stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
رائول کیویلو

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- |
ملیت: استونی
زاده: ۴ اکتبر ۱۹۷۳ ‏(۵۱ سال) رپلا، استونی
ورزشی: ورزشی
ورزش: تیراندازی با کمان
رائول کیویلو (استونیایی: Raul Kivilo؛ زادهٔ ۴ اکتبر ۱۹۷۳) کماندار اهل استونی بود.
وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۲ و بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۶ شرکت کرده‌است.
ایترامین توسیلات

| 0 | 1 |
| --- | --- |
داده‌های بالینی: داده‌های بالینی
کد ATC: C01DX01 
شناسه‌ها: شناسه‌ها
 نام آیوپاک 2-aminoethyl nitrate; 4-methylbenzenesulfonic acid :  نام آیوپاک 2-aminoethyl nitrate; 4-methylbenzenesulfonic acid 
شمارهٔ سی‌ای‌اس: ۱۳۴۴۵-۶۳-۱ Y
پاب‌کم CID: ۲۶۰۰۰
کم‌اسپایدر: ۲۴۲۱۹
UNII: W9H0R50KY0
KEGG: D07157
ChEBI: CHEBI:۱۳۶۰۰۱
CompTox Dashboard (EPA): DTXSID30158705 
داده‌های فیزیکی و شیمیایی: داده‌های فیزیکی و شیمیایی
فرمول شیمیایی: C9H14N2O6S۱
جرم مولی: ۷۰۰۲۲۷۸۲۷۹۹۹۹۹۹۹۹۹۹♠۲۷۸٫۲۸ g·mol−1
مدل سه بعدی (جی‌مول): Interactive image
 SMILES CC1=CC=C(C=C1)S(=O)(=O)O.C(CO[N+](=O)[O-])N :  SMILES CC1=CC=C(C=C1)S(=O)(=O)O.C(CO[N+](=O)[O-])N 
 InChI InChI=1S/C7H8O3S.C2H6N2O3/c1-6-2-4-7(5-3-6)11(8,9)10;3-1-2-7-4(5)6/h2-5H,1H3,(H,8,9,10);1-3H2 Key:HPPBBWMYZVALRK-UHFFFAOYSA-N :  InChI InChI=1S/C7H8O3S.C2H6N2O3/c1-6-2-4-7(5-3-6)11(8,9)10;3-1-2-7-4(5)6/h2-5H,1H3,(H,8,9,10);1-3H2 Key:HPPBBWMYZVALRK-UHFFFAOYSA-N 
ایترامین توسیلات (انگلیسی: Itramin tosilate) یک رگ‌گشا و بازکننده عروق است.
فهد (کرخه)

| فهد کعب عمیر فهد بالکو | فهد کعب عمیر فهد بالکو |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۱°۴۵′۲۴″ شمالی ۴۸°۲۷′۴۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۷۵۶۶۷°شمالی ۴۸٫۴۶۳۶۱°شرقی﻿ / 31.75667; 48.46361: مختصات: ۳۱°۴۵′۲۴″ شمالی ۴۸°۲۷′۴۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۷۵۶۶۷°شمالی ۴۸٫۴۶۳۶۱°شرقی﻿ / 31.75667; 48.46361
کشور: ایران
استان: خوزستان
شهرستان: کرخه
بخش: بخش مرکزی
دهستان: سیدعباس
جمعیت: ۵۱۷ نفر (سرشماری ۹۵)
فهد کعب عمیر(کرخه)، روستایی در عبدالخان از توابع بخش مرکزی شهرستان کرخه در استان خوزستان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان سیدعباس قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۴۰۰، جمعیت آن ۶۵۰ نفر (۹۹خانوار) بوده‌است.
هوجو تسوناشیگه

با هوجو اوجینوبو اشتباه نشود.
| هوجو تسوناشیگه | هوجو تسوناشیگه |
| --- | --- |
北条 綱成: 北条 綱成
Lord of Tamanawa Castle: Lord of Tamanawa Castle
دوره مسئولیت ۱۵۴۲ – ۱۵۸۷: دوره مسئولیت ۱۵۴۲ – ۱۵۸۷
پس از: هوجو تامه‌ماسا
پیش از: هوجو اوجیتسوگه
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: Katsuchiyo ۱۵۱۵
درگذشته: ۱۱ ژوئن ۱۵۸۷ (۷۲ سال)
ملیت: ژاپن
روابط: هوجو تامه‌ماسا (پدر خوانده) هوجو اوجی‌تسونا (پدرزن) هوجو اوجی‌یاسو (برادرزن)
پدر: کوشیما ماساشیگه
خدمات نظامی: خدمات نظامی
لقب(ها): «جیو هاچیمان»
وفاداری:  خاندان هوجوی اخیر
درجه: فرمانده نظامی
فرمانده: Tamanawa Castle قلعه کاواگوئه  قلعه فوکازاوا
جنگ‌ها/عملیات‌:  Siege of Musashi-Matsuyama (1537)  Battle of Kōnodai (1538)  محاصره قلعه کاواگوئه (۱۵۴۵)  محاصره قلعه هیرای (۱۵۵۱)  محاصره اوداوارا  Battle of Kōnodai (1564)  Battle of Numajiri (۱۵۶۷)  Siege of Fukazawa (۱۵۷۱) 
هوجو تسوناشیگه (به ژاپنی: 北条 綱成 Hōjō Tsunashige)؛ 1515 – ۱۱ ژوئن ۱۵۸۷) سامورایی، و پرسنل نظامی در خدمت خاندان هوجوی اخیر برادرخوانده هوجو اوجی‌یاسو اهل ژاپن بود.
خواهران میرابال

خواهران میرابال
خواهران میرابال (با نام اسپانیایی las hermanas Mirabal) چهار خواهر اهل جمهوری دومنیکن بودند با نام‌های پاتریا، مینروا، ماریا ترزا و دِده که از مخالفان دیکتاتور معروف تروخیو بودند و در فعالیت‌هاو مبارازت مخفیانه علیه رژیم مشارکت داشتند.
سه خواهر از چهار خواهر (پاتریا، مینروا و ماریا ترزا) در ۲۵ نوامبر ۱۹۶۰ به قتل رسیدند. دده تنها خواهر بازمانده در فوریه ۲۰۱۴ به مرگ طبیعی درگذشت.
قتل خواهران میرابال آن‌ها را به «نمادی از مبارزات مردمی و فمینستی» تبدیل کرد.
در سال ۱۹۹۹ مجمع عمومی سازمان ملل به افتخار آن‌ها روز ۲۵ نوامبر را به عنوان روز بین‌المللی مبارزه با خشونت علیه زنان اعلام کرد.
خواهران

پاتریا مرسدس میرابال ریِس: (٢٧ فوریه ١٩٢٢ - ٢۵ نوامبر ١٩۶٠)
ماریا آرخنتینا مینروا میرابال ریِس: (١٢ مارس ١٩٢٧ - ٢۵ نوامبر ١٩۶٠)
آنتونیا ماریا ترزا میرابال ریِس: (١۵ اکتبر ١٩٣۴ - ٢۵ نوامبر ١٩۶٠)
بلژیکا آدله میرابال ریِس: (١ مارس ١٩٢۴ - ١ فوریه ٢٠١۴)
سال‌های کودکی

خانوادهٔ میرابال در منطقه سیباو دومنیکن مزرعه دار بودند. چهار خواهر توسط والدینشان انریکه میرابال فرناندز و مرسدس ریِس کامیلو در یک خانوادهٔ طبقه متوسط پرورش یافتند.
بلژیکا که به نام دِدِه خوانده میشد، برخلاف سه خواهر دیگر به کالج نرفت. او به عنوان زنی خانه‌دار در ادارهٔ تجارت خانوادگی شامل کشاورزی و گله داری مشارکت می‌کرد.
سال‌های کودکی > پاتریا مرسدس میرابال ریِس

پاتریا مرسدس میرابال ریِس، بزرگترین خواهر در ۲۷ فوریه ۱۹۲۴ به دنیا آمد. وقتی ۱۴ ساله بود به مدرسه شبانه‌روزی کاتولیک کولخیو اینماکولادا کونسّسیون در لا وگا فرستاده شد. وقتی ۱۷ ساله بود مدرسه را ترک کرد و با کشاورزی به نام پدرو گونزالز که بعدها در مبازرات پاتریا بر علیه رژیم تروخیو او را همراهی کرد، ازدواج نمود.
از پاتریا نقل شده‌است: " ما نمی‌توانیم اجازه دهیم فرزندانمان در این فساد و استبداد رشد کنند. ما باید با آن مبارزه کنیم و من حاضرم در این راه از هرچیزی بگذرم حتی در صورت ضرورت از زندگی‌ام. "
سال‌های کودکی > ماریا آرخنتینا مینروا میرابال ریِس

ماریا آرخنتینا مینروا میرابال ریِس، سومین خواهردر ۱۲ مارس ۱۹۲۶ به دنیا آمد. در ۱۲ سالگی به خواهرش پاتریا در کولخیو اینماکولادا پیوست و پس از فارغ‌التحصیل شدن به دانشگاه سانتو دومینگو رفت.
او به تحصیل حقوق پرداخت اما از آنجا که در سال ۱۹۴۹ به پیشنهادات عاشقانهٔ تروخیو پاسخ منفی داد، موفق به دریافت مدرک لیسانسش نشد.
وی در دانشگاه با همسرش مونولا تاوارس خوستو که از مبارزین بر علیه تروخیو بود، آشنا شد.
مینروا در میان خواهرانش از همه رادیکالتر بود و چندین بار با دستور شخص تروخیو دستگیر و مورد تعرض واقع شد.
از او نقل شده‌است: " مایهٔ خوشحالی است که هر آنچه مقدور است برای کشورمان که از اینهمه فلاکت رنج می‌برد انجام دهیم. خیلی غم انگیز است که کسی به دست به سینه ایستادن اکتفا کند. "
سال‌های کودکی > آنتونیا ماریا ترزا میرابال ریِس

آنتونیا ماریا ترزا میرابال ریِس، چهارمین و جوانترین خواهر در ۱۵ اکتبر ۱۹۳۵ به دنیا آمد. او پس از اتمام کولخیو اینماکولاد در ۱۹۵۴ از کالج لیسه دو سانفرانسیسکو دِماکوریس فارغ‌التحصیل شد و سپس در دانشگاه سانتو دمینگو رفت به تحصیل ریاضیات پرداخت.
بعد از اتمام تحصیلاتش با لئوناردو گوزمن ازدواج کرد.
او به شدت خواهر بزرگش مینروا را تحسین می‌کرد و تفکرات سیاسی او را با شور و اهتمام دنبال می‌کرد.
ماریا ترزا نیز با دستور مستقیم تروخیو بازداشت و مورد تعرض قرار گرفت. از او نقل شده‌است: «شاید که نزدیکترنی چیز به ما مرگ باشد ولی این موضوع مرا نمی‌ترساند. ما باید برای آنچه عادلانه است به مبارزه ادامه دهیم.»
فعالیت‌های سیاسی

مینروا تحت تأثیر عمویش به جنبشهای سیاسی بر علیه تروخیو پیوست که از ۱۹۳۰ تا ۱۹۳۸ و از ۱۹۴۲ تا ۱۹۵۲ رئیس‌جمهور رسمی کشور، اما عملاً از ۱۹۳۰ تا ۱۹۶۱ زمانی که به قتل رسید دیکتاتور و گرداننده اصلی در پشت صحنهٔ سیاسی کشور بود.
خواهران مینروا از او در پیوستن به جنبش تبعیت کردند: در ابتدا ماریا ترزا کسی که پس از زندگی در خانهٔ مینورا از فعالیت‌های او آگاه شد و سپس پاتریا پس از اینکه شاهد کشتار جمعی گروهی از مردم در یک مراسم مذهبی توسط مردان تروخیو بود به آن‌ها ملحق شد.
دِدِه، شاید بیشتر از آن جهت که همسرش خایمتو موافق نبود به آن‌ها نپیوست. مینروا، ماریا ترزا و پاتریا با الهام از کشتاری که پاتریا شاهدش بود، گروهی به نام جنبش چهاردهم ژوئن علیه رژیم تروخیو تشکیل دادند. آنان به پخش اعلامیه دربارهٔ کسانی که توسط تروخیو کشته می‌شدند و جمع‌آوری لوازم موردنیاز برای سلاح‌ها و بمب‌هایی بودند اقدام می‌کردند. در داخل گروه سه خواهر خودشان را "لا ماری پوساس " یا پروانه‌ها می‌نامیدند که از نام زیرزمینی مینروا گرفته شده بود.
مینروا و ماریا ترزا دستگیر شدند ولی خوشبختانه به خاطر مخالفت‌های بین‌المللی گسترده بر علیه رژیم تروخیو مورد شکنجه قرار نگرفتند. آن دو به همراه همسرانشان و همسر پاتریا در بازداشتگاه ویکتوریا در سانتو دومینگو زندانی شدند.
در ۱۹۶۰ سازمان کشورهای آمریکایی فعالیت‌های تروخیو را محکوم کرد و ناظرانی به دومنیکن فرستاد. در این زمان مینروا و ماریا ترزا آزاد شدند ولی همسرانشان در حبس ماندند.
در سایت اینترنتی که برای یادمان آن‌ها ساخته شده به نام، پرسش کردن را بیاموز، مؤلف می‌نویسد «مهم نیست تروخیو چند بار آن‌ها را به زندان انداخت، مهم نیست که چقدر از اموال و دارایی‌های آن‌ها توقیف شد، مینروا، پاتریا و ماریا ترزا هرگز تسلیم نشدند و هرگز از مأموریتشان برای برقراری دموکراسی و آزادی‌های مدنی برای مردم این جزیره چشم پوشی نکردند.»
ترور

در ۲۵ نوامبر ۱۹۶۰ پاتریا، مینروا و ماریا ترسا و رانندهٔ آن‌ها رافینو دلا کروز، به ملاقات همسران زندانی ماریا ترزا و مینورا رفته بودند. آنان در راه بازگشت به خانه توسط مأمورین تروخیو متوقف شدند. مأمورین آن‌ها را از هم جدا کرده، با باتوم مورد ضرب و شتم قرار داده و خفه کردند. سپس بدن های بی جان آن‌ها جمع‌آوری و در ماشین جیپ گذاشته و از جاده‌ای کوهستانی به پایین رها کردند، با این هدف که مرگ آن‌ها یک تصادف به نظر برسد.
بعد از ترورِ تروخیو در ۱۹۶۱ ژنرال "پاپو رومن" تصدیق کرد که از کشته شدن آنان توسط ویکتور آلیسینیو پینیا ریورا، مرد دست راستی تروخیو به همراه سیریاکو دلا روسا، رومان امیلیو روخاس هٔ آلفونسو کروس والریا و ایملیو استرادا مالتا اعضا پلیس مخفی تروخیو اطلاع داشته‌است.
درخصوص اینکه تروخیو مستقیماً دستور قتل آنان را صادر کرده بود یا پلیس مخفی راساً اقدام کرده، کوالیر نوشته "ما می‌دانیم که دستوراتی از این نوع نمی‌توانست از جایی پایین‌تر از رده حاکمیت صادر شده باشد. بدون دستور مستقیم خود تروخیو یا حداقل با موافقت ضمنی اون چنین اقدامی امکانپذیر نبود."
همچنین یکی از عاملان ترور سیریاکو دلاروسا گفت: من سعی کردم از این فاجعه جلوگیری کنم اما نمی‌توانستم، چرا که در این صورت تروخیو همهٔ ما را می‌کشت.
پس از واقعه

براساس گفته‌های مورخ "برنارد دیدریچ"، ترور خواهران میرابال "بیش از سایر جنایات تروخیو مردم دومنیکن را متاثر کرد." و راه را برای ترور شخص تروخیو که شش ماه بعد اتفاق افتاد هموار نمود.
جزییات قتل خواهران میرابال به شکل محتاطانه‌ای فقط در سطوح بالا مورد بررسی قرار گرفت تا سال ۱۹۹۶ که رئیس‌جمهور خواکین بالاگوئر پس از دو دهه مجبور به افشای جزییات بیشتری شد.
بالاگوئر که در زمان ترور رئیس‌جمهور بود در حقیقت شاگرد و دست آموختهٔ تروخیو بود (گرچه در آن زمان سعی می‌کرد با حفظ فاصله از زنرال تورخیو تصویر سیاستمداری معتدل تر از خودش ترسیم کند).
در سال ۱۹۹۷ طی بازنگری سرفصل‌های درس تاریخ در مدارس دولتی خواهران میرابال با عنوان شهدای ملی معرفی شدند.
در دوران پسا – بالاگوئر اتفاقات بسیاری به وقوع پیوست که موجب افزایش احترام و جایگاه خواهران میرابال شد، از آن جمله برقراری نمایشگاهی از متعلقاتشان در موزهٔ ملی تاریخ و جغرافی در سانتو دومینگو و جایگزین کردن یادبود افتخار تروخیو با نقاشی دیواری به افتخار خواهران میرابال.
بعد از ترور، دده، تنها خواهر بازمانده خود را وقف محافظت از میراث خواهرانش نمود. او تربیت شش فرزند آن‌ها را عهده‌دار شد از جمله مینو تراوارِس میرابال دختر مینروا کسی که از سال ۲۰۰۲ قائم مقام حوزهٔ ملی در مجلس سفلی کنگرهٔ دومنیکین و پیش از آن در سال‌های ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۰ قائم مقام وزارت خارجه بود.
از فرزندان خودِ دده، جیم دیوید فرناندز میرابال، وزیر محیط زیست و منابع طبیعی و معاون سابق رئیس‌جمهور دومنیکن بود.
در ۱۹۹۲ دده بنیاد خواهران میرابال را پایه‌گذاری کرد و در ۱۹۹۴ موزهٔ خواهران میرابال را در زادگاهشان سالکدو بازگشایی نمود.
از او در ۲۵ اگوست ۲۰۰۹ کتابی منتشر شد به نام ویواس سو خاردین (همیشه زنده در باغچهٔ آن‌ها). وی تا سال ۲۰۱۴ زمان مرگش در ۸۸ سالگی در خانهٔ سالکدو همان جایی که خواهرانش به دنیا آمده بودند زندگی کرد.
میراث

در ۱۷ دسامبر ۱۹۹۹ مجمع عمومی سازمان ملل، ۲۵ نوامبر را به افتخار خواهران میرابال به عنوان روز بین‌المللی مبارزه با خشونت بر علیه زنان اعلام نمود. این روز اولین روز از یک بازهٔ ۱۶ روزه از مناسبت هایی در خصوص فعالیت علیه خشونت جنسی است. آخرین روز از این دوره یعنی روز ۱۰ دسامبر "روز بین‌المللی حقوق بشر" است.
در ۲۱ نوامبر ۲۰۰۷ نام استان سالکدو به استان خواهران میرابال تغییر نام داد.
بر روی اسکناس ۲۰۰ پزویی دومینیکن تصویر خواهران میرابال حک شده و تمبری نیز به یادبود آنان منتشر شده‌است.
ابلیسک (نماد افتخار) ۱۳۷ فوتی که به دستورتروخیو در ۱۹۳۵ به مناسبت تغییر نام پایتخت، از سانتو دومینگو به سویداد تورخیو ساخته شد با نقاشی دیواری به افتخار خواهران میرابال پوشانده شد.
در۱۹۹۷ شرکت مخابراتی کدتل اسپانسر اجرای مجدد این نقاشی دیواری توسط السا نونیز شد. هر چند سال یکبار این تصویر از نو نقاشی می‌شود.
در ۲۰۰۵ آمایا سالازار این تصویر را نقاشی کرد.
در ۲۰۱۱ بانکو دل پروگرسو (بانگ پروگرس) اسپانسر باز اجرایی این نقاشی توسط داستین مونیز شد.
به عنوان نمادی جهانی برای عدالت اجتمالی و فمینیسم، خواهران میرابال الهام بخش پیدایش سازمان‌های بسیاری با محوریت پاسداری از میراث آنان شدند. یکی از این سازمان‌ها مرکز فرهنگی خواهران میرابال است یک سازمان غیرانتفاعی که در زمینهٔ بهبود وضعیت خانواده‌های مهاجر فعالیت می‌کند.
در فرهنگ عامه

در ۱۹۹۴ نویسنده آمریکایی- دومنیکن خولیا آلوارز رمانی با عنوان به زمان پروانه‌ها منتشر کرد که زندگی خواهران میرابال را به زبان داستان روایت می‌کرد.
براساس این رمان در سال ۲۰۰۱ فیلمی با همین نام با بازی سلما هایک در نقش مینروا و ادوارد جیمز الموس در نقش تروخیو و مارک انتونی در یک نقش مکمل ساخته شد.
از خواهران میرابال در رمان زندگی شگفت‌انگیز کوتاه اسکار وائو نوشتهٔ خونات دیاز نویسنده آمریکایی-دومنیکن نیز یاد شده‌است.
داستان سه خواهر در قالب کتاب کودک با عنوان چگونه پروانه‌ها بال درمی‌آورند نیز تصویر شده‌است.
فیلمساز شیلیایی سیسیلیا دمیکو فیلم مستندی با عنوان نام رمز: پروانه‌ها تولید کرد. این فیلم حاوی مصاحبه با دده و سایر افراد خانوادهٔ میرابال است.
میشله رودریگوئز هنرپیشه نیز در تهیه فیلم تروپیکو د سنگرِ (خون گرمسیری) که زندگی سه خواهر را روایت می‌کرد مشارکت نمود. او در این فیلم در نقش مینروا ظاهر شد. دده میرابال نیز در تولید این فیلم شرکت داشت.
ماریوس وارگاس یوسا سال ۲۰۰۰ در رمان سوربز ترور تورخیو و اثراتش بر زندگی مردم دومنیکن را روایت کرده. او به خواهران میرابال نیز اشاره کرده‌است.
بازیکن تنیس معروف اهل دومنیکن مایکل-ری پالارس گونزالز از عموزادگان خواهران میرابال است.
درمور

| درمور | درمور |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۵°۱′۴۵″ شمالی ۴۶°۲۰′۱۸″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۰۲۹۱۷°شمالی ۴۶٫۳۳۸۳۳°شرقی﻿ / 35.02917; 46.33833: مختصات: ۳۵°۱′۴۵″ شمالی ۴۶°۲۰′۱۸″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۰۲۹۱۷°شمالی ۴۶٫۳۳۸۳۳°شرقی﻿ / 35.02917; 46.33833
کشور: ایران
استان: کرمانشاه
شهرستان: پاوه
بخش: بخش مرکزی
دهستان: هولی
جمعیت: ۱۰ نفر (سرشماری ۹۵)
درمور، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان پاوه در استان کرمانشاه ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان هولی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
قلعه آقا خان لیراوی

| قلعه آقا خان لیراوی | قلعه آقا خان لیراوی |
| --- | --- |
نام: قلعه آقا خان لیراوی
کشور: ایران
استان: استان بوشهر
شهرستان: شهرستان دیلم
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: قلعه
دیرینگی: دوره قاجار
دورهٔ ساخت اثر: دوره قاجار
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۸۷۹
تاریخ ثبت ملی: ۵ آذر ۱۳۷۹
قلعه آقا خان لیراوی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان دیلم، روستای حصار واقع شده و این اثر در تاریخ ۵ آذر ۱۳۷۹ با شمارهٔ ثبت ۲۸۷۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
این قلعه که در زمان قاجار بعد از فوت حسن شه قلی ضابط بلوک لیراوی به دست فرزندش مرحوم آقا خان لیراوی در زمان تصدی کلانتری منطقه ساخته شد از حیث معماری و بنایی در خور توجه است این ساختمان که در محدوده ۴۰۰۰ متری بنا شده است دارای اتاق های ردیفی است که پر زیر زمینی بزرگ بنا شده است  مصالح آن از خشت خام گله چاری و سقف آن از چوب و بوریا است که قسمتی از آن تخریب گردیده است بسیار با ارزش و از جنس چوب های ساج گرانقیمت بوده است اکنون وجود ندارد و محل آن در با خشت و بلوک مسدود شده است پنجره ها و در اتاق های آن از جنس تخته محکم ساخته شده اند این ساختمان را آقاخانی را به عنوان منزل شخصی و حصار نظامی استفاده می‌کرد نابرده تا سال ۱۳۱۷ هجری شمسی همراه با عائله خود در این قلعه زندگی می کرد و از سال ۱۳۱۷ تا ۱۳۱۹ حکومت مرکزی او را به تهران احضار و بازداشت کرده بود قلعه توسط احمد شاه خان و به نیابت از آقا خان نگهبانی امور آن انجام گرفت.
در وسط بنا حوض بزرگی قرار دارد که اتاق‌های به صورت ردیفی و اطراف آن می باشد  بعداً آن قلعه توسط برادر دیگر آقاخان به نام محمد علی خان فتح شد از آن پس مرکز بلوک روستای لیلتین انتقال داده شد  بنا شده که قبلاً نیز اثاری در این منطقه وجود داشته است و بعد از تخریب  اثار قبلی ساختمان جدید بر آن احداث شده آن حصار نیز بر اتلال شهر شینیز بنا شده این اثر به عنوان یکی از آثار ملی کشور به شماره  ۷۹  ۲۸  آثار تاریخی به ثبت رسیده است  برج سهیل کاملاً تخریب شده  و موش های زیرزمینی و باران های سیل آسا  و زمستانی بر خرابی آن علت بوده
ایتت

| ایتت | ایتت |
| --- | --- |
ایتت در نگاره‌ای از آرامگاه نفرماآت در میدوم، امروزه در بنیاد خاورشناسی دانشگاه شیکاگو: ایتت در نگاره‌ای از آرامگاه نفرماآت در میدوم، امروزه در بنیاد خاورشناسی دانشگاه شیکاگو
آرامگاه: مصطبه‌ی ۱۶ در میدوم
همسر: شاهزاده نفرماآت
فرزند(ان): همیونو
دودمان: چهارم مصر
ایتِت یا اَتِت (به انگلیسی: Itet) زنی بلندمقام در دودمان چهارم مصر، همسر شاهزاده نفرماآت، و عروس سنفرو بود. او و نفرماآت سه دختر و تعداد زیادی پسر داشتند. نامدارترین پسرشان همیونو بود که به نظر می‌رسد همان وزیر همیونو، معمار هرم بزرگ جیزه، بوده باشد.
ایتت به همراه همسرش در مصطبه‌ی ۱۶ در میدوم به خاک سپرده شدند. به احتمال زیاد او پیش از ۱۵امین سال فرمانروایی سنفرو درگذشته.
فروکتون

| فروکتون | فروکتون |
| --- | --- |
نام‌گذاری آیوپاکEthyl 2-(2-methyl-13-dioxolan-2-yl)acetate: نام‌گذاری آیوپاکEthyl 2-(2-methyl-13-dioxolan-2-yl)acetate
شناساگرها: شناساگرها
شماره ثبت سی‌ای‌اس: 6413-10-1
پاب‌کم: 80865
شمارهٔ ئی‌سی: 229-114-0
جی‌مول-تصاویر سه بعدی: Image 1
 SMILES CC1(OCCO1)CC(OCC)=O :  SMILES CC1(OCCO1)CC(OCC)=O 
خصوصیات: خصوصیات
فرمول مولکولی: C8H14O4
جرم مولی: 174.19
شکل ظاهری: Clear liquid
خطرات: خطرات
نقطه اشتعال:  
به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa): به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa)
 Y (بررسی) (چیست: Y/N؟):  Y (بررسی) (چیست: Y/N؟)
Infobox references: Infobox references
:   
فروکتون (به انگلیسی: Fructone) با فرمول شیمیایی C۸H۱۴O۴ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۸۰۸۶۵ است. که جرم مولی آن ۱۷۴٫۱۹ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، مایع شفاف است.
قلعه آقا باشتین

| قلعه آقا باشتین | قلعه آقا باشتین |
| --- | --- |
نام: قلعه آقا باشتین
کشور: ایران
استان: استان خراسان رضوی
شهرستان: داورزن
بخش: باشتین
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: قلعه
دیرینگی: دوره صفوی
دورهٔ ساخت اثر: دوره صفوی، دوره ایلخانی، دوره قاجار
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۶۱۹۹
تاریخ ثبت ملی: ۲۶ اسفند ۱۳۸۷
قلعه آقا باشتین مربوط به دوره ایلخانی تا دوره صفوی - دوره قاجار است و در شهرستان داورزن، بخش باشتین، مرکز روستای باشتین واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۶ اسفند ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۶۱۹۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
رائول کوردوبا

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Raúl Córdoba Alcalá
زادروز:  ۱۳ مارس ۱۹۲۴
زادگاه:  گوادالاخارا، خالیسکو
تاریخ مرگ:  ۱۷ مهٔ ۲۰۱۷ (۹۳ سال)
محل مرگ:  لئون، گوآناخوآتو
پست:  دروازه‌بان
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
|  |  Club San Sebastián |   |   |
|  |  باشگاه فوتبال دپورتیوو اورو |   |   |
|  |  باشگاه فوتبال دپورتیوو تولوکا |   |   |
|  |  باشگاه فوتبال اطلس |   |   |
تیم ملی: تیم ملی
|  |  تیم ملی فوتبال مکزیک |  ۴ |  (-۳) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.
رائول کوردوبا (اسپانیایی: Raúl Córdoba‎; ۱۳ مارس ۱۹۲۴ – ۱۷ مهٔ ۲۰۱۷) بازیکن فوتبال اهل مکزیک بود.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال مکزیک بازی کرده‌است.
تپه کج اولنگ

| تپه کج اولنگ | تپه کج اولنگ |
| --- | --- |
نام: تپه کج اولنگ
کشور: ایران
استان: استان خراسان رضوی
شهرستان: شهرستان تایباد
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: تپه
دیرینگی: دوران‌های تاریخی پس از اسلام
دورهٔ ساخت اثر: دوران‌های تاریخی پس از اسلام
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۹۱۲۳
تاریخ ثبت ملی: ۳ خرداد ۱۳۸۶
تپه کج اولنگ مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان تایباد، بخش باخرز، دهستان بالا ولایت، ۱ کیلومتری شمال غربی روستای بایی واقع شده و این اثر در تاریخ ۳ خرداد ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۱۹۱۲۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
دیده‌بان‌فضا

تعدادی از اجسام نزدیک زمین که توسط پروژه‌های مختلف شناسایی شده‌اند.



      LINEAR

      NEAT

      Spacewatch

       LONEOS 

      نقشه‌برداری آسمانی کاتالینا

      Pan-STARRS

      کاوشگر نقشه‌بردار فروسرخ میدان وسیع

      other
دیده‌بان‌فضا (به انگلیسی: Spacewatch) پروژه‌ای در دانشگاه آریزونا است که از سال ۲۰۱۱ توسط رابرت اس.مک‌میلان که متخصص مطالعهٔ ریزسیارهها است هدایت می‌شود. این پروژه که شامل مطالعه انواع مختلف سیارکها و دنباله‌دارها است در سال ۱۹۸۰ توسط تام گهرلز و مک‌میلان تأسیس شد.
کشفیات قابل توجه

که‌لیروئی
سیارک ۵۱۴۵
۹۹۶۵ گنو
۹۸۸۵ لینوکس
۹۸۸۲ استالمن
۹۷۹۳ توروالدز
۲۰۰۰۰ وارونا
سیارک ۶۰۵۵۸
۱۹۹۸ کی‌وای۲۶
و ...
تیرپرسدورف

| تیرپرسدورف   | تیرپرسدورف   |
| --- | --- |
کشور: آلمان
ایالت: زاکسن
ناحیه: Vogtlandkreis
حکومت: حکومت
 • شهردار: Reiner Körner
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۹٫۴۵ کیلومتر مربع (۷٫۵۱ مایل مربع)
ارتفاع: ۵۱۵ متر (۱۶۹۰ فوت)
جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱): جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱)
 • کل: ۱۴۹۲
 • تراکم: ۷۷/کیلومتر مربع (۲۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: ۰۸۶۰۶
کدهای شماره‌گیری: ۰۳۷۴۶۳
پلاک خودرو: V
وبگاه: www.tirpersdorf.de
شهری کوهستانی در آلمان:)
تیرپرسدورف (به آلمانی: Tirpersdorf) یک شهر در آلمان است که در زاکسن واقع شده‌است. تیرپرسدورف ۱٬۴۹۲ نفر جمعیت دارد.
اسک ۴۸۹۴

| کشف | کشف |
| --- | --- |
تاریخ کشف: سپتامبر ۸, ۱۹۸۶
ویژگی‌های مداری: ویژگی‌های مداری
مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸: مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸
اوج: ۲.۵۹۷۲۹۸۹
حضیض: ۱.۷۵۰۳۱۲۹
خروج از مرکز مداری: ۰.۱۹۴۸۱۶۴
تناوب مداری: ۱۱۷۰.۶۵۶۷۴۷۲
آنومالی متوسط: ۲۹۹.۵۰۷۸۴
انحراف: ۲.۶۳۷۸۹
 :  
سیارک ۴۸۹۴ (به انگلیسی: 4894 Ask، نامگذاری:1986RJ) چهار هزار و هشتصد و نود و چهارمین سیارک کشف شده‌است که در ۸ سپتامبر ۱۹۸۶ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۳٫۵۰ است.
دشنی مراد

| دشنی مراد | دشنی مراد |
| --- | --- |
مراد در ۲۰۰۵: مراد در ۲۰۰۵
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام بومی: ده‌شنێ موراد
زاده: ۱ ژانویهٔ ۱۹۸۶ ‏(۳۸ سال) سلیمانیه، کردستان عراق
خاستگاه: مردم کرد
ژانر: Pop
پیشه(ها): Singer – Songwriter – Television Presenter – Activist
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۶–اکنون
ناشر(ان): Vin Production
وبگاه: www.dashnimorad.com
دشنی مراد (انگلیسی: Dashni Morad؛ زادهٔ ۱ ژانویهٔ ۱۹۸۶) یک خواننده، ترانه سرا، مجری تلویزیون، فعال حقوق بشر و فعال محیط زیست اهل اقلیم کردستان عراق است کە به شکیرای کردستان معروف شده‌است.
وی از سال ۲۰۰۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
هریستو باهتارلیف

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Hristo Vasilev Bahtarliev
زادروز:  ۱۱ مهٔ ۱۹۸۶ ‏(۳۸ سال)
زادگاه:  صوفیه
پست:  دروازه‌بان
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  Belasitsa Petrich
شمارهٔ پیراهن:  ۱۲
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۰۰۰۰–۲۰۰۵:  باشگاه فوتبال زسکا صوفیه
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۶–۲۰۰۸ |  Belasitsa Petrich |  ۴۱ |  (۰) |
| ۲۰۰۸–۲۰۱۰ |  Montana |  ۲۹ |  (۰) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۱ |  Vihren Sandanski |  ۲۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۱ |  Kaliakra Kavarna |  ۲۱ |  (۰) |
| ۲۰۱۲ |  Malesh Mikrevo |  ۱۴ |  (۰) |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۵ |  Pirin Blagoevgrad |  ۶۸ |  (۰) |
| ۲۰۱۵ |  Belasitsa Petrich |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۵ |  Serres |   |   |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ |  Megas Alexandros Karperis |   |   |
| ۲۰۱۷ |  CSKA 1948 |  ۷ |  (۰) |
| ۲۰۱۸– |  Belasitsa Petrich |  ۰ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۶:۰۲, ۳ اکتبر ۲۰۱۷ (UTC). :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۶:۰۲, ۳ اکتبر ۲۰۱۷ (UTC). 
هریستو باهتارلیف (بلغاری: Христо Бахтарлиев؛ زادهٔ ۱۱ مهٔ ۱۹۸۶) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال زسکا صوفیه اشاره کرد.
هنری رویدز پاونال

| هنری رویدز پاونال | هنری رویدز پاونال |
| --- | --- |
زاده: ۱۹ نوامبر ۱۸۸۷ لندن
درگذشته: ۱۰ ژوئن ۱۹۶۱ (۷۳ سال) لندن
وفاداری: بریتانیا
شاخه نظامی: نیروی زمینی بریتانیا
سال‌های خدمت: ۱۹۰۶–۱۹۴۵
درجه: سپهبد
یگان: توپخانه سلطنتی
فرماندهی: فرماندهی فارس و عراق
جنگ‌ها و عملیات‌ها: جنگ جهانی اول جنگ جهانی دوم
نشان‌ها: نشان حمام نشان امپراتوری بریتانیا صلیب نظامی
هنری رویدز پاونال (انگلیسی: Henry Pownall; ۱۹ نوامبر ۱۸۸۷ – ۱۰ ژوئن ۱۹۶۱) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده‌است.
رائول گارسیا (بازیکن فوتبال زاده ۱۹۸۰)

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Raúl García Lozano
زادروز:  ۱۱ سپتامبر ۱۹۸۰ ‏(۴۴ سال)
زادگاه:  ابیه‌دو
قد:  ۱٫۸۷ متر (۶ فوت ۱ ۱⁄۲ اینچ)
پست:  مدافع
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۰–۱۹۹۹:  باشگاه فوتبال رئال اویدو
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۹–۲۰۰۲ |  Oviedo B |  ۵۲ |  (۴) |
| ۲۰۰۰–۲۰۰۳ |  باشگاه فوتبال رئال اویدو |  ۳۸ |  (۳) |
| ۲۰۰۳ |  Racing Ferrol |  ۴ |  (۱) |
| ۲۰۰۴ |  Toledo |  ۱۲ |  (۰) |
| ۲۰۰۴–۲۰۰۷ |  Lanzarote |  ۸۰ |  (۲) |
| ۲۰۰۷–۲۰۰۸ |  Logroñés |  ۲۹ |  (۳) |
| ۲۰۰۸ |  Lanzarote |  ۱۶ |  (۱) |
| ۲۰۰۹ |  Ciudad Santiago |  ۱۶ |  (۰) |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۰ |  باشگاه فوتبال میراندس |  ۳۲ |  (۱) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۲ |  Montañeros |  ۵۱ |  (۲) |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۳ |  Cudillero |  ۱۴ |  (۰) |
| ۲۰۱۳ |  Marino |  ۱۴ |  (۱) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۴ |  Austria Klagenfurt |  ۱۴ |  (۱) |
| مجموع |   |  ۳۷۲ |  (۱۹) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
رائول گارسیا (انگلیسی: Raúl García؛ زادهٔ ۱۱ سپتامبر ۱۹۸۰) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رئال اویدو و باشگاه فوتبال میراندس اشاره کرد.