stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
میهمانی از بهشت

| میهمانی از بهشت | میهمانی از بهشت |
| --- | --- |
ژانر: مذهبی
نویسنده: رضا مقصودی
کارگردان: عبدالله باکیده
بازیگران: فقیهه سلطانیزهره حمیدیامیر مولاییباقر صحرارودیرابعه اسکویی علی اوسیوندفخری سلطانیمحمود عزیزیمختار سائقیمهدی امینی‌خواه
آهنگساز: سیدمحمد میرزمانی
کشور سازنده:  ایران
زبان اصلی: فارسی
تولید: تولید
تهیه‌کننده: رضا جودی
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: شبکه دو
انتشار اولیه: رمضان ۱۳۸۰
میهمانی از بهشت یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۷۹ به کارگردانی عبدالله باکیده، نویسندگی رضا مقصودی و تهیه‌کنندگی رضا جودی می‌باشد که در ماه رمضان سال ۱۳۸۰ از شبکه دو پخش شد. -باکیده با ساخت «مهمانی از بهشت» نخستین تجربه کارگردانی یک کار مناسبتی را کسب کرد و میهمانی از بهشت نخستین کار رمضانی جودی هم بود. داستان این مجموعه با اسباب‌کشی یک خانواده به محله‌ای شروع می‌شود. پسر این خانواده روزنامه‌نگار است. بعد از مدتی یک رابطه عاطفی بین او و دختری به نام سایه به وجود می‌آید.
بازیگران

فقیهه سلطانی
زهره حمیدی
امیر مولایی
باقر صحرارودی
رابعه اسکویی
علی اوسیوند
فخری سلطانی
محمود عزیزی
مختار سائقی
مهدی امینی‌خواه
نیروی هوایی تایوان

| نیروی هوایی جمهوری چین (تایوان) | نیروی هوایی جمهوری چین (تایوان) |
| --- | --- |
فعال: ۱۹۲۰ تا کنون
کشور:  تایوان
رسته: نیروی هوایی
فرماندهان: فرماندهان
نشان: نشان
نشان شناسایی: 
ناوگان هوایی: ناوگان هوایی
جنگنده: اف-۱۶ میراژ ۲۰۰۰ جنگنده F-CK-1 IDF
نیروی هوایی جمهوری چین (تایوان) (به چینی: 中華民國空軍 و به اختصار:  ROCAF) شاخه هوایی ارتش جمهوری چین یا تایوان و مأموریت اصلی آن دفاع از حریم هوایی و مرزهای تایوان است.
اولویت اصلی برای ROCAF افزایش برد شناسایی و رهگیری جنگنده‌های خود و یکپارچه سازی سیستم‌های راداری و ضد هوایی مستقر در خاک تایوان و افزایش سلاحهای تهاجمی، به خدمت گرفتن جنگنده‌های مدرن و مقاوم‌سازی فرودگاه‌ها و سایر تأسیسات خود در برار حملات غافلگیرانه دشمن برای افزایش توان رزمی خود می‌باشد.
در سال ۲۰۰۵ بنا بر تصمیم فرماندهی نیروهای مسلح کشور تایوان، فرماندهی کلیه سیستم‌های موشکی تهاجمی تایوان تحت فرماندهی نیروی هوایی تایوان درآمد. پس از این تغییر فرماندهی کلیه واحدهای SAM کوتاه‌برد و میان‌برد ارتش تایوان تحت فرماندهی نیروی هوایی تایوان درآمدند.
در ژوئیه سال ۲۰۱۰، Bruce Lemkin جانشین سابق فرماندهی نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا ادعا کرد که توان رزمی نیروی هوایی تایوان برای دفاع از حریم هوایی خود به دلیل فرسوده بودن جنگند ه‌هایش به میزان زیادی کاهش یافته است و واگذاری جنگنده‌های جدید به نیروی هوایی تایوان یک اولویت جدی است.
تاریخچه نیروی هوایی تایوان

نیروی هوایی تایوان (جمهوری چین) به‌طور رسماً در سال ۱۹۲۰ آغاز بکار نمود زمانی که دولت جمهوری چین بر تمامی سرزمین چین (چین و مغولستان) حکومت می‌کرد. در این زمان تعدادی هواپیما از گونه‌های مختلف خریداری گشته و توسط افسران عالیرتبه چینی برای رقابت بر سر در دست گرفتن قدرت در چین استفاده می‌شد تا اینکه در سال ۱۹۲۸ گروه‌های مختلف چینی با یکدیگر متحد گشتند.
در خلال جنگ چین و ژاپن (۱۹۴۵–۱۹۳۷) که بخشی از جنگ جهانی دوم بود، ROCAF نیز در حمله علیه جنگنده‌های متخاصم ژاپنی در منطقه خاور دور سهیم بود. جنگنده‌های چینی درگیر در جنگ در ابتدا شامل جنگنده‌هایی از نوع Curtiss Hawk 2,3 و Boeing P-26 مدل ۲۸۱ بودند و در بسیاری از جنگ‌های بزرگ هوایی که از ۱۴ اگوست ۱۹۳۷ که با حمله سریع و ناگهانی جنگنده‌های نیروی دریایی سلطنتی ژاپن به پایگاه هوایی "۸۱۴" چین آغاز گردید شرکت داشتند. از همین رو این تاریخ یعنی ۱۴ اگوست در تقویم جمهوری چین به روز نیروی هوایی نامگذاری گردیده است.
درگیری جنگنده‌های چینی Boeing P-26/281 با جنگنده‌های ژاپنی Mitsubishi A5M اولین درگیری بزرگ مابین هواپیماهای تمام فلزی و تک باله در تاریخ جنگ‌های هوایی دنیا است.
در عملیات منحصر به فردی در آوریل سال ۱۹۳۸ دو فروند بمب افکن Martin B-10 متعلق به ROCAF بر فراز خاک ژاپن مشاهده گردیدند در حالیکه تنها مشغول فروریختن برگه‌های تبلیغاتی بر فراز شهرهای ناگازاکی و ساکای ژاپن بودند.
در نیمه پایانی جنگ چین و ژاپن و از سال ۱۹۴۱ در زمانیکه نیروی هوایی تایوان به شدت مشغول جنگ با نیروی هوایی و زمینی ارتش سلطنتی ژاپن بود، تعداد زیادی از خلبانان آمریکایی به یاری ROCAF آمدند.
جنگ سرد

پس از پایان جنگ جهانی و در بحبوحه جنگ داخلی چین میان دولت جمهوری چین به ریاست چیانگ کای شک (که به جزیره تایوان گریخته بودند) و اعضای حزب کمونیست چین، نیروی هوایی جمهوری چین (تایوان) حداقل ۱۱ درگیری هوا به هوا با جنگنده‌های ارتش خلق چین(PLA) در اطراف حریم هوایی جزیره تایوان وبر فراز آب‌های تنگه تایوان داشت و مقامات ROCAF ادعا می‌کنند در این نبردها به نسبت ۳۱ به ۱ پیروزی هوایی در برابر نیروی هوایی خلق چین (PLAAF) دست یافته‌اند.
و در نهایت فرماندهی ارتش جمهوری چین در سال ۱۹۴۹ به دلیل شکست در جنگ داخلی مقابل حزب کمونیست به جزیره تایوان منتقل گردید. ROCAF در همان سال نقش مهمی در جلوگیری نمودن از پیروزی ارتش خلق چین (PLA) در نبرد Guningtou ایفا نمود.
در اوایل دهه پنجاه میلادی ROCAF به صورت مرتب به انجام گشت‌های هوایی بر فراز منطقه تنگه تایوان می‌پرداخت و بارها با جنگنده‌های نیروی هوایی حکومت کمونیستی چین (PLAAF) درگیر می‌شد و در این زمان ایالات متحده آمریکا ،ROCAF را به تعدادی از جنگنده‌های مدرن ساخت خود از جمله جنگنده جت F-86 Sabre مجهز نمود.
در طول سال‌های جنگ سرد نیز گشت‌های هوایی ROCAF بر فراز تنگه تایوان و درگیری‌های گاه‌وبیگاه با جگنده‌های PLAAF ادامه داشت. در آن زمان نیروی هوایی تایوان تبدیل به آزمایشگاهی برای محک زدن جنگنده‌ها و تجهیزات جدید ساخت آمریکا گشته بود.
اولین پیروزی هوایی با استفاده از موشک‌های هوا به هوا برای ROCAF توسط یک فروند F-86 Sabre تایوانی و با شلیک یک فروند موشک AIM-9 Sidewinder (در ان زمان امریکابه تازگی دست به تولید آزمایشی سایندوندر زده بود) به ثبت رسید.
همچنین در ان سال‌ها خلبانان اسکادران بلک کت(Black Cat) ROCAF با کمک نیروی هوایی آمریکا با به پرواز درآوردن هواپیمای بلند پرواز U2 دست به انجام عملیاتهای جاسوسی بر فراز خاک اصلی چین می‌پرداختند. اسکادران Black Cat در مجموع ۱۰۲ عملیات شناسایی بر فراز خاک چین انجام داد و در مجموع نیز ۵ فروند از هواپیماهای خود را که همگی ان ۵ فروند مورد اصابت سیستم موشکی زمین به هوای سام ۲ چین قرار گرفته بودند را از دست داد.
موجودی موشک

| Missile> موشک هوابه‌هوا | Origin> موشک هوابه‌هوا | Type> موشک هوابه‌هوا | Versions> موشک هوابه‌هوا | In service> موشک هوابه‌هوا | Notes> موشک هوابه‌هوا | موشک هوابه‌هوا |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ایم-۱۲۰ آمرام |  ایالات متحده آمریکا | Medium-range Active Radar | AIM-120C-5  AIM-120C-7 | 120  218 | 200 authorized for sales by US back in 2000, but only 120 ordered.  Ordered. For F-16 fleet |  |
| ایم-۷ اسپارو |  ایالات متحده آمریکا | Medium-range Semi-Active Radar | AIM-7M | 605 | 600 in 1992 F-16 deal, 5 in 2006 for Shootex in Luke AFB. For F-16 Fleet. All now in reserve. |  |
| MBDA MICA |  فرانسه | Medium-range Active Radar |  | 960 | For Mirage 2000-5 fleet |  |
| Sky Sword II |  تایوان | Medium-range Active Radar | TC-2 | 250+ | For IDF fleet. ROCAF received new batch of new model of TC-2, ordered from CSIST, number unknown. |  |
| ایم-۹ سایدوایندر |  ایالات متحده آمریکا | Short-range IR Guided | AIM-9BAIM-9J/NAIM-9MAIM-9M-2 | 5702066900192 | AIM-9B: 350 in 1955, 220 in 1959.(Believe all AIM-9B missiles were rebuilt to AIM-9E, then rebuilt again to AIM-9J/N (current status unknown)AIM-9J/N: 1850 in 1974, 216 in 1983.(At least 1314 AIM-9J/N missiles were rebuilt/upgraded to AIM-9P4 standard.)For IDF, F-5E/F and AT-3 fleet.AIM-9M: 900 in 1997. For F-16 FleetAIM-9M-2: 182 in 2003, 10 in 2006. Total 3728 AIM-9 missiles received. |  |
| Magic II |  فرانسه | Short-range IR Guided | R550 | 480 | For Mirage 2000-5 fleet. |  |
| Sky Sword I |  تایوان | Short-range IR Guided | TC-1 | 300 | For IDF Fleet. |  |
Air-to-ground missiles: Air-to-ground missiles
| AGM-65 Maverick |  ایالات متحده آمریکا | Air-to-ground | AGM-65B  AGM-65G  AGM-65G2 | 500  40  234 | For F-5E/F and F-16 fleet.  For F-16 fleet.  Ordered. For F-16 fleet. |  |
موشک ضدکشتی: موشک ضدکشتی
| AGM-84 Harpoon |  ایالات متحده آمریکا | Anti-ship | AGM-84G  AGM-84L | 8 110 | 58 ordered, 50 later upgraded to AGM-84L version  60 + 50 upgrade kits ordered, for F-16 fleet. |  |
سیستم دفاع هوایی

| Platform | Origin | Type | In service | Notes |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| PAC-2 batteries with 200 GEM missiles |  ایالات متحده آمریکا | SAM | 3 | Upgrading to PAC-3 batteries. 1 battery is done and sent back to Nang Kang missile defense base at Taiwan, 2nd battery at Wang Li missile defense base was sent to US for the PAC-3 upgrade and refurbish. |
| PAC-3 batteries with 444 PAC-3 missiles |  ایالات متحده آمریکا | SAM | 7 | Ordered |
| Sky Bow I/Sky Bow II/Sky Bow III batteries |  تایوان | SAM | 6 | Sky Bow I missiles phased out by ۲۰۱۵; Sky Bow III missiles to be introduced |
| MIM-23 HAWK batteries |  ایالات متحده آمریکا | SAM | 19 | With 932 rounds of missiles. Expect to replace by 12 Sky Bow II batteries after in 2010 Currently 12 Phase III and 7 Phase I batteries. |
| Skyguard radar system with RIM-7M Sparrow SAM |  سوئیس | SAM with OTO twin 35mm AAA | 24 | 6 batteries, each with 4 radars, introduced into service from 1979 to 1981, 35mm AAA were GDF-003 version, with 500 RIM-7M missiles and launchers entered service in 1991. 35mm AAA were upgraded in 2009 to GDF-006 version to fire AHEAD rounds. Airbase defense |
| Antelope System with TC-1 AAM |  تایوان | SAM with Bofors 40mm/L70 AAA | 6 | 6 batteries, airbase defense |
پوتز ۳۹

| پوتز ۳۹ | پوتز ۳۹ |
| --- | --- |
کاربری: شناسایی
تولیدکننده: Potez
نخستین پرواز: ژانویه ۱۹۳۰
معرفی‌شده در: ۱۹۳۴
بازنشستگی: ۱۹۴۰
کاربر اصلی: نیروی هوایی فرانسه
تعداد ساخته‌شده: 112 plus prototypes
پوتز ۳۹ (به انگلیسی: Potez_39) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع شناسایی ساخت شرکت Potez است. هواگرد پوتز ۳۹ نخستین پروازش را در ژانویه ۱۹۳۰ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۳۴ میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد ۱۱۲ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
سن-ژولین-آن-ژنووا

| سن-ژولین-آن-ژنووا Sant-Jelien  (آرپیتان) | سن-ژولین-آن-ژنووا Sant-Jelien  (آرپیتان) |
| --- | --- |
Subprefecture و کمون: Subprefecture و کمون
  نشان:   نشان
کشور: فرانسه
ناحیه: اوورنی-رون-آلپ
دپارتمان: اوت سووآ
بخش: Saint-Julien-en-Genevois
کانتون: Saint-Julien-en-Genevois
کمون: Genevois
حکومت: حکومت
 • شهردار(۲۰۲۰–۲۰۲۶) : Véronique Lecauchois
مساحت۱: ۱۵ کیلومتر مربع (۶ مایل مربع)
جمعیت (ژانویه ۲۰۱۸)۲: ۱۵٬۵۰۹
 • تراکم: ۱۰۰۰/کیلومتر مربع (۲۷۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان اروپای مرکزی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کد آماری/کد پستی: ۷۴۲۴۳ /۷۴۱۶۰
۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) ۲: ۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) ۲
سن-ژولین-آن-ژنووا (انگلیسی: Saint-Julien-en-Genevois) یک منطقه فرعی در اوت-ساووآ، اوورنی-رون-آلپ، شرق فرانسه است.
گمینا چژو

| گمینا چژو Czyżew Commune | گمینا چژو Czyżew Commune |
| --- | --- |
گمینا: گمینا
  پرچمنشان:   پرچمنشان
fa (in English: Expected satiety): fa
کشور:  لهستان
استان: استان پودلاسکی
شهرستان: شهرستان وسوکیه مازوویتسکیه
کرسی: Czyżew
مساحت: مساحت
 • مجموع: ۱۲۳٫۴ کیلومتر مربع (۴۷٫۶ مایل مربع)
جمعیت (2013): جمعیت (2013)
 • مجموع: ۶٬۵۵۰
 • تراکم: ۵۳/کیلومتر مربع (۱۴۰/مایل مربع)
 • شهری: ۲٬۶۳۶
 • روستایی: ۳٬۹۱۴
وبگاه: http://www.czyzewosada.pl/
گمینا چژو (به لهستانی:  Gmina Czyżew) یک گمینا در لهستان است که در شهرستان وسوکیه مازوویتسکیه واقع شده‌است. گمینا چژو ۱۲۳٫۴ کیلومتر مربع مساحت و ۶٬۵۵۰ نفر جمعیت دارد.
کلاوس توپفر

| کلاوس توپفر | کلاوس توپفر |
| --- | --- |
کلاوس توپفر: کلاوس توپفر
مدیر اجرایی اونپ(برنامهٔ محیط زیست سازمان ملل متحد): مدیر اجرایی اونپ(برنامهٔ محیط زیست سازمان ملل متحد)
دوره مسئولیت ۱۹۹۸ – ۲۰۰۶: دوره مسئولیت ۱۹۹۸ – ۲۰۰۶
وزیر محیط زیست آلمان: وزیر محیط زیست آلمان
دوره مسئولیت ۱۹۹۴ – ۱۹۹۸: دوره مسئولیت ۱۹۹۴ – ۱۹۹۸
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: کلاوس توپفر ۲۹ ژوئیهٔ ۱۹۳۸ وائوبژیخ، لهستان
درگذشته: ۸ ژوئن ۲۰۲۴  (۸۵ سال) مونیخ، آلمان
ملیت:  آلمان
حزب سیاسی: اتحادیه دموکرات مسیحی آلمان
محل تحصیل: دانشگاه مونستر
پیشه: سیاستمدار
کلاوس توپفر (به آلمانی: Klaus Töpfer)؛ (۲۹ ژوئیهٔ ۱۹۳۸ – ۸ ژوئن ۲۰۲۴) مدیر اجرایی اونپ (برنامهٔ محیط زیست سازمان ملل متحد) بود. او تحصیلات خود را دانشگاه مونستر انجام داده‌است.
سایر مشاغل

در سال ۲۰۰۹ تاپفر به عنوان مدیر مؤسس مؤسسه مطالعات پایداری پیشرفته (IASS) برای انجام تحقیقاتی  بین مشکلات اقلیمی و اقتصاد پایدار منصوب شد. این موسسه در پوتسدام آلمان واقع شده است. او بعداً به عنوان رئیس مشترک کمیسیون اخلاق دولت فدرال در خصوص تأمین انرژی ایمن خدمت کرد. از سال ۲۰۱۳ تاپفر سرپرستی پروژه تبدیل سیستم انرژی به عنوان موتور نوآوری‌های دموکراتیک را به همراه کلاوس لگیوی و پاتریزیا نانز بر عهده داشت. در سال ۲۰۱۶، شورای اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل متحد      (ECOSOC) تاپفر را به سمت رئیس مشترک یک تیم مستقل از مشاوران در تعیین موقعیت سیستم توسعه سازمان ملل متحد برای اهداف توسعه پایدار تعیین کرد. وی در ۲۰۱۸، به عنوان میانجی در مناقشه انرژی بین کوزوو و صربستان منصوب شد.
زرین غزال

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت سهامی خاص
بنا نهاده: ۱۳۸۴
بنیانگذاران: رضا ابراهیمی
دفتر مرکزی: شیراز، ایران
محصولات: بستنی و لبنیات
وبگاه: وبگاه شرکت زرین غزال
زرین غزال شرکت ایرانی تولیدکننده لبنیات است که در شیراز قرار دارد. از جمله محصولات این شرکت تولید بستنی با نام تجاری دایتی و لبنیات با نام تجاری آپادا است.
تاریخچه

این شرکت با با زیربنای ۴۸ هزار متر مربع و در زمینی به مساحت ۱۰ هکتار در شهرک صنعتی شیراز در سال ۸۴ به بهره‌برداری رسید. یکی از مهم‌ترین محصولات آن‌ها تولید بستنی با نام تجاری دایتی و لبنیات با نام تجاری آپادا می‌باشد. این شرکت تولید بستنی را از سال ۱۳۸۴ و تولید لبنیات را از سال ۱۳۸۷ آغاز نمود.
تولید

گروه صنعتی زرین غزال بیش از ۶۰ نوع بستنی تولید می‌کند و روزانه ۵۰۰ تن ظرفیت فرآوری شیر دارد.
سهم بازار

در سال ۱۳۸۹ حدود ۴۰ درصد بازار بستنی و لبنیات ایران به دایتی تعلق داشت و در زمینه صادرات بستنی به کشورهای حوزه خلیج فارس نیز بازار بسیار خوبی داشت و دوغ تولیدی این شرکت به کشورهای کویت و بحرین صادر می‌شود.
کارکنان

بر اساس آمار سال ۱۳۸۹ بیش از ۸ هزار نفر در این مجموعه مشغول به‌کار بوده‌اند.
زیر مجموعه‌ها

شرکت‌های زیر مجموعه این گروه صنعتی عبارتند از
دایتی (بستنی)
آپادا (لبنیات)
پارسیرنگ (تخم‌مرغ)
فرزیس (تولید شیر)
دایتیران (حمل و نقل)
غیاث‌الدین طاهامحمدی

| غیاث‌الدین طاهامحمدی | غیاث‌الدین طاهامحمدی |
| --- | --- |
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: فامنین، استان همدان، ایران،
درگذشته: ۱۸ یا ۱۹ خرداد ۱۴۰۳ (۷۷ سال) قم، ایران،
آرامگاه: همدان
غیاث‌الدین طاهامحمدی (۵ اردیبهشت ۱۳۲۶ – ۱۸ یا ۱۹ خرداد ۱۴۰۳) نماینده پیشین مجلس خبرگان رهبری از استان همدان و به مدت ۱۴ سال، نماینده ولی فقیه در استان همدان و امام جمعه شهر همدان بود. وی با حکم علی خامنه‌ای ۲۳ سال امام جمعه شهرستان فامنین بود، که بعدها به‌عنوان امام جمعه همدان منصوب شد.
پس از او خامنه‌ای در تاریخ ۲۲ اسفند ۱۳۹۷ در حکمی حبیب‌الله شعبانی را به عنوان امام جمعه همدان منصوب کرد.
درگذشت

وی در شامگاه ۱۸ خرداد ۱۴۰۳ پس از گذراندن یک دوره بیماری به علت عارضه مغزی در یکی از بیمارستان‌های شهر قم درگذشت.
دی هاویلند تایگر موث

| دی‌اچ>  ۸۲ تایگر موث | دی‌اچ>  ۸۲ تایگر موث |
| --- | --- |
دو فروند تایگر موث نیروی هوایی شاهنشاهی ایران در حال آماده شدن برای برخاست: دو فروند تایگر موث نیروی هوایی شاهنشاهی ایران در حال آماده شدن برای برخاست
کاربری: هواگرد آموزشی
تولیدکننده: د هاویلند ایرکرفت کمپانی د هویلند کانادا
طراح: جفری د هویلند
نخستین پرواز: ۲۶ اکتبر ۱۹۳۱
معرفی‌شده در: فوریه ۱۹۳۲
بازنشستگی: ۱۹۵۹
وضعیت: بازنشسته از خدمت نظامی، هنوز در استفاده غیرنظامی
کاربر اصلی: نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا نیروی هوایی سلطنتی کانادا نیروی هوایی سلطنتی استرالیا نیروی هوایی سلطنتی نیوزیلند نیروی هوایی شاهنشاهی ایران
ساخته‌شده: ۱۹۳۱–۱۹۴۴
تعداد ساخته‌شده: ۸٬۸۶۸
توسعه‌یافته از: de Havilland DH.60 Moth
گونه‌ها: تراکستون جکارو
دی هاویلند تایگر موث یک  هواپیمای دوباله بریتانیایی از دهه ۱۹۳۰ است که توسط جفری د هویلند طراحی شد و توسط شرکت هوانوردی دی هاویلند ساخته شد. کاربری اصلی ان در نیروی هوایی سلطنتی (RAF) و سایر کشورها بعنوان هواپیمای آموزشی بود. در طی جنگ جهانی دوم برای  گشت دریایی و نقش‌های دفاعی نیز خدمت کرد و در برخی موارد به عنوان بمب افکن سبک مسلح و تجهیز شد.
تایگر موت در اوایل دهه ۱۹۵۰ بادی‌اچ‌سی-۱ چیپ‌مونک جایگزین شد. بسیاری از کشورها از تایگر موث در کاربردهای نظامی و غیرنظامی استفاده نمودند و همچنان به عنوان یک هواپیمای تفریحی و اکروباتیک مورد استفاده قرار می‌گیرد. هنوز گاهی اوقات به عنوان یک هواپیمای آموزش اولیه استفاده می‌شود، به ویژه برای خلبانانی که می‌خواهند قبل از پرواز با سایرهواپیماها با ارابه فرود کلاسیک، تجربه کسب کنند. بسیاری از تایگر موث‌ها اکنون توسط شرکت‌هایی که درس خلبان آزمایشی ارائه می‌دهند به کار گرفته می‌شوند. باشگاه De Havilland Moth که در سال ۱۹۷۵ تأسیس شد باشگاه دارندگان تایگرموث است که خدمات متقابل پشتیبانی فنی را بهمدیگر ارائه می‌دهند.
نیروی هوایی شاهنشاهی ایران در سال ۱۳۱۱ خورشیدی بیست فروند و در سال ۱۳۱۲ ده فروند از این هواپیما را خریداری کرد. با تأسیس کارخانه هواپیماسازی شهباز تعدادی از این هواپیما در ایران ساخته شدند.
طراحی و توسعه > منشأ

جفری د هویلند، مالک و بنبان گذار شرکت، به دنبال تولید یک هواپیمای سبک برتر از دو طرح قبلی خود، دی هاویلند هامینگ برد و دی هاویلند دی.اچ. ۵۱ بود.
از تجربه قبلی، دی هاویلند دشواری و اهمیت تعیین ابعاد صحیح چنین هواپیمایی را به نحوی که بتوانددر بازار غیرنظامی، مانند تور، آموزشی، باشگاه پرواز، و هوانوردی خصوصی، جذابیت داشته باشد را می‌دانست. این شرکت با یک نسخه کوچک شده ازدی هاویلند دی.اچ. ۶۰، موفقیت زیادی کسب نمود.
نقطه شروع برای دی.اچ. ۸۲ تایگر موث، هواپیمای دی هاویلند دی‌اچ.۷۱ تایگر موث بود.
دی هاویلند به‌طور متوالی موتورهای دی هاویلند جیپسی توانمندتری را توسعه داده بود و این شرکت یک هواپیمای تک بال، بال پائین جدید را برای آزمایش آنها تولید کرده بود. این هواپیما، اولین هواپیمایی بود که از آن به عنوان تایگر موث یاد می‌شود.
بهبودهای انجام شده در هواپیمای تک هواپیمای تایگر موث در کاربری هواپیمای آموزشی-نظامی بروی دی هاویلند دی.اچ. ۶۰ موث انجام شد، که حرف T " علاوه بر اولین حرف از کلمه تایگر اشاره ای هم به کاربرد آموزشی Trainer نیز بود.
دی هاویلند دی.اچ. ۶۰ موث، دارای کاستی‌های فراوان بود، بنابراین در معرض تغییرات متعددی قرار گرفت. همانند استفاده از سازه‌های داخلی کوتاه شده برای بالا بردن نوک بالها، پس از آنکه فاصله ناکافی آنها از زمین در طی آزمایشات در پایگاه هوایی نیروی هوایی سلطنتی در Martlesham Heath مشخص شد.
در نتیجه آزمایش‌های Martlesham، گزارش مطلوبی تهیه شد که به نوبه خود منجر به این شد که به زودی به‌طور رسمی به عنوان هواپیمای آموزشی پایه جدید نیروی هوایی سلطنتی (RAF) پذیرفته شود. یک نمونه اولیه به نام دی.اچ. ۸۲ تایگر موث، توسط وزارت نیروی هوایی بریتانیا تحت مشخصات ۱۵/۳۱ سفارش داده شد که به دنبال یک هواپیمای آموزشی پایه بود.
یکی از تغییرات اصلی نسبت به سری قبلی (موث)، دسترسی بهینه شده به کابین جلو بود، زیرا شرایط آموزشی مشخص می‌کرد که سرنشین صندلی جلو باید بتواند به راحتی هواپیما را ترک کند، مخصوصاً هنگام پوشیدن چتر نجات.دسترسی به کابین جلوی هواپیماهای پیشین موث به دلیل نزدیکی مخزن سوخت هواپیما، مستقیماً بالای کابین جلو، و پایه‌های کابین عقب برای بال فوقانی محدود شده بود. راه حل اتخاذ شده این بود که بال بالایی را به جلو منتقل شد، اما بال‌ها را به عقب برگردانیده شد تا همان مرکز ایرودینامیکی هواپیما حفظ شود.تغییرات دیگر شامل سازه‌های تقویت شده، درهای تاشو در دو طرف کابین خلبان، و سیستم اگزوز اصلاح شده بود.
در ۲۶ اکتبر ۱۹۳۱، اولین تایگر موث واقعی، نمونه اولیه E6، پرواز اولیه خود را در فرودگاه استاگ لین در ادجوز، لندن انجام داد که توسط هربرت براود خلبان آزمایشی ارشد دی هاویاند، پرواز کرد. اولین ۳۵ هواپیمای تولیدی برای RAF، با نام K2567-K2601، پس از صدور مشخصات T.23/31 آغاز شد. علاوه بر این، دو  هواپیمای آب‌نشین مجهز به شناور، S1675 و S1676، مطابق با مشخصات T.6/33 ساخته شدند.
طراحی و توسعه > طراحی

دی هاویلند دی.اچ. ۸۲ تایگر موث یک هواپیمای تک موتوره، دوباله، با ارابه فرود کلاسیک و دو صندلی (کابین خلبان) پشت سر هم است. اساساً برای استفاده توسط مشتریان تورهای خصوصی و همچنین برای آموزش خلبانی برای هردوکاربری نظامی و غیرنظامی توسعه داده شد. معمولاً به موتور ۱۲۰ اسب بخاری De Havilland Gipsy III مجهز بود. در مدل‌های بعدی مدل‌های قدرتمندتر این موتور نصب شدند، در حالی که برخی از مدل‌ها از موتورهای ساخت شرکت‌های غیر استفاده نمودند.
طراحی و توسعه > تولید

تایگر موث به سرعت به یک هواپمای موفق از نظر تجاری تبدیل شده و به بیش از ۲۵ نیروی هوایی فروخته شد. علاوه بر فروش در بازار هواپیماهای نظامی، برای بازار غیرنظامی، نیز تولید می‌شد. در یک مقطع زمانی، حجم سفارش‌های تایگر موث تقریباً تمام ظرفیت دی هاویلند را برای ساخت هواپیما اشغال نمود و عملاً ظرفیت کمی برای ارائه سرویس به سایر مشتریان باقی ماند.در سال ۱۹۳۲، دی هاویلند همچنین یک تاکسی هوایی مقرون به صرفه از تایگر موث ساخت، که از بسیاری از اجزای اصلی آن از تایگر موث گرفته شده بود و از بدنه ای از جنس تخته سه‌لایی جدید و با فضایی برای نشستن چهار نفر در یک کابین سرپوشیده استفاده می‌کرد. و آن را به تحت نام دی هاویلند فاکس موث به بازار عرضه داشت.
کاربران > کاربران نظامی

نیروی هوایی سلطنتی استرالیا
نیروی دریایی سلطنتی استرالیا – ناوگان هوایی.
نیروی هوایی بلژیک (۳۱ فروند را از سال ۱۹۴۵ در خدمت داشت)
نیروی هوایی برزیل، ۵ فروند را در سال ۱۹۳۲ و ۱۲ فروند را در سال ۱۹۳۵ دریافت نمود.
هوانوردی نیروی دریایی برزیل
نیروی هوایی داوطلب برمه
نیروی هوایی برمه
نیروی هوایی سلطنتی کانادا
نیروی دریایی سلطنتی کانادا
نیروی هوایی سلطنتی سیلان
Force Aérienne Congolaise
نیروی هوایی چکسلواکی – یک فروند را در طی سالهای ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۸ در اختیارداشت.
نیروی هوایی سلطنتی دانمارک
نیروی هوایی فنلاند
نیروی هوایی فرانسه
لوفت‌وافه (تعدادی محدود)
نیروی هوایی سلطنتی یونان
نیروی هوایی سلطنتی هند
نیروی هوایی هند
نیروی هوایی شاهنشاهی ایران- ۹۹ فروند را وارد کرده و در سالهای ۱۹۳۸ الی ۱۹۳۹، ۱۰ فروند را در ایران تولید نمود
نیروی هوایی عراق
نیروی هوایی اسرائیل، and its pre-state organisations
Palavir
Sherut Avir
نیروی هوایی سلطنتی اردن
نیروی هوایی احتیاطی مالایا
نیروی هوایی سلطنتی هلند
خدمات هوانوردی نیروی دریایی هلند
Vrijwillige Vliegers Corps
نیروی هوایی سلطنتی نیوزیلند RNZAF
گُردان هوایی (اسکادران) شماره ۱
گردان هوایی شماره ۲
گردان هوایی شماره ۳
گردان هوایی شماره ۴
گردان هوایی شماره ۴۲
خدمات هوایی ارتش نروژ
نیروی هوایی پاکستان
نیروی هوایی لهستان (در سال ۱۹۳۹ یک فروند را برای آزمایش خریداری نمود)
نیروی هوایی لهستان در بریتانیای کبیر
هوانوردی نیروی ارتش پرتغال
هوانوردی نیروی دریایی پرتغال
نیروی هوایی پرتغال
نیروی هوایی رودزیا
نیروی هوایی سلطنتی سعودی
تیروی هوایی جمهوری اسپانیا
نیروی هوایی اسپانیا
نیروی هوایی آفریقای جنوبی
نیروی هوایی رودزیای جنوبی
نیروی هوایی سریلانکا
نیروی هوایی سوئد
نیروی هوایی سلطنتی تایلند
نیروی دریایی سلطنتی تایلند
نیروی هوایی سلطنتی
گُردان هوایی (اسکادران) شماره ۲۴
گردان هوایی شماره ۲۷
گردان هوایی شماره ۵۲
گردان هوایی شماره ۸۱
گردان هوایی شماره ۱۱۶
گردان هوایی شماره ۲۹۷
گردان هوایی شماره ۵۱۰
گردان هوایی شماره ۶۱۲
گردان هوایی شماره ۶۱۳
گردان هوایی شماره ۶۵۲
گردان هوایی شماره ۶۵۳
گردان هوایی شماره ۶۵۴
گردان هوایی شماره ۶۵۶
گردان هوایی شماره ۶۶۳
گردان هوایی شماره ۶۶۸
گردان هوایی شماره ۶۶۹
گردان هوایی شماره ۶۷۰
گردان هوایی شماره ۶۷۱
گردان هوایی شماره ۶۷۲
گردان هوایی شماره ۶۷۳
ناوگان هوایی نیروی دریایی سلطنتی
نیروهای هوایی ارتش ایالات متحده آمریکا
نیروی هوایی اروگوئه ۱۸ فروند دی. اچ-۸۲ تایگر موث بین سال‌های ۱۹۳۵ الی ۱۹۴۹ در هوانوردی نظامی خدمت می‌نمودند.
نیروی هوایی یوگسلاوی – ۲۴ فروند
هنگ دوم هوایی در طی سالهای ۱۹۴۵ الی ۱۹۴۸
کاربران > کاربران غیرنظامی

The aircraft is operated by many private individuals and flying clubs.
مشخصات (DH 82A)

داده‌ها از The Tiger Moth Story, The de Havilland Tiger Moth
ویژگی‌های کلی
خدمه: ۲
طول: ۲۳ فوت ۱۱ اینچ (۷٫۲۹ متر)
پهنای بال: ۲۹ فوت ۴ اینچ (۸٫۹۴ متر)
ارتفاع: ۸ فوت ۹ اینچ (۲٫۶۷ متر)
مساحت بال‌ها:  ۲۳۹ فوت مربع (۲۲٫۲ متر مربع)
وزن خالی:  ۱٬۱۱۵ پوند (۵۰۶ کیلوگرم)
وزن ناخالص:  ۱٬۸۲۵ پوند (۸۲۸ کیلوگرم)
ظرفیت سوخت:  ۱۹ گالون بریتانیایی (۲۳ گالون آمریکایی؛ ۸۶ لیتر)
پیشرانه هواگرد: ۱ عدد موتور پیستونی خطی معکوس ۴ سیلندر هوا خنک از نوع دی هاویلند جیپسی میجر I،‏ ۱۳۰ اسب بخار (۹۷ کیلووات)
ملخ‌ها:  ۲-bladed ملخ گام ثابت
عملکرد
حداکثر سرعت:  ۱۰۹ مایل بر ساعت (۱۷۵ کیلومتر بر ساعت؛ ۹۵ گره)
سرعت کروز:  ۶۷ مایل بر ساعت (۱۰۸ کیلومتر بر ساعت؛ ۵۸ گره)
بُرد:  ۳۰۲ مایل (۲۶۲ مایل دریایی؛ ۴۸۶ کیلومتر)
حداكثر ارتفاع:  ۱۳٬۶۰۰ فوت (۴٬۱۰۰ متر)
نرخ صعود:  ۶۷۳ فوت بر دقیقه (۳٫۴۲ متر بر ثانیه)
جنگ‌افزار

حداکثر ۸ عدد بمب به وزن هریک ۲۰ پوند (۹٫۱ کیلوگرم)
تایگرموث از ناوگان نیروی هوایی سلطنتی نیوزیلند با پوشش (پنل) پرواز کور برای آموزش پرواز تحت قوانین پرواز با ابزار (IFR)، در اوایل جنگ جهانی.
DH.82A تایگر موث با علائم و نشانه گذاری نیروی هوایی سلطنتی استرالیا RAAF
Tiger Moth in British camouflage, Royal Museum of the Armed Forces and Military History, Brussels, Belgium (2011)
سرلشکراحمد نخجوان فرمانده نیروی هوایی شاهنشاهی ایران (نفر چهارم از سمت چپ) و جمعی از افسران در جلوی اولین فروند تایگر موث در سال ۱۹۳۳
از سمت راست اصغر ایمانیان، فرزام استاد خلبان، جمشید مادنیا در جلوی یک فروند تایگر موث نیروی هوایی شاهنشاهی ایران
DH.82A تایگر موث با نشان، علائم و رنگ آمیزی نیروی هوایی سلطنتی نروژ
یک فروند تایگر موث نیروی هوایی پرتغال