stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
انتخابات ریاست‌جمهوری افغانستان (۱۳۹۸)
رقابت‌های انتخاباتی > محمد حنیف اتمر

در هفته اول ماه اسد (مرداد) ۱۳۹۸ خبرهایی از متلاشی شدن تیم صلح و اعتدال به رهبری حنیف اتمر در رسانه‌ها منتشر شد. برخی منابع به رسانه‌ها اعلام کردند که یونس قانونی از معاونیت اول حنیف اتمر کناره‌گیری کرده‌است. همچنین گفته می‌شد که افراد برجسته دیگری همچون عطا محمد نور، محمد اسماعیل‌خان، بسم‌الله خان محمدی نیز از تیم انتخاباتی حنیف اتمر کناره‌گیری کرده‌اند. افراد نزدیک به محمد یونس قانونی دلیل کناره‌گیری این افراد را خلف وعده حنیف اتمر در خصوص تغییر نظام مدیریتی کشور از ریاستی متمرکز به صدارتی-پارلمانی غیر متمرکز اعلام کرده بود. حنیف اتمر هرچند در ابتدا وعده تغییر را داده بود، اما با شروع کارزارهای انتخاباتی در پسرهای انتخاباتی وی و همچنین در مصاحبه‌ای که با تلویزیون طلوع داشت، صحبت از نظام ریاستی کرده بود. برخی منابع اختلافات در تیم صلح و اعتدال را بحث بر سر اعلام کرسی نخست‌وزیری برای عطا محمد نور اعلام کرده بودند. محمد حنیف اتمر در این باره اعلام کرد که لویه جرگه‌ای برگزار خواهد شد و مردم در این باره تصمیم خواهند گرفت. در ۱۷ اسد (مرداد) ۱۳۹۸ تیم صلح و اعتدال اعلام کرد که کمپین‌های انتخاباتی‌اش را به حالت تعلیق درآورده است. دسته انتخاباتی صلح و اعتدال در اعلامیه خود بیان کرده بود که: «روند ملی انتخابات به دلیل اقدامات غیرقانونی و بی‌باکانه تیم حاکم خدشه دار شده و اعتبار خود را از دست داده‌است». این دسته انتخاباتی ارگ را به مداخله در امور انتخاباتی متهم کرده و بیان کرده که با دوام چنین وضعیت هیچ اطمینانی در مورد شفافیت انتخابات و فضای آزاد و عادلانه برای انتخابات وجود ندارد. محمد محقق معاون دوم حنیف اتمر اختلاف‌ها میان اعضای رهبری تیم صلح و اعتدال را تأیید کرد و احتمال خروج اعضای دستهٔ صلح و اعتدال و همکاری با تیم‌های انتخاباتی دیگر را داد. حزب متحد مردم افغانستان به رهبری وحیدالله سباوون در نامه‌ای خبر جدایی این حزب از تیم صلح و اعتدال را به دلیل خواست‌های غیرقانونی اعضای رهبری این دسته را داد. محمد محقق معاون دوم حنیف اتمر در ۳۱ اسد (مرداد) ۱۳۹۸ به تیم عبدالله عبدالله پیوست. محقق در نشستی دلیل جدایی خود از تیم اتمر را اولویت دادن اتمر به صلح و قرار گرفتن پروسه انتخابات در اولویت دومش اعلام کرد.
رقابت‌های انتخاباتی > محمد شهاب حکیمی

محمد شهاب حکیمی در گردهمایی‌های خود بر تأمین صلح تأکید کرد. وی اولویت تیم خود را رسیدن به صلح اعلام کرد. وی در مصاحبه با رسانه‌ها گفته بود که در صورت پیروزی «رابطه افغانستان با ناتو و آمریکا را مانند جاپان/ژاپن و کوریا/کره جنوبی» می‌سازد. و اگر در حکومت وی کسی به ناحق کشته شود، استعفا می‌دهد.
رقابت‌های انتخاباتی > نورالحق علومی

وی به نفع محمد اشرف غنی از ادامه کارزار انتخاباتی انصراف داد و از تیم محمد اشرف غنی اعلان حمایت کرد.
رقابت‌های انتخاباتی > نورالله جلیلی

سید نورالله جلیلی با شعار «مادر وطن» وارد کارزار انتخاباتی شد. نخستین برنامه ولایتی پیکارهای انتخاباتی‌اش را در ننگرهار برگزار کرد و در بین هوادارانش اعلام کرد که برای رسید به صلح با طالبان حاضر است از ارگ نیز بگذرد. وی در مصاحبه‌ای مدعی شده بود که در صورت پیروزی به گردهمایی مشورتی «لویه جرگه مشورتی» مراجعه کرده و تمامی خواسته‌های طالبان را قبول خواهد کرد. وی صلح در افغانستان را اولویت اصلی در دولت خود (در صورت پیروزی) خواهد دانست.
رقابت‌های انتخاباتی > نور رحمان لیوال

نور رحمان لیوال با شعار «مسئولیت و عدالت» وارد کارزار انتخاباتی شده‌است. وی باور دارد با ایجاد حس مسئولیت پذیری در کشور، می‌توان عدالت را نیز اجرا کرد و مشکل کشور را نبود حس مسئولیت پذیری می‌داند.
چالش‌ها > هزینه انتخابات

کمیسیون مستقل انتخابات هزینه انتخابات پیش رو را ۱۹۲ میلیون دلار پیش‌بینی کرده‌است. اما بعدها اعلام شد که ۱۴۹ میلیون دلار بودجه برای این انتخابات تعیین شده‌است. ۹۰ میلیون آن از بودجه دولت افغانستان تأمین خواهد شد. ۵۹ میلیون دیگر از سوی همکاران بین‌المللی پرداخت می‌شود. برخی کشورهای حامی افغانستان کمک‌های نقدی برای برگزاری این انتخابات متقبل شده‌اند.
چالش‌ها > هزینه انتخابات > کشورهای حمایت کننده

ایالات متحده آمریکا: ۲۹ میلیون دلار از هزینه برگزاری انتخابات را کشور آمریکا بر عهده گرفته‌است.
بریتانیا: بریتانیا اعلام آمادگی کرده‌است که ۸ میلیون پوند برای برگزاری انتخابات ریاست‌جمهوری کمک کند.
چالش‌ها > تشکیل دولت موقت

طبق ماده شصت و یکم قانون اساسی افغانستان، وظیفه رئیس‌جمهور در اول جوزای ۱۳۹۸ پایان می‌یافت به همین منظور برخی از نامزدها ادامه دوره ریاست‌جمهوری محمد اشرف غنی را پس از این تاریخ را خلاف قانون اساسی می‌دانستند و به همین منظور، ۱۱ تن از نامزدها خواستار تشکیل دولت سرپرست شدند، این نامزدها در طرحی که مطرح کرده بودند، خواستار اعمال محدودیت در صلاحیت‌های دولت در عزل و نصب، دسترسی به منابع دولتی و انتخابات شدند. اشرف غنی این طرح را رد و اعلام کرد تا زمان تعیین شدن رئیس‌جمهور در پی برگزاری انتخابات ریاست‌جمهوری در قدرت می‌ماند. دادگاه عالی افغانستان ادامه کار رئیس‌جمهوری کنونی افغانستان را تا بعد از انتخابات ریاست‌جمهوری که قرار است به تاریخ ششم میزان/مهر سال جاری برگزار شود، تأیید کرد.
چالش‌ها > امنیت

طالبان این انتخابات را تحریم کرد و تهدید کرد که شبه‌نظامیان این گروه هر آنچه که بتوانند برای جلوگیری از برگزاری آن انجام خواهند داد و در عین حال به مردم عادی هشدار داد که از حضور در تجمعات انتخاباتی به دلیل اینکه هدف حملات این گروه قرار می‌گیرد بپرهیزند. سازمان عفو بین‌الملل در واکنش به تهدید طالبان، آن را بی‌احترامی به حیات انسانی دانست. دفتر هیئت معاونت سازمان ملل متحد در کابل یا یوناما نیز حمله به مراکز رأی دهی و هدف قرار دادن رأی‌دهندگان را نقض قوانین بین‌المللی و جرم دانست.
چالش‌ها > امنیت > در روز انتخابات

وزارت امور داخله افغانستان در یک نشست خبری پس از پایان برگزاری انتخابات خبر از دفع ۶۸ حمله توسط نیروهای امنیتی را گزارش داد. طبق گفته مقامات امنیتی، طالبان نتوانستند باعث اخلال در انتخابات شوند. در جریان انتخابات از بین نیروهای امنیتی ۲ پلیس و ۲ سرباز ارتش کشته شدند و ۳۷ نفر از مأموران امنیتی زخمی شدند. بر اساس دیگر گزارش‌ها از سراسر افغانستان، ۴ تن کشته از جمله یک زن و یک کودک و ۷۲ نفر زخمی شدند که بسیاری از آنان را غیرنظامیان تشکیل می‌داد.
چالش‌ها > امنیت > بسته شدن مراکز رأی‌دهی

کمیسیون مستقل انتخابات برای روز انتخابات ریاست‌جمهوری، ۷۳۸۵ مرکز رأی‌گیری را در نظر گرفته بود؛ اما با بررسی نهادهای امنیتی، روشن شد که تنها ۴۹۴۲ مرکز می‌تواند باز باشد و بیش از دو هزار مرکز به دلیل مشکلات امنیتی بسته خواهد بود. هرچند پیش‌بینی می‌شود که تعداد مراکز رأی‌دهی بسته شده تا روز انتخابات افزایش یابد. فراه با ۱۷۴مرکز بسته، هرات با ۱۶۲ مرکز بسته، غزنی با ۱۵۹ مرکز بسته، هلمند با ۱۵۰ مرکز بسته و بادغیس با ۱۳۶ مرکز بسته، جزء ۵ ولایت نخست هستند که بیشترین مراکز بستهٔ رای‌دهی را دارند. بامیان، پنجشیر و کابل جزء کمترین مراکز بسته در این انتخابات هستند.
چالش‌ها > تقلب انتخاباتی

انتخابات در افغانستان همواره با تقلب گسترده روبرو شده بوده‌است. در این انتخابات کمیسیون مستقل انتخابات برای مبارزه مدعی شده بود که با نصب فهرست دیجیتالی رأی‌دهندگان در دستگاه بیومتریک می‌تواند از ۹۰ درصد تقلب‌های سازمان یافته در انتخابات ریاست‌جمهوری جلوگیری کند. کمیسیون مستقل انتخابات افغانستان ۲۹ هزار دستگاه بیومتریک برای مراکز رأی‌دهی و ۵ هزار دستگاه ذخیره نیز به مراکز رأی‌دهی فرستاده‌است. این مقدار دستگاه دستگاه بیومتریک برای ثبت مشخصات نه میلیون رأی‌دهنده در نظر گرفته شده‌است. نهادهای ناظر انتخابات با توجه به تعداد رأی دهندگان و زمان، تعداد دستگاه‌های بیومتریک را کافی نمی‌داند. این نهادها مدعی شده‌اند که برای هر محل رای‌دهی بیش از ۳۰۰ نفر حضور یابند، اما برای هر محل فقط ۱ دستگاه در نظر گرفته شده‌است. برخی از نامزدها و افراد سیاسی نیز مدعی شده‌اند که دستگاه‌هایی که کمیسیون مستقل انتخابات خریده‌است توان درست شناخت تمامی انگشتان رأی‌دهنده و نیز تصویر رأی دهنده را ندارد و کمیسیون را متهم به زمینه‌سازی برای مهندسی انتخابات کردند. هرچند ریاست‌جمهوری و کمیسیون مستقل انتخابات این ادعاها را رد می‌کند. کمیسیون مستقل انتخابات اعلان کرد که آرایی که از طریق دستگاه بیومتریک ثبت نشود اعتبار ندارد.
چالش‌ها > تقلب انتخاباتی > تفکیک آراء

در این انتخابات برای جلوگیری از تقلب از دستگاه‌های بیومتریک استفاده شد. کمیسیون مستقل انتخابات پس از برگزاری انتخابات اعلام کرد که پس از اینکه تمامی دستگاه‌های بیومتریک به کمیسیون برسد طی دو مرحله اقدام به تفکیک آراء خواهد زد. در مرحله اول آراء بیومتریک شده از آرای غیر بیومتریک تفکیک و در مرحله دوم، آرای بیومتریک شده نیز برای دریافتن مشکلات و تخلفات احتمالی بررسی و تصفیه خواهد شد. این کمیسیون همچنین اعلام کرد که برخی از دستگاه‌های بیومتریک ناپدید و حافظه برخی دیگر دستگاه‌ها نابود شده که بعداً بر سر اعتبار آراء چنین محل‌هایی تصمیم گرفته خواهد شد.
چالش‌ها > تهدید به مرگ رئیس اجرائی تیفا

نعیم ایوب زاده، رئیس اجرایی بنیاد انتخابات شفاف افغانستان «تیفا» مدعی شده بود که به دلیل ارایه معلومات از روند انتخابات از سوی تیم دولت‌ساز تهدید به مرگ شده‌است. هرچند سخنگوی تیم دولت ساز این ادعا را رد کرد و خواستار ارائه مدارک به نهادهای عدلی و قضائی شده‌است.
نظرسنجی

جدول زیر نتایج دو نظرسنجی است که از طرف بنیاد انتخابات شفاف افغانستان در دو نوبت گرفته شده‌است.
روز انتخابات

انتخابات با حضور ۱۳ نماینده در ششم میزان/مهر در ساعت ۷ صبح به‌وقت کابل شروع شد و قرار بود تا ساعت ۳ بعد از ظهر ادامه پیدا کند، اما کمیسیون مستقل انتخابات برای مشارکت بیشتر افراد آن را دو ساعت تمدید کرد. ۵ نامزد از ادامه حضور در انتخابات یا کناره‌گیری کردند یا به تیم دیگری پیوستند. کمیسیون مستقل انتخابات بعدها اعلان کرد که در روز انتخابات ۴ هزار و ۶۸۴ مرکز باز گزارش شده و ۶۹۸ مرکز در سراسر افغانستان بسته بوده‌اند. اما نهاد انتخابات آزاد و عادلانه (فیفا) اعلام کرد که بر اساس یافته‌های این نهاد در روز انتخابات ۳ هزار و ۸۹۱ مرکز در افغانستان باز بوده‌است. کمیسیون مستقل انتخابات اعلام کرد که در روز انتخابات دو میلیون و ۶۹۵ هزار و ۸۹۰ نفر در سراسر افغانستان در انتخابات روز ششم میزان/مهر شرکت کرده‌است. هرچند اعلان کرد که آمار شرکت‌کنندگان نهایی نیست و ممکن است تغییر کند.
کمیسیون مستقل دستگاه‌های بیومتریک برای نخستین بار در افغانستان به کار گرفت تا از تقلب در انتخابات جلوگیری کند. این دستگاه‌ها اثر انگشت و تصویر فرد رأی‌دهنده و زمان در صندوق انداختن برگ رأی را ثبت می‌کنند.
روز انتخابات > میزان مشارکت

بر اساس نتایج اولیه انتخابات حدود یک میلیون و ۸۲۴ هزار و ۴۰۱ رای معتبر شناخته شده بود که ۳۱٪ آنان را زنان تشکیل می‌داد. بر اساس این اطلاعات حدود ۱۹ درصد از مجموع ۹٫۶ میلیون نفر که واجد شرایط بودند، رأی دادند.
نتایج

طبق تقویم انتخابات افغانستان قرار بود که نتایج ابتدایی انتخابات در ۲۷ میزان (مهر) ۱۳۹۸ اعلام شود. نتایج ابتدایی انتخابات پس از حدود سه ماه تأخیر در ۱ جدی (دی) ۱۳۹۸ اعلان شد. بر اساس نتایج اولیه انتخابات، محمد اشرف غنی، توانسته بود که اکثریت آراء را کسب کند.
نتایج > بررسی شکایات انتخاباتی

بسیاری از نامزدهای انتخابات ریاست‌جمهوری نتایج ابتدایی انتخابات را قبول نکرده و اعلام نتایج ابتدایی از سوی کمیسیون مستقل انتخابات را «تقلبی» خواندند. نمایندگان معترض ۴۸ ساعت پس از اعلان نتایج ابتدایی انتخابات فرصت داشتند تا شکایات خود را در کمیسیون شکایات انتخاباتی درج کنند. کمیسیون شکایات انتخاباتی در نشستی که در ۵ دی/جدی ۱۳۹۸ برگزار کرده بود، اعلان کرد که بیش از ۱۶ هزار شکایت در مدت تعیین شده در این کمیسیون ثبت شده‌است. این کمیسیون اعلان کرد که حدود ۸ هزار شکایت مربوط به تیم ثبات و همگرایی به رهبری عبدالله عبدالله، بیش از ۴ هزار شکایت از تیم صلح و عدالت اسلامی به رهبری گلبدین حکمتیار و بیش از ۳ هزار شکایت از طرف تیم دولت ساز به رهبری محمد اشرف غنی به ثبت رسیده‌است. کمیسیون شکایات انتخاباتی همچنین اعلان کرد که این روند ممکن است بین ۳۷ تا ۳۹ روز طول بکشد.
نتایج > نتایج نهایی

کمیسیون مستقل انتخابات افغانستان در ۲۹ دلو (بهمن) ۱۳۹۸، محمد اشرف غنی را برنده این انتخابات اعلان کرد. هرچند بعدها چمن‌شاه اعتمادی، رئیس دارالانشای کمیسیون رسیدگی به شکایات انتخاباتی اعلان کرد که نتایج نهایی انتخابات ریاست‌جمهوری بدون هماهنگی با کمیسیون شکایات اعلام شده. دین‌محمد عظیمی، معاون کمیسیون مستقل رسیدگی به شکایات انتخاباتی نیز مدعی شد، در صورتی که فیصله‌های این کمیسیون از سوی کمیسیون انتخابات به صورت درست تطبیق می‌شد، بین ۶۵ تا ۸۰ هزار رأی باطل و نتایج نهایی انتخابات نیز تغییر می‌کرد. محمد اشرف غنی با کسب ۵۰٫۶۴ درصد آراء، به عنوان برنده این انتخابات معرفی شد. اشرف غنی پس از اعلان نتایج، پیروزی‌اش را به هوادارانش تبریک گفت.
| نامزد | نتایج ابتدایی> آراء | نتایج ابتدایی> درصد | نتایج نهایی> آراء | نتایج نهایی> درصد | تفاوت آراء |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| محمداشرف غنی | ۹۲۳٫۸۶۸ | ۵۰٫۶۴٪ | ۹۲۳٫۵۹۲ | ۵۰٫۶۴٪ | ۲۷۶- رأی |
| عبدالله عبدالله | ۷۲۰٫۹۹۰ | ۳۹٫۵۲٪ | ۷۲۰٫۸۴۱ | ۳۹٫۵۲٪ | ۱۴۹- رأی |
| گلبدین حکمتیار | ۷۰٫۲۴۲ | ۳٫۸۵٪ | ۷۰٫۲۴۱ | ۳٫۸۵٪ | ۱- رأی |
| رحمت‌الله نبیل | ۳۳٫۹۲۱ | ۱٫۸۶٪ | ۳۳٫۹۱۹ | ۱٫۸۶٪ | ۲- رأی |
| فرامرز تمنا | ۱۸٫۰۶۶ | ۰٫۹۹٪ | ۱۸٫۰۶۳ | ۰٫۹۹٪ | ۳- رأی |
| سید نورالله جلیلی | ۱۵٫۵۲۶ | ۰٫۸۵٪ | ۱۵٫۵۱۹ | ۰٫۸۵٪ | ۷- رأی |
| عبداللطیف پدرام | ۱۲٫۶۰۸ | ۰٫۶۹٪ | ۱۲٫۶۰۸ | ۰٫۶۹٪ | ۰ رأی |
| عنایت‌الله حفیظ | ۱۱٫۳۷۴ | ۰٫۶۲٪ | ۱۱٫۳۷۵ | ۰٫۶۲٪ | ۱+ رأی |
| محمد حکیم تورسن | ۶٫۵۰۴ | ۰٫۳۶٪ | ۶٫۵۰۰ | ۰٫۳۶٪ | ۴- رأی |
| احمدولی مسعود | ۳٫۹۴۲ | ۰٫۲۲٪ | ۳٫۹۴۲ | ۰٫۲۲٪ | ۰ رأی |
| محمد شهاب حکیمی | ۳٫۳۲۴ | ۰٫۱۸٪ | ۳٫۳۱۸ | ۰٫۱۸٪ | ۶- رأی |
| غلام فاروق نجرابی | ۱٫۶۰۶ | ۰٫۰۹٪ | ۱٫۶۰۸ | ۰٫۰۹٪ | ۲+ رأی |
| نور رحمان لیوال | ۸۶۵ | ۰٫۰۵٪ | ۸۵۵ | ۰٫۰۵٪ | ۱۰- رأی |
بحران انتخاباتی

تیم ثبات و همگرایی به ریاست عبدالله عبدالله، نتایج اعلان شده از سوی انتخابات ریاست‌جمهوری را مورد قبول ندانست و اعلان کرد که از روند انتخابات خارج می‌شود. عبدالله عبدالله اعلام کرد که از نظر تیم ثبات و همگرایی حدود ۳۰۰ هزار رأی مشکوک اعتبار داده شده و تصمیماتی در مغایرت با قانون گرفته شده‌است. عبدالله اعلان کرد که تیم ثبات و همگرایی «حکومت همه‌شمول» تشکیل می‌دهد. عبدالله عبدالله نتیجه انتخابات را «نتیجه دزدی انتخابات، کودتا بر مردم سالاری» خواند. عبدالرشید دوستم با حمایت از اعلام تشکیل دولت همه‌شمول توسط عبدالله عبدالله، از هوادارانش خواست که از حکومتی که قرار است عبدالله عبدالله اعلان کند، حمایت کنند. رحمت‌الله نبیل یکی از نامزدان این انتخابات خواستار ابطال نتیجه انتخابات و ایجاد «حکومت مصالحه ملی» شد. عبداللطیف پدرام یکی دیگر از نامزدان این انتخابات، نتیجه نهایی اعلان شده توسط کمیسیون مستقل انتخابات را تقلبی و غیرقابل قبول خواند. گلبدین حکمتیار نیز در نشستی خبری اعلام کرد که این انتخابات هیچگونه مبنای مشروعیت را از نگاه اشتراک مردم و شفافیت نداشته و باید انتخابات باطل و از سوی یک حکومت «قابل قبول همه» دوباره برگزار شود.
در نخستین واکنش‌های جهانی به اعلام نتیجهٔ نهایی انتخابات ریاست‌جمهوری، جوزپ بورل، مسئول سیاست خارجی اتحادیهٔ اروپا در یک تماس تلفنی با محمد اشرف غنی، نتیجه این انتخابات را تبریک گفت و اعلان کرد که اتحادیه اروپا آماده هرگونه همکاری با دولت جدید به رهبری آقای غنی همانند گذشته‌است. در واکنش به تماس، عبدالله عبدالله در نامه‌ای به مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا، تبریک اعلام نتیجهٔ انتخابات از سوی جوزف بورل به محمد اشرف غنی را خلاف موضع‌گیری‌های اتحادیه اروپا در افغانستان خواند و آن را خلاف توقع مردم دانست. محمد کریم خلیلی که از حامیان ثبات و همگرایی بود، اعلان کرد که همکاران بین‌المللی افغانستان از میان «مردم» و «ارگ» یکی را انتخاب کنند. وی همچنین از همکاران بین‌المللی افغانستان خواست تا برای جلوگیری از رفتن افغانستان به سمت بحران نتیجه انتخابات را باطل اعلام کنند.
تیم ثبات و همگرایی پس از معرفی عبدالله عبدالله به عنوان رئیس‌جمهور دولت همه‌شمول، شروع به معرفی والی برای ولایت‌های افغانستان کرد. این تیم عبدالحی حیات را به عنوان والی جوزجان، محمدنور رحمانی را به عنوان والی سرپل و مصطفی محسنی را به عنوان والی بغلان معرفی کرد. والی پنجشیر، با حمایت از «دولت همه شمول» از طرف تیم ثبات و همگرایی در سمت این ولایت ابقا شد.
تحلیف ریاست‌جمهوری

عبدالله عبدالله و محمد اشرف غنی که خود را پیروز این انتخابات می‌دانستند کمیسیون برگزاری مراسم تحلیف را ایجاد کردند. خبرگزاری رویترز بعدها به نقل از دو مقام آگاه گزارش کرد که آمریکا خواهان تعویق مراسم تحلیف اشرف غنی شده‌است. بعدها ریاست‌جمهوری افغانستان به صورت رسمی اعلام کرد که زمان برگزاری مراسم تحلیف رئیس‌جمهور غنی که قرار بود پنجشنبه ۸ حوت (اسفند) برگزار شود به ۱۹ حوت (اسفند) به تعویق افتاده‌است. وزارت امور خارجه آمریکا از تعلیق مراسم تحلیف رئیس‌جمهور توسط دولت افغانستان سپاس‌گزاری کرد. زلمی خلیل‌زاد نماینده ویژه ایالات متحده در امور افغانستان نیز از تعویق مراسم تحلیف اشرف غنی استقبال کرد و در توییتی نوشت: «تمامی رهبران سیاسی افغانستان باید از فراگیر بودن دولت جدید اطمینان حاصل کنند و این دولت باید منعکس کنندهٔ آرمان‌های تمام مردم افغانستان باشد».
عبدالله عبدالله و اشرف غنی با ارسال خبری روز ۱۹ حوت (اسفند) را به عنوان روز تحلیف ریاست‌جمهوری اعلام کردند. هرچند زلمی خلیل‌زاد، نمایندهٔ ویژهٔ وزارت خارجهٔ آمریکا برای صلح افغانستان، تدامیچی یاماموتو، نمایندهٔ خاص سازمان ملل متحد در افغانستان و سفارت آمریکا در کابل با ارگ و سپیدار جریان دارد تا برگزاری مراسم تحلیف دوطرف به تعویق بیفتد قرار است که مراسم تحلیف ریاست‌جمهوری اشرف غنی در ارگ و برای عبدالله در کاخ سپیدار برگزار شود. هرچند دیدارهایی میان دو تیم تشکیل شد، اما به نتیجه خاصی نرسید. پس از آنکه توافقی میان محمد اشرف غنی و عبدالله عبدالله صورت نگرفت هر دو تیم در ۱۹ حوت (اسفند) ۱۳۹۸ سوگند یاد کردند. آمریکا و بریتانیا از مخالفان تشکیل دولت موازی در افغانستان ابراز نگرانی کردند. محمد اشرف غنی، دو روز پس از مراسم تحلیف طی فرمانی، تشکیل ریاست اجراییه و تمامی ملحقات آن در ساختار حکومت را لغو کرد. پس از آن عبدالله عبدالله در صفحه فیس‌بوک خود نوشت که حکومت وحدت ملی پایان یافته و محمداشرف غنی دیگر رئیس‌جمهور نیست و به زودی رئیس اجراییه «دولت همه‌شمول» را رسماً معرفی می‌کند. وی همچنین تأکید کرد که فرمان‌ها و احکام اشرف غنی اعتبار ندارد و کارکنان نظامی و غیرنظامی ریاست اجراییه مثل سابق به وظایف و مسئولیت‌های روزمرهٔ‌شان ادامه دهند. تدامیچی یاماموتو در دیدار با عبدالله بر اهمیت اتحاد رهبران سیاسی افغانستان برای ایجاد یک حکومت همه‌شمول که برای همه قابل قبول و در مطابقت با قانون اساسی افغانستان باشد، تأکید کرد.
توافق‌نامه

محمد اشرف غنی و عبدالله عبدالله در ۲۸ ثور (اردیبهشت) ۱۳۹۹ موافقت‌نامه‌ای را زیر نام «توافق‌نامهٔ سیاسی» امضا کردند. بر اساس توافق سیاسی، عبدلله عبدالله «از نظر تشریفات و پرتکل در مسائل مربوط به مصالحه ملی» جایگاه مقام دوم کشور را دارد. عبدالله عبدالله طبق این توافق‌نامه ریاست شورای عالی مصالحه را بر عهده دارد. عبدالرشید دوستم نیز در این توافق‌نامه به رتبه مارشالی ارتقاء داده شده و در عین زمان عضو شورای عالی دولت و شورای امنیت را خواهد داشت. ۵۰ درصد از اعضای کابینه دولت توسط تیم ثبات و همگرایی معرفی می‌شود و والیان نیز بر اساس یک قاعده مورد توافق دو جانب معرفی خواهند شد. شورای عالی مصالحه ملی (دبیرخانه) واحد بودجوی مستقل خواهد داشت و این بوده از طرف دولت تعیین می‌شود. همچنین این شورا می‌تواند از مراجع بین‌المللی نیز کمک بودجه‌ای دریافت کند. شورای عالی مصالحه صلح دارای دو بخش مجمع عمومی و کمیته رهبری است که کمیته رهبری شورا متشکل از رهبران سیاسی و شخصیت‌های ملی است. در این موافقت‌نامه آمده‌است از رهبرانی مانند برهان‌الدین ربانی، کریم خلیلی و پیر سیداحمد گیلانی تقدیر شود. همچین زمینه برای برگزاری شورای ولایتی و شورای ولسوالی به منظور تکمیل ارگان گردهمایی بزرگ (لویه جرگه) در زودترین زمان ممکن انجام خواهد شد. به منظور نظارت و اجرایی شدن این موافقت‌نامه پیش‌بینی شده‌است که به هیأتی میانجی صلاحیت داده می‌شود تا جلو نقض توافقنامه را بگیرد. مدت اعتبار این توافق‌نامه سیاسی تا ختم دوره حکومت اعلان شده‌است.
برای مطالعهٔ بیشتر

متن کامل توافق‌نامه‌ی سیاسی غنی و عبدالله
درگاه افغانستان
| ن ب و انتخابات‌ها و همه‌پرسی‌های افغانستان | ن ب و انتخابات‌ها و همه‌پرسی‌های افغانستان | ن ب و انتخابات‌ها و همه‌پرسی‌های افغانستان |
| --- | --- | --- |
| ریاست‌جمهوری |  ۱۳۸۳  ۱۳۸۸  ۱۳۹۳  ۱۳۹۸  |  |
| مجلس |  ۱۹۳۱ م  ۱۹۳۴ م  ۱۹۳۷ م  ۱۹۴۰ م  ۱۹۴۳ م  ۱۹۴۶ م  ۱۹۴۹ م  ۱۳۳۰  ۱۹۵۵ م  ۱۹۵۸ م  ۱۹۶۱ م  ۱۳۴۴  ۱۳۴۸  ۱۳۶۷  ۱۳۸۴  ۱۳۸۹  ۱۳۹۷  |  |
| شوراهای ولایتی |  ۱۳۸۴  ۱۳۸۸  ۱۳۹۳  |  |
| شوراهای ولسوالی |  آینده  |  |
کمیسیون مستقل انتخابات •  کمیسیون مستقل شکایات انتخاباتی: کمیسیون مستقل انتخابات •  کمیسیون مستقل شکایات انتخاباتی
| ن ب وپیشین → انتخابات ریاست‌جمهوری افغانستان (۱۳۹۸) | ن ب وپیشین → انتخابات ریاست‌جمهوری افغانستان (۱۳۹۸) |
| --- | --- |
نامزدان:  لطیف پدرام  فرامرز تمنا  محمد حکیم تورسن  عنایت‌الله حفیظ  گلبدین حکمتیار  محمد شهاب حکیمی  نورالله جلیلی  عبدالله عبدالله  محمداشرف غنی  نور رحمان لیوال  احمد ولی مسعود  رحمت‌الله نبیل  غلام فاروق نجرابی 
نامزدان کنارکشیده:  محمد ابراهیم الکوزی  شیدا محمد ابدالی  محمد حنیف اتمر  زلمی رسول  نورالحق علومی 
مرتبط:  کمیسیون مستقل انتخابات
رانجیت

| رانجیت | رانجیت |
| --- | --- |
Ranjeet in 2013: Ranjeet in 2013
نام هنگام تولد: Gopal Bedi
زادهٔ: ۱۲ سپتامبر ۱۹۴۲ ‏(۸۲ سال)
ملیت: هند
دیگر نام‌ها: Ranjeet
پیشه: هنرپیشه
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۰–تاکنون
رانجیت (انگلیسی: Ranjeet؛ زادهٔ ۱۲ سپتامبر ۱۹۴۲) هنرپیشه اهل هند است.
فیلم‌شناسی

آمر اکبر آنتونی
کاران آرجون
قدرت ایمان
راکی
سرباز
دستان بسته
جنجال
تیراندازی در وادالا
یتیم یا حرامزاده
دوستی
فاتح سرنوشت
خون و عرق
ایمان دار
متعهد عشق
کیشن و کانیا
پایان گناه
بلندی
خانه جهان
شیر
غیرت
گام نو
عزیز دل
درآمد هست آنه مخارج یک روپیه
بیا در آغوشم
آدم پرهیزکار
طلای نقره‌ای
سوگند
مار
به عشق تو قسم می‌خورم
خانه شلوغ ۴
نام تو شکستن غم
سورما بوپالی
مادر
دام
وظیفه
قطار سوزان
چشم سوم
راجپوت
پادشاه خیابان
زندانی
به صدای من گوش کن
مهارت دست
ثروتمند و فقیر
یک برادر باید مثل این باشد
در کف زندگی
شراره
دیوانهٔ تو
سلام خانم
عصر جدید
قضاوت مقدر
ظالم
او خواهرت خواهد بود
عصبانیت
راجاجی
خون دو رنگ دارد
قسم به مادرم
خجالتی
امپراتور امروز
آخرین غلام
آخرین شرط
آخرین راهزن
دشمن
خوب و بد
دریا دل
خوش‌شانس
جوآن کرول

| جوآن کرول | جوآن کرول |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: یونا جوآن هالیدی
زادهٔ: ۱۵ ژوئن ۱۹۲۸ سیدنی، نیو ساوت ولز، استرالیا
درگذشت: ۱۴ فوریهٔ ۲۰۲۲ (۹۳ سال) سیدنی، نیو ساوت ولز، استرالیا
محل تحصیل: دانشگاه سیدنی
افتخارات: کسب نشان استرالیا
یونا جوآن کرول (زادهٔ ۱۵ ژوئن ۱۹۲۸) یک پزشک و رادیولوژیست استرالیایی بود که در سونوگرافی و ماموگرافی تخصص داشت. خارج از پزشکی، او یک فعال محیط زیست و یکی از ۱۳ زنی بود که پارک کلیز بوش در سیدنی را خطر نابودی نجات دادند.
اوایل زندگی و تحصیلات

یونا جوآن هالیدی در سیدنی و در تاریخ ۱۵ ژوئن سال ۱۹۲۸ به دنیا آمد. او تا مقطع کارشناسی در دانشگاه سیدنی در رشته قایقرانی تحصیل کرد. اما تغییر رشته داد و پس از دریافت مدرک پزشکی خود در سال ۱۹۵۲، او برای مدت کوتاهی به عنوان آسیب‌شناس در بخش شمالی استرالیا کار کرد اما پس از مدت کوتاهی به سیدنی بازگشت. در سال ۱۹۵۵، او با فرانک جیمز کرول، که یک دانشجوی پزشکی در تخصص قلب و عروق بود، ازدواج کرد و متعاقباً سیزده سال را به عنوان مادر تمام وقت برای چهار فرزندش گذراند و فعالیت‌های خود را در پزشکی تا ۴۷ سالگی به تأخیر انداخت.
فعالیت‌های زیست‌محیطی

در اوایل دهه ۱۹۷۰، کرول به یکی از ۱۳ زن فعال محیط زیست معروف به «مبارزان برای حفظ پارک کلیز بوش» تبدیل شد که علیه توسعه شهری در قطعه‌ای از بوته زارهای بومی استرالیا که در کنار رودخانه پاراماتا در هانترز هیل قرار داشتند، مبارزه می‌کردند. تلاش آنها منجر به اجرای اولین ممنوعیت گسترش شهری در استرالیا شد. به این ممنوعیت گسترش شهری، ممنوعیت سبز می‌گفتند. این حفظ موفقیت‌آمیز پارک کلیز بوش، راه را برای تعدادی از اقدامات مشابه با اجرای طرح ممنوعیت سبز هموار کرد که بر استفاده از زمین و طرح‌های توسعه مجدد در سیدنی و اطراف آن بسیار تأثیر گذاشت. در حالی که اجازه توسعه املاک و مستغلات بیشتری در آن محل‌ها داده نشد، پارک کلیز بوش بعداً توسط دولت خریداری شد تا به فضای باز عمومی تبدیل شود. منطقه محافظت شده کلیز بوش توسط داوطلبان محلی موسوم به «دوستان کلیز بوش» و با همراه کرول به عنوان رئیس افتتاحیه در سال ۱۹۹۶ افتتاح شد. او بعداً اظهار داشت که مشارکت او در نجات کلیز بوش مهم‌ترین کاری است که انجام داده. در سال ۲۰۲۱، دقیقاً یک سال قبل از مرگش او در جشن ۵۰ سالگی حفظ پارک کلیز بوش شرکت کرد.
فعالیت‌های پزشکی

در سال ۱۹۷۵، کرول برای مدیریت اجرای برنامه غربالگری سلامت پستان در سیدنی منصوب شد و در سال ۱۹۷۸ مدیرکل کلینیک‌های تخصصی سلامت پستان در سیدنی شد. در سال ۱۹۹۴، او در مرکز خدمات بهداشتی منطقه سیدنی مشغول به کار شد، در حالی که به عنوان مشاور رادیولوژیست در کلینیک پستان اسکوئر سیدنی نیز فعالیت داشت. با گذشت سال‌ها، این کلینیک به یک مرکز آموزشی برجسته در زمینه رادیولوژی تبدیل شد. در این کلینیک، کرول به عنوان یکی از پیشگامان ماموگرافی استرالیا، ترویج دهنده سونوگرافی پستان و غربالگری زنان بر اساس ماموگرافی بود. او به ایجاد مرکز ملی ماموگرافی در استرالیا کمک بسیاری کمک کرد و تبدیل به یکی از اجرا کنندگان اصلی برنامه غربالگری سرطان سینه در استرالیا شد.
کرول در مراسم افتخارات روز استرالیا در سال ۱۹۹۶ به دلیل «خدمت به پزشکی، به ویژه در زمینه‌های ماموگرافی و سونوگرافی» نشان استرالیا را دریافت کرد.او پس از مدتی در سال ۱۹۹۷ بازنشسته شد.
زندگی شخصی و مرگ

کرول به عنوان نویسنده‌ای پرکار به دلیل مقالات چاپ شده‌اش در سیدنی مورنینگ هرالد شناخته می‌شد. مقالات او دربارهٔ محیط زیست و مسائل مختلف دیگر مرتباً توسط روزنامه منتشر می‌شد.
جوآن و فرانک کرول مجموعه داران آثار هنری بودند و این زوج اعضای یک سندیکای خرید آثار هنری از صاحب نظران و سرمایه گذاران هنر استرالیایی بودند. بخش‌هایی از مجموعه آنها به گالری‌های هنری اهدا شده است، از جمله پرتره جوآن در سال ۱۹۷۶ که توسط جان براک در گالری ملی پرتره استرالیا در کانبرا به نمایش گذاشته شده است.
جوآن کرول در ۱۴ فوریه ۲۰۲۲ در سن ۹۳ سالگی درگذشت. همسرش فرانک نیز در سال ۲۰۰۳ فوت کرده بود.
محسن اشرفی

| محسن اشرفی | محسن اشرفی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۳۳ اراک
ملیت:  ایران
پیشه(ها): مترجم و سردبیرِ مطبوعاتی
شناخته‌شده برای: مدیریتِ روزنامهٔ بُنیان
سیّد محسن اشرفی (زادهٔ ۱۳۳۳ در اراک) مترجم و روزنامه‌نگارِ ایرانی است.