دیوید سوشی
سینما و تلویزیون

نخستین نقش تلویزیونی او در سال ۱۹۷۰ بود و در سال ۱۹۷۱ در یک قسمت از سریال «در معرض دید عموم» ظاهر شد. در سال ۱۹۸۰ او در تله‌فیلم داستان دو شهر بازی کرد. در همان سال، نقش ادوارد تلر در سریال تلویزیونی اوپنهایمر را ایفا کرد که دربارهٔ پروژه منهتن بود. دیوید سوشی در سال ۱۹۸۳ در سریال رایلی، تک‌خال جاسوس‌ها، نقش یک پلیس چینی‌تبار دسیسه‌گر را بازی کرد که دستور داشت سیدنی رایلی را به قتل برساند. وی همچنین ایفاگر نقش زیگموند فروید در مینی‌سریال فروید بود که توسط بی‌بی‌سی در سال ۱۹۸۴ تهیه شد. سپس در سال ۱۹۸۵، دیوید در نقش «بلات» در سریال تلویزیونی بلات در چشم‌انداز و در نقش «استنلی آدامز» (که یک گزارش‌دهندهٔ تخلف بود) در سریال «ترانه‌ای برای اروپا» بازی کرد. جالب آنکه، دیوید سوشی در نقش بازرس جپ در تله‌فیلم سیزده در شام هم ایفای نقش کرده است که در آن، پیتر یوستینف نقش هرکول پوآرو را بازی می‌کرد. دیوید سوشی در کتابش تحتِ عنوان «پوآرو و من» نوشته‌است که یک روز یوستینف نزد او آمده و به وی گفت که او می‌تواند به‌خوبی از عهدهٔ نقش پوآرو برآید. پس از آن سوشی با برایان ایستمن در آی‌تی‌وی صحبت کرد:
پس از آنکه از رستوران بیرون آمدیم، برایان گفت: «چند تا کتاب برات می‌فرستم. یه نگاهی بهشون بنداز و بگو نظرت چیه» و بعد در سیاهی شب محو شد و من متحیر، به سمت منزل و نزد همسرم شیلا رفتم. دو روز بعد، چندین جلد کتاب از رمان‌های کامل پوآرو به‌دستم رسید و اندکی بعد نسخه‌ای از «یادداشت‌های پوآرو» که مشتمل بر داستان‌های کوتاهی بود که برایان قصد داشت از آنها در ده قسمت اول سریال استفاده کند. من وسوسه شدم، اما در عین حال فکر کردم: بهتر است بدانم که دارم خودم را درگیر چه چیزهایی می‌کنم؛ بنابراین خواندن کتاب‌ها و داستان‌ها را آغاز کردم. و همان‌طور که داشتم داستان‌ها را می‌خواندم، آرام آرام به ذهنم خطور کرد که من واقعاً شخصیتی را که در این کتاب‌ها توصیف شده، بدان شکل در سینما یا تلویزیون ندیده‌ام. پوآرو شباهتی به آلبرت فینی یا پیتر یوستینف یا ایان هولم در درام تلویزیونی بی‌بی‌سی به نام «قتل‌های حساب‌شده» نداشت. او کاملاً و ابداً متفاوت بود: ماهرتر، خرده‌گیرتر و از همه مهم‌تر، انسان‌تر از آنچیزی که بر پرده دیده بودم. اما هنوز مطمئن نبودم که آیا نقش او را بازی کنم یا نه؛ بنابراین تصمیم گرفتم از برادر بزرگترم جان، که در آن زمان گویندهٔ خبر در «ایندپندنت تله‌ویژن نیوز» در لندن بود، مشورت بگیرم. او دو سال از من بزرگتر است و همیشه سرمشق من بوده‌است. در نتیجه به او تلفن زدم. [...]
جان خیلی سفت و سخت گفت: «بهش نزدیک هم نمی‌شم.»
بی‌اختیار پاسخ دادم: «جدی می‌گی؟»
«آره، به‌نظرم پوآرو یه شوخیه. یک لودهٔ شوت. اصلاً شبیه به تو نیست.»
من آب دهانم رو قورت دادم.
به او گفتم: «خب راستش، کسی که من دارم درباره‌اش می‌خونم، اصلاً کودن و لوده نیست. شخصیتی است که هیچ‌وقت، به‌درستی به‌تصویر کشیده نشده.»
سکوت دیگری درگرفت.
تپق‌زنان گفتم: «چالش فوق‌العاده‌ای است که ببینم آیا می‌توانم آن شخصیت را به تصویر دربیاورم یا نه». آه کوتاهی کشید. جان مردی بی‌نهایت مهربان و نازنین است و هرگز نمی‌خواهد مرا ناراحت کند.
به آرامی گفت: «صدالبته. اگر چنین قصدی داری، این نقش را بپذیر. موفق باشی. فقط یک هشدار کوچک دارم: سخت بتوان مردم را متقاعد کرد که پوآرو را جدی بگیرند.»
معلوم شد که کاملاً حق با اوست. اما هرچه بیشتر دربارهٔ مردی که در کتاب‌های بانو آگاتا کریستی بود، فکر کردم، بیش از پیش متقاعد شدم که من می‌توانم شخصیت حقیقی پوآرو را بر روی صفحهٔ نمایش زنده کنم. مردی که پیش از این، مخاطبان وی را هرگز آن چنین ندیده بودند.
در سال ۱۹۸۸ دیوید سوشی نقش لئوپولد بلوم (یکی از شخصیت‌های رمان اولیس) را در مستند کانال ۴ با نام «دنیای مدرن: ۱۰ نویسنده بزرگ» بازی کرد. در همان هنگام، او روزهای متمادی مشغول خواندن رمان‌های آگاتا کریستی دربارهٔ هرکول پوآرو بود:
شروع کردم به نوشتن فهرستی از مشخصات شخصیتی و عادات پوآرو. اسمش را گذاشتم «پروندهٔ ویژگی‌ها». پنج صفحهٔ تمام شد و ۹۳ نکتهٔ از جنبه‌های مختلف زندگی وی را در بر می‌گرفت. - در واقع، این دست‌نوشته را در تمام سال‌هایی این نقش را بازی کردم، به سر صحنه می‌آوردم و نسخه‌ای از آن را هم به تمامی کارگردانانی که با آنها برای پوآرو همکاری داشتم، دادم.
دیوید سوشی در سال ۱۹۸۸ در آخرین قسمت مجموعه تلویزیونی داستان‌های باورنکردنی نیز ظاهر شد. او در قسمتِ «زمانی برای مُردن» در نقش «ایو دروآر»، یک مرد فاسق شیاد، بازی کرد.
در سال ۱۹۸۹ وی نقش اصلی سریال پوآرو هنرنمایی نمود. در سال ۲۰۰۱ او نقش اصلی سریال راه و رسم زندگی ما به کارگردانی دیوید ییتس را به عهده گرفت و در آوریل ۲۰۰۲، نقش وکیل دعاوی جرج کارمن را در سریال درام «کارمن را خبر کنید: دادگاه‌های جرج کارمن، مشاور حقوقی ملکه» بازی نمود.
سوشی در سال ۲۰۰۳، در نقش کاردینال بلندپرواز تامس وولسی در درام دو قسمتی شبکهٔ آی‌تی‌وی به نام «هنری هشتم» در کنار ری وینستون (در نقش هنری هشتم) و هلنا بونهام کارتر (در نقش آن بولین) ظاهر شد. در ماه مه ۲۰۰۶، او نقش سرمایه‌دار رسانه‌ای کشته‌شده، رابرت مکسول را در سریال تلویزیونیِ شبکهٔ بی‌بی‌سی دو تحت عنوان مَـکسوِل ایفا کرد که ۱۸ ماه آخر زندگی رابرت مکسول را به‌تصویر می‌کشید. در همان سال، وی صداپیشگی شخصیت پوآرو را در بازی ماجراجویی ویدئویی آگاتا کریستی: قتل در قطار سریع‌السیر شرق به عهده گرفت.
در کریسمس ۲۰۰۶، سوشی نقش شکارچیِ خون‌آشام، آبراهام ون هلسینگ را در اقتباس تلویزیونی شبکهٔ بی‌بی‌سی از رمان دراکولا اثر برام استوکر اجرا کرد. او همچنین در نقش معاون نخست‌وزیر انگلستان در فیلمی با ژانر فاجعه تحت عنوان سیل بازی کرد که در اوت ۲۰۰۷ منتشر شد و ماجرای سیل فاجعه‌بار لندن را به تصویر می‌کشید. دیوید سوشی در ۶ فوریه ۲۰۰۸ در برنامه گفتگوی روزانه تلویزیونی زنان رها ظاهر شد تا دربارهٔ نقشش «لو ووگل» در فیلم دزدی بانک صحبت کند که در کنار جیسون استاتهام و سافرون باروز بازی کرده بود. در سال ۲۰۰۸، او در مجموعه مستند تبارشناسی فکر می‌کنی کی هستی؟ حضور یافت و حقایقی را در مورد تاریخچه خانوادگی خود کشف کرد.
دیوید در سال ۲۰۰۹ در فیلم تلویزیونی شبکهٔ سی‌بی‌سی تله‌ویژن با نام منحرف‌شده از مسیر بازی کرد. او ایفاگر شخصیت منفی اصلی در سریال به سیم آخر زدن تری پرچت بود که اقتباس تلویزیونی شبکهٔ اسکای تی‌وی از یکی از رمان‌های تری پرچت به همین نام است. دیوید در تله‌فیلم «کار خدا» نیز در نقش بنیامین سیسکو حضور یافت. در سال ۱۹۸۷، وی در فیلم هری و خانواده هندرسون در نقش یک شکارچی پاگنده بازی کرد. سوشی در دو فیلم مایکل داگلاس به نام‌های قتلی بی‌نقص و بستگان سببی نیز بازی کرد. در سال ۱۹۹۷، او در فیلم مستقل «یکشنبه» ایفای نقش نمود. در نوامبر ۲۰۱۱، سوشی و شبکهٔ آی‌تی‌وی اعلام کردند که وی بازی در نقش پوآرو را در مجموعه رمان‌های پوآرو، با ایفای نقش در فصل سیزدهم و آخر پوآرو پایان می‌دهد. قسمت آخر سریال تحت عنوانِ «پرده» در ۱۳ نوامبر ۲۰۱۳ ازشبکهٔ آی‌تی‌وی پخش شد. در طول زمان فیلم‌برداری قسمت آخر، دیوید سوشی ناراحتی و غم خود را در وداع با شخصیتی که عاشقش بود، چنین ابراز داشت:
از دست دادن او اکنون، پس از مدتی طولانی، مانند از دست دادن عزیزترین دوست بود، حتی با اینکه من فقط یک هنرپیشه بودم که آن نقش را بازی می‌کردم. [...] مرگ هرکول پوآرو برای من، پایان یک سفر طولانی خلاقانه بود که احساسات مرا بیش از پیش برانگیخت، چرا که تلاش من تنها آن بود که پوآروی واقعیِ آگاتا کریستی را به تصویر بکشم، مردی که برای نخستین بار در ماجرای اسرارآمیز در استایلز در ۱۹۲۰ خلق شد و مرگ وی بیش از نیم قرن بعد، در ۱۹۷۵ در رمان پرده رقم خورد. او برای من همانقدر واقعی بود که برای آگاتا کریستی بود: یک کارآگاه بزرگ، یک مرد برجسته، شاید البته بعضاً کمی آزاردهنده [...] همان‌طور که برای آخرین بار به دوربین نگاه می‌کردم آخرین سخنان پوآرو را خطاب به آرتور هستینگز در روز جمعه به یاد می‌آورم.
به آرامی گفتم: «دوست عزیز»، در حالی که هستینگز داشت پوآرو را تنها می‌گذاشت تا کمی استراحت کند.
این عبارت برای من بی‌نهایت معنا داشت، به همین دلیل هم پس از بستن در پشت سرش، آن را دوباره تکرار کردم. اما دومین «دوست عزیز» من در آن صحنه برای شخص دیگری غیر از هستینگز بود. برای دوست بسیار عزیزم «پوآرو» بود. من هم داشتم از او خداحافظی می‌کردم و این وداع را با تمام وجود احساس کردم.
سوشی در نقش هرکول پوآرو در تمامی رمان‌ها و داستان‌های آگاتا کریستی که این شخصیت در آنها وجود داشت، بازی کرد.
مابین سال‌های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۵، سوشی راوی دو برنامهٔ مستند شبکهٔ بی‌بی‌سی بود و سیاحتی حماسی را در امتداد دریای مدیترانه انجام داد که از زندگی و سفرهای پطرُسِ حواری و پولس رسول الهام گرفته شده بود.
در سال ۲۰۱۶، سوشی راوی یک نمایش زندهٔ بی‌بی‌سی بود، تحت عنوان «پیتر پن دچار مشکل می‌شود» که در آن، تنها فرد حرفه‌ای در میان هنرمندان محسوب می‌شد. در مقطعی در حین پخش برنامه، یکی از بازیگران دچار برق‌گرفتگی می‌شود و از سوشی می‌خواهند تا حواس تماشاگران را پرت کند. او هم سبیل «کاپیتان هوک» را گرفته و شروع به ایفای نفش پوآرو می‌کند و حتی متن مربوط به خود را، با لهجهٔ بلژیکی پوآرو می‌گوید. این کار باعث شد تا کارگردان (که خود نقش کاپیتان هوک را بازی می‌کرد) مداخله کند و سبیل را پس گرفته و سوشی را از این وظیفه فرعی خلاص کند.
در سال ۲۰۱۷، سوشی در نقش «دکتر فیگن» در اقتباس تلویزیونی بی‌بی‌سی از رمان «زوال و سقوط» اِوِلین وو هنرنمایی کرد و بازیگر میهمان در نقش «صاحبخانه» در یکی از قسمت‌های فصل دهم دکتر هو به نام «تق، تق» بود.