stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
شاهین سرکیسیان
ترجمه و نگارش کتاب‌های

جنوب، اثر ژولین گرین
رسمر سهلم، اثر هنریک ایپسن
طبقه ششم، اثر آلفرد ژاری
عقاب دوسر، اثر ژان کوکتو
مادموازل ژولی، اثر اوت استریندبرگ (توسط آربی آوانسیان اجرا شده‌است)
مارگریت، اثر آرمان سالاکرو
مایا، اثر سیمون گانتیلئیون
دختر دهاتی، اثر کلیفورد اودتس
تخیلات یک مغز، اثر ژان ویکتور پلون
باد سام، اثر آگوت استریندبرگ
قمارباز، اثر فرانسوا گروسور
ترجمه بخشی از آثار استانیسلاوسکی
ترجمه مقاله‌های متعدد دربارهٔ تئاتر و نقد نمایش‌ها و روزنامه‌ها.
شیخ لو

شیخ ندیگل لو
شیخ لو (زادهٔ ۱۲ سپتامبر ۱۹۵۵) یک موسیقی‌دان سنگالی است.
اوایل زندگی

او از پدر و مادری سنگالی در بوبو دیولاسو، بورکینافاسو به دنیا آمد و از سنین پایین شروع به نواختن درام و آواز خواندن کرد.
حرفه

در سال ۱۹۷۶، او به ارکستر ولتا جاز، یک گروه از گونهٔ بوبو که آهنگ‌های پاپ کوبا و کنگو و همچنین موسیقی سنتی بورکینا را می‌نواخت، ملحق شد. لو در سال ۱۹۷۸ به سنگال نقل مکان کرد و در چندین لباس رقص مبالاکس (او مبالاخ) را که نوعی رقص محلی است، اجرا کرد. در آن زمان، صدای زئیری در حال شکوفایی بود، ماکوسا کامرونی قوی بود، و رگی وارد ترکیب شده بود، و Lô همه این ژانرهای مختلف موسیقی را جذب کرد. در سال ۱۹۸۵، او با بسیاری از نوازندگان ساحل عاج و فرانسوی به همنوازی با گیتار پرداخت که همین امر او را به این سمت و سو سوق داد که در سال ۱۹۸۷ در پاریس، به ضبط موسیقی بپردازد. پس از انحلال گروهش، لو به عنوان یک نوازندهٔ جلسه در پاریس باقی ماند و صدای موسیقی خود را توسعه بخشید که اکنون به عنوان ترکیبی از تأثیرات مبالاکس، رگی و سوکو توصیف می‌شود. او بیشتر وقت خود را در استودیوهای ضبط گذراند تا استعداد خود را شکوفا کند. تماس‌های گاه به گاه او با موفق‌ترین خوانندهٔ مترقی زئیر، پاپا ومبا، به خصوص به‌یادماندنی بود. «من درامر بودم؛ بنابراین وقتی گروهی از نوازندگان می‌آمدند و درامر نداشتند، با آنها تمرین می‌کردم. پاپا ومبا نیز تاجر بود، بنابراین اگر او آنجا نبود، من کمک می‌کردم. او اهل مکتب تابو لی است و زمانی که من جوان بودم، خیلی به تابو لی گوش می‌دادم.»
در سال ۱۹۹۵، یوسو اندور پیشنهاد تولید اولین آلبوم لو به نام Ne La Thias را داد که به یک موفقیت جهانی تبدیل شد.
در سال ۲۰۰۰، لو در کنار ابراهیم فرر در آهنگ Choco's Guajira از آلبوم Chanchullo پیانیست کوبایی روبن گونزالس خواند.
زندگی شخصی

لو یکی از اعضای بای فال است که جنبشی در طریقت مریدیه در تصوف اسلامی است. از همین رو او دارای موی دردلاک (dreadlock) است که بخشی از آداب و رسوم این طریقت است. تأثیر رگی در موسیقی او، همراه با موی دردلاک شدهٔ او، اغلب این شبهه را به وجود می‌آورد که او راستافاری است.[نیازمند منبع]
دیسکوگرافی > آلبوم‌ها

(Ne La Thiass (1995
(Bambay Gueej (1999
(Lamp Fall (2005
(Jamm (2010
(Balbalou (2015
دیسکوگرافی > با روبن گونزالس

(Chanchullo (2000
دیسکوگرافی > هنرمند مهمان

راهنمای خشن برای موسیقی سنگال (۲۰۱۳، شبکه جهانی موسیقی)
کامو کوجونتس

| کامو کوجونتس | کامو کوجونتس |
| --- | --- |
زاده: ۲۸ ژانویهٔ ۱۹۶۳ ‏(۶۱ سال) خندزورسک، (استان سیونیک کنونی)، ارمنستان
وفاداری: اتحاد جماهیر شوروی ارمنستان
درجه: سرلشکر (از ۲۰۰۳) سپهبد (از ۲۰۲۰)
فرماندهی: معاون اول رئیس ستاد مشترک نیروهای مسلح ارمنستان
جنگ‌ها/عملیات‌ها: جنگ افغانستان  جنگ اول قره‌باغ
نشان‌ها:           
کامو گریگوری کوجونتس (ارمنی: Կամո Գրիգորի Քոչունց؛  زادهٔ ۲۸ ژانویهٔ ۱۹۶۳) فرد نظامی اهل ارمنستان است.
زندگی‌نامه

وی در ۲۸ ژانویهٔ ۱۹۶۳ در خندزورسک به دنیا آمد و از آکادمی فرماندهی عالی نیروهای مشترک فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان ستاره سرخ، مدال گارگین نژده، نشان صلیب رزمی (درجه دو ارمنستان)، مدال خدمات میهن‌پرستانه، مدال خدمات رزمی و hy شده‌است.
یادداشت

↑  ՀՀ զինված ուժերի գլխավոր շտաբի պետի առաջին տեղակալ
شهرستان شیروان

با شهرستان شیروان و چرداول اشتباه نشود.
| شهرستان شیروان | شهرستان شیروان |
| --- | --- |
غارهای هنامه: غارهای هنامه
موقعیت در استان: موقعیت در استان
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
کشور:  ایران
استان: خراسان شمالی
مرکز شهرستان: شیروان
سایر شهرها: شیروان، لوجلی، زیارت، قوشخانه، خانلق
بخش‌ها: مرکزی، سرحد، قوشخانه
سال تأسیس: ۱۳۳۹
اداره: اداره
فرماندار: دولت اسماعیل‌زاده
مردم: مردم
مذهب: شیعه
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
مساحت: ۳۷۸۹ کیلومتر مربع کیلومتر مربع
داده‌های دیگر: داده‌های دیگر
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۵۸
شهرستان شیروان یکی از شهرستان‌های استان خراسان شمالی در شمال شرق ایران است. جمعیت این شهر در سال ۱۳۹۷، ۱۵۹٬۹۵۰ نفر بوده است. شهرستان شیروان ۳۷۸۹ کیلومتر مربع وسعت دارد.
شیروان مرکز شهرستان شیروان و دومین شهر بزرگ و مهم استان خراسان شمالی است. جمعیت این شهر در سرشماری سال ۱۳۸۵ مرکز آمار ایران برابر با ۸۲٬۷۹۰ نفر بوده است که این جمعیت شامل ۲۰٬۸۷۸ خانوار می‌شود.
جغرافیا

شهرستان شیروان ۳۷۸۹ کیلومتر مربع وسعت دارد و از شمال به کشور ترکمنستان، از جنوب به شهرستان اسفراین، از شرق به شهرستان فاروج و از غرب به شهرستان بجنورد محدود می‌شود.
مرکز آن شهر شیروان است. شیروان از شهرهای مرتفع استان خراسان شمالی است که در درهٔ رود مرزی اترک مابین کوه‌های کپه‌داغ و آلاداغ جای گرفته است. شیروان دارای آب و هوای نسبتاً سرد در زمستان و گرم و معتدل در تابستان می‌باشد. این شهرستان در سال ۱۳۸۵، تعداد ۱۶۴ هزار نفر جمعیت داشته است.
جغرافیا > آبشار اسطرخی

آبشار اسطرخی از بلندترین آبشارهای منطقهٔ شیروان است. طول این آبشار به ۲۰ متر می‌رسد. این آبشار در ۴۰ کیلومتری جنوب شهر شیروان، در دامنه‌های شمالی رشته‌کوه شاه‌جهان قرار دارد. در مسیر دسترسی به این آبشار، غار گلیان نیز از جاذبه‌های طبیعی این منطقه محسوب می‌شود. در حد فاصل سرچشمه و آبشار اسطرخی تک درخت کهن و تنومندی از نوع سرو کوهی وجود دارد که سن آن به ۶۰۰ سال می‌رسد.
تقسیمات کشوری

شهرستان شیروان به سه بخش (بخش مرکزی، بخش سرحد، بخش قوشخانه) تقسیم می‌شود.
بخش مرکزی شهرستان شیروان
دهستان حومه (به مرکزیت الله‌آباد)
دهستان زوارم
دهستان سیوکانلو
دهستان گلیان
شهرها: شیروان، زیارت
بخش سرحد
دهستان تکمران
دهستان جیرستان
شهرها: لوجلی
بخش قوشخانه
دهستان قوشخانه بالا
دهستان قوشخانه پایین
شهرها: قوشخانه
پیشینه

در ایران معمولاً شهرها و آبادی‌های قدیم را به پهلوانان و شهریاران نسبت می‌دهند، مثلاً بجنورد را به بیژن و شیروان را به انوشیروان نسبت می‌دهند. نام شیروان منسوب به نقش شیری است که شکل و شمایل آن در دامنه شمالی کوه آغزی‌قاپاقلی که در امتداد شرقی کوه قراول چینگه قرار دارد مشاهده می‌گردد. این دو کوه در نزدیکی و جنوب شهر شیروان واقع و کلاً به «شیر کوه» نیز معروف شده پاست. سنگهای تشکیل دهنده شکل شیر با دیگر سنگهای کوه آغزی‌قاپاقلی، از نظر جنس، نوع و رنگ متفاوت است و هر بیننده‌ای این وجه تمایز «شکل شیر» را به وضوح مشاهده می‌کند.
همچنین نام شیروان منسوب به شیربانانی بوده که در قرون گذشته در جنگل‌های منطقه شیروان به شکار و نگهداری شیر اشتغال داشته‌اند.
شیروان روزگاری پایتخت قوم پارت بوده است. دیاکونوف محقق و نویسنده روسی معتقد است اولین امپراتوری مقتدر پارتها به‌نام کوشانیان در شیروان به‌وجود آمده است. ایزدو خاراکسی و استرابون از مورخین و جغرافی‌دانان یونان محل زندگی و حکومت امپراتوری پارت را در درّه رود اترک در شیروان ذکر کرده‌اند.
شیروان در زمان اشکانیان در زمره قلمرو آنان قرار داشته و وجود گورهای زرتشتی و آثار تاریخی در نقاط گوناگون ناحیه شیروان، نه‌تنها بر شناخت رویدادهای تاریخی شیروان در پیش از تاریخ کمک می‌نماید، بلکه آبادی و اهمیت این شهر را در آن زمان نشان می‌دهد. شهرهای خراسان، از جمله شیروان، بین سال‌های ۳۱ و ۳۲ هـ. ق، در روزگار خلافت عثمان، به‌دست مسلمانان افتاد. در زمان حکومت طاهریان، صفاریان و سامانیان، شیروان یکی از آبادی‌های پرجمعیت و آباد بوده است. سلطان محمود غزنوی در بازگشت از هندوستان از مسیر راه مشهد - شیروان، یک شبانه‌روز در روستاهای دهستان گلیان اردو زده است؛ به‌طوری که این محل را تخت سلطان محمود نیز می‌نامند. مغولان در ۶۱۸ هـ. ق، شهرهای خراسان، از جمله شیروان را گشودند و به کشتار و چپاول پرداختند. شیروان در ۸۷۴ هـ. ق، به دست تیمور لنگ افتاد. هم‌اکنون مقبره‌ای نیز منسوب به تیمور لنگ، واقع در روستای زیارت وجود دارد.
شیروان در زمان صفویه از اعتبار و اهمیت ویژه‌ای برخوردار شد و در زمان شاه عباس بزرگ بیش از چهل‌هزار خانوار از کردهای جنگجو عمدتاً از نواحی شرقی آناتولی به این ناحیه کوچ کرده و در اینجا مستقر شدند. شاه عباس صفوی چند بار، از جمله در ۱۰۰۷ هـ. ق، به خراسان که مورد تاخت و تاز مردمان گوناگون بود و همچنین به شیروان سفر کرده است. نادرشاه افشار در ۲۴ شوال ۱۱۴۸ هـ. ق، به پادشاهی رسید و رضاقلی میرزا، پسرش را فرمانروای خراسان از جمله شیروان کرد. شیروان یکی از شهرهای مهم در دوره نادرشاه افشار به‌حساب می‌آمده است.
در ۱۲۱۰ هـ. ق، آقامحمدخان قاجار هنگام رفتن به مشهد، از شیروان گذشت و امیر گونه خان، حاکم شیروان نسبت به وی اعلام وفاداری کرد. در روزگار محمد شاه قاجار، شیروان یکی از نواحی مهم درگیری‌های حاکمان محلی بود. ناصرالدین شاه قاجار، دو بار در سال‌های ۱۲۸۴ و ۱۳۰۰ هـ. ق، به خراسان سفر و از شیروان نیز دیدن کرد.
زبان تاتی هم امروزه در بسیاری از روستاهای پیرامون شیروان مانند برزل‌آباد، برزلی و دهستان گلیان رواج دارد.
در بعضی از قباله‌ها و اسناد قدیمی، بجنورد، مانه و سملقان و حتی اسفراین را از توابع جلیان (گلیان) شیروان عنوان کرده‌اند (مطلع‌الشمس).
پیشینه > اقوام، فرهنگ و آثار تاریخی

چهارطاقی تیموری
تپه ارگ باستانی متعلق به دوران ساسانیان
غارهای دستکند «هنامه» از اولین نمونه‌های خانه‌های انسان‌های اولیه
گمرک‌تپه برزل‌آباد تا روستاهای قوچان
قلعه سارار (اسرار) مشهدطرقی (۱۸ کیلومتری جنوب غرب شیروان)
مکان‌های زیارتی و تفریحی

• حمام روستای پیرشهید
مقبره حضرت زکریا
الله‌آباد علیا
بهشت گمشده (روستای گرماب)
امامزاده حمزه رضا
امام زاده محمدرضا مشهد طرقی
کوهستان پارک شیرکوه
ییلاق گلیان
آبشار استرخی
منطقه حفاظت شده گلول وسرانی
زوارم
امامزاده قاسم الحسینی روستای خادمی
سدهای بارزو و شورک
کوه شاهجهان از رشته کوه آلاداغ
کوه کپه داغ
چلو (روستا)
ییلاق اوغاز
غار کافر قلعه
غار پوستین دوز
کوه‌های آلخاص (واقع در مرز ترکمنستان)
ترناو (چشمه‌ای دائمی با آب بسیار گوارا
تپه کمرک
تپه برزل‌آباد (تات)
تفتازان
ورزش‌های محبوب

کشتی چوخه: کشتی برای ایرانیان نه یک مبارزه برای غلبه بلکه تلاش و ورزش بدنی بوده که همراه با شهامت و شجاعت بوده است ونام پهلوان برای مردم ارزش فرهنگی ممتازی داشته است. نام این کشتی قبلاً کشنی کردی بوده که در فصل‌هایی به‌خصوص زمستان و بهار و مراسمی خاص از جمله عروسی انجام می‌شده و در چند دهه اخیر به لحاظ لباس چوخا که هنگام کشتی به تن می‌کنند به مرور نام آن به کشتی چوخه تغییر پیدا کرده است. مسابقات این ورزش در سال ۱۳۴۲ برای اولین بار با حمایت «منوچهر لطیف» در شهر شیروان برگزار شد. همچنین عیسی خان پهلوان اوغازعلی اکبر پهلوان بوده‌اند.
غذاهای محلی

قتلمه
چلپه
اگنجه
شیرمال
ساج نونه
فطیر
قاق
چریش لی فطیر
جزلق لی فطیر
کلوچه برنجی
چزمه
قوتاب
یخنه پلو
آبگوشت
سمسمه
دیمه دنی
قیش
کچه (کاچی)
نون قاتق
پی او
درشوگرم
آش رشته
یارمه
مسدوه
شیره داغ
تلخان
آش قلیه
دفکلی خوشمزه
فطیر مسکه
زرکله آش
دانشگاه‌ها

مجتمع آموزش عالی شیروان
مجتمع آموزش عالی سلامت شیروان
مرکز علمی کاربردی شهرستان شیروان
دانشگاه آزاد شیروان
دانشکده فنی پروفسور حسابی
دانشگاه پیام نور
آموزشکده فنی و حرفه‌ای سما
دانشگاه غیرانتفاعی علم و ادب نوین شیروان
دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد
کوهستانی در شهرستان شیروان و نزدیکی مرز ترکمنستان
روستای بلقان سفلی در شهرستان شیروان
امامزاده قاسم الحسینی روستای فجرآباد ارسال از علی اکبرزاده
حملات ۲۰۲۴ اپوزیسیون سوریه
پس‌زمینه

از زمان توافق آتش‌بس ادلب در مارس ۲۰۲۰، عملیات‌های گسترده بین مخالفان و نیروهای طرفدار دولت در شمال غرب سوریه متوقف شد. از اواخر سال ۲۰۲۲، نیروهای هیئت تحریر شام زنجیره‌ای از حملات نفوذی و تک‌تیراندازی را علیه نیروهای دولتی انجام دادند که به حمله منجر شد. حلب از زمان حمله به حلب در سال ۲۰۱۶ تحت کنترل دولت بشار اسد و شبه نظامیان مورد حمایت ایران بوده است.
در اکتبر ۲۰۲۴، یک بسیج بزرگ توسط هیئت تحریر شام و نیروهای دولتی در حومهٔ حلب آغاز شد. شورشیان سوری گزارش داده‌اند که آن‌ها از ماه‌ها قبل برای یک حملهٔ گسترده علیه نیروهای دولتی در شهر حلب آماده شده بودند. در ۲۶ نوامبر ۲۰۲۴، توپخانهٔ نیروهای دولتی شهر اریحا را که تحت کنترل مخالفان بود هدف قرار داد که طی آن ۱۶ غیرنظامی کشته و زخمی شدند.
حمله

در ۲۷ نوامبر ۲۰۲۴، هیئت تحریر شام اعلام کرد که تهاجمی را با نام بازدارندگی از تجاوز علیه نیروهای طرفدار دولت در غرب استان حلب آغاز کرده است. مخالفان سوری مدعی شده‌اند که این حمله در پاسخ به گلوله‌باران اخیر دولت بشار اسد علیه ادلب که تحت کنترل شورشیان قرار دارد و به کشته شدن حداقل ۳۰ غیرنظامی منجر شده، صورت گرفته است.
در ۱۰ ساعت اول حمله، هیئت تحریر شام ۲۰ شهر و روستا از جمله شهرهای آورم الکبری، انجاره، آورم الصغری، شیخ عقیل، باره، عجیل، آویجیل، الحوطه، تل الدبعه، حیر درکل، قُبطان الجبل، السلوم، القاسمیه، کفرباسین، حور، عناز و بصراطون را که در دست نیروهای طرفدار دولت بود، تصرف کرد. علاوه بر این، پایگاه هنگ ۴۶ نیروهای دولتی در محاصرهٔ هیئت تحریر شام قرار گرفت و چند ساعت بعد به تصرف درآمد. به گزارش دیدبان حقوق بشر سوریه ۳۷ سرباز دولت سوریه و شبه‌نظامیان متحد و ۶۰ جنگجو از نیروهای مخالف در این درگیری‌ها کشته شده‌اند. یک یگان نیروهای ویژهٔ روسیه در کمین شورشیان قرار گرفت که بعداً عکس‌های یک سرباز روسی کشته‌شده را منتشر کردند و تجهیزات را به غنیمت گرفتند. تعداد تلفات آن هنوز مشخص نیست. در پاسخ، نیروهای سوریه و روسیه حملات هوایی را به مناطق تحت کنترل گروه‌های شورشی آغاز کردند. در حالی که نیروهای دولتی ادلب، اریحا، سرمدا و سایر مناطق در جنوب استان ادلب تحت کنترل شورشیان بمباران می‌کردند، جنگنده‌های روسی نیز در اطراف اتارب، دارة عزة و روستاهای پیرامون آن به حملات هوایی دست زدند.
در ۲۸ نوامبر، هیئت تحریر شام حمله‌ای را به حومهٔ شرقی ادلب آغاز کرد و روستاهای دادیخ، کفر بطیخ و شیخ علی و همچنین یک محله در شهر سراقب را تصرف کرد. این پیشروی آنها را به ۲ کیلومتری بزرگراه ام۵ رساند که به عنوان مسیری استراتژیک در سال ۲۰۲۰ توسط نیروهای طرفدار دولت امنیتی‌سازی شده بود. هیئت تحریر شام همچنین به فرودگاه النیرب واقع در شرق حلب که شبه‌نظامیان مورد حمایت ایران در آن حضور دارند، حمله کرد. در نیمهٔ دوم روز، هیئت تحریر شام روستاهای کفرباسین، ارناز و الضربه در حومه غربی حلب را تصرف و بزرگراه ام۵ را قطع کرد. شورشیان سوری تا پایان روز در مجموع حدود ۴۰ شهر و روستا را تصرف کردند.
در حمله هوایی روسیه ۱۵ غیرنظامی در اتارب در حومه غربی حلب کشته شدند. چهار نفر دیگر نیز در حمله هوایی سوریه یا روسیه در دارة عزة کشته شدند. رسانه‌های حکومتی ایران گزارش دادند که کیومرث پورهاشمی سرتیپ سپاه پاسداران انقلاب اسلامی که به‌عنوان مستشار ارشد نظامی در سوریه خدمت می‌کرد، توسط شورشیان در حلب کشته شده است.
در ۲۹ نوامبر، هیئت تحریر شام روستاهای تل کراتبین، ابوقنصه و الطلحیه در حومه ادلب و المنصوره، جب کاس و البوابیه در حومه حلب را تصرف کرد. درگیری‌های شدید در اطراف شهر سراقب ادامه یافت. بر اثر گلوله‌باران هیئت تحریر شام در محلهٔ الحمدانیه شهر حلب ۴ غیرنظامی کشته و ۲ تن دیگر زخمی شدند.
حمله > نبرد حلب

مقالهٔ اصلی: نبرد حلب (۲۰۲۴)
در ۲۹ نوامبر، نیروهای مخالف پس از انجام یک حملهٔ انتحاری مضاعف با دو خودروی بمب‌گذاری‌شده، وارد مناطق حمدانیه و حلب جدید شهر حلب شدند. در نیمه دوم روز، نیروهای مخالف ۵ منطقه شهر حلب به نام‌های الحمدانیه، حلب جدید، ۳۰۰۰ آپارتمان، الجمیلیه و صلاح‌الدین را تصرف کردند. درگیری در نقاط دیگر شهر از جمله در مرکز آن گزارش شد. در میان فروپاشی خطوط دفاعی نیروهای طرفدار دولت، ۲۰ شهر و روستای دیگر از جمله شهر استراتژیک سراقب به تصرف نیروهای مخالف درآمد. سایر شهرهایی که به تصرف نیروهای مخالف درآمدند عبارت‌اند از: خان‌السبیل، تلحیه، ترنبه و جوباس در حومهٔ ادلب و شهرک‌های خان‌طومان، شغیدله، خلاصه، الحادیر، القراسی، برنا، العیس، تل‌هادیه، زیتان، المنصوره و البوابیه در حومهٔ حلب.
تا اواخر ۲۹ نوامبر ۲۰۲۴، نیروهای مخالف بخش‌هایی از مناطق السکریه، الفرقان، الاعظمیه و سیف‌الدوله در شهر حلب را تصرف کردند و همچنین ادعا کردند که کنترل میدان اصلی آن را نیز به‌دست گرفته‌اند.
واکنش‌ها

ارتش سوریه این حمله را «یک حملهٔ تروریستی بزرگ و گسترده» توصیف کرد که طی آن «شمار زیادی از تروریست‌ها با استفاده از سلاح‌های متوسط و سنگین» روستاها، شهرک‌ها و اماکن نظامی را هدف قرار دادند.
حسن عبدالغنی، سخنگوی ائتلاف شورشیان سوریه، اعلام کرد که اهداف این عملیات نیروهای اسد و شبه‌نظامیان ایرانی هستند. او آن‌ها را متهم کرد که «ویرانی، مرگ و کشتار به منطقه» آورده و در عین حال «از جمعیت عرب و مسلمان» برای پیشبرد «طرح‌های خرابکارانه» شان تحت عنوان «مقاومت» استفاده می‌کنند.
واکنش‌ها > واکنش ایران

سردار اسماعیل کوثری، عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس ایران، اظهار داشت که ایران در اتفاقاتی که در سوریه رخ می‌دهد دخالت خواهد کرد. به گفته کوثری «جبهه مقاومت باید به گونه‌ای وارد نبرد در سوریه شود که گروهک‌های تروریستی تکفیری را آن‌چنان سرکوب کند… البته این که مانند روزهای دفاع از حرم، مجدداً نیروهایی از ایران اعزام شود، بسته به شرایط آینده سوریه و تصمیم مسئولان ارشد کشورمان بستگی دارد، اما جبهه مقاومت حتماً در قضایای این روزهای سوریه فعال خواهد شد.»
در عمل، ایران به رژیم اسد برای جلوگیری از سقوطش کمک نکرد. روز جمعه ۷ نوامبر، ایران شروع به خروج نیروهای نظامی و عوامل دیپلماتیک خود از سوریه کرد، با درک این موضوع که نمی‌تواند به رژیم اسد کمک کند، علی‌رغم نیاز حیاتی آن به حفظ حضور نیروهای قدس در سوریه، از جمله برای انتقال تسلیحات به حزب‌الله در لبنان.
تجزیه و تحلیل

حزب‌الله که در طول جنگ داخلی متحد اصلی دولت سوریه بود، در طول جنگ با اسرائیل به‌شدت تضعیف شد. کشته شدن سید حسن نصرالله و بسیاری از رهبران نظامی آن، همراه با بازگشت جنگجویان حزب‌الله از سوریه و استقرار مجدد در لبنان، خلاء قدرت بزرگی ایجاد کرد. با تمرکز ارتش روسیه بر تهاجم خود به اوکراین و قرار گرفتن ایران تحت فشاری قابل توجه، فرصتی برای گروه‌های شورشی فراهم آمد تا حمله‌ای را آغاز کنند.
نیک هِراس تحلیلگر مؤسسهٔ راهبرد و خط مشی نیولاینز گفته شورشیان در تلاش بودند تا از حملهٔ دولت سوریه که توسط حملات هوایی روسیه و سوریه به مناطق شورشیان شکل گرفته بود، جلوگیری کنند. وی همچنین اعتقاد دارد که حضور گروه‌های تحت حمایت ترکیه در این حمله هشداری از سوی ترکیه به روسیه و دولت سوریه است تا از هرگونه تهاجم در منطقه اجتناب کنند.
نتیجه

در پایان این سری از حرکات مسلحانه، با عدم مقاومت ارتش (علیرغم آنچه گفته شده بود که در اطراف دمشق یک دژ مستحکم توسط ارتشی‌ها آماده شده)، عقب‌نشینی نیروهای روسیه و جمهوری اسلامی (سپاه قدس) و همچنین عدم ورود نیروهای حشدالشعبی و حزب الله لبنان به درگیری‌ها و فرار شماری از اعضای ارتش سوریه به عراق از طریق گذرگاه البوکمال، دولت بشار اسد رسما سقوط کرد.
در پی سقوط دولت بشار اسد، برای نخستین‌بار طی ۵۰ سال اخیر، تانک‌های اسرائیلی وارد خاک سوریه شدند و بخش‌هایی از خان ارنبه واقع در استان قنیطره را به تصرف خود در آوردند.
سقوط رژیم اسد در پس تضعیف محور مقاومت رخ داد که ایران در طول سال‌های متمادی به عنوان بخشی از تصور امنیتی خود پرورش داده بود و این امر شکستی استراتژیک بزرگ برای ایران محسوب می‌شود. تغییر حکومت در سوریه آغاز دوره جدیدی در منطقه، و به ویژه در روابط ایران و سوریه محسوب می‌شود. در سخنرانی پیروزی خود پس از سقوط دمشق، الجولانی ایران را به عنوان منبع فرقه‌گرایی و فساد محکوم کرد و این پیروزی را نقطه عطفی برای منطقه قلمداد کرد.
دانشگاه علوم پزشکی ارتش جمهوری اسلامی ایران

| 0 | 1 |
| --- | --- |
لوگو دانشگاه علوم پزشکی ارتش: لوگو دانشگاه علوم پزشکی ارتش
نوع: دولتی
بنیانگذاری شده: ۱۳۷۲
وابستگی: ارتش جمهوری اسلامی ایران
رئیس: سرتیپ دوم پزشک امیر نظامی اصل
موقعیت: تهران، ایران
وبگاه: [http://www.ajaums.ac.ir
دانشگاه علوم پزشکی ارتش جمهوری اسلامی ایران دانشگاه نظامی علوم پزشکی زیرمجموعه ارتش جمهوری اسلامی ایران است، که در شهر تهران، در منطقه امیرآباد قرار دارد. این دانشگاه در سال ۱۳۷۲ تأسیس شد. در حال حاضر این دانشگاه با به‌کارگیری امکانات لازم آموزشی و پژوهشی و استفاده از استادان علوم پزشکی با درجه استاد، دانشیار و استادیار در رشتهٔ پزشکی، دندانپزشکی، پرستاری، ساخت پروتزهای دندانی، تکنسین اتاق عمل، هوشبری، پرتونگاری، کاردانی فوریت‌های پزشکی و فناوری اطلاعات سلامت، با شرایط خاص و گذراندن مراحل مختلف اعم از مصاحبه و معاینه، دانشجو می‌پذیرد. هم‌اکنون دوره‌های پذیرش دستیار تخصصی پزشکی در ۷ رشتهٔ: داخلی، جراحی، بیهوشی، طب فیزیکی و توانبخشی، رادیولوژی، طب اورژانس و طب هوافضا دایر می‌باشد.
دانشجویانی که موفق به ورود به این دانشگاه می‌شوند از نخستین روز ورود به دانشگاه به استخدام رسمی ارتش جمهوری اسلامی ایران در می‌آیند و از مزایای آن برخوردار خواهند شد.
تاریخچه

در تاریخ ۱۱ اردیبهشت ۱۳۷۲ علی خامنه‌ای به عنوان فرماندهی کل نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران، فرمان تأسیس دانشگاه علوم پزشکی در ارتش جمهوری اسلامی ایران را با نام “دانشگاه علوم پزشکی ارتش جمهوری اسلامی ایران“ ابلاغ کرد. از همان سال این دانشگاه با استقرار در بخشی از ساختمان بیمارستان ۵۰۱ ارتش، فعالیت خود را آغاز نمود.
در سال ۱۳۷۳ همزمان با تصویب جدول سازمان دانشگاه علوم پزشکی آجا (ارتش جمهوری اسلامی ایران) و قرار گرفتن دانشکده‌های پزشکی، پرستاری و پیراپزشکی، اولین دوره دانشجویان پزشکی در دانشکده پزشکی پذیرش شدند.
فعالیت‌های آموزشی ارتش جهت تأمین نیروهای متخصص در رشته‌های علوم پزشکی از سال ۱۳۵۰ با تأسیس آموزشگاه عالی پرستاری آغاز شد و در سال ۱۳۶۸ با دریافت مجوز پذیرش دانشجو در مقطع کارشناسی پرستاری به سطح دانشکده ارتقا یافت. فرماندهی معظم کل قوا تأسیس دانشگاه علوم پزشکی در ارتش را با نام “ دانشگاه علوم پزشکی ارتش جمهوری اسلامی ایران “ مورد تصویب قرارداده و مراتب طی از دفتر خامنه ای ابلاغ گردید. درسال۱۳۷۳همزمان با تصویب جدول سازمان دانشگاه علوم پزشکی آجا و قرارگرفتن دانشکده‌های پزشکی، پرستاری و پیراپزشکی؛ اولین دوره دانشجویان پزشکی دردانشکده پزشکی پذیرش شدند. تأسیس دانشکده پزشکی ارتش جمهوری اسلامی ایران در شصت و ششمین اجلاس شورای گسترش دانشگاه‌های علوم پزشکی در سال ۷۲ به تصویب رسیده و مجوز پذیرش دانشجوی پزشکی صادرگردید. در همان سال اولین دانشجویان این دانشکده در رشتهٔ طب فیزیکی و توانبخشی پذیرفته شدند و در سال ۱۳۷۳ با افتتاح دانشکدهٔ پزشکی و پذیرش دانشجو و ضمیمه شدن دانشکدهٔ پرستاری و آموزشکدهٔ پیراپزشکی به‌طور رسمی فعالیت خود را آغاز کرد. در سال‌های بعد به علت کمبود فضاهای آموزشی و اداری، چندین ساختمان احداث و به دانشگاه اضافه گردید که شامل سالن‌های کنفرانس، ساختمان دانشکده پیراپزشکی، ساختمان خوابگاه دانشجویی، ساختمان دانشکده طب هوا و فضا، ساختمان مرکزی و نیز ساختمان دانشکدهٔ دندانپزشکی بود و جهت استقرار هیئت رئیسه، ستاد دانشگاه، معاونت‌ها، کتابخانهٔ مرکزی دانشگاه، سایت رایانه و سالن‌های همایش دانشگاه به کار گرفته شد. این دانشگاه دارای چندین آزمایشگاه مجهز شامل آزمایشگاه‌های انگل‌شناسی و قارچ‌شناسی، پاتولوژی، ایمونولوژی، سالن‌های تشریح و کالبد شکافی، فیزیولوژی، بیوتکنولوژی، طب سنتی، فیزیک پزشکی و… و لابراتوارهای دندانسازی جهت استفادهٔ دانشجویان می‌باشد این دانشگاه هم‌اکنون از سایر نیروها همچون سپاه پاسداران، نیروی انتظامی و وزارت دفاع نیز دانشجو می‌پذیرد.
دانشکده‌ها

دانشکده پزشکی
دانشکده دندانپزشکی
دانشکده پرستاری
دانشکده پیراپزشکی
دانشکده طب هوافضا و زیرسطحی
بیمارستان‌ها

بیمارستان امام رضا (۵۰۱ ارتش) آجا
بیمارستان خانواده نزاجا
بیمارستان هاجر نزاجا
بیمارستان ۵۰۵ نزاجا
بیمارستان 502 نزاجا
بیمارستان 503 نزاجا
بیمارستان گلستان نداجا
بیمارستان بعثت نهاجا
بیمارستان فجر
دیگر مراکز

کیلینک تخصصی دندانپزشکی ۶۰۰ نزاجا
منطقه ۱۸ (قطر)

| منطقه ۱۸، قطر | منطقه ۱۸، قطر |
| --- | --- |
Zone: Zone
منطقه ۱۸، قطر: منطقه ۱۸، قطر
Al Mirqab (left) and As Salata (right), separated by Ali Bin Amur Al Attiyah: Al Mirqab (left) and As Salata (right), separated by Ali Bin Amur Al Attiyah
fa (in English: Expected satiety): fa
کشور:  قطر
شهرداری‌های قطر: دوحه (شهرداری)
Blocks: 27
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۶ کیلومتر مربع (۰٫۲ مایل مربع)
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۶۹۲ (۲٬۰۱۵)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۰۳ (زمان شرق آفریقا)
کد ایزو ۳۱۶۶: QA-DA
منطقه ۱۸ یک منطقهٔ مسکونی در قطر است که در دوحه (شهرداری) واقع شده‌است. منطقه ۱۸ ۰٫۶ کیلومتر مربع مساحت و ۶۹۲ نفر جمعیت دارد.
جنگ چماق

جنگ چماق یا جنگ گرز یا قیام دهقانان ( فنلاندی: Nuijasota، تلفظ: نویاسوتا، سوئدی: Klubbekriget ) به یک قیام یا شورش دهقانی در فنلاند گفته می‌شود که در آن زمان بخشی از پادشاهی سوئد بود.
جنگ چماق یک شورش بزرگ دهقانی در فنلاند در زمستان ۱۵۹۶–۱۵۹۷ بود که به جنگ تبدیل شد. دهقانان علیه جنگ سالاران، اشراف و شوالیه‌هایی که از آنها مالیات می‌گرفتند شورش کردند. جنگ قدرت بین زیگیسموند سوم و کارل نهم مرتبط بود، یعنی جنگ بین پادشاه زیگیسموند، که در لهستان زندگی می‌کرد، و عمویش، کارل نهم ( دوک چارلز )، که برای تثبیت موقعیت برای تاج و تخت سوئد در تلاش بود. هدف محلی شورش، متوجه کلاوس فلمینگ، فرمانده فنلاندی وفادار به زیگیسموند و سپاه نظامی وحشی و سنگدل او بود که دهقانان را در طول سالها به عناوین مختلف مورد بهره‌کشی قرار می‌دادند. از سوی دیگر، دوک چارلز، دهقانان فنلاندی را تشویق می کرد که نظامیان تحت امر فلمینگ را مورد آزار و اذیت قرار دهند. با اینهمه ارتش فلمینگ به راحتی دهقانان سرکش را شکست داد. حدود ۲۵۰۰ تا ۳۰۰۰ نفر در این جنگ جان باختند.
پیشینه نام

این شورش دهقانی در بازه زمانی اتفاق افتاد که فنلاند بخشی از پادشاهی سوئد بود. نام این قیام از آنجا گرفته شده بود که دهقانان خود را به سلاح‌های مختلف مانند چماق، کلنگ، چنگک و گرز مسلح می‌کردند، زیرا این ابزارها را مؤثرترین سلاح در برابر دشمنان زره پوش خود می‌دانستند. دهقانان شمشیر، مقداری سلاح گرم و دو توپ نیز داشتند. در مقابل مخالفان آنها سربازان کلاس اریکسون فلمینگ، افراد مسلح حرفه ای، مسلح و زره پوش بودند.
تاریخ‌نگاری مدرن فنلاند این قیام را در چارچوب درگیری بین دوک چارلز و زیگیسموند سوم، پادشاه سوئد و لهستان ( جنگ علیه زیگیسموند ) می‌بیند. چارلز دهقانان را به شورش علیه اشراف فنلاندی که در طول درگیری از سیگیزموند حمایت کرده بودند تحریک کرد.