stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فهرست روزهای سال هجری قمری

فهرست فشردهٔ روزهای سال هجری قمری.
در تقویم هجری قمری عادی (هلالی)، روز ۳۰ام بسته به شیوهٔ محاسبهٔ سالانه تقویم، تنها در بعضی (تقریبا نیمی) از ماه‌ها وجود دارد.
در تقویم هجری قمری قراردادی، ماه‌های فرد شامل: محرم، ربیع‌الاول، جمادی‌الاول، رجب، رمضان و ذیقعده ۳۰ روزه و مابقی ماه‌های زوج ۲۹ روزه‌اند که ذیحجه در سال‌های کبیسه ۳۰ روزه می‌شود.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
محرم: ۱ ۲ ۳ ۴ ۵ ۶ ۷ ۸ ۹ ۱۰ ۱۱ ۱۲ ۱۳ ۱۴ ۱۵ ۱۶ ۱۷ ۱۸ ۱۹ ۲۰ ۲۱ ۲۲ ۲۳ ۲۴ ۲۵ ۲۶ ۲۷ ۲۸ ۲۹ ۳۰
صفر: ۱ ۲ ۳ ۴ ۵ ۶ ۷ ۸ ۹ ۱۰ ۱۱ ۱۲ ۱۳ ۱۴ ۱۵ ۱۶ ۱۷ ۱۸ ۱۹ ۲۰ ۲۱ ۲۲ ۲۳ ۲۴ ۲۵ ۲۶ ۲۷ ۲۸ ۲۹ (۳۰)
ربیع‌الاول: ۱ ۲ ۳ ۴ ۵ ۶ ۷ ۸ ۹ ۱۰ ۱۱ ۱۲ ۱۳ ۱۴ ۱۵ ۱۶ ۱۷ ۱۸ ۱۹ ۲۰ ۲۱ ۲۲ ۲۳ ۲۴ ۲۵ ۲۶ ۲۷ ۲۸ ۲۹ ۳۰
ربیع‌الثانی: ۱ ۲ ۳ ۴ ۵ ۶ ۷ ۸ ۹ ۱۰ ۱۱ ۱۲ ۱۳ ۱۴ ۱۵ ۱۶ ۱۷ ۱۸ ۱۹ ۲۰ ۲۱ ۲۲ ۲۳ ۲۴ ۲۵ ۲۶ ۲۷ ۲۸ ۲۹ (۳۰)
جمادی‌الاول: ۱ ۲ ۳ ۴ ۵ ۶ ۷ ۸ ۹ ۱۰ ۱۱ ۱۲ ۱۳ ۱۴ ۱۵ ۱۶ ۱۷ ۱۸ ۱۹ ۲۰ ۲۱ ۲۲ ۲۳ ۲۴ ۲۵ ۲۶ ۲۷ ۲۸ ۲۹ ۳۰
جمادی‌الثانی: ۱ ۲ ۳ ۴ ۵ ۶ ۷ ۸ ۹ ۱۰ ۱۱ ۱۲ ۱۳ ۱۴ ۱۵ ۱۶ ۱۷ ۱۸ ۱۹ ۲۰ ۲۱ ۲۲ ۲۳ ۲۴ ۲۵ ۲۶ ۲۷ ۲۸ ۲۹ (۳۰)
رجب: ۱ ۲ ۳ ۴ ۵ ۶ ۷ ۸ ۹ ۱۰ ۱۱ ۱۲ ۱۳ ۱۴ ۱۵ ۱۶ ۱۷ ۱۸ ۱۹ ۲۰ ۲۱ ۲۲ ۲۳ ۲۴ ۲۵ ۲۶ ۲۷ ۲۸ ۲۹ ۳۰
شعبان: ۱ ۲ ۳ ۴ ۵ ۶ ۷ ۸ ۹ ۱۰ ۱۱ ۱۲ ۱۳ ۱۴ ۱۵ ۱۶ ۱۷ ۱۸ ۱۹ ۲۰ ۲۱ ۲۲ ۲۳ ۲۴ ۲۵ ۲۶ ۲۷ ۲۸ ۲۹ (۳۰)
رمضان: ۱ ۲ ۳ ۴ ۵ ۶ ۷ ۸ ۹ ۱۰ ۱۱ ۱۲ ۱۳ ۱۴ ۱۵ ۱۶ ۱۷ ۱۸ ۱۹ ۲۰ ۲۱ ۲۲ ۲۳ ۲۴ ۲۵ ۲۶ ۲۷ ۲۸ ۲۹ ۳۰
شوال: ۱ ۲ ۳ ۴ ۵ ۶ ۷ ۸ ۹ ۱۰ ۱۱ ۱۲ ۱۳ ۱۴ ۱۵ ۱۶ ۱۷ ۱۸ ۱۹ ۲۰ ۲۱ ۲۲ ۲۳ ۲۴ ۲۵ ۲۶ ۲۷ ۲۸ ۲۹ (۳۰)
ذیقعده: ۱ ۲ ۳ ۴ ۵ ۶ ۷ ۸ ۹ ۱۰ ۱۱ ۱۲ ۱۳ ۱۴ ۱۵ ۱۶ ۱۷ ۱۸ ۱۹ ۲۰ ۲۱ ۲۲ ۲۳ ۲۴ ۲۵ ۲۶ ۲۷ ۲۸ ۲۹ ۳۰
ذیحجه: ۱ ۲ ۳ ۴ ۵ ۶ ۷ ۸ ۹ ۱۰ ۱۱ ۱۲ ۱۳ ۱۴ ۱۵ ۱۶ ۱۷ ۱۸ ۱۹ ۲۰ ۲۱ ۲۲ ۲۳ ۲۴ ۲۵ ۲۶ ۲۷ ۲۸ ۲۹ ((۳۰))
پاوئو نوویش

| پاوئو نوویش | پاوئو نوویش |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۵ ژانویهٔ ۱۹۴۰ ورشو، لهستان
درگذشت: ۱۵ اکتبر ۲۰۲۱ (۸۱ سال) پیازچنزو، لهستان
ملیت: لهستانی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۴ تا ۲۰۲۱
پاوئو نوویش (لهستانی: Paweł Nowisz؛ زادهٔ ۱۵ ژانویه ۱۹۴۰–۱۵ اکتبر ۲۰۲۱) بازیگر اهل لهستان بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به کیلر، مادام کاملیا، دام، ورشو، سال ۵۷۰۳،کونگ-فو، هفت آرزو، قانون حقیقی، رنگ‌های خوشبختی، رز کوچک، نشانه‌گذاری‌شده، یانوشیک: روایتی واقعی، مادران، مزرعه، کارآگاهان جنایی، جهان به روایت خانواده کیپسکی، ع چون عشق، پسرها گریه نمی‌کنند، سال‌های شیرین، سرهنگ کفیاتکوفسکی، مرشد و مارگاریتا، رانندگان جایگزین، دریاچه کنستانس، یوب، آخرین سلول خاکستری مغز و سربازان آزادی اشاره نمود.
مارک فیوره (بازیکن فوتبال)

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Mark Joseph Fiore
زادروز:  ۱۸ نوامبر ۱۹۶۹ ‏(۵۴ سال)
زادگاه:  سات‌ارک
پست:  هافبک
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۸۸–۱۹۹۰ |  باشگاه فوتبال ویمبلدون |  ۱ |  (۰) |
| ۱۹۹۰–۱۹۹۲ |  باشگاه فوتبال پلیموث آرگیل |  ۸۳ |  (۸) |
| ۱۹۹۲–۱۹۹۹ |  باشگاه فوتبال سلو تاون |  ۲۲۱ |  (۲۵) |
| ۱۹۹۹ |  باشگاه فوتبال والتون اند هرشام |   |   |
| ۱۹۹۹–۲۰۰۰ |  باشگاه فوتبال چشام یونایتد |   |   |
| ۲۰۰۰ |  باشگاه فوتبال چالفونت سنت پیتر |   |   |
| ۲۰۰۰–۲۰۰۲ |  Windsor & Eton |   |   |
| ۲۰۰۲–۲۰۰۴ |  باشگاه فوتبال فلکول هیث |   |   |
| مجموع |   |  ۳۰۶ |  (۳۳) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
مارک فیوره (انگلیسی: Mark Fiore؛ زادهٔ ۱۸ نوامبر ۱۹۶۹) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال چالفونت سنت پیتر، باشگاه فوتبال ویمبلدون، باشگاه فوتبال سلو تاون، باشگاه فوتبال والتون اند هرشام، باشگاه فوتبال پلیموث آرگیل، باشگاه فوتبال چشام یونایتد، و باشگاه فوتبال فلکول هیث اشاره کرد.
بخش آهوران

| بخش آهوران> اطلاعات کلی | بخش آهوران> اطلاعات کلی |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: نیک‌شهر
مرکز بخش: چانف
شهرها: چانف
دهستان‌ها: چانف،کهیری
سال تأسیس: 1399
اداره: اداره
بخش‌دار: آقای نیک نژاد
حوزهٔ انتخابیه: ایرانشهر
مردم: مردم
جمعیت: ۱۲٬۴۵۳ نفر (۱۳۹۵)
مذهب: اهل سنت
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
مساحت: 1900 کیلومتر مربع کیلومتر مربع
ارتفاع از سطح دریا: 1150
بخش آهوران یکی از بخش‌های شهرستان نیک‌شهر استان سیستان و بلوچستان است.مرکز این بخش شهر چانف است.
جمعیت بخش آهوران بیش از 12000 نفر و وسعت آن هزار و نهصد کیلومتر مربع می باشد.
بخش آهوران دارای دو دهستان چانف و کهیری می باشد .
در سال های نه چندان دور روستاهای حوزه متسنگ ، مهبان و نکهچ و روستاهای حوزه کاجو و هنزران هم جزو بخش آهوران بودند که به مرور به سایر شهرها ملحق شدند
تقسیمات کشوری

بخش آهوران
دهستان چانف
دهستان کهیری
شهر: چانف
نژادهای شتر در ایران

نژادهای شتر در ایران عبارتند از نژادهای زیر:
شتر ترکمن

شتر یک‌کوهانه با جثه‌ای قوی است که جزو شتران شیری می‌باشد بیشتر در منطقه ترکمن صحرا، گرگان و گنبد و شمال استان خراسان شمالی پراکنده‌اند و جمعیت آن در حدود ۳۳۰۰ نفر می‌باشد.
شتر ترکمنی از لحاظ سواری نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد حد متوسط بار برای شترهای متوسط‌الجثه
۱۴۰ کیلوگرم است که می‌تواند آن را روزانه تا مسافت ۳۵-۴۵ کیلومتر حمل کند. ترکمن‌ها شتر را به
اسامی متفاوتی می‌خوانند :بارگار، ارونا، لوک، مایا، کایونف بلخی، نرجا و غیره. رنگ شتر تر کمن
معمولاً از قهوه‌ای روشن تا قهوه‌ای تیره‌است. پشم آن تا حدودی مجعد است که این صفت آن را از سایر
شترها متمایز می‌سازد. در گذشته‌های نه چندان دور، تجار شتر آذربایجانی به منطقه ترکمن صحرا
می‌رفتند و این شترها را از ترکمن‌ها می‌خریدند و به شاهرود و سایر شهرها می‌بردند. به همین جهت
است که تعداد اندکی از این شترها در آذربایجان شرقی نیز دیده شده‌اند. پشم شتر ترکمن را هر سال
در بهار می‌چینند و پشم چینی کار مردان ترکمن است. براساس آمار اداره کشاورزی گنبد کاووس
تعداد شتران ترکمن در حدود ۳۰۰۰ نفر بوده‌است که از این تعداد ۱۰۰۰ نفر در حومه گنبد کاووس و ۱۳۰۰ نفر در مراوه تپه و هفتصد نفر در «داشلی برون» بوده‌است. در طی بررسی‌هایی که
گوکلانی (۱۳۶۶) بر روی شتر ترکمن نموده‌است اظهار می‌دارد که اسدیته شیر این شتران (۲۱٪) وزن مخصوص
آن (۱۰۳۱) میزان چربی آن (۱۶٫۴٪) میزان لاکتوز (۲۴٫۴٪) ماده خشک (۳۸٫۱۲٪) خاکستر (۷۷٪) و
پروتئین (۹٫۲٪) بوده‌است. میانگین طول بدن شتران ترکمن ۱۴۵ سانتی‌متر و میانگین ارتفاع بدن
۱۷۵ سانتی‌متر، و میانگین دور سینه ۱۸۹ سانتی‌متر و میانگین عمق سینه ۸۳ سانتی‌متر و میانگین تولید
سالیانه کرک در حدود دو کیلوگرم و میانگین لاشه کشتار شده ۱۸۷ کیلوگرم و میانگین وزن دیلاقهای
متولد شده ۲۳ کیلوگرم است. پرورش شتر ترکمنی عمدتاً در مناطق گمیشان، بندر ترکمن،
آق قلا، گنبد ومراوه تپه صورت می‌گیرد به‌طوری‌که نام یکی از طوایف و تیره‌های مهم ترکمنان، از شاخهٔ آتابای ایل یموت، دوجی یا دیه‌جی است که در قدی به حرفه شترداری می‌پرداخته‌اند.
شتر بلوچی

این شتران جزو نژاد گوشتی-شیری هستند و در سطح استان سیستان و بلوچستان مخصوصاً اطراف زاهدان، خاش، ایرانشهر و چابهار پراکنده‌اند، این شتران کم پشم هستند و جهت بارکشی و سواری نیز از آن‌ها استفاده می‌شود و بسیاری از کالاهای قاچاق توسط این حیوان بین مرزنشینان دو کشور ایران و پاکستان رد و بدل می‌گردد. با توجه به اینکه قیمت شتر در این منطقه پایین‌تر از قیمت آن در بسیاری از استان‌های دیگر است به همین جهت بسیاری از تجار چوبدار اقدام به خرید این شتران نموده و جهت کشتار، این شتران را به استان‌های خراسان جنوبی، اصفهان و یزد، تهران و قم و سمنان می‌برند. این نژاد معمولاً قهوه‌ای رنگ و از تیپ جماز است.
شتر بندری

این شتر جزو شتران سواری و بارکش است، که نام‌های رواحیه، جماز، و پرنده نیز نامیده می‌شود این شتران کم پشم، لاغرو بسیار تندرو هستند و ساعتی ۳۵-۴۵ کیلومتر طی طریق می‌کنند. این تیپ شتران بیشتر در استانهای هرمزگان، کرمان، بوشهر و جنوب استان هرمزگان پراکنده شده‌اند. شترهای بندری سبک‌وزن (نر بالغ حدود ۶۰۰ و ماده بالغ حدود ۴۰۰ کیلوگرم) با بدن کشیده و پاهای بلند و استخوان‌های آن‌ها در عین قوی بودن چندان ضخیم نمی‌باشد. سر به‌طور نسبی کوچک پیشانی برجسته، گردن باریک، کوتاه و عضلانی بوده و در محل الصاق به شانه فرم متناسبی دارد. قسمت عقب بدن کوتاه، عضلانی و شیب دار است. رانها فشرده و عضلانی بوده و با مشاهده از عقب زیاد فاصله ندارند. پوست نازک و موهای کوتاه و فشرده دارند.
شتر کلکوئی

منطقه اصلی محل زیست این شتر استان فارس بوده‌است، و در حدود دویست سال پیش با ایل کلکوئی از فارس به اطراف قم برده شد و هنوز در اطراف قم و تهران وجود دارند. از این شتران قبلاً جهت بارکشی و سواره در ارتش استفاده می‌شد و هنگی به نام شتران جماز وجود داشت که در حقیقت بخش سواری نظام ارتش را تشکیل می‌داد؛ و ایل کلکوئی وظیفه نگهداری این شتران را بر عهده داشت و پس از فروپاشی هنگ شتران جماز و گرایش افراد ایل کلکوئی به شهرنشینی تعداد شتران این ایل روز به روز کاهش گذاشت و اکنون گله‌های پراکنده از این شتران در کویر قم، و مسیله تا دریاچه نمک پراکنده‌اند. وزن نر بالغ ۸۰۰ کیلورم و ماده بالغ حدود ۶۰۰ کیلوگرم است و ارتفاع نرها حدود ۱۸۸۸ سانتی‌متر است و حدود ۱۵۰۰ نفر از این نژاد به‌طور ناخالص وجود دارد.
شتر مهابادی

این شتر بیشتر در منطقه مهاباد استان اصفهان پراکنده شده‌است. رنگ این شتر عمدتاً قرمز بوده و به شتر سرخ معروفند و به سایر مناطق کشور نیز برده شده‌اند و در جاهای دیگر با تلفظ عامیانه «مهبادی»، مغبادی» «بادی» و غیره معروف است.
شتر دشتی

این نژاد بیشتر در استان بوشهر و نوار ساحلی خلیج فارس دیده می‌شود. عمدتاً به رنگ سرخ و سیاه بوده و بعضاً در آن‌ها رنگ سفید نیز دیده می‌شود. در بین این توده ژنتیکی شتر شلواری به شتری گفته می‌شود که دارای بالاتنه سرخ و از پهلو و سینه وزیر شکم سفید رنگ است. این شتر از لحاظ تولید پشم حائز اهمیت ودارای موی گوش بلند است و تولید گوشت و شیر بیشتری نسبت به سایر نژادهای موجود در استان دارد. این توده عمدتاً در شهرستان‌های دیر، دشتی وبوشهر وجود دارد.
شتر زاهدانی

این نژاد در اطراف شهر زاهدان دیده می‌شود و معمولاً زرد رنگ است و از تیپ گوشتی به‌شمار می‌رود و برای پروار بندی مناسب است. این نژاد به استان یزد نیز برده شده‌است.
شتر چینی

این نوع شتر نیز در استان سیستان وبلوچستان دیده می‌شود و علت تسمیه آن به چینی بدین علت است که منشأ آن کشور چین بود و از طریق افغانستان به ایران آورده می‌شود و برخی از این شترها در هنگام ورود داغی به زبان چینی بر روی صورت و گردن خود دارند. این شترها معمولاً به رنگ قهوه‌ای و از تیپ گوشتی است.
شتر عربی

این نوع شتر در استان بوشهر دیده می‌شود. معمولاً به رنگ زرد کم رنگ و از تیپ گوشتی و بزرگ جثه می‌باشد. بدن این شتر فاقد پشم است وگوش‌ها نیز مو ندارد وروی لب دارای موهای بلند می‌باشد.
شتر یزدی

دارای رنگ سیاه تا قرمز ودست و پای کوتاهتر نسبت به سایر نژادهای ایرانی است. تیپ این حیوان بیشتر به نوع گوشتی دارد
گله شترهای نژاد کلکوئی در حوالی کاروانسرای دیر گچین، پارک ملی کویر
ادیسن تیملین

| اَدیسن تیملین | اَدیسن تیملین |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: اَدیسن جین تیملین
زادهٔ: ۲۹ ژوئن ۱۹۹۱ ‏(۳۳ سال) فیلادلفیا، پنسیلوانیا، ایالات متحده آمریکا
ملیت:  آمریکایی
پیشه: هنرپیشه
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۵ تا کنون
اَدیسـِن جین تیملین (انگلیسی: Addison Jayne Timlin؛ زادهٔ ۲۹ ژوئن ۱۹۹۱) یک مانکن و هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به قانون و نظم، خرابکاری، مزمن شهری، توماس عجیب، تسلیم و کالیفرنیکیشن اشاره نمود.
آربونی گابریل

| آربونی گابریل | آربونی گابریل |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۰ مارس ۱۹۹۴ ‏(۳۰ سال) هیوستون، تگزاس، آمریکا
ملیت: آمریکایی
پیشه: مدل، طراح لباس و ملکه زیبایی
آربونی نولا گابریل (انگلیسی: R'Bonney Nola Gabriel) مدل، طراح لباس و ملکه زیبایی اهل آمریکا است که برنده ملکه زیبایی ایالات متحده آمریکا ۲۰۲۲ و در نهایت دوشیزه جهان ۲۰۲۲ شد.
زندگی‌نامه

گابریل در هیوستون، تگزاس از پدری فیلیپینی، رمیجیو بونزون «آر. بون» گابریل و مادری آمریکایی به نام دانا واکر به دنیا آمد. او سه برادر بزرگتر دارد. پدر او در فیلیپین به دنیا آمد و اصالتاً اهل مانیل است. او در سن ۲۵ سالگی به ایالت واشینگتن مهاجرت کرد و مدرک دکترای خود را در رشته روان‌شناسی در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی گرفت. مادر او اهل بومانت، تگزاس است.
گابریل از دانشگاه نورث تگزاس با مدرک لیسانس در طراحی مد فارغ‌التحصیل شد. او اکنون به عنوان طراح لباس‌های سازگار با محیط زیست و به عنوان یک مدل کار می‌کند.
ریتا رپ

| ریتا رپ | ریتا رپ |
| --- | --- |
ریتا رپ در حال نشان دادن مجموعهٔ ظروف غذای مورد استفاده در مأموریت آپولو ۱۶: ریتا رپ در حال نشان دادن مجموعهٔ ظروف غذای مورد استفاده در مأموریت آپولو ۱۶
نام هنگام تولد: ریتا ام. رپ
زادهٔ: ۲۵ ژوئن ۱۹۲۸ پیکوا، اوهایو، ایالات متحده آمریکا
درگذشت: ۱۲ ژوئیهٔ ۱۹۸۹ (۶۱ سال) پیکوا، اوهایو، ایالات متحده آمریکا
ملیت: آمریکایی
محل تحصیل: دانشگاه دیتون دانشکده پزشکی دانشگاه سنت لوییس
کارفرماها: ناسا مرکز فضایی جانسون
جوایز: مدال خدمات استثنایی ناسا جایزه زن فدرال کمیسیون خدمات کشوری ایالات متحده جایزه دانش‌آموختهٔ برجستهٔ دانشگاه دیتون جایزهٔ ایسکر
ریتا رَپ (انگلیسی: Rita Rapp؛ ۲۵ ژوئن ۱۹۲۸–۱۲ ژوئیهٔ ۱۹۸۹) فیزیولوژیست آمریکایی بود که تیم سامانهٔ غذایی مأموریت آپولو را رهبری می‌کرد. او مدال خدمات استثنایی ناسا، جایزهٔ زنان فدرال از کمیسیون خدمات کشوری ایالات متحده و جایزهٔ دانش‌آموختهٔ برجستهٔ دانشگاه دیتون را کسب کرد. به افتخار او لوحی نیز در مرکز فضایی جانسون قرار گرفته‌است.
سنین جوانی و تحصیل

رپ در پیکوا، اوهایو به دنیا آمد. او در دبیرستان کاتولیک پیکوا تحصیل کرد و در سال ۱۹۵۰ مدرک کارشناس علوم خود را از دانشگاه دیتون اخذ کرد. او یکی از نخستین زنانی بود که به دانشکده پزشکی دانشگاه سنت لوییس پیوست و در سال ۱۹۵۳ از این دانشکده فارغ‌التحصیل شد. رپ تحصیلات تکمیلی خود را در زمینهٔ تحقیقات و آموزش فیزیولوژی در دانشگاه گیسن به پایان رساند.
فعالیت حرفه‌ای

رپ در سال ۱۹۵۳ به پایگاه نیروی هوایی رایت-پترسون پیوست و در آنجا در آزمایشگاه‌های هواپزشکی به کار مشغول شد. او تأثیر نیروی گرانش بالا بر بدن انسان را مورد مطالعه قرار داد.
در سال ۱۹۶۰، رپ به کارگروه فضایی پیوست و به کار بر روی تأثیرهای گریز از مرکز مشغول شد. پس از شروع برنامهٔ فضایی آپولو در سال ۱۹۶۶، رپ به تیم سامانه‌های غذایی آپولو پیوست و به بررسی روش‌های انبار کردن غذا در فضا پرداخت. او برای شناسایی روش‌هایی ممکن به‌منظور بسته‌بندی و آماده‌سازی غذای فضایی، به همکاری با شرکت ویرلپول و متخصصان تغذیه پرداخت. او رابط اصلی بین آزمایشگاه تغذیه و فضانوردان بود. او سعی کرد تا آنجا که ممکن است از مواد غذایی موجود در بازار استفاده کند. فضانوردان خواستار گنجاندن کیک کدو تنبل و آجیل در رژیم غذایی خود بودند، اما غذای مورد علاقهٔ آنها سوپ خامه‌ای مرغ بود. کلوچه‌های قندی او مورد توجه ویژهٔ خدمهٔ پروازهای فضایی قرار گرفتند. او وعده‌های غذایی هر فضانورد آپولو را جداگانه تهیه می‌کرد و هرکدام از فضانوردان نیز از ظروف غذاخوری با کد رنگی خاص استفاده می‌کردند.
او در سال ۱۹۶۲ به مرکز فضاپیمای سرنشین‌دار (مرکز فضایی جانسون کنونی) نقل مکان کرد و در سال ۱۹۷۱ به‌خاطر «کمک‌های فوق‌العاده‌اش در برنامه آپولو» موفق به کسب جایزهٔ زن فدرال از کمیسیون خدمات کشوری ایالات متحده شد. او نخستین زن از مرکز فضاپیمای سرنشین‌دار بود که برای این جایزه انتخاب شد؛ جایزه‌ای که بالاترین افتخار دولت فدرال بود. دستاوردهای او فراتر از چارچوب داخلی ناسا به محبوبیت رسید و در بازار مواد غذایی تجاری نیز مورد استفاده قرار گرفت.
زمانی که اسکای‌لب در سال ۱۹۷۳ شروع به کار کرد، رپ رهبری یک تیم ۳۰ نفره را بر عهده گرفت. در طول مأموریت اسکای‌لب، رپ مشخص کرد که فضانوردان باید حدود ۳٬۰۰۰ کالری در روز مصرف کنند. او نخستین زنی بود که در سال ۱۹۷۵ جایزهٔ ایسکر برای همکاران تحقیق و توسعه برای سیستم‌های بسته‌بندی و تغذیه نظامی را به پاس کمک‌هایش در تهیهٔ غذا و تحقیقات در زمینهٔ ظروف غذا دریافت کرد. او در گزارش پروژه آزمایشی آپولو–سایوز ناسا در سال ۱۹۷۷ نیز مشارکت داشت و در سال ۱۹۸۰ برندهٔ جایزهٔ دانش‌آموختهٔ برجستهٔ دانشگاه دیتون شد. او در سال ۱۹۸۱ مدال خدمات استثنایی ناسا را نیز دریافت کرد. او برای حفظ غذاها از دهیدراتاسیون، تثبیت حرارت، تابش و کنترل رطوبت استفاده می‌کرد. رپ در سال ۱۹۸۶ به همراه کونی استدلرخلاصه‌ای از سامانه‌های غذایی شاتل فضایی را منتشر کرد.
رپ در ۱۲ ژوئیهٔ ۱۹۸۹ پس از یک دورهٔ طولانی ابتلا به بیماری درگذشت. او به‌عنوان پیشگام غذای فضایی شناخته می‌شد. مجموعه‌ای از پرونده‌های مرتبط با رپ در کتابخانهٔ پیکوا وجود دارد. زندگی‌نامهٔ او در فیلم کهکشانی برای او: داستان‌های شگفت‌انگیز زنان در فضا اثر لیبی جکسون نوشته شد. لوحی که تعهد رپ به ایمنی، سلامت و آسایش خدمه پرواز ناسا را به رسمیت می‌شناسد، در مرکز فضایی جانسون آویخته شده‌است.
ماریوش یاکوس

| ماریوش یاکوس | ماریوش یاکوس |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۵ اوت ۱۹۶۷ ‏(۵۷ سال) زانوف، لهستان
ملیت: لهستانی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۲ تاکنون
ماریوش یاکوس (لهستانی: Mariusz Jakus؛ زادهٔ ۲۶ نوامبر ۱۹۶۷) بازیگر اهل لهستان است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به کیلر، نشانه، سرپیشخدمت، پیمان ورشو، موج جرم و جنایت، کمیسر آلکس، سرهنگ کفیاتکوفسکی، فرابنفش، نغمهٔ روح، به تاخت، لجن‌زار، کروک - زمزمه‌های شبانگاهی، دختران جنگ، قانون حقیقی، عشق اول، پزشکان، ایدا، مأموریت افغانستان، پدر متیو، خانه تاریک، دوران افتخار، کارول: مردی که پاپ شد، خانواده جایگزین، تقارن، افسانه‌ای باستانی: آن هنگام که خورشید ایزد بود، جهان به روایت خانواده کیپسکی، جادوگر (مجموعه تلویزیونی لهستانی)، جادوگر (فیلم ۲۰۰۱)، ع چون عشق، در خوشی و سختی و حوزه استحفاظی ۱۳ اشاره نمود.
موریماکان کویتا

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۲۵ دسامبر ۱۹۹۰ ‏(۳۳ سال)
زادگاه:  باماکو
قد:  1.75m
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال سریویجایا
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۸–۲۰۱۴ |  Stade Malien |  ۱۵۴ |  (۵۴) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |  باشگاه فوتبال سریویجایا |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۶ |  باشگاه فوتبال آرما |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۶–۲۰۲۱ |  USC Kita |  ۳۷ |  (۵) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۴– |  تیم ملی فوتبال مالی |  ۶ |  (۲) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۱:۰۵, ۱۱ آوریل ۲۰۱۵ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۳ دسامبر ۲۰۱۴:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۱:۰۵, ۱۱ آوریل ۲۰۱۵ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۳ دسامبر ۲۰۱۴
موریماکان کویتا (انگلیسی: Morimakan Koïta؛ زادهٔ ۲۵ دسامبر ۱۹۹۰) بازیکن فوتبال اهل مالی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال سریویجایا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال مالی بازی کرده است.
قمران

| 0 | 1 |
| --- | --- |
קומראן خربة قمران: קומראן خربة قمران
غارها در قمران: غارها در قمران
موقعیت در فلسطین: موقعیت در فلسطین
موقعیت: کالیا
منطقه: کرانه باختری رود اردن
مختصات: ۳۱°۴۴′۲۷″ شمالی ۳۵°۲۷′۳۱″ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۷۴۰۸۳°شمالی ۳۵٫۴۵۸۶۱°شرقی﻿ / 31.74083; 35.45861
نوع: مسکونی
تاریخ: تاریخ
ساخته‌شده: بین سال‌های ۱۳۴ تا ۱۰۴ پیش از میلاد یا اندکی بعدتر
رهاشده: ۶۸ میلادی یا اندکی دیرتر
دوره‌ها: عصر هلنیستی تا امپراتوری روم
اطلاعات بیشتر: اطلاعات بیشتر
دسترسی عمومی: بله
قُمران (عبری: קומראן‎; عربی: خربة قمران) یک سایت باستان‌شناسی در کرانه باختری رود اردن است که توسط پارک ملی اسرائیل اداره می‌شود. این سایت در یک فلات خشک در حدود ۱٫۵ کیلومتر (۱ مایل) از ساحل شمال غربی دریای مرده، در نزدیکی شهرک یهودی‌نشین و کیبوتص کالیا واقع شده‌است.
قمران دارای غار های خارق العاده ای است
شهر بیدار

| شهر بیدار | شهر بیدار |
| --- | --- |
نویسنده: عباس مرادیان
کارگردان: مجید جوانمرد
کشور سازنده:  ایران
زبان اصلی: فارسی
تولید: تولید
تهیه‌کننده: محمدرضا ایزدی یکتا
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: شبکه تهران
شهر بیدار (با نام قبلی: سر به مهر) یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۸۶ به کارگردانی مجید جوانمرد، نویسندگی عباس مرادیان و تهیه‌کنندگی محمدرضا ایزدی یکتا می‌باشد که از شبکه تهران پخش شد.
داستان فیلم «شهر بیدار» درباره جوانی فیلمساز به نام مسعود است که پدرش از مبارزان زمان انقلاب و رزمندگان دفاع مقدس است. وی با پزشکی به نام هانیه آشنا می‌شود که با مادر و پدربزرگش زندگی می کند. پدر مسعود با شنیدن نام پدر هانیه...
بازیگران

جهانگیر الماسی
پویا امینی
اصغر محبی
حسین معلومی
شراره دولت‌آبادی
شیوا ابراهیمی
مرتضی ضرابی
تویوتا کورولا (ای۲۰)

Motor vehicle
| تویوتا کورولا (ای۲۰) | تویوتا کورولا (ای۲۰) |
| --- | --- |
تویوتا کرولا E20 سدان ۲ در: تویوتا کرولا E20 سدان ۲ در
دید کلی: دید کلی
نام‌های دیگر: تویوتا اسپرینتر
تولید: مه ۱۹۷۰ - ژوئیه ۱۹۷۴ (کوپه/سدان) مه ۱۹۷۰ - مه ۱۹۷۸ (واگن/ون)
مونتاژ: تویوتا، آیچی، ژاپن  بندر ملبورن، استرالیا جاکارتا، اندونزی
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
شکل بدنه: 2-در کوپه 2/4-در سدان ۳/۵-در استیشن واگن ۳/۵-در ون (خودرو)
طرح‌بندی: خودروی موتور جلو-محور عقب
پیشرانه: پیشرانه
موتور: 1.2 L 3K I4 1.4 L T I4 1.6 L 2T I4
جعبه‌دنده: 4/5-speed جعبه‌دنده دستی 3-speed جعبه‌دنده خودکار
ابعاد: ابعاد
فاصله بین محورها: ۲٬۳۳۵ میلیمتر (۹۱٫۹ اینچ)
درازا: ۳٬۹۴۵ میلیمتر (۱۵۵٫۳ اینچ) (coupé) ۳٬۹۹۰ میلیمتر (۱۵۷٫۱ اینچ) (van)
پهنا: ۱٬۵۰۶ میلیمتر (۵۹٫۳ اینچ)
بلندی: ۱٬۳۴۶ میلیمتر (۵۳ اینچ)
وزن خالص: ۷۳۰ کیلوگرم (۱٬۶۰۹ پوند) to ۹۱۰ کیلوگرم (۲٬۰۰۶ پوند)
گاه‌شمار: گاه‌شمار
پیشین: تویوتا کورولا (ای۱۰)
پسین: تویوتا کورولا (ای۳۰)
تویوتا کورولا (ای۲۰) (Toyota Corolla (E20)) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۸ در تویوتا، آیچی، ژاپن و استرالیا و جاکارتا و اندونزی تولید شده است.
طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده وزن آن در حالت طبیعی ۷۷۰ کیلوگرم (۱٬۶۹۸ پوند) است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۴ دنده به صورت دستی است.
موزه اشتادل

موزه اشتادل
موزه اشتادل (انگلیسی: Städel Museum) موزه‌ای هنری واقع در فرانکفورت است و یکی از مهم‌ترین مجموعه‌های هنری آلمان به‌حساب می‌آید. این موزه مالک ۲٬۷۰۰ نقاشی (که ۶۰۰ تای آن‌ها به‌نمایش درآمده‌اند) و مجموعه‌ای شامل ۱۰۰٬۰۰۰ طراحی، اثر چاپ‌شده و ۶۰۰ مجسمه است. این موزه حدود ۴٬۰۰۰ مترمربع فضای نمایش دارد و کتاب‌خانه‌اش ۱۰۰٬۰۰۰ کتاب و ۴۰۰ نشریه دارد.
اشتادل در سال ۲۰۱۲ از سوی اتحادیه منتقدان آلمان (ای‌آی‌سی‌ای) موزه سال شناخته شد. در همین سال، موزه رکورد بالاترین بازدیدکنندگان تاریخ خودش را با ۴۴۷٬۳۹۵ بازدیدکننده، شکست.
نگارخانه

مارکو قدیس
۱۴۵۰ م.
اثر آندرئا مانتنیا
مدونای لوکا
رنگ‌روغن روی بوم، ۱۴۳۷ م.
اثر یان وان آیک
منظری در پارک سن-کلو
رنگ‌روغن روی بوم، ۱۹۰۸ م.
اثر آنری روسو
اینک انسان
رنگ‌روغن روی چوب، بین سال‌های ۱۴۷۵–۸۵ م.
اثر هیرونیموس بوش
فاطمه صفرپور

فاطمه صفرپور متولد ۳۰ شهریور ۱۳۶۱ وی اهل لنگرود و ساکن قزوین می‌باشد. او مربی بین‌المللی تکواندو در رشته کیوروگی است و سالهاست به عنوان مربی تیم ملی تکواندو ایران در رده‌های سنی مختلف حضور دارد. صفرپور در سال ۲۰۱۶ موفق به کسب عنوان بهترین مربی در بخش بانوان مسابقات جهانی تکواندو نوجوانان شد. در کارنامهٔ درخشان او مربیگری تیم‌های ملی کشورهایی چون قزاقزستان، سوئد نیز به چشم می‌خورد.
گواهینامه‌ها

گواهی دان ۷تحت نظارت فدراسیون تکواندو ایران (۲۰۲۳)
مربی درجه یک تکواندو کیوروگی زیر نظر فدراسیون تکواندو ایران (۲۰۱۹)
مربی رسمی تکواندو ایران (۲۰۱۹)
گواهینامه دان ششمKUKKIWON(2022)
مدرک داوری درجه دو کیوروگی زیر نظر فدراسیون تکواندو ایران (۱۳۹۵)
دوره مربیگری درجه ۳ بین‌المللی تکواندو برای کیوروگی زیر نظر تیم جهانی تکواندو آسیا (۲۰۱۴)
تجربیات کاری

شرکت در اردوی آماده‌سازی به عنوان سرمربی تکواندوکاران قزاقستان به مدت دو هفته. قزاقستان، ۲۰۲۲
شرکت در اردوی آمادگی به عنوان سرمربی تکواندوکاران سوئد به مدت یک ماه. سوئد، ۲۰۱۹
سرمربی تیم ملی در مسابقات جهانی تکواندو نوجوانان صوفیه، بلغارستان، ۲۰۲۲.
مربی تیم ملی در مسابقات قهرمانی آسیایی تکواندو بیروت، لبنان، ۲۰۲۱.
مربی تیم ملی در مسابقات انتخابی آسیا برای توکیو ۲۰۲۰، اردن.
مربی تیم ملی در هشتمین دوره مسابقات تکواندو آزاد ترکیه استانبول، ترکیه، ۲۰۲۱.
مربی تیم ملی در هفتمین دوره مسابقات تکواندو آزاد ترکیه، ۲۰۲۰.
مربی تیم ملی در مسابقات جهانی تکواندو بزرگسالان منچستر، انگلستان، ۲۰۱۹.
شرکت در اردوی آمادگی به عنوان مربی تیم ملی بزرگسالان، بلگراد، صربستان، ۲۰۱۹.
مربی تیم ملی در جام پرزیدنت WT منطقه آسیایی کیش، ایران، ۲۰۱۹.
سرمربی تیم ملی در بازی‌های المپیک جوانان بوئنوس آیرس، آرژانتین، ۲۰۱۸.
شرکت در اردوی آمادگی به عنوان سرمربی تیم ملی نوجوانان، سن پترزبورگ، روسیه، ۲۰۱۸.
سرمربی تیم ملی در مسابقات انتخابی المپیک جوانان تونس ۲۰۱۸.
سرمربی تیم ملی در مسابقات جهانی تکواندو نوجوانان تونس ۲۰۱۸.
سرمربی تیم ملی در مسابقات اوپن جوانان ترکیه، ترکیه، ۲۰۱۸.
مربی تیم ملی در جام ریاست جمهوری منطقه آسیا ازبکستان، ۲۰۱۷.
مربی تیم ملی در مسابقات جهانی تکواندو بزرگسالان موجو کره جنوبی ۲۰۱۷.
مربی تیم ملی در جام ریاست جمهوری منطقه آفریقا مراکش، ۲۰۱۷.
مربی تیم ملی در چهارمین دوره بازی‌های همبستگی کشورهای اسلامی باکو آذربایجان ۲۰۱۷.
مربی تیم ملی در مسابقات تکواندو قهرمانی بزرگسالان آسیا پسای، فیلیپین، ۲۰۱۶.
سرمربی تیم ملی در مسابقات جهانی تکواندو نوجوانان برنابی، کانادا، ۲۰۱۶.
مربی تیم ملی در دومین دوره مسابقات جهانی تکواندو نونهالان موجو کره ۲۰۱۵.
مربی تیم ملی در اولین دوره مسابقات تکواندو قهرمانی نونهالان آسیا چین تایپه، ۲۰۱۵.
مربی تیم ملی در اولین دوره مسابقات جهانی تکواندو نونهالان در باکو، آذربایجان، ۲۰۱۴.
شرکت در اردوی آمادگی تیم ملی به عنوان مربی تیم ملی بزرگسالان آذربایجان، ۱۳۹۲.
مربی تیم ملی در مسابقات جهانی تکواندو بزرگسالان پوئبلا، مکزیک، ۲۰۱۳.
مربی تیم ملی در مسابقات تکواندو بزرگسالان اسپانیا و تونس، ۲۰۱۲.
شرکت در اردوی آماده‌سازی تیم ملی به عنوان مربی تیم ملی نوجوانان، روسیه، ۲۰۱۱.
مربی تیم ملی در دومین دوره مسابقات تکواندو قهرمانی نوجوانان غرب آسیا اربیل عراق ۲۰۱۱.