‌شده به آلمانی، فرانسوی، چینی و لهستانی.
تفسیر، نسبی‌گرایی و متافیزیک فرهنگ (نیویورک: Humanity Books، ۱۹۹۹) - ویرایش‌شده با مایکل کراوس.
بوردیو: خواننده انتقادی (آکسفورد: بلک‌ول، ۱۹۹۹) - ویراستار.
پایان تجربه زیبایی‌شناختی (پائو: انتشارات دانشگاه پائو، ۱۹۹۹).
اجرای زنده (ایتاکا: انتشارات دانشگاه کرنل، ۲۰۰۰) - به آلمانی ترجمه شده‌است.
زیبایی‌شناسی عمل‌گرا: زیبایی زنده، هنر بازاندیشی، ویرایش دوم با مقدمه‌ای ویژه و فصلی جدید، (نیویورک: رومن و لیتلفیلد، ۲۰۰۰).
سطح و عمق: دیالکتیک نقد و فرهنگ (ایتاکا: انتشارات دانشگاه کرنل، ۲۰۰۲).
محدوده پراگماتیسم و محدودیت‌های فلسفه (آکسفورد: بلک‌ول، ۲۰۰۴) - ویراستار.
آگاهی بدنی: فلسفه ذهن آگاهی و تن‌زیبایی‌شناسی (نیویورک: انتشارات دانشگاه کمبریج، ۲۰۰۸) - ترجمه‌شده به فرانسوی، لهستانی، چینی، پرتغالی، و کره ای.
تفکر از طریق بدن: مقالاتی در زمینه زیبایی‌شناسی (کمبریج: انتشارات دانشگاه کمبریج، ۲۰۱۲) - ترجمه به مجارستانی و لهستانی.
ماجراهای مرد طلایی (Les Aventures de L'Homme en) (پاریس: ویرایش‌های هرمان، ۲۰۱۶) - نسخه دو زبانه انگلیسی/فرانسوی با تصاویر یان توما- ترجمه‌شده به چینی.
تجربه زیبایی‌شناسی و تن‌زیبایی‌شناسی. لیدن/بوستون، بریل، ۲۰۱۸. (جلد اول مجموعه کتاب مطالعات تن‌زیبایی‌شناسی) - ویراستار.
بدن‌ها در خیابان‌ها: زیبایی‌شناسی زندگی شهری ( لیدن/بوستون، بریل، ۲۰۱۹) - ویراستار.
«ماجراهای مرد طلایی: گذر از هنر و زندگی، به دنبال آن «فیلسوف بدون گفتار»» و «تجربه زیبایی‌شناختی و فرسودگی مرزها». ترجمه توماس موندمه، سایمون گیسینجر، و ویلفرد لافورژ، پاریس، هرمان، ۲۰۲۰.
«هنرهای وابسته به عشق شهوانی: سکس و زیبایی‌شناسی در هنرهای کلاسیک عشق» (انتشارات دانشگاه کمبریج، ۲۰۲۱).
«فلسفه و هنر نوشتن» (روتلج، ۲۰۲۲).
مطالعه بیشتر در مورد شوسترمن > کتاب به زبان انگلیسی

مالسکی، وویچیچ. تجسم پراگماتیسم: فلسفه و نظریه ادبی ریچارد شوسترمن (فرانکفورت: پیتر لانگ، ۲۰۱۰).
کوچانوویچ، دوروتا، و وویچیچ، مالکی. پراگماتیسم شوسترمن: بین ادبیات و زیبایی‌شناسی (آمستردام، نیویورک: رودوپی، ۲۰۱۲).
آبرامز، جرولد جی. شوسترمن: از فلسفه هیپ‌هاپ تا سیاست و هنرهای نمایشی. (بوستون: بریل، ۲۰۲۲).
مطالعه بیشتر در مورد شوسترمن > کتاب به زبان‌های دیگر

سالاوریا، هایدی. محدوده خودعمل‌گرایی و عمل خلاق [آلمانی] (برلین: آکادمی، ۲۰۰۷).
سه چهره پراگماتیسم: دربارهٔ جان دیویی، آر. رورتی و ر. شوسترمن، فلسفه، زیبایی‌شناسی و سیاست فرهنگی [چینی] (انتشارات دانشگاهی علوم اجتماعی، ۲۰۰۹).
مطالعه ای در مورد زیبایی‌شناسی پراگماتیست جدید شوسترمن [چینی] (انتشارات دانشگاه شاندونگ، ۲۰۱۲).
چرخش جسمانی و دگرگونی زیبایی‌شناسی: مطالعه‌ای در مورد زیبایی‌شناسی شوسترمن [چینی] (پکن: انتشارات علوم اجتماعی چین، ۲۰۱۶).
مالکی، وویچیچ. تجسم پراگماتیسم: فلسفه و نظریه ادبی ریچارد شوسترمن [لهستانی] (۲۰۱۹).
وانگ یقین . تحقیق در مورد اندیشه زیبایی‌شناختی ریچارد شوسترمن [چینی] (انجمن نظریه ادبی چین، ۲۰۲۰).
مطالعه بیشتر در مورد شوسترمن > کتاب ترجمه‌شده به فارسی

تجربه زیباشناختی، ترجمه  وقفی‌پور ، شهریار، انتشارات ایجاز، ۱۳۹۸، شابک ‎۹۷۸-۶۰۰-۹۷۲۹۱-۹-۷.
مقالات علمی > سمپوزیوم در مورد آثار شوسترمن

«سمپوزیوم زیبایی‌شناسی پراگماتیست، ویرایش دوم»، مجله فلسفه نظری (جلد ۱۶، شماره ۱، ۲۰۰۲، صفحات ۲۶-۳۸).
«سمپوزیوم: دربارهٔ اجرای زنده ریچارد شوسترمن». مجله تربیت زیبایی‌شناسی (جلد ۲۶، شماره ۴، زمستان ۱۳۸۱، صص ۸۴-۱۱۵).
«سمپوزیوم نویسنده، ملاقات با منتقدان دربارهٔ تفکر ریچارد شوسترمن از طریق بدن». پراگماتیسم معاصر ۱۲٫۱ (۲۰۱۵).
«موضوع ویژه در "Somaesthetics ریچارد شوسترمن». مرزهای فلسفه در چین ۱۰٫۲ (۲۰۱۵).
«سمپوزیوم: Ars Erotica", مطالعات فوکو (جلد ۳۱، ۲۰۲۱، صفحات ۱-۶۱).
«Ars Erotica Symposium," Eidos (جلد ۵، شماره ۴، 2021). متن کامل در یک سند
کاظم مژدهی

| کاظم خان مژدهی (معتمد دیوان) | کاظم خان مژدهی (معتمد دیوان) |
| --- | --- |
نماینده مجلس شورای ملی: نماینده مجلس شورای ملی
حوزه انتخاباتی: بندرانزلی (دوره‌های هشتم تا یازدهم)
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۲۶۴ رشت، ایران
درگذشته: ۷ خرداد ۱۳۴۳
ملیت:  ایرانی
کاظم خان معتمد دیوان مژدهی (۱۲۶۴ رشت - ۷ خرد
اد ۱۳۴۳) از مالکان نیکوکار گیلان، بنیانگذار نخستین پرورشگاه خصوصی در رشت و نماینده بندر پهلوی (انزلی) در مجلس شورای ملی بود.
زندگی

پدرش نصرالله خان معین دیوان و پدربزرگش ملا حسین مقدس، سر دودمان خاندان مژدهی بود. ملا حسین از فرزندان حاج سمیع بنیانگذار خاندان سمیعی گیلان و نوادگان حاج اسماعیل بود. نیاکان حاج ملا حسین از کلده فومن بودند. حاج ملا حسین به سبب داشتن املاک در روستای مژده کوچصفهان و سکونت در آن به مژدهی معروف شد. او چهار دختر و هفت پسر داشت که در شهر رشت اقامت گزیدند و امروزه فرزندان این خانواده در شهر رشت با نامهای خانوادگی مژدهی و ویشکایی شناخته می‌شوند. نصرالله خان معین دیوان، سومین پسر ملا حسین بود.
میرزا کاظم خان در مدرسه‌ای در رشت تحصیل کرد که پدرش در سال ۱۳۱۴ قمری (۱۲۷۵ خورشیدی) به سبک جدید تأسیس کرده بود. در نوجوانی به تهران رفت و وارد مدرسه آلیانس شد و یک سال هم در دارالفنون تحصیل کرد. سپس در جریان انقلاب مشروطه به مشروطه خواهان پیوست و از فرماندهان فتح تهران در سال بود. پس از خلع محمدعلی شاه قاجار مدتی فرماندهی یکی از پادگان‌های مازندران را بر عهده داشت و پس از آن به خدمت دولت درآمد. او در زمان قیام جنگل، رابط میان حکومت گیلان و میرزا کوچک خان بود.
کاظم خان مژدهی در سال ۱۳۰۹ در انتخابات دوره هشتم مجلس شورای ملی شرکت کرد که در بندر پهلوی در چهارم تا دهم شهریور آن سال برگزار شد. رقیب او حسین خان کی‌استوان بود که سابقه نمایندگی بندرپهلوی را در دوره‌های پنجم و ششم مجلس داشت. میرزا کاظم خان ۱۰۶۱۲ رأی که به صندوقها ریخته شد، ۷۳۸۹ رأی آورد. کی‌استوان به نتیجه اعتراض و شکایت کرد اما شکایتش پذیرفته نشد و میرزا کاظم خان به مجلس راه یافت. کاظم خان در دوره‌های نهم، دهم و یازدهم نیز کرسی خود را در مجلس حفظ کرد.
زندگی > پرورشگاه

کاظم خان و همسرش افسر قوام‌زاده (درگذشته دی ۱۳۴۳) فرزندی نداشتند. آن دو از سال ۱۳۰۳ در منزل شخصی‌شان چهار کودک یتیم را نگهداری کردند که به‌تدریج بر تعدادشان افزوده شد. این زوج در تابستان ۱۳۱۷ پنج باب از خانه‌های ملکی‌شان را تخریب کرده، «دارالایتام مژدهی» را برای نگهداری اطفال بی‌سرپرست در آن ساختند که در سال ۱۳۲۸ رسماً ثبت شد و نام آن بعداً به پرورشگاه مژدهی تغییر یافت. این پرورشگاه هم‌اکنون به نام «خانه شبانه‌روزی مژدهی» در محله بادی‌الله رشت فعال است.
کاظم خان مژدهی همچنین از اعضای اصلی انجمن خیریه رشت بود که موسساتی چون بیمارستان پورسینا (در سال ۱۳۰۳) بنگاه حمایت از مادران و نوزادان (در سال ۱۳۲۳) و آسایشگاه معلولین (در سال ۱۳۳۲) را در رشت بنیاد نهاد. او در وادی‌السلام نجف به خاک سپرده شده‌است.