stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کشت پلاستیکی
جنبه‌های زیست‌محیطی

از آنجایی که پلاستیک‌های (تجزیه‌ناپذیر زیستی) در کشاورزی استفاده می‌شوند، خطر ورود آن به خاک و در نتیجه آلودگی آن در این فرایند وجود دارد.[نیازمند شفاف‌سازی]
یکی از مؤلفه‌های مهم پلاستیک‌سازی، دفع پلاستیک‌های مصرف‌شده ag است. فنآوری‌هایی وجود دارد که به پلاستیک‌های ag اجازه می‌دهد تا به رزین‌های پلاستیکی برای استفاده مجدد در صنعت تولید پلاستیک بازیافت شوند.
بازیافت مالچ پلاستیکی دشوار است زیرا مالچ اغلب خیس یا کثیف است. مالچ نازک به سرعت تجزیه می‌شود و پس از تخریب، جمع‌آوری آن برای بازیافت ناممکن است.
سید نظام‌الدین موسوی

| سید نظام‌الدین موسوی | سید نظام‌الدین موسوی |
| --- | --- |
نماینده مجلس شورای اسلامی دوره یازدهم: نماینده مجلس شورای اسلامی دوره یازدهم
دوره مسئولیت ۷ خرداد ۱۳۹۹ – ۶ خرداد ۱۴۰۳: دوره مسئولیت ۷ خرداد ۱۳۹۹ – ۶ خرداد ۱۴۰۳
حوزه انتخاباتی: تهران، ری، شمیرانات، اسلامشهر و پردیس
اکثریت: ۷۷۸٬۶۱۸
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۳ فروردین ۱۳۵۱ ‏(۵۲ سال) خرم‌آباد، ایران
حزب سیاسی: انجمن روزنامه‌نگاران مسلمان
دیگر عضویت‌های سیاسی: ائتلاف مردمی نیروهای انقلاب اسلامی (اکنون–۱۴۰۲)شورای ائتلاف نیروهای انقلاب اسلامی (۱۴۰۲–۱۳۹۸)
محل تحصیل: دانشگاه تهران
موسوی در حال اعطای جایزه به امیر تتلو، ۱۳۹۶
سید نظام‌الدین موسوی (زادهٔ ۲۳ فروردین ۱۳۵۱) سیاستمدار اصول‌گرای ایرانی و از سال ۱۳۹۰ تاکنون دبیرکل انجمن روزنامه‌نگاران مسلمان است. او مدیرعامل پیشین خبرگزاری فارس بوده‌ و در کارنامه خود مدیرمسئولی روزنامه جوان را هم بر عهده داشته است.
وی در یازدهمین انتخابات مجلس شورای اسلامی عضو لیست ایران سربلند بود و توانست با کسب ۷۷۸ هزار و ۶۱۸ رأی، به عنوان نفر هفدهم از حوزه انتخابیه تهران، ری، شمیرانات، اسلامشهر و پردیس از استان تهران انتخاب گردد.
موسوی رئیس شورای فرهنگی و رئیس شورای اطلاع‌رسانی ستاد اجرایی فرمان امام هم بوده است.
در دی ماه سال ۱۴۰۰ موسوی با حکم محمدحسین موسی‌پور رئیس شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی به ریاست ستاد دهه فجر منصوب شد.
پادشاهی میشان

سرزمین‌های زیر فرمان میشان
سکهٔ هیسپاوسین
پادشاهی میشان یا میسان یا کرخ میشان (تلفظ یونانی: خاراسِن) بنیان‌گذاری شده توسط یک پادشاه ایرانی به نام هیسپاوسین است. نخستین آشنایی علمی باستان شناسان مربوط به سال ۱۸۱۱ میلادی و بر اثر کشف سکه‌هایی به زبان یونانی بود. آنچه در این سکّه‌ها نظر پژوهشگران را جلب کرد تطابق اسامی پادشاهان حک شده بر این سکه‌ها با نام‌های پادشاهانی بود که طبق نوشته‌های مورخان باستانی روزگاری بر سرزمین میسان در شمال رأس خلیج فارس حکومت می‌کردند.
طبق گفته‌های نویسندگان و مورخان باستانی معاصر با میشانیان پایتخت آنان شهر میشان (یونانی: خاراکس) بود و تاریخ بنای آن به زمان اسکندر مقدونی می‌رسید؛ و طبق آنچه ذکر گردیده اسکندر پس از فتوحات خود در هند در راه بازگشت خود به بابل به منطقه‌ای که به احتمال زیاد محوطهٔ باستانی جبل خیبر (نیسان) در عراق امروزی است رسیده‌است و دستور به بنای شهری بزرگ به نام خود می‌دهد. اسکندر به‌خوبی ارزش جغرافیایی آن منطقه که دارای زمینی مرتفع در مجاورت آب‌های رودخانه‌ها و خلیج فارس بود را دریافت و هدف از بنای این شهر نیز به نقش بازرگانی وسیعی بود که می‌توانست بعدها ایفا کند.
اسکندر این شهر را به نام خود تأسیس کرد و بعدها به نام کرخینیا معروف گردید.
پس از مرگ اسکندر در بابل و تأسیس دولت سلوکی این شهر تحت کنترل سلوکیان درآمد. تا اینکه در سال ۱۶۵–۱۶۶ قبل از میلاد قسمت‌هایی از شهر بر اثر طغیان آب رودخانه‌ها تخریب گردید و توسط امپراتور سلوکی نامدار آن زمان آنتیوخوس چهارم بازسازی می‌شود و آن را به نام خود آنتیوخا می‌نامد و یکی از فرماندهان خود را به نام هیسپاوسین به حاکمیت آن شهر و منطقه می‌گمارد. اما در طی حکومت هیسپاوسین بار دیگر شهر دچار سیل شده و اینبار بدستور هیسپاوسین یا اسپاسینو اقدام به بنا و مرّمت آن می‌کنند و نام خود را بر نام شهر اضافه کرده آن را خاراکس-اسپاسینو می‌نامد. این شهر در کتیبه‌های تدمری به نام کاراک اسبیاسینا و در نقوش آرامی به نام کرک دمیسان به معنی قلعه میسان و در تلمود بابلی به نام میشا ذکر گردیده‌است.
در بین سال‌های ۱۴۱ الی ۱۳۹ قبل از میلاد پس از انتشار ضعف در پیکر دولت سلوکیان هیسپاوسین استقلال خود را بر مناطق تحت فرمان خود
اعلام کرده، به نام خود سکّه ضرب می‌کند اما روابط خود را با سلوکیان حفظ می‌کند.
در سال ۱۲۹ قبل از میلاد هسپاوسین حمله‌ای بزرگ علیه همیروس، حاکم نیابی فرهاد دوم، پادشاه اشکانی بر منطقهٔ بابل و سرزمین‌های مابین النهرین انجام داده و موفقت به شکست او و ضمیمه کردن بابل و اراضی مجاور به قلمرو حکومتی خود می‌شود. همچنین ذکر گردیده که او حمله‌ای علیه حاکم الیمایی سرزمین‌های الیمائیس به نام «بیتیت» تدارک داده و پس از شکست او موفّق به بسط منطقهٔ نفوذ خود می‌گردد.
بعد از مرگ فرهاد دوم پادشاه میسان (هیپائوسین) اعلام استقلال کرده و حاکم نواحی غربی پارت‌ها به نام گیمر با هیپائوسین وارد جنگ شده و سر انجام موفق به تصرف بابل و دفع کردن پادشاه میسان می‌شود.
سرانجام میسان به عنوان یک از ساتراپهای مهم دولت اشکانی درآمده و به صورت نیمه مستقل و گاهی مستقل به پادشاهی خود در بیش از ۳ قرن ادامه می‌دهد تا هنگامیکه آخرین پادشاه میسانی در اوایل برآمدن حکومت ساسانیان توسط اردشیر بابکان به قتل رسیده و حکومت آنان پایان می‌یابد.
موقعیّت جغرافیایی

منطقه‌ای که دولت میشان در آن به وجود آمد شامل سرزمین جلگه‌ای پست و همواری بود که میان آن به وسیلهٔ رودهای دجله و اروندرود و رود کرخه شکافته شده و پیرامون جنوب آن رود کارون جریان داشت. همچنین رودها و کانال‌هایی نیز از این رودهای اصلی سرچشمه می‌گرفت. با توجه به پستی زمین آن، جلگه‌ها و مرداب‌ها بخش وسیعی از آن را دربرگرفته، به به هنگام طغیان رودها به ویژه هنگامی که نظارت بر امر آبیاری و نظم و ترتیب آن مورد بی اعتنایی قرار می‌گرفت بر این قسمت از زمین افزوده می‌شد. ماهی‌ها در آن فراوان بوده و در جای جای آن ساقه‌های نی روییده بود که کشتیرانی را دچار اختلال می‌کرد و مانع از حرکت کشتی‌ها می‌شد.
پلینیوس رومی شهر خاراکس را در شمال رأس خلیج فارس ذکر کرده و در سال ۹۷ میلادی یک ژنرال چینی به نام گان ینگ که از طرف امپراتور چین پان چو از دودمان هان مأمور به سفر به دربار امپراتور روم بود در طی مسیر خود از شهر میسانی خاراکس عبور کرده و در توصیف خود از این شهر آن را tiozeh نامید که از هرسو به جز در زوایهٔ شمال غربی در احاطه آب است.
در سال ۱۸۱۸ میلادی تحقیقات و پژوهش‌های متعددی صورت گرفت که منجر به کشف منطقهٔ حکومتی این پادشاهی گردید و موقعیت جغرافیایی آن در بین رودهای دجله و فرات و رود کارون تعیین گردید.
شهرهای میشان

خاراکس: خاراکس یا کرخینیا مهم‌ترین شهر میسان و پایتخت آن بوده و به نام‌های کرخینیا و خاراکس اسپاسینو نیز شناخته می‌شود. تاریخ بنای آن به زمان اسکندر مقدونی می‌رسد و به دلیل موقعیّت بندرگاهی خود نقش بزرگی در تجارت میسان داشت و امروزه رودخانه کرخه در خوزستان هنوز نام قدیم این شهر، کرخینیا را به یادگار دارد. از مشاهیر این شهر جغرافیدان باستان ایزیدور خاراکسی است.
بررسی‌های باستان‌شناختی جان هانسمن در ۱۹۶۵ م. نشان داد که محوطه‌ای که «جبل خیابر» نامیده می‌شود و در جنوب عراق و در ۵۰ کیلومتری شمال غربی بصره جای دارد، محل شهر باستانی خاراکس اسپاسینو است. مردم محلی این محل را «نیسان» می‌نامند که شاید دگرگونیدهٔ میسان باشد. پیش از شناسایی این محوطه، عموماً پیرامون خرمشهر، منطقهٔ محمدراد و شهر القُرنه در نزدیکی بصره برای خاراکس اسپاسینو پیشنهاد می‌شد.
فرات: پلینی بزرگ در قرن اول میلادی آن را تابع پادشاه کرخینیا (میسان) ذکر کرده و آن را در حوالی ۱۱ مایل در جنوب شهر خاراکس می‌داند. به عقیدهٔ فرانتس آلتهایم مکان آن شهر بصره امروزی در خاک عراق است؛ اما طبق نظر دیگر جغرافیدانان عرب احتمال دارد که مکان آن در منطقهٔ بهمنشیر امروزی و در نزدیکی شهر آبادان بوده باشد. رودخانهٔ فرات نام خود را از این شهر میسانی گرفته‌است و در زمان ساسانیان نام آن به بهمن اردشیر (بهمنشیر) تغییر می‌یابد.
جان هانسمن پس از پیشنهاد موقعیت شهر خاراکس اسپاسینو، توانست محوطهٔ «مغلوب» را میان دو شهر بصره و القُرنه و در ۴٫۲ کیلومتری شرق اروندرود شناسایی کند که محلی مناسب برای پایتخت دوم شاهان میشان (خاراسن)؛ یعنی فرات است. طبق گفتهٔ پلینی، این شهر در ۱۷٫۴ کیلومتری جنوب خاراکس اسپاسینو و در کنار کارون امروزی قرار داشته‌است و اگر محوطهٔ نیسان را به عنوان خاراکس بپذیریم، محوطهٔ مغلوب دقیقاً همان مسافت ذکرشده توسط پلینی را با نیسان دارد و همچنین در نزدیکی رود کارون است.
اُبُلّه:
از شهرهای میسانی که نام آن از نام یونانی شهر اپولوگوس گرفته شده باشد
این شهر یکی از شهرهای تجاری مهم پادشاهی میسان بوده و در عهد اسلامی یکبار در عهد ابوبکر توسط خالد بن ولید و بار دیگر در عهد عمر توسط عتبه بن غزوان فتح می‌گردد و تا مدت‌ها پس از آن نقش تجاری خود را حفظ می‌کند. ابن بطوطه ذکر می‌کند که ابله شهر بزرگی بوده که تاجران هندی و فارس برای تجارت به آن می‌آمده‌اند. مکان آن در نزدیکی شهر بصره عراق است.
افامیه:
این شهر توسط سلوکوس اول جانشین اسکندر مقدونی ساخته شد و در شمال پادشاهی میسان واقع بوده‌است و در همین شهر بود که تراژان امپراتور روم در طی حمله به امپراتوری اشکانی مورد استقبال پادشاه و مردم میسان قرار گرفت.
پروفسور کریستین سن آنان را از عرب‌هایی می‌داند که خاستگاه آنان منطقهٔ عمّان بوده‌است.
هر چند طبق نظر محققان هیسپاوسین پادشاه میشانی نامی با ریشهٔ ایرانی یونانی‌شده داشت
که ممکن است اینگونه برداشت شود که او تباری آریایی داشته باشد اما در تاریخ‌های مختلف از او به عنوان پادشاهی عرب یاد شده و در منابع بسیار، تبار او عرب معرفی گردیده‌است. همچنین مورخ رومی گایوس پلینیوس، معروف به پلینی بزرگ(۲۳–۷۹ میلادی) که خود شاهد و معاصر با پادشاهی میشان بوده در حین بازدیدها و گزارش‌های خود میشانیان را قومی عرب خوانده‌است و آنان را تحت امر پادشاهی عرب معرفی می‌کند.
دین

هرچند در مورد دین میسانیان اطلاعات زیادی وجود ندارد اما از نام برخی پادشاهان آنان که به صورت یونانی درآمده‌اند چون اتامبیلوس که در آن اشاره به بعل از خدایان سامی دارد
و چون عبدنرگال که به معنی بندهٔ نرگال از خدایان سامی بین‌النهرین است بنظر می‌آید که میسانیان از لحاظ دینی تفاوت چندانی با دیگر سامیان بین‌النهرین نداشتند.
سرنگونی پادشاهی میسان

حکومت میسانی توسط اردشیر اول، سرنگون شد. در این مورد پروفسور کریستین سن می‌گوید: «عاقبت میان اردشیر و شاهنشاه اشکانی جنگ درگرفت. اردوان پادشاه اهواز را فرمان داد که به جنگ اردشیر شتافته، او را دست‌بستهً به تیسفون فرستد. اردشیر مهلت نداد. بعد از آنکه شاذشاپور شهریار اصفهان را مغلوب و هلاک کرد، رو به جانب اهواز نهاد و شهریار آنجا را کاملاً مغلوب و کشور او را به قلمرو خود ملحق نمود. آنگاه ولایت کوچک میشان را، که در مصب شط دجله و ساحل خلیج فارس بود، به تصرف آورد. این ولایت در دست اعرابی بود، که از عمان آمده بودند و پیشرو طوایف عربی محسوب می‌شوند، که درست در آغاز سلطنت ساسانیان ناحیه حیره را در مغرب فرات فرو گرفتند.»
میسان در فتح اسلامی

طبری فتح میسان را به دست عتبه به غزوان می‌داند و ذکر می‌کند که ارتش مسلمانان از قبائل عرب بنوالعم (تیره‌ای از بنی تمیم) که از قدیم‌الأیام ساکن سرزمین میسان بودند و در مناطق مذار و نهر تیری سکونت داشتند تقاضای کمک نمودند که این قبائل نیز به یاری مسلمانان شتافته و حملات خود را متوجه نیروهای مرزبان ساسانی در خوزستان نمودند و پس از آن نیروهای مسلمان موفق به فتح منطقهٔ میسان گشتند.
پس از فتح میسان عمر بن خطّاب، نعمان بن عدی را به ولایت میسان گماشت که پس از چندی با شنیدن ابیات شعری از او با این مقدمه
الا من مبلغ الحسناء أن خلیل‌ها * بمیسان یسقی فی زجاج وحنتم
که برای همسر خود در وصف زندگی مرفه خود در میسان سروده بود مورد خشم عمر قرار گرفته و او را از مقام خود عزل می‌کند.
میسان در عهد حاضر

امروزه میسان بخشی از خاک دو کشور ایران و عراق را تشکیل می‌دهد. این منطقه در ایران به نام دشت میشان (نام پیشین دشت آزادگان) به مرکزیت شهر سوسنگرد و در عراق به نام استان میسان به مرکزیت شهر العماره است.
گاه‌شمار تاریخ استان کرمانشاه

۸ بهمن ۱۴۰۳
دوشنبه
۲۷
همچنین ببینید: تاریخ کرمانشاه
پیش از تاریخ > پارینه سنگی (عصر شکارگران)

(۱ میلیون تا ۷۰۰ هزار سال پیش) سکونت انسان راست‌قامت در دشت کرمانشاه (سنگ معدن).
(۵۰۰ تا ۲۰۰ هزار سال پیش) سکونت انسان راست‌قامت در دشت کرمانشاه (گاکیه).
(۱۲۰ تا ۴۰ هزار سال پیش) سکونت نئاندرتال‌ها در غار دو اشکفت، غار شکارچیان، پناهگاه باوه یوان در روستای یوان و غار وزمه.
(۴۰ تا ۲۰ هزار سال پیش) سکونت انسان مدرن دوره پارینه سنگی جدید در غار مرخرل، پناهگاه ورواسی و غار ملاورد.
(۲۰ تا ۱۲ هزار سال پیش) سکونت انسان مدرن دوره فراپارینه سنگی در غار مرخرل و پناهگاه ورواسی.
پیش از تاریخ > نوسنگی (عصر روستانشینان و کشاورزان)

(۸ تا ۱۰ هزار سال پیش) زندگی انسان‌های دوران نوسنگی در تپه چیا جانی، تپه گنج‌دره، تپه سرآب، تپه آسیاب، تپه قزانچی و تپه شیخی‌آباد.
پیش از تاریخ > عصر مفرغ و عصر آهن (عصر حکومت‌های اولیه و آغاز نگارش)

(۵ هزار سال پیش) پیدایش شهرنشینی در گودین‌تپه.
دوران تاریخی > هزاره اول قبل از میلاد

(۸۵۵ ق م) تأسیس کنفدراسیون قبایل الیپی در کرمانشاه کنونی به رهبری کوتل.
(۷۱۶ ق م) تبدیل کنفدراسیون قبایل الیپی به پادشاهی و انتخاب دالتا به عنوان پادشاه الیپی.
(۷۱۴ ق م) جنگ اول آشور و الیپی، در پی حملهٔ سارگون دوم به الیپی؛ و متعاقباً پذیرفتن پرداخت خراج به سارگون دوم از سوی دالتا.
(۷۱۴ ق م) لنین حاکم شهر هوباهنا در پادشاهی الیپی، پنج استان غرب و شمال غربی الیپی را متحد کرد و علیه دالتا دست به شورش زد و پرداخت باج به سارگون را هم نپذیرفت. اما سارگون به الیپی حمله کرد و شورشیان را شکست داد، هوباهنا را ضمیمهٔ خاک آشور کرد، لنین خودکشی کرد، دالتا دوباره به پادشاهی رسید و به سارگون دوم باج پرداخت.
(۷۰۸ ق م) مرگ دالتا، ایجاد هرج و مرج در کشور الیپی، و دومین حملهٔ آشور به الیپی. نیبه پسر دالتا به پادشاهی رسید، اما به جز نیسایی که پایتخت بود بقیهٔ خاک الیپی از دست رفت.
(۶۷۴ ق م) کیمری‌ها به رهبری سانداک شاترو به کشور الیپی حمله کردند، نیبه کشته شد، کشور الیپی سقوط کرد، اما ضمیمهٔ خاک کیمری‌ها نشد، بلکه تجزیه شد و میان چند قدرت تقسیم شد.
دوران تاریخی > قرن ششم قبل از میلاد

(۵۲۲ ق م) شورش فرورتیش مادی در ماد، سرکوب مردم حامی قیام او در شهر ماروش توسط ویدرنه، و متعاقباً سرکوب فرورتیش توسط داریوش در کامبادنه.
(۵۲۲ ق م) شرح وقایع ناآرامی‌های دوران داریوش در سنگ نبشته بیستون.
درگذشت گئومات مغ و دفن شدن وی در گوردخمه سرخ ده. (به روایتی)
دوران تاریخی > قرن دوم قبل از میلاد

(۱۴۸ ق م) ساخت مجسمه هرکول در نزدیک سنگ نبشته بیستون.
دوران تاریخی > قرن اول میلادی

(۴۱–۴۵ م) ساخت نقشی از گودرز دوم معروف به کتیبه گودرز بر دامنه کوه بیستون.
دوران تاریخی > قرن چهارم میلادی

(۳۷۹–۳۸۳ م) بنای تاق کوچک در تاق بستان.
(۳۸۳–۳۸۸ م) بنای مراسم تاج‌ستانی اردشیر دوم در تاق بستان.
دوران تاریخی > قرن ششم میلادی

(۵۹۱–۶۲۸ م) بنای تاق بزرگ در تاق بستان در زمان خسرو پرویز
پس از اسلام > قرن هفتم میلادی

(۶۳۷ م) سپاه اسلام در نبرد جلولا پیروز شد و تسخیر مناطق کردنشین آغاز شد.
(۶۳۷ م تا ۶۴۰ م) در پی حمله اعراب به امپراتوری ساسانی در نبردی به فرماندهی هاشم بن عتبه و جریر بن عبدالله بجلی، شهرهای خانقین، بندنیجین (مندلی)، قصر شیرین، حلوان و کرمانشاه به دست اعراب مسلمان تسخیر شدند.
(۶۴۲ م) شهر دینور به صلح تسلیم سپاه اعراب مسلمان شد.
(۶۷۸ م) قیام مردم کرد منطقهٔ حلوان (سرپل ذهاب کنونی) و سرکوب آنان توسط حکومت مختار ثقفی.
پس از اسلام > قرن نهم میلادی

(۸۰۴ م) حضور هارون‌الرشید در کرمانشاه.
پس از اسلام > قرن دهم میلادی

(۹۲۱ م) مسعر ابن مهلهل از کاخ‌های باستانی شاهان ایران در کرمانشاه دیدن کرد و شرح ویران کردن آن توسط اعراب را نوشته‌است. اعراب نام کرمانشاه را به قرمسین-قرماشین تغییر دادند.
(۹۳۱ م) رفتن لشکری دیلمی به کرمانشاه به‌همراه هارون بن غریب پس از شکست هارون از مرداویج زیاری.
(۹۳۱ م) مرداویج زیاری به شهر دینور حمله و آن را غارت کرد.
(۹۴۱ م) تصرف مناطق وسیعی از کرمانشاه شامل دینور تا حلوان، توسط ابوعلی محتاج و الحاق این مناطق به قلمروی حکومت سامانیان
(۹۵۰ م) تصرف کرمانشاه به دست سبکتکین حاجب فرماندۀ سپاه احمد معزالدوله دیلمی.
(۹۵۰ م) تصرف کرمانشاه به دست منصور بن قراتکین فرماندۀ سپاه نوح بن نصر سامانی.
(۹۵۶ م) شهر قصر شیرین در اثر زلزله تخریب شد.
(۹۵۸ م) زلزله‌ای مهیب، سرپل ذهاب را تخریب کرد.
(۹۶۱ م) تأسیس حکومت کردزبان حسنویان از سوی ابوالفوارس حسنویه به مرکزیت سرماج
(۹۹۷ م) آغاز حکومت شمس‌الدوله دیلمی در کرمانشاه پس از وفات فخرالدوله دیلمی.
پس از اسلام > قرن یازدهم میلادی

(۱۰۰۶ م) آغاز درگیری میان حکومت حسنویان و طایفهٔ کرد بنی عیاران
(۱۰۰۷ م) زلزله‌ای مهیب، شهر دینور و تمام روستاهای حومهٔ آن را تخریب کرد.
(۱۰۴۶ م) مهلهل ابن محمد عناز از طایفهٔ کرد بنی عیاران شهر کرمانشاه را فتح کرد.
(۱۰۴۷ م) حملهٔ ابراهیم اینال سلجوقی به حسنویان و نابودی کامل حکومت کُرد حسنویان.
(۱۱۴۹ م) زلزله بقایای شهر سرپل ذهاب را نیز ویران کرد.
(۱۱۷۲ م) تا (۱۱۷۳ م) ترکمن‌های اوغوز از قبیلهٔ ایوا، به شهر دینور حمله و آن را غارت کردند.
پس از اسلام > قرن سیزدهم میلادی

(۱۲۵۷ م) هولاکوخان بنیان‌گذار حکومت ایلخانیان در لشکرکشی‌اش از همدان به بغداد، شهر کرمانشاه را تخریب و ساکنانش را قتل‌عام می‌کند. دوران رکود کرمانشاه آغاز می‌شود چنان‌که در ۱۳۴۰ میلادی حمدالله مستوفی آن را روستایی کوچک توصیف می‌کند.
(۱۲۷۰ م) تولد سلطان سهاک در برزنجه در کردستان عثمانی که در یارسان آغاز مرحلهٔ حقیقت به‌ شمار می‌آید.
پس از اسلام > قرن پانزدهم

(۱۴۰۰ م) مرگ سلطان سهاک در شیخان در هورامان.
پس از اسلام > قرن هفدهم

(۱۶۲۹ م) حملهٔ عثمانی به منطقهٔ ماهیدشت و فتح این منطقه.
(۱۶۳۹ م) امضای عهدنامهٔ قصرشیرین در نتیجهٔ جنگ ۱۶ سالهٔ ایران و عثمانی.
پس از اسلام > قرن هیجدهم میلادی

(۱۷۲۳ م) اکتبر: حمله نیروهای امپراتوری عثمانی به فرماندهی حسن پاشا حاکم گرجی‌تبار بغداد به کرمانشاه، به دنبال سقوط حکومت پادشاهی صفویه؛ عبدالباقی‌خان زنگنه حاکم کرمانشاه عقب‌نشینی می‌کند و کرمانشاه توسط عثمانی‌ها تسخیر می‌شود.
(۱۷۲۷ م) اشرف افغان (در ۱۷۲۶) نیروهای عثمانی را در نزدیکی همدان شکست داده و از پیشروی بازمی‌دارد، اما برای آنکه عثمانی‌ها وی را به عنوان پادشاه به رسمیت بشناسند بخش‌های زیادی را به عثمانی‌ها واگذار می‌کند. در این ماجرا روستاهای کردنشین زیادی عمدتاْ در شرق استان کنونی کرمانشاه از سکنه خالی می‌شوند.
(۱۷۳۰ م تا ۱۷۳۵ م) جنگ میان حکومت صفوی و عثمانی.
(۱۷۳۰ م) پایان اشغال کرمانشاه توسط عثمانی‌ها با حملهٔ نادر که در آن زمان هنوز نائب السلطنه بود، هم‌زمان با دفع اشغال افغان‌ها.
(۱۷۳۱ تا ۱۷۳۲ م) اشغال دوباره کرمانشاه به وسیله ارتش عثمانی.
(۱۷۴۳ م تا ۱۷۴۶ م) جنگ میان حکومت افشار و عثمانی.
(۱۷۵۳ م) تخریب کامل شهر کرمانشاه با حملهٔ نیروهای زندیه و تخلیهٔ کامل جمعیت آن. ابعاد این تخریب تا اندازه‌ای بود که تا نزدیک به ۱۰ سال شهری به نام کرمانشاه وجود نداشت و منطقهٔ کرمانشاه نیز بدون حاکم‌نشین و حاکم بود.
(۱۷۶۲ م) منصوب شدن الله‌قلی‌خان زنگنه به حکومت کرمانشاه از سوی کریم‌خان زند، به عنوان نخستین حاکم منطقهٔ کرمانشاه پس از دوره‌ای ۱۰ ساله، و آغاز ساخت دوبارهٔ شهر کرمانشاه در درهٔ رود آبشوران.
(۱۷۷۱ م) ساخت مسجد آقاشیخ هادی جلیلی، توسط شفیع‌خان زند در زمان پادشاهی «کریم‌خان زند».
(۱۷۸۱ م) ساخت مسجد جامع شیعهٔ کرمانشاه، توسط علی‌خان زنگنه حاکم کرمانشاه در زمان پادشاهی «علی‌مرادخان زند».
(۱۷۹۴ م) تولد سید براکه گوران در منطقهٔ دالاهو که آغاز مرحلهٔ جدیدی در یارسان به‌شمار می‌آید.
پس از اسلام > قرن نوزدهم میلادی

(۱۸۰۶ م) محمدعلی میرزا دولتشاه به عنوان نخستین حاکم غیرکُرد منطقهٔ کرمانشاه از طرف دربار به سمت سرحدداری عراقین منصوب شد. او از کرمانشاه به عنوان یک پایگاه نظامی علیه دولت عثمانی استفاده کرد.
(۱۸۰۷ م) به گفتهٔ روسو کنسول فرانسه در بغداد، جمعیت شهر کرمانشاه در حدود ۱۶ تا ۱۸ هزار نفر بوده‌است.
(۱۸۱۲ م) ورود سپاه قاجار به کرمانشاه در مسیر حرکت به سوی بغداد.
(۱۸۱۶ م) ۱۶ سپتامبر: یک پژوهشگر کمپانی هند شرقی به نام باکینگهام از کرمانشاه دیدن کرده و جمعیت آن را ۳۰۰۰۰ نفر معادل با نصف بغداد اعلام می‌کند.
(۱۷۹۷ م تا ۱۸۳۴ م) دفع حملات عثمانی‌ها به وسیلهٔ فتحعلی شاه به کرمانشاه.
(۱۸۲۱ م) جاری شدن سیل نزدیک به یک پنجم نواحی مسکونی شهر کرمانشاه را نابود کرد.
(۱۸۲۱ م تا ۱۸۲۳ م) جنگ ایران و عثمانی که به بسته‌شدن پیمان نخست ارزوم منجر شد. محمدعلی میرزا دولتشاه حاکم «کرمانشاهان، خوزستان، بختیاری، بابان و جاف» فرماندهی نیروهای ایران را برعهده داشت.
(۱۸۳۱ م شیوع طاعون در منطقهٔ کرمانشاه و نواحی مجاور آن تا بغداد.
(۱۸۳۵ م تا ۱۸۳۷ م) آمدن هنری راولینسون به کرمانشاه به همراه بهرام میرزا برای خواندن متون میخی کتیبه‌های تاقبستان و بیستون.
(۱۸۳۷ م) شورش مردم شهر کرمانشاه با همراهی دو ایل کلهر و گوران علیه بهرام میرزا معزالدوله حاکم وقت کرمانشاهان، و به دنبال آن عزل بهرام میرزا و انتصاب منوچهرخان معتمدالدوله گرجی به عنوان حاکم کرمانشاه در روز ۲۲ ژانویهٔ ۱۸۳۷.
(۱۸۴۱ م) شورش مردم یارسان کرند علیه حاجی‌خان شکی حاکم کرمانشاه و کشته شدن وی توسط مردم معترض.
(۱۸۴۴ م تأسیس نخستین انجمن ادبی در تاریخ کرمانشاه، برای ترویج زبان فارسی، توسط میرزا محمد بیدل و حسینقلی‌خان سلطانی کلهر کرمانشاهی.
(۱۸۴۴ م تا ۱۸۴۷ م) بازگشت دوباره هنری راولینسون به کرمانشاه برای ادامه وتکمیل کار خواندن سنگ‌نوشته بیستون.
(۱۸۴۷ م) با امضای عهدنامهٔ دوم ارزروم میان ایران و عثمانی، شهرهای سلیمانیه، خانقین، مندلی، نفتخانه، جلولا، بدره و … از کرمانشاه جدا شد.
(۱۸۴۸ م) مردم کرمانشاه بر محب‌علی‌خان ماکوئی حاکم کرمانشاه شوریدند و وی را از شهر بیرون کردند.
(۱۸۵۰ م) ترسیم نخستین نقشه از شهر کرمانشاه توسط سرهنگ چریکوف روسی. در گزارش چریکوف جمعیت شهر «تقریباً ۴۰ هزار نفر» و ساکنان آن «کردها و یهودیان» ذکر می‌شوند.
(۱۸۵۱ م) اعدام شاه تیمور بانیارانی در سبزه میدان کرمانشاه به فرمان امام‌قلی عمادالدوله.
(۱۸۵۷ م) قتل معصوم علیشاه توسط آقا محمدعلی بهبهانی در کرمانشاه.
(۱۸۷۳ م) مرگ سید براکه در توت شامی در دالاهو.
(۱۸۸۶ م) سرکوب جوانمیر چلبی همه‌وند در قصر شیرین.
(۱۸۹۱ م) به قدرت رسیدن داودخان کلهر در ایل کلهر و برکناری طایفهٔ حاجی‌زادگان کلهر از قدرت در ایل کلهر.
(۱۸۹۷ م) بنای دوباره تکیه معاون الملک به وسیلهٔ حسین خان معین الرعایا.
(۱۸۹۹ م) بنیان‌گذاری نخستین مدارس نوین در شهر کرمانشاه به نام مدرسه اسلامیه و مدرسه محتشمیه توسط حسینعلی خان مهندس گوران.
پس از اسلام > قرن بیست و یکم میلادی

(۲۰۰۲ م) ۲۵ آوریل: زلزله‌ای به قدرت ۵/۲ ریشتر منطقهٔ صحنه و دینور را لرزاند و خسارات جانی و مالی بسیاری به بار آورد.
(۲۰۰۲ م) ۲۴ دسامبر: زلزله‌ای دیگر به قدرت ۵/۱ ریشتر منطقهٔ صحنه و دینور را لرزاند و خسارات جانی و مالی بسیاری به بار آورد.
(۲۰۰۶ م) تأسیس بیمارستان ۵۱۵ تختخوابی امام رضا به عنوان بزرگترین و مجهزترین مرکز بهداشتی درمانی در غرب ایران.
(۲۰۰۶ م) ثبت سنگ‌نبشته بیستون در میراث جهانی یونسکو.
(۲۰۰۹ م) تأسیس تالار انتظار کرمانشاه به عنوان تالار شهر، مرکز همایش‌ها و تئاتر شهر کرمانشاه.
(۲۰۱۰ م) کرمانشاه و پالرمو در سیسیل ایتالیا شهرهای خواهر خوانده اعلام شدند.
(۲۰۱۰ م) کرمانشاه و شهر قاضی آنتپ در ترکیه شهرهای خواهر خوانده اعلام شدند.
(۲۰۱۱ م) کرمانشاه و شهر اسپلیت در کرواسی شهرهای خواهر خوانده اعلام شدند.
(۲۰۱۷ م) ۱۲ نوامبر: زمین‌لرزه‌ای به بزرگی ۷/۳ ریشتر بخش‌های وسیعی از استان کرمانشاه را لرزاند. این زمین لرزه در شهرستان‌های ثلاث باباجانی، سرپل ذهاب، قصر شیرین، دالاهو، جوانرود و گیلانغرب بخش‌های وسیعی را تخریب کرد و تلفات انسانی و خسارات زیادی به بار آورد.
(۲۰۱۸ م) ۲۰ مارس: با تکمیل راه‌آهن ملایر-فیروزان-کرمانشاه، راه‌آهن کرمانشاه افتتاح شده و شهر کرمانشاه به شبکهٔ ریلی ایران متصل شد.
(۲۰۲۱ م) ثبت منظر فرهنگی هورامان در میراث جهانی یونسکو.
سنگ‌نبشته بیستون
خانه خواجه باروخ، یکی از تجار کلیمی در زمان ناصر الدین شاه
پرونای هالدر

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۲۵ فوریهٔ ۱۹۹۳ ‏(۳۱ سال)
قد:  ۱٫۸۰ متر (۵ فوت ۱۱ اینچ)
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  ATK
شمارهٔ پیراهن:  ۱۷
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۷–۲۰۱۰:  Tata Football Academy
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۳ |  Pailan Arrows |  ۲۴ |  (۱) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۶ |  باشگاه فوتبال دمپو |  ۲۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۵ |  ← Goa (قرضی) |  ۸ |  (۰) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ |  باشگاه ورزشی موهان باگان |  ۲۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۶ |  ← باشگاه فوتبال مومبای سیتی (قرضی) |  ۵ |  (۰) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۸ |  Goa |  ۱۳ |  (۰) |
| ۲۰۱۸– |  ATK |  ۱۰ |  (۰) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۱–۲۰۱۲ |  India U19 |  ۴ |  (۱) |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۶ |  India U23 |  ۵ |  (۰) |
| ۲۰۱۵– |  تیم ملی فوتبال هند |  ۱۷ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۰۳:۳۹, ۲۶ ژانویه ۲۰۱۹ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۹:۰۰, ۱۴ ژانویه ۲۰۱۹ (UTC):  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۰۳:۳۹, ۲۶ ژانویه ۲۰۱۹ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۹:۰۰, ۱۴ ژانویه ۲۰۱۹ (UTC)
پرونای هالدر (انگلیسی: Pronay Halder؛ زادهٔ ۲۵ فوریهٔ ۱۹۹۳) بازیکن فوتبال اهل هند است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی موهان باگان و باشگاه فوتبال دمپو اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال India U19 و India U23 و هند بازی کرده‌است.
مرکز درمانی شیبا

مرکز درمانی شیبا در تل هاشومر (به عبری: המרכז הרפואי ע"ש חיים שיבא - תל השומר‌) نام بزرگ‌ترین بیمارستان و مرکز درمانی در کشور اسرائیل است که در رمت گن در تل‌آویو قرار دارد. مرکز درمانی شیبا بخاطر خدمات باکیفیت درمانی و بخش پژوهش‌های پزشکی ویژه‌اش، بخصوص در زمینه درمان سرطان، دارای شهرت بین‌المللی است.
مرکز درمانی شیبا به نام جراح مشهور اسرائیلی به نام دکتر چایم شیبا نامگذاری شده است. مدیریت کنونی بیمارستان تل هاشومر بر عهده‌ی دکتر زیو روت اشتاین است.
بیماران

آریل شارون، نخست وزیر اسبق اسرائیل در پی سکته مغزی از تاریخ ۲۸ مه تا ۶ نوامبر ۲۰۰۶ میلادی در بیمارستان تل هاشومر بستری بود.
مطبوعات بین‌المللی در تاریخ ۱۰ اکتبر ۲۰۰۸ میلادی خبری را منتشر کردند مبنی بر اینکه یک کودک ۱۲ ساله مسلمان‌زاده ایرانی که مبتلا به تومور مغزی بدخیم است، پس از آنکه درمان او در ایران و ترکیه امکان‌پذیر نشد، به توصیه پزشکان و با دریافت ویزای اسرائیل، جهت درمان به همراه والدین خود، از ترکیه به اسرائیل رفته و در مرکز درمانی شیبا بستری شده است. رئیس بیمارستان شیبا در مورد پذیرش کودک ایرانی گفته است: «ما پذیرش کودک بیمار ایرانی را انجام دادیم، چون درمان بیماران فارغ از ملیت آنان، شغل ماست».
نگارخانه

مرکز درمانی شیبا
بیمارستان کودکان صفرا
بیمارستان کودکان صفرا
مرکز توانبخشی پاده گریاتریک