stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پال والتر هاوزر

| پال والتر هاوزر | پال والتر هاوزر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۵ اکتبر ۱۹۸۶ ‏(۳۸ سال) گرندرپیدز، میشیگان
ملیت: آمریکایی
پیشه(ها): بازیگر، کمدین
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۵–تاکنون
پال والتر هاوزر (انگلیسی: Paul Walter Hauser؛ زادهٔ ۱۵ اکتبر ۱۹۸۶) بازیگر و کمدین اهل آمریکا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به پرنده سیاه، کروئلا، من تونیا هستم، بلکککلنزمن، آخر شب، سردسته‌ها، ریچارد جول و خوش‌شانس‌ترین مرد آمریکا اشاره کرد.
پارس

برای دیگر کاربردها، پارس (ابهام‌زدایی) را ببینید.
پارس بر روی نقشه
نمایی از تخت جمشید ترسیم شده در سدۀ ۱۶ میلادی
پارس دارای چند معنی و مفهوم گوناگون است. پارس یکی در معنی نام قومی در فلات ایران بوده است و کاربرد دیگر آن نام ایالتی در جنوب غربی مرکز ایران و در مجاورت خلیج فارس بوده است که آن را پارسَه می‌نامیدند، و همچنین نام شاهنشاهی پارس که پارسیَه نام داشت تا پیش از به‌کارگیری نام ایران بوده است و دیگری کاربرد آن که گسترده‌تر است، نام اقوام و ملت‌های دشت و بلندی‌های ایران و شامل مرزهای شاهنشاهی پارس می‌شود، بوده است.
در شاهنامه بیشتر از ۷۲۰ بار نام ایران و ۳۵۰ بار نیز نام ایرانی و ایرانیان بکار رفته اما در دنیای غرب، در رم و یونان قدیم به جای ایران نام پرسیس را به کار می‌بردند و علت استفاده از این واژه این بود که یونانیان با اولین قوم ایرانی که آشنا شدند پارسیان هخامنشی بودند، در حالی که پارس از نظر جغرافیایی تنها یک ایالت ایران بوده است و در جغرافیای دوره اسلامی نیز به منطقه جنوب ایران گفته می‌شده است.
سرزمین البته بارها بزرگ‌تر از استان کنونی فارس بوده است و سراسر کرانهٔ خلیج فارس، هرمزگان، یزد، بخشی از اصفهان و بخشی از استان کنونی کرمان را نیز در بر می‌گرفته است. در قدیم همهٔ کرانهٔ خلیج فارس و دریای عمان با نام دریای فارس یا دریای پارس شناخته می‌شده است.
بر اساس آنچه در تقسیمات کتاب‌های دوره امپراتوری اسلامی (معجم البلدان و کتاب ابن حوقل، مقدسی، استخری و جغرافی نویسان اسلامی قرون وسطی) آمده است، ایالت یا «اقلیم فارس جنوب» ایران و کرانهٔ خلیج فارس که در غرب آن خوزیه (اهواز) و بصره (پسراه) و آپالو (ابله) و در شرق آن مکران، کرمانیا و در شمال‌شرقی آن خراسان وجود داشت.
عرب‌ها این منطقه را اقلیم فارس و مردم این منطقه را فارسی می‌نامیدند. اما اروپاییان در تمام دوره‌های تاریخی همه اقلیم‌های ایرانی را پارس و پرسیا نامیده‌اند. پارس‌ها قومی از نژاد آریایی بودند که با اسب‌ها و دام‌های خود در میان دشت‌ها و کوهستان‌های گرمسیری و سردسیری تردد می‌کردند. شاهنشاهی هخامنشی بر یکجانشینی این قوم تأثیر زیادی گذاشت.
پارت‌ها و پارس‌ها شیوه زندگی تقریباً یکسانی داشتند و بهترین اسب‌سواران زمان خود بودند.
یکی از معانی پارس، اسب می‌باشد. ایرانیان باستان لقب افراد را بر پیشهٔ اسب خود شناسایی می‌کرده‌اند، مانند سفید اسب، سه اسب پیر اسب زراسب و… در دربار هخامنشی اسب‌های تربیت یافته‌ای بوده است در سفرنامه فیثاغورث نادرترین گونه اسب جهان نامیده شده‌اند که به آن‌ها پارسی می‌گفته‌اند.
اروپایی‌ها که جنوب ایران را با نام پارس می‌شناختند، همواره سرزمین ایران را با گونه‌های مختلف واژه‌هایی که از پرسیس یونانی مشتق شده می‌گفتند و این نام را البته بر همهٔ سرزمین و فلات ایران نیز اطلاق می‌کردند.
منطقه

مقاله‌های اصلی: پارس (سرزمین) و استان فارس
پارس یا فارس (اسم خاص) منطقهٔ وسیعی است که قسمتی از جنوب و جنوب غربی کشور ایران را فرا گرفته و تقریباً از یازده قرن پیش از میلاد مسیح محل زندگی قومی بنام پارس بوده و به همین مناسبت به پارس موسوم گردیده است.
بازمانده‌های پاسارگاد، استخر، تخت جمشید، تخت طاووس، نقش رستم، آثار فهلیان از دوره هخامنشی و بازمانده‌های دارابگرد، سیراف، شاپور، شهر گور و آثار جزیرهٔ بحرین از دوره ساسانیان، مسجد عتیق شیراز مربوط به دوره صفاریان، بند امیر و مدرسه خان شیراز از ساخته‌های عضدالدوله دیلمی و ابنیهٔ دیگر در حوالی شیراز از اتابکان فارس، بازار مسجد وکیل و موزه پارس و ده‌ها بنای دیگر از کریم خان زند، آرامگاه حافظ و بناهای بزرگ دیگر از دوران رضاشاه، آثار تمدن سه هزار سال در این سرزمین است.
بعد از تسلط عرب‌ها بر ایران، نام پارس به فارس ترجمه شد و نام این استان در کتب قدیم فارسستان نیز گفته‌اند.
منطقه > محدوده جغرافیایی

مقالهٔ اصلی: محدوده تاریخی فارس
شاهنشاهی ساسانی (ایرانشهر) در نتیجهٔ اصلاحات اداری قباد یکم و خسرو انوشیروان از ۴ کوست (بخش بزرگ) تشکیل شده بود: خوراسان (شرق یا شمال‌شرق: شامل خراسان، قومس، گرگان، ماوراءالنهر، افغانستان)، خوروران (غرب یا جنوب‌غرب: شامل کرمانشاه، کردستان، لرستان، ایلام، بین‌النهرین، آسیای صغیر)، نیمروز یا پارس (جنوب یا جنوب‌شرق: شامل سیستان، کرمان، پارس، خوزستان، اصفهان، بنادر و جزایر خلیج فارس و دریای عمان، سند، مکران) و آدوربادگان (شمال یا شمال‌غرب: شامل آذربایجان، ارمنستان، گرجستان، اران، دیلم، رویان، تپورستان، ری). کوست‌ها گاهی نام سرزمین عمدهٔ خود را می‌گرفتند؛ از همین‌روی کوست شمالی «آدوربادگان» نام گرفت و کوست نیمروز هم گاهی «پارس» خوانده می‌شد.
منطقه > ایران

واژهٔ فارس و پارس به سراسر خاک ایران نیز گفته شده است. برداشتی از این واژه را که در زبان انگلیسی از ریشه یونانی  گرفته‌اند، در زبان انگلیسی به جای واژهٔ ایران به کار می‌برند و چون این برداشت یعنی پرشیا (به انگلیسی: Persia) در زمان رضاشاه پهلوی در ایران نیز به‌کار می‌رفت، دستوری در به‌کار نگرفتن این واژه صادر شد و قرار بر آن گردید تا در همایش‌های جهانی، سازمان‌های جهانی و دستگاه دیپلماسی دیگر کشورها، همچنین کتاب‌ها و نوشته‌های ایرانی، همه جا واژهٔ ایران به جای پرشیا برای نامیدن این کشور به کار رود.
قبایل و اقوام

منابع یونانی قبیله‌های پارسی را به ده طایفه شهرنشین و بدوی تقسیم می‌کند که اسامی آن به این شرح است. پاسارگادیان (pasargadae)، مرفیان (maraphies)، ماسپیان (maspes)، پانتالیان (panthialee)، دروسیان (derousie)، گرمانیان (germanie) و چادرنشین‌ها را با این اسامی اشاره کرده است. دائی‌ها (daens)، ماردها (mardes)، دروپیک‌ها (dropiques)، ساگارتی‌ها (sagarties).
قبایل و اقوام > شکل‌گیری قوم پارس

در پارسی باستان (کتیبه‌های هخامنشی)، پارسه نام یکی از اقوام ایرانی‌تبار مقیم جنوب ایران است که مقر ایشان را نیز پارس نامیده‌اند.
از قوم پارس دو خاندان بزرگ، به شاهنشاهی رسیده‌اند:
هخامنشیان
ساسانیان
مُعرب آن فارس است.
در نیمهٔ اول از هزارهٔ اول ق. م. سه قدرت بزرگ در نواحی شمال دجله و فرات با هم رقابت داشتند که از میان آن‌ها ایرانیان توانستند بر دو رقیب دیگر یعنی اورارتو (آرارات) و امپراتوری آشور چیره شوند و شاهنشاهی پهناوری به وجود آورند.
نام این قوم برای اولین بار در سالنامه‌های پادشاهان آشور در شرح لشکرکشی آنان به حدود جبال زاگرس به میان آمده است. آشوریان این قوم را در ۸۴۴ ق.م. شناخته‌اند. با این دلایل قوم پارسی قبلاً در شمال غربی ایران کنونی در مغرب و جنوب غربی دریاچهٔ ارومیه مستقر بوده و سپس به تدریج به جنوب متمایل شده و این انتقال در نتیجهٔ فشار اورارتو و آشور بوده است. این قوم به احتمال قوی در حدود سال ۷۰۰ ق.م. در حدود فارس امروزی جایگزین شدند و مرکز حکومت آن‌ها مطابق نوشتهٔ آشوریان پارسوماش نامیده شد.
پارسیان پس از ورود به این سرزمین تحت ریاست هخامنش حکومت کوچک خود را تشکیل دادند. پس از مرگ هخامنش پسرش چیش پیش پادشاه شهر انشان نامیده شد و رسماً در قلمرو گسترده‌تری به فرمانروایی پرداخت و ایالت تازه‌ای را که پارسه نامیده شد (فارس کنونی) به دیگر متصرفات خود پیوست.
تاریخچه

مردمان پارسی یکی از اقوام آریایی هستند. قبلاً زبان این قوم زبان پارسی باستان و زبان پارسی میانه بود و هم‌اکنون به زبان پارسی نو و گویش‌های آن صحبت می‌کنند. در زبان پارسی باستان و پارسی میانه قوم «پارسَ» (Pārsa) نام یک از قوم ایرانی اهل ایران است. از این قوم دو خاندان بزرگ هخامنشیان و ساسانیان به شاهنشاهی ایران رسیده‌اند. پس از تشکیل نخستین حکومت پارس هخامنشی، این قوم سرزمین‌های تحت حاکمیت خود را با نام قومی یعنی پارسَ نامیدند. از این رو هم در زبان پارسی و هم در زبان‌های غربی پارس یا پارسَ در کنار کاربر قومی خود به جنوب غربی ایران نخستین محل سکونت پارس‌ها (Persís یا Persés) و همچنین به سرزمین شاهنشاهی هخامنشی (Persia) و حکومت‌های ایرانی آینده اطلاق می‌شود.
واژهٔ پارسَ (پارسی باستان: 𐎱𐎠𐎼𐎿, Pārsa) واژه‌ای است از زبان پارسی باستان که به قوم پارس و سرزمین‌های تحت حاکمیت این قوم گفته می‌شد. این واژه با ورود به زبان پارسی میانه (پارسی میانه: Pʾlsy ,𐭯𐭠𐭫𐭮𐭩 و Pʾʿsy 𐭯𐭠𐭥𐭮𐭩‎) به شکل پارس درآمد و به همان شکل به زبان پارسی نو (لاتین‌نویسی: Pārs) وارد شد.
نام قوم پارس برای اولین بار در سالنامه‌های شلمنسر سوم شاه آشور در شرح لشکرکشی‌اش به حدود کوه‌های زاگرس به میان آمده است. آشوریان این قوم را در ۸۴۴ پ.م. شناخته‌اند. قوم پارس قبلاً در شمال غربی ایران کنونی در مغرب و جنوب غربی دریاچه ارومیه مستقر بوده و سپس به تدریج به جنوب متمایل شده و این انتقال در نتیجهٔ فشار دولت‌های اورارتو و امپراتوری آشور بوده است. این قوم به احتمال قوی در حدود سال ۷۰۰ پ.م. در مغرب کوهستان زاگرس جایگزین شدند و مرکز حکومت آن‌ها مطابق نوشتهٔ آشوریان پارسوماش نامیده شد. کاوش‌های جدید نشان می‌دهد که پارسیان ابتدا در پارس ساکن شده و سپس انشان را تصرف نمودند. پارسیان پس از ورود به این سرزمین تحت ریاست هخامنش حکومت کوچک خود را تشکیل دادند. پس از مرگ هخامنش پسرش چیش‌پیش پادشاه پارس نامیده شد و با تصرف انشان را که به تازگی از قلمروی دولت ایلام تصرف شده بود، رسماً در قلمروی وسیعتری به فرمانروایی پرداخت.
این شخص همان پدر کوروش یکم و آریارمنه است که حکومت را میان دو فرزند خود تقسیم کرد و دو شاخه از خاندان هخامنش به وجود آورد. پادشاهی پارس را به پسرش آریارمنه داد که شاخهٔ آریارمنه به ترتیب پسرش آرشام، نوه‌اش ویشتاسپ و پسر ویشتاسپ یعنی داریوش بزرگ بودند و پادشاهی انشان را که به تازگی از قلمروی دولت ایلام تصرف شده بود را به پسرش کوروش یکم داد. شاخهٔ دوم یعنی نسل کوروش یکم از این شاخه به ترتیب کوروش، پسرش کمبوجیهٔ دوم، کوروش دوم پسر کمبوجیه و معروف به کوروش بزرگ و کمبوجیهٔ دوم فاتح مصر بودند. در زمان هوخشتره شاه بزرگ ماد و فاتح آشور، آریارمنه از پادشاهی پارس برکنار و پادشاهی پارس و انشان همزمان به کمبوجیه یکم رسید.
تاریخچه > دومین پادشاهی قوم پارس

قوم پارس همچنان در این سرزمین زیست می‌کرد، و در حدود پانصد سال پس از سقوط امپراتوری هخامنشی، خاندان دیگری که خود را از نسل داریوش سوم و بازماندهٔ خاندان هخامنشی می‌شمرد، در پارس نیرو گرفت و دومین شاهنشاهی بزرگ قوم پارس را به وجود آورد.
ساسان جد این سلسله در شهر استخر در معبد آناهیتا (ناهید) مقامی ارجمند داشت. پسر او پاپک با دختر یکی از امرای محلی ازدواج کرد و به وسیلهٔ کودتایی قدرت را از دست او گرفت و بعدها مؤسس سلسلهٔ ساسانی شناخته شد و جلوس او(۲۰۸ م) مبدأ تاریخ جدیدی به‌شمار رفت.
تاریخچه > واژه‌شناسی

معنای  را در ویکی‌واژه، واژه‌نامهٔ آزاد، ببینید.
فارس به معنی سوار، یعنی دارنده اسب. ج، فرسان، فوارس. صورت جمع‌اخیر برای وزن فاعل بسیار نادر است زیرا وزن فواعل جمع فاعلة است. (منتهی الارب).
شیر بیشه، دلاور،
قسمی ذوذوابة است به صورت ماه تمام با یالی چون یال اسب از پس افکنده.
خلاف راجل
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ماند صوفی با بنه و خیمهٔ صفاف |  | فارسان راندند تا صف ّ مصاف |
مولوی
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| همچنین تا مرد نام‌آور شدی |  | فارس میدان و مرد کارزار |
سعدی
دیوار شرقی تخت جمشید
کوروش بزرگ
هانس کیلیان

| هانس کیلیان | هانس کیلیان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲ مهٔ ۱۹۰۵ گارمیش-پارتنکیرشن
درگذشت: ۱۷ آوریل ۱۹۸۱ گارمیش-پارتنکیرشن
ملیت: آلمان
هانس کیلیان (انگلیسی: Hanns Kilian; ۲ مهٔ ۱۹۰۵ – ۱۷ آوریل ۱۹۸۱) از برندگان مدال‌های بازی‌های المپیک زمستانی اهل آلمان بود.
هندجاب

| هندجاب | هندجاب |
| --- | --- |
یک زن در حال هندجاب: یک زن در حال هندجاب
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
نوع فعالیت: پیش‌نوازش
اعضا مرتبط: شخص دیگر دست خود را دور آلت مرد حلقه می‌کند و شروع به حرکت به بالا و پایین می‌کند
ابزار مورد نیاز: دست
زمان انجام: برای لذت یا برای پیش‌نوازش
محدودیت سنی: ندارد
تحریک: تحریک
تحریک در مردها: آلت جنسی مرد
سلامت و ایمنی: سلامت و ایمنی
دیدگاه علم پزشکی: سالم
ادیان: ادیان
دیدگاه اسلام: جایز توسط همسر
دیدگاه مسیحیت: جایز
هندجاب (به انگلیسی: Handjob) یا دست‌کام‌دهی، تحریک آلت جنسی مرد یا زن با دست شخص دیگر (مذکر یا مؤنث) برای القا نعوظ برای لذت جنسی، برانگیختگی جنسی و گاهی رسیدن به اوج لذت جنسی (ارگاسم) در حین رابطه جنسی یا ماساژ اروتیک را گویند. در برخی مواقع موجب بیرون پاشیدن منی از آلت است.
هندجاب یا آلت‌مالی می‌تواند به عنوان بخشی از عشق‌بازی برای تحریک جنسی یا به عنوان نوعی از آمیزش جنسی اولیه قبل از سکس یا به عنوان یک آمیزش جنسی بدون دخول انجام شود. این عمل مشابه با انگشت کردن (تحریک دستی فرج یا واژن) است. گاهی کسی هندجاب را انجام می‌دهد تا از آمیزش جنسی نفوذی خودداری کند. علاوه بر اجتناب از خطرات مرتبط با آمیزش جنسی دخولی، مانند عفونت‌های مقاربتی (STIs) یا بارداری ناشی از آمیزش جنسی با آلت مردانه-واژن، برخی افراد به دلایلی مانند حفظ باکرگی به آمیزش جنسی بدون دخول می‌پردازند.
تمرین > عمومی

اصلی‌ترین جنبهٔ هندجاب، تحریک دستی آلت جنسی است که می‌تواند شامل مالش با دست، نوازش با انگشتان یا ترکیبی از اینها باشد. یک روش متداول، حرکت دادن دست (یا هر دو دست) به بالا و پایین روی بدنه، سرنره و لگام آلت جنسی است. سرعت و نوع حرکات می‌تواند متفاوت باشد. برای بالا بردن سرعت انزال، این کار می‌تواند با مواد لغزنده‌ای مثل ژل لوبریکانت، آب‌دهان یا هر ماده لغزنده دیگری انجام شود.
برخی‌ها همچنین ممکن است از دست‌ها و انگشتانشان برای تحریک بیضه‌ها با مالش، نوازش، کشیدن یا حتی دستکاری بیضه‌ها استفاده کنند.
رواج در سالن‌های ماساژ

همچنین ببینید: ماساژ اروتیک
در برخی از سالن‌های ماساژ، ماساژور ممکن است به عنوان بخشی از خدمات ماساژ یا فوراً پس از آن، به مشتری خود هندجاب یا آلت‌مالی ارائه دهد. این گاهی با کنایه، هپی اندینگ ماساژ (Happy Ending Massage، ماساژ پایان خوش) شناخته می‌شود. که بخشی از سنسوال ماساژ (Sensual Massage، ماساژ شهوانی) محسوب می‌گردد.
بررسی‌های انجام شده توسط مجله Time Out New York در ماه ژانویه سال ۲۰۱۱ نشان داد که بسیاری از سالن‌های ماساژ در شهر نیویورک با تبلیغ «ماساژ شهوانی» هندجاب را ارائه می‌دهند. این سالن‌ها هزینه‌ای بین ۶۰ تا ۱۶۰ دلار دریافت می‌کردند، به علاوه انعام اضافی برای کارکنان جنسی (معمولاً ۴۰ دلار) برای ماساژ و هندجاب به عنوان «پایان خوش». اکثر سالن‌های ماساژی که مورد بررسی قرار گرفتند به عنوان «مکان‌های مالش و کشش مفاصل» شناخته می‌شدند که در آن‌ها فقط خدمات جنسی هندجاب ارائه می‌شد، و قوانین سختگیرانه‌ای در مورد عدم تماس مشتریان مرد با کارکنان زن وجود داشت.
چنیبه یک

مکان
| بند قیر | بند قیر |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
بند قیر: بند قیر
مختصات: ۳۱°۳۹′۴۱″ شمالی ۴۸°۴۹′۵۶″ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۶۶۱۳۹°شمالی ۴۸٫۸۳۲۲۲°شرقی﻿ / 31.66139; 48.83222: مختصات: ۳۱°۳۹′۴۱″ شمالی ۴۸°۴۹′۵۶″ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۶۶۱۳۹°شمالی ۴۸٫۸۳۲۲۲°شرقی﻿ / 31.66139; 48.83222
استان: خوزستان
شهرستان: شوشتر
بخش: بخش شادروان
دهستان: شعیبیه شرقی
جمعیت: ۲۰۰ نفر (سرشماری ۹۵)
بندقیر، روستایی از توابع شهرستان شوشتر در استان خوزستان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان شعیبیه شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۲ نفر (۳۴خانوار) بوده‌است.
وپی

مکان در India
| وپی | وپی |
| --- | --- |
شهر: شهر
وپیموقعیت در گجرات، هند: وپیموقعیت در گجرات، هند
مختصات: ۲۰°۲۲′ شمالی ۷۲°۵۴′ شرقی﻿ / ﻿۲۰٫۳۶۷°شمالی ۷۲٫۹۰۰°شرقی﻿ / 20.367; 72.900: مختصات: ۲۰°۲۲′ شمالی ۷۲°۵۴′ شرقی﻿ / ﻿۲۰٫۳۶۷°شمالی ۷۲٫۹۰۰°شرقی﻿ / 20.367; 72.900
ایالت: گجرات
بخش: Valsad
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۱۶۳۶۳۰
زبان‌ها: زبان‌ها
 • رسمی: زبان گجراتی، زبان هندی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۳۰ (IST)
PIN: ۳۹۶۱۹۱ / ۳۹۶۱۹۴ / ۳۹۶۱۹۵
کد تلفن: ۹۱۲۶۰
پلاک خودرو: GJ15
وبگاه: vapimunicipality.com
وپی (به انگلیسی: Vapi) یک زیستگاه انسانی در هند است که در Valsad district واقع شده‌است.
خصوصیات

وپی ۱۶۳٬۶۳۰ نفر جمعیت دارد.
ژاله صامتی

| ژاله صامتی | ژاله صامتی |
| --- | --- |
صامتی در ۱۳۹۸: صامتی در ۱۳۹۸
زادهٔ: ۱۴ فروردین ۱۳۵۱ ‏(۵۲ سال) تهران، ایران
تحصیلات: کارشناسی تئاتر (دانشکده هنرهای زیبا)
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۳۷۱–اکنون
همسر: ایرج سنجری
فرزندان: ۲
ژاله صامتی (زادهٔ ۱۴ فروردین ۱۳۵۱) بازیگر اهل ایران است. او در رشتهٔ تئاتر از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران فارغ‌تحصیل شد و فعالیت حرفه‌ای خود را در سال ۱۳۷۲ و با بازی در دت یعنی دختر آغاز کرد.
او برای نقش‌آفرینی در آخرین بار کی سحر را دیدی؟ (۱۳۹۴)، درخونگاه (۱۳۹۷)، و سرهنگ ثریا (۱۴۰۱) سه بار نامزد دریافت سیمرغ بلورین از جشنوارۀ فیلم فجر شده است. او همچنین برای درخونگاه و مجموعهٔ تلویزیونی زیرخاکی (۱۳۹۹–۱۴۰۳) برندهٔ جایزهٔ حافظ شد. صامتی در سال ۱۴۰۱ به‌عنوان داور در فصل سوم مسابقهٔ تلویزیونی عصر جدید حضور داشت.
زندگی هنری

ژاله صامتی در ۱۴ فروردین ۱۳۵۱ در تهران متولد شد. او در رشتهٔ تئاتر از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شده و فعالیت هنری خود را با حضور کوتاهی در فیلم دت یعنی دختر (۱۳۷۲، ابوالفضل جلیلی) آغاز کرد و پس از آن در سال ۱۳۷۳ به عنوان بازیگر نقش اول فیلم دشت ارغوانی به کارگردانی نادر مقدس انتخاب شد.
او فعالیت حرفه‌ای خود را با بازی در فیلم‌های سایه به سایه، خفاش، آخرین نبرد، فرار مرگبار و مربای شیرین پی گرفت. وی همچنین در مجموعه‌های تلویزیونی متعددی از جمله یحیی و گلابتون، سرزمین ملائک، هتل، فکر پلید، مجتمع مسکونی فرخ و فرج، آژانس دوستی، این زمینی‌ها و زیرخاکی حضور داشته است. کارنامهٔ هنری او بیشتر در ژانر طنز است، اما نقش‌های جدی را هم تجربه کرده است، مانند بازی در فیلم شب اول هجده سالگی (۱۳۹۷) در نقش مادری رنج‌کشیده.
فیلم‌شناسی > سینمایی

| سال | نام فیلم | کارگردان | نقش[نیازمند منبع] |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۷۲ | دت یعنی دختر | ابوالفضل جلیلی |  |
| ۱۳۷۳ | دشت ارغوانی | نادر مقدس |  |
| ۱۳۷۴ | فرار مرگبار | تورج منصوری |  |
| ۱۳۷۵ | سایه به سایه | علی ژکان | رعنا |
| ۱۳۷۵ | بالاتر از خطر | سعید عالم‌زاده | میترا |
| ۱۳۷۶ | خفاش | علی اصغر شادروان |  |
| ۱۳۷۶ | آخرین نبرد | حمید بهمنی |  |
| ۱۳۸۰ | مربای شیرین | مرضیه برومند |  |
| ۱۳۸۳ | گیلانه | رخشان بنی‌اعتماد محسن عبدالوهاب | عاطفه |
| ۱۳۸۵ | قاعده بازی | احمدرضا معتمدی |  |
| ۱۳۸۶ | حیران | شالیزه عارف‌پور | مادر ماهی |
| ۱۳۸۷ | رفیق بد | عباس احمدی مطلق | ناهید |
| ۱۳۸۷ | شیرین | عباس کیارستمی | ژاله صامتی |
| ۱۳۸۸ | نیش زنبور | حمیدرضا صلاحمند |  |
| ۱۳۹۰ | ضد گلوله | مصطفی کیایی | فرخ |
| ۱۳۹۳ | عصر یخبندان | مصطفی کیایی | افسانه |
| ۱۳۹۴ | آخرین بار کی سحر را دیدی؟ | فرزاد مؤتمن | طاهره |
| ۱۳۹۴ | دراکولا | رضا عطاران | مژگان |
| ۱۳۹۵ | ایستگاه اتمسفر | مهدی جعفری |  |
| ۱۳۹۶ | در وجه حامل | بهمن کامیار | مهری |
| ۱۳۹۶ | درخونگاه | سیاوش اسعدی | طاووس |
| ۱۳۹۶ | گلدن تایم | پوریا کاکاوند |  |
| ۱۳۹۷ | تگزاس ۲ | مسعود اطیابی | سوری |
| ۱۳۹۷ | حمال طلا | تورج اصلانی |  |
| ۱۳۹۷ | شب اول هجده سالگی | حامد تهرانی | رعنا |
| ۱۳۹۸ | پسرکشی | محمدهادی کریمی |  |
| ۱۳۹۹ | حکم تجدیدنظر | محمدامین کریم‌پور |  |
| ۱۳۹۹ | شیشلیک | محمد حسین مهدویان | عاطفه |
| ۱۴۰۰ | غریزه | سیاوش اسعدی |  |
| ۱۴۰۱ | سرهنگ ثریا | لیلی عاج | ثریا |
| ۱۴۰۲ | تگزاس ۳ | مسعود اطیابی | سوری |
| ۱۴۰۳ | آقای زالو | مهران احمدی |  |
فیلم‌شناسی > مجموعه تلویزیونی

| سال | عنوان | نقش | کارگردان |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۷۵ | یحیی و گلابتون | گلابتون | اصغر آبگون |
| ۱۳۷۵ | سرزمین ملائک |  | علی غفاری |
| ۱۳۷۶ | کتیبه |  | ایرج کریمی |
| ۱۳۷۶ | فردا دیر است |  | حسن فتحی |
| ۱۳۷۷ | مجتمع مسکونی فرخ و فرج |  | اصغر فرهادی |
| ۱۳۷۷ | فکر پلید |  | محسن شاه‌محمدی |
| ۱۳۷۸ | آژانس دوستی |  | احمد رمضان‌زاده، حمیدرضا صلاحمند، مجید جعفری شیرازی، احمد زینال‌زاده، فرامرز قریبیان و کاوه دژکام |
| ۱۳۷۸ | این زمینی‌ها |  | مسعود شاه‌محمدی |
| ۱۳۷۸ | هتل | بازیگر مهمان | مرضیه برومند |
| ۱۳۸۰ | کارآگاه شمسی و دستیارش مادام | بازیگر مهمان | مرضیه برومند |
| ۱۳۸۱ | نسیم رؤیا | بازیگر | کاظم بلوچی |
| ۱۳۹۳ | چهار، سه، دو، یک | داور | حسین مروی |
| ۱۳۹۵ | خنداننده شو | داور | رامبد جوان |
| ۱۳۹۶ | نفس | عالیه | جلیل سامان |
| ۱۳۹۸–۱۴۰۳ | زیرخاکی | پری‌چهر | جلیل سامان |
| ۱۴۰۱ | عصر جدید | داور | احسان علیخانی |
:
فیلم‌شناسی > نمایش خانگی

| سال | عنوان | کارگردان | نقش |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۴۰۰ | تاک شو «پیشگو» | رضا بهاروند، امین انتظاری | مهمان |
| ۱۴۰۱ | شهرک کلیله و دمنه | مرضیه برومند | گوینده |
| ۱۴۰۲ | سیاه‌چاله | حسین نمازی | بازیگر |
| ۱۴۰۲ | مهمونی | ایرج طهماسب | مهمان |
| ۱۴۰۲ | تاک شو «طناز» | کمال تبریزی | مهمان |
| ۱۴۰۳ | جوکر۲ | احسان علیخانی | شرکت کننده |
| ۱۴۰۳ | قهوه پدری | مهران مدیری | بازیگر |
فیلم‌شناسی > تئاتر

عاشقانه‌های خیابان، کارگردان:شهرام گیل آبادی ۱۳۹۹، تماشاخانه ایرانشهر
عاشقانه‌ها، کارگردان :شهرام گیل آبادی ۱۴۰۱، تماشاخانه شهرزاد
جوایز

| سال | جشنواره | بخش | نام اثر | نتیجه | جایزه | منبع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۸۷ | جشنواره سینمای کمدی گل‌آقا | بهترین کمدین زن | رفیق بد | برنده |  |  |
| ۱۳۸۹ | چهاردهمین جشن سینمای ایران | بهترین بازیگر نقش مکمل زن | حیران | نامزدشده | تندیس زرین |  |
| ۱۳۹۱ |  ششمین جشن انجمن منتقدان و نویسندگان سینمایی ایران | بهترین بازیگر نقش مکمل زن | ضدگلوله | نامزدشده | تندیس جشنواره |  |
| ۱۳۹۳ | چهاردهمین جشن حافظ | بهترین بازیگر زن | ضدگلوله | نامزدشده | تندیس حافظ |  |
| ۱۳۹۴ | سی و چهارمین جشنواره فیلم فجر | بهترین بازیگر نقش مکمل زن | آخرین بار کی سحر را دیدی؟ | نامزدشده | سیمرغ بلورین |  |
| ۱۳۹۶ | هفدهمین جشن حافظ | بهترین بازیگر زن | دراکولا | نامزدشده | تندیس حافظ |  |
| ۱۳۹۷ | سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر | بهترین بازیگر نقش اول زن | درخونگاه | نامزدشده | سیمرغ بلورین |  |
| ۱۳۹۸ | جایزه حافظ | بهترین بازیگر زن | در وجه حامل | نامزدشده | تندیس حافظ |  |
| ۱۳۹۸ | جشنواره بین‌المللی فیلم شهر | بهترین بازیگر زن | در وجه حامل | برنده |  |  |
| ۱۳۹۹ | جایزه حافظ | بهترین بازیگر زن | درخونگاه | برنده | تندیس حافظ |  |
| ۱۴۰۰ | جایزه حافظ | بهترین بازیگر زن کمدی | زیرخاکی | برنده | تندیس حافظ |  |
ژاله صامتی در سال ۱۳۹۵
سن خوزه دل گاوریاره

مکان در Amazon Region, 23x15px|border |alt=|link= کلمبیا
| San José del Guaviare | San José del Guaviare |
| --- | --- |
شهرداری و شهرک: شهرداری و شهرک
Aerial view of San José del Guaviare: Aerial view of San José del Guaviare
  پرچممهر:   پرچممهر
Location of the municipality and town of San José del Guaviare in the Guaviare Department of Colombia.: Location of the municipality and town of San José del Guaviare in the Guaviare Department of Colombia.
San José del Guaviareموقعیت در کلمبیا: San José del Guaviareموقعیت در کلمبیا
مختصات: ۲°۳۴′ شمالی ۷۲°۳۸′ غربی﻿ / ﻿۲٫۵۶۷°شمالی ۷۲٫۶۳۳°غربی﻿ / 2.567; -72.633: مختصات: ۲°۳۴′ شمالی ۷۲°۳۸′ غربی﻿ / ﻿۲٫۵۶۷°شمالی ۷۲٫۶۳۳°غربی﻿ / 2.567; -72.633
منطقه: Amazon Region
بخش: شهرستان گواویره
تاسیس‌شده: 1960
حکومت: حکومت
 • شهردار: Geovanny Gómez Criales
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۶٫۶۵۴ کیلومتر مربع (۶٫۴۳۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۸۵ متر (۶۰۷ فوت)
جمعیت (2012): جمعیت (2012)
 • کل: ۴۴٬۶۲۵
 • تراکم: ۲۷۰۰/کیلومتر مربع (۶۹۰۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Josefinos
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۰۵ (Colombia Standard Time)
کد پستی: 950001-9
کد منطقه: 57 + 9
وبگاه: Official website (اسپانیایی)
سان خوسه دل گاوریاره (به اسپانیایی: San José del Guaviare) یک سکونتگاه مسکونی در کلمبیا است که در بخش گواویره واقع شده‌است.
خصوصیات

سان خوسه دل گاوریاره ۱۶٫۶۵۴ کیلومترمربع مساحت و ۴۴٬۶۲۵ نفر جمعیت دارد و ۱۸۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
هانس مالهورن

| هانس مالهورن | هانس مالهورن |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۶ ژانویهٔ ۱۹۰۰ آئو
درگذشت: ۲ ژوئیهٔ ۱۹۸۳
ملیت: آلمان
هانس مالهورن (انگلیسی: Hans Mehlhorn; ۱۶ ژانویهٔ ۱۹۰۰ – ۲ ژوئیهٔ ۱۹۸۳) از برندگان مدال‌های بازی‌های المپیک زمستانی اهل آلمان بود.
۱۰۰۷ (میلادی)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
سده:: سده ۱۰ - سده ۱۱ - سده ۱۲
دهه:: ۹۷۰  ۹۸۰  ۹۹۰  ۱۰۰۰  ۱۰۱۰  ۱۰۲۰  ۱۰۳۰ 
سال:: ۱۰۰۴ ۱۰۰۵ ۱۰۰۶ - ۱۰۰۷ - ۱۰۰۸ ۱۰۰۹ ۱۰۱۰
| 0 | 1 |
| --- | --- |
گاه‌شماری ایرانی: ۳۸۵–۳۸۶
گاه‌شماری میلادی: ۱۰۰۷ MVII
گاه‌شماری اتیوپیایی: ۹۹۹–۱۰۰۰
گاه‌شماری ارمنی: ۴۵۶ ԹՎ ՆԾԶ
گاه‌شماری اسلامی: ۳۹۷–۳۹۸
گاه‌شماری ایگبو: ۷–۸
گاه‌شماری آشوری: ۵۷۵۷
گاه‌شماری بربری: ۱۹۵۷
گاه‌شماری بنگالی: ۴۱۴
گاه‌شماری بهائی: −۸۳۷ – −۸۳۶
گاه‌شماری بودایی: ۱۵۵۱
گاه‌شماری بیزانسی: ۶۵۱۵–۶۵۱۶
گاه‌شماری جوچه: نامعلوم
گاه‌شماری چینی: 丙午年 (آتش اسب) ۳۷۰۳ یا ۳۶۴۳     — تا — 丁未年 (آتش بز) ۳۷۰۴ یا ۳۶۴۴
گاه‌شماری خورشیدی تایلندی: ۱۵۵۰
گاه‌شماری دیسکوردیان: ۲۱۷۳
گاه‌شماری ژاپنی: Kankō ۴ (寛弘４年)
گاه‌شماری ژولینی: ۱۰۰۷ MVII
گاه‌شماری سنتی برمه‌ای: ۳۶۹
گاه‌شماری عبری: ۴۷۶۷–۴۷۶۸
گاه‌شماری قبطی: ۷۲۳–۷۲۴
گاه‌شماری کره‌ای: ۳۳۴۰
گاه‌شماری مینگو: ۹۰۵ پیش از گاه‌شماری جمهوری چین 民前۹۰۵年
گاه‌شماری هولوسن: ۱۱۰۰۷
گاه‌شماری‌های هندو: 
 - ویکرم سموت: ۱۰۶۳–۱۰۶۴
 - شاکا ساموات: ۹۲۹–۹۳۰
 - کالی یوگا: ۴۱۰۸–۴۱۰۹
از تاریخ پیدایش رم: ۱۷۶۰
سال سلطنت انگلیس: نامعلوم
این جعبه:  نمایش بحث ویرایش: این جعبه:  نمایش بحث ویرایش
۱۰۰۷ (میلادی) هزار و هفتمین سال تقویم میلادی است.
رویدادها > بر اساس مکان

پادشاه اتلرد ناآماده مبلغ ۳۶۰۰۰ پوند نقره (دین‌گلد) به وایکینگ‌های دانمارکی می‌پردازد تا از تهاجمات بیشتر آن‌ها جلوگیری کنند.
کتاب کیلز از کلیسای کیلز به سرقت رفت.
زادگان

امریک(Emeric)، شاهزاده مجارستانی و وارث مشترک (تاریخ تقریبی)
هیو مگنوس (Huges le Grand)، پادشاه مشترک فرانسه (متوفی ۱۰۲۵)
ابن سیده، زبان‌شناس و فرهنگ نویس اندلسی (متوفی ۱۰۶۶)
ایزاک یکم، امپراتور بیزانس (تاریخ تقریبی)
مایتریپادا (Maitripada)، فیلسوف بودایی هندی (متوفی ۱۰۸۵)
اویانگ شیو (Ouyang Xiu)، مورخ و شاعر چینی (متوفی ۱۰۷۲)
ولف سوم(Welf III)، دوک کارینتیا(Carinthia) (تاریخ تقریبی)
درگذشتگان

۲۰ مارس – ابورکوا، شاهزاده اموی اندلس
بدیع الزمان همدانی شاعر پارسی گوی (متولد ۹۶۹)
گوئو (Guo)، ملکه سلسله سونگ (متولد ۹۷۵)
حکیم مجریطی، شیمیدان اندلسی
اوراکا فرناندز (Urraca Fernández)، ملکه گالیسیا