stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
الیویا نیوتن جان

| دِیمالیویا نیوتن جانAC DBE | دِیمالیویا نیوتن جانAC DBE |
| --- | --- |
نیوتن-جان در ۱۹۷۸: نیوتن-جان در ۱۹۷۸
زادهٔ: ۲۶ سپتامبر ۱۹۴۸ کمبریج، انگلستان
درگذشت: ۸ اوت ۲۰۲۲ (۷۳ سال) دره سانتا ینز، کالیفرنیا، ایالات متحده
ملیت: استرالیا بریتانیا
پیشه‌ها: خواننده بازیگر کنشگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۳–۲۰۲۲
همسران:  مت لتانزی (ا. ۱۹۸۴–۱۹۹۵)  جان ایسترلینگ (ا. ۲۰۰۸) 
شریک زندگی: لی کرامر (۱۹۷۳–۱۹۷۹)
فرزندان: کلویی لاتانزی
خویشاوندان:  ماکس برن (پدربزرگ)  بن التون 
پیشه موسیقی: پیشه موسیقی
خاستگاه: ملبورن، استرالیا
ژانر: پاپ کانتری سافت راک بزرگسال معاصر پاپ راک کانتری پاپ دنس پاپ
ساز(ها): آواز
ناشر(ان): Uni ام‌سی‌ای ئی‌ام‌آی پای فستیوال
وبگاه: olivianewton-john.com
 :  
دِیم الیویا نیوتن جان (انگلیسی: Olivia Newton-John؛ ۲۶ سپتامبر ۱۹۴۸ – ۸ اوت ۲۰۲۲) خواننده، بازیگر و کنشگر استرالیایی زادهٔ انگلستان بود. او به همراه جان تراولتا بازیگرهای اصلی موزیکال گریس (۱۹۷۸) بودند که فیلم و موسیقی‌اش از موفق‌ترین‌های تاریخ هالیوود هستند. نیوتن-جان چهار جایزهٔ گرمی دریافت کرد، ۵ ترانهٔ شمارهٔ ۱ در جدول پُرفروش‌ترین‌های ایالات متحده آمریکا داشت و ۱۰ ترانهٔ دیگر او در زمان انتشارشان جزو ۱۰ آهنگ برتر بیلبورد ۱۰۰تای برتر بوده‌اند. نیوتن-جان با فروش جهانی بیش از ۱۰۰ میلیون از آثارش، یکی از پرفروش‌ترین هنرمندان موسیقی از نیمه دوم قرن بیستم است.
وی در دوره‌ای از زندگی با بیماری سرطان روبه رو شد و با خیریه‌هایی که به مقابله با سرطان می‌پرداختند همکاری داشت. همچنین مرکزی به نام الیویا نیوتن-جان در استرالیا تأسیس شد. او پس از چندین دهه مبارزه با این بیماری بر اثر سرطان سینه درگذشت. اگرچه او بیشتر دوران بزرگسالی خود را در ایالات متحده زندگی می‌کرد، اما خود را استرالیایی می‌دانست.
بخشی از فیلم‌شناسی

از فیلم‌ها و برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشت می‌توان به آثار زیر اشاره کرد:
پخش زنده شنبه شب
رودخانه برفی
رقص با ستارگان
گلی
امریکن آیدل
مورفی براون
فردا-۱۹۷۰
گریس-۱۹۷۸
زانادو-۱۹۸۰
دو مدل از یک نوع-۱۹۸۳
یک مادر برای کریسمس-۱۹۹۰
عاشقانه کریسمس-۱۹۹۴
این مهمونی منه-۱۹۹۶
۱ دقیقه-۲۰۱۰
چند مرد عالی-۲۰۱۱
بسیار عالی آقای داندی-۲۰۲۰
درگذشت

اولیویا نیوتن جان ۸ اوت ۲۰۲۲ در سن ۷۳ سالگی درگذشت.
فرودگاه لیک این دا هیل

فرودگاه لیک این دا هیل  (به انگلیسی: Lake in the Hills Airport) یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۱۵۹ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۷۱ متری از سطح دریا واقع شده است.
انریکه میگس

| انریکه میگس | انریکه میگس |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۴ مارس ۱۹۶۶ توی
ملیت: اسپانیا
انریکه میگس (اسپانیایی: Enrique Míguez‎؛ زادهٔ ۱۴ مارس ۱۹۶۶) قایقران کانو اهل اسپانیا بود.
هدویگس مادورو

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Hedwiges Eduard Martinus Maduro
زادروز:  ۱۳ فوریهٔ ۱۹۸۵ ‏(۳۹ سال)
زادگاه:  آلمیره, هلند
قد:  ۱٫۸۵ متر (۶ فوت ۱ اینچ)
پست:  هافبک / مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  پائوک
شمارهٔ پیراهن:  ۸
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
–:  آژاکس آمستردام
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۳–۲۰۰۸ |  آژاکس آمستردام |  ۷۰ |  (۹) |
| ۲۰۰۸–۲۰۱۲ |  والنسیا |  ۷۶ |  (۲) |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۴ |  سویا |  ۲۶ |  (۰) |
| ۲۰۱۴– |  پائوک |  ۹ |  (۲) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۰۵–۲۰۰۷ |  زیر ۲۱ سال هلند |  ۹ |  (۱) |
| ۲۰۰۵– |  هلند |  ۱۸ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۳۰ مارس ۲۰۱۴.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲ سپتامبر ۲۰۱۱:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۳۰ مارس ۲۰۱۴.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲ سپتامبر ۲۰۱۱
هدویگس مادورو (هلندی: Hedwiges Maduro؛ (با تلفظ هلندی: هدویخس مادورو) زادهٔ ۱۳ فوریهٔ ۱۹۸۵) یک بازیکن فوتبال اهل هلند است.
تیم ملی

وی همچنین در تیم ملی فوتبال هلند بازی کرده است.
همه شما زامبی‌ها

داستان کوتاهاثر رابرت هاینلین
| « '—همه شما زامبی ها—' » | « '—همه شما زامبی ها—' » |
| --- | --- |
اثر رابرت هاینلین: اثر رابرت هاینلین
کشور: آمریکا
زبان: زبان انگلیسی
ژانر(ها): علمی تخیلی
انتشار: انتشار
منتشرشده در: مجله فانتزی و علمی تخیلی
تاریخ نشر: ۱۹۵۹
'—همه شما زامبی ها—' یک داستان کوتاه علمی تخیلی از نویسنده آمریکایی رابرت هاینلین است. این داستان کوتاه ظرف مدت یک روز (۱۱ ژوئیه ۱۹۵۸) نوشته شد و اولین بار پس از رد شدن توسط پلی‌بوی، در شماره مارس ۱۹۵۹ مجله فانتزی و علمی تخیلی منتشر شد.
لیگ فوتبال وسکس

لیگ فوتبال
| 0 | 1 |
| --- | --- |
بنیان‌گذاری: ۱۹۸۶
کشور: انگلستان
دسته‌ها: دسته برتر دسته یک
شمار تیم‌ها: ۴۱ ۲۰ (دسته برتر) ۲۱ (دسته یک)
سطح در مسابقات: ۹–۱۰
ورودی: لیگ فوتبال جنوبی انگلستان لیگ ایسمین
صعود به: سطح ۸ لیگ فوتبال جنوبی انگلستان دسته ۱ جنوب لیگ ایسمین دسته ۱ مرکزی جنوب
سقوط به: لیگ فوتبال همشر لیگ فوتبال دورست لیگ فوتبال ویلتشر
جام(های) داخلی: جام لیگ وسکس
لیگ فوتبال وسکس انگلستان (به انگلیسی: Wessex Football League) یک لیگ فوتبال منطقه‌ای مردان است که در سال ۱۹۸۶ میلادی راه‌اندازی شده است.
امیلیو دیرنا

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۱۲ فوریهٔ ۱۹۸۷ ‏(۳۷ سال)
زادگاه:  گلا
قد:  1.89 m
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  Follonica Gavorrano
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۶ |  Cosenza |  ۲۰ |  (۱) |
| ۲۰۰۶–۲۰۰۷ |  Montevarchi |  ۱۸ |  (۰) |
| ۲۰۰۷–۲۰۰۸ |  Grosseto |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۰۸–۲۰۰۹ |  Sangiovannese |  ۲۹ |  (۰) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۳ |  Poggibonsi |  ۹۳ |  (۱۰) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۴ |  باشگاه فوتبال اتلتیکو آرتزو |  ۳۱ |  (۱) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |  Ancona |  ۲۹ |  (۱) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۷ |  Viterbese |  ۵۱ |  (۴) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۸ |  Gubbio |  ۲۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۸–۲۰۱۹ |  باشگاه فوتبال مودنا |  ۲۷ |  (۳) |
| ۲۰۱۹–۲۰۲۰ |  Pianese |  ۲۵ |  (۱) |
| ۲۰۲۰– |  Follonica Gavorrano |  ۰ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۳ فوریه ۲۰۲۰. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۳ فوریه ۲۰۲۰. 
امیلیو دیرنا (انگلیسی: Emilio Dierna؛ زادهٔ ۱۲ فوریهٔ ۱۹۸۷) بازیکن فوتبال است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اتلتیکو آرتزو اشاره کرد.
مانجو

| 0 | 1 |
| --- | --- |
گونه: واگاشی
خاستگاه: ژاپن
مواد اصلی: آرد، آرد برنج , گندم سیاه، آن
  رسانه: مانجو:   رسانه: مانجو
مانجو (به ژاپنی: 饅頭, まんじゅう Manjū) یکی از انواع واگاشی (شیرینی ژاپنی) است.
فرودگاه لیک سمکو ریجنل

فرودگاه لیک سمکو ریجنل  (به انگلیسی: Lake Simcoe Regional Airport) (به زبان بومی: Barrie-Orillia (Lake Simcoe Regional) Airport) یک فرودگاه همگانی باربری با کد یاتا YLK است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱٬۸۲۹ متر است. این فرودگاه در شهر بری (انتاریو) کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۲۹۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
لاک (پوشش)

جعبه لاکی با تزئین گل صد تومانی مادر مروارید ، سلسله مینگ، قرن شانزدهم
مکی-ئ بطری ساکی با مون خاندان توکوگاوا، ژاپن، دوره ادو
لاک نوعی پوشش یا پوشش سخت و بالقوه براق است که بر روی موادی مانند چوب یا فلز اعمال می‌شود. این واژه از کلمه زبان سانسکریت lākshā (लाक्षा) سرچشمه می‌گیرد و بیانگر عدد صد هزار است که هم برای شپشک‌های لاک ساز (به دلیل تعداد بسیار زیاد آنها) و هم برای ترشح صمغی قرمز استفاده می‌شود و سرشار از شلاک است که به عنوان روکش چوب در هند قدیم و مناطق اطراف مورد استفاده قرار می‌گرفت.
لاک‌های آسیایی که به آن «لاک واقعی» می‌گویند، اشیایی هستند که با شیره‌های تصفیه‌شده، رنگ و خشک شدهٔ Toxicodendron vernicifluum (درخت لاک چینی) یا درختان مرتبط پوشیده می‌شود که در چندین لایه روی پایه‌ای عموماً چوبی اعمال می‌شود و به یک لایه سطحی بسیار سخت و صاف تبدیل می‌شود که این لایه سخت، بادوام و مقاوم در برابر آب و از نظر ظاهری بسیار جذاب است. لاک آسیایی گاهی با تصاویر نقاشی می‌شود و با پوسته و مواد دیگر منبت کاری و حکاکی می‌شود، همین‌طور با طلا غبار آلود می‌شود و سایر روش‌های تزئینی و زیباسازی هم روی آن انجام می‌شود.
در تکنیک‌های مدرن و امروزی، لاک(Lacquer) به معنای طیفی از پوشش‌های شفاف یا رنگدانه‌ای است که با تبخیر شدن حلال خشک می‌شوند تا پوششی سخت و بادوام و مقاوم ایجاد کنند. روکش می‌تواند از هر سطحی از بسیار مات تا بسیار براق باشد و در صورت نیاز می‌توان آن را بیشتر جلا داد. روکش‌های لاک معمولاً سخت‌تر و شکننده تر از رنگ‌های روغنی یا لاتکس هستند و معمولاً روی سطوح سخت و صاف مورد استفاده قرار می‌گیرند.
از نظر محصولات تکمیلی مدرن، روکش‌های مبتنی بر شلاک حل شده در الکل، اغلب شلاک یا لاک نامیده می‌شوند تا آنها را از لاک مصنوعی متمایز کنند، که اغلب به آن لاک ساده می‌گویند. که متشکل از پلیمرهای مصنوعی (مانند نیتروسلولز، بوتیرات سلولز استات ("CAB") یا رزین اکریلیک) حل شده در رقیق کننده لاک، مخلوطی از حلال‌های آلی مختلف است. اگرچه لاک مصنوعی دوام بیشتری نسبت به شلاک دارد، اما روکش‌های سنتی شلاک اغلب به دلیل ویژگی‌های زیبایی‌شناختی‌شان ترجیح داده می‌شوند، مانند پولیش فرانسوی، و همچنین مواد «کاملاً طبیعی» و عموماً ایمن برای غذا.
علم اشتقاق لغات

لاک انگلیسی از کلمه قدیمی فرانسوی lacre «نوعی موم مهر و موم»، از lacre پرتغالی گرفته شده‌است، که خود نوعی غیرقابل توضیح از «ماده صمغی» لاتین قرون وسطایی lacca است. اینها در نهایت از سانسکریت لاکشا (लाक्षा) گرفته می‌شوند، که هم برای شپشک‌های لاکساز و هم برای ترشح صمغ قرمزی که تولید می‌کند و به عنوان روکش چوب استفاده می‌شود. رزین لاک زمانی به مقدار قابل توجهی از هند به همراه چوب‌های شرقی به اروپا وارد می‌شد.
اندازه‌گیری شین

لاک شین نوعی اندازه‌گیری از درخشش لاک داده شده‌است. تولیدکنندگان مختلف نام و استانداردهای خاص خود را برای شین خودشان دارند. متداول‌ترین اسم گذاری‌ها از کم براق‌ترین تا بسیار براق عبارتند از: تخت، مات، پوسته تخم مرغ، ساتن، نیمه براق و براق (بالا).
لاک‌های مبتنی بر شلاک

در هند از زمان‌های گذشته از شپشک‌های لاکساز یا شلاک استفاده می‌شد. شلاک ترشح حشره لاک (Tachardia lacca Kerr یا Laccifer lacca) است. برای تولید رنگ قرمز و رنگدانه (دریاچه قرمز) و برای تولید درجات مختلف شلاک که در پوشش سطحی استفاده می‌شود مورد استفاده قرار می‌گیرد.
لاک‌های مبتنی بر اوروشیول > انواع لاک

انواع لاک از مکانی به مکان دیگر تفاوت دارد اما می‌شود آنها را به دو دسته فرآوری نشده و فرآوری شده تقسیم کرد.
لاک اولیه فرآوری نشده، لاک خام نامیده می‌شوند (生漆: ki-urushi در ژاپنی، shengqi در چینی). این مستقیماً از خود درخت با برخی ناخالصی‌ها فیلتر شده‌است. لاک خام حدود ۲۵ درصد آب دارد و به رنگ قهوه ای روشن ظاهر می‌شود. این در یک گرید استاندارد ساخته شده از لاک چینی است که عموماً برای لایه‌های آسیاب شده با مخلوط کردن با پودر استفاده می‌شود و یک درجه با کیفیت بالا ساخته شده از لاک ژاپنی به نام kijomi-urushi (生正味漆) که برای آخرین لایه‌های تکمیلی استفاده می‌شود. .
شکل فرآوری شده (که در آن لاک به‌طور مداوم هم زده می‌شود تا مقدار زیادی از محتوای آب تبخیر شود ) در زبان چینی گوانگچی (光漆) نامیده می‌شود، اما بسته به تنوع، تحت نام‌های ژاپنی مختلفی قرار می‌گیرد، به عنوان مثال، کیجیرو-اوروشی (木地)呂漆) یک لاک شفاف استاندارد است که گاهی با رنگدانه‌ها استفاده می‌شود و roiro-urushi (黒呂色漆) یکسان است اما از قبل با هیدروکسید آهن مخلوط می‌شود تا یک لاک سیاه رنگ تولید کند. Nashiji-urushi (梨子地漆) است که لاک شفاف اما مخلوط با نار هندی برای ایجاد یک لاک زرد آغشته و به ویژه برای طلا استفاده می‌شود. این لاک‌ها عموماً برای لایه‌های میانی استفاده می‌شوند. لاک‌های ژاپنی از این نوع عموماً برای لایه‌های رویی استفاده می‌شوند و پیشوند کلمه jo- (上) به معنای «لایه» است.
لاک‌های فرآوری‌شده می‌توانند به آن‌ها روغن اضافه کنند تا براق شوند، به عنوان نمونه، shuai-urushi (朱合漆) با روغن بذر کتان مخلوط می‌شود. بقیه لاک‌های تخصصی شامل ikkake-urushi (釦漆) است که ضخیم است و بیشتر برای استفاده از ورق نقره یا طلا استفاده می‌شود.
لاک‌های نیتروسلولزی

لاک‌های حلال حاوی نیتروسلولز، رزینی که از نیتراسیون پنبه و سایر مواد سلولزی به دست می‌آید، همراه با دیگر کاربردهای تجاری نیتروسلولز در قرن نوزدهم معرفی شدند. به عنوان مثال، از آنها در اقلام برنجی مانند آلات موسیقی استفاده می‌شد. نسخه‌های بادوام‌تر و سریع‌تر خشک‌شونده این لاک‌ها در اوایل دهه ۱۹۲۰ ساخته شدند و به سرعت جایگزین زیادی از رنگ‌ها و لاک‌هایی که آهسته‌تر خشک می‌شدند شدند. آنها به‌طور گسترده در صنعت خودروسازی و سایرین برای ۳۰ سال آینده مورد استفاده قرار گرفتند تا اینکه پیشرفت‌های شیمیایی بیشتر جایگزین آنها شد. قبل از معرفی، روکش‌های خودروهای تولید انبوه از نظر رنگ محدود بودند، به راحتی آسیب می‌دیدند و زمان زیادی برای خشک شدن نیاز داشتند، با رنگ سیاه ژاپنی سریع تر خشک شدند و در نتیجه مقرون به صرفه‌ترین برای استفاده شدند. در سال ۱۹۲۳، خودروی جنرال موتورز با نام تجاری اوکلند اولین برندی بود که یکی از لاک‌های نیتروسلولوز سریع خشک‌شونده جدید را معرفی کرد، آبی روشن که توسط DuPont با نام تجاری Duco تولید می‌شد. در سال ۱۹۲۴، جنرال موتورز بار دیگر نیز همین کار را کرد و تا سال ۱۹۲۵، لاک‌های نیتروسلولزی به‌طور کامل تجارت رنگ سنتی خودرو، لوازم خانگی، مبلمان، آلات موسیقی، تابوت و سایر محصولات را مختل کردند.
از لاک‌های نیتروسلولزی برای ضدآب کردن فیوزهای آتش بازی نیز استفاده می‌شود. نیتروسلولز و سایر رزین‌ها و نرم‌کننده‌ها در حلال حل می‌شوند و هر لایه لاک مقداری از لایه قبلی را حل می‌کند. این لاک‌ها پیشرفت بزرگی نسبت به روکش‌های قبلی خودرو و مبلمان داشتند، هم در سهولت کاربرد و هم در حفظ رنگ. روش ترجیحی استفاده از لاک‌های سریع خشک شونده است و توسعه لاک‌های نیتروسلولزی منجر به اولین استفاده گسترده از تفنگ‌های اسپری شد. لاک‌های نیتروسلولزی یک روکش سخت و در عین حال انعطاف‌پذیر و بادوام تولید می‌کنند که می‌توان آن را بسیار براق کرد. از معایب این لاک‌ها می‌توان به ماهیت خطرناک حلال که قابل اشتعال و سمی است و خطرات نیتروسلولز در فرایند تولید اشاره کرد. درجه لاکی از نیتروسلولز محلول ارتباط نزدیکی با شکل نیترات شده بیشتر دارد که برای ساخت مواد منفجره استفاده می‌شود. آنها تقریباً پس از یک ماه غیرسمی می‌شوند زیرا در این مرحله لاک بیشتر حلال‌های مورد استفاده در تولید خود را تبخیر کرده‌است.
لاک‌های اکریلیک

لاک‌هایی با کمک رزین اکریلیک، که یک پلیمر مصنوعی است، در دهه ۱۹۵۰ ساخته شدند. رزین اکلیریک یک ترموپلاستیک شفاف و بدون رنگ می‌باشد که از پلیمریزاسیون مشتقات اسید اکریلیک به‌وجود می‌آید. از اکریلیک در رنگ‌های لعاب نیز استفاده می‌شود که این مزیت را دارند که برای به دست آوردن درخشندگی نیازی به سفت شدن ندارند. با این وجود، میناها به کندی خشک می‌شوند. مزیت لاک اکریلیک مدت زمان خشک شدن فوق‌العاده سریع آن می‌باشد.
همان‌طور که لاک آسیایی در قرن هفدهم در فرانسه، انگلستان، اسپانیا و اسپانیا رایج شد، اروپایی‌ها تکنیک‌های تقلید را توسعه دادند. در تکنیک اروپایی که روی مبلمان و سایر اشیاء استفاده می‌شود، از روکش‌هایی استفاده می‌شود که پایه رزینی مشابه پوسته دارند. این تکنیک که به ژاپنی شدن معروف شد، شامل استفاده از چند لایه لاک است که هر کدام با حرارت خشک و جلا میابند. در قرن هجدهم، این روش طرفداران زیادی پیدا کرد. اگرچه به‌طور سنتی پوشش سفالی و چوبی بود، این روش پوشش محبوب (بیشتر سیاه) صنعت فلزات شتاب‌دهنده بود. در قرن بیستم، این اصطلاح به‌طور آزاد برای پوشش‌های مبتنی بر لاک‌ها و لاک‌های مختلف، افزون بر شلاک سنتی، به کار می‌رفت.
پیوند با بیرون

لاک الکل
لاک زدن
دیسک استات
نقاشی با لاک
اوروشیول
لاک به زبان ساده‌تر
(لاک‌)
سینی شش پر چینی، لاک قرمز روی چوب، از سلسله سونگ (۹۶۰–۱۲۷۹)، قرن ۱۲ تا ۱۳، موزه هنر متروپولیتن.
سوت‌های چوبی با لاک ساخته شده در چاناپاتنا، کارناتاکا، هند
کابینت خاتم ماکی و مرواریدی که در قرن شانزدهم از ژاپن به اروپا صادر شد.
لاک مخلوط شده با آب و سقز، آماده برای اعمال روی سطح.
انور محمدخان‌لی (اوجار)

| انور محمدخان‌لی | انور محمدخان‌لی |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
انور محمدخان‌لی: انور محمدخان‌لی
مختصات: ۴۰°۲۸′۱۹″ شمالی ۴۷°۴۸′۰۱″ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۴۷۱۹۴°شمالی ۴۷٫۸۰۰۲۸°شرقی﻿ / 40.47194; 47.80028: مختصات: ۴۰°۲۸′۱۹″ شمالی ۴۷°۴۸′۰۱″ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۴۷۱۹۴°شمالی ۴۷٫۸۰۰۲۸°شرقی﻿ / 40.47194; 47.80028
کشور:  جمهوری آذربایجان
بخش: شهرستان اوجار
جمعیت[نیازمند منبع]: جمعیت[نیازمند منبع]
 • کل: ۲۳۷
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AZT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (AZT)
انور محمدخان‌لی (به لاتین: Ənvər Məmmədxanlı، پیش از ۲۰۰۸ کیروف‌کند Kirovkənd) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان اوجار واقع شده است. این روستا ۲۳۷ نفر جمعیت دارد.
تاریخچه

این روستا پیش‌تر به افتخار سرگئی کیروف، دولتمرد دوران شوروی "کیروف‌کند" نام داشت و پس از آن به افتخار انور محمدخان‌لی نویسنده اهل جمهوری آذربایجان تغییر نام داد.
اندیس گرار سیاه

| گرار سیاه> موقعیت | گرار سیاه> موقعیت |
| --- | --- |
استان: استان کرمان
شهر: حوالی ساردوئیه
فاصله: فاصله
فاصله تا فرودگاه: ۱۲۴ کیلومتر
فاصله تا نزدیک‌ترین شهر: ۲۴ کیلومتر
فاصله تا نزدیک‌ترین روستا: ۴ کیلومتر
فاصله تا مرکز استان: ۱۲۴ کیلومتر
ارتفاع بلندترین نقطه: ۲۴۰۰ متر
ارتفاع: ۲۵۵۰ متر
مشخصات فنی معدن: مشخصات فنی معدن
پتروگرافی: ۵
نوع کانه: ترکیبات مس
پاراژنز: ترکیبات سرب و روی و مولیبدن
سنگ معدن: سنگ معدن
ژنز: آذرین
سنگ میزبان: ولکانیکی آذر آواری
شکل: رگه ای
زلزله: زلزله
وضعیت لرزه‌خیزی ناحیه: غیر فعال
نام اندیس: گرار سیاه
نوع اندیس: فلزی
نام ماده: پلی متال
نوع ماده: فلزی
گرار سیاه یک اندیس فلزی است که در حوالی شهر ساردوئیه استان کرمان قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، پلی متال است.سنگ میزبان این اندیس ولکانیکی آذر آواری است  در این اندیس، پاراژنز‌های ترکیبات سرب و روی و مولیبدن یافت می‌شوند.
اندیس گدارقو

| گدارقو> موقعیت | گدارقو> موقعیت |
| --- | --- |
استان: استان خراسان
شهر: حوالی عشق آباد
مشخصات فنی معدن: مشخصات فنی معدن
نام اندیس: گدارقو
نوع اندیس: فلزی
نام ماده: مس
نوع ماده: فلزی
گدارقو یک اندیس فلزی است که در حوالی شهر عشق آباد استان خراسان قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، مس است.
تقی‌آباد شهرستان

| تقی‌آباد شهرستان | تقی‌آباد شهرستان |
| --- | --- |
روستا: روستا
تقی‌آباد شهرستانموقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانتقی‌آباد شهرستانتقی‌آباد شهرستان (تهران)نمایش نقشه تهران: تقی‌آباد شهرستانموقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانتقی‌آباد شهرستانتقی‌آباد شهرستان (تهران)نمایش نقشه تهران
مختصات: ۳۵°۱۹′ شمالی ۵۱°۳۶′ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۳۱۷°شمالی ۵۱٫۶۰۰°شرقی﻿ / 35.317; 51.600: مختصات: ۳۵°۱۹′ شمالی ۵۱°۳۶′ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۳۱۷°شمالی ۵۱٫۶۰۰°شرقی﻿ / 35.317; 51.600
کشور: ایران
استان: تهران
شهرستان: ورامین
بخش: بخش جوادآباد
دهستان: بهنام وسط جنوبی
جمعیت: ۲۱۰ نفر
تقی‌آباد شهرستان، روستایی از توابع بخش جوادآباد شهرستان ورامین در استان تهران ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان بهنام وسط جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱۰ نفر (۴۹خانوار) بوده‌است.
ماریو مولینا

| ماریو مولینا | ماریو مولینا |
| --- | --- |
Mario Molina at a conference on climate change: Mario Molina at a conference on climate change
زادهٔ: ۱۹ مارس ۱۹۴۳ مکزیکو سیتی، مکزیک
درگذشت: ۷ اکتبر ۲۰۲۰ (۷۷ سال) مکزیکو سیتی، مکزیک
ملیت: مکزیک، ایالات متحده
محل تحصیل: دانشگاه خودمختار ملی مکزیک دانشگاه فرایبورگ دانشگاه کالیفرنیا، برکلی
شناخته‌شده برای: Researched the threat of کلروفلوئوروکربن to the ozone layer in the استراتوسفر.
جوایز: Tyler Prize for Environmental Achievement (۱۹۸۳) NASA Exceptional Scientific Achievement Medal (۱۹۸۹)   جایزه نوبل شیمی (۱۹۹۵) برنامه محیط زیست ملل متحد (۱۹۹۹) The 9th Annual Heinz Award in the Environment (۲۰۰۳)  The Volvo Environment Prize (2004).
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): شیمی
محل کار: دانشگاه کالیفرنیا، سن دییگو دانشگاه کالیفرنیا، ارواین آزمایشگاه پیشرانه جت مؤسسه فناوری کالیفرنیا مؤسسه فناوری ماساچوست
استاد راهنما: جورج سی. پیمنتل
 :  
ماریو ژوزه مولینا-پاسکِل هنریکز (به اسپانیایی: Mario José Molina-Pasquel Henríquez) (زاده ۱۹ مارس ۱۹۴۳ – درگذشته ۷ اکتبر ۲۰۲۰) در تاریخ ۱۹ مارس ۱۹۴۳ در مکزیکو سیتی به دنیا آمد و در ۷ اکتبر ۲۰۲۰ به‌دلیل حمله قلبی درگذشت. او شیمیدان مکزیکی بود که در سال ۱۹۹۵ به همراه فرانک رولند از آمریکا و پاول کروتزن از هلند «برای کار دربارهٔ شیمی اتمسفر به خصوص در مورد شکل‌گیری و تجزیه ازن»
جایزه نوبل شیمی به وی اعطا شد. او کسی بود که اثرات مضر کلروفلوئوروکربن (CFC) برلایه ازن را کشف کرد.
مولینا در کار خود، سمت‌های تحقیق و تدریس را در دانشگاه کالیفرنیا، ایروین، انستیتوی فناوری کالیفرنیا، انستیتوی فناوری ماساچوست، دانشگاه کالیفرنیا، سن دیگو و مرکز علوم جوی در مؤسسه اقیانوس‌شناسی اسکریپز داشت. مولینا همچنین مدیر مرکز انرژی و محیط زیست ماریو مولینا در مکزیکو سیتی بود. مولینا مشاور سیاست آب و هوا رئیس‌جمهور مکزیک، انریکه پنیا نیتو بود.
فعالیت کاری

بین سال‌های ۱۹۷۴ و ۲۰۰۴، مولینا به‌طور مختلف پست‌های تحقیق و تدریس را در دانشگاه کالیفرنیا، ارواین، آزمایشگاه پیش‌رانش جت در مؤسسه فناوری کالیفرنیا و مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) بر عهده داشت، جایی که وی یک قرار کرسی مشترک در گروه جوی و سیاره زمین داشت. در اول ژوئیه ۲۰۰۴، مولینا به گروه شیمی و بیوشیمی در دانشگاه کالیفرنیا، سن دیگو و مرکز علوم جوی در مؤسسه اقیانوس‌شناسی Scripps پیوست. علاوه بر این او یک سازمان غیرانتفاعی تأسیس کرد که مرکز تحقیقات استراتژیک انرژی و محیط زیست ماریو مولینا (به اسپانیایی: Centro Mario Molina para Estudios Estratégicos sobre Energía y Medio Ambiente) را در مکزیکوسیتی در سال ۲۰۰۵ افتتاح کرد. مولینا به عنوان مدیر آن فعالیت می‌کرد.
کشف اثرات مضر کلروفلوئوروکربن

در سال ۱۹۷۴، به عنوان محقق فوق دکترا در دانشگاه کالیفرنیا، ایروین، مولینا و اف. شروود رولند مقاله مشترکی را در مجله Nature نوشت که تهدید کلروفلوئوروکربن(CFC) برای لایه ازن در استراتوسفر را برجسته می‌کند. در آن زمان از کلروفلوئوروکربن به عنوان پیشرانه‌های شیمیایی و مبرد استفاده می‌شد. مولینا و رولند مقاله کوتاه Nature را با گزارشی ۱۵۰ صفحه ای برای کمیسیون انرژی اتمی ایالات متحده (AEC) دنبال کردند، که آنها را در نشست سپتامبر ۱۹۷۴ انجمن شیمی آمریکا در آتلانتیک سیتی ارائه دادند. این گزارش و یک کنفرانس مطبوعاتی سازمان یافته ACS، که در آن آنها خواستار ممنوعیت کامل انتشار بیشتر کلروفلوئوروکربنها در جو بودند، توجه ملی را به خود جلب کرد.
یافته‌های رولند و مولینا توسط تولیدکنندگان تجاری و گروه‌های صنایع شیمیایی مورد مناقشه قرار گرفت و توافق عمومی دربارهٔ نیاز به اقدام فقط در سال ۱۹۷۶ با انتشار مروری بر علم توسط آکادمی ملی علوم آغاز شد. کارهای رولند و مولینا با اثبات کاهش طولانی مدت ازن استراتوسفر در قطب جنوب که توسط جوزف سی فرمان و همکارانش در نشریه نیچر در سال ۱۹۸۵ منتشر شد، بیشتر مورد حمایت قرار گرفت. ادامه کار منجر به تصویب پروتکل مونترال (توافق‌نامه ای) شد برای کاهش تولید و استفاده از کلروفلوئوروکربن) توسط ۵۶ کشور در سال ۱۹۸۷، و اقدامات بیشتر در جهت حذف جهانی کلروفلوئوروکربن از قوطی‌های آئروسل و یخچال‌ها. برای همین کار است که بعداً مولینا جایزه نوبل شیمی را در سال ۱۹۹۵ با پاول کروتزن و اف شروود رولند به اشتراک گذاشت. این استناد به ویژه "وی و همکارانش را به دلیل" کار در شیمی جوی، به ویژه در مورد تشکیل و تجزیه ازن "به رسمیت می‌شناسد.
مولینا در سال ۱۹۷۳ به عنوان دانشجوی فوق دکترا به آزمایشگاه پروفسور فرانک رولند پیوست. در اینجا، مولینا تحقیقات پیشگامانه رولند را در مورد شیمی «اتم داغ» ادامه داد، که این مطالعه خواص شیمیایی اتم‌های دارای انرژی ترجمه اضافی به دلیل فرایندهای رادیواکتیو است.
این مطالعه به زودی منجر به تحقیق در مورد کلروفلوئوروکربن‌ها، گازهای ظاهراً بی‌ضرری شد که در مبردها، اسپری‌های آئروسل و ساخت کفهای پلاستیکی استفاده می‌شد. CFCها با فعالیت انسان آزاد می‌شدند و معروف بودند که در جو تجمع می‌یابند. س basicال اساسی علمی که مولینا پرسید این بود که "نتیجه آزاد کردن جامعه در محیطی که قبلاً آنجا نبود چه نتیجه ای دارد؟"
رولند و مولینا قبلاً ترکیبات مشابه کلروفلوئوروکربن (CFC) را مورد بررسی قرار داده بودند. آنها با هم تلفیق دانش اولیه در مورد شیمی ازن، کلروفلوئوروکربن و شرایط جوی با مدل‌سازی رایانه ای، تئوری تخریب ازن کلروفلوئوروکربن را توسعه دادند. ابتدا مولینا تلاش کرد تا بفهمد چگونه کلروفلوئوروکربن‌ها می‌توانند تجزیه شوند. در سطح پایین‌تر جو، آن‌ها بی اثر بودند. مولینا دریافت که اگر کلروفلوئوروکربن‌های منتشر شده در جو با فرایندهای دیگر تحلیل نرود، به‌طور مداوم به ارتفاعات بیشتری می‌رسند. بالاتر از جو، شرایط مختلفی اعمال می‌شود. بالاترین سطح استراتوسفر در معرض نور ماورای بنفش خورشید است. یک لایه نازک ازن که در استراتوسفر شناور است، سطح پایین‌تری از جو را از آن نوع تابش محافظت می‌کند.
افتخارات

مولینا جوایز و افتخارات بی شماری دریافت کرد، از جمله به اشتراک گذاشتن جایزه نوبل شیمی ۱۹۹۵ با پاول کروتزن و اف شروود رولند برای کشف نقش CFC در تخریب لایه ازن.
مولینا در سال ۱۹۹۳ به عضویت آکادمی ملی علوم ایالات متحده انتخاب شد. وی در سال ۱۹۹۶ به عضویت مؤسسه پزشکی ایالات متحده انتخاب شد و در سال ۲۰۰۳ نیز به عضویت کالج ملی مکزیک انتخاب شد. وی همچنین یکی از اعضای آکادمی علوم مکزیک بود. مولینا یکی از اعضای انجمن پیشبرد علوم آمریکا بود و به‌طور مشترک رئیس هیئت علمی اقلیم AAAS 2014، آنچه ما می‌دانیم: واقعیت، خطرات و واکنش به تغییرات آب و هوایی بود.
افتخارات > مدارک افتخاری

مولینا بیش از سی مدرک افتخاری دریافت کرد.
Yale University (1997) از جمله موارد زیر:
مدرک افتخاری از دانشگاه ییل (۱۹۹۷)
مدرک افتخاری از دانشگاه تافتز (۲۰۰۳)
مدرک افتخاری از دانشگاه دوک (۲۰۰۹)
مدرک افتخاری از دانشگاه هاروارد (۲۰۱۲)
زندگی شخصی

مولینا در ژوئیه سال ۱۹۷۳ با همکار شیمی‌دان خود، لوئیزا تان ازدواج کرد. آنها زمانی که مولینا دکترای خود را در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی دنبال می‌کرد، با یکدیگر آشنا شده بودند. آنها در پاییز همان سال به ارواین، کالیفرنیا نقل مکان کردند. این زوج بعداً طلاق گرفتند. لوئیزا تان مولینا اکنون دانشمند اصلی مرکز مطالعات استراتژیک مولینا در انرژی و محیط زیست در لاجولا، کالیفرنیا است. پسر آن‌ها، فیلیپه خوزه مولینا، در سال ۱۹۷۷ متولد شد. وی از دانشگاه براون و دانشکده پزشکی هاروارد فارغ‌التحصیل شد و اکنون به عنوان یک متخصص داخلی در بوستون کار می‌کند. وی به مرکز پزشکی Beth Israel Deaconess وابسته است و یک مربی در پزشکی در مرکز پزشکی Beth Israel Deaconess و دانشکده پزشکی هاروارد است. مولینا در فوریه ۲۰۰۶ با همسر دوم خود، گوادالوپ آلوارز ازدواج کرد.
مولینا در ۷ اکتبر سال ۲۰۲۰، در سن ۷۷ سالگی، به دلیل حمله قلبی درگذشت.