رابرت هاو

| رابرت هاو | رابرت هاو |
| --- | --- |
سرلشکر رابرت هاو: سرلشکر رابرت هاو
نام(های) مستعار: «باب» هاو
زاده: ح. 1732 شهرستان نیو هانور، استان کارولینای شمالی
درگذشته: ۱۴ دسامبر ۱۷۸۶ (در سنین ۵۳–۵۴ سال) شهرستان بلیدن، کارولینای شمالی
مدفن: شهرستان کلمبوس، کارولینای شمالی
وفاداری: پادشاهی بریتانیای کبیر کنگره قاره‌ای ایالات متحده
شاخه نظامی: شبه‌نظامیان استانی؛ ارتش قاره‌ای
سال‌های خدمت:  شبه‌نظامیان کارولینای شمالی ۱۷۵۵–۱۷۷۴  ارتش قاره‌ای ۱۷۷۵–۱۷۸۳ 
درجه: سرلشکر
فرماندهی:  2nd North Carolina Regiment (۱ سپتامبر ۱۷۷۵ – ۱ مه ۱۷۷۶)  Southern Department (۱۵ آوریل ۱۷۷۷ – ۲۸ سپتامبر ۱۷۷۸)  فرمانده استحکامات نقطه غربی (۲۱ فوریه ۱۷۸۰ – ۳ اوت ۱۷۸۰) 
جنگ‌ها و عملیات‌ها:  جنگ فرانسویان و سرخپوستان  جنگ مقررات تنظیمی نبرد آلامانس  جنگ انقلاب آمریکا سوزاندن نورفک  تسخیر ساوانا  نبرد نقطه استونی 
خویشاوندان: جیمز مور (پدر پدربزرگ)
کارهای دیگر: مجمع عمومی کارولینای شمالی (۱۷۸۶)
امضاء: 
رابرت هاو (Robert Howe) (زادهٔ حدود ۱۷۳۲ – درگذشتهٔ ۱۴ دسامبر ۱۷۸۶)، ژنرال ارتش قاره‌ای از ایالت کارولینای شمالی در زمان جنگ انقلاب آمریکا بود. هاو از نوادگان خانواده‌ای سرشناس در کارولینای شمالی و یکی از پنج ژنرال و تنها سرلشکر در ارتش قاره‌ای از آن ایالت بود. او همچنین در نهادهای قانون‌گذاری هم در دولت استعماری و هم در دولت ایالتی کارولینای شمالی خدمت کرد.
هاو در زمان جنگ فرانسویان و سرخپوستان در نیروی شبه نظامی استعماری خدمت کرد و فرماندهی قلعهٔ جانستون در دهانهٔ رودخانهٔ کیپ فیر را برعهده داشت. او همچنین در زمان جنگِ قانون‌گذاران به عنوان سرهنگ توپخانه و تحت نظر فرماندار سلطنتی ویلیام تراین خدمت کرد. هاو زمانی که تراین، دوست صمیمی‌اش، فرماندار نیویورک شد، دستخوش تغییر زیادی گشت و سرسختانه با جانشین تراین مخالفت کرد. او میان سال‌های ۱۷۷۳ و ۱۷۷۵ در سازمان‌دهی اقدامات در کارولینای شمالی و در میان مستعمرات آمریکا نقش داشت و یکی از اعضای فعال کنگرهٔ ایالتی کارولینای شمالی بود. در آغاز دوران انقلاب آمریکا، هاو به درجهٔ سرتیپی ارتقا یافت و به شدت درگیر عملیات در بخش جنوبی بود و فرماندهی ارتش قاره‌ای و نیروهای شبه نظامی وطن پرستان را در نبرد ساوانا بر عهده داشت.
حرفهٔ هاو به عنوان فرماندهٔ نظامی مشکل آفرین بود و اساساً حرفه‌اش به‌خاطر درگیری با رهبران سیاسی و نظامی در جورجیا و کارولینای جنوبی تباه شد. در سال ۱۷۷۸، او با کریستوفر گدزدن از کارولینای جنوبی دوئل کرد که علتش تا حدی به‌خاطر درگیری هاو با دولت ایالتی کارولینای جنوبی بود. درگیری‌های سیاسی و شخصی هاو به همراه شهرتش به عنوان فردی زن‌باره در میان کسانی که از او بیزار بودند، در نهایت باعث شد که کنگرهٔ قاره‌ای، او را از فرماندهی بخش جنوبی برکنار کند. سپس هاو به نیویورک فرستاده شد و در آنجا تحت نظر ژنرال جورج واشینگتن در هادسون هایلندز خدمت کرد، اگرچه هاو در آنجا کار موفقیت‌آمیز یا قابل توجهی نداشت. او به عنوان مسئول ارشد، عضو هیئت دادگاه نظامی بود که جان آندره، افسر بریتانیایی که متهم به همکاری با بندیکت آرنولد در توطئهٔ نهایی برای تغییر تبعیت و تحویل وست پوینت به بریتانیایی‌ها بود، را به اعدام محکوم کرد. خود هاو نیز متهم به تلاش برای فرار به بریتانیا شد، اما از آنجاییکه در آن زمان، بریتانیا سعی به ایجاد نفاق و اختلاف در ارتش قاره‌ای داشت، این اتهامات کنار گذاشته شدند. هاو در اواخر جنگ در سرکوب چندین شورش که توسط نیروهای رزمی پنسیلوانیا و نیوجرسی در نیوجرسی و فیلادلفیا روی داد نیز نقش داشت و در سال ۱۷۸۳ به کارولینای شمالی بازگشت. او یک بار دیگر وارد فعالیت‌های سیاسی شد، هرچند، در مسیر رفتن به جلسه‌ای در مجلس عوام کارولینای شمالی در دسامبر ۱۷۸۶ درگذشت.