stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
زیگموند فروید
مکاتبات

The Letters of Sigmund Freud and Otto Rank: Inside Psychoanalysis (eds. E. J. Lieberman and Robert Kramer). Johns Hopkins University Press, 2012.
The Complete Letters of Sigmund Freud to Wilhelm Fliess, 1887–1904, (editor and translator Jeffrey Moussaieff Masson), ۱۹85, ISBN 978-0-674-15420-9
The Sigmund Freud کارل گوستاو یونگ Letters, Publisher: Princeton University Press; Abr edition, 1994, ISBN 978-0-691-03643-4
The Complete Correspondence of Sigmund Freud and کارل آبراهام، ۱۹۰۷–۱۹۲۵, Publisher: Karnac Books, 2002, شابک ‎۹۷۸-۱-۸۵۵۷۵-۰۵۱-۷
The Complete Correspondence of Sigmund Freud and Ernest Jones, 1908–1939. , Belknap Press, انتشارات دانشگاه هاروارد، ۱۹۹۵، شابک ‎۹۷۸-۰-۶۷۴-۱۵۴۲۴-۷
The Sigmund Freud Ludwig Binswanger Letters, Publisher: Open Gate Press, 2000, ISBN 978-1-871871-45-6
The Correspondence of Sigmund Freud and Sándor Ferenczi, Volume 1, 1908–1914, Belknap Press, انتشارات دانشگاه هاروارد، ۱۹۹۴، شابک ‎۹۷۸-۰-۶۷۴-۱۷۴۱۸-۴
The Correspondence of Sigmund Freud and Sándor Ferenczi, Volume 2, 1914–1919, Belknap Press, انتشارات دانشگاه هاروارد، ۱۹۹۶، شابک ‎۹۷۸-۰-۶۷۴-۱۷۴۱۹-۱
The Correspondence of Sigmund Freud and Sándor Ferenczi, Volume 3, 1920–1933, Belknap Press, انتشارات دانشگاه هاروارد، ۲۰۰۰، شابک ‎۹۷۸-۰-۶۷۴-۰۰۲۹۷-۵
The Letters of Sigmund Freud to Eduard Silberstein, 1871–1881, Belknap Press, انتشارات دانشگاه هاروارد، شابک ‎۹۷۸-۰-۶۷۴-۵۲۸۲۸-۴
Sigmund Freud and لو آندره آس سالومه; Letters, Publisher: Harcourt Brace Jovanovich; 1972, ISBN 978-0-15-133490-2
The Letters of Sigmund Freud and آرنولد تسوایگ, Publisher: New York University Press, 1987, ISBN 978-0-8147-2585-6
Letters of Sigmund Freud – selected and edited by ارنست ال فروید, Publisher: New York: Basic Books, 1960, ISBN 978-0-486-27105-7
محل تولد فروید
فروید
در سال ۱۹۲۶
فروید
گلدان حاوی خاکستر فروید و همسرش
فروید در سال ۱۹۰۵
اکبر محمدی (نوازنده)

| اکبر محمدی | اکبر محمدی |
| --- | --- |
زاده: ۲۸ مهر ۱۳۳۰ تهران
ژانر: موسیقی کلاسیکموسیقی کلاسیک ایرانیموسیقی سمفونیک ایرانی
ساز(ها): کلارینت
اعضا: خانه موسیقی ایران
اعضای پیشین: ارکستر سمفونیک تهران
سازهای اصلی: سازهای اصلی
کلارینت: کلارینت
استاد(ها): غلامحسین غریبتئودور رومن
اکبر محمدی (زادهٔ ۲۸ مهر ۱۳۳۰) موسیقی‌دان، نوازندهٔ کلارینت و مدرس موسیقی اهل ایران است.
زندگی هنری

اکبر محمدی در ۲۸ مهر سال ۱۳۳۰ در تهران متولد شد. در سن ۱۲ سالگی به هنرستان موسیقی راه یافت و تحت تعلیم غلامحسین غریب نوازندگی ساز کلارینت را فراگرفت. او پس از اخذ دیپلم هنرستان موسیقی، تحصیلات عالی موسیقی خود را در هنرستان عالی موسیقی تا دریافت مدرک لیسانس پی گرفت. وی در هنرستان عالی، دورهٔ تکمیلی نوازندگی کلارینت را نزد «تئودور رومن» استاد و نوازنده اول ارکستر ورشو سپری کرد و پس از آن در دوره‌های تکمیلی دیگری در کشورهای فرانسه، آلمان و اتریش شرکت کرد و در ادامه از دانشگاه اکونورمال پاریس فارغ‌التحصیل شد.
او در سال ۱۳۵۲ همکاری خود را به عنوان نوازندهٔ کلارینت با ارکستر سمفونیک تهران آغاز کرد و از سال ۱۳۵۷ به عنوان نوازندهٔ اول و سولیست کلارینت همکاری خود را با ارکستر سمفونیک ادامه داد. وی به عنوان تکنواز با رهبرانی چون حشمت سنجری، فریدون ناصری، ایرج صهبایی، منوچهر صهبایی، نصیر حیدریان و توماس کریستین داوید به اجرای برنامه پرداخته‌است. او در سال ۱۳۶۷ به اخذ مدرک درجه یک هنری نائل آمد. در مرداد ۱۳۹۲ در جشنوارهٔ موسیقی مقاومت از اکبر محمدی به همراه چند موسیقی‌دان دیگر تقدیر به عمل آمد.
فعالیت‌های هنری

برخی از سوابق و فعالیت‌های اکبر محمدی عبارتند از:
تدریس در هنرستان موسیقی (از ۱۳۵۲)، تدریس در هنرستان عالی موسیقی، تدریس در دانشگاه تهران، تدریس در دانشگاه آزاد اسلامی، داوری جشنواره موسیقی فجر، داوری جشنواره موسیقی جوان، دبیری بخش استعدادهای درخشان جشنواره موسیقی فجر، عضویت در خانه موسیقی ایران، اجرا و ضبط آثار آهنگسازانی همچون مرتضی حنانه، حسین دهلوی، فرهاد فخرالدینی، محمدرضا درویشی، حسین علیزاده، فریدون ناصری و …
آثار هنری

از جمله آثار و آلبوم‌های موسیقی که اکبر محمدی در آن‌ها حضور داشته‌است به موارد زیر می‌توان اشاره کرد:
«امام علی» به آهنگسازی فرهاد فخرالدینی
«سوته دلان» به آهنگسازی کامبیز روشن روان و خوانندگی شهرام ناظری
«نهانخانه دل» به آهنگسازی کامبیز روشن روان و خوانندگی بیژن بیژنی
«سمفونی فلک و الافلاک» به آهنگسازی کامبیز روشن روان
«چهار فصل» به آهنگسازی اسماعیل تهرانی و خوانندگی بیژن بیژنی
«گل به دامن» به آهنگسازی پشنگ کامکار و خوانندگی بیژن بیژنی
«دلاویزترین» به آهنگسازی محمد سریر و خوانندگی محمد نوری
«جاودانه با عشق» به آهنگسازی محمد سریر و خوانندگی محمد نوری
«جلوه‌های ماندگار» به آهنگسازی محمد سریر و خوانندگی محمد نوری
«دیدار» به آهنگسازی کامبیز روشن روان و خوانندگی محمدرضا ظفرنژاد
«گبه» به آهنگسازی حسین علیزاده
«موسم گل» به آهنگسازی محمدرضا درویشی و خوانندگی ایرج بسطامی
«ظهور» به آهنگسازی اصغر محمدی و خوانندگی ایرج بسطامی
«ماه غریبستان» به خوانندگی محمد اصفهانی
«گذشته، حال استمراری» به آهنگسازی کارن همایونفر
«چشمه مهر» به آهنگسازی کسری صادقی و خوانندگی محسن کرامتی
«سمفونی اروندرود» به آهنگسازی محمدسعید شریفیان
«در گلستانه» به آهنگسازی هوشنگ کامکار و خوانندگی شهرام ناظری
محمود موسوی

| محمود موسوی | محمود موسوی |
| --- | --- |
محمود موسوی در گنبد سلطانیه زنجان، بهار ۱۳۹۲: محمود موسوی در گنبد سلطانیه زنجان، بهار ۱۳۹۲
زادهٔ: ۱۳۱۶ زنجان  ایران
درگذشت: ۱۶ دی ۱۳۹۴ (۷۸ سالگی) تهران 
تحصیلات: باستان شناسی
محل تحصیل: دانشگاه تهران
پیشه: باستان‌شناس
آثار برجسته: اولین مدیر پژوهش‌های باستان‌شناسی سازمان میراث فرهنگی (۱۳۷۳-۱۳۶۶)  دبیر اولین همایش باستان شناسی ایران پس از انقلاب (۱۳۷۳)  سرپرست هیئت خلع ید از هیئت‌های باستان شناسی خارجی (۱۳۶۳)
سید محمود موسوی (زنجان ۱۳۱۶ - تهران ۱۳۹۴) باستان‌شناس، نویسنده و شاعر.
پس از تأسیس سازمان میراث فرهنگی کشور در سال ۱۳۶۴، او نخستین مدیر پژوهش‌های باستان‌شناسی سازمان میراث فرهنگی بود. او نخستین گردهمایی باستان‌شناسی ایران را پس از انقلاب اسلامی در سال ۱۳۷۳ در قلعه شوش برگزار و مدیریت کرد. محمود موسوی مسئولیت تسویه حساب با هیئت‌های فرانسوی، آلمانی و ایتالیایی را در سال ۱۳۶۳ از طرف مرکز باستان‌شناسی ایران عهده‌دار بود. پیش از انقلاب او سرپرست هیئت‌های باستان‌شناسی و ناظر بر کار بررسی و کاوش هیئت‌های باستان‌شناسی خارجی بود. او سال‌ها در دانشگاه میراث فرهنگی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی و دانشگاه افسری امام علی به تدریس باستان‌شناسی و تاریخ هنر پرداخت.

محمود موسوی از خانواده ای قدیمی در زنجان متولد شد. از جمله شخصیت‌های برجسته خاندان وی میرزا ابوالقاسم زنجانی، میرزا ابوطالب زنجانی، سید محمد موسوی زنجانی، سید ابوالفضل موسوی زنجانی و سید رضا زنجانی بودند. او تحصیلات ابتدایی را در زنجان گذراند و سپس راهی تهران شد و دوره دبیرستان را در مدرسه علمیه تهران و تحصیل باستان‌شناسی را در دانشگاه تهران به اتمام رساند. در سال‌های ۱۳۴۰–۱۳۳۰ در رادیو تهران برنامه‌های فرهنگی و مربوط به باستان‌شناسی تهیه و در نشریات فرهنگی ادبی اندیشه و هنر، فردوسی، جهان امروز و نگین نیز شعر و مقالات ادبی منتشر می‌کرد. از سال ۱۳۴۶ به استخدام اداره باستان‌شناسی درآمد و تا سال ۱۳۷۸ در میراث فرهنگی فعالیت کرد. یکسال پیش از درگذشتش در پائیز ۱۳۹۳ انجمن علمی باستان‌شناسی ایران دومین نشان عزت‌الله نگهبان را به پاس یک عمر فعالیت موسوی در زمینه باستان‌شناسی ایران به وی اعطا کرد. محمود موسوی در ۱۶ دیماه ۱۳۹۴ بر اثر ابتلا به سرطان درگذشت و او را از مقابل موزه ملی ایران به قطعه نام آوران بهشت زهرا منتقل و به خاک سپردند. بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار در هفته درگذشتش مراسمی به یاد و نام وی برگزار کرد و سخنرانان مراسم هریک شرحی بر زندگی و کارنامه حرفه‌ای محمود موسوی ارائه دادند.
مهمترین فعالیت‌های میدانی

۱۳۴۶ کاوش در استان ایلام و لرستان پشتکوه به همراه هیئت باستان‌شناسی بلژیکی به سرپرستی لویی واندنبرگ

۱۳۴۶ بررسی‌های باستان‌شناسی منطقه آذربایجان شرقی به سرپرستی سیف‌الله کامبخش‌فرد

۱۳۴۷ بررسی غارهای پیش از تاریخ آذربایجان غربی بین خوی و سردشت

۱۳۴۹ کاوش در تخت سلیمان به همراه هیئت باستان‌شناسی آلمانی

۱۳۵۵ کاوش در حلیمه جان رودبار گیلان به همراه هیئت باستان‌شناسی ژاپنی از دانشگاه توکیو

۱۳۶۳ کاوش در محوطه‌های باستانی زابل به همراه هیئت باستان‌شناسی ایتالیایی وابسته به مؤسسه ایزمئو

۱۳۴۹ کاوش در تخت جمشید به سرپرستی علی اکبر تجویدی

۱۳۵۲ کاوش در سگزآباد قزوین به سرپرستی عزت‌الله نگهبان

۱۳۵۶ سرپرست هیئت کاوش‌های مسجد جمعه اردبیل

۱۳۵۷ سرپرست بررسی‌های باستان‌شناسی در اشکورات

۱۳۶۲ سرپرست کاوش‌های مسجد جامع ابرکوه

۱۳۵۹ سرپرست هیئت بررسی و تعیین حریم تپه چغا گاوانه شاه آباد غرب

۱۳۶۴ سرپرست تعیین حریم شهر کهنه نیشابور

۱۳۶۸ سرپرست کاوش در شهر طوس

۱۳۷۰ سرپرست هیئت کاوش‌های شهر حریره کیش

۱۳۷۳ سرپرست هیئت کاوش‌های مجموعه شیخ صفی الدین اردبیلی
گزیده تألیفات

توس شهر خفته در تاریخ،انتشارات سازمان میراث فرهنگی، ۱۳۷۰
یادنامه نخستین گردهمایی باستان‌شناسی ایران پس از انقلاب اسلامی،انتشارات سازمان میراث فرهنگی، ۱۳۷۶
تنظیم و تکمیل گزارش هشت فصل بررسی و کاوش در شهداد (دشت لوت)،انتشارات سازمان میراث فرهنگی، ۱۳۸۵
آغاز دورهٔ تاریخی در ایران شمالی بر اساس یافته‌های باستان‌شناسی، مجله میراث فرهنگی، ۱۳۷۳
باستان‌شناسی ایران، سیمای فرهنگی ایران، ۱۳۷۳
باستان‌شناسی، دائره المعارف جهان اسلام، ۱۳۷۵
باستان‌شناسی در پنجاه سالی که گذشت، میراث فرهنگی، ۱۳۶۹
باستان‌شناسی گیلان، کتاب گیلان، ۱۳۶۹
مسجد جمعه اردبیل، مجموعه مقالات همایش معماری مسجد، ۱۳۷۶
کاوش در بخش غربی مجموعهٔ شیخ صفی‌الدین اردبیلی، مجموعه مقالات کنگره تاریخ معماری و شهرسازی ایران: ارگ بم - کرمان، ۱۳۷۴
پیگردی در مسجد جامع ساوه، گزارش چهارمین مجمع سالانه پژوهشهای باستان‌شناسی، ۱۳۵۵
یادمان خشتی کوه خواجه زابل (خلاصه ای از نتایج مطالعات و کاوشهای انجام شده در آن)، مجموعه مقالات کنگره تاریخ معماری و شهرسازی ایران: ارگ بم - کرمان، ۱۳۷۶
کاوش باستان‌شناسی در شهر تاریخی حریره کیش، گزارشهای باستان‌شناسی، ۱۳۷۶
مقدمه بر باستان‌شناسی کرمان، مجموعه مقالات کرمان‌شناسی، مرکز کرمان‌شناسی، ۱۳۶۹
یادی از علی سامی، مجله باستان‌شناسی و تاریخ، ۱۳۶۸
محمد محمدی گرگانی

محمد محمدی گرگانی فعال سیاسی ملی-مذهبی و از مخالفان حکومت پهلوی و منتقدان جمهوری اسلامی است. وی از نمایندگان اولین دوره مجلس شورای اسلامی، استاد حقوق دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبائی و دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز می‌باشد. وی که در دوره احمدی نژاد از دانشگاه علامه طباطبایی بازنشسته اجباری شده بود، در دوره جدید مجدداً بازگشت به کار شد. او برای عضویت در نخستین مجلس خبرگان قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران (تابستان ۱۳۵۸) و برای نمایندگی مردم از استان مازندران (که استان گلستان امروزی هم جزو آن بود) داوطلب شد اما آرای لازم را کسب نکرد.
محمدی نماینده مردم گرگان و آق قلا در اولین دوره مجلس شورای اسلامی (۱۳۵۹ تا ۱۳۶۳) بود. وی همچنین در انتخابات سومین مجلس شورای اسلامی (بهار ۱۳۶۷) داوطلب شد ولی با کسب سی هزار و نه رأی از ورود به آن مجلس بازماند.
محمدی گرگانی از مبارزان قدیمی علیه رژیم سلطنتی پهلوی و همچنین از اعضای سازمان مجاهدین خلق در پیش از انقلاب بود که بعد از اختلافات ایدئولوژیک با این سازمان، در سال ۱۳۵۶ از آن جدا شد. وی همچنین بخاطر حضور در کلاس‌های تفسیر قرآن سید محمود طالقانی در زندان همزمان با عضویتش در سازمان مجاهدین خلق شهرت دارد. او به دنبال اتهام عضویت در تشکیلات ملی - مذهبی‌ها و تبلیغ علیه نظام و امضای بیانیه‌های مختلف در موضوعاتی از جمله حوادث کوی دانشگاه ۱۳۷۸، قتل‌های زنجیره‌ای و... در سال ۱۳۷۹ به دادگاه احضار شد و به اتهام تبلیغ علیه نظام دادگاه او را ابتدا به ۱۰ ماه و با تجدید نظر به ۴ ماه زندان محکوم کرد، که به دستور سید محمود هاشمی شاهرودی رئیس قوه قضاییه، حکم وی اجرا نشده است.
کتاب‌شناسی

هستی متن مقدس، نشر نی، ۱۳۹۵
جستاری بر قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، نشر شهر دانش، ۱۳۹۳
خاطرات و تأملات در زندان شاه- تهران، نشر نی،۱۳۹۶
پوتز ایکس‌وی

| پوتز ایکس‌وی | پوتز ایکس‌وی |
| --- | --- |
کاربری: عملیات شناسایی هوایی بمب‌افکن
تولیدکننده: Potez
نخستین پرواز: اکتبر ۱۹۲۱
معرفی‌شده در: ۱۹۲۳
کاربر اصلی: نیروی هوایی فرانسه
ساخته‌شده: ۱۹۲۳–۱۹۲۶
تعداد ساخته‌شده: ۶۸۷
پوتز ایکس‌وی (به انگلیسی: Potez_XV) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع عملیات شناسایی هوایی بمب‌افکن ساخت شرکت Potez است. هواگرد پوتز ایکس‌وی نخستین پروازش را در اکتبر ۱۹۲۱ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۲۳ میلادی رسماً معرفی گردید و در سال‌های ۱۹۲۳–۱۹۲۶ تولید شده‌است. در مجموع، تعداد ۶۸۷ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
پرویز کلانتری

| پرویز کلانتری | پرویز کلانتری |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ فروردین ۱۳۱۰ زنجان
درگذشت: ۳۱ اردیبهشت‌ ۱۳۹۵ (۸۵ سال) تهران
ملیت:  ایران
پیشه(ها): نقاش، طراح، نویسنده و روزنامه‌نگار
مکتب: مکتب سقاخانه
دوره: معاصر
همسر: فرحناز
خویشاوندان: ایرج کلانتری (برادر)
پرویز کلانتری (زادهٔ ۱ فروردین ۱۳۱۰ زنجان – درگذشتهٔ ۳۱ اردیبهشت‌ماه ۱۳۹۵) نقاش، طراح، نویسنده، تصویرگر و روزنامه‌نگار معاصر ایرانی و از نقاشانِ مطرح نوگرای ایران بود. بسیاری از نقاشی‌های آشنا برای کودکان دبستانی –به‌ویژه در کتاب‌های نظام قدیم آموزش و پرورش– همچون «روباه و خروس»، «چوپان دروغگو»، «حسنک کجایی؟»، «مرغابی‌ها و لاک‌پشت» و «روباه و زاغ» از آثار او بودند.
او برادر ایرج کلانتری، مهمندس معمار و شهرساز ایرانی بود.
زندگی

پرویز کلانتری در شنبه روز نخست فروردین ۱۳۱۰ در زنجان زاده شد. پدر و مادرش از اهالی طالقان بودند اما به دلیل حرفه پدر سال‌ها در زنجان اقامت داشتند. پرویز نیز در زنجان متولد شد و تا سه سالگی در آن شهر زندگی کرد. وی از کودکی علاقهٔ خود را به رنگ‌ها نشان داد و به گفتهٔ خودش از کودکی با خط خطی کردن دیوار همسایه‌ها کشیدن نقاشی انتزاعی را تمرین می‌کرد. پدرش کارمند اداره راه و مادرش خانه‌دار بود. دوران تحصیل را در دبستان علامه و دبیرستان شرف تهران گذراند. کلانتری در سال ۱۳۳۰ وارد دانشکدهٔ هنرهای زیبای تهران شد و در سال ۱۳۳۸ در رشتهٔ هنرهای تجسمی دانش‌آموخته شد. آشنایی او با همایون صنعتی‌زاده موجب راهیابی او به مؤسسهٔ انتشاراتی فرانکلین ناشر کتاب‌های درسی و نشریهٔ پیک گشت. به این ترتیب به تصویرگری کتاب‌های درسی روی آورد.

کلانتری در سال ۱۳۳۴ به استخدام سازمان برنامه و بودجه درآمد و تا سال ۱۳۴۷ که به کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان منتقل شد، در آن سازمان فعالیت داشت.
زندگی > درگذشت

کلانتری در جمعه ۳۱ اردیبهشت ماه ۱۳۹۵ پس از تحمل مدت طولانی بیماری درگذشت.
فعالیت‌ها

کلانتری در مراکز هنری از جمله دانشکدهٔ هنرهای زیبای تهران و کالج هنری کودکان در کالیفرنیا کار کرد و مدتی نیز مدیر کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در تهران بود. وی نمایشگاه‌های گروهی و انفرادی بسیاری در داخل و خارج از ایران برگزار کرد. یک اثر از آثار این نقاش برجسته، در فهرست تمبرهای ویژه سازمان ملل به چاپ رسیده‌است. هم چنین تابلوی مشهور شهر ایرانی از نگاه نقاش ایرانی او در مقر سازمان ملل در نایروبی قرار دارد.
از سال ۱۳۵۳ با شروع نقاشی‌های کاهگلی، دورهٔ تازه‌ای را در زندگی هنری خود آغاز کرد که تا امروز آن را ادامه داده‌است. تابلوهای او جلوه‌ای ملموس از زندگی مردمان کویر و ساحل را در خود دارد. او بیش‌تر با تابلوهای کاهگلیش شناخته می‌شود و حتی بسیاری او را پایه‌گذار سبک کاهگلی می‌دانند اما به گفتهٔ خودش پیش از او مارکو گریگوریان اولین کسی بود که این کار را کرد، هرچند شیوهٔ کلانتری برخلاف گریگوریان که کاملاً انتزاعی و مدرن بود، ملایم تر و طبیعی تر است. وی می‌گوید «من نقاش مناظر خاک آلود مملکتم هستم» به همین دلیل است که او در بیش تر کارهایش فضاها و نمادهای روستایی و بومی را تصویر می‌کرد. وی هم‌چنین از هنرمندان بنام مکتب سقاخانه بود.
او به نویسندگی و روزنامه‌نگاری نیز پرداخت و چند مجموعه داستان منتشر کرد، کتاب‌های "ولی افتاد مشکل ها"،"چهار روایت" و "نیچه نه، فقط بگو مشد اسماعیل" ازجمله آثار اوست. از وی هم چنین مقالات هنری متعددی از این هنرمند در خصوص ارتباط هنر و هنرمند ایرانی، در نشریات ایرانی منتشر شده‌است.
نمایشگاه

۱۳۳۰ گالری استتیک
۱۳۴۰ دانشکده هنرهای زیبا تهران
۱۳۴۹ دانشکده هنرهای زیبا تهران
۱۳۵۱ گالری سیحون، تهران
۱۳۵۲ موزه کرمان
۱۳۵۴ گالری سیحون، تهران
۱۳۶۶ گالری کتاب سرا، تهران
۱۳۶۹ گالری کتاب سرا، تهران
۱۳۷۰ گالری کلاسیک اصفهان
۱۳۷۰ گالری هوریان، کالیفرنیا
۱۳۷۱ گالری پاریز، رفسنجان
۱۳۸۹ گالری ساربان، تهران
۱۳۹۱ گالری ساربان، تهران
۱۳۴۶ نمایشگاه هنر مدرن ایرانی، دانشگاه کلمبیا
۱۳۴۹ نمایشگاه «۲۵ سال هنر معاصر ایرانی»، تهران
۱۳۵۳ نمایشگاه یاد بود بازیهای آسیایی، تالار قندریز تهران
۱۳۵۵ نمایشگاه هنر معاصر ایرانی، تهران
۱۳۵۶ نمایشگاه واش آرت، بخش ایرانی، واشینگتن
۱۳۶۲ موزه آسیای شرقی، کالیفرنیا
۱۳۶۷ گالری واگنر، آلمان
۱۳۷۰ تایجان اکسپو، کره جنوبی
۱۳۷۲ نمایشگاه لیلات کالا، دهلی نو
دومین دوسالانه نقاشی تهران
۱۳۷۴ سومین دوسالانه نقاشی تهران
۱۳۷۵ نمایشگاه گروهی در کالیفرنیا
۱۳۷۶ نمایشگاه MK۲، پاریس / چهارمین دوسالانه نقاشی، تهران
۱۳۷۷ نمایشگاهی در ساختمان سازمان ملل، نیویورک
۱۳۷۸ اولین دوسالانه طراحی تهران
۱۳۷۹ گالری آزتک، مادرید
۱۳۸۰ نمایشگاه هنر معاصر ایرانی، لندن
۱۳۹۳ کاخ موزه نیاوران
۱۳۹۳ جشنواره تجسمی فجر
شاهد ۱۴۷

شاهد ۱۴۷ یک پهپاد نظامی پهن‌پیکر و سنگین‌وزن است که در ۲۸ آبان ۱۴۰۲ در زمان حضور سید علی خامنه‌ای در یک نمایشگاه نظامی رونمایی شد.
به گفته محمد شلتوکی، خبرنگار نزدیک به نیروهای نظامی ایران، پهنای بال این پهپاد، ۲۶ متر و حداکثر سقف پرواز آن ۶۰ هزار پا است. تاکنون اطلاعاتی از وضعیت عملیاتی و نخستین پرواز شاهد ۱۴۷ منتشر نشده‌است.
ماریا خوسه گراناتو

ماریا خوسه گراناتو (اسپانیایی: María José Granatto‎؛ زادهٔ ۲۱ آوریل ۱۹۹۵) بازیکن هاکی روی چمن زن اهل آرژانتین است.او او در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ در ریو دو ژانیرو  عضو تیم آرژانتین بود و مدال نقره بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ را به دست آورد.
عملکرد باشگاهی

او مدال طلای بازی های پان آمریکن ۲۰۱۹ را به دست آورد .  در سطح باشگاهی او برای باشگاه سانتا باربارا در آرژانتین بازی می کند.  در جوایز ستارگان هاکی ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷ او برنده FIH rising star  سال شد.
او همچنین با تیم ملی آرژانتین قهرمان جام پان آمریکن ۲۰۲۲ شد و به عنوان بهترین بازیکن مسابقات انتخاب شد.
محمود علاءالملک

| میرزا محمود طباطبائی معروف به میرزا محمودخان علاءالملک | میرزا محمود طباطبائی معروف به میرزا محمودخان علاءالملک |
| --- | --- |
میرزا محمود علاءالملک: میرزا محمود علاءالملک
سفیر ایران در روسیه: سفیر ایران در روسیه
پس از: اسدالله وکیل‌الملک
پیش از: رضا ارفع‌الدوله
 :  
میرزا محمود طباطبائی معروف به میرزا محمودخان علاءالملک از دولتمردان عصر قاجار و چهارمین وزیر علوم ایران بود.
نسب

وی از نوادگان عبدالوهاب تبریزی که نسب وی هم به حسن مثنی ابن حسن مجتبی می‌رسد.
علاءالملک در تبریز به دنیا آمد. در جوانی برای تحصیل به تفلیس رفت و پس از بازگشت به ایران به عضویت وزارت امور خارجه درآمد. پس از طی مراحل مقدماتی در وزارت امور خارجه، در سال ۱۳۱۲ قمری به عنوان سفیر ایران در استانبول، برگزیده شد که پیش از او برادرش اسدالله ناظم‌الدوله، این سِمَت را برعهده داشت. ناصرالدین شاه به او دستور داده بود که سید جمال‌الدین اسدآبادی، شیخ احمد روحی، میرزا آقاخان کرمانی و خبیرالملک را که در استانبول علیه دولت ایران، فعالیت می‌کردند به ایران بفرستد. علاءالملک، پیوسته بازگشت این افراد را از سلطان عبدالحمید، تقاضا می‌کرد که مورد پذیرش او قرار نمی‌گرفت. تا آنکه ارامنه عثمانی سر به شورش برداشتند و فتنه‌ای بزرگ برخاست. علاءالملک که منتظر چنین فرصتی بود تا به عبدالحمید چنان نمایاند که مسبب اصلی این شورش، فعالیت این افراد بوده است و چندان در فریب عبدالحمید کوشید که در پایان به دستگیری این افراد، رضایت داد اما با کشته شدن ناصرالدین شاه دوباره از این کار، منصرف شد.
پس از آن به تدبیر او و علی اصغر خان اتابک نامه‌ای به عبدالحمید نوشتند که در برابر تحویل این افراد، شورشیان ارمنی را که به خاک ایران پناهنده شده بودند به عثمانی بازگردانند. این پیمان مورد پذیرش عبدالحمید قرار گرفت و میرزا آقاخان کرمانی، روحی و خبیرالملک را به دولت ایران تحویل داد اما دربارهٔ تحویل سید جمال‌الدین مردد ماند. سه شخص نخست پس از تحویل به ایران به سرعت در تبریز کشته شدند و چندی نگذشت که سید جمال‌الدین در استانبول به سرطان مبتلا شد و درگذشت. با این پیش آمد مأموریت علاءالملک در نابودی آزادی‌خواهان ایرانی در عثمانی پایان یافت.
علاءالملک نه تنها با سران آزادی‌خواهان که با دوستان آنان نیز کینه می‌ورزید. از جمله در همان سال (۱۳۱۳ قمری) نامه‌ای از میرزا ابوطالب زنجانی از مجتهدین معروف ساکن تهران که با سید جمال‌الدین مکاتبه داشت را به دست آورده و برای شاه فرستاد که موجب تبعید میرزا ابوطالب شد.
دوران سفارت علاءالملک در عثمانی شش سال به طول انجامید. پس از بازگشت به ایران تغییر روش داد و به جبران کارهای گذشته پرداخت. او پس از زین‌العابدین خان حسام‌الملک به حکومت کرمان رفت و بسیاری از رسم‌های ناپسندی را که حاکمان آن شهر برقرار کرده بودند منسوخ ساخت. پس از بازگشت از کرمان به وزارت علوم منصوب شد و در ربیع‌الاول ۱۳۲۳ قمری به همراه مظفرالدین شاه به اروپا رفت. از جمله اقدامات او در دوران تصدی وزارت علوم، گسترش مدرسه فلاحت مظفری بود.
زندگی

محمود علاءالملک به سال ۱۲۲۱ در تبریز متولد شد. پدرش میرزا علی‌اصغر مستوفی از علمای تبریز بود. او سه برادر با نام‌های محمد رفیع، اسدالله و فضل‌الله داشت که همه دارای مناصب نظامی و سیاسی بودند.
او در سال ۱۳۰۴ در سن ۸۳ سالگی در تهران درگذشت و در مقبره خانوادگیش در قم به خاک سپردند.
محمود علاءالملک پدربزرگِ پدرِ فرح پهلوی بود.
فرزندان

۹ فرزند محمود علاءالملک به ترتیب سن:
سید جواد دیبا (در کودکی فوت کرد)
سیده مرضیه دیبا ملقب به احتجاب الدوله
سید محسن دیبا ملقب به سردار مکرم
سیده ماه‌تاج دیبا ملقب به منورالسلطنه، مادر سهراب طباطبایی دیبا و مادربزرگ فرح پهلوی
سیده رباب دیبا
سیده زهرا دیبا
سیده زیباسادات دیبا
سید احمد دیبا
سیده فاطمه دیبا ملقب به افسرالسادات
محمود یارمحمدلو

| محمود یارمحمدلو | محمود یارمحمدلو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳۰ فروردین ۱۳۴۰ تهران
ملیت: ایران
تحصیلات: کارشناسی دانشگاه هنر در رشته سینما
پیشه: مستندساز، تدوینگر، تهیه‌کننده
سال‌های فعالیت: از ۱۳۶۸ تا کنون
محمود یارمحمدلو (متولد ۳۰ فروردین ۱۳۴۰ هجری شمسی)، کارگردان، مستندساز، تدوینگر و تهیه‌کننده زاده تهران. او طی بیش از سه دهه فعالیت در عرصه فیلم مستند و داستانی، مستندهایی همچون «درویش فلزات»، «در قفس» و «شکسته پیوسته» را خلق کرده و تدوینگر مجموعه‌های تلویزیونی مانند «خانه ای در تاریکی» (به کارگردانی سعید سلطانی) و «بچه‌های مدرسه همت» (به کارگردانی رضا میرکریمی) بوده‌است.
زندگی‌نامه

محمود یارمحمدلو زاده تهران (متولد ۳۰ فروردین ۱۳۴۰ هجری شمسی) کارگردان، مستندساز، تدوینگر و تهیه‌کننده ایرانی است. وی دارای مدرک کارشناسی در رشتهٔ سینما گرایش تدوین از دانشگاه هنر می‌باشد. وی برای ساخت مستند «درویش فلزات» در سال ۲۰۰۲ موفق به دریافت جوایز بهترین فیلم مستند و بهترین فیلم از نگاه دانشجویان در جشنواره زولنوک مجارستان شد. یارمحمدلو از سال ۱۳۷۵ عضو انجمن مستندسازان خانه سینما و عضو انجمن تدوین‌گران خانه سینما ازسال ۱۳۷۲ می‌باشد.
آثار > مستند > فیلمهای مستند

عیار مشروطه/طراح، نویسنده، تهیه‌کننده، کارگردان/ بلند/(۱۳۹۳)
سین میم نون واو «سمنو» /کارگردان، تدوینگر/ (۱۳۹۰)
دیدار/کارگزدان، تدوینگر/(۱۳۸۷)
داستان یک قصه گو/کارگردان، تدوینگر/(۱۳۸۶)
شکسته پیوسته/کارگردان، تدوینگر/(۱۳۸۴)
درویش فلزات/کارگردان، تدوینگر/(۱۳۷۶)
در قفس/کارگردان، تدوینگر/(۱۳۷۰)
آثار > مستند > مجموعه‌های مستند

مجموعه مستند «آزادراه تهران-شمال» /کارگردان/۸قسمت/(۱۳۹۷)
مجموعه مستند «شهرنامه» /تهیه‌کننده، کارگردان/۱۰قسمت/شبکه مستند/(۱۳۹۴)
مجموعه مستند «داستان زمین» /تهیه‌کننده، کارگزدان/۱۳قسمت/شبکه مستند/(۱۳۹۲)
مجموعه مستند «تمبر پیامرسان کوچک» /کارگردان/۱۳قسمت/شبکه چهار/(۱۳۷۵)
محموعه مستند داستانی «راهی به سوی فردا» /کارگردان/۵قسمت/شبکه دو/(۱۳۷۵)
ماساشی هاندا

تاداشی هاندا (ماساشی هاندا ، 9 ژوئیه 1953  -) مورخ ژاپنی است . او استاد برجسته دانشگاه توکیو . مدیر سابق انستیتوی فرهنگ شرقی در این دانشگاه و پژوهشگر تاریخ جهان و تاریخ تطبیقی است .
محمد محمدی اشتهاردی

| محمد محمدی اشتهاردی | محمد محمدی اشتهاردی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ بهمن، ۱۳۲۳ اشتهارد
درگذشت: ۲۸ آذر، ۱۳۸۵ (۶۱ سال) قم
آرامگاه: قبرستان شیخان قم
ملیت: ایرانی
فرزندان: مجید، روح اله، معصومه، نجمه
وبگاه: www.mohammadieshtehardi.ir
محمد ملامحمدی مشهور به محمد محمدی اشتهاردی (۱ بهمن ۱۳۲۳ در اشتهارد – ۲۸ آذر ۱۳۸۵ در قم) مفسر قرآن، نویسنده حوزه علمیه قم بود. وی همچنین از اعضای اصلی تفسیر نمونه قرآن بوده‌است.
تحصیلات

در کودکی، نخست به مکتب‌خانه برای یادگرفتن روخوانی قرآن، سپس به دبستان رفت و در کلاس پنجم در تعطیلات تابستانی به حوزه علمیه اشتهارد که از چند نفر محدود در حسینیه محل، تشکیل می‌شد جذب شد لذا دبستان را رها کرده و به تحصیل ادبیّات علوم حوزوی مشغول شد.
محمدی اشتهاردی کتاب سیوطی را می‌خواند، که در سال ۱۳۳۸ به قم برای ادامهٔ تحصیل مهاجرت نمود. قبل از ازدواج نخست در مدرسه‌ستیه، سپس در مدرسه‌حجتیه و مدرسه‌خان و مدرسه‌فیضیه مسکن گزید. دوره سطح را بیش‌تر توسط حسین شب‌زنده‌دار جهرمی، غلامرضا صلواتی، علی‌پناه اشتهاردی، علی مشکینی و ناصر مکارم شیرازی خواند و چند سال در درس خارج در کلاس میرزاهاشم آملی‌و ناصر مکارم شیرازی، وسیدمحمدرضا گلپایگانی شرکت نمود. بخشی از منظومهٔ سبزواری و فلسفه را نزد جعفر سبحانی، و مهدی حائری و بخشی از علوم روز را در کلاس محمد محقق‌لاهیجی (نماینده بروجردی در آلمان) آموخت. همچنین در درس تفسیر خزعلی نیز شرکت نمود.
نویسندگی

حضور در کلاس‌های تفسیر میرزا ابوالفضل زاهدی سبب گرایش وی به نویسندگی گردید. چندی بعد کتابی پیرامون بلال حبشی در سال ۱۳۴۶ نوشت. سپس در سال ۱۳۴۷ کتاب پندهای جاویدان را نوشت و این آغازی شد که تا پایان عمر خویش بیش از ۲۵۰ اثر را به رشته تحریر درآورد. همچنین در تفسیر نمونه و تفسیر پیام قرآن مشارکت نمود.
درگذشت

محمدی اشتهاردی در سال ۱۳۵۲ در یک سانحه رانندگی دچار چندین شکستگی می‌گردد. همچنین ۸ سال بعد سکته مغزی عوارض متفاوت‌تری برایش ایجاد کرد که ناچار برای مداوا و جراحی مغز و اعصاب رهسپار آلمان شد. این مسئله باعث کم‌تحرکی او شد لذا در سال ۱۳۸۲ درگیر بیماری سرطان روده شده و با وجود تحمل ۲ جراحی و ۳ دوره شیمی‌درمانی، در نهایت در ۲۸ آذر ۱۳۸۵ درگذشت و در قبرستان شیخان قم دفن شد.