stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
گویش مجنی

| طَبَری مُجِنی | طَبَری مُجِنی |
| --- | --- |
طَبَری‌موژِنی، طَبَری‌مُژِنی، طَبَری‌موجِنی: طَبَری‌موژِنی، طَبَری‌مُژِنی، طَبَری‌موجِنی
زبان بومی در:  ایران استان سمنان
منطقه: شهرستان شاهرود
تبار: هندواروپایی  هندوایرانیایرانیایرانی غربیگروه شمال غربیزبان‌های کاسپینزبان مازندرانیطَبَری مُجِنی
سامانه نوشتاری: الفبای فارسی
کدهای زبان: کدهای زبان
ایزو ۳–۶۳۹: –
مناطقی مازندرانی نشین که گویشوران طبری دارد: مناطقی مازندرانی نشین که گویشوران طبری دارد
گویش مُجِنی یا طبری مُجِنی گویشی از زبان مازندرانی می‌باشد که در شهر مُجِن واقع در جنوب شرقی شهرستان گرگان و در استان سمنان گویش می‌شود. که ریشه و اصل و نسب طبری مازندرانی دارد. گویش طبری شهر مُجِن به شدت تحت تأثیر سنگین زبان فارسی‌شاهرودی قرار گرفته است. تأثیر فارسی را می‌توان در تمام سطوح گویش و همچنین در واژگان مشاهده کرد. با این حال گویش طبری شهر مُجِن هنوز هویت و فرهنگ و اصل و نسب مازندرانی خود را حفظ کرده است، که می‌توان به ویژه در لغات وکلمات گویش مردم شهر مشاهده کرد.
پتوفی‌بانیا

مکان
| پتوفی‌بانیا | پتوفی‌بانیا |
| --- | --- |
استان: هوش
ناحیه: هاتوان
رتبه: روستا
مساحت: مساحت
 • مجموع: ۱۱٫۱۱ کیلومتر مربع (۴٫۲۹ مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
کدپستی: ۳۰۲۳
کد منطقه: ‎+۳۶ ۳۷
پتوفی‌بانیا (به مجاری:  Petőfibánya) یک شهرداری در مجارستان است که در ناحیه هاتوان واقع شده‌است. پتوفیبانیا ۱۱٫۱۱ کیلومتر مربع مساحت دارد.
چال خشک

مکان
| چال خشک | چال خشک |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
چال خشک: چال خشک
مختصات: ۳۳°۵۳′۳۸″شمالی ۴۷°۲۸′۲۵″شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۸۹۳۹۷۷۱°شمالی ۴۷٫۴۷۳۵۶۴۰°شرقی﻿ / 33.8939771; 47.4735640: مختصات: ۳۳°۵۳′۳۸″شمالی ۴۷°۲۸′۲۵″شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۸۹۳۹۷۷۱°شمالی ۴۷٫۴۷۳۵۶۴۰°شرقی﻿ / 33.8939771; 47.4735640
استان: ایلام
شهرستان: هلیلان
بخش: جزمان
دهستان: زردلان
جمعیت: ۳۷۹ نفر (سرشماری ۹۵)
چال خشک، روستایی در دهستان زردلان بخش جزمان شهرستان هلیلان در استان ایلام ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۷۹ نفر (۸۷ خانوار) بوده‌است.
برج سردق

برج سردق مربوط به دوره پهلوی اول است و در شهرستان بجستان، مرکز دهستان سردق (روستای سردق) در منزل عباس حشمتی واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۶ اسفند ۱۳۸۴ با شمارهٔ ثبت ۱۴۳۳۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. این برج در ۷۰ کیلومتری بخش بجستان از توابع گناباد قرار گرفته‌است و برج دارای دو طبقه بوده و باقی مانده یک قلعه قدیمی می‌باشد. مصالح بکار رفته در آن خشت و کاهگل است، در این برج منفذهایی نیز برای دیده‌بانی وجود دارد. منازل قدیمی بعدها در اطراف برج ساخته شده‌است. ورودی بنا به لحاظ معماری حائز اهمیت است.
باکتری نفت‌خوار

| باکتری نفتخوار | باکتری نفتخوار |
| --- | --- |
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: باکتری
شاخه:: پروتئوباکتریا
رده:: گاماپروتئوباکتریا
راسته:: Oceanospirillales
تیره:: Alcanivoracaceae
سرده:: Alcanivorax Yakimov et al. ۱۹۹۸
گونه نماد: گونه نماد
Alcanivorax borkumensis : Alcanivorax borkumensis 
گونه‌ها: گونه‌ها
 Alcanivorax balearicus  باکتری نفتخوار  Alcanivorax dieselolei  Alcanivorax hongdengensis  Alcanivorax marinus  Alcanivorax pacificus  Alcanivorax venustensis:  Alcanivorax balearicus  باکتری نفتخوار  Alcanivorax dieselolei  Alcanivorax hongdengensis  Alcanivorax marinus  Alcanivorax pacificus  Alcanivorax venustensis
باکتری نفت‌خوار قادر به تجزیهٔ آلودگی‌های نفتی در محیط‌های دریایی می‌باشند.
اهمیت

نفت یک فرآوردهٔ مهم برای اقتصاد، سیاست و البته سمی برای سیستم‌های بیولوژیک است و آلوده‌کنندهٔ اصلی محیط‌ زیست محسوب می‌شود. به علت ورود مستقیم نفت به اکوسیستم‌ها و به خاطر رهایی طبیعی آن از مخازن، فعالیت‌های انجام شده جهت استخراج آن از مخازن و انتقال از مخازن به محل مصرف، فرآوری بیشتر در پالایشگاه و استعمال و مصرف آن به وسیلهٔ مصرف‌کنندهٔ نهایی، آلودگی ایجاد می‌شود. در صورت وقوع آلودگی در خشکی مسئلهٔ قابل حل است و به راحتی بر طرف می‌شود، اما از میان بردن آلودگی دریایی مشکل است. هر معیاری که فراوانی، سطح، مدت یا شدت آلودگی سیستم‌های دریایی به وسیلهٔ نفت خام را کاهش دهد، توانایی نگهداری و استخراج آن را به عنوان منبع اولیهٔ انرژی و مواد خام افزایش می‌دهد.
باکتری‌های نفت‌خوار

اخیراً باکتری‌های دریایی جدیدی که قادر به تجزیهٔ آلودگی‌های نفتی در محیط‌های دریایی می‌باشند از ناحیه‌ای در نزدیکی جزیرهٔ بورکوم در دریای شمال، شناسایی شده‌اند. این باکتری‌های دریایی میله‌ای شکل، گرم منفی و هوازی اجباری بودند. این باکتری‌ها هیدروکربن‌های آلیفاتیک مختلفی مانند هیدروکربن‌های آلیفاتیک خطی یا زنجیره‌ای شاخه‌دار و ترکیبات آروماتیک مانند تولوئن، نفتالین، فنانترن و آنتراسن (نه اسید آمینه، پروتئین‌ها، کربوهیدرات‌ها یا پلی ساکارید‌ها) را به عنوان تنها منبع کربن و انرژی مورد استفاده قرار می‌دهند. این باکتری‌ها از نظر فیلوژنتیکی پیشینهٔ قبلی نداشته و در جنس جدیدی تحت عنوان Alcanivorax طبقه‌بندی شده‌اند. این باکتری‌ها قادرند در NaCl با غلظت‌های ۰٫۰۸–۳٫۵M زندگی کنند. این میکروارگانیسم‌ها، فیزیولوژی و ترکیب سلولی غیرعادی دارند. کوچک بوده، حجم آن‌ها ۰٫۲ میکرو متر مکعب است و سیتوپلاسم رقیقی دارند. این باکتری‌ها فقط نصف تعداد پروتئین‌های بیان شده به وسیلهٔ اشریشیا کلی را بیان می‌کنند. ژنوم آن‌ها نسبتاً کوچک است (mb۳–۴) و فقط ۱–۲ اپرون rRNA را دربر می‌گیرد.
باکتری‌های نفت‌خوار چگونه می‌توانند مواد نفتی را تجزیه و یا به عبارتی دیگر آن را بخورند؟

این باکتری ماده‌ای به نام Biosurfactant از خود خارج می‌کند که این ماده کشش سطحی نفت را کاهش داده و آن را امولسیونه می‌کند. البته همین خاصیت امولسیون‌کنندگی کاربردهای صنعتی زیادی هم دارد. نفت امولسیون شده توسط باکتری تجزیه می‌شود و به این ترتیب به دی‌اکسید کربن و مواد ساده‌تری تبدیل می‌شود که جذب میکروب‌های موجود در طبیعت شوند. در مواردی نظیر ترک‌خوردگی لوله‌های نفت و یا غرق شدن یک نفتکش که مقدار زیادی نفت وارد دریا (طبیعت) می‌شود، با انتقال این باکتری‌ها به محل می‌توانیم آلودگی ناشی از وجود نفت را از میان ببریم. یکی دیگر از موارد مهم ایجاد آلودگی‌های نفتی تخلیهٔ آب توازن نفت کش هاست. یک نفتکش نفت را از کشوری به کشور دیگر حمل، موقع برگشت باید بخشی از تانکر آن برای حفظ تعادل با آب پر شود؛ که این آب در نزدیکی محل نفت‌گیری مجدد تخلیه می‌شود و به این ترتیب نفت باقی‌مانده داخل تانکر، متأسفانه وارد دریا می‌گردد. این نفت در روی سطح دریا لکه‌ای ایجاد کرده و مانع ورود اکسیژن (O2) به آب می‌شود؛ و با امواج دریا ساحل را نیز آلوده می‌نماید. اگر مقداری از باکتری نفت‌خوار را به آب توازن تانکر یا نفت‌کش منتقل کنیم می‌تواند پیش از تخلیهٔ این آب، نفت موجود روی آن را تجزیه کرده و مانع از انتقال آن به آب دریا شود. در محل آلودگی تا زمانی که نفت وجود دارد، باکتری‌ها فعال و تکثیر می‌شوند، اما پس از تمام شدن نفت و در مواقع از میان رفتن آلودگی باکتری‌ها به تدریج و خود به خود از تعدادشان کم خواهد شد و می‌میرند؛ و لاشه‌های باقی‌مانده توسط موجودات دیگر خورده خواهد شد و وارد چرخهٔ طبیعت و هیچ خطری برای محیط‌زیست ندارند.
استفاده از باکتری‌ها ی نفت‌خوار

الف: رفع آلودگی‌های نفتی محیط‌زیست
ب: استخراج نفت‌های باقی‌مانده در چاه نفت که با روش‌های معمولی قابل استخراج نیستند.
باکتری‌های نفت‌خوار به عنوان یک تهدید

میکروارگانیسم‌های زنده که بر همهٔ باکتری‌ها، مخمرها، کپک‌ها و قارچ‌های رشته‌ای برتری دارند، می‌توانند ترکیبات مختلف موجود در نفت خام را دچار تغییر و تبدیل کنند. این تغییر و تحول در نفت خام سبب کاهش ارزش اقتصادی نفت می‌شود؛ از این رو اهمیت دارد که واکنش‌ها و موقعیت‌های مخازن نفتی را به لحاظ زمین‌شناسی بررسی کنیم. به این مجموعه واکنش‌ها، تجزیهٔ بیولوژیک نفت (Oil Biodegradation) می‌گویند. تجزیهٔ بیولوژیک نفت خام به وسیلهٔ فعالیت‌های آنزیماتیک باکتری‌ها که در مخازن اصلی نفت روی می‌دهد، سبب می‌شود که میزان زیادی از کیفیت نفت در این گونه مخازن کاسته شود. تجزیهٔ بیولوژیک نفت در همهٔ موقعیت‌ها، چه در شرایط هوازی و چه در مخازن نفتی عمیق، که شرایط بی‌هوازی بر آن حاکم است، می‌تواند صورت گیرد. نزدیک به چهل سال پیش دانشمندان فکر می‌کردند که این تجزیه و تغییر تنها در مخازن عمیق صورت می‌گیرد، ولی امروزه این دگرگونی نفتی را در مخازن کم عمق هم یافته‌اند. تجزیهٔ بیولوژیک نفت سبب تغییرات کلی زیر در ویژگی‌های نفت خام می‌شود:
- ویژگی‌های مایع بودن نفت یعنی درجهٔ API و گرانروی نفت خام را تغییر می‌دهد؛ سبب تغییر در شیمی خاک نفت می‌شود؛ سبب ارزش واقعی و رایج نفت خام را تغییر می‌دهد.
تجزیهٔ بیولوژیک نفت به تدریج سبب تجزیهٔ ترکیبات مختلف موجود در نفت می‌شود و در نتیجه ویژگی‌های مایع بودن نفت و قابلیت سوختن آن دچار اختلال می‌شود.
این تغییرات را به صورت زیر می‌توان مشاهده کرد:
- بالا رفتن گرانروی نفت که در نتیجهٔ آن توانایی تولید کاهش می‌یابد؛ کاهش درجهٔ API نفت و سنگین‌تر شدن آن که در نتیجه ارزش تولید نفت کاهش می‌یابد؛ افزایش میزان آسفالتین که با میزان هیدرات کربن‌های آروماتیک و اشباع ارتباط دارد؛ افزایش میزان غلظت بعضی از فلزات خاص مانند نیکل و وانادیوم؛ افزایش میزان حجم گوگرد.
باکتری‌های نفت‌خوار، ارگانیسم‌هایی هستند که درهمه شرایط مانند مناطق بسیار عمیق ودرداخل رسوبات و شرایط هوازی و بی‌هوازی می‌توانند به زندگی عادی خود ادامه دهند و در مناطقی که منابع غذایی مانند نفت در اختیار آن‌ها باشد، سبب تجزیه نفت می‌شوند، اگر چه تجزیه نفت بر اثر همکاری و تعامل میان چند گونه از این میکروارگانیسم‌ها صورت می‌گیرد. در مخازن نفتی زیرسطحی و عمیق، نخست تجزیه بیولوژیک نفت در شرایط بی‌هوازی صورت می‌گیرد. این عمل را باکتری‌هایی که گوگرد را اکسید می‌کنند یا باکتری‌هایی که از پذیرنده‌های دیگر الکترون استفاده می‌کنند، انجام می‌دهند. به‌طور تجربی ثابت شده‌است که تجزیه انباشت‌های نفتی در مخازنی صورت می‌گیردکه دمای آن‌ها یک کمتر از ۸۰ درجه سانتی گراد باشد. در دمای بالاتر از این حد، میکروارگانیسم‌های تجزیه‌کننده قادر به ادامه حیات نیستند و در نتیجه تجزیه بیولوژیک هم صورت نمی‌گیرد. بر همین اساس دانشمندان الگویی را پیشنهاد کرده‌اند که اگر یک مخزن نفتی تا دمای بیش از ۸۰ درجه سانتی گراد حرارت ببیند، سبب استریلیزاسیون آن مخزن می‌شود و تمام میکروارگانیسم‌های تجزیه گر آن از بین می‌روند و حتی هنگامی که دما به زیر ۸۰ درجه سانتیگراد نیز می‌رسد، تجزیه بیولوژیک صورت نمی‌گیرد، زیرا احتمال برگشت میکروارگانیسم‌ها به این مخازن استریل شده بسیار ضعیف است. در یک نتیجه‌گیری کلی می‌توان گفت که ارزش زیاد محصولات نفتی، محافظت بیشتری را در میدان‌ها و مخازن نفتی می‌طلبد و محافظان این مخازن باید همواره در نظر داشته باشند که تزریق تعداد محدودی از این گونه باکتری‌ها به از بین رفتن ارزش واقعی این مخازن منجر می‌شود.
کد پستی

درج کدپستی بیرون یک مرکز پست در استرالیا
در ایران کدپستی عددی ۱۰ رقمی‌ست که ۵ رقم اول نشانگر کد رهسپاری (مشخصه شهر مقصد) و ۵ رقم دوم بیانگر کد توزیع (مشخصه مکانی مقصد) است . کدپستی برای مشخص کردن یک آدرس پستی و به تبع آن مرتب کردن نامه‌های ارسالی وضع می‌شوند.
در فوریه ۲۰۰۵ از ۱۹۰ کشور عضو اتحادیه جهانی پست ۱۱۷ کشور کدپستی داشتند ایرلند و پاناما کدپستی ملی ندارند.
التادور، کلگری

Neighbourhood در 23x15px|border |alt=|link= کالگری, 23x15px|border |alt=|link= آلبرتا, 23x15px|border |alt=|link= کانادا
| Altadore | Altadore |
| --- | --- |
Neighbourhood: Neighbourhood
مختصات: ۵۱°۰۱′۰۵″ شمالی ۱۱۴°۰۶′۰۲″ غربی﻿ / ﻿۵۱٫۰۱۸۰۶°شمالی ۱۱۴٫۱۰۰۵۶°غربی﻿ / 51.01806; -114.10056: مختصات: ۵۱°۰۱′۰۵″ شمالی ۱۱۴°۰۶′۰۲″ غربی﻿ / ﻿۵۱٫۰۱۸۰۶°شمالی ۱۱۴٫۱۰۰۵۶°غربی﻿ / 51.01806; -114.10056
استان:  آلبرتا
City:  کالگری
جهت: SW
محدوده: 11
تاسیس‌شده: 1945
حکومت: حکومت
 • شهردار: ناهید ننشی
 • Administrative body: Calgary City Council
 • عضو شورا: Calgary City Council
ارتفاع: ۱٬۰۹۵ متر (۳۵۹۳ فوت)
جمعیت (2006): جمعیت (2006)
 • کل: ۸٬۱۷۵
 • Average Income: دلار کانادا۵۳٬۷۸۶
کد پستی: T3E, T2T
وبگاه: Altadore Community Association
التادور، کالگاری (به انگلیسی: Altadore, Calgary) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در آلبرتا واقع شده‌است.
خصوصیات

التادور ۸٬۱۷۵ نفر جمعیت دارد و ۱٬۰۹۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پارما

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ایتالیا
| پارما Parma | پارما Parma |
| --- | --- |
شهر: شهر
تصویری از باتیستروی پارما: تصویری از باتیستروی پارما
  پرچممهر:   پرچممهر
پارما: پارما
مختصات: ۴۴°۴۸′ شمالی ۱۰°۲۰′ شرقی﻿ / ﻿۴۴٫۸۰۰°شمالی ۱۰٫۳۳۳°شرقی﻿ / 44.800; 10.333: مختصات: ۴۴°۴۸′ شمالی ۱۰°۲۰′ شرقی﻿ / ﻿۴۴٫۸۰۰°شمالی ۱۰٫۳۳۳°شرقی﻿ / 44.800; 10.333
ناحیه: امیلیا-رومانیا
استان: پارما
حکومت: حکومت
 • شهردار:  فدریکو پیتزاروتتی
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۶۰٫۷۷ کیلومتر مربع (۱۰۰٫۶۸ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۸۰ متر (۵۹۰ فوت)
اهلیت‌نام: Parmigiani
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۱+ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۲+ (CEST)
کد پستی: ۴۳۱۰۰
کد منطقه: ۰۵۲۱
کد پلاک: PR
وبگاه: www.comune.parma.it
پارما (به ایتالیایی: Parma) نام شهری است در شمال کشور ایتالیا که در ناحیهٔ امیلیا رومانا قرار گرفته است.
جغرافیا

شهر پارما به طبیعت سرسبز و معماری زیبایش شهره است.  یک نهر شهر پارما را به دو قسمت تقسیم می‌کند.
دانشگاه پارما، از قدیمی‌ترین دانشگاه‌های اروپا و جهان، در این شهر است.
ادارهٔ آمار ایتالیا، جمعیت شهر پارما را در سال ۲۰۰۸ میلادی، برابر با ۱۷۸٬۷۱۸ نفر تخمین زده‌است.
ورزش

تیم فوتبال پارما در سال ۱۹۱۳ میلادی تأسیس شد و پس از یک سال فعالیت در سری ب ایتالیا با قرار گرفتن در مکان دوم جدول رده‌بندی به سری آ صعود کرد تا جمع هفت خواهر فوتبال ایتالیا در سری آ تکمیل شود
اقتصاد

پارما اقتصاد پررونقی دارد و بخش غذا بسیار پیشرفته است. شرکت مواد غذائی چند ملیتی Barilla از بازیگران مهم پاستای جهان در پارما مستقر است.دفتر مرکزی شرکت باریلا در این شهر قرار دارد و یکی از بزرگترین مناطق تولید پنیر جهان است و پنیرهای پارمیزان آن از شهرت جهانی برخوردارند.پارما در میان شهرهای ایتالیا به دلیل نفوذ بسیار بین کشاورزی و صنعت بسیار برجسته است.کشاورزان پارمایی محصولاتی را برای فرآوری صنعتی تولید می کنندکه از آن جمله می توان به گوجه فرنگی ، نخود فرنگی و ذرت شیرین برای صنایع کنسرو و شیر برای صنایع لبنی اشاره کرد.ذکر این نکته نیز مهم است که اگرچه پارما یکی از غنی ترین مناطق ایتالیا است ، اما با عدم تناسب زیادی بین درآمد کارمندان و درآمد خود اشتغالی در میان مناطقی با بالاترین هزینه زندگی نیز قرار دارد.پارما در مرکز یک شبکه مهم تجارت جهانی مواد غذایی واقع شده است و مستحق لقب "قلب جلگه غذایی" است.پارما یک شهر قابل توجه است ، در بین تپه های آپنینز و پو واقع شده است. مراتع آن بسیار خوش طعم و شیرین هستند که اعتقاد بر این است که هیچ مکانی در اروپا را نمی توان با پنیرهای عالی تولید شده با این مکان مقایسه کرد ، از این رو نام آن پارما همه جا شناخته شده است.منطقه غذای کشاورزی پارمسان شامل پارما و 29 شهرداری مجاور شهر است و مرکزی برای مساحت تقریبی 2411 کیلومتر مربع است.15٪ از کارگران بخش مواد غذایی کشاورزی در آنجا شاغل هستند.چشم انداز این منطقه از 326 کارخانه ژامبون سازی ، 5500 مزرعه ، 163 کشتارگاه ، 189 شرکت تولیدی (با 3000 کارمند) و 1380 فارم لبنیات (با 7،500 کارمند) تشکیل شده است.در حالی که سالانه 2500 میلیارد صادرات دارد.این قلمرو میزبان شرکتهای زیادی در بخش صنایع غذایی متصل به یکدیگر است که اجازه می دهد منطقه پارما به عنوان منطقه ای از زنجیره تأمین تعریف شود ، در آن محصولات کشاورزی و دامی بهم تبدیل می شوند.این شرکت ها نیمی از گردش مالی  صنعت شهر یعنی 7.6 میلیارد یورو را تشکیل می دهند.دو شرکت چند ملیتی بزرگ در بخش غذا در پارما و مجاورت آن مستقر هستند: Barilla S.p.A. و Parmalat S.p.A. طبق رتبه بندی ویژه ای که در سال 2006 توسط "موسسه اعتبار" نیویورک تنظیم شد ، باریلا بهترین شرکت از نظر شهرت در بین شرکت های چند ملیتی جهان بود که بهترین شناخته شده در جهان است.پارما همچنین میزبان شرکت های بزرگ چند ملیتی در بخش شیمی-دارویی از جمله GlaxoSmithKline انگلیسی است (دفتر دیگر ایتالیا در ورونا واقع شده است) و Chiesi Farmaceutici SpA ، یک شرکت متولد این شهر در سال 1935  است.
نگارخانه

Parmigiano-Reggiano cheese, the true "parmesan"
Prosciutto di Parma (cured ham)
Tortelli d'erbetta
Anolini in brodo(broth)
تصویری از نقشه شهر پارما در سده پانزدهم (میلادی).
جسوپ، مریلند

CDP
| Jessup, Maryland | Jessup, Maryland |
| --- | --- |
CDP: CDP
Location of Jessup, Maryland: Location of Jessup, Maryland
مختصات: ۳۹°۸′۱۸″ شمالی ۷۶°۴۶′۳۰″ غربی﻿ / ﻿۳۹٫۱۳۸۳۳°شمالی ۷۶٫۷۷۵۰۰°غربی﻿ / 39.13833; -76.77500: مختصات: ۳۹°۸′۱۸″ شمالی ۷۶°۴۶′۳۰″ غربی﻿ / ﻿۳۹٫۱۳۸۳۳°شمالی ۷۶٫۷۷۵۰۰°غربی﻿ / 39.13833; -76.77500
ایالت: مریلند
Counties: Anne Arundel, شهرستان هوارد، مریلند
مساحت: مساحت
 • کل: ۴٫۲ مایل مربع (۱۱٫۰ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۴٫۲ مایل مربع (۱۱٫۰ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۲۱۷ فوت (۶۶ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۷۸۶۵
 • تراکم: ۱۸۵۸٫۰/مایل مربع (۷۱۷٫۴/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: ۲۰۷۹۴
کد(های) منطقه: 240, 301, ۴۱۰, ۴۴۳
FIPS کد: ۲۴-۴۲۵۵۰
GNIS feature ID: ۰۵۹۰۵۶۰
جسوپ (به انگلیسی: Jessup) شهری در ایالت مریلند کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۷٬۱۳۷ نفر بوده‌است.
خورنگان

مکان
| خورنگان خورنگان | خورنگان خورنگان |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
خورنگان: خورنگان
مختصات: ۲۸°۴۸′ شمالی ۵۳°۴۹′ شرقی﻿ / ﻿۲۸٫۸۰۰°شمالی ۵۳٫۸۱۷°شرقی﻿ / 28.800; 53.817: مختصات: ۲۸°۴۸′ شمالی ۵۳°۴۹′ شرقی﻿ / ﻿۲۸٫۸۰۰°شمالی ۵۳٫۸۱۷°شرقی﻿ / 28.800; 53.817
استان: فارس
شهرستان: فسا
بخش: بخش نوبندگان
دهستان: نوبندگان
جمعیت: ۲۴۳۷ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۷۱۵
خورنگان یا یاسریه، روستایی از توابع بخش نوبندگان شهرستان فسا در استان فارس ایران است.
واژه شناسی نام روستا

خورگاہ: بنایی که آفتابگیر باشد، آفتاب رو، برآفتاب، خورتاب
خورنگ: نام یکی از مبارزان سپاه کیخسرو پسر سیاووش افسانه‌ای و قهرمان ایران
خورنگاه: کاخ باشکوه، شکوه و جلال و...
خورنگاه: یکی از دو قصری که نُعمان جهت بهرام ساخته است
خورنگاه: پیشگاه یا ایوان که شاه درآن غذا و شراب می خورد، قصری که نُعمان اکبر به دست سِنمار معمار ایرانی در میان رودان ساخت
خور: روزخور‌، روز درگذشت اشو زردشت پیامبر بزرگ زردشتیان ایوانی که جای افتادن آفتاب باشد
خوردنگاه: جای خوردن طعام واتاق ناهارخوری و قسمتی از کاخ یاکوشک که جای غذاخوردن پادشاه وکسان او باشد.
خورنگه، خورگه: دارالضّیافه، چراکه شهریاران فارس در برابر آفتاب غذا خورند و برای عبادت جای دیگر می رفتند.
آثار باستانی

آسیاب کلی ( به فتح كاف ): در کنار تپه‌ی شمالی و بالا سر آن، باغی به نام باغ مهذوبی (مهذّبی) اثری از سنگ و ساروج وجود دارد که در نزد اهالی به «آسيؤ کلی» معروف است. هیچ کس آغاز ساخت آن به یاد ندارد. و هر کسی به زعم خود تاریخی برای آن ذکر می کند، حتی قدیمی ترین افراد روستا از تاریخ دقیق بنای آن اظهار بی‌اطلاعی می‌نمایند؛ این بنا روزگاری آسیاب آبی روستا بوده و آب چرخاندن چرخ های سنگی آن از رودخانه شمالی روستا تأمین و به وسیله ی جوی آبی که آثارش هنوزدرکناره تپه باقی ست به آسیاب منتقل می گردید . وشاید بنایش به هزاران سال برسد .
حمام محله ی بالا : این حمام در سال ۱۲۷۷ ش توسط حاج میرزا محمدصادق کشمیری شیرازی ( پدر میرزامحمود « پدربزرگ خانم هماتاج همایون ، همسر تیمسار سید محمود همایونی » مالک وقت خورنگان ، ساخته شد و به عنوان عام المنفعه وقف نمود ، و در اختیار کسانی قرار داد که با کار بر روی آن علاوه بر استفاده ی مردم ، امور زندگی خود را نیز تامین نمایند . طی سالها افرادی بر روی آن کار کردند . این حمام از سنگ و ساروج و بسیار محکم و دارای چند طاق گنبدی شکل به ارتفاع ۵ متر و با زیربنای ۲۵ در ۱۲ متر می باشد . کف حمام نسبت به سطح کوچه یک متر پایین تر است . این حمام دارای مخزن بزرگ آب گرم به نام خزينه بود که آب آن توسط آب جوی پر و با هیزم و بوته های خارگرم می شد . چون در آن روزگاران منازل شخصی دارای حمام شخصی نبود ، از اذان صبح تا ساعت ۸ صبح مردان ، و از صبح تا ساعت ۵ عصر حمام زنانه بود . این حمام از سال ۱۳۴۳ به دنبال لوله کشی آب روستا به صورت حمام بهداشتی ، و از حالت خزينه بیرون آمد و از سال ۱۳۶۱ که به مرور درمنازل حمام شخصی ساخته شده از رونق افتاد . در غرب این حمام باغچه ای است که به باغچه حمام معروف است و در این باغچه چند چاه بزرگ وجود داشت که در اصل فاضلاب حمام بود که با از کارافتادن حمام آن چاه ها نیز از خاک پرگردید .
كلوپه : دو چاه با عمق کم درکنارتپه ی شرقی وکنارجاده ی شمالی وجود دارد که به گفته اهالی محل آسیای آبی دیگری بوده که قدمت آن از آسیاب کلی خیلی بیشتر است و آبراه سنگی بالا سرمحل آن ، حکایت از این دارد که آب آسیاب از « بِن » با رودخانه تأمین می گردیده است . این دو چاه یکی به صورت چهارگوش و دیگری استوانه شکل است . این محل درنزد اهالی به « کُلوپَه » مشهور است که عمرش بالغ بر ۱۰۰۰ سال است . از آنجا که شکل ظاهری این اثرنشان می دهد ، احتمال یک آتشکده دردوران ساسانی و قبل از آن باشد خالی از تصور نیست . هرچند نمی توان این احتمال را به درستی تصدیق کرد .
جمعیت

روستای خورنگان در دهستان نوبندگان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲٬۶۱۹ نفر (۶۲۶خانوار) بوده‌است.
اگنام لیدوبه

Village در Matam, 23x15px|border |alt=|link= سنگال
| Agnam Lidoubé | Agnam Lidoubé |
| --- | --- |
Village: Village
Region: Matam
Department: Matam
جمعیت (2002): جمعیت (2002)
 • کل: ۳۶۲
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۰ (ساعت گرینویچ)
اگنام لیدوبه (به لاتین: Agnam Lidoubé) یک منطقهٔ مسکونی در سنگال است که در Matam, Senegal واقع شده‌است.
خصوصیات

اگنام لیدوبه ۳۶۲ نفر جمعیت دارد.
شمس‌الدین قائد سیوندی

| قائد شمس الدین قائد سیوندی | قائد شمس الدین قائد سیوندی |
| --- | --- |
زاده: قرن یازدهم سیوند
درگذشته: نیمه دوم قرن دوازدهم وراوی 
آرامگاه: میرملکی _ وراوی
پیشه: نظامی
ملیت:  ایران
فرزند(ان): قائد حاج محمد حسین و قائد احمد شاه
والدین: قائد احمد شاه
قائد شمس الدین مَد باقری سیوندی فرمانده دلیر لشکر نادر شاه افشار بود که در خروج افغانها از ایران و به قدرت رسیدن نادر شاه نقش مهمی داشت.
قائد شمس الدین سیوندی
زندگی

قائد شمس الدین مَد باقری سیوندی از فرماندهان دلیر و شجاع لشکر صفویان و همچنین فرمانده لشکر نادر شاه افشار که هم در زمان صفویان در نبرد چالدران و جنگ دوم شاه عباس و عثمانی همچنین فتح گمبرون (بندرعباس) اقدامت موثری انجام داد و همچنین پس از صفویان در خروج افغانها از ایران و به قدرت رسیدن نادرشاه افشار رشادت ها و دلاوری های بسیاری از خویش نشان دادند ، یکی از راهکارهایی که پادشاهان در طول تاریخ برای کم کردن قدرت یک قوم استفاده می کردند پراکنده کردن و کوچک کردن قوم بوسیله تبعید به نقاطی دیگر بوده است این شیوه بیشتر از زمان نادرشاه مرسوم گردید در این میان سیوندیان که به عنوان قومی توانمند و قدرتمند همواره مورد تجزیه پادشاهان قرار گرفته اند و به اجبار چندین طایفه از سیوند جدا و به دیگر نقاط تبعید گردیده اند یکی از این تبعید ها و کوچ های اجباری تبعید قائد شمس الدین مدباقری سیوندی و خانواده اش بوده که از منطقه خوش آب و هوای سیوند  به منطقه گرم و خشک جنوب فارس  تبعید می شود  تا اینکه یک جانشین می شوند و از یک جانشینی قبیله شمس الدین قائد سیوندی و همراهانش روستای وراوی به وجود می آید وی سپس در جنوب فارس شهر وراوی را بنا نهاد. وراوی یک نام مؤنث سیوندی است به معنای کنار بید.
حمام وراوی که برگرفته از معماری سیوندی است و از معماری لارستان متمایز است توسط علیخان پسر وی بنا گردیده‌است. این حمام شبیه حمام‌های سیوند می‌باشد.
قائد حاج شاه محمد سیوندی و غلامحسین خان سیوندی از نوادگان وی و سیوندی‌های تبعید شده در وراوی می‌باشند.
همچنین قائد ملک محمد مد باقری سیوندی جمی که به همراه دو برادر دیگرش قائد ابوالحسن مَد باقری و قائد عبدالرضا مَد باقری در زمان آقا محمد خان قاجار از وراوی به منطقه جم بوشهر مهاجرت کردند از نوادگان  قائد شمس الدین مَد باقری سیوندی و از قائد های سیوندی‌ ساکن در شهرستان جم می‌باشند.
گرینلند
ریشه نام

نام گرینلند ریشه به معنای سرزمین سبز در زبان‌های اسکاندیناوی دارد. سرگذشت‌نامه‌های ایسلندی گزارش می‌دهند که شخصی نروژی‌تبار به نام اریک سرخ به خاطر جنایت از خاک ایسلند تبعید شد. او به همراه خانواده و بردگانش با قایق، خاک ایسلند را ترک نمود و به آبخوستی دورتر در شمال باختر رسید؛ و آنجا را گرینلند به معنی سرزمین سبز نامید به این امید که این نام، فریبندگی خاصی برای مهاجران تازه داشته و جمعیت بیشتری را برای مهاجرت به آن نقطه تشویق نماید.
تاریخ

مقالهٔ اصلی: تاریخ گرینلند
مردم اسکیمو که نیاکانشان از کانادا آمده‌بودند دستکم در ۴۵۰۰ سال گذشته به‌طور متناوب در بخش‌هایی از گرینلند زندگی می‌کردند. گرینلند با وجود اینکه از میانه هزاره سوم (پیش از میلاد) سابقه زندگی (البته نه به‌طور مداوم) اروپائیان را داشته اما تا سده ۱۰ (میلادی) برای آنها ناشناخته مانده بود. تا اینکه گروهی از نورس‌ها (وایکینگ نروژی) که در راه ایسلند بودند راه خود را گم کرده و به کرانه‌های غیر مسکونی گرینلند رسیدند. نورس‌ها در سده ۱۰ (میلادی) در مناطق غیرمسکونی جنوب گرینلند سکونت یافتند و پس از آن، در سده ۱۳ (میلادی) اینوئیت‌ها و در سده ۱۵ (میلادی) سایر بومیان در این آبخوست به‌طور دائمی مستقر شدند. سکونتگاه‌های نورس‌ها اما رفته‌رفته برچیده شد تا اینکه در اواخر سده ۱۵ (میلادی) دیگر از روستاهای نورس اثری در گرینلند باقی نماند. کمی پس از ترک گرینلند از سوی نورس‌ها، پرتغالی‌ها در سال ۱۴۹۹ (میلادی) به اکتشاف بخش‌های کوچکی از گرینلند روی آوردند و مدعی مالکیت کل آبخوست گرینلند شدند. پرتغالی‌ها برای گرینلند نام «تِرا دو لاورادور» را استفاده می‌کردند. در اوایل سده ۱۸ (میلادی) مردم اسکاندیناوی و گرینلند بار دیگر تماس پیدا کردند و دانمارک در همان سده پس از اختلاف با نروژ گرینلند را مستعمره خود ساخت.
در جریان جنگ جهانی دوم و پس از اشغال دانمارک به دست آلمان نازی، ایالات متحده آمریکا کنترل آبخوست گرینلند را به دست گرفت و آن را یک سرزمین «تحت‌الحمایه» نامید. پس از پایان جنگ، گرینلند دوباره به دانمارک بازگردانده شد و در ۱۹۵۳ (میلادی) دانمارک، گرینلند را به خاک خود ضمیمه کرد.