stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مقاومت فرانسه
شبکه‌ها و جنبش‌ها > خارجیان در مقاومت > مجارها

بسیاری از مجارهای مهاجر که برخی از آن‌ها یهودی بودند هنرمندان و نویسندگانی بودند که در زمان اشغال در پاریس کار می‌کردند. بسیاری از آن‌ها به مقاومت پیوستند و بیشتر در مناطق لیون، گرنوبل، مارسی و تولوز فعال بودند. از میان مبارزان یهودی مجار می‌توان به ایمر اپشتاین در گروه مجاری در تولوز، گیورگی وادنای (که بعدها ربی لوزان شد) در لیون، امیل زیتیای نویسنده در لیموژ، ساندور پوشای نقاش، ایستوان هایدوی مجسمه‌ساز (اتین هایدو)، لازلو کوروس روزنامه‌نگار و ایمره گیومرای، آندور اشتاینر عکاس (۱۹۰۲–۱۹۴۴)، لوسین اروه و اروین مارتون اشاره کرد. توماس الک (۱۹۲۴–۱۹۴۴)، ایمره گلاز (۱۹۰۲–۱۹۴۴) و یوژف بکزور (۱۹۰۵–۱۹۴۴) در میان ۲۳ عضو مقاومتی بودند که به خاطر فعالیت در گروه افسانه‌ای مانوشیان اعدام شدند. آلمانی‌ها تقریباً ۱۱۰۰ عضو مقاومت یهودی از ملیت‌های مختلف را در خلال اشغال اعدام کردند و بسیاری دیگر نیز هنگام انجام عملیات کشته شدند.
شبکه‌ها و جنبش‌ها > خارجیان در مقاومت > ضدفاشیست‌های ایتالیایی

در سوم مارس ۱۹۴۳ نمایندگان حزب کمونیست ایتالیا و حزب سوسیالیست ایتالیا که به فرانسه پناهنده شده بودند پیمان لیون را مبنی بر آغاز مشارکتشان در مقاومت امضا نمودند. ایتالیایی‌ها در منطقهٔ صنعتی موزل که هیتلر آن را به آلمان ضمیمه کرده بود بی‌شمار بودند و نقش تعیین‌کننده‌ای در ایجاد سازمان مقاومت اصلی این شهرستان به نام گروه ماریو داشتند. ویتوریو کولیو یک نمونه از ایتالیایی‌ها در مقاومت فرانسه بود.
شبکه‌ها و جنبش‌ها > خارجیان در مقاومت > لهستانی‌ها

بیشتر سربازان لهستانی و تعدادی غیرنظامی لهستانی که پس از پیروزی آلمان در سال ۱۹۴۰ در فرانسه مانده بودند و همچنین یک خلبان لهستانی سرنگون شده در فرانسه (بسیاری از خلبانان لهستانی برای نیروی هوایی پادشاهی بریتانیا پرواز می‌کردند) به مقاومت فرانسه پیوستند که از میان آنان تونی هالیک و الکساندر کاوالکوسکی سرشناس هستند.
شبکه‌ها و جنبش‌ها > خارجیان در مقاومت > آمریکایی‌های کیجن

سربازان کیجن فرانسوی زبان نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا خود را در فرانسه به‌جای شهروندان بومی فرانسه جا می‌زدند تا کانال ارتباطی کمک‌های آمریکا به نیروهای مقاومت باشند.
واژه‌شناسی

شارل دو گل در سخنرانی خود در ۱۸ ژوئن ۱۹۴۰ از «مقاومت فرانسه» صحبت کرد. در زبان انگلیسی استفاده از عبارت «مقاومت» با اشاره به فعالیت‌های مقاومت فرانسوی‌ها حداقل به سال ۱۹۴۴ برمی گردد. بوریس کوالیوف بیان می‌کند که جنبش مقاومت در فرانسه و نام آن از مهاجران سفید در جنبش سفید سرچشمه گرفته‌است. بوریس ویلده روسی یکی از اولین گروه‌های ضد اشغالگر را تأسیس کرد و در دسامبر ۱۹۴۰ شروع به انتشار مشترک روزنامه زیرزمینی مقاومت Résistan کرد.
گورستان و یادمانی در وسیوکس ان ورکرس جایی که در ژوئیه ۱۹۴۴ نیروهای ارتش آلمان به تلافی مقاومت مسلحانهٔ ماکی بیش از ۲۰۰ تن را از جمله زنان و کودکان اعدام کردند. این شهر بعداً نشان آزادی را دریافت کرد.
ویرانه‌های اورادور-سور-گلان، در لیموزن در ماسیف سانترال
پرچم فرانسه با چلیپای لورن، نشان فرانسهٔ آزاد
اسیران عضو مقاومت، سال ۱۹۴۰ در فرانسه
اسیران عضو مقاومت در ژوئیه ۱۹۴۴ در فرانسه
ژنرال‌های فرانسهٔ آزاد، آنری ژیرو (چپ) و شارل دو گل در حال نشستن پس از دست‌دادن با فرانکلین روزولت و وینستون چرچیل در کنفرانس کازابلانکا در ۱۴ ژوئیهٔ ۱۹۴۳
فرانسه در خلال اشغال به وسیلهٔ آلمان از سال ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۴
  منطقهٔ اشغالی (منطقهٔ شمالی)
  منطقهٔ اشغال‌نشده تا ۱۹۴۲، که در سال ۱۹۴۲ اشغال گردید (منطقهٔ جنوب)
اسیر کمونیست، ژوئیه ۱۹۴۴ در فرانسه
طرح یک هنرمند از یک میتینگ حزب کمونیست فرانسه، کمیتهٔ مرکزی در لونژومو در سال ۱۹۴۳. چپ به راست: بنوا فراشون، اگوست لوکور، ژاک دوکلو و شارل تیون.
نظامیان آلمانی و اعضای مقاومت در برتان، ژوئیه ۱۹۴۴
میلیسین‌های فرانسوی و اعضای مقاومت در ژوئیه ۱۹۴۴
یک داوطلب نیروهای داخلی مقاومت فرانسه در شاتودن در سال ۱۹۴۴
نظامیان آلمانی و افراد مقاومت، در برتان، ژوئیه ۱۹۴۴
افراد مقاومت از اوئلگوئا.
یکی از اعضای مقاومت.
عضوهای مقاومت در پاریس، سال ۱۹۴۴.
گروهی از افراد مقاومت در حال پیوستن به نیروهای ارتش کانادا در بولون، سپتامبر ۱۹۴۴.
لوسی اوبراک در سال ۲۰۰۱
یکی از افراد فران-تیرور ئه پارتیزان در کنار یکی از چتربازان متفقین در خلال نبرد نرماندی در سال ۱۹۴۴.
یک فروند بوئینگ بی-۱۷ فلایینگ فورترس متعلق به نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا در حال فروریختن تجهیزات برای ماکی‌های ورکور در سال ۱۹۴۴.
خودنگاره‌ای از لوسین اروه در سال ۱۹۳۸
مکریان

برای ایل‌های کرد مکری، مکری را ببینید.
| مکریان | مکریان |
| --- | --- |
منطقه: منطقه
کشور: ایران
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۷۹۴۶ کیلومتر مربع (۶۹۲۹ مایل مربع)
جمعیت (۱۳۹۵): جمعیت (۱۳۹۵)
 • کل: ۱۳۶۱۸۸۱
قومیت‌ها: قومیت‌ها
 • اکثریت: کردها
 • سایر: آذری‌ها ارمنی‌ها آشوری‌ها
زبان‌ها: کردی، ترکی آذربایجانی، ارمنی، آشوری، فارسی
مُکریان یا میرنشین موکریان به (کردی سورانی: موکریان) منطقه ای جغرافیایی در سده‌های ۹ تا ۱۳ هجری بوده است که ایل مکری سابقاً به مرکزیت مهاباد در آن جا حکومت می‌کردند و در شمال غربی ایران در جنوب دریاچه ارومیه قرار داشت. این میرنشین که در تاریخ فراز و فرودهای داشته است، در گسترده‌ترین حالت بر بخش‌هایی از شمال و شمال غرب استان کردستان و جنوب غرب استان آذربایجان غربی کنونی منطبق است. یکی از بازماندگان خاندان مکری، قلعه‌ای به نام قلعه سردار که در دورهٔ قاجار عزیزخان مکری و خانواده او در آن جا حکومت می‌کردند.
بیشتر اسامی شهرها، روستاها، کوه‌ها و رودهای مکریان متشکل از واژهٔ‌های مغولی است که گویا در دورهٔ حکومت ایلخانان مغول در مراغه منطقهٔ مکریان از لحاظ کشاورزی از اهمیت خاصی برخوردار بوده است.
مُکریان شهرستان‌های جنوب دریاچه ارومیه شامل سردشت، نقده شاهین‌دژ، تکاب، میاندوآب، اشنویه، بوکان، پیرانشهر، مهاباد و دهستان ترجان را دربرمی گیرد. برخی کُردستان را تنها برای بخش مرکزی و شمالی مُکریان به‌کار می‌بردند.در حال حاضر شهرستان بوکان بزرگ‌ترین و پرجمعیت‌ترین شهرستان این منطقه جغرافیایی است. زبان کردی با لهجه مکریانی در بخش جنوب مرکزی مکریان یعنی شهرستان‌های سردشت، مهاباد، بوکان و غرب مکریان یعنی شهرستان‌های پیرانشهر و اشنویه گویشور دارد.
جغرافیای مکریان

مقاله اصلی: استان_آذربایجان_غربی#شهرستان‌های_استان
مکریان شهرستان‌های جنوب دریاچه ارومیه شامل نقده، سردشت، شاهین دژ، تکاب، میاندوآب، اشنویه، بوکان، پیرانشهر، مهاباد و دهستان ترجان با مرکزیت روستای باغلوجه را دربر می‌گیرد. برخی کُردستان را تنها برای بخش مرکزی و شمالی مُکریان به‌کار می‌بردند.
طبق آمار و تقسیمات سیاسی تا سال ۱۳۹۵، براساس وسعت شهرستان مهاباد بزرگ‌ترین و براساس جمعیت شهرستان بوکان پرجمعیت‌ترین شهرستان این منطقه جغرافیایی به‌شمار می‌روند. بدون در نظر گرفتن دهستان ترجان سقز، وسعت منطقه مکریان ۱۷٬۹۴۶ کیلومتر مربع و جمعیت آن، ۱٬۳۶۱٬۸۸۱ نفر (بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵) است.
| ردیف> شهرستان‌های مُکریان که امروزه اکثریت کُردی دارند | نام شهرستان> شهرستان‌های مُکریان که امروزه اکثریت کُردی دارند | وسعت (کیلومتر مربع)> شهرستان‌های مُکریان که امروزه اکثریت کُردی دارند | جمعیت (۱۳۹۵)> شهرستان‌های مُکریان که امروزه اکثریت کُردی دارند |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱ | شهرستان اشنویه | ۱٬۱۹۳ | ۷۳٬۸۸۶ |
| ۲ | شهرستان پیرانشهر | ۲٬۲۵۹ | ۱۳۸٬۸۰۰ |
| ۳ | شهرستان مهاباد | ۲٬۵۹۲ | ۲۳۶٬۸۴۹ |
| ۴ | شهرستان بوکان | ۲٬۵۴۱ | ۲۵۱٬۴۰۹ |
| ۵ | شهرستان سردشت | ۱٬۴۱۱ | ۱۱۸٬۸۰۰ |
| # | غرب مُکریان | ۹٬۹۹۶ | ۸۱۹٬۷۴۴ |
شهرستان‌های مکریان که امروزه جمعیت ترکیبی کُرد و آذری دارند: شهرستان‌های مکریان که امروزه جمعیت ترکیبی کُرد و آذری دارند
| ۶ | شهرستان نقده | ۱٬۰۵۰ | ۱۲۷٬۶۷۱ |
| ۷ | شهرستان میاندوآب | - | ۲۲۵٬۳۴۵ |
| ۸ | شهرستان شاهین‌دژ | ۲٬۱۴۴ | ۹۲٬۴۵۶ |
| ۹ | شهرستان تکاب | ۲٬۵۲۳ | ۸۷٬۵۵۶ |
| # | شرق مُکریان | ۷٬۹۵۰ | ۵۸۱٬۶۳۲ |
| مجموع | کل مُکریان | ۱۷٬۹۴۶ | ۱٬۳۶۱٬۸۸۱ |
پیشنهاد تشکیل استان کردستان شمالی

طرح پیشنهادی برای تشکیل استانی جدید با عنوان کردستان شمالی به مرکزیت بوکان در شمال غرب ایران که محدوده مورد نظر برای تشکیل این استان بخشی از استان آذربایجان غربی و استان کردستان است. کردستان شمالی شهرستان‌های کردنشین جنوب دریاچه ارومیه و شهرستان‌های سقز و بانه در شمال استان کردستان را دربر می‌گیرد.
به صورت رسمی این طرح برای اولین بار توسط نماینده وقت بوکان در تاریخ ۲۵ اردیبهشت ۱۳۶۹ با نام استان مکریان به مرکزیت بوکان در دوره سوم مجلس شورای اسلامی مطرح و به وزارت کشور پیشنهاد داده شد تا در خصوص استانی جدید در جنوب آذربایجان غربی اقدام و مورد مطالعه قرار گیرد. در سال ۱۳۸۷ در نطق پیش از دستور محمدقسیم عثمانی با عنوان «مطالعه وزارت کشور در جهت ایجاد استان جدید کردستان شمالی با مرکزیت بوکان با توجه به جایگاه راهبردی و ظرفیت‌های بالقوهٔ آن و رفع شبههٔ تبعیض بین غرب و شرق کشور» دوباره طرح تشکیل استان مکریان اما این بار با نام کردستان شمالی مجدداً مطرح شد.
نام گذاری

به‌نوشته اشرف‌الدین بدلیسی، مکری از بازماندگان شاهزادگان اردلان بود و نامش را از یکی از رهبران آن، یک مکار خاص می‌گیرد.
نیکیتین بر این باور است: "کُردهای مکری که افسانه‌های زیادی در بارهٔ آن‌ها وجود دارد را به‌عنوان شاهدی بر این مدعا نقل می‌کند که خالصترین نژاد از کُردها هستند. با این حال بی آن که خود بدانند دلایل معتبرتری دارند بر این که اصل و مبدأ آن‌ها به مادها می‌رسد و این دلایل در زبانشان است که بنا به عقیده سوون بیش ازهمه لهجه‌های دیگر کُردی به زبان اوستایی زرتشت نزدیک تر است.
در روایتی دیگر آمده همان گونه که نام ایل مکریت ترکمنی ذکر شده ممکن است که نام مکری از واژه مکریت گرفته شده‌باشد.
روژبیانی بر این باور است که واژه مکری در اصل مغری یا مغ راه بوده و مکریان نیز مغریان راه مُغ‌ها بوده است. سپس به مُقریان و موکریان تغییر یافته است. 
شاهان ایرانی حتی ساسانی‌ها وقتی به تاج و تخت می‌رسیدند میباسیت از تیسفون پیاده به تخت سلیمان (آتشکده آذرگشسپ) بروند تا دربرابر آتش پاک کُرنش کنند. از این رو چون دشت مُکریان بر سر راه مغان بود نام مغ ریان بر آن نهاده شد و سرانجام به مکریان تبدیل شده است. در کل چنین بیان می‌شود که مکریان به دشت‌های حاصلخیز آنجا که دروازه‌های ورود مغ‌ها برای زیارت آتشکده‌های آذرگشسب به تخت سلیمان تکاب مغری یان یعنی راه مغ‌ها می‌گفتند که به مرور مکری یان نام گرفته است.
پیشینه تاریخی

یکی از امرای صومایی بنام امیرسیف الدین مؤسس عشیرهٔ کردتبار بوده که در دوره حکومت ترکمانها (قرن نهم هجری) در آغاز ناحیه درباس یا دریاس را از تصرف یکی از طوایف ترکمانها خارج ساخت و صاحب آن منطقه شد، بعدها نیز مناطق دۆڵی باریک، آختاچی، ایل تیمور و سلدوز را به متصرفات خود ضمیمه نمود به تدریج حکومتی نیرومند و مقتدر را تشکیل داد و حکومت و طوایفش را بنام خود «مُکری» نامگذاری کرد و مدتی زیاد بدون جنگ حکومت کرد. آختاچی یا آختاسی و تیمور، نام خوانین و حکام مغول بوده که روزگاری بر این مناطق فرمانروایی می‌کردند.
پیشینه تاریخی > کردهای هذبانی

از دیرباز کُردها در این مناطق ساکن بودند و در دوره اسلامی نیز اکراد به نام‌های هزبانی و روادی شاخته شده‌اند، شهر اشنویه نیز کردهای موسوم به هذبانیه (هذبانی) بود، تا سده‌های بعد همچنان آبادانی خود را حفظ کرد. هذبانیان از مراتع اطراف آنجا، برای نگهداری احشام خود بهره می‌جستند. تیره‌ای از آنان نیز که رَوّادیان (کُرد) نامیده می‌شدند، در ارمنستان سکنی گزیدند. روادیان که در آذربایجان و کردستان نفوذ داشتند، در سدهٔ ۲ ق از اطاعت عباسیان سرباز زدند و چندی حکومت مستقلی به رهبری فردی به نام علی، فرزند صدقه در آذربایجان تشکیل دادند. آنان شهر ارومیه را مرکز فرمانروایی خود قرار دادند.
پیشینه تاریخی > صفویه

مجتبی برزویی می‌نویسد این امارت در دوران صفویه و قاجاریه و با مهاجرت مکریها از شهرهای زور و کردان ساکن دیاربکر طی دو دورهٔ متفاوت یعنی در پایان کار ترکمانان آق‌قویونلو (دو تا سه دهه پیش از ظهور صفویه در اواخر سده نهم هجری قمری و اواخر سده پانزدهم میلادی) و در اواخر پادشاهی نادر شاه افشار از نواحی کردنشین ترکیه و عراق تشکیل شده است.
پیشینه تاریخی > صفویه > نبرد دیمدیم

قلعه دیمدیم در نزدیکی ساحل دریاچه ارومیه بنا بر سنت شفاهی کردی به قبل از اسلام برمی‌گردد. امیرخان لپزرین فرمانروای برادوست که خواهان حفظ استقلال امارت در حال گسترش اش در برابر رسوخ عثمانی و صفوی به درون منطقه بود، در ۱۶۰۹ ویرانه‌های آن را بازسازی کرد. اسکندر بیگ در آن سال آن را دژی نیرومند متشکل از پنج قلعه جداگانه با مخازن حفاظت شده و چاله برای ذخیره‌سازی یخ و برف توصیف کرد. امروزه بخش‌هایی از دیوارها و انبوه ساختمان از سنگ و آجر هنوز هم قابل مشاهده هستند.
نبرد دیمدیم در تاریخ‌نگاری صفوی جایگاهی برجسته دارد، شاه عباس اول حق موروثی امیرخان برای حکومت بر برادوست و ارومیه را به رسمیت شناخته بود؛ ولی بازسازی دیمدیم حرکتی در جهت استقلال بود که می‌توانست قدرت صفویه را در شمال غرب به خطر بیندازد؛ در واقع، نه عثمانیان و نه صفویان کنترل مستحکمی بر کردستان، آذربایجان و ارمنستان نیافته بودند. بسیاری از کردها از جمله فرمانروایان مکری (غرب و جنوب دریاچه ارومیه) پیرامون امیرخان بسیج شده بودند. پس از یک محاصره شدید و طولانی به رهبری حاتم بیگ وزیر اعظم صفوی از نوامبر ۱۶۰۹ تا تابستان ۱۶۱۰ دیمدیم تسخیر شد؛ همه محافظان آن قتل‌عام شدند. شاه عباس دستور قتل‌عام در برادوست و مکری را داد، ایل ترک افشار را باز در منطقه ساکن کرد و بسیاری از قبایل کرد را به خراسان فرستاد، این دو امارت ماندند گرچه خیلی ضعیفتر شدند و امرای برادوست دو بار با صفویان در دیمدیم نبرد کردند. مکریان در کنار بابان و اردلان یکی از سه امارت بزرگ قبایلی کرد بود.
هنری رولینسن که در اکتبر ۱۸۳۸ از قبیله مکری بازدید کرده آن را یکی از قوی ترین‌ها و مقتدرترین در ایران می‌داند. این قبیله آن گاه یکجانشین بود و منطقه‌ای با عرض ۶۵ کیلومتر و پهنای ۸۰ کیلومتر را در جنوب دشت میاندوآب و در غرب زرینه‌رود را اشغال می‌کرد. بیش از ۱۲۰۰۰ خانواده داشت و و تیره‌های بابا امیره، ده بکری، خلکی و… داشت.
بانستر سوان می‌نویسد که بسیاری از پادشاهان ایران از جمله شاه عباس صفوی به مکری‌ها به خاطر شرکتشان در جنگ‌های گوناگون وابسته بودند. شاه عباس صفوی بسیاری از ایشان را به عنوان افسران رده بالای لشگرش برگزید. در ۱۶۲۴ میلادی قسمت عمده از لشکر شاه عباس را کردهای مکر تشکیل می‌دادند که در نبردهای مهم مقابل ترکان ایستادگی کرده بودند. اما در واقعیت ایل مکری به عنوان یاغیان غیرمعمول پدیدار شده‌اند و بیش تر به غارتگری شناخته شدند تا دستاوردهای نظامی شان. اسکندر بیگ ترکمان منشی می‌نویسد پس از فتح آذربایجان توسط عثمانی‌ها امیرا بی امیر مکری به سلطان مراد سوم ابراز وفاداری نمود و مکری‌ها دست به موجی از غارت و کشتار زدند. پس از مرگ امیره بی این کارها در زمان پسرش شیخ حیدر نیز ادامه یافت تا زمان بازپس‌گیری آذربایجان توسط شاه عباس صفوی. پس از آن شیخ حیدر وفاداری و سرسپردگی اش را به شاه اعلام کرد و شاه نیز گذشته او را بخشید و حکومت مراغه را به او داد. شیخ حیدر شاه را در لشگرکشی اش به شمال ارس همراهی کرد اما او در جریان محاصره ایروان کشته شد.
شاهان صفوی و قاجار برای تضعیف عنصر در حال رشد کردی، بارها بدان اردوکشی تنبیهی کردند، جمعیت امارت مکری را قتل‌عام کردند، هزاران کرد را از منطقه غرب دریاچه جابجا کردند و قبایل ترک افشار و قره‌پاپاخ را در آن اسکان دادند.
این قیام درون مایه عمده‌ای در فولکلور و ادبیات کردی شد و مورخ شاه، اسکندر بیگ هم آن را در یک گزارش به‌طور شاهد عینی وصف کرده است.
در ۱۱۴۲ هجری طهماسبقلی سپهسالار (نادر شاه آینده) یوسف پاشا، فرماندار عثمانی اورمیه را شکست داد و دستور تخریب دژ را صادر کرد.
پیشینه تاریخی > تقسیمات سیاسی

امتداد بلده ارومیه تا زمان دولت قاجاریه سلدوز و مکریان و مرحمت آباد مراغه الی صفاخانه صائین قلعه در تحت و جزو ولایات ارومیه بوده بعد از حسین علی خان بیگلربیگی افشار از اداره اورمیه خارج شده است. در دورهٔ قاجار قریه سردشت، قریه بوکان، قریه مرحمت آباد و صائین قلعه و قصبه مهاباد جزو و تحت امر تبریز و آذربایجان بوده‌اند. بعد از مرگ عزیزخان مکری در تبریز، فرزندان آن‌ها در منطقه بوکان سکونت گزیده و مرکز خود قراردادند.
در دورهٔ پهلوی نیز بخش مرکزی مهاباد، بخش بوکان، بخش نقده، بخش اشنویه، بخش مرحمت آباد (که بعداً میاندوآب نامیده شد)، بخش شاهین‌دژ، بخش تکاب، بخش سردشت، بخش خانه که بعداً پیرانشهر نامیده شد. تا پس از انقلاب اسلامی ایران در تقسیمات سیاسی و اداری منطقه واژه گورک مکری (یکی از دهستان‌های شهرستان بوکان) وجود داشت اما نام مکریان امروزه در تقسیمات اداری کنونی ایران تنها در عنوان دهستان‌های مکریان شرقی، مکریان غربی و مکریان شمالی استان آذربایجان غربی به کار رفته است.
جغرافیا > جایگاه

سرزمین مکریان از دیدگاه طبیعی، توده مرتفعی است که از شمال به اشنویه و دریاچهٔ ارومیه و مراغه و از جنوب به استان کردستان محدود است. این منطقه از طرف غرب و شرق به ترتیب با اقلیم کردستان و تکاب هم‌مرز و همسایه است و در مرزهای طبیعی مشخصی قرارگرفته است.
مکریان بین دوجلگه قزل اوزون در شرق و عراق (میان رودان) در غرب واقع شده است. این منطقه مابین ۳۵ درجه و ۵۴ دقیقه تا ۳۶ درجه و ۵۲ دقیقه عرض شمالی و از ۴۴ درجه و ۴۵ دقیقه تا ۴۶ درجه و ۳۳ دقیقه طول شرقی از نصف النهار گرینویچ قرار دارد. ارتفاع این ناحیه از دریاچهٔ ارومیه ۱٬۲۲۰ متر است ولی در نواحی غربی و جنوبی تا ۳٬۰۰۰ متر نیز می‌رسد. رودهای سیمینه رود و زرینه رود در مکریان قرارگرفته‌اند.
جغرافیا > آب و هوا

تابستان‌های مکریان گرم و زمستان‌های آن سرد و یخبندان است. حداکثر حرارت ۳۸/۵ درجهٔ بالای صفر و گاهی نیز از آن تجاوز می‌کند و حداقل درجه حرارت سالیانه مکرر به ۲۰ درجهٔ زیر سفر می‌رسد. زمستان و بهار طولانی‌ترین فصول این منطقه است. مکریان سرزمینی خشک و بی آب به حساب می‌آید و این باعث گردیده که تراکم جمعیت در مناطق مختلف آن متفاوت باشد.
جغرافیا > زمین‌شناسی

سرزمین مکری متعلق به دورانی پیش از به وجود آمدن آتشفشان‌های نظیر سهند و سبلان است و در این منطقه رسوبات درونی بدون آنکه انفصالی در آن‌ها رخ داده باشد برسوبات کاربونیفر می‌پیوندند و سپس طبقات تریاس به صورت توده‌ای عظیم آهکی، به‌طور متفرق تمام لایه‌های پرمی را می‌پوشاند و ضخامت این لایه‌ها (تریاس) طبق تحقیقات انجام شده از ۷۰۰ تا ۱۰۰ متر است و لایه‌های کرتاسه به‌طور مرتب بر روی لایه‌های ژوراسیک دیده می‌شوند که در وسط رشته‌ها و رگه هائی از صخره‌های خروجی قطع شده‌اند. دورتادور این جزیره خارائی به وسیلهٔ طبقاتی ضخیم از مرمرهای سفید بسیار سخت و بدون فسیل، نزدیک به سطح زمین احاطه گردیده است.
جمعیت

مکریان واقع در جنوب استان آذربایجان غربی متشکل از ۵ شهرستان شامل بوکان، مهاباد، پیرانشهر، سردشت٬اشنویه است. جمعیت شهرستان‌های مکریان در سال ۱۳۹۵ بالغ بر ۱٬۰۴۷٬۰۰۰ نفر است. در بین شهرهای مکریان (جنوب آذربایجان غربی) شهر بوکان با ۱۹۴٬۰۰۰ نفر جمعیت در سال ۱۳۹۵ سومین شهر بزرگ استان و بزرگ‌ترین شهر این منطقهٔ جغرافیایی است.
محدوده پیشنهادی برای استان کردستان شمالی به مرکزیت بوکان یا مهاباد
فهرست فرودگاه‌های نیجریه

نقشهٔ نیجریه
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های نیجریه است.
فرودگاه‌ها

| شهر> فرودگاه‌های بین‌المللی  | ایالت> فرودگاه‌های بین‌المللی  | ایکائو> فرودگاه‌های بین‌المللی  | یاتا> فرودگاه‌های بین‌المللی  | نام فرودگاه> فرودگاه‌های بین‌المللی  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| آبوجا | حوزه فدرال مرکزی | DNAA | ABV | فرودگاه بین‌المللی ننامدی آزیکیوه  |
| انوگو | ایالت انوگو | DNEN | ENU | فرودگاه بین‌المللی اکانو ایبیام  |
| کانو، نیجریه | کانو | DNKN | KAN | فرودگاه بین‌المللی مالام آمینو کانو  |
| لاگوس | لاگوس | DNMM | LOS | فرودگاه بین‌المللی مرتلا محمد  |
| پورت هارکورت | ایالت ریورز | DNPO | PHC | فرودگاه بین‌المللی پورت هارکورت  |
فرودگاه‌های اصلی داخلی : فرودگاه‌های اصلی داخلی 
| باوچی | Bauchi | pending | pending | Sir Abubakar Tafawa Balewa Airport |
| کالابار | Cross River | DNCA | CBQ | فرودگاه بین‌المللی مارگارت اکپو  |
| جوس | Plateau | DNJO | JOS | فرودگاه یاکوبو گوون  |
| کادونا | کادونا | DNKA | KAD | فرودگاه کادونا  |
| مایدوگوری | ایالت بورنو | DNMA | MIU | فرودگاه بین‌المللی مایدوگوری  |
| سوکوتو | ایالت سوکوتو | DNSO | SKO | فرودگاه بین‌المللی ابوبکر صدیق ۳  |
| یولا، نیجریه | ایالت اداماوا | DNYO | YOL | فرودگاه یولا  |
دیگر فرودگاه‌های داخلی : دیگر فرودگاه‌های داخلی 
| Asaba | ایالت دلتا | DNAS | ABB | فرودگاه بین‌المللی اسابا  |
| اکوره (نیجریه) | ایالت اوندو | DNAK | AKR | فرودگاه اکور  |
| باوچی | Bauchi | DNBA | BCU | Bauchi Airport  |
| بنین | Edo | DNBE | BNI | فرودگاه بنین  |
| بیرنین کبی | ایالت کبی | pending | pending | Kebbi International Airport |
| Gombe | ایالت گومبه | DNGO | GMO | فرودگاه بین‌المللی گمب لاوانتی |
| ایبادان | Oyo | DNIB | IBA | فرودگاه ایبادان  |
| ایلورین | ایالت کوارا | DNIL | ILR | فرودگاه بین‌المللی ایلورین  |
| جالینگو | Taraba | pending | pending | Jalingo Airport |
| کاتسینا | Katsina | DNKT | DKA | فرودگاه کاتیسنا  |
| ماکوردی | Benue | DNMK | MDI | فرودگاه مکوردی  |
| منا (ایالت نیجر) | ایالت نیجر | DNMN | MXJ | فرودگاه منا  |
| اووری | ایالت ایمو | DNIM | QOW | فرودگاه سام مبکو  |
| واری | ایالت دلتا | DNSU | QRW | فرودگاه واری  |
| زاریا | کادونا | DNZA | ZAR | فرودگاه زاریا  |
دیگر فرودگاه‌هایی که توسط FAAN اداره نمی‌شوند: دیگر فرودگاه‌هایی که توسط FAAN اداره نمی‌شوند
| اویو | ایالت اکوا ایبوم | DNAI | QUO | فرودگاه اکوا ایبوم |
فرودگاه‌های تک‌باند: فرودگاه‌های تک‌باند
| اجائکوتا | Kogi |  |  | فرودگاه تک‌باند اجواکوتا |
| Azare | Bauchi |  |  | فرودگاه تک‌بانده ازار |
| Bacita | ایالت کوارا |  |  | Bacita Airstrip |
| Bajoga | ایالت گومبه | DN54 |  | Bajoga Northeast Airport |
| Bebi | Cross River |  |  | Bebi Airstrip |
| Bida | ایالت نیجر | DNBI |  | Bida Airstrip |
| Eket | ایالت اکوا ایبوم | DNEK |  | فرودگاه تک‌بانده اکت |
| Escravos | ایالت دلتا |  |  | Escravos Airstrip |
| گوساو | Zamfara | DNGU | QUS | فرودگاه تک‌باند گوساو |
| Nguru | Yobe |  |  | Nguru Airstrip |
| Potiskum | Yobe |  |  | Potiskum Airstrip |
| Shiroro | ایالت نیجر |  |  | فرودگاه شیرورو |
| Tuga | ایالت کبی |  |  | Tuga Airstrip |
فرودگاه‌های نظامی: فرودگاه‌های نظامی
| ماکوردی | Benue | DNMK | MDI | فرودگاه مکوردی |
| پورت هارکورت | ایالت ریورز |  | PHG | Port Harcourt NAF Base |
فهرست فرودگاه‌های نپال

نقشهٔ نپال
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های نپال است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده است.
یوزپلنگ (فیلم ۱۳۶۴)

| یوزپلنگ | یوزپلنگ |
| --- | --- |
کارگردان: ساموئل خاچیکیان
تهیه‌کننده: حمدالله عابدی
نویسنده: ناصر شاملو
بازیگران: جمشید هاشم‌پور مجید مظفری رضا رویگری عبدالرضا آشتیانی عزت‌الله رمضانی‌فر علی محمودی
موسیقی: یورا یوسفی
فیلم‌بردار: سید محمد قاضی
تدوین‌گر: ساموئل خاچیکیان
شرکت تولید: پوریکا فیلم
تاریخ‌های انتشار: ۲۶ آذر ۱۳۶۵
مدت زمان: ۱۰۱ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
یوزپلنگ فیلمی به کارگردانی ساموئل خاچیکیان و نویسندگی ناصر شاملو محصول سال ۱۳۶۴ است.
خلاصه داستان

یکی از صاحب منصبان حکومت که پیش از انقلاب به خارج از کشور رفته‌است، از بازگشت به کشور می‌ترسد. در خانهٔ ویلایی او، که نگهبانی عهده‌دار نگهداری از آن است، مقداری لوازم عتیقه و جواهر گرانبها، با عنوان یوزپلنگ، جاسازی شده‌است. راننده و محافظ سابق صاحب خانه، که از محل نگهداری یوزپلنگ اطلاع دارند، شبانه وارد خانه می‌شوند و در جریان ربودن اشیاء قیمتی نگهبان را به قتل می‌رسانند. آن‌ها برای تأمین هزینهٔ سفر خود، برای خروج از کشور چند قطعه جواهر را به مال خرها می‌فروشند. مأموران آگاهی به ماجرا پی می‌برند و آن‌ها را تا مرز تعقیب می‌کنند، یکی را می‌کشند و دیگری را دستگیر می‌کنند.
بازیگران

جمشید هاشم‌پور
مجید مظفری
رضا رویگری
عبدالرضا آشتیانی
عزت‌الله رمضانی‌فر
علی محمودی
ناصر گیتی‌جاه
محمد ورشوچی
عباس ناظری‌نیک
خسرو یزدانی
ملیحه نصیری
پریدخت اقبال‌پور
عنایت‌الله بخشی
رضا محمدیاری
محمدتقی شریفی‌نوری
احمد عدیلی
فرشید هاشمیان
علی اکبر ایلخانی
محمدرضا خجسته
زهرا برومند
حسن نوروزی
قدرت یوسف‌بند
علی اسدی
منصور مریخ
سیداحمد میری
رضا وثوقی
ادوین خاچیکیان
محمدرضا عابدی
پوراندخت مهیمن

| پوراندخت مهیمن | پوراندخت مهیمن |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۵ فروردین ۱۳۳۲ ‏(۷۱ سال) اصفهان، ایران
ملیت: ایرانی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۳۶۳–اکنون
پوراندخت مهیمن (زادهٔ ۱۵ فروردین ۱۳۳۲) بازیگر سینما و تلویزیون اهل ایران است.
فیلمشناسی > سینمایی

تبسم تلخ(۱۳۹۸، محمدرضا ممتاز)
چهار اصفهانی در بغداد(۱۳۹۴، محمدرضا ممتاز)
من و شارمین (۱۳۹۴، بیژن شیرمرز)
ناردون (۱۳۹۴، فریدون حسن پور)
دو دوست (۱۳۹۳، محمد بانکی)
مجرد ۴۰ ساله (۱۳۹۳، شاهین باباپور)
معراجی‌ها(۱۳۹٢، مسعود ده نمکی)
برج آرام (١٣٩١، مسعود اطیابی)
اکباتان (۱۳۹۰، مهرشاد کارخانی)
خنده در باران (۱۳۹۰، داریوش فرهنگ)
قلاده‌های طلا (۱۳۹۰، ابوالقاسم طالبی)
کنسرت روی آب (۱۳۸۹، جهانگیر جهانگیری)
کیش و مات (فیلم)(۱۳۸۸، جمشید حیدری) حضور افتخاری
خانواده ارنست (۱۳۸۸، محسن دامادی)
نیش زنبور (۱۳۸۸، حمیدرضا صلاحمند)
دو خواهر (۱۳۸۸، محمد بانکی)
شکار روباه (۱۳۸۷، مجید جوانمرد)
ایستگاه بهشت (۱۳۸۵، نادر مقدس)
بی‌وفا (۱۳۸۵، اصغر نعیمی)
محاکمه (۱۳۸۵، ایرج قادری)
هدف اصلی (۱۳۸۵، قدرت الله صلح میرزایی)
زیر درخت هلو (۱۳۸۴، ایرج طهماسب)
وعده دیدار (۱۳۸۲، جمال شورجه)
چشمان سیاه (۱۳۸۱، ایرج قادری)
آبی (۱۳۷۹، حمید لبخنده)
سام و نرگس (۱۳۷۹، ایرج قادری)
شور عشق (۱۳۷۹، نادر مقدس)
مانی و ندا (۱۳۷۹، پرویز صبری)
چشم‌هایش (۱۳۷۸، فرامرز قریبیان)
سیاوش (۱۳۷۷، سامان مقدم)
چهارشنبه عزیز (۱۳۷۱، حمید تمجیدی)
مأموریت آقای شادی (۱۳۷۱، محمدرضا زهتابی)
ساده‌لوح (۱۳۷۰، مهدی فخیم زاده)
در آرزوی ازدواج (۱۳۶۹، اصغر هاشمی)
گربه آوازخوان (۱۳۶۹، کامبوزیا پرتوی)
بچه‌های طلاق (۱۳۶۸، تهمینه میلانی)
زمان ازدست‌رفته (۱۳۶۸، پوران درخشنده)
بهار در پاییز (۱۳۶۶، مهدی فخیم زاده)
گل مریم (۱۳۶۶، حسن محمدزاده)
رابطه (۱۳۶۵، پوران درخشنده)
معما (۱۳۶۵، حسین زندباف)
سامان (۱۳۶۴، احمد نیک آذر)
شب‌شکن (۱۳۶۳، خسرو ملکان)
دستیار صحنه و لباس
سوته دلان (۱۳۵۶)
مجموعه نمایش خانگی

| سال | نام مجموعه | نقش | کارگردان |
| --- | --- | --- | --- |
| ١۴٠٠ | جزیره |  | سیروس مقدم |
:
مجید مخدوم فرخنده

| مجید مخدوم فرخنده | مجید مخدوم فرخنده |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۲۴ رشت، گیلان
ملیت:  ایرانی
پیشه: فعال محیط زیست
همسر: فلور منصوری
والدین: غلامحسین مخدوم فرخنده طلعت خاوری محبی
مجید مخدوم فرخنده (زاده ۱۳۲۴ - رشت)، استاد دانشگاه در رشته محیط زیست است. وی پس از دریافت مدرک دکتری ارزیابی اثرات محیط زیست و تعیین ظرفیت برد از دانشگاه ماکواری سیدنی به ایران بازگشت و به عضویت هیئت علمی دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران درآمد و سال‌های سال به پرورش اساتید در این زمینه پرداخت.
تحصیلات

کارشناسی ارشد مهندسی مرتع و جنگل از دانشگاه تهران - ۱۳۴۶
کارشناسی ارشد آمایش سرزمین از دانشگاه ملی استرالیا - ۱۳۵۵
دکتری ارزیابی اثرات محیط زیست و تعیین ظرفیت برد از دانشگاه ماکواری - ۱۳۵۹