stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تکه (بیگ‌نشین آناتولی)
فهرست حاکمان (بِیگ‌ها)

یونس بیگ (۱۳۱۹–۱۳۲۴)
محمد بیگ (۱۳۲۴–۱۳۲۸)
سنان الدین بیگ (۱۳۲۸–۱۳۵۵)
دادی بیگ (۱۳۵۵–۱۳۶۰)
مبارزالدین محمد بیگ (۱۳۶۰–۱۳۸۰)
عثمان چلبی (۱۳۸۰–۱۳۹۱)
حاکم عثمانی (۱۳۹۱–۱۴۰۲)
عثمان چلبی (۱۴۲۱–۱۴۰۲)
مسجد ییولی مناره، از نمادهای آنتالیا در سال ۱۳۷۵ میلادی تکمیل شد
شاهقلی بابا تکه لی و روسای ایلات قرلباش
قزلباش
مسجد ییولی مناره
گودزیلا

برای دیگر کاربردها، گودزیلا (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| گودزیلا | گودزیلا |
| --- | --- |
شخصیت سری فیلم های گودزیلا: شخصیت سری فیلم های گودزیلا
حضور گودزیلا در فیلم اصلی ژاپنی سال ١٩۵۴: حضور گودزیلا در فیلم اصلی ژاپنی سال ١٩۵۴
نخستین حضور: گودزیلا (۱۹۵۴)
پدیدآور:  تومویوکی تاناکا  ایشیرو هوندا  ایجی تسوباریا 
ایفاگر:  دوره شووا:  هاروئو ناکاجیما  کاتسومی تیزوکا  هیروشی سکیدا  سیجی اوناکا  شینجب تاکاگی  ایسائو زوشی  تورو کاوایی  هانا-باربرا:  تد کسیدی (جلوه های صوتی)  دوره هیسه‌ایی:  کنپاچیرو ساتسوما  دوره هزاره:  تسوتومو کیتاگاوا  میزوهو یوشیدا  دوره ریوا:  نومورا مانسائی  تری‌استار پیکچرز:  کورت کارلی  فرانک ولکر (جلوه های صوتی)  لجندری پیکچرز:  ت. ج. استورم 
طراحی شده توسط:  آکیرا واتانابه  تیزوو توشی‌میتسو 
اطلاعاتِ درون‌داستانی: اطلاعاتِ درون‌داستانی
گونه: هیولای ماقبل تاریخی
خانواده: مینیلا و گودزیلای جوان (پسران تایید شده)
گودزیلا نام هیولایی خیالی است که برای اولین بار در سری فیلم‌های ژاپنی به همین نام دیده شد. این جانور معمولاً در فیلم‌هایش علیه سایر موجودات  می‌جنگد و در برخی از فیلم‌ها، به عنوان عامل تهدیدکننده‌ای برای انسان‌ها به شمار می‌رود. این هیولا در اعماق دریاها زندگی می‌کند و با نفس اتمی‌اش می‌تواند هر موجودی را از بین ببرد.
نام

نام اصلی ژاپنی این هیولا "Gojira" (به ژاپنی: ゴジラ) است که در حقیقت از به هم چسبیدن دو واژه ژاپنی "Kujira" (به ژاپنی: クジラ) به معنای نهنگ و "Gorira" (به ژاپنی: ゴリラ) به معنای گوریل به وجود آمده که اشاره‌ای به بدن بزرگ و آبزی بودن این موجود است. در اولین فیلم این سری، گودزیلا، پادشاه هیولاها نامیده شده است.
پیدایش

در فیلم ۱۹۵۴، چنین شرح داده شده است که این هیولا در واقع بازمانده‌ای از جانوران دوران ژوراسیک است که در اعماق آب‌های اقیانوس آرام زندگی می‌کند. پس از انجام آزمایش‌های هسته‌ای توسط آمریکا در منطقه‌ی زندگی این موجود، تشعشعات هسته‌ای باعث جهش ژنتیکی آن شده و آن را از محل زندگی خود می‌راند.
البته در فیلم گودزیلا علیه شاه گیدورا، گودزیلا در حقیقت آخرین بازمانده از گونه‌ای از دایناسورها به نام گودزیلاساروس (به انگلیسی: Godzillasaurus) است که در جزیره‌ای خیالی به نام لاگوس زندگی می‌کند و پس از بمب‌باران اتمی این جزیره در سال ۱۹۵۴، تبدیل به هیولای اتمی می‌گردد. گودزیلا خود نماد بمب اتم است. در این فیلم، آیندگان برای جلوگیری از این اتفاق از سال ۲۲۰۴ به سال ۱۹۴۴ سفر کرده و گودزیلاساروس را که توسط نیروهای آمریکایی زخمی شده است به اعماق تنگه برینگ تلپورت می‌کنند. اما، بعدها و در دهه ۷۰ میلادی یک زیردریایی اتمی شوروی در آن منطقه غرق شده و تشعشعات هسته‌ای آن باعث تبدیل شدن جانور به گودزیلا شده است.
مشخصات

فرم و بدن این هیولا در حقیقت ترکیب تصور عمومی بدن دایناسورها در دهه ۵۰ میلادی گرفته شده‌است. بدن آن از تیرانوسوروس رکس، دست‌های آن از ایگوآنودون و صفحات پشت بدن آن از استگوسوروس الهام گرفته شده‌است. بدن آن از نوعی فلز بسیار مقاوم ساخته شده‌است؛ به صورتی که هیچ‌یک از بمب و موشک‌های ساخته دست بشر بر آن کارگر نیست. به دلیل تأثیر مواد رادیواکتیو، این موجود می‌تواند از دهان خود اشعهٔ مرگبار و داغی را بیرون کند. در برخی از نسخه‌ها (سال ۱۹۹۵ و ۲۰۱۹) گودزیلا از بدن خود گرما و حرارت بسیار زیادی تولید می‌کند که موجب ذوب شدن ساختمان‌های اطراف می‌شود. قد این موجود از ۵۰ متر (سال ۱۹۵۴) تا ۳۰۰ متر (۲۰۱۸–۲۰۱۷) متغیر است.
| مشخصات | گودزیلا (۱۹۵۴) | کینگ کونگ علیه گودزیلا (۱۹۶۲) | بازگشت گودزیلا (۱۹۸۴) | گودزیلا علیه شاه گیدورا (۱۹۹۱) | گودزیلا (۱۹۹۸) | گودزیلا: سیاره هیولاها (۲۰۱۷) | گودزیلا: پادشاه هیولاها (۲۰۱۹) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| نام | گوجیرا | شووآ | هیسه | هیسه | زیلا | گودزیلا ارث | لجندری |
| قد (متر) | ۵۰ | ۵۰ | ۸۰ | ۱۰۰ | ۵۴ | ۳۰۰ | ۱۱۹/۸ |
| طول (متر) | ۱۲۲ | ۱۰۵ | ۱۹۰ | ۲۰۰ | ۹۰ | ؟ | ۱۱۷/۴ |
| وزن (تن) | ۲۰۰۰۰ | ۲۰۰۰۰ | ۵۰۰۰۰ | ۶۰۰۰۰ | ۵۰۰ | ۱۰۰۰۰۰ | ۹۹۶۳۴ |
زمان‌بندی

فیلم‌های گودزیلا به چهار دوره زمانی تقسیم می‌شوند:
دوران شووا (۱۹۷۵ - ۱۹۵۴): با اولین فیلم گودزیلا (۱۹۵۴) شروع شده و با فیلم وحشت مکاگودزیلا (۱۹۷۵) تمام می‌شود
دوران هیسه (۱۹۹۵ - ۱۹۸۴): با فیلم بازگشت گودزیلا (۱۹۸۴) شروع شده و با فیلم گودزیلا علیه دِستِرویا (۱۹۹۵) تمام می‌شود
دوران میلینیوم (۲۰۰۴ - ۱۹۹۹): با فیلم گودزیلا ۲۰۰۰ (۱۹۹۹) شروع شده و با فیلم گودزیلا: جنگ‌های نهایی (۲۰۰۴) تمام می‌شود
دوران پسا میلینیوم (? - ۲۰۱۶): با فیلم بازخیز گودزیلا (۲۰۱۶) شروع شده و با انیمیشن‌های گودزیلا: سیاره هیولا (۲۰۱۷)، گودزیلا: شهری در خط مقدم (۲۰۱۸) و گودزیلا: خورنده سیاره (۲۰۱۸) ادامه می‌یابد
در این بین، فیلم‌هایی فرعی نیز از روی گودزیلا توسط شرکت‌های آمریکایی ساخته شده‌اند که در چهار رده بالا قرار نمی‌گیرند و بعضی از آن‌ها صرفاً تدوین دوباره فیلم اصلی به زبان انگلیسی هستند. این فیلم‌ها عبارتند از:
گودزیلا، پادشاه هیولاها! (۱۹۵۶) توسط شرکت جوئل اینترپرایزس
گودزیلا ۱۹۸۵ (۱۹۸۵) توسط شرکت نیو وورد پیکچرز
گودزیلا (۱۹۹۸) توسط شرکت سنتروپلیس اینترتیمنت
گودزیلا (۲۰۱۴) توسط شرکت لجندری پیکچرز
گودزیلا: پادشاه هیولاها (۲۰۱۹) توسط شرکت لجندری پیکچرز
گودزیلا در برابر کونگ (۲۰۲۱) توسط شرکت لجندری پیکچرز
گودزیلا و کونگ: امپراتوری جدید (۲۰۲۴) توسط شرکت لجندری پیکچرز
پالند

| پالند پالند | پالند پالند |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: سوادکوه
بخش: مرکزی
دهستان: ولوپی
جمعیت: ۲۶۰ نفر (سرشماری ۹۵)
پالند یا پالن یا پالُند، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سوادکوه در استان مازندران ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان ولوپی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۰ نفر (۳۳خانوار) بوده است. مردم این روستا به زبان طبری با گویش سوادکوهی صحبت می‌کنند.
جمعیت > طایفه

طایفه پالند یا پالن یا پالان یکی از طوایف طبری‌تبار سوادکوه می‌باشد که به تیره‌های گت بابایی، خدابخشی، خلیلی، جلیلی، جعفری و آزادی تقسیم می‌شود. این طایفه ییلاق را در آزادکوه و پالند و دیگر نواحی سوادکوه و قشلاق را در جلگه مازندران حوالی ساری می‌گذرانند.
فینال جام جهانی فوتبال ۲۰۰۶

Football match
فینال جام جهانی فوتبال ۲۰۰۶، رقابت پایانی جام جهانی فوتبال ۲۰۰۶ است که مابین تیم ملی فوتبال ایتالیا و تیم ملی فوتبال فرانسه در ورزشگاه المپیک برلین، برلین برگزار شده‌است.
این مسابقه که در تاریخ۹حولای ۲۰۰۶ انجام شد، در وقت قانونی و وقت اضافه با نتیجه ۱ بر ۱ با گل‌های زین‌الدین زیدان و مارکو ماتراتسی پایان یافت و در ضربات پنالتی با نتیجه ۵ بر ۳ به سود تیم ملی فوتبال ایتالیا به پایان رسید. این فینال یکی از مشهورترین فینال‌های جام جهانی است که در آن زین‌الدین زیدان با ضربه سر به سینه مارکو ماتراتسی کوبید و باعث اخراج وی شد؛ بعدها زیدان طی مصاحبه‌ای اظهار داشت که ماتراتسی به اعتقادات و خانواده وی توهین کرده‌است و به همین دلیل با او درگیر شده‌است.
سیف‌الله داد

| سیف‌الله داد | سیف‌الله داد |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲ مهر ۱۳۳۴ خرمشهر، ایران
درگذشت: ۶ مرداد ۱۳۸۸ (۵۳ سال) تهران، ایران
علت مرگ: بیماری سرطان
ملیت: ایرانی
سال‌های فعالیت: ۱۳۵۷ (فعالیت هنری) ۱۳۶۴ (سینما)
قبر سیف‌الله داد در قطعه هنرمندان بهشت زهرا
سیف‌الله داد (زاده ۲ مهر ۱۳۳۴ در خرمشهر – درگذشته ۶ مرداد ۱۳۸۸ در تهران) تهیه‌کننده، فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان ایرانی بود. او برادر بابک داد، روزنامه‌نگار و وبلاگ‌نویس منتقد است.
وی بنیان‌گذار مؤسسه سینمایی سینا فیلم بود. داد همچنین بین سال‌های ۱۳۷۴ تا سال ۱۳۷۶ ریاست هیئت مدیره خانه سینما را بر عهده داشت. او معاون امور سینمایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی از سال ۱۳۷۶ تا سال ۱۳۷۹ نیز بود که برخی این دوره را از دوران طلایی سینمای ایران می‌دانند.
درگذشت

سیف‌الله داد در سن ۵۳ سالگی در ۶ مرداد ۱۳۸۸ به علت بیماری سرطان در بیمارستان مهر تهران درگذشت.
فیلم‌شناسی > کارگردان

تهران در جستجوی زیبایی (اپیزود دوم، تهران از ماورا) (۱۳۸۷)
بازمانده (۱۳۷۳)
کانی مانگا (۱۳۶۶)
زیر باران (۱۳۶۴)
فیلم‌شناسی > فیلم‌نامه‌نویس

بازمانده (۱۳۷۳)
کانی مانگا (۱۳۶۶)
گره (۱۳۶۴)
زیر باران (۱۳۶۴)
فیلم‌شناسی > تدوین‌گر

بازمانده (۱۳۷۳)
عملیات کرکوک (۱۳۷۰)
هور در آتش (۱۳۷۰)
ابلیس (۱۳۶۹)
در مسلخ عشق (۱۳۶۹)
بچه‌های طلاق (۱۳۶۸)
جایزه‌ها

سیمرغ بلورین جایزه ویژه هیئت داوران جشنواره فیلم فجر برای فیلم بازمانده (۱۳۷۴)
لوح زرین جایزه ویژه هیئت داوران جشنواره فیلم فجر برای فیلم کانی مانگا (۱۳۶۶)
نورایر آوتیسیان

نرایر آوتیسیان (ارمنی: Նորայր Ավետիսյան زاده ۱ ژوئیهٔ ۱۹۹۶) وزنه‌بردار مرد اهل ارمنستان است که در مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری جوانان و زیر ۲۳ سال اروپا در سال‌های ۲۰۱۴ , ۲۰۱۵ به ترتیب برنده مدال‌های نقره و برنز شد.
نتایج مهم

| سال> سال.مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری جوانان جهان | مکان> مکان.مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری جوانان جهان | وزن> وزن.مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری جوانان جهان | یک ضرب (ک‌گ)> ۱.مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری جوانان جهان | یک ضرب (ک‌گ)> ۲.مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری جوانان جهان | یک ضرب (ک‌گ)> ۳.مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری جوانان جهان | یک ضرب (ک‌گ)> نتیجه.مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری جوانان جهان | یک ضرب (ک‌گ)> رتبه.مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری جوانان جهان | دوضرب (ک‌گ)> ۱.مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری جوانان جهان | دوضرب (ک‌گ)> ۲.مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری جوانان جهان | دوضرب (ک‌گ)> ۳.مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری جوانان جهان | دوضرب (ک‌گ)> نتیجه.مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری جوانان جهان | دوضرب (ک‌گ)> رتبه.مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری جوانان جهان | مجموع> مجموع.مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری جوانان جهان | رتبه> رتبه.مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری جوانان جهان |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۵ |  وروتسواو، لهستان | ۸۵ ک‌گ | ۱۴۰ | ۱۴۵ | ۱۵۱ | ۱۴۵ | ۹ | ۱۸۰ | ۱۸۸ | ۱۹۳ | ۱۸۸ | ۵ | ۳۳۳ | ۵ |
مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری جوانان و زیر ۲۳ سال اروپا: مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری جوانان و زیر ۲۳ سال اروپا
| ۲۰۱۵ |  کلایپدا، لیتوانی | ۷۷ ک‌گ | ۱۳۵ | ۱۴۰ | ۱۴۰ | ۱۴۰ | ۵ | ۱۷۰ | ۱۷۵ | ۱۸۲ | ۱۷۵ | ۳ | ۳۱۵ |  |
| ۲۰۱۴ |  لیماسول، قبرس | ۷۷ ک‌گ | ۱۳۳ | ۱۳۸ | ۱۴۲ | ۱۳۸ | ۵ | ۱۶۸ | ۱۷۴ | ۱۸۰ | ۱۸۰ | ۲ | ۳۱۸ |  |
مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری نوجوانان اروپا: مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری نوجوانان اروپا
| ۲۰۱۳(U-17) |  کلایپدا، لیتوانی | ۷۷ ک‌گ | ۱۱۵ | ۱۲۲ | ۱۲۲ | ۱۲۲ | ۶ | ۱۵۵ | ۱۶۴ | ۱۶۴ | ۱۵۵ | ۶ | ۲۷۷ | ۶ |
برونئی

«برونی» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای دیگر کاربردها، برونی (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| برونئی دارالسلام Negara Brunei Darussalam برونئی | برونئی دارالسلام Negara Brunei Darussalam برونئی |
| --- | --- |
   پرچم    نشان ملی  :    پرچم    نشان ملی  
شعار: همیشه نیکوکار به راهنمایی خدا: شعار: همیشه نیکوکار به راهنمایی خدا
سرود: خدا سلطان را نگاه دارد : سرود: خدا سلطان را نگاه دارد 
پایتخت و بزرگترین شهر: بندر سری بگاوان ۱۱°۳۳′ شمالی ۱۰۴°۵۵′ شرقی﻿ / ﻿۱۱٫۵۵۰°شمالی ۱۰۴٫۹۱۷°شرقی﻿ / 11.550; 104.917
زبان(های) رسمی: مالایی
دین(ها) : اسلام
حکومت: حکومت متمرکز اسلامی پادشاهی مطلقه
• پادشاه شاهزاده : سلطان حسن البلقیه المهتدی بالله البلقیه
 :  
بنیان‌گذاری: ۱ ژانویه، ۱۹۸۴
مساحت: مساحت
• کل: ۵٬۷۶۶ کیلومتر مربع (۲٬۲۲۶ مایل مربع) (۱۷۲ام)
• آبها (٪): ۸٫۶
جمعیت: جمعیت
• سرشماری : ۴۴۴٬۶۹۸ (۱۷۵ ام)
• تراکم: ۷۵ بر کیلومتر مربع (۱۹۴٫۲ بر مایل مربع) (۱۳۴ام)
واحد پول: دلار برونئی (BND)
منطقه زمانی: PST
• تابستان (ساعت تابستانی): +۸٫۱
پیش‌شماره تلفنی: +673
کد ایزو ۳۱۶۶: BN
دامنه سطح‌بالا: .bn
برونئی (به مالایی: Brunei) با نام رسمی برونئی دارالسلام (به مالایی: Negara Brunei Darussalam)، کشوری است در جزیره بورنئو در جنوب شرقی آسیا پایتخت آن بندر سری بگاوان است. برونئی از جنوب با مالزی همسایه است و از شمال به دریای جنوبی چین پیوند می‌خورد. نام رسمی این کشور «کشور برونئی سرزمین آشتی» (به مالزیایی با خط عربی: نڬارا برونی دارالسلام) است. نام "برونئی" از واژهٔ سانسکریت "varun" به معنی اقیانوس گرفته شده‌است
این کشور کوچک با اکثریت مسلمان، در آسیا قرار دارد، بیش تر به دلیل نام پادشاهش و ثروت افسانه‌ای او شناخته شده‌است. جمعیت این کشور در سال ۲۰۲۰ میلادی برابر با ۴۳۶ هزار نفر است و زبان رسمی آن زبان مالایی است.
برونئی در کنار مالزی قرار گرفته‌است و در حقیقت در گذشته به همراه دیگر بخش‌های مالزی یکی از کشورهای تحت‌الحمایه انگلیس بود. برونئی تنها بخش در مجموعه این بخش‌ها است که در سال ۱۹۶۳ ترجیح داد تحت‌الحمایه انگلیس باقی بماند و به توافق‌نامه مالزی نپیوندد.
این کشور در سال ۱۹۸۴ از بریتانیا استقلال یافت و به دلیل داشتن منابع فراوان نفت و گاز، یکی از بالاترین استانداردهای زندگی در جهان را دارد.
تاریخ

در طول تاریخ تقریباً دور جزیره بونئو متعلق به قلمرو برونئی بود اما در سده نوزدهم سلاطین برونئی بخش کوچکی از قلمرو پیشینشان را زیر حکومت داشتند. بریتانیای کبیر به جایی که به صورت بهشت دزدان دریایی درآمده بود نظم و ترتیب داد و از ۱۸۸۸ تا ۱۹۷۱ این سرزمین را همسود خود کرد.
نفت در سال ۱۹۲۹ کشف شد. در ۱۹۸۴ حکومت سلطان حسن البولکیاه مجدداً برقرار شد. ادعا شده‌است که وی ثروتمندترین مرد جهان است. وی در حال حاضر بزرگ‌ترین کلکسیون اتومبیل دنیا را در اختیار دارد که بسیاری از اتومبیل‌های موجود در آن منحصراً به سفارش وی ساخته شده‌اند.
سیاست

سلطان که پادشاهی موروثی است با کمک شورای وزیرانی که خود انتصاب می‌کند با صدور فرمان حکومت می‌کند. هیچ حزب سیاسی وجود ندارد.
حاجی حسن البولکیاه سلطان برونئی که گفته می‌شود ثروتمندترین مرد جهان است پس از استعفای پدرش در ۵ اکتبر ۱۹۶۷ جانشین وی شد.
مجلس قانون‌گذاری این کشور در سال ۲۰۰۴ برای نخستین بار پس از ۲۰ سال تشکیل شد. البته سلطان این مجلس را در سال ۲۰۰۵ ملغی کرد و مجلس جدیدی را با ۲۹ کرسی روز بعد از آن تشکیل داد.
قوانین این کشور برگرفته از قوانین انگلیسی است. در برخی بخش‌ها قوانین شرعی دین اسلام در دادگاه‌ها برای مسلمانان ارجحیت دارد.
تقسیمات کشوری

کشور برونئی به چهار استان (daerah) تقسیم شده که این استان‌ها نیز ۳۸ شهرستان (mukims) را در خود جای داده‌اند. چهار استان این کشور عبارتند از: بلائیت، توتونگ، برونئی-موآرا، و تمبورونگ. پایتخت این کشور بندر سری بگاوان است.
بلائیت
توتونگ
برونئی-موآرا
تمبورونگ
بلائیت
توتونگ
برونئی-موآرا
تمبورونگ
جغرافیا

مقالهٔ اصلی: جغرافیای برونئی
این کشور در شمال غربی کرانه بورنئو واقع شده، و دارای آب و هوای استوایی گرم و مرطوب است.
برونئی متشکل است از دو سرزمین محصور ساحلی. قسمت (بزرگ‌تر) غربی تپه‌دار است؛ سرزمین شرقی بیشتر کوهستانی و جنگلی است.
رود مهم آن برونئی، و بلندترین نقطه این کشور بوکیت پاگون (در مرز مالزی) با ارتفاع ۱۸۵۰ متر است.
برونئی آب و هوای استوایی با بادهای موسمی دارد. بارش باران در سال از ۲۵۰ سانتی‌متر در سواحل تا ۵۰۰ سانتی‌متر در کوهستان‌ها متغیر است.
تقریباً این کشور در کنار مالزی قرار دارد.
اقتصاد

اقتصاد برونئی برپایه صادرات، نفت، الوار، کائوچو و گاز طبیعی به ژاپن استوار گشته‌است. نفت در سال ۱۹۲۹ کشف شد.
استخراج ذخایر فراوان نفت و گاز طبیعی برونئی را از یکی از بالاترین میزانهای درآمد سرانه در جهان برخوردار کرده‌است، بیشتر غذای مورد نیاز کشور باید وارد شود.
در این کشور ۸۰ هزار و ۲۰۰ خط تلفن ثابت و ۲۵۴ هزار خط تلفن همراه وجود دارد.
برونئی ۱۵ هزار و ۳۴۷ میزبان اینترنتی و ۱۶۵ هزار و ۶۰۰ کاربر اینترنت دارد.
این کشور همواره یکی از ثروتمندترین کشورهای جهان از لحاظ درآمد سرانه است، همچنین مردم کشور در سطح زندگی بسیار بالایی به سر می‌برند.
واحد پول این کشور دلار برونئی است. هر دلار برونئی معادل ۰٫۷۳۶ دلار آمریکاست. هر دلار آمریکا هم معادل ۱٫۳۵ دلار برونئی است. (آوریل ۲۰۲۲).
مردم

۶۶٪ مردم برونئی از نژاد مالایی می‌باشند و به زبان مالایی سخن می‌گویند. بقیه مردم نیز اکثراً چینی هستند. این مردم اغلب مسلمان و أهل سنت هستند. در کشور جدیداً مساجد زیادی برای مسلمانان ساخته شده.
فرهنگ

تقریباً ۸۹٪ مردم برونئی باسواد هستند. زبان مالایی در همه مدارس این کشور تدریس می‌شود. البته در برخی مدارس زبان عربی نیز تدریس می‌شود. در کشور برونئی خدمت سربازی اجباری ندارد. مردم این کشور بیشتر به ورزش فوتبال علاقه‌مندند.
جزیره بورنئو که برونئی در آن قرار دارد.
خسرو منصوریان

خسرو منصوریان
خسرو منصوریان (متولد سال ۱۳۲۰، تهران) مددکار اجتماعی، فعال سیاسی و یکی از پیشکسوتان حرکت‌های N.G.O در ایران است.
دوران کودکی، نوجوانی و جوانی

خسرو منصوریان متولد ۱۳۲۰ در تهران و بزرگ شده در یک خانوادهٔ متوسط در مشهد است. وی، پس از اخذ دیپلم برای ادامه تحصیل به تهران آمد، و موفق به اخذ لیسانس مددکاری اجتماعی شد. وی در دوران دانشجویی، یک دوره مسئول انجمن دانشجویی بود. او در سال سوم با یکی از هم کلاسی‌هایش، فاطمه فرهنگخواه، ازدواج کرد.
پس از فارغ‌التحصیلی، در دانشگاه تهران استخدام گردید. او اولین مرکز مددکاری اجتماعی را در مرکز امور دانشجویی دانشگاه تهران ایجاد کرد. بدین ترتیب، در هر دانشکده‌ یک پست مددکار اجتماعی در نظر گرفته شد. هم‌زمان اولین مهد کودک مدرن در ایران به نام «آشیانه کودک» را تأسیس کرد. دو سال بعد برای ادامه تحصیل عازم انگلستان شد ولی با بالا گرفتن فعالیتهای انقلابیان در ایران، پس از شش ماه به کشور بازگشت. با پذیرش کودکان زندانیان و فعالین سیاسی آن زمان در مهد کودک زمینه برای برقراری ارتباط بیشتر با مخالفین شاه از جمله مهندس بازرگان فراهم گردید. حدود سال‌های ۱۳۵۰ سید محمود طالقانی اجازه دریافت وجوهات برای کمک به مردم نیازمند و انجام فعالیت‌های مددکاری را به منصوریان داد. این خود مشوقی برای او شد تا در راه خیر و یاری به نیازمندان مستحکم تر قدم بردارد.
فعالیت‌های مدنی

او مؤسس و عضو هیئت امنای دو سازمان غیرانتفاعی، غیردولتی و عام‌المنفعه است که در سال ۱۳۷۸ به همراه همسر و دوستان بنیان‌گذارد:
انجمن حمایت از کودکان و نوجوانان توان‌یاب: این N.G.O خدمات توانپزشکی رایگان شامل (فیزیوتراپی، کاردرمانی، گفتاردرمانی و ...) به منظور توانبخشی، پیشگیری ثانویه، برابری فرصت‌ها و ... به کودکان معلول و بی بضاعت (از بدو تولد تا ۱۶ سالگی) را ارائه می‌نماید.
انجمن حمایت و یاری آسیب دیدگان اجتماعی (احیاء): به منظور مهار آسیب‌های اجتماعی و مداخله به هنگام در بحران تأسیس گردیده و به گروه‌های پرخطر و در معرض آسیب به ویژه کودکان یتیم، ایدز و زنان خودسرپرست که همسران آن‌ها در اثر ابتلاء به ایدز فوت شده‌اند خدمات مشاوره، مددکاری اجتماعی و در نهایت،  حمایت‌های اقتصادی ارائه می‌کند. پیشگیری اولیه از طریق آگاهی رسانی به گروه‌های جوان و خانواده آنها، حساس سازی جامعه و مسئولین و در نهایت پیشگیری ثانویه (اقداماتی که از گسترش و اختلال پس از وقوع جلوگیری می‌کند) از اهم فعالیت‌های انجمن احیای ارزش‌ها می‌باشد.
او تجربه کار با قشرهای آسیب‌پذیر را طی پنجاه سال گذشته در سازمان‌های مختلف مانند: انجمن حمایت از زندانیان، دادگاه‌های اطفال، دادگاه حمایت خانواده، معتادان به مواد مخدر، پرورشگاه‌ها، مدارس، امور دانشجویی دانشگاه‌های تهران و ... کسب کرده و پس از انقلاب به مدت ۲۲ ماه در سمت معاونت امور اجتماعی و رفاه شهرداری تهران خدمت کرده‌است. وی، پس از کناره‌گیری از خدمات دولتی تلاش خود را در زمینه جامعه مدنی، سازمان‌های خیریه، غیردولتی و غیرانتفاعی متمرکز نمود.
او علاوه بر این در تأسیس و مدیریت N.G.Oهای دیگر از جمله در تهران، یزد، مشهد، بم، تبریز، کرج، شیراز و ...[نیازمند شفاف‌سازی][کجا؟] حضور و نقشی فعال داشته و دارد.[نیازمند منبع]
در سال ۱۳۷۲ منصوریان به «مجتمع آموزشی نیکوکاری رعد» که در سال ۱۳۶۲ در جریان جنگ به منظور حرفه‌آموزی برای معلولین جنگ تأسیس شده بود دعوت به همکاری شد. وی تا سال ۱۳۷۶ به عنوان مدیرعامل آن مجتمع فعالیت و آن را به یک مؤسسه بزرگ در سطح کشور و بین‌الملل تبدیل کرد.[منبع نامعتبر؟][نیازمند منبع] تاکنون تعداد زیادی از شهرستان‌های کشور از آن الگو گرفته و موسسات مشابهی تأسیس کرده‌اند.[نیازمند منبع] وی در سال ۱۳۷۶ مجتمع رعد تهران را به قصد مشهد ترک کرده و در آنجا «مجتمع آموزشی نیکو کاری توانیابان مشهد» را بنیان گذاشت.
فعالیت‌های سیاسی

منصوریان، علاوه بر فعالیت‌های مدنی از بدو جوانی به فعالیت‌های سیاسی نیز پرداخته است. در نوجوانی با کانون نشر حقایق اسلامی در مشهد آشنا می‌شود و پای درس‌های استاد محمدتقی شریعتی می‌نشیند. حضورش در کانون، منجر به نزدیکی او به علی شریعتی می‌شود. او تا زمان درگذشت دکتر شریعتی از یاران نزدیک او باقی ماند و سپس تلاش کرد تا در مسیر او قدم بردارد. منصوریان در دورهٔ حکومت پهلوی با تفکرات دکتر محمد مصدق و مهندس مهدی بازرگان نیز آشنا شد و خط مشی صلح‌طلبانه ولی منتقد ایشان را آموزهٔ راه خود کرد. پس از انقلاب ۵۷ او رسماً به عضویت نهضت آزادی ایران درآمد و به زودی عضو شورای مرکزی و دفتر سیاسی این تشکل شد.
با نزدیک شدن به انقلاب ۱۳۵۷، منصوریان انجمن اسلامی مددکاران اجتماعی و ستاد کمک رسانی به آسیب دیدگان ناشی از تظاهرات را تشکیل داد. برای دیدار با روح‌الله خمینی به فرانسه رفت.
بازداشت‌ها

منصوریان بارها به دلیل فعالیت‌های اصلاح طلبانه‌اش توسط حکومت پهلوی زندانی شده‌است. یک ماه قبل از پذیرش قطعنامه ۵۹۸، منصوریان، محمد توسلی، هاشم صباغیان، دستگیر و به مدت ۹ ماه در زندان اوین و در سلول انفرادی نگهداری شدند.  در نهایت، او بدون تفهیم اتهام، وکیل یا دادگاه، شب ۲۲ بهمن ۶۷ از اوین آزاد شد. در خرداد سال ۱۳۶۹ در پی امضای نامه ۹۰ نفری مجدد دستگیر و حدود ۱۸ ماه در زندان به سر برد. در هنگام سفر نماینده ی سازمان ملل در امور حقوق بشر ایران، آقای گالیندو پل، به ایران، منصوریان با ایشان در زندان ملاقات کرد. در سال ۱۳۸۰ نیز، برای سومین بار به همراه اکثریت اعضای نهضت آزادی و فعالین ملی مذهبی دستگیر و در سلول انفرادی محبوس شد. پس از ۱۱ ماه دادگاه بدوی غیرعلنی او را به جرم «به خطر انداختن امنیت ملی و تشویش اذهان عمومی» به ۷ سال زندان محکوم کرد. با درخواست تجدید نظر و رفتن پرونده به دادگاه تجدیدنظر او به قید وثیقه آزاد شد. در سال ۱۳۸۲ حکم منصوریان تأیید شد. اما این حکم هیچ گاه از جانب دادگاه انقلاب به اجرا گذاشته نشد. در اسفند ۱۳۹۳، منصوریان به زندان اوین مراجعه می‌نماید تا به ممنوع‌الخروجی‌اش و نگهداری وثیقه (که رقم قابل توجهی داشته‌است) به مدت ۱۳ سال اعتراض کند. در این زمان مسئولین او را بازداشت و در بند عمومی حبس می‌کنند. منصوریان پس از چندی به دلیل بیماری قلبی به بیمارستان منتقل می‌شود و تحت درمان قرار می‌گیرد. او روز چهارشنبه ۱۹ اسفند ماه ۹۴ از زندان اوین آزاد شد.
نکات

↑  «وب سایت توانیاب». www.tavanyab.ir. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۹-۱۳.
↑  «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۱ ژوئیه ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۵.
↑  «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۱ ژوئیه ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۵.
آذر ۱۴۰۲ در مراسم انجمن‌های احیا و توان‌یاب
پان (مجله)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
بسامد: ماه‌نامه
قطع: مجله
ناشر: اتو یولیوس بیربام یولیوس مایر-گریفه
بنیان‌گذار: ریشارد دهمل
نخستین شماره: ۱۸۹۵ میلادی
آخرین شماره: ۱۹۱۵ میلادی
کشور: آلمان
مستقر در: برلین
زبان: آلمانی
پان (به آلمانی: Pan) (۱۹۱۵–۱۸۹۵ میلادی) یک مجلۀ هنری آلمانی مستقر در برلین بود که توسط تعاونی هنرمندان، شاعران و منتقدان پان منتشر می‌شد. مجله با تمرکز بر ادبیات، تئاتر و موسیقی، بیش از ۲۰ شماره را «بدون ارجاع به پرسش‌های تجاری، اخلاقی، شخصی یا جدلی، با قدردانی از دیدگاه صرفاً زیبایی‌شناختی» منتشر کرد. رسالت مجله در تعهدش به گزامت‌کونست‌ورک دموکراتیک بود («آثار هنری سنتز شده»)، و حمایت از هنرمندان جوان از هر نوع. برای این منظور، مجله اشتراک‌های طبقه‌بندی‌شده را فروخت: استاندارد و لوکس، و به سرعت «گران‌ترین مجلۀ هنری آلمان در عصر خود شد». تعهد اولین-هنرمندان آن همچنین منجر به تبدیل شدن آن به یکی از بهترین نمایش‌های هنر پان-اروپایی در روزهای اولیۀ هنر انتزاعی و اکسپرسیونیستی شد.
تاریخچه

همچنین ببینید: جدایی برلین و یوگنداشتیل
این گروه ماه‌نامه ریشارد دهمل تأسیس شد و از سال ۱۸۹۵ تا ۱۹۰۰ میلادی در برلین توسط اتو یولیوس بیرباوم و یولیوس مایر-گریفه منتشر شد، این گروه تنها سه شماره را منتشر کرد.
در سال ۱۹۱۰ میلادی، این مجله توسط صاحب گالری برلین و فروشندۀ آثار هنری، پل کاسیرر، احیاء شد که در ادامه مشارکت‌کنندگانی مانند فرانک ودکیند، گئورگ هایم، ارنست بارلاخ و فرانتس مارک را با چاپ پان-پرس خود منتشر کرد. ذوق آوانگارد کاسیرر در چاپ، آثار گالری او را بازتاب می‌داد. او اولین کسی بود که آثار مانه، سزان، ون گوگ و گوگن را در آلمان به نمایش گذاشت و از آثار همتایان آلمانی امپرسیونیست‌ها دفاع کرد، همچنین لویس کرینت، ماکس لیبرمان و لسر اوری را نشان داد.
این گروه، همراه با بارلاخ، کاندینسکی و بکمان در نهایت هسته اصلی جدایی برلین را تشکیل دادند، هنرمندانی که سبک‌های هنری سنتی را رد می‌کردند، سپس توسط دانشگاه‌ها و مقامات پیشرفت کردند و پایۀ مدرنیسم را ایجاد کردند.
در سال ۱۹۱۲ میلادی، آلفرد کر مسئولیت انتشار مجله را بر عهده گرفت و تا زمان مرگش در سال ۱۹۱۵ میلادی به صورت پراکنده ظاهر شد.
پان، داور تأثیرگذار فرهنگ، داستان‌ها و شعرهایی را در جنبش‌های نمادگرا و طبیعت‌گرای نوظهور، توسط نویسندگانی مانند: اتو یولیوس بیرباوم، ماکس داوتندای، ریشارد دهمل و آرنو هولتس چاپ کرد. همچنین با پرورش پایدار از هنرمندان شناخته شده و ناشناخته، از جمله: فرانتس فون اشتوک، فلیکس والوتون، و توماس تئودور هاینه، نقش مهمی در توسعۀ آر نُوو آلمان ایفا کرد.
سینما کریستال

نمایی از سینما کریستال، ۱۳۹۵
سینما کریستال از سینماهای قدیمی تهران بود که در تاریخ ۳ خرداد ۱۳۲۴ تأسیس شد. این سینما با دو سالن به گنجایش کلی ۶۶۰ نفر از جمله سینماهای ممتاز تهران بود و به اکران فیلم‌های هنری شهرت داشت. این سینما که در مقطعی جزو سینماهای زنجیره‌ای مولن‌روژ بود در سال ۱۳۵۱ توسط محمد‌کریم ارباب از برادران اخوان خریداری شد.
این سینما که در تقاطع خیابان لاله‌زار و خیابان منوچهری قرار دارد در حال حاضر تعطیل شده‌است.
پیشینه

در نخستین روزهای خرداد ۱۳۲۴، سینما کریستال گشایش یافت. کریستال، یک ویژگی قابل توجه داشت؛ این سینما نخستین سینمای دارای پخش صدای دالبی شد که در لاله‌زار قرار می‌گیرد. در منابعی نیز گفته شده‌است که در نزدیکی یک سال پس از گشایش، نخستین فیلم خارجیِ دارای دوبله به فارسی در کریستال اکران گردید.
سیمرایز

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: آکتسینگزلشافت
نماد سهام شرکت: FWB: SY1
ISIN: DE000SYM9999 
صنعت: صنایع شیمیایی
بنا نهاده: ۲۰۰۳
دفتر مرکزی: هلتسمیندن، آلمان
محصولات: ترکیب معطر
تعداد کارکنان: ۱۰٬۲۴۳ نفر
وبگاه: www.symrise.com
سیمرایز (انگلیسی: Symrise) شرکت صنایع شیمیایی آلمانی است، که در سال ۲۰۰۳ تأسیس شد.
سیمرایز با فروش ۴٫۶۱۸ میلیارد یورو در سال ۲۰۲۲، تولیدکننده عمده طعم و عطر است. رقبای اصلی شامل ژیوودا، تاکاساگو، اینترنشنال فلیورز و دوهلر است. سیمرایز عضو انجمن طعم اروپا است.
در سال ۲۰۲۱، سیمراز توسط لیست ۵۰ شرکت برتر جهانی طعم و عطر غذا در FoodTalks در رتبه ۴ قرار گرفت.
تاریخ

سیمرایز در سال ۲۰۰۳ با ادغام شرکت های تابعه بایر یعنی شرکت هارمن و رایمر و شرکت دراگوکو، هر دو در Holzminden، آلمان تاسیس شد.