stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فهرست منابع پروتئین حیوانی
مرغ

| ماده غذایی (۱۰۰ گرم) | پروتئین (گرم) |
| --- | --- |
سینه، فقط گوشت، جوجه گوشتی یا مرغ جوان مناسب سرخ کردن، پخته، سرخ‌شده: ۳۳٫۴
سینه با پوست، جوجه گوشتی یا مرغ جوان مناسب سرخ کردن، پخته، سرخ شده با روکش آرد: ۳۱٫۸
سینه، فقط گوشت، جوجه گوشتی یا مرغ جوان مناسب سرخ کردن، پخته به روش برشته‌پزی: ۳۱
بال، فقط گوشت، جوجه گوشتی یا مرغ جوان مناسب سرخ کردن، پخته به روش برشته‌پزی: ۳۰٫۵
سنگدان، آرام‌پز: ۳۰٫۴
بال، فقط گوشت، جوجه گوشتی یا مرغ جوان مناسب سرخ کردن، پخته، سرخ شده: ۳۰٫۲
سینه، فقط گوشت، جوجه گوشتی یا مرغ جوان مناسب سرخ کردن، پخته به روش خورش: ۲۹
ران کامل، فقط گوشت، جوجه گوشتی یا مرغ جوان مناسب سرخ کردن، پخته، سرخ شده: ۲۸٫۴
مغز ران، فقط گوشت، جوجه گوشتی یا مرغ جوان مناسب سرخ کردن، پخته، سرخ شده: ۲۸٫۲
سینه، فقط گوشت، جوجه گوشتی، پخته به روش باربیکیو با جوجه‌گردان: ۲۸
سینه با پوست، جوجه گوشتی یا مرغ جوان مناسب سرخ کردن، پخته به روش خورش: ۲۷٫۴
ساق ران با پوست، جوجه گوشتی یا مرغ جوان مناسب سرخ کردن، پخته، سرخ شده با روکش آرد: ۲۷
ران کامل با پوست، جوجه گوشتی یا مرغ جوان مناسب سرخ کردن، پخته، سرخ شده با روکش آرد: ۲۶٫۸
مغز ران با پوست، جوجه گوشتی یا مرغ جوان مناسب سرخ کردن، پخته، سرخ شده با روکش آرد: ۲۶٫۸
دل، آرام‌پز: ۲۶٫۴
ران کامل، فقط گوشت، جوجه گوشتی یا مرغ جوان مناسب سرخ کردن، پخته به روش خورش: ۲۶٫۳
بال با پوست، جوجه گوشتی یا مرغ جوان مناسب سرخ کردن، پخته، سرخ شده با روکش آرد: ۲۶٫۱
ساق ران با پوست، جوجه گوشتی یا مرغ جوان مناسب سرخ کردن، پخته به روش خورش: ۲۵٫۳
مغز ران، فقط گوشت، جوجه گوشتی یا مرغ جوان مناسب سرخ کردن، پخته به روش خورش: ۲۵
سینه با پوست، جوجه گوشتی یا مرغ جوان مناسب سرخ کردن، پخته، سرخ شده با روکش خمیرابه: ۲۴٫۸
مغز ران، فقط گوشت، جوجه گوشتی یا مرغ جوان مناسب سرخ کردن، پخته به روش برشته‌پزی: ۲۴٫۸
جگر، آرام‌پز: ۲۴٫۵
ران کامل، فقط گوشت، جوجه گوشتی یا مرغ جوان مناسب سرخ کردن، پخته به روش برشته‌پزی: ۲۴٫۲
ران کامل با پوست، جوجه گوشتی یا مرغ جوان مناسب سرخ کردن، پخته به روش خورش: ۲۴٫۲
ران کامل با پوست، جوجه گوشتی یا مرغ جوان مناسب سرخ کردن، پخته به روش برشته‌پزی: ۲۴
بال با پوست، جوجه گوشتی یا مرغ جوان مناسب سرخ کردن، پخته به روش برشته‌پزی: ۲۳٫۸
ساق ران با پوست، جوجه گوشتی یا مرغ جوان مناسب سرخ کردن، پخته به روش برشته‌پزی: ۲۳٫۴
مغز ران با پوست، جوجه گوشتی یا مرغ جوان مناسب سرخ کردن، پخته به روش خورش: ۲۳٫۳
مغز ران با پوست، جوجه گوشتی یا مرغ جوان مناسب سرخ کردن، پخته به روش برشته‌پزی: ۲۳٫۳
بال با پوست، جوجه گوشتی یا مرغ جوان مناسب سرخ کردن، پخته به روش خورش: ۲۲٫۸
ساق ران با پوست، جوجه گوشتی یا مرغ جوان مناسب سرخ کردن، پخته، سرخ شده با روکش خمیرابه: ۲۲
ران کامل با پوست، جوجه گوشتی یا مرغ جوان مناسب سرخ کردن، پخته، سرخ شده با روکش خمیرابه: ۲۱٫۸
مغز ران با پوست، جوجه گوشتی یا مرغ جوان مناسب سرخ کردن، پخته، سرخ شده با روکش خمیرابه: ۲۱٫۶
بال با پوست، جوجه گوشتی یا مرغ جوان مناسب سرخ کردن، پخته، سرخ شده با روکش خمیرابه: ۱۹٫۹
ماکیان (به غیر از مرغ)

| ماده غذایی (۱۰۰ گرم) | پروتئین (گرم) |
| --- | --- |
قرقاول، پخته: ۳۲٫۴
بوقلمون، گوشت سفید، پخته به روش برشته‌پزی: ۳۰٫۱
شترمرغ، قسمت استریپ (strip) داخلی، پخته: ۲۹٫۴
شترمرغ، قسمت داخلی پا، پخته: ۲۹
غاز اهلی، گوشت، پخته به روش برشته‌پزی: ۲۹
شترمرغ، قسمت صدفی، پخته: ۲۸٫۸
بوقلمون، سینه، گوشت و پوست، پخته به روش برشته‌پزی: ۲۸٫۷
شترمرغ، قسمت استریپ بیرونی، پخته: ۲۸٫۶
شترمرغ، قسمت تیپ (tip) با حذف چربی‌ها، پخته: ۲۸٫۵
شترمرغ، قسمت تاپ لوین، پخته: ۲۸٫۱
بوقلمون، پا، گوشت و پوست، پخته به روش برشته‌پزی: ۲۷٫۹
بوقلمون، بال، گوشت و پوست، پخته به روش برشته‌پزی: ۲۷٫۴
بوقلمون، چرخ‌کرده، پخته: ۲۷٫۴
بوقلمون، جگر، پخته به روش آرام‌پز: ۲۷
بوقلمون، سنگدان، پخته به روش آرام‌پز: ۲۶٫۵
غاز اهلی، گوشت و پوست، پخته به روش برشته‌پزی: ۲۵٫۲
بلدرچین: ۲۵٫۱
بوقلمون، دل، پخته به روش آرام‌پز: ۲۴٫۹
مرغابی اهلی، گوشت، پخته به روش برشته‌پزی: ۲۳٫۵
مرغابی اهلی، گوشت و پوست، پخته به روش برشته‌پزی: ۱۹
آبزیان

| ماده غذایی (۱۰۰ گرم) | پروتئین (گرم) |
| --- | --- |
تن باله آبی، پخته تحت حرارت خشک: ۲۹٫۹
تن زرد باله، پخته تحت حرارت خشک: ۲۹٫۲
تن نوع لایت، کنسرو شده در روغن: ۲۹٫۱
هوور مسقطی، پخته تحت حرارت خشک: ۲۸٫۲
سالمون کوهو، وحشی (غیر پرورشی)، پخته تحت حرارت مرطوب: ۲۷٫۴
تن نوع سفید، کنسرو شده در روغن: ۲۶٫۵
سرخو، با ادویه مخلوط شده، پخته تحت حرارت خشک: ۲۶٫۳
تیلاپیا، پخته تحت حرارت خشک: ۲۶٫۲
سالمون جویبار، پخته تحت حرارت خشک: ۲۵٫۷
صدف دوکفه‌ای، پخته تحت حرارت مرطوب، با ادویه مخلوط شده: ۲۵٫۶
سالمون آتلانتیک، وحشی (غیر پرورشی)، پخته تحت حرارت خشک: ۲۵٫۴
ذغال ماهی آتلانتیک، پخته تحت حرارت خشک: ۲۴٫۹
هامور، پخته تحت حرارت خشک، با ادویه مخلوط شده: ۲۴٫۸
کفال راه‌راه (کفال خاکستری)، پخته تحت حرارت خشک: ۲۴٫۸
اردک‌ماهی شمالی، پخته تحت حرارت خشک: ۲۴٫۷
ساردین آتلانتیک، کنسرو در روغن، بااستخوان: ۲۴٫۶
خاویار، سیاه و قرمز، دانه‌دانه: ۲۴٫۶
سالمون صورتی، پخته تحت حرارت خشک: ۲۴٫۶
کاشی‌ماهی، پخته تحت حرارت خشک: ۲۴٫۵
سالمون کوهو پرورشی، پخته تحت حرارت خشک: ۲۴٫۳
خوش‌گوشت، پخته تحت حرارت خشک: ۲۴٫۲
ماهی خال‌خالی، پخته تحت حرارت خشک: ۲۳٫۹
قزل‌آلای رنگین‌کمان پرورشی، پخته تحت حرارت خشک: ۲۳٫۸
خرچنگ کوئین (queen)، پخته تحت حرارت مرطوب: ۲۳٫۷
حلزون خام: ۲۳٫۵
سالمون کوهو وحشی (غیر پرورشی)، پخته تحت حرارت خشک: ۲۳٫۵
شمشیرماهی، پخته تحت حرارت خشک: ۲۳٫۵
شاه‌ماهی اطلسی، پخته تحت حرارت خشک: ۲۳
قزل‌آلای رنگین‌کمان وحشی (غیر پرورشی)، پخته تحت حرارت خشک: ۲۲٫۹
کپور، پخته تحت حرارت خشک: ۲۲٫۹
کاد آتلانتیک، پخته تحت حرارت خشک: ۲۲٫۸
میگو، پخته تحت حرارت مرطوب، با ادویه مخلوط شده: ۲۲٫۸
خارماهی نواری، پخته تحت حرارت خشک: ۲۲٫۷
سیمین‌ماهی رنگین‌کمان، پخته تحت حرارت خشک: ۲۲٫۶
لوزی‌ماهی اطلس، پخته تحت حرارت خشک: ۲۲٫۵
خرچنگ دانجنس، پخته تحت حرارت مرطوب: ۲۲٫۳
سالمون آتلانتیک، پرورشی، پخته تحت حرارت خشک: ۲۲٫۱
خاویاری، پخته تحت حرارت خشک، با ادویه مخلوط شده: ۲۰٫۷
روغن‌ماهی کوچک، پخته تحت حرارت خشک: ۲۰
خرچنگ آلاسکا کینگ (Alaska king)، پخته تحت حرارت مرطوب: ۱۹٫۴
لابستر شمالی، پخته تحت حرارت مرطوب: ۱۹
شوریده اطلسی، سرخ شده با لایه آرد: ۱۸٫۲
شبدیزماهی، پخته تحت حرارت خشک: ۱۷٫۲
کفشک‌ماهی (گونه‌های کفشک و ماهی حلوا)، پخته تحت حرارت خشک: ۱۵٫۲
صدف چروک شرقی، وحشی (غیر پرورشی)، پخته تحت حرارت مرطوب: ۱۱٫۴
صدف چروک شرقی، وحشی (غیر پرورشی)، پخته تحت حرارت خشک: ۸٫۹
صدف چروک شرقی، پرورشی، پخته تحت حرارت خشک: ۷
تخم ماکیان

| ماده غذایی (۱۰۰ گرم) | پروتئین (گرم) |
| --- | --- |
سفیده تخم‌مرغ، خشک شده: ۸۱٫۱
پودر جانشین تخم‌مرغ: ۵۵٫۵
تخم‌مرغ کامل، خشک شده: ۴۸٫۱
زرده تخم‌مرغ، خشک شده: ۳۳٫۶
زرده تخم مرغ، خام: ۱۵٫۹
تخم غاز، خام: ۱۳٫۹
تخم بوقلمون، خام: ۱۳٫۷
تخم‌مرغ کامل، سرخ‌شده: ۱۳٫۶
تخم بلدرچین، خام: ۱۳٫۱
تخم اردک، خام: ۱۲٫۶
تخم‌مرغ کامل، آب‌پز سفت (Hard Boiled): ۱۲٫۶
تخم‌مرغ کامل، خام: ۱۲٫۶
تخم‌مرغ کامل، پخته به روش تنگاب‌پز: ۱۲٫۵
سفیده تخم‌مرغ، خام: ۱۰٫۹
تخم‌مرغ کامل، پخته به روش املت: ۱۰٫۶
تخم‌مرغ کامل، پخته به روش تخم‌مرغ هم‌زده: ۱۰
لبنیات و مواد غیرلبنی مشابه

| ماده غذایی (۱۰۰ گرم) | پروتئین (گرم) |
| --- | --- |
پنیر پارمسان کم سدیم: ۴۱٫۶
شیر بدون چربی، خشک (پودر)، معمولی، بدون افرودنی ویتامین آ و دی: ۳۶٫۲
پنیر پارمسان سفت: ۳۵٫۸
شیر بدون چربی، خشک (پودر)، فوری (instant)، بدون افرودنی ویتامین آ و دی: ۳۵٫۱
پنیر رومانو: ۳۱٫۸
پنیر موتزارلا، بدون چربی: ۳۱٫۷
پنیر پارمسان رنده شده: ۲۸٫۴
پنیر سوئیسی کم چرب: ۲۸٫۴
پنیر سوئیسی کم سدیم: ۲۸٫۴
پنیر سوئیسی: ۲۷
شیر کامل، خشک (پودر)، بدون افرودنی ویتامین دی: ۲۶٫۳
شیر کامل، خشک (پودر)، غنی شده با ویتامین دی: ۲۶٫۳
پنیر زیره: ۲۵٫۲
پنیر ادامر: ۲۵
پنیر گودا: ۲۴٫۹
پنیر آمریکایی پاستوریزه کم‌چرب: ۲۴٫۶
کره بادام زمینی، دارای تکه‌های خرد شده ریز، دارای نمک: ۲۴٫۱
پنیر چدار: ۲۲٫۹
کره بادام زمینی، نوع نرم، دارای نمک: ۲۲٫۲
پنیر موتزارلا تهیه شده با شیر کامل: ۲۲٫۲
بلوچیز: ۲۱٫۴
پنیر آمریکایی بی‌چرب: ۲۱٫۱
کره بادام، ساده، دارای نمک: ۲۱
پنیر کامامبر: ۱۹٫۸
پنیر آمریکایی پاستوریزه بدون ویتامین دی افزودنی: ۱۸٫۱
کره تخمه آفتابگردان، دارای نمک: ۱۷٫۳
ارده، از دانه‌های برشته شده و تفت داده شده (بیشتریت نوع مصرفی): ۱۷
پنیر فتا: ۱۴٫۲
آب‌پنیر شیرین، خشک شده: ۱۲٫۹
پنیر کوتاژ کم‌چرب، یک درصد چربی: ۱۲٫۴
آب‌پنیر ترش، خشک شده: ۱۱٫۷
پنیر کوتاژ خامه‌ای: ۱۱٫۱
پنیر کوتاژ کم‌چرب، دو درصد چربی: ۱۰٫۵
ماست یونانی بدون چربی: ۱۰٫۲
ماست یونانی کم چرب: ۱۰
ماست یونانی تهیه شده از شیر کامل: ۹
پنیر ریکوتا، تهیه شده با شیر کامل: ۷٫۵
پنیر خامه‌ای: ۶٫۲
شیر گوسفند: ۶
ماست ساده بدون چربی: ۵٫۷
ماست ساده کم‌چرب: ۵٫۳
شیر گاومیش هندی: ۳٫۸
بستنی شکلاتی: ۳٫۸
کفیر ساده کم چرب، برند لایف‌وی (LIFEWAY): ۳٫۸
خامه نارگیل (مایع چلانده شده از گوشت رنده شده نارگیل): ۳٫۶
شیر بز، غنی شده با ویتامین دی: ۳٫۶
ماست ساده، تهیه شده از شیر کامل: ۳٫۵
خامه ترش، لایت: ۳٫۵
بستنی وانیلی: ۳٫۵
شیر، نوشیدنی شکلات، کاکائو داغ، خانگی: ۳٫۵
شیرکاکائو کم چربی، غنی شده با ویتامین آ و دی: ۳٫۵
شیر کاکائو بدون چربی، غنی شده با ویتامین آ و دی: ۳٫۴
شیر بدون چربی: ۳٫۴
شیر بدون چربی، غنی شده با ویتامین آ و دی: ۳٫۴
شیر یک درصد چربی: ۳٫۴
شیر یک درصد چربی، غنی شده با ویتامین آ و دی: ۳٫۴
شیر دو درصد چربی: ۳٫۳
شیر دو درصد چربی، غنی شده با ویتامین آ و دی: ۳٫۳
شیر سویا، اورجینال و وانیلی، بدون مواد افزودنی: ۳٫۳
بستنی توت‌فرنگی: ۳٫۲
شیر کاکائو از شیر کامل، کارخانه‌ای، غنی شده با ویتامین آ و دی: ۳٫۲
شیر با چربی کامل (۳/۲ درصد چربی): ۳٫۲
شیر با چربی کامل (۳/۲ درصد چربی)، غنی شده با ویتامین دی: ۳٫۲
شیر کاکائو کم‌چرب، کارخانه‌ای، غنی شده با ویتامین آ و دی: ۳
شیر کم سدیم: ۳٫۱
پودر جایگزین خامه: ۲٫۵
خامه ترش، پرورشی: ۲٫۴
شیر نارگیل طبیعی (شیر چلانده شده از مایع و گوشت رنده شده نارگیل): ۲٫۳
شیر کاکائو سویا، بدون مواد افزودنی: ۲٫۳
شیر انسان: ۱
کره دارای نمک: ۰٫۹
کره بی نمک: ۰٫۹
مایه جایگزین خامه، لایت: ۰٫۸
برش گوشت گاو در آمریکا
برش گوشت گوسفند در بریتانیا
تقسیم‌بندی برش گوشت ماکیان طبق شیوه وزارت کشاورزی ایالات متحده آمریکا
قطر
ریشه‌شناسی نام

پلینیوس، نویسندهٔ رومی، نخستین گزارش مربوط به ساکنان این شبه‌جزیره در حدود اواسط سدهٔ یکم میلادی را مستند کرده‌است و از آنها به عنوان "Catharrei" یاد می‌کند، نامی که ممکن است از نام یک سکونتگاه محلی برجسته گرفته شده‌باشد. / یک سده بعد، بطلمیوس نخستین نقشهٔ شناخته‌شده را برای نشان دادن شبه جزیره تهیه کرد و از آن تحت عنوان Catara یاد کرد. این نقشه همچنین به شهری به نام "Cadara" در شرق شبه جزیره اشاره داشت. اصطلاح 'Catara' (ساکنان، Cataraei) به‌طور انحصاری تا سدهٔ هجدهم استفاده می‌شد، پس از آن 'Katara' به عنوان رایج‌ترین املای شناخته‌شده ظاهر شد. در نهایت، پس از چندین تغییر - 'Katr', 'Kattar' and 'Guttur' - مشتق مدرن قطر به عنوان نام کشور پذیرفته شد.
در عربی نوین معیار، این نام به صورت [ˈqɑtˤɑr] تلفظ می‌شود، درحالیکه در عربی خلیجی [ˈɡitˤar] است.
تاریخ

مقالهٔ اصلی: تاریخ قطر
تاریخ > دورهٔ باستان

قدمت سکونت انسان در قطر به ۵۰٫۰۰۰ سال پیش بازمی‌گردد. سکونتگاه‌ها و ابزارهایی که قدمت آنها به دوران عصر سنگ می‌رسد در شبه‌جزیره کشف شده‌اند. آثار باستانی بین‌النهرینی مربوط به دورهٔ عبید (حدود ۶۵۰۰ تا ۳۸۰۰ پیش از میلاد) در سکونتگاه‌های ساحلی متروک کشف شده‌اند. دعسه، سکونتگاهی واقع در سواحل غربی قطر، مهم‌ترین مکان عبیدی در این کشور است و گمان می‌رود که یک اردوگاه فصلی کوچک را در خود جای داده بود.
آثار بابلی کاسیان که قدمت آنها به هزارهٔ دوم پیش از میلاد می‌رسد در جزیرهٔ الخور کشف شده‌اند، و گواهی هستند بر روابط تجاری بین ساکنان قطر و کاسی‌ها در بحرین امروزی. در میان یافته‌ها، ۳٫۰۰۰٬۰۰۰ صدف حلزون خردشده و سفال‌های کاسی وجود داشت.
در سال ۲۲۴ میلادی، شاهنشاهی ساسانی کنترل مناطق اطراف خلیج فارس را به دست آورد. قطر در فعالیت تجاری ساسانیان نقشی مهم ایفا کرد و دستکم دو کالا را ارائه می‌داد: مروارید و رزانهٔ ارغوانی. در دورهٔ شاهنشاهی ساسانی، بسیاری از ساکنان عربستان شرقی به دنبال ترویج دین مسیحی به سمت شرق توسط مسیحیان بین‌النهرین با مسیحیت آشنا شدند. در این دوره صومعه‌هایی ساخته شد و سکونتگاه‌های بیشتری در این دوران تأسیس گردید. در اواخر دورهٔ مسیحیت، قطر منطقه‌ای را تشکیل می‌داد که به «بث قطریه» (در سریانی به معنای «خانهٔ قطری‌ها») معروف بود. البته این منطقه به قطر فعلی محدود نمی‌شد و شامل بحرین، جزیره تاروت، الخط و احساء نیز می‌شد.
محمد در سال ۶۲۸ فرستاده‌ای مسلمان نزد حاکمی در شرق عربستان به نام منذر بن ساوی فرستاد و از او و رعایایش خواست که اسلام را بپذیرند. منذر درخواست او را اجابت کرد و بر این اساس بیشتر قبایل عرب منطقه به اسلام گرویدند. در اواسط همین سده، حمله اعراب به ایران منجر به سقوط شاهنشاهی ساسانی شد.
تاریخ > دورهٔ اسلامی (۶۶۱–۱۷۸۳)

قطر در دورهٔ امویان مرکز معروف پرورش اسب و شتر بود. در سدهٔ هشتم از موقعیت استراتژیک تجاری خود در خلیج فارس بهره برد و به مرکز تجارت مروارید تبدیل شد.
توسعهٔ چشمگیری در صنعت مرواریدسازی در اطراف شبه‌جزیرهٔ قطر در دوران عباسیان رخ داد. کشتی‌هایی که از بصره به هند و چین سفر می‌کردند در این مدت در بنادر قطر توقف داشتند. ظروف چینی، سکه‌های غرب آفریقا و آثار باستانی تایلند در قطر کشف شده‌اند. بقایای باستان‌شناسی از آثار مربوط به سدهٔ نهم نشان می‌دهد که ساکنان قطر برای ساختن خانه‌ها و ساختمان‌های عمومی از مصالح با کیفیتی استفاده می‌کردند. در این دوره بیش از ۱۰۰ خانهٔ سنگی، دو مسجد و یک قلعهٔ عباسی در مرواب ساخته شد. زمانی که قدرت خلافت در عراق کاهش یافت، در قطر نیز خلافت از رونق افتاد.
قطر در کتاب محقق مسلمان سدهٔ سیزدهم یاقوت حموی به نام معجم‌البلدان ذکر شده‌است که به خرقه‌های بافتهٔ راه‌راه و ظریف قطری‌ها و مهارت‌های آنها در بهبود و تکمیل نیزه اشاره دارد.
بخش اعظم عربستان شرقی در سال ۱۲۵۳ تحت کنترل عصفوریان بود، اما ملوک هرمز در سال ۱۳۲۰ کنترل این منطقه را به دست گرفتند. مروارید قطر یکی از منابع اصلی درآمد پادشاهی بود. در سال ۱۵۱۵ مانوئل یکم، پادشاه پرتغال پادشاهی هرمز را تحت سلطهٔ خود درآورد. پرتغال در سال ۱۵۲۱ بخش چشمگیری از عربستان شرقی را تصرف کرد. در سال ۱۵۵۰ ساکنان احساء داوطلبانه تسلیم حکومت عثمانی شدند و آنها را بر پرتغالی‌ها ترجیح دادند. با حفظ حضور نظامی ناچیز در این منطقه، عثمانی‌ها توسط قبیلهٔ بنی‌خالد در سال ۱۶۷۰ بیرون رانده شدند.
تاریخ > حکومت بحرینی و سعودی (۱۷۸۳–۱۸۶۸)

در سال ۱۷۶۶ اعضای خانوادهٔ آل‌خلیفه از کنفدراسیون قبایلی بنی عتبه از کویت به الزباره در قطر مهاجرت کردند. بنی خالد در زمان ورودشان قدرت ضعیفی بر شبه‌جزیره داشتند، علی‌رغم این واقعیت که بزرگ‌ترین روستا توسط خویشاوندان دور آنها اداره می‌شد. در سال ۱۷۸۳ قبایل بنی عتبه مستقر در قطر و قبایل عرب متحد به آنها حمله کردند و بحرین را از ایرانیان گرفتند. آل خلیفه اقتدار خود را بر بحرین تحمیل کرد و صلاحیت خود را بر زبره حفظ کرد.
پس از سوگند خوردن سعود بن عبدالعزیز به عنوان ولیعهد عربستان سعودی در سال ۱۷۸۸ وی برای گسترش قلمروی خویش به سمت شرق به سمت خلیج فارس و قطر حرکت کرد. پس از شکست بنی خالد در سال ۱۷۹۵ سعودی‌ها در دو جبهه مورد حمله قرار گرفتند. عثمانی‌ها و مصری‌ها به جبهه غربی حمله کردند، درحالیکه آل خلیفه در بحرین و عمان به جبههٔ شرقی حمله کردند. امیر سعودی پس از اطلاع از پیشروی مصر در مرزهای غربی در سال ۱۸۱۱ نیروهای خود در بحرین و الزباره را کاهش داد تا نیروهای خود را مجدداً مستقر کند. سعید بن سلطان، حاکم مسقط، از این فرصت استفاده کرد و به پادگان‌های وهابی‌ها در ساحل شرقی حمله کرد و قلعهٔ زبره را به آتش کشید. آل‌خلیفه پس از آن عملاً به قدرت بازگردانده شدند.
به عنوان مجازات برای دزدی دریایی، کشتی کمپانی هند شرقی بریتانیا در سال ۱۸۲۱ دوحه را بمباران کرد و شهر را ویران گرداند و در پی آنصدها نفر از ساکنان مجبور به فرار شدند. در سال ۱۸۲۵ حکومت آل ثانی با رهبری شیخ محمد بن ثانی آل ثانی به عنوان نخستین رهبر قطر تشکیل شد.
اگرچه قطر یکی از قلمروهای وابستهٔ بحرین به حساب می‌آمد، آل خلیفه با مخالفت قبایل محلی مواجه شد. در سال ۱۸۶۷ آل خلیفه به همراه حاکم ابوظبی نیروی دریایی عظیمی را برای سرکوب شورشیان قطری به الوکره فرستاد. این امر منجر به جنگ دریایی قطر و بحرین در ۱۸۶۷–۱۸۶۸ شد که در آن نیروهای بحرین و ابوظبی، دوحه و الوکره را غارت کردند. خصومت‌های بحرین نقض آتش‌بس دائمی صلح و دوستی در سال ۱۸۶۱ بود. تهاجم مشترک، علاوه بر ضدحملهٔ قطر، سرهنگ لوئیس پلی مقیم سیاسی بریتانیا را بر آن داشت تا توافقی را در سال ۱۸۶۸ منعقد کند. مأموریت او در بحرین و قطر و پیمان صلح حاصل از آن نقطهٔ عطفی بود، زیرا آنها به‌طور ضمنی تمایز قطر از بحرین را به رسمیت شناختند و صریحاً موقعیت محمد بن ثانی را تصدیق کردند. پلی علاوه بر محکوم کردن بحرین به دلیل نقض توافق، با شیوخ قطری که محمد بن ثانی نمایندهٔ آنها بودند مذاکره کرد. این مذاکرات نخستین مرحله در توسعهٔ قطر به عنوان یک شیخ‌نشین بود. با این حال، قطر تا سال ۱۹۱۶ به‌طور رسمی به عنوان تحت‌الحمایهٔ بریتانیا به رسمیت شناخته نشد.
تاریخ > دوران عثمانی (۱۸۷۱–۱۹۱۵)

طایفهٔ حاکم آل ثانی تحت فشار نظامی و سیاسی فرماندار عثمانی ولایت بغداد، مدحت پاشا در سال ۱۸۷۱ تسلیم حکومت عثمانی شدند. دولت عثمانی اقدامات اصلاحی (تنظیمات) را در مورد مالیات و ثبت اراضی برای ادغام کامل این مناطق در امپراتوری اعمال کرد. علی‌رغم مخالفت قبایل محلی، آل ثانی به حمایت از حکومت عثمانی ادامه داد. با این حال، روابط قطر و عثمانی به زودی دچار رکود شد و در سال ۱۸۸۲ هنگامی که عثمانی‌ها از کمک به آل ثانی در لشکرکشی او به خور العدید خودداری کردند، با شکست‌های بیشتری مواجه شدند. علاوه بر این، عثمانی‌ها از محمد بن عبدالوهاب، تبعهٔ عثمانی، که در سال ۱۸۸۸ کوشید آل ثانی را به عنوان قائم‌مقام قطر جانشین کند، حمایت کردند. این در نهایت آل ثانی را به شورش علیه عثمانی‌ها کشاند که به اعتقاد آنها به دنبال غصب کنترل شبه‌جزیره بودند. او از مقام قائم‌مقام استعفا داد و در اوت ۱۸۹۲ مالیات پرداخت نکرد.
در فوریهٔ ۱۸۹۳، محمد حافظ پاشا به منظور به دست آوردن مالیات پرداخت‌نشده و مقابله با مخالفت جاسم بن محمد با اصلاحات اداری پیشنهادی عثمانی وارد قطر شد. جاسم از ترس اینکه با مرگ یا زندان مواجه شود، همراه با چندین تن از اعضای قبیلهٔ خود به سمت الوجبا عقب‌نشینی کرد (۱۶ کیلومتر یا ۱۰ مایل در غرب دوحه). درخواست محمد مبنی بر انحلال نیروها و عهد وفاداری به عثمانی‌ها با امتناع جاسم روبرو شد. در ماه مارس، محمد پاشا، برادر جاسم و ۱۳ تن از رهبران قبایل برجستهٔ قطری را در یک ناوچه سبک عثمانی به نام «مریخ» زندانی کرد. پس از اینکه محمد پیشنهاد آزادی اسیران را به مبلغ ۱۰٫۰۰۰ لیره رد کرد، به ستونی متشکل از ۲۰۰ سرباز دستور داد تا به فرماندهی یوسف افندی به سمت قلعهٔ الوجبا پیشروی کنند.
سربازان افندی مدت کوتاهی پس از رسیدن به الوجبا مورد تیراندازی شدید نیروهای چشمگیری از پیاده‌نظام و سواره نظام قطر قرار گرفتند. آنها به قلعهٔ شبکا بازگشتند و در آنجا دوباره مجبور شدند به واسطهٔ تهاجم قطر عقب‌نشینی کنند. پس از عقب‌نشینی آنها به قلعهٔ البیدا، ستون پیشروی جاسم قلعه را محاصره کرد که نتیجهٔ آن شکست عثمانی‌ها و توافق برای رها کردن اسیران در ازای عبور امن سواره نظام محمد پاشا از طریق زمین به هفوف شد. اگرچه قطر استقلال کامل از امپراتوری عثمانی به دست نیاورد، اما نتیجهٔ نبرد باعث شد معاهده‌ای منعقد شود که بعداً مبنای ظهور قطر به عنوان یک کشور خودمختار در داخل امپراتوری قرار گرفت.
تاریخ > دورهٔ بریتانیا (۱۹۱۶–۱۹۷۱)

در کنوانسیون ۱۹۱۳ انگلیس و عثمانی، عثمانی‌ها موافقت کردند که از ادعای خود بر قطر صرف نظر کنند و پادگان خود را از دوحه خارج نمایند. با این حال، با آغاز جنگ جهانی اول، هیچ کاری در این مورد انجام نشد و نیروهای نظامی در قلعهٔ دوحه باقی ماندند، اگرچه تعداد آنها کاهش یافت. در سال ۱۹۱۵ با حضور قایق‌های توپدار انگلیسی در بندر، عبدالله بن جاسم آل ثانی (که طرفدار انگلیس بود) بقیه را متقاعد کرد که قلعه را ترک کنند و هنگامی که نیروهای انگلیسی صبح روز بعد نزدیک شدند، آن را متروکه یافتند.
قطر در ۳ نوامبر ۱۹۱۶ تحت‌الحمایهٔ بریتانیا قرار گرفت، زمانی که بریتانیا پیمانی را با شیخ عبدالله بن جاسم آل ثانی امضا کرد تا قطر را تحت سیستم مدیریت واقعی قرار دهد. درحالیکه عبدالله موافقت کرد که بدون رضایت قبلی دولت بریتانیا با هیچ قدرت دیگری وارد رابطه نشود، بریتانیا حفاظت از قطر در برابر تجاوزات دریایی را تضمین کرد. عبدالله در ۵ مه ۱۹۳۵، ضمن توافق بر سر امتیاز نفت با شرکت نفت بریتانیا، شرکت نفت ایران و انگلیس، معاهدهٔ دیگری را با دولت بریتانیا امضا کرد که قطر را در برابر تهدیدات داخلی و خارجی حفاظت می‌کرد. ذخایر نفت نخستین بار در سال ۱۹۳۹ کشف شدند.
تمرکز منافع بریتانیا در قطر پس از جنگ جهانی دوم با استقلال هند، ایجاد پاکستان در سال ۱۹۴۷ و توسعهٔ نفت در قطر تغییر کرد. در سال ۱۹۴۹ انتصاب جان ویلتون، نخستین افسر سیاسی بریتانیا در دوحه، نشان‌دهندهٔ تقویت روابط انگلیس و قطر بود. صادرات نفت در سال ۱۹۴۹ آغاز شد و درحالیکه تجارت مروارید رو به کاهش بود، درآمدهای نفتی به منبع اصلی درآمد کشور تبدیل گردید. این درآمدها برای تأمین بودجهٔ توسعه و نوسازی زیرساخت‌های قطر استفاده شد. زمانی که بریتانیا در سال ۱۹۶۸ رسماً اعلام کرد که ظرف سه سال آینده از خلیج فارس خارج می‌شود، قطر برای ایجاد یک فدراسیون به مذاکرات با بحرین و هفت کشور دیگر ساحل آشتی پیوست. با این حال، اختلافات منطقه‌ای، قطر و بحرین را متقاعد کرد که از مذاکرات خارج شوند و دولت‌های مستقلی را ایجاد کنند.
تاریخ > استقلال و پس از آن (۱۹۷۱–اکنون)

در ۳ نوامبر ۱۹۱۶، شیخ قطر با بریتانیا روابط قراردادی منعقد کرد. این معاهده، امور خارجی و دفاع را به بریتانیا واگذار می‌کرد، اما اجازهٔ استقلال داخلی را به قطر می‌داد. در ۳ سپتامبر ۱۹۷۱، آن «توافق معاهدهٔ ویژه» که «با مسئولیت کامل بین‌المللی به عنوان یک کشور مستقل و مجزا» ناسازگار بود پایان یافت.این امر بر اساس توافقی که بین حاکم قطر و دولت بریتانیا به دست آمد انجام شد.
در سال ۱۹۹۱ قطر نقش مهمی در جنگ خلیج فارس ایفا کرد. به‌ویژه در جریان نبرد خفجی که در آن تانک‌های قطری در خیابان‌های شهر حاضر شدند و از گارد ملی عربستان سعودی پشتیبانی آتش کردند، واحدهایی که با نیروی زمینی عراق درگیر بودند. قطر به نیروهای ائتلاف کانادا اجازه داد تا از این کشور به عنوان پایگاه برای پرتاب هواپیما در گشت‌زنی هوایی استفاده کنند و همچنین به نیروهای هوایی ایالات متحده و فرانسه اجازه داد تا در قلمروهایش عملیات کنند.
در سال ۱۹۹۵ امیر حمد بن خلیفه آل ثانی کنترل کشور را از پدرش خلیفه بن حمد آل ثانی با حمایت نیروهای مسلح و کابینه و همچنین کشورهای همسایه و فرانسه به دست گرفت. در زمان امیر حمد، قطر درجهٔ متوسطی از لیبرال‌سازی را تجربه کرد، از جمله راه‌اندازی شبکهٔ تلویزیونی الجزیره (۱۹۹۶)، تأیید حق رأی زنان در انتخابات شهرداری (۱۹۹۹)، تدوین نخستین پیش نویس قانون اساسی (۲۰۰۵) و افتتاح کلیسای کاتولیک رومی (۲۰۰۸). در سال ۲۰۱۰ قطر حق میزبانی جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ را به دست آورد، و این امر قطر را به نخستین کشور در خاورمیانه تبدیل می‌کند که برای میزبانی این مسابقات انتخاب شده‌است. امیر قطر از برنامه‌های قطر برای برگزاری نخستین انتخابات ملی قانونگذاری خود در سال ۲۰۱۳ خبر داد. این انتخابات قرار بود در نیمهٔ دوم سال ۲۰۱۳ برگزار شود، اما تا اکتبر ۲۰۲۱ به تعویق افتاد. شورای قانونگذاری برای نخستین بار در آوریل ۲۰۱۹ میزبان صد و چهلمین مجمع اتحادیه بین‌المجالس بود.
در سال ۲۰۰۳ قطر به عنوان مقر فرماندهی مرکزی ایالات متحده و یکی از پایگاه‌های اصلی هدایت حمله به عراق بود. در مارس ۲۰۰۵، در یک حملهٔ انتحاری، یک معلم بریتانیایی به نام جاناتان آدامز در تئاتر دوحه کشته شد. این ترور برای کشوری که قبلاً اقدامات تروریستی را تجربه نکرده بود، شوکه‌کننده بود. این بمب‌گذاری توسط عمر احمد عبدالله علی، یک مصری مقیم قطر که مظنون به ارتباط با سازمان القاعده در شبه‌جزیره عربستان بود انجام شد. در سال ۲۰۱۱ قطر به عملیات ناتو در لیبی پیوست و طبق گزارش‌ها به گروه‌های مخالف لیبی سلاح رساند. همچنین در خلالجنگ داخلی سوریه قطر یکی از تأمین‌کنندگان مالی گروه‌های مخالف دولت بود.
در ژوئن ۲۰۱۳، شیخ تمیم بن حمد آل ثانی امیر قطر شد. شیخ تمیم بهبود رفاه داخلی شهروندان را در اولویت قرار داده‌است که شامل ایجاد سیستم‌های بهداشتی و آموزشی پیشرفته و توسعهٔ زیرساخت‌های کشور برای آماده‌سازی برای میزبانی جام جهانی ۲۰۲۲ می‌شود.
قطر در مداخلهٔ نظامی در یمن به رهبری عربستان سعودی علیه جنبش حوثی‌ها و نیروهای وفادار به رئیس‌جمهور سابق علی عبدالله صالح، که در سال ۲۰۱۱ و در طی بهار عربی سرنگون شد شرکت کرد.
افزایش نفوذ قطر و نقش آن در طول بهار عربی، به ویژه در جریان قیام بحرین در سال ۲۰۱۱ تنش‌های طولانی مدت با عربستان سعودی، امارات متحدهٔ عربی، و بحرین را تشدید کرد. در ژوئن ۲۰۱۷، مصر، عربستان سعودی، امارات متحدهٔ عربی، و بحرین روابط دیپلماتیک‌شان با قطر را قطع کردند. این امر منجر به افزایش روابط اقتصادی و نظامی قطر با ترکیه و ایران شده‌است.
قطر از ۲۱ نوامبر تا ۱۸ دسامبر میزبان جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ خواهد بود که این امر آن را به نخستین کشور عربی تبدیل می‌کند که میزبان این رویداد بوده‌است.
سیاست

مقالهٔ اصلی: سیاست در قطر
قطر رسماً یک پادشاهی مشروطه است، اما اختیارات گسترده‌ای همچنان در دست امیر قرار دارند، و هم‌مرز با پادشاهی مطلقه است و توسط خانوادهٔ آل ثانی اداره می‌شود. سلسلهٔ آل ثانی از زمان تأسیس قبیله در سال ۱۸۲۵ بر قطر حکومت می‌کند. در سال ۲۰۰۳ قطر قانون اساسی‌اش را تصویب کرد که طی آن ۳۰ عضو از ۴۵ عضو مجلس قانونگذاری به‌طور مستقیم با رأی مردم انتخاب می‌شوند. قانون اساسی در یک همه‌پرسی با اکثریت قاطع تصویب شد و تقریباً ۹۸ درصد به آن موافق بودند.
هشتمین امیر قطر تمیم بن حمد آل ثانی است که پدرش حمد بن خلیفه آل ثانی قدرت را در ۲۵ ژوئن ۲۰۱۳ به او سپرد. او اختیار انحصاری برای انتصاب نخست‌وزیر و وزرای کابینه را دارد که مجموعاً شورای وزیران را تشکیل می‌دهند که بالاترین مقام اجرایی در کشور است.
مجلس شورای قطر از ۳۰ عضو منتخب مردم و ۱۵ نفر منصوب امیر تشکیل شده‌است و می‌تواند با اکثریت نسبی جلوی قانون را بگیرد یا وزرا از جمله نخست‌وزیر را با دو سوم آرا عزل کند. نخستین انتخابات مجلس قطر پس از چندین بار تعویق، در اکتبر ۲۰۲۱ برگزار شد.
در سال ۲۰۱۴ در پی کنفرانس آینده قطر، امیر قطر اعلام کرد که مردم «مهم‌ترین سرمایه» قطر هستند و منافع آن‌ها اولویت اصلی دولت خواهد بود. در حال حاضر مشارکت نیروی کار زن در قطر تقریباً ۵۱ درصد است که بالاتر از میانگین جهان است و بالاترین میزان در جهان عرب است.