فهرست میراث جهانی در لیتوانی
میراث جهانی

یونسکو سایت‌ها را با ده معیار فهرست می‌کند. هر ورودی باید حداقل یکی از معیارها را داشته باشد.
میراث فرهنگی
میراث طبیعی
میراث فراملی
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| # | نگاره | نام | موقعیت | سال ثبت | ش ثبتمعیارها | شرح | منبع |
| ۱ |  | شهر قدیمی ویلنیوس | ویلنیوس | ۱۹۹۴ | ۵۴۱ (ii) (iv) | ویلنیوس از سدهٔ سیزدهم تا پایان سدهٔ هجدهم میلادی مرکز سیاسی دوک‌نشین بزرگ لیتوانی بود. مرکز تاریخی شامل مکان‌هایی مانند مجموعه دژهای ویلنیوس (سه‌تا قلعه که نخستین قلعه قدمت ۱۰۰۰ساله دارد؛ برج گدیمیناس در تصویر) و ناحیهٔ قرون وسطایی محصور در دیوار می‌شود. نقشهٔ خیابان‌ها محوری است و سرآغاز آن از قلعهٔ اصلی بوده است. با وجود حمله‌های سرشمار از خارج و ویرانی بخش‌هایی از بناها، در این شهر ساختمان‌ها با سبک‌های معماری گوناگونی مانند گوتیک، رنسانس، باروک و نئوکلاسیک حفظ شده‌اند. مکان‌های تاریخی شامل میدان کلیسای جامع، تالار شهر و مجموعهٔ دانشگاه ویلنیوس می‌شوند |  |
| ۲ |  | نواره کورونی | نرینگا و ناحیه کلایپدا | ۲۰۰۰ | ۹۹۴ (v) | نواره کورونی، یک تل شنی ۹۸ کیلومتری (زبانه ساحلی) است که کولاب کورونی را از دریای بالتیک جدا می‌کند. این نواره از دوران پیشاتاریخی سکونت‌پذیر بوده است. چوب‌بری‌های شدید در سده‌های ۱۷ و ۱۸ میلادی باعث حرکت تل‌های شنی به سوی کولاب شد و در این حین، سکونتگاه‌های کهن را در خود دفن کرد. کار تثبیت تپه‌ها در سدهٔ نوزدهم آغاز شد و تاکنون ادامه دارد. کارهای تثبیت شامل ساخت خط الراس محافظت از تپه‌ها و همچنین کاشت درختان و پرچین‌ها می‌شود. با گذشت زمان برخی از روستاهای باستانی ماهیگیران، به تفرجگاه‌های گردشگری با فانوس‌های دریایی، اسکله، کلیسا، مدرسه و ویلا تبدیل شده است. این منطقه همچنین به دلیل گیاهان و جانوران ماسه‌ای و به عنوان مسیر مهاجرت پرندگان مهم است. بخش شمالی نواره در لیتوانی و بخش جنوبی در استان کالینینگراد روسیه است. |  |
| ۳ |  | سایت باستان‌شناسی کرناوه | ناحیه شیروینتوس | ۲۰۰۴ | ۱۱۳۷ (ii)(iv) | ناحیهٔ نزدیک کرناوه از هزاره‌های هشتم و نهم پیش از میلاد تاکنون مدام تحت سکونت بوده است و چندین لایه باستان‌شناختی از دوران گوناگون وجود دارد. بقایای قرون وسطایی کرناوه از سدهٔ سیزدهم که کرناوه آن زمان شهر فئودال مهمی به‌شمار می‌رفت، از جمله برجسته‌ترین بقایای باستان‌شناسی به‌شمار می‌رود. این شهر سامانهٔ دفاعی گسترده‌ای داشته و بخش‌هایی از آن (پنج قلعهٔ تپه‌ای) تا به امروز دیده می‌شوند. کرناوه در سدهٔ چهاردهم به دست شوالیه‌های تتونیک ویران شد اما سکونت انسانی تا به امروز ادامه یافت. در سال ۱۹۸۹ یک ذخیره‌گاه فرهنگی ساخته شد. |  |
| ۴ |  | هلال ژئودزی اشترووه | پانمونلیس، نمنچینه، نمژیس | ۲۰۰۵ | ۱۱۸۷ (ii)(iii)(vi) | هلال ژئودزی اشترووه مجموعه‌ای از نقاط مثلثی و سه‌تایی است که بیش از ۲٬۸۲۰ کیلومتر (۱٬۷۵۰ مایل) از هامرفست در نروژ تا دریای سیاه طول دارد. هر کدام از این نقاط، مکان دیگری را تنها با زوایای آن از نقاط شناخته شده در هر دو انتهای خط پایه ثابت به جای فواصل تا نقطه به‌طور مستقیم مانند سه لایه اندازه‌گیری می‌کنند. با ساخت این نقاط از شمال در فنلاند تا جنوب در مولداوی، یک نصف‌النهار همراه با اندازه و شکل زمین اندازه‌گیری شد. این نقاط توسط ستاره‌شناس آلمانی، اشترووه برای یک پژوهش نقشه‌برداری ساخته شدند که برای نخستین بار اندازه‌گیری دقیق بخش طولانی از یک نصف النهار و همراه با آن اندازه و شکل زمین را انجام داد و در کل ۲۶۵ نقطه بودند. میراث جهانی شامل ۳۴ نقطه از این هلال در ده کشور (از شمال به جنون: نروژ، سوئد، فنلاند، روسیه، استونی، لتونی، لیتوانی، بلاروس، مولداوی و اوکراین) می‌شود که سه تا از این نقاط در استونی قرار دارند. |  |
| ۵ |  | معماری نوگرا کاوناس | کاوناس | ۲۰۲۳ | ۱۶۶۱ (iv) | در طول دوره میان‌دوجنگ، پایتخت تاریخی لیتوانی، یعنی شهر ویلنیوس، به دست لهستان افتاد و کاوناس به عنوان پایتخت موقت لیتوانی برگزیده شد. این امر، انگیزه‌ای برای پیشرفت ساخت و ساز شد زیرا تمام زیرساخت‌های حیاتی برای کشوری نو باید ساخته می‌شد. سبک معماری این دوره، ترکیبی از سنت‌های ملی و تأثیرات معاصر خارجی بود تا سبکی محلی از معماری مدرن شکل گرفت. بیش از ۶٬۰۰۰ ساختمان از این دوره تا کنون وجود دارند، مانند: کلیسای رستاخیز مسیح، اداره پست مرکزی کاوناس، ساختمان بانک لیتوانی و ساختمان باشگاه افسران پادگان کاوناس |  |