stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
زرقان
پیشینهٔ نام

بنا به نظر عبدالمجید ارفعی، نام زرقان در گل نبشته‌های باروی تخت جمشید به صورت رکان بوده که بعدها به زرغون تبدیل شده است.
«زرغون» در زبان پهلوی به معنی جای سرسبز است. زرقان دارای سه محلهٔ اصلی به نام‌های میون و لرها و جُلَگون است؛ دلیل نامگذاری محله به لرها، وقتی سردار حیدر زرقانی از قلعه پری به شیراز و ارگ کریم‌خان زند بیاید با تعدادی لر به زرقان و در خانه خانه سردار حیدر زرقانی پناه آوردند و در این محله سکونت بر گزینه نامگذاری محلهٔ جلهگون، وجود گارگاه‌های جولاهی (نساجی)و جوراب بافی  در این محله بوده است و دلیل نامگذاری محلهٔ میان این است که این محل میان دو محل جلگون و لرها است.
جغرافیا

شهر زرقان در ۲۵ کیلومتری شمال شرقی شیراز و در مجاورت اتوبان شیراز به اصفهان قرار گرفته است. ارتفاع آن از سطح دریا ۱۶۱۲ متر است.
پوشش گیاهی آن غالباً درختان نارون و چنار و زبان گنجشک و کاج و سرو و رِز (انگور) می‌باشد.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهر زرقان برابر با ۳۲٬۲۶۱ نفر (۹٬۵۹۱ خانوار) بوده است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۳۵ | ۶٬۳۶۸ | —     |
| ۱۳۴۵ | ۷٬۱۲۰ | ۱۱٫۸٪+ |
| ۱۳۵۵ | ۸٬۲۱۲ | ۱۵٫۳٪+ |
| ۱۳۶۵ | ۱۳٬۶۶۲ | ۶۶٫۴٪+ |
| ۱۳۷۰ | ۱۵٬۴۵۱ | ۱۳٫۱٪+ |
| ۱۳۷۵ | ۱۸٬۸۷۲ | ۲۲٫۱٪+ |
| ۱۳۸۵ | ۱۹٬۸۶۱ | ۵٫۲٪+ |
| ۱۳۹۰ | ۲۸٬۹۵۸ | ۴۵٫۸٪+ |
| ۱۳۹۵ | ۳۲٬۲۶۱ | ۱۱٫۴٪+ |
مکان‌های مذهبی

شاهزاده قاسم یا امامزاده قاسم، نام امامزاده ای است که مقبره آن در ۳۰ کیلومتری جاده شیراز به اصفهان و در مدخل شهر زرقان واقع شده است. طی کمک‌های مردمی و سایر، این امام زاده طی سال‌های قبل روز به روز با رشد متراژ و محیطی همراه بوده که هم‌اکنون تنها بخش فلک‌های آن ناتمام مانده است. این امام زاده در مسیر ورودی دوم جادهٔ شیراز - اصفهان به زرقان قرار دارد.
مقبره عمادالدین نسیمی معروف به سید نسیمی از دیگر بناهای موجود در منطقه آرامگاهی زرقان است. این مقبره منسوب به عماد الدین نسیمی یکی از شاعران و عارفان برخاسته از مکتب حروفیه است که شاگرد و داماد مؤسس آن شیخ فضل‌الله نعیمی استرآبادی است.
امکانات آموزشی

زرقان علی‌رغم جمعیت کم خود دارای دو دانشگاه نسبتاً پرجمعیت می‌باشد که علت آن نزدیکی به شیراز می‌باشد. دانشگاه آزاد اسلامی واحد زرقان و دانشگاه پیام نور واحد زرقان.<ref>«دانشگاه پیام نور واحد زرقان». بایگانی‌شده از اصلی در ۴ آوریل ۲۰۱۱. دریافت‌شده در ۲۷ اکتبر ۲۰۱۱.</ref
جاذبه‌ها > مکان دیدنی و تفریحی

پارک ملی بمو، فرودگاه زرقان، زورخانه زرقان، کاروان سرای زکی خانی، خانه حسن واقفی، قنات حوض ماهی، خرفخانه شاهزاده قاسم
اریتره

| دولت اریتره ሃገረ ኤርትራ  (تیگرینیا) اریتره | دولت اریتره ሃገረ ኤርትራ  (تیگرینیا) اریتره |
| --- | --- |
   پرچم    نشان ملی  :    پرچم    نشان ملی  
سرود: "Ertra, Ertra, Ertra" (انگلیسی: "ارترا، ارترا، ارترا") : سرود: "Ertra, Ertra, Ertra" (انگلیسی: "ارترا، ارترا، ارترا") 
Show globeShow map of Africa: Show globeShow map of Africa
پایتخت و بزرگترین شهر: اسمره ۱۵°۲۰′ شمالی ۳۸°۵۵′ شرقی﻿ / ﻿۱۵٫۳۳۳°شمالی ۳۸٫۹۱۷°شرقی﻿ / 15.333; 38.917
زبان(های) رسمی: None (see working languages)
زبان(های) ملی: زبان تیگرینیا Beja زبان تیگره Kunama Saho Bilen Nara زبان عفار
زبان کاریs: زبان تیگرینیا زبان انگلیسی زبان عربی
سایر زبان‌ها: زبان ایتالیایی
گروه‌های قومی  (2010 est.): ۵۵٪ قوم تیگرای-تیگرینیا 30% Tigre 4% Saho 2% Kunama 2% Rashaida 2% Bilen 5% Others مردم عفار، Beni-Amer, Nara
دین(ها) : مسیحیت (۶۳٪), اسلام (۳۶٪), دیگر(<1%)
نام(های) اهلیت:  Eritrean  
حکومت: حکومت متمرکز نظام تک‌حزبی نظام ریاستی
• رئیس‌جمهور : ایسایاس آفورکی
 :  
قوه مقننه: مجلس ملی
جنگ استقلال اریتره ار اتیوپی: جنگ استقلال اریتره ار اتیوپی
• دفاکتو دولت اریتره : ۲۴ مه ۱۹۹۱
• دوژور دولت اریتره : ۲۴ مه ۱۹۹۳
 :  
مساحت: مساحت
• کل: ۱۱۷٬۶۰۰ کیلومتر مربع (۴۵٬۴۰۰ مایل مربع) (۹۹ام)
• آبها (٪): ۰٫۱۴٪
جمعیت: جمعیت
• برآورد سال ۲۰۲۰: ۴٬۰۸۱٬۱۹۶
تولید ناخالص داخلی (GDP)  برابری قدرت خرید (PPP): برآورد ۲۰۲۰ 
• کل: $۱۱٫۲۶۳ بیلیون (۱۵۶ام)
• سرانه: $۱٬۷۹۷ (۱۸۰ام)
تولید ناخالص داخلی (GPD) (اسمی): برآورد ۲۰۲۰ 
• کل: $۸٫۱۱۶ بیلیون (۱۴۹ام)
• سرانه: $۱٬۲۹۵ (۱۶۰ام)
شاخص توسعه انسانی (۲۰۱۸):  ۰٫۴۳۴ ۱۸۲ام
واحد پول: ناکفای اریتره (ERN)
منطقه زمانی: یوتی‌سی+۳ (زمان شرق آفریقا)
• تابستان (ساعت تابستانی): یوتی‌سی+۳ (مشاهده نشده)
جهت رانندگی: راست
پیش‌شماره تلفنی: +۲۹۱
کد ایزو ۳۱۶۶: ER
دامنه سطح‌بالا: .er
اِریتره (به انگلیسی: Eritrea) (‎i‎/ˌɛrɪˈtriːə/‎) با نام رسمی جمهوری اِریتره، کشوری واقع در شرق آفریقا است. این کشور با سودان، اتیوپی و جیبوتی مرز مشترک دارد. اریتره از شمال و باختر با سودان و از جنوب با اتیوپی و از جنوب خاوری با جیبوتی مرز مشترک دارد و از خاور به دریای سرخ می‌رسد که خط ساحلی اریتره با دریای سرخ بیش از ۹۰۰ کیلومتر است. مساحت اریتره ۱۱۷٬۶۰۰ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۳٬۵۴۶٬۰۰۰ نفر است. تیگرینیا، عربی و انگلیسی در این کشور حالت زبان‌های رسمی را دارند. تیگرینیا زبانی از ریشه سامی است. تنگه راهبردی، مرز آبی اریتره با یمن را تشکیل می‌دهد، پایتخت این کشور شهر اسمره است که با جمعیت حدود ۶۸۸٬۱۹۸ نفر پرجمعیت‌ترین شهر این کشور و سی و نهمین شهر بزرگ آفریقا می‌باشد.
نام

نام اریتره از واژه‌ای پژوهش دربارهٔ نام «اریتره» نشان می‌دهد که این واژه یونانی نیست و ریشه ایرانی دارد و یونانیان در زمان اسکندر و پس از وی، به‌عمد، نام ایرانی دریاهای جنوب ایران را تحریف کرده‌اند. به گفته آگاتریس خیدس، یک مرد پارسی در زمان مادها تحت نام اروسترا در نزدیکی دریا و جزایر زندگی می‌کرد و محبوبیت یافت و به این دلیل که دریا را نام خود می‌خواند بسیار معروف شد. استرابو آرامگاه او را در جزیره اوگوریس می‌داند. محققان این جزیره را یکی از جزایر قشم یا هرمز می‌نامند. به گفته آگاتارچیدس (en:Agatharchides)، یک مرد پارسی در زمان مادها تحت نام اروسترا در نزدیکی دریا و جزایر زندگی می‌کرد و محبوبیت یافت و به این دلیل که دریا را نام خود می‌خواند بسیار معروف شد. استرابو آرامگاه او را در جزیره اوگوریس می‌داند. محققان این جزیره را یکی از جزایر قشم یا هرمز می‌نامند. این نام را یک شاهزاده پارسی می‌دانند.[۲۴][۲۵]
تاریخ

مستعمره ایتالیایی اریتره از نواحی ساحلی اتیوپی و زمین‌های مورد ادعای ترکان عثمانی در ۱۸۹۰ ایجاد شد. اریتره به صورت پایگاهی برای تسخیر اتیوپی (۱۹۳۵ تا ۱۹۳۶) از سوی ایتالیا استفاده گردید. در ۱۹۴۱ زمانی که ایتالیایی‌ها از شرق آفریقا اخراج شدند، تحت حکومت بریتانیا درآمد.
در ۱۹۵۲ این سرزمین به صورت ایالتی خودمختار با اتیوپی تشکیل فدراسیون داد. در سال ۱۹۵۸ گروهی از اریتره ایی‌ها جبهه آزادیبخش اریتره را پایه‌گذاری کردند. این سازمان عمدتاً از دانشجویان، متخصصین و روشنفکران تشکیل شده بود. این سازمان در نظر داشت تا با انجام فعالیتهای مخفی سیاسی به مقاومت در برابر سیاستهای تمرکز طلبانه امپراتوری اتیوپی بپردازد. در اول سپتامبر ۱۹۶۱ جبهه آزادیبخش اریتره به رهبری حمید ادریس اواته نبردی مسلحانه برای استقلال را آغاز کرد. در سال ۱۹۶۲ امپراتور هایله سلاسی به‌طور یکجانبه پارلمان اریتره را منحل اعلام و اریتره را به اتیوپی الحاق کرد. در پی آن جنگ استقلال اریتره برای ۳۰ سال با دولتهای بعدی اتیوپی تا سال ۱۹۹۱ ادامه داشت. هنگامی‌که جبهه آزادی‌بخش خلق اریتره (جانشین جبهه آزادیبخش) نیروهای اتیوپیایی را در اریتره شکست داد و به ائتلاف نیروهای شورشی اتیوپی کمک کرد تا کنترل پایتخت اتیوپی، آدیس بابا را به‌دست بگیرند.
جبهه آزادیبخش خلق اریتره (EPLF) کنترل اریتره را در مه ۱۹۹۱ در دست گرفت و دولت انتقالی را تا زمان تصویب قانون اساسی این کشور اداره کرد. همه‌پرسی در اریتره در آوریل ۱۹۹۳ با اکثریتی جامع استقلال را مورد تأیید قرار داد و طبق برنامه این سرزمین در ۲۴ مه ۱۹۹۳ به استقلال کامل رسید. جبهه آزادیبخش خلق اریتره قدرت را در دست گرفت و یک حکومت تک حزبی با خط مشی ملی‌گرایی برقرار کرد و هر گونه فعالیت سیاسی را ممنوع کرد. تنگه باب‌المندب در سال ۱۹۹۳ با جدا شدن از اتیوپی مستقل شد.
تاریخ > درگیری‌های مرزی

درگیری‌های اتیوپی و اریتره پس از استقلال این کشور نیز ادامه یافت و در مه ۱۹۹۸ منطقه شرق آفریقا شاهد درگیری مرزی میان ارتش اریتره و اتیوپی بود که بهانه اولیه این جنگ ادعای ارضی بر سر یک منطقه مرزی به مساحت ۴۰۰ کیلومتر مربع بود که به نظر فاقد ارزش اقتصادی و جایگاه راهبردی نیز بود. این درگیری مرزی دو طرف را متحمل تلفات جانی و مادی فراوانی کرد و سرانجام در فوریه ۲۰۰۱ دو طرف در الجزیره توافقنامه آشتی و آتش‌بس را امضا کردند، اگرچه پس از آن نیز به دلیل عدم اجرای کامل این توافقنامه روابط دو کشور متشنج بود. کمیسیون ترسیم خطوط مرزی در لاهه، در سال ۲۰۰۲ حکمی صادر کرد که طبق آن دهکده بدمه، مکانی که درگیری مرزی میان دو کشور در آن آغاز شد، متعلق به اریتره اعلام شد.
سیاست

جبهه آزادی‌بخش خلق اریتره (EPLF) کنترل اریتره را در مه ۱۹۹۱ به دست گرفت و در حال حاضر دولت این کشور را اداره می‌کند.
در این کشور تمامی ساختارهای سیاسی و مدنی به‌شدت توسط حکومت آفورکی کنترل می‌شود. تنها حزب موجود در اریتره حزب حاکم است و مخالفت‌های سیاسی به‌شدت سرکوب می‌شود. تمامی رسانه‌های باقی‌مانده نیز دولتی است و بسیاری از روزنامه نگاران در زندان به‌سر می‌برند.
جغرافیا

مقالهٔ اصلی: جغرافیای اریتره
اریتره از شمال و غرب با سودان، از جنوب با اتیوپی و جیبوتی و از شرق با دریای سرخ هم‌مرز است. بیش از ۹۰۰ کیلومتر در کرانه دریای سرخ ساحل دارد. اریتره از لحاظ طبیعی دنباله فلات مرتفع اتیوپی است، با این حال جلگه‌های پست ساحلی نیز در این کشور وجود دارد. آب‌وهوای اریتره در نواحی کرانه دریای سرخ گرم و بیابانی است ولی در بلندی‌های مرکزی این کشور خنک‌تر و مرطوب‌تر است. در مناطق تپه‌ای و پست‌تر نیز شرایط نیمه‌بیابانی حاکم است. فصل بارندگی بیشتر بین ماه‌های فوریه تا آوریل است و بیشترین میزان بارش، به‌جز در نوار ساحلی، بین ژوئن تا سپتامبر دیده می‌شود. شهرهای عمده اریتره مصوع، عصب و کرن است.
رود مهم: برکه (فصلی)
بلندترین نقطه: قله رامو با ارتفاع ۲۱۳۰ متر.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  اریتره در منطقه خاورمیانه و شرق آفریقا. |  نقشه اریتره |  |
تقسیمات کشوری

اِریتره از لحاظ تقسیمات کشوری به ۶ استان تقسیم می‌شود:
| نقشه | شماره | استان | مساحت | جمیعت |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ۱ | منطقه مرکزی |  |  |
|  | ۲ | منطقه آنسبا |  |  |
|  | ۳ | منطقه گاش-بارکا |  |  |
|  | ۴ | منطقه جنوبی |  |  |
|  | ۵ | منطقه دریای سرخ شمالی |  |  |
|  | ۶ | منطقه دریای سرخ جنوبی |  |  |
اقتصاد

در حال حاضر نیروی کار این کشور عمدتاً در بخش کشاورزی اشتغال دارد، همچنین به پرورش دام برای پوست (کالای عمده صادراتی) می‌پردازد. بارندگی کم، خطری دائمی برای کشاورزی در این کشور است. مس، طلا، سنگ مرمر، پتاش و سنگ گرانیت از مهم‌ترین منابع طبیعی این کشور هستند.
دین

برآورد می‌شود حدود ۶۳ درصد مردم این کشور مسیحی ارتدوکس و ۳۶ درصد مسلمان سنی هستند.
ایسایاس آفورکی رئیس‌جمهور اریتره و ولادمیر پوتین رئیس‌جمهور فدراسیون روسیه
یک فروند بوئینگ ۷۳۷ از شرکت ناس‌ایر
نمودار آمار سال‌های مختلف از پیروان دین‌ها در اریتره
گیلوان (طارم)

| شهر گیلوان | شهر گیلوان |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: زنجان
شهرستان: طارم
بخش: گیلوان 
مردم: مردم
جمعیت: ۲،۵۰۸
رشد جمعیت: مثبت
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
ره‌آورد: برنج، زیتون
  شهر گیلوان  روی نقشه ایران ۳۶°۴۷′۰۵″شمالی ۴۹°۰۷′۵۶″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۷۸۴۶۴۹۰۰°شمالی ۴۹٫۱۳۲۲۵۸۰۰°شرقی﻿ / 36.78464900; 49.13225800   :   شهر گیلوان  روی نقشه ایران ۳۶°۴۷′۰۵″شمالی ۴۹°۰۷′۵۶″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۷۸۴۶۴۹۰۰°شمالی ۴۹٫۱۳۲۲۵۸۰۰°شرقی﻿ / 36.78464900; 49.13225800   
 :  
گیلوان شهری از توابع  بخش گیلوان شهرستان طارم استان زنجان ایران است.
 گیلوان ۲٬۵۰۸ نفر جمعیت دارد.
قطرانچی، اسکیل

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ترکیه
| قطرانچی | قطرانچی |
| --- | --- |
روستا: روستا
استان: استان آق‌سرای
District: اسکیل
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
قطرانچی (به ترکی استانبولی: Katrancı) یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در استان آق‌سرای واقع شده‌است.
دانشگاه بین المللی سارایوو

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پرونده:IUS Official Logo.png: پرونده:IUS Official Logo.png
شعار: «آینده من، انتخاب من»
نوع: خصوصی
بنیانگذاری شده: ۲۰۰۴
بنیان گذار: بنیاد توسعه آموزش سارایوو
رئیس دانشگاه: معلم. احمد ییلدیریم (۲۰۱۸ تاکنون)
اعضای هیئت علمی: ۱۳۵ (شامل کمک‌ها و دستیاران)
کارمندان مدیریتی: ۷۱
کارشناسی: ۱۵۰0 (2017)
تحصیلات تکمیلی: ۱۵0 (2017)
موقعیت:  سارایوو، بوسنی و هرزگوین
پردیس: شهری
زبان: انگلیسی
رنگ آموزشگاه: آبی و سفید    
وبگاه: www.ius.edu.ba
دانشگاه بین المللی سارایوو (IUS) یک دانشگاه خصوصی است که در پایتخت شهر سارایوو، بوسنی و هرزگوین واقع شده‌است. این دانشگاه توسط بنیاد توسعه آموزش در سال‌های ۲۰۰۴–۲۰۰۵ تأسیس شد.[نیازمند منبع] دانشگاه بین المللی سارایوو برای دانشجویان از سراسر جهان آزاد است و زبان آموزش و ارتباط انگلیسی است. آموزش چهار ساله طبق سیستم بولونیا (مدل ۴+۱+۳ با دیپلم و مدرک کارشناسی) ارائه می‌دهد. این دانشگاه دارای ۱۶۵۰ دانشجو از ۵۵ کشور و اعضای هیئت علمی از ۲۰ کشور جهان است که در رشته‌های مختلف علوم، مهندسی، هنر و علوم اجتماعی فعالیت‌های علمی و پژوهشی انجام می‌دهند.
رئیس هیئت امنا سوگی کورتولموش است. رئیس دانشگاه احمد یلدیریم است.
ویلیام مالکوم

| ویلیام مالکولم | ویلیام مالکولم |
| --- | --- |
عضو مجمع ایالت نیویورک: عضو مجمع ایالت نیویورک
دوره مسئولیت ۱۷۷۴–۱۷۷۴: دوره مسئولیت ۱۷۷۴–۱۷۷۴
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۳ ژانویهٔ ۱۷۴۵ گلنراتیس
درگذشته: ۱ سپتامبر ۱۷۹۱ (۴۶ سال) نیویورک، نیویورک، U.S.
همسر(ان): Abigail Tingley  (ا. ۱۷۶۵–۱۷۷۰) Sarah Ayscough  (ا. ۱۷۷۲–۱۷۹۱)
فرزندان: Richard Montgomery Malcolm Samuel Bayard Malcolm
والدین: Richard Malcolm, Bt.
خدمات نظامی: خدمات نظامی
وفاداری:  ایالات متحده آمریکا
خدمت/شاخه:  شبه‌نظامیان ایالت نیویورک
درجه: سرتیپ
جنگ‌ها/عملیات‌: جنگ انقلابی نبرد لانگ آیلند  نبرد دشت‌های سفید  نبرد ترنتون  نبرد پرینستون 
ژنرال ویلیام مالکوم (William Malcolm) (زادهٔ ۲۳ ژانویه ۱۷۴۵- درگذشتهٔ ۱ سپتامبر ۱۷۹۱)، تاجر نیویورکی و افسر انقلاب آمریکا بود. او فرماندهی هنگ مالکوم را برعهده داشت و آرون بر فرمانده هنگ او بود.
اوایل زندگی

ویلیام مالکوم در ۲۳ ژانویه ۱۷۴۵ در گلنروتسِ اسکاتلند به دنیا آمد و یکی از اعضای خاندان مالکوم بود. او سومین پسر ریچارد مالکوم، بارونِت از بالبدی و اینرتیل در شهرستان فایف، اسکاتلند بود. زمانی که در ۱۷۶۳ به آمریکا رفت، تعدادی پرتره خانوادگی و سایر اشیاء با ارزش را با خود برد.
حرفه

در ۱۷۶۳، او به عنوان نماینده یک شرکت گلاسکویی که شریک آن بود به نیویورک نقل مکان کرد و خود را به عنوان یک تاجر واردات و صادرات معرفی کرد. کسب و کار او در خیابان کوئین بود که امروزه به نام پرل شناخته می‌شود. در همان سال به انجمن سنت اندرو پیوست و منشی انجمن از ۱۷۶۵ تا ۱۷۶۶، خزانه‌دار و منشی آن از ۱۷۷۲ تا ۱۷۷۴، یکی از مدیران در ۱۷۸۴ و معاون رئیس انجمن از ۱۷۸۵ تا ۱۷۸۷ بود.
در سال ۱۷۷۴ مالکوم ثروتمند شد و با افزایش نفوذش، وارد سیاست و دولت، از جمله عضویت در مجلس نیویورک شد.
حرفه > خدمات جنگ انقلابی

مالکوم همچنین در میان شبه نظامیان فعال بود و در طول انقلاب آمریکا برای خدمت سربازی داوطلب شد. او در طول انقلاب آمریکا، در ارتش نیویورک و ارتش قاره‌ای خدمت کرد که شامل مأموریت‌هایی به عنوان معاون آجودان ژنرال بخش شمال بود که زیر نظر هوراتیو گیتس انجام داد.
در ۱۷۷۷، مالکوم به فرماندهی یک هنگ منصوب شد. او آن را که هنگ قاره‌ای فرعی مالکوم نامیده می‌شد، تشکیل داد و از سرمایه خود برای پرداخت و تجهیز آن استفاده کرد. او به عنوان سرهنگ، همراه با آرون بور به عنوان فرمانده دوم و سرهنگ دوم، هنگ را فرماندهی می‌کردند. هرچند در نتیجه مأموریت‌های دیگر مالکوم به عنوان معاون ژنرال آجودان یا سایر وظایف و جدا شدن او، در عمل بور فرمانده بود. مالکوم در نبردهای لانگ آیلند، وایت پلینز، ترنتون و پرینستون شرکت کرد. او در زمستان ۱۷۷۷–۱۷۷۸ در دره فورج با ارتش بود و بعدها فرماندهی نیروهای قاره‌ای در شمال نیویورک را بر عهده گرفت.
در اواخر انقلاب به فرماندهی شبه‌نظامیان در شهرستان‌های نیویورک، کینگز و ریچموند با درجهٔ سرتیپی منصوب شد.
حرفه > پس از جنگ

در ۱۷۸۴ و بار دیگر در ۱۷۸۷ به عضویت کنگره استانی نیویورک انتخاب شد، جاییکه او از حرکت الکساندر همیلتون برای بازگرداندن امتیاز انتخابی به محافظه‌کاران، حمایت کرد و با قانون اساسی ایالات متحده موافقت کرد. در ۱۷۸۵، او در هیئت رئیسهٔ شورای شهر نیویورک خدمت کرد.
مالکوم به عنوان رئیس نظامیانِ شهر نیویورک و اطراف آن، گارد محافظتی جورج واشینگتن را هنگام ادای سوگند به عنوان اولین رئیس‌جمهور، فرماندهی کرد.
مالکوم یک فراماسونِ عضو لژ شماره ۱ سنت جان در شهر نیویورک، عضو انجمن سَنت اندرو، جامعه سَنت نیکلاس و از بنیان‌گذاران اتاق بازرگانی نیویورک بود.
زندگی شخصی

مالکوم دو بار ازدواج کرد. او با همسر اولش، ابیگیل تینگلی در ۱۷۶۵ ازدواج کرد که در ۱۷۷۰ درگذشت. همسر دومش، سارا آیسکو، دختر ریچارد آیسکو و کاترین بایارد بود که در ۵ فوریه ۱۷۷۲ با او ازدواج کرد. آن‌ها والدین فرزندان زیر بودند:
ریچارد مونتگومری مالکوم (۱۷۷۶–۱۸۲۳) که با آن هنری ازدواج کرد.
ساموئل بایارد مالکوم (۱۷۷۷–۱۸۱۷) که با کاترین ون رنسلر شویلر (۱۷۸۰–۱۸۷۵)، کوچک‌ترین دختر فیلیپ شویلر ازدواج کرد. پس از مرگ ساموئل، بیوهٔ او با جیمز کوکران (۱۷۶۹–۱۸۴۸) ازدواج کرد.
ویلیام مالکوم در ۱ سپتامبر ۱۷۹۱ در شهر نیویورک فوت کرد. او را در قبرستان کلیسای آجری پروتستان منهتن، به خاک سپردند.
زندگی شخصی > نوادگان

نوادگان مالکوم شامل اعضای خانواده‌های برجسته بایارد، شویلر و مونتگومری بودند. نوه‌های او از طرف پسرش ساموئل عبارت از: فیلیپ شویلر مالکوم (متولد ۱۸۰۴)،‏ کاترین الیزابت مالکوم (متولد ۱۸۰۹)، ویلیام شویلر مالکوم (۱۸۱۰–۱۸۹۰) و الکساندر همیلتون مالکوم (۱۸۱۵–۱۸۸۸).‏
او از طرف پسرش، ریچارد، پدربزرگ سارا آیسکو مالکوم (۱۸۰۲–۱۸۸۸) بود که با توماس پی بال (۱۷۹۲–۱۷۴۴) ازدواج کرد. بزرگ‌ترین نوهٔ سارا، جیمز مورتیمر مونتگومری (۱۸۵۵–۱۹۲۶) بود.
گل‌گیر (شهر)

| گل‌گیر | گل‌گیر |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: خوزستان
شهرستان: مسجدسلیمان
بخش: بخش مرکزی
سال شهرشدن: ۱۳۹۱
مردم: مردم
جمعیت: ۱،۰۸۹ نفر (۱۳۹۵)
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
ارتفاع: ۳۸۳
شناسهٔ ملی خودرو:  ایران
کد آماری: ۲۷۹۳
  گل‌گیر  روی نقشه ایران ۳۱°۴۵′۵۳″شمالی ۴۹°۲۹′۵۴″شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۷۶۴۷۵۴۰۰°شمالی ۴۹٫۴۹۸۳۰۱۰۰°شرقی﻿ / 31.76475400; 49.49830100   :   گل‌گیر  روی نقشه ایران ۳۱°۴۵′۵۳″شمالی ۴۹°۲۹′۵۴″شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۷۶۴۷۵۴۰۰°شمالی ۴۹٫۴۹۸۳۰۱۰۰°شرقی﻿ / 31.76475400; 49.49830100   
 :  
گُل‌گیر شهری در شهرستان مسجدسلیمان دراستان خوزستان واقع در کشور ایران می‌باشد. این شهر بنا به پیشنهاد وزارت کشور و به استناد ماده ۱۳ قانون تعاریف و ضوابط تقسیمات کشوری مصوب سال ۱۳۹۱ مرکز بخش روستای گلگیر به شهر تبدیل و به عنوان شهر گلگیر نام گذاری می‌شود.
وجه تسمیه

گل گیر در گذشته دارای چشمه های آب شیرین و باغات میوه و درختان فراوانی بوده است ، بارش‌های زیاد و زمین حاصل خیر آن باعث فراوانی گیاهان و رشد انواع گل ها می‌شد به همین سبب آن را گلگیر می نامند.
متأسفانه بروز خشکسالی باعث از بین رفتن باغها و در نبود نظارت حفر تعداد زیادی چاه عمیق توسط عوامل کارخانه سیمان باعث خشک شدن چشمه ها شده است.
از دید جغرافیایی در درازای جغرافیایی ۴۹٫۲۸۵۶ خاوری و پهنای جغرافیایی ۳۱٫۹۶۴۷ گسترده شده‌است. میانگین دمای سالانه ۶ درجه زمستان و ۴۵ درجه تابستان می‌باشد.
گلگیر در دامنه کوه آسماری قرار دارد که در شمال مسجد سلیمان واقع شده‌است.
در تیرماه ۱۳۹۸ زمین‌لرزه‌ای با ۵٫۷ ریشتر شهرستان مسجدسلیمان را لرزاند و بر اثر آن در نقاط مختلفی از مسجدسلیمان و بخش گل‌گیر برخی از دیوارهای منازل قدیمی و فرسوده فرو ریخت و دیوارهای بعضی از منازل ترک برداشت.
اثر فرهنگی تاریخی فرودگاه مسجدسلیمان در دهستان تمبی گلگیر به شماره ۳۲۰۴۵ در فهرست آثار ملی ایران به‌ثبت رسیده‌است.
تپه گل گیر مربوط به شهری باستانی که قدمت آن از هزاره پنجم تا هخامنشیان را شامل می‌شود در منطقه‌ای به همین نام که در ۳۰ کیلومتری جنوب شهر قرار دارد.است و در شهرستان مسجدسلیمان، گلگیر شهر واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۷ بهمن ۱۳۹۷ با شمارهٔ ثبت ۳۰۷۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است ۳
دشت گل‌گیر

دشت گل‌گیر از مناطق گردشی پیرامون مسجدسلیمان است که در ۳۸ کیلومتری شمال شرقی این شهر واقع شده‌است این دشت در فصل بهار گل و سرسبزی زیادی دارد. گلگیر همچنین چشمه آب گوگردی دارد که آب آن به صورت خودجوش از زمین می‌جوشد و در زمستان و پاییز آب آن گرم است و در تابستان و بهار آب آن خنک است، گوگرد موجود در آب این چشمه را دارای خواص درمانی می‌دانند.
ندیم امیری

ندیم امیری (زادهٔ ۲۷ اکتبر ۱۹۹۶) بازیکن فوتبال افغانستانی–آلمانی است که به عنوان هافبک هجومی برای باشگاه فوتبال ماینتس در بوندسلیگا آلمان بازی می‌کند. وی سابقه بازی در تیم بایر لورکوزن و تیم‌های پایهٔ ملی آلمان نیز دارد و در سال ۲۰۱۷ قهرمان زیر ۲۱ ساله‌های یوفا با تیم آلمان شد.
حرفه باشگاهی > هوفنهایم ۱۸۹۹

امیری در سال ۲۰۱۲ از والدوف مانهایم به باشگاه فوتبال هوفنهایم ۱۸۹۹ پیوست. او اولین شکست خود در بوندس لیگا را در ۷ فوریه ۲۰۱۵ برابر وولفسبورگ در شکست ۳–۰ خارج از خانه انجام داد. امیری در ۲۸ نوامبر اولین گل خود را در این فصل و برای تیمش در تساوی ۳–۳ مقابل بروسیا مونشن گلادباخ به ثبت رساند. در ۳۰ آوریل ۲۰۱۶، او در دقیقه ۸۴ گل پیروزی را به ثمر رساند تا باشگاه فوتبال اینگلوشتات ۰۴ را با پیروزی ۲–۱ شکست دهد. در ۱۲ ژوئن ۲۰۱۷، وی تمدید قرارداد را امضا کرد که تا سال ۲۰۲۰ ادامه دارد. در ۲۰ اکتبر، امیری در پیروزی ۳–۱ یوفا در لیگ اروپا مقابل استانبول باشاک شهر یک گل به ثمر رساند. و اولین پیروزی باشگاه خود در اروپا را مهر و موم کردند.
حرفه باشگاهی > بایر لورکوزن

امیری در ژوئیه ۲۰۱۹ قراردادی پنج ساله با بایر لورکوزنزن امضا کرد.
حرفه باشگاهی > انتقال قرضی به جنوا

در ۲۹ ژانویه ۲۰۲۲، او به صورت قرضی به جنوا ایتالیا پیوست. جنوا در صورت تحقق شرایط خاص، متعهد به خرید حقوق وی در پایان وام بود. او ۱۳ بازی بدون گلزنی انجام داد. جنوا در آن فصل در رده نوزدهم قرار گرفت و به سری B سقوط کرد.
حرفه باشگاهی > انتقال قرضی به جنوا > بازگشت به بایرلورکوزن

امیری در فصل ۲۳–۲۰۲۲ سی و شش بازی در تمامی رقابت‌ها انجام داد که در آن گل در لیگ به ثمر رساند. در آگوست ۲۰۲۳، او قبل از انتقال احتمالی به لیدز یونایتد به لیدز سفر کرد. با این حال، معامله از بین رفت.
ماینز
در ۳۱ ژانویه ۲۰۲۴، امیری قراردادی ۲.۵ ساله Mainz امضا کرد.
بازی های بین‌المللی > نوجوانان

امیری اولین بازی خود را برای تیم فوتبال زیر ۲۱ آلمان سال در مارس ۲۰۱۶ انجام داد و بعنوان بازیکن دیرهنگام در مسابقات انتخابی قهرمانی زیر ۲۱ سال اروپا مقابل تیم فوتبال زیر ۲۱ روسیه به عنوان بازیکن تعویضی به میدان رفت. او بخشی از تیم فوتبال زیر ۲۱ آلمان بود که با شکست تیم فوتبال زیر ۲۱ اسپانیا در فینال، قهرمان قهرمانی زیر ۲۱ سال اروپا در یوفا شد.
بازی های بین‌المللی > جوانی

وی اولین بازی خود در تیم ملی فوتبال آلمان را در ۹ اکتبر ۲۰۱۹ در یک بازی دوستانه برابر آرژانتین انجام داد. علی‌رغم اینکه برای پیوستن به تیم ملی فوتبال افغانستان دعوت شد، او تصمیم گرفت برای آلمان بازی کند. او در دقیقه ۶۶ جولیان برانت را تعویض کرد.
زندگی شخصی

امیری در لودویگسهافن آلمان در خانواده‌ای افغان متولد شد. پسرعموی او زبیر امیری هم بازیکن فوتبال است.
شهرستان نقده

| شهرستان نقده | شهرستان نقده |
| --- | --- |
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
کشور:  ایران
استان: آذربایجان غربی
سایر شهرها: نقده محمدیار
بخش‌ها: مرکزی  محمدیار
نام‌های پیشین: سلدوز
مردم: مردم
جمعیت: ۱۲۷٬۶۷۱ نفر (۱۳۹۵)
مذهب: شیعه  شیعه ۱۲ امامی سنی شافعی
داده‌های دیگر: داده‌های دیگر
وبگاه: فرمانداری نقده
شهرستان نقده در جنوب استان آذربایجان غربی ایران قرار دارد و مرکز آن شهر نقده است. این شهرستان در دشت سلدوز واقع شده و دشتی حاصل خیز است که از شمال به دریاچه ارومیه اشراف دارد. نقده دارای باغ‌های سیب و انگور منحصر به‌فرد به‌طور عمده است. در اوایل آبادانی این سرزمین برنج یکی از عمده محصولات زیر کشت آن بوده‌است.
شهرستان نقده منطقه‌ای کوهستانی است و کوه‌های سلطان یعقوب، فیرنگی داغی، مهدی‌خان داغی و باباحسن داغی با ارتفاع ۲۰۰۰ متر از جملهٔ کوه‌های نقده می‌باشند.
این منطقه دارای چشمه‌های طبیعی زیادی نیز می‌باشد که می‌توان به چشمه‌های نقده که در روستای شیخ معروف، در ضلع جنوب، قرار دارند و چشمه‌ای معدنی و مؤثر برای درمان برخی بیماری‌های پوستی هستند اشاره نمود. همچنین چشمهٔ یئدی گؤز که در نزدیکی روستای گؤز ایران، در ۲ کیلومتری جنوب خاوری نقده و در دامنهٔ کوه‌های سلطان یعقوب قرار گرفته و از تفرجگاه‌های منطقه به حساب می‌آید، از چشمه‌های سرشناس نقده می‌باشد و زبان مردم این شهر به زبان ترکی آذربایجانی سخن می‌گویند و مذهب شیعه می باشد.
مردم

جمعیّت این شهرستان برپایهٔ سرشماری سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۱۷٬۸۳۱ نفر بوده‌است که از این تعداد ۵۹٬۲۵۰ نفر آنان مرد و ۵۸۵۸۱ نفر آنان زن بوده‌اند. براساس سرشماری عمومی سال ۱۳۹۵ جمعیّت این شهرستان به ۱۲۷٬۶۷۱ نفر رسیده‌است که به تفصیل شامل ۳۷٬۴۸۱ خانوار که ۱۰۶٬۵۲۴ خانوار ساکن مرکز شهرستان و مابقی ساکن روستاها هستند و ۶۴٬۵۸۷ نفر مرد و ۶۳٬۰۸۴ نفر زن را شامل می‌گردد.
طبق امار ارایه شده از طرف سازمان ثبت احوال کشور ۹۰٬۹۱۱ نفر جمعیت شهری و ۳۶٬۷۶۰ نفر ساکن روستا هستند.
مردم > زبان و مذهب

اکثریت مردم شهرستان تُرک هستند و به زبان ترکی آذربایجانی صحبت می‌کنند و پیرو مذهب تَشَیُّع هستند و بخشی از مردم شهرستان نیز کُرد هستند و به زبان کُردی صحبت می‌کنند و پیرو مذهب تَسَنُن هستند.
تقسیمات کشوری

تقسیمات کشوری این شهرستان، بنابرآنچه در نتایج آمارگیری سرشماری سال ۱۳۸۵ کل کشور آمده‌است، بر حسب بخش، شهر، دهستان و روستا به شرح زیر است:
تقسیمات کشوری > بخش‌ها

بخش مرکزی
بخش محمدیار
تقسیمات کشوری > شهرها

شهر نقده
شهر محمدیار
تقسیمات کشوری > دهستان‌ها

دهستان‌های بخش مرکزی
دهستان بیگم‌قلعه
دهستان سلدوز
دهستان‌های بخش محمدیار
دهستان المهدی
دهستان حسنلو
سنتر، داکوتای شمالی

مکان
| Center, North Dakota | Center, North Dakota |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of Center, North Dakota: Location of Center, North Dakota
State: داکوتای شمالی
شهرستان: Oliver
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۴۶ مایل مربع (۱٫۱۹ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۴۶ مایل مربع (۱٫۱۹ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۹۷۵ فوت (۶۰۲ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۵۷۱
 • برآورد (2011): ۵۶۷
 • تراکم: ۱۲۴۱٫۳/مایل مربع (۴۷۹٫۳/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 58530
کد منطقه: 701
FIPS code: 38-13180
GNIS feature ID: 1028320
سنتر(به انگلیسی: Center) شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵۷۱ نفر بوده‌است.