stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
بیرون (فیلم ۲۰۱۷)

| بیرون | بیرون |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: گئورگی کریستوف
نویسنده: گئورگی کریستوف استر هوروات
بازیگران: ساندور ترهس یودیت باردوش آتیلا بوچارسکی
تاریخ‌های انتشار:  مه ۲۰۱۷ (۲۰۱۷-05) (کن)    ۱۵ ژوئن ۲۰۱۷ (مجارستان)
مدت زمان: ۸۳دقیقه
کشور: اسلواکی مجارستان
زبان: اسلواکی  مجارستانی  روسی   لتونی
هزینهٔ فیلم: ۱٫۳ میلیون یورو
بیرون  (به اسلونیایی: Vychladnutie) یک فیلم درام به کارگردانی گئورگی کریستوف محصول سینمای اسلواکی که در سال ۲۰۱۷ منتشر شد. این فیلم برای رقابت در بخش نوعی نگاه هفتادمین جشنواره فیلم کن انتخاب شده است.
فیلم دربارهٔ یک مرد خانواده ۵۰ ساله بنام آگوستون (با بازی ساندور ترهس) است که در شرق اروپا سرگردان است. آگوستون پس از از دست دادن شغل مادام العمر خود در نیروگاه برق یک روستای کوچک در اسلواکی، به عنوان جوشکار در کارخانه کشتی‌سازی در لتونی استخدام می‌شود، سفر به امید یک شغل جدید در واقعیت تبدیل به گردبادی شتاب‌دهنده از رویدادهای پوچ که تمام دارایی‌های آگوستون و همه چیزهایی را که زمانی معتقد بود تمام زندگی‌اش کم می‌کند. با این حال آگوستون از جستجوی درآمد خود دست نمی‌کشد و تصمیم می‌گیرد رؤیای خود را برای صید یک ماهی بزرگ دریایی دنبال کند.
ژرفاب اقیانوس اطلس شمالی

آب عمیق اقیانوس اطلس شمالی به عنوان یکی از چندین نقطه احتمالی در سیستم آب و هوایی در نظر گرفته می‌شود.
الگوهای گردش خون در اقیانوس اطلس شمالی آب سرد و متراکم به رنگ آبی نشان داده شده است که از عرض‌های جغرافیایی بالایی به سمت جنوب جریان دارد، در حالی که آب گرم و متراکم کمتر که با رنگ قرمز نشان داده شده است، از عرض‌های جغرافیایی پایین به سمت شمال جریان دارد.
ژرفاب اقیانوس اطلس شمالی (به انگلیسی: North Atlantic Deep Water) یک توده آب عمیق است که در اقیانوس اطلس شمالی تشکیل شده است. گردش دماشوری (که به درستی به عنوان گردش واژگونی نصف‌النهار توصیف می‌شود) اقیانوس‌های جهان شامل جریان آب‌های سطحی گرم از نیمکره جنوبی به اقیانوس اطلس شمالی است. آبی که به سوی شمال جریان دارد، از طریق تبخیر و آمیختگی با دیگر توده‌های آب اصلاح می‌شود و سبب افزایش شوری می‌شود. هنگامی که این آب به اقیانوس اطلس شمالی می‌رسد، به دلیل کاهش دما و افزایش شوری و در نتیجه افزایش چگالی، از طریق همرفت سرد و فرومی‌رود. ژرفاب اقیانوس اطلس شمالی خروجی این لایه عمیق ضخیم است که با شوری زیاد، محتوای اکسیژن بالا، حداقل مواد مغذی، 14 C/ 12 C بالا، و کلروفلوئوروکربن‌ها (CFC) قابل تشخیص است.
کلروفلوئوروکربن‌ها مواد انسان‌زایی هستند که از تبادل گاز با جو وارد سطح اقیانوس می‌شوند. این ترکیب متمایز اجازه می‌دهد تا مسیر آن را با مخلوط شدن با ژرفاب قطبی (CDW) ردیابی کنیم که به نوبه خود اعماق اقیانوس هند و بخشی از اقیانوس آرام جنوبی را پر می‌کند. ژرفاب اقیانوس اطلس شمالی و تشکیل آن برای گردش واژگونی نصف‌النهار اقیانوس اطلس (AMOC) ضروری است، که مسئول انتقال مقادیر زیادی آب، گرما، نمک، کربن، مواد مغذی و دیگر مواد از اقیانوس اطلس گرمسیری به اقیانوس اطلس با عرض جغرافیایی میانی و بلند است.
در مدل تسمه نقاله گردش دماشوری اقیانوس‌های جهان، غرق شدن ژرفاب اقیانوس اطلس شمالی آب‌های اقیانوس اطلس شمالی را به سوی شمال می‌کشد. با این حال، تقریباً مطمئناً این ساده‌سازی بیش از حد رابطه واقعی بین تشکیل ژرفاب اقیانوس اطلس شمالی و قدرت جریان خلیج / رانش اقیانوس اطلس شمالی است.
ژرفاب اقیانوس اطلس شمالی دمای ۲–۴ درجه سلسیوس با شوری ۳۴٫۹–۳۵٫۰ psu دارد و در عمق بین ۱۵۰۰ تا ۴۰۰۰ متر یافت می‌شود.
تام اسموترس

| تام اسموترس | تام اسموترس |
| --- | --- |
 :  
زمینه فعالیت: سینما
تولد: ۲ فوریهٔ ۱۹۳۷  نیویورک ، ایالات متحده آمریکا
مرگ: ۲۶ دسامبر ۲۰۲۳ (۸۶ سال)  سانتا روزا، کالیفرنیا ، ایالات متحده آمریکا
ملیت:  ایالات متحده آمریکا
پیشه: بازیگر کمدین موسیقی‌دان
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۰–۱۹۵۹
همسر(ها): استیفانی شور (۱۹۶۳–۱۹۶۷) راچل رابلی (۱۹۷۴–۱۹۷۶) مارسی کریکر (ا. ۱۹۹۰)
فرزندان: ۳
صفحه در وبگاه IMDb: صفحه در وبگاه IMDb
تام اسموترس (به انگلیسی: Tom Smothers) (۲ فوریهٔ ۱۹۳۷ – ۲۶ دسامبر ۲۰۲۳) بازیگر و موسیقی‌دان آمریکایی بود. وی برادر دیک اسموترس بود.
از فیلم‌هایی که وی در آنها نقش داشته‌است، می‌توان به فیلم اطلاع‌رسانی! اشاره کرد.
درگذشت

در سال ۲۰۲۳، اسماترز اعلام کرد که در مرحله دوم سرطان ریه قرار دارد. او بر اثر این بیماری در خانه خود در سانتا روزا، کالیفرنیا، در ۲۶ دسامبر ۲۰۲۳ در سن ۸۶ سالگی درگذشت.
هنر فمینیستی

نماد هنر فمینیستی
هنر فمینیستی از برجسته‌ترین جریان‌های هنری موضوع‌گرا در جنبش هنری معاصر است که همگام با جنبش‌های فمینیستی شکل گرفت.
نظریه هنری فمینیستی یک مجموعه فکری منسجم است که تأثیر شگرفی بر تکامل نقد هنری به مفهوم کلی‌اش بر جای نهاد.
هنرمندان فمینیست امروزه اغلب از رسانه‌های بیانی و هنری جدید و کم‌تر متعارف استفاده می‌کنند و سنتهای رایج نقاشی و مجسمه‌سازی را به چالش می‌کشند؛ ابزارهایی نظیر هنر چیدمان، هنر ویدئو و هنر اجرا.
نظریه هنری فمینیستی > جنسیت

هر چند بازگشت به جنسیت در گفتمان فمینیستی چیزی آشناست، هنوز بر سر دامنهٔ این واژه بگو‍‍‍مگوهایی برپاست. نویسندگان سال‌های اول دههٔ ۷۰ میان سکچوالیته و جنسیت فرق گذاشتند. سکچوالیته اشاره بر دوگانگی بیولوژیکی و ریخت‌شناسانهٔ زن و مرد دارد و جنسیت اشاره به نقش‌های اجتماعی ناهمسانی دارد که فرهنگ‌ها مردمان خود را وادار به ایفای آن می‌کنند. اما برخی از فمینیستها عقیده دارند که حتی سکچوالیته مقوله‌ای بیشتر اجتماعی است تا فیزیولوژیک و واژهٔ جنسیت هرگز تنها به نقش‌های اجتماعی که به زنان و مردان واگذار شده اشاره ندارد، یعنی مردانگی (masculinity) و زنانگی (feminity) همیشه با نرینه (male) و مادینه (female) برابر نیست. گاهی دانشمندان دیدگاه‌های زنانهٔ رویاروی فرهنگ فراگیر زمانه را درون جنبش‌های هنری ویژه‌ای جای می‌دهند، اما نه تنها با وجود گوناگونی هنری آثار زنان نمی‌توان آن‌ها را دارای سبک واحدی دانست بلکه گوناگونی خود زنان نیز این کلیت بخشی را برنمی‌تابد.
زنان طبقه‌ای جداگانه با فرهنگی جدا از گروه‌های اجتماعی بزرگتر نیستند.
بافت در هم هویت فردی و گروهی همیشه جایگاه تاریخی و اجتماعی مانند، طبقه، دین، آیین، ملیت، نژاد و قوم را در بردارد که با جنسیت و هویت جنسی در هم می‌آمیزد.
با بررسی برداشت‌های سنتی از هنرمند درمی‌یابیم که آفرینندهٔ هنر همچون آرمانی مردانه سخت به جنسیت آلوده است. با وجود این واقعیت که همیشه زنان هنرمند وجود داشته‌اند، نمونهٔ برتر هنرمند بیشتر انگارهٔ آفریدگار مرد را به یاد می‌آورد، که در اوج شکوفایی خود ویژگی آشکارا مردانه «نبوغ» را داراست.
این برداشت در زمان رنسانس اروپا پدیدار شده و بیشترین گسترش را در عصر رمانتیک داشته و هنوز بر روش‌های فکری امروزین ما نفوذ دارد.
پیتر هسلر

| پیتر هسلر | پیتر هسلر |
| --- | --- |
زاده: ۱۴ ژوئن ۱۹۶۹ ‏(۵۵ سال) امریکا
پیشه: نویسنده، روزنامه‌نگار
پیتر هسلر (به انگلیسی: Peter Hessler) روزنامه‌نگار و نویسنده در ۱۴ ژوئن ۱۹۶۹ در آمریکا به دنیا آمد. او دانش‌آموختهٔ رشتهٔ زبان و ادبیات انگلیسی از دانشگاه آکسفورد است. هِسلر به‌عنوان نویسندهٔ مستقل با نشریات معتبری چون وال‌استریت‌ژورنال، بوستون‌گلوب و نشنال‌جئوگرافیک همکاری کرده‌است. او در سال ۲۰۰۰ میلادی به چین رفت و هفت سال در این کشور کار و زندگی کرد و تا سال ۲۰۰۷ به عنوان خبرنگار خارجی ساکن پکن، با مجلهٔ نیویورکر همکاری می‌کرد، در این سال‌ها، سه کتاب تأثیرگذار به نام‌های شهر رودخانه، استخوان‌های معبد و ادارهٔ کشور دربارهٔ چین نوشت و با این کتاب‌ها مطرح شد؛ کتاب شهر رودخانه (۲۰۰۱) که برندهٔ جایزهٔ ادبی کیریاما شده‌است در مورد تجربه‌های شخصی او از دو سال کار و آموزش داوطلبانه در سپاه صلح است. کتاب استخوان‌های معبد (۲۰۰۶) مقایسه‌ای است بین چین باستان با چین معاصر که و رتبة سوم در فهرست پرفروش‌ترین کتاب‌های غیرداستانی سال ۲۰۰۶، را به دست آورد. کتاب ادارهٔ کشور (۲۰۱۰)، به روند توسعهٔ شهرها، مهاجرت مردم از مناطق روستایی و تغییر روش زندگی اقتصادی مردم در چین می‌پردازد و حاصل مسافرت‌های هفت‌سالهٔ نویسنده به این کشور پهناور است. هِسلر در سال ۲۰۰۷ چین را ترک کرد و در ۲۰۱۱ به همراه خانواده‌اش، برای زندگی و آموختن زبان عربی به قاهره رفت. وی همچنان از اعضای فعال هیئت تحریریهٔ مجلهٔ نیویورکر است.
کله‌پاچه

| 0 | 1 |
| --- | --- |
در کشورهای افغانستان، آلبانی، ارمنستان، آذربایجان، بوسنی و هرزگوین، بلغارستان، گرجستان، یونان، ایران، عراق، ترکیه، مقدونیه شمالی،  مغولستان، کویت، عمان،  امارات متحدۀ عربی، عربستان سعودی،  قطر، بحرین، یمن، قبرس، نروژ: در کشورهای افغانستان، آلبانی، ارمنستان، آذربایجان، بوسنی و هرزگوین، بلغارستان، گرجستان، یونان، ایران، عراق، ترکیه، مقدونیه شمالی،  مغولستان، کویت، عمان،  امارات متحدۀ عربی، عربستان سعودی،  قطر، بحرین، یمن، قبرس، نروژ
گونه: غذای اصلی
بخش: صبحانه، ناهار، شام
خاستگاه:  ایران
دمای سرو: گرم
مواد اصلی: سر و کله گوسفند، پاچه گوسفند، روغن و نخود
انرژی مواد خوراکی (به‌ازای سرو): ۳۵۰ کیلوکالری
  رسانه: کله‌پاچه:   رسانه: کله‌پاچه
خاش در ارمنستان
در قفقاز
در ترکیه
کله‌پاچه یک غذای سنتی است که در خاورمیانه و قفقاز جنوبی و نروژ متداول است. روش طبخ آن در کشورهای مختلف کمابیش مشابه است و در ایران و ترکیه، کله پاچه، در کشورهای عربی «باجَة» (برگرفته از «پاچهٔ» فارسی)، در کردستان سه‌ر و پێ یا که‌ل و پاچه، در بلغارستان پاچه، و در قفقاز جنوبی (ارمنستان، آذربایجان و گرجستان) خاش می‌نامند در نروژ این غذا به اسمالاهووه معروف است و در شب کریسمس بسیار طرفدار دارد بر اساس آداب و رسوم غذا خوردن نروژی‌ها، در ابتدا باید گوش و چشم‌های آن خورده شود.این غذا در نظرسنجی در ایران بهترین غذا انتخاب شده است.
این غذا بسیار چرب و پر انرژی است. کسانی که چربی خون بالا دارند یا کلسترول و اسید اوریک خونشان بالاست و مبتلا به نقرس هستند، باید از مصرف کله‌پاچه اجتناب کنند. کله‌پاچه از پختنِ سر و دست و پا و اندام‌های درونی گوسفند (در جنوب قفقاز گوساله) تهیه می‌شود. اجزای این غذا شاملِ بناگوش، زبان، مغز، چشم، گوشت صورت و پاچه است. واحد شمارش کله پاچه «دست» است و هر دست شامل یک‌کله و چهار پاچه می‌شود. آب این غذا نیز به‌عنوان پیش‌غذا به همراه نان خورده می‌شود و گاهی با آب نارنج خورده می‌شود.
کله‌پاچه غذایی دیرپز است و طبخِ آن زمان زیادی طول می‌کشد. کله‌پاچه را گاه با آبلیمو سرو می‌کنند.
کله‌پاچه در ایران معمولاً در رستوران‌های خاصی به نام کله‌پزی یا طباخی سِرو می‌شود. کله‌پزها تقریباً همیشه سر کار هستند. مواد اولیه صبح به دست طباخ می‌رسد. طباخ تا ظهر آن را پاک و آماده طبخ می‌کند و سرانجام از ظهر تا صبح فردا آن را می‌پزد. بر اساس یک سنت قدیمی، شب‌های پایانی ماه رمضان یا به عبارتی ۲۳ رمضان فروش کله‌پزها زیاد می‌شود و مشتریان بیشتری تمایل به خرید کله پاچه دارند. در فرهنگ بعضی از شهرهای ایران، در شب ۲۷ رمضان که شب قصاص قاتل علی بن ابی‌طالب، ابن ملجم، است، بیشتر مردم آن شهر «کله‌پاچه» می‌خورند و بر قاتل لعنت می‌فرستند.
در ارمنستان برای درمان خماری از کله‌پاچه استفاده می‌کنند.
در مناطق غربی استان کرمانشاه کله‌پاچه همراه با برنج خورده می‌‌شود و به آن «کله‌پاچه‌پلو» گفته می‌شود.
پیشینه

در سال ۱۳۹۲ خورشیدی، هیئت باستان‌شناسی ایران و ایتالیا، در گورهای کشف شده در محوطه باستانی چلو در استان خراسان شمالی، ظروفی سفالی یافتند که در آن بقایای کله و پاچه دیده شد. این گورها مربوط به ۳۷۰۰ تا ۴۲۰۰ سال پیش هستند و به گفته کارشناسان، در کنار برخی اجساد، ظرفی به شکل کاسه گذاشته شده‌است که در آن بقایای سر گوسفند و چهار پاچه قابل رؤیت است. این موضوع نشان می‌دهد که احتمالاً کله پاچه غذای محبوب آن‌ها بوده که پس از مرگ به آن‌ها هدیه شده‌است.
لوسی (فیلم ۲۰۱۴)

| لوسی | لوسی |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: لوک بسون
تهیه‌کننده: ویرژینی بسون-سیلا
نویسنده: لوک بسون
بازیگران:  اسکارلت جوهانسون  مورگان فریمن  عمرو واکد  چوی مین سیک 
موسیقی: اریک سرا
فیلم‌بردار: تیری آربوگاس
تدوین‌گر: جولین ری
شرکت تولید:  اروپاکورپ  ت‌اف۱  گروپ کانال+  سینه+ 
توزیع‌کننده: یونیورسال استودیوز
تاریخ‌های انتشار:  ۲۵ ژوئن ۲۰۱۴ (۲۰۱۴-۰۶-۲۵) (ایالات متحده)    ۶ اوت ۲۰۱۴ (۲۰۱۴-۰۸-۰۶) (فرانسه)  
مدت زمان: ۹۰ دقیقه
کشور: ایالات متحده آمریکا فرانسه
زبان: انگلیسی فرانسوی کره ای اسپانیایی
هزینهٔ فیلم: ۴۰ میلیون دلار
فروش گیشه: ۴۶۹ میلیون دلار
لوسی (به انگلیسی: Lucy) یک فیلم علمی–تخیلی و اکشن آمریکایی-فرانسوی محصول سال ۲۰۱۴، به نویسندگی و کارگردانی لوک بسون است. اسکارلت جوهانسون به عنوان شخصیت اصلی فیلم و مورگان فریمن نقش پروفسور نورمن را ایفا می‌کند. جوهانسون در این فیلم شخصیت لوسی را به تصویر می‌کشد، زنی که وقتی یک داروی نوتروپیک و روان‌گردان در دستگاه گردش خون او جذب می‌شود، توانایی‌های سایکوکینسیس به‌دست می‌آورد.
لوسی توسط یونیورسال استودیوز در ۲۵ ژوئیه ۲۰۱۴، در ایالات متحده به نمایش درآمد، و ۴۶۹ میلیون دلار در سراسر جهان فروش کرد در حالی که ۴۰ میلیون دلار بودجه ساخت آن بوده است. فیلم با واکنش‌های مثبتی از سوی منتقدان همراه بود، اما همچنان نقدهای جانبدارانه دریافت کرده است. اگرچه فیلم برای داشتن درون‌مایه، عناصر بصری و عملکرد بازیگری جوهانسون مورد تحسین قرار گرفت، اما بسیاری از منتقدان داستان آن را بی‌معنا دانستند، به‌ویژه تمرکز آن بر باور نادرست ده درصد از مغز و توانایی‌های ناشی از آن.
داستان

لوسی یک زن ۲۴ ساله آمریکایی است که در تایپه تایوان زندگی و تحصیل می‌کند. دوست‌پسر او می‌خواهد تا یک محمولهٔ کیف را بدست مردی کره‌ای به نام آقای جانگ برساند، اما او مقاومت می‌کند ولی دوست پسرش با دستبند دست او را به کیف می‌بندد و او را مجبور می‌کند تا آن را به آقای جانگ تحویل دهد. لوسی بعد از دیدن افراد جانگ می‌فهمد آن‌ها یک باند خلافکار هستند و او را مجبور می‌کنند تا کیف را که درونش ۴ بسته مواد آبی رنگ است باز کند. جانگ به لوسی پیشنهاد کار می‌دهد و لوسی قبول نمی‌کند، سپس افراد جانگ او را با ضربه‌ای بیهوش می‌کنند. وقتی دوباره به هوش می‌آید می‌فهمد آن‌ها، بدن او را به عنوان یک حامل ماده شیمیایی فوق‌العاده قدرتمند به اسم CPH4، به کار می‌گیرند تا بتوانند این موارد را به صورت غیرقانونی به اروپا منتقل کنند و لوسی به همراه ۳ نفر دیگر حامل این مواد هستند.
بازیگران

اسکارلت جوهانسون در نقش لوسی میلر،‌ یک حمل‌کننده مواد مخدر ناخواسته که به‌طور تصادفی دارویی مصرف می‌کند که تعداد بی‌شماری از قابلیت‌های آگاهانه ژنتیکی از پیش رمزگذاری شده را فعال می‌کند.
مورگان فریمن در نقش پروفسور ساموئل نورمن، یک دانشمند و استاد دانشگاه پاریس که به توانایی‌های مختلف انسان‌ها آگاهی دارد.
عمرو واکد در نقش پیر دل ریو، یک افسر پلیس فرانسوی
چوی مین سیک در نقش آقای جانگ، قاچاقچی موادمخدر اهل کره جنوبی.
جولیان رایند-تات در نقش هماورد مؤدب بریتانیایی که بسته‌های مواد مخدر را به حمل‌کننده‌ها می‌دوزد
پیلو اسبک در نقش ریچارد، دوست‌پسر خلافکار لوسی در تایپه
آنالی تیپتن در نقش کرولاین، هم‌اتاقی لوسی در تایپه
کریم ساعی

| کریم ساعی | کریم ساعی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۲۸۹ مشهد
درگذشت: ۴ دی ۱۳۳۱ (۴۲ سال) تهران
آرامگاه: دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران
شناخته‌شده برای: بانی ساخت بوستان ساعی و کاشت درختان خیابان ولیعصر
والدین: علی‌اکبرخان ساعی
کریم ساعی (۱۲۸۹ مشهد – ۴ دی ۱۳۳۱ تهران) بنیان‌گذار علوم منابع طبیعی در ایران، مؤسس رشته جنگلداری در ایران، پایه‌گذار سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری ایران و بانی ساخت بوستان ساعی و کاشت درختان خیابان ولیعصر بود. او نخستین کسی بود که برای جنگل‌کاری و توسعه فضای سبز تهران نقش مثبتی ایفا کرد. کریم ساعی در سال ۱۳۳۱ هنگام بازگشت از شیراز به تهران در اثر سانحه سقوط هواپیما کشته شد.
زندگی‌نامه

کریم ساعی در سال ۱۲۸۹ خورشیدی در مشهد به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در زادگاهش به پایان رساند و وارد مدرسه عالی فلاحت دانشگاه تهران، واقع در کرج شد و در سال ۱۳۱۰ خورشیدی با درجه مهندسی فارغ‌التحصیل شد.
در فاصله سال‌های ۱۳۰۷ تا ۱۳۱۳ که محصلین ایرانی به خارج کشور اعزام می‌شدند، کریم ساعی نیز با مشخصات فردی «میرزا کریم‌خان ساعی، فرزند مرحوم علی‌اکبرخان، متولد ۱۲۸۹، نمره و محل صدور هویت ۲۱۵۰۵ - مشهد، معدل کل نمرات ۵/۲۲۸» با قبولی در چهارمین دوره اعزام محصلین به خارج از کشور برای مدت دو سال به مونپلیه در انستیتو اگرونومیک فرانسه رفت و با درجه ممتاز فارغ‌التحصیل شد.
به دلیل موفقیت‌های پی‌درپی در همان سال‌های تحصیل در فرانسه مجله روودوبوآ (به فرانسوی: Revue de bois) با چاپ عکس و زندگینامه‌اش، او را یکی از نوابغ و نوادر علمی معرفی کرد.
پس از آن ساعی به آمریکا اعزام شد و در سال ۱۳۱۶ فوق لیسانس خود در رشته آمار جنگل از دانشگاه برکلی کالیفرنیا گرفت.
پس از بازگشت به ایران در همان سال به خدمت اداره کل کشاورزی درآمد و نخستین تشکیلات جنگلبانی ایران را در واحدی به نام دایره جنگل با یک کارمند و یک میز و دو صندلی در اداره کل فلاحت تأسیس کرد. در سال ۱۳۱۷ ریاست دایره جنگل را به عهده گرفت و پس از آن موفق شد اداره جنگلبانی را در سال ۱۳۱۹ خورشیدی بنیان گذارد. اما به همین‌جا بسنده نکرد و گزارشی مبنی بر لزوم ایجاد تشکیلات جنگلبانی نوشت و آن را به وسیله شخصی به نام رام که رئیس کل وقت کشاورزی بود به اطلاع رضاشاه پهلوی رساند. در نیمه دوم سال ۱۳۲۰ خورشیدی اداره کل کشاورزی به وزارت کشاورزی و در سال ۱۳۲۱ خورشیدی اداره جنگلبانی به اداره کل جنگل‌ها تبدیل شد و سازمان منطقه‌ای جنگل‌بانی در گیلان، تنکابن، مازندران و گرگان زیر نظر روسای ادارات کشاورزی شروع به کار کرد. در همان سال با همراهی جمعی از همکاران و یارانش، قوانین و مقررات جنگل را تدوین کرده، آن را به تصویب مجلس آن زمان رساندند. ریاست او بر اداره جنگلبانی دوام چندانی نداشت، زیرا سواستفاده‌کنندگان و غارتگران منابع طبیعی که از تدوین مقررات و قانون جنگل ناخشنود بودند او را با تشکیل پرونده‌ای روانه دیوان کیفری و از کار برکنار کردند.
در سال ۱۳۲۱ خورشیدی به پیشنهاد او و پشتیبانی احمدحسین عدل رئیس وقت دانشکده کشاورزی کرج، رشته جنگل را بنیان گذاشت و خود او به عنوان مدرس مشغول به تدریس این رشته در دانشگاه تهران شد. از سال ۱۳۲۴ پس از انتقال دانشکده کشاورزی از فلاحت به دانشگاه تهران، رشته جنگل توسعه بیشتری پیدا کرد.
او در سال ۱۳۲۵ در شورای دانشکده کشاورزی به همراه دکتر تقی بهرامی و منصور عطائی عضویت یافت و با عنوان استاد جنگل و مراتع به آموزش دانشجویان پرداخت. در آن سال اعضای هیئت علمی دانشکده کشاورزی بیست و هفت نفر بودند که در سال ۱۳۵۵ به ۱۲۳ نفر رسید.
سرانجام در روز پنجشنبه چهارم دی ۱۳۳۱ خورشیدی کریم ساعی در راه بازگشت از یک مأموریت پژوهشی از شیراز به تهران در اثر سانحه  سقوط هواپیمای دی‌سی-۳ شرکت هواپیمایی ایران نزدیک فرودگاه مهرآباد جان خود را از دست داد. در این سانحه بیست و چهار تن از سرنشینان هواپیما کشته شدند. این خبر را روزنامه کیهان در صفحه اول خود چاپ کرد. روزنامه اطلاعات نیز این حادثه را بزرگ‌ترین سانحه تاثرآور هواپیمایی در ایران نامید و در صفحه هفت خود پس از شرح مختصری از زندگی و خدمات کریم ساعی نوشت: تشییع جنازه شادروان مهندس کریم ساعی فردا، یکشنبه هفت دی ۱۳۳۱ ساعت نه صبح از مسجد مجد تا چهارراه پهلوی (ولیعصر) بر روی دوش و از آن جا با اتوبوس تا دانشکده کشاورزی کرج خواهد بود. بنا بر وصیت کریم ساعی، او را در دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران به خاک سپردند.
خدمات و افتخارات

کریم ساعی را «پدر جنگلبانی ایران» لقب داده‌اند. او در سال ۱۳۲۱ نشریه‌ای به نام «شمه‌ای دربارهٔ جنگل‌های ایران» منتشر کرد و در سال ۱۳۲۷ جلد اول و در سال ۱۳۲۹ جلد دوم کتاب جنگل‌شناسی را که اولین کتاب جنگل‌شناسی در ایران بود، منتشر کرد و اساس اطلاعات علمی جنگلبانان کشور را پی‌ریزی نمود. همچنین در پانزدهم آذر ۱۳۲۸ نشریه مخصوص کارکنان بنگاه جنگل‌ها را با عنوان خبرنامه بنگاه جنگل منتشر کرد که اولین نشریه ایرانی در زمینه منابع طبیعی بود. این نشریه با نام فصلنامه جنگل و مرتع به حیات خود ادامه می‌دهد.
در سال ۱۳۲۹ پارک ساعی تهران را به صورت یک پارک جنگلی بنا گذاشت. همچنین چنارهای سر به فلک کشیده خیابان ولیعصر از آثار ماندگار اوست. او معتقد بود تا چند سال آینده مناطق مسکونی و صنعتی توسعه پیدا می‌کنند و این درختان به منزله ریه‌های شهر آلوده، ایفای نقش خواهند کرد. او اولین کسی بود که به توسعه فضای سبز شهری در تهران پرداخت و به کشت گونه‌های عرعر، سرو، کاج، چنار در تهران و اطراف آن همت گماشت.
این ساعی بود که تدریس جنگل‌شناسی را برای اولین بار در دانشکده کشاورزی کرج آغاز کرد و خشت اولیه آزمایشگاه جنگل و چوب‌شناسی را بنا نهاد. او اولین فردی بود که برای شناسایی و طبقه‌بندی جنگل‌های ایران به سفرهای علمی مختلفی در سراسر نقاط کشور پرداخت و مساحت جنگل‌های ایران را در آن زمان ۱۸ میلیون هکتار ارزیابی کرد.
یکی دیگر از خدمات پر ارزش ساعی، سازماندهی اداره جنگلبانی کشور بود. او برای نخستین بار قانون جنگلبانی و جنگل‌داری را به تصویب رساند و توانست جنگل‌های ایران را از تاراج متجاوزان نجات دهد. پس از آن کلاس‌های تخصصی آموزش عالی جنگل را دایر کرد تا کادر متخصص در امور جنگلبانی و جنگل‌داری تربیت کند. او بانی جنگلبانی نوین ایران، پایه‌گذار جنگل‌ها و مراتع کشور است.
دیگر منابع

زنده‌یاد کریم ساعی ستاره‌ای درخشان بر تارک جنگلبانی ایران، علیرضا اسدی اتوبی، کیمیای سبز، سازمان جنگلها مراتع و آبخیزداری کشور، ۱۳۸۲
بنگاه جنگل‌ها، کمیسیون انتشارات بنگاه جنگل‌ها، سالنامه ۱۳۲۹
شناسایی عوامل تخریب جنگل‌های شمال ایران، سید محمد میرمحمدی، انتشارات گستره، ۱۳۸۲
ترویج و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی، ایرج ملک‌زاده
روزنامه شرق ۵ دی ۱۳۸۵
زندگینامه زنده‌یاد استاد کریم ساعی؛ بنیانگذار علوم منابع طبیعی و تشکیلات جنگلبانی در ایران
در سال مرگ پدر جنگلبانی ایران؛ مراسم گرامی‌داشت «کریم ساعی» در سمنان برگزار شد
آرامگاه مهندس ساعی دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران
مهمانهای ناخوانده

با میهمان ناخوانده اشتباه نشود.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): فریده فرجام
تصویرگر(ها): جودی فرنانفرماییان
کشور: تهران
زبان: فارسی
گونه(های) ادبی: قصه
ناشر: کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان
تاریخ نشر: اسفند ۱۳۴۵
شمار صفحات: ۲۴
کتابخانه ملی ایران: شماره دیوئی: ۹۶۴-۴۳۲-۳۱۷-۳
مهمان‌های ناخوانده قصه‌ای برای ردهٔ سنی کودکان است که توسط فریده فرجام، نویسنده کودکان، بازنویسی و یک‌سال پس از تأسیس و در ۱۳۴۵ به عنوان نخستین کتاب کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان با تيراژ سي هزار نسخه فقط براي چاپ اول منتشر کرد.
نخستین‌بار مهدی صبحی در دهه ۱۳۳۰ این قصهٔ قدیمی فولکلور را که سینه‌به‌سینه برای کودکان گفته‌می‌شده، جمع‌آوری و چاپ کرد. فرجام که این قصه را در دهه ۱۳۲۰ و در دوران کودکی از دایه‌اش شنیده بود، با نگاهی پژوهشی بازنویسی کرد. فرجام که یک سال پس از تأسیس کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان و در ۱۳۴۵ به کار در این مجموعه دعوت می‌شود، پیشنهاد می‌کند که «مهمان‌های ناخوانده» را که شش سال قبل نوشته است، در اختیار کانون بگذارد؛ و انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان با چاپ کتاب مهمان‌های ناخوانده در اسفند آن سال شروع‌به کار کرد.
این قصه عامیانهٔ بازنویسی‌شدهٔ ایرانی، ماجرای پیرزن مهمان‌نوازی را نقل می‌کند که از هر حیوانی که سرزده به خانه‌اش می‌آید به گرمی پذیرایی می‌کند. این پیرزن که در دهی کوچک زندگی می‌کند و یک شب که باران تندی می‌بارد، چندین بار صدای تق‌تق در خانه‌اش را می‌شنود و هربار با مهمان ناخوانده جدیدی روبرو می‌شود.
مخاطب کتاب، گروه‌های سنی سال‌های پیش از دبستان و آغاز دبستان، کلاس‌های اول، دوم و سوم، (۹–۳ سال) است. بیان مفهوم صلح و دوستی و پذیرش تفاوت‌ها، مهمان‌نوازی، مدیریت بحران، پناه‌جویی، آشتی با محیط‌زیست، ارتباط بین نسلی و آموزش هم‌زیستی مسالمت‌آمیز به کودکان را از ویژگی‌های این اثر برشمرده‌ شده‌ است.
مهمان‌های ناخوانده از ۱۳۴۵ تا ۱۳۹۳، بیست بار و در مجموع با شمارگان ۳۷۷٬۰۰۰ نسخه از سوی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان منتشر شده و جزو پرتیراژترین کتاب‌های کودک بوده‌است. همچنین نسخهٔ الکترونیک فارسی-انگلیسی، صوتی، بریل، ترجمه به زبان کردی، و نیز به‌صورت لوح فشرده و انیمیشن مهمان‌های ناخوانده نیز منتشر شده‌است.
نمایشنامه‌ای به‌نام «یه خونه قد غربیل» نیز براساس این قصه نوشته شده‌است.
این کتاب در اردیبهشت ۱۳۹۶، با شماره ۱۳۹۴، در فهرست میراث ناملموس ثبت شد.
مهمان‌های ناخوانده در ۱۳۴۵ کتاب برگزیدهٔ شورای کتاب کودک شد.
صفحه اول روزنامه اطلاعات 1346
اکسی‌بوتینین

| 0 | 1 |
| --- | --- |
ساختمان اکسی بوتینین: ساختمان اکسی بوتینین
داده‌های بالینی: داده‌های بالینی
روش مصرف دارو: خوراکی (فراورده ترانس درمال در کشورهای اروپایی و آمریکا)
گروه دارویی: نسل سوم آمین سنتتیک
داده‌های فارماکوکینتیک: داده‌های فارماکوکینتیک
پیوند پروتئینی: ۹۱٪ تا ۹۳٪
نیمه‌عمر حذف: ناشناخته (ویکی انگلیش:۱۲٫۴ تا ۱۳٫۲ ساعت)
دفع: به‌طور عمده از راه ادرار
شناسه‌ها: شناسه‌ها
شمارهٔ سی‌ای‌اس: ۵۶۳۳-۲۰-۵
پاب‌کم CID: ۴۶۳۴
CompTox Dashboard (EPA): DTXSID0023406 
ECHA InfoCard: 100.158.590 
داده‌های فیزیکی و شیمیایی: داده‌های فیزیکی و شیمیایی
فرمول شیمیایی: C22H31NO۳
جرم مولی: ۳۵۷٫۴۸۶ گرم در مول
اکسی‌بوتینین (به انگلیسی: Oxybutynin Chloride)
نامهای تجارتی: Ditropan - Exybutin
رده درمانی: آنتی اسپاسمودیک مجاری ادراری
رده فارماکولوژیک: نسل سوم آمین سنتتیک
اشکال دارویی: قرص ۵ میلی‌گرمی
استریو شیمی

Oxybutynin شامل یک Stereocenter و شامل دو انانتیمر اس - و (S) فرم ۱ مخلوطی از (R):
| آنتی متان اکسی بیاتینین | آنتی متان اکسی بیاتینین |
| --- | --- |
  CAS-Nummer: 119618-21-2:   CAS-Nummer: 119618-22-3
مکانیسم اثر

مکانیسم اثر آنتی اسپاسمودیک اکسی‌بوتینین از طریق افزایش ظرفیت مثانه و کاهش فرکانس انقباضات عضله دترسور اعمال می‌شود. این دارو، دارای اثرات آنتی موسکارینیک بر روی عضلهٔ صاف می‌باشد.
نکته از کتاب کاتزونگ: بلوکرهای کولینورسپتورها یا آنتاگونیستهای گیرنده‌های کولینرژیک یا داروهای آنتی کولینرژیک، بر پایهٔ طیف عملکردشان (مسدود کردن گیرنده‌های نیکوتینی یا موسکارینی) به دو زیرگروه آنتاگونیست‌های موسکارینی و آنتاگونیست‌های نیکوتینی تقسیم می‌شوند که اکسی‌بوتینین جزو گروه آنتاگونیست‌های موسکارینی است.
موارد مصرف

تنها مورد مصرف این دارو، به عنوان آنتی اسپاسمودیک در مثانه نوروژنیک می‌باشد.
نکته از کتاب کاتزونگ: گلیکوپیرولات، مت اسکوپولامین و اکسی بوتینین، آنتاگونیست‌های موسکارینی هستند که در درمان فوریت ادرار (Urgency) در سیستیت خفیف و به منظور کاهش اسپاسمهای مثانه به دنبال جراحیهای اورولوژیک استفاده می‌شوند. البته گلیکوپیرلوت و مت‌اسکوپولامین اثرات کمتری بر روی CNS دارند.
شیوه مصرف

در بالغین: ۵ میلی‌گرم از راه خوراکی، ۲ تا ۳ بار در روز تجویز می‌شود. حداکثر دوزاژ دارو ۵ میلی‌گرم چهار بار در روز است.
در کودکان بزرگتر از ۵ سال: ۵ میلی‌گرم از راه خوراکی دو بار در روز تجویز می‌شود. حداکثر دوزاژ دارو ۵ میلی‌گرم، سه بار در روز است.
موارد منع مصرف

انسداد ناقص یا کامل دستگاه گوارش
گلوکوم
سرطان پروستات
میاستنی گراو
ایلئوس آدینامیک
مگاکولون
کولیت اولسراتیو (کولیت اولسروز)
بیماران مسن و ناتوان مبتلا به آتونی روده
اوروپاتی انسدادی
توجه: از اکسی‌بوتینین در افراد مسن، مبتلایان به نوروپاتی اتونوم، بیماری کلیه و کبد و در ریفلاکس ازوفاژیتیس، باید با احتیاط استفاده کرد.
تداخلات دارویی

اثرات آنتی کولینرژیک این دارو، به دنبال مصرف سایر داروهای آنتی‌کولینرژیک، نظیر داروهای ضد افسردگی، فنوتیازینها و هالوپریدول تشدید می‌گردد.
اثرات تضعیف‌کنندگی این دارو بر روی دستگاه عصبی مرکزی به دنبال مصرف سایر داروهای تضعیف‌کننده سیستم اعصاب مرکزی نظیر: آنتی هیستامینها، نارکوتیکها و داروهای آرامبخش و خواب‌آور تشدید می‌گردد.