stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پراکندگی گروه خونی بر اساس کشور
برای مطالعه بیشتر

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Blood type distribution by country». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۶ اکتبر ۲۰۲۴.
داربسر

روستای داربسر در ده کیلومتری غرب بوکان واقع شده‌است. دارای ۶۰ خانوار و جمعیتی در حدود ۲۵۰ نفر است. در سر راه پیر محمد از اماکن مذهبی بوکان قرار دارد. شغل همه ساکنان روستا کشاورزی و دامداری است. دارای آب، برق، تلفن، خانه بهداشت و راه آسفالته‌است. روستاهای همسایه داربسر عبارت‌اند از محمودآباد در جنوب شرقی، کانی پانکه علیا در جنوب، بوغداداغی در جنوب غربی، کانی پانکه سفلا در غرب، قره‌کند در شمال غربی و در شمال و شمال شرقی و شرق اختتر. در جنوب غربی روستا و در فاصله ۲ کیلومتری از ده تپه ای باستانی ودست ساز (به قول کردی توربین ریژ) وجود دارد که قدمت آن به زمان اشکانیان می‌رسد. که متأسفانه حفاری‌های بسیار گسترده و غیرمجاز توسط افراد سود جو در آن صورت گرفته‌است. چشمه‌های متعددی در اطراف روستا وجود دارد ازجمله چشمه پیرزاد، حه وته وانان، کانی عه یز، کانی زیرینه، کانی بردینه و … که منابع اصلی تأمین آب مورد نیاز کشاورزی و دامداری منطقه بوده‌اند که به دلیل خشکسالی‌های متعدد و شدید اخیر میزان آبدهی این چشمه‌ها به‌طور محسوسی کاهش یافته‌است.
پردیس سینمایی آزادی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
سینما آزادی: سینما آزادی
نمای امروزی پردیس سینمایی آزادی: نمای امروزی پردیس سینمایی آزادی
fa (in English: Expected satiety): fa
نام‌های پیشین: سینما شهرفرنگ
آدرس: تقاطع خیابان شهید بهشتی  و خیابان خالد اسلامبولی (وزرا)
مختصات: ۳۵°۴۳′۴۱٫۲۷″ شمالی ۵۱°۲۴′۵۷٫۵۳″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۷۲۸۱۳۰۶°شمالی ۵۱٫۴۱۵۹۸۰۶°شرقی﻿ / 35.7281306; 51.4159806
ترابری همگانی:  ایستگاه متروی میرزای شیرازی    ایستگاه مترو شهید بهشتی
مالک: حوزه هنری شهرداری تهران
گرداننده: سجاد نوروزی
گونه: داخل سالنی
گنجایش: سالن آزادی اصلی (۳۱۱ نفر) سالن شهر فرنگ (۱۷۰ نفر) سالن شهر هنر (۱۷۰ نفر) سالن آزادی بالکن (۱۵۴ نفر) سالن شهر قصه (۱۴۷ نفر) سالن شهر هفتم (۱۴۷ نفر)
ساخت: ساخت
ساخت: ۱۳۴۸
گشایش: ۱۳۸۶
تخریب: ۱۳۷۶
پردیس سینمایی آزادی (که پیش از انقلاب ۱۳۵۷ به نام سینما شهر فرنگ شناخته می‌شد) یکی از سینماهای تهران است که در تقاطع خیابان شهید بهشتی  و خیابان خالد اسلامبولی (وزرا) قرار دارد.
تاریخچه

سینما شهر فرنگ، که صاحبان اولیه آن برادران روحانی بودند، سوم اردیبهشت ۱۳۴۸ با اکران فیلم سینمایی مارلیک، در چهارراه عباس‌آباد تهران آغاز به کار کرد. نمایش فیلم‌های مطرحی مثل جنگ ستارگان باعث شد ضلع شمال شرقی چهارراه عباس‌آباد و سینما شهر فرنگ، به سرعت به پاتوق دوست داران فیلم بدل شود. منظره همیشگی چهارراه شهید بهشتی در آن دوران، صف‌های طویل در مقابل سینمای شهر فرنگ بود، به طوری که در سال ۱۳۷۵ این سینما با فروش ۱۵۰ میلیون تومانی خود، لقب پرفروش‌ترین سینمای ایران را به خود اختصاص داد.
پس از انقلاب

بعد از انقلاب و در سال ۱۳۵۹، سینمای شهر فرنگ تحت پوشش بنیاد مستضعفان، با نام سینما آزادی افتتاح شد. پس از جنگ و بعد از ده سال، سینما به حوزه هنری واگذار شد.
آتش‌سوزی و ویرانی سینما آزادی

سینما آزادی دو بار در سال‌های ۱۳۵۵ و ۱۳۶۹ هم دچار آتش‌سوزی خفیف شده بود، اما از آتش‌سوزی فروردین ۱۳۷۶ نتوانست جان سالم به در ببرد.
ساعت ۱۳:۱۵ روز جمعه ۲۹ فروردین ۱۳۷۶، کانال‌های هواکش سمت راست سالن مشتعل می‌شود. وقتی تماشاچیان مشغول تماشای اولین سانس فیلم کمدی تعطیلات تابستانی بودند، آتش به سرعت در میان تجهیزات پلاستیکی می‌پیچد و دود غلیظ آن، منجر به گریز تماشاچیان می‌شود. شیشه‌ها بر اثر حرارت بر سر مردم خرد شده و در کمتر از ۲۰ دقیقه و با وجود تلاش آتش نشانان، آتش آنجا را به تلی از خاکستر بدل می‌کند. مأموران موفق می‌شوند سینمای شهر قصه را که در نزدیکی آن قرار داشت از آتش‌سوزی نجات بدهند، ولی چند روز بعد سینما شهر قصه را نیز برای جلوگیری از فرو ریختن احتمالی دیوارها، تخریب می‌کنند. تا هشت سال پس از آتش‌سوزی ویرانه‌ای در شرق چهارراه عباس‌آباد و جنوب خیابان وزرا خودنمایی می‌کند.
قرار بود به جای سینما آزادی مجتمع تجاری ساخته بشود، اما مطالب چاپ شده در چند روزنامه و نشریه به خصوص در ماهنامه سینمایی فیلم و پیگیری‌های مسعود مهرابی موجب شد تا عوامل پشت پرده نتوانند به خواست خود برسند.
مسابقه معماری سینما آزادی

در سال ۱۳۷۶ حوزه هنری به عنوان مالک سینما آزادی اقدام به برگزاری یک مسابقه معماری جهت تهیه طرح بازسازی این مجموعه نمود. بیش از ۱۶۰ طرح به دفتر مسابقه ارسال شد و نهایتاً پس از داوری‌های طولانی، طرح مهندسان مشاور توان (طراح بابک شکوفی) به عنوان برنده انتخاب شد. در نهایت در سال ۸۵ این پروژه به شرکت توسعه فضاهای فرهنگی شهرداری تهران واگذار شد و طرح نفر اول مسابقه به اجرا گذاشته شد. این مجموعه در بهمن ماه ۸۶ مصادف با شروع جشنواره فیلم فجر به بهره‌برداری رسید.
البته بعدها به دلیل تغییر مدیریت‌های مکرر و مطرح شدن خواسته‌های جدید و همچنین عدم امکان خرید زمین شرقی سینما آزادی و الحاق آن به زمین موجود، که از فرض‌های اولیه مسابقه بود، طرح دچار تغییراتی شد و اجرای آن به تعویق افتاد.
مجموعه جدید تجاری فرهنگی سینما آزادی

پس از کش‌وقوس‌های فراوان، پروژهٔ بازسازی سینما آزادی طی مراسمی با حضور محمدباقر قالیباف، تعدادی از مدیران ارشد شهرداری تهران و نهادهای فرهنگی کشور در روز بیست و نهم فروردین‌ماه سال ۱۳۸۵ آغاز شد.
عملیات اجرایی بازسازی سینما آزادی به‌طور جدی در سال ۱۳۸۵ با مشارکت شهرداری تهران آغاز شد و در اواخر بهمن ۱۳۸۶ به پایان رسید.
مجموعهٔ جدید تجاری-فرهنگی سینما آزادی دارای ۵ سالن شامل یک سالن ۶۰۰ نفره و چهار سالن ۲۰۰ نفره، دو رستوران، سه کافی‌شاپ و ۴ طبقهٔ تجاری با نام پردیس سینمایی آزادی است. هم‌اکنون مدیریت این پردیس سینمایی به عهدهٔ رضا سعیدی‌پور می‌باشد که با بیش از ۱۲۰ هزار نفر بازدیدکننده در ماه پربازدیدترین سینما کشور محسوب می‌شود.
نگارخانه

سالن سینما
سالن سینما
گیشه بلیط
ساختمان قدیمی سینما آزادی ساعاتی پس از آتش‌سوزی (سال ۱۳۷۶)
هوپ سولو

هوپ سولو (انگلیسی: Hope Amelia Solo; زاده ۳۰ ژوئیهٔ ۱۹۸۱) بازیکن بازنشسته فوتبال در پست دروازه‌بان اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به المپیک لیون، آتلانتا بیت، سیاتل ساندرز، مجیک جک و سیتل رین اف سی اشاره کرد. وی همچنین برای تیم ملی فوتبال زنان آمریکا نیز بازی می‌کرد.
زندگی

سولو در ۳۰ ژوئیه ۱۹۸۱ در شهر ریچلند، واشینگتن به دنیا آمد. پدر او جفری، یکی از ایتالیایی تبارانی که در برانکس بزرگ شده بود برای مدتی از بی خانمانان جنگ ویتنام بود. جفری بود که به دخترش آموخت که چگونه فوتبال بازی کند. زمانی که هوپ شش سال داشت مادر و پدر او از یکدیگر جدا شدند و از آن زمان او با مادر خود زندگی کرد. پدر هوپ تأثیر زیادی بر زندگی او داشت. سولو رابطهٔ نزدیک خود را با پدر تا زمان مرگ ناگهانی او به دلیل سکتهٔ قلبی در ژوئن سال ۲۰۰۷ حفظ کرد.
در ۲۹ اوت ۲۰۱۱ حضور سولو به عنوان یک شرکت‌کننده در فصل ۱۳ از دنسینگ ویث استارز تأیید شد. زوج او در این برنامه رقاص حرفه‌ای ماکسیم الکزندروویچ چمرکووسکی بود.
لال ویکرماتونگه

لال ویکرماتونگه یک تاجر سریلانکایی، غول رسانه ای و رئیس انتشارات لیدر است که او به همراه برادر لاسانتا ویکرماتونگه آن را تأسیس کرد، پسر هریس ویکرماتونگه معاون سابق شهردار کلمبو است.
| لال ویکرماتونگه | لال ویکرماتونگه |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳ مارس ۱۹۵۰ کلمبو، سریلانکا
پیشه(ها): تاجر و غول رسانه
سازمان: انتشارات لیدر
فرزندان: سانلی ویکرماتونگه ریسه ویکرماتونگه مینال ویکرماتونگه
وبگاه: www.thesundayleader.lk
زندگی و شغل

ویکرماتونج در خانواده هریس ویکرماتونج، معاون سابق شهردار کلمبو متولد شد و برادرزاده جورج ای. دسیلوا فقید است، ویکرماتونج در بخش تحقیقات جنایی (سری‌لانکا) کار می‌کرد و قبل از تأسیس رهبر یکشنبه در کنار برادرش لاسانتا ویکرماتونگه که بعداً در ژانویه ۲۰۰۹ ترور شد، به عنوان یک مرد تجاری کار می‌کرد، همراه با برادرش. ویکرماتونژ برای داستان‌هایی که انتشاراتش از جمله آن‌ها را می‌خواند، با دولت برخوردهای مداوم داشت یک پرونده طولانی مدت علیه ویکرماتونگه و انتشارات لیدر توسط گوتابهایا راجاپاکسا که به خاطر آن برای ۲ میلیارد روپیه (۱۴ میلیون یورو) شکایت کرده است.
خیرالله پروین

| خیرالله پروین | خیرالله پروین |
| --- | --- |
عضو حقوقدان شورای نگهباندوره‌‌ هشتم: عضو حقوقدان شورای نگهباندوره‌‌ هشتم
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۴ مرداد ۱۴۰۱: آغاز به کار  ۴ مرداد ۱۴۰۱
نامزد کننده: غلامحسین محسنی اژه‌ای
پس از: سید فضل‌الله موسوی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۴۲ (۶۱ ساله)
ملیت: ایرانی
تخصص: حقوق
خیرالله پروین (زاده ۱۳۴۲) حقوقدان و استاد دانشکده حقوق دانشگاه تهران است. وی موفق شد در مرداد ۱۴۰۱ با کسب ۱۴۹ رأی از نمایندگان مجلس شورای اسلامی به‌عنوان عضو حقوقدان شورای نگهبان انتخاب شود.
تحصیلات

خیرالله پروین کارشناسی حقوق را در سال ۱۳۷۷ و کارشناسی ارشد حقوق عمومی را در سال ۱۳۷۹ از دانشگاه تهران و مدرک دکتری حقوق عمومی را در سال ۱۳۸۵ از دانشگاه لبنان اخذ کرد.
فعالیت‌های علمی

پروین دارای مرتبه استاد تمامی حقوق عمومی در دانشگاه تهران است. وی تا کنون مقالات متعددی تألیف کرده‌است، برخی از آن‌ها عبارتند از:
کارکردهای تنقیح قوانین و مقررات و نقش آن در تضمین اصل امنیت حقوقی
تأملی حقوقی در ساختار و صلاحیت مصوبه‌گذاری دبیرخانه شورای‌عالی امنیت ملی
بررسی عملکرد شورای حقوق بشر در خاورمیانه تحت تأثیر شورای رقابت‌های ژئوپولیتیکی
حقوق اساسی تطبیقی
نقدی بر ترکیب هیئت عمومی دیوان عدالت اداری به‌منظور نظارت بر مقررات دولتی و ارائه الگوی مطلوب
مقایسه وضعیت حاکمیت قانون در مدیریت شهری قبل و بعد از انقلاب
نقش و جایگاه قانون در مدیریت شهری کلان‌شهر تهران
تنقیح قوانین و مقررات گامی در تضمین اصل امنیت حقوقی
مدل موریس-لکار

مدل موریس-لکار یک مدل زیستی از نورون است که توسط کاترین موریس و هارولد لکار توسعه یافته است. این مدل برای شبیه‌سازی انواع رفتارهای نوسانی در ارتباط با هدایت کلسیم (Ca++) و پتاسیم (K+) در تارهای عضلانی صدف بزرگ طراحی شده است. نورون‌های موریس-لکار توانایی نمایش هر دو نوع تحریک‌پذیری نورون کلاس I و کلاس II را دارند.
تاریخچه

کاترین موریس (متولد ۲۴ دسامبر ۱۹۴۹) یک زیست‌شناس کانادایی است. او با دریافت بورس تحصیلی مشترک‌المنافع به دانشگاه کمبریج رفت و در سال ۱۹۷۷ دکترای خود را دریافت کرد. موریس در اوایل دهه ۱۹۸۰ به عنوان استاد در دانشگاه اتاوا مشغول به کار شد. از سال ۲۰۱۵، او استاد بازنشسته این دانشگاه است.
هارولد لکار (۱۸ اکتبر ۱۹۳۵ – ۴ فوریه ۲۰۱۴) استاد زیست‌فیزیک و عصب‌شناسی در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی بود. او در سال ۱۹۶۳ دکترای خود در رشته فیزیک را از دانشگاه کلمبیا دریافت کرد.
روش تجربی

آزمایش‌های موریس-لکار بر روش گیره ولتاژ ایجاد شده توسط کینز و همکاران تکیه داشتند. (1973).[1]
از نمونه‌های بزرگ صدف دریایی Balanus nubilus (از Pacific Bio-Marine Laboratories Inc., ونیز، کالیفرنیا) استفاده شد. صدف به دو نیمه جانبی برش داده شد و عضلات depressor scutorum rostralis به دقت نمایان شدند. فیبرهای جداگانه از محل تاندون برش داده شدند. انتهای دیگر عضله نزدیک به نقطه اتصال آن به صدف بریده شده و گره زده شد. فیبرهای جدا شده یا بلافاصله مورد استفاده قرار گرفتند یا تا حداکثر ۳۰ دقیقه در آب دریا مصنوعی استاندارد (ASW؛ توضیحات در ادامه) نگهداری شدند. آزمایش‌ها در دمای اتاق ۲۲ درجه سانتی‌گراد انجام شدند.
مفروضات اصلی زیربنای مدل موریس-لکار

معادلات برای یک تکه ایزو پتانسیل فضایی غشاء اعمال می شود. دو جریان ثابت (غیرغیرفعال) دردار ولتاژ با پتانسیل معکوس بایاس مخالف وجود دارد. جریان دپولاریزه توسط یون های Na+ یا Ca2+ (یا هر دو)، بسته به سیستمی که باید مدل سازی شود، حمل می شود، و جریان هایپرپولاریزه توسط K+ حمل می شود.
گیت‌های فعال‌سازی تغییرات پتانسیل غشا را به‌قدری سریع دنبال می‌کنند که رسانایی فعال‌کننده می‌تواند فوراً در هر ولتاژی به مقدار حالت پایدار خود رها شود.
دینامیک متغیر بازیابی را می توان با یک معادله دیفرانسیل خطی مرتبه اول برای احتمال باز شدن کانال تقریب زد.
توضیحات فیزیولوژیکی

مدل موریس-لکار یک سیستم دو‌بُعدی از معادلات دیفرانسیل غیرخطی است. این مدل در مقایسه با مدل چهار‌بُعدی هاجکین-هاکسلی به عنوان مدلی ساده‌تر در نظر گرفته می‌شود.
این سیستم معادلات به صورت کیفی رابطه پیچیده بین پتانسیل غشاء و فعال‌سازی کانال‌های یونی درون غشاء را توصیف می‌کند: پتانسیل به فعالیت کانال‌های یونی وابسته است و فعالیت کانال‌های یونی نیز به ولتاژ بستگی دارد. با تغییر پارامترهای چند شاخگی، انواع مختلفی از رفتارهای نورونی نمایش داده می‌شوند. τN با مقیاس‌های زمانی نسبی دینامیک شلیک مرتبط است که به طور گسترده‌ای از یک سلول به سلول دیگر متغیر است و وابستگی قابل توجهی به دما نشان می‌دهد.
از نظر کمی:
توجه داشته باشید که معادلات Mss و Nss می‌توانند به صورت زیر نیز بیان شوند:
Mss = (1 + exp[−2(V − V1) / V2])−1
Nss = (1 + exp[−2(V − V3) / V4])−1
با این حال، بیشتر نویسندگان ترجیح می‌دهند از شکل معادلات با استفاده از توابع هذلولوی استفاده کنند.
توضیحات فیزیولوژیکی > متغیرها

V: پتانسیل غشایی
N:متغیر بازیابی: احتمالی که کانال K+ در حال انجام است
توضیحات فیزیولوژیکی > پارامترها و ثابت ها

I: جریان اعمال شده
C: ظرفیت غشا
gL، gCa، gK : رسانایی نشت، Ca++ و K+ از طریق کانال غشاء
VL، VCa، VK : پتانسیل تعادل کانال‌های یونی مربوطه
V1، V2، V3، V4: پارامترهای تنظیم برای حالت پایدار و ثابت زمانی
φ: فرکانس مرجع
چندشاخگی ها

↑  این فرض هرگز دقیقاً درست نیست، زیرا پروتئین های کانال از زیر واحدهایی تشکیل شده اند که برای رسیدن به حالت باز باید هماهنگ عمل کنند. علیرغم عدم تأخیر در شروع بازیابی، به نظر می رسد این مدل برای ملاحظات صفحه فاز برای بسیاری از سیستم های تحریک پذیر کافی است.
Possible Bifurcations
Hopf Bifurcation
SNIC bifurcation
Homoclinic bifurcation
Current clamp simulations of the Morris–Lecar model. The injected current for the SNIC bifurcation and the homoclinic bifurcation is varied between 30 nA and 50 nA, while the current for the Hopf bifurcation is varied between 80nA and 100nA
مراجع

شبیه ساز موریس-لکار
Scholarpedia: Morris–Lecar Model
کاترین موریس – نمایه تحقیق
مارگارت شریدن

| مارگارت شریدن | مارگارت شریدن |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: Margaret Elizabeth Sheridan
زادهٔ: ۲۹ اکتبر ۱۹۲۶ لس آنجلس
درگذشت: ۱ مهٔ ۱۹۸۲ (۵۵ سال) اورنج، کالیفرنیا
ملیت: ایالات متحده آمریکا
سال‌های فعالیت: ۱۹۵۱–۱۹۵۴, ۱۹۶۴
همسر(ها): William F. Pattison (1946–1952) (1 child) Paul Wellington Wildman (1953–1982) (2 children) her death
فرزندان: 3
مارگارت شریدن (انگلیسی: Margaret Sheridan; زاده ۲۹ اکتبر ۱۹۲۶ – درگذشته ۱ مهٔ ۱۹۸۲) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به چیزی از دنیای دیگر اشاره کرد.
مرگ

او  بر اثر سرطان ریه در اورنج کالیفرنیا درگذشت .
پراکنش مردم آذری

پراکنش مردم آذربایجانی یا مناطق آذربایجانی‌نشین یک گروه قومی مسلمان، بومی قفقاز که عمدتاً مناطق سنتی آذربایجانی‌ها خاورمیانه و قفقاز می‌باشد. در فلات ایران عمده سکونتگاهشان شمال غرب شامل استان‌های آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی، اردبیل، زنجان، قزوین، همدان و دیگر استان های ایران است اما پراکندگی اقوام آذربایجانی در ایران به بخش شرا در شرق، مناطق شمالی همدان،کرمانشاه سنقر و مناطق شرقی و جنوب شرقی(قروه و بیجار)استان کردستان، قسمت‌های غربی و جنوبی قزوین به همراه اقلیت‌هایی در استان‌های گیلان، و مرکزی، کشیده شده‌است. در قفقاز نیز اقوام پرتعدادی از آذربایجانی‌ها سکونت دارند که عمدتاً در جغرافیای جمهوری آذربایجان، داغستان و بورچالی زندگی می‌کنند. علاوه بر این در آناتولی شرقی در استان قارص و ایغدیر، مردم آذربایجانی از دوران صفویه سکونت دارند. فضای غالب این مناطق در محاصره فرهنگ آذربایجانی، لباس آذربایجانی، زبان ترکی آذربایجانی، هنر آذربایجانی، ادبیات آذربایجانی، ادبیات شفاهی آذربایجانی، موسیقی آذربایجانی، رقص آذربایجانی، آشپزی آذربایجانی می‌باشد.
مناطق سنتی > ایران

مقاله‌های اصلی: آذری‌های ایرانی، فهرست آذری‌های ایرانی، جمعیت‌شناسی ایران، و اقوام ساکن ایران
بر طبق گزارش دانشنامه اتنولوگ در سال ۲۰۱۳ میلادی که از جمعیت ۷۰٬۴۹۶٬۰۰۰ نفری، در حدود ۱۵٫۵ میلیون نفر آذری در ایران سکونت می‌کنند.(حدود ۲۰٪ از جمعیت ایران) بنیاد آمریکای نوین در سال ۲۰۰۹ گزارش داد که جمعیت مردم آذری در ایران ۲۱٫۶ درصد از کل جمعیت کشور است. بر اساس اعلام پژوهش‌های انجام شده توسط اطلاعات‌نامه جهان سازمان سیا و کتابخانه ملی کنگره ایالات متحده آمریکا آذری‌ها ۱۶٪ از بافت قومی ایران را تشکیل می‌دهند. (حدود ۱۲–۱۳ میلیون نفر از ۷۷ میلیون نفر فعلی) دانشنامه لوک‌لکس نیز ۱۷٪ از جمعیت ایران معادل با ۱۲ میلیون از حدود ۷۰ میلیون نفر را، اقوام آذری برآورد کرده‌است. دانشنامه بریتانیکا جمعیت آذری‌ها در ایران را ۱۵ میلیون نفر و گویشوران زبان‌های ترکی را ۱/۴ از کل اقوام ایران اعلام کرده‌است؛ که اکثر آنان را، متکلمان زبان ترکی آذربایجانی تشکیل می‌دهند. همچنین گروه بین‌المللی حقوق اقلیت‌ها؛ ۲۴٪ از بافت قومی ایران معادل با ۱۶ میلیون نفر را از قومیت آذری برآورد کرده‌است.
مراکز استانی و پرجمعیت‌ترین شهرهای آذری‌نشین در ایران به ترتیب تبریز مرکز استان آذربایجان شرقی، ارومیه مرکز استان آذربایجان غربی، اردبیل مرکز استان اردبیل و زنجان مرکز استان زنجان می‌باشد. خوی و مراغه از دیگر شهرهای مهم و بزرگ آذری‌نشین در ایران می‌باشند.
آذربایجانی‌ها که عمدتاً در شمالغرب ایران سکونت دارند، جمعیت پرتعداد و قابل توجهی از آنان به نواحی مرکزی ایران مهاجرت داخلی کرده‌اند. شهرهای هدف مردم آذری؛ تهران، قم، کرج، غرب کشور همدان و نیز به شمال شرق یعنی خراسان می‌باشد. اما آذری‌ها به دیگر شهرها و استان‌های ایران نیز مهاجرت کرده‌اند. آذری‌ها در هنگام مهاجرت برای کسب شغل در زمینه‌های مختلفی نظیر کارگری، خدمات صنعتی، محافل تجاری، مذهبی، علمی و سیاسی به کار گماشته شده‌اند. به عنوان مثال؛ اقوام آذربایجانی، تشکیل دهنده ۲۵٪ الی ۱/۳٪ از جمعیت کلانشهر و استان تهران می‌باشند؛ که دومین گروه قومی پس از فارسی زبانان به‌شمار می‌روند.
مناطق سنتی > جمهوری آذربایجان

مقالهٔ اصلی: جمهوری آذربایجان
اقوام آذری در سراسر جمهوری آذربایجان به جز بخش‌های منتهی‌الیه کوچکی از جنوب شرقی، شمال شرقی و منطقه قره باغ سکونت دارند، در آخرین سرشماری دولتی قومی در جمهوری آذربایجان از جمعیت ۸٬۹۲۲٬۴۰۰ نفری، ۸٬۱۷۲٬۸۰۰ میلیون نفر معادل با ۹۱٫۶٪ از جمعیت را مردمان آذربایجانی تشکیل می‌دادند. بر اساس پژوهش‌های انجام شده توسط اطلاعات نامه جهان سازمان سیا در سال ۱۹۹۹ میلادی، ۹۰٫۶٪ از بافت قومی جمهوری آذربایجان، آذری هستند. بر پایهٔ گزارش واشینگتن تایمز نیز آذری‌ها در حدود ۹۰٪ از جمعیت جمهوری آذربایجان را تشکیل می‌دهند.
در جمهوری آذربایجان، جمعیت غالب پایتخت این کشور، کلانشهر باکو را آذری‌ها تشکیل می‌دهند. بر اساس آخرین سرشماری قومی در سال ۲۰۰۹ نیز، ۹۰٫۳٪ شهر را مردمان آذری شامل می‌شوند. از دیگر شهرهای مهم و بزرگ این جمهوری، می‌توان از گنجه و سومقاییت نام برد، که به ترتیب بیش از ۹۹٪ و ۹۵٪ آذری سکونت دارند.
مناطق سنتی > داغستان

مقالهٔ اصلی: آذری‌های داغستان
آذری‌های داغستان شاخه‌ای از مردمان آذری جمهوری داغستان و یکی از اهالی بومی داغستان که با ۱۳۰٬۹۱۹ نفر جمعیت و جمعیت کل ۴/۵٪ از داغستان و از لحاظ جمعیت ششمین گروه قومی این جمهوری به‌شمار می‌رود. مهم‌ترین و قدیمی‌ترین تمرکز آذری‌ها در داغستان، شهرستان دربند با بیش از ۵۸٪، شهر دربند با بیش از ۳۱٪ از قومیت آذربایجانی می‌باشد.
مناطق سنتی > گرجستان(بورچالی و بوزچلو)

مقاله‌های اصلی: آذری‌های گرجستان و بورچالی
بورچالی نام منطقه‌ای تاریخی در گرجستان است که بزرگترین گروه قومی این منطقه آذری‌ها می‌باشند. در حال حاضر اکثر جغرافیای این منطقه در استان کومو کارتلی واقع شده‌است. در آخرین سرشماری قومی گرجستان به (سال ۲۰۰۲ تا به حال) آرایش قومی این استان از کل جمعیت ۴۹۷٬۵۳۰ نفری، ۴۵٫۱٪ را آذربایجانی‌ها تشکیل می‌دادند‌.
آذری‌های گرجستان و بورچالی
بورچالی نام منطقه‌ای تاریخی در گرجستان که بزرگترین گروه قومی آن آذری‌ها می‌باشند.ترک های جنوب گرجستان از منطقه بوزچلو در شمال غربی استان مرکزی در شهرستان کمیجان و شرق همدان، به گرجستان کوچ کرده اند. ترکهای گرجستان، ترکهای بزچلو کوچیده از همدان و کمیجان: شاید بسیاری از ما ترک‌های همدان و کمیجان ندانیم که در جنوب شرق کشور گرجستان منطقه‌ای وجود دارد که از لحاظ بافت قومیتی، زبان، تاریخ، فرهنگ و فولکلور کوچک‌ترین تفاوتی با تبریز، اورمیه، اردبیل، زنجان، همدان، جمهوری آذربایجان و سایر مناطق آذربایجانی نظیر قارص، آرداهان و ایغدیر در شمال شرق کشور ترکیه نداشته و صدها سال است که پرچم ترکیت و اسلامیت را در یک کشور مسیحی برافراشته است. و جالب است بدانیم ترکهای گرجستان اصالتا از ترکهای بوزچلو منطقه همدان و کمیجان هستند. بالواقع ترکهای بورچلو یا بوزچلو یکی از شاخه های ایل ترک بیات هستند که در ابتدا در جنوب ترکیه ساکن بودند. سپس در زمان صفویه و باگرویدن به تشیع به ایران کوچ نموده و بعد از رشادت هایی که فرمانده آنها آدی بهادرخان در جنگ با ازبکان ازخود بروز می دهد منطقه همدان و کمیجان به تیول آنها واگذار می شود. بوزچالوها سپس در دوران شاه عباس برای پاسداشت مرزهای ایران به قفقاز و منطقه شمال آذربایجان کوچ داده می شوند. بعد از تسلط روسها این منطقه ترک و شیعه نشین به گرجستان سپرده شد. ازاین رو بسیاری از بوزچالوها کوچ کرده و رحل اقامت در شهرستان نقده (سولدوز) آذربایجان غربی و اردهین و چیلدیر در شرق ترکیه افکندند. امروزه منطقه بورچالی/ بوزچلو در گرجستان یا جمعیتی در حدود پانصدهزار نفر به زبان مادری و ترکی خود صاحب چندین مدرسه، نشریه و روزنامه و... می باشد. همچنین امروزه روستایی بنام بزچلو در شهرستان فامنین استان همدان وجود دارد. ریشه و نام های خانوادگی بسیاری از اهالی روستاهای ویان و بابان در کبودراهنگ، روستاهای بخش قهاوند و روستای دینگله کهریز همدان بزچلو می باشد.همچنین در شهرستان کمیجان در شمال غرب استان مرکزی بسیار از نام های خانوادگی به بوزچلو یا بوزچلوئی ختم میشود و مردم در این شهر و روستاهای اطراف به زبان ترکی آذربایجانی تکلم میکنند. بنابراین مناطق شمال غربی استان مرکزی و شمال شرق استان همدان در قدیم به منطقه ی بوزچلو شهرت داشته است. حال چه ارتباط قومی و فرهنگی بین ترک ها در شهرستان های کمیجان در استان مرکزی، نقده (سولدوز) در آذربایجان غربی، مناطق شمال شرق استان همدان و جنوب کشور گرجستان و چیلدیر در شرق ترکیه وجود دارد نیاز به پژوهش بیشتر دارد اما آن چیزی که مسلم است ریشه همه اهالی این مناطق به ایل ترک بازمیگردد.
مناطق سنتی > ترکیه (ایغدیر و قارص)

مقاله‌های اصلی: آذری‌های ترکیه، ایغدیر، و استان قارص
آذری‌های بومی ترکیه در ایغدیر و استان قارص در ناحیه آناتولی شرقی سکونت دارند. در سال ۱۹۹۰، حدود ۴۰۰٬۰۰۰ آذری در سمت ترکیه از مرز اتحاد جماهیر شوروی زندگی می‌کردند. اقوام آذری بزرگترین گروه قومی در ایغدیر و دومین گروه قومی در استان قارص هستند.
مهاجر

مقالهٔ اصلی: آذری‌های مقیم خارج
| ردیف | کشور | آمار دولتی | سایر آمار و برآوردها | آذری‌ها |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  روسیه | ۶۰۳٬۰۷۰ (آمار دولتی ۲۰۱۰) | ۱٬۵۰۰٬۰۰۰ تا ۳٬۰۰۰٬۰۰۰ | آذری‌های روسیه |
| ۲ |  ترکیه |  | ۸۰۰٬۰۰۰ | آذری‌های ترکیه |
| ۳ |  گرجستان | ۲۸۴٬۷۶۱ (آمار دولتی ۲۰۰۲) | ۳۶۰٬۰۰۰ (برآورد اتنولوگ ۲۰۰۷) | آذری‌های گرجستان |
| ۴ |  قزاقستان | ۸۵٬۲۹۲ (آمار دولتی ۲۰۰۹) | ۱۵۰٬۰۰۰ | آذری‌های قزاقستان |
| ۵ |  آلمان | ۱۵٬۲۱۹ (آمار دولتی ۲۰۰۶) | ۲۰۰٬۰۰۰ | آذری‌های آلمان |
| ۶ |  اوکراین | ۴۵٬۱۷۶ (آمار دولتی ۲۰۰۱) |  | آذری‌های اوکراین |
| ۷ |  هلند |  | ۷٬۰۰۰ — ۱۸٬۰۰۰ (برآورد ۲۰۰۹) |  |
| ۸ |  قرقیزستان | ۱۷٬۲۶۷(آمار دولتی ۲۰۰۹) |  | آذری‌های قرقیزستان |
| ۹ |  بریتانیا |  | ۱۵٬۰۰۰ (برآورد ۲۰۰۹) | آذری‌های بریتانیا |
| ۱۰ |  ایالات متحده آمریکا | ۱۴٬۲۰۵ آذربایجانی (آمار دولتی ۲۰۰۰) - ۴۰٬۴۰۰ ایرانیان آذربایجانی | ۴۰۰٬۰۰۰ | آذری‌های آمریکا |
| ۱۱ |  کانادا | ۴٬۵۸۰ (آمار دولتی ۲۰۱۱) | ۸۰٬۰۰۰ | آذری‌های کانادا |
| ۱۲ |  فرانسه |  | ۱٬۱۱۲ (پناهجویان), ۷۰٬۰۰۰ | آذری‌های فرانسه |
| ۱۳ |  ازبکستان | ۴۴٬۴۱۰ (آمار دولتی ۱۹۸۹) |  | آذری‌های ازبکستان |
| ۱۴ |  ترکمنستان | ۳۳٬۳۶۵ (آمار دولتی ۱۹۸۹) |  | آذری‌های ترکمنستان |
| ۱۵ |  بلاروس | ۵٬۵۶۷ (آمار دولتی ۲۰۰۹) |  |  |
| ۱۶ |  لتونی | ۱٬۶۹۷ (آمار دولتی ۲۰۰۱) |  |  |
| ۱۷ |  استونی | ۸۸۰ (آمار دولتی ۲۰۰۰) |  |  |
| ۱۸ |  لیتوانی | ۷۸۸ |  |  |
| ۱۹ |  تاجیکستان | ۸۰۰ (آمار دولتی ۲۰۰۰) |  |  |
| ۲۰ |  استرالیا | ۳۰۰ |  |  |
| ۲۱ |  اتریش | ۱ ۰۰۰. |  |  |
| ۲۲ |  دانمارک | ۲۳۱ |  |  |
| ۲۳ |  لیتوانی | ۷۸۸ |  |  |
| ۲۴ |  ارمنستان | ?؟ |  | آذری‌های ارمنستان |
گروه‌های قومی ساکن در قفقاز و آذربایجان: نشانگر پراکنش آذری (آبی کمرنگ)
جمعیت بومیان آذربایجانی اهل داغستان با رنگ زرد مشخص شده‌است.
پراکنش آذری‌ها در گرجستان.
جشنواره نوروز ایرانی‌های آذری—آمریکا در یک روز عصری
تجمع اعتراض‌آمیز آذری‌های آمریکایی در مقابل کنگره ایالات متحده
گیاهان گوشتی

با کاکتوس‌ها اشتباه گرفته نشود. تقریباً همه کاکتوس‌ها گیاه گوشتی (Succulent plant) هستند، اما همه گیاهان گوشتی کاکتوس نیستند.
گیاهان گوشتی، مانند این صبر زرد، آب را در برگ‌های گوشتی ذخیره می‌کنند.
گیاهان گوشتی (انگلیسی: Succulent plants)، که در گیاه‌شناسی به آن‌ها گیاهان آب‌دار، ساکولنت‌ها و گیاهان شیره‌دار نیز گفته می‌شود، گیاهانی هستند که قسمت‌هایی از آن‌ها ضخیم، گوشتی و محکم شده‌است تا بتوانند در اقلیم خشک یا شرایط بد خاک، آب را در خود نگه دارند. البته در بیشتر موارد، از این ویژگی برای طبقه‌بندی علمی این‌گونه گیاهان استفاده نمی‌شود چرا که این ویژگی هنگامی باعث طبقه‌بندی درست می‌شود که گیاهان یک گونه خاص را بررسی کنیم.
کلمه ساکولنت (Succulent) از کلمه لاتین sucus به معنی شیره یا آب گیاه، گرفته شده‌است. گیاهان گوشتی ممکن است آب را در ساختارهای مختلف مانند برگ و ساقه ذخیره کنند. ساقه و برگ در برخی ساکولنت‌ها ممکن است حاوی ۹۰ تا ۹۵ آب باشد. برخی از تعاریف شامل ریشه نیز می‌شود، بنابراین زمین‌گیاهان، گیاهانی که در شرایط ناسازگار از بالا شروع به مردن می‌کنند تا در نهایت تنها ریشه زنده بماند و سپس در شرایط مناسب اقلیمی دوباره رشد می‌کنند، به عنوان ساکولنت در نظر گرفته می‌شوند. در باغبانی، اصطلاح ساکولنت برای گیاهانی مانند کاکتوس‌ها که در گیاه‌شناسی آن‌ها را ساکولنت می‌نامند به کار نمی‌رود. ساکولنت‌ها به دلیل ظاهر چشمگیر و غیرمعمول و همچنین توانایی رشد با حداقل مراقبت، غالباً به عنوان گیاهان زینتی پرورش می‌یابند.
بسیاری از خانواده‌های گیاهی دارای چندین گونه ساکولنت هستند (بیش از ۲۵ خانواده گیاهی). در بعضی از خانواده‌ها مانند، گل‌نازیان، کاکتوس‌ها و علف‌فرشیان، بیشتر گونه‌ها ساکولنت هستند. زیستگاه این گیاهان بیشتر در مناطقی با دمای بالا و بارندگی کم، مانند بیابان‌ها است. ساکولنت‌ها توانایی بهره بردن از منابع محدود آب مانند مه و شبنم را دارند که باعث می‌شود بتوانند در بوم‌سازگان حاوی منابع کم‌آب زنده بمانند.