معادن ایران
مسائل اقتصادی

در سالهای اخیر نزدیک به ۳۰٪ سرمایه‌گذاری کشور در زمینه معدن انجام شده‌است. در سال ۲۰۰۸، ۴۵٪ سرمایه بازار سهام در صنایع معدنی بود. در سال ۲۰۰۸ سهم بخش معدن و صنایع معدنی به بیش از پنج درصد در تولید ناخالص داخلی افزایش یافت. بیشترین حاشیه سود در میان ۱۰۰ شرکت برتر ایرانی در سال ۲۰۰۹ مربوط به بخش استخراج معادن بود که حاشیه سود آن ۵۸٪ بود، در حالیکه حاشیه سود ناخالص شرکت‌های فورچون ۵۰۰ برابر ۱۱٪ بود. در سه‌ماهه اول ۲۰۰۹-۲۰۱۰، ایران نزدیک به ۵٫۶ میلیون تن محصولات معدنی به ارزش بیش از ۱٫۲ میلیارد دلار صادر کرد. در سال‌های ۲۰۰۹–۲۰۱۰ صادرات بخش معدن به ۸٫۱۳ میلیارد دلار رسید که حدود ۳۲٪ از صادرات غیرنفتی کشور را تشکیل می‌دهد. هر ساله پس از مذاکره بین تولیدکنندگان سنگ آهن و فولاد، قیمت سنگ آهن توسط دولت تعیین می‌شود. در سال ۲۰۰۸، متوسط قیمت سنگ آهن ۵۶ دلار در هر تن تعیین شد. در حال حاضر قیمت‌های فولاد، سیمان و سنگ آهن در ایران آزاد شده‌است. در مارس ۲۰۱۲، بورس کالای ایران، آزادسازی کامل قیمت فروش فولاد خام و محصولات جانبی را اعلام کرد. ذخایر معدنی ایران بیش از ۷۷۰ میلیارد دلار ارزیابی شده‌است (۲۰۱۴).
در سال ۲۰۰۵، از ۳۱۲۵ معدن فعال، به ترتیب ۲٬۷۴۷ و ۳۷۸ معدن توسط بخشهای خصوصی و دولتی اداره می‌شدند. در سال ۲۰۱۰، ۵٬۵۷۴ معدن در ۳۰ استان کشور در حال بهره‌برداری هستند ( فعال، غیرفعال یا در حال تجهیز). میزان استخراج از این معادن در سال‌های گذشته تقریباً ۲۱۷٫۵ میلیون تن بوده‌است. در حال حاضر بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ نفر در بخش معادن مشغول به کار هستند در حالیکه در کل ۵۰۰٬۰۰۰ نفر در بخش معدن مشغول به کار هستند. تعداد واحدهای معدنی مجزا موجود ۲۰٬۳۷۵ واحد است. شرکت ملی معدن ایران با ۰٫۶٪ از کل تولید معدن در جهان٬ بیست و سومین شرکت معدن بزرگ جهان است.
پروژه‌های اکتشافی اجرا شده توسط سازمان ملی زمین‌شناسی و اکتشافات معدنی در سه سال دوره ۲۰۰۵-۲۰۰۸، شش برابر بیشتر از رقم مربوط به مدت مشابه در دولت قبل است. از سال ۲۰۰۵، میزان مرگ و میر در حوادث معدن از یک نفر به ازای ۶ میلیوت تُن به یک نفر در ۱۰ میلیون تن تولید معدن کاهش یافته‌است.
ایران در منطقه‌ای واقع شده که کشورهای اطراف آن مانند ترکیه، عربستان سعودی و سایر کشورهای حوزهٔ خلیج فارس با توجه به آهنگ رشد و توسعهٔ اقتصادی به منابع معدنی نیاز دارند و این در حالی است که این کشورها از نظر ذخایر معدنی، بسیار فقیر هستند؛ حتی این کشورها در صنایعی مانند فولاد، سرمایه‌گذاری هم کرده‌اند اما مواد اولیهٔ آن‌ها وارداتی است؛ و ایران می‌تواند منبع خوبی برای تأمین نیازهای این کشورها که به سرعت در حال افزایش است، محسوب شود. ایران با ۱۸ درصد منابع گاز و ۹ درصد منابع نفت در میان کشورهای معدنی دنیا، موقعیت منحصربه‌فردی برای تأمین انرژی فعالیت‌های معدنی به‌خصوص در فرآوری و فلزات دارد و قیمت انرژی در ایران با توجه به منابع عمده، بعضاً تا ۵۰ درصد قیمت جهانی است و این موقعیت شرایطی را فراهم می‌کند که شرکت‌های بزرگ، کل عملیات مرتبط با معدن را از استخراج صنایع تولید فلزات به‌خصوص فولاد در ایران با قیمت تمام شده مناسب انجام دهند و به بازارهای نزدیک منطقه صادر کنند.
ایران با توجه به پتانسیل معدنی از ۷۰ سال قبل، اولین کشوری بود که تدریس رشته معدن و زمین‌شناسی را در بین کشورهای منطقه آغاز کرد و در حال حاضر بیش از ۵۰ هزار نفر مهندس و تکنسین در رشته‌های معدن، متالورژی و کارشناس زمین‌شناسی تربیت کرده‌است. این خیل عظیم نیروهای متخصص کشورهای سرمایه‌گذار را از نظر نیروی انسانی بی‌نیاز می‌کند و این در حالی است که در سایر کشورهای منطقه چنین پتانسیلی وجود ندارد. ایران از نظر حجم ذخایر قطعی و بالقوه، وجود زیربناهای مناسب، وجود بازار مناسب مصرف در ایران و کشورهای منطقه، قیمت مناسب انرژی، دسترسی به آب‌های آزاد و همچنین نیروی انسانی متخصص و تحصیلکرده بخش معدن، یکی از کشورهای بسیار شاخص جهت سرمایه‌گذاری شرکت‌های بزرگ معدنی شناخته می‌شود و در یک جمله ایران در آینده بهشت سرمایه‌گذاری معدنی شناخته خواهد شد.