stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
باشگاه فوتبال گسترش فولاد تبریز
مالک باشگاه

مقالهٔ اصلی: محمدرضا زنوزی مطلق
در حالی که بنا به دلایلی همچون فضای نامساعد کسب و کار در فوتبال ایران، عدم رعایت قانون کپی‌رایت، سوء استفاده از پیراهن‌های ورزشی تیم‌ها، عدم بازگشت سرمایه به دلیل تعلق نگرفتن حق پخش تلویزیونی و نامعلوم بودن درآمدهای حاصل از بلیت‌فروشی، تمایل چندانی برای سرمایه‌گذاری در عرصه فوتبال از سوی بخش‌های خصوصی ایران دیده نمی‌شود، باشگاه گسترش فولاد تبریز جزو معدود باشگاه‌هایی بوده‌است که توسط بخش خصوصی اداره شده‌است.
محمدرضا زنوزی مطلق مالک گسترش فولاد، در مصاحبه‌ای در مورد برنامه خود برای درآمدزایی از این باشگاه گفته‌است:
«ما روزی که وارد فوتبال شدیم، نگران کپی رایت، بلیت‌فروشی و حق پخش تلویزیونی نبودیم… ما تمرکزمان روی این منابع جزیی درآمد نیست و ایده‌ها و روش‌های دیگری برای درآمدزایی داریم. گسترش فولاد با هدف سودآوری، برندینگ و ایفای مسوولیت اجتماعی وارد فوتبال شد و از همان روز اول نگاه‌مان بر این محور بود که اگر سودآوری نباشد، حرکت‌های بعدی باطل است و بی‌نتیجه می‌ماند… بیش از ۲۰ باشگاه موفق فوتبال در ۵ قاره را مورد بررسی و آنالیز قرار دادیم و شیوه‌های درآمدزایی آن‌ها را که قابل مدل‌سازی در فضای ایران است، استخراج کردیم. خوشبختانه مدل استخراجی ما، سودآوری نشان داد و برداشت‌ها و دریافت‌های اولیه ما نیز نشان دهنده درستی این مدل استخراجی در عرصه خصوصی‌سازی و اقتصاد فوتبال بود… ما حوزه‌های سودآوری خود را در فعالیت‌هایی تعریف کرده‌ایم که قوانین جاری کشور و دولت از آن‌ها حمایت قاطع و شفاف می‌کنند؛ بنابراین با آزمون و خطا حرکت نمی‌کنیم… من برای لباس و پول بلیت برنامه ندارم، من برای درصد قابل‌توجهی از مخارج کالایی و خدماتی هواداران آینده گسترش فولاد تبریز برنامه‌ریزی کرده‌ام که در آینده شاهد آن‌ها خواهیم بود.»
امکانات باشگاه

باشگاه گسترش فولاد تبریز، یکی از پرامکانات‌ترین و مجهزترین باشگاه‌های ایران به حساب می‌آمد. امید نمازی، مربی تیم ملی فوتبال ایران پس از بازدید از امکانات این مجموعه، امکانات گسترش فولاد را در سطح بسیار خوب ارزیابی کرده بود و گفته‌بود که حتی تیم ملی نیز چنین امکاناتی در اختیار ندارد. او همچنین از احتمال برگزاری اردوهای تیم ملی در کمپ باشگاه خبر داده‌بود. مارکار آقاجانیان، دیگر دستیار سرمربی تیم ملی نیز، در این بازدید عنوان کرده بود که تاکنون در ایران، مجموعه‌ای مشابه این ندیده و امکانات و برنامه‌های این باشگاه فراتر از استانداردهای آسیا است.
امکانات باشگاه > ورزشگاه

مقالهٔ اصلی: ورزشگاه بنیان دیزل تبریز
باشگاه گسترش فولاد، دارای ورزشگاه اختصاصی ۱۲٫۰۰۰ نفری بوده‌است که دارای امکاناتی همچون دو زمین چمن طبیعی برای برگزاری مسابقات رسمی و انجام تمرین، رختکن ویژه تیم‌های میزبان و میهمان با سرویس‌های بهداشتی و دوش حمام، اتاق ویژه داوران و اتاق پزشکان با تجهیزات کامل، اتاق فرمان، اتاق مدیریت، جایگاه مخصوص میهمانان ویژه، اتاق ویژه تصویربرداران، اتاق تست دوپینگ، اتاق ناظر داوری، نمازخانه، اتاق گزارشگر تلویزیونی و رادیویی، اتاق ویژه خبرنگاران و رسانه‌ها، امکانات ارسال خبر، سالن کنفرانس مطبوعاتی، جاده اختصاصی اتوموبیل، پارکینگ اختصاصی جداگانه برای تماشاگران و مسئولان تیم‌ها و دوربین‌های مداربسته بوده‌است.
مسئولان باشگاه، قصد داشتند با رفع ایرادات جزئی این ورزشگاه، نظیر نصب اسکوربورد و نورافکن، گواهی استادیوم درجه A را از نظر ضوابط و مقررات کنفدراسیون فوتبال آسیا برای این ورزشگاه کسب کنند. همچنین، مدیران گسترش فولاد قصد داشتند با الگوبرداری از ورزشگاه آلیانتس آرنا، اقدام به ساخت جکوزی در رختکن‌های ورزشگاه اختصاصی خود کنند. ساخت یک هتل مجهز در نزدیکی ورزشگاه اختصاصی گسترش فولاد نیز، از دیگر برنامه‌های مسئولان این باشگاه بوده‌است.
افزون بر این، مسئولان باشگاه گسترش فولاد قصد داشتند، در آینده، یک ورزشگاه ۴۰٫۰۰۰ نفری دیگر را در شهرک خاوران تبریز احداث کنند که مقدمات این کار را از جمله خرید زمین و طراحی، انجام داده‌بودند. نقشه این ورزشگاه به شکلی تهیه شده‌بود که شباهت فراوانی به ورزشگاه‌های اروپایی داشت و قرار بود با امکانات پیشرفته و استفاده از آخرین متدهای روز دنیا احداث شود.
اسپانسر

گسترش فولاد شرکت اسپانیایی کلمه را به عنوان سازنده البسه‌های خود انتخاب کرده‌بود. این شرکت از سال ۱۹۹۴ تا سال ۱۹۹۸ سازنده لباس‌های باشگاه فوتبال رئال مادرید بوده و همچنین سازنده البسه تیم ملی فوتبال امارات متحده عربی از سال ۱۹۹۸ تا سال ۲۰۰۰ بوده و نیز تیم ملی فوتبال کویت از سال ۱۹۹۸ تا سال ۲۰۰۲ بود و نیز تیم‌های ملی سورینام و کنیا بود، همچنین تعداد زیادی از تیم‌های اسپانیایی به خصوص لوانته و الچه و … بوده‌است.
پخش زنده

برای نخستین بار در ایران، بازی‌های این باشگاه به صورت وب کست و از طریق وبگاه رسمی باشگاه پخش زنده شده‌است. وب کست، تلفیقی از عکس و فیلم بوده و می‌شد با مراجعه به وبگاه رسمی باشگاه، بازی‌های این تیم را در کنار دیدن عکس‌های حساس بازی از طریق مدیا نیز دنبال کرد.
افتخارات

قهرمانی :
سوپرلیگ آذربایجان شرقی ۸۸–۱۳۸۷/ صعود به دسته ۳
دسته اول ۹۲–۱۳۹۱/صعود به لیگ برتر
نایب قهرمانی :
دسته سوم ۱۳۸۸/ صعود به دسته ۲
جام حذفی ۸۹–۱۳۸۸
سومی :
دسته اول ۹۰–۱۳۸۹
تیم گسترش فولاد در سال ۱۳۹۴.
گروپ یوروم

| گروه یوروم | گروه یوروم |
| --- | --- |
خاستگاه: استانبول، ترکیه
ژانر: فولک راک، موسیقی فولکلور، ترانه اعتراضی، چپ، موسیقی سیاسی، türkü
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۵–اکنون
ناشر(ان): بازمانده، تولید موسیقی سم
اعضای پیشین: متین قهرمان، کمال ساهیر گورل، هیلمی یارایجی، ایلکای آکایا، افکان ششن، اوفوک لوکر، هلن بولیک (تا ۲۰۲۰)
سازهای اصلی: سازهای اصلی
باغلاما، davul, zurna، فلوت: باغلاما، davul, zurna، فلوت
وبگاه: grupyorum.net
گروه یوروم (ترکی استانبولی: Grup Yorum) یک گروه موسیقی اهل ترکیه است که بیشتر به‌‌خاطر داشتن مضامین سیاسی و اجتماعی در ترانه‌های‌شان مشهور شده‌اند. کلمه یوروم در زبان ترکی استانبولی به معنی دیدگاه و نظر است که با فعالیت این گروه مرتبط است. در سال‌های اخیر برخی از کنسرت‌ها و آلبوم‌های این گروه توقیف یا ممنوع شده و تعدادی از اعضای گروه نیز دستگیر و راهی زندان شده‌اند. گروه یوروم یک گروه موسیقی سیاسی با گرایش چپ و سوسیالیستی است. این گروه در سال۱۹۸۶ میلادی (۱۳۶۴ شمسی) در استانبول توسط چهار دانشجو از دانشگاه مرمره یا مارمارا به نام‌های: «کمال ساهیر گورل، عایشه‌گل یردام، متین قهرمان و تونجای آقدوغان» تحت‌تأثیر ترانه‌سرایی نوین آمریکای لاتین شکل گرفت و از آن پس شروع به فعالیت کرد. همچنین گروه یوروم از پیشتازان ایجاد نهادها و سازمان‌های مردمی، تشکلات کارگری، اجتماعات اعتراضی آزادی‌خواهان، برابری‌طلبان و روشن‌فکران در ترکیه بوده است.
گروه موسیقی گروپ یوروم در طول ۳۵ سال فعالیت خود، همواره با دوره‌های مختلف حکومتی ترکیه به مشکل  برخورده و بیشتر کنسرت‌های این گروه با دخالت پلیس متوقف شده‌ و اعضای آن بارها بازداشت و زندانی شده‌اند. تاکنون بیش از ۴۰۰ پرونده قضایی علیه این گروه موسیقی تشکیل شده است.
اعضای گروه

خوانندگان: سلما آلتین، هلن بولیک، ارن اولچای، ازگی دیلان بالچی، سلطان گوکچک
باغلاما: احسان سیبلیک، آیفر باد
گیتار: محرم چنگیز
کیبورد: اینان آلتین
ساز بادی: علی اراسی، سلما آلتین، احسان سیبلیک، بهار کورت
گیتار الکتریک: ابراهیم گوکجک
ساز کوبه‌ای، درام: اینان آلتین
اعتصاب غذا

در اعتراض به زندانی شدن شش تن از اعضای گروه، ممنوعیت فعالیت و تشدید سیاست‌های سرکوبگرانهٔ دولت اردوغان، سه تن از اعضای گروه، هلن بولیک، مصطفی کوچاک و ابراهیم گوکجک تصمیم به اعتصاب غذا گرفتند. هلن بولیک پس از ۲۸۸ روز اعتصاب غذا درگذشت.همچنین مصطفی کوچاک پس از ۲۹۷ روز اعتصاب غذا موسوم به روزه مقاومت، دومین قربانی این جریان بود. ابراهیم گوکجک نیز پس از ۳۲۳ روز اعتصاب غذا درگذشت.
رفیق التمیمی

| رفیق التمیمی | رفیق التمیمی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۸۸۹ نابلس، ولایت بیروت، امپراتوری عثمانی
درگذشت: ۱۹۵۷ دمشق، جمهوری سوریه
ملیت: عثمانی-فلسطینی-سوری
شهروندی: امپراتوری عثمانی (۱۸۸۹–۱۹۲۰) سرپرستی فلسطین (۱۹۲۰–۱۹۴۸)   پادشاهی عربی سوریه (۱۹۱۸–۱۹۲۰) فدراسیون سوریه (۱۹۲۲–۱۹۲۵) دولت سوریه (۱۹۲۵–۱۹۳۰) جمهوری سوریه (۱۹۳۰–۱۹۵۰)  جمهوری سوریه (۱۹۵۰–۱۹۵۷)
محل تحصیل: دانشگاه سوربن
پیشه(ها): تاریخ‌نگار، سیاستمدار، وکیل
رفیق راغب التَّمیمی (۱۸۸۹ – ۱۹۵۷) تاریخ‌نگار، سیاستمدار و وکیل فلسطینی بود. چندین اثر دربارهٔ تاریخ مناطق نوشت. در آستانه و پس از جنگ جهانی اول، او یکی از اولین فعالان جنبش ملی عرب بود که برپایهٔ دولت عربی به رهبری شاهزاده فیصل در دمشق، پادشاهی سوریه، تشکیل شد. پس از جنگ جهانی دوم به عنوان یکی از فعالان جنبش ملی فلسطین نزدیک به محمد امین الحسینی ظاهر شد. او در سال ۱۹۴۵ به کمیتهٔ عالی عرب منصوب شد و رئیس جنبش پیشاهنگی شبه نظامی عرب فلسطین، النجادة (۱۹۴۵–۱۹۴۷) بود.
زندگی

رفیق التمیمی یا محمدرفیق راغب التمیمی در نابلس، سنجق نابلس، ولایت بیروت، امپراتوری عثمانی، در سال ۱۸۸۹ از خانواده‌ای نابلسی کهن از مالکان زمین به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی و راهنمایی خود را در آنجا به پایان رساند. در سال ۱۹۰۲ به مدرسه مقدماتی مرجان در استانبول پیوست. سپس  به کالج سلطنتی استانبول پیوست و سه سال در آنجا ماند. در زمره دانشجویان ممتاز قرار گرفت و به دانشگاه سوربن پاریس فرستاده شد تا مدرک لیسانس خود را در رشتهٔ ادبیات و آموزش دریافت کند. پس از اتمام تحصیلات، به عنوان معلم تاریخ و ادبیات به ترتیب در دبیرستان‌های تسالونیکی، خربوط، بیروت، ازمیر و دمشق و سرانجام در دانشکدهٔ الصلاحیهٔ قدس منصوب شد.
درگذشت

رفیق التمیمی در سال ۱۹۵۷ در دمشق در سن ۶۷ سالگی درگذشت و در قبرستان جبل المهاجرین به خاک سپرده شد. او پیش از مرگ، کتابخانهٔ شخصی خود را به کتابخانه الظاهریه در دمشق که وابسته به فرهنگستان زبان عربی در دمشق است، اهدا کرده بود.
آثار

مؤلفاتی از او به جای مانده است، مانند:
ولاية بيروت، مشترک با محمد بهجت. دو جلد، ۱۹۱۴
الإقطاع وأول إقطاع في الإسلام، ۱۹۴۵
الحروب الصليبية، ۱۹۴۵
حوض البحر المتوسط، ۱۹۴۵
تاريخ أوربا الحديث، ۱۹۴۶
تاريخ العصر الحديث، ۱۹۴۶
تاريح الحروب الصليبية
عبدالصمد بوناصر

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۱۱ دسامبر ۲۰۰۴ ‏(۲۰ سال)
زادگاه:  سطاوالی
قد:  1.88 m
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه ورزشی السد
شمارهٔ پیراهن:  ۸۱
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۲۱–۲۰۲۲:  باشگاه فوتبال اتحاد الجزایر
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۲۲–۲۰۲۴ |  باشگاه فوتبال اتحاد الجزایر |  ۲۲ |  (۰) |
| ۲۰۲۴– |  باشگاه ورزشی السد |  ۳ |  (۰) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۲۲ |  Algeria U18 |  ۳ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۴ ژوئن ۲۰۲۴. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۴ ژوئن ۲۰۲۴. 
عبدالصمد بوناصر (انگلیسی: Abdessamed Bounacer؛ زادهٔ ۱۱ دسامبر ۲۰۰۴) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
وی سابقه بازی در باشگاه فوتبال اتحاد الجزایر و باشگاه ورزشی السد را در کارنامه دارد.
مانتیسلو، جورجیا

مکان
| Monticello, Georgia | Monticello, Georgia |
| --- | --- |
شهر: شهر
Town square: Town square
شعار: "Small town feel. Urban access. Endless opportunities.": شعار: "Small town feel. Urban access. Endless opportunities."
Location in Jasper County and the state of جورجیا: Location in Jasper County and the state of جورجیا
مختصات: ۳۳°۱۸′۱۲″ شمالی ۸۳°۴۱′۹″ غربی﻿ / ﻿۳۳٫۳۰۳۳۳°شمالی ۸۳٫۶۸۵۸۳°غربی﻿ / 33.30333; -83.68583: مختصات: ۳۳°۱۸′۱۲″ شمالی ۸۳°۴۱′۹″ غربی﻿ / ﻿۳۳٫۳۰۳۳۳°شمالی ۸۳٫۶۸۵۸۳°غربی﻿ / 33.30333; -83.68583
ایالت: جورجیا
شهرستان: Jasper
مساحت: مساحت
 • کل: ۳ مایل مربع (۷٫۹ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۳ مایل مربع (۷٫۸ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰٫۱ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۶۷۹ فوت (۲۰۷ متر)
جمعیت (2000): جمعیت (2000)
 • کل: ۲٬۴۲۸
 • تراکم: ۸۰۹٫۳/مایل مربع (۳۰۷٫۳/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: 31064
کد منطقه: 706
FIPS code: 13-52416
GNIS feature ID: 0328830
وبگاه: www.monticelloga.org
مانتیسلو، جورجیا (به انگلیسی: Monticello, Georgia) یک شهر در ایالات متحده آمریکا با جمعیت ۲٬۴۲۸ نفر است که در جورجیا واقع شده‌است.
موقعیت جغرافیایی

موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
Localidades na vizinhança
ایماق‌ها

| زبان‌ها | زبان‌ها |
| --- | --- |
فارسی (ایماقی، دری): فارسی (ایماقی، دری)
دین: دین
اسلام سنی: اسلام سنی
قومیت‌های وابسته: قومیت‌های وابسته
هزاره‌ها، تاجیک‌ها : هزاره‌ها، تاجیک‌ها 
ایماق یا چهار ایماق نام مجموعه قبایل کوچ‌نشین و نیمه‌کوچ‌نشین دری زبان است که در غرب و شمال‌غرب افغانستان بیشتر در ولایت‌های غور، بادغیس، هرات و فراه، و در شرق ایران بیشتر در تربت جام، تایباد و خواف زندگی می‌کنند. ایماق‌ها در ترکمنستان نیز حضور دارند.
نام

«ایماق» از واژهٔ ترکی-مغولی «اویماق» گرفته شده که به معنای «قبیله» یا «گروهی از قبیله‌ها» است. چهار ایماق به‌معنی چهار قوم که شامل جمشیدی، هزارهٔ ایماق (هزارهٔ قلعه‌نو)، فیروزکوهی و تیمنی می‌شوند.
منشأ و تبار

ایماق‌ها عمدتاً از چهار قبیله تشکیل یافته‌اند که شامل جمشیدی، هزارهٔ ایماق، فیروزکوهی و تیمنی می‌شوند و به همین دلیل است که به نام چهار ایماق خوانده می‌شوند.
بنابر داده‌های تاریخی چهار ایماق نیای مشترکی ندارند، بلکه در حدود سده‌های ۱۰–۱۱ (قمری) از به هم پیوستن گروه‌هایی از ایلات و طوایف اقوام ایرانی و غیر ایرانیِ شمال غرب و غرب افغانستان شکل گرفته‌اند و به‌این‌سبب اویماقها نمی‌توانند نیای مشترک داشته باشند
منشأ و تبار > جمشیدی

مقالهٔ اصلی: جمشیدی
جمشیدی‌ها که محل زیست اصلی آنها ناحیه کوشک در ولایت بادغیس واقع در شمال هرات است، مردم ایرانی‌تبار هستند و خود را از بازماندگان جمشید پیشدادی می‌دانند گروهی از آنها که «کیانی» نامیده می‌شوند در اردوکشی‌های شاه عباس اول به هرات و نواحی شمال شرقی ایران شرکت داشته‌اند کیانی‌ها از سیستانی‌هایی هستند که شاه عباس دوم صفوی آنها را به بادغیس کوچاند و در آنجا ساکن کرد گروهی از جمشیدی‌ها با هزارهٔ ایماق در ترکمنستان زندگی می‌کنند که جمعیت آنها در ۱۳۰۵ ش، ۹۳۲ تن گزارش شده است. در سال ۱۱۳۸ق / ۱۷۲۶م، نادرشاه افشار جمشیدی‌های بادغیس را به همراه دیگر طوایف فارسی‌زبان پیرامون هرات به نواحی، جام لنگر و مشهد در خراسان کوچاند. پس از محاصره، هرات حسام السلطنه گروهی از جمشیدی‌های آنجا را به سرکردگی الله‌یار خان در نواحی سرجام اسکان داد که پس از حمله ترکمن‌ها به نواحی کنه گوشه و قره بوغه به نواحی نزدیک مشهد کوچ کردند. الله‌یار خان و گروهی از جمشیدی‌ها از آنجا به هرات بازگشتند و بقیه به قوشخانه از توابع قوچان کوچانده شدند. سرانجام جمشیدی‌ها پس از سالها سرگردانی در میان ۳ کشور افغانستان، ترکمنستان و ایران به همت خوانین خود توانستند در شوریجه و پس کمر در کنار کشف رود مستقر شوند در ۱۳۱۱ق / ۱۸۹۳م نیز گروهی از جمشیدی‌ها به ایران پناه آوردند و در ناحیه زورآباد خراسان ساکن شدند.
منشأ و تبار > هزارهٔ ایماق

مقاله‌های اصلی: هزارهٔ ایماق، مردم هزاره، و فهرست قبایل هزاره
هزارهٔ ایماق گروهی از ایماق‌ها اند که منشأ آنها از مردم هزاره می‌باشند. آنها بیشتر از قلعه‌نو ولایت بادغیس هستند.
منشأ و تبار > فیروزکوهی

مقالهٔ اصلی: فیروزکوهی
قلمرو اصلی فیروزکوهی‌ها قسمت علیای رود مرغاب است که به آن «سرحد» نیز گفته می‌شود، برخی آنها را از اهالی فیروزکوه ایران می‌دانند که توسط تیمور به افغانستان کوچانده شدند؛ ولی سران آنها معتقدند که از نسل اَچکزَی پشتون درانی هستند و نام خود را از فیروزکوه، پایتخت غوریان گرفته‌اند. فیروزکوهیها به دو شعبهٔ فیروزکوهی شرقی و فیروزکوهی غربی تقسیم می‌شوند و روی هم ۴۲ طایفه‌اند. جمعیت آنها را نیز حدود ۱۰۰ هزار تن نوشته‌اند
منشأ و تبار > تیمنی

مقالهٔ اصلی: تیمنی
قلمرو تیمنی‌ها دره‌های سرچشمهٔ هریرود در ولایت غور، از منطقهٔ شهرک تاچخچران است. دربارهٔ خاستگاه آنها نظرات متفاوتی داده‌اند و آنها را مهاجرانی از چین، بازماندگان غیاث‌الدین غوری، برآمدگانی از قلعه‌نو، فرزندان کاکر پشتون از بلوچستان و بازماندهٔ آریاییهای کهن دانسته‌اند. نام «تیمن» را نیز تحریف از «تومان» پنداشته‌اند. تیمنی‌ها به دو شعبهٔ شمالی و جنوبی تقسیم می‌شوندو حدود ۱۰۰ طایفه و جمعیتی حدود ۵۰۰‘ ۱۸۷ تن دارند
پراکندگی جغرافیایی

ایماق‌های چهارگانه امروزه به نام‌های جمشیدی، هزارهٔ ایماق (هزارهٔ قلعه‌نو)، فیروزکوهی و تیمنی یاد می‌شوند و عمدتاً در ساحات مختلف حوزهٔ غرب افغانستان کنونی ساکن هستند.
از نقطه نظر جمعیت‌شناسی و اسکان از شرق به غرب به ترتیب جمشیدی‌ها عمدتاً در نقاط شمالی هرات در چهار شهرستان کشک کهنه، کشک رباط سنگی، کهسان و کروخ، هزاره قلعه‌نو در قلعه‌نو و شهرستان‌های مربوط به ولایت بادغیس، فیروزکوهیان از قادس و جوند بادغیس تا قسمت‌های علیای حوضهٔ آبریز مرغاب که شامل غرجستان و فیروزکوه می‌شود و تیمنی‌ها از شهرستان فارسی هرات و پرچمن فراه تا بخش‌های مهمی از شهرستان‌های تولک، شهرک، دولتیار و پسابند غور را در تصرف خود دارند. این البته جغرافیای امروزین شاخه‌های ایماق است و جغرافیای تاریخی آنها خیلی گسترده‌تر از این بوده است که نسبت بی عدالتی‌ها به مرور زمان مورد دستبرد دولت‌های جابر با انگیزه‌های جابجایی‌های قومی قرار گرفته است.
زبان

ایماق‌ها به گویش ایماقی که گویشی از زبان فارسی است، سخن می‌گویند.
دین

ایماق‌ها مسلمان و عمدتاً پیرو مذهب سنی حنفی می‌باشند.
ابراهیم بن حبیب الصباغ

| ابراهیم بن حبیب الصباغ | ابراهیم بن حبیب الصباغ |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۷۱۵ عکا، ولایت صیدا، امپراتوری عثمانی
درگذشت: ۱۷۷۶ استانبول، ایالت استانبول، امپراتوری عثمانی
ملیت: عثمانی
پیشه(ها): پزشک، سیاستمدار
ابراهیم بن حبیب الصّباغ (۱۷۱۵ – ۱۷۷۶) پزشک و سیاستمدار فلسطینی عثمانی واز برجسته‌ترین یاران ظاهر العمر الزیدانی بود. اصلش ازکسروان بود و پدرش در عکا سکنی گزید. او اصول طبابت را نزد راهبی در یکی از دِیرهای شویر آموخت و پس از بازگشت به عکا، به نبوغ و درمانگری خوب مشهور شد. پس از مدتی ثروتمند شد و به تجارت پرداخت. ظاهر العمر او را به عنوان پزشک شخصی خود، سرمایه‌گذار وجوه خود و نیز مشاور شخصی خود برگزید. پس از محاصرهٔ عکا و سقوط آن و ترور ظاهر، الصباغ دستگیر و اموالش مصادره شد و سپس به عنوان اسیر به استانبول برده شد و در آنجا کشته شد.
تقسیم استان سیستان و بلوچستان

Coordلبییقققروکگگممره ۷ ر۷ ۷لل۷
به چهار استان، چهارشنبه ۲۸ آبان ۱۳۹۹ در جلسه علنی مجلس اعلام وصول شد. طبق این طرح قرار است این استان به چهار استان تقسیم شود. از مجموع ۸ نماینده ۴ نماینده استان موافق ۳ نماینده مخالف و ۱ نماینده مشروط به حفظ نام  موافق هستند. ۲ نماینده زاهدان و ۲ نماینده زابل، زهک، هامون، هیرمند و نیمروز موافق موضوع و نماینده سراوان و گلشن، نماینده خاش و تفتان و نماینده ایرانشهر، بمپور و فنوج مخالف قضیه هستند همچنین نماینده چابهار، کنارک، نیک‌شهر، قصرقند و دشتیاری تقسیمات را مشروط به حفظ نام  می‌دانند.
تقسیمات

بر اساس این طرح قرار است استان سیستان و بلوچستان به چهار استان تقسیم گردد. قرار است هر یک از استان‌های سیستان و بلوچستان شمالی و جنوبی و استان مکران دو نماینده و استان سیستان و بلوچستان سه نماینده در مجلس ایران داشته باشد.
شامل شهرستان‌های زابل، زهک، هیرمند، هامون و نیمروز با جمعیت تقریبی ۶۰۰ هزار نفر که مرکز آن شهر زابل است.
شامل شهرستان‌های زاهدان، خاش، میرجاوه و تفتان با جمعیت تقریبی یک میلیون نفر که مرکز آن شهر زاهدان است.
شامل شهرستان‌های ایرانشهر، سراوان، سیب و سوران، مهرستان، دلگان، بمپور، سرباز، فنوج، لاشار و گلشن با جمعیت تقریبی ۶۰۰ هزار نفر که مرکز آن شهر ایرانشهر است.
شامل شهرستان‌های چابهار، کنارک، نیک‌شهر، راسک، قصرقند، دشتیاری و زرآباد با جمعیت تقریبی ۶۰۰ هزار نفر که مرکز آن شهر چابهار است.
جغرافیای استان

استان سیستان و بلوچستان استانی در جنوب شرق ایران است که تقسیمات کشوری آن به ترتیب زیر می‌باشد:
دارای ۲۶ شهرستان (فهرست شهرستان‌ها)
دارای ۶۸ بخش (فهرست بخش‌ها)
دارای ۵۷ شهر (فهرست شهرها)
جمعیت این استان برابر با ۲٬۷۷۵٬۰۱۴ نفر می‌باشد. پس از استان کرمان به عنوان دومین استان پهناور کشور محسوب می‌گردد. این استان بیشتر آب و هوای گرم و خشک دارد اما در عین حال از تنوع آب و هوایی و اقلیمی ویژه‌ای برخوردار است و مناطق کوهستانی، جنگلی و باتلاقی نیز در این استان پهناور به چشم می‌خورد.
طرح

بحث‌ها دربارهٔ طرح تقسیم سیستان و بلوچستان پس از نامه حبیب‌الله دهمرده استاندار پیشین استان سیستان و بلوچستان و نماینده فعلی زابل و حسین‌علی شهریاری نماینده وقت زاهدان به حسن روحانی در سال ۲۰۱۸ برای تقسیم این استان به استان‌های کوچک‌تر اوج گرفت. آن‌ها در این نامه تقسیم استان سیستان و بلوچستان را «یک ضرورت و یک فرصت» توصیف کرده بودند. هر چند که سال‌های قبل نیز وزیر کشور گفته بود که عدم توسعه یک استان نمی‌تواند تنها بخاطر وسعت آن باشد، زیرا استان کرمان با وسعتی بیشتر از سیستان و بلوچستان از توسعه بسیار خوبی برخوردار است.
واکنش‌ها > حامیان

حبیب‌الله دهمرده، نماینده زابل، زهک، هامون و هیرمند در مجلس با اشاره به گستردگی استان سیستان و بلوچستان گفت: تمام استانداران سیستان و بلوچستان موافق تقسیم استان بوده‌اند.
چراکه فاصله دو شهر زابل و چابهار بیش از ۹۰۰ کیلومتر است از این رو تقسیم استان یک ضرورت و فرصت محسوب می‌شود.
تقسیم استان می‌تواند در طی یک فرایند منطقی به توسعهٔ همه‌جانبه کمک کند این تقسیم حداقل فواید زیر را با خود به همراه می‌آورد:
در نظام بودجه بندی کشور سهم بیشتری به استان تعلق می‌گیرد.
حجم طرح‌ها و پروژه‌های ملی در مجموع بیشتر خواهد شد.
با تقسیم استان، به تعداد استان‌های ایجاد شده پست‌های اداری در سطوح مدیریت استانی و ادارات کل افزایش می‌یابد و این مسئله می‌تواند به ماندگاری نیروی انسانی متخصص و تحصیل کرده در استان کمک نماید.
نظارت مدیران بر ساختار دولتی و رفتار کارکنان دولت سهل تر می‌شود.
پیگیری و نظارت پروژه‌های عمرانی سهل تر شده و امکان تسریع در اجرای پروژه‌ها و انجام در زمان‌های منطقی و پیش‌بینی شده بیشتر می‌شود.
از مهاجرت نخبگان جلوگیری شده بلکه مسیر مهاجرت، معکوس هم می‌شود.
رقابت منطقی استان‌ها برای پیشرفت و توسعه قطعاً به بهبود اوضاع اقتصادی و اجتماعی منجر می‌شود.
ارتباط بخش‌های مختلف استان که اکنون به صورت استان مستقل درآمده با مرکز کشور مستقیم شده و این ارتباط مستقیم به پیشبرد امور و توسعهٔ استان کمک می‌کند.
در شرایط تقسیم استان امنیت داخلی و مرزها به جای یک استانداری، یک نیروی انتظامی، یک مرزبانی، یک اداره اطلاعات و یک سپاه توسط چهار استانداری، چهار نیروی انتظامی، چهار مرزبانی، چهار اداره اطلاعات و چهار سپاه کنترل و اداره می‌شود.
کشور ترکیه با دارا بودن مساحتی کمتر از نصف مساحت ایران، بیش از دو نیم برابر ایران دارای استان می‌باشد (۸۱ استان) که این به صورت مستقیم باعث کاهش قسمت‌های دور از مرکز و افزایش خدمت رسانی بهتر و عدم تمرکز منابع و امکانات شده است.
معین‌الدین سعیدی:
او موافقت مشروط خود با طرح تقسیم استان را اینگونه بیان می‌کند: «سیستان می‌تواند با مرکزیت زابل از استان جدا شود، اما بلوچستان تقسیم شدنی نیست. اگر اصرار بر تقسیم بلوچستان زیاد باشد باید بلوچستان با نام‌های بلوچستان شمالی به مرکزیت زاهدان، بلوچستان مرکزی به مرکزیت ایرانشهر و بلوچستان جنوبی به مرکزیت چابهار تقسیم شود. اگر چنین شرایطی باشد می‌توان طرح تقسیم استان را پیگیری کرد.
واکنش‌ها > مخالفان

استان سیستان و بلوچستان یکی از استان‌های محروم با شاخص توسعه انسانی بسیار پایین است، از این‌رو یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های مخالفان این طرح، علاوه بر تغییر بافت جمعیتی و فرهنگی این استان، افزایش تبعیض در برخی مناطق است. سال ۹۶ رئیس مجمع نمایندگان سیستان و بلوچستان، مخالفت خود و گروهی از نمایندگان و مردم را با تقسیم سیستان و بلوچستان اعلام کرد و معتقد بود بحث بر روی تقسیم سیستان و بلوچستان نیاز به نگاه‌های کارشناسی دارد. پنج‌شنبه ششم آذر کاربران ایرانی در توییتر با استفاده از هشتگ «#نه_به_تقسیم_بلوچستان» به طرح تفکیک استان سیستان و بلوچستان به چهار استان اعتراض کردند. از عمده دلایل مخالفت با این طرح تغییر بافت جمعیتی، عمیق‌تر شدن شکاف تبعیض و نگرانی از حذف نام «بلوچستان» است.
کاربران در توییتر با استفاده از هشتگ «#نه_به_تقسیم_بلوچستان» مخالفت خود با این طرح مجلس را نشان دادند و این هشتگ با بیش از ۶۳ هزار توییت، به ترند اول در توییتر فارسی تبدیل شد.
مولوی عبدالحمید، امام جمعه اهل سنت زاهدان از طرح تقسیم استان سیستان و بلوچستان انتقاد کرده و گفته است که مشکلات سیستان و بلوچستان با «تغییر در نوع نگاه‌ها و دیدگاه‌ها حل می‌شوند، نه با تقسیم این استان». پایگاه اطلاع‌رسانی وی نوشته است: «ظاهراً طرحی مبنی بر تقسیم استان سیستان و بلوچستان در مجلس شورای اسلامی اعلام وصول شده است. بنده به کسانی که دنبال تقسیم استان سیستان و بلوچستان هستند تذکر می‌دهم که تقسیم نمی‌تواند مشکلات این استان را حل کند.» او تأکید کرد: «ریشهٔ مشکلات استان سیستان و بلوچستان در جای دیگریست. ریشهٔ مشکلات این استان در نوع بعضی نگاه‌ها و دیدگاه‌هاست. ما به‌جای تلاش برای تغییر و تقسیم جغرافیایی سیستان و بلوچستان، بهتر است در نگاه‌ها و نگرش‌های خودمان تغییر بیاوریم.»
با تقسیم استان، پتانسیل‌های پراکنده آن که در یک منطقه متمرکز نیستند و اصلاً قابلیت تحقق در سایر مناطق استان را ندارند، دور از دسترس قرار گرفته و تلف می‌شوند.