stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فهرست میراث جهانی در ایالات متحده آمریکا

| میراث جهانی در ایالات متحده آمریکا | میراث جهانی در ایالات متحده آمریکا |
| --- | --- |
 :  
اطلاعات: اطلاعات
کشور: ایالات متحده آمریکا
تاریخ ثبت: ۷ دسامبر ۱۹۷۳
آثار ثبت شده: ۲۶ فرهنگی (۱۳)  طبیعی (۱۲)  ترکیبی (۱) 
فهرست آزمایشی: ۱۷
میراث در خطر: پارک ملی اورگلیدز
وبگاه: us
میراث جهانی در ایالات متحده آمریکا تا ژانویه ۲۰۲۵ شامل ۲۶ اثر ثبت شده در این کشور است که توسط کمیته میراث جهانی ثبت شده است و افزون بر این، ۱۷ محل نیز در فهرست آزمایشی و نامزد ثبت شدن هستند.
سایت‌های میراث جهانی سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد (یونسکو) مکان‌هایی هستند که دارای اهمیت فرهنگی یا طبیعی هستند، همان‌طور که در پیمان‌نامه میراث جهانی، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده، شرح داده شده است.
میراث فرهنگی شامل بناهای تاریخی مانند آثار معماری، مجسمه‌ها، کتیبه‌ها، مجموعه‌های ساختمانی و محوطه‌های باستانی است. از سوی دیگر، میراث طبیعی به ویژگی‌های فیزیکی و زیستی، شکل‌های زمین‌شناسی و زیستگاه گونه‌های در خطر انقراض حیوانات و گیاهان اطلاق می‌شود. همچنین مکان‌هایی که از نظر علمی، حفاظتی یا زیبایی طبیعی اهمیت دارند، جزو میراث طبیعی به‌شمار می‌روند.
ایالات متحده آمریکا کنوانسیون را در ۷ دسامبر ۱۹۷۳ پذیرفت. در ایالات متحده ۲۶ سایت میراث جهانی وجود دارد، و ۱۷ سایت دیگر نیز در فهرست آزمایشی قرار دارند.
اولین سایت‌های اضافه‌شده به فهرست میراث جهانی در ایالات متحده، دو سایت پارک ملی میزا ورده و پارک ملی یلوستون بودند که هر دو سایت در دومین جلسه برگزار شده به تاریخ ۱۹۸۷ در واشینگتن دی سی توسط کمیته میراث جهانی اضافه شدند. جدیدترین سایت اضافه شده به فهرست، منطقه تاریخی موراوین بتلهم است که بخشی از سایت بین‌المللی سکونتگاه‌های موراویان شناخته می شود و با کشورهای دانمارک، آلمان و بریتانیا مشترک است. این ۲۶ سایت در ۲۲ ایالت و دو قلمرو واقع شده‌اند. آریزونا، کالیفرنیا، هاوایی، ایلینوی، مونتانا، نیومکزیکو، نیویورک و پنسیلوانیا هر کدام چندین سایت دارند (با سایت فرانک لوید رایت که در شش ایالت گسترده شده است). همچنین دو سایت مرزی مشترک با کانادا وجود دارد. از ۲۶ سایت، ۱۳ سایت فرهنگی، ۱۲ سایت طبیعی و یک سایت دیگر به نام پاپاهانوموکووآکئا، به دلیل ویژگی‌های فرهنگی و طبیعی به عنوان ترکیبی فهرست شده است. یک سایت در حال حاضر به عنوان در معرض خطر فهرست شده است: پارک ملی اورگلیدز در سال ۲۰۱۰ به دلیل تخریب اکوسیستم‌های آبی آن فهرست شده بود. این سایت همچنین بین سال‌های ۱۹۹۳ و ۲۰۰۷ به عنوان در معرض خطر فهرست شده بود. پارک ملی یلوستون بین سال‌های ۱۹۹۵ و ۲۰۰۳ به دلیل برنامه‌های معدن‌کاری در خطر فهرست شده بود؛ اما بعدا از فهرست در معرض خطر خارج شد. ایالات متحده پنج بار طی سالیان ۱۹۷۶–۱۹۸۳، ۱۹۸۷–۱۹۹۳، ۱۹۹۳–۱۹۹۹، ۱۹۹۹–۲۰۰۱ و ۲۰۰۵–۲۰۰۹ به عنوان عضو کمیته میراث جهانی خدمت کرده است.
موقعیت میراث روی نقشه

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
 پارک ملی یلواستونپارک ملی میزا وردهپارک ملی گرند کنیونپارک ملی اورگلیدزتالار استقلالپارک‌های ملی و ایالتی ردوودSan Antonio Missionsپارک ملی غار ماموتپارک ملی المپیکتپه‌های کاهوکیاپارک ملی کوهستان‌های گریت اسموکیتندیس آزادیپارک ملی یوسیمیتیپارک ملی تاریخی فرهنگ چاکومانتیسلودانشگاه ویرجینیاتائوس پوئبلوپارک ملی حفره‌های کارلزبدپارک بین‌المللی صلح واترتون-گلیشرپاورتی پوینتمعبد یونیتیخانه روبیTaliesinHollyhockخانه آبشارJacobs Iتلیه‌سین وستموزه گوگنهایم نیویورکپارک تاریخی ملی فرهنگی هوپ‌ولمنطقه تاریخی موراوین بتلهم در ایالات متحده آمریکا ۲۶ سایت میراث جهانی وجود دارد؛ ۲۱ مورد از آن‌ها سایت‌های تک‌موقعیتی هستند و ۵ مورد دیگر سایت‌های چندبخشی هستند که شامل چندین مکان می‌شوند (ساختمان‌های فرانک لوید رایت، تنها سایت با املاک پراکنده، به رنگ آبی نشان داده شده‌اند).    :  پارک ملی یلواستونپارک ملی میزا وردهپارک ملی گرند کنیونپارک ملی اورگلیدزتالار استقلالپارک‌های ملی و ایالتی ردوودSan Antonio Missionsپارک ملی غار ماموتپارک ملی المپیکتپه‌های کاهوکیاپارک ملی کوهستان‌های گریت اسموکیتندیس آزادیپارک ملی یوسیمیتیپارک ملی تاریخی فرهنگ چاکومانتیسلودانشگاه ویرجینیاتائوس پوئبلوپارک ملی حفره‌های کارلزبدپارک بین‌المللی صلح واترتون-گلیشرپاورتی پوینتمعبد یونیتیخانه روبیTaliesinHollyhockخانه آبشارJacobs Iتلیه‌سین وستموزه گوگنهایم نیویورکپارک تاریخی ملی فرهنگی هوپ‌ولمنطقه تاریخی موراوین بتلهم در ایالات متحده آمریکا ۲۶ سایت میراث جهانی وجود دارد؛ ۲۱ مورد از آن‌ها سایت‌های تک‌موقعیتی هستند و ۵ مورد دیگر سایت‌های چندبخشی هستند که شامل چندین مکان می‌شوند (ساختمان‌های فرانک لوید رایت، تنها سایت با املاک پراکنده، به رنگ آبی نشان داده شده‌اند).    
| پارک ملی هاوایییادبود پاپاهانوموکووآکئا موقعیت‌های سایت‌های میراث جهانی در هاوایی     | پارک سن الیاسپارک ملی خلیج گلیشر موقعیت‌های سایت‌های میراث جهانی در آلاسکا     | La FortalezaSan Juan NHS موقعیت‌های سایت‌های میراث جهانی در پورتو ریکو     |
یادداشت

↑  پورتوریکو یک قلمرو غیرمستقل در داخل ایالات متحده است.
↑  جزیره مرجانی میدوی بخشی از جزایر کوچک دورافتاده ایالات متحده است. این جزیره از مناطق غیر مسکونی جزیره ای ایالات متحده است و به عنوان پناهگاه ملی حیات وحش اداره می شود.
عزیز (مجموعه تلویزیونی)

| عزیز | عزیز |
| --- | --- |
ژانر: درام تاریخی اکشن رومانس
نویسنده: ادا تزجان (۲۲-۱) علی اُنور سوت‌ساتانر (۲۵-۲۳) وُلکان یازیجی (۲۸-۲۶)
کارگردان: رجایی کاراگز
بازیگران: مراد ییلدیریم داملا سونمز سیمای بارلاس فیرات تانیش احمد ممتاز تایلان مرال چتین‌کایا فسون دمیرل ایمان البانی
سازنده موسیقی متن: جم تونجر ارجومنت اورکوت
آهنگساز: جم تونجر
کشور سازنده: ترکیه
زبان اصلی: ترکی استانبولی
شمار فصل‌ها: ۱
شمار قسمت‌ها: ۲۸
تولید: تولید
تهیه‌کننده: سانر آیار
مکان‌های تولید: استانبول سقاریه
تدوین‌گر: ابراهیم اویسل
مدت: ۱۲۰ دقیقه
تولیدکننده: O3 Medya
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: شو تی وی
فرمت صدا: استریو
نخستین نمایش: ۵ نوامبر ۲۰۲۱ تا  ۳ ژوئن ۲۰۲۲
عزیز (به ترکی استانبولی: AZIZ) مجموعۀ تلویزیونی ترکیه‌ای با درونمایه و تمی میهن‌پرستانه است در ژانر تاریخی، رومانس، ملودرام و اکشن، محصول O3 Medya به کارگردانی رجایی کاراگز. نخستین قسمت عزیز، در تاریخ ۵ نوامبر سال ۲۰۲۱ منتشر شد. آغاز رویداد این سریال، در سال ۱۹۳۴ میلادی رخ می‌دهد، هنگامیکه استان هاتای در ترکیه کنونی با مرکزیت آنتاکیا، تحت استعمار و استثمار کشور فرانسه است. قسمت پایانی سریال ۲۸ قسمتی عزیز در یک فصل که از کانال شو تی‌وی ترکیه برای بینندگان به تصویر درآمد در تاریخ ۳ ژوئن ۲۰۲۲ به پایان رسید.
خلاصه داستان

برای جلوگیری از فاش نشدن این سریال بیست و هشت قسمتی، تنها شرحی مختصر از چند دقیقهٔ آغازین قسمت نخست آن داده شده.
عزیز پایدار، پسر ادیب پایدار: «خان، بزرگ‌زاده و صاحب نامورترین قالی‌فروشی» آنتاکیاست درست در زمانیکه آنتاکیا تحت استثمار و استعمار حاکمان فرانسوی‌ست. عزیز که جوانمردی‌فرهیخته است از نوجوانی دل‌باختهٔ دختری زیباچهر به نام «دل‌ربا» و خواهان ازدواج با اوست. شبی، «عزیز، پسر عمویش: آدم و پسر فرمان‌روای فرانسوی آنتاکیا: آندره» در کافه‌ای قرار ملاقات گذاشتند تا عزیز، مژدهٔ ازدواجش با دلربا را به آنان برساند. درست در همان زمان، زد و خوردی شدید، میان آندره و جوانی‌کیک‌فروش که قصد فروش کیک‌هایش به فرانسوی‌ها را نَداشت رخ می‌دهد. عزیز که خون میهن‌پرستی در رگهایش جاریست از جای برخاسته و با میانجیگری، آندره را وادار می‌سازد تا دست از ضرب و شتم جوان کیک‌فروش بردارد، خشم و نفرت همهٔ وجود آندره را فرا می‌گیرد و با فریاد اعلام می‌کند که آنتاکیا، متعلق به فرانسوی‌هاست و از کافه خارج می‌شود. لحظه‌ای بعد، عزیز نیز از کافه خارج می‌شود و با فریاد «کمک» دختری در جای خود متوقف می‌شود. شتابان به سمت فریاد دختر، در گذرگهی تاریک می‌رسد و با آندره که قصد تعرض به دختری ترک‌تبار را دارد روبرو می‌شود؛ آندره با اسلحه عزیز را نشانه می‌گیرد ولی عزیز، زودتر، آندره را به هلاکت می‌رساند. عزیز، هراسان به عمارت پدری رسیده و این رخداد را برای پدر و عمویش بازگو می‌کند. ادیب پایدار که نگران جان عزیز است ازو خواهش می‌کند تا آبها از آسیاب بیفتند این دیار را ترک گوید. عزیز، شبانه، هنگام خروج از شهر برای خداحافظی به سوی دلربا می‌رود و بدون آشکارسازی این راز، خواهان سوگند دلربا می‌شود تا چشم‌به‌راهش بماند. پس از خروج عزیز، جوان کیک‌فروش به اتهام قتل آندره در برابر چشم همگان اعدام می‌شود. مدت‌زمانی بعد، عزیز با خطر مرگ مواجه می‌شود و جان سالم به در می‌برد اما خبر نادرست مرگ عزیز سراسر آنتاکیا را فرا می‌گیرد… دو سال بعد، زمانیکه اوضاع آرام می‌شود، عزیز دوباره به آنتاکیا بازمی‌گردد ولی به جای آن عمارت پر شکوه، با ویرانه‌ای متروک روبرو می‌شود. نگران به سوی منزل عمویش می‌رود و آنجا با شنیدن خبر خودکشی پدرش از گالیپ پایدار، «حیران و آسیمه» و سپس با دلربا مواجه می‌شود، دلربایی که با آدم، پسرعموی عزیز نامزد شده…
بازیگران و شخصیت‌ها

| بازیگر | کاراکتر | نقش |
| --- | --- | --- |
| مورات ییلدریم "به ترکی استانبولی" مراد ییلدیریم  Murat Yıldırım | عزیز پایدار  Aziz Payidar | اصلی |
| داملا سونمز  Damla Sönmez | دلربا پاشازاده‌اوئلو  Dilruba Paşazadeoğlu | اصلی قسمت"۲۴-۱"  |
| سیمای بارلاس Simay Barlas | افنان  Efnan | اصلی |
| احمد ممتاز تایلان  Ahmet Mümtaz Taylan | گالیپ پایدار  Galip Payidar | اصلی |
| فیرات تانیش  Fırat Tanış | دِلِگه: پیر مارتین "Délégué: "Pierre Martin دِلِگه: پیر مارتین: نماینده و فرمانروای فرانسوی حاکم بر آنتاکیا (دِلِگه: Délégué در فرهنگ واژگان زبان فرانسه به معنای نماینده است.) | اصلی |
| مرال چتین‌کایا Meral Çetinkaya | مادر حتیجه "خدیجه"  Hatice Ana | مکمل |
| گووَن مورات آک‌پینار Güven Murat Akpınar | آدم پایدار Adem Payidar | مکمل |
| فسون دمیرل Füsun Demirel | نیگار "نگار" پایدار Nigar Payidar | مکمل |
| الیف سونمز Elif Sönmez | مکسوده "مقصوده" پایدار Maksude Payidar | مکمل |
| ارن حاج‌عیسالی‌اوئلو Eren Hacısalihoğlu | کنان "کنعان"  Kenan | مکمل |
| ایمان البانی Iman ElBani | پرنسس فوزیه Princess Fawzia Fuad | میهمان قسمت "۸-۷" |
| حیدر کویل Haydar Köyel | صلاح‌الدین Selahattin | مکمل |
| باران آک‌بولوت Baran Akbulut | موصطفا "مصطفا" Mustafa | مکمل قسمت "۱۳-۱" |
| سوزان کاردش Suzan Kardeş | عظیمه Azime | مکمل |
| جنان چامی اوردو Cenan Çamyurdu | جمو Cemo | مکمل |
| آیتن سویکوک Ayten Soykök | هاندان پایدار Handan Payidar | مکمل قسمت "۲۰-۱" |
| کُرجان کُل Korcan Kol | فرانسوا François | مکمل |
| برکای آکن Berkay Akın | اصلان Aslan | مکمل |
| علی ریضا "علیرضا" کوبیلای Ali Riza Kubilay | موسیو میلان Monsieur Milan | مکمل قسمت"۲۶-۲۳" |
| اردم اکاک‌چه Erdem Akakçe | ذوالفیکار "ذوالفقار" Zülfikar | میهمان قسمت "۱" |
| هاکان آیدن Hakan Aydın | فرانتس مُنیه: (رئیس کمیسیون انتخابات سازمان جوامع بین‌الملل) Monsieur Franz MEUNIER | میهمان قسمت "۲۴-۲۳" |
| کورکماز پولات Korkmaz Polat | هنری نورث‌چایلد Mr. Henry Northchild | میهمان قسمت "۲۴-۲۳" |
| اسرا شن‌گون‌آلپ Esra Şengünalp | زهرا Zehra | میهمان قسمت "۲۸-۲۷" |
:
گابری کریستا

| گابری کریستا | گابری کریستا |
| --- | --- |
زادهٔ: کوراسائو
ملیت: هلندی
تحصیلات: BFA MFA in Dance
پیشه(ها): هنرمند اجرا، طراح رقص، فیلم‌ساز و نویسنده
همسر: Vernon Reid
حرفه: حرفه
گروه‌های پیشین: Danza Contemporanea de Cuba, DanzAbierta, and the Bill T. Jones/Arnie Zane Dance Company
 :  
وبگاه: https://www.gabrichrista.com/
گابری کریستا یک هنرمند اجرا، طراح رقص، فیلم‌ساز و نویسنده هلندی است. او دانشیار تمرین حرفه ای در کالج بارنارد است. کریستا در کوراسائو متولد شد.
کریستا همکار ارشد مؤسسه اقیانوس اطلس برای عدالت در سلامت مغز است و فلوشیپ گوگنهایم برای طراحی رقص را دریافت کرده‌است. او همچنین در کمیسیون مشورتی امور فرهنگی شهر نیویورک توسط شهردار بیل دی بلاسیو برای یک دوره سه ساله در سال ۲۰۱۵ تا سال ۲۰۲۲ منصوب شد.
علی‌قلی لقمان‌ادهم

| علی‌قلی لقمان‌ادهم | علی‌قلی لقمان‌ادهم |
| --- | --- |
نماینده بیست و سوممجلس شورای ملی: نماینده بیست و سوممجلس شورای ملی
حوزه انتخاباتی: ورزقان
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
ملیت: ایرانی
پیشه: سیاستمدار
علی‌قلی لقمان‌ادهم (١٢٩٨-١٣۵۴) سیاست‌مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و سوم به‌عنوان نماینده ورزقان در مجلس شورای ملی حضور داشت.
زندگی‌نامه

علی‌قلی لقمان‌ادهم، فرزند محمدحسین لقمان‌ادهم به سال ١٢٩٨ در تهران متولد شد. او مدیر عامل سازمان حمایت از کودکان بود که در خلال بازرسی عملکردش از سوی سازمان بازرسی شاهنشاهی، سکته کرد. او در دوره بیست و سوم به عنوان نماینده در مجلس شورای ملی حضور داشت. 
او مدتی سفیر ایران در سوئیس بود و ریاست تشریفات دربار را بر عهده داشت.
شانشی وای-۸

| وای-۸ | وای-۸ |
| --- | --- |
وای-۸ نیروی هوایی میانمار: وای-۸ نیروی هوایی میانمار
کاربری: هواگرد ترابری
کشور سازنده: چین
تولیدکننده: شرکت هواگرد شانشی
نخستین پرواز: ۲۵ دسامبر ۱۹۷۴
وضعیت: عملیاتی و فعال
کاربر اصلی:  نیروی هوایی ارتش آزادی‌بخش خلق نیروی هوایی پاکستان
ساخته‌شده: ۱۹۸۱–اکنون
تعداد ساخته‌شده: ۱۶۹ (۲۰۱۰)
توسعه‌یافته از: آنتونوف ای‌ان-۱۲
توسعه‌یافته به: شانشی وای-۹
شانشی وای-۸ یا یونشوجی-۸ (Shaanxi Y-8 یا Yunshuji-8) یک هواپیمای ترابری با برد متوسط است که توسط شرکت هواپیماسازی شانشی در چین بر اساس آنتونوف ای‌ان-۱۲ شوروی ساخته شده‌است. این هواپیما به یکی از محبوب‌ترین هواپیماهای حمل و نقل/ترابری نظامی و غیرنظامی چین تبدیل شده‌است که انواع مختلفی از آن تولید و صادر شده‌است. هرچند آنتونوف-۱۲ دیگر در اوکراین ساخته نمی‌شود، وای-۸ چینی به ارتقا و تولید ادامه می‌دهد. تا سال ۲۰۱۰ حدود ۱۶۹ فروند هواپیمای وای-۸ ساخته شده‌است.
طراحی و توسعه

در دهه ۱۹۶۰، چین چندین هواپیمای آنتونوف-۱۲ را به همراه مجوز مونتاژ بومی این هواپیما را از اتحاد جماهیر شوروی خریداری کرد. با این حال، به دلیل شکاف چینی-شوروی، اتحاد جماهیر شوروی کمک‌های فنی خود به چین را متوقف کرد. شرکت صنعتی هواگردسازی شیان و مؤسسه طراحی هواپیمای شیان برای تولید وای-۸ در چین، از مهندسی معکوس آنتونوف-۱۲ استفاده کردند. طراحی این هواپیما تا فوریه ۱۹۷۲ تکمیل شد.
وای-۸، مجهز به چهار موتور توربوپراپ نصب‌شده در زیر لبه‌های جلویی بال‌ها است. بال‌ها در ارتفاع بالا روی بدنه وصل شده‌اند. نسخه‌های اولیه‌ای که برای حمل بار یا نیرو مورد استفاده قرار می‌گرفتند دارای دو درب جانبی بازشو به سمت داخل بودند اما نسخه‌های بعدی از یک سطح شیبدار رو به عقب برای تسهیل بارگیری و تخلیه بار استفاده می‌کردند.
وای-۸، قادر به حمل نیرو، پرتاب تجهیزات، پرتاب چترباز و عملکرد به عنوان آمبولانس هوایی است. همچنین می‌توان از آن برای ترابری تجاری استفاده کرد. این هواپیما قادر است ۲۰ تن محموله، تقریباً ۹۶ سرباز یا حدود ۸۲ چترباز را در محفظه بار که ۱۳٫۵ متر طول، ۳ متر عرض و ۲٫۴ متر ارتفاع دارد، جابه‌جا کند. همچنین می‌تواند ۶۰ سرباز مجروح شدید را با برانکار، ۲۰ سرباز مجروح جزئی و ۳ خدمهٔ پزشکی را حمل کند. انواع مختلفی از وای-۸، برای نقش‌های تخصصی ساخته شده‌است، اما به دلیل ماهیت مخفی‌کارانهٔ ارتش آزادی‌بخش خلق، اطلاعات مربوط به آن‌ها ممکن است غیردقیق یا مبهم باشد.
وای-۸ در ژوئن ۱۹۷۲ در کارخانه هواپیماسازی شیان به تولید آزمایشی رسید. در دسامبر ۱۹۷۴، نخستین وای-۸ مونتاژ شده توسط چین، نخستین پرواز خود را انجام داد. پس از تولید آزمایشی، عملیات تولید وای-۸، به کارخانه هواپیماسازی شانشی منتقل شد. وای-۸های تولید شده توسط شانشی، پروازهای آزمایشی خود را در دسامبر ۱۹۷۵ انجام دادند.
در سال ۱۹۸۶ دو مهندس از وزارت هوانوردی چین، از شرکت لاکهید بازدید کردند و قراردادی با لاکهید برای انجام یک سری آزمایش پرواز بر روی وای-۸، بسته شد. به لاکهید گفته شد که شوروی‌ها زمانی که به چین در ساخت کارخانه Y-8 کمک کردند، داده‌های آزمایش پرواز را ارائه نکردند. آزمایش‌های پرواز توسط خلبان آزمایشی لاکهید، هنک دیز انجام شد. هنک این سری پروازهای آزمایشی را برای لاکهید ال-۱۰۱۱ و بعداً برای وای-۲۰ چین در هاربین انجام داد.
انگیزه لاکهید از انجام آزمایش‌های پروازی این بود که نشان دهد، چین بهتر است سی-۱۳۰ هرکولس را بخرد تا این‌که وای-۸ را بهبود بخشد. چین هواپیمای سی-۱۳۰ را خریداری کرد، اما یک سری پرواز آزمایشی در واقع نشان داد که وای-۸ هواپیمایی توانمندتر از تصورات قبلی است.
در اواخر دهه ۱۹۸۰، لاکهید مارتین، به چین کمک کرد تا یک کابین تحت فشار برای نسخه مسافری وای-۸ ایجاد کند که در نتیجهٔ آن، دو نسخه ساخته شد: در مورد اول، نیمی از کابین تحت فشار قرار می‌گرفت و در نسخهٔ دوم، کابین به‌طور کامل تحت فشار بود.
در سال‌های ۲۰۰۱ و ۲۰۰۲، مذاکرات جدید بین آنتونوف و شانشی، منجر به طراحی مجدد بال و بدنه وای-۸ شد. این طراحی مجدد اجازه می‌دهد تا ظرفیت سوخت این هواپیما، تا ۵۰ درصد افزایش یابد.
سابقه عملیاتی

وای-۸ توسط نیروی هوایی و نیروی دریایی ارتش آزادی‌بخش خلق، در نقش‌های مختلف مورد استفاده قرار گرفته و تعدادی هم برای کاربری غیرنظامی عرضه شده‌است. هواپیماهای صادراتی به نیروی هوایی میانمار، نیروی هوایی سودان و نیروی هوایی سریلانکا عرضه شده‌است. برخی از هواپیماهای وای-۸، توسط نیروی هوایی سریلانکا طی جنگ داخلی سری‌لانکا، به‌طور موقت به‌عنوان بمب‌افکن، مورد استفاده قرار گرفتند، که بمب‌ها از درهای عقب هواپیما، پرتاب می‌شدند. طی آن جنگ، یک فروند وای-۸ بر اثر دفاع ضدهوایی ببرهای تامیل و یک فروند نیز به‌دلیل نقص مکانیکی، از بین رفتند. وای-۸ به کشورهای دیگری در سراسر جهان از جمله برمه، پاکستان، تانزانیا، ونزوئلا و احتمالاً کشورهای دیگری نیز صادر شده‌است.
کاربران

نیروی هوایی ارتش آزادی‌بخش خلق
نیروی هوایی نیروی دریایی ارتش آزادی‌بخش خلق
گارد ملی قزاقستان
نیروی هوایی میانمار
نیروی هوایی پاکستان
نیروی هوایی سریلانکا
نیروی هوایی سودان
نیروی هوایی تانزانیا
نیروی هوایی ونزوئلا
در بازه‌ای کوتاه شرکت هواپیمایی بنیاد از این هواپیما به عنوان هواپیمای کارگو استفاده نمود
ویژگی‌های فنی

داده‌ها از Sinodefence.com
ویژگی‌های عمومی
خدمه: ۵, ۳, یا ۲ (Y-8F600)
ظرفیت: ≈90 equipped troops / ۲۰٬۰۰۰ کیلوگرم (۴۴٬۰۹۲ پوند) payload
طول: ۳۴٫۰۲ متر (۱۱۱ فوت ۷ اینچ)
پهنای بال: ۳۸ متر (۱۲۴ فوت ۸ اینچ)
ارتفاع: ۱۱٫۱۶ متر (۳۶ فوت ۷ اینچ)
مساحت بال‌ها: ۱۲۱٫۹ متر مربع (۱٬۳۱۲ فوت مربع)
ایرفویل: root: C-5-18; tip: C-3-14
وزن خالی: ۳۵٬۴۹۰ کیلوگرم (۷۸٬۲۴۲ پوند)
بیشترین وزن برخاست: ۶۱٬۰۰۰ کیلوگرم (۱۳۴٬۴۸۲ پوند)
پیشرانه: ۴ عدد موتور توربوپراپ زی هوژو و اوه جیانگ-6 (WJ-6)، ۳٬۱۷۰ کیلووات (۴٬۲۵۰ اسب بخار) در هر موتور
ملخ‌ها: چهارملخه
عملکرد
حداکثر سرعت: ۶۶۰ کیلومتر بر ساعت (۴۱۰ مایل بر ساعت، ۳۶۰ گره)
سرعت کروز: ۵۵۰ کیلومتر بر ساعت (۳۴۰ مایل بر ساعت، ۳۰۰ گره)
بُرد: ۵٬۶۱۵ کیلومتر (۳٬۴۸۹ مایل، ۳٬۰۳۲ مایل دریایی)
حداکثر ارتفاع: ۱۰٬۴۰۰ متر (۳۴٬۱۰۰ فوت)
نرخ صعود: ۱۰ متر بر ثانیه (۲٬۰۰۰ فوت بر دقیقه)
تسلیحات
اسلحه‌ها: ۲ توپ ۲۳ میلیمتر (۰٫۹۰۶ اینچ) در ناحیهٔ دُم هواپیما (فقط در مدل‌های قدیمی)
وای-۸ نیروی هوایی چین
مدل Y-8GX4 (در نقش ELINT) (اوت ۲۰۱۷)
وای۸ نیروی هوایی پاکستان، در نقش آواکس (سپتامبر ۲۰۱۳)
قلعه‌جوق سفلی

مکان
| قلعه‌جوق | قلعه‌جوق |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
قلعه‌جوق: قلعه‌جوق
مختصات: ۳۷°۱۹′۵۶″شمالی ۴۶°۲۵′۳۰″شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۳۳۲۱°شمالی ۴۶٫۴۲۵۱°شرقی﻿ / 37.3321; 46.4251: مختصات: ۳۷°۱۹′۵۶″شمالی ۴۶°۲۵′۳۰″شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۳۳۲۱°شمالی ۴۶٫۴۲۵۱°شرقی﻿ / 37.3321; 46.4251
استان: آذربایجان شرقی
شهرستان: بستان‌آباد
بخش: تیکمه‌داش
دهستان: سهندآباد
جمعیت: ۷۵
از اماکن و دژهای دوره سلجوقیان و خواجه نظام‌الملک: از اماکن و دژهای دوره سلجوقیان و خواجه نظام‌الملک
قلعه‌جوق سفلی یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان سهندآباد بخش تیکمه‌داش شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است.این روستا ۷۵ نفر جمعیت دارد.
شبنم نسیمی

| شبنم نسیمی | شبنم نسیمی |
| --- | --- |
نسیمی در ۲۰۲۲: نسیمی در ۲۰۲۲
فعال سیاسی و مدافع حقوق زنان: فعال سیاسی و مدافع حقوق زنان
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۸ بهمن ۱۳۶۹ ‏(۳۴ سال) اوکراین، اودیسه
ملیت: بریتانیا، افغانستان
حزب سیاسی: حزب محافظه‌کار
والدین: نورالحق نسیمیNooralhaq Nasimi محبوبه نسیمی
خویشاوندان: رابعه نسیمیRabia Nasimi داریوش نسیمی Darius Nasimi شکیبا نسیمی Sheekeba Nasimi
پیشه: حقوق‌دان، فعال سیاسی
شبنم نسیمی(به انگلیسی: Shabnam Nasimi؛ زاده‌ی ۲۸ بهمن ۱۳۶۹) صاحب نظر سیاسی و فعال اجتماعی بریتیش افغان ساکن لندن می‌باشد. او مؤسس و مدیر اجرایی انجمن دوستداران افغانستان در حزب محافظه کار(Conservative Friends of Afghanistan)است.
دوران کودکی و تحصیلات

خانواده نسیمی در حالی در سال ۱۹۹۹میلادی به بریتانیا مهاجرت کردند که از طریق یک دستگاه کامیون یخچال دار از ترس آزار و اذیت توسط گروه تندرو طالبان به انگلستان وارد شدند. پدرش نورالحق نسیمی فارغ‌التحصیل دکترای علوم سیاسی و مادرش فوق لیسانس فقه هر دو از دانشگاه (Former Soviet Union) از کشور اوکراین هستند و شبنم در حالی در سال ۱۹۹۱ متولد شد که والدینش برای تحصیل در کشور اوکراین زندگی می‌کردند.
خانواده او ارزش زیادی برای کسب علم و دانش قائل هستند. شبنم یکی از چهار فرزند این خانواده است که همگی آنها سابقه تحصیل در دانشگاه‌های معتبر انگلستان مانند دانشگاه کمبریج و دانشگاه کالج سلطنتی لندن را دارند.
او در دبیرستان (St Saviour’s & St Olave’s Secondary School) تا سن هجده سالگی تحصیل کرد و دوره (GCDE)و (A-Level) را گذراند. او تحصیلات خود را در رشته حقوق ادامه داد و دوره فوق لیسانس را دردانشگاه (Birkbeck University) با گرایش حکومت جهانی و امنیت بین‌المللی (Global Governance and International Security)تمام کرد.
فعالیت‌های حرفه ای

نسیمی فعالیت خود را در انجمن افغانستان و آسیای میانه که سالها پیش توسط والدینش تأسیس شده بود و در بعدها موفق به دریافت جوایز بشر دوستانه در بریتانیا شد، شروع کرد. در زمان اشتغال در این مؤسسه او فعالیت‌های چشمگیر در جهت ارتقاء کیفیت خدمات اجرایی این مؤسسه داشت (این مؤسسه در سال ۲۰۱۸ موفق به دریافت جایزه ملکه بریتانیا به فعالیت خیر خواهانه شد). او همچنین مشغول نوشتن گزارش و انجام تحقیقات برای ادغام مهاجران در جامعه بریتانیا شد که این موضوع چالشی برای دولت مردان این کشور جهت ارتقاء سطح زندگی و خدمات به مهاجران و گروه‌های اقلیت ساکن این کشور است.
او در بخش عمومی برای حمایت دولت در زمینه تدوین راهبرد پیشگیرانه از تروریسم کار کرده‌است. همچنین او مشاور ضد افراط گرایی در وزارت کشور برای پیگیری از رواج افراطی گری میان گروه‌های مردم است.
او همچنین فعال حقوق زنان در بریتانیا و سفیر کمپین ۵۰–۵۰ در کشور افغانستان می‌باشد.
از او مقالات زیادی در نشریات معتبر مانند (The Times,Prospect Magazine, Quillette,Conservative Home) چاپ شده‌است.
نسیمی به عنوان کارشناس سیاسی در برنامه‌های شبکه‌های تلویزیونی مانند (Newsnight, BBC News, ITV News, Channel 4 and Channel 5 News) و دیگر شبکه‌های بین‌المللی حضور داشته و به تفسیر و تحلیل سیاست‌های بریتانیا، سیاست خارجی، مسایل مربوط به مهاجران، اقلیتهای ساکن بریتانیا و برابری جنسیتی پرداخته‌است.
جوایز و افتخارات

شبنم نسیمی در سال ۲۰۱۹ موفق به دریافت جایزه ازطرف (Policy Mogul) به عنوان زن تأثیر گذار بر جامعه شد.
او همچنین نامزد لیست صد زن درسال ۲۰۱۹ از طرف بی‌بی‌سی بوده‌است.
فعالیت‌ها و نظرات سیاسی

نسیمی در سال ۲۰۱۹ مدافع جدایی بریتانیا از اتحادیه اروپا(Brexit) بود. او موضع‌گیری‌های آشکار در مجامع فرهنگی و اقلیت‌های ساکن بریتانیا برای جلب توجه به اهمیت دموکراتیک اجرای برگزیت داشت. او اولین محافظه کار افغان بریتیش در بریتانیا است.
او طرفدار بوریس جانسون Boris Johnson برای رهبری حزب محافظه کار بریتانیا در سال ۲۰۱۹ بود.
در تبلیغات انتخابات سراسری سال ۲۰۱۹ او با دفتر مرکزی حزب محافظه کار همکاری می‌کرد تا افغان‌های ساکن بریتانیا را به حمایت از حزب محافظه کار تشویق کند.
انجمن گروه دوستان افغانستان در حزب محافظه کار بریتانیا

او بنیان‌گذار و مدیر اجرایی گروه دوستان افغانستان در حزب محافظه کار بریتانیا است که این گروه تأثیرات مثبت در زمینه درک مسائل افغانستان و جلب حمایت برای این کشور در جامعه بریتانیا داشته‌است. این سازمان برای ایجاد توجه عادلانه و مطمئن در مجلس بریتانیا فعالیت می‌کند. این گروه توسط افراد بلندپایه عضو مجلس بریتانیا حمایت می‌شود که از آن جمله (Tom Tugendhat,Nusrat Ghani, Sir Michael Fallon, Baroness Warsi) و بسیاری دیگر هستند.
شاکودو

شاکودو پتینه نشده
شاکودو (赤銅) یک بورچاق ژاپنی متشکل از طلا و مس (معمولاً 4-10٪ طلا، 96-90٪ مس) است که یکی از فلزات رنگی آهن است  که میتواند برای ایجاد پتینه به رنگ سیاه یا گاهی نیلی(شبیه لاک) استفاده شود. Shakudō پتینه نشده از نظر ظاهری شبیه برنز است . رنگ تیره آن توسط فرآیند پتینه مصنوعی که شامل جوشاندن در یک محلول است، از جمله rokushō،تولید می شود .
نام گذاری

واژه های نام shaku-dō به معنای "قرمز" و "مس" هستند اما ترکیب آنها به ماده ای اشاره می کند که با رنگ مسی-برنزی تیره شروع می شود و سپس به سیاه یا تقریباً سیاه تغییر می کند.
نام گذاری > استفاده های اولیه

کلمه "shakudō" ابتدا در سوابق مربوط به دوره "نارا" ژاپن (710-784 پس از میلاد) ظاهر شده بود، اما واضح نیست که به چه چیزی اشاره می کند (این می تواند شکلی از مس یا شکلی از آنچه اکنون به عنوان مواد شناخته میشود باشد). قطعات واقعی شناخته شده از قرن 12 به بعد وجود دارند. Shakudō از نظر تاریخی برای ساخت یا تزئین شمشیر ژاپنی ("nihonto") مانند تسوبا ، منوکی و کوزوکا، و همچنین سایر زیور آلات کوچک، گیره های درهای کشویی و جعبه های کوچک استفاده می شد.
نام گذاری > ورود به غرب

شاکودو در اواسط قرن نوزدهم به غرب وارد شد.
نام گذاری > ریشه های احتمالی

موادی مانند شاکودو از نظر تاریخی تصور می‌شد که مختص چینی‌ها و ژاپنی‌ها و شاید دیگر مناطق آسیایی است، اما مطالعات اخیر شباهت‌های نزدیکی به برخی از آلیاژهای تزئینی مورد استفاده در مصر ، یونان و روم باستان نشان داده‌اند.
تولید

خاستگاه شاکودو به دوره‌ای برمی‌گردد که ژاپن هنوز تکنیک‌ها ساخت و مواد را از کشورهای کره و چین وارد می‌کرد، اما گزارش‌های مربوط به تولید همگی  بسیاری بعدتر نوشته شده اند و اطلاعات کمی در مورد تکامل آنها وجود دارد. در دوره میجی، فرآیند تولید اولیه شامل حرارت دادن مس، افزودن طلای مرغوب و مقداری افزودن شیروم، محصول جانبی تولید مس حاوی آهن، آرسنیک و سایر عناصر بود. در دوره ادو، به نظر می رسد که ممکن است در این فرآیند به جای مس از نیگوروم استفاده شده باشد. نیگوروم خود ترکیبی از پیش ساخته شده از مس و شیروم است. سپس آلیاژ به دست آمده قبل از شکل‌دهی، در قالب‌های شمش در آب گرم  قرار داده می شود و در دمای حدود 650 درجه سانتی‌گراد دوباره پخته میشود. در شکل سرد، با استفاده از فرآیند (niiro)،سطح فلز تکمیل می شود. فرآیند مدرن تمایل دارد که شیروم را حذف کند، در صورت نیاز مستقیماً با مس و طلا و سایر مواد افزودنی کار می کند.