stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
معادله دیفرانسیل خطی
ناهمگن > روش ضرایب نامعین

این روش (به انگلیسی: method of undetermined coefficients) برای پیدا کردن جواب خصوصی  L[y_{p}]=g استفاده می‌شود. در این روش فرم کلّی جواب را داریم و فقط باید ضرایب را تشخیص دهیم:
اگر  g به فرم  g=e^{\alpha t} باشد،  y_{p} به فرم  y_{p}=ce^{\alpha t} خواهد بود.
اگر  g=\cos(\beta t) یا  g=\sin(\beta t) باشد،  y_{p}=a\cos(\beta t)+b\sin(\beta t) خواهد بود.
اگر  g=c_{n}t^{n}+\cdots +c_{2}t^{2}+c_{1}t+c_{0} باشد،  y_{p}=a_{n}t^{n}+\cdots +a_{2}t^{2}+a_{1}t+a_{0} خواهد بود.
یک استثنا زمانی پیش می‌آید که فرم پیشنهادی  y_{p} مشابه یکی از جواب‌های عمومی باشد (به عبارتی دیگر، عضو هستهٔ  L باشد). در این صورت فرم پیشنهادی را در  t ضرب می‌کنیم.
در حالت کلّی‌تر اگر  g=(c_{n}t^{n}+\cdots +c_{2}t^{2}+c_{1}t+c_{0})e^{\alpha t}\cos(\beta t) یا  g=(c_{n}t^{n}+\cdots +c_{2}t^{2}+c_{1}t+c_{0})e^{\alpha t}\sin(\beta t) باشد، فرم  y_{p} به صورت زیر خواهد بود:
\color {red}y_{p}=(a_{n}t^{n}+\cdots +a_{2}t^{2}+a_{1}t+a_{0})e^{\alpha t}\cos(\beta t)+(b_{n}t^{n}+\cdots +b_{2}t^{2}+b_{1}t+b_{0})e^{\alpha t}\sin(\beta t)
اگر  g حاصل جمع (یا تفریق) موارد بالا باشد، (با توجّه به خطّی بودن  L) می‌توان  g را تقسیم کرد.
در صورتی که  g به فرم موارد بالا یا جمع (یا تفریق) آنها نباشد نمی‌توان از این روش استفاده کرد.
سیستم معادلات دیفرانسیل خطی

سیستم معادلات دیفرانسیل خطی شامل چندین معادله دیفرانسیل خطی است که شامل چندین تابع مجهول است. به‌طور کلی، یک مطالعه را به سیستمهایی محدود می‌کند که تعداد توابع ناشناخته با تعداد معادلات برابر باشد.
{\begin{aligned}y_{1}'(x)&=b_{1}(x)+a_{1,1}(x)y_{1}+\cdots +a_{1,n}(x)y_{n}\\\vdots &\\y_{n}'(x)&=b_{n}(x)+a_{n,1}(x)y_{1}+\cdots +a_{n,n}(x)y_{n},\end{aligned}}
مراتب بالاتر با ضرایب متغیر

غیرممکن بودن حل توسط کوادراتور را می‌توان با قضیه آبل-رافینی به دست آورد، که بیان می‌کند معادله جبری درجه ۵ حداقل، به‌طور کلی توسط رادیکال‌ها قابل حل نیست. این قیاس به روشهای اثباتی گسترش می‌یابد و انگیزه ای برای تئوری گالوی دیفرانسیل فراهم می‌کند.
مشابه مورد جبری، این تئوری تصمیم می‌گیرد که چه معادلات را می‌توان با روش کوادراتور حل کرد. با این حال محاسبات لازم حتی با قدرتمندترین رایانه‌ها بسیار دشوار است. در حالت کلی پیچیدگی این معادلات ممکن است سبب شود آن هارا با روش‌های غیر صریح و تقریبی مانند مش بندی حل کنیم.
معادلات اویلر-کوچی نمونه‌هایی از معادلات از هر درجه، با ضرایب متغیر است که به روش صریح قابل حل است.
توابع هولونومیک

یک تابع هولونومیک، که تابع محدود دی نیز نامیده می‌شود تابعی است که از حل یک معادله دیفرانسیل خطی همگن با ضرایب چند جمله ای به دست می‌آید.
اکثر توابعی که معمولاً در ریاضیات مورد توجه قرار می‌گیرند هولونومیک از نسبت توابع هولونومیک به‌شمار می‌آیند. در حقیقت، توابع هولونومیک شامل چند جمله ای، توابع جبری، لگاریتم، توابع نمایی، سینوسی، کسینوسی، توابع مثاثاتی، تاوابع هذلولوی، توابع معکوس مثلثاتی تابع وارون هذلولوی و بسیاری از تابع‌های ویژه مانند توابع بسل و توابع هایپرژومتریک است.
فرمانده نیروهای مسلح لبنان

| فرمانده نیروهای مسلح لبنان | فرمانده نیروهای مسلح لبنان |
| --- | --- |
قائد الجيش اللبناني: قائد الجيش اللبناني
نشان نیروهای مسلح لبنان: نشان نیروهای مسلح لبنان
پرچم نیروهای مسلح لبنان: پرچم نیروهای مسلح لبنان
متصدی کنونی حسن آئودی (سرپرست) از ۹ ژانویه ۲۰۲۵: متصدی کنونی حسن آئودی (سرپرست) از ۹ ژانویه ۲۰۲۵
وزارت دفاع: وزارت دفاع
پاسخگوست به: وزیر دفاع
جایگاه: یرزه
گمارنده: رئیس‌جمهور لبنان
بنیادگذاری: ۱ آگوست ۱۹۴۵
نخستین متصدی: فؤاد شهاب
فرمانده نیروهای مسلح لبنان (عربی: قائد الجیش اللبنانی‎) مسئول فرماندهی عملیاتی نیروهای مسلح لبنان (LAF) است. بر اساس قانون اساسی، رئیس‌جمهور لبنان، فرمانده کل قوا است. فرمانده نیروهای مسلح لبنان همیشه دارای درجه ژنرال یا عماد است که اختیارات پایین‌تری نسبت به فرمانده کل قوا دارد. طبق میثاق وطنی، فرمانده باید همیشه یک مسیحی مارونی باشد.
انتصاب

فرمانده ارتش با حکم هیئت وزیران بنا به پیشنهاد وزیر دفاع لبنان منصوب می‌شود.
مسئولیت‌ها

مسئولیت‌های فرماندهی نیروهای لبنانی عبارتند از:
سازماندهی و مدیریت واحدها و دفاتر و تعیین مأموریت آنها
انجام عملیات استخدامی و عملیات آماده باش در صورت تصمیم‌گیری
اجرای عملیات آمادگی و بسیج در صورت اعلام.
تعیین نیاز ارتش و حفظ وضعیت تجهیزات و تدارکات پس از تحویل آنها از اداره کل
فرماندهی عملیات نظامی
فرماندهان

در لیست زیر فرماندهان ارتش از زمان تأسیس آن در سال ۱۹۴۵ تا کنون قرار دارند:
| ر>  | پرتره | فرمانده | آغاز تصدی | پایان تصدی | طول دوران |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |   | شهاب، فؤادفؤاد شهاب (۱۹۷۳–۱۹۰۲) | ۱ اوت ۱۹۴۵ | ۲۲ سپتامبر ۱۹۵۸ | ۱۳ سال، ۵۲ روز |
| ۲ |   | سالم، توفیقتوفیق سالم (۱۹۷۸–۱۹۰۴) | ۹ اکتبر ۱۹۵۸ | ۳۱ ژانویه ۱۹۵۹ | ۱۱۴ روز |
| ۳ |   | شهاب، عدلعدل شهاب (۱۹۸۰–۱۹۰۳) | ۱ فوریه ۱۹۵۹ | ۳۰ ژوئن ۱۹۶۵ | ۶ سال، ۱۴۹ روز |
| ۴ |   | بوستانی، امیلامیل بوستانی (۲۰۰۲–۱۹۰۹) | ۱ ژوئیه ۱۹۶۵ | ۶ ژانویه ۱۹۷۰ | ۴ سال، ۱۸۹ روز |
| ۵ |   | نجیم، ژانژان نجیم (۱۹۷۱–۱۹۱۵) | ۷ ژانویه ۱۹۷۰ | ۲۴ ژوئیه ۱۹۷۱ | ۱ سال، ۱۹۸ روز |
| ۶ |   | غانم، اسکندراسکندر غانم (۲۰۰۵–۱۹۱۱) | ۲۵ ژوئیه ۱۹۷۱ | ۹ سپتامبر ۱۹۷۵ | ۴ سال، ۴۶ روز |
| ۷ |   | سعید، حناحنا سعید (۱۹۹۸–۱۹۲۳) | ۱۰ سپتامبر ۱۹۷۵ | ۲۷ مارس ۱۹۷۷ | ۱ سال، ۱۹۸ روز |
| ۸ |   | خوری، ویکتورویکتور خوری (۲۰۱۷–۱۹۲۹) | ۲۸ مارس ۱۹۷۷ | ۷ دسامبر ۱۹۸۲ | ۵ سال، ۲۵۴ روز |
| ۹ |   | طنوس، ابراهیمابراهیم طنوس (۲۰۱۲–۱۹۲۹) | ۸ دسامبر ۱۹۸۲ | ۲۲ ژوئن ۱۹۸۴ | ۱ سال، ۱۹۷ روز |
| ۱۰ |   | عون، میشلمیشل عون (زادهٔ ۱۹۳۵) | ۲۳ ژوئن ۱۹۸۴ | ۲۷ نوامبر ۱۹۸۹ | ۵ سال، ۱۵۷ روز |
| ۱۱ |   | لحود، امیلامیل لحود (زادهٔ ۱۹۳۶) | ۲۸ نوامبر ۱۹۸۹ | ۲۳ نوامبر ۱۹۹۸ | ۸ سال، ۳۶۰ روز |
| ۱۲ |   | سلیمان، میشلمیشل سلیمان (زادهٔ ۱۹۴۸) | ۲۱ دسامبر ۱۹۹۸ | ۲۶ مه ۲۰۰۸ | ۹ سال، ۱۵۷ روز |
| ۱۳ |   | قهوجى، ژانژان قهوجى (زادهٔ ۱۹۵۳) | ۳۰ اوت ۲۰۰۸ | ۸ مارس ۲۰۱۷ | ۸ سال، ۱۹۰ روز |
| ۱۴ |   | عون، جوزفژنرال جوزف عون (زادهٔ ۱۹۶۴) | ۸ مارس ۲۰۱۷ | ۹ ژانویه ۲۰۲۵ | ۷ سال، ۳۳۸ روز |
| ۱۵ |   | آئودی، حسنژنرال حسن آئودی (سرپرست) | ۹ ژانویه ۲۰۲۵ | متصدی | ۳۱ روز |
ایلیوشین ایل-۷۸

| Il-۷۸ | Il-۷۸ |
| --- | --- |
یک ایلیوشین-۷۸ نیروی هوایی روسیه: یک ایلیوشین-۷۸ نیروی هوایی روسیه
کاربری: تانکر سوخت گیری
تولیدکننده: ایلیوشین
نخستین پرواز: ۲۶ ژوئن ۱۹۸۳
معرفی‌شده در: ۱۹۸۴
وضعیت: فعال، در حال تولید
کاربر اصلی: نیروی هوایی روسیه نیروی هوایی اوکراین نیروی هوایی هند نیروی هوایی چین نیروی هوایی پاکستان
ساخته‌شده: ۱۹۸۴-اکنون
تعداد ساخته‌شده: ۵۳
توسعه‌یافته از: ایلیوشین ایل-۷۶
ایلیوشین-۷۸ (به انگلیسی: Ilyushin Il-78) یک هواپیمای ساختِ کارخانهٔ ایلیوشین است که در سال ۱۹۸۴ ساخته شد. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواپیما نیروی هوایی روسیه بوده‌است. این هواپیما در ۰۱۹۸۳−۰۶−۲۶ ۲۶ ژوئن ۱۹۸۳ میلادی نخستین پرواز خود را انجام داد.
باشگاه فوتبال ریور پلاته

Football club
باشگاه فوتبال ریور پلاته (به اسپانیایی: Club Atlético River Plate) یک باشگاه فوتبال در شهر بوئنوس آیرس کشور آرژانتین است که در لیگ برتر فوتبال آرژانتین بازی می‌کند. این باشگاه در سال ۲۰۱۱ بعد از حدود ۱۱۰ سال از لیگ برتر فوتبال آرژانتین سقوط کرد و یک فصل بعد دوباره به این لیگ صعود کرد.
با وجود این که این باشگاه دارای تیم‌های زیادی در رشته‌های مختلف ورزشی است اما به خاطر تیم فوتبال خود معروف است که دارای افتخارات قاره‌ای و جهانی زیادی مثل جام لیبرتادورس و جام بین قاره‌ای است.
ریور پلاته پرافتخارترین تیم در لیگ برتر فوتبال آرژانتین با ۳۸ قهرمانی است. آخرین قهرمانی داخلی این تیم مربوط به سال ۲۰۰۸ و جام کلاسورا می‌شود. از مهم‌ترین جام‌های بین‌المللی این تیم می‌توان به ۴ جام لیبرتادورس و یک قهرمانی جام بین قاره‌ای در سال ۱۹۸۶ اشاره کرد. در سال ۲۰۱۰ فدراسیون جهانی تاریخ و امار ریور را تیم ۹ جهان در مجموع رده‌بندی تیم‌های برای دو دهه گذشته اعلام کرد و این بهترین و بالاترین رده یک تیم از آمریکای جنوبی بود.
این تیم در سال ۱۹۰۱ تأسیس شد و تا به امروز بوکا جونیورز رقیب سنتی این تیم بوده‌است. بازی بین این دو تیم سوپر کلاسیکو نامیده می‌شود.
تاریخچه > ابتدا

ریور پلاته ۲۵ می ۱۹۰۱ میلادی تأسیس شد. این باشگاه از به هم پیوستن دو باشگاه سانتا روسا و لا روساس شروع به کار کرد. اسم ریور پلاته به خاطر این انتخاب شد که یکی از اعضای هیت مدیره باشگاه در حین ساخت بندر بوینس ایرس شاهد کار کارگران بوده که آن‌ها در حین استراحت به بازی فوتبال می‌پرداختند و جعبه‌هایی که آن‌ها با آن کار می‌کردند است ریور پلاته را روی خود داشته که اسمی انگلیس هست.
ریور پلاته به شروع کار فدراسیون فوتبال آرژانتین در سال ۱۹۰۵ کمک کرد و کار خود را در دسته ۳ شروع کرد. در ان فصل این تیم بازی‌های زیادی را انجام داد تا به دسته دوم صعود کند که یکی از این بازی‌ها یکی از سنگین‌ترین شکست‌های آن‌ها با نتیجه ۱۰–۱ بوده.
تاریخچه > دوران آماتوری > ۱۹۰۸–۳۰

ریور پلاته بین سالهای ۱۹۰۶ تا ۱۹۰۸ در دسته دوم باقی‌ماند. در روز ۱۳ دسامبر ۱۹۰۸ ریور با پیروزی مقابل ریسینگ کلاب با نتیجه ۲–۱ به دسته اول صعود کرد اما نتیجه بازی بعد از اینکه طرفداران این تیم به زمین ریختند مخدوش اعلام شد و در تکرار بازی ریور با نتیجه ۷–۰ پیروز شد تا رسماً به دسته اول صعود کند.
ریور اولین بازی خودش را در دسته اول در روز ۲ می ۱۹۰۹ انجام داد، از اتفاق‌های مهم این فصل می‌توان به پیروز ۱–۰ آلومنی یکی از قدرت‌های ان زمان و البته شکست ۱۰–۱ مقابل بلگرانو اتلتیک اشاره کرد.
ریور فقط یک جام در دوران آماتور فوتبال آرژانتین در سال ۱۹۲۰ به دست آورد. ریور در سال ۱۹۲۳ به منطقه پالرمو نقل مکان کرد.
جزو افتخارهای دیگر ریور در دوران آماتوری می‌توان به دو مقام نایب قهرمانی در سال‌های ۱۹۲۱ و ۱۹۲۲ اشاره کرد.
تاریخچه > دوران حرفه‌ای > ۱۹۳۱–۳۹: "میلیونرها

با حرفه‌ای شدن فوتبال ریور پلاته دست به خریدهای بزرگ زد که در مجموع ۴۵ هزار دلار در ۲ سال اول برای خرید بازیکنهای بزرگ هزینه کرد که در ان زمان پول بسیار زیادی به حساب می‌آمد. به دلیل همین خریدهای گران‌قیمت به آن‌ها لقب میلیونرها داده شد که تا به امروز این لقب باقی مانده‌است. برنابه فریرا که یکی از خریدهای بزرگ این تیم بود توانست در فصل اول ۴۳ گل به ثمر برساند، فصلی که ریور و ایندپندیته هردو در رده اول جدول بودند و برای تعیین قهرمان باید بازی رودرو پلی اف انجام می‌دادند که ریور پلاته با نتیجه ۳–۰ پیروز شد تا اولین قهرمانی دوران حرفه‌ای را به دست بیاورد. قهرمانی دوم و سوم در سالهای ۱۹۳۶ و ۱۹۳۷ به دست آمد.
در روز ۲۵ می ۱۹۳۸ استادیو مانیومنتال به‌طور رسمی با بازی ریور در مقابل پنارول که ریور ۳–۱ پیروز شد، افتتاح شد.
تاریخچه > دوران حرفه‌ای > دهه ۱۹۴۰: لا ماکویینا

دهه ۱۹۴۰ یکی از بهترین دوران تاریخ باشگاه به حساب می‌آید، در ابتدای این دهه و در دو سال پیاپی ۱۹۴۱ و ۱۹۴۲ دو قهرمانی به دست آمد. این تیم خط حمله قدرتمندی در این مدت داشت که به لا ماکویینا یا (ماشین) معروف شد. سال ۱۹۴۵ سالی بود که این تیم قهرمانی دیگری به دست آورد.
سال ۱۹۴۷ سال موفق دیگر این تیم بود که بازهم به قهرمانی رسیدند. بازیکنان جدیدی از تیم‌های پایه مثل الفردو دی استفانو که بعدها با ۲۷ گل آقای گل شد به این تیم اضافه شدند تا روند موفقیت‌های آن‌ها ادامه پیدا کند.
بعد از اعتصاب بازیکنان در سال ۱۹۴۸ خیلی از بازیکنان به کلمبیا رفتند که دی استفانو هم یکی از آن‌ها بود. ریور در سال‌های ۱۹۴۸ و ۱۹۴۹ به مقام دوم رسید.
تاریخچه > دوران حرفه‌ای > دهه ۱۹۵۰:اولین ۳ گانه

ریور پلاته در سال ۱۹۵۱ به تور اروپایی رفت و سال بعد از ان هم قهرمان شد. قهرمانی بعدی در سال ۱۹۵۳ به دست آمد. ریور با خرید ستاره‌های جدید و استفاده از بازیکنان طراز اول پایه ۳ قهرمانی پیاپی در سال‌های ۱۹۵۵، ۱۹۵۶، ۱۹۵۷ برای اولین بار در تاریخ باشگاه به دست آورد.
بعد از جام ملت‌های آمریکای جنوبی در سال ۱۹۵۷ «سیووری» ستاره این تیم با مبلغ ۱۰ میلیون دلار به یوونتوس فروخته شد، پولی که برای تکمیل استادیوم مانیومنتال هزینه شد.
بعد از تجربه نا موفق تیم ملی آرژانتین در جام جهانی ۱۹۵۸، ریور زمان طولانی را بدون جامی سپری کرد. در روز ۱۲ اکتبر ۱۹۵۹ «لابرونا» ستاره این تیم از فوتبال خداحافظی کرد. بازیکنی که با به ثمر رساندن ۲۹۳ همچنان در صدر لیست گلزنان تاریخ فوتبال آرژانتین به همراه دو بازیکن دیگر است، همچنین از او به عنوان یکی از بزرگان ریور پلاته یاد می‌شود.
تاریخچه > دوران حرفه‌ای > دهه ۱۹۶۰:دهه بدون افتخار

ریور پلیت هیچ جامی را در طول دهه ۶۰ به دست نیاورد و این اتفاق در حای افتاد که این تیم دارای بازیکنانی مثل ارمیندو اونگا و ستاره‌های دیگری بود. این بدترین دوران این باشگاه به حساب می‌آید که تا سال ۱۹۷۵ ادامه پیدا کرد که در مجموع ۱۸ سال بدون جام سپری شد.
بهترین مقام این تیم در این مدت مقام دوم بود. در سال ۱۹۶۲ این تیم جام را به رقیب سنتی خود یعنی بوکا جونیورز داد که این بازی در ضربات پنالتی به پایان رسید. در سال ۱۹۶۸ در لیگ کوچکی که بین ۳ تیمی که مقام مشترک اولی را به دست آورده بودند انجام شد تا قهرمان فصل مشخص شود بازهم ریور نتوانست قهرمان شود.
در سال ۱۹۶۶ ریور در مقابل پنارول اروگوئه در فینال جام لیبرتادورس قرار گرفت که با وجود اینکه نیمه اول با نتیجه ۲–۰ به نفع ریور به پایان رسید اما در نهایت پنارول با برتری ۴–۲ در وقت اضافه به عنوان قهرمان آمریکا جنوبی برسد.
تاریخچه > دوران حرفه‌ای > دهه ۱۹۷۰: بازگشت به افتخار

در سال ۱۹۷۵ به تغییر سرمربی و ورود لابرونا این تیم بعد از ۱۸ سال دوباره به قهرمانی رسید.
در سال ۱۹۷۶ ریور به فینال جام لیبرتادورس رسید که در این فینال با تیم برزیلی کروزیرو روبرو شد و بعد از پایان دو بازی هر تیم صاحب یک پیروزی شد و در بازی سوم برای تعیین قهرمان که در سانتیاگو شیلی برگزار شد، کروزیرو به نتیجه ۳–۲ پیروز و قهرمان شد.
ریور با همان استخوان بندی به قهرمانی سال ۱۹۷۷ آرژانتین رسید. جام جهانی ۱۹۷۸ در آرژانتین برگزار شد که تیم ملی این کشور قهرمان این مسابقات شد و ریور پلاته هم ۵ بازیکن در این تیم داشت که مهم‌ترین آن‌ها دنیل پاسارلا بود.
موفقیت‌های این تیم در سالهای ۱۹۷۹ و ۱۹۸۰ با ۳ قهرمانی در جام‌های مختلف ادامه پیدا کرد.
انخل لابرونا علاوه بر این که رکورددار بیشترین گل برای ریور هست او بیشترین جام را به عنوان سرمربی یک تیم دسته یکی با کسب ۶ قهرمانی به دست آورده که همچنان یک رکورد محسوب می‌شود.
تاریخچه > دوران حرفه‌ای > دهه ۱۹۸۰: اولین قهرمانی جام لیبرتادورس

در سال ۱۹۸۱ الفردو دی استفانو به عنوان مربی به این تیم بازگشت و در مقابل دیگو مارادونا به عنوان بازیکن به تیم حریف یعنی بوکا جونیورز پیوست که باعث افزایش رقابت در فوتبال آرژانتین شد. در مقابل هم ریور شروع به خرید ستاره‌های آرژانتین کرد که در نهایت منجربه قهرمانی سال ۱۹۸۱ برای این تیم شد.
اما در سال بعد بازیکنهای بسیاری این تیم را به دلایل مختلف ترک کردند و این باعث شد تا این تیم در جام لیبرتادورس توسط پنارول که بعد در این جام قهرمان شد حذف بشود. سال ۱۹۸۳ یکی از بدترین سالهای تاریخ این باشگاه بود که در رده ۱۸ از ۱۹ تیم به پایان رسید که طبق قوانین دو تیم آخر به دسته پایینتر سقوط می‌کردند اما بعد از بازبینی و تغییر قوانین ساختاری لیگ این تیم در دسته برتر باقی‌ماند.
در سال ۱۹۸۴ این تیم با قدرت بازگشت و به مقام دوم رسید و در سال ۱۹۸۵ بعد از تغییر کامل ساختار لیگ این تیم ۶ بازی زودتر به قهرمانی رسید.
سال ۱۹۸۶ سالی بود که این تیم اولین جام بین‌المللی خودش یعنی جام لیبرتادورس را به دست آورد و چند وقت بعد قهرمان جام باشگاه‌های جهان شد که در فینال استوا بخارست را شکست داد. با وجود تغییر مربی و خرید بازیکنان زیاد در پایان دهه ۸۰ میلادی این تیم به موفقیت خاصی نرسید.
تاریخچه > دوران حرفه‌ای > دهه ۱۹۹۰: ادامه موفقیت‌ها

دنیل پاسارلا به عنوان به سرمربی این بار به ریور پلیت بازگشت و قهرمان لیگ سال ۹۰ شد و به نیمه نهایی جام لیبرتادورس رسید. این تیم به قهرمانی سال ۱۹۹۱ هم رسید.
قهرمانی‌های این تیم با قهرمانی سال ۱۹۹۳ ادامه یافت اما اینبار این تیم تیمی جوان با بازیکنانی مثل اریل اورتگا و هرنان کرسپو به عنوان رسید.
قهرمانی سال ۱۹۹۴ با روبرتو ایالا جوان ادامه یافت و برای اولین بار در تاریخ باشگاه فصلی بدون شکست را سپری کردند.
دومین قهرمانی لیبرتادورس در سال ۱۹۹۶ با پیروزی ۲–۱ در مجموع در فینال با گلزنی کرسپو به دست آمد. در این سال و سال ۱۹۹۷ این تیم قهرمان آرژانتین هم شد.
در سال ۱۹۹۷ برای اولین بار در تاریخ باشگاه ریور با پیروزی برابر سائو پائولو قهرمان سوپر کاپ آمریکای جنوبی سال ۱۹۹۷ شد. تیم فصل ۱۹۹۶–۹۷ از بهترین تیم‌های تاریخ این باشگاه به حساب می‌آید.
قهرمانی سال ۱۹۹۹ در حالی به دست آمد که این تیم از بازیکنانی مثل پابلو ایمار و خاویر ساویولا استفاده کرد که جوانترین بازیکن تاریخ باشگاه در سن ۱۶ سالگی به حساب می‌آمد و آقای گل فصل هم با ۱۵ گل زده شد.
در پایان قرن ۲۰ میلادی این تیم با ۲۸ عنوان قهرمانی در لیگ پر افتخارترین تیم کشور به حساب می‌آمد.
تاریخچه > دوران حرفه‌ای > دهه ۲۰۰۰: بالا و پایین‌ها

۲۵ مه سال ۲۰۰۱ ریور با بازی در مقابل پنارول اروگوئه جشن ۱۰۰ سالگی خود را برگزار کرد. در این سال این تیم جامی را به دست نیاورد و پابلو ایمار و خاویر ساویولا را به بارسلونا و والنسیا فروخت.
در سال ۲۰۰۲ با اضافه شدن بازیکن‌های جدید این تیم بازهم به قهرمانی رسید. قهرمانی سال ۲۰۰۳ در حالی به دست آمد که مانوئل پیگرینی با استفاده از بازیکنانی مثل خاویر ماسچرانو به این مقام رسید.
سومین قهرمانی پیاپی در سال ۲۰۰۴ به دست آمد و این تیم به نیمه نهایی جام لیبرتادورس رسید اما این همراه شد به تابستانی که آرژانتین در کوپا آمریکا نایب قهرمان و در المپیک ۲۰۰۴ اتن به قهرمانی رسید و این منجربه فروش خیلی از ستاره‌های این تیم شد.
دیگو سیمئونه در سال ۲۰۰۸ به این تیم پیوست و اولین جام را بعد از ۴ سال به دست آورد. در فصل بعد و از نتایج ضعیف سیمئونه در میانه فصل استعفا کرد و در نهایت ریور در رده آخر لیگ را به پایان رساند که این اتفاق برای اولین بار در تاریخ ۱۰۷ ساله این باشگاه اتفاق افتاد.
تاریخچه > دوران حرفه‌ای > دهه ۲۰۱۰: شروع دوباره

در سال ۲۰۱۱ ریور هم مشکل ساختاری و هم مشکل ورزشی داشت. رئیس باشگاه کناره‌گیری کرد و بدهی ۷۵ میلیون دلاری به جای گذاشت، جای خود را به دنیل پاسارلا داد. نتایج ضعیف این تیم در سال ۲۰۰۸ تا سال ۲۰۱۱ ادامه پیدا کرد، تا جایی که به بازی پلی اف رفتند و با شکست در این بازی برای اولین بار به دسته پایینتر سقوط کردند. بازی دوم با اتفاقاتی که افتاد باعث شد با وجود حضور زیاد پلیس بازی مختل شود و بعد از بازی هم مربی این تیم بلافاصله استعفا کرد،
بعد از این اتفاق المیدا از فوتبال خداحافظی کرد و سرمربی تیم شد. تعدادی از بازیکنان قدیمی این تیم بازگشتند تا در دسته پایینتر بازی کنند و البته بازیکنی مثل دیوید ترزگه هم به این تیم اضافه شد. در سال ۲۰۱۲ این تیم با قهرمانی در دسته ب بازهم به لیگ برتر بازگشت.
پیراهن > اسپانسرها

| مدت زمان | تهیه‌کننده پیراهن | اسپانسر |
| --- | --- | --- |
| ۱۹۷۹–۸۰ | Sportlandia | none |
| ۱۹۸۱–۸۲ | Olimpia | none |
| ۱۹۸۲–۸۵ | آدیداس | none |
| ۱۹۸۵–۸۹ | آدیداس | Fate O |
| ۱۹۸۹–۹۱ | آدیداس | پژو |
| ۱۹۹۱–۹۲ | آدیداس | Carta Credencial |
| ۱۹۹۲–۹۵ | آدیداس | سانیو |
| ۱۹۹۶–۰۲ | آدیداس | Quilmes |
| ۲۰۰۲–۰۶ | آدیداس | Budweiser |
| ۲۰۰۶–۰۸ | آدیداس | پتروبراس |
| ۲۰۰۹–۱۰ | آدیداس | پتروبراس and Pokerstars.net |
| ۲۰۱۰–۱۲ | آدیداس | پتروبراس and Tramontina |
| ۲۰۱۲- | آدیداس | بانکو بیلبائو ویسکایا آرخنتاریا and Tramontina |
هماورد

ریور پلاته و بوکا جونیورز از بزرگ‌ترین باشگاه‌های کشور آرژانتین هستند که بیشتر از نیمی از طرفداران فوتبال در این کشور طرفدار این دو تیم هستند. به خاطر رقابت فشرده بین این دو تیم در لیست بی‌بی‌سی در مورد داربی‌های جهان این داربی جزو یکی از معروف‌ترین داربی‌ها شناخته و معرفی شده؛ و همچنین اولین مورد از ۵۰ کاری که توسط روزنامه ابسرور به عنوان کارهای ورزشی که قبل از مرگ باید انجام داد شناخته شده.
لقب‌ها

نام ریور پلاته در سال ۱۹۰۱ انتخاب شد. نام‌های جایگزینی هم در ان زمان پیشنهاد شدند اما این نام در نهایت انتخاب شد.
معروف‌ترین لقبی که به این تیم داده شده و طرفداران این تیم به ان علاقه دارند لقب میلیونرها هست که در دهه ۳۰ میلادی به دلیل اینکه مردم بر این باور بودند که تیم ریور یکی از گرانترین لیست بازیکنان دنیای فوتبال را دارد این لقب را به آن‌ها دادند.
در سال ۱۹۸۴ با ورود مدیر عامل جدید او مسابقه‌ای برای انتخاب لوگو جدید گذاشت که در نهایت لوگویی با شیری برخواسته با لباس ریور بر فراز استادیوم این باشگاه برگزیده شد که این تیم با این لوگو به قهرمانی جام لیبرتادورس هم رسید. بعد از رفتن این مدیر عامل این لوگو نیز در سال ۱۹۸۹ برای همیشه از باشگاه رفت.
لا ماکویینا هم یکی از لقب‌های معروف این باشگاه در دهه ۱۹۴۰ بود.
ورزشگاه

ال مانیومنتال ورزشگاه خانگی ریور در بوینوس ایرس است. این ورزشگاه که در تاریخ ۲۵ می ۱۹۳۸ تأسیس شده دارای ظرفیت ۶۵۶۴۵ نفر می‌باشد که برای بعضی از بازی‌های خانگی تیم ملی فوتبال آرژانتین هم استفاده می‌شود.
افتخارات > داخلی > لیگ

لیگ برتر فوتبال آرژانتین (۳۸): ۱۹۲۰، ۱۹۳۲، ۱۹۳۶ (Copa Campeonato), 1936 (Copa de Oro) 1937, 1941, 1942, 1945, 1947, 1952, 1953, 1955, 1956, 1957, 1975 Metropolitano, 1975 Nacional, 1977 Metropolitano, 1979 Metropolitano, 1979 Nacional, 1980 Metropolitano, 1981 Nacional, 1985–86, 1989–90, 1991 Apertura, 1993 Apertura, 1994 Apertura, 1996 Apertura, 1997 Apertura, 1997 Clausura, 1999 Apertura, 2000 Clausura, 2002 Clausura, 2003 Clausura, 2004؟ Clausura, 2008 Clausura, 2014 Final
لیگ دسته دوم فوتبال آرژانتین (۱): ۲۰۱۱–۱۲
افتخارات > داخلی > جام

جام حذفی فوتبال آرژانتین (۳): ۲۰۱۶، ۲۰۱۷، ۲۰۱۹
سوپر جام فوتبال آرژانتین (۱): ۲۰۱۷
افتخارات > بین‌المللی

جام بین قاره‌ای (۱): ۱۹۸۶
جام لیبرتادورس (۴): ۱۹۸۶، ۱۹۹۶، ۲۰۱۵، ۲۰۱۸
کوپا اینترامریکانا (۱): ۱۹۸۶
سوپرکوپا لیبرتادورس (۱): ۱۹۹۷
جام سودامریکانا (۱): ۲۰۱۴
رکوپا سودامریکانا (۳): ۲۰۱۵، ۲۰۱۶، ۲۰۱۹
دولپه‌ای‌های نو

| دولپه‌ای‌های نو محدودهٔ زمانی: کرتاسه پیشین - Recent | دولپه‌ای‌های نو محدودهٔ زمانی: کرتاسه پیشین - Recent |
| --- | --- |
بنکسیا اپیکا: بنکسیا اپیکا
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: گیاهان
(طبقه‌بندی‌نشده):: گیاهان گلدار
(طبقه‌بندی‌نشده):: دولپه‌ای‌های نو
کلادها: کلادها
 Basal eudicots (Eudicotinae): آلاله‌سانان  Sabiales  چنارسانان  Trochodendrales  Buxales  Core eudicots (Rosinae): Gunnerales  Pentapetalae: Dilleniales  Superasteridae: Berberidopsidales  میخک‌سانان  صندل‌سانان  آستریدها ۱۷ راسته  Superrosidae: خاراشکن‌سانان  انگوریان  رزیدها ۱۷ راسته:  Basal eudicots (Eudicotinae): آلاله‌سانان  Sabiales  چنارسانان  Trochodendrales  Buxales  Core eudicots (Rosinae): Gunnerales  Pentapetalae: Dilleniales  Superasteridae: Berberidopsidales  میخک‌سانان  صندل‌سانان  آستریدها ۱۷ راسته  Superrosidae: خاراشکن‌سانان  انگوریان  رزیدها ۱۷ راسته
دولپه‌ای‌های نو (نام علمی: Eudicots) یک کلاد فراگیر از گیاهان گلدار هستند. این کلاد یکی از دو کلاد اصلی است. فراموشم مکن، کلم‌برگ، سیب، قاصدک، آلاله، افرا، فندق استرالیایی نمونه‌هایی از دولپه‌ای‌های نو هستند.
طبقه‌بندی

کلاد eudicots
تیره شمشادیان [+ تیره Didymelaceae]
تیره Sabiaceae
تیره Trochodendraceae [+ تیره Tetracentraceae]
راسته آلاله‌سانان
راسته چنارسانان
کلاد core eudicots
تیره Aextoxicaceae
تیره Berberidopsidaceae
تیره Dilleniaceae
راسته Gunnerales
راسته میخک‌سانان
راسته خاراشکن‌سانان
راسته صندل‌سانان
کلاد رزیدها
تیره Aphloiaceae
تیره Geissolomataceae
تیره Ixerbaceae
تیره Picramniaceae
تیره Strasburgeriaceae
تیره انگوریان
راسته Crossosomatales
راسته شمعدانی‌سانان
راسته موردسانان
کلاد رزیدها
تیره قیچیان [+ تیره Krameriaceae]
تیره Huaceae
راسته گوشوارک‌سانان
راسته مالپیگی‌سانان
راسته شبدرترشک‌سانان
راسته باقلاسانان
راسته گل‌سرخ‌سانان
راسته کدوسانان
راسته راش‌سانان
کلاد رزیدها
تیره Tapisciaceae
راسته کلم‌سانان
راسته پنیرک‌سانان
راسته افراسانان
کلاد آستریدها
راسته زغال‌اخته‌سانان
راسته خلنگ‌سانان
کلاد آستریدها
تیره گاوزبانیان
تیره Icacinaceae
تیره Oncothecaceae
تیره Vahliaceae
راسته ابریشم‌آویزسانان
راسته بادنجان‌سانان
راسته گل‌سپاسی‌سانان
راسته نعناسانان
کلاد آستریدها
تیره Bruniaceae
تیره Columelliaceae [+ تیره Desfontainiaceae]
تیره Eremosynaceae
تیره Escalloniaceae
تیره Paracryphiaceae
تیره Polyosmaceae
تیره Sphenostemonaceae
تیره Tribelaceae
راسته خاس‌سانان
راسته کرفس‌سانان
راسته خواجه‌باشی‌سانان
راسته میناسانان
مونودرام
مونو درام (Monodrama)

مونودرام یکی از زیرشاخه‌های نمایش در تئاتر است که در آن تنها یک بازیگر بر صحنه حضور دارد و داستان، احساسات و کشمکش‌های شخصیت را به تصویر می‌کشد. این سبک نمایشی بر تک‌گویی (مونولوگ) استوار است و می‌تواند شامل روایت درونی، دیالوگ‌های خیالی، خاطرات یا گفت‌وگوهای یک‌طرفه با مخاطب باشد.
تاریخچه

مونو درام به‌عنوان شکلی از نمایش، ریشه در یونان باستان دارد، جایی که برخی از اجراها به صورت مونولوگ‌های طولانی ارائه می‌شدند. در دوران الیزابتی، ویلیام شکسپیر در برخی از نمایشنامه‌های خود، مونولوگ‌هایی را گنجاند که می‌توانستند به شکل مونو درام اجرا شوند. اما شکل مدرن مونو درام در قرن نوزدهم و بیستم به‌ویژه با آثار آنتون چخوف، آگوست استریندبرگ و ساموئل بکت به‌عنوان یک ژانر مستقل تثبیت شد.
ویژگی‌های مونو درام

تمرکز بر یک شخصیت: تمام روایت از زاویه دید یک شخصیت ارائه می‌شود و داستان بر درونیات، احساسات و چالش‌های او متمرکز است.
تک‌گویی‌های عمیق: این نوع نمایش اغلب از مونولوگ‌های طولانی و تأثیرگذار بهره می‌برد که احساسات پیچیده و تفکرات درونی را منتقل می‌کنند.
سادگی در اجرا: مونو درام معمولاً با کمترین میزان دکور، نورپردازی و موسیقی اجرا می‌شود تا تمام توجه مخاطب روی بازی بازیگر متمرکز بماند.
روایت ذهنی یا خاطره‌محور: گاهی شخصیت نمایش با خود یا حتی با یک فرد خیالی در گذشته گفت‌وگو می‌کند و از طریق بازگویی خاطرات، داستان را پیش می‌برد.
تعامل مستقیم با مخاطب: در برخی اجراها، بازیگر به طور مستقیم با تماشاگران سخن می‌گوید و آن‌ها را درگیر روایت می‌کند.
نمونه‌های برجسته مونو درام

"آخرین نوار کراپ" (Krapp's Last Tape) – ساموئل بکت
"زن تنها" (The One Woman Show) – دارو فو و فرانکا رامه
"مده‌آ" (Medea) – برخی اقتباس‌ها از این نمایشنامه
"مرد در حال سقوط" (Man Falling) – اریک بوگوسیان
مونو درام در سینما و تلویزیون

گرچه مونو درام عمدتاً در تئاتر رواج دارد، اما برخی آثار سینمایی و تلویزیونی نیز با این سبک اجرا شده‌اند. نمونه‌هایی مانند "قفل‌شده" (Locke) با بازی تام هاردی یا "ماه" (Moon) با بازی سام راکول از فیلم‌هایی هستند که از اصول مونو درام بهره برده‌اند.
اهمیت مونو درام در تئاتر

این سبک از تئاتر به دلیل نیاز به قدرت بازیگری بالا، تمرکز روی روان‌شناسی شخصیت و ایجاد ارتباط قوی با مخاطب یکی از چالش‌برانگیزترین گونه‌های نمایشی محسوب می‌شود. بسیاری از بازیگران مطرح، برای نمایش توانایی‌های خود، به اجرای مونو درام روی می‌آورند.