stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
راه من (ترانه فارسی)
حق معنوی

بحث‌هایی بر سر حق معنوی این ترانه وجود دارد. ابی دربارهٔ این ترانه می‌گوید:
[حدود سال ۱۹۹۸]، با بیژن مرتضوی توری داشتیم و بالطبع موقعی که با هم همکاری داشتیم سعی کردیم که کار مشترکی هم انجام بدیم [...] قرار شد که قسمتی از این آهنگ را من بخونم و قسمت دیگری رو آقای بیژن مرتضوی بخونه و قسمتی رو هم با ویالن قشنگشون اجرا کنن.
من در اون موقع هزینه این آهنگ را به کمک آقای امین پیروانی فراهم کرده بودم که مبلغ ۸۰۰۰ دلار بود [...] این مبلغ را به آقای فرید زلاند دادم که هزینه دستمزدهای شاعر یعنی آقای شهیار قنبری و تنظیم کننده آهنگ و استودیو بود. من این آهنگ را در استودیو خوندم‎. [...] بعد از اینکه من از آقای زلاند آهنگ ساخته شده رو گرفتم، یک صبح تا شب جداگانه روی اون کار کردم و قسمتهایی از اون رو تغییر دادم‎. بعد از خوندن این آهنگ در استودیو که حدود دو ساعت و نیم طول کشید، آقای زلاند از نتیجه کار بسیار راضی بود و اتفاقاً همسرم مهشید هم از مراحل ضبط این آهنگ فیلمبرداری کرد [...] من آهنگ رو مثل مجسمه ای تکمیل کردم و روی ترانه و ملودی اون دوباره کار کردم و همونطور که از اسمش پیداست برای من خیلی شخصی بود و ریزه کاریهای مخصوص خودم رو روش اجرا کردم؛ بنابراین قاعدتاً از لحاظ خوانندگی متعلق به من هستش‎. [در یک وب‌سایتی] به نقل از ایشون [داریوش اقبالی] خوندم که «اگر این آهنگ را شنیده بودند آن را خاک می‌کردند.» در صورتیکه در همون موقع آقای داریوش این آهنگ را بارها با صدای من و بدون صدای بیژن مرتضوی شنیده بود و می دونست که این آهنگ توسط من اجرا شده‎.
فرید زلاند در این باره می‌گوید:
بیژن مرتضوی و آقای ابی برنامه‌ای داشتن و از من خواستند که یک آهنگ براشون بسازم [...] آهنگ رو ساختم و به صورت دمو ضبط کردم و آقای ابی و آقای بیژن مرتضوی این آهنگ رو خوندند. حتی آقای بیژن مرتضوی توی این آهنگ ویولن نواختند. بعد از اینکه این آهنگ رو ضبط کردیم قرار بود به صورت یک سی‌دی تک‌آهنگ در کنسرت‌ها پخش بشه. بعدها آقای بیژن مرتضوی و آقای ابی تصمیم گرفتند که این کار رو اجرا نکنند. به هر حال در کل هیچگونه پولی بابت این قضیه برای شخص بنده و آقای شهیار قنبری رد و بدل نشد! تنها خرج پرداخت به تنظیم‌کننده و استودیو بود که اون هم از طرف کنسرت گذار انجام شد [...] این آهنگ حق من بوده، کار من و شهیار قنبری بوده و ما بعد از مدتی تصمیم گرفتیم که این آهنگ رو تغییر بدیم. [...] من به عنوان آهنگساز و آقای شهریار قنبری به عنوان ترانه سرا تصمیم گرفتیم این آهنگ رو تنها صدایی که مردم شناختند و به اون صدا اعتماد و باور سیاسی دارند، یعنی آقای داریوش بخونه.
قدرت‌سپاری در بریتانیا

نقشه بریتانیا
واگذاری قدرت در بریتانیا یا تفویض اختیار (انگلیسی: Devolution in the United Kingdom) اعطای سطح بالاتری از خودگردانی توسط پارلمان بریتانیا به پارلمان اسکاتلند، سند (پارلمان ولز)، مجمع ایرلند شمالی و مجمع لندن و به نهادهای اجرایی مرتبط با آنها؛ دولت اسکاتلند، دولت ولز، هیئت اجرایی ایرلند شمالی و در انگلستان، مقامات لندن بزرگ و مقامات ترکیبی آنها است.
تفویض اختیار با فدرالیسم که در آن؛ اختیارات تفویض شده ی اقتدار محلی در نهایت در دولت مرکزی قرار دارند، بنابراین دولت، de jure، یک دولت واحد باقی می‌ماند است٬  تفاوت دارد. قوانینی که پارلمان‌ها یا مجامع واگذار شده را ایجاد می‌کند، می‌تواند توسط پارلمان مانند هر اساسنامه‌ای لغو یا اصلاح شود.
قوانین تصویب شده پس از همه‌پرسی عضویت اتحادیه اروپا، از جمله قانون بازار داخلی بریتانیا در سال ۲۰۲۰، اختیارات مجالس مقننه واگذار شده در اسکاتلند و ولز را تضعیف و محدود کرده‌است.
سارا رکتور

| سارا رکتور | سارا رکتور |
| --- | --- |
تصویر رکتور در سال ۱۹۱۲: تصویر رکتور در سال ۱۹۱۲
زادهٔ: ۳ مارس ۱۹۰۲ تفت، اکلاهما
درگذشت: ۲۲ ژوئیهٔ ۱۹۶۷ (۶۵ سال) کانزاس‌سیتی، میزوری
تحصیلات: دانشگاه تاسکیگی
همسر(ها): کنت کمپبل (۱۹۲۰ الی ۱۹۳۰) ویلیام کرافورد (۱۹۳۴)
فرزندان: ۳
سارا رکتور (به انگلیسی: Sarah Rector) که با نام‌های سارا رکتور کمپبل و سارا کمپبل کرافورد نیز شناخته می‌شود، (زاده ۳ مارس ۱۹۰۲ – درگذشته ۲۲ ژوئیه ۱۹۶۷) یک نجیب‌زاده آمریکایی از دوران کودکی بود. بر اساس معاهده ۱۸۶۶، به دلیل حق تولد به عنوان یک نوه سیاه‌پوست سرخپوستان کریک که قبل از جنگ داخلی آمریکا متولد شده بود، زمینی را به ارث برد که به‌طور شگفت‌انگیزی سرشار از نفت شد و روزانه بیش از ۳۰۰ دلار آمریکا (معادل ۹٫۸۰۰ دلار در سال ۲۰۲۳) استخراج می‌کرد، بنابراین او به عنوان «ثروتمندترین دختر رنگین پوست در جهان» داده شد.
درگذشت

او در ۲۲ ژوئیه ۱۹۶۷ در سن ۶۵ سالگی درگذشت. او در قبرستان بلک جک در زادگاه کودکی خود در تفت به خاک سپرده شد.
اقتباس سینمایی

مبارزه سارا رکتور برای ثروت نفتی‌اش در فیلم نفت سارا اقتباس شد که در اواسط سال ۲۰۲۴ در اوکمالگی (اکلاهما) فیلمبرداری شد.
ونسا فرلیتو

| وانسا فرلیتو | وانسا فرلیتو |
| --- | --- |
Grindhouse , آستین، تگزاس , مارس ۲۰۰۷: Grindhouse , آستین، تگزاس , مارس ۲۰۰۷
زادهٔ: ۲۸ دسامبر ۱۹۸۰ ‏(۴۳ سال) بروکلین، نیویورک
ملیت: ایتالیی‌تبار آمریکایی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: تاکنون-۲۰۰۱
وانسا فرلیتو (به انگلیسی: Vanessa Ferlito) (زادهٔ ۲۸ دسامبر ۱۹۸۰) بازیگر ایتالیی‌تبار آمریکایی است.
او در سه سالگی پدر خود را از دست داد. وانیسا در سپتامبر ۲۰۰۷، اولین فرزندش که به دنیا آورد.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به  ان‌سی‌آی‌اس: نیواورلئان، نزول و مرد خانه اشاره کرد.
شهرستان ماملیوت

| شهرستان ماملیوت Мамлют ауданы مامليۋت اۋدانى Мамлютский район | شهرستان ماملیوت Мамлют ауданы مامليۋت اۋدانى Мамлютский район |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
موقعیت شهرستان ماملیوت در نقشه: موقعیت شهرستان ماملیوت در نقشه
کشور:  قزاقستان
استان: استان قزاقستان شمالی
شهر مرکزی: ماملیوت
جمعیت (۲۰۱۳): جمعیت (۲۰۱۳)
 • کل: ۲۰۲۴۱
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۶ (East)
شهرستان ماملیوت (به قزاقی: Мамлют ауданы، مامليۋت اۋدانى) یک شهرستان در قزاقستان است که در استان قزاقستان شمالی واقع شده‌است. شهرستان ماملیوت ۲۰٬۲۴۱ نفر جمعیت دارد.
وجه تسمیه

نام این شهرستان، گرفته شده از نام روستای مرکزی این شهرستان، روستای ماملیوت می باشد.
این روستا در سال ۱۷۸۶ توسط شخصی از تاتارهای ولگا، اصالتا از خانات قازان، با نام «مولود» بنا شده است. نام مولود، در زبان تاتاری، با واکه‌های پیشین و به صورت «مَولوٚت» (Мәулүт / Məulüt) تلفظ می شده. این نام، به صورت «ماولیوت» (Мавлют / Mavlyut) وارد زبان روسی شده است. در نهایت، این نام وارد زبان قزاقی شده، و حروف صامت آن، به تبعیت از قوانین آوایی قزاقی متحول شده و به صورت «ماملیوت» (Мамлют / Mamlyut) در آمده است. پس در واقع نام این شهرستان، همان واژهٔ «مولود» پس از گذر از چندین زبان و تحولات آوایی روی آن می‌باشد.
فرانک ولف (هنرپیشه)

| فرانک ولف | فرانک ولف |
| --- | --- |
Wolff in Death Walks on High Heels (1971): Wolff in Death Walks on High Heels (1971)
نام هنگام تولد: Walter Frank Hermann Wolff
زادهٔ: ۱۱ مهٔ ۱۹۲۸ سان فرانسیسکو، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا
درگذشت: ۱۲ دسامبر ۱۹۷۱ (۴۳ سال) رم، ایتالیا
سال‌های فعالیت: ۱۹۵۸–۱۹۷۱
فرانک ولف (انگلیسی: Frank Wolff؛ ۱۱ مهٔ ۱۹۲۸ – ۱۲ دسامبر ۱۹۷۱) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
گزیده فیلمشناسی

از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
آمریکا، آمریکا (۱۹۶۳)
روزی روزگاری در غرب (۱۹۶۸)
هنگامه کرکس‌ها (۱۹۶۷)
سکوت بزرگ (۱۹۶۸)
کالیبر ۹ (۱۹۷۲)
زنان سیری‌ناپذیر (۱۹۶۹)
سرسخت و مقتدر (۱۹۶۹)
سالواتوره جولیانو (۱۹۶۲)
جودیت (فیلم ۱۹۶۶) (۱۹۶۶)
لیبرتین (فیلم ۱۹۶۸) (۱۹۶۸)
وحشی سواران (۱۹۶۸)
اطلس (فیلم) (۱۹۶۱)
اگه خدا ببخشه من نمی‌بخشم (۱۹۶۷)
نونی مادوئکه

نونی مادوکه (انگلیسی: Noni Madueke؛ زادهٔ ۱۰ مارس ۲۰۰۲) بازیکن فوتبال اهل انگلستان است که برای باشگاه چلسی بازی می‌کند.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال انگلستان، زیر ۱۸ سال انگلستان و زیر ۲۱ سال انگلستان بازی کرده است.
حسین حوثی

| حسین حوثی | حسین حوثی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۰ اوت ۱۹۵۹ استان صعده، پادشاهی متوکلی یمن
درگذشت: ۱۰ سپتامبر ۲۰۰۴ (۴۵ سال) استان صعده، یمن
علت مرگ: کشته‌شده در نبرد
شناخته‌شده برای: بنیانگذار جنبش حوثی‌ها
پدر: بدرالدین حوثی
خویشاوندان: عبدالملک حوثی (برادر) یحیی حوثی (برادر) محمد علی حوثی (پسرعمو)
پیشینه نظامی: پیشینه نظامی
وفاداری: حوثی‌ها
سال‌های خدمت: ۲۰۰۴
درجه: فرمانده
جنگ‌ها و عملیات‌ها: شورش حوثی‌ها
 :  
حسین بدرالدین حوثی (به عربی: حسين بدر الدين الحوثي) (۲۰ اوت ۱۹۵۹ – ۱۰ سپتامبر ۲۰۰۴) روحانی شیعهٔ زیدی و سیاستمدار یمنی بود. او عضو مجلس یمن از حزب الحق بین سال‌های ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۷، رهبر زیدیان یمن تا سال ۲۰۰۴ و بنیان‌گذار جنبش حوثی‌ها بود.
وی که از پشتوانهٔ مذهبی و قبیله‌ای گسترده در مناطق شمالی یمن برخوردار بود، نقش مهمی نیز در سازماندهی فعالیت‌ها علیه دولت یمن داشت. جنبش حوثی‌ها نام خود را از روی نام وی برگرفته‌اند.
زندگی

حسین حوثی، زاده ۲۰ اوت ۱۹۵۶ در استان صعده یمن است. او برادر یحیی حوثی و عبدالملک الحوثی بود. ادعا می‌شود که وی به همراه پدر خود بدرالدین حوثی و برادر کوچکترش عبدالملک حوثی، مدتی را در قم سپری کردند و خود وی ارتباط نزدیکی با سید علی خامنه‌ای و سید حسن نصرالله داشت.
فعالیت سیاسی

حسین حوثی، نفر نخست شورش حوثی‌ها بود. وی همچنین جنبش حوثی‌ها که گروهی مخالف ایالات متحدهٔ آمریکا و اسرائیل است را بنیان‌گذاری کرد. هواداران این گروه، دولت یمن را که ارتباط نزدیکی با عربستان سعودی داشت به حمایت از ایالات متحده و اسرائیل، متهم می‌سازند. نام قبلی این جنبش، شباب‌المؤمنین بود.
مرگ

در ۱۸ ژوئن ۲۰۰۴، پلیس یمن، ۶۴۰ نفر از هواداران وی که در مقابل مسجد صنعا دست به تظاهرات زده بودند را دستگیر کرد. دو روز بعد، دولت یمن، پاداش ۵۵۰۰۰ دلاری برای دستگیری او مژده داد. در ماه ژوئیه، ارتش یمن، ۲۵ تن از نزدیکان وی را کشت و پاداش برای دستگیری او را به ۷۵۰۰۰ دلار افزایش داد و پس از چند ماه جنگ میان دولت وقت یمن مورد حمایت عربستان سعودی و حوثی‌ها، وزارت دفاع یمن، با انتشار بیانیه‌ای، خبر کشته شدن وی را در ۱۰ سپتامبر ۲۰۰۴ منتشر کرد. پدر وی نیز بدرالدین حوثی که از روحانیون با نفوذ یمن بود، پس از مرگ او، برای مدت اندکی، رهبر حوثی‌ها بود.
پس از برکناری علی عبدالله صالح، بقایای کالبد وی در ۵ ژوئن ۲۰۱۳ تحویل حوثی‌ها شد و در مراسمی با حضور چندصدهزار تن در صعده خاکسپاری شد. در این مراسم دولت سعی در مانع‌تراشی داشت.
باشگاه ورزشی گوییاس

Football club
گوییاس (پرتغالی: Goiás) باشگاه ورزشی برزیلی است که بیشتر به خاطر تیم فوتبالش شناخته می‌شود و در گویانیا، پایتخت ایالت گوییاس، واقع شده‌است. گوییاس ۲ بار قهرمان سری بی برزیل شده است.
از بازیکنان این تیم می‌توان به رافائل گوزو، گیلرمه کوستا مارکز، آپودی و برونو ملو اشاره کرد.
افتخارات

قهرمانی گویانو (۲۸): 1966, 1971, 1972, 1975, 1976, 1981, 1983, 1986, 1987, 1989, 1990, 1991, 1994, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2002, 2003, 2006, 2009, 2012, 2013, 2015, 2016, 2017, 2018
کوپا ورده (۱): ۲۰۲۳
جام مرکز-غرب (۳): ۲۰۰۰، ۲۰۰۱، ۲۰۰۲
فوشازده

بقعه آقا سید حمید فوشازده
| فوشازده فی شازده | فوشازده فی شازده |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۷°۱۷′ شمالی ۵۰°۳′ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۲۸۳°شمالی ۵۰٫۰۵۰°شرقی﻿ / 37.283; 50.050: مختصات: ۳۷°۱۷′ شمالی ۵۰°۳′ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۲۸۳°شمالی ۵۰٫۰۵۰°شرقی﻿ / 37.283; 50.050
کشور: ایران
استان: گیلان
شهرستان: آستانه اشرفیه
بخش: بخش مرکزی
دهستان: دهشال
جمعیت: ۴۸۴ نفر (سرشماری ۹۵)
فوشازده، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آستانه اشرفیه در استان گیلان ایران است. (به گیلکی:فی شازده)
طبق آخرین آمار سال 1395 جمعیتی بالغ بر 191 خانوار و 484 نفر دارد.محصول عمده اش برنج ،پرورش طیور و دامپروی است.
تاریخچه

وجود درختان دور حرم آقا سید حمید، با دارا بودن قطری بالغ بر هفت متر، که کارشناسان میراث فرهنگی عمر درخت را قریب به ۷۰۰سال تخمین زده‌اند، خود دلیل بر سکنی گزیده افراد و کشت این درختان چنار به تعداد محدود در گذشته‌های دور است.[نیازمند منبع]
مراسم علم بندی یکی از آیین‌های سنتی روستای فوشازده است که بر اساس شواهد بیش از ۱۵۰ سال قدمت دارد و این میراث ارزشمند به شماره ۱۱۴۸ در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است. برنا نیوز
آیین سنتی کرنانوازی یکی از زیباترین و قدیمی‌ترین آیین‌های عزاداری در روستای فوشازده است که تعدادی از اهالی این روستا با حضور در برنامه حسینیه معلی آن را اجرا کردند. ifilo
چاله (فیلم)

| چاله (فیلم) | چاله (فیلم) |
| --- | --- |
کارگردان: علی کریم
تهیه‌کننده: مجید مطلبی
نویسنده: علی کریم
بازیگران: مصطفی طاری سینا رازانی افشین خورشید باختری علی بکاییان علی کریم سیامک احصایی
موسیقی: امیر توسلی
فیلم‌بردار: مرتضی هدایی
تدوین‌گر: بهزاد مصلح
تاریخ‌های انتشار: سپتامبر، ۲۰۰۹، جشنواره فيلم ونیز، ایتالیا
مدت زمان: ۱۰۰ دقیقه
کشور:  ایران
زبان: فارسی 
فیلم چاله اولین فیلم بلند به نویسندگی و کارگردانی علی کریم است  که پس از ساخت دو فیلم کوتاه زرد،آبی،قرمز و آسانسور در هفده جلسه در اطراف شهر کاشان فیلمبرداری شده‌است. اکثر عوامل فیلم در اولین تجربه خود با علی کریم همکاری کرده‌اند. چاله در شصت و ششمین دوره جشنواره فیلم ونیز در هفته منتقدین و به عنوان فیلم اختتامیه به نمایش درآمد و در سال ۱۳۸۸ با اینکه تنها نماینده رسمی از سینمای ایران در شصت و ششمین دوره جشنواره فیلم ونیز در همان سال بود در جشنواره فجر پذیرفته نشد.
خلاصه فیلم

غلامرضا پس از وقوع زلزله در سبز تپه خانواده اش را از دست می‌دهد و به جاده متروکی می‌آید و کلبه مخروبه‌ای را به مکانیکی تبدیل می‌کند و در مسیر جاده چاله‌ای حفر می‌کند و به انتظار قربانی‌ها روز را شب می‌کند.
اکران و حضور در جشنواره‌ها

فیلم "چاله" در سال ۲۰۰۹ به عنوان تنها نماینده ایران در فستیوال فیلم ونیز و در هفته منتقدین به نمایش در آمد
در سال ۲۰۱۰ در فستیوال فبیو پراگ در بخش مرور سینمای ایران به نمایش در آمد
اکران و حضور در جشنواره‌ها > نمایش در ایران

فیلم "چاله" در جشنواره فیلم شهر در سال ١٣٩٠ به نمایش در آمد و این تنها فرصت نمایش این فیلم در ایران بود
جانگ بوگو

| ژنرال جانگ بوگو 張保皐, 弓福 장보고, 궁복 | ژنرال جانگ بوگو 張保皐, 弓福 장보고, 궁복 |
| --- | --- |
زادهٔ: ۷۸۷ میلادی
درگذشت: ۸۴۶–۸۴۱ میلادی
علت مرگ: کشته شدن توسط یوم جانگ (طبق ادعای سامگوک یوسا)
ملیت: کره‌ای
دیگر نام‌ها: گونگ بوک
آثار برجسته: دریانورد، فرمانده جنگی، استاد هنرهای رزمی
| 0 | 1 |
| --- | --- |
جانگ بوگو: جانگ بوگو
هانگول: 장보고, 궁복
هانجا: 張保皐, 弓福
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Jang Bogo, Gungbok
مک‌کیون–ریشاور: Chang Pogo, Kungbok
جانگ بوگو یا گونگ‌‌بوک دریانورد، فرمانده جنگی، استاد هنرهای رزمی و یکی از نیرومندترین سیاست‌مداران شیلا در کره بود. او چندین دهه بر دریای زرد و آب‌های میان سواحل جنوب غربی کره و شبه‌جزیره شاندونگ چین تسلط داشت. مرکز ناوگان کشتیرانی او در جزیره واندو در چانگ‌هی‌جین (استان‌ جولا در کره جنوبی) در دریای جنوب غربی قرار داشت، او مقام رسمی فرماندار دریایی چانگ‌هی جین را از طرف دربار شیلا در اختیار داشت.
زندگی شخصی

اطلاعات زیادی در مورد زندگی او در دست نیست. در کتاب سامگوک ساگی (تاریخچه سه پادشاهی) که در سده دوازدهم میلادی نوشته شده، زندگینامه کوتاهی از جانگ بوگو آمده‌است. در آن به مهارت او در هنرهای رزمی و سفر او به همراه برادر ناتنی‌اش جانگ نیونگ (정년 鄭年) در جوانی به چین (در آن هنگام تانگ نامیده می‌شد) اشاره شده‌است. آن‌ها باتوجه به مهارت در اسب‌سواری و شمشیرزنی به ارتش تانگ راه‌ یافتند و فرماندهان نظامی منطقه وانینگ (جیانگ‌سو کنونی) شدند.
به قدرت رسیدن

در قرن نهم هزاران شیلایی در تانگ می‌زیستند و بیشتر آنها به فعالیت‌های تجاری در سواحل شاندونگ و جیانگسو مشغول بودند. جامعه شیلایی‌های جیانگسو استقلال زیادی در امور خود داشت و مسائل شیلایی‌ها عموماً توسط خود آن‌ها حل و فصل می‌شد.
جانگ از وضعیت تأسف‌بار هموطنان خود خشمگین بود؛ اضمحلال حاکمان تانگ موجب رونق کار دزدان دریایی گشته‌بود و شیلایی‌های مقیم تانگ هدف مناسبی برای دزدان دریایی بودند که آن‌ها را برای فروش در بازار به اسارت می‌گرفتند. در ۸۲۳ میلادی امپراتور تانگ فرمان لغو برده‌داری را صادر کرد و دستور بازگرداندن تمام بردگان شیلایی را به شیلا داد.
در ۸۲۵ میلادی جانگ بوگو برای ساختن یک کارخانه کشتی‌سازی اقدام کرد و از امپراتور هیونگ‌دوک (۸۲۶ تا ۸۳۶) خواست تا یک پادگان نظامی برای حمایت از تجار شیلایی و امنیت دریای‌ زرد در واندو احداث کند. در ۸۲۸ با موافقت امپراتور پادگان نظامی در واندو افتتاح شد. بقایای پادگان چانگ‌هی هنوز در سواحل جنوبی واندو باقی‌ مانده‌است.
با افتتاح پایگاه چانگ‌هی جانگ‌ بوگو به اوج قدرت خود رسید. فرماندهان جنگی بسیاری به حمایت جانگ بوگو متکی بودند. ارتش او اگرچه به‌طور رسمی متعلق به پادشاه بود، اما در واقع توسط خود او اداره می‌شد. قدرت سپاه جانگ در این دوران به قدری بود که او توان برانداختن حکومت را داشت. البته بسیاری از اعضای خانواده سلطنتی با توجه به قدرت برتر و همچنین طبقه اجتماعی جانگ بوگو از او متنفر بودند.
سیاست

در ۸۳۹ جانگ نقش کلیدی در به قدرت رسیدن پادشاه سین مو با برانداختن پادشاه مینائه داشت. کیم ووجینگ (پادشاه سینمو) از او برای براندازی پادشاه غاصبی که با کشتن پدرش به قدرت رسیده بود، کمک خواست. جانگ بوگو پاسخ داد: «اگر حق را ببینی و به آن عمل نکنی، بزدلی بیش نیستی.» حتی اگر توان آن را نداشته باشم، از دستورهای شما پیروی می‌کنم. لشکر ۵۰۰۰ نفری جانگ بوگو به رهبری یئون جانگ پایتخت را تسخیر کرد، کیم ووجینگ بر تخت نشست و جانگ نخست‌وزیر شد.
مرگ

جانگ‌بوگو جان خود را در جریان ازدواج دخترش با فرزند پادشاه مون‌سانگ از دست داد. اشراف‌زادگان که پذیرش ورود دختر جانگ (که از یک خانواده عادی بود) را به دربار نداشتند، برای قتل او توطئه چیدند.
در سامگوک‌ یوسا کتاب تاریخ سه پادشاهی از قرن سیزدهم آمده‌است که پادشاه به دسیسه‌های اشراف‌زادگان تن داده و ازدواج پسرش با دختر جانگ را رد کرد. در نتیجه دشمنی بین او و جانگ بوگو درگرفت. مشخص نیست که ترور جانگ بوگو توسط چه کسی (پادشاه یا اشراف‌زادگان) انجام شده باشد، اما در هر دو کتاب آمده‌است که در ۸۴۶ جانگ بوگو توسط یوم جانگ (閻長) فرستادهٔ دربار شیلا با فروکردن چاقویی در قلبش به قتل رسید. او اعتماد جانگ بوگو را با تظاهر به اینکه از پایتخت فرار کرده‌است، جلب کرد و در هنگام نوشیدن شراب او را به قتل رساند. البته در شوکو نیهون کوکی (續日本後紀) کتاب تاریخ ژاپنی مرگ جانگ بوگو در ۸۴۱ ثبت شده‌است.
پادگان چانگ‌هی در ۸۵۱ تعطیل شد.
کاندولس، پادشاه لیدیه، همسر خود را در حالی که به رختخواب می‌رود، پنهانی به وزیرش ژیگس نشان می‌دهد

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کاندولس، پادشاه لیدیه، همسر خود را پنهانی به ژیگس، یکی از وزیران خود، در حالی که او به رختخواب می‌رود نشان می‌دهد.: کاندولس، پادشاه لیدیه، همسر خود را پنهانی به ژیگس، یکی از وزیران خود، در حالی که او به رختخواب می‌رود نشان می‌دهد.
هنرمند: ویلیام اتی
سال: ۱۸۴۶
گونه: هنر برهنگی
مواد: رنگ روغن روی کرباس
موضوع: گیگس در اتاق خواب شاه کاندولس
ابعاد: ۴۵٫۱ cm × ۵۵٫۹ cm (۱۷٫۸ اینچ × ۲۲٫۰ اینچ)
مکان: تیت، لندن
مالک: ارائه شده توسط رابرت ورنون ۱۸۴۷
شمارهٔ داده‌نامه: N00358
وبگاه: https://www.tate.org.uk/art/artworks/etty-candaules-king-of-lydia-shews-his-wife-by-stealth-to-gyges-one-of-his-ministers-as-n00358
کاندولس، پادشاه لیدیه، همسر خود را پنهانی به ژیگس، یکی از وزیران خود، در حالی که او به رختخواب می‌رود، نشان می‌دهد (به انگلیسی: Candaules, King of Lydia, Shews his Wife by Stealth to Gyges, One of his Ministers, as She Goes to Bed) که گاهی در گذشته با عنوان بی‌تدبیری کاندولس شناخته می‌شد، یک نقاشی رنگ روغن روی بوم اثر هنرمند انگلیسی ویلیام اِتی است که برای اولین بار در سال ۱۸۳۰ در آکادمی سلطنتی به نمایش گذاشته شد. این نقاشی یک صحنه از تاریخ‌نامه اثر هرودوت را نشان می‌دهد، که در آن کاندولس، پادشاه لیدیه، یکی از وزیران خود یعنی ژیگس را به اتاق خواب زوجین دعوت می‌کند تا در اتاق خواب پنهان شود و درحالی که همسرش نیسیا لباس‌هایش را درمی‌آورد او را ببیند تا زیبایی همسرش را به ژیگس ثابت کند. نیسیا متوجه ژیگس می‌شود که دارد او را مشاهده می‌کند و او را به چالش می‌کشد که یا اعدام خودش را بپذیرد یا «کاندولس» را به عنوان مجازات بکشد. ژیگس انتخاب می‌کند «کاندولس» را بکشد و جای او را به عنوان پادشاه بگیرد. این نقاشی لحظه‌ای را نشان می‌دهد که نیسیا، هنوز هیچ اطلاعی از اینکه کسی غیر از شوهرش او را مشاهده می‌کند ندارد، آخرین لباسش را درمی‌آورد.
اِتی امیدوار بود که مخاطبان از این نقاشی درس اخلاقی بگیرند که زنان مال و اموال نیستند و مردانی که به حقوق آن‌ها تجاوز می‌کنند، با عدالت باید مجازات شوند، اما او تلاش چندانی برای توضیح این موضوع برای مخاطبان انجام نداد. این نقاشی بلافاصله بحث‌برانگیز شد و به عنوان ترکیبی بدبینانه از یک تصویر مستهجن و روایتی خشونت‌آمیز و ناخوشایند تلقی شد و به عنوان یک اثر هنری غیراخلاقی که از یک هنرمند خارجی و نه بریتانیایی انتظار می‌رود به شدت محکوم شد.
این نقاشی را رابرت ورنون در زمان برگزاری در نمایشگاهی که خودش ترتیب داده بود خرید و در سال ۱۸۴۸ یکی از نقاشی‌هایی بود که ورنون به ملت اهدا کرد. این اثر در سال‌های بعد همچنان شهرت جنجالی خود را حفظ کرد. نشریه هنری «آرت ژورنال» زمانی که حقوق تکثیر کالکشن پیشین ورنون را در سال ۱۸۴۹ خرید، نسخه‌های کپی از نقاشی «کاندولس» را توزیع نکرد. در سال ۱۹۲۹، این نقاشی به همراه تعدادی از نقاشی‌های دیگر به گالری تازه توسعه یافته تیت منتقل شد.
زمینه

ویلیام اِتی (۱۷۸۷–۱۸۴۹)، هفتمین پسر یک نانوا و آسیابان اهل یورک، در ابتدا شاگرد چاپخانه در هال بود، اما پس از هفت سال کارآموزی، در سن ۱۸ سالگی به لندن رفت تا هنرمند شود. او که به شدت تحت تأثیر آثار تیسین و روبنس قرار گرفته بود، تعدادی نقاشی را به آکادمی سلطنتی هنر و مؤسسه بریتانیا ارسال کرد که همه آنها یا رد شدند یا در زمان نمایش توجه کمی را به خود جلب کردند. در سال ۱۸۲۱ سرانجام زمانی که آکادمی سلطنتی یکی از آثار او را پذیرفت و به نمایش گذاشت، به شهرت رسید. ورود کلئوپاترا به کیلیکیا (همچنین به عنوان پیروزی کلئوپاترا هم شناخته می‌شود)، به شدت مورد استقبال قرار گرفت و بسیاری از هنرمندان همکار اِتی او را تحسین کردند. او در سال ۱۸۲۸ به عنوان یک آکادمیسین سلطنتی انتخاب شد و جان کانستبل را در این مقام شکست داد.
پس از موفقیت کلئوپاترا، در دهه بعد، اِتی تلاش کرد تا موفقیت خود را با ترسیم چهره‌های برهنه در محیط‌های مرتبط با کتاب مقدس، ادبی و اسطوره‌ای تکرار کند. بین سالهای ۱۸۲۰ و ۱۸۲۹ اِتی ۱۵ نقاشی را به نمایش گذاشت که ۱۴ تای آن فیگورهای برهنه را به تصویر کشیده‌ بودند. با این که برخی آثار برهنه هنرمندان خارجی در مجموعه‌های خصوصی انگلستان وجود داشت، انگلستان هیچ قانونی برای نقاشی برهنه نداشت و نمایش و توزیع آثار برهنه برای عموم از زمان اعلامیه ۱۷۸۷ برای جلوگیری از گناه سرکوب شده بود. اِتی اولین هنرمند بریتانیایی بود که در مطالعات برهنگی تخصص داشت و آن دسته از نقاشی‌هایش که حاوی برهنگی مردان بود، مورد استقبال قرار داشت اما بسیاری از منتقدان تصاویر مکرر او از برهنگی زنان را نادرست و ناپسند دانستند.
موضوع

کاندولس در «کاندولس، پادشاه لیدیه، همسر خود را در حالی که به رختخواب می‌رود، پنهانی به وزیرش ژیگس نشان می‌دهد»، صحنه‌ای از اولین کتاب تاریخ اثر هرودوت را به تصویر می‌کشد. کاندولس، حاکم پادشاهی باستانی لیدیا، باور داشت که همسرش نیسیا زیباترین زن جهان است. او دربارهٔ زیبایی همسرش با محافظ مورد علاقه‌اش ژیگس صحبت کرد و وقتی ژیگس حرف او را تایید کرد، احساس کرد دروغ می‌گوید. بنابراین ترتیبی داد که ژیگس پشت در اتاق خواب پنهان شود و پنهانی نیسیا را در حال درآوردن لباس‌هایش، بدون این که او از این موضوع آگاه باشد، تماشا کند. ژیگس با اکراه پذیرفت که پشت در پنهان شود و نیسیا را در حال برهنه شدن دید بزند. نیسیا، موقعی که ژیگس داشت از اتاق خارج می‌شد، متوجه حضور او شد اما به روی خودش نیاورد.
روز بعد، نیسیا ژیگس را احضار کرد و او را به دلیل نقض عرف جامعه و دید زدن بدن برهنه‌اش محکوم کرد. به ژیگس این انتخاب داده شد که یا «کاندولس» را برای تحریک او در این توطئه بکشد یا داوطلبانه اعدام خود را بپذیرد. او با اکراه تصمیم گرفت با کشتن اربابش جان خود را نجات دهد. شب بعد، ژیگس پشت همان دری که نیسیای برهنه را از آنجا تماشا کرده بود، پنهان شد و «کاندولس» را در حالی که خواب بود چاقو زد و کشت. او سپس نیسیا را به همسری گرفت و خود را پادشاه لیدیه اعلام کرد. پیتیا غیبگوی نیایشگاه دلفی، ژیگس را به عنوان اولین پادشاه سلسله مرمناد تأیید کرد. او ۳۸ سال سلطنت کرد.
ترکیب بندی

کاندولسِ اِتی لحظه ای را نشان می‌دهد که در آن ژیگس که پشت در پنهان شده بود، برای اولین بار بدن برهنه نیسیا را دید. «کاندولس» برهنه در رختخواب دراز کشیده‌است، در حالی که نیسیا دارد خود را برهنه می‌کند تا آماده شود که به او بپیوندد و ژیگس به آرامی پشت در نوک پا را دور در می‌چرخاند تا نگاهی اجمالی به او بیندازد. نیسیا تکه‌ای پارچه را در دست دارد که یک خط عمودی ایجاد می‌کند و بدن «کاندولس» را در بالای رانهایش قطع می‌کند و موضوعی از جسارت به مردی زیر سلطه زنی قدرتمند را تجسم می‌کند.
اِتی در نظر داشت که بیننده همان حس فضولی و نفوذی را که ژیگس احساس می‌کرد و مجبور به جاسوسی می‌شد، با قرار دادن چهره‌ها به گونه‌ای که هیچ‌کدام به بیرون از تصویر نگاه نمی‌کنند و بیننده مستقیماً پشت نیسیا قرار می‌گیرد و بر زن برهنه اربابش برخلاف میل او و بدون اطلاع او می‌نگرد، احساس کند. چیدمانِ به هم ریخته پارچه‌ها و ویژگی‌های معماری عمداً ماهیت کلاستروفوبیک و ضمنی خشونت‌آمیز صحنه را اغراق می‌کند.
اِتی در طول زندگی حرفه ای خود به‌طور منظم در کلاس زندگی آکادمی سلطنتی حضور داشت. نیسیا در حالتی ایستاده‌است که اِتی بارها طراحی کرده بود، ژست زنی که زانویش را روی پایه‌ای برآمده و یک دستش را بالا آورده و طناب آویزان را در دست دارد. (اِتی در طول زندگی حرفه‌ای خود در نقاشی بازوها مشکل داشت و به طور کلی به سوژه‌هایش نشان می‌داد که بازوهای خود را از بدنشان دور می‌کردند تا تا حد امکان بالاتنه خود را در معرض دید قرار دهند.). ممکن است اِتی با قصد تمایل به تصویر کشیدن زن در این جایگاه و بهانه ای برای نقاشی یک زن در این ژست این موضوع مبهم نقاشی را انتخاب کرده باشد. این تصویر با تأکید بر رنگ و بافت نقاشی شده‌است. مانند بسیاری از آثار اِتی، فیگور زن با جزئیات بیشتری نسبت به بقیه بوم نقاشی شده‌است و احتمالاً اِتی، نیسیا را مستقیماً از یک مدل کلاس زندگی نقاشی کرده‌است و بقیه ترکیب بندی را بعداً در استودیو تکمیل می‌کند.
کاندولس در سال ۱۸۳۰ تکمیل شد و در آکادمی سلطنتی به نمایش گذاشته شد اِتی احساس می‌کرد که درس اخلاقی داستان این است که زنان متعلق به مردان نیستند و اگر مردان، حتی شوهرانشان، حقوق زن را نقض کنند، حق مجازات آنها در حیطه اوست و او حق دارد که انتقام بگیرد. با این حال، او تلاش کمی برای توضیح آنچه در آن زمان، یک دیدگاه غیر متعارف بود، انجام داد، در عوض به بینندگان اجازه داد تا قضاوت خود را در مورد قطعه شکل دهند؛ بنابراین، به طور غیرمعمول برای نقاشی آن زمان، «کاندولس» از نظر اخلاقی بسیار مبهم به نظر می‌رسد و بیننده را به همدردی با «کاندولس» که در امور جنسی بی‌اخلاق بود یا نیسیای قاتل یا ژیگسِ جاسوس دعوت می‌کند.