رضا مهماندوست
اختلاف با فدراسیون تکواندو > هادی ساعی

مهماندوست در ۲۹ اسفند ۱۳۹۰ مدعی شد، هادی ساعی برای گرفتن رأی در انتخابات آیندهٔ شورای اسلامی شهر تهران از برکناریش استفاده کرده و تیم ملی تکواندو را در اختیار خود گرفته‌است.
اندکی پیش از برکناری مهماندوست، هادی ساعی در شهریور ۱۳۹۰ با انتقاد از رضا مهماندوست اظهار داشت: «برخی افراد از حضورم در سالن مسابقات احساس خطر می‌کنند، اما خیالشان راحت دنبال سرمربی‌گری تیم ملی نیستم و نیازی به چسباندن پوسترم در سالن‌های مختلف ندارم … مهماندوست جایگاهش را دوست دارد، اما در کشورمان بهتر از او هم داریم.» مهماندوست در پاسخ گفت: بهتر است هادی وارد حاشیه نشود.
او در مورد ساعی گفت: «پای هادی نشستم و بزرگ‌ترین قمار زندگی‌ام را روی او داشتم، هادی؟ بله هادی ساعی. یادتان نیست روزی که در بازی‌های آسیایی به حریف افغانی‌اش باخت؟ هادی همان‌جا تمام شده بود و می‌شد بایگانی‌اش کرد؛ اما من یک ریسک بزرگ کردم تا او به حقش برسد. بردمش به وزن بالاتر، کاری که همه با انجامش مخالف بودند؛ همه از رئیس فدراسیون تا دبیرش می‌گفتند: این چه تصمیمی است که انجام می‌دهی رضا؟ هادی نمی‌تواند در این وزن مبارزه کند. می‌رود شکست می‌خورد. ولی من پای او ایستادم و دیدید که با مدال طلای هادی بود که کاروان ایران از رسوایی در المپیک پکن نجات پیدا کرد.»
پس از کسب عنوان دهمی مشترک تکواندوی ایران با گابن در المپیک لندن، هادی ساعی مدیر وقت فنی تیم ملی بدون پذیرش مسئولیت شکست تیم ایران، گفت: «تأکید می‌کنم که مربیان ایرانی خوب برای حضور در تیم ملی تکواندو زیاد داریم.» او افزود: «با مهماندوست هم همین نتیجه را می‌گرفتیم، وی در مورد انتخاب وزن من (۸۰ -) برای اعزام به المپیک پکن اشتباه کرد و یک مدال مسلم دیگر را با غرض ورزی از تیم ملی گرفت.»
مهماندوست پس از پایان بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ با اشاره به زوایای فنی تیم اعزامی گفت: «اگر بودم دو طلا می‌گرفتیم، دوست دارم الان از آقای هادی ساعی بپرسم، شما آمدی در المپیک هم حاضر شدی. حالا از کاری که کردی راضی هستی پسر؟ من یک عمر برایت زحمت کشیدم، آخرش اینی شد که دیدی! الان چه حرفی داری که بگویی؟! همه کار کردی که در راًس کار باشی، الان هستید؛ اما حالا که هستید و مدال‌های‌مان سوخت شده از کارتان راضی هستید؟ !»
رضا مهماندوست در واکنش به اظهارات ساعی در دی سال ۱۳۹۴ که گفته بود، مهماندوست علاقه و اعتقادی به حضور او در المپیک پکن حتی بعد از بردن انتخابی‌ها نداشت، بیان کرد: «ساعی را به خدا واگذار می‌کنم، اجازه شب زنده‌داری و بی‌انضباطی به او ندادم تا موفق شود؛ ساعی در آن مقطع در چندین رقابت باخته و ناک‌اوت شده بود و شرایط روحی مناسبی نداشت، ولی به او قول دادم تا المپیک وی را روی فرم بیاورم …»
ساعی پس از المپیک پکن در ۱۵ شهریور ۱۳۸۷ در گفت وگو با ایسنا گفته بود: «به مهماندوست اعتقاد داشتم و دَه ماه با هم زندگی کردیم … در بحث استاد و شاگردی از مهماندوست درس‌ها یادگرفته‌ام … در مسابقه با حریف چینی که سر و صدای تماشاگران چینی سالن را پر کرده بود، کاملاً متمرکز به مسابقه و راهنمایی‌های مربی بودم. حتی سعی می‌کردم جایم را عوض کنم تا با دیدن اشاره‌های او، مسابقه را به خوبی اداره کنم. چنین ارتباطی بین من و مهماندوست وجود دارد …»
مهماندوست، هادی ساعی را فاقد شاخصه‌های لازم فنی و مدیریتی برای ریاست فدراسیون دانست و گفت: «او در حد و اندازه‌های رئیس فدراسیونی نیست؛ ساعی فقط یک قهرمان بوده و هیچ سابقهٔ اجرایی ندارد، حتی سابقهٔ فنی یعنی سابقهٔ مربی‌گری نیز ندارد. عضویت شورای شهر چه ربطی به ورزش دارد؟!»
او در اسفند ۱۴۰۰ در واکنش به پیشنهاد ساعی برای حضور در سرمربی‌گری تیم ملی ایران بیان داشت: «ایران مربیان بسیار خوبی دارد که نیازی به من نیست. ضمن اینکه من با فدراسیون تکواندو آذربایجان تا بازی‌های المپیک پاریس تعهد کاری دارم.»
«اکنون ورزش کاملاً حرفه‌ای است و تعارفی وجود ندارد … در حال حاضر ایران مربیان زیادی در تکواندو دارد که قطعاً از من بهتر هستند. مشکل مدیریتی هم که برطرف شده و مطمئن هستم تیم ملی ایران به اوج بازمی‌گردد.»