stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آلفرد نورث وایتهد
زندگی > کارنامه

۱۸۹۸. A Treatise on Universal Algebra with Applications. Cambridge Uni. Press. 1960 reprint, Hafner.
۱۹۱۱. An Introduction to Mathematics. Oxford Univ. Press. 1990 paperback, ISBN 0-19-500211-3. Vol. 56 of the Great Books of the Western World series.
۱۹۱۷. The Organization of Thought Educational and Scientific. Lippincott.
۱۹۲۰. The Concept of Nature. Cambridge Uni. Press. 2004 paperback, Prometheus Books, ISBN 1-59102-214-2. Being the 1919 Tarner Lectures delivered at Trinity College.
۱۹۲۲. The Principle of Relativity with Applications to Physical Science. Cambridge Uni. Press.
۱۹۲۵ (۱۹۱۰–۱۳), with برتراند راسل. مبادی ریاضیات, in 3 vols. Cambridge Uni. Press. Vol. 1 to *۵۶ is available as a CUP paperback.
۱۹۲۵a. Science and the Modern World. 1997 paperback, Free Press (Simon & Schuster), ISBN 0-684-83639-4. Vol. 55 of the Great Books of the Western World series.
۱۹۲۵b (1919). An Enquiry Concerning the Principles of Natural Knowledge. Cambridge Uni. Press.
۱۹۲۶. Religion in the Making. 1974, New American Library. 1996, with introduction by Judith A. Jones, Fordham Univ. Press.
۱۹۲۷. Symbolism, Its Meaning and Effect. The 1927 Barbour-Page Lectures, given at the University of Virginia. 1985 paperback, Fordham University Press.
۱۹۲۹. Process and Reality: An Essay in Cosmology. 1979 corrected edition, edited by David Ray Griffin and Donald W. Sherburne, Free Press. (Part V. Final Interpretation)
۱۹۲۹a. The Aims of Education and Other Essays. 1985 paperback, Free Press, ISBN 0-02-935180-4.
۱۹۲۹b. Function of Reason. 1971 paperback, Beacon Press, ISBN 0-8070-1573-3.
۱۹۳۳. Adventures of Ideas. 1967 paperback, Free Press, ISBN 0-02-935170-7.
۱۹۳۴. Nature and Life. University of Chicago Press.
۱۹۳۸. Modes of Thought. 1968 paperback, Free Press, ISBN 0-02-935210-X.
۱۹۴۷. Essays in Science and Philosophy. Runes, Dagobert, ed. Philosophical Library.
۱۹۴۷. The Wit and Wisdom of Whitehead. Beacon Press.
۱۹۵۱. "Mathematics and the Good" in Schilpp, P. A. , ed. , 1951. The Philosophy of Alfred North Whitehead , 2nd. ed. New York, Tudor Publishing Company: 666-81. Also printed in:
in The Philosophy of Alfred North Whitehead, 1941, P. A. Schilpp, Ed. ;
in Science & Philosophy; Philosophical Library, 1948.
۱۹۵۳. A. N. Whitehead: An Anthology. Northrop, F.S.C. , and Gross, M.W. , eds. Cambridge Univ. Press.
Price, Lucien, 1954. Dialogues of Alfred North Whitehead, with Introduction by Sir Ross David. Reprinted 1977, Greenwood Press Reprint, ISBN 0-8371-9341-9، and 2001 with Foreword by Caldwell Titcomb, David R. Godine Publisher, ISBN 1-56792-129-9.
ساوزه دولکس

مکان
| ساوزه دولکس | ساوزه دولکس |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
Comune di Sauze d'Oulx: Comune di Sauze d'Oulx
ناحیه: پیمونت
استان / شهرستان: استان تورین (TO)
دهستان: Jouvenceaux, Les Clotes, Monfol, Richardet, Sportinia, Tachier
حکومت: حکومت
 • شهردار: Timothy Cosulich
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۷٫۱۰ کیلومتر مربع (۶٫۶۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۵۱۰ متر (۴۹۵۰ فوت)
جمعیت (۲۰۰۷): جمعیت (۲۰۰۷)
 • کل: ۱۱۵۷
 • تراکم: ۶۸/کیلومتر مربع (۱۸۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Salicesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: ۱۰۰۵۰
پیش‌شماره تلفن: ۰۱۲۲
قدیس پشتیبان: St. John the Baptist
روز قدیس: 24 June
وبگاه: وبگاه رسمی
ساوزه دولکس (به ایتالیایی: Sauze d'Oulx) یک کومونه در ایتالیا است که در استان تورین واقع شده‌است.
خصوصیات

ساوزه دولکس ۱۷٫۱۰ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۱۵۷ نفر جمعیت دارد و ۱٬۵۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سوریا کیران

Indian Air Force aerobatic demonstration unit
| تیم آکروجت سوریا کیران(SKAT) | تیم آکروجت سوریا کیران(SKAT) |
| --- | --- |
Surya Kiran seal: Surya Kiran seal
فعال: 27 May 1996–30 June 2011   15 February 2015–present
کشور:  هند
رسته: Indian Air Force
نقش: Aerobatic display
بخشی از: No. 52 Squadron, IAF
پادگان/ستاد: Bidar Air Force Station
نام(های) مستعار: The Sharks
شعار(ها): सदैव सर्वोत्तम - Sadaiva Sarvōttama  (Sanskrit: "Always the Best")
رنگ‌ها: day-glo orange and white   
آذین‌ها: Chief of Air Staff Unit Citation
فرماندهان: فرماندهان
فرمانده کل: Group Captain Ajay Dasarathi
ناوگان هوایی: ناوگان هوایی
هواگرد آموزشی: HAL Kiran Mk.2 (1996–2011) BAE Hawk Mk.132 (2015–present)
تیم سوریا کیران در نمایشگاه آئرو ایندیا ۲۰۱۱
سوریا کیران (به انگلیسی: Surya Kiran)(به‌معنی پرتوهای خورشید) نام یک تیم نمایشی آکروجت در نیروی هوایی هند است. این تیم با نام مخفف SKAT در سال ۱۹۹۶ تشکیل شد و بخشی از اسکادران 52 IAF است. این تیم نمایش‌های متعددی را معمولاً با ۹ هواپیما انجام داده‌است. این اسکادران تا سال ۲۰۱۱ از هواپیمای آموزشی نظامی مدل اچ‌ای‌ال کیران ساخته شرکت هندوستان آیروناتیکس تشکیل شده بود و در فرودگاه بیدر در کارناتاکا مستقر بود. این تیم در فوریه ۲۰۱۱ تعلیق شد و در سال ۲۰۱۶ با هواپیمای Hawk Mk-132 دوباره راه‌اندازی شد.
رایسال، ویرجینیای غربی

مکان
| Raysal | Raysal |
| --- | --- |
مکان مختص سرشماری (CDP): مکان مختص سرشماری (CDP)
RaysalLocation within the state of West Virginia: RaysalLocation within the state of West Virginia
مختصات: ۳۷°۲۰′۳۵″ شمالی ۸۱°۴۶′۵۶″ غربی﻿ / ﻿۳۷٫۳۴۳۰۶°شمالی ۸۱٫۷۸۲۲۲°غربی﻿ / 37.34306; -81.78222: مختصات: ۳۷°۲۰′۳۵″ شمالی ۸۱°۴۶′۵۶″ غربی﻿ / ﻿۳۷٫۳۴۳۰۶°شمالی ۸۱٫۷۸۲۲۲°غربی﻿ / 37.34306; -81.78222
ایالت: ویرجینیای غربی
County: شهرستان مک‌داول، ویرجینیای غربی
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۲۴۴ مایل مربع (۳٫۲۲ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۲۲۹ مایل مربع (۳٫۱۸ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰۱۵ مایل مربع (۰٫۰۴ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۲۰۱ فوت (۳۶۶ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۴۶۵
 • تراکم: ۳۷۰/مایل مربع (۱۴۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: 24879
کد(های) منطقه: 304 & 681
GNIS feature ID: 1555448
رایسال(به انگلیسی: Raysal) شهری در ایالت ویرجینیای غربی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۶۵ نفر بوده‌است.
سوزان همر

| سوزان همر | سوزان همر |
| --- | --- |
شصت و دوم شهردار سن خوزه: شصت و دوم شهردار سن خوزه
دوره مسئولیت ۹ ژانویه ۱۹۹۱ – ۱ ژانویه 1999: دوره مسئولیت ۹ ژانویه ۱۹۹۱ – ۱ ژانویه 1999
پس از: تام مک انری
پیش از: رون گونزالس
عضو شورای شهر سن خوزه از ناحیه ۳: عضو شورای شهر سن خوزه از ناحیه ۳
دوره مسئولیت ۱۹۸۳ – ۱۹۹۱: دوره مسئولیت ۱۹۸۳ – ۱۹۹۱
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: سوزان واکر ۲۱ دسامبر ۱۹۳۸ آلتادنا، کالیفرنیا، ایالات متحده
درگذشته: ۷ مارس ۲۰۲۰ (۸۱ سال) سن خوزه، کالیفرنیا، ایالات متحده
همسر(ان): فیلیپ همر
فرزندان: ۳
محل تحصیل: دانشگاه کالیفرنیا، برکلی
سوزان واکر همر (۲۱ دسامبر ۱۹۳۸). – ۷ مارس ۲۰۲۰) سیاستمدار آمریکایی و عضو حزب دموکرات بود که از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۹ شهردار سن خوزه، کالیفرنیا بود او شش بار به عنوان بهترین سیاستمدار محلی انتخاب شد. قبل از خدمت به عنوان شهردار، او از سال ۱۹۸۳ تا ۱۹۹۱ نماینده شورای شهر سن خوزه بود.
هامر در ۲۱ دسامبر ۱۹۳۸ در آلتادنا، کالیفرنیا به دنیا آمد. او در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی تحصیل کرد. او با فیلیپ هامر وکیل ازدواج کرد و دارای سه فرزند و شش نوه بود. او در سال‌های آخر عمرش به بیماری آلزایمر مبتلا شد که در چند ماه آخر عمرش به سرعت پیشرفت کرد و در ۷ مارس ۲۰۲۰ به مرگ او منجر شد
قو

برای دیگر کاربردها، قو (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| قو | قو |
| --- | --- |
قوهای گنگ: قوهای گنگ
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: غازسانان
زیرراسته:: غازسانیان
تیره:: مرغابیان
زیرخانواده:: غازیان
تبار:: قوتباران (Cygnini) ویگورس، ۱۸۲۵
سرده:: قوها (Cygnus) بششتاین، ۱۸۰۳
گونه‌ها: گونه‌ها
 ۶–۷ گونه زنده، متن را ببینید.:  ۶–۷ گونه زنده، متن را ببینید.
قو پرنده‌ای از تیره مرغابیان است، که غازها و اردک‌ها را نیز در بر می‌گیرد. این پرنده دارای جثهٔ بزرگتری نسبت به دیگر اعضای این خانواده است و از بزرگ‌ترین و زیباترین پرندگان آبزی جهان به‌شمار می‌رود. با اینکه یک نژاد از قو دارای پرهای کامل سیاه‌ است و یک نژاد دیگر دارای پرهای سیاه بر گردن است؛ اما، در باور همگانی این پرنده بیشتر با رنگ سفید پرهایش به یاد آورده می‌شود.
قوها در بیشتر مناطق نیم‌کره شمالی یافت می‌شوند. در قاره استرالیا و آمریکای جنوبی نیز دو گونه از این پرنده زندگی می‌کنند. آن‌ها در مناطق آبگیری و مردابگونه زندگی و تخم‌گذاری می‌کنند و با آمدن و رفتن فصل‌ها به مناطق دیگر مهاجرت می‌کنند. ایران از جمله مناطقی است که قوهای مهاجر زمستان‌ها را در آن می‌گذرانند و سه گونه قو به مناطق شمالی ایران و دیگر مناطق خاورمیانه مهاجرت می‌کنند.
این پرندگان مانند دیگر اعضای خانواده اردکیان گیاه‌خوار هستند و از گیاهان آبزی تغذیه می‌کنند. آن‌ها گاه موجودات ریز زیرآبی و به ندرت ماهی‌ها را نیز می‌خورند. قوها در طول زندگی به‌طور معمول تنها یک همسر اختیار می‌کنند و میزان جدایی در آن‌ها بسیار کم است. آن‌ها تنها در صورتی زوج جدید انتخاب می‌کنند که یا همسرشان بمیرد یا آنکه نتوانند تخم‌گذاری و جوجه‌آوری کنند. قوها در حالت کلی بسیار آرام هستند و تنها در صورت نزدیک شدن مهاجمان در هنگام نگهداری از جوجه‌هایشان به شدت خشن می‌شوند. این پرندگان جانورانی قلمروخواه هستند و با تمام توان از قلمروی خود در برابر مهاجمان احتمالی دفاع می‌کنند.
به دلایل گوناگون از جمله وفاداری زوج‌ها به هم در میانشان یا داشتن ظاهری زیبا و باوقار، این پرندگان در داستان‌ها و افسانه‌های سراسر زمین جایگاه ویژه‌ای داشته‌اند. از گذشته‌های دور از این پرنده در ادبیات و هنر جهان، به ویژه اروپا، به نیکی یاد شده و رنگ سفید پرهایش نشانه‌ای از معصومیت و پاکی آن به‌شمار می‌آمده‌است. بسیاری از افسانه‌های مردمان جهان پیرامون قو آن را مرتبط با افسانه آفرینش و نشانه‌ای از خدایان دانسته‌اند.
فرگشت و رده‌بندی > فرگشت

زیرخانواده غازیان (Anserinae) شامل اردک‌های سوت‌زن، قوها، و غازها است. نخستین رده‌بندی مربوط به قوها و دیگر اعضای خانواده اردک‌ها و غازها توسط لینه در سال ۱۷۵۸ و با انتشار نام ۳۵ گونه از جمله یک گونه از قو صورت گرفت. در طی ۲۴۰ سال پس از انتشار کتاب لینه با نام سامانه طبیعت، پیشرفت‌های زیادی در رده‌بندی اردک‌ها، قوها، و غازها صورت گرفت و دقیق‌ترین این رده‌بندی‌ها در طول دههٔ ۱۹۹۰ و با کمک دانش‌های سنگوارهشناسی و بررسی دی‌ان‌ای صورت گرفتند. با این حال تفاوت‌های بسیار در زمینه نام‌گذاری گونه‌ها و تیره‌هایشان از سوی آرایه‌شناسان و پرنده‌شناسان باعث شده‌است تا یک رده‌بندی یکسان برای این جانوران پدید نیاید.
سنگواره‌های برجای مانده از زیرخانواده غازیان نقش بنیادین در پی بردن به چگونگی فرگشت این جانوران داشته‌اند و از آنجا که این پرندگان در مناطق آبخیزی زندگی می‌کردند که در آن‌ها احتمال آنکه لاشه پس از مرگ به میان گل و لای فرو رَوَد زیاد بوده، اطلاعات مناسبی دربارهٔ روند فرگشتی اعضای این خانواده در دست هستند. کهن‌ترین سنگواره‌های یافت‌شده از زیرخانواده غازان به دوره الیگوسن (۳۲ تا ۲۳ میلیون سال پیش) بازمی‌گردند. سنگواره‌های قوهایی چون قوی سوت‌زن مربوط به دوره‌های پلیستوسن و هولوسن در آمریکای شمالی پیدا شده‌اند.
بررسی‌ها نشان می‌دهند که قو در اروپا و اوراسیای غربی در دوره میوسن تکامل یافت و تا دوره پلیوسن در همه نیمکره شمالی پراکنده شد. اینکه گونه‌های ساکن در نیمکره جنوبی در چه زمانی از گونه‌های شمالی جدا گشتند مشخص نیست. قوی گنگ به دلیل ظاهر آن و پراکندگی‌اش، به ویژه در مناطقی که در طی واپسین عصر یخبندان زندگی‌ناپذیر بودند، همچنین همانندی زیادش به قوی سیاه از انواع جدیدتر این گونه به‌شمار می‌آید.
فرگشت و رده‌بندی > رده‌بندی

تبار قوتباران (Cygnini) شامل دو سرده Cygnus و Coscoroba است ولی گاه سومین سرده با نام Olor نیز به منظور متمایز کردن قوهای ساکن نیمکره شمالی به کار می‌رود. کهن‌ترین سنگواره‌های منسوب به Cygnini مربوط می‌شوند به Cygnavus formosa (به دست آمده از بسترهای الیگوسن آغازین در روسیه) و Guguschia nailiae (مربوط به الیگوسن در آذربایجان)؛ با این حال به نظر می‌آید که هر دو از قوهای کنونی متمایز باشند و بیکارت در ۱۹۹۰ نتیجه گرفت که آغازی‌ترین جانورانی که می‌توان به Cygnini مربوط دانست Cygnus mariae و Paracygnus plattenis در پایان میوسن در آمریکای شمالی بوده‌اند. همه سنگواره‌های یافت شده، به استثنای Cygnus sumnerenis در زلاندنو، در نیمکره شمالی پیدا شده‌اند.
ارتباط قوی کوسکوروبا با دیگر قوها محل بحث و بررسی بسیار بوده‌است. بر پایه رفتار جنسی این پرنده، جانزگارد در ۱۹۶۰ نتیجه گرفت که قوی کوسکوروبا پیوندی میان غازهای راستین و اردک‌های سوت‌زن است. در حقیقت شکل سر و نوک و شمایل جوجه‌های قوی کوسکوروبا بسیار همانند اردک‌های سوت‌زن است اگرچه رنگ‌آمیزی سفید و گردن بلندش از قوها به جای مانده. بررسی‌های رفتارشناسانه، ملکولی، و ریخت‌شناسانه رابطه خویشاوندی نزدیک میان کوسکوروبا و دیگر قوها را تأیید می‌کنند و کوسکوروبا را کهن‌تر از قوهای دیگر شناسایی کرده‌اند. با این حال بررسی‌های ایمنی‌شناسانه و دی‌ان‌ای میتوکندریایی نشان می‌دهند که این پرنده مدت کوتاهی پس از پدید آمدن خط فرگشتی قو/اردک از آن جدا شد. تحلیل‌های بیشتر ملکولی (ژن b سیتوکروم زنجیره‌ای میتوکوندریایی) نتیجه‌گیری کرده‌اند که قوی کوسکوروبا گونه خواهر غاز کیپ برن است و باعث شد که در سال ۲۰۰۲ این پرنده از خویشاوندی قوها کنار گذاشته شود.
توصیف ظاهری

قوها از لحاظ بدنی بزرگ‌جثه‌ترین عضو خانوادهٔ اردکیان هستند و جزو بزرگ‌ترین پرندگان دارای توانایی پرواز به‌شمار می‌آیند. جثهٔ قوهای گنگ، ترومپت‌زن و فریادکش می‌تواند به ۱٫۵ متر طول و ۱۵ کیلوگرم وزن برسد. طول بال‌های بازشدهٔ آن‌ها نیز به ۳ متر می‌رسد. در مقایسه با غازها، قوها اندازهٔ بزرگتری دارند و دارای پاهای بزرگتر و گردن درازترند.
پوشش پرروی بدن هر دو جنس نر و ماده یک شکل است؛ با این حال، نرها از لحاظ جثه و وزن بزرگتر از ماده‌ها هستند. نژادهای قوی ساکن در نیمکره شمالی دارای پوشش پر کامل سفیدند ولی نژادهایی که در نیمکره جنوبی زندگی می‌کنند دارای پرهای مختلط سفید و سیاه بر بدن خود هستند. پرهای سفید در قوها به‌همراه نیازشان برای به زیر پوشش بردن قلمروشان فرگشت پیدا کردند؛ چرا که قوهایی با پر سفید بیشتر می‌توانستند حضور فیزیکی خود را به نمایش بگذارند. قوهایی با بیشترین حس قلمروخواهی، در عین حال، بیشترین تولید صدا را نیز دارند که تأییدی بر این نگره است.
قوی سیاه استرالیایی دارای پرهای کامل سیاه است، به استثنای شاهپرهایش که سفیدرنگند. قوی گردن‌سیاه ساکن آمریکای جنوبی نیز دارای بدنی به رنگ سفید و گردنی سیاه‌رنگ است. توضیحی فرگشتی از چراییِ پدید آمدن پرهای سیاه در قوهای سیاه و گردن‌سیاه می‌تواند این باشد که پر سیاه به کم‌شدن توجه بر روی آن‌ها در مناطقی که درشان زندگی می‌کنند کمک می‌کند و نیز قو را در بالابردن هیبت خود درهنگام دفاع از قلمرو یاری می‌رساند.
پاهای قو در حالت کلی به رنگ خاکستری است، به استثنای گونهٔ قوی ساکن آمریکای جنوبی که پاهای صورتی دارد. رنگ نوک نیز تغییرپذیر است: چهار نژاد قوی ساکن در بخش‌های نزدیک قطب شمال نوک‌های سیاه با معدود موارد زرد دارند و دیگر گونه‌ها دارای نوک‌های قرمز و سیاه هستند. با این‌که در حالت کلی پرندگان دندان ندارند، قوها در این مورد استثنا شمرده می‌شوند. ردیف شیارهای کوچک روی منقار به آن‌ها توانایی گرفتن و خوردن جانوران آبزی ریز را می‌دهد. دم قوها نقش هدایت‌کنندهٔ هوایی آن‌ها را بازی می‌کند و درهنگام پرواز به کمکشان می‌آید. شکل دوکی‌شکل دم باعث می‌شود که قوها بتوانند تعادل خود در هوا را حفظ کرده و به‌سادگی در آن تغییر جهت دهند.
گونه‌های قو

سرده قو شامل گونه‌های زیر است:
قوی گنگ با نام علمی Cygnus olor
قوی ترومپت‌زن با نام علمی Cygnus buccinator
قوی فریادکش با نام علمی Cygnus cygnus
قوی توندرا با نام علمی Cygnus columbianus
قوی سوت‌زن با نام علمی Cygnus columbianus columbianus
قوی کوچک با نام علمی Cygnus columbianus Bewickii
قوی سیاه با نام علمی Cygnus atratus
قوی گردن‌سیاه با نام علمی Cygnus melanocorypha
گونه‌های قو > قوی گنگ

قوهای گنگ از جمله بزرگ‌جثه‌ترین قوها هستند. طول بدنشان میان ۱٫۴۵ تا ۱٫۶ متر است، طول بال‌های باز شده آن‌ها به ۲ متر می‌رسد، و رنگ همه پرهایش سفید است. جثه قوی گنگ به اندازه قوی فریادکش ولی بزرگ‌تر از قوی کوچک است و نشانه تشخیص آن از هر دوی آن‌ها، منقار نارنجی با قاعده برآمده و سیاه است. منقار پرندهٔ نر اندکی بزرگ‌تر از منقار پرندهٔ ماده‌است و هر دو زایده‌ای سیاه‌رنگ و گوشتی در جلوی چشم‌ها و بالای نوک دارند. جوجه‌ها به رنگ قهوه‌ای نقره‌ای هستند با زیربدن سفید و نوک سیاه. قوهای جوان دارای رنگ خاکستری-قهوه‌ای محو هستند که در پایان سال یکم زندگی به سفیدی خواهد گرایید. نوک آن‌ها با گذشت زمان صورتی‌تر می‌شود تا آنکه به سیاهی گراید.
نام 'گنگ' به این دلیل به این گونه داده شده‌است که از دیگر نژادهای قو کمتر صدا تولید می‌کند. قوهای بالغ توانایی تولید فش‌فش‌ها و خرخرهایی، به ویژه در هنگام جفت‌گیری، را دارند و فش‌فش کردنشان به ویژه در هنگامی که به دلیل پاسداری از کودکانشان خشن می‌شوند، بلند است. آن‌ها به شدت از قلمرو خود دفاع می‌کنند و از ورود قوهای دیگر به محدوده‌شان با تعقیب کردن آن‌ها، کتک زدنشان با بال، یا نوک زدن و کندن پرهای مهاجم جلوگیری می‌کنند. به‌طور میانگین، این قوها در هر جفت‌گیری ۶ تخم می‌گذارند و ۳۶ روز روی آن‌ها می‌خوابند. گرم کردن تخم‌ها بر دوش ماده‌است ولی قوی نر نیز در صورتی که ماده در کنار لانه نباشد بر روی آشیانه می‌نشیند.
قوی گنگ گستره وسیعی از مناطق آبی را که شامل آبگیرها، دریاچه‌ها و زمین‌های مرطوب آب شیرین یا شور می‌شوند برای زندگی برمی‌گزیند و آشیانه خود را، با میانگین شش تخم در هر آشیانه، بر پا می‌سازد. زمان خوابیدن والدین بر روی تخم‌ها ۳۵ روز است و در این هنگام بسیار پرخاشگر می‌شوند. این گونه از قوها جز در فصل جفتگیری همیشه به صورت دسته جمعی زندگی می‌کنند و گاهی به صورت گروه‌هایی با جمعیت به نسبت بسیار بالا دیده می‌شوند. قوهای گنگ پرجمعیت‌ترین قوهای روی زمین هستند و تعداد آن‌ها در غرب و مرکز آسیا تا دریای مازندران به ۲۵۰٬۰۰۰ عدد می‌رسد.
قوهای گنگ بومی اوراسیا هستند و در میانه سده ۱۹ میلادی توسط انسان به مناطق شمالی قاره آمریکا برده شدند. در قاره آسیا، آن‌ها در مناطق شمالی و مرکزی روسیه تخم‌گذاری می‌کنند و به مناطق کرانه‌ای جنوب ایران مهاجرت می‌کنند. همچنین مناطق شمال‌غربی ایران و آذربایجان از مکان‌های اقامت دایم این پرندگان هستند. جمعیت این گونه در مناطق غربی میانی ایالات متحده پیوسته در حال افزایش است.
گونه‌های قو > قوی ترومپت‌زن

این نوع قو، بزرگ‌ترین پرنده آبزی جهان است و وزن جنس نر آن به ۱۲٫۷ و جنس ماده آن به ۱۰ کیلوگرم می‌رسد. اندازه تخم‌های این پرنده گاه به ۱۲٫۶ سانتی‌متر می‌رسد. نوک این پرنده همانند یک زاویه هندسی است و به دلیل وجود پرهای سیاه بر بخشی از صورت، این تصور القا می‌شود که تا چشم ادامه می‌یابد. دو جنس نر و ماده شبیه هم هستند. رنگ پاها سیاه‌است و در نمونه‌های لیوسیستی بالغ، فاصله میان چشم و نوک به رنگ زرد روشن یا زیتونی درمی‌آید با پاهایی زرد. این قوها صدایی عمیق و شیپورمانند تولید می‌کنند که نام «ترومپت‌زن» از همان گرفته شده‌است. صداهای تولیدی در شرایط گوناگون فرق می‌کنند؛ فریادهای بلند با دهان باز هنگامی ادا می‌شوند که قو رفتار پرخاشگرانه دارد یا فریاد پیروزی به نمایش می‌گذارد، صداهای از بینی اما برای روابط میان یک جفت به کار می‌روند.
قوی ترومپت زن در مناطق شمالی، چمنزارها و پارک‌های طبیعی سرتاسر کانادا و آمریکا، از جیمزبای تا رشته‌کوه‌های راکی و در جنوب از میسوری تا وایومینگ، پراکنده‌اند. در کانادا این پرنده در مناطق مرکزی آلبرتا، ساسکاچوان، مانیتوبا، و در طول سواحل جیمزبای انتاریو تا استان کبک زندگی می‌کند. این پرندگان در هنگام تخم‌گذاری به شدت از قلمروشان پاسداری می‌کنند و در این هنگام به انسان‌ها نیز حمله می‌کنند. آن‌ها در هر بار ۴ تا ۶ تخم می‌گذارند و ماده، و بسیار کمتر نر، برای ۳۲ تا ۳۸ روز روی تخم‌ها می‌خوابد.
در آغاز دهه ۱۹۰۰ میلادی، قوهای ترومپت‌زن تقریباً رو به انقراض بودند چرا که تعداد زیادی از این پرندگان برای بهره‌گیری از پر و گوشتشان شکار می‌شدند. کاهش فزاینده تعداد آنان باعث شد که مناطق لانه‌گزینی آنان، به ویژه در مناطق جنوبی، به شدت رو به کاهش گذارد به گونه‌ای که در سال ۱۹۳۰ تنها منطقه شناخته شدهٔ لانه‌سازی آنان پارک‌های ملی وایومینگ بودند و تنها چند گله پراکنده از این پرنده نیز در آلبرتا، آلاسکا و مونتانا وجود داشتند. با این حال اکنون جمعیت این گونه قو در ایالات متحده در حال افزایش است، سرشماری‌های مربوط به سال ۲۰۰۰ میلادی بیش از ۲۳٬۰۰۰ قوی ترومپت‌زن در آمریکای شمالی را شمارش کردند.
گونه‌های قو > قوی فریادکش

این پرنده ۱۴۰ تا ۱۶۵ سانتی‌متر طول دارد و از لحاظ جثه به اندازه قوی گنگ اما از لحاظ چهره همانند قوی کوچک است، با این تفاوت که گردن و منقارش بزرگ‌تر و زردی روی منقارش بیشتر است. منقار این پرنده دارای قاعده زردرنگ است و سر منقار به رنگ سیاه. این نوع قو به علت نداشتن برآمدگی روی پیشانی به راحتی از گونه‌های دیگری چون قوی گنگ تشخیص‌پذیر است. گردن را راست نگه می‌دارد و در پایین گردن خمیدگی ویژه‌ای دارد. آواز تولیدی توسط آن پرطنین‌تر از قوی کوچک است.
بدن این قو حالتی مربع شکل دارد. پروازش آرام و بی صداست، اما مانند قوی گنگ بال زدن محکمی دارد. پرنده نابالغ و جوان، همانند قوی کوچک نابالغ است با این تفاوت که سر و گردنش بزرگ‌تر است. در نخستین زمستان، بیشتر پرندگان جوان همراه پرندگان بالغ‌اند. این پرنده بیشتر زندگی خود را صرف شنا کردن بر آب و پیدا کردن غذا می‌کند چرا که پاهایش توانایی نگه داشتن بدن برای زمان طولانی را ندارند.
این نوع قو در کشورها و مناطق ایسلند، نروژ، سوئد، فنلاند، روسیه، سیبری، کانادا، آلاسکا، و نیز جزایر ژاپن و برخی از نواحی آسیای مرکزی زندگی می‌کند. این پرندگان در زمستان به سوی مناطق جنوبی کوچ کرده و عازم مناطق غرب و مرکز اروپا و اطراف دریای سیاه، رشته‌کوه‌های آرال، دریای مازندران، انگلیس، شمال هند، چین و ژاپن می‌شوند. قوهایی که در زمستان به اسکاتلند کوچ می‌کنند در حوالی ماه اکتبر بدین منطقه می‌رسند و در طی ماه آوریل دوباره به ایسلند بازمی‌گردند.
قوهای فریادکش در اسارت با قوهای گنگ، سوت‌زن، کوچک، و ترومپت‌زن جفت‌گیری می‌کنند و فرزندان دورگه پدیدمی‌آورند. آن‌ها در حیات وحش نیز با قوهای گنگ آمیزش می‌کنند و در انگلستان و سوئد نمونه‌هایی از جفت‌شدن این دو گونه قو به همراه فرزندآوری دیده شده‌است. آن‌ها در هر بار جفت‌گیری ۲ تا ۷ (میانگین ۴ یا ۵) تخم می‌گذارند. همانند دیگر قوها، قوهای فریادکش به شدت از قلمروشان دفاع می‌کنند و این حالت تا هنگامی که جوجه‌هایشان به سن جوانی برسند ادامه پیدا می‌کند. آن‌ها در زمستان‌ها بیشتر اجتماعی می‌شوند اما در برابر قوهای مزاحم و دیگر جانوران بالقوه مهاجم رفتار بسیار تهاجمی می‌گیرند. در این هنگام یک یا هر دو قو از یک جفت به دنبال جاندار مهاجم می‌روند. با آنکه این پرندگان تک‌همسر هستند، نرخ جدایی نزدیک به ۶ درصد در میانشان دیده شده‌است و بررسی‌ها نشان داده‌اند که شکست در به دنیا آوردن فرزند عامل تعیین‌کننده اصلی در این جدایی‌ها نبوده‌است و آن‌ها ممکن است به دلایلی نه صرفاً زایشی از هم جدا شوند.
گونه‌های قو > قوی توندرا

قوی توندرا از جمله قوهایی است که دارای پرتعدادترین سنگواره‌های به جای مانده از دوران‌های پلیستوسن و هولوسن در مناطق آلاسکا تا کالیفرنیا و فلوریدا است. این گونه از قو دارای دو زیرگونه سوت‌زن و کوچک است که هر دو در مناطق توندرایی آمریکای شمالی و مناطق شمالی و مرکزی کانادا زندگی می‌کند.
گونه‌های قو > قوی توندرا > قوی سوت‌زن

قوهای سوت‌زن دارای نوکی کوتاه و مانند نوک اردک است که به رنگ سیاه بوده و لکه‌ای زرد در قاعده آن دیده می‌شود؛ بخش زردرنگ نوک محدود به ناحیه کوچکی در جلوی چشم‌ها اغلب بالغ‌ها می‌شود که در قوهای جوان‌تر وجود ندارد، سیاهی منقار نیز تا نزدیک چشم ادامه می‌یابد اما دور تا دور چشم را فرا نمی‌گیرد. از لحاظ رنگ‌آمیزی بالغ‌ها و جوجه‌ها، این قو همانند دیگر گونه‌های قو است، همچنین تاکنون هیچ نمونه‌ای از لیوسیسم در آن‌ها گزارش نشده. طول آن‌ها ۱۲۰ تا ۱۵۰ سانتی‌متر است و اندکی از قوی کوچک بزرگ‌ترند. دلیل نامگذاری این قو به سوت‌زن اینست که در هنگام مهاجرت با به هم زدن بال‌های نیرومند خود صدایی مانند سوت تولید می‌کند و کسانی که تا کیلومترها در اطراف باشند می‌توانند این صدا را آشکارا بشنوند.
این گونه از قو همانندی بسیاری به قوی فریادکش دارد ولی از لحاظ جثه کوچک‌تر است و در هنگام پرواز همانند غاز پرواز می‌کند. این پرنده ساق‌ها و پنجه‌های سیاهی دارد و همگی پرهای بدن آن سفید هستند. قوهای سوت‌زن تولید صدای بسیار دارند و این شامل ارتباط صدایی پدر و مادر با فرزندان، نوای پیروزی، خوشامدگویی به دیگر قوها، در هنگام پرواز و پیش از آن می‌شود.
قوهای سوت‌زن در مناطق توندرایی قطب شمال از شمال غربی کبک و شمال انتاریو، قلمروهای شمال‌غربی، یوکان تا آلاسکا با بیشترین تراکم در دلتای رودخانه‌ها تخم‌گذاری می‌کنند. در جزایر الوشن  و چوکوتکا میان این قوها و قوی کوچک جفت‌گیری صورت می‌گیرد. در هنگامی جز فصل جفت‌گیری و تخم‌گذاری، این پرنده‌ها به مناطق جنوبی‌تر مهاجرت می‌کنند. مناطق جنوبی ونکوور، ایالت واشینگتن، اورگن، نوادا، و یوتا در غرب ایالات متحده و کرانه‌های اقیانوس اطلس در نیو جرسی و کارولینای جنوبی در شرق از جمله مکان‌های اقامت گزینی این قوها هستند. جمعیت این قوها به تدریج در حال زیادتر شدن است و از دهه ۱۹۵۰ به این سو ۲ برابر شده‌است. سرشماری‌های مربوط به تعداد قوهای ساکن در شرق آمریکای شمالی در سال ۲۰۰۰ میلادی عدد ۱۰۰٬۰۰۰ قو را برآورد می‌کنند.