stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دلیک‌یارقان

| دلیک‌یارقان | دلیک‌یارقان |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۹°۱۶′۲۹″ شمالی ۴۷°۳۱′۳″ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۲۷۴۷۲°شمالی ۴۷٫۵۱۷۵۰°شرقی﻿ / 39.27472; 47.51750: مختصات: ۳۹°۱۶′۲۹″ شمالی ۴۷°۳۱′۳″ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۲۷۴۷۲°شمالی ۴۷٫۵۱۷۵۰°شرقی﻿ / 39.27472; 47.51750
کشور: ایران
استان: اردبیل
شهرستان: اصلاندوز
بخش: بران
دهستان: قشلاق غربی
جمعیت: ۲۹۵ نفر (۱۳۹۵)
دلیک‌یارقان مرکز دهستان قشلاق غربی و روستایی از توابع بخش بران شهرستان اصلاندوز استان اردبیل در ایران است.
جمعیت

براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۹۵ نفر (۹۰ خانوار) بوده‌است.
تپه آغاسن بیگلو

| تپه آغاسن بیگلو | تپه آغاسن بیگلو |
| --- | --- |
نام: تپه آغاسن بیگلو
کشور: ایران
استان: استان اردبیل
شهرستان: شهرستان گرمی
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: تپه
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۹۴۱۱
تاریخ ثبت ملی: ۱۲ شهریور ۱۳۸۶
تپه آغاسن بیگلو مربوط به عصر مفرغ - عصر آهن است و در شهرستان گرمی، بخش مرکزی، دهستان اجارود شمالی، روستای آغاسن بیگلو واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۲ شهریور ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۱۹۴۱۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
درو گرفین

| درو گرفین | درو گرفین |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: اندرو چارلز گرفین
زادهٔ: ۲۱ اکتبر ۱۹۶۲ شیکاگو، ایلینوی ایالات متحده آمریکا.
درگذشت: ۱۷ دسامبر ۲۰۲۲ (۶۰ سال) جورجیا، ایالات متحده
ملیت: ایالات متحده آمریکا
تحصیلات: دانشگاه ایلینوی در اربانا-شمپین (بی‌ای)
پیشه: روزنامه‌نگار
کارفرماها:  تلویزیون کی‌سی‌بی‌اس (۱۹۹۴–۲۰۰۴)  سی‌ان‌ان (۲۰۰۴–۲۰۲۲) 
همسر: مارگوت گرفین
فرزندان: ۳
درو گرفین (انگلیسی: Drew Griffin; ۲۱ اکتبر ۱۹۶۲ – ۱۷ دسامبر ۲۰۲۲) روزنامه‌نگار اهل ایالات متحده آمریکا بود. او برنده چندین جایزه امی و پیبادی برای مجری‌گری در سی‌ان‌ان شد، به ویژه برای پوشش دادن به توفند کاترینا در سال ۲۰۰۵، تحقیقاتی که منجر به جنجال اداره بهداشت کهنه سربازان در سال ۲۰۱۴ شد.
اوایل زندگی و شغل

گریفین در ۲۱ اکتبر ۱۹۶۲ متولد شد، پدرش مایکل و مادرش جودیت گریفین بودند که به ترتیب یکی مهندس عمران و دیگری وکیل بود. او در دانشگاه ایلینوی اربانا-شمپین، در رشته ارتباطات به تحصیل پرداخت.
گریفین کار خود را در تلویزیون دبلیوآی‌سی‌دی در ایلینوی آغاز کرد، قبل از منتقل شدن به فلوریدا، کارولینای شمالی، کارولینای جنوبی و واشینگتن، دی.سی. به مدت ده سال به عنوان گزارشگر تحقیقی در شبکه خبری سی‌بی‌اس ۲ در لس آنجلس به کار اشتغال داشت. او در می ۲۰۰۴ به سی‌ان‌ان پیوست.
در سپتامبر ۲۰۰۵، گریفین به‌دنبال پیامدهای توفند کاترینا در نیواورلئان، این واقعه را پوشش خبری داد. گزارش‌های گریفین در مورد غارت توسط برخی از افسران پلیس باعث تحقیقات پلیس شد. او همچنین داستان‌هایی را دربارهٔ مرگ و میر در خانه سالمندان پس از کاترینا بیان کرد. گریفین در همراهی با سی‌ان‌ان جایزه پیبادی را برای پوشش توفند کاترینا دریافت کرد.
در سال ۲۰۱۴، گریفین تحقیقاتی را در مورد تأخیر در مراقبت‌های ویژه پزشکی در سیستم بهداشتی اداره سلامت کهنه سربازان پوشش داد که نداشتن مراقبت منجر به مرگ حداقل ۱۹ بیمار شد. در نهایت اریک شینسکی، وزیر ویرجینیا پس از پوشش خبری این رسوایی استعفا داد. چند سال بعد، گریفین موارد تجاوز جنسی شامل رانندگان شرکت اشتراک‌گذاری سواری، اوبر را پوشش خبری داد.
از جمله آخرین کارهای قابل توجه او، پوشش رویدادهای پس از حمله ۶ ژانویه به ساختمان کنگره ایالات متحده آمریکا در سال ۲۰۲۱ بود.
جوایز

گریفین در سال ۲۰۰۵ به خاطر گزارشگری مالی و تجاری برای گزارش‌هایش در مورد نقص خودروهای شرکت فورد موتور که باعث آتش گرفتن آنها می‌شد، جایزه امی را دریافت کرد. او دومین امی خود را در سال ۲۰۰۶ برای گزارش چگونه از بانک سرقت کنیم، یک مستند برای پخش سی‌ان‌ان دریافت نمود، و سومین امی خود را در سال ۲۰۰۷ برای گزارش مخارج پنهان دریافت کرد، گزارشی در مورد هزینه‌های کنگره که به عنوان گزارش بخشی از اندرسون کوپر در ۳۶۰ درجه پخش شد. بحران در ویرجینیا، که داستان رسوایی‌های زمان انتظار پنهانی و مرگ و میر در بیمارستان‌های ویرجینیا در سراسر کشور را منتشر کرد، به همین منظور در سال ۲۰۱۵ جایزه پیبادی را به دست آورد. چهارمین امی او در سال ۲۰۱۷ برای کلاهبرداری در دانشگاه ترامپ، مدرسه املاک و مستغلات ترامپ. در مورد شیوه‌های کلاهبرداری در پشت دونالد ترامپ به او اهدا شد.
زندگی شخصی و مرگ

گریفین اهل شیکاگو، ایلینوی بود. او و همسرش مارگوت صاحب سه فرزند شدند. گرفین در منطقه شهری آتلانتا زندگی می‌کرد و در ۱۷ دسامبر ۲۰۲۲ در سن ۶۰ سالگی بر اثر سرطان در خانه خود درگذشت.
دهستان قائم‌آباد (شهریار)

| اطلاعات کلی | اطلاعات کلی |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: تهران
شهرستان: شهریار
بخش: مرکزی
شهر قاسم‌آباد در بخش مرکزی شهرستان شهریار استان تهران قرار دارد.
روستاها

ویره - محمدآباد - شهرک مصطفی خمینی - محمود آباد - خلج آباد
یاماتو ترانسپورت

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام بومی: ヤマトホールディングス株式会社
نوع: شرکت سهامی عام کابوشیکی گایشا
نماد سهام شرکت: TYO: 9064
صنعت: ترابری
بنا نهاده: ۱۹۱۹
دفتر مرکزی: گینزا، چوئو-کو، توکیو
تعداد کارکنان: ۱۷۱٬۸۸۸ نفر (۲۰۱۸)
وبگاه: www.kuronekoyamato.co.jp
یاماتو ترانسپورت (انگلیسی: Yamato Transport) شرکت ترابری ژاپنی است، که در سال ۱۹۱۹ تأسیس شد.
تسونه‌هیکو واتاسه

| تسونه‌هیکو واتاسه | تسونه‌هیکو واتاسه |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۸ ژوئیهٔ ۱۹۴۴ ‏(۸۰ سال) استان شیمانه
درگذشت: ۱۴ مارس ۲۰۱۷ (۷۲ سال)
ملیت: ژاپن
تسونه‌هیکو واتاسه (انگلیسی: Tsunehiko Watase؛ زادهٔ ۲۸ ژوئیهٔ ۱۹۴۴ درگذشته ۱۴ مارس ۲۰۱۷ (۷۲ سال)) هنرپیشه اهل ژاپن بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشت، می‌توان به جنوبگان، اندرومدیا، تاج خیانت و حادثه اشاره کرد.
تسوگیو یامازاکی

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- |
ملیت: ژاپن
زاده: ۲۴ سپتامبر ۱۹۲۹ استان اوئیتا
درگذشته: نامشخص
ورزشی: ورزشی
تسوگیو یامازاکی (انگلیسی: Tsugio Yamazaki؛ زادهٔ ۲۴ سپتامبر ۱۹۲۹ - درگذشته نامشخص) کشتی‌گیر اهل ژاپن بود.
رادیو اسپرینگ‌باک

رادیو اسپرینگ‌باک (آفریکانس: Springbokradio؛ ‏ sprəŋbɔkˈrɑ:di.uə) یک شبکهٔ پخش رادیویی در آفریقای جنوبی بود که مابین سال‌های ۱۹۵۰ تا ۱۹۸۶ فعال بود.
در ۱ مه ۱۹۵۰، رادیو اسپرینگ‌باک که نخستین ایستگاه رادیویی تجاری در آفریقای جنوبی بود به روی آنتن رفت. برنامه‌های این رادیو که به دو زبان انگلیسی و آفریقایی بود از ژوهانسبورگ پخش می‌شد. درآمد این رادیو با پخش برنامه‌های متنوع تا پایان دههٔ ۱۹۵۰ به ۲۰۵٬۴۳۹ پوند آفریقای جنوبی و تا سال ۱۹۶۱ به بیش از ۱ میلیون پوند آفریقای جنوبی (۲ میلیون رند آفریقای جنوبی) و تا سال ۱۹۷۰ به ۶٫۵ میلیون رند آفریقای جنوبی رسید.
با افزایش تعداد شبکه‌های رادیویی رقیب، درآمد رادیو اسپرینگ‌باک کم‌کم افت کرد و تا سال ۱۹۸۵ به‌شدت کاهش یافت و تعداد شنوندگانش نیز چنان افت کرد که این شبکهٔ رادیویی در ۳۱ دسامبر ۱۹۸۵ منحل شد.
دهستان میان‌دورود کوچک

| اطلاعات کلی | اطلاعات کلی |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: مازندران
شهرستان: ساری
بخش: مرکزی
جمعیت: ۳۰٬۶۷۳ نفر (سرشماری ۱۳۹۵)
دهستان میاندورود کوچک، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساری در استان مازندران.
جمعیت این دهستان بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ در حدود (۱۰٬۲۱۵ خانوار) ۳۰٬۶۷۳ نفر است.
تسوندیماخی

| تسوندیماخی Цундимахи | تسوندیماخی Цундимахи |
| --- | --- |
Selo: Selo
تسوندیماخینمایش نقشه داغستانتسوندیماخینمایش نقشه روسیه: تسوندیماخینمایش نقشه داغستانتسوندیماخینمایش نقشه روسیه
مختصات: ۴۲°۱۵′ شمالی ۴۷°۱۸′ شرقی﻿ / ﻿۴۲٫۲۵۰°شمالی ۴۷٫۳۰۰°شرقی﻿ / 42.250; 47.300: مختصات: ۴۲°۱۵′ شمالی ۴۷°۱۸′ شرقی﻿ / ﻿۴۲٫۲۵۰°شمالی ۴۷٫۳۰۰°شرقی﻿ / 42.250; 47.300
کشور: روسیه
ناحیه‌های فدرال روسیه: داغستان
شهرستان: شهرستان آگولسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۰۰
تسوندیماخی (به لاتین: Tsundimakhi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان آگولسکی واقع شده‌است.
ترابیت

الگو:ترابیت‌هایک ضریبی از واحد ترابیت است که برای انبارش داده کامپیوتری استفاده شده و علامتش Trabit یا Trab می‌باشد. پیشوند ترا (با علامت T) در دستگاه بین‌المللی یکاها ضریب ۱۰۱۲ (تریلیون) تعریف شده است، بنابراین:
یکای ترابیت ارتباط نزدیکی با یکای گیبی‌بیت، یک یکای دودویی با پیشوند مبی که به ارزش ۲۴۰ (۱٬۰۹۹٬۵۱۱٬۶۲۷٬۷۷۶) بیت بوده و حداکثر ۱۲٪ از ترابیت بزرگتر است، دارد. با وجود اینکه پیشوند‌های جدیدی بر مبنای دودویی توسط کمیسیون الکتروتکنیکی بین‌المللی (استاندارد آی‌ئی‌سی ۶۰۰۲۷) تعریف شده‌اند اما هنوز در بازار از پیشوندهای اس‌آی استفاده می‌شود.
تسوگومی ساکورای

تسوگومی ساکورای (به ژاپنی: 櫻井つぐみ،  زادهٔ ۳ سپتامبر ۲۰۰۱) یک کشتی‌گیر آزادکار کشور ژاپن است.
از افتخارات وی می‌توان به کسب چهار مدال طلا بازی‌های المپیک ۲۰۲۴ پاریس و مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۱ و مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۲  و مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۳ اشاره کرد.
پاتلیکر فلتس، پنسیلوانیا

| پاتلیکر فلتس، پنسیلوانیا | پاتلیکر فلتس، پنسیلوانیا |
| --- | --- |
حوزه سرشماری: حوزه سرشماری
پاتلیکر فلتس، پنسیلوانیا: پاتلیکر فلتس، پنسیلوانیا
کشور: ایالات متحده آمریکا
ایالت آمریکا: پنسیلوانیا
شهرستان: شهرستان میفلن، پنسیلوانیا
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا)
 • کل: ۱۷۲
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (منطقه زمانی شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
پاتلیکر فلتس (به انگلیسی: Potlicker Flats) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان میفلن، پنسیلوانیا واقع شده‌است. پاتلیکر فلتس ۱۷۲ نفر جمعیت دارد.
دهستان میان‌جوین

| میان جوین | میان جوین |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۶°۴۸′ شمالی ۵۷°۵′ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۸۰۰°شمالی ۵۷٫۰۸۳°شرقی﻿ / 36.800; 57.083: مختصات: ۳۶°۴۸′ شمالی ۵۷°۵′ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۸۰۰°شمالی ۵۷٫۰۸۳°شرقی﻿ / 36.800; 57.083
کشور: ایران
استان: خراسان رضوی
شهرستان: جغتای
بخش: هلالی
جمعیت: ۱۱۵۶نفر
میان جوین، دهستانی از توابع بخش هلالی و در شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران است.
جمعیت

بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت این دهستان (۲٬۸۱۲خانوار) برابر با ۱۱٬۵۶نفر
بوده است.
دهستان اسفندک

| اطلاعات کلی | اطلاعات کلی |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: سراوان
بخش: مهرگان
مرکز دهستان: اسفندک
سال تأسیس: ۱۳۶۶ خورشیدی
جمعیت: ۴٬۵۶۸ نفر (۱۳۹۵)
تعداد آبادی: ۱۸
پیش‌شمارهٔتلفنی مرکز: ۰۵۴
دهستان اسفندک، یکی از دهستان‌های بخش مهرگان شهرستان سراوان در استان سیستان و بلوچستان است. مرکز این دهستان، شهر اسفندک است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان اسفندک برابر با ۴٬۵۶۸ نفر بوده‌است.
ترکیب معدنی

ترکیبات معدنی عبارتند از کلیه ترکیبات شیمیایی که منحصراً شامل عوامل شیمیایی آلی (مانند ترکیبات با پیوند کربن-هیدروژن) در ساختار مولکولی خود نباشند.
ترکیباتی نظیر الماس و گرافیت که از کربن خالص تشکیل شده‌اند نیز جز مواد معدنی محسوب می‌شوند.
دهستان تنگ

| اطلاعات کلی | اطلاعات کلی |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: کنارک
بخش: کهیر
مرکز دهستان: بندر تنگ
سال تأسیس: ۱۴۰۰ خورشیدی
جمعیت: ۵٬۸۵۸ نفر (۱۳۹۵)
تعداد آبادی: ۱۶
پیش‌شمارهٔتلفنی مرکز: ۰۵۴
دهستان تنگ، یکی از دهستان‌های بخش کهیر شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. مرکز این دهستان، روستای بندر تنگ است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان تنگ برابر با ۵٬۸۵۸ نفر بوده‌است.
ترابی چامکران

| ترابی چامکران | ترابی چامکران |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳ ژوئیهٔ ۱۹۸۷ ‏(۳۷ سال) مرسین
ملیت: ترکیه
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۳–اکنون
ترابی چامکران (انگلیسی: Turabi Çamkıran؛ زادهٔ ۳ ژوئیهٔ ۱۹۸۷) بازیگر اهل ترکیه است. وی از سال ۲۰۱۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
تلمبه باقری

تلمبه باقری ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
تلمبه باقری (داراب)، استان فارس
تلمبه باقری (مرودشت)، استان فارس
تلمبه باقری (نی‌ریز)، استان فارس
تلمبه باقری (بردسیر)، استان کرمان
دول‌سیاه

| دول‌سیاه | دول‌سیاه |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: : مختصات: 
کشور: ایران
استان: خوزستان
شهرستان: اندیمشک
بخش: بخش الوار گرمسیری
دهستان: مازو
جمعیت: کمتر از ۳ خانوار (سرشماری ۹۵)
دول‌سیاه، روستایی از توابع بخش الوار گرمسیری شهرستان اندیمشک در استان خوزستان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان مازو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۴ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
ابرسویلر

| Ébersviller | Ébersviller |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: فرانسه
ناحیه: گرانت است
دپارتمان: موزل
بخش: Boulay-Moselle
کانتون: Bouzonville
کمون: Communauté de communes du Bouzonvillois
حکومت: حکومت
 • شهردار(2008–2014) : Edmond Moritz
مساحت۱: ۱۴٫۰۷ کیلومتر مربع (۵٫۴۳ مایل مربع)
جمعیت (1999)۲: ۶۶۰
 • تراکم: ۴۷/کیلومتر مربع (۱۲۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان اروپای مرکزی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کد آماری/کد پستی: 57186 /57320
ارتفاع: ۲۱۰–۳۵۱ متر (۶۸۹–۱٬۱۵۲ فوت)  (avg. ۲۳۵ متر یا ۷۷۱ فوت)
۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) ۲: ۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) ۲
ابرسویلر (به فرانسوی: Ébersviller) یک کمون در فرانسه است که در Canton of Bouzonville واقع شده‌است.
خصوصیات

ابرسویلر ۱۴٫۰۷ کیلومترمربع مساحت و ۶۶۰ نفر جمعیت دارد و ۲۳۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دول‌بهار

| دول‌بهار | دول‌بهار |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: : مختصات: 
کشور: ایران
استان: آذربایجان غربی
شهرستان: مهاباد
بخش: بخش خلیفان
دهستان: منگور شرقی
جمعیت: ۲۲ نفر (سرشماری ۹۵)
دول‌بهار، روستایی از توابع بخش خلیفان شهرستان مهاباد در استان آذربایجان غربی ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان منگور شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۶ نفر (۴ خانوار) بوده‌است.
بی‌نای بی‌ریث

| 0 | 1 |
| --- | --- |
בְּנֵי בְּרִית: בְּנֵי בְּרִית
نام پیشین: محفل مستقل بی‌نای بی‌ریث (و بسیاری دیگر)
بنیان‌گذاری: ۱۳ اکتبر ۱۸۴۳؛ ۱۸۰ سال پیش (۱۸۴۳-۱۳}})
گونه: مردم‌نهاد
شناسه مالیاتی: ۵۳–۰۱۷۹۹۷۱
مکان: واشینگتن، دی.سی.
رئیس: سث جی. ریکلین
مدیرعامل: دنیل اس. ماریاشین
نایب رئیس: برد آدولف
وبگاه: www.bnaibrith.org
بی‌نای بی‌ریث (B'nai B'rith International) (‎/bəˌneɪ ˈbrɪθ/‎، عبری: בְּנֵי בְּרִית‎ ' فرزندان عهد ') یک سازمان خدماتی یهودی است. بی‌نای بی‌ریث اعلام داشته‌است که به امنیت و تداوم قوم یهود و دولت اسرائیل و مبارزه با یهودی‌ستیزی و سایر اشکال تعصب متعهد است.
گواهی عضویت در بی‌نای‌بی‌ریث در سال ۱۸۷۶ که در ادامه به بی‌نای‌بی‌ریث بین‌المللی تغییر نام یافت.
اگرچه ریشه‌های تاریخی این سازمان از سیستم لژها و واحدهای برادرانه در اواخر قرن نوزدهم سرچشمه می‌گیرد، با کاهش سازمان‌های برادرانه در سراسر ایالات متحده، این سازمان به یک سیستم دوپاره متشکل از لژها و واحدها تبدیل شد. الگوی عضویت همانند سایر سازمان‌های معاصری که از اعضای وابسته تشکیل شده‌اند، به دریافت حق‌الزحمه رسمی از اعضا تبدیل شده‌است. بی‌نای‌بی‌ریث دارای اعضا، واقفان و حامیان در سراسر جهان است.
تاریخچه

بی‌نای‌بی‌ریث در ۱۳ اکتبر ۱۸۴۳ توسط ۱۲ مهاجر یهودی آلمانی به رهبری هنری جونز در کافه Aaron Sinsheimer در قسمت پایین ایست ساید شهر نیویورک تأسیس شد. این سازمان نوبنیاد حاصل تلاشی برای سازماندهی یهودیان جامعه محلی برای مقابله با آنچه که آیزاک روزنبورگ، یکی از بنیانگذاران، «وضعیت اسفناک یهودیان در کشور تازه‌پذیرفته‌شده ما» نامید، بود. هدف گروه جدید، همان‌طور که در اساسنامه آن توضیح داده شده‌است، انجام مراسمات سنتی جوامع یهودی در اروپا بود: «عیادت و مراقبت از بیماران» و «حمایت و کمک به بیوگان و یتیمان». بنیانگذاران آن امیدوار بودند که خدمات سازمان به زودی تمام یهودیان ایالات متحده را در بر بگیرد، اما این اتفاق نیفتاد، زیرا سازمان‌های یهودی دیگر نیز در همان زمان در حال شکل‌گیری بودند.
بنیانگذاران آلمانی زبان در اصل سازمان را بی‌نای بی‌ریث (در آلمانی به معنای "برادران عهد") نامیدند تا هدف آنها را از نظم برادرانه ای که می‌تواند برای کل یهودیان آمریکایی آرامش ایجاد کند، منعکس کند. اگرچه جلسات اولیه به زبان آلمانی برگزار می‌شد، پس از مدت کوتاهی انگلیسی به عنوان زبان رسمی انتخاب شد و نام سازمان بهبی‌نای بی‌ریث تغییر یافت. در اواخر قرن بیستم، ترجمه جدیدتر و فراگیرتر «فرزندان میثاق» جایگزین نام قبلی شد.
با وجود شروع به کار در محیطی برادرانه و محلی، بی‌نای‌بی‌ریث به‌زودی در آغاز راه خود از حقوق یهودیان سخن گفت و از ارتباطات ملی در حال رشد خود به عنوان راهی برای اعمال نفوذ سیاسی به نمایندگی از یهودیان جهان استفاده کرد. برای مثال، در سال ۱۸۵۱، طومارهایی را منتشر کرد که از دانیل وبستر ، وزیر امور خارجه، خواسته بود تا در جریان مذاکرات تجاری در حال انجام، خواستار پایان محدودیت‌های یهودیان در سوئیس شود. در دهه ۱۹۲۰، بی‌نای‌بی‌ریث با پیوستن به هیئت‌های یهودی و لابی‌گری‌ای که از طریق آن یهودیان آمریکایی به دنبال تأثیرگذاری بر سیاست‌های عمومی داخلی و خارجی بودند، به فعالیت سیاسی خود ادامه داد. بی‌نای‌بی‌ریث همچنین نقش مهمی در سیاست فراملی یهود ایفا کرد. گسترش بعدی سازمان در سراسر جهان، آن را به مرکز عصبی ارتباطات درون یهودی و تلاش متقابل تبدیل کرد.
۱۸۴۳ تا اوایل دهه ۱۹۰۰

فعالیت‌های این سازمان در طول قرن‌های ۱۹ و ۲۰ تحت عنوان کمک‌های متقابل، خدمات اجتماعی و بشردوستانه بود. با توجه به نگرانی‌های یهودیان برای محافظت از خانواده‌هایشان، اولین اقدام ملموس این سازمان، ایجاد بیمه نامه ای بود که به بیوه‌های اعضای متوفی، ۳۰ دلار برای هزینه‌های تشییع جنازه و مستمری یک دلار در هفته برای بقیه عمر آنها اعطا می‌کرد. برای کمک به فرزندان متوفی، هر کودک یهودی نیز کمک هزینه‌ای دریافت می‌کرد و به خانواده‌های یهودی این اطمینان را می‌داد که به فرزندان پسر، حرفه‌ای مناسب آموزش داده می‌شود.
در سال ۱۸۵۱، تالار میثاق به عنوان اولین مرکز اجتماع یهودیان و همچنین اولین کتابخانه عمومی یهودیان در ایالات متحده برپا شد. یک سال بعد، بی‌نای‌بی‌ریث کتابخانه Maimonides را تأسیس کرد. بلافاصله پس از جنگ داخلی - زمانی که یهودیان دو طرف نبرد بی‌خانمان شدند - بی‌نای‌بی‌ریث خانه ایتام یهودی کلیولند با ۲۰۰ تخت را تأسیس کرد. در طی چندین سال بعد، این سازمان بیمارستان‌ها، یتیم‌خانه‌ها و خانه‌های متعددی را برای سالمندان تأسیس نمود.
در سال ۱۸۶۸، زمانی که سیل ویرانگر بالتیمور را فلج کرد، بی‌نای‌بی‌ریث با یک کمپین امدادرسانی به مقابله با بلایای طبیعی پرداخت. این اقدام ۱۳ سال قبل از تأسیس صلیب سرخ آمریکا انجام شد و اولین برنامه از برنامه‌های امدادی ملی بود. در همان سال، بی‌نای‌بی‌ریث اولین پروژه بشردوستانه خارج از کشور خود را با جمع‌آوری ۴۵۲۲ دلار برای کمک به قربانیان اپیدمی وبا در فلسطین عثمانی اجرا کرد.
در سال ۱۸۷۵، یک لژ در تورنتو احداث گردید. پس از آن یک لژ دیگر در مونترال و در سال ۱۸۸۲ لژ دیگری در برلین تأسیس شد. عضوگیری در خارج از ایالات متحده به سرعت رشد کرد. به زودی، لژها در قاهره (۱۸۸۷) و در اورشلیم (۱۸۸۸ - نه سال قبل از اینکه تئودور هرتزل اولین کنگره صهیونیستی را در بازل، سوئیس تشکیل دهد) تشکیل شد. لژ اورشلیم اولین سازمان عمومی بود که تمام جلسات خود را به زبان عبری برگزار نمود.
پس از سال ۱۸۸۱، با مهاجرت گسترده یهودیان اروپای شرقی به ایالات متحده، بی‌نای‌بی‌ریث از کلاس‌های آمریکایی‌سازی، مدارس تجاری و برنامه‌های امدادی حمایت نموده و یک دوره رشد سریع عضوگیری، تغییر در سیستم نمایندگی و مراسم مخفی مشترک در سازمان‌های برادری را آغاز نمود. در سال ۱۸۹۷، زمانی که تعداد اعضای سازمان در ایالات متحده کمی بیش از ۱۸۰۰۰ نفر بود، بی‌نای‌بی‌ریث یک شعبه کمکی بانوان در سانفرانسیسکو مستقر نمود که قرار بود به زنان بی‌نای‌بی‌ریث تبدیل شود، اما در سال ۱۹۸۸ به عنوان یک سازمان مستقل بین‌المللی زنان یهودی، از هسته اصلی جدا گردید.
اوایل قرن بیستم

در واکنش به قتل‌عام کیشینف در سال 1903 رئیس‌جمهور وقت تئودور روزولت و جان هی وزیر امورخارجه با کمیته اجرایی بی‌نای‌بی‌ریث در واشینگتن دیدار کردند، مدیر وقت بی‌نای‌بی‌ریث، سیمون ولف پیش نویس طوماری را به رئیس‌جمهور ارائه نمود که در اعتراض به عدم موضع‌گیری دولت روسیه در مقابل قتل‌عام منتشر گردد. روزولت از این امر استقبال نموده و با انتشار آن طومار موافقت کرد و لژهای بی‌نای‌بی‌ریث شروع به جمع‌آوری امضا در سراسر کشور نمودند.
در دو دهه اول قرن بیستم، بی‌نای‌بی‌ریث، سه سازمان بزرگ یهودی امروزی را راه اندازی نمود: اتحادیه ضد افترا (ADL), Hillel و BBYO (در اصل سازمان جوانان بی‌نای‌بی‌ریث). این سازمان‌ها بعداً مسیر رشد و حرکت خود را با درجات مختلفی از خودمختاری ادامه دادند.
نگرانی اصلی سازمان در دهه ۱۹۲۰ حفظ ارزش‌های یهودی بود، زیرا مهاجرت کند شد و جمعیت بومی یهودی از اجداد اروپای شرقی به بلوغ رسیدند. در سال ۱۹۲۳، خاخام بنجامین فرانکل از ایلینوی هیلل را تأسیس کرد - سازمانی در محوطه دانشگاه ایلینویز در اوربانا-شامپین برای ارائه هم‌زمان خدمات نوگرایانه و سنت‌گرایانه سبت، کلاس‌های آموزشی یهودیت و برگزاری رویدادهای اجتماعی برای دانشجویان یهودی. دو سال بعد، فرانکل با پیشنهاد الحاق پردیس این سازمان جدید به بی‌نای‌بی‌ریث مراجعه نمود. حمایت مالی بی‌نای‌بی‌ریث از بنیاد هیلل، آن را قادر ساخت تا در سراسر ایالات متحده توسعه یابد و در نهایت بین‌المللی شده و به شبکه‌ای متشکل از بیش از ۵۰۰ سازمان و پردیس دانشجویی تبدیل گردد.
تقریباً همزمان با تأسیس هیلل، سام ببر از اوماها، نب، در سال ۱۹۲۴ طرحی را برای ایجاد سازمان برادری برای مردان یهودی در دبیرستان‌ها به بی‌نای‌بی‌ریث ارائه نمود. سازمان جدید به تقلید از سازمان‌های برادری یونانی که جوانان یهودی از عضویت در آن‌ها منع شده بودند، الف زادیک الف نامیده شده و در سال ۱۹۲۵، AZA به بازوی کمکی بی‌نای‌بی‌ریث در حوزه جوانان تبدیل گردید.
در سال ۱۹۴۰، زنان بی‌نای‌بی‌ریث، سازمان کمکی خود را برای زنان جوان، B'nai B'rith Girls (BBG، در آن زمان یک گروه آزاد از سازمان‌ها) ایجاد نمود و در سال ۱۹۴۴، این دو سازمان به سازمان جوانان بی‌نای‌بی‌ریث (BBYO) تبدیل شدند.
بی‌نای‌بی‌ریث همچنین برای بیش از نیم قرن برگزاری مراسم اردوی یهودیان را بر عهده داشته‌است. در سال ۱۹۵۳، بی‌نای‌بی‌ریث یک اردوگاه ۳۰۰ هکتاری در کوه‌های پوکونو پنسیلوانیا تهیه نمود. این مرکز که در ابتدا کمپ بی‌نای‌بی‌ریث نام داشت، بعدها به افتخار رهبر اولیه BBYO آنیتا پرلمن و همسرش، لوئیس، کمپ بی‌نای‌بی‌ریث Perlman نامگذاری شد. در سال ۱۹۷۶، اردوگاه دوم در نزدیکی مدیسون، ویس اضافه شد. این اردوگاه که به نام بنیانگذار AZA نامگذاری شده بود، به اردوگاه بی‌نای‌بی‌ریث Beber معروف شد. در سال ۲۰۱۰، بیبر کمپ از بی‌نای‌بی‌ریث مستقل شد. هم‌اکنون کمپ پرلمن، هم به عنوان یک اردوگاه کودکان یهودی و هم به عنوان یک مرکز آموزش رهبری عمل می‌کند.
در سال ۱۹۳۸ بی‌نای‌بی‌ریث دفتر خدمات حرفه‌ای را تأسیس نمود تا جوانان را به سمت مشاغل مناسب راهنمایی نماید. این حرکت به تأسیس دفتر خدمات مشاوره و شغلی بی‌نای‌بی‌ریث منجر گردید، آژانسی که تست و مشاوره حرفه‌ای را ارائه نموده و راهنمای شغلی منتشر می‌کرد. در اواسط دهه ۱۹۸۰، این برنامه منحل گردیده و در سایر آژانس‌های اجتماعی ادغام شد.
۱۹۷۷ محاصره حنفیان

در ۹ تا ۱۱ مارس ۱۹۷۷، سه ساختمان در واشینگتن دی سی توسط ۱۲ مرد مسلح مسلمان آفریقایی آمریکایی به رهبری حماس عبدالخالص تصرف شد که ۱۴۹ نفر را گروگان گرفته و یک خبرنگار رادیویی و یک افسر پلیس را کشتند. پس از یک گروگان‌گیری ۳۹ ساعته، همه گروگان‌های دیگر از ساختمان مقر بی‌نای‌بی‌ریث (سالن شهر که اکنون ساختمان جان ا. ویلسون نامیده می‌شود) و مرکز اسلامی واشینگتن آزاد شدند.
افراد مسلح چند خواسته داشتند. آنها «از دولت می‌خواستند که گروهی از مردان را که به کشتن هفت نفر از بستگان - عمدتاً کودک - رهبر حماس عبدالخالص محکوم شده بودند، تحویل دهد. آنها همچنین خواستار جلوگیری از انتشار فیلم محمد رسول‌الله شدند زیرا آن را توهین‌آمیز می‌دانستند.»
مجله تایم خاطرنشان کرد: «اینکه تلفات بیشتر نبود اگرچه به خاطر صبر استراتژیکی بود که تاکتیک اصلی مقامات مجری قانون ایالات متحده برای مواجهه با تروریست‌هاست، اما بیشتر از همه، شاید به دلیل دخالت شجاعانه سه سفیر مسلمان، اشرف غوربال مصر، سحاب زاده یعقوب خان پاکستان و اردشیر زاهدی از ایران بود.»
خدمات اجتماعی

از همان روزهای اولیه، مشخصه تلاش‌های محلی سازمان، خدمات رسانی به جوامعی بود که اعضا در آن زندگی می‌کنند. در سال ۱۸۵۲، این امر به معنای جمع‌آوری پول برای اولین بیمارستان یهودی در فیلادلفیا بود. در قرن بیست و یکم، این تلاش‌های خدمات اجتماعی از تحویل بسته‌های غذایی و پوشاک به یهودیان مسن و ناتوان تا توزیع غذا و دارو در جامعه یهودی کوبا را شامل می‌شود.
با خاکستری شدن جمعیت یهودیان آمریکا، خدمات به سالمندان با اولین مورد از آنچه که قرار بود به شبکه‌ای از ۳۶ ساختمان مسکونی در بیش از ۲۷ جامعه یهودی در سراسر ایالات متحده و بیشتر در سطح بین‌المللی تبدیل شود، بر یک هدف اصلی متمرکز شد. بی‌نای‌بی‌ریث تبدیل به بزرگ‌ترین حامی ملی مسکن برای یهودیان سالمند گردید. تسهیلات ایالات متحده - که با مشارکت وزارت مسکن و توسعه شهری (HUD) ساخته شده‌است - مسکن با کیفیت را برای بیش از ۶۰۰۰ مرد و زن مسن کم‌درآمد، با سن ۶۲ سال و بالاتر، فراهم می‌کند. ساکنان بر اساس درآمدی که دارند، اجاره‌ای را که توسط دولت فدرال تعیین شده‌است، پرداخت می‌نمایند.
آغاز قرن بیست و یکم همچنین شاهد گسترش برنامه خدمات سالمندان بود و سازمان، تبدیل به مرکز خدمات ارشد شد، سازمان، حمایت از انتشارات و سایر خدمات حمایتی را برای رسیدگی به نگرانی‌های مالی، حقوقی، بهداشتی، مذهبی، اجتماعی و خانوادگی افراد بالای ۵۰ سال ارائه می‌نمود.
در سال‌های اخیر، بی‌نای‌بی‌ریث از اصلاحات نظام‌های مراقبت‌های بهداشتی، تأمین اجتماعی و مراقبت‌های دارویی، حمایت کرده‌است.
بی‌نای‌بی‌ریث همچنین در دستور کار داخلی خود، موضوعات روادارانه مانند حمایت از قانون‌گذاری برای مقابله با جرایم ناشی از نفرت و همچنین حمایت از چالش نویسندگی جوانان، Diverse Minds را در دستور کار خود قرار داده‌است. این مسابقه نویسندگی سالانه از دانش‌آموزان دبیرستانی می‌خواهد که کتابی برای کودکان بسازند که به انتقال پیام «پایان دادن به عدم تحمل و تعصب» اختصاص دارد. برندگان این مسابقه، بورسیه‌های تحصیلی دانشگاهی و انتشار و توزیع کتاب‌های‌شان در مدارس و کتابخانه‌های جوامع خود را به‌عنوان جایزه دریافت می‌کنند.
بی‌نای‌بی‌ریث همچنین از برنامه Enlighten America حمایت می‌کند، که محور اصلی آن میثاقی است که در آن، افراد از استفاده از عبارات عامیانه یا جوک گفتن بر اساس نژاد، گرایش جنسی، جنسیت، ملیت یا چالش‌های جسمی یا ذهنی که باعث تحقیر دیگران است، خودداری می‌کنند.
بی‌نای‌بی‌ریث همچنین کتابچه‌ای به زبان انگلیسی و اسپانیایی با نام «کودکان باهوش - کودکان ایمن» تولید و توزیع می‌نماید که هدف آن راهنمایی والدین از طریق بحث با فرزندان‌شان در مورد خطرات احتمالی است.
فعالیت‌های ضدافترا

سازمان بین‌المللی بی‌نای‌بی‌ریث مستقر در آمریکا، اتحادیه ضد افترا B'nai B'rith (ADL) را به عنوان پاسخی به حملات به یهودیان در ایالات متحده تأسیس نمود. در اعلامیه ایجاد ADL به‌طور خاص به لینچ لئو فرانک اشاره شده‌است. ADL اکنون یک سازمان مستقل است.
در استرالیا و نیوزلند، بی‌نای‌بی‌ریث محلی دارای بازوی حقوق بشری خاص خود است که به نام بی‌نای‌بی‌ریث Anti-Defamation Commission (ADC) نامیده می‌شود. این سازمان به حذف افترا علیه یهودیان، مبارزه با نژادپرستی، عدم تحمل و تعصب اختصاص دارد و به دنبال تأمین عدالت و رفتار عادلانه برای همه شهروندان است.