stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آشر شاپیرو
زندگی‌نامه

شاپیرو مدرک کارشناسی و دکتری خود را به ترتیب در سال‌های ۱۹۳۸ و ۱۹۴۶ در رشته مهندسی مکانیک و در شاخه مکانیک سیالات در ام‌آی‌تی گذراند. در سال ۱۹۴۳ وی با عنوان استادیار در همین دانشگاه مشغول به کار شد. از سال ۱۹۶۲ تا ۱۹۷۵ در ام‌آی‌تی حائز منصب Ford Professor بود و از سال ۱۹۷۵ به بعد در همین دانشگاه به صورت استاد تمام به کار خود ادامه داد و در نهایت در سال ۱۹۸۶ از سمت خود بازنشسته شد.
شاپیرو از جمله نویسندگان پرکار در زمینه خود به‌شمار می‌رود و اثر دوجلدی ماندگار خود به نام «دینامیک و ترمودینامیک جریان تراکم‌پذیر سیال (The Dynamics and Thermodynamics of Compressible Fluid Flow)» را در سال‌های ۱۹۵۳ و ۱۹۵۴ منتشر کرد. در سال ۱۹۶۱ شاپیرو کتاب «ساختار و جریان: دینامیک سیالات نیروی درگ (Shape and Flow: The Fluid Dynamics of Drag)» را در تشریح پدیده‌های موجود در لایه مرزی و نیروی درگ به بیانی ساده و فاقد پیچیدگی‌های ریاضیاتی ارائه کرد. در دهه ۱۹۶۰ شاپیرو مطالعات خود در زمینه مکانیک سیالات موجود در بدن انسان را آغاز کرد.
در سال ۱۹۶۱ شاپیرو نهادی تخصصی در زمینه آموزش مکانیک سیالات را به نام National Council for Fluid Mechanics Films در دانشگاه ام‌آی‌تی تشکیل داد و در سلسله فیلم‌های آموزشی با همکاری افرادی نظیر جی‌آی تیلور و جان لوملی مفاهیم و مبانی اساسی مکانیک سیالات را به همراه آزمایش‌های متنوع تشریح کرد. این مجموعه فیلم‌های آموزشی شامل ۳۹ بخش می‌شد که از زمان انتشار تا کنون همواره از جمله منابع پرمخاطب بوده‌است. در سال ۱۹۵۲ شاپیرو به عضویت فرهنگستان هنر و علوم آمریکا درآمد. همچنین وی در سال‌های ۱۹۶۷ و ۱۹۷۴ به ترتیب عضویت آکادمی ملی علوم و آکادمی ملی مهندسی را نیز کسب کرد. در سال ۱۹۷۷ جایزه بنجامین گارور لامه توسط انجمن آموزش مهندسی آمریکا به شاپیرو تعلق گرفت. در همین سال جایزه مهندسی سیالات (Fluids Engineering Award) نیز به شاپیرو اهدا شد. در سال ۱۹۹۹ نیز مدال دروکر (Drucker Medal) توسط انجمن مهندسی مکانیک آمریکا به شاپیرو داده شد.
کتاب‌ها

Shapiro, Ascher H. , Dynamics and Thermodynamics of Compressible Fluid Flow, Krieger Pub. Co; Reprint ed. , with corrections (ژوئن ۱۹۸۳), شابک ‎۰-۸۹۸۷۴-۵۶۶-۷.
Shapiro, Ascher H. , Shape and flow: The fluid dynamics of drag, Anchor Books, 1961.
ژانا للاس

ژانا للاس (انگلیسی: Žana Lelas؛ زادهٔ ۲۸ مهٔ ۱۹۷۰) بازیکن بسکتبال اهل یوگسلاوی بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره شده‌است.
فرناندو تروپئا

| فرناندو تروپئا | فرناندو تروپئا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۵ مهٔ ۱۹۰۵ براچیانو، ایتالیا
درگذشت: ۷ ژوئیهٔ ۱۹۸۵ کاستل سان پیترو رومانو، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
پیشه: تدوین‌گر
سال‌های فعالیت: ۱۹۳۲ تا ۱۹۵۲ (سینما)
فرناندو تروپئا (ایتالیایی: Fernando Tropea؛ ‏ ۵ مهٔ ۱۹۰۵ – ۷ ژوئیهٔ ۱۹۸۵) تدوین‌گر پُرکار اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌های او می‌توان به همچون برگ‌ها، کاستا دیوا، شراره آسمانی، افسانه فاوست و زنجیرهای ناپیدا اشاره کرد.
ماهیچه

برای دیگر کاربردها، ماهیچه (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| Muscle | Muscle |
| --- | --- |
جزئیات: جزئیات
ساخته از: میان‌پوست
دستگاه: دستگاه عضله اسکلتی انسان
شناسه‌ها: شناسه‌ها
لاتین: musculus
MeSH: D009132
TA2: 1975, 1994
FMA: 5022 30316، 5022
ماهیچه‌ یا عضله‌ (به انگلیسی: Muscle)، نوعی بافت بدن است که برای حرکت بدن استفاده می‌شود. ماهیچه‌ها انرژی شیمیایی مواد غذایی را به انرژی مکانیکی تبدیل می‌کنند، حرکت بدن از انقباض و انبساط ماهیچه‌ها حاصل می‌شود. ماهیچه‌ها به نسبت شکل و اندازه‌ای که دارند، تقسیم‌بندی می‌شوند، در بدن سه نوع ماهیچه وجود دارد:
ماهیچه اسکلتی (مخطط) که در افراد معمولی حدود ۴۰٪ وزن بدن را تشکیل می‌دهد.
ماهیچه صاف مانند ماهیچه‌های خودکار دیواره رگ‌ها، روده و معده که حدود ۱۰٪ از بدن را تشکیل می‌دهد.
ماهیچه قلبی مخطط است ولی غیرارادی است. ما فقط یک عضله مخطط منشعب و غیرارادی در بدن داریم که عضله قلب است.
ساختمان بافتی تارچه‌های ماهیچه

در ساختمان بافتی تارچه‌های ماهیچه‌ای در هر سارکومر دو نوع میوفیلامان (میوفیلامنت) قطور و نازک وجود دارد. ترکیب شدن و جابه‌جایی پروتئین‌هایی که در این میوفیلامان‌ها وجود دارند، اساس مولکولی انقباض ماهیچه‌ای و کوتاه شدن سارکومرها را تشکیل می‌دهند. هر یک از میوفیلامان‌های قطور که در بخش میانی سارکومر قرار دارند از صدها مولکول پروتئینی به نام میوزین ساخته شده‌اند. هر مولکول میوزین شبیه میلهٔ نازکی با یک سر کروی است که با زاویهٔ خاصی به صورت یک پل عرضی به یک میوفیلامان نازک می‌چسبد. میوفیلامان‌های نازک دارای سه نوع پروتئین‌اند: پروتئین اصلی آن‌ها اکتین نام دارد که مولکول‌های آن کروی و کوچک است که به صورت یک زنجیرهٔ دوتایی قرار گرفته‌اند. دو پروتئین دیگر تروپومیوزین و تروپونین نام دارند.
تروپونین دارای سه زیرواحد است. این زیرواحدها عبارتند از تروپونین I، تروپونین T که به تروپومیوزین متصل می‌شود و تروپونین C که به کلسیم متصل می‌شود.
تروپومیوزین به صورت مولکول‌های دراز و رشته‌ای است و هر یک از این مولکول‌ها روی چند مولکول اکتین را می‌پوشاند.
مولکول‌های تروپونین C که در طول رشته‌های تروپومیوزین چسبیده‌اند، با یون‌های کلسیم میل ترکیبی شدید دارند و اتصال آن‌ها با یون‌های کلسیم باعث شروع مکانیسم مولکولی انقباض می‌شود.
در نهایت ماهیچه دارای توالی‌های سارکومری است که پروتئین‌های موجود در این توالی‌ها می‌توانند تارهای ماهیچه‌ای را به انقباض وادار نمایند.
فیزیولوژی

در حال استراحت ماهیچه، مجموعهٔ مولکول‌های تروپومیوزین و تروپونین از ترکیب مولکول‌های اکتین و میوزین جلوگیری می‌کنند.
بر اثر تحریک عصبی و اثر استیل‌کولین بر گیرنده‌های سلول ماهیچه‌ای، کلسیم از شبکه سارکوپلاسمی آزاد می‌شود. وقتی کلسیم بر تروپونین C اثر کند، تغییری در آرایش مولکول‌ها پدید می‌آید که باعث جدا شدن تروپومیوزین از اکتین می‌شود. حال اکتین آزاد شده و میوزین می‌تواند به آن متصل شود و باعث پل‌های عرضی متناوب به مولکول‌های اکتین و لغزاندن میوفیلامان‌های نازک بر روی میوفیلامان‌های قطور شود. به این ترتیب که سرهای فعال مولکول‌های میوزین با زاویهٔ معینی به مولکول‌های اکتین می‌چسبد و آن‌ها را مانند یک چرخ دندانه‌دار جابه‌جا می‌کنند. این تغییرات باعث کوتاه شدن سارکومرها و نزدیک شدن خطوط Z به یکدیگر و در نتیجه کوتاه شدن طول ماهیچه می‌شود.
در هنگام انقباض ماهیچه پل‌های عرضی میوفیلامان‌های قطور پس از اتصال به میوفیلامان‌های نازک و حرکت دادن آن‌ها از میوفیلامان‌های نازک جدا شده و دوباره در نقطهٔ دورتری به آن متصل می‌شوند. انرژی لازم برای این جابه‌جایی از مصرف آدنوزین تری‌فسفات (ATP) به وسیلهٔ سر فعال میوزین حاصل می‌شود.
انقباض ماهیچه اسکلتی

با رسیدن پیام عصبی به سلول ماهیچه‌ای یا همان سارکوپلاسم (به انگلیسی: Sarcoplasm) و غیر متعادل کردن غشای آن به نام سارکولما (به انگلیسی: Sarcolemma) از نظر بار الکتریکی، این عدم تعادل از طریق فرو رفتگی‌هایی در سارکولما به نام لوله تی (به انگلیسی:t tubule) به عمق سارکولما و در محلی که شبکه‌های سارکوپلاسمی حضور دارند نفوذ می‌کند و سبب آزاد شدن یون‌های کلسیم از این شبکه‌ها می‌شود. با افزایش آزاد شدن یون‌های کلسیم از شبکه‌های سارکوپلاسمی درون سارکولما به درون تارچه یا میوفیبریل‌های عضلانی تعداد بیشتری از این یون‌ها به درون فضای سارکومر در درون میوفیبریل می‌روند که در آنجا به پروتئین‌های تروپونین که بر روی رشته‌های تروپومیوزین (به انگلیسی: tropomyosin) که خود بر روی رشته‌های پروتئینی اکتین قرار دارند چسبیده و پس از واکنش با آن‌ها منجر به حرکت کردن آن‌ها از سر جایشان می‌شوند که این حرکت منجر به آزاد شدن محل اتصال رشته‌های پروتئینی میوزین به اکتین می‌شود. پس از آزاد شدن محل اتصال زائده‌های موی شکلی (به انگلیسی: bulbous head) که بر روی رشته‌های پروتئینی میوزین وجود دارند به درون محل‌های اتصال روی رشته‌های پروتئینی اکتین فرورفته و اتصالی به نام پل متقاطع (به انگلیسی:cross bridge) را تشکیل می‌دهند.
این حرکت سبب آزاد شدن فسفات‌هایی که بر روی زائده‌های میوزین قرار داشته‌اند می‌شوند، با آزاد شدن فسفات‌ها آدنوزین دی‌فسفات (ADP)هایی که تاکنون در سر این زائده‌ها ذخیره شده بودند واکنش داده و انرژی مورد نیاز برای حرکت این زائده‌ها در یک جهت و به میزان ۴۵ درجه را فراهم می‌آورند. با حرکت این زائده‌ها رشته‌های اکتینی که به این زائده‌های میوزینی متصل هستند نیز حرکت می‌کنند. با حرکت رشته‌های اکتینی و با کوتاه شدن نوار اچ (به انگلیسی: H band) عضله منقبض می‌شود. این زنجیره از فرایندها تا حدی تکرار می‌شود که ماهیچه به میزان انقباض لازم برسد. پس از هر حرکت یک آدنوزین تری‌فسفات جدید به سوی سر زائده‌های میوزینی آمده و در همین هنگام این زائده‌ها از رشتهٔ اکتین جدا می‌شوند. آدنوزین تری‌فسفات در سر زائده‌های میوزینی توسط آنزیم ای‌تی‌پاز به آدنوزین دی‌فسفات و یک فسفر تجزیه می‌شود، اکنون زائده‌های میوزینی آماده برای انقباض بعدی عضلانی هستند.
پس از پایان یافتن هر انقباض، یون‌های کلسیم به شبکه‌های سارکوپلاسمی در خارج از میوفیبریل که از آن‌ها به هنگام رسیدن پیام عصبی آزاد شده بودند بازمی‌گردند.
در نگارهٔ بالا: ۱. آکسون ۲. پایانه آکسون ۳. سارکومر ۴. تارچه هستند.
فضای درون سارکومر
دستگاه ماهیچه‌ای
بهستان (ماه‌نشان)

| بهستان (ماه‌نشان) | بهستان (ماه‌نشان) |
| --- | --- |
روستا: روستا
بهستان (ماه‌نشان): بهستان (ماه‌نشان)
مختصات: ۳۶°۴۰′۰۶″ شمالی ۴۷°۴۳′۳۶″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۶۶۸۳۳°شمالی ۴۷٫۷۲۶۶۷°شرقی﻿ / 36.66833; 47.72667: مختصات: ۳۶°۴۰′۰۶″ شمالی ۴۷°۴۳′۳۶″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۶۶۸۳۳°شمالی ۴۷٫۷۲۶۶۷°شرقی﻿ / 36.66833; 47.72667
کشور:  ایران
استان: استان زنجان
شهرستان: شهرستان ماه‌نشان
بخش: بخش مرکزی شهرستان ماه‌نشان
دهستان: دهستان ماه‌نشان
جمعیت (۲۰۲۰): جمعیت (۲۰۲۰)
 • کل: ۸۹۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
بهستان یک روستا در ایران است که در دهستان ماه‌نشان واقع شده‌است. بهستان ۸۹۰ نفر جمعیت دارد.
مرز (فیلم ۱۹۹۶)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کارگردان: فرانکو جیرالدی
بازیگران: اومرو آنتونوتی کلاودیا پاندولفی
موسیقی: لوئیس باکالوو
فیلم‌بردار: Cristiano Pogany
تدوین‌گر: Antonio Siciliano
تاریخ‌های انتشار: ۱۹۹۶
«مرز» (ایتالیایی: La frontiera) یک فیلم است که در سال ۱۹۹۶ منتشر شد.
دبیرستان (فیلم ۱۹۵۴)

| دبیرستان | دبیرستان |
| --- | --- |
کارگردان: لوچانو امر
نویسنده: سرجو آمیدی کارلو برناری واسکو پراتولینی لوچانو امر
بازیگران: جولیا روبینی ایلاریا اوکینی آنا ماریا ساندری اوگو آمالدی توری پاندولفینی جولیانو مونتالدو پائولا بوربونی آنتونیو باتیستلا اریپراندو ویسکونتی مارچلا روونا کارلو برناری والریا موریکونی ریتا لیوزی
موسیقی: کارلو اینوچنتسی
فیلم‌بردار: ماریو باوا
تدوین‌گر: ارالدو دا روما
کشور: ایتالیا
زبان: ایتالیایی 
دبیرستان (ایتالیایی: Terza liceo) فیلمی ایتالیایی به کارگردانی لوچانو امر محصول سال ۱۹۵۴ است. از بازیگران آن می‌توان به ایلاریا اوکینی، جولیانو مونتالدو و پائولا بوربونی اشاره کرد.
رود سوخوتیل

| رود سوخوتیل> مکان | رود سوخوتیل> مکان |
| --- | --- |
کشور: روسیه
ویژگی‌های ظاهری: ویژگی‌های ظاهری
دهانه:  
 • مکان: رود گلوا
طول: ۲۰ کیلومتر (۱۲ مایل)
ویژگی‌های حوضه: ویژگی‌های حوضه
توالی: الگو:RKolva
رود سوخوتیل (انگلیسی: Sukhotyl) یک رودخانه در جمهوری کومی کشور روسیه است.
فهرست پرندگان در خطر انقراض

در دسامبر ۲۰۱۹، اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت (IUCN) 460 گونه پرندگان در خطر انقراض را فهرست کرد. از همهٔ گونه‌های پرندگان ارزیابی‌شده، ۴ درصد در فهرست در معرض خطر انقراض قرار دارند. هیچ زیرجمعیت پرنده‌ای توسط IUCN ارزیابی نشده است.
برای اینکه گونه‌ای توسط IUCN در معرض خطر انقراض در نظر گرفته شود، باید معیارهای کمی مشخصی را داشته باشد که برای طبقه‌بندی گونه‌های در معرض «خطر بسیار بالای انقراض» طراحی شده‌اند. گونه‌های در معرض خطر انقراض که معیارهای کمی را برای گونه‌های در معرض خطر برآورده می‌کنند، با خطر بیشتری مواجه هستند. پرندگان در بحران انقراض به‌طور جداگانه فهرست شده‌اند. ۶۸۳ گونه از پرندگان در خطر انقراض یا در بحران انقراض هستند.
علاوه بر این، ۵۳ گونه پرنده (۰٫۴۸٪ از آنهایی که ارزیابی شده‌اند) به عنوان کمبود داده فهرست شده‌اند، به این معنی که اطلاعات کافی برای ارزیابی کامل وضعیت حفاظت وجود ندارد. طبق IUCN، از آنجایی که این گونه‌ها معمولاً پراکنش و/یا جمعیت‌های کوچکی دارند، ذاتاً احتمالاً در معرض خطر هستند. در حالی که ردهٔ کمبود داده نشان می‌دهد که هیچ ارزیابی از خطر انقراض گونه‌ها انجام نشده است، IUCN خاطرنشان می‌کند که ممکن است مناسب باشد که به آن‌ها «به همان درجه توجهی که گونه‌های در معرض تهدید است، حداقل تا زمانی که وضعیت آنها ارزیابی شود» مناسب باشد. .
تندیس زرین بهترین کارگردانی جشن سینمای ایران
فهرست برندگان بهترین کارگردانی

| ن ب وجشن سینمای ایران | ن ب وجشن سینمای ایران |
| --- | --- |
خانه سینمای ایران: خانه سینمای ایران
دوره‌ها:  ۱۳۷۶  ۱۳۷۷  ۱۳۷۸  ۱۳۷۹  ۱۳۸۰  ۱۳۸۱  ۱۳۸۲  ۱۳۸۳  ۱۳۸۴  ۱۳۸۵  ۱۳۸۶  ۱۳۸۷  ۱۳۸۸  ۱۳۸۹  ۱۳۹۰  ۱۳۹۳  ۱۳۹۴  ۱۳۹۵  ۱۳۹۶  ۱۳۹۷  ۱۳۹۸ 
جایزه‌ها:  تندیس زرین  دیپلم افتخار 
برندگان:  بهترین فیلم  بهترین کارگردانی  بهترین فیلم‌نامه  بهترین بازیگر زن  بهترین بازیگر مرد  بهترین بازیگر زن نقش مکمل  بهترین بازیگر مرد نقش مکمل  بهترین فیلم‌برداری  بهترین تدوین  بهترین موسیقی متن  بهترین چهره‌‌پردازی  بهترین طراحی هنری  بهترین صدا 
 رده:  رده
با یک نگاه

| با یک نگاه | با یک نگاه |
| --- | --- |
کارگردان: سرجو روبینی
تهیه‌کننده: کاتلیا استودیوز
نویسنده: سرجیو روبینی کارلا کاوالوتزی آنجلو پاسکوئینی
بازیگران: ریکاردو اسکامارچو سرجو روبینی ویتوریا پوچینی  کریستینا سرافینی
موسیقی: پینو دوناجو
فیلم‌بردار: ولادان رودوویچ
توزیع‌کننده: زیرو وان دیستربیوشنز
تاریخ‌های انتشار:  ۲۰۰۸ (۲۰۰۸)  
زبان: ایتالیایی 
با یک نگاه (ایتالیایی: Colpo d'occhio) فیلمی ایتالیایی به کارگردانی سرجو روبینی است که در سال ۲۰۰۸ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به ریکاردو اسکامارچو، سرجو روبینی و ویتوریا پوچینی اشاره کرد.
در سال ۲۰۰۸ میلادی، ریکاردو اسکامارچو بابت ایفای نقش در این فیلم، برندهٔ «جایزهٔ فلایانو» برای «بهترین بازیگر» شد.
مجموعه میدان راه‌آهن

| مجموعه میدان راه‌آهن | مجموعه میدان راه‌آهن |
| --- | --- |
نمایی از ساختمان ایستگاه راه‌آهن در جنوب میدان: نمایی از ساختمان ایستگاه راه‌آهن در جنوب میدان
نام: مجموعه میدان راه‌آهن
کشور: ایران
استان: استان تهران
شهرستان: تهران
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: مجموعه تاریخی، میدان
دیرینگی: دوره پهلوی اول
دورهٔ ساخت اثر: دوره پهلوی اول
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۳۶۳۹
تاریخ ثبت ملی: ۲۵ اسفند ۱۳۷۹
مجموعه میدان راه‌آهن مربوط به دوره پهلوی اول است و در تهران، خیابان پهلوی، میدان راه‌آهن تهران واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۷۹ با شمارهٔ ثبتِ ۳۶۳۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌ است.
دسترسی و ترابری

خیابان پهلوی
خیابان کارگر
خیابان شوش
ایستگاه راه‌آهن تهران
ایستگاه متروی راه‌آهن
ژاک کالون

| ژاک کالون | ژاک کالون |
| --- | --- |
عکسی از ژاک کالون در میدان بزرگ سابلون در بروکسل اثر پیتر یوهانسون: عکسی از ژاک کالون در میدان بزرگ سابلون در بروکسل اثر پیتر یوهانسون
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۱۹۳۰ مون، بلژیک
خاستگاه:  بلژیکی
درگذشته: ۷ فوریه ۲۰۲۲   (۹۱ سال) بروکسل، بلژیک
ژانر: موسیقی کلاسیک
پیشه(ها): آهنگساز، هنرپیشه، نویسنده، نقاش سورئال، متخصصِ واژه‌نگاشت
ژاک کالون (فرانسوی: Jacques Calonne‎؛ زادهٔ ۱۹۳۰ – ۷ فوریهٔ ۲۰۲۲) یک آهنگساز، هنرپیشه، نویسنده، نقاش سورئال و متخصصِ واژه‌نگاشت اهل بلژیک بود.
او دانش‌آموختهٔ «فرهنگستان سلطنتی هنرهای زیبا» در بروکسل بود.
بوته‌مرغ گینه نو

| بوته‌مرغ گینه نو> وضعیت حفاظت | بوته‌مرغ گینه نو> وضعیت حفاظت |
| --- | --- |
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: ماکیان‌سانان
تیره:: Megapodiidae
سرده:: Megapodius
گونه:: M. decollatus
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Megapodius decollatus Oustalet, 1878: Megapodius decollatus Oustalet, 1878
بوته‌مرغ گینه نو یا مگاپود گینه نو (نام علمی: Megapodius decollatus) گونه‌ای از پرندگان تیرهٔ مرغان پابزرگ (Megapodiidae) است که در گینه نو، بیشتر در نیمه شمالی یافت می‌شود. زیستگاه طبیعی آن جنگل‌های جلگه‌ای نمناک نیمه‌گرمسیری و جنگل‌های کوهستانی نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است. این گونه در گذشته با نام Megapodius affinis شناخته می‌شد، اما Roselaar، ۱۹۹۴ نشان داد که Megapodius affinis AB Meyer، ۱۸۷۴ به M. reinwardt اشاره دارد.
قدیس (فیلم ۱۹۹۷)

| قدیس | قدیس |
| --- | --- |
پوستر اصلی: پوستر اصلی
کارگردان: فیلیپ نویس
تهیه‌کننده: دیوید براون رابرت اوانس ویلیام جی. مک دونالد مک نوفلد
فیلمنامه‌نویس: جاناتان هنسلیچ وسلی استریک
بازیگران: وال کیلمر الیزابت شو راده شربه‌جیا هنری گودمن الون آرمسترانگ مایکل بایرنه راجر مور تامی فلاناگان ولیبور توپیچ
موسیقی: گریم رول
فیلم‌بردار: فیل میهیو
تدوین‌گر: تری رالینگز
شرکت تولید: مک نوفلد پرئودوکشنز ریشر اینترتاینمنت
توزیع‌کننده: پارامونت پیکچرز
تاریخ‌های انتشار:  ۴ آوریل ۱۹۹۷ (۱۹۹۷-۰۴-۰۴)  
مدت زمان: ۱۱۶ دقیقه
کشور: آمریکا
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۶۸ میلیون دلار
فروش گیشه: ۱۶۹٫۴ میلیون دلار
قدیس (انگلیسی: The Saint) یک فیلم اکشن، ماجراجویی و عاشقانه آمریکایی محصول سال ۱۹۹۷ به کارگردانی فیلیپ نویس، نویسندگی جاناتان هنسلی و وسلی استریک با بازی وال کیلمر در نقش اصلی، به همراه الیزابت شو و راده شیربجیجا است. خلاصه داستان فیلم حول محور شخصیت اصلی است که یک دزد فناوری پیشرفته و استاد مبدل است که در حالی که از نام مقدسان مختلفی استفاده می‌کند، تبدیل به یک ضد قهرمان می‌شود. او به‌طور متناقضی در دنیای زیرزمینی دزدی صنعتی و جاسوسی بین‌المللی زندگی می‌کند. این فیلم با باکس آفیس جهانی ۱۶۹٫۴ میلیون دلار، اجاره ۲۸٫۲ میلیون دلار و فروش مستمر دی‌وی‌دی به موفقیت مالی رسید. همچنین این فیلم در رتبه ۲۸ از ۳۰۳ فیلم برای سال ۱۹۹۷ قرار گرفت.
این فیلم بر اساس شخصیت سایمون تمپلار است که توسط لزلی چارتریس در سال ۱۹۲۸ برای مجموعه‌ای از کتاب‌های منتشر شده با عنوان «قدیس» منتشر شد که تا سال ۱۹۸۳ ادامه داشت.
بازیگران

وال کیلمر در نقش سایمون تمپلار
الیزابت شو در نقش دکتر اما راسل
راده شربه‌جیا در نقش ایوان پطرویچ ترتیاک
الون آرمسترانگ در نقش بازرس تیل
مایکل بایرنه در نقش ورشاگین
راجر مور در نقش گویندهٔ رادیو
یوگنی لازارو در نقش رئیس‌جمهور کارپف
ایرینا آپک سیمووا در نقش الکسا فرانکی فرانکوویچ
لو پری گونو در نقش ژنرال لئو اسکرالو
شارلوت کورنوول در نقش بازرس رابینو
تامی فلاناگان در نقش مرد صورت زخمی
اگور پازنکو در نقش مرد صورت خراش دار
آدام اسمیت در نقش سایمون تمپلار نوجوان
دیوید اشنایدر در نقش پیشخدمت بار
ویلیام هوپ در نقش مقام وزارت امور خارجه
ولیبور توپیچ
داستان

فیلم با یک گذشته نمایی شروع می‌شود. زمانی که سایمون تمپلار نوجوان در یک یتیم خانهٔ متعلق به کلیسای کاتولیک زندگی می‌کند اما به علت قوانین سخت گیرانهٔ کلیسا، از یتیم خانه فرار می‌کند. بعد از آن، در زمان حال، سایمون جوان تبدیل به یک سارق اطلاعات فوق حرفه‌ای شده‌است. وی قصد دارد تا زمانی که ۵۰ میلیون دلار به دست نیاورده است به مزدوری ادامه دهد اما بعد از آن دیگر برای همیشه خلاف را کنار بگذارد. وی برای دزدیدن یک میکرو چیپ از یک میلیاردر روسی به اسم ترتیاک اجیر می‌شود و مأموریت خود را با موفقیت به پایان می‌رساند اما ترتیاک که از مهارت وی شگفت زده شده‌است وی را برای سرقت فرمول تولید نوعی انرژی به نام «فوزیون سرد» از یک خانم دکتر فیزیکدان جوان انگلیسی به نام اِما راسل اجیر می‌کند. اما سایمون و اِما وارد یک رابطهٔ عاطفی می‌شوند…
بازخوردها

در راتن تومیتوز، این فیلم بر اساس ۴۶ نقد، ۳۰ درصد محبوبیت دارد. اجماع وب‌سایت‌ها می‌گوید: «قدیس به لطف وال کیلمر و الیزابت شو قابل تماشا است، اما فیلمنامه درهم‌آلود فیلم، باورپذیری را افزایش می‌دهد». در متاکریتیک، این فیلم بر اساس ۲۲ نقد، امتیاز ۵۵۰ از ۱۰۰ را به دست آورده‌است که نشان‌دهنده «نقدهای مختلط یا متوسط» است. تماشاگران مورد بررسی سینماسکور به فیلم نمره B+ در مقیاس A تا F دادند.
سینما در قزوین

مقالهٔ اصلی: قزوین
سینما در قزوین قدمتی نزدیک به یک سده دارد. شهر قزوین به علت راه‌اندازی سینمای تابستانه در گراند هتل در سال ۱۳۱۰ و نیز داشتن مهمانخانه سلطنتی یکی از نخستین شهرهای ایران است که فیلم در آن اکران شده‌است. در حال حاضر دو سینما به نام‌های مهتاب و بهمن در شهر قزوین فعال است.
تاریخچۀ سینما در قزوین

نخستین بار در قزوین در سال ۱۳۰۷ فیلم به نمایش درآمد. پس از آن در سال ۱۳۰۸ مقابل گراند هتل فیلم اکران شد. در این سال همچنین در مهمانخانه هتل پارس (معروف به سینما مایاک) فیلم به روی پرده رفت. در مدرسه ارامنه نیز گاهی فیلم نشان داده می‌شد که نام این محل را «سینما پاته» ذکر کرده‌اند.
اولین سالن سینما در قزوین در سال ۱۳۱۰ در کنار گراند هتل به نام «سینما تابستانه ایران» ساخته شد. سینما ایران تا چند سال پیش از انقلاب بهمن ۱۳۵۷ فعال بود و در آن زمان به علت آتش‌سوزی متروک شد و در حال حاضر در مجموعه باغ فرهنگی قزوین قرار گرفته و در حال بازسازی است.
از دیگر سالن‌های نمایش در قزوین می‌توان به سالن نمایش شهرداری یا بلدیه اشاره کرد که در زمان قاجاریه ساخته شد و در زمینۀ اجرای برنامه‌های کنسرت و نمایش فعال بود.
سینماهای کنونی قزوین

قزوین در حال حاضر دارای دو سینما به نام‌های مهتاب و بهمن است.
سینماهای کنونی قزوین > سینما مهتاب

سینما مهتاب در اسفند ۱۳۴۰ توسط هوشنگ بصیری راد در خیابان طالقانی با ظرفیت ۳۰۰ نفر در دو طبقه ساخته شد. نام این سینما در اوایل انقلاب به سینما ارشاد تغییر داده‌شد، اما پس از بازسازی در سال ۱۳۸۷ بار دیگر نام قدیمی خود را بازیافت. سینما مهتاب در حال حاضر تحت مالکیت خصوصی است و دارای دو سالن نمایش فیلم است که مجموعاً ۲۷۳ نفر ظرفیت دارند.
سینماهای کنونی قزوین > سینما بهمن

سینما بهمن قزوین در بلوار مدرس، روبروی بوستان ملت قرار دارد. این سینما دارای دو سالن مجزا در ظرفیت‌های ۲۰۰ و ۱۰۰ نفر است و تحت مالکیت حوزۀ هنری قزوین قرار دارد.
فیلم کوتاه در قزوین

با فعال شدن انجمن سینمای جوان در سال ۱۳۶۵ و حمایت از آموزش و تولید فیلم کوتاه و تأسیس دفتر این انجمن در قزوین، در این شهر نیز همزمان با شهرهای دیگر ایران نسلی از فیلم‌سازان و هنرمندان در حوزه سینمای کوتاه فعالیت خود را آغاز کردند و جوایز ملی و بین‌المللی متعددی را در این رابطه کسب نمودند. دفتر انجمن سینمای جوان قزوین از جمله دفاتر پیشرو و موفق کشور بوده و هر ساله استعدادهایی را به بدنۀ سینمای ایران معرفی می کند.
برخی از سینماگران قزوین که در حوزه فیلم کوتاه فعال هستند: حسن لطفی، ابوالفضل سروش‌مهر، حمید نجفی راد، محمدرضا تیموری، عطا مجابی، امیررضا جلالیان، شهرام رحیمی، گل‌اندام صفری، محسن آقالر، محمد عاشقی، فرامرز طواف، رضا غیاث، ناصر جهان‌تیغ و ...
در سینمای بلند حرفه‌ای نیز افراد نامداری اهل قزوین بوده‌اند از جمله: غلامحسین لطفی، منوچهر نوذری، زهره مجابی و...
ژیلبرتو نولتی

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادروز:  ۹ مهٔ ۱۹۴۱
زادگاه:  کوزانو میلانینو، ایتالیا
تاریخ مرگ:  ۲۸ آوریل ۲۰۲۴ (۸۲ سال)
محل مرگ:  فورلی، ایتالیا
قد:  ۱٫۷۷ متر (۵ فوت ۹ ۱⁄۲ اینچ)
پست:  مدافع
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۵۹–۱۹۶۱ |  باشگاه فوتبال آ.ث. میلان |  ۳ |  (۰) |
| ۱۹۶۱–۱۹۶۲ |  باشگاه ورزشی لاتزیو |  ۲۳ |  (۰) |
| ۱۹۶۲–۱۹۶۳ |  باشگاه فوتبال یوونتوس |  ۱۴ |  (۱) |
| ۱۹۶۳–۱۹۶۷ |  Milan |  ۷۲ |  (۲) |
| ۱۹۶۷–۱۹۶۸ |  باشگاه فوتبال سمپدوریا |  ۰ |  (۰) |
| ۱۹۶۸–۱۹۶۹ |  Lecco |  ۱۸ |  (۰) |
| ۱۹۶۹–۱۹۷۲ |  باشگاه فوتبال سورنتو کالچو |  ۷۵ |  (۶) |
| ۱۹۷۲–۱۹۷۳ |  Casertana |  ۳۴ |  (۰) |
| ۱۹۷۳–۱۹۷۶ |  Grosseto |  ۶۳ |  (۵) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
ژیلبرتو نولتی (انگلیسی: Gilberto Noletti؛ ۹ مهٔ ۱۹۴۱ – ۲۸ آوریل ۲۰۲۴) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سورنتو کالچو، باشگاه ورزشی لاتزیو، باشگاه فوتبال یوونتوس، باشگاه فوتبال سمپدوریا، و باشگاه فوتبال آ.ث. میلان اشاره کرد.
قهرمانان یکشنبه

| قهرمانان یکشنبه | قهرمانان یکشنبه |
| --- | --- |
کارگردان: ماریو کامرینی
تهیه‌کننده: ماریو کامرینی
نویسنده: فرانکو بروزاتی ماریو کامرینی انیو د کونچینی Lionello De Felice دینو ریسی
فیلمنامه‌نویس: ماریو کامرینی Lionello De Felice
بازیگران: رف ولونه مارچلو ماسترویانی کوستا گرکو پائولو استوپا فرانکو اینترلنگی جووانا اسکوتو انریکو ویاریزیو ارنو کریسا آدا دوندینی ماریزا مرلینی گالئاتسو بنتی ساندرو روفینی گولی‌یلمو بارنابو فرانکا تامانتینی سزار فانتونی Gianni Cavalieri ویتوریو پوتزو Emilio Carton النا وارتزی
موسیقی: آلساندرو چیکونینی
فیلم‌بردار: ماریو باوا
تدوین‌گر: آدریانا نوولی
تاریخ‌های انتشار:  ۱۹۵۳ (۱۹۵۳)  
مدت زمان: ۹۸ دقیقه
کشور: ایتالیا
زبان: ایتالیایی 
قهرمانان یکشنبه (ایتالیایی: Gli eroi della domenica) یک فیلم در سبک درام به کارگردانی ماریو کامرینی است که در سال ۱۹۵۳ منتشر شد.
داستان فیلم:

جینو بردی یک مهاجم وسط در تیم فوتبال در آستانه سقوط به دسته دوم است. دقیقاً قبل از یک مسابقه بسیار مهم، دختری که با او رابطه دارد به او پیشنهاد تقلب می‌کند. اما جینو این پیشنهاد را رد کرده و مانند یک آماتور شروع به بازی می‌کند. این در حالی است که عده‌ای به او مشکوک شده بودند.
بازیگران

رف ولونه
مارچلو ماسترویانی
کوستا گرکو
پائولو استوپا
فرانکو اینترلنگی
انریکو ویاریزیو
ارنو کریسا
ماریزا مرلینی
گالئاتسو بنتی
گولی‌یلمو بارنابو
سزار فانتونی
ویتوریو پوتزو
النا وارتزی
فرانکا تامانتینی
جووانا اسکوتو
ساندرو روفینی
لموریا

"لموریاً در ادبیات عرفان ناسیونالیست تامیل به عنوان کوماری کاندام که ماداگاسکار، جنوب هند و استرالیا را به هم متصل می‌کند (که بیشتر اقیانوس هند را پوشش می‌دهد).
لموریا (‎/lɪˈmjʊəriə/‎)، یا لیموریا، قاره‌ای بود که در سال ۱۸۶۴ توسط جانورشناس فیلیپ اسکلاتر پیشنهاد شد، نظریه‌ای که در زیر اقیانوس هند غرق شده است، که سپس توسط علوم خفیه در گزارش‌های فرضی خاستگاه بشری تصاحب شد. این نظریه با کشف زمین‌ساخت صفحه‌ای و رانش قاره‌ای در سدهٔ بیستم بی‌اعتبار شد.
این فرضیه به عنوان توضیحی برای حضور فسیل‌های لمور در ماداگاسکار و شبه قاره هند ارائه شد، اما نه در قاره آفریقا یا خاورمیانه بود. پیشنهاد زیست‌شناس ارنست هکل در سال ۱۸۷۰ مبنی بر اینکه لموریا می‌تواند خانه اجدادی انسان باشد، باعث شد که این فرضیه از محدوده زمین‌شناسی و جغرافیای جانوران خارج شود و محبوبیت آن را خارج از چارچوب جامعه علمی تضمین کند.
نقشه‌ای که خاستگاه "۱۲ نوع مرد" را از Lemuria (1876) توصیف می‌کند.
نشان قلمرو بریتانیایی اقیانوس هند با کتیبه (به لاتین) "Limuria is in our charge/ trust".
پس از کسب مقبولیت در جامعه علمی، مفهوم لموریا در آثار دیگر پژوهشگران ظاهر شد. ارنست هکل، آرایه‌شناس داروینی، لموریا را به عنوان توضیحی برای نبود " حلقه‌های گمشده " اولیه انسانی در پیشینهٔ فسیلی پیشنهاد کرد. به گفتهٔ منبع دیگری، هکل این تز را پیش از اسکلتر، بدون استفاده از نام «لموریا» مطرح کرده است.