stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جوسایا ویلارد گیبس
یادبود > ادبیات

در سال ۱۹۰۹، رمان‌نویس و تاریخ‌نگار هنری آدامز مقاله‌ای را با این عنوان به پایان رسانید «قواعد فازها درتاریخ»، که در آن قاعده فازی گیبس و دیگر جنبه‌های ترمودینامیک در خصوص یک تئوری جامع در مورد تاریخ بشریت را به کار برد. ویلیام جیمز، هنری بومستد و دیگران از درک ضعیف آدامز از جنبه‌های علمی که او به کار برده بود انتقاد کردند و به انتقاد از برنامه خودسرانه او در استفاده از این مفاهیم به‌عنوان استعاره‌ای برای تکامل فکری جوامع انسانی، پرداختند. این اثر مدت‌ها منتشر نشد تا اینکه پس از مرگش در کتاب تخریب در دگم دموکرات که توسط برادر جوان‌ترش بروکس آدامز تألیف و ویرایش شده بود، به چاپ رسید.
در سال ۱۹۳۰، شاعر فمینیست، موریل روکیسر به گیبس علاقه‌مند شد و یک شعر بلند در وصف زندگی و فعالیت‌هایش ("گیبس" چاپ درسال۱۹۳۹) و یک زندگی‌نامه طولانی برای او نوشت. (ویلارد گیبس، 1942)
در سال ۱۹۴۶، مجله فرچون داستانی از «علوم پایه» را به تصویر کشید که در آن سطح ترمودینامیک ماکسول را بازنمایی کرده که ماکسول براساس طرح پیشنهادی گیبس ایجاد کرده بود. روکیسر این سطح را «مجسمه آب» نامید مجله «خلقت انتزاعی از یک دانشمند بزرگ آمریکایی را مشاهده کرد که خود را آشنا به نماد اشکال هنری معاصر می‌دانست». اثر هنری توسط آرتور لیدو نیز، عبارت ریاضی از قاعده فاز مخلوط ناهمگن گیبس را دربرمی‌گرفت، که همچون صفحه رادار، یک موج اسیلوسکوپ، سیب اسحاق نیوتن، و تفسیری جزئی از نمودار یک فاز سه بعدی بود.
رالف گیبس وان نام، خواهرزاده گیبس، که استاد فیزیک شیمی در ییل بود، از بیوگرافی روکیسر به‌دلیل عدم وجود فعالیت‌های علمی در این بیوگرافی ناراحت‌بود. وان نام برگه‌های خانوادگی را نگه‌داشت و پس از انتشار کتاب او در سال ۱۹۴۲، او تلاش کرد تا شاگردان سابق گیبس را تشویق به نوشتن یک بیوگرافی جدید کنند. طرز نگرش روکیسر به گیبس به شدت توسط شاگرد سابق گیبس، ادوین ویلسون نقد شد. با تلاش‌های وان نام و ویلسون سرانجام لیند ویلر، در سال ۱۹۵۱ زندگی‌نامه جدیدی از گیبس را منتشر کردند.
هر دو زندگی‌نامه توسط گیبس و روکیسر، به‌طور برجسته‌ای در مجموعه شعری شمال حقیقی(۱۹۹۷) توسط استفانی استریکلند در یک‌جا جمع‌آوری و به چاپ رسید. دربخش داستان نیز، گیبس در نقش کیت تراورس استاد، در رمان مخالف روز (۲۰۰۶) اثر توماس پینچن ظاهرشد.
یادبود > تمبر یادبود گیبس(۲۰۰۵)

در سال ۲۰۰۵، خدمات پستی ایالات متحده آمریکا سری تمبر دانشمندان آمریکایی را که توسط ویکتور استبین طراحی شده بود منتشر ساخت که گیبس، جان فون نویمان، باربارا مک‌کلینتوک و ریچارد فاینمن را به تصویر می‌کشید. مراسم تمبر روز نخست برای این سری در ۴می در سالن لوس دانشگاه ییل توسط جان ماربورگر برگزارشد، که در آن از ریچارد لوین رئیس دانشگاه ییل و مشاور علمی رئیس‌جمهور ایالات‌متحده، و از خانواده دانشمندان تقدیرشد که فیزیک‌دان، جان ویلارد گیبس، از عموزادگان دور گیبس نیز مشمول تقدیر به عمل آمد.
کنث آر. جولز، استاد مهندسی شیمی در دانشگاه ایالتی آیووا و متخصص در طرح‌های گرافیکی، در طراحی تمبر یادبود گیبس مشاوره و همفکری کرد. تمبر گیبس را به‌عنوان یک ترمودینامیک‌دان نشان می‌دهد و یک نمودار از نسخه چهارم تئوری گرمای ماکسول را به تصویر می‌کشد که سطح ترمودینامیک آب گیبس را مصور می‌سازد. میکروچاپ از چهره گیبس بر روی یقه معادله ریاضی را به تصویر می‌کشد که او برای تغییر انرژی یک ماده از لحاظ آنتروپی و متغیرهای دیگر حالت به کار برده بود.
فولکس‌واگن قورباغه‌ای
تاریخچه

در اوایل دهه ۱۹۳۰ میلادی آدولف هیتلر که به تازگی به مقام پیشوایی آلمان رسیده بود طرحهای خود را برای یک خودرو ارزان و ساده که برای عموم قابل استفاده باشد به دکتر «فردیناند پورشه» ارائه کرد. پیش از این پورشه به همراه «زونداپ» طرح‌هایی را برای چنین خودرویی درسر داشتند که یکی از آن‌ها «پورشه تیپ ۱۲» با موتور تعبیه شده در عقب خودرو و طراحی قوس مانند بود.
دستور هیتلر کاملاً روشن بود: «ساخت خودرویی با قیمت برابر با یک موتورسیکلت با حداکثر سرعت۱۰۰ کیلومتر و توانایی جابه‌جای اعضای یک خانواده ۵ نفره»
پورشه کار طراحی را آغاز کرد و سرانجام در سال ۱۹۳۶ طرح‌های خودرو پایانی و نخستین پیش‌نمونه تولید شد. این خودرو کاملاً مطابق فلسفه پورشه طراحی شده بود که اعتقاد داشت بهترین خودروها انواع موتور عقب، هوا خنک و دیفرانسیل عقب هستند. پورشه این خودرو را «پورشه ۶۰» نامید اما مسئولان آلمانی نام KDF WAGEN را بر روی آن گذاشتند. نام بیتل (Beetle به معنی سوسک) نامی بود که از سوی جامعه بر این خودرو گذاشته شد اما تا سال ۱۹۶۷ از سوی فولکس واگن به رسمیت شناخته نشد. تولید خودرو در کارخانه‌ای که به همین منظور ساخته شده بود آغاز گردید.
شرکت تاترا بیش از دهسال قبل خودرویی با این مشخصات ساخته بود و بعدها معلوم شد الهام بخش پورشه و هیتلر برای طراحی فولکس واگن قورباغه ای شده و باعث درگیری بین تاترا و فولکس واگن گردید تا در نهایت در سال ۱۹۶۵ فولکس واگن ۱۰۰۰٬۰۰۰ مارک به تاترا پرداخت کرد.
تولید هنوز روند کندی داشت که ناگهان آتش جنگ جهانی دوم شعله‌ور شد. به همین سبب تمام توان کارخانه به سمت تولید انواع مناسب میدان‌های جنگ متمرکز شد. در طی جنگ کارخانه فولکس واگن چندین بار بمباران شد اما هر بار دوباره تولید از سر گرفته می‌شد. یکی از علل محبوبیت این خودرو نیز این بود که در بمباران‌ها، به دلیل عقب بودن موتور آسیب جدی نمی‌دید. پس از اشغال آلمان، سران انگلیس قصد داشتند کارخانه را به این کشور منتقل کنند، اما هیچ شرکت انگلیسی حاضر به پذیرش این کارخانه نشد و فولکس واگن در آلمان باقی ماند و روند تولید روال عادی خود را از سر گرفت.
در طی این مدت موتورهای ۱٫۱ لیتری و ۱٫۲ لیتری روی این خودرو نصب می‌شد. مدل‌های پیش از دهه ۵۰ را می‌توان از شیشه دوتکه عقب شناخت. در دهه ۶۰ موتورهای ۱٫۳ لیتری جایگزین انواع پیشین شدند. قیمت مناسب، دوام بالا و کاربری آسان سبب شد تولید این خودرو با سرعت ادامه پیدا کند و در فوریه سال ۷۲، رکورد فورد مدل تی را با بیش از ۱۵ میلیون دستگاه بشکند.
در اواخر دهه ۶۰ با ورود رقبای ارزان قیمت ژاپنی که امکانات مناسب و طرح به‌روزتری داشتند، مسئولان فولکس ناچار شدند تغییراتی در بیتل اعمال کنند که حاصل آن یک موتور ۱۵۰۰ سی‌سی ۵۴ اسبی، قفل داخلی درها، چراغ دنده عقب و… بود. این مدل را می‌توان از چراغ عقب بزرگ و شبکه‌های روی در موتور شناخت.
در دهه ۱۹۷۰ با تولید گلف عده‌ای معتقد بودند دوران بیتل‌ها به سر آمده اما این اتفاق رخ نداد و تنها تولید بیتل از آلمان خارج و به کشورهای برزیل و مکزیک منتقل شد. موتور قدرتمند ۱۶۰۰ سی‌سی نیز در همین دوران روی بیتل نصب شد. تولید این خودرو تا سال ۲۰۰۳ در مکزیک ادامه داشت و سرانجام با عرضه ۲۱٫۵۲۹٫۴۶۴ دستگاه به تولید این مدل پایان داده شد که این میزان بیشترین رقم تولید خودرو تا به اکنون است.
هرچند تویوتا کورولا در مجموع بیش از این تعداد ساخته اما کرولا به دفعات تغییر کرده‌است ولی بیتل بدون تغییر جدی به این رکورد دست پیدا کرد. تقریباً تمام انواع بیتل حتی نوع کروکی آن به بازار ایران وارد شدند.
بیتل و سینما

خودرو فولکس‌واگن بیتل در بسیاری از فیلم‌های هالیوودی و غیر هالیوودی نقش داشته‌است، که مهم‌ترین آن‌ها هربی محصول شرکت والت دیزنی است، که ماجرای یک فولکس بیتل مسابقه است، که درک و شعور دارد.
فولکس واگن، یادگاری از پورشه و هیتلر

آدولف هیتلر، رهبر نازی‌های آلمان هم به فکر ساختن یک خودروی ارزان بود که همگان بتوانند آن را خریداری کنند. اگر چه او هرگز نتوانست رانندگی را تجربه نماید؛ ولی علاقه شدیدی به خودرو داشت.
فردیناند پورشه نیز یکی دیگر از علاقه‌مندان به این طرح بود که با صرف انرژی بسیار و تجربیات گسترده خود، نخستین خودروی کوچکش را در سال ۱۹۲۲ ساخت و برای تولید انبوه این خودرو در سطح وسیع تلاش زیادی کرد. آرزوی او برای ساخت خودرو همگانی در سال ۱۹۳۰ با ایجاد کارخانه‌ای برآورده شد؛ ولی او تصمیم داشت خودروهایی بزرگ‌تر با کارایی بالاتر و قیمت پایین‌تر تولید کند.
در سال بعد او فعالیتش را با کار بر روی پروژه جدیدی آغاز و یک موتور ۵ سیلندر طراحی کرد. با حمایت‌های هیتلر پورشه توانست این خودروها را در حدود نصف قیمت بقیه خودروهای موجود در آلمان ارائه کند. سه مدل اول این خودرو در گاراژ خانه فردیناند تولید شد، سپس طرح‌های آن در اختیار شرکت اوپل قرار گرفت و خودروهایی با قیمت‌های ارزان تولید شد. این مدل نواقصی داشت که برای اصلاح آن سرمایه‌گذاری بزرگی از سوی هیتلر انجام گرفت و سه ماه بعد شرکت فولکس‌واگن به معنی گروه تولیدکننده خودروهای مردم آلمان تأسیس شد. در ابتدای کار حدود ۳۰ مدل مختلف خودرو ساخته شد که همه این مدل‌ها توسط ارتش آلمان تست شدند. هیتلر در سال ۱۹۳۸ شعبه جدیدی برای این شرکت تأسیس کرد و این قسمت جدید به سرعت تولید خودروهای ارزان قیمت را برای افرادی که قدرت خرید پایین‌تری داشتند، آغاز کرد.
نخستین خودروهای پیش از جنگ این شرکت کی‌دی‌اف-واگن محصول سال ۱۹۳۹ بود که همگان آن‌ها را با نام «بیتل» می‌شناختند. در طی جنگ این شرکت بر اثر بمباران هوایی شدیداً آسیب دید و با پایان گرفتن جنگ در سال ۱۹۴۵ آلمان به چند بخش تقسیم شد و کارخانه کی‌دی‌اف-واگن در بخشی که تحت کنترل انگلیسی‌ها بود، قرار گرفت. پس از آن خودروهای بیتل به کشورهای دیگر صادر شدند.
این شرکت در سال ۱۹۴۵ توانست ۱۷۸۵ دستگاه خودرو به بازار عرضه کند که همه آن‌ها به عنوان سرویس مورد استفاده قرار گرفتند. در سال بعد این رقم به ۱۰ هزار دستگاه افزایش یافت. این شرکت در ابتدای سال ۱۹۴۸ به آلمانی‌ها پس داده شد و «هاینریش نورداف» ریاست آن را به عهده گرفت. او تصمیم گرفت شرکت را توسعه دهد و در این راستا دو کارخانه برای تولید نمونه‌هایی با سقف متحرک (کروکی) فولکس قورباغه‌ای در نظر گرفته شد. کارخانه کارمان (کارمان) برای ساخت نمونه چهار نفره و هبمولر (Hebmüller) برای نمونه‌های دو نفره انتخاب شدند.
هاینریش در گذشته برای شرکت‌های اوپل و ب. ام. و کار کرده بود و اطلاعات خوبی در زمینه خودروهای آمریکایی و روش تولید انبوه آن‌ها داشت. او با علم صادرات خودرو کاملاً آشنا بود و در همان سال تعداد زیادی از تولیدات این شرکت را به خارج از آلمان صادر کرد.
پورشه که تا آن زمان به عنوان مهندس مشاور شرکت فعالیت داشت، در کارخانه بزرگ خود خودروهای اسپرت تولید می‌کرد. نورداف در آوریل سال ۱۹۶۹ پس از بازنشستگی در گذشت و با تغییر مدیریت، این شرکت دچار مشکلات شدید شد که به مرور زمان موفق به حل آن‌ها شدند. تا سال ۱۹۷۲ این شرکت توانسته بود حدود ۱۵ میلیون دستگاه خودرو تولید کند که پیروزی بزرگی محسوب می‌شد؛ البته در ماه مه سال ۱۹۸۱ تولید ۲۰ میلیون بیتل توسط فولکس واگن در کشور مکزیک جشن گرفته شد.
نگارخانه

سوسک پوشیده از گل در گلخانه باغ گیاه‌شناسی مونترال
VW-Vincent، ۱۹۹۹، اثر هنری توسط هایکنوالدر هوگو
مرده زمستان

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کارگردان: آرتور پن
تهیه‌کننده: یونیورسال استودیوز
بازیگران: مری استینبورگن رادی مک‌داول جان رابز وین رابسن کن پوگ
موسیقی: ریچارد آینهورن
شرکت تولید: مترو گلدوین مایر
توزیع‌کننده: مترو گلدوین مایر یونایتد آرتیستس
تاریخ‌های انتشار:  ژانویه ۱۹۸۷ (۱۹۸۷-0۱) (Avoriaz)  ۶ فوریه ۱۹۸۷ (۱۹۸۷-0۲-۰۶) (آمریکا)  
مدت زمان: ۱۰۰ دقیقه
کشور: آمریکا
زبان: انگلیسی 
فروش گیشه: ۲٬۴۱۳٬۴۲۷ دلار (آمریکا)
مرده زمستان (انگلیسی: Dead of Winter) فیلمی در ژانر مهیج به کارگردانی آرتور پن است که در سال ۱۹۸۷ منتشر شد.
خلاصه فیلم

یک بازیگر تازه‌کار برای تست به یک عمارت دورافتاده می‌رود. اما به سرعت متوجه می‌شود که گرفتار یک نقشه باجگیری شده است...
استفان لازارویچ

| استفان لازارویچ | استفان لازارویچ |
| --- | --- |
حاکم مطلق صربستان : حاکم مطلق صربستان 
نقاشی دیواری از استفان لازارویچ در صومعه ماناسیا: نقاشی دیواری از استفان لازارویچ در صومعه ماناسیا
سلطنت: کنیاز (۱۳۸۹–۱۴۰۲) حاکم مطلق (۱۴۰۲–۱۴۲۷)
پیشین: لازار صربستان
جانشین: جوراج برانکویچ
زاده: ۱۳۷۷ کروشواتس، صربستان موراویایی
درگذشته: ۱۴۲۷ گلاوا، امیرنشین صربستان
آرامگاه: صومعه ماناسیا
خاندان: لازارویچ
پدر: لازار صربستان
مادر: شاهدخت ملیسای صربستان
استفان لازارویچ (سیریلیک صربی: Стефан Лазаревић ح. ۱۳۷۷–۱۴۲۷) که همچنین با نام استفان بلند (صربی: Стефан Високи) نیز شناخته می‌شود، فرمانروای صربستان به عنوان شاهزاده (۱۳۸۹–۱۴۰۲) و حاکم مطلق (۱۴۰۲–۱۴۲۷) بود. او که پسر شاهزاده لازار هربلیانویچ بود، به عنوان یکی از برترین شوالیه‌ها و رهبران نظامی زمان خود شناخته می‌شود. پس از مرگ پدرش در نبرد کوزوو، او فرمانروای صربستان موراویایی شد و در کنار مادرش میلیسا تا سال ۱۳۹۳ که به بزرگسالی رسید حکم راند. استفان در چندین نبرد به عنوان خراجگزار عثمانی سربازان را رهبری کرد تا در نهایت در سال ۱۴۰۲ ادعای استقلال کرد و عنوان دسپوت را از بیزانس‌ها دریافت کرد.
میرجعفر باقرف

| Mir Jafar Baghirov | Mir Jafar Baghirov |
| --- | --- |
میرجعفر باقراف: میرجعفر باقراف
باقراف در ۱۹۴۸: باقراف در ۱۹۴۸
معاون اول از کمیته مرکزی حزب کمونیست آذربایجان: معاون اول از کمیته مرکزی حزب کمونیست آذربایجان
دوره مسئولیت ۱۰ دسامبر ۱۹۳۳ – ۱۸ آوریل ۱۹۵۳: دوره مسئولیت ۱۰ دسامبر ۱۹۳۳ – ۱۸ آوریل ۱۹۵۳
پس از: روبن روبن‌اف
پیش از: میر تیمور یعقوب‌اف
ریاست انجمن وزیران آذربایجان شوروی: ریاست انجمن وزیران آذربایجان شوروی
دوره مسئولیت ۱۸ آوریل ۱۹۵۳ – ۱۷ اوت ۱۹۵۳: دوره مسئولیت ۱۸ آوریل ۱۹۵۳ – ۱۷ اوت ۱۹۵۳
پس از: تیمور قلی‌اف
پیش از: تیمور قلی‌اف
کاندیدای عضویت 19th هیئت رئیسه: کاندیدای عضویت 19th هیئت رئیسه
دوره مسئولیت ۶ مارس ۱۹۵۳ – ۷ ژوئیه ۱۹۵۳: دوره مسئولیت ۶ مارس ۱۹۵۳ – ۷ ژوئیه ۱۹۵۳
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۷ سپتامبر ۱۸۹۶ قبه، حکمرانی باکو، امپراطوری روسیه
درگذشته: ۷ مهٔ ۱۹۵۶ (۵۹ سال) سیبری، جمهوری فدراتیو سوسیالیستی روسیه شوروی، شوروی
حزب سیاسی: حزب کمونیست اتحاد شوروی (۱۹۱۸–۱۹۵۳)
فرزندان: میرزا باقرف، جهانگیر باقرف، جن باقرف
پیشه: معلم
میرجعفر عباس اغلو باقراف (به ترکی آذربایجانی: Mircəfər Abbas oğlu Bağırov) (متولد ۱۷ سپتامبر ۱۸۹۶ – درگذشته ۷ مه ۱۹۵۶) او در سال‌های ۱۹۳۲ تا ۱۹۵۳ میلادی، رئیس‌جمهور جمهوری آذربایجان، در زمان زمامداری ژوزف استالین بر اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
زندگی‌نامه

باقراف در قوبا استان باکو در ۱۸۹۶ به دنیا آمد. او به پتروفسک رفت تا مطالعات تربیت معلمی (study pedagogy) را در آنجا فرا گیرد. در طی ۱۹۱۵–۱۹۱۷، باقروف به عنوان معلم در روستای خودات به تدریس مشغول گردید. بین سال‌های ۱۹۱۸–۱۹۲۱، او در انقلاب اکتبر روسیه و جنگ داخلی روسیه، به عنوان فرمانده هنگ نظامی روسیه و رئیس دادگاه انقلابی شاخه آذربایجان، به ایفای نقش پرداخت. پس از چیرگی نظام
کمونیستی شوروی بر آذربایجان، باقروف به عنوان رئیس کمیته انقلابی قره‌باغ آذربایجان منصوب گردید. همچنین گزارش شده که باقروف برای پلیس جمهوری دموکراتیک آذربایجان هم کار می‌کرده است. در طول سالهای ۱۹۲۷ تا ۱۹۲۹، او به عنوان مدیر بخش تقسیم آب فراقفقاز مشغول به کار بود. او از فوریه ۱۹۲۱ تا مه ۱۹۲۷ و همچنین از دسامبر ۱۹۲۹ تا آگوست ۱۹۳۰، رئیس سرویس امنیتی ایالت بوده است.
غائله آذربایجان

در روز ششم ژوئیه ۱۹۴۵ میلادی، پانزدهم تیر سال ۱۳۲۴ خورشیدی، فرمان حزب کمونیست شوروی، برای اقدام به تشکیل یک حرکت تجزیه‌طلبانه در آذربایجان و دیگر استان‌های ایران ابلاغ و به امضای استالین رسید. باقروف یکی از افرادِ مهمی بود که می‌بایست اقدام‌های لازم در این زمینه را انجام دهد. باقراُف نقش عمده‌ای در پیشبرد غائله آذربایجان داشت، مقدمات غائله و تشکیل حکومت خودمختار آذربایجان تا خارج کردن پناهندگان به شوروی از اقدامات اصلی او بود. وی به‌دستور استالین با پیشه‌وری ملاقات کرده و مقدمات تشکیل فرقه دموکرات آذربایجان را فراهم نمود. گفته شده است که او در قتل احتمالی پیشه‌وری نیز سهیم بوده است. همچنین وی پیشنهاد تأسیس حزب دموکرات کردستان را به قاضی محمد و دیگران داد.
قتل مخالفین

در سال ۱۹۴۰ در حدود هفتاد هزار نفر آذربایجانی در اثر پاکسازی باقروف به قتل رسیدند. روشنفکران به عنوان یک نیروی اجتماعی به خاک و خون کشیده شدند و گارد نخبهٔ حزب کمونیست نابود شد.
سرانجام

در ۱۹۵۳، اداره کمیته مرکزی حزب کمونیست آذربایجان، باقروف را به عنوان رهبر شورای وزیران آذربایجان شوروی، منصوب کرد. پس از مرگ استالین، باقروف متهم به سرکوب شد. او دستگیر شد و توسط دادگاه انقلابی اتحاد شوروی، محاکمه و محکوم به اعدام شد. در آخرین ۱۷ دقیقه سخنرانی قبل از دادگاه، او حکم دادگاه را پذیرفت و از هرگونه پشیمانی و عذرخواهی، سرباز زد. باقروف در ۱۹۵۶ اعدام شد.
تصویر صفحهٔ اول از متن اصلی فرمان استالین (زبان روسی) به میرجعفر باقرف دربارهٔ اقدام به تشکیل یک حرکت تجزیه طلبانه در آذربایجان و دیگر استان‌های ایران شمالی
دایان آکرمن

| دایان آکرمن | دایان آکرمن |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹۴۸ وائوکگان، ایلینوی، ایالات متحده آمریکا
ملیت:  آمریکایی
پیشه(ها): نویسنده، پدیدآور
همسر: پل وست
دایان آکرمن (انگلیسی: Diane Ackerman؛ زادهٔ ۱۹۴۸) شاعر، و یک نویسنده، شاعر و مقاله‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا است.
او به‌سبب مکاشفات کنجکاوانه و شاعرانه‌اش دربارهٔ طبیعت و تاریخ طبیعی شهرت دارد.
آکرمن لیسانس خود را در رشتهٔ زبان انگلیسی از دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا و فوق‌لیسانس و دکترای خود را از دانشگاه کرنل دریافت داشت و یکی از داوران پایان‌نامهٔ دکترایش کارل سیگن بود. وی مدتی هم در دانشگاه کلمبیا و دانشگاه کرنل تدریس کرده‌است و مقاله‌هایش در نیویورک تایمز، مؤسسه اسمیتسونین، نیویورکر و نشنال جیوگرافیک چاپ شده‌است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک‌هزینه گوگنهایم شده‌است.
وی برنده مدال استیون هاوکینگ در جریان جشنواره ستارموس ۶ در ایروان شد.
آل‌دی

| آل‌دی | آل‌دی |
| --- | --- |
آل‌دی در سال ۲۰۲۳: آل‌دی در سال ۲۰۲۳
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: گریگوری هاین
خاستگاه: آرلینگتون، تگزاس، ایالات متحده
ژانر:  پاپ  آراندبی  دنس  هیپ هاپ 
پیشه(ها): ترانه‌پرداز تهیه‌کننده موسیقی خواننده
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۶–اکنون
ناشر(ان): لجندز انلی کلمبیا
گریگوری هاین (انگلیسی: Gregory Hein) که به‌طور حرفه‌ای با نام آل‌دِی (انگلیسی: Aldae، به صورت all day تلفظ می‌شود) شناخته می‌شود، ترانه‌پرداز و تهیه‌کننده موسیقی اهل ایالات متحده آمریکا است. او برای هنرمندان مختلفی از جمله جاستین بیبر، شان مندز، سلنا گومز، مارشملو، جان لجند، مشین گان کلی، خالید، جکسون وانگ و هنرمندان دیگر ترانه‌سرایی کرده است. در سال ۲۰۲۳، آل‌دِی در نوشتن متن ترانه «گل‌ها» از مایلی سایرس همکاری داشته است که به جایگاه شماره یک جدول بیلبورد هات ۱۰۰ رسید.
متیو پینسنت

متیو پینسنت (به انگلیسی: Matthew Pinsent) ورزشکار مرد رشتهٔ روئینگ اهل کشور بریتانیای کبیر است. وی در بین سال‌های ‎۱۹۹۲ تا ۲۰۰۴ میلادی در مسابقات بازی‌های المپیک تابستانی در مجموع ۴ مدال طلا را کسب کرد.
در معرض خطر (فیلم ۲۰۲۵)

| در معرض خطر | در معرض خطر |
| --- | --- |
پرونده:Marked men rule and shaw.jpgپوستر فیلم: پرونده:Marked men rule and shaw.jpgپوستر فیلم
کارگردان: نیک کاساوتیس
تهیه‌کننده: آدام شنکمن
نویسنده: شارون سوبول
موسیقی: جورج کالیس
فیلم‌بردار: کنجی کاتوری
تدوین‌گر: جیم فلین
شرکت تولید: ولتیج پیکچرز
توزیع‌کننده: ولتیج پیکچرز
تاریخ‌های انتشار:  ۲۲ ژانویه ۲۰۲۵ (۲۰۲۵-01-۲۲)  
کشور: آمریکا
زبان: انگلیسی 
در معرض خطر (انگلیسی: Marked Men) یک فیلم درام عاشقانه آمریکایی به کارگردانی نیک کاساوتیس و نویسندگی شارون سوبول است. این فیلم اقتباسی از رمان «قاعده» نوشته جی کرونور در سال ۲۰۱۲ می‌باشد. در این فیلم، چیس استوکس در نقش رول آرچر، و سیدنی تیلور در نقش شاو لاندون، دانشجوی پزشکی از یک خانواده مرفه، بازی می‌کنند. بازیگران مکمل عبارتند از: الکساندر لودویگ، الا بالینسکا و ناتالی آلین لیند. این فیلم برای اکران محدود در ۲۲ ژانویه ۲۰۲۵ برنامه‌ریزی شده است.
داستان

شاو لاندون از زمانی که برای اولین بار او را ملاقات کرد، احساساتی نسبت به رول آرچر داشت. علیرغم دوستی نزدیکشان، رول همیشه به شاو به عنوان یک دوست خانوادگی می‌نگریست که از احساسات عمیق‌تر او بی‌خبر است. زندگی شاو به‌عنوان یک دانش‌جوی پزشکی و با پس‌زمینه‌ای ثروتمند، به‌شدت با دنیای رول در تضاد است. یک شب صمیمیت غیرمنتظره آنها را مجبور می‌کند تا با احساسات واقعی خود روبرو شوند و پیچیدگی‌های پیشینه و انتظارات خانوادگی متفاوت خود را طی کنند.
لینوس پاولینگ

| لینوس پاولینگهمکار انجمن سلطنتی | لینوس پاولینگهمکار انجمن سلطنتی |
| --- | --- |
۱۹۶۲: ۱۹۶۲
زادهٔ: ۲۸ فوریهٔ ۱۹۰۱ پورتلند، اورگن، آمریکا
درگذشت: ۱۹ اوت ۱۹۹۴ (۹۳ سال) بیگ‌سور، کالیفرنیا، آمریکا
ملیت:  ایالات متحده آمریکا
شهروندی: ایالات متحده آمریکا
محل تحصیل: دانشگاه ایالتی اورگن مؤسسه فناوری کالیفرنیا
شناخته‌شده برای:    صفحه بتا رنگ‌آمیزی سی‌پی‌کی الکترونگاتیوی تبیین سرشت پیوندهای شیمیایی و ساختار ملکول‌ها ترکیب خطی اوربیتال‌های اتمی ساعت مولکولی پزشکی مولکولی قوانین پائولینگ مارپیچ آلفا شیمی کوانتومی گراف کوانتومی ساختار رزونانسی مدل فضاپرکن نظریه پیوند ظرفیت زنیک اسید هواداری از خلع سلاح هسته‌ای 
فرزندان: ۴
جوایز: مدال دیوی (۱۹۴۷)  جایزه نوبل شیمی (۱۹۵۴) جایزه صلح نوبل (۱۹۶۲) جایزه صلح لنین (۶۹–۱۹۶۸) نشان ملی علوم (۱۹۷۴) نشان زرین لومونسف (۱۹۷۷)  نشان پریستلی (۱۹۸۴) جایزه ونیوار بوش (۱۹۸۹)
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): شیمی کوانتومی زیست‌شیمی
محل کار: به عنوان عضو هیئت علمی مؤسسه فناوری کالیفرنیا (۱۹۶۳–۱۹۲۷) دانشگاه کالیفرنیا، سن دییگو (۱۹۶۹–۱۹۶۷) دانشگاه استنفورد (۱۹۷۵–۱۹۶۹)  به عنوان همکار دانشگاه کرنل (۱۹۳۸–۱۹۳۷) دانشگاه آکسفورد (۱۹۴۸) 
استاد راهنما: ریچارد سی تولمان
دیگر راهنمایان دانشگاهی: آرنولد زومرفلد نیلز بور اروین شرودینگر
دانشجویان دکتری: مارتین کارپلوس ویلیام لیپسکام
 :  
امضاء: امضاء
یادداشت‌ها: یادداشت‌ها
تنها شخصی که موفق به دریافت دو جایزه نوبل ناخواسته است: تنها شخصی که موفق به دریافت دو جایزه نوبل ناخواسته است
لینوس کارل پاولینگ (به انگلیسی: Linus Carl Pauling) (زادهٔ ۲۸ فوریهٔ ۱۹۰۱ – درگذشتهٔ ۱۹ اوت ۱۹۹۴) دانشمند، فعال صلح، شیمیدان، نویسنده و استاد دانشگاه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
۱۹۶۴
او دارای بیش از ۱۲۰۰ مقاله و کتاب است که بیش از ۸۵۰ مورد از آن‌ها در زمینه مباحث علمی می‌باشد. هفته‌نامهٔ نیو ساینتیست، از او به عنوان یکی از ۲۰ دانشمند برتر تمام دوران، یاد می‌کند و تا سال ۲۰۰۰ او در بین تأثیرگذارترین دانشمندان در تاریخ رتبه ۱۶ را کسب کرده‌است. پائولینگ از بنیانگذاران شیمی کوانتومی و زیست‌شناسی مولکولی می‌باشد. پائولینگ دو بار برندهٔ جایزهٔ نوبل شد: یک بار شیمی در سال ۱۹۵۴ و یک بار صلح در سال ۱۹۶۲.
او به همراه ماری کوری، جان باردین و فردریک سنگر، چهار فردی هستند که موفق به دریافت دو جایزه نوبل شده‌اند. پائولینگ تنها فردی است که دو جایزه نوبل را به صورت انفرادی (و بدون اشتراک با دیگری) کسب کرده‌است. پس از ماری کوری، او دومین فردی است که موفق به دریافت دو جایزهٔ نوبل در دو زمینه متفاوت شد.
مقیاس پاولینگ در الکترونگاتیوی به نام او نامیده شده‌است.
دو سال پیش از مرگش، دایسوکه ایکیدا فیلسوف بودایی، متن مکالمه خودش با پائولینگ را منتشر نمود که در آن پائولینگ بی‌خدایی خود را اظهار کرده بود.
در سال‌های پایانی زندگی‌اش اقدام به معرفی مگا ویتامین‌های درمانی و مکمل‌های غذایی، به ویژه اسید اسکوربیک (معروف به ویتامین سی) کرد که هیچ یک از این اقدامات پایانی وی مورد تایید جامعهٔ پزشکی و علمی قرار نگرفت.
۱۹۵۵
موزلا

| موزلا | موزلا |
| --- | --- |
نام تولد: مورین آن مک‌دونالد
زاده: ۱۳ مهٔ ۱۹۸۱ ‏(۴۳ سال)
خاستگاه: دیترویت، میشیگان، ایالات متحده
ژانر: پاپ
پیشه(ها):  ترانه‌پرداز  خواننده 
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۶–اکنون
وبگاه: mozellamusic.com
مورین آن مک‌دونالد (انگلیسی: Maureen Anne McDonald؛ زادهٔ ۱۳ مه ۱۹۸۱) که بیشتر با نام موزِلا (Mozella) شناخته می‌شود، ترانه‌پرداز و خواننده اهل ایالات متحده آمریکا است. او در نوشتن متن تک‌آهنگ سال ۲۰۱۳ «توپ مخرب» از مایلی سایرس همکاری داشته است که به صدر جدول بیلبورد هات ۱۰۰ رسید. او همچنین در سال ۲۰۱۵ در ترانه‌سرایی «اندازه یک تماس باهات فاصله دارم» از چارلی پوث و «بی‌نقص» از وان دایرکشن نیز همکاری داشته است.
جان وینتروپ

| جان وینتروپ | جان وینتروپ |
| --- | --- |
۲مین، ۶مین، ۹مین، ۱۲همین فرماندار مستعمره خلیج ماساچوست: ۲مین، ۶مین، ۹مین، ۱۲همین فرماندار مستعمره خلیج ماساچوست
دوره مسئولیت ۱۶۳۰ – ۱۶۳۴: دوره مسئولیت ۱۶۳۰ – ۱۶۳۴
پس از: John Endecott
پیش از: Thomas Dudley
دوره مسئولیت ۱۶۳۷ – ۱۶۴۰: دوره مسئولیت ۱۶۳۷ – ۱۶۴۰
پس از: Henry Vane
پیش از: توماس دادلی
دوره مسئولیت ۱۶۴۲ – ۱۶۴۴: دوره مسئولیت ۱۶۴۲ – ۱۶۴۴
پس از: Richard Bellingham
پیش از: جان اندکوت
دوره مسئولیت ۱۶۴۶ – ۱۶۴۹: دوره مسئولیت ۱۶۴۶ – ۱۶۴۹
پس از: توماس دادلی
پیش از: جان اندکوت
Commissioner برای Massachusetts Bay: Commissioner برای Massachusetts Bay
دوره مسئولیت ۱۶۴۳ – ۱۶۴۳ همکار Thomas Dudley: دوره مسئولیت ۱۶۴۳ – ۱۶۴۳ همکار Thomas Dudley
پس از: Office established
پیش از: Simon Bradstreet William Hathorne
دوره مسئولیت ۱۶۴۵ – ۱۶۴۵ همکار Herbert Pelham: دوره مسئولیت ۱۶۴۵ – ۱۶۴۵ همکار Herbert Pelham
پس از: Simon Bradstreet William Hathorne
پیش از: Herbert Pelham
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: 12 January 1587/۸ ادواردستون
درگذشته: ۲۶ مارس ۱۶۴۹ (۶۲ سال) بوستون
ملیت: پادشاهی انگلستان
همسر(ان): Mary Forth (ا. ۱۶۰۵–۱۶۱۵) Thomasine Clopton (ا. ۱۶۱۵–۱۶۱۶) Margaret Tyndal (ا. ۱۶۱۸–۱۶۴۷) Martha Rainsborough  (ا. ۱۶۴۸)
تحصیلات: کالج ترینیتی، کمبریج
تخصص: Lawyer, governor
امضا: 
جان وینتروپ (انگلیسی: John Winthrop؛ 12 January 1587/8 – ۲۶ مارس ۱۶۴۹) سیاستمدار اهل پادشاهی انگلستان بود.  وکیل پیوریتن‌های انگلیسی و یکی از چهره‌های برجسته در تأسیس مستعمره خلیج ماساچوست، دومین شهرک بزرگ در نیو انگلند پس از مستعمره پلیموث بود.
پرامبانان

| پرامبانان Prambanan | پرامبانان Prambanan |
| --- | --- |
مجتمع معابد هندویی پرامبانان: مجتمع معابد هندویی پرامبانان
مکان: Bokoharjo, Prambanan, Sleman Regency, Special Region of Yogyakarta
ساخته‌شده: Originally built in the 850 CE during the reign of the Hindu Sanjaya Dynasty
معمار: Rakai Pikatan
 سایت میراث جهانی یونسکو:  سایت میراث جهانی یونسکو
نوع: Cultural
معیار: i, iv
تعیین: 1991 (15th session)
شمارهٔ ارجاع: 642
State Party:  اندونزی
Region: Southeast Asia
 :  
Location within Java: Location within Java
پرامبانان (انگلیسی: Prambanan) یا رارا جونگگرنگ (انگلیسی: Rara Jonggrang) یک مجتمع معابد هندویی بزرگ با ساختمانی منحصر بفرد مربوط به سده نهم میلادی در جاوه مرکزی و اندونزی است که به تریمورتی، اتحاد سه ایزد هندو، برهما به عنوان خالق، ویشنو خدای محافظ و شیوا خدای ویرانگر، اختصاص داده شده‌است. این مجتمع معابد متشکل از هشت ساختمان اصلی و بیش از ۲۵۰ ساختمان کوچکتر در حدود ۱۷ کیلومتری (۱۱ مایل) شمال شرقی شهر یوگیاکارتا در مرز بین جاوه مرکزی و منطقه ویژه یوگیاکارتا واقع شده‌است.
مجتمع معابد پرامبانان یکی به عنوان یکی از میراث جهانی یونسکو شناخته شده‌است و بزرگترین معبد هندویی در اندونزی و یکی از بزرگترین معابد در جنوب شرقی آسیا به‌شمار می‌رود. مشخصه اصلی آن ارتقا بنا همراه با اشارات فراوان به معماری معمول هندویی است که در ساختمان مرکزی به ۴۷ متر (۱۵۴ فوت) می‌رسد که در داخل مجتمع بزرگی از معابد منفرد قرار دارد. دیوارهای این معابد با نقش برجسته‌های متعددی که بیشتر اشکال حیوانات هستند آراسته شده‌است. پرامبانان بسیاری از گردشگران را از سراسر جهان به سوی خود جذب می‌کند.