stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سکس سیاه

| سکس سیاه | سکس سیاه |
| --- | --- |
پوستر سینمایی در ایتالیا: پوستر سینمایی در ایتالیا
کارگردان: جو داماتو
تهیه‌کننده: جو داماتو
فیلمنامه‌نویس: جرج ایستمن
داستان: جرج ایستمن
بازیگران: مارک شنون آنی گورن جرج ایستمن لوسیا رامیرز
موسیقی: نیکو فیدنکو
فیلم‌بردار: جو داماتو
تدوین‌گر: اورنلا میکلی
شرکت تولید: پی.سی.ام. اینترنشنال
تاریخ‌های انتشار:  ۱ ژوئیه ۱۹۸۰ (۱۹۸۰-07-۰۱) (ایتالیا)  
کشور: ایتالیا
زبان: ایتالیایی
هزینهٔ فیلم: ۲۰٫۰۰۰٫۰۰۰ لیره ایتالیا (بنا به اظهار جرج ایستمن)
فروش گیشه: ۵۴٫۱۲۲٫۰۰۰ لیره ایتالیا (۱۹۸۰–۱۹۸۱)
سکس سیاه (انگلیسی: Sesso nero) که با نام عشق شهوانی سکسی هم شناخته می‌شود، یک فیلم درام سکسی به کارگردانی جو داماتو است که در سال ۱۹۸۰ منتشر شد.
این فیلم نخستین نمونهٔ فیلم سکس .
ی هاردکور ایتالیایی است که در سینماهای این کشور اکران عمومی یافت. فیلم دارای غنای موضوعی است و به مسائل ناهمگونی چون بیماری، رفع طلسم و چشم‌زخم و خوداَخته‌سازی (در صحنهٔ پایانی فیلم) می‌پردازد. صاحبنظران این حوزه، این فیلم را یکی از بهترین نمونه‌های تولید پورنوگرافی هاردکور ایتالیایی در آغاز آن دانسته‌اند و اینک یک فیلم کالت محسوب می‌شود.
کتاب‌شناسی

Grattarola, Franco; Napoli, Andrea (2014). Luce Rossa. La nascita e le prime fasi del cinema pornografico in Italia. Roma: Iacobelli Editore. ISBN 9788862522137.
Lupi, Gordiano (2004). Erotismo, orrore e pornografia secondo Joe D'Amato. Mondo Ignoto. ISBN 88-89084-49-9.
Paul, Louis (2005). Italian Horror Film Directors. McFarland. ISBN 978-0-7864-8749-3.
انا (شهر)

مکان
| انا | انا |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
Comune di Enna: Comune di Enna
سراسرنمایی از شهر: سراسرنمایی از شهر
ناحیه: سیسیل
استان / شهرستان: استان انا (EN)
دهستان: Enna Bassa, Pergusa, Borgo Cascino, Calderari, Bondo Ennate
حکومت: حکومت
 • شهردار: پائولو گاروفالو (حزب دموکراتیک ایتالیا)
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۵۷ کیلومتر مربع (۱۳۸ مایل مربع)
ارتفاع: ۹۳۱ متر (۳۰۵۴ فوت)
جمعیت (۳۱ اکتبر ۲۰۰۹): جمعیت (۳۱ اکتبر ۲۰۰۹)
 • کل: ۲۷۹۹۸
 • تراکم: ۷۸/کیلومتر مربع (۲۰۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Ennesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: ۹۴۱۰۰, ۹۴۱۰۰
پیش‌شماره تلفن: ۰۹۳۵
قدیس پشتیبان: SS. Mary of Visitation
روز قدیس: July 2
وبگاه: وبگاه رسمی
انا (شهر) (به ایتالیایی: Enna) یک کومونه در ایتالیا است که در استان انا واقع شده‌است.
خصوصیات

انا ۳۵۷ کیلومترمربع مساحت و ۲۷٬۹۹۸ نفر جمعیت دارد و ۹۳۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده

Mancomunidad de la Costa del Sol Occidental, اسپانیا
Kastoria, یونان
Għarb, مالت
کرایووا، رومانی
شنفرپوشگوین‌گیش، بریتانیا
مریم بن شعبان

| Mariem Ben Chaabane | Mariem Ben Chaabane |
| --- | --- |
مریم بن شعبان: مریم بن شعبان
مریم بن شعبان در مراسم افتتاحیه جشنواره فیلم کارتاژ در سال ۲۰۱۸.: مریم بن شعبان در مراسم افتتاحیه جشنواره فیلم کارتاژ در سال ۲۰۱۸.
زادهٔ: ۳۰ ژوئیهٔ ۱۹۸۳ ‏(۴۱ سال) تونس، تونس
ملیت: تونسی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۷–تاکنون
مریم بن چابانه بازیگر تونسی است. مریم در سال ۲۰۱۲ نقش مهمی در سریال مکتوب قسمت ۳ بازی کرد. در سال ۲۰۱۳ به عنوان بازیگر و مدیر بازیگری در سریال لیام حضور داشت و جایزه بهترین بازیگر زن را دریافت کرد. وی در ماه رمضان ۱۳۹۶ در سریال «فلش بک» به همراه لطفی العبدلی به ایفای نقش پرداخت.
مریم بن شابان در ۳۰ ژوئیه ۱۹۸۳ متولد شد. در سال ۲۰۰۷ از دانشگاه پاریس ۳ - سوربن جدید در رشته هنرهای نمایشی فارغ‌التحصیل شد. این بازیگر همچنین در رقص و آواز آموزش دیده و همچنین کارگاه‌های تئاتر را اداره می‌کند.
او همسر سابق بلال الباجی است.
روشبوکور، کبک

مکان در 23x15px|border |alt=|link= استان کبک, 23x15px|border |alt=|link= کانادا
| روشبوکور | روشبوکور |
| --- | --- |
شهرداری: شهرداری
روشبوکور: روشبوکور
مختصات: ۴۸°۴۱′ شمالی ۷۷°۳۰′ غربی﻿ / ﻿۴۸٫۶۸۳°شمالی ۷۷٫۵۰۰°غربی﻿ / 48.683; -77.500: مختصات: ۴۸°۴۱′ شمالی ۷۷°۳۰′ غربی﻿ / ﻿۴۸٫۶۸۳°شمالی ۷۷٫۵۰۰°غربی﻿ / 48.683; -77.500
استان:  استان کبک
ناحیه: ابیتیبی-تمیسکامانگ
منطقه شهری: منطقه شهری ابیتیبی
Settled: ۱۹۳۵
Constituted: ۱ ژانویه ۱۹۸۳
حکومت: حکومت
 • شهردار: Gaby Chiasson Yergeau
 • Federal riding: Abitibi—Témiscamingue
 • Prov. riding: Abitibi—Témiscamingue
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۸۳٫۳۰ کیلومتر مربع (۷۰٫۷۷ مایل مربع)
 • خشکی: ۱۸۴٫۶۰ کیلومتر مربع (۷۱٫۲۷ مایل مربع)
 : There is an apparent contradiction between two authoritative sources
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۱۶۱
 • تراکم: ۰٫۹/کیلومتر مربع (۲/مایل مربع)
 • Change (2006–11): کاهش۹٫۰٪
 • Dwellings: ۷۳
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی −۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی −۴ (EDT)
کد(های) پستی: J0Y 2J0
کد منطقه: ۸۱۹
وبگاه: www.municipalite-rochebaucourt.org
روشبوکور (به فرانسوی: Rochebaucourt) شهری در منطقه شهری ابیتیبی ناحیه ابیتیبی-تمیسکامانگ در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این شهر ۱۸۲ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۱۸۵ کیلومتر مربع است.
میر علی هروی

با میرعلی تبریزی اشتباه نشود.
| میر علی هرویمیر علی | میر علی هرویمیر علی |
| --- | --- |
زادهٔ: ح. ۸۸۰ ه.ق.ح. ۱۴۷۶ م. هرات، امپراتوری تیموری، افغانستان امروزی
درگذشت: ۹۵۱ ه.ق. (۷۱ سال) ۱۵۴۴ م. بخارا، ازبکستان امروزی
دیگر نام‌ها: میر علی حسینی هروی
پیشه: خوشنویس
آثار: مداد الخطوط
سبک: نستعلیق
عنوان: کاتب سلطانی
میر علی سادات حسینی هروی (ح. ۸۸۰ – ۹۵۱ ه.ق.) معروف به میر علی هروی و میرجان و ملقب به کاتب سلطانی خوشنویس دری‌زبان، از سرآمدان نستعلیق‌نویسی و از خوشنویسان بزرگ قرن دهم هجری بود. خط او از نظر رعایت اصول، استحکام و همواری، صفا و شأن، تا زمان خود بی‌همتا بوده و شاید پس از او جز میرعماد حسنی قزوینی کسی یارای برابری با او نداشته باشد. خط او حتی بر خط سلطان‌علی مشهدی برتری دارد. او بر روی خوشنویسان پس از خود تأثیر بسزایی گذاشته است.
زندگی

میر علی هروی پسر میر محمد باقر ذوالکمالین از خوشنویسان شهیر عصر گورکانی بود. ابتدا در هرات به کسب علوم و فضائل پرداخت و در خدمت پدرش که جامع معقول و منقول بود در اغلب رشته‌های ادبی اطلاعاتی کسب نمود. آن‌گاه به تعلیم و تعلم خط پرداخت تا جایی که از هنرمندان هم‌عصر خود گوی سبقت را ربود.
ملا میر علی هروی زندگی متلاطمی داشت و در دوران پرآشوبی می‌زیست. او از سادات حسینی و از اهالی هرات بود. به علت اقامت طولانی در مشهد گاهی او را مشهدی هم خوانده‌اند. خانوادهٔ او در ۹۱۱ ه.ق. (۱۵۰۶ م.) به مشهد کوچ کردند ولی به‌زودی به هرات بازگشتند و در همان‌جا ماندگار شدند.
او شاگرد زین‌الدین محمود از شاگردان بی‌واسطه سلطان‌علی مشهدی بود ولی معلوم نیست که خود او هم نزد سلطان‌علی مشهدی مشق کرده باشد. اما آنچه مسلم است این که خط او از هر دو استاد پیشی گرفت و شاگردان زیادی تربیت کرد.
میرعلی در جوانی در دارالانشاء حکام هرات به کتابت احکام مشغول بود. پس از آن به دربار سلطان حسین میرزا بایقرا راه یافت و از مقربان دربار این پادشاه هنرپرور شد و لقب سلطانی و کاتب السلطانی را از او دریافت کرد. چنان‌که او برخی از آثارش را با امضاء «میرعلی الکاتب السلطانی» رقم زده است. او تا ۹۱۱ یعنی زمان درگذشت سلطان حسین بایقرا در هرات بود و پس از آن گاهی در مشهد و گاهی در هرات به سر می‌برد. تا ۹۱۹ شاه اسماعیل اول صفوی هرات را فتح کرد و میر علی تحت حمایت کریم الدین حبیب‌الله ساوجی درآمد. پس از کشته شدن حبیب‌الله، در زمانی که سام میرزا صفوی از طرف برادرش شاه تهماسب فرمانروای خراسان بود و و پیشکارش حسن خان شاملو بود، میرعلی سه سال در هرات بود. تا اینکه در ۹۳۵ عبیدالله یا عبیدخان ازبک برادرزاده محمد خان شیبانی مؤسس سلسله ازبکیه، این شهر را برای مدت کوتاهی تسخیر کرد و میرعلی هروی را با خود به مقر خود بخارا برد و میر علی را به معلمی عبدالعزیز خان فرزند خود گماشت و به کار کتابت مشغول کرد. او نزدیک به ۱۶ سال در بخارا بود و نتوانست از آنجا خارج شود و با افسردگی روزگار می‌گذرانید تا در همان شهر درگذشت. گویا تا سدهٔ گذشته نیز سنگ مزار او در بخارا هنوز قابل رؤیت بوده است. میرعلی هروی تا هنگام مرگش در حدود ۹۵۱ ه.ق. (۱۵۴۴ م.) در این شهر کار می‌کرده است.
میر علی که مردی درویش‌مسلک و آزاده بود از دوری خانواده و وطن و مهاجرت اجباری به بخارا دلگیر و افسرده بود و این شعر که از اوست و چندین بار آن را با تفاوت‌های اندکی نوشته‌است گویای درد دل و روح پر آلام اوست:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  عمری از مشق دوتا بود قدم همچون چنگ |  | تا خط من بیچاره بدین قانون شد |
| طالب من همه شاهان جهانند ولی |  | در بخارا جگر از بهر معیشت خون شد |
| سوخت از غصه درونم چکنم چون سازم |  | که مرا نیست از این شهر ره بیرون شد |
| این بلا برسرم از حسن خط آمد امروز |  | وه که خط سلسلهٔ پای من مجنون شد |
شاگردان

هفت تن را از شاگردان مهم میرعلی هروی ذکر کرده‌اند:
میر محمد باقر فرزند میرعلی، خطاط دربار عبدالرحیم خان‌خانان و همایون شاه و اکبرشاه از امپراتوران گورکانی هند
خواجه محمود شهابی که مدتی کلانتر هرات بود و به بخارا و بلخ مهاجرت کرد.
میرسیداحمد مشهدی کاتب و ملازم شاه‌تهماسب
میرحسین بخارایی یا میرحسین کلنگی بخاری
مالک دیلمی استاد میرعماد
میرحیدر بخارایی یا میرحیدر حسینی تبریزی
میرچَلَمه یا اسکندر چلمه بخاری، که گفته می‌شود وقتی ترقی کرد و میرعلی به وی اجازه داد که در قطعاتش عنوان «کتبه میرعلی» را رقم کند، میرچلمه به استاد پرخاش کرد و میرعلی آزرده شد و وی را نفرین کرد و چلمه پس از اندک زمانی نابینا شد.
آثار

از میر علی هروی آثار متعددی به‌صورت کتاب و رساله و قطعات مختلف باقی مانده که در موزه‌های مهم ایران و سایر کشورها و مجموعه‌های شخصی نگهداری می‌شود. از جمله او در ۹۲۵ ه.ق. (۱۵۱۹ م.) یعنی هنگامی که در هرات می‌زیسته نسخه‌ای از بوستان را نوشته که اکنون در موزه اسلامی و ترکی در استانبول نگهداری می‌شود.
میر علی هروی در شعر و معما نیز دست داشت و به ترکی و فارسی شعر می‌سرود. همچنین نثر او عالی است و او را ازجمله منشیان دانسته‌اند. از آثار منثور او رساله مدادالخطوط را می‌توان نام برد.
نمونه‌ای از خط نستعلیق میرعلی هروی
کونچزیو

مکان
| کونچزیو | کونچزیو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
کونچزیو: کونچزیو
ناحیه: لمباردی
استان / شهرستان: استان برشا (BS)
دهستان: Artignago, Cà De Bosio, Campagnole, Costorio, Pieve, Roncaglie, Sant'Andrea, San Vigilio, Stocchetta
حکومت: حکومت
 • شهردار: Stefano Retali (Democratic Party)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۹ کیلومتر مربع (۷ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۱۶ متر (۷۰۹ فوت)
جمعیت (2011): جمعیت (2011)
 • کل: ۱۵٬۰۸۷
 • تراکم: ۷۹۰/کیلومتر مربع (۲۱۰۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Concesiani
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 25062
پیش‌شماره تلفن: 030
قدیس پشتیبان: St. Roch پل ششم
روز قدیس: 16 August 26 September
کونچزیو (به ایتالیایی: Concesio) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده‌است.
خصوصیات

کونچزیو ۱۹ کیلومترمربع مساحت و ۱۵٬۰۸۷ نفر جمعیت دارد و ۲۱۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مریم توکان

مریم واسم جبور توکان (متولد ۱۹۸۲ در اعبلین)، وکیل، خواننده و ترانه‌سرا و فعال سیاسی فلسطینی است که در تعدادی از ابتکارات صلح اعراب و اسرائیل شرکت کرده‌است. او آواز خواندن را از چهار سالگی آغاز کرد و به گروه کر مدرسه و سپس گروه کر کلیسا پیوست. مریم در سال ۲۰۰۳ با آهنگ ویژه خود به نام «مقحنا» به نویسندگی سمیح القاسم و آهنگسازی نبیه عوض در برنامه «عرضیون» شرکت کرد.
مریم با هنرمندانی مانند جورج زمفیر، آلبا رامالو و دیگران در اجرای تئاترهای بین‌المللی مانند خانه اپرا در شهر تریسته ایتالیا همکاری کرد و در جشنواره‌های عربی و بین‌المللی از جمله جشنواره جراش و جشنواره ریوموندی شرکت کرد.
مرکوری (اسطوره)

مرکوری (به لاتین: Mercurius) نام یکی از ایزدان روم باستان بود. او شبیه به خدای یونانی هرمس پنداشته می‌شد. رومیان مرکوری را پیک خدایان دیگر می‌دانستند و معمولاً او را به شکل مردی جوان با کفش‌ها و کلاهی بالدار ترسیم می‌نمودند.اعتقاد بر این بود که وی از نویسندگان، بازرگانان، مسافران، آوارگان و حتی دزدان و راهزنان مراقبت می‌کند. وظیفه دیگر او انتقال خوشبختی و حمایت از گله‌ها و چوپانان بود. او نام خود را به سیاره‌ی مرکوری (تندترین سیاره‌ی منظومه‌ی شمسی) داده است. معادل یونانی او هرمس است.
در سال ۴۹۵ قبل از میلاد، در دوران کنسولی آپیوس کلاودیوس و پوبلیوس سرویلیوس در جمهوری روم، معبدی وقف او کردند.
شهرستان لونی

مکان در 23x15px|border |alt=|link= جمهوری چک
| شهرستان لونی Okres Louny | شهرستان لونی Okres Louny |
| --- | --- |
ناحیه: ناحیه
St Nicholas Church in لوونی: St Nicholas Church in لوونی
موقعیت ناحیهٔ لوونی در نقشه: موقعیت ناحیهٔ لوونی در نقشه
مختصات: ۵۰°۲۱′۲۶″ شمالی ۱۳°۴۷′۴۹″ شرقی﻿ / ﻿۵۰٫۳۵۷۲۲°شمالی ۱۳٫۷۹۶۹۴°شرقی﻿ / 50.35722; 13.79694: مختصات: ۵۰°۲۱′۲۶″ شمالی ۱۳°۴۷′۴۹″ شرقی﻿ / ﻿۵۰٫۳۵۷۲۲°شمالی ۱۳٫۷۹۶۹۴°شرقی﻿ / 50.35722; 13.79694
منطقه: منطقه اوستی ناد لابم
مرکز: لوونی
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۱۱۷٫۶۵ کیلومتر مربع (۴۳۱٫۵۳ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۰۹): جمعیت (۲۰۰۹)
 • کل: ۸۸۲۴۷
 • تراکم: ۷۸٫۹۶/کیلومتر مربع (۲۰۴٫۵/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
شهرستان لونی (به چکی: Louny District) یک شهرستان در جمهوری چک است که در استان اوستی ناد لابم واقع شده‌است. شهرستان لونی ۱٬۱۱۷٫۶۵ کیلومتر مربع مساحت و ۸۸٬۲۴۷ نفر جمعیت دارد.
ترانگ ترج

Commune and village در 23x15px|border |alt=|link= ویتنام
| Trung Trạch | Trung Trạch |
| --- | --- |
Commune and village: Commune and village
Province: استان کوانگ‌بن
District: Bố Trạch
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۷ (یوتی‌سی ۷:۰۰+)
ترانگ ترج (به لاتین: Trung Trạch) یک منطقهٔ مسکونی در ویتنام است که در استان کوانگ‌بن واقع شده‌است.
مهوش وقاری

| مهوش وقاری | مهوش وقاری |
| --- | --- |
وقاری در سال ۱۴۰۳: وقاری در سال ۱۴۰۳
زادهٔ: ۱۳۳۳ ‏(۷۰–۷۱ سال) تهران، ایران
تحصیلات: کارشناسی علوم سیاسی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۳۶۱–اکنون
همسر: محسن قاضی‌مرادی (ا. ۱۳۵۹–ب. ۱۴۰۰)
مهوش وقاری (زاده ۱۳۳۳) بازیگر ایرانی است.
زندگی

مهوش وقاری در سال ۱۳۳۳ در تهران متولد شد. همسر وی محسن قاضی مرادی از بازیگران سینما و تلویزیون بود این دو بازیگر در تاریخ ۲۰ شهریور سال ۱۳۵۹ باهم ازدواج کردند. وقاری مدرک کارشناسی علوم سیاسی خود را از دانشگاه تهران در سال ۱۳۵۵ اخذ کرد و از سال ۱۳۵۳ به عنوان کارشناس ارزشیابی اداره کل تربیت معلم وزارت آموزش و پرورش استخدام شد و سپس از سال ۱۳۶۱ نیز به عنوان دبیر در مقاطع راهنمایی ودبیرستان به تدریس مشغول بود. وقاری فعالیت هنری خود را در ساله ای قبل از انقلاب در سینمای آزاد و کاخ جوانان شروع، و از سال ۱۳۶۱ با بازی در مجموعه‌های شاهد، بصورت حرفه‌ای ادامه داد.
کارنامهٔ هنری > سینما

#پرنده‌ای که رها شد (مهدی تقی‌نیا)(۱۳۶۱)
به سبک آمریکایی (شیرین جاهد)(۱۳۶۵)
ماجراهای رونالدو و مادرش (حسین پناهی)(۱۳۶۶)
نار و نی (سعید ابراهیمی‌فر)(۱۳۶۷)
سیرک بزرگ (اکبر خواجویی)(۱۳۷۰)
مستأجر (رحیم رحیمی‌پور)(۱۳۷۱)
مجسمه (ابراهیم وحیدزاده)(۱۳۷۱)
ماه عسل (حجت‌الله سیفی)(۱۳۷۱)
سارا (داریوش مهرجویی)(۱۳۷۱)
۳۳۰ درجه (محمّدرضا زهتابی)(۱۳۷۱)
راز گل شب بو (سعید خورشیدیان)(۱۳۷۲)
آنها هیچ‌کس را دوست ندارند (جعفر سیمایی)(۱۳۷۲)
مروارید سیاه (حبیب‌الله بهمنی و شفیع آقامحمّدیان)(۱۳۷۳)
مهر خوبان (یوسف سیّد مهدی)(۱۳۷۴)
گریز از مرگ (قدرت‌الله صلح میرزایی)(۱۳۷۴)
روزی که خواستگار آمد (فریال بهزاد)(۱۳۷۵)
چشم به راه (قدرت‌الله صلح میرزایی)(۱۳۷۶)
دوستان (علی شاه حاتمی)(۱۳۷۸)
مرد بارانی (ابوالحسن داوودی)(۱۳۷۸)
زیرپوست شهر (رخشان بنی‌اعتماد)(۱۳۷۹)
شبهای تهران (داریوش فرهنگ)(۱۳۷۹)
کوچولوی خوش‌شانس (بابک نوری)(۱۳۸۳)
تله (سیروس الوند)(۱۳۸۴)
تقاطع (ابوالحسن داوودی)(۱۳۸۴)
بی‌وفا (اصغر نعیمی)(۱۳۸۵)
سوغات فرنگ(کامران قدکچیان)(۱۳۸۵)
به نام گل سرخ (فیاض موسوی)(۱۳۸۶)
ساعت سوخته (مجتبی اسد پور)(۱۳۸۶)
بختک (یوسف صیادی)(۱۳۸۶)
همان‌روز (علیرضا امینی)(۱۳۸۷)
نطفه شوم (کریم آتشی)(۱۳۸۷)
پوست موز (علی عطشانی)(۱۳۸۷)
یک وجب آسمان (اعلی وزیریان)(۱۳۸۷)
پسر آدم، دختر حوّا (رامبد جوان)(۱۳۸۷)
مهمان بابا (جواد مزدآبادی)(۱۳۸۸)
نیش زنبور (حمیدرضا صلاحمند)(۱۳۸۸)
گور به گور (بهرنگ توفیقی)(۱۳۸۸)
ارثیه شیرین (شهاب عباسی)(۱۳۸۹)
همه چی کردم (مصطفی نوریان)(۱۳۸۹)
باغ ناصری (مجید وحیدیان)(۱۳۹۰)
شب گمشده (کریم رحیمی)(۱۳۹۰)
فراموشی (عباس زریچی)(۱۳۹۰)
آقای عبدی نسب و بانو (حمید کرمی)(۱۳۹۱)
یک تصادف ساده (علیرضا امینی)(۱۳۹۱)
سورچی گلستان (مجید وحیدیان)(۱۳۹۱)
گروگان دو طرفه (نصرت‌الله مافی مقدم)(۱۳۹۲)
کنار تو می‌خندم (سید وحید حسینی)(۱۳۹۲)
تصمیمی منطقی (سید وحید حسینی)(۱۳۹۲)
الیما (نازیلا حدیقی)(۱۳۹۳)
نهنگ عنبر ۲ (سامان مقدم)(۱۳۹۵)
نفس شیرین (سیامک خوامه وند)(۱۳۹۶)
آخرین پناه (داریوش یاری)(۱۳۹۸)
بن سای (روح‌الله ظریف)(۱۳۹۸)
زندگی لطیف (مجید وحیدیان)(۱۴۰۲)
کارت دعوت
کارنامهٔ هنری > شبکه نمایش خانگی

| سال | نام مجموعه | سمت | کارگردان | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۹۰ | فراموشی | بازیگر | عباس رزیجی | پخش در شبکه خانگی |
| ۱۳۹۷ | رقص روی شیشه | بازیگر | مهدی گلستانه | پخش در شبکه خانگی |
| ۱۴۰۱ | جناب عالی | بازیگر | عادل تبریزی | پخش در تلوبیون |
کارنامهٔ هنری > برنامه تلویزونی

| سال | نام مجموعه |
| --- | --- |
۱۳۹۴: دعوت
۱۳۹۷: دعوت
ام۱۹۱۹ برونینگ

|  Gun, Machine, Caliber> 30, Browning, M1919A4 ام۱۹۱۹ برونینگ  |  Gun, Machine, Caliber> 30, Browning, M1919A4 ام۱۹۱۹ برونینگ  |
| --- | --- |
ام۱۹۱۸ آ۲: ام۱۹۱۸ آ۲
نوع: تیربار متوسط
خاستگاه:  ایالات متحده آمریکا
تاریخچه خدمت: تاریخچه خدمت
خدمت: ۱۹۱۹ تاکنون
استفاده‌شده توسط: ایالات متحده آمریکا
جنگ‌ها: جنگ جهانی دوم، جنگ کره، جنگ ویتنام، جنگ داخلی چین، نبرد خلیج خوک‌ها، جنگ اول هندوچین، جنگ‌های اعراب و اسرائیل
تاریخچه تولید: تاریخچه تولید
طراح: جان برونینگ
تاریخ طراحی: ۱۹۱۹
سازنده: جنرال موتورز، راک آیسلند، بوفالو آرمز
تاریخ تولید: ۱۹۱۹ تا ۱۹۴۵
تعداد ساخته‌شده: بیش از ۵ میلیون
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
وزن: ۱۴ کیلو (فقط سلاح خالی)
طول: ۱٬۰۶۴ میلیمتر
ام۱۹۱۹ برونینگ (به انگلیسی: M1919 Browning) تیربار متوسط کالیبر ۵۱×۷٫۶۲ میلی‌متر ناتو است که جان برونینگ طراح سلاح آمریکایی در سال ۱۹۱۹ آن را طراحی کرد. این تیربار در طول قرن بیستم مورد استفاده نیروهای مسلح آمریکا و کشورهای دیگر دنیا قرار داشت و در نقش‌های مختلفی از جمله سلاح پشتیبان پیاده‌نظام، مسلسل خودروهای زره‌پوش جنگی، سلاح هواگردها و مسلسل ضدهوایی به کار گرفته شد.
ام۱۹۱۹ در نیمه دوم قرن بیستم در بسیاری از کشورها با مسلسل‌های جدیدتری چون ام۶۰، اف‌ان ام‌آژ و ام‌ژ۳ جایگزین شد اما هنوز هم در برخی نقاط دنیا مورد استفاده قرار می‌گیرد. ام۱۹۱۹ شباهت بسیار زیادی به تیربار سنگین ۱۲٫۷ م‌م ام۲ برونینگ دارد که آن را هم جان برونینگ طراحی کرده، با این تفاوت که بسیار کوچکتر از آن است. این سلاح علاوه بر آمریکا، در سوئد (کارخانه کارل گوستاف) و بلژیک (فابریک ناسیونال) هم تحت لیسانس آمریکا تولید می‌شد و لهستانی‌ها هم پیش از جنگ جهانی دوم کپی بدون مجوزی از آن را می‌ساختند.
جان برونینگ این سلاح را با تکامل طرح دیگری از خود به نام ام۱۹۱۷ برونینگ اختراع کرد. ام۱۹۱۷ برخلاف ام۱۹۱۹ با آب خنک می‌شد و در نتیجه سنگین‌تر بود. ام۱۹۱۹ برونینگ برای شلیک فشنگ‌های ۰۶-.۳۰ اسپرینگفیلد (۷٫۶۲x۶۳ م‌م) فشنگ استاندارد آمریکایی‌ها در آن دوران ساخته شد اما مدل‌های صادراتی و تولیدات کشورهای دیگر با کالیبرهای دیگری هم ساخته شدند. پس از پایان جنگ جهانی دوم هم تعدادی از آن‌ها به فشنگ ۷٫۶۲x۵۱ م‌م فشنگ استاندارد ناتو تغییر کالیبر دادند. آمریکایی‌ها و دیگر نیروهای متفقین به طور گسترده‌ای از این مسلسل در جنگ جهانی دوم و جنگ کره استفاده کردند. در جنگ ویتنام هم هرچند مسلسل چند منظوره و سبک‌تر ام۶۰ جای ام۱۹۱۹ را در بسیاری از نیروها گرفته بود اما مسلسل‌های برونینگ هم همچنان مورد استفاده قرار می‌گرفتند و از جمله نیروی دریایی آن‌ها را بر روی قایق‌های رودخانه‌ای خود نصب کرده بود.
کوه راشمور

| کوه راشمور | کوه راشمور |
| --- | --- |
رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: III (یادمان یا ویژگی طبیعی): رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: III (یادمان یا ویژگی طبیعی)
کوه راشمور با مجسمه‌هایی از جرج واشینگتن، توماس جفرسون، تئودور روزولت، و آبراهام لینکلن (چپ به راست): کوه راشمور با مجسمه‌هایی از جرج واشینگتن، توماس جفرسون، تئودور روزولت، و آبراهام لینکلن (چپ به راست)
موقعیت کوه راشمور در نقشه: موقعیت کوه راشمور در نقشه
fa (in English: Expected satiety): fa
مکان: شهرستان پنینگتن، داکوتای جنوبی
نزدیک‌ترین شهر: کیستوون، داکوتای جنوبی
مختصات: ۴۳°۵۲′۴۴″ شمالی ۱۰۳°۲۷′۳۵″ غربی﻿ / ﻿۴۳٫۸۷۸۸۹°شمالی ۱۰۳٫۴۵۹۷۲°غربی﻿ / 43.87889; -103.45972
مساحت: ۱٬۲۷۸ جریب فرنگی (۵٫۱۷ کیلومتر مربع)
ثبت‌شده: ۳ مارس ۱۹۲۵
بازدیدکنندگان: ۲٬۴۳۱٬۲۳۱ (در ۲۰۱۶)
هیئت حاکمه: خدمات پارک ملی
وبگاه: Mount Rushmore National Memorial
یادبود ملی کوه راشمور (به انگلیسی: Mount Rushmore National Memorial) یک پارک و یادبود ملی در ایالت داکوتای جنوبی در ایالات متحده آمریکا است که به خاطر مجسمه‌های حکاکی‌شده ۴ رئیس‌جمهور ایالات متحده مشهور است. گوتزن بورگلوم طراحی مجسمه‌ها را انجام داد و سپس به اتفاق فرزندش، لینکلن بورگلوم از سال ۱۹۲۷ تا ۱۹۴۱ بر اجرای پروژه نظارت کرد. مجسمه‌ها، شمایل کامل ندارند و تنها سرهای رئیس جمهوران آمریکا در ۶۰-فوت (۱۸-متر) می‌باشد که عبارت هستند از؛ راست به چپ: آبراهام لینکلن(۱۸۰۹–۱۸۶۵)، تئودور روزولت (۱۸۵۸–۱۹۱۹)، توماس جفرسون (۱۷۴۳–۱۸۲۶)، و جرج واشینگتن (۱۷۳۲–۱۷۹۹).
انتخاب این چهار رئیس‌جمهور به خاطر تلاش آنها در زمینهٔ استقلال ملی کشور، رشد، گسترش و حفظ کشور بوده است. این یادبود که در سال ۱۹۲۵ میلادی تأسیس گردید، بر روی زمین‌های سرخ‌پوستان قبیلهٔ لاکوتا قرار دارد.
مجسمه‌ساز تا حدودی کوه راشمور را به این دلیل انتخاب کرد که رو به جنوب شرقی است و بیشترین نور خورشید را دریافت می‌کند. طرح این کنده‌کاری ایده دون رابینسون، مورخ ایالت داکوتای جنوبی بود. رابینسون در ابتدا می‌خواست که این مجسمه قهرمانان غرب آمریکا را به نمایش بگذارد، مانند لوئیس و کلارک، راهنمای سفر آن‌ها، ساکاگاویا، اوگلالا رئیس قبیله لاکوتا، ابر سرخ، بوفالو بیل و اسب سرکش. بورگلوم در عوض چهار رئیس‌جمهور را انتخاب کرد.
پیتر نوربک، سناتور ایالات متحده از داکوتای جنوبی، حامی این پروژه بود و بودجه فدرال را برای آن تأمین کرد. ساخت و ساز در سال ۱۹۲۷ آغاز شد و چهره رؤسای جمهور بین سال‌های ۱۹۳۴ و ۱۹۳۹ تکمیل شد. پس از مرگ گوتزون بورگلوم در مارس ۱۹۴۱، پسرش لینکلن رهبری پروژه ساخت و ساز را بر عهده گرفت. قرار بود در ابتدا هر رئیس‌جمهور از سر تا کمر به تصویر کشیده شود، اما کمبود بودجه باعث شد که ساخت و ساز در ۳۱ اکتبر ۱۹۴۱ پایان یابد و تنها مجسمه واشینگتن شامل جزئیاتی در زیر سطح چانه است.
از کوه راشمور، گاهی با نام آرامگاه دموکراسی یاد می‌شود و سالانه بیش از ۲ میلیون بازدیدکننده از نقاط مختلف به بازدید از این اثر می‌روند.
مجسمه کوه راشمور بر روی زمینی ساخته شده است که به‌طور غیرقانونی از قبیله سو در دهه ۱۸۷۰ گرفته شده بود. سوها همچنان خواستار بازگشت زمین هستند، و در سال ۱۹۸۰ دیوان عالی ایالات متحده حکم داد که تصرف بلک هیلز نیاز به غرامت عادلانه دارد و ۱۰۲ میلیون دلار به قبیله جایزه داد. سوها از دریافت پول، که با بهره به بیش از یک میلیارد دلار افزایش یافته است، خودداری کرده و خواستار بازگشت زمین هستند. این درگیری همچنان ادامه دارد و برخی از منتقدان این بنای تاریخی را «زیارتگاه ریاکاری» می‌نامند.
تاریخچه > از «شش پدربزرگ» تا «کوه راشمور»

کوه راشمور و بلک هیلز (Pahá Sápa) اطراف آن توسط سرخپوستان دشت مانند آراپاهو، شای‌ان و لاکوتا مقدس شمرده می‌شوند، که قرن‌ها از این منطقه به عنوان مکانی برای دعا و جمع‌آوری غذا، مصالح ساختمانی و دارو استفاده می‌کردند.
لاکوتاها این کوه را «شش پدربزرگ» (Tȟuŋkášila Šákpe) می‌نامیدند، که نماد خدایان اجدادی هستند که به عنوان شش جهت شخصیت یافته‌اند: شمال، جنوب، شرق، غرب، بالا (آسمان) و پایین (زمین).
در نیمه دوم قرن نوزدهم، گسترش ایالات متحده به بلک هیلز منجر به جنگ‌های سو شد. در معاهده ۱۸۶۸ فورت لارامی، دولت ایالات متحده استفاده انحصاری از تمام بلک هیلز، از جمله شش پدربزرگ، را برای همیشه به سوها اعطا کرد.
شش پدربزرگ بخش مهمی از سفر معنوی بود که در اوایل دهه ۱۸۷۰ توسط رهبر لاکوتا بلک الک (گوزن سیاه یا Heȟáka Sápa، همچنین به عنوان «پدربزرگ ششم» شناخته می‌شود) انجام شد، که در قله بلک الک (قله گوزن سیاه) (Hiŋháŋ Káǧa, "کارِ جغدها") به اوج خود رسید.
چند سال بعد در سال ۱۸۷۴، ژنرال آمریکایی جرج آرمسترانگ کاستر در طول اکتشاف بلک هیلز به قله بلک الک صعود کرد که باعث هجوم جویندگان طلا به بلک هیلز و جنگ بزرگ سو در سال ۱۸۷۶ شد.
در سال ۱۸۷۷، ایالات متحده پیمان فورت لارامی را شکست و کنترل منطقه را در دست گرفت و منجر به هجوم مهاجران و جویندگان طلا شد.
از جمله این جویندگان، جیمز ویلسون، مروج معدن نیویورک بود که شرکت «هانری پیک تین» را سازماندهی کرد و چارلز ای راشمور وکیل نیویورکی را برای بازدید از بلک هیلز و تأیید ادعاهای زمین شرکت استخدام کرد. در طی یک بازدید در سال 1884 یا 1885,
راشمور شش پدربزرگ را دید و از راهنمای خود، بیل چالیس، نام کوه را پرسید. چالیس پاسخ داد که این کوه نامی ندارد، اما از این پس به نام راشمور نامگذاری خواهد شد.
نام «کوه راشمور» همچنان در سطح محلی مورد استفاده قرار گرفت و در ژوئن ۱۹۳۰ رسماً توسط هیئت نام‌های جغرافیایی ایالات متحده به رسمیت شناخته شد.