stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
شورای اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل متحد

|   |   |
| --- | --- |
تالار ساختمان شورای اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل متحد، مقر سازمان ملل متحد: تالار ساختمان شورای اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل متحد، مقر سازمان ملل متحد
کوته‌نوشت: ECOSOC
تأسیس: ۲۶ ژوئن ۱۹۴۵؛ ۷۹ سال پیش (۱۹۴۵-26}})
نوع رکن: ارگان اصلی سازمان ملل متحد
مقر اصلی: نیویورک، ایالات متحده آمریکا
رئیس: عالیجناب منیر اکرم
سازمان مادر: سازمان ملل متحد
   کشورهای اروپا شرقی(6)    کشورهای آمریکای لاتین و کارائیب(10)    اروپا غربی و دیگر کشورها(13)    کشورهای آسیایی(11)    کشورهای آفریقایی و جزایر اطراف(14):    کشورهای اروپا شرقی(6)    کشورهای آمریکای لاتین و کارائیب(10)    اروپا غربی و دیگر کشورها(13)    کشورهای آسیایی(11)    کشورهای آفریقایی و جزایر اطراف(14)
شورای اجتماعی و اقتصادی سازمان ملل متحد (به انگلیسی: United Nations Economic and Social Council) با نام کوتاه اکوسوک (ECOSOC) یکی از شش رکن اصلی سازمان ملل متحد است که فصل دهم منشور ملل متحد به آن اختصاص دارد. این شورا مسئولیت توجه و رسیدگی به امور اجتماعی، اقتصادی و امور مربوط به ۱۵ آژانس تخصصی و هشت کمسیون عملکردی و پنج کمیسیون منطقه‌ای سازمان ملل را به عهده دارد. اکوسوک به عنوان انجمن مرکزی بحث در مورد مسائل اقتصادی و اجتماعی و بین‌المللی و تدوین توصیه‌های سیاستی خطاب به کشورهای عضو و سیستم سازمان ملل متحد می‌باشد و دارای ۵۴ عضو است. علاوه بر عضویت چرخشی ۵۴کشور عضو سازمان ملل متحد. بیش از ۱۶۰۰ سازمان غیردولتی دارای وضعیت مشورتی با شورا برای مشارکت در کار سازمان ملل هستند.
نخستین نشست اکوسوک در چرچ هاوس، لندن در ۲۳ ژانویه ۱۹۴۶ (میلادی) برگزار شد. از آن پس شورا هر سال شماری نشست سازمانی جهت برنامه‌ریزی و تهیهٔ دستور کار و یک نشست محتوایی یک‌ماهه در ماه ژوئیه جهت بررسی مسائل، در دستور کار خود قرار داده است. همچنین شورا از سال ۱۹۹۸ (میلادی) در ماه آوریل نشستی با حضور وزرای اقتصادی کشورهای عضو بانک جهانی و صندوق بین‌المللی پول برگزار می‌نماید. علاوه بر این مجمع سیاسی سطح بالا در ژوئیه هرسال تحت نظارت این شورا تشکیل می‌شود.
اعضای شورا از بین ۵ منطقهٔ جغرافیایی سازمان ملل برای یک دوره سه ساله توسط مجمع عمومی سازمان ملل متحد انتخاب می‌شوند.
جمهوری اسلامی ایران هم‌اکنون وضعیت ناظر را در این شورا دارد. شورای اجتماعی و اقتصادی به عنوان مرکزی برای گفتگو دربارهٔ مسائل اقتصادی و اجتماعی بین‌المللی و فرموله کردن سیاست‌های پیشنهادی به اعضا و مجموعه سازمان ملل متحد عمل می‌کند.
وظایف اصلی این شورا شامل توسعه سطح استانداردهای زندگی، کار برای همه، توسعه اقتصادی، بهداشتی و دگرگونی اجتماعی؛ ارائه راهکار برای مسائل اقتصاد بین‌الملل و مشکلات بهداشتی و اجتماعی؛ آسان‌سازی همکاری‌های فرهنگی و آموزشی؛ و پیشرفت در احترام به حقوق بشر و آزادی سیاسی است.
ترکیب شورا

شورا دارای ۵۴ عضو است که توسط مجمع عمومی سازمان ملل متحد برای دوره سه ساله انتخاب می‌شوند. همچنین اکوسوک یکی از ارکانی است که زیر نظر مجمع عمومی فعالیت می‌کند. شمار اعضای شورا در آغاز ۱۸ کشور بود که به علت افزایش اعضای سازمان ملل، منشور با دو تغییر این شمار را افزایش داد. با نخستین تغییر شمار اعضای شورای اقتصادی و اجتماعی به ۲۷ دولت در ۱۹۶۵ و با دومین تغییر در ۱۹۷۴ این شمار به ۵۴ دولت رسید. کرسی‌های شورا بر اساس مناطق جغرافیایی تقسیم شده که ۱۴ کرسی به کشورهای آفریقائی، ۱۱ کرسی به کشورهای آسیایی، ۶ کرسی به کشورهای اروپای خاوری، ۱۰ کرسی به کشورهای آمریکای لاتین و دریای کارائیب و ۱۳ کرسی به کشورهای غرب اروپا و سایر مناطق اختصاص دارد.
این شورا طی دوره‌های سه ساله کار می‌کند. دولت‌های عضو می‌توانند مجدداً و بلافاصله برای دورهٔ بعد هم انتخاب شوند. هر سال ‎ ۱/۳ اعضای این شورا تغییر می‌کند. سایر دولت‌های غیر عضو می‌توانند در بحث‌ها، بدون داشتن حق رأی شرکت کنند. دولت‌های غیر عضو سازمان ملل، جنبش‌های آزادی‌بخش ملی و نمایندگان مؤسسات تخصصی می‌توانند به عنوان ناظر در نشست‌های شورای اقتصادی و اجتماعی شرکت کنند.
ترکیب شورا > رئیس

رئیس شورا برای دوره‌ای یکساله و از میان قدرت‌های کوچک یا متوسط عضو انتخاب می‌شود.
| کشورهای آفریقائی (۱۴) | کشورهای آسیایی (۱۱) | کشورهای اروپای شرقی (۶) | کشورهای آمریکای لاتین و حوزه دریای کارائیب (۱۰) | کشورهای اروپای غربی و سایر کشورها (۱۳) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  کامرون (۲۰۱۰) |  بنگلادش (۲۰۱۲) |  استونی (۲۰۱۱) |  آرژانتین (۲۰۱۲) |  استرالیا (۲۰۱۰) |
|  کومور (۲۰۱۲) |  چین (۲۰۱۰) |  مولدووا (۲۰۱۰) |  باهاما (۲۰۱۲) |  بلژیک (۲۰۱۲) |
|  جمهوری کنگو (۲۰۱۰) |  هند (۲۰۱۱) |  لهستان (۲۰۱۰) |  برزیل (۲۰۱۰) |  کانادا (۲۰۱۲) |
|  ساحل عاج (۲۰۱۱) |  عراق (۲۰۱۲) |  روسیه (۲۰۱۰) |  شیلی (۲۰۱۲) |  فنلاند (۲۰۱۰) |
|  مصر (۲۰۱۲) |  ژاپن (۲۰۱۱) |  اسلواکی (۲۰۱۲) |  گواتمالا (۲۰۱۱) |  فرانسه (۲۰۱۱) |
|  غنا (۲۰۱۲) |  مالزی (۲۰۱۰) |  اوکراین (۲۰۱۲) |  پرو (۲۰۱۱) |  آلمان (۲۰۱۱) |
|  گینه بیسائو (۲۰۱۱) |  مغولستان (۲۰۱۲) |  |  سنت کیتس و نویس (۲۰۱۱) |  ایتالیا (۲۰۱۲) |
|  موریس (۲۰۱۱) |  پاکستان (۲۰۱۰) |  |  سنت لوسیا (۲۰۱۰) |  لیختن‌اشتاین (۲۰۱۱) |
|  مراکش (۲۰۱۱) |  فیلیپین (۲۰۱۲) |  |  اروگوئه (۲۰۱۰) |  مالت (۲۰۱۱) |
|  موزامبیک (۲۰۱۰) |  کره جنوبی (۲۰۱۰) |  |  ونزوئلا (۲۰۱۱) |  نروژ (۲۰۱۰) |
|  نامیبیا (۲۰۱۱) |  عربستان سعودی (۲۰۱۱) |  |  |  ترکیه (۲۰۱۱) |
|  نیجر (۲۰۱۰) |  |  |  |  بریتانیا (۲۰۱۰) |
|  رواندا (۲۰۱۲) |  |  |  |  ایالات متحده آمریکا (۲۰۱۲) |
 زامبیا (۲۰۱۲): 
:
روش کار > نشست‌ها

شورای اقتصادی و اجتماعی سالانه سه نشست برگزار می‌کند. نشست نخست که بسیار کوتاه است و شامل نشست‌های تدارکاتی، میزگردها و بحث‌های گروهی فراوان است و اختصاص به تصویب دستور کار بعدی دارد. نشست دوم به بررسی مسائل اجتماعی می‌پردازد و در نیویورک برگزار می‌شود. نشست سوم که معمولاً در ژنو (ستاد اروپایی سازمان ملل متحد) برگزار می‌شود، مسائل اقتصادی را بررسی می‌نماید.
روش کار > وظایف و اختیارات

شورای اقتصادی اجتماعی دارای صلاحیت و وظایف بسیار گسترده‌ای است. اگرچه این نهاد یکی از ارکان اصلی سازمان ملل است ولی تحت‌نظر مجمع عمومی فعالیت می‌کند و گزارش فعالیت‌های خود را به مجمع می‌دهد، تصمیمات مجمع عمومی را اجرا می‌نماید و به نوعی بازوی عملیاتی و اجرایی مجمع عمومی به حساب می‌آید.
فعالیت‌های اصلی این شورا عبارتند از:
ایجاد هماهنگی میان ارکان مختلف سیستم ملل متحد؛
نهاد مسئول انجام فعالیت‌های اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل؛
انجام مطالعات و گزارش‌هایی دربارهٔ مسائل بین‌المللی مربوط به امور اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، آموزشی، بهداشتی و سایر امور مربوط به؛
ارائه توصیه‌هایی برای پیش‌برد حقوق بشر و آزادی‌های اساسی برای همه؛
تدارک و سازمان دادن کنفرانس‌های مهم بین‌المللی در خصوص مسائل اقتصادی و اجتماعی؛
هماهنگ‌سازی فعالیت‌های نهادهای تخصصی وابسته به سازمان ملل متحد؛
نظارت بر ارکان فرعی که توسط خود شورا یا سایر ارکان پایه‌گذاری شده است (این نظارت به این گونه است که این ارکان گزارش خود را به شورا می‌دهند و شورا این گزارش‌ها را در گزارشی که به مجمع عمومی می‌دهد لحاظ می‌کند).
روش کار > نهادهای کمکی و وابسته

شورای اقتصادی و اجتماعی برای تحقق بخشیدن به اهداف خود شمار زیادی نهاد فرعی و وابسته به وجود آورده است. این نهادها یا از کارشناسان یا از نمایندگان دولت‌های عضو شورا یا از نمایندگان سازمان‌های بین‌المللی تشکیل می‌شود. گزارش این ارکان و نهادها مبنای کار شورا قرار می‌گیرد. تشکیلات وابسته به شورا عبارتند از:
روش کار > نهادهای کمکی و وابسته > کمسیون‌های دائمی

این کمسیون‌ها به‌طور منظم تشکیل نشست می‌دهند و گزارش خود را به شورا ارائه می‌کنند. صلاحیت این کمسیون‌ها یا موضوعی یا منطقه‌ای است.
روش کار > نهادهای کمکی و وابسته > کمسیون‌های دائمی > کمیسیون‌های کاربردی

صلاحیت این کمسیون‌ها موضوعی است و نقش آن‌ها بررسی و ارائه توصیه دربارهٔ مسائل مربوط به حوزه‌های مسئولیت و تخصص خود است. این کمسیون‌ها عبارتند از:
کمیسیون توسعه اجتماعی
کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل متحد (UNCHR) که در سال ۲۰۰۶ (میلادی) منحل و جای خود را به شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد (UNHRC)، که زیر مجموعه مجمع عمومی است، بخشید.
کمیسیون مواد مخدر
کمیسیون جلوگیری از جرائم و عدالت کیفری
کمیسیون توسعه دانش و تکنولوژی (CSTD)
کمیسیون توسعه پایدار (CSD)
کمیسیون وضعیت زنان (UN CSW)
کمیسیون جمعیت و توسعه
کمیسیون آمار
روش کار > نهادهای کمکی و وابسته > کمسیون‌های دائمی > کمیسیون‌های منطقه‌ای

کمیسیون اقتصادی سازمان ملل متحد برای اروپا (ECE) (در ۱۹۴۷ پایه‌گذاری شده و ستاد آن در ژنو، سوئیس است)
کمیسیون اقتصادی سازمان ملل متحد برای آفریقا (ECA) (در ۱۹۵۸ پایه‌گذاری شده و ستاد آن در آدیس آبابا، اتیوپی است)
کمیسیون اقتصادی سازمان ملل متحد برای آمریکای لاتین و حوزه دریای کارائیب (ECLAC) (در ۱۹۴۸ پایه‌گذاری شده و ستاد آن در سانتیاگو، شیلی است)
کمیسیون اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل متحد برای آسیا و اقیانوسیه (ESCAP) (در ۱۹۴۷ پایه‌گذاری شده و ستاد آن در بانکوک، تایلند است)
کمیسیون اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل متحد برای آسیای باختری (ESCWA) (در ۱۹۷۳ پایه‌گذاری شده و ستاد آن در بیروت، لبنان است)
روش کار > نهادهای کمکی و وابسته > کمیته‌های دائمی

کمیته برنامه و هماهنگی
کمیته سازمان‌های غیردولتی
کمیته مذاکرات با آژانس‌های بین‌المللی
روش کار > نهادهای کمکی و وابسته > گروه‌های ویژه

گروه ویژه تخصصی بین الدول در خصوص انرژی و توسعه پایدار
کارگروه ویژه انفورماتیک
روش کار > نهادهای کمکی و وابسته > گروه‌های ویژهٔ متشکل از متخصصان دولتی

کمیته متخصصان کالاهای خطرناک و سیستم هماهنگ طبقه‌بندی شیمیایی
گروه تخصصی سازمان ملل در خصوص نام‌های جغرافیایی
روش کار > نهادهای کمکی و وابسته > گروه‌های تخصصی

کمیته سیاست‌گذاری توسعه
کمیته کارشناسان مدیریت عمومی
کمیته کارشناسان بین‌المللی در مسائل مالیاتی، حقوق اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی
کمیته انرژی و توسعه پایدار
روش کار > نهادهای کمکی و وابسته > دیگر نهادها

هیئت امنای تحقیق بین‌المللی و مؤسسه آموزشی به منظور ارتقای زنان
انجمن دائمی ملل متحد برای مسائل بومیان (UNPFII)
مجمع سازمان ملل دربارهٔ جنگل‌ها
رابطه شورا با سازمان‌های بین‌المللی دیگر > رابطه با کارگزاری‌های تخصصی سازمان ملل

نهادهای تابعه سازمان ملل نهادهای مستقلی هستند که با سازمان ملل و یکدیگر کار می‌کنند، و بر اساس نظام همکاری شورای اقتصادی و اجتماعی با هم همکاری دارند. در زیر اسامی شماری از نهادهای بین‌المللی آمده که همگی به شورا گزارش، و برای نشست اساسی آن توصیه می‌دهند.
برنامه عمران ملل متحد (UNDP)
سازمان بین‌المللی کار (ILO)
سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (FAO)
سازمان تربیتی، علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد (UNESCO)
سازمان جهانی بهداشت (WHO)
گروه بانک جهانی (WB)
بانک بین‌المللی بازسازی و توسعه (IBDR)
انجمن توسعه بین‌الملل (IDA)
شرکت مالی بین‌المللی (IFC)
آژانس چندجانبه تضمین سرمایه‌گذاری (MIGA)
مرکز بین‌المللی حل و فصل اختلافات سرمایه‌گذاری (ICSID)
صندوق بین‌المللی پول (IMF)
اتحادیه بین‌المللی مخابرات (ITU)
اتحادیه جهانی پست (UPU)
سازمان جهانی هواشناسی (WMO)
سازمان جهانی مالکیت فکری (WIPO)
صندوق بین‌المللی توسعه کشاورزی (IFAD)
صندوق کودکان ملل متحد (UNICEF)
سازمان توسعه صنعتی ملل متحد (UNIDO)
دفتر مشاوره‌ای سازمان ملل متحد (UNOPS)
سازمان بین‌المللی پناهندگان (IRO-در سال ۱۹۵۲ منحل شد)
هیئت بین‌المللی کنترل مواد مخدر
سازمان جهانی گردشگری (UNWTO)
رابطه شورا با سازمان‌های بین‌المللی دیگر > رابطه با سازمان‌های بین‌المللی غیردولتی

برای نخستین بار سازمان‌های مردم‌نهاد بین‌المللی توانستند از طریق شورای اقتصادی و اجتماعی در سال ۱۹۴۶ (میلادی) در سازمان ملل متحد حضور رسمی داشته باشند و به فعالیت بپردازند. شورا می‌تواند با سازمان‌های بین‌المللی غیردولتی دربارهٔ مسائلی که در حیطهٔ صلاحیت‌اش قرار دارد مشورت کند. هم‌اکنون ۳۳۳۶ سازمان غیردولتی با شورا ارتباط مشورتی دارند. در واقع شورا در سازمان‌های غیردولتی نقش مشاوره‌ای دارد.
رأی‌گیری

اکوسوک بعد از بحث در موارد مختلف می‌تواند توصیه‌نامه یا قطعنامه صادر نماید. تصمیمات شورای اقتصادی و اجتماعی با اکثریت آرای حاضر و رأی‌دهنده گرفته می‌شود. البته تصمیم‌های شورا در هیچ حالتی الزامی نیستند.
تمامی دولت‌های عضو شورای اقتصادی و اجتماعی دارای یک حق رأی خواهند بود.
نمایی از درون ساختمان شورای اقتصادی و اجتماعی
تابع نمایی کشیده

شکل ۱: نمایش سازگاری نمایی کشیده (با β=۰٫۵۲) با منحنی مستر تجربی. برای مقایسه، حداقل جذر نماهای مفرد و دوگانه نمایش داده شده‌است. این داده‌ها، ناهمسان‌گردی برای آنتراسن در پلی‌ایزوبوتن در چندین جرم مولکولی هستند. این نمودارها برای همپوشانی زمان تقسیم شده (t) با ثابت زمانی مشخصه متناظر ساخته شده‌اند.
تابع نمایی کشیده (به انگلیسی: Stretched exponential function) که به این صورت تعریف می‌شود:
f_{\beta }(t)=e^{-t^{\beta }}
با قرار دادن یک توزیع توانی کسری در یک تابع نمایی به دست می‌آید. در بیشتر کاربردها، این تابع فقط برای شناسه (آرگومان) t بین ۰ و +∞ معنی دار است. با β = ۱ تابع نمایی معمولی بازیابی می‌شود. هنگامیکه نمای کشیدگی β بین ۰ و ۱ قرار دارد، گراف log f دربرابر t به صورت مشخصه‌ای کشیده می‌شود، و نام تابع از این موضوع گرفته شده‌است. تابع نمایی فشرده (با β> ۱) دارای اهمیت کاربردی کمتری است، اما یک استثنا وجود دارد که آن β = ۲ است، و توزیع نرمال به دست می‌دهد.
در ریاضیات، به نمایی کشیده، توزیع ویبول تجمعی مکمل نیز می‌گویند. نمایی کشیده همچنین تابع مشخصه، در اصل تبدیل فوریه، برای توزیع ایستا-آلفا متقارن لیوی می‌باشد.
در فیزیک، از تابع نمایی کشیده به عنوان توصیف پدیدارشناختی واهلش در سامانه‌های بی‌نظم استفاده می‌شود. این تابع اولین بار توسط رودولف کلراوش در سال ۱۸۵۴ برای توصیف تخلیه الکتریکی یک خازن معرفی شد؛ از این رو به آن تابع کلراوش هم می‌گویند. در سال ۱۹۷۰، جی. ویلیامز و دی.سی. واتس از تبدیل فوریهٔ نمایی کشیده استفاده کردند تا طیف‌های دی‌الکتریک پلیمرها را توصیف کنند؛ در این زمینه، نمایی کشیده یا تبدیل فوریه آن، تابع کهلراوش – ویلیامز – وات (KWW) هم نام دارد.
در کاربردهای پدیدارشناسانه، این موضوع مشخص نیست که آیا از تابع نمایی کشیده، یا برای توصیف تابع توزیع دیفرانسیل یا توزیع انتگرال استفاده شود، یا برای هیچ‌کدام. در هر حالت، به زوال مجانبی مشابهی می‌رسیم، اما پیش‌فاکتور توزیع توانی آن متفاوت است، که سازگاری را مبهم تر از توانی‌های ساده می‌کند. در حالت‌های خاص، می‌توان نشان داد که زوال مجانبی یک نمای کشیده‌است، اما پیش‌فاکتور معمولاً یک توان بی‌ربط است.
ادوانی لاکشمی دوی

| ادوانی لاکشمی دِوی | ادوانی لاکشمی دِوی |
| --- | --- |
زادهٔ: حیدر آباد، تلانگانا، هند
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۵۴–۲۰۰۳
همسر: رمایا
فرزندان: روپادیوی
ادوانی لاکشمی دِوی (انگلیسی: Advani Lakshmi Devi)  بازیگر بازنشسته هندی است که به خاطر کارهایش در سینما کنادا شناخته شده‌است. او طی ۵۰ سال گذشته، نقش‌های مختلفی همچون قهرمان، خون‌آشام، مادر و مادربزرگ را در صدها فیلم کنادایی بازی کرده‌است. نقش او در فیلم‌های محل زندگی درختان صندل (۱۹۷۳) و فیلم عروسی سری سرینیواسا (۱۹۷۴) در نقش مادر، که (نقش مرد را راجکومار بازی کرد) بسیار به یادگار مانده‌است.
فیلم‌شناسی

۱۹۷۴ عروسی سری سرینیواسا
۱۹۷۳ محل زندگی درختان صندل
۱۹۶۰ ده اوتار
طرح‌واره کار

طرح‌واره کار نوعی طرح است که تمام یادگیری‌هایی را که باید در یک دوره زمانی معین (معمولاً یک ترم یا یک سال تحصیلی کامل) پوشش داده شود، مشخص می‌کند.
ساختار و محتوای یک دوره دانشگاهی را تعریف می‌کند. این یک برنامه درسی اغلب چندساله را به واحدهای کاری قابل تحویل تقسیم می‌کند که هر یک از آنها هفته‌های بسیار کوتاه‌تری (مثلاً دو یا سه هفته) دارند. سپس هر واحد کار به موضوعات فردی قابل آموزش با مدت زمان کوتاه‌تر (مثلاً دو ساعت یا کمتر) تجزیه و تحلیل می‌شود.
سلطان‌نشین سامودرا پاسای

سلطان‌نشین سامودرا پاسای، که به نام‌های سامودرا، پاسای یا سامودرا دارالسلام یا پاچم نیز شناخته می‌شود، یک پادشاهی بندری مسلمان در ساحل شمالی سوماترا از سده ۱۳ تا ۱۶ میلادی بود. بنیان‌گذار این پادشاهی مراه سیلو نام داشت که در سال ۱۲۶۷ اسلام آورد و نامش را به ملک الصالح تغییر داد.
شواهد کمی برای بررسی تاریخی این پادشاهی باقی مانده‌است.
پادشاهی فنج

پادشاهی فُنج یا پادشاهی سنار (به عربی: السلطنة الزرقاء) نام حکومتی سلطنتی بود در شمال سودان کنونی و با مرکزیت سنار (سودان) که توسط قوم فنج پایه‌ریزی شد و از ۱۵۰۴ تا ۱۸۲۱ میلادی از دولت‌های مهم شمال شرق آفریقا بود.
نخستین پادشاه این دوده -عماره سنقس- در اوایل سدهٔ شانزدهم میلادی با قومش شهر سنار را گشود و آن را پایتخت خود قرار داد. از ۱۵۲۳ میلادی خاندان سلطنتی فنج رسماً به اسلام گرویدند. اوج اقتدار این دولت در اواخر سدهٔ شانزدهم میلادی بود. در ۱۸۲۱ میلادی نیروهای محمدعلی پاشا وارد سنار شدند و بی مقاومت آنجا را مسخر و به عمر این پادشاهی پایان دادند.
فرانک کامپائو

| فرانک کامپائو | فرانک کامپائو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۴ دسامبر ۱۸۶۴ دیترویت، ایالات متحده آمریکا
درگذشت: ۵ نوامبر ۱۹۴۳ (۷۸ سال) وودلند هیلز، لس آنجلس، ایالات متحده آمریکا
ملیت: آمریکایی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۱۱ تا ۱۹۴۰
همسران:  لیلیان کوربین (ا. ۱۹۰۷–۱۹۱۷)  استل لوئیز (ا. ۱۹۲۳–۱۹۲۶) 
فرانک کامپائو (انگلیسی: Frank Campeau؛ ‏ ۱۴ دسامبر ۱۸۶۴ – ۵ نوامبر ۱۹۴۳) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
گزیدهٔ فیلم‌شناسی

آبراهام لینکلن
پسربچه
آریزونا
در آریزونای قدیم
۳ مرد بد
ماری آنتوانت
شمال خلیج هادسون
قماربازان
دام
تعصب
زندگی بزمی
اولین اتومبیل
ارابه‌های جنگی
آوای وحش
فایرفلای
امپراتوری برونئی

امپراتوری برونئی (به مالایی: Empayar Brunei) یا سلطان‌نشین برونئی یک سلطان‌نشین مالایی واقع در برونئی در ساحل شمالی جزیره بورنئو در جنوب شرق آسیا بود. برونئی در حدود قرن پانزدهم میلادی همزمان با سقوط ملاکا به دست پرتغالی‌ها به رشد قابل توجهی دست یافت و حاکمان آن به اسلام گرویدند. این امپراتوری تا پیش از انحطاطش در قرن هفدهم، در مناطق ساحلی بورنئو و فیلیپین گسترش یافته بود.
در اواخر قرن هفدهم، برونئی وارد دوره افول شد که ناشی از نزاع داخلی بر سر جانشینی، گسترش استعمار قدرت‌های اروپایی و دزدی دریایی بود. این امپراتوری به دلیل ورود قدرت‌های غربی مانند اسپانیایی‌ها به فیلیپین، هلندی‌ها در جنوب بورنئو و انگلیسی‌ها در لابوآن، ساراواک و شمال بورنئو قسمت عمده‌ای از سرزمین خود را از دست داد. تا سال ۱۷۲۵، بسیاری از مسیرهای تأمین برونئی توسط سلطان‌نشین سولو تصرف شده بودند.
در سال ۱۸۸۸، سلطان هاشم جلیل‌العالم اقام‌الدین از انگلیس درخواست کرد تا دست‌درازی‌های بعدی را متوقف کند. انگلیس در همان سال «پیمان حفاظت» را با برونئی امضا کرد و این کشور تا زمان استقلالش در سال ۱۹۸۴، به یک کشور تحت‌الحمایه انگلیس تبدیل شد.
تغییرات امپراتوری از سال ۱۴۰۰ تا ۱۸۹۰
لوئیز نالباندیان

| لوئیز نالباندیان | لوئیز نالباندیان |
| --- | --- |
زاده: ۱۲ سپتامبر ۱۹۲۶ سان فرانسیسکو
درگذشته: ۲ دسامبر ۱۹۷۴ (۴۸ سال) نیومن، ایلینوی
پیشه: نویسنده و تاریخ‌نگار
ملیت: ایالات متحده آمریکا
لوئیز نالباندیان (ارمنی: Լուիզ Ծիածան Նալբանդյան; انگلیسی: Louise Nalbandian; زاده ۱۲ سپتامبر ۱۹۲۶ – درگذشته ۲ دسامبر ۱۹۷۴) تاریخ‌نگار ارمنی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا و استاد دپارتمان تاریخ دانشگاه ایالتی کالیفرنیا در فرزنو بین سال‌های ۱۹۶۴ تا ۱۹۷۴ بود.
زندگی‌نامه

وی در ۱۲ سپتامبر ۱۹۲۶ در سان فرانسیسکو به دنیا آمد و از فارغ‌التحصیل شد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون  شده‌است. وی ۲ دسامبر ۱۹۷۴ در سن ۴۸ سالگی در نیومن، ایلینوی درگذشت.
حزب کمونیست ژاپن

| حزب کمونیست ژاپن 日本共産党 | حزب کمونیست ژاپن 日本共産党 |
| --- | --- |
کوته‌نوشت: JCP
رئیس: Kazuo Shii
دبیرکل: Akira Koike
Representatives leader: Keiji Kokuta
Councillors leader: Yoshiki Yamashita
بنیان‌گذاری: ۱۵ ژوئیه ۱۹۲۲؛ خطا: ناتوان در تجزیهٔ پارامتر اول در قالب تاریخ یا زمان. (۱۵ ژوئیه ۱۹۲۲-خطا: زمان نامعتبر}})
ستاد: ۴-۲۶-۷ سنداگایا، شیبویا، ۱۵۱-۸۵۸۶ ژاپن
روزنامه: Shimbun Akahata
شاخه جوانان: Democratic Youth League of Japan
اعضای ثبت‌نام کرده  (۲۰۲۰): ۲۷۰٬۰۰۰
مرام سیاسی: کمونیسم سوسیالیسم علمی صلح‌جویی سوسیالیسم دمکراتیک
طیف سیاسی: چپ تا چپ رادیکال
رنگ رسمی:   سرخ
مجلس نمایندگان: ۱۲ از ۴۶۵ 
مجلس مشاوران: ۱۳ از ۲۴۵ 
Prefectural assembly members: ۱۴۹ از ۲٬۶۱۴ 
Municipal assembly members: ۲٬۶۱۱ از ۳۰٬۱۰۱ 
نماد انتخاباتی: نماد انتخاباتی
وبگاه: وبگاه
jcp.or.jp: jcp.or.jp
حزب کمونیست ژاپن (JCP ; ژاپنی: 日本共産党 Nihon Kyōsan-tō) یک حزب سیاسی در ژاپن است و یکی از بزرگترین احزاب کمونیست غیر حاکم در جهان است.
JCP طرفدار ایجاد جامعه ای مبتنی بر سوسیالیسم، دموکراسی، صلح و مخالفت با نظامی‌گری است. این نهاد پیشنهاد می‌کند با تلاش در چارچوب دموکراتیک و در عین حال مبارزه با آنچه «امپریالیسم و متحد تابع آن، سرمایه انحصاری» توصیف می‌کند، به اهداف خود برسد. این حزب طرفدار انقلاب خشونت‌آمیز نیست، درعوض «انقلابی دموکراتیک» را برای دستیابی به «تغییر دموکراتیک در سیاست و اقتصاد» و «احیای کامل حاکمیت ملی ژاپن» پیشنهاد می‌کند، که این خود را نقض اتحاد امنیتی ژاپن با یونایتد می‌داند. ایالات، اگرچه به دلیل مخالفت با نظامی شدن مجدد ژاپن، قاطعانه از ماده ۹ قانون اساسی ژاپن دفاع می‌کند.
خش‌خش مینز–لرمن

خش‌خش مینز–لرمن یا صدای خراشیدگی مینز–لرمن (انگلیسی: Means–Lerman scratch) یک صدای قلبی و یک نوعِ ناشایع از سوفل قلب است که در بیماران مبتلا به پرکاری تیروئید رخ می‌دهد و به صورت یک صدای خش‌خش یا خراشیدگی میان‌سیستولی است که در قسمت فوقانی جناغ یا دومین فضای بین دنده ای سمت چپ در انتهای بازدم بهتر شنیده شود. دلیل بروز این صدا مالش پریکارد بر روی حفره جنبی در زمینه گردش خون هیپردینامیک و تاکی‌کاردی است، و ممکن است شبیه به صدای «مالش پریکارد» (pericardial rub) باشد.
این نشانه را «جی. لرمن» و «جی.اچ. مینز» از بیمارستان عمومی ماساچوست در سال ۱۹۳۲ توصیف کردند.
شیر (گربه‌سان)

| شیر محدودهٔ زمانی: پلیستوسن میانه تا روزگار کنونی  PreЄ Є O S D C P T J K Pg N  ↓   | شیر محدودهٔ زمانی: پلیستوسن میانه تا روزگار کنونی  PreЄ Є O S D C P T J K Pg N  ↓   |
| --- | --- |
ماده: ماده
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 آسیب‌پذیر  (IUCN 3.1) :  آسیب‌پذیر  (IUCN 3.1) 
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پستانداران
راسته:: گوشت‌خوارسانان
زیرراسته:: گربه‌سانان
تیره:: گربه‌ایان
زیرخانواده:: پلنگیان
سرده:: پلنگ‌مانندها
گونه:: P. leo
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Panthera leo (لینه، ۱۷۵۸): Panthera leo (لینه، ۱۷۵۸)
گستره پیشین و امروزی زیستگاه‌های شیر رنگ آبی: مناطق دارای شیر  رنگ قرمز: مناطق فاقد شیر (شیرهای آن مناطق منقرض شده‌اند)  مناطق دارای علامت سؤال: مناطق مورد شک: گستره پیشین و امروزی زیستگاه‌های شیر رنگ آبی: مناطق دارای شیر  رنگ قرمز: مناطق فاقد شیر (شیرهای آن مناطق منقرض شده‌اند)  مناطق دارای علامت سؤال: مناطق مورد شک
مترادف: مترادف
 Felis leo  (لینه، ۱۷۵۸)  Felis imperialis  (لیدی، ۱۸۷۳):  Felis leo  (لینه، ۱۷۵۸)  Felis imperialis  (لیدی، ۱۸۷۳)
شیر (نام علمی: Panthera leo) گونه‌ای پستاندار گوشت‌خوار از سردهٔ پلنگ‌مانندها و خانوادهٔ گربه‌ایان است. با بدنی بزرگ که وزنش در میان نرها گاه به ۲۵۰ کیلوگرم می‌رسد، این جانور نیرومند دومین عضو بزرگ‌جثهٔ سردهٔ خود پس از ببر است. شیر به خاطر بدن بزرگ و هیبت و چالاکیش در هنگام شکار لقب «سلطان جنگل» را به خود گرفته؛ اگرچه بیشتر در مناطق گرم‌دشت آفریقا زندگی می‌کند و تنها تعداد کمی از آن در جنگل گیر در گجرات هند یافت می‌شوند. آن‌ها طعمه‌های گوناگونی را به‌عنوان خوراک اختیار می‌کنند که شامل بیشتر جفت‌سم‌سانان بومی آفریقا و به‌ندرت جانداران بزرگی چون فیل و زرافه می‌شوند.
با آنکه در گذشته شیرها در آفریقا، خاورمیانه، و جنوب آسیا (از جمله ایران) به فراوانی یافت می‌شدند؛ امروزه تعداد کمی از آن‌ها در آفریقا و آسیا باقی مانده‌اند که جمعیتشان به سوی کمتر شدن پیش می‌رود. هم‌اکنون اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت وضعیت بقای گونهٔ شیر را در رده آسیب‌پذیر طبقه‌بندی کرده است.
شیرها ساختار اجتماعی مشخصی ندارند و در جامعه‌ای برابر و بدون رده‌بندی زندگی می‌کنند. آن‌ها به صورت گروهی به شکار می‌روند و شکار کردن بیشتر بر دوش شیرهای ماده است. با آنکه شیرهای نر شکار نمی‌کنند اما وظیفهٔ محافظت از گروه و قلمرو آن را بر دوش دارند. اما شیرهای نر نیز می‌توانند برای خود شکار کنند. همچنین میزان موفقیت هر دو جنس تقریباً برابر است. قلمرو شیر می‌تواند تا ۲۶۰ کیلومتر مربع را پوشش دهد.
به این جانور با ابهت از دیرباز تا کنون در فرهنگ و ادبیات ملل گوناگون جهان توجه شده است. نگاره‌های غار در لاسکو فرانسه نخستین نقاشی‌های یافت شده از شیر در جهانند که مربوط به ۱۷٬۰۰۰ سال پیش هستند. به عنوان نمادی از پادشاهی و قدرت در طبیعت، تصویر شیر از دیرباز در فرهنگ ایرانی نمایندهٔ شاهنشاهی بوده و اشاره به آن در طول تاریخ از سنگ‌نگاره‌های تخت جمشید تا پرچم ایران و نشان‌های دودمان پهلوی دیده می‌شود.
واژه‌شناسی

در بیشتر گویش‌های فارسی نو، «شیر» به مفهوم جانوری درنده، واژه‌ای هم‌آوا و هم‌نگاره با «شیر» به مفهوم ماده‌ای خوراکی است. در فارسی میانه (نیای فارسی نو و نامور به زبان پهلوی)، اما این دو واژه به دو صورت متفاوت خوانده و نوشته می‌شدند. شیر به مفهوم جانوری درنده را در این زبان به صورت 𐭱𐭢𐭫 (پهلوی کتیبه‌ای) نوشته و به صورت šēr (با یای مجهول) می‌خواندند. شیر به مفهوم ماده‌ای خوراکی نیز به صورت 𐭱𐭩𐭫 (پهلوی کتیبه‌ای) نوشته و به صورت šir (همانند تلفظ امروزی) خوانده می‌شد. وجود تمایز تلفظی میان این دو واژه در فارسی تاجیکی و گروه زبان‌های کردی همچنان حفظ شده است.
ریشه «شیر»، «شیرآب» یا «شیرِ آب»، به مفهوم ابزاری که از آن برای بازوبست و تنظیم جریان مایعات یا گازها در لوله‌کشی استفاده می‌شود، مشخص نیست. منشأ این واژه را برخی با آب‌پران‌هایی که در سبک معماری قدیم به‌شکل کله شیر ساخته می‌شدند، مرتبط می‌دانند.