stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تخریب میراث فرهنگی توسط داعش
ویران کردن آثار باستانی پالمیرا

همزمان با تصرف پالمیرا در مه ۲۰۱۵ توسط داعش، ابولیث سعودی، فرمانده عملیات «داعش» در شهر باستانی پالمیرا در شبکه رادیویی «الوان اف‌ام» در سوریه دربارهٔ آینده این شهر گفت: «ما آن طور که بسیاری فکر می‌کنند با بولدوزر به این شهر حمله نمی‌کنیم، ما این شهر باستانی را ویران نمی‌کنیم، اما مجسمه‌های موجود در آن را که گمراهان پرستش می‌کردند، پودر خواهیم کرد.» یونسکو، سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد، از این که این میراث فرهنگ جهانی به کلی نابود شود ابراز نگرانی کرده بود.
در آن زمان که این شهر به دست گروه دولت اسلامی افتاده بود تخریب بناهای تاریخی و آثار هنری و کشتار مورخان و باستان شناسان به راهبرد این گروه در جنگ با تاریخ، فرهنگ و روشنفکری تبدیل شده‌بود. اواخر ماه اوت ۲۰۱۵ رسانه‌ها از تخریب معبد تاریخی «بعل» واقع در شهر باستانی تدمر (پالمیرا) سوریه خبر داده بودند. همچنین در هفته اول اکتبر سال ۲۰۱۵ گروه دولت اسلامی «طاق نصرت» این شهر باستانی را نیز تخریب کرد. در ژوئیه ۲۰۱۵ شبه نظامیان داعش در اقدامی علیه میراث فرهنگی، شش تندیس باستانی از جمله تندیس معروف به شیر اللات را تخریب کرده بودند. عبدالکریم مدیر اداره آثار باستانی سوریه پس از این اقدام داعش اعلام کرد که این تندیس با صفحه فلزی و کیسه‌های شن پوشیده شده بود تا از آسیب احتمالی ناشی از درگیری‌های مسلحانه در امان بماند اما داعش آن را بیرون آورده و از بین برد. کارشناسان این اقدام را بزرگ‌ترین جنایت داعش علیه میراث باستانی پالمیرا عنوان کرده بودند.
نیکولا کوچولو (فیلم)

| نیکولا کوچک | نیکولا کوچک |
| --- | --- |
کارگردان: لوران تیرار
تهیه‌کننده: الیویه دلبوسک مارک میسونیه ژنویو لومال الکساندر لیپان
فیلمنامه‌نویس: آلن شابات
بر پایه: نیکولا کوچولو اثر رنه گوسینی
بازیگران: والری لمرسیر کاد مراد ساندرین کیبرلین آنمون ماکسیم گودار آلن ساش سیریل کوتون دانیل پروو اریک برگر فرانسیس دامینز فرانسوا-زاویه دومزون فرانسواز برتن ژرار ژونیو ژان-میشل لامی لوئیز بورگوئن ماری برتو میشل دوشوسوآ میشل گالابرو ناتالی سردا رنو روتان سرژ ریابوکین سوفی-شارلوت هوسون ویکتور کارل وینسنت کلود
موسیقی: کلاوس بادت
فیلم‌بردار: دنیس رودان
تدوین‌گر: والری دزن
شرکت تولید: فیدلیته پرودوکسیون وایلد بانچ ام6 فیلمز ماندارین فیلمز اسکوپ پیکچرز
توزیع‌کننده: وایلد بانچ سانترال فیلم ئی‌وان فیلمز
تاریخ‌های انتشار:  ۳۰ سپتامبر ۲۰۰۹ (۲۰۰۹-0۹-۳۰)  
مدت زمان: ۹۰ دقیقه
کشور: فرانسه
زبان: فرانسوی 
هزینهٔ فیلم: $۲۲٫۷ میلیون
فروش گیشه: $۱۰۰٬۸۱۲٬۵۰۴
نیکولا کوچک (فرانسوی: Le Petit Nicolas‎) فیلمی فرانسوی در سبک کمدی و خانوادگی و براساس مجموعه کتاب‌هایی به همین نام اثر رنه گوسینی است که در سال ۲۰۰۹ منتشر شد.
بازیگران

والری لمرسیر
کاد مراد
ساندرین کیبرلین
دانیل پروو
ژرار ژونیو
لوئیز بورگوئن
میشل دوشوسوآ
میشل گالابرو
سرژ ریابوکین
فردریک کریستین

فردریک کریستین (لهستانی: Fryderyk Krystian Wettyn) یکی از افراد خاندان ویتین بود. او سومین پسر آگوستوس سوم لهستان ولی بزرگترین پسری بود که زنده ماند.
پادشاهی بکجه

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام کره‌ای: نام کره‌ای
هانگول: 백제
هانجا: 百濟
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Baekje
مک‌کیون–ریشاور: Paekche
راهنما: [pɛk̚.t͈ɕe]
پادشاهی بکجه (کره‌ای: 백제; هانجا: 百濟; تلفظ در کره‌ای: [pɛk̚.tɕ͈e]) یک پادشاهی کره‌ای بود که از ۱۸ پیش از میلاد تا ۶۶۰ پس از میلاد در جنوب غربی کره واقع شده بود. این پادشاهی به همراه گوگوریو و شیلا یکی از سه پادشاهی کره بود. در حالی که سه پادشاهی در وجود جداگانه بودند، بکجه بیشترین جمعیت را با حدود ۳٫۸۰۰٫۰۰۰ نفر (۷۶۰٫۰۰۰ خانوار) داشت که مشابه گوگوریو (۳٫۵۰۰٫۰۰۰ نفر) و بسیار بزرگتر از شیلا (۸۵۰٫۰۰۰ نفر) بود.
بکجه توسط اونجو، سومین پسر جومونگ و سوسونو بنیانگذار گوگوریو، در ویریه‌سونگ (جنوب سئول کنونی) تأسیس شد. بکجه، مانند گوگوریو، ادعا کرد که جانشین بویو شده‌است، کشوری که در منچوری امروزی در زمان سقوط گوجوسون تأسیس شد.
بکجه به‌طور متناوب با گوگوریو و شیلا جنگید و با آنها متحد شد زیرا سه پادشاهی کنترل شبه‌جزیره کره را گسترش دادند. در اوج خود در قرن چهارم، بکجه بیشتر شبه جزیره کره غربی، تا شمال پیونگ‌یانگ را تحت کنترل داشت و حتی در مقاطعی مناطقی در چین مانند لیائوژی در اختیار داشته باشد، اگرچه این دیدگاه بحث‌برانگیز است. این کشور با روابط سیاسی و تجاری با چین و ژاپن به یک قدرت دریایی منطقه ای مهم تبدیل شد.
بکجه یک قدرت دریایی بزرگ بود؛  مهارت دریایی آن، که آن را به ابرقدرت آسیای شرقی تبدیل کرد، در انتشار آیین بودایی در سراسر آسیای شرقی و فرهنگ قاره‌ای در ژاپن مؤثر بود.
درسال ۶۶۰ میلادی توسط دودمان تانگ و شیلا شکست خورد و در نهایت به شیلا تسلیم شد.
پیشینه بنیانگذاری بکجه

همچنین ببینید: اونجو، بیریو، و سوسانو
سامگوک ساگی شرح مفصلی از تأسیس بکجه ارائه می‌دهد. جومونگ پسرش یوری را در بویئو رها کرده بود که او این پادشاهی را ترک کرد تا پادشاهی جدید گوگوریو را تأسیس کند. جومونگ پادشاه الهی دونگمیونگ شد و دو پسر دیگر با سوسونو داشت، اونجو و بیریو. زمانی که یوری بعداً به گوگوریو رسید، جومونگ فوراً او را به عنوان ولیعهد انتخاب کرد. با درک اینکه یوری پادشاه بعدی خواهد شد، سوسونو گوگوریو را ترک کرد و دو پسرش بیریو و اونجو را به جنوب برد تا پادشاهی خود را با مردم خود به همراه ده رعیت ایجاد کنند. از او به عنوان یک شخصیت کلیدی در تأسیس گوگوریو و بکجه یاد می‌شود. اونجو در ویری‌سئونگ (هانام کنونی) ساکن شد و کشورش را سیپجه (십제، 十濟، به معنی "ده رعیت") نامید، در حالی که بیریو برخلاف توصیه‌های رعیت‌ها در میچوهول (اینچئون کنونی) ساکن شد. آب شور و مرداب‌ها در میچوهول، سکونت‌گاه را دشوار می‌کرد، در حالی که مردم ویری‌سئونگ در رفاه زندگی می‌کردند. بیریو سپس نزد برادرش اونجو رفت و تاج و تخت سیپجه را درخواست کرد. وقتی اونجو نپذیرفت، بیریو اعلام جنگ کرد، اما شکست خورد. در شرم، بیریو خودکشی کرد و مردمش به ویری‌سئونگ نقل مکان کردند، جایی که پادشاه اونجو از آنها استقبال کرد و نام کشورش را بکجه ("صد واسال") تغییر داد.
تاریخ > تأسیس

بکجه عمدتاً از بومیان متحدین ماهان (هانجا: 韓人) و یمائک (هانجا: 濊貊族) از گوگوریو و بویو تشکیل شده بود. تعدادی از فرماندهی لیلانگ (هانجا: 樂浪) از طریق تجارت به بکجه وارد شدند و تعداد کمی از جین (هانجا: 辰人) نیز در حکومت بکجه پذیرفته شدند.
بکجه در ۱۸ ق. م توسط پادشاه اونجو، که گروهی از مردم را از جنوب گوگوریو به سمت حوضه رودخانه هان هدایت کرد، تأسیس شد. طبق اسناد چینی از سه پادشاهی، در دوره سامهان، یکی از روسای کنفدراسیون ماهان قبلاً بکجه نامیده می‌شد.
سامگوک ساگی شرح مفصلی از تأسیس بکجه ارائه می‌دهد. جومونگ پسرش یوری را در بویو رها کرده بود زمانی که او آن پادشاهی را ترک کرد تا پادشاهی جدید گوگوریو را تأسیس کند. جومونگ پادشاه دونگ‌میونگ شد و دو پسر دیگر با سوسونو به نام‌های اونجو و بیریو داشت. زمانی که یوری بعداً به گوگوریو رسید، جومونگ فوراً او را به عنوان ولیعهد انتخاب کرد. سوسونو که متوجه شد یوری پادشاه بعدی خواهد شد، گوگوریو را ترک کرد و دو پسرش بیریو و اونجو را به جنوب برد تا پادشاهی خود را با مردم خود به همراه ده رعیت ایجاد کنند. از او به عنوان یک شخصیت کلیدی در تأسیس گوگوریو و بکجه یاد می‌شود.
اونجو در ویری‌سئونگ (هانام کنونی) ساکن شد و کشورش را سیپجه (십제، 十濟، به معنی "ده رعیت") نامید، در حالی که بیریو در میچوهول (اینچئون کنونی) بر خلاف توصیه رعیت‌ها ساکن شد. آب شور و باتلاق‌ها در میچوهول سکونت گاه را دشوار می‌کرد، در حالی که مردم ویری‌سئونگ در رفاه زندگی می‌کردند.
بیریو سپس نزد برادرش اونجو رفت و تاج و تخت سیپجه را خواست. وقتی اونجو نپذیرفت، بیریو اعلام جنگ کرد، اما شکست خورد. در ناامیدی، بیریو خودکشی کرد و مردمش به ویری‌سئونگ نقل مکان کردند، جایی که پادشاه اونجو از آنها استقبال کرد و نام کشورش را بکجه ("صد واسال") گذاشت.
پادشاه اونجو پایتخت را از جنوب به شمال رودخانه هان و سپس دوباره به جنوب، احتمالاً در سئول کنونی، تحت فشار سایر ایالت‌های ماهان، منتقل کرد. اعتقاد بر این است که پادشاه گارو پایتخت را در سال ۱۳۲ به شمال رودخانه به بوخانسان سونگ احتمالاً در گویانگ امروزی در شمال غربی سئول منتقل کرده‌است.
در طول قرون اولیه عصر مشترک، که گاهی به آن دوره سه پادشاهی اولیه نیز گفته می‌شود، بکجه اولیه به تدریج کنترل سایر قبایل ماهان را به دست آورد.
تاریخ > گسترش

پادشاهی بکجه ابتدا منطقه حوضه رودخانه هان (کره) را فتح می‌کند، سپس ایالت موکجی (목지국، 目支國) را سرنگون می‌کند و سپس ماهان را به قلمرو بکجه اضافه می‌کند.
در طول سلطنت پادشاه گوی (۲۳۴–۲۸۶)، بکجه به عنوان یک پادشاهی تمام عیار تبدیل شد، زیرا به تحکیم کنفدراسیون ماهان ادامه داد. در سال ۲۴۹، طبق متن ژاپنی باستانی نیهون‌شوکی، گسترش بکجه به کنفدراسیون گایا در شرق آن، در اطراف دره رودخانه ناکدونگ رسید. بکجه اولین بار در اسناد چینی به عنوان یک پادشاهی در سال ۳۴۵ توصیف شده‌است. اولین نمایندگی‌های دیپلماتیک از بکجه در حدود سال ۳۶۷ (طبق گزارش نیهون شوکی: ۲۴۷) به ژاپن رسیدند.
شاه گون‌چوگو (۳۴۶–۳۷۵) قلمرو بکجه را از طریق جنگ با گوگوریو به شمال گسترش داد، در حالی که جوامع ماهان باقی مانده را در جنوب ضمیمه کرد. در طول سلطنت گون‌چوگو، قلمروهای بکجه شامل بیشتر شبه جزیره کره غربی (به جز دو استان پیونگان) بود و در سال ۳۷۱، بکجه گوگوریو را در پیونگ یانگ شکست داد. بکجه تجارت قابل توجهی را با گوگوریو ادامه داد و فرهنگ و فناوری چینی را فعالانه پذیرفت. بودیسم در سال ۳۸۴ مذهب رسمی دولتی شد.
بکجه همچنین به یک قدرت دریایی تبدیل شد و روابط حسنه متقابل با حاکمان ژاپنی دوره کوفون را ادامه داد و تأثیرات فرهنگی قاره‌ای را به ژاپن منتقل کرد. سیستم نوشتاری چینی، بودیسم، سفالگری پیشرفته، تدفین تشریفاتی، و سایر جنبه‌های فرهنگ توسط اشراف، صنعتگران، دانشمندان و راهبان در طول رابطه خود معرفی شدند.
در این دوره، حوضه رودخانه هان قلب این کشور باقی ماند.
تاریخ > دوره اونگجین

در قرن پنجم، بکجه تحت تهدید نظامی گوگوریو به سمت جنوب عقب‌نشینی کرد و در سال ۴۷۵، منطقه سئول به دست گوگوریو افتاد. پایتخت بکجه از سال ۴۷۵ تا ۵۳۸ در اونجین (گونگجوی کنونی) قرار داشت.
پایتخت جدید که در مناطق کوهستانی محافظت شده بود، در مقابل شمال امن بود، اما ارتباطش با جهان خارج نیز قطع شد. با این حال، این شهر از ویری‌سئونگ به شیلا نزدیک‌تر بود و یک اتحاد نظامی بین شیلا و بکجه علیه گوگوریو شکل گرفت.
بیشتر نقشه‌های دوره سه پادشاهی نشان می‌دهد که بکجه استان‌های چونگچونگ و جولا، هسته اصلی کشور در دوره‌های اونگجین و سابی را اشغال کرده‌است.
تاریخ > دوره سابی

در سال ۵۳۸، پادشاه سونگ پایتخت را به سابی (شهرستان بویئو کنونی) منتقل کرد و پادشاهی خود را به یک کشور قدرتمند بازسازی کرد. او به‌طور موقت نام رسمی کشور را به نام نامبویو (کره‌ای: 남부여; هانجا: 南扶餘; لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Nambuyeo) تغییر داد. «بویو جنوبی» اشاره ای به بویو است که بکجه ریشه از آن داشت. دوره سابی شاهد شکوفایی فرهنگ بکجه، در کنار رشد بودیسم بود.
بکجه تحت فشار گوگوریو در شمال و شیلا در شرق به دنبال تقویت رابطه با چین بود. قرار گرفتن رودخانه قابل کشتیرانی گیوم در سابی، ارتباط با چین را بسیار آسان‌تر کرد و تجارت و دیپلماسی در طول سلطنت او شکوفا شد و تا قرن هفتم ادامه یافت.
در قرن هفتم، با نفوذ فزاینده شیلا در جنوب و مرکز شبه جزیره کره، بکجه افول خود را آغاز کرد.
تاریخ > سقوط و جنبش‌های احیاگر

در سال ۶۶۰، نیروهای ائتلاف شیلا و تانگ چین به بکجه حمله کردند که در آن زمان با گوگوریو متحد شد. یک ارتش بزرگ تحت رهبری ژنرال گی‌بک در نبرد هوانگسان بیول در نزدیکی نونسان شکست خورد. پایتخت سابی تقریباً بلافاصله پس از آن سقوط کرد و در نتیجه بکجه توسط شیلا ضمیمه شد. پادشاه اویجا و پسرش بویئو یونگ به تبعید در چین فرستاده شدند در حالی که حداقل برخی از طبقه حاکم به ژاپن گریختند. سقوط سابی منجر به یکی از بخش‌های بدنام در تاریخ کره شد، زیرا تعداد بیشماری از زنان دربار، صیغه و زنان اشراف با پریدن از صخره ای در نزدیکی سابی به جای اسیر شدن توسط اتحاد شیلا تانگ، خودکشی کردند. برای یادآوری این رویداد غم‌انگیز در تاریخ، یک غرفه در به اصطلاح «صخره گل‌های در حال سقوط» ایستاده‌است که به یاد شکست بکجه و خودکشی زنان دربار پادشاهی و کنیزانی است که از صخره پریده‌اند.
نیروهای بکجه تلاش کردند تا در مدت کوتاهی قوای خود را بازسازی کنند اما با نیروهای مشترک شیلا-تانگ روبرو شدند. یک راهب بودایی دوچیم (도침، 道琛) و ژنرال سابق بکجه گوئیسیل بوکسین برای احیای بکجه برخاستند. آنها از شاهزاده بکجه بویئو پونگ برای خدمت به عنوان پادشاه استقبال کردند و جوریو (주류، 周留، در شهرستان سئوچئون امروزی، چونگ چئونگ جنوبی) به عنوان مقر آنها بود. آنها ژنرال تانگ لیو رنیوان (劉仁願) را در سابی تحت محاصره قرار دادند. امپراتور گائوزونگ ژنرال لیو رنگویی را که قبلاً به دلیل توهین به لی ییفو به درجه معمولی تنزل داده بود را با نیروی امدادی فرستاد و لیو رنگوئی و لیو رنیوآن توانستند با حملات نیروهای مقاومت بکجه مقابله کنند، اما خود به اندازه کافی قوی نبودند. برای سرکوب شورش، و بنابراین برای مدتی ارتش در بن‌بست بود.
بکجه از ژاپن درخواست کمک کرد و پادشاه پونگ با گروهی متشکل از ۱۰٫۰۰۰ سرباز به بکجه بازگشت. قبل از رسیدن کشتی‌های ژاپنی، نیروهای او با گروهی از نیروهای تانگ در شهرستان اونگجین مبارزه کردند.
در سال ۶۶۳، نیروهای احیای بکجه و ناوگان دریایی ژاپن در جنوب بکجه برای مقابله با نیروهای شیلا در نبرد باکگانگ گرد هم آمدند. سلسله تانگ نیز ۷٬۰۰۰ سرباز و ۱۷۰ کشتی فرستاد. پس از پنج رویارویی دریایی، که در همگی ناوگان مشترک شیلا - تانگ پیروز شد، که در اوت ۶۶۳ در باکگانگ رخ داد، که پایین دست رودخانه گئوم یا رودخانه دونگ‌جین بود، نیروهای شیلا تانگ پیروز شدند و بویو پونگ به گوگوریو گریخت.
فرستادگان سلسله تانگ از بکجه
کره در سال ۳۷۵، بزرگ‌ترین گسترش قلمرو بکجه.
تاج طلایی-برنزی بکجه از تومول سینچون-ری
دامداری

با دامپروری اشتباه نشود.
دامداری سنتی در استان مازندران
دامداری شاخه‌ای از کشاورزی است که با پرورش دام سروکار دارد. تفاوت دامداری با دامپروری این است که در دامداری بیشتر از چراگاه‌های تازه و منابع آب طبیعی استفاده می‌شود و اینکه در دامپروری تلاش بر این است که با بهره‌گیری از علوم نوین بهره‌وری را افزایش داد، ولی دامداری بر سنت مبتنی است.
سابقه دامداری به انقلاب نوسنگی می‌رسد.
تفاوت دامداری سنتی و صنعتی

اولین و مهم‌ترین تفاوت دو شیوه دامداری صنعتی و سنتی میزان تولید گوشت آن‌ها است. در شیوه صنعتی با استفاده از روش‌های علمی و صنعتی و همچنین به کارگیری اصول تغذیه مناسب دام‌ها به سرعت رشد می‌کنند و بر وزن‌شان افزوده می‌شود. همین امر موجب می‌شود تا بازگشت سرمایه سرعت بیشتری داشته باشد و همچنین سود بیشتری نصیب مجموعه شود.
تفاوت دیگر این دو روش پرورش گوسفند نوع نگهداری است. در روش صنعتی دام را با توجه به موارد مد نظر مانند استفاده از شیر، گوشت، پوست و پشم پرورش می‌دهند و همین امر باعث می‌شود تا دام‌دار بتواند نیازهای دام به مواد غذایی و لازم برای تولید بیشتر را به خوبی در اختیار او قرار دهد در حالی که در روش دامداری سنتی این موارد به ندرت رعایت می‌شود.
شاید بتوان گفت که هزینه پایین مهم‌ترین مزیت دام‌داری سنتی در مقایسه با نوع صنعتی آن است. در روش سنتی، تغذیه و پرورش گوسفند با استفاده از علوفه مراتع و چراگاه‌ها انجام می‌شود که همین امر میزان بسیار زیادی از هزینه‌های نگهداری دام‌ها را کاهش می‌دهد. همچنین میزان تجهیزات موردنیاز و رعایت نکات بهداشتی در روش سنتی کمتر است که همین امر باز هم از هزینه‌ها می‌کاهد. مورد دیگری که در پایین بودن هزینه‌های دام‌داری‌های سنتی تأثیرگذار است، خانوادگی و فامیلی بودن این نوع کارها است. به همین دلیل و با توجه به شریک بودن افراد فامیل در این کار، هزینه‌های نیروی انسانی معمولاً لحاظ نمی‌شود.
آسیب‌پذیری در مقابل شیوع بیماری‌ها، مخصوصاً بیماری‌های واگیر در دام‌داری‌های صنعتی بیشتر است. تمرکز دام‌ها در محیط کوچک از مهم‌ترین عواملی است که به شیوع این بیماری‌ها دامن می‌زند پس رعایت نکات بهداشتی و هزینه انجام آن دیگر موردی است که می‌تواند بر میزان هزینه‌های روش صنعتی اضافه کند.
زمینه

هر موجود زنده‌ای چه گیاهی و چه حیوانی جهت زنده ماندن به انرژی نیازمند است. موجودات زنده انرژی لازم برای ادامهٔ زندگی را یا از طریق فتوسنتز به‌دست می‌آورند یا از طریق تغذیهٔ مواد موجود در محیط پیرامون کسب می‌کنند.
بشر اولیه هم از ریشه و میوهٔ گیاهان و هم از شکار بعضی از حیوانات آبزی -که به‌وسیلهٔ دست شکار می‌کرد- تغذیه می‌کرده‌است. اهلی کردن حیوانات توسط بشر، یکی از اقدام‌های اساسی و مهم بوده که سبب تحول غذایی و بهبود تغذیهٔ وی گردیده‌است.
سگ اولین حیوانی بوده که در حدود ۱۲٬۰۰۰ سال قبل و به‌دنبال آن، گوسفند در حدود ۱۱٬۰۰۰ سال پیش توسط بشر اهلی شده‌اند.
وابستگی

با پیشرفت تمدن، افزایش جمعیت و اطلاعات و دانش انسانی، بشر به حیوانات و تولید آن‌ها وابسته‌تر شده‌است؛ به‌طوری که امروزه دامپروری یکی از مهم‌ترین رشته‌های کشاورزی و تولیدات دامی یکی از عمده‌ترین و باارزش‌ترین فراورده‌های کشاورزی است و مردم به فراورده‌های دامی جهت تغذیه و تولید پوشاک بسیار نیازمند هستند. اهلی کردن حیوانات یکی از گام‌های عمده در پیشرفت زندگی از حالت بدوی به تمدن در بسیاری از طایفه‌های بشر اولیه است که سبب تبدیل زندگی ایلی و قبیله‌ای به زندگی شهری و شهرنشینی شده‌است. قبل از اهلی کردن حیوانات، بشر بدوی حیوانات را جهت استفاده از گوشت و پوست آن شکار می‌کرده‌است؛ پس از اهلی کردن سگ، از این حیوان جهت نگهبانی در شب و شکار استفاده نمود.
اگنس ون کوروسکی

| اگنس ون کوروسکی | اگنس ون کوروسکی |
| --- | --- |
اگنس ون کوروسکی در میلان، ۱۹۱۸.: اگنس ون کوروسکی در میلان، ۱۹۱۸.
زادهٔ: ۵ ژانویه، ۱۸۹۲ Germantown, Philadelphia
درگذشت: ۲۵ نوامبر، ۱۹۸۴
ملیت: آمریکایی
تحصیلات: برنامه آموزشی پرستاران بلوو
پیشه: کتابدار
همسر(ها): Howard Preston Garner William Stanfield
حرفه پزشکی: حرفه پزشکی
مؤسسه‌ها: خط قرمز
 :  
اگنس وُن کورُوْسکی استنفیلد (Agnes von Kurowsky Stanfield)، (زاده ۵ ژانویه ۱۸۹۲ - درگذشته ۲۵ سپتامبر ۱۹۸۴)، پرستاری آمریکایی بود که الهام‌بخش شخصیت کاترین بارکلی (Catherine Barkley) در رمان وداع با اسلحه نوشته ارنست همینگوی بود.
کوروسکی در جنگ جهانی اول در بیمارستان صلیب سرخ آمریکا در شهر میلان پرستار بود که همینگوی ۱۹ ساله به خاطر جراحت ترکش خمپاره در آن بستری شد. همینگوی عاشق پرستار ۲۷ ساله شد و قرار گذاشتند با هم ازدواج کنند ولی هنگامی که همینگوی در ژانویه ۱۹۱۹ به آمریکا بازگشت، کوروسکی در نامه‌ای به او نوشت که با افسری ایتالیایی نامزد کرده است. اگرچه کوروسکی هم به آمریکا بازگشت اما این دو دیگر هیچ‌وقت یکدیگر را ملاقات نکردند. داستان عشق این دو در فیلمی با نام در عشق و جنگ نمایش داده شده که به کارگردانی ریچارد اتنبرا در سال ۱۹۹۶ ساخته شد.
همینگوی، شخصیت کوروسکی را در داستان‌های کوتاه برف‌های کلیمانجارو و یک داستان خیلی کوتاه و نیز رمان وداع با اسلحه آورده است. هویت اگنس در کاراکترهای داستان‌های همینگوی چندان شناخته شده نبود تا اینکه برادر همینگوی، لیسستر همینگوی در سال ۱۹۶۱ در کتابش هویت اصلی کاترین بارکلی را مشخص کرد.
ازدواج‌ها و مرگ

کوروسکی دو بار ازدواج کرد. بار اول با هوارد پترسون گارنر (Howard Preston Garner) در ۲۴ نوامبر ۱۹۲۸ که در صلیب سرخ در هائیتی کار می‌کرد که پس از ترک خدمت در هاییتی بلافاصله طلاق کرد. بار دوم در ۱۹۳۴ با ویلیام استنفیلد که یک مدیر هتل بود ازدواج کرد. همسر ویلیام استنفیلد مرده بود و سه فرزند از همسر پیشین خود داشت.
در جنگ جهانی دوم، شوهرش و پسر ناتنی‌اش در نیروی دریایی خدمت کردند و خود او به همراه دو دختر ناتنی‌اش به نیویورک رفتند و او به کار در بانک خون صلیب سرخ مشغول شد. شوهرش در ۱۹۸۴ در سن ۹۲ سالگی درگذشت.
کوروسکی نیز در ۱۹۸۴ درگذشت و در گورستان ملی سربازان و هوابردان ایالات متحده در واشینگتن، دی.سی. به خاک سپرده شد. او به خاطر خدمات دلاورانه و ستودنی‌اش در صلیب سرخ در جنگ جهانی اول مورد تقدیر قرار گرفته است.
ماتیلدا کریم

| ماتیلدا کریم | ماتیلدا کریم |
| --- | --- |
کریم در سال ۱۹۶۲: کریم در سال ۱۹۶۲
زادهٔ: ۹ ژوئیهٔ ۱۹۲۶ کومو، ایتالیا
درگذشت: ۱۵ ژانویهٔ ۲۰۱۸ (۹۱ سال) نیویورک، ایالات متحده آمریکا
ملیت: اسرائیل
ماتیلدا کریم (عبری: מתילדה קרים‎؛ ۹ ژوئیهٔ ۱۹۲۶ – ۱۵ ژانویه ۲۰۱۸) یک نسل‌شناس، و پزشک اهل اسرائیل بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشت، می‌توان به چگونه از یک طاعون جان به در ببریم اشاره کرد.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان افتخار آزادی رئیس‌جمهوری شده بود.
بوئینگ ۷۸۷ دریم‌لاینر

| بوئینگ ۷۸۷ دریم‌لاینر | بوئینگ ۷۸۷ دریم‌لاینر |
| --- | --- |
هواپیمای بوئینگ ۷۸۷ متعلق به هواپیمایی ژاپن: هواپیمای بوئینگ ۷۸۷ متعلق به هواپیمایی ژاپن
کاربری: هواپیمای مسافربری پهن‌پیکر
کشور سازنده: ایالات متحده آمریکا
تولیدکننده: هواپیماهای تجاری بوئینگ
نخستین پرواز: ۱۵ دسامبر ۲۰۰۹
معرفی‌شده در: ۲۶ اکتبر ۲۰۱۱ با آل نیپون ایرویز
وضعیت: در حال خدمت
کاربر اصلی: آل نیپون ایرویز خطوط هوایی ژاپن  امریکن ایرلاینز  یونایتد ایرلاینز
ساخته‌شده: ۲۰۰۷-اکنون
تعداد ساخته‌شده: ۱۱۶۱ فروند تا تاریخ دسامبر ۲۰۲۴
بوئینگ ۷۸۷ دریم‌لاینر (به انگلیسی: Boeing 787 Dreamliner) یک مدل هواپیمای مسافربری پهن‌پیکر دوموتوره است که توسط شرکت بوئینگ ایالات متحده توسعه‌یافته و ساخته می‌شود. شمار مسافران قابل‌جابجایی توسط این هواپیما، بسته به شمار و گونه صندلی‌ها، ۲۱۰ تا ۳۳۰ نفر است. این هواپیما نسبت به دیگر هواپیمای مسافربریِ بوئینگ ازلحاظ مصرف سوخت دارای بازده بالاتری است و نخستین بوئینگی است که کامپوزیت در بیشتر بدنهٔ آن به‌کار رفته‌است. این مدل هواپیما برپایه سفارش مشتری از یکی از دو پیشرانه جنرال الکتریک جی‌ئی‌ان‌ایکس یا رولز-رویس ترنت ۱۰۰۰ استفاده می‌کند.
در ۲۸ ژانویهٔ ۲۰۰۵ میلادی، نام طرح توسعهٔ هواپیمای ۷ئی۷ (7E7) به ۷۸۷ تغییر یافت. پس از مدتی کوتاه، تصاویری از گونه کانسپت این هواپیما منتشر شد که نشان از طراحی پیچیده این هواپیما بود؛ همچنین سطح بدنه این هواپیما که انحنای بالایی دارد گویای این واقعیت است. در ۲۶ آوریل ۲۰۰۵ یک سال پس از آغاز برنامهٔ ۷۸۷ واپسین طراحی‌های بدنهٔ این هواپیما به پایان رسید؛ هواپیمایی با بینی پست و دُم معمولی.
بوئینگ برای نخستین بار در تاریخ ۸ ژوئیه ۲۰۰۷ با تشریفات گسترده از این هواپیما رونمایی کرد. این هواپیما، سریع-فروشترین هواپیمای مسافربری تاریخ است و سفارش خرید آن بیش از ۸۰۰ فروند است. پیش از این انتظار می‌رفت که این هواپیما در ماه مه ۲۰۰۸ وارد خدمت شود اما برنامه ورود به خدمت آن با کمی تأخیر به سال ۲۰۱۰ منتقل شد، اما پس از آن نیز بار دیگر تحویل آن را به تأخیر انداخت و به ۲۰۱۱ موکول کرد.
مشتریان

در حال حاضر  ۱,۰۰۶ فروند هواپیمای ۷۸۷، در ایرلاین های مختلف در حال استفاده و سرویس دهی است.
در این بین شرکت ژاپنی آل نیپون ایرویز ( ۷۷ فروند ) و شرکت امریکایی یونایتد ایرلاینز ( ۶۳ فروند )،  بزرگترین مشتریان هواپیما ۷۸۷ دریم لاینر هستند.
بیشتر سفارش‌های ۷۸۷ از سمت شمال شرق آسیا ثبت شده.
مدل های ۷۸۷

شرکت بوئینگ در بین سال های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۳ میلادی، ۳ مدل مختلف از هواپیمای ۷۸۷ با طول بدنه های متفاوت را معرفی و عرضه کرده است. سه مدل دریم لاینر به ترتیب ۸-۷۸۷ ، ۹-۷۸۷ و ۱۰-۷۸۷ هستند.
ثبت طولانی‎‌ترین پرواز بدون توقف

در تاریخ ۲۰ اکتبر ۲۰۱۹ طولانی‎‌ترین پرواز بدون توقف هواپیمای مسافربری از نیویورک به سیدنی در مدت زمان ۱۹ ساعت و ۱۶ دقیقه توسط یک فروند هواپیمای بوئینگ ۷۸۷-۹ شرکت هواپیمایی کانتاس استرالیا با موفقیت به ثبت رسید.
نقصهای فنی

اداره هوانوردی فدرال ایالات متحده آمریکا در پی فرود اضطراری یک فروند هواپیمای مسافربری بویینگ ۷۸۷در غرب ژاپن، پروازهای این هواپیما را به‌طور موقت ممنوع اعلام کرد. گفته می‌شود نقص فنی در باتری این هواپیما باعث فرود اضطراری آن در ژاپن شده‌است.
بدنبال بروز چندین نقص فنی پی در پی در هواپیمای بویینگ ۷۸۷، اداره هوانوردی فدرال آمریکا، امنیت پرواز این مدل از هواپیمای بویینگ را تأیید اما هم‌زمان دستور بازرسی کامل فنی و تحقیق در خصوص ایمنی آن را صادر کرد.
ترک برداشتن شیشه مخصوص کابین، اتصال الکتریکی و نشت روغن موتور و سوخت از جمله نقص‌های گزارش شده در این مدل از هواپیمای بویینگ است. هیچکدام از این نقص‌های فنی باعث وارد آمدن آسیب به هیچ مسافر و خلبانی نشده است.
بویینگ8-787 بریتیش ایرویز
تسلسل

تسلسل
تسلسل، (به انگلیسی: Infinite regress): مجموعه گزاره‌ هایی است که از درستی گزارهٔ P1 بدست می‌آیند که نیازمند پشتوانهٔ گزارهٔ P2، درستی گزارهٔ P2، پشتوانهٔ گزارهٔ P3 و تا آخر باشد و می‌تواند تا بی‌نهایت (ad infinitum) ادامه یابد. میان تسلسل‌هایی که «معیوب» هستند و آن‌هایی که این‌طور نیستند، تمایزاتی وجود دارد، به هرحال، در مورد تسلسل و حتی تسلسل اعداد، نظرات متفاوتی وجود دارد.
تعریف تسلسل، از دو بعد لغوی و اصطلاحی تعریف می‌شود.
بعد لغوی: اموری که به دنبال هم به صورت زنجیروار می‌آیند. این زنجیرها فقط رابط هستند؛ خواه رابطه علت و معلولی برقرار باشد، خواه نباشد.
بعد اصلاحی: ترتّب و توقّف و وابستگی یک شئ موجود بر  شئِ دیگر، که همراه با او بالفعل موجود می‌باشد.
در کل باید گفت این نواحیِ علل‌ها می‌تواند تا بی‌نهایت ادامه یابد یا حتی فقط از یک ناحیه تا بی‌نهایت ادامه یابد.
براهین ابطال تسلسل > برهان تطبیق

سلسله‌ای نامتناهی از اشیای دارای ترتیب را فرض می‌کنیم به گونه‌ای که از یک جهت متناهی و از جهت دیگر نامتناهی باشد. این سلسله را «الف» می‌نامیم. آنگاه تعدادی متناهی از اعضای سلسله را از جهت متناهی سلسله کم می‌کنیم و نام سلسلهٔ حاصل را «ب» می‌گذاریم. سلسله‌های الف و ب را بر یکدیگر تطبیق می‌دهیم. حال اگر در این وضعیّت به ازای هر عضوی از سلسلهٔ الف، عضوی از سلسلهٔ ب موجود باشد، کلّ و جزء، مساوی خواهند بود که باطل است و اگر پس از تطبیق، عضوی از سلسلهٔ الف یافت شود که به ازای آن، عضوی از سلسلهٔ ب موجود نباشد، این امر مقتضی انقطاع سلسلهٔ و در نتیجه، متناهی بودن آن است. حال با فرض متناهی بودن ب، سلسلهٔ الف نیز که برحسب فرض به تعدادی متناهی بیش از سلسلهٔ ب عضو دارد، متناهی خواهد بود؛ بنابراین، از تناهی سلسلهٔ ب تناهی سلسلهٔ الف حاصل می‌آید که خلاف فرض ما است.