stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مرغ سلطان

| 0 | 1 |
| --- | --- |
وضعیت حفاظت: Study
نام‌های دیگر: Serai-Tavuk, Serai-Täook
کشور پیدایش: ترکیه
کاربرد: Ornamental
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
وزن: مذکر: Standard 6 lb. / 2.75 kg; Bantam 26 oz. / 740 g
 : مونث: Standard 4 lb. / 1.8 kg; Bantam 22 oz. / 625 g
رنگ تخم: سفید
نوع تاج: دوتایی
نوع تاج: بزرگ
رنگ صورت: سرخ
رده‌بندی: رده‌بندی
APA: سایر نژادهای استاندارد دیگر
ABA: Feather Legged
مرغ سلطان (انگلیسی: Sultan chicken) یک نژادهای پرورشی از مرغ و متعلق به ترکیه می‌باشد. نام انگلیسی این مرغ مستقیماً از ترجمهٔ نام اصیل زبان ترکی استانبولی آن، Serai-Tavuk به معنای «مرغ‌های سلطان» گرفته شده است. این مرغ‌ها همواره با مقاصد زینتی و در باغ‌های سلاطین امپراتوری عثمانی نگهداری می‌شدند. در غرب، این نژاد از مرغ در رقابت‌های نمایشی ماکیان زینتی شرکت داده شده و معمولاً تعداد آن‌ها اندک می‌باشد.
این نژاد از مرغ، نخستین بار در سال ۱۸۵۴ از زادگاه خود به سایر نقاط جهان صادر شد. در آن زمان، بانو الیزابت واتس از همپستید، لندن، یک دستهٔ کوچک از این پرندگان را به بریتانیا آورد. این پرنده برای نخستین بار در ۱۸۶۷ در آمریکای شمالی مشاهده شد و در سال ۱۸۷۴ در استاندارد کمال انجمن ماکلیان آمریکا به رسمیت شناخته شد.
مدرسه و کلیسای ژاندارک

| مدرسه و کلیسای ژاندارک | مدرسه و کلیسای ژاندارک |
| --- | --- |
نام: مدرسه و کلیسای ژاندارک
کشور: ایران
استان: استان تهران
شهرستان: تهران
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: مذهبی، مدرسه
دیرینگی: دوره پهلوی
دورهٔ ساخت اثر: دوره پهلوی
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۹۲۸
تاریخ ثبت ملی: ۲۰ آذر ۱۳۷۹
مدرسه و کلیسای ژاندارک مربوط به اوایل دوره پهلوی است و در تهران، حدفاصل خیابان جمهوری، منوچهری، لاله زار وفردوسی واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۰ آذر ۱۳۷۹ با شمارهٔ ثبت ۲۹۲۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بنای این مدرسه در سالِ ۱۳۱۰ خورشیدی توسط نیکلای مارکوف ساخته شد. این مدرسه توسطِ مبلّغه‌های مسیحی (خواهران «سن ونسان دوپل») تأسیس شد. خاستگاهِ مدرسهٔ ژاندارک به مدارس ی سن ونسان دو پل برمی گردد. مدرسه نخست، در سالِ ۱۸۶۵ توسطِ خواهرانِ راهبه در خیابانِ منوچهری و در مجاورتِ کلیسای لازاریت‌ها برای کودکانِ یتیم تأسیس شد. بعدها در دههٔ بیست میلادی این مدرسه کلاسهای جداگانه برای آموزشِ کودکانِ مسلمان و ارمنی در مقاطعِ ابتدایی و دبیرستان برگزار می‌کرد. وزارتِ فرهنگِ ایران جهتِ کمک به تحصیلِ دانش آموزانِ بی بضاعت و هم چنین تدریسِ زبانِ فارسی، ماهانه ۱۰۰ تومان به مدرسه کمک می‌کرد.
افرادِ مشهوری مانندِ فرح دیبا در این مدرسه تحصیل کردند.
محمد سعید الصحاف

| محمد سعید الصحاف | محمد سعید الصحاف |
| --- | --- |
محمد سعید الصحاف در ۱۹۹۶: محمد سعید الصحاف در ۱۹۹۶
وزیر اطلاع‌رسانی و فرهنگ عراق: وزیر اطلاع‌رسانی و فرهنگ عراق
دوره مسئولیت ۲۰۰۱ – مه ۲۰۰۳: دوره مسئولیت ۲۰۰۱ – مه ۲۰۰۳
رئیس‌جمهور: صدام حسین
پس از: همام عبد الخالق عبد الغفور
پیش از: انحلال پست
وزیر امور خارجه عراق: وزیر امور خارجه عراق
دوره مسئولیت ۱۹۹۲ – ۲۰۰۱: دوره مسئولیت ۱۹۹۲ – ۲۰۰۱
رئیس‌جمهور: صدام حسین
پس از: طارق عزیز
پیش از: ناجی صبری
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۳۰ ژوئیهٔ ۱۹۴۰ ‏(۸۴ سال) حله، نزدیکی کربلا
ملیت:  عراق
حزب سیاسی: حزب بعث عراق
محل تحصیل: دانشگاه بغداد
پیشه: نظامی، سیاستمدار
خدمات نظامی: خدمات نظامی
خدمت/شاخه: ارتش عراق
محمد سعید الصحاف (زاده ۳۰ ژوئیه ۱۹۴۰ ) آخرین وزیر اطلاع‌رسانی و فرهنگ، در زمان حاکمیت رژیم بعث عراق که در سال ۱۹۹۲ وزیر امور خارجه وقت عراق نیز بوده‌است. وی فارغ‌التحصیل رشته ادبیات انگلیسی از دانشگاه بغداد بود و تبحر خاصی در به‌کار بردن کلمات نامأنوس و کم‌کاربرد زبان عربی و انگلیسی داشت.
او که تا آخرین لحظات پیش از سقوط بغداد همچنان همه چیز را تکذیب می‌کرد و پیشروی ارتش آمریکا را رد می‌نمود، وقتی ارتش آمریکا، فرودگاه بغداد را به کنترل خود درآورد، در یک کنفرانس مطبوعاتی گفت نیروهای ایالات متحده که فرودگاه را تحت اشغال درآورده بودند، اکنون تسلیم افراد عراقی شده‌اند و در حال حاضر فرودگاه تحت کنترل نیروهای عراق است اما به گفته او تا پاکسازی کامل فرودگاه قادر به نشان دادن محوطه آن به مخبرین جراید نیست! وی شیعه مذهب بوده و پس از اشغال عراق، خود را به نیروهای آمریکایی تسلیم نمود. با اینحال، نبود کیفرخواست علیه وی، باعث آزادی وی گردید. دولت امارات با فرستادن یک هواپیمای اختصاصی، وی را به ابوظبی انتقال داد.
در مارس ۲۰۰۸، مجله تایمز گزارش کرد که الصحاف در امارات متحده عربی زندگی می‌کند.
مایکل جولیان جانسون

| مایکل جولیان جانسون | مایکل جولیان جانسون |
| --- | --- |
زادهٔ: ۴ ژوئن ۱۹۸۶ ‏(۳۸ سال) سنت لوئیس، میزوری
ملیت: ایالات متحده آمریکا
قد: ۵ ft ۱۰ in (۱٫۷۸ m)
وزن: ۱۵۵ پوند (۷۰ کیلوگرم؛ ۱۱٫۱ سنگ)
شاخه: سبک‌وزن (۲۰۰۸–۲۰۱۷, ۲۰۱۹–تاکنون) پروزن (۲۰۱۸–۲۰۱۹)
قد کشش: ۷۳ ۱⁄۲ اینچ (۱۸۷ سانتیمتر)
مبارزه کردن از: لانتانا، فلوریدا
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۸–اکنون
رکورد هنرهای رزمی ترکیبی: رکورد هنرهای رزمی ترکیبی
مجموع: ۳۶
برد: ۱۹
ناک‌اوت: ۸
تسلیم: ۲
تصمیم داور: ۹
باخت: ۱۷
ناک‌اوت: ۲
تسلیم: ۹
تصمیم داور: ۶
 :  
وبگاه: michaeljohnson.com
رکورد هنرهای رزمی ترکیبی از شرداگ: رکورد هنرهای رزمی ترکیبی از شرداگ
مایکل جولیان جانسون (انگلیسی: Michael Johnson؛ زادهٔ ۴ ژوئن ۱۹۸۶) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
مرنبرگ

| مرنبرگ  | مرنبرگ  |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: هسن
منطقه اداری: Gießen
ناحیه: Limburg-Weilburg
حکومت: حکومت
 • شهردار: Reiner Kuhl
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۳٫۱ کیلومتر مربع (۸٫۹ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۵۳ متر (۸۳۰ فوت)
جمعیت (2013-12-31): جمعیت (2013-12-31)
 • کل: ۳٬۲۶۴
 • تراکم: ۱۴۰/کیلومتر مربع (۳۷۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: 35799
کدهای شماره‌گیری: 06471
پلاک خودرو: LM
وبگاه: www.merenberg.de
مرنبرگ (به آلمانی: Merenberg) یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در لیمبرگ-وایلبورگ واقع شده‌است. مرنبرگ ۳٬۴۲۸ نفر جمعیت دارد.
مدرسه حقوق دانشگاه میشیگان

| مدرسه حقوق دانشگاه میشیگان | مدرسه حقوق دانشگاه میشیگان |
| --- | --- |
Parent school: دانشگاه میشیگان
تاسیس: ۱۸۵۹؛ ۱۶۵ سال پیش (۱۸۵۹-خطا: زمان نامعتبر}})
نوع مدرسه: دانشکده حقوق دولتی
موقوفه: ۲۴۸ میلیون دلار (۲۰۰۰)
Parent endowment: ۱۲٫۴ میلیارد دلار
رییس: مارک دی. وست
مکان: ان آربر، میشیگان، ایالات متحده
دانشجویان ثبت نامی: ۱۰۲۴
هیئت علمی: ۸۱
رتبه ی یواس نیوز اند ورلد ریپورت: دهم (۲۰۲۳)
نرخ قبولی  کانون وکلا: ۹۵/۹۹٪
وبسایت: michigan.law.umich.edu
ABA profile: Standard 509 Report (2021)
مدرسه حقوق دانشگاه میشیگان (انگلیسی: University of Michigan Law School) دانشکده حقوق زیر نظر دانشگاه میشیگان بوده و یک موسسه تحقیقاتی عمومی در آن آربر واقع در میشیگان است. این مدرسه در سال ۱۸۵۹ تاسیس شد. مدرسه حقوق دانشگاه میشیگان به طور پیوسته در میان بهترین مدرسه‌های حقوق در ایالات‌ متحده و جهان قرار دارد. از جمله فارغ‌التحصیلان برجسته این مدرسه حقوق میتوان به  فرانک مورفی و جورج ساترلند و همچنین شمار زیادی از مدیران اجرایی شرکت‌ها اشاره کرد. حدود ۹۸ درصد از فارغ‌التحصیلان سال ۲۰۱۹، ده ماه پس از فارغ‌التحصیلی به کار گرفته شدند.
محمودآباد (کبودرآهنگ)

| محمودآباد (قوزیچی) قوزیچی | محمودآباد (قوزیچی) قوزیچی |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۵°۳۳′۲۲″ شمالی ۴۷°۵۷′۲۴″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۵۵۶۱۱°شمالی ۴۷٫۹۵۶۶۷°شرقی﻿ / 35.55611; 47.95667: مختصات: ۳۵°۳۳′۲۲″ شمالی ۴۷°۵۷′۲۴″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۵۵۶۱۱°شمالی ۴۷٫۹۵۶۶۷°شرقی﻿ / 35.55611; 47.95667
کشور: ایران
استان: همدان
دهستان: مهربان سفلی
جمعیت: ۱۰۴ نفر (سرشماری ۹۵)
محمودآباد (قوزیچی)، روستایی از توابع بخش گل‌تپه شهرستان کبودرآهنگ در استان همدان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان مهربان سفلی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۰۴ نفر (۳۲ خانوار) بوده‌است.
خربزه تخم‌قند

| خربزه تخم‌قند | خربزه تخم‌قند |
| --- | --- |
خربزه تخم‌قند، Cucumis melo: خربزه تخم‌قند، Cucumis melo
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: گیاه
راسته:: کدوسانان
گونه:: C. melo
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Cucumis melo : Cucumis melo 
خربزه تخم‌قند
خربزه تخم‌قند گونه‌ای از خربزه است که به صورت گونه‌های مختلف کشت می‌شود. خیار چنبر یا خیار ارمنستانی گونه‌ای از این خربزه بوده ولی شکل و طعم آن، بیش‌تر شبیه به میوه خیار است.خربزه‌ای که بومی ایران است در واقع از این جنس محسوب میشود .
مواد مغذی

خربزه تخم‌قند منبع غنی از پتاسیم، ویتامین آ و ویتامین ث است.
موارد استفاده

این میوه بیش‌تر به صورت تازه مصرف می‌شود ولی گاه آن را خشک می‌کنند. برخی از گونه‌های خربزه برای تولید روغن و هم‌چنین به خاطره رایحه و عطر مطلوب پرورش داده می‌شوند. لیکور ژاپنی با طعم خربزه تخم‌قند ساخته می‌شود.
محمودآباد (دهاقان)

| محمودآباد (دهاقان) | محمودآباد (دهاقان) |
| --- | --- |
روستا: روستا
محمودآباد (دهاقان)موقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانمحمودآباد (دهاقان)محمودآباد (دهاقان) (اصفهان)نمایش نقشه اصفهان: محمودآباد (دهاقان)موقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانمحمودآباد (دهاقان)محمودآباد (دهاقان) (اصفهان)نمایش نقشه اصفهان
مختصات: ۳۱°۵۸′ شمالی ۵۱°۴۶′ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۹۶۷°شمالی ۵۱٫۷۶۷°شرقی﻿ / 31.967; 51.767: مختصات: ۳۱°۵۸′ شمالی ۵۱°۴۶′ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۹۶۷°شمالی ۵۱٫۷۶۷°شرقی﻿ / 31.967; 51.767
کشور: ایران
استان: اصفهان
شهرستان: دهاقان
بخش: مرکزی
دهستان: موسی‌آباد
جمعیت: ۳۴۲ نفر (سرشماری ۹۵)
محمودآباد (دهاقان)، روستایی از توابع دهستان موسی‌آبادِ بخش مرکزی شهرستان دهاقان در استان اصفهان ایران است.
جمعیت

جمعیت این روستا براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، ۲۹۴ نفر (۸۵خانوار) بوده‌است. در آخرین سرشماری انجام گرفته (1395) نیز این سکونتگاه دارای 342 نفر جمعیت (176 مرد و 166 زن) در قالب 118 خانوار می‌باشد. تغییرات جمعیتی آن در یک و نیم دهه گذشته حاکی از پایایی نسبی است. به‌طوری که در سرشماری سال 1390، جمعیت این سکونتگاه به 355 نفر افزایش یافته و در سرشماری 1395، تنها 13 نفر از آن کاهش یافته است. علت این پایایی جمعیتی احتمالاً نزدیکی روستا به مرکز شهرستان است.
مرلاکیا جونز

مرلاکیا جونز (انگلیسی: Merlakia Jones؛ زادهٔ ۲۱ ژوئن ۱۹۷۳) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
مرلاوا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
Location of Merelava in the Banks Islands: Location of Merelava in the Banks Islands
موقعیت مرلاوا در نقشه: موقعیت مرلاوا در نقشه
fa (in English: Expected satiety): fa
جغرافیا: جغرافیا
مکان: اقیانوس آرام
مختصات: ۱۴°۲۷′جنوبی ۱۶۸°۰۳′شرقی﻿ / ﻿۱۴٫۴۵°جنوبی ۱۶۸٫۰۵°شرقی﻿ / -14.45; 168.05
مجمع‌الجزایر: وانواتو، Banks Islands
مساحت: ۱۸ کیلومتر مربع (۶٫۹ مایل مربع)
بلندترین نقطه: Mount Teu
کشور: کشور
Vanuatu: Vanuatu
تقسیمات کشوری: تقسیمات کشوری
استان: Torba Province
جمعیت‌شناسی: جمعیت‌شناسی
جمعیت: ۶۵۰ (۲۰۰۹)
مرلاوا (به لاتین: Merelava) یک جزیره در وانواتو است که در Torba واقع شده‌است. مرلاوا ۶۵۰ نفر جمعیت دارد.
مدرسه و کالج بین‌المللی سفارت پاکستان در تهران

| مدرسه و کالج بین‌المللی سفارت پاکستان در تهران پاکستان بین الاقوامی اسکول اور کالج تهران> آدرس | مدرسه و کالج بین‌المللی سفارت پاکستان در تهران پاکستان بین الاقوامی اسکول اور کالج تهران> آدرس |
| --- | --- |
34 Vahid Dastgerdi Street District ۳ تهران، ایران: 34 Vahid Dastgerdi Street District ۳ تهران، ایران
مختصات: ۳۵°۴۶′۰۵″شمالی ۵۱°۲۵′۰۶″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۷۶۸۱۵۹°شمالی ۵۱٫۴۱۸۳۰۲°شرقی﻿ / 35.768159; 51.418302
تأسیس: ۱۱ مه ۱۹۷۹ (۱۹۷۹-05-۱۱)
مدیر: John A. Williamson
هیئت علمی: ۲۶
پایه‌ها: کودکستان to Class XII (HSSC or CAIE AS/A Level)
جنسیت: آموزش مختلط
زبان: زبان اردو، زبان انگلیسی
وبگاه: www.pisctehran.com
مدرسه و کالج بین‌المللی سفارت پاکستان تهران (PEISCT ; اردو: پاکستان بین الاقوامی اسکول اور کالج تهران) یک مدرسه بین‌المللی پاکستان واقع در خیابان وحید دستگردی (ظفر) در منطقه ۳ تهران، ایران است. PEISCT تنها مؤسسه آموزشی در ایران وابسته به CAIE است.
تاریخ

این مدرسه که در ابتدا مدرسه پاکستان نام داشت، توسط وزیر امور خارجه وقت ذوالفقار علی بوتو در ۱۷ اکتبر ۱۹۶۴ افتتاح شد. این سازمان در ابتدا برای تأمین نیازهای آموزشی کارکنان خارج از کشور پاکستان و سفارت ایجاد شد تا فرزندان آنها بتوانند استانداردهای لازم برای پذیرش در مدارس پاکستان را پس از بازگشت به خانه به دست آورند. PEISCT یک مؤسسه منحصر به فرد در تهران است که برنامه‌های درسی را از پیش مهد کودک/مهدکودک تا کلاس دوازدهم (FBISE اسلام‌آباد) یا سطح A (CAIE) ارائه می‌دهد.
ویدکون کوئیسلینگ

| ویدکون کوئیسلینگ | ویدکون کوئیسلینگ |
| --- | --- |
نخست‌وزیر نروژ: نخست‌وزیر نروژ
دوره مسئولیت ۱ فوریه ۱۹۴۲ – ۹ مه ۱۹۴۵ همکار  رایش کومیسار یوزف تربوفن: دوره مسئولیت ۱ فوریه ۱۹۴۲ – ۹ مه ۱۹۴۵ همکار  رایش کومیسار یوزف تربوفن
وزیر دفاع نروژ: وزیر دفاع نروژ
دوره مسئولیت ۱۹۳۱ – ۱۹۳۳: دوره مسئولیت ۱۹۳۱ – ۱۹۳۳
نخست‌وزیر:  پیدر کالستاد  ینس هوندس اَید 
پس از: تورگیر آندرسن-ریست
پیش از: ینس ایساک دو لانگه کوبرو
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ویدکون آبراهام لوریتس یانسن کوئیسلینگ ۱۸ ژوئیهٔ ۱۸۸۷ فیرسدال، تلمارک، نروژ
درگذشته: ۲۴ اکتبر ۱۹۴۵ (۵۸ سال) قلعه آکرهوس، اسلو، نروژ
دیگر عضویت‌های سیاسی:  فادرلند لیگ (۱۹۳۰–۱۹۳۱)  قیام مردمی شمال اروپا در نروژ(۱۹۳۰–۱۹۳۱) 
همسر(ان):  الکساندرا آندریونا ورونینا  ماریا واسیلییونا کوئیسلینگ، (مورد مناقشه) 
ویدکون کوئیسلینگ(‎/ˈkwɪzlɪŋ/‎, نروژی: [ˈvɪ̂dkʉn ˈkvɪ̂slɪŋ]  ( گوش دهید)؛ زاده ۱۸ ژوئیهٔ ۱۸۸۷ – درگذشته ۲۴ اکتبر ۱۹۴۵) یک سیاستمدار اهل نروژ بود. او بین سالهای ۱۹۳۱ تا ۱۹۳۳ وزیر دفاع نروژ بوده‌است. کوئیسلینگ، در طول جنگ جهانی دوم کمک‌های زیادی به نازی‌ها کرد. وی بعد از جنگ به عنوان یک خائن اعدام شد. نام خانوادگی وی در زبان‌های مختلف به عنوان کلمه ای هم‌معنی با خائن استفاده می‌شود.
ویدکون کوئیسلینگ، ابتدا در ارتباط با رساندن کمک‌های انسانی به اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی در دوران باز سازی شوروی در سال‌های ۱۹۲۰ شناخته شد. در آن زمان، وی یکی از یاران نزدیک فریچوف نانسن بود. ویدکون کوئیسلینگ، همچنین در ۲ دوره، تحت زمامداری دولت «بونده پارتی» (حزب دهقان) از سال ۱۹۳۱ تا ۱۹۳۳ وزیر دفاع نروژ بود. اما هرگز به عضویت بونده پارتی در نیامد. در سال ۱۹۳۳، کوئیسلینگ، حزب فاشیستی (مجمع میلیون) را تأسیس کرد، این حزب، در دهه ۱۹۳۰ تنها از حمایت عده محدودی برخوردار بود. پس از حمله آلمان به نروژ در سال ۱۹۴۰، کوئیسلینگ، به عنوان اولین نفر در جهان از طریق رادیو اقدام به کودتا کرد، اما کودتای وی به دلیل عدم علاقه آلمان‌ها به برنامه‌های او ناکام ماند. در زمستان سال ۱۹۴۲، ویدکون کوئیسلینگ، بعد از جلب حمایت قوای اشغالگر آلمان، با عنوان رئیس‌الوزرا، همراه با سازمان مدیریت غیرنظامی آلمان، بار دیگر به صحنهٔ سیاسی وارد شد و تا پایان جنگ، قدرت دستگاه اداری در نروژ را در کنار آلمانها در اختیار داشت.
اوایل زندگی > پیشینه

ویدکون آبراهام لؤریتز یونسَن کوئیسلینگ،
( تلفظ نروژی ) در ۱۸ ژوئیه ۱۸۸۷ در فیرسدال، در شهرستان  تله مارک نروژ متولد شد. وی پسر کشیشی دارای شجره نامه است، که با نام جوُن لؤریتز کوئیسلینگ، (۱۸۴۴–۱۹۳۰) در اسناد رسمی کلیسای نروژ ثبت شده‌است. مادر وی زنی بود، با نام آنا کارولین بانگ، (۱۸۶۰–۱۹۴۱) وی دختر یورگن بانگ، صاحب کشتی و در آن زمان ثروتمندترین مرد در شهر گریمستا، واقع ذر جنوب نروژ بود. پدر کوئیسلینگ، در دههٔ ۱۸۷۰ جلسات موعظه و سخنرانی در شهر گریمستا، برگزار می‌کرد. یکی از شنوندگان کشیش، جوُن لؤریتز کوئیسلینگ، آنا بانگ بود که سرانجام بعد از یک دورهٔ طولانی نامزدی، با او در ۲۸ ماه مه ۱۸۸۶ ازدواج کرد. این زوج تازه ازدواج کرده بلافاصله به فیرسدال نقل مکان کردند، جایی که ویدکون و خواهر و برادرهای کوچکترش متولد شدند.
نام خانوادگی کوئیسلینگ، از لاتینی شدهٔ نامی که جد کوئیسلینگ، ایبسن لؤریتز کوئیسلینگ، (۱۶۳۴–۱۷۰۳) بر اساس نام روستایی در نزدیکی اسلگلز در دانمارک ابداع کرده بود، اقتباس شده‌است؛ یعنی همان روستایی که وی از آنجا به نروژ مهاجرت کرده بود. کوئیسلینگ، جوان با داشتن دو برادر و یک خواهر اگر چه خجالتی و ساکت می‌نمود، اما همچنین وفادار و مفید بود. او همیشه صمیمی بود و گاه لبخندی برلب داشت. نامه‌های خصوصی که بعدها توسط تاریخ نگاران جمع‌آوری و بررسی شده‌اند، حکایت از وجود روابط گرم در درون خانوادهٔ وی می‌کنند. از سال ۱۸۹۳ تا ۱۹۰۰، پدر ویدکون، یک پیشنماز در شهر درامن بود. شهری که ویدکون کوئیسلینگ، برای اولین بار در آن به مدرسه رفت. ادعا شده که او در این دوران به خاطر لهجهٔ تلمارکی در مدرسه مورد مسخره و آزار قرار می‌گرفته، با این حال او دانش آموز ممتازی بوده‌است. در سال ۱۹۰۰ خانوادهٔ ویدکون، همگی به شی یِن نقل مکان کردند جایی که پدر وی به مقام بالاتری در سلسله مراتب کشیش‌ها ارتقاء پیدا کرد.
از نظر علمی کوئیسلینگ، در علوم انسانی، به ویژه تاریخ و علوم طبیعی، استعداد خود را ثابت کرد. به‌خصوص در ریاضیات، پیشرفت وی درخشان بود. اما در این مرحله، زندگی او جهت سیاسی مشخصی نداشت. در سال ۱۹۰۵، کوئیسلینگ، در مدرسهٔ نظامی نروژ ثبت نام کرد، در این سال وی، بالاترین نمرهٔ آزمون ورودی، از بین ۲۵۰ متقاضی را دریافت کرد. وی که در سال ۱۹۰۶ به کالج نظامی نروژ منتقل شد، با بالاترین امتیاز از زمان تأسیس کالج در سال ۱۸۱۷ فارغ‌التحصیل شد و در حضور جمعی همراه پادشاه هوکون هفتم مورد تشویق قرار گرفت.
در ۱ نوامبر ۱۹۱۱، وی به ستاد کل ارتش پیوست. نروژ در جنگ جهانی اول بی‌طرف بود. کوئیسلینگ، نخست از جنبش صلح متنفر بود، اما هزینه‌های بالای انسانی جنگ، به تدریج تا حدودی باعث تخفیف نظرات وی شد. در مارس ۱۹۱۸، وی، با نظر به ۵ سالی که صرف مطالعهٔ روسیه کرده بود؛ به عنوان وابستهٔ نظامی دولت نروژ، به پتروگراد در روسیه اعزام شد. کوئیسلینگ، گرچه از شرایط سخت زندگی مردم در روسیه وحشت زده شده بود، اما نتیجه گرفت که بلشویکها به تسلط فوق‌العاده ای بر جامعه روسیه دست پیدا کرده‌اند. وی به‌خصوص از اینکه لئون تروتسکی توانسته بود نیروهای ارتش سرخ را به خوبی بسیج کند، شگرفت زده شد. از طرف دیگر کوئیسلینگ، اعتقاد داشت که دادن آزادی بیش از حد به مردم در دورهٔ دولت موقت انقلابی، تحت ریاست الکساندر کرنسکی، باعث سقوط دولت موقت شده‌است. وقتی در دسامبر ۱۹۱۸ کوئیسلینگ، به نروژ فراخوانده شد؛ از وی به عنوان یک متخصص امور مربوط به روسیه در ارتش نروژ استقبال شد.
سفرها > پاریس، اروپای شرقی و نروژ

در سپتامبر ۱۹۱۹، کوئیسلینگ، نروژ را ترک کرد تا به هیئت نمایندگی نروژی در هلسینکی پیوسته و به عنوان افسر شعبه اطلاعات ارتش، که عامل ایجاد هماهنگی، بین فعالیت‌های سیاسی و نظامی بود، خدمت کند. در پاییز ۱۹۲۱، ویدکون کوئیسلینگ، یک بار دیگر نروژ را ترک کرد، این بار به درخواست شخصی کاوشگر و بشردوست به نام فریچوف نانسن. کوئیسلینگ، در ژانویه ۱۹۲۲ وارد خارکیف پایتخت اوکراین شد تا در فعالیت‌های بشر دوستانهٔ جامعه ملل و ارسال کمک به روسیهٔ درگیر آشفتگی‌های سالهای ۱۹۲۰ مشارکت کند.
در این وضعیت، کوئیسلینگ، در گزارشی جامع، از معضلات سوء مدیریت در منطقه، پرده برداشت و باعث برانگیختن احساسات همنوع دوستی و جلب توجه مردم جهان به اوضاع اسفناک و کشته شدن تقریباً ده هزار نفر در روز در منطقه شد. این گزارش که در افکارعمومی آن زمان بسیار تأثیر گذار بود، شاهدی است بر مهارت‌های اداری و عزم راسخ کوئیسلینگ، در رسیدن به اهدافی که وی هر زمان برای خود تعیین می‌کرد.
سفرها > پاریس، اروپای شرقی و نروژ > ازدواج مصلحتی

ویدکون کوئیسلینگ، در ۲۱ اوت ۱۹۲۲، با دختری اهل روسیه به نام با «الکساندرا آندریونا ورونینا» ازدواج کرد. الکساندرا در خاطرات خود نوشت که کوئیسلینگ، به وی ابراز عشق کرده‌است. اما از نامه‌های او به خانه و تحقیقاتی که توسط پسر عموهایش انجام گرفت، به نظر نمی‌رسید که رابطهٔ عاشقانه ای بین این دو وجود داشته‌است. ظاهراً ویدکون کوئیسلینگ، صرفاً برای نجات این دختر از فقر و شرایط سخت زندگی در روسیه، با وی وصلت کرده‌است، تا به این ترتیب، بتواند با تهیهٔ گذرنامهٔ نروژی و به بهانهٔ پیوستن به همسر از روسیه خارج شود.
- الکساندرا گفتگویی با همسر خود
کوئیسلینگ را چنین بازگو می‌کند:
کوئیسلینگ پاسخ داد که مردم روسیه به رهبری خردمندانه و آموزش مناسب احتیاج دارند. مردم روسیه، از بی‌تفاوتی، فقدان اهداف معین و مشخص و باور به موفقیت رنج می‌برند. بدون تصمیم و تمرکز انجام هیچ کاری ممکن نیست.

==== دومین همسر ====
بعداز این که ویدکون کوئیسلینگ، و الکساندرا، در سپتامبر ۱۹۲۲ اوکراین را ترک کردند، این زوج، در فوریه ۱۹۲۳ برای ادامهٔ اقدامات کمک رسانی بار دیگر به خارکیف بازگشتند. به‌گفتهٔ نانسن، کار کوئیسلینگ، در این زمان کاملاً ضروری بوده‌است. در ماه مارس ۱۹۲۳ الکساندرا که نزدیک ۲۰ سال از کوئیسلینگ، جوانتر بود، حاملگی خود را با شوهرش در میان می‌گذارد. ویدکون کوئیسلینگ، از همسرش می‌خواهد و اصرار می‌کند که جنین را سقط کند. امری که باعث ناراحتی زیاد و اضطراب الکساندرا، می‌شود. در این زمان ویدکون کوئیسلینگ، شرایط را رو به بهبودی برآورد می‌کند و در فقدان مواجهه با چالش‌های جدید این سفر را در مقایسه با سفرهای قبلی خود به روسیه، خسته کننده می‌یابد.
با این حال در همین سفر ویدکون کوئیسلینگ، تنها یک سال بعد از ازدواج اول خود، با همسر آینده اش که بیش از ۱۰ سال از خود او جوانتر است؛ یعنی ماریا واسیلییونا، اهل اوکراین آشنا می‌شود. دفترچه خاطرات ماریا، یعنی همسر دوم ویدکون کوئیسلینگ، حکایت از شکوفایی رابطه ای عاشقانه در تابستان سال ۱۹۲۳ بین این ۲ می‌کند. ماریا در خاطرات خود از تسلط ویدکون کوئیسلینگ، به زبان روسی، ظاهر جذاب آریایی و رفتار مهربان وی نام می‌برد.
کوئیسلینگ، بعدها ادعا کرده‌است که آن ۲ در تاریخ ۱۰ سپتامبر ۱۹۲۳ در خارکیف ازدواج کرده‌اند، اما هیچ مدرکی مبنی بر ثبت چنین ازدواجی یافت نشده‌است. شخصی به نام دال که زندگی نامهٔ کوئیسلینگ را نوشته، ادعا کرده‌است که این وصلت، یعنی دومین ازدواج کوئیسلینگ، هرگز صورت رسمی نداشته‌است. در همه حال، رفتار این زوج مانند زن و شوهر رسمی بوده‌است. آنها سالگرد ازدواج خود را جشن می‌گرفتند و ادعا می‌کردند که الکساندرا، دخترشان است. مدتی بعد در همان سال، مأموریت کوئیسلینگ، در اقدامات امدادی به روسیه پایان یافت و هر ۳ نفر اوکراین را ترک کردند. قصد آنها این بود که یک سال را در پاریس بگذرانند. کوئیسلینگ، که تمام طول زمستان را از درد معده رنج برده بود، خیال استراحت داشت و ماریا، مشتاق سفر به اروپای غربی بود.
سفرها > کناره‌گیری از ارتش

اقامت در پاریس به کناره‌گیری موقت از ارتش احتیاج داشت. امری که ویدکون کوئیسلینگ، به زودی فهمید که دائمی خواهد بود. خروج از ارتش به آن معنی بود که بعد از بازگشت، دیگر هیچ موقعیت ممتازی نصیب وی نمی‌شد. کوئیسلینگ، سهم بیشتر وقت خود در پایتخت فرانسه را برای مطالعه، خواندن آثار تئوری سیاسی و کار بر روی پروژهٔ فلسفی خود، که وی آن را جهان گرایی می‌نامید، گذراند. در ۲اکتبر ۱۹۲۳، او روزنامه‌های وقت اسلو، از جمله روزانهٔ تیدنس تین (نشانهٔ زمان) را متقاعد کرد که مقاله ای که وی درمورد نیاز به رسمیت شناختن دیپلماتیک دولت شوروی نوشته بود را منتشر کنند. اقامت کوئیسلینگ، در پاریس آن طوری که برنامه‌ریزی شده بود پیش نرفت و طولی نکشید که وی در اواخر سال ۱۹۲۳ دوباره کار در برنامهٔ کمک رسانی نانسن، در بالکان را آغاز کرد و در ماه نوامبر همان سال وارد صوفیه شد.
کوئیسلینگ، طی دو ماه بعدی به‌طور مداوم با همسر دومش ماریا، به مسافرت می‌رفت. در ژانویه، ماریا، به پاریس بازگشت تا از الکساندرا، که نقش دختر خواندهٔ این زوج را به عهده گرفته بود، مراقبت کند. کوئیسلینگ، در فوریهٔ همان سال به آنها پیوست. در تابستان سال ۱۹۲۴، این سه نفر همگی به نروژ بازگشتند و متعاقباً الکساندرا، نروژ را به قصد فرانسه ترک کرد و به عمه اش در نیس پیوست. الکساندرا، برای همیشه در فرانسه ماند و درآنجا زندگی کرد و دیگر هرگز به نروژ بازنگشت. کوئیسلینگ، اگرچه به الکساندرا، قول داده بود که همه امکانات مالی را برای رفاه حال وی، تأمین کند، اما ظاهراً پرداخت‌های کوئیسلینگ، نامنظم بوده و طی سال‌های بعدی کوئیسلینگ، فرصت‌های زیادی برای ملاقات با اولین همسرش را نادیده گرفته‌است.
با بازگشت به نروژ، دست سرنوشت، ویدکون کوئیسلینگ، را به جنبش کارگری و کمونیستی نروژ کشید و او را آلودهٔ اموری کرد که بعدها باعث شرم و ندامت وی شد. از جمله حمایت رسمی و آشکار او از گروه‌های شبه نظامی مردمی، که برای مقابله با حملات گروه‌های ارتجاعی تشکیل شده بودند. تا جایی که وی حتی از بعضی از اعضای گروه‌های مردمی، پرسیده بود. آیا مایل هستند، بدانند که ژنرالهای ارتش چه اطلاعاتی در مورد آنها دارند. اما در مقابل سؤال خود با واکنش مثبتی روبرو نشده بود.
هر چند بعید به نظر می‌رسد که این ارتباط دوستانهٔ گذرا با گروه‌های چپ افراطی، نقش عمده ای در جهت‌گیری سیاسی کوئیسلینگ، در زندگی آینده وی داشته‌است؛ اما هانس فردریک دال، اشاره می‌کند که بعد از تجربهٔ زندگی به عنوان کودکی مرفه، کوئیسلینگ، در این زمان، بی‌پول و درمانده بود و احتمالاً به همین دلیل خاطرش عمیقاً از سران ارتش آزرده بود. چنین وضعیتی می‌توانست در ایجاد تمایلات افراطی در او مؤثر بوده باشد. دال اضافه می‌کند که دیدگاه سیاسی کوئیسلینگ، در این زمان آمیخته‌ای از ملی‌گرایی و سوسیالیسمی بود که آشکارا از سیاست‌های شوروی جانبداری می‌کرد.
رسوایی روبل

در ژوئن ۱۹۲۵ بار دیگر، ویدکون کوئیسلینگ، در خدمت  فریچوف نانسن سرگرم کار و فعالیت شد. این بار کوئیسلینگ، همراه همسرش ماریا راهی سفر به ارمنستان شدند. قصد آنها این بود که از طریق برنامه‌های پیشنهاد شده بتوانند بودجهٔ لازم برای بازگشت ارمنی‌های دور افتاده از وطن را توسط سازمان جامعه ملل فراهم کنند. اما برنامه‌های پیشنهادی به رغم تلاش سرسختانه کوئیسلینگ، همگی شکست خورده و ناکام شدند. در ماه مه ۱۹۲۶ کوئیسلینگ، شغل دیگری نزد دوست قدیمی و نروژی خود، «فردریک پریتز» در مسکو پیدا کرد و به عنوان رابط بین دوست خود و مقامات شوروی که مالک نیمی از دارایی‌های شرکت چوب متعلق به پریتز، به نام «اونگا وود» بودند، مشغول به کار شد.
کوئیسلینگ، بر سر این شغل تا مقدمات تعطیلی شرکت، دراوایل سال ۱۹۲۷ باقی ماند. در آن زمان، بعد از قطع روابط سیاسی بین بریتانیا و شوروی در دوره نخست‌وزیری استنلی بالدوین، امور دیپلماتیک بریتانیا در روسیه توسط دولت نروژ نمایندگی می‌شد. تحت آن شرایط و از این طریق کوئیسلینگ، توانست، در میان دیپلماتها شغلی در هیئت نمایندگی نروژ برای خود روبراه کند. سپس همسر وی، ماریا نیز در سال ۱۹۲۸ به او ملحق شد. در این زمان وقتی شایعاتی مبنی بر سوء استفاده از مجاری دیپلماتیک توسط کوئیسلینگ و دوست و کارفرمای سابقش پریتز، برای انتقال غیرقانونی میلیون‌ها روبل در بازار سیاه، در بعضی از نشریات کارگری نروژ منتشر شد، رسوایی گسترده‌ای شکل گرفت که به رسوایی روبل معروف شد. از این شایعات بعدها برای بی‌اعتبار نمودن کوئیسلینگ، از نظر ارزشهای اخلاقی بارها استفاده شد. اما تا به حال هیچ مدرکی در اثبات این شایعات یا اثبات اتهام جاسوسی کوئیسلینگ به نفع انگلیسی‌ها
ارائه نشده‌است.