stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
هما روستا
زندگی > حرفه

اولین حضور او در سینما با فیلم دیوار شیشه‌ای به کارگردانی ساموئل خاچیکیان در سال ۱۳۵۰ رقم خورد. سال ۱۳۵۱، هما روستا که در دانشکده هنرهای دراماتیک مشغول تدریس بود، نمایش باغ وحش شیشه‌ای تنسی ویلیامز را با بازی دانشجویان آن دانشکده کارگردانی نمود. از جمله کسانی که با روستا در این نمایش همکاری داشتند می‌توان از امید جوهری، بدری بدیعی، مهشید افشارپناه و ناصر آقایی نام برد.
هما روستا دربارهٔ بازگشتش به ایران چنین گفته بود:
بعد از فارغ‌التحصیلی به آلمان بازگشتم، خانواده‌ام بعد از فوت پدر در برلین زندگی می‌کردند و قرار بود من هم در برلین کارم را شروع کنم ولی چون لهجه داشتم، می‌خواستند مرا به شهر دیگری بفرستند تا ضمن یکی دو سالی کار کردن، لهجه‌ام بهتر شود؛ اما من تصمیم گرفتم تا به ایران بازگردم. نمی‌دانم چرا؟ واقعاً هنوز هم نتوانستم دلیل خاصی برای این تصمیم پیدا کنم. شاید دلیلش همان کشش درونی به ایران بود. به هر حال آمدم ایران و ماندم.
پس از انقلاب، در سال ۱۳۶۵، روستا در فیلم گزارش یک قتل به کارگردانی محمدعلی نجفی ایفای نقش نمود. او در پرنده کوچک خوشبختی (۱۳۶۶) ساختهٔ پوران درخشنده نقش معلم روان‌شناسی را ایفا کرد که برای تدریس وارد مدرسه دخترانه دانش‌آموزان استثنایی و ناشنوا می‌شود. او آن‌جا با دختر ناسازگار و کند ذهنی مواجه می‌شود که قصد کشتن هم‌شاگردانش را داشته بود. به گفتهٔ درخشنده، روستا برای این نقش ساعت‌ها وقت گذاشتند تا با کاراکتر مقابلش ارتباط برقرار کند.او برای این نقش نامزد دریافت لوح زرین بهترین بازیگر نقش اول زن از ششمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر در همان سال گردید. او سال ۱۳۶۸ در فیلم تمام وسوسه‌های زمین به کارگردانی حمید سمندریان ظاهر شد و نامزد دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن از هشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم فجر گردید. او در ۱۳۶۹، جایزه بهترین بازیگر زن را از جشنواره فرهنگی و هنری روستا به خاطر بازی در فیلم ملک خاتون به کارگردانی حسن محمدزاده دریافت نمود.
روستا دههٔ ۱۳۷۰ را با بازی در فیلم مسافران کارِ بهرام بیضایی (۱۳۷۰) آغاز نمود. به عقیدهٔ مرجان یگانه‌پرست در روزنامه بهار، علی‌رغم حضور کوتاهش در فیلم، «دیالوگی که او در ابتدای فیلم می‌گوید، تعلیق و کشندگی مرگ را به جان تماشاگر می‌اندازد و تا پایان چهره و نگاه و لحن او از یاد رفتنی نیست.» روستا سال بعد در فیلم از کرخه تا راین ابراهیم حاتمی‌کیا به ایفای نقش پرداخت. او در آن نقش زنی را ایفا کرد که پس از چند سال به ایران بازمی‌گردد و قصد دارد با با برادر بسیجی مجروحش دوباره ارتباط برقرار کند. او برای این نقش، با زبان انگلیسی صحبت می‌کرد. این نقش باعث شد تا در میان مردم شناخته‌تر شود. او بار دیگر نامزد دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن از یازدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم فجر گردید. روستا در ۱۳۷۴ به خاطر بازی در تله تآتر شعبده‌باز جایزه بهترین بازیگر را از جشنواره سیما کسب نمود.
در ۱۳۸۳ نمایش زمستان، نوشته امید سهرابی را روی صحنه برد و در ۱۳۸۴ نیز نمایش سانتاکروز ماکس فریش را با ترجمه‌ای از خودش کارگردانی کرد. دیگر نمایش او آنتیگون در نیویورک نام دارد که در ۱۳۸۶ روی صحنه برد. بازگشت مجدد روستا به تلویزیون با سریال ترانه مادری در سال ۱۳۸۷ رقم خورد.
زندگی > درگذشت

روستا در ۴ مهر ۱۳۹۴ مصادف با روز تولدش بر اثر سرطان در بیمارستانی در لس آنجلس آمریکا درگذشت. بیماری او حدود شش سال پیش از مرگ تشخیص داده شده بود. او دو ماه پیش از مرگ برای ادامه درمان به لس آنجلس آمد. جسد او در ۱۳ مهر به ایران منتقل شد و در قطعه هنرمندان بهشت زهرا دفن شد.
کارنامهٔ هنری > تئاتر

| تاریخ نمایش | نام اثر | نویسنده | کارگردان | محل اجرا | نقش |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۹۲ | باغ آلبالو | آنتون چخوف | حسن معجونی | تماشاخانه ایرانشهر | مادام رانوسکایا |
| ۱۳۸۶ | آنتیگونه در نیویورک | یانوش گلادوفسکی | هما روستا | تالار مولوی |  |
| ۱۳۸۴ | سانتاکروز | ماکس فریش | هما روستا | تئاترشهر |  |
| ۱۳۸۳ | زمستان | امید سهرابی | هما روستا |  |  |
| ۱۳۷۸ | بازی استریندبرگ | فردریش دورنمات | حمید سمندریان |  | آلیس |
| ۱۳۷۱ | دایی وانیا | آنتون چخوف | پری صابری | سالن چهارسو |  |
| ۱۳۶۸ | ازدواج آقای می‌سی‌سی‌پی | فردریش دورنمات | حمید سمندریان |  | آناستازیا |
| ۱۳۵۷ | مرده‌های بی‌کفن و دفن | ژان پل سارتر | حمید سمندریان |  | لوسی |
| ۱۳۵۶ | مرغ دریایی | آنتون چخوف | حمید سمندریان |  | نینا |
|  | ببر گراز دندان | فریتس هوخ ولدر | پرویز ممنون |  |  |
| ۱۳۵۱ | بازی استریندبرگ | فردریش دورنمات | حمید سمندریان | تالار مولوی | آلیس |
|  | گنجینه طلا و سرباز لاف‌زن | پلوتوس | خلیل موحد دیلمقانی |  |  |
| ۱۳۵۱ | باغ‌وحش شیشه‌ای | تنسی ویلیامز | هما روستا | دانشکده هنرهای دراماتیک |  |
|  | بازرس | نیکولای گوگول | عزت‌الله انتظامی |  | دختر |
کارنامهٔ هنری > سینما

| سال | نام | کارگردان | نقش |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۸۶ | رفیق بد | عباس احمدی مطلق |  |
| ۱۳۷۷ | لژیون | سید ضیاءالدین دری | کتی |
| ۱۳۷۵ | زن امروز | مجید قاری زاده | لیلا |
| ۱۳۷۲ | کودکانی از آب و گل | عطاءالله حیاتی |  |
| ۱۳۷۱ | دو همسفر | اصغر هاشمی | خانم دکتر رادمنش |
| ۱۳۷۱ | از کرخه تا راین | ابراهیم حاتمی‌کیا | لیلا |
| ۱۳۷۰ | مسافران | بهرام بیضایی | مهتاب |
| ۱۳۶۹ | ملک خاتون | حسن محمدزاده | ملک خاتون |
| ۱۳۶۹ | تیغ آفتاب | مجید جوانمرد | گلینی |
| ۱۳۶۸ | تمام وسوسه‌های زمین | حمید سمندریان | ماه‌بانو |
| ۱۳۶۶ | پرنده کوچک خوشبختی | پوران درخشنده | خانم شفیق |
| ۱۳۶۵ | گزارش یک قتل | محمدعلی نجفی | ثریا |
| ۱۳۵۰ | دیوار شیشه‌ای | ساموئل خاچیکیان |  |
کارنامهٔ هنری > تلویزیون

| سال | نام | نقش | کارگردان | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۸۷ | ترانه مادری | شیرین کمالی (مادرجون) | حسین سهیلی‌زاده | شبکه ۳ |
| ۱۳۸۲ | سرزمین مادری | بازیگر | کامبیز کاشفی |  |
| ۱۳۸۱–۱۳۸۰ | با من بمان | مادر نادر | حمید لبخنده | شبکه ۳ |
| ۱۳۸۰–۱۳۷۹ | خاک سرخ | خانم صبا | ابراهیم حاتمی‌کیا | شبکه ۱ |
| ۱۳۷۹ | تله‌تئاتر «به سوی دمشق» | حوا | حمید سمندریان | کارگردان تلویزیونی: ساسان امیرپور نویسنده: اگوست استریندبرگ شبکه ۴ |
| ۱۳۷۸–۱۳۷۷ | محاکمه | مادام لیلیان | حسن هدایت | شبکه ۱ |
| ۱۳۷۷ | تله‌تئاتر «همه، پسران من» | کیت کلِر | محمد رحمانیان | نویسنده: آرتور میلر شبکه ۲ |
| ۱۳۷۶ | نسیم | بازیگر | ابوالقاسم معارفی | ماه رمضان شبکه ۱ |
| ۱۳۷۶ | تله‌تئاتر «جان گابریل بورکمن» | اِلا رنتهایم | حسن فتحی | کارگردان تلویزیونی: قاسم شاکری نویسنده: هنریک ایبسن شبکه ۲ |
| ۱۳۷۵ | تله‌تئاتر «شعبده‌باز» | آگدا نانسن | پروانه مژده | کارگردان تلویزیونی: سیمین دولو نویسنده: کورت گوتز شبکه ۲ |
| ۱۳۷۳ | آخرین ستاره شب | مهتاب زمرد | منوچهر پوراحمد | شبکه ۱ |
| ۱۳۵۵ | تله‌تئاتر «لازارتی، ببر گراز دندان» | بازیگر | پرویز ممنون | کارگردان تلویزیونی: محمود محمدیوسف نویسنده: فریتز هوخ‌والدر تلویزیون ملی ایران |
| ۱۳۵۱ | تله‌تئاتر «بازی استریندبرگ» | آلیس | حمید سمندریان | نویسنده: فردریش دورنمات تلویزیون ملی ایران |
:
جوایز

| سال | نتیجه | رده | جشنواره | بخاطر فیلم |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۶۶ | نامزدشده | لوح زرین بهترین بازیگر نقش اول زن | ششمین جشنواره بین‌المللی فیلم فجر | پرنده کوچک خوشبختی |
| ۱۳۶۸ | نامزدشده | سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن | هشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم فجر | تمام وسوسه‌های زمین |
| ۱۳۶۹ | برنده | جایزه بهترین بازیگر زن | «جشنواره هنری ادبی روستا» | ملک خاتون |
| ۱۳۷۱ | نامزدشده | سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن | یازدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم فجر | از کرخه تا راین |
| ۱۳۷۴ | برنده | جایزه بهترین بازیگر زن | «جشنواره سیما» | تله‌تئاتر «شعبده‌باز» |
| ۱۳۷۸ | نامزدشده | جایزه بهترین بازیگر نقش اول زن | سومین جشن بزرگ سینمای ایران | لژیون |
تصویر هما روستا بر روی مجله زن روز
تصویر هما روستا بر روی مجله سپید و سیاه در سال ۱۳۵۰
کوروش عطائی

| کوروش عطائی | کوروش عطائی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۶۹ خورشیدی بجنورد، استان خراسان شمالی
ملیت: ایرانی
دیگر نام‌ها: کوروش عطایی
پیشه: کارگردانی، نویسندگی
کوروش عطائی متولد ۱۳۶۹ در بجنورد و مستندساز ایرانی است. عطائی یکی از دو کارگردان مستند در جستجوی فریده است که به عنوان نماینده ایران برای رقابت در جایزه اسکار بهترین فیلم بین‌المللی انتخاب شد است.
تحصیلات

عطائی دارای مدرک کارشناسی کارگردانی سینما و کارشناسی ارشد ادبیات نمایشی از دانشگاه هنر تهران است.
آثار

از ایران، یک جدایی
در جستجوی فریده
سد تبارک

سد در ۲۱ کیلومتری شمال شرقی قوچان
| سد تبارک | سد تبارک |
| --- | --- |
موقعیت سد تبارک در ایران: موقعیت سد تبارک در ایران
نام رسمی: سد تبارک آباد
کشور: ایران
محل: ۲۱ کیلومتری شمال شرقی قوچان
مختصات: ۳۷°۱۰′۲۳″شمالی ۵۸°۴۲′۳۳″شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۱۷۳۰۷۹°شمالی ۵۸٫۷۰۹۳۰۳°شرقی﻿ / 37.173079; 58.709303
آغاز ساخت: ۱۳۷۴
گشایش: ۱۳۸۳
سد و سرریزها: سد و سرریزها
گونه سد: سنگریزه‌ای با هسته رسی
بر روی رود: تبارک
ارتفاع از پی: ۷۴ متر
طول تاج: ۱۹۳٫۵ متر
عرض تاج: ۱۰ متر
عرض در پی: ۲۷۰ متر
گونه سرریز: سرسره‌ای
گنجایش سرریز: ۱۱۰۰ مترمکعب بر ثانیه
مخزن: مخزن
حجم کل مخزن: ۶۰ میلیون متر مکعب
سد پایین‌دست و سرریزها: سد پایین‌دست و سرریزها
گونه سد: سنگریزه‌ای با هسته رسی
سد تبارک یکی از سدهای استان خراسان رضوی در شهرستان قوچان است. این سد از نوع سنگریزه‌ای با هسته رسی با ارتفاع ۷۴ متر است. طول تاج ۱۹۳٫۵ متر و نوع سرریز آن سرسره‌ای با گنجایش مخزن ۶۰ میلیون مترمکعب، حجم خاکبرداری ۸۷۰٫۰۰۰ مترمکعب، حجم خاکریزی ۱٫۳۰۰٫۰۰۰ مترمکعب و حجم بتن‌ریزی ۴۷٫۰۰۰ مترمکعب است. ساخت این سد در سال ۱۳۸۳ به پایان رسیده و در ۲۱ بهمن ۱۳۸۳ مورد بهره‌برداری قرار گرفته‌است.
مشکلات ناشی از ساخت سد

به گفتهٔ فرماندار فاروج در سال ۱۳۸۸ احداث سد تبارک باعث خشک شدن بخشی از زمین‌های کشاورزی شهرستان فاروج در استان خراسان شمالی شده‌بود.
در سال ۱۳۸۶ مسئولان محیط زیست منطقه به صید بی‌رویه ماهی در دریاچهٔ سد توسط مسئولان سد که باعث تغییر اکوسیستم منطقه شده‌است، اعتراض کردند.
سد خیرآباد سلطانیه

سد در سلطانیه
| سد خیرآباد سلطانیه | سد خیرآباد سلطانیه |
| --- | --- |
نام رسمی: سد خیرآباد سلطانیه 
کشور: ایران
محل: سلطانیه
آغاز ساخت: ۱۳۷۳
گشایش: ۱۳۷۴
سد و سرریزها: سد و سرریزها
گونه سد: خاکی
بر روی رود: بوئین
ارتفاع از پی: ۶	متر
طول تاج: ۳۰۰	متر
مخزن: مخزن
حجم کل مخزن: ۱	میلیون متر مکعب
سد پایین‌دست و سرریزها: سد پایین‌دست و سرریزها
گونه سد: خاکی
سد خیرآباد سلطانیه   یکی از سدهای در حال بهره برداری استان زنجان است.
درخت بادبزنی هندی

| Pterocarpus indicus | Pterocarpus indicus |
| --- | --- |
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 آسیب‌پذیر  (IUCN 2.3):  آسیب‌پذیر  (IUCN 2.3)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: گیاهان
(طبقه‌بندی‌نشده):: گیاهان گلدار
(طبقه‌بندی‌نشده):: دولپه‌ای‌های نو
(طبقه‌بندی‌نشده):: رزیدها
راسته:: باقلاسانان
تیره:: باقلائیان
زیرخانواده:: باقالی‌ها
تبار:: Dalbergieae
سرده:: پترکارپوس
گونه:: P. jancok
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Pterocarpus jancok Willd.: Pterocarpus jancok Willd.
درخت بادبزنی هندی یا نارا (نام علمی: Pterocarpus jancok) نام یکی از گونه‌های گیاهان گلدار است. این درخت بومی جنوب شرقی آسیا، شمال استرالزی و جزایر غربی اقیانوس آرام است. در کشورهای کامبوج، جنوب جمهوری خلق چین، تیمور شرقی، اندونزی، مالزی، پاپوآ گینه نو، فیلیپین، جزایر ریوکیو، جزایر سلیمان، تایلند و ویتنام بطور طبیعی می‌روید.
پتروکارپوس ایندیکوس گل ملی کشورهای میانمار و فیلیپین است.
فرست لوک مدیا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
صنعت: رسانه گروهی
بنا نهاده: اکتبر ۲۰۱۳؛ ۱۱ سال پیش (۲۰۱۳}})
بنیانگذاران: پیر امیدیار
دفتر مرکزی: نیویورک، نیویورک، ایالات متحده
محصولات: روزنامه‌نگاری تحقیقی، رسانه‌های جدید
شرکت‌های وابسته: اینترسپت، دی نیب، فیلد آوویژن، تاپیک استودیوز، صندوق حمایت از آزادی مطبوعات
وبگاه: First Look Media
فرست لوک مدیا (به انگلیسی: First Look Media) یک سازمان رسانه‌ای آمریکایی است که در اکتبر ۲۰۱۳ به عنوان جایگاهی برای «روزنامه‌نگاری مستقل» توسط پیر امیدیار تأسیس شد.
نمای کلی

این پروژه با همکاری گلن گلنوارد، جرمی اسکیهیل و لورا پویترس به همراه کمک مالی ۲۵۰ میلیون دلاری از سوی امیدیار آغاز شده‌است. این سازمان برنامه‌های خود را برای حمایت از نشریاتی متعدد اعلام کرده‌است، که نخستین آن‌ها اینترسپت بود و در فوریه ۲۰۱۴راه‌اندازی شد. در ۱۰ مارس ۲۰۱۴، این شرکت خبر داد که علاوه بر حضور گاوکر به عنوان ویراستار و جان کوک به عنوان سردبیر اینترسپت، ناتاشا وارگاس کوپر و اندرو جارل جونز نیز به عنوان نویسندگان در این سایت فعالیت خواهند کرد. در ماه ژوئن ۲۰۱۴، مورگان مارکی-بوئر نیز به عنوان مدیر امنیت به فرست لوک مدیا پیوست.
انتشار نشریه دوم در فوریه ۲۰۱۴ آغاز شد که تحت مدیریت مت تائیبی بر فساد مالی و سیاسی متمرکز شده بود. اگر چه نام نشریه عمومی اعلام نشد، به نظر می‌رسید نام راکت انتخاب شده‌است. این نشریه کار خود را در ماه پاییز سال ۲۰۱۴ آغاز کرد اما در ماه اکتبر گزارش شد که تائیبی پس از «اختلاف نظر با مدیریت» آن را ترک خواهد کرد. در ۲۸ اکتبر امیدیار خبر از رفتن تایببی از فرست لوک مدیا داد.
در دسامبر ۲۰۱۴، فرست لوک مدیا اعلام کرد که درصدد راه اندازی یک خدمات خبری در شبکه‌های اجتماعی با عنوان Reported.ly تحت هدایت اندی کاروین است. با این حال، در ماه اوت سال ۲۰۱۶، Reported.ly گفت: فرست لوک مدیا در نظر دارد تا به حمایت خود پایان دهد و خبر از تعطیل شدن خود داد.
در فوریه ۲۰۱۵، کن سیلوراشتاین، خبرنگار ارشد تحقیقی که در دسامبر ۲۰۱۳ استخدام شده بود استعفا داد. او با نوشتن یادداشتی در پولیتیکو، فرستلوک مدیا را به عنوان «فاجعه‌ای که کم‌کم برملا خواهد شد، نه به خاطر دخالت تحریریه از بالا، بلکه به دلیل نتیجه‌ای که من در بی‌کفایتی شگفت مدیریت آن به آن رسیدم. … با آن‌همه حساب و کتاب موشکافانه هزینه‌ها و ساختار سازمانی که امیدیار بر ما تحمیل کرده بود، آنها به‌طور خاصی از روزنامه‌نگاری واقعی به‌دور بودند. … مدیران ارشد چنان گوشه‌گیر بودند که معلوم نبود چه کسی مسئول آن‌جا است. "
در ماه ژانویه ۲۰۱۵، بتسی رید به عنوان سردبیر به اینترسپت پیوست و جایگزین جان کوک شد. و مدت کوتاهی پس از آن در آوریل ۲۰۱۵ شارلوت گرینسیت را به عنوان ویراستار ارشد استخدام کرد.
در فوریه ۲۰۱۶ فرست لوک مدیا اعلام کرد که با مت بروس برای راه اندازی دی نیب همکاری خواهند کرد.
در سال ۲۰۱۷ فرس لوک مدیا وب سایتی برای عکس و ویدئو با عنوان Topic.com را راه‌اندازی کرد. که تاپیکز استودیوز نیز به عنوان بخشی از آن راه اندازی شد. آنها در تولید محصولاتی مانند رومی جی ایزریل، ریسک، اسپات‌لایت و ردی به جا نگذار همکاری داشته‌اند.
در ماه مه سال ۲۰۱۷، فرست لوک مدیا، خبر از گشایش صندوقی تحت عنوان صندوق دفاع از آزادی مطبوعات داد که به تأمین هزینه‌های حقوقی پرونده‌های مرتبط با متمم اول قانون اساسی ایالات متحده آمریکا می‌پردازد.
پادکست‌ها

فرست لوک مدیا از سال ۲۰۱۶ در تولید پادکست‌ها نیز آغاز به همکاری با تولیدکنندگان کرد. برخی از آن‌ها عبارتند از:
پولیتکالی ری‌اکتیو با W. Kamau Bell و Hari Kondabolu (با Earwolf)
اینترسپتید جرمی اسکاییل (با رسانه Panoply)
Maeve در آمریکا میزبان مایو هیگینز (با Panoply Media)
ریچارد سیمونز گمشده با مجری‌گری دن تابرسکی (با خیابان رسانه‌های خیابانی)
دیکانستراکتید با مهدی حسن
گئورگ روسبیگاله

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادروز:  ۱۲ اوت ۱۹۲۶
زادگاه:  وروتسواو، رایش آلمان
تاریخ مرگ:  ۱۵ ژوئن ۲۰۱۲
محل مرگ:  ارفورت، آلمان
پست:  هافبک
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
|  |  باشگاه فوتبال قوت-وایس ارفورت |  ۱۸۵ |  (28) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۵۲ |  تیم ملی فوتبال آلمان شرقی |  2 |  (0) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.
گئورگ روسبیگاله (به آلمانی: Georg Rosbigalle) بازیکن فوتبال و هافبک اهل آلمان شرقی بود که از سال ۱۹۵۲ میلادی عضو تیم ملی فوتبال آلمان شرقی بوده‌است. وی در ۲ بازی ملی حضور داشته و در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند. گئورگ روسبیگاله آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۵۲ میلادی انجام داد.
هوشنگ طالع

| هوشنگ طالع | هوشنگ طالع |
| --- | --- |
زادهٔ: ۷ آبان ۱۳۱۲ تهران
تحصیلات: دکترا
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): علوم سیاسی و اقتصادی
 :  
هوشنگ طالع سیاستمدار اهل ایران و از نمایندگان بیست و دومین دوره مجلس شورای ملی بود. او از دانشگاه گراتس اتریش دکترای اقتصاد دارد و مسئولیت شاخه حزب پان‌ایرانیست (هیئت اجرایی / هاج) بر عهده دارد.
زندگی

هوشنگ طالع در سال ۱۳۱۲ خورشیدی در تهران به دنیا آمد. پدر او علی طالع است که ترجمه کتاب اقتصاد برای همه از جمله اقدامات اوست. همچنین مادر او فهیمه گنجه‌ای از بانوان میهن‌پرست و خواهر رضا گنجه‌ای (بابا شمل)، روزنامه‌نگار و مدیر نشریهٔ مشهور انتقادی و طنزآمیز دههٔ ۱۳۲۰ خورشیدی بابا شمل، بود.
هوشنگ طالع از ابتدای نوجوانی در حزب پان ایرانیست فعالیت نمود. او در سال ۱۳۴۶ به همراه چند تن دیگر از سران حزب پان ایرانیست به عنوان نماینده مردم وارد مجلس بیست و دوم شورای ملی گردید.
او در جریان جداسازی بحرین از ایران در سال ۱۳۴۹به شدت مخالفت کرد و با دولت وقت در این قضیه اختلاف شدید یافت و اعضای حزب پان ایرانیست هویدا را استیضاح کردند. او معتقد است یکی از مهم‌ترین دلایل سقوط ۵۷ همین خیانت شاه در مورد بحرین و گذشت از حق حاکمیت ملت ایران بود.
در سال‌های اخیر و با روی آوردن او به تاریخ‌پژوهی می‌توان وی را از رهبران فکری آن جریان دانست. در حال حاضر ماهنامهٔ خواندنی ارگان وی و هم‌اندیشان‌اش است.
تحصیلات

هوشنگ طالع تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در تهران و تحصیلات عالی خود را در دانشگاه‌های آلمان و اتریش گذرانده‌است.
وی مدرک دکترای علوم اقتصادی و سیاسی خود را از دانشگاه کارل فرانس-گراتس اتریش دریافت کرده‌است. وی همچنین دارای مدرک الگوسازی اقتصادی از سازمان ملل-انستیتو اکافه-بانگوگ-تایلند و دوره فوق لیسانس را در مدرسه عالی علوم اجتماعی پاریس گذرانده‌است.
طالع و برخی از همفکرانش در سال ۱۳۸۳ و به دنبال ائتلاف حزب پان ایرانیست با حزب دموکرات کردستان ایراناز این مجموعه جدا شده و حزب پان‌ایرانیست (هیئت اجرایی / هاج) را ایجاد کردند.
برخی آثار منتشر شده

هلال خصیب در رابطه با تجزیه سرزمین‌های ایرانی نشین
تزارها و تزارها
تجاوز و دفاع (ریشه‌ها و پی‌آمدهای تجاوز نظامی عراق به ایران)
فرهنگ ملی
اندیشه و دانش ملت گرایی
مکتب علمی ملت گرایی
ارتش، توان و نیرومندی:۱۳۶۲–۱۳۵۷
تجاوز عراق، خیانت خودی، حمایت بیگانه
چکیده تاریخ تجزیه ایران
مسکو: زمستان سرد ۱۳۲۴
تاریخچه مکتب پان ایرانیسم
تاریخ تمدن و فرهنگ ایران کهن
تاریخ تجزیه ایران - دفتر یکم - تلاش نافرجام برای تج‍زیه آذربایجان
تاریخ تجزیه ایران - دفتر دوم - تجزیه بحرین
تاریخ تجزیه ایران - دفتر سوم - تجزیه سرزمین‌های باختری
تاریخ تجزیه ایران - دفتر چهارم - تجزیه قفقاز
تاریخ تجزیه ایران - دفتر پنجم - تجزیه سرزمین‌های خاوری
روز سی تیر، میدان بهارستان
تاریخ تجزیه ایران - دفتر ششم - تلاش در راه وحدت
گوشه‌های پنهان برای تجزیه مهاباد (با همکاری پیمان حریقی)
قرارداد الجزایر و پی‌آمدهای آن
ناسیونالیسم ایرانی
برآمدن صفویان و بازسازی دولت فراگیر ملی
جهان‌نمای تاریخ ایران(۱۰۷۶۲پیش از میلاد تا ۱۹۷۰ میلادی)
تاریخ ایران کهن
خورشید و شیر از گاه کهن تا امروز
برخی آثار منتشر شده > کتاب‌ها‍ی منتشر شده به زبان انگلیسی

war in the persian gulf-1981
Iran in the claws of the bear. the failed soviel landgrab of 1964-۲۰۰۷-With Farhad Tale
کوه آگونگ

| آگونگ | آگونگ |
| --- | --- |
مرتفع‌ترین نقطه: مرتفع‌ترین نقطه
ارتفاع: ۳۱۴۲ متر
برجستگی: ۳٬۰۳۱ متر (۹٬۹۴۴ فوت) 
ایزولاسیون: ۱۰۵ کیلومتر (۶۵ مایل) 
مختصات: ۸°۲۰′۳۱٫۲″ جنوبی ۱۵۵°۳۰′۲۸٫۸″ شرقی﻿ / ﻿۸٫۳۴۲۰۰۰°جنوبی ۱۵۵٫۵۰۸۰۰۰°شرقی﻿ / -8.342000; 155.508000
جغرافیا: جغرافیا
موقعیت: بالی، جزایر سوندای کوچک، اندونزی
کوه آگونگ (اندونزیایی: Gunung Agung)، آتشفشان چینه‌ای متقارنی است که در شرق جزیرهٔ بالی در اندونزی قرار گرفته و بلندترین و مقدس‌ترین کوه این جزیره شناخته می‌شود. گونونگ آگونگ در زبان اندونزیایی به‌معنای کوه بزرگ است و هلندیان آنرا پیک ون بالی (به هلندی: Piek Van Bali) به‌معنای قلهٔ بالی می‌نامیدند. این کوه ۳۱۴۲ متر ارتفاع داشته و بر فراز دیوارهٔ کالدرایی جنوب شرقی آتشفشان باتور که در مجاورتش قرار دارد واقع گردیده است. همچنین دامنه‌های شمالی و جنوبی کوه آگونگ تا ساحل امتداد دارد و دهانهٔ آتشفشانی ۵۰۰ متری آن با دیواره‌های شیب‌دارش در عمق ۲۰۰ متری از قلهٔ کوه قرار گرفته است.
فوران سال ۱۹۶۳-۶۴

آگونگ پس از خوابی ۱۲۰ ساله در سال ۱۹۶۳ فوران کرد که این رویداد به‌عنوان یکی از بزرگترین آتشفشانی‌های سدهٔ بیستم میلادی به ثبت رسید. به‌دنبال فوران آگونگ، حجم عظیمی از باران خاکستر، جریان‌های ویرانگر آذرآواری و لاهار تولید شد که خسارات و ویرانی‌های بسیاری را به‌وجود آورد و دست کم ۱۶۰۰ نفر کشته و ۸۶ هزار نفر بی‌خانمان شدند.
اسطوره‌شناسی

بنا بر یکی از افسانه‌های بالیایی، خدایان کوه‌ها را به‌عنوان قلمروهای خود انتخاب کردند و بلندترین آنها به نام آگونگ را در بالی قرار دادند. در افسانه‌ای دیگر چنین آمده است که خدایان برای آرام کردن جزیرهٔ ناپایدار و لرزان بالی، کوه مقدس هندویان با نام ماهامرو را به آنجا آورده و به گونونگ آگونگ تغییر نامش دادند. این کوه برای اهالی بالی به «مرکز جهان» بدل گردید و زیارتگاه‌هایی برای آن در معابد این جزیره ساخته شد. همچنین معبد مادر بالی با عنوان پورا بساکی در سراشیبی کوه آگونگ ساخته شده‌است.
شب‌های روشن (فیلم ۱۳۸۱)

| شب‌های روشن | شب‌های روشن |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: فرزاد مؤتمن
تهیه‌کننده: حسین زندباف
نویسنده: سعید عقیقی
بازیگران: مهدی احمدی هانیه توسلی
موسیقی: پیمان یزدانیان
فیلم‌بردار: جمشید الوندی
تدوین‌گر: حسین زندباف
تاریخ‌های انتشار: ۵ آذر ۱۳۸۲
مدت زمان: ۱۰۳ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
فروش گیشه: ۶۵٬۰۰۰٬۰۰۰ تومان (تهران)
شب‌های روشن فیلمی است به کارگردانیِ فرزاد مؤتمن که فیلمنامهٔ آن را سعید عقیقی نوشته‌است. فیلم‌نامهٔ این اثر برداشتی آزاد از داستانِ «شب‌های روشن» اثرِ داستایوفسکی است. همچنین این فیلم بازسازی فیلم ایتالیایی شب‌های روشن می‌باشد.
مهدی احمدی و هانیه توسلی در این فیلم به‌ایفای نقش پرداخته‌اند.
Pope

شب‌های روشن داستانِ زندگیِ دو انسانِ تنهاست. مرد، استادِ دانشگاه، سرخوردهٔ اجتماعی و مأیوسِ فلسفی‌ست و انزوای خود را با تدریسِ ادبیات، مطالعهٔ کتاب و پرسه‌زدن در خیابان‌ها می‌گذراند. شبی متوجهِ دختری ساک‌به‌دست می‌شود و به او کمک می‌کند تا از شرّ مزاحمتِ یک رانندهٔ ماشین رهایی یابد. از این‌جا بینِ او و رؤیا دوستی شکل می‌گیرد. رؤیا بنا بر قولی که به عاشقِ خود، امیر، داده‌است، یک‌سال پس از آخرین ملاقات به وعده‌گاه آمده و می‌خواهد چهار شب در محل و ساعتِ معیّن در انتظارِ امیر بماند. استاد به رؤیا پناه می‌دهد و به او کمک می‌کند تا امیر را پیدا کند. طیّ این چهار روز بین رؤیا و استاد به‌تدریج دل‌بستگی به‌وجود می‌آید. استاد مصمّم می‌شود که با رؤیا ازدواج کند، امّا در چهارمین شب امیر به محلّ ملاقات می‌آید و رؤیا با او میرود
بازیگران

مهدی احمدی
هانیه توسلی
محسن شاه‌ابراهیمی
هیلدا هاشم‌پور
معصومه اسکندری
حسین فلاح
پیمان میرعلی‌اکبری
استقبال

در ابتدا واکنشِ منتقدین نسبت‌به فیلم چندان مثبت ارزیابی نشد. ماهنامه سینمایی فیلم، شب‌های روشن را زجرآور، کسالت‌بار و مزخرف خواند. اما پس از اکرانِ عمومی و استقبالِ تماشاگران، فیلم در مطبوعات و بینِ منتقدان تبدیل به یک «کالت» شد. و بنا به‌گفتهٔ برخی از منتقدانِ سینما، هنوز یکی از بهترین آثارِ فرزاد مؤتمن شناخته می‌شود.
نشریهٔ فیلم و سینما دربارهٔ فیلم چنین نوشت:
در آغاز فیلم، استادِ ادبیات (مهدی احمدی)، غزلِ عاشقانهٔ معروفی را با لحنی بسیارسرد می‌خوانَد. یعنی دقیقاً کاری که مؤتمن در کلّ فیلم آن را به انجام رسانده، این‌که داستانِ عاشقانهٔ معروف داستایوفسکی را با لحنی سرد روایت کرده‌است. ریتمِ آرام شب‌های روشن و بازی‌های سرد و بی‌احساس، باتوجه به این‌که با فیلمی عاشقانه سروکار داریم، خبر از جسارتِ بالای سازنده‌اش می‌دهد. بااین‌همه شب‌های روشن بیش‌تر از هر فیلمِ دیگری در این سال‌ها، مشحون از حس‌ّوحالی عاشقانه است. شب‌های روشن یک عاشقانهٔ آرام و موقّر است. کسانی که فیلم را تفرعن‌آمیز و پُراداواصول دیده‌اند، از درکِ منطقِ درونیِ فیلم عاجز مانده‌اند، فیلمی که بر خلافِ ساختهٔ قبلیِ سازنده‌اش، بیش‌ترین انرژی را نه از فیلم‌نامه، که از اجرای فوق‌العاده‌اش گرفته‌است. توجه داشته باشیم که شب‌های روشن با یک کارگردانیِ متوسط (و نه حتی ضعیف) مبدّل به یک نمایش‌نامهٔ کسالت‌بارِ رادیویی می‌شد.
سامانه موقعیت‌یاب جهانی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
لوگو : لوگو 
کشور مبدأ: ایالات متحده
اپراتور(ها): نیروی فضایی ایالات متحده آمریکا
نوع: نظامی، غیرنظامی
وضعیت: فعال
پوشش: جهانی
دقت: ۳۰–۵۰۰ سانتیمتر (۰٫۹۸–۱۶ فوت)
اطلاعات ماهواره‌ها: اطلاعات ماهواره‌ها
شمار ماهواره‌ها: ۲۴
ماهواره‌های در مدار: ۳۸ (۳۲ فعال)
نخستین پرتاب: ۲۲ فوریه ۱۹۷۸؛ ۴۶ سال پیش (۱۹۷۸-۲۲}})
شمار پرتاب‌ها: ۷۵
مشخصات مداری: مشخصات مداری
رژیم(های) مداری: ۶ میان‌مدار
ارتفاع مداری: ۲۰٬۱۸۰ کیلومتر (۱۲٬۵۴۰ مایل)
دیگر جزئیات: دیگر جزئیات
هزینه: ۱۲ میلیارد دلار (آغاز) ۱٫۸۴ میلیارد دلار در سال (۲۰۲۳) (هزینهٔ عملیاتی)
سامانهٔ موقعیت‌یابی جهانی (به انگلیسی: Global Positioning System) با سرواژه جی‌پی‌اس (به اختصار: GPS) سامانه‌ای برای یافتن موقعیت جغرافیایی است. این سامانه متشکل از ۲۴ ماهواره است که زمین را دور می‌زنند و در هر مدار ۴ ماهواره قرار دارد. راکتهای کوچکی این ماهواره‌ها را در مسیر درست نگاه می‌دارد. به این ماهواره‌ها نَو اِستار (NAVSTAR) گفته می‌شود. این ماهواره‌ها از محاسبات ریاضی ساده‌ای برای پخش اطلاعات استفاده می‌کنند که به عنوان طول و عرض و بلندی جغرافیایی گیرنده‌های روی زمین نشان داده می‌شوند.
سامانه جی‌پی‌اس بدون وابستگی به گیرنده‌های تلفن یا اینترنت عمل می‌کند. با این فناوری‌ها می‌توان اطلاعات دریافتی از این سامانه موقعیت‌یاب را بهتر و کاربردی‌تر کرد. سامانه جی‌پی‌اس می‌تواند توانایی حیاتی در زمینه موقعیت‌یابی برای کاربری نظامی یا همگانی در سراسر جهان فراهم کند.
پروژه جی‌پی‌اس در سال ۱۹۷۳ و توسط ایالات متحده آمریکا برای غلبه بر محدودیت‌های سامانه‌های موقعیت‌یابی پیشین، آغاز شد. وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا سامانه‌ای را توسعه داد که به شکل پیش‌فرض ۲۴ ماهواره را به کار می‌برد. طراحی و توسعه و پشتیبانی این سامانه بر عهده وزارت دفاع ایالات متحده است.
جی‌پی‌اس در هر زمان و در همه جهان قابل استفاده‌است و هیچ هزینه‌ای برای این خدمات گرفته نمی‌شود. ماهواره‌های جی‌پی‌اس، هر روز دو ب.