stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
نوکیا لومیا ۵۳۰

| 0 | 1 |
| --- | --- |
سازنده: نوکیا
سری: لومیا
شبکه‌ها: Wi-Fi 802.11 b/g/n, DLNA, hotspot
رونمایی: اوت ۲۰۱۴
وابسته: نوکیا
ابعاد: ۱۱۹٫۷x۶۲٫۳x۱۱٫۷ میلیمتر، (۴٫۷۱x۲٫۴۵x۰٫۴۶ اینچ)
وزن: ۱۲۹ گرم
سیستم‌عامل: ویندوز فون ۸٫۱
CPU: اسنپ‌دراگون ۲۰۰ با ۴ هسته
حافظه داخلی: ۴ گیگابایت، ۵۱۲ مگابایت رم
کارت حافظه: microSD, تا ۱۲۸ گیگابایت
باتری: باتری ۱۴۳۰ میلی‌آمپر ساعت زمان آماده باش تا ۵۲۸ ساعت (2G) زمان صحبت تا ۱۳ ساعت و ۲۰ دقیقه (2G) / تا ۱۰ ساعت (3G) زمان پخش موسیقی تا ۵۱ ساعت
نمایشگر: نمایشگر ۴ اینچی ۲۴۵ پیکسلی صفحه نمایش لمسی خازنی TFT, با ۱۶ میلیون رنگ
دوربین پشت: ۵ مگاپیکسل، ۲۵۹۲x۱۹۳۶ پیکسل،
دوربین جلو: ندارد
۳ گوشی ویندوز فونی لومبیا نوکیا در رنگ ها و سایز های مختلف
نوکیا لومیا ۵۳۰ یک تلفن هوشمند می‌باشد که توسط شرکت مایکروسافت توسعه یافته‌است و از سیستم عامل ویندوزفون ۸٫۱ پشتیبانی می‌کنند. این گوشی به رنگ‌های نارنجی روشن، سبز روشن، سفید، خاکستری تیره عرضه شده‌است.
سخت‌افزار

گوشی لومیا ۵۳۵ با صفحه نمایش ۴ اینچی و رم ۵۱۲ مگا بایتی در مقایسه با گوشی‌های میان رده و بالا رده سری لومیا حرفی برای گفتن ندارد و زاویه دید کمتری نسبت به بقیه دارد.
نرم‌افزار

لومیا ۵۳۰ مجهز به سیستم عامل ویندوزفون ۸٫۱ چهار هسته‌ای ۱٫۲ گیگا هرتزی می‌باشد.
نووی اورکاراخ

| نووی اورکاراخ Новый Уркарах | نووی اورکاراخ Новый Уркарах |
| --- | --- |
Selo: Selo
نووی اورکاراخنمایش نقشه داغستاننووی اورکاراخنمایش نقشه روسیه: نووی اورکاراخنمایش نقشه داغستاننووی اورکاراخنمایش نقشه روسیه
مختصات: ۴۲°۰۹′ شمالی ۴۷°۳۷′ شرقی﻿ / ﻿۴۲٫۱۵۰°شمالی ۴۷٫۶۱۷°شرقی﻿ / 42.150; 47.617: مختصات: ۴۲°۰۹′ شمالی ۴۷°۳۷′ شرقی﻿ / ﻿۴۲٫۱۵۰°شمالی ۴۷٫۶۱۷°شرقی﻿ / 42.150; 47.617
کشور: روسیه
ناحیه‌های فدرال روسیه: داغستان
شهر: شهرستان داخادایفسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۰۰
نووی اورکاراخ (به لاتین: Novy Urkarakh) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان داخادایفسکی واقع شده‌است.
مسجد نجف خان دولت‌آباد

| مسجد نجف خان دولت‌آباد | مسجد نجف خان دولت‌آباد |
| --- | --- |
نام: مسجد نجف خان دولت‌آباد
کشور: ایران
شهرستان: شهرستان زاوه
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: مذهبی
دیرینگی: دوره افشار
دورهٔ ساخت اثر: دوره افشار
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۱۹۱۰
تاریخ ثبت ملی: ۵ تیر ۱۳۸۴
مسجد نجف خان دولت‌آباد مربوط به دوره افشار است و در سمت جنوب دولت‌آباد شهرستان زاوه واقع شده و این اثر در تاریخ ۵ تیر ۱۳۸۴ با شمارهٔ ثبت ۱۱۹۱۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ژان-کلود رودا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
زاده: ۲۳ ژوئیهٔ ۱۹۴۲ ‏(۸۲ سال) سیون، وله، سوئیس
فعالیت در مسابقات جهانی فرمول یک: فعالیت در مسابقات جهانی فرمول یک
ملیت:  سوئیسی
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۴
تیم‌ها: کوپر (غیر کارخانه‌ای)
ورودی‌ها: ۱ (۰ شروع)
قهرمانی‌ها: ۰
پیروزی‌ها: ۰
سکوها: ۰
مجموع امتیازات: ۰
پول پوزیشن: ۰
سریع‌ترین دور: ۰
اولین ورود: جایزه بزرگ ایتالیا ۱۹۶۴
آخرین ورود: جایزه بزرگ ایتالیا ۱۹۶۴
ژان-کلود رودا (فرانسوی: Jean-Claude Rudaz‎؛ زادهٔ ۲۳ ژوئیهٔ ۱۹۴۲ در سیون، وله) رانندهٔ سابق مسابقات اتومبیل‌رانی اهل سوئیس است که در فصل ۱۹۶۴ در مجموع در یک گراند پری از مسابقات جهانی فرمول یک شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد.
چم عباسعلی

| چم عباسعلی | چم عباسعلی |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: : مختصات: 
کشور: ایران
استان: چهارمحال و بختیاری
شهرستان: کوهرنگ
بخش: بخش بازفت
دهستان: دوآب
جمعیت: کمتر از ۳ خانوار (سرشماری ۹۵)
چم عباسعلی، روستایی از توابع بخش بازفت شهرستان کوهرنگ در استان چهارمحال و بختیاری ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان دوآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن کمتر از ۳ خانوار بوده‌است.
مسجد ناروندی

| مسجد ناروندی | مسجد ناروندی |
| --- | --- |
نام: مسجد ناروندی
کشور: ایران
استان: استان اصفهان
شهرستان: شهرستان لنجان
بخش: شهر چرمهین
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
نام‌های دیگر: مسجد امیرالمؤمنین
نام‌های قدیمی: مسجد کهنه
نوع بنا: خشت و گل
کاربری: مذهبی
دورهٔ ساخت اثر: قاجاری
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۶۱۸۳
تاریخ ثبت ملی: ۲۶ اسفند ۱۳۸۷
اطلاعات بازدید: اطلاعات بازدید
امکان بازدید: همه اوقات
مسجد ناروندی یا مسجد کهنه چرمهین مربوط به دوره قاجاری است. این مسجد تاریخی در شهر چرمهین از استان اصفهان واقع شده و در تاریخ ۲۶ اسفند ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۶۱۸۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
صبا مبارک

| صبا مبارک | صبا مبارک |
| --- | --- |
صبا مبارک: صبا مبارک
نام هنگام تولد: صبا أحمد سلیمان مبارک السیوف
زادهٔ: ۱۰ آوریل ۱۹۷۶ ‏(۴۸ سال) عنجره
ملیت: اردن
دیگر نام‌ها: ملکه قلب‌ها
پیشه: بازیگر • تهیه‌کننده فیلم
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۸–اکنون
شناخته‌شده برای: بازیگری و تهیه‌کننده فیلم
آثار برجسته: Seraa Ala El Remal, The Invasion
همسر: Chawki Mejri (ا. ۲۰۲۴)
فرزندان: ۱
والدین: Hanan Al-Agha (مادر) احمد مبارک (پدر)
خویشاوندان: Aya Wuhoush (خواهر)
صبا مبارک (عربی: صبا أحمد سليمان مبارك السيوف؛ زادهٔ ۱۰ آوریل ۱۹۷۶) بازیگر و تهیه‌کننده اهل کشور اردن است. وی از سال ۱۹۹۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم‌هایی که وی در آنها بازی کرده است می‌توان به فیلم امیره اشاره نمود.
مرکاتو سان سورینو

| مرکاتو سان سورینو | مرکاتو سان سورینو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
مرکاتو سان سورینو: مرکاتو سان سورینو
Railway station: Railway station
موقعیت مرکاتو سان سورینو در نقشه: موقعیت مرکاتو سان سورینو در نقشه
مرکاتو سان سورینوموقعیت مرکاتو سان سورینو در  Italy: مرکاتو سان سورینوموقعیت مرکاتو سان سورینو در  Italy
مختصات: ۴۰°۴۷′ شمالی ۱۴°۴۵′ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۷۸۳°شمالی ۱۴٫۷۵۰°شرقی﻿ / 40.783; 14.750: مختصات: ۴۰°۴۷′ شمالی ۱۴°۴۵′ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۷۸۳°شمالی ۱۴٫۷۵۰°شرقی﻿ / 40.783; 14.750
کشور: ایتالیا
ناحیه: کامپانیا
استان / شهرستان: سالرنو (SA)
دهستان: Acigliano, Acquarola, Capocasale, Carifi, Mercato San Severino، Corticelle, Costa, Mercato San Severino، Galdo di Carifi, Lombardi, Monticelli di Sopra, Monticelli di Sotto, Oscato, Ospizio, Pandola, Mercato San Severino, Priscoli, Mercato San Severino، Sant'Eustachio, San Vincenzo, Spiano, Torello, Valle-Marigliano.
حکومت: حکومت
 • شهردار: Giovanni Romano
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۰ کیلومتر مربع (۱۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۶۰ متر (۸۵۰ فوت)
جمعیت (۱ آوریل ۲۰۰۹): جمعیت (۱ آوریل ۲۰۰۹)
 • کل: ۲۱٬۴۳۲
 • تراکم: ۷۱۰/کیلومتر مربع (۱۹۰۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Sanseverinesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 84085
پیش‌شماره تلفن: 089
قدیس پشتیبان: St. Roch
روز قدیس: 16 August
وبگاه: وبگاه رسمی
مرکاتو سان سورینو (به ایتالیایی: Mercato San Severino) یک کومونه در ایتالیا است که در استان سالرنو واقع شده‌است.
خصوصیات

مرکاتو سان سورینو ۳۰ کیلومترمربع مساحت و ۲۱٬۴۳۲ نفر جمعیت دارد و ۲۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده

شهر فاربرسویلر خواهرخواندهٔ مرکاتو سان سورینو هست.
سلنیت نقره

| سلنیت نقره | سلنیت نقره |
| --- | --- |
دیگر نام‌هاSilver(I) selenite: دیگر نام‌هاSilver(I) selenite
شناساگرها: شناساگرها
شماره ثبت سی‌ای‌اس: 7784-05-6 Y
کم‌اسپایدر: 14668373 Y
شمارهٔ ئی‌سی: 232-046-4
جی‌مول-تصاویر سه بعدی: Image 1
 SMILES [Ag+].[Ag+].[O-][Se]([O-])=O :  SMILES [Ag+].[Ag+].[O-][Se]([O-])=O 
 InChI InChI=1S/2Ag.H2O3Se/c;;1-4(2)3/h;;(H2,1,2,3)/q2*+1;/p-2 Y Key: WQIJNCUKAOHNPM-UHFFFAOYSA-L YInChI=1/2Ag.H2O3Se/c;;1-4(2)3/h;;(H2,1,2,3)/q2*+1;/p-2 Key: WQIJNCUKAOHNPM-NUQVWONBAA :  InChI InChI=1S/2Ag.H2O3Se/c;;1-4(2)3/h;;(H2,1,2,3)/q2*+1;/p-2 Y Key: WQIJNCUKAOHNPM-UHFFFAOYSA-L YInChI=1/2Ag.H2O3Se/c;;1-4(2)3/h;;(H2,1,2,3)/q2*+1;/p-2 Key: WQIJNCUKAOHNPM-NUQVWONBAA 
خصوصیات: خصوصیات
فرمول مولکولی: Ag2SeO3
جرم مولی: 342.69 g/mol
شکل ظاهری: crystalline needles
چگالی: 5.930 g/cm3
دمای ذوب: 530°C  
دمای جوش: decomposes above 550 °C  
انحلال‌پذیری در آب: slightly soluble
انحلال‌پذیری: soluble in اسید
خطرات: خطرات
MSDS: MSDS
به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa): به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa)
 Y (بررسی) (چیست: Y/N؟):  Y (بررسی) (چیست: Y/N؟)
Infobox references: Infobox references
:   
سلنیت نقره (به انگلیسی: Silver selenite) با فرمول شیمیایی Ag۲SeO۳ یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۳۴۲٫۶۹ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای سوزنی است.
چم ظل شاه‌علی

| چم ظل شاه‌علی | چم ظل شاه‌علی |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۳°۵۳′ شمالی ۴۷°۵۵′ شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۸۸۳°شمالی ۴۷٫۹۱۷°شرقی﻿ / 33.883; 47.917: مختصات: ۳۳°۵۳′ شمالی ۴۷°۵۵′ شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۸۸۳°شمالی ۴۷٫۹۱۷°شرقی﻿ / 33.883; 47.917
کشور: ایران
استان: لرستان
شهرستان: دلفان
بخش: بخش مرکزی
دهستان: میریگ جنوبی
جمعیت: ۲۸ نفر
چم ظل شاه‌علی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دلفان در استان لرستان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان میریگ جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۸ نفر (۷خانوار) بوده‌است.
ژان-کلود لامار

| ژان-کلود لامار | ژان-کلود لامار |
| --- | --- |
تصویر ژان-کلود در سال ۲۰۰۹: تصویر ژان-کلود در سال ۲۰۰۹
زادهٔ: ۱۰ اکتبر ۱۹۶۵ ‏(۵۸ سال) بروکلین، نیویورک
ملیت:  ایالات متحده آمریکا
پیشه(ها): بازیگر، تهیه‌کننده، نویسنده و کارگردان
ژان-کلود لامار (به فرانسوی: Jean-Claude La Marre) بازیگر، نویسنده و کارگردان اهل هائیتی-آمریکایی است. از آثار بازیگری او می‌توان به فیلم‌های مالکوم ایکس و کینکی اشاره کرد.
موسیقی در یونان

موسیقی یونان به اندازه تاریخ آن گوناگون و معروف است. موسیقی به دو قسمت تقسیم می‌شود: موسیقی بومی یونانی و موسیقی بیزانسی که صدای شرقی‌تری دارد. این آمیزه موسیقایی برای هزاران سال وجود داشته‌است و از امپراتوری بیزانس و یونان باستان نشأت گرفته‌است، و زبان، ضرب‌آهنگ، ساختار و ملودی آن پیوسته پیشرفت کرده و دگرگون شده‌است. موسیقی بخش قابل توجهی از فرهنگ یونانی چه در یونان نوین و چه در یونان کهن بوده‌است.
تاریخ موسیقی یونان

تاریخ موسیقی یونان از یونان باستان آغاز می‌شود، چراکه موسیقی بخش زیادی از تئاتر یونان باستان را تشکیل می‌داده‌است. تأثیرات پسینی که این موسیقی از امپراتوری روم، اروپای شرقی و امپراتوری بیزانس گرفت، شکل و سبک موسیقی یونان را تغییر داد. در سده نوزدهم، آهنگسازان اپرا، مانند نیکولاس مانتزاروس (۱۷۷۲–۱۸۷۲)، اسپیریدون زینداس (۱۸۱۲– ۱۸۹۶) و اسپیریدون ساماراس (۱۸۶۱–۱۹۱۷) و سمفونیست‌هایی مانند دیمیتریس لیالیوس و دیونیسیوس رودوتئاتوس موسیقی هنری یونان را دوباره احیا کردند. با این حال، تاریخ گوناگون موسیقی هنری در یونان، که از دوره رنسانس کرتا گسترش یافته و به دوران نوین می‌رسد، خارج از دورنمای این مقاله است، که به‌طور کلی، محدود به ارائه شکل‌های موسیقی مترادف با موسیقی یونانی در طی چند دهه گذشته، یعنی «ترانه‌های یونانی» یا «ترانه‌هایی به زبان یونانی» است.
تاریخ موسیقی یونان > یونان باستان

در یونان باستان، مردان معمولاً برای سرگرمی، جشن یا دلایل دینی با هم آواز می‌خواندند. سازهای آنان شامل نی دوسوراخ aulos و ساز زهی مانند قانون، چنگ و به خصوص نوع خاصی از ساز به نام کیتارا بوده‌است.
موسیقی در یونان باستان قسمت مهمی از آموزش بوده و از شش سالگی به پسرها موسیقی یاد داده می‌شده‌است. سواد موسیقی یونان زمینه‌ساز شکوفائی و رشد موسیقی مانند گسترش تئوری موسیقی در حالات موسیقی یونان شد، و سرانجام پایه‌ای برای موسیقی دینی شرقی و غربی و موسیقی کلاسیک نیز گردید.
تاریخ موسیقی یونان > دوره رومیان

به دلیل احترام روم به فرهنگ یونان، رومیان روش نت‌گذاری یونانی که به نام «نت‌گذاری انسیرادیک» شناخته می‌شد و شامل علامت‌هایی بود که شکل کلی آهنگ را نشان می‌داد اما محل دقیق نت‌ها یا ضرب‌آهنگ را مشخص نمی‌کرد، را برای ضبط موسیقی خود وام گرفتند.
تاریخ موسیقی یونان > دوره بیزانس

سنت سرودخوانی دینی شرقی، که سرزمین‌های یونانی‌زبان را در برمی‌گرفت، از زمان تأسیس پایتخت قسطنطنیه در این کشور در سال ۳۳۰ تا سقوط آن در سال ۱۴۵۳ در امپراتوری بیزانس، گسترش یافت. این سنت دارای منشأیی آمیخته از تولیدات هنری و فنی دوران کلاسیک یونان، موسیقی دینی یهودی و موسیقی آوازی تک صدایی بوده‌است که در شهرهای مسیحی اسکندریه، انطاکیه و افسوس تکامل یافت. جغرافیدان پارسی، ابن خردادبه (م. ۹۱۱) از لورا (نوعی کمانچه) اورغون (نوعی ارگ)، شیلیانی (احتمالاً نوعی چنگ) و سلندج (نوعی نی‌انبان) به عنوان سازهای معمول بیزانس نام می‌برد. از دیگر سازهای مورد استفاده در موسیقی مردمی دوران بیزانس، قانون، عود، لاوتو، سنتور و سایر سازهایی بود که امروزه هنوز در مناطق پسابیزانسی نواخته می‌شود.
تاریخ موسیقی یونان > دوران عثمانی

یونانیان در دوره عثمانی که از سده ۱۵ تا به زمان جنگ استقلال یونان به درازا کشید، در سنت موسیقی بومی خود، آخشیج‌هایی از موسیقی عثمانی که بازمانده از موسیقی بیزانسی و به‌طور خاص تر، سرودهای موسیقی کلیسایی بود را وارد کردند. این سبک موسیقی به درجه بالایی از تکامل نیز رسید اما از موسیقی تک‌صدایی که دارای آخشیج‌های مشترک بسیاری با ریشه یونان باستان بودند وارد موسیقی چند صدایی غربی نشد. با آغاز سده ۲۰، کافه‌های موسیقی (καφέ-σαντάν) در شهرهایی مانند قسطنطنیه و سمورنا، که گروه‌های کوچکی از نوازندگان یونان در آن می‌نواختند، محبوب بودند. این گروه‌ها به‌طور معمول توسط یک خواننده زن هدایت می‌شدند و شامل یک ویولن بودند. از نوازندگان یونانی این دوره ماریکا پاپاگیکا، روزا اسکنازی و ریتا آباتزی بودند. در این دوره همچنین جنبش ربتیکو (Rebetiko) به وجود آمد، که از موسیقی بومی Smyrniote، عثمانی و بیزانسی الهام می‌گرفت.
تاریخ موسیقی یونان > موسیقی بومی

گفته می‌شود که سنت‌های قومی یونان برآمده از موسیقی است که یونانیان باستان اجرا می‌کرده‌اند. دو جنبش موسیقی در موسیقی محلی یونانی وجود دارد که شامل آهنگ‌های آکریتیک و آهنگ‌های کلفتیک است. موسیقی آکریتیک از آکریتی‌های سده ۹ که مرزبانان امپراتوری بیزانس بودند نشات می‌گیرد. موسیقی کلفتیک پس از پایان دوره بیزانس و پیش از استقلال یونان به وجود آمد. این موسیقی در میان کلفت‌ها که جنگجویانی بودند که علیه امپراتوری عثمانی می‌جنگیدند رایج بود. موسیقی کلفتی تک صدایی است و از هارمونی استفاده نمی‌کند.
ترانه‌های آهنگ‌های کلفتی بر اساس ترانه‌های عامیانه‌ای که غزل‌سرایان ناشناس می‌نوشتند، نوشته می‌شد و مضامین عامه‌پسند مانند عشق، ازدواج، شوخ‌طبعی، مرگ، طبیعت، آب، دریا، دین، کلپت‌ها، آرماتولوها، جنگجویان مختلف جنگ یا نبردها و غیره را در برمیگرفت. برخی از نوازندگان برجسته شامل کلارینت‌نوازهایی مانند پترولوکاس چالکیاس، جورگوس گویگلیس و یانیس واسیلوپولوس و همچنین نوازندگان لائوتو و فیدله مانند نیکوس ساراگوداس، واسیلیس کوستاس و جورجوس کوروس بودند.
موسیقی بومی یونان در سراسر قبرس یونانی‌نشین و مناطق مختلف ترکیه و همچنین در میان برخی جوامع کشورهایی مانند ایالات متحده، کانادا و استرالیا گوش داده می‌شود. جزیره قبرس و بعضی مناطق ترکیه از دیرباز خانهٔ یونانیان بوده که سبک منحصر به فرد خود در موسیقی را دارند.
تاریخ موسیقی یونان > موسیقی بومی > نیسیوتیکا (Nisiótika)

نیسیوتیکا اصطلاحی عمومی است که به پاره‌ای از آهنگ‌های بومی برخی از جزایر یونان، به ویژه جزایر اژه، اشاره می‌کند. از جمله دوست‌داشتنی‌ترین گونه آنها Ikariótiko traghoúdhi، «آهنگ ایکاریا» است.
تاریخ موسیقی یونان > موسیقی بومی > نیسیوتیکا (Nisiótika) > ایکاریوتیکوس (Ikariótikos)

ایکاریوتیکوس نوعی پایکوبی بومی و همچنین نام آوازی است که همراه آن خوانده می‌شود که ریشه در جزیره ایکاریا در دریای اژه دارد. در آغاز، این پایکوبی آهسته انحام می‌شد، اما امروز ایکاریوتیکوس پایکوبی بسیار فرز و چالاکی است. برخی از کارشناسان بر این باور هستند که ایکاریوتیکوس بومی کند بوده‌است و «شکل» فرز آن در واقع بالوس (Ballos) است. موسیقی و پایکوبی کلان‌ترین شکل سرگرمی در ایکاریا است. در طول سال ایکاری‌ها میزبان غسل تعمید، عروسی، مهمانی‌ها و جشنواره‌های دینی هستند که در آن می‌توان به موسیقی بومی ایکاریایی گوش داد و با آن پایکوبی کرد.
تاریخ موسیقی یونان > موسیقی بومی > نیسیوتیکا (Nisiótika) > نیسیوتیکا نوین

ماریزا کوچ، خواننده یونانی، تا اندازه زیادی باعث زنده شدن علاقه به نیسیوتیکا در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ بود. در طول دهه‌های ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰، خوانندگانی مانند یانیس پاریوس و استلا کنیتوپولو به این موسیقی کمک کردند تا هراز چند گاهی محبوبیت همگانی خود را بدست آورد.
تاریخ موسیقی یونان > موسیقی بومی > موسیقی کرت (Cretan)

لیرای کرتی (Cretan lyra) ساز اصلی بومی در جزیره کرت است. این ساز سه کمانه ای شبیه به لیرای بیزانس است و بیشتر زمان‌ها همراه با لائوتو (که شبیه عود و لوت است)، گیتار، ویولن و ماندولین (کرتی) نواخته می‌شود. نیکوس زیلوریس، پسرانتونیس (آنتونیس زیلوریس)، تاناسیس اسکوردالوس، کوستاس موونداکیس، راس دالی، نیکوس زویداکیس و واسیلیس اسکولاس از نامدارترین نوازندگان لورا هستند. از ویولن نیز در موسیقی کرت استفاده می‌شود. نامدارترین نوازنده ویولن آنتونیس مارتساکیس است که رقصنده نیز هست.
تاریخ موسیقی یونان > موسیقی بومی > موسیقی کرت (Cretan) > موسیقی کرت در رسانه‌ها

مایه موسیقی کرتی در رقص زوربا ساخته میکیس تئودوراکیس که در فیلم هالیوودی زوربای یونانی (۱۹۶۴) استفاده شد، از شناخته شده‌ترین آهنگ‌های یونانی در سطح جهانی است.
تاریخ موسیقی یونان > موسیقی بومی > دیگر سنت‌های بومی

دیگر گونه‌های مهم موسیقی بومی یونان عبارتند از:
موسیقی هپتانی
موسیقی اپیروس
موسیقی مقدونیه
موسیقی تراسیه
موسیقی کلاسیک > مدرسه ایونی

همه پیشرفت‌های عمده موسیقی کلاسیک اروپای غربی از طریق جزایر ایونی (که تحت حاکمیت و نفوذ ونیزی‌ها بودند) بود به یونانیان سرزمین اصلی معرفی شد. این منطقه به دلیل نخستین مدرسه موسیقی کلاسیک یونان مدرن (مدرسه هپتانسی یا ایونی؛ یونانی: Επτανησιακή Σχολή)، که در سال ۱۸۱۵ تأسیس شد، مشهور است. از نمایندگان برجسته این سبک می‌توان به نیکولاس مانتزاروس، اسپیریدون زینداس، اسپیریدون ساماراس، دیونیسیوس رودوتئاتوس و پاولوس کارر اشاره کرد.
موسیقی کلیسایی (بیزانس) در این جزیره‌ها نیز با دیگر نقاط یونان متفاوت است و تأثیر قابل توجهی از غرب و کلیسای کاتولیک بر آیین ارتدکسی گرفته‌است.
موسیقی کلاسیک > مدرسه مردمی یونان

مانولیس کالومیریس (۱۸۸۳–۱۹۶۲) بنیانگذار مدرسه موسیقی مردمی یونان بود. وی در سمورنا زاده شد و در مدرسه ای در قسطنطنیه آموزش دید و در وین آموختن پیانو و آهنگسازی را ادامه داد. آثار وی همچنین از موسیقی بومی یونان، شعر و ادبیات اسطوره‌ای (او از هواداران کوستیس پالاماس بود)، و با هدف آمیختن رمانتیسم آلمانی با انگیزه‌های یونانی، تأثیر گرفته بود. در سال ۱۹۱۹ او هنرستان یونان و در ۱۹۲۶ هنرستان مردمی یونان را بنیان گذاشت.
موسیقی همه‌پسند > اپرتای یونانی و آهنگ‌های همه‌پسند آغازین

کانتداتاهای ایونی (سرناد) بر اساس موسیقی همه‌پسند ایتالیایی اوایل سده ۱۹ ساخته شد و پیشگام آهنگ‌سازی نوین یونانی شد. در نیمه نخست سده بیست نیز همچنان چندین آهنگساز یونانی آخشیج‌هایی را از سبک ایونی قرض می‌گرفتند.
موفق‌ترین آهنگ‌های دوره ۱۸۷۰–۱۹۳۰ که به اصطلاح سرناد آتن (Αθηναϊκές καντάδες) گفته می‌شود، آهنگ‌هایی بودند که بر روی صحنه انجام می‌شدند (επιθεωρησιακά τραγούδια، نمایش‌های انتقادی آهنگین ') و در revues، کمدی‌های موزیکال، اپراهای کوچک و شبانه که همگی صحنه نمایش آتن را تسخیر کرده بودند روی صحنه می‌رفتند. از آهنگسازان قابل توجه این اپراهای کوچک یا شبانه، اسپیریدون ساماراس، کوستاس گیاندیس، اسپیریدون کایساریس، دیونیسیوس لاورانگاس، نیکوس هاتزیوپوستولو بودند و ثئوفراستوس ساکلاریدیس (پسر خدا) برجسته‌ترین این اپراها بود. اپرای ایتالیایی تأثیر بسزایی در زیبایی‌شناسی موسیقی یونانی نوین داشت. برخی از اپراتورهای محبوب عبارتند از:
کریتیکوپولا (اسپیریدون ساماراس، ۱۹۱۶)
پدرخوانده (تئوفراستوس ساکلاریدیس، ۱۹۱۸)
من می‌خواهم پاپ را ببینم (تئوفراستوس ساکلارییدیس، ۱۹۲۰)
Oi Apachides ton Athinon (نیکوس هاتزیاپاستولو، ۱۹۲۱)
Beba (تئوفراستوس ساکلارییدیس، ۱۹۲۸)
پس از سال ۱۹۳۰، با تأثیر از موسیقی آمریکایی و اروپایی و همچنین سنت موسیقی یونان، آهنگسازان یونانی شروع به نوشتن موسیقی با استفاده از آهنگ‌های تانگو، سامبا، والس، تاب، بولرو، فکسترو کردند و گاهی این ترانه‌ها را با سبک سرنادهای آتنی در هم آمیختند. نیکوس گوناریس (که اغلب «آقای یونان» نامیده می‌شود) احتمالاً نامدارترین آهنگساز و خواننده آن زمان بود.
موسیقی همه‌پسند > ربتیکو

ربتیکو ابتدا موسیقی طبقات پایین و فرودست بود، اما بعدها با نرم‌تر شدن و دلنشین شدن لبه‌های خشن خرده‌فرهنگی آن که بسیار هم آشکار بود به پذیرش مردمی بیشتری دست یافت. ربتیکو احتمالاً از موسیقی شهرهای بزرگتر یونان، که بیشتر آنها ساحلی بودند و امروزه در یونان و آسیای کوچک امروزی قرار دارند، الهام گرفته بود. این موسیقی در دهه ۱۹۲۰ و به عنوان موسیقی بومی مردم بیرون جامعه یونان ظهور کرد. نخستین خوانندگان ربتیکو یونانی (پناهندگان، مصرف‌کنندگان مواد مخدر، جنایتکاران و گردشگران) از سمت جامعه جریان اصلی مورد تحقیر قرار می‌گرفتند. آنها قصه‌های دلخراشی از سوءاستفاده مواد مخدر، زندان و خشونت می‌سرودند که معمولاً با بوزوکی نواخته می‌شد.
در سال ۱۹۲۳، پس از تبادل جمعیت بین یونان و ترکیه و در نتیجه جنگ یونان و ترکیه، بسیاری از یونانی‌تبارها از آناتولی به یونان گریختند. آنها در محله‌های فقیرنشین در پیرئاس، سالونیک و آتن اقامت گزیدند. بسیاری از این مهاجران دارای تحصیلات عالی بودند.
با آمدن دیکتاتوری متاکساس، ربتیکو به دلیل شعرهای سازش ناپذیرش سرکوب شد. سازهای حشیش، باغلاما و بوزوکی ممنوع شدند یا نواختن به سبک و مقیاس‌های شرقی ممنوع شد.
برخی از نخستین افسانه‌های موسیقی یونان، مانند کوارتت آنستیس دلیاس، مارکوس وامواکاریس، استراتوس پاییومتزیس و یورگوس باتیس از صحنه موسیقی پایین کشیده شدند. وامواکاریس شاید اولین موسیقیدان مشهور ربتیکو بوده باشد. دیگر ترانه سرایان ربتیکو و خوانندگان این دوره (دهه ۱۹۴۰) عبارتند از: دیمیتریس گوگوس، استلیوس پرپرینیادیس و اسپایروس پریستریس.
موسیقی همه‌پسند > انتخنو

| Entehno | Entehno |
| --- | --- |
ریشه‌های سبکی:  Greek folk  rebetiko  classical  art rock  ballad 
ریشه‌های فرهنگی: Late 1950s, Greece
فرم‌های مشتق‌شده:  Greek New Wave 
با بهره‌گیری از غربی شدن ربتیکو توسط سیتانسیز و کیوتیس، انتخنو در اواخر دهه ۱۹۵۰ بوجود آمد. انتخنو (به معنای " آهنگ هنری ") موسیقی ارکسترال با آخشیج‌هایی از ضرب‌آهنگ و ملودی بومی یونان است. مضامین غنایی آن اغلب بر اساس آثار شاعران نامدار یونان است. برخلاف سایر اشکال موسیقی بومی-شهری یونان، کنسرت‌های انتخنو بیشتر بیرون از سالن یا کلوپ شبانه و در فضای باز برگزار می‌شد.
میکیس تئودوراکیس و مأنوس هاجیداکیس محبوب‌ترین آهنگسازان آهنگ انتخنو بودند. از آنجا که آنها هر دو در موسیقی کلاسیک آموش دیده بودند به سمت آفرینش انتخنو سوق یافتند که در آن برخی از ارزش‌های موسیقی هنری غربی را منتقل می‌کردند.
تئودوراکیس اولین آهنگساز بود که از بوزوکی در این سبک موسیقی استفاده کرد و سعی کرد ارگ را در فرهنگ جریان اصلی موسیقی یونان بگنجاند. از دیگر ترانه‌سرایان مهم یونانی می‌توان به استاوروس کویموتزیس، مأنوس لوزوس و دیموس موتیس اشاره کرد. نیکوس گاتسوس، مأنوس الفتریو و تاسوس لیوادیتیس از ترانه‌سرایان برجسته این سبک بودند. در دهه ۱۹۶۰، آلبوم‌های نوآورانه کمک کرد تا انتخنو به جریان اصلی نزدیک شود و همچنین در صنعت فیلمسازی نیز در موسیقی متن گنجانده شود.
شکل خاصی از انتخنو به اصطلاح «آهنگ سیاسی» بود. این آهنگها پیام‌های سیاسی از چپ، که در دوران حکومت نظامی یونان رایج بود، داشتند و پس از فروپاشی در اواخر دهه ۷۰ بسیار محبوب شدند. مأنوس لویزوس، پانوس زاوالس گیتاریست، ماریا دیمیتریادی و ماریا فرانتوری برخی از آهنگسازان این سبک بودند. ثانوس میکروتسیکوس آلبومی را با آهنگ‌های پارتیزانی یونانی مقاومت یونان، با ارکستراسیون خود منتشر کرد. شکلی از انتخنو که به موسیقی کلاسیک غربی نیز نزدیکتر است، در اواخر دهه ۱۹۷۰ توسط میکروتسیسکوس معرفی شد.
آثار برجسته انتخنو شامل موارد زیر است:
شش نقاشی مردمی (مانوس هاتزیداکیس، ۱۹۵۱)
اپیتافیوس (میکیس تئودوراکیس، ۱۹۶۰، شعر یانیس ریتسوس)
اپی فانیا (میکیس تئودوراکیس، ۱۹۶۲، شعر جورجوس سفریس)
آهنگ برادر مرده (Mikis Theodorakis، ۱۹۶۲)
Mikres Kyklades (میکیس تئودوراکیس، ۱۹۶۳، شعر ادیسه الیتیس)
به آکسیون استی (میکیس تئودوراکیس، ۱۹۶۴، شعر ادیسه الیتیس)
لبخند جیوکوندا (مانوس هاتزیداکیس، ۱۹۶۵)
رومیوسینی (میکیس تئودوراکیس، ۱۹۶۶، شعر یانیس ریتسوس)
بالوس (دیونیز ساووپولوس، ۱۹۷۰)
O Megalos Erotikos (مانوس هاتزیداکیس، ۱۹۷۲)
هجده ترانه کوتاه از سرزمین تلخ مادری (میکیس تئودوراکیس، ۱۹۷۳، شعر یانیس ریتسوس)
سیرک بزرگ ما (Stavros Xarchakos برای بازی در تئاتر یاکوووس کامبانلیس، ۱۹۷۴)
تترالوژیا (دیموس موتسیس، ۱۹۷۵، شعر کنستانتین پ. کاوافی، کوستاس کاریوتاکیس، یانیس ریتسوس و جورجوس سفریس)
Stavros tou Notou (صلیب جنوبی) (Thanos Mikrutsikos، ۱۹۷۹، شعر نیکوس کاووادیاس)
موسیقی همه‌پسند > لاشکو

لاشکو (λαϊκό τραγούδι 'آهنگ مردم' / 'آهنگ محبوب' یا αστική λαϊκή μουσική 'موسیقی بومی شهری')، سبکی از موسیقی یونانی است که به زبان یونانی و مطابق با سنت مردم یونان ساخته شده‌است. لاشکو پس از تجاری‌سازی موسیقی ربتیکو به وجود آمد. تا دهه ۱۹۳۰ موسیقی یونان دو شاخه موسیقی عمده را دنبال می‌کرد: موسیقی بومی یونان (demotiká) و الافرو تراگودی (به معنای: "آهنگ سبک"). دومی شاخه این موسیقی در واقع موسیقی جهانی شهری آن دوران بود. لاشکو کلاسیک اصلی‌ترین موسیقی محبوب یونان در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ بود. جورج زمبتاس، مانولیس هیوتیس و واسیلیس تسیتسانیس از برجسته‌ترین ترانه‌سراها و آهنگسازان این دوره بودند. نسخه شادتر از لاشکو، الافرو لاشکو (ελαφρολαϊκό، elafrolaïkó لاشکوی سبک) است که از آن اغلب در موزیکال‌ها و در دوران طلایی سینمای یونان استفاده می‌شد. لاشکو کنونی (σύγχρονο λαϊκό)، که لاشکوی نوین نیز نامیده می‌شود ، در حال حاضر اصلی‌ترین سبک موسیقی یونان است.
موسیقی همه‌پسند > لایکای نوین

لایکا نوین یا لایکای پاپ در حال حاضر همراه با برخی از آهنگ‌های پاپ جزو موسیقی جریان اصلی یونان هستند.
لایکای نوین به عنوان سبکی در اوایل دهه ۱۹۸۰ ظهور کرد. بخشی جدای‌ناپذیر از فرهنگ لایکای نوین، پیستا (زمین رقص) است. کلوپ‌های شبانه که دی جی در آنها فقط لایکای نوین را پخش می‌کنند در گفتار مردمی به ellinádhika شناخته می‌شوند. موسیقی یونانی-آمریکایی شامل سبک‌هایی مانند Entechno , rebetiko و موسیقی بومی یونان است. فرهنگ موسیقی یونان جنبه جدی از فرهنگ یونانی، چه در یونان و چه در بیرون از آن است.
موسیقی همه‌پسند > لایکای نوین > واژه‌شناسی

در واقع، هیچ نام یکسانی برای لایکای نوین در زبان یونانی وجود ندارد، اما اغلب به‌طور رسمی σύγχρονο λαϊκό (تلفظ: [ˈsiŋxrono laiˈko]) نامیده می‌شود. این نام با این حال برای اشاره به آهنگهای تازه ساخته شده در سنت «لایکای درخور» نیز استفاده می‌شود. تقابل مفهوم «غرب زده» و «اصیل» ممکن است بر اساس مبانی ایدئولوژیک و زیبایی‌شناسی باشد.
موسیقی همه‌پسند > لایکای نوین > نقد

با وجود محبوبیت لایکا، سبک نوین لایکا (به خصوص لایکوپاپ) به دلیل «کلیشه‌های موسیقی، آوازخوانان متوسط و ترانه‌های شعاری» و همچنین برای «تلفیقی بودنی که نه لایکو است و نه پاپ» مورد نقد قرار گرفته‌است.