کاخ باکینگهام
خانه پادشاهی > داخل کاخ

اندازه کاخ ۱۰۸متر در ۱۲۰ متر بوده و ارتفاع آن ۲۴ متر است و شامل بیش از ۷۷۰۰۰ متر مربع زمین می‌باشد. اتاق‌های اصلی کاخ بر روی اشکوب اصلی و پشت نمای باغ رو به غرب در عقب کاخ قرار دارند. در مرکز سوئیت اتاق‌های دولتی، اتاق موسیقی واقع است و کمان بزرگ آن، ویژگی غالب نمای کاخ است. در دو جناح اتاق موسیقی، اتاق‌های آبی و سفید قرار دارند. در مرکز این سویت، یک راهرو ۵۰ متری برای اتصال به اتاق‌های دولتی وجود دارد که به عنوان گالری آثار هنری به کار می‌رود. این گالری بسیار بزرگ است و شامل آثار بی‌شماری از هنرمندانی چون رامبرانت، آنتونی فان دیک، پیتر پل روبنس و توهانس فرمیر می‌باشد؛ سایر اتاق‌هایی که از گالری آثار هنری بدان‌ها راه است، عبارتند از اتاق تاج و تخت و اتاق سبز. اتاق سبز به عنوان اتاق انتظار اتاق تاج و تخت به‌شمار می‌آید، و بخشی از مسیر منتهی به تخت پادشاهی از اتاق نگهبانی واقع در بالای راه‌پله بزرگ می‌باشد. مجسمه مرمری ملکه ویکتوریا و شاهزاده آلبرت در اتاق نگهبانی واقع است و با پرده‌های زیبا آراسته شده‌است. از این اتاق‌های بسیار رسمی، تنها در جشن‌ها و سرگرمی‌های رسمی استفاده می‌شود، اما در تابستان برای بازدید عموم باز هستند.
دقیقاً زیر آپارتمان‌های دولتی مجموعه‌ای از اتاق‌های کوچکتر وجود دارد که به آپارتمان‌های نیمه دولتی مشهور است. ورودی این اتاق‌ها از تالار مرمری است و در سرگرمی‌های نسبتاً غیررسمی تر کاربرد دارند. برخی از این اتاق‌ها به افتخار مهمانان ویژه نام‌گذاری شده‌اند، مانند اتاق ۱۸۴۴، که آن سال به هنگام آمدن امپراتور نیکلای یکم روسیه تزیین شد، و اتاق ۱۸۵۵، که در آن سوی اتاق کمانی قرار دارد و به افتخار دیدار امپراتور فرانسه، ناپلئون سوم نام‌گذاری شد. در مرکز این مجموعه اتاق کمانی واقع است که سالانه هزاران نفر از طریق آن وارد گاردن پارتی ملکه در باغ پشتی آن می‌شوند. ملکه، شخصاً، در مجموعه کوچکتری از اتاق‌ها که در بخش شمالی واقع است، زندگی می‌کند.
بین سال‌های ۱۸۴۷ و ۱۸۵۰، زمانی که بلور در حال ساخت بخش شرقی بود، اسباب و وسایل پاویلیون برایتون، بار دیگر به کاخ آورده شد. در نتیجه، بیشتر اتاق‌های بخش جدید فضایی کامل شرقی داشتند. اتاق غذاخوری قرمز و آبی چینی، با وسایل اتاق‌های پذیرایی و موسیقی پاویلیون برایتون تزیین شده‌اند، اما دودکشی دارد که آن را فیتهام طراحی کرده‌است. کاغذ دیواری اتاق زرد، در سال ۱۸۱۷، برای تالار برایتون طراحی شده بود، و دودکش این اتاق که به وسیله رابرت جانز طراحی شد. این طرح با وجود مأموران بلندپایه چینی در طاقچه و بال‌های ترسناک اژدهایان، معادل اروپایی یک طرح چینی بود.
در مرکز این بخش، ایوان معروف و پشت در شیشه‌ای آن اتاق مرکزی قرار دارد. این یک تالار به سبک چینی است که به دستور ملکه ماری تزیین شده‌است. اگرچه درهای لاکی را در سال ۱۸۷۳ از برایتون آورده بودند، او در اواخر دهه ۱۹۲۰، با کمک طراحش، چارلز آلوم، یک زمینه چینی در آن به وجود آورد. در طول اشکوب اصلی بخش شرقی، یک گالری بزرگ قرار دارد که اغلب با نام «راهروی اصلی» معروف است، که بخش شرقی ساختمان را می‌پیماید. این راهرو دارای درهای شیشه‌ای، دیوارهای شیشه‌ای یادآور معابد پرسلان و سایر اثاثیه شرقی برایتون است. اتاق غذاخوری چینی و اتاق زرد، در هر یک از دو انتهای این گالری قرار دارند، و اتاق مرکزی نیز در مرکز آن است.
طراحی‌های داخلی در اوایل قرن ۱۹ام، که اکثراً تا به امروز باقی مانده‌اند، شامل استفاده چشمگیر از سنگ مرمرنمای رنگارنگ و لاجوردهای آبی و صورتی می‌شوند که با توصیه چارلز لانگ به کار رفته‌اند. پادشاه ادوارد هفتم دستور به نوآرایی کاخ، با طرح عصر طلایی اروپا به رنگ کرم و طلایی داد.
هنگام بازدیدهای دولت‌های مختلف از بریتانیا، معمولاً رئسای کشورهای خارجی و ملکه، در کاخ باکینگهام سرگرم می‌شوند. آن‌ها به مجموعه‌ای از اتاق‌های بزرگ، نام سوئیت بلژیکی را اختصاص داده‌اند، که در زیر راه‌پله وزیر، در طبقه همکف و بخش رو به شمال قرار دارد. اتاق‌های این مجموعه، به وسیله راه‌روهای باریک به یکدیگر مرتبطند. دارای ارتفاع زیادی و گنبدهای چشم نوازی هستند که به وسیلهٔ نش و به سبک سوان طراحی شده‌اند. راه‌روی دوم مجموعه دارای یک طاق گوتیک سراسریست. شیوه چیدمان وسایل اتاق‌های بلژیکی تغییری نکرده‌است و بعد از خواهر زاده شاهزاده آلبرت، لئوپولد یکم، اولین پادشاه بلژیک نامگذاری شدند. در سال ۱۹۳۶، زمانی که کاخ در اختیار ادوارد هشتم بود، این سوئیت به آپارتمان‌های شخصی کاخ ملحق شد.