stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
عبدالرازق اچکزی
زندگی‌نامه

وی در سال ۱۳۵۸ در سپین بولدک، ولایت قندهار متولد شد. او فرمانده پلیس (قوماندان امنیه) ولایت (استان) قندهار بود. وی از قبیله اچکزی پشتون بود. وی در زمان طالبان به همراه پدر و عمویش به دست طالبان اسیر شد ولی توانست فرار کند اما پدر و عمویش به دست طالبان کشته شد. او بیسواد و دارای سه همسر بود.
وی در سال ۲۰۰۲ وارد نیروهای امنیتی افغانستان شد و در سمت فرمانده پلیس مرزی قندهار در سپین بولدک هم‌مرز با پاکستان فعالیت کرد. هنگامی که طالبان در سال ۲۰۰۸ به نزدیکی دروازه شهر قندهار رسیدند وی به کمک احمد ولی کرزی و اسدالله خالد شتافت و اولین عملیات مستقل نیروهای افغانستان علیه طالبان را رقم زد و توانست آنها را عقب براند. او پس از قدرت گرفتن در مناطق مرزی و تسلط بر صادرات و واردات و گمرک در قندهار دارای ثروت زیادی شد و در خارج از افغانستان به معامله و تجارت به ویژه خرید و فروش اسب می‌پرداخت.
وی در سال ۲۰۱۱ پس از کشته شدن خان محمد مجاهد، فرمانده اسبق پلیس قندهار به این سمت رسید و مدت ۷ سال فعالیت می‌کرد و عملیات زیادی علیه طالبان در قندهار، زابل، اروزگان، هلمند زد و توانست محبوبیت فراوانی در افغانستان کسب کند.
ولایت قندهار در طی دوره فرماندهی جنرال عبدالرازق اچکزی از امنیت بسیار خوبی برخوردار بود و در زمان وی قندهار از ولایات نسبتاً امن افغانستان به شمار میرفت.
وی از افراد نزدیک به حامد کرزی به‌شمار می‌رفت و رابطه چندان خوبی با محمداشرف غنی نداشت و بارها گزارش‌هایی مبنی بر برکناری عبدالرازق به بیرون درز می‌کرد اما به دلیل محبوبیت وی، این موضوع به وقوع نپیوست. نهادهای حقوق بشر بارها عبدالرازق را متهم به نقض حقوق بشر و مواردی مانند قتل‌های فراقضایی و شکنجه زندانی‌ها کرده‌اند اما وی این اتهامات را رد می‌کرد. همچنین بعضی افراد مانند حامد کرزی به شدت از او حمایت می‌کردند و از محاکمه و پیگرد قانونی اقدامات او جلوگیری می‌کردند. او همچنین در مواردی مثل قاچاق موادمخدر و فساد در معرض اتهام بوده‌است.
کشته‌شدن

ژنرال عبدالرازق ساعت سه و نیم بعد از ظهر ۲۶ میزان/مهر ۱۳۹۷، پس از جلسه ای مشترک با فرمانده نیروهای ناتو در افغانستان که در دفتر والی (استاندار) قندهار برگزار شد، در هنگام خارج شدن از نشست توسط یکی از محافظین والی قندهار که بعداً نفوذی طالبان معرفی گردید، به همراه شمار دیگری از مقامات نظامی و امنیتی قندهار  کشته شد و چندین نفر از جمله یک جنرال امریکایی زخمی شد.
.
واکنش‌ها به مرگ وی

عمران خان، صدراعظم پاکستان، به دلیل سیاست‌های منطقه‌ای در یک پیام تویتر خود در واکنش به کشته شدن آقای رازق، ضمن محکوم کردن حملهٔ روز پنجشنبه در کندهار، گفته‌است که «صلح و امنیت پاکستان، جدا از صلح و امنیت در افغانستان نیست.»
زید حامد، یکی از حامیان برجسته و معروف نظامیان پاکستان و کارشناس مسایل دفاعی در صفحهٔ تویتر خود در واکنش به کشته شدن جنرال رازق چنین نگاشته‌است: «رازق یک جنایتکار و جنگ سالار سر سخت بود… در فهرست مجرمین جنگی ملل متحد قرار داشت، اما توسط ایالات متحده و سی آی ای، محافظت می‌شد، زیرا او… ضد پاکستان و طالبان بود.»
کشته شدن جنرال عبدالرازق فرمانده پولیس و عبدالمومن حسین خیل رئیس امنیت ملی قندهار به روز پنجشنبه (۱۸ اکتبر)، بر روند برگزاری انتخابات در این ولایت جنوبی افغانستان نیز تأثیر گذاشت. به این ترتیب انتخابات پارلمانی سرتاسری که فردا شنبه برگزار می‌شود، در آنجا یک هفته به تعویق افتاد.
جیم متیس وزیر دفاع ایالات متحده آمریکا، در واکنش به این حمله گفت مأموریت نظامی این کشور در افغانستان بدون تغییر ادامه می‌یابد. وزیر دفاع آمریکا که جنرال رازق را از نزدیک می‌شناخت، به روز جمعه از مرگ او به عنوان «از دست دان یک وطن پرست» یاد کرد.
نار. ندرا مودی نخست‌وزیر هند در یک پیام تویتری در واکنش به ترور جنرال رازق با ابراز تأثر نوشت: «من با شنیدن این حمله مرگبار در قندهار شدیداً شوکه و اندوهگین شدم. هند این حمله را با شدید‌ترین لحن محکوم می‌کند و در چنین وضعیتی با از دست دادن جان‌های افغان‌ها به شمول رهبری ولایت قندهار، با برادران افغان خود در غم شریک هستیم.»
الیزابت تیلور
آغاز زندگی

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
 الیزابت تایلور:  الیزابت تایلور
| جایزه | برنده | نامزد |
|  جایزه اسکار | ۲ | ۵ |
|  جایزه بفتا | ۱ | ۳ |
|  جایزه گلدن گلوب | ۲ | ۴ |
 دیوید دی دوناتلو: ۳
 خرس نقره‌ای: ۱
الیزابت رزموند تیلور در ۲۷ فوریه ۱۹۳۲ در لندن به دنیا آمد. پدرش دلال «هنری» و مادرش بازیگر و هر دو آمریکایی بودند. به همین دلیل او دارای تابعیت دوگانه آمریکایی–بریتانیایی بود. او در کودکی، هنگام جنگ جهانی دوم همراه خانواده‌اش به لس آنجلس، کالیفرنیا مهاجرت کرد و بازیگری را از ۹ سالگی آغاز کرد.
وی در بسیاری از ماندگارترین فیلم‌های کلاسیک سینمای آمریکا که به «دوران طلایی هالیوود» مشهور شد به ایفای نقش پرداخت.
او به عنوان یکی از زیباترین بازیگران دنیا شناخته می‌شد.
سال‌های ۵۰ و ۶۰ میلادی دوران طلایی بازیگری او بود و توانست دو بار در سال‌های ۱۹۶۱ و ۱۹۶۷ برای فیلم‌های باترفیلد ۸ و چه کسی از ویرجینیا وولف می‌ترسد برنده جایزه اسکار شود و سه بار دیگر نامزد دریافت این جایزه شد.
زندگی خصوصی

الیزابت تیلور ۸ بار ازدواج کرده‌است. معروفترین و جنجالی‌ترین ماجرای عشقی او باوجود داشتن همسر ارتباط او با ریچارد برتون بود که واکنش واتیکان را هم سبب شد. آن‌ها در سال ۱۹۶۲ در جریان فیلمبرداری کلئوپاترا رابطه‌ای عاشقانه را شروع کردند.
الیزابت تیلور بسیاری از ماندگارترین نقش‌هایش را در کنار ریچارد برتون ایفا کرده بود و این دو که از مشهورترین زوج‌های هنری در هالیوود بودند در ۱۲ فیلم در کنار هم بازی کردند. او پس از جدایی از همسر، در سال ۱۹۶۴ با ریچارد برتون ازدواج کرد ماجراهای زندگی مشترک پر فراز و نشیب آن دو که حدود یازده سال دوام داشت، همواره در خبرهای حاشیه‌ای جهان سینما به چشم می‌خورد؛ و این رابطه فقط ده سال دوام داشت پس از طلاق دوباره در سال ۱۹۷۵ باهم مجدداً ازدواج کردند ولی این بار ۹ ماه بیشتر دوام نداشت.
تیلور دربارهٔ این رابطه گفته بود:
«ما پس از ملاقات در رم دیوانه‌وار عاشق هم شدیم. از آن پس اوقات زیادی با هم گذراندیم، اما متأسفانه نه به اندازه کافی.»
تیلور در سال ۱۹۹۶ از آخرین همسر خود طلاق گرفت.
به همراه ریچارد برتون
به همراه مایک تاد و لیزا تاد (۱۹۵۷)
دوستی با مایکل جکسون
الیزابت تیلور با مایکل جکسون، موسیقی‌دان آمریکایی، رابطهٔ دوستانهٔ نزدیک و عمیقی داشتند. در تاریخ ۶ اکتبر ۱۹۹۱ الیزابت با لری فورتنسکی در مزرعهٔ نِوِرلَند مایکل جکسون مراسم ازدواجشان را برگزار کردند. مایکل در سال ۱۹۹۷ به مناسبت ۶۹اُمین سالروز تولد الیزابت، ترانهٔ «الیزابت، دوستت دارم» را اجرا کرد.
در سال ۲۰۰۵ و در هنگام دادگاه کودک‌آزاری مایکل جکسون، الیزابت یکی از حامیان سرسخت بی‌گناهی مایکل بود. مایکل سرانجام بی‌گناه شناخته شد. الیزابت در طول مدت این اتهامات، مایکل را تشویق می‌کرد تا از دستبند قرمز کابالا استفاده کند تا از «چشم بـَد» در امان باشد. الیزابت تیلور در مراسم خاکسپاری خصوصی مایکل که در ۳ سپتامبر ۲۰۰۹ برگزار شد نیز شرکت کرد.
حوالی ۱۹۵۰
اویل دهه ۷۰ میلادی
اویل دهه ۸۰ میلادی
سال‌های درد و رنج

الیزابت تیلور بیشتر سال‌های عمرش را با ناراحتی‌های جسمانی گوناگونی گذراند. او در در جریان فیلمبرداری فیلم ولوت ملی که او را در ۱۲ سالگی به شهرت رساند، افتاد و دچار کمر دردی شد که هیچگاه رهایش نکرد. در سال ۱۹۶۱ با ابتلاء به یک بیماری نادر ریوی تقریباً تا آستانه مرگ رفت و همچنین سال‌ها به الکل و داروهای مسکن معتاد بود. تیلور در سال‌های ۱۹۹۰ دو بار جراحی لگن کرد، یک بار به دلیل بیماری ریوی و از جراحی که برای برداشتن توموری که در مغز داشت، جان سالم به در برد. او در سال ۲۰۰۴ اعلام کرد که به دلیل نارسایی قلبی دچار نفس تنگی و خستگی مفرط و همچنین انحراف ستون فقرات است. او در بنیاد خیریه‌ای که برای کمک به بیماران مبتلا به ایدز تأسیس کرده بود، فعالیت‌های بشردوستانه داشت. او این بنیاد خیریه را در سال ۱۹۹۱ پس از درگذشت دوستش، راک هادسن، به دلیل ابتلاء به ایدز، تأسیس کرد.
گرانترین جواهرات

گردن بند لا پرگرینا پیرل گرانترین جواهر متعلق به الیزابت تیلور است. لا پرگرینا از ترکیب هنرمندانه مروارید، الماس و یاقوت پدید آمده‌است. یکی از مرواریدهایی که در ساخت این گردنبند بکار رفته‌است متعلق به اواسط قرن شانزدهم میلادی است که در میان هشت پادشاه اسپانیا نسل به نسل چرخیده‌است. ریچارد برتون این مروارید را به‌عنوان کادوی روز ولنتاین به الیزابت هدیه داد و بعدها الیزابت ساخت گردنبندی کامل با استفاده از این مروارید را به کمپانی کارتیه سفارش داد. این گردنبند در مجموع از ۶۰ مروارید، الماس و یاقوت تشکیل شده‌است و قیمت آن ۱۱٫۸ میلیون دلار است.
سفر به ایران

تیلور به دعوت اردشیر زاهدی به ایران نیز سفر کرد.
درگذشت

تیلور در ۲۳ مارس ۲۰۱۱ در سن ۷۹ سالگی در بیمارستان سیدار سینای شهر لس آنجلس درگذشت. او مدت زیادی بیمار بود و بارها به دلیل ناراحتی قلبی تحت درمان قرار گرفته بود.
فیلم‌شناسی

مقالهٔ اصلی: فیلم‌شناسی الیزابت تیلور
نگارخانه

الیزابت تیلور در کودکی
در ده‌سالگی
در سال ۱۹۴۵
در سال ۱۹۵۴
در فیلم گربه روی شیروانی داغ (۱۹۵۸)
در نرماندی، فرانسه، سپتامبر ۱۹۸۵
به همراه راک هادسن
به همراه اسپنسر تریسی
به همراه گریگوری پک
پدر و مادر الیزابت (۱۹۴۷)
مراسم افتتاح نخستین خط پروازی مستقیم تهران - نیویورک - الیزابت تیلور در کنار اردشیر زاهدی سفیر وقت ایران در آمریکا، در هواپیمای بوئینگ ۷۴۷ تازه خریداری‌شده از سرویس شرکت ملی هواپیمایی ایران
شمشیربازی در المپیک تابستانی ۲۰۰۰

شمشیربازی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۰ نام رویداد ورزش شمشیربازی در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۲۰۰۰ برگزار شد.
جدول مدال‌ها

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  رتبه  | کشور | طلا | نقره | برنز | مجموع |
| ۱ |  ایتالیا (ITA) | ۳ | ۰ | ۲ | ۵ |
| ۲ |  روسیه (RUS) | ۳ | ۰ | ۱ | ۴ |
| ۳ |  فرانسه (FRA) | ۱ | ۴ | ۱ | ۶ |
| ۴ |  کره جنوبی (KOR) | ۱ | ۰ | ۱ | ۲ |
| ۵ |  مجارستان (HUN) | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ |
| ۵ |  رومانی (ROM) | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ |
| ۷ |  آلمان (GER) | ۰ | ۲ | ۳ | ۵ |
| ۸ |  سوئیس (SUI) | ۰ | ۲ | ۰ | ۲ |
| ۹ |  چین (CHN) | ۰ | ۱ | ۱ | ۲ |
| ۱۰ |  لهستان (POL) | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۱۱ |  کوبا (CUB) | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
کشورهای شرکت کننده

در این مسابقات ۲۱۷ ورزشکار (۱۳۴ مرد و ۸۳ زن) از ۴۰ کشور به رقابت با یک دیگر پرداختند.
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|   الجزایر (۲)   آرژانتین (۳)   استرالیا (۷)   اتریش (۶)   بلاروس (۴)   برزیل (۱)   کانادا (۴)   شیلی (۱)   چین (۱۳)   کلمبیا (۲) |   کوبا (۱۱)   مصر (۵)   استونی (۴)   فرانسه (۱۶)   آلمان (۱۸)   بریتانیای کبیر (۳)   مجارستان (۱۳)   اسرائیل (۱)   ایتالیا (۱۷)   ژاپن (۴) |   قزاقستان (۵)   کویت (۱)   قرقیزستان (۱)   لتونی (۱)   نروژ (۳)   لهستان (۱۰)   پرتغال (۱)   پورتوریکو (۱)   رومانی (۵)   روسیه (۱۵) |   صربستان و مونته‌نگرو (۱)   کره جنوبی (۷)   اسپانیا (۴)   سوئد (۱)   سوئیس (۵)   تونس (۱)   اوکراین (۱۰)   ایالات متحده آمریکا (۸)   ازبکستان (۱)   ونزوئلا (۱)   |
اسرائیل در المپیک تابستانی ۲۰۱۶

اولین نفر در سمت راست تصویر، ورزشکار اسرائیلی، ریو ۲۰۱۶
اسرائیل از ۵ تا ۲۱ اوت ۲۰۱۶ در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ در ریو دو ژانیرو در برزیل به رقابت پرداختند. اسرائیل با ۲ برنز در جایگاه هفتاد و هفتم قرار گرفت.
شرکت‌کنندگان

| ورزش | مرد | زن | مجموع |
| --- | --- | --- | --- |
| دو و میدانی | ۵ | ۳ | ۸ |
| بدمینتون | ۱ | ۰ | ۱ |
| دوچرخه‌سواری | ۱ | ۱ | ۲ |
| گلف | ۰ | ۱ | ۱ |
| ژیمناستیک | ۱ | ۶ | ۷ |
| جودو | ۳ | ۴ | ۷ |
| قایقرانی بادبانی | ۳ | ۳ | ۶ |
| تیراندازی | ۱ | ۰ | ۱ |
| شنا | ۳ | ۴ | ۷ |
| شنای موزون | ۰ | ۲ | ۲ |
| تکواندو | ۱ | ۰ | ۱ |
| تنیس | ۱ | ۰ | ۱ |
| سه‌گانه | ۱ | ۰ | ۱ |
| وزنه‌برداری | ۱ | ۰ | ۱ |
| کشتی | ۰ | ۱ | ۱ |
| مجموع | ۲۲ | ۲۵ | ۴۷ |
مدال‌آوران

| نشان | نام | رشته ورزشی | رویداد | تاریخ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 3 برنز | یاردن جربی | جودو | ۶۳ کیلوگرم زنان | ۹ اوت |
| 3 برنز | اور ساسون | جودو | ۱۰۰ کیلوگرم مردان | ۱۲ اوت |
ده بوره (نهاوند)

| دهبوره=ده بوره (نهاوند) دیبوره | دهبوره=ده بوره (نهاوند) دیبوره |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: همدان
شهرستان: نهاوند
بخش: بخش مرکزی
دهستان: طریق الاسلام
بنیان‌گذاری: سال۳۰۰۰
جمعیت: ۷۵۰ نفر (سرشماری ۹۵)
دهبوره (نهاوند)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نهاوند در استان همدان ایران است.
این روستا یکی از جاذبه‌های گردشگری مهم شهرستان نهاوند به‌شمار می‌رود و سرشار از درختان میوه و سیب و هلو و گردو می‌باشد. رودخانه گامآسیاب از این روستا عبور می‌کند.
شغل اصلی مردم روستا کارهای ساختمانی و اداری و تعداد محدودی کشاورزی به صورت کشت و باغ داری و دامداری می‌باشد.
از جاذبه‌های روستا می‌توان پل ورودی به نام پل لاغه (پل ظفر سلطان) که از آثار زمان قاجار می‌باشد می‌توان نام برد.
اکثریت جوانان و اهالی روستا تحصیل کرده هستند ،و رسومات خیلی خوبی در مراسمات عروسی و عزا دارند ،مراسم عروسی درسه شب برگزار میگردد شب اول جوان نشین (جال نشو) شب بعد حنابندان و شب آخر عروسی است ،در روز عروسی نیز مراسمات گوناگونی به نام طبیعت گردی و مراسم تخت نشینی داماد برگزار میشود.
روستای دهبوره به خاطر جاذبه و سرسبزی زیاد محل تفریحی شهرستان نهاوند میباشد ،جاده روستا که به دهبوره راه معروف است از جاذبه های شهر نهاوند محسوب میشود
این روستا یک ضرب المثل مشهور و نامی دارد به اسم قلیان ده بوره
روستایی با پیشینه تاریخی میباشد که محل فعلی روستا با سنگ بنای آن در زمان ساسانیان نزدیک به یک کیلومتر فاصله طولی دارد.
مردم این روستا بیشتر از طایفه عمرائی و برخی اقوام مثل جلالوند ، حبیب وند ، ترکاشوند ، مرادبیگی و... می باشند که مذهب شیعه دین اکثریت و گروهی هم الحق می باشند.
جمعیت

این روستا در ۳کیلومتری شهرستان نهاوند دهستان طریق الاسلام قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۶، جمعیت آن ۱۳۲۵ نفر (۳۳۳خانوار) بوده‌است.
کیشمالا طلعت

کیشمالا طلعت (زاده ۱۸ ژوئن ۲۰۰۲) یک ورزشکار تیراندازی پاکستانی است. او اولین مدال بازی‌های آسیایی پاکستان را در تیراندازی در بازی‌های آسیایی ۲۰۲۲ کسب کرد.
دوران حرفه‌ای

طلعت در بازی‌های آسیای جنوبی ۲۰۱۹ به مدال نقره دست یافت. او در سال ۲۰۲۲ بورسیه IOC دریافت کرد.
طلعت در سال ۲۰۲۳ در بازی‌های آسیایی ۲۰۲۲ در تپانچه بادی ۱۰ متر زنان مدال برنز را کسب کرد.
برنز

مفرغ‌های لرستان در موزه لوور
برنز یا مِفرَغ (به انگلیسی: Bronze) آلیاژی است که عمدتاً از مس تشکیل شده و معمولاً با حدود ۱۲ تا ۱۲٫۵ درصد قلع و با افزودن فلزات دیگر (مانند آلومینیوم، منگنز، نیکل یا روی) و گاهی نافلزها مانند فسفر، یا شبه‌فلزهایی مانند آرسنیک یا سیلیسیم همراه است. این افزودنی‌ها طیف وسیعی از آلیاژها را تولید می‌کنند که ممکن است سخت‌تر از مس به تنهایی باشند یا دارای ویژگی‌های مفید دیگری مانند استحکام، شکل‌پذیری یا قابلیت ماشین‌کاری باشند.
دورهٔ باستان‌شناسی که در آن برنز،  یکی ازسخت‌ترین فلز مورد استفادهٔ گسترده بود، با عنوان عصر برنز شناخته می‌شود. آغاز عصر برنز در غرب اوراسیا و هند به‌طور معمول به اواسط هزارهٔ چهارم پیش از میلاد و در اوایل هزارهٔ دوم پیش از میلاد در چین مربوط می‌شود. استفاده از برنز در جاهای دیگر نیز به‌تدریج، گسترش یافت. عصر برنز با عصر آهن دنبال شد که از حدود سال ۱۳۰۰ پیش از میلاد آغاز شد و در حدود سال ۵۰۰ پیش از میلاد به بیشتر اوراسیا رسید.
از آن‌جا که آثار هنری تاریخی بیشتر از برنج (مس و روی) و برنز با ترکیب‌بندی‌های مختلف ساخته می‌شدند، موزه‌های مدرن و توصیف‌های علمی آثار هنری قدیمی‌تر به‌طور فزاینده‌ای از اصطلاح کلی «آلیاژ مس» استفاده می‌کنند.
واژه‌شناسی

واژهٔ برنز از ریشهٔ فرانسوی bronze و آن از ریشهٔ ایتالیایی bronzo که خود از واژهٔ فارسی برنج (birinj) گرفته شده‌است.
ترکیب

آلیاژهای برنز بسیار متفاوتی وجود دارد، اما معمولاً برنز متداول کنونی، دارای ۸۸٪ مس و ۱۲٪ قلع است. آلفا برنز از محلول جامد آلفا قلع در مس تشکیل شده‌است. در آلیاژهای آلفا برنز، از قلعِ ۴ تا ۵ درصد برای ساخت سکه، فنر، توربین و تیغ استفاده می‌شود. برنزهای تاریخی از نظر ترکیب، بسیار متغیر هستند، زیرا بیشتر فلزکاران گذشته، احتمالاً از هر ضایعاتی که در دسترس بود استفاده می‌کردند. در یک نمونه شمعدان برنزی از بریتانیای قرن دوازدهم، ترکیب آن حاوی مخلوطی از مس، روی، قلع، سرب، نیکل، آهن، آنتیموان، آرسنیک با مقدار غیرمعمول و زیادی نقره است و این مخلوط نشان می‌دهد که این شمعدان، از گنجینه‌ای از سکه‌های قدیمی ساخته شده‌است. برنزهای بنین مربوط به قرن سیزدهم در واقع برنجی هستند.
در عصر برنز، معمولاً دو شکل برنز، مورد استفاده قرار می‌گرفت: «برنز کلاسیک» با حدود ۱۰ درصد قلع و «برنز ملایم» که حاوی حدود ۶٪ قلع بود. سلاح‌های تیغه‌دار عمدتاً از برنز کلاسیک ریخته‌گری می‌شدند، در حالی‌که کلاه‌خودها و زره‌ها از برنز ملایم تهیه می‌شدند. اکنون برنز تجاری (۹۰٪ مس و ۱۰٪ روی) و برنز معماری (۵۷٪ مس، ۳٪ سرب، ۴۰٪ روی) بیشتر به‌عنوان آلیاژهای برنج در نظر گرفته می‌شوند زیرا حاوی روی به‌عنوان عنصر اصلی آلیاژی هستند و معمولاً در کاربردهای معماری استفاده می‌شوند.
«برنز پلاستیکی» حاوی مقدار قابل‌توجهی سرب است که باعث بهبود شکل‌پذیری می‌شود که احتمالاً توسط یونانیان باستان در ساخت کشتی از آن استفاده می‌شد. سایر آلیاژهای برنز عبارت‌اند از: آلومینیوم برنز، فسفر برنز، منگنز برنز، فلز زنگ، آرسنیک برنز، بیسموت برنز، فلز اسپکولوم و آلیاژ سِنج.
ویژگی‌ها

برنزها معمولاً آلیاژهایی انعطاف‌پذیر هستند که به‌طور قابل توجهی کمتر از چدن، شکننده هستند. برنز معمولاً تنها به‌صورت سطحی اکسید می‌شود. هنگامی‌که یک لایه اکسید مس (که در نهایت به کربنات مس تبدیل می‌شود) تشکیل شد، فلز زیرین از خوردگی بیشتر محافظت می‌شود. این را می‌توان در تندیس‌های مربوط به عصر هلنیستی مشاهده کرد. با این‌حال، اگر کلرید مس تشکیل شود، یک حالت خوردگی با نام «بیماری برنز» در نهایت آن را به‌طور کامل از بین می‌برد. آلیاژهای مبتنی بر مس دارای نقطه ذوب پایین‌تری نسبت به فولاد یا آهن هستند و به‌راحتی از فلزات تشکیل‌دهندهٔ آن‌ها تولید می‌شوند. آن‌ها به‌طور کلی حدود ۱۰ درصد چگالی بیشتری از فولاد دارند اما آلیاژهایی که از آلومینیوم یا سیلیسیم استفاده می‌کنند، ممکن است کمی چگالی کمتری داشته باشند. برنز نسبت به اکثر فولادها رسانای گرما و الکتریکی بهتری است. هزینهٔ آلیاژهای بر پایهٔ مس به‌طور کلی بالاتر از فولادها اما کمتر از آلیاژهای مبتنی بر نیکل است.
مس و آلیاژهای آن کاربردهای بسیار متنوعی دارند که نشان‌دهندهٔ خواص فیزیکی، مکانیکی و شیمیایی چندمنظوره و همه‌کارهٔ آن هاست. برخی از این ویژگی‌های رایج، عبارت‌اند از رسانایی الکتریکی بالای مس خالص، ایجاد اصطکاک کم در برنز یاتاقان (برنزی که میزان سرب بالایی دارد - ۶–۸ درصد)، کیفیت رزونانسی برنز زنگ (۲۰٪ قلع، ۸۰٪ مس) و مقاومت در برابر خوردگی توسط آب دریا در چندین آلیاژ برنز.
نقطهٔ ذوب برنز بسته به نسبت اجزای آلیاژی متفاوت است و حدود ۹۵۰ درجه سلسیوس (۱٬۷۴۲ درجه فارنهایت) است. برنز معمولاً غیرمغناطیسی است اما آلیاژهای ویژه‌ای از آن که حاوی آهن یا نیکل هستند، ممکن است ویژگی‌های مغناطیسی داشته باشند.
کاربردها

ز
برنز، یا آلیاژها و مخلوط‌های برنز-مانند، برای ضرب سکه‌ها به‌مدتی طولانی استفاده می‌شدند. برنز به‌ویژه برای استفاده در اتصالات قایق و کشتی تا پیش از استفادهٔ گسترده از فولاد زنگ‌نزن به‌دلیل ترکیبی از چقرمگی و مقاومت در برابر خوردگی در تماس با آب شور دریا مناسب بود. برنز هنوز هم معمولاً در ساخت پروانه‌های کشتی و یاتاقان‌های غوطه‌ور مورد استفاده است.
در قرن بیستم، سیلیکون به‌عنوان عنصر آلیاژی اولیه معرفی شد و آلیاژی با کاربرد گسترده در صنعت و شکل اصلی مورد استفاده در مجسمه‌سازی معاصر ایجاد کرد. مجسمه سازان ممکن است برنز سیلیکونی را ترجیح دهند، زیرا میله لحیم کاری برنز سیلیکونی آماده است، که امکان ترمیم عیوب در قطعات ریخته‌گری مطابق رنگ را فراهم می‌کند. آلومینیوم همچنین برای فلز ساختاری آلومینیوم برنز استفاده می‌شود. قطعات برنزی سخت هستند و معمولاً برای تولید گیره‌ها، اتصالات الکتریکی، فنرها و یاتاقان‌های موتورهای الکتریکی کوچک، استفاده می‌شوند. برنز فسفر به‌طور ویژه برای ساخت یاتاقان‌ها و فنرهای با درجهٔ دقیق، مناسب است و همچنین در سیم‌های گیتار و پیانو استفاده می‌شود.
برخلاف فولاد، برنزی که به سطحی سخت برخورد کند جرقه ایجاد نمی‌کند، بنابراین (همراه با مس بریلیوم) برای ساخت چکش، کوله، آچار و سایر ابزارهای بادوامِ بالا برای استفاده در محیط‌های انفجاری یا در حضور بخارات قابل اشتعال استفاده می‌شود. برنز برای ساخت پشم برنز برای کاربردهای نجاری که در آن پشم فولادی باعث تغییر رنگ بلوط می‌شود، استفاده می‌شود. برنز فسفر برای ساخت پروانهٔ کشتی‌ها، آلات موسیقی و اتصالات الکتریکی استفاده می‌شود. آلیاژ آلومینیوم برنز، سخت و مقاوم در برابر سایش است و برای ساخت یاتاقان‌ها و راه‌های ماشین‌ابزار استفاده می‌شود.
کاربردها > مجسمه‌سازی

مقالهٔ اصلی: مجسمه برنزی
برنز به‌طور گسترده‌ای برای ریخته‌گری مجسمه‌های برنزی استفاده می‌شود. آلیاژهای معمولی برنز دارای خاصیت غیرعادی و مطلوبی هستند که درست پیش از گیرش، اندکی منبسط می‌شوند و در نتیجه، بهترین جزئیات یک قالب را پُر می‌کنند. پس از سرد شدن، برنز، کمی جمع می‌شود و جدا شدن آن از قالب راحت‌تر می‌شود. مجسمه‌های برنزی به‌عنوان عالی‌ترین شکل مجسمه‌سازی در هنر یونان باستان در نظر گرفته می‌شدند. البته تعداد کمی از آن‌ها باقی مانده‌است، زیرا برنز مادهٔ ارزشمندی بود که در دوران باستان متأخر و دوره‌های قرون وسطی تا حدودی کمیاب بود. بسیاری از مشهورترین مجسمه‌های برنز یونانی، از طریق نسخه‌های رومی در سنگ مرمر شناخته شده‌اند که احتمال بقای آن‌ها بیشتر بوده‌است.
در هند، مجسمه‌های برنزی از دورهٔ شاهنشاهی کوشانی، گوپتا و دوره‌های بعدی، یافت شده‌است. صنعتگران هندی مربوط به دورهٔ امپراتوری چولا در تامیل نادو از برنز برای ساختن مجسمه‌های پیچیده با جزئیاتی پرآذین که خدایان هندوئیسم را نشان می‌داد، استفاده کرده‌اند.
در دوران باستان فرهنگ‌های دیگر نیز با استفاده از برنز آثار هنری عالی تولید می‌کردند. برای مثال: در آفریقا، سرهای برنزی پادشاهی بنین، در اروپا، برنزهای یونانی معمولاً از چهره‌هایی از اساطیر یونانی، در شرق آسیا، برنزهای آیینی چینی از دودمان شانگ و ژو. مجسمه‌های برنزی، اگرچه به خاطر ماندگاری طولانی‌شان شناخته می‌شوند، اما هنوز در معرض تخریب میکروبی توسط گونه‌های خاصی از مخمرها هستند. کاربرد برنز در دوران کنونی نیز به‌عنوان یکی از مواد انتخابی برای ساخت تندیس‌ها ادامه دارد.
کاربردها > آینه‌های برنزی

تا پیش از این‌که تولید شیشه با سطوح مسطح قابل قبولی ممکن شود، برنز یک مادهٔ استاندارد برای ساخت آینه‌ها بود. سطح منعکس‌کننده معمولاً کمی محدب ساخته می‌شد به‌طوری‌که کل صورت را می‌توان در یک آینهٔ کوچک دید. برنز برای این منظور، در بسیاری از نقاط جهان، مورد استفاده قرار گرفت. آینه‌های برنزی از دورهٔ پادشاهی میانهٔ مصر (۲۰۴۰–۱۷۵۰ پیش از میلاد) باقی مانده‌است. در اروپا، اتروسک‌ها در قرن ششم پیش از میلاد، آینه‌های برنزی می‌ساختند و آینه‌های یونانی و رومی نیز از همین الگو پیروی می‌کردند. آینه‌های برنزی همچنان تا قرن ۱۸ میلادی در ژاپن ساخته می‌شدند.
کاربردها > آلات موسیقی

برنز فلز ترجیحی برای ساخت زنگ‌ها و ناقوس‌ها به‌شکل آلیاژ برنز با میزان قلع بالا است که در زبان عامیانه با عنوان فلز زنگ شناخته می‌شود که دارای حدود ۲۳٪ قلع است. تقریباً تمام سنج‌های حرفه‌ای از برنز ساخته شده‌اند که تعادل مطلوبی از دوام و تن صدا ایجاد می‌کند. با افزایش محتوای قلع در زنگ، ناقوس یا سنج، تن صدا کاهش می‌یابد.
قدیمی‌ترین یافته‌های باستان‌شناسی برنزی در اندونزی مربوط به هزارهٔ یک تا دو پیش از میلاد، شامل آلات موسیقی به‌صورت صفحات تخت احتمالاً آویزان‌شده‌است که با یک پتک چوبی یا استخوانی ضربه می‌خورده‌است. قدمت طبل‌های برنزی باستانی از تایلند و ویتنام به ۲۰۰۰ سال پیش بازمی‌گردد. همچنین قدمت ناقوس‌های برنزی از تایلند و کامبوج به ۳۶۰۰ سال پیش از میلاد بازمی‌گردد.
اکنون برخی از شرکت‌ها ساکسیفون را از فسفر برنز (دارای ۳٫۵ تا ۱۰ درصد قلع و حداکثر ۱ درصد فسفر) می‌سازند. برنز همچنین در سیم‌پیچی سیم‌های فولادی و نایلونی سازهای زهی مختلف مانند کنترباس، پیانو، هارپسیکورد و گیتار استفاده می‌شود. سیم‌های برنزی معمولاً روی پیانوفورته برای زنگ‌های پایین‌تر در نظر گرفته می‌شوند، زیرا کیفیت پایداری بالاتری نسبت به فولاد با کشش بالا دارند.
کاربردها > سکه‌ها و مدال‌ها

همچنین ببینید: مدال برنز
برنز در سکه‌ها نیز به‌کار رفته‌است. بیشتر سکه‌های مسی در واقع برنزی هستند، با حدود ۴ درصد قلع و ۱ درصد روی. مانند سکه‌ها، برنز قرن‌ها در ساخت انواع مختلف مدال‌ها استفاده شده‌است و در دوران معاصر برای کسب مقام سوم در مسابقات ورزشی و رویدادهای دیگر، مدال برنز اهدا می‌شود. این نوع استفاده از برنز، تا حدی به‌دلیل انتخاب طلا، نقره و برنز برای نشان دادن سه عصر اول انسان در اساطیر یونان نسبت داده شد: عصر طلایی، زمانی است که انسان‌ها در میان خدایان زندگی می‌کردند. عصر نقره‌ای که در آن جوانی، صد سال به‌طول انجامید و عصر برنز که عصر قهرمانان است. این دسته‌بندی در مسابقات ورزشی، نخستین بار در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۰۴ پذیرفته شد. در رویداد ۱۸۹۶، نقره به برندگان و برنز به نفرات دوم اهدا شد اما در سال ۱۹۰۰ جوایز دیگری به‌جای مدال داده شد.
پیشینهٔ تاریخی

مقالهٔ اصلی: عصر برنز
عصر برنز پس از عصر مس رخ داده‌است. این تقسیم‌بندی به این جهت است که مصنوعات فلزی این دوره از زندگی بشر، بیشتر ترکیبی از مس و قلع است به‌طوری‌که کاوش‌های دیرین‌شناسی نشان داده، ساکنان ایران از پنج هزار سال پیش از میلاد مسیح نیز آلیاژ برنز را می‌شناخته‌اند و از آن برای ساختن مصنوعات فلزی خود استفاده می‌کرده‌اند. مصنوعات مفرغی که در سایر نقاط دنیا ضمن حفاری‌های گوناگون یافت شده، قدیمی‌تر از این تاریخ نیست؛ بنابراین می‌توانیم شروع عصر برنز را از پنج هزار پیش از میلاد مسیح بدانیم.
هزاران سال است که از برنز، کالاهای گوناگون می‌سازند. برنز اگرچه فلزی بسیار سخت و کار کردن با آن دشوار است، اما گفته می‌شود که چینی‌ها، مصری‌ها، یونانی‌ها، ایرانی‌ها و رومی‌های قدیم آن را می‌شناختند و از آن برای ساخت لوازم گوناگون استفاده می‌کردند. در کورن‌وال انگلیس معدن‌های زیادی وجود داشته که دارای ذخیره‌های عظیم قلع بوده‌است؛ بنابراین، قلعی که از کورن‌وال به‌دست می‌آمده، برای ساختن برنز در بخش‌های دیگر اروپا استفاده می‌شده‌است. بیش از هزار سال قبل در کشورهای چین، کره و ژاپن هم از برنز استفاده می‌شده‌است.
استفاده از کاسه‌های برنزی از قرون وسطی در کلیساهای انگلستان متداول شده‌است. در انگلستان ساختن بشقاب و فنجان‌های برنزی بسیار رایج بود، اما در همان زمان اشخاص ثروتمندتر از ظروف نقره‌ای استفاده می‌کردند و استفاده از ظروف برنزی فقط مختص طبقهٔ متوسط بود. در فرانسه، در قرن چهاردهم، از برنز برای ساختن ظرف‌های نوشیدنی، بشقاب، نمکدان، و قابلمه‌های غذا استفاده می‌کردند. در قرن چهاردهم در آلمان کارخانه‌ای تأسیس شد که در آن محصولاتی از برنز می‌ساختند. در همان زمان در بلژیک، هلند، سوئیس، روسیه و اسکاندیناوی نیز ظروف برنزی ساخته می‌شد. در ایالات متحده از برنز، در دوره‌های اولیهٔ کشف این قاره استفاده می‌شد و مقداری ظروف برنزی مربوط به قرن هفدهم وجود دارد، اما تولید اساسی آن بین سال‌های ۱۷۵۰ و ۱۸۵۰ میلادی انجام پذیرفت. در آن زمان از برنز برای تهیهٔ تمام ظروف آشپزخانه استفاده می‌شد.