stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
رضا مافی
نقاشی خط

رضا مافی در هنر نقاشی خط به حق پیشگام بود و در این زمینه به موفقیت بزرگی نائل آمد و برخی او را نخستین هنرمند خوشنویسی می‌دانند که بر بوم نقاشی، خط نوشته است. او از نخستین کسانی بود که به هنر «نقاشیخط» روی آورد.
وی با تحت تأثیری از مکتب سقاخانه سعی داشت که اصول خونویسی خود را به نقاشی نزدیک کند. به دلیل چیره‌دستی او در خوشنویسی از همان اولین آثار نقاشیخط او تجلیل شد و به سرعت مجلات و روزنامه‌ها را به خود جلب کرد.
مافی نمایشگاهی از آثار نقاشی آمیخته با خط یا با موضوع خط در گالری سیحون برگزار کرد که بسیار مورد توجه هنرمندان و هنرشناسان قرار گرفت. این نمایشگاه سر و صدای زیادی را به دنبال داشت، چرا که نخستین بار خوشنویسی سنتی را به صورت نقاشی مدرن درآورده و عرضه کرده بود. البته قبل از مافی افرادی که فقط نقاش بودند از خط در نقاشی‌های خود استفاده کرده بودند ولی مافی که هم خوشنویس بود و هم نقاش از ترکیب این دو هنر راهی نو و شیوه‌ای جدید در هنر معاصر ایران پدیدآورد که تا به امروز ادامه پیدا کرده است و پیروان فراوانی دارد.
مافی سه سال بعد در سن سی سالگی خود دربارهٔ رابطه بین خط و نقاشی‌هایش می‌گوید:
هدف من زنده نگه داشتن خط زیبای نستعلیق است. تابلوهای من بر پایه‌های یک هنر اصیل و سنتی استوار است و از این روست که با فارغ بالی جست و جو می‌کنم و بی‌آنکه بخواهم ریشه این هنر را بخشکانم چراکه هدف آن احیا است. نه انهدام. فکر می‌کنم انواع خطوط و به ویژه خط نستعلیق از نظر فرم بسیار غنی است، با فراز و نشیب‌ها و کشیدگیها و دوایر آن که کاملاً حالات القایی زیادی را دربردارند.
روش کار مافی

رضا مافی در ایجاد اثر هنری خود شگرد و روش‌های خاص خود را داشت. او به احساس آنی یا بداهه علاقه داشت و آن را مهم می‌دانست و حتی کارهای خود را غیرارادی خطاب می‌کرد.
همچنین رضا مافی با حسی لطیف به ادبیات و فرهنگ ایرانی-اسلامی گرایش شدید داشت خود او در این باره می‌گوید: «من یک نقاش خطاط هستم، ولی خواننده شعر هستم؛ و زیاد هم شعر می‌خوانم و همین شعرها است که بر من تأثیر می‌گذارند و من می‌توانم یک تابلو بوجود آورم. اما از شعرهایی استفاده می‌کنم که حرف اتصالی بیشتری داشته باشند. این از نظر روان‌شناسی هنری قدری مهم است که آدم از شاخه‌ای به شاخه دیگر نپرد و یک مسیر اتصالی را بپیماید، کلمات باید باهم بخوانند و اگر نخوانند هدف مرا که تداعی معانی برای بیننده است اعمال نمی‌کنند پس من هم از آن‌ها استفاده نمی‌کنم. برای مثال «باهر دو جهان عشق، به یک دل نتوان باخت» یکی از شعرهایی است که خیلی خوب می‌شود از آن استفاده کرد.»
رنگ تابلوهای او بیشتر قهوه‌ای است با متن و نوشته‌هایی به همین رنگ که متمایل به سیاه است. این رنگ که وقار ویژه‌ای دارد به اثر حالتی کهنه و قدیمی می‌دهد. او از بکار بردن رنگ‌های تند و درخشان به کلی گریزان بود و بندرت در ترکیب متن‌ها از آن‌ها استفاده می‌کرد. مطالعه «قلم چوب» های وی سند خوبی بر این موضوع است چراکه رنگهای قهوه‌ای کاملاً در جان آن‌ها رفته است.
او دیدگاه خود را این گونه بیان می‌دارد: «از این رنگ، بوی سنت و تجربه و کمال به مشام می‌رسد. نمی‌خواهم با ادغام بیدلیل رنگ‌ها و بدون اندیشیدن به محتوا، نقاشی و خطاطی کنم. من به فرهنگ غربی دامن نمی‌زنم و مانند هر انسان وطن دوستی که به فرهنگ کشورش علاقه دارد، نمی‌گذارم فرهنگ بیگانه بر من مسلط شود.»
در خلق آثار، مافی از تکنیک و متریالهای گوناگون و جدید دریغ نمی‌کرد و همیشه دست به تجارب جدید می‌زد و با تلفیق مواد گوناگون به مضمون اثر می‌رسید.
مافی هم به سنت و هم به مدرنیسم توجه داشت. با اینکه آثار او متوجه و متأثر از هنرهای سنتی است، ولی دستیابی به فرم‌های جدید از اصول تخطی ناپذیر برای او بود. بیان تصویری آثارش یکسونگر و تک بعدی نیست و از ویژگی‌های مهم کارهای او چند بعدی بودن نگرشش در قلمروی هنر خوشنویسی بود. این ویژگی، او را در میان خوشنویسان و نقاشان معاصرش ممتاز کرده بود.
سیاه مشق

مافی در طول زندگی هرچند کوتاه خود بیش از هفتصد اثر خوشنویسی خلق کرد که شمار قابل توجهی از آن‌ها سیاه مشق است. از نکته‌های جالبی که در سیاه مشق‌های مافی دیده می‌شود، فرم‌های بدیع و جدیدی است که در بین آن‌ها وجود دارد و حتی در آثار غلامرضا اصفهانی هم دیده نمی‌شود. در این سیاه مشق‌ها با اصل خلوت و جلوت با توده حروف و کلمات و فضای خالی موجود در صفحه و جانمایی و شکل بندی می‌شود. این نوع از سیاه مشق‌ها غالباً در سال ۱۳۶۱ شکل گرفته‌اند و نگارش آن‌ها مقارن با دوره تلاطم فکری مافی، چندین مرتبه تجربه شده است.
[سیاه مشقه‌ای مافی نمایشگر قدرت و نوآوری در هنر خوشنویسی سنتی است. او بدون استفاده از قلم‌مو، با قلمِ نی و مرکب بر بوم می‌نوشت و به شیوه‌های مختلف خوشنویسی مانند نستعلیق، شکسته، ثلث، تعلیق و رقاع مسلط بود.
آثار سه بعدی

رضا مافی در دوره‌ای از فعالیت هنری خود با کارهای برجسته و سه بعدی حضور یافت. در این کارها مافی با یونولیت یا پلاستوفوم و برش دادن حروف و کلمه‌ها ترکیب بندی‌های گوناگون و بدیعی را از اشعار ایجاد می‌کرد. اثر نهایی با استفاده از مواد لعابی پوشانده می‌شد که به بیننده حسی از سرامیک و حتی گچبری‌ها را می‌داد.
مافی طی یک مصاحبه در رابطه با این کارهای خود این‌گونه پاسخ می‌دهد:
حقیقت این است که صرفاً به دلیل علاقه بینهایتی که به خط و نوشته‌ها و گچبری‌های مساجد داشتم به این راه کشیده شدم.
قبلاً هم در بیان زندگینامه مافی بیان شد که مافی در محیطی با مجموعه زیادی معماری و بناهای قدیمی مساجد زندگی کرده است که می‌تواند دلیلی توجیه‌کننده دال بر توجه و حساسیت هنری وی بر این مضمونها باشد.
شیوه فنی خط نستعلیق در آثار مافی

رضا مافی در نوشتن خط نستعلیق پدیده جدیدی را تحریر و خلق نکرد. بلکه نستعلیق وی با عبور از آموزه اعتضادی و حسین میرخانی رهنمون پیدا کرد و در نهایت با سبک و سیاق میرزا غلامرضا اصفهانی به ثبت رسید. اینکه رضا مافی در روند خوشنویسی نستعلیق به شیوه شخصی رسید یک سؤال قابل تأمل است و باید منتظر بود تا مجموعه کاملی از آثار وی مورد تحلیل متخصصین حرفه‌ای قرار بگیرد اما در مورد نکات فنی و شیوه مرحوم مافی همیشه این نکته مطرح است که او در عمر کوتاه خود یک برداشت‌کننده قوی از آثار میرزا بود تا جایی که به امانتدار و آینه داری برجسته برای شیوه او تبدیل شد.
در مورد مختصات فنی شیوه مرحوم مافی در خط نستعلیق حمید غبرا نژاد که یکی از علاقه مندان او و پیروان شیوه زنده یاد میرزاغلامرضای اصفهانی است معتقد است: «نوشتن بزرگتر از حد متعارف حرفهای دایره شکل، برگشت سریع حرکت پایین حرف «دال» و کوتاه شدن ضخامت آن، ضخامت مدات، چرخش و گردش بلند انتهای نقطه‌ها، استفاده از مرکبهای رنگی، نوشتن سیاه مشق بر روی ورق طلا و زر و… تمامی این خصوصیات و ابداعات را می‌توان شیوه نگارش خاص استاد رضا مافی برشمرد.»
با بررسی قلمهای مافی مشخص شد که قط قلمهای وی متوسط متمایل به محرف است. مرکز قلم تخصصی ایشان قلم جلی و کتیبه است و بیشترین گرایش را به این دو اندازه دارد. به ویژه تبحر مافی در قلم گردانی ماهرانه با قلم کتیبه حاکی از آن است که او با اعتماد بنفس بالا می‌نوشت و قلم کتیبه را به راحتی قلم مشقی در حالت ایستاده به حرکت درمی‌آورد.
سهراب سپهری و مافی

رضا مافی نگاهی رو به آینده داشت و به شعرهای شاعر رنگ‌ها، سهراب سپهری علاقه فراوانی داشت. وی طرح‌ها و نقاشی‌های سپهری را همیشه در گوشه‌ای از ذهن خود داشت و حتی از نظر فکری و معنوی به سپهری نزدیک بود.
برخی از تابلوهای موفق مافی که بر اساس قالب سیاه مشق شکل گرفته گویی ترجمه خوشنویسانه تابلوهای «سلسله درختان» سپهری است که در هم تنیدگی و در هم رفتن برشی از تنه‌های درختان جنگلی را ترسیم کرده و مافی در همان زمینه به بازی با حروف پرداخته که در نوع خود آثاری زیبا با ریتمی دلنشین به وجود آورده، آثاری که در آن‌ها با تنوع دانگ قلم از اصل پر انرژی و تضاد استفاده قابل توجهی شده است و چیدمان هوشمندانه و طراحی شده مفردات به عمق در تابلو انجامیده است.
نمایشگاه‌ها

رضا مافی هنرمندی پرکار بود. طی ۳۹ سال زندگی بیش از ۸۰۰ تابلو از خود به یادگار گذاشت و در حدود ۵۰ نمایشگاه از آثار او در داخل و خارج از کشور از جمله در کشورهای فرانسه و پاکستان و بلژیک و ترکیه و یوگسلاوی و انگلستان و سوئیس و ایتالیا عرضه و مورد توجه علاقه‌مندان قرار گرفت.
آخرین نمایشگاه آثارش در سال ۱۳۵۸ در تهران برای بزرگداشت شهیدان راه آزادی بر پاشد. در این نمایشگاه در پوستری تحت عنوان «آزادی اگر می‌طلبی غرقه به خون باش» نوشت:
"نقدینه‌ای که از فروش تابلوها به دست آمده خرج سنگ نبشته‌های انقلاب اسلامی شود.
برپایی نمایشگاه در موزه ایران باستان (۱۳۴۶)
برپایی نمایشگاه‌های انفرادی (سال‌های ۱۳۴۷ تا ۱۳۵۴)
برپایی نمایشگاه جمعی در پاریس (۱۹۷۱)
برپایی نمایشگاه انفرادی در پاریس (۱۹۷۲)
نمایشگاه انفرادی تهران -نمایشگاه هنرمندان معاصر در موزه ایران باستان (۱۳۵۰)
نمایشگاه جمعی تالار دانشکده‌های هنرهای زیبا (۱۳۵۱)
شرکت در نمایشگاه هنرمندان ایران در پاکستان (۱۳۵۲)
نمایشگاه جمعی در گالری لوترک (۱۳۵۳)
نمایشگاه سیمایی از هنر معاصر ایران (۱۳۵۴)
شرکت در نمایشگاه جهانی بلونیا در ایتالیا و شهر بال سوئیس (۱۳۵۵)
برپایی نمایشگاه انفرادی در بزرگداشت شهدای انقلاب اسلامی در باغ فردوس (۱۳۵۸)
جانب‌گرایی درون‌گروهی

هواخواهی درون-گروهی جزء یکی از انواع تعصبات شناختی محسوب می‌گردد.
جانب‌گرایی درون-گروهی (به انگلیسی: In-group favoritism) که بعضاً با عنوان تعصب درون-گروهی—برون-گروهی، تعصب درون-گروهی یا تعصب میان‌گروهی شناخته می‌شود، اشاره به الگوی ترجیح دادن اعضای درون‌گروهی نسبت به اعضای برون‌گروهی دارد. این موضوع می‌تواند در ارزیابی دیگران، تسهیم منابع، و بسیاری از روش‌های دیگر بروز یابد. برای مثال، نشان داده شده افراد به دنبال ایجاد خصایص داخلی (غیروضعی) فزاینده‌تری ضمن رویدادهایی که انعکاس مثبت بر گروهشان دارد، و به طبع به دنبال ایجاد خصایص خارجی (وضعی) بیشتر برای رویدادهایی که انعکاسی منفی بر گروهشان دارد خواهند بود.
این تعامل توسط بسیاری از روانشناسان مورد مطالعه، و به بسیاری از نظریات مربوط با تعارض گروهی و تعصبی پیوند یافته است. پدیده مورد نظر عمداً از دیدگاه روان‌شناسی اجتماعی رویت شده است. دو رویکرد برجسته نظری به پدیده جانبگرایی درون-گروهی، نظریه تعارض واقع‌گرانه و نظریه هویت اجتماعی هستند. نظریه تعارض واقع‌گرانه مطرح می‌سازد که رقابت میان‌گروهی، و گاه تعارض میان‌گروهی، هنگامی‌که دو گروه خواسته‌های مغایر از منابع نادری داشته باشند، افزایش می‌یابد. در مقابل، نظریه هویت اجتماعی مفروض می‌دارد که یک محرک روانی برای تمایز مثبت هویت‌های اجتماعی به عنوان ریشه کلی بانی رفتار هواخواهی درونگروهی است.
خاستگاه‌های مرسوم پژوهش

در سال ۱۹۰۶، ویلیام سامنر، جامعه‌شناس آمریکایی مفروض دانست که انسان‌ها از قسمی‌اند که در گروه‌ها صرف طبیعت خویش به هم می‌پیوندند. با این وجود، او همچنین معتقد بود که انسان‌ها گرایشی بالفطره به هواخواهی از گروه خودشان بیش از دیگران دارند، که گواه چگونگی «قوت‌بخشی غرور و نخوت هر گروه، خودستایی برتری خود، موجود در الوهیت، و نظر تحقیرآمیز به بیگانگان» است. این در سطح گروه با تعصب درون-گروه—برون-گروهی مشاهده شده است. هرگاه در دسته‌ّهای گسترده‌تر همچون قبایل، گروه‌های قومیتی، یا ملیتی، کشیده شد، به عنوان قوم‌پرستی منتسب می‌شود.
توضیحات > رقابت

مقالهٔ اصلی: رقابت
نظریه تعارض واقع‌گرانه (یا تعارض واقع‌گرانه گروهی) مفروض می‌دارد که رقابت میان گروه‌ها به‌واسطه منابع، موجب تعصب درون-گروهی و برخورد منفی متناظر اعضای برون-گروهی است. آزمون غار سارقان مظفر شریف یکی از شناخته شده‌ترین برهان‌های نظریه تعارض واقع‌گرانه است. در این آزمون، ۲۲ پسربچه یازده ساله با سوابق مشابه در یک اردوی ساختگی تابستانی مورد مطالعه قرار گرفتند. پسران به دو دسته مساوی تقسیم شده و برای معاهده تشویق شدند، سپس پژوهشگران مجموعه فعالیت‌ّهای رقابتی که در آن گروه‌ها مقابل هم به رقابت واداشته می‌شدند را معرفی کردند. خصومت و منفی‌نگری برون‌گروهی به وقوع پیوست. سپس محققان برای وارونه‌سازی خصومت از راه به‌کارگیری پسران در موقعیت‌های متقابل وابسته تلاش ورزیدند، تلاشی که سرانجام در هماهنگی نسبی میان دو گروه به نتیجه رسید. این آزمون نشان داد که، فارغ از تشابه، اعضای گروه هنگام رقابت به‌واسطه منابع محدود رفتار خصمانه‌ای به برون-گروه خواهند داشت.
توضیحات > عزت-نفس

مقالهٔ اصلی: عزت نفس
اینگونه استدلال شده که یکی از عوامل کلیدی تعصبات گروهی، نیاز به اصلاح عزت-نفس است. به این معنا، که افراد استدلالی خواهند یافت، مهم نیست تا چه اندازه ناچیز، تا چرایی برتری گروه خویشتن را به خودشان اثبات نمایند. این پدیده به صورت پیشگامانه و گسترده توسط هنری تاجفل مورد مطالعه قرار گرفت، یک روان‌شناس اجتماعی انگلیسی که نظر بر ریشه درون-گروه/برون-گروهی تعصب کرد. برای مطالعه این در آزمایشگاه، تاجفل و همکارانش آنچه که امروزه با عنوان کمینه گروه شناخته می‌شود را ایجاد نمودند، که هرگاه «غریبه‌های تام با استفاده از بی‌اهمیت‌ترین معیارهای قابل تصور تشکیل گروه می‌دهند» رخ می‌دهد. در مطالعات تاجفل، شرکت‌کنندگان با انداختن سکه به دو گروه تقسیم شدند، سپس به هر گروه گفته شد که بعد شروع آزمایش از سبک معینی از نقاشی که هیچ‌یک از شرکت‌کنندگان با آن آشنایی نداشتند تقدیر کنند. آنچه تاجفل و همکارانش به آن دست یافتند–فارق از حقایق که الف) شرکت‌کنندگان همدیگر را نمی‌شناختند، ب) دسته‌های أنان کاملاً بی‌معنی بود، و پ) هیچ‌یک از شرکت‌کنندگان تمایلی نظر به اینکه کدامین «سبک» را بهتر می‌پسندند نداشتند—شرکت‌کنندگان قریب به یقین همواره «اعضای گروه خودشان را نیک‌تر پسندیدند و به اعضای درون-گروهی خود به‌عنوان افرادی که شخصیت‌ّهای مطبوعی دارند بها دادند». با داشتن تأثیر مثبت‌تر افراد در درون-گروه، افراد قادر به افزایش عزت-نفس خودشان به عنوان اعضای آن گروه هستند.
رابرت سیالدینی و تیم تحقیقاتیش نظر بر تعداد تی-شرت‌های دانشگاه که در محوطه‌های دانشکده پوشیده می‌شد و پیرو یکی از برد یا باخت در بازی فوتبال بود انداختند. جای تعجب نیست، دوشنبه بعد از یک برد تی-شرت‌های پوشیده شده بیشتری، به‌طور متوسط، نسبت به آن‌هایی که پیرو باخت بودند وجود داشت.
در مجموعه دیگری از تحقیقات، که در سال ۱۹۸۰ توسط جنیفر کراکر و همکارانش انجام پذیرفت، عزت-نفس با استفاده از رویه‌های کمینه‌ای گروه مورد مطالعه قرار گرفت که در آن افراد با عزت-نفس بالا و دستخوش هراسهٔ خویشتن-پندارانه، تعصب درون-گروهی فراتری نسبت به افراد با عزت-نفس پایین و دستخوش هراسهٔ خویشتن-پندارانه بروز دادند. درحالی‌که برخی از مطالعات از این برداشت همبستگی منفی میان عزت-نفس و تعصب درون-گروهی حمایت می‌کنند، دیگر پژوهشگران دریافتند که افراد با عزت-نفس پایین، تعصب فزاینده‌تری نسبت به هر دو اعضای درون-گروه و برون-گروه دارند. برخی از مطالعات حتی نشان داد که گروّها با عزت-نفس-بالا تعصب بیشتری نسبت به گروه‌های با عزت-نفس پایین‌تر، نشان می‌دهند. این پژوهش ممکن است نشان دهد که یک توضیح جایگزین و استدلال اضافی به عنوان رابطی میان عزت-نفس و تعصبات درون-گروه/برون-گروهی وجود دارد. متناوباً، ممکن است محققان از قسم اشتباهی از مقیاس عزت-نفس برای آزمودن ارتباط میان عزت-نفس و تعصب درون-گروه استفاده کردند (عزت-نفس شخصی جهانی به‌جای عزت-نفس اجتماعی).
مقابل با منفی‌نگری برون-گروهی

روانشناسان اجتماعی در دراز مدت میان جانبگرایی درونگروهی و منفی‌نگری برون‌گروهی تمییز قائل شدند، که در آن منفی‌نگری برون‌گروهی به عمل کیفررسانی یا گماشتن بار مسئولیت‌ها بر برون‌گروه است. در واقع، پیکر قابل ملاحظه‌ای از پژوهش موجود است که برای شناسایی ارتباط میان جانبگرایی درونگروهی و منفی‌نگری برون‌گروهی، به‌علاوه موقعیت‌هایی که به منفی‌نگری برون‌گروهی منجر می‌شود، تلاش می‌ورزد. برای مثال، استراک و شوارتز پشتوانه‌ای برای پیش‌بینی‌های نظریه تناسب اعتقادی یافتند. نظریه تناسب اعتقادی خود را به تشابه در باورها، گرایش‌ها، و ارزش‌های ادراکی وجودی میان افراد مرتبط می‌سازد. این نظریه همچنین تصریح می‌کند که عدم تشابه، گرایش منفی نسبت به دیگران را افزایش می‌دهد. زمانیکه در تبعیض نژادی بکار بسته شد، نظریه تناسب اعتقادی بیان می‌دارد که ناهمگونی ادراکی اعتقادی اثر فزاینده‌تری بر تبعیض نژادی نسبت به خود نژاد دارد.
ترجمه شده در تاریخ ۱۳۹۳/۱۲/۵ توسط گروه نشر گمانه.
پیترو توردی

| پیترو توردی | پیترو توردی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۲ ژوئیهٔ ۱۹۰۶ فلورانس، ایتالیا
درگذشت: ۱۹۹۰ (۸۳−۸۴ سال) فلورانس، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
سال‌های فعالیت: ۱۹۴۲–۱۹۸۸
پیترو توردی (ایتالیایی: Pietro Tordi؛ ‏ ۱۲ ژوئیهٔ ۱۹۰۶ – ۱۹۹۰) بازیگر اهل کشور ایتالیا بود. وی بین سال‌های ۱۹۴۲ تا ۱۹۸۸ در بیش از ۱۰۰ فیلم بازی کرد.
از فیلم‌هایی که این هنرمند در آن نقش داشته است، می‌توان به لِـتومانیا، دکامروتیکوس، سیه‌پر نر، دیوارهای مالاپاگا، چی؟، کجا می‌روی، طلاق به سبک ایتالیایی، عاشق مجنون‌وار، ناپلئون، گلادیاتور رم، دکتر آنتونیو، مسالینا، عشاق لاتین، راهزن دمشق، پسر عقاب سیاه، عشق و انرژی و هرکول، سامسون و اولیس اشاره کرد.
زبان سبوانو

| سینوگبانونی | سینوگبانونی |
| --- | --- |
سِبوانو، بیسایا، سینوگبانون: سِبوانو، بیسایا، سینوگبانون
زبان بومی در: فیلیپین
قومیت: مردم سینوگبانونی
شمار گویشوران: ۲۱ میلیون  (۲۰۰۷) دومین زبان با بیشترین گویشور در فلیپین.
تبار: زبان‌های آسترونزیایی  مالایو-پلینزیاییفلیپینیفیلیپنی مرکزیویسایانیسینوگبانونی
گویش‌ها: سبوآنو رسمی (گویش شهر سبو) Boholano Leyteño (Kana) Mindanao Cebuano (Bisaya)                
سامانه نوشتاری: لاتین (الفبای آباکادا)
وضعیت رسمی: وضعیت رسمی
زبان رسمی در: زبان منطقه‌ای در فلیپین.
تنظیم‌شده توسط: فرهنگستان ویسایانی هنرها و نامه‌ها
کدهای زبان: کدهای زبان
ایزو ۲–۶۳۹: ceb
ایزو ۳–۶۳۹: ceb
Cebuano-speaking area in the Philippines: Cebuano-speaking area in the Philippines
این نوشتار شامل نمادهای آوایی آی‌پی‌ای است. بدون پشتیبانی مناسب تفسیر، ممکن است علامت‌های سوال، جعبه یا دیگر نمادها را جای نویسه‌های یونی‌کد ببینید.: این نوشتار شامل نمادهای آوایی آی‌پی‌ای است. بدون پشتیبانی مناسب تفسیر، ممکن است علامت‌های سوال، جعبه یا دیگر نمادها را جای نویسه‌های یونی‌کد ببینید.
گستره زبان سینوگبانونی
زبان سِبوانو (به انگلیسی: Cebuano) از زبان‌های بومی فیلیپین و دارای حدود ۲۰ میلیون گویشور است. این زبان از خانواده زبان‌های آسترونزیایی است.
سبوانو از شاخهٔ خانوادهٔ زبان‌های رایج در فیلیپین مرکزی به نام زبانهای ویسایائی است و بیشترین گویشوران را در بین از خانواده زبانی دارد. نام این زبان از سبوانو به معنای مردم یا زبان ساکنان جزیره سبو در مرکز فیلیپین گرفته شده‌است.
سلف صالح

سلف یا سلف صالح (عربی: السلف الصالح) به معنی پیشگامان درستکار و عادل است.
در اصطلاح خاص اسلامی، سلف به سه گروه زیر گفته می‌شود:
صحابه : (عربی: الصحابه: یاران) به معنی کسانی است که محمد را دیده و در زمان حیات او، دین اسلام را پذیرفتند. کسانی چون عبدالله بن ابی که نفاق آن‌ها در زمان محمد، پدیدار گشته‌است، جزو صحابه محسوب نمی‌شوند. صحابه معمولاً به دو گروه انصار و مهاجرین تقسیم‌بندی می‌شوند. به زنان صحابه لفظ صحابیات گفته می‌شود.
تابعین: (عربی: التابعین، «پیروی کنندگان») به کسانی که زمان حیات محمد را درک نکردند اما صحابه محمد را دیده و در زمان حیات آن‌ها دین اسلام را پذیرفته‌اند، و در حال ایمان مرده‌اند لفظ تابعی گفته می‌شود.
تابع تابعین: (عربی: تابع التابعین، «پیروی کنندگان از پیروی کنندگان») به کسانی که زمان حیات محمد و صحابه را درک نکردند اما تابعین را دیده و دین اسلام را از تابعین فراگرفته‌اند لفظ تابع تابعین گفته می‌شود.
مذهب اسلاف صالح (سلفی یا سلفیت) ؛
اشتباهی وجود دارد که اسلام صرفا بر دو بخش شیعه و سنی است، در حالی که مذاهبی همچون اباضی، علوی، صوفی ، ایزدی و غیره را داریم که جدای از سنی و شیعه می باشد.  حدود ۲۰۰ سال قبل در حدود نجد عربستان، عده از روشنفکران به این نتیجه رسیدند که: پیشوایان ۴ گانه ی اهل سنت، انسان هایی درستکار بوده اند اما هیچ یک از ایشان زمانه ی رسول خدا را درک نکرده بوده اند و احکام و عقاید را صرفا از قرآن و حدیث استخراج نموده اند. ضمنا این ۴ پیشوا ، انسان معمولی نیز بوده اند. و اکنون نیز انسان هایی معمولی و درستکار را داریم که با دسترسی به قرآن و حدیث، می توانند احکام و عقاید را استخراج نمایند بعلاوه که در عصر خودمان نیز هستند و می توان جهت سوالات، بدان ها رجوع کرد. اکنون نیز نیمی از جمعیت خلیج فارس، پیرو مذهب سلفیت هستند. خاندان آل سعود نیز پیرو این مذهب هستند. اسلاف صالح دارای احکامی بسیار سهل و راحت هستند (مثلا الزامی ندارند که نمازهای یومیه را حتما در ۵ وعده ی مجزا ادا کنند)؛ حتی در بسیاری احکام بسیار شبیه به تشیع هستند. اما در عقاید، اتفاقا تضاد زیادی با تشیع دارند.
اسلاف صالح در ایران؛
مهمترین مناطق پیرو اسلاف صالح در ایران، مربوط به جنوب بلوچستان و شهرستان های زرآباد و سراوان می باشد. اسلاف و احناف بلوچ ، گرچه همدیگر را احترام می کنند، اما ائمه جمعه و مصلی جمعه ی متفاوتی دارند. حتی اوقات اذان نیز تفاوت هایی دارد. گفته می شود که نخستین مبلغین اسلاف، محصلین بازگشته از خلیج، در حدود انقلاب بوده اند. اکنون ، سلفیت دارای بیشترین سرعت رشد (در قیاس با تمامی فرقه ها در تمامی ادیان جهان) ، دارا است.
سلف در نظر اهل سنت

اقتدا به سلف صالح و پیروی از ایشان از اصول اعتقادی اهل تسنن است با این تفاوت که اهل سنت اعتقاد به عدل صحابه دارند اما تابعین را عادل نمی‌دانند. اقتدا به سلف صالح در نظر اهل سنت به معنی پیروی کورکورانه است. از محمد غزالی نقل شده‌است که: «آنچه از پیامبر صلی الله علیه  و سلم به ما رسید آن را به سر و دیده گرفتیم، آنچه از صحابه رضی الله عنهم رسید بعضی گرفتیم و بعضی نهادیم، و اما آنچه از تابعین رسید، بدانید که ایشان برای خود کسی هستند و ما هم کسی هستیم»
سلف در احادیث

تنها حدیثی که به اندیشه سلف صالح اشاره دارد از صحیح بخاری است که ابوسعید خذری از قول محمد بن عبدالله نقل کرده‌است: «بهترین مردم این‌ها هستند در عصر من زندگی می‌کنند، و پس از ایشان کسانی که پس از اینان می‌آیند، و آن گاه کسانی که پس از آن خواهند آمد»
سلف در قرآن

واژه سلف دو بار در قرآن ذکر شده‌است:
«اما هنگامی که ما را به خشم آوردند، از آنها انتقام گرفتیم و همه را غرق کردیم؛ و آن‌ها را پیشگامان (اسلاف) در عذاب و عبرتی برای دیگران قرار دادیم.» (سوره زخرف، آیات ۵۵ و ۵۶)
«به آنها که کافر شدند بگو: چنانچه از مخالفت بازایستند، (و ایمان آورند) گذشته آنها بخشیده خواهد شد؛ و اگر به اعمال سابق بازگردند، سنت خداوند در گذشتگان (اسلاف)، دربارهٔ آن‌ها جاری می‌شود (;و حکم نابودی آنان صادر می‌گردد).» (سوره انفال، آیات ۳۷ و ۳۸)
پدمنی راوت

| پدمنی راوت اوریه: ପଦ୍ମିନୀ ରାଉତ هندی: पद्मिनी राउत انگلیسی: Padmini Rout | پدمنی راوت اوریه: ପଦ୍ମିନୀ ରାଉତ هندی: पद्मिनी राउत انگلیسی: Padmini Rout |
| --- | --- |
پدمنی راوت در فلیسینگن، هلند ۲۰۰۹: پدمنی راوت در فلیسینگن، هلند ۲۰۰۹
کشور:  هند
زاده: ۵ ژانویهٔ ۱۹۹۴ ‏(۳۰ سال) بادامباگاره، کتک، اودیشا، هند
عنوان: استاد بین‌المللی (۲۰۱۵) زن استاد بزرگ (۲۰۱۰)
بهترین ریتینگ: ۲۴۵۴ (مارس ۲۰۱۵)
پدمنی راوت (اوریه: ପଦ୍ମିନୀ ରାଉତ، هندی: पद्मिनी राउत، انگلیسی: Padmini Rout؛ زاده: ۵ ژانویه ۱۹۹۴) یک شطرنج‌باز هندی است. او دارای عناوین استاد بین‌المللی و استاد بزرگ زن از فدراسیون بین‌المللی شطرنج است. او پنج بار پیاپی از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۷ و بار دیگر در سال ۲۰۲۳ قهرمان مسابقات قهرمانی برتر بانوان هند شد و در سال ۲۰۱۸ قهرمان بانوان آسیا شد.
راوت در سال ۲۰۰۷ برنده جایزه ورزشی بیجو پتنایک و در سال ۲۰۰۹ برنده جایزه ایکلاویا شده است.
شغلی

در سال 2005 راوت اولین عنوان ملی خود را در دختران زیر 11 سال در ناگپور، مهاراشترا به دست آورد. او در سال 2006 هم قهرمان دختران زیر 13 سال هند و هم قهرمان دختران زیر 12 سال آسیا شد.  راوت در سال 2008 قهرمان بخش دختران زیر 14 سال قهرمانی شطرنج قهرمانی آسیا و قهرمانی جوانان جهان شد. سال بعد در مسابقات قهرمانی دختران نوجوانان آسیا (زیر 20 سال) اول شد.  در سال 2010، او در مسابقات قهرمانی نوجوانان دختر هند (U19) قهرمان شد و مدال برنز را در مسابقات قهرمانی نوجوانان دختران آسیایی  و جهان کسب کرد.
او در مسابقات قهرمانی انفرادی زنان آسیا 2011 به مقام‌های دوم تا ششم رسید  و در سال 2018 برنده آن شد. راوت در سال 2014،  2015، 2016 و 2017 قهرمان زنان هند شد. در سال 2015، او همچنین قهرمان زنان کشورهای مشترک المنافع شد.
راوت برای تیم ملی هند در المپیاد شطرنج زنان ، قهرمانی شطرنج تیمی زنان جهان و قهرمانی شطرنج تیمی زنان آسیا بازی کرد. او در المپیاد شطرنج زنان سال 2014 در ترومسو، نروژ؛ یک مدال طلای انفرادی را در بازی روی تخته ذخیره کسب کرد.  او بخشی از تیم زنان هند در المپیادهای بعدی شطرنج در سال 2016 در باکو، آذربایجان و سال 2018 در باتومی، گرجستان بوده است. او بخشی از دومین تیم زنان هند در المپیاد شطرنج 2022 در چنای، هند بود و در تخته دوم بازی می کرد. این تیم هشتم شد.
زندگی شخصی

بارامباگاره، کتک، اودیشا شد، او تحصیلات خود را از D.A.V. مدرسه دولتی، چندرشیکھرپور گذراند و در رشته بازرگانی از کالج بکشی جگبندھو بدیادھر در بهبنیسور، اودیشا فارغ التحصیل شد. در 28 ژانویه 2024، پدمنی با جیکشن منکانی در بهبنیسور ازدواج کرد.
دستاوردها

اولین قهرمانی ملی دختران زیر 11 سال خود را در سال 2005 در ناگپور به دست آورد و همچنین قهرمان دختران زیر 13 سال در کلکته شد.
مدال طلای انفرادی تخته ذخیره در المپیاد ترومسو 2014 زنان
مدال طلا زنان قاره آسیا 2018
چهار بار متوالی قهرمان ملی بانوان (2014-2017)
طلا در بلیتز، نقره در هر دو فرمت سریع و کلاسیک در جام ملت های آسیا 2014 برای تیم هند
طلا در بلیتز، نقره در سریع و برنز در فرمت کلاسیک در جام ملت های آسیا 2018 برای تیم هند
طلا در دختران زیر 12 سال آسیا و دختران زیر 14 سال به ترتیب در سال 2006 و 2008.
طلا در دختران نوجوانان آسیایی (زیر 20 سال) در سال 2009 و برنز در سال 2010.
طلا در زنان مشترک المنافع در سال 2015.
طلا در جوانان زیر 14 سال جهان در سال 2008.
برنز در نوجوانان جهان 2010.
برنز مسابقات برق آسای زنان قاره آسیا در سال 2017.
برنز بازی های داخل سالن آسیا در راپید برای تیم هند در سال 2017.
برنده ملی نوجوانان دختر در سال 2010.
جایزه ورزشی بیجو پاتنایک برای سال 2007.
برنده جایزه ایکلاویا در سال 2009.