stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
بازیکن فصل لیگ برتر انگلستان

Award
| بازیکن فصل لیگ برتر انگلستان | بازیکن فصل لیگ برتر انگلستان |
| --- | --- |
فیل فودن از باشگاه فوتبال منچستر سیتی: فیل فودن از باشگاه فوتبال منچستر سیتی
اهداء برای: بهترین بازیکن منتخب لیگ برتر فوتبال انگلستان در پایان هر فصل
پشتیبان مالی: ای‌ای اسپورتس
کشور: انگلستان
برگزارکننده: لیگ برتر
نخستین دوره: ۱۹۹۵
دریافت‌کننده کنونی: فیل فودن
بیشترین دفعات برد: تیری آنری، کریستیانو رونالدو، نمانیا ویدیچ، کوین دی بروینه (۲)
وبگاه: https://www.premierleague.com/awards?at=2&aw=20&se=-1 
بازیکن فصل لیگ برتر انگلستان یک جایزهٔ سالانهٔ انجمن فوتبال است که به بهترین بازیکن منتخب لیگ برتر فوتبال انگلستان در پایان هر فصل اهدا می‌شود. برنده با ترکیبی از آراء اعضای «هیئت‌های مدیریت فوتبال، رسانه‌ها و هواداران»، انتخاب می‌شود و از طرف حامی مالی لیگ برتر انگلستان، در هفته دوم یا سوم ماه مه میلادی داده‌می‌شود. برای اهداف حمایت مالی، از سال ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۱، این جایزه، بازیکن سال کارلینگ، از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۴، بازیکن فصل بارکلی‌کارد و از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۶، بازیکن فصل بارکلیز نام داشت و از فصل ۱۷–۲۰۱۶، بازیکن فصل ای‌ای اسپورتس نام دارد.
لیگ برتر فوتبال انگلستان در سال ۱۹۹۲ شکل گرفت؛ زمانی که اعضای لیگ دسته اول فوتبال انگلستان از لیگ فوتبال انصراف دادند. این باشگاه‌ها یک اتحادیهٔ مستقل تجاری جدید را ایجاد کردند که مذاکرات مربوط به حق پخش و حامی مالی را خودش انجام می‌دهد. لیگ تازه تأسیس هیچ حامی مالی برای فصل افتتاحیه نداشت تا زمانی که با «کارلینگ» به توافق چهار ساله به ارزش ۱۲ میلیون پوند، برای فصل بعد رسید. در همان فصل، کارلینگ جوایز جداگانه‌ای را برای بازیکنان از جمله کفش طلا معرفی کرد. با این حال، جوایز بازیکن ماه و بازیکن فصل اولین بار در فصل ۹۵–۱۹۹۴ اهدا شد. نخستین بازیکنی که عنوان «بازیکن فصل لیگ برتر» را به‌دست‌آورد، آلن شیرر مهاجم بلکبرن روورز بود که در آن فصل به همراه این تیم به قهرمانی لیگ برتر رسید و همچنین جایزهٔ کفش طلا را برد.
تیری آنری، کریستیانو رونالدو، نمانیا ویدیچ و کوین دی بروینه تنها بازیکنانی هستند که توانستند بیش از یک‌بار برندهٔ این جایزه شوند که رونالدو در دو فصل متوالی این جایزه را برد (۲۰۰۸ و ۲۰۰۷). هشت بازیکن جایزهٔ «کفش طلا» لیگ برتر و برترین بازیکن فصل را با هم کسب‌کرده‌اند. چهار نفر از این افراد؛ کوین فیلیپس، آنری، رونالدو و لوییس سوارز، برندهٔ کفش طلای اروپا در همان فصل نیز شده‌اند. یازده بازیکن در همان فصلی که این جایزه را کسب‌کرده‌اند، با باشگاه‌های خود به قهرمانی «لیگ برتر» نیز دست‌یافته‌اند که رونالدو و ویدیچ هر کدام دو بار با منچستر یونایتد موفق به کسب این قهرمانی شده‌اند. رونالدو تنها بازیکنی است که در یک سال برندهٔ بازیکن فصل لیگ برتر و همچنین بازیکن سال فوتبال جهان شد. وقتی این کار را در سال ۲۰۰۸ انجام داد، اولین بازیکن از لیگ برتر شد که برترین بازیکن فوتبال جهان می‌شود.
برندگان

| 0 | 1 |
| --- | --- |
بازیکن (X): نام بازیکن و تعداد دفعاتی که بازیکن جایزه را دریافت کرده (اگر بیشتر از یکبار)
: نشان دهندهٔ این است بازیکن در همان فصل توانسته کفش طلای اروپا را هم کسب کند
: نشان دهندهٔ این است بازیکن در همان فصل توانسته کفش طلای اروپا و بازیکن سال فوتبال جهان را هم کسب کند
#: نشان دهندهٔ این است بازیکن در همان فصل توانسته کفش طلای اروپا و بازیکن جوان فصل لیگ برتر را هم کسب کند
§: نشان دهندهٔ این است که باشگاه در آن فصل قهرمان لیگ برتر فوتبال انگلستان شده است
| فصل | بازیکن | پست | ملیت | باشگاه | منبع(ها) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۹۵–۱۹۹۴ | آلن شیرر | مهاجم |  انگلستان | بلکبرن روورز§ |  |
| ۹۶–۱۹۹۵ | پیتر اشمایکل | دروازه‌بان |  دانمارک | منچستر یونایتد§ |  |
| ۹۷–۱۹۹۶ | جونینو | هافبک |  برزیل | میدلزبرو |  |
| ۹۸–۱۹۹۷ | مایکل اوون | مهاجم |  انگلستان | لیورپول |  |
| ۹۹–۱۹۹۸ | دوایت یورک | مهاجم |  ترینیداد و توباگو | منچستر یونایتد§ |  |
| ۲۰۰۰–۱۹۹۹ | کوین فیلیپس | مهاجم |  انگلستان | ساندرلند |  |
| ۰۱–۲۰۰۰ | پاتریک ویرا | هافبک |  فرانسه | آرسنال |  |
| ۰۲–۲۰۰۱ | فردریک لیونبرگ | هافبک |  سوئد | آرسنال§ |  |
| ۰۳–۲۰۰۲ | رود فن نیستلروی | مهاجم |  هلند | منچستر یونایتد§ |  |
| ۰۴–۲۰۰۳ | تیری آنری | مهاجم |  فرانسه | آرسنال§ |  |
| ۰۵–۲۰۰۴ | فرانک لمپارد | هافبک |  انگلستان | چلسی§ |  |
| ۰۶–۲۰۰۵ | تیری آنری (۲) | مهاجم |  فرانسه | آرسنال |  |
| ۰۷–۲۰۰۶ | کریستیانو رونالدو | هافبک |  پرتغال | منچستر یونایتد§ |  |
| ۰۸–۲۰۰۷ | کریستیانو رونالدو (۲) | هافبک |  پرتغال | منچستر یونایتد§ |  |
| ۰۹–۲۰۰۸ | نمانیا ویدیچ | مدافع |  صربستان | منچستر یونایتد§ |  |
| ۱۰–۲۰۰۹ | وین رونی | مهاجم |  انگلستان | منچستر یونایتد |  |
| ۱۱–۲۰۱۰ | نمانیا ویدیچ (۲) | مدافع |  صربستان | منچستر یونایتد§ |  |
| ۱۲–۲۰۱۱ | وینسنت کمپانی | مدافع |  بلژیک | منچستر سیتی§ |  |
| ۱۳–۲۰۱۲ | گرت بیل | هافبک |  ولز | تاتنهام هاتسپر |  |
| ۱۴–۲۰۱۳ | لوییس سوارز | مهاجم |  اروگوئه | لیورپول |  |
| ۱۵–۲۰۱۴ | ادن آزار | هافبک |  بلژیک | چلسی§ |  |
| ۱۶–۲۰۱۵ | جیمی واردی | مهاجم |  انگلستان | لستر سیتی§ |  |
| ۱۷–۲۰۱۶ | انگولو کانته | هافبک |  فرانسه | چلسی§ |  |
| ۱۸–۲۰۱۷ | محمد صلاح | مهاجم |  مصر | لیورپول |  |
| ۱۹–۲۰۱۸ | ویرجیل فن دایک | مدافع |  هلند | لیورپول |  |
| ۲۰–۲۰۱۹ | کوین دی بروینه | هافبک |  بلژیک | منچستر سیتی |  |
| ۲۱–۲۰۲۰ | روبن دیاز | مدافع |  پرتغال | منچستر سیتی§ |  |
| ۲۲–۲۰۲۱ | کوین دی بروینه (۲) | هافبک |  بلژیک | منچستر سیتی§ |  |
| ۲۳–۲۰۲۲ | ارلینگ هالند# | مهاجم |  نروژ | منچستر سیتی§ |  |
| ۲۴–۲۰۲۳ | فیل فودن | هافبک |  انگلستان | منچستر سیتی§ |  |
جوایز برنده‌شده بر پایه ملیت

| کشور | تعداد عنوان‌ها |
| --- | --- |
 انگلستان: ۷
 بلژیک: ۴
 فرانسه: ۴
 پرتغال: ۳
 هلند: ۲
 صربستان: ۲
 برزیل: ۱
 دانمارک: ۱
 سوئد: ۱
 ترینیداد و توباگو: ۱
 ولز: ۱
 اروگوئه: ۱
 مصر: ۱
 نروژ: ۱
جوایز برنده‌شده بر پایه پست بازی

| پست | تعداد عنوان‌ها |
| --- | --- |
مهاجم: ۱۴
هافبک: ۱۰
مدافع: ۵
دروازه‌بان: ۱
جوایز برنده‌شده بر پایه باشگاه

| باشگاه | تعداد عنوان‌ها |
| --- | --- |
منچستر یونایتد: ۸
منچستر سیتی: ۶
لیورپول: ۴
آرسنال: ۴
چلسی: ۳
بلکبرن: ۱
میدلزبورو: ۱
ساندرلند: ۱
تاتنهام: ۱
لستر سیتی: ۱
یادداشت

↑   وبگاه لیگ برتر فوتبال انگلستان که در انتها آمده است، مرجع عمومی برای جستجوی بانک اطلاعاتی کلیه فوتبالیست‌هایی است که در این لیگ بازی کرده‌اند، می‌باشد که در آن می‌توانید پروفایل‌های هر برنده را پیدا کنید و پُست آن‌ها را تأیید کنید.
آلن شیرر نخستین برندهٔ عنوان بازیکن فصل لیگ برتر در سال ۱۹۹۵.
پیتر اشمایکل، برندهٔ سال ۱۹۹۶ و تنها دروازه‌بان برندهٔ این عنوان.
کریستیانو رونالدو، دریافت‌کنندهٔ جایزه در سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ که جایزه دوم خود را در کنار بازیکن سال فوتبال جهان برنده‌شد.
لوییس سوارز، دریافت‌کنندهٔ جایزه در سال ۲۰۱۴، یکی از چهار بازیکن مختلفی است که جایزه کفش طلای اروپا را در کنار جایزه بازیکن فصل لیگ برتر برده است.
سه پل طبیعی

سه پل طبیعی.
سه پل طبیعی (仙女山镇) مجموعه‌ای از پل‌های طبیعی از جنس سنگ آهک هستند که در شهرک شیان‌نوشان (仙女山镇)، منطقه وولونگ، چونگ‌چینگ، چین قرار دارند. این پل‌ها در پارک ملی زمین‌شناسی کارست وولونگ قرار دارند که بخشی از کارست جنوب چین و کارست وولونگ به‌شمار می‌رود و در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است.
در زبان چینی، این پل‌ها به نام اژدهای چینی نام‌گذاری شده‌اند:
تیان‌لانگ (چینی: 天龙桥؛ ت.ت. 'اژدهای آسمانی'�)
چینگ‌لانگ (青龙桥؛ 'اژدهای نیلگون'�)
هئی‌لانگ (黑龙桥؛ 'اژدهای سیاه'�).
توصیف

Three Natural Bridges
Yuzhong
سه پل طبیعی (چونگ‌کینگ)
این پل‌ها که بر روی رود یانگ‌شویی، شاخه‌ای از رود وو، قرار دارند، در مرکز یک منطقه حفاظت‌شده به مساحت ۲۰ کیلومتر مربع (۷٫۷ مایل مربع) واقع شده‌اند که شامل موارد زیر است:
فروچاله چینگ‌لانگ (青龙天坑)؛
فروچاله شن‌یینگ (神鹰天坑)؛
دره کارستی رود یانگ‌شویی (羊水河喀斯特峡谷)؛
دره لانگ‌شویی (龙水峡地缝)؛
فروچاله مرکزی شی‌یوان (中石院天坑)؛
فروچاله پایین شی‌یوان (下石院天坑)؛
غار هفتاد و دو شاخه (七十二岔洞)؛
غار لانگ‌چوان (龙泉洞)؛
غار جاودانگان (仙人洞)؛
جریان زیرزمینی میمون مخفی (猴子坨伏流)؛
جریان زیرزمینی بای‌گوو مخفی (白果伏流).
با توجه به اینکه فاصله بین انتهای بالایی پل تیان‌لانگ و انتهای پایینی پل هئی‌لانگ تنها ۱٬۵۰۰ متر (۴٬۹۰۰ فوت) است، این پل‌ها جزو طولانی‌ترین پل‌های طبیعی محسوب نمی‌شوند. میان این پل‌ها، فروچاله‌های چینگ‌لانگ و شن‌یینگ قرار دارند که عمقی بین ۲۷۶ تا ۲۸۵ متر و محیطی بین ۳۰۰ تا ۵۲۲ متر دارند.
ابعاد

|  | ارتفاع | ضخامت | عرض | ارتفاع عبور | دهانه |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| پل تیان‌لانگ (天龙桥) | ۲۳۵ متر (۷۷۱ فوت) | ۱۵۰ متر (۴۹۰ فوت) | ۱۴۷ متر (۴۸۲ فوت) | ۹۶ متر (۳۱۵ فوت) | ۳۴ متر (۱۱۲ فوت) |
| پل چینگ‌لانگ (青龙桥) | ۲۸۱ متر (۹۲۲ فوت) | ۱۶۸ متر (۵۵۱ فوت) | ۱۲۴ متر (۴۰۷ فوت) | ۱۰۳ متر (۳۳۸ فوت) | ۳۱ متر (۱۰۲ فوت) |
| پل هئی‌لانگ (黑龙桥) | ۲۲۳ متر (۷۳۲ فوت) | ۱۰۷ متر (۳۵۱ فوت) | ۱۹۳ متر (۶۳۳ فوت) | ۱۱۶ متر (۳۸۱ فوت) | ۲۸ متر (۹۲ فوت) |
پل تیان‌لانگ.
شادمهر (مه‌ولات)

| شادمهر شادمیهر | شادمهر شادمیهر |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: خراسان رضوی
شهرستان: مه‌ولات
بخش: شادمهر
سال شهرشدن: ۱۳۹۰ خورشیدی
مردم: مردم
جمعیت: ۵۴۰۰ نفر (۱۳۹۵)
رشد جمعیت: ۵%+ (۵سال)
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
ارتفاع: ۱۱۶۵ متر
آب‌وهوا: آب‌وهوا
میانگین بارش سالانه: ۴۷ میلی متر
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۵۱۵۶۸۳
شناسهٔ ملی خودرو:  ایران ۳۲ ن  ایران ۳۲ ل  ایران ۳۶ ن
کد آماری: ۲۰۶۹
  شادمهر  روی نقشه ایران ۳۵°۱۰′۲۲″شمالی ۵۹°۰۲′۱۰″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۱۷۲۸°شمالی ۵۹٫۰۳۶۱°شرقی﻿ / 35.1728; 59.0361   :   شادمهر  روی نقشه ایران ۳۵°۱۰′۲۲″شمالی ۵۹°۰۲′۱۰″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۱۷۲۸°شمالی ۵۹٫۰۳۶۱°شرقی﻿ / 35.1728; 59.0361   
 :  
شادمِهر شهری در بخش شادمهر شهرستان مه‌ولات استان خراسان رضوی ایران است. روستای شادمهر در سال ۱۳۸۷ به شهر ارتقا یافت. این شهر در دامنه‌های جنوبی رشته‌کوه کوهسرخ قرار دارد.پیچ اینستاگرامی شهر شادمهر
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۳٬۸۲۵ نفر (در ۱٬۱۵۱ خانوار) بوده‌است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۵ | ۳٬۳۶۹ | —     |
| ۱۳۹۰ | ۳٬۶۷۸ | ۹٫۲٪+ |
| ۱۳۹۵ | ۳٬۸۲۵ | ۴٪+ |
شهربانو موسوی

| شهربانو موسوی | شهربانو موسوی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۳۹ ‏(۶۴–۶۵ سال) شیراز، ایران
ملیت: ایرانی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۳۸۰–اکنون
شهربانو موسوی (زاده ۱۳۳۹ در شیراز) بازیگر سینما و تلویزیون ایران است.
نقش‌آفرینی

وی با سریال‌های طنز جایزه بزرگ و متهم گریخت بین عموم مردم به شهرت رسید.
فیلم‌شناسی > فیلم‌های سینمایی

| نام فیلم | سال | کارگردان |
| --- | --- | --- |
| مستطیل قرمز | ۱۳۹۵ | حسن و حسین سجادپور |
| عشق فیلم | ۱۳۸۱ | ابراهیم وحیدزاده |
| خوابگاه دختران | ۱۳۸۲ | محمدحسین لطیفی |
| خروس جنگی | ۱۳۸۶ | مسعود اطیابی |
| آقای دوپهلو | ۱۳۸۹ | محسن منشی زاده |
| اخراجی‌ها ۳ | ۱۳۸۹ | مسعود ده نمکی |
| خواب زده‌ها | ۱۳۹۲ | فریدون جیرانی |
فیلم‌شناسی > مجموعه تلویزیونی

۱۳۸۲ وارث (کاظم بلوچی)
۱۳۸۳ جایزه بزرگ (مهران مدیری)
۱۳۸۴ متهم گریخت (رضا عطاران)
۱۳۸۵ ماجراهای جمال و کمال (مجید کریمی)
۱۳۸۷ بزرگ‌مرد کوچک (مسعود رسام)
۱۳۸۷ روز حسرت (سیروس مقدم)
۱۳۸۷ یوسف پیامبر (فرج‌الله سلحشور)
۱۳۸۸ رستگاران (سیروس مقدم)
۱۳۸۹ راه در رو (سعید آقاخانی)
۱۳۹۰ چشم و چراغ (مهدی قاسمی)
۱۳۹۲ مادرانه (جواد افشار)
۱۳۹۴ کیمیا (جواد افشار)
۱۳۹۴ قرعه (برزو نیک‌نژاد)
۱۳۹۵ آرام می‌گیریم (روح‌الله سهرابی)
۱۳۹۶ مرز خوشبختی (حسین سهیلی‌زاده)
۱۳۹۶ آرماندو (احسان عبدی پور)
۱۳۹۸ حکایت‌های کمال (قدرت‌الله صلح میرزایی)
یاکوولف یاک-۹

| یاکوولف یاک-۹ | یاکوولف یاک-۹ |
| --- | --- |
کاربری: جنگنده
کشور سازنده:  اتحاد جماهیر شوروی
تولیدکننده: یاکوولف
نخستین پرواز: ۶ ژوئیه ۱۹۴۲
معرفی‌شده در: اکتبر ۱۹۴۲
بازنشستگی: ۱۹۵۰ (شوروی)۱۹۵۵ (نیروی هوایی بلغارستان)
کاربر اصلی: نیروی هوایی شوروی
ساخته‌شده: ۱۹۴۸–۱۹۴۲
تعداد ساخته‌شده: ۱۶٬۷۶۹ فروند
توسعه‌یافته از: یاکوولف یاک-۷
یاکوولف یاک-۹ (به روسی: Яковлев Як-۹) یک هواگرد جنگنده تک‌باله تک‌موتوره دوره جنگ جهانی دوم ساخت شرکت یاکوولف در شوروی بود که به شکل گسترده توسط نیروی هوایی شوروی در طول جنگ و پس از آن مورد استفاده قرار گرفت.
طراحی و استفاده

یاک-۹ از بهبود طراحی و ساخت یاک-۷بی ایجاد شد. از جمله آن‌ها اصلاح بال‌ها برای جای دادن سوخت بیشتر و عقب‌تر رفتن اتاقک خلبان بود. این هواگرد سال ۱۹۴۲ وارد خط تولید شد و خدمت عملیاتی خود را از نبرد استالینگراد در ماه اکتبر همان سال آغاز کرد. سال ۱۹۴۳ دو مدل دیگر از آن پدید آمد. یاک-۹دی عموما برای محافظت از بمب‌افکن‌ها در نظر بود؛ بدین منظور از میزان تسلیحات آن کاسته شد تا سوخت بیشتری در آن ذخیره شود و حداکثر برد به ۱۴۲۰ کیلومتر برسد. یاک-۹ تی خود دو نسخه داشت. نسخه دوم آن با یک توپ خودکار ۲۰ میلی‌متری به شکل نسبتا موفقی در نقش هواگرد ضدکشتی به‌کاربرده شد. مدل‌های یاک-۹ال و یاک-۹ام در تسلیحات و تجهیزات تفاوت داشتند. یاک-۹یو نسخه ارتقا زیادی یافت و اواخر جنگ با یک موتور ۱٬۶۵۰ اسب بخاری ام۱۰۷اِی اواخر جنگ تولید شد. نسخه نهایی یاک-۹پی برای سال‌ها پس از جنگ در یگان‌های نیروی هوایی شوروی و کشورهای و دولت‌های اقماری آن خدمت کرد.
مشخصات فنی

یاک-۹تی:
خدمه: ۱ نفر
طول: ۸٫۵۵ متر
طول بال: ۱۰ متر
ارتفاع: ۲.۴۴
وزن خالی: ۲٬۷۵۰ کیلوگرم
وزن بارگذاری‌شده: ۳٬۲۰۰ کیلوگرم
نیرومحرکه: ۱ × موتور خطی کلیموف ۱۰۵ په‌اِف خنک‌شونده با مایع: ۱٬۲۶۰ اسب بخار
حداکثر سرعت: ۵۸۴ کیلومتر بر ساعت در ۵٬۰۰۰ متری
سقف پرواز: ۱۱٬۰۰۰ متر
برد: ۸۳۰ کیلومتر
۱ × توپ خودکار ۳۷ میلی‌متری نودِلمان
۱ × مسلسل ۱۲٫۷ میلی‌متری برزین
آذری‌های روسیه

| 0 | 1 |
| --- | --- |
شهرستان دربند به مرکزیت دربند از قدیمی ترین سکونتگاه‌های مردمان آذربایجانی در روسیه می‌باشد.: شهرستان دربند به مرکزیت دربند از قدیمی ترین سکونتگاه‌های مردمان آذربایجانی در روسیه می‌باشد.
کل جمعیت: کل جمعیت
۶۰۳٬۰۷۰ (آمار رسمی ۲۰۱۰) - ۱٬۵۰۰٬۰۰۰ (برآورد) تا ۳٬۰۰۰٬۰۰۰: ۶۰۳٬۰۷۰ (آمار رسمی ۲۰۱۰) - ۱٬۵۰۰٬۰۰۰ (برآورد) تا ۳٬۰۰۰٬۰۰۰
مناطق با جمعیت چشمگیر: مناطق با جمعیت چشمگیر
داغستان, مسکو, استان روستوف, استان ساراتوف, سن پترزبورگ, خانتی-مانسی, سرزمین کراسنودار و...: داغستان, مسکو, استان روستوف, استان ساراتوف, سن پترزبورگ, خانتی-مانسی, سرزمین کراسنودار و...
زبان‌ها: زبان‌ها
ترکی آذربایجانی •  روسی: ترکی آذربایجانی •  روسی
دین: دین
اکثریت مسلمان (شیعه): اکثریت مسلمان (شیعه)
'آذربایجانی‌های روسیه (به ترکی آذربایجانی: Rusiya azərbaycanlıları) و (به روسی: Азербайджанцы в России) گروهی از مردمان آذربایجانی ساکن در فدراسیون روسیه که شامل دو دسته می‌شوند: دسته نخست جامعه‌ای بومی در جمهوری داغستان در حاشیه دریای خزر و گروه دیگر که جمعیت بیشتر و قابل توجهی از آذربایجانی‌ها را تشکیل می‌دهد، عموماً اهالی جمهوری سوسیالیستی آذربایجان شوروی و بعدتر جمهوری آذربایجان می‌باشند، که به نواحی مختلف روسیه به همراه سایر جمهوری‌های خودمختار این کشور، در گذر زمان مهاجرت کرده‌اند. یا از والدینی آذربایجانی تبار در روسیه زاده شده باشند. از مهم‌ترین چهره‌های ایرانیان آذربایجانی روسیه می‌توان از طالبوف تبریزی و میرزا کاظم بیگ نام برد.
روسیه > داغستان

مقالهٔ اصلی: آذربایجانی‌های داغستان
داغستان منطقه بومی‌نشین آذربایجانی‌ها بر پایه سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی ۱۳۰٬۹۱۹ نفر آذربایجانی داشته‌است. با این حساب، ششمین قومیت این جمهوری و ۴/۵٪ از کل جمعیت جمهوری داغستان، آذربایجانی است. در بیش از ۲۰ شهر و روستا آذری‌ها سکونت دارند، که بیشترین و مهم‌ترین تجمعشان در  دربند  است، که  ۱/۳ جمعیت شهر را شامل می‌شوند. و در سایر شهرهای داغستان نظیر مخاچ‌قلعه، خاسافیورت، بویناکسک و کیزلیار اقلیتی کوچک ساکن هستند. و چهار نفر از مردمان آذربایجانی در شورای دولتی - ایالتی داغستان حضور دارند.
روسیه > سن پترزبورگ

آذربایجانی‌ها در سن پترزبورگ یکی از بزرگترین جوامع قومی در شهر هستند، تعدادشان در حدود ۲۸۰ هزار نفر ولی افراد تبعه و قانونی آذربایجانی تبار این شهر ۱۷،۷۱۷ نفر است. که تعداد قابل توجهی از آنان در طول جنگ در قره باغ کوهستانی به این شهر مهاجرت کرده‌اند، در سال ۱۹۹۹ در سن پترزبورگ، استقلال ملی-فرهنگی آذربایجانی و در سال ۲۰۰۲، اتحادیه جوانان آذربایجانی سن پترزبورگ را ایجاد کردند،. حتی جمهوری آذربایجان نیز، در این شهر دارای کنسولگری می‌باشد.
اشتغال سنتی آذربایجانی‌ها در سن پترزبورگ در تجارت میوه و گیاهان است. همچنین، برخی از آذری‌ها سهم عمده‌ای در کسب و کار داروسازی این شهر را ایفاء می‌کنند. آذربایجانی‌ها در سن پترزبورگ یک شنبه‌ها (روز تعطیل) می‌توانند زبان و ادبیات آذربایجانی را بیاموزند و روزنامه‌ای به زبان ترکی آذربایجانی به نام "روزنامه آذری" از سال ۱۹۹۹ با ۵،۰۰۰ نسخه در روز منتشر می‌شود، در جشن‌ها، سالگردهای آزار آذربایجانی‌ها نظیر ژانویه سیاه، اعیاد ملی و مشترک آذربایجانی‌ها نظیر نوروز، مراسم ازدواج دارای گروه رقصی منظم به نام "پاراچنار" می‌باشند. در روزهای ولادت و شهادت اهل بیت نیز مراسمی از سوی آذربایجانی شیعه این شهر برگزار می‌شود. با این حال زندگی مهاجرین آذربایجانی به دلیل اختلافات ملی با ارمنی‌های مهاجر در روسیه و نیز داغستان حالت پیچیده‌ای دارد.
در ۱۴ ژوئن سال ۲۰۰۵ میلادی، در خیابان گوروخوایای شهر سن پترزبورگ، بنای یادبود به افتخار حیدر علی اف افتتاح شد. وی مابین سال‌های ۱۹۴۵-۵۰ در مدرسه عالی وزارت امور خارجه اتحاد جماهیر شوروی سابق تحصیل کرده بود.
| ۱۹۲۶ | ۱۹۳۹ | ۱۹۵۹ | ۱۹۷۰ | ۱۹۷۹ | ۱۹۸۹ | ۲۰۰۲ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۹۷ | ۳۸۵ | ۸۵۵ | ۱،۵۷۶ | ۳،۱۷۱ | ۱۱،۸۰۴ | ۱۶،۶۱۳ |
جمعیت

با توجه به سرشماری سال ۲۰۰۲ میلادی، جمعیت آذری‌های شهروند روسیه در تمامی مناطق فدراسیون روسیه شامل روسیه و جمهوری‌های روسیه، ۶۲۱،۸۴۰ نفر و در سال ۲۰۱۰ میلادی ۶۰۳٬۰۷۰  نفر (۰٫۴۴٪ از کل جمعیت فدراسیون روسیه) شمارش شده‌بود، که حدود ۱۰۰،۰۰۰ نفر از آنان در مسکو سکونت دارند. در صورتی جمعیت کل آذری‌های مجاز و غبر مجاز فصلی، کارگری، دانشجویی و... که از کشورهای مختلف به روسیه مهاجرت کرده‌اند، بیش از ۳،۰۰۰،۰۰۰ نفر برآورد می‌شود.  و اکثریت‌شان از مناطق روستایی قفقاز و از کشورهایی نظیر جمهوری آذربایجان، ارمنستان و گرجستان بعد از سال ۱۹۹۱ میلادی به فدراسیون روسیه مهاجرت کرده‌اند.
سخنی از ولادیمیر پوتین در مورد پراکنش آذربایجانی‌های روسیه در سفر خود به جمهوری آذربایجان در سال ۲۰۰۱
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| « | روسیه دارای جمعیت ۲،۷۰۰،۰۰۰ نفری از مردمان آذربایجانی می‌باشد که در حدود ۶۶۰،۰۰۰ نفر از آنان دارای تابعیت و شهروندی روسیه می‌باشند و بقیه نیز از مهاجرین به روسیه هستند  |  » |
| ۱۹۲۶ | ۱۹۳۹ | ۱۹۵۹ | ۱۹۷۰ | ۱۹۷۹ | ۱۹۸۹ | ۲۰۰۲ | ۲۰۱۰ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۹۸۷ ۲۷ | ۱۲۳ ۴۳ | ۷۰۹۴۷ | ۶۸۹ ۹۵ | ۴۲۱ ۱۵۲ | ۳۳۵۸۸۹ | ۶۲۱۸۴۰ | ۶۰۳٬۰۷۰ |
| سال | جمعیت قومیت آذربایجانی روسیه | % درصد قومیت آذربایجانی روسیه |
| --- | --- | --- |
| ۱۹۲۶ | ۲۷،۹۸۷ | ۰٫۰۳ |
| ۱۹۳۹ | ۴۳٬۱۲۳  | ۰٫۰۴ |
| ۱۹۵۹ | ۷۰٬۹۶۴ | ۰٫۰۶ |
| ۱۹۷۰ | ۹۵٬۶۸۹ | ۰٫۰۷ |
| ۱۹۷۹ | ۱۵۲٬۴۲۱ | ۰٫۱۱ |
| ۱۹۸۹ | ۳۳۵٬۸۸۹ | ۰٫۲۳ |
| ۲۰۰۲ | ۶۲۱،۸۴۰ | ۰٫۴۳ |
| ۲۰۱۰ | ۶۰۳٬۰۷۰ | ۰٫۴۴ |
:
فرهنگ و زبان

در جمهوری داغستان، زبان ترکی آذربایجانی یکی از زبان‌های رسمی مصوب قانون مجلس روسیه در این منطقه می‌باشد، روزنامه‌ها و مجلات بسیاری در داغستان به زبان ترکی آذربایجانی منتشر می‌شود. در ۷۲ مدرسه دولتی جمهوری داغستان ترکی آذربایجانی به عنوان زبان دوم، در کنار زبان روسی، به  آذربایجانی‌های داغستان آموزش داده می‌شود. و از سال ۱۹۰۴ میلادی تئاتر فولکوریک آذربایجانی در دربند بنیان‌گذاری شده‌است. از نظر تاریخی آذربایجانی‌های داغستان به قالی‌بافی نیز مشغول هستند، تولید و ساخت جواهرات و ظروف مسی نیز در بین‌شان رواج دارد. روستانشینان آذربایجانی داغستان اغلب به شغل کشاورزی مشغول هستند.
در دهه‌های گذشته، آذربایجانی‌ها نقش قابل توجهی در توسعه اقتصاد روسیه داشته‌اند. که بسیاری از آن‌ها کارآفرین بوده و در مناطق عمده اقتصادی، مانند تجارت و صنعت نفت به کار مشغول هستند. در میان ۱۰۰ ثروتمند اهل روسیه که توسط مجله فوربز در سال ۲۰۰۴ اعلام شد، ۳ آذربایجانی در رتبه بندی ۱۰، ۶۶ و ۷۴ قرار داشتند. جوامع متعدد فرهنگی، کنگره آذربایجانی‌های روسیه برای کنترل جامعه کوچک آذربایجانی‌های روسیه تشکیل شده‌است. در مسکو نیز دانش‌آموزان در ۱۵۷ مدرسه زبان و فرهنگ آذربایجانی را می‌آموزند. آذربایجانی‌ها  در حدود ۱٪ از جمعیت شهر مسکو را تشکیل می‌دهند. آنان به عنوان قوی‌ترین نگهدارنده سنت، فرهنگ و ازدواج درون جامعه قومی در مقایسه با ارامنه، گرجی‌ها، اوکراینی‌ها، و تاتارها اعلام شده‌است. که حداکثر توانایی و ایستادگی خود را در مقابل ادغام در جامعه مردم روس انجام می‌دهند، با توجه به یک نظرسنجی که در سال ۲۰۰۶، ۷۱٪ از آذری‌های مسکو خود را به عنوان شخصی پایند به مذهب توصیف کرده‌اند. و بسیاری از آنان نیز شهروندی جمهوری آذربایجان را دارند.
دین و مذهب

اکثریت آذربایجانی‌های روسیه را شیعیان تشکیل می‌دهند ولی اقلیت‌های حنفی، شافعی، تصوف و نقشبندیه نیز در بین‌شان یافت می‌شود.
سرشناسان > دانشمندان و روشنفکران

| ردیف | نام | تصویر | توضیحات | منبع |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | میرزا کاظم بیگ |  | خاورشناس و دانشمند |  |
| ۲ | کریم کریموف |  | دانشمند مهندسی هوافضا |  |
| ۳ | عبدالرحیم طالبوف |  | از روشنفکران مشروطیت |  |
| ۴ | فرمان سلمانوف |  | زمین‌شناس و کاشف نفت و گاز در سیبری |  |
:
سرشناسان > هنرمندان

| ردیف | نام | تصویر | توضیحات | منبع |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | رستم ابراهیم‌بیگف |  | کارگردان، فیلمنامه‌نویس و... |  |
| ۲ | مسلم ماقمایف |  | خواننده اپرا و پاپ |  |
| ۳ | تیمور رودریگوئز |  | موسیقی دان و خواننده |  |
| ۴ | امین آقالاروف |  | خواننده |  |
| ۵ | طاهر سالاخوف |  | نقاش |  |
:
سرشناسان > کارآفرینان و تجار

| ردیف | نام | تصویر | توضیحات | منبع |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | واحد علی‌اکبروف |  | کارآفرین، تاجر و ثروتمند |  |
| ۲ | ارس آقالاروف |  | کارآفرین، تاجر و ثروتمند |  |
| ۳ | فرهاد احمدوف |  | کارآفرین، تاجر و ثروتمند |  |
:
سرشناسان > سیاست مداران و امور اجرایی

| ردیف | نام | تصویر | توضیحات | منبع |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | حیدر جمال |  | رئیس کمیته اسلامی فدراسیون روسیه |  |
| ۲ | ثابت اروجوف |  | وزیر و معاون وزیر نفت و گاز شوروی |  |
:
سرشناسان > نظامیان

| ردیف | نام | تصویر | توضیحات | منبع |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | حسین خان نخجوانی |  | ژنرال |  |
:
سرشناسان > ورزشکاران

| ردیف | نام | تصویر | توضیحات | منبع |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | رامیز محمدوف |  | بازیکن اسبق تیم ملی فوتبال روسیه و باشگاه فوتبال اسپارتاک مسکو |  |
| ۲ | الکساندر صمدوف |  | بازیکن تیم ملی فوتبال روسیه و باشگاه فوتبال لوکوموتیو مسکو |  |
| ۳ | امین محمدوف |  | بازیکن فوتبال تیم ملی جوانان روسیه و باشگاه فوتبال اسپارتاک مسکو |  |
| ۴ | امین غربیوف |  | ژیمناستیک‌کار اهل روسیه و قهرمان اروپا |  |
| ۵ | تامیلا عباسووا |  | ورزشکار اهل روسیه و نائب‌قهرمان المپیک آتن در رشته دوچرخه‌سواری پیست |  |
:
توضیحات

↑  شهروند و تبعه قانونی فدراسیون روسیه
↑  Azerbaijanis in Russia
↑  Persians
↑  Shamakhy Tatars
↑  Kriushi Mosque
↑  در سال ۲۰۰۰ میلادی با فرمان ریاست جمهوری روسیه، آذربایجانی‌ها به همراه ۱۳ گروه قومی دیگر جمهوری داغستان به وضعیت جامعه بومی فدراسیون روسیه ارتقاء یافتند.
جمعیت بومیان آذربایجانی اهل داغستان با رنگ زرد مشخص شده‌است.
جنسیت و ساختار سنی شهروندان آذربایجانی تبعه فدراسیون روسیه که جمعیت غالب را مردان به خصوص در سنین کار نشان می‌دهد.
فرانکو زانلاتو

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Franco Zanelatto Téllez
زادروز:  ۹ مهٔ ۲۰۰۰ ‏(۲۴ سال)
زادگاه:  آسونسیون
قد:  ۱٫۷۵ متر (۵ فوت ۹ اینچ)
پست:  مهاجم
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
–:  مارکت فوتبال
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۹–۲۰۲۱ |  یواس‌ام‌پی |  ۳۴ |  (۵) |
| ۲۰۲۲ |  باشگاه ورزشی آلیانزا اتلتیکو |  ۲۸ |  (۷) |
| ۲۰۲۳–۲۰۲۴ |  باشگاه فوتبال آلیانزا لیما |  ۳۱ |  (۴) |
| ۲۰۲۵– |  باشگاه فوتبال او. اف. آی کرت |  ۰ |  (۰) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۲۳– |  تیم ملی فوتبال پرو |  ۶ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۵:۱۰, ۲۳ مارس ۲۰۲۴ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۳:۲۲, ۲۹ ژوئن ۲۰۲۴ (UTC):  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۵:۱۰, ۲۳ مارس ۲۰۲۴ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۳:۲۲, ۲۹ ژوئن ۲۰۲۴ (UTC)
فرانکو زانلاتو (انگلیسی: Franco Zanelatto؛ زادهٔ ۹ مهٔ ۲۰۰۰) بازیکن فوتبال اهل پرو است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال  او. اف. آی کرت بازی می‌کند.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال پرو بازی کرده است.
زانلاتو به خاطر سرعتش شناخته شده است.
دوران باشگاهی > یونیورسیداد سن مارتین د پوررس

فرانکو زانلاتو دوران حرفه‌ای خود را با تیم پرویی یونیورسیداد سن مارتین د پوررس در سال ۲۰۱۹ آغاز کرد.
دوران باشگاهی > آلیانزا آتلتیکو

زانلاتو در سال ۲۰۲۲ به باشگاه آلیانزا اتلتیکو منتقل شد تا در سطح دوم فوتبال پرو بازی کند.
دوران باشگاهی > آلیانزا لیما

در سال ۲۰۲۳، او آلیانزا آتلتیکو را ترک کرده و به باشگاه فوتبال آلیانزا لیما پیوست. با آلیانزا، او در کوپا لیبرتادورس ۲۰۲۳ شرکت کرد و قهرمانی در تورنومنت آپرتور لیگ ۱ را کسب کرد.
دوران ملی

زانلاتو توسط خوان رینوسو برای بازی در مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۶ در اکتبر ۲۰۲۳ به تیم ملی بزرگسالان پرو دعوت شد. او در برابر آرژانتین به میدان رفت. او از نسل جدید بازیکنان در این تیم است که شامل پیرو کیسپه و ژوائو گریمالدو نیز می‌شود.