stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
اف‌ان ام‌آژ
به‌کار برندگان

آرژانتین
آفریقای جنوبی
اتریش
اروگوئه
استرالیا: نیروی دفاع استرالیا، نیروی زمینی استرالیا
استونی
اسرائیل: نیروهای دفاعی اسرائیل
اسلوونی
اکوادور
اندونزی
ایالات متحده آمریکا: نیروهای نظامی ایالات متحده آمریکا
جمهوری ایرلند
باربادوس
بحرین
برزیل
برونئی
بریتانیا
بلژیک
بلیز
بوتسوانا
بورکینافاسو
بوروندی
بولیوی
پاناما
ترکیه
جامائیکا
جمهوری دموکراتیک کنگو
جمهوری دومینیکن
چین
جیبوتی
چاد
رودزیا
سنگاپور: نیروی مسلح سنگاپور و گارد ساحلی پلیس؛ دارای مجوز تولید.
سوئد
شیلی
عراق
غنا
فرانسه: ۵۰۰ قبضه در ۲۰۱۱ میلادی خریداری شده‌است.
قبرس
کامرون
کانادا
کلمبیا
کوبا
کویت
گابن
گامبیا
گواتمالا
لتونی
لوکزامبورگ
لیتوانی: نیروهای مسلح لیتوانی
مصر
مراکش
مکزیک
موناکو
نروژ
نیوزیلند
ونزوئلا
هائیتی
هلند
هندوراس
هند: ساخت با مجوز.
فمینیسم در جمهوری ایرلند

فمینیسم در جمهوری ایرلند شامل مجموعه‌ای از جنبش‌های اجتماعی و سیاسی است که نقش بزرگی در شکل‌دهی به جایگاه حقوقی و اجتماعی زنان در ایرلند امروزی ایفا کرده‌اند. نقش زنان در این کشور با اصلاحات قانونی و سیاسی متعددی در نیمه دوم قرن بیستم و به‌طور خاص در دهه ۱۹۷۰، بهبود یافته است.
تاریخچه > ۱۸۷۰ تا ۱۹۱۰: پیش از استقلال

جنبش زنان در منطقه‌ای که بعدها به جمهوری ایرلند تبدیل شد، از نیمه دوم قرن نوزدهم آغاز شد. پیشگام این جنبش در ایرلند، آنا هاسلم بود که در سال ۱۸۷۶ انجمن رأی‌دهی زنان دوبلین (DSWA) را بنیان نهاد. این انجمن  پس از انجمن رأی‌دهی زنان ایرلند (تأسیس‌شده توسط ایزابلا تاد در سال ۱۸۷۲)، دومین انجمن رأی‌دهی زنان محسوب می‌شد و برای افزایش نقش زنان در مدیریت محلی و امور عمومی اجتماعی تلاش می‌کرد.
پس از DSWA، سازمان‌هایی نظیر اتحادیه حق رأی زنان ایرلند (۱۹۰۸)، انجمن رأی‌دهی زنان کاتولیک ایرلند (۱۹۱۵) و فدراسیون رأی‌دهی زنان ایرلند (IWSF) شکل گرفتند که هدفشان متحد کردن جوامع پراکنده حامی حق رأی در ایرلند بود. همچنین، اتحادیه کارگران زن ایرلند که در ۵ سپتامبر ۱۹۱۱ تأسیس شد، از دیگر نهادهای مهم برای حقوق زنان بود؛ این اتحادیه آن زمان پس از محرومیت زنان از عضویت در سایر اتحادیه‌های کارگری ایجاد شد.
تاریخچه > ۱۹۱۰ تا ۱۹۲۰: انقلاب و حق رأی

زنان به‌طور فعال در قیام عید پاک سال ۱۹۱۶، که مهم‌ترین خیزش در ایرلند از زمان شورش ۱۷۹۸ بود، شرکت کردند. هانا شیهی اسکفینگتون، فعال حقوق رأی زنان، در سخنرانی‌هایش در سال ۱۹۱۷ اظهار داشت: «این تنها نمونه‌ای است که من در تاریخ می‌شناسم که مردان در مبارزه برای آزادی، به‌صورت داوطلبانه زنان را نیز شامل کردند.» حدود ۳۰۰ زن در جنگ استقلال ایرلند که پس از آن رخ داد، مشارکت داشتند؛ بسیاری از آنان عضو گروه شبه‌نظامی جمهوری‌خواه ایرلند به نام کومن نامبن بودند. در آستانه مراسم یادبود قیام عید پاک در سال ۲۰۱۶، چند تاریخ‌دان تلاش کردند تا نقش زنان را برجسته کنند. کتاب «ما آنجا بودیم: ۷۷ زن قیام عید پاک» نوشته مری مک آلیف و لیز گیلیس، داستان ۷۷ زنی را که به دلیل مشارکت در این قیام زندانی شدند، مستند کرده است. این زنان معمولاً فعالانی بودند که به روش‌های گوناگون برای عدالت اجتماعی و برابری مبارزه کرده بودند.
در زمان سلطه بریتانیا بر ایرلند، از سال ۱۹۱۸، مانند سایر نقاط بریتانیا، زنان می‌توانستند از سن ۳۰ سالگی رأی دهند. در حالی که مردان از ۲۱ سالگی بدون هیچ شرطی حق رأی داشتند. پس از جدایی ایرلند از بریتانیا در سال ۱۹۲۲، دولت آزاد ایرلند حقوق رأی برابر به زنان و مردان اعطا کرد. بر اساس قانون، «همه شهروندان دولت آزاد ایرلند، بدون تمایز جنسیتی، با رسیدن به سن بیست و یک سالگی، حق رأی برای انتخاب اعضای پارلمان و مشارکت در همه‌پرسی را خواهند داشت.» وعده‌های برابری مطرح‌شده در اعلامیه استقلال ایرلند در قانون اساسی سال ۱۹۲۲ گنجانده شد؛ همان سالی که زنان ایرلند به حق رأی دست یافتند.
بااین‌حال، در سال ۱۹۴۲ قانونی وضع شد که کارمندان زن در بخش دولتی را ملزم می‌کرد پس از ازدواج بازنشسته شوند.همچنین، بر اساس قانون هیئت‌منصفه سال ۱۹۲۷، زنان از خدمت در هیئت‌منصفه معاف بودند، اما حق شرکت در آن را داشتند.
تاریخچه > دهه ۱۹۳۰: از دست دادن آزادی‌ها

در حالی که دولت اولیه ایرلند آزاد از حقوق زنان حمایت می‌کرد، در دهه بعدی، ایمون دو والرا، که از طرفداران رهایی زنان نبود، با همراهی کلیسا، تعالیم کاتولیکی و محافظه‌کارانه اجتماعی را در قوانین تثبیت کرد.در سال ۱۹۳۵، استفاده از وسایل پیشگیری از بارداری غیرقانونی اعلام شد.
قانون اساسی ایرلند در سال ۱۹۳۷ حق رأی و شهروندی برابر برای زنان و مردان را تضمین کرد. بااین‌حال، طلاق ممنوع شد و ماده ۴۱.۲ این قانون اساسی بیان می‌کرد:
دولت اذعان دارد که زن با زندگی‌اش در خانه، نقش اجتماعی‌ای ایفا می‌کند که بدون آن، خیر عمومی محقق نمی‌شود.
بنابراین، دولت باید تلاش کند تا مادران به دلیل نیاز اقتصادی مجبور به کار در خارج از خانه و غفلت از وظایف خانگی خود نشوند.
تاریخچه > دهه ۱۹۷۰: جنبش‌های فمینیستی موج دوم

فمینیسم موج دوم در ایرلند در دهه ۱۹۷۰ آغاز شد و زنان پیشرو مانند نل مک‌کافرتی، مری کنی، جون لوین و نوآلا اوفالین در خط مقدم آن قرار داشتند. در آن زمان، اکثر زنان در ایرلند خانه‌دار بودند.
جنبش رهایی زنان ایرلند اتحادی از گروهی از زنان ایرلندی بود که نگران تبعیض جنسیتی در ایرلند، چه از نظر اجتماعی و چه از نظر قانونی، بودند. این جنبش پس از گردهمایی در کافه بیولی در خیابان گرافتون دوبلین در سال ۱۹۷۰ آغاز شد. بعدها آن‌ها جلسه‌های خود را هر دوشنبه در رستوران مارگارت گاج در خیابان بگوت برگزار کردند. این گروه عمر کوتاهی داشت، اما تأثیرگذار بود و در ابتدا با دوازده زن، که اکثرشان روزنامه‌نگار بودند، شروع شد. یکی از بنیان‌گذاران آن جون لوین بود.
در سال ۱۹۷۱، گروهی از فمینیست‌های ایرلندی (از جمله جون لوین، مری کنی، نل مک‌کافرتی، مایرین جانستون و دیگر اعضای جنبش رهایی زنان ایرلند)، در اقدامی نمادین به بلفاست، در ایرلند شمالی، سفر کردند و با کاندوم‌هایی که در آن زمان در ایرلند غیرقانونی بود، به دوبلین بازگشتند؛ این حرکت به «قطار پیشگیری» معروف شد.
در سال ۱۹۷۳، گروهی از فمینیست‌ها به رهبری هیلدا تویدی از انجمن زنان خانه‌دار ایرلند، شورایی برای بررسی و پیگیری وضعیت زنان تأسیس کردند که هدفش دستیابی به برابری برای زنان بود. این شورا به‌عنوان یک سازمان مادر برای گروه‌های زنان عمل می‌کرد. در دهه ۱۹۹۰، فعالیت‌های این شورا شامل حمایت از پروژه‌های تأمین‌شده توسط صندوق اجتماعی اروپا، اجرای برنامه‌ها و حمایت از انجمن‌های زنان و رهبری آن‌ها بود. در سال ۱۹۹۵، پس از بازنگری استراتژیک در این شورا، آن‌ها نام خود را به شورای ملی زنان ایرلند تغییر داد.
حقوق قانونی زنان

در سال ۱۹۷۳، قانون منع کار زنان متأهل در ایرلند لغو شد. این قانون پیش‌تر مانع از اشتغال هر زن متأهلی در بخش عمومی می‌شد.
پرونده «مک‌گی علیه دادستان کل» در سال ۱۹۷۳ در دیوان عالی ایرلند مطرح شد و به ماده ۴۱ قانون اساسی ایرلند ارجاع داده شد. این پرونده درباره مری مک‌گی بود که به دلیل شرایط پزشکی‌اش، پزشک به او هشدار داده بود که بارداری مجدد می‌تواند زندگی‌اش را به خطر بیندازد. به همین دلیل، پزشک استفاده از دیافراگم و ژل اسپرم‌کش را برای او تجویز کرد. بااین‌حال، ماده ۱۷ قانون کیفری سال ۱۹۳۵ مانع از دسترسی او به این نسخه پزشکی می‌شد. دیوان عالی با رأی ۴ به ۱ به نفع او رأی داد و اعلام کرد که زوج‌های متأهل از حق قانونی برخوردارند تا به‌صورت خصوصی درباره فرزندآوری تصمیم‌گیری کنند.
پیش از قانون حمایت از خانواده در سال ۱۹۷۶، یک شوهر می‌توانست بدون اطلاع یا رضایت همسرش، خانه خانوادگی را بفروشد یا به رهن بگذارد.
قانون برابری در اشتغال سال ۱۹۷۷، تبعیض جنسیتی در زمینه استخدام را تا حد زیادی ممنوع کرد.
قانون سلامت (برنامه‌ریزی خانواده) سال ۱۹۷۹، فروش وسایل پیشگیری از بارداری در ایرلند را با ارائه نسخه پزشک مجاز کرد.
در سال ۱۹۸۳، موج دوم فمینیسم در ایرلند با یک عقب‌گرد مواجه شد؛ زمانی که متمم هشتم قانون اساسی ایرلند تصویب شد و «جنین» را به‌عنوان موجودی دارای حق حیات برابر با «مادر» به رسمیت شناخت.بر این اساس، سقط جنین در ایرلند تنها در صورتی قانونی بود که به‌عنوان نتیجه یک مداخله پزشکی برای نجات جان زن باردار انجام شود، و بعدها بر اساس قوانین جدید، این خطر برای زندگی زن شامل خطر خودکشی نیز شد. بااین‌حال، در سال ۲۰۱۸، متمم هشتم از طریق همه‌پرسی لغو شد.
ایرلند در سال ۱۹۸۵ به کنوانسیون رفع همه اشکال تبعیض علیه زنان ملحق شد.
قانون اقامتگاه و به‌رسمیت‌شناسی طلاق‌های خارجی سال ۱۹۸۶، تحمیل مکان زندگی زوج توسط مرد را لغو کرد.
حقوق قانونی زنان > اشتغال

قانون منع کار زنان متأهل در سال ۱۹۲۴ در ایرلند وضع شد و زنان متأهل را از کار در بخش عمومی محروم مکرد.  این قانون در سال ۱۹۷۳ لغو شد.
قانون برابری در اشتغال سال ۱۹۷۷، تبعیض جنسیتی در استخدام را تا حد زیادی ممنوع کرد.
قانون برابری در اشتغال سال ۱۹۹۸، برابری جنسیتی در زمینه اشتغال را تقویت کرد.
در ایرلند، نرخ اشتغال زنان در سال ۲۰۰۷ به ۶۰.۶ درصد رسید، اما در سال ۲۰۰۹ به ۵۷.۶ درصد کاهش یافت و طی سه سال بعد به ۵۵.۲ درصد در سال ۲۰۱۲ رسید. بااین‌حال، در سال ۲۰۱۴ نرخ اشتغال زنان اندکی افزایش یافت و به ۵۵.۹ درصد رسید. در سال ۲۰۱۳، مردان به‌طور متوسط ۳۹.۲ ساعت در هفته در مشاغل پردرآمد کار می‌کردند، در حالی که این رقم برای زنان ۳۱.۲ ساعت در هفته بود.
حقوق قانونی زنان > ازدواج و طلاق

طلاق در قانون اساسی سال ۱۹۳۷ ممنوع شده بود.
پیش از قانون حمایت از خانواده سال ۱۹۷۶، یک شوهر می‌توانست بدون رضایت یا حتی اطلاع همسرش، خانه خانوادگی را بفروشد یا به رهن بگذارد. پیش از سال ۱۹۸۱، مفهومی به نام «گفت‌وگوی کیفری» در ایرلند وجود داشت که به مرد اجازه می‌داد از هر شخصی که با همسرش رابطه جنسی داشت شکایت کند، حتی اگر آن رابطه با رضایت دو طرف انجام شده بود، مگر اینکه زوج از قبل جدا شده باشند و جدایی به دلیل شخص مورد شکایت رخ نداده باشد. در پرونده «مورفی علیه دادستان کل» در سال ۱۹۸۲، یک زوج متأهل با موفقیت علیه بندهای ۱۹۲ تا ۱۹۸ قانون مالیات بر درآمد سال ۱۹۶۷ که درآمد یک زن متأهل ساکن با همسرش را به‌عنوان درآمد شوهر برای اهداف مالیاتی محاسبه می‌کرد، اعتراض کردند و این قانون را مغایر قانون اساسی دانستند.
حقوق قانونی زنان > پیشگیری از بارداری و سقط جنین

استفاده از وسایل پیشگیری از بارداری در جمهوری ایرلند در سال ۱۹۳۵ بر اساس قانون اصلاح قانون کیفری سال ۱۹۳۵ غیرقانونی اعلام شد.
پرونده «مک‌گی علیه دادستان کل» در سال ۱۹۷۳ در دیوان عالی ایرلند مطرح شد و به ماده ۴۱ قانون اساسی ارجاع داده شد.
پرونده «ایکس» در سال ۱۹۹۲، یک پرونده مهم در دیوان عالی ایرلند بود که حق زنان ایرلندی برای سقط جنین را در صورتی که زندگی زن باردار به دلیل بارداری در خطر باشد، از جمله خطر خودکشی، به رسمیت شناخت. در سال ۱۹۹۲، متمم سیزدهم قانون اساسی ایرلند تصویب شد که اعلام کرد حفاظت از حق حیات جنین، آزادی سفر به خارج از کشور را محدود نمی‌کند.
در سال ۱۹۹۳، اصلاحیه قانون سلامت (برنامه‌ریزی خانواده)، فروش وسایل پیشگیری از بارداری در ایرلند را بدون نیاز به نسخه آزاد کرد. در سال ۲۰۱۲، مرگ ساویتا هالاپاناوار، چهار روز پس از یک سقط کامل، در تاریخ ۲۸ اکتبر در بیمارستان دانشگاه گالوی در ایرلند، منجر به اعتراضات گسترده در سراسر کشور شد که به هند، بریتانیا و بسیاری از کشورهای دیگر نیز گسترش یافت و خواستار بازنگری قوانین سقط جنین در ایرلند شدند. بخشی از این واکنش، دولت ایرلند را به معرفی قانون حفاظت از حیات در دوران بارداری در سال ۲۰۱۳ واداشت که از ۱ ژانویه ۲۰۱۴ اجرایی شد. این قانون شرایط و فرآیندهایی را که سقط جنین در ایرلند می‌توانست به‌صورت قانونی انجام شود، تعریف کرد. بخش‌های مربوط به خودکشی از جنجالی‌ترین بخش‌های این لایحه بود. در سال ۲۰۱۳، اولین سقط جنین قانونی در ایرلند بر روی زنی انجام شد که یک بارداری غیرقابل‌ادامه ۱۸ هفته‌ای داشت و زندگی‌اش در خطر بود.
در سال ۲۰۱۸، متمم هشتم قانون اساسی ایرلند که «جنین» را به‌عنوان موجودی دارای حق حیات برابر با «مادر» به رسمیت می‌شناخت، از طریق همه‌پرسی لغو شد. کارزارهای فمینیستی نقش مهمی در نتیجه مثبت این همه‌پرسی ایفا کردند که به رأی اکثریت «آری» منجر شد.
قانون سلامت (تنظیم خاتمه بارداری) سال ۲۰۱۸ که در سال ۲۰۱۹ اجرایی شد، شرایط و فرآیندهایی را که سقط جنین می‌تواند به‌صورت قانونی در ایرلند انجام شود، تعریف کرد. این قانون اجازه می‌دهد که خاتمه بارداری تا ۱۲ هفته انجام شود‌.
حقوق قانونی زنان > سایر مسائل حقوق زنان

ایرلند در سال ۱۹۸۵ به کنوانسیون رفع همه اشکال تبعیض علیه زنان ملحق شد. قانون عدالت کیفری در سال ۲۰۱۲، ختنه اندام تناسلی زنان را در ایرلند ممنوع کرد.
زنان در سیاست ایرلند

در سال ۱۹۹۰، مری رابینسون به‌عنوان اولین رئیس‌جمهور زن ایرلند انتخاب شد. رئیس‌جمهور زن دوم، مری مک آلیس بود که بین سال‌های ۱۹۹۷ تا ۲۰۱۱ در این مقام بود.
در دسامبر ۲۰۰۸، سناتور ایوانا باچیک مراسمی را در مجلس لینستر ترتیب داد که طی آن از تمام زنانی که در طول سال‌ها در پارلمان ایرلند انتخاب شده بودند، تجلیل شد. از سال ۱۹۱۸ تاکنون، ۱۳۱ زن به پارلمان ایرلند راه یافته‌اند. در سال ۱۹۱۸، کنستانس مارکیویچ به‌عنوان اولین زن در مجلس عوام بریتانیا انتخاب شد، اما طبق سیاست تحریم حزب شین فین، کرسی خود را نپذیرفت و در سال ۱۹۱۹ به‌عنوان نماینده در دُیل اِرِن مشغول به کار شد.
پس از انتخابات عمومی ایرلند در سال ۲۰۱۱ و بازنگری کابینه در سال ۲۰۱۴، چهار زن به‌عنوان وزیر کابینه منصوب شدند که بالاترین تعداد زنان در مناصب ارشد وزارتی در تاریخ ایرلند بود: جون برتون، فرانسیس فیتزجرالد، جن اوسالیوان و هدر هامفریز. تا سال ۲۰۲۴، چهار زن در کابینه حضور دارند.
زنان در سیاست ایرلند همچنان اقلیت کوچکی از دارندگان مناصب سیاسی را تشکیل می‌دهند. عوامل اصلی این وضعیت، نقش کاتولیسیسم سنتی در فرهنگ سیاسی ایرلند و تأثیر محلی‌گرایی در سیاست حزبی است. آن ماری اوبراین، زنان فعال در وزارت امور خارجه ایرلند مرتبط بین سال‌های ۱۹۲۳ تا ۱۹۷۶ را بررسی کرده و دریافته است که زنان در سازمان ملل فرصت‌های بیشتری داشته‌اند.
هانا شیهی در ۱۹۱۶
نل مک‌کافرتی
نابرابری در کمبود آب تهران

نابرابری کم آبی تهران پیامد کمبود آب در ایران است. ایران در دهه‌های اخیر با بحران کم‌آبی شدیدی مواجه بوده است که میلیون‌ها نفر را در سراسر کشور تحت تأثیر قرار داده است. این بحران در درجه اول به دلیل ترکیبی از تغییرات محیطی، مدیریت ضعیف منابع و شیوه های کشاورزی ناپایدار است که در مجموع باعث کاهش قابل توجه ذخایر آب سطحی و زیرزمینی شده است. بهره برداری بیش از حد از منابع آب ، ناامنی غذایی و چالش های مهاجرت داخلی را تشدید کرده است. تکنیک های کشاورزی ناکارآمد، همراه با ساخت سدها، سیستم های آب طبیعی را مختل کرده است. علاوه بر این، عوامل سیاسی - مانند یارانه ها و فساد مرتبط با سپاه پاسداران انقلاب اسلامی - بحران را تشدید کرده است.
جزئیات

شهر تهران ، پایتخت، که حدود 18 درصد از جمعیت ایران را در خود جای داده است، مظهر چالش های مرتبط با آب کشور است. قابل توجه است که این شهر با نابرابری های شدید در تامین آب مواجه است: مناطق فقیرنشین با تامین آب ناکافی و کیفیت آب خطرناک دست و پنجه نرم می کنند، در حالی که مناطق مرفه که محل اسکان بسیاری از نخبگان اقتصادی کشور - از جمله مقامات بلندپایه دولتی و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی (سپاه) هستند - تا حد زیادی از این سختی ها مستثنی هستند. این محله های ممتاز دارای استخرهای خصوصی متعدد و فضاهای سبز وسیع هستند.
ایران به دلیل ترکیبی از تغییرات آب و هوایی ، رشد جمعیت و چندین دهه مدیریت ضعیف با بحران شدید آب مواجه است. این کشور بیش از حد از منابع آبی خود استفاده می کند و مسائل مربوط به ناامنی غذایی و مهاجرت را تشدید می کند. اقدامات کشاورزی ناکارآمد و ساخت سدها به جریان های طبیعی آب آسیب رسانده است. عوامل سیاسی، از جمله یارانه ها و فساد مرتبط با سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، بحران را بدتر می کند. اعتراضات فزاینده عمومی و اختلافات بین المللی بر سر منابع آب بر ضرورت یک تغییر اساسی در مدیریت و حکمرانی آب تاکید دارد. تهران در حال حاضر با کمبود شدید آب دست و پنجه نرم می کند که ناشی از کاهش بارندگی، برداشت بیش از حد آب های زیرزمینی و زیرساخت های قدیمی است. سیستم مدیریت آب ایران گرفتار طرفداری سیاسی است، جایی که سپاه و سایر نهادهای مرتبط با سیاسی منابع آب را کنترل می‌کنند و پروژه‌ها را برای منافع سیاسی و اقتصادی به جای نیاز عمومی در اولویت قرار
این بحران منجر به کاهش قابل توجه فشار آب و تخلیه مخازن به ویژه در مناطق جنوبی شهر شده است. در حال حاضر، سه سد از پنج سد اصلی تامین‌کننده تهران به سطوح بسیار پایینی نزدیک می‌شوند که مقامات را بر آن می‌دارد تا از مردم بخواهند تلاش‌های صرفه‌جویی در مصرف آب را تشدید کنند. چشم انداز بلندمدت تاریک باقی می ماند که با خشکسالی مداوم و اثرات نامطلوب تغییرات آب و هوایی تشدید می شود. ذخایر سدهای تهران در سال 2023 به میزان 5 درصد کاهش یافته است و کل ذخیره سازی تنها 26 درصد ظرفیت
مسئله کم آبی در تهران به طور یکسان در سطح شهر تجربه نشده است. تفاوت های قابل توجهی بین محله ها وجود دارد. به دلیل ترکیبی از عوامل جغرافیایی، اجتماعی-اقتصادی و زیرساختی، نواحی شمالی و جنوبی تهران با سطوح متفاوتی از چالش های کم آبی مواجه هستند. ولسوالی های شمالی از نزدیکی خود به منابع آب کوهستانی سود می برند که به آنها مزیت استراتژیک از نظر تامین آب می دهد. این نزدیکی جغرافیایی این مناطق را قادر می‌سازد تا فشار آب ثابت‌تری را حفظ کنند و به آب با کیفیت بالاتر دسترسی داشته باشند، برخلاف مناطق جنوبی، که اغلب از این نظر محروم
مناطق ثروتمند شمال تهران به طور قابل توجهی از سرمایه گذاری های بیشتر در زیرساخت های آب بهره مند شده اند که در نتیجه سیستم های توزیع پیشرفته تر و تسهیلات ذخیره سازی افزایش یافته است. در مقابل، محله‌های کمتر ثروتمند اغلب به زیرساخت‌های قدیمی یا ناکافی وابسته هستند که چالش‌های تامین آب را تشدید می‌کند، به ویژه در دوره‌های خشکسالی. این نابرابری در دسترسی به آب، نابرابری‌های اجتماعی-اقتصادی عمیق‌تر در شهر را برجسته می‌کند. ساکنان شمال تهران حتی در زمان اوج تقاضا خدمات بی وقفه آب را تجربه می کنند، در حالی که در مناطق جنوبی جیره بندی آب بیشتر است. این نابرابری به طور گسترده نشان دهنده رفتار ترجیحی با مناطق ثروتمندتر تلقی می شود. از لحاظ تاریخی، سیاست‌های توسعه شهری به نفع شمال تهران بوده و به توزیع ناعادلانه منابع آب کمک کرده
نووبلاگووشچنکا

Village
| Novoblagoveshchenka Новоблаговещенка | Novoblagoveshchenka Новоблаговещенка |
| --- | --- |
Village: Village
Novoblagoveshchenkaموقعیت روی نقشه باشقیرستانNovoblagoveshchenkaموقعیت روی نقشه روسیه: Novoblagoveshchenkaموقعیت روی نقشه باشقیرستانNovoblagoveshchenkaموقعیت روی نقشه روسیه
مختصات: ۵۵°۰۶′ شمالی ۵۶°۰۹′ شرقی﻿ / ﻿۵۵٫۱۰۰°شمالی ۵۶٫۱۵۰°شرقی﻿ / 55.100; 56.150: مختصات: ۵۵°۰۶′ شمالی ۵۶°۰۹′ شرقی﻿ / ﻿۵۵٫۱۰۰°شمالی ۵۶٫۱۵۰°شرقی﻿ / 55.100; 56.150
ناحیه‌های فدرال روسیه: باشقیرستان
شهر: شهرستان بلاگووشچنسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۰۰
نووبلاگووشچنکا (انگلیسی: Novoblagoveshchenka) یک شهرک در شهرستان بلاگووشچنسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
برتا ام۱۲

|  Beretta Model 12  |  Beretta Model 12  |
| --- | --- |
Beretta M12: Beretta M12
نوع: مسلسل دستی
خاستگاه: ایتالیا
تاریخچه خدمت: تاریخچه خدمت
خدمت: 1959–present
استفاده‌شده توسط: See Users
جنگ‌ها: جنگ ویتنام The Troubles Afghanistan War Libyan Civil War
تاریخچه تولید: تاریخچه تولید
طراح: برتا
تاریخ طراحی: 1950–1959
سازنده: برتا, Taurus, Defence Industries Corporation, MAS, PT Pindad
تاریخ تولید: 1959–present
گونه‌ها: See Variants
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
وزن: Metal stock:  ۳٫۰ کیلوگرم (۶٫۶۱ پوند) (M12)  ۳٫۲ کیلوگرم (۷٫۱ پوند) (M12S)  ۳٫۴۸۰ کیلوگرم (۷٫۶۷ پوند) (M12S2) Wood stock: ۳٫۴ کیلوگرم (۷٫۵ پوند) (M12)  ۳٫۶ کیلوگرم (۷٫۹ پوند) (M12S) 
طول: Fixed stock: ۶۶۰ میلیمتر (۲۶٫۰ اینچ) Folding stock: ۶۴۵ میلیمتر (۲۵٫۴ اینچ) stock extended  ۴۱۸ میلیمتر (۱۶٫۵ اینچ) stock folded 
طول لوله: ۲۰۰ میلیمتر (۷٫۹ اینچ)
ارتفاع: ۱۸۰ میلیمتر (۷٫۱ اینچ)
فشنگ: 9×19mm Parabellum
عملکرد: Blowback
نرخ آتش: 550 rounds/min
سرعت دهانه: ۳۸۰ متر بر ثانیه (۱٬۲۴۷ فوت بر ثانیه)
برد مؤثر: 100 to 200 m sight adjustments
سامانه تغذیه: 20-, 32-, or 40-round detachable box magazine
نشانه‌گیرها: Two-position flip rear aperture, shrouded front post ۲۸۵ میلیمتر (۱۱٫۲ اینچ) sight radius
برتا ام۱۲
برتا ام۱۲ یا برتا مدل ۱۲(به ایتالیایی: Beretta M12) یک مسلسل دستی با کالیبر ۹میلی‌متری ساخت شرکت ایتالیایی برتا است. این جنگ‌افزار در سال ۱۹۵۹ میلادی ساخته‌شده و به خدمت ارتش ایتالیا درآمده‌است. کشورهای چندی از آن استفاده می‌کنند و شرکت‌های تورس و پینداد در برزیل و اندونزی پروانهٔ ساخت آن را دارا می‌باشند.
ویژگی‌ها

درازای این اسلحه با قنداق باز ۶۶۰ میلی‌متر، سیستم مسلح شدن با گلنگدن باز، نرخ آتش ۵۵۰ گلوله در دقیقه، برد مؤثر ۱۰۰ تا ۲۰۰متر می‌باشد.
به‌کارگیرندگان

اندونزی
ایتالیا
ایران
بحرین
برزیل
عربستان سعودی
گابن
گواتمالا
گویان
لیبی
نیجریه
ونزوئلا
نقاش گل‌های آفتابگردان

| 0 | 1 |
| --- | --- |
هنرمند: پل گوگن
سال: ۱۸۸۸
مواد: Oil on canvas
ابعاد: ۷۳ cm × ۹۱ cm (۲۸.۷ in × ۳۵.۸ in)
مکان: موزه ون گوگ
نقاش گل‌های آفتابگردان پرتره ونسان ون گوگ که توسط پل گوگن در سال ۱۸۸۸ کشیده شده است. این نقاشی در موزه ون گوگ در آمستردام قرار دارد.
این نقاشی در آرل فرانسه و هنگامی که گوگن به دیدار وان‌گوگ رفته بود، کشیده شده است. ونسان از گوگن تقاضا کرده بود که به آرل بیاید تا در آنجا یک گالری هنری باز کنند. گوگن تقاضای او را پذیرفت و هزینه سفر توسط تئودوروس ون گوگ برادر پرداخته شد. این سفر بیش از دو ماه طول نکشید، زیرا دو نقاش دائماً با یکدیگر در نزاع بودند و سرانجام ون گوگ بعد از یک نزاع با گوگن گوش سمت چپ خود را با تیغ برید.
نشاط جهانداری

الگو:۷فوریه۱۹۸۴
| حمیدرضا اصغری | حمیدرضا اصغری |
| --- | --- |
زادهٔ: الگو:۱۸بهمن۱۳۶۳ تهران (از تولد تا کنون)
ملیت: ایرانی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: از ۱۳۸۴ تا به امروز
آثار: نمایش مهمانسرا ، نماش غرب غم زده ، نمایش رومئو و ژولیت
همسر(ها): سمیه عرفانی ، سال ۱۳۸۸
فرزندان: لیا اصغری
والدین: قدرت اله اصغری ، طوبی لوایی
خویشاوندان: صادق بهرامی نویسنده ، کارگردان و بازیگر تئاتر ، سینما ، رادیو و تلویزیون ایران غلامحسین بهرامی ، بازیگر تئاتر ، سینما ، رادیو و تلویزیون ایران
جوایز: برنده جایزه بهترین کارگردان تئاتر جشنواره دانشجویی دانشگاه جامع برنده جایزه بهترین بازیگر تئاتر جشنواره دانشجویی دانشگاه جامع
وبگاه: http://instagram.com/hamidasghari_official [حمیدرضا اصغری در اینستاگرام]  سایت حمیدرضا اصغری
حمیدرضا اصغری (متولد ۱۸ بهمن ماه ۱۳۶۳) بازیگر ایرانی است.
شهرت

حمیدرضا اصغری پس از اخذ جوایز دانشجویی ، با بازی در نمایش رومئو و ژولیت به شهرت رسید و توانست در تئاتر شهر سالن قشقایی و عمارت نوفل لوشاتو روی صحنه برود.
زندگی‌نامه

حمیدرضا اصغری بازیگر ایرانی تئاتر و سینما اهل ایران ، متولد هجدهم بهمن ماه ۱۳۶۳ ؛ وی از سال ۱۳۸۴ و در دوران دانشجویی  به بازیگری و کارگردانی تئاتر روی آورد و نمایشهای مختلفی را روی صحنه برد.
وی با نمایش مهمانسرا و غرب غم زده برنده جوایز  کارگردانی و بازیگری دانشجویی شده است.
حمیدرضا اصغری در سال ۱۳۸۸ با سمیه عرفانی ازدواج نمود و در سال ۱۳۹۴ صاحب یک دختر به نام لیا  شدند . لیا اصغری در تئاتر به بازیگری مشغول است.
همسر حمیدرضا اصغری در آبان سال ۱۴۰۲ پس از ۳سال تحمل بیماری سرطان درگذشت  .
پیشه

او از سال ۱۳۸۴ تا کنون علاوه بر بازیگری ، مشاور و مربی توسعه کسب و کار میباشد.وی در سال ۱۴۰۳ با نمایش رومئو و ژولیت به صحنه تئاتر بازگشت و در دو دوره اجرا در سالن قشقایی تئاتر شهر تهران و عمارت نوفل لوشاتو بالغ بر ۵۰ اجرا داشته اشت.
حضور در شبکه‌های تلویزیونی

وی در برنامه تلویزیونی حضور نداشته است.
زیست‌شناسی رشد

زیست‌شناسی تکوینی (به انگلیسی: Developmental Biology) شاخه از جانورشناسی و گیاه‌شناسی است که به مطالعه فرایند رشد و تکوین جانوران و گیاهان می‌پردازد. زیست‌شناسی تکوینی همچنین شاخه‌هایی از زیست‌شناسی چون بازسازی، تولید مثل غیرجنسی، دگردیسی و رشد و تمایز یاخته‌های بنیادی در موجودات بالغ را در بر می‌گیرد.
رشد در گیاهان به مریستم رأسی وابسته است مریستم‌های رأسی سلول‌های تمایز نیافته هستند که رشد می‌کنند و به بافت گیاهان مثل :(بافت زمینه‌ای، بافت آوندی و بافت پوششی) تمایز می‌یابند گیاهان از لحاظ رویان به دو دسته تک لپه ای و دو لپه ای تقسیم می‌شود لپه قسمتی از رویان گیاه یا گیاه تازه درآمده است که بخشی یا همه ذخیره غذایی گیاه را قبل رشد کامل از خاک و بعد توانایی فتوسنتز کامل گیاه را بر عهده دارد
تکوین در جانوران به دو قسمت تکوین رویان و تکوین لارو (دیگردیسی) تقسیم می‌شود بعضی از جانوران مثل پروانه قورباغه و … دارای لارو هستند که از لحاظ شکل و وجود یا نبود بعضی از اندام‌ها با شکل بالغ یا غیر بالغ متفاوت از لارو متفاوت هستند لاروها در فرایندی به نام دگردیسی به جانور غیر بالغ و در بعضی از موارد به جانور بالغ تبدیل می‌شوند تکوین رویان فرایندی است که بعد از لقاح اسپرم و تخمک در آب یا در رحم و در انسان در فالوپ (لوله رحم) زیگوت یا تخم تشکیل شده و فرایندی به نام تسهیم (cleavage) رویان اولیه را به نام بلاستولا یا بلاستوسیست را تشکیل می‌دهد که بعد از انجام فرایندی به نام گاسترولاسیون سه لایه زایشی در تریپلوبلاست‌ها (اکتودرم، اندودرم، مزودرم) و دولایه زایشی در دیپلوبلاست‌ها (اکتودرم، اندودرم) به وجود می‌آید که بعداً هر کدام به اندام‌های مختلفی تمایز می‌یابند برای مثال لایه اکتودرم بعداً به دستگاه عصبی و اندام‌های خارجی تمایز پیدا می‌کند تمایز سلول‌ها به صورت کلی توسط القا و عوامل سیتوپلاسمی موجود در سیتوپلاسمی تخمک و گروهی از ژن‌ها مثل ژن hox تعیین می‌شود برای مثال فرایند نورولاسیون که فرایند تمایز لوله عصبی از نوتووکورد است که نوتووکورد یا طناب عصبی (مشخص کنند بعضی از جانوران با نام طناب داران شامل انسان و غیره) با القا بعضی از سلول‌های اکتودرم آنها را به صورت دایره ای شکل به کمک اسکلت سلولی درمی‌آورد