stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ونه‌آباد

village در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| ونه‌آباد ونه اباد | ونه‌آباد ونه اباد |
| --- | --- |
village: village
استان‌های ایران: استان آذربایجان شرقی
شهرستان‌های ایران: شهرستان اهر
بخش (تقسیمات کشوری): بخش مرکزی شهرستان اهر
تقسیمات کشوری در ایران: دهستان اوچ‌هاچا
جمعیت (2006): جمعیت (2006)
 • کل: ۱۵۲
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
ونه‌آباد یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان اوچ‌هاچا بخش مرکزی شهرستان اهر واقع شده‌است.این روستا ۱۵۲ نفر جمعیت دارد.در ۸کیلومتری اهر در جاده اهر به کلیبر با جاده آسفالته قرار دارد
کشورهای بالتیک

کشورهای شرق دریای بالتیک
این مقاله دربارهٔ گروه‌بندی‌ی ژئوپولتیک است. برای منطقه‌ی جغرافیایی، منطقه بالتیک را ببینید. برای دولتِ آلمانی‌ی بالتیک آوریل تا سپتامبر 1918، دوک‌نشین متحد بالتیک را ببینید.
برای دیگر کاربردها، بالتیک را ببینید.
با بالکان یا بلتستان اشتباه نشود.
| کشورهای بالتیک | کشورهای بالتیک |
| --- | --- |
کشورها:  استونی (آبی)  لتونی (عنّابی)  لیتوانی (طلایی)
مناطق زمانی:  یوتی‌سی ۲:۰۰+ (EET)  یوتی‌سی ۳:۰۰+ (EEST) 
کشورهای بالتیک، سه کشورهای حوزه‌ی دریای بالتیک در شمال‌شرق اروپا به شمول لیتوانی، لتونی و استونی می‌باشند.
کشورهای پساشوروی ۱۵ کشور مستقل بودند که در دسامبر ۱۹۹۱ از اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی پس‌از فروپاشی، بیرون آمدند. همچنین روسیه که به عنوان کشور جایگزین اتحاد شوروی شناخته شد.
در ۱۱ مارس ۱۹۹۰، لیتوانی نخستین کشوری بود که اعلام استقلال کرد و در پی آن استونی آکبیر اعظم و لتونی در ماه اوت ۱۹۹۱. هر سه کشور بالتیک بازگشت و تداوم کشورهای اصلی که پیش از پیوستن شان به اتحاد شوروی وجود داشتند را اعلام کردند.
در پی آن ۱۲ جمهوری باقی‌مانده نیز کناره‌گیری کردند. ۱۲ کشور از ۱۵ کشور (یعنی به استثنای کشورهای دریای بالتیک) در ابتدا کشورهای مستقل همسود یا CIS را تشکیل داده و بیشترشان به سازمان پیمان امنیت جمعی (CSTO) پیوستند، در حالی که کشورهای بالتیک روی عضویت در اتحادیه اروپا و ناتو متمرکز شدند
این سه کشور جز ۱۵ کشوری هستند که متعلق به شوری سابق بوده که پساشوروی مستقل شده و هر سه کشور عضو اتحادیه اروپا هستند.
استفاده از لفظ "کشورهای بالتیک" ("ملت ها", یا مشابه آن) (استونیایی: Balti riigid, Baltimaad; لتونیایی: Baltijas valstis; لیتوانیایی: Baltijos valstybės) در زمینه ناحیه‌های فرهنگی، هویت ملی، یا زبانی ابهام آفرین است. اکثریت جمعیت‌های لتونی و لیتوانی بالت هستند در حالی که اکثریت در استونی از نظر زبانی و فرهنگی فینی هستند.
جنگ‌افزار هایپرسونیک

یک سلاح واکنش سریع هواپایه که توسط یک بمب‌افکن بی-۵۲ حمل می‌شود.
موشک کروز هایپرسونیک با موتور اسکرم‌جت
جنگ‌افزار هایپرسونیک (به انگلیسی: Hypersonic weapon) یا جنگ‌افزار برین‌صوتی، به جنگ‌افزاری می‌گویند که بتواند با سرعت هایپرسونیک، یعنی ۵ تا ۲۵ برابر سرعت صوت (حدود ۱٫۶ تا ۸ کیلومتر بر ثانیه) حرکت کند.
جنگ‌افزارهای هواپیمای سوپرسونیک  یا ابرصوتی با سرعتی کمتر حرکت می‌کنند. در سرعت هایپرسونیک، مولکول‌های جو اطراف به پلاسما تبدیل می‌شوند که هدایت و برقراری ارتباط را با جنگ‌افزار یا هواگرد دشوار می‌کند. جنگ‌افزار انرژی هدایت‌شده مانند لیزر ممکن است با سرعت‌های بالاتر عمل کند، اما آن را ردهٔ متفاوتی از جنگ‌افزار در نظر می‌گیرند.
تاکنون چند نوع از جنگ‌افزار هایپرسونیک شناخته شده‌اند؛
اچ‌جی‌وی: کلاهک‌های موشکی که پس از مرحله پرتاب اولیه بالستیک با سرعت بالا در جو مانور می‌دهند و در جو می‌چرخند.
موشک کروز هایپرسونیک: موشک‌های کروز که به‌کمک موتورهای هواتنفسی مانند اسکرم‌جت به سرعت‌های بالا می‌رسند.
هواگردهای هایپرسونیک: به‌کمک موتورهای هواتنفسی مانند اسکرم‌جت به سرعت‌های بالا می‌رسند.
سلاح‌هایی که پرتابه‌های هدایت‌شونده توپ را شلیک می‌کنند. اینها ممکن است پیشرفت‌های توپخانه سنتی یا فناوری‌های جدید مانند ریل‌گان (توپ ریلی) باشد.
موشک‌های بالستیک که با سرعت بالا در هنگام ورود مجدد به جو حرکت می‌کنند.
تاریخچه

Silbervogel اولین طرح برای یک سلاح هایپرسونیک بود که توسط دانشمندان آلمانی در دهه ۱۹۳۰ ساخته شد.
در تهاجم روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲، روسیه تسلیحات عملیاتی در اختیار دارد و از آنها برای نبرد استفاده می‌کند. کرملین تسلیحات هایپرسونیک جدید خود را، «قادر به غلبه بر همه سامانه‌های دفاع موشکی خارجی» در کنار مفهوم بازدارندگی پیشاهسته‌ای توصیف می‌کند که بخشی از دکترین نظامی رسمی روسیه از سال ۲۰۱۴ است.
برپایه کشور

بیشتر طرح‌های این فهرست آزمایشی یا پژوهشی هستند.
برپایه کشور > آلمان

شفکس ۲ (SHEFEX II): پژوهش و آزمایش یک اچ‌جی‌وی، با مدیریت مرکز هوافضای آلمان است.
برپایه کشور > آمریکا

AGM-183 ARRW: یک جنگ‌افزار واکنش سریع هواپایه برای نیروی هوایی که لغو شد.
بوئینگ ایکس-۵۱
Cannon-Caliber Electromagnetic Gun launcher
پروژه فالکون دارپا (سامانه جنگ‌افزار هایپرسونیک (HWS))
GAM-87 Skybolt (لغو شد)
موشک کروز حمله مافوق صوت  (نیروی هوایی)
سلاح مافوق صوت دوربرد (نیروی زمینی) و سامانه حمله سریع معمولی (دریایی) بوست-گلاید، هر دو از یک بدنه اچ‌جی‌وی معمولی (Hypersonic Glide) استفاده خواهند کرد.
OpFires (دارپا)
HALO تحت برنامه OASuW Inc 2 (نیروی دریایی)
پی‌جی‌اس (جنگ‌افزار هایپرسونیک پیشرفته)
برپایه کشور > ایران

فتاح - در تاریخ ۱۶ خرداد ۱۴۰۲ رونمایی شد.
فتاح ۲ - در تاریخ ۲۸ آبان ۱۴۰۲ رونمایی شد.
برپایه کشور > برزیل

۱۴-ایکس
برپایه کشور > چین

CJ-100: یک موشک کروز برین‌صوت
DF-ZF: کلاهک اچ‌جی‌وی که روی موشک DF-17 نصب شده‌است.
YJ-21
برپایه کشور > روسیه

آوانگارد
خا-۴۷ام۲ کینژال
3M22 Zircon
برپایه کشور > ژاپن

موشک کروز هایپرسونیک (HCM)
اچ‌وی‌جی‌پی: موشک دارای کلاهک اچ‌جی‌وی
برپایه کشور > فرانسه

VMaX: نوعی اچ‌جی‌وی است که اولین آزمایش پروازی آن در ۲۶ ژوئن ۲۰۲۳ از سایت DGA در Biscarrosse فرانسه انجام شد.
VMaX-2: نوعی اچ‌جی‌وی
ای‌اس‌ان۴جی (به فرانسوی: Air-Sol Nucléaire de 4e Génération): یک موشک کروز هواپایه برای جانشینی ASMP در نقش بازدارندگی پیشا-استراتژیک
برپایه کشور > کره جنوبی

موشک کروز Hycore
Hyunmoo IV-4
Hyunmoo V
برپایه کشور > کره شمالی

هواسونگ ۸: موشک دارای کلاهک اچ‌جی‌وی
برپایه کشور > مشترک

SCIFiRE: مشارکت استرالیا و آمریکا
برپایه کشور > هند

براهموس-۲
اچ‌جی‌وی-۲۰۲اف
اچ‌اس‌تی‌دی‌وی
شوریا
برپایه کشور > یمن

موشک فلسطین 2
تاناپر

Village در 23x15px|border |alt=|link= استونی
| Tännapere | Tännapere |
| --- | --- |
Village: Village
شهرستان‌های استونی: شهرستان یروا
Parish: دهستان روسنا-آلیکو
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
تاناپر (به لاتین: Tännapere) یک روستا در استونی است که در دهستان روسنا-آلیکو واقع شده‌است.
مسئله هویت

داستان کوتاهاثر آرتور کانن دویل
| «مسئله هویت» | «مسئله هویت» |
| --- | --- |
اثر آرتور کانن دویل: اثر آرتور کانن دویل
استقبال هلمز از خانم مری، تصویرسازی توسط سیدنی پجت: استقبال هلمز از خانم مری، تصویرسازی توسط سیدنی پجت
انتشار: انتشار
تاریخ نشر: ۱۸۹۱ میلادی
مجموعه: ماجراهای شرلوک هلمز
مسئله هویت (به انگلیسی: A Case of Identity) یکی از ۵۶ داستان کوتاه شرلوک هلمز، نوشتهٔ سِر آرتور کانن دویل است. است که نخستین‌بار در ۱۸۹۱ منتشر شد.
تاریخچه انتشار

«مسئله هویت»، برای اولین‌بار در سپتامبر ۱۸۹۱ در بریتانیا در مجله Strand منتشر شد و در ایالات متحده در نسخه ایالات متحده‌ٔ مجله Strand در اکتبر ۱۸۹۱ منتشر شد. این داستان با هفت تصویر توسط سیدنی پجت به انتشار رسید. یکسال بعد در اکتبر ۱۸۹۲ این داستان به عنوان سومین داستان در مجموعه داستان کوتاه ماجراهای شرلوک هلمز گنجانده شد.
موضوع داستان

مسئله هویت داستان دختری است که عمویش اوراق بهاداری به ارزش دو هزار و پانصد پوند انگلیس برایش به ارث گذاشته‌است و او فعلاً تنها می‌تواند ۴/۵ درصد سود آن (۱۰۰ پوند در سال) را بردارد که آن را هم پدرخوانده و مادرش می‌گیرند. پدرخوانده، از آن جایی که می‌داند با ازدواج دختر این مبلغ را از دست خواهد داد، جلوی معاشرت دختر را با افراد هم سن و سال خود می‌گیرد ولی پس از مدتی می‌فهمد که این روش دیگر کارساز نیست. بنابراین با تغییر قیافه در یک مهمانی با دختر دوست می‌شود و قرار نامزدی می‌گذارد و پس از سوگند خوردن دختر و همهٔ قرارها، در روز مراسم با حقهٔ سوار شدن از یک در کالسکه و پیاده شدن از در دیگر ناپدید می‌شود به امید این که شوق حاصل از این واقعه حداقل تا ده سال جلوی ازدواج دختر را بگیرد. شرلوک هلمز در پی مشاوره خواستن دختر از او در نهایت همه چیز را درمی‌یابد ولی از آن‌جا که می‌داند دختر باور نخواهد کرد به او چیزی نمی‌گویند.
در آخر این داستان اشاره‌ای به اشعار حافظ نیز شده‌است.
اشاره به حافظ

در آخر این داستان، شرلوک هلمز مثلی فارسی را نقل می کند و حکمت موجود در اشعار حافظ و هوراس را می ستاید.
You may remember the old Persian saying, 'There is danger for him who taketh the tiger cub, and danger also for whosoever snatches a delusion from a woman.' There is as much sense in Hafiz as in Horace, and as much knowledge of the world.
ترجمه به فارسی

این داستان در مجموعه «جعبه مقوایی» توسط انتشارات کارآگاه (وابسته به نشر هرمس) در ایران چاپ شده‌است.
ونویکسولی

مکان در Northern Cape
| Van Wyksvlei | Van Wyksvlei |
| --- | --- |
A road in Vanwyksvlei: A road in Vanwyksvlei
استان: Northern Cape
منطقه: Pixley ka Seme
ناحیه: Kareeberg
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۶۶ کیلومتر مربع (۱٫۰۳ مایل مربع)
جمعیت (2011): جمعیت (2011)
 • کل: ۱٬۷۲۱
 • تراکم: ۶۵۰/کیلومتر مربع (۱۷۰۰/مایل مربع)
درصد نژادی (۲۰۱۱): درصد نژادی (۲۰۱۱)
 • Black African: 2.3%
 • رنگین‌پوستان: 92.5%
 • Indian/Asian: 0.9%
 • White: 4.0%
 • Other: 0.3%
زبان نخست (۲۰۱۱): زبان نخست (۲۰۱۱)
 • آفریکانس: 97.7%
 • Other: 2.3%
Postal code (street): 8922
ونویکسولی (به لاتین: Vanwyksvlei) یک شهرک در آفریقای جنوبی است که در Kareeberg Local Municipality واقع شده‌است.
سرمایه‌داری
ریشه‌شناسی

اصطلاح "سرمایه دار" به معنای صاحب سرمایه، زودتر از اصطلاح "سرمایه داری" ظاهر شده است و مربوط به اواسط قرن هفدهم است. "سرمایه داری" از سرمایه گرفته شده است، که از capitale، یک کلمه لاتین متأخر مبتنی بر caput، به معنای "سر" - که همچنین منشأ "chattel" و "گاو" به معنای اموال منقول است (فقط بسیار بعد از آن) گرفته شده است. سرمایه در قرن ۱۲ تا ۱۳ ظهور کرد تا به وجوه، موجودی کالا، مبلغ پول یا پول حامل بهره اشاره کند. و اغلب با کلمات دیگری مبادله می‌شد - ثروت، پول، سرمایه، کالا، دارایی، دارایی و غیره. Hollantse (به آلمانی: holländische) مرکوریوس در سال‌های ۱۶۳۳ و ۱۶۵۴ از "سرمایه داران" برای اشاره به صاحبان سرمایه استفاده می‌کند. توسط آرتور یانگ در اثر خود سفر در فرانسه (۱۷۹۲). دیوید ریکاردو در کتاب اصول اقتصاد سیاسی و مالیات (۱۸۱۷) بارها به «سرمایه‌دار» اشاره کرده است. شاعر انگلیسی ساموئل تیلور کولریج در اثر خود به نام Table Talk (1823) از "سرمایه دار" استفاده کرد. پیر ژوزف پرودون در اولین اثر خود از این اصطلاح استفاده کرد، دارایی چیست؟ (۱۸۴۰) اشاره به صاحبان سرمایه. بنجامین دیزرائیلی از این اصطلاح در سال ۱۸۴۵ اثر خود سیبیل استفاده کرد. استفاده اولیه از اصطلاح "سرمایه داری" به معنای امروزی آن به لوئی بلان در سال ۱۸۵۰ ("آنچه من "سرمایه‌داری" می‌نامم، یعنی تصاحب سرمایه توسط برخی به استثنای دیگران") و پیر جوزف پرودون نسبت داده می‌شود. در ۱۸۶۱ («رژیم اقتصادی و اجتماعی که در آن سرمایه، منبع درآمد، عموماً متعلق به کسانی نیست که آن را از طریق کار خود به کار می‌اندازند»). "شیوه تولید سرمایه داری" در Das Kapital (1867). مارکس از شکل سرمایه‌داری استفاده نکرد، بلکه در عوض از سرمایه، شیوه تولید سرمایه‌داری و سرمایه‌داری استفاده کرد که اغلب ظاهر می‌شوند. روبرت هسن، اقتصاددان و مورخ، به دلیل ابداع کلمه توسط منتقدان سوسیالیست سرمایه‌داری، اظهار داشت که اصطلاح «سرمایه‌داری» خود اصطلاحی تحقیرآمیز و نامی نادرست برای فردگرایی اقتصادی است. برنارد هارکورت با این جمله موافق است که این اصطلاح یک نام اشتباه است، و اضافه می‌کند که به‌طور گمراه کننده ای نشان می‌دهد که چیزی به نام "سرمایه" وجود دارد که ذاتاً به روش‌های خاصی عمل می‌کند و توسط قوانین اقتصادی پایدار خودش اداره می‌شود. در زبان انگلیسی، اصطلاح "سرمایه داری" برای اولین بار، طبق فرهنگ لغت انگلیسی آکسفورد، در سال ۱۸۵۴، در رمان The Newcomes اثر رمان‌نویس ویلیام میکپیس تاکری، جایی که این کلمه به معنای "داشتن مالکیت سرمایه" بود، ظاهر شد. همچنین طبق گزارش OED، کارل آدولف دوآی، سوسیالیست آلمانی آمریکایی و طرفدار الغا، در سال ۱۸۶۳ از اصطلاح "سرمایه داری خصوصی" استفاده کرد.
تاریخچه

این مفهوم در عام‌ترین معنایش تنها از آغاز سدهٔ بیستم وجود دارد. تاریخ آن را می‌توان تقریباً سال ۱۹۰۲ دانست زمانی که ورنر زمبارت کتاب معروف خود «سرمایه‌داری مدرن» را منتشر کرد. برعکس این واژه را مارکس عملاً بکار نبرده‌است. اقتصاد سرمایه‌داری عملاً بین قرون ۱۶ و ۱۹ میلادی در انگلیس به تدریج رسمی شد. با وجود اینکه برخی ویژگی‌های این قانون در دوران خیلی گذشته نیز دیده می‌شود، شکل‌های ابتدایی سرمایه‌داری تجاری (merchant capitalism) در اواخر قرون وسطی شکوفا شد.
سرمایه‌داری از پایان دورهٔ فئودالیسم در دنیای غرب نظام غالب بوده‌است. به تدریج این قانون از انگلیس به سراسر اروپا گسترش یافته مرزهای سیاسی و فرهنگی را درنوردید. در قرون ۱۹ و ۲۰ میلادی سرمایه‌داری ابزار غالب، ولی نه انحصاری، صنعتی شدن را در دنیا فراهم آورده‌است.
ثروت اروپای غربی به سرعت فزونی یافت: طلا و نقره از آمریکای جنوبی گرفته شد تا بانک‌ها را تغذیه کنند، و بردگان مورد نیاز بودند تا برای کارگاه‌های اروپای غربی کالاهای مصرفی و مواد خام تولید کنند. تجارت جهانی را تصرف مستعمره‌های جدید، توسعهٔ مستعمره‌های کهن، و گسترش برده‌داری و دزدی و راهزنی آشکارا به پیش راند. این‌ها ویژگی‌های برجسته بازارهایی است که بیش از دو سده تکامل یافت، یکی از ویژگی‌های اصلی این مرحلهٔ تجاری سرمایه‌داری این است که این مرحله نه فقط بازارها را تأمین می‌کند بلکه همچنین ثروتی را فراهم می‌آورد که انقلابی صنعتی را تغذیه می‌کند که در میانهٔ سدهٔ ۱۷۰۰ آغاز می‌شود.
کوزیمو د مدیچی، که توانست یک امپراتوری مالی بین‌المللی بسازد و یکی از اولین بانکداران مدیچی بود. سرمایه‌داری در شکل مدرن خود را می‌توان در ظهور سرمایه‌داری ارضی و مرکانتیلیسم در اوایل رنسانس، در دولت-شهرهایی مانند فلورانس جستجو کرد. سرمایه در ابتدا در مقیاس کوچک برای قرن‌ها وجود داشته‌است در قالب فعالیت‌های بازرگانی، اجاره ای و وام دهی و گاه به عنوان صنعت در مقیاس کوچک با مقداری کار مزدی. بورس کالای ساده و در نتیجه تولید کالایی ساده که مبنای اولیه رشد سرمایه از تجارت است، سابقه بسیار طولانی دارد. در دوران طلایی اسلامی، اعراب سیاست‌های اقتصادی سرمایه‌داری مانند تجارت آزاد و بانکداری را به اجرا گذاشتند. استفاده آنها از اعداد هندی و عربی، حسابداری را تسهیل می‌کرد. این نوآوری‌ها از طریق شرکای تجاری در شهرهایی مانند ونیز و پیزا به اروپا مهاجرت کردند. ریاضی دانان ایتالیایی با تاجران عرب به مدیترانه سفر کردند و بازگشتند تا استفاده از اعداد هندی و عربی را در اروپا رایج کنند.
تاریخچه > کشاورزی

بنیان‌های اقتصادی سیستم کشاورزی فئودالی در انگلستان قرن شانزدهم به‌طور قابل توجهی شروع به تغییر کرد، زیرا سیستم ارباب نشینی از هم پاشیده شد و زمین در دستان کمتر صاحبخانه با دارایی‌های بزرگ به‌طور فزاینده متمرکز شد. به جای یک سیستم کار مبتنی بر رعیت، کارگران به‌طور فزاینده ای به عنوان بخشی از اقتصاد گسترده‌تر و در حال گسترش مبتنی بر پول به کار گرفته می‌شدند. این سیستم هم بر مالکان و هم بر مستاجران فشار می‌آورد تا بهره‌وری کشاورزی را برای کسب سود افزایش دهند. تضعیف قدرت اجباری اشراف برای استخراج مازاد دهقانان، آنها را تشویق کرد تا روش‌های بهتری را امتحان کنند، و مستاجران نیز انگیزه‌ای برای بهبود روش‌های خود برای شکوفایی در بازار کار رقابتی داشتند. شرایط اجاره زمین به جای سیستم راکد قبلی از تعهدات عرف و فئودالی، تابع نیروهای بازار اقتصادی بود.
تاریخچه > مرکانتیلیسم (سوداگری)

دکترین اقتصادی رایج از قرن ۱۶ تا ۱۸ معمولاً مرکانتیلیسم نامیده می‌شود. این دوره، عصر اکتشاف، با اکتشاف جغرافیایی سرزمین‌های خارجی توسط بازرگانان تاجر، به ویژه از انگلستان و کشورهای پایین همراه بود. مرکانتیلیسم یک سیستم تجارت برای سود بود، اگرچه کالاها هنوز عمدتاً با روش‌های غیر سرمایه‌داری تولید می‌شدند. اکثر محققان عصر سرمایه‌داری تجاری و مرکانتیلیسم را خاستگاه سرمایه‌داری مدرن می‌دانند، اگرچه کارل پولانی استدلال می‌کرد که مشخصه سرمایه‌داری ایجاد بازارهای تعمیم یافته برای آنچه او «کالاهای ساختگی» می‌نامد، یعنی زمین، کار و پول است. بر این اساس، او استدلال کرد که «تا سال ۱۸۳۴ یک بازار کار رقابتی در انگلستان ایجاد نشد، بنابراین نمی‌توان گفت که سرمایه داری صنعتی به عنوان یک سیستم اجتماعی قبل از آن تاریخ وجود داشته‌است».
رابرت کلایو با نواب‌های بنگال پس از نبرد Plassey که حکومت بریتانیا را در هند آغاز کرد انگلستان یک رویکرد گسترده و یکپارچه به مرکانتیلیسم را در دوران الیزابت (۱۵۵۸–۱۶۰۳) شروع کرد. یک توضیح سیستماتیک و منسجم از تراز تجاری از طریق استدلال توماس مون منتشر شد. در دهه ۱۶۲۰ نوشته شد و در سال ۱۶۶۴ منتشر شد.
بازرگانان اروپایی با حمایت کنترل‌های دولتی، یارانه‌ها و انحصارها، بیشترین سود خود را از طریق خرید و فروش کالا به دست می‌آوردند. به قول فرانسیس بیکن، هدف مرکانتیلیسم «گشایش و متعادل کردن تجارت، گرامی داشتن تولیدکنندگان، بیرون راندن بیکاری، سرکوب ضایعات و افراط به وسیله قوانین انباشته، بهسازی و پرورش خاک بود. تنظیم قیمت‌ها…».
پس از دوره صنعتی شدن اولیه، شرکت هند شرقی بریتانیا و شرکت هند شرقی هلند، پس از کمک‌های عظیم بنگال مغول، عصر گسترده‌ای از بازرگانی و تجارت را آغاز کردند. مشخصه این شرکت‌ها قدرت‌های استعماری و توسعه طلبی بودند که دولت‌های ملی به آنها داده بودند. در این دوران، بازرگانانی که تحت مرحله قبلی مرکانتیلیسم تجارت می‌کردند، سرمایه خود را در شرکت‌های هند شرقی و مستعمرات دیگر سرمایه‌گذاری کردند و به دنبال بازگشت سرمایه بودند.
حامیان و منتقدان > حامیان

بسیاری از نظریه پردازان و سیاست‌مداران که غالباً در کشورهای دارای قانون سرمایه‌داری زندگی می‌کنند، بر این باورند که قوانین سرمایه‌داری از طریق شاخص‌هایی مانند تولید ناخالص داخلی، سطح رفاه زندگی و درجهٔ به‌کارگیری ظرفیت‌ها، تأثیر بسزایی در رشد اقتصادی دارد. برای نمونه سطح زندگی در اروپا در طی سه قرن گذشته بسیار بهبود یافته‌است.
برای نمونه آدام اسمیت برای دفاع از اینکه باید اجازه داد بازار آزاد تولید، قیمت‌گذاری و تخصیص منابع را کنترل کند، از این برهان استفاده کرد. آمار نشان می‌دهد از آغاز سرمایه‌داری، سرانهٔ تولید ناخالص داخلی آن کشور، شتاب بالایی را تجربه می‌کند.
حامیان و منتقدان > منتقدان

مقالهٔ اصلی: نقد سرمایه‌داری
منتقدان قانون سرمایه‌داری بر این باورند که در قرن بیستم قانون سرمایه‌داری پا به مرحله‌ای جدید گذاشته‌است و به قانون سرمایه‌داری انحصاری بدل گردیده‌است.
در قانون سرمایه‌داری انحصاری، عملاً مفهوم بازار آزاد که توسط نظریه پردازان اولیه‌ای قانون سرمایه‌داری همچون آدام اسمیت مورد حمایت واقع می‌شد، مفهوم ابتدایی خود را از دست داد و رقابت که مفهوم کلیدی اقتصاد بازار و قانون عرضه و تقاضا بود به رقابت بین شرکت‌های انحصاری و کارتلها تنزل یافت.
منتقدان اصلی قانون سرمایه‌داری شامل سوسیالیست‌ها (از جمله کارل مارکس، فردریک انگلس، ولادیمیر لنین، مائو تسه‌تونگ، فیدل کاسترو) و آنارشیست‌ها (مانند بنجامین تاکر، نوام چامسکی) می‌شود.
برخی ادیان نیز با قسمت‌هایی از این قانون مخالفند؛ مثلاً ادیان یهودی، مسیحی و اسلام، نرخ بهره را حرام می‌دانند.
برخی از انتقاداتی که به این قانون می‌شود عبارتند از:
توزیع ناکارآمد و ناعادلانه پول و قدرت
گرایش به انحصارطلبی بازار
نبود بازار رقابتی و آزادی بازار
امپریالیسم و شکل‌های مختلف استثمار فرهنگی و اقتصادی
پدیده‌هایی مانند از خود بیگانگی فرهنگی، نابرابری، بیکاری و بی‌ثباتی اقتصادی
منتقدان بر این باورند که ترکیب تجارت آزاد و دارایی‌های خصوصی سرمایه داران ذاتاً منجر به ساختارهای انحصارطلب می‌شود. مباحث اقتصاد سیاسی به مطالعهٔ این موضوع می‌پردازد که قانون سرمایه‌داری تا چه اندازه مسئول استثمار اقتصادی، جنگ‌های امپریالیستی، استعمارگرایانه و ضدانقلابی، همچنین سرکوب کارگران، اتحادیه‌های صنفی و نسل‌کشی است.
از جمله نقاط ضعف یا قدرت قانون سرمایه‌داری دوره‌های بحران در این قانون است که به نظر برخی همچون مارکس نقطه ضعف آن می‌باشد که بر این پایه او تئوری بحران را مطرح کرد که سبب فروپاشی قانون سرمایه‌داری می‌گردد، از نظر مارکس آزادی جمعی وجود ندارد و قشر کارگر در قسمتی محدود قرار دارند و این سازمان دهی ثروتمندان را همیشه ثروتمندتر از قبل می‌کند. از دید برخی دیگر دوره‌های بحران سبب تقویت ارکان قانون سرمایه‌داری می‌شود.
به عقیده مارکس با هر بحران پایه‌های سرمایه‌داری متزلزل می‌شود و در خلال یکی از این بحران‌های وخیم اقتصادی با اقدام به اعتصاب و شدت عمل کارگری، مالکیت ابزار تولید از آن معدود مالکانی که بر اثر قانون تمرکز سرمایه باقی‌مانده‌اند به هیئت اجتماعیه انتقال داده می‌شود.
ماکس وبر در مطالعه تاریخی خود که در مورد پیوند پروتستانیسم و توسعه و تکامل نظام سرمایه‌داری انجام داد، ضمن تأکید بر تأثیرات «رفورماسیون پروتستانی» که از سال ۱۵۱۷ تا سال ۱۵۶۵ میلادی به طول انجامید و همچنین تأثیر کتاب «اخلاق پروتستانی» بر فرایند صنعتی شدن در کشورهای سرمایه‌داری که متکی بر اصول فکری مسیحیت پروتستانی بوده‌اند، معتقد بود که در جامعه نوین غربی رفتار افراد تحت کنترل «عقلانیت هدفمند» قرار دارد. از این رو، وبر پیش‌بینی می‌کرد که نظام سرمایه‌داری صنعتی در غرب پایدار و پابرجا باقی خواهد ماند.
منتقدان کاپیتالیسم در برلین
کالیگولا (فیلم)

| کالیگولا | کالیگولا |
| --- | --- |
کارگردان: تینتو براس
تهیه‌کننده: باب گوچونی فرانکو روسلینی
بر پایه: فیلم‌نامه اثر گور ویدال
بازیگران: مالکوم مک‌داول جان گیلگد پیتر اوتول هلن میرن تریزا آن ساووی
موسیقی: برونو نیکولای
فیلم‌بردار: سیلوانو ایپولیتی
تدوین‌گر: نینو بارالی راسل لوید
شرکت تولید: پنت‌هاوس
توزیع‌کننده: پرودوتسیونی اطلس کونزورتسیاته (ایتالیا) آنالایسیس فیلم ریلیزینگ (ایالات متحده آمریکا)
تاریخ‌های انتشار:  ۱ فوریه ۱۹۸۰ (۱۹۸۰-02-۰۱)  
مدت زمان: ۱۵۶ دقیقه
کشور: ایتالیا/ایالات متحده آمریکا
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۱۷٫۵ میلیون دلار
فروش گیشه: ۲۳ میلیون دلار
کالیگولا (به انگلیسی: Caligula) فیلمی تاریخی - زندگی‌نامه‌ای به کارگردانی تینتو براس، نویسندگی گور ویدال و تهیه‌کنندگی باب گوچیونه و فرانکو روسلینی محصول سال ۱۹۸۰ میلادی است.
این فیلم براساس زندگی‌نامه کالیگولا سومین امپراتور روم از زمان به قدرت رسیدن تا قتل وی ساخته شده است.
داستان

«کالیگولا» (مک‌داول) به دعوت پدربزرگش، «تیبریوس» به کاپری می‌رود. «تیبریوس» جاذبه قدرت مطلق را به او می‌آموزد. «کالیگولا» با کمک «ماکرو»، فرمانده نگهبانان (تیبریوس) را می‌کشد و خود به قدرت می‌رسد و ازدواج می‌کند. اما به‌زودی نشانه‌های جنون در او هویدا می‌شود، به زیاده‌روی‌های لذت‌طلبانه می‌پردازد و بدگمان و مشکوک همه را دشمن خود می‌پندارد.
بازیگران

مالکوم مک‌داول در نقش کالیگولا سومین امپراتور روم
پیتر اوتول در نقش تیبریوس دومین امپراتور روم
جان گیلگد در نقش Marcus Cocceius Nerva
هلن میرن در نقش Caesonia
تریزا آن ساووی در نقش دروسیلا خواهر کالیگولا
جان استاینر در نقش Longinus
گوئیدو ماناری در نقش Naevius Sutorius Macro
پائولو بوناچلی در نقش Senator Cassius Chaerea
لئوپولدو تریئسته در نقش Charicles
آدریانا آستی در نقش Ennia Thrasylla
جانکارلو بادسی در نقش کلودیوس
دوناتو پلاسیدو در نقش Proculus
میرلا دآنجلو در نقش Livia
برونو برایو در نقش Tiberius Gemellus
آنکا دی لورنزو در نقش مسالینا
لوری واگنر در نقش Agrippina the Younger
آنتونیو کازاله در نقش یک رومی
اوسیریده پـِـوارِلو
آتلانتیس

برای دیگر کاربردها، آتلانتیس (ابهام‌زدایی) را ببینید.
محل احتمالی جزیره آتلانتیس و قلمرو حکومتی آنها
آتلانتیس (به یونانی: Ἀτλαντὶς νῆσος) به معنای «هاسون»، جزیره‌ای افسانه‌ای است که در تمثیلی برای اشاره به وجود ملت‌ها در دو اثر افلاطون، تیمائوس و کریتیاس به آن اشاره شده‌است. این جزیره حتی در  انیمیشن هایی مانند *ماجراهای باب اسفنجی* آمده است. در این دو نوشته، نیروی دریایی آتلانتیس، آتن باستان را که افلاطون در رساله جمهوری آن را نمونه‌ای از یک حکومت ایدئال معرفی می‌کند، به محاصره درمی‌آورد. در این داستان، آتن برخلاف سایر ملت‌های شناخته‌شدهٔ دوران، حملات آتلانتیس را دفع می‌کند، که به نظر نمایانگر برتری حکومت آتن افلاطون بر سایر انواع حکومت‌ها در زمان خودش است. در پایان داستان، آتلانتیس از خدایان رویگردان شده و در اقیانوس اطلس غرق می شود. به دلیل وجود این گفته‌ها در آثار افلاطون، داستان آتلانتیس تأثیر زیادی در ادبیات و نوشته‌های بعدی داشته است. جنبهٔ واقعی آتلانتیس در آثار آرمان‌شهری برخی نویسندگان رنسانس نظیر آتلانتیس جدید از فرانسیس بیکن و اتوپیا اثر توماس مور استفاده شده است. از سوی دیگر، برخی محققان حرفه ای قرن نوزدهمی نوشته‌های افلاطون دربارهٔ آتلانتیس را به عنوان واقعیت تاریخی تفسیر کردند. اشارهٔ دقیق افلاطون به زمان وقایع - بیش از نه هزار سال قبل از او - و موقعیت ادعایی آن - آن سوی ستون‌های هرکول - (احتمالاً چشم آفریقا در مراکش) منشأ گمانه‌زنی‌های علمی فراوان بوده‌است.
محل احتمالی

از قرن نوزدهم و با نوشته‌های ایگناتیوس دانلی  تفسیری تاریخی از داستان افلاطون ارائه کرد، مکان‌های متعددی برای آتلانتیس حدس زده شده‌اند.....