stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
گسترنده
منحنی شعاعی

منحنی با تعریف مشابه، شعاعی یک منحنی داده شده است. برای هر نقطه روی منحنی، بردار از نقطه به مرکز انحنا را در نظر بگیرید و آن را طوری انتقال دهید که از مبدأ شروع شود. سپس به مکان هندسی نقاط انتهایی چنین بردارهایی، شعاعی منحنی گفته می‌شود. معادله شعاعی با حذف عبارات x و y از معادله گسترنده به دست می‌آید. این به صورت زیر است:
 (X,Y)=\left(-y'{\frac {{x'}^{2}+{y'}^{2}}{x'y''-x''y'}}\;,\;x'{\frac {{x'}^{2}+{y'}^{2}}{x'y''-x''y'}}\right).
گسترنده یک منحنی (در این مورد، یک بیضی) پوشش دهنده خطوط نرمال آن است.
گسترنده یک منحنی (سهمی آبی رنگ) مکان هندسی تمام مراکز انحنای آن است (قرمز).
خط نرمال در نقطه P مماس بر مرکز انحنا C است.
گسترنده (قرمز) یک بیضی
چرخ‌زاد (آبی)، دایره بوسان آن (قرمز) و گسترنده آن (سبز).
گسترنده گُرده‌گون (نفروئید) بزرگ (آبی)، گرده‌گون کوچک (قرمز) است.
آنتی سنت آندره

مکان
| آنتی سنت آندره | آنتی سنت آندره |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
Comune di Antey-Saint-André Commune d'Antey-Saint-André: Comune di Antey-Saint-André Commune d'Antey-Saint-André
آنتی سنت آندره: آنتی سنت آندره
  نشان:   نشان
ناحیه: واله دائوستا
استان / شهرستان: none
دهستان: See list
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۱ کیلومتر مربع (۴ مایل مربع)
ارتفاع: ۱٬۰۷۴ متر (۳۵۲۴ فوت)
جمعیت (31 December 2006): جمعیت (31 December 2006)
 • کل: ۶۰۶
 • تراکم: ۵۵/کیلومتر مربع (۱۴۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Antesans
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 11020
پیش‌شماره تلفن: 0166
قدیس پشتیبان: اندریاس the Apostle
روز قدیس: 30 November
وبگاه: وبگاه رسمی
آنتی سنت آندره (به ایتالیایی: Antey-Saint-André) یک کومونه در ایتالیا است که در واله دائوستا واقع شده‌است.
خصوصیات

آنتی سنت آندره ۱۱ کیلومترمربع مساحت و ۶۰۶ نفر جمعیت دارد و ۱٬۰۷۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده

شهرهای Sant'Andrea Apostolo dello Ionio، Mornac-sur-Seudre و Les Mathes خواهرخوانده‌های آنتی سنت آندره هستند.
نبو

حجاری برنزی نبو بر روی در ورودی شرقی ساختمان جان آدامز کتابخانه کنگره، واشینگتن، دی. سی.؛ اثر لی لاوری
نَبو (نبی)، در اساطیر آشوری و بابلی ایزد خرد و نوشتار است. نبو توسط بابلی‌ها به عنوان پسر مردوخ و سارپانیت و همچنین نوه ائا پرستیده می‌شد. همسر نبو تاشمتو نام داشت.
نبو در امتداد دوران

نبو در آغاز همانند انسان پسر مردوخ و نوه انکی بود. با این اوصاف مردوک که از خدایان میان‌رودان محسوب می‌شد، از نبو کهن‌تر است و ایزد نبو از آغاز هزاره دوم تا قرن ششم پیش از میلاد قریب هزار و پانصد سال همچنان مطرح است . نام نبونَعید، واپسین پادشاه امپراتوری بابل نو از نام این ایزد گرفته شده و به معنای «نبو ستوده باد» است.
نبو در فیلم سه‌گانه علمی-تخیلی جنگ ستارگان که توسط جورج لوکاس خلق شده سامانه ملکه پدمه نابری امیدالا یا همان سناتور آمیدالا می‌باشد.
نبو در آغاز همانند انسان پسر مردوخ و نوه انکی بود. با این اوصاف مردوک که از خدایان میان‌رودان محسوب می‌شد، از نبو کهن‌تر است و ایزد نبو از آغاز هزاره دوم تا قرن ششم پیش از میلاد قریب هزار و پانصد سال همچنان مطرح است
شباهت معنایی

معنایی شباهت یک متریک است که بر روی یک مجموعه از اسناد و مدارک تعریف می‌شود، ایده این روش این است که فاصله بین آنها مبتنی بر شباهت معنا یا محتوای معنایی آنها است و معیار فاصله با شباهت رابطه معکوس وجود دارد که می‌توان آن را با استفاده اط نمایش ساختاری (به عنوان مثال فرم رشته) تخمین زد. اینها ابزارهای ریاضی هستند که برای برآورد رابطه معنایی بین واحدهای زبان، مفاهیم یا نمونه‌ها، در طی یک توصیف عددی مورد استفاده قرار می‌گیرند. این توصیف عددی با مقایسه اطلاعات موجود در معنای حود یا توصیف ماهیت خود بدست می‌آید. اصطلاح شباهت معنایی اغلب با ارتباط معنایی اشتباه گرفته شود. ارتباط معنایی شامل هر گونه رابطه بین دو واژه است، در حالی که شباهت معنایی تنها شامل روابط "is-a" است.
برای مثال «ماشین» شبیه به «اتوبوس» اما همچنان با «جاده» و «رانندگی» مرتبط است.
باشگاه فوتبال پلیموث آرگیل

Football club
باشگاه فوتبال پلیموث آرگیل (به انگلیسی: Plymouth Argyle Football Club) یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای در شهر پلیموث، در کشور انگلستان است که در سال ۱۸۸۶ میلادی تأسیس شده. برای فصل ۲۲–۲۰۲۱، این تیم در لیگ یک، سطح سوم از فوتبال انگلستان، رقابت می‌کند. از سال ۱۹۰۱ در هوم پارک، معروف به «تئاتر سبزها» بازی کرده‌اند. آرگیل یکی از دو باشگاه شهرستان دوون است که در لیگ فوتبال رقابت می‌کند، دیگری اکسترسیتی، رقیب محلی‌شان است.
زائران، لقب این باشگاه است و از گروه مذهبی انگلیسی گرفته شده که در سال ۱۶۲۰ پلیموث را به قصد بر جدید ترک کردند. نشان باشگاه کشتی می‌فلاور است، همان کشتی‌ای که این زائران را به ماساچوست برد. این باشگاه در طول تاریخ خود عمدتاً در رنگ‌های سبز و سفید بازی کرده است، به استثنای چند مورد در اواخر دهه ۱۹۶۰ و اوایل دهه ۱۹۷۰ که سفید، رنگ انتخابی آنها بود. سایه تیره‌تر از سبز، که توسط برخی به عنوان سبز آرگیل توصیف می‌شود، در فصل ۰۲–۲۰۰۱ به کار گرفته شد و از آن زمان تاکنون مورد استفاده قرار گرفته است.  آنها جنوبی‌ترین و غربی‌ترین باشگاه لیگ انگلستان و تنها باشگاه حرفه‌ای با نام آرگیل هستند. این تیم ۹ فوریه ۲۰۲۵ با یک گل تیم لیورپول را از جام حذفی کنار گذاشت.
افتخارات

| افتخارات> رقابت.لیگ | افتخارات> قهرمانی.لیگ | افتخارات> نائب‌قهرمانی.لیگ | افتخارات> سایر عناوین.لیگ |
| --- | --- | --- | --- |
| دسته ۳ لیگ فوتبال جنوبی/ دسته ۳ لیگ فوتبال/ دسته ۲ لیگ فوتبال (سطح ۳) |  (۴): ۳۰–۱۹۲۹، ۵۲–۱۹۵۱، ۵۹–۱۹۵۸، ۰۴–۲۰۰۳ |  (۸): ۲۲–۱۹۲۱، ۲۳–۱۹۲۲، ۲۴–۱۹۲۳، ۲۵–۱۹۲۴، ۲۶–۱۹۲۵، ۲۷–۱۹۲۶، ۷۵–۱۹۷۴، ۸۶–۱۹۸۵ | --- |
| دسته ۳ لیگ فوتبال (سطح ۴) | (۱): ۰۲–۲۰۰۱ | --- | --- |
| لیگ دو (سطح ۴) | --- | (۱): ۱۷–۲۰۱۶ | مقام سوم و صعود به دسته بالاتر (۱): ۲۰–۲۰۱۹ |
| پلی‌آف دسته ۳ لیگ فوتبال (سطح ۴) | (۱): ۹۶–۱۹۹۵ | --- | --- |
| لیگ فوتبال جنوبی | (۱): ۱۳–۱۹۱۲ | (۲): ۰۸–۱۹۰۷، ۱۲–۱۹۱۱ | --- |
| لیگ فوتبال غربی | (۱): ۱۳–۱۹۱۲ | --- | --- |
| لیگ فوتبال غربی بی | --- | (۱): ۰۷–۱۹۰۶ | --- |
| لیگ منطقه‌ای جنوب غرب | (۱): ۴۰–۱۹۳۹ | --- | --- |
رقابت‌های جام: رقابت‌های جام
| جام حذفی | --- | --- | نیمه‌نهایی (۱): ۸۴–۱۹۸۳ |
| جام اتحادیه | --- | --- | نیمه‌نهایی (۲): ۶۵–۱۹۶۴، ۷۴–۱۹۷۳ |
  فهرست کامل دستآوردهای پلیموث آرگیل:   فهرست کامل دستآوردهای پلیموث آرگیل
پاورقی

↑  Theatre of Greens
منطقه نازعات

با منطقه دریایی نازعات اشتباه نشود.
جزیره ابوموسی و منطقه نازعات
منطقهٔ نازعات به مجموعه چهار جزیره تنب بزرگ، تنب کوچک، بوموسی و سیری در خلیج فارس در نزدیکی تنگه هرمز گفته می‌شود. این جزایر به عنوان دژ دفاعی تنگه هرمز به‌شمار می‌آید.
دانشگاه دوستی ملل روسیه

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: سراسری (دولتی)
بنیانگذاری شده: ۵ فوریه ۱۹۶۰ میلادی
رئیس: ولادیمیر فلیپوف
دانشجویان: بیش از ۲۵۰۰۰
موقعیت: روسیه، مسکو، خیابان میکلوخا ماکلایا
وبگاه: /http://www.rudn.ru
نگاره ای از دانشگاه دوستی ملل روسیه در سال ۲۰۰۷
دانشگاه پاتریس لومومبا یا دانشگاه دوستی ملل روسیه یا دانشگاه دوستی خلق روسیه (روسی: Российский университет дружбы народов، انگلیسی: People's Friendship University of Russia) واقع در شهر مسکو پایتخت فدراسیون روسیه در فوریه ۱۹۶۰ میلادی در دوران اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی تأسیس شد. این دانشگاه به بخشی جدایی ناپذیری از حمله فرهنگی شوروی به کشورهای غیرمتعهد تبدیل شد. در بخش ماموریت‌های این دانشگاه نوشته شده این دانشگاه رهبرانی را برای بهتر شدن جهان تربیت می‌کند.
این دانشگاه تا سال ۱۹۹۲ میلادی و قبل از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی، پاتریس لومومبا نام داشت.
این دانشگاه در منطقه جنوب غربی شهر مسکو و در خیابان میکلوخا ماکلایا قرار دارد.
دانشگاه دوستی ملل روسیه در بین تمام دانشگاه‌های روسیه بیشترین تعداد دانشجوی خارجی را دارد. این دانشگاه یکی از دانشگاه‌هایی است که در طرح ۵–۱۰۰، شرکت دارد که برنامه بلند مدت این طرح، این است که ۵ دانشگاه از روسیه در بین ۱۰۰ دانشگاه برتر دنیا قرار گیرد.
تاریخچه

دولت اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی، این دانشگاه را در ۵ فوریه ۱۹۶۰ میلادی تأسیس کرد. هدف اعلام شده وز تاسیس آن در اوج جنگ سرد، کمک به کشورهای در حال توسعه بود. بسیاری از دانشجویان کشورهای پیشرفته نیز در این دانشگاه حضور داشتند. در ۲۲ فوریه ۱۹۶۱ میلادی، این دانشگاه پس از کشته شدن پاتریس لومومبا، رهبر استقلال کنگو که در ماه ژانویه این سال در کودتایی کشته شده بود، به نام او، دانشگاه پاتریس لومومبا نامگذاری شد. هدف اعلام شده از تأسیس این دانشگاه، فراهم نمودن فرصت تحصیل برای جوانانی از آسیا، آفریقا و آمریکای لاتین به ویژه از خانواده‌های فقیر برای تبدیل شدن به متخصصین مجرب بود. نهاد هایی که به عنوان بنیانگذار دانشگاه از آنها یاد شده‌ : اتحادیه کل اتحادیه‌های کارگری اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی، کمیته همبستگی افریقا-آسیایی اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی و اتحادیه دوستی و روابط بین فرهنگی اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی. در سال ۱۹۶۰، مطالعات زبان روسی برای دانشجویان بین‌المللی در دانشکده مقدماتی آغاز شد. اولین ۲۸۸ دانش آموز از ۴۷ کشور جهان در سال ۱۹۶۵ فارغ‌التحصیل شدند. دهه ۱۹۹۰ شاهد ایجاد دانشکده‌ها و موسسه های جدید بود: دانشکده اکولوژی، دانشکده اقتصاد، دانشکده حقوق، دانشکده فلسفی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشکده آموزش تازه سازی برای متخصصان مراقبت‌های بهداشتی، پژوهشکده زبان‌های خارجی، موسسه آموزش از راه دور، موسسه تجارت و گردشگری میهمان نوازی و موسسه گرانش و کیهان‌شناسی. بیش از ۷۷۰۰۰ فارغ‌التحصیل این دانشگاه در ۱۷۰ کشور جهان مشغول به کار هستند که از این میان بیش از ۵ هزار و ۵۰۰ نفر دارای مدرک دکتری و بالاتر هستند. مدرسان در ۶۲ رشته و رشته تحصیلی متخصصان را آموزش می‌دهند. بیش از ۲۹۰۰۰ دانشجوی تحصیلات تکمیلی و کارشناسی ارشد از ۱۴۰ کشور که از سال ۲۰۱۴ در این دانشگاه تحصیل می‌کنند. آنها نماینده بیش از ۴۵۰ کشور و ملیت در جهان هستند. این تیم دارای ۴۵۰۰ کارمند است که از میان آنها، ۲۸۲۶ معلم دارند. صندوق فکری دانشگاه شامل بیش از ۸۷۰ گواهی تألیف و ۱۵۰ اختراع ثبت شده در همه زمینه‌های تحقیق علمی از فدراسیون روسیه است. بسیاری از چهره‌های سیاسی و عمومی خارجی و روسی، محققان و دانشمندان به اساتید برجسته تبدیل شده‌اند. این افراد شامل روسا و رهبران کشور های نامیبیا، آنگولا، سریلانکا، جمهوری آفریقای جنوبی، گابن، گویان و نیجریه هستند. نخست وزیران بنگلادش و قزاقستان؛ مدیر ارشد اجرایی سازمان ملل در زمینه آموزش، فرهنگ و علوم و مدیر CEPES یا کنفدراسیون سازمانی اسپانیایی اقتصاد-اجتماعی.
دانشکده‌های دانشگاه دوستی ملل

دانشکده کشت و فناوری
دانشکده مشکلات پزشکی
دانشکده علوم انسانی و اجتماعی
دانشکده مهندسی
دانشکده پزشکی
دانشکده داروسازی
دانشکده علوم
دانشکده زبانشناسی
دانشکده محیط زیست
دانشکده اقتصاد
دانشکده حقوق
دانشکده تحقیقات علمی گرانش و کیهان‌شناسی
دانشکده تحقیقات فنی و اقتصادی
دانشکده زبان‌های خارجی
دانشکده اقتصاد جهانی و کسب و کار
دانشکده کشاورزی
فارغ التحصیلان مشهور

اکبر موغاری نجف آباد رهبر حذب دیکتاتور سجادیه
محمود عباس، رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین
فاطمه عبدال محمود، رهبر اتحادیه دموکراتیک سوسیالیست سودان
عابد الرحیم ابو زکرا، نویسنده و شاعر سودانی
ماهیندا راجاپاکسا، رئیس‌جمهور سری لانکا
سم نوجوما، رئیس‌جمهور نامیبیا
تابو امبکی، دومین رئیس‌جمهور آفریقای‌جنوبی
شیخ حسینه، نخست‌وزیر بنگلادش
عمر بونگو، رئیس‌جمهور گابن
اولوسگون اوباسانجو، رئیس‌جمهور سابق کشور نیجریه
ایرینا کاکامادا، سیاستمدار روسی
ولادیمیر فیلیپوف، وزیر سابق آموزش و علوم روسیه و رئیس فعلی دانشگاه دوستی ملل روسیه
الیچ رامرز سانچز (کارلوس شغال)، تروریست و آدمکش ونزوئلایی (اخراج شده)
لوسی سکی، زبان‌شناس برزیلی
تیمولئون جیمنز، رهبر FARC یا نیروهای مسلح انقلابی کلمبیا - ارتش خلق
پورفیریو لوبو، رئیس‌جمهور هندوراس
دانیل اورتگا، رئیس‌جمهور نیکاراگوئه
میشل جوتودیا، رئیس‌ جمهوری آفریقای مرکزی
هیفیکه‌پونیه پوهامبا، رئیس‌جمهور پیشین نامیبیا از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۵
آنا چاپمن، افسر اطلاعاتی روسی
الکسی ناوالنی، حقوقدان، فعال سیاسی و مالی و سیاستمدار روسی
بهارات جگدئو، رئیس‌جمهور پیشین گویان
تامار بروچواشویلی، وزیر امور خارجه گرجستان
دیودونه گمانمانکو، مورخ بنینی
هیلاری اونک، وزیر امور داخلی جمهوری اوگاندا
روهانا ویجوهرا، سیاستمدار مارکسیستی سریلانکا و رهبر انقلابی بنیانگذار جاناتا ویموکتی پرامونا
از عرش تا فرش یک پرنسس غرب میانه

۲۰۲۳ آلبوم استودیوییاز چپل رون
از عرش تا فرش یک پرنسس غرب میانه (به انگلیسی: The Rise and Fall of a Midwest Princess) نخستین آلبوم استودیویی از خواننده-ترانه‌پرداز آمریکایی چپل رون می‌باشد که در ۲۲ سپتامبر سال ۲۰۲۳ از سوی امیوزمنت رکوردز منتشر گردید.
برایان ملیسا

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۲۵ مارس ۱۹۸۹ ‏(۳۵ سال)
زادگاه:  پاریس
قد:  1.79m
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  سوئیفت هسپرانژ
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۸–۲۰۰۹ |  لوهانس-کویزو |   |   |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۰ |  RFC Liège |  ۱۲ |  (۱) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۳ |  باشگاه فوتبال اف۹۱ دودلانژ |  ۶۵ |  (۵) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۴ |  SV Elversberg |  ۱۱ |  (۰) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۶ |  جوانان اسچ |  ۴۴ |  (۷) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۹ |  دودلانژ |  ۴۹ |  (۳) |
| ۲۰۱۹– |  Swift Hesperange |  ۰ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۸:۴۰, ۴ اوت ۲۰۱۹ (UTC). :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۸:۴۰, ۴ اوت ۲۰۱۹ (UTC). 
برایان ملیسا (انگلیسی: Bryan Mélisse؛ زادهٔ ۲۵ مارس ۱۹۸۹) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سدان و باشگاه فوتبال اف۹۱ دودلانژ اشاره کرد.
قلعه تپه (قره تپه)

| قلعه تپه (قره تپه) | قلعه تپه (قره تپه) |
| --- | --- |
نام: قلعه تپه (قره تپه)
کشور: ایران
استان: استان آذربایجان غربی
شهرستان: شهرستان بوکان
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: تپه، قلعه
دیرینگی: هزاره اول
دورهٔ ساخت اثر: هزاره اول
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۵۷۷
تاریخ ثبت ملی: ۱۶ دی ۱۳۴۵
محمد یاراحمدی  در تاریخ ۲۸ مهر ۱۳۳۵به دنیا امد امد .
آزار روانی

Medical condition
| آزار روانی | آزار روانی |
| --- | --- |
نام‌های دیگر: خشونت روانی، آزار عاطفی، آزار روانی
تخصص: روان‌پزشکی، روان‌شناسی بالینی
طبقه‌بندی و منابع بیرونی: طبقه‌بندی و منابع بیرونی
[ویرایش در ویکی‌داده]: [ویرایش در ویکی‌داده]
آزار روانی، (به انگلیسی: Psychological abuse) که اغلب به آن سوءاستفاده عاطفی نیز گفته می‌شود، نوعی سوءاستفاده است که توسط یک فرد به یک فرد دیگر اعمال می‌شود و ممکن است منجر به آسیب روانی، از جمله اختلال اضطرابی، کج‌خلقی، یا اختلال اضطراب پس از سانحه شود.
اغلب با موقعیت‌های عدم تعادل قدرت در روابط توهین‌آمیز همراه است و ممکن است شامل قلدری، گسلایتینگ و زورگویی در محل کار باشد. همچنین ممکن است توسط افرادی که شکنجه، خشونت‌های دیگر، نقض حاد یا طولانی‌مدت حقوق بشر، به‌ویژه بدون رسیدگی قانونی مانند بازداشت نامحدود، اتهامات غلط، محکومیت‌های غلط و افتراهای شدید انجام می‌دهند، مانند مواردی که توسط دولت و رسانه‌ها انجام می‌شود، انجام شود.
آگوستو پینوشه

| آگوستو پینوشه | آگوستو پینوشه |
| --- | --- |
حوالی ۱۹۷۴: حوالی ۱۹۷۴
رئیس‌جمهور شیلی: رئیس‌جمهور شیلی
دوره مسئولیت ۱۷ دسامبر ۱۹۷۴ – ۱۱ مارس ۱۹۹۰: دوره مسئولیت ۱۷ دسامبر ۱۹۷۴ – ۱۱ مارس ۱۹۹۰
پس از: سالوادور آلنده
پیش از: پاتریسیو ایلوین
رئیس ستاد مرکزی ارتش شیلی: رئیس ستاد مرکزی ارتش شیلی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: آگوستو خوزه رامون پینوشه اوگارته ۲۵ نوامبر ۱۹۱۵ والپارایسو
درگذشته: ۱۰ دسامبر ۲۰۰۶ (۹۱ سال) بیمارستان نظامی سانتیاگو
ملیت:  شیلی
حزب سیاسی: بدون حزب سیاسی
همسر(ان): لوسیا هریارت Lucia Hiriart
فرزندان: دختر: آینز لوچیا، ماریا ورونیکا، جاکولین ماریپسر: آگوستو اوسوالدو، مارکو آنتونیو
پیشه: نظامی، سیاستمدار
تخصص: سردبیر مجلهٔ سین آگویلاس
امضا: 
خدمات نظامی: خدمات نظامی
خدمت/شاخه: ارتش شیلی
سال‌های خدمت: ۱۹۳۱–۱۹۹۸
درجه:  ژنرال
فرمانده: فرمانده ستاد در لشکر دوم شیلیفرمانده کل لشکر ششم در ایکویکوفرمانده کل لشکر سانتیاگو
جنگ‌ها/عملیات‌: کودتای ۱۹۷۳ شیلی
آگوستو خوزه رامون پینوشه اوگارته (به اسپانیایی: Augusto José Ramón Pinochet Ugarte) (زادهٔ ۲۵ نوامبر ۱۹۱۵ در والپارایسو – درگذشتهٔ ۱۰ دسامبر ۲۰۰۶ در سانتیاگو) از نظامیان شیلی بود که در کودتای ۱۹۷۳ شیلی (۱۱ سپتامبر ۱۹۷۳) دولت سوسیالیست سالوادور آلنده را سرنگون کرد و به مدت ۱۷ سال ریاست جمهوری شیلی را تا سال ۱۹۹۰ به عهده داشت.
پینوشه در سال ۱۹۹۰ پیش از ترک مقام خود تدابیر حقوقی وضع کرد که به موجب آن از مصونیت برخوردار شود تا جرایم او قابل پیگرد نباشند. تا چندی پیش که دادگاه عالی شیلی مصونیت حقوقی او را لغو کرد و او می‌توانست به خاطر قانون‌شکنی محاکمه شود. به دنبال کودتای او در سال ۱۹۷۳ علیه دولت سوسیالیست سالوادور آلنده، هزاران نفر در شیلی به زندان افتادند. از زمان برکناری ژنرال پینوشه هزاران نفر از کمونیست‌ها خواهان دستگیری و محاکمه او بوده‌اند. پس از مرگ او احساس یاس در میان چپ ها به علت دادگاهی نشدن آگوستو پینوشه به علت اتهامات نقض حقوق بشر در دوران زمامداریش به‌وجود آمد. در نوامبر ۲۰۰۶ پینوشه مسؤولیت آنچه که در دوران او انجام شده را پذیرفت گرچه هرگز به دلیل این کار محاکمه نشد. بسیاری از هواداران وفادارش نیز پس از آنکه در سال ۲۰۰۴ معلوم شد او درگیر یک اختلاس ۲۷ میلیون دلاری بوده، او را رها کردند. وی سرانجام در۱۰ دسامبر ۲۰۰۶ در سن ۹۱ سالگی در سانتیاگو درگذشت.
دوران آغازین زندگی

آگوستو پینوشه در ۲۵ نوامبر ۱۹۱۵ در شهر بندری والپاریزو واقع در شیلی زاده شد. پدرش ورا و مادرش آولینا در حدود سده نوزده میلادی از فرانسه به شیلی مهاجرت کرده بودند و از جمله مهاجرین شیلیایی محسوب می‌شدند. او مدارس ابتدایی و راهنمایی (مرحله دوم تحصیل) را در صومعه سن رافائل در شهر والپاریزو گذراند. در سال ۱۹۳۷ به هنگ چاکابوکو در پارگوته نام‌نویسی کرد و دو سال بعد در سال ۱۹۳۹ با درجه ستوان به هنگ میپو نکه پادگانش در شهر والپاریزو نقل مکان کرد و سپس دوباره در سال ۱۹۴۰ به مدرسه سواره نظام بازگشت. در سال ۱۹۴۳ با لوچیا هریارت ازدواج کرد این زن برای او پنج بچه به دنیا آورد که سه دختر (آینز لوچیا، ماریا ورونیکا، جاکولین ماری) و دو پسر (آگوستو اوسوالدو و مارکو آنتونیو) بودند.
در اواخر سال ۱۹۴۵ به هنگ کاراپانگو پیوست که در شمال شهر ایکویکه مستقر شده بود. در سال ۱۹۴۸ به دانشگاه جنگ وارد شد اما به دلیل اینکه جوانترین مأمور نظامی بود وظیفه سرویس رسانی به منطقه زغال‌سنگ لوتا را بر عهده او گذاشته بودند، نتوانست تحصیلش را ادامه بدهد. در سال بعد دوباره به دانشگاه جنگ برگشت. پس از اینکه مقام مأمور رئیس ستاد مرکزی را در سال ۱۹۵۱ به دست آورد توانست به عنوان استاد در دانشگاه جنگ، جغرافیای جنگی و ژئوپولتیک تدریس کند. او همچنین به عنوان سر دبیر مجله سین آگویلاس (یک هزار عقاب) نیز فعالیت می‌کرد. در اوایل سال ۱۹۵۳ با بالاترین رتبه، برای دو سال او را به هنگ رانکاگوا در آریکا فرستادند و در همان زمان به درجه پروفسوری نائل شده و به سانتیاگو برای تصاحب پست تازه کوچ کرد.
در سال ۱۹۵۶ به عنوان سازمانده برای مأموریت نظامی برای بیشتر کردن تشریک مساعی در دانشگاه جنگ برگزیده شد. این انتخاب را گروهی از افسران جوان ترتیب داده بودند که او مجبور به معلق گذاشتن تحصیلش در رشته حقوق برای انجام این وظیفه شد. این مأموریت سه سال و نیم به طول انجامید در طی این سه سال و نیم او بیش از پیش به تدریس در رشته‌های ژئوپلتیک، جغرافیای نظامی، و سیاست‌های اطلاعاتی پرداخت. در اواخر سال ۱۹۵۹ به شیلی بازگشت و او را به دفتر مرکزی مقر لشکر شیلی فرستادند که در آنتوفاگستا قرار داشت. همچنین در طی این موفقیت توانست به قائم مقامی دانشگاه جنگ نیز برسد. در سال ۱۹۶۸ سیر موفقیت‌ها بیشتر شد، ابتدا به عنوان فرمانده ستاد در لشکر دوم شیلی درآمد سپس به عنوان فرمانده کل لشکر ششم در ایکویکو گماشته شد.
در سال ۱۹۷۱ فرمانده کل لشکر رسید (فرمانده کل لشکر سانتیاگو) گذاشته بودند. پینوشه توسط خود سالوادور آلنده در سال ۱۹۷۳ به عنوان فرمانده کل لشکر برگزیده شد و این درست چند ماه پیش از این بود که کودتا به وقوع بپیوندد و آلنده از حکومت خلع گردد.
کودتای سال ۱۹۷۳

مقالهٔ اصلی: کودتای ۱۹۷۳ شیلی
در ۱۱ سپتامبر ۱۹۷۳ ترکیبی از نیروهای نظامی شیلی (ارتش، نیروی دریایی، هوایی) کودتا علیه دولت آلنده را به انجام رساندند و طی به توپ بستن قصر محل سکونت سالوادور آلنده او جان باخت. کودتای سال ۱۹۷۳ رسماً به دوران ریاست جمهوری دمکراتیک که در سال ۱۹۲۵ بنا به قانون اساسی شیلی به تصویب رسیده بود پایان داد. در خاطرات پینوشه آمده‌است که او طراح اصلی توطئه بوده‌است و از مقام خود به عنوان فرمانده کل به منظور هماهنگ‌کردن نیروهای نظامی قبل و پس از کودتا، استفاده کرده‌است. البته در مورد سخنان خود پینوشه در این جریان شک و شبهه بسیار است به‌خصوص از اینکه گاهی گفته می‌شود او کودتا را به راه انداخت ولی شواهدی در این زمینه که او یکی از به راه اندازان کودتا باشد وجود ندارد.
در ماه‌های پس از کودتا حزب حاکم کتابی به نام ال لیبرو بلانکو دل کامبیو (کتاب سفید تغییر حکومت در شیلی) را منتشر کرد که منظور از چاپ آن توجیه و قانونی جلوه دادن کودتا بود. در این کتاب اظهار شده بود که خود-کودتایی به صورت واضح قابل پیش‌بینی بود و خود دولت آلنده نیز در آن شرکت داشته‌است (طرح زتا). سازمان اطلاعاتی آمریکا در مورد این ادعاها می‌گوید این برنامه زتا تنها یک نوع تبلیغ سیاسی دولتی است تبلیغی که همچنان شماری از تاریخ نگاران شیلیایی به آن استناد می‌کنند.
کودتای سال ۱۹۷۳ > انجمن سری نظامی

انجمن سری نظامی بلافاصله پس از کودتا به راه افتاد. اعضای اصلی این انجمن ژنرال پینوشه نماینده ارتش و نیروی زمینی، آدمیرال ژوزه تریبیو مارینو نماینده نیروی دریایی، ژنرال گستاوو لینت نماینده نیروی هوایی و ژنرال کیسر ماندوزا نماینده پلیس ملی شیلی (Carabineros) بودند. از زمان تأسیس این انجمن سری آن را به عنوان یک هیئت رئیسه و نهاد قانونی که شاخه‌ای از دولت می‌شد در نظر گرفتند و با روی کار آمدن این انجمن قانون اساسی و مجلس هر دو معلق شدند و همچنین به وجود آمدن این انجمن باعث تحریم و تبعید جناح چپ و فعالان سیاسی از صحنه سیاسی شیلی نیز شد.
ریاست جمهوری

اعضای گروه سری، به منظور رئیس‌جمهور شدن یکی از چهار عضو برجسته برنامه‌ریزی می‌کنند. این در حالی بود که پینوشه در مدت بسیار کمی جای پای خود را در گروه به عنوان رهبر تثبیت کرد و سپس خود را به عنوان «رهبر ملی» خطاب کرد و در ۱۷ اکتبر ۱۹۷۴ خودش را رسماً به عنوان رئیس‌جمهور شیلی برگزید. ژنرال لینت نماینده نیروی هوایی پس از چندی با سیاست‌های پینوشه مخالفت کرد ولی پینوشه او را مجبور به بازنشستگی اجباری کرد و ژنرال فرناندو را به جای او جایگزین کرد.
پینوشه در سال ۱۹۸۰ مقدمات یک همه‌پرسی به منظور تصویب قانون اساسی تازه را فراهم دید. قانون اساسی تازه توسط جییم گازمان یکی از وابستگان پینوشه، تهیه و ارائه شده بود و این اقدامات و اقدامات دیگر از جانب جناح راست حاکم پست ریاست جمهوری را کاملاً در اختیار پینوشه قرار داد. قانون اساسی تازه، منجر به وجود آوردن پست‌ها و رده‌های تازه دولتی در شیلی شد که مانند آن‌ها می‌توان به قوانین دیوان محکمه و سازمان اطلاعات و امنیت شیلی اشاره کرد. این قانون اساسی همچنین یک نسخهٔ سهل الوصول را در سال ۱۹۸۸ به مردم شیلی تجویز کرد که در یک رفراندوم تک انتخابی، مردم مجبور به انتخاب مجدد پینوشه برای پست ریاست جمهوری شدند. در مورد این همه‌پرسی فرمایشی نیز مدارک بسیاری در دست است که کاملاً فرمایشی و همچنین همراه با تقلب بوده‌است.[نیازمند منبع]
در سال ۱۹۸۳ نیروهای مخالف با رژیم وقت شروع به سازمانی کردند. این نیروها اکثراً جنبش‌های کارگری را شامل می‌شدند موجب تحریک و عکس العمل‌های نظامی و سخت گیرانه از جانب دولت و پلیس وفت شدند که سر بریدن پروفسور ژوزه مانوئل پارادا، روزنامه‌نگار مانوئل گویررو و سانتیاگو ناتینو از این جمله بود. البته انجام این کارها از جانب دولت منجر به استعفای ژنرال کیزر مندوزا در سال ۱۹۸۵ از کمیته سری شد.
در سال ۱۹۸۶ سازمان اطلاعات و امنیت موفق به کشف نزدیک به هشتاد تن انواع اسلحه‌های سبک و سنگین از یک مرکز ماهی‌گیری کوچک در کاریزال باجو شد. این اسلحه‌ها از تفنگ‌ها و مواد منفجره سی ۴ و انواع موشک‌های زمین به زمین تشکیل می‌شدند و توسط آلمان شرقی و شوروی برای کمک به گروه‌های کمونیستی شیلی فرستاده شده بود. در ماه سپتامبر، اسلحه‌های رسیده از منابع مشابه در یک ترور نافرجام علیه پینوشه استفاده شد که تنها پنج تن از محافظین پینوشه را کشت و همچنین پس از آن ماشین زره پوش مخصوص پینوشه هدف یک راکت که منفجر نشد قرار گرفت و پینوشه دوباره جان سالم به در برد.[نیازمند منبع]
ریاست جمهوری > سیاست اقتصادی

اقتصاد شیلی در ۱۹۷۳ به علت مصادره ۶۰۰ کسب و کار توسط دولت آلنده، حفاظت گرایی و تحریم‌های اقتصادی ریچارد نیکسون شدیداً آسیب دیده بود تورم ۱۰۰۰ درصد بود و کشور هیچ ذخیره خارجی نداشت و تولید ناخالص داخلی در حال سقوط بود. دولت تا میانه ۱۹۷۵ سیاست اصلاحی بازار آزاد را اتخاذ کرد و سعی کرد جلوی تورم و فروپاشی اقتصاد را بگیرد. پینوشه اعلام کرد می‌خواهد «شیلی نه کشور پرولترها، بلکه مالکان باشد». دولت برای پیاده‌سازی نجات اقتصادی بر به اصلاح «پسران شیکاگو» و متنی به نام ال لادریلو اتکا کرد.همین سیاست ها بعدها باعث گذار حکومت به دموکراسی با اقتصاد شکوفا شد.
فرونشاندن مخالفت‌ها

پس از تصاحب قدرت توسط کمیتهٔ سری و تبعید اعضای جناح چپ تنها گروه‌هایی باقی‌مانده بودند که جزو گروه‌های غیرقانونی محسوب می‌شدند و دست به تشکیل، تشکیلات زیر زمینی زده بودند. بر پایه گزارش‌های رسیده در طی ۱۷ سال حکومت نظامی پینوشه تعداد نزدیک به ۴۰۰۰ تن از مخالفان کشته و ناپدید شدند و این تعداد را باید به تبعیدی‌ها اضافه کرد. ولی مخالفت پینوشه با کمونیسم و فضای آن زمان، آمریکا و بسیاری از کشورها برای مقابله با جنبش‌های چپ، باعث شد در این زمینه با آمریکا در پاناما بر سر میز مذاکره بنشیند و به توافقاتی برسد.
در گزارشی که یک کمیسیون دولتی در شیلی سال ۲۰۱۱ ارائه کرد رقم قربانیانی که در حکومت پینوشه به حبس رفته و شکنجه شده‌اند به چهل هزار و هیجده نفر می‌رسد که از این عده ۳۰۶۵ نفر جان خود را از دست داده‌اند.
گزارش‌های حقوق بشر از این حکایت می‌کنند که بسیاری از نقض حقوق بشر در جریان حکومت پینوشه در همان سال‌های اوایل کودتا در ۱۹۷۳ انجام شد که در آن مردم را به دست کاروان‌های مرگ سپارده می‌شدند. همچنین می‌توان به تعداد کشته‌ها در طی این سالیان به ترور جان ژوزه تورس، رئیس‌جمهور سابق بولیوی اشاره کرد که در سال ۱۹۷۶ در ب
بوئنوس آیرس رخ داد و همچنین قتل کارملو سوریا یک دیپلمات سازمان ملل که از وابستگان قبلی به آلنده بود و دیگر نزدیکان به آلنده که زمانی با او کار می‌کردند و همچنین مجازات مردمی سه نفر از اعضای برجستهٔ حزب کمونیست که منجر به استفای ژنرال مندوزا شد، نیز اشاره کرد.