stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دیدارهای فوتبال ایران و مالزی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام‌های دیگر: تاریخچه بازیهای ایران و مالزی
تیم‌های درگیر:  تیم ملی ایران  تیم ملی مالزی
نخستین دیدار: ایران ۲–۰ مالزی ۱۹ آذر ۱۳۴۵
دیدار پایانی: ایران ۲–۰ مالزی ۲۸ تیر ۱۳۸۶
پخش: شبکه سه
آمار رقابت‌ها: آمار رقابت‌ها
۴: ۴
بیشترین برد:  ایران (۴)
بهترین گلزن:  فرشاد پیوس (۳)
بزرگ‌ترین پیروزی: ایران ۳–۰ مالزی ۲ مهر ۱۳۶۹
طولانی‌ترین دورهٔ پیروزی:  ایران (۴ برد متوالی)
تیم ملی ایران و تیم ملی مالزی تاکنون ۴ بار در مقابل یکدیگر قرار گرفته‌اند. حاصل این بازیها، ۴ برد برای تیم ملی ایران بوده است
در این بازیها جمعاً ۸ گل به ثمر رسیده است که تمامی این ۸ گل سهم تیم ملی ایران میباشد
هر چهار دیدار بین این دو تیم بازی رسمی بوده و هرگز این دو تیم در دیداری دوستانه به مصاف هم نرفته‌اند
ایران و مالزی یک بار  درخاک کشور مالزی بازی کرده آمد و از ۴ بازی این دو تیم فقط یک بازی در خاک ایران بوده است
اولین بازی

اولین بازی بین این دو تیم در تاریخ ۱۹ آذر ۱۳۴۵ در تایلند از سری مسابقات بازی‌های آسیایی ۱۹۶۶ برگزار شده است که تیم ملی ایران با حساب ۲ بر ۰ تیم ملی مالزی را شکست داده است
بهترین برد

بهترین برد تیم ملی ایران ذر برابر تیم ملی مالزی با نتیجه ۳ بر ۰ در بازی‌های آسیایی ۱۹۹۰ حاصل شده است
فاصله بین بردها

تیم ملی ایران تجربه کسب برد در چهار بازی متوالی در برابر تیم ملی مالزی را دارد
بررسی کلی بازیها

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| بردهای ایران | ۴ بازی |  | گل‌های ایران | ۸ گل |  | بازی‌های برگزار شده در ایران | ۱ بازی |
| مساوی | ۰ بازی |  | گل‌های مالزی | ۰ گل |  | بازی‌های برگزار شده در کشور بی‌طرف | ۳ بازی |
| بردهای مالزی | ۰ بازی |  |  |  |  | بازی‌های برگزار شده در مالزی | ۰ بازی |
| مجموع بازی‌ها | ۴ بازی |  | مجموع گل‌ها | ۸ گل |  | مجموع بازی‌ها | ۴ بازی |
عنوان بازیها

| # | عنوان بازی | تعداد بازی | برد ایران | برد مالزی | مساوی |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | بازیهای المپیک آسیایی | ۳ | ۳ | ۰ | ۰ |
| ۲ | جام ملتهای آسیا | ۱ | ۱ | ۰ | ۰ |
| جمع | جمع | ۴ | ۴ | ۰ | ۰ |
میزبان و میهمان

| بازیهایی که در ایران برگزار شده است> تیم | بازیهایی که در ایران برگزار شده است> برد | بازیهایی که در ایران برگزار شده است> مساوی | بازیهایی که در ایران برگزار شده است> باخت |
| --- | --- | --- | --- |
|  ایران | ۱ | ۰ | ۰ |
|  مالزی | ۰ | ۰ | ۱ |
بازیهایی که در مالزی برگزار شده است: بازیهایی که در مالزی برگزار شده است
| تیم | برد | مساوی | باخت |
 ایران: ۰
 مالزی: ۰
بازیهایی که در کشوری بی‌طرف برگزار شده است: بازیهایی که در کشوری بی‌طرف برگزار شده است
| تیم | برد | مساوی | باخت |
|  ایران | ۳ | ۰ | ۰ |
|  مالزی | ۰ | ۰ | ۳ |
فهرست کلی بازیها

| # | تاریخ | نتیجه بازی | ورزشگاه / شهر | عنوان بازیها | گلزنان |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۴ | ۱۳۸۶/۴/۲۸ | ایران  ۲ - ۰  مالزی | ورزشگاه بوکیت جلیل، کوالالامپور | جام ملت‌های آسیا ۲۰۰۷ | جواد نکونام (۲۹-پ) – آندرانیک تیموریان (۷۷)  |
| ۳ | ۱۳۶۹/۷/۲ | ایران  ۳ - ۰  مالزی | پکن، چین | بازی‌های آسیایی ۱۹۹۰ | فرشاد پیوس (۲۳ و ۷۳ و ۷۷)  |
| ۲ | ۱۳۵۳/۶/۱۸ | ایران  ۱ - ۰  مالزی | آریامهر، تهران | بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴ | علی پروین (۱۷)  |
| ۱ | ۱۳۴۵/۹/۱۹ | ایران  ۲ - ۰  مالزی | بانکوک، تایلند | بازی‌های آسیایی ۱۹۶۶ | حمید شیرزادگان (۲۸) – همایون بهزادی (۵۰)  |
گلزنان

کلا ۶ بازیکن ایرانی موفق به گلزنی در برابر تیم ملی مالزی شده‌اند که  فرشاد پیوس با زدن ۳ گل بهترین گلزن ایران میباشد
گلزنان > گلزنان ایران

۳ گل : فرشاد پیوس
۱ گل : آندرانیک تیموریان – جواد نکونام – علی پروین – حمید شیرزادگان – همایون بهزادی
چمانی پایین

| چمانی پایین | چمانی پایین |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: گلستان
شهرستان: مینودشت
بخش: بخش مرکزی
دهستان: کوهسارات
جمعیت: ۱۰۵ نفر (سرشماری ۹۵)
چمانی پایین، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان مینودشت در استان گلستان ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان کوهسارات قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۳۲ نفر (۳۶ خانوار)
بوده‌است.
آئرونکا ۱۵ای‌سی سدان

| آئرونکا ۱۵ای‌سی سدان | آئرونکا ۱۵ای‌سی سدان |
| --- | --- |
کاربری: سبک هواگرد چندمنظوره
تولیدکننده: Aeronca Aircraft
نخستین پرواز: ۱۹۴۷
معرفی‌شده در: ۱۹۴۷
ساخته‌شده: ۱۹۴۸–۱۹۵۱
تعداد ساخته‌شده: ۵۶۱
هزینه هر فروند: $۴۷۹5 (1948)
آئرونکا ۱۵ای‌سی سدان (به انگلیسی: Aeronca_Sedan) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع هواگرد چندمنظوره ساخت شرکت Aeronca Aircraft است. هواگرد آئرونکا ۱۵ای‌سی سدان نخستین پروازش را در ۱۹۴۷ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۴۷ میلادی رسماً معرفی گردید و در سال‌های ۱۹۴۸–۱۹۵۱ تولید شده‌است. در مجموع، تعداد ۵۶۱ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
دیوید کاپرفیلد

برای دیگر کاربردها، دیوید کاپرفیلد (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
جلد نخستین چاپ سریالی، ۱۸۴۹: جلد نخستین چاپ سریالی، ۱۸۴۹
نویسنده(ها): چارلز دیکنز
عنوان اصلی: The Personal History, Adventures, Experience and Observation of David Copperfield the Younger of Blunderstone Rookery
تصویرگر(ها): هبلت نایت براون (فیز)
طراح جلد: هبلت نایت براون (فیز)
کشور: بریتانیا
زبان: انگلیسی
گونه(های) ادبی: رمان (رمان تربیتی)
انتشار: سریالی مه ۱۸۴۹ – نوامبر ۱۸۵۰؛ قالب کتاب ۱۸۵۰
ناشر: بردبری اند اوانز
گونه رسانه: چاپی
شمار صفحات: ۶۲۴ (اولین چاپ کتاب)
پس از: دامبی و پسر (۱۸۴۸) 
پیش از: خانه متروک (۱۸۵۲–۳) 
دیوید کاپرفیلد (به انگلیسی: David Copperfield) رمانی نوشتهٔ چارلز دیکنز نویسندهٔ انگلیسی و نیز نام شخصیت اصلی همین داستان است. این کتاب برای نخستین بار در سال ۱۸۵۰ میلادی منتشر شد. دیکنز آن را از سایر کتاب‌های خود برتر می‌دانست؛ شاید از این رو که حوادث هیجان‌انگیز و بسیاری از عناصر داستان برگرفته از رخدادهای زندگی خود او است و می‌توان گفت بیش از دیگر رمانهای او، قالب اتوبیوگرافی دارد. شخصیت اصلی این داستان، دیوید کاپرفیلد، کودک مورد علاقه خود دیکنز نیز می‌باشد.
دیوید کاپرفیلد هشتمین رمان این نویسنده انگلیسی است که بارها به سینما و تلویزیون راه پیدا کرده. نوشتن این کتاب ۱۹ ماه به طول انجامید. بسیاری از اتفاقات درون کتاب شبیه به رویدادهای زندگی نویسنده هستند. «دیکنز» این اثرش را بیش از دیگر رمان‌هایش دوست داشت و درباره آن نوشته است: «مثل دیگر والدین،‌ من در اعماق قلبم بچه محبوبی دارم که نامش «دیوید کاپرفیلد» است.»
چارلز دیکنز هنگام نگارش دیوید کاپرفیلد، مردی سی و هفت ساله و نام‌آور بود و این کتاب به دوران پختگی و کمال هنری دیکنز تعلق دارد. به گفته چسترتون در دایره المعارف بریتانیکا، سبک و شیوه داستان پردازی او را تا ده سالی از عمرش دگرگون ساخت. حجم انتقاد صریح اجتماعی در این رمان کمتر از نوشته‌های دیگر او است. در این‌جا توجه نویسنده بیشتر به ماجراهای خانگی و روحانی است تا بیدادهای اجتماعی. هرچند با توجه به زندگی خود نویسنده، همچنان در این رمان به مسائل روانشناختی از دید اجتماعی آشکارا توجه شده‌است. خفت‌های شخصیت «پیپ» در این رمان، فرازجویی‌هایش، بزرگ منشی‌های به خود بسته‌اش و نیز ترقی و تنزلش همه نمادهای اجتماعی قابل شناخت‌اند.
درون‌مایه

دیکنز نویسنده‌ای سرشناس بود که مردم به او علاقه و توجه ویژه‌ای داشتند. آن‌ها دل‌شان می‌خواست بیشتر درباره‌ی این نویسنده‌ی موفق بدانند. وقتش رسیده بود که دیکنز یک خودزندگی‌نوشت بنویسد و به اشتیاق طرفدارانش پاسخ دهد. رمان دیوید کاپرفیلد را می‌توان شخصی‌ترین کتاب دیکنز دانست که در پیرنگ آن از تجربیات شخصی خود استفاده کرد. دیکنز هم دوران کودکی سختی را پشت سر گذاشته بود. هنگام تولد او خانواده‌ی دیکنز وضعیت مالی خوبی داشتند اما به‌خاطر سوءمدیریت پدرش ورشکست شدند. پدرش به زندان افتاد و دیکنز خردسال ناچار به کار در محله‌های فقیرنشین لندن شد. مشاهده‌ی وضعیت ناتوانان و فرودستان تاثیر عمیقی بر دیکنز گذاشت؛ به‌طوری که سال‌ها بعد که چاپ آثار دیکنز اوضاع مالی‌اش را بهبود بخشیده بود، او بیشتر وقت خود را به قدم زدن در خیابان‌های محله‌های فقیر لندن می‌گذراند. نگارش مشاهداتش در قالب داستان، جلوه‌ای واقعی به شخصیت‌ها داده و آن‌ها را برای خوانندگان باورپذیر می‌ساخت.
رنج و بدبختی یکی از مهم‌ترین مضمون‌های آثار چارلز دیکنز است که در این کتاب نیز دیده می‌شود. شخصیت‌های داستان در زندگی خود با رنج‌های بسیاری مواجه می‌شوند. از سوءاستفاده‌ی پدرخوانده‌ی دیوید از مادرش و او گرفته تا افسوس‌های دکتری که از فکر و خیال خیانت همسرش رهایی ندارد. واکنش‌های شخصیت‌ها به این بدبختی‌ها مختلف است. بعضی تسلیم آن شده و زیر بار فشار از بین می‌روند و برخی نیز با ظلم به دیگران خود را تسلی می‌دهند. با وجود این تفاوت‌ها یک چیز در بین شخصیت‌ها ثابت است: آن‌ها بر اساس این سختی‌ها و رنج‌ها تغییر می‌کنند. دیکنز تغییر و تحول شخصیت‌ها را در طول داستان شرح داده و بر ایجاد حس همدلی و غم‌خواری دیوید که از بدو تولد درگیر بدبختی بوده است، تاکید می‌کند.
فقر یکی دیگر از درون‌مایه‌های کتاب دیوید کاپرفیلد است. فقر است که باعث تنهایی دیوید می‌شود و او را از هرگونه چشم‌انداز خوشایندی از آینده محروم می‌کند. دیوید که از زندگی خانوادگی شانس نیاورده است از طرف جامعه هم حمایت نمی‌شود. موسسه‌های خیریه که مدرسه‌ی شبانه‌روزی هم یکی از آن‌هاست مرتب دیوید را آزار می‌دهند. با این حال، ثروت هم در این داستان بد جلوه داده می‌شود. ثروت مردمان را خودخواه و بی‌احساس بار می‌آورد. تنها روش زندگی شرافتمندانه در این داستان، رنج کشیدن و استفاده از دسترنج کار پر زحمت است. همان راهی که دیوید برای زندگی‌اش انتخاب می‌کند.
وضعیت اجتماعی طبقات مختلف جامعه‌ی قرن نوزدهم انگلستان نیز یکی از دغدغه‌های همیشگی دیکنز است که در اثارش بازتاب دارد. در داستان دیوید کاپرفیلد دو طبقه‌ی اجتماعی را می‌توان تشخیص داد. یکی طبقه‌ی موسوم به کارگر است که به هر عضوی که به خوبی با قوانین آن کار کند، پاداش می‌دهد و هر که را خلاف عرف معمول عمل کند، طرد می‌کند. طبقه‌ی دیگر، طبقه‌ی بالادستان و ثروتمندان است که عضویت در آن صرفا محدود به تولد در داخل این طبقه می‌شود. اعضای این طبقه از امکانات رفاهی بسیاری برخوردارند، بدون آن‌که نیاز باشد به طبقات زیرین خود توجهی کنند.
سبک نگارش

جهان ادبیات، چارلز دیکنز را به عنوان نویسنده‌ای رئالیست یا واقع‌گرا می‌شناسد. داستان دیوید کاپرفیلد گرچه لحنی احساسی و ملودرام دارد، اما از زبانی واقع‌گرایانه بهره می‌برد. توصیفات بسیاری از مکان‌ها و شخصیت‌ها در داستان ارائه می‌شود، گویی ماجراهای داستان در برابر چشمان خواننده رخ می‌دهند. علاوه‌براین راوی داستان، دیوید کاپرفیلد هم مدام تفسیر خود از اتفاقات داستان را در اختیار خواننده قرار می‌دهد و بسیاری از این توصیفات بر اساس برداشت‌ها و قضاوت‌های راوی است.
دیوید کاپرفیلد هشتمین اثر دیکنز است که ابتدا ماهانه به‌صورت پاورقی در روزنامه منتشر می‌شد.  وقتی کتاب دیوید کاپرفیلد چاپ شد، دیکنز آثار مشهورش مثل «یادداشت‌های پیک‌ویک»، «اولیور تویست» و «سرود کریسمس»را منتشر کرده بود و به‌عنوان نویسنده‌ای صاحب‌سبک شناخته می‌شد. درواقع او تا سن ۳۸ سالگی شهرتی جهانی داشت و نابغه‌ا‌ی ادبی محسوب می‌شد. او موفق شد شخصیت‌هایی خلق کند که خارج از کتاب و دنیای داستانی هم حضور دارند و هرگز از یاد نمی‌روند. چارلز ديكنز سوال‌های بنیادین در زمینه‌ی عدالت اجتماعی را با طنز همراه می‌کرد. دغدغه‌های دیکنز درباره‌ی ظلم به کودکان و شرایط ناعادلانه‌ی کاری آن‌ها و بدرفتاری با زنان از نظر انسانی باارزش است و تازگی خود را تاکنون از دست نداده‌اند.
اقتباس سینمایی

از نخستین سال‌های ظهور سینما تا امروز که صد و بیست و پنج سال از تولد آن می‌گذرد، همواره اقتباس از آثار چارلز دیکنز مورد توجه سینماگران گوناگون بوده است. اوایل با اقتباس‌های گوناگون گریفیث و رویای به تصویر درآوردن فضای ویکتوریایی آثار دیکنز و حال با آخرین اقتباس سینمایی از دیکنز یعنی «تاریخچه‌ی شخصی دیوید کاپرفیلد».
دست گذاشتن بر روی «دیوید کاپرفیلد» برای یک اقتباس وفادارانه از آن در مدیوم سینما، تقریبا کاری نشدنی است. شاهکار باعظمت دیکنز، سرشار از داستان‌های فرعی و کاراکترهای گوناگونی است که تبدیل آن را به یک فیلم دو ساعته تقریبا ناممکن می‌کند.
از این جهت فیلمسازان دست به تمهیداتی می‌زنند تا این کار را ممکن کنند. به عنوان مثال کیوکر در نسخه‌ی اقتباسی‌اش در سال ۱۹۳۵ از «دیوید کاپرفیلد»، تعدادی از کاراکترها و وقایع رمان را حذف می‌کند. یا در نسخه‌ی ۱۹۶۹ به کارگردانی دلبرت مان، فیلم در بزرگسالی دیوید آغاز می‌گردد و با یک فلاشبک به دوران کودکی او می‌رویم. اما آخرین نسخه‌ی «دیوید کاپرفیلد» ایده‌ی به شدت درخشانی برای به تصویر کشیدن رمان دیکنز دارد.
نگاره ای از شخصیت بتسی تروتوود
حسین غلام کبیری

| حسین غلام کبیری | حسین غلام کبیری |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۷۰ شهرری، تهران
درگذشت: ۲۵ خرداد ۱۳۸۸ (۱۸ سال) سعادت آباد، تهران
علت مرگ: زیر گرفته شدن توسط خودروی پراید
مدفن: قطعه ۵۵  بهشت زهرا، تهران
حسین غلام کبیری بسیجی‌ای است که در جریان رویدادهای پس از اعلام نتایج انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۸۸) و تجمعات معترضین به نتایج انتخابات در ۲۵ خرداد ۱۳۸۸، در منطقه سعادت‌آباد و در سن ۱۸ سالگی کشته شده‌است
در مراسم اولین سالگرد درگذشت وی افرادی چون معاون رئیس‌جمهور و تعدادی از فرماندهان بسیج حضور داشتند.
بنا به گزارش سپاه‌نیوز، ارگان رسمی سپاه پاسداران جمهوری اسلامی ایران، دفتر بسیج دانشکده ادبیات دانشگاه گیلان به نام وی نامگذاری شده‌است.
علت مرگ

درحالیکه مقامات و نهادهای حکومتی طی سی ماه به‌طور مداوم مدعی کشته شدن حسین غلام کبیری توسط معترضان به نتایج انتخابات بودند و در رسانه‌های خود از «شهادت یکی از بسیجیان توسط عوامل فتنه سبز» خبر می‌دادند، نتیجه دادگاه نشان داد که متهم به قتل بسیجی مذکور، در زمان حادثه، خود در بازداشت مأموران امنیتی بوده‌است. متهم این پرنده بعد از ۲ سال و نیم تبرئه شد و دیهٔ این حسین غلام کبیری توسط خزانهٔ دولت پرداخت شد
این اولین و آخرین پرونده کشته شدگان حوادث ۸۸ بود که در دستگاه قضایی رسیدگی شد و به سرانجام رسید. پرونده «اولین شهید فتنه» حتی به دیوان عالی کشور هم کشیده شد و سه سال به طول انجامید، اما در نهایت مشخص شد که شهادتی در کار نیست و یک حادثه تصادف منجر به مرگ وی شده‌است.
لاکپا شرپا

پرترهٔ لاکپا شرپا، کوهنورد اهل کشور نپال
لاکپا شرپا کوهنورد اهل نپال است. لاکپ نه بار به قله اورست صعود کرده‌است و در بین زنان جهان از این نظر رکوردار است. در سال ۲۰۰۰ او اولین زن نپالی شد که از کوه اورست بالا رفته و با موفقیت به قلهٔ آن صعود کرد. لاکپا در ماکالو نپال رشد کرد و ده تا خواهر و برادر داشت. او دو دختر و یک پسر دارد.
او با جورج Dijmarescu رومانیایی-آمریکایی ازدواج کرد و ۱۲ سال با هم زندگی کردند. آن‌ها در سال ۲۰۰۰ همدیگر را در کاتماندوی نپال دیده و در سال ۲۰۰۲ با هم ازدواج کردند. در سال ۲۰۱۶ دوباره در اخبار مختلف به عنوان زنی که بیشترین تعداد صعود به اورست را دارد مورد توجه قرار گرفته و هفتمین صعودش به اورست را کامل کرد.
لاکپا در ماکالو نپال رشد کرد و در سال ۲۰۰۰ رهبر یک گروه اکتشافی بود که شرکت تراکینگ آسیایی حامی مالی آن بود. در ۱۸ دسامبر سال ۲۰۰۰ او اولین زن نپالی شد که به قله اورست صعود کرده و زنده مانده‌است. این صعود با زنان نپالی اعزامی هزاره بود.
در سال ۲۰۰۳ پی‌اس‌یو ایالات متحده اشاره کرد که شرپا برای سومین بار -که در آن زمان بیشترین تعداد صعود یک زن بود- به اورست صعود کرده‌است. در ماه مه سال ۲۰۰۳ با خواهر و برادرش به قله رسید. خواهر کوچکش مینگما در تاریخ ۲۲ ماه مه سال ۲۰۰۳ زمانی که پانزده ساله بود به قله رسید. (او به همراه لکپا و گِلو صعود کرد) بنابراین جوانترین زن و فردی شد که به اورست صعود کرده‌است (صفحات تِمبا تشری و جردن رومرو را هم ببینید). برادر او مینگما گِلو شرپا تا سال ۲۰۱۶ هشت بار به قله اورست صعود کرده‌است. بی‌بی‌سی اشاره کرد زمانی که در سال ۲۰۰۳ سه نفری با هم به قله اورست رسیدند اولین گروه خواهر و برادری بودند که به قله رسیده‌اند و نامشان در رکوردهای گینس ثبت شده‌است. در سال ۲۰۰۴ در سفر اکتشافی کانیتکات ۲۰۰۴ اورست حادثه‌ای رخ داد که موجب بحث‌های مختلفی در مورد صعود شد.
از سال ۱۹۹۹ تا سال ۲۰۰۷ جورج نه بار و لاک‌پا شش بار به اورست صعود کرده بودند. آن سال آن‌ها با کمک‌های مالی تعاونی مدرسه پرستاری کواکر لین در برنامه‌ای در مورد سفر سال ۲۰۰۷ خود توضیح دادند. جورج و لاک‌پا ۵ بار با هم به قله اورست صعود کردند. در سال ۲۰۰۸ جورج سرطان گرفت که صورتحساب‌های پزشکی را به دنبال داشت این مسئله را یکی از عوامل ایجاد تنش در زندگی زناشویی آن‌ها دانسته‌اند.
در هفته تولد او نام روز تولدش (چهارشنبه) لاک‌پا گذاشته شده‌است. اگرچه لاک‌پا در نپال به دنیا آمده‌است ولی اکنون ساکن ایالات متحده است و مشغول نگهداری از سه فرزندش و کارهای مختلفی است. او در ایالات متحده در فروشگاه ۷-ایلون کار کرده‌است. به‌هرحال در مصاحبه‌ای به اشتیاقش به کوه اشاره کرد، حالتی که به نوشته دیلی تلگراف انگلستان پیش از او در کوهنوردانی مثل جرج مالوری و یوشیرو میرو مشاهده شده بود.
در سال ۲۰۱۶ او از تبت (چین) به اورست صعود کرد و این هفتمین صعود او بود. رئیس انجمن صعود کنندگان به اورست، مایا شرپا، زن نپالی که در ارتفاعات بالا کار می‌کند هم از نپال به قله اورست صعود کرد. مایا شرپا هم دیگر زن نپالی دارنده رکورد صعود به اورست است، او به کی۲ (دومین قله بلند بعد از اورست) هم صعود کرده‌است.
تاریخ صعودها

صعود به اورست:
۲۰۰۰
۲۰۰۱
۲۰۰۳
۲۰۰۴
۲۰۰۵
۲۰۰۶
۲۰۱۶
۲۰۱۷
۲۰۱۸
؛ سفرهای دیگر:
در سال ۲۰۱۰ به کی۲ اعزام شد، اما به کمپ ۳ رسیده و پیش از صعود به قله به علت هوای بد بازگشت.
در سال ۲۰۱۵ به اورست اعزام شد، اما تا کمپ اصلی در تبت بالا رفته و به علت زلزله بهار در هیمالیا به قله نرسیده بازگشت.(صفحه زمین‌لرزه نپال (۲۵ آوریل ۲۰۱۵) را ببینید)
چلیک آمونتیلادو

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نگارگری از هری کلارک، ۱۹۱۹: نگارگری از هری کلارک، ۱۹۱۹
نویسنده(ها): ادگار آلن پو
کشور:  ایالات متحده آمریکا
زبان: انگلیسی
موضوع(ها): جنایت
گونه(های) ادبی: وحشت ادبیات گوتیک داستان کوتاه
ناشر: Godey's Lady's Book
تاریخ نشر: نوامبر ۱۸۴۶
گونه رسانه: چاپ
چلیک آمونتیلادو (به انگلیسی: The Cask of Amontillado) نام داستان کوتاهی در سبک وحشت از نویسندهٔ آمریکایی ادگار آلن پو است که آن را در ۱۸۴۶ نوشته است. این داستان که در فارسی با نام‌های «بشکهٔ آمونتیلادو»  و «صندوق آمونتیلادو»  نیز شناخته می‌شود روایتگر داستان مردی است که برای انتقام گرفتن از فردی که او را مورد ریشخند قرار داده است، او را به بهانهٔ چشیدن شراب آمونتیلادو (آمونتیادو) به سردابی کشانده و در میان دیوارها مدفون می‌سازد.
راوی داستان در اینجا نیز همچون داستان‌های قلب رازگو و گربه سیاه خودِ قاتل است که شیوهٔ گرفتن انتقام خویش از دشمنش را برای خواننده بیان می‌دارد.
خلاصه طرح داستان

"مونترسر" داستان شبی را بازگو می‌کند که دوستش "فورچوناتو" را به انتقام توهینی که در داستان ذکر نشده میکشد.
او، به بهانه اینکه کنجکاو است در مورد اصالت صندوقی (حاوی حدود ۱۳۰ گالن یا ۴۹۲ لیتر) از شراب آمونتیادو که به تازه گی خریداری کرده‌است مطمئن شود فورچوناتو را به سرداب‌های زیرزمینی خانه‌اش میکشد و او را در قسمتی از سرداب که به سبک گورهای دسته جمعی پاریس ساخته شده‌است به زنجیر کشیده و سپس زنده بگور میکند. همچنین در آخر داستان متوجه میشویم که ۵۰ سال از این واقعه گذشته و هنوز کسی از حقایق با خبر نشده است.
چند نکته قابل بررسی

-مونترسر در مورد "هزاران صدمه‌ای که فورچوناتو به او رسانده است " نمی‌دهد، در واقع نمی‌دانیم که او بیماری روانیست و قتل را از روی جنون انجام داده یا برای انجام آن دلیل مهمی داشته‌است. این درحالیست که مونترسر نمی‌تواند کاملاً بیمار باشد چرا که داستان را با جزئیات کامل نقل کرده‌است.
-فورچوناتو در داستان به عنوان خبره ی شراب معرفی شده و این در حالیست که خود او بارها در حین صحبت در مورد فرد دیگری که او هم در زمینه تشخیص شراب خبره است میگوید: " او فرق بین آمونتیادو و شری را نمی‌داند!" اما ما میدانیم که امونتیادو خود نوعی از شری است. فورچوناتو همین‌طور شراب فرانسوی گران قیمت "De Grave ( دو گقو)" را در یک جرعه مینوشد به‌طوری‌که انگار از ارزش آن با خبر نیست.
پارک ملی آتشفشان آرنال

| پارک ملی آتشفشان آرنال | پارک ملی آتشفشان آرنال |
| --- | --- |
گونه: پارک ملی
مکان: کاستاریکا
مساحت: حدود ۳۰٬۰۰۰ جریب یا ۱۲٬۰۱۶هکتار
گشایش: ۶ نوامبر ۱۹۹۱
پارک ملی آتشفشان آرنال (به اسپانیایی: Parque Nacional Volcán Arenal) پارکی ملی به مساحت تقریبی ۳۰٬۰۰۰ جریب واقع در ۸۰ مایلی شمال سان خوزه در مرکز کاستاریکا است که آتشفشان‌های آرنال و چاتو را دربرمی‌گیرد.
مشخصات

پارک ملی آتشفشان آرنال در تاریخ ۶ نوامبر ۱۹۹۱ تأسیس شد. این پارک که از نزدیک دریاچه آرنال شروع می‌شود و مساحتی برابر با ۲۹٬۶۹۲ جریب (۱۲٬۰۱۶هکتار) دارد، خود در درون منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ بزرگ دیگری به نام منطقه حفاظت‌شده آرنال به مساحت ۵۰۴٬۰۹۴ جریب (۲۰۴٬۰۰۰ هکتار) واقع شده‌است. فعالترین آتشفشان کاستاریکا به نام آرنال در این پارک و در کرانه‌های شرقی دریاچه آرنال، بزرگترین دریاچهٔ محصور در خشکی کاستاریکا و تأمین‌کنندهٔ ۱۲ درصد از برق این کشور، قرار دارد. آرنال برای ۴۰۰ سال خاموش بود اما ناگهان در سال ۱۹۶۸ فوران کرد و فعالیتش تا سال ۲۰۱۰ ادامه داشت.
در دامنهٔ جنوبی آرنال، آتشفشان خاموش چاتو قرار دارد که تاریخ آخرین فعالیتش به ۳٬۵۰۰ سال پیش برمی‌گردد. در بالای این آتشفشان دهانهٔ چاتو قرار دارد که دریاچه‌ای در آن شکل گرفته‌است. امکان بالارفتن از این کوه برای گردشگران وجود دارد اما با توجه به وجود برخی مواد معدنی موجود در آب این دریاچه، بهتر است از شنا کردن در آن خودداری شود.
دمای هوا در پارک ملی آتشفشان آرنال تحت تأثیر هر دو اقیانوس آرام و اطلس قرار داشته و بین ۲۱ تا ۲۷٫۵ درجهٔ سانتی‌گراد متغیر است. میانگین ریزش باران سالیانه در این منطقه از ۳٬۵۰۰ میلی‌متر تا ۵٬۰۰۰ میلی‌متر گزارش شده‌است.
پوشش گیاهی و جانوری

جنگل‌های ابری و بارانی پارک ملی آتشفشان آرنال را پوشانده‌اند همچنین گونه‌های گوناگونی از نخل، آناناسیان (از جمله گونهٔ بومی Pitcairnia funkiae)، برگ بو، ارکیده و سرخس در اینجا وجود دارند.
در عین حال وجود رودخانه‌های بسیار، آبشارها و چشمه‌های آب گرم، تنوع جانوری بسیاری را در این پارک به وجود آورده‌است که از جمله این جانوران می‌توان به گوزن، خوک خرطوم‌دراز، میمون جیغ‌زن، میمون صورت‌سفید و مار و پرندگانی از قبیل طوطی، مرغ انجیرخوار و زاغ قهوه‌ای اشاره کرد.
پارک جونگ سو

| پارک جونگ سوپارک جونگ سو | پارک جونگ سوپارک جونگ سو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ ژوئن ۱۹۵۳ ‏(۷۱ سال)
ملیت: کره جنوبی
دیگر نام‌ها: 박정수
محل تحصیل: دانشگاه Duksungyoo
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۲-اکنون
قد: ۱۶۴ c m 
فرزندان: ۲ دختر
پارک جونگ سو (انگلیسی: Park Jung -soo؛ زادهٔ ۱ ژوئن ۱۹۵۳) یک بازیگر اهل کره جنوبی است. او در ایران بخاطر بازی در سریال جواهری در قصر بابازی در نقش بانو پارک (بانوی منشی‌های سلطنتی) و در دونگ یی بابازی در نقش مادر پادشاه شناخته شد.
زندگینامه

پارک جونگ سو یکی از بازیگران مشهور کره جنوبی است،او کار خود را از سال ۱۹۷۲ با فعالیت در تئاتر آغاز کرد.
و در سال ۱۹۷۴ برنده جایزه بازیگری به عنوان بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد و همین، او را تشویق کرد که از سال ۱۹۷۵ به کارش توجه بیشتری بکند و سه سال بعد، او از حرفه بازیگری اش پس از ازدواج با یک بازرگان، بازنشسته شد.
اما در سال ۱۹۸۹ با توجه به ورشکستگی شوهرش در صنعت بازرگانی مجددا به بازیگری بازگشت و به عنوان بازیگر نقش اصلی  در چندین اثر مانند "فصل طوفانی" و "چگونگی زندگی این زن" ظاهر شد.
وی همچنین از این ازدواج، صاحب ۲ دختر شد.
اما پارک جونگ سو در سال ۱۹۹۷ به علت تفاوت های شخصیتی ، طلاق گرفت  و پس از آن، فعالانه به کار خود ادامه داد و نقش های مختلفی را در فیلم ها و سریالهای مختلفی به عهده گرفت و اکنون، در بیشتر سریالها نقش های مادرها و مادربزرگ ها را ایفا می کند.
او همچنین، به خاطر بازی در سریالهای جواهری در قصر در سال ۲۰۰۳ و دونگ یی در سال ۲۰۱۰ به شهرت بسیاری در بسیاری از کشورها دست یافت.
پارک جونگ سو،فارغ التحصیل رشته دارو سازی و گروه مدیریت مدیریت و بازرگانی از دانشگاه دوک سونگیو ی کره جنوبی می باشد. وی ۱۶۴ سانتی متر قد دارد و سرگرمی های خود را خیاطی،تماشای فیلم و مسافرت می داند.وی مسیحی و پیرو مذهب پروتستان می باشد.
سریال‌های تلویزیونی

| سال | عنوان | نقش | شبکه |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۸۷ | بهشت ما ۲ |  | MBC |
| ۱۹۹۳ | فصل طوفانی |  | MBC |
| ۱۹۹۳ | خلبان |  | MBC |
| ۱۹۹۴ | چالش |  | MBC |
| ۱۹۹۴ | راه زندگی:زن | آن وو جونگ | SBS |
| ۱۹۹۵ | آیا عشق را بخاطر می‌آورید؟ |  | MBC |
| ۱۹۹۵ | LA Arirang |  | SBS |
| ۱۹۹۶ | اولین عشق | مادر شین جا | KBS2 |
| ۱۹۹۸ | تانگو در سئول |  | SBS |
| ۱۹۹۸ | عشق من، کنارمن |  | KBS1 |
| ۱۹۹۹ | آخرین جنگ | مادر جی سو | MBC |
| ۱۹۹۹ | هور جون | خانم او | MBC |
| ۲۰۰۰ | بیش از کلمات می‌توان گفت | او گاپ جین | KBS1 |
| ۲۰۰۰ | برف | خانم مین | KBS2 |
| ۲۰۰۱ | خرس شیرین |  | MBC |
| ۲۰۰۱ | مثل پدر، برخلاف پسر | پارک سویی | KBS2 |
| ۲۰۰۲ | واگن طلایی | جونگ سومی | MBC |
| ۲۰۰۲ | عشق من کیست؟ | پارک کیونگ هوا | KBS2 |
| ۲۰۰۳ | نردبان سرخ | کنگ یون هی | KBS2 |
| ۲۰۰۳ | محافظ | خانم هونگ | KBS2 |
| ۲۰۰۳ | جواهری در قصر | بانو ی مشی‌ها (پارک یونگ شین) | MBC |
| ۲۰۰۴ | مسابقه ساخته شده در بهشت | مادر جونگ هی | MBC |
| ۲۰۰۴ | وسوسه زیبا | جانگ کوم سیل | KBS2 |
| ۲۰۰۴ | رودخانه افسانه‌ای هان | پارک دان اوک (مادر) | MBC |
| ۲۰۰۵ | لطفاً ازدواج کنید | مادر نا یونگ | MBC |
| ۲۰۰۵ | Hong Kong Express | شین کیونگ جا | MBC |
| ۲۰۰۵ | لبخند روز بهاری | مادر Dae Boem | MBC |
| ۲۰۰۵ | اشک الماس | مادر این‌ها | SBS |
| ۲۰۰۵ | دسته عجیب و غریب | جونگ نارا (مادر) | KBS1 |
| ۲۰۰۶ | نمایشگاه آتش بازی | مادر نا این جه | MBC |
| ۲۰۰۶ | عشق من | مادر ایهان | SBS |
| ۲۰۰۶ | متوقف کردن لگد زیاد | مادر هه می | MBC |
| ۲۰۰۷ | پرنده زمستان |  | MBC |
| ۲۰۰۸ | زن من | لی سون هوا | MBC |
| ۲۰۰۸ | عصر طلایی زندگی من | کیم هی کیونگ | MBC |
| ۲۰۰۹ | از زندگی لذت ببرید | نااوک بونگ | MBC |
| ۲۰۱۰ | افسانه دونگ یی | مادر پادشاه (ملکه میونگ سونگ) | MBC |
| ۲۰۱۰ | سه خواهر | پارک یونگ اوک (مادر) | SBS |
| ۲۰۱۰ | ملکه وارونه | نا یونگ جا | MBC |
| ۲۰۱۱ | زندگی در Style | چون یون دوک | SBS |
| ۲۰۱۲ | بازم شما | کیم یی هیون | SBS |
| ۲۰۱۲ | It Was Love | آن سومی | MBC |
| ۲۰۱۳ | دستم را بگیر | نا گوم جا | MBC |
| ۲۰۱۳ | Potato Star 2013QR3 |  | tvN |
| ۲۰۱۳ | یک کلمه گرم | خانم چو | SBS |
| ۲۰۱۴ | این جهان،ترسناک نیست | کنگ میونگ جا | MBC |
| ۲۰۱۴ | اشک‌های بهشت | خانم جو | MBN |
| ۲۰۱۴ | زن طوفانی | لی میونگ آئه | MBC |
| ۲۰۱۴ | آرزویی بکن | مادر کنگ جین هیی | MBC |
| ۲۰۱۴ | مامان | کنگ میونگ جا | MBC |
| ۲۰۱۵ | جامعه پیشرفته |  | SBS |
| ۲۰۱۶ | قرارداد ازدواج | یون سون یونگ | MBC |
| ۲۰۱۶ | زن خوب | او جونگ ایم | tvN |
| ۲۰۱۶ | انسان خوب | پارک می سون | MBC |
| ۲۰۱۶ | حسادت مجسم | مادر هواشین | SBS |
| ۲۰۱۸ | شوهر من او جاک دو  | پارک جونگ اوک | MBC |
| ۲۰۱۸ | زندگی در مریخ  | مادر کانگ دونگ چول | OCN |
| ۲۰۱۹ | شیرین ترین دختر من در دنیا | ها می اوک | KBS2 |