stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پروانه معصومی
گزیدهٔ آثار > تلویزیون

| سال | عنوان | کارگردان | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۶۳ | کوچک جنگلی | بهروز افخمی | شبکه ۱ |
| ۱۳۷۰ | امام علی | داوود میرباقری | شبکه ۱۲۲ قسمت |
| ۱۳۷۴ | سوخته‌دلان | بهروز طاهری | شبکه ۲ |
| ۱۳۷۷ | همشاگردی‌ها | مسعود شاه محمدیاحمد نجیب‌زاده | شبکه ۱ |
| ۱۳۷۸ | ایستگاه | منوچهر عسگری‌نسب | شبکه ۲ |
| ۱۳۷۹ | مسافر ری | داوود میرباقری | شبکه ۱نسخه سینمایی آن با همین نام در سینما اکران شد |
| ۱۳۸۰ | پلیس جوان | سیروس مقدم | شبکه ۳ |
| ۱۳۸۱ | دریایی‌ها | سیروس مقدم | شبکه ۵ |
| ۱۳۸۱ | باران عشق | احمد امینیفریدون حسن‌پور | شبکه تهران |
| ۱۳۸۱ | پرده عشق | جمال شورجه | شبکه ۲نسخه سینمایی آن با نام «وعده دیدار» در سینما اکران شد |
| ۱۳۸۲ | چهل سرباز | محمد نوری‌زاد | شبکه ۲نسخهٔ سینمایی آن با نام «شاهزاده ایرانی» در سینما اکران شد |
| ۱۳۸۴ | مسافر سحر | فرزین مهدی‌پور | شبکه ۲ |
| ۱۳۸۵ | تا صبح | مجید جوانمردمحمدعلی باشه‌آهنگر | شبکه تهران |
| ۱۳۸۷ | نشانی | رامبد جوان | شبکه ۲پخش در ایام نوروز |
| ۱۳۸۷ | مثل هیچ‌کس | عبدالحسن برزیده | شبکه ۲پخش در ماه رمضان |
| ۱۳۸۷ | یوسف پیامبر | فرج‌الله سلحشور | شبکه ۱ |
| ۱۳۸۸ | ماه عسل | شاهد احمدلو | شبکه ۲ |
| ۱۳۸۹ | ملکوت | محمدرضا آهنج | شبکه دو پخش در ماه رمضان |
| ۱۳۹۱ | راز پنهان | فلورا سام | شبکه ۱ پخش در ماه رمضان |
| ۱۳۹۷ | مینو | امیر پور وزیری | شبکه یک |
| ۱۳۹۸ | شرایط خاص | وحید امیرخانی | شبکه ۳ |
| ۱۴۰۰ | در کنار پروانه‌ها | داریوش یاری | شبکه ۲ |
گزیدهٔ آثار > فیلم کوتاه

| سال | نام فیلم | کارگردان | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۵۱ | سفر | بهرام بیضایی |  |
| ۱۳۹۳ | اشک مادر | - |  |
جوایز و افتخارات

برنده سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن برای بازی در فیلم گلهای داوودی از سومین جشنواره فیلم فجر
برنده سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن برای بازی در فیلم جهیزیه برای رباب از ششمین جشنواره فیلم فجر
از چپ به راست: بهروز وثوقی، جمشید مشایخی، بهمن فرمان‌آرا، فخری خوروش، پروانه معصومی و کامران شیردل در دیدار با شهبانو فرح پهلوی در ۱۳۵۳
تصویری از معصومی
در دیدار هنرمندان با سیدعلی خامنه ای،۱۳۸۹
معصومی همراه فرزانه تأییدی روی جلد مجله زن روز
معصومی در غریبه و مه. او در کتابِ موزاییک استعاره‌ها: گفت‌وگو با بهرام بیضایی و زنان فیلم‌هایش (۱۴۰۲) از همکاری با بیضایی گفته است.
تین کلاینت

یک تین‌کلاینت در کتابخانه‌ای عمومی
تین‌کلاینت (به انگلیسی: Thin Client) به کامپیوتر یا برنامهٔ کامپیوتری اطلاق می‌شود که برای تحقق وظایف محاسباتی خود به کامپیوترهای دیگر وابسته است. این مفهوم در برابر فت کلاینت (به انگلیسی: Fat Client) قرار می‌گیرد که طوری طراحی شده تا تمام نیازهای خود را خودش برآورده کند. وظایفی که توسط خدمات دهنده فراهم می‌شود مختلف است، از فراهم آوردن ساختار پایدار داده (برای مثال برای گره‌های بدون دیسک) گرفته تا پردازش اطلاعات.
تین‌کلاینت مانند جزئی از یک زیرساخت کامپیوتری گسترده است، که در این زیرساخت کلاینتهای زیادی قدرت محاسباتی خود را با یک سرور به اشتراک گذاشته‌اند.
راهکار تین کلاینت

تین کلاینت (به انگلیسی: Thin Client) یک رایانه‌ای کوچک و آماده برای شبکه‌های رایانه‌ای است که در عین استفاده از کمترین منابع سخت‌افزاری، بالاترین کارایی و امنیت را برای شبکه‌های رایانه‌ای به همراه می‌آورد.
تین کلاینت می‌تواند دارای سیستم عامل یا فاقد سیستم عامل باشد. به این معنی که می‌تواند یک سیستم عامل محلی داشته باشد یا اینکه برای بوت شدن کاملاً وابسته به سرور باشد. انواع سیستم‌عامل‌های ویندوز مایکروسافت، توزیع‌های لینوکس و یونیکس را می‌توان بر روی تین کلاینت‌ها نصب و اجرا نمود.
تین کلاینت‌ها فاقد هر گونه قطعه مکانیکی مانند هارد دیسک و فن می‌باشند؛ لذا نگهداری آن‌ها آسان‌تر است و به صرف وقت و هزینه کمتری نیاز دارد. این دستگاه‌ها نسبت به رایانه‌های شخصی حرارت کمتری تولید می‌کنند؛ لذا برای محیط‌های صنعتی یا محیط‌های گرم مناسب تر هستند. همچنین به دلیل کوچکی و حجم کم، فضای کمی اشغال می‌کند. تین کلاینت توان مصرفی بسیار کمی حدود ۳۰ وات (بسته به نوع) دارد؛ بنابراین استفاده از این دستگاه در سازمان‌هایی که تعداد زیادی رایانه را به خدمت می‌گیرند بسیار مقرون به صرفه خواهد بود.
مدیران شبکه در سازمان‌های دولتی و خصوصی اقبال بیشتری نسبت به تین کلاینت دارند زیرا کاربری را آسان و کنترل مبادی ورودی و خروجی اطلاعات به سازمان را امکان‌پذیر می‌سازد. از آنجا که معمولاً تین کلاینت اطلاعات را به صورت محلی ذخیره‌سازی نمی‌کند، مدیران شبکه نگران از دست رفتن و آسیب دیدن اطلاعات محلی کلاینت‌ها نیستند؛ لذا از این جهت تین کلاینت‌ها نیازی به استفاده از آنتی‌ویروس ندارند. علاوه بر آن استفاده از تین کلاینت، موجب کاهش هزینه‌های انرژی مصرفی و نگهداری سیستم می‌گردد.
به‌طور خلاصه ویژگی‌های مهم تین کلاینت را می‌توان بدین شرح خلاصه کرد:
ابعاد کوچک و حجم کم
مصرف انرژی کم
امنیت بالا
امکانات مناسب
سهولت ارتقا
برای اضافه کردن ترمینال‌های جدید به شبکه، فقط کافی است از طریق نرم‌افزار مرکزی که روی سرور نصب شده نرم‌افزار کنترلی را روی Client جدید نصب کرد. در صورت خرابی نیز می‌توان به راحتی ترمینال موردنظر را از شبکه خارج کرد.
هم‌اکنون تین کلاینت‌ها دارای قابلیت‌های سخت‌افزاری بهتری نسبت به گذشته هستند تا آنجا که می‌توان از آن‌ها به عنوان یک دستگاه مستقل نیز استفاده کرد.
در دنیا برندهای بسیاری در زمینه ساخت و عرضه تین کلاینت فعالیت می کنند که از مشهورترین آنها می توان به اینتل، اچ پی (HP)، دل (Dell)،نیاکو (NIACO)، نت کامپیوتر و ازراک (Asrock) اشاره نمود.
زیرو کلاینت

زیروکلاینت (به انگلیسی: Zero Client) به سیستمی اطلاق می‌شود که برای تحقق وظایف محاسباتی خود، کاملا به سرور (Server) وابسته است. این مفهوم در برابر فت کلاینت (به انگلیسی: Fat Client) و تین کلاینت (Thin Client) قرار می‌گیرد که طوری طراحی شده تا تمام نیازهای از قبل برنامه ریزی شده خود را خودش برآورده کند. وظایفی که توسط خدمات دهنده فراهم می‌شود مختلف است، از فراهم آوردن ساختار پایدار داده (برای مثال برای گره‌های بدون دیسک) گرفته تا پردازش اطلاعات.
زیرو کلاینت ها از نظر نوع کاربری و ساختار سخت افزاری کمی با هم تفاوت دارند ولی و جه اشتراک تمامی آنها این است که در آنها هیچ پردازشی که به کاربری از پیش تعریف شده خود مربوط باشد را انجام نمیدهند. به عبارت دیگر وظیفه زیرو کلاینت در اختیار قرار دادن یک دسکتاپ مجازی (از روی سرور) به کاربر است. 
برای شبکه های بزرگ که کاربر بیش از 100 نفر را تحت پوشش قرار میدهند عمدتا از پروتکل PCOIP استفاده میشود. این پروتکل با چیپستهای ساخت Teradici سازگاری دارد و میتواند یک دسکتاپ با کیفیت فول اچ دی در اختیار کاربر قرار دهد. این چیپستها GPU هایی هستند که برای کار در بستر پروتکل PCOIP گسترش یافته اند.
زیرو کلاینت مانند جزئی از یک زیرساخت کامپیوتری گسترده‌است، که در این زیرساخت کلاینتهای زیادی قدرت محاسباتی خود را از یک سرور دریافت میکنند.
در اصل زیرو کلاینت‌ها فاقد رم (Ram) و هارد (HDD) به شکل موجود در PCها و TCها هستند و به همین دلیل دارای ظاهری کوچک و سبک بوده و قیمت بسیار نازل تری نسبت به آن‌ها دارند.
شهرستان قوص

قوص
مکان در 23x15px|border |alt=|link= مصر
| شهرستان قوص Qus | شهرستان قوص Qus |
| --- | --- |
استان: استان قنا
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EST)
 • تابستانی (DST): +۳
قوص نام شهر و شهرستانی است در مصر است.
جمعیت قوص ۳۰۰ هزار نفر است و مرکز استان قنا است. این شهر در کرانهٔ خاوری رودخانهٔ نیل و در حدود ۶۴۵ کیلومتری جنوب قاهره واقع شده‌است.
تاریخچه

نام قوص از زبان قِبطی گرفته شده. قوص در زمان یونانیان و رومی‌ها، آپولونوپولیس پاروا نامیده می‌شد.
تاریخ‌نگاران بسیاری از قوص نام برده‌اند و قاضی‌القضات مصر، ابن دقیق العید در این شهر زندگی می‌گرد. مسجد عمری این شهر از مسجدهای قدیمی مصر است.
أقتصاد

هر تسهیلات به دلیل اهمیتش تصویر خاص خود را دارد.
سلتشوبدن

مکان
| Saltsjöbaden | Saltsjöbaden |
| --- | --- |
Aerial view of Grand Hotel Saltsjöbaden: Aerial view of Grand Hotel Saltsjöbaden
سوئد: سودرمانلاند
استان: استان استکهلم
شهرداری: Nacka Municipality
مساحت: مساحت
 • کل: ۵٫۴۲ کیلومتر مربع (۲٫۰۹ مایل مربع)
جمعیت (31 December 2010): جمعیت (31 December 2010)
 • کل: ۹٬۴۹۱
 • تراکم: ۱٬۷۵۱/کیلومتر مربع (۴۵۴۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
شهر سلتشوبدن (به سوئدی: Saltsjöbaden) در ناحیه شهری نکه در کشور سوئد واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۱۶۵۷٫۱۵  نفر است.
بنیاد ملی بونسای

| 0 | 1 |
| --- | --- |
یک بونسای کاج زرد غربی در ورودی موزه ملی بونسای و پنجینگ به نمایش گذاشته شده است.: یک بونسای کاج زرد غربی در ورودی موزه ملی بونسای و پنجینگ به نمایش گذاشته شده است.
Location in واشینگتن دی.سی.: Location in واشینگتن دی.سی.
بنیان‌گذاری: ۱۹۸۲ (۱۹۸۲)
مکان: ۳۵۰۱ خیابان نیویورک، ان.ئی. , واشینگتن دی.سی. ۲۰۰۰۲
مختصات: ۳۸°۵۴′۴۵″شمالی ۷۶°۵۸′۰۸″غربی﻿ / ﻿۳۸٫۹۱۲۴°شمالی ۷۶٫۹۶۸۹°غربی﻿ / 38.9124; -76.9689
یک بونسای سدر اطلسی که در موزه ملی بونسای و پنجینگ، درختکاری ملی ایالات‌متحده به نمایش گذاشته شده است. اهدا شده توسط جان وای ناکا (John Y. Naka).
بنیاد ملی بونسای (به انگلیسی: National Bonsai Foundation), (NBF) یک سازمان غیرانتفاعی است که برای حفظ موزه ملی بونسای و پنجینگ ایجاد شده است. ان‌بی‌اف همچنین به درختکاری ملی ایالات‌متحده (United States National Arboretum) کمک می‌کند تا هنرهای بونسای و پنجینگ را برای عموم به‌نمایش بگذارد. موزه ملی بونسای و پنجینگ (Penjing) در محوطه ۴۴۶ هکتاری محوطه درختکاری ملی ایالات‌متحده در شمال‌شرقی واشینگتن دی‌سی واقع شده است. هر سال بیش از ۲۰۰۰۰۰ نفر از این موزه بازدید می‌کنند. مهمانان برجسته ملی و بین‌المللی بخش‌های مختلف فدرال نیز در میان بازدیدکنندگان هستند.
بیانیه مأموریت

«بنیاد ملی بونسای یک سازمان غیرانتفاعی بخش سازمان ۵۰۱ (سی)(۳) است که در سال ۱۹۸۲ برای حفظ موزه ملی بونسای و پنجینگ تأسیس شد. با ارائه حمایت مالی و مشاوره به موزه با درختکاری ملی ایالات‌متحده همکاری می‌کند.[نیازمند منبع] این همکاری خصوصی/عمومی بین بنیاد و درختکاری موزه را قادر می‌سازد تا هنر بونسای و پنجینگ را از طریق نمایش‌های شاهکار و برنامه‌های آموزشی به بازدیدکنندگان ارتقا دهد و در عین حال دوستی و تفاهم بین فرهنگی را تقویت کند.»
مجموعه‌ها و نمایشگاه‌ها

موزه ملی بونسای و پنجینگ دارای چهار مجموعه اصلی است: مجموعه‌های ژاپنی، چینی و آمریکای شمالی و سنگ‌های تماشا. تاکنون پنج متصدی موزه وجود داشته است: رابرت اف. (۲۰۰۸–۲۰۱۶) و مایکل جیمز (۲۰۱۶–اکنون). موزه علاوه بر مجموعه‌ها، غرفه‌ها، حیاط‌ها و باغ‌ها نیز دارد. موزه ملی بونسای و پنجینگ همچنین تعدادی نمایشگاه در حال چرخش را در گالری نمایشگاه مری ای. مروس به نمایش می‌گذارد. این سرمایه‌گذاری‌ها توسط افسران ان‌بی‌اف، مشاوران، اهداکنندگان، اعضای کارکنان، و داوطلبان پشتیبانی می‌شوند.
مجموعه‌ها و نمایشگاه‌ها > مجموعه ژاپنی

این مجموعه با ۵۳ درخت اصلی از ژاپن آغاز شد. این درختان پس از ورود یک سال را در قرنطینه گذراندند و در ۱۹ ژوئیه ۱۹۷۶ در مراسمی با حضور بسیاری از مقامات ژاپنی و ایالات متحده تقدیم شدند. وزیر امور خارجه هنری کیسینجر، به نمایندگی از دولت آمریکا، درختان را پذیرفت. این مجموعه به ۶۳ درخت رسیده است و از آوریل تا اکتبر در غرفه ژاپن دیده می‌شود. از نوامبر تا مارس آنها را می‌توان در غرفه چینی یی سان وو (Yee-sun Wu) مشاهده کرد.
مجموعه‌ها و نمایشگاه‌ها > مجموعه چینی

مجموعه چینی (همچنین به‌عنوان مجموعه پنجینگ شناخته می‌شود) در غرفه باغ چینی یی سان وو قرار دارد. این غرفه به نام دکتر یی سان وو یی سان وو (۱۹۰۰–۲۰۰۵) نامگذاری شده است که در هنگ کنگ، پنجینگ را جمع‌آوری و طراحی کرد.
در سال ۱۹۸۳، جانت لانمن، یکی از اعضای هیئت مدیره ان‌بی‌اف، از دکتر وو پرسید که آیا مایل است به گنجاندن پنجینگ در موزه کمک کند. دکتر وو از این ایده خوشحال شد و بودجه‌ای برای ساخت یک غرفه و همچنین اهدای بسیاری از درختان پنجینگ اختصاص داد. در سال ۱۹۸۸ موزه به موزه ملی بونسای و پنجینگ تغییر نام داد.
مجموعه‌ها و نمایشگاه‌ها > مجموعه آمریکای‌شمالی

بیشتر درختان مجموعه آمریکای‌شمالی در غرفه آمریکای‌شمالی جان وای ناکا قرار دارند. گونه‌های مدارگان این مجموعه در هنرستان مدارگان هارو کانشیرو هستند. این مجموعه ۶۳ درختی از بونسای ساخته شده است که به‌طور کامل توسط مردم آمریکای‌شمالی ساخته شده است.
غرفه آمریکای شمالی جان وای ناکا در سال ۱۹۹۰ به استاد بزرگ آمریکایی‌تبار جان وای ناکا (۱۹۱۴–۲۰۰۴) تقدیم شد. ترکیب بونسای معروف جهانی او، گوشین (Goshin) در ورودی غرفه نمایش داده شده است. درختان این مجموعه را می‌توان در بهار، تابستان و پاییز به نمایش گذاشت. در زمستان آنها به غرفه چین منتقل می‌شوند.
مجموعه‌ها و نمایشگاه‌ها > مجموعه سنگ تماشا

علاوه بر درختان بونسای، موزه ملی بونسای و پنجینگ دارای مجموعه‌ای در سطح جهانی از سنگ‌های تماشا است. بونسای و سنگ‌های دیدنی ارتباط نزدیکی دارند، زیرا هر دو احترام زیادی برای طبیعت نشان می‌دهند. هنگامی که گیاهان و سنگ‌های کوچک با هم ترکیب شوند، می‌توان کل طبیعت را از طریق این مناظر مینیاتوری جادویی تصور کرد.[نیازمند منبع] این مجموعه با شش سوئیسکی شروع شد که ۵۳ بونسای اصلی را همراهی می‌کرد. این مجموعه امروزه در مجموع دارای ۱۰۵ سنگ از سراسر جهان است. سنگ‌ها را می‌توان در نگارخانه نمایشگاه مری مروز و اطراف آن مشاهده کرد. سوئیسکی ملبا تاکر و منطقه نمایش سنگ تماشا سنگ‌های آن به‌طور دوره‌ای در درون‌مایه‌ها تغییر می‌کند.
یک بونسای بانیان چینی (انجیر پرده‌ای، رتوزا) که در موزه ملی بونسای و پنجینگ، درختستان ملی ایالات‌متحده به‌نمایش گذاشته شده است. در حال آموزش از سال ۱۹۷۱. اهدا شده توسط مایک یوئنو (Mike Uyeno).
یک بونسای کاج گل‌ریز ژاپنی میایجیما (Miyajima). از سال ۱۶۲۵ در حال آموزش بوده و از انفجار اتمی در هیروشیما جان سالم به در برده است.
این افرای سه‌دندانه شاخ و برگ و ساقه‌هایش به شکل اژدها بریده شده است.
ترکیب شاهکار بونسای جان یو ناکا، گوشین (Juniperus chinensis 'Foemina')، در موزه ملی بونسای و پنجینگ، درختستان ملی ایالات‌متحده به‌نمایش گذاشته شده است. اهدایی ناکا در سال ۱۹۸۴.
سوئیسکی در موزه ملی بونسای و پنجینگ، درختکاری ملی ایالات متحده.
سی‌ای (مجله علمی)

| CA: A Cancer Journal for Clinicians   | CA: A Cancer Journal for Clinicians   |
| --- | --- |
کوته‌نوشت (سازمان بین‌المللی استانداردسازی): CA: Cancer J. Clin
رشته: سرطان‌شناسی
زبان: انگلیسی
سردبیر: دکتر دان دیزون
مشخصات ناشر: مشخصات ناشر
ناشر: ویلی بلکول به سفارش انجمن سرطان آمریکا (آمریکا)
تاریخچهٔ انتشار: ۱۹۵۰ تا کنون
بسامد: دوماهنامه
دسترسی آزاد: بله
ضریب تاثیر (۲۰۲۲): ۲۵۴٫۷ (رتبه اول)
طبقه‌بندی: طبقه‌بندی
شاپا: ۰۰۰۷-۹۲۳۵ (چاپی) ۱۵۴۲-۴۸۶۳ (الکترونیکی) 
ال‌سی‌سی‌ان: ۵۵۰۳۰۰۶۱
کدن: CAMCAM
شمارهٔ اُسی‌ال‌سی: ۱۰۴۴۷۹۰
پیوندها: پیوندها
 وبگاه رسمی  دسترسی برخط  Online archive :  وبگاه رسمی  دسترسی برخط  Online archive 
سی‌اِی: ژورنال سرطان برای پزشکان (CA: A Cancer Journal for Clinicians) یک مجله پزشکی با داوری تخصصی است که هر دو ماه یکبار توسط انتشارات ویلی بلکول برای انجمن سرطان آمریکا منتشر می‌شود. این مجله در سال ۱۹۵۰ تأسیس شد و جنبه‌های تحقیقات سرطان در زمینه تشخیص، درمان و پیشگیری را پوشش می‌دهد. سردبیر مجله دکتر دان دیزون است و سردبیر سابق دکتر عارف کمال بود. این ژورنال علمی بالاترین ضریب تأثیر (Impact Factor) را درمیان تمامی ژورنال‌های علمی در زمینه‌های علمی مختلف را داراست.
بی‌اخلاقی

مجموعه ای از ناهنجاری های اجتماعی
بی‌اخلاقی (به انگلیسی: Immorality) عبارت است از نقض قوانین اخلاقی، هنجارها یا معیارها. بدین معنا که کنش‌گر کاری را که انجام می‌دهد یا به آن فکر می‌کند نادرست تلقی می‌شود. بی‌اخلاقی معمولاً برای اشاره به کنش‌های افراد، یا در کاربرد گسترده‌تر، در مورد گروه‌ها یا ارگان‌های شرکتی و آثار هنری استفاده شود.
ابهررود

این رودخانه از ارتفاعات کوه سندان در شمال روستای عمیدآباد و کوه ملا در جنوب ابهر سرچشمه گرفته و با پیوستن این دو سرشاخه در محلی به نام بینارو یا «بن رودخانه» در جنگل‌های قدیمی و دست کاشت ابهر به یکدیگر رودخانه ابهررود را تشکیل می‌دهند. این رودخانه شمالی‌ترین سرشاخه رود شور است. ابهررود پس از گذشتن از شهرهای ابهر و تاکستان در جنوب قزوین در میانه جاده قزوین به بوئین زهرا با پیوستن به رودخانه خررود، رود شور را شکل می‌دهد. در ادامه رودخانه شور با گذر از استان البرز به تالاب مره در استان قم ختم می‌شود.
میزان آب این رودخانه در زمان نگارش کتاب ابهر گذری و نظری (اواخر دهه 1360 شمسی)، در ایستگاه (هیدرومتریک) روستای قروه ۳۱۶ میلیون متر مکعب در سال اندازه گیری شده است.

با وجود این که در سرشاخه‌ها، این رود جریان دارد و هر سال آبی سد کینه ورس از نخستین سدهای کشور است که سرریز می‌شود

در حال حاضر این رودخانه در محدوده شهر ابهر کاملاً خشک است. در صورت بارش مناسب در زمستان و بهار با طغیان رودخانه می‌توان در ابهر، آب در بستر رودخانه دید.
درباره رودخانه

این رودخانه تا پیش از تغییرات اقلیمی اخیر و تغییر ابزار کشاورزی سنتی (عمده کشاورزی در حاشیه ابهررود هنوز برمبنای روش‌های سنتی است.) از قنات و گاو آهن به موتورچاه عمیق و تراکتور، یک رودخانه دائمی بود. افزون بر مطالب تاریخی که در کتاب‌های نویسندگان ابهری وجود دارد، نقشه‌ای که ارتش ایالات متحده در زمان جنگ دوم جهانی تهیه کرده است در سه نقطه به دائمی بودن این رودخانه از صائین قلعه تا جنوب تاکستان اشاره می‌کند.
با توجه به اقلیم منطقه احتمال خشک شدن‌های مکرر این رودخانه در دوره‌های زمانی طولانی متصور است ولی برای این ادعا باید مطالعات زمین شناسی تاریخی صورت گیرد. یکی دیگر از دلایل احتمال خشک شدن‌های مکرر تاریخی این رودخانه، مسیرهای متعددی است که از تاکستان تا آبیک دیده می‌شود. این احتمال وجود دارد که با خشکسالی و کم آب شدن، زمین‌های حاشیه رودخانه به دلیل آبرفتی و حاصلخیز بودن مورد تصرف قرار گرفته و زیر کشت رفته باشد. مجدداً با بارش بیشتر رودخانه طغیان کرده و در مسیر قبلی یا مسیر جدید به حیات خود ادامه داده است. مطالعه‌ی ساختار فرونشست زمین در این محدوده افزون بر مشخص کردن بستر احتمالی رودخانه می‌تواند مکان‌های تاریخی سکونت اقوام قدیمی مانند کاسپیان در این محدوده را نیز مشخص کند.
این رود در استان زنجان از شهرهای صائین قلعه، هیدج، خرمدره و ابهر عبور می‌کند. پس از عبور از روستای قروه، از روستای فارسجین وارد استان قزوین می‌شود. در استان قزوین از روستاهای شهرستان‌های تاکستان، بوئین زهرا و آبیک می‌گذرد.
در جنوب آبیک، شوره زاری است که محل تلاقی ابهررود و خررود است. البته در نقشه‌های تاریخی (مثلاً همین مرجع 
)
این شوره زار به عنوان باتلاق (marsh) یاد شده است.
این رود در مسیر خود پس از پیوستن به خررود، در جنوب اشتهارد، منطقه‌ای نزدیک به روستای جارو به دلیل شیب کم و وسعت زیاد نمک‌زارهایی تشکیل شده‌است که مناظر طبیعی خاصی را پدیدآورده است.
از بهم پیوستن دو رودخانه‌ی ابهررود و خررود، رود شور پدید می‌آید. با توجه به وجود رودخانه‌های متعددی به نام شور در فلات ایران این رودخانه با نام رود شور (تهران) شناخته می‌شود. رودخانه شور با عبور از برخی نمک‌زارهای بین راه بر شوری این آب افزوده شده و در پل آصف‌الدوله در نزدیکی پلیس راه ماهدشت کاملاً شور شده و به طرف جنوب شرقی جریان می‌یابد و نهایتاً به حوضه آبریز دریاچه مسیله یا دریاچه نمک در استان قم می‌ریزد.
ابهررود در محدوده استان قزوین
زیست بوم رودخانه

در حال حاضر ابهررود و حاشیه آن با مشکلات فراوان ناشی از خشکسالی و به خصوص تجاوز به حریم آن رنج می‌برد. با توجه به این که در سرچشمه‌های این رودخانه هنوز سرشاخه‌ها خصوصاً در فصولی غیر از تابستان پرآب هستند و آبگیرها را تغذیه می‌کنند، علت اصلی خشک شدن آن را باید در بهره برداری غیراصولی و بی‌رویه از منابع آب زیرزمینی دانست.
با سطح فعلی بارش‌ها هنوز اغلب روستاهای بالا دست بدون موتور چاه عمیق آب به اندازه کشاورزی، سبز بودن و طراوت زمین‌های خود دارند. 
در صورتی که کشور در چند دهه اخیر به جای توسعه کشاورزی به توسعه صنعتی دست می‌زد، از کشت آبی در زمین‌های دیم ممانعت می‌شد، شاید با خشک شدن رودخانه بسیاری از چمشه‌ها و قنات‌های ابهر خشک نمی‌شد. با خشک شدن چشمه‌ها به تدریج باتلاق‌ها، آبگیرها و برکه‌ها که محل زیست قورباغه، ماهی، مار، مارماهی و … بودند، از میان رفت. در حال حاضر بسیاری از موجودات آبگیرها به بالا دست رودخانه مهاجرت کرده اند. هنوز می‌توان اثری از این موجودات در سد کینه ورس دید.
شاید یکی از دلایل آفت زنجره انگور که تاکستان‌های منطقه را تهدید می‌کند، جابه‌جایی حشرات از باتلاق‌های خشک شده به مزارع باشد.
در ادامه خشک شدن آبگیرها، جنگل‌های دست کاشت ابهر به دو دلیل از میان رفت. نخستین و مهم‌ترین دلیل آن عدم نیاز به تیر چوبی برای ساختمان سازی بود. دلیل دیگر آن به عدم صرفه اقتصادی برای آبیاری بلند مدت (در اقلیم ابهر درختان تبریزی پس از10 سال آماده برداشت بودند و تا 20 سال برداشت از این زمین‌ها می‌توانست ادامه بیابد.) درختان از آب موتور چاه عمیق است. عمده درختان جنگل‌های دست کاشت ابهر از درختان تبریزی، بید، نارون و سپیدار است. این درختان توسط اهالی کاشته می‌شد که پس از رشد کافی آن‌ها را قطع و به تهران و دیگر شهرهای مجاور حمل می‌کردند. در آن سال‌ها که تیرچوبی به جای آهن در ساخت  و ساز استفاده داشت، این درختان دارای مصرف ساختمانی بودند. افزون بر آن از مصارف صنعتی هم برای این درختان یاد شده است.

در حال حاضر این جنگل‌های انبوه که زمانی از خرمدره تا قروه به صورت یکدست وجود داشتند، بخش‌هایی در اندک جاهایی از جمله در پارک پردیس ابهر به جای مانده است.
با خشک شدن جنگل‌ها محل زیست روباه، گراز، گرگ، شغال، جوجه تیغی و … از میان رفت. پیش از خشک شدن رودخانه لک‌لک‌ها به صورت فصلی در آغاز بهار به حاشیه ابهررود می‌آمدند و فصول گرم سال را در ابهر می‌گذراندند. در حال حاضر سال‌هاست که هیچ لک‌لکی به ابهر نمی‌آید. مجسمه لک‌لک‌ها در لانه ایشان که در ابتدای بلوار 17 شهریور ابهر ساخته شده است، یادآور این خاطره است.  
پیش از خشک شدن این رودخانه دارای ماهی گورخری (Aphanius sophiae) بود و در برخی از ماه‌های سال پرنده‌هایی چون سلیم طوقی، پرستو، حواصیل سفید بزرگ و عقاب صحرایی در این ناحیه دیده شده‌است.
خشک شدن ابهر رود

تا پیش از انقلاب سفید کشاورزی ایران، یک کشاورزی سنتی با استفاده از نیروی انسانی و گاو آهن و آبیاری با منابع آب‌ سد رودخانه‌ای، بندها، قنات و  کاریز بود. در کتاب «ابهر گذری و نظری» تعداد قنات‌های ابهر، ۵۸ رشته ذکر شده است. 

این تعداد در برخی منابع (فهرست قنات‌های شهرستان ابهر) تا 67 رشته نیز ذکر شده اند.
با توسعه ناپایدار و استفاده از ابزار برای استخراج آب و شخم زدن زمین در طول سال‌های پس از انقلاب سفید، به تدریج از اوایل دهه‌ی ۱۳۷۰ چشمه‌ها، قنات‌ها، باتلاق‌ها و برکه‌هایی که در حاشیه ابهررود بودند، خشک شدند. این خشک شدن به تدریج بود. ابتدا زمین‌های بایر و دیم به کشت آبی با آب به دست آمده از موتورهای چاه عمیق اختصاص یافتند. با خشک شدن تالاب‌ها و برکه‌ها و توسعه شهر، به تدریج ساخت و ساز در این زمین‌ها آغاز شد.
از سوی دیگر به دلیل تغییرات اقلیمی میزان بارش در ابهر سال به سال کمتر شد. با گرم‌تر شدن هوا، برف‌هایی هم که می‌بارید، زودتر آب می‌شد و چشمه‌ها در فصول گرم سال خشک می‌شدند. این کاهش بارندگی‌ها به همراه برداشت بی‌رویه، که از اواخر دهه 1340 شمسی آغاز شده بود، منجر به روندی شد که ابهررود در حال حاضر یک رودخانه کاملاً خشک است.
مهم‌ترین معضل خشکی ابهررود، چاه‌های عمیقی است که بدون توجه به بارش‌های سالیانه، تنها با توجه به تعریف حق آبه‌ها برمبنای بارش‌های قدیمی تعریف شده اند. به این ترتیب که ۷۸۳ حلقه چاه عمیق و نیمه عمیق در دهه ۱۳۷۰ (تعداد چاه‌های آب ابهر که در کتاب «ابهر گذری و نظری» ذکر شده است.) در سال‌های بعد با خشک شدن ابهر رود به صورت مجاز به ۸۶۰ حلقه و در همین حد چاه غیر مجاز رسید.

البته این روند نه تنها متوقف نشده است که به ارقام چند هزار حلقه در سطح استان رسیده است.
شبکه آبرسانی (تاریخی) ابهررود

این رودخانه پیش از خشک شدن کامل، منبع تامین آب برای شهرها و روستاهای مسیر خود در ابهر و دشت قزوین بود.

در حال حاضر به دلیل خشک شدن رودخانه ویژگی آبیاری این رودخانه کاملاً از میان رفته است. با توجه به این که برداشت بی‌رویه از سفره‌های آب زیرزمینی دلیل اصلی این اتفاق است، این امید وجود دارد که با برداشت متناسب با بارندگی، مجدداً سفره‌های آب زیرزمینی تقویت شده و شاهد وجود آب در رودخانه باشیم.
آخرین اطلاعات مربوط به دورانی که ابهررود هنوز رودخانه‌ای زاینده بود، در کتاب «در سوک نارون» آمده است. این اطلاعات مربوط به زمان رضاشاه تا حدود سال 1375 است. در این کتاب از «بند بزرگ» یاد شده است. طبق توضیحات این کتاب این بند در نزدیکی روستای فونش‌آباد بسته شده بود.

از آب این بند افزون بر این که مردم شهر ابهر برای مصرف آب شرب استفاده می‌کردند، چهار آسیاب هم می‌چرخید و آرد تولید می‌کرد. در همین منبع به نام برخی از آسیاب‌های آبی ابهررود اشاره شده است و اسناد مالکیت این آسیاب‌ها چاپ شده است. پس از این بند، بندهای دیگری بر روی ابهررود بسته شده بود. به دلیل پر بودن سفره‌های آب زیرزمینی در فاصله چند صد متری بین بندها، مجدداً به میزانی که بند پرآب شود، آب جمع می‌شد. آب بندهای بعدی صرف کشاورزی در مناطق مختلف حاشیه ابهررود می‌شد.
از آنجایی که این رودخانه منبع تامین آب برای شهرها و روستاهای دشت قزوین نیز بود، همین ویژگی آبیاری ابهررود در گذشته و در فصول تابستان به یکی از عوامل اختلاف بین ابهر و تاکستان تبدیل می‌شد. یکی از حوادث تاریخی که در کتاب اخیر اشاره شده است، مربوط به تخریب تمام بندهای ابهر (به جز بند بزرگ) توسط سرلشگر خدایارخان از نظامیان دوران رضاشاه است.

این اتفاق از سال 1316 یا 1317 تا زمان برکناری رضاشاه از قدرت اتفاق افتاده است. در پی این اتفاق قیمت زمین‌های پایین دست این بندها دچار سقوط ناگهانی شد. براساس همین اتفاق تاریخی می‌توان نتیجه گرفت که تمام زمین‌های حاشیه ابهررود، آباد شدن و بایر ماندن آن‌ها و حتی تغییر مسیر آن پیرو همین سیاست‌ها و قدرت گیری زمین داران محلی بوده است.
در حال حاضر به دلیل خشک شدن کامل رودخانه ویژگی آبیاری این رودخانه کاملاً از میان رفته است. همین امر موجب تجاوز به حریم رودخانه در تمام مسیر آن شده است.