stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
گردن تل برمیون

| گردن تل برمیون | گردن تل برمیون |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۱°۵′۲۸″ شمالی ۵۰°۴۰′۳۴″ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۰۹۱۱۱°شمالی ۵۰٫۶۷۶۱۱°شرقی﻿ / 31.09111; 50.67611: مختصات: ۳۱°۵′۲۸″ شمالی ۵۰°۴۰′۳۴″ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۰۹۱۱۱°شمالی ۵۰٫۶۷۶۱۱°شرقی﻿ / 31.09111; 50.67611
کشور: ایران
استان: کهگیلویه و بویراحمد
شهرستان: بویراحمد
بخش: بخش لوداب
دهستان: لوداب
جمعیت: کمتر از ۳ خانوار (سرشماری ۹۵)
گردن تل برمیون، روستایی از توابع بخش لوداب شهرستان بویراحمد در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان لوداب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۰ نفر (۲۰خانوار) بوده‌است.
مندرلی

| مندرلِی | مندرلِی |
| --- | --- |
کارگردان: لارس فون تریه
تهیه‌کننده: ویبکه ویندلو لینه بورلوم لارس یونسون
نویسنده: لارس فون تریه
بازیگران: برایس دالاس هاواردویلم دفو میکائل ابیبول نینا سوسانیا
فیلم‌بردار: آنتونی داد منتل
شرکت تولید: زنتروپا
مدت زمان: ۱۳۸ دقیقه
زبان: انگلیسی 
مندرلِی (به انگلیسی: Manderlay) فیلمی به کارگردانی لارس فون تریه محصول سال ۲۰۰۵ و دومین قسمت از سه‌گانهٔ «آمریکا؛ سرزمین فرصت‌های طلایی» فون تریر است که دو قسمت دیگرش داگویل و واشینگتن هستند.
فیلم در بخش مسابقه جشنواره کن حضور داشت.
ان‌جی‌سی ۱۸۳

| ان‌جی‌سی ۱۸۳ | ان‌جی‌سی ۱۸۳ |
| --- | --- |
اطلاعات رصدی (مبدأ مبدا): اطلاعات رصدی (مبدأ مبدا)
صورت فلکی: آندرومدا
بُعد: 00h 38m 29.4s
مِیل: ‏ 40″ 30′ ‎+29°
انتقال به سرخ: 0.018019
قدر ظاهری (V): 13.74
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
گونه: G
اندازه ظاهری (V): 2.1' × 1.6'
نام‌های دیگر: نام‌های دیگر
UGC 00387, CGCG 500-057, MCG +05-02-035, 2MASX J00382939+2930404, 2MASXi J0038294+293040, PGC 2298.: UGC 00387, CGCG 500-057, MCG +05-02-035, 2MASX J00382939+2930404, 2MASXi J0038294+293040, PGC 2298.
ان‌جی‌سی ۱۸۳ (انگلیسی: NGC 183) نام یک کهکشان در صورت فلکی آندرومدا است.
ممنوعیت استعمال دخانیات

نشان ممنوعیت استعمال دخانیات در کابین هواپیما
ممنوعیت استعمال دخانیات (انگلیسی: Smoking ban) سیاست‌ها و قوانین کیفری عمومی است که در راستای عدم استفاده از دخانیات و به ویژه استعمال سیگار در مناطق خاص - معمولاً در محیط‌های شغلیِ بسته یا سایر مکان‌های عمومی مشابه - مصداق دارد. چنین سیاست‌هایی عموماً برای محافظت از افراد در برابر اثرات منفی سیگارکشیدن یا در معرض دود سیگار قرار گرفتن لحاظ می‌شوند. قوانین مربوط به ممنوعیت استعمال دخانیات در محیط‌های داخلی توسط بسیاری از کشورها و سایر حوزه‌های قضایی، همگام با افزایش دانش عمومی در رابطه با اثرات زیان‌بار دود سیگار وضع‌شده‌است.
پیش‌زمینه‌های تاریخی

یکی از مستندات تاریخی و پیشگام در ممنوعیت استعمال دخانیات، قوانین کلیسای کاتولیک روم در سال ۱۵۷۵ میلادی است که استفاده از دخانیات را در کلیساهای مکزیک ممنوع اعلام کرد. در سال ۱۵۹۰، پاپ اوربان هفتم اقداماتی را بر علیه استعمال دخانیات در درون ساختمان‌های کلیسا تدارک دید و تهدید کرد؛ کسی که تنباکو را در ایوان یا داخل کلیسا می‌برد، چنانچه با جویدن، کشیدن، یا استشمام تنباکو از بینی و هر طریق دیگری به استعمال آن بپردازد، تکفیر خواهد شد. این قانون و خطابه در سال ۱۶۲۴ و توسط پاپ اوربان هشتم نیز تأیید شد. در سال ۱۶۰۴ نیز جیمز ششم و یکم رسالهٔ ضد تنباکوی خود را اعلام کرد که بر اساس آن، افزایش مالیات چشمگیری متوجه تنباکو می‌گردید. کشور روسیه از سال ۱۶۲۷ و به مدت ۷۰ سال، تنباکو را ممنوع نموده بود. همچنین، مراد چهارم سلطان عثمانی در سال ۱۶۳۳ فرمان ممنوعیت استعمال دخانیات را اعلام و افراد متخلف را به دست جلاد سپرد.
سیگار کشیدن توسط نوجوانان
مری راجرز

| مری راجرز | مری راجرز |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۱ ژانویهٔ ۱۹۳۱ نیویورک، آمریکا
درگذشت: ۲۶ ژوئن ۲۰۱۴ (۸۳ سال) نیویورک، آمریکا
تحصیلات: کالج ولزلی
پیشه(ها): فیلمنامه‌نویس، آهنگساز، نویسنده
سال‌های فعالیت: ۱۹۵۹–۲۰۱۴
همسر(ها): Julian B. Beaty Jr. (ا. ۱۹۵۱–۱۹۵۷) Henry Guettel (ا. ۱۹۶۱–۲۰۱۳)
فرزندان: ۶, including Adam Guettel
والدین: ریچارد راجرز (آهنگساز) Dorothy Feiner
مری راجرز (۱۱ ژانویه ۱۹۳۱–۲۶ ژوئن ۲۰۱۴) آهنگساز، نویسنده و فیلمنامه‌نویس آمریکایی بود، مشهورترین رمانش Freaky Friday، به عنوان پایه فیلم ۱۹۷۶ ساخته شد، و همچنین فیلمنامه آن را نوشت. به عنوان سه نسخه دیگر معروف‌ترین نمایش‌های موزیکال اوOnce Upon a Mattress وThe Mad Show بود، و او آهنگ‌هایی را در آلبوم بچه‌های موفق مارلو توماس به نام Free to Be... You and Me ارائه داد.
اوایل زندگی

راجرز در شهر نیویورک متولد شد. او دختر آهنگساز ریچارد راجرز و همسرش، دوروتی بل (نامزد فاینر) بود. او یک خواهر خانم لیندا اموری داشت. وی در مدرسه برلی در منهتن تحصیل کرد و در کالج ولزلی در رشته موسیقی ادامه تحصیل داد.
وی از ۱۶ سالگی شروع به نوشتن موسیقی کرد و فعالیت حرفه ای خود را با نوشتن آهنگ‌هایی برای Little Golden Records آغاز کرد که آلبوم‌هایی برای کودکان با آهنگ‌های سه دقیقه ای بود. یکی از این ضبط‌ها، علی بابا و ۴۰ دزد، که در سال ۱۹۵۷ منتشر شد، شامل اجرای آهنگ‌های مینگ راجرز با آهنگساز سامی کان توسط بینگ کراسبی بود. او همچنین موسیقی را برای تلویزیون ساخت.
حرفه

اولین موزیکال کامل او Once Upon a Mattress، اولین همکاری او با ترانه‌سرای مارشال بارر بود.
زندگی شخصی

اولین شوهر او، که در دسامبر ۱۹۵۱ با او ازدواج کرد، وکیل جولیان بی. بیتی، جونیور بود. آنها صاحب سه فرزند شدند، تود، نینا و کیم بیتی. ازدواج آنها در سال ۱۹۵۷ پایان یافت. او و شوهر دومش، هنری گوتل، مجری فیلم، صاحب سه پسر شدند، متیو (درگذشت ۱۹۶۶)، آدام، آهنگساز تئاتر موسیقی برنده جایزه تونی و هنری که در اکتبر ۲۰۱۳ در ۸۵ سالگی درگذشت.
مری راجرز مدیر سازمان راجرز و همرشتاین و عضو هیئت مدیره ASCAP بود. وی همچنین چندین سال به عنوان رئیس مدرسه جولیارد خدمت کرد.
زندگی شخصی > مرگ

راجرز در ۲۶ ژوئن ۲۰۱۴ بر اثر نارسایی قلبی در خانه اش در منهتن درگذشت.
مجموعه خواجه عزیزالله

| مجموعه خواجه عزیزالله | مجموعه خواجه عزیزالله |
| --- | --- |
نام: مجموعه خواجه عزیزالله
کشور: ایران
استان: استان خراسان رضوی
شهرستان: تربت جام
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: مجموعه تاریخی
دیرینگی: دوره صفوی
دورهٔ ساخت اثر: دوره صفوی
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۱۱۶
تاریخ ثبت ملی: ۱۸ شهریور ۱۳۷۷
مجموعه خواجه عزیزالله مربوط به دوره تیموریان - دوره صفوی است و در تربت جام، خیابان کشتارگاه، ۱کیلومتری مزارشیخ احمد واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۸ شهریور ۱۳۷۷ با شمارهٔ ثبت ۲۱۱۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
متیو گاربر

| متیو گاربر | متیو گاربر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۵ مارس ۱۹۵۶ استپنی
درگذشت: ۱۳ ژوئن ۱۹۷۷ (۲۱ سال) همپستید
ملیت: بریتانیا
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۳–۱۹۶۷
متیو گاربر (انگلیسی: Matthew Garber؛ ۲۵ مارس ۱۹۵۶ – ۱۳ ژوئن ۱۹۷۷) یک هنرپیشه اهل بریتانیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به مری پاپینز اشاره کرد.
این هنرپیشه در سن ۲۱ سالگی و ده سال پس از بازنشستگی و حضور در آخرین فیلم خود، به دلیل بیماری پانکراس فوت کرد.
در طول زندگی خود در سه فیلم بازی کرد. والت دیسنی در سال ۲۰۰۴ از او به عنوان یکی از اسطوره های خود یاد کرد.
اندرو شان گریر

| اندرو شان گریر | اندرو شان گریر |
| --- | --- |
گریر در جشن جایزه پولیتزر، ۲۰۱۸: گریر در جشن جایزه پولیتزر، ۲۰۱۸
زاده: ۲۱ نوامبر ۱۹۷۰ ‏(۵۳ سال) واشینگتن، دی.سی.
پیشه: رمان‌نویس
ملیت: ایالات متحده آمریکا
تحصیلات: دانشگاه براون (بی‌ای) دانشگاه مونتانا
سبک نوشتاری: ادبیات داستانی
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۱–اکنون
وبگاه: andrewgreer.com
 جوایز جایزه پولیتزر برای داستان (۲۰۱۸)  :  جوایز جایزه پولیتزر برای داستان (۲۰۱۸)  
اندرو شان گریر (انگلیسی: Andrew Sean Greer; ۲۱ نوامبر ۱۹۷۰ – ) نویسنده رمان و داستان کوتاه اهل ایالات متحده آمریکا. وی در سال ۲۰۰۸ برای رمان کمتر برنده جایزه پولیتزر برای داستان شد.
مقاله

مقاله یا مطلب، یک اثر نوشته‌شده است که به‌صورت چاپی یا الکترونیکی، در مضامینی مانندِ اخبار، نتایج تحقیق، تجزیه و تحلیل، مباحث دانشگاهی یا انتقاد، توسط یک یا چند نفر نوشته می‌شود و در یک رسانه منتشر می‌شود.
ارکان مقاله‌نویسی

وحدت موضوع:
مقاله باید حول یک موضوع مشخص نوشته شود. نباید مرتب از این شاخه به آن شاخه پرید و خواننده را در میان داده‌های متفاوت و بی‌ربط سرگردان کرد.
وحدت زمان:
نویسنده باید زمان مقاله را از ابتدا تا به انتها ثابت نگاه دارد. اگر قرار است رویدادی در دوران حاضر بررسی شود نباید در میانهٔ مقاله به بررسی جوانب همان موضوع مثلا در عصر قاجار پرداخت. دقت شود این امر تناقضی با آوردن مقایسه‌های تاریخی ندارد.
وحدت مکان:
مکان مقاله نیز باید ثابت نگاه داشته باشد. مثلا اگر مقاله دربارهٔ پدیده‌ای در ایران نوشته می‌شود نباید در پایان، سر از تحلیل همان موضوع در شیلی درآوریم!
انسجام:
یکپارچگی مهمترین ویژگی هر مقاله است که به تمامی بخش‌های یک نوشتار بازمی‌گردد. کلمات و جملات در یک مقاله درست مانند حلقه‌های زنجیر به یکدیگر بسته‌اند. نویسنده باید با هنر نویسندگی و قدرت استدلال خود، موضوع را بپروراند و خواننده را به نتیجهٔ دلخواه برساند. هر گونه آشفتگی و پراکندگی در ساختار مقاله و نکات و جملاتی که تکه‌تکه پایه‌های عرضهٔ یک اندیشه را تشکیل می‌دهند، نویسندهٔ مقاله را در موفقیت ناکام خواهد کرد.
استنتاج:
هر مقاله با هدف رساندن یک پیام نوشته می‌شود. ممکن است نتیجه‌گیری در پایان مقاله و پس از بهره‌گیری از دلایل مختلف، آورده شود. ممکن است نویسنده پیام مقاله را در ابتدا بیاورد و سپس به استدلال بپردازد. حتی ممکن است نویسنده زیر فشار سانسور، با زبردستی منظور خود را در لابلای پاراگراف‌های مطلب بگنجاند. اما به هر صورت مقاله باید دارای نتیجه‌گیری باشد. تفاوت مهم مقاله و یادداشت در همین جاست. زیرا لزوماً در یادداشت نتیجه‌گیری خاصی وجود ندارد بلکه بیشتر تذکر و یادآوری یک موضوع مد نظر است.
متحدین جین‌هان

جین‌هان (تلفظ کره‌ای: [tɕin.ɦan]) کنفدراسیون ضعیف متحدین شورشی بود که تقریباً از اوایل گاه‌شماری دوران مشترک تا قرن چهارم در شبه‌جزیره کره در شرق رود ناکدونگ و استان گیونگسانگ وجود داشت. جین‌هان یکی از سه قلمروهای سم‌هان، همراه با ماهان و بایون‌هان بوده‌است. طی روند نزولی استان جین در جنوب کره، جین‌هان توسط شیلا یکی از سه پادشاهی کره فتح شد.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
متحدین جین‌هان: متحدین جین‌هان
هانگول: 진한
هانجا: 辰韓
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Jinhan
مک‌کیون–ریشاور: Chinhan
تاریخچه

جین‌هان، مانند دیگر متحدین سم‌هان،از سردرگمی و مهاجرت پس از سقوط ویمان جوسئون یکی از بخش‌های گوجوسان در ۱۰۸ سال قبل از میلاد ظهور کرد.
فرهنگ

روابط آن‌ها با جین شفاف نیست اگرچه یادداشت معاصر چینی Records of the Three Kingdoms ادعا می‌کند که جین‌هان با هم یکسان بودند (در حالی که کتابی دیگر جین را به عنوان سلف سم‌هان به‌طور کلی توصیف می‌کند). جین‌هان و بایون‌هان اساساً در فرهنگ و گوناگونی آداب و رسوم مذهبی مشترک بود و ظاهراً با یک مرز مشخص از هم جدا نشدند.
با وجود فقدان شواهد باستان شناسی، مردم ادعا می‌کنند که آن‌ها فرزندان مهاجر دودمان چین بودند که بخاطر فرار از سیاست‌های کار اجباری چین به ماهان رفتند که به آن‌ها زمینی در شرق به آن‌ها داده شد. جین‌هان همچنین چین‌هان (秦韓) نیز گفته می‌شود. به عنوان مهاجران، با استناد بر کتاب‌های تاریخی چین و کره، پادشاهان جین‌هان ممکن است از مردم ماهان باشند.
کتاب سامگوک ساگی و تاریخچه سلسله‌های شمالی توضیح می دهند که دراصل منطقه فرماندهی لیلانگ که بعدها به منطقه متحدین جین‌هان اضافه شد، پایه و اساس شیلا بود.
ایالات‌های کوچک عضو

طبق گفته‌های سان گو ژی، جین‌هان ۱۲ ایالت کوچک از ۶۰۰ تا ۵۰۰۰ خانواده داشت که از تقسیم ۶ ایالت کوچک یا قبیله تشکیل شده بودند:
سارو (사로국, 斯盧國)، قدرتمندترین ایالت در جین‌هان، همچنین به آن «سورابل» نیز میگفتند. در سال ۵۰۳ بعد از میلاد، سارو نامش را به «شیلا» تغییر داد.
گیجو (기저국, 己柢國)، در حال حاضر آندونگ.
بولسا (불사국, 不斯國)، در حال حاضر چانگنیئونگ
نان میریمیدونگ (난미리미동국, 難彌理彌凍國)، در حال حاضر میریانگ. همچنین به آن «میریمیدونگ» نیز گفته می‌شود.
یوم‌هه (염해국, 冉奚國)، در حال حاضر اولسان.
گونمی (군미국, 軍彌國)، در حال حاضر ساچئون.
یودام (여담국, 如湛國)، در حال حاضر گانوی.
هورو (호로국, 戶路國)، در حال حاضر سانگژو.
چوسون (주선국, 州鮮國)، در حال حاضر گیونگ‌سان.
مایون (마연국, 馬延國)، در حال حاضر میریانگ.
او-یو (우유국, 優由國)، در حال حاضر چئونگدو یا یئونگ دوک.
طبق نوشته‌های سامگوک ساگی، پادشاهی شیلا (حدوداً در حال حاضر گیونگجو)، توسط پادشاه هیوک گئسو در سال ۵۷ قبل از میلاد ایجاد شد؛ کسی که شش قبیله جین‌هان را متحد کرد. شواهد کم و متناقض درباره روابط بین نام‌های جین‌هان، سارو، سورابل و شیلا می‌باشد.
در مورد زندگی روزمره مردم جین‌هان اطلاعات کمی در دسترس است. به نظر میرسد آن‌ها شمن‌باور بوده باشند و قوانین مهم سیاسی را به خوبی انجام میدادند. کشاورزی بیشتر در زمینه برنج بود، ولی پرورش قابل توجه دام شامل اسب، گاو و مرغ و خروس بود.
موقعیت

بیشتر تئوری‌ها نشان می‌دهد که جین‌هان در ناحیه‌ای قرار داشت که بعدها توسط پادشاهی شیلا اداره می شد: گیونگجو باسین و همجوار ساحل دریای ژاپن. جین‌هان در جنوب غربی با متحدین بایون‌هان و در غرب با متحدین ماهان همسایه بود. آن‌ها در شمال توسط فرمانداری چینی و ایالت ساحلی دونگایی محدود شده بودند.
مندره

| مندره | مندره |
| --- | --- |
شورای اتحادیه: شورای اتحادیه
کشور:  پاکستان
ایالت: منطقه پنجاب
بخش: ناحیه راولپندی
بخش: گوجرخان
کد پستی: ۴۷۶۷۰
حکومت: حکومت
جمعیت (2018 (estimated)): جمعیت (2018 (estimated))
 • کل: ۱۹۱۷۲
مندره (به انگلیسی: Mandrah) یک منطقهٔ مسکونی در پاکستان است که در تحصیل گجرخان، ناحیه راولپندی واقع شده‌است. مندره ۱۹٬۱۷۲ نفر جمعیت دارد.
Rawalpindi District Sub Div.svg
گروه بازرسی عراق

نگاره‌ای از یک بازرس آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در جریان بازرسی‌های تسلیحاتی عراق در سال ۲۰۰۲. او در حال نمونه‌گیری از کارخانهٔ ماشین‌سازی در عراق دیده می‌شود. (این تصویر برای سه ماه قبل از جنگ عراق است.)
گروه بازرسی عراق (به انگلیسی: Iraq Survey Group یا ISG) هیأتی حقیقت‌یاب بود که توسط نیروهای چندملیتی پس از اشغال این کشور در سال ۱۳۸۲ برای یافتن تسلیحات کشتار جمعی به عراق اعزام شد. گزارش نهایی این گروه با عنوان گزارش دولفِر شهرت یافته‌است. این گروه شامل ۱۴۰۰ عضو بین‌المللی بود که توسط پنتاگون و سیا سازماندهی شده بودند تا انبارهای سلاح‌های کشتار جمعی عراق از جمله سلاح‌های شیمیایی و میکروبی، برنامه‌های تحقیقاتی و زیرساخت‌هایی را که برای ساخت این گونه سلاح‌ها مورد نیاز است را بیابند. در نهایت نتیجه این گزارش نشان داد که این گروه تنها ذخیره‌های کوچکی از سلاح‌های شیمیایی را پیدا کرده که به دلیل شمار پایین از دیدگاه نظامی تهدید بالقوه‌ای به حساب نمی‌آیند.
تشکیل

بیش از هزار شهروند آمریکایی، بریتانیایی و استرالیایی بدنهٔ اصلی گروه بازرسی عراق را تشکیل می‌دادند. آمریکایی‌ها بیشترین تعداد کارکنان و منابع عملیاتی را تأمین کردند. این افراد شامل غیرنظامیان و نظامیان اطلاعاتی و همچنین متخصصان سلاح‌های کشتار جمعی بودند و تعداد زیادی هم به حفاظت فیزیکی مسلحانه از آن‌ها می‌پرداختند. دیوید کی که پس از جنگ اول خلیج فارس نقش بازرس تسلیحاتی را بر عهده داشت به عنوان رئیس این گروه انتخاب شد.
گروه بازرسی عراق جایگزین تیم‌های بازرسی سازمان ملل (کمیسیون نظارت، تحقیق و بازرسی سازمان ملل به ریاست هانس بلیکس و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی با ریاست محمد البرادعی) شد. این سازمان‌ها پیش از جنگ عراق توسط شورای امنیت مأمور تحقیق پیرامون سلاح‌های غیرمتعارف شده بودند (نگا. بحران خلع سلاح عراق). آن‌ها هیچ چیزی پیدا نکرده بودند.
این گروه تلفیقی از نیروهای اطلاعاتی چند سازمان بود که برای پشتیبانی از عملیات آزادسازی عراق (OIF) ایجاد شد. افراد شاغل در آن از آژانس‌های دولت آمریکا، نیروهای مسلح بریتانیا و استرالیا و همچنین آژانس‌های دولتی بریتانیا و استرالیا بودند. مأموریت گروه بازرسی عراق، سازماندهی، هدایت و بکارگیری ظرفیت‌ها و مهارت‌های اطلاعاتی برای کشف، ضبط، استخراج و انتشار اطلاعات پیرامون افراد، اسناد و دیگر رسانه‌ها، مواد، تاسیسات، شبکه‌ها و عملیات‌های وابسته به سلاح‌های کشتار جمعی، تروریسم، اطلاعات رژیم سابق، افراد عراقی یا غیرعراقی مرتبط با آن رژیم، افراد دستگیرشده توسط آن رژیم و افرادی بود که متهم به جنایات جنگی یا جنایت علیه بشریت بودند.
یکی دیگر از مأموریت‌های گروه بازرسی عراق رسیدگی به سرنوشت سروان مایکل اسکات اسپایکر، خلبان نیروی دریایی آمریکا بود که جنگنده‌اش در سال ۱۹۹۱ در طول جنگ خلیج فارس ساقط گشته بود. در ابتدا این‌طور عنوان شد که وی پس از سقوط کشته شده اما با پیدا شدن اسناد جدید وی را مفقودالاثر اعلام کردند. در تاریخ ۲ اوت ۲۰۰۹ نیروی دریایی آمریکا اعلام کرد که بقایای اسپایکر توسط تفنگداران دریایی آمریکایی پیدا شده‌است. گفته می‌شود که اعراب بادیه‌نشین جنازهٔ او را پس از سقوط هواپیما دفن کرده بودند. این اسناد نشان می‌داد که وی از حادثه جان سالم به در نبرده است. سناتور نلسون دلیل تاخیر در عملیات یافتن اسپایکر را عدم یکجانشینی اعراب بادیه اعلام کرد.
گزارش دولفر

گروه بازرسی عراق در تاریخ ۹ مهر ۱۳۸۳ (۳۰ سپتامبر ۲۰۰۴) گزارش خود را منتشر کرد. نکات زیر برخی از نتایج این گزارش است:
تمام تصمیمات حساس رژیم توسط شخص صدام حسین گرفته می‌شد.
هدف اصلی صدام از سال ۱۳۷۰ تا ۱۳۸۲ (۱۹۹۱-۲۰۰۳) رفع تحریم‌های سازمان ملل و مراقبت از امنیت رژیم بعث بوده‌است.
معرفی برنامه نفت در برابر غذا در سال ۱۳۷۵ (۱۹۹۶) نقطهٔ برگشت مهمی در تصمیمات رژیم بود.
صدام در سال‌های ۲۰۰۰-۲۰۰۱ تلاش زیادی کرد تا از آثار تحریم‌ها بکاهد و اجماع جهانی در مورد آن را بشکند.
ایران بزرگترین انگیزه برای عراق بود.
گروه بازرسی عراق (ISG) این‌طور قضاوت می‌کند که رخدادهای دههٔ ۱۹۸۰ و اوایل ۱۹۹۰ میلادی باعث شدند تا صدام به ارزش جنگ‌افزارهای کشتار جمعی باور پیدا کند.
صدام برنامهٔ هسته‌ای خود را در سال ۱۹۹۱ پایان داد. گروه بازرسی هیچ مدرکی دال بر تلاش سازمان‌یافته برای آغاز دوبارهٔ این برنامه پیدا نکرد. همچنین توانایی عراق در بازسازی برنامهٔ ساخت سلاح هسته‌ای پس از سال ۱۹۹۱ رو به افول نهاد.
رژیم صدام تمام انباشتهٔ جنگ‌افزارهای شیمیایی خود را در سال ۱۹۹۱ نابود کرد و گروه بازرسی تنها قادر به کشف شمار کمی مهمات شیمیایی بلااستفاده گردید.
رژیم صدام برنامهٔ ساخت جنگ‌افزارهای میکروبی و هچنین تلاش برای به دست آوردن نوع پیشرفتهٔ این سلاح‌ها را در سال ۱۹۹۵ کنار گذاشت. گروه بازرسی بر این باور بود که با وجود توانایی این رژیم در راه‌اندازی یک برنامهٔ ابتدایی برای ساخت جنگ‌افزارهای میکروبی، هیچ نشانی از حرکت به سمت این نوع سلاح‌ها پیدا نشده است.
صدام می‌خواست بعد از رفع تحریم‌ها و ثبات اقتصادی عراق توانایی ساخت جنگ‌افزارهای کشتار جمعی این کشور را که در سال ۱۹۹۱ کنار گذاشته بود بازسازی نماید. او آرزو داشت تا قابلیت‌های هسته‌ای عراق را به شکل فزاینده و بدون در نظر گرفتن فشارهای بین‌المللی و تبعات اقتصادی آن برای این کشور گسترش دهد اما تصمیم گرفت روی موشک‌های دوربرد و جنگ‌افزارهای شیمیایی تاکتیکی تمرکز کند.
صدام توانست ارتش عراق و بهترین سازمان‌های اطلاعاتی جهان را با این گمانه که وی دارای سلاح‌های کشتار جمعی است فریب دهد زیرا بر این باور بود که در صورت داشتن این نوع سلاح‌ها هیچ‌کدام از دشمنانش به او حمله نخواهند کرد.
صدام بر این باور بود که تهدید ایالات متحده و ائتلاف بین‌المللی مبنی بر حمله به عراق حتی بدون تصویب مجوز در شورای امنیت، بلوفی بیش نیست.
اندرو سیمپسون

ایین پرسی و اندرو سیمپسون فقید در بازی‌های المپیک 2012 در ویموث به رقابت پرداختند.
اندرو سیمپسون (انگلیسی: Andrew Simpson; ۱۷ دسامبر ۱۹۷۶ – ۹ مهٔ ۲۰۱۳) قایقران قایق بادبانی اهل بریتانیا بود.
کنستانتین، کورنوال

منطقه مسکونی در انگلستان
| کنستانتین، کورنوال کرنوالی: Lanngostentin | کنستانتین، کورنوال کرنوالی: Lanngostentin |
| --- | --- |
کنستانتین، کورنوالکنستانتین، کورنوال نمایش داده شده در  the بریتانیا: کنستانتین، کورنوالکنستانتین، کورنوال نمایش داده شده در  the بریتانیا
جمعیت: ۱٬۷۴۷ United Kingdom Census 2011 including Halvaso
مرجع شبکه OS: SW732291 
محله مدنی: Constantine
مناطق انگلستان: کورنوال
شهرستان تشریفاتی: کورنوال
کشور: انگلستان
کشور مستقل: بریتانیا
پست شهر: FALMOUTH
کدپستی منطقه: TR11
کد تلفن: ۰۱۳۲۶
مجلس انگلستان: Camborne and Redruth
 فهرست مکان‌‌ها بریتانیا انگلستان  ۵۰°۰۷′۰۵″شمالی ۵°۱۰′۲۶″غربی﻿ / ﻿۵۰٫۱۱۸°شمالی ۵٫۱۷۴°غربی﻿ / 50.118; -5.174:  فهرست مکان‌‌ها بریتانیا انگلستان  ۵۰°۰۷′۰۵″شمالی ۵°۱۰′۲۶″غربی﻿ / ﻿۵۰٫۱۱۸°شمالی ۵٫۱۷۴°غربی﻿ / 50.118; -5.174
کنستانتین (به انگلیسی: Constantine) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در کورنوال واقع شده‌است. کنستانتین ۱٬۷۴۷ نفر جمعیت دارد.
کوتله (دهانه)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
مختصات: ۴۳°۰۶′شمالی ۱۳۴°۵۴′غربی﻿ / ﻿۴۳٫۱°شمالی ۱۳۴٫۹°غربی﻿ / 43.1; -134.9
قطر: ۵۵ کیلومتر
عمق: نامعلوم
هم‌درازا: ۱۳۶° در طلوع آفتاب
نام‌بخش: آدولف کوتله
به افتخار: آدولف کوتله
کوتله یک دهانه برخوردی در ماه‌ است.
دهانه‌های اقماری

این دهانه ۱ دهانه اقماری دارد.
| Quetelet | عرض جغرافیایی | طول جغرافیایی | قطر |
| --- | --- | --- | --- |
| T | ۴۲.۸° N | ۱۳۷.۶° W | ۴۶.۰ کیلومتر |
جادرانکا استویاکوویچ

| جادرانکا استایکوویچ | جادرانکا استایکوویچ |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۲۴ ژوئیهٔ ۱۹۵۰ سارایوو، بوسنی و هرزگوین
درگذشته: ۳ مهٔ ۲۰۱۶ (۶۵ سال) بانیا لوکا، بوسنی و هرزگوین
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۲-۲۰۱۱
جادرانکا استایکوویچ (به انگلیسی: Jadranka Stojaković) (زاده ۲۴ ژوئیه ۱۹۵۰-درگذشته ۳ می ۲۰۱۶) خواننده اهل بوسنی و هرزگوین بود.
او در یوروویژن ۱۹۸۱ نماینده یوگسلاوی بود.
گرسیاس

| گرسیاس | گرسیاس |
| --- | --- |
Municipality: Municipality
San Cristobal fortress: San Cristobal fortress
گرسیاسLocation in Honduras: گرسیاسLocation in Honduras
مختصات: ۱۴°۳۵′ شمالی ۸۸°۳۵′ غربی﻿ / ﻿۱۴٫۵۸۳°شمالی ۸۸٫۵۸۳°غربی﻿ / 14.583; -88.583: مختصات: ۱۴°۳۵′ شمالی ۸۸°۳۵′ غربی﻿ / ﻿۱۴٫۵۸۳°شمالی ۸۸٫۵۸۳°غربی﻿ / 14.583; -88.583
کشور: Honduras
بخش: Lempira
تأسیس‌شده: ۱۵۳۶؛ ۴۸۸ سال پیش (۱۵۳۶-خطا: زمان نامعتبر}})
مساحت: مساحت
 • Municipality: ۴۴۳ کیلومتر مربع (۱۷۱ مایل مربع)
ارتفاع: ۸۰۰ متر (۲۶۰۰ فوت)
جمعیت (۲۰۱۵): جمعیت (۲۰۱۵)
 • Municipality: ۵۰۲۵۶
 • تراکم: ۱۱۰/کیلومتر مربع (۲۹۰/مایل مربع)
 • شهری: ۱۲۰۰۰
سامانه طبقه‌بندی اقلیمی کوپن: اقلیم ساوان
وبگاه: وبگاه رسمی
گرسیاس (به اسپانیایی: Gracias) یک منطقهٔ مسکونی در هندوراس است که در استان لمپیرا واقع شده‌است. گرسیاس ۴۴۳ کیلومتر مربع مساحت و ۵۰٬۲۵۶ نفر جمعیت دارد و ۸۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مندروئید

| مندروئید> اطلاعات انتشاراتی | مندروئید> اطلاعات انتشاراتی |
| --- | --- |
ناشر: مارول کامیکس
نخستین حضور: انتقام‌جویان شماره‌های ۹۴ام (دسامبر ۱۹۷۱)
پدیدآور: روی توماس نئال آدامز
مندروئید (Mandroid) یک زره تقویت شده تخیلی در کتاب‌های مصور مارول کامیکس می‌باشد. این زره به وسیلهٔ روی توماس و نئال آدامز خلق شده و در انتقام‌جویان شماره‌های ۹۴ام (دسامبر ۱۹۷۱) برای اولین بار معرفی شد.
معاهده سوالکی

گروه‌های مذاکره‌کنندهٔ لهستانی (چپ) و لیتوانیایی (راست) در مذاکرات معاهده سوالکی
معاهده سوالکی (لهستانی: Umowa suwalska)
قراردادی بود که بین جمهوری دوم لهستان و لیتوانی در ۷ اکتبر ۱۹۲۰ در شهر سوواوکی به امضا رسید و در ۱۹ ژانویه ۱۹۲۲ در جامعهٔ ملل ثبت شد. هر دو کشور استقلال خود را پس از جنگ جهانی اول به‌دست آورده بودند و جزئیات مرزهای بینشان مشخص نبود و بر سر این مناقشات مرزی جنگ لهستان و لیتوانی شکل گرفته بود که با پیروزی لهستان همراه بود. در اواخر سپتامبر ۱۹۲۰، لهستان در جنگ لهستان-شوروی پیروز شد و موقعیت نظامی خود را در منطقهٔ سوالکی تثبیت کرد و فرصتی برای حمله به شهر ویلنیوس فراهم شد. رهبر لهستان، یوزف پیلسودسکی تصمیم داشت در عملیاتی از نوع پرچم دروغین کنترل شهر را به‌دست بگیرد.
تحت فشار جامعه ملل، لهستان به میز مذاکره آمد و معاهده‌ای امضا کرد. طرف لهستانی در این مذاکرات موفق شد تا گسترهٔ معاهدهٔ سوالکی را محدود نگه دارد تا برنامه‌ریزی‌های عملیات پنهانی برای حمله به ویلنیوس را تحت تأثیر قرار ندهد. لهستان اندکی بعد از امضای قرارداد به لیتوانی حمله کرد. ژنرال لهستانی لوتسیان ژلیگفسکی، تحت فرمان پنهانی پیلسودسکی، این گونه وانمود کرد که از فرمان ارتش لهستان سر باز می‌زند و به شهر ویلنیوس حمله کرد و این شهر را در نهم اکتبر تصرف کرد. معاهدهٔ سوالسکی قرار بود رسماً از دهم اکتبر اجرایی شود. ژلیگفسکی با وجود اعتراضات لیتوانی، اعلام کرد جمهوری لیتوانی مرکزی را به عنوان کشوری مستقل تأسیس می‌کند.
جمهوری لیتوانی مرکزی در ۱۹۲۳ رسماً به لهستان پیوست و تا آغاز جنگ جهانی دوم در ۱۹۳۹ بخشی از این کشور ماند.
پیش‌زمینه

پس از پایان جنگ جهانی اول، لهستان و لیتوانی هر دو استقلال خود را پس گرفتند و بی‌درنگ درگیر مناقشات مرزی شدند.
همزمان با جنگ لهستان-شوروی، لیتوانی پیمان صلحی با شوروی امضا کرد که مرزهای دو کشور در آن مشخص شده بود.
این پیمان کنترل شهر ویلنیوس (لیتوانیایی: Vilnius, لهستانی: Wilno) را به لیتوانی می‌داد. این شهر پایتخت باستانی لیتوانی بود و اکثریتی لهستانی زبان داشت.
این امر موجب افزایش تنش‌ها بین دو کشور شد و خطر ازسرگیری جنگ لهستان و لیتوانی را تشدید کرد.
امضای معاهده

با فشار جامعهٔ ملل لهستان به میز مذاکره آمد و در ۷ اکتبر ۱۹۲۰ معاهده سوالکی را امضا کرد. این معاهده بین دو کشور آتش‌بیس بر قرار می‌کرد و مرزی علامت‌گذاری‌شده بین دو کشور تعییر می‌کرد.
بااین‌حال در ۹ اکتبر ۱۹۲۰ و یک روز پیش از اجرایی شدن معاهده، ژنرال لهستانی لوتسیان ژلیگفسکی به شهر ویلنیوس حمله کرد و با تصرف آن جمهوری لیتوانی مرکزی را تأسیس کرد.
پیامد

با درخواست کمک لیتوانی از جامعه، شورای اجرایی جامعه از لهستان خواست که نیروهای خود را از منطقه خارج کند. دولت لهستان اعلام کرد که به خواسته‌های جامعه احترام خواهد گذاشت، ولی به‌جای‌آن نیروهای بیشتری به شهر اعزام کرد.
این امر باعث شد که جامعه اعلام کند آیندهٔ ویلنیوس را باید ساکنان آن در یک همه‌پرسی تعیین کنند و نیروهای لهستانی باید از شهر خارج شوند و نیرویی بین‌المللی از سوی جامعه کنترل آن را در دست بگیرد. این طرح با مخالفت لهستان، لیتوانی، و شوروی، که مخالف هر گونه حضور نیروهای بین‌المللی در لیتوانی بودند مواجه شد و جامعه در مارس ۱۹۲۰ از طرح همه‌پرسی صرف نظر کرد.
پس از پیشنهاد ناموفق پل ایمانز برای ایجاد فدراسیونی متحد از لهستان و لیتوانی،
که هدف آن تجسم دوبارهٔ مشترک‌المنافع لهستان–لیتوانی بود که پیش از از دست دادن استقلالش شامل هر دو کشور می‌شد، لهستان در مارس ۱۹۲۲ ویلنیوس (رسماً جمهوری لیتوانی مرکزی) را تصرف کرد.
پس از آن که تصرف منطقه کلایپدا از سوی لیتوانی، اجلاس سفیران در ۱۴ مارس ۱۹۲۳ مرز بین دو کشور را به گونه‌ای تعیین کرد که ویلنیوس در داخل لهستان قرار می‌گرفت.
مقامات لیتوانی این تصمیم را نپذیرفتند و تا ۱۹۲۷ به‌شکل‌رسمی با لهستان در جنگ بودند.
این امر تا اولتیماتوم لهستان به لیتوانی در ۱۹۳۸ ادامه یافت. پس از آن پذیرش اولتیماتوم، لیتوانی روابط دیپلماتیک خود را با لهستان از سر گرفت و بدین ترتیب به‌شکل دفاکتو مرزهای خود با لهستان را پذیرفت.
مجموعه خانه حفیظی

| مجموعه خانه حفیظی | مجموعه خانه حفیظی |
| --- | --- |
نام: مجموعه خانه حفیظی
کشور: ایران
استان: استان چهارمحال و بختیاری
شهرستان: بروجن
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: خانه، مجموعه تاریخی
دیرینگی: دوره قاجار
دورهٔ ساخت اثر: دوره قاجار
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۴۳۱۰
تاریخ ثبت ملی: ۵ آذر ۱۳۸۰
مجموعه خانه حفیظی مربوط به اواخر دوره قاجار است و در بروجن، مرکز شهر واقع شده و این اثر در تاریخ ۵ آذر ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۳۱۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.