stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
والنتین پاولوف

| والنتین پاولوف | والنتین پاولوف |
| --- | --- |
نخست‌وزیر شوروی: نخست‌وزیر شوروی
دوره مسئولیت ۱۴ ژانویه ۱۹۹۱ – ۲۲ اوت ۱۹۹۱: دوره مسئولیت ۱۴ ژانویه ۱۹۹۱ – ۲۲ اوت ۱۹۹۱
پس از: نیکولای ریژکوف
پیش از: ایوان سیلایف
وزیر امور مالی شوروی: وزیر امور مالی شوروی
دوره مسئولیت ۱۷ ژوئیه ۱۹۸۹ – ۲۶ دسامبر ۱۹۹۰: دوره مسئولیت ۱۷ ژوئیه ۱۹۸۹ – ۲۶ دسامبر ۱۹۹۰
پس از: بوریس گوستف
پیش از: ولادیمیر اورلوف
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۷ سپتامبر ۱۹۳۷ مسکو، جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه، اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی
درگذشته: ۳۰ مارس ۲۰۰۳ (۶۵ سال) مسکو، روسیه
ملیت: اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی
حزب سیاسی: حزب کمونیست اتحاد شوروی
والنتین پاولوف (روسی: Валентин Серге́евич Павлов؛ ۲۷ سپتامبر ۱۹۳۷ – ۳۰ مارس ۲۰۰۳) یک سیاست‌مدار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
وی همچنین برنده جوایزی همچون نشان لنین شده است.
بخش امام حسن

| بخش امام حسن> اطلاعات کلی | بخش امام حسن> اطلاعات کلی |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: بوشهر
شهرستان: دیلم
مرکز بخش: امام حسن
شهرها: امام حسن
دهستان‌ها: لیراوی جنوبی ، لیراوی میانی
مردم: مردم
جمعیت: ۴،۸۶۶ نفر (۱۳۹۵)
بخش امام حسن (شینیز) یکی از بخش‌های شهرستان دیلم استان بوشهر در جنوب ایران است. مرکز این شهرستان شهر امام حسن است. مردم این بخش به زبان لری جنوبی تکلم می‌کنند.
تقسیمات کشوری

بخش امام حسن
دهستان لیراوی جنوبی
دهستان لیراوی میانی
شهرها: امام حسن
مرکز دهستان لیراوی جنوبی، شهر (امام حسن) و مرکز دهستان لیراوی میانی، روستای (والفجر) می‌باشد.
جمعیت

بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش امام حسن در سال ۱۳۸۵ برابر با ۴۵۰۴ نفر بوده‌است.
وظیفه نهایی گوندی (رمان)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پرونده:Gwendy's Final Task.jpgجلد چاپ اول: پرونده:Gwendy's Final Task.jpgجلد چاپ اول
نویسنده(ها): استیون کینگ و ریچارد چیزمار
گوینده نسخه صوتی: مارین ایرلند
طراح جلد: بن بالدوین
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی
مجموعه: سه گانه جعبه دکمه گوندی
گونه(های) ادبی: رمان ماجراجویی
ناشر: رقص گورستان
تاریخ نشر: ۱۵ فوریه ۲۰۲۲
گونه رسانه: چاپ (گالینگور)
شمار صفحات: ۴۱۲
شابک: شابک ‎۹۷۸-۱-۵۸۷۶۷-۸۰۱-۱
وظیفه نهایی گوندی یک رمان ماجراجویی از نویسندگان آمریکایی استیون کینگ و ریچارد چیزمار است. این رمان در تاریخ  ۱۵ فوریه ۲۰۲۲ منتشر شد. بعد از آن این رمان جزو سومین قسمت از رومان سه گانه جعبه دکمه گوندی می باشد. و قسمت های پیشین آن هچون جعبه دکمه گوندی و پر جادویی گوندی می باشد. به طور کلی در سال آینده درست در سال ۲۰۲۶ در ایستگاه فضایی ام اف-۱ اتفاق می افتد و حول محور گوندی پترسون، سناتور ۶۴ ساله ایالات متحده از مین می چرخد. بعد از آن ۲۰ سال از زمانی که ریچارد فاریس او را از دست جعبه دکمه خلاص نموده می گذرد، ولی در حال حاضر این جعبه دکمه برگشته است و پیش از آنکه بتواند یک بار برای همیشه آن را متلاشی سازد، باید با موانع گسترده ای مواجه شود.
خلاصه داستان

رومان وظیفه نهایی گوندی سومین قسمت از سه گانه جعبه دکمه گوندی می باشد. این رمان ترسناک که از طرف استفن کینگ و ریچارد چیزمار رقیمه گردیده شده، آخرین برخورد گوندی پترسون (شخص داستان) با جعبه دکمه را شرح می دهد. گوندی از طرف ریچارد فاریس وظیفه پیدا می کند تا جعبه را در فضای بیرونی دور رها سازد، بعد از آن تنها مکانی که او معتقد است جعبه می‌تواند برای حفظ جهان از آن مکان برود. از وقتی که گوندی آخرین بار جعبه را در دست داشت، قدرت آن برای انجام کارهای بد او گسترده شده بود. فاریس همه گیری کووید را ناشی از سوء استفاده یکی از اربابان از آن جعبه می داند.
برنارد کوارد

| برنارد کوارد | برنارد کوارد |
| --- | --- |
Prime Minister of Grenada: Prime Minister of Grenada
دوره مسئولیت ۱۴ اکتبر ۱۹۸۳ – ۱۹ اکتبر ۱۹۸۳: دوره مسئولیت ۱۴ اکتبر ۱۹۸۳ – ۱۹ اکتبر ۱۹۸۳
پس از: موریس بیشاپ
پیش از: هادسن آستین (as Chairman of the Revolutionary Military Council)
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۰ اوت ۱۹۴۵ ‏(۷۹ سال) ویکتوریا، گرنادا
ملیت: گرنادا
حزب سیاسی: New Jewel Movement
برنارد کوارد (انگلیسی: Bernard Coard؛ زادهٔ ۱۰ اوت ۱۹۴۵) استاد دانشگاه و سیاستمدار اهل گرنادا است.
گاگیک داوتیان (شیمی‌دان کشاورزی)

| - گاگیک داوتیان - | - گاگیک داوتیان - |
| --- | --- |
پرونده:Գագիկ Դավթյան (ագրոքիմիկոս).png: پرونده:Գագիկ Դավթյան (ագրոքիմիկոս).png
مین رئیس دانشگاه دولتی ایروان: مین رئیس دانشگاه دولتی ایروان
دوره مسئولیت ۱۹۵۷ – ۱۹۶۱: دوره مسئولیت ۱۹۵۷ – ۱۹۶۱
پس از: پیش‌نویس:گارگین پطروسیان
پیش از: پیش‌نویس:ناگوش هاروتیونیان
 :  
زادهٔ: ۸ نوامبر ۱۹۰۹ دیلیجان، ارمنستان
درگذشت: ۹ مارس ۱۹۸۰ (۷۰ سال) ایروان، ارمنستان
ملیت: ارمنستان
محل تحصیل: دانشگاه دولتی ایروان
جوایز:          
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): شیمی کشاورزی
 :  
 :  
گاگیک استپانی داوتیان (ارمنی: Գագիկ Ստեփանի Դավթյան؛  زادهٔ ۸ نوامبر ۱۹۰۹ - درگذشته ۹ مارس ۱۹۸۰) شیمی‌دان اهل ارمنستان که از تاریخ ۱۹۵۷ تا تاریخ ۱۹۶۱ ریاست دانشگاه دولتی ایروان را برعهده داشت.
زندگی‌نامه

وی در ۸ نوامبر ۱۹۰۹ در دیلیجان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان لنین، نشان پرچم سرخ کار، نشان دوستی خلق و نشان برجسته افتخار شده‌است. وی در ۹ مارس ۱۹۸۰ در سن ۷۰ سالگی در ایروان درگذشت.
دولت‌آباد (زاوه)

| دولت‌آباد | دولت‌آباد |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: خراسان رضوی
شهرستان: زاوه
بخش: مرکزی
نام(های) پیشین: زو
سال شهرشدن: ۱۳۷۰
مردم: مردم
جمعیت: ۹٬۳۲۹ نفر (۱۳۹۵)
رشد جمعیت: ۳٪- (۵سال)
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
شهردار: قربانیان
تأسیس شهرداری: ۱۳۷۱
ره‌آورد: زعفران، پسته
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۵۱۵۳۷۲
وبگاه: shahrdari-dolatabad.ir
شناسهٔ ملی خودرو: ۳۶ ن ۳۲ ل IRN
کد آماری: ۲۱۳۵
  دولت‌آباد  روی نقشه ایران ۳۵°۱۶′۵۶″شمالی ۵۹°۳۱′۱۱″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۲۸۲۲۲۲°شمالی ۵۹٫۵۱۹۷۲۲°شرقی﻿ / 35.282222; 59.519722   :   دولت‌آباد  روی نقشه ایران ۳۵°۱۶′۵۶″شمالی ۵۹°۳۱′۱۱″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۲۸۲۲۲۲°شمالی ۵۹٫۵۱۹۷۲۲°شرقی﻿ / 35.282222; 59.519722   
 :  
دولت‌آباد نام شهری و مرکز شهرستان زاوه در استان خراسان رضوی است. این شهر در ۳۰ کیلومتری تربت حیدریه قرار گرفته‌است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۹٬۳۲۹ نفر (در ۲٬۹۳۹ خانوار) بوده‌است.
جمعیت این شهر به دلیل کمتر بودن امکانات و زیرساخت‌های علمی رشد منفی دارد و به دلیل نزدیکی به شهر تربت حیدریه مهاجرت می‌کنند.[نیازمند منبع]
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۷۵ | ۷٬۸۴۳ | —     |
| ۱۳۸۵ | ۸٬۷۴۰ | ۱۱٫۴٪+ |
| ۱۳۹۰ | ۹٬۶۰۶ | ۹٫۹٪+ |
| ۱۳۹۵ | ۹٬۳۲۹ | ۲٫۹٪− |
کاربرد دولتی

شهرستان زاوه یک منطقه بسیار بزرگ در شرق شهرستان تربت حیدریه است که در سال 1387 به دلیل وسعت زیاد به عنوان یک شهرستان استقلال یافت.
آب و هوا

آب و هوای شهر دولت‌آباد در زمستان سرد و در تابستان گرم و خشک می‌باشد.[نیازمند منبع]
اماکن تاریخی، آثار باستانی و جهانگردی > آثار ثبت‌شده

مقالهٔ اصلی: فهرست آثار ملی شهرستان زاوه
جیانگ چینگ

| جیانگ چینگ江青 | جیانگ چینگ江青 |
| --- | --- |
جیانگ در ۱۹۷۶: جیانگ در ۱۹۷۶
همسر رهبر جمهوری خلق چین: همسر رهبر جمهوری خلق چین
دوره مسئولیت ۱۹۴۹ – ۱۹۷۶: دوره مسئولیت ۱۹۴۹ – ۱۹۷۶
پیش از: هان زی جون
بانوی اول جمهوری خلق چین: بانوی اول جمهوری خلق چین
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۱۹۴۹: آغاز به کار  ۱۹۴۹
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۹ مارس ۱۹۱۴ چین،
درگذشته: ۱۴ مهٔ ۱۹۹۱ (۷۷ سال) پکن
ملیت:  چین
حزب سیاسی: حزب کمونیست چین
همسر(ان): مائو تسه‌تونگ
پیشه: سیاستمدار
جیانگ چینگ (به چینی: 李淑蒙) همسر مائو تسه تونگ، رهبر حزب کمونیست چین بود. نام او بیشتر در جریان انقلاب فرهنگی چین و بخاطر تبلیغات او در مورد هنر مائوئیستی مطرح شد.
پس از مرگ مائو در ۱۹۷۶ او به همراه سه نفر از همکارانش که «گروه چهار» را تشکیل می‌دادند، به جرم طراحی کودتا دستگیر و محاکمه شدند. جیانگ در این محاکمه به مرگ محکوم شد اما این مجازات بعدها به حبس ابد تقلیل یافت.
بسیاری از جریان‌های مائوئیستی سراسر جهان (و در واقع اکثر آن‌ها) حذف «گروه چهار» و عروج جناح‌های دیگری همچون جناح هوآ گوئو فنگ و دنگ ژیائوپینگ را «سلطهٔ رویزیونیسم در چین» می‌دانند و از این رو از جیانگ چینگ به عنوان یکی از مهم‌ترین رهبران خود نام می‌برند.
پابزرگ تیره

| پابزرگ تیره | پابزرگ تیره |
| --- | --- |
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: ماکیان‌سانان
تیره:: Megapodiidae
سرده:: Megapodius
گونه:: M. freycinet
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Megapodius freycinet Gaimard, 1823: Megapodius freycinet Gaimard, 1823
Subspecies: Subspecies
 M. f. forsteni (GR Gray, 1847)(disputed)  M. f. oustaleti (Roselaar, 1994) (disputed)  M. f. quoyii (GR Gray, 1862)(disputed)  M. f. freycinet (Gaimard, 1823):  M. f. forsteni (GR Gray, 1847)(disputed)  M. f. oustaleti (Roselaar, 1994) (disputed)  M. f. quoyii (GR Gray, 1862)(disputed)  M. f. freycinet (Gaimard, 1823)
مرغ پابزرگ تیره (نام علمی: Megapodius freycinet)، که همچنین به عنوان بوته‌مرغ تیره یا پابزرگ معمولی شناخته می‌شود، پرنده‌ای است متوسط اندازه، تقریباً ۴۱ سانتی‌متر (۱۶ اینچ) طول و مایل به سیاه با تاج نوک‌تیز کوتاه، پوست صورت قرمز برهنه، پاهای تیره، عنبیه قهوه‌ای و یک نوک قهوه‌ای تیره و زرد است. نر و ماده شبیه هم هستند. این گونه زمینی در جنگل‌ها و مرداب‌ها، از جمله حرا، جزایر ملوک و راجا آمپات در اندونزی زندگی می‌کند. مانند دیگر مرغ‌های پابزرگ، تخم‌های خود را در تپه‌ای می‌گذارد که از خاک آمیخته با برگ، ماسه، شن و چوب که می‌تواند به اندازه ۱۱ متر (۳۶ فوت) قطر و ایستاده نزدیک به ۵ متر (۱۶ فوت) بلند است.
بسیاری از مقامات، بوته‌مرغ بیاک را به عنوان زیرگونه‌ای از این گونه معرفی می‌کنند، اما این دو به‌طور فزاینده‌ای به‌عنوان گونه‌های جداگانه در نظر گرفته می‌شوند. در همان زمان، بسیاری از مقامات آرایه M. forsteni را گونه‌ای جداگانه، مرغ پابزرگ فورستن می‌دانند، اما اندازه‌گیری‌ها و شواهد مولکولی نشان می‌دهند که این دو بسیار نزدیک هستند، و مسلماً بهتر است که هم‌گونه در نظر گرفته شوند. به‌طور سنتی، اکثر اعضای سردهٔ Megapodius به عنوان زیرگونه M. freycinet ذکر شده‌اند، اما امروزه، همه مقامات اصلی این را نادرست می‌دانند.
نام خاص یادبود کاوشگر فرانسوی لویی کلود دساولز د فرسینه است.
گونه‌ای نسبتاً رایج در بخش بزرگی از گسترهٔ آن، پرنده‌های غبارآلود به عنوان کمترین نگرانی در فهرست سرخ گونه‌های در معرض خطر IUCN ارزیابی می‌شوند.
وایمار

| وایمار   | وایمار   |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: تورینگن
ناحیه: ناحیه شهری
تقسیمات: 12 districts
حکومت: حکومت
 • شهردار: Stefan Wolf (SPD)
مساحت: مساحت
 • کل: ۸۴٫۲۶ کیلومتر مربع (۳۲٫۵۳ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۰۸ متر (۶۸۲ فوت)
جمعیت (۲۰۰۷-۱۲-۳۱): جمعیت (۲۰۰۷-۱۲-۳۱)
 • کل: ۶۴۷۲۰
 • تراکم: ۷۷۰/کیلومتر مربع (۲۰۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: ۹۹۴۰۱–۹۹۴۴۱
کدهای شماره‌گیری: ۰۳۶۴۳, ۰۳۶۴۵۳
پلاک خودرو: WE
وبگاه: www.weimar.de
| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
مکان: GER
معیار ثبت: فرهنگی: iii, vi
شمارهٔ ثبت: ۸۴۶
تاریخ ثبت: ۱۹۹۸
تئاتر ملی آلمان واقع در مجموعه سنت‌گرایی وایمار
وایمار (به آلمانی: Weimar) شهری است فرهنگی که در مرکز آلمان و در ایالت تورینگن واقع شده‌است. این شهر با حدود ۶۵٬۰۰۰ نفر جمعیت (بر اساس آمار سال ۲۰۰۷) در شمال جنگل تورینگن، شرق شهر ارفورت و جنوب غربی شهرهای لایپزیگ و هاله قرار دارد. اولین بار در سال ۸۹۹ از وایمار در متون تاریخی نام برده شده‌است. این شهر همچنین خواهر خوانده شهر شیراز می‌باشد.
وایمار همچنین به علت تأسیس جمهوری وایمار (۱۹۳۳–۱۹۱۹) در آن دارای اهمیت تاریخی است.
دانشگاه وایمار با نام کامل دانشگاه باوهاوس وایمار (به آلمانی: Bauhaus-Universität weimar) عمدتاً در رشته‌های راه و ساختمان، معماری و هنر فعال است. یک دانشسرای عالی موسیقی به نام فرانتس لیست (Hochschule für Musik Franz Liszt) نیز در وایمار وجود دارد. در سال ۱۹۹۹ میلادی وایمار، توسط یونسکو، به عنوان پایتخت فرهنگی اروپا انتخاب گردید.
تاریخ > سده‌های ۱۸ و ۱۹

وایمار یکی از مهم‌ترین شهرهای فرهنگی اروپا محسوب می‌شود. اقامت و فعالیت بسیاری از مشاهیر ادبی و فرهنگی آلمان همچون گوته، شیلر، هردر و یوهان سباستین باخ و موسیقیدانانی چون هومل (از شاگردان موتزارت) و فرانتس لیست در این شهر سبب افزایش اهمیت آن به عنوان یک مرکز فرهنگی در آلمان و اروپا بوده‌است. آرامگاه گوته (که بخشی از میانسالی و سال‌های پایانی عمرش را در وایمار گذراند) و شیلر و همچنین گنجینه کتابهایشان در این شهر قرار دارد.
تاریخ > جمهوری وایمار

مقالهٔ اصلی: جمهوری وایمار
دوره تاریخ آلمان در بین سال‌های ۱۹۱۹ تا ۱۹۳۳ را معمولاً با نام جمهوری وایمار می‌شناسند. در این سال‌ها تشکیلات دولتی از پایتخت، برلین، به وایمار انتقال یافته بود. دلیل این انتقال شورش‌های خیابانی مرسومی بود که بعد از انقلاب ۱۹۱۸ شهر برلین را به محلی ناامن برای برگزاری جلسات قانون گذاری تبدیل کرده بود.
وایمار در کنار دسائو یکی از مراکز جنبش باوهاس بوده و خانه‌های هنر و گالری‌ها همچنین موزه‌ها و تئاتر ملی آلمان دانشگاه باوهاس و مدرسه موسیقی لیست بسیاری از دانشجویان، هنردوستان، موسیقیدانان، مهندسین و معماران را به سمت وایمار جذب می‌کنند.
تاریخ > جنگ جهانی دوم

در طول جنگ جهانی دوم اردوگاهی با نام بوخن‌والد (به آلمانی: Buchenwald) در فاصله ۸ کیلومتری از مرکز شهر وایمار قرار داست. بیش از ۵۵۰۰۰ زندانی تحت شعار «هر کسی را داشته‌اش» در این بازداشتگاه به کار اجباری برای صنایع محلی (کارخانه صنایع نظامی ویلهلم گوستلوف - Wilhelm-Gustloff-Werk) گمارده بودند.
تاریخ > جمهوری دمکراتیک آلمان

در بین سال‌های دوپارگی آلمان، ۱۹۴۹ تا ۱۹۹۰، وایمار تحت سلطه جمهوری دمکراتیک آلمان قرار داشت.
تاریخ > سال‌های اخیر

در سال ۱۹۹۹ یونسکو وایمار را به عنوان پایتخت فرهنگی اروپا انتخاب کرد. در ۳ سپتامبر ۲۰۰۴ کتابخانه آنا آمیلیا طعمه حریق شد. یک کتاب مقدس مربوط به سال ۱۵۳۴ از آتش‌سوزی در امان ماند. خسارت ناشی از آتش‌سوزی میلیون‌ها دلار برآورد شد. تعداد کتاب‌های این کتابخانه بیش از ۱ میلیون جلد بود که ۴۰ تا ۵۰ هزار جلد از آن‌ها بر اثر آتش‌سوزی از بین رفتند. کتابخانه که قدمت آن به سال ۱۶۹۱ بر می‌گردد، متعلق به میراث جهانی یونسکو و یکی از قدیمی‌ترین کتابخانه‌های اروپاست. این آتش‌سوزی فقدان فرهنگی بزرگی برای آلمان، اروپا و حتی جهان محسوب می‌گردد. تعدادی از کتاب‌ها برای جلوگیری از پوسیدگی در شهر لایپزیگ در معرض شوک سرمایی قرار گرفتند.
شخصیت‌های مهم ساکن در وایمار

یوهان سباستین باخ
یوزی گال
هکتور برلیوز
مارلنه دیتریش
یوهان ولفگانگ گوته
والتر گروپیوس
واسیلی کاندینسکی
پل کله
فرانتس لیست
مارتین لوتر
فریدریش نیچه
فریدریش شیلر
آرتور شوپنهاوئر
رودولف اشتاینر
ریچارد اشتراوس
ریچارد واگنر
آموزش

دانشگاه باوهاوس وایمار
مدرسه موسیقی لیست وایمار
موزه‌ها و جاهای دیدنی

کتابخانه آنا آمالیا Anna-Amalia-Bibliothek
خانه گوته
خانه شیلر
خانه سپیدار بلند Haus Hohe Pappeln
خانه آلبرت شوایتزر
خانه کیرمس کراکا Kirams-Krackow
تئاتر ملی آلمان
قلعه شهر
موزه جدید وایمار
موزه باوهاوس
موزه شهر وایمر
الیاف نارگیل

نمای درشت از الیاف نارگیل
تفکیک الیاف نارگیل
الیاف نارگیل یا فیبر نارگیل (به انگلیسی: coconut fibre) یک الیاف طبیعی استخراج شده از پوسته بیرونی نارگیل است و در محصولاتی مانند موکت و فرش، پادری، برس و تشک کاربرد دارد. الیاف نارگیل ماده الیافی است که بین پوسته سخت و داخلی و لایه خارجی نارگیل یافت می‌شود. از دیگر کاربردهای الیاف قهوه‌ای (ساخته شده از نارگیل رسیده) می‌توان به ساخت پارچه مبلمان، گونی و کاربردهای باغبانی اشاره کرد.
از الیاف سفید که از نارگیل نارس برداشت می‌شود، برای ساخت برس‌های لطیف‌تر، نخ، طناب و تورهای ماهیگیری استفاده می‌شود. الیاف نارگیل این مزیت را دارد که غوطه‌ور نمی‌شود، بنابراین می‌توان آن را در طول‌های بسیار زیاد و در آب‌های عمیق استفاده کرد بدون اینکه وزن اضافی قایق‌ها و شناورها را سنگین کرده و به پایین بکشد.
تاریخ

نام انگلیسی این کلمه coir است که از واژه kayar که از کلمات تامیل و مالایایی است به معنی طناب آمده است (به نوعی طناب که به شیوه سنتی از الیاف نارگیل ساخته می‌شود گویند). طناب و بند از زمان‌های بسیار قدیم از الیاف نارگیل ساخته می‌شده است. ناوبران هندی که قرن‌ها پیش به مالایا، جاوه، چین و خلیج فارس دریانوردی می‌کردند، طناب ساخته شده از الیاف نارگیل را در کشتی‌های خود به کار می‌بردند. نویسندگان عرب قرن یازدهم میلادی به استفاده گسترده از زغال‌سنگ برای طناب و بادبان‌بندی اشاره کردند.
پیش از نیمه دوم قرن ۱۹ صنعت تولید طناب الیاف نارگیل در انگلیس ثبت شده بود. در سال ۱۸۴۰، کاپیتان ویدلی، با همکاری کاپیتان لوگان و آقای توماس ترلوار، شرکت‌های شناخته‌شده فرش Treloar and Sons را در لودگیت هیل، انگلیس تأسیس کرد که به ساخت نخ از الیاف نارگیل برای استفاده در موکت‌ها و فرش‌ها مختلف مشغول بودند.
ساختار

الیاف نارگیل بین پوسته سخت و داخلی و لایه بیرونی نارگیل یافت می‌شود. سلولهای فیبر باریک و توخالی هستند و دارای دیواره‌های ضخیمی از سلولز می‌باشند. آنها در صورتی که نارگیل رسیده نباشد کمرنگ می‌باشند، اما بعداً با قرار گرفتن لایه ای از لیگنین در دیواره‌هایشان، سفت و زردتر می‌شوند. هر سلول حدود ۱ میلیمتر طول و ۱۰ تا ۲۰ میکرومتر قطر دارد.
الیاف به‌طور معمول ۱۰ تا ۳۰ سانتیمتر طول دارند دو نوع الیاف سفید قهوه‌ای و سفید موجود است. الیاف قهوه‌ای که از نارگیل‌های کاملاً رسیده برداشت می‌شود، ضخیم، قوی و دارای مقاومت سایشی بالایی است. به‌طور معمول در موکت‌ها، برس‌ها و گونی‌ها به کار می‌روند. الیاف نارگیل قهوه‌ای بالغ حاوی لیگنین بیشتر و سلولز کمتری نسبت به الیافی مانند کتان و پنبه می‌باشد.
بنابراین استحکام بیشتر ولی انعطاف‌پذیری کمتری دارند. الیاف سفید که از نارگیل نرسیده برداشت می‌شود سفید یا قهوه‌ای روشن بوده و صاف‌تر و ظریف‌تر بوده ولی ضعیف‌تر نیز است. معمولاً آنها را به هم می‌تابند تا نخ مورد استفاده در حصیر یا طناب ساخته شود.
الیاف نارگیل نسبتاً ضدآب است و یکی از معدود الیاف طبیعی است که در برابر صدمات آب شور مقاوم است. از آب شیرین برای فرآوری الیاف قهوه‌ای استفاده می‌شود، در حالی که برای تولید الیاف سفید می‌توان هم آب دریا و هم آب شیرین را به کار برد.
کاربردها > طناب، بسته‌بندی، تختخواب، کفپوش و سایر موارد

از الیاف قرمز در موکت‌ها و پادری‌ها، برس‌ها، تشک‌ها، کاشی و برای ساخت گونی استفاده می‌شود. مقدار کمی از الیاف قرمز نیز به ریسمان تبدیل می‌شود.
اشکال مختلفی که فیبر الیاف نارگیل در آنها ظاهر می‌شود
ساخت طناب الیاف نارگیل در کرالا، هند
تمام قسمتهای قایق با طنابهای الیاف نارگیل به هم متصل شده‌اند
حاتمی

حاتمی یک نام خانوادگی است. افراد سرشناس با این نام از این قرارند:
لیلا حاتمی (زادهٔ ۱۳۵۱)، بازیگر ایرانی
علی حاتمی (۱۳۲۳–۱۳۷۵)، کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کنندهٔ ایرانی
زری خوشکام، مشهور به زهرا حاتمی (۱۳۲۶–۱۴۰۳)، بازیگر ایرانی
ابراهیم حاتمی‌کیا، نویسنده و کارگردان ایرانی
سارا حاتمی، بازیگر ایرانی
یائو ونیوان

| یائو ونیوان | یائو ونیوان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۲ ژانویهٔ ۱۹۳۱
درگذشت: ۲۳ دسامبر ۲۰۰۵ (۷۴ سال) شانگهای
ملیت: چین
پیشه: سیاستمدار
شناخته‌شده برای: Gang of Four
یائو ونیوان (انگلیسی: Yao Wenyuan; ۱۲ ژانویهٔ ۱۹۳۱ – ۲۳ دسامبر ۲۰۰۵) سیاستمدار اهل چین بود.
زندگی‌نامه

یائو در چجیانگ، در یک خانواده روشنفکر به دنیا آمد. پدرش نویسنده، مترجم و منتقد هنری بود. او حرفه خود را در شانگهای به عنوان یک منتقد ادبی شروع کرد. از آن زمان، او شروع به هم‌کاری نزدیک با سیاستمداران چپ‌گرا از جمله رئیس بخش تبلیغات کرد. مقاله او "در اپرای تاریخی پکن در ۱۰ نوامبر ۱۹۶۵ منتشر شد. در آوریل ۱۹۶۹، او به دفتر سیاسی حزب کمونیست چین پیوست. او در زادگاهش شانگهای زندگی کرد و در آوریل ۲۰۰۵ درگذشت.
جزیره پالماریا

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
جزیرهٔ پالماریا: جزیرهٔ پالماریا
مکان:  ایتالیا
معیار ثبت: فرهنگی: ii, iv, v
شمارهٔ ثبت: ۸۲۶
تاریخ ثبت: ۱۹۹۷ (طی نشست ۲۱م)
جزیره پالماریا (به ایتالیایی: Palmaria) یکی از جزیره‌های کشور ایتالیا در دریای لیگوریا است که در غربی‌ترین نقطهٔ خلیج لا اسپزیا قرار دارد. این جزیره با مساحتی ۱٬۶ کیلومتر مربعی، بزرگترین جزیره از مجمع‌الجزایر سه‌گانهٔ پالماریا، تینو و تینتو است. این جزیره‌ها که در فاصلهٔ نزدیکی از یکدیگر قرار دارند از قسمت پورتو ونره در سرزمین اصلی به سمت جنوب پیش‌رفته‌اند. تینو و جزیرهٔ کوچکتر تینتو در جنوب پالماریا قرار دارند.
در سال ۱۹۹۷ این سه جزیره همراه با پورتو ونره و چینکوئه تره در فهرست میراث جهانی یونسکو جای گرفتند.
جدایی تیتو–استالین

یوسیپ بروز تیتو
ژوزف استالین
جدایی تیتو–استالین (انگلیسی: Tito–Stalin split) به‌دنبال درگیری‌ای که بین رهبران جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی و اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی رخ داد منجر به خروج سریع یوگسلاوی از کمینفرم یا دفتر اطلاعات احزاب کمونیست در سال ۱۹۴۸ شد. این شروع دوره‌ای در تاریخ یوگسلاوی بود که از سال ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۵ به طول انجامید، و توأم با روابطی سرد و با کشمکش و درگیری با اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
پیامد جنگ جهانی دوم

بلافاصله پس از جنگ جهانی دوم، چندین درگیری بین یوگسلاوی و بلوک غرب رخ داد. پس از جنگ، یوگسلاوی با موفقیت قلمرو ایستریا، و همچنین شهرهای زادار و رییکا را که از دهه ۱۹۲۰ بخشی از ایتالیا را تشکیل می‌داد، به تصرف خود درآورد. این اقدام برای اسلاوها که عمدتاً کروات‌ها و اسلوونی‌ها بودند فایده مستقیم داشت. رهبر یوگسلاوی به دنبال این پیروزی در پی ایجاد قلمروی آزاد تریسته به عنوان یک کشور بود، که با مخالفت متفقین غربی و استالین مواجه شد.
که پیامد آن چندین درگیری مسلحانه بود، به ویژه آنکه هواپیماهای جنگنده یوگسلاوی به هواپیماهای حمل و نقل آمریکایی شلیک کردند و همین باعث انتقاد شدید کشورهای غربی و استالین شد. از سال ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۸ حداقل چهار هواپیمای آمریکایی مورد اصابت گلوله قرار گرفتند. استالین با این تحریکات مخالف بود، زیرا احساس می‌کرد اتحاد جماهیر شوروی آمادگی رویارویی زودرس درپی تلفات روسیه بعد از جنگ جهانی دوم را ندارد.
علاوه بر این، تیتو آشکارا به حمایت از کمونیست‌ها در جنگ داخلی یونان پرداخت، این در حالی بود که استالین فاصله خود را در عدم حمایت بر اساس توافقنامه با وینستون چرچیل حفظ کرد. تیتو قصد داشت آلبانی و یونان را در همکاری با جمهوری خلق بلغارستان جذب کند، و بدینوسیله تیتو یک بلوک قدرتمند اروپای شرقی را خارج از کنترل مسکو تأسیس کرد. استالین نتوانست آن تهدید را تحمل کند.
نتیجه

پس از مرگ استالین و نفی سیاستهای او توسط نیکیتا خروشچف، صلح با تیتو برقرار شد و یوگسلاوی دوباره در بین‌الملل کشورهای سوسیالیستی برادر پذیرفته شد. با این حال، روابط دو کشور شوروی و یوگسلاوی هرگز به‌طور کامل بازسازی نشد. یوگسلاوی ادامه راه استقلال را در برابر سیاست‌های جهانی پیش می‌برد تا آن را تحت تأثیر قرار دهد، و مانع از تأثیر غرب و شرق می‌شد. ارتش مردمی یوگسلاوی به‌طور رسمی دو برنامه دفاعی را پیش می‌برد، یکی در مقابل حمله ناتو و دیگری در برابر حمله پیمان ورشو.
تیتو برای به‌دست آوردن کمک‌های آمریکا از بیزاری اتحاد جماهیر شوروی سود جست و با یافتن جنبش عدم تعهد، توانست یوگسلاوی را به یک نیروی پیشرو تبدیل کند.
آرسی-سی-کیور

| آرسی-سی-کیور | آرسی-سی-کیور |
| --- | --- |
کمون: کمون
The cave exit building in Arcy-sur-Cure: The cave exit building in Arcy-sur-Cure
کشور: فرانسه
ناحیه: بورگونی-فرانش-کنته
دپارتمان: یون (فرانسه)
بخش: Avallon
کانتون: Joux-la-Ville
مساحت۱: ۲۶٫۳۳ کیلومتر مربع (۱۰٫۱۷ مایل مربع)
جمعیت (ژانویه ۲۰۱۸)۲: ۴۷۹
 • تراکم: ۱۸/کیلومتر مربع (۴۷/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان اروپای مرکزی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کد آماری/کد پستی: ۸۹۰۱۵ /۸۹۲۷۰
ارتفاع: ۱۲۱–۳۰۱ متر (۳۹۷–۹۸۸ فوت)
۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) ۲: ۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) ۲
آرسی-سی-کیور (به فرانسوی: Arcy-sur-Cure) یک کمون در فرانسه است که در canton of Vermenton واقع شده‌است. آرسی-سی-کیور ۲۶٫۳۳ کیلومتر مربع مساحت دارد.
غار ساتسوربلیا

| غار ساتسوربلیا | غار ساتسوربلیا |
| --- | --- |
رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: III (یادمان یا ویژگی طبیعی): رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: III (یادمان یا ویژگی طبیعی)
Inside Satsurblia Cave: Inside Satsurblia Cave
موقعیت غار ساتسوربلیا در نقشهنمایش نقشه گرجستانغار ساتسوربلیا (Imereti)نمایش نقشه Imereti: موقعیت غار ساتسوربلیا در نقشهنمایش نقشه گرجستانغار ساتسوربلیا (Imereti)نمایش نقشه Imereti
fa (in English: Expected satiety): fa
نزدیک‌ترین شهر: تسقالتوبو
مختصات: ۴۲°۲۳′۱۷٫۲″ شمالی ۴۲°۳۶′۲۲٫۲″ شرقی﻿ / ﻿۴۲٫۳۸۸۱۱۱°شمالی ۴۲٫۶۰۶۱۶۷°شرقی﻿ / 42.388111; 42.606167
مساحت: ۰٫۰۱ کیلومتر مربع (۰٫۰۰۳۹ مایل مربع)
تاسیس‌شده: ۲۰۱۱
هیئت حاکمه: Agency of Protected Areas
وبگاه: საწურბლიას მღვიმის ბუნების ძეგლი
غار ساتسوربلیا (به لاتین: Satsurblia Cave) یک غار و محوطه باستانی در گرجستان است.
منطقه بالتیک

منطقه‌ی جغرافیایی در اروپا
با کشورهای بالتیک اشتباه نشود.
دریای بالتیک و کشورهای اطرافش
منطقه‌ بالتیک (انگلیسی: Baltic region) به ناحیه ‌ی پیرامون دریای بالتیک اشاره دارد .برخلاف کشورهای بالتیک (اصطلاح ژئوپولتیک برای استونی، لیتوانی و لتونی)، همگی‌ی کشورهای هم‌مرز با دریای بالتیک، بخش‌هایی از اروپای شرقی و مرکزی و شمالی به شمولِ کشورهای دانمارک، فنلاند، آلمان، لهستان، روسیه و سوئد را هم شامل می‌شود.
ابراهیم مرادی

| ابراهیم مرادی | ابراهیم مرادی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۲۸۶ بندر انزلی
درگذشت: ۱۳۵۶ (۷۰ سال) تهران
ملیت: ایرانی
پیشه: فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان، تهیه‌کننده فیلم، فیلم‌بردار، بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۳۱۰–۱۳۳۸
آثار برجسته: تأسیس اولین مدرسه آرتیستی سینما
ابراهیم مرادی فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان، تهیه‌کننده فیلم، فیلم‌بردار، بازیگر و یکی از پیشگامان سینمای ایران محسوب می‌شود. مرادی یکی از سه چهار هنرمندی است که سینمای ایران با نام آن‌ها آغاز می‌شود. هنگامی که اوانس اوهانیانس آگهی‌های «مدرسه آرتیستی سینما» را در روزنامه‌های کثیرالانتشار سال ۱۳۰۹ چاپ می‌کرد، مرادی ۲۳ سال داشت.
در دوره اول فیلمسازی (۱۳۰۹–۱۳۱۶) که سینمای ایران «قدم آهسته» می‌رفت، مرادی در صف گروه کم شمار اما پرذوق فعالان سینما قرار داشت. از مجموع ۹ فیلم این دوره، دو فیلم ساخته اوست: انتقام برادر (۱۳۱۰) و بلهوس (۱۳۱۳).
زندگی‌نامه

ابراهیم مرادی در سال ۱۲۸۶ هجری خورشیدی در بندر انزلی متولد شد. او در ۱۲ سالگی به جنبش جنگل به رهبری میرزا کوچک خان جنگلی پیوسته بود و در جمهوری انقلابی گیلان نیز نقش داشت. گفته می‌شود وی در مدرسه رشدیه انزلی به آموزش گریگور یقیکیان و سالن سینما تئاتر شخصی عمید همایون، در انزلی با هنر تئاتر آشنا گردید. ابراهیم مرادی پس از شکست جنگلی‌ها برای بار نخست به شوروی گریخت و در جریان اقامت اجباری‌اش در مسکو جذب حرفهٔ عکاسی شد.