stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
شوتروک ناهونته یکم
نام و دودمان > ارتباط با دودمان ایگِ-هَلکی

این واقعیت که شوتروک-نَهونتِه همچنان از عنوان «پادشاه انزان و شوش» استفاده می‌کند و همچنین با ازدواج با دختر بزرگ مِلی شیپَک دوم (۱۱۸۶-۱۱۷۲ پ. م)، پادشاه کاسی بابل، از رسم ایجاد اتحاد بین دو خاندان پادشاهی ایلام و کاسی‌ها پشتیبانی می‌کند، نشان می‌دهد که احتمالاً بین وی و دودمان ایگِ-هَلکی رابطه‌ی خویشاوندی وجود داشته است. اما شوتروک-نَهونتِه از پدرش با نام هَلّوتوش-اینشوشینک نام می‌برد، شخصیتی که برای ما ناشناخته است. در نتیجه ما در مورد وجود یا عدم وجود ارتباط خانوادگی بین شوتروکی‌ها و ایگِ-هَلکی‌ها فقط می‌توانیم به حدس و گمان متوسل شویم. اما گلدبرگ استدلال می‌کند که هّلوتوش-اینشوشینک ممکن است دامادِ اونتَش-نَپیریشَه، یکی از آخرین پادشاهان ایگِ-هَلکی بوده باشد و در نتیجه ارتباطش با خاندان پادشاهی نه از راهِ خون بلکه از راهِ ازدواج بوده است. اینکه آیا هلّوتوش-اینشوشینک خودش هم پادشاه بوده یا نه، پرسشی‌ست که ده‌ها سال است ایلام‌شناسان را به دو گروه تقسیم کرده است: کسانی که می‌گویند وی پادشاه بوده و کسانی که معتقدند او هرگز پادشاهی نکرده است. در این میان ما شواهد دیگری نیز در دست داریم، هر چند خیلی قانع کننده نیستند، که از وجود نوعی ارتباط بین ایگِ-هَلکی‌ها و شوتروکی‌ها خبر می‌دهند: ایزدبانو مَنزَت جایگاه مهمش را در معبد خدایان ایلامی در دوران پادشاهی هر دو دودمان حفظ می‌کند. شوتروک-نَهونتِه نه تنها معبد این ایزدبانو در هوپشَن (دهِ نو) را احیا میکند، بلکه معبد تازه‌ای برای وی در سه کیلومتری شمال چُغازَنبیل می‌سازد. جدا از اینکه شرایط انتقال قدرت از دودمان ایگِ-هَلکی به شوتروکی‌ها چه بوده است، واقعیت این است که شوتروکی‌ها سیاست تهاجمی را که در پایان پادشاهی ایگِ-هَلکی نسبت به بابل وجود داشته است به سطح بی‌سابقه و ویرانگری می‌رسانند، سیاستی که سرانجام هم ایلامی‌ها و هم کاسی‌ها را از پا درمی‌آورد.
نبشته‌های بر جای مانده از شوتروک-نَهونتِه

از این پادشاه نبشته‌های زیادی به یادگار مانده‌است. با اطمینان می‌توان گفت که نبشته‌های دیگری از او هنوز در زیر خاک ایلام و به ویژه در ده نو (هوپشن کهن) مدفون است.
یکی از سندهای او از لیان (بوشهر) به دست آمده‌است که از اینجا می‌توان نتیجه گرفت شوتروک-نَهونتِه نیرومندانه سراسر ایلام را در دست داشته‌است. از سند یاد شده معلوم می‌شود که معبد نو ساختهٔ کریریشَه که هومبان نومنه در لیان ساخته بود، دوباره رو به ویرانی نهاده بوده و شوتروک-نَهونتِه قصد کرده که دوباره آن را برپا سازد.
یکی دیگر از نبشته‌های این پادشاه ایستاسَنگی‌ست که در آهیتک (اصفهان؟) به غنیمت برده بود. شاه در این نبشته نخست گزارش می‌کند که دستور داده‌است ایستاسنگ را از آهیتک به شوش انتقال دهند و در ادامه می‌آورد: "من شوتروک-نَهونتِه‌ام، پسرِ هَلّوتوش-اینشوشینک، شاهِ اَنزان و شوش و فزایندهٔ شهریاری‌ام. از شاهانِ پیش هیچ یک جایِ ایستاسنگ را برای جنگجویانِ شاخدارش نمی‌شناخت. من، شوتروک-نَهونتِه، چون ایزدم اینشوشینَک مرا یاری می‌رساند او را ندا دادم. او نیایش مرا شنید و جنگجویانِ شاخدارِ مرا به جایِ آن (یعنی ایستاسنگ) راه نمود. اینشوشینک، ایزدِ من، مرا پذیرفت، و پس از آنکه مکان (ایستاسنگ) را از راهِ من به جنگجویانِ شاخدارِ من نشان داد، آن مکان را در اختیار گرفتم و سرزمینِ گشوده راهمچون قلمروِ خود نگاه داشتم". در بخشی دیگر از این نبشته می‌آید: "ای اینشوشینَک، ای ایزدِ من، چون تو از من پشتیبانی کردی، من، شوتروک-نَهونتِه، مسلح به شاخ‌ها زمین را زیرِ نگاهبانیِ خود گرفتم". پایانِ نبشته ناقص است و فهم آن از بقیه جاها دشوارتر. با این همه همین اندازه روشن است که سپاهیان ایلامی ۳۰ بارِ مس و "۲۴۵۵ پیمانه غله برای انبارهای اردوگاه‌" به غنیمت گرفته‌اند. نبشته با این جمله پایان می‌یابد: "روی‌هم‌رفته ۳۴۱۵ جنگجوی شاخدار را به هوهنور در سرزمین ایستاسنگ فرستادم."
پادشاهِ ایلام شیفتهٔ گردآوری سنگ‌های یادمان بود، او معمولاً به سنگ‌های یادمان نبشته‌ای افزوده و به این ترتیب آنها را گویا کرده‌است. به راستی هیچ شاهِ ایلامی دیگری این همه سنگِ یادمان به شوش نیاورده و به معبد اینشوشینَک نسپرده‌است. شوتروک-نَهونتِه یک بار چنین سنگی را در جایی در ناحیهٔ شرقی سرزمین کوهستانی اَنزان پیدا کرده و دربارهٔ آن چنین نوشته‌است: «شاهی را که آن را نشانده نمی‌شناسم. چون ایزد اینشوشینَک مرا یاری کرد، آن را برای خود برداشتم و از راه کوتیکین و نَهوتیرمَه به شوش آوردم. چون شهرِ اونتَش را در کنارِ هیتهیتِه دوست می‌دارم، سنگِ یادمان را پنج ماه در آنجا نهادم و خود به سفر ادامه دادم». سرانجام سنگ یادمان به شوش رسید: «برای تندرستی خود سنگِ یادمان را در برابرِ ایزدِ خود، اینشوشینَک، نشاندم و به احترامِ او نامش را بر آن نوشتم».
پادشاه یک بار به هنگام حضورش در شهرِ اونتَش، در ناحیهٔ مقدس (سیانکوک) توجهش به سنگِ یادمانی که اونتَش-نَپیریشَه نشانده بود، جلب شده و با اندیشه به آن نگریسته بود. حاصل این اندیشیدن این بود که سنگِ یادمان راهی شوش می‌شود. دلیلی که این «مجموعه‌دار سنگ‌یادمان‌ها» می‌آورد این است: «این سنگ‌یادمان را اونتَش-نَپیریشَه در ناحیهٔ مقدس نشانده بود. به فرمانِ اینشوشینَک، من، شوتروک-نَهونتِه، سنگ‌یادمان را برای خود برداشتم و آن را در شوش در پیشِ ایزدم اینشوشینَک برپا کردم».
هنگامی که شوتروک-نَهونتِه در سال ۱۱۶۰ از لشکرکشی خود به بابل با غنایمی به شوش بازگشت و آنها را در معبد اینشوشینَک نهاد، حیاط مقدس این معبد با سنگ‌یادمان‌ها و تندیس‌های فراوانش به جنگلی از سنگ تبدیل شده بود.
دیدگاه‌ها درباره‌ی پادشاهی شوتروک-نَهونتِه

از دیدِ ایلامی‌ها شوتروک-نَهونتِه و دو پسرش (کوتیر-نَهونتِه و شیلهَک-اینشوشینَک) احتمالا کهن‌الگو و نمونه‌ی بارز پادشاهان انشان و شوش بوده‌اند، پادشاهانی که آنچه را از ایشان انتظار می‌رود به انجام می‌رسانند، مانند احیا و بازسازی معابد و پرستشگاه‌های خدایان گوناگون در شوش و دیگر نقاط ایلام، واقعیتی که وجود پاره‌آجرها و سنگ‌نبشته‌های برجای‌مانده از هر سه پادشاه آن را برای ما مسلم می‌سازد. این پادشاهان همچنین قلمرو ایلام را طی چندین یورش در جهات گوناگون و به ویژه به سوی میان‌رودان گسترش دادند.
اما از نظر اهالی میان‌رودان شوتروک-نَهونتِه و پسرانش تجسم شرارتِ ایلامی بودند چرا که موجب ویرانیِ میان‌رودان و جنایات شوم شده بودند. هرچند سنت ازدواج بین خاندان پادشاهی ایلام و کاسی‌ها قدمتی به درازای دو سده داشت، با به پادشاهی رسیدن کیدین-هوتران دوم در سده‌ی چهاردهم پ. م سیاست ایلامی‌ها در برابر میان‌رودان به طور کل و کاسی‌ها به طور خاص خشونت‌بار می‌شود و این سیاست خشن در دو سده‌ی بعدی و زیر فرمانروایی شوتروک-نَهونتِه و پسرانش نیز ادامه پیدا می‌کند.
لشکرکشی‌های شوتروک-نَهونتِه و پسرانش

شوتروک-نَهونتِه (حدود ۱۱۹۰-۱۱۵۵ پ. م) در سال ۱۱۵۸ پ. م به بابِل لشکرکشی کرد و زابابا-شومّا-ایدّینَه پادشاه کاسی‌ها (۱۱۵۸ پ. م) را از تخت شاهی به زیر کشید. وی سپس بسیاری از معابد و مقبرهٰ‌های میان‌رودان را غارت کرد و آثار ارزشمندی همچون مَردوک و ایستاسنگ قانون حمورابی را به شوش برد و پس از حکاکی القاب متعالی خویش بر این آثار، آنها را به معبد اینشوشینک در شوش تقدیم کرد.
کوتیر-نَهونتِه (حدود ۱۱۵۵-۱۱۵۰ پ. م)، پسر بزرگ و جانشین شوتروک-نَهونتِه, که از سوی پدر به مقام فرمانداری نظامی بابل منصوب شده بود، پس از نشستن بر تخت پادشاهی یورش‌های تازه‌ای علیه میان‌رودان آغاز کرد و حکومت آخرین پادشاه کاسی‌ها به نام انلیل-نادین-اَخِّ (۱۱۵۷-۱۱۵۵ پ. م) را سرنگون کرد و با این کار پادشاهی کاسی‌ها، خاندانی که طولانی‌ترین پادشاهی را در تاریخ بابل داشتند، به پایان رسید.
پسر دوم شوتروک-نَهونتِه به نام شیلهَک-اینشوشینَک (حدود ۱۱۵۰-۱۱۲۰ پ. م) که متوجه شده بود در بابِل دیگر چیزی برای غارت کردن وجود ندارد، توجه خود را به سمت شمال معطوف و عملیات گسترده‌ای را آغاز کرد که تا عمق زاگرس و مرز آشور ادامه پیدا کرد. این شاید بزرگ‌ترین توسعه نظامی امپراتوری ایلام باشد که در ضمن آن شیلهَک-اینشوشینَک ادعا می‌کند که ده‌ها سرزمین و صدها شهر و روستا و ظاهرا بسیاری از تپه‌های واقع در باختر ایران و شمال عراق را به تصرف خود درآورده است. قتل‌عام در میان‌رودان برای ایلامی‌ها مشخصا دلایل اقتصادی و سیاسی داشته است.
یورش‌های ایلامی‌ها به میان‌رودان صرفاً عملیات اِشغال و غارت معمولی و بدون هیچ قصد و نیتی برای الحاق بابل به «امپراتوری» ایلام بوده است. انتصاب کوتیر-نَهونتِه به مقام فرماندار نظامی بابل از سوی پدرش شوتروک-نَهونتِه, در حالی که خاندان کاسی همچنان در رأس قدرت بودند و توانستند پادشاه مشروع دیگری (زابابا-شومّا-ایدّینَه) را بر تخت شاهی بنشانند، نشان‌دهنده این واقعیت است که ایلامی‌ها برنامه‌ای برای اشغال بابل نداشته‌اند. پس از رسیدن به یکی از اهداف اصلی‌شان، یعنی سرنگونی آخرین پادشاه کاسی انلیل-نادین-اَخِّ از پادشاهی و برانداختن دودمان کاسی، کوتیر-نَهونتِه و شیلهَک-اینشوشینَک حتی تا این حد هم در امور سیاسی بابل دخالت نکردند. در این زمان خلأ قدرت بسیار مهمی در بابل ایجاد شده بود، ولی ایلامی‌ها از آن استفاده نکردند و اجازه دادند نِبوکَدنِسَر یکم (۱۱۲۵-۱۱۰۴ پ. م) از دودمان دوم ایسین از این موقعیت بهره‌برداری کند، که عواقب مخربی برای ایلام به دنبال داشت.
در فرهنگ عامه

داستان کوتاه دزد قصر اثر اتان کانین
فیلم باشگاه امپراطور محصول سال ۲۰۰۲: یکی از عناصر کلیدی فیلم کتیبه‌ای است که در آن کارهای شوتروک-ناهونته توصیف شده است، یک فاتح ایگومانیایی مشهور که امروزه تقریبا ناشناخته است. در فیلم روی تابلوی آویزان شده بر دیوار نوشته شده است:
من شوتروک ناهونته، پادشاه انشان و شوش، فرمانروای سرزمین ایلام هستم. به فرمان اینشوشیناک، شهر سیپار را نابود کردم، کتیبه نارام‌سین را گرفتم و به ایلام بازگرداندم و در آنجا آن را به عنوان هدیه ای به خدای خود، اینشوشیناک، پیشکش کردم. - شوتروک ناهونته، ۱۱۵۸ قبل از میلاد.
تونینیو سرزو

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Antônio Carlos Cerezo
زادروز:  ۲۱ آوریل ۱۹۵۵ ‏(۶۹ سال)
زادگاه:  بلو هوریزونته، برزیل
قد:  ۱٫۸۳ متر (۶ فوت ۰ اینچ)
پست:  هافبک
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۷۲–۱۹۸۳ |  اتلتیکو مینیرو |  ۱۱۱ |  (12) |
| ۱۹۷۳–۱۹۷۴ |  ← Nacional (AM) (قرضی) |  ۲۰ |  (۳) |
| ۱۹۸۳–۱۹۸۶ |  آ. اس. رم |  ۷۰ |  (۱۳) |
| ۱۹۸۶–۱۹۹۲ |  سمپدوریا |  ۱۴۵ |  (۱۴) |
| ۱۹۹۲–۱۹۹۳ |  سائو پائولو |  ۷۲ |  (۷) |
| ۱۹۹۴ |  کروزیرو |  ۱۰ |  (۳) |
| ۱۹۹۵ |  Paulista |   |   |
| ۱۹۹۵–۱۹۹۶ |  سائو پائولو |  ۸ |  (۰) |
| ۱۹۹۶ |  América (MG) |   |   |
| ۱۹۹۷ |  اتلتیکو مینیرو |   |   |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۱۹۷۷–۱۹۸۵ |  تیم ملی فوتبال برزیل |  57 |  (5) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۱۹۹۹:  Vitória
۲۰۰۰–۲۰۰۵:  کاشیما آنتلرز
۲۰۰۵:  Guarani
۲۰۰۵:  اتلتیکو مینیرو
۲۰۰۷:  الهلال عربستان
۲۰۰۸:  الشباب امارات
۲۰۰۹–۲۰۱۰:  العین
۲۰۱۰:  Sport do Recife
۲۰۱۲:  Vitória
۲۰۱۳–۲۰۱۵:  کاشیما آنتلرز
۲۰۱۷–:  آلبیرکس نیگاتا
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ 12 September 2010.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ 12 September 2010:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ 12 September 2010.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ 12 September 2010
آنتونینیو کارلوس سرزو (به پرتغالی: Antônio Carlos Cerezo) بازیکن فوتبال اهل برزیل است .
رادکوویتسه و هروتوویتس

| رادکوویتسه و هروتوویتس | رادکوویتسه و هروتوویتس |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
  پرچم:   پرچم
رادکوویتسه و هروتوویتس: رادکوویتسه و هروتوویتس
مختصات: ۴۹°۴′۱۵″ شمالی ۱۵°۵۹′۴″ شرقی﻿ / ﻿۴۹٫۰۷۰۸۳°شمالی ۱۵٫۹۸۴۴۴°شرقی﻿ / 49.07083; 15.98444: مختصات: ۴۹°۴′۱۵″ شمالی ۱۵°۵۹′۴″ شرقی﻿ / ﻿۴۹٫۰۷۰۸۳°شمالی ۱۵٫۹۸۴۴۴°شرقی﻿ / 49.07083; 15.98444
کشور:  جمهوری چک
منطقه: منطقه ویسوچینا
ناحیه: منطقه تربیچ
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۵٫۲۸ کیلومتر مربع (۵٫۹۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۴۸ متر (۱۴۷۰ فوت)
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۳۴۸
 • تراکم: ۲۳/کیلومتر مربع (۵۹/مایل مربع)
کد پستی: ۶۷۵ ۵۹
وبگاه: http://www.hrotovicko.cz/radkovice/
رادکوویتسه و هروتوویتس (به چکی: Radkovice u Hrotovic) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در منطقه تربیچ واقع شده‌است. رادکوویتسه و هروتوویتس ۱۵٫۲۸ کیلومتر مربع مساحت و ۳۴۸ نفر جمعیت دارد و ۴۴۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
رادی سیام

| رادی سیام | رادی سیام |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ مهٔ ۱۹۵۵
درگذشت: ۱ ژانویهٔ ۲۰۰۶
ملیت: هند
رادی سیام (انگلیسی: Radhey Shyam; ۱ مهٔ ۱۹۵۵ – ۱ ژانویهٔ ۲۰۰۶) بازیکن بسکتبال اهل هند بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ شرکت کرده‌است.
آگوستو ماینگویاگ

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Augusto Mainguyague
زادروز:  ۱۰ سپتامبر ۱۹۸۵ ‏(۳۹ سال)
زادگاه:  لابولایه
قد:  ۱٫۷۸ متر (۵ فوت ۱۰ اینچ)*
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال نیولز اولد بویز
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۵–۲۰۰۶:  باشگاه فوتبال نیولز اولد بویز
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۶–۲۰۰۸ |  باشگاه فوتبال نیولز اولد بویز |  ۱۵ |  (۰) |
| ۲۰۰۸–۲۰۰۹ |  ← Bolívar (قرضی) |  ۲۵ |  (۱) |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۰ |  Instituto |  ۱۷ |  (۱) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۱ |  Independiente Rivadavia |  ۵ |  (۰) |
| ۲۰۱۲– |  Central Córdoba de Santiago del Estero |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۲:۰۲, ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۰ (UTC). :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۲:۰۲, ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۰ (UTC). 
آگوستو ماینگویاگ (انگلیسی: Augusto Mainguyague؛ زادهٔ ۱۰ سپتامبر ۱۹۸۵) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نیولز اولد بویز اشاره کرد.
راس شرقی

| راس شرقی | راس شرقی |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۰°۲۰′۴۲″ شمالی ۴۸°۱۴′۳۱″ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۳۴۵۰۰°شمالی ۴۸٫۲۴۱۹۴°شرقی﻿ / 30.34500; 48.24194: مختصات: ۳۰°۲۰′۴۲″ شمالی ۴۸°۱۴′۳۱″ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۳۴۵۰۰°شمالی ۴۸٫۲۴۱۹۴°شرقی﻿ / 30.34500; 48.24194
کشور: ایران
استان: خوزستان
شهرستان: خرمشهر
بخش: بخش مینو
دهستان: جزیره مینو
جمعیت: ۰ نفر (سرشماری ۹۵)
راس شرقی، روستایی از توابع بخش مینو شهرستان خرمشهر در استان خوزستان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان جزیره مینو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۶ نفر (۸خانوار) بوده‌است.
یوری ملنیچنکو

یوری ملنیچنکو (روسی: Юрий Васильевич Мельниченко؛ زادهٔ ۵ ژوئن ۱۹۷۲) کشتی‌گیر فرنگی اهل قزاقستان بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۶ مدال طلا، ۳ مدال نقره شده‌است.
ایوان متکوویچ

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  ایویکا متکوویچ
زادروز:  ۱۲ اکتبر ۱۹۵۳ ‏(۷۱ سال)
زادگاه:  اسپلیت، یوگسلاوی
پست:  مهاجم
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  هایدوک اسپلیت
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۷۰–۱۹۷۲ |  هایدوک اسپلیت |  ۵ |   |
| ۱۹۷۲–۱۹۷۳ |  رییکا |   |  (۵) |
| ۱۹۷۳–۱۹۷۵ |  هایدوک اسپلیت |  ۲۳ |  (۴) |
| ۱۹۷۵–۱۹۷۸ |  NK Solin |   |   |
| ۱۹۷۸–۱۹۸۰ |  هایدوک اسپلیت |  ۵ |   |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۱۹۹۵:  Fenerbahçe (دستیار)
۱۹۹۵–۱۹۹۶:  زاگرب
۱۹۹۷–۱۹۹۸:  پرسپولیس
۱۹۹۹–۲۰۰۰:  هایدوک اسپلیت
۲۰۰۳–۲۰۰۴:  Primorje
۲۰۰۴–۲۰۰۵:  Celje
۲۰۰۵–۲۰۰۶:  Kamen Ingrad
۲۰۰۶:  Cibalia
۲۰۰۹:  Trogir
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
ایویکا متکوویچ (به کروات: Ivica Matković) ‏(۱۲ اکتبر ۱۹۵۳ در اسپلیت، یوگسلاوی) بازیکن فوتبال بازنشسته و مربی فوتبال اهل کرواسی است. او در سال‌های ۱۳۷۶ تا ۱۳۷۷ سرمربیگری باشگاه فوتبال پرسپولیس را برعهده داشت. او همچنین دستیار سابق تومیسلاو ایویچ بوده است.
مربیگری در پرسپولیس

متکوویچ از ۲۴ آذر ۱۳۷۶ تا ۵ مهر ۱۳۷۷ روی نیمکت باشگاه فوتبال پرسپولیس نشست.
او در ۱۳ بازی، ۷ برد، ۲ مساوی و ۴ شکست با تیم کسب کرد.
به نوشته سایت گل، «مت‌کوویچ تا هفته سوم لیگ آزادگان در فصل ۷۷ سرمربی پرسپولیس بود، اما بازگشت علی پروین باعث اخراج بی سر و صدای وی از پرسپولیس شد».
پتروشیمی جم‌پیلن

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت تابعه
صنعت: صنایع پتروشیمی
بنا نهاده: ۱۳۸۳
دفتر مرکزی: عسلویه، ایران
مدیر عامل اجرایی: رضا گنجی ارجنکی
محصولات: مواد شیمیایی
وبگاه: https://www.jppc.ir
شرکت پتروشیمی جم‌پیلن (JPPC) در سال ۱۳۸۳ در منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس در عسلویه از توابع استان بوشهر تأسیس شد. این شرکت، تولید کننده انواع گریدهای پلی‌پروپیلن با نام تجاری"JAMPILEN" با تکیه بر فن آوری Spheripol با ظرفیت اسمی ۳۰۰ هزار تن در سال است. جم‌پیلن بیش از ۱۲۰ نوع از گریدهای پلی‌پروپیلن شامل هموپلیمر، کوپلیمر تصادفی، کوپلیمر ضربه پذیر(هتروفاز) و ترپلیمر با هدف پوشش تمامی کاربردهای پلی‌پروپیلن در بازار ایران و جهان را تولید می‌کند. این شرکت نام خود را از شرکت پلی پروپیلن جم به شرکت پتروشیمی جم پیلن تغییر داد.
اهداف

با توجه به پیش بینی عدم مشارکت کارشناسان و سرمایه گذاران خارج از کشور برای تکمیل طرح‌های توسعه صنایع پتروشیمی و از جمله طرح کامپاندینگ این شرکت، به دلیل تداوم محدودیت‌های بین المللی در سال ۱۳۹۹، بررسی‌های لازم و اقدامات قراردادی برای تولید کامپاند بصورت خارج از کارخانه و با مشارکت بخش خصوصی آغاز و در مرحله انعقاد قرارداد و انجام عملیات اجرایی است. تولید گریدهای‌های جدید با ارزش افزوده بالا، تلاش در جهت دستیابی به تولید ۳۰۰ هزار تن سالیانه از طریق تامین خوراک از سایر منابع پالایشگاهی در شازند و آبادان، تولید گریدها با زمینه استفاده در تولید محصولات بهداشتی و دارویی کشور و انجام بررسی برای امکان سرمایه‌گذاری در خرید شرکت‌های تولیدکننده صنایع بسته بندی مانند فیلم و شرینک در جهت خودکفایی زنجیره کامل تولید و بسته بندی محصولات شرکت از دیگر اهداف این شرکت به حساب می‌آید.
سهامداران

شرکت پتروشیمی جم‌پیلن دارای پنج سهامدار عمده است. شرکت پتروشمیران (سهامی خاص)، شرکت پتروشیمی جم (سهامی عام)، صندوق سرمایه‌گذاری اختصاصی بازارگردانی ارزش آفرین صندوق بازنشستگی کشوری (سهامی خاص)، شرکت سهامی بیمه ایران (سهامی خاص) و شرکت توسعه و مدیریت سرمایه صبا (سهامی خاص) به عنوان سهامدارنِ‌عمده‌ی این شرکت به حساب می‌آیند.
تحقق بودجه

طی گزارشی رسمی اعلام شده که شرکت جم پیلن در صدر جدول تحقق بودجه فروش پتروشیمی‌ها در سال ۱۴۰۲ عنوان شده است.
درآمد

میزان فروش درآمدهای جم پیلن در طی ۸ ماهه ابتدایی سال ۱۴۰۲ حدودا به ۷ هزار میلیارد تومان رسید.
هیئت مدیره

سارنگ سلیمانی، رئیس هیئت مدیره، رضا گنجی ارجنکی، مدیر عامل و نائب رئیس هیئت مدیره و مهدی محمدی، عضو هیئت مدیره، محمد میرزائی فتح‌کوهی، عضو هیئت مدیره و احسان محبی نظر به عنوان اعضاء هیئت مدیره‌ی ایران شرکت هستند.
محصولات

این شرکت، تولید کننده انواع گریدهای پلی‌پروپیلن با نام تجاری"JAM-PILEN" با تکیه بر فن آوری Spherion با ظرفیت اسمی ۳۰۰ هزار تن در سال است. جم‌پیلن بیش از ۱۲۰ نوع از گریدهای پلی‌پروپیلن شامل هموپلیمر، کوپلیمر تصادفی، کوپلیمر ضربه پذیر(هتروفاز) و ترپلیمر با هدف پوشش تمامی کاربردهای پلی‌پروپیلن در بازار ایران و جهان را تولید می‌کند.
چشم‌انداز

این شرکت در ترسیمِ‌چشم‌اندازِ خود آورده است که پتروشیمی جم‌پیلن بزرگترین تولیدکننده داخلی، بزرگترین صادر کننده و از گزینه‌های برتر منتخب مشتریان درخصوص محصولات پلی پروپیلن و سرآمد کیفیت و نوآوری است.
ماموریت

این شرکت خود را متعهد به ارزش آفرینی پایدار برای کلیه ذینفعان با توسعه قابلیت‌های سازمان در تولید و فروش پلی پروپیلن، با رویکرد نوآوری، تنوع بخشی محصولات، بهبود کیفیت مستمر و رعایت قوانین و الزامات می‌داند.
مسئولیت اجتماعی

این شرکت در زمینه‌ی مسئولیت‌های اجتماعی اقداماتی ازجمله کمک‌های عام‌المنفعه و همکاری با موسسات خیریه و کمک به رفاه عمومی جامعه، افزایش سطح رفاهی، بهداشتی و آموزشی کارکنان، دوره های آموزشی واحد HSE،  برنامه شرکت جهت حذف تلفات نیروی انسانی و استفاده از منابع تجدید پذیر را ازجمله فعالیت‌های خود در زمینه‌ی عملکرد اجتماعی برمی‌شمارد.
بورس

شرکت پلی پروپیلن جم(سهامی عام) به‌عنوان بزرگ‌ترین تولیدکننده پلی پروپیلن در ایران با نماد «جم پیلن» در فهرست نرخ‌های بازار دوم بورس اوراق بهادار تهران درج شده است.
گرانت سیلکوک

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کشور (ورزشی):  استرالیا
زادهٔ: ۲۱ مهٔ ۱۹۷۵ ‏(۴۹ سال)
شیوه(های) بازی: Right-handed
جایزه(های) نقدی: $142,184
دونفره: دونفره
نتیجه‌ها: 13-40
عنوان‌ها: 1
بالاترین رتبه: No. 89 (8 July 2002)
نتایج دونفرهٔ گرند اسلم: نتایج دونفرهٔ گرند اسلم
آزاد استرالیا: 2R (1999, 2000, 2001, 2002)
آزاد فرانسه: 2R (2002)
ویمبلدون: 1R (1999, 2002)
آزاد آمریکا: 1R (1999, 2001, 2002)
گرانت سیلکوک (انگلیسی: Grant Silcock؛ زاده ۲۱ مهٔ ۱۹۷۵) یک تنیس‌باز اهل استرالیا است.
سانتیاگو ماگالان

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Santiago Magallán
زادروز:  ۸ مهٔ ۱۹۹۲ ‏(۳۲ سال)
زادگاه:  لا پلاتا
قد:  ۱٫۸۵ متر (۶ فوت ۱ اینچ)
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  Llagostera
شمارهٔ پیراهن:  ۱۹
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  باشگاه فوتبال جیمناسیا لاپلاتا
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۳ |  باشگاه فوتبال جیمناسیا لاپلاتا |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۴ |  باشگاه ورزشی سن لورنسو آلماگرو |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۵ |  Temperley |  ۶ |  (۰) |
| ۲۰۱۶ |  Defensa y Justicia |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۷ |  Unión Santa Fe |  ۱۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۹ |  Cultural Leonesa |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۸–۲۰۱۹ |  ← Badalona (قرضی) |  ۲۱ |  (۵) |
| ۲۰۱۹– |  Llagostera |  ۱۲ |  (۲) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۹:۱۷, ۱۹ ژانویه ۲۰۲۰ (UTC). :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۹:۱۷, ۱۹ ژانویه ۲۰۲۰ (UTC). 
سانتیاگو ماگالان (انگلیسی: Santiago Magallán؛ زادهٔ ۸ مهٔ ۱۹۹۲) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است.
سان خوان دل پوئرتو، اسپانیا

نمایی از ساختمان شورای دهستان سان خوان دل پوئرتو، اسپانیا در استان اوئلوا - ۲۰۱۵
سان خوان دل پوئرتو، اسپانیا (انگلیسی: San Juan del Puerto, Spain) یک دهستان در استان اوئلوا در کشور اسپانیاست.
در سال ۲۰۰۵ میلادی، این دهستان، ۶٬۸۸۱ نفر جمعیت داشت.
جنسیت‌گرایی

تابلوی مخالفت با حق رای زنان بالای مرکز فرماندهی کل
سِکسیسم (به انگلیسی: Sexism) یا جنس‌گرایی، یا گاهی تبعیضِ جنسیتی، جنسیت‌نگری، جنسیت‌زدگی به‌معنی هرگونه پیش‌داوری یا تبعیض بر اساس جنسیت یا جنس فرد است. پیامدِ این امر، تبعیض منفی نسبت به انسان‌ها و بر پایهٔ هویتِ واقعی یا فرضی جنسیتی ایشان است. این مفهوم همچنین می‌تواند در اشاره به نفرت یا بدگمانی نسبت به یک جنس –زن‌ستیزی یا مردستیزی– یا کلیشه‌ای کردنِ مردانگی در رابطه با مردان و زنانگی در رابطه با زنان باشد. تبعیضِ جنسی به‌طور تاریخی و فرهنگی بیشتر در جهتِ فرودست کردنِ زنان و دختران به‌کار رفته‌است. پیامدِ تبعیضِ جنسیتی می‌تواند به‌گونه‌های آزار جنسی، تجاوز جنسی یا انواعِ خشونت جنسی خود را در جامعه نشان دهد.
انواع > جنسیت‌زدگیِ خصمانه

جنسیت‌زدگیِ خصمانه به شکلِ سلطه‌جوییِ مردسالارانه و باورهای تحقیرآمیز خود را نشان می‌دهد و موضوعِ مرکزی آن صراحتاً این است که مرد جنسِ برتر است و باید قدرت را در اختیار داشته باشد. به عبارتِ دیگر همان نگاهی که زن را «ضعیف» می‌بیند.
انواع > جنسیت‌زدگیِ دلسوزانه

جنسیت‌زدگیِ دلسوزانه نگاهی ملایم‌تر نسبت به زن دارد و زن را موجودی زیبا و شکننده می‌بیند که باید از او حمایت کرد. با این حال، زنان باید همان نقش‌های محدود و کلیشه‌ای را بپذیرند و دنباله‌رو باشند. به عبارتِ دیگر؛ همان نگاهی که زن را «جنسِ لطیف» می‌بیند. بهترین نمونه برای جنسیت‌زدگیِ دلسوزانه، تصویر کردنِ زنِ ایدئال به‌عنوانِ همسر و مادرو خواهر وسوژهٔ عشقِ رمانتیک است. افرادی که چنین نگاهی دارند به زنان زیاد کمک می‌کنند و با آنها روابطِ صمیمانه و دوستانه دارند. جنسیت‌زدگیِ دلسوزانه نگاهی مثبت‌تر از جنسیت‌زدگیِ خصمانه به زنان دارد، اما در یک نکته با آن شریک است. اینکه زن موجودی «ضعیف‌تر» است و برای حفظِ ساختارِ قدرتِ مردانه این نگاه را توجیهی مناسب می‌بیند برای اینکه زن بهتر است به وظایف خانگی رسیدگی کند. دو استادِ روان‌شناسی، پیتر گلیک و سوزان فیسک با پرسش‌نامهٔ خود جنسیت‌زدگی را در ۱۹ کشور بررسی کردند و به این نتیجه رسیدند که در تمام آنها جنسیت‌زدگی خصمانه در مردان بیشتر از زنان است، اما در جنسیت زدگی دلسوزانه اینطور نیست.
روان‌شناسانِ فمینیست نگاهی بسیار منفی به جنسیت‌زدگیِ دلسوزانه دارند؛ مثلاً وقتی مردی زنی را غرق در عواطف می‌کند یا به او می‌گوید که نمی‌تواند بدون او زندگی کند، این رفتار را جنسیت‌زده می‌دانند. آنها معتقدند که این اعمال برای حفظ و دوامِ اجتماعی است که زنان در آن جنسِ آسیب‌پذیر باشند و در آن بی‌عدالتی و نابرابری برقرار باشد.
نمونه‌ها

عدالت و مقررات قانونی
در چندین کشور از سازمان همکاری اسلامی (OIC) شهادت یک زن از نظر حقوقی نیمی از مرد ارزش دارد این کشورها عبارتند از: الجزایر (در پرونده‌های کیفری)، بحرین (در دادگاه‌های شرعی)، مصر (در دادگاه‌های خانواده)، ایران (در اکثر موارد)، عراق (در بعضی موارد)، اردن (در دادگاه‌های شرع)، کویت (در خانواده)، لیبی (در بعضی موارد)، مراکش (در موارد خانوادگی)، فلسطین (در موارد مربوط به ازدواج، طلاق و حضانت فرزند)، قطر (در امور حقوق خانواده)، سوریه (در دادگاه‌های شریعت)، امارات متحده عربی (در برخی از امور مدنی)، یمن (در بعضی از موارد مانند زنا و قصاص مجاز به شهادت نیست) و عربستان سعودی که چنین قوانینی توسط سازمان دیده‌بان حقوق بشر مورد انتقاد قرار گرفته‌است.
سیستم عدالت کیفری در بسیاری از کشورها نیز به تبعیض علیه زنان متهم شده‌است. در بسیاری از کشورها قانون مشترک، دفاع جزئی به قتل، این است که وقتی شخصی در اثر «تحریک» رفتار یک نفر را به قتل می‌رساند اعمال می‌شود. این دفاع به دلیل استفاده نامتناسب در موارد زنای محصنه، مورد انتقاد جنسیتی قرار گرفته و به نفع مردان است. و دیگر اختلافات خانگی هنگام کشته شدن زنان توسط اعضای خانواده خود در نتیجه این دفاع، تعصب جنسیتی شدیدی را نشان داده و نوعی مشروعیت بخشیدن به خشونت مردان علیه زنان و به حداقل رساندن آسیب ناشی از خشونت علیه زنان است که در چندین حوزه قضایی لغو یا محدود شده‌است.