stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
گردشگری در شمال ایران
استخر لاهیجان

استخر لاهیجان دریاچه‌ای در پای شیطان کوه لاهیجان است که با وسعت ۱۷ هکتار به دستور شاه عباس احداث شده‌است. این استخر دارای جزیره ای است که توسط یک پل به حاشیه جنوبی آن متصل شده، طول محیط حاشیه این استخر نزدیک به دو کیلومتر بوده که در کنار بلواری قرار دارد که دور تا دور استخر را احاطه کرده و از مراکز مهم گردشگری لاهیجان است.
تله کابین لاهیجان

تله کابین لاهیجان از جاذبه‌های گردشگری این شهر است که در سال ۱۳۸۴ احداث شده‌است. این تله‌کابین از «بام سبز لاهیجان» به «قله تاج خروس» کشیده شده‌است. احداث پارک مجهز به رستوران، کافی شاپ و انواع غرفه‌های آلاچیق و ایجاد فضای مناسب برای گردشگران از دیگر برنامه‌هایی است که برای احداث در ایستگاه‌های تله کابین در نظر گرفته شده‌اند.
تالاب سوستان زیستگاه نیلوفران لاهیجان

همچنین ببینید: کتشال بالا
سوستان یکی از روستاهای دهستان لیل در بخش مرکزی شهرستان لاهیجان است که به خاطر تالابی که در نزدیکی این روستا قرار دارد، تبدیل به یک جاذبهٔ گردشگری گشته‌است. فاصله سوستان تا مرکز دهستان لیل که روستای سطل سر است حدود ۱۱ کیلومتر و تا لاهیجان ۵/۰ کیلومتر است. آب این تالاب از طریق باران و رودی از منطقهٔ کتشال تأمین می‌شود. تالاب سوستان زیستگاه گونه‌ای از گیاهان مردابی به نام نیلوفر آبی است. وجود این نیلوفرهای آبیِ صورتی رنگ بر روی تالاب، جاذبهٔ گردشگری‌ای را به وجود می‌آورد. تالاب سوستان در فصل پاییز میزبان پرندگان مهاجری همچون چنگر و خوتکا است. یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های این تالاب که سبب شهرت گردشگری آن نیز شده وجود نوعی پسته است که این نوعِ خاص از پسته در مناطق استوایی پیدا می‌شود اما بنا به دلایلی در تالاب سوستان نیز رشد پیدا کرده‌است و مورد توجه اهالی منطقه است.
تالاب بین‌المللی امیر کلایه

تالاب بین‌المللی امیر کلایه در ۴۰ کیلومتری شمالِ شهر لاهیجان و در کنار دریای خزر واقع شده و به دلیل نوع خاص اکوسیستم به دور از هر گونه آلودگی زیست‌محیطی بوده و دارای جاذبه‌های گردشگری است.
ورزش سافاری

مقالهٔ اصلی: سافاری
استان گیلان از معدود استان‌های بهره‌مند از اقلیم‌های مختلف برای مسابقات آف‌رود مانند شن نوردی، سنگ نوردی، گل نوردی و جنگل نوردی و همچنین دارای چهار پیست آفرود است و لاهیجان پایتخت آفرود گیلان به حساب می‌آید چراکه شهرستان لاهیجان، سه پیست آفرود را دارا است و اولین مسابقه آفرودِ گیلان نیز در لاهیجان برگزار شده و این شهرستان در این رشته چندین قهرمان کشوری در ایران نیز دارد. به دلیل قدرت بدنی بالایی که ورزشکاران آفرود دارند می‌توانند در حوادثی مانند آتش‌سوزی‌های جنگل، سیل، زلزله، و رانش زمین نیز نقش برجسته ای داشته باشند. اولین دوره لیگ آفرود استان گیلان در چهار شهر رشت، انزلی، رودسر و لنگرود برگزارشد و توسط ورزشکاران این شهرستان‌ها تیم یکپارچه ای تشکیل شده‌است. سافاری رشته جدید ورزشی در گردشگری سفری محسوب می‌شود و به آن وحش‌گشت (safari) نیز می‌گویند.
روستای زمیدان

روستای زمیدان در ۸ کیلومتری شهر لاهیجان واقع شده‌است. شغل اکثر مردم روستای زمیدان کشاورزی است و محصولات روستای زمیدان برنج، چای، انواع سبزیجات، میوه و مرکبات است. در روستای زمیدان چند واحد صنعتی نیز استقرار یافته‌است که عبارتند از کارخانجات چای‌خشک کنی و واحدهای برنج‌کوبی. از طریق جادهٔ زمیدان می‌توان از لاهیجان به شهرهای لنگرود و املش دسترسی پیدا کرد.
بندر گردشگری انزلی

بندرانزلی، یکی از شهرهای شمال ایران است و دارای آب و هوای معتدل مرطوب است که هر سال پذیرای میلیون‌ها توریست است. بخشی از محیط زیست طبیعی این شهرستان را دریا(۴۰ کیلومتر نوار ساحلی) و بخش مهم دیگر را اکوسیستم تالاب انزلی تشکیل می‌دهد. نام شهرِ «انزلی» با توجه به پیشینهٔ تاریخی اش، در بیشتر شهرهای اروپایی نامی شناخته شده‌است. این بندر از طریق رود ولگا در دریای کاسپین به اروپا راه دارد و از گذشته‌ها نیز انزلی را دروازه اروپا و ایران می‌نامیدند و این مطلب در بسیاری از نوشته‌ها نیز آمده‌است. این منطقه صاحب یکی از بزرگترین مرداب‌های جهان با نامِ «مرداب انزلی» است. انزلی پنجمین بندر فعال اقتصادی کشور ایران محسوب می‌شود. مسیر دسترسی به انزلی از ایران مرکزی، از طریق جاده چالوس و پس از پشت سرگذاشتن تنکابن، رامسر، چابکسر و رودسر، لنگرود و سواحل چمخاله (چاف و چمخاله) و در ادامه با گذشتن از کمربندی لاهیجان و آستانه اشرفیه و از طریق بزرگراه رشت به انزلی است. شنبه بازار انزلی از بیش از ۷۰ سال پیش تاکنون به شکل هفتگی در خیابان میرزا کوچک خان انزلی هر هفته برگزار می‌شود و در این بازار مردم روستاهای اطراف از مرغ و جوجه زنده، تا انواع سبزی‌های محلی، انواع ترشی، انواع کفش و لباس و ابزار کشاورزی را ارائه می‌کنند. عمده‌ترین سوغات انزلی شامل انواع ماهی، سبزیجات محلی، سیرترشی و زیتون است که همگی این‌ها در شنبه بازار ارائه می‌گردد. در کنارِ شنبه بازار انزلی، برج کنترل، موج شکن، پل‌های انزلی، برج ساعت، فانوس دریایی انزلی و بلوار ساحلی انزلی از دیگر محل‌های گردشگر پذیرِ این شهر هستند. با توجه به آنکه بخشی از اهالی انزلی را ارمنی‌های ایران تشکیل می‌دهند، مسیحیت نیز بخشی از جامعه دینی این شهر را به خود اختصاص داده‌است. ارامنه و مسلمانان از دیرباز در این شهرِ ساحلی زندگی مسالمت آمیزی بر مبنای همکاری و همیاری داشته‌اند. اساسِ اقتصاد مردم در شهرستان انزلی را شغل و اقتصاد ماهی‌گیری تشکیل می‌دهد و در سال‌های اخیر به‌طور ویژه صید ماهی کیلکا رونق فراوانی پیدا کرده‌است. حصیر بافی نیز از مشاغل تخصصی اهالی انزلی بوده و حصیر غازیان و حصیر آبکنار از شهرت برخوردارند و سالیانه هزاران حصیر از این منطقه صادر می‌گردد. این حصیرها در نقش فرش عمل می‌کنند.
شنبه‌بازار انزلی

از گذشته‌های دور از روستاهای اطراف شهر انزلی و سایر شهرهای استان گیلان، مردم محلی تولیدات خود مانند میوه و سبزی و صیفی‌جات، حصیر و زنبیل‌ها، رب انار، زیتون، مرغ و خروس و دست بافته‌های پشمین را برای فروش به این بازار می‌آورند.
تالاب انزلی

تالاب انزلی در زمستان، میزبان انواع پرنده‌های دریایی به ویژه قوهای سفید، غاز، اردک، مرغابی، چنگر و دیگر پرندگان مهاجر است. از جذابیت‌های تالاب انزلی، نیلوفرهای آبی آن است که در سراسر تالاب وجود دارند و نیزارها و لاله‌های دریایی نیز در حاشیه تالاب قرار گرفته‌اند. قایق‌سواری بر پهنه مرداب از جاذبه‌های گردشگری سفر به بندر انزلی است.
موزه نیروی دریایی کاخ انزلی

همچنین ببینید: کاخ میان‌پشته
این کاخ در سال‌های ۱۳۰۸ تا ۱۳۱۴، و پس از حادثه آتش‌سوزی دیگر کاخ که کاخ خوشتاریا نام‌داشت، ساخته شد، کاخ خوشتاریا متعلق به تاجری روسی بود که برق را به ایران آورد. این کاخ امروزه به «موزهٔ نظامی نیروی دریایی» تبدیل شده‌است و انواع سلاح‌های گرم و سرد از زمان صفویان تاکنون را در معرض تماشا قرار داده‌است.
برج موسیقی حافظیه انزلی

در کنار بنای شهرداری انزلی، بنایی سفید رنگ با شباهت به حافظیه شیراز قرار دارد. این بنا که در سال ۱۳۱۱ هجری‌شمسی به سفارش شهرداری انزلی و توسط گروهی از مهندسان آلمانی احداث شد، و از سال‌ها پیش مکان برگزاری کنسرت‌های موسیقی بوده‌است و به نام حافظیه خوانده می‌شود. از این محل در کنار جذابیت گردشگری به عنوان مکانی برای برگزاری نمایشگاه‌های کوچک نقاشی و صنایع دستی نیز استفاده می‌شود.
بقعه بی‌بی حوریه

بقعه بی‌بی حوریه، حرمی در منطقه بندرانزلی است که آرامگاه خواهر علی بن موسی الرضا است.
قبرستان لهستانی‌ها

قبرستان لهستانی‌ها، آرامگاه لهستانی‌هایی است که در زمان جنگ‌جهانیِ دوم به ایران پناهنده شدند و به عنوان سندی به جا مانده از دوران جنگ جهانی دوم است.
مشکلات و معضلات

واقعیت این است که استان‌های ساحلی شمال کشور ایران و به‌ویژه استان مازندران، اگرچه بیشترین جذب گردشگر داخلی را دارد، اما پیامدهای منفی از تخریب شالیزارها و ساخت شهرک گرفته تا تراشیدن جنگل‌ها برای ویلاسازی را نیز به همراه داشته‌است و به‌قولی گردشگری در شمال ایران توسعه نیافته، بلکه صرفاً رشد کرده‌است، توسعه مفهومی است که پایداری و حفاظت را نیز در خود داشته‌باشد.
تورها و گردشگری دریایی در دریای خزر

همچنین ببینید: گردشگری دریایی در دریای خزر، دریابانی، و سازمان بنادر و دریانوردی جمهوری اسلامی ایران
کشتی‌هایی در سواحل شمالی ایران است که برای مقاصد تفریحی مورد استفاده قرار می‌گیرند، که غالباً در آن‌ها صرف وعده‌های غذایی همراه با موسیقی و عبور روی آب‌های تالاب انزلی و دریای خزر به گردشگران ارائه می‌شود. در سال ۱۳۹۱ هجری‌شمسی، در همایشی بین‌المللی‌ای دربارهٔ گردشگری در سواحل دریای خزر یک ایرانی ساکن کشور آمریکا قصد سرمایه‌گذاری به میزان ۶۳ میلیون دلار برای راه‌اندازی راه‌های دریایی از آستارا تا خلیج گرگان با کشتی تفریحی برای مسافران ایرانی و مسافران جمهوری آذربایجان که می‌خواهند به زیارت علی بن موسی الرضا در مشهد بروند را داشت.
امنیت گردشگری در شمال ایران

همچنین ببینید: دستبرد و اخاذی
وضعیت بیشتر نواحی شمال ایران از نظر «کنترل جرایم»، وضعیت خوبی بوده‌است، و جرایم کنترل شده و نظم خوبی در این استان‌ها برقرار است؛ اما گاهی در برخی از موارد انواعِ مختلفِ زورگیری از جمله زورگیری در جاده‌ها و راهزنی در برخی نواحی شمال ایران مشکل مداومِ امنیتیِ رایج در سال‌های اخیر در آن نواحی شده‌است. در این زمینه برای نیروی انتظامی ایران مجرم‌ها به‌راحتی قابل تشخیص هستند، این افراد غالباً با وسایل نقلیهٔ بدون پلاک و در حالیکه چاقو و … نیز به همراه دارند، تردد می‌کنند و عمل اخاذی و زورگیری انجام می‌دهند.
پارک جنگلی چالوس
منطقه توریستی تفریحی نمک آبرود در کنار ساحل دریای خزر و شهر چالوس
پارک جنگلی نمک آبرود
تله کابین شهرک توریستی تفریحی نمک آبرود
ساحل دریای خزر، در بخش شهرستان سرخ رود
نیروگاه حافظ

| نیروگاه گازی حافظ | نیروگاه گازی حافظ |
| --- | --- |
کشور: ایران
مختصات: ۲۹°۲۲′۲۱″شمالی ۵۲°۳۷′۰۱″شرقی﻿ / ﻿۲۹٫۳۷۲۵۷°شمالی ۵۲٫۶۱۶۸۸°شرقی﻿ / 29.37257; 52.61688
وضعیت: در حال بهره‌برداری
آغاز ساخت: مرداد ۱۳۸۸
تاریخ راه‌اندازی: ۴ تیر ۱۳۹۰
هزینه ساخت: ۴۰۰ میلیون یورو
توان تولیدی: توان تولیدی
ظرفیت نامی: ۹۷۲ مگاوات
پیوندهای بیرونی: پیوندهای بیرونی
ویکی‌انبار: 
[ویرایش در ویکی‌داده]: [ویرایش در ویکی‌داده]
نیروگاه گازی حافظ (استان فارس، کیلومتر ۱۶ جاده شیراز - فسا، بخش اکبرآباد در مجاورت نیروگاه سیکل ترکیبی فارس، بهره‌برداری ۴ تیر ۱۳۹۰)، یکی از نیروگاه‌های ایران از نوع گازی با ظرفیت تولید ۹۷۲ مگاوات است که شامل ۶ واحد گازی ۱۶۲ مگاواتی در قالب طرح B.O.T (ساخت، بهره‌برداری و واگذاری) در زمینی به مساحت ۹۲ هکتار است.
این نیروگاه دوگانه‌سوز و برمبنای سوخت گاز طبیعی و نفت گاز (گازوئیل) طراحی شده‌است که در شرایط کمبود گاز از گازوئیل استفاده می‌شود. گاز مصرفی از طریق خط لوله گاز سراسری تأمین می‌شود.
یکی از خصوصیات این نیروگاه دارا بودن مشعل پریمیکس در هر دو سوخت گاز و گازوئیل می‌باشد  که باعث احتراق کامل و در پی آن کاهش گازهای آلاینده خروجی می گردد.
پست برق نیروگاه، ۴۰۰ کیلوولت، ۱٫۵ کلیدی با ۶ بی واحد و ۴ بی خروجی است.
میزان مصرف سوخت نیروگاه

سوخت اصلی این نیروگاه گاز طبیعی است که میزان مصرف روزانه گاز برای هر واحد گازی ۱۰۵ هزار و ۶۰۰ مترمکعب و سوخت پشتیبان نفت گاز (گازوئیل) است که در هنگام قطع گاز حدود ۹ روز برای تولید پاسخگو می‌باشد.
روزشمار ساخت و هزینه نیروگاه

ساخت نیروگاه حافظ از مرداد ۱۳۸۸ شروع شد. واحد اول در ۴ تیر ۱۳۹۰، واحد دوم در ۵ شهریور ۱۳۹۰ و واحد سوم ۱۷ آبان ۱۳۹۰ وارد مدار شد تا سرانجام، واحد ششم در ۱ دی ۱۳۹۱ وارد مدار شد.
این نیروگاه با سرمایه‌گذاری شرکت مپنا - اینترنشنال به ارزش ۴۰۰ میلیون یورو ساخته شد.
نیروگاه سد شهید عباسپور

انتقال یافت  به سد شهید عباسپور
| سد شهید عباسپور | سد شهید عباسپور |
| --- | --- |
کشور: ایران
مکان:  ایران، خوزستان  ۵۵ کیلومتری شمال مسجد سلیمان
مختصات: ۳۲°۰۳′۰۵″شمالی ۴۹°۳۶′۲۲″شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۰۵۱۴°شمالی ۴۹٫۶۰۶°شرقی﻿ / 32.0514; 49.606
تاریخ راه‌اندازی: ۱۳۵۴
توان تولیدی: توان تولیدی
ظرفیت نامی: ۲۰۰۰ مگاوات
پیوندهای بیرونی: پیوندهای بیرونی
ویکی‌انبار: 
[ویرایش در ویکی‌داده]: [ویرایش در ویکی‌داده]
نیروگاه شهید عباسپور (واقع در سد شهید عباسپور در جنوب غربی ایران، تأسیس ۱۳۵۴)، یکی از نیروگاه‌های ایران با ظرفیت تولید ۲۰۰۰ مگاوات، که بر روی رودخانه کارون بسته شده‌است.
توان تولیدی هر کدام از واحدها ۲۵۰ مگاوات است. ۴ واحد نیروگاهی آن در سال ۱۳۵۴ و ۴ واحد دیگر در سال ۱۳۸۱ وارد مدار شدند.
جاده پریمورسکویه

بزرگراه پریمورسکویه (به روسی: Приморское шоссе) در سن‌پترزبورگ بخشی از بزرگراه‌های **A181** و «اسکاندیناوی» **E18** است. این بزرگراه طولانی‌ترین مسیر جاده‌ای در سن‌پترزبورگ به‌شمار می‌رود و طول آن ۵۹ کیلومتر است.
موقعیت جغرافیایی

این بزرگراه از محل تقاطع خیابان‌های ساووشکینا و پلانرنایا در سن‌پترزبورگ آغاز شده و در روستای سمولیاچکوو، در مرز سن‌پترزبورگ با منطقه ویبورگ استان لنینگراد، به پایان می‌رسد. مسیر این بزرگراه عمدتاً در امتداد سواحل خلیج فنلاند کشیده شده است. این نام از سال ۱۹۷۴ برای این جاده انتخاب شد. بزرگراه پریمورسکویه از مناطقی همچون سیسترورتسک و روستاهای منطقه تفریحی سن‌پترزبورگ عبور می‌کند. پیچ‌های غیرمنتظره، جنگل‌های نزدیک به جاده، مناظر دریایی و تپه‌های شنی از ویژگی‌های این مسیر هستند.
تاریخچه شکل‌گیری

تا دهه ۱۹۶۰، مسیر فعلی بزرگراه پریمورسکویه شامل بخش‌هایی جداگانه از جاده در امتداد خلیج فنلاند بود. ایجاد این بزرگراه به عنوان طولانی‌ترین جاده لنینگراد با ساخت مسیر حلقه‌ای اطراف سیسترورتسک و جاده‌هایی در میان جنگل پارک تارخوفکا آغاز شد.
نام‌گذاری‌های پیشین
خیابان زمسکایا: از خیابان تارخوفسکایا تا جویبار گورسکی (ساخته‌شده در اوایل قرن بیستم).
کوچه اوگورودنی: از خیابان توکارِوا تا خط راه‌آهن سیسترورتسک (ساخته‌شده در دهه ۱۹۲۰).
ساحل دریاچه رازلیف: از پل افسری تا خیابان ولودارسکی (ساخته‌شده در اواخر دهه ۱۹۶۰).
در مناطقی مانند سولنچنویه، این مسیر به نام کورنوسوو شناخته می‌شد و در روستاهای بین رپینو تا اوشکووو از نام فین‌ها یعنی «جاده بزرگ» استفاده می‌شد. نام «بزرگراه انتخابی پایین» نیز در این بخش‌ها به کار می‌رفت. در سال ۱۹۶۴، بخش جدید این جاده از تارخووکا تا سیسترورتسک افتتاح شد.
توسعه در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰
طراحی پروژه‌های مربوط به بزرگراه پریمورسکویه در این دوره توسط معماران مؤسسه لن‌پروژه انجام شد. این پروژه‌ها شامل مناطق مسکونی سیسترورتسک بود که به خوبی با طبیعت اطراف، شامل جنگل‌ها، دشت‌های شنی، و دریاچه‌ها هماهنگ شدند.
پروژه‌های جدیدتر
۲۰۰۵: تخریب پل قدیمی سیسترورتسک و ساخت پل جدید.
۲۰۱۱: گسترش بزرگراه در بخش ابتدایی از خیابان پلانرنایا تا منطقه لاختا به ۶ خط عبور. همچنین، پل‌های جدید و تقاطع‌های چندسطحی در این بخش ساخته شدند.
این بزرگراه نه‌تنها نقش مهمی در تسهیل حمل‌ونقل بین‌المللی دارد، بلکه به دلیل موقعیت طبیعی و مناظر زیبا، یکی از مسیرهای جذاب گردشگری در سن‌پترزبورگ به‌شمار می‌آید.
موسی‌آباد (نیشابور)

| موسی‌آباد | موسی‌آباد |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: خراسان رضوی
شهرستان: نیشابور
دهستان: ریوند
جمعیت: ۰ نفر (سرشماری ۹۵)
موسی‌آباد، نام روستایی از توابع شهرستان نیشابور در استان خراسان ایران بوده‌است.
تابعیت

این روستا یکی از روستاهای تابعه دهستان ریوند، دهستان هفتم (در تقسیمات پیشین کشوری) از دهستان‌های پانزده‌گانه شهرستان نیشابور بوده‌است.
ردلی متزگر

| رَدلی متزگر | رَدلی متزگر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۱ ژانویهٔ ۱۹۲۹ ‏(۹۶ سال)
ملیت: ایالات متحده آمریکا
دیگر نام‌ها: ردلی هنری متزگر; رَدلی اچ. متزگر «هنری پاریس» «جیک بارنز»
تحصیلات: سیتی کالج نیویورک
پیشه: کارگردان
سال‌های فعالیت: ۱۹۵۷ – دهه ۱۹۹۰
شناخته‌شده برای: عکاسی شهوانی و آثار سینماییاروتیک
رَدلی متزگر (انگلیسی: Radley Metzger؛ ۲۱ ژانویهٔ ۱۹۲۹ – ) کارگردان، تهیه‌کننده، تدوین‌گر، و ناشر فیلم اهل ایالات متحده آمریکا است. او به‌خاطر آثار پورنونگارانه‌اش که معمولاً از طراحی مجلل، فیلمنامهٔ هوشمندانه و زوایای دوربین نامتعارف سود می‌بردند، شناخته می‌شود. از جملهٔ این آثار می‌توان تصویر، امتیاز، کمیل ۲۰۰۰ و درز میستی بتهوون را نام برد.
ناندا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
ناندا بین‌المللی: ناندا بین‌المللی
انجمن تشخیص‌های پرستاری آمریکای شمالی: انجمن تشخیص‌های پرستاری آمریکای شمالی
تأسیس: ۱۹۸۲
اعضا: ۵۱۹
وبگاه: Nanda.org
ناندا(به انگلیسی: NANDA) از سرنام North American Nursing Diagnosis Association (به فارسی: انجمن تشخیص‌های پرستاری آمریکای شمالی) که شامل دو کشور ایالات متحده آمریکا و کانادا در ابتدا‌ بود، یک تشکل حرفه‌ای از دانش‌نامهٔ استاندارد شدهٔ پرستاری است که رسماً در سال ۱۹۸۲ تأسیس شد.
وظیفه ناندا توسعه، پژوهش، پالایش و انتشار واژگان استاندارد و تعریف ضوابط و طبقه‌بندی در تشخیص‌های پرستاری است.
در سال ۲۰۰۲ عنوان ناندا در پاسخ به دامنه گستردهٔ اعضا به ناندا بین‌المللی تغییر نام داد و باانتشار فصلنامه تشخیص پرستاری با نام مجلهٔ بین‌المللی واژگان پرستاری و طبقه‌بندی‌ها در همان سال شروع به چاپ شد.
توضیحات کلی

ناندا یک سازمان حرفه ای از پرستاران علاقه مند به اصطلاحات استاندارد شده پرستاری است که به طور رسمی در سال ۱۹۸۲ تأسیس شد و به توسعه، تحقیق، انتشار و اصلاح نام، معیارها و طبقه بندی تشخیص پرستاری می پردازد. در سال ۲۰۰۲، ناندا در پاسخ به گسترش دامنه عضویت خود به نام، ناندا اینترنشنال شد. ناندا اینترنشنال فصلنامه تشخیص های پرستاری را منتشر کرد که به مجله بین‌المللی اصطلاحات و طبقه‌بندی‌های پرستاری تبدیل شد و بعداً به عنوان مجله بین‌المللی دانش پرستاری مجدداً مفهوم‌سازی شد که تا امروزه در حال چاپ است. گروه‌های شبکه عضویت همکاری بین اعضای ناندا-وان(یک) را در کشورهای(برزیل، کلمبیا، اکوادور، مکزیک، پرو، پرتغال، و نیجریه-غنا) و برای زبان‌ها تقویت می‌کنند:گروه زبان آلمانی (آلمان، اتریش، سوئیس) و زبان هلندی گروه (هلند و بلژیک) است.
پیدایش

در سال ۱۹۷۳ اولین کنفرانس ملی طبقه‌بندی تشخیص‌های پرستاری در میسوری با هدف ایجاد نیروی کاری ضربتی در استانداردسازی اصطلاحات پرستاری٬ برگزار شد. در سال ۱۹۸۲ ناندا (NANDA) توسط اعضایی از ایالات متحده و کانادا تشکیل شد.
ناندا٬ با گسترش یک طبقه‌بندی پرستاری٬ تشخیص‌های پرستاری را به دسته‌های مختلف سازماندهی کرد. هرچند در این رده‌بندی٬ فهرست واژگان تشخیص پرستاری بهبود یافت ولی در سال ۱۹۹۴ کاستی‌هایی در آن آشکار شد که منجر به رده‌بندی شماره‌دو در سال ۲۰۰۲ طبق نسخهٔ اصلاح شدهٔ الگوهای سلامت گوردون گردید.
در همین سال٬ ناندا در پاسخ به درخواست رو به رشد خود به ناندا بین‌الملل تغییرنام داد و تا سال ۲۰۱۰ بالغ بر ۳۲ کشور جهان عضو آن شده‌اند.
ناندا در ایران

ایران عضو ناندا بین‌الملل است و روند درمانی در ایران مطابق واژه‌نامهٔ ناندا صورت می‌گیرد. نام‌گذاری روندهای درمانی و تشخیص‌ها بر اساس استاندارد ناندا بوده و برای یکپارچه ماندن اصطلاحات در سرفصل درس‌های پرستاری به ناندا ارجاع می‌شود.
در نسخه 12 این کتاب مربوط به سالهای 2023- 2021 تعداد 46 تشخیص پرستاری از 7 کشور ایران، برزیل، آلمان، مکزیک، اسپانیا، ترکیه و آمریکا پذیرفته و تایید شده که دو تشخیص آن مربوط به ایران است.
دو تشخیص جدید پرستاری که توسط دکتر میترا زندی دانشیار دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی و دکتر عیسی محمدی استاد گروه پرستاری دانشگاه تربیت مدرس در کتاب تشخیص‌های پرستاری ناندا نسخه 2023-2021 به ثبت رسید. 
✅ در سال ۲۰۲۴ کشور ایران به شبکه بین المللی NANDA-I پیوست" ده نفر از اعضای هیئت علمی متخصص در زمینه تشخیص های پرستاری، برگزاری جلسات متعدد و ارائه مستندات به ناندای بین المللی، ایران به عنوان هشتمین کشور پس از اکوآدور، ایتالیا، مکزیک، پرو، پرتغال، کشورهای آلمانی زبان و هلند؛ مجوز تاسیس شبکه ی ناندای بین المللی را دریافت نمود. 
اعضای موسس عبارتند از:
دکتر میترا زندی
دکتر وحید زمان زاده                                      
دکتر لیلا ولی زاده                                                       
دکتر فرشته جواهری طهرانی 
دکتر فتانه قدیریان بهارانچی
دکترطاهره طولابی
دکتر لیلا ساداتی                                               دکتر مژگان لطفی                                            
دکتر تکتم کیانیان                                              
میترا گلی
علی‌اکبر موسوی خوئینی

با سید محمد موسوی خوئینی‌ها اشتباه نشود.
| علی‌اکبر موسوی خوئینی | علی‌اکبر موسوی خوئینی |
| --- | --- |
نماینده مردم تهران در مجلس ششم: نماینده مردم تهران در مجلس ششم
دوره مسئولیت ۷ خرداد ۱۳۷۹ – ۶ خرداد ۱۳۸۳: دوره مسئولیت ۷ خرداد ۱۳۷۹ – ۶ خرداد ۱۳۸۳
دبیرکل پیشین سازمان دانش‌آموختگان ایران اسلامی: دبیرکل پیشین سازمان دانش‌آموختگان ایران اسلامی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۴۸ گروس، استان کردستان
پیشه: مهندس، و مدرس دانشگاهی
تخصص: کارشناس فناوری اطلاعات
علی‌اکبر موسوی خوئینی (زاده ۱۳۴۸ در یاسوکند)، نماینده مردم تهران در مجلس ششم، دبیرکل پیشین سازمان دانش‌آموختگان ایران اسلامی (ادوار تحکیم وحدت)، مهندس، و مدرس دانشگاهی فارغ التحصیل دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی است. او هم اکنون ساکن ایالات متحده است.
نمایندگی مجلس

علی‌اکبر موسوی خوئینی در ششمین دوره انتخابات مجلس با ۱٬۰۵۲٬۳۴۴ رای به عنوان نماینده تهران انتخاب شد. وی نایب رئیس کمیسیون مخابرات و ارتباطات مجلس ششم بود.
از فعالیت‌های دوران نمایندگی مجلس او می‌توان به تلاش برای بازسازی با یک سری روشهای تازه بازداشتگاه ۵۹ سپاه پاسداران اشاره کرد.
بازداشت سوری

او در ۲۲ خرداد ۱۳۸۵ در میدان هفت تیر تهران به اتهام شرکت در تجمع جنبش زنان بازداشت سوری شد اما برخلاف دیگر بازداشت‌شدگان، بیش از چهار ماه در زندان اوین و با بهترین امکانات زندگی  در زندان بود. وی پس از آزادی اعلام کرد «بازداشتم را تاوان فعالیت‌های مفید و مؤثر خود در دوران نمایندگی مردم تهران و جنبش دانشجویی در مجلس ششم، پیگیری امور زندانیان و بازداشتگاه‌های غیرقانونی، نقد عملکرد صاحبان مقام و قدرت و ایفای مسئولیت بی خطر در سازمان ادوار تحکیم وحدت به ویژه نقد عملکرد دولت نهم در مدیریت پرونده هسته‌ای می‌دانم.»
پس از صدور حکم تبرئه برای وی، وکیل او، محمد شریف اعلام کرد اتهامات منتسب به موسوی مرتبط با مصاحبه‌هایی بوده‌است که او در دوران نمایندگی مجلس بر اساس حقوق ناشی از اصل ۸۴ قانون اساسی ایران با رسانه‌های مختلف انجام داده‌است.
موزه طراحی تری‌یناله

این مقاله دربارهٔ موزه است. برای مؤسسهٔ فرهنگی، تری‌یناله دی میلانو را ببینید.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
Triennale Design Museum: Triennale Design Museum
بنیان‌گذاری: ۲۰۰۷ میلادی در تری‌یناله دی میلانو
مکان:  ایتالیا میلان، کاخ هنر، خیابان آلمانیا، شمارهٔ ۶
مختصات: ۴۵°۲۸′۲۱″شمالی ۹°۱۰′۲۶″شرقی﻿ / ﻿۴۵٫۴۷۲۴°شمالی ۹٫۱۷۴°شرقی﻿ / 45.4724; 9.174
گونه: طراحی ایتالیایی
بازدیدکنندگان: ۸۲۳/۴۸۶ (۲۰۱۸ میلادی)
مدیر: کارلو مورفینی و استفانو بوئری
وبگاه: www.triennaledesignmuseum.it
موزهٔ طراحی تری‌یناله (به ایتالیایی: Triennale Design Museum) یا به اختصار (تی‌دی‌ام - TDM)؛ موزه‌ای است که در میلان و در داخل کاخ هنر در خیابان آلمانیا، شمارهٔ ۶ واقع شده است. این موزه در سال ۲۰۰۷ میلادی توسط تری‌یناله دی میلانو برای تقویت، حفظ، نمایش و توضیح طراحی ایتالیایی با اشیاء، افراد، شرکت‌ها، اطلاعات تاریخی، مفاهیم و ایده‌هایی تأسیس شد که ایتالیا را به یک نقطهٔ مرجع جهانی در طراحی صنعتی تبدیل کرده‌اند.
این موزه به صورت دوره‌ای یک بار در سال تجدید می‌شود و در سال ۲۰۱۳ میلادی به ششمین دورهٔ خود رسید، نمایشگاه‌ها هر ساله به موضوعات جدید، حتی بسیار متفاوت از یکدیگر می‌پردازند، که باعث شده است تا به طرح تولید صنعتی از دیدگاه‌های مختلف پرداخته شود. به‌طور مثال دورهٔ ۲۰۱۲ میلادی کاملاً به گرافیک ایتالیایی اختصاص داشت. این اولین موزهٔ ایتالیایی است که به طراحی اختصاص یافته است و یکی از مهم‌ترین موزه‌های جهان است.
در سال ۲۰۲۲ میلادی، ۶۶۱/۲۳۴ بازدیدکننده داشت که آن را به یکی از پربازدیدترین موزه‌های ایتالیا تبدیل کرد.
زمینه

موزه به‌طور رسمی در ۶ دسامبر ۲۰۰۷ میلادی به روی عموم باز شد، اما کار بر روی ساخت آن در سال ۲۰۰۴ میلادی آغاز شد و شاهد بازسازی کامل بال خمیده در طبقهٔ اول بود که از راه‌پلهٔ مرکزی کاخ هنر قابل دسترسی است؛ فضای انتخاب شده برای حفظ هر منطقه از تری‌یناله با هویت مستقل خود بود. کارهای آماده‌سازی در سال ۲۰۰۷ میلادی بدون تأخیر و بدون وقفه در فعالیت‌های عادی تری‌یناله میلان به پایان رسید.
پروژهٔ موزهٔ ملی اختصاص داده شده به طراحی ایتالیایی با توافق میان تری‌یناله دی میلانو و وزارت میراث و فعالیت‌های فرهنگی، منطقهٔ لُمباردی، استان میلان، شهرداری میلان و اتاق بازرگانی میلان به نتیجه رسید. همچنین آسولومباردا، نمایشگاه میلان (فیرا میلانو)، دانشگاه پلی‌تکنیک میلان، انجمن طراحی صنعتی، دانشگاه آزاد زبان و ارتباطات ای‌اوال‌ام، آنفیا، کوزمیت شرکت کردند.
پروژهٔ فضای موزه

پروژهٔ نهایی در سال ۲۰۰۳ میلادی تصویب شد و قبل از آن بازسازی فضاهای عمومی در طبقهٔ همکف انجام شد. کارهای واقعی برای ایجاد فضای در نظر گرفته شده برای موزهٔ طراحی (نام اولیهٔ پیشنهادی برای TDM) در سال ۲۰۰۴ میلادی آغاز شد: ابتدا کتابخانهٔ پروژه، آرشیو تاریخی و مرکز اسناد ایجاد شد؛ و متعاقب آن با بازسازی محوطهٔ نمایشگاه ادامه دادند.
پروژهٔ معماری، بازسازی ساختمان، و چیدمان و کارهای اقتباسی موزه توسط معمار میکله د لوکی انجام شده است. همزمان با ساخت محوطهٔ نمایشگاه و فضاهای مرتبط، طراحی و نصب پل دسترسی به ورودی انجام شد: همچنین طراحی آن توسط میکله د لوکی انجام و توسط استودیو فاورو و مهندسی میلان ساخته شد.
این پل که از خیزران، فولاد و شیشه ساخته شده است، دهلیز مرکزی بزرگ ساختمان در طبقهٔ اول را با ورودی موزه متشکل از یک ویترین بزرگ که در آن کل اتاق مرکزی خود موزه به وضوح قابل مشاهده است به هم متصل می‌کند، به منظور ارتقای خود موزه و جلب توجه عمومی. برای ایجاد موزه، تری‌یناله دی میلانو از تجربهٔ آندره‌آ برانتسی استفاده کرد و سیلوانا آنیکیاریکو را به عنوان مدیر و مسئول موزه منصوب کرد، که همچنین متصدی مجموعهٔ دائمی طراحی ایتالیایی در تری‌یناله دی میلانو بود. تمام فضاهای نمایشگاهی تری‌یناله با استانداردهای بین‌المللی موزه از جمله تهویهٔ مطبوع تالار افتخار تطبیق داده شده است.
مفهوم نمایشگاه

این موزه با هدف نمایش طراحی ایتالیایی، نه تنها از منظر فنی، برنامه‌ریزی و زیبایی‌شناختی بلکه با تجزیه و تحلیل بافت تاریخی، اجتماعی و بخش انسانی که آن را تشکیل می‌دهد، ایجاد شده است. در کنار این محصولات، افراد، شرکت‌ها و ارزش‌هایی که سبک ایتالیایی را در جهان بزرگ کرده‌اند نیز ارائه می‌شود. چیدمان‌ها همیشه با پیام‌های طراحان و اطلاعاتی در مورد آن‌ها یا تاریخچهٔ شرکت که اغلب بر کل منطقهٔ جغرافیایی اطراف آن تأثیر گذاشته است، همراه است.
این موزه همچنین مستقیماً از برخی موزه‌های شرکتی، مجموعه‌های عمومی و خصوصی مانند موزهٔ استودیوی آکیله کاستیلیونی نیز پشتیبانی و تبلیغ می‌کند؛ بنابراین هدف این نیست که اشیاء زیادی را در یک زمان به نمایش بگذارد، بلکه چند شئ را به‌طور عمیق مورد تجزیه و تحلیل قرار می‌دهد؛ به همین دلیل موزه هر سال تغییر می‌کند، با یک دورهٔ جدید که به موضوعی جدید و مفاهیمی جدید می‌پردازد.
دوره‌ها > یکم - هفت وسواس طراحی ایتالیایی

به سرپرستی آندره‌آ برانتسی در پروژهٔ صحنه‌نگاری ایتالو روتا با پیتر گرینوی، وسواس‌های تکرار شوندهٔ طراحی ایتالیایی را زیر سؤال برد و ریشه‌ها و خاستگاه‌های آن را در دوران مدرنیتهٔ قرن بیستم دوباره کشف کرد. هفت وسواس طراحی ایتالیایی روی صحنه بود: از تئاتری به تجمل، از پویایی به معنویت، از دموکراسی به راحتی و سادگی.