stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
خانه کاغذی (مجموعه تلویزیونی)
فصل‌ها و قسمت‌ها

| بخش | فصل | قسمت‌ها | قسمت‌ها | تاریخ اصلی پخش> اولین بار | تاریخ اصلی پخش> آخرین بار | تاریخ اصلی پخش> شبکه |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | ۱ | ۱۳ | ۱۳ | ۲ مه ۲۰۱۷ (۲۰۱۷-05-۰۲) | ۲۷ ژوئن ۲۰۱۷ (۲۰۱۷-06-۲۷) | آنتنا ۳ |
| ۲ | ۱ | ۹ | ۹ | ۱۶ اکتبر ۲۰۱۷ (۲۰۱۷-10-۱۶) | ۲۳ نوامبر ۲۰۱۷ (۲۰۱۷-11-۲۳) | آنتنا ۳ |
| ۳ | ۲ | ۸ | ۸ | ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۹ (۲۰۱۹-07-۱۹) | ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۹ (۲۰۱۹-07-۱۹) | نتفلیکس |
| ۴ | ۲ | ۸ | ۸ | ۳ آوریل ۲۰۲۰ (۲۰۲۰-04-۰۳) | ۳ آوریل ۲۰۲۰ (۲۰۲۰-04-۰۳) | نتفلیکس |
| ۵ | ۳ | ۱۰ | ۵ | ۳ سپتامبر ۲۰۲۱ (۲۰۲۱-09-۰۳) | ۳ سپتامبر ۲۰۲۱ (۲۰۲۱-09-۰۳) | نتفلیکس |
| ۵ | ۳ | ۱۰ | ۵ | ۳ دسامبر ۲۰۲۱ (۲۰۲۱-12-۰۳) | ۳ دسامبر ۲۰۲۱ (۲۰۲۱-12-۰۳) | نتفلیکس |
ساختمان شورای تحقیقات ملی اسپانیا، محل اصلی فیلم‌برداری فصل ۱ و ۲
ساختمان دولتی محل اصلی فیلم‌برداری فصل ۳
البیعار

Village در 23x15px|border |alt=|link= عربستان سعودی
| Al Bi’ār | Al Bi’ār |
| --- | --- |
Village: Village
Province: استان مکه
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳ (EAT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EAT)
ال بیعار یک منطقهٔ مسکونی در عربستان سعودی است که در استان مکه واقع شده‌است.
ناتوان

با ناتوانی در انسان اشتباه نشود.
حیوانات ناتوان
ناتوان (به انگلیسی: Runt)، یک عضو در یک گروه از جانوران (معمولا یک دسته‌توله از جانوران به‌دنیا آمده در چندقلویی) است که به‌طور چشمگیری کوچک‌تر یا ضعیف‌تر از دیگران است. به دلیل اندازه کوچکش، یک ناتوان در بستر با آسیب‌های آشکاری مواجه است، از جمله مشکلات در رقابت با خواهر و برادرش برای بقا و طرد شدن احتمالی توسط مادرش است؛ بنابراین، در طبیعت، احتمال کمتری وجود دارد که در دوران نوزادی زنده بماند.
حتی در میان جانوران اهلی، ناتوان‌ها اغلب با طرد مواجه می‌شوند. آنها ممکن است تحت مراقبت مستقیم یک جانور پرورش‌دهنده باتجربه قرار گیرند، اگرچه اندازه و ضعف جانور همراه با عدم مراقبت طبیعی والدین این امر را دشوار می‌کند. برخی از جانوران رام‌شده در نتیجه پرورش ناتوان‌ها هستند.
علی‌رغم باور عمومی، همه توله‌ها ناتوان نیستند. همه جانوران در یک «دسته‌توله» طبیعتاً از نظر اندازه و وزن کمی متفاوت خواهند بود، اما کوچک‌ترین آنها را اگر سالم و از نظر وزن نزدیک به هم‌زادهای خود باشد، نباید یک «ناتوان» در نظر گرفت. ممکن است کاملاً توانایی رقابت با خواهر و برادر خود برای تغذیه و دیگر منابع را داشته باشد. ناتوان به‌طور خاص جانوری است که در رحم از کمبود مواد مغذی در مقایسه با خواهر و برادرش یا از نقص ژنتیکی رنج می‌برد و بنابراین رشدنیافته یا کمتر از حد انتظار به دنیا می‌آید.
محمدجعفر قائم‌پناه

| محمدجعفر قائم‌پناه | محمدجعفر قائم‌پناه |
| --- | --- |
قائم پناه در ۱۴۰۳: قائم پناه در ۱۴۰۳
هشتمین معاون امور اجرایی رئیس‌جمهور: هشتمین معاون امور اجرایی رئیس‌جمهور
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۱۱ مرداد ۱۴۰۳: آغاز به کار  ۱۱ مرداد ۱۴۰۳
رئیس‌جمهور: مسعود پزشکیان
پس از: محسن منصوری
دوازدهمین سرپرست نهاد ریاست‌جمهوری: دوازدهمین سرپرست نهاد ریاست‌جمهوری
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۱۱ مرداد ۱۴۰۳: آغاز به کار  ۱۱ مرداد ۱۴۰۳
رئیس‌جمهور: مسعود پزشکیان
پس از: محسن منصوری
رئیس شورای اسلامی شهر کرمانشاهدوره اول: رئیس شورای اسلامی شهر کرمانشاهدوره اول
دوره مسئولیت ۹ اردیبهشت ۱۳۷۸ – ۹ اردیبهشت ۱۳۸۲: دوره مسئولیت ۹ اردیبهشت ۱۳۷۸ – ۹ اردیبهشت ۱۳۸۲
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۳۲/۱۳۳۳ (۷۰–۷۱ سال) کرمانشاه، ایران
حزب سیاسی: انجمن اسلامی جامعه پزشکی ایران
تخصص: فوق تخصص قرنیه چشم
هیئت دولت: دولت چهاردهم
محمدجعفر قائم‌پناه (زادهٔ ۱۳۳۲/۱۳۳۳ کرمانشاه) چشم‌پزشک و سیاستمدار اهل ایران است که از سال ۱۴۰۳ به‌عنوان معاون اجرایی رئیس‌جمهور ایران و سرپرست نهاد ریاست‌جمهوری در دولت چهاردهم فعالیت می‌کند. او فوق تخصص قرنیه دارد و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران است.
سوابق

معاونت توسعه و مدیریت منابع وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، عضو و رئیس اولین دوره شورای اسلامی شهر کرمانشاه، معاون درمان دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، عضویت در انجمن اسلامی و مسئول اعزام دانشجویی به جبهه‌های جنگ تحمیلی در دانشگاه علوم پزشکی تبریز از جمله سوابق اوست.
قائم‌پناه یکی از پزشکانی بود که در اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ نسبت به استفاده مأموران از تفنگ ساچمه‌ای و نابینا شدن معترضان هشدار داده بود. او خطاب به دبیرکل انجمن چشم‌پزشکی ایران خواستار پیگیری نامهٔ استادان و فوق تخصص‌های شبکیه دربارهٔ عوارض گلوله‌های ساچمه‌ای و پینت بال شد.
قائم‌پناه پیش از آغاز دولت چهاردهم، یکی از اعضای شورای راهبری بود که وظیفه تشکیل کمیته‌ها و کارگروه‌های انتخاب فهرستی از اعضای کابینه دولت جهت معرفی به مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور منتخب، را داشتند.
او در ۱۱ مرداد ۱۴۰۳ با حکم مسعود پزشکیان به سمت معاون اجرایی رئیس‌جمهور ایران و سرپرست نهاد ریاست‌جمهوری منصوب شد.
قائم پناه در مجلس شورای اسلامی ۱۴۰۳
شهرستان خیزی

| شهرستان خیزی | شهرستان خیزی |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
جایگاه در نقشه: جایگاه در نقشه
ناحیه اقتصادی: استان آبشرون
تاسیس: ۲۴ آوریل ۱۹۹۰
مرکز: خیزی
شمار روستاها: ۲۹
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٬۶۷۰ کیلومتر مربع (۶۴۰ مایل مربع)
جمعیت (سرشماری ۲۰۲۰): جمعیت (سرشماری ۲۰۲۰)
 • کل: ۱۷٬۱۰۰
 • تراکم: ۱۰/کیلومتر مربع (۲۷/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AZT)
کد پستی: ۸۰۰۰
وبگاه: www.khizi-ih.gov.az
خیزی (به لاتین: Xızı) نام بخشی است در شمال شرق جمهوری آذربایجان و در ساحل غربی دریای کاسپین. خیزی یکی از مناطقی است که بومیان آن را گروه زیادی از تات‌ ها تشکیل می‌دهند.و خود را پارسی میدانند.
خیزی یکی از مناطقی است که بومیان آن را گروه زیادی از تات‌ها تشکیل می‌دهند. تات‌های جمهوری آذربایجان، به احتمال زیاد از زمان ساسانیان در شبه‌جزیره آب‌شوران و دیگر مناطق جمهوری آذربایجان کنونی سکونت داده شده‌اند و به زبان تاتی سخن می‌گویند. در سرشماری‌های جمهوری آذربایجان تات‌ها را جزو قومیت آذربایجانی به شمار می‌آورند.
ده‌دهی به رمز دودویی

گرچه سیستم اعداد دستگاه اعداد دودویی دودویی طبیعی‌ترین سیستم برای یک کامپیوتر است ولی بسیاری از مردم به سیستم ده‌دهی عادت دارند یکی از راه حل‌های این مشکل تبدیل اعداد دهدهی به دودویی، اجرای همه محاسبات به دودویی و سپس تبدیل نتایج دودویی به ده‌دهی (اختصاری BCD) است. این روش لازم می‌دارد تا اعداد ده‌دهی را در کامپیوتر ذخیره کنیم تا بتوانند به دودویی تبدیل شوند. چون کامپیوتر فقط می‌تواند مقادیر دودویی را قبول کند، باید ارقام ده‌دهی را با کدی مرکب از ۱ها و ۰ها نشان دهیم. هنگامی که این ارقام به فرم کد شده در کامپیوتر ذخیره شوند می‌توان مستقیماً عملیات حسابی را روی این اعداد ده‌دهی اجرا نمود.
ده‌دهی به رمز دودویی رقم ده‌دهی
| ده‌دهی | بی‌سی‌دی> ۱ | بی‌سی‌دی> ۲ | بی‌سی‌دی> ۴ | بی‌سی‌دی> ۸ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
۰: ۰
| ۱ | ۱ | ۰ | ۰ | ۰ |
| ۲ | ۰ | ۱ | ۰ | ۰ |
| ۳ | ۱ | ۱ | ۰ | ۰ |
| ۴ | ۰ | ۰ | ۱ | ۰ |
| ۵ | ۱ | ۰ | ۱ | ۰ |
| ۶ | ۰ | ۱ | ۱ | ۰ |
| ۷ | ۱ | ۱ | ۱ | ۰ |
| ۸ | ۰ | ۰ | ۰ | ۱ |
| ۹ | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ |
جدول بالا هر کد ۴ بیتی را به یک رقم ده‌دهی نسبت می‌دهد. یک عدد K رقمی در BCD به 4k بیت حافظه نیازمند است به عنوان مثال عدد ۳۹۶ در BCD با ۱۲ بیت به صورت ۰۰۱۱۱۰۰۱۰۱۱۰ نمایش داده می‌شود که در آن هر گروه ۴ بیتی نشان دهده یک رقم است. هرگاه عددی ده‌دهی در BCD بین ۰تا ۹ باشد با دودویی اش معادل است. هرچند که عدد BCD از ۰ها و ۱ها تشکیل شده است ولی یک عدد BCDبزرگتر از ۱۰ با عدد دودویی معادلش متفاوت است. به علاوه ترکیب دودویی ۱۰۱۰ تا ۱۱۱۱(که در جدول بالا نیست) در BCD مفهومی ندارند.
روش تبدیل عدد ده‌دهی به کد BCD
معادل دودویی (جدول بالا) ارقام، عدد مورد نظر را به ترتیب از ارزش مکانی بیشتر (چپ به راست) در کنار هم قرار می‌دهیم
به عنوان مثال، عدد ۶۵، معادل آن در سیستم تبدیل ده‌دهی به رمز دودویی(BCD) برابر است با کنار هم قرار دادن دو عدد ۰۱۰۱(۵ در مبنای ۲) و عدد ۰۱۱۰(۶در مبنای ۲)
عدد۶۵ در سیستم ایجاد ده‌دهی به رمز دودویی (BCD) برابر است با: ۰۱۱۰ ۰۱۰۱
جمع BCD

جمع کدهای BCD به روش جمع اعداد دودویی صورت می‌گیرد اما باید این نکته را بیاد داشت که اعداد BCD با وجود ۴ بیت از عدد۹ تجاوز نمی‌کنند اما با ۴ بیت می‌توان اعداد ۰تا ۱۵ را پوشش داد بینابر این در جمع اعداد BCD باید به روش زیر عمل کرد:
ابتدا اعداد را به صورت گروه‌های ۴ بیتی(۴تایی) متناظر بارگروه (کد رقم) هم مرتبه (ارزش مکانی یکسان) آن عدد قرار می‌دهیم
آنگاه این اعداد را جمع می‌کنیم به عنوانم مثال برای جمع دو عدد ۳ و ۵ به صورت BCD به صورت زیر عمل می‌کنیم:
۰۰۱۱
۰۱۰۱ +
۱۰۰۰
حال باید توجه داشت که اگر عدد حاصل از ۱۰۰۱(عدد۹) فراتر بود باید به عبارت حاصله، میزان اختلاف با ارزش‌ترین مکان بیتی حاصل از جمع دودویی و نقلی ده‌دهی که برابر است با ۶=۱۰–۱۶ را افزود.
مثال:
۱۰۰۰ ۸
۱۰۰۱ + ۹+
۱۰۰۰۱
۰۱۱۰ +
۰۱۱۱ ۱
همان‌طور که مشاهده می‌کنید حاصل ۹+۸ از ۱۰۰1(9) بیشتر می‌باشد و برای ساختن یک رقم نقلی در مبانای دودویی باید به آن عدد 6(0110) را می‌افزاییم که حاصل یک رقم نقلی (۱) و عدد 7(0111) می‌باشد، حال می‌توانیم رقم نقلی را به صورت یک کد BCD بنویسیم و ۰۱۱۱ ۰۰۰۱ حاصل جمع ۹+۸ خواهد بود.
مثال
۱۸۴ ۰۱۰۰ ۱۰۰۰ ۰۰۰۱
۵۷۶ + ۰۱۱۰ ۰۱۱۱ ۰۱۰۱ +
۱۰۱۰ ۱۱۱۱ ۰۱۱۰ حاصل جمع دودویی
۰۱۱۰ ۰۱۱۰ جمع با ۶
۷۶۰ ۰۰۰۰ ۰۱۱۰ ۰۱۱۱ حاصل جمع BCD
ساعت باینری

نمایی از روش کار ساعتهای ال‌ئی‌دی با استفاده از BCD
ساعت باینری یکی از کاربردهای کد BCD است که سازوکار آن طبق اصول باینری است، این ساعت، پاراتمترهای ساعت، دقیقه و ثانیه در دو ستون با چهار سطر نشان داده می‌شود، مطابق شکل سطر اول رقم ۱، سطر دوم ۲، سطر سوم ۴، و سطر آخر رقم ۸ است، ستون سمت چپ رقم دهگان و ستون سمت راست رقم یکان را نشان می‌دهد که با جمع ارقام هر ستون و جمع‌بندی آنها با هم عدد ساعت، دقیقه و ثانیه به دست می‌آید.
روش کار ساعت‌های ال ای دی با استفاده از کد BCD
پراکریتی

پراکرتی یا پراکریتی یا پراکروتی (به سانسکریت: प्रकृति) به معنی طبیعت است. در آیین هندوئیسم، پراکریتی طبیعت ابتدایی هوشمندی است که جهان بر پایه آن وجود دارد و عمل می‌کند. پراکریتی در بهگود گیتا به عنوان «نیروی انگیزش نخستین» توصیف شده‌است. جز اصلی تشکیل‌دهنده جهان است و پایه تمامی فعالیت آفرینش است. خدای یگانه‌ای که در وداها مطرح شده دو بخش اساسی دارد: پراکریتی و پوروشا.
تمام خدایان مذکری که هندوها می‌پرستند نمونه‌هایی از پوروشا هستند و خدایان مونث نمونه‌هایی از پراکریتی.
ماری دنیزارد

| ماری دنیزارد | ماری دنیزارد |
| --- | --- |
تصویر عمومی ماری دنیزارد مربوط به انتخابات ریات‌جمهوری ۱۹۱۳ فرانسه: تصویر عمومی ماری دنیزارد مربوط به انتخابات ریات‌جمهوری ۱۹۱۳ فرانسه
زادهٔ: ۳ آوریل ۱۸۷۲ پونترو، فرانسه
درگذشت: ۲۱ مهٔ ۱۹۵۹ (۸۷ سال) لیم، فرانسه
شناخته‌شده برای: نخستین نامزد زن در انتخابات ریاست‌جمهوری فرانسه
ماری یوجینی گیبریل دنیزارد (فرانسوی: Marie Eugénie Gabriel Denizard‎؛ ۳ آوریل ۱۸۷۲ – ۲۱ مهٔ ۱۹۵۹) فعال فمینیست فرانسوی بود. او در ۱۷ ژانویهٔ ۱۹۱۳ به نخستین زنی تبدیل شد که در انتخابات ریاست‌جمهوری فرانسه نامزد شد.
اوایل زندگی

ماری دنیزارد در ۳ آوریل ۱۸۷۲ در پونترو زاده شد. مادر او، ماری سوفی-ژولی لسورد، یک خیاط، و پدرش چارلز-جوزف دنیزارد، دندانپزشک بود. خانوادهٔ دنیزارد در اصل اهل منطقهٔ ورماندو، در نزدیکی سن-کانتن (ان) بودند. برادرش اورنس دنیزارد هنرمند و طنزپرداز سیاسی بود.
ماری دنیزارد برای تحصیل به دبیرستان دخترانهٔ آمین رفت که همان دبیرستان مدلین-میشلیس است. او در اوایل دههٔ ۱۹۱۰، پس از مدتی زندگی در پونترو، به همراه مادرش که به‌عنوان شلواردوز کار می‌کرد و دو خواهر کوچک‌ترش، هلن (زادهٔ ۱۸۸۵) و مادلین (زادهٔ ۱۸۸۷) به خیابان ۶ سنت مارتین در آمین نقل مکان کردند.
فمینیسم

دنیزارد در سال‌های پایانی سدهٔ نوزدهم درگیر آرمان‌های فمینیستی شد، و گمان می‌رود که پیش از سال ۱۹۱۰ در نشریهٔ فمینیستی لا فوند متعلق به مارگوریت دوراند مشارکت داشته بوده باشد. او همچنین در تهیهٔ گزارش پل دوساوسوی، نمایندهٔ پارلمان در حمایت از حق رای زنان، در کنار دیگر فعالان برجستهٔ حقوق زنان اهل فرانسه در زمینهٔ حق رای مشارکت داشت. کد ناپلئون که در سال ۱۸۰۴ وضع شد، ناتوانی حقوقی و سیاسی زنان را اعلام کرد و به‌عنوان مانعی برای جلوگیری از تلاش‌ها در جهت بهبود حقوق سیاسی زنان در نظر گرفته شد و مورد استفاده قرار گرفت.
دنیزارد همچنین در یک لیگ اعتدال‌گرا در آمین به نام ستاره آبی عضویت داشت.
دنیزارد نامزدی خود را برای ورود به مجلس نمایندگان (پارلمان) فرانسه در انتخابات مجلس قانونگذاری فرانسه در سال ۱۹۱۰ اعلام کرد و در حوزهٔ انتخابیه آمین شرکت کرد. او خواستار حقوق مدنی برای زنان شد و علیه آسیب‌هایی که اعتیاد به الکل در میان طبقات کارگر ایجاد می‌کرد و علیه رها کردن کودکان به مبارزه پرداخت. با این حال، او به‌عنوان یک زن، واجد شرایط نامزدی در انتخابات نبود و برگه‌های رأی با نام او در میان آرای مأخوذه شمارش نشد. فرانسه در سال ۱۹۴۴ به زنان حق رأی دادن و شرکت در انتخابات را اعطا کرد و نخستین فرصت آن‌ها برای استفاده از این حق در ۲۹ آوریل ۱۹۴۵ محقق شد.
در همان سال (۱۹۱۰)، دنیزارد پیش‌نویسی را به نفع حق رأی و نامزدی زنان تهیه کرد که لوئیس لوسین کلوتز، نمایندهٔ پارلمان و مشاور عمومی حزب رادیکال از کانتون روزیر-آن-سانتر، موافقت کرد که آن را به مجمع ارائه کند؛ پیش‌نویسی که با اکثریت آراء در ۳۰ سپتامبر ۱۹۱۰ تصویب شد. دنیزارد در مقاله‌ای که در اتاق آمین منتشر شد، نظر خود در مورد متن این پیش‌نویس را اعلام کرد و از متن آن دفاع کرد.
اندکی پس از آن، او زنان و قانون سالیک را منتشر کرد که نخستین مورد از مجوعه‌ای از مطالعات اختصاص‌یافته به زنان پیکاردی بود که به بررسی حقوق زنان پیش از سال ۱۷۸۹ می‌پرداخت.
در مارس ۱۹۱۱، دنیزارد نامه‌ای به بخشدار سام فرستاد و خواستار معافیت «کلیه مالیات‌ها و مشارکت‌های شخصی» شد و اشاره کرد که از آنجایی که زنان از همهٔ حقوق سیاسی محروم هستند، «نباید مجبور به تحمل قوانین و مالیات‌هایی شوند که به آن‌ها رضایت نداده‌اند». استدلال او در این نامه این بود که زنان فرانسوی نباید «به صورت مستقیم یا غیرمستقیم از لحاظ شخصی مشمول مالیات شوند، زیرا یک وظیفه همواره باید احقاق حقوقی را به‌عنوان نتیجهٔ فوری خود به‌همراه داشته باشد».
در آوریل ۱۹۱۲، او مقاله‌ای را بر اساس تحقیقات شخصی خود نوشت که در آن فرضیهٔ ریشه‌های پیکاردی ژان-باپتیست لولی را مطرح کرد. ماهیت خیالی این نظریه توسط ژولین تیرسو در لو منسترل نشان داده شد.
نامزدی برای ریاست‌جمهوری

روزنامه‌نگار فرناند هاوزر در ۲۶ دسامبر ۱۹۱۲ در لو ژورنال نوشت: «فمینیست‌ها گاهی ادعا کرده‌اند که کنگره می‌تواند یک زن را انتخاب کند؛ این یک اشتباه است. متن قانون اساسی به صراحت می‌گوید: «رئیس‌جمهوری» به شکل مردانه؛ بنابراین، هیچ شکی وجود. با این حال، مجلس که خود شورایی است، این حق را دارد که خواسته‌های سیاستمداران زن را برآورده کند؛ اما بگذارید به یکی از آنان اجازه دهیم در انتخابات شرکت کند و ببینیم چه می‌شود…».
ماری دنیزارد تصمیم گرفت این چالش را انجام دهد و آن را به هاوزر اعلام کرد، هاوزر با او مصاحبه کرد و در ۴ ژانویهٔ ۱۹۱۳ عکس او را در صفحهٔ اول لو ژورنال منتشر کرد. دنیزارد با ذکر نمونه‌های تاریخی از نایب‌السلطنه‌های پادشاهی فرانسه، در کنار امپراتور کاترین کبیر روسیه و ملکه ویکتوریای بریتانیا، و همچنین نمونه‌های معاصر ملکه ویلهلمینای هلند، و دوشس بزرگ ماری آدلاید لوکزامبورگ، به این موضوع اشاره کرد که پیش از این نیز زنانی وجود داشته‌اند که ریاست حکومت‌ها را بر عهده داشته‌اند. او به هاوزر گفت:
نامزدی من چنان‌که ممکن است تصور شود، بوالهوس نیست. به این معناست که زنان این حق را دارند که سهم خود از حکومت را بگیرند، زیرا سهم خود از مالیات را پرداخت می‌کنند: چرا بیوه‌ها، زنان بی‌شوهر و زنان مطلقه نباید رأی دهند؟ چرا نباید شایستگی داشته باشند؟ چرا زنان متأهل نباید این حق را داشته باشند که با اجازهٔ همسر خود، هنگام شکست خوردن، بیماری یا غیبت، جایگزینی برای حقوق مدنی او باشند؟
نامزدی شهادتین دنیزارد توسط روزنامه‌نگاران مرد جدی گرفته نشد. کمترین همدلی در میان آن‌ها، از سوی ژان ارنست چارلز، نویسندهٔ سرمقاله بود، که «نامزدی کودکانه و خودنمایی» و «شیطانی‌های سازشکارانه» دنیزارد را شبیه به حق رأی‌های بریتانیایی می‌دانست، که کمپین‌های آن‌ها برای حقوق زنان را «غراق‌های بیمارگونه» مرتبط با «هیجان‌زدگی» ناشی از «تجرد طولانی‌مدت» می‌دانست. در میان فمینیست‌ها نیز مخالفت‌هایی ابراز شد: مارگوریت دوراند نامزدی دنیزارد را چیزی جز یک «شوخی ناگوار» مضر برای اعتبار جنبش فمینیستی نمی‌دانست. اگرچه او توجه زیادی به دنیزارد نکرد، اما مجله لا فرانسیاس متعلق به جین میسم همدلی بیشتری با این «نمایش سادهٔ اصول»، که «به هدف تبلیغاتی خود دست یافت» داشت و تأکید کرد که نامزد «یک فمینیست غیور و جدی» بوده است.
دنیزارد حتی برگه‌های رأی را به نام خود چاپ کرده بود و پیش‌نویسی از اعتقادات را تهیه کرده بود که آن را برای نمایندگان مجلس نیز فرستاد. نیویورک تایمز نامزدی او را پوشش داد. در همان ماه، او مقاله‌ای برای نشریهٔ مبارزه فمینیستی متعلق بهآریا لی نوشت.
پس از ۱۹۱۳

در سال ۱۹۱۴، ماری دنیزارد در هفته‌نامهٔ گریه زنان که او سردبیری بخش ویژهٔ سم آن را بر عهده داشت، مشارکت کرد. با این حال، خیلی زود با حامی روزنامه، قاضی جورج بونژان، که از پرداخت هزینه به او خودداری کرد، دچار اختلاف شد.
وضعیت مالی دنیزارد متزلزل شد و او دیگر نمی‌توانست اجارهٔ آپارتمانی را که خودش و مادرش در خیابان لاوالارد در آمین در آن زندگی می‌کردند، بپردازد. او در ۶ مه ۱۹۱۴، پس از اظهارات تهدیدآمیز در خطاب به مأمور اجرائیه که توسط صاحبخانه‌اش فرستاده شده بود، دستگیر شد. او که به مدت دو هفته در زندان بود، به رفتار توهین‌آمیز و تهدید به مرگ متهم شد. آلیس برت، روزنامه‌نگار در لا فرانسیاس خواستار همبستگی با این نامزد سابق ریاست‌جمهوری شد. جنبش دفاع از زنان یک وکیل پاریسی به نام لنوبل را برای او استخدام کرد. در نهایت، دادگاه با ملایمت با او برخورد کرد و او را به جرم تحقیر فقط به ۲۵ فرانک جریمهٔ تعلیقی محکوم کرد.
بعداً در سال ۱۹۱۴، او به دلیل وقوع جنگ جهانی اول محل سکونت خود را ترک کرد و به بوردو رفت. او در این دوره اظهارات صلح‌طلبانه‌ای را مطرح کرد که مورد تأیید نخبگان سیاسی نبود. دنیزارد سپس به دلیل نارضایتی‌ای که از طردش از زندگی سیاسی ابراز کرد، تحت نظارت اداره امنیت عمومی قرار گرفت. این نظارت پس از جنگ و بازگشت او به پاریس نیز ادامه یافت.
پس از آن، دنیزارد خیلی کمتر در خبرها ظاهر می‌شد. در نوامبر ۱۹۲۲، او طوماری را به سنا ارسال کرد که در آن مدعی شد قربانی سوءاستفاده از قدرت شده است.
مرگ و میراث

در سال ۱۹۲۶، به درخواست کمیسر پلیس منطقه اودئون، دنیزارد به دلیل توهمات آزار و اذیت و نیز به‌دلیل تقاضا در بیمارستان بستری شد، روان‌پزشک او به این نتیجه رسید که او به یک روان‌پریشی پیچیده دچار است. در سال ۱۹۲۸، او با تشخیص پارانویا و «توهمات خواسته‌های سیاسی-اجتماعی» به یک تیمارستان در لیم منتقل شد. ماری دنیزارد در ۲۱ مهٔ ۱۹۵۹ در همان تیمارستان واقع در لیمه (لات)، پس از ۳۲ سال زندگی در آنجا، درگذشت.
زندگی دنیزارد توسط مورخ پرسیلیا داسیلوا در سال ۲۰۲۴ دوباره مورد بررسی قرار گرفت. در ۲۰ مهٔ ۲۰۲۴، به‌عنوان بخشی از رویداد روزهای میراث، از یک لوح یادبود ماری دنیزارد در تالار شهر پونترو رونمایی شد.
کلروفیل د

| کلروفیل د | کلروفیل د |
| --- | --- |
شناساگرها: شناساگرها
شماره ثبت سی‌ای‌اس: 519-63-1 N
پاب‌کم: 16070025
کم‌اسپایدر: 16736116 Y
ChEBI: CHEBI:38199 Y
جی‌مول-تصاویر سه بعدی: Image 1
 SMILES CC(C)CCC[C@@H](C)CCC[C@@H](C)CCCC(\C)=C\COC(=O)CC[C@H]6[C@H](C)C=5/C=C/2\N\1[Mg]n4c(\C=C\3/N=C(/C=C/1C(\C=O)=C\2\C)C(/C)=C/3/CC)c(C)c7c4\C(=C6/N=5)[C@@H](C(=O)OC)C7=O :  SMILES CC(C)CCC[C@@H](C)CCC[C@@H](C)CCCC(\C)=C\COC(=O)CC[C@H]6[C@H](C)C=5/C=C/2\N\1[Mg]n4c(\C=C\3/N=C(/C=C/1C(\C=O)=C\2\C)C(/C)=C/3/CC)c(C)c7c4\C(=C6/N=5)[C@@H](C(=O)OC)C7=O 
 InChI InChI=1S/C54H71N4O6.Mg/c1-12-38-34(7)42-27-46-40(29-59)36(9)41(56-46)26-43-35(8)39(51(57-43)49-50(54(62)63-11)53(61)48-37(10)44(58-52(48)49)28-45(38)55-42)22-23-47(60)64-25-24-33(6)21-15-20-32(5)19-14-18-31(4)17-13-16-30(2)3;/h24,26-32,35,39,50H,12-23,25H2,1-11H3,(H-,55,56,57,58,59,61);/q-1;+2/p-1/b33-24+;/t31-,32-,35+,39+,50-;/m1./s1 Y Key: QXWRYZIMSXOOPY-SKHCYZARSA-M YInChI=InChI=1S/C54H71N4O6.Mg/c1-12-38-34(7)42-27-46-40(29-59)36(9)41(56-46)26-43-35(8)39(51(57-43)49-50(54(62)63-11)53(61)48-37(10)44(58-52(48)49)28-45(38)55-42)22-23-47(60)64-25-24-33(6)21-15-20-32(5)19-14-18-31(4)17-13-16-30(2)3;/h24,26-32,35,39,50H,12-23,25H2,1-11H3,(H-,55,56,57,58,59,61);/q-1;+2/p-1/b33-24+;/t31-,32-,35+,39+,50-;/m1./s1 :  InChI InChI=1S/C54H71N4O6.Mg/c1-12-38-34(7)42-27-46-40(29-59)36(9)41(56-46)26-43-35(8)39(51(57-43)49-50(54(62)63-11)53(61)48-37(10)44(58-52(48)49)28-45(38)55-42)22-23-47(60)64-25-24-33(6)21-15-20-32(5)19-14-18-31(4)17-13-16-30(2)3;/h24,26-32,35,39,50H,12-23,25H2,1-11H3,(H-,55,56,57,58,59,61);/q-1;+2/p-1/b33-24+;/t31-,32-,35+,39+,50-;/m1./s1 Y Key: QXWRYZIMSXOOPY-SKHCYZARSA-M YInChI=InChI=1S/C54H71N4O6.Mg/c1-12-38-34(7)42-27-46-40(29-59)36(9)41(56-46)26-43-35(8)39(51(57-43)49-50(54(62)63-11)53(61)48-37(10)44(58-52(48)49)28-45(38)55-42)22-23-47(60)64-25-24-33(6)21-15-20-32(5)19-14-18-31(4)17-13-16-30(2)3;/h24,26-32,35,39,50H,12-23,25H2,1-11H3,(H-,55,56,57,58,59,61);/q-1;+2/p-1/b33-24+;/t31-,32-,35+,39+,50-;/m1./s1 
خصوصیات: خصوصیات
فرمول مولکولی: C54H70MgO6N4
به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa): به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa)
 N (بررسی) (چیست: Y/N؟):  N (بررسی) (چیست: Y/N؟)
Infobox references: Infobox references
:   
کلروفیل د (به انگلیسی: Chlorophyll d) با فرمول شیمیایی C۵۴H۷۰MgO۶N۴ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۶۴۴۹۸۸۲ است.
مروارید سیاه (فیلم ۱۳۷۳)

| مروارید سیاه | مروارید سیاه |
| --- | --- |
کارگردان: حبیب‌الله بهمنی شفیع آقا محمدیان
تهیه‌کننده: ناصر شفق
نویسنده: حبیب‌الله بهمنی شفیع آقا محمدیان بیژن همدرسی
بازیگران: فرامرز قریبیان شهره لرستانی عبدالرضا آشتیانی امیرحسین خان شهری کاظم افرندنیا
موسیقی: فریبرز لاچینی
فیلم‌بردار: حسین علیمردانی
تدوین‌گر: ایرج گل‌افشان
شرکت تولید: سازمان سینمایی کوثر   بصیر فیلم
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۷۳
مدت زمان: ۹۰ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
مروارید سیاه فیلمی به کارگردانی حبیب‌الله بهمنی، شفیع آقا محمدیان و نویسندگی حبیب‌الله بهمنی، شفیع آقا محمدیان، بیژن همدرسی محصول سال ۱۳۷۳ است.
خلاصه داستان

یک دانشمند روسی قرار است با یک مأمور آمریکایی ملاقات کند. با دخالت مأموران کا.گ. ب این قرار به هم می‌خورد و دانشمند روسی متواری می‌شود. او قصد دارد از طریق ایران خود را به آب‌های خلیج فارس برساند. از یک سو مأموران سیا به دنبال او هستند. از سوی دیگر مأموران ویژه ایران از ماجرا آگاه شده و وارد عمل می‌شوند و …
بازیگران

فرامرز قریبیان
شهره لرستانی
عبدالرضا آشتیانی
امیرحسین خان شهری
کاظم افرندنیا
عزت‌اله رمضانی فر
حسن رضایی
پیمانه طهماسبی
مهوش وقاری
هوشنگ منصورخاکی
منوچهر علیپور
محمد علیقلی
هوشنگ قوانلو
حسین عامریان
داوود ظهری
محمدعلی مژدهی
اکبر آبدیده
فرج مولایی
محمدباقر سیدی
مگس سفید

| مگس سفید | مگس سفید |
| --- | --- |
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: بندپایان
رده:: حشرات
راسته:: نیم‌بالان
زیرراسته:: شپش‌های گیاهی
بالاخانواده:: سفیدبالک‌واران
تیره:: سفیدبالکان
زیرخانواده‌ها: زیرخانواده‌ها
 Aleurodicinae   Aleyrodinae   Udamoselinae:  Aleurodicinae   Aleyrodinae   Udamoselinae
مگس سفید یا سفیدبالک حشراتی در خانوادهٔ سفیدبالکان (Aleyrodidae) هستند. بیش از ۱۵۵۰ گونه از این خانواده توصیف شده است. سفیدبالک‌ها از آفات مهم و پلی‌فاژ برای طیف وسیعی از محصولات کشاورزی مهم در بسیاری از نقاط جهان به ویژه در مناطق گرمسیری هستند. سفیدبالک‌ها در مناطق گرمسیری و نیمه‌گرمسیری و به ویژه در شرایط گلخانه‌ای بر روی گیاهان زینتی و محصولات گلخانه‌ای در جمعیت‌های خیلی بالا دیده می‌شوند.
ویژگی‌ها

اندازهٔ سفیدبالک‌ها کوچک و سطح بدن و بال‌های آن‌ها به‌وسیلهٔ پودری سفید رنگ پوشیده شده است. در ظاهر این حشرات همانندی زیادی به یک پروانهٔ کوچک دارند، اما در مقیاس کوچک‌تر، حشرات کامل این خانواده فعال بوده و می‌توانند آزادانه به اطراف پرواز کنند و عموماً در زیر برگ گیاهان و در حال تغذیه از شیرهٔ گیاهان مشاهده می‌شوند.
از نظر دگردیسی، حشرات این خانواده با سایر خانواده‌های راستهٔ نیم‌بالان به جز شپشک‌های نر تفاوت دارند. در این حشرات، پورهٔ سن اول فعال است ولی پوره‌های سنین دو، سه و چهار در روی گیاهان ثابت هستند و همانند شپشک‌ها به نظر می‌رسند.
پوره‌ها با حشرات کامل از شیرهٔ گیاهان تغذیه می‌کنند و همانند شته‌ها ناقل بیماری‌های ویروسی مختلف هستند. در سفیدبالک‌ها بخشی از رشد بال خارجی و بخشی دیگر از رشد داخلی است که به آن دگردیسی بینابین گویند.
این حشرات همانند شته‌ها تولید مقادیر زیادی عسلک می‌کنند که این عسلک در گیاهان باعث جذب گرد و خاک و مخصوصاً رشد قارچ‌های گَندروی می‌گردد. این عامل سبب کاهش مشتری محصولات گیاهان زینتی و گیاهان گلخانه‌ای در بازار می‌شود.
سفیدبالک‌ها همانند شته‌ها از توانایی بسیار بالایی در تولید مثل برخوردارند و جمعیت خود را در مدت زمان کوتاهی بسیار افزایش می‌دهند.