stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تیموتی شالامی
فیلم‌شناسی > تلویزیون

| سال | نام | نقش | یادداشت |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۰۹ | نظم و قانون | اریک فولی | قسمت: «تعهد» |
| ۲۰۰۹ | عاشق لیا | جیک | فیلم تلوزیونی |
| ۲۰۱۲ | دردهای سلطنتی | لوک | ۴ قسمت |
| ۲۰۱۲ | میهن | فین والدن | ۸ قسمت |
| ۲۰۲۰–۲۰۲۳ | پخش زنده شنبه شب | خودش (میزبان و حضور افتخاری) | ۳ قسمت |
| ۲۰۲۲ | درون‌کهکشانی | جیمی (صداپیشه) | ویژه‌برنامه تلویزیونی |
فیلم‌شناسی > صحنه

| سال | نام | نقش | یادداشت |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۱ | بلندها | نیکلاس کلارک | تئاتر مک‌گین/کازاله |
| ۲۰۱۶ | پسر ولخرج | جیم کوین | باشگاه تئاتر منتهن |
جوایز

| سال | جایزه | فیلم | شاخه | نتیجه |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۷ | بفتا | خودش | جایزه ستاره نوظهور | نامزدشده |
| ۲۰۱۷ | بفتا | مرا با نامت صدا کن | بهترین بازیگر نقش اول مرد | نامزدشده |
| ۲۰۱۷ | اسکار | مرا با نامت صدا کن | بهترین بازیگر نقش اول مرد | نامزدشده |
| ۲۰۱۷ | گلدن گلوب | مرا با نامت صدا کن | بهترین بازیگر مرد فیلم درام | نامزدشده |
| ۲۰۱۸ | اتحادیه بازیگران سینما | مرا با نامت صدا کن | بهترین بازیگر نقش اول مرد | نامزدشده |
| ۲۰۱۸ | انتخاب منتقدین | مرا با نامت صدا کن | بهترین بازیگر نقش اول مرد | نامزدشده |
| ۲۰۱۹ | انتخاب منتقدین | پسر زیبا | بهترین بازیگر نقش مکمل مرد | نامزدشده |
شالامی در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو ۲۰۱۴
شالامی در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو ۲۰۱۸
زندایا و شالامی در حال تبلیغ تلماسه: بخش دو در سال ۲۰۲۴
شالامی در افتتاحیهٔ پسر زیبا در سال ۲۰۱۸
یرقان

Medical condition
| یرقان | یرقان |
| --- | --- |
نام‌های دیگر: Icterus
زردی ناشی از سرطان لوزالمعده: زردی ناشی از سرطان لوزالمعده
طرز تلفظ: /ˈdʒɔ:ndɪs/ 
تخصص: پزشکی گوارش، پزشکی کبد، جراحی عمومی
نشانه‌ها: زردی پوست و صلبیه، خارش
علت: بیلی‌روبین
روش تشخیص: بیلی‌روبن خون، آزمون عملکرد کبد
تشخیص افتراقی: کاروتنوز، استفاده از ریفامپین
درمان: بسته به عامل بیماری
طبقه‌بندی و منابع بیرونی: طبقه‌بندی و منابع بیرونی
پیشنت پلاس: یرقان
[ویرایش در ویکی‌داده]: [ویرایش در ویکی‌داده]
یرقان یا زردی (به انگلیسی: Icterus یا Jaundice) به‌معنی تغییر رنگ و زرد شدن پوست، صلبیه و غشاهای مخاطی ناشی از بالا رفتن بیلی روبین خون است. بالا رفتن غلظت پلاسمایی بیلی روبین اغلب ناشی از بیماری‌های پیش‌کبدی، کبدی (مانند هپاتیت) و پس‌کبدی (مانند سنگ کیسهٔ صفرا) است. کیسه صفرا وظیفه دفع بیلی روبین که ماده‌ای حاصل از تخریب گلبول‌های قرمز است را دارد با داشتن رژیم غذایی چرب کلسترول در صفرا افزایش میابد و رسوب می‌کند در نهایت سنگ صفرا ایجاد می‌شود و بیلی روبین به وسیله کیسه صفرا نمی‌تواند دفع شود.
زردی نوزادان

زردی نوزادی ناشی از بالا رفتن بیلی روبین مستقیم یا غیرمستقیم است، که نوع غیرمستقیم می‌تواند به کرن ایکتروس بینجامد و لذا خطرناک است. این حالت بر اثر شروع نشدن فعالیت آنزیم‌های مؤثر بر روی بیلی روبین، در هنگام تولد روی می‌دهد. پس از تولد و با گذشت چند روز، این آنزیم‌ها معمولاً فعال می‌شوند و حالت یرقان برطرف می‌گردد.
زردی در کودکان شامل بی‌رنگ یا زرد شدن پوست بدن و چشم‌ها می‌شود. بی‌رنگی و زردی پوست و چشم بر اثر افزایش میزان مادهٔ زردرنگی به نام بیلی روبین در خون است و باعث تجمع این ماده در زیر پوست و زرد شدن آن می‌شود که بیشتر این زردی تا بالای قفسهٔ سینه ادامه پیدا می‌کند. شستن بدن نوزاد با عرق کاسنی همراه با آب ولرم نیز در درمان زردی مؤثر است.
یکی از بیماری‌هایی که گاهی به‌طور جدی نوزاد و پدر و مادر او را دچار مشکل می‌کند، زردی است. به‌طورکلی، بیش از ۷۰ درصد نوزادان، در روزهای نخستینِ پس از تولد با این بیماری مواجه می‌شوند که بیانگر شایع بودن آن در نوزادان است و این آمار در نوزادانی که پیش از موعد متولد شده‌اند به حدود ۸۰ درصد می‌رسد.
برای درمان زردی در نوزادان از شیرخشت نیز استفاده می‌کنند. راه دیگر آن خواباندن عریان نوزاد در زیر نور مهتابی است. به منظور این کار دستگاه‌هایی با نام دستگاه‌های فتوتراپی طراحی شده‌است و نوزاد را برای ۲ یا ۳ روز یا بیشتر در داخل این دستگاه می‌خوابانند.
آثار یرقان

عوامل مختلفی می‌توانند رنگ زرد به پوست بدهند؛ مثلاً خوردن بیش از حد هویج. اما فقط یرقان واقعی رنگ پوست و سفیدی چشم را زرد می‌کند و حتی ادرار را به رنگ چای درمی‌آورد.
این تغییر رنگ در واقع زنگ خطری برای عفونت کبدی یا انسداد مجرای صفرا است. در حالت عادی، کیسهٔ صفرا به‌طور مداوم صفرای تیره‌رنگ برای هضم مواد چربی می‌فرستد.
گاهی یک سنگ صفراوی (که از صدها قطعه کلسترول تشکیل شده‌است) مجرای صفرا را می‌گیرد و باعث رانده شدن صفرا به داخل جریان خون می‌گردد. رنگ تیرهٔ صفرا خود را در پوست و چشم نشان می‌دهند؛ یعنی رنگی که باید روده را طی کند وارد گردش خون می‌شود و پوست و چشم و ادرار را رنگی می‌کند. درد شکم نیز ممکن است با آن همراه باشد.
هپاتیت (یا التهاب کبد) هم می‌تواند ایجاد یرقان کند.
درمان یرقان

یرقان به‌خودی خود برای سلامت بدن خطر به‌حساب نمی‌آید، بلکه نشانهٔ وجود گرفتاری دیگری است که باید درمان شود. پس از انجام آزمایش، اگر پزشک تشخیص التهاب کبد بدهد، در دوران بیماری باید رژیم غذائی کم‌چربی و پرکربوهیدارت را برای بیمار تجویز کند. اگر وجود عفونت رد شود، آزمایش‌هایی برای یافتن علت قطع جریان طبیعی صفرا انجام می‌شود. اگر سنگ یا توموری وجود داشته باشد، باید با عمل جراحی برداشته شود.
درمان یرقان > نگرانی از یرقان

یرقان خودش یک بیماری نیست بلکه نشانه‌ای از یک بیماری زمینه‌ای است و به صورت زرد شدن پوست و سفیدی چشم خود را نشان می‌دهد. این عارضه ناشی از وجود ماده زرد رنگ صفرا به اسم بیلی روبین در خون است. این ماده رنگی زمانی تشکیل می‌شود که گلبول‌های پیر قرمز خون به‌طور طبیعی شکسته و تجزیه می‌شوند اما وقتی برخی از بیماری‌ها ایجاد شوند این ماده رنگی در خون جمع می‌شود و رنگ پوست را زرد می‌کند. از علت‌های احتمالی یرقان می‌توان به هپاتیت (التهاب کبد)، انسداد یا ناهنجاری‌های مجاری صفراوی و انواع مشخصی از کم خونی‌ها اشاره کرد. زردی پوست غالباً همراه با ادرار قهوه‌ایی تیره است و این بخاطر ریزش بیش از حد این ماده رنگی از خون به داخل ادرار می‌باشد. همچنین ممکن است مدفوع بی‌رنگ شود زیرا این ماده رنگی به اندازه کافی در روده‌ها وجود ندارد تا رنگ مدفوع را تیره کند یرقان در یک سوم از نوزادان در خلال اولین هفته بعد از تولد اتفاق می‌افتد به این نوع زردی یرقان فیزیولوژیک می‌گویند، تقریباً در کلیهٔ چنین مواردی بیماری مشخصی عامل آن نیست بلکه فقط بخاطر آن است که کبد و دستگاه گوارش کودک هنوز خود را با زندگی بیرون از رحم عادت نداده‌است. (به هر حال هرگونه زردی دوره نوزادی را باید به پزشک نشان داد تا توسط وی بررسی‌ها و تصمیمات لازم اتخاذ شود).
میزان خطر یرقان

یرقان باید به‌طور جدی درمان شود، زیرا معمولاً یک بیماری در پسِ آن نهفته‌است.
تام بلزو

| 0 | 1 |
| --- | --- |
زاده: ۲۷ اوت ۱۹۴۲ سوبورگ، کپنهاگ، دانمارک
درگذشته: ۱۱ ژانویهٔ ۲۰۲۰ (۷۷ سال)
فعالیت در مسابقات جهانی فرمول یک: فعالیت در مسابقات جهانی فرمول یک
ملیت:  دانمارکی
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۳–۱۹۷۴
تیم‌ها: فرانک ویلیامز ریسینگ کارز
ورودی‌ها: ۵ (۲ شروع)
قهرمانی‌ها: ۰
پیروزی‌ها: ۰
سکوها: ۰
مجموع امتیازات: ۰
پول پوزیشن: ۰
سریع‌ترین دور: ۰
اولین ورود: جایزه بزرگ سوئد ۱۹۷۳
آخرین ورود: جایزه بزرگ بریتانیا ۱۹۷۴
تام بلزو (دانمارکی: Tom Belsø؛ زادهٔ ۲۷ اوت ۱۹۴۲ در سوبورگ، کپنهاگ، درگذشتهٔ ۱۱ ژانویهٔ ۲۰۲۰) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی فرمول یک اهل دانمارک بود که از فصل ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۴ در مجموع در پنج گراند پری شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد.
بلزو در ۱۱ ژانویه ۲۰۲۰ بر اثر ابتلا به سرطان معده درگذشت.
کوسرائی

مکان در 23x15px|border |alt=ایالات فدرال میکرونزی|link=ایالات فدرال میکرونزی ایالات فدرال میکرونزی
| Kosrae | Kosrae |
| --- | --- |
ایالت: ایالت
  پرچم:   پرچم
Map of Kosrae: Map of Kosrae
Kosrae: Kosrae
مختصات: ۵°۱۹′ شمالی ۱۶۲°۵۹′ شرقی﻿ / ﻿۵٫۳۱۷°شمالی ۱۶۲٫۹۸۳°شرقی﻿ / 5.317; 162.983: مختصات: ۵°۱۹′ شمالی ۱۶۲°۵۹′ شرقی﻿ / ﻿۵٫۳۱۷°شمالی ۱۶۲٫۹۸۳°شرقی﻿ / 5.317; 162.983
حکومت: حکومت
 • فرماندار کوسرائی: لیندون جکسون (از ۲۰۱۱ تا کنون)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۰۹٫۶ کیلومتر مربع (۴۲٫۳ مایل مربع)
جمعیت (سرشماری سال ۲۰۱۰): جمعیت (سرشماری سال ۲۰۱۰)
 • کل: ۶٬۶۱۶
 • تراکم: ۶۰/کیلومتر مربع (۱۶۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی UTC
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۱۱
کد ایزو ۳۱۶۶: FM-KSA
کوسرائی (به انگلیسی:kosrae) با نام پیشینِ کوسائی یا آبخوست نیرومند یا "جزیره قوی" یک آبخوست و یکی از چهار ایالت کشور ایالات فدرال میکرونزی است. کُسرائه شامل آبخوست اصلی، چند جزیره، و چندین آبخوست خرد نزدیک آن می‌شود. مهم‌ترین این آبخوست‌ها، للو است که ۱٬۵۰۰ نفر جمعیت دارد.
جمعیت کُسرائه در سال ۲۰۱۰، ۶٬۶۱۶ نفر بوده‌است. شهر توفول پایتخت این آبخوست است. کوه فینکل به ارتفاع ۶۱۹ متر (۲٬۰۳۱ فوت)، بلندترین نقطه در این ایالت است و مساحت آن ۱۱۰ کیلومتر مربع است.
جغرافیا

کُسرائه، شرقی‌ترین ایالت در جزایر کارولین است. این ایالت با ۱۱۰ کیلومتر مربع (۴۲ مایل مربع) مساحت در ۶۰۰ کیلومتری (۳۷۰ مایلی) شمال خط استوا، بین گوآم و هاوایی قرار دارد. ساحل برخی آبخوست‌های آن دچار فرسایش شده‌اند.
کُسرائه ایالتی با بلندای زیاد و مناطق کشف نشده بسیار است. بسیاری برای غواصی اسکوبا و کوهنوردی به آنجا می‌روند. آب‌سنگ‌های مرجانی که آبخوست را دربر گرفته‌اند با یک سامانه بویه دریایی در شرایط دست‌نخورده نگهداری می‌شوند که به‌دست کاوشگران، غواصان و به‌کمک «دفتر منابع دریایی» دولتی نصب و نگهداری می‌شوند. بخش بزرگی از آب‌سنگها دست‌نخورده هستند که شامل چندین کیلومتر مرجان سخت شده می‌شود که به گفته برخی، هزاران سال عمر دارند.
پوشش گیاهی فشرده و کوه‌های پُرشیب، مانع از توسعه چشمگیر کُسرائه شده‌اند. اگر از بیرون آبخوست به آن نگاه شود، شکل آن یادآور اندام یک زن است. به همین دلیل آن را «آبخوست بانوی خوابیده» نامیده‌اند.
للو، یک آبخوست آب‌سنگ مرجانی با اهمیت در خاور کُسرائه است. مساحت للو تنها ۲ کیلومتر مربع (۰٫۷۷ مایل مربع) اما جمعیت آن ۱٬۵۰۰ نفر است. شهر توفول پایتخت ایالت کُسرائه در منطقه شهرداری للو قرار دارد. دیگر آبخوست‌های نزدیک کُسرائه که خالی از سکنه هستند، یِن‌یِن و یِن‌سار (در منطقه شهرداری للو)، آبخوست فرودگاه، کیول، میوتونیال، سروناساک (در منطقه شهرداری تافونساک)، و سروکامس (در بخش والونگ منطقه شهرداری تافونساک) هستند.
تاریخ > پیش از ورود اروپاییان

شواهد باستان‌شناسی نشان می‌دهد که از سال‌های آغازین هزاره نخست میلادی، مردمانی در کُسرائه زندگی می‌کرده‌اند. از جمله این شواهد منطقه باستان‌شناسی للو است که از سال ۱۲۵۰ میلادی وجود داشته و در دوران اوج خود ۱٬۲۵۰ نفر جمعیت و ۲۷ هکتار مساحت داشته‌است. این شهر برای سنگ قبرهای هرم‌مانند خود، زبان‌زد است.
تاریخ > ورود اروپاییان

«آلوارو د ساویدرا» نخستین اروپایی وارد شده به کوسرئی در ۱۳ سپتامبر ۱۵۲۹میلادی بود. او در آن هنگام در سفر از تیدوره به اسپانیای نو بود. اگرچه از سال ۱۶۶۸ میلادی امپراتوری اسپانیا بر کُسرائه ادعای مالکیت کرد اما تا سال ۱۸۸۵میلادی اشغال نشد. در هنگام نخستین تماس اروپاییان با بومیان در سال ۱۸۲۴ میلادی، کُسرائه جامعه‌ای به شدت طبقاتی داشت که نمونه‌ای از آبخوست‌های اطراف در آن هنگام بود. ویژگی‌ های فرهنگی آن، وجود گروه‌ها و نزدیکی خویشاوندی با ساختار ارباب رعیتی است که در آن نخبگان زمین‌هایی را کنترل می‌کردند که مردم عادی در آن مشغول به‌کار بودند. روستاها از چند گروه کوچک و نسبتاً نزدیک به‌هم تشکیل می‌شدند که آشپزخانه آن‌ ها مشترک بود.
نخستین دفتر تبلیغ مذهبی توسط مبلغان کانگر گیشنال در ۱۸۵۲میلادی باز شد و گمان می‌رود که در دهه ۱۸۷۰ (میلادی) همه مردم آبخوست به مسیحیت گرویده باشند. امروزه همچنان گروه‌های مسیحی در کُسرائه وجود دارند و دین هنوز در گرد هم‌آوری مردم، نقش فرهنگی مهمی دارد.
تاریخ > آزار و ترور

در ۱۵ مارس ۱۸۷۴ میلادی، کشتی ناخدای بدنام و آدمربا «بولی هیز» به نام «لئونورا» هنگامی که به‌دلیل طوفان در بندرگاه اوتوه توقف کرده بود غرق شد. بولی هیز برای خود خانه‌ای در اوتوه ساخت و در هفت ماهی که به ترور مردم محلی مشغول بود در آن زندگی کرد. در سپتامبر ۱۸۷۴ اچ‌ام‌اس رسریو (۱۸۶۰) به فرماندهی «ناخدا دوپویس» به کُسرائه آمد تا درستی یا نادرستی اتهامات وارده به هیز را بررسی کند. هیز دستگیر شد؛ اما با قایقی به درازای ۱۴ پا که از باقیمانده‌های لئونورا ساخته شده بود فرار کرد. شاید گنج او جایی در جنگل، زیر خاک باشد. اما حفاری و کاوش‌های انجام شده برای یافتن آن تا به امروز ناموفق بوده‌است.
تاریخ > فرمانروایی آلمان

در ۱۸۸۵میلادی پس از آنکه درگیری بین امپراتوری اسپانیا و امپراتوری آلمان با میانجی‌گری واتیکان پایان یافت، نیروی دریایی اسپانیا کنترل کُسرائه را به دست گرفت. پس از شکست اسپانیا از ایالات متحده آمریکا در جنگ آمریکا و اسپانیا در ۱۸۹۸، در دوم فوریه ۱۸۹۹ میلادی امپراتوری اسپانیا جزایر کارولین را به قیمت ۲۵ میلیون پزوتا (۱۷ میلیون مارک طلایی آلمان) به امپراتوری آلمان فروخت.
تاریخ > فرمانروایی ژاپن

پس از جنگ جهانی اول، بر پایه پیمان ورسای، امپراتوری ژاپن قیمومیت و کنترل تمام مستعمره‌های بالاتر از خط استوا شامل جزایر کارولین، جزایر مارشال (به غیر از گوآم آمریکا)، جزایر ماریانا، و خلیج کیاچو را به‌دست‌آورد.
در هنگام فرمانروایی امپراتوری ژاپن، کُسرائه شاهد رشد اقتصادی پیوسته از ۱۹۱۴ تا پیش از شکست و تسلیم امپراتوری ژاپن در جنگ جهانی دوم در ۱۹۴۵ بود. در آن هنگام آبخوست به وسیله چند مُبَلّغ مذهبی اداره می‌شد که مردم را ارشاد می‌کردند. ویلارد پرایس در بازید از کُسرائه در دهه ۱۹۳۰ (میلادی) می‌نویسد: هیچ زندانی در کُسرائه نیست، در طول ۶۰ سال هیچ قتلی اتفاق نیفتاده و مردم دربارهٔ نوشیدنی الکلی و تنباکو چیزی نمی‌دانند.
ژاپنی‌ها کُسرائه را در هنگام جنگ جهانی دوم سنگربندی کردند. اما هیچ نبردی در کُسرائه اتفاق نیفتاد. امروزه همچنان بسیاری از تونل‌های کنده شده در طول جنگ، یافت می‌شوند.
تاریخ > حاکمیت آمریکا

در ۱۹۴۵ مدیریت کُسرائه به آمریکا داده شد. آمریکا کُسرائه را به عنوان بخشی از قلمرو تراست جزایر اقیانوس آرام مدیریت کرد. از دهه ۱۹۶۰ (میلادی) کمک و سرمایه‌گذاری آنها افزایش یافت.
تاریخ > استقلال

در آغاز دوره قلمرو تراست جزایر اقیانوس آرام، کُسرائه به عنوان یکی از منطقه‌های شهرداری ایالت پوناپی مدیریت می‌شد. اما در ۱۹۷۷ از پوناپی جدا شده و مستقل شد. هنگامی که قانون اساسی میکرونزی در ناحیه‌های پالائو و جزایر مارشال قلمرو تراست جزایر اقیانوس آرام شکست خورد، کُسرائه به ناحیه‌های باقی‌مانده یاپ، چوک (چوئوک) و پوناپی پیوست تا کشور ایالات فدرال میکرونزی پدید آید. کُسرائه تنها آبخوست کشور ایالات فدرال میکرونزی است که به‌تنهایی، یک ایالت مستقل است. اگرچه هفت یا هشت آبخوست خرد در نزدیکی آب‌سنگ مرجانی آبخوست اصلی (که مهم‌ترین آن للو است)، به‌عنوان بخشی از آبخوست اصلی فرض می‌شوند.
منطقه‌های شهرداری

تا سال ۱۹۷۷ کُسرائه به نواحی یا روستاهای زیر تقسیم می‌شد:
للو (فقط آبخوست للو)
یِپِن (بخش اصلی منطقه شهرداری للو امروزی به همراه پایتخت ایالت شهر توفول)
تافونساک (تقریبا منطقه شهرداری تافونساک امروزی)
مالِم (تقریبا منطقه شهرداری مالم امروزی)
اوتوا (تقریبا منطقه شهرداری اوتوه امروزی)
در سال ۱۹۸۰ پنج منطقه شهرداری در کُسرائه ایجاد شدند:
للو (از به هم پبوستن روستای للو و ناحیه یِپِن)
تافونساک (ایجاد شده در شمال خاوری‌ترین بخش ناحیه تافونساک)
والونگ (ایجاد شده در جنوب باختری‌ترین بخش ناحیه تافونساک)
مالم (ایجاد شده از ناحیه مالم)
اوتوا (ایجاد شده از ناحیه اوتوا)
با پیوستن والونگ به تافونساک، تعداد منطقه‌های شهرداری به چهار منطقه کاهش یافت.
| منطقه شهرداری | مساحت کیلومتر مربع | جمعیت (سرشماری ۱۹۸۰) | جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰) |
| --- | --- | --- | --- |
| للو | ۲۱/۵ | ۱٬۹۹۵ | ۲٬۱۶۰ |
| مالم | ۱۶/۸ | ۱٬۰۹۱ | ۱٬۳۰۰ |
| اوتوه | ۲۸/۵ | ۹۱۲ | ۹۸۳ |
| تافونساک | ۲۳/۳ | ۱٬۳۴۲ | ۲٬۱۷۳ |
| والونگ | ۱۹/۵ | ۱۵۱ | بخشی از تافونساک |
| کوسرائه | ۱۰۹/۶ | ۵٬۴۹۱ | ۶٬۶۱۶ |
ترابری

فرودگاه بین‌المللی کُسرائه (یاتا: KSA، ایکائو: PTSA، موقعیت‌یاب اف‌آآ: TTK) در یک آبخوست انسان‌ساز در امتداد آب‌سنگ مرجانی ساخته شده‌است. این آبخوست انسان‌ساز در فاصله ۱۵۰ متر (۴۹۰ فوت) از ساحل آبخوست اصلی قرار دارد و با یک پل به آبخوست اصلی راه دارد. دو پرواز در هفته از هر طرف به گوآم و هاوایی از این فرودگاه توسط شرکت هواپیمایی یونایتد ایرلاینز (در گذشته توسط کنتیننتال میکرونزی) «آیلند هاپِر» با بوئینگ‌های ۷۳۷–۸۰۰ انجام می‌شود. این پروازها در مسیر خود در پوناپی و چوک و مقصدهایی در جزایر مارشال توقف می‌کنند. نائورو ایرلاینز نیز یک پرواز در هفته با بوئینگ ۷۳۷–۳۰۰ به بریزبن استرالیا، و نادی در فیجی دارد.
آموزش و پرورش > مدرسه‌های دولتی

وزارت آموزش و پرورش ایالت کُسرائه شش دبستان و یک دبیرستان را مدیریت می‌کند:
دبستان تافونساک
دبستان مالم
دبستان اوتوه
دبستان للو
دبستان سانسریک
دبستان والونگ
دبیرستان کوسرائی
آموزش و پرورش > مدرسه‌های خصوصی

مدرسه ادونتیست روز هفتم کُسرائه
آموزش و پرورش > هر دانش‌آموز یک لپ‌تاپ

در ژوئیه ۲۰۱۱ وزارت آموزش و پرورش ایالت کُسرائه نخستین ایالت در ایالات فدرال میکرونزی بود که برنامه «یک لپ‌تاپ برای هر دانش‌آموز» را اجرا کرد. در پی آن، ۷۲۰ لپ‌تاپ ایکس‌او-۱ به دانش‌آموزان مدرسه‌های دولتی کُسرائه داده شد.
زبان‌ها

زبان رسمی در ایالت کُسرائه، زبان کوسرائیایی است. اگرچه در مکاتبات اداری دولتی، از زبان انگلیسی نیز استفاده می‌شود. بر پایه قانون اساسی کُسرائه از زبان انگلیسی برای دادن حق برابر به همه ساکنان کُسرائه استفاده می‌شود. باید گفت که در دوره‌ای، قانون اساسی کُسرائه به هر دو زبان انگلیسی و کوسرائیایی، نوشته شده بود تا از درگیری‌های حل نشدنی جلوگیری شود، اما سرانجام، زبان کوسرائیایی پیروز شد. توجه شود که زبان رسمی در کشور ایالات فدرال میکرونزی زبان انگلیسی است.
اقتصاد

در دوران نخستین، یک سامانه مبادله‌ای با صدف دریایی در کُسرائه وجود داشت. امروزه دانش کمی از چگونگی کارکرد این سامانه در دست است.
از دهه ۱۹۶۰ (میلادی) تا کنون دولت ایالتی کُسرائه، استخدام‌کننده اصلی در آبخوست بوده‌است. درحالیکه ماهی‌گیری و کشاورزی سنتی، منابع اصلی درآمد و اقتصاد آن هستند. واردات، جای هرگونه کالاهای بومی دیگر که در گذشته در خود کُسرائه ساخته می‌شدند را گرفته‌است. دلار آمریکا واحد پول رایج در کُسرائه و همه کشور ایالات فدرال میکرونزی است.
تا به امروز صنعت گردشگری کُسرائه محدود به غواصی اسکوبا در آب‌سنگ‌های مرجانی بوده که ماننده حلقه، همه آبخوست را در بر می‌گیرند. محبوبیت موج‌سواری، کوهنوردی، و موج‌سواری با پارو در میان کرناها در حال افزایش است. مسابقه دو سالانه راک‌هاپر به طول ۱۰ کیلومتر (۶٫۲ مایل) که از سال ۲۰۱۳ آغاز شده، ورزشکاران بسیاری را از پوناپی و آب‌سنگ حلقوی کواجالین به خود جذب می‌کند.
اقتصاد > واگذاری تفریح‌گاه با قرعه کشی

در ژوئیه ۲۰۱۶ تفریحگاه نائوتیلوس کُسرائه با یک قرعه‌کشی که از همه جهان در آن شرکت داشتند واگذار شد. خانواده صاحب‌های پیشین آن (داگ و سالی بِیتز)، آن‌ها را متقاعد کردند که در هنگام بازگشت به استرالیا، تفریح‌گاه را به جای فروش، با قرعه‌کشی واگذار کنند. برنده این قرعه‌کشی «جاشوآ» از ایالت نیو ساوت ولز استرالیا بود.
خوراک > سنتی

خوراک سنتی کُسرائه، درخت نان، نارگیل، موز، یم، و نیشکر است. درخت نان، خوراک اصلی بود که در دوران کمبود، در گودال‌های پوشیده از برگ درخت نگهداری می‌شد. نارگیل خوراک طبقه نخبه‌ها و فرمانروایان بود.
خوراک مهم‌ترین نقش در سبک زندگی در کُسرائه را داشت؛ زیرا هر روستا از گروهی از خانواده‌ها تشکیل می‌شد که در خانه‌هایی ساخته شده به دور یک آشپزخانه (زمین گرمایی)، گرد هم می‌آمدند. تارو نرم به شکل یک خوراک ویژه مهمانی درمی‌آمد که به آن «فاه‌فاه» می‌گفتند. این خوراک توسط مردانی آماده می‌شد که جزئی‌ترین مهارت‌های آماده‌سازی آن به آن‌ها آموزش داده می‌شد. این افراد خوراک دیگری به نام «سوهکا» یا «کاوا» را نیز آماده می‌کردند که با گرم کردن ریشه گیاهان کوهی درست شده و فقط برای طبقه نخبگان بود. ماهی با تور ماهی‌گیری گرفته می‌شد.
خوراک > امروزی

امروزه خوراک بیشتر خانواده‌ها برنج وارداتی و ماهی و گوشت کنسرو شده‌است که با ماهی تازه محلی و ریشه محصولات کشاورزی، مخلوط می‌شوند. حتی امروز، فاه‌فاه و خوک نیز بیشتر، خوراک ویژه مهمانی است. به نظر می‌رسد که ژاپنی‌ها درخت لیموترش را به کُسرائه آوردند که محصول آن کیفیت مناسبی دارد. چند گونه نارنگی که هنگام رسیدن به رنگ سبز در می‌آیند در کُسرائه فراوان بوده و دیگر آبخوست‌های نزدیک، به دنبال آن هستند. سیب کوهستانی یک میوه درخت گرمسیری است (ارتباطی با سیب ندارد) به همراه توت‌فرنگی پایاپا و آناناس در بسیاری از بخش‌های کُسرائه می‌رویند. چند گونه موز وجود دارد که برخی از آن‌ها بهترین مزه را در مقایسه با دیگر موزها دارند. گونه‌ای موز نیز وجود دارد که باید پیش از خوردن، پخته شود. موز کالیفرنیش نیز می‌تواند حتی هنگامی که سبز (نرسیده) است خورده شود. چند نفر از کشاورزان محلی، سبزی‌های گوناگونی مانند خیار، کلم چینی، کاهو، بادنجان، کدو، و طالبی را به جزایر مارشال صادر می‌کنند.
نقاشی از طبیعت کُسرائه در ۱۸۸۳ میلادی
طبیعت کُسرائه
نقاشی از طبیعت کُسرائه در ۱۸۸۳ میلادی
ویرانه‌های منطقه باستان‌شناسی للو
دفتر مدیریت کُسرائه در هنگامی که بخشی از قلمرو تراست جزایر اقیانوس آرام بود (حدود سال ۱۹۸۰ میلادی).
منطقه‌های شهرداری کُسرائه تا پیش از ۱۹۸۰ میلادی
تقسیم‌بندی کنونی منطقه‌های شهرداری کُسرائه، پس از ۱۹۸۰ میلادی
فرودگاه بین‌المللی کوسرای
بادبزن سنتی کُسرائه
ولایت بلخان

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ترکمنستان
| ولایت بلخان Balkan welaýaty بالقان ولایاتیٛ | ولایت بلخان Balkan welaýaty بالقان ولایاتیٛ |
| --- | --- |
ولایت: ولایت
ولایت بلخان بر روی نقشهٔ ترکمنستان: ولایت بلخان بر روی نقشهٔ ترکمنستان
مختصات: ۴۰°۰′ شمالی ۵۵°۰′ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۰۰۰°شمالی ۵۵٫۰۰۰°شرقی﻿ / 40.000; 55.000: مختصات: ۴۰°۰′ شمالی ۵۵°۰′ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۰۰۰°شمالی ۵۵٫۰۰۰°شرقی﻿ / 40.000; 55.000
مرکز: بلخان‌آباد
تاریخ تأسیس: ۱۸ مهٔ ۱۹۹۲
حکومت: حکومت
 • فرماندار: Niyazlyev Orazmyrat Niyazmyradovich
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۳۹۲۷۰ کیلومتر مربع (۵۳۷۷۰ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۰۵): جمعیت (۲۰۰۵)
 • کل: ۵۵۳۵۰۰
 • تراکم: ۴٫۰/کیلومتر مربع (۱۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۵+ (UTC)
کد منطقه: ۹۹۳ xxx
زبان رسمی: ترکمنی
بَلْخان یا بَلخ یا بَلخ آباد (به ترکمنی: Balkan welaýaty / Балкан велаяты، بالقان ولایاتیٛ) یکی از ولایت‌های ترکمنستان است.نام قدیم این منطقه دَهستانبوده است.
مرکز این ولایت شهر بلخان‌آباد (نبیت‌داغ پیشین) است. ۹۴ درصد از منابع گاز طبیعی ترکمنستان در این ولایت قرار دارد.
در تاریخ بیهقی آمده‌است: سلطان ماضی ایشان را به بلخان‌کوه انداخته بود.. بازنگردند از دم خصمان تا آنگاه که در کوه بلخان گریزند.. به خوارزم و بلخان‌کوه نزدیک باشیم..
در سدهٔ دهم هجری (شانزدهم میلادی) سالورهای خراسانی ساکن بلخان بودند.
شهرها و شهرستان‌ها

شهر هم‌درجه‌ی شهرستان:
بلخان‌آباد
ترکمن‌باشی
شهرستان‌ها (به ترکمنی: Etrap، به معنی اطراف)
شهرستان برکت (قازانجیق)
شهرستان اسن‌قلی (حسن‌قلی)
شهرستان اترک (قیزیل‌اترک)
شهرستان مخدوم‌قلی (قارری‌قلعه)
شهرستان سردار (قزل‌رباط/قیزیل‌آروات)
شهرستان ترکمن‌باشی
شهرها (نام‌های پیشین در پرانتز):
قوم‌داغ
خزر (چِلِکِن)
بَرَکَت
سردار
قره‌بغاز (بک‌داش)
آواگ بابایانتس

| آواگ بابایانتس | آواگ بابایانتس |
| --- | --- |
زاده: ۱۲ مهٔ ۱۹۳۲ سمرقند، ازبکستان
سال‌های خدمت: ۱۹۵۱-؟
درجه: سرلشکر (۱۹۸۱)
نشان‌ها:  
کارهای دیگر: فاجعه چرنوبیل اوکراین (۱۹۸۶)  زمین‌لرزه اسپیتاک ارمنستان (۱۹۸۸)
آواگ آبلی بابایانتس (ارمنی: Ավագ Աբելի Բաբայանց؛ زادهٔ ۱۲ مهٔ ۱۹۳۲ - درگذشته تاریخ نامعلوم) یک فرد نظامی اهل ارمنستان بود.
زندگی‌نامه

در ۱۲ مه ۱۹۳۲ در سمرقند به دنیا آمد . وی پسرعموی یوری بابایانتس بود. وی همچنین برنده نشان پرچم سرخ کار و نشان ستاره سرخ شده است. تاریخ درگذشت وی نامعلوم است .
روزگار و نغمه‌هایش

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): محمد چرمشیر
کشور: ایران مکان ناشر فارسی: اصفهان
زبان: فارسی
موضوع(ها): نمایشنامه
ناشر: انتشارات صنوبر
تاریخ نشر: ۱۳۷۸
شابک: شابک ‎۹۶۴۹۱۶۰۸۱۷
روزگار و نغمه‌هایش نمایشنامه‌ای از محمّد چرم‌شیر است، که برای اولین بار در سال ۱۳۷۸، توسط انتشارات صنوبر در مجلد شبانه به‌چاپ رسیده است. در کتاب چاپ‌شده صنوبر چهار نمایش‌نامه گفت‌وگوی بی‌پایان ستاره با مادرش در وقت مردن، روزگار و نغمه‌هایش، خواب بی‌وقت حوریه و شبانه گنجانده شده است. داستان روزگار و نغمه‌هایش که مضمون آن دفاع مقدس است، مرور خاطرات چهل ساله یک همسر شهید را از ۲۰ تا ۶۰ سالگی روایت می‌کند. روایتگر داستان زن و مردی هستند، که پس از ازدواج، مرد به‌خاطر اعتقاداتش خانه را ترک می‌کند و به جبهه می‌رود.
داستان

روزگار و نغمه‌هایش داستان زنی را روایت می‌کند که بعد از بیست روز زندگی، همسرش به جبهه می‌رود و او با یاد همسرش زندگی می‌کند؛ تا جایی که خبر شهادتش را نیز باور ندارد و داستان نیز طوری به‌تصویر کشیده می‌شود تا مخاطب هم باور نکند که او شهید شده است.
اجرا

این نمایشنامه بارها در سالن‌های تئاتر به‌روی صحنه رفته است.
پان د آزوکار، اروگوئه

مکان در Maldonado Department, 23x15px|border |alt=|link= اروگوئه
| Pan de Azúcar | Pan de Azúcar |
| --- | --- |
شهر: شهر
Department: Maldonado Department
تاسیس‌شده: 1874
بنیان‌گذار: Félix de Lizarza
ارتفاع: ۷۹ متر (۲۵۹ فوت)
جمعیت (2011): جمعیت (2011)
 • کل: ۶٬۵۹۷
منطقهٔ زمانی: ساعت هماهنگ جهانی -3
کد پستی: 20300
Dial plan: +598 443 (+5 digits)
سامانه طبقه‌بندی اقلیمی کوپن: اقلیم نیمه‌گرمسیری مرطوب
پان د آزوکار، اروگوئه (به اسپانیایی: Pan De Azúcar) شهری در کشور اروگوئه، استان مالدونادو است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۰۴ میلادی ۷٬۰۹۸ نفر بوده‌است.
تپه چوپان

| تپه چوپان | تپه چوپان |
| --- | --- |
نام: تپه چوپان
کشور: ایران
استان: استان خراسان رضوی
شهرستان: شهرستان بردسکن
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: تپه باستانی
دیرینگی: هزارهٔ دوم پیش از میلاد
دورهٔ ساخت اثر: هزارهٔ دوم پیش از میلاد
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۳۴۱۷۹
تاریخ ثبت ملی: مهر ۱۴۰۳
تپه چوپان مربوط به هزارهٔ دوم پیش از میلاد است و در نزدیکی روستای علی بیگ، شهرستان بردسکن واقع شده و این اثر در تاریخ مهر ۱۴۰۳ با شمارهٔ ثبت ۳۴۱۷۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ووچیترن

Municipality and city در District of Kosovska Mitrovica, 23x15px|border |alt=|link= کوزوو
| Vučitrn | Vučitrn |
| --- | --- |
Municipality and city: Municipality and city
Вучитрн (Vučitrn) Vushtrri (Vushtrria): Вучитрн (Vučitrn) Vushtrri (Vushtrria)
Vučitrn City Park and Tomb (Turbe) of Karabash.: Vučitrn City Park and Tomb (Turbe) of Karabash.
  مهر:   مهر
VučitrnLocation in Kosovo: VučitrnLocation in Kosovo
مختصات: ۴۲°۴۹′ شمالی ۲۰°۵۸′ شرقی﻿ / ﻿۴۲٫۸۱۷°شمالی ۲۰٫۹۶۷°شرقی﻿ / 42.817; 20.967: مختصات: ۴۲°۴۹′ شمالی ۲۰°۵۸′ شرقی﻿ / ﻿۴۲٫۸۱۷°شمالی ۲۰٫۹۶۷°شرقی﻿ / 42.817; 20.967
District: District of Kosovska Mitrovica
مساحت: مساحت
 • Municipality and city: ۴۳۵ کیلومتر مربع (۱۶۸ مایل مربع)
جمعیت (2011): جمعیت (2011)
 • Municipality and city: ۶۹٬۸۸۱ (municipality)
 • تراکم: ۲۰۲٫۶/کیلومتر مربع (۵۲۵/مایل مربع)
 • کلان‌شهری: ۳۰٬۰۰۰ City
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
Postal code: 42000
کد منطقه: +381
Car plates: 02
ووچیترن (به صربی: Вучитрн) شهری در منطقه کوسوفسکا متروویسا کشور کوزوو است که در سرشماری سال ۲۰۱۱ میلادی، ۶۹٬۸۸۱ نفر جمعیت داشته‌است.