stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
محمدرضا اصلانی
در زمینهٔ شعر > دیدگاه‌های شعری

وی معتقد است که در آن زمان برای او و هم‌نسل‌هایش اگزیستانسیالیسم و عدم دیالوگ، یک مسئلهٔ اساسی بود. به باور وی جهانی که به واسطهٔ عدم دیالوگ محکوم شد، نمی‌تواند خودش را مطرح کند. در آن زمان جهان عاشق نبود، خشمگین بود و این خشم به خودی خود در همهٔ هم‌نسل‌هایش وجود داشت و به همین دلیل افرادی شورشی بودند. شورش علیه جامعه، دانشکده و همه‌چیز. او می‌گوید:
«ما اصلاً رفتار عمومی نداشتیم. ما دیگر در بطن خانواده نبودیم، در بطن جامعه بودیم و به همین دلیل می‌توانستیم تک باشیم. این تک بودن و تنها بودن و وجود داشتن یک اصل بنیادی بود و این وجود داشتن در شعر پیاده می‌شد؛ و این که کلمات چگونه بعد بصری ایجاد می‌کنند. در ادبیات ما کلمات بعد بصری ندارند. نه در نوولها و رمانها و نه‌در شعرها».
وی معتقد است بعد بصری شعر تا قبل در کار دیگران تصویری در درون کلمات نیست بلکه در بیرون کلمه است و از تصویری بیرون از کلمات گزارش می‌دهد. به همین دلیل تلاش کرد تا در آثار خود نشان دهد خود کلمه می‌تواند در درون خودش تصویر بسازد. او معتقد است:
«با ساختن تصویر ما جهان دیگری می‌سازیم که با آن می‌توانیم جهان را بفهمیم و جهان را در مقابل یک پرسش قرار می‌دهیم. این پرسش امری اساسی است. به همین دلیل در این شعرها هیچ وقت من اضافه تشبیهی ندارم. کلمات مستقل هستند و خودشان تصویر هستند، یا استعاره کمتر مطرح می‌شود. اینجا استقلال کلمات یک مسئلهٔ بنیادی است و با این استقلال کلمات است که زبان شروع به عیان‌کردن می‌کند. به جای این‌که عواطف عیان شود و در این استقلال کلمات هست که جهان پیدا می‌شود. آنجا یک اعتراف وجودی اتفاق می‌افتد. به این دلیل که زبان در وجود ماست.»
او معتقد است لذت امری ضرورت نیست. لذت از دیدگاه وی در فهم لذتی هست. شناختن، مهم‌تر از لذت بردن است. در شناختن، لذت واقعی هست. وی معتقد است زبان در خودش نوعی ناخودآگاه جمعی دارد که باید آن را کشف کرد.
محمدرضا اصلانی در دههٔ ۴۰ حجم وسیعی از شعر فارسی را چه مدرن‌ها و چه شعر کهن را می‌دانست. او در ۱۹ سالگی نصف دیوان حافظ را حفظ بود. در حالی‌که همان زمان الیوت، آراگون می‌خواند؛ با این وجود، با موضوعات آن‌ها درگیر نبود، او به ساختار و زبان آن‌ها علاقه‌مند بود. از سال ۱۳۴۰ تا ۴۲ اصلانی تلاش کرد شاعرانگی را در روزمرگی کشف کند و این موضوع را در شعرش انعکاس داد.
فعالیت انتشاراتی

از سال ۱۳۶۲ به کار انتشاراتی مشغول می‌شود و نشر نقره را بنا می‌گذارد. در دوران ناشری‌اش از چاپ دو کتاب با عنوان «شعر به دقیقهٔ اکنون»، مجموعه‌هایی برگرفته از شعر معاصر، حمایت کرد.
کارنامه > فیلم‌شناسی

(۱۳۴۶) جام حسنلو و داستان کسی که می‌پرسد / نویسنده و کارگردان (به تهیه‌کنندگی فریدون رهنما)
(۱۳۴۸) بَدبَده و داستان پسری که می‌پرسد / نویسنده و کارگردان (بر اساس داستانی از حسین رسائل)
(۱۳۴۹) غربت الغربیه / نویسنده و کارگردان
(۱۳۵۰) جامع فهرج / نویسنده و کارگردان
(۱۳۵۰) تاریخانه / نویسنده و کارگردان
(۱۳۵۰) سوزن بان / نویسنده (کارگردان: منوچهر طیاب)
(۱۳۵۱) میراث فرهنگی ما / نویسنده و کارگردان
(۱۳۵۱) سوی شهر خاموش / نویسنده (کارگردان: منوچهر طیاب)
(۱۳۵۱) صبح روز چهارم / نویسنده (کارگردان: کامران شیردل)
(۱۳۵۲) تنگنا / نویسنده (کارگردان: امیر نادری)
(۱۳۵۳) چنین کنند حکایت / نویسنده و کارگردان (بر اساس داستانی از اسماعیل نوری اعلا - نویسندگان همکار: کامران شیردل و مهرداد فخیمی)
(۱۳۵۳) مش اسماعیل / نویسنده و کارگردان
(۱۳۵۳) سریال سمک عیار / نویسنده و کارگردان (براساس رمان «سمک عیار» نوشتهٔ فرامرز پسر خداداد پسر عبدالله الکاتب الارجانی در سدهٔ ششم هجری)
(۱۳۵۴) ابوریحان بیرونی / نویسنده و کارگردان
(۱۳۵۴) مرثیه / نویسنده (کارگردان: امیر نادری)
(۱۳۵۵) باغ سنگی / نویسنده (کارگردان: پرویز کیمیاوی)
(۱۳۵۵) شطرنج باد / نویسنده و کارگردان
(۱۳۵۸–۱۳۵۹) کودک و استثمار / نویسنده و کارگردان
(۱۳۷۵) چیغ / نویسنده و کارگردان
(۱۳۷۵) دلِ جهان / نویسنده و کارگردان
(۱۳۷۶–۱۳۷۷) سریال غبار نور / نویسنده و کارگردان
(۱۳۷۸) واقعه کربلا به روایت تاریخ طبری / نویسنده و کارگردان
(۱۳۸۰) سریال منطق الطیر / نویسنده و کارگردان
(۱۳۸۵) خاطرات یک ۷۵ ساله / نویسنده و کارگردان
(۱۳۸۶) آتش سبز / نویسنده و کارگردان
(۱۳۸۹) دست‌های هگمتانه / نویسنده و کارگردان
(۱۳۹۰) گنج روان / نویسنده (مشترک با امین اصلانی) و تهیه‌کننده (کارگردان: امین اصلانی)
(۱۳۹۰) چه آفتابِ خوشی در درونِ او می‌تافت / فیلمنامه و کارگردانی
(۱۳۹۰) تهران: هنر مفهومی / نویسنده و کارگردان
(۱۳۹۲) باد بر باغ نظر / نویسنده (کارگردان: پویان کاظمی)
(۱۳۹۷) خانه‌ای به وسعت آگاهی / نویسنده و کارگردان
(۱۳۹۸) درخت بنفش / فیلمنامه (مشترک با امین اصلانی) بر اساسِ داستانِ درختِ بنفش، نوشتهٔ سودابه فضائلی
کارنامه > کتاب‌شناسی

(۱۳۴۴) دفتر شعر: شب‌های نیمکتی، روزهای باد / نشر تهران
(۱۳۵۴) دفتر شعر: بر تفاضل دو مغرب /
(۱۳۵۷) دفتر شعر: سوگنامهٔ سال‌های ممنوع / شرکت انتشارات زردیس
(۱۳۷۸–۱۳۸۹) آراء و نظریات سینمایی: دگرخوانیِ سینمایِ مستند / نشر رونق؛ مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی
شامل: طرح و تشریح ماهیت فلسفی، ادبی و زیبایی‌شناختی سینما است. «دگرخوانی» پس از کتاب «واقعیت‌گرایی فیلم» نوشته فریدون رهنما به سال ۱۳۵۰، دومین کتاب تألیفی به قلم یک سینماگر ایرانی است که به تفکر و بازاندیشی در بنیان‌های نظری سینما می‌پردازد.
(۱۳۹۷) گفتگو با محمدرضا اصلانی: هستیِ آیینه (به اهتمام آرش سنجابی) / نشر اختران
شامل: مجموعهٔ گفتگو دربارهٔ کارنامه و آراء و نظرات هنری محمدرضا اصلانی
پی‌نوشت

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11
↑  جواهری گیلانی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۳:‎ ۲۹۲.
↑  اسدی کیارس، «سهم موج نو از محمدرضا اصلانی»، روزنامهٔ اعتماد.
↑  جواهری گیلانی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۳:‎ ۲۹۲.
↑  «دیدن جهان مرا منقلب می‌کند». فرارو. ۲۹ شهریور ۱۳۹۰. دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۰۵-۱۳.
↑  اسدی کیارس، «سهم موج نو از محمدرضا اصلانی»، روزنامهٔ اعتماد.
↑  اسدی کیارس، «سهم موج نو از محمدرضا اصلانی»، روزنامهٔ اعتماد.
↑  اسدی کیارس، «سهم موج نو از محمدرضا اصلانی»، روزنامهٔ اعتماد.
↑  اسدی کیارس، «سهم موج نو از محمدرضا اصلانی»، روزنامهٔ اعتماد.
↑  اسدی کیارس، «سهم موج نو از محمدرضا اصلانی»، روزنامهٔ اعتماد.
↑  اسدی کیارس، «سهم موج نو از محمدرضا اصلانی»، روزنامهٔ اعتماد.
↑  اسدی کیارس، «سهم موج نو از محمدرضا اصلانی»، روزنامهٔ اعتماد.
↑  اصلانی و  منصوری، «دیدن جهان مرا منقلب می‌کند»، روزنامهٔ اعتماد.
↑  اسدی کیارس، «سهم موج نو از محمدرضا اصلانی»، روزنامهٔ اعتماد.
↑  اسدی کیارس، «سهم موج نو از محمدرضا اصلانی»، روزنامهٔ اعتماد.
↑  اصلانی و  منصوری، «دیدن جهان مرا منقلب می‌کند»، روزنامهٔ اعتماد.
تواوکولا

نمایی از تواوکولا
موقعیت تواوکولا در هلسینکی
تواوکولا ( سوئدی: Majstad) محله‌ای در هلسینکی فنلاند  درحدود ۴ کیلومتری شمال مرکز این شهر، در بندر وانهاکاوپونکیسلکلا است. تواوکولا بخشی از منطقه اداری وانهاکاوپونکی است.
پیشینه

قدیمی ترین قسمت شهر بیشتر از ویلاهای چوبی و خانه های کوچک تشکیل شده است. در سالهای بعد  کنار دریا، منطقه جدیدتر آرابیان‌رانتا با بلوک های برج مدرن ساخته شد.
خیابانی درتواوکولا
فریزهوست

فریزهوست بسکت (انگلیسی: Fryshuset Basket) یک باشگاه بسکتبال است که در سال ۱۹۸۴ در استکهلم سوئد تأسیس شد. این باشگاه در لیگ برتر بسکتبال سوئد بازی می‌کند. بازی‌های خانگی آن در سالن ورزشی فریزهوست انجام می‌شود.
مانوئل آرمیجو

| مانوئل آرمیجو | مانوئل آرمیجو |
| --- | --- |
پرتره مداد رنگی از مانوئل آرمیجو توسط آلفرد اس. واوق، حدود ۱۸۴۰ میلادی: پرتره مداد رنگی از مانوئل آرمیجو توسط آلفرد اس. واوق، حدود ۱۸۴۰ میلادی
۶مین، ۱۱مین و ۱۳مین 13th فرماندار مکزیکی نیومکزیکو: ۶مین، ۱۱مین و ۱۳مین 13th فرماندار مکزیکی نیومکزیکو
دوره مسئولیت ۱۸۲۷ – ۱۸۲۹: دوره مسئولیت ۱۸۲۷ – ۱۸۲۹
پس از: Antonio Narbona
پیش از: José Antonio Chaves
دوره مسئولیت ۱۸۳۷ – آوریل ۱۸۴۴: دوره مسئولیت ۱۸۳۷ – آوریل ۱۸۴۴
پس از: Albino Pérez
پیش از: Mariano Chávez
دوره مسئولیت مارس ۱۸۴۵ – اوت ۱۸۴۶: دوره مسئولیت مارس ۱۸۴۵ – اوت ۱۸۴۶
پس از: José Chávez y Castillo
پیش از: Juan Bautista Vigil y Alarid
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ca. 1793 البوکرکی، نوومکزیکو، اسپانیای نو
درگذشته: 1853 (aged ۵۹–۶۰) لمیتار، قلمروی نیومکزیکو، ایالات متحده آمریکا
ملیت:  اسپانیایی (1793-1821)  مکزیکی (۱۸۲۱–۱۸۵۳)
تخصص: سرباز و سیاستمدار
مانوئل آرمیجو (Manuel Armijo) (حدود ۱۷۹۳ – ۱۸۵۳ میلادی)، سرباز و دولت‌مرد اهل نیومکزیکو بود که برای سه دوره به عنوان فرماندار نیومکزیکو خدمت کرد. وی در خاموش سازی شورش ۱۸۳۷ نقش اساسی را ایفا کرد؛ رهبری نیروهای را برعهده داشت که سفر اکتشافی تگزان سانتافه را دستگیر نمودند؛ و بعدها در جریان جنگ آمریکا و مکزیک، او به ایالات متحده تسلیم شده و زمینه تصرف سانتافه را فراهم نمود.
اوایل زندگی و دوره اول فرمانداری

مانوئل آرمیجو در ۱۷۹۳ میلادی در البوکرکی، منطقه نیومکزیکو و به احتمال قریب در بلن به‌دنیا آمده بود. وی پسر ویسنته فریر ای آرمیجو و باربارا کاسیلدا دوران ای چاوس بود، والدین وی هر دو از خانواده‌های معروف نیومکزیکو بودند. ویسنته آرمیجو و خانواده وی در دهه ۱۷۹۰ میلادی در پلازا دی سان انتونیو دی بیلن زندگی می‌کردند و براساس آمار اسپانیا، ویسنته به عنوان انباردار و ستوان در کسوت شبه‌نظامیان خدمت می‌کرد. مانوئل آرمیجو در ۱۸۱۹ میلادی با ماریا ترینیداد گابالدون ازدواج کرد. این زوج هیچ فرزندی نداشتند، اما دختری به‌نام رامونا را به فرزندی گرفتند، کسی که از وی در وصیت‌نامه مانوئل به عنوان «تنها دختر و وارث من» یاد شده‌است. رامونا آرمیجو با لوئیس سی. دی باکا اهل ساکورو، نیومکزیکو ازدواج کرد.
براساس یادداشت جورج ویلکینز کندال، آرمیجو با کار کردن نزد یک گله‌دار گوسفند و دزدیدن و دوباره بفروش رساندن گوسفندان، اغلب به کارفرمای خود، ثروتمند شد؛ اما کندال در حالی از تجارب خود می‌نویسد که در ۱۸۴۱ میلادی در نزد آرمیجو زندانی بود و تصویری که او از آرمیجو ارایه می‌کند، تصویر دشنام‌آمیز است. مورخ مارک سیمونز داستان ارایه شده در مورد دزدی گوسفند را یک «سنت» می‌خواند. ویلیام ورث در وبسایت مورخین ایالت نیومکزیکو نوشت، «تصویری که جلج ویلکینز کندال از فرماندار آرمیجو ارایه می‌کند این است، مردی تحصیل‌نیافته از خانواده فقیر که با دزدی راه خود را به بالا باز کرد. ارایه یک کاریکاتور زشت از آرمیجو توسط کندال، راهی بود تا با آن بتواند آرمیجو تهمت بزند، چون از نظر وی فرماندار پس از دستگیری سفر اکتشافی فاجعه‌آمیز تگزاس سانتافه در ۱۸۴۱ میلادی با وی رفتار غیرعادلانه داشت». از نظر ساکنین اسپانیایی‌تبار نیومکزیکو، مورخین به‌طور عموم در ارایه تاریخچه مانوئل آرمیجو، عملکرد منصفانه داشته‌اند. آنجلیکو چاوز نوشت، «شخصیت مانوئل آرمیجو به عنوان فرماندار و انسان، به حدی در تعداد زیادی از منابع به‌طور غیرعادلانه به تصویر کشیده شده‌است، که ذکر آنها در اینجا نمی‌گنجد».
آرمیجو در ۱۸۲۲ میلادی شهردار (alcalde) البوکرکی و در ۱۸۲۴ میلادی به درجه سروان در شبه‌نظامیان رسید. وی در ۱۸۲۷ میلادی به عنوان فرماندار نیومکزیکو انتخاب گردید، اما در ۱۸۲۸ میلادی به عنوان یک تاجر گوسفند و پتوهای پشمی ثروتمند از سانتافه به البوکرکی بازگشت و دوباره به عنوان شهردار انتخاب شد. برخی منابع می‌گویند که او به‌خاطر خودداری از تحقیقات فدرال، سمت فرمانداری را ترک کرد.
آرمیجو در ۱۸۳۶ میلادی به عنوان محصل تعرفه (subcomisario) نیومکزیکو گماشته شد؛ این سمت شامل گردآوری پول و همچنین کار رسمی در سانتافه بود. با این حال، وی بنابر دلایل سلامتی بیشتر وقت خود را در البوکرکی سپری می‌کرد و از اینرو کسی دیگری جایگزین وی شد.
شورش ۱۸۳۷

ساکنین ناراضی مناطق شمالی نیومکزیکو فرماندار البینو پریز را در اوت ۱۸۳۷ ترور نموده و کنترل ایالت را در دست گرفتند، (شورش ۱۸۳۷). بیشتر مردم مناطق جنوبی با این حکومت جدید به مخالفت پرداختند، اما چندین فرد معروف از رهبری جنبشی برای سرکوب این شورش خودداری نمودند. ماریانون چاوز، یکی از بستگان جوان و ثروتمند آرمیجو، این سمت رهبری را به وی پیشنهاد کرد و آرمیجو نیز آنرا پذیرفت. وی حرکت به سوی سانتافه را آغاز نمود و خود را فرماندار اعلام کرد، سمتی که حکومت مکزیک نیز پس از شنیدن خبر شورش، آنرا به آرمیجو داده بود (برخلاف گزارش کندال که گفته بود، نامه انتصاب-خودی آرمیجو به عنوان فرماندار بعداً به آنها رسید).
آرمیجو با نوشتن نامهٔ به حکومت درخواست نمود تا نیروهای فدرال فرستاده شود و سربازان آموزش دیده تحت فرماندهی سرهنگ دوم کایتانو جوستینیانی از سواره نظام وراکروز در اوایل ژانویه ۱۸۳۸ رسیدند. در اواخر همان ماه، شورش بار دیگر شعله‌ور شد و آرمیجو با هدایت نیروها توانست شورشیان را در پوجواکو مغلوب نماید. بر اساس‌نامه‌های آرمیجو که به مورخ مکزیکی کارلوس ماریا بستامانتی فرستاده بود، او ظاهراً فرمانده نیروهایش را در دست داشت، در حالیکه در واقع این جوستینیانی بود که نیروها را رهبری می‌کرد.
برخی از نویسندگان آمریکایی که البته با کندال آغاز شد، آرمیجو را متهم به سرکوب شورشی نموده‌اند که خود در اصل آغاز کرده بود. تاجر و نویسنده جوسیا گریگ گفت که، برادر آرمیجو «به‌طور خصوصی» به گریگ اظهار داشت که آرمیجو با شتاب از البوکرکی به سانتافه رفت و انتظار داشت تا شورشیان وی را به عنوان فرماندار انتخاب می‌کنند. چون وی شخصاً هیچ سهمی در این شورش نداشت، «آنها ادعای وی مبنی بر توافق داشتن با آنها را تصدیق نکردند» و از اینرو او به البوکرکی آمد تا یک جنبش ضدانقلاب را سازماندهی کند. مورخ جنیت لیکومتی این داستان را به دیده شک نگریسته و تصریح می‌نماید که هیچ گونه مدرک مستند دال بر دخالت آرمیجو در شورش ۱۸۳۷ وجود ندارد.
دور دوم

در ۱۸۴۱ میلادی، آرمیجو به‌طور موفقیت‌آمیز توانست سفر اکتشافی تگزان سانتافه را دفع نماید. او ظاهراً وعده دروغین رفتار مصون به آنها داد، اما در عوض بازرگانان و سربازان تگزاسی را دستگیر نموده و به عنوان زندانی به قسمت جنوب مکزیکو فرستاد.
داستان‌های فساد آرمیجو حتی به مناطق اروپا-آمریکایی منطقه نیز رسید تا یورش به ایالات متحده را توجیه نمایند. همچنین شایعه شده بود که او با مالک ثروتمند سالن سانتافه به‌نام ماریا جرترودیس «تولس» بارسلو دارای رابطه نامشروع است.
همچنین در این دوران، او به‌طور مشتاقانه اعطای زمین به آمریکایی‌ها را تأیید نموده و با فروش ۹٬۷۰۰٬۰۰۰ آکر (۳۹٬۰۰۰ کیلومتر مربع)، برخی از بزرگترین زمین‌های اعطایی از نظر مساحت را در تاریخ را رقم زد. به عنوان مثال، چارلز بوبین و گوادالوپ میراندا در ژانویه ۱۸۴۱ از آرمیجو درخواست نمودند تا زمینی به مساحت ۱٬۷۴۱٬۷۶۴ آکر (۷٬۰۴۸٫۶۷ کیلومتر مربع) واقع در شرق کوه‌های سانگری دی کریستو را به آنها اعطاء نماید. بخشی از آن زمین به چارلز بنت داده شد، در حالیکه او شهروند مکزیکو نبود. زمانی که پادری مارتینز در مورد چنین اعطای زمین مطلع شد، او چنین یک انتقاد قوی را متوجه آرمیجو نمود که وی در تابستان این اعطای زمین را پس گرفت. آرمیجو بعدها زمانی که بوبین درگذشت، این زمین اعطایی را به داماد وی لیوسین مکسویل داد.
جمهوری تگزاس در ۱۸۴۳ میلادی یک نیروی دیگر را به نیومکزیکو فرستاد تا دستگیری سفر اکتشافی تگزان سانتافه و حملات مکزیکو به تگزاس را تلافی نماید. این نیرو که متشکل از حدود ۲۰۰ مرد بود، یکی از واحدهای پیشرو نیومکزیکو را شکست داد. آرمیجو که در ۱۴۰ مایل (۲۳۰ کیلومتر) فاصله با ۵۰۰ مرد اردو زده بود، با شنیدن این خبر، «وحشت زده شده و فرار کرد». پس از آن، وی از سمت فرماندهی نیروها استعفا داد و سال بعد «به دلیل وضعیت سلامت ضعیف» از فرمانداری کنار رفت.
ارجاعات

↑  New Mexico State Historian. "Manuel Armijo". New Mexico State Historian. Retrieved 18 September 2014.
↑  William Wroth. "Manuel Armijo". New Mexico State Historian. Retrieved 18 September 2014.
↑  Chávez, Angélico (1999). Origins of New Mexico Families. Santa Fe, New Mexico: Museum of New Mexico Press. pp. 318–319.
↑  The Santa Fé Expedition - Kendall Account 3 بایگانی‌شده  در ۲۰۰۵-۱۰-۳۱ توسط Wayback Machine from Sons of DeWitt Colony Texas, published in 1844, accessed 19 June 2006.
↑  Simmons, Marc (1973). The Little Lion of the Southwest: A Life of Manuel Antonio Chaves. Chicago: The Swallow Press. ISBN 0-8040-0633-4.
↑  William Wroth. "Manuel Armijo". New Mexico State Historian.
↑  Manuel Armijo بایگانی‌شده  در ۶ دسامبر ۲۰۱۸ توسط Wayback Machine from The Latina/o History Project, accessed 19 June 2006
↑  Bloom, Lansing Bartlett (1912). "New Mexico under Mexican Administration, 1822–1846". Old Santa Fe. 1: 266., cited by Simmons
↑  Lecompte, Janet (1985). Rebellion in Río Arriba, 1837. University of New Mexico Press. ISBN 0-8263-0800-7.
↑  Gregg, Josiah (1844). Commerce of the Prairies. republished by the University of Oklahoma Press, 1954.
↑  Deena J. González, Refusing the Favor: The Spanish Mexican Women of Santa Fe, 1820-1880, (New York: Oxford University Press, 1999), p.75.
↑  Spanish-Mexican Land Grants from the Colorado State Archives, accessed 19 June 2006
↑  Broadhead, Edward (1982). Ceran St. Vrain 1802–1870. Pueblo, Colorado: Pueblo County Historical Society. ISBN 0-915617-03-X.
↑  Beck, Warren A. (1962). New Mexico: A History of Four Centuries. University of Oklahoma Press.
ویلبر سوت

| ویلبر سوت | ویلبر سوت |
| --- | --- |
مصاحبه گلد در فستیوال آشگا ۲۰۲۳: مصاحبه گلد در فستیوال آشگا ۲۰۲۳
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: ویلیام پاتریک اسپنسر گلد
زاده: ۱۴ سپتامبر ۱۹۹۶ ‏(۲۸ سال) سافک، انگلستان
ژانر: ایندی راک و کمدی
ساز(ها):  خوانندگی  گیتار  پیانو 
عضو کنونیِ: لاوجوی
ویلیام پاتریک اسپنسر گلد (به انگلیسی: William Patrick Spencer Gold؛ ۱۴ سپتامبر ۱۹۹۶)، که به‌طور حرفه‌ای با نام ویلبر سوت شناخته می‌شود، استریمر، یوتیوبر و موسیقی‌دان انگلیسی است. او اولین بار در سال ۲۰۱۷ به خاطر همکاری با کانال کمدی یوتیوب «سوت‌هاوس» شناخته شد، جایی که تدوین‌گر و یکی از بنیان‌گذارها بود. او بعداً کانال خود را به نام ویلبر سوت در مارس ۲۰۱۹ راه‌اندازی کرد. گلد اولین تک‌آهنگ خود را با نام «بالاد پسر خوب» در ژانویه ۲۰۱۸ منتشر کرد. ششمین تک‌آهنگ او، «دوست‌پسر موردعلاقت» به رتبه ۶۳ جدول تک‌آهنگ‌های بریتانیا رسید. گلد یکی از بنیانگذاران گروه بریتانیایی ایندی راک لاوجوی است، جایی که او یکی از ترانه‌سراها، خواننده اصلی و گیتاریست است. در سال ۲۰۲۱، آنها دومین آلبوم چندآهنگه خود را به نام ذهن سنگین منتشر کردند که در رتبه ۱۲ جدول آلبوم‌های بریتانیا قرار گرفت و سومین آلبوم چندآهنگه آنها بلند شو و دیگه تمومه که در سال ۲۰۲۳ منتشر شد در رتبه ۴ جدول آلبوم‌های بریتانیا قرار گرفت.
زندگی شخصی > یوتیوب

گلد برای اولین بار برای کار در کانال یوتیوب سوت‌هاوس در سال ۲۰۱۷ شناخته شد، که توسط گلد و چندنفر از دوستانش سرمایه‌گذاری می‌شد. این کانال شامل ویدئوهای واکنش، توضیح میم توسط اعضا، و لایف هک بود، با چند موضوع دیگر. در ۳۰ می ۲۰۱۹، کانال سوت‌هاوس به ۱ میلیون دنبال‌کننده رسید.
کانال اصلی گلد، ویلبر سوت(Wilbur Soot) در ۲۹ مارس ۲۰۱۹ ساخته شد. این کانال در ۸ آوریل ۲۰۲۰ به ۱ میلیون دنبال‌کننده و در ژوئیه ۲۰۲۳ به ۶٫۳۱ میلیون دنبال‌کننده رسیده است.
زندگی شخصی > پخش‌زنده

گلد همچنین در توییچ استریم می‌کند، او در ژانویه ۲۰۲۴ به ۴٫۸ میلیون دنبال‌کننده رسیده است، و در رتبه ۴۵ دنبال‌شده‌ترین کانال‌ها در توییچ قرار دارد.
در سال ۲۰۲۰، گلد به سرور ماینکرفت نقش‌بازی به نام دریم‌اس‌پی پیوست که توسط دریم ساخته شده بود. آنجا گلد کشور خیالی خود به نام لمنبرگ را بنیان نهاد و نویسنده اصلی داستان‌های سرور شد گلد در مسابقات مختلف ماینکرفت مانند «مسابقات ماینکرفت» و «دوشنبه‌های ماینکرفتی» شرکت کرده بود.
در ۴ آگوست ۲۰۲۲، تامی‌اینیت اعلام کرد که او و گلد درحال نوشتن یک کتاب هستند به نام 'تامی‌اینیت می‌گوید…' که یک کتاب نقل‌قول بود. این کتاب در ۱۳ اکتبر ۲۰۲۲ عرضه شد. همه سود این کتاب به خیریه خیریه سارکوما آمریکا برای احترام به یوتیوبر سابق تکنوبلید واریز شد.
زندگی شخصی > حاشیه

در استریم ۲۱ فوریه ۲۰۲۴ به نام «صحبت دربارهٔ چیزی مهم‌تر»، گلد توسط دوست‌دختر سابق خود، شلبی گریس (شابل Shubble) به جرم آزار و اذیت اتهام زده شد. گلد به این اتهام‌ها در ۲۷ فوریه ۲۰۲۴ با یک پست در توییتر واکنش نشان داد و از شلبی گریس عذرخواهی کرد ولی گریس و دیگران این عذرخواهی را نپذیرفتند و آن را بخاطر رفتار کنترل‌گرانه و دفاعی انتقاد کردند.
آهنگ‌شناسی

برای آهنگ‌های گروه گلد، لاوجوی (گروه موسیقی) § آهنگ‌شناسی را ببینید.
آهنگ‌شناسی > آلبوم‌ها

| عنوان | اطلاعات | بالاترین جایگاه در چارت‌های موسیقی> لیتوانیا |
| --- | --- | --- |
| شهر تو بهم آسم داد |  عرضه‌شده: ۲۵ ژوئن ۲۰۲۰  نوع: دانلود دیجیتالی، آنلاین گوش دادن | ۲۱ |
| رفلکس ناله کردن پستانداران |  عرضه شده: ۲۳ نوامبر ۲۰۲۳  نوع: دانلود دیجیتالی، آنلاین گوش دادن | ۴۵ |
آهنگ‌شناسی > آلبوم‌های چندآهنگه

| عنوان | اطلاعات |
| --- | --- |
شاید من حوصله سر بر بودم:  عرضه شده: ۲۵ دسامبر ۲۰۱۹  نوع: دانلود دیجیتالی، آنلاین گوش دادن
آهنگ‌شناسی > تک‌آهنگ‌ها

| عنوان | سال | بالاترین جایگاه در چارت‌های موسیقی> انگلستان | بالاترین جایگاه در چارت‌های موسیقی> ایندی یوکی | بالاترین جایگاه در چارت‌های موسیقی> ایرلند | بالاترین جایگاه در چارت‌های موسیقی> لیتوانیا | جوایز | آلبوم |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| "بالاد آقای خوب" | ۲۰۱۸ | — | — | — | — |  | تک‌آهنگ‌های خارج از آلبوم  |
| "من خیلی باهوشم" | ۲۰۱۹ | — | — | — | — |  | تک‌آهنگ‌های خارج از آلبوم  |
| شاید من حوصله سر بر بودم | ۲۰۱۹ | — | — | — | — |  | شاید من حوصله سر بر بودم |
| کرن، لطفاً برگرد، دلم برای بچه‌ها تنگ شده | ۲۰۱۹ | — | — | — | — |  | تک‌آهنگ‌های خارج از آلبوم  |
| من عاشق یه دختر اینترنتی شدم | ۲۰۲۰ | — | — | — | — |  | تک‌آهنگ‌های خارج از آلبوم  |
| اینترنت خرابم کرده | ۲۰۲۰ | — | — | — | — |  | تک‌آهنگ‌های خارج از آلبوم  |
| دوست پسر جدیدت | ۲۰۲۰ | ۶۵ | ۱۰ | ۱۰۰ | ۹۳ |  RIAA: Gold | تک‌آهنگ‌های خارج از آلبوم  |
| پسر نرم | ۲۰۲۲ | — | — | — | — |  | تک‌آهنگ‌های خارج از آلبوم  |
گلد (بالا) با نیهاچو (پایین) در ۲۰۲۰
پوش‌برگ (گیاه‌شناسی)

پوسته فندق بیزانسی، حاوی ۷ آجیل
پوش‌بَرگ (به انگلیسی: Husk)، در گیاه‌شناسی پوستک خارجی یا پوسته یک بذر است. در ایالات متحده، اصطلاح پوش‌برگ اغلب به پوشش برگی بیرونی گوش ذرت اشاره دارد که روی گیاه رشد می‌کند. به معنای واقعی کلمه، پوش‌برگ شامل پوشش محافظ خارجی یک بذر، میوه یا سبزی است. همچنین می‌تواند به افکنه حشرات یا سایر حیوانات کوچک پس از پوست‌اندازی اشاره کند.
در پخت‌وپز، پوش‌برگ همچنین می‌تواند به دیگر قسمت‌های زائد میوه‌ها و سبزیجات، به‌ویژه کلاهک یا کاسبرگ توت‌فرنگی اشاره کند. پوش‌برگ حبوبات و برخی میوه‌های مشابه را غلاف می‌نامند.
غلاتی مانند گندم و جو دارای پوسته هستند. دانه‌ها کل بذر یک گیاه هستند. بذر یک دانه (که صنعت غلات آن را «هسته» می‌نامد) از سه بخش خوراکی، سبوس، جوانه و درون‌دانه تشکیل شده است که همگی توسط پوسته ای غیرخوراکی محافظت می‌شوند که هسته را از آسیب نور خورشید، آفات، آب و بیماری محافظت می‌کند.
پوسته درخت

در درختان فندق، آجیل توسط یک پوش‌برگ برگی کوتاه احاطه شده است. این پوش‌برگ برگ‌مانند بیشتر آجیل را در بر می‌گیرد. سبز شروع می‌شود و در پایان فصل به رنگ قهوه‌ای محو می‌شود. معمولاً حدود ۷ تا ۸ ماه پس از گرده‌افشانی، آجیل رسیده از پوسته خارج می‌شود (یا می‌توان آن را از آن جدا کرد).
در برخی نقاط، هم پوسته‌ها و هم پوش‌برگ گردو که به‌عنوان ضایعات زراعی در هنگام برداشت و فرآوری میوه تولید می‌شود، گاهی به‌عنوان سوخت برای مقاصد گرمایشی سوزانده می‌شود. در سال ۲۰۱۹، نشان داده شد که پوسته سبز گردو را می‌توان به‌عنوان منبعی از ترکیبات مختلف زیست فعال طبیعی با خواص آنتی‌اکسیدانی و ضدمیکروبی عالی ارزیابی کرد. و همچنین مصارف آرایشی. یک ترکیب آلی نفتالنون (مشتق نفتالین) در پوسته سبز گردو (Juglans mandshurica Maxim) یافت می‌شود. برای مصارف مختلف. گردو سیاه، پوش‌برگ دارای پتانسیل آنتی‌اکسیدانی هستند. به‌طور گیج‌کننده، پوش‌برگ گردو نیز پوسته نامیده می‌شود. مگس پوسته گردو (Rhagoletis juglandis)، آفت رایج گردو است. لاروها کوچک هستند و در زیر سطح پوش‌برگ گردو زندگی می‌کنند. آنها به میوه و پوش‌برگ آسیب می‌رسانند که جدا کردن آنها دشوار می‌شود. مگس پوش‌برگ همچنین میوه‌های رسیده زردآلو و هلو را نیز آلوده می‌کند، معمولاً اگر گردوهای آلوده در فاصله پرواز قرار داشته باشند.
برخی از جاذب‌های زیستی مشتق از پوسته و پوش‌برگ میوه نیز برای اهداف تصفیه پساب استفاده شده‌اند. برای نمونه، پوسته و پوش‌برگ بادام برای حذف فلزاتی مانند سرب، کادمیوم و کوبالت در مقادیر مختلف استفاده شده است. پوش‌برگ بادام ایرانی (Prunus amygdalus L.) دارای خواص آنتی‌اکسیدانی و ضد رادیکال است.
از پوش‌برگ و پوسته نارگیل می‌توان برای سوخت استفاده کرد و منبع زغال‌سنگ است. در تایلند، پوسته نارگیل به‌عنوان یک محیط گلدان برای تولید نهال درختان جنگلی سالم استفاده می‌شود. می‌توان از نیم پوسته نارگیل خشک شده با پوش‌برگ برای صاف کردن کف استفاده کرد. در فیلیپین به‌عنوان بونو و در جامائیکا به سادگی «برس نارگیل» شناخته می‌شود. کویر که الیاف نارگیل نیز نامیده می‌شود، یک الیاف طبیعی است که از پوش‌برگ بیرونی نارگیل استخراج می‌شود.
پوست‌کنی و پوسته‌گیری

پوست‌کنی ذرت فرایند از بین بردن پوش‌برگ آن است و فقط لپه یا بذرهای ذرت باقی می‌ماند. پوسته‌گیری فرایند از بین بردن پوش‌برگ (یا کُلَش) از لوبیا و بذرهای دیگر است. این کار بعضی اوقات با استفاده از دستگاهی معروف به پوسته‌گیر (huller) انجام می‌شود. در آماده کردن بذرها برای گرفتن روغن، آنها تمیز می‌شوند تا هر جسم اضافی از بین برود. بعد پوش‌برگ، پوسته‌ها یا پوشش‌های خارجی آنها برداشته می‌شود.
سه نوع سیستم پوسته‌گیری وجود دارد که می‌توان از آنها برای پردازش دانه‌های سویا استفاده کرد: پوسته‌گیری داغ، پوسته‌گیری گرم و پوسته‌گیری سرد.
پوسته‌گیری داغ (Hot dehulling) فرایندی است که در مناطقی که فرآوری لوبیا مستقیم در مزرعه انجام می‌شود ارائه می‌گردد.
پوسته‌گیری گرم (warm dehulling) اغلب توسط پردازنده‌هایی که سویای خود را وارد می‌کنند استفاده می‌شود.
پوسته‌گیری سرد (cold dehulling) در گیاهانی استفاده می‌شود که تجهیزات خشک‌کن و تهویه مطبوع وجود دارند اما برای تولید خوراک پروتئین بالا نیاز به افزودن تجهیزات پوسته‌گیری دارند.
گزینه‌های مختلف دمای پوسته‌گیری برای انواع مختلف تولید، لوبیاها و تجهیزات آماده‌سازی است. در کشورهای جهان سوم، پوست‌کنی و پوسته‌گیری اغلب با دست و با استفاده از یک هاون و دسته بزرگ انجام می‌شود. اینها معمولاً از چوب ساخته می‌شوند و توسط یک یا چند نفر اداره می‌شوند.
پوش‌برگ زیست‌تجزیه‌پذیر است و به کمپوست تبدیل می‌شود.
ذرت در حیاط یک کشاورز از مردم دونقان در قرقیزستان پوست‌کنی می‌شود.