stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
موناکو

| شاهزاده‌نشین البرت موناکو Principatu de Múnegu (Monégasque) Principauté de Monaco (French) البرت موناکو | شاهزاده‌نشین البرت موناکو Principatu de Múnegu (Monégasque) Principauté de Monaco (French) البرت موناکو |
| --- | --- |
   پرچم    نشان ملی  :    پرچم    نشان ملی  
شعار: «با یاری خدا»: شعار: «با یاری خدا»
سرود: سرود موناکو: سرود: سرود موناکو
موناکو (سبز) اروپا (خاکستری تیره): موناکو (سبز) اروپا (خاکستری تیره)
پایتخت: موناکو-ویل ۴۳°۴۳′ شمالی ۷°۲۵′ شرقی﻿ / ﻿۴۳٫۷۱۷°شمالی ۷٫۴۱۷°شرقی﻿ / 43.717; 7.417
بزرگترین شهر: مونت‌کارلو
زبان(های) رسمی: فرانسوی
حکومت: پادشاهی مشروطه
• شاهزاده-دوک وزیر حکومت : آلبرت دوم سرژ تله
 :  
بنیان‌گذاری: ۱۲۹۷ ۱۹۱۱
مساحت: مساحت
• کل: ۲٫۲ کیلومتر مربع (۰٫۸۵ مایل مربع) (۲۳۲ام)
• آبها (٪): ۰٫۰
جمعیت: جمعیت
• سرشماری : ۳۷٬۸۰۰ نفر (۲۰۵ام)
• تراکم: ۲۶٬۳۳۷ بر کیلومتر مربع (۶۸٬۲۱۲٫۵ بر مایل مربع) (۲ام)
تولید ناخالص داخلی (GDP)  برابری قدرت خرید (PPP): برآورد ۷٬۹۷۵٬۸۰۰٬۰۰۰ یورو 
• کل: ۲۱۱۰۰۰ یورو
• سرانه: ۲۱۱۰۰۰ یورو (یکم(۱))
واحد پول: یورو (EUR)
منطقه زمانی: CET
• تابستان (ساعت تابستانی): CEST
پیش‌شماره تلفنی: ۳۷۷
دامنه سطح‌بالا: .mc
موناکو، (به فرانسوی: Monaco) با نام رسمی شاهزاده‌نشین موناکو، (به فرانسوی: Principauté de Monaco) یک کشور کوچک اروپایی در ساحل دریای مدیترانه است که از سمت خشکی به‌طور کامل توسط فرانسه محصور شده است. موناکو ۲٫۰۳ کیلومتر مربع مساحت دارد و بعد از واتیکان کوچک‌ترین کشور جهان است. پایتخت موناکو شهر موناکو-ویل است. درازای کشور موناکو بر مبنای داده‌های جغرافیایی در بیشترین حالت ممکن فقط ۳٫۵ کیلومتر
است.
کشور موناکو حدود ۴۰ هزار نفر جمعیت دارد و به خاطر وجود قوانین مالیاتی آزاد، کازینوهای متعدد و آب هوای مطبوع، به بهشت جهان‌گردان و ثروت‌مندان، معروف شده است. موناکو از معدود کشورهایی است که هیچ‌گونه مالیاتی از مردمش دریافت نمی‌کند. مسابقات بزرگ اتومبیل‌رانی فرمول ۱ نیز هرساله در موناکو برگزار می‌شود.
کشور موناکو در ۸ ژانویه ۱۲۹۷ تأسیس شد. اگرچه موناکو با فرانسه، که یکی از اعضای اتحادیه اروپا است، هم‌مرز است اما موناکو از اعضای این اتحادیه نیست. با این حال واحد پول موناکو، یورو است. تعداد خارجی‌هایی که در موناکو زندگی می‌کنند بیشتر از خود شهروندان بومی موناکو است. از ساکنان این کشور ۱۷ درصد مردم بومی موناکو (مونگاسک) هستند، ۲۸ درصد ملیت فرانسوی دارند و بخش قابل توجهی از ۵۵ درصد باقی‌مانده هم ایتالیایی هستند.
مساحت این کشور طوری است که اگر از مونت‌کارلو (کوه کارلو) از کشور عکس بگیرید ، کل مساحت کشور دیده می شود ؛ زیرا این کشور بسیار کوچک است.
موناکو علاوه بر تیم ملی فوتبال، یک باشگاه فوتبال دیگر به نام آ.اس موناکو نیز دارد که در لیگ ۱ فرانسه بازی می‌کند.
تاریخ

نام موناکو از یونانی μόνοικος (Monoikos) گرفته شده است، به معنی «خانهٔ تنها، خانهٔ تَکی» (از مونوس به معنی تک و اویکوس به معنی خانه). اهالی فوکایا در سده ششم قبل از میلاد در این محل مستعمره‌نشینی بنیاد کردند که جمعیت آن از لیگوری‌ها تشکیل شده بود. در افسانه‌ها آمده است که هرکول از اینجا عبور کرده و معبدی بنا کرده است.
آغاز موناکوی امروزی به عنوان یکی از مستعمره‌های جمهوری جنوا بود، زمانی که قلعه‌ای بر روی صخره موناکو در سال ۱۲۱۵ ساخته شد. در سال ۱۲۹۷، فرانسوا گریمالدی، با لباس مبدل به عنوان یک راهب فرانسیسکن قلعه را تصرف کرد و از آن زمان این منطقه از سوی خاندان گریمالدی اداره می‌شود. در قرن چهاردهم، آنها شهرهای منتون و رکبرون-کاپ-مارتن را نیز تصرف کردند. در سال ۱۸۴۸ این مناطق دوباره استقلال خود را اعلام کردند. سرانجام، این شهرها در سال ۱۸۶۱ با پیمان فرانسه و مونگاسک به فرانسه واگذار شد.
به منظور ایجاد درآمد جدید، شارل سوم، شاهزاده موناکو تصمیم گرفت منطقه مونت کارلو را بازآرایی کند. در سال ۱۸۶۳ کازینو مونت کارلو درهای خود را در اینجا باز کرد و یک سال بعد هتل پاریس گشایش یافت. در سال ۱۸۶۸ راه‌آهن این شهر افتتاح شد و آن را به یک مقصد گردشگری محبوب تبدیل کرد.
تا سال ۱۹۱۱، پادشاهان موناکو حاکم مطلق بودند. در سال ۱۹۱۰، شورشی به وقوع پیوست که به انقلاب مونگاسک معروف شد. در نتیجه، قانون اساسی در سال ۱۹۱۱ تصویب شد. در ژوئیه ۱۹۱۸، معاهده‌ای امضا شد که تحت‌الحمایگی موناکو را به فرانسه می‌بخشید. این معاهده، بخشی از معاهده ورسای، همچنین مقرر می‌داشت که موناکو از سیاست‌های نظامی، سیاسی و اقتصادی فرانسه پیروی کند.
در ابتدا، موناکو در طول جنگ جهانی دوم بی‌طرف ماند. در نوامبر ۱۹۴۲، این کشور توسط نیروهای ایتالیایی اشغال شد. در سپتامبر ۱۹۴۳، پس از سقوط موسولینی، ورماخت زمام امور را در دست گرفت و تبعید جمعیت یهودی آغاز شد. در سال ۱۹۴۹ رینیه سوم بر تخت سلطنت نشست. او در سال ۱۹۵۶ با بازیگر آمریکایی گریس کلی ازدواج کرد. آن‌ها والدین شاهدخت کارولین، شاهزاده آلبرت و شاهدخت استفانی هستند. این امر به این کشور شهرت بین‌المللی داد. در دهه هفتاد و هشتاد یک رونق واقعی ساخت و ساز در موناکو پدید آمد و کشور پر از ساختمان‌های آپارتمانی شد. منطقه فونوی نیز از طریق احیای زمین ایجاد شد. موناکو سپس به شهری گران‌قیمت برای زندگی تبدیل شد و این برای جمعیت اولیه موناکویی سخت بود.
در سال ۱۹۹۳ موناکو به عضویت کامل سازمان ملل متحد درآمد. در سال ۲۰۰۲، یک معاهده جدید بین فرانسه و موناکو تصریح کرد که اگر هیچ وارثی برای تاج و تخت برای ادامه سلسله وجود نداشته باشد، این شاهزاده‌نشین با این وجود یک کشور مستقل باقی می‌ماند. دفاع نظامی موناکو همچنان بر عهده فرانسه است.
هم‌اکنون آلبرت دوم، فرمانروای کنونی کشور موناکو است. وی در سال ۲۰۰۵ میلادی و پس از مرگ پدرش به حکومت موناکو رسید. روز ملی کشور موناکو، ۱۹ نوامبر است.
جغرافیا

پایتخت موناکو شهر موناکو-ویل و مشهورترین شهر این کشور مونت‌کارلو است. این کشور از سه طرف هم‌مرز با فرانسه و از سوی دیگر در کرانه دریای مدیترانه در راستای ریویرا یا ساحل فیروزه‌ای (کوت دازور) و در بیست کیلومتری غرب شهر نیس قرار دارد.
شاهزاده‌نشین موناکو پس از واتیکان دومین کشور کوچک مستقل جهان است. این کشور در ساحل دریای مدیترانه، در ۱۸ کیلومتری شرق نیس و نزدیک مرز ایتالیا قرار دارد و در سمت خشکی به‌طور کامل توسط بخش فرانسوی کوهستان آلپ دریایی محصور شده است. موناکو شامل نوار باریکی از زمین در امتداد ساحل در پای تپه‌هایی است که ابتدای کوه‌های آلپ را تشکیل می‌دهند. این منطقه صخره‌ای با اختلاف ارتفاع زیاد و تقریباً کاملاً پوشیده از ساختمان‌های آپارتمانی فراوان است.
بلندترین نقطه در موناکو شومن دروآر در ارتفاع ۱۶۱ متری است. این نقطه بر روی مسیری بر دامنه کوه آگل است که قله آن در سمت فرانسوی مرز قرار دارد. در کرانه‌های دریا چندین قطعه زمین احیا شده وجود دارد که فونوی بزرگ‌ترین آن‌هاست. انتظار می‌رود منطقه تازه‌توسعه‌یافته لوپورتیه در سال ۲۰۲۵ تکمیل شود.
دو بندر در موناکو وجود دارد، پورت هرکول و پورت فونوی. یک بندر فرانسوی نیز در همسایگی وجود دارد به نام «کاپ دوی» که نزدیک موناکو است. تنها منبع طبیعی موناکو ماهیگیری است. با توجه به اینکه تقریباً کل کشور یک منطقه شهری است، موناکو فاقد هر نوع صنعت کشاورزی تجاری است.
آب و هوا

موناکو آب و هوای مدیترانه‌ای دارد و به دلیل آب و هوای معتدل و آفتابی‌اش معروف است و در سال حدود ۳۰۰ روز آفتابی دارد. میانگین حداکثر دما در تابستان حدود ۲۶ درجه سانتی‌گراد است. زمستان‌ها بسیار معتدل و با دمای متوسط ۸–۱۴ درجه سانتی‌گراد است.
میانگین بارندگی سالانه در موناکو ۷۱۴٫۶ میلی‌متر است و بیشترین میزان بارندگی در پاییز و بهار رخ می‌دهد. شمار روزهای زیر صفر و همچنین تعداد روزهایی که حداقل دما کمتر از ۵ درجه سانتی‌گراد است به‌طور متوسط ۱۲ روز در سال بیشتر نیست.
زمستان‌ها با توجه به عرض جغرافیایی شهر بسیار معتدل است و اعتدال هوای زمستانی موناکو به اندازه مناطقی در حوضه مدیترانه است که بسیار جنوبی‌تر قرار دارند.
| داده‌های اقلیم موناکو> ماه | داده‌های اقلیم موناکو> ژانویه | داده‌های اقلیم موناکو> فوریه | داده‌های اقلیم موناکو> مارس | داده‌های اقلیم موناکو> آوریل | داده‌های اقلیم موناکو> مه | داده‌های اقلیم موناکو> ژوئن | داده‌های اقلیم موناکو> ژوئیه | داده‌های اقلیم موناکو> اوت | داده‌های اقلیم موناکو> سپتامبر | داده‌های اقلیم موناکو> اکتبر | داده‌های اقلیم موناکو> نوامبر | داده‌های اقلیم موناکو> دسامبر | داده‌های اقلیم موناکو> سال |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| میانگین بیش‌ترین °C (°F) | ۱۲٫۳  (۵۴) | ۱۲٫۵  (۵۵) | ۱۴٫۰  (۵۷) | ۱۶٫۱  (۶۱) | ۱۹٫۴  (۶۷) | ۲۳٫۰  (۷۳) | ۲۵٫۸  (۷۸) | ۲۵٫۹  (۷۹) | ۲۳٫۸  (۷۵) | ۱۹٫۹  (۶۸) | ۱۶٫۱  (۶۱) | ۱۳٫۴  (۵۶) | ۱۸٫۵  (۶۵) |
| میانگین روزانه °C (°F) | ۱۰٫۲  (۵۰) | ۱۰٫۴  (۵۱) | ۱۱٫۸  (۵۳) | ۱۳٫۹  (۵۷) | ۱۷٫۱  (۶۳) | ۲۰٫۸  (۶۹) | ۲۳٫۵  (۷۴) | ۲۳٫۷  (۷۵) | ۲۱٫۶  (۷۱) | ۱۷٫۸  (۶۴) | ۱۴٫۰  (۵۷) | ۱۱٫۴  (۵۳) | ۱۶٫۴  (۶۲) |
| میانگین کم‌ترین °C (°F) | ۸٫۱  (۴۷) | ۸٫۲  (۴۷) | ۹٫۶  (۴۹) | ۱۱٫۶  (۵۳) | ۱۴٫۸  (۵۹) | ۱۸٫۵  (۶۵) | ۲۱٫۲  (۷۰) | ۲۱٫۵  (۷۱) | ۱۹٫۳  (۶۷) | ۱۵٫۶  (۶۰) | ۱۱٫۹  (۵۳) | ۹٫۳  (۴۹) | ۱۴٫۱  (۵۷) |
| بارندگی میلی‌متر (اینچ) | ۸۲٫۷  (۳٫۲۶) | ۷۶٫۴  (۳٫۰۱) | ۷۰٫۵  (۲٫۷۸) | ۶۲٫۲  (۲٫۴۵) | ۴۸٫۶  (۱٫۹۱) | ۳۶٫۹  (۱٫۴۵) | ۱۵٫۶  (۰٫۶۱) | ۳۱٫۳  (۱٫۲۳) | ۵۴٫۴  (۲٫۱۴) | ۱۰۸٫۲  (۴٫۲۶) | ۱۰۴٫۲  (۴٫۱) | ۷۷٫۵  (۳٫۰۵) | ۷۶۸٫۵  (۳۰٫۲۶) |
| میانگین روزهای بارندگی  | ۶٫۸ | ۶٫۴ | ۶٫۱ | ۶٫۳ | ۵٫۲ | ۴٫۱ | ۱٫۹ | ۳٫۱ | ۴٫۰ | ۵٫۸ | ۷٫۰ | ۶٫۰ | ۶۲٫۷ |
| میانگین روزانه ساعت‌های تابش آفتاب | ۱۴۸٫۸ | ۱۵۲٫۶ | ۲۰۱٫۵ | ۲۲۸٫۰ | ۲۶۹٫۷ | ۲۹۷٫۰ | ۳۴۱٫۰ | ۳۰۶٫۹ | ۲۴۰٫۰ | ۲۰۴٫۶ | ۱۵۶٫۰ | ۱۴۲٫۶ | ۲٬۶۶۸٫۷ |
منبع: Monaco website: منبع: Monaco website
سیاست

موناکو از سال ۱۹۱۱ تحت یک پادشاهی مشروطه اداره می‌شود و شاهزاده مستقل موناکو در آن رئیس کشور است. قوه مجریه متشکل از نخست‌وزیر به عنوان رئیس دولت است که ریاست پنج عضو دیگر شورای دولت موناکو را بر عهده دارد. تا سال ۲۰۰۲، نخست‌وزیر یک شهروند فرانسوی بود که توسط شاهزاده از میان نامزدهای پیشنهادی دولت فرانسه منصوب می‌شد. از زمان اصلاح قانون اساسی در سال ۲۰۰۲، نخست‌وزیر می‌تواند فرانسوی یا مونگاسکی (موناکویی) باشد.
در ۱ سپتامبر ۲۰۲۰، شاهزاده آلبرت دوم یک شهروند فرانسوی، پیر دارتو، را به این سمت منصوب کرد. بر اساس قانون اساسی ۱۹۶۲ موناکو، شاهزاده حق وتوی خود را با شورای ملی تک‌مجلسی تقسیم می‌کند. ۲۴ عضو شورای ملی برای دوره‌های پنج ساله انتخاب می‌شوند. ۱۶ نفر از طریق سامانه انتخاباتی اکثریت و ۸ نفر با نمایندگی تناسبی انتخاب می‌شوند. همه قوانین به تصویب شورای ملی نیاز دارند که تحت سلطه حزب محافظه‌کار «گردهمایی و مباحث» (REM) است. این حزب دارای ۲۰ کرسی است. اتحادیه مونگاسک نیز دارای سه کرسی و حزب رنسانس دارای یک کرسی است.
امور شهری توسط شورای اشتراکی اداره می‌شود که از ۱۴ عضو منتخب تشکیل شده و ریاست آن را یک شهردار برعهده دارد. ژرژ مارسان از سال ۲۰۰۳ شهردار بوده است. برخلاف شورای ملی، شوراهای محلی برای دوره‌های چهار ساله انتخاب می‌شوند و کاملاً غیرحزبی هستند. با این حال، اپوزیسیون‌هایی در داخل شورا اغلب شکل می‌گیرد. اعضای قوه قضاییه موناکو توسط شاهزاده حاکم منصوب می‌شوند. مناصب کلیدی در قوه قضاییه در اختیار قضات فرانسوی است که توسط دولت فرانسه پیشنهاد می‌شود. موناکو در حال حاضر سه دادستان بازرس دارد.
در دههٔ ۸۰ میلادی، به دستور شاهزاده رنیه، فرمانروای وقت موناکو، ساختن ساختمان‌های بلند در نزدیکی ساحل متوقف شد. دلیل این تصمیم، «حفظ اصالت» شاهزاده‌نشین موناکو اعلام شده بود. این قانون در سال ۲۰۰۹ میلادی، توسط شاهزاده آلبرت، فرمانروای جدید موناکو، مورد تجدید نظر قرار گرفت.
مردم

جمعیت کل موناکو در سال ۲۰۱۵ میلادی، ۳۸۴۰۰ نفر بود و برپایه برآورد سازمان ملل متحد تا ۱ ژوئیه ۲۰۲۱ به ۳۹٬۵۱۱ نفر رسید. ترکیب جمعیتی موناکو از این جهت غیرعادی است که موناکوهای بومی در کشور خود در اقلیت هستند: بزرگ‌ترین گروه را فرانسوی‌ها با ۲۸٫۴ درصد، به دنبال آن موناکویی‌ها (۲۱٫۶٪)، ایتالیایی‌ها (۱۸٫۷٪)، بریتانیایی‌ها (۷٫۵٪) و بلژیکی‌ها (۲٫۸٪)، آلمانی‌ها (۲٫۵٪)، سوئیسی‌ها (۲٫۵٪) و شهروندان ایالات متحده (۱٫۲٪) از جمعیت کشور را تشکیل می‌دهند. موناکو با نزدیک به ۹۰ سال بیشترین امید به زندگی در جهان را دارد.
موناکو همچنین از نظر تراکم جمعیت در رده اول کشورهای متراکم قرار دارد. زبان مردم موناکو از شاخه زبان لیگوری است و گویش‌های اینتملی و مونگاسک در موناکو رایج است. فرانسه حکم زبان رسمی را دارد.
فرهنگ

میزان ۳۰٪ از جمعیت موناکو را میلیاردرها تشکیل داده‌اند. امید به زندگی موناکویی‌ها از میانگین جهانی و اروپا بیشتر است.
از آنجایی که مردم موناکو در رفاه به سر می‌برند، میزان بیکاری در این کشور تنها ۲٪ است.
همچنین تحصیلات در موناکو برای کودکان ۶ تا ۱۶ ساله اجباری است که این امر سبب سواد ۱۰۰درصدی مردمش شده است.
اقتصاد

بنا بر آمار سال ۲۰۰۸ بانک جهانی، کشور موناکو با ۲۱۱ هزار و ۵۰۱ دلار، بالاترین سرانه تولید ناخالص داخلی در دنیا را دارد.
حمل و نقل

حمل و نقل در موناکو از طریق جاده، خط آهن، راه‌های هوایی و آبی صورت می‌گیرد.
طول خط آهن ۱٫۷ کیلومتر است.
موناکو دارای پنج خط اتوبوس است که برعهده شرکت Compagnie des Autobus de Monaco می‌باشد.
دو خط اتوبوس دیگر نیز موناکو را به شهرهای نیس و منتون مرتبط می‌سازد.
نگارخانه

تصویر هوایی از موناکو
نمایی از شهر مونت‌کارلو قبل از برگزاری مسابقات جایزه بزرگ.
نمایی از یکی از خیابان‌های شهر مونت‌کارلو در موناکو.
آلبرت دوم، شاهزاده موناکو
سرود ملی موناکو
تصویر سراسرنما از موناکو
تصویر سراسرنما از موناکو
جیمز می

| جیمز دنیل می James Daniel May | جیمز دنیل می James Daniel May |
| --- | --- |
می در سال ۲۰۰۶: می در سال ۲۰۰۶
زادهٔ: ۱۶ ژانویهٔ ۱۹۶۳ ‏(۶۲ سال) بریستول، انگلستان
پیشه: نویسنده، روزنامه‌نگار، مجری
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۸ - تاکنون
جیمز دنیل می (به انگلیسی: James Daniel May) (زاده ۱۶ ژانویه ۱۹۶۳) مجری، نویسنده و خبرنگار انگلیسی است. او بیشتر به خاطر اجرای برنامه تخت گاز و تور بزرگ به همراه جرمی کلارکسون و ریچارد هموند شناخته می شود. می همچنین به کارهای دیگر از جمله نوشتن یک ستون هفتگی در مجله دیلی‌تلگراف مشغول است.
در تور بزرگ، به علت علاقه‌اش به خودروهای کم‌مصرف، برقی و پاک در رانندگی و از همه مهمتر رانندگی محتاطانه‌اش، به کاپیتان کند مشهور است. همچنین جیمز می به دلیل سرعت پایین در رانندگی و حوصله سر بر بودن رانندگیش به لاکپشت پیر تشبیه شده است.
زندگی شخصی

می در هامرسمیث، غرب لندن، با منتقد هنری سارا فراتر زندگی می کند، که از سال 2000 با او در ارتباط بوده است. در ژوئیه 2010، مه دانشگاهی از دانشگاه لنکستر، که قبلاً در آن موسیقی خوانده بود، به دکترای افتخاری اعطا شد. او دارای مدرک دکترای ادبیات است.
در آگوست 2014 ، می یکی از 200 شخصیت عمومی بود که در نامه ای به گاردین امضاء کردند و ابراز امیدواری کردند که اسکاتلند در همه پرسی ماه سپتامبر در مورد این موضوع علیه استقلال از بریتانیا رای منفی دهد.
در ژوئن 2016 وی از ماندن در همه پرسی اتحادیه اروپا حمایت کرد.می گرایش های سیاسی خود را "لیبرال" توصیف کرده است.
در سال 2020 می نیمی از مالکیت یک میخانه در Swallowcliffe ، Wiltshire به نام The Royal Oak را خریداری کرد که متعلق به اوایل قرن 18 است و درجه II ذکر شده است.
وسایل نقلیه

می مالک اتومبیل های زیادی از جمله Saab 9-5 Aero 2005 ، Bentley T2 ، Rolls-Royce Phantom ، Triumph 2000 ، Rover P6 ، Alfa Romeo 164 ، 1971 Rolls-Royce Corniche ، Triumph Vitesse ، Jaguar XJS ، 1992 Range Rover Classic Vogue ، فیات پاندا ، Datsun 120Y ، Vauxhall Cavalier Mk1 ، فراری 308 GTB ، تویوتا میرای 2015 ، فراری F430 ، فراری 458 ایتالیا ، 1984 پورشه 911 ، 2005 پورشه باکستر S (که به گفته وی اولین خودرویی است که تا به حال خریداری کرده است).
می در حال حاضر دارای فیس لیفت پورشه 911 کاررا S 2009 ، BMW i3 2016 ، Alpine A110 2018 ، تسلا مدل S 100D 2019  تویوتا میرای 2021 ، [54] و فراری 458 Speciale 2015 است که پس از خروج سفارش داد. از Top Gear و VW Beach Buggy در The Grand Tour Special "The Beach Buggy Boys" استفاده می شود. او اغلب از دوچرخه تاشو برومپتون برای رفت و آمد استفاده می کند. او در رانندگی دوم امتحان رانندگی خود را با موفقیت پشت سر گذاشت و این را با گفتن "همه بهترین افراد در بار دوم قبول می شوند" توجیه کرد.
می در اکتبر 2006 مجوز خلبانی هواپیمای سبک را دریافت کرد و در فرودگاه وایت والتهام آموزش دید. او دارای یک Luscombe 8A 'Silvaire' ، یکCessna A185E Skywagon ، و یک قهرمان آمریکایی 8KCAB Super Decathlon با ثبت G-OCOK است.
کودکی

جیمز دانیل می در بریستول متولد شد ، پسر مدیر یک کارخانه آلومینیوم بود. او یکی از چهار فرزند بود. او دو خواهر و یک برادر دارد. [2] می در مدرسه ابتدایی Caerleon Endowed در نیوپورت تحصیل کرد. او دوران نوجوانی خود را در یورکشایر جنوبی گذراند ، جایی که در مدرسه جامع اوک وود در روترهام حضور داشت و در گروه کلیسای ویستون سرپرست گروه کر بود. [3]
می در کالج پندل ، دانشگاه لنکستر ، موسیقی آموخت ، جایی که نواختن فلوت و پیانو را آموخت. [4] [5] پس از فارغ التحصیلی ، می برای مدتی در بیمارستانی در چلسی به عنوان افسر پرونده کار کرد و مدت کوتاهی در خدمت خدمات ملکی بود. [6]
گیلبرت لوییس

| گیلبرت لوویس | گیلبرت لوویس |
| --- | --- |
زادهٔ: گیلبرت نیوتون لوویس۲۵ اکتبر ۱۸۷۵
درگذشت: ۲۳ مارس ۱۹۴۶ (۷۰ سال) برکلی، کالیفرنیا
ملیت: آمریکایی
شناخته‌شده برای: پیوند کووالانسی ساختار لوویس نظریه پیوند ظرفیت اسید و باز لوییس ترمودینامیک شیمیایی آب سنگین نامگذاری فوتون توضیح فسفرسانس
جوایز: همکار انجمن سلطنتی جایزه ویلارد گیبس (۱۹۲۴) مدال دیوی (۱۹۲۹)
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): شیمی‌فیزیک
محل کار: دانشگاه هاروارددانشگاه ام آی تیدانشگاه برکلی
استاد راهنما: تئودور ویلیام ریچاردز
دانشجویان دکتری: هارولد یوریگلن سیبورگ
تأثیر گرفته از: ایروینگ لانگمویر
 :  
گیلبرت نیوتون لوویس (به انگلیسی: Gilbert Newton Lewis) (زاده ۲۳ اکتبر ۱۸۷۵ – درگذشته ۲۳ مارس ۱۹۴۶) فیزیک‌دان و شیمیدان اهل ایالات متحده آمریکا بود. او سال‌ها در دانشگاه هاروارد، دانشگاه ام‌آی‌تی به تدریس پرداخت. مهم‌ترین نظریه‌های او در رابطه با پیوندهای کووالانسی، خالص‌سازی آب سنگین با روش الکترولیز و اسید و باز بود. او نظریهٔ اسیدها و بازها را در سال ۱۹۳۸ ارائه داد.
لوویس با اینکه ۴۱ بارنامزد جایزهٔ نوبل شیمی شد، اما هرگز موفق به دریافت این جایزه نشد.حتی او درباره این موضوع گفت:جایزه نوبل مثل نفس کشیدن برام عادی شده.
یکی از شاگردان لوییس،کیان محمدی که یک ایرانی بود نام داشت.
محمدی اهل شهر سوق از استان کهگیلویه و بویراحمد بود.
مرگ

در تاریخ ۲۳ مارس ۱۹۴۶ یک دانشجوی شیمی جسد بی جان گیلبرت لوویس را در آزمایشگاه برکلی کالیفرنیا یافت. ظاهراً لوویس مشغول انجام آزمایش روی هیدروژن سیانید مایع بوده اما مقداری از بخارهای این مادهٔ سمی نشت کرده و باعث مرگ وی شده‌است. بسیاری معتقدند با توجه به زبردستی لوویس درکارهای آزمایشگاهی نشت بخار سمی اتفاقی نبوده و به عمد توسط خوده لوییس انجام شده‌است.
مایکل کاشا چند سال بعد از مرگ لوویس فاش کرد که در روز مرگ لوویس وی یک قرار ملاقات با ایروینگ لانگمویر داشته‌است. لانگمویر و لوئیس رقابت طولانی‌ای داشتند که به توسعه‌های لانگمویر در نظریه پیوند شیمیایی لوئیس بازمی‌گردد. لانگمویر در سال ۱۹۳۲ جایزه نوبل شیمی را دریافت کرد، در حالی که لوئیس آن را دریافت نکرد. ملاقات لوویس و لانگمویر جهت صرف ناهار و صحبت‌هایی که در آن جلسه درمورد دریافت جایزه نوبل شد لوویس را ناراحت کرد و طبق گفته حاضران لوویس به‌طور ناگهانی درخود فرورفت سپس برای کار به آزمایشگاه خود بازگشت ساعتی بعد جسدش پیدا شد. [نیازمند منبع]
مقالات لانگمویر در کتابخانه کنگره تأیید می‌کند که او آن روز برای دریافت مدرک افتخاری در پردیس برکلی بوده‌است. لوئیس در گورستان ملی گلدن گیت به خاک سپرده شده‌است.
لوئیس هال در برکلی، ساخته شده در سال ۱۹۴۸، به افتخار او نامگذاری شده‌است.
ریگی (طایفه)

ایل ریگی 
(به بلوچی: ریکی) یکی از طوایف بلوچ در بلوچستان ایران و مرکز آنان در لادیز(میرجاوه) است. منشأ این قوم در اصل از ریگزارهای ناحیه واشک بلوچستان شرقی بوده که برای یافتن زمین‌های حاصلخیز به خاش (نام کهن بلوچی: «واش») مهاجرت کردند و به همین مناسبت به «ریگی» مشهور هستند. اولین اشاره در متون تاریخی مانند تاریخ بیهقی، برای نام این طایفه آمده است و بر این اساس بیشینه ۱۰۰۰ ساله دارد.
طایفه ریگی در بلوچستان در جایگاه سیاسی خوبی قرار دارد. و از نظر اقتصادی یکی از طوایف میانه‌رو هستند که در پاکستان، افغانستان، حوضه خلیج فارس و تعدای نیز در کشورهای اروپایی پراکندگی دارند.
بنا بر اقوال بزرگان آنها خود را از ایلی به نام «رِنْد بلوچ» و از نوادگان میر چاکر یکی از مردان اسطوره ای بلوچ می‌دانند.
نام‌شناسی

عمده طوایف بلوچ از روی اسم جدشان یا منطقه زیستشان نامگذاری می‌شوند. مردم طایفه ریگی احتمالاً ابتدا در ریگزارهای ناحیه واشک (از لحاظ تاریخی جزئی از خاران بوده) در غرب بلوچستان شرقی زندگی می‌کردند و این لقب را گرفته‌اند. سپس برای یافتن زمین‌های حاصلخیز به منطقه سرحد بلوچستان مهاجرت کردند و خاش که آن موقع مرکز سرحد بود اسکان یافتند.
پراکندگی

طایفه ریگی درناحیه ای بین دامنهٔ شمالی کوه تفتان تاهلمند سکونت دارند، مرکزعمدهٔ آن‌ها لادیز است، که حدودآن عبارت است: ازسمت مغرب خط دزآپ شورگز وازسمت جنوب خط شورگز- کوه تفتان، ریگ ملک وازشمال شرقی بلوچستان پاکستان منتهی می‌شود.
همچنین در سیستان (زابل، دوست محمد، لوتک و..) و در سرحد (خاش، میرجاوه، زاهدان) و در مکران (ایرانشهر، سراوان، گشت، سرباز) و در کرمان (ریگان، بم، قلعه گنج، رودبار) و در خراسان و هرمزگان سکونت دارند.
مرکز طایفه ریگی منطقه لادیز و جون آباد  و اطراف آن می‌باشد
که قدیمی‌ترین آثار زندگی انسانها در ایران که بیش از یکصد هزار سال قدمت دارد و مربوط به عصر یخبندان و دوران نو سنگی می‌باشد در آن کشف شده است که نشان از مدینیت و پیشینه تاریخی این منطقه دارد. در تحقیقاتی که در سال ۱۳۴۴ پیرامون منطقه بلوچستان به وسیله دانشگاه مینه سوتا به سرپرستی گاری هیوم در رودخانه لادیز صورت گرفت ابزارها و دست ساخته‌های بشری پیدا شد که قدمت کهن داشتند و برای اولین بار در لادیز دیده شدند. این مجموعه در ادبیات باستانی به لادیزین مشهور شده است.
در پاکستان، افغانستان، حوضه خلیج فارس و تعدای نیز در کشورهای اروپایی هستند.
تاریخ

از نظر سیاسی این طایفه در سیاست تاریخ معاصر بلوچستان نقش داشته و می‌توان از جنگاوران ومرد سیاست تاریخ معاصر این طایفه میر بولان ریگی را نام‌برد. میر بولان در آن موقع ریاست طایفه ریگی بود با درجه سپهسالار در نبرد کرنال در جریان فتح هندوستان توسط نادرشاه فرماندهی نیروهای بلوچ را برعهده داشت و نقش بزرگی ایفا کرد. نام شهر میرجاوه بر گرفته از نام «میر بولان» می‌باشد که نادرشاه به او اهدا کرد و به بلوچی میرجاوه به معنی «جایگاه میر» (سکونتگاه امیر) است و به همین موضوع تاریخی اشاره دارد.
بیشتر زمین‌هایی که در بلوچستان این طایفه به ارث برده‌اند از روی سیاست حکومتی بوده، چنانچه برخی از بزرگان طایفه در بیشتر دوره‌های سلطنتی با پادشاهان رفت و آمد داشته‌اند.
تاریخ قدمت طایفه ریگی بیش از هزار سال می‌باشد در کتاب تاریخ بیهقی در ذکر ولایت مکران از طایفه ریگی نام برده شده است به این مضمون: چون والی مکران یعنی معدان وفات می‌کند میان دو فرزندش ابوالعسکر و عیسی بر سر جانشینی درگیری ایجاد شده که برادر مخلوع با پناهده شدن به دربار سلطان غزنوی زمینه جنگ بین دربار و والی مکران را ایجاد می‌کند در این کارزار طایفه ریگی با کمک طایفه کیچ و مکرانی به حمایت از عیسی با لشکر غزنوی درگیر می‌شود.
در کتاب منم تیمور جهانگشا نیز از طایفه ریگی نام برده شده است و همچنین نامه‌ای به مهر کریم خان زند که برای میراحمدخان ریگی نوشته شده است.
طایفه ریگی از اولین ساکنان زاهدان که در گذشته دزآپ نام داشته، است. در دهه ۱۳۰۰ از ملک سیاه کوه تا مرز میرجاوه و خاش در دست طایفه ریگی قرار داشت.
در دوره استعمار انگلیس رجینالد ادوارد هری دایر افسر بریتانیایی در بلوچستان و در سرحد با سرداران بلوچ حدود ۵ سال جنگید. وقوع اتفاقات آن دوره در کتاب مهاجمان سرحد ثبت گردیده است. سرداران طایفه ریگی و دیگر اقوام و طوایف بلوچ در این نبرد سخت با انگلیس حصور داشتند.
تیره‌های طایفه ریگی

طایفه ریگی بیش از ۱۸ تیره دارد که مهم‌ترین آنها عبارت‌اند  ارباب زهی،نتوزهی، بولاکزهی، گنگو زهی، حسین بر، میرکازهی، نصرویی، سندزهی، جریزهی، زنگیزهی، بهادرزهی، عیسی زهی، شه کرم زهی، عبدالله زهی، شنبه زهی، خوبیارزهی، گزویی، جلائی و…
ریگی‌ها از سه تیره حسین، گنگو و نتو مشتق شده‌اند.
سردارعزیز احمد خان فرزند سردار بشیر احمد امورطایفه را در دست دارد وی نوه یکی از نامدارترین رجال طایفه ریگی به نام سردار مهرالله خان است. که نام و آوازه بسیار خوبی در طایفه و در کل ایران و علل خصوص در نزد دیگر اقوام بلوچ دارد.
مشاهیر طایفه ریگی

میر بولان فرمانده ارتش نادر که در فتح هند نقش مهمی داشت. به دلیل زیرکی و نقش مهم وی در زمینه فتح هندوستان به او لقب میر بولان داده شد. نام میرجاوه در زبان بلوچی به معنی «جایگاه میر» (سکونتگاه امیر) است و به همین موضوع تاریخی اشاره دارد.
از جمله سرداران نامی طایفه ریگی عیدوخان، نواب خان، سردار مهرالله خان، میرزاخان، سروان خلیل خان، هوشنگ خان، سرگرد خداداد، حاجی شندی، گلمیرخان فرزند میربهادر، سردار تاج محمدخان، سردار بشیراحمدخان و در حال حاضر سردار حاج عزیزاحمدخان ریگی می‌توان نام برد.
در انتخابات دوره هفدهم مجلس شورای ملی که در سال ۱۳۳۰ انجام شد اعضای حزب ایران از مراد ریگی حمایت کردند. در آن دوره بلوچستان و زاهدان فقط یک نماینده سهمیه داشت.
مطابق با تصویر بخشی از ناحیه واشک با عنوان «ریکی» جزء ایالت‌های تابع دولت خانات کلات بود که تحت تسلط طایفه ریگی به صورت کنفدراسیونی قبایلی اداره می‌شد.
پلیموث، نبراسکا

Village
| Plymouth, Nebraska | Plymouth, Nebraska |
| --- | --- |
Village: Village
Main Street: Main Street
Location of Plymouth, Nebraska: Location of Plymouth, Nebraska
ایالت: نبراسکا
شهرستان: شهرستان جفرسن، نبراسکا
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۳۲ مایل مربع (۰٫۸۳ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۳۲ مایل مربع (۰٫۸۳ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۴۳۰ فوت (۴۳۶ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۴۰۹
 • برآورد (2012): ۴۰۴
 • تراکم: ۱۲۷۸٫۱/مایل مربع (۴۹۳٫۵/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 68424
کد منطقه: 402
FIPS code: 31-39590
GNIS feature ID: 0832287
پلیمت(به انگلیسی: Plymouth) شهری در ایالت نبراسکا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۰۹ نفر بوده‌است.
وریجا

Village در 23x15px|border |alt=|link= جمهوری صرب, 23x15px|border |alt=|link= بوسنی و هرزگوین
| Verija | Verija |
| --- | --- |
Village: Village
Verija: Verija
مختصات: ۴۵°۱۱′ شمالی ۱۶°۴۶′ شرقی﻿ / ﻿۴۵٫۱۸۳°شمالی ۱۶٫۷۶۷°شرقی﻿ / 45.183; 16.767: مختصات: ۴۵°۱۱′ شمالی ۱۶°۴۶′ شرقی﻿ / ﻿۴۵٫۱۸۳°شمالی ۱۶٫۷۶۷°شرقی﻿ / 45.183; 16.767
Republic:  جمهوری صرب
Municipality: Kozarska Dubica
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
وریجا (به لاتین: Verija) یک منطقهٔ مسکونی در بوسنی و هرزگوین است که در Dubica, Bosnia and Herzegovina واقع شده‌است.
ولدان

محله ولدان، در منطقه ۲ از شهرداری اصفهان قرار دارد. ولدان از شمال به رهنان و محله سودان، از جنوب به جاوان بالا و برزان و خیابان صمدیه لباف و از شرق به خیابان امام خمینی، از غرب هم به محله لادان و محله جنیران متصل است.[نیازمند منبع]
جمعیت این محله (بلوک آماری) در سال ۱۴۰۱، ۱۱۰۰۴ نفر با تراکم ۷۶ نفر در هر کیلومتر مربع بوده است.