stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
خوسلین الخاندرا نینو

| خوسلین الخاندرا نینو | خوسلین الخاندرا نینو |
| --- | --- |
پرونده:Joselyn Alejandra Niño.png: پرونده:Joselyn Alejandra Niño.png
نام هنگام تولد: خوسلین الخاندرا نینو
زادهٔ: 1990s مکزیک
درگذشت: ۱۳ آوریل ۲۰۱۵ (اواخر نوجوانییا اوایل 20سالگی) Matamoros, Tamaulipas, مکزیک
ملیت: مکزیکی
دیگر نام‌ها: La Flaca
پیشه: قاتل
کارفرما: Gulf Cartel (مظنون)
خوسلین الخاندرا نینو (دهه ۱۹۹۰–۱۳ آوریل ۲۰۱۵)، که معمولاً با نام مستعار La Flaca (به انگلیسی: The Skinny One لاغر اندام) شناخته می‌شد، یک قاتل مکزیکی مظنون به کارتل خلیج، یک گروه جنایتکار مستقر در تامائولیپاس، مکزیک بود. او در ۵ ژانویه ۲۰۱۵ در رسانه‌های اجتماعی محبوبیت پیدا کرد، زمانی که یک فرد ناشناس تصویری از او را در حال ژست گرفتن با سلاح گرم در یک صفحه جنایت سازمان یافته آپلود کرد. این پست او را به عنوان یکی از اعضای کارتل خلیج مستقر در ریو براوو معرفی کرد. او به عنوان یک سرباز پیاده، مسئول مبارزه با سلول‌های لوس متروس، یک جناح رقیب لوس سیکلونز، یک زیرگروه کارتل خلیج بود که او به آن تعلق داشت.
او در ۱۳ آوریل ۲۰۱۵، زمانی که مقامات مکزیکی جسد تکه‌تکه شده او را در یک خنک‌کننده یخ در پارکینگی در ماتاموروس کشف کردند، بدن او نشانه‌های مشهودی از شکنجه داشت. او با خالکوبی متمایزش روی ساعدش که «نینو»، نام خانوادگی او را نشان می‌داد، شناسایی شد. در صحنه، بازرسان همچنین یک زن تکه‌تکه شده و یک مرد سر بریده را پیدا کردند که طبق گزارش‌ها، اعضای لوس سیکلونز نیز بودند. در یک پیام مکتوب در محل حادثه آمده بود که او توسط لوس مترو کشته شده‌است.
حرفه

خوسلین الخاندرا نینو یک قاتل مظنون به کارتل خلیج، یک گروه جنایتکار مستقر در تامائولیپاس بود. او معمولاً با نام مستعار La Flaca (به انگلیسی: لاغر اندام The Skinny One) شناخته می‌شد. این نام مستعار توسط کارتل خلیج به دلیل اندام باریکش به او داده شد. این نام همچنین اشاره ای به بانوی مرگ مقدس است، یک قدیس اسکلت زن که مورد احترام هزاران نفر در مکزیک است و در میان برخی از قاچاقچیان مواد مخدر محبوبیت دارد. گروه‌های جنایی سازمان‌یافته در مکزیک اغلب زنانی مانند نینو را برای ظاهر دخترانه‌شان استخدام می‌کنند تا آنها را از گانگسترهای رقیب و مجری قانون پنهان کنند. زنانی مانند نینو گاهی اوقات قبل از اینکه به رده‌های سرباز پیاده برسند، حرفه جنایی خود را به عنوان دیده‌بان جرایم سازمان یافته یا روسپی آغاز می‌کنند.
نینو در ۵ ژانویه ۲۰۱۵ در رسانه‌های اجتماعی بدنام شد، زمانی که یک کاربر آنلاین ناشناس تصویری از او را به Valor por Tamaulipas، یک صفحه شهروند روزنامه‌نگار که به روز رسانی‌های امنیتی و درز جنایات سازمان یافته را منتشر می‌کند، درز کرد. تصاویر او به فیس بوک و توییتر راه یافت. تصویر او را به عنوان یک قاتل کارتل خلیج در ریو براوو، تاماولیپاس شناسایی کرد. او در مقابل دوربین لبخند می‌زد و با یک سلاح گرم و جلیقه ضد گلوله عکس می‌گرفت. عینک آفتابی خود را روی سرش گذاشته بود و گردنبند طلایی داشت. پس‌زمینه این تصویر، تفسیرهایی را در مورد سبک زندگی ظاهراً کم‌درآمد قاتلان کارتل برانگیخت، که به نظر می‌رسید با این تصور که افرادی که برای گروه‌های جنایت سازمان‌یافته در مکزیک کار می‌کنند، تجملاتی زندگی می‌کنند، تناقض دارد. علاوه بر این، دیگران در بخش نظرات بحث کردند که آیا سبک زندگی مانند نینو ارزش ریسک را دارد یا نه، زمانی که طبق گزارش‌ها، رئیسان جنایت سازمان یافته از بیشتر تجملات لذت می‌برند. عکس او بیش از ۴۰ بار به اشتراک گذاشته شد و بیش از ۱۵۰۰ لایک در فیس بوک داشت.
به گفته بازرسان، این افشاگری احتمالاً توسط یکی از اعضای لوس مترو، یک جناح کارتل خلیج که در حال جنگ با لوس سیکلونز بود، جناحی که نینو بنا به گزارش‌ها به آن تعلق داشت، انجام شده‌است. درگیری‌های داخلی بین این گروه‌ها از ژانویه ۲۰۱۵ آغاز شده بود. آنها گمان می‌کنند که این کار برای تضعیف لوس سیکلونز و ترویج نشت بیشتر اعضای آن در سیستم عامل‌های رسانه‌های اجتماعی انجام شده‌است. در سراسر اوایل سال ۲۰۱۵، اعضای کارتل خلیج اطلاعات رقبای خود را در رسانه‌های اجتماعی به بیرون درز می‌کردند تا آنها را به صورت عمومی به نمایش بگذارند به این امید که توسط نیروهای امنیتی دستگیر شوند یا توسط گانگسترهای رقیب کشته شوند. رهبری جناح نینو توسط آنجل ادواردو پرادو رودریگز (معروف به «سیکلون ۷») مظنون به کارتل خلیج بود. گروه لوس مترو توسط رهبران مظنون خوزه هوگو رودریگز سانچز (مستعار "ال گاف")، خوان مانوئل لویزا سالیناس (مستعار "کوماندانته تورو") و خوان فرانسیسکو کاریزالس (معروف به "مترو ۹۸") اداره می‌شد.
نینو برای سیکلون ۷ کار می‌کرد و حداقل چهار ماه مسئول مبارزه با لوس مترو بود. گروه او درگیر جلوگیری از تهاجمات لوس مترو در ریو براوو از رینوسا تامائولیپاس بود. ریو براوو، جایی که نینو در آن مستقر بود، عمدتاً زمینی بود که توسط لوس مترو کنترل می‌شد، به این معنی که لوس سیکلونز هنگام انجام عملیات در آنجا در معرض خطر بیشتری قرار داشت. هنگامی که تصویر نینو در شبکه‌های اجتماعی به بیرون درز کرد، اعضای لوس مترو او را شناسایی کردند. بین ۱۲ و ۱۳ آوریل، لوس مترو او را به همراه دو همدست از لوس سیکلونز دستگیر کرد.
مرگ

در ۱۳ آوریل ۲۰۱۵، مقامات مکزیکی در ماتاموروس، تامائولیپاس، جسد تکه‌تکه شده نینو را در یک خنک‌کننده یخ کشف کردند. کولر در پارکینگ سوریانا رها شده بود. بقیه بقایای او در داخل کیسه‌های پلاستیکی پیدا شد. در صحنه، عاملان یک جسد زن تکه‌تکه شده دیگر و یک مرد سر بریده را نیز به جا گذاشتند. بازرسان گمان می‌کنند که دو نفری که با نینو کشته شده‌اند نیز اعضای لوس سیکلونز بوده‌اند. اجساد نشانه‌هایی از شکنجه را نشان می‌داد که احتمالاً برای استخراج اطلاعات مربوط به فعالیت‌های مجرمانه آنها انجام می‌شد. سپس اعتقاد بر این بود که آنها با شلیک سر اعدام و تکه‌تکه شده‌اند. محققان توانستند بقایای او را به دلیل خالکوبی متمایز او با کلمه «نینو»، نام خانوادگی او، روی ساعد شناسایی کنند. تخمین زده می‌شود که او در اواخر نوجوانی یا اوایل بیست سالگی باشد.
تصاویر اجساد تکه‌تکه شده برای اولین بار توسط لوس مترو در توییتر منتشر شد. این تصاویر هشداری برای جناح نینو بود. در یکی از تصاویر، نینو به همراه دو قربانی دیگر قبل از تکه‌تکه شدن بر روی زمین افتاده بود. در عکس دوم، بقایای او در داخل کولر دیده شد. در کنار اجساد، لوس مترو پیامی نوشت و لوس سیکلونز را تهدید کرد. "این برای همه کثیفانی که از لوس سیکلونز حمایت می‌کنند اتفاق می‌افتد. . . به ارسال این احمق‌های لعنتی ادامه دهید.» در این پیام آمده‌است. این پیام همچنین از لوس سیکلونز به دلیل استفاده از سربازان پیاده زن انتقاد کرد و به آنها گفت که قرار است افراد بیشتری را در زمین خود بکشند. این پیام توسط یکی از اعضای لوس مترو با نام مستعار "۶۵" امضا شده‌است.
آرزوی عروسک پارچه‌ای

| آرزوی عروسک پارچه‌ای | آرزوی عروسک پارچه‌ای |
| --- | --- |
ژانر: کمدی
نویسنده: نیلبانو انگیندنیز
بازیگران: آلپای آتالان فاتوس کباسکال ریحان آتنا کسکینسی اج تنمن اویا آیدوغان اوریم آکین سیبل کاساپوغلو طوغرول آرسور محمد اوستا سوینس اکتنسل پینار آیلین
سازنده موسیقی متن: سرک دورامزل سرک سارکوس
کشور سازنده:  ترکیه
زبان اصلی: ترکی
شمار فصل‌ها: ۳
شمار قسمت‌ها: ۱۰۱
تولید: تولید
تولیدکننده: فوکوس فیلم
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: فاکس (ترکیه)
انتشار اولیه: سپتامبر ۲۰۰۷ – ۲ آوریل ۲۰۰۹
عروسک پارچه‌ای
(به ترکی استانبولی: Bez Bebek) نام سریالی دنباله‌دار در ژانر فانتزی است که پخش آن در سپتامبر ۲۰۰۷ آغاز شد و در آوریل ۲۰۰۹ به پایان رسید مورد استقبال ببینده قرار گرفت.
داستان

نانا عروسک پارچه ای هست که در تولد صد سالگیش آرزوها می کنه یک انسان واقعی باشه عروسکی بنام جوکر هم که 99 سال همین آرزوه را داشته سعی می کند از انسان شدن نانا جلوگیری کند
پخش در فارسی۱

شبکه فارسی ۱ این سریال دنباله دار را با دوبلهٔ فارسی پخش می‌کرد. زمان پخش این سریال در این شبکه از عید 1388 شروع شد ، ابتدا جمعه ها ساعت ۷:۳۰ شب ولی بعد ها با تغییرات برنامه شنبه تا چهارشنبه ساعت ۶ عصر به وقت تهران بود تغییر داده شد و در سال 1391 به اتمام رسید این سریال با دوبله فارسی در 194 قسمت پخش شد .
بازیگران

evrim akin (نانا)
tan sagturk (هاکان)
oya aydogan (کولینا)
sevinc aktansel (ماک پوش)
mehmet usta (جوکر)
fatos kabasakal (سینگه)
age tanman (إمره)
reyhan asena (یامور)
tugrual arseve (ولکان)
sibel kasapoglu (ازگه)
ferdi atuner (آقای مدیر)
sukran ovali (مروه)
eda yilmaz (غمزه)
gorfo (گرفو)
تغییر بازیگر هاکان در فصل سوم

بازیگر نقش tan sagturk (هاکان) که در دو فصل سریال حضور داشت با تمایل خودش از سریال انصراف داد و بازیگری جایگزین او در فصل سوم بازی کرد ، این سریال که قرار بود در فصل دوم به پایان برسد با استقبال بیننده فصل سوم هم ساخته شد.
کریسی وندل-پل

کریسی وندل-پل (انگلیسی: Krissy Wendell-Pohl؛ زادهٔ ۱۲ سپتامبر ۱۹۸۱) بازیکن هاکی روی یخ اهل ایالات متحده آمریکا است.
یوهانس هوسفلوت کلبو

یوهانس هوسفلوت کلبو (انگلیسی: Johannes Høsflot Klæbo؛ زادهٔ ۲۲ اکتبر ۱۹۹۶) اسکی‌باز صحرانوردی اهل نروژ است.
آنا واناتالو

آنا واناتالو (انگلیسی: Anna Vanhatalo؛ زادهٔ ۲۹ فوریهٔ ۱۹۸۴) بازیکن هاکی روی یخ اهل فنلاند است.
ژان دارک

برای دیگر کاربردها، ژاندارک (ابهام‌زدایی) را ببینید.
ژان دارک یا ژاندارک (به فرانسوی Jeanne d'Arc و به فرانسوی میانه Jehanne Darc) و گاه دوشیزهٔ اورلئان (احتمالا ۱۴۱۲ در دومرمی-لا-پوسل، به‌ معنی «دُمرِمیِ دوشیزه» – فوت: ۳۰ مه ۱۴۳۱ در روآن)، قهرمان ملی و قدیسه حامی در فرانسه و نیز قدیسه در کلیسای کاتولیک است. در جنگ صدساله، او یکی از رهبران ارتش فرانسه بود. در نزدیکی شهر کُنپیینی، به خاطر خیانت شهردار این شهر توسط بورگینیون‌ها اسیر و به انگلیسی‌ها فروخته شد. گروهی از روحانیون فرانسوی به درخواست حکومت انگلستان، به بهانه ادعای دریافت الهام از قدیسین و استفاده از پوشش مردانه، او را به کفر و ارتداد محکوم کرده و در آتش سوزاندند. ژان دارک در یک دادگاه کلیسایی، توسط اسقفِ بووه، پیر کوشون، به جرم ضدیت با قوانین کلیسا، محکوم و در میدان ویومارشه شهرِ روآن سوزانده شد. چندی بعد، در یک دادگاه تجدیدنظر در سال ۱۴۵۶، «بی‌گناهی» وی را پذیرفتند.
| قدیس ژان دارک | قدیس ژان دارک |
| --- | --- |
سرحرف مزینی که چهره‌ای خیالی از ژان دارک را به تصویر می‌کشد: سرحرف مزینی که چهره‌ای خیالی از ژان دارک را به تصویر می‌کشد
باکره: باکره
زادهٔ: ح. ۱۴۱۲ دونرمی-لا-پوسل، دوک‌نشین بار، پادشاهی فرانسه
درگذشتۀ: ۳۰ مه ۱۴۳۱ (~۱۹ سال) روآن، نرماندی (تحت اشغال انگلستان)
تکریم‌شده در: کلیسای کاتولیک عشای انگلیکان
بئاتیفیه: ۱۸ آوریل ۱۹۰۹ توسط پیوس دهم
قدیس‌شدن: ۱۶ مه ۱۹۲۰ توسط پاپ بندیکت پانزدهم
بزرگداشت: ۳۰ مه
قدیس حامی: فرانسه
امضاء: امضاء
 :  
ژان دارک از زمان درگذشت چهره محبوب ادبیات، نقاشی، مجسمه‌سازی و سایر آثار فرهنگی باقی مانده است و بسیاری از نویسندگان، نمایشنامه نویسان، فیلمسازان، هنرمندان و آهنگسازان مشهور به خلق آثاری راجع به وی پرداخته‌اند.
اتهام به ارتداد

مقالهٔ اصلی: محاکمه ژاندارک
به درخواست حکومت انگلستان، گروهی از روحانیون فرانسوی که مخالف شارل هفتم و طرفدار دوکِ بورگونی بودند، ژاندارک را محاکمه کردند و او در تاریخ ۲۱ فوریه ۱۴۳۱ در دادگاهی در شهر روآن حضور پیدا کرد. برخی از اتهام‌های وارده بر وی عبارت بودند از: اصرار بر دریافت الهام از جانب قدیسین، استفاده از پوشش مردانه و همچنین، اقدام او به فرار از زندان (پریدن از ارتفاع هجده متری).
محاکمه ژاندارک درحالی آغاز شد که هیچ گونه اسناد و شواهدی علیه وی وجود نداشت. نیکلا بیلی، کسی که مسئول جمع‌آوری شواهد علیه ژاندارک بود، می‌گفت: «هیچ چیزی دربارهٔ ژان نیافته‌ام که دوست نداشته باشم دربارهٔ خواهر خودم بیابم». این موضوع سبب خشمگین شدن کوشون شد و از این رو، وی نیکلا بیلی را یک «خائن» نامیده و از پرداخت دستمزدش امتناع نمود.
معاون مفتش شمال فرانسه، ژان لومِتر، از همان ابتدا با محاکمه ژاندارک مخالفت نمود ولی از آنجا که انگلیسی‌ها او را تهدید کرده بودند، مجبور به شرکت در محاکمه شد. تعدادی دیگر از روحانیون از جمله راهب دومینیکن، ایزانبار دولا پیر، نیز پس از تهدید از سوی انگلیسیها، مجبور شدند که در دادگاه حضور یابند.
ژان در دادگاه بارها درخواست کرده بود که دست‌کم او را برای محاکمه پیش پاپ یا شورای شهر بال ببرند، ولی با این درخواست او مخالفت شد.
دختر دهقان زاده‌ای که به گفته خودش حتی «آ» را از «ب» نمی‌توانست تشخیص دهد به تنهایی ولی در کمال شجاعت از خودش دفاع می‌کرد. حافظه قوی او و دفاعیات محکمش همه را به حیرت وامی‌داشت.
یک بار از او پرسیدند که آیا فکر می‌کنی مورد عنایت و توجه خاص خدا قرار داری؟
ژان پاسخ داد: «اگر نیستم خداوند مرا مورد عنایت خود قرار دهد و اگر هستم این مقام را برایم حفظ کند. اگر می‌دانستم که خداوند به من لطفی ندارد غمگین‌ترین موجود روی زمین بودم».
ژان گه‌گاهی هم از روی حس شوخ‌طبعی جملاتی می‌گفت. یک بار که یکی از منشی‌ها حرفهای ژان را اشتباه ثبت کرده بود، ژان به شوخی به او گفت که اگر یک بار دیگر اشتباه کند گوش او را خواهد کشید.
اعتراف‌نامه

یک بار ژان را به اتاق شکنجه بردند و وسایلی را که آنجا بود به او نشان دادند. هنگامی که ژان لوازم شکنجه را دید، گفت که اگر بخواهند او را شکنجه کنند چون تحملش را ندارد عقایدش را انکار کرده و به هرچه که کلیسا از او بخواهد اعتراف می‌کند، ولی به محض اینکه او را رها کنند خواهد گفت که اعترافاتش از روی ترس بوده و در نتیجه اعتباری ندارد. قاضیان وقتی این سخن ژان را شنیدند فهمیدند که شکنجهٔ او بی‌فایده است و بنابراین از این کار منصرف شدند. به این ترتیب، ژان هرگز شکنجه نشد. گذشته از این شکنجه، اصولاً در مورد متهمان به جادوگری اجرا می‌شد درحالی‌که ژان متهم به «کفر» (heresy) بود. یکی دیگر از دلایل شکنجه نشدن ژان این بود که زندانیانی که شکنجه می‌شدند اغلب می‌مردند و اگر ژان تحت شکنجه می‌مرد، انگلیسی‌ها به خواسته خود که محاکمهٔ ژان و اعدام وی به دستور کلیسا بود، نمی‌رسیدند. جان، دوک بدفورد و همسرش آن دو بورگونی نیز ممنوع کرده بودند که با ژان بدرفتاری شود. دوک بدفورد عموی هنری ششم پادشاه انگلستان بود و چون هنری در آن زمان یک کودک خردسال بود عمویش به نیابت از او به امور سلطنتی رسیدگی می‌کرد. چندی بعد، دادگاه ژان را مجرم شناخت و ژان برای نجات جانش، صداهایی را که مدعی شنیدن آن‌ها بود انکار کرد و اعتراف‌نامه‌ای را به امضا رسانید که بر طبق آن بر مقبولیت رأی کلیسا نیز تأکید می‌کرد.
اما ۳ روز بعد و پس از آنکه نداها به سراغش آمدند و به او گفتند که نباید از محاکمه کنندگانش بترسد، ژان درخواست کرد که اعتراف نامه‌اش را پس بدهند و گفت که به خاطر ترس از آتش اعتراف کرده بود. به‌علاوه کلیسا به وعده‌های خودش عمل نکرده بود و به همین دلیل ژان نیز خود را ملزم نمی‌دید که به خواسته‌هایشان گوش دهد.
۲ روز بعد از اینکه ژان اعترافاتش را پس گرفت یعنی صبح روز چهارشنبه ۳۰ می ۱۴۳۱ (در آن زمان ژان ۱۹ ساله بود) به او گفتند که خودش را برای رفتن به اعدامگاه آماده کند. ژان از شنیدن این خبر گریه اش گرفت و گفت «افسوس که بدن پاک و سالم من که هرگز آلوده نشد امروز باید بسوزد و تبدیل به خاکستر شود».
وقتی اسقف پیر کوشون به دیدنش آمد ژان به او گفت «اسقف! من به دست شما می‌میرم».
اسقف به مارتَن لادوُنو گفت که هر چه دوشیزه می‌خواهد به او بدهد و سپس با خوشحالی زندان را ترک کرد.
مارتن لادونو، راهب دومینیکن از جمله کسانی بود که به بیگناهی ژان پی برده بود ولی قدرتی نداشت که بتواند از او دفاع کند. به‌علاوه در دادگاه ممنوع کرده بودند که کسی از ژان دفاع کند یا به نفع او شهادت بدهد. حتی اجازه نداده بودند ژان وکیلی داشته باشد.
مرگ

سی ام ماه می‌سال ۱۴۳۱، ساعت ۹ بامداد ژان را که پیراهن بلندی بر تن و کلاهی کاغذی بر سر داشت، سوار بر ارابه‌ای به میدان ویومارشه (بازار کهنه) بردند. بعد از ایراد خطبه‌ای در محکومیت ژان به او اجازه دادند که صحبت کند. ژان گفت که افرادی را که به او بدی کرده‌اند می‌بخشد و از مردم خواست که برایش دعا کنند. سپس او را به اعدامگاه برده و به چوبه‌ای که در میان انبوهی از هیزم‌ها بود، بستند.
ژاندارک، هنگام شعله‌ور شدن آتش گفت: «نداهای من از جانب خداوند آمده بودند و هر کاری که کردم طبق دستور الهی بود». او شش یا هشت بار نام عیسی را صدا زد. سپس، هوشیاری خود را از دست داده و سرش به سمت پایین خم شد. این آخرین سخنان او بود. عده‌ای از مردم می‌گریستند. عده‌ای برای ژان دعا کردند؛ در نهایت ژان دارک میان شعله‌های آتش، سوزانده شد. و خاکسترش را در رودخانهٔ سِن ریختند.
بیست و دو سال بعد، پس از نبرد کاستیون، جنگ صد ساله میان فرانسه و انگلستان خاتمه یافت و چند سال بعد در سال ۱۴۵۶، یعنی ۲۵ سال بعد از درگذشت ژان دارک، با سعی و خواهش مادر و دو برادرش، برای او یک دادگاه اعاده حیثیت توسط پاپ کالیکتوس سوم برقرار شد. این دادگاه، پس از شهادت دادن ۱۱۵ نفر به بیگناهی و نیکوکاری ژان، محکومیت وی را به‌طور کامل نقض کرد و مفتش ژان بِرِئال، او را شهید اعلام نمود. در ۱۶ می ۱۹۲۰، پاپ بندیکت پانزدهم، ژان دارک را در شمار قدیسین آورد، البته وی قبلاً در سال ۱۹۰۹ نیز به عنوان نیکوکار شناخته شده بود.
در سال ۲۰۰۲، پژوهشگری به نام نورمَن بوتین در مقاله‌ای مفصل با ارائه دلایل متعدد علمی و تاریخی ثابت کرد که ژان در اعدامگاه قبل از اینکه آتش به او برسد از شدت گرما فوت کرد یا دست کم هوشیاری خود را از دست داد. در کنار فرضیه مطرح شده توسط آقای بوتین، احتمال مرگ ژاندارک بر اثر استنشاق دود نیز می‌رود.
طبق اظهارات شهود، ژان ۶ یا ۸ بار نام «عیسی» را صدا زد و سپس سرش به سمت پایین خم شد، آرام ماند و دیگر هیچ سخنی از او شنیده نشد؛ بنابراین در این لحظه او دست کم هوشیاری خود را از دست داده بود. به‌علاوه هیچ‌کدام از شاهدان عینی نگفته‌اند که او پس از شعله‌ور شدن آتش، از شدت درد گریه سر داده یا ضجه کشیده باشد.
خصوصیات

به گفته کسانی که در دادگاه اعاده حیثیت ژاندارک شرکت کردند، او دختری بسیار پرهیزکار و پاکدامن بود. ژان، سربازانش را از شرط‌بندی، فحاشی، سوگند یاد کردن به مقدسات، سرقت یا غارت اموال دیگران، زیاده‌روی در مصرف مشروب و معاشرت با زنان بدکاره به شدت برحذر می‌داشت. یکی از چیزهایی که او را بسیار خشمگین می‌ساخت، حضور زنان بدکاره در اردوگاه بود که با تهدید از سوی ژان، وادار به ترک اردوگاه می‌شدند. به سربازانی که معشوقهٔ خود را به اردوگاه می‌آوردند اجازه داده می‌شد که با معشوقه‌یشان ازدواج کنند، در غیر این صورت آن زنان نیز مجبور بودند که اردوگاه را ترک کنند.
سربازان، همچنین موظف بودند که در مراسم توبه و عشای ربانی شرکت کنند. ژاندارک به آنها می‌گفت که اگر خلاف دستورهای الهی عمل نکرده و مرتکب معصیت نشوند، خداوند در برابر دشمن یاریشان خواهد داد.
ژان هرچند سیمای متبسمی داشت ولی زیاد می‌گریست؛ کم غذا بود و بسیاری از اوقات تنها به خوردن چند تکه نان اکتفا می‌کرد؛ در برابر خستگی بسیار مقاوم بود و در زمان حضورش در اردوگاه، شب‌ها یا نمی‌خوابید یا در حالی‌که زره به تن داشت، می‌خوابید. او کم سخن می‌گفت و به هنگام صحبت، بااحتیاط و ملاحظه‌گر بود؛ زمانی که در اردوگاه بود، از حضور در جمع سربازان عادی و رده پایین خودداری می‌کرد و ترجیح می‌داد که یا تنها باشد یا در جمع فرماندهان و نجیب‌زادگان یا در گروه روحانیون و کشیشانی که لشکر را همراهی می‌کردند.
او شخصیتی بسیار کاریزماتیک داشت و هوادارانش را به شدت تحت تأثیر قرار می‌داد به گونه‌ای که برخی از همرزمانش می‌گفتند که تا وقتی همراه او بودند، هیچ تمایلی به گناه کردن نداشتند. از جمله افرادی که بسیار تحت تأثیر او قرار گرفت، یکی از همرزمانش به نام "اتییِن دو وینیول" ملقب به "لائیر" (به معنای "خشم") بود. او که پیشتر به داشتن خلق و خوی تند مشهور بود، پس از آشنایی با ژاندارک، به تاسی از او، سعی نمود که از دشنام داد و سوگند خوردن به مقدسات پرهیز کند. لائیر، در زمان اسارت ژان، در کنار چند تن دیگر از همرزمان وی، از جمله سَنترای و ژان دو بروس، چندین لشگرکشی انجام دادند تا ژان را از اسارت نجات دهند ولی موفق نشدند.
وی در قرن شانزدهم به نمادی از اتحادیه کاتولیک تبدیل شد و در سال ۱۸۰۳ با تصمیم ناپلئون بناپارت به عنوان یکی از نمادهای کشور فرانسه اعلام شد. ژان دارک یکی از نه قدیس حامی ثانوی فرانسه است.
دلایل شکنجه نشدن

دستور دوک بدفورد و همسرش به شکنجه نکردن ژاندارک و عدم بدرفتاری با وی
بی فایده بودن شکنجه چون ژاندارک گفته بود که در صورت شکنجه شدن اعتراف خواهد کرد ولی پس از آن اعترافش را پس خواهد گرفت.
متهم بودن ژاندارک به ارتداد. شکنجه اصولاً برای متهمان به جادوگری به کار می‌رفت.
ترس از این‌که شکنجه باعث مرگ ژاندارک شود. انگلیسی‌ها می‌خواستند که وی تا پایان محاکمه زنده بماند و به دستور دادگاه و به عنوان یک مرتد اعدام شود. آن‌ها او را به قیمت بسیار بالایی از بورگینیون‌ها خریده بودند.
از نگاه دیگران

آندرو لانگ:ژاندارک شاید شگفت انگیزترین فردی باشد که تاکنون در جهان زیسته است. سرگذشت وی به قدری عجیب است که اگر همه آنچه که برای او رخ داده بود در دادگاه حقوقی توسط مردم بیان نشده و به دست مورخان ثبت نشده بود، به سختی می‌توانستیم باور کنیم که داستان وی حقیقت داشت.
مارک تواِین: او بی شک خارق‌العاده‌ترین فردی است که نژاد بشر پدیدآورده است.
روبر بِرِسون: من ژاندارک را با دیدگان یک مؤمن می‌بینم. من به آن جهان مرموزی که او در آن را گشود و سپس بست، ایمان دارم.
ایندیرا گاندی: این درست است که وقتی دختر کوچکی بودم، ژاندارک شخصیت رؤیایی من بود… یادم نمی‌آید کجا دربارهٔ او خواندم ولی به خاطر دارم که او بلافاصله اهمیت به‌خصوصی برایم پیدا کرد.
اعضای خانواده

ژاک دارک (۱۳۷۵–۱۴۳۱) پدر ژان دارک؛ به روایتی متولد سال ۱۳۸۰ و درگذشته سال ۱۴۳۱ یا ۱۴۴۰ است. در زمان نوجوانی ژان، او ۵۰ جریب (۲۰۲ هزار متر مربع) زمین (شامل ۳۰ جریب چراگاه، ۱۰ جریب مزرعه و ۱۰ جریب جنگل) داشت. او به همراه ۵ یا ۶ تن از همسایگانش، قلعه‌ای را در نزدیکی دره موز اجاره نمود تا هر بار که به روستا حمله می‌شد، مردم دهکده به همراه حیواناتشان به آنجا پناه ببرند. وی در ۲۹ دسامبر سال ۱۴۲۹، به همراه سایر اعضای خانواده اش به دستور شارل هفتم در شمار نجیب‌زادگان آورده شد. به روایتی او در سال ۱۴۳۱، پس از اعدام دخترش از شدت غصه درگذشت. با این وجود، برخی منابع سال فوت او را ۱۴۴۰ گفته‌اند.
ایزابل رومه (۱۳۷۷–۱۴۵۸) مادر ژان دارک؛ به روایتی وی متولد سال ۱۳۸۵ می‌باشد. او در سال ۱۴۴۰ به شهر اورلئان رفته و در آنجا سکونت گزید. ایزابل به همراه دو پسرش، پیر و ژان، از پاپ کالیستوس سوم درخواست کرد که پرونده دخترش را مورد بررسی قرار دهد. او در حضور نماینده پاپ، در دفاع از دخترش گفت: «من دختری از ازدواج مشروع خود داشتم که در میان کشتزارها و چراگاه‌ها بزرگ شد. او را غسل تعمید دادم و ایمانش را تقویت نموده و با ترس از پروردگار بزرگش کردم. من تا جایی که می‌توانستم و به اقتضای سن و شرایطش به او آموختم که به سنت‌های کلیسا احترام بگذارد. من در این کار موفق بودم چرا که او بیشتر اوقات خود را در کلیسا می‌گذراند و هر ماه پس از شرکت در آیین توبه، در مراسم عشای ربانی شرکت می‌نمود. از آنجایی که مردم رنج زیادی می‌کشیدند، او نسبت به آنها بسیار دلسوز بود و علی‌رغم سن کمش با علاقه و اشتیاق فراوان روزه می‌گرفت و برای مردم دعا می‌کرد. او هرگز خلاف دین فکر نکرد، سخن نگفت و کاری انجام نداد. دشمنانش در دادگاهی مذهبی او را متهم کردند. با وجود اینکه هم تلویحاً و هم صراحتاً اتهامات را رد نمود و درخواست استیناف داد، بدون اینکه کسی از او دفاع کند، در یک دادگاه خیانتکار، پرخشونت، ظالمانه و خبیث محاکمه شد. قضات او را به غلط و به روشی نفرت‌برانگیز و جنایتکارانه محکوم نموده و به شیوه‌ای ظالمانه با آتش به کام مرگ کشاندند. من، ایزابل، جهت نفرین روح این افراد و به خاطر لطمه جبران ناپذیر و بدنام کننده ای که به من وارد شد، درخواست می‌کنم که از وی اعاده حیثیت شود».
ژاکمَن دارک (۱۴۰۲–۱۴۵۰) برادر ژان دارک؛ فرزند اول خانواده. او در دومرمی، با کاترین کورویسه (۱۴۰۵–۱۴۳۰) ازدواج نمود.
کاترین دارک، خواهر ژان دارک؛ فرزند دوم خانواده. او با کولَن، پسر دهیار گرو ازدواج کرد. کاترین در اواخر سال ۱۴۲۸ یا اوایل سال ۱۴۲۹ به هنگام تولد تنها فرزندش درگذشت.
پیر دارک (متولد ۱۴۰۸) برادر ژان دارک؛ وی در نبردها خواهرش را همراهی نمود. پیر در نبرد کمپییِنی همراه خواهرش دستگیر شد ولی دو سال بعد در ازای پرداخت فدیه آزاد شد. او پس از سال‌ها خدمت در ارتش فرانسه، به درجه شوالیه‌گری رسید. وی دو فرزند پسر و یک فرزند دختر داشت.
ژان (Jean) دارک (متولد ۱۴۰۹) برادر ژان (Jeanne) دارک؛ وی در نبردها خواهرش را همراهی نمود.
سرگذشت دشمنان ژان دارک

در ۲۰ اکتبر سال ۱۴۳۸ جسد پدر روحانی، ژان دستیوِه (از دشمنان ژان دارک و دوست نزدیکِ کوشون) در فاضلابی در خارج از شهر روآن پیدا شد.
در سال ۱۴۳۴، پدر روحانی، نیکلا میدی که نقش مهمی را در اجرای دادگاه محکومیت ژان دارک ایفا کرده بود به بیماری جذام مبتلا شد و در سال ۱۴۴۰ در اثر این بیماری درگذشت.
در ۱۸ دسامبر ۱۴۴۲ اسقف پیر کوشون به مرگ ناگهانی مُرد.
آثار مرتبط

زندگی ژان دارک اثر آناتول فرانس
خاطرات شخصی ژان دارک اثر مارک تواِین
چکاوک اثر ژان آنوی
ژان دارک اثر موریس مترلینک
ژان مقدس اثر جرج برنارد شاو
محاکمهٔ ژان دارک در روآن اثر برتولت برشت
دوشیزهٔ فرانسه (داستان ژان دارک) اثر آندرو لانگ
دوشیزهٔ اورلئان اثر شیللر
ژان دارک به روایت خود و شاهدانش اثر رِژین پرنو
نام من، ژانِ دوشیزه است اثر رِژین پرنو
محاکمه و اعاده حیثیت ژاندارک (در ۵ جلد) اثر ژول کیشُرا
داستان ژان دارک اثر رژین پرنو
ژان دارک و خدای انجیل اثر کریس اِسنیدو
ژان دارک اثر شارل پگی
راز نیکوکاری ژان دارک اثر شارل پِگی
ژان دارک اثر نانسی ویلسن راس
زندگی ژان دارک اثر ژول میشله
داستان ژاندارک اثر فیلیپ الکساندر لو برَن دو شارمت
کبوتر و شمشیر اثر نانسی گاردن
ژان دارک در آتش، پل کلودل
حکایت ژاندارک اثر کریستین دوپیزان
ژان دارک اثر گریس جیمز
ژان دارک، دوشیزهٔ فرانسه اثر آلبرت بیگلو پِین
ژان دارک اثر لوسین فابر
محاکمهٔ ژان دارک اثر دانیل هابینز
ژان دارک، قدیسهٔ جنگجو اثر دبلیو. استفن ریچی
شرح زندگی و درگذشت ژان دارک اثر مارگارت اولیفانت
به دنبال ژان دارک اثر ژان میشل دُکِکِر فِرگون
راز ژان دارک اثر لئون دنی
جنگجوی باکره (شرح زندگی و درگذشت ژان دارک) اثر لاریسا جولییت تیلور
قهرمان فرانسه اثر اِوِلین اِوِرِت گرین
ژان دارک مقدس اثر مینا کارولین اسمیت
زندگی ژان دارک اثر اریکو وریسیمو
ژان دارک، سیمای یک قهرمان زن اثر مارینا وارنر
ژان، جنگجوی مقدس خداوند اثر ویرجینیا فرالیک
محاکمهٔ ژان دارک اثر پیر شامپیون
ژان دارک در دومرمی اثر سیمیون لوس
ژان دارک اثر میلتیون والدمن
و…
فیلم‌های مرتبط

ژان دارک، ژرژ هاتو (۱۸۹۸)
ژان دارک، ژرژ ملییس (۱۹۰۰)
ژان دارک، آلبر کاپلانی (۱۹۰۸)
ژان دارک، ماریو کاسرینی (بر اساس نمایشنامه شیللر، ۱۹۰۸)
ژان مقدس، نیومن (بر اساس نمایشنامهٔ برنارد شاو، ۱۹۲۷)
مصائب ژان دارک، کارل تئودور درایر (۱۹۲۸)
ماجرای شگفت‌انگیز ژان دارک، مارکو دو گاستین (۱۹۲۹)
ژاندارک، گوستاو اوسیکی (۱۹۳۵)
ژان دارک، ویکتور فلمینگ (۱۹۴۸)
ژان دارک در آتش، روبرتو روسلینی (۱۹۵۴)
ژان، روبر انریکو (۱۹۵۶)
ژان مقدس، اوتو پرمینجر (۱۹۵۷)
چکاوک (۱۹۵۷)
محاکمه ژاندارک، روبر برسون (۱۹۶۲)
تاریخ زندگی ژان، فرانسیس لاکاسَن (۱۹۶۲)
ژان دارک، نیوسون (۱۹۸۳)
ژانِ دوشیزه، ژاک ریوِت (۱۹۹۴)
پیام‌آور: داستان ژاندارک، لوک بسون (۱۹۹۹)
ژان دارک، کریستین دوگه(۱۹۹۹)
سکوت ژان، فیلیپ راموس (۲۰۱۱)
ژان دارک، برونو دومونت (۲۰۱۹)
خانه پدری ژان واقع در دهکده دومرمی. این خانه اکنون از بناهای تاریخی شهرستان وُژ (vosges) به‌شمار می‌رود.
ژان دارک
مینیاتور ژان در دربار شارل هفتم
مینیاتور به جا مانده از قرن پانزده که ژان را در حال تعقیب زنان بدکاره نشان می‌دهد(۱۴۸۴)
تندیس ژان دارک
ژان دارک در اعدامگاه اثر هرمان استیلکه
پوستر میهن پرستانه آمریکایی در جنگ جهانی اول که ژان دارک، قهرمان زن فرانسوی را نمایش می‌دهد.
سرگذشت ژان دارک اثر مارک توین