stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
اسفراکس
دید کلی > مأموریت

اسفراکس از یک طیف‌نورسنج برای نقشه‌برداری از تمام آسمان در طیف فروسرخ در طول موج ۰٫۷۵ تا ۵٫۰ میکرومتر استفاده می‌کند. این دستگاه از یک ابزار با حالت مشاهده واحد و بدون قطعات متحرک برای نقشه‌برداری از کل آسمان (در ۹۶باند رنگی مختلف، که بسیار فراتر از وضوح رنگ نقشه‌های پیشین تمام آسمان است) چهار بار در طول مأموریت اسمی ۲۵ ماهه خود استفاده می‌کند. تکنولوژی حیاتی این دستگاه یک فیلتر متغیر خطی است که با عنوان آرایه طیفی تصویربرداری خطی اتالون (LEISA) در مأموریت نیو هورایزنز معرفی شده است.
اسفراکس کهکشان‌ها را با توجه به مقدار انتقال به سرخ دسته‌بندی خواهد کرد و بدین ترتیب طبقه‌بندی تقریباً ۴۵۰ میلیون کهکشان و تطبیق طیف‌های اندازه‌گیری شده در کتابخانه‌ای از الگوهای کهکشانی را انجام خواهد داد. اسفراکس به‌طور ویژه، سیگنال‌های نور درون هاله‌ای و دوره بازیونیده‌شدن را بررسی خواهد کرد و با این کار به بررسی عواملی که باعث تورم اولیه کیهان شده است، کشف منشأ و تاریخ کهکشان‌ها و کشف منشأ آب در منظومه‌های سیاره‌ای می‌پردازد.
اسفراکس مأموریت‌های نقشه‌برداری و طیف‌سنجی فضاپیمای اقلیدس و تلسکوپ فضایی نانسی گریس رومن که در حال ساخت است را تکمیل خواهد کرد. اطلاعات انتقال به سرخ با دقت بالا کهکشان‌های پیش‌زمینه که توسط اسفراکس تهیه خواهد شد و مطابقت آن‌ها با اندازه‌گیری‌های عدسی گرانشی ضعیف کهکشان‌های پس‌زمینه که توسط فضاپیمای اقلیدس و تلسکوپ فضایی نانسی گریس رومن تهیه می‌شود، امکان اندازه‌گیری مستقیم توزیع ماده تاریک اطراف کهکشان‌های پیش‌زمینه را فراهم می‌کند. نقشه‌برداری انتقال به سرخ کم توسط اسفراکس امکان اندازه‌گیری عمدتاً مستقل بارامترهای تورم کیهانی را فراهم کرده و بنابراین یک خط شواهد جدید ارائه می‌کنند.
دید کلی > فضاپیما/تلسکوپ

قطر دهانه تلسکوپ آینه سه‌گانه اسفراکس ۲۰ سانتی‌متر با میدان دید 3.5° × ۱۱° و شش آرایه آشکارساز نوری 2K × 2K از جنس تلورید کادمیوم جیوه (HgCdTe) است. هر آرایه صفحه کانونی 2K × 2K با یک فیلتر متغیر خطی پوشانده شده است که پاسخ باند باریک با مرکز باند را با مرکز نواری که در امتداد یک محور آرایه تغییر می‌کند، فراهم می‌سازد. اسفراکس طیف‌ها را از طریق نوردهی‌های متعدد به‌دست می‌آورد و یک منبع معین را در موقعیت‌های متعدد در میدان دید قرار می‌دهد که در طول‌موج‌های متعدد با اشاره مجدد فضاپیما اندازه‌گیری می‌شود.
فضاپیما و تلسکوپ اسفراکس توسط شرکت هوا فضا و فناوری بال تولید می‌شود در حالی که محموله توسط آن توسط مؤسسه فناوری کالیفرنیا (Caltech) و آزمایشگاه پیش‌رانش جت ناسا در حال توسعه است. مؤسسه اخترشناسی و علوم فضایی کره پشتیبانی‌های بیشتر را در زمینه محفظه آزمایش برودتی غیر پروازی ارائه خواهد کرد.
انیمیشنی که طرح اولیه SPHEREx را نشان می‌دهد.
سپر فوتون خارجی SPHEREx
باشگاه فوتبال پورتوریکو

باشگاه فوتبال
Football club
باشگاه فوتبال پورتوریکو یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای مستقر در بایامون، پورتوریکو بود. این تیم که در سال ۲۰۱۵ تأسیس شد، در لیگ فوتبال آمریکای شمالی (ان‌ای‌اس‌ال)، دومین سطح فوتبال آمریکا، بازی کرد. این تیم اولین بار در فصل پاییز ۲۰۱۶ شروع به کار کرد. این تیم بازی‌های خانگی خود را در ورزشگاه خوان رامون لوبریل انجام می‌داد تا اینکه در سپتامبر ۲۰۱۷ ورزشگاه به شدت توسط توفند ماریا آسیب دید. این تیم آخرین بار در فصل ۲۰۱۷ ان‌ای‌اس‌ال بازی کرد.
باشگاه فوتبال پتروتیلا

Football club
باشگاه فوتبال پتروتیلا یک باشگاه فوتبال هندوراسی از تیلا، استان آتلانتیدا بود.
دستاوردها

لیگ برتر: ۱ نایب قهرمانی
لیگ دسته دوم: ۲ قهرمانی، ۱ نایب قهرمانی
منطقه اوبوک

مکان در 23x15px|border |alt=|link= جیبوتی
| منطقه اوبوک | منطقه اوبوک |
| --- | --- |
منطقه: منطقه
موقعیت منطقه اوبوک در نقشه: موقعیت منطقه اوبوک در نقشه
مختصات: ۱۱°۵۸′ شمالی ۴۳°۱۸′ شرقی﻿ / ﻿۱۱٫۹۶۷°شمالی ۴۳٫۳۰۰°شرقی﻿ / 11.967; 43.300: مختصات: ۱۱°۵۸′ شمالی ۴۳°۱۸′ شرقی﻿ / ﻿۱۱٫۹۶۷°شمالی ۴۳٫۳۰۰°شرقی﻿ / 11.967; 43.300
پایتخت: اوبوک
مساحت: مساحت
 • کل: ۴٬۷۰۰ کیلومتر مربع (۱۸۰۰ مایل مربع)
جمعیت (2015): جمعیت (2015)
 • کل: ۴۲٬۲۷۷
 • تراکم: ۹٫۰/کیلومتر مربع (۲۳/مایل مربع)
کد ایزو ۳۱۶۶: DJ-OB
منطقه اوبوک (به عربی: إقلیم أوبوک) یک منطقه در جیبوتی است که در جیبوتی واقع شده‌است.
خصوصیات

منطقه اوبوک ۴٬۷۰۰ کیلومترمربع مساحت و ۴۲٬۲۷۷ نفر جمعیت دارد.
حسین جهانبانی

حسین جهانبانی (۱۳۰۲–۱۳۹۵) سپهبد نیروی زمینی شاهنشاهی ایران، آجودان مخصوص شاه، برادر سپهبد نادر جهانبانی و از امضا کنندگان اعلامیه بی‌طرفی ارتش در ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ بود.
او در دادگاه او روز ۲۸ بهمن دستگیر و در دادگاه انقلاب به حبس ابد محکوم شد اما با گذشت ۷ سال از زندانش، مشمول عفو رهبری و آزاد شد. جهانبانی در سالهای پایانی عمرش برای معالجه به پاریس رفته و در سال ۱۳۹۶ در پاریس درگذشت.
حسین جهانبانی فرزند سپهبد امان‌الله جهانبانی بود و برادران او سرلشکر حمید جهانبانی، ناخدا یکم پرویز جهانبانی، سپهبد نادر جهانبانی نیز در ارتش فعالیت داشتند.
باشگاه فوتبال پلاتینوم (سنت لوسیا)

با باشگاه فوتبال پلاتینوم اشتباه نشود.
Football club
باشگاه فوتبال پلاتینوم یک باشگاه سنت لوسیایی مستقر در ویو فورت است که در دسته اول سنت لوسیا بازی می‌کند.
منطقه جنوب برزیل

مکان در 23x15px|border |alt=|link= برزیل
| منطقه جنوب Região Sul | منطقه جنوب Região Sul |
| --- | --- |
منطقه: منطقه
Location of South Region in Brazil: Location of South Region in Brazil
مختصات: ۲۵°۲۶′ جنوبی ۴۹°۱۶′ غربی﻿ / ﻿۲۵٫۴۳۳°جنوبی ۴۹٫۲۶۷°غربی﻿ / -25.433; -49.267: مختصات: ۲۵°۲۶′ جنوبی ۴۹°۱۶′ غربی﻿ / ﻿۲۵٫۴۳۳°جنوبی ۴۹٫۲۶۷°غربی﻿ / -25.433; -49.267
ایالت: پارانا، ریو گرانده جنوبی و سانتا کاتارینا
مساحت: مساحت
 • منطقه: ۵۷۶٬۴۰۹٫۶ کیلومتر مربع (۲۲۲۵۵۳٫۰ مایل مربع)
 • رتبه: ۵
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰)
 • منطقه: ۲۹۰۱۶۱۱۴
 • رتبه: ۳
 • تراکم: ۵۰/کیلومتر مربع (۱۳۰/مایل مربع)
  • رتبه: ۲
 • شهری: ۸۲٪
تولید ناخالص داخلی: تولید ناخالص داخلی
 • سال: 2008
 • مجموع: R$۶۷۲٬۱ میلیارد (۲)
 • Per capita: R$ ۲۴٬۳۸۲ (۲)
شاخص توسعه انسانی: شاخص توسعه انسانی
 • سال: ۲۰۰۵–۲۰۰۷
 • Category: 0.890 – high (۱)
 • امید به زندگی: ۷۷.۲ سال (۱)
 • مرگ‌ومیر نوزادان: ۷٫۷ در ۱۰۰۰ (۵)
 • باسوادی: 97.3% (۱)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۰۳ (BRT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۰۲ (BRST)
منطقه جنوب برزیل (به پرتغالی: South Region, Brazil) یک منطقه در برزیل است.
خصوصیات

منطقه جنوب برزیل ۵۷۶٬۴۰۹٫۶ کیلومترمربع مساحت و ۲۹٬۰۱۶٬۱۱۴ نفر جمعیت دارد.
جمعیت‌شناسی

| شهر | ایالت | جمعیت (۲۰۱۰) |
| --- | --- | --- |
| کوریتیبا |  پارانا، برزیل | ۱٬۷۵۱٬۹۰۷ |
| پورتو الگره |  ریو گرانده دو سول | ۱٬۴۰۹٬۳۵۱ |
| جوینویل |  سانتا کاتارینا | ۵۱۵٬۲۸۸ |
| لوندرینا |  پارانا، برزیل | ۵۰۶٬۷۰۱ |
| کاشیاس دو سو |  ریو گرانده دو سول | ۴۳۵٬۵۶۴ |
| فلوریانوپلیس |  سانتا کاتارینا | ۴۲۱٬۲۴۰ |
| مارینگا |  پارانا، برزیل | ۳۵۷٬۰۷۷ |
| پلوتاس |  ریو گرانده دو سول | ۳۲۸٬۲۷۵ |
| کانواس |  ریو گرانده دو سول | ۳۲۳٬۸۲۷ |
| پونتا گروسا |  پارانا، برزیل | ۳۱۱٬۶۱۱ |
| بلومنائو |  سانتا کاتارینا | ۳۰۹٬۲۱۴ |
:
جمعیت‌شناسی > ترکیب نژادی

| رنگ پوست/نژاد (۲۰۰۸) | رنگ پوست/نژاد (۲۰۰۸) |
| --- | --- |
سفید پوست: ۷۸٫۶۵٪
دو رگه (قهوه‌ای): ۱۶٫۹۸٪
سیاه پوست: ۳٫۵۰٪
زرد پوست: ۰٫۴۹٪
بومی‌های برزیل: ۰٫۳۱٪
اعلام نشده: ۰٫۰۶٪
:
چیتال (سرده)

| چیتال | چیتال |
| --- | --- |
چیتال: چیتال
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پستانداران
تیره:: گوزنان
زیرخانواده:: Cervinae
سرده:: Axis چارلز همیلتون اسمیت، ۱۸۲۷
گونه نماد: گونه نماد
گوزن خال‌دار یا چیتال یوهان کریستیان پالیگ اریکسل‌بن، ۱۷۷۷: گوزن خال‌دار یا چیتال یوهان کریستیان پالیگ اریکسل‌بن، ۱۷۷۷
گونه: گونه
 See text:  See text
چیتال یا آکسیس (به انگلیسی: Axis) سرده‌ای از گوزن‌ها است که در جنوب و جنوب شرقی آسیا یافت می‌شود. بر اساس تعریف اکثر منابع معتبر، چهار گونه در این جنس قرار دارند. سه مورد از این چهار گونه به نام گوزن گراز یا گوزن خوک‌مانند (Hog deer) شناخته می‌شوند. نام این جنس از واژه‌ای گرفته شده که در کتاب تاریخ طبیعی نوشته پلینیوس آمده است.
گونه‌ها

بر اساس نسخه سوم کتاب گونه‌های پستانداران جهان از سال ۲۰۰۵، که همچنین توسط انجمن پستانداران‌شناسی آمریکا نیز مورد تأیید قرار گرفته است، چهار گونه در جنس چیتال یا آکسیس قرار دارند. این چهار گونه به دو زیرجنس تقسیم می‌شوند: آکسیس که شامل گوزن چیتال است و هیلافوس (Hyelaphus) که سه گونه دیگر را در بر می‌گیرد.
| تصویر | نام علمی | نام مشترک | توزیع |
| --- | --- | --- | --- |
|  | چیتال | چیتال، گوزن خال‌دار، یا گوزن آکسیس | شبه قاره هند، از جمله سریلانکا |
|  | گوزن کالامیایی | گوزن کالامیان | جزایر کالامیان در پالاوان، فیلیپین |
|  | گوزن باویان | گوزن باویان یا گوزن کوهل | جزیره باوئان در اندونزی |
|  | گوزن خوکی هندی | گوزن خوک‌مانند یا گوزن گراز | دشت‌های شمالی شبه قاره هند تا میانمار، بخش‌هایی از هندوچین |
حسین عباس‌زاده امامی

| حسین امامی راد | حسین امامی راد |
| --- | --- |
پس از: محمد دهقان
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: حسین امامی‌راد دی‌ماه ۱۳۵۵ خورشیدی چناران، ایران
دکتر امامی: دکتر امامی
حزب سیاسی: اصولگرا
خویشاوندان: شهید عباسعلی عباس زاده امامی(پدر)
تحصیلات: دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی و کارشناسی حقوق از تحصیلات واقعی وی و همچنین دانشگاه ایشان اطلاعاتی در دسترس نیست
پیشه: نمایندهٔ دورهٔ یازدهم مجلس شورای اسلامی  نمایندهٔ دورهٔ دوازدهم  مجلس شورای اسلامی
حسین امامی راد  نمایندهٔ دورهٔ یازدهم و دوازدهم مجلس شورای اسلامی است. او توانست در یازدهمین انتخابات مجلس شورای اسلامی برای دومین‌بار، از حوزه انتخابیه چناران، طرقبه‌شاندیز و گلبهار از استان خراسان رضوی انتخاب گردد. حسین امامی راد در مجلس یازدهم رئیس فراکسیون مبارزه با فساد بود و هم اکنون عضو کمیسیون آموزش، تحقیقات و فناوری مجلس شورای اسلامی می‌باشد.
تپه شتر

| 0 | 1 |
| --- | --- |
یک استوپا در تپه شتر: یک استوپا در تپه شتر
موقعیت در افغانستانموقعیت روی نقشه افغانستانتپه شتر (گنداره)موقعیت روی نقشه گندارهتپه شتر (South Asia)موقعیت روی نقشه South Asia: موقعیت در افغانستانموقعیت روی نقشه افغانستانتپه شتر (گنداره)موقعیت روی نقشه گندارهتپه شتر (South Asia)موقعیت روی نقشه South Asia
مختصات: ۳۴°۲۱′۵۸″شمالی ۷۰°۲۸′۰۸″شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۳۶۶۰۴۱°شمالی ۷۰٫۴۶۸۹۸۱°شرقی﻿ / 34.366041; 70.468981
گونه: صومعهٔ بودایی
تاریخ: تاریخ
ساخته‌شده: سدهٔ یکم پیش از میلاد
رهاشده: سدهٔ نهم میلادی
سر یک بودا یا بوداسف، روبه‌رو (قرن چهارم-پنجم میلادی)، احتمالاً از حدا، تپه شتر.
بودای نشسته، تپه شتر (طاقچه V1).
تپه شتر یک صومعه بزرگ سَرواستیوادی در نزدیکی هده، در جلال‌آباد افغانستان بود و اکنون یک مکان باستانی است. به گفته باستان‌شناس ریموند آلچین، محل تپه شتر نشان می‌دهد که هنر یونانی-بودایی گَنداره مستقیماً از هنر یونانی‌مآب بلخ باستان (باختر)، همان‌طور که در آی‌خانم دیده می‌شود، نشأت گرفته است.
محل تپه شتر در سال ۱۹۹۲ پس از آتش‌سوزی تخریب و غارت شد.
تحلیل سبکی

با توجه به سبک اشیاء یافت شده در تپه شتر، به ویژه پیکره‌های گلی، آلچین معتقد است که یا هنرمندان باختری آمده و برای صومعه‌های بودایی کار می‌کردند، یا اینکه هنرمندان محلی «کاملاً با هنر هلنیستی آشنا» شده بودند. این نظر توسط باستان‌شناسی که این مکان را کاوش کرده است، طرزی، تأیید شد: «با توجه به آخرین اکتشافات، دیگر هیچ شکی در مورد تداوم گذشته هنری یونانی-باختری وجود ندارد.» به گفته طرزی، تپه شتر، با مجسمه‌های گلی مربوط به قرن دوم میلادی، «حلقه گمشده» بین هنر هلنیستی باختری و مجسمه‌های گچی بعدی یافت شده در هده، که معمولاً مربوط به قرن ۳ تا ۴ میلادی هستند، را نشان می‌دهد. مجسمه‌های تپه شتر همچنین با بسیاری از مجسمه‌های اولیه بودایی یافت شده در گندهارا معاصر هستند.
به‌طور سنتی، هجوم هنرمندان آشنا به هنر هلنیستی به مهاجرت جمعیت‌های یونانی از شهرهای یونانی-باختری آی‌خانم و تخت سنگین نسبت داده شده است. طرزی همچنین اظهار داشت که جمعیت‌های یونانی در دشت‌های جلال‌آباد، که شامل هده می‌شد، در اطراف شهر هلنیستی دیونیزوپولیس مستقر بودند و آنها مسئول آفرینش‌های بودایی تپه شتر در قرن دوم میلادی بودند.
گاهشماری

به گفته باستان‌شناس زمریالی طرزی، اولین دوره پیش از صومعه تپه شتر مربوط به سلطنت شاه هندوسکایی آزس دوم (۳۵–۱۲ قبل از میلاد) است. اولین دوره بودایی به سلطنت شاه کوشانی هوویشکا (۱۵۵–۱۸۷ میلادی) برمی‌گردد. این دوره به ویژه مربوط به ایجاد ویهارا و طاقچه‌های ۱، ۲ و ۳ است. دوره پس از واسودوا اول تا آخرین کوشانیان (۲۲۵–۳۵۰ میلادی) شاهد ایجاد طاقچه سیزدهم بود. پس از کوشانیان، دوره‌ای از این مکان مربوط به کیداریان (قرن ۴ تا ۵ میلادی) است. این مکان حدود ۲۵۰ سال، از حدود ۵۰۰ تا ۷۵۰ میلادی غیرفعال بود. آخرین دوره فعالیت پس از آن، تنها با مرمت‌ها مشخص شد، قبل از تخریب این مکان توسط آتش‌سوزی در قرن نهم میلادی. این دوره به شرح زیر ساختار یافته است:
تپه شتر I: شاه هندوسکایی آزس دوم (۳۵–۱۲ قبل از میلاد)
تپه شتر II: شاه کوشانی هوویشکا (۱۵۵–۱۸۷ میلادی). ویهارا و طاقچه‌های V1، V2 و V3
تپه شتر III: (۱۸۷–۱۹۱ میلادی)
تپه شتر IV: واسودوا اول (۱۹۱–۲۲۵ میلادی)
تپه شتر V: آخرین کوشانیان (۲۲۵–۳۵۰ میلادی)
تپه شتر VI: کیداریان (۳۵۰–۴۵۰ میلادی)
تپه شتر VII: قرن پنجم
تپه شتر VIII: قرن ششم. مربوط به دوره اول تپه تپه کلان.
وقفه (قرن ۶ تا ۸)
تپه شتر IX: اواسط قرن هشتم تا قرن نهم. تخریب توسط آتش‌سوزی
کاوش

این صومعه توسط یک تیم باستان‌شناسی تماماً افغان حفاری شد. این حفاری مجسمه‌های متعددی را در یک محیط باستان‌شناسی دست نخورده به دست آورد که بینش‌های زیادی در مورد هنر منطقه ارائه می‌دهد. یک استوپا در حیاط اصلی حفاری شد.
یک سکه از پادشاه هندویونانی مناندر در ویرانه‌ها پیدا شد، اما فراوانی یافته‌های سکه کوشانی نشان می‌دهد که تاریخ اصلی این مکان قرن چهارم میلادی است.
تپه شتر دارای تندیس‌های زیبایی به سبک هلنیستی بود، به ویژه یک بودای نشسته که توسط هراکلس-واجراپانی و یک زن تایکی مانند که یک شاخ فراوانی را در دست دارد، احاطه شده است، که اکنون تخریب شده است (طاقچه V2). یکی دیگر از آنها دارای یک همراه است که یادآور پرتره اسکندر مقدونی است. بوردمن اظهار داشت که این مجسمه در منطقه ممکن است «یک مجسمه اولیه بودایی به سبک هندویونانی» باشد. بسیاری از مجسمه‌ها نمایش‌های سه‌بعدی در تمام‌نما هستند، نمونه‌ای نادر در منطقه هده، که سبک تپه شتر را به هنر هلنیستی بلخ و غارهای بودایی سین کیانگ مانند غارهای موگائو مرتبط می‌کند، که احتمالاً مستقیماً از اینها الهام گرفته شده است.
طاقچه‌های مختلف صحنه‌هایی از بودا را نشان می‌دهند که توسط همراهان احاطه شده‌اند (به ویژه طاقچه‌های V1، V2، V3). طاقچه سیزدهم یا «طاقچه آبی» نیز مجسمه‌سازی در تمام‌نما را نشان می‌دهد و ناگا کالیکا را به تصویر می‌کشد که موفقیت بودیساتوا را در رسیدن به روشنایی پیش‌بینی می‌کند. این طاقچه مربوط به دوره ۲۵۰–۳۵۰ میلادی است و احتمالاً با مجسمه‌های گلی معبد دوم در پنج‌کند همزمان است. این مجسمه‌ها از گل ساخته شده‌اند، در حالی که مجسمه‌های بعدی که با گچ قالب‌گیری شده‌اند نیز در این مکان دیده می‌شوند.
منطقه براتیسلاوا

مکان
| منطقه براتیسلاوا Bratislavský kraj | منطقه براتیسلاوا Bratislavský kraj |
| --- | --- |
منطقه: منطقه
  پرچمنشان:   پرچمنشان
موقعیت منطقه براتیسلاوا در نقشه: موقعیت منطقه براتیسلاوا در نقشه
مختصات: مختصات: طول جغرافیایی وارد نشده‌است {{#coordinates:}}: عرض جغرافیایی نامعتبر: مختصات: مختصات: طول جغرافیایی وارد نشده‌است {{#coordinates:}}: عرض جغرافیایی نامعتبر
مرکز: براتیسلاوا
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٬۰۵۳ کیلومتر مربع (۷۹۳ مایل مربع)
بیشترین ارتفاع: ۷۵۴ متر (۲۴۷۴ فوت)
کمترین ارتفاع: ۱۲۳ متر (۴۰۴ فوت)
جمعیت (2014-12-31): جمعیت (2014-12-31)
 • کل: ۶۲۵٬۱۶۷
 • تراکم: ۳۰۰/کیلومتر مربع (۷۹۰/مایل مربع)
کد ایزو ۳۱۶۶: SK-BL
وبگاه: www.region-bsk.sk
منطقه براتیسلاوا (به لاتین: Bratislava Region) یک منطقه در کشور اسلواکی است که شهر براتیسلاوا مرکز آن است.
خصوصیات

منطقه براتیسلاوا ۲٬۰۵۳ کیلومترمربع مساحت و ۶۲۵٬۱۶۷ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده

شهر شانگهای خواهرخواندهٔ منطقه براتیسلاوا هست.
ترکی بن عبدالعزیز السدیری

ترکی بن عبدالعزیز السدیری (المحطنی)، شاعر سعودی، متولد ۲۶ نوامبر ۱۹۷۵–۲۳ ذی القعده ۱۳۹۵. در شهر ریاض پادشاهی عربستان سعودی است. او پسر بزرگ شاهزاده عبدالعزیز و مادرش نوف است و خواهر و برادری ندارد. او در اوایل زندگی به نام مستعار (المحنه) معروف بود که به معنای خوشحال یا خوشحال از زندگی است.
ویژگی شعر او سهولت و لطافت بیان و تصویرسازی است و با هنرمندان زن و مرد متعددی از جمله انغام در آلبوم پرستیژ ملک در سال ۱۳۷۷، دیانا حداد در اثری تولید شده در سال ۱۳۷۷، عبدالعزیز المنصور در سال ۲۰۰۶، خالد الخالد در سال 1999 و محمد البکری در سال ۲۰۰۰ همکاری داشته‌است.
خوان ایزکوئیل گارسیا

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  خوان ازکیل گارسیا
زادروز:  ۹ اکتبر ۱۹۹۱ ‏(۳۳ سال)
زادگاه:  لوماس ده سامورا
قد:  ۱٫۷۹ متر (۵ فوت ۱۰ ۱⁄۲ اینچ)
پست:  هافبک
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  باشگاه فوتبال بانفیلد
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۵ |  باشگاه فوتبال بانفیلد |  ۱۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۶ |  آندریا وفادار |  ۳ |  (۰) |
| ۲۰۱۶ |  Dro |  ۷ |  (۰) |
| ۲۰۱۸ |  سانتامارینا |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۹ |  اتلتیکو پورتنیو |  ۲۵ |  (۰) |
| ۲۰۲۰ |  Bangor City |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
خوان ایزکوئیل گارسیا (انگلیسی: Juan Ezequiel García؛ زادهٔ ۹ اکتبر ۱۹۹۱) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بانفیلد اشاره کرد.
نیل دراکمن

| نیل دراکمن | نیل دراکمن |
| --- | --- |
دراکمن در جشنواره جنوب از جنوب غربی ۲۰۲۵: دراکمن در جشنواره جنوب از جنوب غربی ۲۰۲۵
زادهٔ: ۵ نوامبر ۱۹۷۸ ‏(۴۶ سال) کرانه باختری رود اردن
ملیت: اسرائیل
محل تحصیل: دانشگاه کارنگی ملون
پیشه(ها): مدیر نوآوری، نویسنده، برنامه‌نویس
کارفرما: ناتی داگ
همسر: مایا دراکمن
امضاء: امضاء
نیل دراکمن (عبری: ניל דרוקמן‎؛ زادهٔ ۵ نوامبر ۱۹۷۸) مدیر نوآوری، نویسنده و برنامه‌نویس اهل اسرائیل است.معروف‌ترین آثار وی آخرین بازمانده از ما، آنچارتد ۴: عاقبت یک دزد و آخرین بازمانده از ما قسمت ۲ هستند. وی فارغ التحصیل دانشگاه کارنگی ملون در رشته علوم کامپیوتر است
آثار

| سال | نام بازی | نقش |
| --- | --- | --- |
| ۲۰۰۴ | جک ۳ | برنامه نویس |
| ۲۰۰۵ | جک ایکس: مسابقه مبارزه‌ای | برنامه نویس |
| ۲۰۰۷ | آنچارتد: اقبال دریک | طراح |
| ۲۰۰۹ | آنچارتد ۲: درمیان دزدان | دستیار نویسنده |
| ۲۰۱۳ | آخرین بازمانده از ما | نویسنده و کارگردان |
| ۲۰۱۶ | آنچارتد ۴: عاقبت یک دزد | کارگردان و دستیار نویسنده |
| ۲۰۱۷ | آنچارتد: میراث گمشده | سرپرست تیم توسعه |
| ۲۰۲۰ | آخرین بازمانده از ما قسمت ۲ | نویسنده و کارگردان |
باشگاه فوتبال پله

Football club
باشگاه فوتبال پله یک باشگاه فوتبال گویانی مستقر در جرج‌تاون است که در لیگ برتر گویان رقابت می‌کند. این باشگاه در سال ۱۹۷۱ تأسیس شد و به نام پله، اسطوره فوتبال برزیل نامگذاری شد.
لهجه شیرازی

| شیرازی | شیرازی |
| --- | --- |
زبان بومی در:  ایران استان فارس
منطقه: شهرستان شیراز
تبار: زبان‌های هندواروپایی  زبان‌های هندوایرانیزبان‌های ایرانیزبان‌های ایرانی غربیزبان‌های ایرانی جنوب غربیزبان فارسیشیرازی
سامانه نوشتاری: فارسی
کدهای زبان: کدهای زبان
ایزو ۳–۶۳۹: –
گلاتولوگ: shir1258
لهجهٔ شیرازی یکی از لهجه‌های زبان فارسی است.
لهجه‌های شیرازی

شیرازی میانه
شیرازی پودنکی
شیرازی قصردشتی
در شیراز هنوز مردم محله‌های قدیمی‌تر بیشتر به لهجهٔ شیرازی سخن می‌گویند تا بقیهٔ مردم مثلاً لهجهٔ کسبه و اهالی دروازه سعدی، لب آب، دروازه قصاب‌خانه، دروازه شاه داعی‌الله و… تفاوت آشکار با لهجهٔ اهالی و کسبهٔ نقاط دیگر شهر دارد.
تاریخچهٔ لهجه‌های شیرازی

از زمان آل بویه تا دورهٔ قاجار فقط یک گونه لهجهٔ شیرازی وجود داشته که هم‌اکنون به نام شیرازی اصیل شناخته می‌شود.
در شیراز لهجه‌های محله‌های قدیمی تفاوت اندکی داشته‌اند که به آنها لهجه شیرازی اصیل گفته می‌شود؛ در حالی که بین لهجه شیرازی اصیل و روستاهای قدیمی که از دوره پهلوی تا کنون با گسترش شهر جزء شیراز شدند تفاوت بیشتری وجود دار از جمله، پودنکی و قصردشتی که از لحاظ آهنگ نیز با لهجه اصیل شیرازی تفاوت‌هایی دارند.
بااینکه تمامی لهجه‌های شیرازی از یک لهجه، یعنی لهجهٔ اصیل سرچشمه می‌گیرند، اما اصطلاحاتی که در لهجه‌های منشعب وجود دارد گاهی باعث می‌شود که این تصور حاصل شود که این لهجه‌ها از ریشه با هم متفاوتند.
علت تفاوت لهجه‌های شیرازی

علت اصلی این تفاوت برمی‌گردد به ساختار جمعیتی شیراز.
در شیرازی عامیانه به علت اینکه ارتباط با دیگر نقاط بیشتر بوده، خیلی از واژه‌های انگلیسی یا عربی به آن وارد شده است. ِشود سی به‌معنا، اما به شهادت بسیاری از متون ادبی، مثل تعداد زیادی از اشعار سعدی و حافظ در سده‌های هفتم و هشتم هجری، ریشهٔ عبارت "سی"، عبارت "سیل" یا "سیر" و به‌معنی "نظر کردن" و "منظره دیدن" و "گشتن و سفر کردن" است و ارتباط بین واژهٔ "سی" با "see" انگلیسی بیشتر دارای تشابه لفظی است و اصالت آن در هیچ جا و هیچ سندی دیده نمی‌شود. از این گذشته، واژهٔ "سی" به‌معنای دیدن در لهجهٔ هراتیِ امروزی با تلفظ و معنای یکسان ("سی کو" و "سیل کو") وجود دارد. در لهجهٔ کابلی نیز فعل دیدن به صورت "سیل داشتن" استفاده می‌شود. هنوز هم بسیاری از سالمندان شیرازی از عبارت "سیل" به جای "سی" استفاده می‌کنند و مشهودترین آن عبارت " سیل کن، سیل کن" به معنی "نگاه کن نگاه کن" است که عبارتی اخباری همراه با هشدار و تعجب است؛ که در سایر گویش‌ها به عبارت" سی کن سی کن" یا " س کن س کن" درآمده است.
نقش عرفان و فلاسفه در لهجه شیرازی

نقش سعدی و حافظ در لهجهٔ شیرازی پودنکی بسیار مشهود است.
همچنین نقش ملاصدرا در تمامی لهجه‌های شیرازی بسیار مشهود است. قربان وجودت اصطلاحی است که در تمامی لهجه‌های شیرازی استفاده می‌شود، و این بیانگر جاافتادگی فلسفهٔ وجودیِ ملاصدرا در شیراز است.
یا در جایی نقش عرفائی مثل عبدالله خفیف یا بسیاری از عرفای شیرازی در لهجهٔ شیرازی میانه مشهود است.
یک ویژگی مهم

مهم‌ترین ویژگی لهجه شیرازی اضافه کردن «و» به‌دنبال نام‌هاست که به عنوان حرف تعریف (معرفه ساز) به کار می‌رود و نقش آن همانند the در زبان انگلیسی و «الـ» در زبان عربی است. قاعده دستوری «و معرفه ساز» در شیرازی دقیقاً مانند کاربرد «این»، «آن» در دستور زبان فارسی است. به عنوان نمونه‌هایی برای این قاعده می‌توان به: «کتابو» به معنی آن کتاب (کتابی که می‌شناسیم) یا «دخترو» به معنی آن دختر (دختری که می‌شناسیم) اشاره کرد. برای اسم خاص و اسم اشیاء یا اشخاص واحد مانند «حافظ» یا «سعدی» یا «فلکهٔ گاز» که در دستور زبان فارسی حرف تعریف نمی‌گیرند کاربرد «و» نیز دیده نمی‌شود، بنابراین ترکیباتی نظیر «حافظو» یا «سعدیو» یا «فلکه گازو» را شیرازی‌ها هیچگاه به کار نمی‌برند (هر چند که برخی به مزاح آن‌ها را مطرح می‌کنند و به شیرازی‌ها نسبت می‌دهند).
علی‌رغم دیده شدن "و" بسیار در لهجه شیرازی (به دلیل قاعده بالا) استثنائاتی نیز در حذف "و" وجود دارد، همانند "سمنو" که در شیراز به ویژه در میان شیرازیان اصیل و افراد سالمند، "سمنی " تلفظ می‌شود. علت آن کاربرد "و" برای مصغر شدن کلمه است و چون به باور مردم شیراز سمنو (سمنی)، یکی از خوارکی‌های جشن نوروز می‌باشد، استثنائاً به این کلمه "و" اضافه نمی‌کنند و به آن سمنی گفته می‌شود. با اینحال با توجه به اینکه در شیراز "او" به نشانه‌شناس بودن به کار می‌رود و نه تصغیر این احتمال نیز وجود دارد که علت آن در عدم هماهنگی با پسوند او باشد و برای تسهیل تلفظ باشد.
سمنو را بیاور.
سمنو: سمنووره بیار. (Samanu-uré biyar)
سمنی: سمنیوره بیار. (Samaniyuré biyar)
تفاوت‌ها در لهجه‌های مختلف شیرازی

تفاوت اصطلاحات در لهجه‌های مختلف شیرازی:
تفاوت‌ها در لهجه‌های مختلف شیرازی > جمله پرسشی

جمله- برای چه چیزی؟
شیرازی اصیل: بری چی؟ (?Barey chi)
شیرازی میانه: بری چی چی؟ (?Barey chi chi)
شیرازی پودنکی: سی چی چی؟ (?Si chi chi)
شیرازی قصردشتی:بری چی؟ (?Barei chi)
شیرازی میرزایی‌ها: کاکو بری چی؟
(?Kako barei chi)
تفاوت‌ها در لهجه‌های مختلف شیرازی > کلمه

کلمه - ببین.
اصیل: بیبین (Bibin) / نگا (Negaa)
عمومی: بیبین (Bibin)
میانه: سیکو (Seyko) و لری: سیلکو
پودنکی: هیکو -یا- هِکو (Heyko - Heko)
قصردشتی: نیگا کاکو (Niga kako)
تفاوت‌ها در لهجه‌های مختلف شیرازی > جمله

نوع بیان یک جمله عادی:
جمله - خودش آمد و به من گفت دوستت دارم.
اصیل: خودش اومد/ اومه بهم گف دوست دارم/می‌دارم.
(Khodosh umad/umé behem gof duset midaaram /daram)
میانه: خودش اومد بم گف دوست دارم. (Khodosh umad bem gof duset daram)
پودنکی: خودیش اوم-ِ اَمو گو دوست داروم. (Khodish ume amo go duset daram)
قصردشتی: خودیش اومه بِهِم گف دوست دارم. (Khodish umad az man goft duset daram)
تفاوت‌ها در لهجه‌های مختلف شیرازی > جمله اشاره‌ای

نوع بیان یک جمله اشاره‌ای:
جمله - نانوایی کجاست؟ (یا نانوایی‌ها کجایند؟)
اصیل: نونوُی کجان؟ (?Nunvoy kojan)
میانه: نونوُیی کجان؟ (?Nunvoyi kojan)
پودنکی: نون وُی کوجونه؟ (?Nunvoy kojoné)
قصردشتی: ای ورا نون وُیی کجان؟ (?e vara Nunvoyi kojan)
نوع بیان یک جمله اشاره‌ای:
جمله-می‌گویم
اصیل: میگما (Migamaa)
میانه: میگما (Migama)
تفاوت‌ها در لهجه‌های مختلف شیرازی > فعل

نوع بیان فعل:
فعل: بود. هست. رفت
اصیل: بود. هَس. رَف.
میانه: بود. هَس. رفت
پودنکی: بود. هِ. رَ
قصردشتی: بود. هَس. رفت
تفاوت با زبان رسمی

با وجودی که گویش شیرازی پیوسته رنگ زبان رسمی مملکت را به خود می‌گیرد، هنوز هم این لهجه با لهجه رسمی تفاوت‌هایی دارد و هنوز هم پاره‌ای واژه‌ها، اصطلاحات و ترکیب‌هایی در این لهجه به گوش می‌رسد که برای غیر شیرازی بیگانه است. بسیاری از واژه‌هایی که در گویش شیرازی کاربرد دارند، دقیقاً با همان تلفظ و معنی معمول در شیراز در فرهنگ‌های معتبر ضبط شده است و نشانه درستی این گونه واژه هاست.
در لهجه شیرازی تکیه بر حسب نوع کلمه روی هجاهای فارسی مختلف است یعنی با تغییر محلی تکیه معنا تغییر می‌کند. البته این موضوع خاص لهجه شیرازی نیست و زبان فارسی را شامل می‌شود برای مثال:
آقو با a کوتاه به معنی پدر و آقو باaa کشیده به معنای مرد ناشناس است. اصل کلی و عمومی در این گویش تلفظ هر چه ساده‌تر کلمات است به نحوی که عادت زبانی شیرازی‌ها ایجاب می‌کند؛ بنابراین اگر ما تمام اسامی، افعال، قیود و … این لهجه را بررسی کنیم، می‌بینیم ضمن این که در هر یک از این مقوله‌ها ساختار ثابتی دنبال می‌شود، هر جا عادت زبانی شیرازی‌ها ایجاب کرده، از آن ساختار ثابت عدول شده است برای مثال اغلب کلماتی که در فارسی رسمی به مصوت بلند (a = ا) ختم می‌شوند در لهجه شیرازی به مصوت کوتاه(o= ـُ) ختم می‌شوند مانند با: بو، بالا: بالو، بابا: بابو، حالا: حالو، کاکا: کاکو.