stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
نیکلاس سیمز-ویلیامز
آثار

آثار منتشر شده او شامل موارد زیر است:
«سنگ‌نوشته‌های سغدی و سایر سنگ‌نوشته‌های ایرانی در سند علیا» (لندن، ۱۹۹۲)
«سنگ‌نوشته‌های تملکی باختری» BAI 7، صفحات ۱۷۳ تا ۱۷۹ (۱۹۹۳)
«نگاهی تازه به افغانستان باستان: رمزگشایی از زبان باختری» (لندن، ۱۹۹۷)
«اسناد باختری از شمال افغانستان I: اسناد حقوقی و اقتصادی» آکسفورد - شابک ۰-۱۹-۷۲۷۵۰۲-۸ (۲۰۰۰)
«کشف‌های اخیر در زبان بلخی و اهمیت تاریخی آنها» - انجمن حفظ میراث فرهنگی افغانستان (۲۰۰۴)
«برخی از مهرها با نوشته‌های باختری» در «افغانستان، چهارراه باستانی بین شرق و غرب» - شابک: ۲-۵۰۳-۵۱۶۸۱-۵
نیکولاس سیمز ویلیامز و فرانتس گِرِنه، «کتیبه‌های سغدی کول‌توبه» (آلماتی، ۲۰۰۶)، صفحات ۹۵ تا ۱۱۱
نیکولاس سیمز ویلیامز، فرانتس گرنه و الکساندر ن. پودوشکین، «کهن‌ترین آثار زبان سغدی: کتیبه‌های کول‌توبه در قزاقستان» - (آکادمی کتیبه‌ها و ادبیات پاریس، ۲۰۰۷ [۲۰۰۹]) صفحات ۱۰۰۵، ۱۰۲۵ تا ۱۰۳۳
نیکولاس سیمز ویلیامز (ویرایش)، «متن‌های سغدی کتاب مقدس و دیگر متون مسیحی از مجموعه تورفان» - انتشارات برپولس، سال ۲۰۱۴
«یک کتیبه جدید از بلخ از دوران کانیشکا.» در تاریخچه‌های کوشانی: منابع ادبی و مقالات برگزیده از سمپوزیومی در برلین، ۵ تا ۷ دسامبر ۲۰۱۳. ویرایش شده توسط هری فالک. انتشارات همپن، برمن (۲۰۱۵)، صفحات ۲۵۵ تا ۲۶۴.
سیارک ۴۵۲۱

| کشف | کشف |
| --- | --- |
تاریخ کشف: همارس ۲۹, ۱۹۷۹
ویژگی‌های مداری: ویژگی‌های مداری
مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸: مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸
اوج: ۳.۳۹۵۶۹۳۲
حضیض: ۲.۸۳۶۶۴۳۲
خروج از مرکز مداری: ۰.۰۸۹۷۰۱۵
تناوب مداری: ۲۰۰۹.۲۳۰۵۱۶۶
آنومالی متوسط: ۵۳.۴۷۱۲۷
انحراف: ۱۴.۳۷۸۶۱
 :  
سیارک ۴۵۲۱ (به انگلیسی: 4521 Akimov، نامگذاری:1979FU2) چهار هزار و پانصد و بیست و یکمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۹ مارس ۱۹۷۹ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۱٫۵۰ است.
هلندز گات تلنت

| هلندز گات تلنت | هلندز گات تلنت |
| --- | --- |
نسخه هلندی از سری گات تلنت: نسخه هلندی از سری گات تلنت
ژانر: استعداد
مجری: ژرارد جولینگ (۲۰۰۸–۲۰۰۹) روبرت تن برینک (۲۰۱۰–۲۰۱۴) جونی د مول (۲۰۱۶–۲۰۱۷) هومبرتو تان (۲۰۱۹–)
داوران: هنکیان اسمیتز (۲۰۰۸–۲۰۰۹) روبرت روندی (۲۰۰۸–۲۰۰۹) پاتریشیا پای (۲۰۰۸–۲۰۱۲) دن کاراتی (۲۰۱۰–) گوردون هاوکروت (۲۰۱۰–۲۰۱۷) شانتال یانزن (۲۰۱۳–) آنجلا خروتویزن (۲۰۱۶–) پل د لیو (۲۰۱۹–)
زبان اصلی: هلندی
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: اس‌بی‌اس۶ (۲۰۰۸–۲۰۰۹) آرتی‌ال ۴ (۲۰۱۰–)
انتشار اولیه: ۲۸ مارس ۲۰۰۸ – اکنون
پیوندهای بیرونی: پیوندهای بیرونی
وبگاه: وبگاه
هلندز گات تلنت (که اغلب از آن به عنوان HGT یاد می‌شود) نسخه هلندی از سری گات تلنت است که توسط سایمون کاول ساخته شده‌است، او همچنین سری ایکس فاکتور را ساخته‌است. فصل اول پخش در مارس ۲۰۰۸ در اس‌بی‌اس۶ آغاز شد.
زمین‌لرزه ۱۹۴۳ شیلی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
 مکان رومرکز زمین‌لرزه بر روی نقشهٔ شیلی:  مکان رومرکز زمین‌لرزه بر روی نقشهٔ شیلی
زمان (یوتی‌سی): ؟؟ 
رویداد ISC: 
USGS-ANSS: 
تاریخ محلی: 
زمان محلی: 
بزرگی: ۸٫۲ در مقیاس Mw
مناطق تحت تأثیر: شیلی
سونامی: آری
تلفات: کشته‌های لرزش نزدیک به ۱۸ نفر
زمین‌لرزه شیلی  در تاریخ ۰۱۹۴۳−۰۴−۰۶ ۶ آوریل ۱۹۴۳ میلادی، برابر با ‎۱۶ فروردین ۱۳۲۲، ساعت ۱۶:۰۷:۱۵ به زمان یوتی‌سی در شیلی رخ داد. بزرگی آن ۸٫۲ در مقیاس Mw اعلام شده‌است. زمین‌لرزه به وقت محلی در روز سه‌شنبه، ساعت ۱۲ روی داده و منطقه زمانی آن یوتی‌سی -۴ بوده‌است (با لحاظ تغییر ساعت تابستانی).
سازمان زمین‌شناسی آمریکا نیز جای این زمین‌لرزه را در مختصات ۳۰°۴۵′جنوبی ۷۲°۰۰′غربی﻿ / ﻿۳۰٫۷۵°جنوبی ۷۲°غربی﻿ / -30.75; -72 و بزرگی آنرا برابر با ۸٫۲ در مقیاس ریشتر اعلام کرده‌است. ژرفای گزارش شده از سوی این سازمان ۶۰ کیلومتر می‌باشد.
شمار کشتگان زلزله حدود ۱۸ نفر بوده‌است.سونامی نیز در این زلزله گزارش شده‌است.
لندر، کالیفرنیا

| لندر، کالیفرنیا | لندر، کالیفرنیا |
| --- | --- |
محدوده ثبت‌نشده: محدوده ثبت‌نشده
لندر، کالیفرنیا: لندر، کالیفرنیا
The Landers sign outside the U.S. Post Office on Reche Road at Landers Lane.: The Landers sign outside the U.S. Post Office on Reche Road at Landers Lane.
لندر، کالیفرنیاLocation within the state of California: لندر، کالیفرنیاLocation within the state of California
مختصات: ۳۴°۱۵′۵۸″ شمالی ۱۱۶°۲۳′۳۲″ غربی﻿ / ﻿۳۴٫۲۶۶۱۱°شمالی ۱۱۶٫۳۹۲۲۲°غربی﻿ / 34.26611; -116.39222: مختصات: ۳۴°۱۵′۵۸″ شمالی ۱۱۶°۲۳′۳۲″ غربی﻿ / ﻿۳۴٫۲۶۶۱۱°شمالی ۱۱۶٫۳۹۲۲۲°غربی﻿ / 34.26611; -116.39222
کشور: ایالات متحده آمریکا
ایالت آمریکا: کالیفرنیا
شهرستان: شهرستان سن برناردینو، کالیفرنیا
ارتفاع: ۳۰۸۴ فوت (۹۴۰ متر)
جمعیت: جمعیت
 • حوزه سرشماری estimated 2017: ۲۹۸۲
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۸ (منطقه زمانی اقیانوس آرام)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۷ (منطقه زمانی اقیانوس آرام)
زیپ‌کد: ۹۲۲۸۵
Area codes: 442/760
کد FIPS code: ۰۶–۴۰۱۵۸
شماره GNIS: 244564
لندر (به انگلیسی: Landers) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سن برناردینو، کالیفرنیا واقع شده‌است. لندر ۲٬۹۸۲ نفر جمعیت دارد و ۹۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پتینا (کروشواتس)

| پتینا (کروشواتس) | پتینا (کروشواتس) |
| --- | --- |
روستا: روستا
پتینا (کروشواتس)موقعیت پتینا (کروشواتس) در نقشه: پتینا (کروشواتس)موقعیت پتینا (کروشواتس) در نقشه
مختصات: ۴۳°۲۹′۳۲″ شمالی ۲۱°۲۴′۴۹″ شرقی﻿ / ﻿۴۳٫۴۹۲۲۲°شمالی ۲۱٫۴۱۳۶۱°شرقی﻿ / 43.49222; 21.41361: مختصات: ۴۳°۲۹′۳۲″ شمالی ۲۱°۲۴′۴۹″ شرقی﻿ / ﻿۴۳٫۴۹۲۲۲°شمالی ۲۱٫۴۱۳۶۱°شرقی﻿ / 43.49222; 21.41361
کشور:  صربستان
ناحیه: ناحیه راسینا
شهر: کروشواتس
جمعیت (۲۰۰۲): جمعیت (۲۰۰۲)
 • کل: ۳۵۳
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
پتینا (به صربی: Petina) یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در کروشواتس واقع شده‌است. پتینا ۳۵۳ نفر جمعیت دارد.
ایگور بوراسکا

| ایگور بوراسکاOLY | ایگور بوراسکاOLY |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۶ سپتامبر ۱۹۷۰ ‏(۵۴ سال) اسپلیت
ملیت: کرواسی
محل تحصیل: دانشگاه براون
ایگور بوراسکا (انگلیسی: Igor Boraska؛ زادهٔ ۲۶ سپتامبر ۱۹۷۰) قایقران روئینگ اهل کرواسی است.
پاموک (مجارستان)

| پاموک | پاموک |
| --- | --- |
روستا: روستا
  نشان:   نشان
پاموکLocation of Pamuk, Hungary: پاموکLocation of Pamuk, Hungary
مختصات: ۴۶°۳۳′۰۴″شمالی ۱۷°۳۸′۱۰″شرقی﻿ / ﻿۴۶٫۵۵۱۱۸°شمالی ۱۷٫۶۳۶۱۱°شرقی﻿ / 46.55118; 17.63611: مختصات: ۴۶°۳۳′۰۴″شمالی ۱۷°۳۸′۱۰″شرقی﻿ / ﻿۴۶٫۵۵۱۱۸°شمالی ۱۷٫۶۳۶۱۱°شرقی﻿ / 46.55118; 17.63611
کشور:  مجارستان
منطقه: ترانسدانوبیای جنوبی
استان: شومودی
ناحیه: فونیود
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۱٫۹۶ کیلومتر مربع (۴٫۶۲ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۷): جمعیت (۲۰۱۷)
 • کل: ۲۶۴
 • تراکم: ۲۲/کیلومتر مربع (۵۷/مایل مربع)
اهلیت‌نام: pamuki
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کد پستی: ۸۶۹۸
کد منطقه: ۸۵
پاموک (به مجاری:  Pamuk) یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه فونیود واقع شده‌است. پاموک ۱۱٫۹۶ کیلومتر مربع مساحت و ۲۶۴ نفر جمعیت دارد.
پارک ملی دث ولی
پیشینه بشری > ساکنان اولیه و جماعت رهگذر

در طول ۱۰۰۰۰ سال گذشته یا بیش‌تر، مشخص شده که چهار جامعه از بومیان آمریکا در این منطقه زندگی کرده‌اند. اولین گروه شناخته‌شده، نوارس اسپرینگ پیپل، جامعه‌ای شکارچی-گردآورنده بودند و احتمالاً ۹۰۰۰ سال پیش وقتی هنوز دریاچه‌های کوچکی در دث ولی و درهٔ مجاورش، پانامینت ولی وجود داشته به این منطقه آمدند. در آن زمان اقلیم متعادل‌تر بوده و شکارهای بزرگ هنوز فراوان بوده‌اند. ۵۰۰۰ سال پیش مسکوئیت فلت پیپل جایگزین نوراس اسپرینگ پیپل شدند. در حدود ۲۰۰۰ سال پیش ساراتوگا اسپرینگ پیپل به دث ولی آمدند که تا آن موقع احتمالاً تبدیل به یک بیابان گرم و خشک شده‌بود. این جامعه در شکار و گردآوری پیشرفته‌تر و در صنایع دستی ماهرتر بوده‌اند. آن‌ها هم‌چنین طرح‌های سنگی اسرارآمیزی در دره بر جای گذارده‌اند.
هزار سال پیش، چادرنشینان تیمبیشا (سابقاً شوشونه و هم‌چنین پانامینت یا کوسو) به این منطقه آمدند و به شکار حیوانات و جمع‌آوری لوبیای کهور و مغز کاج پینین پرداختند. به دلیل اختلاف زیاد ارتفاع بین ته دره و لبهٔ کوه‌ها، به خصوص در غرب، جامعهٔ تیمبیشا به مهاجرت عمودی روی آوردند. اردوگاه‌های زمستانی آن‌ها در ته دره نزدیک منابع آب بوده‌است. با گذشت بهار و تابستان و گرم‌شدن هوا، علف‌ها و دیگر گیاهان غذایی در ارتفاعات بالاتر سبز می‌شدند. در ماه نوامبر که علف‌ها و گیاهان در بالاترین نقاط کوه‌ها سبز می‌شدند جامعهٔ تیمبیشا بعد از برداشت مغزهای کاج برای فصل زمستان به پایین دره برمی‌گشتند.
برای اولین بار، تب طلا در کالیفرنیا موجب شد تا افراد اروپایی نژاد منطقهٔ مجاورش را ببینند. در دسامبر ۱۸۴۹ دو گروه از سفید پوستان که در مجموع حدود ۱۰۰ ارابه داشتند در مسیر گلد کانتری کالیفرنیا در حالی که گمان‌می‌کردند در میان‌بر الد اسپنیش تریل در حرکتند، گم شدند و به‌طور کاملاً اتفاقی وارد دث ولی شدند. این‌گروه‌ها که بنیت-آرکین پارتی نامیده‌شدند نتوانستند برای هفته‌ها راه خروجی از دره بیابند. آن‌ها به آب تازه که در بسیاری از چشمه‌های منطقه یافت می‌شد دسترسی داشتند ولی مجبور بودند برای زنده‌ماندن گاوهایشان را بخورند. آن‌ها از چوب ارابه‌هایشان برای پختن گوشت‌ها و دودی کردنشان استفاده می‌کردند. امروزه مکانی که آن‌ها در آن‌جا گیر کرده‌بودند «برند وگنز کمپ» نامیده شده‌است که در نزدیکی تلماسه‌هاست.
در نهایت آن‌ها بعد از رها کردن ارابه‌هایشان توانستند دره را ترک کنند. درست بعد از ترک دره یکی از زنان گروه برگشت و گفت: «خداحافظ درهٔ مرگ» و نام درهٔ مرگ را به دره‌ای که از آن زجر کشیده بودند داد. ویلیام لوئیس مانلی نیز از اعضای این گروه بود که در شرح‌حال نویسی‌اش تحت عنوان دث ولی در ۴۹ روز به شرح این سفر پرداخت و باعث شهرت یافتن این منطقه شد (بعدها زمین‌شناسان به افتخار او دریاچه‌ای که ماقبل تاریخ، دث ولی را پر کرده بود، دریاچه مانلی نام نهادند).
پیشینه بشری > رونق و رکود

رسوبات تبخیری نظیر نمک‌ها، بورات و تالک از جمله سنگ‌های معدنی شناخته‌شده‌ای بودند که در منطقه یافت می‌شدند و استخراجشان ساده و سودآور بود. بوره توسط رزی و ارن وینترز در نزدیکی فرنیس کریک رنچ (بعدها گرین‌لند نامیده شد) در سال ۱۸۸۱ یافت شد. بعداً در همان سال، ایگل بورکس ورکس اقدام به اولین عملیات تجاری مرتبط با بوره در دث ولی کرد. ویلیام تل کولمن در اواخر سال ۱۸۸۳ یا اوایل ۱۸۸۴ کارخانهٔ ایگل بورکس ورکس را تأسیس کرد و به فرآوری بوره تا ۱۸۸۸ ادامه داد. این کارخانه سنگ‌های معدنی را استخراج و ذوب می‌کرد تا برای تهیهٔ صابون یا مصارف صنعتی، بوره تولید کند. محصول نهایی توسط تیم‌های بیست قاطر (در واقع هر تیم از ۱۸ قاطر و دو اسب تشکیل می‌شد) در ارابه‌هایی به گنجایش ۱۰ تن بار، به راه‌آهن موهاوی که در ۲۶۶ کیلومتری دره بود منتقل می‌شد. تیم‌ها با متوسط سرعت سه کیلومتر بر ساعت حرکت می‌کردند و رفت و برگشت آن‌ها ۳۰ روز طول می‌کشید. بعد از خرید حق امتیاز بورهٔ کولمن در سال ۱۸۹۰ توسط فرنسیس مارین اسمیت، نام تجاری بورهٔ تیم بیست قاطر توسط شرکت بورهٔ سواحل پاسیفیک که در مالکیت اسمیت بود به ثبت رسید. یک آگهی بازرگانی به یاد ماندنی، از تصاویر ارابه‌ها برای تبلیغ صابون‌های دست دانه‌ای بورکسو و برنامه‌های تلویزیونی و رادیویی روزهای دث ولی استفاده می‌کرد. معدن‌کاری تا زمان سقوط امپراطوری کولمن ادامه یافت و تا اواخر دههٔ ۱۹۲۰ این منطقه، بزرگ‌تربن منبع بوره در جهان به حساب می‌آمد. تشکیل فرنیس کریک که در حدود ۴ تا ۶ میلیون سال قدمت دارد منبع اصلی مواد معدنی بورات جمع‌شده از خشک‌زارهای دث ولی است.
ماجراجویان دیگری نیز برای جستجو و استخراج رسوبات مس، طلا، سرب و نقره در دره ساکن شدند. دور بودن معادن و طبیعت خشن بیابان همان تک‌و توک ریسک‌پذیری‌ها برای استخراج را نیز دشوارتر می‌کرد. در دسامبر ۱۹۰۳، دو مرد از بالارات در جستجوی نقره بودند. یکی از آن‌ها یک معدن‌کار از کار افتادهٔ ایرلندی به نام جک کین و دیگری یک قصاب تک‌چشم باسکی به نام دومینگو اتچارن بود. کین کاملاً اتفاقی یک برآمدگی بزرگ از طلای خالص را در محدودهٔ کاری مشترک کشف کرد و آن معدن را کین واندر ماین نامید. این کشف کین موجب به راه‌افتادن تب طلای زودگذری در منطقه شد. کین واندر ماین به همره معادنی در ریولیت، اسکیدو و هاریس‌بورگ تنها معادنی بودند که استخراج سنگ‌های معدنیشان به صرفه بود. شایعات کاملاً ساختگی نظیر شایعهٔ لیدفیلد نیز وجود داشت، اما اغلب ماجراجویی‌ها و ریسک‌پذیری‌ها پس از ناکام ماندن تلاش‌ها برای اثبات شواهدی مبنی بر وجود سنگ‌های معدنی به قدر کافی، به سرعت خاتمه می‌یافت (هم‌اکنون این معادن سراسر منطقه را پر کرده‌اند و خطری جدی برای کسانی که وارد آن‌ها می‌شوند محسوب می‌شوند). شهرهایی که به سرعت در کنار این معادن ظاهر شدند در طی اولین دهه از سدهٔ بیستم به سرعت توسعه یافتند ولی به زودی پس از هراس ۱۹۰۷ خالی از سکنه شدند.
پیشینه بشری > گردشگری اولیه

اولین امکانات گردش‌گری مستند در دث ولی چادرهای بودند که در دههٔ ۱۹۲۰ در مکان کنونی استوپایپ ولز برپا شدند. مردم به سوی استراحت‌گاه‌های ساخته شده در اطراف چشمه‌های طبیعی که گمان می‌کردند خواص درمانی و نشاط بخشی دارند هجوم آوردند. در سال ۱۹۲۷ پاسیفیک کست بورکس اقامت‌گاه‌های کارکنانش در فرنس کریک رنچ را به یک استراحت‌گاه منتقل نمود و «استراحت‌گاه و شرکت فرنس کریک» را تأسیس کرد. چشمهٔ نهر فرنس برای توسعهٔ استراحت‌گاه تحت کنترل درآمد. با پخش و منحرف شدن آب نهر فرنس، تالاب‌ها و مانداب‌های اطراف کوچک‌تر شدند.
دره به سرعت به یک مقصد گردش‌گری در زمستان تبدیل شد. تسهیلات و امکانات گردش‌گری دیگری نیز فراهم شد که در ابتدا خصوصی بودند ولی بعداً درب‌ها به روی عموم باز شد. قابل توجه‌ترین آن‌ها، عمارت دث ولی بود که بیش‌تر با نام قلعهٔ اسکاتی شناخته می‌شد. این عمارت بزرگ که به سبک احیای اسپانیایی ساخته شده بود در اواخر دههٔ ۱۹۳۰ به یک هتل و یک جاذبهٔ گردش‌گری (عمدتاً به خاطر شهرت دث ولی اسکاتی) تبدیل شد. دث ولی اسکاتی، با نام اصلی والتر اسکات، یک معدن‌کار طلا بود که وانمود می‌کرد مالک «قلعه‌اش» می‌باشد و ادعا می‌کرد آن را از سود حاصل از استخراج طلا ساخته است. هیچ یک از ادعاهای او درست نبود، ولی مالک اصلی، آلبرت موسی جانسون که یک میلیونر شیکاگویی بود، به این شایعات دامن می‌زد. وقتی خبرنگاران از آلبرت موسی جانسون دربارهٔ رابطه‌اش با قلعهٔ اسکاتی می‌پرسیدند، او جواب می‌داد که حساب‌دار آقای اسکاتی است.
پیشینه بشری > حفاظت و بعد از آن

رئیس‌جمهور هربرت هوور در ۱۱ فوریهٔ ۱۹۳۳، دث ولی و مناطق اطرافش را یادبود ملی اعلام کرد، بدین ترتیب زراعت در تقریباً ۲ میلیون هکتار (۸٬۰۰۰ کیلومترمربع) از جنوب شرقی کالیفرنیا و قسمت‌های کوچکی از جنوب غربی نوادا ممنوع شد. ۱۲ شرکت با استفاده از نیروی کار سپاه حفاظت مردم در دورهٔ رکود اقتصادی بزرگ و اوایل دههٔ ۱۹۴۰ به فعالیت در دث ولی مشغول بودند. آن‌ها سربازخانه ساختند، ۸۰۰ کیلومتر از جاده‌ها را درجه‌بندی کردند، خطوط تلفن و لوله‌های آب را نصب کردند و در مجموع ۷۶ ساختمان بنا کردند. برای سرخ‌پوستان شوشونی در رشته‌کوه پانامینت، پیادروهایی ساختند که مناظری جذاب و تماشایی دارند، هم‌چنین دهکده‌ای خشتی، خشک‌شویی و بقالی نیز ساختند. پنج اردوگاه، چندین دستشویی و یک میدان فرود برای هواپیماها ساخته شد و تسهیلات و امکاناتی برای اردو زدن در آن‌جا نیز فراهم شد.
فعالیت‌ها

بیابان و مخزن آب گرماتاب رها شده در گریپ‌وین
خشک‌زار ریس‌ترک، دید از حاشیه جنوبی خشک‌زار به سمت گرنداستون
برشی از پست‌ترین و مرتفع‌ترین نقاط پارک ملی دث ولی
دولز گلف کرس
دریاچهٔ بدواتر، بهار ۲۰۰۵
سنگ‌نگاره‌های بالای مسکوئیت اسپرینگز
تیم بیست قاطر در دث ولی
لوکوموتیو تاریخی برای حمل بوره در دث ولی، موزهٔ فرنیس کریک، ایالات متحده، ژوئن ۲۰۲۲
اسکیدو در ۱۹۰۶
قلعهٔ اسکاتی در دست ساخت
کارگران شرکت‌های غیر نظامی محافظت در دث ولی
ایتو جاکوچو

| ایتو جاکوچو | ایتو جاکوچو |
| --- | --- |
伊藤 若冲: 伊藤 若冲
زادهٔ: ۲ مارس ۱۷۱۶ کیوتو
درگذشت: ۲۷ اکتبر ۱۸۰۰ (۸۴ سال)
ملیت: ژاپن
شناخته‌شده برای: نقاش
آثار برجسته: تصاویر قلمروی رنگارنگ موجودات زنده
ایتو جاکوچو (به ژاپنی: 伊藤 若冲 Itō Jakuchū)؛ ۲ مارس ۱۷۱۶ – ۲۷ اکتبر ۱۸۰۰) نقاش اهل ژاپن بود. حیات او در اواسط دوره ادو و زمانی بود که ژاپن درهای خود را به دنیای خارج بسته بود. بسیاری از نقاشی‌های او مربوط به موضوعات سنتی ژاپنی، به ویژه مرغ‌ها و دیگر پرندگان است. بسیاری از کارهای سنتی او درجه زیادی از پرسپکتیو و سایر عناصر سبک بسیار مدرن را به نمایش می‌گذارند.
در مقایسه با سوگا شوهاکو و سایر نمونه‌های نقاشان غیرعادی اواسط دوره ادو، گفته می‌شود که جاکوچو بسیار آرام، خویشتن‌دار و حرفه‌ای بوده‌است. او با آرمان‌های بودایی ذن ارتباط قوی داشت و یک برادر غیر روحانی (کوجی) محسوب می‌شد. در عین حال او همچنین کاملاً از نقش خود در جامعهٔ کیوتو که به‌طور فزاینده‌ای تجاری می‌شد آگاه بود.
زندگی‌نامه

ایتو جاکوچو پسر بزرگ ایتو گنزائمون، یک بقال در که مغازه‌اش، به نام «ماسویا»، در مرکز شهر، در منطقه غذای نیشیکی کیوتو قرار داشت. جاکوچو مغازه را از زمان مرگ پدرش در سال ۱۷۳۹ تا سال ۱۷۵۵ اداره کرد پس از آن مغازه را به یکی از برادرانش تحویل داد.
آموزش او در زمینه نقاشی بیشتر ناشی از الهام گرفتن از طبیعت و آموزش تحت مکتب کانو و بررسی نقاشی‌های ژاپنی و چینی در معابد ذن بود. برخی منابع نشان می‌دهند که وی ممکن است با اوئوکا شینبوکا، یک هنرمند مستقر در اوساکا، که به خاطر نقاشی پرنده و گل معروف است، تحصیل کرده‌است. اگرچه تعدادی از نقاشی‌های او موجودات عجیب و غریب یا
خارق‌العاده‌ای مانند ببر و ققنوس را به تصویر می‌کشد، اما از جزئیات و ظاهر واقعی نقاشی‌های او از مرغ و حیوانات دیگر مشخص است که او کار خود را بر اساس مشاهده واقعی بنا نهاده‌است.
جاکوچو در اواخر سی سالگی یک استودیوی نقاشی دو طبقه در کرانه غربی رود کامو ساخت. در همین زمان بود که جاکوچو با دایتن کنجو، راهب فرقه رینزای که بعداً راهب بزرگ معبد معبد شوکوکو شد، دوست شد. از طریق این دوستی، جاکوچو به مجموعه بزرگ نقاشی‌های ژاپنی و چینی معبد دسترسی پیدا کرد و با محافل اجتماعی و هنری جدید آشنا شد.
جاکوچو که در جامعه هنری کیوتو مشهور و خوش‌نام شده بود، کمیسیون‌های زیادی را برای نقاشی روی صحنه هنری دریافت می‌کرد، و در آن زمان بالاتر از دیگر هنرمندان برجسته بود.
زیرنج

| زیرنج | زیرنج |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۳°۵۴′۴۰″شمالی ۵۹°۱۵′۵۰″شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۹۱۱۱۱۱°شمالی ۵۹٫۲۶۳۸۸۹°شرقی﻿ / 33.911111; 59.263889: مختصات: ۳۳°۵۴′۴۰″شمالی ۵۹°۱۵′۵۰″شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۹۱۱۱۱۱°شمالی ۵۹٫۲۶۳۸۸۹°شرقی﻿ / 33.911111; 59.263889
کشور: ایران
استان: خراسان جنوبی
شهرستان: قائنات
بخش: مرکزی
دهستان: مهیار
جمعیت: کمتر از ۳ خانوار (سرشماری ۹۵)
زیرنج روستایی در دهستان مهیار بخش مرکزی شهرستان قائنات استان خراسان جنوبی ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ بدون جمعیت بوده است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۵ | ۵۸ | —     |
| ۱۳۹۵ | ۰ | ۱۰۰٪− |
نیکولای چوچالوف

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- |
ملیت: اتحاد جماهیر شوروی
زاده: ۱۳ اوت ۱۹۳۲ استان کیروف
درگذشته: ۵ مهٔ ۲۰۱۱ (۷۸ سال)
ورزشی: ورزشی
ورزش: کشتی
نیکولای چوچالوف (انگلیسی: Nikolay Chuchalov; ۱۳ اوت ۱۹۳۲ – ۵ مهٔ ۲۰۱۱) کشتی‌گیر فرنگی اهل اتحاد جماهیر شوروی بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۰ شرکت کرده‌است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال شجاعت کار شده‌است.
لوئیس پوگ ایوانز

| لوئیس پوگ ایوانز | لوئیس پوگ ایوانز |
| --- | --- |
زاده: ۳ ژانویهٔ ۱۸۸۱
درگذشته: ۳۰ نوامبر ۱۹۶۲ (۸۱ سال) پدینگتون
مدفن: لانبادارن فور، کردیگیون
وفاداری: بریتانیا
شاخه نظامی: نیروی زمینی بریتانیا
سال‌های خدمت: ۱۸۹۹–۱۹۳۸ ۱۹۳۹–۱۹۴۱
درجه: سرتیپ
جنگ‌ها و عملیات‌ها: جنگ بوئر دوم جنگ جهانی اول جبهه غربی جنگ جهانی دوم
نشان‌ها: صلیب ویکتوریا نشان حمام نشان لئوپولد
لوئیس پوگ ایوانز (انگلیسی: Lewis Pugh Evans; ۳ ژانویهٔ ۱۸۸۱ – ۳۰ نوامبر ۱۹۶۲) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب ویکتوریا شده‌است.
سیارک ۴۵۱

نمایی از محل قرارگیری سیارک ۴۵۱ در مدار – ۲۰۱۲
سیارک ۴۵۱ (به انگلیسی: 451 Patientia، نامگذاری:1899EY) چهارصد و پنجاه و یکمین سیارک کشف شده‌است که در ۴ دسامبر ۱۸۹۹ و در نیس کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۶٫۶۵ است.
لبلوح

لبلوح (عربی: لبلوح، آوانگاری: lə-blūḥ؛ ‏انگلیسی: Leblouh) به غذا خوراندن اجباری دختران ۵ تا ۱۹ ساله در جوامعی گفته می‌شود که در آنها پرواری و تپل بودن دختران به‌طور سنتی دلپذیر و مطلوب بوده‌است. این رسم به‌ویژه در مناطق روستایی و دورافتاده شیوع بیشتری دارد و ریشه در سنت‌های قوم طوارق دارد. دلیل انجام چنین عملی، افزایش احتمال ازدواج در جامعه‌ای است که جثه درشت، نشانه ای از غنا و تمول محسوب می‌شد.
این عمل در چندین کشور آفریقایی مانند موریتانی، نیجر، اوگاندا، سودان تونس (به ویژه در میان یهودیان آن)، نیجریه، کنیا و آفریقای جنوبی رخ می‌دهد.
انجام این عمل به قرن یازدهم بازمی‌گردد و گزارش شده‌است که پس از حکومت نظامی در موریتانی در سال ۲۰۰۸، شیوع قابل توجهی در این کشور یافته‌است. امروزه نسل‌های جوان‌تر پسران در موریتانی، دیدگاهی منفی به چاق شدن دارند.
شرح

زنان مسن‌تر که به آنان «پروارکننده» گفته می‌شوند، دختران جوان را مجبور می‌کنند تا مقادیر زیادی غذا و مایعات مصرف کنند و در صورت نخوردن و ننوشیدن، تنبیه‌های دردناکی را به آنها تحمیل می‌کنند. یکی از راه‌های ایجاد درد این است که یک اندام را بین دو چوب فشار دهید. یک کودک شش ساله معمولاً مجبور می‌شود هر روز ۲۰ لیتر (۴٫۴ گالون امپریال، ۵٫۳ گالون آمریکا) شیر شتر بنوشد و دو کیلو ارزن کوبیده مخلوط با دو فنجان کره بخورد. اگرچه این عمل سوءاستفاده محسوب می‌شوند، اما مادران این کودکان مدعی هستند که هیچ چارهٔ دیگری جز این برای تضمین آینده روشن برای فرزندانشان وجود ندارد.
رویه مشابهی در داستان عامیانه ای با عنوان «لاک پشتی با یک دختر زیبا» که در «داستان‌های فولکلور جنوب نیجریه» (۱۹۱۰) گردآوری شده‌است، ذکر شده‌است. فولکلورشناسی که این داستان را نوشته‌است، دربارهٔ رفتار با دختر زیبا چنین نوشت: «سرایِ پروارسازی، اتاقی است که دختری را چند هفته قبل از ازدواج در آن نگه می‌دارند، به او غذای فراوان می‌دهند و تا حد امکان چاق می‌کنند؛ چرا که قوم افیک و قوم باهومونو چاقی را نوعی زیبایی شگرف می‌دانستند.»
لبلوح در موریتانی

لبلوح در موریتانی (که اغلب از واژه فرانسوی «گاواژ» برای اشاره به آن استفاده می‌شود)  کاملاً منحصر به فرد است و شامل یک فرایند اغلب چند ماهه است که طی آن دختران موریتانی مجبور می‌شوند چندین گالن شیر، کوسکوس، روغن بادام زمینی و چندین فنجان چربی خالص حیوانی را ببلعند. آمار موجود حاکی از آن است که دختران موریتانیایی که تحت فرایند لبلوح قرار می‌گیرند، چهار برابر بیشتر از یک مرد بالغ بدنساز که به‌طور متوسط روزانه ۴٬۰۰۰ کالری مصرف می‌کند، کالری دریافت می‌کنند. در ماه‌هایی که فرایند لبلوح انجام می‌شود، کودک یا دختر جوانی که چاق می‌شود به‌طور متوسط روزانه ۱۴٬۰۰۰ تا ۱۶٬۰۰۰ کالری مصرف می‌کند، در حالی که رژیم غذایی توصیه شده برای یک دختر ۱۲ سالهٔ سالم تنها ۱٬۵۰۰ کالری است. دختران کوچک اغلب از حدود سن ۶ یا ۷ سالگی چاق می‌شوند و با استفاده از تکنیک‌هایی که سبب ایجاد درجات متفاوتی از اضطراب روحی و جسمی می‌شود، مجبور به انجام چنین کاری می‌گردند. اگر دختران جوان از مصرف متوسط ۲۰ لیتر شیر در روز خودداری کنند، انگشتان پاهایشان تحت فشار قرار می‌گیرند که شامل خرد کردن انگشتان پا با استفاده از ابزاری چوبی، نیشگون گرفتن یا حتی ضربه‌زدن می‌شود. مطابق برخی منابع، رایج‌ترین دلیلی که خانواده‌ها برای انجام لبلوح بر روی دختر خردسال خود بیان می‌کنند، اطمینان از امنیت مالی و چشم‌انداز خوب ازدواج در آینده است.
گاواژ در مناطق فقیرتر و کم امکانات موریتانی بسیار رایج‌تر است. این مناطق در نواحی دورافتاده و روستایی این کشور در صحرای بزرگ آفریقا، مناطق روستایی در امتداد رود سنگال در ساحل صحرا، و همچنین مناطق شهری در امتداد ساحل است. در این مناطق، خانواده‌ها انگیزه بیشتری برای تغذیه دختران خود در تلاش برای جذب خواستگاران ثروتمند دارند. با این حال، به نظر نمی‌رسد که دختران گاواژشده در آینده دارای ثروت یا دسترسی به امکانات بیشتری نسبت به همتایان غیر گاواژشده خود باشند.
عمل چاق کردن دختران در موریتانی با پیامدهای جسمی و روانی فوق‌العاده زیان آور همراه است. لبلوح با کاهش قابل توجه تحرک و ایجاد بیماری‌های قلبی عروقی مرتبط است. استفاده از قرص‌های استروئیدی برای افزایش وزن در سراسر این کشور به‌طور گسترده گزارش شده‌است. تناوب فزاینده خشکسالی‌ها همچنین باعث کمبود گاو، شتر، محصول و غلات مورد استفاده برای تغذیه خانواده‌ها و/یا دختران چاق شده‌است. در نتیجه بسیاری از خانواده‌ها مجبور به فروش دام‌های خود شده‌اند، زیرا توانایی تأمین غذای خود را ندارند. در نتیجه بسیاری از زنان و دختران جوان برای افزایش وزن به دام‌های ارائه‌شده در بازار سیاه و استروئیدهای فوق‌العاده خطرناک حیوانی به‌دست‌آمده از پرندگان روی آورده‌اند. افزایش سطح فقر در برخی مناطق کشور باعث شده‌است که برخی از زنان و دختران متوجه شوند که آنتی هیستامین‌ها که به‌طور سنتی برای درمان تب یونجه استفاده می‌شود، اشتهاآور هستند. در حالی که این محصولات بالقوه خطرناک هستند، بسیار در دسترس هستند و می‌توان آنها را بدون نسخه خریداری کرد. زنانی که تحت لبلوح قرار گرفته‌اند، نسبت به سایر همتایان خود، بیشتر در معرض خطر رابطه جنسی زودرس و حاملگی و بچه دارشدن سریع‌تر هستند. گاواژ همچنین ممکن است زنان را در معرض خطر جدی برای پیامدهای بد زایمان، اچ‌آی‌وی/ایدز و سایر مسائل بهداشتی قرار دهد، فراتر از تأثیر بی‌ام‌آی زیاد که خود یک خطر برای تندرستی است. همچنین، به نظر می‌رسد ارتباط قوی بین گاواژ و بارداری زودرس وجود دارد، زیرا بارداری زودرس در بین زنان جوان فقیر شایع‌تر است.