جبهه متحد کرد
تاریخچه

جمعیت کردهای ایران حداقل ۱۰ میلیون نفر است و یک هفتم نفوس ایران را تشکیل می‌دهند. مردم کرد و اساساً مناطق کردنشین دهه‌ها است با مشکلاتی مواجه‌اند که از یک طرف موجب رنجش روحی و تاریخی آنها، عقب ماندگی همه‌جانبه و به ویژه اقتصادی این مناطق، مسدود شدن راه‌های مشارکت این بخش ازمردم کشور در مدیریت خرد و کلان کشور و بالطبع محروم ماندن کشور از نیروهای خلاق و سازنده بیش از ده میلیون ایرانی، شده است. این جدایی و محرومیت، در قبل از انقلاب وجود داشت و به دلایلی که به آن پرداخته خواهد شد، بعد از انقلاب نیز ادامه یافت. جبه متحد کرد در دوره ششم مجلس شورای اسلامی و توسط بهاالدین ادب پایه‌گذاری و منجر به تشکیل این جبهه شد.
«جبهه متحد کرد» در دوران بهاالدین ادب توانست با مشارکت فعال همه شوراهای استانی، بنیانهای یک نهاد اجتماعی، از جمله تدوین اساسنامه و برخی آئین‌نامه‌های کمیته‌ها را آماده کند. در همین دوره شوراهای استانی در استان‌های ایلام، کرمانشاه، کردستان، آذربایجان غربی و تهران شکل گرفته و فعایت خود را آغاز کردند.
بنیانگذاران جبهه بر این اعتقاد بودند که حل مشکلات موجود از دو طریق ممکن است:
ارتقای سطح اگاهی‌های سیاسی – اجتماعی مردم و سمت دهی آن به سوی وحدت عمل و تلاش برای مشارکت فعال و مؤثر در روند اداره امور.
تلاش برای اجرائی نمودن بخش‌های اجرا نشده قانون اساسی، به عنوان بستری برای کاهش تنش‌ها و مشکلات و باز شن راه برای اصلاحات دمکراتیک دیگر.
ارتباط مؤثر و مستمر با مسئولین مملکتی، برای تفهیم و تفاهم و مشاوره و تعامل.
لیکن، متأسفانه و به دلیل هراس از هر حرکت فعالین مدنی کردی، که ریشه درتجربه تنش‌ها و مشکلات گذشته داشت، ممانعت از فعالیت جبهه محسوس و ملموس بود. تا جاییکه حتی از برگزاری همایش نجات دریاچه مریوان که زحمت‌های زیاد علمی و تحقیقاتی برای آن کشیده شده بود، جلوگیری به عمل آمد. درخواست‌های کتبی از ریاست قوه قضائیه و وزیر کشور هم مانند درخواست‌های چند سال اخیر برای دیدارو مشاوره با مسئولان امنیتی، اطلاعاتی و کشوری، بی‌جواب ماند.
فشارهای وارده، در برهه‌های مختلف، موجب شد که برخی از اعضای جبهه در نامه‌ای انفرادی، تلویحاً جبهه را منحل نموده و اعلام نمایند تا صدور مجوز قانونی، هر فعالیتی ممنوع است.
این تصمیم غیر تشکیلاتی و مخالف درخواست دبیرکل جبهه به هنگام مرگ، و اساساً مخالف اساسنامه، مورد عدم پذیرش همه شوراهای استانی قرار گرفت و در جلسه شورای مرکزی، مورخ ۱۱ اردیبهشت ۱۳۸۸، شورای مرکزی با اکثریت قاطع، به ادامه حیات و فعالیت جبهه رأی داد. در این جلسه مسئولیت دبیرکل و سخنگوئی جبهه، به دکتر رحیم فرهمند واگذار گردید و شورائی ۶ نفره، مسئول هدایت و پیگیری فعالیت جبهه گردید.
این اقدام طبیعتاً موجب تشدید فشار هاشد. لیکن تعامل صبورانه اعضای جبهه و استدلال دلسوزانه آنها، مسئولین را به نیات ملی و مسئولانه جبهه واقف و متقاعد نموده و اجازه درخواست مجدد مجوز فعالیت داده شد. مدارک مجوز فعالیت متشکل از ۲۱ نفر از مؤسسین و فعالین جبهه در تاریخ ۸ دی ماه ۱۳۹۲ تحویل وزارت کشور گردیده و در انتظار بررسی و صدور به‌سر می‌برد.
جبهه متحد کرد نهادی است که با هدف‌های زیر بنیاد و نامگذاری شده است:
ایجاد وحدت نظر و وحدت عمل در میان همه مردم کرد به عنوان یکی از مهم‌ترین علل ناکامی‌ها، در تأثیرگذاری مؤثر این بخش از مردم ایران، بر سرنوشت خود و کشور.
جبهه متحد کرد، اوپوزیسیون نیست. بلکه نیروئی اجتماعی است که با بی عدالتی‌ها، تخلف‌های اجتماعی و قانونی وعدول از قانون اساسی و اهداف انقلاب بهمن ۵۷، به صورتی مسالمت‌آمیز و قانونی مبارزه می‌کند.
جبهه متحد کرد بدیل هیچ حزب و نهاد فعال مدنی دیگری نیست و تلاش می‌کند که وحدت نظر ملی برای رشد و شکوفائی کل ایران فراهم گردد.
جبهه متحد کرد وظیفه خود می‌داند که در جهت تقویت وحدت ملی و همزیستی مسالمت‌آمیز و بدون تنش با اقوام و ملیت‌های دیگر گام بردارد.
جبهه متحد کرد، ایران را باغچه رنگارنگی می‌بیند که وجود فرهنگ‌های متفاوت و زیبا، طراوت و زیبائی آن را صد چندان کرده‌اند.
جبهه متحد کرد خود را موظف به فعالیت در چهارچوب قوانین موجود و اجرای آن‌ها می‌بیند.
جبهه متحد کرد معتقد است که مردم ایران صاحبان این سرزمین اند و تعیین سیاست‌های کلی و مسیر مدیریت کشور در اختیار و صلاحیت آن‌ها است که به مدیران ومسئولین مملکتی که خود انتخاب می‌کنند، تفویض می‌گردد. جبهه معتقد است که نمایندگان مجلس ومسئولین مملکتی، خادم مردم و مأمور انجانم و اجرای منویات ملت‌اند. مسئولین کشور وظیفه دارند در مقابل مردم، پاسخگو باشند.
جبهه در چند سال گذشته، توانسته است افکار وایده‌ها وسیاست‌های خود ا در مسیر بیان معضلات مزمن وارائه راه حل‌های ممکن و متین برای حل مشکلات، به مردم و مسئولین ارائه داده وازهرطریق ممکن تلاش نموده است، پلی ارتباطی بین مردم و مسئولین باشد.
انتشار " فراخوان جبهه به آشتی ملی " و لزوم رفع تنش‌های داخلی و بین‌المللی.
تدوین مطالبات اولیه مردم به صورت" بیانیه ۱۰ ماده‌ای " و تأکید بر اجرای همه مواد قانون اساسی.
گفتگو با کاندیداهای ریاست جمهوری بر سر اذعان و پذیرش مطالبات مردم و تعهد اجرانمودن آنان و مواد قانون اساسی.
مشارکت در انتخابات و دعوت مردم به دادن رای مسئولانه و آگاهانه.
ترویج و گسترش فرهنگ مدارا و بیان قانونمند و بدور از تنش خواسته‌ها و مطالبات،
ارتباط و تعامل با مسئولین کشوری و انتقال خواسته‌ها و نیازهای مناطق محروم کشور و به ویژه مناطق کرد نشین.
از جمله اقدامات بارز و تأثیرگذار «جبهه» بوده است.
پذیرش صحت محتوا و مواد ده‌گانه تدوین شده از جانب جبهه متحد کرد، توسط دکترحسن روحانی، کاندیدای ریاست جمهوری و انتشار آن تحت عنوان «بیانیه شماره ۳ در مورد حقوق اقوام و مذاهب» منجر به تقویت اعتماد مردم، ایجاد شور انتخاباتی فراگیرو امید به تغییرو بهبود هرچه بیشتر فضای سیاسی – اجتماعی در کشور گردید. امری که به ریختن بیش از ۵/۵ میلیون رأی به نفع ایشان، به صندوق‌های رأی و قطعی نمودن پیروزی ایشان در دور اول انتخابات گردید.
هیئت مؤسس جبهه متحد کرد: بهاءالدین ادب، بایزید مردوخی، حسین شاهویسی، عبدالعلی شمس برهان، محمدباقر ضیایی