stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جلبک کلرلا
استفاده در کاهش دی‌اکسید کربن و تولید اکسیژن

همچنین ببینید: ترسیب کربن
در ۱۹۶۵، آزمایش «سیستم کنترل زیست‌محیطی حمایت از زندگی» در «اکوسیستم بسته مؤسسه کراسنویارسک روسیه» مشخص کرد که ۸ مترمربع کلرلا می‌تواند دی‌اکسید کربن محیط بسته را حذف کرده و اکسیژن مورد نیاز یک انسان را جایگزین آن کند. جلبک‌ها در زیر نور مصنوعی در خمره رشد کرده‌اند.
داروی جایگزین

کلرلا به عنوان مکمل سلامت عمدتاً در ایالات متحده و کانادا و به عنوان مکمل غذایی در ژاپن مصرف می‌شود.ادعا می‌شود که کلرلا تأثیراتی روی سلامتی از جمله درمان سرطان دارد، با این حال، طبق گفته انجمن سرطان آمریکا، «مطالعات علمی موجود، اثربخشی آن را در جلوگیری یا درمان سرطان یا هر بیماری دیگری در انسان تأیید نکرده‌اند.
نگرانی‌های مربوط به سلامتی

مطالعه‌ای در سال ۲۰۰۲ نشان داد که دیواره سلول‌های کلرلا حاوی لیپوپلی ساکاریدها و اندوتوکسین‌هایی موجود در باکتری‌های گرم-منفی است که بر دستگاه ایمنی تأثیر می‌گذارند و ممکن است باعث التهاب شوند. به‌هرحال، مطالعات اخیر نشان داده‌اند که لیپوپلی ساکاریدها در ارگانیسم‌هایی غیر از باکتری‌های گرم منفی، به عنوان مثال در سیانوباکترها، به‌طور قابل توجهی با لیپوپلی ساکاریدهای موجود در باکتری‌های گرم منفی متفاوت هستند.
آکواریوم

کلرلا می‌تواند آب آکواریوم را سبز و کدر کند. کلرلا می‌تواند به علت سطوح بالای نیترات و فسفات یا نور مستقیم آفتاب رشد کند. کاهش فسفات و نیترات با تغییر بخشی از آب و انتقال آکواریوم به سایه می‌تواند به کاهش مشکل کمک کند.
کلرلا در محیط آزمایشگاه
کلرلا به شکل قرص.
امیرحسین تبریزی

امیرحسین تبریزی (زادۀ ۱۳۶۲ - ) معمار اهل ایران است.
زندگی

تبریزی دانش‌آموختهٔ کارشناسی مرمت ابنیه و بافت‌های تاریخی از دانشگاه میراث فرهنگی و کارشناسی ارشد رشتهٔ مرمت و احیای ابنیه و بافت‌های تاریخی از دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز در مقطع کارشناسی ارشد در سال ۱۳۸۹ است. وی طی سال‌های ۱۳۸۸ تا ۱۳۹۰ در دانشگاه آزاد اسلامی واحد پردیس به تدریس می‌پرداخت و از سال ۱۳۹۲ با مؤسسه مرکز معماری ایران در تهران به همکاری می‌پرداخت. تبریزی در سال ۱۳۹۵ دوره‌های معماری را در کانون معماران معاصر برگزار کرد و طی سال‌های ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۴ مدرس دانشگاه میراث فرهنگی تهران بود. او همچنین در سال ۱۳۹۶ در کارگاه بتن در دانشگاه علم و صنعت تهران به تدریس پرداخت.[نیازمند منبع]
جوایز و افتخارات

شایسته تقدیر معمار سال خاورمیانه، جایزۀ معماری خاورمیانه، ۲۰۱۸.
کسب مقام اول مسابقه SIT Furniture Design، ۲۰۲۳.
مقام اول مسابقۀ مجله معماری و ساختمان در رده ساختمان‌های عمومی برای مجموعه ایستگاه‌های اطلاع‌رسانی گردشگران، محوطه تاریخی و فرهنگی بیستون، ۱۳۹۰.
کسب مقام اول مسابقه مجله معماری و ساختمان در رده ساختمان‌های عمومی برای نمازخانه گردشگران تخت سلیمان، ۱۳۹۱.
کسب مقام سوم در دومین جایزه معماری داخلی، مجله معماری و ساختمان، ۱۳۹۳.
کسب پلاک نقره در مسابقه میزان معماری برای پروژه خانه نگین زعفرانیه، ۱۴۰۰.
کسب پلاک نقره در مسابقه معماری و ساختمان برای پروژه بازسازی کتاب فروشی نگاه، ۱۴۰۰.
منتخب در بخش پاویون معماری ایران در بینال هنری ونیز، ویلای باغ گل، ۲۰۱۵.
جنی ارپنبک

| جنی ارپنبک | جنی ارپنبک |
| --- | --- |
زاده: ۱۲ مارس ۱۹۶۷ ‏(۵۸ سال) برلین شرقی
زبان(ها): German
ملیت: آلمان
جنی ارپنبک (انگلیسی: Jenny Erpenbeck؛ زادهٔ ۱۲ مارس ۱۹۶۷) کارگردان نمایش، و نویسنده اهل آلمان است.
ابزارهای خوشنویسی

ابزارکار یک خوشنویس مبتدی (قلم‌نی، کاغذ و مرکب).
وسایل و ابزار خوشنویسی در خلق یک اثر مطلوب بسیار مؤثرند. ابزار خوب مشوق هنرمند در ادامه کار و پیشرفت اوست.
رالی سافاری ۲۰۲۳

رالی سافاری ۲۰۲۳ (همچنین به عنوان رالی سافاری کنیا ۲۰۲۳ نیز شناخته می‌شود) یک رویداد اتومبیل رانی برای اتومبیل‌های رالی بود که از ۲۲ ژوئن تا ۲۵ ژوئن ۲۰۲۳ برگزار شد. این رویداد هفتاد و یکمین دوره رالی سافاری بود همچنین هفتمین دور از مسابقات قهرمانی رالی جهانی ۲۰۲۳، مسابقات قهرمانی رالی جهان ۲ و قهرمانی رالی جهان ۳ بود. این رویداد در نایواشا در شهرستان ناکورو برگزار شد و بیش از ۱۹ مرحله ویژه که در مجموع مسافت رقابتی ۳۵۶٫۹۸ کیلومتر (۲۲۱٫۸۲ مایل) را پوشش می‌داد، برگزار شد.
آنه بویدنز

| آنه بویدنز | آنه بویدنز |
| --- | --- |
بویدنز در ۲۰۰۰: بویدنز در ۲۰۰۰
نام هنگام تولد: هانلو مارکس
زادهٔ: ۲۳ آوریل ۱۹۱۹ هانوفر، آلمان
درگذشت: ۲۹ آوریل ۲۰۲۱ (۱۰۲ سال) بورلی هیلز، کالیفرنیا، U.S.
آرامگاه: گورستان وست‌وود
دیگر نام‌ها: آنه داگلاس
پیشه‌ها: نوع‌دوست تولیدکننده
سال‌های فعالیت: ۱۹۵۲–۲۰۱۳
همسران: آلبرت بویدنز (ا. ۲۰۲۵) کرک داگلاس (ا. ۱۹۵۴–۲۰۲۰)
فرزندان: Peter Douglas اریک داگلاس
جوایز: جایزه جفرسون (۲۰۰۳)
آنه بویدنز (Anne Buydens) با نام هنگام تولد هانلور مارکس (Hannelore Marx) (زاده ۲۳ آوریل ۱۹۱۹ – در گذشته ۲۹ آوریل ۲۰۲۱) نوع‌دوست، تهیه‌کننده فیلم و همسر هنرپیشه آمریکایی کرک داگلاس بود (از سال ۱۹۵۴ تا زمان مرگ داگلاس در سال ۲۰۲۰). بویدنز در سال ۲۰۰۳، جایزه جفرسون را برای خدمات عمومی دریافت نمود.
اوایل زندگی

بویدنز در ۲۳ آوریل ۱۹۱۹، با نام آلمانی هانلور مارکس در هانوفر آلمان به دنیا آمد. او دختر زیگفرید مارکس، تاجر پارچه و واردکننده ابریشم برای تهیه چتر نجات، پائولا مارکس، فعال اجتماعی، بود. او پس از طلاق والدینش، به مدرسهٔ شبانه‌روزی در سویس فرستاده شد و در آنجا زبان‌های انگلیسی، فرانسه و ایتالیایی را فراگرفت. او بعداً در بروکسل به تحصیل پرداخت، اما به خاطر بمباران شدن شهر در زمان جنگ جهانی دوم به پاریس فرار کرد. از آنجاییکه هویت آلمانی او دردسرساز بود، با فردی بلژیکی به نام آلبرت بویدنز ازدواج کرد که بعداً از او جدا شد.
حرفه

زمانی که نازی‌ها در پاریس اصرار به نمایش فیلم‌ها با زیرنویس آلمانی داشتند، مهارت‌های زبانی بویدنز باعث شد که شغلی در یک شرکت توزیع‌کننده فیلم فرانسوی پیدا کند. در سال ۱۹۴۸، او برای تولید یک برنامه به نام «رژه مد پاریس» برای شبکه NBC، استخدام شد. همچنین برای تولید فیلم «مولن روژ» (Moulin Rouge) ساخته جان هیوستون در سال ۱۹۵۲، شغلی به عنوان مأمور شناسایی محل فیلم‌برداری داشت. او از سال ۱۹۵۳، جشن‌های اشخاص مشهور را در جشنواره فیلم کن برنامه‌ریزی می‌کرد.
زمانی که بویدنز در سال ۱۹۵۳ با کرک داگلاس در پاریس ملاقات کرد، کرک از همسر اول خود، دایانا دیل که از او دو پسر به نام‌های مایکل و جوئل داشت، طلاق گرفت. کرک به عنوان بازیگر و هم به عنوان مسئول تبلیغات در فیلم «Act of Love» به کارگردانی آناتول لیتواک (Anatole Litvak) کار کردند. داگلاس به او پیشنهاد کرد که مدیر برنامه‌هایش شود، اما از سوی بویدنز در ابتدا پذیرفته نشد، اما در نهایت قبول کرد. به گفته داگلاس: «او سرانجام پذیرفت که به صورت آزمایشی با من کار کند، و از همان اول مشخص نمود که رابطه ما کاملاً تجاری خواهد بود».
زندگی شخصی

در ۲۹ ماه مه ۱۹۵۴، بویدنز و داگلاس در لاس وگاس ازدواج کردند. آن‌ها دو پسر داشتند: پیتر (متولد ۱۹۵۵) و اریک (۱۹۵۸–۲۰۰۴) که هر دو نفرشان وارد صنعت فیلم‌سازی شدند. داگلاس باور داشت که بویدنز جان او را نجات داده‌است، زیرا در سال ۱۹۵۸، بویدنز از او خواسته بود که همراه کارگردان مایک تاد سوار هواپیمای شخصی نشود؛ آن هواپیما روز بعد سقوط کرد و هر چهار سرنشین آن کشته شدند.
بویدنز در سال ۱۹۵۹ شهروند ایالات متحده شد. در پنجاه‌امین سال‌گرد ازدواج‌شان در سال ۲۰۰۴، بویدنز به دین یهودیت گروید.
در سال ۲۰۱۷، آن‌ها با هم زندگی‌نامه‌ای به نام «کرک و آن: نامه‌های عاشقانه، شادی و یک عمر زندگی در هالیوود» را نوشتند که شامل نامه‌های رد و بدل شده در میان آن‌ها بود. هر دو نفر آن‌ها به صد سالگی رسیدند؛ داگلاس در ۵ فوریه ۲۰۲۰ درگذشت.
بویدنز در ۲۹ آوریل ۲۰۲۱، شش روز پس از تولد ۱۰۲ سالگی‌اش، در خانه قدیمی خود در بورلی هیلز درگذشت.
در بیانیه‌ای که توسط خانواده‌اش منتشر شد، پسرخوانده‌اش مایکل داگلاس ادای احترام کرد:
آن هرگز یک نامادری «بدجنس/شرور» نبود. او بهترین خصوصیت و توانایی‌های همهٔ ما را به ویژه توانایی‌های پدرمان را برجسته و آشکار کرد. بدون حمایت و همکاری او، پدر هرگز به موفقیت‌هایی که داشت، نمی‌رسید.
نوع‌دوستی

یکی از اولین فعالیت‌های بویدنز در امور نوع‌دوستانه، بلافاصله پس از بهبودی‌اش از سرطان سینه صورت گرفت: او به همراه شش نفر از بهبودیافتگان، مؤسسه خیریه «پژوهش برای سرطان زنان» را تأسیس و میلیون‌ها دلار برای کمک به مرکز تحقیقاتی بیمارستان سیدرز-ساینای (Cedars-Sinai Medical Center) در لس‌آنجلس جمع‌آوری کرد.
بویدنز و داگلاس در سال ۱۹۶۴، بنیاد داگلاس را تأسیس کردند که از آن زمان تقریباً ۱۱۸ میلیون دلار به مؤسساتی همچون بیمارستان کودکان لس‌آنجلس و صندوق فیلم و تلویزیون (MPTF) اهدا کرده‌است. آن‌ها همچنین به احترام پدر داگلاس، بخش بیماری آلزایمر در مجموعه «هریز هاون» در وودلند هیلز (Woodland Hills) را تأسیس کردند.
این زوج به‌خاطر تلاش‌های‌شان برای بازسازی زمین‌های بازی مربوط به اتحادیه مدارس لس‌آنجلس و حضورشان در مراسم افتتاحیه شهرت داشتند. به منظور قدردانی از هم‌دردی بویدنز برای زنان بی‌خانمان، مرکز «آن داگلاس برای زنان» به نام او نام‌گذاری شد.
جوایز

بویدنز در سال ۱۹۷۰ در فهرست تالار مشاهیر بین‌المللی خوش‌پوش‌ترین‌ها قرار گرفت.
برای قدردانی از اقدامات نوع‌دوستانه بویدنز به عنوان یک شهروند، جایزه جفرسون برای خدمات عمومی در سال ۲۰۰۳ به او تعلق گرفت. بویدنز و داگلاس تنها زوج متأهلی هستند که هر کدام جایزه جفرسون را دریافت کرده‌اند؛ داگلاس در سال ۱۹۸۳ جایزه جفرسون را گرفت.
آزناگولوو

Village
| Aznagulovo Азнагулово | Aznagulovo Азнагулово |
| --- | --- |
Village: Village
Aznagulovoموقعیت روی نقشه باشقیرستانAznagulovoموقعیت روی نقشه روسیه: Aznagulovoموقعیت روی نقشه باشقیرستانAznagulovoموقعیت روی نقشه روسیه
مختصات: ۵۳°۵۰′ شمالی ۵۷°۵۸′ شرقی﻿ / ﻿۵۳٫۸۳۳°شمالی ۵۷٫۹۶۷°شرقی﻿ / 53.833; 57.967: مختصات: ۵۳°۵۰′ شمالی ۵۷°۵۸′ شرقی﻿ / ﻿۵۳٫۸۳۳°شمالی ۵۷٫۹۶۷°شرقی﻿ / 53.833; 57.967
ناحیه‌های فدرال روسیه: باشقیرستان
شهر: شهرستان بلورتسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۰۰
آزناگولوو (انگلیسی: Aznagulovo) یک شهرک در شهرستان بلورتسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
قویولار

village در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| قویولار قویولار | قویولار قویولار |
| --- | --- |
village: village
قویولار: قویولار
مختصات: ۳۷°۱۲′۴۴″ شمالی ۴۷°۳۸′۳۶″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۲۱۲۲۲°شمالی ۴۷٫۶۴۳۳۳°شرقی﻿ / 37.21222; 47.64333: مختصات: ۳۷°۱۲′۴۴″ شمالی ۴۷°۳۸′۳۶″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۲۱۲۲۲°شمالی ۴۷٫۶۴۳۳۳°شرقی﻿ / 37.21222; 47.64333
استان‌های ایران: استان آذربایجان شرقی
شهرستان‌های ایران: شهرستان میانه
بخش (تقسیمات کشوری): بخش مرکزی شهرستان میانه
تقسیمات کشوری در ایران: دهستان قزل‌اوزن
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۱۱۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
قویولار یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان قزل‌اوزن بخش مرکزی شهرستان میانه واقع شده‌است.
لانوس

مکان در 24px استان بوئنوس آیرس, 23x15px|border |alt=|link= آرژانتین
| Lanús | Lanús |
| --- | --- |
Hipólito Yrigoyen Avenue: Hipólito Yrigoyen Avenue
LanúsLocation in Greater Buenos Aires: LanúsLocation in Greater Buenos Aires
مختصات: ۳۴°۴۲′ جنوبی ۵۸°۲۴′ غربی﻿ / ﻿۳۴٫۷۰۰°جنوبی ۵۸٫۴۰۰°غربی﻿ / -34.700; -58.400: مختصات: ۳۴°۴۲′ جنوبی ۵۸°۲۴′ غربی﻿ / ﻿۳۴٫۷۰۰°جنوبی ۵۸٫۴۰۰°غربی﻿ / -34.700; -58.400
استان:  استان بوئنوس آیرس
Partido: Lanús
بنیان‌گذاری: October 20, 1888
ارتفاع: ۹ متر (۳۰ فوت)
جمعیت (2010 سرشماری [INDEC]): جمعیت (2010 سرشماری [INDEC])
 • کل: ۲۱۲٬۱۵۲
کد پستی: B 1824
کد منطقه: + 11
لانوس (به اسپانیایی: Lanús) شهری در کشور آرژانتین، استان بوئنوس آیرس است که در سال ۲۰۰۹ میلادی، حدود ۲۱۲٬۱۵۲ نفر جمعیت داشته است.
چاقوی برقی

یک چاقوی برقی برش گوشت
چاقوی برقی یک وسیله برقی آشپزخانه است که برای برش دادن غذا استفاده می‌شود. این دستگاه از دو تیغه دندانه دار تشکیل شده که به هم متصل شده‌اند. هنگامی که دستگاه روشن می‌شود، تیغه‌ها به‌طور مداوم در طول حرکت می‌کنند تا عمل اره را انجام دهند. این چاقوها در دهه ۱۹۷۰ در بریتانیا محبوب بودند.
اختراع

معمولاً اختراع این چاقو به جروم ال موری نسبت داده می‌شود، اما مدعیان دیگری نیز وجود دارند، مانند کلم ای. کوسترمن، که در سال ۱۹۳۹ یک حق اختراع در این زمینه به ثبت رساند.
چاقوهای برقی می‌توانند سیمی یا بی‌سیم باشند.
استفاده‌های دیگر

همچنین گاهی از این چاقوها برای مقاصد دیگری، از جمله مجسمه‌سازی با پلی اورتان، برش چوب، برش فلز و سایر مواد جامد یا نیمه جامد استفاده می‌شوند.
اکین، انمور

Village در 23x15px|border |alt=|link= ترکیه
| Akine | Akine |
| --- | --- |
Village: Village
استان: استان مرسین
District: آنامور
ارتفاع: ۱۱۵ متر (۳۸۰ فوت)
جمعیت (2011): جمعیت (2011)
 • کل: ۴۲۸
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
کد پستی: 33630
کد منطقه: 0324
پلاک وسایل نقلیه ترکیه: 33
اکین، انمور (به لاتین: Akine, Anamur) یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در استان مرسین واقع شده‌است.
خصوصیات

اکین ۴۲۸ نفر جمعیت دارد و ۱۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مظفر پرتوماه

مظفر پرتوماه (سنندج ۱۳۱۴ - آمریکا ۱۳۸۴) دانشمند، مفسر قرآن و فیزیکدان اهل سنندج بود. پروفسور مظفر پرتوماه از نخستین استادان ایرانی رشته فیزیک هسته‌ای بود. وی حدود سه دهه در سازمان فضایی ناسا به پژوهش علمی اشتغال داشت.
| مظفر پرتوماه | مظفر پرتوماه |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۱۴ سنندج
درگذشت: ۲۴ بهمن ۱۳۸۴
ملیت: ایرانی
پیشینه علمی: پیشینه علمی
محل کار: ناسا
 :
زندگی

این فیزیکدان نامی ایرانی در سال ۱۳۱۴ در یکی از روستاهای سنندج به دنیا آمده و پس از طی تحصیلات متوسطه جهت ادامه تحصیل به آمریکا رفت و تحصیلات خود را تا اخذ مدرک دکتری در رشته فیزیک هسته‌ای در دانشگاه وسکانسین ادامه داد. پرتوماه سپس به سازمان فضایی ناسا پیوست که این همکاری تا چند سال پیش ادامه داشت.
پروفسور پرتوماه همچنین از فعالان انجمن‌های اسلامی دانشجویان در آمریکا بود که پس از پیروزی انقلاب اسلامی از سوی دولت موقت به همراه هیئت حل اختلاف به سنندج اعزام شد و مدتی به عنوان مشاور استاندار کردستان فعالیت داشت. پروفسور پرتوماه پس از واقعه ۱۱ سپتامبربه علت اعتقادات و فعالیت‌های مذهبی از سازمان فضایی آمریکا اخراج شد و در سال‌های اخیر به عنوان مسئول پرتودرمانی در مؤسسه سرطان درمانی واشینگتن به فعالیت اشتغال داشت. پروفسور مظفر پرتوماه که در سال‌های اخیر بارها به ایران بازگشت. پیکر پروفسور پرتوماه جهت خاکسپاری به ایران منتقل نشد.
ابسوردیسم

سیزیف، نماد پوچی وجودیت، اثر فرانتس فون اشتوک
پوچ‌انگاری، اَبسوردیسم یا ابزوردیزم (به انگلیسی: Absurdism) به تعارض بین تمایل نوع انسان برای جستجوی ارزش درونی و معنا در زندگی و ناتوانی انسان در یافتن آن گفته می‌شود. در این‌جا «پوچ» به معنای «ناممکن از لحاظ منطقی» نیست بلکه بیشتر به معنای «ناممکن از لحاظ انسانی» است. ذهن انسان و جهان هیچ‌کدام به صورت جدا پوچی را سبب نمی‌شوند بلکه «پوچی» از طبیعت متناقض این دو با هم بر می‌آید. پوچ انگاری بنابراین یک مکتب فلسفی است که بیان می‌کند تلاش انسان برای یافتن معنا در نهایت با شکست مواجه می‌شود زیرا میزان خالصی اطلاعات و محدودهٔ بسیار گسترده نادانسته‌ها قطعیت را ناممکن می‌کند؛ و با این حال برخی از هیچ انگاران براین عقیده‌اند که با وجود چنین حقیقتی فرد باید پوچی را بپذیرد و با این حال به جستجو و پژوهش برای یافتن معنا ادامه دهد. به عنوان یک فلسفه، هیچ انگاری طبیعت بنیادی پوچی را بررسی و این که چگونه افراد بعد از این که با «پوچی» برخورد کردند برخورد کنند.
واژه

جلال آل‌احمد در ترجمه کتابهای آلبر کامو کلمه absurde را به «پوچی» ترجمه کرد که در فارسی ماندگار شد. همین امر باعث شد برداشت ایرانیان از ابسوردیسم این باشد که «دنیا پوچ است» یا آن را با نهیلیسم برابر بدانند.
بررسی

در فلسفه پوچ‌انگاری، پوچی از ناهماهنگی بین جستجوی فرد به دنبال معنا در جهان و بی معنایی جهان بر می‌آید. به عنوان موجوداتی که به دنبال معنا در جهان می‌گردند، بشر سه راه برای حل این مسئله دارد. کی یرکگارد و کامو این راه‌حل‌ها را در کتاب‌هایشان، افسانه سیزیف و مرض به سوی مرگ آورده‌اند:
خودکشی (یا فرار از هستی):راه حلی که در آن فرد به زندگی خود پایان می‌دهد. هم کامو و هم کیرکگارد درستی این روش را قبول نداشتند. کامو می‌گفت «این (خودکشی) با پوچی مقابله نمی‌کند بلکه آن را بدتر می‌کند این که به زندگی خود پایان دهی»
اعتقادات مذهبی، روحانی و باورهای مجرد در یک بستر فرامافوقی: راه‌حلی که در آن فرد به واقعیتی فراتر از «پوچی» معتقد است که خود معنی دارد. کیرکگارد اعتقاد داشت باور به چیزی فراتر از پوچی به یک پذیرش غیر عقلانی اما لزوماً مذهبی از چیزی نادیدنی و از لحاظ تجربی غیرقابل اثبات می‌انجامد. با این حال کامو این راه حل را نوعی «خودکشی فلسفی» می‌دانست.
پذیرش پوچی: راه‌حلی که در آن فرد پوچی را می‌پذیرد و با وجود آن به زندگی خود ادامه می‌دهد. کامو این راه را قبول داشت. به نظر او زمانی که پوچی را می‌پذیریم می‌توان به آزادی مطلق رسید و با در نظر نگرفتن هیچ مذهبی یا سایر محدودیت‌های اخلاقی و طغیان علیه پوچی و در عین حال پذیرش آن شاید فرد بتواند از این رهگذر خود را به معنایی خشنود کند. اما کیرکگارد این راه را «دیوانگی شیطان وار» تلقی می‌کرد
کامو و پوچ انگاری

کامو به عنوان یکی از پیشگامان فلسفه پوچ‌انگارانه یا ابزوردیسم شناخته شده‌است، پوچ انگاری ادعا می‌کند که انسان‌ها اساساً بی‌معنی و غیر منطقی هستند و رنج انسان‌ها نتیجهٔ تلاش‌های بیهودهٔ افرادیست که قصد دارند دلیل یا معنی ای برای آن در پوچی بی پایان وجود پیدا کنند. کامو ادعا می‌کند تنها سؤال فلسفی درست سؤال دربارهٔ خودکشی است، به معنی دیگر آیا ما باید رنج زندگی را تحمل کنیم یا اینکه به سادگی خود را بکشیم؟ کامو استدلال می‌کند که از نظر تاریخی بیشتر انسان‌ها یا باور داشتند که زندگی پوچ است و بنابراین خودکشی را امری نجات بخش تلقی می‌کردند یا اینکه معنایی مصنوعی مانند دین ساختند تا زندگی خود را پر کنند و به آن معنا بخشند. کامو ادعا کرد که راه سومی هم وجود دارد: ما می‌توانیم دریابیم که زندگی پوچ و بی‌معنی است اما در هر حال به زندگی ادامه دهیم، کسانی که راه سوم را انتخاب می‌کنند قهرمانان پوچی یا «absurd heroes» نامیده می‌شوند؛ که با طغیان بر پوچی به خلاقیت و آفرینندگی دست می‌یابند.
طاغی (طغیان کننده) و هنرمند چهره‌هایی هستند که کامو آن‌ها را قهرمانان پوچی می‌نامد. این مردمان معنا را در حرفهٔ خود یافته‌اند و بنابراین به یک حد استانداردی می‌رسند که ما را به یاد چهرهٔ افسانه ای سیزیف می‌اندازد، کسی که محکوم بود تا تخته سنگی را بالای کوهی ببرد و می‌دانست که به محض رها کردن آن سنگ دوباره پایین می‌افتد و او مجبور است تا آن کار را تا ابد تکرار کند.
کالدرس

مکان در 23x15px|border |alt=|link= کاتالونیا, 23x15px|border |alt=|link= اسپانیا
| Calders | Calders |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
  نشان:   نشان
CaldersLocation in Catalonia: CaldersLocation in Catalonia
مختصات: ۴۱°۴۷′ شمالی ۲°۰۰′ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۷۸۳°شمالی ۲٫۰۰۰°شرقی﻿ / 41.783; 2.000: مختصات: ۴۱°۴۷′ شمالی ۲°۰۰′ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۷۸۳°شمالی ۲٫۰۰۰°شرقی﻿ / 41.783; 2.000
بخش خودمختار:  کاتالونیا
استان: Barcelona
Comarca: Bages
حکومت: حکومت
 • شهردار: Jaume Perarnau i Llorens
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۳٫۱۰ کیلومتر مربع (۱۲٫۷۸ مایل مربع)
ارتفاع: ۵۵۲ متر (۱۸۱۱ فوت)
جمعیت (2007): جمعیت (2007)
 • کل: ۸۶۸
 • تراکم: ۲۶/کیلومتر مربع (۶۸/مایل مربع)
اهلیت‌نام(ها): Calderí, calderina
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (زمان)
کالدرس (به اسپانیایی: Calders) یک شهرستان در اسپانیا است که در کاتالونیا واقع شده‌است.
خصوصیات

کالدرس ۳۳٫۱۰ کیلومترمربع مساحت و ۸۶۸ نفر جمعیت دارد و ۵۵۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گرمه خانی اولادقباد

مکان
| گرم خانی (دلفان) | گرم خانی (دلفان) |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
گرم خانی (دلفان): گرم خانی (دلفان)
مختصات: ۳۴°۸′۳۲″ شمالی ۴۷°۴۳′۴۳″ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۱۴۲۲۲°شمالی ۴۷٫۷۲۸۶۱°شرقی﻿ / 34.14222; 47.72861: مختصات: ۳۴°۸′۳۲″ شمالی ۴۷°۴۳′۴۳″ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۱۴۲۲۲°شمالی ۴۷٫۷۲۸۶۱°شرقی﻿ / 34.14222; 47.72861
استان: لرستان
شهرستان: دلفان
بخش: بخش کاکاوند
دهستان: ایتیوند جنوبی
جمعیت: ۱۲۹ نفر (سرشماری ۹۵)
گرمه خانی اولادقباد ، روستایی از توابع بخش کاکاوند شهرستان دلفان در استان لرستان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان ایتیوند جنوبی قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۴ نفر (۳۰خانوار) بوده‌است.
موقعیت جغرافیایی

گرمه خانی روستای پایکوهی بوده و مشرف به کوه چیاوزان میباشد .
افراد سرشناس

از جمله معروف ترین افراد این روستا:
شهید خدا مروت گلی
پیچر، اکلاهما

مکان
| Picher, Oklahoma | Picher, Oklahoma |
| --- | --- |
شهر متروکه: شهر متروکه
مختصات: ۳۶°۵۸′۵۸″ شمالی ۹۴°۴۹′۵۸″ غربی﻿ / ﻿۳۶٫۹۸۲۷۸°شمالی ۹۴٫۸۳۲۷۸°غربی﻿ / 36.98278; -94.83278: مختصات: ۳۶°۵۸′۵۸″ شمالی ۹۴°۴۹′۵۸″ غربی﻿ / ﻿۳۶٫۹۸۲۷۸°شمالی ۹۴٫۸۳۲۷۸°غربی﻿ / 36.98278; -94.83278
State: اکلاهما
شهرستان: Ottawa
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۲ مایل مربع (۵٫۸ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲٫۲ مایل مربع (۵٫۸ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۸۲۰ فوت (۲۵۰ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۲۰
 • تراکم: ۹٫۱/مایل مربع (۳٫۴/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 74360
کد(های) منطقه: 539/918
FIPS code: 40-58550
GNIS feature ID: 1096611
پیچر(به انگلیسی: Picher) شهری در ایالت اکلاهما کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۰ نفر بوده‌است.
خاندان ساسان

| دودمان/خاندان ساسان | دودمان/خاندان ساسان |
| --- | --- |
کشور:  ایران‌شهر
عنوان‌ها:  شاه  شاهنشاه  کِی 
پیدایش: ۲۲۴ م
بنیان‌گذار: اردشیر یکم
آخرین فرمان‌روا: یزدگرد سوم
برکناری: ۶۵۱ م
نژاد: پارس
زیرشاخه‌ها: دودمان گاوباریان آل میکال بنو منجم دودمان باوندیان پادوسبانیان
خاندان ساسان (به پارسی میانه: 𐭮𐭠𐭮𐭠𐭭) خاندانی بودند از قوم و تبار پارسی که شاهنشاهی ایران‌شهر را از ۲۲۵ تا ۶۵۱ میلادی اداره کردند. سیطره این خاندان بر ایران‌شهر با اردشیر بابکان آغاز می‌شود که سلسله‌اش را «ساسانیان» نامگذاری کرد، که این نامگذاری، به افتخار پدرش ساسان صورت گرفته بود. شاهنشاه ساسانی یگانه فرمان‌روا، رئیس دولت و رئیس حکومت کل شاهنشاهی محسوب می‌شد. در دوران‌هایی، توانایی به دست دیگر مقامات، اسپهبدان منتقل می‌شد. در دوران‌هایی از سلسله شاهنشاهی، کسانی جز خاندان ساسان بر تخت پادشاهی نشستند. به عنوان مثال، شهروراز از خاندان مهران بود که پس از شورش، توانست تخت پادشاهی را به‌چنگ بیاورند.
فهرست پادشاهان ساسانی در شاهنامه

| ترتیب | پادشاه | سکهٔ | آغاز پادشاهی | پایان پادشاهی | نام پدر |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
خاندان ساسان: خاندان ساسان
| ۱ | اردشیر بابکان |  | ۲۲۴ | فوریه ۲۴۲ | پسر ساسان |
| ۲ | شاپور اردشیر |  | ۱۲ آوریل ۲۴۰ | مه ۲۷۰ | پسر اردشیر بابکان |
| ۳ | اورمزد شاپور |  | مه ۲۷۰ | ژوئن ۲۷۱ | پسر شاپور اردشیر |
| ۴ | بهرام اورمزد |  | ژوئن ۲۷۱ | سپتامبر ۲۷۴ | پسر شاپور اردشیر |
| ۵ | بهرام بهرام |  | ۲۷۶ | ۲۹۳ | پسر بهرام اورمزد |
| ۶ | بهرام بهرامیان |  | ۲۹۳ | ۲۹۳ | پسر بهرام بهرام |
| ۷ | نرسی بهرام |  | ۲۹۳ | ۳۰۳ | پسر شاپور اردشیر |
| ۸ | اورمزد نرسی |  | ۳۰۳ | ۳۰۹ | پسر نرسی بهرام |
| ۹ | شاپور ذوالاکتاف |  | ۳۰۹ | ۳۷۹ | پسر اورمزد نرسی |
| ۱۰ | اردشیر نکوکار |  | ۳۷۹ | ۳۸۳ | پسر اورمزد نرسی |
| ۱۱ | شاپور شاپور |  | ۳۸۳ | ۳۸۸ | پسر شاپور ذوالاکتاف |
| ۱۲ | بهرام شاپور |  | ۳۸۸ | ۳۹۹ | پسر شاپور شاپور |
| ۱۳ | یزدگرد بزه‌گر |  | ۳۹۹ | ۴۲۰ | پسر شاپور شاپور |
| ۱۴ | بهرام گور |  | ۴۲۰ | ۴۳۸ | پسر یزدگرد بزه‌گر |
| ۱۵ | یزدگرد بهرام گور |  | ۴۳۸ | ۴۵۷ | پسر بهرام گور |
| ۱۶ | هرمز |  | ۴۵۷ | ۴۵۹ | پسر یزدگرد بهرام گور |
| ۱۷ | پیروز یزدگرد |  | ۴۵۹ | ۴۸۴ | پسر یزدگرد بهرام گور |
| ۱۸ | بلاش پیروز |  | ۴۸۴ | ۴۸۸ | پسر یزدگرد بهرام گور |
| ۱۹ | قباد |  | ۴۸۸ | ۵۳۱ | پسر پیروز یزدگرد |
| ۲۰ | نوشین‌روان |  | ۵۳۱ | ۵۷۹ | پسر قباد |
| ۲۱ | هرمزد |  | ۵۷۹ | ۵۹۰ | پسر نوشین‌روان |
| ۲۲ | خسرو پرویز |  | ۵۹۰ | ۵۹۰ | پسر هرمزد |
| ۲۳ | شیرویه |  | ۶۲۸ | ۶۲۸ | پسر خسرو پرویز |
| ۲۴ | اردشیر شیروی |  | ۶۲۸ | ۶۲۹ | پسر شیرویه |
خاندان مهران: خاندان مهران
| ۲۵ | فرآیین |  | ۲۷ آوریل ۶۲۹ | ۱۷ ژوئن ۶۲۹ | فرمانده نظامی |
خاندان ساسان: خاندان ساسان
| ۲۶ | پوران‌دخت |  | ۶۲۹ | ۶۳۰ | دختر خسرو پرویز |
| ۲۷ | آزرم‌دخت |  | ۶۳۰ | ۶۳۱ | دختر خسرو پرویز |
| ۲۸ | فرخزاد خسرو |  | ۶۳۱ | ۶۳۱ | پادشاهی از خاندان ساسان |
| ۲۹ | یزدگرد شهریار |  | ۶۳۲ | ۶۵۱ | پسر شهریار |
:
ایر جردن

| 0 | 1 |
| --- | --- |
گونه محصول: پوشاک ورزشی
مالک: نایکی
کشور: ایالات متحده آمریکا
تاریخ معرفی: ۱۷ نوامبر ۱۹۸۴؛ ۴۰ سال پیش (۱۹۸۴-17}})
بازار عرضه: جهانی
وبگاه: Air Jordan
نمایی از کفش نایکی سری ایر جردن، محصول سال ۲۰۲۳
ایر جردن (انگلیسی: Air Jordan) برند پوشاک ورزشی آمریکایی است، که در سال ۱۹۸۴ توسط مایکل جردن تأسیس شد و هم‌اکنون متعلق به شرکت نایکی است.
زمستان ۶۲

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): شایان عینی مقدم 
عنوان اصلی: ماباک در ایران
کشور: تهران مکان ناشر فارسی: دفتر امنیت ملی ماباک ایران
زبان: فارسی
تعداد جلد: ۱۵۰
موضوع(ها): تاسیس ماباک (ارتش آزادی خواه ایران)
گونه(های) ادبی: مردمی
ناشر: رسانه کانال 20 فارسی ناشر فارسی: نشر نو
تاریخ نشر:  تاریخ نشر فارسی: ۱۳۸۹/۰۸/۱۶
شمار صفحات: 1
شابک: شابک ‎۱۱۰۸۹_۴۸۵۵
کتابخانه ملی ایران: کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران
پس از: محمود احمدی نژاد 
پیش از: محمود احمدی نژاد 
زمستان ۶۲ رمانی از اسماعیل فصیح دربارهٔ جنگ ایران و عراق است.
خلاصه داستان به این شرح است:
اوایل دی ماه ۱۳۶۲ جلال آریان، منصور فرجام را از تهران به اهواز می‌رساند تا یک مرکز آموزش زبان و کامپیوتر برای دولت تأسیس کند. جلال نیز خود در جستجوی پسر خدمتکارش است که در جبهه مجروح شده است. منصور با آشنایان جلال در اهواز، از جمله مریم جزایری و دخترش و دکتر یارناصر و خانواده‌اش، آشنا می‌شود. ولی کار یافتن جوان مجروح و تأسیس مرکز آموزشی به جایی نمی‌رسد و جلال به تهران نزد خواهرش برمی‌گردد. وقت به پایان رسیده است.
جلال در سفر دوم، چند روز بعد، به اهواز برمی‌گردد تا یک دوره فشرده در دانشکده نفت تدریس کند و همزمان جستجوی جوان مجروح را پی‌گیرد. بیماری قلبی منصور آشکار شده و جلو نرفتن کار اداری آن را تشدید می‌کند.
معلوم می شود مرگ نامزد آمریکایی منصور دلیل بازگشت او به ایران است. جلال موافقت می‌کند که با مریم ازدواج سوری کند تا او بتواند از ایران خارج شود. در ضمن نشانی از جوان مجروح می یابد که در آسایشگاهی در آبادان است.
این اثر یکی از آثار فاخر نویسنده آزاداندیش و بزرگمرد زنده یاد  اسماعیل فصیح می‌باشد که از طرفی به مسئولیت پذیری دکتر منصور فرجام اشاره دارد و از طرفی هرج و مرج و بی قانونی در اوایل انقلاب را نشان میدهد، و باز هم عشق که مظهر و چشمه جوشان زندگی است را در  داستان زیبای مزبور میبینیم.
فیلمنامه

بهمن فرمان‌آرا فیلمنامه ای از این رمان نوشت، ولی اجازهٔ ساخت نگرفت.
ترجمه

زمستان ۶۲ به آلمانی و عربی و انگلیسی ترجمه شده‌است.