stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جی‌ام‌اف‌یو

تک‌آهنگی از اودتاری به‌همراهٔ برلی‌هیومن که در سال ۲۰۲۳ منتشر شد
«جی‌ام‌اف‌یو» (به انگلیسی: GMFU؛  کوته‌نوشت Got Me Fucked Up) ترانه‌ای از خوانندگان آمریکایی اودتاری و برلی‌هیومن می‌باشد که در آلبوم چندآهنگهٔ اودتاری تحت عنوان سیزده غم و ئی‌پی معتاد مای‌اسپیس اثر برلی‌هیومن قرار دارد. این ترانه توسط هردو خواننده نوشته و توسط منتقدان «تاریک» و «خارج از عرف» توصیف شده‌است. این اثر به‌عنوان دومین تک‌آهنگ هردو پروژه‌های مذکور هر دو هنرمند در ۲۶ ژوئیهٔ سال ۲۰۲۳ از سوی آرتیست پارتنر گروپ منتشر گردید.
داده‌های هیپنوتیک

2023 song by Odetari
| «داده‌های هیپنوتیک» | «داده‌های هیپنوتیک» |
| --- | --- |
ترانه اودتاری: ترانه اودتاری
از ای‌پی سیزده غم: از ای‌پی سیزده غم
تاریخ پخش: ۱۳ سپتامبر ۲۰۲۳ (۲۰۲۳-09-۱۳)
ژانر:  ئی‌دی‌ام 
زمان: ۲:۰۸
ناشر: آرتیست پارتنر گروپ
ترانه‌نویس(ها): طه احمد
تهیه‌کننده(ها): اودتاری
موزیک ویدئو: موزیک ویدئو
«داده‌های هیپنوتیک» در یوتیوب: «داده‌های هیپنوتیک» در یوتیوب
 :  
«داده‌های هیپنوتیک» (به انگلیسی: HYPNOTIC DATA) ترانه‌ای سروده، تهیه‌شده و با صدای خوانندهٔ آمریکایی اودتاری می‌باشد که در ۱۳ سپتامبر سال ۲۰۲۳ با سیزده غم منتشر گردید.
ادا جعفری

Pakistani poet (1924–2015)
| Ada Jafarey ادؔا جعفری | Ada Jafarey ادؔا جعفری |
| --- | --- |
جعفری در سال ۱۹۸۷، شهر کراچی: جعفری در سال ۱۹۸۷، شهر کراچی
زاده: عزیز جهان ۲۲ آگوست ۱۹۲۴ هند
درگذشته: ۱۲ مارچ ۲۰۱۵  (۹۰ سال) کراچی، پاکستان
آرامگاه: گورستان PECHS کراچی  ۲۴°۵۲′۰″ شمالی ۶۷°۳′۱۸″ شرقی﻿ / ﻿۲۴٫۸۶۶۶۷°شمالی ۶۷٫۰۵۵۰۰°شرقی﻿ / 24.86667; 67.05500
نام(های) دیگر: ادا جعفری
پیشه: نویسنده شاعر
ملیت:  هند (۱۹۲۴–۱۹۴۷) پاکستان (۱۹۴۷–۲۰۱۵)
سبک(های) نوشتاری: غزل داستان کوتاه هایکو
جنبش ادبی: مدرنیسم پست مدرنیسم
کار(های) برجسته: Maiṉ Sāz Ḍhūṉḍtī Rahī (1950) S̲h̲ahr-i Dard (1967)
جوایز مهم:  Pride of Performance (2003)      Medal of Excellence (1981)     Adamjee Literary Award (1967)    
همسر(ها): نورالحسن جعفری (ا. ۱۹۴۷–۱۹۹۵)
فرزند(ان): Sabiha Jafarey Azmi Jafarey Aamir Jafarey
وبگاه: وبگاه
www.adajafarey.com: www.adajafarey.com
ادا جعفری (اردو: ادؔا جعفری)، (۲۲ اوت ۱۹۲۴ – ۱۲ مارس ۲۰۱۵)، شاعر و نویسنده زن پاکستانی بود که به عنوان اولین شاعر زن اردو زبانی که آثارش منتشر شده، شناخته می‌شود و از او به عنوان "بانوی اول شعر اردو" یاد می‌شود. او همچنین به عنوان نویسنده  یکی از چهره‌های برجسته در ادبیات معاصر اردو شناخته می‌شود. او جوایز متعددی از دولت پاکستان، اتحادیه نویسندگان پاکستان و انجمن‌های ادبی آمریکای شمالی و اروپا به پاس تلاش‌هایش دریافت کرد.
زندگی > ابتدای زندگی

ادا جعفری در ۲۲ اوت ۱۹۲۴ در بادایون، ایالت اوتار پرادش هند به دنیا آمد. نام اصلی او عزیز جهان بود. پدرش، مولوی بدرالحسن، زمانی که او سه ساله بود، درگذشت و مادرش او را بزرگ کرد. او از دوازده سالگی شروع به سرودن شعر کرد و از تخلص "ادا بادایونی" استفاده می‌کرد. او سال‌های اولیه زندگی خود را در محدودیت‌های اجتماعی سخت گذراند.
زندگی > زندگی زناشویی

او در ۲۹ ژانویه ۱۹۴۷ در لکهنو، هند با نورالحسن جعفری ازدواج کرد. پس از ازدواج، تخلص ادا جعفری را برای خود انتخاب کرد. همسرش، نورالحسن، یک کارمند عالی‌رتبه دولت فدرال هند بود. ادا جعفری پس از استقلال پاکستان در سال ۱۹۴۷ به همراه همسرش به کراچی نقل مکان کرد. همسرش نیز ادیب بود و برای روزنامه‌های انگلیسی و اردو ستون می‌نوشت. او همچنین به عنوان رئیس انجمن ترقی اردو خدمت کرد. نورالحسن، که الهام‌بخش بزرگی برای نوشته‌های او بود، در ۳ دسامبر ۱۹۹۵ درگذشت.
زندگی > سال‌های بعدی زندگی

او در کراچی، پاکستان زندگی می‌کرد و به طور مکرر بین کراچی و تورنتو سفر می‌کرد و نقش فعالی در ترویج زبان اردو داشت.
زندگی > خانواده

ادا جعفری و نورالحسن جعفری سه فرزند داشتند: صبیحه، عظمی و عامر. صبیحه جعفری با زبیر اقبال ازدواج کرد و در ایالات متحده ساکن است. آن‌ها سه فرزند دارند: صباح اقبال، یوسف اقبال و سمیر اقبال. عظمی جعفری و همسرش شعی جعفری اکنون در اندوور، ماساچوست، ایالات متحده ساکن هستند و دو پسر به نام‌های فائز جعفری و عاظم جعفری دارند. ادا جعفری تا زمان مرگش در کراچی با پسرش عامر جعفری، همسرش مها جعفری و دخترشان اسرا جعفری زندگی می‌کرد. ادا جعفری دو نتیجه به نام‌های صابین رانا و رضوان رانا داشت که فرزندان صباح اقبال رانا و همسرش فواد رانا بودند.
زندگی > مرگ

ادا جعفری در عصر روز ۱۲ مارس ۲۰۱۵ در بیمارستانی در کراچی در سن ۹۰ سالگی درگذشت. وزیر اطلاعات و میراث ملی پاکستان،  فرماندار سند، دکتر عشرت العباد خان، نخست‌وزیر پاکستان، رئیس آکادمی ادبیات پاکستان (PAL) درگذشت او را تسلیت گفتند و از کارهای او در زمینه شعر اردو قدردانی کردند. مراسم تشییع جنازه او در مسجد الهلال کراچی برگزار شد و او در گورستان PECHS، شهر جمشید، کراچی به خاک سپرده شد.
فعالیت ادبی > اولین شاعر زن

ادا جعفری بخشی از یک جامعه سنتی و محافظه‌کار بود که در آن زنان اجازه نداشتند به طور مستقل فکر کنند و بیان کنند. اما او جسارت کافی برای بیان خود داشت. با وجود ریشه‌های سنتی در شخصیتش، او در هنر مدرن مشارکت کرد. از اوایل سال ۱۹۵۰، او به عنوان بانوی اول شعر اردو شناخته شد. مادرش و همسرش نورالحسن جعفری او را تشویق کردند تا فعالیت‌های ادبی خود را علیرغم مشکلات اجتماعی ادامه دهد. او شاگرد شاعران بزرگی مانند اختر شیرانی و جعفر علی خان اثر لکھنوی بود و شعرهایش را توسط آن‌ها بررسی و اصلاح می‌کرد.
فعالیت ادبی > سبک

ادا جعفری به شیوه‌ای جنسیت‌خنثی می‌نوشت، اگرچه آثارش شامل مضامین فمینیستی مانند تبعیض و بی‌ارزش‌سازی زنان و نگاه به آن‌ها به عنوان ابژه‌های جنسی بود. شخصیت او در شعرهایش غایب به نظر می‌رسد. او از تجربیات خود به عنوان یک همسر و مادر در قالب اصطلاحات سنتی تعدیل‌شده نوشت، اما همچنین به کمبود رضایت زن در این نقش‌ها اشاره کرد.
فعالیت ادبی > ژانر

آثار ادا جعفری بیشتر غزل هستند، اما او شعر آزاد و هایکوهای اردو را نیز تجربه کرد. او در هر دو ژانر شعر اردو، یعنی نظم و غزل، مهارت داشت. در غزل‌هایش از تخلص "ادا" استفاده می‌کرد. او همچنین چندین مقاله نوشته است.
فعالیت ادبی > آثار

اولین غزل ادا جعفری در سال ۱۹۴۵ در مجله اختر شیرانی، منتشر شد. او اولین مجموعه شعر خود، "من ساز ڈھونڈتی رہی"، را در سال ۱۹۵۰ منتشر کرد. کتاب او، "غزل نما"، که شامل مقالات کوتاه با زندگینامه‌ها و تفسیرهای کوتاه درباره آثار شاعران پیشین اردو بود، در سال ۱۹۸۷ منتشر شد. علاوه بر این، او پنج مجموعه شعر اردو ("شہر درد"، "غزالاں"، "تم تو واقف ہو!"، "حرف شناسائی"، "سفر باقی"، و "موسم، موسم")، یک زندگینامه ("جو رہی سو بےخبری رہی")، و چهل مقاله تحقیقی منتشر کرد. او همچنین مجموعه هایکوهای اردو خود، "ساز سخن بہانا ہے"، را منتشر کرد. یکی از غزل‌های معروف او، "ہونٹوں پہ کبھی ان کے میرا نام ہی آئے"، توسط استاد امانت علی خان خوانده و محبوب شد.
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|   | ہونٹوں پہ کبھی ان کے، میرا نام ہی آئے |   | ؎ |
|  | آئے تو سہی، برسرالزام ہی آئے |  |  |
==جوایز==
در سال ۱۹۵۵، بنیاد حمدرد، دهلی نو، او را به عنوان "شاعر زن برجسته قرن" شناخت. بعدها، او در سال ۱۹۶۷ جایزه ادبی آدم‌جی را از اتحادیه نویسندگان پاکستان برای دومین مجموعه شعرش، "شہر درد"، دریافت کرد. دولت پاکستان در سال ۱۹۸۱ به او مدال افتخار اعطا کرد. او در سال ۱۹۹۴ جایزه بابائے اردو، دکتر مولوی عبدالحق، را از آکادمی ادبیات پاکستان دریافت کرد و در سال ۱۹۹۷ جایزه ادبی قائد اعظم را به دست آورد. او همچنین گواهی تقدیر از بنیاد حمدرد پاکستان را دریافت کرد. او برنده جوایز مختلف بین‌المللی از انجمن‌های ادبی آمریکای شمالی و اروپا بود.
دولت پاکستان در سال ۲۰۰۳ (جوایز در ۱۴ اوت ۲۰۰۲ اعلام شد) به او جایزه افتخار عملکرد در ادبیات اعطا کرد. او اولین زنی بود که جایزه کمال فن را برای دستاوردهای مادام‌العمر در ادبیات از آکادمی ادبیات پاکستان در سال ۲۰۰۳ دریافت کرد.
دیدگاه‌های فمینیستی

ادا جعفری حامی فمینیسم بود. او دیدگاه‌های خود را این‌گونه بیان کرد:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| « | میں نے مردوں کی عائد کردہ پابندیوں کو قبول نہیں کیا، بلکہ اُن پابندیوں کو قبول کیا جو میرے ذہن نے مجھ پہ عائد کی ہیں۔۔۔ میں سمجھتی ہوں کہ بات کو بین الستور کہنا زیادہ مناسب ہے کیونکہ رمز و کنایہ بھی تو شاعری کا حُسن ہے۔ |  » |
من محدودیت‌هایی را که مردان تحمیل کرده‌اند نپذیرفتم، بلکه تنها محدودیت‌هایی را پذیرفتم که ذهنم بر من تحمیل کرده است... فکر می‌کنم گفتن چیزها از پشت پرده مناسب‌تر است زیرا نمادگرایی و کنایه زیبایی شعر نیز هستند.
دیدگاه منتقدان

منتقدان مختلف می‌گویند که شعر جعفری بسیار ادیبانه است. او افکار قدیم و جدید را به شیوه‌ای هنرمندانه و منحصر به فرد در شعرهایش ترکیب می‌کند.
قاضی عبدالغفار، در مقدمه‌ای بر مجموعه اشعار ادا جعفری، به تاثیر او در زمینه بیان فمینیستی اشاره کرد.
شاعر و منتقد اردو، جذاب قریشی، گفت:"ادا جعفری اولین و تنها شاعر زنی است که در شعرهایش احساسات زنانه را بروز می‌دهد.."
ادا جعفری در سال ۱۹۴۰
ریتا فاریا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
دارای عنوان نمایش زیبایی: دارای عنوان نمایش زیبایی
فاریا در سال ۱۹۶۶: فاریا در سال ۱۹۶۶
زادهٔ: ۲۳ اوت ۱۹۴۳ ‏(۸۱ سال) بمبئی، راج بریتانیا
دانشگاه:  دانشکده پزشکی دولتی گرانت بمبئی  بیمارستان کینگز کالج لندن 
پیشه: مدل پزشک
قد: ۱٫۷۳ متر
عنوان(ها):  دوشیزهٔ شایستهٔ بمبئی (۱۹۶۶)  دوشیزهٔ هند به انتخاب هفته‌نامهٔ ایو (۱۹۶۶)  دوشیزه دنیا 
Major مسابقه (ها):  دوشیزهٔ شایستهٔ بمبئی ۱۹۶۶ (برنده)  دوشیزهٔ هند به انتخاب هفته‌نامهٔ ایو (برنده)  دوشیزه دنیا (برنده، بهترین لباس شب) 
همسر: دیوید پاول (ا. ۱۹۷۱)
فرزند: ۲
ریتا فاریا پاول (انگلیسی: Reita Faria Powell؛ زادهٔ ۲۳ اوت ۱۹۴۳) مدل (شخص) پیشین و پزشک و برندهٔ رقابت‌های دوشیزه دنیا اهل هند است. او نخستین برنده دوشیزه دنیا است که به عنوان یک پزشک تحصیل و مشغول به‌کار شد.
اوایل زندگی

ریتا فاریا در ۲۳ اوت ۱۹۴۳ در محله ماتونگا بمبئی (متعلق به راج بریتانیا در آن زمان) به دنیا آمد. پدر و مادرش از کاتولیک‌های گوان بودند، پدرش جان اهل دهکده تیویم و مادرش آنتوانت اهل سانتا کروز گوا بود که در آن زمان هر دو بخشی از هند پرتغالی بودند. فاریا دومین دختر این زوج پس از خواهر بزرگش فیلومنا بود. خانواده از طبقه متوسط جامعه بود، پدرش در کارخانه آب معدنی کار می‌کرد و مادرش یک سالن زیبایی را اداره می‌کرد.
فاریا از دوران کودکی قدی بلند داشت و در نهایت به ۱٫۷۳ متر رسید که برای یک دختر هندی به‌طور غیرعادی بلند محسوب می‌شد به‌نحوی که پسران هم‌مدرسه‌ای‌اش به او لقب «مامان لنگ دراز» داده بودند و او را مسخره می‌کردند. با این وجود فاریا از هیکل بلند و لاغرش کمال استفاده را در ورزش برد و «همه چیز از ثروبال، نتبال و بدمینتون» را بازی می‌کرد. نخستین تیتر روزنامه‌ها دربارهٔ او، بابت به ثمر رساندن هت‌تریک در ورزش هاکی بود.
حرفه > رقابت‌های دختر شایسته

فاریا که متولد شهر بمبئی بود، در مسابقه دوشیزهٔ شایستهٔ بمبئی شرکت کرد و برنده آن رقابت محلی شد. او متعاقباً در سال ۱۹۶۶ در مسابقه دوشیزهٔ هند به انتخاب هفته‌نامهٔ ایو برنده شد (نباید آن را با ملکه زیبایی هند که در آن یاسمین داجی در سال ۱۹۶۶ برنده شد، اشتباه گرفت). این باعث شد که او واجد شرایط نمایندگی هند در رقابت‌های دوشیزه دنیا در سال ۱۹۶۶ میلادی باشد.
در طول مسابقه دوشیزه دنیا، او عنوان‌های فرعی «بهترین لباس شنا» و «بهترین لباس شب» را برای پوشیدن یک ساری به دست آورد. او در نهایت به برنده شدن تاج دوشیزه دنیا ۱۹۶۶ به اوج این رویداد رسید و ۵۱ نماینده رقیب از کشورهای دیگر را شکست داد.
فاریا در سال ۱۹۹۸ داور رقابت‌های ملکه زیبایی هند بود و بارها برای قضاوت در مسابقات دوشیزه دنیا هم حضور داشت. او به همراه دمیس روسس داور رقابت پایانی دوشیزه دنیا بود که در سال ۱۹۷۶ که در لندن برگزار شد که طی آن سیندی بریکسپیر تاج دوشیزه جهان را بر سر گذاشت.
حرفه > حرفهٔ پزشکی

پس از گذشت یک سال از کسب عنوان دوشیزه جهان، او پیشنهادهای مختلف برای بازی در چندین فیلم دریافت کرد. فاریا از پذیرفتن قراردادهای اغواآمیز و پُرسود مدلینگ و بازیگری امتناع کرد و در عوض بر مطالعات پزشکی خود تمرکز کرد. او دانشجوی دانشکده پزشکی دولتی گرانت بمبئی بود، که در آن مدرک کارشناسی پزشکی و جراحی خود را به پایان رساند. پس از آن او به انگلستان رفت و به تحصیل در بیمارستان کینگز کالج لندن ادامه داد. او در سال ۱۹۷۱ با استاد دانشگاه خود دیوید پاول ازدواج کرد و در سال ۱۹۷۳ این زوج به دوبلین ایرلند نقل مکان کردند، و در همان‌جا به طبابت در مطب خود پرداخت.
زندگی شخصی

فاریا در دوبلین ایرلند، با همسرش دیوید پاول که پزشک داخلی متخصص غدد درون‌ریز و متابولیسم است و در سال ۱۹۷۱ با او ازدواج کرد، زندگی می‌کند. این زوج صاحب دو دختر هستند.
سن میگوئل د لیو

| colspan="2" class="infobox-above" style="background-color: FFCC99" |Church of St>  Michael of Lillo   San Miguel de Lillo (in Spanish)  Samiguel de Lliño (in Asturian)  |  |
| --- | --- |
colspan="2" class="infobox-header" style="background-color: FFCC99" |Religion: 
Affiliation: Roman Catholic
Ecclesiastical or organizational status: Inactive
Year consecrated: 848
colspan="2" class="infobox-header" style="background-color: FFCC99" |Location: 
Location: Oviedo (Asturias), Spain
Geographic coordinates: 43°22′49″N 5°52′6.2″W﻿ / ﻿43.38028°N 5.868389°W﻿ / 43.38028; -5.868389
colspan="2" class="infobox-header" style="background-color: FFCC99" |Architecture: 
Type: Church
Style: Pre-Romanesque
Completed: 842
colspan="2" class="infobox-header" style="background-color: FFCC99" |Specifications: 
Direction of façade: SSE
Length: 12 metres (39 ft)
Width: 10 metres (33 ft)
<div style="border:4px solid <nowiki> 0177D3</nowiki>; line-height: 1.5; text-align: center;"> UNESCO World Heritage Site: <div style="border:4px solid <nowiki> 0177D3</nowiki>; line-height: 1.5; text-align: center;"> UNESCO World Heritage Site
Type: Cultural
Criteria: ii, iv, vi
Designated: 1985 (9th session)
Parent listing: Monuments of Oviedo and the Kingdom of the Asturias
Reference no.: 312-001
Region: Europe and North America
<div style="border:4px solid <nowiki> AA151B</nowiki>; line-height: 1.5; text-align: center;"> Spanish Cultural Heritage: <div style="border:4px solid <nowiki> AA151B</nowiki>; line-height: 1.5; text-align: center;"> Spanish Cultural Heritage
Official name: Iglesia de San Miguel de Lillo: Official name: Iglesia de San Miguel de Lillo
Type: Non-movable
Criteria: Monument
Designated: 24 January 1885
Reference no.: RI-51-0000046
colspan="2" class="infobox-header" style="background-color: FFCC99" |Website: 
Official website: Official website
سنت میگوئل د لییو ( اسپانیایی: San Miguel de Lillo  , آستوری: Samiguel de Lliño   ) یک کلیسای کاتولیک رومی است که بر روی کوه نارانکو ، نزدیک کلیسای سانتا ماریا دل نارانکو در آستوریاس ساخته شده است. در سال 842 میلادی تکمیل شد و رامیرو یکم آستوریاس و همسرش پاترنا آن را در سال 848 تقدیس کردند. در ابتدا به مریم مقدس وقف شده بود تا این که این عبادت در قرن دوازدهم به کاخ مجاور منتقل شد و این کلیسا را به سنت میگوئل (میکائیل) اختصاص دادند. این مکان از سال 1985 در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفته است.
گالری

نمای جانبی، سن میگل د لیلو
پلان طبقه، سن میگل د لیلو
نمای غربی، سن میگل د لیلو
پنجره، سان میگل دی لیلو
قاب در، سان میگل د لیلو
مراجع

Moffitt, John F. (1999). The arts in Spain (به اسپانیایی). London: Thames and Hudson. ISBN 978-0-500-20315-6.
de Selgas, Fortunato (1908). Monumentos ovetenses del siglo IX (به اسپانیایی). Nueva Impr. de San Francisco de Sales. Archived from the original on 2012-11-06.
Arias Paramo, Lorenzo (1992). "Geometría y proporción en la arquitectura prerrománica asturiana". Actas del III Congreso de Arqueología Medieval Española (به اسپانیایی). Oviedo: Universidad de Oviedo: 27–37. ISBN 978-84-604-1916-7. Retrieved 2009-05-31.
لینک های خارجی

پرونده‌های رسانه‌ای مربوط به Church of San Miguel de Lillo در ویکی‌انبار
NOTICIAS de la parroquia - Parroquia Sta Maria Naranco
| ن ب ومیراث جهانی یونسکو در اسپانیا | ن ب ومیراث جهانی یونسکو در اسپانیا | ن ب ومیراث جهانی یونسکو در اسپانیا |
| --- | --- | --- |
| شمال‌غرب |  غار آلتامیرا و هنر غارنگاری پارینه‌سنگی شمال اسپانیا۱  یادمان‌های ابیه‌دو و پادشاهی آستوریا  دیوارهای رومی لوگو  مسیرهای سانتیاگو د کمپوستلا۱  شهر قدیم سانتیاگو د کومپوستلا  برج هرکول  |   |
| شمال‌شرق |  جنگل‌های باستانی راش۵  غار آلتامیرا و هنر غارنگاری پارینه‌سنگی شمال اسپانیا۱  معماری مودیخار در آراگون  پیرنه – مون پردو۲  هنر سنگ‌نگاری حوزه مدیترانه‌ای ایبری۱  مسیرهای سانتیاگو د کمپوستلا۱  صومعه‌های سن میان د لا کوخویا  پل ویسکایا  |   |
| مرکز |  جنگل‌های باستانی راش۵  چشم‌انداز فرهنگی آرانخوئز  آگوستا امریتا  سایت باستان‌شناسی آتاپوئرکا  شهر قدیمی آبیلا با کلیساهایش  کلیسای جامع بورگوس  شهر قدیمی کاسرس  شهر قدیمی و مستحکم کوئنکا  صومعه و سایت ال اسکوریال  معدن جیوه آلمادن۳  لاس مدولاس  صومعه سانتا ماریا د گوادالوپه  چشم‌انداز هنری و علمی پاسئو دل پرادو و بوئن رتیرو  هنر سنگ‌نگاری حوزه مدیترانه‌ای ایبری۱  مسیرهای سانتیاگو د کمپوستلا۱  شهر قدیمی سالامانکا  شهر قدیمی سگوبیا و آب‌گذر آن  سییگا ورده۴  شهر تاریخی تولدو  دانشگاه و ناحیه تاریخی الکالا د انارس  |   |
| شرق |  سایت‌های باستان‌شناسی تاریکو  کلیساهای رومانسک کاتالان در دره بویی  کاخ موسیقی کاتالان و بیمارستان سنت پائول،  بارسلون  نخلستان الچه  صومعه پوبلت  هنر سنگ‌نگاری حوزه مدیترانه‌ای ایبری۱  تجارت ابریشم در والنسیا  آثار آنتونی گائودی  |   |
| جنوب |  الحمرا، ژنرالیف و البایثین،  گرانادا  کلیسای جامع, آلکازار و بایگانی هندیان،  سویا  محوطه دولمن‌های آنتکورا  پارک ملی دونیانا  مرکز تاریخی کوردوبا  مدینة الزهراء  یادبودهای رنسانسی در اوبدا و بائسا  هنر سنگ‌نگاری حوزه مدیترانه‌ای ایبری۱  |   |
| جزایر بالئاری |  چشم‌انداز فرهنگی کوهستان ترامونتانا  جزیرهٔ ایبیزا  سایت‌های پیشاتاریخی تالایوتیک منورکا  |   |
| جزایر قناری |  گاراخونای  ریسکو کایدو  سان کریستبال د لا لاگونا  پارک ملی تیده  |   |
 ۱ مشترک با دیگر نواحی اسپانیا  ۲ مشترک با فرانسه  ۳ مشترک با اسلوونی  ۴ مشترک با پرتغال  ۵ مشترک با آلبانی، اتریش، بلژیک، بوسنی و هرزگوین، بلغارستان، کرواسی، جمهوری چک، فرانسه، آلمان، ایتالیا، مقدونیه شمالی، لهستان، رومانی، اسلواکی، اسلوونی، سوئیس و اوکراین :  ۱ مشترک با دیگر نواحی اسپانیا  ۲ مشترک با فرانسه  ۳ مشترک با اسلوونی  ۴ مشترک با پرتغال  ۵ مشترک با آلبانی، اتریش، بلژیک، بوسنی و هرزگوین، بلغارستان، کرواسی، جمهوری چک، فرانسه، آلمان، ایتالیا، مقدونیه شمالی، لهستان، رومانی، اسلواکی، اسلوونی، سوئیس و اوکراین 
| داده‌های کتابخانه‌ای  | داده‌های کتابخانه‌ای  |
| --- | --- |
عمومی:  ویاف 1  ورلدکت (از طریق ویاف) 
کتابخانه‌های ملی:  آلمان  ایالات متحده آمریکا
ویویان آسیی

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Viviane Marie-Louise Blanche Asseyi
زادروز:  ۲۰ نوامبر ۱۹۹۳ ‏(۳۱ سال)
زادگاه:  مو سنتنیان
قد:  ۱٫۶۱ متر (۵ فوت ۳ ۱⁄۲ اینچ)
پست:  مهاجم
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  West Ham United
شمارهٔ پیراهن:  ۲۰
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۰–۲۰۰۸:  US Queuvillaise
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۸–۲۰۰۹ |  Rouen |  ۲۵ |  (۲۳) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۶ |  باشگاه فوتبال زنان مون‌پلیه |  ۱۲۴ |  (۴۳) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۸ |  Marseille |  ۴۲ |  (۱۳) |
| ۲۰۱۸–۲۰۲۰ |  Bordeaux |  ۳۸ |  (۲۴) |
| ۲۰۲۰–۲۰۲۲ |  باشگاه فوتبال زنان بایرن مونیخ |  ۳۶ |  (۱۳) |
| ۲۰۲۲– |  West Ham United |  ۵۸ |  (۱۷) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۰۸–۲۰۰۹ |  France U16 |  ۱۰ |  (۵) |
| ۲۰۰۹ |  France U17 |  ۵ |  (۱) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۲ |  France U19 |  ۱۷ |  (۴) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۷ |  France U23 |  ۱۰ |  (۱) |
| ۲۰۱۳– |  تیم ملی فوتبال زنان فرانسه |  ۶۶ |  (۱۴) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۶ فوریه ۲۰۲۵.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۵ دسامبر ۲۰۲۳:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۶ فوریه ۲۰۲۵.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۵ دسامبر ۲۰۲۳
ویویان آسیی (انگلیسی: Viviane Asseyi؛ زادهٔ ۲۰ نوامبر ۱۹۹۳) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال زنان وستهام یونایتد بازی می‌کند.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال زنان مون‌پلیه و باشگاه فوتبال روآن اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال France women's national under-17 football team, France women's national under-19 football team، و زنان فرانسه بازی کرده است.
همگام شو (ترانه اودتاری)

2024 single by Odetari
«همگام شو» (به انگلیسی: KEEP UP) ترانه‌ای سروده، تهیه‌شده و با صدای رپر و خوانندهٔ آمریکایی اودتاری می‌باشد که در ۱۷ ژوئیهٔ سال ۲۰۲۴ در کنار «یخ‌زندگی» (به انگلیسی: FROSTBITE) منتشر گردید. این ترانه در جدول‌های بین‌المللی ظاهر شد از بین این کشورها می‌توان از ایالات متحده نام برد که این ترانه پس از استفاده شدن از آن به‌صورت وایرال در ویدئوهای تیک‌تاک و یوتیوب شورتس تبدیل به نخستین ترانهٔ جدولی وی شد.
پادشاه گونگیانگ

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پادشاه گونگیانگ: پادشاه گونگیانگ
هانگول: 공양왕
هانجا: 恭讓王
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Gongyang Wang
مک‌کیون–ریشاور: Kongyang Wang
نام تولد: نام تولد
هانگول: 왕요
هانجا: 王瑤
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Wang Yo
مک‌کیون–ریشاور: Wang Yo
گونگ‌یانگ (۹ مارس ۱۳۴۵–۱۷ مه ۱۳۹۴، حکومت ۱۳۸۹–۱۳۹۲) سی و چهارمین و آخرین فرمانروای سلسله گوریو بود. وی توسط یی سان گی که بعداً سلسله چوسان را تأسیس کرد، از مقامش عزل شد.
زندگی‌نامه

پادشاه گونگ‌یانگ از نسل هفتم نوادگان پادشاه سینجونگ و پسر وانگ گیون بود. او با بانو سون بی دختر نو چاک از قبیله نو ازدواج کرد. در سال ۱۳۸۹، طرفداران یی سان گی، پادشاه چانگ را مجبور به کناره‌گیری از سلطنت کردند و به جای او پادشاه گونگ‌یانگ را به تخت نشستند. حامیان یی سان گی در دوران کوتاه سلطنت پادشاه گونگ‌یانگ نفوذ و قدرت خود را حفظ کردند و روز به روز بر قدرت خود افزودند آنها سپس دست به ترور پادشاه یو و چانگ زدند.
پس از قتل جونگ مونگ جو، از آخرین و اصلی‌ترین حامیان سلسله گوریو، پادشاه گونگ‌یانگ از مقامش عزل شد و سلسله گوریو نیز از بین رفت. او ابتدا به ونجو تبعید شد، سپس به سامچئوک فرستاده شد و در آنجا اعدام شد.
خانواده

پدر: وانگ گیون، شاهزاده بزرگ جئونگ وون (정원부원군 왕균)
پدربزرگ: وانگ یو، شاهزاده سونها (؟ – ۱۳۶۰) (순화후 왕유)
مادربزرگ: همسر شاهزاده ماهانگوک از قبیله شین (마한국명예비 신씨)
مادر: شاهزاده خانم بزرگ سامهانگوک از قبیله کائسونگ وانگ (삼한국대비 왕씨)
پدربزرگ: وانگ هون، شاهزاده بزرگ یئون دئوک (연덕대군 왕훈)
مادربزرگ: بانو آنوی از قبیله جو (안의비 조씨)
همسران:
همسر سلطنتی سون بی از قبیله گیوها نو (؟ – ۱۳۹۴) (순비 노씨)
وانگ سئوک، ولیعهد جونگ سئونگ (؟ – ۱۳۹۴) (정성군 왕석)
شاهزاده خانم سوک نیونگ (숙녕궁주)
شاهزاده خانم جونگ شین (؟ – ۱۴۲۱) (정신궁주)
شاهزاده خانم گیونگ هوا (경화궁주)
در فرهنگ عامه

کیم جین هه در سال ۱۹۸۳ و در سریال تأسیس پادشاهی که توسط شبکه KBS پخش شد.
کیم یونگ چول در سال ۱۹۸۳ و در سریال پادشاه قصر چودونگ که توسط شبکه MBC پخش شد.
کیم یونگ سان در سال ۱۹۹۸–۱۹۹۶ و در سریال اشک‌های اژدها که توسط شبکه KBS پخش شد.
کیم بیونگ چان در سال ۲۰۱۳–۲۰۱۲ و در سریال پیشگوی بزرگ که توسط شبکه SBS پخش شد.
نام سونگ جین در سال ۲۰۱۴ و در سریال افسانه سامبونگ که توسط شبکه KBS پخش شد.
لی دو یوب در سال ۲۰۱۶–۲۰۱۵ و در سریال شش اژدهای پرنده که توسط شبکه SBS پخش شد.
پارک هیونگ جون در سال ۲۰۲۱ و در سریال پادشاه اشک لی بانگ وون که توسط شبکه KBS1 پخش شد.
سگ بارانی

| سگ بارانی | سگ بارانی |
| --- | --- |
پرونده:Gokudo-kuroshakai-japanese-movie-poster-md.jpgپوستر اکران سینمایی: پرونده:Gokudo-kuroshakai-japanese-movie-poster-md.jpgپوستر اکران سینمایی
کارگردان: تاکاشی میکه
تهیه‌کننده:  تتسویا ایکدا  کن تاکئوچی  تسوتومو تسوچیکاوا  توشیکی کیمورا  چانگ هوا-کون 
نویسنده: سیگو اینوئوئه
بازیگران:  شو آیکاوا  توموروو تاگوچی  گائو مینگجون  چن ژیانمی 
موسیقی: ساوند کیدز
فیلم‌بردار: لی یی-هسو
تدوین‌گر: یاسوشس شیمامورا
تاریخ‌های انتشار:  ۲۸ ژوئن ۱۹۹۷ (۱۹۹۷-06-۲۸)  
مدت زمان: ۹۵ دقیقه
کشور: ژاپن
زبان: زبان ژاپنی چینی ماندارین هاکین تایوانی
سگ بارانی (極道黒社会, Gokudô kuroshakai) (انگلیسی: Rainy Dog) فیلمی ژاپنی به کارگردانی تاکاشی میکه محصول سال ۱۹۹۷ است. این فیلم دومین بخش از سه‌گانه جامعه سیاه است.
انتشار

این فیلم در تاریخ ۲۸ ژوئن ۱۹۹۷ انتشار یافت. ارو ویدئو فیلم را روی بلوری در ۲۴ ژانویه ۲۰۱۷ منتشر کرد.
گورستان هفتاد ملا

نمایی از گورستان تاریخی هفتاد مُلّا در میرجاوه - ۲۰۱۹
گورستان تاریخی هفتادمُلّا که شاهکار معماری اسلامی به حساب آمده و از تاریخ بلوچستان پس از اسلام به جای مانده‌است. در روستای روپس بالا از توابع بخش لادیز در شهرستان میرجاوه قرار دارد. این گورستان به‌خاطر سبک خاص معماری و قرارگرفتن در دل غار، در طول سالیانِ سال از برف، باران، طوفان و حتی نور خورشید نیز در امان بوده‌است. عمر تقریبی این اثر به  ۱۰۰۰ سال می‌رسد
*علّت نام‌گذاری آن مربوط به هفتاد شیخ از نوادگان شیخ بلانوش می باشد .طبقه گفته اجداد طایفه مرادزهی این گورستان متعلق به نوادگان شیخ بلانوش میباشد اسامی قبور شیخ کریمداد پدربزرگ مراد (مرادزهی) تا شیخ میر عالی فرزند شیخ بلانوش می باشد و مقبره شیخ بلانوش در شهر چاغی می باشد
برای سفر به این گورستان از مبدا خاش، دو راه وجود دارد. راه اوّل که از مسیر خاش—کلچات—کوشه—گُدار می‌گذرد و حدود ۶۰ کیلومتر طول دارد و به‌دلیل خاکی‌بودن، مخصوص خودروهای آفرود است و راه دوم که از مسیر خاش—کولکو—سنگان—تمین—جش می‌گذرد و آسفالته بوده و مناسب هر خودرویی بوده و حدود ۱۱۰ کیلومتر طول دارد.
اثر تاریخی گورستان هفتادمُلّا در تاریخ ۱۸ اردیبهشت ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۳۸۲۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
جام فراترنیداد ۱۹۷۷

| جزئیات مسابقات | جزئیات مسابقات |
| --- | --- |
شمار تیم‌ها: ۷ (از ۳ فدراسیون)
رده‌بندی نهایی: رده‌بندی نهایی
 مونیسیپال (دومین عنوان):  مونیسیپال (دومین عنوان)
نایب‌قهرمان:  کامیونیکیشنس
آمار مسابقات: آمار مسابقات
بازی‌های برگزار شده: ۴۲
گل‌های زده شده: ۱۱۱ (۲٫۶۴ گل به‌ازای هر بازی)
→ ۱۹۷۶ ۱۹۷۸ ← : → ۱۹۷۶ ۱۹۷۸ ← 
جام فراترنیداد ۱۹۷۷ هفتمین دوره مسابقات باشگاهی آمریکای مرکزی بود که بین ۷ باشگاه برگزار شد.
تیم‌ها

| کشور | تیم | نحوه حضور |
| --- | --- | --- |
|  کاستاریکا | ساپریسا | قهرمان لیگ |
|  کاستاریکا | دپورتیوو مکزیکو | نایب قهرمان لیگ |
|  السالوادور | آگویلا | قهرمان لیگ |
|  السالوادور | اونس مونیسیپال | نایب قهرمان لیگ |
|  گواتمالا | مونیسیپال | قهرمان لیگ |
|  گواتمالا | کامیونیکیشنس | نایب قهرمان لیگ |
|  گواتمالا | آئورورا | مدافع عنوان قهرمانی |