هفت رکن حکمت
نسخه‌های خطی و چاپی

لورنس در طول دوره مشارکت خود در شورش یادداشت‌های گسترده‌ای را نگهداری کرد. او کار پاک‌نویس را در نیمه اول سال ۱۹۱۹ هنگامی که برای کنفرانس صلح در پاریس بود شروع کرد و بعداً همان تابستان، هنگامی که به مصر رفت، آن را ادامه داد. در دسامبر سال ۱۹۱۹، وی پیش نویس منصفانه‌ای از ده کتاب تشکیل دهنده هفت رکن حکمت داشت اما هنگامی که کیفش را در هنگام تغییر قطار در ایستگاه راه‌آهن ریدینگ زدند، آن را از دست داد (به جز دو کتاب مقدمه و آخرین کتاب). روزنامه‌های ملی مردم را از گم شدن «نسخه خطی قهرمان» آگاه کردند، اما بی‌فایده بود. پیش نویس گم شد بود و پیدا نشد. لورنس از این نسخه به عنوان «متن اول» یاد می‌کند و می‌گوید اگر این نسخه منتشر می‌شد، حدود ۲۵۰٫۰۰۰ کلمه طول داشت.
در اوایل سال ۱۹۲۰، لورنس وظیفه دلهره آور بازنویسی را به همان اندازه که از نسخه اول به خاطر داشت شروع کرد. او که فقط از روی حافظه کارش را جلو می‌برد (با تکمیل قسمت‌های مربوط به متن اول بسیاری از یادداشت‌های خود را که در زمان جنگ نابود کرده‌بود، توانست «متن دوم» را که ۴۰۰٫۰۰۰ کلمه طول دارد، در مدت سه ماه تکمیل کند. لورنس این نسخه را از نظر ادبی «ناامیدکنندهٔ بد» توصیف کرد، اما از نظر تاریخی «کاملاً کامل و دقیق» بود. این نسخه خطی، تحت عنوان لورنس «شورش عربی»، توسط مرکز هری رانسوم همراه با نامهٔ تأییدی از برادر لورنس که آن را به عنوان اولین نسخه خطی باقی مانده از هفت رکن حکمت تأیید می‌کند آماده شد.
لورنس با متن دوم جلوی خود، کار بر روی نسخه جلا داده شده ("متن سوم") را در لندن، جده و امان در طی سال ۱۹۲۱ آغاز کرد. لورنس این متن را که ۳۳۵٫۰۰۰ کلمه بود در فوریه ۱۹۲۲ کامل کرد.
وی برای از بین بردن هرگونه خطر از دست دادن دوباره نسخه خطی و در اختیار داشتن نسخه‌هایی که بتواند به صورت خصوصی به منتقدان نشانشان دهد، تایپ کتاب را در نظر گرفت. با این حال، او کشف کرد که تهیه انواع متن و چاپ آن در یک دستگاه تصحیح در چاپ آکسفورد تایمز ارزان‌تر است. فقط هشت نسخه تولید شد که از این تعداد شش نسخه زنده مانده‌است. در اصطلاح کتابشناختی، نتیجه نخستین «چاپ» هفت رکن بود (زیرا متن در چاپخانه تکثیر شد). با این حال، از نظر حقوقی، این موارد جایگزین برای حروفچینی منتشر نشده‌اند. لورنس مالکیت همه نسخه‌ها را حفظ کرد و افرادی را که مجاز به خواندن آن‌ها بودند انتخاب کرد. این چاپ به «متن آکسفورد» هفت رکن معروف شد. به عنوان یک متن، ابداً رضایت‌بخش نیست زیرا لورنس توانایی تصحیح دقیق را نداشت؛ بنابراین شامل اشتباهات رونویسی بی‌شماری است و در مکان‌های خطوط و حتی پاراگراف‌ها اشتباه دارد. وی پنج نسخه از آن را اصلاح و محدود کرد. (در سال ۲۰۰۱، آخرین باری که یکی از این چاپ‌های گسترده به بازار عرضه شد، تقریباً یک میلیون دلار در حراجی به فروش رسید) لورنس آن را به جای سوزاندن نسخه خطی، به کتابخانه بادلین در آکسفورد ارائه داد.
در اواسط سال ۱۹۲۲، لورنس در یک آشفتگی شدید روانی به سر می‌برد: عواقب روانشناختی جنگ و همچنین خستگی وی از تلاش‌های ادبی سه سال گذشته، سرخوردگی از سازش همرزمان عرب و حضور مکرر در اذهان عمومی به عنوان یک «قهرمان ملی» این وضعیت را رقم زده بود. در این زمان بود که وی مجدداً با نام مستعار در نیروهای مسلح نام‌نویسی کرد، بیشتر در نیروی هوایی سلطنتی، همان‌طور که در کتاب خود به نام ضرابخانه به آن اشاره می‌کند. دوستانش که نگران وضعیت روحی او بودند و مشتاق خواندن داستانش توسط عموم مردم بودند، او را متقاعد کردند که نسخه مختصر هفت رکن را تولید کند تا هم به عنوان یک تحریک فکری و هم منبع درآمد مورد استفاده‌اش باشد. در شبهای غیروظیفه خود، او تصمیم گرفت متن ۱۹۲۲ که ۲۵۰٫۰۰۰ کلمه بود را برای نسخه مشترکان کوتاه کند.
نسخه مشترکین - در یک چاپ محدود در حدود ۲۰۰ نسخه، با یک طرح جلد بی نظیر، مجلل و دست‌ساز - در اواخر سال ۱۹۲۶، با زیرنویس A Triumph(یک پیروزی) منتشر شد. در لندن توسط روی منینگ پیک و هربرت جان هاجسون و با تصویرگری اریک کنینگتون، آگوستوس جان، پل نش، بلر هیوز استنتون و همسرش گرترود هرمس چاپ شد. کپی‌ها گاه‌گاهی در تجارت عتیقه در دسترس قرار می‌گیرند و می‌توانند به راحتی تا ۱۰۰٫۰۰۰ دلار آمریکا قیمت‌گذاری شوند. متأسفانه، هر کپی هزینه لورنس سه برابر سی سکه‌ای بود که مشترکین پرداخت کرده بودند.
نسخه مشترکین ۲۵٪ کوتاه‌تر از متن آکسفورد بود، اما لورنس به‌طور یکنواخت کوتاه نشد. حذف از کتاب‌های اولیه بسیار کمتر از کتاب‌های بعدی است: به عنوان مثال، کتاب اول ۱۷٪ کلمات خود را از دست داده و کتاب چهارم ۲۱٪، در حالی که برای کتاب‌های هشتم و نهم به ترتیب ۵۰٪ و ۳۲٪ از متن را ندارند. نظر منتقدان در مورد دو نسخه متفاوت بود: رابرت گریوز، فورستر و جورج برنارد شاو متن سال ۱۹۲۲ را ترجیح دادند (اگرچه از نظر حقوقی بعضی از قسمت‌ها را که می‌توانست افترا یا حداقل غیرمحرمانه باشند قابل حذف بودند). ، در حالی که ادوارد گارنت نسخه ۱۹۲۶ را ترجیح می‌داد.
گذشته از شایستگی‌های ادبی به کنار، تولید نسخه مشترکین باعث شده بود که لورنس با ورشکستگی روبرو شود. وی مجبور شد خلاصه‌سازی سختگیرانه‌تری را نیز باهدف تولید نسخه ای برای فروش به عموم مردم انجام دهد: این شورش ۱۹۲۷در صحرا بود، اثری با ۱۳۰٫۰۰۰کلمه: جورج برنارد شاو اظهار داشت «خلاصه ای از خلاصه» خالی‌از بی‌حرمتی نیست. با این وجود، با استقبال گسترده مردم و منتقدان روبرو شد، اکثریت قریب به اتفاق آن‌ها هرگز نسخه مشترکان نامحدود را ندیده و نخوانده بودند.
پس از انتشار نسخه مشترکین در سال ۱۹۲۶، لورنس اظهار داشت که هیچ مسئله دیگری از هفت رکن در طول زندگی او ساخته نخواهد شد. لورنس در ماه مه ۱۹۳۵، در سن ۴۶ سالگی در یک حادثه موتورسیکلت سواری کشته شد و پس از گذشت چند هفته از مرگ وی، خلاصه مقاله ۱۹۲۶ به‌صورت عمومی منتشر شد. متن اصلی آکسفورد در سال ۱۹۲۲ تا ۱۹۹۷ منتشر نشد، زمانی که به عنوان «بهترین متن» ویرایش شده توسط جرمی ویلسون از نسخه خطی در کتابخانه بادلین و نسخه اصلاح شده لورنس از نسخه ضد چاپ ۱۹۲۲ منتشر شد. ویلسون در ویرایش جدیدی که در سال ۲۰۰۳ منتشر شد، اصلاحات جزئی دیگری نیز انجام داد.