استیکس (گروه موسیقی)
تاریخچه > دههٔ ۱۹۸۰ و فوق‌ستاره بودن

آلبوم سال ۱۹۷۹ آنها، سنگ بنا اولین موفقیت شمارهٔ ۱ آنها، تصنیف «عزیزم» دی‌یانگ را به ارمغان آورد. در اوایل سال ۱۹۸۰، «عزیزم» به بزرگ‌ترین موفقیت بین‌المللی و اولین تک‌آهنگ میلیونی گروه تبدیل شد و به رتبهٔ ۶ در بریتانیا رسید. این آلبوم همچنین شامل آهنگ خوشبینانهٔ شمارهٔ ۲۶ «چرا من» دی‌یانگ و راکر «زمان قرض گرفته‌شده» (شمارهٔ ۶۴ ایالات متحده) بود که با همکاری شا نوشته شده بود، به علاوه آهنگ محلی شا «قایق روی رودخانه» (۱۹۸۰) که در بیشتر اروپا و ژاپن موفقیت‌آمیز بود. محبوبیت این آلبوم که به شماره ۲ در بیلبورد ۲۰۰ رسید، به گروه کمک کرد تا در سال ۱۹۸۰ جایزهٔ برگزیده مردم را برای بهترین آهنگ جدید دریافت کند. در بیست و دومین دورهٔ جوایز گرمی، استیکس نامزد بهترین اجرای آواز راک توسط دو یا گروه بود و مهندسان سنگ بنا، گری لویزو و راب کینگزلند، نامزد دریافت جایزهٔ گرمی برای بهترین ضبط مهندسی شدند. این گروه همچنین در نظرسنجی گالوپ پایان سال ۱۹۸۰ به عنوان محبوب‌ترین گروه راک در ایالات متحده معرفی شد.
با موفقیت «عزیزم»، فشار دی‌یانگ برای یک مسیر اصلی‌تر شتاب گرفت، در حالی که شا و جیمز یانگ رویکردی راک محور تر را ترجیح دادند. این مشاجره بر سر مسیر موسیقی در اوایل سال ۱۹۸۰ پس از مخالفت شا با انتشار تصنیف «بار اول» به عنوان دومین تک آهنگ از آلبوم سنگ بنا، منجر به تنش مداوم شد. اگرچه این آهنگ پخش قابل توجهی را در برخی از بازارهای اصلی ایجاد می‌کرد، ای اند ام از انتشار رسمی تک‌آهنگ جلوگیری کرد و آن را با «چرا من» جایگزین کرد. این مشاجره منجر به اخراج دی‌یانگ برای مدت کوتاهی شد. با این حال، همه چیز به سرعت حل شد. در حالی که «بار اول» در ایالات متحده چارت نشد (به دلیل اینکه منتشر نشد)، در سال ۱۹۸۱ به یک تک‌آهنگ موفق در فیلیپین تبدیل شد.
در ژانویه ۱۹۸۱، استیکس آلبومی مفهومی به نام تئاتر بهشت را منتشر کرد که به بزرگ‌ترین موفقیت آنها تبدیل شد و به رتبهٔ ۱ در جدول آلبوم‌های بیلبورد پاپ رسید و با تولید پنج تک‌آهنگ، از جمله رسیدن به ده آهنگ برتر «بهترین روزگار» توسط دی‌یانگ (شمارهٔ ۳ بیلبورد، شمارهٔ ۱ Radio & Records) و «زمان زیادی در دستان من است» توسط شا (شمارهٔ ۹)، که تنها به ۱۰ آهنگ برتر برای او به عنوان عضوی از گروه، رسید. تئاتر بهشت چهارمین آلبوم متوالی مولتی پلاتین این گروه شد. بر اساس تعریف دیگری از دنیس دی‌یانگ، تئاتر بهشت یک تئاتر تاریخی شیکاگو بود که در دههٔ ۲۰ ساخته شده بود تا در روزهای سخت قرار بگیرد و تنها ۳۰ سال پس از افتتاحش بسته شود. دی‌یانگ از بهشت به عنوان استعاره‌ای از ایالات متحده در اواخر دههٔ ۱۹۷۰/اوایل دههٔ ۱۹۸۰ استفاده کرد.
یک تور جهانی بلندپروازانهٔ یک ساله در سال ۱۹۸۱ برای حمایت از آلبوم آغاز شد و یکی از پردرآمدترین تورهای سال بود. این تور دارای عناصر متعددی از تئاتر برادوی و فیلم بود، از جمله یک افتتاحیه دراماتیک که شامل یک حرکت تئاتر و دی‌یانگ به تنهایی در کنار یک نوازندهٔ پیانو بود و نمایش با تیتراژ فیلم سنتی به پایان می‌رسید. در طول تور و در طول دههٔ ۱۹۸۰ و پس از آن، گروه برنامه‌های خود را با آهنگ «تکان دادن بهشت» آغاز کرد، آهنگ آغازین تئاتر بهشت که در رتبهٔ ۸ جدول آهنگ تاپ راکس قرار گرفت و از کانال کابلی ام‌تی‌وی پخش شد.
این گروه توسط یک گروه مذهبی کالیفرنیا و بعداً مرکز منابع موسیقی والدین متهم به پنهان کردن پیام‌های شیطانی در سرود ضد کوکائین خود، «برف کور» شدند. جیمز «جی‌وای» یانگ در زمان معرفی خود برای «برف کور» هنگام پخش زنده، این اتهام را رد کرده است. دنیس دی‌یانگ نیز این اتهام را رد کرده و در برنامهٔ در استودیو با ریش قرمز به شوخی گفت: «ما به اندازه کافی مشکل داشتیم که موسیقی را درست جلوه دهیم». همچنین، یانگ نقل می‌کند: «اگر می‌خواستیم پیامی را در آهنگ‌هایمان بگذاریم، آن را در آهنگ جلوتر قرار می‌دادیم. نه این که برای شنیدن آن مجبور به خرید یک ضبط صوت ۴۰۰ دلاری باشید.»