stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پدیدآیی وابسته
دوازده مسبب

دوازده مُسبّب رنج‌های موجودات که پدید آمدن هریک وابسته به وجود دیگری است عبارتند از:
| مسبب | سانسکریت | آوانویسی | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- |
| ناآگاهی | अविद्या | Avidyā، آویدیا | ناآگاهی نسبت به به چهار حقیقت شریف یعنی نشناختن رنج، نشناختن خاستگاه رنج، نشناختن توقف رنج، و نشناختن راه منتهی به توقف رنج. ناآگاهی باعث توهم وجود ترکیب‌های جعلی (برساخته‌ها) می‌شود. |
| برساخته‌ها | संस्कार | saṃskāra، سمسکاره | هر آنچه به باور ما در جهان شکل گرفته در زمره برساخته‌ها یا همان ساخته‌های ذهنی است. این اشکال توهمی به سه دسته‌اند: برساخته‌های جسمانی، برساخته‌های لفظی، و برساخته‌های روحی. واژه سانسکریت سمسکاره از نظر لغوی به معنی «همکرد» یعنی ترکیب است. باور به برساخته‌ها ایجاد قدرت بازشناسی را به دنبال دارد. |
| بازشناسی | विज्ञान | Vijñāna، ویجنیانه | بازشناسی یا قدرت تشخیص و تمایزدهی شش گونه دارد: بازشناسی چشمی، بازشناسی گوشی، بازشناسی با بینی، بازشناسی با زبان، بازشناسی با تن، و بازشناسی با هوش. هر نیروی بازشناسی اندامی مشخص برای عمل کردن دارد. بازشناسی، توهم وجود ذهنیت و جسمیت را ایجاد می‌کند. |
| نام‌وپیکر | नामरूप | Nāmarūpa، نامه‌روپه | نام‌وپیکر ذهنیت و جسمیت است. نام یا ذهنیت عبارت است از: احساس، ادراک، قصد و نیت، تماس، و توجه. پیکر یا جسمیت عبارت است از: چهار عنصر اعظم Mahābhūta (خاک، آب، اتش، هوا) و تنی که وابسته به آن‌ها است. نام‌وپیکر شش حواس را ایجاد می‌کنند. |
| شش‌حسگری | षडायतन | saḷāyatana، سلایتنه | شش حواس و موضوع حسی آن‌ها، یعنی: چشم و بینایی، گوش و شنوایی، بینی و بویایی، زبان و چشایی، پوست و بساوایی، و ذهن و اندیشیدن. شش‌حسگری باعث تماس‌گیری است. |
| تماس‌گیری | स्पर्श | Sparśa، اسپرشه | تماس‌گیری زمانی رخ می‌دهد که سه عامل گرد هم می‌آیند: اندام حسی، شیء مورد تماس، و قدرت بازشناسی حسی. تماس‌گیری احساسات را به دنبال دارد. |
| احساسات | वेदना | vedanā، ودنا | درک حسی خوشایند بودن، خنثی بودن، یا ناخوشایند بودن‌ها. احساسات تشنگی و طلبیدن می‌آفریند. |
| تشنگی | तृष्णा | tṛṣṇā، ترشنا | شش گونه تشنگی (خواست و تمایل) وجود دارد: خواست شکل‌ها، آواها، بوی‌ها، مزه‌ها، لمس‌ها، و انگاره‌ها (ایده‌ها). تشنگی وابستگی می‌آورد. |
| وابستگی | उपादान | upādāna، اوپادانه | وابستگی چهار گونه دارد: وابستگی حسی، وابستگی دیداری، وابستگی عملی، و وابستگی به خود. وابستگی‌ها، ادامه بودن‌ها و شدن‌ها را به دنبال دارند. |
| بودوشد | भाव | bhāva، باوه | بودن‌ها و شدن‌ها بر ادامه زندگی و مرگ، ازجمله تناسخ و بلوغی که بر اثر تولدهای ادواری ایجاد می‌شود دلالت دارد. سه نوع بودوشد وجود دارد: بودوشد حسی، بودوشد شکلی، و بودوشد بی‌شکل. بودن‌ها و شدن‌ها، زایش‌های مکرر ایجاد می‌کنند. |
| زادن | जाति | Jāti، جاتی | زادن به پدید آمدن یک موجود تازه در چرخه تولدهای ادواری (سمساره) اشاره دارد. زادن، رنج پیری و مرگ به دنبال می‌آورد. |
| پیری‌مرگ | जरामरण | Jarāmaraṇa، جرامرنه | پیری‌مرگ در بودیسم عبارتی است که برای اشاره به رنج‌های اواخر زندگی تمامی موجودات، پیش از باززایی آن‌ها در چرخه تولدهای ادواری به‌کار می‌رود. |
:
اپرای پاریس

| اپرای ملی پاریس> اطلاعات کلی | اپرای ملی پاریس> اطلاعات کلی |
| --- | --- |
سبک معماری: نئوکلاسیسم
موقعیت: پاریس
کشور:  فرانسه
مختصات: ۴۸°۵۲′۱۹″ شمالی ۲°۱۹′۵۴″ شرقی﻿ / ﻿۴۸٫۸۷۱۹۴°شمالی ۲٫۳۳۱۶۷°شرقی﻿ / 48.87194; 2.33167
کلنگ‌زنی: ۱۶۶۹
وبگاه: وبگاه
operadeparis.fr: operadeparis.fr
محل اصلی اپرای پاریس از سال ۱۷۹۴ تا ۱۸۲۰، تئاتر ملی خیابان للوآ
اپرای پاریس (به فرانسوی: Opéra de Paris) انجمن دولتی و اصلی اپرا و باله فرانسه است که از سال ۱۸۷۵ در محل اپرا گارنیه و از سال ۱۹۹۰ در اپرا بستی قرار دارد. در سال ۱۶۶۹ توسط لوئی چهاردهم با نام «آکادمی رویال موسیقی پاریس» ساخته شد و مدیریت آن را ژان-بتیست لولی به عهده گرفت. در سال ۱۹۷۸ به «تئاتر ملی اپرای پاریس» و در سال ۱۹۹۰ به «اپرای پاریس» تغییر عنوان داد.
بناها

اپرای پاریس از بدو تأسیس تا کنون سیزده بار تغییر جایگاه داده‌است.
محل سالن اجرای از بین رفته دولابوتی (۱۶۷۱-۱۶۷۲)
ساختمان از بین رفته دوبلق (۱۶۷۲-۱۶۷۳)
دومین تالار پله رویال (۱۷۷۰-۱۷۸۱)
آتش سوزی دومین سالن پله رویال (۱۷۸۱)
تئاتر پورت-سنت-مارتین (آکادمی سلطنتی موسیقی) حدود ۱۷۹۰
تالار بزرگ تئاتر فنون حدود ۱۷۹۴
اپرای خیابان ریشلیو (۱۷۹۴-۱۸۲۰)
تئاتر ملی اپرا-کمیک در ۱۸۲۰ توسط کریستوف سیوتون
اپرا لوپلوتیه (سالن تئاتر مجلل اپرا) حدود ۱۸۲۱
آتش‌سوزی اپرا لوپلوتیه در ۱۸۷۳
تالار وانتدور حدود ۱۸۳۰
اپرا گارنیه در ۱۸۷۵
اپرا گارنیه در ۲۰۰۹
مدیران

مدیران موسیقی و مدیران رقص اپرای پاریس از بدو تأسیس
ژان-بتیست لولی (از ۱۶۷۲ تا ۱۶۸۶)
ژان-ژرژ نوور (از ۱۷۷۶ تا ۱۷۸۱)
فرانسوا-ژوزف گوسک (از ۱۷۸۰ تا ۱۷۸۶)
فرانسوا-آنتوان ابونک (از ۱۸۲۱ تا ۱۸۲۳)
آرتور سن-لئون (از ۱۸۵۰ تا ۱۸۵۱)
امیل پرن (از ۱۸۶۲ تا ۱۸۶۹)
آندره مسژه (از ۱۹۰۸ تا ۱۹۱۵)
سرژ لیفار (از ۱۹۳۹ تا ۱۹۵۷)
ژرژ اوریک (از ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۷)
رودلف نوریف (از ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۸)
شعبان جعفری

جعفری با پرچمی در دست، در فعالیت‌های انتخاباتی مجلس دورهٔ هجدهم (عکس از آرشیو «واتیمور»، عکاس «تایم-لایف»)
شعبان جعفری (۱ فروردین ۱۳۰۰ – ۲۸ مرداد ۱۳۸۵) در میان مخالفانش مشهور به «شعبون بی‌مخ» و گاهی با لقب شعبان تاجبخش، یکی از نام‌های جنجالی تاریخ معاصر ایران و از بازیگران مهم کودتای ۲۸ مرداد بود. وی باستانی‌کار و زورخانه‌دار ایرانی بود که بیشتر به خاطر حضورش در حرکات سیاسی به خصوص در کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ شهرت داشت.
وی در جریان انقلاب اسلامی از ایران رفت و سال‌ها بعد در ۱۳۸۵ و در سالروز کودتای ۲۸ مرداد در شهر سانتا مونیکا واقع در ایالت کالیفرنیای آمریکا درگذشت.
نقش وی در کودتای ۲۸ مرداد

مقالهٔ اصلی: کودتای ۲۸ مرداد
شعبان جعفری در میان لات‌ها و محله‌گردان‌های آن زمان به «شعبان بی‌مخ» و «شعبان درخونگاه» شهرت داشت. در پی کودتای ۲۸ مرداد، وی نقش دست اوّلی در پیروزی خیابانی طرفداران شاه و ارتش در مقابل نیروهای چپ و ملّی طرفدار مصدّق بازی کرد. در همین حال شعبان جعفری خود را از مریدان کاشانی و از حامیان و اعضای گروه فدائیان اسلام می‌دانست تا اینکه با ترور رزم آرا توسط این گروه از آن ها جدا شد.خود شعبان جعفری مدعی بود که در روز ۲۸ مرداد سال ۳۲، وی تا حدود ظهر در زندان شهربانی بوده و بنابراین نمی‌توانسته نقشی اساسی در به ثمر رسیدن کودتای ۲۸ مرداد بازی کرده باشد. در زمینهٔ این دو ادعای اخیر بحث و جدل‌های تاریخی فراوان است.
انقلاب و خروج از ایران

وی که علاقه‌اش به محمدرضا پهلوی و «شاه دوستی» اش بر کسی پوشیده نیست، بعد از انقلاب ۱۳۵۷ ایران، نامش در لیست افرادی بود که تحت تعقیب کمیتهٔ ضربت انقلاب اسلامی قرار داشتند. پس از پیروزی انقلاب اسلامی، دولتمردان وقت، بارها وی را به دست داشتن در «ناآرامی‌های شهرهای مختلف ایران» متهم می‌کردند.
وی در جریان انقلاب ۱۳۵۷ ایران از ایران رفت.
شعبان جعفری در سن هشتاد و پنج سالگی و در روز ۲۸ مرداد ۱۳۸۵ (پنجاه و سومین سالگرد کودتای ۲۸ مرداد) درگذشت. او در گورستان وست وود در شهر سنتا مونیکا، کالیفرنیا واقع در ایالات متحده آمریکا دفن شده است.
کتاب خاطرات و اتهام تحریف تاریخ

کتاب خاطرات شعبان جعفری، در سال ۱۳۸۱ به کوشش هما سرشار ابتدا در خارج از ایران و بعد در ایران انتشار یافت که از آثار پرفروش منتشره در ایران بود.
به این کتاب نقدهای مختلفی دال بر تحریف تاریخ و جعل حقیقت وارد شده است.
در مذاکرات مجلس آن روز آمده است که جمال امامی گفته: «شعبان جعفری روی لیست حقوق شهربانی است و ماهی سیصد تومان از شهربانی حقوق می‌گیرد… اصلاً اون موقع که اینا این چیزا رو دارن میگن، من با دربار و شاه مربوط نبودم… ما طرفدار کاشانی بودیم و مصدق. اون موقع اصلاً این بساط تو تهران بود که عده‌ای طرفدار مصدق و کاشانی بودن و عده‌ای مخالفشون و همش سر انتخابات و اینا دعوا مرافعه و بگیر ببند و اینا بود.»
ولی مسعود بهنود در کتابش می‌نویسد: «شما با جمال امامی و همفکرانش و علیه مصدق بودید، جوابتان چیست؟ بیخود میگه، من اون موقع با مصدق بودم چون می‌دیدم که کاراش بد نیست. کاراش خوب بود. خوب کار می‌کرد. ایشونو بالاخره می‌دیدم کارای خوب می‌کرد. مام رفتیم دنباله‌رو ایشون شدیم دیگه. حتی تا اونجا می‌رفتیم که می‌زدیم پای جونمون…»
…. بله دیگه! من که گفتم! بازاریا و جبهه‌ملیا تا من با مصدق بودم طرفدار من بودن. …یه گلریزون گرفتم، همه جبهه‌ملیا اومدن و برای زورخونه‌ای که قرار بود بسازم پولم دادن. دکتر غلامحسین صدیقی بود، مهدی بازرگان بود، دکتر عبدالله معظمی بود، شمس قنات‌آبادی بود، اللهیار صالح بود. بقایی بود و اینا همه بودن تا حتی کاشانی یه دفعه اومد اونجا. (ص ۱۲۰ و ۱۱۹)
نکاتی از زندگی وی

او از یک ترور که توسط عزت شاهی انجام شد، جان سالم به در برد.
شعبان جعفری اعتقادات مذهبی داشت و آن طور که اطرافیانش می‌گویند نماز و روزه‌اش تا آخرین سال حیات هم قطع نشد.
شعبان جعفری متولد محله درخونگاه در منطقه سنگلج در قلب شهر تهران بود، محله‌ای که محمد طباطبائی (از سران مشروطیت)، شریعت سنگلجی (از استادان بنام و نواندیش فقهی) و رضا شاه پهلوی (تا قبل از کودتای سوم اسفند) در آن محله می‌زیستند. او اصالتاً اهل تهران بود و از پدر مادری از روستاهای غرب تهران (پدری سولقانی و مادری از روستای رندان) بود.
آخرین کار زندگی او، حاضر شدن در مقابل دوربین سهراب اخوان فیلمساز ایرانی بود که می‌خواست فیلمی از زندگی شعبان بسازد. فیلمی که نام آن را «خط آخر» داده بود. تنها فرزند او حمید جعفری به همراه مادرش افسر آزاد سرو همسر شعبان جعفری در ایران ماندند که همسر شعبان در سال ۱۳۷۰ درگذشت و حمید جعفری نیز در اول فروردین ۱۳۹۵ درگذشت. حمید دارای سه فرزند پسر می‌باشد، وی در طی ۳۹ سال بعد از انقلاب که در ایران بود با هیچ رسانه‌ای مصاحبه ننمود و در سکوت به سر برد.
به نقل از کتاب خاطرات وی، گویا طبع شاعری نیز داشته است، زیرا در کتاب غزلی با تخلص «شعبان» بدین شرح را می‌خواند:
«دارم دلی شکسته ز خوبان روزگار / روزم شده سیه چو شب تار زلف یار

یارب ببین به گوشه زندان شدم دچار / یارب ببین چه می‌کند این چرخ کج مدار

ما را جدا نمود از آن شوخ گلعذار / زندان چه کلبه ای است پر از رنج و درد و غم

غم پروران یار نشستند دور هم / هی می‌شود زیاد، ولیکن نگشته کم

خواهم که قصد خویش کنم نیست لیک سم / بهرت همان بود که کنم گریه زار زار

یارب ببین که عاشق بیچاره ات کنون / از عشق بر سرش همی افتاده است جنون

ای عشق ساعتی برو از این دلم برون / تا شرح حال خویش نویسم برای یار

یاران دهند مژده که غم رفت و گشت طی / ساقی گذار بر کف دستم تو جام می

«شعبان» تو خیز مست برون رو ز شهر ری / زیرا که گشته‌ای بر دلدار خویش خوار»
شعبان جعفری و محمدرضا پهلوی
شعبان جعفری درحال انجام ورزش زورخانه‌ای
بخش میکود

Quarter
| Micoud | Micoud |
| --- | --- |
Quarter: Quarter
جمعیت (2002): جمعیت (2002)
 • کل: ۱۶٬۱۴۳
بخش میکود (به لاتین: Micoud Quarter) یک منطقهٔ مسکونی در سنت لوسیا است.
خصوصیات

بخش میکود ۱۶٬۱۴۳ نفر جمعیت دارد.
جوانی بدون جوانی (فیلم)

برای رمانی با همین عنوان، جوانی بدون جوانی (رمان) را ببینید.
| جوانی بدون جوانی | جوانی بدون جوانی |
| --- | --- |
کارگردان: فرانسیس فورد کوپولا
تهیه‌کننده: فرانسیس فورد کوپولا
فیلمنامه‌نویس: فرانسیس فورد کوپولا
بر پایه: جوانی بدون جوانی اثر میرچا الیاده
بازیگران: تیم راث الکساندرا ماریا لارا برونو گانتس مارسل آیرس مت دیمون آندره هنیکه آدریان پینتئا  اوئانا پلئا  آندی واسلویانو  دراگوش بوکور
موسیقی: اسوالدو گلیخوف
فیلم‌بردار: میهای مالایماره
تدوین‌گر: والتر مرچ
شرکت تولید: امریکن زوتروپ
توزیع‌کننده: سونی پیکچرز کلاسیکس (ایالات متحدهٔ آمریکا) پتی (بریتانیا/فرانسه)
تاریخ‌های انتشار:  ۲۶ اکتبر ۲۰۰۷ (۲۰۰۷-۱۰-۲۶) (ایتالیا)  ۱۴ نوامبر ۲۰۰۷ (۲۰۰۷-۱۱-۱۴) (فرانسه)  ۱۴ دسامبر ۲۰۰۷ (۲۰۰۷-۱۲-۱۴) (ایالات متحده)  ۱۰ ژوئیه ۲۰۰۸ (۲۰۰۸-0۷-۱۰) (آلمان)  
مدت زمان: ۱۲۴ دقیقه
کشور: آمریکا رومانی فرانسه ایتالیا آلمان
زبان: انگلیسی، سانسکریت، آلمانی، فرانسوی، ایتالیایی، روسی، رومانیایی، ماندارین، لاتین، ارمنی، مصری باستان
فروش گیشه: ۲٫۶ میلیون دلار
جوانی بدون جوانی (به انگلیسی: Youth Without Youth) فیلمی فانتزی و درام به کارگردانی فرانسیس فورد کوپولا است که در سال ۲۰۰۷ منتشر شد. این فیلم بر پایهٔ رمانی به همین نام اثر میرچا الیاده، نویسندهٔ رومانیایی، ساخته شده و نخستین فیلم کارگردانی‌شده توسط کاپولا در دورهٔ زمانیِ ده‌ساله پس از ساخت دلال بیمه است.
موسیقی این فیلم توسط اسوالدو گلیخوف، آهنگ‌ساز آرژانتینی برندهٔ جایزه گرمی، ساخته شده و کیهان کلهر، نوازندهٔ ایرانی کمانچه نیز در ساخت آن همکاری داشته‌است.
بازیگران

تیم راث
الکساندرا ماریا لارا
برونو گانتس
مارسل آیرس
مت دیمون
آندره هنیکه
آدریان پینتئا
اوئانا پلئا
آندی واسلویانو
دراگوش بوکور
تاریخ

تاریخ (Historia) اثر نیکولاس گیزس (۱۸۹۲)
آنان که سرگذشت خود را به یاد نسپارند محکوم به تکرار آن هستند.
—جرج سانتایانا
تاریخ یا پیشینه (به یونانی: ἱστορία) مفهومی انتزاعی است که دست کم دو معنا از آن برداشت می‌شود؛ گاه ناظر به رخدادهای گذشته و گاه معطوف به پژوهش و بررسی رویدادها است؛ بنابراین، هم به علم و هم به موضوع آن، تاریخ گفته می‌شود. برای تفکیک این دو مقوله، اصطلاحاً تاریخ را تاریخ (۱) و علم تاریخ را تاریخ (۲) می‌نامند.
منظور از تاریخ (۱)، مجموعه ای از رخدادهای فرهنگی، طبیعی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی و رویدادهایی است که در گذشته و در زمان و مکان زندگی انسان‌ها و در رابطه با آن‌ها رخ داده‌است. این رویدادها شامل اموری می‌شود از قبیل کردارها و دستاوردهای مادی و معنوی بشر و هرآنچه که گفته، اندیشیده و عمل کرده‌است. تاریخ (۲) معرفتی ناظر به وقایع جزئی و درک پدیده‌های ذکرشده‌است که در ذهن تاریخ‌نگار شکل می‌گیرد و از نوع معرفت درجه یک می باشد. به عبارت دیگر، رویداد (تاریخ)، موقعیتی هستی‌شناختی دارد و تأویل و فهم از رویداد (علم تاریخ) دارای موقعیتی شناخت‌شناختی است. ویلیام هنری والش تاریخ (۲) را بازگو کردن کلیهٔ اعمال گذشتهٔ انسان می‌داند، به‌گونه‌ای که نه‌تنها در جریان وقایع قرار می‌گیریم، بلکه علت وقوع آن حوادث را نیز بازمی‌شناسیم. به عبارت دیگر، هدف تاریخ علاوه بر اینکه معرفت به افراد انسان است، آگاهی به روابط اجتماعی او در گذشت روزگار نیز هست. منظور از «اجتماعی» در واقع کل اموری است که در حیات آدمی مؤثر است، نظیر امور اقتصادی، مذهبی، سیاسی، هنری، حقوقی، نظامی و علمی. پژوهشگرانی که دربارهٔ تاریخ می‌نویسند، تاریخ‌نگار نامیده می‌شوند. هرچند غالباً این رشتهٔ مطالعاتی را در زیرگروهی از علوم انسانی یا علوم اجتماعی قرار داده‌اند، با این حال می‌توان آن را به عنوان پلی بین این دو شاخه تلقی کرد؛ زیرا روش‌های مطالعاتی مختلف آن از هر دو شاخه وام گرفته شده‌اند. تاریخ به عنوان یک رشتهٔ مطالعاتی دارای شاخه‌ها و گرایش‌های جانبی زیادی است.
تاریخ‌نگاران از گذشته کوشیده‌اند تا پرسش‌های تاریخی را با پژوهش در اسناد نوشتاری پاسخ گویند. با این حال پژوهش‌های تاریخی تنها به این منابع محدود نمی‌شوند. به‌طور کلی، منابع دانشورانهٔ تاریخی را می‌توان به سه رده تقسیم کرد: منابع مکتوب، منابع منقول و منابع مادی. تاریخ‌نگاران اغلب از هر سه مورد استفاده می‌کنند.
نقطه عطف تاریخ یکی از اصطلاحات رایج در جامعه برای اشاره به وقایع مهم و اثرگذار در روند تاریخ و وقایع پیشرو هست.
واژه‌شناسی

دربارهٔ واژهٔ تاریخ و منشأ آن، گزارش‌های مختلف و گوناگونی وجود دارد. برخی ریشهٔ واژهٔ تاریخ را در زبان فارسی و مفهوم «ماه روز» جستجو کرده‌اند. واژهٔ «ماه روز» در ایران باستان به معنای «تعیین روزی که در آن امری مشهور بین ملت یا دولتی آشکار شده یا آنکه در آن روز واقعهٔ ترسناکی چون زلزله یا طوفان حادث گردیده‌است.» بنابراین آنچه در این مفهوم دارای حضور و نمود بیش‌تری بوده، توجه به رخدادها و حوادث در قالب مکانی و زمانی است. در برخی از گزارش‌ها آمده‌است که چون عمر بن خطاب در تعیین مبدأ محاسبهٔ زمان دچار مشکل شد، به پیشنهاد هرمزان (از موالی ایرانی ساکن در مدینه) از تعریب ترکیب فارسی «ماه روز»، واژهٔ «مورَّخ» را ساختند و مصدرش را «تاریخ» قرار دادند. در خصوص تعریب و معرب بودن واژهٔ تاریخ باید توجه داشت که کمترین شباهت آوایی و قرابت واکه‌ای یا هم‌آهنگی واکه‌ای، تشابه صرفی یا تکواژی بین «ماه روز» و «تاریخ» وجود ندارد و به همین دلیل، آن را تعرب غریبی می‌دانند.
ابومنصور جوالیقی ریشهٔ تاریخ را غیر عربی دانسته در حالی که جوهری، آن را از مادهٔ «الإرخ» به معنای «ماده گاو جوان وحشی» و ابن منظور از «أرَخَ» و «وَرخَ» (واو بدل از همزه) دانسته‌است. اصمعی هم آورده که قیسیان و تمیمیان هر دو برای تعیین زمان شکل‌هایی از این واژه را به‌کار برده‌اند و این حاکی از آن است که تاریخ واژه‌ای عربی است.
فرانتس روزنتال احتمال داده که این واژه مأخوذ از «ارخو» اکدی یا «یرخ» عبری به‌معنی ماه (به عربی: قمر) یا ماه (به عربی: شَهر) به واسطهٔ عربی جنوبی یا حبشی باشد. همچنین روزنتال می‌گوید که واژهٔ أرخ در کتیبه‌ای از عربی جنوبی به معنایی نزدیک به «داوری» یا «حکم» و ظاهراً در جایی دیگر مقرون با سال (به عربی: سنه) به کار رفته‌است.
واژهٔ «تاریخ» در زبان‌های اروپایی از مفهوم History با شکل‌های مختلف آن برای تاریخ استفاده می‌شود و ریشهٔ آن از واژهٔ hístōr در زبان یونانی گرفته شده‌است که به معنای نقل وقایع و حوادث گذشته و به عبارت دقیق‌تر، یعنی جستجوی هر آنچه به دانستنش بیرزد. واژهٔ تاریخ (Histories) نزد هرودوت به معنای «مطالعه» یا «بررسی» روزگاران گذشته بوده‌است.
متغیرهای تاریخ

تاریخ تابعی از متغیرهای گوناگون است که انسان فقط در برخی از آن‌ها نقش دارد. زمین‌شناسی و جغرافیا از متغیرهای اساسی تاریخ هستند. ضرباهنگ زایش و فرسایش کوه‌ها، پیشروی متقابل دریا و خشکی، طغیان و تغییر مسیر رودها، میزان بارش نزولات جوی و سایر عوامل طبیعی، بر تاریخ اثرگذار هستند. عوامل انسانی مانند: جمعیت، مهاجرت، فناوری و حتی نژاد اثر چشمگیری بر روند فرایندهای تاریخی دارند. در شرایط طبیعی تقریباً برابر (مانند: مصر و آمریکای شمالی)، نژادهای بشری، تمدن‌های بسیار متفاوتی ایجاد کرده‌اند.
تاریخ‌نگاری

مقالهٔ اصلی: تاریخ‌نگاری
تاریخ‌نگاری، به عنوان اصطلاحی خاص، به معنی وصف و ثبت وجوه گوناگون حیات و احوال انسان در عرصهٔ سیاست و اجتماع است. بنا به تعریفی دیگر، تاریخِ تاریخ و نمود تاریخ و نشانه‌شناسی است که چگونگی به‌دست آمدن یا انتقال دانش گذشته را در نظر می‌گیرد.
فلسفهٔ تاریخ

مقالهٔ اصلی: فلسفه تاریخ
اصطلاح فلسفهٔ تاریخ، در قرن هیجدهم میلادی، توسط ولتر وضع شد. منظور وی از این اصطلاح، چیزی بیش از تاریخ انتقادی و علمی نبود؛ یعنی نوعی از تفکر تاریخی که در آن، مورخ به جای تکرار داستان‌هایی که در کتب کهن می‌یابد، خود به بازسازی آنچه واقع شده می‌پردازد. این نام توسط هگل و نویسندگانی دیگر، در پایان قرن هیجدهم به کار رفت، ولی آن‌ها معنای کاملاً متفاوتی از این اصطلاح اراده کردند و آن را به معنای تاریخ کلی یا جهانی به کار بردند. سوّمین کاربرد این اصطلاح را در نوشته‌های برخی از پوزیتیویست‌های قرن نوزدهم می‌یابیم. از نظر آن‌ها وظیفه فلسفه تاریخ، کشف قوانین عامی بود که بر روند رویدادهایی که مورخ به شرح و نقل آن‌ها می‌پردازد، حاکم است. وظایفی که ولتر و هگل بر عهدهٔ فلسفهٔ تاریخ می‌نهادند، به وسیله تاریخ نیز قابل انجام بود، ولی پوزیتیویست‌ها تلاش کردند تا از این طریق، تاریخ را نه فلسفه، بلکه علمی تجربی قلمداد کنند. در هر یک از این موارد کاربرد فلسفه تاریخ مفهوم خاصی از فلسفه مد نظر بود.
متفکران اروپایی که از طبیعت ناامید شده بودند، به پژوهش دربارهٔ تاریخ روی آوردند؛ زیرا تاریخ هرچند آکنده از وقایع فهم ناپذیر و رازهای ناگشودنی می‌نمود، با این حال بیشتر از طبیعت به خواست و آرزوی انسان وابسته دیده می‌شد.
حتی با پذیرفتن سیر تاریخ بشر در جهت خردمندی بیشتر او دربارهٔ پایندگی این پیشرفت تردید وجود دارد. پیشنهاد می‌شود در همین رابطه به کتاب فلسفه تاریخ استاد ویل دورانت، و علی شریعتی رجوع شود.
به عبارت دیگر فلسفه تاریخ یعنی علم به تحوّلات و تطوّرات جامعه‌ها از مرحله‌ای به مرحله دیگر و قوانین حاکم بر این تطوّرات و تحوّلات؛ به مفهوم دیگر، علم به «شدن» جامعه‌ها نه «بودن» آنها.
تاریخ‌نگار

مقالهٔ اصلی: تاریخ‌نگار
تاریخ‌نگار داده‌ها و اطلاعات مربوط به رویدادهای گذشته را کشف، جمع‌آوری و سازماندهی می‌کنند.
در فهرست تاریخ‌نگاران، می‌توان تاریخ‌نگاران را بر اساس دوره‌هایی که دربارهٔ آن می‌نوشتند، تقسیم‌بندی کرد. سالنامه‌نویسان و وقایع‌نامه‌نویسان نیز که امروزه تاریخ‌نگار دانسته نمی‌شوند، در این فهرست ذکر شده‌اند.
شبه‌تاریخ

مقالهٔ اصلی: شبه‌تاریخ
شبه‌تاریخ به متونی گفته می‌شود که به‌عنوان یک پژوهش تاریخی نوشته شده باشد اما به دور از استانداردهای متداول تاریخ‌نگاری نگارش شده باشد و به همین سبب یافته‌های این کتاب، نوشته یا مقاله معمولاً قابل اعتنا نیستند. کارهایی که به نتایج جنجالی براساس مدارک بحث‌برانگیز یا ضعیف می‌رسند به عنوان شبه‌تاریخ دسته‌بندی می‌شوند و مورد اعتنا قرار نمی‌گیرد. معمولاً بسیاری از این متون در جهت اعتقادات و با اغراضی سیاسی، ملی‌گرایانه یا نظامی نگاشته می‌شوند.
تاریخ و تجارت

خواندن تاریخ می‌تواند به ما در تولید پول و درآمدزایی از راه‌های مختلفی کمک کند. اولاً، مطالعه تاریخ، بینش‌های ارزشمندی را در مورد سیستم‌های اقتصادی گذشته، روندهای بازار و شیوه‌های تجاری به ما می‌دهد. با درک اینکه چگونه اقتصادها در طول زمان تکامل یافته‌اند، می‌توانیم الگوها را شناسایی کنیم و از موفقیت‌ها و شکست‌های گذشته درس بگیریم. این دانش را می‌توان برای اتخاذ تصمیمات سرمایه‌گذاری آگاهانه، پیش‌بینی روند بازار و توسعه استراتژی‌های تجاری موفق به کار برد. ثانیاً، تاریخ به ما کمک می‌کند تا منشأ و توسعه صنایع و فناوری‌ها را درک کنیم. با مطالعه بافت تاریخی صنایع مختلف، می‌توانیم درک عمیق‌تری از تکامل، بازیگران کلیدی و نقاط عطف مهم آن‌ها به دست آوریم. این دانش را می‌توان برای شناسایی صنایع نوظهور یا پیشرفت‌های تکنولوژیکی که پتانسیل ایجاد سود قابل توجه را دارند، مورد استفاده قرار داد. برای مثال، مطالعه تاریخچه اینترنت و رشد سریع آن در اواخر قرن بیستم می‌توانست بینش‌های ارزشمندی را برای سرمایه‌گذاران اولیه در شرکت‌های فناوری فراهم کند. ثالثاً، تاریخ انبوهی از مطالعات موردی و نمونه‌هایی از کارآفرینان، مبتکران و رهبران تجاری موفق را در اختیار ما قرار می‌دهد. با بررسی استراتژی‌ها، فرآیندهای تصمیم‌گیری و سبک‌های مدیریتی آن‌ها، می‌توانیم درس‌های ارزشمندی را بیاموزیم که می‌توان آن‌ها را در سرمایه‌گذاری‌های خودمان به کار برد.
عنوان کتاب ۲۵ جلدی مورخین، تاریخ جهان که دانشنامه‌ای جامع در خصوص تاریخ ملل است.
باشگاه فوتبال کویینز پارک رنجرز

Football club
باشگاه فوتبال کویینز پارک رنجرز (به انگلیسی: Queens Park Rangers Football Club) یک باشگاه فوتبال انگلیسی واقع در غرب لندن است. آن‌ها در سال ۲۰۱۱ قهرمان چمپیونشیپ شدند و به لیگ برتر صعود کردند. از دیگر افتخارات این باشگاه می‌توان به قهرمانی در جام اتحادیه در سال ۱۹۶۷، نایب قهرمانی در دسته اول انگلیس در فصل ۷۶-۱۹۷۵ و رسیدن به فینال جام حذفی در سال ۱۹۸۲ اشاره کرد.
این باشگاه در سال ۱۸۸۲ تأسیس شده‌است.
افتخارات

لیگ برتر انگلستان:
نایب قهرمان:۱۹۷۶-۱۹۷۵
جام حذفی انگلستان:
قهرمان:۱۹۸۲-۱۹۸۱
جام خیریه:
نایب قهرمان:۱۹۱۲،۱۹۰۸
چمپیونشیپ:
قهرمان:۱۹۸۳-۱۹۸۲ ٫ ۲۰۱۱-۲۰۱۰
بیرکنفلد (بایرن)

| بیرکنفلد (بایرن)  | بیرکنفلد (بایرن)  |
| --- | --- |
Church in Birkenfeld: Church in Birkenfeld
  نشان:   نشان
ایالت: بایرن
منطقه اداری: Unterfranken
ناحیه: Main-Spessart
انجمن شهرداری: Marktheidenfeld
حکومت: حکومت
 • شهردار: Werner Schebler (FW)
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۹٫۱۵ کیلومتر مربع (۱۱٫۲۵ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۰۶ متر (۶۷۶ فوت)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: ۹۷۸۳۴
کدهای شماره‌گیری: ۰۹۳۹۸
پلاک خودرو: MSP
وبگاه: www.gemeinde-birkenfeld.de
بیرکنفلد (به آلمانی: Birkenfeld) یک شهر در آلمان است که در ماین-اشپسارت واقع شده‌است.
مجاز (آلبوم)

۱۳۹۹ آلبوم استودیوییاز هیچکس
مجاز دومین آلبوم استودیویی هیچ‌کس، رپر اهل ایران است. این آلبوم در ۱۱ فروردین ۱۳۹۹ تحت لیبل ملتفت منتشر شد. این آلبوم در سبک رپ فارسی توسط هیچ‌کس تهیه شده و آهنگسازی آلبوم نیز به وسیله مهدیار آقاجانی با حسن و حکمت انجام شده‌است. همچنین فدائی، قاف و ریویل به عنوان رپر مهمان در آن حضور داشته‌اند. تهیه این آلبوم از سال ۱۳۹۱ تا ۱۳۹۹ ادامه داشت و از زمان شروع کار بر روی آلبوم مجاز تا پخش نهایی آن بیش از ۷ سال طول کشید.شایعاتی مبنی بر حضور رض، پیشرو، داریوش و بهرام در این آلبوم وجود دارد که بنا به دلایل نامعلومی حضور این ارتیست ها کنسل شد، این آلبوم حواشی بسیاری را به وجود آورد و در پی ان بهار سال ۱۳۹۹ مخاطبان رپفارسی شاهد بیف های جذاب و بزرگی از سوی بعضی ارتیست ها بودن
فهرست ترانه‌ها

اطلاعات فهرست از وبگاه رسمی هیچ‌کس
| شماره | نام | نویسنده(ها) | تهیه‌کنندگان | مدت |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱. | «رسوا» | سروش لشکری | مهدیار آقاجانی | ۴:۴۰ |
| ۲. | «تو کجا بودی؟» | لشکری | آقاجانی | ۳:۵۵ |
| ۳. | «سخته مسلمون بودن» | لشکری | آقاجانی | ۳:۱۵ |
| ۴. | «قاضی منو دوست داشت» | لشکری | آقاجانی | ۳:۴۰ |
| ۵. | «من کی‌ام؟» (همراه فدائی) | لشکری، فدائی | آقاجانی | ۵:۵۴ |
| ۶. | «چرا نمی‌میری؟» | لشکری | آقاجانی، حکمت | ۴:۴۱ |
| ۷. | «از آشنایی‌تون خوشحالم» | لشکری | آقاجانی | ۴:۴۴ |
| ۸. | «خلافکارای اصلی» | لشکری | آقاجانی، حکمت | ۴:۰۶ |
| ۹. | «شبی گرگا» (فیت با قاف) | لشکری، قاف | آقاجانی، حکمت | ۵:۳۱ |
| ۱۰. | «ترورشون کن» | لشکری | آقاجانی | ۳:۱۶ |
| ۱۱. | «جدول و رؤیا» | لشکری | آقاجانی | ۳:۴۲ |
| ۱۲. | «شیطونه میگه» | لشکری | آقاجانی، حسن | ۳:۱۴ |
| ۱۳. | «یه مکث» | لشکری | آقاجانی، حسن | ۳:۵۶ |
| ۱۴. | «کی میگه؟» (همراهی ریویل) | لشکری، ریویل | آقاجانی | ۲:۴۴ |
| ۱۵. | «محض مخالفت» | لشکری | آقاجانی | ۳:۲۲ |
| ۱۶. | «وَ زیر» | لشکری | آقاجانی | ۱:۴۴ |
| مجموع مدت: | مجموع مدت: | مجموع مدت: | مجموع مدت: | ۶۴:۵۷ |
رانکو ماتاسوویچ

رانکو ماتاسوویچ (به کروات: Ranko Matasović) (تلفظ در کرواتی: [râːŋko matǎːsoʋitɕ] ;   متولد ۱۴ مه ۱۹۶۸) یک زبان‌شناس کروات، هندواروپایی و سلتی‌شناس است.
زندگی‌نامه

ماتاسوویچ در زاگرب متولد و بزرگ شد، جایی که دوران تحصیل ابتدایی و متوسطه خود را گذراند. او در دانشکده فلسفه دانشگاه زاگرب در رشته‌های زبان‌شناسی و فلسفه تحصیل کرد و در سال ۱۹۹۲ مدرک کارشناسی ارشد خود را در زبان‌شناسی دریافت کرد. در سال ۱۹۹۵، تحت سرپرستی رادوسلاو کاتیچیچ، مدرک دکترای خود را با رساله‌ای تحت عنوان «نظریه بازسازی متنی در زبان‌شناسی هندواروپایی» دریافت کرد.
او بورسیه‌های پژوهشی متعددی دریافت کرده است، از جمله در دانشگاه وین (۱۹۹۳) و دانشگاه آکسفورد (۱۹۹۵)، همچنین یک بورسیه فوق‌دکتری فولبرایت در دانشگاه ویسکانسین در سال‌های ۱۹۹۷/۱۹۹۸ (با اندرو سیلر به عنوان مشاور) و یک بورسیه از بنیاد الکساندر فون هومبولت در دانشگاه بن در سال‌های ۲۰۰۲/۲۰۰۳.
او در حال حاضر کرسی گروه زبان‌شناسی در دانشکده فلسفه دانشگاه زاگرب را در اختیار دارد و دروس دستور تطبیقی هندواروپایی، مطالعات سلتیک، و گونه‌شناسی زبانی را تدریس می‌کند. حوزه‌های پژوهشی او شامل دستور تطبیقی زبان‌های هندواروپایی (به‌ویژه زبان‌های سلتیک و بالتواسلاوی)، گونه‌شناسی و نحو زبان و فیلولوژی لاتین، سلتیک و هیتی است. او در پروژه فرهنگ ریشه‌شناسی زبان‌های هندواروپایی که توسط دانشگاه لیدن سازماندهی شده، با فرهنگ ریشه‌شناسی زبان نیا-سلتیک مشارکت داشته است. همچنین آثاری درباره زبان‌های ارمنی و آلبانیایی منتشر کرده است، از جمله پژوهشی درباره گویش آرباناسی که متعلق به مهاجران آلبانیایی در نزدیکی زادار است.
در سال ۲۰۰۲، آکادمی علوم و هنر کرواسی به دلیل مشارکت ماندگار او در فیلولوژی، به وی جایزه‌ای اعطا کرد. در سال ۲۰۰۶، او به عنوان عضو وابسته این آکادمی برگزیده شد و در سال ۲۰۱۲ به عضویت کامل آن ارتقا یافت.
در سال ۲۰۲۲، او به عضویت آکادمی اروپا انتخاب شد.