stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
داوود کریمی
انقلاب

وی در جوانی از طریق مهدی عراقی با روح‌الله خمینی آشنا شد و این آشنایی تأثیر فراوانی بر وی گذاشت. در سال‌های نخستین دهه ۵۰ داوود کریمی با عده‌ای از دوستان خود گروه فجر اسلام را راه‌اندازی کرد. این گروه اسلامی معتقد به عملیات چریکی بر ضد حکومت وقت بود.
فجر اسلام و سازمان مجاهدین خلق از ابتدا روابط بسیار گرمی داشتند. اما براساس شواهد موجود از سال ۱۳۵۲ ارتباط این دو گروه مخفی با هم قطع شد. چرا که اعضای گروه «فجر اسلام» اعتقاد داشتند که سازمان به بیراهه می‌رود.
کریمی که به شغل تراشکاری مشغول بود در کنار آن تا سال ۱۳۵۵ به مبارزه با حکومت پهلوی ادامه داد. پس از سال ۱۳۵۵ وی به همراه عده‌ای دیگر به لبنان می‌رود. در آنجا با مصطفی چمران و محمد منتظری آشنا می‌شود. پس از مدتی نیز از رتبه شاگردی به معلمی ارتقا پیدا کرد و مربی نیروهای چریکی در لبنان شد.
وی در اوایل سال 1357 به کشور بازگشت و در کنار دوستان و همراهانش چهار هیات مذهبى در منطقه نازى آباد براى مبارزه با رژیم پهلوی تاسیس و سازماندهى کرد و با تجربه اى که در سال هاى گذشته اندوخته بود، هدایتشان را بر عهده گرفت.
داود در همان اولین روزها با کمک سعید حجاریان و دیگر مبارزان در کمیته انقلاب اسلامی نازی‌آباد فعالیت می‌کند و خود هدایت و مسئولیت این کمیته را برعهده می‌گیرد. به گفته حجاریان، داوود کریمی از اعضای اصلی تشکیل دهنده سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و عضو هیئت مرکزی سپاه تهران بود.
پس از جنگ و زندان

داوود کریمی بعد از جنگ از سپاه و حاکمیت فاصله گرفت و هر گونه درجه و یا پست و مقامی که به او پیشنهاد میشد را رد کرد و به سر کار اصلی خویش یعنی تراشکاری برگشت.کریمی از آنجا که از مقلدان حسینعلی منتظری بود و در هیئت انصار الامام چند مورد مناظره در دفاع از منتظری با یک روحانی به نام سید حسن میردامادی که از کارکنان وزارت اطلاعات بود انجام داد، این مناظرات در نهایت باعث دستگیری او شد. چهارشنبه سی دیماه سال ۱۳۷۲ شب مبعث پیامبر اسلام، ساعت ۷صبح داوود کریمی در منزلش واقع در جنوبی‌ترین نقطه تهران بدست وزارت اطلاعات دستگیر شد و در سلول انفرادی تحت بازجویی و فشارها/شکنجه های روحی-جسمی قرار می گیرد وقتی ماموران  وزارت اطلاعات برای دستگيری داوود کريمی به خانه او رفته بودند سر تيم آن ها گفته بود که آقای خامنه ای دستور بازداشت حاج داوود را داده است.اکبر گنجی از "ناجوانمردی" بسیار با این فرمانده سابق در زندان خبر می‌دهد و از جمله، به نقل از داوود کریمی روایت می‌کند:
"در غذای او مسهل می‌ریختند که در سلول انفرادی، لباسش را آلوده کند. بعد بازجویانش می‌آمدند و مسخره اش می‌کردند که وضعیت فرمانده را نگاه کنید."
یا  فرزند وی در شبکه اجتماعی ایکس به نقل از خود کریمی گفت:
فردی را آ‌وردند انداختند داخل سلولم، دیدم بر اثر تصادف تمام کرده، زندانبان را صدا کردم،گفتم :این بنده خدا فوت کرده! عذرخواهی کرد گفت:دستور است در سلول شما مهمان باشد!‏من ماندم تنها با جسدی غریبه در سلول،تا صبح برایش قرآن خواندم.
از او و سایر فرماندهان دستگیر شده خواسته می شود در مصاحبه تلویزیونی به برنامه ریزی برای کودتایی نظامی علیه آقای خامنه ای زیر نظر آیت الله منتظری اعتراف کنند مقاومت داوود کریمی و سایر دستگیرشدگان سبب می شود که اعترافی صورت نگیرد، و آنها پس از ماهها یا بعضا سالها از زندان جمهوری اسلامی آزاد شوند.مسول پرونده وی روح الله حسینیان از اطلاعاتی های معروف نظام و از مدیران ارشد وزارت اطلاعات بود.پس از آزادی به کارگاه قالب‌سازی اش (در صالح آباد را مجدد راه‌اندازی و تا سال ۱۳۷۱ در دهکده توحید فر و تا سال ۱۳۸۲ واقع در اتوبان بهشت زهرا دهکده توحید) که به گفته دوستانش این بار محقرتر بود، بازگشت و در همان خانه‌اش در انتهای نازی‌آباد تا پایان عمر زندگی کرد.
مرگ

کریمی از خرداد ۱۳۸۱ بیماری‌اش شدت گرفت و بستری شد. اما پزشکان کاری از دستشان برنیامد تا آنکه او را از دی ماه ۱۳۸۲ به آلمان فرستادند. به گفته حجاریان، پزشکان آلمانی تشخیص داده بودند که بیماری او ناشی از مسمومیت شیمیایی حاصل از گازهایی است که در جنگ به کار رفته بود آنها نوع گازهای شیمیایی را هم مشخص کرده بودند.داوود کریمی در جمع همرزمان و دوستانش نقل میکند:
سال ۷۵ پای سمت چپم دچار ضایعه شد، اما به آن بی توجه بودم ولی چند سال بعد دچار خونریزی شدیدی شد. سال ۸۰ چند عمل جراحی روی پایم انجام شد اما دوباره شرایط بدتر شد، سال ۸۲ به علت شدت جراحات قطع نخاع شدم. بعد از آن ۶ عمل دیگر روی بدنم انجام شد ولی بی نتیجه بود. بعد از آن به آلمان اعزام شدم، پرفسور نعمتی آنجا حضور داشت، آنها دو عمل سخت روی بدنم انجام دادند و ۱۲ ترکش را از نواحی حساس خارج کردند و بعد از آن تشخیص دادند که [بیماری شیمیای] بر اثر گازی به نام نوکس است.
بعد از مدتی به همراه پرفسور نعمتی به ایران برگشتم. وی ۳۰ ترکش دیگر را از بدنم خارج کرد. دوبار ستون فقراتم را عمل جراحی کردند اما بی تاثیر بود و دوباره فلج شدم. قرار شد تمام دنده‌های قفسه سینه‌ام را تعویض کنند اما به علت خطراتی که داشت دیگر هیچ عملی روی بدنم انجام نشد.
در حال حاضر این ضایعه هر روز در حال پیشروی است… این بیماری و بستری شدن در بیمارستان برایم سرگرمی شده است. این زخم‌ها ذخیره آخرتم هستند. شاید با این دردها خداوند اجازه ملاقات با دوستان شهیدم را به من بدهد…
سرانجام داود کریمی در سحرگاه شانزدهم شهریورماه ۱۳۸۳ بر اثر جراحات ریوی ناشی از آثار مواد شیمیایی درگذشت. سید حسن خمینی بر جنازه وی نماز خواند، سید علی خامنه‌ای، اکبر هاشمی رفسنجانی، حسینعلی منتظری، سید محمد خاتمی، محسن رضایی و رحیم صفوی و دیگر مقامات پیام تسلیت صادر کردند، تمامی مقامات با فرستادن نماینده در مراسم شرکت جستند و روزنامه‌ها با کلمات و جملات حماسی از وی یاد کردند. در مراسم تشییع وی از یک طرف انصار حزب‌الله و از سوی دیگر اصلاح‌طلبان فعال بودند و احمد منتظری فرزند آیت الله منتظری به نمایندگی از او، اکثر ملی مذهبی‌ها، سعید حجاریان با وجود ضعف شدید جسمی، عمادالدین باقی، اکبر خوش‌کوشک، علی یونسی وزیر اطلاعات، دری نجف‌آبادی و دیگران شرکت داشتند. بعد از درگذشت وی با اینکه کریمی از مخالفان و منتقدان رهبر فعلی جمهوری اسلامی بود اما از مقام های ارشد سیاسی و نظامی و رسانه های حکومتی، به بیان روایت‌های ساختگی در مورد زندگی داوود کریمی و ولایتمداری او می‌پردازند.
آثار پیرامون وی

کتاب «یک روز یک مرد» نوشته محسن مطلق، بر اساس زندگی داوود کریمی نوشته شده‌است.
خاطرات

میثم کریمی فرزند شهید حاج داوود کریمی:
یادم نمیره سر در فرماندهی ناجا یک راهبند دارد...هروقت رد شدید بهش نگاه کنید ..این راهبند رو بابای من با برادرم که به عنوان شاگرد در کنار بابا بود درست کردند....داداشم میگفت هر فرمانده ارشد ناجا که می خواست بره داخل یا بیاد بیرون از ستاد فرماندهی می پرید ازماشین پایین و کلی با بابا روبوسی و حال احوال میکرد...دژبانا هی میاومدن میپرسیدن! داداش شما اگر کارگری چرا همه روسا بهت احترام میکنن !!!اگر کارگر نیستی پی چی چی هستی؟اواخر کار هم دژبانا براش عریضه می آوردند و تقاضای مرخصی می کردندکه حاجی شفاعت ما رو بکن پیش فرمانده مون!!!!سال ساختش هم 1379 بود
ملکه (فیلم ۱۳۹۰)

| ملکه | ملکه |
| --- | --- |
کارگردان: محمدعلی باشه آهنگر
تهیه‌کننده: ابوالقاسم حسینی
نویسنده: محمدعلی باشه آهنگر محمدرضا گوهری
بازیگران: حمیدرضا آذرنگ میلاد کی‌مرام حسین باشه آهنگر هومن برق نورد همایون ارشادی مالک سراج مهدی سلطانی مصطفی زمانی
موسیقی: حسین علیزاده
فیلم‌بردار: علیرضا زرین‌دست
تدوین‌گر: حمید باشه آهنگر
مدت زمان: ۱۰۸ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
ملکه فیلمی به کارگردانی محمدعلی باشه آهنگر و نویسندگی محمدعلی باشه آهنگر و محمدرضا گوهری و تهیه‌کنندگی ابوالقاسم حسینی ساخته سال ۱۳۹۰ است.
خلاصه فیلم

فیلم ملکه به روایت داستان دیده‌بانی به نام سیاوش (با بازی میلاد کی‌مرام) می‌پردازد که به دنبال فرصتی است تا توانایی‌های خود را نشان دهد. او یک برج پالایشگاه (پالایشگاه آبادان) را برای دیده‌بانی انتخاب می‌کند که بر حیاتی‌ترین مختصات و جایگاه‌های دشمن احاطه دارد. داشتن چنین دیدگاهی یک فرصت طلایی برای جبهه خودی به وجود می‌آورد، اما با اولین تلفاتی که از دشمن می‌گیرد و ورود شخصیت خیالی داستان (با بازی مصطفی زمانی) که جمشید نام دارد، تردیدها آغاز می‌شود. به یکباره این قدرت مطلق برای کشتن انسان‌ها برای سیاوش ترسناک می‌شود.
ملکه روایت زنبورهایی است که نیش می‌زنند با آن که می‌دانند می‌میرند چرا که خانه از جان برای‌شان با ارزش‌تر است.
بازیگران

حمیدرضا آذرنگ در نقش سیف‌الله
میلاد کی‌مرام در نقش سیاوش
حسین باشه آهنگر در نقش موسی
هومن برق نورد در نقش عیسی
همایون ارشادی در نقش افسر عراقی
مالک سراج در نقش اسدالله
مهدی سلطانی در نقش سرگرد امجد
مصطفی زمانی در نقش جمشید
جوایز > جوایز در سی‌امین جشنوارهٔ فجر

ملکه در حالی که در جشنوارهٔ سیم فجر با نامزدی در ۱۴ رشته رکورددار بود، تنها برندهٔ سه جایزه شد که به شرح زیر است:
سیمرغ بلورین بهترین موسیقی (حسین علیزاده) سی‌امین دوره جشنواره فیلم فجر
سیمرغ بلورین بهترین طراحی و صحنه و لباس (عباس بلوندی) سی‌امین دوره جشنواره فیلم فجر
دیپلم افتخار بهترین جلوه‌های ویژه بصری رایانه‌ای (حسن ایزدی) سی‌امین دوره جشنواره فیلم فجر
جوایز > جوایز در شانزدهمین جشن خانه سینما

فیلم ملکه با دریافت ۱۱ تندیس از شانزدهمین جشن خانهٔ سینما در سال ۱۳۹۳ خبرساز شد. این جشن پس از سه سال تعطیلی اجباری خانهٔ سینما برگزار شد و کارنامهٔ سه سالهٔ سینمای ایران بود. جوایز فیلم ملکه به شرح زیر است:
بهترین فیلم، به تهیه‌کنندگی سیدابوالقاسم حسینی
بهترین کارگردانی: محمد علی باشه آهنگر
بازیگر نقش اول مرد میلاد کی مرام
نقش مکمل مرد حمیدرضا آذرنگ
بهترین فیلمبرداری علیرضا زرین‌دست
بهترین تدوین حمید باشه آهنگر
بهترین طراحی صحنه عباس بلوندی
بهترین صدابرداری عباس رستگارپور
بهترین صداگذاری و میکس امیرحسین قاسمی
بهترین جلوه‌های ویژه محسن روزبهانی
بهترین جلوه‌های بصری سید حسن ایزدی
جوایز > جوایز در ششمین جشن منتقدان سینمای ایران

ملکه در ششمین جشن جشن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران نامزد دریافت ده جایزه، از جمله بهترین فیلم، بهترین کارگردانی، بهترین فیلمنامه، بهترین فیلمبرداری، بهترین تدوین، بهترین بازیگران نقش اول و مکمل مرد، بهترین موسیقی و بهترین استانداردهای حرفه‌ای تهیه‌کنندگی شد و از آن میان برندهٔ تندیس‌های زیر شد:
دیپلم افتخار و تندیس بهترین کارگردانی برای محمدعلی باشه‌آهنگر
دیپلم افتخاربهترین نقش مکمل مرد برای حمیدرضا آذرنگ
دیپلم افتخار و تندیس بهترین فیلمبرداری برای علیرضا زرین دست
دیپلم افتخار و تندیس بهترین موسیقی برای حسین علیزاده
جوایز > جایزهٔ در جشنواره مذهب امروز

ملکه همچنین موفق شد دو جایزه را از جشنواره «مذهب امروز» در کشور ایتالیا دریافت کند. این جشنواره در ترنتو و چند شهر دیگر کشور ایتالیا برگزار شد.
جایزه صلح و حقوق بشر فوروم حقوق بشر
دیپلم افتخار هیپت داوران مسابقه بین‌الملل
در بخشی از بیانیهٔ هیئت داوران آمده‌است:
“بازنمایی جنگ ایران – عراق در جای خود تصمیمی مهم و شجاعانه است. توان خلق تصاویری فراواقعی، گاه بامزه، اغلب غم‌انگیز و عمدتاً سرشار از تردیدی اخلاقی یکی از دستاوردهای اصلی فیلم است. به همین دلیل ما تصمیم گرفتیم لوح افتخار را به ملکه اهدا کنیم.”
جوایز > جوایز در دوازدهمین جشنوارهٔ مقاومت

ملکه در دوازدهمین جشنوارهٔ مقاومت در کرمان نامزد شش عنوان جایزه شد. این فیلم موفق به کسب جوایز زیر از این جشنواره شد:
بهترین بازیگری مرد میلاد کی‌مرام
بهترین جلوه‌های ویژه محسن روزبهانی
جایزه ویژه هیئت داوران به علیرضا زرین‌دست برای فیلمبرداری فیلم ملکه
تندیس بهترین فیلم سینمایی بین‌الملل
پویش اسکارپا

پویش اسکارپا، همچنین به عنوان محله شماره ۵ تعیین شده است، یک محله شهری در شهر ورشو، لهستان، و توسط شورای محله اداره می‌شود.
| پُویش اِسکارپا | پُویش اِسکارپا |
| --- | --- |
منطقه شهری: منطقه شهری
کتابخانه دانشگاه ورشو واقع در پویش اسکارپا، در سال ۲۰۱۸.: کتابخانه دانشگاه ورشو واقع در پویش اسکارپا، در سال ۲۰۱۸.
کشور:  لهستان
 ویودداری: کشور مازووی
شهرستان: ورشو
تأسیس: ۱۰ مارس ۲۰۱۶
حکومت: حکومت
 • نوع: شورای محله
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
کد منطقه: +۴۸ ۲۲
تاریخچه

محله شهرداری پویش اسکارپا در ۱۰ مارس ۲۰۱۶ تأسیس شد.
دولت

دولت محله به دو ارگان شورای محله به عنوان نهاد قانونگذاری و مدیریت محله به عنوان دستگاه اجرایی تقسیم می‌شود.
تپه نوردی بین‌المللی پایکس پیک

| 0 | 1 |
| --- | --- |
میزبان: کلرادو اسپرینگز، کلرادو، ایالات متحده آمریکا ۳۸°۵۰′شمالی ۱۰۵°۰۲′غربی﻿ / ﻿۳۸٫۸۴°شمالی ۱۰۵٫۰۴°غربی﻿ / 38.84; -105.04
اولین رقابت: ۱۹۱۶ (۱۹۱۶)
مسافت: ۱۲٫۴۲ مایل (۲۰ کیلومتر)
اطلاعات پیست: اطلاعات پیست
سطح: آسفالت (از نظر تاریخی، خاکی)
چرخش: ۱۵۶
رکورد دور: ۷:۵۷٫۱۴۸ ( رومن دوما, فولکس‌واگن آی.دی. آر پایکس پیک, ۲۰۱۸, نامحدود)
خودروی آل آنسر ۱۹۶۱.
آئودی اسپورت کواترو ای۲ 'پایکس پیک' ۱۹۸۷
سوزوکی اسکودو در مسابقه ۲۰۰۶ برای ابرها
رندی شرانتس در هشتاد و پنجمین مسابقه به سمت ابرها، ۲۰۰۷ بر فراز خط درخت بلند شد
میکی دیموند در راه برنده شدن در کلاس ۱۲۰۰سی‌سی ۲۰۰۷، سوار بر ب‌ام‌و اچ‌پی۲.
مارکوس گرونهولم با فورد فیستا ۸۰۰ BHP به رتبه پنجم در رویداد سال ۲۰۰۹ رسید.
هیوندای جنسیس کوپه پایکس پیک ۲۰۱۱ ریس میلن
رالف مرداک در سال ۲۰۱۱ رکورد اصلاح شده کلاس قدیمی (تغییر یافته آرام‌وی‌آر) را با زمان ۱۲:۵۱٫۰۰۴ با شورولت کامارو ۱۹۷۰ شکست.
خودروی الکتریکی مانستر تاجیما در جشنواره فن پایکس پیک ۲۰۱۳ در کلرادو اسپرینگز، ایالات متحده آمریکا به نمایش گذاشته شد.
سباستین لوب در سال ۲۰۱۳ با پژو ۲۰۸ تی۱۶ پایکس پیک (۸۷۵ اسب بخار ترمز (bhp) و ۸۷۵ کیلوگرم)
ریک نوپ، تیم اونیل و چارلی گرینهاوس با خودروی مسابقه الکتریکی ای‌وی‌اس‌آر توسط انتروپی ریسینگ در پایکس پیک سال ۲۰۱۵
تپه نوردی بین‌المللی پایکس پیک (به انگلیسی: Pikes Peak International Hill Climb)، به اختصار (پی‌پی‌آی‌اچ‌سی (به انگلیسی: PPIHC)) و همچنین به عنوان مسابقه برای ابرها (به انگلیسی: The Race to the Clouds) شناخته می‌شود، یک تپه‌نوردی سالانه با خودرو به قله پایک در کلرادو، ایالات متحده آمریکا است. مساحت این مسیر ۱۲٫۴۲ مایل (۱۹٫۹۹ کیلومتر) است و دارای بیش از ۱۵۶ پیچ است که ۴٬۷۲۰ فوت (۱٬۴۴۰ متر) شروع در مایل ۷ در بزرگراه قله پایک تا پایان ۱۴٬۱۱۵ فوت (۴٬۳۰۲ متر) صعود می‌کند، در نمرات میانگین ۷٫۲٪ درصد. قبلاً از هر دو بخش سنگریزه و سنگفرش تشکیل شده بود؛ اما از اوت ۲۰۱۱، بزرگراه به‌طور کامل آسفالت شده است و در نتیجه تمام رویدادهای بعدی از ابتدا تا انتها روی آسفالت اجرا خواهند شد.
این مسابقه خودتحریمی است و از سال ۱۹۱۶ برگزار شده است. در حال حاضر توسط کلاس‌های خودروهای مختلف به رقابت می‌پردازند. ‏موزه میراث پنروز به عنوان موزه آموزشی اتومبیل‌رانی تپه نوردی پایکس پیک (PPIHC) برای سازماندهی رویداد سالانه موتوراسپورت فعالیت می‌کند.
تاریخچه > تاریخ اولیه

اولین تپه نوردی پایکس پیک توسط اسپنسر پنروز، که جاده کالسکه باریک را به بزرگراه بسیار وسیع‌تر پایکس پیک تبدیل کرده بود، تبلیغ شد.
اولین جایزه پنروز در سال ۱۹۱۶ به ری لنتز با زمان ۲۰:۵۵٫۶۰ اهدا شد. در همان سال فلوید کلایمر با زمان ۲۱:۵۸٫۴۱ برنده کلاس موتورسیکلت شد. در سال ۱۹۲۴ آخرین جایزه پنروز در فیلم ویژه لکسینگتون به اتو لوچه اهدا شد. در سال‌های بعد، گلن اسکالتز و لوییس آنسر رقابت مشترکی داشتند و ۱۲ بار برنده این مسابقه شدند. در سال ۱۹۲۹ کلاس محبوب خودروهای ارتقاء یافته (استاک) به این رویداد اضافه شد.
پس از جنگ جهانی دوم، لوئیس آنسر به راه‌های پیروزی خود در پایکس پیک بازگشت و سه بار دیگر بین سال‌های ۱۹۴۶ و ۱۹۷۰ پیروز شد. این بردها به سختی با رقیب آل راجرز درگیر بود. در طول این مدت این رویداد بخشی از مسابقات قهرمانی ای‌ای‌ای (AAA) و باشگاه خودرو ایالات متحده آمریکا (USAC) ایندی‌کار بود. در سال ۱۹۵۳، باشگاه خودروهای اسپرت آمریکا (SCCA) از این رویداد حمایت کرد و هجوم خودروهای اسپرت را با خود به همراه آورد. در این دوره از سال ۱۹۵۳ تا ۱۹۶۲ رکورد کورس هر سال شکسته شد، این بزرگ‌ترین رشته رکوردشکنی در تاریخ این رویداد است. اکثر این رکوردها توسط برادرزاده لوییس، بابی آنسر ثبت شد. از اولین شروع این رقابت‌ها که در سال ۱۹۱۶ آغاز شد، در سال ۱۹۵۴ موتورسیکلت‌ها به این رویداد بازگشتند. پیروزی کلی موتورسیکلت در آن سال به بیل مایر سوار بر موتورسیکلت هارلی-دیویدسن رسید.
در سال ۱۹۷۱ این رویداد توسط اولین وسیله نقلیه غیر بنزینی (پروپان) برنده شد، این همچنین اولین پیروزی کلی از کلاس خودروهای استوک (فورد ماستنگ ۱۹۷۰) بود، این خودرو توسط آک میلر راننده دانمارکی-آمریکایی هدایت می‌شد.
تاریخچه > مشارکت اروپا

در سال ۱۹۸۴ اولین اتومبیل‌ران اروپایی مارتین شانچه نروژی با (فورد اسکورت مارک ۳ ۴x۴) نسخه رالی‌کراس و میشل موتو راننده رالی فرانسوی با خودروی (آئودی اسپرت کواترو) در این رقابت شرکت کردند. بدین ترتیب عصر جدیدی برای تیم‌های اروپایی در تپه‌نوردی تقریباً ناشناخته آمریکایی آغاز می‌شود. در حالی که شانچه به دلیل پنچر شدن لاستیک جلو سمت راست موفق به ثبت رکورد جدیدی نشد، میشل موتو (به همراه کمک راننده خود فابرزیا پونز اهل ایتالیا در رالی قهرمانی جهان) در رده مسابقات رالی آزاد پیروز شد اما در مجموع موفق به برنده شدن این رویداد نشد. موتو در سال بعد به پیروزی کلی و رکورد ۱۱:۲۵٫۳۹ رسید.
در سال ۱۹۸۹، یک فیلم کوتاه برنده جایزه دربارهٔ رویداد سال ۱۹۸۸ توسط کارگردان فرانسوی ژان لوئی موری منتشر شد. این فیلم با عنوان رقص صعود، تلاش‌های آری واتانن، قهرمان سابق فنلاندی رالی جهان را به تصویر کشید، زیرا او با پژو ۴۰۵ توربو ۱۶ توربوشارژ خود در این مسابقه در زمان رکوردشکنی پیروز شد.
تاریخچه > سنگفرش بزرگراه

شهر کلرادو اسپرینگز پس از شکست در دعوای حقوقی علیه باشگاه سیرا که به دلیل آسیب فرسایش به نهرها، مخازن، پوشش گیاهی و تالاب‌های پایین دست از ۱٫۵ میلیون تن سنگریزه جاده‌ای ته‌نشین شده طی چندین دهه شکایت کرد، شروع به آسفالت کردن بزرگراه کرد. مقامات محلی تقریباً ۱۰٪ از مسیر را هر سال پس از سفارش آسفالت کردند. رویداد ۲۰۱۱ آخرین مسابقه با بخش‌های خاکی بود که تقریباً ۲۵٪ از مسیر را شامل می‌شد.
در طول این دوره تکاملی رویداد، نوبوهیرو تاجیما راننده ژاپنی با خودروهای سوزوکی ۶ پیروزی کلی (۲۰۰۶–۲۰۱۱) و دو رکورد کورس به دست آورد. رکورد او در سال ۲۰۱۱ اولین رکوردی بود که سد ۱۰ دقیقه را شکست.
راد میلن، قهرمان تپه‌نوردی در آن زمان هشدار داد که آسفالت به مسابقه پایان می‌دهد. با این حال، مسابقه ۲۰۱۲ شاهد بیش از ۱۷۰ نفر ثبت نام مسابقه تا دسامبر ۲۰۱۱ بود، در مقایسه با ۴۶ ثبت نام در سال ۲۰۱۰.
نودمین دوره مسابقات در سال ۲۰۱۲ اتفاق افتاد و شاهد یک میدان بزرگ‌تر و یک روز مسابقه طولانی‌تر از همیشه بود. این اولین باری بود که مسابقه بر روی تمام آسفالت انجام شد و منجر به شکستن چندین رکورد شد، به ویژه رکورد کلی که بارها در طول مسابقه سقوط کرد و در نهایت به دست ریس میلن، پسر برنده مسابقات قبلی راد میلن در بخش جمله زمان در طول مسابقه مایک رایان با چرخاندن دکل بزرگ خود در یک سنجاق سر در قسمتی به نام "W"، به گارد ریل برخورد کرد، سپس موفق شد یک چرخش سه امتیازی انجام دهد و مسیر را ادامه داد و در این مرحله رکورد قدیمی خود را شکست. در ۵ ثانیه این تغییری را که یک مسیر کاملاً هموار شده در سرعت رویداد ایجاد کرد برجسته کرد. رویداد ۲۰۱۲ همچنین شاهد اولین موتورسیکلتی بود که با کارلین دان فقید در بخش ۱۲۰۵ سوار بر دوکاتی با زمان ۹:۵۲٫۸۱۹ که تنها ۱٫۵ ثانیه کندتر از رکورد کلی سال قبل بود، به زمان زیر ۱۰ دقیقه دست یافت.
در سال ۲۰۱۳ سد ۹ دقیقه‌ای توسط سباستین لوب با خودروی (پژو ۲۰۸ تی۱۶ پایکس پیک) با زمان ۸:۱۳٫۸۷۸ افسانه دبلیوآرسی شکست، در حالی که ریس میلن با ۹:۰۲٫۱۹۲ دوم شد و رکورد خود را با بیش از ۴۴ ثانیه را شکست. ژان فیلیپ دیررو با زمان ۹:۴۲٫۷۴۰ سوم شد و پال دالنباخ با زمان ۹:۴۶٫۰۰۱ چهارم شد و چهار راننده توانست رکورد کلی ثبت شده در سال گذشته را شکست دهند.
تاریخچه > ظهور خودروهای برقی

خودروهای الکتریکی از اوایل دهه ۱۹۸۰ در این رقابت‌ها روشن و خاموش شدند. در سال ۱۹۸۱ جو بال با یک ماشین الکتریکی سیرز با زمان ۳۲:۰۷٫۴۱۰ رکورد زد، در سال ۱۹۹۴ کیتی اندیکوت هوندای خود را با زمان ۱۵:۴۴٫۷۱۰ رکورد زد و در سال ۲۰۱۳ نوبوهیرو تاجیما با خودروی ای-رانر پایکس پیک اسپشیال (E-RUNNER Pikes Peak Special) زمان ۹:۴۶ سد ۱۰ دقیقه را شکست. در سال‌های بعد، ورودی‌های الکتریکی رایج‌تر شدند و به‌طور پیوسته رکوردهای پیشرانه خود را شکستند و در نهایت رکورد کلی در سال ۲۰۱۸ را شکستند.
اگرچه رویداد ۲۰۱۴ خودروی بنزینی برنده شد ولی رتبه‌های دوم (گِرِگ تریسی)، سوم (هیروشی ماسوکا) و چهارم (نوبوهیرو تاجیما) با خودروهای برقی به دست آمد.
در سال ۲۰۱۵، خودروهای الکتریکی در مجموع رتبه اول (ریس میلن) و دوم (نوبوهیرو تاجیما) را کسب کردند. در مصاحبه با ریس میلن، او گفت که قبل از نیمه راه، قدرت موتور عقب خودرو را از دست داده است. اگر این اتفاق نیفتاده بود، انتظار داشت رکوردش ۳۰ ثانیه سریع‌تر باشد.
در سال ۲۰۱۶ خودروی بنزینی بنزین مجدداً افتخارات برتر را به خود اختصاص داد، اما خودروهای الکتریکی جایگاه دوم (ریس میلن)، سوم (تتسویا یامانو) و پنجم (نوبوهیرو تاجیما) را در مجموع کسب کرد.
در رویداد ۲۰۱۸، یک خودروی الکتریکی برای اولین بار در تاریخ این رویداد رکورد جدیدی را به نام خود ثبت کرد، زیرا رومن دوما فرانسوی دوره را با خودروی تمام الکتریکی فولکس‌واگن آی.دی. آر به پایان رساند و با زمان ۷:۵۷٫۱۴۸ برای اولین بار از سد ۸ دقیقه عبور کرد.
مرگ کارلین دان موتورسوار در طول مسابقه ۲۰۱۹، سازمان را مجبور کرد تا تمام مسابقات موتورسواری در این رویداد را به تعویق بیندازد. این تصمیم پس از اجرای این رویداد در سال ۲۰۲۱ مورد بازنگری قرار گرفت و مسابقات موتورسیکلت متعاقباً متوقف شد.
بخش‌های مسابقه

تپه نوردی بین‌المللی پایکس پیک در حال حاضر از شش بخش تشکیل شده است.
بخش‌های مسابقه > نامحدود

هر وسیله نقلیه‌ای تا زمانی که بازرسی ایمنی را پشت سر بگذارد و قوانین کلی این رقابت را رعایت کند مجاز به حضور در بخش نامحدود است. بخش نامحدود دارای عجیب‌ترین وسایل نقلیه است که بیشتر آن‌ها به‌طور خاص برای این مسابقه ساخته شده‌اند. این خودروهای مسابقه بیشترین شانس را برای ثبت یک رکورد کلی مسابقه جدید را دارند. رومن دوما در سال ۲۰۱۸ رکورد جدیدی را با ۷ دقیقه و ۵۷٫۱۴۸ ثانیه با خودروی تمام الکتریکی فولکس‌واگن آی.دی. آر به ثبت رساند و رکورد قبلی سباستین لوب با خودروی پژو ۲۰۸ تی۱۶ پایکس پیک را با بیش از ۱۵ ثانیه شکست.
بخش‌های مسابقه > حمله به زمان ۱

بخش تولید خودروهای دو و چهار چرخ متحرک، فقط وسایل نقلیه چهار چرخ کابین بسته مجاز به شرکت هستند.
بخش‌های مسابقه > جایزه پورشه پایکس پیک توسط یوکوهاما

اولین نمایش رسمی خود در رویداد ۲۰۱۸، اولین رده رسمی پورشه تک ساخت، منحصر به فرد پورشه کیمن جی‌تی۴ کلاب‌اسپرت در چهار نوع کلاب‌اسپرت، کلاب‌اسپرت تِروفی اِسپیسیفیکیشن (Clubsport Trophy Specification)، کلاب‌اسپرت ام‌آر و کلاب‌اسپرت ۲۰۷ ایمسا جی‌اس بود.
بخش‌های مسابقه > چرخ‌باز

خودروهای مسابقه سنتی پایکس پیک تک سرنشین با طرح‌هایی از خودروهای سبک ایندی گرفته تا کالسکه‌های تپه‌ای. خودروهای چرخ‌باز از زمان افتتاحیه مسابقه در سال ۱۹۱۶ در هر رویدادی شرکت کرده‌اند.
بخش‌های مسابقه > پایکس پیک اوپن

خودروهای مبتنی بر تولید با تغییرات مجاز نامحدود.
بخش‌های مسابقه > کلاس نمایشگاه

مطابق با بیانیه مأموریت این رویداد، به ویژه برای «نشان دادن پیشرفت‌ها در کاربرد عملی فن آوری ورزش‌های موتوری»، این مسابقه رقبای با وسایل نقلیه‌ای را که مشخصات فنی بخش‌های تحریم شده این رقابت را برآورده نمی‌کنند، تشویق می‌کند تا در کلاس نمایشگاه شرکت کنند. در حالی که هیچ رکورد کلاسی برای این کلاس به دلیل وضعیت نمایشگاهی آن وجود ندارد، ورودی‌ها برای ثبت رکورد کلی دوره و همچنین تلاش برای رکوردهای کسب شده توسط کلاس‌های قبلی واجد شرایط هستند.
رکوردهای مسابقه

در جدول‌های زیر تمام رکوردهای شناخته شده فعلی را دنبال می‌کنیم. رکوردهای ثبت شده در آخرین اجرای رویداد با حروف پررنگ هستند.
رکوردهای مسابقه > سوابق بخش و کلاس

| رکوردهای فعلی ۴ چرخ> بخش | رکوردهای فعلی ۴ چرخ> کلاس | رکوردهای فعلی ۴ چرخ> سال | رکوردهای فعلی ۴ چرخ> نام | رکوردهای فعلی ۴ چرخ> وسیله نقلیه | رکوردهای فعلی ۴ چرخ> زمان |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| نامحدود | نامحدود | ۲۰۱۸ | رومن دوما | فولکس‌واگن آی.دی. آر | ۷:۵۷٫۱۴۸ |
| حمله به زمان | حمله به زمان ۱ | ۲۰۲۳ | دیوید دونوهو | پورشه جی‌تی۲ آراس کلاب‌اسپرت | ۹:۱۸٫۰۵۳ |
| ماشین چالش پایکس پیک | چرخ‌باز | ۲۰۲۳ | کودی وهشولتز | فورد اوپن ۲۰۱۳ | ۹:۱۹٫۱۹۲ |
| ماشین چالش پایکس پیک | پایکس پیک اوپن | ۲۰۲۳ | رومن دوما | فورد سوپرون ۴٫۲ | ۸:۴۷٫۶۸۲ |
| ماشین چالش پایکس پیک | پورشه کیمن جی‌تی۴ کلاب‌اسپرت | ۲۰۱۸ | تراویس پاسترانا | پورشه کیمن جی‌تی۴ کلاب‌اسپرت ۲۰۱۶ | ۱۰:۳۳٫۸۹۷ |
| رکوردهای فعلی ۲ چرخ> بخش | رکوردهای فعلی ۲ چرخ> کلاس | رکوردهای فعلی ۲ چرخ> سال | رکوردهای فعلی ۲ چرخ> نام | رکوردهای فعلی ۲ چرخ> وسیله نقلیه | رکوردهای فعلی ۲ چرخ> زمان |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| پایکس پیک سنگین‌وزن | پایکس پیک سنگین‌وزن | ۲۰۱۹ | رنی اسکیزبروک | آپریلیا تواونو وی۴ ۱۱۰۰ ۲۰۱۸ | ۹:۴۴٫۹۶۳ |
| پایکس پیک میان وزن | پایکس پیک میان وزن | ۲۰۱۸ | کریس فیلمور | کی‌تی‌ام ۷۹۰ دوک ۲۰۱۸ | ۱۰:۰۴٫۰۳۸ |
| پایکس پیک سبک‌وزن | پایکس پیک سبک‌وزن | ۲۰۱۹ | کریس فیلمور | ۴۵۰ اس‌ایکس-اف فکتوری ادیشن ۲۰۱۹ | ۱۰:۲۰٫۸۱۹ |
| موتورسیکلت چالش پایکس پیک | برقی | ۲۰۱۳ | کارلین دان | لایتنینگ الکتریک سوپربایک ۲۰۱۳ | ۱۰:۰۰٫۶۹۴ |
| موتورسیکلت چالش پایکس پیک | موتور چهارگانه | ۲۰۱۶ | سیریل کامبز | سوزوکی کی‌تی‌ام جی‌اف پروتوتایپ ۲۰۱۱ | ۱۱:۰۵٫۶۶۴ |