stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
گویش تایبادی
شعر گویشی > نوروز تایباد

اَمَد نوروز و دنیا رَنگ رَنگَه
مگی تیباد ما شهر فِرَنگَه
همهٔ مِردم به فکر هفت سینَن
چه نوروزای ما پُر دَنگ و فَنگَه
به تِی جنگل که از گُل سوز و سرخَه
مِبوسَن لاله‌ها خود خور قِشَنگَه
به باغا بِره و بُزغالَه بسیار
بِه کوه و دَشت آهو و پِلَنگه
مِرِقصَن لاله‌ها و لَقّ و لیسکَن
و جِنگَل سَوزه و سرخه دو رنگه
سِمارُق مِستِکَه مَططَلِ که پایَه
ترققاس کی کُنه گوشی به زنگه
چِغوکا جِغ و غِغ و داد و قیرور
به بار کردن که اِنگار وقتِ جَنگه
صدای دلنشین و گرم کوکو
به تی دالون مِپِچچَه شوخ و شَنگَه
جَلِ طوقی به گِردن طوق و خِفتی
و جَلِ کاکُلی بَر سر تِبَنگَه
هنوزُم جَلِ موشی مُشغُرَه خور
مگی که رو به او صد تا توفَنگَه
رمر هی کش مده چپو به تی دشت
چه جای شیشتن و جای درنگه
به قَرچِ آسمون مُرغا قِطارن
که انگار پادگانَه یا که هَنگَه
تمام آدمیزاد رو به مِیدو
به مِلَه و کِلَوَنگِ جِفَنگَه
مِخِندَه باغِ ما پُرکوی و غَشغَش
که موچوم چیزه خورده یا مِشَنگَه
به سَرِ پِنجِه هایِ تاک و بیهی
که پُر پُنگَه نِگارِ هفت رَنگَه
مُغّرَه کِفتَرِ نر سوی ماده
و ماده ناز مِنَه مست و مِلَنگَه
به پشت چیشم ما یک تیر کمونه
به اسم رستمه هفتاد رنگه
چه نَغزَه رَخت و فرش و دای و دیفال
چه شوشتَه دشت وکوه وخاک وسنگَه
تمام بلبل و گل غَرقِ رَقصَن
درختا تی بِغَل هم تَنگِ تَنگَه
زگلوجه (عباس شرقی)

village در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| زگلوجه (عباس شرقی) زگلوجه (زَلی) | زگلوجه (عباس شرقی) زگلوجه (زَلی) |
| --- | --- |
village: village
استان‌های ایران: استان آذربایجان شرقی
شهرستان‌های ایران: شهرستان بستان‌آباد
بخش (تقسیمات کشوری): بخش تیکمه‌داش
تقسیمات کشوری در ایران: دهستان عباس شرقی
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۵۹
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
زگلوجه یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان عباس شرقی بخش تیکمه‌داش شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است.این روستا ۵۹ نفر جمعیت دارد.
روستای زگلوجه عباسی یکی از روستاهای آذربایجان شرقی است. در ۵۰ کیلومتری بستان آباد قرار دارد و باروستاهای قره چمن، جداقیه، گلهین، خشکناب و حیدربابا همجوار است.
بیمارستان شهید صدوقی یزد

بیمارستان in ایران یزد، ایران
| بیمارستان شهید صدوقی یزد | بیمارستان شهید صدوقی یزد |
| --- | --- |
جغرافیا: جغرافیا
موقعیت:  یزد، ایران
سازمان: سازمان
گونه: درمانی
دانشگاه وابسته: دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد
خدمات: خدمات
شمار تخت‌ها: ۳۶۰
گشایش: ۱۳۸۰
بیمارستان شهید صدوقی یزد در شهر یزد در استان یزد واقع شده‌است. این مجتمع بزرگترین مرکز آموزشی درمانی جنوب شرق کشور مزین به نام سومین شهید محراب آیت الله صدوقی (ره) است.
تاریخچه

بیمارستان شهید صدوقی یزد با زیر بنای ۴۳۰۰۰ متر مربع در زمینی به وسعت ۵۰ هکتار در قسمت جنوب شرقی شهرستان یزد در محیطی دور از هیاهوی شهری و در محدوده‌ای ساکت و آرام بنا گردیده‌است. کار طراحی و نقشه برداری بیمارستان از سال ۱۳۶۲ آغاز و در سال ۱۳۶۴ عملیات ساختمانی شروع و در سال ۱۳۷۹ پایان پذیرفت و نهایتاً در سال ۱۳۸۰ به بهره‌برداری رسید. این بیمارستان به بهره‌گیری از استانداردهای ساخت و ساز بیمارستانی و نیز تلفیقی از ذوق و هنر معماری ایرانی متناسب با شرایط اقلیمی و آب و هوای کویری یزد در پنج طبقه احداث گردیده‌است
این مرکز درمانی بزرگترین بیمارستان جنوب شرق کشور است که روزانه به‌طور متوسط تعداد ۴۴۰ بیمار در حال بستری دارد. هم‌اکنون تعداد ۱۲۰ عضو هیئت علمی دانشگاه متبوع در این بیمارستان مشغول ارائه خمات درمانی هستند که از این تعاد ۶۰ نفر از اعضای هیئت علمی تمام وقت می‌باشند.
معرفی بیمارستان

این بیمارستان دارای بیست و نه بخش است، که ۲۰ بخش بستری و ۹ بخش پاراکلینیک می‌باشد.
شگرد بستر مغذی

در «شگرد بستر مغذی» گیاهان در یک مجرای آبی گذاشته می‌شوند که مواد مغذی در آن کار گذاشته شده‌است.
یک سیستم خانکی کشت‌آبی به سبک «شگرد بستر معذی»
شگردِ بسترِ مغذی (با سرواژهٔ شبم) (به انگلیسی: Nutrient film technique) شیوه، ترفند یا تکنیک آب‌کشتی است که جریان بسیار کم‌ژرفایی از آب که مواد مغذی مورد نیاز برای رشد گیاه در آن کار گذاشته شده‌است در بین ریشه‌ها (بدون خاک) به گردش همیشگی در می‌آید. در این سامانه گیاهان در آبکندی آرام گرفته‌اند که به آن جویبار، کانال یا مجرای آب نیز گفته می‌شود. این شیوه را نباید با آب‌کشت که در آن شیب بستر کاملاً افقی است و جریان آب در آن کمتر است اشتباه گرفت.
پیشینه

شگرد بستر مغذی یا شبم در سال ۱۹۶۵ توسط آلن کوپر در مؤسسه پژوهشی محصولات گلخانه‌ای (Glasshouse Crops) در شهر لیتل‌هامپتون کشور انگلستان آفریده شد. در یک سامانه مطلوب که با این شگرد طراحی شده ژرفایِ جویبارِ بسیار اندک است. در انگلیسی به بستر به کار رفته در این شگرد فیلم گفته می‌شود زیرا یکی از معانی این واژه بستر یا لایه کم‌ژرفای آب است. این شیوه اطمینان می‌دهد که ریشه گیاه که مانند شبکه‌ای در سطح زیرین بستر درست می‌شود هوای کافی دریافت کند؛ زیرا ریشه‌های گیاهان برای رشد سالم نیاز به هوا یا اکسیژن دارند.
گزارش

یک سامانه شبم که به درستی طراحی شده باشد باید شیب مناسب، نرخ جریان آبی درست، و درازی جویبار درستی داشته باشد. ریشه‌های گیاهان باید به منابع کافی آب، اکسیژن و مواد مغذی دسترسی داشته باشند. در سامانه‌های ساخته‌شده پیشین، بین تأمین این نیازها تضاد وجود داشت و این مقادیر در تناسب با یکدیگر به سامانه ارائه نمی‌شد. کم و بالا رفتن یکی از این عوامل به عدم تعادل سامانه انجامیده و در دیگر عوامل سه‌گانه سامانه نیز اثر می‌گذارد.
با شیوه طراحی شبم سامانه‌ای را درست می‌کنیم که تمام نیازهای سه‌گانه برای رشد سالم گیاه همزمان فراهم می‌شود؛ اگر چه نباید نخستین و مرکزی‌ترین اصل شبم خاطر سپرده و رعایت شود. مزیت این سامانه این است که هم بازدهی و هم کیفیت محصولات بالاتر رفته و می‌توان برای مدت زمان طولانی‌تری در طول سال محصول داشت. البته یک نقطه ضعف سامانه شبم این است که کمترین اختلالی در سامانه (برای نمونه در اثر قطع جریان برق) می‌تواند مشکل‌ساز باشد. اما در کل یکی از شگردهای تولید محصولات با بهره‌وری بالا است.
همه سامانه‌های شبم با ویژگی‌های یکسانی طراحی می‌شوند. شیب پیشنهادی برای این سامانه ۱ به ۱۰۰ (تفاضل عرض‌ها به تفاضل طول‌ها) است اما در عمل ساختن چنین شیبی به شکلی که محلول در مناطقی که تورفتگی دارد متوقف نشود دشوار است. از این رو شیب ۱ به ۳۰ یا ۴۰ به کار می‌رود. چنین شیبی اجازه می‌دهد تا ناهمگونی‌های سطحی در داخل جویبار سبب غرقاب شدن و گرفتگی آن نشود. می‌توان چنین شیبی را با شیب‌دار کردن کف زمین به دست آورد یا می‌توان قفسه‌ها و طبقاتی که سامانه در آن قرار دارد را شیب‌دار کرد. هر دو روش بسته به چگونگی محیطی که در دسترس داریم و بسته به نیازهای محصولات تولیدی به کار گرفته می‌شود.
نرخ‌های جریان آب

اگر بخواهیم یک قانون کلی داشته باشیم، سرعت جریان برای هر بستری باید ۱ لیتر در دقیقه باشد. در هنگام کاشت نرخ جریان آب ممکن است نصف این مقدار باشد. حداکثر میزان جریان آب ۲ لیتر در ثانیه می‌باشد. سرعت بالاتر می‌تواند به مشکلات تغذیه‌ای گیاهان بینجامد. دیده شده که وقتی درازی جویبار از ۱۲ متر بیشتر می‌شود، رشد محصولات کاهش می‌یابد. آزمایش‌ها نشان داده‌است که در محصولاتی که به سرعت در حال رشد هستند، اگر چه میزان اکسیژن ثابت می‌ماند ولی ممکن است نیتروژن موجود در محلول به‌طور کامل مصرف شده و به تمام گیاهان به اندازه کافی نرسد. در نتیجه درازای جویبار آب نباید از ۱۰–۱۵ متر بیشتر باشد. اگر امکان چنین چیزی نیست، مشکل را می‌توان با گذاردن محلول مواد مغذی در نیمه جویبار و با کاهش سرعت جریان آب به ۱ لیتر در دقیقه کاهش داد. در سامانه‌های شبم برای حفظ ایمنی محصولات پرورش‌یافته و جلوگیری از آلودگی آنها به فلزات سنگین باید پمپ آب و ابزارهای سامانه از جنس پلاستیک یا فولاد ضدزنگ باشند.
جنجال‌ها

یکی از طرفداران برجسته شبم دکتر آلن کوپر بود که در ایستگاه پژوهشی محصولات گلخانه‌ای در انگلستان کار می‌کرد و کتاب ABC of NFT را منتشر کرده‌است. سامانه‌های شبم در سالیان ۱۹۸۰–۱۹۹۰ توسط تولیدکنندگان تجاری بسیاری در انگلستان به کار گرفته شدند اما کاربرد آنها محدود به پرورش کاهو در اروپا بود. پرورش‌دهنگان هلندی به کاربرد شبم روی خوش نشان ندادند زیرا گمان می‌کردند که خطر انتشار بیماری گیاهی به دلیل وجود محلول مغذی در گردش بالا است. از سوی دیگر شبم (شگرد بستر مغذی) اطمینان می‌دهد که گیاهان دسترسی نامحدودی به آب دارند اما اکنون متوجه شده‌ایم که برای گیاهان میوه‌دار بهتر است که دسترس محدود و کنترل‌شده‌ای به آب داشته باشند. آب فراوان برای سبزی‌های برگی مانند کاهو بسیار خوب است و هنوز هم در شبم به گستردگی کاشت و پرورش می‌یابند، اما هم‌اکنون بیشتر گلخانه‌هایی که به تولید تجاری گوجه‌فرنگی، فلفل دلمه‌ای و خیار می‌پردازند شیوه آب‌کشت را به کار م‌برد که در آن گیاهان در بستری از جنس‌های مختلف می‌نشینند؛ که جنس پشم‌سنگ یکی از پرکاربردترین‌ها است. شبم همچنان سامانه پرطرفداری برای مصارف خانگی است.
ژاک کرابال

| ژاک کرابال | ژاک کرابال |
| --- | --- |
ژاک کرابال (سمت چپ) با شارلوت لتریلار در سال ۱۳۹۷: ژاک کرابال (سمت چپ) با شارلوت لتریلار در سال ۱۳۹۷
فراکسیون: RPG(۲۰۱۲–۲۰۱۷) LREM(۲۰۱۷ به بعد)
معاون حوزه انتخابیه پنجم آیدن در مجمع ملی فرانسه: معاون حوزه انتخابیه پنجم آیدن در مجمع ملی فرانسه
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۲۰۱۲: آغاز به کار  ۲۰۱۲
پس از: ایزابل واسور
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: الگو:تاریخ و سن تولد Épieds, Aisne, France
ژاک کرابال (به انگلیسی: Jacques Krabal) (زاده ۲۱ فروردین ۱۳۲۷) یک سیاستمدار فرانسوی است. او در ۲۸ خرداد ۱۳۹۱ از طرف حزب رادیکال چپ به عضویت مجلس ملی فرانسه انتخاب شد و در ۱۸ ژوئن ۲۰۱۷ مجدداً به عنوان بخشی از جمهوری در حرکت! به نمایندگی از حوزه انتخابیه پنجم دپارتمان آیسن انتخاب شد. او همچنین در۱ فروردین ۱۳۸۷به عنوان شهردار شاتو تیری انتخاب شد و در ۱۰ فروردین ۱۳۹۳ تا ۱۵ خرداد ۱۳۹۶ مجدداً انتخاب شد.
ژاله‌پوش کوتوله

| ژاله‌پوش کوتوله | ژاله‌پوش کوتوله |
| --- | --- |
رشد ژاله‌پوش کوتوله در اوایل تابستان در منطقه حفاظت‌شده پیتر مورل، نزدیک هوبارت، تاسمانی، استرالیا.: رشد ژاله‌پوش کوتوله در اوایل تابستان در منطقه حفاظت‌شده پیتر مورل، نزدیک هوبارت، تاسمانی، استرالیا.
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: گیاهان
(طبقه‌بندی‌نشده):: آوندداران
(طبقه‌بندی‌نشده):: گیاهان گل‌دار
(طبقه‌بندی‌نشده):: دولپه‌ای‌های نو
راسته:: میخک‌سانان
تیره:: ژاله‌پوشان
سرده:: ژاله‌پوش
زیرسرده:: ژاله‌پوش زیرسرده بریاستروم
Section:: ژاله‌پوش بخشه بریاستروم پلنچ.
گونه:: ژاله‌پوش کوتوله
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Drosera pygmaea دوکاندول. (۱۸۲۴): Drosera pygmaea دوکاندول. (۱۸۲۴)
محدوده ژاله‌پوش کوتوله: محدوده ژاله‌پوش کوتوله
مترادف: مترادف
 Drosera pusilla auct. non H.B.K.: R.Br. ex Hook.f. (۱۸۴۰)  Drosera pygmaea auct. non DC.: Lehm. (۱۸۴۵) [=ژاله‌پوش پوشک]:  Drosera pusilla auct. non H.B.K.: R.Br. ex Hook.f. (۱۸۴۰)  Drosera pygmaea auct. non DC.: Lehm. (۱۸۴۵) [=ژاله‌پوش پوشک]
ژاله‌پوش کوتوله (نام علمی: Drosera pygmaea)، یک گیاه گوشت‌خوار و بومی استرالیا و نیوزیلند است. رزت تشکیل‌دهنده آن دوساله یا یک‌ساله می‌باشد.
لقب خاص که از لاتین به "کوتوله" ترجمه می‌شود، اشاره‌ای به اندازه بسیار کوچک این گیاه است که قطر آن بین ۸ تا ۱۸ میلی‌متر می‌رسد. گل‌های کوچک و کم‌رنگ در انتهای ساقه‌های ۲ تا ۷ سانتی‌متر تولید می‌شوند. این شاید شناخته‌شده‌ترین در میان ژاله‌پوش کوتوله باشد.
ژان بپتیست پوینت دو سابل

| ژان بپتیست پوینت دو سابل | ژان بپتیست پوینت دو سابل |
| --- | --- |
پرتره‌ای از ژان بپتیست پوینت دو سابل که در زمان حیات او کشیده شده‌باشد وجود ندارد ولی این پرتره که بعداهای از او ترسیم شده از کتاب تاریخ شیکاگو گرفته شده‌است که در سال ۱۸۸۴ چاپ شپه This depiction is taken from A. T. Andreas' book History of Chicago (1884).: پرتره‌ای از ژان بپتیست پوینت دو سابل که در زمان حیات او کشیده شده‌باشد وجود ندارد ولی این پرتره که بعداهای از او ترسیم شده از کتاب تاریخ شیکاگو گرفته شده‌است که در سال ۱۸۸۴ چاپ شپه This depiction is taken from A. T. Andreas' book History of Chicago (1884).
زادهٔ: قبل از ۱۷۵۰
درگذشت: ۲۸ اوت ۱۸۱۸ (سن ۶۸+) سنت چارلز، میزوری، Missouri Territory, U.S.
ملیت: نامعلوم؛ هرچند بطور سنتی او اهل هائیتی دانسته می‌شود از مستعمره فرانسوی سنت دومینیک
دیگر نام‌ها: Point de Sable, Point au Sable, Point Sable, Pointe DuSable
پیشه: تاجر
شناخته‌شده برای: موسس شیکاگو
همسر(ها): Kitihawa (also known as, Catherine)
فرزندان: 2
ژان بپتیست پوینت دو سابل (همچنین به صورت Point de Sable ، Point au Sable ، Point Sable ، Pointe DuSable ؛ (قبل از ۱۷۵۰ تا ۲۸ اوت ۱۸۱۸) به عنوان اولین ساکن دائمی غیر محلی که دز جاییکه بعداً شیکاگو، ایلینیوی شناخته می‌شود و بعضا "بنیانگذار شیکاگو یاد می‌شود. مدرسه ، موزه ، بندر ، پارک ، پل و جاده به افتخار وی نامگذاری شده است. این سایت که در آن او در نزدیکی دهان از حل و فصل رودخانه شیکاگو سراسر دهه ۱۷۸۰  است. محل سکنی گزیدن وی در دهانه رودخانه شیکاگو به عنوان یک نقطه عطفی تاریخی ملی، در پایونیر دادگاه کنونی واقع است.
پوینت دوسابل تبار آفریقایی داشت، اطلاعات کمی از زندگی اولیه او قبل از دهه ۱۷۷۰ شناخته شده است. در طول دوران حرفه ای خود، مناطقی که او در اطراف دریاچه های بزرگ و در ایلینوی ساکن و تجارت می کرد چندین بار در بین فرانسه، بریتانیا، اسپانیا و ایالات متحده دست به دست شد. پوینت دوسابل به عنوان خوش چهره و تحصیل کرده توصیف شده است. پوینت دو سابل با یک زن بومی آمریکایی به نام کیتیوا ازدواج کرد و صاحب دو فرزند شد. در سال ۱۷۷۹، در طول جنگ انقلابی آمریکا ، وی توسط مظنون به اینکه طرفدار میهن پرستان آمریکایی بود توسط انگلیسی ها دستگیر شد. در اوایل دهه ۱۷۸۰ او برای ستوان بریتانیایی فرماندار میشیلیماکیناک در املاکی در شهر سنت کلر کنونی میشیگان در شمال دیترویت کار کرد.
پوینت دو سابل برای اولین بار در مجله یک تاجر در اوایل ۱۷۹۰ در دهانه رودخانه شیکاگو زندگی می کرد. در آن زمان او شهرک تجاری گسترده و مرفهی در محل آنچه بعداً شهر شیکاگو شد ایجاد کرده بود. وی در سال ۱۸۰۰ اموال خود در رودخانه شیکاگو را فروخت و به بندر سنت چارلز نقل مکان کرد، جایی که مجوز اجرای کشتی در عرض رودخانه میسوری را کسب نمود. نقش همراه با موفقیت  پوینت دو سابل در توسعه شهرک رودخانه شیکاگو تا اواسط قرن بیستم کمتر شناخته می‌شد.
ساچمه

ساچمه‌ها در یک فشنگ ساچمه‌زنی (سمت راست تصویر)
ساچمه یا گویک به گلوله‌های کوچک سربی گفته می‌شود. کاربرد اصلی ساچمه‌ها به عنوان پرتابه در انواع تفنگ‌ها است، اما کاربردهای صنعتی گوناگونی نیز دارد.
در برخی نقاط جهان از جمله در تالاب‌های بریتانیا، استفاده از ساچمه سربی برای شکار، به‌خاطر سرشت سمی سرب ممنوع اعلام شده‌است. به این منظور ساچمه‌های غیر سربی هم ساخته شده که بیشتر از جنس فولاد، تنگستن-نیکل-آهن و تنگستن-بسپار هستند.
گاه به پرتابه‌های تفنگ بادی نیز ساچمه گفته می‌شود.
ریموند کارهارت

| ریموند تئودور کارهارت | ریموند تئودور کارهارت |
| --- | --- |
کارهارت در سال ۱۹۵۸: کارهارت در سال ۱۹۵۸
زادهٔ: مکزیکو سیتی، مکزیک
درگذشت: ۲ اکتبر ۱۹۷۵&#۱۶۰;(۱۹۷۵-۱۰-۰۳) (۶۳ ساله)
محل تحصیل: دانشگاه داکوتا وسلیان، (کارشناسی) دانشگاه نورث وسترن، (کارشناسی ارشد هنر)، (دکتر فلسفه)
همسران:  مری الن وست فال (ا. ۱۹۳۵–۱۹۷۱)  ژانت دیویس گرونیگ (ا. ۱۹۷۳) 
فرزندان: ۳
ریموند تئودور کارهارت (زاده ۲۸ مارس ۱۹۱۲ - درگذشته ۲ اکتبر ۱۹۷۵) آسیب‌شناس گفتار-زبان (SLP) بود. او اغلب به عنوان «پدر شنوایی‌شناسی» شناخته می‌شود.
سنین جوانی و تحصیل

کارهارت در ۲۸ مارس ۱۹۱۲ در مکزیکو سیتی در خانواده ریموند آلبرت و ادیت (نوبل) کارهارت به دنیا آمد. ریموند آلبرت یک مبلغ متدیست بود که پدرش، آلبرت الیجا کارهارت، واعظ اعتدال بود.
کارهارت در دانشگاه داکوتا وسلیان (لیسانس در گفتار و روان‌شناسی، ۱۹۳۲) و در دانشگاه نورث وسترن (MA، ۱۹۳۴، و دکترا، ۱۹۳۶، در رشتهٔ آسیب‌شناسی گفتار، آواشناسی تجربی و روان‌شناسی) تحصیل کرد.
تحقیق و شغل

کارهارت تا سال ۱۹۴۴ در نورث وسترن ماند، ابتدا به عنوان مربی در آموزش مجدد گفتار و سپس به عنوان دستیار (۱۹۴۰) و دانشیار (۱۹۴۳). او در سال ۱۹۴۴ به گروه اداری پزشکی ارتش ایالات متحده پیوست و تا سال ۱۹۴۶ در باتلر، پنسیلوانیا کار کرد. او در سال ۱۹۴۷ به نورث وسترن بازگشت و تا زمان مرگش در سال ۱۹۷۵ در آنجا ماند
منطقه هرتز بیماران مبتلا به اتواسکلروز اولین بار توسط ریموند کارهارت گزارش شد و به همین دلیل به نام ریموند کارهارت نامگذاری شد.
ژوزف میشل تانکوانی

| ژوزف میشل تانکوانی | ژوزف میشل تانکوانی |
| --- | --- |
یکی از نقاشی تانکوانی در کتاب "Lettres sur la Perse et la Turquie d'Asie": یکی از نقاشی تانکوانی در کتاب "Lettres sur la Perse et la Turquie d'Asie"
زادهٔ: ۱۷۸۷ پاریس
درگذشت: ۱۸۵۵ پاریس
ملیت: فرانسوی
شناخته‌شده برای: سفر به ایران و عضویت در هیئت ژنرال گاردان و نوشتن کتاب سفرنامه به ایران
دوره: ایران: دودمان قاجار، فتحعلی شاه  فرانسه: دودمان بناپارت، ناپلئون اول
ژوزف میشل تانکوانی (به فرانسوی: Joseph Michel Tancoigne)، متولد ۸ آوریل ۱۷۸۷در شهر پاریس، فوت ۲۷ اکتبر ۱۸۵۵ پاریس. پدرش ژوزف میشل تانکوانی و مادرش اودیل رمیون بود. او با اَدل باربه گوئرنی ازدواج کرد.
او در مدرسه زبان‌های مدرن شرقی تحصیل و سپس بین سال‌های ۱۸۰۷ و ۱۰۸۹ میلادی در هیئتی که ژنرال کلود متیو گاردان در رأس آن بود به عنوان مترجم، به ایران سفر کرد؛ تانکوانی را ژنرال سباستیانی سفیر ناپلئون در استانبول به تهران فرستاده بود زیرا که عضو سفارت فرانسه در استانبول بود. از دیگر اعضای این هیئت می‌توان به آدرین دوپره اشاره کرد. این هیئت برای تکمیل ماموریت‌های ناتمام فرستادگان قبلی ناپلئون بناپارت، یعنی ژوبر و بن‌تان، و اجرای عهدنامه فینکشتاین به دربار فتحعلی شاه قاجار عازم شد. و در سال ۱۸۱۹ حاصل سفر خود را در کتابی دو جلدی با عنوان "Lettres sur la Perse et la Turquie d'Asie" منتشر کرد.
این کتاب در ایران با عنوان «نامه‌هایی دربارهٔ ایران و ترکیه آسیا» توسط علی‌اصغر سعیدی ترجمه و در سال ۱۳۸۳ توسط نشر چشمه منتشر شد.
نفیسی در جلد اول کتاب «تاریخ اجتماعی و سیاسی ایران در دورهٔ معاصر» ذیل عنوان نتیجه مأموریت تانکوانی در ایران نوشته: «کتاب تانکوانی شامل ۳۶ نامه مفصل است که در مراحل مختلف این سفر به خانمی از دوستان خود در پاریس نوشته. از این نامه‌ها خوب پیداست که مردی راستگو و بی غرض بوده و چون فارسی می‌دانسته‌است از اوضاع اطلاعات دقیق و درست داشته و کتاب او پر از اطلاعات بسیار جالب دربارهٔ اوضاع ایران در آن زمان است.»
ریچارد پی. بلند

| ریچارد پی>  بلند | ریچارد پی>  بلند |
| --- | --- |
عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا از میزوری: عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا از میزوری
دوره مسئولیت ۴ مارس ۱۸۷۳ – ۳ مارس ۱۸۹۵: دوره مسئولیت ۴ مارس ۱۸۷۳ – ۳ مارس ۱۸۹۵
پس از: جان بولوک کلارک جونیور
پیش از: Joel D. Hubbard
حوزه انتخاباتی: 5مین بخش (۱۸۷۳–۱۸۸۳) ۱۱مین بخش (۱۸۸۳–۱۸۹۳) ۸مین بخش (۱۸۹۳–۱۸۹۵)
دوره مسئولیت ۴ مارس ۱۸۹۷ – ۱۵ ژوئن ۱۸۹۹: دوره مسئولیت ۴ مارس ۱۸۹۷ – ۱۵ ژوئن ۱۸۹۹
پس از: Joel D. Hubbard
پیش از: Dorsey W. Shackleford
حوزه انتخاباتی: 8مین بخش
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ریچارد پارکس بلند ۱۹ اوت ۱۸۳۵ هارتفرد، کنتاکی، U.S.
درگذشته: ۱۵ ژوئن ۱۸۹۹ (۶۳ سال) لبانن، میزوری، U.S.
حزب سیاسی: دموکرات
همسر(ان): ویرجینیا الیزابت میچل (۱۸۷۳–۱۸۹۹؛ مرگش)؛ ۹ فرزند
محل تحصیل: کالج هارتفورد (کنتاکی)
امضا: 
ریچارد پارکس بِلَند (Richard Parks Bland)‏ (۱۹ اوت ۱۸۳۵–۱۵ ژوئن ۱۸۹۹)، سیاستمدار، حقوق‌دان و آموزگار آمریکایی از ایالت میسوری بود. بلند که دموکرات بود از سال ۱۸۷۳ تا ۱۸۹۵ و از سال ۱۸۹۷ تا ۱۸۹۹ در زمان‌های مختلف به‌عنوان نماینده ناحیه‌های کنگره پنجم، هشتم و یازدهم میسوری در مجلس نمایندگان آمریکا خدمت کرد. بلند که به‌خاطر تلاش‌هایش برای ترویج پشتوانه قراردادن دو فلز، لقب «دیک نقره‌ای» را کسب نمود، بیشتر به‌خاطر قانون بلند - آلیسون مشهور است.
بلند که در کنتاکی متولد شد پس از کار به عنوان معدنچی و آموزگار، یک دفتر وکالت حقوقی را در قلمروی یوتا تأسیس نمود. از سال ۱۸۶۰ تا ۱۸۶۴ در اوج سال‌های هجوم مردم به معدن‌کاری کومستاک لود، به‌عنوان خزانه‌دار شهرستان کارسون خدمت نمود. در سال ۱۸۶۵ در میسوری ساکن شد و وکالت حقوقی را در لبانن ایالت میسوری تأسیس نمود. در سال ۱۸۷۲ در مجلس نمایندگان انتخاب شد و به‌زودی خود را مدافع برجستهٔ جنبش نقرهٔ آزاد ثابت ساخت. از قانون بلند - آلیسون حمایت نمود که وزارت خزانه‌داری ایالات متحده را ملزم می‌ساخت که مقدار معینی نقره را خریداری و آن را به‌عنوان دلار نقره در گردش بیندازد. بلند همچنین خود را به‌عنوان یک امپریالیزم ستیز تثبیت نمود. بلند در انتخابات سال ۱۸۹۴ نتوانست مجدداً انتخاب شود اما در سال ۱۸۹۶ دوباره کرسی خود را به‌دست‌آورد.
بِلَند با وجود اینکه نسبت به کاندیداتوری برای ریاست‌جمهوری اظهار بی میلی کرد، اما کاندیدا پیشتاز نامزدی ریاست‌جمهوری دموکرات‌ها در سال ۱۸۹۶ بود. ازدواج بلند با یک زن کاتولیک سبب مخالفت عناصر ضد کاتولیک حزب شد. بلند در سه مرحلهٔ اول رای‌گیری کنوانسیون ملی دموکرات‌ها در سال ۱۸۹۶ بیشترین آرا را به‌دست‌آورد، اما این آرا برای کسب اکثریت لازم کافی نبود. ویلیام جنینگز برایان که وی نیز طرفدار پشتوانه قرار دادن دو فلز بود، در مرحلهٔ پنجم رای‌گیری برندهٔ نامزدی حزب دموکرات‌ها شد و در انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۱۸۹۶ در برابر ویلیام مک‌کینلی جمهوری‌خواه شکست خورد. بلند پس از این کنوانسیون از سال ۱۸۹۷ تا زمان مرگش در سال ۱۸۹۹ در مجلس خدمت نمود.
اوایل زندگی و تحصیلات

بلند در نزدیکی هارتفورد شهرستان اوهایو در ایالت کنتاکی در خانوادهٔ استاتون ادوار و مری پی. (نل) بلند متولد شد. پدرش از فرزندان از نخستین خانواده‌های ویرجینیا، از جمله ریچارد بلند سیاستمدار و عضو کنگره قاره‌ای، بود. فامیل‌های بلند و نل از جملهٔ خانواده‌های اولیه بودند که همراه با دنیل بون از ویرجینیا به بیابان کنتاکی مهاجرت نمودند. ریچارد و سه خواهر و برادرش علی‌رغم شجرهٔ خانوادگی و ثروت که در ویرجینیا داشت، در یک مزرعهٔ کوچک والدینش در فقر نسبی بزرگ شد. در سال ۱۸۴۲ زمانیکه ریچارد بلند در سن هفت سالگی قرار داشت، وضعیت با مرگ غیر منتظرهٔ پدرش بدتر شد. متعاقباً با مرگ مادرش در سال ۱۸۴۹ بلند یتیم (بی پدر و بی مادر) شد و مجبور شد تا به‌خاطر پیشبرد زندگی، در خارج از مزرعه به عنوان کارگر مزرعه کار نماید. با وجودی که فقیر بزرگ شد، اما در کالج هارتفورد درس خواند و با مدرک آموزگاری فارغ‌التحصیل شد. بلند سپس قبل از رفتن به شهرستان واینی ایالت میسوری در سن ۲۰ سالگی در سال ۱۸۵۵، به مدت دو سال در زادگاه‌اش در مدرسه تدریس نمود.
بلند در بار نخست مدت کوتاهی در میسوری اقامت داشت و قبل از رفتن به کالیفرنیا صرف یک دوره در یک مدرسه در میسوری تدریس نمود. در حین اقامت در آنجا شروع به تحصیل در رشته حقوق نمود. بعداً به بخش غربی قلمروی یوتا، بخشی از نوادای غربی فعلی، نقل مکان نمود و در آنجا در مدرسه تدریس کرد و برای اکتشاف و معدن کاری شروع به کار نمود. از سخنرانی مدح‌آمیزی که در مورد او در کنگره ارائه شد چنین بر می‌آید که در حین اقامت در غرب، بلند در موارد متعددی با بومیان آمریکای نیز به درگیری پرداخته بود، با وجودیکه جزئیات کمی در این مورد ارائه شده. همزمان با تدریس در مدرسه به تحصیل در رشته حقوق ادامه داد و پس از قبول شدن در کانون وکلا در ویرجینیا سیتی و کارسون سیتی به کار وکالت آغاز کرد. در جریان اقامت در کالیفرنیا و نوادا، دلبستگی دائمی به معدن‌کاری به‌ویژه نقره پیدا کرد.
حرفهٔ سیاسی

نخستین وظیفهٔ انتخابی ریچارد پی. بلند، سمت خزانه‌داری شهرستان کارسون قلمروی یوتا بود که از سال ۱۸۶۰ تا ۱۸۶۴ در اوج هجوم معدن‌کاری کومستاک لود، در این سمت خدمت کرد. بلند که پس از ایالت شدن نوادا و سازماندهی مجدد حکومت بدون شغل ماند، در سال ۱۸۶۵ به میسوری برگشت و همراه با برادرش چارلز، در شهر رولا به وکالت شروع نمود. این دو برادر تا سال ۱۸۶۹ زمانی‌که به لبانن ایالت میسوری (از دید او این شهر از نظر بازرگانی مناسب رشد و ترقی بود، زیرا خط آهن اسبق سنت لوئیس و سانفرانسیسکو اخیراً از مسیر این شهر گذشته بود) نقل مکان نمود، باهم وکالت کردند.
در سال ۱۸۷۲ به‌عنوان نمایندهٔ دموکرات مجلس نمایندگان ایالات متحده در چهل و سومین کنگره انتخاب شد. از آغاز تصدیش در این سمت، نقره یک موضوع پراهمیت برای بلند بود. بحران مالی سال ۱۸۷۳ و قانون ضرب سکه سال ۱۸۷۳ ضربهٔ شدیدی به کشاورزان ایالت میسوری و سایر ایالات غرب میانه زد که منجر به سلب حق اقامه دعوی ملک و تعطیلی کسب و کار مرتبط با کشاورزی شد. در سال ۱۸۷۸ با ویلیام آلیسون جمهوری‌خواه از ایالت آیووا، قانون بلند ـ آلیسون را طرح کردند. این قانون استفاده از طلا و نقره را به‌عنوان پول رایج ایالات متحده اجباری ساخت و خریداری نقره به نرخ بازار و ضرب زدن فلزات در دلار نقره را اجازه داد و خزانه‌داری ایالات متحده را ملزم ساخت تا هر ماه بین ۲ تا ۴ میلیون نقره از معادن غرب خریداری نماید. این قانون که توسط رئیس‌جمهور رادرفورد بیرچاردهیز وتو شد، کنگره دوباره در مورد طرح برکناری رئیس‌جمهور رأی داد. این قانون تا زمانیکه رئیس‌جمهور گروور کلیولند در سال ۱۸۹۳ آن را لغو کرد، نافذ بود.
نام‌های مستعار بلند ـ «عوامی بزرگ» و «دیک نقره‌ای» - منعکس کنندهٔ تلاش‌های او برای کمک به مردم عادی و معدن‌چیان نقره است. کمپین ۲۵ سالهٔ او برای استاندارد دو فلزی، او را به دوست و مدافع کشاورزی و معدن‌چیان غرب تبدیل نمود. بلند با این وجود فراتر از یک قانون‌گذار تک موضوعی بود. وی مکرراً درگیر مباحث مرتبط با مسائل تعرفه‌ها، اوراق قرضه دولتی و مالیات شهروندان بود. بلند شدیداً مخالف کمیسیون‌های انتخاباتی دورهٔ بازسازی بود و با کاربرد نیروهای انتظامی ایالات متحده یا نیروهای فدرال در محلات رأی‌گیری به تندی مخالفت نمود. در مسائل سیاست خارجی بلند یک امپریالیسم ستیز بود.
بلند ده مرتبه به مجلس انتخاب شد، در سال ۱۸۹۴ به سختی شکست خورد و در سال ۱۸۹۶ مجدداً کرسی خود را به‌دست‌آورد، در سال ۱۸۹۸ دوباره انتخاب شد و در سال ۱۸۹۹ هنگام انجام وظیفه درگذشت. همزمان با عضویت مجلس رئیس کمیتهٔ معادن و معدن کاری در کنگره چهل و چهارمین بود. بلند در کنگره چهل و هشتم، کنگره چهل و نهم، کنگره پنجاهم، کنگره پنجاه و دوم و کنگره پنجاه و سوم، رئیس کمیته مسکوکات، اوزان و معیارها بود.
ساختار هایپرفاین

نمایی از فرمول «ساختار ریز» و «ساختار هایپرفاین» در هیدروژن.
جفت‌شدن تکانه‌های زاویه‌ای مختلف، منجر به تقسیم سطح انرژی می‌شود.
ساختار هایپرفاین در فیزیک اتمی، اثرات مختلفی است که باعث تغییر کوچک و شکافت در سطوح انرژی اتم‌ها، مولکول‌ها و یون‌ها می‌شود. نام آن اشاره به fine structure است که در نتیجهٔ تعامل بین گشتاور مغناطیسی مرتبط با اسپین الکترون و اندازه حرکت زاویه‌ای مداری الکترون است.
ساختار هایپرفاین، با تغییرات انرژی که معمولاً از مرتبهٔ کوچکتر از fine structure است، نتیجهٔ برهمکنش هسته (یا هسته، در مولکول) با میدانهای الکتریکی و مغناطیسی داخلی ایجاد شده است.
گوش‌دریایی

| گوش‌دریایی | گوش‌دریایی |
| --- | --- |
گوش‌دریایی نجیب: گوش‌دریایی نجیب
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: نرم‌تنان
رده:: دوکفه‌ای‌ها
راسته:: باله‌ای‌سانان
تیره:: صدف‌های قلمی
سرده:: گوش‌دریایی لینه، ۱۷۵۸
گوش‌دریایی شمشیر چوبی
گوش‌دریایی نجیب و رشته‌های بیسوس
پوسته
گوش‌دریایی (نام علمی: Pinna)، یا پوسته قلم از جنس نرم‌‌تنان دوکفه‌ای متعلق به خانواده صدف‌های قلمی است. گونه شاخص این جنس گوش‌دریایی شمشیرچوبی (Pinna rudis) است. کاملترین گونه مورد مطالعه در جنس گوش‌دریایی نجیب (Pinna nobilis) است، یک پوسته قلم مدیترانه‌ای که از لحاظ تاریخی به‌عنوان منبع اصلی ابریشم دریایی مهم بوده است.