stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
حامد نیکوپوردیلمی
زندگی‌نامه

وی متولد ۱۳۶۰ بوشهر است تا کلاس سوم دبستان در بوشهر بوده و بعد از آن به شیراز رفت و دوره متوسطه را در دبیرستان توحید طی کرد و در رشته پزشکی عمومی دانشگاه شیراز پذیرفته شد. مدرک پزشکی عمومی خود را در ۱۳۸۵ از دانشکده علوم پزشکی دانشگاه شیراز و پس از آن مدرک تخصص جراحی عمومی را از دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه دریافت نمود. در ۱۳۹۶ موفق به اخذ فلوشیپ فوق‌تخصصی جراحی‌های کبد، پانکراس، مجاری صفراوی و پیوند اعضاء داخل شکمی از دانشکده علوم پزشکی دانشگاه شیراز شد و همچنین دوره تکمیلی جراحی پیوند روده را به مدت ۶ ماه در Favalaro Foundation آرژانتین سپری کرده‌است.
نارسایی روده

نارسایی روده هنگامی است که روده توانایی جذب مواد غذایی را به دلایلی ندارد یا از دست می‌دهد در پی آمد آن، جان بیمار به دلیل کمبود مواد غذایی در خطر جدی قرار می‌گیرد، تشخصی و درمان مناسب و به موقع بسیار مهم است در سال ۱۴۰۰ در غرب آسیا تنها مرکز درمانی در شیراز قرار داشت که با انتخاب مناسب درمان شامل درمان دارویی در ابتدا و در نهایت پیوند روده جان بیمار نجات خواهد یافت. در نوزادان و کودکان گاهی مشکل عدم رشد مناسب روده و کوچک بودن روده کودک را دچار مشکل جدی می‌کند که پیوند روده و افزایش طول روده درمان مناسبی برای این بیماران است. در سال ۱۴۰۰ وی ۸ پیوند روده که پیوند چندعضوی بوده انجام داده است.
فرمان اجرایی ۱۲۱۷۰

فرمان اجرایی ۱۲۱۷۰ (انگلیسی: Executive Order 12170) از سوی جیمی کارتر رئیس‌جمهور ۱۴ نوامبر ۱۹۷۹/۲۳ آبان ۱۳۵۸ ده روز پس از شروع گروگان‌گیری در سفارت ایالات متحده آمریکا صادر شد. این فرمان اجرایی، تحت لایحه قدرت‌های اقتصادی اضطراری بین‌المللی خواهان بلوکه کردن تمام دارایی‌های دولت ایران درون ایالات متحده شد.
آزادی گروگان‌های آمریکایی و نیز رفع بلوکه شدن دارایی‌های ایران و تأسیس دیوان داوری دعاوی ایران و آمریکا از سوی هر دو طرف در جریان عهدنامه ۱۹۸۱ الجزایر مذاکره شد؛ پیمان‌های مرتبط در روز آخر دولت کارتر امضا شدند و مورد پذیرش دولت بعدی ریگان قرار گرفتند.
این فرمان به رئیس‌جمهور ایالات متحده این اختیار را می‌دهد که اموال و دارایی‌های ایران را توقیف کند و اساس بسیاری از تحریم‌های آمریکا را تشکیل می‌دهد. به گفته کاخ سفید برخی فرمان‌های اجرایی که پیرو این وضعیت اضطراری ملی اعلام شده‌است، همزمان با عملی شدن برجام، لغو شده‌است. با این وجود، اوباما این وضعیت اضطراری را تمدید نمود چرا که بر این باور بود که رابطه ایران و آمریکا هنوز به وضعیت عادی نرسیده‌است و فرایند عملی شدن توافق‌هایی که در تاریخ ۱۹ ژانویه ۱۹۸۱ برقرار شده‌است، هنور در حال پیگیری است.
همه رئیس‌جمهورهای پیشین آمریکا، این وضعیت را از زمان برقرار شدن آن هر ساله تمدید کرده‌اند.
دونالد ترامپ در هنگام مبارزه برای انتخابات ریاست جمهوری در اظهاراتی که در کنفرانس سیاستگذاری کمیته امور عمومی اسرائیل-آمریکا بیان کرد به این نکته اشاره کرد که در راستای فرمان اجرایی برقراری، وی اجرای برجام با ایران را نادیده خواهد گرفت و از دست آن خلاص خواهد شد.
در باب خدایان و انسان‌ها

| در باب خدایان و انسان‌ها | در باب خدایان و انسان‌ها |
| --- | --- |
کارگردان: زاویر بووا
تهیه‌کننده: Étienne Comar Pascal Caucheteux
نویسنده: Etienne Comar Xavier Beauvois
فیلمنامه‌نویس: زاویه بووا Étienne Comar
بازیگران: لمبرت ویلسون مایکل لونزدل Olivier Rabourdin Abdelhafid Metalsi Adel Bencherif Arben Bajraktaraj Farid Larbi ژاک هرلین Loïc Pichon Olivier Perrier فیلیپ لودنبک سابرینا اوزانی Saïd Naciri Xavier Maly گوران کوستیچ
فیلم‌بردار: Caroline Champetier
تدوین‌گر: Marie-Julie Maille
شرکت تولید: Why Not Productions Armada Films
توزیع‌کننده: Mars Distribution (France)
تاریخ‌های انتشار:  ۱۸ مه ۲۰۱۰ (۲۰۱۰-۰۵-۱۸) (جشنواره فیلم کن ۲۰۱۰)  ۸ سپتامبر ۲۰۱۰ (۲۰۱۰-۰۹-۰۸) (فرانسه)  
مدت زمان: ۱۲۰ دقیقه
کشور: فرانسه
زبان: فرانسوی زبان عربی
هزینهٔ فیلم: € ۴ میلیون
فروش گیشه: € ۴۱٫۴ میلیون
در باب خدایان و انسان‌ها (فرانسوی: Des hommes et des dieux‎) فیلمی در ژانر درام است که در سال ۲۰۱۰ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به لمبرت ویلسون و مایکل لونزدل اشاره کرد.
سن خاویر (شیلی)

مکان
| سن خاویر | سن خاویر |
| --- | --- |
فهرست شهرهای شیلی و شهرستان‌های شیلی: فهرست شهرهای شیلی و شهرستان‌های شیلی
      نشان موقعیت سن خاویر (شیلی) در نقشه سن خاویرLocation in Chile:       نشان موقعیت سن خاویر (شیلی) در نقشه سن خاویرLocation in Chile
مختصات: ۳۶°۳۶′ جنوبی ۷۱°۴۵′ غربی﻿ / ﻿۳۶٫۶۰۰°جنوبی ۷۱٫۷۵۰°غربی﻿ / -36.600; -71.750: مختصات: ۳۶°۳۶′ جنوبی ۷۱°۴۵′ غربی﻿ / ﻿۳۶٫۶۰۰°جنوبی ۷۱٫۷۵۰°غربی﻿ / -36.600; -71.750
منطقه‌های شیلی: منطقه مائوله
استان: استان لینارس
تأسیس‌شده: ۱۸ نوامبر ۱۸۵۲
Founded as: San Javier de Loncomilla
حکومت: حکومت
 • نوع: شهرداری
 • Alcalde: Pedro Fernández Chavarrí (PDC)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۳۱۳٫۴ کیلومتر مربع (۵۰۷٫۱ مایل مربع)
ارتفاع: ۸۳ متر (۲۷۲ فوت)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۲): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۲)
 • کل: ۴۰۱۸۹
 • تراکم: ۳۱/کیلومتر مربع (۷۹/مایل مربع)
 • منطقه شهری: ۲۲۰۰۴
 • محدوده روستایی: ۱۵۷۸۹
اهلیت‌نام: San Javierino
Sex: Sex
 • Men: ۱۸٬۸۲۷
 • Women: ۱۸٬۹۶۶
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۴ (CLT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۳ (CLST)
کد پستی: ۳۶۶۰۰۰۰
کد منطقه: ۵۶ + ۷۳
وبگاه: www.imsanjavier.cl (اسپانیایی)
سن خاویر (به اسپانیایی: San Javier de Loncomilla) یک شهرستان در شیلی است که در استان لینارس واقع شده‌است. سن خاویر ۱٬۳۱۳٫۴ کیلومتر مربع مساحت و ۴۰٬۱۸۹ نفر جمعیت دارد و ۸۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
عراق در المپیک

| عراق در المپیک | عراق در المپیک |
| --- | --- |
شناسه آی‌اوسی: IRQ
ان‌اوسی: کمیته ملی المپیک عراق
وبگاه: www.nociraq.iq (به عربی و انگلیسی)
مدال‌ها رتبهٔ یکصد و چهل و نهم:  طلا ۰ نقره ۰ برنز ۱ مجموع ۱ 
حضورهای تابستانی: حضورهای تابستانی
۱۹۴۸ ۱۹۵۲–۱۹۵۶ ۱۹۶۰ ۱۹۶۴ ۱۹۶۸ ۱۹۷۲–۱۹۷۶ ۱۹۸۰ ۱۹۸۴ ۱۹۸۸ ۱۹۹۲ ۱۹۹۶ ۲۰۰۰ ۲۰۰۴ ۲۰۰۸ ۲۰۱۲ ۲۰۱۶ ۲۰۲۰ ۲۰۲۴: ۱۹۴۸ ۱۹۵۲–۱۹۵۶ ۱۹۶۰ ۱۹۶۴ ۱۹۶۸ ۱۹۷۲–۱۹۷۶ ۱۹۸۰ ۱۹۸۴ ۱۹۸۸ ۱۹۹۲ ۱۹۹۶ ۲۰۰۰ ۲۰۰۴ ۲۰۰۸ ۲۰۱۲ ۲۰۱۶ ۲۰۲۰ ۲۰۲۴
عراق اولین بار در بازی‌های المپیک ۱۹۴۸ شرکت کرد. این کشور در بازی‌های المپیک ۱۹۵۲ غایب بود و در بازی‌های المپیک ۱۹۵۶ به‌دلیل مخالفت با بحران سوئز این بازی‌ها را تحریم کرد. عراق در بازی‌های المپیک ۱۹۶۰ موفق به کسب مدال برنز در رم شد. پس از شرکت در سه بازی دیگر، در المپیک‌های ۱۹۷۲ و ۹۷۶ برای تحریم رژیم آپارتاید آفریقای جنوبی شرکت نکرد. عراق یکی از کشورهای غیرآفریقایی است که در تحریم بازی‌های ۱۹۷۶ شرکت کرد، کشورهای دیگر شامل افغانستان، آلبانی، برمه (میانمار)، گویانا، سری‌لانکا و سوریه بودند. از سال ۱۹۸۰، عراق در هر المپیک شرکت کرده است.
در تاریخ ۹ آوریل ۲۰۰۳، ساختمان کمیته ملی المپیک عراق در بغداد در جریان غارت‌ها و آتش‌سوزی‌ها آسیب دید. برنامه‌های المپیک عراق به‌سرعت بازیابی شد و این کشور توانست در المپیک آتن ۲۰۰۴ شرکت کند و تیم فوتبال عراق تقریباً موفق به کسب مدال برنز شد، اما در مسابقه مدال برنز از ایتالیا شکست خورد. عراق هیچگاه در بازی‌های المپیک زمستانی شرکت نکرده است.
عراق از زمانی که وارد بازی‌ها شده است، تنها یک مدال کسب کرده است. آنها مدال برنز را در وزنه‌برداری در المپیک تابستانی ۱۹۶۰ به‌دست آوردند.
این کشور از زمان ورود به بازی‌ها توسط کمیته ملی المپیک عراق نمایندگی می‌شود.
جدول مدال‌ها

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| بازی‌ها | ورزشکاران | طلایی | نقره‌ای | برنزی | جمع | رتبه |
|  ۱۹۴۸ | ۱۲ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | - |
 ۱۹۵۲: شرکت نکرد
 ۱۹۵۶: شرکت نکرد
|  ۱۹۶۰ | ۲۱ | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ | ۴۱ |
|  ۱۹۶۴ | ۱۳ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | - |
|  ۱۹۶۸ | ۳ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | - |
 ۱۹۷۲: شرکت نکرد
 ۱۹۷۶: شرکت نکرد
|  ۱۹۸۰ | ۴۳ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | - |
|  ۱۹۸۴ | ۲۳ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | - |
|  ۱۹۸۸ | ۲۷ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | - |
|  ۱۹۹۲ | ۸ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | - |
|  ۱۹۹۶ | ۳ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | - |
|  ۲۰۰۰ | ۴ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | - |
|  ۲۰۰۴ | ۲۴ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | - |
|  ۲۰۰۸ | ۴ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | - |
|  ۲۰۱۲ | ۸ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | - |
|  ۲۰۱۶ | ۲۴ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | - |
|  ۲۰۲۰ | ۳ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | - |
|  ۲۰۲۴ | ۲۲ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | - |
 ۲۰۲۸: رویداد آینده
 ۲۰۳۲: رویداد آینده
| مجموع | مجموع | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ | ۱۵۱ |
مدال‌ها بر اساس ورزش

| ورزش | طلا | نقره | برنز | مجموع |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  وزنه‌برداری | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| مجموع (۱ ورزش) | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
لیست مدال آوران

| مدال | نام | بازی‌ها | رشته ورزشی | رویداد |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  برنز | عبدالوحید عزیز |  ۱۹۶۰ |  وزنه‌برداری | سبک‌وزن مردان |
پیوندها

"عراق". کمیته بین‌المللی المپیک. ۲۹ سپتامبر ۲۰۲۱.
"عراق". المپیک.کام.
"تجزیه و تحلیل المپیک/عراق". تحلیلگر المپیا.کام.
گزارش‌های رسمی المپیک
الگو:National sports teams of Iraq
| ن ب وکمیته‌های ملی المپیک که در بازی‌های المپیک شرکت می‌کنند | ن ب وکمیته‌های ملی المپیک که در بازی‌های المپیک شرکت می‌کنند |
| --- | --- |
 کشورها در بازی‌های المپیک تابستانی  کشورها در بازی‌های المپیک زمستانی کشورهای استوایی :  کشورها در بازی‌های المپیک تابستانی  کشورها در بازی‌های المپیک زمستانی کشورهای استوایی 
آفریقا:  الجزایر  آنگولا  بنین  بوتسوانا  بورکینافاسو  بوروندی  کامرون  کیپ‌ورد  جمهوری آفریقای مرکزی  چاد  کومور  جمهوری کنگو  جمهوری دموکراتیک کنگو  جیبوتی  مصر  گینه استوایی  اریتره  اسواتینی  اتیوپی  گابن  گامبیا  غنا  گینه  گینه بیسائو  ساحل عاج  کنیا  لسوتو  لیبریا  لیبی  مدغشقر  مالاوی   مالی  موریتانی  موریس  مراکش  موزامبیک  نامیبیا  نیجر  نیجریه  رواندا  سائو تومه و پرینسیپ  سنگال  سیشل  سیرالئون  سومالی  آفریقای جنوبی  جنوب سودان  سودان  تانزانیا  توگو  تونس  اوگاندا  زامبیا  زیمبابوه 
امریکا:  آنتیگوا و باربودا  آرژانتین  آروبا  باهاما  باربادوس  بلیز  برمودا  بولیوی  برزیل  جزایر ویرجین بریتانیا  کانادا تابستانی  زمستانی  جزایر کیمن  شیلی  کلمبیا  کاستاریکا  کوبا  دومینیکا  جمهوری دومینیکن  اکوادور  السالوادور  گرانادا  گواتمالا  گویان  هائیتی  هندوراس  جامائیکا  مکزیک  نیکاراگوئه  پاناما  پاراگوئه  پرو  پورتوریکو  سنت کیتس و نویس  سنت لوسیا  سنت وینسنت و گرنادین‌ها  سورینام  ترینیداد و توباگو  ایالات متحده آمریکا تابستانی  زمستانی  اوروگوئه  ونزوئلا  جزایر ویرجین 
آسیا:  افغانستان  بحرین  بنگلادش  بوتان  برونئی  کامبوج  چین  چین تایپه  تیمور شرقی  هنگ کنگ  هند  اندونزی  ایران  عراق  ژاپن  اردن  قزاقستان  کُره کره شمالی  کره جنوبی  متحد  کویت  قرقیزستان  لائوس  لبنان  مالزی  مالدیو  مغولستان  میانمار  نپال  عمان  پاکستان  فلسطین  فیلیپین  قطر  عربستان سعودی  سنگاپور  سری لانکا  سوریه  تاجیکستان  تایلند  ترکمنستان  امارات متحده عربی  ازبکستان  ویتنام  یمن 
اروپا:  آلبانی  آندورا  ارمنستان  اتریش  جمهوری آذربایجان  بلاروس  بلژیک  بوسنی و هرزگوین  بلغارستان  کرواسی  قبرس  جمهوری چک  دانمارک  استونی  فنلاند  فرانسه  گرجستان  آلمان تابستانی  زمستانی  بریتانیای کبیر  یونان  مجارستان  آیسلند  ایرلند  اسرائیل  ایتالیا  کوزوو  لاتویا  لیختن‌اشتاین  لیتوانی  لوکزامبورگ  مالت  مولداوی  موناکو  مونته‌نگرو  هلند  مقدونیه شمالی  نروژ  لهستان  پرتغال  رومانی  روسیه  سن مارینو  صربستان  اسلواکی  اسلوونی  اسپانیا  سوئد  سوئیس  ترکیه  اوکراین 
اقیانوسیه:  آمریکا ساموآ  استرالیا زمستانی  جزایر کوک  فیجی  گوام  کیرمباتی  جزایر مارشال  میکرونزی  نائورو  نیوزیلند  پالائو  پاپوآ گینه نو  ساموآ  جزایر سولومن  تونگا  تووالو  وانواتو 
تاریخی:  استرالزی  بوهِمیا  هند غربی بریتانیا  جمهوری چین  چکسلواکی  آلمان آلمان شرقی  آلمان غربی  تیم متحد  تیم مختلط  آنتیل هلند  بورنوی شمالی  رودزیا  امپراتوری روسیه  زار  صربستان و مونته‌نگرو  اتحاد جماهیر شوروی  تیم متحد  یمن یمن شمالی  یمن جنوبی  یوگسلاوی 
دیگران:  ورزشکاران مستقل  تیم پناهندگان  ورزشکاران از روسیه  کمیته المپیک روسیه
دن گراپ (نیک‌شهر)

مکان
| دن گراپ نام دیگر: اسلام‌آباد | دن گراپ نام دیگر: اسلام‌آباد |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
مختصات: ۲۶°۲۵′۳۲″شمالی ۵۹°۳۶′۲۴″شرقی﻿ / ﻿۲۶٫۴۲۵۶۶۹۲°شمالی ۵۹٫۶۰۶۷۰۹۸°شرقی﻿ / 26.4256692; 59.6067098: مختصات: ۲۶°۲۵′۳۲″شمالی ۵۹°۳۶′۲۴″شرقی﻿ / ﻿۲۶٫۴۲۵۶۶۹۲°شمالی ۵۹٫۶۰۶۷۰۹۸°شرقی﻿ / 26.4256692; 59.6067098
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: نیک‌شهر
بخش: بنت
دهستان: بنت
جمعیت: ۳۰۲ نفر (سرشماری ۹۵)
دن گراپ یا اسلام‌آباد، روستایی در دهستان بنت بخش بنت شهرستان نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۰۲ نفر (۷۰ خانوار) بوده است.
نوپسرها کارینیکولیس

| نوپسرها کارینیکولّیس | نوپسرها کارینیکولّیس |
| --- | --- |
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: بندپایان
رده:: حشرات
راسته:: قاب‌بالان
زیرراسته:: سوسک‌های همه‌چیزخوار
تیره:: سوسک‌های شاخک‌دراز
سرده:: نوپسرها
گونه:: N. carinicollis
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Nupserha carinicollis (Hintz, 1919): Nupserha carinicollis (Hintz, 1919)
مترادف: مترادف
 Synnupserha carinicollis Hintz, 1919:  Synnupserha carinicollis Hintz, 1919
نوپسرها کارینیکولّیس یک گونه سوسک از خانوادهٔ سوسک‌های شاخک‌دراز است. این گونه توسط هینتز در سال ۱۹۱۹ بررسی و توصیف شد. این گونه از سوسک در کشور کامرون قابل یافت شدن است.
قاچاق جنسی

مدل تجاری قاچاق جنسی که توسط کنش‌گران سوئدی ضد کارگری جنسی توصیف شده‌است.
قاچاق جنسی گونه‌ای از قاچاق انسان به منظور استثمار جنسی فرد است. استثمار جنسی شامل بردگی جنسی است که نوعی برده‌داری نو به‌حساب می‌آید. در این فعالیت، معمولاً فرد قربانی از راه‌های مختلف به قاچاقچی یا قاچاقچی‌های خود وابسته می‌شود و سپس قاچاقچیان نیز وی را مجبور به ارائه خدمات جنسی به مشتریان خود می‌کنند. جرم قاچاق جنسی می‌تواند شامل آدم‌ربایی، قاچاق و بهره‌کشی جنسی از فرد قربانی باشد. همچنین، گردشگری جنسی کودکان، قاچاق جنسی داخلی جزئی یا هر گونه از استثمار جنسی تجاری از کودکان و تن‌فروشان بزرگ‌سال نیز می‌تواند جزءی از قاچاق جنسی محسوب شود.
در سال ۲۰۱۲، سازمان بین‌المللی کار گزارش کرد ۲۰٫۹ میلیون تَن مجبور به کار اجباری شده که از میان آن‌ها ۲۲٪ یعنی ۴٫۵ میلیون تن قربانی استثمار اجباری جنسی هستند. این سازمان همچنین در سال ۲۰۱۶ گزارش داده‌است که از ۲۵ میلیون تَن کارگر اجباری، ۵ میلیون قربانی استثمار جنسی بوده‌اند. با این حال، به دلیل پنهان بودن قاچاق جنسی، به دست آوردن آمار دقیق و قابل اعتماد برای محققان دشوار است. سود جهانی تجارت بردگی جنسی طبق گفته سازمان بین‌المللی کار ۹۹ میلیارد دلار آمریکا تخمین زده شده‌است. در سال ۲۰۰۵، این رقم ۹ میلیارد دلار برای کل قاچاق انسان در نظر گرفته شده بود.
بیشتر قربانیان در موقعیت‌های اجباری یا توهین‌آمیز قرار می‌گیرند که فرار از آن دشوار و خطرناک است. از آنجایی که یک شبکه پیچیده میان‌کشوری در قاچاق جنسی فعال است، یافتن راه حل‌های مناسب برای این مشکل مرتبط با حقوق بشر بسیار دشوار است.[نیازمند منبع]
تعریف مسئله > در جهان

در سال ۲۰۰۰، کشورها تعریفی را توسعه دادند که توسط مادران متحد ارائه شده‌است. کنوانسیون سازمان ملل علیه جرایم سازمان یافته فراملی با ارائه پروتکل پیشگیری، سرکوب و مجازات قاچاق انسان، به‌ویژه زنان و کودکان، که به عنوان پروتکل پالرمو نیز شناخته می‌شود، این تعریف را بهبود بخشید. ۱۴۷ کشور از ۱۹۲ کشور عضو سازمان ملل متحد پروتکل پالرمو را هنگام انتشار در سال ۲۰۰۰ تصویب کردند. تا سپتامبر ۲۰۱۷، ۱۷۱ کشور این پروتکل رو پذیرفته‌اند ماده ۳ پروتکل پالرمو قاچاق انسان را چنین تعریف می‌کند:
الف) «قاچاق انسان» به معنای استخدام، حمل ، انتقال، پناه دادن یا پذیرش افراد، با تهدید یا استفاده از زور یا سایر انواع زورگویی، آدم‌ربایی، کلاهبرداری، فریب، سوءاستفاده بوده و این امور از برای رضایت فرد سودجوی قدرت‌مند از راه داد و ستد پول یا مزایا به منظور بهره‌برداری از فرد آسیب‌پذیر دیگر صورت می‌پذیرد. حداقل بهره‌برداری شامل بهره‌برداری از روسپیگری دیگران یا سایر اشکال استثمار جنسی، کار یا خدمات اجباری، برده داری یا رویه‌هایی مانند بردگی، بندگی یا دزدی اعضای بدن است.
ب) رضایت قربانی قاچاق به بهره‌برداری اشاره‌شده در بند (الف) این ماده در صورت استفاده از هر یک از ابزارهای مندرج در بند (الف) بی‌اعتبار خواهد بود.
ج) استخدام، حمل و نقل ، انتقال، پناه دادن یا دریافت کودک به منظور استثمار، «قاچاق انسان» تلقی خواهد شد؛ حتی اگر این امر شامل هیچ‌یک از روشهای مندرج در بند (الف) این ماده نباشد.
د) «کودک» به معنای هر شخص زیر هجده سال است.
سپس ماده ۵ پروتکل پالرمو کشورهای عضو را ملزم می‌کند تا قاچاق را بر اساس تعریفی که در ماده ۳ ذکر شده جرم بدانند. با این حال، قوانین داخلی بسیاری از کشورهای عضو تعریفی کم‌رنگ‌تر از ماده ۳ را منعکس می‌کنند. اگرچه این کشورها ادعا می‌کنند خود را ملزم به رعایت ماده ۵ می‌دانند، اما قوانین محدود منجر به تعقیب قضایی قاچاق جنسی افراد کمتری می‌شود.
سازمان ملل متحد ابزارهای مختلفی برای مبارزه با قاچاق از جمله گزارش جهانی در مورد قاچاق انسان و یک گروه هماهنگی برای مبارزه با قاچاق انسان ایجاد کرده‌است. گزارش جهانی قاچاق انسان اطلاعات تازه‌ای را براساس داده‌های جمع‌آوری شده از ۱۵۵ کشور ارائه می‌دهد. این گزارش، نخستین ارزیابی جهانی از دامنه قاچاق انسان و آنچه برای مبارزه با آن انجام می‌شود را ارائه می‌دهد. مجمع عمومی سازمان ملل چندین قطعنامه در مورد آمارگیری به‌منظور از بین بردن قاچاق انسان تصویب کرده‌است. در سال ۲۰۱۰ برنامه جهانی اقدام سازمان ملل برای مبارزه با قاچاق انسان تصویب شد. سازمانهای مختلف دیگری در تلاش جهانی علیه قاچاق جنسی بوده‌اند. «پروتکل سازمان ملل متحد بستر ابتکارات بین‌المللی علیه قاچاق جنسی انسان است.» این پروتکل عناصر خاصی از قاچاق جنسی را تعریف می‌کند: «اقدام»، که استخدام و حمل قربانیان را توصیف می‌کند، «وسیله» که شامل اجبار، کلاهبرداری یا سوءاستفاده از قدرت است؛ و «هدف» که شامل استثمار مانند فحشا، اجباری کار یا برده داری و دزدی اعضای بدن می‌شود. سازمان ملل متحد از کشورهای عضو خواسته‌است تا قاچاق انسان را به عنوان یک جرم کیفری تعیین کنند.
تعریف مسئله > ایالات متحده آمریکا

پس از آنکه اعضای گروه روسپی‌های گمنام که از نجات‌یافتگان قاچاق جنسی مدرن مدت ۱۳ سال را صرف انجام مصاحبه‌های تلویزیونی و رادیویی، حضور در مجامع عمومی، مصاحبه‌های خبری و غیره کرده و خواستار این شدند که آمریکا باید «کاری انجام دهد»، سرانجام یک تعریف شناخته شده بین‌المللی برای قاچاق جنسی با قانون قاچاق انسان در سال ۲۰۰۰ ایجاد شد. در همان سال بود که پروتکل پالرمو تصویب شد. ایالات متحده قانون قربانیان قاچاق و خشونت در سال 2000 (TVPA) را تصویب کرد تا آشفتگی و اختلافات پیشین در مورد دستورالعمل‌های جرم انگاری قاچاق انسان را برطرف کند. با این قانون، جرایم مرتبط قاچاق جنسی به عنوان شرایطی تعریف شده‌است که در آن «یک عمل جنسی تجاری، ناشی از زور، کلاهبرداری یا اجبار باشد، یا در آن، شخصی که مجبور به انجام چنین عملی شده‌است، به سن ۱۸ سال نرسیده باشد.» اگر قربانی، کودک زیر ۱۸ سال باشد، نیاز به اثبات تقلب یا زورگویی بر اساس این قانون نیست و خودبه‌خود جرم محسوب می‌شود. سوزان تیفن برون، استاد دانشکده حقوق توماس جفرسون که در زمینه قاچاق انسان مطالب زیادی نگاشته، تحقیقاتی را در مورد قربانیان این عمل انجام داده که طی آن‌ها دریافته که سالانه بیش از دو میلیون زن در سراسر جهان برای بهره‌کشی جنسی خرید و فروش می‌شوند. به منظور روشن شدن ناسازگاری‌های قانونی پیشین در مورد جوانان و قاچاق، ایالات متحده اقدامات قانونی را برای تعریف انواع بیشتری از موقعیت‌های استثماری در مورد کودکان انجام داده‌است. دو اصطلاحی تعریف شده و روی آن‌ها تمرکز شده، عبارتند از «استثمار جنسی تجاری کودکان» و «قاچاق جنسی جزئی داخلی». استثمار جنسی تجاری از کودکان (CSEC) به عنوان «چندین شکل استثمار، از جمله پورنوگرافی، فحشا، گردشگری جنسی کودکان و ازدواج کودکان» تعریف شده‌است. قاچاق جنسی جزئی داخلی (DMST) اصطلاحی است که زیرمجموعه ای از شرایط CSEC را مشخص می‌کند که شامل «مبادله رابطه جنسی با کودک زیر ۱۸ سال که یک شهروند ایالات متحده آمریکا یا مقیم دائم است، برای سود ناشی از پول نقد، کالا یا هر چیز با ارزش دیگر» می‌شود.
طبق ECPAT آمریکا، میانگین سنی ورود به تن‌فروشی در خیابان بین ۱۲ تا ۱۴ سال است. به‌طور عمومی، فاحشه‌های خیابانی از زنان، کودکان، اقلیت‌های قومی و مهاجران فقیر هستند. در ایالات متحده، قاچاقچیان جنسی و دلالان، غالباً قربانیان خود را در مراکز خرید یا خیابان می‌یابند. بعضی اوقات دختران آسیب‌پذیر هنگام راه رفتن به سمت اتومبیلشان ربوده می‌شوند. در موارد دیگر دلال‌ها به قربانی می‌رسند و آنها را متقاعد می‌کنند که با آنها بروند و اغلب با کار یا پول قربانی را گول‌می‌زنند. آسیب‌پذیری میان دختران جوان یا بی خانمان رو به افزایش است. برای اینکه قربانی به دلال اطمینان کرده و رابطه برقرار کند، از زور عاطفی و جسمی استفاده می‌شود. این زورگویی اغلب شناسایی روابط بین قاچاقچی و فرد قاچاق‌شده و دلال و فاحشه را دشوار می‌کند. غالباً، قربانیان فریب می‌خورند و فکر می‌کنند در کارهایی که به آنها وعده داده شده‌است، همراه با مبلغ زیادی پول، آزادی نیز خواهند داشت اما در عوض، آنها تبدیل به یک برده جنسی می‌شوند. پس از موافقت قربانی با پیشنهاد دلال، با اجبار مواد مخدر اعتیاد آور، پول و سوءاستفاده جسمی / جنسی، آنها را از رفتن منصرف می‌کنند. دختران غالباً از راه پول و به منظور زنده‌ماندن فریب می‌خورند. در ایالات متحده بسیار معمول است که دلالان صاحب تجارت یا فروشگاه می‌شوند؛ به خصوص سالن‌های آرایش ناخن و سالن‌های ماساژ. همچنین انجام تجارت‌های مرتبط با برده داری جنسی در نزدیکی پایگاه‌های ارتش آمریکا، به دلیل وجود سربازان، بسیار معمول است.
مشخصات و شیوه عملکرد قاچاقچیان > برندهای هتل

برندهای هتل‌هایی چون هیلتون، اینترکنتیننتال و بست وسترن از جمله هتل‌های زنجیره‌ای و برجسته جهانی هستند که در سال ۲۰۱۹ به سودجویی از قاچاق جنسی متهم شده‌اند.
مشخصات و شیوه عملکرد قاچاقچیان > باندهای قاچاق جنسی

قاچاق جنسی تحت کنترل باندها و دلالان عملیات خود را به روشهای بسیار مشابهی انجام می‌دهند. بزرگترین تفاوت این دو در این است که قاچاق تحت کنترل باندها توسط گروه بزرگی از افراد اداره می‌شود؛ در حالی که قاچاق تحت کنترل دلالان تنها توسط یک نفر اداره می‌شود. به‌طور کلی از اعضای باند انتظار می‌رود یا به اجبار از آن‌ها خواسته می‌شود که در فعالیت‌های غیرقانونی و خشونت‌آمیز شرکت جویند. برخی از این رفتارهای مجرمانه ممکن است شامل موارد زیر باشد: توزیع مواد مخدر، سرقت، قاچاق مواد مخدر، اخاذی و قتل. یک منبع کسب درآمد که بسیاری از افراد لزوماً آن را با باندها مرتبط نمی‌دانند، قاچاق جنسی انسان است. امروزه باندها به قاچاق جنسی روی آورده‌اند؛ زیرا این امر ایمن تر و سود آورتر از قاچاق مواد مخدر است.
این باندها می‌توانند با فروش بدن دیگران سریعتر مبالغ بیشتری پول کسب کنند و کمتر گرفتار شوند. در شرایط خاص، باندها ممکن است با سایر باندهای منطقه همکاری کنند و به عنوان حلقه قاچاق جنسی با هم کار کنند. دلایل مختلفی وجود دارد که باندها این تصمیم را می‌گیرند. یک دلیل این است که آنها را قادر می‌سازد با تجارت دختران، زنان، پسران یا مردان مختلف سود خود را افزایش دهند. این کار گزینه‌های بیشتری را برای انتخاب به مشتری آن‌ها می‌دهد. مشتریان اغلب مایلند هزینه‌های بیشتری را برای یک تجربه جنسی با شخص جدید بپردازند. دلیل دیگری که باندها زنان را با یکدیگر به اشتراک می‌گذارند این است که این امر پیگیری قربانیان را برای اجرای قانون دشوارتر می‌کند و در نهایت از شناسایی مثبت آنها جلوگیری می‌کند.
هنگامی که مردم در مورد قاچاق جنسی، فکر یا صحبت می‌کنند، سؤالی بسیار متداول می‌پرسند و آن این است که: "قاچاقچیان، کجا افراد را برای تردد پیدا می‌کنند؟" در بسیاری از موارد، اعضای باند، دختران را در مراکز خرید، مهمانی‌ها، آنلاین و از طریق رسانه‌های اجتماعی جلب می‌کنند. علاوه بر این، آنها اغلب به دنبال زنان فراری از محله خود می‌گردند. بسیاری از دخترانی که قاچاقچیان به دنبال آنها هستند مورد سوءاستفاده جسمی یا جنسی قرار گرفته‌اند، از اعتماد به نفس پایینی برخوردار هستند، با اعتیاد به مواد مخدر و الکل دست و پنجه نرم می‌کنند یا به دنبال محیط خانه / خانواده هستند.
برای اینکه باند بتواند یک فرد را قاچاق کند، نخستین کاری که باید انجام دهد جلب اعتماد آن شخص است. آنها قربانی را مورد ستایش و توجه فراوان قرار داده و احساس مهم و مورد نظر بودن را در او ایجاد می‌کنند. از این روش به نام رومئو یاد می‌شود. این شامل تکنیک‌های مختلف دستکاری روان‌شناختی است. یکی از اعضا او را به یک رستوران شیک برده و برایش هدایای مجلل خریداری کرده و او را به مهمانی‌هایی دعوت می‌کند که در آنجا از وی با مواد مخدر و الکل فراوان پذیرایی می‌شود. قاچاقچیان در این فرصت با نقاط ضعف او آشنا می‌شوند و سپس در آینده از آن علیه قربانی استفاده می‌کنند.
اعضای باند برای اثبات تعهد یا وفاداری خود به باند غالباً از انواع خاصی از لباس یا رنگ استفاده می‌کنند. همچنین نمایندگی باند خود با مارک گذاری بدن با خال کوبی بسیار معمول است. متأسفانه، بسیاری از قربانیان قاچاق رابطه جنسی نیز مارک‌زنی می‌شوند. با مجبور کردن قربانیان به انجام خال کوبی روی بدن خود، آنها در اصل قلمرو خود را علامت گذاری کرده و رسماً مالکیت آن شخص را نشان می‌دهند. در فیلم کوتاه بی‌مارک: حذف خال کوبی قاچاق جنسی، ساخته شده در وایس مدیا، مراحل بهبودی دختری جوان که به مدت سه سال مورد قاچاق جنسی واقع شده بود، به نمایش گذاشته می‌شود. این دختر در زمان استثمار خود توسط قاچاقچی خود مجبور به خال‌کوبی شد.
مشخصات و شیوه عملکرد قاچاقچیان > قاچاق خانوادگی

در قاچاق خانوادگی، قربانی توسط اعضای خانواده کنترل می‌شود که به آنها اجازه می‌دهد در ازای دریافت چیزی با ارزش مانند مواد مخدر یا پول، مورد سوءاستفاده جنسی قرار بگیرند. به عنوان مثال، مادر ممکن است به دوست پسر اجازه دهد در ازای مسکن از کودک سوءاستفاده کند. این نوع قاچاق معمولاً با یک عضو خانواده شروع می‌شود و از آنجا گسترش می‌یابد. کشف قاچاق خانوادگی ممکن است دشوار باشد؛ زیرا کودکان چنین خانواده‌هایی غالباً از درجه آزادی بیشتری برخوردار هستند و هنوز هم ممکن است در مدرسه و بعد از مدرسه شرکت کنند. این کودکان ممکن است درک نکنند که مورد قاچاق قرار می‌گیرند یا راهی برای نجات ندارند. از نظر برخی قاچاق خانوادگی شایع‌ترین شکل قاچاق جنسی انسان در ایالات متحده است.
این شکل از قاچاق در خارج از ایالات متحده نیز بسیار رایج است. بسیاری از خانواده‌ها از مناطق فقیرنشین هند، تایلند، فیلیپین و غیره، در موقعیت‌هایی قرار می‌گیرند که بدهی یا سنت باعث می‌شود که عزیزشان که عموماً نیز زن است را به فروش برسانند. در تایلند سنتی وجود دارد که به آن بان کون گفته می‌شود و در آن، کوچک‌ترین دختر خانواده به عنوان مسئول مالی والدین پیرش تعیین می‌کند. کارا سیندهارد، نویسنده، با یک قربانی این رسم تایلندی مصاحبه کرده و آن دختر در این مصاحبه بیان داشته که اگرچه از مردانی که با آنها بوده متنفر است، اما «او از این که وظیفه خود را در قبال والدین خود در قالب پرداخت‌های ناچیزی که صاحب فاحشه خانه پس از تسویه حساب قاچاقچی برای پدرش ارسال کرده افتخار می‌کند». این فقط یکی از کشورهایی است که طبقه پایین جامعه در آنها به این شکل از درآمد روی می‌آورند. بسیاری از کودکان برای بازپرداخت بدهی یا صرفاً برای به‌دست آوردن غذا برای خانواده‌شان به مدت یک ماه فروخته می‌شوند.