stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
رالی ایتالیا ساردینیا ۲۰۲۴

رالی ایتالیا ساردینیا ۲۰۲۴ (همچنین با عنوان رالی دی
ساردیندی ۲۰۲۴ شناخته می‌شود) یک رویداد اتومبیل‌رانی برای اتومبیل‌های رالی بود که طی چهار روز از ۳۰ مه تا ۲ ژوئن ۲۰۲۴ برگزار شد. این مسابقه بیست و یکمین دوره مسابقات رالی ایتالیا ساردینیا بود. ششمین دور از مسابقات رالی قهرمانی جهان ۲۰۲۴، مسابقات قهرمانی رالی جهان ۲ و قهرمانی رالی جهان ۳ این رویداد همچنین سومین دور از سری مسابقات رالی قهرمانی جوانان جهان در سال ۲۰۲۴ نیز بود. رویداد ۲۰۲۴ در البیا در استان ساساری برگزار شد که از شانزده مرحله ویژه (استیج) تشکیل می‌شد که مسافتی کلی ۲۶۶٫۱۲ کیلومتر (۱۶۵٫۳۶ مایل) را رانندگان طی می‌کردند.
جان فوربز نش

| جان فوربز نَش | جان فوربز نَش |
| --- | --- |
جان نش در سال ۲۰۰۶ میلادی: جان نش در سال ۲۰۰۶ میلادی
زادهٔ: ۱۳ ژوئن ۱۹۲۸ بلوفیلد، ویرجینیای غربی، آمریکا
درگذشت: ۲۳ مهٔ ۲۰۱۵ (۸۶ سال) مونرو، شهرستان گلاستر، نیوجرسی، آمریکا
محل تحصیل: دانشگاه کارنگی ملون (کارشناسی و ارشد)  دانشگاه پرینستون (دکترا)
شناخته‌شده برای: تعادل نشهندسه جبریمعادله دیفرانسیل با مشتقات جزئی
همسر(ها): آلیشیا نش و النور استیر
فرزندان: ۲
جوایز:  جایزه یادبود نوبل علوم اقتصادی (۱۹۹۴) جایزه آبل (۲۰۱۵)
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): ریاضیاترمزنگاریاقتصاد
محل کار: مؤسسه فناوری ماساچوستدانشگاه پرینستون
 :  
جان فوربز نَش جونیور (انگلیسی: John Forbes Nash Jr.؛ ۱۳ ژوئن ۱۹۲۸ – ۲۳ مهٔ ۲۰۱۵) ریاضی‌دان آمریکایی بود. او مشارکت برجسته‌ای در زمینهٔ نظریه بازی، هندسه دیفرانسیل و معادله دیفرانسیل با مشتقات جزئی داشت. او برندهٔ جایزهٔ نوبل اقتصاد شد.
نش به مدت بیش از ۳ دهه به اسکیزوفرنی از نوع پارانوئید مبتلا بود.
بیماری

جان نش صداهایی غیرواقعی را می‌شنید که او را از خطراتی موهوم می‌ترساندند و وادارش می‌کردند کارهایی برخلاف خواسته‌اش انجام بدهد. رفته رفته بر شدت توهمات او افزوده شد تا جایی که توهم‌های وی شکل بصری نیز یافت و زندگی‌اش در آستانه فروپاشی قرار گرفت. کرسی استادی خود را در دانشگاه از دست داد و بالاخره در بیمارستان بستری شد ولی در این دوران همسرش کنار او بود و به او بسیار کمک کرد. پزشکان، بیماری‌اش را نوعی اسکیزوفرنی پارانوید تشخیص دادند که با افسردگی خفیف و کاهش اعتماد به نفس همراه شده بود. او با تمام توان سعی کرد تا ذهن خود را ذره ذره اصلاح کند. این فرایند جبرانی چیزی نزدیک به ۳۰ سال از بهترین سال‌های عمر او را گرفت اما امید و اراده‌ای که او از خود نشان داد، کار خودش را کرد و ریاضی‌دان نابغه بالاخره از بند بیماری نجات پیدا کرد.
خودش این‌طور می‌نویسد:
به مرور زمان سعی کردم بخش بیمار ذهن خودم را شناسایی و پاک کنم. سعی کردم رفته رفته ذهنیت عالمانه‌ای را که از قبل داشتم، بازسازی کنم. این کار خیلی طول کشید، خیلی چیزها را از من گرفت اما فکر می‌کنم الان دیگر بخش اعظم آن هذیان‌ها و آن توهمات را دور ریخته‌ام. اینکه در این سن و سال هنوز می‌توانم یک ریاضی‌دان و تئوریسین فعال باشم، به این معنی است که من در مبارزه با بیماری‌ام موفق شده‌ام.
جان فوربز نش خود را از درون تاریک خود بیرون کشید و با جنگ با تخیلاتش دنیای واقعی را پذیرفت. او برای مبارزه با بیماریش مانند دیگر بیماران، قسمت دوست‌داشتنی وجودش را به قبول واقعیت بخشید.
خانواده

نش در سال ۱۹۵۱ به استخدام مؤسسه فناوری ماساچوست درآمد. حدود یک سال بعد او با پرستاری به نام الینور استیر وارد رابطه شد. این دو صاحب پسری به نام جان دیوید استیر شدند، اما نش هنگامی که از حاملگی الینور مطلع شد،  او را ترک کرد.
در سال ۱۹۵۴ نش در سنتا مونیکا به دلیل برهنگی در انظار عمومی دستگیر شد. اتهامات او بعداً رفع شد اما با این وجود اجازه دسترسی او به اطلاعات محرمانه لغو و همکاری او با رند کورپوریشن نیز قطع شد.
کمی بعد از اتمام رابطه با استیر، نش با آلیشیا لادره لوپز، مهاجری از السالوادور که به شهروندی آمریکا درآمده بود، آشنا شد. آلیشیا در رشته فیزیک از مؤسسه فناوری ماساچوست فارغ‌التحصیل شده بود. این دو در فوریهٔ سال ۱۹۵۷ با یکدیگر ازدواج کردند. حاصل این ازدواج فرزند پسری به نام جان چارلز مارتین نش بود. نخستین نشانه‌های بیماری نش در سال ۱۹۵۹ ظاهر شد. او از شغل خود در دانشگاه استعفا داده و در حالی که آلیشیا باردار بود، برای درمان اسکیزوفرنی در بیمارستان بستری شد. با توجه به دشواری‌های مرتبط با بیماری نش، او و آلیشیا در سال ۱۹۶۳ از یکدیگر جدا شدند. بعد از آخرین بستری شدن نش در بیمارستان در سال ۱۹۷۰، او به عنوان مستأجر در خانهٔ آلیشیا ساکن شد. ثبات این دوران احتمالاً به نش در نادیده‌گرفتن آگاهانهٔ توهماتش کمک کرده‌است. او به مرور داروهای خود را قطع کرد و اجازه پیدا کرد در کلاس‌های دانشگاه پرینستون حاضر شود. در دههٔ ۱۹۹۰ نش و آلیشیا رابطهٔ خود را از سر گرفتند و در سال ۲۰۰۱ مجدداً با یکدیگر ازدواج کردند. فرزند این دو دکترای ریاضی خود را از دانشگاه راتگرز گرفته و او نیز مانند پدرش در بزرگسالی دچار اسکیزوفرنی شده‌است.
موفقیت‌های حرفه‌ای

او در تکامل نظریهٔ بازی‌ها نقش بسیار مؤثری داشت و به خاطر تلاش‌هایش در این زمینه، در سال ۱۹۹۴ به همراه راینهارد سیلتن و جان هارسانی برندهٔ جایزهٔ نوبل اقتصاد شد.
او در سال ۱۹۹۹ از دانشگاه کارنگی ملون، دکترای افتخاری علوم و تکنولوژی دریافت نمود. او همچنین در سال ۲۰۰۳ از دانشگاه فدریکوی دوم ناپل (ایتالیا) دکترای افتخاری اقتصاد و در سال ۲۰۰۷، از دانشگاه آنتورپ (بلژیک) دکترای افتخاری دیگری در همین رشته (اقتصاد) دریافت داشت. او یکی از معروف‌ترین استادان ریاضیات دانشگاه پرینستون بود.
سینما

کتاب ذهن زیبا که در ۱۹۹۸ میلادی منتشر شد و نیز فیلمی با همین نام با بازی راسل کرو در نقش نش و کارگردانی ران هاوارد که در ۲۰۰۱ به نمایش درآمد، دربارهٔ زندگی او ساخته شده‌است. این فیلم برندهٔ چهار جایزه اسکار از جمله جایزه اسکار بهترین فیلم شد. همچنین مستند جنون درخشان که نگاه دقیق‌تر و وفادارتری به زندگی او داشته‌است، در مورد اوست.
درگذشت

در تاریخ ۲۳ مه ۲۰۱۵، جان نش و همسرش آلیشیا در یک تصادف رانندگی درگذشتند. این دو از فرودگاه به سمت خانهٔ آلیشیا در نیوجرسی در حرکت بودند که تاکسی آن‌ها تصادف کرد. علت تصادف تاکسی حامل وی و همسرش عدم کنترل خودرو توسط راننده تاکسی هنگام سبقت اعلام شد. آن‌ها در روز حادثه از نروژ به آمریکا بازگشته بودند. جان نش یک هفته پیش از مرگ به همراه لویی نیرنبرگ که سال‌ها با هم کار کرده بودند به نروژ سفر کرده بود تا جایزه آبل را از هارالد پنجم، پادشاه نروژ، دریافت کند.
۲۰۰۶
۲۰۱۱
۲۰۰۸
مدرسه حقوق سیدنی

| مدرسه حقوق سیدنی | مدرسه حقوق سیدنی |
| --- | --- |
شیلد دانشکده حقوق سیدنی: شیلد دانشکده حقوق سیدنی
Parent school: دانشگاه سیدنی
تاسیس: ۱۸۵۵؛ ۱۶۹ سال پیش (۱۸۵۵-خطا: زمان نامعتبر}})
نوع مدرسه: دانشگاه دولتی
موقوفه: 1.8 میلیارد دلار استرالیا (2013)
رییس: ششسیمون برونیشش
مکان: سیدنی، نیو ساوت ولز، استرالیا
دانشجویان ثبت نامی: ۳٬۳۰۰
هیئت علمی: 78 (دائمی)
وبسایت: sydney.edu.au/law
مدرسه حقوق سیدنی (به انگلیسی: Sydney Law School) دانشکده حقوق دانشگاه سیدنی است. مدرسه حقوق سیدنی پس از انتصاب اولین معاون خود، با ارائه فعالیت‌های حقوقی از سال ۱۸۵۵، برنامه کامل آموزش حقوقی را در سال ۱۸۹۰ آغاز کرد.
به‌طور گسترده‌ای به عنوان یکی از مدارس برتر حقوق استرالیا شناخته می‌شود. در سال ۲۰۲۰، رتبه‌بندی دانشگاهی کیواس دانشکده حقوق ۱۳ در جهان (۲ ملی، ۳ در آسیا و اقیانوسیه). شبکه تحقیقات علوم اجتماعی، در تعداد بارگیری مطالب دانشگاهی که در وب سایت آن بارگذاری شده، رتبه نخست مدرسه حقوق را در استرالیا و پنجمین در جهان قرار داده‌است. مدرسه حقوق سیدنی در پنج دوره ضبط شده: در سالهای ۱۹۹۶، ۲۰۰۷، ۲۰۱۱، ۲۰۱۵ و ۲۰۱۷ برنده مسابقه بین‌المللی دادگاه حقوقی فیلیپ جسوپ شده‌است.
این مدرسه حقوق، رهبران بسیاری را در زمینه حقوق و سیاست ایجاد کرده‌است، از جمله شش نخست‌وزیر، چهار رهبر مخالفت فدرال، دو فرماندار کل، ۹ دادستان کل فدرال و ۱۸ نفر از ۵۲ دادگستری دیوان عالی (به علاوه ۵ نفر از دانشگاه گسترده) بیش از هر مدرسه حقوق دیگری در استرالیا. این مدرسه همچنین ۲۴ بورسیه رودز و چندین محقق گیتس تولید کرده‌است.
مدرسه حقوق سیدنی تقریباً ۱۷۰۰ دانشجو دارد. ۱۵۰۰ دانشجوی دوره کارشناسی ارشد؛ و ۱۰۰ دانشجوی تحقیق در مقطع کارشناسی ارشد.
تاریخچه

این مدرسه حقوق در سال ۱۸۵۵ افتتاح شد و توسط قانون برای ثبت نام و پایان دادن به دانشگاه سیدنی 1850 (NSW) و آیین‌نامه دانشگاه در سال ۱۸۵۵ تأسیس شد و به سومین مدرسه تبدیل شد.
مدرسه حقوق کار خود را در سال ۱۸۵۹ آغاز کرد، در سال ۱۸۹۰، یک برنامه کامل علمی حقوقی در دانشکده آغاز شد. در سال ۲۰۱۱، به عنوان بخشی از سازماندهی مجدد دانشکده اساتید، دانشکده حقوق به مدرسه حقوق سیدنی تغییر نام یافت و نام شناخته شده تری از مدرسه خود را برگزید.
محوطه دانشگاه

ساختمان مدرسه حقوق در خیابان فیلیپ در مرکز منطقه حقوقی و تجاری سیدنی محل مدرسه حقوق سیدنی تا اوایل سال ۲۰۰۹ بود. در حالی که این مدرسه هم‌اکنون در ساختمان مدرسه حقوق نو واقع در پردیس اصلی دانشگاه کامپرداوند دانشگاه است، برخی کلاس‌ها و سایر کارکردها همچنان تا سال ۲۰۱۵ در پردیس سنت جیمز میزبان بودند و دانشجویان همچنان می‌توانند تکالیفی را در آنجا ارائه دهند. از تاریخ ۱ ژوئیه سال ۲۰۱۵، این ساختمان دیگر متعلق به دانشگاه نیست و عملیات CBD دانشکده حقوق به خیابان 133 Castlereagh، سیدنی منتقل شده‌است.
ساختمان مدرسه حقوق جدید

مدرسه حقوق سیدنی در گذشته چندین بار مکان را تغییر داده بود اما به دلیل سنت تدریس توسط متخصصان و برای دسترسی آسان به دادگاه‌ها و اعضای این حرفه همیشه در مرکز شهر باقی‌مانده بود. اما با افزایش تعداد دانشجویان ثبت نام شده، پردیس این شهر دیگر برای کارکنان و دانشجویان کافی نبود و از این رو، مدرسه پیشنهاد کرد که مدرسه حقوق را به سمت پردیس اصلی در کامپراود منتقل کنید. در نتیجه، یک مدرسه حقوق جدید در پردیس اصلی، مجاور کتابخانه فیشر و در سایت ساختمان سابق ساخته شد. در فوریه ۲۰۰۹ تکمیل شد، مدیریت دانشکده از اواسط ماه فوریه، قبل از شروع کلاس‌ها در اوایل ماه مارس، شروع به کار کرد.
در تاریخ ۳۰ آوریل ۲۰۰۹، ساختمان مدرسه حقوق جدید به‌طور رسمی توسط فرماندار کل استرالیا کوئنتین برایس افتتاح شد. رابرت فرانسوی، رئیس دادگستری دیوان عالی استرالیا نیز در آن حضور داشت. موری گلیسون، رئیس دادگاه عالی دیوان عالی گذشته. جیم اسپیگلمن، رئیس دادگستری دیوان عالی ولز نیو ساوت ولز؛ و مالکوم تورنبول، رهبر مخالفان فدرال. تعداد زیادی سمینار و سایر جلسات به عنوان بخشی از برنامه روز افتتاح ساختمان برگزار شد.
طراحی و ساخت ساختمان مدرسه حقوق جدید به ترتیب توسط شرکتهای محلی استرالیایی انجام شده‌است. این بنا به سبک معماری سبک بین‌المللی (معماری) و با دیوارهای بیرونی شیشه ای رنگ آبی آن مشخص شده‌است.
سازمانهای دانشجویی

دو سازمان دانشجویی با همکاری مدرسه حقوق سیدنی فعالیت می‌کنند. انجمن حقوق دانشگاه سیدنی (SULS)، که در سال ۱۹۰۲ تشکیل شد، نماینده کلیه دانشجویان رشته حقوق در این دانشگاه است. انجمن دانشجویان حقوق (CLSS)، که در سال ۲۰۰۴ تشکیل شد.
تعدادی دیگر از انجمن‌های دانشجویی دانشگاه سیدنی نیز پذیرای دانشجویان رشته حقوق هستند. این موارد عبارتند از: انجمن دانشجویان حقوق کره ای در دانشگاه سیدنی (KLUS)، که به دانشجویان قومی کره ای، که در سال ۱۹۹۷ تشکیل شد، تعلق دارد.
فارغ‌التحصیلان قابل توجه

۱۹۹۰–۱۸۹۰: پیت کببت
۱۹۱۰–۱۹۴۲: جان پدن
۱۹۴۲–۱۹۴۶: جیمز ویلیامز
1946-1947: Clive Teece (بازیگر)
۱۹۴۷–۱۹۷۳: کیت شاتول
۱۹۷۴–۱۹۷۷: دیوید بنجافیلد
۱۹۷۸–۱۹۷۸: دیسون هایدون
۱۹۸۰–۱۹۸۵: جان مکینولیتی
۱۹۸۶–۱۹۸۹: کالین فگان
۱۹۹۰–۱۹۹۲: جیمز کرافورد
۱۹۹۲–۱۹۹۳: الکس زیگرت (بازیگری)
۱۹۹۴–۱۹۹۴: کالین فگان (بازیگری)
۱۹۹۴–۱۹۹۷: دیوید ویزبروت
1998-1999: Ros Atherton (بازیگری)
۱۹۹۹–۲۰۰۲: جرمی وبر
۲۰۰۲–۲۰۰۷: ران مک کالوم
۲۰۰۷–۲۰۱۲: جیلیان تریگز
۲۰۱۲–۲۰۱۳: گرگ تولورست (بازیگری)
۲۰۱۳–۲۰۱۸: ژولن رایلی
۲۰۱۹–۲۰۱۹: کامرون استوارت (بازیگری)
۲۰۱۹ - در حال حاضر: سیمون برونیت
اساتید برجسته

جیمز کرافورد، دادگستری فعلی دیوان بین‌المللی دادگستری (۲۰۱۴–۲۰۱۴)، و دین سابق و استاد کالیس حقوق بین‌الملل.
ران مک کالوم، استاد سابق بلیک داوسون والدرون در حقوق صنعتی و دین
ژولن رایلی، استاد فعلی حقوق کار
بن ساول، استاد فعلی حقوق بین‌الملل چالی
جولیوس استون،
جورج وینترتون، استاد پیشین قانون اساسی
ساختمان مدرسه حقوق جدید
قاتل (فیلم ۱۹۷۳)

| قاتل | قاتل |
| --- | --- |
کارگردان: پیتر کرین
تهیه‌کننده: پیتر کرین دیوید ام. جکسون
نویسنده: مایکل اسلون
بازیگران: ایان هندری Edward Judd Frank Windsor Ray Brooks مایک پرت
موسیقی: زک لورنس
فیلم‌بردار: برایان جاسنون
تدوین‌گر: روی واتس
تاریخ‌های انتشار:  نوامبر ۱۹۷۳ (۱۹۷۳-۱۱)  
مدت زمان: ۸۳ دقیقه
کشور: بریتانیا
قاتل (انگلیسی: Assassin) یک فیلم هیجانی بریتانیایی است به کارگردانی پیتر کرین که در سال ۱۹۷۳ منتشر شد.
قلعه قارص

| قلعه‌ی قارص | قلعه‌ی قارص |
| --- | --- |
Kars Kalesi/Կարսի բերդ: Kars Kalesi/Կարսի բերդ
قارص، ترکیه نزدیک قارص در ترکیه : قارص، ترکیه نزدیک قارص در ترکیه 
قلعه‌ی قارص: قلعه‌ی قارص
قلعه‌ی قارص: قلعه‌ی قارص
مختصات: ۴۰°۳۶′۴۹″ شمالی ۴۳°۰۵′۲۳″ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۶۱۳۶۱°شمالی ۴۳٫۰۸۹۷۲°شرقی﻿ / 40.61361; 43.08972
گونه: قلعه
اطلاعات پایگاه: اطلاعات پایگاه
کنترل‌کننده: وزارت فرهنگ و گردشگری
دسترس‌پذیری برای مردم: بله
شرایط: جاذبه بازدیدکننده
پیشینه مکان: پیشینه مکان
ساخت: ۱۱۵۳, ۱۵۷۹, ۱۶۱۶, ۱۶۳۶
سازنده: ارمنستان باگراتونی (پیش از ۱۱۵۳)، وزیر فیروز آکای (۱۱۵۳)، مصطفی‌پاشا (۱۵۷۹)
مصالح: سنگ‌تراشی بازالت
ویران‌شده: ۱۳۸۶, ۱۶۰۶, ۱۸۷۸
نبردها/جنگ‌ها: نبرد قارص در جنگ روسیه و عثمانی (۱۸۷۷–۱۸۷۸) لشکرکشی قفقاز
قلعه قارص (ترکی استانبولی: Kars Kalesi, ارمنی: Կարսի բերդ) یک قلعه قدیمی است که در قارص ترکیه واقع شده‌است. همچنین با نام Iç Kale («قلعه مرکزی / قلعه داخلی»، «ارگ») شناخته می‌شود. این بنا در سال ۱۱۵۳ توسط دودمان باگراتونی ساخته شده‌است. دیوارهای بیرونی اطراف شهر در قرن ۱۲ ساخته شده.
این بنا در سال ۱۳۸۶ توسط تیمور تخریب شد، در سال ۱۵۷۹ توسط مصطفی پاشا که به دستور سلطان عثمانی مراد سوم به قارص آمد دوباره بازسازی شد.
نگارخانه

دورنمایی از قلعه‌ی قارص و لوگوی شهر که در مقابلش قرار گرفته و نام لاتین آن یعنی: Kars را نمایش می‌دهد.
کلیسای یوحنا

fa (in English: Expected satiety)
| کلیسای یوحنا | کلیسای یوحنا |
| --- | --- |
دین: دین
وابستگی: کلیسای حواری ارمنی
استان: استان اصفهان
رهبری: خلیفه‌گری ارامنه اصفهان
مکان: مکان
مکان: کوچه چهارسو، خیابان خاقانی، نو جلفا، اصفهان
شهرداری: شهرستان اصفهان
موقعیت در ایران: موقعیت در ایران
مختصات: ۳۲°۳۷′۵۶٫۲۵۰۰۰۰۱۰۱۲۰۴″ شمالی ۵۱°۳۹′۲٫۳۸۰۰۰۰۰۹۹۵۹۶۴″ شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۶۳۲۲۹۱۶۶۶۶۹۴۷۷۶۲۱°شمالی ۵۱٫۶۵۰۶۶۱۱۱۱۱۳۸۷۷۴۱۱۸°شرقی﻿ / 32.63229166669477621; 51.650661111138774118
معماری: معماری
آغاز ساخت: دوره صفوی
پایان ساخت: ۱۶۲۱
گنبد(ها): ۱
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: مذهبی
دورهٔ ساخت اثر: دوره صفوی
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۹۰۷۷
تاریخ ثبت ملی: ۱۰ خرداد ۱۳۸۲
کلیسای یوحنا (به ارمنی: Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչ եկեղեցի) یک کلیسا مربوط به دوره صفوی است و در اصفهان، جلفا، خیابان خاقانی، کوچه چهارسو واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۰ خرداد ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۹۰۷۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
لوید وارنر

| ویلیام لوید وارنر | ویلیام لوید وارنر |
| --- | --- |
ویلیام لوید وارنر: ویلیام لوید وارنر
زادهٔ: 26 اکتبر 1898 ردلندز، کالیفرنیا
درگذشت: 23 می 1970 شیکاگو، ایلینوی
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): انسان شناسی، جامعه‌شناسی
محل کار: دانشگاه شیکاگو، دانشگاه هاروارد
دانشجویان دکتری: کینگزلی دیویس
تأثیر گرفته از: برونیسلاو مالینوفسکی، آلفرد رادکلیف براون، رابرت اچ. لووی
تأثیر گذار بر: اروینگ گافمن، ادوارد لومان
 :  
ویلیام لوید وارنر (به انگلیسی: W. Lloyd Warner)؛ (۲۶ اکتبر ۱۸۹۸–۲۳ می ۱۹۷۰) انسان‌شناس و جامعه‌شناسی پیشگام بود. و به خاطر استفاده از تکنیک های کارکردگرایی بریتانیایی برای درک فرهنگ آمریکایی مورد توجه قرار گرفت.
پس زمینه

ویلیام لوید وارنر در ردلندز، کالیفرنیا در خانواده ویلیام تیلور و کلارا بل کارتر، کشاورزان طبقه متوسط زاده شد. وارنر در دبیرستان سن برناردینو تحصیل کرد و پس از آن در سال 1917 به ارتش پیوست. وی در سال 1918 به سل مبتلا شد و از خدمت معاف شد.
در سال 1918 با بیلی اورفیلد ازدواج کرد ولی این ازدواج فقط مدت کوتاهی دوام آورد.
وارنر در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی ثبت نام کرد، جایی که انگلیسی خواند و با حزب سوسیالیست مرتبط شد.
در سال 1921، او به نیویورک منتقل شد تا حرفه بازیگری را دنبال کند. این طرح به خوبی جواب نداد و وارنر برای تکمیل تحصیلات خود به زبان انگلیسی به برکلی بازگشت.
در برکلی، او رابرت اچ. لووی، استاد انسان‌شناسی را ملاقات کرد، که او را تشویق کرد به انسان‌شناسی روی آورد. وارنر مجذوب کار برونیسلاو مالینوفسکی و آلفرد رادکلیف براون، که او را با رویکرد کارکردگرایانه بریتانیا در انسان شناسی اجتماعی آشنا کرد. او همچنین با انسان‌شناسان، آلفرد کروبر و تئودورا کروبر دوست شد. وارنر از برکلی در سال 1925 مدرک لیسانس خود را دریافت کرد.
شغل در شیکاگو

وارنر در سال 1935 به عنوان استاد انسان شناسی و جامعه‌شناسی در دانشگاه شیکاگو منصوب شد و تا سال 1959 در آنجا ماند، تا اینکه به عنوان استاد پژوهش اجتماعی در دانشگاه ایالتی میشیگان منصوب شد. در طول سال های شیکاگو، تحقیقات وارنر شامل مطالعات مهمی در مورد جوامع سیاه پوست در شیکاگو و مناطق روستایی جنوب، در یک جامعه نیوانگلند (یانکی سیتی / نیوبوریپورت، ماساچوست و یک جامعه غرب میانه (جونزویل) بود. علاوه بر این مطالعات اجتماعی، وارنر درباره تجار و مدیران دولتی پژوهش کرد و همچنین کتاب‌های مهمی در مورد نژاد، مذهب و جامعه آمریکا نوشت.
مطالعه یانکی سیتی وارنر حدود یک دهه طول کشید و ثمره آن پنج جلد کتاب شد:
زندگی اجتماعی یک جامعه مدرن (1941)،
نظام وضعیت یک جامعه مدرن (1942)،
نظام های اجتماعی گروه‌های قومی آمریکایی (1945)،
نظام اجتماعی یک کارخانه مدرن (1947)، و
زنده‌ها و مردگان: مطالعه‌ای در زندگی نمادین آمریکایی ها (1959).
انتقادات

با وجود بهره وری چشمگیر و طیف وسیعی از علایق، کار وارنر مدت هاست که از مد افتاده است. انتقاد شدید جامعه‌شناس مارکسیست، الیور کرامول کاکس از چارچوب بندی نژاد توسط وارنر در جنوب ایالات متحده به عنوان کاست، به ناپدید شدن این مفهوم کمک کرد که زمانی مد روز بود. یک تجربه‌گرا در عصری که رشته‌های اجتماعی به طور فزاینده‌ای نظری بودند، شیفته نابرابری اقتصادی و اجتماعی بود. در زمانی که آمریکایی ها مشتاق بودند اهمیت آن را انکار کنند و به طور ضمنی نسبت به امکان قانون گذاری تغییرات اجتماعی شک داشتند و در زمانی که بسیاری از دانشمندان علوم اجتماعی مشتاق بودند که سیاستگذار باشند، تمرکز وارنر روی موضوعات ناراحت کننده، کار او را از مد انداخت. علاقه وارنر به جوامع (زمانی که جریان اصلی علوم اجتماعی بر اهمیت شهرنشینی تاکید می‌کرد) و مذهب (زمانی که رهبران حوزه‌ها به شدت سکولاریسم بودند) نیز به به حاشیه راندن کار او کمک کرد. اخیراًً ارزیابی های مثبت تری از کار او ظاهر شده است.
قلعه سید (مهر)

| قلعه سید (مهر) | قلعه سید (مهر) |
| --- | --- |
روستا: روستا
قلعه سید (مهر)موقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانقلعه سید (مهر)قلعه سید (مهر) (استان فارس)نمایش نقشه استان فارس: قلعه سید (مهر)موقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانقلعه سید (مهر)قلعه سید (مهر) (استان فارس)نمایش نقشه استان فارس
مختصات: ۲۷°۳۴′ شمالی ۵۲°۴۹′ شرقی﻿ / ﻿۲۷٫۵۶۷°شمالی ۵۲٫۸۱۷°شرقی﻿ / 27.567; 52.817: مختصات: ۲۷°۳۴′ شمالی ۵۲°۴۹′ شرقی﻿ / ﻿۲۷٫۵۶۷°شمالی ۵۲٫۸۱۷°شرقی﻿ / 27.567; 52.817
کشور: ایران
استان: فارس
شهرستان: مهر
بخش: بخش مرکزی
دهستان: مهر
جمعیت: کمتر از ۳ خانوار (سرشماری ۹۵)
قلعه سید (مهر)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مهر در استان فارس ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان مهر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
کلیسای وارطان مقدس (آلاپارس)

| لیسای وارطان مقدسՍուրբ Վարդան եկեղեցի | لیسای وارطان مقدسՍուրբ Վարդան եկեղեցի |
| --- | --- |
fa (in English: Expected satiety): fa
دین: دین
وابستگی: کلیسای حواری ارمنی
استان: استان کوتایک
منطقه: [[]]
سال تقدیس: -
مکان: مکان
مکان: آلاپارس،  ارمنستان
کشور: ارمنستان
موقعیت در ارمنستاننمایش نقشه ارمنستانکلیسای وارطان مقدس (آلاپارس) (استان کوتایک)نمایش نقشه استان کوتایک: موقعیت در ارمنستاننمایش نقشه ارمنستانکلیسای وارطان مقدس (آلاپارس) (استان کوتایک)نمایش نقشه استان کوتایک
مختصات: ۴۰°۲۵′۱۷″ شمالی ۴۴°۳۸′۰۵″ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۴۲۱۳۹°شمالی ۴۴٫۶۳۴۷۲°شرقی﻿ / 40.42139; 44.63472
معماری: معماری
معمار(ها): yes
گونه: معماری ارمنی
سبک: کلیسا
پایان ساخت: سده ۱۹ام میلادی
کلیسای وارطان مقدس (ارمنی: Սուրբ Վարդան եկեղեցի) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر آلاپارس، استان کوتایک ارمنستان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۹ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
فرانتس آنتل

| فرانتس آنتل | فرانتس آنتل |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۸ ژوئن ۱۹۱۳ وین، اتریش
درگذشت: ۱۱ اوت ۲۰۰۷ (۹۴ سال) وین، اتریش
ملیت: اتریشی
پیشه: کارگردان فیلم
سال‌های فعالیت: ۱۹۴۸ تا ۲۰۰۳
فرانتس آنتل (آلمانی: Franz Antel؛ ‏ ۲۸ ژوئن ۱۹۱۳ – ۱۱ اوت ۲۰۰۷) کارگردان فیلم اهل اتریش بود.
از فیلم‌های او می‌توان به کُنتس از خنده مُرد، قصر لذت، سوزان، خانم صاحبخانه لان و خانم صاحبخانه هم روابط عاشقانه دارد اشاره کرد.
بنفشه‌زار

| بنفشه‌زار | بنفشه‌زار |
| --- | --- |
کارگردان: محمدباقر خسروی
تهیه‌کننده: رضا عرب‌شاهی سبزواری محمدباقر خسروی
نویسنده: عبدالله علیخانی
بازیگران: اسماعیل محمدی رضا کرم‌رضایی مریم فرخ‌نیا سروش خلیلی عنایت‌الله بخشی
فیلم‌بردار: رضا پاکزاد
شرکت تولید: دهل فیلم
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۶۲
مدت زمان: ۹۰دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
بنفشه‌زار فیلمی به کارگردانی محمدباقر خسروی و نویسندگی عبدالله علیخانی ساختهٔ سال ۱۳۶۲ است. فیلم براساس یکی از قصه های کتاب عزاداران بیل نوشته غلامحسین ساعدی ساخته شده است.
خلاصه داستان

در روستای پرت‌افتادهٔ «بیل»، اهالی گرفتار گرسنگی، فقر و بیماری هستند….
بازیگران

اسماعیل محمدی
رضا کرم‌رضایی
مریم فرخ‌نیا
سروش خلیلی
عنایت‌الله بخشی
فریبا شمس
لحظه سرنوشت‌ساز

| لحظه سرنوشت‌ساز | لحظه سرنوشت‌ساز |
| --- | --- |
کارگردان: جیمز پروت فرد گیول (نامش در عنوان‌بندی نیامده)
تهیه‌کننده: هال روچ
نویسنده: اچ.ام. واکر (میان‌نویس‌ها)
بازیگران: استن لورل اولیور هاردی آنیتا گاروین فی هولدرنس تاینی سندفورد لایل تیو لیو ویلیس
فیلم‌بردار: جرج استیونز
تدوین‌گر: ریچارد سی. کریر
توزیع‌کننده: مترو گلدوین مایر
تاریخ‌های انتشار:  ۱۸ مه ۱۹۲۸ (۱۹۲۸-05-۱۸)  
مدت زمان: ۲۲ دقیقه
کشور: ایالات متحده آمریکا
زبان: صامت (با میان‌نویس انگلیسی)
لحظه سرنوشت‌ساز (انگلیسی: Their Purple Moment) یک فیلم کوتاه کمدی آمریکایی است که در سال ۱۹۲۸ منتشر شد.
بازیگران

استن لورل
اولیور هاردی
آنیتا گاروین
فی هولدرنس
تاینی سندفورد
لایل تیو
لیو ویلیس
کی دسلیس
هلن گیلمور
جین مورگان
اد براندنبورگ (نامش در عنوان‌بندی نیامده)
سام لافکین (نامش در عنوان‌بندی نیامده)
دورتی کابرن (نامش در عنوان‌بندی نیامده)
جان بی. اوبراین (نامش در عنوان‌بندی نیامده)
لا گوینگوتا

| لا گوینگوتا | لا گوینگوتا |
| --- | --- |
Municipality: Municipality
St. Peter's church, in Jou: St. Peter's church, in Jou
  نشان:   نشان
لا گوینگوتاLocation in Catalonia: لا گوینگوتاLocation in Catalonia
مختصات: ۴۲°۳۵′۴۳″ شمالی ۱°۰۸′۰۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۲٫۵۹۵۲۸°شمالی ۱٫۱۳۳۳۳°شرقی﻿ / 42.59528; 1.13333: مختصات: ۴۲°۳۵′۴۳″ شمالی ۱°۰۸′۰۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۲٫۵۹۵۲۸°شمالی ۱٫۱۳۳۳۳°شرقی﻿ / 42.59528; 1.13333
کشور:  اسپانیا
بخش خودمختار:  کاتالونیا
استان: استان لریدا
Comarca: پالارس سوبیرا
حکومت: حکومت
 • شهردار: Josep Antoni Cervós Costansa (2015)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۰۸٫۴ کیلومتر مربع (۴۱٫۹ مایل مربع)
ارتفاع: ۹۳۸ متر (۳۰۷۷ فوت)
جمعیت (۲۰۱۸): جمعیت (۲۰۱۸)
 • کل: ۲۹۸
 • تراکم: ۲٫۷/کیلومتر مربع (۷٫۱/مایل مربع)
وبگاه: guingueta.ddl.net
لا گوینگوتا (به اسپانیایی: La Guingueta) یک منطقهٔ مسکونی در اسپانیا است که در پالارس سوبیرا واقع شده‌است. لا گوینگوتا ۱۰۸٫۴ کیلومتر مربع مساحت دارد ۹۳۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تیت ماده

| تیت ماده | تیت ماده |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳ مارس ۱۹۴۰ تالین
ملیت: استونی
تیت ماده (استونیایی: Tiit Made؛ زادهٔ ۱۳ مارس ۱۹۴۰) اقتصاددان، سیاستمدار، روزنامه‌نگار و نماینده سابق مجلس اهل استونی است.
نیکوجاگا

نیکوجاگا
نیکوجاگا (به ژاپنی: 肉じゃが Nikujaga) یکی از انواع غذاهای آشپزی ژاپنی است. مواد این غذا گوشت گاو یا گوشت خوک، سیب‌زمینی، پیاز و کُون‌نیاکوی رشته‌ای هستند. برای چاشنی از شویو، شکر و میرین استفاده می‌شود. در شرق ژاپن از گوشت خوک بیشتر از گوشت گاو استفاده می‌شود. از دوره میجی برای نخستین بار توسط نیروی دریایی ژاپن به وجود آمد و از آن پس تهیهٔ آن در سراسر ژاپن رواج پیدا کرد. مواد نیکوجاگا تقریباً همان مواد کاره‌رایس است و از نظر ارزش تغذیه‌ای و تعادل مواد غذایی در موقعیت خوبی قرار دارد.
این غذا در حدود سال‌های ۱۸۷۰ تا ۱۸۷۸ میلادی توسط یکی از مقامات ارتش ژاپن، در طی تحصیل در انگلیس و تحت تأثیر فرهنگ غذایی انگلیس به وجود آمده‌است.
دستور پخت آن در مدرسه غذایی نیروی دریایی ژاپن در سال ۱۹۳۳ میلادی به این صورت نوشته و باقی مانده‌است.
روغن در قابلمه ریخته می‌شود.
۳ دقیقه بعد گوشت خام در قابلمه روغن ریخته می‌شود.
۷ دقیقه بعد شکر اضافه می‌شود.
۱۰ دقیقه بعد سس سویا اضافه می‌شود.
۱۴ دقیقه بعد کُون‌نیاکو و سیب‌زمینی اضافه می‌شود.
۳۱ دقیقه بعد پیاز اضافه می‌شود.
۳۴ دقیقه بعد پایان.
سنگ پالرمو

سنگ پالرمو، قطعه‌ای از سالنامه سلطنتی که در موزه پالرمو نگهداری می‌شود
سنگ پالرمو تکه‌ای بزرگ از یک ستون سنگی یادبود به نام «سالنامه شاهی» مربوط به پادشاهی کهن مصر است. این سنگ شامل فهرستی از پادشاهان دودمان نخست تا دودمان پنجم مصر است که رویدادهای مهم در هر سال از سلطنت آنها را ثبت کرده است. سنگ پالرمو در موزه باستان‌شناسی شهر پالرمو در ایتالیا نگهداری می‌شود. دیگر تکه‌های سالنامه شاهی در موزه‌های «پتری» در بریتانیا و مصر در قاهره نگهداری می‌شوند.
توصیف ظاهری

سنگ پالرمو از بازالت سیاه ساخته شده‌است. در دو سوی سنگ با خط آغازین مصری نگارش شده‌است. سنگ یادبود اصلی ۲٫۱ متر ارتفاع و ۶۰ سانتی‌متر عرض داشته‌است. این سنگ به تکه‌های بسیاری که بعضی‌شان اکنون گم شده‌اند تقسیم شده‌است. مکان اصلی سنگ یادبود مشخص نیست اما بخش‌هایی از آن در محوطه‌ای باستانی در ممفیس پیدا شدند. روی سنگ به به چند ردیف تقسیم شده است. اولی که بالای سنگ است تنها لیست نام پانزده پادشاه پیش سلسله است (مانند عقرب شاه). نویسنده متن به علت اینکه اطلاعات کافی در مورد این پادشاهان نداشته است، تنها به نام آنها بسنده کرده است. ردیف های بعدی نام پادشاهان تا سلسله چهارم است. هر ردیف با یک حرف که شبیه اِف لاتین معکوس است به سال‌ها تقسیم شده است به این علت که در متن نوشته از راست به چپ خوانده می‌شود. در مستطیل هایی که مخصوص یک پادشاه است، اسم هر پادشاه با نام مادرش آورده شده است. در پایین میزان طغیان رود نیل آورده شده است، در داخل  این قطعه اتفاقات مهم در دوره این پادشاه تا زمان مرگ او نوشته شده است.
تکه سنگ پالرمو در سال ۱۸۳۳ به مجموعه‌های موزه باستان‌شناسی پالرمو افزوده شد.