جیمز ناکس پولک
ریاست جمهوری (1845–1849) > انتقال، تحلیف و انتصابات

پولک یک کابینه از نظر جغرافیایی متعادل تشکیل داد.او با جکسون و یک یا دو متحد نزدیک دیگر مشورت کرد و تصمیم گرفت که ایالت های بزرگ نیویورک، پنسیلوانیا و ویرجینیا، مانند ایالت زادگاهش تنسی، در کابینه شش نفره نمایندگی داشته باشند.در زمانی که یک رئیس جمهور آینده ممکن است برخی یا همه روسای بخش قبلی خود را حفظ کند، پولک خواهان کابینه ای کاملاً تازه بود، اما این امر ظریف بود.آخرین وزیر امور خارجه تایلر کلهون، رهبر جناح قابل توجهی از حزب دموکرات بود، اما زمانی که فرستادگان به او نزدیک شدند، توهین نشد و مایل به کناره گیری بود.
پولک نمی‌خواست کابینه‌اش دارای نامزدهای ریاست‌جمهوری باشد، اگرچه او تصمیم گرفت تا جیمز بیوکنن از پنسیلوانیا را که جاه‌طلبی‌اش برای ریاست‌جمهوری شناخته شده بود، به عنوان وزیر امور خارجه معرفی کند.کیو جانسون تنسی، دوست صمیمی و متحد پولک، با جورج بنکرافت، مورخ که نقش مهمی در نامزدی پولک داشت، به عنوان وزیر نیروی دریایی، نامزد پست فرمانده پست شد.انتخاب های پولک با تایید اندرو جکسون مواجه شد، که پولک برای آخرین بار در ژانویه 1845 با او ملاقات کرد، زیرا جکسون در ژوئن همان سال درگذشت.
آخرین وزیر نیروی دریایی تایلر، جان وای میسون از ویرجینیا، دوست پولک از دوران دانشگاه و متحد سیاسی دیرینه، در لیست اصلی نبود.از آنجایی که انتخاب های کابینه تحت تأثیر سیاست های جناحی و تلاش پرزیدنت تایلر برای حل مسئله تگزاس قبل از ترک پست قرار گرفت، پولک در آخرین لحظه میسون را به عنوان دادستان کل انتخاب کرد.پولک همچنین سناتور می سی سی پی واکر را به عنوان وزیر خزانه داری و ویلیام مارسی از نیویورک را به عنوان وزیر جنگ انتخاب کرد.اعضا به خوبی با هم کار می کردند و تعداد کمی جایگزین لازم بود.در سال 1846 زمانی که بنکرافت، که خواهان یک پست دیپلماتیک بود، سفیر ایالات متحده در بریتانیا شد، یک تغییر سازمان مورد نیاز بود.
پرزیدنت تایلر در آخرین روزهای ریاست جمهوری خود به دنبال تکمیل الحاق تگزاس بود.پس از اینکه سنا یک معاهده قبلی را که به اکثریت دو سوم آرا نیاز داشت، شکست داد، تایلر از کنگره خواست تا با تکیه بر قدرت قانون اساسی خود برای پذیرش ایالت ها، قطعنامه مشترکی را تصویب کند.در مورد شرایط پذیرش تگزاس اختلاف نظر وجود داشت و پولک درگیر شد.در مذاکرات برای شکستن بن بست با کمک پولک، قطعنامه الحاق به سختی مجلس سنا را پاک کرد.تایلر مطمئن نبود که قطعنامه را امضا کند یا آن را به پولک بسپارد و کلهون را فرستاد تا با پولک مشورت کند و او از دادن هرگونه مشاوره امتناع کرد.تایلر در آخرین عصر خود در 3 مارس 1845، پیشنهاد الحاق به تگزاس را بر اساس شرایط قطعنامه داد.
پولک حتی قبل از مراسم تحلیف خود به کیو جانسون نوشت: "من قصد دارم خودم رئیس جمهور ایالات متحده شوم."او به عنوان یک کارگر سخت شهرت پیدا کرد، ده تا دوازده ساعت را پشت میز خود سپری کرد و به ندرت واشینگتن را ترک کرد.پولک نوشت: "هیچ رئیس‌جمهوری که وظیفه‌اش را صادقانه و با وجدان انجام می‌دهد، نمی‌تواند فراغت داشته باشد. من ترجیح می‌دهم خودم بر کل عملیات دولت نظارت کنم تا اینکه امور عمومی را به زیردستان سپردم، و این باعث می‌شود وظایف من بسیار عالی باشد.وقتی پولک در 4 مارس 1845 به قدرت رسید، در 49 سالگی جوانترین رئیس جمهور تا آن زمان شد.مراسم تحلیف پولک اولین روز معارفه بود که از طریق تلگراف گزارش شد و اولین بار در یک تصویر روزنامه (در اخبار مصور لندن) نشان داده شد.
پولک در سخنرانی افتتاحیه خود که در یک باران مداوم ایراد شد، حمایت خود را از الحاق تگزاس با اشاره به 28 ایالت ایالات متحده، از جمله تگزاس، آشکارا اعلام کرد.او وفاداری خود را به اصول جکسون با ذکر نان تست معروفش اعلام کرد: «هر عاشق کشورش باید از فکر احتمال انحلال آن بلرزد و آماده است که احساسات میهن پرستانه را اتخاذ کند، «اتحادیه فدرال ما - باید حفظ شود.او مخالفت خود را با بانک ملی اعلام کرد و تکرار کرد که این تعرفه می‌تواند شامل حفاظت اتفاقی باشد.اگرچه او به طور خاص به برده داری اشاره نکرد، اما به آن اشاره کرد و کسانی را که مؤسسه ای را که توسط قانون اساسی محافظت می شود تخریب می کنند، محکوم کرد.
پولک نیمه دوم سخنرانی خود را به امور خارجی و به طور خاص به توسعه اختصاص داد.او الحاق تگزاس را تحسین کرد و هشدار داد که تگزاس مربوط به هیچ کشور دیگری نیست و مطمئناً هیچ یک از مکزیکی ها نیست.او از کشور اورگان و بسیاری از کسانی که در حال مهاجرت بودند صحبت کرد و متعهد شد که از حقوق آمریکا در آنجا محافظت کند و از مهاجران محافظت کند.
پولک علاوه بر انتصاب افسران کابینه برای مشاوره به او، پسر خواهرش، جی. ناکس واکر، را به عنوان منشی شخصی خود، به یک پست مهم تبدیل کرد، زیرا پولک، به غیر از بردگانش، هیچ کارمندی در کاخ سفید نداشت.واکر که با خانواده در حال رشد خود در کاخ سفید زندگی می کرد (دو فرزند از او در حین زندگی در آنجا به دنیا آمدند) وظایف خود را از طریق ریاست جمهوری دایی‌اش به خوبی انجام داد.سایر اقوام پولک در کاخ سفید ملاقات کردند، برخی برای مدت طولانی.