stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کیهان‌شناسی
تاریخچهٔ کیهان‌شناسی > دوران آمیختگی

این دوران کارزار اهریمن و اهورامزدا شروع می‌شود و در این مرحله آفرینش مادی انجام می‌شود.
تاریخچهٔ کیهان‌شناسی > دوران عزیمت اهریمن

این دوران پیروزی نهایی اهورامزدا است. در اسطوره‌های هندی براهم خالق و ویشنو نگهدارنده است، اما شیوا (یکی از خدایان) سعی در نابودی مخلوقات دارد.

دکارت یکی از بنیان‌گذاران فلسفهٔ جدید کوشید تا میان دیدگاه‌های فلسفه سده‌های میانه و دیدگاه فیلسوفان یونان هماهنگی بیشتری پدیدآورد. دستاوردهای علمی کوپرنیک، گالیله، کپلر، نیوتن و … کیهان‌شناسی را تکوین کرد و از این پس کیهان‌شناسی دو سیمای متفاوت فلسفی و علمی پیدا کرد که هر چند در تعامل با هم بودند اما هر یک راهی جدا در پیش گرفتند. علم کیهان‌شناسی که از زمان گالیله رنگ تازه‌ای به خود گرفت، می‌بایست پیرو قوانین زیر می‌بود:

همهٔ مواد جهان در واپسین تحلیل از یک نوع ساخته شده‌اند:

آ. قوانین حاکم بر هر بخش از جهان در حوزه‌های خاص، در بخش‌های دیگر و در آن حوزهٔ خاص نیز حاکمند.

ب. این قوانین استثناء نمی‌پذیرند.

ج. این قوانین به زبان ریاضی نوشته شده‌اند. سیمای فلسفی کیهان‌شناسی، مشخص‌ترین جلوهٔ خویش را در فلسفهٔ دکارت، در کنار خداشناسی و روان‌شناسی یافت.

پس از کانت، پیرس و وایتهد از برجسته‌ترین چهره‌های فلسفی-علمی عرضه‌کنندهٔ کیهان‌شناسی بودند. آن‌ها جهان را به دو بخش فرودین و فرازین تقسیم می‌کردند که بخش فرودین آن عالم زمینی و بخش فرازین آن عالم افلاک و نفوس آسمانی بود. در سال ۱۵۴۳ کوپرنیک که افزون‌بر دانشوری در اخترشناسی، در الهیات و پزشکی هم تبحر داشت، کتاب به نام «گردش افلاک آسمانی» را در نوشت. وی توانست دوران زمین به دور خورشید را ثابت کند. نیوتن که بنیان‌گذار علوم طبیعی بود، عالم را متناهی می‌دانست و گرایش به این تصور داشت که عالم از مادهٔ اتمی تشکیل شده‌است که اندازهٔ آن متناهی است. بعدها تصورات لوکرتیوس را پذیرفت و گسترهٔ نامتناهی برای عالم تصور کرد. قطان مروزی (منجم ایرانی قرن نهم) پهنای فلک آفتاب را صد و هشت هزار و هفتصد و بیست و سه فرسنگ می‌داند که این رقم حدود بیست برابر قطر زمین است و قطر آفتاب را یازده هزار و نهصد و سی و شش فرسنگ ذکر می‌کند که حدود ۷۲٬۰۰۰ کیلومتر می‌شود و تنها قدری بیشتر از قطر زمین است. وی در کتاب خود، قطر و پهنای فلک عطارد، زهره، مریخ، مشتری و زحل را حساب کرده‌است. با مقایسهٔ ارقام وی با گفتار لوکرتیوس از اندازهٔ خورشید می‌بینیم که طرز فکر علمی به معنای امروزی آن در این اندازه‌ها وارد شده‌است به این معنا که داده‌های قطان مروزی در هزار سال پیش، مبتنی بر اندازه‌گیری و محاسبه بوده‌است. برای نخستین بار در تاریخ، تلسکوپ ساخت وی توانست گالیله در سال ۱۶۰۹ سطح ناهموار ماه، لکه‌های خورشیدی و چندین هزار ستاره را در نوار کهکشان به گونه‌ای متمایز و مشخص ببیند. اما تصور دانشمندان از سن عالم بسیار غیرواقعی تر بود به‌طوری‌که در دوران فرهنگ اسلامی حدود ده هزار سال تخمین زده شده بود. در اروپا حتی تا قرن هجدهم نیز تخمین سن عالم چندان متفاوت با این نبوده‌است. آن‌ها سن عالم را از مرتبه صد هزار سال می‌دانستند.
اما جهان چگونه آغاز شده؟ چگونه به حالت کنونی خود رسیده‌است؟ سرنوشت نهایی آن چیست؟ همین پرسش‌ها و تلاش‌هایی که برای پاسخ گفتن به آن‌ها انجام می‌شود شالوده علم کیهان‌شناسی است. کیهان‌شناسی نظری به صورت امروزی آن، با انتشار مقاله‌ای از اینشتین در سال ۱۹۱۷ آغاز شد. انیشتین در آن مقاله چگونگی به کار بردن معادلات نسبیت عام برای توصیف رفتار توده‌های وسیع ماده را شرح داده بود. به‌طور تاریخی برای پاسخ به سه پرسش اساسی فوق نظریه‌هایی وجود داشته‌اند که عبارتند از: نظریه جهان ایستا – نظریهٔ حالت پایا – نظریهٔ مه‌بانگ.
تاریخچهٔ کیهان‌شناسی > دوران بابلی‌ها

بابلی‌ها اولین منجمان هستند. آنها سیستم شصت‌شصتی را اختراع کردند که در عصر مدرن ما به صورت ثانیه‌ها، دقایق، ساعت‌ها و درجات مورد استفاده قرار می‌گیرد. منجمان بابلی به خاطر پیش‌گویی آینده با استفاده از اخترشناسی گزارشات دقیقی در مورد حرکات ماه و سیارات در آسمان داشتند. عقاید آنها دربارهٔ زمین مربوط به پیش از دورهٔ مربوط به علم جدید می‌باشد. آنها به کیهانی اعتقاد داشتند که زمین در مرکز جهان بود و زیر آب محصور شده بود و هفت بدن آسمانی که در آسمان خداوندی قرار داشتند در اطراف زمین در کره‌های مربوط به خود حرکت می‌کردند. (آنها به ترتیب ماه، عطارد، ناهید، خورشید، مریخ، مشتری هستند). ستاره‌ها ثابت فراتر از زحل و فراتر از آبی که زمین را احاطه کرده قرار داشتند. بابلیان افسانهٔ اختراعی شباهت بسیار به سایر فرهنگ دارد. خدایان درگیر خلق جهان بودند و از بی‌نظمی و بی‌شکل کیهان می‌ساختند. داستان بابلیان در مورد جنسیس را می‎توان در انوما الیش پیدا کرد. در این کتاب پیکاری میان ماردوک، خدای نظم و تیامات اژدها، نمایندهٔ بی‌نظمی اتفاق می‌افتد. ماردوک پیروز می‌شود و بدن تیامات را تکه‌تکه می‌کند که از نصفی از آن اجسام آسمانی و از نصف باقیمانده، زمین را می‌سازد. بنابراین حتی مردمان اولیه نیز نیاز به توضیح چگونگی شکل‌گیری جهان را تشخیص داده بودند و بابلیان در پیشنهاد روئیدن نظم از درون بی‌نظمی تنها نبودند.
تاریخچهٔ کیهان‌شناسی > یونان باستان

اگرچه یونانیان به خدایان و افسانه بهشت آینه‌ای بابلیان اعتقاد داشتند، هفت قرن قبل از میلاد دستهٔ تازه‌ای از متفکران با اتکا به قسمتی از مشاهدات دنیای اطرافشان استفاده از دلیل و استدلال را برای ورود تئوری‌های دنیای طبیعی و کیهان‌شناسی آغاز نمودند. با اینکه فیلسوفان یونان باستان اعتقادات گوناگونی دربارهٔ طبیعت و جهان داشتند، می‌توانیم رشته‌ای از منطق و تحقیق را دنبال کنیم که سرانجام ما را به علم مدرن راهنمایی کند.
تاریخچهٔ کیهان‌شناسی > تالس

(634-546 قبل از میلاد) اعتقاد داشت که زمین سطح صافی بود که در آب محصور شده بود.
تاریخچهٔ کیهان‌شناسی > آناکساگروس

(500-428 قبل از میلاد) اعتقاد داشت که جهان شکل استوانه‌ای بود و اینکه ما روی سطح بالایی‌اش زندگی می‌کنیم. این جهان استوانه‌ای، آزادانه در فضایی خالی غوطه‌ور است که ستاره‌های ثابت در پوسته‌ای کروی اطراف استوانه می‌چرخند. ماه در اثر بازتاب نور رسیده از خورشید روشن می‌شود و ماه‌گرفتگی نتیجهٔ افتادن سایه زمین روی ماه است.
تاریخچهٔ کیهان‌شناسی > اودوکوس

(400-347 قبل از میلاد) هم یک مدل هندسی برای زمین داشت. با این تفاوت که در آن هر کدام از سیارات، ماه و خورشید روی کره‌های متحدالمرکز جداگانه‌ای حرکت می‌کنند و دوباره ستاره‌های ثابت بر روی پوستهٔ خارجی قرار دارند. هر کدام از پوسته‌های متعلق به اجسام آسمانی برای توجیه حرکت‌شان در آسمان در نسبت‌های مختلف حرکت می‌کنند. با داشتن مدل ناشی از مشاهدات حرکات سیارات، پیروان اودوکوس تعدادی دایره به آن اضافه کردند. برای مثال برای مریخ هفت دایره لازم بود. پیچیدگی این سیستم به زودی از محبوبیت این مدل کاست.
تاریخچهٔ کیهان‌شناسی > ارسطو

(384-322 قبل از میلاد) با اضافه کردن تعدادی کره برای یکسان کردن حرکات سیارات، مخصوصا حرکات پسروی سیارات خارجی را دوباره‌سازی کرد. ارسطو اعتقاد داشت که طبیعت از خلا تنفر دارد. بنابراین او به جهانی مملو از کره‌های بلوری متحرک در اطراف زمین معتقد بود. ارسطو نیز باور داشت که جهان ابدی و غیرقابل تغییرات بود و خارج از کرهٔ ثابت ستاره‌ها، عدم قرار داشت.
تاریخچهٔ کیهان‌شناسی > آریستارکوس

(310-230 قبل از میلاد) برای اولین‌بار از فاصلهٔ بین ماه و خورشید برآورد ناشیانه‌ای کرد. برآورد او خورشید را بیست‌بار دورتر قرار می‌داد و تنها دلیلی که باعث می‌شد آن دو را در یک اندازه ببینند این بود که قطر خورشید بیست‌بار بزرگ‌تر از ماه بود. آریستاکوس متحیر بود که اگر خورشید خیلی دور بود، امکان داشت که در جهان سرگردان شود؟ آیا احساس می‌کنید که زمین به دور آن می‌گردد؟
تاریخچهٔ کیهان‌شناسی > کلادیوس بطلمیوس

(100-170 بعد از میلاد) در کتاب علم نحو پایهٔ عقاید کیهان‌شناسی اودوکوس و ارسطو را بنیان نهاد. با این تفاوت که سیارات در فلک تدویر دایروی بر روی یک مدار بزرگ‌تر می‌چرخیدند.
نظریهٔ جهان ایستا

مقالهٔ اصلی: جهان ایستا
در نظریهٔ جهان ایستا (Static universe) فرض می‌شود جهان نه منبسط می‌شود و نه انقباض پیدا می‌کند و جهان دارای ترمودینامیک پایدار است. معادلات انیشتین هندسه فضا – زمان را توصیف می‌کند و طبیعی بود که بخواهد آن‌ها را بر هندسه سراسر فضا – زمان (یعنی بر خود جهان) انطباق دهد. او کوشید تا این کار را موافق با بینش مقبول زمانه انجام دهد که جهان را ایستا می‌شمرد، ولی نتوانست. ساده‌ترین تفسیر این معادلات، مدل‌های ناایستا را مجاز می‌شمرد یا می‌شد جهانی در حال انبساط داشت یا جهانی در حال انقباض ولی نه جهانی ساکن و ایستا. انیشتین برای آنکه معادلاتش را با جهانی وفق دهد که در آن زمان منجمان بدان عقیده داشتند، ناچار شد عاملی اضافه موسوم به «ثابت کیهان شناختی» را در آن‌ها وارد کند. در واقع او در معادلات خود دست برد. بعدها نظریهٔ جهان ایستا با مشاهدهٔ انبساط هابلی کهکشان رد شد.
نظریهٔ حالت پایا

مقالهٔ اصلی: نظریه حالت پایدار
از سال‌های ۱۹۳۰ به بعد کلیهٔ رصدهایی که از کهکشان‌های دوردست انجام شده، تصویر انبساط عالم را هماهنگ با قانون هابل تأیید کرده‌است و هر چند که جزئیاتی چون مقدار دقیق ثابت هابل هنوز غیر قطعی است، تصویر کلی کاملاً روشن است. ما در جهانی در حال انبساط زندگی می‌کنیم. پس جهان انبساطش چگونه آغاز شده‌است؟ اگر جهان در حال انبساط است، باید زمانی چگال تر از این بوده باشد و کهکشان‌ها نیز به یکدیگر نزدیکتر بوده باشند. اگر این استدلال را بسط بدهیم نتیجه می‌گیریم زمانی کهکشان‌ها در هم فرورفته و چون نقطه‌ای بوده‌اند. آنچه اکنون می‌بینیم باید در انفجاری بزرگ از آن نقطه حاصل شده باشد. این موضوع هرمان باندی، فرد هویل و تامی گولد را بر آن داشت که در اواخر دههٔ ۱۹۴۰ و اوایل دههٔ ۱۹۵۰ کیهان‌شناسی دیگری را بر اساس «اصل کامل کیهان‌شناختی» پدیدآورند. مطابق این اصل جهان نه تنها در هر جهت) همسانگرد (و از هر جا (همگن) که بنگریم یکسان می‌نماید، بلکه در هر زمان که نظر شود نیز باید یکسان باشد (حالت پایدار). بنابراین جهان نمی‌تواند نقطه آغازینی داشته باشد. ظاهراً حل باطل نمای آلبرس و این کشف که جز در مورد همسایگان بسیار نزدیکمان، کهکشان‌ها با سرعت‌هایی متناسب با فاصله می‌گریزند حاکی از جهانی در حال تغییر است که باید از حالتی متراکم تر – انفجار بزرگ – تکامل پیدا کرده باشد. اما به‌طور نظری راهی وجود دارد که از آن می‌توان به جهانی در حال انبساط دست یافت که همیشه یکسان به نظر می‌رسد. نکته مطلب این است که باید کاری کرد که کهکشان‌های جدید جای خالی ای را پر کنند که با دور شدن کهکشان‌ها از یکدیگر باقی می‌ماند، بنابراین اگرچه ممکن است ناحیه بخصوصی از جهان که در همسایگی ماست در زمان‌های مختلف کهکشان‌های متفاوتی را شامل باشد، ولی همواره تعداد ثابتی کهکشان دارد که همان کارهای سابق را می‌کنند (از یکدیگر دور می‌شوند). در سال‌های ۱۹۵۰ کیهان‌شناسی نظریه حالت پایدار تا مدتی رقیبی جدی برای انفجار بزرگ شمرده می‌شد اما همیشه بر پایه‌های نامطمئن قرار داشت، زیرا معادلاتی که برای توصیف رفتار مدل‌های حالت پایدار به کار می‌رفت صورت تعدیل شده‌ای از معادلات انیشتین بود. اما اگر نظریه حالت پایدار و تلاش برای رد یا اثبات آن نبود، احتمالاً چنین تلاش رصدی وسیعی نیز صورت نمی‌پذیرفت و اطلاعات کنونی ما دربارهٔ جهان واقعی بسیار کمتر می‌بود.
این موضوع میان انفجار بزرگ و حالت پایدار، تلاش رصدی عمده‌ای را به این منظور برانگیخت که آیا به‌طور متوسط، قسمت‌های دوردست جهان متفاوت به نظر می‌آیند یا نه؛ و در اواخر دهه ۱۹۶۰ دلایل قانع‌کننده‌ای حاکی از آن که جهان تحول پیدا می‌کند، وجود داشت. ما در جهانی با حالت پایدار زندگی نمی‌کنیم.
مِه‌بانگ

مقالهٔ اصلی: مه‌بانگ
از آنجا که همه چیز در حال دور شدن از یکدیگرند، روزی بوده که همه به هم نزدیک تر بوده‌اند و اگر به اندازه کافی به عقب برگردیم به نقطه‌ای می‌رسیم که عالم با یک انفجار اولیه از آن جا شروع شده است. این نقطه کجاست؟ آیا می‌توان به نقطه اشاره کرد و گفت "آنجا"؟ در مورد انفجارهای معمولی پاسخ این سؤال روشن است، همه چیز از نقطه انفجار به وجود می‌آید، ولی برای مه‌بانگ پاسخ این سؤال ساده نیست. می‌توان این‌گونه گفت: «همه جا و هیچ کجا». اگر نقطه‌ای وجود داشت که انفجار در آن رخ داده بود آنجا مسلماً نقطه خاصی بوده و این موضوع با اصل کیهان‌شناختی در تعارض است. در حقیقت فضا و زمان در همان لحظه مه‌بانگ به وجود آمده‌اند و اگر از هر نقطه ای در فضا – زمان به عقب برگردیم به جایی می‌رسیم که مه‌بانگ در آن رخ داده است «یعنی همه جای عالم کنونی». اگر جهان را - چنانچه در مدل‌های فریدمان کره‌ای در حال انبساط در نظر بگیریم در هر لحظه، فضا، سطح این کره است که با گذشت زمان بزرگتر می‌شود. جایی که مه‌بانگ رخ داده مرکز این کره است در حالی که این مرکز جزئی از سطح کره (عالم کنونی ما) نیست؛ یعنی مه‌بانگ در «هیچ کجای عالم کنونی» رخ نداده است.
گروه صفرا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت سهامی خاص
صنعت: شرکت خوشه‌ای
دفتر مرکزی: سائوپائولو، برزیل
افراد کلیدی: یوسف صفرا (رییس هیئت مدیره)
محصولات: خدمات مالی
مجموع دارایی:  ۷۱٫۵ $ میلیارد دلار (۲۰۱۳)
تعداد کارکنان: ۸٬۵۰۰ نفر (۲۰۱۳)
شرکت‌های وابسته: بانکو صفرا فیبریا صفرا نشنال بانک نیویورک
وبگاه: www.safra.com.br
گروه صفرا (به انگلیسی: Safra Group) شرکت خوشه‌ای برزیلی است، که در زمینه ارائه خدمات مالی و بانکداری، توسعه املاک و مستغلات، سرمایه‌گذاری در کشاورزی و ترابری فعالیت می‌نماید.
گروه صفرا در نیمه‌های سده ۱۹ میلادی توسط خانواده صفرا تأسیس شد و در حال حاضر دارای عملیات در کشورهای ایالات متحده آمریکا، سوئیس، برزیل، سوریه، ترکیه، لوکزامبورگ، فرانسه و بریتانیا می‌باشد.
دفتر مرکزی این شرکت در شهر سائوپائولو، برزیل قرار دارد. از زیرمجموعه‌های گروه صفرا می‌توان به: بانکو صفرا، صفرا نشنال بانک نیویورک، بانک جیکوب صفرا سوئیس و شرکت فیبریا اشاره نمود.
گرنام

| گرنام | گرنام |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: بهشهر
بخش: یانه سر
دهستان: عشرستاق
جمعیت: ۲۷۷ نفر (سرشماری ۹۵)
گرنام، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶۲ نفر (۵۷خانوار) بوده‌است. مردم گرنام از قومیت طبری هستند. مردم گرنام به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
مهین‌دخت گرگانی

| مهین‌دخت گرگانی | مهین‌دخت گرگانی |
| --- | --- |
نمایندهٔ دوره بیست و سوم مجلس شورای ملی: نمایندهٔ دوره بیست و سوم مجلس شورای ملی
دوره مسئولیت ۱۳۵۲ – ۱۶ شهریور ۱۳۵۴: دوره مسئولیت ۱۳۵۲ – ۱۶ شهریور ۱۳۵۴
حوزه انتخاباتی: گرگان
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۱۰ تهران، ایران
درگذشته: ۲۸ مرداد ۱۳۷۶ تهران، ایران
همسر(ان): منوچهر نوازش
فرزندان: نیما و آتیکا
خویشاوندان: محمد آخوند گرگانی (پدر)
تحصیلات: دکترای پزشکی
پیشه: پزشک
مهین‌دخت گرگانی (۱۳۷۶–۱۳۱۰) پزشک و نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ گرگان در دوره بیست و سوم مجلس شورای ملی بوده‌است. او در مجلس عضو کمیسیون بهداری بود.
زندگی‌نامه

مهین‌دخت در سال ۱۳۱۰ در تهران زاده شد. پدرش محمد آخوند گرگانی، از رهبران ایل یموت ترکمن و نماینده ده دوره مجلس شورای ملی، و مادرش طوبی نصرتی‌فرد، از اهالی تهران، بود و برادرش نیز منصور گرگانی نام داشت. او تحصیلات ابتدایی و دبیرستانی خود را در تهران گذراند و سپس در رشته پزشکی دانشگاه تهران پذیرفته شد. او در سال ۱۳۳۷ با تخصص زنان و مامایی به عنوان نخستین پزشک زن از قوم ترکمن فارغ‌التحصیل شد. او پس از پایان تحصیلات به گرگان رفت و در بیمارستان پهلوی (پنج آذر کنونی)، به‌عنوان نخستین پزشک زن آغاز به کار کرد. وی دو سال را در گرگان گذراند و سپس به تهران بازگشت.
او در سال ۱۳۳۹ برای ادامه تحصیل به انگلستان رفت و تحصیل را در رشته پزشکی کودکان در یکی از دانشگاه‌های لندن آغاز کرد. او پس از سه سال و گذراندن دوره تخصصی در رشته بهداشت و تغذیه کودکان، در سال ۱۳۴۲ به ایران و گرگان بازگشت و مطبش را در این شهر افتتاح کرد. او در سال ۱۳۴۳ با منوچهر نوازش که یک فعال سیاسی و فرهنگی بود، ازدواج کرد که حاصل آن دو دختر به نام‌های نیما و آتیکا بود. همسرش در سال ۱۳۵۰ در اثر ابتلا به سرطان درگذشت.
مهین‌دخت در سال ۱۳۵۳ در انتخابات میان‌دوره‌ای مجلس بیست و سوم از حوزه گرگان به مجلس شورای ملی راه یافت. او نخستین زنی بود که از گرگان به محلس راه می‌یافت. او پس از دوران نمایندگی در تهران ماند و در مطبش در بلوار کشاورز تهران در کنار بیمارستان باهنر به ادامه کار خویش پرداخت. وی پس از انقلاب اسلامی از فعالیت‌های اجتماعی و سیاسی دست کشید و سرانجام در ۲۸ مرداد ۱۳۷۶ در اثر سرطان درگذشت.
گالری سیگنیوس

۶۰°۰۹′۳۳″ شمالی ۲۴°۵۷′۳۳″ شرقی﻿ / ﻿۶۰٫۱۵۹۱۷°شمالی ۲۴٫۹۵۹۱۷°شرقی﻿ / 60.15917; 24.95917
نمای بیرونی گالری سیگنیوس
گالری سیگنیوس (فنلاندی: Cygnaeuksen galleria، سوئدی: Cygnaei galleri) یک گالری هنری در هلسینکی است.
پیشینه

این گالری هنری توسط شاعر و هنرمند و استاد زیبایی‌شناسی اهل فنلاند فردریک سیگنیوس تأسیس شد. سیگنیوس در وصیت‌نامه خود این گالری را به ملت فنلاند اهدا کرد و در سال ۱۸۸۲ افتتاح رسمی آن برای عموم اعلام شد. امروز این گالری متعلق به سازمان میراث فرهنگی فنلاند است.
ادعا شده‌است که این موزه قدیمی‌ترین موزه هنر معاصر در فنلاند است. این گالری شامل هنرهای فنلاندی متعلق به قرن نوزدهم میلادی است. در کل ۲۰۰ اثر از پرآوازه‌ترین هنرمندان نقاش فنلاندی مانند آلبرت ادلفلت، برادران ون‌ریکت، فانی چوربری و هلن شَروْبِک و دیگران در این گالری نگهداری می‌شود.
کاربری

به غیر از مجموعه‌های دائمی، این مجموعه هنری میزبان نمایشگاه‌های موقت نیز است و از جمله به عنوان مکان کنسرت مورد استفاده قرار می‌گیرد. در سال ۲۰۱۴ به دلیل کمبود بودجه سازمان میراث فرهنگی فنلاند، گالری سیگنیوس موقتاً تعطیل شد.
نمای داخلی از گالری سیگنیوس در هلسینکی
وزارت اتحاد

| 0 | 1 |
| --- | --- |
통일부 統一部 Tongilbu: 통일부 統一部 Tongilbu
 دفتر مرکزی وزارت اتحاد در سئول:  دفتر مرکزی وزارت اتحاد در سئول
دید کلی سازمان: دید کلی سازمان
بنیان‌گذاری: ۱ مارس ۱۹۶۹ (۱۹۶۹-03-۰۱)
پیشین: شورای وحدت ملی (1969-1998)
حوزهٔ قدرت: دولت کره جنوبی
ستاد: ناحیه جونگنو، سئول ۳۷°۳۴′۲۹٫۵۸۶″ شمالی ۱۲۶°۵۸′۳۲٫۶۳۲″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۵۷۴۸۸۵۰۰°شمالی ۱۲۶٫۹۷۵۷۳۱۱۱°شرقی﻿ / 37.57488500; 126.97573111
وزیر مسئول: کیم یونگ هو، وزیر
معاون وزیر: کیم سو کیونگ، معاون وزیر
وبگاه: *unikorea.go.kr/eng_unikorea (به انگلیسی) unikorea.go.kr/main.do (به کره‌ای) 
نقشه: نقشه
وزارت اتحاد (سئول): وزارت اتحاد (سئول)
 :  
وزارت اتحاد (انگلیسی: Ministry of Unification) یک بخش اجرایی از دولت کره جنوبی است که هدف آن ترویج اتحاد دوباره کره است. اولین بار این وزارت در سال ۱۹۶۹ تحت عنوان «شورای اتحاد ملی» تحت حاکمیت پارک چونگ هی تأسیس شد. وضعیت فعلی خود را در سال ۱۹۹۸ به دست آورد و نقش مهمی در ترویج گفتگوهای بین دو کره، مبادلات و همکاری ایفا کرده است. دفتر مرکزی آن در طبقه سوم و چهارم مجتمع دولتی سئول در منطقه جونگنو، سئول است.
شهرستان شاهین‌دژ

| شهرستان شاهین‌دژ | شهرستان شاهین‌دژ |
| --- | --- |
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
کشور:  ایران
استان: آذربایجان غربی
سایر شهرها: شاهین‌دژ محمودآباد کشاورز
بخش‌ها: مرکزی کشاورز
سال تأسیس: ۱۳۶۸
نام‌های پیشین: صائین قلعه، سایین قالا
اداره: اداره
فرماندار: کامران بابازاده
مردم: مردم
جمعیت: ۹۲٬۴۵۶ نفر
مذهب: شیعه دوازده‌امامی،سنی شافعی
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
ارتفاع از سطح دریا: ۱۳۵۲
آب‌وهوا: آب‌وهوا
بارش سالانه: ۳۰۰ میلی‌متر
داده‌های دیگر: داده‌های دیگر
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۴۴۰
وبگاه: فرمانداری شاهین‌دژ
شهرستان شاهین‌دژ یکی از ۱۹ شهرستان استان آذربایجان غربی است که در قسمت جنوب شرقی این استان قرار دارد. مرکز این شهرستان شهر شاهین‌دژ می‌باشد. شهرستان شاهین‌دژ از سمت شمال با شهرستان باروق، از شمال غرب با شهرستان میاندوآب، از سمت جنوب با استان کردستان، از سمت جنوب غرب با شهرستان بوکان و از سمت شرق با شهرستان تکاب همسایه است.
آخرین آمار قبل از تبدیل به شهرستان، در روزگاران گذشته بخش شاهین‌دژ یکی از بخش‌های شهرستان مراغه بود و در فاصله مستقیم ۸۵ کیلومتری جنوب شرق مراغه قرار گرفته و از شمال به دهستان آجرلو و دهستان چهاردولی از جنوب به شهرستان سقز از شرق به دهستان احمدآباد و دهستان تکاب از غرب به بخش بوکان محدود می‌گشت. بخش شاهین‌دژ از دو دهستان به نام دهستان حومه و دهستان گوی آقاج و ۸۱ آبادی بزرگ و کوچک تشکیل و تعداد کل جمعیت با روستا ۱۸٬۴۴۰ و روستاهای مهم آن، هاچه سو، هولاسو، قوزلو، محمودآباد، آغچه مسجد و غیره بود.
پس از برقراری حکومت مشروطه در ایران طبق قانون مخصوصی که در سال ۱۲۸۵ شمسی (۱۳۲۵ قمری) به نام قانون تشکیل ایالات و ولایات به تصویب مجلس شورا رسید، و آذربایجان یکی از ۴ ایالت کشور محسوب شد. در سال ۱۳۱۶ شمسی کشور ایران مرکب از ۱۰ استان بود و ایالت آذربایجان به دو استان غربی و شرقی تقسیم شد؛ و شهرستان شاهین‌دژ از این تاریخ جزو استان آذربایجان غربی شد.
جمعیت این شهرستان طبق سرشماری سال ۱۳۸۵ برابر با ۹۲۴۵۶ نفر بوده است که از این تعداد ۴۶۴۶۱ نفر آنان مرد و ۴۵۹۹۵ نفر آنان زن بوده‌اند. با اینکه در این آمار دو دهستان آجرلوی غربی ۲۴ روستا و آجرلوی شرقی ۲۷ روستا و ۶ روستای دهستان کشاورز، که در مجموع ۵۷ روستا از بخش کشاورز شهرستان شاهین‌دژ جدا شده و به شهرستان باروق پیوسته است. شهرستان شاهین‌دژ اکنون شامل سه نقطه شهری، دو بخش و پنج دهستان است، مساحت این شهرستان برابر با ۲٬۱۴۴ کیلومتر مربع بوده و دارای ۱۷۵ روستا می‌باشد که ۱۳ روستای آن خالی از سکنه است.
ویژگی‌های طبیعی جغرافیایی و سیاسی > وسعت و موقعیت جغرافیایی

شاهین‌دژ از جمله شهرستان‌های جنوب استان آذربایجان غربی، که در ۶۰ کیلومتری جنوب شرقی شهرستان میاندوآب که در ۴۶ درجه و ۳۳ دقیقه و ۴۵ ثانیه ۱ طول شرقی از نصف النهار گرینویچ و در ۴۶ درجه و ۴۰ دقیقه و ۳۰ ثانیه عرض شمالی از خط استوا در کنار شرقی زرینه رود (جیغاتی) با ارتفاع ۱۳۶۰ متر از سطح دریا و مساحتی بالغ بر ۲۰۰۰ کیلومتر مربع بوده و از طرف شمال به شهرستان باروق و از شرق به تکاب، آخرین شهرستان استان و غرباً به شهرستان میاندوآب و از جنوب به شهرستان بوکان محدود می‌شود.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  |  | شهرستان باروق |  |  |
|  |  |  | شهرستان بوکان |  |
|  |  |    شهر شاهین‌دژ     | شهرستان بوکان |  |
|  |  |  | شهرستان بوکان |  |
|  | شهرستان تکاب | شهرستان سقز | شهرستان بوکان |  |
ویژگی‌های طبیعی جغرافیایی و سیاسی > تقسیمات کشوری

تقسیمات کشوری این شهرستان، بنابر آنچه در نتایج آمارگیری سرشماری سال ۱۳۸۵ کل کشور آمده است، بر حسب بخش، شهر، دهستان و روستا به شرح زیر است:
ویژگی‌های طبیعی جغرافیایی و سیاسی > بخش‌ها

بخش مرکزی
بخش کشاورز
ویژگی‌های طبیعی جغرافیایی و سیاسی > شهرها

شهر شاهین‌دژ
شهر محمودآباد
شهر کشاورز
ویژگی‌های طبیعی جغرافیایی و سیاسی > دهستان‌ها

دهستان‌های بخش مرکزی
دهستان صفاخانه
دهستان محمودآباد
دهستان هولاسو
دهستان‌های بخش کشاور
دهستان چهاردولی
دهستان کشاور
مردم و زبان

اغلب ساکنین شاهین‌دژ مردمان اذری هستند و پس از آن مردم کرد دومین گروه عمده ساکن شهرستان هستند.و به گویش های مختلفی از زبان کردی (کرمانجی، کردی مرکزی و کردی جنوبی) سخن میگویند؛ بیشتر مردم شاهین‌دژ مسلمان بوده و دارای مذهب شیعه و سنی هستند.
اقلیتی از ارامنه و زرتشتیان نیز در این شهرستان زندگی می‌کنند. از کل جمعیت شهرستان ۹۹٫۸۹ درصد را مسلمانان و بقیه یعنی ۰٫۰۳ درصد زرتشتی و ۰٫۰۸ درصد را سایر ادیان (کلیمی، مسیحی و…) تشکیل می‌دهد.
مردم و زبان > ایلات معروف شهرستان

از ایلات معروف شهرستان می‌توان به طایفه ترک تات، ایل‌های زعفرانلو، ایل کرد مکری و ایل چهاردولی اشاره کرد. طایفه تات که به زبان ترکی صحبت می‌کنند که در خود شهرستان شاهین‌دژ و روستاهای ظاهر کندی، هاچه سو، و روستاهای ترک‌زبان اطراف شهرستان شاهین‌دژ و تکاب زندگی می‌کنند. ایل کرد زعفرانلو از دو تیره زاخورانی و موصلانی تشکیل شده است که زادگاه اصلی و اولیه زاخورانی‌ها شهری به همین نام در عراق می‌باشد و تیرة موصلانی نیز از شهر موصل عراق به این منطقه آمده‌اند و می‌توان گفت که شاخه‌ای از ایلات کرد هستند که زبانشان شبیه به ایل شکاک ارومیه می‌باشد مسلمان بوده و دارای مذهب شیعه هستند. ایل زعفرانلو بیشتر در روستاهای الی بالتا، قزل قیه، میر آجل و غیره ساکن هستند. از طوایف دیگر می‌توان به کُردهای مکری اشاره کرد که از حومة بوکان و مهاباد از طریق ایلراه هاچه سو، الی بالتا، قزل قیه وارد ییلاق سلیم خان می‌شوند. ایل و طایفه دیگر متعلق به ایل چهاردولی می‌باشد چهاردولی در لغت به معنی گروهی که از چهار دولت تشکیل شده و زبان آن‌ها ریشه کردی دارد و شببه گویش کردی کرمانشاهی می‌باشد و در روستاهای اطراف شهرستان شاهین‌دژ از جمله، محمودآباد، قره تپه، رضا قشلاقی ساکن هستند که در فصل ییلاق به مناطق سلیم خان برای چرای دامهای می‌آیند، این طایفه مراسم مختلفی دارند که یکی از آن‌ها مسابقات اسب دوانی عشایر چهاردولی می‌باشد که همه ساله در محمودآباد برگزار می‌گردد.
مردم و زبان > زبان

زبان اکثریت ساکنین ترکی اذربایجانی بوده که اغلب جمعیت شهرستان را تشکیل می‌دهند و مردمان این شهرستان پیرو مذاهب شیعه و سنی می‌باشند.
ایلات این شهرستان را زاخورانلی(زعفرانلو)، چهاردولی، موصولانی، هشترودی (هشترویی، قره داغلی)، شاهسون (شاهسوان، شایسوان) قیچلی‌ها (به معنی قیچی دارها) قرچی‌ها (یا قورچی به معنی ترکشدارها) شریبانی، آجرلویی و غیره تشکیل می‌دهند. هم‌اکنون ایل زعفرانلو و ایل سادات به زندگی عشایری ادامه می‌دهند. این شهرستان دارای منطقه مناسب برای زندگی عشایری است و از گذشته مورد توجه بوده است چون شرق این شهرستان ییلاق و غرب شهرستان قشلاق است. شهر شاهین‌دژ در منطقه قشلاق و در دشتی به همین نام قرار دارد که تابستان نسبتاً گرمی نسبت به دیگر شهرهای استان دارد. در غرب شهرستان به علت قرار گرفتن در کنار زرینه رود و دیگر رودها و دشت‌های مناسب مردم به شغل کشاورزی مشغولند.
| رتبه | نام مکان | نام دهستان | جمعیت کل | تعداد خانوار |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | شهر شاهین دژ | - | ۳۴۲۰۴ نفر | ۸۶۷۱ |
| ۲ | شهر محمودآباد | - | ۵۸۱۷ نفر | ۱۵۰۷ |
| ۳ | شهر کشاورز | - | ۳۵۳۸ نفر | ۹۴۰ |
| ۴ | قوزلوی افشار | صفاخانه | ۱۷۵۷ نفر | ۳۳۶ |
| ۵ | احمداباد | کشاورز | ۱۷۱۷ نفر | ۴۰۵ |
| ۶ | هاچاسو | هولاسو | ۱۵۲۲ نفر | ۳۹۹ |
| ۷ | هولاسو | هولاسو | ۱۵۲۱ نفر | ۴۱۱ |
| ۸ | صفاخانه | صفاخانه | ۱۳۵۶ نفر | ۲۶۶ |
| ۹ | آغچه مسجد | كشاور | ۱۱۰۰ | ۲۳۰ |
| ۱۰ | قازانلو | کشاورز | ۸۴۸ | ۱۷۷ |
| ۱۱ | اق تپه | محمودآباد | ۸۴۱ نفر | ۱۸۲ |
| ۱۲ | قبان كندی | كشاور | ۸۳۵ نفر | ۱۸۱ |
| ۱۳ | حاجی اباد | محمودآباد | ۸۰۸ نفر | ۱۶۶ |
| ۱۴ | نجار | كشاورز | ۸۰۱ نفر | ۲۰۲ |
| ۱۵ | قره قویونلو | كشاورز | ۷۹۱ نفر | ۱۶۴ |
| ۱۶ | تزخراب | كشاورز | ۷۷۵ نفر | ۱۵۹ |
| ۱۷ | ینگی اباد | محمودآباد | ۷۷۴ نفر | ۱۸۲ |
| ۱۸ | مامالو | هولاسو | ۷۶۹ نفر | ۱۷۳ |
| ۱۹ | چپلوجه | كشاورز | ۷۳۹ نفر | ۱۵۹ |
| ۲۰ | اقبال | كشاورز | ۷۱۳ نفر | ۱۵۷ |
| ۲۱ | ظاهركندی | چهاردولی | ۷۰۳ نفر | ۱۳۸ |
| ۲۲ | خلوت | محمودآباد | ۷۰۳ نفر | ۱۶۲ |
| ۲۳ | گوزل بلاغ | صفاخانه | ۶۶۷ نفر | ۱۳۶ |
| ۲۴ | صورین | چهاردولی | ۶۵۷ نفر | ۱۴۶ |
جغرافیای اقلیمی و زیستی > گونه‌های گیاهی

پوشش گیاهی این شهرستان اهم از باغات و مزارع و انواع درختان میوه که به وسیلهٔ کشاورزان و باغات کاشت می‌شود و انواع علوفه‌های مرغوب و درختان مخصوص منطقه که در مناطق مرتفع و ییلاقی پیرامون است که مراتع و ییلاقهای این منطقه را جزء بهترین مناطق ییلاقی کشور قرار داده است مانند:درختان میوه بادام؛ سیب؛ زرد آلو؛ آلو و محصولات کشاورزی گندم و جو و کلزا؛ و نیز درختان خودروی ون؛ بادامچه چوش بوداغ و علوفه‌هایی مانند جاجغ و کما (جاشیر) نمونه‌های پوشش گیاهی این منطقه می‌باشد.