stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
افغانستان‌گرایی
ظهور مجدد

پس از حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ به مرکز تجارت جهانی در شهر نیویورک، این مفهوم دوباره رایج شده و برخی نویسندگان استدلال نمودند که این مفهوم دیگر در روی‌دادهای عصری کاربرد ندارد. به عنوان مثال، ستوارت اچ. لوری، رئیس مطالعات آزاد در مدرسه روزنامه‌نگاری دانشگاه میزوری، در ۱ دسامبر ۲۰۰۱ نوشت:
یکی از ماموریت‌های اصلی کار خبررسانی این است تا به عنوان یک علامت هشدار پیش‌گیرانه و اولیه از مشکلات قریب-الوقع برای مردم عامه و آن‌های که می‌توانند به این مشکلات رسیدگی نمایند، عمل کنند. این علامت‌دهی باید به‌طور قانع‌کننده باشد و این یعنی سازمان‌های خبری باید خبرنگاران خود را در مورد کار آگاهانه در بخش‌های گوناگون دنیا، آموزش و تعلیم دهند. آن‌ها نمی‌توانند تصویری که حالا مشهور شده‌است را نشر کنند – تصاویری از چتربازها که جهت رسیدگی عاجل به فاجعه‌ی، به یک منطقه پرش می‌کنند. این چنین تصاویر به «افغانستان‌گرایی» تداوم می‌بخشد، مفهومی که از سال‌ها کاربرد خود را از دست داده‌است، حتی اگر چنین مفهومی اصلاً وجود می‌داشت.
یاکوبوس کاپتین

| یاکوبوس کاپتین | یاکوبوس کاپتین |
| --- | --- |
زادهٔ: ح. 1717 المینا، آفریقای غربی
درگذشت: ۱ فوریهٔ ۱۷۴۷ (۳۰ سال) المینا، آفریقای غربی
محل تحصیل: دانشگاه لیدن
پیشه(ها): نویسنده، شاعر، کاهن و مبلغ
آثار برجسته: در مورد دعوت بتها» (1737) «آیا برده داری با آزادی مسیحی سازگار است یا نه؟» (۱۷۴۲)
همسر: آنتونیا گریندردوس (m. 1746)
یاکوبوس الیزا یوهانس کاپیتین (۱۷۱۷ – ۱ فوریه ۱۷۴۷) نویسنده، شاعر، کاهن و مبلغ غنائی بود که بیشتر به خاطر اولین فرد آفریقایی‌تبار که به عنوان کاهن در یک کلیسای پروتستان منصوب شد شناخته شد. کاپیتین که در غرب آفریقا به دنیا آمد، در جوانی به جمهوری هلند منتقل شد، جایی که او در آنجا الهیات خواند و در مورد مسیحیت و برده داری نوشت و قبل از بازگشت به آفریقا و در نهایت در بدهی مرد.
کاپیتین در ۱۷۱۷ در المینا، غرب آفریقا. در سن هفت یا هشت سالگی به بردگی فروخته شد و متعاقباً به یکی از کارمندان کمپانی هند غربی هلند (WIC) به نام یاکوبوس ون گوخ تقدیم شد، که او را در سال ۱۷۲۸ به جمهوری هلند برد. اگرچه او از نظر فنی در خاک هلند آزاد بود، اما کاپیتین وقتی ون گوخ در لاهه اقامت گزید او را همراهی کرد و به تدریج زبان هلندی را یادگرفت و در سال ۱۷۳۵ غسل تعمید گرفت.
کاپتین در حالی که در لاهه زندگی می‌کرد به تحصیل الهیات ابراز علاقه کرد و با حمایت ون گوخ در سال ۱۷۳۱ در Gymnasium Haganum یک مدرسه عمومی شروع به تحصیل کرد. در سال ۱۷۳۷، پس از فارغ‌التحصیلی، کاپتین بورسیه تحصیلی را برای تحصیل در دانشگاه لیدن گرفت و به بخش الهیات دانشگاه پیوست. کاپیتین در سال ۱۷۴۲ پایان‌نامه ای نوشت که در آن از برده داری به دلایل دینی دفاع کرد و پس از انتشار به صورت متن با استقبال مثبت روبرو شد.
پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه لیدن در سال ۱۷۴۲، کاپیتین به عنوان کاهن در کلیسای اصلاحی هلند منصوب شد. او به سرعت به WIC پیوست و به عنوان کشیش به قلعه المینا در غرب آفریقا فرستاده شد. با این حال، تلاش‌های او برای خدمت به کارمندان WIC در المینا تا حد زیادی ناموفق بود، مانند تلاش‌های کاپتین برای تبدیل دین جمعیت محلی آفریقا به دین مسیحیت. پس از ازدواج با همسرش در سال ۱۷۴۵، کاپیتین دو سال بعد در حالی که به شدت بدهکار بود درگذشت.
اوایل زندگی

مردی که به نام یاکوبوس کاپیتین شناخته شد، در سال ۱۷۱۷ در المینا در غرب آفریقا به دنیا آمد.  هویت والدین او ناشناخته است، اگرچه او به دلیل جنگ یا دلایل احتمالی دیگری یتیم شده بود.  در سن هفت یا هشت سالگی او توسط تاجران برده دستگیر و به بردگی گرفته شد و آنها او را به یک ناخدای دریایی هلندی و تاجر برده به نام آرنولد استین هارت فروختند.  استین‌هارت متعاقباً او را به کاپیتان دریایی و برده‌دار، یاکوبوس ون گوخ، که در المینا زندگی می‌کرد، تقدیم کرد. ون گوخ نام اورا او را به یاکوبوس الیزا یوهانس کاپیتین تغییر نام داد.
در سال ۱۷۲۸، ون گوخ پس از بازنشستگی از خدمت خود در شرکت هلندی هند غربی (WIC) به جمهوری هلند بازگشت.  ون گوخ کاپیتین تقریباً ۱۰ ساله را با خود به هلند برد، او قبلاً کودک را در خانواده خود به سرپرستی پذیرفته بود. کاپیتین بعداً ادعا کرد که ون گوخ او را به اروپا بازگرداند زیرا معتقد بود که «[کاپیتین] پس از آموزش مناسب در مسیحیت، ممکن است کاری انجام دهد که تحقیرآمیز نباشد و از این طریق امرار معاش کند.»   کشتی تجاری که کاپتین و صاحبش را حمل می‌کرد در ۱۴ آوریل ۱۷۲۸ به شهر بندری بزرگ میدلبورگ، زلند رسید.
هنگامی که کاپیتین پا به خاک هلند گذاشت، به دلیل نبود هیچ قانون هلندی که وجود برده داری را به‌طور مثبت به رسمیت می‌شناخت، به او به‌طور پیش فرض آزادی اعطا شد (واقعیتی که کاپیتین در نوشته‌های بعدی خود نادیده گرفت).  با این حال، کاپیتین همچنان در خانواده ون گوخ باقی ماند و زمانی که او به لاهه نقل مکان کرد تا به عنوان یک بازنشسته ساکن شود، به او پیوست.  در آنجا، کاپیتین به تدریج یادگرفت که چگونه به زبان هلندی صحبت کند و طبق دستورالعمل‌های ون گوخ در نقاشی آموزش دید. او همچنین در ژوئیه ۱۷۳۵ توسط کلیسای اصلاحی هلند به مذهب پروتستان تعمید  شد.
شغل دانشگاهی

کاپتین در حالی که در لاهه زندگی می‌کرد، علاقه خود را برای ادامه تحصیل در الهیات ابراز کرد که ون گوخ با اکراه از آن پذیرفت.  با حمایت الهیدان هلندی و کاهن پروتستان هنریک ولزه، کاپتین در سال ۱۷۳۱ در Gymnasium Haganum، یک مدرسه دولتی، شروع به تحصیل کرد «تا به خواست خدا بعداً به مردم خود راه را برای دین بهتر نشان دهم، زیرا آنها باید از فرقه بت‌پرستی خود منحرف شوند."   شهریه برای تحصیل کاپیتین در مدرسه توسط چندین شهروند ثروتمند و دانشگاه لیدن پرداخت می‌شد.
کپتین در Gymnasium Haganum، به مدت شش سال و نیم زبان‌های عبری، لاتین و یونانی آموخت.  در سال ۱۷۳۷، زمانی که کاپتین در آستانه فارغ‌التحصیلی بود، یک سخنرانی عمومی در تمجید از نقش هیئت‌های مسیحی ایراد کرد. کاپیتین متعاقباً این سخنرانی را منتشر کرد و عنوان اثر را به نام «در فراخوان بت‌ها» گذاشت که تمام نسخه‌های آن از بین رفته‌است. پس از فارغ‌التحصیلی از مدرسه، کاپتین در سال ۱۷۳۹ برای تحصیل در دانشگاه لیدن بورسیه تحصیلی دریافت کرد و به بخش الهیات دانشگاه پیوست و «به او اطمینان داده شد که بهترین تحصیلات هلند می‌تواند به او ارائه شود.»
کاپیتین که به احتمال زیاد در حال تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد در دانشگاه لیدن بود، به مدت سه سال در آنجا تحصیل کرد.  زمانی که در دانشگاه بود، چندین شعر و مقاله به همراه موعظه نوشت که بسیاری از آنها متعاقباً منتشر شد و مورد توجه قابل توجه مردم هلند قرار گرفت که «او را به عنوان نمونه‌ای از جهانی بودن مسیحیت تأیید کردند».  دو پرتره حکاکی شده از کپتین تولید و فروخته شد و نسخه‌های متعددی به فروش رسید.  امتحان نهایی او شامل دفاع از پایان‌نامه خود در مقابل استادی دانشگاه در یک محیط رسمی بود.
پایان‌نامه ای که به حامیان کاپیتین تقدیم شده بود (و بلافاصله پس از ارائه آن تحت عنوان آیا برده داری با آزادی مسیحی سازگار است یا نه؟ به عنوان رساله منتشر شد) یک اثر دربارهٔ برده داری بود که از دخالت هلندی‌ها در برده داری با ارائه سه اصل کلیدی دینی حمایت می‌کرد. به گفته مورخ گرانت پارکر، این واقعیت که پایان‌نامه بلافاصله پس از دفاع کاپتین از آن منتشر شد، نشان می‌دهد که «کار او مخاطبان بیشتری فراتر از آکادمی دارد.»  این رساله توسط تاجران برده هلندی و طبقه کشاورزان مورد تحسین قرار گرفت.
پس از فارغ‌التحصیلی کاپتین از دانشگاه لیدن در سال ۱۷۴۲، در ۶ آوریل همان سال به عنوان کاهن در کلیسای اصلاحی هلند منصوب شد.   کاپیتین در مورد تمایل خود برای پیگیری کار تبلیغی در رساله ۱۷۴۲ خود نوشته بود، و وارد کار برای شرکت هند غربی شد، که به روحانیون مسیحی در قلعه المینا نیاز داشت. کاپیتین سرانجام تصمیم گرفت به المینا سفر کند، تصمیمی که توسط کلیسای اصلاحی هلندی که او را برای آن هدف خاص تعیین کرده بود، حمایت شد. در ژوئیه ۱۷۴۲، کاپیتین برای سفر به غرب آفریقا، سوار کشتی برده داری De Catharina Galey شد.
بازگشت به آفریقا و مرگ

در ۸ اکتبر، کپتین به المینا رسید، که در این مرحله به مستعمره شرکت هند غربی تبدیل شده بود. اکثر مردم محلی آفریقایی بودند و در روستایی در کنار قلعه ساکن بودند.   کاپیتین توسط مافوق خود به خدمت به بازرگانان، کارمندان و سربازان هلندی در استخدام شرکت هند غربی که در قلعه المینا مستقر بودند، منصوب شد.  با این حال، او در این نقش عمدتاً ناموفق بود، زیرا تعداد کمی از کارکنان شرکت هند غربی در المینا به‌طور منظم در کلیسا شرکت می‌کردند.
کاپتین همچنین با استفاده از روش‌های مختلفی که در نوشته‌های قبلی‌اش تحلیل و توضیح داده بود، تلاش‌هایی را برای خدمت به جمعیت محلی آفریقا آغاز کرد.  او نیایشگاه‌های جداگانه‌ای برای مسیحیان آفریقایی ایجاد کرد، موعظه‌هایی را با استفاده از زبان‌های بومی موعظه کرد، ارتباط روزانه‌ای با نوکیشان برقرار کرد، و نوپایان محلی را به عنوان مبلغان آموزش داد. با این حال، در نهایت، این تلاش‌ها منجر به گرویدن تعداد کمی از مردم محلی به مسیحیت شد.
تلاش‌های او برای خدمت در میان جمعیت آفریقایی المینا در نهایت باعث شد کاپتین در فوریه ۱۷۴۳ عاشق یک زن محلی شود که در نهایت با او نامزد کرد.  هنگامی که مقامات شرکت هند غربی در جمهوری هلند در مورد نامزدی شنیدند، دستوراتی را به کاپیتین فرستادند که صراحتاً او را از ازدواج با زن به دلیل مسیحی نبودن او منع کردند.  شرکت هند غربی یک زن هلندی به نام Antonia Grinderdos را به المینا فرستاد تا او با او ازدواج کند. این زوج در ماه مه ۱۷۴۶ ازدواج کردند.
هنگامی که کاپتین در المینا خدمت می‌کرد، حقوق ناچیزی از شرکت هند غربی دریافت می‌کرد، که انتظار داشت او درآمد خود را با شرکت در سرمایه‌گذاری‌های تجاری خصوصی تکمیل کند.  کاپتین در زمانی که در المینا بود، در شرکت‌های متعددی شرکت داشت، اگرچه هیچ‌کدام موفق نبودند. پارکر اشاره کرد که از آنجایی که المینا مرکز اصلی تجارت برده در اقیانوس اطلس بود، احتمال داشت که کاپتین به نوعی درگیر برده داری باشد، اگرچه هیچ مدرک قطعی برای پیوند دادن او به تجارت برده وجود ندارد.
به گفته لیلا جی. کیو، مورخ آمریکایی، «به تدریج کاپتین از نظر جسمی، عاطفی و مالی رو به افول رفت».  در ۱ فوریه ۱۷۴۷، کاپیتین در المینا به علت نامعلومی درگذشت.   او در بدهکاری مقدار زیادی پول به افراد محلی درگذشت (وضعیتی که روابط بین او و گریندردوس را تیره کرده بود).  پس از مرگ او، یکی از کارمندان WIC نامه ای نوشت و اشاره کرد که علاوه بر بدهی‌های کلان خود، کاپتین در زمان اقامت در المینا از اعتیاد به الکل نیز رنج می‌برد.
دیدگاه‌ها در مورد برده داری و میراث

شهرت امروزی کاپیتین اساساً بر رساله ۱۷۴۲ او استوار است که دفاع الهیاتی از برده داری ارائه کرد.  در این رساله، کاپیتین استدلال کرد که برده داری، به جای جلوگیری از تلاش‌ها برای تبدیل آفریقایی‌ها به مسیحیت، در واقع برای تلاش‌های تغییر دین از طریق نزدیک کردن مسیحیان و غیر مسیحیان به یکدیگر مفید بود.  کاپیتین استدلال‌هایی را که بردگی آفریقایی‌ها را به دلیل تفاوت‌های فرهنگی و نژادی با اروپایی‌ها توجیه می‌کرد، رد کرد و اصرار داشت که برده‌داران مسیحی با کسانی که به بردگی گرفته‌اند رفتار منصفانه داشته باشند، از جمله اینکه به‌طور بالقوه آنها را آزاد کنند.
مورخان ارزیابی‌های متعددی در مورد اینکه چرا کاپیتین ترجیح داد دیدگاه‌های برده داری را بیان کند، ارائه کرده‌اند. مورخ جوزف کی. ادجایه خاطرنشان کرد که کاپتین هرگز به هیچ‌یک از مستعمرات هلندی در قاره آمریکا سفر نکرده بود و به همین دلیل مجبور بود به گزارش‌های دست دوم در مورد شرایط برده داری در مزارع در آنجا تکیه کند، در حالی که آکادمیک تینیکو ماکوله له استدلال می‌کند که چون زمان بسیاری از زندگی کاپیتین در تعامل با شرکت هند غربی سپری شد، او دیدگاه‌های برده داری آنها را جذب کرد.   علاوه بر این، کاپتین بیشتر عمر خود را در جمهوری هلند گذراند که یکی از شرکت کنندگان اصلی تجارت برده در اقیانوس اطلس بود.
زمانی که کاپتین در المینا بود، کتاب مقدس را (همراه با دیگر متون مسیحی) از هلندی به گویش فانته به عنوان بخشی از تلاش‌های تبلیغی خود با مردم محلی ترجمه کرد.  هنگامی که خادمان ارشد کلیسای اصلاح‌شده هلندی از تلاش‌های او در ترجمه خبر دادند، آنها جنبه‌هایی از ترجمه‌های کاپتین از مطالب مسیحی به فانتی را زیر سؤال بردند.  مشابه رابطه سرد خود با شرکت هند غربی، کاپتین در زمانی که در المینا بود، اغلب با کلیسای اصلاحی هلندی درگیر می‌شد، تضادی شدید با روابط گرمی که با آنها در زمان اقامت در جمهوری هلند داشت.
در میان مردم هلند، دیدگاه‌های کاپتین پس از مرگش متفاوت بود. برخی که دیدگاه‌های نژادپرستانه داشتند استدلال می‌کردند که زندگی او دلیلی بر این بود که سیاه‌پوستان باید از تعمید در کلیسای اصلاحی هلند منع شوند، در حالی که برخی دیگر ادعا کردند که مهارت‌های نوشتاری و تسلط کاپیتین بر زبان‌های اروپایی نشان می‌دهد که آفریقایی‌ها و اروپایی‌ها برابر هستند.  در المینا، کاپیتین یک مدرسه و یتیم خانه برای کودکان اروپایی-آفریقایی ساحل طلایی تأسیس کرد. هم مدرسه و هم پرورشگاه پس از مرگ او به کار خود ادامه دادند، اگرچه در نهایت تعطیل شدند.
حکاکی هلندی ۱۷۴۲ از کپتین
کینگچوان

County
| کینگچوان | کینگچوان |
| --- | --- |
County: County
نویسه‌گردانی(های) حروف چینی: نویسه‌گردانی(های) حروف چینی
 • حروف چینی: 青川县
 • پین‌یین: Qīngchuān Xiàn
موقعیت کینگچوان در نقشه: موقعیت کینگچوان در نقشه
کینگچوانLocation in China: کینگچوانLocation in China
مختصات: ۳۲°۳۶′۰″ شمالی ۱۰۵°۱۲′۵۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۶۰۰۰۰°شمالی ۱۰۵٫۲۱۳۸۹°شرقی﻿ / 32.60000; 105.21389: مختصات: ۳۲°۳۶′۰″ شمالی ۱۰۵°۱۲′۵۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۶۰۰۰۰°شمالی ۱۰۵٫۲۱۳۸۹°شرقی﻿ / 32.60000; 105.21389
استان: سیچوآن
شهر مرکزی: گوانگیوان
County seat: Qiaozhuang (乔庄镇)
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۲۷۱ کیلومتر مربع (۱۲۶۳ مایل مربع)
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۲۴۸۰۰۰
 • تراکم: ۷۶/کیلومتر مربع (۲۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۸ (China Standard)
Postal code: ۶۴۸۱۰۰
کد منطقه: ۰۸۳۹
وبگاه: http://www.cnqc.gov.cn/
کینگچوان (به لاتین: Qingchuan County) یک شهرستان در جمهوری خلق چین است که در گوانگیوان واقع شده‌است.
خصوصیات

کینگچوان ۳٬۲۷۱ کیلومترمربع مساحت و ۲۴۸٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
منوچهر زنده‌دل

| منوچهر زنده‌دل | منوچهر زنده‌دل |
| --- | --- |
منوچهر زنده‌دل در سی و چهارمین دوره جشنواره فیلم فجر: منوچهر زنده‌دل در سی و چهارمین دوره جشنواره فیلم فجر
زادهٔ: ۲۱ تیر ۱۳۵۱ ‏(۵۲ سال) تهران
ملیت: ایرانی
تحصیلات: فارغ‌التحصیل کارشناسی رشتهٔ مترجمی زبان انگلیسی
پیشه(ها): بازیگر و دوبلور
سال‌های فعالیت: ١٣٧٨-تاکنون
منوچهر زنده‌دل (زادهٔ ۲۱ تیر ۱۳۵۱ تهران) دوبلور، بازیگر و گویندهٔ رادیو و تلویزیون ایرانی است. وی دارای کارشناسی مترجمی زبان انگلیسی است و فعالیت حرفه‌ای خود را از سال ١٣٧٨ آغاز کرده‌است. وی از گویندگان نقش پرفسور در سریال سرقت پول و گوینده لیو شرایبر و آرمی همر نیز است. همچنین در سریال ایرانی شهرزاد که از شبکه خانگی نیز پخش می‌شد ایفای نقش سرهنگ سهیلی را بر عهده داشت و همچنین در سریالهای گناه فرشته و هفت که از شبکه ی نمایش خانگی پخش می شود ایفای نقش قاضی دادگاه را برعهده دارد.
آثار > دوبله

| نام فیلم | نقش | بازیگر | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- |
| سلام بر ابراهیم | ابراهیم هادی |  | سریال انیمیشن سه بعدی (۱۴۰۱) |
| آخرین پادشاهی | اوترد | الکساندر دریمون | مجموعه تلویزیونی |
| مجازات گر (پانیشر) | پانیشر | جان برنتال | مجموعه تلویزیونی |
| پادشاه: میراث هیولا |  | کرت راسل | مجموعه تلویزیونی |
| موجود |  | کرت راسل | فیلم (انتشار ۱۹۸۲) |
| ددپول و ولورین | ولورین | هیو جکمن | فیلم (انتشار ٢٠٢٣) |
| پلنگ سیاه | بلک پانتر | چادویک بوزمن | فیلم (انتشار ۲۰۱۸) |
| کینگزمن: سرویس مخفی |  | مارک استرانگ | فیلم (انتشار ۲۰۱۵) |
| سریع و خشمگین ۶ | دومینیک تورتو | وین دیزل | فیلم (انتشار ۲۰۱۳) |
| هابیت | تورین سپربلوط | ریچارد آرمیتاژ | مجموعه تلویزیونی |
| توریست | بازرس جان اشسون | پل بتانی | فیلم (انتشار ۲۰۱۰) |
| ثور: رگنوراک | ثور | کریس همسورث | فیلم (انتشار ۲۰۱۷) |
| انتقام‌جویان: جنگ ابدیت | ثور | کریس همسورث | فیلم (انتشار ۲۰۱۸) |
| استخراج |  | کریس همسورث | فیلم (انتشار 2020) |
| مدار صفر درجه |  | علی قربان زاده | این مجموعه بر اساس زندگی واقعی عبدالحسین سرداری درسال ۱۳۸۶ برای نخستین بار از شبکه یک سیما پخش شد |
| افسانه جومونگ | موگول | سییو بئوم سیک | مجموعه تلویزیونی (انتشار ۲۰۰۷) |
| سرزمین بادها | یوری | جونگ جین یونگ | مجموعه تلویزیونی |
| حلالم کن | مراد | مرشد آقاباغ | مجموعه تلویزیونی |
| لاست (گمشدگان) | سعید جراح | نوین اندروز | مجموعه تلویزیونی |
| مختارنامه | عباس بن علی | کاوه فتوحی | مجموعه تلویزیونی (انتشار ۱۳۸۹) |
| زوتوپیا |  | نیک وایلد | انیمیشن (انتشار ۲۰۱۶) دوبله انحصاری فیلیمو |
| لک‌لک ها | جونیور |  | انیمیشن (انتشار ۲۰۱۶) دوبله انحصاری فیلیمو |
| هایدی | پدر کلارا |  |  |
| خانواده کیمچی |  |  | مجموعه تلویزیونی (انتشار از ۲۰۱۱) |
| امپراتور دریا | نیونگ چانگ |  | مجموعه تلویزیونی (انتشار ۲۰۰۴) |
| رنجر تنها | جان رید | آرمی همر | فیلم (انتشار ٢٠١٣) |
| مرز جنون | اد |  | مجموعه تلویزیونی (انتشار از ۲۰۱۱) |
| مأمور انتقال | دیتر |  | مجموعه تلویزیونی (انتشار ۲۰۱۲) |
| بازی روئین‌تن | پاتریک |  |  |
| بازی گشت پلیس | آرش |  |  |
| جوخهٔ برادران |  |  | این مجموعه تلویزیونی در سال سپتامبر ۲۰۰۱ از شبکه اچ‌بی‌او پخش شد و داستان فیلم در خصوص جنگ جهانی دوم است. |
اکتشاف جادوگران: 
| مرگ استالین |  |  | فیلم (انتشار ۲۰۱۷) |
| خانه کاغذی | پروفسور | آلوارو مورته | فصل ۱ تا ۵ (مجموعه تلوزیونی) |
| مظنون | جان ریس | جیمز کاویزول | فصل ۱ تا ۵ (مجموعه تلویزیونی) |
| دوازده سال بردگی |  | چیوتل اجیوفور | فیلم (انتشار ۲۰۱۱) |
| انگل (پارازیت) | پدر | کی تاک | فیلم (انتشار ۲۰۱۹) |
آثار > دوبله > فیلم و سریال

| عنوان | نقش | نوع | سال ساخت | کارگردان | شبکه | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| عمارت فرنگی | علی اکبر اسدی | سریال | ۱۳۸۸ | محمد رضا ورزی | ۲ |  |
| کیمیاگر | زکریای رازی | سریال | ۱۳۸۸ | محمّدرضا ورزی |  |  |
| دیگری |  | سریال | ۱۳۹۳ | احمد کاوری | ۳ | این سریال در قالب پنج قسمت ۴۰ دقیقه ای در شب‌های قدر از شبکه ۳ سیما پخش شد |
| شهرزاد | سرهنگ سهیلی | سریال | ۱۳۹۴ | حسن فتحی | نمایش خانگی |  |
| معمای شاه | ترومن | سریال | ۱۳۹۴ | محمد رضا ورزی | ۱ |  |
| آنام | اکبری | سریال | ۱۳۹۶ | جواد افشار | ۳ | ابتدا نام «مهر نامیرا» برای این سریال برگزیده شده بود که بعدها با نظر عوامل سازنده به نام ترکی «آنام» به معنی «مادرم» تغییر یافت. |
| گرگ بازی |  | فیلم | ۱۳۹۶ | عبّاس نظام دوست |  |  |
| وارش | گلشن | سریال | ۱۳۹۸ | احمد کاوری | ۳ |  |
| بی گناه | منوچهر | سریال | ۱۴۰۱ | مهران احمدی | نمایش خانگی |  |
| گناه فرشته | قاضی | سریال | ۱۴۰۲ | حامد عنقا | نمایش خانگی |  |
| فریبا | بهداد | سریال | ۱۴۰۳ | محمود معظمی | ۳ |  |
آثار > به عنوان داور

جادوی صدا
به عنوان مهمان
برنامه هنر دوبله به مجری‌گری ناصر ممدوح
بازی ویدئویی گشت پلیس
کتاب صوتی
سرگذشت فلسفه در وبسایت نوار
گوگل چگونه کار می کند؟
درخت پرتقال
رمان نگهبان نویسنده: اسماعیلی
یوگنی ولادیمیروویچ بلوسوف

| یوگنی ولادیمیروویچ بلوسوف | یوگنی ولادیمیروویچ بلوسوف |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۶ مهٔ ۱۹۶۲ مسکو، اتحاد جماهیر شوروی
درگذشت: ۱۲ دسامبر ۲۰۲۳ (۶۱ سال)
ملیت: اتحاد جماهیر شوروی
یوگنی ولادیمیروویچ بلوسوف (به روسی: Евгений Владимирович Белоусов؛ زادهٔ ۲۶ مهٔ ۱۹۶۲ – درگذشتهٔ ۱۲ دسامبر ۲۰۲۳) لژسوار اهل اتحاد جماهیر شوروی بود.
بلوسوف از سال ۱۹۸۷ تا ۱۹۸۸، عنوان قهرمانی کلی جام جهانی لژسواری را در مسابقات دونفرهٔ مردان کسب کرده‌بود.
وی در ۱۲ دسامبر ۲۰۲۳، در سن ۶۱ سالگی درگذشت.
تبریز در مه

برای آلبوم موسیقی تبریز در مه، تبریز در مه (آلبوم) را ببینید.
| تبریز در مه | تبریز در مه |
| --- | --- |
ژانر: تاریخی درام
نویسنده: محمدرضا ورزی
کارگردان: محمدرضا ورزی
بازیگران: کوروش تهامی محمد مطیع جمشید مشایخی حسین محب‌اهری محمدرضا شریفی‌نیا حسام نواب‌صفوی الهام حمیدی داریوش کاردان رزیتا غفاری ژیلا سهرابی ارژنگ امیرفضلی سید جواد هاشمی امیر دژاکام شهرام عبدلی چنگیز وثوقی ولی‌الله مؤمنی عنایت‌الله بخشی فقیهه سلطانی امیریل ارجمند کمند امیرسلیمانی ساغر عزیزی
صداپیشگان: صدابردار: مهران ملکوتی
سازنده موسیقی متن: بابک زرین
کشور سازنده:  ایران
زبان اصلی: فارسی
شمار قسمت‌ها: ۲۸ قسمت
تولید: تولید
تهیه‌کننده: علی لدنیجانشین تولید: وحید شاری
فیلم‌برداری: فیلمبردار: فرشاد محبوبی دستیار: هومن خلیلی جلوه‌های ویژه میدانی: حمید رسولیان جلوه‌های ویژه رایانه‌ای: بهنام خاکسار عکاس: مسعود عجمی
تدوین‌گر: یلدا جبلی
مدت: ۵۰ دقیقه‌ای
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی:  شبکه یک سیما 
نخستین نمایش: بهمن و اسفند ۱۳۸۹
تبریز در مه یک مجموعه تلویزیونی به کارگردانی محمدرضا ورزی است. این مجموعه تلویزیونی تاریخی ماجرای جنگ‌های ایران و روسیه را در زمان فتحعلی‌شاه قاجار و عباس میرزا به تصویر می‌کشد و روایت‌گر جنگ‌های این دو کشور از آغاز تا مرگ عباس میرزا است.
برای تصویربرداری این سریال از شهرک سینمایی غزالی استفاده شد. مکان‌هایی مانند تالار بزرگ تبریز، میدان بزرگ شهر، مسجد جامع، دارالحکومه (کاخ عباس میرزا)، دروازه ورودی شهر، چند منزل و تکیه و غیره، از جمله لوکیشن‌هایی است که به شکل دکور در شهرک سینمایی غزالی بازسازی شده‌است.
این سریال در شهریور ۱۳۹۶ از شبکه آی فیلم باز پخش شد.
بازیگران

| بازیگر | نقش |
| --- | --- |
محمدرضا شریفی‌نیا: فتحعلی‌شاه قاجار
جمشید مشایخی: میرزا عیسی قائم‌مقام
کوروش تهامی: عباس میرزا
محمد مطیع: قائم‌مقام فراهانی
حسام نواب‌صفوی: لطفعلی‌خان زند
رز رضوی: مریم بانو
مجید مظفری: کریم‌خان زند
ارژنگ امیرفضلی: میرزا یعقوب ارمنی
حسین محب‌اهری: میرزا ابوالحسن شیرازی
محسن صادقی‌نسب: میرفتاح
ژیلا سهرابی: خاتون
الهام حمیدی: طاووس خانم
فقیهه سلطانی: کتوان
رزیتا غفاری: ریحان
فخرالدین صدیق‌شریف: میرزای خوئی
کمند امیرسلیمانی: آسیه
سعید امیرسلیمانی: حاجی میرزا آقاسی
کامران تفتی: محمدشاه قاجار
عنایت‌الله بخشی: پیرقلی‌خان قاجار
چنگیز وثوقی: آصف‌الدوله
امیر دژاکام: میرزا شفیع مازندرانی
داریوش کاردان: حاج ابراهیم‌ کلانتر
داریوش کاردان: میرزای قمی
امیریل ارجمند: لاچین خان
شهرام عبدلی: مهدی‌قلی خان
سپند امیرسلیمانی: نظرعلی بیگ
رضا فیاضی: ژنرال گاردان
سید جواد هاشمی: میرزا مسیح مجتهد
زهیر یاری: گریبایدوف
علیرضا علیا: عسکرخان افشار
علیرضا علیا: ویت ورس
محمود اردلان: ژنرال سیسیانف
علی رامز: سید محمد مجاهد
خسرو فرخزادی: سرگور اوزلی
ولی‌الله مؤمنی: ژنرال پاسکوویچ
نقی سیف‌ جمالی: حاج بابا
حسن کاخی: جان ملکم
امیرمهدی کیا: مالتسوف
حسین پرستار: سر هارفُرد جُنز
رامین راستاد: ناپلئون بناپارت
فرزانه سهیلی: گلناز
لیلا زارع‌زاده: نینا
ساغر عزیزی: مریم شیرازی
نصرت دستمردی: حکیم
محمدرضا خسروی: نیاران دوریشچف
مسعود عجمی: ارنست ژوبر
خسرو فرخزادی: ریچارد ولزی
مهران مطیع: کلنل مک دونالد
حسین اعتماد: ساشکا
اتابک نادری: میرزا تقی‌خان فراهانی
شیرین ایزدی: گوهرملک خانم
حامد محمدیان: آغا محمدخان قاجار
سیامک حلمی: میرزا محمدرضا قزوینی
رهام مخدومی: مارشال گوداویچ
الهام سیدی: گلنسا خانم
علی عطلایی حور: یاور
امیر حاجی‌قربانی: تقی
سیدمتین انصافی: علی‌اکبر
سالار سعیدی: محمدشاه
محمدحسین محمدزاده: شازده
امیرحسین غفاری: خواجه اصغر
حمیدرضا ناجیان: سروان بونتان
حسین باقریان: ستوان فابویه
مرتضی راد: دکتر سالواتوری
حسین کریمخان: زندآوانس
علی کریمی‌پور: سیدرضا
:
بیمه معلم

بیمه معلم یکی از شرکت‌های بیمه خصوصی در ایران است. بیمه معلم با عنوان اولیه “شرکت بیمه صادرات و سرمایه‌گذاری” در بیستم دی ماه سال ۱۳۷۳ با مشارکت نظام بانکی و به منظور کاهش اثرات منفی ریسک‌های سیاسی و تجاری و همچنین توسعه فعالیت‌های صادراتی و ارائه پوشش‌های بیمه‌ای لازم در مقابل ریسک‌های موجود، تأسیس گردید. در قدم نخست، این شرکت، فعالیت خود را در زمینه بیمه‌های اعتباری آغاز نمود و سپس به تدریج، دامنه فعالیت‌های خود را در سایر رشته‌های بیمه توسعه داد. پس از واگذاری بخش عمده سهام شرکت در سال ۱۳۸۶، بر اساس تصمیم مجمع عمومی صاحبان سهام، نام شرکت به «بیمه معلم» تغییر یافت. هم‌اکنون شرکت بیمه معلم با مشارکت سهامداران عمده خود شامل شرکتهای «ساختمانی معلم»، «بازرسی مهندسی و صنعتی ایران»، «سرمایه‌گذاری کشتیرانی»، «سرمایه‌گذاری فرهنگیان»، «بانک سرمایه»، «کشتیرانی اقیانوس خروشان کیش» و «شرکت سرمایه‌گذاری راستین نوین کیش»، در کلیه رشته‌های بیمه زندگی و غیر زندگی فعالیت می‌نماید و دامنه فعالیت آن در سراسر کشور گسترده است.
موضوع فعالیت

این شرکت توانست به تدریج دامنه فعالیتهای خود را توسعه داده و موفق به اخذ مجوز فعالیت از بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران در کلیه رشته‌های بیمه زندگی، بیمه اموال، بیمه مسئولیت و بیمه اتکائی گردد.
اعضای هیئت مدیره

سعید صحت (رئیس هیئت مدیره)
سعید جبلی (نائب رئیس هیئت مدیره)
مفید امینی (مدیرعامل و عضو هیئت مدیره)
داود الماسی (عضو هیئت مدیره)
هادی گنج حانلو (عضو هیئت مدیره)
سهامداران

آخرین سرمایه شرکت بیمه معلم (سهامی عام) مبلغ ۷٫۵۰۰٫۰۰۰ میلیون ریال، متشکل از ۷٫۵۰۰ میلیون برگ سهم عادی با نام ۱۰۰۰ ریالی می‌باشد.
جدول زیر بیانگر ترکیب سهامداران شرکت است. (تاریخ بروزرسانی آبان ماه ۱۳۹۹)
| ردیف | نام سهامدار | درصد سهم |
| --- | --- | --- |
| ۱ | شرکت سرمایه‌گذاری کشتیرانی ج.ا. ا | ۲۰٪ |
| ۲ | بانک سرمایه | ۲۰٪ |
| ۳ | شرکت ساختمانی معلم | ۱۴٫۶۶٪ |
| ۴ | شرکت سرمایه‌گذاری فرهنگیان | ۱۲٫۵۱٪ |
| ۵ | شرکت بازرسی مهندسی و صنعتی ایران | ۱۰٫۲۱٪ |
| ۶ | شرکت سرمایه‌گذاری راستین نوین کیش | ۷٫۶۹٪ |
| ۷ | شرکت کشتیرانی اقیانوس خروشان کیش | ۷٫۳۶٪ |
| ۸ | سایر سهامداران | ۷٫۵۳٪ |
بییانوئبا دل کامپییو

مکان در 23x15px|border |alt=|link= کاستیا و لئون, 23x15px|border |alt=|link= اسپانیا
| بییانوئبا دل کامپییو (به اسپانیایی: Villanueva del Campillo) | بییانوئبا دل کامپییو (به اسپانیایی: Villanueva del Campillo) |
| --- | --- |
شهرستان‌: شهرستان‌
شهر  بر نقشه اسپانیا: شهر  بر نقشه اسپانیا
بخش‌ خودمختار:  کاستیا و لئون
استان‌:  آبیلا
 • شهردار: (PP)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۱+ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۲+ (CEST)
کد منطقه: (۳۴)+
کد ایزو ۳۱۶۶: ES
زبان رسمی: اسپانیایی
وبگاه: {{URL|example.com|optional display text}}
بییانوئبا دل کامپییو دهستانی در استان آبیلای اسپانیا است.
در این دهستان طبق آخرین سرشماری در سال 2006 جمعیتی بالغ بر 256 نفر را درخود جای داده است. مساحت این دهستان ۴۶٫۰۱ کیلومتر مربع است.
یکی از مواردی که با آن، این روستا شناخته میشود، سازه های باستانی آن با نام وراکو است. این سازه باستانی که نیمی از آن تنها دفن شده بود پس از نصب نیمه دوم آن بازسازی شد.
الدمازین

مکان در 23x15px|border |alt=|link= سودان
| الدمازین | الدمازین |
| --- | --- |
شهر: شهر
Ad-Damazin: Ad-Damazin
الدمازینموقعیت در نقشه سودان: الدمازینموقعیت در نقشه سودان
مختصات: ۱۱°۴۶′ شمالی ۳۴°۲۱′ شرقی﻿ / ﻿۱۱٫۷۶۷°شمالی ۳۴٫۳۵۰°شرقی﻿ / 11.767; 34.350: مختصات: ۱۱°۴۶′ شمالی ۳۴°۲۱′ شرقی﻿ / ﻿۱۱٫۷۶۷°شمالی ۳۴٫۳۵۰°شرقی﻿ / 11.767; 34.350
استان: نیل آبی
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۱۴۷٬۰۱۷
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۳+ (EAT)
پیش‌شماره تلفن: ۲۴۹+
الدمازین (به عربی: الدمازین) شهری در استان نیل آبی کشور سودان است که جمعیت آن در سرشماری سال ۱۹۹۳ میلادی ۷۱٫۸۲۱ نفر بوده و در سال ۲۰۰۷ میلادی ۲۱۲٫۷۸۲ نفر تخمین زده شده است.