stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
شیشاپانگما
نخستین صعود

شیشاپانگما نخستین بار در ۱۹۲۱ از فاصلهٔ حدود ۴۵ کیلومتری توسط هیئت شناسایی انگلستان دیده شد، پس از آن هم مورد توجه تمامی هیئت‌هایی که برای صعود اورست به بخش جنوبی فلات تبت پای نهادند قرار گرفت. در ۱۹۴۵ اشنایدر و هارر که از کمپ زندانیان جنگ دوم جهانی گریخته بودند این کوه را نقشه برداری کردند. سپس در ۱۹۴۵ بیل تیلمن انگلیسی تیمی کوچک را در جبهه غربی شیشاپانگما رهبری کرد. در این تیم تنسینگ نورگی که بعدها به‌همراه سر ادموند هیلاری نخستین صعود اورست را انجام داده بود نیز عضویت داشت. تا سال ۱۹۶۱ این کوه که در منطقه ممنوعه تبت بود تنها از دور توسط تعدادی زمین شناس عکسبرداری شد.
اما در ۱۹۶۱، زمانی‌که سایر ۸۰۰۰ متری‌ها فتح شده بودند، چینی‌ها تیمی را برای شناسایی عازم بخش شمالی کوه کردند. در ۱۹۶۳ تیم شناسایی تا ۷۱۶۰ متری کوه بالا رفت. یکسال بعد یعنی در ۱۹۶۴ چینی‌ها با گروهی متشکل از ۲۰۰ نفر شامل کوهنورد، باربر و البته تعدادی دانشمند علاقه‌مند به محیط به منطقه بازگشتند. کوهنوردان این تیم از زمستان قبل در اردو بسر می‌بردند و نوعی کمپ نظامی از جمله اجازه گرفتن از مافوق و شنا کردن در آب سرد را تحمل نموده بودند. آن‌ها برای حمل راحت‌تر بار تا ۵۹۰۰ متر جاده احداث کردند و البته کار خود را با احداث یک سینما در کمپ ۵۹۰۰ کامل کردند. تیم تا ابتدای تیغه ۳ کمپ برپا کرد. دو کمپ نیز روی تیغه و تا ۷۷۰۰ متر برقرار شد. در ۲ می ۱۰ کوهنورد از جمله وانگ فوزو از اعضای تیم سال ۱۹۶۰ جبهه شمالی اورست که البته کمی بالاتر از کمپ ۲۰ متر روی یخ سقوط کرد توانستند پس از ۴٫۵ ساعت به قله برسند. آن‌ها قله را هرمی برفی توصیف کردند که روی تیغه‌ای شرقی-غربی قرار گرفته. بعدها و با صعودهای بی‌شمار غربی‌ها به این کوه، صعود چینی‌ها همانند ادعای ۱۹۶۰ صعودشان در شب به اورست و قرار دادن نیم تنه مائو روی قله و البته با توجه به نداشتن عکس صعود، با شک روبرو شد. البته آن‌ها عکس‌هایی داشتند که تنها کوهنوردان به‌همراه آسمانی آبی در آن مشخص بود. با این‌حال شرح صعودشان نشان می‌داد آن‌ها حداقل تا انتهای تیغه صعود کرده‌اند. با این‌حال امروزه همچنان این صعود به‌عنوان نخستین صعود شیشاپانگما شناخته می‌شود.
نخستین قربانی

سال ۱۹۸۳ شیشاپانگما نخستین قربانی خود را گرفت. فریتز لوشینگر اولین فاتح لوتسه در ۱۹۵۴ که کسی که در ۵۹ سالگی دائولاگیری را هم صعود کرده بود، در سن ۶۲ سالگی بر اثر خیز ریوی در شیشاپانگما کشته شد.
در ۱۹۹۹ همچنین مرگ الکس لو بهترین کوهنورد آمریکا و دیوید بریجدر بر اثر سقوط بهمن بار دیگر نام شیشاپانگما را بر سر زبان‌ها آورد. کنراد آنکر(کسی که موفق شد پس از ۷۵ سال جسد مالوری را در اورست بیابد) دیگر عضو این گروه بود که از این حادثه جان سالم به در برد.
نکات دیگر

بدون شک امروز شیشاپانگما به‌عنوان یک ۸۰۰۰ متری محبوب کوهنوردان و گردشگران را به تبت جذب می‌کند. در نتیجه تیم‌های تجاری زیادی نیز به این کوه روی آورده‌اند و احتمالاً این کوه پس از اورست، چوآیو، گاشربروم ۲ محبوب‌ترین و پرصعودترین ۸۰۰۰ متری می‌باشد‌.
تیم ملی کوهنوردی ایران در بهار ۱۳۷۹ پس از فتح چوآیو به شیشاپانگما رفت و سه عضو این تیم در ۷ خرداد موفق به فتح قله شدند.
افسانه حسامی‌فرد در ساعت ۶ صبح چهارشنبه ۱۸ مهر ۱۴۰۳ برابر با ۹ اکتبر ۲۰۲۴ به عنوان اولین بانوی ایرانی صعودکننده، موفق به صعود شیشاپانگما شد. این یازدهمین صعود قلل هشت‌هزارمتری‌ها توسط اوست.
برونو وایل

| برونو وایل | برونو وایل |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۴ نوامبر ۱۹۴۹ هانشتتن، آلمان
شهروندی: آلمان
محل تحصیل: دانشگاه موسیقی و هنرهای نمایشی وین
پیشه: رهبر ارکستر
سبک: موسیقی کلاسیک
برونو وایل (به آلمانی: Bruno Weil؛ زادهٔ ۲۴ نوامبر ۱۹۴۹) رهبر ارکستر اهل آلمان است. وایل رهبر مهمان اصلیِ ارکسترِ باروکِ تافل‌موزیک است. او هم‌اکنون در آکادمی ایالتیِ موسیقی و تئاترِ مونیخ، به‌عنوان استاد، «رهبری» تدریس می‌کند.
وایل از شاگردان هانس سواروفسکی و فرانکو فررا بود و برندهٔ چندین جایزهٔ مهم بین‌المللی شد. در سال ۱۹۸۸ در جشنوارهٔ زالتسبورگ در سه اجرا از شش اجرای اپرای دون ژوان اثر موتسارت جانشین هربرت فون کارایان شد (۱۹، ۲۲ و ۲۵ اوت). همچنین، او در تورنتو، کالیفرنیا، آوکسبورک (۱۹۸۱–۱۹۸۹)، دویسبورگ (۱۹۸۹–۲۰۰۲) سابقهٔ رهبری داشته است. وایل در ارکسترهای چندین کشور، ازجمله در ایالات متحده، بریتانیا، آلمان، فرانسه، ژاپن، کانادا، ایتالیا، برزیل، هلند، نروژ، اتریش و استرالیا، سابقهٔ رهبری دارد.
یادداشت

↑  The Tafelmusik Baroque Orchestra
↑  State Academy for Music and Theater
والتر هینتس

| والتر هینتس | والتر هینتس |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹ نوامبر ۱۹۰۶ اشتوتگارت
درگذشت: ۱۲ نوامبر ۱۹۹۲ گوتینگن
تحصیلات: دکترای تاریخ اروپای شرقی و شرق‌شناسی
همسر: هاید ماری کخ
پیشینه علمی: پیشینه علمی
محل کار: دانشگاه برلین،  دانشگاه گوتینگن
دانشجویان دکتری: پرویز رجبی
 :  
والتر هینتس (به آلمانی: Walther Hinz) (متولد ۱۹ نوامبر ۱۹۰۶ در اشتوتگارت - درگذشت در ۱۲ نوامبر ۱۹۹۲ در گوتینگن) یکی از دانشمندان شاخص در میان ده‌ها ایران‌شناس بزرگ آلمانی است که در دو سده گذشته، پژوهش‌های بنیادین و بی‌همتایی را به جهان ایران‌شناسی عرضه داشتند.
هینتس (۱۹۰۶–۱۹۹۲) ایران‌شناسی پرکار و به ویژه متخصص خط و زبان‌های ایرانی و تمدن ایلام بود. او در بسیاری از حوزه‌های مطالعات ایرانی (همچون تاریخ و تمدن هخامنشیان و ساسانیان، زرتشت‌شناسی، کتیبه‌شناسی، تاریخ صفویه و علم اوزان و مقادیر)، صاحب پژوهش‌هایی ناب و گسترده بود که در کتاب‌ها و مقاله‌های بی‌شماری از او منتشر شده‌اند. هر چند که بسیاری از این دستاوردها در میان ایرانیان به کلی ناشناخته و مهجور مانده‌است.
زندگی‌نامه

هینتس در خانواده‌ای بازرگان به دنیا آمد. او مطالعات روزنامه‌نگاری، اروپای شرقی‌شناسی، اسلاوشناسی در دانشگاه لایپزیگ، دانشگاه مونیخ و دانشگاه پاریس یادگرفت. در ۱۹۳۰، او دکترای دانشگاه لایپزیگ را به خاطر رساله‌اش بر تاریخ و فرهنگ روسیه در دوران تزار پتر کبیر (۱۹۳۳) به‌دست آورد. در حین تکمیل این تز بود که توجه او به‌طور فزاینده معطوف به ایران گردید و سبب شد که زمینه تحقیقاتش را به ایران‌شناسی تغییر دهد. معلم اصلی او در این زمینه تحقیق جدید، هانس هاینریش شدر بود که در ۱۹۳۱ از لایپزیگ به برلین مهاجرت کرد. بعد از اتمام مطالعاتش، هینتس در وزارت آموزش عهده‌دار مقام دولتی در برلین شد و در ۱۹۳۴ او استوارنامه شایستگی تدریس دانشگاه در مطالعات اسلامی را (تحت مربی‌گری شدر) به‌دست آورد. سرانجام در ۱۹۳۷، هینتس مقام پروفسور بدون کرسی (از ۱۹۴۱، استاد تمام) را در تاریخ و فرهنگ خاورمیانه در دانشگاه گوتینگن به‌دست آورد.
هینتس در جنگ جهانی دوم وارد ورماخت شد و از سال ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۵ در ترکیه به‌سر برد و با استفاده از این فرصت مجموعه خطی کتابخانه استانبول را کاوید. او عضو اس آ و فدراسیون معلمان ناسیونال سوسیالیست آلمان بود.
او در جریان جنگ به عنوان یک افسر ضداطلاعاتی خدمت کرد و پس از جنگ مدتی مجبور به کار اجباری شد و در پی آن. به دلیل محرومیت او از تدریس توسط دولت نظامی بریتانیا، او مجبور به درآوردن خرج زندگی از راه شغلی دیگر شد.
وی گاهی به عنوان مترجم و از ۱۹۵۰ به عنوان دبیر سیاسی روزنامه‌ای در گوتینگن شد. (۱۹۵۷_۱۹۵۰). در سال ۱۹۵۷ دوباره استاد کرسی دار و رئیس بخش ایرانشناسی دانشگاه گوتینگن شد و تا هنگام بازنشستگی این مقام را با حیثیت و آوازهٔ جهانی حفظ کرده‌است. او سال بعد از دانشگاه تهران دکترای افتخاری دریافت کرد.
هینتس در مقدمه کتاب داریوش و ایرانیان آورده‌است: «من در تلاش برای توصیف تاریخ و فرهنگ ایران باستان در چارچوبی روشن و شفاف، خود را شاگرد سپاسگزار یاکوب بورکهارت می‌شناسم.»
هینتس پس از سال ۱۹۶۰ بیش از پیش به موضوعات ایران باستان علاقه یافت و تا حدود بسیار زیادی از مطالعات پیشین خود در تاریخ عصر جدید دست کشید. علاقهٔ روزافزون او از آن پس به مطالعه دربارهٔ تمدن و زبانهای هخامنشیان و ایلام باستان گرائیده است.
والتر هینتس با اینکه باستان‌شناس نبود عضو انستیتوی باستان‌شناسی آلمان نیز بود. وی شاگردان زیادی را در زمینه ایرانشناسی تربیت کرد که هریک از آن‌ها برای روشن‌تر شدن گوشه‌ای تاریک از تاریخ این سرزمین کوشیدند، هاید ماری کخ با کتاب «از زبان داریوش» با ترجمه و بررسی گل نوشته‌های ایلامی پژوهش در تاریخ اقتصادی_اجتماعی هخامنشیان را تا حد زیادی آسان کرد. نجات گویونچ، میرکمال بنی پور، پاول لوفت، هاینتس گئورگ نیز شاگرد هینتس بودند که پیرو مکتب «اشپولر، هینتس، رومر» بودند. اما یکی از برجسته‌ترین شاگردان هینتس دکتر پرویز رجبی است که حدود چهارده سال شاگرد وی بوده‌است. هزاره‌های گمشده و جشن‌های ایرانی از تألیفات اوست.
تاکنون کتاب «دنیای گمشده ایلام» (ترجمه فیروز فیروزنیا، ۱۳۷۱) از او به زبان فارسی منتشر شده بود.
«یافته‌های تازه از ایران باستان»، «داریوش و ایرانیان»، «سفرنامه ایران» و «فرمانروایی ایلام» از جمله آثار معروف او می‌باشد.
وی در سال ۱۹۹۲ درگذشت.
آثار

کتاب شاه اسماعیل دوم صفوی، ترجمه کیکاووس جهانداری(۱۳۸۱ چاپ اول) تهران، انتشارات علمی فرهنگی.
تشکیل دولت ملی در ایران، ترجمه کیکاووس جهانداری، ۱۳۶۱(چاپ دوم) تهران، خوارزمی
اوزان و مقیاسها در اسلام، ترجمه و حواشی: غلامرضا ورهرام، مؤسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی، چاپ اول، تهران -۱۳۶۸
شهریاری ایلام، ترجمه پرویز رجبی، ۱۳۸۷(چاپ اول) تهران: نشر ماهی
داریوش و ایرانیان، ترجمه پرویز رجبی ۱۳۸۷(چاپ اول)، تهران، نشر ماهی
یافته‌های تازه از ایران باستان. ترجمه: پرویز رجبی، تهران ۱۳۸۵، ققنوس
نقطه‌های بحرانی عنصرها (صفحه اطلاعات)

<< منابع اطلاعاتی عناصر شیمیایی
حسن سیاه

| حسن سیاه | حسن سیاه |
| --- | --- |
کارگردان: پرویز اصانلو
تهیه‌کننده: علی عباسی
نویسنده: محمدعلی عرفی نژاد
بازیگران: نصرت‌الله کریمی فخری خوروش مهناز رضا کرم‌رضایی روح‌الله مفیدی
موسیقی: فرهنگ شریف
فیلم‌بردار: علیرضا زرین‌دست
تدوین‌گر: حسن مصیبی
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۵۱
مدت زمان: ۱۰۹ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
حسن سیاه فیلمی به کارگردانی پرویز اصانلو و نویسندگی محمدعلی عرفی نژاد محصول سال ۱۳۵۱ است.
خلاصه داستان

حسن سیاه (نصرت‌الله کریمی) سرپرستی «آژانس هنری حسن سیاه» را به عهده دارد، و در مجالس عروسی و شادمانی برنامه اجرا می‌کنند...
بازیگران

نصرت‌الله کریمی
فخری خوروش
مهناز
رضا کرم‌رضایی
روح‌الله مفیدی
نادیا
کاظم روشن‌ضمیر
پرویز مهرام
محسن قاضی‌مرادی
درویشی
اردوان مفید
علی‌اکبر مهدوی‌فر
نعمت‌الله گرجی
ماریون بی، استرالیای جنوبی

ماریون بی (به انگلیسی: Marion Bay) یک شهرک در استرالیا است که در شورای شبه جزیره یورک واقع شده‌است.
چمن‌چکاو شرقی

| چمن‌چکاو شرقی | چمن‌چکاو شرقی |
| --- | --- |
چمن‌چکاو شرقی، Sturnella magna: چمن‌چکاو شرقی، Sturnella magna
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: گنجشک‌سانان
تیره:: سیاه‌پره‌ایان
گونه:: S. magna
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Sturnella magna : Sturnella magna 
چمن‌چکاو شرقی (نام علمی: Sturnella magna) نام یک گونه از سرده چمن‌چکاو است.
شیائو جینگ

کتابی عربی با ترجمه چینی و خط شاو جینگ، منتشر شده در تاشکند، ۱۸۹۹
صفحاتی از کتاب «سؤال و جواب دربارهٔ عقیدهٔ اسلام» چاپ شهر شینینگ. در این صفحات یک جدول راهنما، که هجاهای شیائو جینگ را بالای حروف چینی لیست کرده‌است. همین‌طور متنی در چینی به نوشتار شیائو جینگ، شامل وام‌واژه‌های عربی نشان داده شده‌است.
شیائو جینگ یا خط چهارم (به چینی: 小经/ثِیَوْݣْ) ویا (به چینی: 小儿经/ثِیَوْعَرݣْ) یک رسم‌الخط و سیستم نوشتار برای زبان ماندارین به خط عربی می‌باشد که توسط مسلمانان چین (مردم هوئی)استفاده می‌شده‌است. یادآوری این نکته که هوئی‌ها و اویغورها، دو مردم مجزا هستند. هوئی‌ها چینی‌زبان بوده و در طول تاریخ تحت سلطهٔ سلسله‌های مختلف چینی بوده‌اند. اویغورها ترک‌تبار بوده و تا پیش از استقرار جمهوری خلق چین در ۱۹۴۹، در خان‌نشین‌های ترک و مسلمان خودمختار زندگی می‌کرده‌اند.
هوئی‌ها از قرن شانزدهم، از سه زبان فارسی، عربی و چینی برای فراگیری علوم دینی، ثبت و ضبط یادداشت‌ها و نوشتن متون دینی استفاده می‌کردند. در قرن نوزدهم، بیستم و حتی اکنون، شاهدیم که متن‌های دینی در فرهنگ مسلمانان چین موجود است، اما نه فارسی و عربی و چینی، بلکه ترکیبی از آنها و به «خط چهارم» است؛ یک فارس‌زبان تا حدودی می‌تواند آن را بخواند، اما معنایش را متوجه نمی‌شود. در عین حال یک چینی زبان نمی‌تواند آن را بخواند، ولی اگر برای او خوانده شود، معنایش را متوجه می‌شود؛ یعنی این خط «به زبان چینی اما با خط عربی» است.
پیش‌زمینه

مقالهٔ اصلی: اسلام در چین
ارتباط مسلمانان چین با مسلمانان سرزمین‌های اصلی اسلامی، اندک و ضعیف بوده‌است؛ اگرچه مسلمانان چین می‌دانستند که مرکز اصلی دین آنها در غرب قرار دارد و سعی می‌کرده‌اند همواره افرادی را برای مراسم حج به مکه بفرستند. در دوران معاصر و پس از پایان دورهٔ انقلاب فرهنگی چین (که موضعی ضددینی داشت) این ارتباطات قوت گرفت؛ دولت چین نیز بخاطر منافع سیاسی‌اش ترجیح داد از سخت‌گیری علیه مسلمانان بکاهد.
پیش‌زمینه > تعلیم و تربیت اسلامی و حوزه‌های علمیه

طولی نکشید که مسلمانان چین، با تأسیس حوزه‌های علمیه و مدارس خود، فضای علمی اسلامی و زمینه‌های انتقال علوم اسلامی یه نسل‌های بعدی را فراهم کردند. مسلمانان هوئی، رهبران دینی خود را «آهونگ» می‌نامند. تا قبل از قرن بیستم میلادی، معلومات دینی امام‌ها و آهونگ‌ها به متون قرآنی اندک و ادعیه محدود بود. تنها در این دوره بود که آهونگ‌ها توانستند با کسب اجازهٔ دولت کمونیست چین، برای تحصیل علوم اسلامی به خارج (فی المثل پاکستان) بروند.
در ابتدا در مدارس فقط از زبان‌های عربی و فارسی استفاده می‌شد. اما همزمان با مسلمان شدن عده‌ای از چینی‌ها (موسوم به هوئی‌ها) زبان چینی نیز در کنار عربی و فارسی مورد استفاده قرار گرفت.
ویژگی‌های شیائو جینگ

خط شیائو جینگ هیچ وقت نه خط رسمی بوده، و نه استانداردسازی شده. این خط در مساجد و حوزه‌های علمیه، و برای آموزش قرآن و متون اسلامی به کودکان، بدون نیاز به آموختن سواد نوشتار چینی، در دورانی که سواد مختص به نخبگان، سیاسیون، و کارمندان حکومت بود استفاده می‌شد. هر شهر و استانی، و حتی هر نویسنده‌ای، استاندارد نوشتار خاص خویش را داشت. خط شیائو جینگ، نه تلفظ رسمی چینی، بلکه تلفظ‌های محلی شهر و استان اقامت نویسنده و حوزهٔ علمیه را بازتاب می‌داد. به همین دلیل، در بین متون تاریخی، تفاوت‌های عمدهٔ نوشتاری به چشم می‌خورد.
علاوه بر این، به دلیل عدم تحمیل استاندارد و دستورعمل نوشتار از کسی، نوشتن هجاها بسیار ساده‌سازی شده، و خواندن متن برای کسی که آشنایی کامل به زبان چینی محلی ندارد، دشوار است.
علاوه بر آن، زبان چینی، زبانیست که در آن نواختها نقشی کلیدی، مثل واکه‌ها و هم‌خوان‌ها، در تعیین معنی کلمات را دارند. به‌طور مثال، دو واژهٔ «卖 Mài» به معنی فروختن و «买 mǎi» به معنی خریدن، هر دو به صورت «مَیْ» تلفظ می‌شوند. اما تفاوت آنها در نواخت است. «卖 Mài» به معنی فروختن با نواخت «رو به پایین» تلفظ می‌شود. «买 mǎi» به معنی خریدن با نواخت «افت-خیز پایین» تلفظ می‌شود. نوشتار شیائو جینگ، هیچ روشی برای نشان دادن نواخت‌ّها ندارد.
از دیگر ویژگی‌های خط شیائو جینگ، این است که حرکت‌گذاری در تمام موارد ضروری است، و حرکات، شامل علامت سکون، در تعیین تلفظ کلمات نقش کلیدی ایفا می‌کنند.
امروزه، به دلیل گسترش سواد عمومی خواندن و نوشتن در چین، و همین‌طور به دلیل گسترش ارتباطات مسلمانان چینی با ملایان دیگر کشورها، نوشتار شیائو جینگ کاربری خویش را از دست داده و استفاده از آن تا حد زیادی کاهش یافته‌است.
الفبای شیائو جینگ

نوشتار شیائو جینگ شامل ۳۱ حرف می‌باشد، که چهارتا از آنها برای نشان دادن واکه‌ها هستند. از این ۳۱ حرف، ۲۵ تا از آنها با الفبای عربی مشترک هستند، ۴ تا حروفی‌اند که در عربی نیستند ولی با الفبای فارسی مشترکند، و ۲ تا مختص شیائو جیگ می‌باشد.
الفبای شیائو جینگ > هم‌خوان‌ها و آغاز هجاها

جدول زیر، حروف هم‌خوان و آغازی هجاها در نوشتار شیائو جینگ، با معادل لاتین آنها بر اساس نوشتار پین‌یین را نشان می‌دهد.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ب B b | پ P p | م M m | ف F f | د D d | ت / ط T t | ن N n | ل L l |
| ق G g | ک K k | ح / خ H h | ݣ (د)۱ J j | ک (ٿ)۲ Q q | ث X x | ج Zh zh | چ Ch ch |
| ش Sh sh | ژ / ر R r | ز / ظ Z z | ڞ C c | س / ص S s | ی Y y | و W w | ء / ا / ع همخوان چاکنایی |
نکات:
در متون تاریخی نوشته شده در شهر لینشیا، برای بازتاب دادن دقیقتر تلفظ‌های لهجهٔ محلی، از حرف د بجای ݣ‌ استفاده شده‌است.
در متون تاریخی نوشته شده در شهر لینشیا، برای بازتاب دادن دقیقتر تلفظ‌های لهجهٔ محلی، از حرف ٿ بجای ک استفاده شده‌است.
جدول زیر لیست کامل هم‌خوان‌ها و آغاز هجاها، به همراه مثال و تلفظ می‌باشد.
الفبای شیائو جینگ > سایر هم‌خوان‌هان

هم‌خوان‌های جدول زیر یا آلترناتیوهای کمتر متداولی هستند که در نوشتارهای محلی استفاده می‌شوند، یا در متون شیائو جینگ، تنها برای نوشتار واژه‌های دخیل عربی و فارسی به‌کار برده می‌شوند.
الفبای شیائو جینگ > واکه‌ها و پایان هجاها

در جدول زیر واکه‌ها و پایان هجاهای شیائو جینگ که نشان دهندهٔ هر کاراکتر در نویسه‌های چینی هستند می‌باشد. اعراب گذاری در نوشتار شیائو جینگ بسیار مهم بوده و در همه شرایط باید به‌طور کامل نوشته شوند. خواندن متن بدون اعراب در عمل غیرممکن خواهد بود.
در نوشتارهای فارسی و عربی، تقریباً هیچ وقت اعراب‌ها نوشته نمی‌شوند. در شیائو جینگ اما تمامی اعراب‌ها و حتی سکون نیز نوشته می‌شوند. بعضی متون، در کلمات پر کاربرد تک‌هجایی مثل «的 de» و «和 hé»، سکون را از روی «دْ» و «حْ» حذف می‌کنند. از دیگر کاربردهای سکون، استفاده روی «ن» برای نشان دادن «نون غنه» می‌باشد. مثال آن در فارسی، در کلمهٔ مثل «نان سنگک» می‌باشد. با کمی دقت، می‌توان شنید که حرف «گ» در کلمهٔ سنگک به شکلی ضغیف شده تلفظ می‌شود، و به عبارتی دیگر، در حرف «نون» ادغام می‌شود. مثالی در چینی کاراکتر «芒 máng» می‌باشد، که به صورت «مَانْ» نوشته می‌شود. اما بعضی نویسندگان بین «نون غنه» و «نون عادی» فرق نمی‌گذاشتند و هر دو را به یک شکل و با تنوین می‌نوشتند، «مًا».
نکته دوم این‌که بر خلاف متون نوشته شده به نوشتار چینی، ولی مشابه نوشتار با پین‌یین، بین کلمات فاصله گذاشته می‌شود، و هجاهای کلمات در کنار یک‌دیگر نوشته می‌شوند. این هجاها اما باید با فاصله مجازی از هم جدا باشند.
حرکت تشدید به این معنا است که کل هجایی که بر روی آن قرار گرفته‌است، دو بار خوانده می‌شود.
به‌طور مثال، اصطلاح «回回 huíhuí» سابقاً برای اشاره به مردم هوئی استفاده می‌شده، که به صورت «خُّوِ» نوشته شده و به صورت «خُوِ خُوِ» خوانده می‌شود.
در نوشتار شیائو جینگ، می‌توان از نشانه‌گذاری عربی-فارسی، یا نشانه‌گذاری چینی، و حتی نشانه‌گذاری ترکیبی استفاده کرد. استانداردی در زمنیه نوشتار صحیح موجود نمی‌باشد.
نمونه متن

ماده ۱ اعلامیه جهانی حقوق بشر
| 0 | 1 |
| --- | --- |
خط چینی: 人人生而自由，在尊严和权利上一律平等。他们赋有理性和良心，并应以兄弟关系的精神互相对待。
شیائو جینگ: ژٍّ شٍ عَر زِیُوْ، زَیْ ظٌ‌یًا حَ کِیُوًالِ شَانْ ءِلِیُوِ پِیٔ‌دْ. تَامٌ فُ‌یُوْ لِ‌ثْ حَ لِیَانْ‌ثٍ، بِیٔ یٍ ءِ ثِیٌ‌دِ قُوًاثِ دْ ݣْشٍ خُ‌ثِیَانْ دُوِدَیْ.‎
طبیق هر کاراکتر با هجای شیائو جینگ: 人人生而自由，在尊严和权利上一律平等。他们赋有理性和良心，并应以兄弟关系的精神互相对待
پین‌یین: Rénrén shēng ér zìyóu, zài zūnyán hé quánlì shàng yílǜ píngděng. Tāmen fùyǒu lǐxìng hé liángxīn, bìng yīng yǐ xiōngdi guānxì de jīngshén hùxiāng duìdài.
ترجمه فارسی: همه انسان‌ها آزاد به دنیا می‌آیند و از نظر حیثیت و حقوق برابر هستند. آنها دارای عقل و وجدان هستند و باید نسبت به یکدیگر با روحیه برادری رفتار کنند.
هیام مکوبی

| هیام مکوبی | هیام مکوبی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۰ مارس ۱۹۲۴ ساندرلند
درگذشت: ۲ مهٔ ۲۰۰۴
ملیت: بریتانیا
هیام مکوبی (انگلیسی: Hyam Maccoby; ۲۰ مارس ۱۹۲۴ – ۲ مهٔ ۲۰۰۴) دانشمند یهودی‌شناس، مورخ، استاد دانشگاه، نویسنده، کتابدار، و متخصص الهیات اهل بریتانیا بود.
کتاب جلاد مقدس: فداکاری انسان و میراث گناه

از آثار او می‌توان به کتاب جلاد مقدس: فداکاری انسان و میراث گناه چاپ ۱۹۸۳ اشاره کرد. در بخشی از کتاب آمده است:
اما شاید جالب‌ترین داستان دربارهٔ قربانی‌کردن انسان، داستان ابراهیم و ذبح اسحاق باشد، زیرا در اینجا تحول کاملی را نمی‌بینیم که از موضعی ضد قربانی انسان ساخته شده است، بلکه یک مرحله گذار است که در آن اشتیاق برای قربانی انسانی هنوز با میل به لغو آن مبارزه می‌کند. هدف داستان نشان دادن این است که خداوند خود مقرر کرده است که قربانی حیوان جایگزین قربانی انسان شود. در عین حال، داستان هیچ انزجار اخلاقی از ایده فداکاری انسان ندارد. برعکس، به عنوان یک شایستگی فوق‌العاده به ابراهیم نسبت داده می‌شود که او حاضر بود پسر مورد علاقه خود اسحاق را به دستور خدا قربانی کند. ما در اینجا پویایی حرکت تاریخی از قربانی انسان به حیوان را می‌بینیم: از یک سو، این یک گام انقلابی است که به وسیله آن اخلاقی بالاتر به اجرا گذاشته می‌شود. از سوی دیگر، نمی‌توان به سادگی از مزایای قربانی انسان چشم پوشی کرد، و انتقال از قربانی انسان به حیوان باید محتمل به نظر برسد، به این معنا که قربانی حیوان باید همان هاله ای از احترام و تقدس را به دست آورد که قبلاً متعلق به قربانی انسان بود.
ماروپیتانت

| 0 | 1 |
| --- | --- |
داده‌های بالینی: داده‌های بالینی
تلفظ: ‎/məˈrɒpɪtænt/‎ mə-ROP-i-tant 
نام‌های تجاری: Cerenia, Prevomax, Vetemex
نام‌های دیگر: (2S,3S)-2-Benzhydryl-N-(5-tert-butyl-2-methoxybenzyl) quinuclidin-3-amine، maropitant citrate (USAN US)
AHFS/Drugs.com: International Drug Names
 داده‌ها:  US DailyMed: Maropitant 
روش مصرف دارو: Oral, subcutaneous, Intravenous
گروه دارویی: Antiemetic
کد ATCvet: QA04AD90 (WHO) 
وضعیت قانونی: وضعیت قانونی
وضعیت قانونی:  CA: فقط ℞   ℞ (Prescription only) 
داده‌های فارماکوکینتیک: داده‌های فارماکوکینتیک
زیست فراهمی: Oral: 20–30% dogs, 50% cats  SQ: 90% (both)
پیوند پروتئینی: 99.5%
متابولیسم: Liver (CYP3A12 and CYP2D15)
متابولیت‌ها: CJ-18,518
نیمه‌عمر حذف: 6–8 hours (SQ)
مدت زمان اثر: 24  hours (SQ)
شناسه‌ها: شناسه‌ها
 نام آیوپاک (2S,3S)-N-(5-tert-Butyl-2-methoxybenzyl)-2-(diphenylmethyl)-1-azabicyclo[2.2.2]octan-3-amine :  نام آیوپاک (2S,3S)-N-(5-tert-Butyl-2-methoxybenzyl)-2-(diphenylmethyl)-1-azabicyclo[2.2.2]octan-3-amine 
شمارهٔ سی‌ای‌اس: 147116-67-4
پاب‌کم CID: 23724948
کم‌اسپایدر: 176804 Y
UNII: 4XE2T9H4DH
KEGG: D04860
ChEMBL: ChEMBL2107353
CompTox Dashboard (EPA): DTXSID1057874 
داده‌های فیزیکی و شیمیایی: داده‌های فیزیکی و شیمیایی
فرمول شیمیایی: C32H40N2O
جرم مولی: ۷۰۰۲۴۶۸۶۸۵۰۰۰۰۰۰۰۰۰♠۴۶۸٫۶۸۵ g·mol−1
مدل سه بعدی (جی‌مول): Interactive image
 SMILES O=C(O)C(O)(CC(=O)O)CC(=O)O.O.O(c1ccc(cc1CN[C@@H]2[C@@H](N3CCC2CC3)C(c4ccccc4)c5ccccc5)C(C)(C)C)C :  SMILES O=C(O)C(O)(CC(=O)O)CC(=O)O.O.O(c1ccc(cc1CN[C@@H]2[C@@H](N3CCC2CC3)C(c4ccccc4)c5ccccc5)C(C)(C)C)C 
 InChI InChI=1S/C32H40N2O.C6H8O7.H2O/c1-32(2,3)27-15-16-28(35-4)26(21-27)22-33-30-25-17-19-34(20-18-25)31(30)29(23-11-7-5-8-12-23)24-13-9-6-10-14-24;7-3(8)1-6(13,5(11)12)2-4(9)10;/h5-16,21,25,29-31,33H,17-20,22H2,1-4H3;13H,1-2H2,(H,7,8)(H,9,10)(H,11,12);1H2/t30-,31-;;/m0../s1 Y Key:PGVSXRHFXJOMGW-YBZGWEFGSA-N Y :  InChI InChI=1S/C32H40N2O.C6H8O7.H2O/c1-32(2,3)27-15-16-28(35-4)26(21-27)22-33-30-25-17-19-34(20-18-25)31(30)29(23-11-7-5-8-12-23)24-13-9-6-10-14-24;7-3(8)1-6(13,5(11)12)2-4(9)10;/h5-16,21,25,29-31,33H,17-20,22H2,1-4H3;13H,1-2H2,(H,7,8)(H,9,10)(H,11,12);1H2/t30-,31-;;/m0../s1 Y Key:PGVSXRHFXJOMGW-YBZGWEFGSA-N Y 
  (صحت‌سنجی):   (صحت‌سنجی)
ماروپیتانت (انگلیسی: Maropitant) یک آنتاگونیست گیرنده نوروکینین-1 (NK1) است که برای درمان بیماری حرکت و استفراغ در حیوانات خانگی ایجاد شده است. در سال ۲۰۰۷ توسط FDA برای استفاده در سگ‌ها و در سال ۲۰۱۲ برای گربه‌ها تأیید شد.
پی‌اوپی‌اوپی

| پی‌اوپی‌اوپی | پی‌اوپی‌اوپی |
| --- | --- |
نام‌گذاری آیوپاک5-Phenyl-2-[4-(5-phenyl-13-oxazol-2-yl)phenyl]-13-oxazole: نام‌گذاری آیوپاک5-Phenyl-2-[4-(5-phenyl-13-oxazol-2-yl)phenyl]-13-oxazole
دیگر نام‌هاPOPOP: دیگر نام‌هاPOPOP
شناساگرها: شناساگرها
شماره ثبت سی‌ای‌اس: 1806-34-4 Y
پاب‌کم: 15732
جی‌مول-تصاویر سه بعدی: Image 1
 SMILES C1=CC=C(C=C1)C2=CN=C(O2)C3=CC=C(C=C3)C4=NC=C(O4)C5=CC=CC=C5 :  SMILES C1=CC=C(C=C1)C2=CN=C(O2)C3=CC=C(C=C3)C4=NC=C(O4)C5=CC=CC=C5 
خصوصیات: خصوصیات
فرمول مولکولی: C24H16N2O2
جرم مولی: 364.40 g/mol
به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa): به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa)
 Y (بررسی) (چیست: Y/N؟):  Y (بررسی) (چیست: Y/N؟)
Infobox references: Infobox references
:   
پی‌اوپی‌اوپی (به انگلیسی: POPOP) با فرمول شیمیایی C۲۴H۱۶N۲O۲ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۱۵۷۳۲ است. که جرم مولی آن ۳۶۴٫۴۰ g/mol می‌باشد.
آشوت قازاریان (شهردار)

| آشوت قازاریان | آشوت قازاریان |
| --- | --- |
مین شهردار ایروان: مین شهردار ایروان
دوره مسئولیت ۴ سپتامبر ۱۹۴۴ – ۲ آوریل ۱۹۴۵: دوره مسئولیت ۴ سپتامبر ۱۹۴۴ – ۲ آوریل ۱۹۴۵
پس از: زاون چارچیان
پیش از: لوون هوسپیان
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۹۰۲ آلکساندراپول (گیومری فعلی)، فرمانداری ایروان، امپراتوری روسیه (ارمنستان کنونی)
درگذشته: تاریخ نامعلوم
ملیت: ارمنستان
محل تحصیل: دانشگاه فنی گرجستان
پیشه: سیاستمدار
آشوت قازاریان (ارمنی: Աշոտ Ղազարյան؛ زادهٔ ۱۹۰۲ - درگذشته nil) یک سیاستمدار اهل ارمنستان که از تاریخ ۴ سپتامبر ۱۹۴۴ تا تاریخ ۲ آوریل ۱۹۴۵ سمت شهردار ایروان را برعهده داشت.
زندگی‌نامه

در ۱۹۰۲ در آلکساندراپول به دنیا آمد و از دانشگاه فنی گرجستان فارغ‌التحصیل شد.  تاریخ درگذشت وی نامعلوم است.