stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
گندی‌شاپور (شهر)

| شهر باستانی گندی‌شاپور | شهر باستانی گندی‌شاپور |
| --- | --- |
یکی از مکان‌های محتمل برای شهر باستانی گندی‌شاپور: یکی از مکان‌های محتمل برای شهر باستانی گندی‌شاپور
نام: شهر باستانی گندی‌شاپور
کشور: ایران
استان: خوزستان
شهرستان: غیر قطعی (دزفول یا شوشتر یا شوش)
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
نام‌های دیگر: جندی‌شاپور
نام‌های قدیمی: وه اندیوشاپور
نوع بنا: شهر باستانی
کاربری: شهر
دیرینگی: بیش از ۱۷ قرن
دورهٔ ساخت اثر: ساسانیان
بانی اثر: شاپور یکم
مالک فعلی اثر: سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۴۶
تاریخ ثبت ملی: ۱۳۱۰
گُندی شاهپور، گندی‌شاپور، جندی‌شاپور، وندوی شاپور، وندو شاور و به سریانی بت لاپاط یکی از مهم‌ترین شهرهای دوره ساسانی بود که توسط شاهپور یکم ایجاد گردید. جندی‌شاپور از همان بدو تأسیس به تدریج به صورت یکی از مراکز علمی و پزشکی جهان آن روز درآمد و بنا به‌گفتهٔٔ تاریخ‌نویسان شاپور دستور داده بود تعداد زیادی از کتاب‌های طب یونانی را به زبان پهلوی ترجمه و در آنجا نگهداری کنند، خسرو انوشیروان در این شهر بیمارستان بزرگی ساخت و بر توسعهٔ دانشکدهٔ پزشکی آن افزود. در مورد مکان دقیق این شهر اختلاف نظر وجود دارد اما به نظر می‌رسد جندی‌شاپور در محدوده میان شهرهای شوشتر، شوش و دزفول قرار داشته‌است.
ابوحنیفه دینوری در کتاب اخبارالطوال گوید:
چون شاپور پسر اردشیر بابکان به شهریاری رسید، لشکر به روم کشید پس چون به عراق بازگشت به خاک اهواز (منظور ولایت اهواز است) رفت و به جستجوی جای مناسبی برای احداث شهری پرداخت تا اسیرانی را که از خاک روم با خود آورده بود، در آن جای سکنی دهد، پس شهر جندی‌شاپور را بنیاد کرد و این شهر را به زبان خوزی نیلاط می‌گفتند، لیکن مردمش آن را نیلاب می‌خوانند.
با توجه به این نکته که شهر مذکور چند نام داشته، می‌توان دریافت که پیش از تجدید بنا در روزگار شاپور وجود داشته و ناحیه‌ای مسکونی به‌شمار می‌رفته‌است. معروف است که وی پس از غلبه بر والرین و ویران ساختن انتاکیه اسیران رومی را در این محل اسکان داد و نام آن را وه اندیوک شاپور به معنی به از انتاکیه شاپور نامید.
«معرفت یونانی در امپراتوری ساسانی به ویژه به واسطه مسیحیان یونانی و سوری اشاعه یافته بود که حضور آن‌ها در وه اندیوگ شاپور (گندی‌شاپور) مسلم است.»
مانی پیامبر ایرانی در همین شهر بدار آویخته شد و پیکر او را بر دروازه آویختند و از آن به بعد آن دروازه تا ادوار اسلامی بنام دروازهٔ مانی نامیده می‌شده‌است. دیگر از رویدادهای مهم تاریخی در این شهر قیام انوشکزاد فرزند خسرو انوشیروان را بر ضد پدر می‌توان نام برد. انوشکزاد که در دامان مادری مسیحی پرورش یافته بود با تکیه به نیروی مسیحیان و گروهی از سپاهیان و بازرگانان قیام پردامنه‌ای را آغاز کرد اما سرانجام مغلوب شد و قیام به‌شدت سرکوب گردید. در این شهر ضرابخانهٔ بزرگی قرار داشت و اکثر سکه‌های یزدگرد سوم در این شهر و ناحیهٔ سیستان ضرب گردیده‌اند. دروازه‌های شهر در حدود سال هیجدهم هجری با وساطت یکی از ایرانیان تازه مسلمان بر روی اعراب گشوده شد و شهر از ویرانی و انهدام نجات یافت، بدین ترتیب تا اوایل دوران خلفای عباسی این شهر به حیات اجتماعی خود ادامه داد. گندی‌شاپور در قرون سوم و چهارم هجری که بر اهمیت بغداد افزوده شد، به تدریج موقعیت خود را از دست داده، به ویرانی گرائید از این شهر بزرگ ساسانی فعلاً هیچ آثاری بر جای نمانده و بزحمت بقایای مختصری از خرابه‌های آن در نزدیکی رود کارون می‌توان مشاهده کرد.
مکان شهر گندی‌شاپور > خاطرات سفرنامه نویسان

سفرنامه نویسانی به خوزستان سفر کرده‌اند و مشاهدات یا شنیده‌های خود را نوشته‌اند.
ژان دیولافوا سفرنامه نویس و مأمور دولت فرانسه در دوره قاجار، هنگام سفر زمینی از دزفول به شوشتر در اواخر قرن نوزدهم می‌نویسد: «در نزدیکی یک امامزاده دیوارهای اطراف یک شهر که مانند نمونه‌های فراوان دیگر از بین رفته‌اند، دیده می‌شود. اما هنوز شاه‌آباد نامیده می‌شود. به نظر می‌رسد این همان گندی‌شاپوری باشد که شاپور پس از پیروزی بر والرین بنیاد گذاشت.» روایت او منطبق بر نظریه محمد علی امام شوشتری است که محل جندی‌شاپور را احتمالاً در روستای شاه‌آباد دزفول می‌داند. اما دیولافوا روایتش را چنین ادامه می‌دهد: «انحطاط و از بین رفتن جندی‌شاپور از قرن سیزدهم (میلادی) شروع شد یعنی زمانی که شوشتر به وجود آمد و بتدریج یکی از شهرهای مهم ایران شد و جندی‌شاپور را چنان تحت الشعاع خود قرارداد که نام جندی‌شاپور هم از خاطرها محو شد.» این جمله شاید فقط یک اشتباه است؛ شوشتر قبلتر از قرن سیزدهم وجود داشته، سازه‌های آبی شوشتر و بند قیصر در قرن سوم توسط شاپور ساسانی ساخته شده و حمله مسلمانان (جنگ شوشتر) در قرن هفتم میلادی اتفاق افتاده‌است. یا شاید این جمله تا حدی منطبق بر نظریه محمدزمان خدایی است که جندی‌شاپور و شوشتر را دو نام یک شهر می‌داند.
ابن بطوطه در نیمه اول قرن چهاردهم میلادی دو بار به خوزستان و از جمله شوشتر سفر کرده‌است؛ یعنی چند سال پس از قرن سیزدهمی که دیولافوا با عنوان زمان ساخت شوشتر و آغاز انحطاط جندی‌شاپور روایت کرده‌است. ابن بطوطه در سفر به شهرهای خوزستان هیچ اشاره‌ای به وجود شهر مهم جندی‌شاپور یا بقایای آن نکرده‌است. وی در سفرنامه خود می‌گوید: «دروازه ورود و خروج مسافران به شهر تستر (شوشتر) دروازه دسبول (دزفول) نام دارد.» و نه دروازه جندی‌شاپور. برخلاف روایت ژان دیولافوا، هنگام سفرهای ابن بطوطه به خوزستان، شهر جندی‌شاپور در شاه‌آباد مابین شوشتر و دزفول وجود نداشته‌است.
نامگذاری

مقالهٔ اصلی: ریشه‌شناسی نام گندی‌شاپور
نام گندی‌شاپور در اصل «وه‌اندوشاه‌پوهر» بوده‌است؛ یعنی بِه از انطاکیه که این معنی را می‌داده که شهر شاپور بهتر از شهر انطاکیه می‌باشد. چون انطاکیه شهری زیبا بوده‌است، شاپور اصرار داشته که شهری همانند این شهر در ایران بنا کند. به همین روی، هنگامی که در جنگ ایران و روم والریانوس و سربازان رومی به اسارت درآمدند، شاپور از آنان به واسطه تسلط شان بر معماری رومی خواست که شهری همچون انطاکیه بنا نهند.
در کتاب «مجمع التواریخ» آمده‌است: «اندیو» کلمه پهلوی ساسانی است و از انطاکیه گرفته شده‌است. این شهر با الهام از فرهنگ باستان که هر شهر را براساس طرح یا داستانی می‌ساخته‌اند، شبیه صفحه شطرنج ساخته شده‌است، یعنی ۸ خیابان در ۸ خیابان.[نیازمند منبع]
در کتاب «اخبارالحکما» شرح افسانه مانندی در ارتباط با نام گندی‌شاپور آمده که بعد از غلبه شاپور بر والریانوس و تصاحب دختر وی و دل باختن شاه به شاهزاده رومی، او شهر گندی‌شاپور را به هیئت قسطنطنیه ساخت و به او هدیه کرد.[نیازمند منبع]
بر اساس نظر کتاب «سیر ساسانیان»، در ابتدا این محل (منظور شهر گندی‌شاپور) روستایی قرار داشته به نام «جندا». وقتی شاپور تصمیم به تملک این منطقه گرفت، از جندا که مالک آن منطقه بود خواست در ازای مبلغی آن زمین را واگذار کند. اما جندا این مسئله را به این شرط پذیرفت که در ساختن آن مشارکت داشته باشد. به همین خاطر، مردم شهر را شهر «جندا و شاپور» می‌گفتند.[نیازمند منبع]
طرح شهر

طرح شهر جندی‌شاپور تلفیقی از معماری تمدن‌های دوره باستان است. این شهر بر روی اصول معماری یونانی به ویژه سبک معماری هیپوداموس بوده‌است. این طرح سبک ویژه‌ای است که از سده ۵ پیش از میلاد در شهرهای روم و یونان اجرا می‌شده‌است که در شهر گندی‌شاپور نیز پیاده شده و آن عبارت است از طرح مستطیل شهرسازی با خیابان‌های وسیع و مستقیم و چهارراه‌های منظم و کوچه‌های موازی که بناها نیز یک طبقه و گاهی دو یا سه طبقه بوده‌اند. روی هم رفته شهر گندی‌شاپور به شکل یک مستطیل همانند شطرنج و دارای چندین خیابان طولی و چندین خیابان عرضی بوده و خیابان‌ها یکدیگر را قطع می‌کرده‌اند، به گونه‌ای که شهر شباهتی به یک صفحه شطرنج داشته‌است. به هر روی شهر گندی‌شاپور پس از نزدیک به ۱۰ سال که از بنایش گذشت تبدیل به یک شهر بزرگ تجاری و داد و ستد شد و افزون بر رونق و کار زیاد و تحرک در شهر، در بیرون شهر در مزارع، نیشکر و گندم و جو تولید می‌شد که به وسیله بازرگانان به سراسر ایران فرستاده می‌شد. آوازه رونق تجاری در شهر گندی‌شاپور به شهرهای مجاور و حتی به میان رودان و سوریه و لبنان رسید که در نتیجه کارگر و کارفرماهای بسیاری به سمت گندی‌شاپور رهسپار شدند.[نیازمند منبع]
اوج شکوفایی گندی‌شاپور

این منطقه در ابتدا محل جمع‌آوری ارتش و لشکریان خود شاپور بود و مزرعه‌ها و باغ‌های زیبا با آب فراوان داشت. به دلیل محکم بودن دیواره شهر و نزدیکی به کشورهای مهم، این موضع به عنوان یک مرکز در دنیای باستان شناخته شد. با ساخت شهر و دانشگاه گندی‌شاپور شروع کارهای علمی جندی‌شاپور به اوج درجه خود می‌رسد. با فرمان شاپور کتاب‌هایی از زبان‌های یونانی، رومی و هندی به پهلوی ساسانی ترجمه شد. این کتاب‌ها در کتابخانه جندی‌شاپور نگهداری می‌شدند.
ضرورتاً در کنار دانشگاه گندی‌شاپور، بیمارستان گندی‌شاپور نیز ایجاد شد. جرجی زیدان، متفکر عرب، آورده‌است: در واقع، بیمارستان یک کلمه فارسی است که پس از عظمت و شکوه جندی‌شاپور به وجود آمد. پزشکان یونانی و هندی در کنار پزشکان ایرانی در جندی‌شاپور طبابت را آغاز کردند و بیمارستانی ساخته شد که در زمان خود بی‌نظیر بود.[نیازمند منبع]
احداث نخستین دانشگاه جهان

مقالهٔ اصلی: دانشگاه گندی‌شاپور
دانشگاه گندی‌شاپور در عصر خود بزرگ‌ترین مرکز فرهنگی شد. دانشجویان و استادان از اکناف جهان بدان روی می‌آوردند. مسیحیان نسطوری در آن دانشگاه پذیرفته شدند و ترجمه سریانی‌های آثار یونانی در طب و فلسفه را به ارمغان آوردند و افلاطونیها در آنجا بذر صوفی گری کاشتند. سنت طبی هندوستان، ایران، سوریه و یونان در هم آمیخت و یک مکتب درمانی شکوفا را به وجود آورد. به فرمان انوشیروان، آثار افلاطون و ارسطو به پهلوی ترجمه شد و در دانشگاه تدریس شد
آغاز انحطاط جندی‌شاپور

ابهت و بزرگی جندی‌شاپور تا دوران اسلامی نیز گسترش داشت و خانواده بختیشوع تا آخرین روزگار جندی‌شاپور یعنی فروپاشی و انحطاط این مرکز علمی به صورت خانوادگی در آن حضوری مستمر داشتند. تا زمانی که هارون به پسر بختیشوع می‌گوید که بیمارستانی شبیه به بیمارستان جندی‌شاپور در بغداد برپا کند. این زمان مقارن با شروع انحطاط جندی‌شاپور و اعتلای بغداد است. به مرور پزشکان و لوازم پزشکی و همه امکانات از دانشگاه و بیمارستان به بغداد منتقل می‌شود، به گونه‌ای که شهرت بغداد روزبه روز اوج می‌گیرد و در مقابل جندی‌شاپور نزول می‌کند. یاقوت حموی می‌گوید: در قرن هفتم، من با خرابه‌های جندی‌شاپور برخورد کردم. در واقع، شروع زوال جندی‌شاپور از قرن چهارم هجری مصادف با قرن نهم میلادی است.[نیازمند منبع]
تسخیر گندی‌شاپور

در زمان فتوحات سپاه اسلام، هنگام فتح این شهر مقاومت‌هایی صورت می‌گیرد. در ابتدا شهر توسط سپاهی به فرماندهی زر بن عبدالله محاصره می‌شود اما نمی‌توانند وارد گندی‌شاپور شوند. عاقبت یک اسیر ایرانی در سپاه امان نامه‌ای را به تیر بسته و داخل شهر می‌اندازد، اهالی گندی‌شاپور برحسب این امان نامه دروازه‌های شهر را باز می‌کنند. آن اسیر ایرانی گفت: دوست نداشتم خون آن‌ها ریخته شود، چون آن‌ها قوم من بودند. بدینسان گندی‌شاپور تسلیم سپاه اسلام شد، اما دوران انحطاط این دانشگاه در دوران هارون الرشید و خلفای عباسی صورت پذیرفت.[نیازمند منبع]
امیگریت

| امیگریت (گروه موسیقی) | امیگریت (گروه موسیقی) |
| --- | --- |
ریچارد کروسپه خواننده گروه مهاجرت: ریچارد کروسپه خواننده گروه مهاجرت
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
خاستگاه: نیویورک، ایالات متحده آمریکا / شورین، آلمان
ژانر: اینداستریال متال، آلترنتیو متال، اینداستریال راک
سال‌های فعالیت: 2005–2008, 2011-تاکنون
ناشر(ان): Spinefarm Records
اعضا: ریچارد کراسپ اولسن اینولتینی آرنو ژیرو  میکو سیرن (استودیو درامز) جو لتز (درام زن)
اعضای پیشین: هنکا جوهانسون
وبگاه: emigrate.eu
امیگریت (به انگلیسی: Emigrate) گروهی آلترنتیو متال است که در شهر نیویورک آمریکا پایه‌گذاری شده‌است. رهبر این گروه ریچارد کراسپ، نوازندهٔ گروه رامشتاین است.
تاریخچه

کراسپ در سال ۲۰۰۵ گروه را هنگامی که رامشتاین تصمیم به عدم برگزاری کنسرت و ضبط ترک کرده بود، تأسیس کرد. کراسپ در بسیاری از مصاحبه‌ها تأکید کرد که ایدهٔ تشکیل گروه امیگریت هنگام آلبوم مادر (آلبوم رامشتاین) در ذهن او به وجود آمده‌است.
گروه تاکنون دو آلبوم رسمی و چند سینگل منتشر کرده‌است.
اعضا > اعضای فعلی

ریچارد کراسپ - خوانندهٔ اصلی و گیتار لید (از سال ۲۰۰۵ تا به حال)
اولسن اینولتینی - گیتار ریتم (از سال ۲۰۰۵ تا به حال)
آرنو ژیرو - گیتار بیس، خوانندهٔ فرعی (از سال ۲۰۰۵ تا به حال)
مارگو بوسیو - گیتار ریتم، خوانندهٔ فرعی (از سال ۲۰۰۷ تا به حال)
جو لتز - درامر اجراهای زنده (از سال ۲۰۰۸ تا به حال)
میکو سیرن - درامر آهنگ‌های استودیویی (از سال ۲۰۱۳ تا به حال)
اعضا > اعضای پیشین

هنکا یوهانسن - درامر گروه (۲۰۰۸–۲۰۰۵)
آلبوم‌ها > آلبوم‌های استودیویی

Emigrate 2007
آلبوم‌ها > تک‌آهنگ‌ها

My World
New York City
Temptation
Eat You Alive
موزیک ویدئوها

My World
New York City
Eat You Alive
Silent So Long 2014
خله‌بوداروفکا

Village
| Khlebodarovka Хлебодаровка | Khlebodarovka Хлебодаровка |
| --- | --- |
Village: Village
Khlebodarovkaموقعیت روی نقشه باشقیرستانKhlebodarovkaموقعیت روی نقشه روسیه: Khlebodarovkaموقعیت روی نقشه باشقیرستانKhlebodarovkaموقعیت روی نقشه روسیه
مختصات: ۵۴°۴۴′ شمالی ۵۵°۰۰′ شرقی﻿ / ﻿۵۴٫۷۳۳°شمالی ۵۵٫۰۰۰°شرقی﻿ / 54.733; 55.000: مختصات: ۵۴°۴۴′ شمالی ۵۵°۰۰′ شرقی﻿ / ﻿۵۴٫۷۳۳°شمالی ۵۵٫۰۰۰°شرقی﻿ / 54.733; 55.000
ناحیه‌های فدرال روسیه: باشقیرستان
شهر: شهرستان بلاگووارسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۰۰
خله‌بوداروفکا (انگلیسی: Khlebodarovka) یک شهرک در شهرستان بلاگووارسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
نیژنیه کارگالی

Village
| Nizhniye Kargaly Нижние Каргалы | Nizhniye Kargaly Нижние Каргалы |
| --- | --- |
Village: Village
Nizhniye Kargalyموقعیت روی نقشه باشقیرستانNizhniye Kargalyموقعیت روی نقشه روسیه: Nizhniye Kargalyموقعیت روی نقشه باشقیرستانNizhniye Kargalyموقعیت روی نقشه روسیه
مختصات: ۵۴°۳۳′ شمالی ۵۴°۴۵′ شرقی﻿ / ﻿۵۴٫۵۵۰°شمالی ۵۴٫۷۵۰°شرقی﻿ / 54.550; 54.750: مختصات: ۵۴°۳۳′ شمالی ۵۴°۴۵′ شرقی﻿ / ﻿۵۴٫۵۵۰°شمالی ۵۴٫۷۵۰°شرقی﻿ / 54.550; 54.750
ناحیه‌های فدرال روسیه: باشقیرستان
شهر: شهرستان بلاگووارسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۰۰
نیژنیه کارگالی (انگلیسی: Nizhniye Kargaly) یک شهرک در شهرستان بلاگووارسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
دایا ویخا

Municipality در 23x15px|border |alt=|link= بخش خودمختار والنسیا, 23x15px|border |alt=|link= اسپانیا
| دایا ویِخا Daya Vieja | دایا ویِخا Daya Vieja |
| --- | --- |
Municipality: Municipality
دایا ویِخا Daya ViejaLocation in Spain: دایا ویِخا Daya ViejaLocation in Spain
مختصات: ۳۸°۶′۱۷″ شمالی ۰°۴۴′۱۸″ غربی﻿ / ﻿۳۸٫۱۰۴۷۲°شمالی ۰٫۷۳۸۳۳°غربی﻿ / 38.10472; -0.73833: مختصات: ۳۸°۶′۱۷″ شمالی ۰°۴۴′۱۸″ غربی﻿ / ﻿۳۸٫۱۰۴۷۲°شمالی ۰٫۷۳۸۳۳°غربی﻿ / 38.10472; -0.73833
Autonomous community:  بخش خودمختار والنسیا
استان: آلیکانته
کومارکا: وگا باجا دل سگورا
Judicial district: Orihuela
حکومت: حکومت
 • Alcalde: Rafael Vives Pertusa (2007) (PP)
مساحت: مساحت
 • کل: ۳٫۱ کیلومتر مربع (۱٫۲ مایل مربع)
ارتفاع: ۴ متر (۱۳ فوت)
جمعیت (۲۰۰۸): جمعیت (۲۰۰۸)
 • کل: ۵۹۸
 • تراکم: ۱۹۰/کیلومتر مربع (۵۰۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Dayense
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
Postal code: ۰۳۱۷۷
Official language(s): Spanish
وبگاه: وبگاه رسمی
دایا ویِخا (به اسپانیایی: Daya Vieja) دهستانی در استان آلیکانتهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۵۹۸ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۳٫۱۳ کیلومتر مربع است.
احمد جلالی فراهانی

| احمد جلالی فراهانی | احمد جلالی فراهانی |
| --- | --- |
احمد جلالی فراهانی: احمد جلالی فراهانی
زادهٔ: ۱۳ خرداد ۱۳۵۴ شمیرانات
ملیت: ایرانی
شهروندی: ایران
تحصیلات: فوق لیسانس جامعه‌شناسی (گرایش روان‌شناسی)، فوق لیسانس مدیریت دولتی (گرایش رسانه)
محل تحصیل: روسکیلده دانمارک، دانشگاه تهران
پیشه(ها): روزنامه‌نگار، فیلمساز و خواننده
سال‌های فعالیت: از ۹ سالگی تاکنون
شناخته‌شده برای: مستند ما روزنامه نگاریم
آثار: سوفار، مروارید کویر، زیر پرچم سرخ و سفید، دیوار نامرئی، ما روزنامه نگاریم
جوایز: صدای آزادی انجمن قلم کاتالونیا
احمد جلالی فراهانی متولد سال ۱۳۵۴ تهران، فیلمساز، روزنامه‌نگار و خواننده ایرانی ساکن کپنهاگ دانمارک است. او با ساخت فیلم مستند ما روزنامه نگاریم موفق به کسب جایزه صدای آزادی انجمن قلم کاتالونیا و کاندید دریافت جایزه بهترین کارگردانی جشنواره بُدیل (منتقدین سینمایی دانمارک) شد. جلالی فراهانی در زمان سکونتش در ایران در روزنامه‌های متعددی از جمله روزنامه ایران، همشهری، تهران امروز، جام جم، اعتمادملی و شرق به عنوان روزنامه‌نگار فعالیت می‌کرد. او در زمان دستگیری اش در سال ۱۳۸۸ دبیر اجتماعی خبرگزاری مهر، و همزمان سردبیر و مجری کارشناس رادیو گفتگو بود.
علاوه بر روزنامه‌نگاری و فیلمسازی، احمد جلالی فراهانی به کار موسیقی هم مشغول است و تاکنون پنج ترانه از او منتشر شده است.
بازیگری تئاتر و تلویزیون

در یکی از مصاحبه‌هایش احمد جلالی فراهانی به ماجرای کشته شدن مادرش اشاره می‌کند و اینکه برای رهایی از اثرات روانی این ضایعه به تئاتر و نمایش پناه می‌برد. او از ۹ سالگی بازیگری در نمایشهای مختلف را تجربه می‌کند و بعدها توسط مجتبی یاسینی برای اجرای نمایشهای تلویزیونی در گروه کودک و نوجوان شبکه یک صدا و سیما دعوت به همکاری می‌شود. آشنایی با علی عمرانی و بازی در یکی از نمایشنامه‌های او از دیگر اتفاقات مهم دوران نوجوانی احمد جلالی فراهانی است. او بعدها خود کارگردانی تئاتر را با اجرای نمایش طبابت اجباری اثر مولیر در تالار سنگلج تهران تجربه کرد. احمد جلالی فراهانی دانش‌آموخته مدرسه آزاد بازیگری امین تارخ نیز هست و در چند سریال تلویزیونی نیز بازی کرده است. مهدی فتحی، امین تارخ، قطب الدین صادقی، علیرضا خمسه، احمد الستی، پری صابری از جمله اساتید جلالی فراهانی در عرصه نمایش و بازیگری بوده‌اند.
روزنامه‌نگاری

فراهانی کار روزنامه‌نگاری را از سال ۱۳۸۰ و در حین نوشتن پایان‌نامه فوق لیسانسش با عنوان «تأثیر فرهنگ سازمانی روزنامه ایران بر روی خبرنگاران آن» به دعوت عبدالرسول وصال مدیر مسئول وقت این روزنامه و به عنوان خبرنگار موسیقی در تحریریه ایران جمعه آغاز می‌کند. او در سال ۱۳۸۰ به‌طور رسمی به عنوان گزارشگر ارشد در سرویس گزارش روزنامه ایران استخدام می‌شود و همزمان به عنوان دبیر حوادث روزنامه همشهری کار خود را در این روزنامه نیز آغاز می‌کند. در سال ۱۳۸۴ همزمان با روی کار آمدن محمود احمدی‌نژاد به عنوان دبیر سرویس اجتماعی روزنامه تهران امروز کار خود را در این روزنامه آغاز می‌کند و دو سال پس از آن به عنوان مجری کارشناس به رادیو گفتگو دعوت می‌شود. فراهانی در این مدت با روزنامه‌های بسیاری از جمله جام جم، اعتماد ملی و شرق همکاری خود را ادامه می‌دهد.
او در سال ۱۳۸۶ توسط کاوه اشتهاردی از روزنامه ایران اخراج شد. «چند روز مانده به ۲۲ بهمن سال ۱۳۸۶ از همه سردبیران ویژه‌نامه‌ها خواسته شد تا عکس و خبری از برگزاری باشکوه ۲۲ بهمن در سراسر ایران تهیه کنند و گفتند از عکس‌های سال‌های قبل استفاده کنید. من گفتم عکس و خبری که هنوز اتفاق نیفتاده منتشر نمی‌کنم و نکردم و فردای ۲۲ بهمن اخراج شدم.»
در تابستان سال ۱۳۸۷ فراهانی در حین تصویربرداری از انتخابات هیئت رئیسه انجمن صنفی روزنامه نگاران ایران به مدت چند روز بازداشت و با قرار کفالت آزاد شد. او بار دیگر در آذرماه سال ۱۳۸۸ در فرودگاه امام خمینی و هنگام بازگشت از دُبی بازداشت و روانه زندان اوین شد. پس از آزادی موقت در تابستان سال ۱۳۸۹ و در پی احضار مجدد به زندان اوین، پیش از آنکه مأموران امنیتی موفق به دستگیری او شوند احمد جلالی فراهانی از ایران خارج شد.
ترانه‌ها

مُرتد می‌شوم
دختران ننه دریا
دو تا چشم سیاه داری
وقتی همه دیواریم
بارونه
حالا چرا
سبکم کن گریه
شهرستان تلشای

مکان در 23x15px|border |alt=|link= لیتوانی
| شهرستان تلشای Telšių apskritis | شهرستان تلشای Telšių apskritis |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
  پرچمنشان:   پرچمنشان
Location of Telšiai County: Location of Telšiai County
مرکز: تلشای
مناطق شهری:  فهرست Mažeikiai district municipality Plungė district municipality Rietavas municipality Telšiai district municipality 
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۳۵۰ کیلومتر مربع (۱۶۸۰ مایل مربع)
 : (۶٫۷٪ از مساحت لیتوانی)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۱۵۲۰۷۸
 • رتبه: ۸ از ۱۰ (۵٫۱٪ از جمعیت لیتوانی)
 • تراکم: ۳۵/کیلومتر مربع (۹۱/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
کد ایزو ۳۱۶۶: ایزو ۳۱۶۶-۲
شهرستان تلشای (به لیتوانیایی: Telšių apskritis) یکی از شهرستان‌های کشور لیتوانی است.
جمعیت این شهرستان ۱۵۲٬۰۷۸ نفر است و دارای مساحت ۴٬۳۵۰ کیلومتر مربع می باشد و همچنین مرکز شهر تلشای می باشد.
بیوتروریسم

هوانورد ایالات متحده آمریکا ماسک و روپوش M-17 جنگ‌افزار هسته ای، بیولوژیک و شیمیایی پوشیده‌است
بیوتروریسم یا زیست‌تروریسم (به انگلیسی: Bioterrorism)، یک تروریسم شامل انتشار عمدی عوامل بیولوژیک است. این عوامل، باکتری‌ها، ویروس‌ها یا سموم‌اند که ممکن است به شکل طبیعی‌شان یا به فرم دستکاری شده توسط انسان باشند. این روش در جنگ‌ها استفاده می‌شود.
تعریف

بر طبق گزارش‌های مراکز کنترل و پیشگیری از بیماریها، بیوتروریسم آزادی عمدی ویروس‌ها، باکتری‌ها، سموم یا سایر عوامل مضر برای ایجاد بیماری یا مرگ در افراد، حیوانات و گیاهان است.
تاریخچه > قرن ۲۰

زمانیکه جنگ جهانی اول شروع شد، تلاش برای استفاده از سیاه‌زخم در جمعیت حیوانی بود اما این به‌طور کلی ثابت شد که بی‌اثر است. مدت کوتاهی بعد از آغاز جنگ جهانی اول، آلمان یک کمپین خرابکاری بیولوژیکی در ایالات متحده، روسیه، رومانی و فرانسه راه انداخت. در آن زمان، آنتون دیلگر در آلمان زندگی می‌کرد اما در سال ۱۹۱۵، به ایالات متحده فرستاده شد که حامل کشت‌هایی از مشمشه، یک بیماری بدخیم اسب و قاطر، بود. دیلگر یک آزمایشگاه در خانه‌اش در مریلند به راه انداخت. او با کار روزانه در لنگرگاه‌ها در بالتیمور، اسب‌ها را در حالیکه برای انتقال به انگلستان منتظر بودند، به مشمشه آلوده می‌کرد. دیلگر تحت سوءظن به عنوان یک عامل کشور آلمان قرار گرفت اما هرگز دستگیر نشد. سرانجام دیلگر به مادرید اسپانیا فرار کرد همانجایی‌که او طی همه‌گیری آنفلوآنزا در سال ۱۹۱۸ درگذشت. در سال ۱۹۱۶، روس‌ها یک عامل آلمان با نیت مشابه را دستگیر کردند. آلمان و متحدان آن، اسب‌های سواره فرانسه و بسیاری از قاطرها و اسب‌های روسیه در جبهه شرقی را آلوده کردند. این اقدامات از حرکت و فعالیت سربازان و توپخانه ممانعت کرد.
تاریخچه > قرن ۲۱ > ۲۰۰۱- ایالات متحده- حمله سیاه زخم

در سپتامبر و اکتبر ۲۰۰۱، موارد متعددی از سیاه‌زخم ناشی از حملات عمدی، شیوع یافت. نامه‌های آغشته به عفونت سیاه‌زخم به کنگره ایالات متحده و اتاق‌های رسانه‌های خبری ارسال شد.
انواع عوامل بیوتروریسم

مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها (CDC) این عوامل را در سه گروه (B, A و C) دسته‌بندی کرده‌است.
انواع عوامل بیوتروریسم > دسته A

این عوامل خطری برای امنیت ملی هستند و می‌توانند به راحتی منتقل و منتشر شوند و موجب مرگ و میر بالایی می‌شوند. ممکن است وحشت عمومی را برانگیزند و نیاز به اقدامات خاص برای آمادگی جهت حفظ بهداشت عمومی‌اند.
تولارمی
سیاه‌زخم
آبله
سم بوتولونیوم
طاعون خیارکی
تب‌های هموراژیک ویروسی
کوید ۱۹ (کرونا)
انواع عوامل بیوتروریسم > دسته B

عوامل این گروه نسبتاً آسان منتقل می‌شوند و میزان مرگ و میر پایینی دارند.
بروسلوزیس (گونه‌های مختلف بروسلا)
توکسین اپسیلون کلستریدیوم پرفرینجنس
تهدیدهای ایمنی غذایی (برای مثال گونه‌های سالمونلا، اشرشیا کلی O157:H7، شیگلا، استافیلوکوکوس اورئوس)
مشمشه (بورخولدریا مالئی)
میلوئیدوز (بورخولدریا سودومالئی)
پسیتاکوز (کلامیدیا پسیتاسی)
تب کیو (کوکسیلا برناتی)
توکسین Ricin از Ricinus communis
توکسین Abrin از Abrus precatorius
انتروتوکسین B استافیلوکوک
تیفوس (ریکتزیا پرووازکی)
آنسفالیت ویروسی (آلفاویروس‌ها برای مثال اِنسفالیت اسبی ونزوئلایی، انسفالیت اسبی شرقی، اِنسفالیت اسبی غربی)
تهدیدکننده‌های عرضه آب (مثل ویبریو کلرا، کریپتوسپوریوم پارووم)
انواع عوامل بیوتروریسم > دسته C

پاتوژن‌های در حال ظهوری هستند که برای انتشار جمعی مهندسی شده‌اند به دلیل دردسترس بودن آنها، آسانی تولید و انتشار، نرخ بالای مرگ و میر یا توانایی ایجاد اثرات شدید بر سلامت.
اسطوره آفرینش

آفرینش آدم، اثر میکل آنژ
اُسطورهٔ آفرینش (انگلیسی: Creation myth or Cosmogonic myth)  یا داستان آفرینش، روایتی نمادین در یک فرهنگ و در میان مردم است که دربارهٔ آغاز جهان و چگونگی پیدایش مردم سخن می‌گوید. این افسانه ها بیش‌تر به‌صورت دهان‌به‌دهان نقل می‌گردند و شایع‌ترین شکل اسطوره در میان فرهنگ‌های مختلف بشری هستند. با وجود نبود پشتوانهٔ تاریخی، چنین اسطوره‌هایی در میان اعضای یک جامعه به‌عنوان حقایقی والا در نظر گرفته می‌شوند. این اسطوره‌ها تقریباً در تمامی مذاهب به چشم می‌خورند. برخی ویژگی‌ها در میان اسطوره‌های آفرینش مشترکند. در همگی این داستان‌ها یک طرح کلی و شخصیت‌های تأثیرگذار (خداگونه، انسانی، یا جانورانی که در بیش‌تر موارد توان سخن گفتن یا تغییر شکل سریع را دارند) وجود دارند و همگی در گذشته‌ای نامشخص و مبهم رخ داده‌اند. در تمامی این داستان‌ها سعی بر آن است تا به پرسش‌های عمیقی که آن جامعه با آن‌ها دست به گریبان است، پاسخ داده شود. اسطوره‌های آفرینش دیدگاه و نگرش افراد آن جامعه را نسبت به جهان نشان می‌دهند و چهارچوب هویت فرهنگی اعضای جامعه را معین می‌کنند.
اسطوره‌های آفرینش تعدادی ویژگی مشترک دارند. آن‌ها اغلب روایاتی مقدس به‌شمار می‌روند و می‌توان تقریباً در تمام سنت‌های دینی شناخته شده پیدایشان کرد. همه‌شان داستان‌هایی با طرح داستان و شخصیت‌هایی هستند که یا خدایان هستند، یا اشخاص انسان‌گونه، یا حیواناتی هستند که اغلب صحبت می‌کنند و به آسانی تغییر شکل می‌دهند. اغلب در گذشته‌ای تار و مبهم و نامشخص قرار گرفته‌اند که مورخ دین میرچا الیاده برای آن عبارت in illo tempore («در آن وقت») در نظر گرفته‌است. اسطوره‌های آفرینش برای جامعه‌ای که آن‌ها را مشترکاً در میان دارند پرسش‌هایی عمیق و معنی‌دار (هدفمند) را مورد ملاحظه قرار می‌دهد، که جهان‌بینی اصلی آن‌ها و آن چارچوب خودشناسی (به انگلیسی: Self-identity) فرهنگ و فرد در زمینه‌ای جهانی را ظاهر می‌سازد.
اسطوره‌های آفرینش با سنت شفاهی توسعه یافته‌اند، بنابراین معمولاً چندین نسخه از آن‌ها وجود دارد؛ که در سرتاسر فرهنگ انسان یافت می‌شوند، آن‌ها شایع‌ترین شکل اسطوره‌اند.