stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دوروتی ام. گیلفورد
سنین جوانی و تحصیل

دوروتی جین مورو در اتوموا، آیووا به دنیا آمد اما در لینکلن، نبراسکا، لس آنجلس و سیاتل بزرگ شد. پدرش که مدیر فروش یک شرکت تولیدکنندهٔ تایر بود، در هشت سالگی او درگذشت. او خیلی زود و در سن ۱۵ سالگی از دبیرستان فارغ‌التحصیل شد و به توصیهٔ یکی از مشاوران مدرسه، به تحصیل در رشتهٔ ریاضیات در دانشگاه واشینگتن، با پیش‌زمینه‌ای در زمینهٔ گیاه‌شناسی مشغول شد. او برای کسب مدرک کارشناسی ارشد در واشینگتن ماند و پس از گذراندن دوره‌ای در مورد علوم آماری و آمار با زیگمونت ویلهلم برنبام، به حوزه‌های کاربردی‌تر ریاضیات تمایل بیشتری پیدا کرد.
از آنجایی که او در طول جنگ جهانی دوم برای دوره‌های دکترا درخواست داده بود، رقابت سبک بود و مورو برنامه‌های زیادی را به‌عنوان گزینه‌ای برای فعالیت پیش روی خود داشت. در ابتدا، او کالج برین مار را انتخاب کرد و در آنجا به همکاری با هیلدا گیرینگر در زمینهٔ ژنتیک مشغول شد. در سال ۱۹۴۲ به دعوت هارولد هتلینگ به دانشگاه کلمبیا منتقل شد. او به فضای سرد و آموزش از راه دور در این دانشگاه علاقه‌ای نداشت و پس از یک سال به برین مار بازگشت، اما همزمان به همکاری با هتلینگ نیز ادامه داد. او بدون تکمیل تحصیلات دکترای خود، در دانشگاه جرج واشینگتن به هیئت علمی پیوست و پایان‌نامهٔ خود را در مورد ریاضیات مربوط به توزیع تی مربع هتلینگ به پایان رساند، اما در آن زمان هتلینگ به کارولینای شمالی نقل مکان کرد و سایر اعضای هیئت علمی کلمبیا پذیرای این پایان‌نامه نبودند، بنابراین او هرگز تحصیلات دکترای خود را به پایان نرساند.
فعالیت‌های بعدی

مورو در سال ۱۹۵۰ با لئون گیلفورد ازدواج کرد و پس از تلاش‌های ناموفق برای تکمیل تحصیلات دکترای خود، به واشینگتن بازگشت و شروع به ارائهٔ مشاوره به دولت کرد؛ او ابتدا در مؤسسه تحقیقات پزشکی نیروی دریایی، و بلافاصله پس از آن در اداره هوانوردی غیرنظامی مشغول به کار شد و در ادارهٔ هوانوردی غیرنظامی به سمت ریاست بیومتریک منصوب شد و به تجزیه و تحلیل آماری بر روی اطلاعات پزشکی خلبانان هواپیما پرداخت. او سپس به‌عنوان معاون مدیر آمار مالی به کمیسیون فدرال تجارت پیوست.
به دعوت هربرت سولومون، که همزمان با او در کلمبیا دانشجوی کارشناسی ارشد بود، در سال ۱۹۵۵ به اداره تحقیقات دریایی (ONR) منتقل شد. او شعبهٔ آمار این اداره را زیر نظر جوزف وایل، پسر ریاضیدان هرمان وایل و مدیر وقت علوم ریاضی در ادارهٔ تحقیقات دریایی اداره کرد. پس از سازماندهی مجدد این اداره، او همزمان ریاست آمار و ریاست تدارکات را در ادارهٔ تحقیقات دریایی بر عهده گرفت. پس از آن که فرد ریگبی جانشین وایل شد، گیلفورد به دانشگاه تگزاس تک نقل مکان کرد و مجدداً به سمت مدیر علوم ریاضی ارتقاء درجه یافت. او پس از مینا ریس که این بخش را تأسیس کرده بود، دومین مدیر زن این بخش شد. در طول این مدت، او همچنین یک سال را در دانشگاه کارنگی ملون گذراند و روی دومین پایان‌نامهٔ خود در مورد رابطه بین مدیریت زمان دانشکده و اهداف سازمانی به کار پرداخت، اما دوباره موفق به تکمیل دکترای خود نشد.
در این دوره، گیلفورد همچنین در خدمت به انجمن‌های حرفه‌ای در زمینه‌های تخصصی خود فعال بود. او از ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۴ به‌عنوان معاون مؤسسه آمار ریاضی خدمت کرد، با مؤسسه آمار بین‌المللی همکاری کرد، و ریاست هیئت کنفرانس علوم ریاضی را نیز بر عهده داشت.
در سال ۱۹۶۸، همزمان که ادارهٔ تحقیقات دریایی در حال تغییر از تحقیقات پایه به تحقیقات نظامی کاربردی‌تر تحت اصلاحیه منزفیلد بود، گیلفورد این اداره را ترک کرد. او به وزارت بهداشت، آموزش و رفاه نقل مکان کرد و در آنجا ریاست مرکز ملی آمار آموزش را بر عهده داشت. او که در این وزارتخانه درگیر سیاست اداری بود، در سال ۱۹۷۴ از خدمات فدرال بازنشسته شد، و به کار در آکادمی ملی علوم مشغول شد و در نهایت از آنجا به کمیتهٔ ملی آمار پیوست و هیئت مطالعات تطبیقی بین‌المللی در آموزش را تأسیس کرد و رهبری این هیئت را نیز بر عهده گرفت. پس از کار در این هیئت برای ۱۹ سال دیگر، گیلفورد برای بار دوم بازنشسته شد.
بازشناسی

در سال ۱۹۶۵، رئیس‌جمهور لیندون جانسون جایزهٔ زن فدرال را به گیلفورد اعطا کرد؛ این جایزه، جایزه‌ای افتخاری بود که هر سال به پنج زن اعطا می‌شد. او پس از آرینس جوی ویکنز، دومین آماردانی بود که این جایزه را دریافت می‌کرد.
گیلفورد در سال ۱۹۶۱ به‌عنوان عضو انجمن آمار آمریکا انتخاب شد و دو سال بعد همسرش به همین افتخار دست یافت. او در سال ۱۹۶۲ به‌عنوان عضو انجمن پیشبرد علوم آمریکا انتخاب شد او همچنین عضو مؤسسه آمار ریاضیات بود و به‌عنوان عضو مؤسسه آمار بین‌المللی نیز انتخاب شد.
عبداللهی سنگره

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۱۴ ژانویهٔ ۱۹۸۴ ‏(۴۰ سال)
زادگاه:  اپینه-سور-سن
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  Poissy
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۶–۲۰۰۸ |  Levallois |   |   |
| ۲۰۰۸–۲۰۰۹ |  Saint-Leu |   |   |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۲ |  Le Blanc-Mesnil |   |   |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۳ |  باشگاه فوتبال پاری سن ژرمن |  ۱۵ |  (۰) |
| ۲۰۱۳– |  Poissy |   |   |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۳– |  تیم ملی فوتبال موریتانی |  ۷ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۰:۰۱, ۹ اوت ۲۰۱۵ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۰:۰۱, ۹ اوت ۲۰۱۵ (UTC):  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۰:۰۱, ۹ اوت ۲۰۱۵ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۰:۰۱, ۹ اوت ۲۰۱۵ (UTC)
عبداللهی سنگره (انگلیسی: Abdoulahy Sangaré؛ زادهٔ ۱۴ ژانویهٔ ۱۹۸۴) بازیکن فوتبال اهل موریتانی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پاری سن ژرمن اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال موریتانی بازی کرده‌است.
فرانتس جان

فرانتس آدولف لوئیس جان متولد ۲۸ سپتامبر ۱۸۷۲ در پریتزواک و در گذشته ۱۷ نوامبر ۱۹۵۲ در برلین مؤسس و اولین رئیس باشگاه فوتبال بایرن مونیخ بوده‌است.
فرانتس جان در ۲۸ سپتامبر ۱۸۷۲ در پریتزواک متولد شد؛ ولی خانواده وی بعد از مدتی به برلین نقل مکان کردند سپس فرانتس جان که عکاس بود به مونیخ رفت و به باشگاه MTV 1879 Munich پیوست. بدنبال اینکه ریاست باشگاه با پیوستن فوتبالیست‌های باشگاه به انجمن باشگاه‌های جنوب آلمان مخالفت کرد در ۲۷ فوریه سال ۱۹۰۰ یازده بازیکن فوتبال به رهبری فرانتس جان باشگاه را ترک کردند و باشگاه فوتبال بایرن مونیخ را تأسیس کردند و جان هم به عنوان اولین رئیس باشگاه انتخاب شد.
تحت رهبری جان باشگاه به انجمن باشگاه‌های جنوب آلمان پیوست و بایرن سریع به یکی از بهترین و قوی‌ترین تیم‌های مونیخ تبدیل شد. در سال ۱۹۰۳ وی باشگاه را ترک کرد تا هسلینک هلندی جای وی را پر کند و در برلین لابراتوار عکس خود را تأسیس کرد. در دهه ۱۹۲۰ جان به عنوان رئیس افتخاری باشگاه بایرن مونیخ انتخاب شد.
باشگاه بایرن مونیخ تحت ریاست وی در سال‌های ۱۹۰۲ و ۱۹۰۳ قهرمان لیگ محلی باواریا شد. وی در ۱۷ نوامبر ۱۹۵۲ در برلین در گذشت.
خالدیا

| Theme of Chaldia Χαλδία, θέμα Χαλδίας | Theme of Chaldia Χαλδία, θέμα Χαλδίας |
| --- | --- |
Theme the امپراتوری بیزانس: Theme the امپراتوری بیزانس
ح. 820/840–1091/1095 ۱۰۹۸–۱۱۲۶ ۱۱۴۰–۱۲۰۴: ح. 820/840–1091/1095 ۱۰۹۸–۱۱۲۶ ۱۱۴۰–۱۲۰۴
 Map of the administrative structure of the Byzantine Empire in 842. Chaldia's strategic location in the north-easternmost corner of the Empire is evident.:  Map of the administrative structure of the Byzantine Empire in 842. Chaldia's strategic location in the north-easternmost corner of the Empire is evident.
مرکز: طرابزون
تاریخچه: 
دوران تاریخی: Middle Ages
• Establishment as a theme : ح. 820/840
• Autonomy from Byzantine rule after دودمان سلجوق incursions : ۱۰۹۱/۱۰۹۵–۱۰۹۸
• Rebellion of Constantine Gabras : ۱۱۲۶–۱۱۴۰
• Autonomy from Byzantine rule after جنگ صلیبی چهارم : ۱۲۰۴
• Fall to the امپراتوری عثمانی : ۱۴۶۱
 :  
خالدیا (یونانی: Χαλδία) منطقه‌ای تاریخی بود که در بلندی‌های کوهستانی واقع در شرق دریای سیاه و شمال شرقی آناتولی (ترکیه امروزی) قرار داشت. این منطقه تا نواحی ساحلی اطراف ترابوزان گسترده شده بود و از شمال به دریای سیاه، از شرق به لازستان، از جنوب به ارزنجان، ارزروم و ارمنستان صغیر و از غرب به پونتوس محدود می‌شد.
تنها کلمه باقی‌مانده از زبان خالدی، کاکامار، به ارتباط آن با زبان‌های هندواروپایی اشاره می‌کند. طبق گفته آپولونیوس رودسی، خالدیان از سکاهای ایرانی‌تبار بودند.
اولین ساکنان خالدی، یعنی کالیب‌ها، به عنوان آهنگران ماهر آهن شناخته می‌شدند. استعمار یونان در خالدیا به ساحل محدود بود. امپراتوری روم فقط بر مناطق ساحلی خالدیا تسلط داشت. ژوستینین یکم قبایل داخلی خالدیا را تحت تسلط خود درآورد و آنها را مسیحی کرد.
خالدیا سرشار از ذخایر معدنی مانند سرب، نقره و طلا بود. موقعیت راهبردی آن باعث شد تا به عنوان بخشی رسمی از امپراتوری بیزانس تحت عنوان سرزمین خالدیا شناخته شود. در اواخر سده‌های میانه، این منطقه هسته اصلی امپراتوری ترابوزان را تشکیل می‌داد تا اینکه در سال ۱۴۶۱ توسط امپراتوری عثمانی فتح شد. نام «خالدیا» از مردمی به نام کالیب‌ها گرفته شده‌است که در دوران باستان در این منطقه ساکن بودند.
آنتونی برایر منشأ نام [خالدیا] را نه به کلده، آن‌طور که کنستانتینوس هفتم پی گرفته بود، بلکه به زبان اورارتویی نسبت می‌دهد، که گویندگانش خالدی را خدای خورشید می‌دانستند. برایر در زمان نوشتن تحقیق خود خاطرنشان می‌کند که تعدادی از روستاهای منطقه اوف ترابزون هنوز به نام "Halt" شناخته می‌شدند. با این حال، دیگر محققان ارتباط اورارتویی را رد می‌کنند. Χάλυψ، نام قبیله در زبان یونانی، به معنای «آهن کارشده، فولاد» است، اصطلاحی که در لاتین به صورت chalybs به معنی «فولاد» درآمده است. سیس نام یونانی Chalybe را از Khaly-wa هیتی به معنی «سرزمین هالیس» مشتق کرده‌است. "Chalybes" بیش از یک مردم یا قبیله قابل شناسایی، یک اصطلاح عمومی یونانی برای "مردم سواحل دریای سیاه که در تجارت آهن فعالیت دارند" بود.
جغرافیا

در ابتدا، نام خالدیا به منطقه کوهستانی اطراف گوموش‌خانه، در شمال شرقی آناتولی محدود می‌شد، اما در دوره میانی بیزانس، این نام به مناطق ساحلی نیز گسترش یافت و بدین ترتیب کل استان اطراف تراپزوس (طرابزون امروزی) را دربر گرفت. خالدیا که شرقی‌ترین منطقه کوه‌های آناتولی شمالی را تشکیل می‌داد، از شمال به دریای سیاه، از شرق به لازستان (غربی‌ترین بخش پادشاهی ایبری) از جنوب به ارزنجان، ارزروم و آنچه رومیان و بیزانسی‌ها ارمنستان کوچک نامیدند و از غرب به نیمه غربی پونتوس محدود می‌شد. شهرهای اصلی آن دو کلنی باستانی یونانی‌ها، کراسوس (گره‌سون امروزی) و تراپزوس بودند که در دشت‌های ساحلی واقع شده بودند. نواحی کوهستانی داخلی در جنوب، که به نام Mesochaldia ("خالدیای میانه") شناخته می‌شود، کمتر سکونت‌پذیر بود و توسط مورخ قرن ششم پروکوپیوس به عنوان "غیرقابل دسترس" توصیف می‌شد؛ اما سرشار از ذخایر معدنی، به ویژه سرب، نقره و طلا بود. معادن این منطقه باعث شدند شهرک اصلی لقب آرگیروپولیس ("شهر نقره" گوموش‌خانه امروزی) بگیرد [نیازمند منبع].
تنها کلمه باقی‌مانده از زبان خالدی، کاکامار (نام خالدی برای دریای سیاه)، به ارتباط آن با زبان‌های هندواروپایی اشاره می‌کند. استرابون خالدیان را با مردمان باستانی کالیب هویت می‌دهد و آنها را خشن و جنگجو توصیف می‌کند.
اولین ساکنان محلی، یعنی کالیب‌ها، توسط نویسندگان کلاسیک به عنوان یکی از اولین ملل آهنگر آهن شناخته می‌شدند.
در واقع، نام یونانی فولاد (یونانی: χάλυβας، خالیباس) است که احتمالاً از آنها گرفته شده‌است.
اولین کلنی یونانی، تراپزون بود که توسط بازرگانان یونانی از ملط تأسیس شد و به‌طور سنتی به سال ۷۵۶ قبل از میلاد می‌رسد. استعمار یونان به ساحل محدود می‌شد و در دوره‌های بعدی امپراتوری روم نیز فقط اسمی بر قبایل داخلی باقی ماند. با این حال، مناطق ساحلی به استان‌های روم پنتوس تعلق داشتند. فقط در طول حکومت ژوستینین یکم (۵۲۷–۵۶۵) بود که قبایل جنگجو، سانویی‌ها یا تسانویی‌ها، تحت تسلط، مسیحی و تحت حکومت مرکزی درآمدند. ژوستینین کل منطقه را در استان نوبنیاد ارمنستان یکم ماگنا با ترابوزان به عنوان پایتخت خود (تحت امپراتور موریس (امپراتور روم شرقی)، به ارمنستان سوم تغییر نام یافت) شامل شد.
تاریخ

در نیمه دوم قرن هفتم، با تأسیس نظام تمی در تقسیمات کشوری بیزانس، این منطقه (پلوس پولمونیاکوس به همراه بخشی از ارمنستان یکم که به ارزنجان معروف بود) بخشی از تم ارمنستان شد، در ابتدا به عنوان تورما (لشکر) خالدیا و بعدها به عنوان یک دوک‌نشین (دکاتون) یا آرکنت نیموازی خودمختار درآمد. در سال ۸۴۰، و شاید از اوایل سال ۸۲۴، به عنوان یک «تم» مستقل تأسیس شد. جغرافی‌دانان عرب در قرون ۹ و ۱۰ گزارش‌های متفاوتی از این تم ارائه می‌دهند: ابن خردادبه گزارش می‌کند که شش مکان مستحکم داشته، قدامة بنجعفر شمار نیروهای آن را ۴۰۰۰ نفر می‌داند، در حالی که ابن فقیه همدانی می‌نویسد که استراتیگوس حاکم ۱۰۰۰۰ نفر (قطعاً بزرگنمایی شده) را فرمان می‌داده و دو تورمارکای تابع داشته. بر اساس اسناد قرن دهم، استراتیگوس خالدیا، بیست پوند طلا به عنوان حقوق سالانه دریافت می‌کرده، که نیمی از آن از خزانه دولت و بقیه از عواید مالیات استان خود او - شامل مالیات کومرکیون بر مسیرهای تجاری مهم از شرق که همگی در ترابوزان گرد می‌آمدند- تأمین می‌شده‌است. اوایل قرن دهم، بخش جنوبی تم، ناحالت کلتزنه از آن جدا شد و به تم جدیدالتأسیس Mesoپوتامیا اضافه شد.
خالدیا تا زمان توسعه قلمرو بیزانس در شرق، در اواخر قرن دهم، همچنان مرز شمال شرقی امپراتوری بیزانس باقی ماند. در طول دوره‌های ۱۰۹۱/۱۰۹۵–۱۰۹۸ و ۱۱۲۶–۱۱۴۰، تم عملاً توسط حکومت بیزانس مجزا شد. در طول دوره اول، تحت فرمانروایی دوکس تئودور گابراس، این منطقه توسط دودمان سلجوق از مناطق باقیمانده امپراتوری بیزانس جدا شد، در حالی که در دوره دوم، دوکس کنستانتین گابراس علیه امپراتور ژان دوم، امپراتور بیزانس شورش کرد. پس از غارت قسطنطنیه در سال ۱۲۰۴ توسط صلیبیون لاتین، دو دولت جانشین بیزانس تأسیس شدند: امپراتوری نیقیه و امارت اپیروس. یک سوم، امپراتوری ترابوزان، توسط الکسیوس یکم ترابوزان، از خاندان کمنن، فرمانده پادشاهی متحد گرجستان در لشکرکشی گرجستان به خالدیا، چند هفته قبل از غارت قسطنطنیه تأسیس شد. او خود را به‌طور دفاکتو امپراتور یافت و جایگاه خود را در طرابزون تثبیت کرد. در واقع، تا قرن چهاردهم، امپراتوری عملاً به قلمرو تم قدیم خالدیا محدود شد. امپراتوری ترابوزان توانست با ترکیبی از موقعیت غیرقابل دسترس خود، یک ارتش کوچک اما توانا و دیپلماسی صحیح مبتنی بر پیوندهای زناشویی، در برابر هرج ومرج‌ها باقی بماند، تا اینکه نهایتاً در سال ۱۴۶۱ به دست امپراتوری عثمانی سقوط کرد. با این وجود، دژهای مجزا در مناطق داخلی به مقاومت ادامه دادند. تنها در سال ۱۴۷۹ بود که این منطقه تسلیم شد و قلعه گولاچا، آخرین دژ باقی مانده مسیحیان در آناتولی، سقوط کرد. پس از آن نیز اقوام قابل‌توجهی از یونانی‌های پونتی در طول دوره عثمانی تا مبادله جمعیت میان یونان و ترکیه سال ۱۹۲۳ در این منطقه باقی ماندند.
بورس (کالبدشناسی)

| بورسا | بورسا |
| --- | --- |
Within the knee joint: bursae visible top right and bottom right: Within the knee joint: bursae visible top right and bottom right
Typical joint: Typical joint
جزئیات: جزئیات
شناسه‌ها: شناسه‌ها
لاتین: bursa synovialis
MeSH: D002061
TA98: A03.0.00.039
TA2: 2028, 2027
TH: H3.03.00.0.00039
FMA: 9692
بورس یا کیسه سینوویال (به انگلیسی: Bursa or Synovial bursa) کیسه‌ای لیفی (فیبروز) است، حاوی مایع سینوویال که بین دو بافت مجاور هم قرارمی گیرد و باعث تسهیل حرکات آنها نسبت به هم می‌گردد. یک بورس ممکن است میان استخوان و پوست یا دو ماهیچه واقع شود. گاهی بین تاندون عضلات و استخوان قرارمی گیرد.
بورس‌ها در اطراف مفاصل وجود دارند، که ممکن است با حفره مفصلی  ارتباط داشته باشند یا فاقد ارتباط باشند. مایع بورس باعث لغزندگی سطوح بافتی کنار هم می‌گردد و با کاهش اصطکاک، حرکات بافت‌ها را نسبت به یکدیگر آسان می‌کند.
بورسیت

به التهاب بورس به هر دلیلی، بورسیت  می‌گویند. استفاده بیش از حد از عناصری که در مجاور بورس قرارمی گیرند، ممکن است باعث بورسیت گردد. در مواردی دیگر، بورسیت به علت ضربه‌های مستقیم به آن اتفاق می‌افتد.
طویلان سفلی

| طویلان سفلی | طویلان سفلی |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۴°۴۷′ شمالی ۴۷°۵۵′ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۷۸۳°شمالی ۴۷٫۹۱۷°شرقی﻿ / 34.783; 47.917: مختصات: ۳۴°۴۷′ شمالی ۴۷°۵۵′ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۷۸۳°شمالی ۴۷٫۹۱۷°شرقی﻿ / 34.783; 47.917
کشور: ایران
استان: همدان
شهرستان: اسدآباد
بخش: بخش مرکزی
دهستان: کلیائی
جمعیت: ۹۲۷ نفر (سرشماری ۹۵)
طویلان سفلی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اسدآباد در استان همدان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان کلیائی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۴۰۱، جمعیت آن ۱۲۴۷ نفر بوده‌است.
دیزالو (فیلم)

| دیزالو | دیزالو |
| --- | --- |
کارگردان: کیم کی-دوک
تهیه‌کننده: Dinara  Zhumagaliyeva
نویسنده: کیم کی-دوک
بازیگران: Dinara Zhumagaliyeva   Sanjar Madi  Aruzhan Moldagaliyeva
موسیقی: Akmaral Zykaeva
تدوین‌گر: کیم کی-دوک
تاریخ‌های انتشار:  ۱۹ سپتامبر ۲۰۱۹ (۲۰۱۹-0۹-۱۹) (آلماتی)  
مدت زمان: ۸۰ دقیقه
کشور: کره جنوبی قزاقستان
زبان: روسی 
دیزالو یا منحل کردن (کره‌ای: 딘) فیلمی به نویسندگی و کارگردانی کیم کی دوک محصول سال ۲۰۱۹ است. این فیلم در قزاقستان فیلمبرداری شده‌است.
جوایز

| سال | جشنواره | بخش | نامزدی | نتیجه | جایزه | منبع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۲۰ | جشنواره بین‌المللی فیلم مسکو | بهترین فیلم | کیم کی دوک | نامزدشده | گئورگ طلایی |  |
فرانتس جوزف روپخت

| فرانتس جوزف روپخت | فرانتس جوزف روپخت |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ نوامبر ۱۸۱۴ فرایبورگ
درگذشت: ۴ آوریل ۱۸۷۰ (۵۵ سال) سن پترزبورگ
ملیت: امپراتوری روسیه
فرانتس جوزف روپخت (روسی: Франц Ива́нович Ру́прехт؛ ۱ نوامبر ۱۸۱۴ – ۴ آوریل ۱۸۷۰) گیاه‌شناس، و پزشک اهل امپراتوری روسیه بود.
غربی (افغانستان)

| غربی غربی | غربی غربی |
| --- | --- |
روستا: روستا
غربیLocation in Afghanistan: غربیLocation in Afghanistan
مختصات: ۳۲°۳۹′۳۶″ شمالی ۶۵°۲۹′۳۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۶۶۰۰۰°شمالی ۶۵٫۴۹۳۰۶°شرقی﻿ / 32.66000; 65.49306: مختصات: ۳۲°۳۹′۳۶″ شمالی ۶۵°۲۹′۳۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۶۶۰۰۰°شمالی ۶۵٫۴۹۳۰۶°شرقی﻿ / 32.66000; 65.49306
کشور:  افغانستان
ولایت: ولایت اروزگان
غربی (به لاتین: Gharbi) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت اروزگان واقع شده‌است.
طلاگه سفلی (هندیجان)

| طلاگه سفلی (هندیجان) | طلاگه سفلی (هندیجان) |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۰°۳۳′۳۵″ شمالی ۴۹°۴۱′۲۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۵۵۹۷۲°شمالی ۴۹٫۶۹۱۳۹°شرقی﻿ / 30.55972; 49.69139: مختصات: ۳۰°۳۳′۳۵″ شمالی ۴۹°۴۱′۲۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۵۵۹۷۲°شمالی ۴۹٫۶۹۱۳۹°شرقی﻿ / 30.55972; 49.69139
کشور: ایران
استان: خوزستان
شهرستان: هندیجان
بخش: بخش چم خلف عیسی
دهستان: سورین
جمعیت: ۹۱ نفر (سرشماری ۹۵)
طلاگه سفلی (هندیجان)، روستایی از توابع بخش چم خلف عیسی شهرستان هندیجان در استان خوزستان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان سورین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۵ نفر (۲۳خانوار) بوده‌است.
طویله بزرگ

| طویله بزرگ | طویله بزرگ |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۱°۲۱′ شمالی ۴۹°۸′ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۳۵۰°شمالی ۴۹٫۱۳۳°شرقی﻿ / 31.350; 49.133: مختصات: ۳۱°۲۱′ شمالی ۴۹°۸′ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۳۵۰°شمالی ۴۹٫۱۳۳°شرقی﻿ / 31.350; 49.133
کشور: ایران
استان: خوزستان
شهرستان: اهواز
بخش: بخش مرکزی
دهستان: غیزانیه
جمعیت: ۲۳ نفر (سرشماری ۹۵)
طویله بزرگ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اهواز در استان خوزستان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان غیزانیه قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۳ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
دادال

| دادال Дадал сум ᠳᠠᠳᠠᠯᠰᠤᠮᠤ | دادال Дадал сум ᠳᠠᠳᠠᠯᠰᠤᠮᠤ |
| --- | --- |
شهر: شهر
یادبود چنگیز خان: یادبود چنگیز خان
کشور: مغولستان
استان‌های مغولستان: استان خنتی
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۷۲۷ کیلومتر مربع (۱۸۲۵ مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۸ (UTC + 8)
دادال (به لاتین: Dadal) یک منطقهٔ مسکونی در مغولستان است که در استان خنتی واقع شده‌است. دادال ۴٬۷۲۷ کیلومتر مربع مساحت دارد.
تپه خوشداد ۲

| تپه خوشداد ۲ | تپه خوشداد ۲ |
| --- | --- |
نام: تپه خوشداد ۲
کشور: ایران
استان: استان سیستان و بلوچستان
شهرستان: شهرستان زابل
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: تپه
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۷۳۱۷
تاریخ ثبت ملی: ۲۳ بهمن ۱۳۸۵
تپه خوشداد ۲ مربوط به سده‌های ۷ تا ۹ ه.ق است و در شهرستان زابل، بخش پشت آب، دهستان قائم آباد، روستای خوشداد، ۷۵۰ متری شرق روستای خوشداد واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۳ بهمن ۱۳۸۵ با شمارهٔ ثبت ۱۷۳۱۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
دنی کوته

| دُنی کُته Denis Côté | دُنی کُته Denis Côté |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۶ نوامبر ۱۹۷۳
دنی کوته (فرانسوی: Denis Côté‎؛ زادهٔ ۱۶ نوامبر ۱۹۷۳در نیوبرانزویک، کانادا) یک کارگردان اهل کانادا است.
آثار وی در جشنواره بین‌المللی فیلم جئونجو، جشنواره فیلم کن و جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو به نمایش درآمده‌است.
این کارگردان کانادایی فرانسوی‌زبان که در سال ۲۰۱۳ میلادی با فیلم «ویک و فلو یک خرس دیدند» در جشنواره برلین شرکت کرده و برندهٔ جایزه آلفرد بائر این جشنواره شده بود، در سال ۲۰۱۶ میلادی با فیلم بوریس بدون بئاتریس محصول همین سال در جشنواره حضور یافت. فیلم یاد شده، در جمع ۲۳ فیلم بخش رقابتی شصت و ششمین دورهٔ جشنواره بین‌المللی فیلم برلین پذیرفته شد. دنی کوته تاکنون جوایز متعددی از جشنواره‌های لوکارنو، برلین، نامور بلژیک و مکزیک دریافت کرده‌است.
فرانسوا سیمون

| 0 | 1 |
| --- | --- |
Simon at the 1993 Tour de France: Simon at the 1993 Tour de France
مشخصات فردی: مشخصات فردی
نام کامل: François Simon
زاده: ۲۸ اکتبر ۱۹۶۸ ‏(۵۵ سال) تروا، فرانسه، فرانسه
اطلاعات تیم: اطلاعات تیم
نوع مسابقات: Road
نقش: Rider
تیم(های) حرفه‌ای: تیم(های) حرفه‌ای
۱۹۹۱–۱۹۹۵: Castorama
۱۹۹۶–۱۹۹۸: Gan
۱۹۹۹: Crédit Agricole
۲۰۰۰–۲۰۰۲: Bonjour
 :  
قهرمانی‌های مهم: قهرمانی‌های مهم
1999 French road race champion: 1999 French road race champion
 :  
فرانسوا سیمون (فرانسوی: François Simon‎؛ زادهٔ ۲۸ اکتبر ۱۹۶۸) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به تیم دوچرخه‌سواری کاستوراما اشاره کرد.
علولو (کلیبر)

| علولو علولو | علولو علولو |
| --- | --- |
village: village
کشور:  ایران
استان‌های ایران: استان آذربایجان شرقی
شهرستان‌های ایران: شهرستان کلیبر
بخش (تقسیمات کشوری): بخش آبش‌احمد
تقسیمات کشوری در ایران: دهستان آبش‌احمد
جمعیت (2006): جمعیت (2006)
 • کل: ۵۱۶
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
علولو یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان آبش‌احمد بخش آبش‌احمد شهرستان کلیبر واقع شده‌است.
عبدالعزیز کریم

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
 :  
شناسنامه: شناسنامه
زادروز: ۲۰ دسامبر ۱۹۷۹ ‏(۴۴ سال)
زادگاه: مسیعید ، قطر،
قد: ۱۷۷
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی: بازنشسته
شمارهٔ پیراهن: _
پُست: مدافع
باشگاه‌های حرفه‌ای: باشگاه‌های حرفه‌ای
| سال‌ها | باشگاه‌ها | بازی (گل) |
|  -۲۰۰۹ | العربی ام صلال | (۱۴۶) (۱۲)   (۱۲۴) (۱۷) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۰۱-۲۰۰۷ |  قطر |  |
عبدالعزیز کریم (زاده ۲۰ دسامبر ۱۹۷۹) یک بازیکن فوتبال اهل مسیعید، قطر می‌باشد.
دوران زندگی

این بازیکن هافبک در تابستان ۲۰۰۹ از العربی لیگ رقیب در باشگاه ورزشی ام صلال پیوست.
کریم در جام جهانی فوتبال نوجوانان ۱۹۹۵ که در اکوادور برگزار شد، برای قطر بازی کرد. وی بین سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۷ ده جام را برای تیم ملی فوتبال قطر به ارمغان آورد.
امیر قاسمی‌منجزی

امیر قاسمی‌مُنجِزی (زاده ۱۳۶۶ در مسجدسلیمان) کشتی‌گیر فرنگی‌کار در وزن ۱۳۰ کیلوگرم تیم ملی ایران و دارنده مدال طلای قهرمانی آسیا در سنگین وزن کشتی فرنگی است.
او توانست در مسابقات انتخابی المپیک ۲۰۱۶، سهمیه المپیک را در وزن ۱۳۰ کیلوگرم کسب کند، اما بنابر تصمیم کادر فنی تیم ملی کشتی و شخص محمد بنا، سرمربی تیم، از ترکیب تیم برای اعزام به المپیک خط خورد و بشیر باباجان‌زاده جانشین او شد.<
وی در مسابقات قهرمانی کشتی آسیا ۲۰۱۹ در وزن ۱۳۰ کیلوگرم قهرمان آسیا شد.
کسب سهمیه المپیک > ۲۰۱۶

امیر قاسمی‌منجزی، توانست در رقابت‌های جهانی گزینشی المپیک ۲۰۱۶ در اولان باتور (مغولستان)، مدال طلا را به دست بیاورد و سهمیه المپیک را کسب کند.
کسب سهمیه المپیک > ۲۰۲۰

امیر قاسمی‌منجزی در مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۹ در وزن ۱۳۰ کیلوگرم پنجم شد و سهمیه المپیک را کسب کرد.
فعالیت حرفه‌ای ورزشی > قهرمانی آسیا ۲۰۱۶

امیر قاسمی‌منجزی پس از استراحت در دور مقدماتی موفق شده بود حریفانی از ازبکستان و قزاقستان را شکست دهد. منجزی در دیدار فینال کشتی فرنگی قهرمانی آسیا به مصاف مرات رامانوف از قرقیزستان رفت و با ضربه فنی پیروز شد و به قهرمانی رسید.
فعالیت حرفه‌ای ورزشی > قهرمانی آسیا ۲۰۱۹

قاسمی منجزی در دور اول با نتیجه ۲ بر ۱ مورات رامونوف دارنده مدال نقره آسیا از قرقیزستان را مغلوب کرد. وی در دور بعد و در مرحله نیمه نهایی با نتیجه ۸ بر صفر مین سئوک کیم دارنده مدال برنز جهان و بازی‌های آسیایی از کره جنوبی را از پیش رو برداشت و به دیدار فینال راه یافت. منجزی در دیدار فینال وزن ۱۳۰ کیلوگرم در مقابل مومن جان عبدالله‌یف قهرمان بازی‌های آسیایی ۲۰۱۸ از ازبکستان قرار گرفت و با نتیجه ۳ بر ۲ به پیروزی رسید.
فعالیت حرفه‌ای ورزشی > قهرمانی جهان ۲۰۱۹

در وزن ۱۳۰ کیلوگرم امیر قاسمی منجزی در دور نخست با نتیجه ۳ بر یک از سد استفان دیوید از چک گذشت وی در دور بعد مقابل سرگی سمینوف قهرمان جهان و دارنده مدال برنز المپیک از روسیه با نتیجه ۶ بر ۴ به پیروزی دست یافت. وی در دور سوم و در مرحله یک چهارم نهایی مومن جان عبدالله‌یف قهرمان بازی‌های آسیایی از ازبکستان را با نتیجه ۳ بر یک مغلوب کرد و ضمن کسب سهمیه المپیک به مرحله نیمه نهایی راه یافت. قاسمی در این مرحله مقابل اسکار پینو دارنده مدال برنز جهان از کوبا با نتیجه ۶ بر ۲ مغلوب شد و به دیدار رده بندی رفت. قاسمی منجزی در این دیدار مقابل هیکی نابی از استونی دارنده مدال‌های نقره المپیک و طلا، نقره و برنز جهان قرار گرفت و با نتیجه ۸ بر صفر سه اخطاره شد و به عنوان پنجم رسید.
اوا گابور

| اوا گابور | اوا گابور |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۱ فوریهٔ ۱۹۱۹
درگذشت: ۴ ژوئیهٔ ۱۹۹۵ (۷۶ سال)
ملیت: مجارستان
سال‌های فعالیت: ۱۹۴۱-۱۹۹۴
اِوا گابور (مجاری: Gabor Eva؛ ۱۱ فوریهٔ ۱۹۱۹ – ۴ ژوئیهٔ ۱۹۹۵) یک هنرپیشه، و صدا پیشه اهل مجارستان بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به نجات دهندگان، گربه‌های اشرافی اشاره کرد.
بورس آتن

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع شرکت:  بورس اوراق بهادار
مکان: آتن، یونان
موقعیت: 
بنیان‌نهاده: ۱۸۷۶
مالک: گرون هلکس
افراد کلیدی: اسپایروس کاپرالوس (مدیرعامل) لاکوفوس گئورگانوس (رئیس هیئت مدیره)
واحد پول: € یورو
شمار فهرست‌ها: ۳۱۷
وبگاه: www.athex.gr
ساختمان مرکزی بازار بورس آتن
بورس آتن (به انگلیسی: Athens Exchange) بازار بورس اوراق بهادار مستقر در شهر آتن، یونان است، که معاملات خود را از سال ۱۸۷۶ آغاز نمود. بورس آتن از شرکت‌های زیرمجموعه گروه هلنیک می‌باشد.
حکمت و فلسفه

حکمت و فلسفه فصلنامه علمی-پژوهشی گروه فلسفه دانشگاه علامه طباطبایی است. مدیر مسئول این مجله، علی‌اصغر مصلح و سردبیر آن احمدعلی حیدری است. این مجله از سال ۱۳۸۴ منتشر می‌شود.