stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
باغ‌وحش ارم

| باغ‌وحش ارم | باغ‌وحش ارم |
| --- | --- |
پلنگ ایرانی در باغ‌وحش ارم: پلنگ ایرانی در باغ‌وحش ارم
تاریخ گشایش: ۱۳۶۹؛ ۳۳–۳۴ سال پیش (۱۳۶۹-خطا: زمان نامعتبر}})
مکان: ایران، کیلومتر ۴ اتوبان تهران کرج
مساحت زمین: ۵ هکتار
شمار گونه‌ها: ۱۲۱ گونه
باغ‌وحش تهران یا باغ‌وحش ارم باغ‌وحشی در تهران است که در زمینی به گستردگی نزدیک به ۵ هکتار در کیلومتر ۴ اتوبان تهران کرج در نزدیکی ایستگاه متروی اکباتان قرار گرفته‌است.
تاریخچه باغ‌وحش در تهران

در دورهٔ قاجار، ایرانیان با باغ‌وحش‌های اروپایی آشنایی پیدا کردند. اما نخستین باغ وحش یا «مجمع الوحوش» در دوره ناصرالدین‌شاه در خیابان لختی، سعدی کنونی، در منطقه‌ای که زمانی نام خیابان باغ وحش و بعد ماشین‌خانه و پس از آن، اکباتان نامیده شد تأسیس گردید. اما هیچ‌وقت به صورت باغ وحش کامل در نیامد و گاهی اهالی شهر برای تماشای چند جانور به آن باغ‌وحش می‌رفتند. ناصرالدین شاه پس از سفرهای خود به اروپا و دیدن باغ وحش‌های اروپایی، به جانوران و باغ وحش علاقه‌مند شد. به همین دلیل محل دوشان‌تپه را برگزید که پیش از آن، در سال ۱۲۶۹ قمری ۱۸۵۳ میلادی عمارت باشکوهی در آن ساخته بود و با استفاده از قنات، دریاچه‌ای نیز در آن ایجاد کرده بود که منظره‌های زیبا و دیدنی داشت. در باغ وحش دوشان، یک میمون و چهار شیر نر و ماده از کوه‌های شیراز و سه ببر از مازندران و یک یوز و سه پلنگ از جاجرود و پنج خرس از دماوند و … وجود داشتند.
در سال ۱۳۳۲ نیز یک باغ‌وحش خصوصی در خیابان ولیعصر تهران، روبروی پارک ملت دایر شد. این باغ‌وحش به دلیل ایجاد آلودگی و مزاحمت برای ساکنین این محله در سال ۱۳۶۶ رسماً تعطیل شد.
تاریخچه باغ‌وحش ارم

مجموعهٔ پارک ارم در سال ۱۳۵۳ به وسیلهٔ رحیم‌علی خرم تأسیس و با عنوان «پارک خرم» نامیده شد. پس از انقلاب ۱۳۵۷ در سال ۱۳۵۸ این پارک طی حکمی از دادگاه انقلاب، به تملک بنیاد مستضعفان درآمد. در سال ۱۳۶۹ ساخت باغ وحش کنونی تهران در زمینی به گستردگی نزدیک به ۵ هکتار، در کیلومتر ۴ اتوبان تهران کرج، در «مجتمع تفریحی ورزشی ارم سبز» (پارک ارم) پایه‌گذاری و افتتاح شد.
شمار گونه‌های جانوری

هم‌اکنون ۱۲۱ گونه جانوری بومی ایران و دیگر نقاط جهان در قالب گروه‌های زیر در باغ وحش نگهداری می‌شوند که برخی از آنها به شرح زیر هستند:
گربه سانان:
شیر
ببر
پلنگ
سیاه‌گوش
سگ‌سانان: گرگ، شغال، روباه
انسانیان: شامپانزه، بابون، رزوس
گوشتخواران (خرسها) خرس قهوه‌ای، کفتار راه‌راه
پرندگان: درنا، طاووس، قرقاول، پلیکان، بالابان، کرکس، عقاب
خزندگان: مارپیتون، تمساح، بزمجه، ایگوانا، لاک‌پشت
کیسه‌داران: کانگورو
فیل‌سانان: فیل
جوندگان: تشی، سنجاب، خرگوش، همستر
آبزیان: پنگوسی، گربه‌ماهی آفریقایی، لاک‌پشت آبی
تک‌سم‌سانان (اسب و الاغ): گورخر
زوج سمان (گوزن زرد ایرانی گوزن زرد اروپایی گوزن قرمز اروپایی مرال
شتر شکلان: شتر دو کوهانه
پستانداران: دم‌عصایی، زرافه (در انتظار ورود)
بدرفتاری با جانوران

مجموعه باغ‌وحش ارم، پیشینه طولانی و بدنامی در رفتار و نگهداری از جانوران دارد. بی‌توجهی و نبود نظارت کافی از سوی مسئولان باغ وحش ارم، مهم‌ترین دلیل مرگ بسیاری از جانوران این مجموعه است. ببرهایی که به این باغ‌وحش برده شده‌اند تلخ‌ترین سرنوشت را در میان دیگر جانوران باغ وحش داشته‌اند.
نگارخانه

فیل
طاووس
تماشاخانه الکساندر

| 0 | 1 |
| --- | --- |
Finnish: Aleksanterin teatteri  Swedish: Alexandersteatern: Finnish: Aleksanterin teatteri  Swedish: Alexandersteatern
تئاتر روسی: تئاتر روسی
مکان: اوسیما، هلسینکی،  فنلاند
مختصات: ۶۰°۰۹′۴۸″شمالی ۲۴°۵۵′۵۹″شرقی﻿ / ﻿۶۰٫۱۶۳۳۳۳°شمالی ۲۴٫۹۳۳۰۵۶°شرقی﻿ / 60.163333; 24.933056
نوع: سالن تئاتر، اوپرا
ساخت‌وساز: ساخت‌وساز
بازسازی: ۱۹۹۳
سال‌های فعالیت: ۱۸۷۹ تاکنون
طراح: پیوتر پتروویچ بنارد
تئاتر الکساندر (انگلیسی: Alexander Theater)، (فنلاندی: Aleksanterin teatteri, سوئدی: Alexandersteatern) یک تئاتر فنلاندی در هلسینکی است که به تئاتر روسی نیز معروف بوده‌است.
پیشینه

در تابستان ۱۸۷۵، کنت نیکولای آدلبرگ فرماندار کل دوک‌نشین بزرگ فنلاند از الکساندر دوم اجازه ساخت بنای تئاتر روسی را گرفت تا محلی برای علاقه‌مندان به این هنر برای روس‌های ساکن هلسینکی فراهم شود.
این ساختمان توسط سرهنگ پیوتر پتروویچ بنارد طراحی شد. معماری سالن تماشاخانه توسط معمار سن پترزبورگی جرونیمو سوهوسکی انجام شد و هنرمند فنلاندی سورین فالکمن نقاشی‌های سقف را تزئین کرد که حاوی ۱۲ جام است که یادآور تالار مارینسکی در سن پترزبورگ است. تئاتر در اکتبر ۱۸۷۹ تکمیل و در فوریه ۱۸۸۰ به نام الکساندر دوم نامگذاری شد.
اولین اجرا در ۳۰ مارس ۱۸۸۰ با اجرای فاوست شارل گونود انجام شد.
در سال ۱۹۱۸ اپرا و باله ملی فنلاند به تئاتر الکساندر منتقل شد و تا سال ۱۹۹۳ در این بنا باقی ماند. پس از انتقال اپرا و باله ملی فنلاند به بنای جدید، تئاتر الکساندر نام تاریخی و قبلی خود را به دست آورد و بار دیگر به محل تئاتر بدل شد.
تلفن در ایران
شبکه‌های تلفن خصوصی در ایران

نخستین شبکهٔ تلفن خصوصی ایران بنام تالیا در بهار ۱۳۸۴ هجری خورشیدی آغاز به کار کرد. شبکهٔ تالیا که تنها سرویس تلفن همراه اعتباری را ارائه می‌کرد، در فاز یکم بهره‌برداری در شهر تهران فعال شده‌است و بر طبق برنامه در فازهای بعدی در شهرهای مشهد، اصفهان، تبریز، فارس، قم و اهواز و سپس در سایر شهرهای ایران فعال گردید.
دومین شبکهٔ تلفن خصوصی ایران به نام ایرانسل در سال ۱۳۸۵ آغاز به کار کرد.
سومین شبکهٔ تلفن خصوصی ایران با نام رایتل که البته بخشی از سهام آن متعلق به سازمان تأمین اجتماعی است، در سال ۱۳۸۹ آغاز به کار کرد. این شرکت برای سال‌های ابتدایی دوران فعالیتش امتیاز انحصاری ارائهٔ خدمات نسل سوم را داشت.[نیازمند منبع]
چهارمین شبکه تلفن خصوصی ایران با نام شاتل موبایل در ۱۱ شهریور ۱۳۹۶ به‌ عنوان نخستین اپراتور مجازی نوع اول تلفن همراه کشور (Full MVNO) و تنها شش ماه پس از صدور پروانه از سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی کار خود را آغاز کرد. ایرن اپراتور زیرمجموعه شرکت شاتل است.
تنها بازمانده

| تنها بازمانده | تنها بازمانده |
| --- | --- |
کارگردان: پیتر برگ
تهیه‌کننده: پیتر برگ سارا آبری نورتون هریک آکیوا گلدزمن مارک والبرگ استیون لوینسان
نویسنده: پیتر برگ
بر پایه: تنها بازمانده اثر مارکوس لوترل و پاتریک رابینسون
بازیگران: مارک والبرگ تیلور کیچ امیل هرش بن فاستر اریک بانا
موسیقی: استیو جابلونسکی
توزیع‌کننده: یونیورسال استودیوز
تاریخ‌های انتشار:  ۲۵ دسامبر ۲۰۱۳ (۲۰۱۳-۱۲-۲۵) (ایالات متحده)  
مدت زمان: ۱۲۱ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۴۰ میلیون دلار
فروش گیشه: ۱۵۵ میلیون دلار
تنها بازمانده (به انگلیسی: Lone Survivor) یک فیلم جنگی آمریکایی به نویسندگی و کارگردانی پیتر برگ است. این فیلم بر اساس کتابی به همین نام در سال ۲۰۰۷، نوشتهٔ مارکوس لوترل، با همکاری رمان‌نویس بریتانیایی پاتریک رابینسون ساخته شده‌است. در این فیلم بازیگرانی همچون مارک والبرگ، تیلور کیچ، امیل هرش، بن فاستر و اریک بانا ایفای نقش می‌کنند. تنها بازمانده توسط یونیورسال استودیوز به صورت اکران محدود در ۲۵ دسامبر ۲۰۱۳ در ایالات متحده به نمایش درآمد.
خلاصه داستان

داستان فیلم در طی جنگ افغانستان روایت می‌شود. هدف عملیات بال‌های سرخ، دستگیری یا از پا درآوردن یکی از رهبران رده بالای طالبان است. چهار مأمور ویژه به زمین منتقل می‌شوند تا او را هدف بگیرند. مشکلی که با آن روبرو می‌شوند این است که تجهیزات رادیویی و تلفن ماهواره‌ای شان، هیچ‌یک به خوبی کار نمی‌کنند و به این ترتیب وقتی بایستی تصمیم مهمی گرفته شود، تماس پیوسته قطع و وصل می‌شود. سپس، هنگامی که خود را استتار کرده‌اند، سه نفر چوپان وارد مسیری می‌شوند که به پناهگاه آنها منتهی می‌شود.
تناقض کلاورفیلد

| تناقض کلاورفید | تناقض کلاورفید |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: جولیوس اوناه
تهیه‌کننده:  جی. جی. آبرامز  لینزی وبر 
نویسنده: اورن اوزیل
داستان:  اورن اوزیل  داگ یونگ 
بازیگران:  دانیل برول  الیزابت دبیکی  اکسل هنی  گوگو امبتا-را  کریس اودوود  جان اورتیز  دیوید اویلوو  جانگ زئی 
موسیقی: بر مک‌کرری
فیلم‌بردار: دن میندل
تدوین‌گر:  آلن باوم‌گارتن  مت ایوانز  ربکا والنتی 
توزیع‌کننده: نت‌فلیکس
تاریخ‌های انتشار:  ۴ فوریه ۲۰۱۸ (۲۰۱۸-۰۲-۰۴) (ایالات متحده)  
مدت زمان: ۱۰۲ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۴۵ میلیون دلار
تناقضِ کلاورفیلد (به انگلیسی: The Cloverfield Paradox) یک فیلم علمی تخیلی و ترسناک به کارگردانی جولیوس اوناه و نویسندگی اورن اوزیل و داگ یونگ محصول کمپانی بد روبات متعلق به جی. جی. آبرامز است که شبکهٔ نت‌فلیکس آن را در سال ۲۰۱۸ منتشر کرد. این فیلم سومین قسمت از مجموعهٔ کلوورفیلد است که پس از کلوورفیلد (۲۰۰۸) و شماره ۱۰ خیابان کلوورفیلد (۲۰۱۶) منتشر می‌شود. بازیگران اصلی فیلم دانیل برول، الیزابت دبیکی، اکسل هنی، گوگو امبتا-را، کریس اودوود، جان اورتیز، دیوید اویلوو، گوگو امبتا-را و جانگ زئی هستند و داستان فیلم حول محور گروهی بین‌المللی از فضانوردان در ایستگاهی فضایی است که پس از به‌کارگیری یک شتاب‌دهندهٔ ذرات برای نجات بحران انرژی کرهٔ زمین، متوجه اتفاقات عجیبی می‌شوند که بازگشتشان به زمین را با مشکل مواجه می‌کند.
فیلم با توزیع پارامونت پیکچرز از سال ۲۰۱۲ در دست تولید بود و پیش از این، بدون ارتباط با مجموعهٔ کلوورفیلد، تحت عنوان «ذرهٔ خدا» مراحل تولید را گذراند. پس از آن، تأیید شد که سومین فیلم از این مجموعه است، اما انتشار آن چندین بار به تعویق افتاد. سپس در ۴ فوریه ۲۰۱۸، طی سوپربول ۵۲، به‌طور غافلگیرکننده‌ای تریلری از آن پخش شد و در همان روز در عرض دو ساعت بعد از تریلر در شبکه نت‌فلیکس منتشر شد. با وجود تاکتیک‌های بازاریابی منحصربه‌فرد، فیلم به‌طور کلی نقدهایی منفی دریافت کرد و منتقدان روایت ناپخته، فیلمنامه و تدوین آن را مورد انتقاد قرار داده و بسیاری آن را ضعیف‌ترین فیلم مجموعهٔ کلوورفیلد دانستند. با این‌حال، برخی از هنرنمایی امبتا-را، بازیگر نقش اصلی فیلم، تمجید کردند.
بازیگران

گوگو امبتا-را در نقش آوا همیلتون
دیوید اویلوو در نقش کیل
دانیل برول در نقش اشمیت
جان اورتیز در نقش مانک آکوستا
کریس اودوود در نقش ماندی
اکسل هنی در نقش ولکوف
جانگ زئی در نقش تَم
الیزابت دبیکی در نقش مینا جنسن
راجر دیویس در نقش مایکل همیلتون
شبدر نی در نقش مالی
دونال خاندریا در نقش مارک استمبلر
علاوه بر این، سایمون پگ نقش گویندهٔ رادیو و گرگ گرانبرگ نقش «جو» را صداگذاری کرده‌اند و سوزان کرایر که در فیلم شماره ۱۰ خیابان کلوورفیلد نقش «لزلی» را ایفا کرده بود که زنی بود که سعی داشت وارد پناهگاه شود، در تک‌جلوه‌ای ازاین فیلم، نقش مجری تلویزیون را بازی کرده‌است.
گالوپ کره

| 0 | 1 |
| --- | --- |
لوگو تا تاریخ ۲۰۱۹: لوگو تا تاریخ ۲۰۱۹
نام بومی: 한국갤럽
نام لاتین: Hangukgaelleop
نام پیشین: کوریا سِروِی پُولز (۱۹۷۴–۷۹)
نوع: سهامی خاص
صنعت: مطالعات بازار
بنا نهاده: ۱۷ ژوئن ۱۹۷۴؛ ۵۰ سال پیش (۱۹۷۴-17}}) در سئول، کره جنوبی
بنیانگذاران: پارک مو ایک
دفتر مرکزی: ۷۰ ساجیک رو، جونگنو گو، سئول، کره جنوبی
افراد کلیدی: پارک جه هیونگ (معاون رئیس هیئت مدیره)
خدمات: نظرسنجی نشر
سود خالص:  ۱٫۳ میلیارد وون (۲۰۲۱)
تعداد کارکنان: ۱۸۴ (۲۰۲۱)
وبگاه: www.gallup.co.kr
گالوپ کره (کره‌ای: 한국갤럽) یا مؤسسه تحقیقاتی گالوپ کره (کره‌ای: 한국갤럽조사연구소) یک شرکت تحقیقاتی در کره جنوبی است که در سال ۱۹۷۴ توسط پارک مو ایک تأسیس شد. این شرکت در سال ۱۹۹۷ به عضویت انجمن بین‌المللی گالوپ درآمد. گالوپ کره بیشتر به خاطر انجام نظرسنجی‌ها در زمینه‌های سیاسی، سرگرمی، ورزش و مسائل اجتماعی شناخته شده است.
تاریخچه

پارک مو ایک (۱۹۴۳–۲۰۱۷) در سال ۱۹۷۴ اولین شرکت نظرسنجی عمومی کره جنوبی را به نام کوریا سِروِی پُولز (Korea Survey Polls) در جونگنو، سئول تأسیس کرد. او در سال ۱۹۷۷ با جورج گالوپ شروع به مکاتبه کرد و شرکت در سال ۱۹۷۹ به عضویت انجمن بین‌المللی گالوپ درآمد. در همان سال، با موافقت جورج گالوپ برای استفاده انحصاری از برند «گالوپ»، نام شرکت به «گالوپ کره» یا «مؤسسه تحقیقاتی گالوپ کره» تغییر یافت.
در سال ۱۹۸۷، گالوپ کره تحت رهبری پارک مو ایک اولین شرکتی بود که توانست نتایج انتخابات ریاست‌جمهوری کره جنوبی را به‌طور دقیق پیش‌بینی کند. همچنین این شرکت تقریباً به درستی تعداد آرای نامزدها را در انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۹۹۷ کره جنوبی پیش‌بینی کرد.
در دههٔ ۱۹۹۰، گالوپ کره برای اولین بار در کره جنوبی یک پایگاه داده اختصاصی برای نتایج نظرسنجی‌ها راه‌اندازی کرد.
در سال ۲۰۰۶، گالوپ کره به همراه انجمن آماری کره، جایزه آکادمیک گالوپ کره (کره‌ای: 한국갤럽학술상) را تأسیس کرد تا به پیشرفت آمار و تحقیقات در این زمینه کمک کند. از آن زمان، این جایزه یکی از معتبرترین جوایز در زمینهٔ آمار در کره جنوبی شده است.
در مارس ۲۰۲۱، گالوپ کره یک یادداشت تفاهم با کی‌تی کورپوریشن امضا کرد تا از فناوری هوش مصنوعی در نظرسنجی‌ها استفاده کند.
سرویس

گالوپ کره به خاطر نظرسنجی‌ها یا پیمایش‌های عمومی‌اش شناخته می‌شود. این سازمان هر از گاهی نظرسنجی‌هایی انجام می‌دهد تا محبوبیت و تأثیر سیاستمداران، هنرمندان و ورزشکاران را بسنجد. در سال ۲۰۱۲، گالوپ کره برنامه نظرسنجی خود به نام «نظرسنجی روزانه گالوپ کره» را راه‌اندازی کرد که هر هفته نتایج جدید را منتشر می‌کند و استفاده از آن برای عموم آزاد است. این سازمان همچنین از سال ۱۹۷۸ کتاب‌هایی شامل مونوگراف و نشریات مختلف بر اساس نتایج نظرسنجی‌های خود منتشر کرده است.
نظرسنجی‌های سالانه

بازیگر سال گالوپ کره
خواننده سال گالوپ کره
ترانه سال گالوپ کره
انترتینر/کمدین سال گالوپ کره
ورزشکار سال گالوپ کره
بازی‌های آسیایی ۱۹۹۸

بازی‌های آسیایی ۱۹۹۸ (به تایلندی: เอเชียนเกมส์ ۲۵۴۱) که با عناوین سیزدهمین دوره بازی‌های آسیایی و آسیاد XIII هم شناخته می‌شود یک رویداد چندورزشی آسیایی می‌باشد که از ۶ تا ۲۰ دسامبر ۱۹۹۸ در شهر بانکوک، تایلند برگزار شده‌است. در این دوره ۶٬۵۵۴ ورزشکار از ۴۱ کشور آسیا در ۳۶ رشته ورزشی حضور داشتند. مسابقات رشته ورزشی فوتبال در تاریخ ۳۰ نوامبر ۱۹۹۸ و یک هفته زودتر از مراسم افتتاحیهٔ بازی‌ها آغاز شد.
بانکوک در ۲۶ سپتامبر سال ۱۹۹۰ با برتری بر شهرهای تایپه، چین تایپه و جاکارتا، اندونزی در رقابت برای کسب میزبانی بازی‌ها، مجوز میزبانی بازی‌های سال ۱۹۹۸ را به‌دست‌آورد. بدین ترتیب بانکوک به نخستین شهری تبدیل شد که چهار بار میزبان بازی‌های آسیایی شده‌است، پیش از این بازی‌های آسیایی در سال‌های ۱۹۶۶، ۱۹۷۰ و ۱۹۷۸ در بانکوک به انجام رسیده بود. این رویداد توسط بومیپول آدولیاده، پادشاه تایلند در ورزشگاه راجامانگالا افتتاح شد.
در پایان، چین در جدول رده‌بندی مدال‌ها پیشتاز شد و پس از آن کره‌جنوبی، ژاپن و تایلند میزبان قرار گرفتند. تایلند با کسب ۲۴ مدال طلا رکورد جدیدی را برای خود به ثبت رساند. علاوه بر این کوجی ایتو ورزشکار ژاپنی در رشتهٔ دو و میدانی به عنوان با ارزش‌ترین ورزشکار (MVP) بازی‌ها اعلام شد. در مجموع این دوره از بازی‌ها با توجه به افزایش سطح کمی و کیفی رقابت بین کشورهای آسیایی، موفقیت‌آمیز به نظر می‌رسید. همچنین برگزاری این نسخه از مسابقات آسیاد یک موفقیت بزرگ برای تایلند در امر توسعه ورزش در عصر مدرن محسوب می‌کنند.
انتخاب شهر میزبان

سه شهر تایپه (چین تایپه)، جاکارتا (اندونزی) و بانکوک (تایلند) در سال ۱۹۸۹ پیشنهاد میزبانی خود را به‌طور رسمی به شورای المپیک آسیا ابلاغ کردند.
فرایند رأی‌گیری برای انتخاب میزبان در تاریخ ۲۷ سپتامبر ۱۹۹۰ در هتل پالاس چین در پکن، چین و در جریان نهمین دوره مجمع عمومی شورای المپیک آسیا (OCA) برگزار شد. هر ۳۷ عضو این شورا در این فرایند آراء مخفی خود را به صندوق انداختند. سپس با شمارش آراء اعلام شد که بانکوک توانست حق میزبانی را به‌دست بیاورد. اگرچه جزئیات نتایج رأی‌ها منتشر نشد، اما مشخص شد که بانکوک با نتیجهٔ ۲۰-۱۰-۷ پیروز شده‌است.
پس از این انتخاب، بانکوک نخستین شهری شد که میزبانی چهار بارهٔ بازی‌های آسیایی را برعهده گرفته‌است. پیش از این، پایتخت تایلند میزبانی بازی‌های آسیایی ۱۹۶۶، ۱۹۷۰ و ۱۹۷۸ را بدون رقابت و فرایند رأی‌گیری برای انتخاب میزبان به‌دست آورده بود و این برای نخستین بار بود که با دیگر نامزدها بر سر کسب میزبانی رقابت می‌کرد.
شهر میزبان برای انتخاب شدن به عنوان میزبان باید ۱۹ رأی کسب می‌کرد.
| نتیجهٔ رأی‌گیری برای انتخاب شهر میزبان بازی‌های آسیایی ۱۹۹۸ | نتیجهٔ رأی‌گیری برای انتخاب شهر میزبان بازی‌های آسیایی ۱۹۹۸ | نتیجهٔ رأی‌گیری برای انتخاب شهر میزبان بازی‌های آسیایی ۱۹۹۸ | نتیجهٔ رأی‌گیری برای انتخاب شهر میزبان بازی‌های آسیایی ۱۹۹۸ | نتیجهٔ رأی‌گیری برای انتخاب شهر میزبان بازی‌های آسیایی ۱۹۹۸ | نتیجهٔ رأی‌گیری برای انتخاب شهر میزبان بازی‌های آسیایی ۱۹۹۸ | نتیجهٔ رأی‌گیری برای انتخاب شهر میزبان بازی‌های آسیایی ۱۹۹۸ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| شهر | کشور | رأی |  |  |  |  |
| بانکوک |  تایلند | ۲۰ |  |  |  |  |
| تایپه |  تایوان | ۱۰ |  |  |  |  |
| جاکارتا |  اندونزی | ۷ |  |  |  |  |
فرایند توسعه و آماده‌سازی > هزینه‌ها

براساس گزارش خبرگزاری یونایتدپرس اینترنشنال، فرایند آماده‌سازی برای برگزاری این بازی‌ها از جمله ساخت و نوسازی سه ورزشگاه اصلی و دهکدهٔ ورزشکاران، حدود ۶ میلیارد بات تایلند (۱۶۷ میلیون دلار) هزینه در پی داشته‌است.
فرایند توسعه و آماده‌سازی > مکان‌ها

هوآ مارک
ورزشگاه راجامانگالا (مراسم افتتاحیه و اختتامیه، فوتبال)
ورزشگاه سرپوشیده (سپک تاکرا)
ولودروم (دوچرخه‌سواری پیست)
منطقهٔ تیراندازی (تیراندازی)
منطقهٔ تیراندازی به اهداف پروازی (تیراندازی به اهداف پروازی)
موآنگ تونگ تای
ورزشگاه IMPACT آره‌نا (بوکس)
سالن‌های ۱–۵ IMPACT (بیلیارد و اسنوکر، ژیمناستیک، والیبال)
ورزشگاه تاندر دوم (وزنه‌برداری)
ورزشگاه SCG (فوتبال راگبی)
ورزشگاه مرکزی تنیس (تنیس)
دانشگاه تاماسات (مرکز رانگسیت)
ورزشگاه اصلی (دو و میدانی و فوتبال)
سالن ورزشی شمارهٔ ۱ (بسکتبال، جودو، کشتی)
سالن ورزشی شمارهٔ ۲ (بدمینتون)
سالن ورزشی شمارهٔ ۳ (هندبال)
سالن ورزشی شمارهٔ ۴ (شمشیربازی)
سالن ورزشی شمارهٔ ۵ (تنیس روی میز)
سالن ورزشی شمارهٔ ۶ (ووشو)
سالن ورزشی شمارهٔ ۷ (کاراته، تکواندو)
زمین تنیس (سافت تنیس)
زمین چمن شمارهٔ ۱ (تیراندازی با کمان)
زمین چمن شمارهٔ ۲ (سافت بال)
ورزشگاه مرکزی ورزش‌های آبی (ورزش‌های آبی)
دهکدهٔ ورزشکاران
سایر مکان‌ها
بانکوک و فرا ناخون سی آیوتتایا
دانشگاه کاستسارت (هاکی)
ورزشگاه بولینگ پی. اس بنگاپی (بولینگ)
ورزشگاه سوپاچالاسای (فوتبال)
ورزشگاه ارتش تایلند (راگبی)
ورزشگاه تایلندی-ژاپنی (فوتبال)
ورزشگاه توپاتیمه (فوتبال)
چیانگ‌مای
ورزشگاه هفتصدمین سالگرد (فوتبال)
چونبوری
مرکز ورزشی سفیر (اسکواش)
ساحل آئو-دونگ‌تارن جامتین (قایقرانی بادبانی)
ساحل جامتین (والیبال ساحلی)
منطقهٔ مپ پراچان رسیویر (کانوئینگ، روئینگ)
ناکون نایوک
دانشگاه سیری ناخارین ویروت (پردیس اونکاراک) (هندبال، سافت بال، کبدی)
ناکون راتچاسیما
منطقهٔ ریمتارن رسورت پارک ملی خوا یای (دوچرخه‌سواری کوهستان)
جاده پانوهیوتین (دوچرخه‌سواری جاده)
ناکون ساوان
ورزشگاه مرکزی استان ناکون ساوان (فوتبال)
پاتوم تانی
باشگاه ورزشی آلپاین گلف (گلف)
مجموعهٔ ورزشی ملکه سیریتکیت (بیسبال، هاکی)
سارابوری
باشگاه سوارکاری فورت آدهیسورن (سوارکاری)
سیساکت
ورزشگاه مرکزی استان سیساکت (فوتبال)
سونگکلا
سالن ورزشی سواناوونگ هت یای (سپک تاکرا)
ورزشگاه تیناسولانون (فوتبال)
سوپان بوری
سالن ورزشی شهرداری (بسکتبال)
ورزشگاه مرکزی استان سوپان بوری (فوتبال)
سورات تانی
ورزشگاه مرکزی استان سورات تانی (فوتبال)
ترانگ
ورزشگاه مرکزی استان ترانگ (فوتبال)
سالن ورزشی شهرداری (سپک تاکرا)
نشان بازی‌ها

نشان رسمی سیزدهمین دورهٔ بازی‌های آسیایی، نمایندهٔ آسیا به صورت عام و تایلند، به صورت خاص است. این نماد براساس حرف انگلیسی A طراحی شده‌است که حرف اول کلمهٔ آسیا (Asia) و کلمهٔ ورزشکار (Athele) است. در این نشان از سازهٔ ماها استوپا یا بنای پاگودا که به‌طور خاص نشان دهندهٔ تایلند می‌باشند استفاده شده‌است.
سازهٔ ماها استوپا نشانهٔ دانش، هوش و شجاعت اجداد تایلندی‌ها است که نفرات دوم هیچ‌وقت به آن‌ها دست پیدا نمی‌کنند. بالای این نشان هم از لوگوی شورای المپیک آسیا (OCA) استفاده شده‌است.
عروسک بازی‌ها

عروسک رسمی سیزدهمین دورهٔ بازی‌های آسیایی فیلی به نام چای-یو (به تایلندی: ไชโย) (کلمهٔ تایلندی به معنی لذت، خوشحالی، موفقیت، وحدت و خوشبختی) است. این کلمه توسط گروهی از مردم فریاد زده می‌شود تا وحدت و همبستگی خود را با فریاد آن نشان دهند. در تایلند، فیل حیوانی متمایز و دارای اهمیت است که نسل‌های زیادی از آن در کنار مردم این کشور زندگی کرده‌اند. این حیوان در جهان هم به دلیل قوت و صلابت‌اش همواره مورد تحسین و ستایش مردمان قرار گرفته‌است.
مراسم افتتاحیه

مراسم افتتاحیه بازی‌های آسیایی ۱۹۹۸ رأس ساعت ۱۷:۰۰ روز ششم دسامبر به وقت محلی آغاز شد. مهمانانی مانند بومیپول آدولیاده، پادشاه تایلند؛ خوان آنتونیو سامارانش، رئیس کمیته بین‌المللی المپیک؛ و شیخ أحمد فهد الأحمد الصباح، رئیس OCA؛ به عنوان مهمان در این مراسم حاضر بودند. کشورهای شرکت کننده، به ترتیب نام کشورشان که براساس حروف الفبای تایلندی بود، به ورزشگاه وارد شدند.
کشوهای شرکت‌کننده

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|   بحرین (۱۵)   بنگلادش (۴۴)   بوتان (۲۱)   برونئی (۵۷)   کامبوج (۱۰۴)   چین (۸۲۸)   هنگ کنگ (۲۹۰)   هند (۳۲۸)   اندونزی (۲۱۳)   ایران (۳۱۸)   ژاپن (۹۶۵)   اردن (۵۵)   قزاقستان (۴۶۲)   کویت (۲۰۹) |   قرقیزستان (۱۴۷)   لائوس (۱۱۳)   لبنان (۷۹)   ماکائو (۹۷)   مالزی (۲۲۹)   مالدیو (۵۰)   مغولستان (۱۹۸)   میانمار (۷۶)   نپال (۹۳)   کره شمالی (۲۹۹)   عمان (۵۲)   پاکستان (۱۳۹)   فلسطین (۳۷) |   فیلیپین (۳۸۶)   قطر (۲۰۶)   سنگاپور (۱۹۴)   کره جنوبی (۷۵۴)   سری‌لانکا (۱۱۶)   سوریه (۵۸)   چین تایپه (۵۰۸)   تاجیکستان (۱۶۳)   تایلند (۱۰۵۵) (کشور میزبان)   ترکمنستان (۷۷)   امارات متحده عربی (۱۱۹)   ازبکستان (۲۷۵)   ویتنام (۱۸۸)   یمن (۳۲)   |
ورزش‌ها

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|  تیراندازی با کمان  دو و میدانی  بدمینتون  بیسبال  بسکتبال  والیبال ساحلی  بولینگ  بوکس  کانوئینگ  بیلیارد  دوچرخه‌سواری  شیرجه  سوارکاری  |  شمشیربازی  هاکی روی چمن  فوتبال  گلف  ژیمناستیک  هندبال  جودو  کبدی  کاراته  روئینگ  راگبی ۱۵ نفره  قایقرانی بادبانی  سپک تاکرا  |  تیراندازی  سافت‌بال  سافت تنیس  شنا  شنای موزون  تنیس روی میز  تکواندو  تنیس  والیبال  واترپلو  وزنه‌برداری  کشتی  ووشو  |    |
غیررسمی
رقص ورزشی
موای تای
جدول مدال‌ها

*   کشور میزبان (تایلند)
| رتبه | کشور | طلا | نقره | برنز | مجموع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  چین (CHN) | ۱۲۹ | ۷۸ | ۶۷ | ۲۷۴ |
| ۲ |  کره جنوبی (KOR) | ۶۵ | ۴۶ | ۵۳ | ۱۶۴ |
| ۳ |  ژاپن (JPN) | ۵۲ | ۶۱ | ۶۸ | ۱۸۱ |
| ۴ |  تایلند (THA)* | ۲۴ | ۲۶ | ۴۰ | ۹۰ |
| ۵ |  قزاقستان (KAZ) | ۲۴ | ۲۴ | ۳۰ | ۷۸ |
| ۶ |  چین تایپه (TPE) | ۱۹ | ۱۷ | ۴۱ | ۷۷ |
| ۷ |  ایران (IRI) | ۱۰ | ۱۱ | ۱۳ | ۳۴ |
| ۸ |  کره شمالی (PRK) | ۷ | ۱۴ | ۱۲ | ۳۳ |
| ۹ |  هند (IND) | ۷ | ۱۱ | ۱۷ | ۳۵ |
| ۱۰ |  ازبکستان (UZB) | ۶ | ۲۲ | ۱۲ | ۴۰ |
| ۱۱ |  اندونزی (INA) | ۶ | ۱۰ | ۱۱ | ۲۷ |
| ۱۲ |  مالزی (MAS) | ۵ | ۱۰ | ۱۴ | ۲۹ |
| ۱۳ |  هنگ کنگ (HKG) | ۵ | ۶ | ۶ | ۱۷ |
| ۱۴ |  کویت (KUW) | ۴ | ۶ | ۴ | ۱۴ |
| ۱۵ |  سری‌لانکا (SRI) | ۳ | ۰ | ۳ | ۶ |
| ۱۶ |  پاکستان (PAK) | ۲ | ۴ | ۹ | ۱۵ |
| ۱۷ |  سنگاپور (SGP) | ۲ | ۳ | ۹ | ۱۴ |
| ۱۸ |  قطر (QAT) | ۲ | ۳ | ۳ | ۸ |
| ۱۹ |  مغولستان (MGL) | ۲ | ۲ | ۱۰ | ۱۴ |
| ۲۰ |  میانمار (MYA) | ۱ | ۶ | ۴ | ۱۱ |
| ۲۱ |  فیلیپین (PHI) | ۱ | ۵ | ۱۲ | ۱۸ |
| ۲۲ |  ویتنام (VIE) | ۱ | ۵ | ۱۱ | ۱۷ |
| ۲۳ |  ترکمنستان (TKM) | ۱ | ۰ | ۱ | ۲ |
| ۲۴ |  قرقیزستان (KGZ) | ۰ | ۳ | ۳ | ۶ |
| ۲۵ |  اردن (JOR) | ۰ | ۳ | ۲ | ۵ |
| ۲۶ |  سوریه (SYR) | ۰ | ۲ | ۴ | ۶ |
| ۲۷ |  نپال (NEP) | ۰ | ۱ | ۳ | ۴ |
| ۲۸ |  ماکائو (MAC) | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۲۹ |  امارات متحده عربی (UAE) | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۲۹ |  برونئی (BRU) | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۲۹ |  بنگلادش (BAN) | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۲۹ |  عمان (OMA) | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۲۹ |  لائوس (LAO) | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| مجموع (۳۳ کشور) | مجموع (۳۳ کشور) | ۳۷۸ | ۳۸۰ | ۴۶۷ | ۱۲۲۵ |
عروسک رسمی بازی‌های آسیایی ۱۹۹۸ با نام "Chai Yo"
حسن زحمتکش

| حسن زحمتکش | حسن زحمتکش |
| --- | --- |
نماینده دوره ششم مجلس شورای اسلامی: نماینده دوره ششم مجلس شورای اسلامی
دوره مسئولیت ۷ خرداد ۱۳۷۹ – ۶ خرداد ۱۳۸۳: دوره مسئولیت ۷ خرداد ۱۳۷۹ – ۶ خرداد ۱۳۸۳
پس از: شاپور مرحبا
پیش از: شاپور مرحبا
حوزه انتخاباتی: آستارا
اکثریت: ۱۶٬۶۲۲ رأی (۴۰٫۰٪)
شهردار آستارا: شهردار آستارا
دوره مسئولیت آذر ۱۳۵۸ – اردیبهشت ۱۳۵۹: دوره مسئولیت آذر ۱۳۵۸ – اردیبهشت ۱۳۵۹
پس از: حسین سلطانی
پیش از: جواد عسگرزاده
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۲۶ خورشیدی (۷۷ ساله) آستارا، ایران
ملیت: ایرانی
حزب سیاسی: اصلاح‌طلب
پیشه: سیاست‌مدار
زحمتکش یکی از ۱۲۷ نماینده مجلس بود که نامه مشهور به جام زهر را به رهبری نوشت: زحمتکش یکی از ۱۲۷ نماینده مجلس بود که نامه مشهور به جام زهر را به رهبری نوشت
حسن زحمتکش (زاده ۱۳۲۶ در آستارا) سیاست‌مدار اصلاح‌طلب اهل ایران که در دوره دوره ششم مجلس شورای اسلامی نمایندگی مردم آستارا را برعهده داشت. حضور چشمگیر زنان آستارا در انتخابات مجلس ششم اثری تعیین‌کننده در پیروزی حسن زحمتکش داشت.
زحمتکش یکی از استعفا دهندگان مجلس ششم بود که به دلیل ردصلاحیت خیل عظیمی از نمایندگان اصلاح طلب در دوره هفتم، انتخابات را تحریم کرد.  او در آستانه انتخابات مجلس هفتم، با اذعان به تحقق نیافتن مطالبات مردم، از عدم کاندیداتوری خود خبر داد. ۱۳۲ نماینده مجلس ششم از جمله حسن زحمتکش، مدعی شدند که حوزه‌های انتخابیه خود را «فاقد حداقل شرایط رقابت جدی و مؤثر» می‌دانند و «ترکیب کاندیداها در آنها به گونه‌ای تنظیم شده است که نامزدهای اصلی کودتاگران حتی با کمترین آراء به مجلس راه یابند.»
بانگ

سازوکار یک بانگ
# دهانه
# دود
# شاهدانه
# ساقه
# آب
# حباب
یک بانگ درست‌شده با فلفل دلمه‌ای
بانگ (به انگلیسی: bong) یا چلیم یک ابزار برای استعمال تنباکو، حشیش یا سایر مواد گیاهی است.
بونگ کوچکتر و قابل حمل تر از قلیان است ولی ساختار و کارکرد آن شبیه به قلیان است. یک بونگ را می‌توان از هر ظرف آب و هوا با افزودن یک کاسه و دستگاه ساقه (یا اسلاید) ساخت که هوا را به سمت پایین تا سطح زیر آب هدایت می‌کند و در حین استفاده به سمت بالا حباب می‌کند.
بونگ‌ها برای قرن‌ها توسط همونگ‌ها در لائوس و تایلند و همچنین در سراسر آفریقا مورد استفاده قرار گرفته‌اند. یکی از اولین کاربردهای ثبت شده از این کلمه در غرب در دیکشنری تایلندی-انگلیسی مک فارلند است که در سال ۱۹۴۴ منتشر شد، که یکی از معانی بونگ را در زبان تایلندی اینگونه توصیف می‌کند: «یک لوله آبی بامبو برای کشیدن کانچا، درخت، حشیش». یا گیاه شاهدانه». در شماره ژانویه ۱۹۷۱ مجله Marijuana Review نیز از این اصطلاح استفاده شد.
لغت‌شناسی

کلمه بانگ اقتباسی از کلمه تایلندی بونگ یا باونگ است (تایلندی: บ้อง،  bɔ̂ŋ) که به لوله یا ظرف چوبی استوانه ای شکل بریده شده از بامبو اطلاق می‌شود و همچنین به بونگ مورد استفاده برای سیگار کشیدن اشاره دارد.