جرم سایبری
گونه‌های جرایم سایبری

گوناگونی جرایم در فضای سایبری شامل جرایم نسل یکم رایانه‌ای (البته به شکل نوین) و تعدادی جرایم بسیار نو و بی‌سابقه است:
جرایم سنتی درمحیط دیجیتال
جاسوسی رایانه‌ای: جاسوسی رایانه‌ای همانند جاسوسی کلاسیک ناظر به کسب اسرار حرفه‌ای، تجاری، اقتصادی، سیاسی، نظامی و نیز افشا و انتقال و استفاده از اسرار است. فرد مرتکب جرم با دستیابی و فاش کردن این اسرار، ضرر سیاسی، نظامی، مالی، تجاری وارد می‌کند. این جرم ممکن است امنیت ملی را با مخاطره مواجه کند.
سابوتاژ رایانه‌ای: این جرم با تخریب شباهت بسیاری دارد. هدف مجرم اخلال در نظام سیاسی واقتصادی یک کشور و بالطبع اخلال در امر حکومت است. در واقع اصلاح، موقوف‌سازی، پاک کردن غیرمجاز داده‌ها یا عملیات رایانه به‌منظور مختل ساختن عمل‌کرد عادی سامانه سابوتاژ رایانه‌ای است.
جعل رایانه‌ای: واردکردن، تغییر، محو یا موقوف‌سازی داده‌های رایانه‌ای یا برنامه‌های رایانه‌ای به‌منظور و اهداف سیاسی واقتصادی صورت می‌گیرد. جعل رایانه‌ای جعل داده‌ها است. جعل رایانه‌ای بر داده‌ها اثر می‌گذارد، با این تفاوت که داده، ماهیت اسناد عادی را ندارد.
افترا و نشر اطلاعات از طریق پست الکترونیک: پست الکترونیک مرسوم‌ترین و گسترده‌ترین سرویس شبکه‌های رایانه‌ای و بین‌المللی است، هر کاربر می‌تواند در شبکه‌های بین‌المللی از طریق یک آدرس مشخص الکترونیک شناخته شود که با دسترسی به رمز آن می‌توان به آسانی در آن تقلب کرد. این امر می‌تواند ابزاری جالب برای نشر اطلاعات مجرمانه یا نشر اکاذیب و افترا به اشخاص باشد و احتمال کنترل اطلاعات برای تهیه‌کننده کاملاً مشکل است.
تطهیر نامشروع پول (پول‌شویی): به‌دست آوردن پول از طریق غیرقانونی یا پول کثیف، به‌نحوی که قانونی یا پاک به‌نظر برسد، از جرائم کلاسیک بوده که در محیط سایبری به کمک اینترنت، پست الکترونیک و شبکه‌های بین‌المللی ارتباطی صورت می‌پذیرد. شیوه ارتکاب بدین نحو است که باندهای بزرگ خلاف‌کار توسط پست الکترونیک یا اینترنت بدون هیچ‌گونه اثر و نشانی درخواست ارسال مبالغی پول به حساب شخص معینی را می‌نمایند و در تقاضای خود شیوه ارسال پول و دستمزد و مدت استرداد را بیان و در صورت قبول طرف نوع و شیوه تنظیمات لازم را اعلام می‌کنند، و اصولاً در زمان استرداد پول یک عنوان مشروع را با منشأ تجاری انتخاب و با هدف خود هماهنگ می‌نمایند. این درخواست‌ها از کشورهایی که از لحاظ فناوری اطلاعاتی و ارتباطی و هماهنگی پلیسی در سطح بین‌المللی در درجهٔ پایین‌تری قراردارند انجام می‌شود.
قاچاق موادمخدر: با توجه به گسترش ارتباطات شبکه‌ای و در محیط سایبری و دسترسی آسان افراد به هم، از طریق پست الکترونیک و اینترنت، هرگونه قاچاق مواد مخدر اعم از خرید، فروش، پخش، توزیع، یافتن واسطه‌ها و مصرف‌کنندگان، از طریق شبکه‌های رایانه‌ای انجام می‌شود. از ویژگی‌های این فضا حذف و کمتر نمودن واسطه‌ها و توزیع کنندگان، گسترش دامنهٔ فعالیت قاچاق‌چیان تا سطح بین‌المللی، فرار از اقدامات پلیس در خصوص کشف فروشندگان و خریداران موادمخدر، و ضریب اطمینان قاچاق موادمخدر از طریق ارتباطات رایانه‌ای و شبکه‌ای بالاتر نسبت به نوع سنتی آن است.
جرایم ناظر به کپی‌رایت وبرنامه‌ها: هرگونه تکثیر، ارسال، انتقال، پخش گسترده، توزیع، فروش واستفادهٔ غیرمجاز از برنامه‌های رایانه‌ای سرقت نرم‌افزار است.
جرایم در تجارت الکترونیک: تعریف کلی و کلاسیک کلاهبرداری عبارت است از «تحصیل مال دیگری بااستفاده از وسایل متقلبانه». شخصی در نقطه‌ای نامعلوم با واردشدن به شبکهٔ بین‌المللی (مانند اینترنت)، و معرفی خود به‌عنوان تاجر و صاحب یک شرکت معتبر و یک سایت فروش، و ارائهٔ متقلبانه نماد اعتماد الکترونیکی اظهار می‌دارد که کالایی را با قیمت معین، نوع و تعداد مشخص در اختیار داشته و قابل عرضه به مشتریان است. از طرفی خریدارانی که در فضای شبکه‌ها مشغول خرید هستند پس از دریافت پیام، نسبت به برقراری ارتباط شبکه‌ای (که بیشتر به صورت پست الکترونیک یا ارسال درخواست از طریق شبکه‌های اجتماعی است) قبول خرید خود را اعلام و کالای موردنظر را درخواست می‌کنند. شخص فروشنده پس از جلب اعتماد طرف مقابل، نسبت به اعلام شماره حساب یا شماره کارت اعتباری خود برای دریافت وجه اقدام می‌نماید. خریدار پس از پرداخت وجه (بیش‌تر به صورت پرداخت‌های الکترونیکی است) منتظر دریافت کالا است، در صورتی‌که فروشنده کالایی را نخواهد فرستاد.
جرم آینده، تروریسم سایبر: والتر لاکور یک متخصص تروریسم در مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌المللی اشاره می‌کند که یک مقام رسمی سیا ادعا کرده است که می‌تواند «با یک میلیارد دلار و ۲۰ هکر ماهر، ایالت متحده را فلج کند.» لاکور یادآوری می‌کند که اگرچه هدف تروریست‌ها معمولاً قتل سران سیاسی، گروگان‌گیری یا بعضاً حمله ناگهانی به مکان‌های دولتی یا عمومی است، اما صدمه‌ای که ممکن است به وسیلهٔ حمله الکترونیکی به شبکه‌های رایانه‌ای وارد آید می‌تواند «بسیار غم انگیزتر باشد و اثرات آن تا مدت‌ها باقی بماند». لاکور معتقد است که تروریسم رایانه‌ای ممکن است برای تعداد کثیری از مردم بسیار ویران‌کننده‌تر از جنگ‌های بیولوژیک یا شیمیایی باشد. از کارکردهای فضای سایبری در سایبر ترور، ارتباط بین تروریست‌ها از طریق شبکه‌های اینترنتی و تبادل افکار و اعمال مجرمانه در سطح بسیار پیچیده است. از ویژگی‌های این نوع ارتباط عدم توانایی پلیس در کنترل و شنود این ارتباطات است. در سال ۱۹۹۱ میلادی حین جنگ خلیج فارس که میان عراق و ائتلافی از چند کشور به رهبری ایالات متحده درگرفت، یک جوان ۱۸ ساله فلسطینی، متهم به نفوذ به رایانه‌های پنتاگون شد. این مرد جوان ظاهراً به اطلاعات سری مربوط به موشک پاتریوت دسترسی پیدا کرده بود، که یک سلاح کلیدی آمریکا برای دفاع در مقابل حمله موشک‌های اسکاد عراق محسوب می‌شد. در نفوذ دیگری در همان جنگ چندین نوجوان هلندی به رایانه‌های نظامی نیروهای زمینی، هوایی و دریایی ایالات متحده در۳۴ سایت مختلف نفوذ کردند. نفوذکنندگان در یکی از حملات خود به داده‌های بسیار حساسی دربارهٔ پرسنل نظامی، نوع و میزان تجهیزات نظامی فرستاده شده به خلیج فارس، اهداف موشک‌ها و توسعهٔ سامانه‌های تسلیحاتی دست یافتند. این نوجوانان کرکرهایی بودند که تنها به خواندن این فایل‌ها اکتفا نکردند، بلکه اطلاعات مربوط به تحرکات ارتش و توانایی موشک‌ها را سرقت کرده و در اختیار عراقی‌ها قراردادند.
بعضی از افسران پلیس پلیس ایالات متحده از دهه۱۹۷۰ در زمینه جرایم سایبری آموزش دیده‌اند و تخصص پیدا کرده‌اند. جرایم سایبری ممکن است در هر جایی اتفاق بیفتند و بیش‌تر آن‌ها قابل ردیابی نیستند. بیشتر ادارات پلیس محلی فاقد پرسنل ماهر یا بودجه لازم برای مبارزه با جرایم سایبری هستند، به‌ویژه به این دلیل که این پرونده‌ها ممکن است در آن واحد به حوزه‌های قضایی متعددی مربوط شوند. علاوه برآن‌چه پلیس رایانه‌ای (فتا: در ایران) نامیده می‌شود.