stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
اسنرستون

منطقه مسکونی در England
| اسنرستون | اسنرستون |
| --- | --- |
اسنرستوناسنرستون نمایش داده شده در  لسترشر: اسنرستوناسنرستون نمایش داده شده در  لسترشر
جمعیت: ۳۱۲ (2011 Census)
مرجع شبکه OS: SK345095 
منطقه: North West Leicestershire
Shire county: لسترشر
ناحیه: میدلند شرقی
کشور: England
کشور مستقل: بریتانیا
پست شهر: SWADLINCOTE
کدپستی منطقه: DE12
کد تلفن: ۰۱۵۳۰
پلیس: Leicestershire
آتشنشانی: Leicestershire
آمبولانس: East Midlands
 :  
مجلس انگلستان: North West Leicestershire
 فهرست مکان‌‌ها بریتانیا انگلستان Leicestershire ۵۲°۴۰′۵۶″شمالی ۱°۲۹′۲۰″غربی﻿ / ﻿۵۲٫۶۸۲۱°شمالی ۱٫۴۸۸۸°غربی﻿ / 52.6821; -1.4888:  فهرست مکان‌‌ها بریتانیا انگلستان Leicestershire ۵۲°۴۰′۵۶″شمالی ۱°۲۹′۲۰″غربی﻿ / ﻿۵۲٫۶۸۲۱°شمالی ۱٫۴۸۸۸°غربی﻿ / 52.6821; -1.4888
اسنرستون (به انگلیسی: Snarestone) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در North West Leicestershire واقع شده‌است. اسنرستون ۳۱۲ نفر جمعیت دارد.
ترکیبات آلی فلوئور

برخی از ترکیبات اورگانوفلورین مهم

A: فلوئورومتان

B: ایزوفلوران

C: سی اف سی ها

D: اچ اف سی ها

E: تریفیلیک اسید

F: تفلون

G: پی اف او اس

H: فلوروراسیل

I: فلوکستین
ترکیبات آلی فلوئور یا ترکیبات اورگانوفلورین(به انگلیسی: Organofluorine compounds) دسته ای از ترکیبات آلی هستند که در آن اتم های کربن و فلوئور با یکدیگر پیوند کووالانسی برقرار کرده اند که این پیوند قطبی می باشد.این ترکیبات دارای کاربرد وسیعی در صنایع کشاورزی، داروسازی و در ساخت مواد سرمازا در سیستم های تبرید و ساخت سورفکتانت ها کاربرد دارد.البته این مواد سمی بوده و به صورت آلاینده در هوا موجب تخریب لایه ازن می شوند.
جی استیسی

| جی استیسی | جی استیسی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۹ اوت ۱۹۶۸ ملبورن
ملیت: استرالیا
جی استیسی (انگلیسی: Jay Stacy؛ زادهٔ ۹ اوت ۱۹۶۸) بازیکن هاکی روی چمن اهل استرالیا است.
سوپر بول ۵۰

سوپر بول ۵۰ (انگلیسی: Super Bowl ۵۰) پنجاهمین دورهٔ سوپربول و ۴۶مین مسابقهٔ قهرمانی در عصر جدید لیگ ملی فوتبال بود. قهرمان کنفرانس فوتبال آمریکا (AFC) دنور برانکوز با قهرمان کنفرانس ملی فوتبال (NFC) کارولاینا پنترز به منظور تعیین قهرمان فصل ۲۰۱۵ ان‌اف‌ال رقابت کرد و پیروز شد.
جایزه انجمن منتقدان فیلم سن دیگو برای بهترین بازیگر مرد

جایزه انجمن منتقدان فیلم سن دیگو برای بهترین بازیگر مرد (به انگلیسی: San Diego Film Critics Society Award for Best Actor) یک جایزه فیلم سالانه است که برای تقدیر از عالی‌ترین دستاوردهای بازیگری مرد در فیلمسازی توسط انجمن منتقدان فیلم سن دیگو اهدا می‌شود.
برندگان > دهه ۱۹۹۰

| سال | برنده | فیلم | نقش |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۹۶ | کنت برانا | هملت | هملت |
| ۱۹۹۷ | جک نیکلسون | بهتر از این نمی‌شه | ملوین یودال |
| ۱۹۹۸ | ایان مک‌کلن | خدایان و هیولاها | جیمز ویل |
| ۱۹۹۹ | کوین اسپیسی | زیبایی آمریکایی | لستر برنام |
برندگان > دهه ۲۰۰۰

| سال | برنده | فیلم | نقش |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۰۰ | راسل کرو | گلادیاتور | ماکسیموس دسیموس مریدیوس |
| ۲۰۰۱ | گای پیرس | یادگاری | لئونارد |
| ۲۰۰۲ | دنیل دی-لوئیس | دارودسته‌های نیویورکی | ویلیام «بیل قصاب» کاتینگ |
| ۲۰۰۳ | چیویتل اجیوفور | چیزهای زیبای کثیف | اوکوِی |
| ۲۰۰۴ | جیم کری | درخشش ابدی یک ذهن پاک | جوئل بریش |
| ۲۰۰۵ | فیلیپ سیمور هافمن | کاپوتی | ترومن کاپوتی |
| ۲۰۰۶ | کن تاکاکورا | هزاران مایل سواری تنهایی (چیان لی زو دن چی) | گو-ایچی تاکاتا |
| ۲۰۰۷ | دنیل دی-لوئیس | خون به پا خواهد شد | دنیل پلینویو |
| ۲۰۰۸ | میکی رورک | کشتی‌گیر | رندی رابینسون |
| ۲۰۰۹ | کالین فرث | یک مرد مجرد | جرج فالکونر |
برندگان > دهه ۲۰۱۰

| سال | برنده | فیلم | نقش |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۰ | کالین فارل | اوندین | سیراکیوز |
| ۲۰۱۱ | مایکل شنون | پناه بگیر | کرتیس لافورچ |
| ۲۰۱۲ | دنیل دی-لوئیس | لینکلن | آبراهام لینکلن |
| ۲۰۱۳ | اسکار آیزاک | درون لوین دیویس | لوین دیویس |
| ۲۰۱۴ | جیک جیلنهال | شبگرد | لو بوم |
| ۲۰۱۵ | لئوناردو دی‌کاپریو | بازگشته | هیو گلاس |
| ۲۰۱۶ | کیسی افلک | منچستر بای د سی | لی چندلر |
| ۲۰۱۷ | جیمز مک‌آووی | شکافته | کوین وندل کرامب |
| ۲۰۱۸ | ایثن هاک | نخستین اصلاح‌شده | کشیش ارنتس تالر |
| ۲۰۱۹ | آدام درایور (برابر) | داستان ازدواج | چارلی باربر |
| ۲۰۱۹ | واکین فینیکس (برابر) | جوکر | جوکر |
برندگان > دهه ۲۰۲۰

| سال | برنده | فیلم | نقش |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۲۰ | ریز احمد | صدای متال | روبن استون |
جایزه انجمن منتقدان فیلم سن دیگو برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد

جایزه انجمن منتقدان فیلم سن دیگو برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد (به انگلیسی: San Diego Film Critics Society Award for Best Supporting Actor) یک جایزه فیلم سالانه است که برای تقدیر از عالی‌ترین دستاوردهای بازیگری مرد در فیلمسازی توسط انجمن منتقدان فیلم سن دیگو اهدا می‌شود.
برندگان > دهه ۱۹۹۰

| سال | برنده | فیلم | نقش |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۹۶ | آرمین مولر-اشتال | درخشش | دیوید هلفگات |
| ۱۹۹۷ | برت رینولدز | شب‌های عیاشی | جک هارنر |
| ۱۹۹۸ | بیلی باب تورنتون | یک نقشه ساده | جاکوب میچل |
| ۱۹۹۹ | فیلیپ سیمور هافمن | بی‌عیب | راستی زیمرمن |
:
برندگان > دهه ۲۰۰۰

| سال | برنده | فیلم | نقش |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۰۰ | بنیسیو دل تورو | قاچاق | خاویر رودریگز |
| ۲۰۰۱ | بن کینگزلی | جانور سکسی | دون لوگان |
| ۲۰۰۲ | کریس کوپر | اقتباس | جان لاروش |
| ۲۰۰۳ | جایمن هانسو | در آمریکا | متئو |
| ۲۰۰۴ | فیل دیویس | ورا دریک | استن |
| ۲۰۰۵ | جفری رایت | گل‌های پرپر | وینستون |
| ۲۰۰۶ | ری وینستون | گزاره | کاپیتان استنلی |
| ۲۰۰۷ | تامی لی جونز | جایی برای پیرمردها نیست | اد تام بل |
| ۲۰۰۸ | هیث لجر پس از مرگ | شوالیه تاریکی | جوکر |
| ۲۰۰۹ | کریستف والتس | حرامزاده‌های لعنتی | هانس لاندا |
برندگان > دهه ۲۰۱۰

| سال | برنده | فیلم | نقش |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۰ | جان هاکس | زمستان استخوان‌سوز | تیِردراپ |
| ۲۰۱۱ | نیک نولتی | مبارز | پدی کانلن |
| ۲۰۱۲ | کریستف والتس | جنگوی زنجیرگسسته | دکتر کینگ شولتس |
| ۲۰۱۳ | جرد لتو | باشگاه خریداران دالاس | رایون |
| ۲۰۱۴ | مارک رافلو | فاکس‌کچر | دیو شولتز |
| ۲۰۱۵ | تام نونان | انومالیسا | شخصیت‌های گوناگون |
| ۲۰۱۶ | ماهرشالا علی | مهتاب | خوآن |
| ۲۰۱۶ | بن فاستر | اگر سنگ از آسمان ببارد | تانر هووارد |
| ۲۰۱۷ | سم راکول | سه بیلبورد خارج از ابینگ، میزوری | جیسون دیکسون |
| ۲۰۱۸ | تیموتی شالامی | پسر زیبا | نیکولاس «نیک» شف |
| ۲۰۱۸ | ریچارد ئی. گرانت | هرگز می‌توانی مرا ببخشی؟ | جک هاک |
| ۲۰۱۹ | جو پشی | مرد ایرلندی | راسل بوفالینو |
| ۲۰۱۹ | برد پیت | روزی روزگاری در هالیوود | کلیف بوث |
برندگان > دهه ۲۰۲۰

| سال | برنده | فیلم | نقش |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۲۰ | پال ریسی | صدای متال | جو |
برندروته

| برندروته   | برندروته   |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: راینلاند-فالتز
ناحیه: Rhein-Lahn-Kreis
انجمن شهرداری: Katzenelnbogen
حکومت: حکومت
 • شهردار: Rainer Hans Mohr
مساحت: مساحت
 • کل: ۶٫۲۲ کیلومتر مربع (۲٫۴۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۳۷۰ متر (۱۲۱۰ فوت)
جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱): جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱)
 • کل: ۴۳۴
 • تراکم: ۷۰/کیلومتر مربع (۱۸۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: ۵۶۳۷۰
کدهای شماره‌گیری: ۰۶۴۸۶
پلاک خودرو: EMS
برندروته (به آلمانی: Berndroth) یک شهر در آلمان است که در Verbandsgemeinde Katzenelnbogen واقع شده‌است. برندروته ۴۳۴ نفر جمعیت دارد.
جان باستال

| جان بِستال | جان بِستال |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۵ فوریهٔ ۱۹۶۳
ملیت: استرالیا
جان بِستال (انگلیسی: John Bestall؛ زادهٔ ۲۵ فوریهٔ ۱۹۶۳) بازیکن هاکی روی چمن اهل استرالیا است. او همچنین در مسابقات المپیک تابستانی 1988 و در بازی های المپیک تابستانی 1992 شرکت کرد و در سال 1992 با همراهی تیم استرالیا مدال نقره را از آن خود کرد.
سنت فرانسیسویل، لوئیزیانا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
Town of St. Francisville: Town of St. Francisville
Town: Town
 One of several former plantation houses near St. Francisville :  One of several former plantation houses near St. Francisville 
کشور: United States
ایالت: Louisiana
Parish: West Feliciana
ارتفاع: ۱۱۵ فوت (۳۵٫۱ متر)
مختصات‌ها: ۳۰°۴۷′۰۵″ شمالی ۹۱°۲۲′۵۰″ غربی﻿ / ﻿۳۰٫۷۸۴۷۲°شمالی ۹۱٫۳۸۰۵۶°غربی﻿ / 30.78472; -91.38056
مساحت: ۱٫۸ مایل‌مربع (۴٫۷ کیلومترمربع)
 - خشکی: ۱٫۸ مایل‌مربع (۵ کیلومترمربع)
 - آب: ۰٫۰ مایل‌مربع (۰ کیلومترمربع), 0%
جمعیت: ۱۷۱۲ (۲۰۰۰)
تراکم: ۹۳۶٫۶ / مایل‌مربع (۳۶۱٫۶ / کیلومترمربع)
Established: ۱۸۰۹
ساعت زمانی: CST (UTC-۶)
 - ساعت تابستانی: CDT (UTC-۵)
کد محلی: ۲۲۵
      Location of St. Francisville in Louisiana  :       Location of St. Francisville in Louisiana  
     Location of Louisiana in the United States  :      Location of Louisiana in the United States  
سنت فرانسیسویل (به انگلیسی: St. Francisville) شهری در ایالت لوئیزیانا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۷۶۵ نفر بوده‌است.
میشل دسلر

| میشل دسلر | میشل دسلر |
| --- | --- |
شخصیت ۲۴ (مجموعه تلویزیونی): شخصیت ۲۴ (مجموعه تلویزیونی)
ریکو آیلسورت به نقش میشل دسلر: ریکو آیلسورت به نقش میشل دسلر
نخستین حضور: ۲۴ (فصل ۲)
آخرین حضور: Day 5 – Episode 1
ایفاگر: ریکو آیلسورت
Days: ۲۴ (فصل ۲)، ۲۴ (فصل ۳)، ۲۴ (فصل ۴)، ۲۴ (فصل ۵)
Other Appearances: ۲۴: بازی
میشل دسلر (به انگلیسی: Michelle Dessler) شخصیتی است در سریال ۲۴ که نقش آن را ریکو آیلسورت بازی می‌کند. او برای جک قابل اعتمادترین زن بود. او اولین بار در فصل دوم این سریال به ایفای نقش پرداخت. او در این فصل مدیر پروتکل اینترنت در سی‌تی‌یو است. همچنین او و تونی آلمیدا عاشق یکدیگر هستند. در ادامه دیده می‌شود که او حتی مدیر سی‌تی‌یو می‌شود و به درجات بالاتری نیز می‌رسد.
شخصیت

میشل دسلر در رشتهٔ کامپیوتر از دانشگاه کالیفرنیا، دیویس مدرک کارشناسی گرفته‌است. کارش را در مؤسسه ملی فناوری و استانداردها آغاز کرد. قبل از استخدام شدن توسط سی‌تی‌یو در لس‌آنجلس
گروه تحقیقاتی دارپا فعالیت کرده‌است.
جبهه جنوب شرقی آسیای جنگ جهانی دوم

جبهه جنوب شرقی آسیای جنگ جهانی دوم (انگلیسی: South-East Asian theatre of World War II) شامل مبارزات جنگ اقیانوس آرام در حکومت بریتانیا در برمه، هند، تایلند، فیلیپین مشترک‌المنافع، هندوچین، مالایای بریتانیا و سنگاپور بود.
میترا تبریزیان

| میترا تبریزیان | میترا تبریزیان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ ژانویهٔ ۱۹۵۴
ملیت: ایران
میترا تبریزیان (زادهٔ تهران) عکاس و کارگردان فیلم ایرانی-بریتانیایی است.
او استاد عکاسی در دانشگاه وست‌مینستر لندن است. میترا تبریزیان در موزه‌ها و گالری‌های بزرگ بین‌المللی نمایشگاه‌ها و حضور گسترده‌ای داشته‌است، از جمله نمایشگاه انفرادی خود در تیت بریتانیا به سال ۲۰۰۸ میلادی. کتاب او به نام کشوری دیگر با متن‌هایی از هومی جی. بهابها، دیوید بی. گرین و حمید نفیسی توسط انتشارات هاج کانتز در سال ۲۰۱۲ منتشر شد.
اوایل زندگی و حرفه

میترا تبریزیان در تهران متولد شد. کودکی و آغاز نوجوانی‌اش را در ایران سپری کرد و در سال ۱۹۷۷ (حدودا ۱۳ سالگی) برای تحصیل به انگلستان رفت. ابتدا در مدرسه‌ای بین‌المللی در اکستر ثبت نام کرد و سپس در دهه ۱۹۸۰ میلادی در پلی‌تکنیک لندن مرکزی به فراگیری عکاسی پرداخت. سپس به دانشگاه وست‌مینستر راه یافت و عکاسی را تا مقطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا پی گرفت. جایی که اکنون در آن به تدریس مشغول است.او از میان استادان خود در آن دوره به ویکتور برگین اشاره می‌کند و تأثیر فوق‌العادهٔ او بر خود و نیز حرکت نوین عکاسی را انکارناپذیر می‌داند.
او دربارهٔ پیشینهٔ هنری در خانواده‌اش و اینکه چگونه به عکاسی علاقه‌مند شد، تنها از عموی نقاشش یاد می‌کند و آشنایی خود با عکاسی را فقط حاصل اتفاق می‌داند.
میترا تبریزیان بیشتر کارهایش به ایران و ایرانیان ربطی ندارد. او هنرمندی است که موضوع و مسائل مربوط به مردم جهان را مد نظر قرار می‌دهد. البته ایران و موضوع‌های مربوط به ایران هم در کارهایش دیده می‌شوند.او اعتقاد دارد که اگر هنرمندان ایرانی در خارج از کشور خودشان را هنرمند ایرانی بنامند خودشان را در محدوده مرزهای ایران محبوس کرده‌اند. اما اگر خودشان را هنرمندی بنامند که نگاه ویژه ای به ایران دارد، آن وقت ماجرا چیز دیگری می‌شود.
تبریزیان اولین تک‌نگاری خود را با عنوان فاصله صحیح در سال ۱۹۹۰ منتشر کرد. در سال ۱۹۹۲، او در یک نسخه نظرسنجی از مجله Ten.8 با عنوان "دهه انتقادی: عکاسی سیاه بریتانیایی در دهه ۸۰" گنجانده شد.
میترا از سال ۱۹۸۶ شروع به نمایش عکس‌هایش در قالب نمایشگاه‌های گروهی و انفرادی در انگلستان و نقاط دیگر جهان کرد.
مجموعه عکس‌های کالج‌مُد در سال ۱۹۸۴ و مجموعه عکس‌های دِ بلوز در سال ۱۹۸۷ از اولین آثار توجه برانگیز میترا تبریزیان به‌شمار می‌آید.
کتاب عکس‌های او با عنوان فراسوی محدودیت‌ها (۲۰۰۴)، نقدی بر فرهنگ شرکتی است و از آثار ژان بودریار و ژان فرانسوا لیوتار الهام گرفته‌است. از فیلم‌های او می‌توان به سفر بی‌بازگشت (۱۹۹۳)، زنِ سوم (۱۹۹۱) و یغماگر (۲۰۰۴) اشاره کرد.
تبریزیان آثار خود را در تیت، هنر مدرن آکسفورد، گالری للونگ، نیویورک، مدرسه معماری انجمن معماری، لندن، و جشنواره‌های فیلم متعددی به نمایش گذاشته‌است. همچنین در سال ۲۰۱۸ آثارش را توسط آرت گلوبال در نمایشگاه هنر لندن به نمایش گذاشت.
آثار متعددی از این هنرمند در گنجینه‌موزه‌ها و نهادهای هنری در سراسر جهان از جمله موزه‌ی هنر مدرن در لوکزامبورگ، موزهٔ ویکتوریا و آلبرت در لندن، موزهٔ هنر مدرن استکهلم و انستیتو هنر معاصر در بوستون جای گرفته‌اند.
آثار منتشر شده

فاصله صحیح. منچستر: کرنرهاوس، ۱۹۹۰. با متنی از گریزلدا پولاک.
فراسوی محدودیت‌ها. گوتینگن، آلمان: استیدل، ۲۰۰۴. با متن‌هایی از استوارت هال، کریستوفر ویلیامز، فرانست پکتو و مشارکتی از هومی کی بابا.
این، آن مکان است. لندن: تیت، ۲۰۰۸. کاتالوگ. با متنی از تی. جی. دموس.
کشوری دیگر. برلین: انتشارات هاج کانتز، ۲۰۱۲. با متن‌هایی از هومی بابا، دیوید گرین و حمید نفیسی.
فیلم‌ها

زنِ سوم (۱۹۹۱)– نویسنده و کارگردان، ۱۶ میلی‌متر، ۲۰ دقیقه
سفر بی‌بازگشت (۱۹۹۳)- نویسنده و کارگردان، ۱۶ میلی‌متر، ۲۳ دقیقه
یغماگر (۲۰۰۴)- نویسنده و کارگردان، ۳۵ میلی‌متر، ۲۸ دقیقه
غلام (۲۰۱۷) – نویسنده و کارگردان، ۹۴ دقیقه
کوه‌های دوردست - نویسنده و کارگردان
نمایشگاه‌های انفرادی

موزه فولک وانگ، آلمان، ۲۰۰۳
فراسوی محدودیت‌ها، Kunstlerhaus Bethanien، برلین، آلمان، ۲۰۰۴
BBK، بیلبائو، اسپانیا، ۲۰۰۴
موزه هنر مدرن، استکهلم، سوئد، ۲۰۰۶
تیت بریتانیا، لندن (ژوئن-اوت)، ۲۰۰۸
گالری کاپریس هورن، برلین (ژوئن-سپتامبر)، ۲۰۰۸
گالری آلبیون، لندن (ژانویه-فوریه)، ۲۰۰۹
پروژه بی، هنر معاصر، میلان (فوریه-آوریل)، ۲۰۱۱
نمایشگاه‌های گروهی

نمایش انتخاب کنندگان، دوربین، لندن، بریتانیا، ۱۹۸۴
میترا تبریزیان، ویکتور بورگین، ماری مهر، گالری عکاسان، لندن، انگلستان، ۱۹۸۶
شوک به سیستم: مسائل اجتماعی و سیاسی در هنر اخیر بریتانیا از مجموعه شورای هنر، مرکز بانک جنوبی، لندن، بریتانیا، ۱۹۹۱
مواد خوب برای یک رؤیا…؟ ارزیابی مجدد شرق‌شناسی، موزه و گالری هنری هریس، پرستون، بریتانیا، ۱۹۹۲
جوایز

۲۰۲۱: بورسیه افتخاری انجمن عکاسی سلطنتی
۲۰۰۵. کمک هزینه مرخصی پژوهشی مرکز تحقیقات هنر و علوم انسانی (AHRC).
۲۰۰۵. شورای هنر، انگلستان
۲۰۰۴. مرکز تحقیقات هنر و علوم انسانی (AHRC) کمک‌های مالی در هنرهای خلاقانه و نمایشی
۲۰۰۴. شورای هنر، انگلستان
۲۰۰۳. جوایز نوآوری هیئت تحقیقات هنر و علوم انسانی (AHRB).
۱۹۹۶. هیئت هنری لندن
۱۹۹۳. مؤسسه فیلم بریتانیا
۱۹۹۳. هنرهای لندن بزرگ (GLA)، جایزه فیلم مؤسسه فیلم بریتانیا
۱۳۷۲. صندوق امانی گالری عکاسان
۱۹۸۷. پروژه مترو بیلبورد، نیوکاسل، انگلستان
۱۹۸۷. هنرهای لندن بزرگ، جایزه عکاسی
۱۹۸۵. موزه ملی عکاسی، فیلم و تلویزیون، جایزه عکاسی بریتانیا
۱۹۸۵. هنرهای لندن بزرگ، جایزه عکاسی
۱۹۸۵. جایزه عکاسی شورای هنر، انگلستان
سوژه و ایده‌ها

مجموعه زمان از دست رفته، که آدم‌های میان سالی را به تصویر کشیده که با دیجیتالی شدن امور زندگی و با عوض شدن ساز و کارهای دنیای فرامدرن، دیگر کارایی سابق‌شان را ندارند و انگار در این دنیا گم شده‌اند. مردان و زنانی که در میان سالی مانند کودکی زانوی غم به بغل گرفته‌اند یا در گوشه‌ای از شهرهای پر سر صدای امروز، نشسته‌اند و مثل اینکه هیچ حواسشان به دنیا و مافی‌ها نیست. تبریزیان، پخش مستندی در تلویزیون دربارهٔ تعطیلی بنگاه‌های اقتصادی کوچک در ژاپن را جرقه شروع این پروژه عنوان نموده‌است.
مرز (border)، به نمایش درآمده در نمایشگاه تیت لندن: در این پروژه، او به سراغ ایرانیانی رفته که در لندن زندگی می‌کنند و در حرفه ای مشغول هستند که ربطی به رشته کاری آنها در ایران ندارد. چند ساعتی با آن آدم صحبت کرده و بعد نشسته و برای خودش گفته‌های او را مرور کرده‌است. از میان صحبت‌های آن آدم توانسته به منظره و مکانی برسد که در آن، زندگی و آرزوهای سوژه اش، معنا پیدا می‌کند. بعد همراه با سوژه به آن مکان رفته و از او عکاسی کرده‌است. از آنجایی که خودش یکی از مهاجران است، به کارهایی که برای مهاجران انجام شده، توجه ویژه ای دارد. او می‌گوید که معمولاً عکس‌ها و فیلم‌هایی که دربارهٔ مهاجران کار شده، آنها را یا نابود شده نشان می‌دهند یا در حال نابودی. اما او می‌خواسته که آدم‌هایی را نشان بدهد که توانسته‌اند نجات پیدا کنند.
نقد بر آثار

استوارت هال، معتقد است دل‌مشغولی تبریزیان با جدیدترین مباحث نظری که آثار او را به شدت متمایز و متفاوت می‌سازد، عنصری تحمیلی یا اضافی در کنش بصری او به‌شمار نمی‌آید. این مباحث و ایده‌ها جزء جدایی ناپذیری از فرایند کنش خلاقهٔ او هستند و به خوبی در آن جذب می‌شوند.
هومی بابا، نظریه‌پرداز هنر معاصر در گفت‌وگویی با میترا تبریزیان دربارهٔ مجموعه فراسوی محدودیت‌ها و در مقدمه کتاب، آن را نقدی بر جامعهٔ مصرفی و اخلاقیات تجاری و زندگی صنعتی می‌بیند و بر تخت و دوبُعدی‌بودن و سردیِ آزاردهندهٔ عکس‌ها که وجه فرمالیستیِ آنها را برجسته می‌سازد تأکید می‌کند.
فرانست پاکتو، دربارهٔ مجموعه عکس‌های زمان از دست رفته منتشر شده به سال ۲۰۰۰، می‌نویسد: «آدم‌ها، تنها یا جدا و متفاوت از دیگران در قاب تصویر می‌ایستند و تنهاییِ آنها با نگاه خیره و بهت‌زده‌شان محافظت می‌شود، مانند پنجره‌ها، دیوارها و صفحهٔ تاریک تلویزیون. فقط در یک استثناء، نگاه و لبخندی نثار حیوان کوچک بی‌تفاوتی بر روی زمین می‌شود و در نتیجه، تصویر بدل به یکی از آشفتگی‌های عمدی برای اقراری جادویی به هستی‌ای دیگرگونه می‌گردد. صحنهٔ مواجههٔ غیرمنتظره، نوید ارتباط و ناممکن بودن آن را، همزمان، عرضه می‌کند. این ناممکن‌بودگی، به شکل‌های مختلف در این هشت عکس نمود می‌یابد.»
مارک کرمود، منتقد سینمایی گاردین، دربارهٔ فیلم غلام می‌نویسد: «فیلم غلام، یک کاراکتر افسرده و زندگی انسانی تنها در غربت را نشان می‌دهد که درضمن ناچار است صبح تا شب، غم و غصه مسافران ایرانی و عرب خود در روزهای انقلاب بهار عربی را در مورد اوضاع کشورهای منطقه و مردم آن بشنود و با آن‌ها همدردی کند». به نوشته کرمود، تبریزیان با تمرکز بر روی شخصیت پیچیده «غلام»، از زاویه دید او و از درون دوربین فیلمبرداری، درحقیقت زندگی انسان‌های اطراف او را به‌نمایش می‌گذارد.
ارجاع ها

↑  "Other works in Room 10". The TATE.
↑  "Iranian voices: recent acquisitions of works on paper". British Museum. Retrieved 2019-10-17.
↑  "Request Rejected". Smithsonian Institution. Retrieved 2019-10-17.[پیوند مرده]
↑  Cooke, Rachel (8 June 2008). "Here, there and nowhere". The Guardian. London. Retrieved 6 April 2010.
↑  دانایی، مهران؛ عمادی، سجاد (۱۳۹۱). «گزارش:دنیاگردی». تندیس. نورمگز (۲۲۶): ۲۴. دریافت‌شده در ۲۶ مارس ۲۰۲۳.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19  کرمی، حمیدرضا (۱۳۹۴). «هنرمندان معاصر ایران:میترا تبریزیان». تندیس. نورمگز (۳۱۵): ۶–۸. دریافت‌شده در ۲۶ مارس ۲۰۲۳.
1 2 3 4 5 6  ناصری، بهرام (۲۸ اوت ۲۰۰۸). «عکس‌های میترا تبریزیان در موزه تیت لندن». بی‌بی‌سی فارسی. دریافت‌شده در ۲۷ مارس ۲۰۲۳.
↑  Bailey, David A; Hall, Stuart (1992), Critical decade: Black British photography in the 80s, Ten.8 Ltd, retrieved 1 August 2019
↑  "Modernity grapples with tradition in the work of Iranian photographers". Saudi Gazette. 9 March 2010. Archived from the original on 2 March 2012. Retrieved 6 April 2010.
↑  Arte Globale. London Art Fair. Mitra Tabrizian
↑  «The Far Mountains». IMDB. دریافت‌شده در ۲۷ مارس ۲۰۲۳.
↑  "Term details". British Museum. Retrieved 2018-10-24.
↑  "Beyond the Limits". www.bethanien.de. Retrieved 2018-10-24.
↑  "Tabrizian, Professor Mitra - About us - University of Westminster, London". www.westminster.ac.uk. Retrieved 2018-10-24.
↑  "CV :: Mitra tabrizian". Archived from the original on 24 September 2020. Retrieved 26 March 2023.
↑  "Mitra Tabrizian | OneArt".
1 2 3 4  Keen, Melanie. (1996). Recordings: a select bibliography of contemporary African, Afro-Caribbean and Asian British art. Ward, Elizabeth. , Chelsea College of Art and Design. , Institute of International Visual Arts. London: Institute of International Visual Arts and Chelsea College of Art and Design. ISBN 1-899846-06-9. OCLC 36076932.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15  "Mitra Tabrizian | OneArt".
↑  «فیلم «غلام»، داستان تاکسیران ایرانی، بر پرده سینماهای بریتانیا». ایران اینترنشنال. ۵ فروردین ۱۳۹۷. دریافت‌شده در ۲۷ مارس ۲۰۲۳.
مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Mitra Tabrizian». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۶ مارس ۲۰۲۳.
| داده‌های کتابخانه‌ای  | داده‌های کتابخانه‌ای  |
| --- | --- |
عمومی:  ویاف 1  ورلدکت (از طریق ویاف) 
کتابخانه‌های ملی:  اسرائیل 
نهادهای پژوهش هنری:  هویت عکاسان  هنرمندان آرکی‌دی (هلند) 
سایر:  کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی  سوداک (فرانسه) 1
حزب عوامی ملی

| حزب عوامی ملی | حزب عوامی ملی |
| --- | --- |
 Peace, Democracy, and Development:  Peace, Democracy, and Development
رهبر: افراسیاب ختک Bushra Gohar Mian Iftikhar Haider Hoti
بنیان‌گذار: Abdul Wali Khan
بنیان‌گذاری: ۱۹۸۶
انشعاب از: National Awami Party (NAP)
ستاد: Baacha Khan Markaz Peshawar, Pakistan
شاخه دانشجویی: PSF
شاخه جوانان: National Youth Organization
مرام سیاسی: سوسیالیسم دمکراتیک پشتون‌ها سکولاریسم Historical:  •  مارکسیسم
طیف سیاسی: Centre-left to چپ (گرایش سیاسی)
Seats in Senate: ۷ از ۱۰۴
Seats in National Assembly: ۳ از ۳۴۲
Seats in Khyber Pakhtunkhwa Assembly: ۵ از ۱۲۴
نماد انتخاباتی: نماد انتخاباتی
red cap: red cap
وبگاه: وبگاه
Awami National Party: Awami National Party
حزب عوامی (مردمی) ملی (نَشنَل عوامی پارتی) یک حزب سیاسی چپگرای قوم‌گرا در پاکستان است. این حزب بیشتر در بین پشتون‌های استان شمال‌غربی مرزی، بلوچستان، و مناطق عشایری، پنجاب غربی و نواحی شمال از شهرت برخوردار است. اسفندیار ولی خان رئیس کنونی حزب است. در انتخابات پارلمانی ۲۰ اکتبر سال ۲۰۰۲ یک‌درصد آراء را بدست آورد اما هیچ کرسی‌ای را اشغال نکرد.
تاریخ حزب

حزب عوامی ملی در ژوئن سال ۱۹۵۷ در شهر داکا (بنگلادش) تأسیس گردید. رئیس حزب مولانا بهاشانی و دبیرکل آن محمودالحق عثمانی بود. در سال ۱۹۵۷ حزب عوامی ملی به دو جناح حزب عوامی ملی (بهاشانی) و حزب عوامی ملی (ولی) و بعضی فراکسیون‌های کوچک مانند حزب مَزدور کِسّان انشعاب کرد. در سال ۱۹۷۷ حکومت ذوالفقار علی بوتو برای تحت فشار قرار دادن خان عبدالولی خان رهبر اپوزیسیون ملی وقت، حزب عوامی ملی را ممنوع اعلام کرد؛ بنابراین رهبری حزب ممنوعهٔ نشنل عوامی پارتی، عوامی نشنل پارتی را تأسیس کرد. عوامی نشنل پارتی از جملهٔ احزاب چپ است. مرکز اساسی فعالیت حزب، مناطق پشتونشین در پاکستان است.
جهانگیر زینالوف

| جهانگیر زینالوف | جهانگیر زینالوف |
| --- | --- |
نام اصلی: جهانگیر مشهدی‌رضا اوغلو زینالوف
زمینه فعالیت: بازیگر
تولد: ۲۱ سپتامبر ۱۸۶۵  باکو، استان باکو، امپراتوری روسیه (اکنون باکو، آذربایجان)
مرگ: ۲۲ اکتبر ۱۹۱۸ (۵۳ سالگی)  باکو، جمهوری دموکراتیک آذربایجان
ملیت: امپراتوری روسیه
جهانگیر مشهدی‌رضا اوغلو زینالوف (۲۱ سپتامبر ۱۸۶۵–۲۲ اکتبر ۱۹۱۸) بازیگر و بنیانگذار مدرسه بازیگری رئالیستی در آذربایجان بوده‌است.
سونی اریکسون دبلیو۳۰۰آی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
سازنده: شرکت سونی اریکسون
سری: دبلیو
وابسته: سونی (۵۰٪)، اریکسون (۵۰٪)
حافظه داخلی: ۲۰ مگابایت
کارت حافظه: مموری استیک، میکرو
رسانه: همین شرکت
دیگر: وب‌گاه رسمی
سونی اریکسون دبلیو۳۰۰آی (به انگلیسی: Sony Ericsson W300i)، یک‌نمونه از گوشی‌های تلفن همراه سری دبلیو (به انگلیسی: W) شرکت سونی اریکسون می‌باشد که توسط همین شرکت به بازار عرضه شده‌است.
جی ام، وایومینگ

| جی ام، وایومینگ | جی ام، وایومینگ |
| --- | --- |
محدوده ثبت‌نشده: محدوده ثبت‌نشده
جی ام، وایومینگ: جی ام، وایومینگ
Jay EmLocation within the state of Wyomingنمایش نقشه وایومینگJay EmJay Em (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا: Jay EmLocation within the state of Wyomingنمایش نقشه وایومینگJay EmJay Em (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا
مختصات: ۴۲°۲۷′۴۱″ شمالی ۱۰۴°۲۲′۱۱″ غربی﻿ / ﻿۴۲٫۴۶۱۳۹°شمالی ۱۰۴٫۳۶۹۷۲°غربی﻿ / 42.46139; -104.36972: مختصات: ۴۲°۲۷′۴۱″ شمالی ۱۰۴°۲۲′۱۱″ غربی﻿ / ﻿۴۲٫۴۶۱۳۹°شمالی ۱۰۴٫۳۶۹۷۲°غربی﻿ / 42.46139; -104.36972
کشور:  ایالات متحده آمریکا
ایالت:  وایومینگ
شهرستان:  شهرستان گوشن، وایومینگ
ارتفاع: ۴۵۹۰ فوت (۱۴۰۰ متر)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۷ (Mountain (MST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۶ (MDT)
زیپ‌کد: ۸۲۲۱۹
شماره GNIS: ۱۵۹۰۰۶۶
جی ام (به انگلیسی: Jay Em) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان گوشن، وایومینگ واقع شده‌است. جی ام ۱٬۳۹۹٫۰۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جرونیمو ساکاردی

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Gerónimo Luis Saccardi Román
زادروز:  ۱ اکتبر ۱۹۴۹
زادگاه:  بوئنوس آیرس
تاریخ مرگ:  ۴ مهٔ ۲۰۰۲ (۵۲ سال)
محل مرگ:  بوئنوس آیرس
پست:  هافبک
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  باشگاه ورزشی فرو کاریل اوئسته
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۶۹–۱۹۷۵ |  باشگاه ورزشی فرو کاریل اوئسته |   |   |
| ۱۹۷۵–۱۹۷۹ |  باشگاه فوتبال هرکولس |  ۱۱۳ |  (۱۲) |
| ۱۹۷۹–۱۹۸۳ |  باشگاه ورزشی فرو کاریل اوئسته |   |   |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۷۴ |  تیم ملی فوتبال آرژانتین |  ۲ |  (۰) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۱۹۹۷–۱۹۹۹:  باشگاه ورزشی فرو کاریل اوئسته
?–?:  Gimnasia y Esgrima (Jujuy)
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
جرونیمو ساکاردی (انگلیسی: Gerónimo Saccardi; ۱ اکتبر ۱۹۴۹ – ۴ مهٔ ۲۰۰۲) بازیکن و مربی فوتبال اهل آرژانتین بود که در پست دفاع بازی می‌کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال آرژانتین بازی کرده‌است.