stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ریچارد فرانسیس برتون
زندگی‌نامه

برتون در یک خانواده مسیحی در هرتفورتشایر به دنیا آمد. پدر او کلنل جوزف نترویل برتون بود. مادر او مارتا بیکر دختر ریچارد بیکر ثروتمند انگلیسی بود.
خانواده برتون در کودکی او سفرهای زیادی کردند. در سال ۱۸۲۵ آن‌ها به فرانسه رفتند. در سال ۱۸۲۹ او تحصیلات خود را شروع کرد. در سال‌های بعدی خانواده او سفرهای زیادی بین فرانسه، ایتالیا و انگلستان انجام داد. برتون توانایی زیادی در یادگیری زبان از خود نشان داد و از کودکی زبان‌های زیادی فراگرفت. شایع بود که او در جوانی با زنی کولی رابطه داشت و زبان کولیان را از وی یادگرفته‌است.
برتون به کالج ترینیتی در دانشگاه آکسفورد رفت. او قبل از شروع دانشگاه مدتی نزد دکتر ویلیام الکساندر گرینهیل زندگی کرد. برتون با اینکه بسیار باهوش بود توسط استادان و بقیه دانشجویان مورد آزار قرار می‌گرفت. گفته می‌شود او در دانشگاه یک دانشجوی دیگر که او را به خاطر سبیلش مسخره کرده بود به دوئل دعوت کرد. برتون در این زمان شروع به یادگیری زبان عربی کرد و در این زبان نیز مهارت یافت. در سال ۱۸۴۲ او به یک مسابقه اسب سواری رفت که این کار برخلاف قوانین دانشگاه در آن زمان بود. او احتمال می‌داد که به خاطر اینکار - مانند بقیه دانشجویان - تنها تنبیه خفیفی دریافت کند ولیکن مدیریت دانشگاه آنچنان از برتون بیزار بود که او را اخراج کرد. برتون در هنگام خروج خود از دانشگاه تختهای آن را با اسب خود لگدمال کرد.
خدمت در ارتش

برتون در ارتش کمپانی هندشرقی استخدام شد. او مایل بود که در اولین جنگ افغان شرکت کند. او ولیکن به هند اعزام شد و در منطقه گجارات به کار گرفته شد. او در هندوستان به زبان‌های هندی، گجاراتی، پنجابی، فارسی و عربی مسلط شد. او آنقدر در فرهنگ هندو مطالعه کرده بود که معلم هندوی او اجازه داد او عمامه هندو به سر کند؛ ولیکن این امر توسط تاریخدانان مورد شک قرار گرفته‌است. برتون آنقدر به فرهنگ هندوستان علاقه پیدا کرده بود که توسط بقیه سربازان مسخره می‌شد. برتون با بقیه سربازان بسیار متفاوت بود. او یکبار تعداد زیادی میمون را نگهداری کرد تا بتواند زبان آن‌ها را یاد بگیرد. او همچنین دارای شهرت زیادی به خاطر قدرت او در جنگ بود و در جنگهای تن به تن زیادی موفق شده بود.
برتون مأموریت یافت در مورد منطقه سند تحقیق کند. او شروع به مسافرت در لباس مخفی کرد. او به دلیل تبحر در زبان معمولاً وانمود می‌کرد که فردی محلی است. برتون در مورد مسائل جنسی بسیار مطلب نوشت و این مطالب بعدها برای او مشکل‌ساز شد. بعضی خوانندگان تصور می‌کردند که او اعمالی را که در مورد آن نوشته‌است خود انجام داده‌است.
در سال ۱۸۴۹ برتون به دلیل بیماری به اروپا بازگشت. در سال ۱۸۵۰ او کتابی به عنوان راهنمای مسافرت به منطقه گوا در هند نوشت. او سپس به منطقه بولونا رفت تا در مدرسه شمشیربازی آموزش ببیند و در این زمان با همسر خود ایزابل آروندل آشنا شد که زنی کاتولیک از خانواده اشرافی بود.
رسوایی‌ها

برتون در نوشته‌هایش به‌طور بی پرده و غیرمعمولی علائق مرتبط با سکس و تمایلات جنسی خود را آشکار کرده‌است. سفرنامه‌های او اغلب، مملو از شرح جزئیاتی کامل است که زندگی‌های جنسی ساکنان مناطق خط سیر او را بازگو می‌کند. علاقهٔ برتون به مقوله‌های جنسی او را به سمت اندازه گیریِ طول آلت جنسی در مردان سوق داد. مردانی که اغلب، همان ساکنان اقلیم‌های مختلفی بودند که در سفرنامه‌هایش نام برده شده‌است. او همچنین به شرح روش‌های جنسی متداول در سرزمین‌های مشاهده شدهٔ خود می‌پردازد و اغلب نیز اشاره دارد که در آن‌ها مشارکت داشته‌است. از اینرو، ممنوعات جنسی و نژادیِ زمانهٔ خود را به چالش می‌کشد. افراد بسیاری تا به حال، کتاب‌های جنجالی و منتشر شدهٔ وی از جمله کتاب کاما سوترا را ملاحظه کرده‌اند. وی برای اولین بار این متن سنسکریت را به انگلیسی ترجمه کرد. تذکره نویسان (شرح حال نگاران) نسبت به تمایلات همجنس گرایانه برتون تردید دارند. (او هیچگاه در نوشته‌هایش مستقیماً به این رفتار اذعان نکرده‌است).
سفر به مکه

برتون که شیفته آموختن فرهنگهای دیگر بود از جامعه جغرافیایی درخواست کرد که به او اجازه مسافرت داده شود. هفت سالی که او در هندوستان سپری کرده بود به او مسائل زیادی در مورد زندگی مسلمانان یاد داده بود. او تلاش کرد که به حج برود. این سفر که در سال ۱۸۵۲ میلادی انجام شد برتون را بسیار معروف کرد. او این سفر را در لباس مخفی بین مسلمانان هندی انجام داد و قبل از سفر خود را با مطالعه زیاد آماده کرده بود؛ ولیکن در صورت دستگیری خطر زیادی متوجه او بود.
با اینکه برتون اولین غیرمسلمانی نبود که حج انجام داده باشد (لودویچو دی وارتما در سال ۱۵۰۳ میلادی به حج رفته بود) ولیکن سفر او با دقت بسیار زیاد نوشته شده و شرح داده شده‌است. او چندین شخصیت مخفی برای خود درست کرد و خود را به عنوان یک پشتون جا زد تا لهجه او مورد توجه قرار نگیرد؛ ولیکن او به هر حال مجبور بود که با فرهنگ اسلامی آشنا باشد و مطابق رسوم مردم رفتار کند. سفر برتون به مکه خطرناک بود و کاروان آن‌ها مورد حمله دزدان قرار گرفت. برتون می‌دانست که در صورت دستگیری نه سلطان و نه قرآن می‌تواند او را از خشم مردم نجات دهد. رفتن به حج به او لقب حاجی داد و اجازه یافت که عمامه سبز به سر کند. برتون خاطرات این سفر خود را در کتاب خاطرات شخصی حج به مدینه و مکه در سال ۱۸۵۵ نوشته‌است.
وقتی برتون به ارتش بریتانیا بازگشت قصد داشت به عنوان متخصص زبان عربی استخدام شود. رئیس او رابرت لمبرت پلیفیر بود که از برتون متنفر بود. او از جرج پرسی بجر درخواست کرد که از او امتحان عربی بگیرد. بجر که می‌دانست این مسئله دردسر ساز است از اینکار سرباز زد. پلیفیر خود از برتون امتحان گرفت و نتایج را برای بجر فرستاد. با اینکه برتون در بین اعراب زندگی کرده بود بجر او را رد کرد.
سفرهای دیگر

برتون بعد از بازگشت از حج تصمیم گرفت به مطالعه سومالی بپردازد. او قصد داشت دریاچه‌های بزرگی که از اعراب شنیده بود بیابد. او با کاپیتان جان هنینگ اسپک آشنا شد و به همراه او به حرار رفت. او اولین اروپایی بود که به این منطقه وارد شد. برتون به نزد امیر رفت و ده روز پیش او ماند. در سال ۱۸۵۵ برتون دوباره به ارتش ملحق شد و به کریمه رفت تا در جنگ کریمه شرکت کند. در سال ۱۸۵۶ برتون دوباره به درخواست جامعه جغرافیدانان شاهی به زنگبار رفت.
قبل از سفر به آفریقا برتون با ایزابل آروندل نامزد کرد. خانواده آروندل با این ازدواج مخالف بودند زیرا برتون کاتولیک و ثروتمند نبود. برتون دوباره به همراه اسپک به آفریقا رفت. در این سفر او و اسپک هر دو بیمار شدند. برتون شرح این مسافرت را در دو کتاب در سال‌های ۱۸۶۰ و ۱۸۶۳ منتشر کرد.
در سال ۱۸۶۱ برتون با ایزابل ازدواج کرد. از این زمان برتون به عنوان سفیر شروع به کار کرد. برتون بخش زیادی از زندگی خود را به مطالعه بخش غربی آفریقا گذراند. در سال ۱۸۶۹ او سفیر انگلستان در دمشق شد که سمتی ایدئال برای فردی مانند برتون بود. برتون ولیکن با یهودیان دمشق به اختلاف شدیدی بر سر مسئله رباخواری دچار شد. در آن زمان سیاست دولت انگلستان این بود که ارتش انگلستان برای ضبط اموال افرادی که قادر نبودند وام خود را به یهودیان رباخوار بازپس دهند وارد عمل می‌شد ولیکن برتون مایل نبود که این سیاست را ادامه دهد. این امر باعث شد که یهودیان به شدت با او به دشمنی برخیزند. او در این زمان با جین دیگبی بسیار دوست شد و همچنین با عبدالقدیر الجزایری که رهبر انقلابیان الجزایر بود دوستی صمیمی برقرار کرد.
ولیکن در این زمان درگیریهای شدیدی بین یهودیان، مسلمانان و مسیحیان در دمشق وجود داشت. برتون حداکثر تلاش خود را کرد تا بتواند صلح برقرار کند. همچنین برتون در دمشق دارای دشمنان زیادی بود که به دولت انگلستان علیه او شکایت می‌کردند. در نهایت برتون از سمت خود برکنار شد و به تریست فرستاده شد. برتون از این زمان کتابهای بسیاری نوشت.
سفرهای دیگر > یهودستیزی

برتون در سال‌های پایانی عمر خود کتابی ضدیهودی به نام «یهودی، کولی و اسلام» نوشت که در آن از دین یهودیت به شدت انتقاد کرد. او معتقد بود که دین یهودیت کنترل انگلستان را در دست دارد و غیریهودیان را در حد حیوانات می‌داند. او در این کتاب ادعا کرد که یهودیان به صورت مخفیانه به قربانی کردن انسان برای آزمایشهای جادویی می‌پردازند. این کتاب، که بعد از مرگ برتون چاپ شد، دارای اضافاتی با جزئیات زیاد از تحقیقات برتون در این زمینه بود که توسط بیوه او حذف گردید.
مرگ

برتون در سال ۱۸۹۰ در تریست درگذشت. ایزابل همسر او از مرگ برتون بسیار غمگین شد. بعد از مرگ برتون او بسیاری از نوشتارهای برتون را سوزاند. برتون و همسرش در کلیسای کاتولیک سنت مری مگدالن در لندن به خاک سپرده شدند.
بخشی از کتابشناسی

گوآ و کوهستان آبی (۱۸۵۱)
سند و نژادهایی که در دره سند زندگی می‌کنند (۱۸۵۱)
روایت شخصی از زیارت مدینه و مکه (۶–۱۸۵۵، ۳ جلد)
نخستین گام‌ها در آفریقای شرقی (۱۸۵۶)
زنگبار (۱۸۷۲)
قصیده حاج عبدو الیزدی (۱۸۸۰)
کتاب شمشیر (۱۸۸۴)
هزار شب و یک شب (ترجمه)
گلستان سعدی (ترجمه به انگلیسی)
یهودی، کولی و اسلام (۱۸۹۸)
کاما سوترا (ترجمه از سانسکریت به انگلیسی)
ناتالیا میشکوتیونوک

ناتالیا میشکوتیونوک (روسی: Наталья Евгеньевна Мишкутёнок؛ زادهٔ ۱۴ ژوئیهٔ ۱۹۷۰) اسکیت‌باز نمایشی اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
نیکلاس باکستروم

| نیکلاس باکستروم | نیکلاس باکستروم | نیکلاس باکستروم | نیکلاس باکستروم |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
زادهٔ:  ۲۳ نوامبر ۱۹۸۷ ‏(۳۷ سال) یوله
قد:  ۶ فوت ۰ اینچ (۱۸۳ سانتیمتر)
وزن:  ۲۱۴ پوند (۹۷ کیلوگرم؛ ۱۵ سنگ ۴ پوند)
پست:  Centre
ضربه‌ها:  Left
تیم در لیگ ملی هاکی تیم‌های سابق:  Washington Capitals Brynäs IF Dynamo Moscow
تیم ملی:   سوئد
منتخب ان‌اچ‌ال:  4th overall، ۲۰۰۶ Washington Capitals
سوابق بازی:  ۲۰۰۴–تاکنون
وبگاه:  nicklasbackstrom.com
نیکلاس باکستروم (انگلیسی: Nicklas Bäckström؛ زادهٔ ۲۳ نوامبر ۱۹۸۷) بازیکن هاکی روی یخ اهل سوئد است.
رالف والدو امرسون

| رالف والدو امرسون | رالف والدو امرسون |
| --- | --- |
امرسون در سال ۱۸۵۷: امرسون در سال ۱۸۵۷
زادهٔ: ۲۵ مهٔ ۱۸۰۳ بوستون، ماساچوست، آمریکا
درگذشت: ۲۷ آوریل ۱۸۸۲ (۷۸ سال) کنکورد، ماساچوست، آمریکا
ملیت: آمریکایی
محل تحصیل: مدرسه الاهیات هاروارد
دوره: فلسفه سده نوزدهم
حیطه: فلسفه غربی
مکتب: تعالی‌گرایی
محل کار: کالج هاروارد
علایق اصلی: فردگرایی، عرفان
ایده‌های چشمگیر: یک تله موش بهتر بساز جهان راهی به درگاه شما خواهد زد، چشم شفاف
 تأثیرگرفته از توماس کارلایل، جان استوارت میل، ساموئل تیلور کولریج، توماس جفرسون، افلاطون :  تأثیرگرفته از توماس کارلایل، جان استوارت میل، ساموئل تیلور کولریج، توماس جفرسون، افلاطون 
 تأثیرگذار بر هارولد بلوم، خورخه لوئیس بورخس، ویلیام جیمز، جان مویر، فریدریش نیچه، هنری دیوید ثورو، والت ویتمن :  تأثیرگذار بر هارولد بلوم، خورخه لوئیس بورخس، ویلیام جیمز، جان مویر، فریدریش نیچه، هنری دیوید ثورو، والت ویتمن 
 :  
امضاء: امضاء
رالف والدو امرسون، (به انگلیسی: Ralph Waldo Emerson) (زادهٔ ۲۵ مه ۱۸۰۳، بوستون – درگذشته ۲۷ آوریل ۱۸۸۲، کنکورد) فیلسوف و نویسنده آمریکایی بود. امرسون را پدیدآورنده مکتب تعالی‌گرائی آمریکا می‌دانند.
زندگی > دوران جوانی

رالف والدو امرسن در روز ۲۵ مه ۱۸۰۳ در شهر بوستن در ایالت ماساچوست زاده شد. پدرش کشیشی از فرقه یونیتاریست‌ها بود و هنگامی که رالف والدو ده‌سال بیشتر نداشت، درگذشت. پس از مرگ پدر، عمه روشنفکر او، «مری مودی امرسن» به تعلیم و تربیت وی همت گماشت. امرسن در سال ۱۸۲۵ از دانشگاه هاروارد فارغ‌التحصیل و در سال ۱۸۲۶ موفق به دریافت مجوز کشیشی برای تبلیغ فرقه یونیتارینها شد. امرسن در سال ۱۸۲۹ به همکاری با کلیسای یونیتاری دعوت شد و در همان سال با «الن لوییزا تاکر» ازدواج نمود. «الن لوییز» دو سال پس از ازدواج درگذشت.
زندگی > سفر به اروپا

امرسن پس از مرگ همسرش راهی اروپا شد و طی سال‌های ۱۸۳۲ و ۱۸۳۳ با فلاسفه و نویسندگان و شاعران برجسته اروپایی مانند: توماس کارلایل، ویلیام وردزورث و ساموئل تایلر کلریج آشنا شد. امرسن در این سفر، تحقیقاتی پیرامون ایده‌آلیسم آلمانی و فلسفه هندی به‌عمل آورد که در نگارش‌های بعدی او مؤثر بود.
او در زمینهٔ تغییر و تحول در تاریخ هم عقیده با توماس کارلایل بود مبنی بر اینکه تغییر در تاریخ و اجتماع توسط اشخاص بزرگ ایجاد می‌شود نه تودهٔ مردم.
او می‌گوید شما شخصیتهای بزرگی را مثل محمد پیامبر اسلام به من بشناسانید تا تأثیر آنهارا درتحول در تاریخ برای شما بازگو کنم.
زندگی > فعالیت‌های ادبی

پس از بازگشت از اروپا در سال ۱۸۳۵ با «لودیا جکسون» ازدواج کرد و در شهر کنکورد واقع در ایالت ماساچوست اقامت گزید. اولین کتاب او به نام «طبیعت»، در سال ۱۸۳۶ منتشر شد. این کتاب مجموعه‌ای از رسالات کوتاه فرهنگی-اجتماعی است که در آن به تشریح و تبلیغ زندگی بی‌آلایش و سازگار با سرشت انسان و محیط زیست او پرداخته‌است.
تدریس رسالات «دانشمند آمریکایی» در سال ۱۸۳۷ و «خطاب به کالج الهیات» در سال ۱۸۳۸، به اخراج وی از دانشگاه هاروارد انجامید. برکناری وی از دانشگاه، سبب شهرت بیشتر و افزایش پیروان او شد. امرسن به عنوان رهبر ترانسندنتالیستها مورد قبول و احترام طرفدارانش قرار گرفت. وی با همکاری آموس برانسن الکوت، مارگرت فولر و هنری دیوید تورو در سال ۱۸۴۰ به نشر مجله میزان، ارگان ترانسندنتالیست‌ها، به‌عنوان مرکز پرورش و ارتباط عقاید پیشروِ متفکرانِ جدی در هر جامعه‌ای، اقدام نمود. این نشریه تا سال ۱۸۴۴ منتشر شد. از سال ۱۸۵۰ به بعد نوشتارهای امرسون با موفقیت بیشتری روبرو شد. مانند: روش زندگی - ۱۸۶۰ (میلادی) و جامعه و فرد - ۱۸۷۰ (میلادی). امرسون استعداد ادبی و دوراندیشی فرهنگی خود را در تقریظ بر کتاب والت ویتمن به‌نام «برگ‌های علف»، به ثبوت رساند؛ او دربارهٔ ویتمن اشتهار جهانی وی را پیش‌بینی کرد. امرسن بارها در مقام پیشوای ادبی و مشوق فرهنگی نسل جوان شناخته شده‌است. وی به دانشمندان آمریکایی توصیه می‌کند که خود را از نفوذ عقاید اروپاییان حفظ نمایند. امرسون بانی مکتب جدیدی در فرهنگ آمریکا محسوب شده و آثار او تأثیر به‌سزایی بر مشاهیر رنسانس آمریکایی مانند: والت ویتمن، امیلی دیکنسون، ناتانیل هاوثورن، ادگار آلن‌پو و هرمان ملویل داشته‌است.
نظرات

امرسون از یونیتاریست‌های معروف و بانفوذ آمریکا است.
امرسون به سعدی علاقه زیادی داشت، تا جایی که نوشته‌های وی را با انجیل متی مقایسه نمود. امرسون در مدح حافظ شیرازی نیز مقالاتی نوشت.
آثار

۱۸۳۶ طبیعت (این کتاب توسط مرضیه خسروی ترجمه و توسط نشر روزگار نو راهی بازار شده‌است)
۱۸۳۷ دانشمند آمریکایی
۱۸۳۸ جنگ
۱۸۴۸ اتکای به‌خود
۱۸۶۰ روش زندگی
۱۸۶۷ می-دی و داستان‌های دیگر
۱۸۷۰ جامعه و فرد
خاطرات
نمایندگان بشریت
ترجمه‌ی فارسی

از امرسون آثار پراکنده‌ای به فارسی منتشر شده است. جدول زیر مهم‌ترین کتاب‌های منتشر شده از او به زبان فارسی را نشان می‌دهد:
| نام کتاب | مترجم | انتشارات | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- |
| طبیعت، اتکا به نفس، تجربه | مهدی محمدی | انتشارات مولی | شامل سه مقالهٔ «طبیعت»، «اتکا به نفس»، «تجربه» و یک شرح حال |
| لنگرگاهی در شن روان | الهام شوشتری‌زاده | نشر اطراف | شامل یک مقاله از امرسون |
| دختر کولی | نیلوفر آقاابراهیمی | نشر علم | شامل اشعار بازآفرینی شدهٔ امرسون توسط مترجم |
| طبیعت | مرضیه خسروی | نشر روزگار نو | شامل مقالهٔ «طبیعت» |
من در طبیعت وحشی احساس ارزشمند و آشنایی را درک کرده‌ام که در خیابان‌ها و دهکده‌ها هرگز به‌آن دست نیافته‌ام. در دشت‌های آرام، به‌ویژه در مرزهای افق دوردست، انسان شاهد دل‌انگیزترین و باشکوه‌ترین زیبایی‌ها که با سرشت او همگون است، می‌باشد.
بارا دو شوسا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= برزیل
| بارا دو چوچا | بارا دو چوچا |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
  پرچممهر:   پرچممهر
منطقه‌های برزیل: منطقه شمال شرقی برزیل
ایالت: باهیا
جمعیت (۲۰۲۰): جمعیت (۲۰۲۰)
 • کل: ۳۱۲۰۹
منطقهٔ زمانی: UTC -3
بارا دو چوچا (به پرتغالی: Barra do Choça) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در باهیا واقع شده‌است. بارا دو چوچا ۳۱٬۲۰۹ نفر جمعیت دارد.
دنیس دوبروف

دنیس دوبروف (اوکراینی: Денис Віталійович Дубров؛ زادهٔ ۱۰ ژانویهٔ ۱۹۸۹ – ۱۰ مهٔ ۲۰۲۲) ورزشکار ورزش شنا اهل اوکراین بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱۰ مدال طلا، ۶ مدال نقره، ۱۰ مدال برنز شده بود.
اینار ساگستون

اینار ساگستون (انگلیسی: Einar Sagstuen؛ زادهٔ ۲۲ march ۱۹۵۱&#۱۶۰;(۱۹۵۱-۰۳-۲۲) (۷۳ سال)) ورزشکار اسکی صحرانوردی اهل نروژ است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
حزب بازآفرینی کمونیست

| حزب بازآفرینی کمونیست Partito della Rifondazione Comunista | حزب بازآفرینی کمونیست Partito della Rifondazione Comunista |
| --- | --- |
دبیر: مائوریتزیو آچربو
بنیان‌گذار: آرماندو کوسوتا
بنیان‌گذاری: ۶ ژانویۀ ۱۹۹۱ (به عنوان "کمیته‌های بازآفرینی کمونیست") ۱۲ دسامبر ۱۹۹۱ (ایجاد فهرست حزب)
انشعاب از: حزب کمونیست ایتالیا
ستاد: ویا دلی شالویه ۳، رم
روزنامه: لیبراتسیونه (۱۹۹۱–۲۰۱۴) سو لا تستا (از ۲۰۲۰)
شاخه جوانان: کمونیست‌های جوان
اعضای ثبت‌نام کرده  (۲۰۱۹): ۱۱,۴۹۶
مرام سیاسی: کمونیسم
طیف سیاسی: چپ تا چپ رادیکال
وابستگی ملی: اتحاد مترقیان (AdP) (۱۹۹۴–۱۹۹۵) درخت زیتون (۱۹۹۶–۱۹۹۸; پشتیبانی از بیرون) اتحادیه (۲۰۰۴–۲۰۰۸) چپ-رنگین‌کمان (SA) (۲۰۰۸) فدراسیون چپ (FdS) (۲۰۰۹–۲۰۱۲) انقلاب مدنی (RC) (۲۰۱۲–۲۰۱۳) اروپایی دیگر (AET) (۲۰۱۴) قدرت به دست مردم! (PaP) (۲۰۱۷–۲۰۱۸) چپ (۲۰۱۹) اتحاد مردم (۲۰۲۲–تاکنون) صلح، سرزمین، کرامت (۲۰۲۴–تاکنون)
وابستگی اروپایی: حزب چپ اروپا
وابستگی بین‌المللی: نشست بین‌المللی احزاب کمونیست و کارگری (IMCWP)
گروه پارلمانی اروپایی: چپ متحد اروپا – چپ سبز شمال اروپا (۱۹۹۵–۲۰۰۹، ۲۰۱۴–۲۰۱۹)
رنگ رسمی:   سرخ
مجلس نمایندگان: ۰ از ۴۰۰
سنا: ۰ از ۲۰۰
پارلمان اروپا: ۰ از ۷۳
شوراهایمنطقه‌ای: ۰ از ۸۹۶
حزب‌ها : حزب‌ها 
حزب بازآفرینی کمونیست (به ایتالیایی: Partito della Rifondazione Comunista, PRC) یک حزب سیاسی کمونیست در ایتالیا است که از انشعاب در حزب کمونیست ایتالیا (PCI) در سال ۱۹۹۱ پدید آمده است. دبیر حزب مائوریتزیو آچربو است که از سال ۲۰۱۷ جایگزین پائولو فررو شده است. بنیانگذار این حزب آرماندو کوسوتا بود، این در حالی‌ست که طولانی‌ترین مدت رهبری آن (۱۹۹۴-۲۰۰۸) را فائوستو برتینوتی داشته است. برتینوتی، حزب بازآفرینی کمونیست را از یک حزب کمونیست سنتی به مجموعه‌ای از جنبش‌های اجتماعی رادیکال تبدیل کرد.
حزب بازآفرینی کمونیست یکی از اعضای حزب چپ اروپا (PEL) است که در سال ۲۰۰۴ برتینوتی ریاست افتتاحیۀ آن را بر عهده داشت. حزب بازآفرینی کمونیست از سال ۲۰۰۸ در پارلمان ایتالیا نماینده‌ای نداشته است، اما یک عضو پارلمان اروپا به نام الئونورا فورنتسا داشته که طی سال‌های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۹ در کنار گروه چپ متحد اروپا – چپ سبز شمال اروپا (GUE/NGL) حضور داشت.
نشان‌ها

۱۹۹۱–۱۹۹۸۱۹۹۱–۱۹۹۸
۱۹۹۹–۲۰۰۴۱۹۹۹–۲۰۰۴
۲۰۰۴–۲۰۱۱۲۰۰۴–۲۰۱۱
۲۰۱۱–تاکنون
رهبری

دبیر: سرجو گاراوینی (۱۹۹۱–۱۹۹۳)، فائوستو برتینوتی (۱۹۹۴–۲۰۰۶)، فرانکو جوردانو (۲۰۰۶–۲۰۰۸)، پائولو فررو (۲۰۰۸–۲۰۱۷)، مائوریتزیو آچربو (۲۰۱۷–تاکنون)
هماهنگ‌کننده: والتر د چزاریس (۲۰۰۴–۲۰۰۸)، ناندو مایناردی (۲۰۱۴–۲۰۱۷)، استفانو گالینی (۲۰۱۷–تاکنون)
رئیس: آرماندو کوسوتا (۱۹۹۱-۱۹۹۸)
رهبر حزب در مجلس نمایندگان: لوچو ماگری (۱۹۹۲-۱۹۹۴)، فامیانو کروچانلی (۱۹۹۴-۱۹۹۵)، اولیورو دیلیبرتو (۱۹۹۵-۱۹۹۸)، فرانکو جوردانو (۱۹۹۸-۲۰۰۶)، جنارو میلیوره (۲۰۰۶-۲۰۰۸)
رهبر حزب در سنا: لوچو لیبرتینی (۱۹۹۲-۱۹۹۳)، ارسیلیا سالواتو (۱۹۹۳-۱۹۹۵)، فائوستو مارکتی (۱۹۹۵-۱۹۹۶)، لوئیجی مارینو (۱۹۹۶-۱۹۹۸)، جووانی روسو اسپنا (۱۹۹۸-۲۰۰۱)، جورجیو مالنتاکی (۲۰۰۱-۲۰۰۲)، لوئیجی مالاباربا (۲۰۰۲–۲۰۰۶)، جیووانی روسو اسپنا (۲۰۰۶–۲۰۰۸)
رهبر حزب در پارلمان اروپا: لوئیجی وینچی (۱۹۹۴–۲۰۰۴)، روبرتو موزاکیو (۲۰۰۴–۲۰۰۹)، الئونورا فورنتسا (۲۰۱۴–تاکنون)
فرمن در برابر جورجیا

| Furman v>  Georgia | Furman v>  Georgia |
| --- | --- |
دیوان عالی ایالات متحده آمریکا: دیوان عالی ایالات متحده آمریکا
تاریخ طرحJanuary 17, ۱۹۷۲ تاریخ تصمیم‌گیریJune 29, ۱۹۷۲: تاریخ طرحJanuary 17, ۱۹۷۲ تاریخ تصمیم‌گیریJune 29, ۱۹۷۲
نام کامل پرونده: William Henry Furman v. State of جورجیا
استناد: ۴۰۸ U.S. خطای عبارت: نویسه نقطه‌گذاری شناخته نشده «۴» (more)92 S. Ct. 2726; 33 L. Ed. 2d ۳۴۶; ۱۹۷۲ لکسیس‌نکسیس ۱۶۹
پیشینه: Cert. granted, 403 U.S. 952.
ار: Rehearing denied, 409 U.S. 902.
Holding: Holding
The arbitrary and inconsistent imposition of the death penalty violates the متمم هشتم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا و متمم چهاردهم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا Amendments, and constitutes cruel and unusual punishment.: The arbitrary and inconsistent imposition of the death penalty violates the متمم هشتم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا و متمم چهاردهم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا Amendments, and constitutes cruel and unusual punishment.
Court membership: Court membership
احکام پرونده: احکام پرونده
Per curiam.: Per curiam.
هم‌نظری‌: Douglas
هم‌نظری‌: Brennan
هم‌نظری‌: Stewart
هم‌نظری‌: White
هم‌نظری‌: Marshall
مخالف: Burger, joined by Blackmun, Powell, Rehnquist
Dissent: Blackmun
Dissent: Powell, joined by Burger, Blackmun, Rehnquist
Dissent: Rehnquist, joined by برگر، بلکمون، پاول
قوانین اعمال شده: قوانین اعمال شده
متمم هشتم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا، متمم چهاردهم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا: متمم هشتم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا، متمم چهاردهم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا
Abrogated by: Abrogated by
Gregg v. Georgia (1976): Gregg v. Georgia (1976)
فورمن علیه جورجیا (انگلیسی: Furman v. Georgia یک پرونده جنایی برجسته بود که در آن دادگاه عالی ایالات متحده تمام ساختارهای قانونی موجود در آن زمان برای مجازات اعدام در ایالات متحده را باطل کرد. این تصمیم ۵–۴ بود و هر یک از قضات دیوان عالی نظر جداگانه‌ای در این مورد نوشتند. پس از فورمن، ایالت‌ها برای احیای مجازات اعدام حداقل باید آثار خودسرانه و تبعیض آمیز را حذف می‌کردند تا متمم هشتم قانون اساسی ایالات متحده را نقض نکنند. کلیات این پرونده بر سر این بود که آیا اجرای مجازات اعدام در ایالت جورجیا (و همچنین به‌طور گسترده‌تر در ایالات متحده) نقض ممنوعیت «مجازات‌های غیرمعمول و سنگین» که در اصلاحیه هشتم قانون اساسی ایالات متحده آمده، محسوب می‌شود یا خیر. دیوان عالی با رأی ۵ به ۴ تصمیم گرفت که اجرای مجازات اعدام در مورد Furman نقض اصلاحیه هشتم است. دلیل اصلی این تصمیم این بود که روش‌های اجرای مجازات اعدام در آن زمان خودسرانه و نامنظم بودند، که این امر به نوعی «مجازات غیرمعمول و سنگین» محسوب می‌شد.
قضات

این تصمیم موجب تعلیق موقت مجازات اعدام در سراسر ایالات متحده شد. در پی این تصمیم، بسیاری از ایالت‌ها قوانین مربوط به مجازات اعدام را بازنگری و اصلاح کردند تا با استانداردهای تعیین شده توسط دیوان عالی مطابقت داشته باشند. این پرونده به عنوان یک نقطه عطف در تاریخ حقوقی ایالات متحده در نظر گرفته می‌شود و بر بحث‌های مداوم در مورد مجازات اعدام و حقوق بشر تأثیر گذاشته‌است.
William O. Douglas
William J. Brennan Jr.
Potter Stewart
Thurgood Marshall
Byron White
این قضات بر این باور بودند که روش‌های اجرای مجازات اعدام در آن زمان خودسرانه و نامنظم بوده و به این ترتیب، نقض اصلاحیه هشتم قانون اساسی ایالات متحده را تشکیل می‌دهد.
قضات مخالف با تصمیم (علیه):
Chief Justice Warren E. Burger
Harry Blackmun
Lewis F. Powell Jr.
William H. Rehnquist
این قضات با تصمیم اکثریت مخالف بودند و معتقد بودند که مجازات اعدام به خودی خود نقض اصلاحیه هشتم نیست. این تصمیم دیوان عالی یکی از موارد نادری بود که هر یک از نه قاضی نظر جداگانه‌ای ارائه دادند، که نشان‌دهنده تفاوت‌های عمیق در دیدگاه‌ها و تفسیرهای قانونی در مورد مجازات اعدام بود. این پرونده به عنوان یکی از مهم‌ترین پرونده‌ها در تاریخ حقوقی ایالات متحده در نظر گرفته می‌شود و تأثیر عمیقی بر رویکرد قانونی نسبت به مجازات اعدام داشته‌است.
قضات > قضات موافق با تصمیم (له)

ویلیام داگلاس: استدلال کرد که مجازات اعدام به شکلی خودسرانه و تبعیض‌آمیز اعمال می‌شود، که این خود نقض اصلاحیه هشتم است.
ولیام برننان: بر این باور بود که مجازات اعدام به‌طور کلی غیرانسانی است و نقض کرامت انسانی محسوب می‌شود.
پاتر استورات: تأکید کرد که مجازات اعدام به شکلی خودسرانه و نامنظم اعمال می‌شود، مانند «رعد و برقی که تصادفاً فردی را می‌زند».
ثورگود مارشال: استدلال کرد که اکثریت مردم از واقعیت‌های مجازات اعدام بی‌اطلاع هستند و اگر اطلاعات کافی داشته باشند، احتمالاً آن را رد خواهند کرد.
بریون وایت: معتقد بود که روش‌های فعلی اجرای مجازات اعدام ناعادلانه و خودسرانه هستند.
قضات > قضات مخالف با تصمیم (علیه)

قاضی ارشد وارن برگر: استدلال کرد که تاریخ قانون اساسی نشان می‌دهد که مجازات اعدام به خودی خود نقض اصلاحیه هشتم نیست.
هری بلک‌مون: معتقد بود که مسئله اعمال مجازات اعدام باید توسط قانون‌گذاران و نه دادگاه‌ها تعیین شود.
لوییس پاول: بر این باور بود که این پرونده نباید به عنوان یک فرصت برای بازنگری کلی در مجازات اعدام مورد استفاده قرار گیرد.
ویلیام رنکویست: استدلال کرد که مجازات اعدام به عنوان بخشی از تاریخ قضایی ایالات متحده بوده و نباید به عنوان نقض اصلاحیه هشتم تلقی شود.
قوانین بعدی

پس از تصمیم دیوان عالی در پرونده "Furman v. Georgia" در سال ۱۹۷۲، که موجب تعلیق موقت مجازات اعدام در ایالات متحده شد، مجازات اعدام به‌طور کامل متوقف نشد. در واقع، این تصمیم به بازنگری و اصلاح قوانین مربوط به مجازات اعدام در بسیاری از ایالت‌ها منجر شد. در سال ۱۹۷۶، در پرونده‌های "Gregg v. Georgia", "Jurek v. Texas"، و "Proffitt v. Florida"، دیوان عالی ایالات متحده تصمیم گرفت که مجازات اعدام، در صورتی که به شکلی منصفانه و با دقت در تعیین مجازات اعمال شود، نقض اصلاحیه هشتم نیست. این تصمیمات راه را برای از سرگیری اجرای مجازات اعدام در ایالات متحده هموار کرد.
پس از این تصمیمات، اجرای مجازات اعدام در ایالات متحده از سر گرفته شد. اولین اعدام پس از این تصمیمات در سال ۱۹۷۷ انجام شد گرچه این موضوع همچنان محل بحث و مناقشه است و قوانین مربوط به مجازات اعدام در ایالات مختلف متفاوت است. برخی ایالت‌ها مجازات اعدام را حذف کرده‌اند یا موراتوریوم (توقف موقت) بر اجرای آن اعمال کرده‌اند.
الی کاستنهولتس

| الی کاستنهولتس | الی کاستنهولتس |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۰ مهٔ ۱۹۷۵ تون
ملیت: سوئیس
الی کاستنهولتس (انگلیسی: Ueli Kestenholz؛ زادهٔ ۱۰ مهٔ ۱۹۷۵) اسنوبردسوار اهل سوئیس است.
دیوید بلر

دیوید بلر (انگلیسی: David Blair; ۲۵ سپتامبر ۱۹۷۵ – ) ورزشکار دو و میدانی و از برندگان مدال طلا پارالمپیک اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جوایز و افتخارات

وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده است.
حامد امیری

| حامد امیری | حامد امیری |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۶۱ (۴۱ سال) خرم‌آباد، استان لرستان، ایران
ملیت: ایرانی
پیشه: ورزشکار بدن‌سازی. قهرمان پارالمپیک
شناخته‌شده برای: نشان طلا پارالمپیک ۲۰۲۰ توکیو   نشان نقره پارالمپیک ۲۰۱۶ ریودوژآنیرو   مقام سوم مسابقات مردان آهنین ۱۳۹۰
حامد امیری (زاده ۱۳۶۱) دو و میدانی‌کار اهل ایران است.
زندگی‌نامه

ورزشکار لک زبان از ایل بیرانوند و اهل خرم‌آباد متولد سال ۱۳۶۱ در خرم‌آباد است. در ۱۹ سالگی وارد عرصه ورزش شد و تا سال ۱۳۹۱ در رشته مردان آهنین فعالیت داشت. وی در اواخر آذر ۱۳۹۱ در مسیر خرم‌آباد به بروجرد در بیرانشهر دچار سانحه تصادف شد و قطع نخاع شد و از آن به بعد به ورزش پرتاب وزنه معلولان روی آورد.
افتخارات

قبل از قطع نخاع شدن در رشته مردان آهنین دارای مقام سوم سال ۱۳۹۰ رکورد حمل چمدان و اسکات تعادلی رکورد جهان را دارد
نشان نقره پارالمپیک ۲۰۱۶ ریودوژآنیرو در پرتاب وزنه کلاس F55.
نشان طلا بازی‌های پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۰ و شکستن رکورد پارالمپیک در پرتاپ نیزه در کلاس f54