stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جنگ چالدران
نتیجهٔ جنگ

از نگاهی، این جنگ، یک پیروزی مقطعی برای عثمانی‌ها بود ولی برای صفویان و به‌ویژه شاه اسماعیل، تبدیل به یک فاجعه شد. پس از جنگ چالدران، شاه اسماعیل افسردگی گرفت و دیگر رهبری لشکریانش را در جنگ بر عهده نگرفت. پیوند میان شاه به‌عنوان روح هدایتگر نیمه‌خدایی و قزلباش، به‌طور جبران‌ناپذیری شکسته شد. در حدود یک سال پس از شکست، عناصر قبایل قزلباش، اقتدار اسماعیل برای مدیریت امور کشور، به تدریج ضعیف گشت.
سپاه عثمانی شهر تبریز را نیز تصرف کرد اما به‌دلیل کمبود آذوقه مجبور به بازگشت شد و حکومت نوپای صفوی از نابودی حتمی نجات یافت. بسیاری از سپاهیان ایران و فرماندهان و صاحبان مناصب در میدان جنگ کشته شدند و شاه اسماعیل با فداکاری چند قزلباش جان سالم به‌در برد. او پس از آن، دیگر رهبری لشکریانش را در جنگ بر عهده نگرفت. این نبرد از اهمیت مهمی در تاریخ برخوردار است؛ زیرا نه تنها این عقیده را که مرشد شیعه، «معصوم» است، نفی نمود، بلکه روسای قبایل کُرد را نیز بر آن داشت تا بیعت خود را از صفویان به امپراتوری عثمانی تغییر دهند. پس از جنگ چالدران، ایران در جنگ‌های آواجیک (۱۵۱۵) و کوچیسار (۱۵۱۶) نیز شکست خورد و کردستان باختری (مناطق کردستان ترکیه، کردستان عراق و کردستان سوریه کنونی) از ایران جدا شد و به‌دست عثمانی افتاد.
سال‌ها بعد، شاه تهماسب در جواب نامه سلطان سلیمان که به او گفته بود: «پدران ما جنگ کردند. اگر تو نیز ادعای شجاعت داری، بیا جنگ کنیم و اگر جنگ نمی‌کنی دیگر ادعای شجاعت نکن» گفت: «حضرت پروردگار جل جلاله و عظم شأنه در کلام شریف فرموده که در جهاد و غزا که با کفار نمائید خود را به تهلکه (هلاکت) میندازید. جایی که در غزای کفار از تهلکه منع فرموده باشد، من چگونه دو لشکر مسلمان را که در عدد برابر ده کس یک کس نبوده، به جنگ فتوی دهم و این مسلمانان را در تهلکه اندازم، پدر من در آن روز که با پدر شما جنگ کرد، دورمیش خان و سایر امرا بلکه تمامی لشکر او مست بودند، شب تا صباح شراب خورده، آهنگ جنگ نموده بودند و این مقدمه به‌غایت نامعقول و بد واقع شده بود. از آن تاریخ هرگاه حکایت جنگ چالدران به میان می‌آید، من دورمیش خان را دعای بد می‌کنم که پدرم شاه اسماعیل را فریفته برد و جنگ کرد».
نگارخانه

آرامگاه میرسید شریف‌الدین علی صدر در چالدران.
تصویری از آرامگاه کشته‌گان جنگ چالدران در اردبیل.
تصویری از آرامگاه کشته‌گان جنگ چالدران در اردبیل.
برای مطالعه بیشتر

رنجبر، محمدعلی؛ رحیمیان، محمدحسن (خرداد ۱۳۹۶). «روایتی ایتالیایی از جنگ چالدران» (PDF). جستارهای تاریخی. پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی. ۸ (۱).
| ن ب وایران صفوی (۱۷۳۶–۱۵۰۱) | ن ب وایران صفوی (۱۷۳۶–۱۵۰۱) |
| --- | --- |
سران کشور:  شاهان شجره‌نامه  مادران شاهان  وزیران اعظم 
ایدئولوژی و مذهب:  بینش و ایدئولوژی  دین و مذهب  مرشد کامل  صوفی  طریقت صفویه  رسمی شدن مذهب شیعه  اقلیت‌های مذهبی مسیحیت 
تاریخ سیاسی:  منبع‌شناسی  تاریخ اجتماعی  روابط خارجی عثمانی  روسیه  هابسبورگ  فرانسه  سفارت اول اروپا  سفارت دوم اروپا  بازگرداندن تهماسب دوم به تخت شاهی  سرنگونی صفویان 
تاریخ نظامی:  ارتش  جنگ‌ها با ازبکان  جنگ‌ها با پرتغال ۱۵۰۷  ۱۶۲۲  جنگ‌ها با عثمانی ۱۵۱۴  ۱۵۵۵–۱۵۳۲  ۱۵۹۰–۱۵۷۸  ۱۶۱۸–۱۶۰۳  ۱۶۳۹–۱۶۲۳  ۱۷۲۷–۱۷۲۳  ۱۷۳۵–۱۷۳۰  جنگ‌ها با گورکانیان ۱۶۲۳–۱۶۲۲  ۱۶۵۳–۱۶۴۹  جنگ‌ها با روسیه ۱۶۵۳–۱۶۵۱  ۱۷۲۳–۱۷۲۲ 
فرهنگ و تمدن:  مکتب اصفهان  انواع هنر هنر  فرش  مکتب تبریز دوم  معماری  فلزکاری  بازرگانی  راه و چاپار  کشاورزی  عباسی آبازی  دیوارهای دفاعی 
جستارهای وابسته:  شکنجه‌های دوره صفوی 
 رده:  رده
| داده‌های کتابخانه‌ای  | داده‌های کتابخانه‌ای  |
| --- | --- |
کتابخانه‌های ملی:  اسرائیل  ایالات متحده آمریکا 
سایر:  دانشنامهٔ اسلام 
| ن ب وجنگ‌های ایران و عثمانی | ن ب وجنگ‌های ایران و عثمانی |
| --- | --- |
ایران صفوی ۱۵۱۴  ۱۵۵۵–۱۵۳۲  ۱۵۹۰–۱۵۷۸  ۱۶۱۸–۱۶۰۳  ۱۶۳۹–۱۶۲۳  ۱۷۲۷–۱۷۲۳  ۱۷۳۵–۱۷۳۰ ایران افشاری ۱۷۴۶–۱۷۴۳ ایران زند ۱۷۷۶–۱۷۷۵ ایران قاجاری ۱۸۲۳–۱۸۲۱  ۱۸۳۹–۱۸۳۸: ایران صفوی ۱۵۱۴  ۱۵۵۵–۱۵۳۲  ۱۵۹۰–۱۵۷۸  ۱۶۱۸–۱۶۰۳  ۱۶۳۹–۱۶۲۳  ۱۷۲۷–۱۷۲۳  ۱۷۳۵–۱۷۳۰ ایران افشاری ۱۷۴۶–۱۷۴۳ ایران زند ۱۷۷۶–۱۷۷۵ ایران قاجاری ۱۸۲۳–۱۸۲۱  ۱۸۳۹–۱۸۳۸
نگاره‌ای از قتل یکی از سرداران عثمانی به نام علی بیگ مالقوچ اوغلی به دست شاه اسماعیل در جنگ چالدران.
بازگشت سلطان سلیم به آناتولی پس از جنگ چالدران.
رامایانا

صحنه‌ای از رامایانا
رامایانا (سانسکریت: रामायणम्، آوانگاری: Rāmāyaṇam، ت. «سفر راما») حماسه باستانی هندوستان است که تقریباً در بین سال‌های ۴۰۰ پیش از میلاد تا ۲۰۰ پس از میلاد نگاشته شده‌است. رامایانا که در کنار مهاباراتا، دو منظومهٔ بزرگ حماسی هند را به وجود می‌آورد، رکن مهمی در ادبیات حماسی هند به‌شمار می‌رود. برخلاف مهاباراتا، رامایانا تنها به داستان‌های رزمی نمی‌پردازد بلکه در میان داستان‌ها، به آموزه‌های دانشمندان و حکیمان هندی و دیدگاه‌های فلسفی و دینی می‌پردازد. نظم رامایانا را به والمیکی نسبت داده‌اند که در حدود سده سوم پیش از میلاد مسیح می‌زیسته و گفته شده که سرودن شعر را بی هیچ پیش زمینه، و به صورتی شهودی و خودجوش آغاز کرده؛ و تلسی داس، شاعر نامدار و صاحب سبک هندی که در حدود سال‌های ۱۵۳۲ تا ۱۶۲۳ میلادی می‌زیسته نیز این منظومه را از زبان فارسی به نظم هندی مردمی درآورده‌است.
مهمترین شخصیت‌های این حماسه عبارتند از: راما، سیتا، هانومان، لاکشمانا و بهاراتا. رامایانا که از حیث اهمیت احترام و ارزش همپایه مهاباراتا است حاوی ۹۶٬۰۰۰ بیت (شلوکا) می‌باشد و از مهاباراتا به مراتب کوتاه‌تر است. رامایانا از دو واژه رام و اینه ترکیب یافته که روی هم به معنای سفر راما است اما به‌طور مجازی، سرگذشت رام و آنچه از رخدادها بر سر او آمده را شامل می‌شود و دربارهٔ زندگی رام و همسرش یبتا است.
درون‌مایه

داستان اصلی متعلق به راما، هفتمین تجسم ویشنو، و پسر دشرت پادشاه ایودهیا در هند شمالی است و او در سراسر داستان به عنوان رب‌النوع یاد شده و کارهای دلیرانه و قهرمانانه وی مورد ستایش پیروان دین هندو قرار گرفته‌است.
در رامایانا اطاعت از بزرگان، زندگی کمال مطلوب خانوادگی و پیوندهای خوب خانوادگی درس داده شده‌است. سیتا، نشانهٔ عصمت و عشق به همسر، یکی از قطب‌های قوی این داستان است که همراه با قطب دیگر آن یعنی شوهر و شجاعت و شیدایی او نسبت به وی، منظومهٔ رامایانا را شکل می‌بخشد. این دو همسر که نماد دو انسان برگزیده و کاملند، به مثابهٔ دو رب‌النوع، نزد هندیان مورد ستایش هستند و افسانهٔ عشق و ایثارشان، خاستگاه پیدایش بسیاری باورها و آفرینش‌های هنری بوده‌است. وفاداری لاکشمان نسبت به راما نیز به عنوان فضیلتی اخلاقی مورد احترام و ستایش اهل هند است.
بخش‌ها

این منظومه، بر هفت «کاند» یا «بخش» یا نظایر آن تقسیم شده که هر یک، یکی از رویدادهای مهم داستان را در بر می‌گیرد و آن هفت، عبارتند از:
به باور برخی از پژوهندگان، گفتار یکم و هفتم، جزو منظومهٔ اصلی نبوده و بعدها به آن پیوست گردیده‌است.
برگردان‌های فارسی

رامایانا از زمان اکبر شاه، ترجمه‌های گوناگون از افراد متفاوت به خود دیده و بارها از زبان سانسکریت به نظم و نثر فارسی درآمده؛ که نسخه‌هایی از آن در هند و ایران و خارج از این دو کشور موجود است. این داستان را در روزگاران گذشته بیش از بیست نفر از سانسکریت به فارسی ترجمه کرده‌اند.
از میان اینها، یکی از ترجمه‌های کامل، به امر سنگهه تعلق دارد که با تصحیح امر پرکاش، در لکهنو به چاپ رسیده و نیز در سال ۱۲۵۰ خورشیدی به کوشش عبد الودود اظهر دهلوی در تهران چاپ شده‌است.
دیگر برگردان‌ها:
عبدالقادر بدایونی بامتثال امر شاهنشاه اکبر در سال ۹۹۵ هجری ترجمه رامایانا را شروع کرد و در سال ۹۹۹ به پادشاه تقدیم نمود: اتمام ترجمه رامایانا موجب کمال خرسندی اکبرشاه گردید.
ترجمهٔ دیگر بنام رام و سینا که منظوم بوده‌است در زمان سلطنت جهانگیرشاه به وسیلهٔ شیخ سعدالدوله مسیح (یا مسیحا) خیرانوی‌پانی‌پتی صورت گرفت.
ترجمهٔ دیگر در زمان سلطنت جهانگیرشاه به وسیلهٔ گردهرداس کالیسته دهلوی بسال ۱۰۳۳ هـ. ترجمه شد و به شاهنشاه وقت هدیه گردید.
ترجمهٔ دیگر به وسیلهٔ دیبی داس کایته در قرن بسال ۱۰۹۷ هـ. توسط چندرمن پسر سری رام انجام گرفت.
ترجمهٔ دیگر بنام «امربدپرکاش» در زمان سلطنت اورنگ‌زیب عالمگیر در سال ۱۱۱۷ هـ بوسیلهٔ امرسینگ منشی به عمل آمد.
ترجمهٔ دیگر به وسیلهٔ دیبی ددس کایته در قرن یازدهم هجری صورت گرفت.
ترجمهٔ دیگر که منظوم بود بوسیلهٔ منشی منوهرسینگ در قرن نوزدهم میلادی بوقوع پیوست.
تصحیح ترجمه منظوم رامایانا در سال 1387 توسط عبدالحمید ضیایی منتشر شد.
ترجمهٔ دیگر توسط راجیسوررا و متخلص به اصغر مؤلف کتب عدیده‌ای بفارسی به عمل آمد، و بسال ۱۳۴۳ هـ در مطبع اختر دکن حیدرآباد انتشار یافت.
نسخه‌ای فارسی از کتاب رامایانا که در زمان امپراتوری گورکانی خلق شده‌است.
هانومان در حال سفر به لانکا در مینیاتوری گورکانی اثر ضیاءالدین.
نبرد لنکا کشیده شده توسط صاحب دین.
برگی از یک برگردان فارسی رامایانا.
فلینت کریک، اکلاهما

مکان
| Flint Creek | Flint Creek |
| --- | --- |
مکان مختص سرشماری: مکان مختص سرشماری
Flint CreekLocation within the state of Oklahoma: Flint CreekLocation within the state of Oklahoma
مختصات: ۳۶°۱۰′۲۵″ شمالی ۹۴°۴۴′۴۹″ غربی﻿ / ﻿۳۶٫۱۷۳۶۱°شمالی ۹۴٫۷۴۶۹۴°غربی﻿ / 36.17361; -94.74694: مختصات: ۳۶°۱۰′۲۵″ شمالی ۹۴°۴۴′۴۹″ غربی﻿ / ﻿۳۶٫۱۷۳۶۱°شمالی ۹۴٫۷۴۶۹۴°غربی﻿ / 36.17361; -94.74694
State: اکلاهما
شهرستان: Delaware
مساحت: مساحت
 • کل: ۶٫۳ مایل مربع (۱۶ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۶٫۳ مایل مربع (۱۶ کیلومتر مربع)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۵۸۰
 • تراکم: ۹۲/مایل مربع (۳۶/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CST)
فلینت کریک(به انگلیسی: Flint Creek) شهری در ایالت اکلاهما کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۷۳۲ نفر بوده‌است.
سامیت، میسیسیپی

مکان
| Summit, Mississippi | Summit, Mississippi |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
Location of Summit, Mississippi: Location of Summit, Mississippi
مختصات: ۳۱°۱۶′۵۸″ شمالی ۹۰°۲۸′۰″ غربی﻿ / ﻿۳۱٫۲۸۲۷۸°شمالی ۹۰٫۴۶۶۶۷°غربی﻿ / 31.28278; -90.46667: مختصات: ۳۱°۱۶′۵۸″ شمالی ۹۰°۲۸′۰″ غربی﻿ / ﻿۳۱٫۲۸۲۷۸°شمالی ۹۰٫۴۶۶۶۷°غربی﻿ / 31.28278; -90.46667
ایالت: ایالت میسیسیپی
County: Pike
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۷ مایل مربع (۴٫۴ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۷ مایل مربع (۴٫۴ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۴۳۳ فوت (۱۳۲ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۱٬۴۲۸
 • تراکم: ۸۴۸٫۹/مایل مربع (۳۲۷٫۸/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 39666
کد منطقه: 601
FIPS code: 28-71480
GNIS feature ID: 0678402
سامیت (به انگلیسی: Summit) شهرکی در ایالت میسیسیپی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۷۰۵
نفر بوده‌است.
ابوذر غفاری

| أَبُو ذَرّ | أَبُو ذَرّ |
| --- | --- |
عنوان(ها): ٱلْغِفَارِيّ ٱلْكِنَانِيّ
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: جُنْدَب ٱبْن جُنَادَة حجاز
درگذشته: ۳۱ قمری ربذه, خلافت راشدین
محل دفن: ربذه، حجاز،  عربستان سعودی امروز
دین: اسلام
فرزندان: ذر (دختر)
والدین: جُناده (پدر) رَمله (مادر)
شناخته شده برای: صحابه محمد
بستگان: انیس (برادر)
ابوذر غِفاری یا جُندب بن جُناده یکی از صحابیون محمد بن عبدالله و از حامیان علی بن ابی‌طالب بود. عمدتاً با نام ابوذر شناخته می‌شود. البته نام‌های دیگری هم برای او ذکر شده‌است.
نام و نسب و تولد

ابوذر غفاری یا جندب بن جناده از صحابی محمد است. تاریخ تولد او مشخص نیست اما چون گفته اند که در کهنسالی فوت کرده است می بایست قبل از اسلام عمر زیادی کرده باشد. ابن سعد، ابن هشام و برقی لقب او را بریر ذکر کرده اند. نسب وی تا عدنان مشخص است و او را به قبیله بنی غفار نسبت داده اند. مادرش نیز از همین قبیله بوده است. ابوذر در میان اصحاب محمد به لقمان معروف بود و محمد نصایح و موعظه های زیادی به ابوذر کرده است که در کتابها آمده است.
پیش از اسلام

گفته می‌شود که وی پیش از مسلمان شدن، یکتاپرست بوده‌است. در منابع اسلامی نوشته‌اند: روزی قدری شیر نزد بت قبیله اش که «مناه» بود برد و منتظر شد که ببیند بت چه می‌کند. ناگاه دید روباهی آمد و شیر را خورد و بر سر و روی بت، بول کرد و رفت. دیدن این منظره ابوذر را به فکر فرو برد و با خود گفت: «بتی که این قدر مفلوک است که روباهی را نمی‌تواند از خود دور کند، چگونه می‌تواند معبود من باشد و دفع زیان من و دیگران بنماید؟» همین اتفاق سبب شد که دست از بت‌پرستی بردارد و به دنبال حنفای خود برود. او سالها پیش از بعثت محمد دست از بت‌پرستی برداشت و در زمره حنفای زمان خود درآمد.
طبق برخی از روایات، او قبل از بعثت نماز می‌خواند و هنگامی که از او پرسیدند: «به کدام جهت نماز می‌خواندی؟» پاسخ داد: «حیث وَجَّهَنی الله» بدان سو که خداوند مرا متوجه می‌کرد.
ایمان به اسلام

وقتی اخبار محمد بن عبدالله  به گوشش رسید، برادرش اُنیس را به مکه فرستاد تا در مورد دین محمد تحقیق کند. اما اطلاعاتی که برادرش برایش آورد، وی را راضی نکرد و شخصاً به مکه رفت. یک روایت می‌گوید که وی در کعبه با محمد و ابوبکر دیدار کرد و دیگر روایت می‌گوید که علی وی را پنهانی سوی محمد برد. او بلافاصله اسلام آورد. دانشنامه اسلام بر این باور است که به‌طور شگفت‌انگیزی ادعا شده که ابوذر از پنجمین (یا حتی چهارمین) اسلام آورندگان است. او به منزلش رفت و بعد از غزوه خندق در سال ۵ هجری/۶۲۷ میلادی، به مدینه آمد.
ابوبصیر از جعفر بن محمد صادق امام ششم شیعیان دوازده امامی روایت می‌کند که ابوذر در دره مُرّ (دره ای در یک منزلی مکه) گوسفند می‌چرانید. گرگی از سمت راست حمله کرد، او را راند. از سمت چپ حمله کرد، او را با چوبدستی خود راند. سپس بدان گرگ گفت: «من گرگی پلیدتر و بدتر از تو ندیدم!»
گرگ به سخن آمد و گفت: «از من بدتر اهل مکه هستند که خدای عزوجل پیامبری به سوی آنها فرستاده‌است ولی او را تکذیب می‌کنند و دشنام می‌دهند.» این سخن در ابوذر اثر کرد و به جستجوی رسول خدا راهی مکه شد. چون در راه خسته شده بود، وقتی کنار چاه زمزم رسید دلو را در چاه کرد تا آب بنوشد؛ ولی جای آب، شیر بیرون آمد. ابوذر گفت: «به خدا سوگند این جریان مرا بدان چه گرگ گفته‌است راهنمایی می‌کند.» شیر را نوشید و به گوشه مسجد آمد دید قریش دور هم حلقه زده به پیامبر دشنام می‌دهند، تا اینکه نزدیک غروب ابوطالب وارد مسجد شد و آنان ساکت شدند.
تا آخر روز ابوطالب با آنان سخن گفت، آنگاه برخاست و رفت. ابوذر هم به دنبال او راه افتاد. ابوطالب از او پرسید: «حاجت تو چیست؟» ابوذر گفت: «پیامبری را که میان شما مبعوث شده می‌خواهم.» ابوطالب پرسید: «با او چه کار داری؟» گفت: «می‌خواهم به او ایمان بیاورم، او را تصدیق کنم، خود را در اختیار او بگذارم و هرکاری که دارد و هر چه دستور دهد انجام دهم.» ابوطالب گفت: «فردا همین موقع نزد من بیا.» روز بعد ابوذر آمد دید که قریش مانند روز قبل پیامبر را دشنام می‌دهند، ولی با آمدن ابوطالب ساکت شدند و همان گفتگوهای قبل بین ابوطالب و ابوذر تکرار شد سپس او را نزد حمزه برد و ابوذر همان سخنان قبلی خود را به حمزه گفت حمزه بدو گفت: «گواهی می‌دهی که معبودی جز خدای یگانه نیست و اینکه محمد رسول خداست؟» ابوذر شهادت داد و حمزه او را به خانه جعفر برد و بار دیگر از او شهادتین را اقرار گرفت. بعد جعفر او را نزد علی آورد و ابوذر نزد ایشان نیز شهادتین را بر زبان جاری ساخت و تقاضای ملاقات رسول خدا را کرد.
ابوذر می‌گوید: «علی مرا به خانه‌ای برد که رسول خدا در آنجا بود، سلام کرده نشستم. رسول خدا به من فرمود: «چه حاجتی داری؟» عرض کردم: «پیامبری را که بین شما مبعوث شده می‌خواهم» فرمود: «با او چه کار داری؟» گفتم: «می‌خواهم بدو ایمان بیاورم و تصدیقش کنم و هر دستوری به من دهد، انجام دهم.» پیامبر گفتد: «گواهی بده که معبودی جز خدای یکتا نیست و این که محمد رسول خداست.» من شهادت دادم. آنگاه رسول به من فرمود: «ای ابوذر به سوی بلاد خویش بازگرد که عموزاده‌ات از دنیا رفته و هیچ وارثی جز تو ندارد. پس اموال او را برگیر و نزد خانواده ات برگرد تا کار ما آشکار شود.» ابوذر برگشت و آن مال را گرفت و نزد خانواده اش ماند تا کار رسول خدا آشکار شد.
شرکت در جنگ‌ها

ابوذر در جنگ های بسیاری حضور داشت. در غزوه غابه گزارش شده که شتران محمد را به چراگاه برده است. در غزوه بنی المصطلق و نیز عمره پیامبر جانشین محمد در مدینه بود. در جریان فتح مکه ابوذر پرچم سپاهیان ۳۰۰ نفری بنی غفار را در اختیار داشت. در غزوه حنین نیز گزارش شده که حضور داشته است. در غزوه تبوک پس از طی قسمتی از مسیر بخاطر مرگ شترش از کاروان بازمانده. عده ای وی را به تخلف متهم کردند. اما ابوذر بارش را در حالی که به دوش گرفته بود با پای پیاده به آنها پیوست. محمد او را تحسین کرده و با اعضای خاندان خود همانند خواند و سرانجامش را پیش بینی کرد.
در مسند احمد آمده ابوذر در زمان خلافت عمر در فتح مصر شرکت کرد اما بخاطر روایتی از محمد که فتح مصر را پیش بینی کرده بوده و سپس سفارش کرده بود در شرایطی خاص از انجا خارج شوند، از مصر خارج می شود.
وی همچنین به در سال ۲۳ هجری قمری در نبرد عمّوریّه به فرماندهی معاویه شرکت می‌کند و در سال ۲۷ یا ۲۸ هجری قمری در نبرد قبرس شرکت می‌کنند سپس تا سال ۳۰ هجری قمری با سپاهیان خود در مرز روم می‌ماند تا در نبردهای مسلمانان شرکت کند و در این ایام گاه به بیت المقدس سفر می‌کرد.
پیمان برادری

درباره اینکه ابوذر با چه کسی پیمان برادری خوانده اختلاف وجود دارد. ابن سعد در طبقات اصل آ ن را درباره ابوذر انکار می کند چرا که پیمان ها پیش از جنگ بدر با نزول آیه ارث قطع شده و تا آن هنگام وی به مدینه هجرت نکرده بود. بر همین اساس برادری او با منذربن عمر را که رد جریان بئر معونه در سال سوم هجری به فوت میکند را رد می‌کنند. بعضی برادری او را با ابن مسعود و برخی با بلال و برخی با سلمان و برخی با ابودردا ذکر کرده اند. اما بعضی با استناد به حدیثی از علی بن الحسین و ذکر دو دلیل برادری او را با سلمان فارسی درست می‌کنند.
در عصر خلفا

پس از مرگ محمد وی از بیعت با ابوبکر خودداری کرد، اما سرانجام با اکراه بیعت کرد. او از یاران نزدیک علی بود و در مراسم تشییع فاطمه شرکت داشت.
ابوذر به اسراف و هدر دادن بیت المال حساس بود، در زمان عثمان با استفاده از مصونیتی که بخاطر هم‌صحبتی با محمد داشت بی پروا نهی از منکر می‌کرد و به ثروت اندوزی ها، اسراف ها و گماردن خویشان در امور مهم عثمان در مدینه و کارگزار او معاویه در دمشق اعتراضات گسترده‌ای کرد. وقتی معاویه کاخ سبز را در دمشق می سازد به وی اعتراض می‌کند که اگر این خانه را از مال خدا ساخته ای خیانت است و اگر از مال خود ساخته‌ای اسراف است. وی در برابر کاخ معاویه فریاد می‌زد و او را به خیانت در بیت‌المال یا اسراف متهم می‌کرد و کارهای او را مخالف با قرآن و سنت می دانست.
عثمان عاملان خود را پیش ابوذر می‌فرستد و از وی میخواهد که به رفتارش (که احتمالا خواندن قران و تفسیرش بود) پایان دهد. اما ابوذر نمی‌پذیرد و می‌گوید رضای خدا را بر انزجار عثمان ترجیح می‌دهد.
اعتراض و تبعید

بنابر نقل ابن ابی الحدید، در پی بخشش مبالغ بیت المال به مروان بن حکم، زید بن ثابت و دیگران توسط عثمان، ابوذر در کوچه و خیابان فریاد می‌زد و اعتراض می‌کرد تا اینکه عثمان، او را از مدینه اخراج و به شام تبعید کرد. اما اعتراض‌های او به کارهای معاویه در شام موجب شد که معاویه او را به مدینه بازگرداند. وی پس از آن در مدینه زندگی می‌کرد و بخاطر اعتراض به حکومت اشرافی، عثمان او را به صحرای بی آب و علف ربذه تبعید کرد و در غربت و در سال ۳۱ یا ۳۲ هجری/۳–۶۵۲ میلادی در آن جا درگذشت.
درگذشت

ابوذر سرانجام در سال ۳۱ یا ۳۲ هجری قمری مصادف با ۳-۶۵۲ میلادی در ربذه فوت می‌کند و در همان‌جا به خاک سپرده می‌شود. به اتفاق تاریخ‌نویسان مسلمان، محمد جزئیات مرگ ابوذر را پیش‌بینی و او را آگاه کرده بود که تنها زندگی می‌کند و تنها می‌میرد و تنها وارد بهشت خواهد شد.
و گفته بود پس از مرگش گروهی از صالحان کفن و دفن او را به عهده می‌گیرند. پس از مرگ وی همسر ابوذر کاروانی که عبور می‌کرد را از مرگ ابوذر مطلع کرد و آنان وی را به خاک سپردند. بنابر برخی منابع، عبدالله بن مسعود این کار را انجام داد. برخی از دیگر از منابع آن را به مالک اشتر یا شخصی دیگر نسبت می‌دهند. دائرة‌المعارف بزرگ اسلامی، وجود آرامگاه ابوذر در استانبول را مایه‌ی شگفتی می‌داند در حالی که هیچکس از دفن ابوذر در ربذه تردیدی نکرده است.
وقتی خبر مرگ ابوذر به مدینه می‌رسد، میان عماریاسر و عثمان مشاجره تندی پیش می‌آید، عثمان فرمان می‌دهد که عمار را بزنند و به ربده تبعید کنند، ولی علی، عثمان را از این کار منع می‌کند و عبدالرحمن بن عوف را به خاطر مرگ ابوذر سرزنش می‌کند.
درگیری ابوذر با عثمان که موجب تبعید و سپس مرگ وی شد موجب بحث‌های کلامی زیادی شده است. برخی فرمان تبعید ابوذر توسط عثمان را از مطاعن به معنای طعنه شدید و ناسزای عثمان شمرده‌اند. اما قاضی عبدالجبار از عثمان دفاع کرده و روایت‌های طرفداران عثمان را ذکر کرده که ابوذر به میل و اختیار خویش به ربذه رفته است و گفته در صورت فرض اثبات تبعید ابوذر توسط عثمان این کار به صلاح وی بوده که مبادا اهل مدینه به او آسیبی برسانند. سیدمرتضی استدلال قاضی عبدالجبار را نپذیرفته و با استناد به روایت‌های معتبر تاریخی ثابت کرده که عثمان به اجبار ابوذر را به ربذه فرستاده. ابن ابی الحدید نیز رای سیدمرتضی را صحیح دانسته است.
ویژگی‌ها

در منابع به خضوع و ساده زیستی ابوذر اشاره شده و این مهم وی را به عیسی بن مریم همانند کرده‌است. او به دین اسلام پایبند بود و علی او را مشتاق به فراگیری علم معرفی کرده است. جامه کم بهاء می پوشید، مالی بیشتر از نیاز روزانه اش نگه نمی‌داشت و در سخت ترین حالات کمک کسی را نمی‌پذیرفت.
محمد به ابوذر علاقه داشت و وی را یکی از ۱۴ رفیق خود شمرده بود. درباره وی گفته بود آسمان بر کسی راستگوتر از ابوذر سایه نیفکنده و زمین مانند او را حمل نکرده است. صداقت ابوذر در بین عرب ضرب المثل بود. با این حال هیچگاه مسئولیتی از طرف محمد به وی واگذار نشده بود و از آنان که بعد از مرگ محمد مقام سیاسی می‌پذیرفتند دوری می جسبت. از همین روی ابوموسی اشعری وی را برادر خطاب می‌کند اما وی در جواب می گوید پیش از آنکه مسئولیتی در خلافت عثمان به عهده بگیری برادرت بوده‌ام.
گفته می‌شود که در علوم دین با عبدالله بن مسعود برابری می‌کرد؛ و تا آخر عمر از خلافت علی دفاع کرد.
ابوذر به نقل حدیث دلبسته بود بطوری که در زمان عمر بخاطر نقل حدیث زندانی شد. در منابع از ابوذر ۲۸۱ حدیث نقل شده که صحیح بخاری و صحیح مسلم، ۳۱ عدد از آنان را روایت کرده‌اند همچنین در کتب اربعه شیعه احادیث زیادی از وی نقل شده است. علامه امینی در کتاب الغدیر به نقل از شهاب الدین ابشیهی آورده‌است که:
جبرئیل در صورت دحیه کلبی نزد محمد بود که ابوذر بر ایشان بگذشت و سلام نگفت. جبرئیل گفت: این ابوذر است، اگر سلامی می‌داد پاسخ او را می‌دادیم، گفت: جبرئیل! مگر می‌شناسی‌اش؟ گفت: سوگند به آن کس که تو را به راستی به پیغمبری برانگیخت که او در ملوک هفت آسمان معروف تر است تا در زمین. پرسید: چگونه خود را به این مقام رسانده؟ گفت: با پارسائی‌اش در برابر اموال نابود شوندهٔ جهان. این گزارش را زمخشری نیز در باب ۲۳ از ربیع الابرار یاد کرده‌است.
در کتاب فضائل و سیره چهارده معصوم در آثار استاد حسن‌زاده آملی آمده‌است:
روزی ابوذر بر پیغمبر گذشت، جبرئیل به صورت دحیه کلبی در خدمت آن حضرت به خلوت نشسته و سخنی در میان داشت. بگذشت. جبرئیل گفت: یا رسول‌الله! ابوذر بر ما گذشت و سلام نکرد؛ اگر سلام می‌کرد، ما او را جواب سلام می‌گفتیم، به درستی که او را دعایی هست که در میان اهل آسمانها معروف است؛ و چون من عروج کنم، از وی سؤال کن. چون جبرئیل برفت، ابوذر بیامد. حضرت فرمود که: ای ابوذر! چرا بر ما سلام نکردی؟ ابوذر گفت، چنین یافتم که دحیه کلبی در حضورت بود و برای امری او را به خلوت طلبیده‌ای، نخواستم کلام شما را قطع کنم. حضرت فرمود که: جبرئیل بود و چنین گفت. ابوذر بسیار نادم شد. حضرت فرمود که: چه دعاست که خدا را به آن می‌خوانی که جبرئیل خبر داد که در آسمانها معروف است؟ گفت: این دعا را می‌خوانم: «اللهم انی اسالک الایمان بک و التصدیق بنبیک و العافیه من جمیع البلاء و الشکر علی العافیه و الغنی عن شرار الناس».
تشیُع در لبنان

گفته شده زمانی که ابوذر در منطقه شام آن زمان که شامل همه یا قسمتی از لبنان فعلی نیز می‌شده است ضمن مبارزه با ثروت اندوزی های معاویه شیعه را در آنجا تبلیغ می‌کرده و شیعه شدن شیعیان لبنان به سبب فعالیت های ابوذر بوده است.
سیاه‌پر دم‌بزرگ

| سیاه‌پر دم‌بزرگ | سیاه‌پر دم‌بزرگ |
| --- | --- |
Male, Honduras: Male, Honduras
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: گنجشک‌سانان
تیره:: سیاه‌پره‌ایان
سرده:: Quiscalus
گونه:: Q. mexicanus
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Quiscalus mexicanus (JF Gmelin, 1788): Quiscalus mexicanus (JF Gmelin, 1788)
گسترۀ پراکنش Quiscalus mexicanus: گسترۀ پراکنش Quiscalus mexicanus
سیاه‌پر دم‌بزرگ یا سیاه‌پر مکزیکی (Quiscalus mexicanus) یک پرنده گنجشک‌سان با جثهٔ متوسط و بسیار اجتماعی بومی آمریکای شمالی و جنوبی است. یکی از اعضای تیرهٔ سیاه‌پرگان (Icteridae)، یکی از ۱۰ گونه موجود سیاه‌پر است و ارتباط نزدیکی با سیاه‌پر دم‌قایقی و سیاه‌پر نوک‌باریک منقرض شده دارد. در جنوب و جنوب غربی ایالات متحده، به دلیل پرهای سیاه درخشانش، گاهی به سادگی به عنوان «سیاه‌مرغ» یا (به اشتباه) «کلاغ» یاد می‌شود. با این حال، سیاه‌پرها سردهٔ منحصر به فرد خود را تشکیل می‌دهند که جدا از دیگر «سیاه‌مرغان»، مانند پرنده‌های سیاه‌مرغ بال‌سرخ و سیاه‌مرغ بروئر، با وجود اینکه در یک تیره (Icteridae) هستند. از نظر ظاهری، سیاه‌مرغ بروئر یکی از شبیه‌ترین گونه‌های دیداری به سیاه‌پرها است.
نمایش زادآوری توسط نر در کاستاریکا
تسا بونوم

تسا بونوم (انگلیسی: Tessa Bonhomme؛ زادهٔ ۲۳ ژوئیهٔ ۱۹۸۵) بازیکن هاکی روی یخ اهل کانادا است.
حسن منهاج

| حسن منهاج اردو: حسن منہاج هندی: ह़सन मिन्हाज انگلیسی: Hasan Minhaj | حسن منهاج اردو: حسن منہاج هندی: ह़सन मिन्हाज انگلیسی: Hasan Minhaj |
| --- | --- |
حسن منهاج در 'د بلوک‌س پادکست' نیل برنان در سال 2023: حسن منهاج در 'د بلوک‌س پادکست' نیل برنان در سال 2023
زاده: ۲۳ سپتامبر ۱۹۸۵ ‏(۳۹ سال) دیویس، کالیفرنیا
عرصه فعالیت‌: استند آپ کمدی تلویزیون فیلم
ملیت: ایالات متحده آمریکا
آموزش: دبیرستان ارشد دیویس
محل تحصیل: دانشگاه کالیفرنیا، دیویس
سال‌های فعالیت: 2008–حاضر
ژانرها: طنز سیاسی/طنز خبری کمدی مشاهده‌ای کمدی سیاه طعنه کمدی توهین‌کننده طنز سورئال
موضوع(ها): سیاست در ایالات متحده آمریکا فرهنگ هند صاحب‌نظر فرهنگ عامه خبر رسانه حقوق مدنی و سیاسی
همسر(ها): بینا پاتل (ا. ۲۰۱۵)
فرزندان: ۱
وبگاه: hasanminhaj.com
حسن منهاج (اردو: حسن منہاج، هندی: ह़सन मिन्हाज، انگلیسی: Hasan Minhaj؛ زادهٔ ۲۳ سپتامبر ۱۹۸۵) هنرپیشه، بازیگر تلویزیون، و کمدین اهل ایالات متحده آمریکا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به نمایش روزانه اشاره کرد. وی اکنون برنامه خودش را در مجموعه م ح م دارد. وی برنده جایزه پیبادی شده‌است و در آوریل ۲۰۱۹ جزو تایم ۱۰۰ به عنوان صد شخص بانفوذ قرار گرفت.