میامی
جمعیت

میامی بزرگ‌ترین شهر در جنوب فلوریدا و دومین شهر بزرگ فلوریدا است. این شهر مرکز بزرگ‌ترین منطقه کلان‌شهری در فلوریدا، یعنی منطقه کلان‌شهری میامی است که بیش از ۶ میلیون نفر جمعیت دارد. با وجود اینکه جمعیت شهر کمتر از یک چهاردهم (۱۴/۱) جمعیت منطقه کلان‌شهری است، اما در مقایسه با همسایگان خود یک مورد استثنایی است، زیرا تقریباً دو برابر بزرگ‌ترین شهر بعدی در مترو، یعنی هیالیا، است. این شهر همچنین تقریباً یک ششم جمعیت شهرستان خود، میامی-دید، که بزرگ‌ترین شهرستان ایالت است را دارد.
این شهر شاهد رشد سریعی در نیمه اول قرن بیستم بود، به طوری که جمعیت آن از ۱۶۸۱ نفر در زمان سرشماری سال ۱۹۰۰ به ۲۴۹۲۷۶ نفر در زمان سرشماری سال ۱۹۵۰ رسید. این باعث شد که میامی بزرگ‌ترین شهر فلوریدا باشد، عنوانی که تا زمان تحکیم جکسون‌ویل، زمانی که شهر جکسون‌ویل بیشتر شهرستان دووال را جذب کرد و تقریباً جمعیت خود را سه برابر کرد، حفظ کند. از آن زمان، میامی جایگاه خود را به عنوان دومین شهر بزرگ فلوریدا حفظ کرده است.
در طول نیمه دوم قرن بیستم، این شهر در جمعیت خود دچار رکود خاصی شد، زیرا گسترش آن در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ کاهش یافت و در سه دهه بعد تقریباً متوقف شد. این شهر در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، ۳۴٫۳ درصد رشد کرد و در زمان سرشماری ۱۹۷۰ جمعیت آن به ۳۳۴۸۵۹ نفر رسید. با این حال، در سه دهه بعد، تنها ۸٫۲ درصد رشد کرد و در زمان سرشماری سال ۲۰۰۰، جمعیت شهر به ۳۶۲۴۷۰ نفر رسید.
در دهه‌های ۲۰۰۰ و ۲۰۱۰، به دلیل ساخت‌وسازهای بلند در مرکز شهر میامی، اج‌واتر و بریکِل، جمعیت میامی بار دیگر به سرعت شروع به رشد کرد. برآوردی توسط «بررسی جامعه آمریکایی» نشان داد که جمعیت مرکز شهر (از بریکِل در شمال تا میدتاون میامی) بین سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۸ تقریباً ۴۰ درصد افزایش یافته است. از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۰، جمعیت این شهر ۱۰٫۲ درصد رشد کرد و تا سال ۲۰۱۰ به ۳۹۹۴۵۷ نفر رسید. در اوایل دهه ۲۰۱۰، جمعیت این شهر از مرز ۴۰۰۰۰۰ نفر گذشت و تا زمان سرشماری سال ۲۰۲۰، ۱۰٫۷ درصد دیگر افزایش یافت و به ۴۴۲٬۲۴۱ نفر رسید.
در سال ۱۹۷۰، اداره سرشماری جمعیت میامی را ۴۵٫۳٪ اسپانیایی‌تبار، ۳۲٫۹٪ سفیدپوست غیر اسپانیایی‌تبار و ۲۲٫۷٪ سیاه‌پوست گزارش کرد. رشد انفجاری جمعیت میامی تا دهه ۱۹۶۰ توسط مهاجرت داخلی از سایر نقاط کشور هدایت می‌شد. از سال ۱۹۷۰ تا ۲۰۰۰، رشد جمعیت در این شهر راکد بود، زیرا میامیایی‌های سفیدپوست غیر اسپانیایی‌تبار این شهر را ترک کردند و مهاجرت قابل توجهی از آمریکای لاتین، به ویژه کوبا، جایگزین آنها شد. اکثریت اسپانیایی‌تبار شهر در این دوره تثبیت شد و در سال ۱۹۸۵، این شهر اولین شهردار کوبایی‌تبار خود، خاویر سوارز، را انتخاب کرد.
جمعیت سیاه‌پوستان غیر اسپانیایی‌تبار شهر میامی در سال ۱۹۹۰ به اوج خود یعنی تقریباً ۹۰۰۰۰ نفر رسید (که تقریباً یک چهارم جمعیت شهر را تشکیل می‌داد). با این حال، از آن زمان، جمعیت سیاه‌پوستان غیر اسپانیایی‌تبار شهر، کاهش شدیدی را تجربه کرده است. در زمان آخرین سرشماری در سال ۲۰۲۰، مشخص شد که این جمعیت ۵۲۴۴۷ نفر است که تنها ۱۱٫۷٪ از جمعیت را تشکیل می‌دهد. دلایل این امر شامل هزینه‌های بالا در مناطقی مانند لیبرتی سیتی و لیتل هائیتی، همراه با اشرافی‌گری است.
جمعیت سفیدپوستان غیر اسپانیایی‌تبار در قرن بیست و یکم شروع به بازگشت کرد، زیرا مناطق یکپارچه اسپانیایی‌تبار در بخش‌های غربی و مرکزی میامی دچار رکود جمعیت شدند. این باعث شد که آنها به دلیل مهاجرت به منطقه مرکز شهر (نه تنها از آمریکای لاتین، بلکه از سایر نقاط ایالات متحده) تحت‌الشعاع قرار گیرند. این باعث شد که جمعیت سفیدپوستان غیر اسپانیایی‌تبار از ۱۱٫۸ درصد در زمان سرشماری سال ۲۰۰۰ به ۱۱٫۹ درصد در زمان سرشماری سال ۲۰۱۰ افزایش یابد. پس از این، جمعیت سفیدپوستان غیر اسپانیایی‌تبار در طول دهه ۲۰۱۰ به‌طور قابل توجهی سریع‌تر از کل شهر رشد کرد و در زمان سرشماری سال ۲۰۲۰، سفیدپوستان غیر اسپانیایی‌تبار ۱۴٫۰٪ از جمعیت شهر را تشکیل می‌دادند و تعداد آنها ۶۱۸۲۹ نفر بود، که بالاترین تعداد از دهه ۱۹۸۰ است. جمعیت سفیدپوست غیر اسپانیایی‌تبار میامی نیز در طول دهه ۲۰۱۰ از جمعیت سیاه‌پوست غیر اسپانیایی‌تبار شهر پیشی گرفت.
در سال ۲۰۱۰، ۳۴٫۴ درصد از ساکنان شهر میامی اصالت کوبایی داشتند، ۱۵٫۸ درصد سابقه آمریکای مرکزی (۷٫۲ درصد نیکاراگوئه، ۵٫۸ درصد هندوراس، ۱٫۲ درصد سالوادور، و ۱٫۰ درصد گواتمالا)، ۸٫۷ درصد اصالت آمریکای جنوبی (۳٫۲ درصد کلمبیایی، ۱٫۴ درصد ونزوئلایی، ۱٫۲ درصد پرویی، ۱٫۲ درصد آرژانتینی، ۱٫۰ درصد شیلیایی و ۰٫۷ درصد اکوادوری)، ۴٫۰ درصد دیگر ریشه‌های اسپانیایی یا لاتین (۰٫۵ درصد اسپانیایی) داشتند، ۳٫۲ درصد از نژاد پورتوریکویی، ۲٫۴ درصد دومینیکن و ۱٫۵ درصد مکزیکی بودند.
از سال ۲۰۱۰، ۵٫۶ درصد از ساکنان شهر اصالت هند غربی یا آفریقایی-کارائیبی آمریکایی (۴٫۴ درصد هائیتی، ۰٫۴ درصد جامائیکایی، ۰٫۴ درصد باهامایی، ۰٫۱ درصد بریتانیایی هند غربی و ۰٫۱ درصد ترینیدادی و توباگویی، ۰٫۱ درصد دیگر یا نامشخص هند غربی)، ۳٫۰ درصد اسپانیایی‌تبار سیاه‌پوست و ۰٫۴ درصد اصالت آفریقای سیاه بودند.
از سال ۲۰۱۰، افراد با نژاد اروپایی (سفیدپوست غیر اسپانیایی‌تبار) ۱۱٫۹ درصد از جمعیت میامی را تشکیل می‌دادند. از کل جمعیت شهر، ۱٫۷ درصد آلمانی، ۱٫۶ درصد ایتالیایی، ۱٫۴ درصد ایرلندی، ۱٫۰ درصد انگلیسی، ۰٫۸ درصد فرانسوی، ۰٫۶ درصد روسی و ۰٫۵ درصد لهستانی بودند.
از سال ۲۰۱۰، افراد با نژاد آسیایی ۱٫۰ درصد از جمعیت میامی را تشکیل می‌دادند. از کل جمعیت شهر، ۰٫۳ درصد هندی/هندی کارائیبی (۱۲۰۰۶ نفر)، ۰٫۳ درصد چینی/چینی کارائیبی (۱۸۰۴ نفر)، ۰٫۲ درصد فیلیپینی (۶۴۷ نفر)، ۰٫۱ درصد آسیایی‌های دیگر (۴۳۳ نفر)، ۰٫۱ درصد ژاپنی (۲۴۵ نفر)، ۰٫۱ درصد کره‌ای (۲۱۳ نفر) و ۰٫۰ درصد ویتنامی (۱۲۵ نفر) بودند.
در سال ۲۰۱۰، ۱٫۹ درصد از جمعیت خود را فقط از نژاد آمریکایی می‌دانستند (صرف نظر از نژاد یا قومیت)، در حالی که ۰٫۵ درصد از نژاد عرب بودند.
بر اساس مطالعه‌ای که در سال ۲۰۱۴ توسط پژوهشکده پیو انجام شد، مسیحیت پرکاربردترین دین در میامی (۶۸٪) است که ۳۹٪ از آنها اظهار می‌کنند که در کلیساهای مختلفی که می‌توان آن‌ها را پروتستان در نظر گرفت، شرکت می‌کنند و ۲۷٪ کاتولیک هستند. پس از آن یهودیت (۹٪) قرار دارد. اسلام، بودیسم، هندوئیسم و انواع دیگر ادیان پیروان کمتری دارند. ۲۱٪ بی‌دین هستند یا هیچ وابستگی مذهبی سازمان‌یافته‌ای برای خود قائل نیستند.
از اوایل دهه ۱۹۸۰ یک کلیسای دریانوردان نروژی در میامی وجود داشته است. در نوامبر ۲۰۱۱، مت-ماریت ولیعهد نروژ، ساختمان جدیدی را برای کلیسا افتتاح کرد. این کلیسا به عنوان مرکزی برای ۱۰۰۰۰ اسکاندیناویایی ساکن در فلوریدا ساخته شده است. حدود ۴۰۰۰ نفر از آنها نروژی هستند. این کلیسا همچنین مکان مهمی برای ۱۵۰ نروژی است که در والت دیزنی ورلد در مرکز فلوریدا کار می‌کنند.
بر اساس آمار سال ۲۰۲۲، تعداد ۳۴۴۰ بی خانمان در شهرستان میامی-دِید وجود داشته است که ۹۷۰ نفر از آنها در خیابان‌ها زندگی می‌کردند. در محدوده شهر میامی، تعداد افراد بی‌خانمان بدون سرپناه در خیابان‌ها به ۵۹۱ نفر رسیده که نسبت به ۵۵۵ نفر در سال ۲۰۲۱ افزایش داشته است.
طبق گزارش انجمن ملی مهاجرت، بیشتر مهاجران ساکن میامی از آمریکای لاتین هستند (۸۶٪) که کوبا (۷۴۱٬۶۶۶)، هائیتی (۲۱۳٬۰۰۰)، کلمبیا (۱۶۶٬۳۳۸) و جامائیکا (۱۴۴٬۴۴۵) در صدر این کشورها قرار دارند. پس از آن اروپا (۶/۱٪) با بیشترین مهاجر از بریتانیا (۲۳٬۳۳۴)، آلمان (۱۵٬۶۱۱) و ایتالیا (۱۴٬۲۴۰) و در نهایت آسیا (۵/۲٪) با بیشترین مهاجر از هند (۲۳٬۶۰۲)، چین (۲۱٬۵۸۰) و فیلیپین (۱۵٬۰۷۸) قرار دارند.