stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جاذبه‌های گردشگری استان کرمان
استان کرمان

باغ شاهزاده (ماهان) (میراث جهانی یونسکو)
باغ عمارت بیگلر بیگی (فتح آباد)
ارگ بم (میراث جهانی یونسکو)
ارگ راین
مجموعه حاج آقاعلی رفسنجان
ارگ انار
ارگ بردسیر
دره راگه
آبشار کشیت
آبشار اوردیکان
آبشار بنگان (بافت)
آبشار جهانجان (سه کاسه) بافت
آبشار رودفرق (عنبراباد)
آستانه شاه نعمت‌الله ولی (ماهان)
آسیاب شهداد
آسیاب هشتم کوهبنان
بادگیر چپقی
بندر هنزارابر
تپه کنار صندل (محوطه باستانی) (جیرفت)
پارک ملی خبر (بافت)
تپه یحی (محوطه باستانی) (بافت)
چشمه عروس وسیه بنوئیه رابر
خانه بهادرالملک بردسیر
خانه ایرانمنشها (بافت)
خانه حاج درویش
خانه صادقی
خانه والی میرحسینی
روستای سنگی میمند (شهربابک)
ریگ‌های علی‌آباد (ریگان)
شهر راین
کاروانسرای سعادت آباد (سیرجان)
قلعه کشیت
آرامگاه میرزبیر (سیرجان)
حمام کران (سیرجان)
چهارگنبد (سیرجان)
هماشهر و بلورد
قلعه گلباف
قلعه هشتادان
قلعه نسک
قلعه داوودآباد (امین شهر)
قلعه سموران
قلعه گرم سالاررضا
قلعه گزانخواص (ریگان)
عمارت موسی خانی (شهربابک)
غار شب پره بافت
غارجفریز گوغر (بافت)
غار ایوب بزرگترین غار آذرین ایراندهج
کاروانسرای ابراهیم - سیرجان
کاروانسرای پاریز
کنارصندل تپه باستانی در شهرستان عنبرآباد (شهر جیرفت باستان)
کوشک رفعت الدوله
مرقد امامزاده زید محمود (گلباف.حرمک)
مرقد سید خراسانی (گلباف)
مرقد امامزاده شیرخدا (راین)
امامزاده سید سلطان فقیه الدین بزنجان
مسجد و حسینیه شهر کهنه
مسجد و حسینیه شهر کهنه
مقبره پیرجارسوز
مقبره پیرمرد خدا
مقبره میرحیدر (گورخانه)
مقبره شیخ محمد پرنده (بافت)
میل نادری فهرج (فهرج)
میمند (کرمان) روستای میمند)
قیصریه رفسنجان
دهبکری (بم)
روستای دریجان (بم)
ابارق (بم)
امامزاده حمزه سیرجان
امامزاده علی سیرجان
امامزاده احمد سیرجان
زیارت گاه امامزاده سلطان سید احمد(درب بهشت)
تپه باستانی یحیی (بافت)
خانه ایرانمنش‌ها (بافت)
چهارطاقی ساسانیان (ارزوئیه)
قلعه افشارها (بافت)
قلعه کردعلی (بافت)
باغ سنگی (سیرجان)
مقبره راجی کرمانی (کرمان)
عمارت موسی خانی (شهربابک)
امامزاده فقیه الدین (بزنجان بافت)
ومنطقه زیباودیدنی گوغرکه بواسطه ارتفاع بیش از 3000متری ازسطح دریا لقب بام کرمان را یدک میکشداز دیگر مکانهای دیدنی استان کرمان به شمار می‌روند
محراب و سقف مسجد ملک، کرمان
جوامع، منطقه‌ها و ناحیه‌های زبانی بلژیک

بلژیک یک دولت فدرال متشکل از سه جامعه و سه منطقه است که بر چهار ناحیه زبانی بنا شده‌اند. هر کدام از این مجموعهٔ زیربخش‌ها، با هم کل کشور را تشکیل می‌دهند؛ به عبارت دیگر، همپوشانی دارند.
ناحیه‌های زبانی توسط قانون دوم گیلسون (لازم‌الاجرا از ۲ آگوست ۱۹۶۳) ایجاد شد. تقسیم به ناحیه‌های زبانی در قانون اساسی بلژیک در سال ۱۹۷۰ گنجانده شد.  با اصلاحات قانون اساسی در دهه های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، منطقه‌ای‌شدن دولت یکپارچه، بلژیک به یک فدراسیون سه‌لایه تبدیل شد. دولت‌های فدرال، منطقه‌ای و اجتماعی بلژیک ایجاد شدند؛ سازشی که برای به‌حداقل‌رساندن تنش‌های زبانی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی طراحی شد.
منطقه‌ها

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| کشور فدرال | ۱ |  بلژیک |  بلژیک |  بلژیک |  بلژیک |  بلژیک |  بلژیک |  بلژیک |  بلژیک |  بلژیک |  بلژیک |  بلژیک |  بلژیک |  بلژیک |
| زبان | ۴ | هلندی | هلندی | هلندی | هلندی | هلندی | دوزبانه | دوزبانه | فرانسوی | فرانسوی | فرانسوی | فرانسوی | فرانسوی | آلمانی |
| جامعه ها | ۳ |  جامعه فلاندری بلژیک |  جامعه فلاندری بلژیک |  جامعه فلاندری بلژیک |  جامعه فلاندری بلژیک |  جامعه فلاندری بلژیک |  جامعه فلاندری بلژیک |  جامعه فرانسوی بلژیک |  جامعه فرانسوی بلژیک |  جامعه فرانسوی بلژیک |  جامعه فرانسوی بلژیک |  جامعه فرانسوی بلژیک |  جامعه فرانسوی بلژیک |  جامعه آلمانی‌زبان بلژیک |
| منطقه‌ها | ۳ |  منطقه فلاندری |  منطقه فلاندری |  منطقه فلاندری |  منطقه فلاندری |  منطقه فلاندری |  بروکسل |  بروکسل |  منطقه والونی |  منطقه والونی |  منطقه والونی |  منطقه والونی |  منطقه والونی |  منطقه والونی |
| استان‌ها | ۱۰ |  فلاندر غربی |  فلاندر شرقی |  استان آنتورپ |  لوگزامبورگ (بلژیک) |  استان فلومیش بربان | ندارد | ندارد |  استان اوئلون بربان |  استان انو |  لوکزامبورگ |  استان نمور |  استان لیژ |  استان لیژ |
| شهرستان‌ها | ۴۳ | ۸ | ۶ | ۳ | ۳ | ۲ | ۱ | ۱ | ۱ | ۷ | ۵ | ۳ | ۴ | ۴ |
| شهرداری‌ها | ۵۸۱ | ۶۴ | ۶۰ | ۶۹ | ۴۲ | ۶۵ | ۱۹ | ۱۹ | ۲۷ | ۶۹ | ۴۴ | ۳۸ | ۷۵ | ۹ |
کالسکه شبح (فیلم ۱۹۵۸)

| کالسکهٔ شبح | کالسکهٔ شبح |
| --- | --- |
کارگردان: ارنه ماتسون
فیلمنامه‌نویس: Rune Lindström
بر پایه: Thy Soul Shall Bear Witness! اثر سلما لاگرلوف
بازیگران: Edvin Adolphson آنیتا بیورک George Fant اولاً یاکوبسون Isa Quensel
موسیقی: Dag Wirén
فیلم‌بردار: Max Wilén
تدوین‌گر: Carl-Olov Skeppstedt
تاریخ‌های انتشار:  ۱۸ سپتامبر ۱۹۵۸ (۱۹۵۸-0۹-۱۸)  
مدت زمان: ۱۰۹ دقیقه
کشور: سوئد
زبان: سوئدی 
کالسکهٔ شبح (سوئدی: Körkarlen) فیلمی سوئدی در سبک ترسناک و فانتزی به کارگردانی ارنه ماتسون است که در سال ۱۹۵۸ منتشر شد.
کالسکه طلایی

| کالسکه طلایی | کالسکه طلایی |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: ژان رنوآر
فیلمنامه‌نویس: ژان رنوآر جک کرکلند رنتسو آوانتسو جولیو ماکی
بر پایه: Le Carrosse du Saint-Sacrement اثر پروسپر مریمه
بازیگران: آنا مانیانی اودوآردو اسپادارو دانکن لمانت
موسیقی: آنتونیو ویوالدی
تاریخ‌های انتشار:  ۳ دسامبر ۱۹۵۲ (۱۹۵۲-12-۰۳) (ایتالیا)  ۲۷ فوریه ۱۹۵۳ (۱۹۵۳-02-۲۷) (فرانسه)  
مدت زمان: ۱۰۳ دقیقه
کشور: فرانسه ایتالیا
زبان: زبان انگلیسی
کالسکهٔ طلایی (فرانسوی: Le Carrosse d'or‎) که با نام کالسکهٔ زرین هم شناخته می‌شود، فیلمی درام است که در سال ۱۹۵۲ به کارگردانی ژان رنوآر ساخته شد.
جودی مینکس

| جودی مینکس | جودی مینکس |
| --- | --- |
Minx in December 2011: Minx in December 2011
زادهٔ: ۴ ژانویهٔ ۱۹۸۹ ‏(۳۵ سال) پاریس
ملیت: فرانسه
وبگاه: http://imsoexcited.canalblog.com
جودی مینکس (فرانسوی: Judy Minx‎؛ زاده ۴ ژانویهٔ ۱۹۸۹) یک بازیگر پورنوگرافی اهل فرانسه است.
جایزه بزرگ سان مارینو

جایزه بزرگ سان مارینو یکی از مسابقات قهرمانی فرمول یک بود که از سال ۱۹۸۱ تا ۲۰۰۶ در پیست انزو و دینو فراری در شهر ایمولا نزدیک کوهستان آپنینی در ایتالیا برگزار می‌شد. از آنجایی که در همان زمان مسابقه‌ای با نام جایزه بزرگ ایتالیا در مونزا برگزار می‌شد، این مسابقه به دلیل نزدیکی به سان مارینو جایزه بزرگ سان مارینو نام گرفت. در سال ۱۹۸۰ که مونزا در دست بازسازی بود، پیست ایمولا برای جایزه بزرگ ایتالیا مورد استفاده قرار گرفت.
تاریخچه > سرآغاز

منطقه پیرامون ایمولا مقر چند سازنده خودروی مسابقه‌ای (برای نمونه فراری، لامبورگینی، مازراتی، میناردی که بعداً به تورو روسو تغییر یافت، دالارا و استانگوئلینی) است. پس از جنگ جهانی دوم این شهر برنامه‌ای برای گسترش اقتصاد محلی اجرا کرد. چهار هوادار محلی مسابقات موتوری پیشنهاد دادند جاده‌ای جدید ساخته شود و به جاده‌های عمومی موجود که توسط خودروسازان محلی برای آزمایش خودروهایشان به کار می‌رفت، اتصال یابد. ساخت جاده در مارس ۱۹۵۰ آغاز شد. دو سال بعد آلبرتو اسکاری نخستین آزمایش را با خودرویی که انزو فراری تولید کرده بود، انجام داد و چند دور نمایشی در مسیر رانندگی کرد.
نخستین رقابت موتورسواری در آوریل ۱۹۵۳ و نخستین رقابت اتومبیل‌رانی در ژوئن ۱۹۵۴ در ایمولا برگزار شد. نخستین رقابت با خودروهای فرمول یک در آوریل ۱۹۶۳ به عنوان رقابت غیر مسابقه‌ای در ایمولا برگزار شد و با پیروزی جیم کلارک به پایان رسید. یک رقابت غیر مسابقه‌ای دیگر در سال ۱۹۷۹ در ایمولا برگزار شد و این بار نیکی لائودا برنده رقابت شد.
در خط شروع جایزه بزرگ ایتالیای ۱۹۷۹ در پیست سریع مونزا حادثه‌ای رخ داد که منجر به کشته شدن رونی پترسون راننده محبوب سوئدی شد. از این رو در سال ۱۹۸۰ مسابقه به پیست ایمولا منتقل شد. در سال بعد، جایزه بزرگ ایتالیا دوباره به مونزا بازگشت و جایزه بزرگی در ایمولا برگزار نشد. مالکان پیست تمایل داشتند در تقویم بمانند، بنابراین از باشگاه اتومبیل‌رانی سان مارینو درخواست کردند برای برگزاری جایزه بزرگ به نام کشور خود پیشنهادی ارائه کنند. این پیشنهاد مورد موافقت قرار گرفت و جایزه بزرگ سان مارینو متولد شد.
تاریخچه > ایمولا > سال‌های نخست (۱۹۸۱ تا ۱۹۹۳)

مسابقه نخست در سال ۱۹۸۱ برگزار شد و ژیل ویلنوو در خط نخست قرار گرفت؛ ولی پس از توقف او برای تعویض لاستیک، در نهایت نلسون پیکه رهبری مسابقه را به دست آورد و برنده شد. مسابقه ۱۹۸۲ توسط بیشتر تیم‌های اتحادیه سازندگان فرمول یک تحریم شد و تنها ۱۴ خودرو مسابقه دادند. رقابت تنها میان دو خودروی فراری ویلنوو و دیدیه پیرونی بود. با این حال و با وجود دستور تیمی مبنی بر کاهش سرعت رانندگان برای جلوگیری از ایجاد مشکل مکانیکی یا اتمام سوخت، پیرونی و ویلنوو به رقابت با یکدیگر ادامه دادند و با اشتباه ویلنوو در دور آخر، پیرونی برنده مسابقه شد. ویلنوو اعلام کرد تا پایان عمر با پیرونی سخن نخواهد گفت و تا زمان مرگ خود که دو هفته بعد و در مرحله تعیین خط جایزه بزرگ بلژیک اتفاق افتاد، بر حرف خود ایستاد.
مسابقه ۱۹۸۵ نیز رقابت جذابی بود. آیرتون سنا در بیشتر مسابقه پیشتاز بود؛ ولی اشتفان یوهانسون که مسابقه را در خط ۱۵ آغاز کرده بود و توانسته بود به تدریج رتبه خود را بهبود دهد، در دور ۶۱ سنا را پشت سر گذاشت و پیشتاز شد. شوربختانه او به دلیل مشکل سوخت کناره‌گیری کرد. چند راننده دیگر نیز به همین دلیل از مسابقه خارج شدند و در نهایت، آلن پروست برنده مسابقه شد؛ ولی به دلیل سبک بودن خودرو به میزان ۲ کیلوگرم رد صلاحیت شد و قهرمانی به الیو ده آنجلیس ایتالیایی که دوم شده بود، اهدا شد. در مسابقه ۱۹۸۷ در مرحله تعیین خط، نلسون پیکه به سختی تصادف کرد و به دستور سید واتکینز (پزشک فدراسیون جهانی) از حضور در مسابقه بازماند.
در سال ۱۹۸۹ نام پیست تغییر کرد و به افتخار انزو فراری که سال پیش درگذشته بود، پیست انزو و دینو فراری نامیده شد. مسابقه این سال نیز با حادثه همراه بود و گرهارد برگر اتریشی به شدت در پیچ تامبورلو تصادف کرد. برگر بیهوش شد و خودرویش آتش گرفت. البته برگر آسیب چندانی ندید و تنها مسابقه بعدی را از دست داد. مسابقه متوقف و دوباره آغاز شد. پروست و سنا که در مک‌لارن هم تیمی بودند، پیش از آغاز مسابقه توافق کردند هرکدام زودتر به پیچ توسا برسد، رهبر مسابقه بماند. پروست پیش افتاد و جلوتر از سنا از پیچ تامبورلو گذشت. سنا به پروست رسید و در پیچ توسا از او سبقت گرفت. پروست که از زیر پا گذاشته شدن توافق عصبانی شده بود، بارها تلاش کرد از سنا سبقت بگیرد، ولی در نهایت در پیچ واریانته باسا از مسیر خارج شد و پیروزی را به سنا تقدیم کرد.
تاریخچه > ایمولا > فاجعه ۱۹۹۴

جایزه بزرگ سان مارینوی ۱۹۹۴ سیاه‌ترین آخر هفته تاریخ ورزش اتومبیل‌رانی (از جایزه بزرگ بلژیک ۱۹۶۰ به بعد) به‌شمار می‌رود. اتفاقات این مسابقه منجر به اصلاحاتی به منظور افزایش ایمنی ورزش اتومبیل‌رانی شد. چند تصادف رخ داد و دو راننده کشته شدند. در دور تمرینی روز جمعه روبنس باریکلو به شدت تصادف کرد و به فنس‌های جداکننده تماشاگران از پیست برخورد کرد و چند دقیقه بیهوش بود. روز شنبه، بال جلوی خودروی رولاند راتزنبرگر شکسته شد و او در پیچ ویلنوو تصادف کرد. راتزنبرگر نتوانست خودرو را در پیچ نگه دارد و با سرعت حدود ۳۰۰ کیلومتر بر ساعت تقریباً با سر به دیوار حفاظتی پیست برخورد کرد. این تصادف منجر به شکستگی قاعده جمجمه راتزنبرگر و مرگ او شد. در روز مسابقه، جی جی لتو و پدرو لامی در آغاز مسابقه با هم برخورد کردند و پرت شدن قطعات شکسته به سوی فنس‌ها منجر به زخمی شدن هشت تماشاگر شد. در دور ۷ آیرتون سنا، احتمالاً پس از ایجاد مشکل مکانیکی، با سرعت بالا در پیچ تامبورلو از پیست خارج شد و به شدت با دیوار حفاظتی کنار رودخانه مجاور پیست برخورد کرد. بخشی از سیستم تعلیق و چرخ جلوی سمت راست از جای خود خارج شد و با سرعت بسیار زیاد به کلاه ایمنی سنا برخورد کرد. این برخورد آسیب شدیدی به سر سنا وارد کرد و ساعاتی بعد در بیمارستانی در بولونیا درگذشت. در ادامه مسابقه، هنگام خروج میکله آلبورتو از گاراژ، یکی از چرخ‌های خودروی او جدا شد و چهار مکانیک لوتوس و فراری را مصدوم کرد.
واکنش به این تراژدی‌ها در دنیای اتومبیل‌رانی خیره‌کننده بود. دو راننده از جمله قهرمان سه دوره جهان کشته شده بودند. این اتفاق برای نخستین بار در هشت سال گذشته افتاد و نخستین تلفات جانی در زمان مسابقه در دوازده سال اخیر بود. تا پایان فصل ۱۹۸۲ کشته شدن رانندگان رایج بود و هر فصل یک یا دو راننده کشته می‌شدند. استفاده از مواد قوی‌تر و کارآمدتر در ساخت خودروها و افزایش ایمنی مسیر و راننده در طول سال‌ها باعث کاهش چشمگیر تلفات شده بود. از سال ۱۹۸۳ تا سال ۲۰۱۸ به جز سنا و راتزنبرگر، تنها الیو ده آنجلیس در دور تمرینی در سال ۱۹۸۶ و ژول بیانچی در جایزه بزرگ ژاپن ۲۰۱۴ کشته شدند. معمولاً بدترین آسیبی که به رانندگان وارد می‌شد، مصدومیت‌های جزئی بود؛ ولی پس از رویداد فاجعه‌بار ۱۹۹۴ بسیاری از پیست‌ها اصلاح شد تا سرعت خودروها کاهش یابد. به ویژه پیچ ترسناک او روژ در پیست اسپا-فرانکورشان به مانع تبدیل شد. در طول فصل، مقررات طراحی خودرو تغیر یافت و بخشی از تغییرات به فصل بعد موکول شد.
تاریخچه > ایمولا > سال‌های پایانی (۱۹۹۵ تا ۲۰۰۶)

پیچ‌های تامبورلو و ویلنوو که محل تصادفات زیادی در سال‌های مختلف بودند، از پیچ ساده به پیچ مانع‌دار کم‌سرعت‌تر تغییر پیدا کردند و پیچ واریانته باسا مستقیم شد. از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۴ میشائیل شوماخر پنج بار قهرمان شد و تنها در سال ۲۰۰۱ قهرمانی را به برادرش رالف واگذار کرد. شوماخر هفتمین پیروزی خود در جایزه بزرگ سان مارینو را در سال ۲۰۰۶ کسب کرد.
در ۲۹ اوت ۲۰۰۶ اعلام شد مسابقه از تقویم فصل ۲۰۰۷ خارج و جایزه بزرگ بلژیک جایگزین آن شده‌است. از آن زمان، جایزه بزرگ سان مارینو برگزار نشده‌است.
هیچ راننده‌ای از سان مارینو تاکنون در این جایزه بزرگ شرکت نکرده‌است. دو راننده ایتالیایی به نام‌های الیو ده آنجلیس (در سال ۱۹۸۵) و ریکاردو پاترسه (در سال ۱۹۹۰) برنده آن شده‌اند. میشائیل شوماخر با هفت پیروزی رکورددار است و پس از او آیرتون سنا و آلن پروست با سه پیروزی قرار دارند. در بخش سازندگان نیز، ویلیامز و فراری هشت پیروزی و مک‌لارن شش پیروزی کسب کرده‌اند.
برندگان جایزه بزرگ سان مارینو > برندگان چندگانه (رانندگان)

| تعداد پیروزی | راننده | سال‌های پیروزی |
| --- | --- | --- |
| ۷ |  میشائیل شوماخر | ۱۹۹۴، ۱۹۹۹، ۲۰۰۰، ۲۰۰۲، ۲۰۰۳، ۲۰۰۴، ۲۰۰۶ |
| ۳ |  آیرتون سنا | ۱۹۸۸، ۱۹۸۹، ۱۹۹۱ |
| ۳ |  آلن پروست | ۱۹۸۴، ۱۹۸۶، ۱۹۹۳ |
| ۲ |  نایجل منسل | ۱۹۸۷، ۱۹۹۲ |
| ۲ |  دیمون هیل | ۱۹۹۵، ۱۹۹۶ |
برندگان جایزه بزرگ سان مارینو > برندگان چندگانه (سازندگان)

| تعداد پیروزی | سازنده | سال‌های پیروزی | سال‌های پیروزی |
| --- | --- | --- | --- |
| ۸ |  فراری | ۱۹۸۲، ۱۹۸۳، ۱۹۹۹، ۲۰۰۰، ۲۰۰۲، ۲۰۰۳، ۲۰۰۴، ۲۰۰۶ |  |
| ۸ |  ویلیامز | ۱۹۸۷، ۱۹۹۰، ۱۹۹۲، ۱۹۹۳، ۱۹۹۵، ۱۹۹۶، ۱۹۹۷، ۲۰۰۱ |  |
| ۶ |  مک‌لارن | ۱۹۸۴، ۱۹۸۶، ۱۹۸۸، ۱۹۸۹، ۱۹۹۱، ۱۹۹۸ |  |
جرجی استول

| جرجی استول | جرجی استول |
| --- | --- |
زادهٔ: ۷ مه ۱۹۰۲
درگذشت: ۱۸ ژانویه ۱۹۸۵
جرجی استول (انگلیسی: Georgie Stoll؛ ۷ مه ۱۹۰۲ – ۱۸ ژانویه ۱۹۸۵) یک آهنگساز، و رهبر ارکستر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌های او می‌توان به ممکن بود آن شب باشد اشاره کرد.
وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه اسکار بهترین موسیقی فیلم شده‌است.
جووانی لئونه

| جووانی لئونه | جووانی لئونه |
| --- | --- |
ششمین رئیس‌جمهور ایتالیا: ششمین رئیس‌جمهور ایتالیا
دوره مسئولیت ۲۹ دسامبر ۱۹۷۱ – ۱۵ ژوئن ۱۹۷۸: دوره مسئولیت ۲۹ دسامبر ۱۹۷۱ – ۱۵ ژوئن ۱۹۷۸
نخست‌وزیر: امیلیو کلمبو جولیو آندریوتی ماریانو رومور آلدو مورو
پس از: جوزپه ساراگات
پیش از: ساندرو پرتینی
نخست‌وزیر ایتالیا: نخست‌وزیر ایتالیا
دوره مسئولیت ۲۴ ژوئن ۱۹۶۸ – ۱۲ دسامبر ۱۹۶۸: دوره مسئولیت ۲۴ ژوئن ۱۹۶۸ – ۱۲ دسامبر ۱۹۶۸
رئیس‌جمهور: جوزپه ساراگات
پس از: آلدو مورو
پیش از: ماریانو رومور
دوره مسئولیت ۲۱ ژوئن ۱۹۶۳ – ۴ دسامبر ۱۹۶۳: دوره مسئولیت ۲۱ ژوئن ۱۹۶۳ – ۴ دسامبر ۱۹۶۳
رئیس‌جمهور: آنتونیو سنی
پس از: آمینتوره فانفانی
پیش از: آلدو مورو
رئیس مجلس نمایندگان: رئیس مجلس نمایندگان
دوره مسئولیت ۱۰ می ۱۹۵۵ – ۲۱ ژوئن ۱۹۶۳: دوره مسئولیت ۱۰ می ۱۹۵۵ – ۲۱ ژوئن ۱۹۶۳
پس از: جیووانی گرونچی
پیش از: برونتو بوچّارِلّی دوچّی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۳ نوامبر ۱۹۰۸ ناپل، کامپانیا، پادشاهی ایتالیا
درگذشته: ۹ نوامبر ۲۰۰۱ (۹۳ سال) رم، لاتیوم، ایتالیا
ملیت: ایتالیا
حزب سیاسی: حزب دموکراسی مسیحی
همسر(ان): ویتّوریا میچکیتو
جووانی لئونه (ایتالیایی: Giovanni Leone; زاده ۳ نوامبر ۱۹۰۸ – درگذشته ۹ نوامبر ۲۰۰۱) یک سیاست‌مدار اهل ایتالیا، و سی‌وهفتمین نخست‌وزیر این کشور بود، که از ۲۱ ژوئن ۱۹۶۳ تا ۴ دسامبر ۱۹۶۳، و مجدداً از ۲۴ ژوئن ۱۹۶۸ تا ۱۲ دسامبر ۱۹۶۸، این سمت را برعهده داشت. او هم‌چنین از ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۸ رئیس‌جمهور ایتالیا بود، که ششمین عهده‌دار این مقام به‌شمار می‌رفت. جووانی لئونه در ۹ نوامبر ۲۰۰۱ در سن ۹۳ سالگی درگذشت.
الماس‌های شکسته

| الماس‌های شکسته | الماس‌های شکسته |
| --- | --- |
پوستر اکران سینمایی: پوستر اکران سینمایی
کارگردان: پیتر ساتلر
نویسنده: استیو ویورلی
بازیگران:  بن پلت  لولا کریک  ایوت نیکول براون  آلفونزو مک آلی  لیندا بوید 
موسیقی: کیگن دویت
فیلم‌بردار: بروس فورتنر
تدوین‌گر: رابرت هافمن
شرکت تولید: بلک لیبل مدیا
تاریخ‌های انتشار:  ۱ آوریل ۲۰۲۱ (۲۰۲۱-0۴-۰۱) (سنتا باربارا)  ۲۳ ژوئیه ۲۰۲۱ (۲۰۲۱-0۷-۲۳) (ایالات متحده)  
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
الماس‌های شکسته (انگلیسی: Broken Diamonds) فیلمی آمریکایی در ژانر درام به کارگردانی پیتر ساتلر و نویسندگی استیو ویورلی است که در سال ۲۰۲۱ منتشر شد.
بازیگران

بن پلت به عنوان اسکات
لولا کریک به عنوان سیندی
ایوت نیکول براون به عنوان کوکی
آلفونسو مک آلی
لیندا بوید به عنوان مامان
چاد ویلت به عنوان لیلاند ویور
آماندا فیکس به عنوان سیندی جوان
تولید

در مارس ۲۰۱۸، اعلام شد که بن پلات به عنوان بازیگر این فیلمی به کارگردانی پیتر ساتلر انتخاب شده‌است. مولی اسمیت، راشل اسمیت، تاد لاکینبیل، ترنت لاکینبیل و ترینا وایات از تولیدکنندگان این فیلم هستند
در ماه مه سال ۲۰۱۸، لولا کریک به بازیگران این فیلم پیوست. در ژوئن سال ۲۰۱۸، ایوت نیکول براون و آلفونزو مک آلی به جمع بازیگران این فیلم پیوستند.
تولید > فیلمبرداری

فیلمبرداری اصلی از ۴ ژوئن ۲۰۱۸ آغاز شد.
سرتنگ المجن

| سرتنگ المجن | سرتنگ المجن |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۱°۸′۸″ شمالی ۵۰°۳۲′۴۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۱۳۵۵۶°شمالی ۵۰٫۵۴۵۸۳°شرقی﻿ / 31.13556; 50.54583: مختصات: ۳۱°۸′۸″ شمالی ۵۰°۳۲′۴۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۱۳۵۵۶°شمالی ۵۰٫۵۴۵۸۳°شرقی﻿ / 31.13556; 50.54583
کشور: ایران
استان: کهگیلویه و بویراحمد
شهرستان: کهگیلویه
بخش: بخش چاروسا
دهستان: طیبی سرحدی غربی
جمعیت: ۰ نفر (سرشماری ۹۵)
سرتنگ المجن، روستایی از توابع بخش چاروسا شهرستان کهگیلویه در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان طیبی سرحدی غربی قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
نصف‌النهار ۱۴ درجه غربی

مدار قطبی
راس‌السرطان
استوا
راس‌الجدی
مدار قطبی
نصف‌النهار ۱۴ درجه غربی ۱۴مین نصف‌النهار غربی از گرینویچ است که از لحاظ زمانی ۰ساعت و ۵۶دقیقه با گرینویچ اختلاف زمانی دارد.
این نصف‌النهار از قطب شمال شروع و از مناطق زیر گذشته و به قطب جنوب ختم می‌شود.
قاره آفریقا
کارلیل بلکول

| کارلیل بلکول | کارلیل بلکول |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۰ ژانویهٔ ۱۸۸۴ سیراکیوس، نیویورک
درگذشت: ۱۷ ژوئن ۱۹۵۵ (۷۱ سال) میامی
کارلیل بلکول (انگلیسی: Carlyle Blackwell; ۲۰ ژانویهٔ ۱۸۸۴ – ۱۷ ژوئن ۱۹۵۵) یک هنرپیشه، و کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
گزیده فیلمشناسی

از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
ملکه باکره (فیلم ۱۹۲۳) (۱۹۲۳)
او (فیلم ۱۹۲۵) (۱۹۲۵)
مونت کارلو (فیلم ۱۹۲۵) (۱۹۲۵)
انگلیسی فیلادلفیا

انگلیسی فیلادلفیا یا انگلیسی دره دلاور گونه یا گویشی از انگلیسی آمریکایی بومی فیلادلفیا است که در منطقهٔ کلان‌شهری فیلادلفیا در سراسر دره دلاور، از جمله جنوب شرقی پنسیلوانیا، شهرستان‌های شمال دلاور (به‌ویژه نیوکاسل و کنت)، ساحل شرقی شمالی مریلند و تمام جنوب جرسی امتداد می‌یابد. به غیر از فیلادلفیا و احتمالاً بالتیمور، با این گویش در شهرهایی مانند ویلمینگتون، آتلانتیک سیتی، کامدن، واینلند و دوور سخن می‌گویند. فیلادلفیا انگلیسی یکی از گویش‌های زبان انگلیسی است که به خوبی مورد مطالعه قرار گرفته است. انگلیسی فیلادلفیا ویژگی‌های خاصی با انگلیسی نیویورکی و انگلیسی آمریکایی میدلند دارد، اگرچه خودش گویش متمایزی با این دو است.
تاریخچه

انگلیسی فیلادلفیا تاریخچه پیچیده‌ای دارد. گویش‌وران گاهی ویژگی‌های مشترکی با گویش‌وران مناطق همسایه و همچنین ویژگی‌های منحصر به فردی با گویش‌وران محلی به اشتراک می‌گذارند.
جرجی پارکر

| جرجی پارکر | جرجی پارکر |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: جرجینا پارکر
زادهٔ: ۱۶ دسامبر ۱۹۶۴ ‏(۵۹ سال) سیدنی، استرالیا
ملیت:  استرالیایی
پیشه: هنرپیشه
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۸–اکنون
آثار برجسته: پرستاران خانه و دوری
همسر: استیو ورلند (۱۹۹۹ تا کنون)
فرزندان: ۱
جرجی پارکر (انگلیسی: Georgie Parker؛ زادهٔ ۱۶ دسامبر ۱۹۶۴) هنرپیشه اهل استرالیا است. وی از سال ۱۹۸۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به پرستاران و خانه و دوری اشاره کرد.
او هفت مرتبه برندهٔ جایزه لوگی شده است که دوتا از آنها، لوگی زرین بوده است.
الوین کرانزلین

الوین کریستسان کرانزلین (به انگلیسی: Alvin Christian Kraenzlein) ورزشکار مرد رشتهٔ دو و میدانی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در بین سال‌های ‎۱۹۰۰ میلادی در مسابقات بازی‌های المپیک تابستانی در مجموع ۴ مدال طلا را کسب کرد.
اهلزدارف

| اهلزدارف   | اهلزدارف   |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: زاکسن-آنهالت
ناحیه: Mansfeld-Südharz
انجمن شهرداری: Mansfelder Grund-Helbra
حکومت: حکومت
 • شهردار: Detlef Wachsmann (SPD)
مساحت: مساحت
 • کل: ۵٫۰۹ کیلومتر مربع (۱٫۹۷ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۴۵ متر (۸۰۴ فوت)
جمعیت (2011-12-31): جمعیت (2011-12-31)
 • کل: ۱٬۷۳۰
 • تراکم: ۳۴۰/کیلومتر مربع (۸۸۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: 06313
کدهای شماره‌گیری: 034772
پلاک خودرو: MSH
اهلزدارف (به آلمانی: Ahlsdorf) یک شهر در آلمان است که در زاکسن-آنهالت واقع شده‌است.
خصوصیات

اهلزدارف ۵٫۰۹ کیلومترمربع مساحت دارد ۲۴۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اوبرهوفن ایم اینتال

| Oberhofen im Inntal | Oberhofen im Inntal |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
Oberhofen im Inntalموقعیت در اتریش: Oberhofen im Inntalموقعیت در اتریش
مختصات: ۴۷°۱۸′۱۱″ شمالی ۱۱°۰۵′۴۵″ شرقی﻿ / ﻿۴۷٫۳۰۳۰۶°شمالی ۱۱٫۰۹۵۸۳°شرقی﻿ / 47.30306; 11.09583: مختصات: ۴۷°۱۸′۱۱″ شمالی ۱۱°۰۵′۴۵″ شرقی﻿ / ﻿۴۷٫۳۰۳۰۶°شمالی ۱۱٫۰۹۵۸۳°شرقی﻿ / 47.30306; 11.09583
کشور: اتریش
ایالت: تیرول
ناحیه: Innsbruck Land
حکومت: حکومت
 • شهردار: Peter Daum (ÖVP)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۸٫۶ کیلومتر مربع (۷٫۲ مایل مربع)
ارتفاع: ۶۲۲ متر (۲۰۴۱ فوت)
جمعیت (۱۱ دی ۱۳۹۴): جمعیت (۱۱ دی ۱۳۹۴)
 • کل: ۱٬۷۷۸
 • تراکم: ۹۶/کیلومتر مربع (۲۵۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
کدهای پستی: ۶۴۰۶
پیش‌شماره‌ها: ۰۵۲۶۲
پلاک خودرو: IL
وبگاه: www.oberhofen.tirol.gv.at
اوبرهوفن ایم اینتال (به آلمانی: Oberhofen im Inntal) یک منطقهٔ مسکونی در اتریش است که در اینسبروک لند واقع شده‌است. اوبرهوفن ایم اینتال ۱۸٫۶ کیلومتر مربع مساحت دارد ۶۲۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ژیزور

| ژیزور | ژیزور |
| --- | --- |
City as seen from the castle terrasse: City as seen from the castle terrasse
  نشان:   نشان
کشور: فرانسه
ناحیه: نرماندی
دپارتمان: شهرستان اور
بخش: Les Andelys
کانتون: Gisors
کمون: Gisors-Epte-Lévrière
حکومت: حکومت
 • شهردار(2008–2014) : Marcel Larmanou
مساحت۱: ۱۶٫۶۷ کیلومتر مربع (۶٫۴۴ مایل مربع)
جمعیت (2008)۲: ۱۱٬۶۸۱
 • تراکم: ۷۰۰/کیلومتر مربع (۱۸۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان اروپای مرکزی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کد آماری/کد پستی: 27284 /27140
ارتفاع: ۴۷–۱۴۲ متر (۱۵۴–۴۶۶ فوت)  (avg. ۷۴ متر یا ۲۴۳ فوت)
۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) ۲: ۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) ۲
ژیزور (به فرانسوی: Gisors) یک کمون در فرانسه است که در Canton of Gisors واقع شده‌است.
خصوصیات

ژیزور ۱۶٫۶۷ کیلومترمربع مساحت و ۱۱٬۶۸۱ نفر جمعیت دارد و ۷۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نبرد دریاچه بالاتون

عملیات بیداری بهار (۵–۱۵ مارس ۱۹۴۵) آخرین حمله بزرگ آلمان در جنگ جهانی دوم بود. این عملیات در مجارستان غربی در جبهه شرقی به وقوع پیوست. این حمله در آلمان با عنوان حمله پلاتینسی و در اتحاد جماهیر شوروی با عنوان عملیات دفاعی بالاتون (۶–۱۵ مارس ۱۹۴۵) نامیده می‌شود.
این حمله در ۶ مارس ۱۹۴۵ با تهاجمی غافل گیر کننده در نزدیکی دریاچه بالاتون، منطقه ای با آخرین ذخایر مهم نفتی که هنوز در اختیار نیروهای محور بود، آغاز شد. این عملیات شامل بسیاری از یگان‌های آلمانی می‌شد که بعد از حمله ناکام آردنن در جبهه غربی، از جمله ارتش ششم پانزر و لشکرهای فرعی آن وافن-اس اس به این جبهه منتقل شده بودند. این عملیات برای آلمان یک شکست سنگین بود.
ام. موریس هاکس‌ورث

| ام>  موریس هاکس‌ورث | ام>  موریس هاکس‌ورث |
| --- | --- |
نام تولد: مایکل موریس هاکس‌ورث
زاده: ۲۳ فوریهٔ ۱۹۶۰ ‏(۶۴ سال) ساوث بند، ایندیانا، ایالات متحده آمریکا
خاستگاه:  آمریکایی
پیشه(ها): موسیقی‌دان، تهیه‌کننده موسیقی، ترانه‌سرا
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۸–اکنون
ناشر(ان): مگا رکوردز، آی‌ویو رکوردز، دَینیش رکوردز
ام. موریس هاکس‌ورث (انگلیسی: M. Maurice Hawkesworth؛ زادهٔ ۲۳ فوریهٔ ۱۹۶۰) یک موسیقی‌دان، تهیه‌کننده موسیقی و ترانه‌سرا اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به همه‌چیز درباره آنا اشاره نمود.
جووانی فراتینی

| جووانی فراتینی | جووانی فراتینی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۸ ژانویهٔ ۱۸۵۲ رم، ایتالیا
درگذشت: ۲۱ ژوئیهٔ ۱۹۲۵ (۷۳ سال) رم، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): ریاضیات
استاد راهنما: جوزپه باتالینی ائوجنیو بلترامی
 :  
جووانی فراتینی (به ایتالیایی: Giovanni Frattini) ‏(۸ ژانویه ۱۸۵۲ – ۲۱ ژوئیه ۱۹۲۵ در رم) ریاضیدان اهل ایتالیا بود. او به ویژه به خاطر دستاوردهایش در زمینه نظریه گروه‌ها نامبردار است.