stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جیمز رید

| جیمز رید | جیمز رید |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳۱ ژوئیهٔ ۱۹۵۳ ‏(۷۱ سال)
جیمز رید (انگلیسی: James Read؛ زادهٔ ۳۱ ژوئیهٔ ۱۹۵۳) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به لگالی بلاند ۲: قرمز، سفید و بلوند و هشت مرد بیرونی اشاره کرد.
اوست‌زیدلونگ

اوستیدلونگ (Ostsiedlung) اصطلاحی است برای دوره مهاجرت قرون وسطی بالا قومی آلمانی‌ها به داخل و خارج از سرزمین‌های حاشیه شرقی امپراتوری مقدس روم و پیامدهای توسعه سکونتگاه‌ها و ساختارهای اجتماعی در مناطق مهاجرت.
مجموعه قلعه میر

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
مکان: میر، بلاروس
معیار ثبت: Cultural: ii, iv
شمارهٔ ثبت: ۶۲۵
تاریخ ثبت: ۲۰۰۰
مساحت: 27 ha
وبگاه: mirzamak.by/en/
مختصات: ۵۳°۲۷′۴٫۴۶″ شمالی ۲۶°۲۸′۲۲٫۸۰″ شرقی﻿ / ﻿۵۳٫۴۵۱۲۳۸۹°شمالی ۲۶٫۴۷۳۰۰۰۰°شرقی﻿ / 53.4512389; 26.4730000
موقعیت مجموعه قلعه میر در بلاروس: موقعیت مجموعه قلعه میر در بلاروس
مجموعه قلعه میر (بلاروسی: Мірскі замак) در شهر میر در بلاروس واقع شده‌است و در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارد. این قلعه تاریخی که در ارتفاع ۱۶۴ متری از سطح دریا قرار دارد، توسط یک خانواده اصیل قدرتمند به نام خانواده Radziwill ساخته شد. این بنا از معدود ساختمان‌هایی است که از دوران مشترک‌المنافع لهستان–لیتوانی باقی مانده‌است.
مجموعه قلعه میر که در قرت ۱۶ میلادی ساخته شد، مانند یک دژ بزرگ و مستحکم با برج‌های بلند و یک حیاط بزرگ به نظر می‌رسد. قبلاً برای محافظت از آن در برابر دشمنان، خندقی پر از آب داشت. در حال حاضر، باغ زیبایی در اطراف قلعه وجود دارد.
در داخل این قلعه که سبک معماری گوتیک آجری بنا شده‌است، اتاق‌های زیادی وجود دارد. در قلعه مبلمان و تزیینات فانتزی موجود است که مدت‌ها پیش مورد استفاده قرار می‌گرفتند. برخی از اتاق‌ها نقاشی‌های بزرگی بر روی دیوار دارند که نشان می‌دهد زندگی در آن زمان چگونه بوده‌است. حتی می‌توان از بالای برج‌ها بالا رفت و به حومه شهر نگاه کرد.
جان مالکوویچ بودن

| جان مالکوویچ بودن | جان مالکوویچ بودن |
| --- | --- |
کارگردان: اسپایک جونز
تهیه‌کننده: استیو گالین وینسنت لندیسندی استرنمایکل استایپ
نویسنده: چارلی کافمن
بازیگران: جان کیوساککامرون دیازکاترین کینراورسن بینجان مالکوویچمری کی پلیس
موسیقی: کارتر برول
فیلم‌بردار: لانس آکورد
توزیع‌کننده: یواس‌ای فیلمز
تاریخ‌های انتشار:  ۲۹ اکتبر ۱۹۹۹ (۱۹۹۹-۱۰-۲۹)  
مدت زمان: ۱۱۲ دقیقه
کشور: ایالات متحده آمریکا
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۱۳ میلیون دلار
فروش گیشه: ۳۲٬۳۸۲٬۳۸۱ دلار
جان مالکوویچ بودن (به انگلیسی: Being John Malkovich) فیلمی کمدی درام و فانتزی است که در سال ۱۹۹۹ به کارگردانی اسپایک جونز و بر اساس فیلمنامهای از چارلی کافمن ساخته شد. این فیلم موفق شد در سه رشتهٔ بهترین کارگردانی، بهترین فیلم‌نامهٔ غیراقتباسی و بهترین بازیگر نقش مکمل زن کاندیدای جایزه اسکار شود.
در جان مالکوویچ بودن، جان کیوساک نقش مردِ عروسک‌گردانی را بازی می‌کند که توانسته است تونلی را کشف کند که به ذهن جان مالکوویچِ بازیگر می‌رسد.
چارلی کافمن ابتدا فیلمنامه را به چند استودیو پیشنهاد کرد اما استودیوها فیلمنامه را غیرقابل ساخت دانستند. سپس او فیلمنامه را برای فرانسیس فورد کاپولا فرستاد. کاپولا فیلمنامه را به داماد خود اسپایک جونز داد و به این ترتیب جونز فیلم را کارگردانی کرد.
به گفته کافمن گسترش دو ایده کوچک یکی رفتن به ذهن یک فرد به وسیله یک تونل و دیگری مردی که عاشق همکار خود می‌شود موجب نوشتن فیلمنامه شد.
استر

برای دیگر کاربردها، استر (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| استر | استر |
| --- | --- |
نقاشی استر، اثر میلایس در ۱۸۶۵: نقاشی استر، اثر میلایس در ۱۸۶۵
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
نام (لقب): استر
نام اصلی: هداسا، هدسه، هدیش
جایگاه: ملکه
نژاد: بنی اسرائیل
دین: یهودی
زادگاه: همدان، امپراتوری هخامنشی
کاخ اختصاصی: کاخ هدیش
پس از: ملکه وشتی
دوران سلطنت: ۴۷۶–۴۶۴
نام نیا: یعقوب پیامبر
نام پدر: ابیهیل
همسر: اخشورش
اِستِر (به عبری: אְֶסתֵּר) دختر ابیهیل، تبعیدی ساکن شوش و قهرمان کتاب اِستِر است. نام اِستِر برگرفته از واژهٔ سومری و بابلی «اشتوره» یا «ایشتار» به معنی ستاره است. او یکی از کسانی است که هدسه نامیده شده، گواهی بر اینکه یهودیان (همانند قهرمان‌های کتاب دانیال) صاحب دو نام بوده‌اند. او در کودکی یتیم بوده و پسرعمویش مردخای، سرپرست او شده و او را بزرگ کرده است.
معنی نام

برخی نام اِستِر را فارسی و از ریشه ستاره یا اختر دانسته‌اند. همچنین احتمال دارد نام اِستِر از ستاره زهره که در یونانی اَستر نامیده می‌شود، ریشه گرفته باشد. اِستر در عبری به معنی پوشانده شدن است، و برخی یهودیان گفته‌اند که چون دین و نژاد خود را از پادشاه مخفی کرد، اِستِر نام گرفت. همچنین ممکن است اِستِر از واژه اکدی ایشتار که در خاورمیانه به عنوان ایزدبانو مورد پرستش بود، گرفته شده باشد. ریشهٔ نام عبرانی او هدسَه را به‌طور معمول به معادل عبری درخت مورد نسبت داده‌اند، اما ریشه‌شناسی‌های دیگری نیز پیشنهاد شده‌اند.
خلاصه داستان اِستِر

در دربار شاه اخشورش (به روایتی خشایارشا)، پادشاه هخامنشی که بر ۱۲۷ ایالت فرمان می‌راند، مهمانی برگزار شد و شاه در حالت مستی، ملکه وشتی را فراخواند در میهمانی حاضر شود و زیبایی خود را به میهمانان نشان دهد. ملکه از این کار سر باز زد، و شاه بعد از صحبت با مشاوران خود، تصمیم گرفت که او را عزل کند و بکشد و شخص دیگری را جای او بنشاند. در جستجو برای یافتن دختری به‌جای ملکه، دختران زیباروی باکره به قصر برای گلچین شدن آورده شدند. یکی از این دختران، هدسه، یا همان استر، دختر یتیم از نسل تبعیدشدگان یهودیّه که به عنوان ملکه برگزیده شد. طبق آموزش پسرعمویش (مردخای) او هیچ سخنی از تبارش نگفت.
در این داستان ذکر می‌شود که مردخای توطئه‌ای را که دو تن از خواجه سرایان ضد شاه ترتیب داده بوده‌اند کشف می‌کند و همین موضوع بعدها باعث ترفیع وی به مشاور شاه می‌شود.
وزیر هخامنشی به نام‌هامان بن همداتای اجاجی که از جاسوسی‌های استر و دشمنی وی نسبت به غیر یهود آگاه است، این موضوع را ابتدا به خود استر در نزد شاه تذکر می‌دهد که دست از جاسوسی برداشته و به فکر همهٔ مردم باشد؛ استر مردخای را از جریان آگاه کرده و او نیز از استر می‌خواهد که حکم اعدام‌هامان را بگیرد. استر پادشاه راه به همراه‌هامان به دو میهمانی دعوت می‌کند. سپس استر در میهمانی دوم به پادشاه می‌گوید که یهودی است وهامان قصد نابودی قوم یهود را دارد. سپس‌هامان بن همداتای اجاجی مورد خشم پادشاه قرار می‌گیرد و به دستور او به دار آویخته می‌شود و در ادامه استر حکمی از شاه می‌گیرد که به موجب آن هفتاد وهفت هزار تن از دشمنان یهودیان در امپراتوری هخامنشی کشته شدند که آن روز بیست و سوم ماه سوم یعنی سیوان بود.
اعتبار تاریخی

مقالهٔ اصلی: صحت تاریخی داستان استر و مردخای
دانشنامه بریتانیکا در نوشتار مربوط به عید پوریم می‌نویسد: حقیقت تاریخی این واقعه کتاب مقدس، معمولاً مورد سؤال است. در مورد جشن پوریم، نیز هرچند مشخص است که عید پوریم تا حدود قرن دوم میلادی به سنتی تثبیت شده در میان یهودیان تبدیل شده بوده، ریشه تاریخی این جشن ناشناخته است. در این دانشنامه در هنگام بررسی تأثیرات تمدن ایران زمین بر یهودیت چنین آمده است که ماجرای پوریم از کتاب استر در واقع، یکی از قصه‌های ایرانی در مورد زیرکی و خدعه‌های ملکه‌های ایرانی در درون اندرونی‌های پادشاهان است و خود عید پوریم نیز به نوعی اقتباس یهودیان از عید نوروز است.
به‌گفتهٔ تاریخچه دنیای کتاب مقدس چاپ دانشگاه آکسفورد، اگر چه برخی بنیادگرایان کتاب استر را تاریخی می‌پندارند ولی ژانر ادبی کتاب استر، همانند اکثر کتاب دانیال از نوع رمان بوده است. نه نویسندگان این کتاب قصد بازگو کردن حوادث گذشته را داشتند، و نه انتظار داشتند که خوانندگان آن را به عنوان تاریخ قلمداد کنند؛ شخصیتی به نام استر وجود خارجی نداشته است. با توجه به ژانر ادبی کتاب چند سؤال مربوط این‌ها است که «چه کسی این کتاب را نوشته؟ قصد آن‌ها از نوشتن این کتاب چه بوده و تا چه حدی به آن رسیده‌اند؟ مخاطبان این کتاب چه کسی بوده؟ از مقایسه این کتاب و مخاطبان آن با موارد مشابه در دنیای یونانی-رومی چه نتایجی حاصل می‌شود؟»
به‌گفتهٔ شائول شاکد، استاد ارشد دانشگاه عبری اورشلیم و پژوهش‌گر نامدار تاریخ یهودیت، در نوشتار مربوط به پوریم در دانشنامه ایرانیکا، گواهی بر صحت این داستان از دیدگاه تاریخی وجود ندارد و معمولاً در مورد واقعیت تاریخی داستان با شک و تردید نگریسته می‌شود. نظریه‌هایی وجود دارد که داستان بر مبنای اساطیر ایلامی یا بابلی است. هرچند چنین نظری را نمی‌توان با اطمینان پذیرفت. این کتاب را بیشتر می‌توان نمونه‌ای از درون‌مایهٔ معروف دسیسه‌های درون دربار و نجات یافتن‌های معجزه آمیز نامید.
به‌گفتهٔ مک‌کولوگ شاید ذراتی از حقیقت در پشت داستان استر باشد ولی کتاب در وضع حاضرش دارای اشتباهات و تناقضاتی است که باید به عنوان یک افسانه تاریخی (نه روایت تاریخی) قلمداد شود. نام همسر خشایارشا به استناد هرودوت، آمستریس دختر اُتانس بوده درحالی که هیچ اثری از وشتی یا استر در تاریخ هرودوت نیست.
تاریخ نگارش کتاب استر نامشخص است اما معمولاً بین محققان اتفاق‌نظر وجود دارد که نگارش کتاب کمی بعد از سقوط هخامنشیان، احتمالاً در دوره اشکانیان و حدود قرن دو یا سه قبل از میلاد بوده است. نویسنده کتاب نیز ناشناخته است. اما معمولاً چنین پنداشته می‌شود که توسط فردی از میان اقلیت یهودی ایران و بابل نوشته شده است.
به‌گفتهٔ تاریخچه یهودیت چاپ دانشگاه کمبریج نویسنده کتاب استر ممکن است نام‌های ایرانی یا ایلامی برای کتابش را می‌دانسته، اما نشان داده نشده که نویسنده اطلاعات دست اولی راجع به وضعیت جغرافیایی قصر در شوش یا فضای حاکم در دربار ایران داشته است. اگر چه تاریخی بودن کتاب به دلیل وجود غیر محتملات و خطاها زیر سؤال می‌رود، اما افسانه بودن داستان به معنی این نیست که از داخل خلأ زاده شده است. بدون شک داستان بر پایه اتفاقی تاریخی که در شوش افتاده بنا شده است، هرچند تشخیص ماهیت این اتفاق سخت می‌باشد. همچنین عید پوریم قبل از نوشته شدن کتاب استر جشن گرفته می‌شده و این داستان سعی در توجیه این جشن کرده است.
آراستن و پرداختن استر به زیباسازی خود، در یکی از آخرین مقاله‌های آلبرایت مورد بحث قرار گرفته است. به نظر او، عودسوزی را که در لاخیش یافت شده است، باید با اجاق‌های آرایشی عرب‌ها مقایسه کرد، که نه تنها بدن زنان، بلکه لباس‌های آنان را نیز به بوی خوش کندر معطر می‌کرد.
نژاد اِستِر

برخی استر را از نژاد قبیله بنیامین و از خویشاوندان شاؤل دانسته‌اند؛ در حالی که بعضی از مفسرین تورات نیز بر ایرانی‌الاصل بودن او تأکید دارند. برگ خاطرنشان می‌کند: «آشنایی نویسنده باجنبه‌های عمومی و خصوصی زندگی در دورهٔ هخامنشیان نیز بر اعتبار روایت او می‌افزاید. اطلاعات دقیق این روایت از آداب دربار و دستگاه دیوانی ایران اعتبار آن را تقویت می‌کند.» گوردیس هم می‌گوید: «استر آشنایی کاملی با قانون و عرف و زبان دورهٔ هخامنشی دارد.» رودلف مایر بر آن است که استر از داده‌های تاریخی، شهرشناسی شوش، آداب و تشریفات قصر، دسیسه‌های دربار و نظایر آن شناخت دقیقی به دست می‌دهد. لوئیس پاتون و مور در تفسیرهای خود فهرستی چشمگیر از موارد و آداب و رسومی به دست می‌دهند که بر واقع نمایی این روایت می‌افزایند. به ویژه وجود سی نام شخصی یا بیش تر با ریشهٔ ایرانی و ایلامی و دوازده واژهٔ ایرانی در متن استر چشمگیر است. در برابر ابهام حاکم بر تلفظ این نام‌ها در روایت یونانی و لاتینی، متن ماسورایی (شرح عبری کتاب مقدس) با دقتی چشمگیر نام‌های ایرانی را حفظ کرده است.
طبری می‌نویسد: «و کانت امّ بهمن استوریا، و هی استار بنت یأئیر بن شمعی بن قیس بن میشا بن طالوت الملک ابن قیس بن ابل بن صارور بن بحرث ابن افیح ابن ایشی بن بنیامین بن یعقوب.» و این شجره را محمدجواد مشکور از متن عربی طبری، در پانویس صفحه ۶۶ جلد مربوط به ایرانیان با ترجمه بلعمی، چاپ ۱۳۳۷ آورده است. در همان صفحه عنوان اصلی چنین می‌باشد: فصل در ذکر خبر بهمن بن اسفندیار بن گشتاسب الملک (که او را حکیم فردوسی اردشیر درازدست می‌نامد). قابل ذکر است که در همین مجلد به نامهای کورش و داریوش -داریوش پیش از داراب و دارای- برمی‌خوریم که خود بررسی تازه ای از زندگی سیاسی کورش کبیر پیش از پادشاهی و احتمالاً داریوش اول را می‌تواند مقتضی گردد. طبری یا با عنوان هخامنشی آشنایی نداشته یا برای کیانی نامیدن شاهان این دوره دلیل مختص به خود را داشته، اما اگر بتوان ویشتاسب را برابر با گشتاسب گرفت مسئله هم‌سازگاری کیخسرو با کورش، کورش اول و به تبع همنامی در یک اختلاط مشتبه با کورش دوم (هردو ذیل عنوان کیخسرو) نیز جدّی‌تر می‌شود. به ویژه آنکه ماجرای تومیریس را نیز بتوان با مسئله فرزندان و احفاد تور پسر فریدون در عهد کیخسرو، قیاسی گرفت. به هرجهت طبری عمدتاً شاهان و فرمانروایان این دوره را دارای ملکه‌های یهودی یا ارتباطات خانوادگی ازین منظر بیان می‌دارد، چندانکه درمورد بهمن اردشیر در متن همان مجلد و نیز طی پانویس آمده: و او را (اردشیر را) پسری بود نام او ساسان از زنی نام او شیوذ از فرزندان طالوت. پانویس صفحه ۷۰: و امّ ساسان ابنة شالتیال بن یوحنا بن اوشیا بن آمون بن منشی بن حازقیا. ولی به هر حال، در این مجلّد غیر از همان جملات نخستین دربارهٔ استر، مطلب دیگری بیان نشده است. (تاریخ ابوعلی)
ملکه پارسی اثر ادوین لانگ که در سال ۱۸۷۸ م کشیده شده است.

نقاشی استر در برابر اَحَشْوِروش، اثر فرانچیشک اسموگلویچ.
نقاشی استر و اَحَشْوِروش، اثر فرانک کاوچیچ
جرومی کوان

| جروم کون | جروم کون |
| --- | --- |
زادهٔ: ۶ اکتبر ۱۸۹۷
درگذشت: ۲۴ ژانویهٔ ۱۹۷۲ (۷۴ سال)
ملیت: ایالات متحده آمریکا
سال‌های فعالیت: ۱۹۲۳-۱۹۵۹ (stage) ۱۹۳۶-۱۹۷۱ (film)
جروم کون (انگلیسی: Jerome Cowan؛ ۶ اکتبر ۱۸۹۷ – ۲۴ ژانویهٔ ۱۹۷۲) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
زندگی شخصی

کون در شهر نیویورک متولد شد، پسر ویلیام کون، شیرینی‌پز اسکاتلندی تبار و جولیا کون، خواهرزاده پالمر.
فیلم شناسی

از فیلم‌های او می‌توان به شبح اپرا و ویکتور هربرت بزرگ اشاره نمود.
ریموند هفتم، کنت تولوز

| ریموند هفتم، کنت تولوز | ریموند هفتم، کنت تولوز |
| --- | --- |
کنت تولوز: کنت تولوز
سلطنت: ۱۲۲۲–۱۲۴۹
پیشین: ریموند ششم، کنت تولوز
جانشین: جوآن
زاده: ژوئیه ۱۱۹۷ بوکر، گار
درگذشته: ۲۷ سپتامبر ۱۲۴۹
آرامگاه: فنتوراود ابی
همسر(ان): سانچا آراگون، مارگارت لوزینیان
فرزند(ان): جوآن، کنتس تولوز
خاندان: خاندان تولوز
پدر: ریموند ششم، کنت تولوز
مادر: جوان انگستان
ریموند هفتم، کنت تولوز (انگلیسی: Raymond VII, Count of Toulouse؛ ژوئیه ۱۱۹۷ – ۲۷ سپتامبر ۱۲۴۹)، کنت تولوز، ناربون و مارکی پروانس از سال ۱۲۲۲ تا زمان مرگش در سال ۱۲۴۹ میلادی بود. در زمان وی، جنگ صلیبی کاتاری به وقوع پیوست و سرانجام در زمان حکومت وی، طی معاهده پاریس در سال ۱۲۲۹ این جنگ به پایان رسید.
جنگ صلیبی کاتاری

اطلاعات بیشتر: جنگ صلیبی کاتاری
جنگ صلیبی کاتاری > شکست

مقالهٔ اصلی: نبرد موره
در میانه سال ۱۰۲۲ و ۱۱۶۳، هشت شورای کلیسای محلی کاتارها را محکوم کردند که آخرین آنها در تور برگزار شد که طی آن اعلام شد که آلبیگایی‌ها باید به زندان افتاده و اموال آنها مصادره شود. سومین شورای لاتران که در سال ۱۱۷۹ برگزار شد، این محکومیت را تأیید و تکرار کرد. تلاش‌های دیپلماتیک اینوسنت سوم برای عقب‌راندن کاتاریسم با موفقیت کمی روبه‌رو شد. پس از قتل نمایندهٔ تام‌الاختیار پاپ، پیر دو کاستلنو، ظن اینوسنت به ریمون ششم، کنت تولوز، پاپ جنگ صلیبی جدیدی علیه کاتارها اعلام کرد. وی زمین‌های کاتارهای بدعت‌گذار را به اشراف فرانسوی که در این جنگ صلیبی شرکت کنند، پیشنهاد کرد.
پس از ادامه فتوحات و پیشروی صلیبیون به رهبری سیمون و فتح مناطفی همچون لاستو و قلعه کاباره، برای مقابله با صلیبیون، کاتارها رو به پدروی دوم آراگون آوردند و از وی درخواست کمک کردند. تاج آراگون، تحت رهبری پدروی دوم با کنت‌نشین تولوز دیگر مخالفان سیمون متحد شد. نیروهای ائتلاف پدرو با نیروهای سیمون در ۱۲ سپتامبر در نبرد موره درگیر شد. تعداد نیروهای صلیبی بیشتر از نیروهای ائتلاف بود. پدرو و سیمون، هردو نیروهای خود را در سه ردیف سازماندهی کردند. اولین خطوط صلیبیون عقب رانده شد اما سیمون توانست حمله‌ای از جناحین به سواره نظام نیروهای ائتلاف ترتیب دهد. در این حین پدرو به زمین‌خورد و کشته شد. نیروهای ائتلاف با شنیدن خبر مرگ پدرو با سردرگمی عقب‌نشینی کردند. عقب‌نشینی نیروهای ائتلاف این فرصت را به سیمون داد که بخش‌های شمالی تولوز را فتح کند.
جنگ صلیبی کاتاری > ضدحمله و پیروزی‌ها

ریمون ششم همراه با پسرش، در آوریل ۱۲۱۶ به منطقه بازگشتند و توانستند ارتش قابل توجهی از شهرهای جمع کنند. بوکر در ماه مه محاصره و پس از سه ماه شهر تسلیم نیروهای ریمون شد. تلاش‌های سیمون برای فتح مجدد شهر نیر ناکام ماند. اینوسنت سوم در ژوئیه ۱۲۱۶ به‌طور ناگهانی درگذشت تا آشفتگی و هرج‌ومرجی در جبههٔ صلیبیون به وجود بیاید. در این زمان فرمان جنگ به فیلیپ دوم رسید که هنوز تمایلی به جنگ در جبهه لانگداک نداشت. در این زمان، وی به‌شدت با پادشاه انگلستان درگیر بود.
پس از سقوط بوکر، مونتفورت که درصدد فتح بیگور در غرب بود، با شورش تولوز مواجه شد و نیروهایش در دسامبر ۱۲۱۶ در لورد عقب رانده شدند. در ۱۲ سپتامبر ۱۲۱۷، ریمون توانست تولوز را بدون هیچ جنگی و زمانی که سیمون مونتفورت در ناحیه فوآ بود، تصرف کند. سیمون با عجله به تولوز بازگشت اما نیروهایش برای بازپس‌گیری شهر کافی نبود. در پاسخ به درخواست پاپ هونوریوس سوم، جنگ صلیبی جدیدی آغاز گشت، مونتفورت محاصره تولوز را در بهار ۱۲۱۸ از سر گرفت. در ۲۵ یا ۲۹ ژوئن، در حالی صلیبیون در حال دفع حمله نیروهای ریمون بودند، سیمون توسط سنگی از ادوات دفاعی تولوز که پرتاب شده بود، کشته شد. تولوز همچنان تحت کنترل ریمون ماند و صلیبیون مجبور به عقب‌نشینی شدند. براساس گزارش‌ها ادوات دفاعی شهر توسط زنان و دختران تولوز کنترل می‌شد.
با وجود مرگ سیمون، جنگ صلیبی همچنان ادامه یافت. فیلیپ از فرماندهی امتناع کرد اما موافقت کرد پسرش، شاهزاده لوئی، (که برای حضور در این جنگ اکراه داشت) را به همراه ارتشی عازم جنوب کند. حرکت وی به سمت جنوب در ماه مه با عبور از پوآتو آغاز شد. در ژوئن، ارتشی تحت فرماندهی آموری مونتفورت، پسر سیمون مونتفورت، همراه با ارتش لوئی مارماند را محاصره کردند. پس از تسخیر مارماند، لوئی اقدام به بازپس‌گیری تولوز کرد، اما پس از ۶ هفته محاصره، ارتش لوئی محاصره رها و با خانه بازگشت. کاستلنوداری نیز توسط ارتش ریمون هفتم مجدداً فتح شد. آموزی بار دیگر شهرا را از ژوئیه ۱۲۲۰ تا مارس ۱۲۲۱ محاصره کرد اما قلعه در برابر این محاصره هشت‌ماهه مقاومت کرد. در سال ۱۲۲۱، موفقیت ریمون و پسرش ادامه یافت: مونتریال و فانژو مجدداً فتح شد و بسیاری از کاتولیک‌ها مجبور به فرار شدند. در سال ۱۲۲۲، ریمون هفتم تمامی اراضی که از دست رفته بود، بازپس‌گرفت. در همان سال ریمون ششم درگذشت تا پسرش ریمون هفتم جانشین وی شود. در ۱۴ ژوئیه ۱۲۲۳ فیلیپ دوم نیز درگذشت تا لوئی [هشتم] به‌عنوان پادشاه فرانسه تاج‌گذاری کند. در سال ۱۲۲۴ آموری کارکاسون را رها کرد تا ریمون برای فتح مجدد منطقه عازم شود. و در همان سال، آموری مابقی اراضی خود در منطقه را به لوئی هشتم، پادشاه فرانسه واگذار کرد.
جنگ صلیبی کاتاری > صلح

مقالهٔ اصلی: معاهده پاریس (۱۲۲۹)
در نوامبر ۱۲۲۵، شورای بروژ به منظور رسیدگی به بدعت کاتارها تشکیل جلسه داد. در این شورا، ریمون هفتم همچون پدرش تکفیر شد. شورا همچنین هزاران نفر از اعضای کلیسا را برای وضع مالیاتی بر درآمد سالیانه برای حمایت از جنگ جدید صلیبی علیه کاتارها جمع کرد.
لوئی هشتم رهبری جنگ صلیبی جدید را برعهده گرفت. نیروهای وی در مه ۱۲۲۶ در بورژ گرد هم آمدند تا پس از آمادگی لازم، به سمت جنوب حرکت کنند.  صلیبیون بار دگیر شهرهای بزیه، کارکاسون، بوکر و مارسی را بدون هیچ مقاومتی فتح کردند. پس محاصره آوینیون، لوئی هشتم در نوامبر درگذشت تا فرزند خردسالش لوئی نهم به عنوان پادشاه فرانسه انتخاب شود. با وجود مرگ لوئی بلانش کاستیل، نایب حکومت فرانسه، به صلیبیون اجازه داد که لشکرکشی و حرکت خود را تحت رهبری هومبرت پنجم بوژو ادامه دهند. لبسد در سال ۱۲۲۷ و وریلس در سال ۱۲۲۸ توسط صلیبیون فتح شدند. در آن زمان، صلیبیون بار دیگر تولوز را محاصره کردند. در حین محاصره صلیبیون به‌طور هدفمند نواحی اطراف تولوز را نابود کردند: ریشه‌کردن باغات انگور، سوزاندن مزارع و مرتع‌ها و کشتار دام‌ها. در نهایت شهر توسط صلیبیون بازپس‌گرفته و ریمون نیز نیروی کافی برای مقابله و مداخله نداشت.
سرانجام ملکه بلانش به ریمون پیشنهاد داد که در ازای به رسمیت شناختن وی به‌عنوان کنت تولوز، وی مبارزه علیه کاتارها شرکت کند؛ تمامی اموال کلیسا را بازگرداند؛ تمامی قلعه‌های خود را تسلیم و استحکامات تولوز را تخریب کند. علاوه بر ریمون، مجبور شد دخترش، جوآن را به ازدواج برادر لوئی هشتم، آلفونس، درآورد. ریمون با شرایط ملکه فرانسه موافقت کرد و معاهده پاریس در ۱۲ آوریل ۱۲۲۹ در مو فرانسه به امضا رسید.
جنون آمریکایی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کارگردان: فرانک کاپرا
تهیه‌کننده: هری کوهن
نویسنده: رابرت ریسکین
فیلمنامه‌نویس: رابرت ریسکین
بازیگران: والتر هیوستون پت اوبرایان کی جانسون گوین گوردن آرتور هویت استرلینگ هالووی رابرت الیس برتون چرچیل کنستانس کامینگز Edward Martindel رالف لویس رابرت الیس  رابرت اِمِـت اوکانر تمپه پیگوت هری تاد تام دوگِـن
موسیقی: میشا باکالینیکوف (uncredited) کارل هایوس (uncredited)
فیلم‌بردار: جوزف واکر
تدوین‌گر: موریس رایت
شرکت تولید: کلمبیا پیکچرز
تاریخ‌های انتشار:  ۴ اوت ۱۹۳۲ (۱۹۳۲-۰۸-۰۴)  
مدت زمان: ۷۵ دقیقه
کشور: آمریکا
زبان: انگلیسی 
جنون آمریکایی (انگلیسی: American Madness) فیلمی در ژانر درام به کارگردانی فرانک کاپرا است که در سال ۱۹۳۲ منتشر شد.
بازیگران

والتر هیوستون
پت اوبرایان
کی جانسون
گوین گوردن
آرتور هویت
استرلینگ هالووی
رابرت الیس
برتون چرچیل
کنستانس کامینگز
رالف لویس
رابرت اِمِـت اوکانر
هری تاد
هری سی. بردلی
تام دوگِـن
حاله النعیم

| نام بومی: حالة نعیم  (عربی) | نام بومی: حالة نعیم  (عربی) |
| --- | --- |
حاله النعیمموقعیت حاله النعیم در نقشه: حاله النعیمموقعیت حاله النعیم در نقشه
fa (in English: Expected satiety): fa
جغرافیا: جغرافیا
مکان: خلیج فارس
مختصات: ۲۶°۱۴′۲۴″شمالی ۵۰°۳۸′۰۶″شرقی﻿ / ﻿۲۶٫۲۴°شمالی ۵۰٫۶۳۵°شرقی﻿ / 26.24; 50.635
مجمع‌الجزایر: بحرین
پهنه‌های آبی نزدیک: خلیج فارس
مجموع جزیره‌ها: 1
جزیره‌های مهم: Halat Nuaim Island    
مساحت: ۰٫۲۷ کیلومتر مربع (۰٫۱۰ مایل مربع)
طول: ۰٫۶۵ کیلومتر (۰٫۴۰۴ مایل)
عرض: ۰٫۷۵ کیلومتر (۰٫۴۶۶ مایل)
کرانه‌ها: ۲٫۵۸ کیلومتر (۱٫۶۰۳ مایل)
بیشترین ارتفاع: ۱۵ متر (۴۹ پا)
کشور: کشور
بحرین: بحرین
تقسیمات کشوری: تقسیمات کشوری
استان‌های بحرین: استان محرق (بحرین)
Largest settlement: Nuaim (population 500)
جمعیت‌شناسی: جمعیت‌شناسی
نام اهلیت: Bahraini
جمعیت: ۱۰۰۰ (۲۰۱۴)
تراکم جمعیت: ۳۷۰۰ /کیلومتر مربع (۹٬۶۰۰ /مایل مربع)
گروه‌های قومی: Bahraini, non-Bahraini
اطلاعات زمانی: اطلاعات زمانی
منطقه زمانی: یوتی‌سی ۳:۰۰+ (UTC+۳)
وبگاه: www.bahrain.com
ISO 3166-2:BH=BH-14: ISO 3166-2:BH=BH-14
حاله النعیم (به عربی: حالة النعیم) یک منطقهٔ مسکونی در بحرین است که در خلیج فارس واقع شده‌است. حاله النعیم ۰٫۲۷ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
امپراتوری عمان

امپراتوری عمان (عربی: الإمبراطوریة العمانیة) یک امپراتوری دریایی بود که با پرتغال و بریتانیا بر سر تجارت و نفوذ در خلیج فارس و اقیانوس هند درگیر رقابت بود. نفوذ یا کنترل عمان در اوج آن در قرن نوزدهم، از عرض تنگه هرمز تا ایران و پاکستان امروزی و در جنوب تا دماغه دلگادو گسترده بود. پس از مرگ سعید بن سلطان در سال ۱۸۵۶ امپراتوری بین پسران وی به دو سلطان نشین تقسیم شد، یک بخش آفریقایی (سلطان‌نشین زنگبار) تحت حکمرانی مجید بن سعید و یک بخش آسیایی (سلطان‌نشین مسقط و عمان) تحت حکمرانی ثوینی بن سعید.
(نشستن)

(نشستن) بارانداز خلیج (انگلیسی: (Sittin' On) The Dock of the Bay)، آهنگی است که توسط خواننده موسیقی سول، اوتیس ردینگ و گیتاریست استیو کروپر نوشته شده است. ردینگ آن را دو بار در سال ۱۹۶۷، از جمله تنها سه روز قبل از مرگش در یک سانحه هوایی در ۱۰ دسامبر ۱۹۶۷ ضبط کرد. در سال ۱۹۶۸ در استاکس رکوردز منتشر شد و اولین شماره ۱ مجرد در ایالات متحده پس از مرگش شد. در جدول تک‌آهنگ‌های بریتانیا به رتبه ۳ رسید.
روزا مانس

| روزا مانس | روزا مانس |
| --- | --- |
Rosette Susanna Manus: Rosette Susanna Manus
زادهٔ: ۲۰ اوت ۱۸۸۱ آمستردام
درگذشت: ۱۹۴۲ اردوگاه کار اجباری راونسبروک
ملیت: پادشاهی هلند
شناخته‌شده برای: حق رأی زنان حقوق زنان صلح‌جویی
روزتا سوزانا (روزا) مانس (انگلیسی: Rosa Manus; ۲۰ اوت ۱۸۸۱ – ۱۹۴۲) فعال طرفدار حق رای زنان (سافرجت) و صلح‌جوی اهل پادشاهی هلند بود.
او دبیر بین‌الملل اتحادیه بین‌المللی زنان برای صلح و آزادی بود.
او در خانواده‌ای یهودی متولد شد و در جنگ‌جهانی دوم در اردوگاه کار اجباری راونسبروک به قتل رسید.
زندگینامه

روزت سوزانا مانوس در سال ۱۸۸۱ در شهر آمستردام متولد شد و دومین فرزند از هفت فرزند والدین یهودی مرفه بود. پدرش هنری فیلیپ مانوس، تاجر تنباکو و مادرش سوته ویتا اسرائیل خانه‌دار بود. خانواده مانوس یهودی بودند. آموزش در خانه برای زنان یهودی در آن زمان معمول بود و تربیت مانوس نیز تفاوتی نداشت. پدرش مانع از رفتن او به دانشگاه و تحصیل رشته پرستاری شد. مانوس به عنوان یک زن فوق‌العاده ثروتمند، یک میلیونر امروزی از طریق ارث، به صفوف نخبگان رهبری فعال زن پیوست.
او به‌عنوان رئیس انجمن حق رأی زنان، معاون انجمن هلندی برای منافع زنان و شهروندی برابر، و یکی از اعضای مؤسس «لیگ بین‌المللی زنان برای صلح و آزادی» بود. او کاملاً معتقد بود که زنان می‌توانند در سراسر جهان با یکدیگر همکاری کنند تا صلح را به ارمغان بیاورند. او در طول زندگی خود حدود سی سال درگیر کارهای فمینیستی بود و به عنوان "فمنیست بین المللی لیبرال" شناخته می شد.
دونالد مک‌براید

| دونالد مک‌براید | دونالد مک‌براید |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۳ ژوئن ۱۸۹۳ بروکلین
درگذشت: ۲۱ ژوئن ۱۹۵۷ (۶۳ سال) لس آنجلس
ملیت: ایالات متحده آمریکا
سال‌های فعالیت: ۱۹۱۴–۱۹۵۵
دونالد مک‌براید (انگلیسی: Donald MacBride؛ ‏ زاده ۲۳ ژوئن ۱۸۹۳ – درگذشته ۲۱ ژوئن ۱۹۵۷) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
مرگ

مک‌براید در لس آنجلس، کالیفرنیا بر اثر یک بیماری قلبی درگذشت.
گزیدهٔ فیلم‌شناسی

بیسکوییت حیوانی (۱۹۳۰)
جنب‌وجوش پر سروصدا (۱۹۳۳)
شیمی‌دان (۱۹۳۶)
قمارباز و دخترک (۱۹۳۹)
همسر دلخواه من (۱۹۴۰)
وایومینگ (۱۹۴۰)
زن نامرئی (۱۹۴۰)
آقای جردن وارد می‌شود (۱۹۴۱)
خرید لوئیزیانا (۱۹۴۱)
خواهر من آیلین (۱۹۴۲)
لاغرخان میره خونه (۱۹۴۴)
آدم‌کش‌ها (۱۹۴۶)
رابارب (۱۹۵۱)
خارش هفت‌ساله (۱۹۵۵)
چشمان حقیقت

«چشمان حقیقت» (به انگلیسی: The Eyes of Truth)، تک‌آهنگی محصول سال ۱۹۹۴، خلق‌شده به وسیلهٔ پروژهٔ موسیقی انیگما است. این تک‌آهنگ، یکی از چهار تک‌آهنگ آلبوم دوم انیگما، صلیب تغییرات بود.
مشابه ترانهٔ سال‌های تنهایی، این ترانه شامل نمونه‌هایی از موسیقی بومی مغولی و نیز نمونه‌هایی گرفته‌شده از آلبوم ترانه‌هایی از شهر پیروز اثر ان دادلی بود. این ترانه هم‌چنین شامل نمونه‌هایی از آهنگ «فرابنفش» یوتو، «Kiss That Frog» از پیتر گابریل و رؤیا دیدن در مدتی که تو می‌خوابی از جنسیس است.
در سال ۱۹۹۴، این ترانه به دلیل استفادهٔ هنرمندانه در تریلر فیلمهای ماتریس و نیز بوسه طولانی شب‌بخیر مشهور شد. تاکنون که این ترانه در تریلرهای زیادی استفاده شده، تاکنون نه در فیلم و نه در موسیقی متن فیلم قرار گرفته‌است.
برای فیلم ماتریس، این ترانه برای عرضهٔ تریلر تئاتری نمونه‌برداری شد. موسیقی منو اصلی دی‌وی‌دی ماتریس، «چشمان حقیقت» نیست، اما بسیاری از شنوندگان احساس می‌کنند که از نمونهٔ انیگما گرفته شده‌است.
فهرست تک‌آهنگی

«Radio Edit» - زمان: ۴:۳۶
«Album Version» - زمان: ۷:۲۷
«The Götterdämmerung Mix (هم‌چنین The Twilight Of The Gods)» - زمان: ۷:۱۷
«Dub Version (با ویژگی ۱۴۰ bpm)» - زمان: ۵:۳۴