stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ماسینیسا آکاندوچ
کنشگری > مناقشات

«اتحادیه دامداری کاتالونیا» که چارچوب مهمی برای کشاورزان در کاتالونیا است، این فعال گیاه‌خوار و نهادهایش را به‌صورت علنی انتقاد کرد. این اتحادیه همراه با سایر شبکه‌ها و سازمان‌های خصوصی ماسینیسا را به اصطلاح مورد تحقیق قرار دادند و متهم نمودند که از سوی «لابی وِگان»، «ده‌ها هزار یورو» حمایت مالی شده تا دستورهای کاری وِگانیسم را در افکار عمومی و مطبوعات به زور وارد کند.
کنشگری > فعالیت در راستای تغییر اقلیم

اکاندوچ در سال ۲۰۱۹، برای گسترش حوزه فعالیت خود به جنبش «جمعه‌ها برای آینده» در بارسلونا پیوست و سپس در همین سال (۲۰۱۹) از طریق جنبش «شورش علیه انقراض» در فعالیت‌های جنبش «شورش جهانی» در لندن، بارسلونا و مادرید مشارکت نمود.
او در نخستین اجلاس اقدام علیه تغییرات اقلیمی کاتالونیا در بارسلونا که از سوی دولت کاتالونیا سازمان‌دهی شده بود، دعوت شد. همین‌طور، در کنفرانس COP25 در شهر مادرید که توسط سازمان ملل متحد برگزار شد (شخصیت‌های دیگری مانند گریتا تونبرگ فعال اقلیم و آنتونیو گوترش دبیرکل سازمان ملل نیز در COP25 شرکت کردند) نیز شرکت نمود.
فیلم‌شناسی

’’PERFILS; Activisme, amb Brigitte Vasallo i Massinissa Akandouch. CANAL 33. CCMA. '’ (2019) Massinissa was co-host of the PERFILS show.
’’Equipo de Investigación: Veganos. La Sexta. Atresmedia.'’ (۲۰۱۹)
’’AMB ULLS DE NEN. Escola. La Vida Social. TV3. CCMA.'’ (۲۰۱۴)
موریس فون کوتسبو

| موریس فون کوتسبو | موریس فون کوتسبو |
| --- | --- |
زاده: ۳۰ آوریل ۱۷۸۹ استونی
درگذشته: ۲۲ فوریهٔ ۱۸۶۱ (۷۱ سال) مجارستان
خویشاوندان: آوگوست فون کوتسبو
موریتز فون کوتسبو (به انگلیسی: Moritz von Kotzebue) (متولد 30 آوریل 1789 در کیکلا، استونی؛ † 22 فوریه 1861 در ورشو) یک ژنرال و نویسنده روسی آلمانی‌تبار و فرزند آوگوست فون کوتسبو نویسندهٔ آلمانی بود.
کوتسبو در ایران

موریتز فون کوتسبو دریانورد و سربازی مجرب بود، که در میدان جنگ با سپاهیان ناپلئون بناپارت روبرو شده بود. او در رکاب آدام یوهان فون کروسنسترن و در معیت سفیر روسیه الکسی پترویچ یرمولوف، در سال ۱۸۱۷ به دربار فتحعلی شاه قاجار، پادشاه ایران سفر کرد. گزارش او از این سفر در سال ۱۸۱۹ به زبان آلمانی منتشر شد و ترجمه انگلیسی آن نیز در همان سال منتشر شد، او مدعی است که دیدگاهی متفاوت از نوشته‌های بریتانیایی‌ها دربارهٔ ایران ارائه می‌دهد. این اثر حاوی مجموعه ای از مشاهدات روزانه افراد و رویدادهای سفر از سن پترزبورگ به سلطانیه در زنجان است، جایی که سفیر با شاه ملاقات می‌کند. این کتاب در سال ۱۳۶۵ شمسی با عنوان «مسافرت به ایران؛ دوران فتحعلی شاه قاجار، ۱۸۱۷ میلادی» توسط محمود هدایت به فارسی ترجمه و توسط انتشارات جاویدان منتشر شده و منبع مفیدی برای تاریخ اجتماعی منطقه است.
نوپسرها آنتنالیس

| نوپسرها آنتنالیس | نوپسرها آنتنالیس |
| --- | --- |
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: بندپایان
رده:: حشرات
راسته:: قاب‌بالان
زیرراسته:: سوسک‌های همه‌چیزخوار
تیره:: سوسک‌های شاخک‌دراز
سرده:: نوپسرها
گونه:: N. antennalis
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Nupserha antennalis Jordan, 1894: Nupserha antennalis Jordan, 1894
نوپسرها آنتنالیس یک گونه سوسک از خانوادهٔ سوسک‌های شاخک‌دراز است. این گونه توسط کارل جردن در سال ۱۹۸۴ توصیف و بررسی شد.
انواع

Nupserha antennalis var. capitata جردن، 1894
Nupserha antennalis var. holonigripennis برونینگ ، 1950
Nupserha antennalis var. obscurata برونینگ ، 1958
بهاسا

بهاسا (به سانسکریت: bhāṣā (भाषा)) (یا یکی از اشکال مشتق شده آن) واژه‌ای به معنای «زبان» در بسیاری از زبان‌های آسیای جنوبی و جنوب شرقی است که از واژه سانسکریت bhāṣā (भाषा) به معنای «گفتار» یا «زبان گفتاری» گرفته شده‌است. در نویسه‌گردانی از سانسکریت یا پالی، بهاشا ممکن است بهاسا، باسا یا فازا نیز نوشته شود.
کلمه Bahasa در انگلیسی گاهی اوقات برای اشاره به زبان مالایی(به ویژه زبان اندونزیایی آن) استفاده می‌شود.  در مالایی و اندونزیایی معیار، این استفاده نادرست در نظر گرفته می‌شود. هنگام اشاره به زبان‌های دیگر، از این واژه بی حروف بزرگ یعنی به شکل "bahasa" استفاده می‌شود. به عنوان مثال به انگلیسی و ایتالیایی به ترتیب bahasa Inggris و bahasa Italia می‌گویند.
مرتضی طالقانی

| آیت اللهمرتضی طالقانی | آیت اللهمرتضی طالقانی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۲۷۴ (قمری) دیزان (طالقان)
درگذشت: ۱۳۶۳ (قمری) نجف
ملیت:  ایران
محل تحصیل: حوزه علمیه تهران سپس حوزه علمیه اصفهان سپس حوزه علمیه نجف
مرتضی طالقانی (زاده: ۱۲۷۴ ق، دیزان طالقان - درگذشت: ۱۳۶۳ ق، نجف) حکیم، فقیه و از شخصیت‌های معاصر شیعه می‌باشد.
زندگی‌نامه

مرتضی طالقانی در سال ۱۲۷۴ قمری در روستای دیزان طالقان به دنیا آمد. پدرش مولی آقا جان طالقانی بود. وی در همان‌جا زندگی کرد و به شبانی مشغول بود. او بعد از چهل سالگی و در پی یک تحول روحی تحصیل را آغاز کرد. ابتدا در یک مکتب محلی خواندن و نوشتن را آموخت سپس در تهران مقدمات و سطح را به پایان رساند. سپس برای تحصیلات عالی به اصفهان و آنگاه نجف مهاجرت کرد و با حضور در درس محقق خراسانی به اجتهاد رسید. وی در روز اول محرم سال ۱۳۶۳ قمری برابر ۶ دی ۱۳۲۲ در ۸۹ سالگی درگذشت و در ایوان سوم از حجرات جنوب غربی صحن علوی به خاک سپرده شد.
سید علی قاضی و مرتضی طالقانی در تربیت شاگردان عرفانی و اخلاقی بسیاری از مسائل سیروسلوک را به یکدیگر ارجاع می‌دادند. برای نمونه می‌توان از سپردن سید عبدالکریم کشمیری برای سیروسلوک به سید علی قاضی توسط مرتضی طالقانی نام برد. سید محمدکاظم یزدی استاد وی در علوم حوزوی بود، ولی در اخلاق و عرفان مرتضی طالقانی استاد سید محمدکاظم یزدی بود.
تحول معنوی

در مورد تحول روحی و چگونگی شروع تحصیلاتش محمدتقی جعفری به نقل از خود وی می‌گوید:
تا چهل سالگی چوپانی می‌کردم، روزی به کوه‌های اطراف رفته بودم، ناگهان صدای جان بخش قرآن را شنیدم که شخصی آنرا تلاوت می‌کرد. با خود گفتم: خدایا مبادا که مرتضی طالقانی از دنیا برود و نفهمد که در نامه‌ای که برای او، فرستاده‌ای چه بوده‌است. به روستا برگشتم، گوسفندان را به صاحبانش برگرداندم و راهی تهران شدم. مدتی کوتاه در تهران ماندم و بعد به اصفهان رفتم.
تحصیلات عالی و معنوی

آنگاه در سال ۱۲۹۵ قمری راهی حوزه علمیه تهران گردید در آنجا صرف و نحو را از میرزا مسیح طالقانی، حکمت و فلسفه را از حکیم میرزا ابوالحسن جلوه و حکیم محمدرضا قمشه‌ای بهره جست. سپس بسال ۱۳۰۲ قمری عازم حوزه علمیه اصفهان گردید و ۱۵ سال آنجا اقامت کرد و در آنجا از جهانگیر خان قشقایی و آخوند ملا محمد کاشانی علاوه بر فراگیری علوم عقلی از جهات معنوی نیز بهره برد.
سال ۱۳۱۷ قمری یعنی در سن ۴۳ سالگی به نجف رفت و در مدرسه خلیلی از آخوند خراسانی، آخوند سید محمدکاظم یزدی، میرزا محمدتقی شیرازی و سایر علمای آن حوزه کسب علم کرد. بعد از تأسیس مدرسه سید یزدی به آنجا رفت و همان‌جا تا پایان عمر بود و تمام اوقات و عمرش را به تدریس و تعلیم طلاب گذراند. مرتضی در عرفان، اهل کشف‌وشهود بود و عده‌ای قائل به کرامات او هستند و در فلسفه از شارحان حکمت متعالیه و پیرو مکتب ملاصدرا بود.
موضع‌گیری پیرامون مشروطیت

وی به ماجرای مشروطیت نظری خوش نداشت و پس از اشتغال آخوند محمدکاظم خراسانی به نهضت مشروطیت از وی کناره گرفت و حتی مدرسه حاجی را، که محل اجتماعات و تظاهرات مشروطه‌طلبان بود، ترک گفت و در سال ۱۳۲۷ قمری به مدرسه سید رفت که بتازگی توسط سید محمدکاظم طباطبایی یزدی تأسیس شده بود و از نخستین کسانی بود که در مدرسه سید سکنا گزید. برخی از بزرگان، که آن روزگار را درک کرده‌اند، احتمال داده‌اند که علت مخالفت سید صاحب عروةالوثقی نیز با مشروطیت، آگاهی یافتن از عاقبت آن توسط مرتضی بوده‌است.
درگذشت

محمدتقی جعفری پیرامون درگذشت وی می‌گوید:
خدمت شیخ مرتضی طالقانی رسیدم و گفتم: «آقا به ما درس بدهید.» ایشان پاسخ دادند: «درس تمام شده‌است.» من گمان کردم به خاطر فرارسیدن ماه محرم درس را تمام کرده‌است، گفتم: «آقا چند روز به محرم مانده‌است.» جواب دادند: «شیخ محمدتقی درس تمام شد؛ خر طالقان رفته و پالانش مانده.» متوجه شدم از مرگشان خبر می‌دهند و در حال عبور از پل دنیا به ابدیت هستند گفتم: این دم آخری چیزی بگویید گفتند: «پس متوجه شدید» و بلافاصله این بیت را خواندند: «تا رسد دستت به خود شو کارگر/ تا فُتی از کار خواهی زد به سر» و بعد اشک از چشمان شیخ جاری شد و من روی ایشان را بوسیدم و قطرات اشک ایشان به صورتم نشست.
این آخرین ملاقات علامه با مرتضی طالقانی بود و فردای آن روز خبر رحلت ایشان در مدرسه منتشر می‌شود.
استادان

از استادان وی در حوزه تهران:
میرزا مسیح طالقانی
میرزا ابوالحسن جلوه
محمدرضا قمشه‌ای
از استادان وی در حوزه اصفهان:
سید محمدباقر درچه‌ای اصفهانی (متوفای ۱۳۴۲ قمری)،
میرزا ابوالمعالی کلباسی (متوفای ۱۳۱۵ قمری)،
عبدالحسین محلاتی (متوفای ۱۳۱۸ قمری)،
میرزا محمدهاشم چهارسوقی خوانساری (متوفای ۱۳۱۸ قمری)،
میرزا بدیع (متوفای ۱۳۲۸ قمری)
آقا نجفی اصفهانی (متوفای ۱۳۳۲ قمری)،
میرزا جهانگیرخان قشقایی (متوفای ۱۳۲۸ قمری)،
آخوند ملامحمد کاشی (متوفای ۱۳۳۳ قمری)
از استادان وی در نجف:
محقق خراسانی،
آخوند سید محمدکاظم یزدی،
میرزا محمدتقی شیرازی
شاگردان

سید ابوالقاسم خویی
سید شهاب الدین حسینی مرعشی نجفی
محمد تقی بهجت فومنی
محمد حسن حجتی هرسینی کرمانشاهی
محمدتقی جعفری
حبیب‌الله ذوالفنون عراقی
استادمحمدرضا مظفر
سید محمدحسین بروجردی
سرتیپ عبدالرزاق خان مهندس بخایری
سید روح‌الله خمینی
سید عبدالکریم کشمیری
سید محمد حسین طباطبایی
سید محمد حسن الهی طباطبایی
حسنعلی نخودکی اصفهانی
مهدی مهدوی لاهیجی متوفی ۱۴۱۳ ه‍.ق
محمد مهدوی لاهیجی
محمود علیمرادیان
محمدکرمی
علی کرمی
[[
آثار

تذکرة الحکماء که در حقیقت شبیه اخبار الحکما…
حواشی بر مصادرات تحریر اقلیدس
حاشیه الکافی
حاشیه کفایة الاصول
امهات الاصول فی فهم فقه آل الرسول
حاشیة المطول
حاشیه المکاسب الانصاری
صناعه آلات الرصد
شرح جبر خلاصه
مدخل الزیج النفس فی نظر فیلسوف شیرازی
ترجمه مبادی فلاسفه و ده‌ها اثر دیگر.
شطرنج رمانتیک

شطرنج رمانتیک سبکی از شطرنج است که در قرن هجدهم تا افول آن در دهه ۱۸۸۰ رایج بود. این سبک از شطرنج بر مانورهای سریع و تاکتیکی به جای برنامه‌ریزی استراتژیک بلند مدت تأکید دارد.
بازیکنان شطرنج رمانتیک برنده شدن را در درجه دوم بعد از برد با سبک می‌دانند. دوره رمانتیک بازی با دوره‌های علمی، هایپر مدرن و دینامیسم جدید دنبال شد.
بازی‌های این دوره عموماً شامل بازه‌های 1.e4 مانند گامبیت شاه و جوئوکو پیانو بود. باز کردن پیاده‌های سمت وزیر محبوب نبود و به ندرت بازی می‌شد.
پایان دوره رمانتیک را عموماً با مسابقات وین در سال ۱۸۷۳ می‌شناسند، جایی که ویلهلم اشتاینیتز بازی موقعیتی و بازی بسته را رایج کرد. این تسلط عصر جدیدی از شطرنج به نام مکتب " مدرن " یا کلاسیک را آغاز کرد که تا دهه ۱۹۳۰ ادامه داشت، زمانی که هایپرمدرنیسم رواج یافت.
به‌طور کلی تصور می‌شود که دوران رمانتیک با الکساندر مک دانل و لوئی چارلز ماهه د لا بوردونیس، دو شطرنج باز برتر دهه ۱۸۳۰ به اوج خود رسیده است.[نیازمند منبع] نیاز به منبع ]
دهه ۱۸۴۰ تحت سلطه هوارد استونتون بود و دیگر بازیکنان برجسته آن دوران شامل آدولف اندرسن، دانیل هارویتز، هنری برد، لوئیس پاولسن و پل مورفی بودند.
بازی جاودانه، که توسط اندرسن و لیونل کیزریتزکی در ۲۱ ژوئن ۱۸۵۱ در لندن بازی شد، جایی که اندرسن فداکاری‌های جسورانه ای برای تضمین پیروزی کرد، هر دو رخ و یک فیل و سپس وزیر خود را قربانی کرد و سپس حریف خود را با سه مهره کم ارزش باقی مانده اش مات کرد، نمونه ای عالی از شطرنج رمانتیک محسوب می‌شود.
علیرغم شهرت دوران رمانتیک به بازی‌های تاکتیکی و ترکیب‌های تند، بازی‌های موضعی و بازی‌های بسته در این دوران اصلاً ناشناخته نبودند. آنها در مسابقات لندن در سال ۱۸۵۱ که به‌طور گسترده به عنوان اولین تورنمنت واقعی شطرنج در نظر گرفته می‌شود، برجسته ظاهر شدند.
پل مورفی اغلب از «شطرنج کسل کننده» شکایت می‌کرد و از دفاع سیسیلی و گشایش‌های پیاده وزیر برای ادامه این نوع بازی انتقاد داشت. مورفی در مسابقات خود شرطی را قید کرد که حداقل نیمی از بازی‌ها باید با 1.e4 e5 شروع می‌شدند.
در طول دهه ۱۹۳۰، آلمان نازی شطرنج را به عنوان یک ابزار سیاسی انتخاب کرد و به همین منظور تبلیغاتی را منتشر کرد که ادعا می‌کرد عصر شطرنج رمانتیک، که تحت سلطه بازیکنان آریایی بی‌باک مانند مورفی و آندرسن بود، بعداً توسط شطرنج موضعی «بزدل و خسیس» برخی از بازیکنان یهودی مانند اشتاینیتز، امانوئل لاسکر و دیگران از مسیر خارج شده است.
دوران رمانتیک در هنر نیز تقریباً مشابه دنیای شطرنج بود. هنرها بیشتر بر بیان احساسی متمرکز بودند تا تسلط فنی. این موضوع نیزدر اواخر قرن نوزدهم به پایان رسید زیرا تکامل در هنرها (موسیقی امپرسیونیستی و شعر سمبولیستی) همزمان با ظهور اشتاینیتز به عنوان نیروی سبک جدید در دنیای شطرنج بود. برخی از استادان برجسته شطرنج در خصوص این همزمانی استدلال کرده‌اند که شطرنج علاوه بر علم، یک هنر است.
مگارجل، آلاباما

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Megargel, Alabama | Megargel, Alabama |
| --- | --- |
مکان مختص سرشماری: مکان مختص سرشماری
Megargel, Alabama: Megargel, Alabama
مختصات: ۳۱°۲۲′۴۸″ شمالی ۸۷°۲۵′۴۲″ غربی﻿ / ﻿۳۱٫۳۸۰۰۰°شمالی ۸۷٫۴۲۸۳۳°غربی﻿ / 31.38000; -87.42833: مختصات: ۳۱°۲۲′۴۸″ شمالی ۸۷°۲۵′۴۲″ غربی﻿ / ﻿۳۱٫۳۸۰۰۰°شمالی ۸۷٫۴۲۸۳۳°غربی﻿ / 31.38000; -87.42833
ایالت: آلاباما
شهرستان: شهرستان مونرو، آلاباما
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۷۸ کیلومتر مربع (۰٫۶۸۸ مایل مربع)
 • خشکی: ۱٫۷۸ کیلومتر مربع (۰٫۶۸۸ مایل مربع)
 • آب: ۰ کیلومتر مربع (۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۲۰ متر (۳۹۰ فوت)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۶۲
 • تراکم: ۳۵/کیلومتر مربع (۹۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
کد منطقه: 251
شماره GNIS: 122634
مگارجل (به انگلیسی: Megargel) شهرکی در شهرستان مونرو ایالت آلاباما است که مساحت آن ۱٫۷۸ کیلومترمربع است و در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶۲ نفر جمعیت داشته و تراکم جمعیتی آن، ۳۴٫۸۳ در کیلومترمربع بوده است.
مانوئل ماتاموروس

| مانوئل ماتاموروس | مانوئل ماتاموروس |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۸۳۴ له‌په
درگذشت: ۱۸۶۶ لوزان
ملیت: اسپانیایی
مانوئل ماتاموروس گارسیا (به اسپانیایی: Manuel Matamoros García) یک پروتستان برجسته اسپانیایی بود.
زندگی

ماتاموروس در لپه، واقع در اوئلوا، به دنیا آمد. پدرش یک سرهنگ دوم در توپخانه اسپانیا بود و دوران کودکی خود را در مالاگا، اندلس گذراند. او از سال ۱۸۵۰ تا ۱۸۵۳ در آکادمی نظامی تولدو تحصیل کرد.
او با پیروی از شخصیت‌هایی مانند فرانسیسکو د پاولا روئت و آنتونیو وایس‌پینوسا به پروتستانیسم علاقه‌مند شد و گفته می‌شود که در جبل‌الطارق به این مذهب گروید. در یک کشور با کاتولیسیسم سخت‌گیرانه، او در گرانادا به هشت سال زندان محکوم شد و از تدریس منع گردید. محکومیت او نه به دلیل پروتستان بودن، بلکه به دلیل تبلیغ و تشویق دیگران به این مذهب (تبلیغ مذهبی) بود. در حالی که یازده نفر دیگر تبرئه شدند، هم‌پرونده او، خوسه آلهاما توا، به نه سال زندان محکوم شد.
در نهایت، احکام ماتاموروس و توا به تبعید کاهش یافت. در ماه مه ۱۸۶۳، آن‌ها در کلیسای متدیست جبل‌الطارق حضور داشتند.
ماتاموروس به فرانسه رفت و سرانجام در سوئیس درگذشت. او به عنوان بنیان‌گذار پروتستانیسم اسپانیا و نمادی از آزادی مذهبی توصیف شده است. ماتاموروس در لوزان درگذشت.
میراث

ماتاموروس مجموعه گسترده‌ای از کارت ویزیت برای پروتستان‌هایی که در لوزان، جبل‌الطارق و سایر مناطق ملاقات کرده بود، از خود به‌جا گذاشت. این کارت‌ها اطلاعاتی درباره افرادی که او می‌شناخت ارائه می‌دهند. به‌عنوان نمونه، یکی از این کارت‌ها متعلق به کشیش ویلیام هریس رول، یک روحانی متدیست بود که بیست سال پیش از ماتاموروس تلاش ناموفقی برای معرفی پروتستانیسم در اسپانیا کرده بود.
هانس یوآخیم گلبرگ

| هانس یوآخیم گلبرگ | هانس یوآخیم گلبرگ |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۷ اوت ۱۹۳۰ دورتموند
درگذشت: ۱۷ مهٔ ۲۰۲۰ (۸۹ سال) واینهایم
ملیت: آلمان
پیشه: [[ Author of children's literature  Publisher of children's literature  Editor ]]
سازمان‌ها: Beltz & Gelberg
جوایز:  جایزه ادبیات نسل جوان آلمان  نمایشگاه کتاب کودک بولونیا 
هانس یوآخیم گلبرگ (آلمانی: Hans-Joachim Gelberg; زادهٔ ۲۷ اوت ۱۹۳۰ – ۱۷ مه ۲۰۲۰) نویسنده، ناشر و نویسنده کودکان اهل آلمان بود.
او برندهٔ جوایزی همچون جایزه ادبیات نسل جوان آلمان شده‌است.
در سال ۲۰۱۴ مدرسه ابتدایی در Lützelsachsen، به نام او نامگذاری شد.
مولی قریم

| Molly Qerim | Molly Qerim |
| --- | --- |
Qerim at Luke Air Force Base in 2018: Qerim at Luke Air Force Base in 2018
زادهٔ: ۳۱ مارس ۱۹۸۴ ‏(۴۰ سال) چشر (کنتیکت), ایالات متحده
تحصیلات: دانشگاه کانکتیکات، دانشگاه کوئینیپیاک
پیشه: خبرنگار ورزشی
سال‌های فعالیت: 2008–present
تلویزیون: ESPN
همسر: جیلن رز (ا. ۲۰۱۸–۲۰۲۱)
مولی قریم (زاده ۳۱ مارس ۱۹۸۴) یک شخصیت تلویزیونی آمریکایی و مجری برنامه First Take از شبکه ای‌اس‌پی‌ان است. او قبلاً مجری برنامه صبحگاهی شبکه NFL , و NFL Fantasy Live بود.
قریم در چشر (کنتیکت) با مادری کاتولیک و پدری مسلمان بزرگ شد. او قبل از حضور در دانشگاه کانکتیکات از دبیرستان چشایر فارغ‌التحصیل شد. او مدرک کارشناسی ارشد خود را از دانشگاه کوئینیپیاک در رشته روزنامه‌نگاری پخش دریافت کرد.
در ۱۳ آوریل ۲۰۱۸، قریم اعلام کرد که به اندومتریوز شدید مبتلا شده‌است. قریم در ۲۰ ژوئیه ۲۰۱۸ با جیلن رز بازیکن سابق NBA ازدواج کرد. در دسامبر ۲۰۲۱ اعلام شد که رز پس از حدود یک سال جدایی از قریم درخواست طلاق داده‌است.
مولانا شاه جهان نوری

شاه‌جهان نوری (۱۰ فروردین ۱۳۴۴–۷ خرداد ۱۳۹۰)، همچنین معروف به ژنرال شاه جهان نوری، فرمانده چریک، نظامی و پلیس در طول مقاومت در برابر تهاجم شوروی و مبارزه با گروه‌های تروریستی از جمله به عنوان طالبان و القاعده بین سال‌های ۱۹۸۱ و ۲۰۱۱.
| دگر جنرال مولانا شاه‌جهان نوری | دگر جنرال مولانا شاه‌جهان نوری |
| --- | --- |
زاده: فروردین/حمل ۱۳۴۴ ولایت تخار، افغانستان
درگذشته: ۷ مارس ۱۳۹۰ (۴۶ سال) ولایت تخار، افغانستان
سال‌های خدمت: ۱۹۸۰–۲۰۱۱ †
حرفه نظامی

جنگ افغانستان و شوروی
او به یگان‌های مرکزی/نیروی ویژه احمدشاه مسعود (قطعات مرکزی - نیروهایی که بعداً نیروهای مسلح افغانستان را تشکیل دادند) پیوست، اردوگاه آموزشی نظامی در اکتبر ۱۹۸۵ آموزش‌های نظامی و سیاسی دید؛ عملیات تصرف بیشتر روستاها را انجام داد. و مناطق از جمله؛ پادگان‌های فرخار، اندراب و نهرین در سال ۱۹۸۶، پادگان‌های کلافگان و کوران و منجان در سال ۱۹۸۷.
در سال ۱۹۸۵، زمانی که دولت کمونیستی در آستانه فروپاشی بود، احمدشاه مسعود ژنرال نوری را به رهبری گروهی متشکل از هزاران مجاهد، از جمله بسیاری از فرماندهان ارشد همراه با یک هیئت سیاسی برای تحویل مسئولیت امنیتی مرز استراتژیک حیرتان مزار شریف گماشت. از جنرال عبدالمومن لشکر ۷۰ ارتش افغانستان حکومت محمد نجیب الله.
در دوران حکومت اسلامی افغانستان، ۱۹۹۱–۱۹۹۶
پس از سقوط دولت تحت حمایت مسکو، مجاهدین کابل پایتخت را تصرف کردند، فرمانده شاه جهان نوری فرمانده هنگ ۳۲ (قند ۳۲) در کابل شد. در سال ۱۹۹۳، وی توسط رئیس‌جمهور برهان الدین ربانی به درجه سرتیپی ارتقا یافت.
به کی سلام کنم؟

به کی سلام کنم؟ نام مجموعه‌ای شامل داستان‌های کوتاه، نوشته سیمین دانشور است که چاپ نخست آن در سال ۱۳۵۹، و به دست انتشارات خوارزمی وارد بازار نشر و کتاب شد. برخی از داستان‌های این مجموعه پیشتر در نشریه‌هایی در ایران پیش از انقلاب ۵۷ به چاپ رسید که نخستین آنها تیله شکسته بود و در سال ۱۳۵۲ چاپ گردید. عنوان این کتاب از داستان سوم آن برگرفته شده‌است.
به نظر تقی‌زاده، در میان مجموعه‌ی داستانهای کوتاه دانشور، «به کی سلام کنم؟» با درونمايه نقد رويدادهای اجتماعی و استبداد حاكم بر جامعه‌ی آن ایام، از همه پرداخته‌تر است. داستان «سوترا» در این مجموعه، داستانی است با قوۀ تخیل نیرومند در دنیای جادويی پريان و با نثری استوار و تأثيرگذار كه پايان اميدوارانه‌ای دارد. همچنين خود داستان «به کی سلام کنم؟» هم داستان قوام‌يافته‌ای است كه نويسنده در آن توانايی خود را در نمايش ذهنیت‌های زنانه نشان داده است.
داستان‌ها

تیله شکسته
تصادف
به کی سلام کنم؟
چشم خفته
مار و مرد
انیس
درد همه جا هست.
یک سر و یک بالین
کیدالخائنین
سوترا
منبع

سیمین دانشور؛ به کی سلام کنم؟؛ پیشگفتار ناشر و آگاهیهای کتاب
| ن ب وسیمین دانشور | ن ب وسیمین دانشور |
| --- | --- |
کتاب‌شناسی: کتاب‌شناسی
مجموعه داستان:  آتش خاموش  شهری چون بهشت  به کی سلام کنم؟ 
رمان‌ها:  سووشون  جزیره سرگردانی  ساربان سرگردان  کوه سرگردان 
ترجمه‌ها:  سرباز شکلاتی (نوشته برنارد شاو)  دشمنان (نوشته آنتوان چخوف)  بنال وطن (نوشته آلن پیتون)  داغ ننگ (نوشته ناتانیل هاثورن)  ماه عسل آفتابی (نوشته ریونوسوکه آکوتاگاوا) 
مقالات:  علم‌الجمال و جمال در ادب فارسی  غروب جلال  شاهکارهای فرش ایران  راهنمای صنایع ایران  ذن بودیسم  مبانی استتیک 
دیگر:  جلال آل احمد  سووشون (نمایشنامه)  سووشون (مجموعهٔ نمایشِ خانگی)  سیمین، ساکن جزیره سرگردانی  خانه موزه سیمین و جلال 
ردهٔ سیمین دانشور: ردهٔ سیمین دانشور
↑  تقی‌زاده، صفدر (شهریور و مهر ۱۳۸۶). «نخستین داستان‌نویس زن ایرانی». فردوسی (۵۶ و ۵۷): ۴۹.
مبادی الهیات

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): پروکلوس
زبان: یونانی
مبادی الهیات (زبان یونانی: Στοιχείωσις θεολογική) اثری است در فلسفه نوافلاطونی که توسط پروکلوس نوشته شده. این نوشته که معمولاً خلاصه‌ای نظام‌مند از متافیزیک نوافلاطونی انگاشته شده، در بسیاری اوقات به عنوان مقدمه‌ای بر این حیطه به کار رفته.
اصول الهیات در قرون میانه، علی‌الخصوص از طریق اقتباسی که در قرن نهم میلادی با عنوان الایضاح فی خیر المحض از آن صورت گرفت و به‌نادرست به ارسطو منتسب شد، بسیار اثرگذار بوده. اصل اثر پروکلوس در ۱۲۶۸ توسط ویلیام موربکه به عنوان Elementatio Theologica ترجمه شد.
صفحات وابسته

اثولوجیا، اقتباس عربی دیگر از یک اثر نوافلاطونی (تاسوعات فلوطین) که به دروغ به ارسطو نسبت داده شده است.
پیوندهای خارجی

عناصر الهیات پروکلوس ، ترجمه انگلیسی توماس تیلور که در سال 1816 منتشر شد
بهجت‌آباد (بستان‌آباد)

مکان
| بهجت‌آباد | بهجت‌آباد |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
مختصات: : مختصات: 
استان: آذربایجان شرقی
شهرستان: بستان‌آباد
بخش: تیکمه‌داش
دهستان: عباس غربی
جمعیت: 
بهجت‌آباد یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان عباس غربی بخش تیکمه‌داش شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است.این روستا ۱۶۰ نفر جمعیت دارد. این روستا دارای اب هوای معتدل است
شفقت علی خان

| شفقت علی خان | شفقت علی خان |
| --- | --- |
شفقت علی خان، ن. ۱۳۸۸: شفقت علی خان، ن. ۱۳۸۸
زادهٔ: ۱۷ ژوئن ۱۹۷۲
ملیت: پاکستانی
پیشه: کلاسیک خواننده موسیقی
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۹ – تاکنون
پدر: سلامت علی خان (شام چوراسیح قرنا)
خویشاوندان: شرافت علی خان (برادر بزرگتر)
جوایز: غرور اجرا جایزه (۲۰۰۹) جایزه سفیر صلح توسط فدراسیون جهانی صلح، واشینگتن (۲۰۱۸)
وبگاه: shafqatalikhanmusic.com
شفقت علی خان (متولد: ۱۷ ژوئن ۱۹۷۲) یک خواننده کلاسیک پاکستانی است. او برای اولین بار در سن هفت سالگی در جشنواره موسیقی لاهور در سال ۱۹۷۹ ظاهر شد.
ایلگاز

Town در 23x15px|border |alt=|link= ترکیه
| Ilgaz | Ilgaz |
| --- | --- |
Town: Town
Poppy fields near Mount Ilgaz: Poppy fields near Mount Ilgaz
Location of Ilgaz within Turkey.: Location of Ilgaz within Turkey.
Ilgaz: Ilgaz
مختصات: ۴۰°۵۵′ شمالی ۳۳°۳۷′ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۹۱۷°شمالی ۳۳٫۶۱۷°شرقی﻿ / 40.917; 33.617: مختصات: ۴۰°۵۵′ شمالی ۳۳°۳۷′ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۹۱۷°شمالی ۳۳٫۶۱۷°شرقی﻿ / 40.917; 33.617
استان: Çankırı
حکومت: حکومت
 • Mayor: Cevdet Çetin (حزب عدالت و توسعه)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • شهری: ۷۳۸۳
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (ساعت)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (ساعت تابستانی)
کد پستی: 18xxx
کد منطقه: ۰
پلاک وسایل نقلیه ترکیه: ۱۸
وبگاه: www.ilgaz.gov.tr
ایلگاز (به ترکی استانبولی: Ilgaz) شهری است، در کشور ترکیه که در استان چانقری واقع شده‌است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی ۷٬۰۵۱ نفر و بر اساس برآوردهای سال ۲۰۰۹ میلادی ۷٬۱۲۱ نفر می‌باشد.
مجموعه سینمای جوان

| 0 | 1 |
| --- | --- |
مجموعه سینمای جوان: مجموعه سینمای جوان
 Le Collectif Jeune cinéma:  Le Collectif Jeune cinéma
بنیادگذاری: 1971
گونه: انجمن غیرانتفاعی
هدف: پخش‌کننده فیلم‌های متفاوت و تجربی
دبیرکل: نوئل برچ
رییس: مارسل مازه
نایب‌رییس: لوک موله
مجموعه سینمای جوان (فرانسوی: Collectif Jeune Cinéma) انجمنی است که هدف آن توزیع و اشاعه شیوه‌های تجربی در سینما است. این تعاونی که در سال ۱۹۷۱ توسط فیلمسازان و منتقدان سینمای تجربی تأسیس شد، اولین تعاونی فیلمسازانی است که در فرانسه ظاهر شدند. مجموعه سینمای جوان بازیگر اصلی در پخش سینمای تجربی در فرانسه است، برنامه‌های نمایش فیلم را سازماندهی می‌کند و مجلات Cinémadifferent (1976-1980) و Starements (2007-2010) را منتشر کرده است.
مجموعه سینمای جوان از سال ۱۹۹۹ جشنواره سینمای متفاوت و تجربی پاریس را برگزار می‌کند و در سالهای اخیر بیشتر بر روی برگزاری این جشنواره متمرکز بوده است.
در اولین هیئت مدیره، رئیس انجمن مارسل مازه، و سایر اعضای هیئت مدیره عبارتند از: لوک موله (معاون رئیس)، نوئل برچ (دبیرکل) و رافائل بسان، ژان پل کاسانیاک، ایو آندره دلوباک، دانیل گلدریچ، مود میمون، کلود تیبو
منصور قدر

منصور قدر (۱۳۰۲-نا معلوم) سرلشکر و مسئول پیشین اداره کل دوم (اطلاعات خارجی) ساواک، مسئول پیشین ساواک در سوریه و سفیر پیشین ایران در اردن و لبنان و نویسندهٔ کتاب‌هایی دربارهٔ تاریخ اردن و فلسطین بود. همچنین بنا به ادعای ارتشبد حسین فردوست، او همزمان با ساواک «احتمالا با یکی از سرویس‌های انگلیس یا امریکا و یا شاید اسرائیل» همکاری داشته است.
زندگینامه

منصور قدر فرزند کاظم در سال ۱۳۰۲ دیده به جهان گشود. او پس از اخذ دیپلم ریاضی وارد دانشکده افسری شد و تا درجهٔ سرهنگی به مشاغل مختلفی اشتغال داشت.
زندگینامه > ورود به ساواک و مأموریت‌های خارجی

سرهنگ قدر در سال ۱۳۳۷ به ساواک منتقل شد و در اداره کل دوم (اطلاعات خارجی) به کار پرداخت. در همین سال وی از طرف ساواک با پوشش کنسولی به کنسولگری ایران در دمشق اعزام شد و در شهریور ۱۳۳۹ با پوشش دبیر اولی به سفارت ایران در بیروت رفت.
زندگینامه > ریاست ادارهٔ خاورمیانه

در سال ۱۳۴۰ قدر در تهران بود و ریاست اداره خاورمیانه در ساززمان اطلاعات خارجی ساواک را بر عهده داشت و بدر سال ۱۳۴۱ مدیرکل اداره دوم ساواک (اطلاعات خارجی) شد.
زندگینامه > رایزنی

قدر در شهریور ۱۳۴۲ با عنوان رایزن درجه ۲ سفارت ایران مجددا به لبنان اعزام شد و همزمان مسئولیت ساواک در سوریه را نیز بر عهده گرفت. در سال ۱۳۴۵ سمت وی در وزارت خارجه به رایزنی درجه ۱ ارتقاء یافت و سپس کاردار سفارت ایران در لبنان شد.
زندگینامه > سفارت در اردن و سپتامبر سیاه

سرتیپ منصور قدر در خرداد ۱۳۴۶ سفیر ایران در اردن شد و تا اردیبهشت ۱۳۵۲ در این سمت بود. همزمان با دوران مسئولیت قدر به عنوان سفیر ایران در اردن، واقعهٔ سپتامبر سیاه در این کشور رخ داد.
زندگینامه > سفارت در لبنان

سرتیپ قدر در مرداد ۱۳۵۲ با عنوان سفیر ایران مجددا به لبنان رفت و در همین مأموریت به درجهٔ سرلشکری رسید. منصور قدر در دوران سفارتش در لبنان شدیدا به مخالفت با نفوذ موسی صدر در این کشور می‌پرداخت. رونن کوهن، پژوهشگر اسرائیلی نوشته است شاه در تلاش بود از طریق قدر، سید حسن شیرازی را به جای موسی صدر  رهبر شیعیان لبنان سازد. عباس ویلیام سمیعی، از اندیشکدهٔ سیاسی هوور دانشگاه استنفورد، می‌نویسد «او معمولا مخالفان خود را با بهره‌گیری از هنر ایرانی پرونده‌سازی یعنی ساخت پرونده‌ای از اطلاعات شخصی واقعی و جعلی که می‌تواند علیه دشمنان مورد استفاده قرار گیرد، نابود می‌کرد». با اوج‌گیری انقلاب ایران او در دی‌ماه ۱۳۵۷ از سمت خود برکنار شد اما به جای بازگشت به ایران مستقیما به لندن رفت.