stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
اردوگاه پناهندگان جنین

اردوگاه پناهندگان جنین (عربی: مخیم جنین للاجئین که به اردوگاه جنین نیز معروف است (عربی: مخیم جنین) یک اردوگاه آوارگان فلسطینی است که در شهر جنین در شمال کرانه باختری واقع شده. در سال ۱۹۵۳ برای اسکان فلسطینیانی که در جریان و پس از جنگ ۱۹۴۸ فلسطین از خانه‌های خود فرار کرده یا رانده شدند، تأسیس شد. این اردوگاه از آن زمان به پایگاه ستیزه‌جویان فلسطینی بدل گشت چنان‌که فلسطینی‌ها آن را «پایتخت شهدا» و اسرائیل آن را «لانه زنبور» نامیدند.
این اردوگاه محل وقوع چندین حادثه مربوط به کشمکش‌های اسرائیل و فلسطین بود که مهم‌ترین آنها نبرد جنین در سال ۲۰۰۲ بین اسرائیل و شبه نظامیان فلسطینی محسوب می‌شود، شیرین ابوعاقله روزنامه‌نگار الجزیره در سال ۲۰۲۲ در همین منطقه کشته شد، جنین همچنان محل درگیری‌های مکرر بین نیروهای اسرائیلی و فلسطینی است.
این کمپ دارای تراکم جمعیت بالایی است چنان‌که اونروا تراکم آن را ۳۳۰۰۰/ km2 برآورد کرده. پناهندگان در این اردوگاه با شرایط سخت زندگی روبرو هستند که تا حدودی ناشی از محدودیت‌های اسرائیل است. این کمپ در مقایسه با سایر مناطق کرانه باختری از نرخ بیکاری بالایی برخوردار بوده و بسیاری از پناهجویان در پناهگاه‌های نامناسب، با شبکه فاضلاب ضعیف و کمبود آب و برق مواجه اند.
تاریخ > استقرار

اردوگاه پناهندگان جنین به‌طور رسمی در سال ۱۹۵۳ پس از طوفان برفی که اردوگاه پناهندگان قبلی در منطقه را ویران کرد، تأسیس شد. این اردوگاه در ابعاد ۳۷۲ دونم «یکای اندازه‌گیری زمین» ایجاد و برای مدت طولانی به آژانس امداد و کار سازمان ملل متحد برای آوارگان فلسطینی در خاور نزدیک (UNRWA) اجاره داده شد، بعداً ابعاد آن به ۴۷۳ دونم (۰٫۴۲) افزایش یافت.
این کمپ در شهر جنین واقع شده‌است. در شمال آن دره جزریل یا مرج بن عامر قرار دارد (عربی: مرج ابن عامر) و در شرق آن دره اردن به چشم می‌خورد. این اردوگاه و کل کرانه باختری، در زمان تأسیس تحت کنترل اردن بود.
تاریخ > اشغال اسرائیل و افزایش ستیزه‌جویی

پس از شکست ارتش‌های عربی در جنگ شش روزه به سال ۱۹۶۷، کرانه باختری، از جمله اردوگاه جنین، تحت اشغال اسرائیل قرار گرفت.
پس از تهاجم اسرائیل به جنوب لبنان در سال ۱۹۸۲، سازمان آزادی‌بخش فلسطین (ساف) ناچار به ترک این منطقه گردید و در تونس مستقر شد. با این حال، بسیاری از شبه نظامیان ساف بازگشت به سرزمین‌های اشغالی فلسطین را انتخاب کردند که منجر به ظهور تعدادی از گروه‌های شبه نظامی گردید که تعدادی از آنها در منطقه جنین متمرکز بودند. این گروه‌ها شامل «پلنگ‌های سیاه» فتح و «عقاب‌های سرخ» از جبهه مردمی برای آزادی فلسطین (PFLP) بودند.
تاریخ > سال اول انتفاضه

ساکنان اردوگاه جنین در انتفاضه اول، در قیام بزرگ فلسطینیان علیه اسرائیل که در اواخر دهه ۱۹۸۰ و اوایل دهه ۱۹۹۰ رخ داد، شرکت کردند. در طول آن انتفاضه، این اردوگاه هدف حملات متعدد اسرائیلی‌ها بود که در جستجوی شبه نظامیان انجام می‌شد. توافقنامه اسلو که در پایان انتفاضه اول امضا شد، کنترل و اداره اردوگاه را به تشکیلات خودگردان ملی فلسطین (PA) که در آن زمان تازه تأسیس شده بود، واگذار کرد.
مبارزات فلسطینی

اردوگاه جنین به مرکز مبارزات فلسطینی تبدیل شده‌است. گردان‌های قدس جهاد اسلامی فلسطین (PIJ) و گردان‌های شهدای الاقصی فتح دو گروه برجسته مسلح در این اردوگاه هستند، در حالی که گردان‌های عزالدین قسام حماس نیز اخیراً اقداماتی ترتیب داده‌اند تا حضور ماندگارتری داشته باشند.
ستیزه‌جویان مسلح از حمایت بالایی در میان ساکنان این اردوگاه برخوردارند چنان‌که تشکیلات خودگردان فلسطین را "همدست با اشغالگر " می‌دانند. این اردوگاه گاهی توسط فلسطینی‌ها به عنوان «پایتخت شهدا» و توسط ارتش اسرائیل به عنوان «لانه زنبورها» معرفی می‌شود. در ژانویه ۲۰۲۳، سی و پنج فلسطینی در کرانه باختری در چارچوب درگیری اسرائیل و فلسطین کشته شدند که بیست نفر از آنها از اردوگاه جنین بودند.
در مقابل، کنترل تشکیلات خودگردان فلسطین بر این اردوگاه به دلیل قرار گرفتن آن در فاصله بسیار دور از رام‌الله، پایتخت واقعی تشکیلات خودگردان، نسبتاً ضعیف بوده‌است. در واقع، نیروهای خودگردان به ندرت وارد اردوگاه می‌شوند. اسرائیل تشکیلات خودگردان را به دلیل «بی کفایتی» منجر به «وخامت شرایط امنیتی»، مقصر دانسته‌است. با این حال، تشکیلات خودگردان این ادعاها را رد کرده و از اسرائیل به دلیل «اقدام عمدی برای تضعیف آن» انتقاد می‌کند و گفته‌است که اقدامات اسرائیل عامل خشونت در فلسطین است.
گرافیت‌های طرفداران شبه نظامیان در کمپ جنین. ۲۰۱۱
جنت‌رودبار

| جنت رودبار | جنت رودبار |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: رامسر
بخش: دالخانی
دهستان: جنت‌رودبار
جمعیت: ۱۷۴ نفر (سرشماری ۹۵)
جنت رودبار، روستایی است از توابع بخش دالخانی شهرستان رامسر در استان مازندران در کشور ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان جنت‌رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۱ نفر (۷۷خانوار) بوده‌است.
مزدک انوشه

| مزدک انوشه | مزدک انوشه |
| --- | --- |
زاده: ۲۷ دی ۱۳۵۲ ‏(۵۱ سال)
محل زندگی: تهران 
ملیت: ایرانی
فرزند(ان): مانی، ماهان
پدر و مادر: حسن انوشه
 جوایز جشنواره فارابی  :  جوایز جشنواره فارابی  
مزدک انوشه (زادهٔ  ۲۷ دی ۱۳۵۲ بابل ) زبان‌شناس ایرانی و استادیار گروه زبان‌شناسی دانشگاه تهران است. انوشه در پنجمین و دهمین دورهٔ جشنواره فارابی در بخش زبان و ادبیات به‌عنوان برگزیده معرفی شد.
زندگی و فعالیت‌ها

او که دانش‌آموختهٔ کارشناسی زبان و ادبیات انگلیسی، و کارشناسی ارشد و دکتری زبان‌شناسی همگانی از دانشگاه تهران است، از سال ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۲ عضو هیئت علمی پژوهشگاه میراث فرهنگی و رئیس پژوهشکدۀ زبان و گویش بود و یک‌چند نیز با گروه واژه‌گزینی فرهنگستان زبان و ادب فارسی همکاری کرد. وی هم‌اکنون، استادیار گروه زبان‌شناسی دانشگاه تهران است و به‌صورت تخصصی، واحدهای زبان‌های ایرانی، ساخت زبان فارسی، نحو زایشی و صرف توزیعی را تدریس می‌کند. مزدک انوشه فرزند حسن انوشه، نویسنده و پژوهشگر تاریخ و زبان و ادبیات فارسی، است.
آثار

کتاب واژه‌نامۀ میراث ماندگار در سال ۱۳۹۸ به قلم مزدک انوشه و به ‌کوشش انتشارات فرهنگ معاصر منتشر شد. این اثر واژه‌نامه‌ای دوسویه (فارسی ـ انگلیسی و انگلیسی ـ فارسی) از اصطلاحات تخصصی میراث فرهنگی است که با نزدیک به سی‌هزار مدخل، حوزه‌هایی همچون ادبیات و نمایش، باستان‌شناسی، حفاظت و بازسازی اشیاء تاریخی‌فرهنگی، زبان‌شناسی و گویش‌پژوهی، عقیده و سنت و آیین، قوم‌پژوهی و انسان‌شناسی، گاه‌شماری و کیهان‌شناسی، و معماری و بازسازی بافت‌ها و بناهای تاریخی را شامل می‌شود.
اثر دیگرش، صرف در نحو؛ از کمینه‌گرایی تا صرف توزیعی نام دارد که در بهار ۱۴۰۰ به همت مؤسسۀ انتشارات دانشگاه تهران به چاپ رسیده و منتشر شده‌است. این کتاب که در حوزۀ دستور زایشی نگاشته شده، آخرین رویکردهای این دستور را در زبان فارسی تبیین می‌کند و مشتمل بر چهار فصل است؛ فصل نخست: «بنیادهای نحو»، فصل دوم: «سیمای نحو کمینه‌گرا»، فصل سوم: «بنیادهای صرف»، فصل چهارم: «سیمای صرف توزیعی».
انوشه افزون‌بر ترجمۀ کتاب «تقابل‌های پسامدرن: چامسکی و جهانی‌سازی» (Postmodern Encounters: Chomsky and Globalization) که در ۱۳۸۱ به کوشش سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی منتشر شده، مقالات و مداخل متعددی نیز در مجلدات نُه‌گانۀ دانشنامۀ ادب فارسی (به سرپرستی حسن انوشه) و دانشنامۀ حافظ و حافظ‌پژوهی (به سرپرستی عبدالله جاسبی) نوشته است. هم‌چنین یک‌چند نیز در همکاری با سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، کمیته ملی المپیک جمهوری اسلامی ایران، و مجموعه‌ای از ناشران خصوصی و دولتی، ویرایش آثار مکتوب آن مؤسسات را عهده‌دار بوده است.
دانیل خارمس

| دانیل خارمس | دانیل خارمس |
| --- | --- |
نام اصلی: دانیل ایوانویچ یواچوف
زاده: ۳۰ دسامبر ۱۹۰۵ سن پترزبورگ، امپراتوری روسیه
درگذشته: ۲ فوریهٔ ۱۹۴۲ (۳۶ سال) سن پترزبورگ، اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی
سبک نوشتاری: فراواقع‌گرایی
تأثیرپذیرفته از: نیکلای گوگول، کنوت هامسون، ادوارد لیر، لوئیس کارول، گوستاو میرینک، الکساندر ودنسکی، کازیمیر مالویچ، ولیمیر خلبنیکوف
دانیل ایوانویچ یواچف (به روسی: Даниил Иванович Ювачёв) مشهور به دانیل خارمس (به روسی: Дании́л Ива́нович Хармс) (زادهٔ ۳۰ دسامبر ۱۹۰۵ در سن پترزبورگ – درگذشتهٔ ۲ فوریه ۱۹۴۲ در سن پترزبورگ) شاعر، داستان‌نویس و نمایش‌نامه‌نویس سبک فراواقع‌گرایی و ابزورد دوران اولیهٔ اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. یکی از نام‌های مستعار او که با الفبای لاتین با آن امضا می‌کرد دانیل شارمس (به فرانسوی: Daniel Charms) بود.
زندگی

دانیل ایوانویچ یواچف (به روسی: Даниил Иванович Ювачёв) در سن پترزبورگ و در خانوادهٔ ایوان یواچف، یکی از اعضای سرشناس گروه انقلابی ارادهٔ خلق زاده شد. در این دوران یواچف بزرگ به دلیل مشارکت در اعمال خرابکارانه علیه تزار الکساندر سوم روسیه در زندان بود و با آشنایی با آنتون چخوف در طول سفر اخیرش به ساخالین به یک فیلسوف مذهبی بدل شده بود.
دانیل نام مستعار «خارمس» (به انگلیسی: Kharms) را وقتی ابداع کرد که در حال تحصیل در دبیرستان معتبر آلمانی «پترشول» بود، که احتمالاً تحت تأثیر شخصیت مورد تحسینش، یعنی شرلوک هلمز اثر آرتور کانن دویل این نام را برگزید. وقتی که دانیل در پترشول درس می‌خواند در سطح مقدماتی با زبان‌های انگلیسی و آلمانی آشنا شد و ممکن است که این نام از کلمهٔ انگلیسی «harm» و «charm» نشأت گرفته باشد که او آن را بدل به «Kharms» کرد. دانیل خارمس در طول دورهٔ زندگی حرفه‌ای‌اش علاوه‌بر این عنوان، از طیفی از نام‌های مستعار ساخته‌شده از نامش و کلمهٔ «خارمس» استفاده کرد؛ از قبیل نام‌های مستعار دان‌دان (به انگلیسی: DanDan)، خارمس (به انگلیسی: Khorms)، شارمس (به انگلیسی: Charms)، شاردام (به انگلیسی: Shardam)، خارمس-شاردام (به انگلیسی: Kharms-Shardam) و غیره. شایع است که او نام خارمس را به گذرنامهاش هم وارد کرده‌است.
تأثیر

در ابتدای بسیاری از نوشته‌های کودکانهٔ خارمس بدل به موسیقی شدند و پس از آن اغلب از رادیو پخش می‌شدند.
در سال ۲۰۰۶ سیمون ناباتوف، پیانسیت جاز روسی-آمریکایی، و فیل مینتون، خوانندهٔ جاز انگلیسی، آلبومی با نام «چند برخورد ناچیز» (به انگلیسی: A Few Incidences) منتشر کردند که بر اساس آثار خارمس بود.
تد میلتون همراه با سم بریتون (نوازندهٔ لپ‌تاپ) نمایشی را بر اساس نوشته‌های خارمس با نام «به راه خارمس» (به انگلیسی: In Kharms Way) به صحنه برد.
گروه موسیقی استتیک اجوکیشن (به انگلیسی: Esthetic Education) آهنگی ساخته‌اند با عنوان «جوراولی و کورابلی» (به انگلیسی: Juravli I Korabli) که در آلبوم «چهره‌خوانی» (به انگلیسی: Face Reading) و آلبوم «لایو ات رینگ» (به انگلیسی: Live at Ring) آن‌ها منتشر شد.
هافلیدی هالگریمسون (به انگلیسی: Haflidi Hallgrimsson) بر اساس ترجمهٔ انگلیسی نوشته‌های خارمس آهنگسازی آثاری را بر عهده داشته‌است.
ترجمه آثار به زبان فارسی

کتاب «امروز چیزی ننوشتم» شامل گزیده داستان‌ها و نوشته‌های دانیل خارمس با ترجمه رضا مرتضوی در زمستان سال ۱۳۹۲ توسط انتشارات ققنوس منتشر شد. این کتاب اولین ترجمه از آثار دانیل خارمس به زبان فارسی است.
پی‌نوشت

↑  Saunders, George (2007). "Soviet Deadpan" (به انگلیسی). Retrieved 2008-08-10. {{cite news}}: Unknown parameter |ماه= ignored (help)
↑  Кобринский، Александр (۲۰۰۹). Даниил Хармс. Жизнь замечательных людей. Moscow: Molodaya Gvardiya. ص. ۱۸. شابک ۹۷۸-۵-۲۳۵-۰۳۲۵۸-۳.
↑  Кобринский، Александр (۲۰۰۹). Даниил Хармс. Жизнь замечательных людей. Moscow: Molodaya Gvardiya. شابک ۹۷۸-۵-۲۳۵-۰۳۲۵۸-۳.
↑  «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۱ ژوئن ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۲ سپتامبر ۲۰۱۲.
↑  Gill, Andy (2010). "Album: Haflidi Hallgrimsson, Mini Stories (Signum Classics)" (به انگلیسی). London. {{cite news}}: |access-date= requires |url= (help); Unknown parameter |ماه= ignored (help)
↑  «صفحه کتاب در وب سایت انتشارات ققنوس». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۸ ژوئیه ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۲۱ ژوئیه ۲۰۱۴.
↑  «صفحه کتاب در وب سایت رضا مرتضوی». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۹ ژوئیه ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۲۸ ژوئیه ۲۰۱۴.
جمعیت آل یاسین

جمعیت آل یاسین ائتلافی از افراد، تشکل‌های غیردولتی و نشریات است که با هدف ارتقاء آگاهی عمومی در مورد موضوعات کاربردی و روش‌های تفکر در ایران مشغول به فعالیت بوده و در برگیرنده طیف وسیعی از دانشگاهیان تا افراد معمولی می‌باشد. این گروه در ایران نزدیک به پانزده سال مشغول طیف وسیعی از فعالیت‌ها بوده‌است؛
از کنفرانس‌ها و سخنرانی‌ها توسط پیمان فتاحی (ایلیا میم رام‌الله)
تا انتشار مجلات و کتب از طریق شبکه گسترده دفاتر انتشاراتی و سازمانهای غیردولتی در سراسر ایران. طبق آخرین اطلاع، جمعیت ال یاسین حدود ۲۰۰٫۰۰۰ نفر عضو دارد.
از مهم‌ترین دیدگاه‌های این جمعیت، تأکید بر تقریب ادیان و پیوند مذاهب می‌باشد.
تاریخچه فعالیت

هسته اصلی این جمعیت در سال‌های اولیه دهه ۱۳۷۰ شمسی بنیان‌گذاری شد و فعالیت‌های آن بر پایه معنویت گرایی شکل گرفت. در این جمعیت تعدادی نشریه، دفتر انتشارتی و مؤسسه فرهنگی وجود دارد. فصلنامه‌های هنر زندگی متعالی
، هنرهای زیستن، علوم باطنی، علم موفقیت
، تفکر متعالی، حرکت دهندگان و اخبار کودکانه،
نشرهای تعالیم حق، یاهو، حم، والسماء، و موسسه‌هایی همچون انجمن متفکران و محققان، مؤسسه اوامر یاسین، مؤسسه علم موفقیت، انجمن جبهه طبیعت و کانون حقوق بشر ال یاسین از جمله تشکل‌های وابسته به جمعیت ال یاسین هستند.
این مجموعه ابتدا به این نام شناخته نمی‌شد و در زمان اولین دستگیری پیمان فتاحی (در سال ۱۳۸۶) و زمانی که وی در بند ۲۰۹ زندانی بود با این اسم اعلام موجودیت کرد.
از آغاز برخوردهای افراط گرایان مذهبی با پیمان فتاحی (در سال ۱۳۸۶) اکثر نشریه‌ها و سازمان‌های جمعیت ال یاسین با محدودیت فعالیت و تعطیلی مواجه شده و بعضی از گردانندگان آن‌ها به اتهام تبلیغ علیه نظام دستگیر و زندانی شده‌اند.
وبگاه رادیو زمانه دربارهٔ برخوردهای حکومت ایران با جمعیت ال یاسین نوشت:
طی سی سال گذشته، به خاطر ویژگیی تئوکراتیک دولت در ایران، این پیگردها به اقلیت‌های غیردینی نیز اشاعه پیدا کرده‌است. ترور زنجیره‌ای روشنفکران کانون نویسندگان، فعالیت‌های امنیتی فرقهٔ سعید امامی و باند شریعتمداری علیه روشنفکران، برنامهٔ «هویت»، اعتراف‌های تلویزیونی، و انواع سازمانهای «ارشاد» و «امر به معروف و نهی از منکر»، نمونه‌هایی از این سیاست (طالبان فرهنگی، فرهنگ «بسیجی»، و تواب سازی) است. جمعیت آل‌یاسین از آخرین قربانیان سیاست پیگرد اقلیت‌های دیگراندیش بوده‌است. فرقهٔ مهدی گرای شیعه پس از به قدرت رسیدن در ایران بودجه‌های بسیار را صرف ترویج خرافه کرده‌است (مثلاً بودجهٔ چاه جمکران و ادعای «مدیریت» کشور توسط امام زمان) اما اصرار دارد دیگراندیشان را «فرقه» بخواند. دستگاه امنیتی ـ فرهنگی حکومتی تلاش می‌کند جمعیت آل یاسین را به بدعت دینی متهم کند و آنها را از نوع جنبش‌های دینی قرن نوزدهم در ایران قلمداد نماید.
در آستانه انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۸۸)، حدود ۲۰۰ تن از اعضای این جمعیت، در اعتراض به دستگیری معلم خود (پیمان فتاحی) و برخوردها با سایر اعضای این جمعیت، در حرم سید روح‌الله خمینی دست به تحصن زدند.
تاریخچه فعالیت > موسسات

انجمن متفکران و محققان
اعضاء این انجمن تحقیقات، مطالعات و تلاش‌های خود را بر محور دانش تفکر و عقلانیت کاربردی متمرکز ساختند. گسترش هماهنگ و هدفمند آموزشهای تفکری با هدف ارتقاء هوشمندی و هوشیاری در سطح جامعه، ارائه راهکارهای عملی در جهت توانمندسازی ذهنی و تفکری برای افزایش آگاهی در مواجهه با مسائل و مسئولیتهای پیش رو و ایجاد زمینه‌های عملی و کاربردی جهت تجربه اندوزی در این حوزه‌ها در سطح عموم، ایجاد محیطی برای تعامل و تلاقی صاحبنظران و ایجاد هم افزایی و کمک به جریان یافتن ایده‌های خلاق و ارائه الگوهای کاربردی برای راه‌اندازی کانون‌های تفکر و هسته‌های تفکری از جمله اهداف این انجمن بوده‌است.
انجمن جبهه طبیعت
تشکلی زیست‌محیطی و غیردولتی است که در سال ۱۳۷۷ تأسیس شد و فعالیت رسمی خود را در زمینه‌های گوناگون و متنوع زیست‌محیطی آغاز کرد. هدف اصلی انجمن جبهه طبیعت، حفظ و احیاء محیط زیست است و اعضای آن را دوستداران فعال محیط زیست و متخصصان علوم زیستی تشکیل می‌دهند. از اهداف این انجمن می‌توان به گسترش فرهنگ طبیعت دوستی و ارتباط با طبیعت، ۲ ـ حفاظت از طبیعت و جلوگیری از تخریب آن، ۳ ـ تحقیق و مطالعه (در موضوعات عمدتاً روان‌شناختی و معنویت‌گرایانه مرتبط با طبیعت)، و فعالیت‌های آموزشی اشاره کرد.
مؤسسه اوامر یاسین
این مؤسسه در سال ۱۳۷۹ با مجوز دبیرخانه هیئت رسیدگی به امور مراکز فرهنگی وزارت ارشاد اسلامی تأسیس شد و در راستای اشاعه و ترویج فرهنگ و اندیشه‌های متعالی فعالیت خود را آغاز کرد. این تشکل مردم نهاد بدون دریافت کمک یا تسهیلات دولتی مبنای کار خود را تحقیقات و مطالعات قرارداد و با رویکردی علمی ـ پژوهشی به فعالیت پرداخت. پروژه‌های تحقیقاتی، نقد و بررسی جریان‌های معنوی وارداتی و مکتب‌های باطن‌گرا، تربیت محقق و مدرس و برگزاری جلسات سخنرانی از جمله فعالیت‌های مؤسسه اوامر یاسین بوده‌است.
مؤسسه علم موفقیت
این مؤسسه آموزشی طی ثبت رسمی از سال ۱۳۷۶ در زمینه برگزاری دوره‌های آموزشی و جلسات سخنرانی، انجام تحقیقات و مطالعات کتابخانه‌ای و میدانی، تهیه کتب و مقالات عمومی و تخصصی در زمینه شیوه تفکر متعالی از طریق تحقیق و مطالعه علوم انسانی، تحقیق و مطالعه روش‌های دستیابی به آرامش درونی و مقابله با فشارهای روانی از طریق علوم کلاسیک و الهی و احیای ارزش‌های متعالی از طریق تحقیق، مطالعه و مقایسه علوم انسانی و الهی فعالیت نموده‌است.
گروه پژوهشی مدیریت حرفه‌ای
این مرکز علمی فرهنگی با در اختیار داشتن بیش از صد و بیست محقق، پژوهشگر و مدرس مشغول ارائه انواع خدمات مشاوره‌ای و آموزش‌های علمی ـ کاربردی در زمینة دانش تفکر بوده‌است. هدف محوری گروه پژوهشی، افزایش هماهنگ و هدفمند تفکر و هوشیاری از طریق آموزش و پژوهش در زمینة تفکر عملی و عقلانیت کاربردی بوده‌است که از طریق توسعه و گسترش پژوهش در زمینه مدیریت و بهره‌وری پرسنل، آموزش تئوری‌های بنیادی و مبانی دانش تفکر و عقلانیت کاربردی (الفبای شکوفایی ذهنی)، و آموزش روش‌های علمی و عملی تفکر شامل تفکر خلاق، تفکر استراتژیک، تفکر الگویاب، تفکر انتقادی، تفکر مفهوم‌یاب، تفکر سیستمی، تفکر تحلیلی و . . . به فعالیت خود ادامه می‌داد.
برگزاری کارگاه‌های آموزشی برای مدیران ارشد و میانی از جمله فعالیت‌های این گروه بوده‌است.
لازم است ذکر شود که از سال ۱۳۸۶ فعالیتهای غالب این موسسات از زمان برخورد با پیمان فتاحی (و به دلیل ارتباط آنها با وی) به توقف کشیده شد.
تاریخچه فعالیت > نشریه‌ها

نشریه «هنر زندگی متعالی» ماهنامه‌ای است در زمینهٔ روش‌های تفکر و تصمیم‌گیری، معرفی و نقد جریان‌های باطنی و معنوی در عصر حاضر، تکنولوژی‌های فراروانی و با هدف تحقق حقیقت‌گرایی در همه ابعاد زندگی در سال ۱۳۸۱ شکل گرفت. مدیر مسئول نشریه رکسانا خوشابی و سردبیر آن رضا الماسیان (مدرس و محقق در زمینه علوم فراروانشناسی) است. این نشریه پس از انتشار ۳ شماره لغو مجوز شد.
نشریه «هنرهای زیستن» با موضوعات فنون زیستن، خاطرات و تجربیات فوق‌العاده و مستند، رازها و شگفتی‌های طبیعت و حیات وحش، روان‌درمانی عملی، درمان با عرفان، بیماری‌های شایع و درمان‌های مؤثر، روش‌های جوان ماندن و سالم زیستن و عمر نوح آسا، اسرار عاشقانه و روابط همسرانه، هنر یادگیری، رؤیاها و افسانه‌های ملل؛ حکایت و داستان از زندگی بزرگان، دروغ‌شناسی، … فعالیت خود را آغاز کرد. مدیر مسئول این نشریه شیرین زندی از اعضای جامعه مهندسین کشور و سارا یوسف پور یکی از اعضای هیئت تحریریهٔ این نشریه می‌باشند. این نشریه پس از چند شماره، توسط هیئت نظارت بر مطبوعات به دلیل عدم التزام مدیر مسئول با قانون اساسی لغو مجوز شد.
«علوم باطنی» فصلنامه‌ای است که در زمینه مکاتب باطنی، روش‌های جنگ روانی، روش‌های درمان نامتعارف و شفابخشی، هنر رویابینی، گزارش‌های مستند از اعمال خارق‌العاده بزرگان، کنترل ذهن، انرژی‌زایی، کنترل و انتقال انرژی، تفکر باطنی، مبارز باطنی، نتیجه آخرین تحقیقات فراروانی را منتشر می‌کرد. مدیر مسئول این نشریه ابوالفضل فلاحی از جامعه مهندسین کشور و محقق در زمینه جنگ روانی است. این نشریه پس از انتشار هفت شماره به دلیل عدم التزام مدیر مسئول به قانون اساسی لغو مجوز شد.
نشریهٔ «تفکر متعالی» فصلنامه‌ای است در زمینه درس‌های تفکر، فکر از دیدگاه علم، فکر از دیدگاه فلسفه، فکر از دیدگاه دین و مذهب، تفکر چیست، جایگاه تفکر در زندگی و ارزش تفکر، متفکر کیست، متفکران در آئینه تاریخ، عناصر تفکر، جسم و آمادگی جسمی و تفکر، زمان‌های تفکر، سبک‌های تفکر، تفکر کاربردی، معرفی اندیشه‌ها و جریانات فکری، معرفی نظام‌های تفکری، مفاهیم آینده نگری و آینده پژوهی، بیان روش‌های حل مسئله و برخورد با چالش‌های پیش رو، روش‌های توانمندی سازی و فعال سازی کارایی‌های مغز و ذهن، بررسی و تحلیل الگوهای طبیعی با تفکر بر اساس الگوهای آفرینش، دانش مذاکره و روش‌های آن، معرفی متفکران، رهبران و مدیران برجسته، تفکر سیاسی و تحلیل‌ها، وقایع مربوط به ایران و جهان، ایران و مسائل هسته‌ای، وقایع بین‌الملل، آموزه‌های مدیریتی، مدیریت روزانه و فردی، مدیریت رفتار سازمانی، مدیریت IT، مدیریت و قانون، مدیریت تولید، آموزش و توانمند سازی سازمانی، مدیریت در بازار، مدیریت ریسک، مدیریت بحران، مدیریت تغییر و… مدیر مسئول دکتر کامبیز روحی و همچنین شورای سردبیری این نشریه آرین پناهپور و شباب حسامی (پِریا) است.
نشریه حرکت دهندگان

حرکت دهندگان نشریه‌ای اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و هنری بود که توسط انجمن حرفه‌ای متفکران و محققان، از زیر مجموعه‌های جمعیت آل یاسین، از پائیز سال ۱۳۸۳ با شعار «حرکت دهندگان به پیشواز عصر خرد» و با هدف نهادینه کردن فرهنگ تفکر در سطح کشور و به خصوص در میان قشر مدیران در ایران آغاز به کار کرد و تا زمستان ۱۳۸۴ به صورت سراسری منتشر می‌شد، اما در آستانه ماه‌های پایانی همان سال، توسط هیئت نظارت بر مطبوعات به اتهام «توهین به مقام معظم رهبری» لغو امتیاز شد.
ارکان این نشریه عبارت بودند از: مدیر مسئول (محمد اصغری نیا)، برنامه‌ریزی و راهبرد (پیمان فتاحی (ایلیا م))، شورای سردبیری (آرین پناهپور، شباب حسامی (پِریا))
موضوعات این نشریه چنین تعریف شده بود: دانش تفکر، تکنیک‌های تفکر و روش‌های حل مسئله، مدیریت، تصمیم‌گیری، برنامه‌ریزی، معرفی متفکران برجسته، جدیدترین اخبار سیاسی در مورد وقایع مهم و حساس روز ایران و جهان، و تحلیل این اخبار بر مبنای فرمول‌های تحلیل، شیوه‌های مدیریت مدرن، متدهای سی و شش‌گانه تفکر متعالی و بازگشایی آن‌ها (تفکر مفهوم یاب، استراتژیک، قرینه‌ای، معکوس، موازی، نشانه‌شناسی، تحلیلی، فرمول‌یاب و تفکر خلاق)، فناوری‌های ذهنی، برنامه‌ریزی مغزی و سایکوتکنولوژی، روش‌های هدف یابی.
خانم شباب حسامی (پِریا) از سردبیران این نشریه در پاسخ به این سؤال که چرا قالب سیاسی برای آموزش تفکر بکار گرفته شده‌است می‌گوید: «تفکر را نمی‌توان به صورت صرف یادگرفت یا یاد داد بلکه آن را باید تمرین کرد. تمرین در مسائل روز و مسائل زنده چون حتی اگر این مسائل به روز و زنده نباشند دانشی که به دست می‌آید زنده و هماهنگ با زمان خود نیست. امروز این مسائل، مهم‌ترین مسائل دوران ما هستند و ما از طریق آن‌ها می‌توانیم آنچه را که لازم است در این لحظه بیاموزیم، بیاموزیم. این قاعدهٔ تمرینِ در جریان زندگی و تجربهٔ زنده، چیزی است که دربارهٔ بسیاری از رشته‌های دیگر دانش هم صادق است. بهترین مدیران، مدیرانی هستند که مدیریت خود را نه صرفاً از طریق کتاب‌ها و جزوات آموخته‌اند بلکه آن را از رهگذر مواجه شدن با مسائل مدیریتی و پذیرش و عبور از مسئولیت‌ها فرا گرفته‌اند؛ و اساساً داناترین انسان‌ها کسانی هستند که پیوسته از جریان زندگی می‌آموزند و آنچه را که لازم است بدانند از دل مسائل و وقایعی که تجربه می‌کنند می‌یابند و می‌دانند.»[نیازمند منبع]
انتقادات

در تاریخ ۱۳ شهریور ۱۳۹۰ رادیو کوچه مقاله‌ای نوشته شده توسط رضا پرچی‌زاده و به درخواست خانم شیرین زندی، عضو شورای مرکزی جمعیت آل یاسین دربارهٔ این جمعیت منتشر کرد و این گروه را به «شستشوی مغزی اعضا، قدرت‌طلبی سیاسی، مختل کردن کارکرد نهادهای اجتماعی مثل خانواده از طریق خط و ربط تعیین کردن برای ازدواج و طلاق و به هم‌چنین هدایت مستقیم امور خانوادگی، و عدم شفافیت دربارهٔ مقاصد نهایی خود چه در آثار منتشره توسط خود این جمعیت و چه در مصاحبه با رسانه‌های جمعی مستقل» متهم کرد و دلایلی بر اثبات اتهامات خود ذکر کرد و گفت که صرف در اقلیت بودن این گروه دلیل بر حقانیت آن نیست و این گروه را به برقراری رابطه با سران سیاسی و خانواده‌های آن‌ها نیز متهم کرد.»
تصویری از جلد نشریه حرکت دهندگان در آخرین شماره (قبل از توقیف)
تصویری از جلد نشریه حرکت دهندگان شماره ۴ و ۵
جنیفر ماروژان

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 جنیفر ماروژان یوفا ۲۰۱۳:  جنیفر ماروژان یوفا ۲۰۱۳
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادروز:  ۱۸ آوریل ۱۹۹۲ ‏(۳۲ سال)
زادگاه:  بوداپست، مجارستان
قد:  ۱٫۷۱ متر (۵ فوت ۷ اینچ)*
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  رین
شمارهٔ پیراهن:  ۱۰
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۶–۲۰۰۳:  DJK Burbach
۲۰۰۳–۲۰۰۷:  باشگاه فوتبال زاربروکن
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۷–۲۰۰۹ |  باشگاه فوتبال زاربروکن |  ۳۸ |  (۱۳) |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۶ |  اف. اف. سی فرانکفورت |  ۱۳۳ |  (۴۰) |
| ۲۰۱۶– |  المپیک لیون |  ۸۹ |  (۳۷) |
| ۲۰۲۱ |  ← رین (قرضی) |  ۲۰ |  (۰) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۰۴–۲۰۰۷ |  Germany U15 |  ۱۲ |  (۱۳) |
| ۲۰۰۷–۲۰۰۸ |  Germany U17 |  ۲۱ |  (۲۱) |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۲ |  Germany U19 |  ۱۲ |  (۱۳) |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۲ |  Germany U20 |  ۱۷ |  (۶) |
| ۲۰۱۰– |  آلمان |  ۱۱۱ |  (۳۳) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۱ ژوئیه ۲۰۲۲.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۰۲:۵۰, ۲۱ ژوئیه ۲۰۲۲ (UTC):  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۱ ژوئیه ۲۰۲۲.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۰۲:۵۰, ۲۱ ژوئیه ۲۰۲۲ (UTC)
جنیفر ماروژان (آلمانی: Dzsenifer Marozsán؛ زادهٔ ۱۸ آوریل ۱۹۹۲) بازیکن زن فوتبال مجاری‌تبار اهل آلمان مجارستانی است.
وی هم‌اکنون برای تیم ملی آلمان و  باشگاه المپیک لیون بازی می‌کند.
پیمد

| پیمد | پیمد |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: نور
بخش: مرکزی
دهستان: میان‌بند
جمعیت: ۸۴ نفر
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۱۲۲
پـِیمُد یا پـِیمُط[نیازمند منبع] یکی از روستاهای شهرستان نور مازندران است. این روستا در دهستان میان‌بند بخش مرکزی شهرستان نور واقع شده و ۱۸۴ نفر (۲۷ خانوار) جمعیت دارد. مردم این روستا به زبان مازندرانی صحبت میکنند.
فعالیت اصلی ساکنین روستا دامداری می‌باشد ولی در گذشته تمامی زمین‌های اطراف روستا مزارع گندم و جو بود. همچنین باغات اطراف روستا دارای درختان گردوی بسیار مرغوبی است.
پیشینه محضرداری در ایران

محضرداری در ایران دارای جایگاهی فقهی است. هرچند باستناد قاعده «إنّما یحلّل الکلام و یحرّم الکلام» اهمیت کتابت مورد چالش قرار گرفته شده‌است و طبق این روایت فقط کلام موجب تحلیل و تحریم است و تا کلامی نباشد بیع، نقل و انتقال، تحلیل یا تحریمی صورت نمی‌پذیرد ولی این در حالی که است که در نص آیات قرآن بر کتابت تأکید فراوان شده‌است. بر اساس ادله فقه اسلامی و به ویژه فقه شیعه، کتابت حجیت داشته و آیه ۲۸۲ سوره بقره موسوم آیه تداین به صراحت اشاره به شغل محضرداری دارد.
مطالعه این نهاد برای شناخت ارتباطات حقوقی و روابط اقتصادی در جامعه ایرانی قبل از مشروطه و چگونگی ظهور نهادهای نوین حقوقی و سیاسی و پیچیدگی ساختار قدرت در جوامع سنتی همچون ایران ضروری است.