نیکولاس کوک
اوایل زندگی

نیکولاس کوک در ۳ فوریه ۱۷۱۷ در شهر پراویدنس در مستعمره رود آیلند و کشتزارهای پراویدنس به دنیا آمده و فرزند دانیل کوک و مری پاوَر بود. او از اوایل زندگی خود به دریا رفت و در نهایت ناخدای کشتی شد، شغلی که منتج به حرفه بعدی وی به عنوان بازرگان شد. او در عین حال تجارت مشروب‌سازی و طناب‌سازی نیز داشت. پس از کسب ثروت، او دارایی‌های خود را در زمین و املاک در رود آیلند، ماساچوست و کنکتیکوت سرمایه‌گذاری کرد.
کوک فعالیت خود در عرصه سیاسی را برای نخستین بار در ۳۵ سالگی پس از اینکه در ۱۷۵۲ میلادی به عنوان دستیار در شهر پراویدنس انتخاب گردید، آغاز نموده و پس از آن سه بار دیگر در جریان هفت سال مجدداً به این سمت انتخاب شد. در اواسط دهه ۱۷۵۰ میلادی، نقاش اهل بوستون جان گرینوود گروهی از ناخداهای کشتی و بازرگانان را تا سورینام در کرانه شمال‌شرقی آمریکای جنوبی همراهی کرد. تجارت اموال معمولاً زمان گیر بود و از اینرو مردان اغلب در می‌خانه‌ها منتظر می‌ماندند. گرینوود که از سوی بازرگانان مأموریت داشت تا یک نقاشی هجو آمیز خلق نماید، یک صحنه می‌خانه‌ای متشکل از ۲۲ شخصیت را ابداع نموده و خود را در میان بازرگانان ثروتمند به نمایش گذاشت، کاری که ناشی از «تأثیرات مستی شراب و بلندپروازی اقتصادی» بود. منابع مختلف توافق دارند که کوک همان مردی است کلاه بر سر دارد، در عقب میز نشسته‌است، رو به طرف راست و از لوله سگار می‌کشد.
کوک در ۱۷۶۶ میلادی عضو هیئت امنای کالج جدید در رود آیلند که بعداً معروف به دانشگاه براون شد، بوده و تا هنگام مرگ خود در این سمت خدمت کرد. به عنوان عضو هیئت امنا، وی از یک کلیسای کنگره‌گرایان که او از ۱۷۴۷ میلادی به بعد عضویت آنرا داشت، نمایندگی می‌کرد.
در ۱۷۶۸ میلادی، کوک معاون فرماندار مستعمره تحت فرمانداری جوسیاس لیندون شد، اما هر دو مرد یک سال بعد سمت‌های خود را ترک کردند. زمانی که مشکلات با بریتانیای کبیر بدتر شد و کنگره قاره‌ای شکل گرفت، کوک رئیس کمیته بازرسی پراویدنس شد. او مسئول نظارت از شهر بود تا اطمینان حاصل شود که این شهر از اعلامیه‌های کنگره در ارتباط به تجارت با بریتانیای کبیر پیروی می‌نماید. برخی از احکام شامل متوقف‌سازی تجارت برده؛ توقف خریداری چای؛ متوقف‌سازی تمامی واردات و صادرات به بریتانیا؛ فروش کالاها به قیمت مناسب و ممانعت از مسابقه اسب دوانی، گیم بازی کردن، نمایش‌های گران‌قیمت و مراسم خاکسپاری گران‌قیمت بود.
در ماه مه ۱۷۷۵، کوک بار دیگر به عنوان معاون فرماندار انتخاب گردیده و جوزف وانتون برای هفتمین بار فرماندار شد. با این همه، وانتون در ارتباط به بریتانیای کبیر موضعی بسیار محافظه‌کارانه داشت و نمی‌خواست تا ارتباط‌های را که مستعمرات را با کشور مادر وصل می‌نماید، قطع کند. همزمان، مجلس عمومی یک موضع قوی به‌سوی استقلال اتخاذ نموده و چهار مورد را بر علیه وانتون با جزئیات مشخص نمودند، کاری که پس از آن قاضی‌ها از ارایه سوگند وفاداری به وانتون در جریان جلسه ماه ژوئن آنها، منع شدند. وانتون طرح ایجاد ارتش ۱۵۰۰ نفری را تأیید نکرد، مأموریت افسران را امضاء نکرد، از صدور اعلامیه برای روز صیام که توسط مجلس مشخص شده بود خودداری نموده و سوگند وفاداری یاد نکرد. وانتون دلایل خود را در رابطه با این چهار مسئله طی نامه‌ای به مجلس ارایه نمود، اما هیچ اثری در پی نداشت. بدون احضار به دادگاه، سمت وانتون موقتاً تعلیق گردیده و کوک به عنوان سرپرست فرماندار به‌جای وی انتصاب یافت. فرمان تعلیق علیه وانتون در جریان هر جلسه مجلس الی ماه نوامبر تمدید می‌گردید، اما به دلیل عدم کسب رضایت مجلس و ادامه دادن به همدلی خود با طرفداران بریتانیا (توری‌ها)، او به‌طور رسمی در ۷ نوامبر ۱۷۷۵ از سمت خود برکنار گردید. کوک به عنوان فرماندار و ویلیام برادفورد و بریستول به عنوان معاون فرماندار انتخاب گردیده و الی مدت باقی‌مانده دوره فرمانداری وانتون در این سمت خدمت نمودند تا اینکه کوک مجدداً برای دو دوره یک ساله دیگر انتخاب شد.