stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آموزش عشایری در ایران
برنامه آموزش عشایر اصل چهار و توسعه مدارس سیار عشایری در کشور > امضای اصل چهار ترومن و کمک‌های فنی به ایران- سال۱۳۲۹ شمسی

دو ماه پس از اینکه در ماه ژوئن ۱۹۵۰ (سال ۱۳۲۹شمسی) هری ترومن رئیس‌جمهور آمریکا قانون «اقدامات برای توسعه جهانی» را امضا کرد، دکتر فرانکلین هریس عازم مذاکره برای یک توافقنامه جهت ارائه کمک‌های فنی به دولت ایران شد. در ماه اکتبر همان سال، سفیر آمریکا آقای هنری گریدن و علی رزم آرا نخست وزیر ایران «برنامه همکاری‌های فنی برای توسعه روستایی» را امضا کردند. این برنامه اولین توافقنامه بین‌المللی اصل چهار بود.
برنامه آموزش عشایر اصل چهار و توسعه مدارس سیار عشایری در کشور > نقش دانشگاه BYU یوتا در آموزش عشایری و اعزام کارشناسان آموزشی به ایران-سال ۱۳۳۰

پس از امضای این توافقنامه، دولت آمریکا از دانشگاه بریگم یانگ BYU-Brigham Young University در شهر «پراوو» در ایالت یوتا برای مشارکت در برنامه اصل چهار در ایران دعوت کرد. برنامه اصل چهار ابتدا تحت مدیریت آقای فرانکلین هریس بود که قبلاً به مدت ۲۴ سال به عنوان رئیس دانشگاه BYU خدمت کرده بود. دولت آمریکا نقش این دانشگاه و کالج کشاورزی دانشگاه ایالتی یوتا را به عنوان برنامه‌ریزی، به کارگیری نیروی انسانی و اجرای برنامه اصل چهار تعیین نمود. دانشگاه BYU چهار گروه کارشناس آموزشی (آموزشگر) را برای کمک به اصلاح ضعف‌های سیستم آموزشی ایران اعزام نمود. گروه اول متشکل از شش آموزشگر در سال ۱۹۵۱ (۱۳۳۰ شمسی) جهت ارتقای آموزش ابتدایی، راه اندازی و تأسیس مدارس عشایری، و نظارت بر برنامه اجرایی اصل چهار اعزام شدند. یکی از اعضای اولین گروه کارشناسان آموزشی آقای «گلن گیگن» بود که به منظور تأسیس مدارس عشایری اعزام شد. در سال ۱۹۵۳ نیز دوازده نفر دیگر برای کمک به توسعه آموزش در مقاطع ثانویه (بالاتر از ابتدایی) در نقاط مختلف ایران اعزام شدند. در پاییز ۱۹۵۷ سومین گروه پرسنل این دانشگاه برای سایر اقدامات فرهنگی و مبحث انرژی وارد ایران شدند. همچنین نهایتاً در سال ۱۹۵۹ گروه چهارم جهت مشاوره در زمینه آموزش عالی اعزام شدند. این گروه‌ها در ایجاد و به روز رسانی برنامه‌های آموزشی بسیار موفق بودند.
برنامه آموزش عشایر اصل چهار و توسعه مدارس سیار عشایری در کشور > برنامه‌ریزی آموزش عشایری در ایران به وسیله اصل چهار- از ۱۳۳۰ تا ۱۳۳۲

اولین حرکت برای برنامه‌ریزی و تأسیس آموزش عشایری در ایران به وسیله گلن گیگن در ۱۹۵۳ پس از انجام یک مطالعه صحرایی (نظرسنجی) در خصوص نیازهای عشایر طی سال‌های ۱۳۳۰ تا ۱۳۳۲ شمسی، انجام شد. آقای گیگن می‌نویسد: «باید حس تعلق عشایر به ایران و به منطقه‌ای که در آن زندگی می‌کنند تقویت شود. هیچ‌یک از این اهداف بدون داشتن مردم تحصیل کرده عشایر ممکن نمی‌شود.» سازمان‌های مسئول ایرانی از مدت‌های طولانی به ضرورت آموزش مدرن و مجانی برای عشایر پی برده بودند اما کمبود بودجه مانع این کار شده بود. سازمان اصل چهار برای کمک‌های فنی به ایران، با کمک دلارهای آمریکا و نظرات کارشناسان آمریکایی این طرح را به واقعیت تبدیل کرد و زمستان امسال (سال ۱۹۵۴) تعداد ۹۵ مدرسه سیار عشایری در استان فارس فعالیت می‌کنند. سازمان‌های مسئول ایران امیدوارند که آموزش عشایر بتواند آغازی برای اسکان عشایر، رو آوردن به کاشت اراضی و پرداخت مالیات همانند سایر شهروندان باشد.
در اثر فعالیت بسیار مؤثر اصل چهار در ایران، برنامه‌های آموزشی در عشایر، روستاها و شهرها به‌طور چشمگیری توسعه یافت و این برای کارشناسان آموزشی دانشگاه BYU افتخار بزرگی بود.
برنامه آموزش عشایر اصل چهار و توسعه مدارس سیار عشایری در کشور > مطالعات صحرایی کارشناسان آمریکایی

بر اساس نتایج مطالعه صحرایی (نظرسنجی) که از ورود کارشناسان آموزشی در سال ۱۹۵۱ تا سال ۱۹۵۳ صورت گرفت، آقای گیگن دریافت که مردان باسواد شهری، معلمین مناسبی برای عشایر نیستند. آقای گیگن در سال ۱۹۵۳ (۱۳۳۲ شمسی) می‌نویسد: «معلم عشایری باید با خانواده‌هایی که برای تدریس به آن‌ها می‌رود آشنا و شناخته شده باشد، توسط خان پذیرفته شده باشند و تمایل داشته باشند که در ایل بمانند و در فعالیت‌های روزمره عشایری مشارکت نمایند؛ بنابراین یک پسر شهری هر چند هم که معلم خوبی باشد برای اینکار مناسب نیست. همچنین مسیر کوچ برخی طوایف عشایر قشقایی بسیار طولانی است. مثلاً طایفه شش بلوکی در هر مسیر کوچ (ییلاق تا قشلاق) حدود ۴۰۰ مایل طی می‌کند؛ بنابراین مدرسه عشایری باید سبک و قابل حمل باشد. یک چادر کوچک برای نشستن ۲۰ کودک، یک فرش، یک تخته سیاه، یک میز برای معلم و کتاب برای این مدرسه سیار کافی است. چنین مدرسه‌ای در مدت ده دقیقه قادر به بارگیری و حمل بر پشت اسب خواهد بود.
برنامه آموزش عشایر اصل چهار و توسعه مدارس سیار عشایری در کشور > تأسیس مدارس عشایری اصل چهار با کمک رؤسای طوایف- سال ۱۳۳۲

پس از انجام مطالعات و بررسی‌های لازم، راه اندازی مدارس عشایری توسط اصل چهار آغاز شد. آقای گیگن کارهای اولیه خود را با خودروی جیپ یا بر پشت اسب به انجام رساند و گاهی برای یک ملاقات تا ده روز بر زین اسب، در مراتع طبیعی کوه‌های زاگرس در بین ایلات بود. آقای گیگن دریافت که هیچ مدرسه‌ای برای قشرها کم درآمد ایل وجود ندارد. او برای تأسیس اولین مدارس عشایری، مستقیماً به رؤسای ایلات مراجعه کرد. گیگن می‌نویسد: «روسای ایلات به انتخاب مردانی با قابلیت بالا جهت خدمت به عنوان معلم کمک کردند و آن افراد به دوره‌های آموزشی مخصوص معلمین فرستاده شدند. با وجودی که پول و تجهیزات برای این مدارس از طرف بودجه اصل چهار آمریکا تأمین شده است، اما رؤسای طوایف قشقایی تقبل کردند که خود پرداخت حقوق معلمان را به عهده بگیرند».
در این زمان آقای بهمن بیگی به عنوان یک فرد محلی، برای همکاری و تسهیل کمک رسانی آمریکایی‌ها و همچنین مترجم کارشناسان آمریکایی اصل چهار بود. آقای بهمن بیگی می‌نویسد: «خوشبختانه در راستای پیشرفت‌های فرهنگی مملکتی عده‌ای از ثروتمندان عشایر فارس به ندای من پاسخ مثبت دادند و تقبل کردند حقوق بیش از یکصد نفر معلم را شخصاً بپردازند. سپس با تلاش فراوان از میان روستاهایی که در مسیر ایلات بودند معلم کافی برای ایجاد ۷۹ مدرسه سیار پیدا کردم.».
برنامه آموزش عشایر اصل چهار و توسعه مدارس سیار عشایری در کشور > راه اندازی دوره‌های آموزشی برای تربیت معلمین عشایری توسط اصل چهار ترومن- سال ۱۳۳۲

در طول مدت سه سال کار مدارس عشایری اصل چهار ترومن، چون معلمان منتخب از ایلات و روستاییان مسیر کوچ عشایر قشقایی بوده و فاقد صلاحیت علمی و تجربی کافی بودند، اصل چهار ترومن برای آماده‌سازی افراد منتخب به عنوان معلم، دوره‌های آموزشی کوتاه مدت در نظر گرفته بود. مدت این دوره‌ها سه هفته و محل تشکیل آن در شیراز بوده‌است. تهیه تمام تجهیزات و ادوات لازم و همچنین برنامه‌ریزی و برگزاری این دوره‌ها را اصل چهار ترومن به عهده داشت. برای آموزش و تدریس به زبان فارسی از کارکنان ایرانی اصل چهار از جمله آقای بهمن بیگی و همچنین از آموزش و پرورش فارس کمک گرفته می‌شد. آقای حمزه رزمجویی از اولین بازرسان تعلیمات عشایر می‌گوید: «در سال۱۳۳۲ که با پدرم در منزل الیاس خان کشکولی بودیم، ناصرخان قشقایی که آن زمان سناتور بود با عده‌ای برای رایزنی به منزل الیاس‌خان آمدند. در این بین دنبال تعدادی افراد باسواد در ایل می‌گشتند و عده‌ای را جمع نموده و در باغ ارم که آن زمان متعلق به خوانین قشقایی بود دورهٔ آموزشی تشکیل‌دادند و بعد از مدتی آن‌ها را برای باسوادکردن افراد، به ایل تزریق نمودند». بنابراین در ابتدای شروع کار مدارس عشایری، ناصر خان قشقایی، باغ ارم شیراز که ملک شخصی شان بود را به برگزاری دوره‌های آموزشی معلمین عشایری اختصاص داد. پس از کودتای ۲۸ مرداد که خوانین قشقایی تبعید شدند و اموال آن‌ها از جمله باغ ارم توسط دولت مصادره شد، دیگر ادامه این دوره‌های آموزشی در باغ ارم مقدور نبود و اصل چهار ترومن ادامه این دوره‌ها را در آموزش و پرورش فارس برگزار نمود.
برنامه آموزش عشایر اصل چهار و توسعه مدارس سیار عشایری در کشور > خاتمه فعالیت اصل چهار و تحویل مدارس عشایری به آموزش و پرورش فارس-سال ۱۳۳۶

آقای «دین اندرو پیترسون» یکی از اعضای اولین گروه اعزامی از سوی دانشگاه BYU می‌نویسد: در سال ۱۳۳۰ (۱۹۵۱ میلادی) مدتی بعد از ورود گروه کارشناسان آموزشی به ایران، مأموریت آقای هریس در ایران خاتمه یافت و به جای او، آقای «ویلیام وارن» به عنوان مدیر کشوری اصل چهار تعیین و به ایران آمد. آقای وارن سابقه فعالیت در وزارت امور خارجه آمریکا را به مدت شانزده سال داشت.
آقای وارن حدود ۴ سال در ایران فعالیت کرد. سپس این پست به آقای «کلارک گریگوری» رسید که تا پایان فعالیت اصل چهار در سال ۱۳۳۶ ادامه یافت. در سال ۱۳۳۶ اموال اصل چهار به دولت ایران انتقال یافت. البته در واقع نام اصل چهار به «هیئت عمران بین‌المللی آمریکا» تغییر یافت و آقای «هری بارن» جایگزین آقای «کلارک گریگوری» شد؛ بنابراین فعالیت اصل چهار در زمینه آموزش عشایری به شکل محدودتر و در قالب نظارت فنی به جای همکاری اجرایی، پیگیری شد. آقای کلارک گریگوری در زمان خاتمه کار اصل چهار و ترک ایران (سال ۱۳۳۶) نشان درجه سه همایون را به خاطر آموزش مردم ایران و بالا بردن سطح زندگی آن‌ها از دولت ایران دریافت کرد.
مدارس عشایری اصل چهار به مدت سه سال تا زمان خاتمه فعالیت اصل چهار در ایران با موفقیت فعالیت کردند. پس از خاتمه اصل چهار و تحویل تمام اسناد و مدارک و تجهیزات به دولت ایران، ادامه کار مدارس عشایری به دولت ایران (آموزش و پرورش فارس) سپرده شد. آقای بهمن بیگی می‌نویسد: «سه سال از عمر این مدارس گذشت و پیشرفت دانش آموزان امیدبخش بود. در شرایط جدید، با توجه به وضع نامعلوم معلمان و مشکلاتی که در خصوص پرداخت حقوق معلمان به وجود آمد، اولیای آموزش و پرورش فارس برای بقای دبستان‌های عشایری دست به کار شدند و معلمان دانشسرا دیده را جایگزین معلمان سابق کردند؛ ولی پس از یک سال (در سال ۱۳۳۷) مسلم شد که جوانان شهری به هیچ وجه قدرت کار و زندگی در مناطق عشایری را ندارند؛ بنابراین به این نتیجه رسیدیم که برای تعلیم و تربیت فرزندان عشایر راهی جز توسل به دامن همان معلمان محلی و ایلی نیست.»
برنامه آموزش عشایر اصل چهار و توسعه مدارس سیار عشایری در کشور > تأسیس دانشسرای عشایری توسط آموزش و پرورش فارس-سال ۱۳۳۶

پس از سه سال فعالیت موفق مدارس عشایری و دوره‌های تربیت معلمین عشایری، هم‌زمان با خاتمه کار برنامه اصل چهار ترومن، دوره‌های آموزشی برای تربیت معلمین عشایری نیز متوقف شد. با توجه به خاتمه فعالیت اصل چهار و تحویل مدارس عشایری به دولت ایران، به گفته آقای بهمن بیگی: «آموزش و پرورش فارس برای جلوگیری از تعطیل شدن مدارس عشایری، طرح تأسیس دانشسرای عشایری را از شورای عالی فرهنگ گذراند. به این ترتیب در سال ۱۳۳۶ دانشسرای عشایری در شیراز تأسیس شد و تاکنون (مهرماه ۱۳۵۱ شمسی) ۲۰۴۰ نفر فارغ‌التحصیل از این دانشسرا به طوایف مختلف عشایر کشور اعزام شده است».
برنامه آموزش عشایر اصل چهار و توسعه مدارس سیار عشایری در کشور > خاتمه فعالیت «هیئت عمران بین‌المللی آمریکا» و تأسیس مدرسه شبانه‌روزی عشایری در شیراز-سال ۱۳۴۶

سازمان «هیئت عمران بین‌المللی آمریکا» تا سال ۱۳۴۶ شمسی در ایران فعال بود. تا جایی که مدیر آن اعلام کرد در دهه ۱۹۶۰ میلادی ایران به‌طور چشمگیری پیشرفت نموده است و در سال ۱۹۶۸ در میهمانی سفیر ایران در آمریکا (آقای هوشنگ انصاری) به‌طور رسمی خاتمه فعالیت اصل چهار و سازمان عمران بین‌المللی آمریکا اعلام شد. در این زمان پس از توسعه موفق مدارس سیار عشایری توسط اصل چهار ترومن، آمریکایی‌ها به‌طور کامل از برنامه آموزشی کشور خارج شده و دولت ایران متولی تمام این فعالیت‌ها گردید؛ بنابراین، دولت ایران برای ادامه فعالیت‌ها، سیاست احداث دارالتربیه عشایری (مدارس شبانه‌روزی عشایری) را نیز مجدداً مد نظر قرار داد. بعد از خاتمه کامل حضور آمریکایی‌ها در برنامه‌های آموزشی کشور، به گفته آقای بهمن بیگی: «شاهنشاه آریامهر و شهبانوی گرامی از مدارس عشایری و کار معلمان بازدید کردند و پس از مشاهده پیشرفت‌های آنان، امر مقرر فرمودند که در شیراز دبیرستانی تأسیس شود که سالانه عده‌ای از فرزندان مستعد و بی بضاعت که از مدارس ابتدایی فارغ‌التحصیل می‌شوند در آنجا به تحصیلات دبیرستانی ادامه دهند. این دبیرستان در سال ۱۳۴۶ در شیراز تأسیس شد و تاکنون (مهرماه ۱۳۵۱ شمسی) تعداد ۵۷۵ نفر از دختران و پسران مستعد و کم‌بضاعت عشایری را که در کلاس اول تا پنجم متوسطه و دوره راهنمایی تحصیل می‌کنند به‌طور شبانه‌روزی نگهداری می‌نماید.
برنامه آموزش عشایر اصل چهار و توسعه مدارس سیار عشایری در کشور > تصویب برنامه آموزش عشایردر سیستم دولتی ایران

همزمان با فعالیت‌های اصل چهار ترومن در ایران و همکاری‌های دوجانبه بین آموزش و پرورش و اصل چهار جهت توسعه مدارس عشایری، به تدریج در سیستم دولتی ایران نیز آموزش عشایری نهادینه شد؛ بنابراین در ادامه برنامه‌های اصل چهار ترومن، اداره کل فرهنگ (آموزش و پرورش) استان فارس در زمستان ۱۳۳۲ برنامه‌ای برای آموزش عشایر با پنج اصل تهیه نمود و در نهایت، طرح تعلیمات عشایر در هشت‌صد و نودمین نشست شورای عالی فرهنگ در تاریخ ۱۰ دی ۱۳۳۴ به تصویب رسید. پس از خاتمه کار اصل چهار و تحویل مدارس عشایری به دولت ایران، «دایره تعلیمات عشایر» به عنوان یکی از ادارات داخلی آموزش و پرورش فارس تا زمان خاتمه فعالیت «هیئت عمران بین‌المللی آمریکا» فعال بود. پس از آن، دایره تعلیمات عشایر مبدل به اداره کل شد و به کار خود ادامه داد. برپایی مدرسه‌های عشایری به عشایر استان فارس محدود نشد و فرزندان عشایر از ایل‌های آذربایجان تا مرزهای شمال شرقی خراسان، از نعمت مدرسه و سواد برخوردار شدند.
بر پایهٔ برنامهٔ آموزش عشایر (۱۳۳۴)و برنامه‌های بعدی نظیر طرح تأسیس دانشرای عشایری (۱۳۳۶) و همچنین طرح تأسیس مدرسه شبانه‌روزی در شیراز(۱۳۴۶)، باید برای پایه‌های اول تا چهارم مدرسه‌های سیار و برای پایه‌های پنجم تا نهم مدرسه‌های شبانه‌روزی بر پا می‌شد. همچنین، باید یک مدرسهٔ تربیت معلم ویژهٔ عشایر برای جذب دانش‌آموزان با مدرک پایان کلاس نهم ساخته می‌شد و گروهی برای نظارت بر مدرسه‌های چادری نیز به وجود می‌آمد. با وجود این، ابتدا تنها به برپایی مدرسه‌های چادری و کار نظارت بسنده شد و ۷۸ مدرسه در ایلات و عشایر راه اندازی شد. ادارهٔ این مدرسه‌ها به آقای بهمن‌بیگی و دو ناظر دیگر، بیژن بهادری کشکولی و نادر فرهنگ دره‌شویی، سپرده شد.
برنامه آموزش عشایر اصل چهار و توسعه مدارس سیار عشایری در کشور > ایجاد اداره کل آموزش عشایر-سال ۱۳۴۸

تا سال ۱۳۴۷ آموزش عشایر یکی از ادارات داخلی آموزش و پرورش فارس بود. از سال ۱۳۴۸ این اداره از آموزش و پرورش فارس منتزع و به اداره کل آموزش عشایر کشور که مرکز آن بر حسب اقتضا شیراز تعیین شده‌است تبدیل گردید. به این ترتیب آقای بهمن بیگی به عنوان مدیر کل آموزش عشایر انتخاب شد و تا زمان انقلاب در همین سمت باقی ماند.
سسنا ۱۸۲

| سسنا ۱۸۲ | سسنا ۱۸۲ |
| --- | --- |
کاربری: Light utility aircraft
کشور سازنده: ایالات متحده آمریکا
تولیدکننده: سسنا
معرفی‌شده در: 1956
وضعیت: In production
ساخته‌شده: 1956–1985 1996-اکنون
تعداد ساخته‌شده: over 23,237
هزینه هر فروند: 182T Skylane دلار آمریکا$398,100 (2012) T182T Turbo Skylaneدلار آمریکا$443,500 (2012)
سسنا ۱۸۲ (به انگلیسی: Cessna 182) یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ سسنا در کشور ایالات متحده آمریکا است که در سال ۱۹۵۶–۱۹۸۵ ساخته شد.
وینی (آستراخان)

| وینی (آستراخان) Винный | وینی (آستراخان) Винный |
| --- | --- |
Settlement: Settlement
Pryamaya Kartuba river in Vinny: Pryamaya Kartuba river in Vinny
کشور: روسیه
ناحیه‌های فدرال روسیه: استان آستراخان
بخش: بخش وولودارسکی، استان آستراخان
حکومت: حکومت
 • شهردار: Saule Karabalaeva
جمعیت (۲۰۱۷): جمعیت (۲۰۱۷)
 • کل: ۷۵۶
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴:۰۰ (Astrakhan Time)
Postal code: ۴۱۶۱۷۴
وینی (به لاتین: Vinny) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است. وینی ۷۵۶ نفر جمعیت دارد.
ویوا (شبکه تلویزیونی اسرائیل)

ویوا (به انگلیسی: Viva) یک شبکه تلویزیونی در اسرائیل است که پخش آن از ۲۵ آوریل ۱۹۹۹ آغاز شد. این کانال در زمینه انتقال تلنویوها و درام‌های بین‌المللی به ویژه از آرژانتین، ترکیه و شرق آسیا با زیرنویس‌های عبری تخصص دارد.
جیک وبر

| جیک وبر | جیک وبر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹ مارس ۱۹۶۴ لندن، انگلستان
ملیت: انگلیسی
پیشه: بازیگر
والدین: تیم راث
جیک وبر (به انگلیسی: Jake Weber) (زاده ۱۹ مارچ ۱۹۶۴) بازیگر انگلیسی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم با جو بلک آشنا شوید، چپاندن قوطی‌حلبی، آموزش رانندگی، ذهن سفید، در عمق زیاد، زنجیرشده، تالاب‌ها و تا آخرین نفرشان اشاره کرد.
باقرشهر

مکان
| باقرشهر | باقرشهر |
| --- | --- |
شهر: شهر
باقرشهر: باقرشهر
مختصات: ۳۵°۳۱′۵۷″ شمالی ۵۱°۲۴′۰۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۵۳۲۵۰°شمالی ۵۱٫۴۰۲۵۰°شرقی﻿ / 35.53250; 51.40250: مختصات: ۳۵°۳۱′۵۷″ شمالی ۵۱°۲۴′۰۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۵۳۲۵۰°شمالی ۵۱٫۴۰۲۵۰°شرقی﻿ / 35.53250; 51.40250
استان: استان تهران
شهرستان: شهرستان ری
بخش: بخش کهریزک
جمعیت (سرشماری سال ۲۰۲۰): جمعیت (سرشماری سال ۲۰۲۰)
 • کل: ۶۵۳۸۸
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
باقرشهر شهری در شهرستان ری از توابع استان تهران است. باقرشهر با مساحت ۵۰۰ هکتار بر اساس مصوبه هیئت وزیران در تاریخ ۱۳۷۵/۰۴/۰۴ از شهر تهران (مناطق ۱۹ و ۲۰) جدا و به شهر تبدیل شد.
قسمت غربی این شهر (جعفرآباد کنونی) در گذشته به نام باقراف و قسمت جنوب غربی (که امروز در تصرف سازمان بهشت زهرا می‌باشد) علی‌آباد نامیده می‌شده است که پس از گذشت زمان به نام باقرآباد و با تأسیس شهرداری در سال ۷۵ به باقرشهر تغییر نام پیدا کرده است.
این شهر از شمال به حریم منطقه ۱۹ و ۲۰ شهرداری تهران – از جنوب به شهر کهریزک – از جنوب شرقی با جلگه ورامین – از جنوب غربی به بهشت زهرا و آرامگاه خمینی هم جوار است.
دسترسی مترو از خط یک به ایستگاه شاهد و پالایشگاه و بزرگراه خلیج فارس و بزرگراه تندگویان می‌باشد.
به دلیل تخلفات بسیار زیاد در سال ۱۴۰۰ انتخابات شورای باقرشهر توسط وزرات کشور ابطال گردید و تا کنون شهر بدون شورا اداره می‌گردد.
موقعیت برخی از شهرهای حاشیه‌ای جنوب، جنوب غرب و غرب نزدیک تهران ۱- فردیس ۲- اندیشه ۳- شهر قدس ۴- شهریار ۵- احمدآباد مستوفی ۶- پرند ۷- رباط کریم ۸- اسلامشهر ۹- باقر شهر
شریان حیاتی این منطقه جاده قدیم قم است. این منطقه تحت تحولات اقتصادی، اجتماعی شگرفی قرار گرفته و در شرایط کنونی توأم صنعتی و خدماتی را دارا است.
شرکت پالایشگاه نفت شهید تندگویان، پژوهشگاه صنعت نفت، شرکت پالایشگاه نفت بهران، شرکت ایرانول، شرکت سایپا پرس، شرکت ایران گاز، شرکت ایران سیلندر، شرکت انرژی، نیروگاه گازی ری، شهرک صنعتی شهر سنگ، مجتمع تجریشی و مجتمع فرخی، و ده‌ها صنعت دیگر، برخی از مراکز مهم صنعتی این شهر هستند.
فضاهای سبز

پارک عطر سیب واقع در شمال باقرشهر
پارک امیر کبیر در شمال غربی
پارک ارغوان در غرب
پارک فدک در جنوب
پارک شهدای شرکت نفت در جنوب غربی
فضاهای فرهنگی

فرهنگسرای عطر نرگس
فرهنگسرای استاد شهریار
فضاهای وررشی

باشگاه شهید عبدالمحمد
باشگاه چند منظوره شهدای باقرشهر
باشگاه غدیر
باشگاه پرورش اندام غدیر
باشگاه پرورش اندام مهدی عیاری
اسپرایت

| 0 | 1 |
| --- | --- |
لوگو جدید اسپرایت: لوگو جدید اسپرایت
گونه: لیمون لایم
تولید کننده: شرکت کوکاکولا
خاستگاه: آلمان
آغاز تولید: ۱۹۶۱
رنگ: بیرنگ
محصول همانند: سون‌آپ
وبگاه: www.sprite.com 
سیر تکامل بطری های اسپرایت از چپ به راست
اسپرایت (به انگلیسی: Sprite) نام یک نوشابه غیر الکلی است که در سال ۱۹۶۱ در ایالات متحده برای رقابت با نوشابه سون‌آپ که در آن زمان توسط شرکت پپسی کولا تولید می‌شد، به بازار عرضه شد. این محصول توسط شرکت کوکاکولا تولید می‌شود.
در تبلیغات اولیه در مجلات این نوشابه ترش مزه و نیرو بخش معرفی شد که می‌توان آن را با مشروبات الکلی مانند ودکا, ویسکی مصرف نمود. همچنین این نوشیدنی برای تسکین سوزش بسیار اثر بخش می‌باشد. این نوشیدنی ترکیبش با شربت سرفه حاوی کدئین و پرومتازین می شود مخدر لین.
این نوشابه در ایران توسط شرکت خوشگوار تولید می‌شود.
مرتضی محجوب

| مرتضی محجوب | مرتضی محجوب |
| --- | --- |
در مرداد ۱۳۸۹: در مرداد ۱۳۸۹
کشور:  ایران
زاده: ۲۰ مارس ۱۹۸۰ ‏(۴۴ سال) تهران
عنوان: استادبزرگ شطرنج
رده‌بندی فیده: ۲۳۲۹ (ژوئن ۲۰۲۰)
بهترین ریتینگ: ۲۵۴۶ (ژوئیه ۲۰۱۰)
رنکینگ: ۳۸۰۸ (ژوئن ۲۰۲۰)
مرتضی محجوب (متولد ۸ فروردین ۱۳۵۹)، استاد بزرگ شطرنج، قهرمان ایران و عضو تیم ملی شطرنج جمهوری اسلامی ایران می‌باشد. وی سابقه عضویت دائم در تیم ملی ایران از سال ۱۳۷۵ و در رده‌های سنی مختلف دارد. مرتضی محجوب در سالهای ۱۳۸۴ و ۱۳۸۷ قهرمان شطرنج ایران شد. او در تاریخ ۲۲ مرداد ۱۳۸۸، در یک ماراتن به‌طور همزمان با ۵۰۰ شطرنج باز، طی مسابقه‌ای به نام رخ در رخ ۵۰۰ وارد مبارزه شد.
وی همچنین موسس اولین مدرسه شطرنج ایران به نام شهمات می‌باشد .
دختر وی آرتمیس محجوب نیز یکی از شطرنج بازان ایرانی می‌باشد .
رخ در رخ ۵۰۰

رخ در رخ ۵۰۰ نام مسابقه سیمولتانه (همزمان) شطرنجی بود که بین مرتضی محجوب و پانصد شطرنج باز از سراسر ایران انجام پذیرفت و طی آن مرتضی محجوب با کسب ۳۹۷ پیروزی، ۹۰ تساوی و ۱۳ باخت توانست رکورد سیمولتانه جهان را هم از لحاظ تعداد شرکت‌کننده و هم از لحاظ درصد کسب امتیاز (هشتاد و هشت ممیز چهار دهم درصد امتیازات) به خود اختصاص دهد. این مسابقه حدود هجده ساعت به طول انجامید. مکان این سیمولتانه سالن چند منظوره یادگار امام، واقع در مجموعه انقلاب تهران بود. حامی مالی اصلی این مسابقه شرکت کندی ایتالیا و سایر حامیان آن سازمان تربیت بدنی، فدراسیون شطرنج، کمیته ملی المپیک و شبکه سوم سیما بودند. مسابقه در حضور نایب رئیس لیبیایی فیده، نزار الحاج آغاز گردید. پنجاه داور به این مسابقه نظارت می‌کردند. مسابقه از طریق شبکه سه پخش مستقیم می‌شد و خبرنگاران بسیاری از روزنامه‌ها و کانالهای تلویزیونی در سالن حضور داشتند.
به دلیل حساسیت این مسابقه، تعداد زیادی از هنرمندان و ورزشکاران، در طول هجده ساعت، به سالن رفت‌وآمد داشتند تا از نتیجه مطلع گردند، از جمله این اسامی می‌توان به هادی ساعی و بهزاد خداداد قهرمانان تکواندو، افشین پیروانی، حشمت مهاجرانی، سیروس دین محمدی، فردوس کاویانی، رضا فیاضی، پرستو صالحی، امیر غفارمنش، ساناز سماواتی، فرهاد کاظمی، محمود میران اشاره کرد.
در ساعات اولیه این مبارزه، به دلیل گرمای بیش از حد هوا، مرتضی محجوب با مشکلاتی مواجه بود. اما با نزدیک شدن به ساعات پایانی روز هوای سالن بهتر شد. او تنها در دو نوبت سی دقیقه‌ای برای نهار و شام مسابقه خود را متوقف نمود. در اواخر شب تعدادی از شرکت کنندگان به دلیل فشار ناشی از بازی دچار ضعف و بیحالی شدند که پزشک حاضر در محل اقدام به درمان آن‌ها نمود. سرانجام در حوالی ساعت چهار صبح روز ۲۳ مرداد، مرتضی محجوب توانست رکورد سیمولتانه جهان را از دست کیریل گئورگیف (Kiril Georgiev) بلغاری خارج نماید.
هم‌اکنون رکورد بزرگترین سیمولتانه جهان در اختیاراحسان قائم مقامی، استاد بزرگ شطرنج ایران است که سیمولتانه خود را با ۶۰۴ شطرنجباز را که بیش از ۲۴ ساعت به طول انجامید با کسب ۵۹۰ پیروزی به پایان رساند.
حزب کارگران کره

| حزب کارگران کره | حزب کارگران کره |
| --- | --- |
دبیرکل: کیم جونگ-اون
هیئت رییسه: کیم جونگ-اون کیم یونگ-نام چو ریونگ هی هوانگ پیونگ-سو
بنیان‌گذاری: ۳۰ ژوئن ۱۹۴۹
ادغام از: حزب کارگران کره شمالی و حزب کارگران کره جنوبی
ستاد: میدان کیم ایل-سونگ، پیونگ یانگ، کره شمالی
روزنامه: رودونگ سینمون
شاخه جوانان: لیگ جوانان سوسیالیست کیم ایل-سونگ و سپاه پیشگامان جوان
اعضای ثبت‌نام کرده  (۱۹۸۸): ۳ میلیون
مرام سیاسی: جوچه سونگون کمونیسم (تاریخی) مارکسیسم-لنینیسم (تاریخی)
وابستگی ملی: جبهه دمکراتیک برای اتحاد مجدد سرزمین پدری
وابستگی بین‌المللی: نشست بین‌المللی احزاب کمونیست و کارگری
سرود: «زنده باد حزب کارگران کره»
مجمع عالی خلق: ۶۰۷ از ۶۸۷
وبگاه: وبگاه
Rodong Sinmun, the official newspaper of the WPK Central Committee: Rodong Sinmun, the official newspaper of the WPK Central Committee
حزب کارگران کره (به کره‌ای: 조선노동당) حزب بنیادی کره شمالی، و بزرگترین حزب دارای نمایندگی در مجمع عالی خلق است. این حزب تنها حزب حاکم در کره شمالی است گرچه به‌طور نامی دوژور با دو حزب قانونی دیگر همزیستی داشته و تشکیل جبهه دمکراتیک برای اتحاد مجدد سرزمین پدری را می‌دهد، که تنها وسیله‌ای برای این است که به‌طور تصنعی در نگاه شهروندان و خارجی‌ها دموکراسی به نظر برسد. این حزب در سال ۱۹۴۹ در نتیجه ادغام حزب کارگران کره شمالی و حزب کارگران کره جنوبی تشکیل شد.
این حزب بر اساس ده اصل برای ایجاد یک سیستم ایدئولوژیک یکپارچه و جوچه نظام و تئوری طرح شده از سوی کیم یونگ-جو و کیم جونگ-ایل سازمان یافته‌است. گرچه از لحاظ سازمان دهی حزب کارگران در تئوری مشابه دیگر احزاب کمونیست است، در عمل نهادسازی آن بسیار کمتر است و سیاست غیررسمی نقشی بیش از حد معمول در آن ایفا می‌کند. نهادهایی چون کمیته مرکزی حزب کارگران کره، «دفتر اجرایی سیاستگذاری»، «کمیسیون مرکزی نظامی»، «پلیتبورو» و هیئت رئیسه نقشی بسیار کمتر از آنچه طبق منشور حزب به آنان اعطا شده دارند که در عمل چیزی بیش از یک سند نامی نیست. کیم جونگ-اون رهبر کنونی حزب است که به عنوان دبیر اول و رئیس هیئت مدیره فعالیت می‌کند.
تی-۶ تگزان

| تی-۶ تگزان | تی-۶ تگزان |
| --- | --- |
دو فروند تی-۶ تگزان در نزدیکی پایگاه نیروی هوایی لوک، ۱۹۴۳: دو فروند تی-۶ تگزان در نزدیکی پایگاه نیروی هوایی لوک، ۱۹۴۳
کاربری: هواگرد آموزشی
تولیدکننده: نورث امریکن اوییشن
نخستین پرواز: ۱ آوریل ۱۹۳۵
بازنشستگی: ۱۹۹۵ (نیروی هوایی آفریقای جنوبی)
کاربر اصلی: نیروهای هوایی ایالات متحده نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا نیروی هوایی آفریقای جنوبی نیروی هوایی سلطنتی کانادا نیروی هوایی شاهنشاهی ایران
تعداد ساخته‌شده: ۱۵٬۴۹۵
توسعه‌یافته از: نورث امریکن ان‌ای-۱۶
گونه‌ها: نورث امریکن ای-۲۷
تی-۶ تکسن (هاروارد)
تی-۶ تکسن (معروف به هاروارد) هواپیمای آموزشی ساخت شرکت نورت آمریکن بود که برای آموزش خلبانان جنگنده ها در نیروی هوایی آمریکا و نیروی هوایی بریتانیا در دوران جنگ جهانی دوم ساخته شده‌بود.
ایران نیز چند فروند از این هواپیما را خریده بود. یک فروند از این هواپیما در نمایشگاه هوایی تهران به نمایش گذاشته شده‌است.
هواپیمای تی-۶ تکسن (T-6 Texan) یک هواپیمای آموزشی آمریکایی است که توسط شرکت نورث امریکن اوییشن (North American Aviation) تولید شده است. این هواپیما در دهه ۱۹۳۰ میلادی توسعه یافت و به عنوان یک هواپیمای آموزشی اولیه برای خلبانان نظامی در نیروهای هوایی ایالات متحده، نیروی دریایی ایالات متحده و همچنین نیروی هوایی کشورهای دیگر مورد استفاده قرار گرفت.
و همین طور این هواپیما در حال حاضر در موزه های جنگی و مراکز آموزشی مورد بازدید عموم قرار می‌گیرد
و نمونه آن در کشور هایی همچون ایران، آمریکا، کانادا و انگلستان می‌توان پیدا کرد
تاریخچه

پروتوتایپ تکزان به NA-16 برمیگرده که نخستین بار در یکم آوریل ۱۹۳۵ به پرواز درآمده بود.
بریتانیایی ها از این هواپیما در جبهه آفریقا شمالی استفاده کردند ولی نه به صورت رزمی. این هواپیماها به طور جامع برای آموزش خلبانان آمریکایی استفاده میشد.
هواپیمای تی-۶ تکسن (T-6 Texan) دارای تاریخچه‌ای برجسته در صنعت هواپیمایی است. در زیر به بررسی مختصری از تاریخچه این هواپیما می‌پردازیم:
تاریخچه > طراحی و توسعه

دهه ۱۹۳۰: شرکت نورث امریکن اوییشن (North American Aviation) در اواخر دهه ۱۹۳۰ طراحی اولیه تی-۶ تکسن را آغاز کرد. اولین نمونه‌های این هواپیما با نام ان-۱۶ (NA-16) ساخته شدند و بعداً به ان-۷۷ (NA-77) تغییر نام دادند.
۱۹۳۵: اولین پرواز تی-۶ در سال ۱۹۳۵ انجام شد. این هواپیما به سرعت توسط نیروی هوایی ایالات متحده و نیروی دریایی ایالات متحده به عنوان هواپیمای آموزشی استاندارد پذیرفته شد.