جایزه بزرگ جشنواره کن
برندگان جایزه

| سال> جوایز اهدایی تحت عنوان «جایزهٔ بزرگ ویژهٔ هیئت داوران» | فیلم> جوایز اهدایی تحت عنوان «جایزهٔ بزرگ ویژهٔ هیئت داوران» | کارگردان> جوایز اهدایی تحت عنوان «جایزهٔ بزرگ ویژهٔ هیئت داوران» | ملیت کارگردان> جوایز اهدایی تحت عنوان «جایزهٔ بزرگ ویژهٔ هیئت داوران» |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۶۷ | تصادف | جوزف لوزی | بریتانیا |
| ۱۹۶۷ | کولی‌های خوشبخت هم دیده‌ام (Skupljači perja) | آلکساندر پتروویچ | یوگسلاوی |
| ۱۹۶۹ | اودالن ۳۱ | بو ویدربرگ | سوئد |
| ۱۹۷۰ | بازجویی از یک شهروند دور از سوءظن (Indagine su un cittadino al di sopra di ogni sospetto) | الیو پتری | ایتالیا |
| ۱۹۷۱ | جانی تفنگش را برداشت | دالتون ترامبو | ایالات متحدهٔ آمریکا |
| ۱۹۷۱ | فرار از خانه | میلوش فورمن | چکسلواکی |
| ۱۹۷۲ | سولاریس (Солярис, Solyaris) | آندری تارکوفسکی | شوروی |
| ۱۹۷۳ | مامان و روسپی (La Maman et la putain) | ژان اوستاش | فرانسه |
| ۱۹۷۴ | داستان‌های عشقی هزار و یک شب (Il fiore delle Mille e una notte) | پیر پائولو پازولینی | ایتالیا |
| ۱۹۷۵ | معمای کاسپار هاوزر (Jeder für sich und Gott gegen alle) | ورنر هرتسوک | آلمان غربی |
| ۱۹۷۶ | پرورش کلاغ‌ها | کارلوس سائورا | اسپانیا |
| ۱۹۷۶ | مارکیز او | اریک رومر | فرانسه |
| ۱۹۷۸ | فریاد | یژی اسکولیموفسکی | لهستان |
| ۱۹۷۸ | بای‌بای میمون (Ciao maschio) | مارکو فرری | ایتالیا |
| ۱۹۷۹ | سیبریایی (فیلم) (Сибириада, Sibiriada) | آندری کونچالوفسکی | شوروی |
| ۱۹۸۰ | عموی آمریکایی‌ام | آلن رنه | فرانسه |
| ۱۹۸۱ | چند سال نوری دور | آلن تانر | سوئیس |
| ۱۹۸۲ | شب سن لورنزو (La Notte di San Lorenzo) | برادران تاویانی | ایتالیا |
| ۱۹۸۳ | معنای زندگی از مانتی پایتان | تری جونز | بریتانیا |
| ۱۹۸۴ | خاطراتی برای بچه‌هایم | مارتا مساروش | مجارستان |
| ۱۹۸۵ | بردی | آلن پارکر | بریتانیا |
| ۱۹۸۶ | ایثار (Offret) | آندری تارکوفسکی | شوروی |
| ۱۹۸۷ | توبه (მონანიება, Monanieba) | تنگیز آبولادزه | شوروی |
| ۱۹۸۸ | یک دنیا فاصله | کریس منجس | بریتانیا |
جوایز اهدایی تحت عنوان «جایزهٔ بزرگ هیئت داوران»: جوایز اهدایی تحت عنوان «جایزهٔ بزرگ هیئت داوران»
| ۱۹۸۹ | سینما پارادیزو (Nuovo Cinema Paradiso) | جوزپه تورناتوره | ایتالیا |
| ۱۹۸۹ | زیادی برات خوشگله (Trop belle pour toi) | برتران بلیه | فرانسه |
| ۱۹۹۰ | تیلای (Tilaï) | ایدریسا اودرائوگو | بورکینافاسو |
| ۱۹۹۰ | نیش مرگ (死の棘, Shi no Toge) | کوهی اوگوری | ژاپن |
| ۱۹۹۱ | مزاحم زیبا | ژاک ریوت | فرانسه |
| ۱۹۹۲ | بچه‌های دزدیده‌شده (Il Ladro di bambini) | جانی آملیو | ایتالیا |
| ۱۹۹۳ | خیلی دور، خیلی نزدیک (In weiter Ferne, so nah!) | ویم وندرس | آلمان |
| ۱۹۹۴ | برای زندگی (活着, huó zhe) | ژانگ ییمو | چین |
| ۱۹۹۴ | آفتاب‌سوخته (Утомлённые солнцем, Utomlyonnye solntsem) | نیکیتا میخالکوف | روسیه |
جوایز اهدایی تحت عنوان «جایزهٔ بزرگ»: جوایز اهدایی تحت عنوان «جایزهٔ بزرگ»
| ۱۹۹۵ | نگاه خیره اولیس (To Vlemma tou Odyssea) | تئو آنگلوپولوس | یونان |
| ۱۹۹۶ | شکستن امواج | لارس فون تریه | دانمارک |
| ۱۹۹۷ | آخرت شیرین | آتوم اگویان | کانادا |
| ۱۹۹۸ | زندگی زیباست (La vita è bella) | روبرتو بنینی | ایتالیا |
| ۱۹۹۹ | انسانیت | برونو دومن | فرانسه |
| ۲۰۰۰ | شیاطین دم در (鬼子来了) | جیانگ ون | چین |
| ۲۰۰۱ | معلم پیانو (La Pianiste) | میشائل هانکه | اتریش |
| ۲۰۰۲ | مرد بدون گذشته (Mies vailla menneisyyttä) | آکی کائوریسماکی | فنلاند |
| ۲۰۰۳ | اوزاک | نوری بیلگه جیلان | ترکیه |
| ۲۰۰۴ | اولدبوی (올드보이) | پارک چان-ووک | کره جنوبی |
| ۲۰۰۵ | گل‌های پرپر | جیم جارموش | ایالات متحدهٔ آمریکا |
| ۲۰۰۶ | Flanders | برونو دومن | فرانسه |
| ۲۰۰۷ | جنگل سوگوار (殯の森, Mogari no Mori) | نایومی کاواسه | ژاپن |
| ۲۰۰۸ | گومورا (Gomorra) | ماتئو گارونه | ایتالیا |
| ۲۰۰۹ | یک پیامبر (Un prophète) | ژاک اودیار | فرانسه |
| ۲۰۱۰ | در باب خدایان و انسان‌ها (Des hommes et des dieux) | زاویه بووا | فرانسه |
| ۲۰۱۱ | روزی روزگاری در آناتولی (Bir Zamanlar Anadolu'da) | نوری بیلگه جیلان | ترکیه |
| ۲۰۱۱ | پسری با دوچرخه (Le Gamin au vélo) | The Dardenne Brothers | بلژیک |
| ۲۰۱۲ | واقعیت | ماتئو گارونه | ایتالیا |
| ۲۰۱۳ | درون لوین دیویس | Joel and Ethan Coen | ایالات متحدهٔ آمریکا |
| ۲۰۱۴ | شگفتی‌ها | آلیچه رورواکر | ایتالیا |
| ۲۰۱۵ | پسر شائول (Saul fia) | لاسلو نمش | مجارستان |
| ۲۰۱۶ | اینجا ته دنیاست (Juste la fin du monde) | زاویه دولان | کانادا |
| ۲۰۱۷ | ۱۲۰ تپش در دقیقه (120 battements par minute) | ربان کامپیلو | فرانسه |
| ۲۰۱۸ | بلکککلنزمن | اسپایک لی | ایالات متحدهٔ آمریکا |
| ۲۰۱۹ | آتلانتیک (Atlantique) | متی دیوپ | فرانسه |
۲۰۲۰: به علّت همه‌گیری کووید-۱۹ جشنواره برگزار نشد.
| ۲۰۲۱ | قهرمان (A Hero) | اصغر فرهادی | ایران |
| ۲۰۲۱ | کوپه شماره ۶ (Compartment No. 6) | یوهو کاسمانن | فنلاند |
| ۲۰۲۲ | نزدیک (Close) | لوکاس دونت | بلژیک |
| ۲۰۲۲ | ستاره‌ها هنگام ظهر (The Stars at Noon) | کلر دنی | فرانسه |
| ۲۰۲۳ | منطقه دلخواه (The Zone of Interest) | جاناتان گلیزر | بریتانیا، لهستان |
| ۲۰۲۴ | All We Imagine as Light | Payal Kapadia | هند، فرانسه، ایتالیا، هلند |