stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
درگیری جنوب لبنان (۱۹۸۵–۲۰۰۰)
عواقب

همچنین ببینید: جنگ اسرائیل و لبنان (۲۰۰۶)
با عقب‌نشینی اسرائیل، ترس فزاینده‌ای مبنی بر انتقاد حزب‌الله از کسانی که تصور می‌کردند اسرائیل را حمایت کرده‌اند، در میان لبنانی‌های مسیحی جنوب لبنان گسترش یافت. در طی عقب‌نشینی و پس از آن حدود ۱۰ هزار لبنانی، عمدتاً مارونی، به جلیل گریختند. بعداً حزب‌الله با روحانیون مسیحی لبنان دیدار کرد تا به آنها اطمینان دهد که عقب‌نشینی اسرائیل یک پیروزی برای لبنان به عنوان یک ملت است، نه فقط یک فرقه یا شبه نظامی.
صلح آزمایشی ناشی از عقب‌نشینی دوام نیاورد. در ۷ اکتبر ۲۰۰۰، حزب‌الله به اسرائیل حمله کرد. در یک حمله مرزی، سه سرباز اسرائیلی که در مرزهای لبنان گشت زنی می‌کردند، مورد حمله قرار گرفتند و ربوده شدند. این رویداد به تبادل آتش ۲ ماهه بین اسرائیل و حزب‌الله، در درجه اول در خط الراس هرمون، انجامید. اجساد سربازان ربوده شده در مبادله زندانیان با حضور ۴۵۰ زندانی لبنانی در زندانهای اسرائیل در ژانویه ۲۰۰۴ به اسرائیل بازگردانده شد. زندانی دیرین لبنانی سمیر قنطار از این معامله مستثنی شد. اما دولت اسرائیل با «ترتیب دیگری» موافقت کرده بود که اسرائیل در صورت تهیه «اطلاعات ملموس دربارهٔ سرنوشت اسیر رون آراد» سمیر القونتار را آزاد کند.
طبق گفته‌های هارل و ایساکارف مرحله دوم معامله تبادل زندانیان فقط «یک حیله قانونی» بود. اسرائیل از اطلاعات ارائه شده توسط حزب‌الله راضی نبود و از آزادی الکونتار خودداری کرد.
در ژوئیه ۲۰۰۶، حزب‌الله هنگام بمباران شهرها و روستاهای اسرائیل، یک حمله مرزی را انجام داد. در طی این حمله، حزب‌الله موفق شد دو سرباز اسرائیلی را ربوده و هشت نفر دیگر را بکشد. برای تلافی جویی اسرائیل جنگ ۳۳ روزه جهت نجات سربازان ربوده شده و ایجاد یک منطقه حفاظتی در جنوب لبنان آغاز کرد.
نقشه‌ای که توازن قدرت در لبنان را نشان می‌دهد، ۱۹۸۳: سبز - تحت کنترل سوریه، بنفش - کنترل شده توسط گروه‌های مسیحی، زرد - تحت کنترل اسرائیل، آبی - تحت کنترل سازمان ملل
گشت نظامی ارتش اسرائیل در نزدیکی راس بیادا (۱۹۸۶)
گشت نظامی ارتش اسرائیل در نزدیکی ایشیا لبنان (۱۹۹۳)
موقعیت تانک اسرائیلی در شامیس الارقوب در نزدیکی ایشیا، لبنان جنوبی (۱۹۹۷)
پست نظامی ارتش اسرائیل شکوف ال-هاردون (۱۹۸۶)
پست ارتش جنوب لبنان (۱۹۸۷)
گشت نظامی ارتش اسرائیل در حال عبور از پل خردالا در جنوب لبنان (۱۹۸۸)
گشت نظامی ارتش اسرائیل در ایشیا (۱۹۹۵)
پست نظامی شمال ارتش اسرائیل (۱۹۹۵)
پست نظامی شمال ارتش اسرائیل (۱۹۹۳)
پست نظامی ارتش اسرائیل در لبنان (۱۹۹۸)
تانک ارتش اسرائیل در نزدیکی پست نظامی در لبنان (۱۹۹۸)
گشت زنی ارتش اسرائیل در جنوب لبنان (۱۹۹۹)
یک تانک ارتش جنوب لبنان غارت شده توسط حزب‌الله، شامل یک عکس چوبی از روح‌الله خمینی در روستای هولا
یک پاسگاه نیروی زمینی اسرائیل، در سال ۲۰۰۷، همان‌طور که از سمت لبنان در مرز دیده می‌شود
دیوار یادبود بادیه نشین ارتش اسرائیل.
باشگاه فوتبال لیورپول

Football club
باشگاه فوتبال لیورپول (به انگلیسی: Liverpool Football Club) یک باشگاه فوتبال انگلیسی در شهر لیورپول است که در لیگ برتر انگلستان رقابت می‌کند. در حال حاضر این باشگاه با ۷۱ جام پرافتخارترین باشگاه فوتبال انگلستان است و در لیگ قهرمانان اروپا نیز پس از رئال مادرید و آ.ث. میلان، مشترکا به همراه بایرن مونیخ سومین باشگاه پرافتخار تاریخ این مسابقات محسوب می‌شود. این باشگاه در سال ۱۸۹۲ تأسیس شده‌است و بازی‌های خانگی خود را در ورزشگاه آنفیلد انجام می‌دهد همچنین این تیم یکی از پرطرفدار ترین تیم های فوتبال جهان است. در داخل کشور، این باشگاه ۱۹ عنوان قهرمانی لیگ فوتبال انگلستان، هشت جام حذفی، ده جام اتحادیه و ۱۶ جام خیریه انگلستان را به‌دست آورده‌است. در رقابت‌های بین‌المللی، این باشگاه شش عنوان قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا، سه لیگ اروپا، چهار سوپر جام اروپا — رکورد کل انگلیس — و یک جام باشگاه‌های جهان را به‌دست آورده‌است. این باشگاه خود را به‌عنوان یک قدرت اصلی در فوتبال داخلی و اروپایی در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ تثبیت کرد، زمانی که بیل شنکلی، باب پیزلی، جو فاگان و کنی دالگلیش، این باشگاه را در مجموع به یازده عنوان قهرمانی لیگ و چهار لیگ قهرمانان اروپا رساندند. لیورپول دو لیگ قهرمانان دیگر در سال‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۱۹ به ترتیب با سرمربی‌گری رافائل بنیتز و یورگن کلوپ به‌دست آورد. کلوپ همچنین پس از سی سال لیورپول را به نوزدهمین قهرمانی لیگ در سال ۲۰۲۰ رساند که این نخستین قهرمانی باشگاه در شکل جدید لیگ برتر انگلیس بود.
باشگاه فوتبال لیورپول از زمان شکل‌گیری آن تا به امروز در ورزشگاه آنفیلد بازی می‌کند. طرح‌هایی در دست بود که ورزشگاه جدیدی در استنلی پارک ساخته شود که بر اساس این طرح‌ها معین شده بود تا پایان سال ۲۰۱۱ ورزشگاه جدید در این مکان ساخته شود اما به دلیل شرایط نامساعد اقتصادی ساخت این برنامه به حالت تعلیق درآمد. با به وجود آمدن این شرایط، برنامهٔ ذکر شده جای خود را به طرح افزایش گنجایش ورزشگاه آنفیلد تا سقف ۵۴٬۰۰۰ نفر داد. لیورپول پایگاه هواداری بزرگ و وسیعی در سراسر جهان دارد و در این امر با دیگر باشگاه‌های بزرگ رقابت می‌کند. این باشگاه هفتمین باشگاه پرطرفدار فوتبال در جهان است.
رقبای سنتی لیورپول در انگلستان، منچستر یونایتد و اورتون هستند. لیورپول و اورتون، شهرآورد مرزی ساید را برگزار می‌کنند و مسابقه بین لیورپول با منچستر یونایتد هم به دربی شمال غرب انگلیس معروف است.
تاریخچه > فاجعه هیزل تا فاجعه هیلزبورو(۱۹۸۵–۱۹۸۹)

پس از حادثه هیسل، کنی دالگلیش به عنوان سرمربی-بازیکن در لیورپول آغاز به کرد که در فصل نخست سرمربی‌گریش (۱۹۸۵–۱۹۸۶) توانست این تیم را فاتح لیگ و جام حذفی کند. این برای نخستین بار بود که لیورپول در یک سال همزمان قهرمان لیگ و جام حذفی می‌شد. در فصل بعد نیز کنی دالگلیش همچنان به‌عنوان سرمربی - بازیکن هدایت این تیم را بر عهده داشت. در این فصل لیورپول پس از اورتون مقام دوم لیگ را به دست آورد و پس از حذف در جام حذفی، در فینال جام اتحادیه ۱۹۸۷ با نتیجه ۲–۱ مغلوب آرسنال شد. در پی این نتایج دالگلیش تصمیم گرفت که با خرید چند بازیکن جدید روند نتیجه‌گیری باشگاه را باری دیگر ترمیم کند. او با خرید بازیکنانی هم مانند: جان بارنز، جان الدریج و پیتر بیردزلی عملکرد تیم را دوباره احیا کرد. اما بروز حادثهٔ دیگر در سال ۱۹۸۹ سبب شد بار دیگر باشگاه وارد بحرانی تازه شود.
این حادثه معروف به فاجعه هیلزبورو است که در روز ۱۵ آوریل ۱۹۸۹ در جام حذفی انگلیس در دیدار نیمه پایانی مقابل ناتینگهام فارست رخ داد. این حادثه در حالی روی داد که بیش از گنجایش ورزشگاه بلیت فروخته شده بود در نتیجه به علت تراکم بیش از حد تماشاگران در ورزشگاه هیلزبورو شهر شفیلد، هواداران لیورپول مأیوسانه سعی کردند خود را از ازدحام جمعیت نجات دهند که به همین سبب راه خروج که تنها از یک تونل تشکیل می‌شد، به سرعت و به‌طور کامل مسدود شد. در همین حین، واکنش پلیس برای جلوگیری از ازدحام، باعث شد تا عده‌ای بیشتر از مردم زیر دست و پا له شده و کشته شوند. در این حادثه ۷۶۶ نفر زخمی و ۹۶ هوادار لیورپول جان خود را از دست دادند. انگشت اتهام از همان ابتدا به سوی تماشاگران لیورپول گرفته شد و دولت و پلیس دلیل فاجعه را «ازدحام جمعیت و اوباش‌گری تماشاگران لیورپول» اعلام کردند و ریاست وقت یوفا از هواداران لیورپول با عنوان «هیولا» یاد کرد، اما با گذر زمان مشخص گردید که پلیس و مسئولان برگزاری این مسابقه مقصران بروز این فاجعه انسانی بودند. در سال ۲۰۱۲ دیوید کامرون نخست‌وزیر انگلیس طی یک سخنرانی رسمی در مجلس عوام اعلام کرد که «بی عدالتی مضاعف» در حق کشته شدگان این حادثه رخ داده و از این که سعی شده قربانیان حادثه به عنوان مقصران حادثه قلمداد شوند، از خانواده آنان به صورت رسمی عذر خواهی کرد.
تاریخچه > سقوط تا بازگشت با قهرمانی در اروپا(۱۹۸۹-۲۰۰۵)

با وجود آنکه لیورپول توانست با پیروزی بر تیم اورتون در بازی فینال، قهرمان جام حذفی سال ۱۹۸۹ شود، اما پس از این حادثه لیورپول در یکی از دشوارترین مراحل تاریخ خود قرار گرفت به گونهٔ که دیگر هیچ‌گاه نتوانست مانند سابق در لیگ انگلیس و جام باشگاه‌های اروپا نتیجه بگیرد. آن‌ها یک سال پس از این حادثه، از سال ۱۹۹۰ تا سال ۲۰۲۰، سی سال نتوانستند قهرمان لیگ انگلیس شوند. این تیم در دهه نود میلادی به‌طور کامل به یک تیم معمولی تبدیل شده بود، به نحوی که در این دهه تنها یک مرتبه در فینال ۱۹۹۲ با شکست ساندرلند قهرمان جام حذفی شد. از دیگر افتخارات این تیم در این دهه، ۱ قهرمانی در جام اتحادیه و ۱ قهرمانی در جام خیریه بود. با ظهور نسلی جدید در این باشگاه هم مانند: رابی فاولر، مایکل اوون، جیمی ردنپ، جیمی کاراگر، استیو مک‌منمن و استیون جرارد و با سرمربی‌گری ژرارد هولیه بار دیگر لیورپول به روزهای اوج خود در اروپا نزدیک شد. آنان توانستند در فصل ۲۰۰۰–۰۱ سه جام یوفا، اتحادیه و جام حذفی را توامان فتح کنند. در فینال جام یوفا لیورپول توانست با نتیجه ۵–۴ تیم باشگاه فوتبال دپورتیوو آلاوس اسپانیا را شکست دهد.
پس از هولیه این تیم در مسابقات بین‌المللی با مربی جدید خود، رافائل بنیتز اسپانیایی روند رو به رشدی را تجربه کرد. این تیم در لیگ قهرمانان اروپا در فصل ۲۰۰۴–۰۵ در روز ۲۵ مه ۲۰۰۵ به فینال لیگ قهرمانان رسید و در یک دیدار تماشایی در مقابل آ.ث. میلان، درحالی که با سه گل عقب بود بازی را به تساوی کشاند و توانست این تیم را در ضربات پنالتی با نتیجه ۶ بر ۵ مغلوب کرده و به طرزی باورنکردنی، جبران سال‌های بی‌فروغش را بنماید و برای پنجمین مرتبه قهرمان اروپا شود. اما برخلاف این جام، در همان فصل در لیگ برتر انگلیس، به مقامی بالاتر از رده پنجم دست نیافت.
تاریخچه > تعویض های مداوم مربیان(۲۰۰۵-۲۰۱۵)

به دلیل یک تغییر قانون کوتاه مدت در یوفا، لیورپول اجازه یافت در فصل ۲۰۰۵–۰۶ بعد از پشت سر گذاشتن سه مرحله مقدماتی، در لیگ قهرمانان بازی کند. اما نتوانست در این جام موفق شود. البته در همان سال عنوان قهرمانی جام حذفی را به دست آورد. لیورپول در سال ۲۰۰۷ نیز به فینال لیگ قهرمانان رسید که در شهر آتن با نتیجه ۲–۱ مغلوب آ.ث. میلان شد.
در فصل ۲۰۰۹-۲۰۱۰ لیگ برتر فوتبال انگلستان، لیورپول در جایگاه هفتم فصل را تمام کرد و موفق نشد به لیگ قهرمانان برسد. بنیتز طی یک توافق دو طرفه از باشگاه جدا شد. جایگزین او روی هاجسون مربی وقت فولام بود. در اکتبر ۲۰۱۰، جان ویلیام هنری باشگاه را خرید. نتایج بد هاجسون باعث شد که او هم با توافقی دو طرفه از باشگاه برود و کنی دالگلیش اسطوره باشگاه دوباره به این جایگاه بازگردد. اما او با وجود قهرمانی در جام اتحادیه و نایب قهرمانی در جام حذفی اخراج شد چرا که لیورپول در فصل ۲۰۱۱-۲۰۱۲ هشتم شد که بدترین جایگاه باشگاه در ۱۸ سال اخیر بود. پس از او برندان راجرز انتخاب شد.
تیم او در فصل ۲۰۱۳–۲۰۱۴ لیورپول پس از پنج سال غیبت در لیگ قهرمانان اروپا توانست با ایستادن در رتبه دوم جدول لیگ برتر جواز حضور در مسابقات لیگ قهرمانان را به دست آورد. لیورپول در این فصل با ارائه بازی‌های زیبا و درخشش دو مهاجم خود لوییز سوارز و دنیل استوریج و با زدن ۱۰۱ گل در مسابقات لیگ، بار دیگر توجهات را به سوی خود جلب کرد. اما بعد از یک فصل ناامیدکننده یعنی فصل ۲۰۱۴-۲۰۱۵  که لیورپول فصل را با رتبه ششم تمام کرد، راجرز هم در اکتبر ۲۰۱۵ اخراج شد.
تاریخچه > پس از کلوپ (۲۰۲۴-تاکنون)

بعد از اینکه کلوپ باشگاه را ترک کرد، رسانه‌ها شروع به گمانه‌زنی درباره جایگزین وی کردند. روبرتو د زربی سرمربی وقت برایتون، ژابی آلونزو بازیکن سابق باشگاه و توماس فرانک سرمربی وقت برنتفورد از مربیانی بودند که شایعات درباره پیوستن آنها به لیورپول داغ شده بود. اما در نهایت در ۲۰ می ۲۰۲۴ باشگاه اعلام کرد که آرنه اسلوت ، سرمربی فاینورد به عنوان سرمربی لیورپول در فصل بعد انتخاب شده است.
رنگ و نماد باشگاه

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ  موجود است.
در طول تاریخ باشگاه لیورپول، رنگ لباس خانگی این تیم اغلب قرمز بوده اما در بدو تأسیس باشگاه، بازیکنان لباس آبی و سفیدی بر تن می‌کردند که به لباس باشگاه اورتون شباهت داشت. اما از سال ۱۸۹۶ میلادی رنگ لباس خانگی این تیم، به رنگ قرمز تغییر یافت. نماد شهر لیورپول یعنی لیوربرد، برای اولین بار در ۱۹۰۱ در نماد باشگاه استفاده شد هرچند تا ۱۹۵۵ در لباس ورزشی بازیکنان استفاده نشد.
این نماد بر روی یک سپر قرار دارد، که در بالای آن شکلی از دروازه شنکلی قرار دارد که بر روی آن شعار معروف لیورپول تو هیچ‌گاه تنها گام برنخواهی داشت (به انگلیسی You'll Never Walk Alone) به چشم می‌خورد. در پی کشته شدن ۹۶ هوادار لیورپولی در سانحه ورزشگاه هیلزبورو در سال ۱۹۸۹، به یاد کشته شدگان این سانحه دو شعله فروزان آتش به نماد باشگاه اضافه شد.
در ژانویهٔ ۲۰۱۲ این باشگاه اعلام کرد که قراردادی به مبلغ ۲۵ میلیون پوند با واریور بسته‌است که از فصل ۲۰۱۲–۱۳ به مدت شش سال این شرکت به جای آدیداس لباس‌های باشگاه را تولید کند اما با فسخ قرارداد، از آغاز فصل ۲۰۱۵–۱۶، شرکت تولیدی نیو بالانس تولید لباس‌های این باشگاه را برعهده گرفت. با پایان قرارداد نیو بالانس در سال ۲۰۲۰، لیورپول با قراردادی به ارزش ۸۰ میلیون پوند تولید لباس‌های باشگاه را به کمپانی نایکی واگذار کرد.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|              ۱۸۹۲ تا ۱۸۹۶  |              ۱۸۹۶ تا ۱۹۰۷  |              ۱۹۰۷ تا ۱۹۱۰  |              ۱۹۱۰ تا ۱۹۳۳  |              ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۴  |              ۱۹۶۴ تا ۲۰۰۰  |
|              ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۲  |              ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۴  |              ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۶  |              ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۸  |              ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۰  |              ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۲  |
|              ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۳  |              ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۴  |              ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۵  |              ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۶  |              ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۷  |              ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۸  |
|              ۲۰۱۸ تا ۲۰۱۹  |              ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۰  |              از ۲۰۲۰  |  |  |  |
ورزشگاه خانگی

مقالهٔ اصلی: آنفیلد
ورزشگاه چهار ستاره آنفیلد ورزشگاه خانگی تیم لیورپول است. ظرفیت کنونی این ورزشگاه ۵۴٫۰۷۴ نفر می‌باشد. این ورزشگاه در سال ۱۸۸۴ تأسیس شد که به مدت ۸ سال اورتون بازی‌های خانگی خود را در این ورزشگاه انجام می‌داد که پس از بنیان‌گذاری باشگاه لیورپول توسط جان هولدینگ در سال ۱۸۹۲، به عنوان ورزشگاه خانگی این تیم انتخاب شد. استادیوم به خاطر جایگاه معروف کوپ در ناحیه جنوب غربی زمین در انگلستان و اروپا معروف است. هواداران پرشور و دو آتشه لیورپول در این قسمت از زمین مستقر می‌شوند که با سرو صداهای فراوان و سرودهای مهیجی که می‌خوانند باعث ترس و اضطراب در روحیه حریفان لیورپول می‌شوند، در واقع هواداران جایگاه کوپ مظهر تعصب تیم به حساب می‌آیند که در سخت‌ترین و بحرانی‌ترین شرایط، تیم محبوب خود را تنها نمی‌گذارند. آن‌ها همواره با سرود معروف خود تو هیچ‌گاه تنها گام برنخواهی داشت به تیم در هنگام مسابقه روحیه می‌دهند.
آنفیلد دارای دو دروازه ورودی است که این دروازه‌ها به احترام دو مربی بزرگ باشگاه، بیل شنکلی و دیگری باب پیزلی نام‌گذاری شده‌اند. بر روی سر در دروازه شنکلی جمله معروف هرگز تنها گام برنخواهی داشت آورده شده که در مدخل ورودی این دروازه در کنار فروشگاه باشگاه در محوطه بیرونی ورزشگاه، مجسمهٔ از بیل شنکلی وجود دارد.
و همچنین در تونلی که بازیکنان از رختکن به سوی میدان می‌روند، لوحی یادبود از شنکلی است که این جملات بر روی آن حک شده‌است: «این آنفیلد است یادآور جوانانی که برای ما بازی می‌کردند و نیز یادآور موقعیتی است که آن‌ها برای ما فراهم ساختند.»
یکی از معروف‌ترین بخش‌های آنفیلد، اتاق چکمه (The Boot Room) به‌شمار می‌آید به این دلیل که مربیان معروفی از جمله بیل شنکلی، باب پیزلی، جو فاگان و کنی دالگلیش در این اتاق مدت‌ها به صرف چای و بحث راجع به تیم، نقشه کشیدن برای شکست رقبا و همچنین برنامه‌ریزی برای تیم می‌پرداختند. ضمناً لوح یادبودی برای زنده نگه داشتن خاطره کشته شدگان سانحه هیلزبورو در این مکان وجود دارد که هواداران تیم و رقیب با گذاشتن گل، یاد کشته‌شدگان آن واقعه را زنده نگه می‌دارند. در فاجعه هیلزبوروو ۹۶ نفر از هواداران لیورپول به علت ازدحام بیش از حد جمعیت کشته شدند.
هواداران و رقابت‌ها

لیورپول یکی از پرطرفدارترین باشگاه‌های انگلیس است. از طرفداران مشهور لیورپول می‌توان به: الویس کاستلو لبران جیمز و کوبی برایانت از بسکتبالیست‌های برجسته لیگ ان بی ای، کارولین وزنیاکی، دنیل کریگ، ساموئل ال. جکسون، کریس دی برگ، لیام نیسون، کلایو اوون، لانا دل‌ری، آنجلینا جولی،برد پیت، روسانا دیویسن، پاپ ژان پل دوم، نلسون ماندلا، اسون گوران اریکسون، دکتر دری، و حتی عادل فردوسی پور و نمونه‌های دیگری از این قبیل اشاره کرد.
در سال ۲۰۰۸ گروهی از طرفداران این تیم، تصمیم گرفتند تیمی به اسم ای.اف. سی لیورپول تشکیل دهند تا برای هوادارانی که از لحاظ مالی برای دیدن بازی‌های تیم محبوب‌شان مشکل داشتند، بازی کنند.
ترانه تو هیچ‌گاه تنها گام برنخواهی داشت، سرود باشگاه است. این سرود از سال ۱۹۶۰ تاکنون توسط هواداران در ورزشگاه خوانده می‌شود. این آهنگ در واقع آهنگ موزیکال فیلم چرخ فلک در سال ۱۹۴۵ است که نویسنده متن این آهنگ اسکار همرستاین و آهنگساز آن ریچارد راجرز است. این آهنگ بعدها در سال ۱۹۶۰ توسط دو تن از آهنگ‌سازان لیورپولی به نام «جری و پیسمیکرز» تنظیم و به عنوان سرود باشگاه برگزیده شد. همچنین شعار «تو هیچ گاه تنها گام برنخواهی داشت» بر روی نشان باشگاه و نیز بر سر در دروازهٔ یادبود بیل شنکلی حک شده‌است.
قدیمی‌ترین رقیب تیم لیورپول، همشهری این تیم یعنی اورتون است. بازی‌های این دو تیم به دربی مرزیساید مشهور است. دربی مرزیساید به دربی دوستانه نیز مشهور است؛ زیرا یکی از معدود شهرآوردهای است که در آن طرفداران با هم درگیری شدید پیدا نمی‌کنند.
دیگر رقیب لیورپول، منچستر یونایتد است. دو شهر منچستر و لیورپول از همهٔ جهات با هم رقابت دارند. رقابت این دو تیم از دههٔ ۱۹۶۰ تشدید شد. این دربی، به دربی شمال غربی انگلستان نیز معروف است.
مالکیت باشگاه

هم‌اکنون مالکیت باشگاه لیورپول را گروه ورزشی فین‌وی (به انگلیسی :Fenway Sports Group) بر عهده دارد که جان هنری و تام ورنر در راس آن می‌باشند. این گروه پیش از خرید سهام باشگاه لیورپول، در بخش ورزش به موفقیت‌های کلانی با تیم بوستون ردساکس که یکی از بزرگ‌ترین و پرطرفدارترین تیم‌های بیسبال می‌باشد به دست آورده‌است. همچنین اسطوره بسکتبال آمریکا، لبران جیمز نیز قسمت کوچکی از سهام تیم لیورپول را در اختیار دارد. در تاریخ ۱۵ اکتبر ۲۰۱۰ باشگاه لیورپول از مالکیت جورج جیلت و تام هیکس درآمد و با مبلغ ۳۰۰ میلیون پوند به گروه ورزشی فین‌وی که در آن زمان «نیو انگلند اسپورتس ونچرز» نام داشت واگذار شد. در سال ۲۰۲۳ مجله اقتصادی فوربز طی گزارشی اعلام کرد که باشگاه فوتبال لیورپول پس از منچستر یونایتد، رئال مادرید و بارسلونا، چهارمین باشگاه و برند با ارزش فوتبال جهان است. این مجله معتبر اقتصادی ارزش باشگاه را در آن زمان ۵.۲۹ میلیارد دلار اعلام کرد.
نمودار مدیریتی باشگاه فوتبال لیورپول
| نام | سمت |
| --- | --- |
گروه ورزشی فین‌وی: مالک
جان. دبلیو هنری: سهام دار اصلی
تام ورنر: مدیر عامل
مایکل گوردون: مدیر ورزشی فین‌وی
مایکل ادواردز: مدیر بخش فوتبال
بیلی هوگِن: مدیر اجرایی باشگاه
جولیان وارد: مدیر فنی
ریچارد هیوز: مدیر ورزشی
پدرو مارکز: مدیر توسعه فوتبال
حامی اصلی و تولیدکنندهٔ لباس

| بازه زمانی | حامی اصلی | تولیدکنندهٔ لباس |
| --- | --- | --- |
| ۱۹۷۹–۱۹۷۳ | بدون حامی | آمبرو |
| ۱۹۸۳–۱۹۷۹ | هیتاچی | آمبرو |
| ۱۹۸۵–۱۹۸۲ | کراون پینتس | آمبرو |
| ۱۹۸۸–۱۹۸۵ | کراون پینتس | آدیداس |
| ۱۹۹۲–۱۹۸۸ | کندی | آدیداس |
| ۱۹۹۶–۱۹۹۲ | کارلزبرگ | آدیداس |
| ۲۰۰۶–۱۹۹۶ | کارلزبرگ | ریباک |
| ۲۰۱۰–۲۰۰۶ | کارلزبرگ | آدیداس |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۰ | استاندارد چارترد | آدیداس |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۲ | استاندارد چارترد | واریور اسپورتس |
| ۲۰۲۰–۲۰۱۵ | استاندارد چارترد | نیو بالانس |
| ۲۰۲۰_۲۰۲۵ | استاندارد چارترد | نایکی |
| از ۲۰۲۵ | استاندارد چارترد | پوما |
بازیکنان کنونی > ترکیب تیم

آخرین بروزرسانی: ۲۴ ژانویه ۲۰۲۵
بازیکنان کنونی > ده بازیکن محبوب تاریخ باشگاه لیورپول از نگاه هواداران

در رای‌گیری سال ۲۰۰۶ میلادی با مشارکت بیش از صد هزار هوادار باشگاه لیورپول، در سرتاسر جهان، فهرست صد بازیکن محبوب تاریخ باشگاه لیورپول با عنوان «صد بازیکنی که جایگاه کوپ را به وجد آوردند» (به انگلیسی: 100 Players Who Shook The Kop) تنظیم گردید. متعاقباً در سال ۲۰۱۳ با انجام مجدد رای‌گیری در وبگاه رسمی باشگاه، ۱۰۰ بازیکن محبوب تاریخ باشگاه لیورپول بار دیگر برگزیده شدند که این رای‌گیری نسبت به رای‌گیری پیشین، تغییراتی اندک داشت.
فهرستی که در زیر آمده‌است بر اساس نتایج رای‌گیری سال ۲۰۱۳ است.
| رتبه | نام بازیکن | ملیت | دوره بازی | لقب | لقب به زبان بیگانه |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | استیون جرارد |  | ۱۹۹۸– ۲۰۱۵ | کاپیتان فوق‌العاده | Captain Fantastic |
| ۲ | کنی دالگلیش |  | ۱۹۷۷–۱۹۹۰ | سلطان کنی | King Kenny |
| ۳ | یان راش |  | ۱۹۸۰–۱۹۸۷ ۱۹۸۸–۱۹۹۶ | شبح | The Ghost |
| ۴ | رابی فاولر |  | ۱۹۹۳–۲۰۰۱ ۲۰۰۶–۲۰۰۷ | خدا | God |
| ۵ | لوییز سوارز |  | ۲۰۱۱–۲۰۱۴ | تفنگدار | El pistolero |
| ۶ | جیمی کاراگر |  | ۱۹۹۶–۲۰۱۳ | کارا | Carra |
| ۷ | جان بارنز |  | ۱۹۸۷–۱۹۹۷ | بیل مکانیکی | Digger |
| ۸ | بیلی لیدل |  | ۱۹۳۸–۱۹۶۱ | لیدل‌پول | Liddellpool |
| ۹ | فرناندو تورس |  | ۲۰۰۷–۲۰۱۱ | ال نینو | El niño |
| ۱۰ | سامی هوپیا |  | ۱۹۹۹–۲۰۰۹ | روان‌سنج | Psycho co |
رکوردها > بازی‌ها

بیشترین بازی در همهٔ رقابت‌ها: یان کلهن - ۸۵۷.
بیشترین بازی در لیگ:  یان کلهن - ۶۴۰.
بیشترین بازی در جام حذفی:  یان کلهن - ۷۹.
بیشترین بازی در جام اتحادیه:  یان راش - ۷۸.
بیشترین بازی در اروپا:  جیمی کاراگر - ۱۵۰.
جوان‌ترین بازیکن ترکیب اصلی تیم:  جروم سینکلر، ۱۶ سال و ۶ روز. (مقابل وست برومویچ) - ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۲
پیرترین بازیکن:  ند دویگ، ۴۱ سال و ۱۶۵ روز. (مقابل نیوکاسل)
رکوردها > گلزنان

بیشترین گل در همهٔ رقابت‌ها:  یان راش - ۳۴۶.
بیشترین گل در لیگ:  راجر هانت - ۲۴۵.
بیشترین گل در جام حذفی:  یان راش - ۳۹.
بیشترین گل در جام اتحادیه:  یان راش - ۴۹.
بیشترین گل در اروپا:  محمد صلاح - ۴۳.
بیشترین گل در یک فصل:  یان راش - ۴۷.
بیشترین هت تریک در یک فصل:  راجر هانت - ۵ (فصل ۱۹۶۱–۶۲).
بیشترین هت تریک:  گوردون هاجسون - ۱۷.
سریع‌ترین هت تریک:  رابی فاولر، ۴ دقیقه و ۳۳ ثانیه. (سریع‌ترین هت تریک تاریخ لیگ برتر [تا سال ۲۰۱۵] در مقابل آرسنال، ۲۸ اوت ۱۹۹۴)
جوان‌ترین گل‌زن:  بن وودبرن، با ۱۷ سال و ۴۵ روز (مقابل لیدز یونایتد، ۲۹ نوامبر ۲۰۱۶)
پیرترین گل‌زن:  بیلی لیدل، با ۳۸ سال و ۵۵ روز (مقابل استوک سیتی، ۵ مارس ۱۹۶۰)
رکوردها > نقل و انتقالات

بیشترین مبلغ پرداخت شده برای خرید یک بازیکن:  داروین نونیز، ۲۵+۷۵ میلیون پوند (از بنفیکا، تابستان ۲۰۲۲)
بیشترین مبلغ دریافت شده برای فروش یک بازیکن:  فیلیپه کوتینیو، ۱۶۰ میلیون یورو (به بارسلونا، ژانویه ۲۰۱۸)
جوایز بازیکنان > توپ طلای اروپا

مایکل اوون - ۲۰۰۱
جوایز بازیکنان > کفش طلای اروپا

یان راش (۳۲ گل) - ۱۹۸۴
لوییز سوارز (۳۱ گل) - ۲۰۱۴
جوایز بازیکنان > بهترین بازیکن سال یوفا

استیون جرارد - ۲۰۰۵
جوایز بازیکنان > بهترین بازیکن سال اروپا

ویرجیل فن دایک - ۲۰۱۹
مربیان

در یکم ماه ژوئن ۲۰۱۲ برندان راجرز در پی اخراج کنی دالگلیش با امضای قراردادی سه ساله به عنوان سرمربی باشگاه لیورپول راهی آنفیلد شد. در پی نتایج موفقیت‌آمیز این تیم در فصل ۲۰۱۳–۱۴، باشگاه لیورپول در روز ۲۶ مه ۲۰۱۴ قراردادی ۴ ساله تا پایان سال ۲۰۱۸ با این سرمربی اهل ایرلند شمالی به امضاء رساند. اما در تاریخ چهارم اکتبر ۲۰۱۵ پس از کسب نتایج ضعیف، برندان راجرز از سوی مدیران باشگاه اخراج شد.
چهار روز پس از اخراج برندان راجرز، مالکان آمریکایی باشگاه با انعقاد قرادادی سه ساله یورگن کلوپ را به عنوان سرمربی جدید باشگاه لیورپول انتخاب کردند.
| سمت | ملیت | نام |
| --- | --- | --- |
| سرمربی |  | آرنه اسلوت |
| مربی |  | اس‍پایک هاشلوف |
| کمک مربی |  | جان هیتینگا |
| مربی دروازه‌بان |  | فابیان اوته |
| مربی دروازه‌بان |  | کلودیو تافارل |
| مربی توسعه فردی |  | آرون بیگز |
| مربی عملرد بدنی بازیکنان |  | روبن پیترز |
| مربی بدنساز |  | کانول مورتاگ |
| رئیس گروه فیزیوتراپی |  | لی نوبز |
| مدیر آکادمی |  | الکس اینگلتورپ |
| پزشک تیم |  | جاناتان پاور |
مربیان > تاریخچه مربیان باشگاه

| سال | نام | افتخارات |
| --- | --- | --- |
| ۱۸۹۲–۱۸۹۶ |  ویلیام بارکلی  جان مک کنا | دو عنوان قهرمانی در دسته دوم |
| ۱۸۹۶–۱۹۱۵ |  تام واتسون | یک عنوان قهرمانی در دسته دوم و دو عنوان قهرمانی در دسته اول |
| ۱۹۱۹–۱۹۲۳ |  دیوید اشورث | یک عنوان قهرمانی در دسته اول |
| ۱۹۲۳–۱۹۲۸ |  مت مک کویین | یک عنوان قهرمانی در دسته اول |
| ۱۹۲۸–۱۹۳۶ |  جورج پترسون |  |
| ۱۹۳۶–۱۹۵۱ |  جورج کی | یک عنوان قهرمانی در دسته اول |
| ۱۹۵۱–۱۹۵۶ |  دان ولش |  |
| ۱۹۵۶–۱۹۵۹ |  فیل تیلور |  |
| ۱۹۵۹–۱۹۷۴ |  بیل شنکلی | یک عنوان قهرمانی در دسته دوم، سه قهرمانی در دسته اول، دو قهرمانی در جام حذفی، چهار قهرمانی در جام خیریه، یک قهرمانی در جام یوفا |
| ۱۹۷۴–۱۹۸۳ |  باب پیزلی | شش قهرمانی در دسته اول، سه قهرمانی در جام اتحادیه، شش قهرمانی در جام خیریه، سه قهرمانی در لیگ قهرمانان، یک قهرمانی در جام یوفا، یک قهرمانی در سوپر جام اروپا |
| ۱۹۸۳–۱۹۸۵ |  جو فاگان | یک قهرمانی در دسته اول، یک قهرمانی در جام اتحادیه، یک قهرمانی در لیگ قهرمانان |
| ۱۹۸۵–۱۹۹۱ |  کنی دالگلیش | سه قهرمانی در دسته اول، دو قهرمانی در جام حذفی، چهار قهرمانی در جام خیریه |
| ۱۹۹۱ |  رانی مورن |  |
| ۱۹۹۱–۱۹۹۴ |  گریم سونس | یک قهرمانی در جام حذفی |
| ۱۹۹۴–۱۹۹۸ |  روی اوانس | یک قهرمانی در جام اتحادیه |
| ۱۹۹۸ |  روی اوانس |  |
| ۱۹۹۸–۲۰۰۴ |  ژرار هولیه | یک قهرمانی در جام حذفی، دو قهرمانی در جام اتحادیه، یک قهرمانی در جام خیریه، یک قهرمانی در جام یوفا، یک قهرمانی در سوپرجام اروپا |
| ۲۰۰۴–۲۰۱۰ |  رافائل بنیتز | یک قهرمانی در جام حذفی، یک قهرمانی در جام خیریه، یک قهرمانی در لیگ قهرمانان، یک قهرمانی در سوپرجام اروپا |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۱ |  روی هاجسون |  |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۲ |  کنی دالگلیش | یک قهرمانی در جام اتحادیه |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۵ |  برندان راجرز |  |
| ۲۰۱۵–۲۰۲۴ |  یورگن کلوپ | یک قهرمانی در لیگ برتر فوتبال انگلستان، یک قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا، یک قهرمانی در سوپرجام اروپا، یک قهرمانی در جام باشگاه‌های جهان، یک قهرمانی در جام اتحادیه، یک قهرمانی در جام حذفی و یک قهرمانی در جام خیریه |
| ۲۰۲۴-تاکنون |  آرنه اسلوت |  |
:
افتخارات

نخستین قهرمانی لیورپول در نخستین فصل تأسیس این تیم در لیگ لانکشایر رقم خورد. در سال ۱۹۰۱ این تیم برای نخستین بار قهرمان لیگ برتر شد. در سال ۱۹۶۵ نیز قرمزها توانستند نخستین جام خود در جام حذفی را کسب کنند. دههٔ ۱۹۸۰، جزء موفق‌ترین دوران لیورپول محسوب می‌شود. لیورپول در این دوره توانست پنج بار قهرمان لیگ، دو بار قهرمان جام حذفی، چهار بار قهرمان جام اتحادیه، پنج بار قهرمان جام خیریه و دو بار قهرمان اروپا شود.
لیورپول پرافتخارترین باشگاه انگلیسی در اروپاست و شش بار قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شده‌است. همچنین لیورپول با سه عنوان قهرمانی در جام یوفا، در کنار اینتر میلان، یوونتوس و اتلتیکو مادرید در رتبه دوم پر افتخارترین تیم‌های این جام پس از باشگاه سویا با هفت عنوان قهرمانی، قرار دارد. همچنین این باشگاه یک عنوان قهرمانی در جام باشگاه‌ها جهان نیز دارد.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| جام | قهرمانی | نایب قهرمانی |
| لیگ برتر | ۱۹ | ۱۵ |
| جام حذفی | ۸ | ۷ |
| جام اتحادیه | ۱۰ | ۴ |
| جام خیریه | ۱۶ | ۸ |
| جام دسته ۲ | ۴ | ۰ |
| لیگ قهرمانان | ۶ | ۴ |
| لیگ اروپا | ۳ | ۱ |
| سوپر جام اروپا | ۴ | ۲ |
| جام در جام اروپا | ۰ | ۱ |
| جام بین قاره ای | ۰ | ۲ |
جام باشگاه‌های جهان: ۱
| مجموع | ۷۱ | ۴۵ |