stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مکوامبا کانجی

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 Kandji with FC Honka in 2018.:  Kandji with FC Honka in 2018.
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادروز:  ۲ اوت ۱۹۸۵ ‏(۳۹ سال)
زادگاه:  داکار
قد:  ۶ فوت ۴ اینچ (۱٫۹۳ متر)
پست:  مهاجم
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  صنعت نفت آبادان
شمارهٔ پیراهن:  ۹
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۴–۲۰۰۵:  Georgia Military Bulldogs
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۶ |  Atlanta Silverbacks U23's |  ۸ |  (۱) |
| ۲۰۰۷–۲۰۰۸ |  Atlanta Silverbacks |  ۲۸ |  (۱۳) |
| ۲۰۰۸ |  ← نیویورک رد بولز (قرضی) |  ۵ |  (۱) |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۰ |  نیویورک رد بولز |  ۳۶ |  (۵) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۱ |  کلرادو رپیدز |  ۲۷ |  (۲) |
| ۲۰۱۲ |  دینامو |  ۲۹ |  (۴) |
| ۲۰۱۳ |  Kalloni |  ۱۹ |  (۶) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۴ |  Levadiakos |  ۱۲ |  (۴) |
| ۲۰۱۴ |  هلسینکی |  ۲۴ |  (۶) |
| ۲۰۱۵ |  الفیصلی |  ۱۰ |  (۲) |
| ۲۰۱۵ |  هلسینکی |  ۵ |  (۱) |
| ۲۰۱۷ |  باشگاه فوتبال اینتر تورکو |  ۲۵ |  (۵) |
| ۲۰۱۸–۱۹ |  Honka |  ۲۶ |  (۱۶) |
| ۲۰۱۹– |  صنعت نفت آبادان |  ۶ |  (۲) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۷ آپریل ۲۰۱۹. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۷ آپریل ۲۰۱۹. 
مکوامبا کانجی (انگلیسی: Macoumba Kandji؛ زادهٔ ۲ اوت ۱۹۸۵) بازیکن فوتبال اهل سنگال است که در پست مهاجم برای باشگاه فوتبال صنعت نفت آبادان بازی می‌کند.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نیویورک رد بولز، باشگاه فوتبال کلرادو رپیدز، هیوستون دینامو، باشگاه فوتبال هلسینکی و باشگاه فوتبال الفیصلی عربستان سعودی اشاره کرد.
مک‌الپاین

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
پست:  مدافع
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۸۹۰–۱۸۹۲ |  باشگاه فوتبال پورت ویل |  ۲۰ |  (۰) |
| ۱۸۹۲ |  باشگاه فوتبال دارلینگتون |   |   |
| ۱۸۹۲–۱۸۹۳ |  باشگاه فوتبال پورت ویل |  ۱۰ |  (۰) |
| مجموع |   |  ۳۰+ |  (۰+) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
مک‌الپاین (انگلیسی: C. McAlpine؛ زادهٔ) بازیکن فوتبال است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دارلینگتون و باشگاه فوتبال پورت ویل اشاره کرد.
قشلاق ملی حاجی همت

| قشلاق ملی حاجی همت | قشلاق ملی حاجی همت |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور:  ایران
استان: استان اردبیل
شهرستان: شهرستان بیله‌سوار
بخش: بخش قشلاق‌دشت
دهستان: دهستان قشلاق جنوبی
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۱۱
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
قشلاق ملی حاجی همت یک روستا در ایران است که در استان اردبیل واقع شده‌است. قشلاق ملی حاجی همت ۱۱ نفر جمعیت دارد.
مک‌ریری (منیتوبا)

| مک‌ریری (منیتوبا) | مک‌ریری (منیتوبا) |
| --- | --- |
Former village: Former village
مک‌ریری (منیتوبا)Location of McCreary in Manitoba: مک‌ریری (منیتوبا)Location of McCreary in Manitoba
مختصات: ۵۰°۴۶′۲۰″ شمالی ۹۹°۲۹′۳۵″ غربی﻿ / ﻿۵۰٫۷۷۲۲۲°شمالی ۹۹٫۴۹۳۰۶°غربی﻿ / 50.77222; -99.49306: مختصات: ۵۰°۴۶′۲۰″ شمالی ۹۹°۲۹′۳۵″ غربی﻿ / ﻿۵۰٫۷۷۲۲۲°شمالی ۹۹٫۴۹۳۰۶°غربی﻿ / 50.77222; -99.49306
کشور: کانادا
استان: منیتوبا
منطقه: Parkland
شهرستان: McCreary
ثبت‌شده: ۱ ژانویه ۱۹۶۴
Amalgamated: ۲۰۱۵
حکومت: حکومت
 • Reeve: Larry McLauchlan
 • مجلس عوام کانادا (Dauphin—Swan River—Neepawa): Robert Sopuck
 • MLA (Agassiz): Robert Sopuck
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۷۰ کیلومتر مربع (۰٫۶۶ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۴۷۲
 • تراکم: ۲۷۷٫۲/کیلومتر مربع (۷۱۸/مایل مربع)
 • Change 2006-11: کاهش۳٫۱%
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (Central (CDT))
کد منطقه: 204
مک‌ریری (به انگلیسی: McCreary) یک روستا در کانادا است که در منیتوبا واقع شده‌است. مک‌ریری ۱٫۷۰ کیلومتر مربع مساحت و ۴۷۲ نفر جمعیت دارد.
خوزه لوئیس سیرا

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  José Luis Sierra Pando
زادروز:  ۵ دسامبر ۱۹۶۸ ‏(۵۵ سال)
زادگاه:  سانتیاگو
قد:  ۱٫۸۱ متر (۵ فوت ۱۱ ۱⁄۲ اینچ)
پست:  هافبک
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۸۵–۱۹۸۸:  Unión Española
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۸۸–۱۹۹۴ |  Unión Española |  ۱۲۴ |  (۲۹) |
| ۱۹۸۹–۱۹۹۰ |  ← باشگاه فوتبال رئال وایادولید (قرضی) |  ۳ |  (۰) |
| ۱۹۹۵ |  باشگاه فوتبال سائو پائولو |  ۸ |  (۰) |
| ۱۹۹۶–۲۰۰۱ |  باشگاه فوتبال کولو-کولو |  ۱۴۴ |  (۴۲) |
| ۱۹۹۹ |  ← باشگاه فوتبال تیگرس اونال (قرضی) |  ۱۳ |  (۱) |
| ۲۰۰۲–۲۰۰۹ |  Unión Española |  ۲۱۷ |  (۵۱) |
| مجموع |   |  ۵۰۹ |  (۱۲۳) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۱۹۹۱–۲۰۰۰ |  تیم ملی فوتبال شیلی |  ۵۳ |  (۸) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۲۰۱۰–۲۰۱۵:  Unión Española
۲۰۱۵–۲۰۱۶:  باشگاه فوتبال کولو-کولو
۲۰۱۶–۲۰۱۸:  باشگاه فوتبال الاتحاد
۲۰۱۸:  باشگاه فوتبال شباب الاهلی امارات
۲۰۱۹–:  باشگاه فوتبال الاتحاد
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۴ ژوئیه ۲۰۱۲.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۷ اوت ۲۰۰۷:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۴ ژوئیه ۲۰۱۲.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۷ اوت ۲۰۰۷
خوزه لوئیس سیرا (اسپانیایی: José Luis Sierra‎؛ زادهٔ ۵ دسامبر ۱۹۶۸) بازیک سابق و مربی فوتبال اهل شیلی است.
باشگاهی

از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کولو-کولو، باشگاه فوتبال سائو پائولو و باشگاه فوتبال رئال وایادولید اشاره کرد.
تیم ملی

وی همچنین در تیم ملی فوتبال شیلی بازی کرده‌است.
میانبار

مینبار (به انگلیسی: Maianbar) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
فرهنگ ایران‌زمین (مجله)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
سردبیر: ایرج افشار
دسته‌بندی: ادبی، تاریخی
بسامد: سه‌ماهنامه
نخستین شماره: ۱۳۳۲
کشور:  ایران
زبان: فارسی
فرهنگ ایران‌زمین، مجلهٔ پژوهشی که هر سه ماه یک بار در زمینهٔ مطالعات و تحقیقات ایرانی منتشر می‌شد. این نشریه را ایرج افشار در سال ۱۳۳۲ با همکاری دوستان نزدیک خود: محمدتقی دانش‌پژوه، منوچهر ستوده، مصطفی مقربی و عباس زریاب خویی بنیاد گذاشت. فرهنگ ایران‌زمین مجله‌ای کاملاً تحقیقی و از اساسی‌ترین و جدی‌ترین مجلات و به اسلوب نشریاتی که در زمینهٔ مطالعات خاورشناسی و ایران‌شناسی در آن روزگار در جهان وجود داشت به طبع می‌رسید.
آغاز راه

نخستین شمارهٔ فرهنگ ایران زمین در ۱۳۳۲ش منتشر شد. پنج تومان بهایش بود و فقط دویست و پنجاه نسخه از آن چاپ شد. در ابتدا قرار بود به صورت فصلی منتشر شود بدین ترتیب سال‌های اول تا هفتم در چند دفتر لیکن از سال نهم به بعد هر سال در یک دفتر انتشار می‌یافت. هر یک از بنیان‌گذاران این نشریه در اغلب مجلدات این مجله، مقاله‌ای تحقیقی نوشته‌اند. در نحوهٔ چاپ و ترتیب درج مقالات هم روشی اتخاذ شده بود که نشریهٔ فرهنگ ایران زمین چهره‌ای کاملاً علمی داشته باشد. مخصوصاً به اسلوبی باشد که میان خاورشناسان مقام و اعتباری بیابد، تا تصور آن نباشد که انتشارات تحقیقی منحصر باید به وسیله شرق شناسان به چاپ برسد.
از برخی ایران‌شناسان اروپائی و آمریکائی هم مقالاتی در این نشریه به چاپ رسیده‌است. همچنین از بسیاری استادان برجستهٔ ایران چون مجتبی مینوی و سعید نفیسی مقالات ارزنده‌ای در این نشریه عرضه شده‌است.
آغاز راه به نقل از ایرج افشار

در همان اوقات من مجله مهر (سال هشتم) را اداره می‌کردم و چون مرحوم مجید موقر، صاحب امتیاز آن، مجله را با مقاصد سیاسی خود درآمیخت از اواسط سال نهم آن را رها کردم و درصدد نشر مجله ای تحقیقی بودم که بتوانم دنباله کار دلخواهم رها نشود. پس موضوع انتشار چنین نشریه ای را با دکتر منوچهر ستوده و دکتر محمد کیوانپور مکری و دکتر مصطفی مقربی و دکتر عباس زریاب خویی در میان نهادم. آنان ضررهای مالی و دشواری و وقت‌گیری کار را پیش‌بینی می‌کردند، ولی من پیشنهاد کردم در صورت همکاری معنوی و کمک قلمی دوستان، هرگونه گرفتاریهای مالی و اداره امور آن را متعهد می‌شوم.
دو سه تن از دوستان گفتند اگر قرار باشد که چنین نشریه ای به چاپ برسد بهتر است نام «فرهنگ ایران زمین» که مورد علاقه ما بوده بر آن گذاشته شود.
در نخستین شماره مجله که انتشار یافت نام «گردآورندگان» محمدتقی دانش‌پژوه، منوچهر ستوده، مصطفی مقربی، عباس زریاب خویی، ایرج افشار به چاپ رسید و روش و هدف آن به قلم من در اولین شماره درج شد.
هر یک از بنیادگذاران از آغاز به معرفی نشریه میان دوستان و همکاران خود پرداخت و آنان را مشترک می‌ساخت. این کار تا مدت پنج سال ادامه داشت تا اینکه مجله بر پای ایستاد. در سال اول تعداد مشتریان ۱۵۷ و سال دوم ۱۸۳ نفر بودند (اعم از اشخاص و کتابخانه‌ها در ایران و کشورهای دیگر) و به تدریج بر تعداد افزوده می‌شد تا به حدود چهارصد رسید و تعداد کمی هم تک فروشی داشت.
دانشمندان گرانقدر سید حسن تقی‌زاده، ابراهیم پورداود، علی اصغر حکمت، دکتر غلامحسین صدیقی، دکتر یحیی مهدوی، مجتبی مینوی، محمدتقی مدرس رضوی از جمله خریداران و پشتیبانان نخستین و راستین آن بودند. سعید نفیسی از آغاز به همکاری قلمی ما را دلشاد می‌داشت.
اهداف مجله

مسائلی که در فرهنگ ایران زمین، مورد بحث است به این صورت است:
مطالعه در زبان و لهجه‌های ایرانی و چاپ اشعار و افسانه‌ها و امثال و پندهایی که از آنها بدست باشد.
چاپ کردن متون کوتاه و مفید زبان فارسی که تاکنون چاپ نشده‌است.
بدست دادن فهرست مآخذ و منابعی که برای مطالعه در مسائل مختلف مربوط به ایران مفید تواند بود.
زنده کردن و نمایاندن لغات فارسی که در آثار گذشته بکار رفته‌است و اکنون مهجور می‌باشد.
گرد آوردن فرهنک عامه (Folklore) که شامل افسانه‌ها و بندها و ترانه‌ها و بازی‌ها و شوخی‌ها و دیگر مآثر فکری و ذوقی مردم مختلف سرزمین ماست
فهرست کردن کتابهای خطی و نفایس هنری مجموعه‌های شخصی.
ترجمه متون عربی از آثار دانشمندان ایرانی.
بررسی و مطالعه در تاریخ ایران.
ترجمه مقالات و آثار ایرانشناسان
نوشتن سرگذشت خاور شناسانی که درباره ایران آثاری دارند.
جمال عبدالحمید

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  جمال عبدالحمید
زادروز:  ۲۴ نوامبر ۱۹۵۷ ‏(۶۶ سال)
زادگاه:  قاهره، مصر
قد:  ۱٫۷۱ متر (۵ فوت ۷ اینچ)
پست:  هافبک
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۷۷-۱۹۸۴ |  الاهلی مصر |   |   |
| ۱۹۸۴-۱۹۹۴ |  زمالک |   |   |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۷۹-۱۹۹۳ |  مصر |  ۵۹ |  (۱۹) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
جمال عبدالحمید (عربی:  جمال عبد الحمید؛ زادهٔ ۲۴ نوامبر ۱۹۵۷) یک بازیکن فوتبال اهل مصر است.
باشگاهی

از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی زمالک و باشگاه ورزشی الاهلی مصر اشاره کرد.
تیم ملی

وی عضو تیم ملی فوتبال مصر در جام جهانی فوتبال ۱۹۹۰ بوده است.
پروتوفمینیسم
تاریخچه

همچنین ببینید: تاریخ فمینیسم
تاریخچه > یونان و روم باستان

به گفتهٔ الین هافمن باروخ، افلاطون «برای برابری سیاسی و جنسی زنان دلایلی داشت و مدافع عضویت زنان در بالاترین طبقه [در کنار فرمانروایان و جنگجویان] بود». کتاب پنجم جمهور افلاطون به نقش زنان می‌پردازد:
آیا سگ‌ها به دو دسته «He/Aftós» و «She/aftí» تقسیم می‌شوند؟ یا هر دو جنس در شکار و نگهبانی و سایر وظایف سگ‌ها به یک اندازه سهیم هستند؟ [آیا] مراقبت کامل و دربست از گله را به نرها واگذار می‌کنیم، درحالی‌که ماده‌ها را در خانه رها می‌کنیم، با این تصور که مراقبت و شیر دادن توله‌ها برای آن‌ها کافی است؟
افلاطون در جمهور بیان می‌کند که زنان در دولت ایده‌آل او باید در کنار مردان کار کنند، مانند آن‌ها آموزش ببینند و در تمام جنبه‌های دولت به‌طور مساوی سهیم باشند. تنها استثناء شامل زنانی بود که در ظرفیت‌هایی کار می‌کردند که به قدرت بدنی کم‌تری نیاز داشت.
در قرن اول پس از میلاد، فیلسوف رواقی رومی، گایوس مایسیناس در یکی از ۲۱ گفتار خود با عنوان «زنان نیز باید فلسفه بخوانند»، که در آن برای آموزش برابر برای زنان در فلسفه استدلال‌هایی می‌آورد، عنوان کرد: «اگر از من بپرسید چه چیزی باعث شد که به آموزش برابر زنان اعتقاد داشته باشم، پاسخ خواهم داد، همان‌طور که هیچ مردی بدون فلسفه آموزش درستی نمی‌بیند، هیچ زنی نیز چنین نخواهد بود. علاوه بر این، نه تنها مردان، بلکه زنان نیز به فضیلت و توانایی کسب آن تمایل فطری دارند، و این طبیعت زنان است که کم‌تر از مردان از اعمال نیک و عادلانه خشنود شوند و خلاف آن را رد کنند! اگر این درست باشد، چه دلیلی باید برای مردان آورد که تحقیق کنند و یاد بگیرند که چگونه می‌توانند زندگی خوبی داشته باشند؟ [این] دقیقاً مطالعهٔ فلسفه است اما [چرا اگر همین را] زنان [انجام دهند]، نامناسب است؟»
تاریخچه > بین‌النهرین

زنان در سومر باستان می‌توانستند دارایی‌هایی داشته باشند، و آن‌ها را بخرند و بفروشند و به ارث ببرند. آن‌ها می‌توانستند به کار تجارت بپردازند، و در دادگاه به عنوان شاهد شهادت دهند. با این وجود، شوهرانشان می‌توانستند آن‌ها را به‌دلیل اشتباه‌های کوچک طلاق دهند، و شوهر مطلقه می‌توانست به راحتی با زن دیگری ازدواج کند، مشروط بر این‌که از همسر اولش فرزندی نداشته باشد. خدایان زن، مانند اینانا پرستش می‌شدند. شاعر اکدی انهدوآنا، کاهن اینانا و دختر سارگون، اولین شاعر شناخته‌شده است. قوانین بابلی قدیم به شوهر اجازه می‌داد تحت هر شرایطی بتوان زن را طلاق داد، اما انجام این کار مرد را ملزم می‌کرد که تمام دارایی زن را برگرداند و گاه جریمه‌ای به او بپردازد.
تاریخچه > جهان اسلام

درحالی‌که در دوره پیشامدرن هیچ جنبش رسمی فمینیستی در کشورهای اسلامی وجود نداشت، تعدادی از شخصیت‌های مهم در مورد حقوق و استقلال زنان صحبت کردند. عارف و فیلسوف قرون وسطی ابن عربی عنوان کرد که مردان در برگزیده شدن به‌عنوان پیامبر، بر زنان ترجیح داده می‌شدند، درحالی‌که زنان نیز به اندازه مردان قادر به ولایت دیگران هستند.
در قرن دوازدهم، دانشمند اهل سنت ابن عساکر نوشت که زنان می‌توانند برای انتقال متون دینی مانند احادیث، تحصیل کنند و اجازه بگیرند. این امر، به‌ویژه در مورد دانشمندانی که می‌خواستند پسران و دختران و خانواده‌شان از بالاترین سطح آموزش ممکن برخوردار باشند، صادق بود. اما برخی از آن‌ها این عمل را قبول نداشتند، مانند محمد بن الحاج (متوفی ۱۳۳۶) که از زنانی که با صدای بلند صحبت می‌کردند و هنگام گوش دادن به تلاوت کتب، نقاطی از بدن خود را در حضور مردان آشکار می‌کردند، به خوف درآمد.
در قرن دوازدهم، فیلسوف و قاضی اسلام ابن رشد، با بیان دیدگاه افلاطون در جمهور، در مورد برابری جنسی، به این نتیجه رسید که درست است که مردان قوی‌تر هستند، اما زنان هم می‌توانند وظایفی مشابه مردان را انجام دهند. او در بداعت المجتهد عنوان کرده که این وظایف می‌تواند شامل شرکت در جنگ نیز باشد، و از این که نقش زنان در جامعه او - به‌طور معمول - به مادر و همسر بودن محدود می‌شد ابراز نارضایتی کرد. گفته می‌شود که در دوران فتوحات مسلمانان چند زن در جنگ‌هایی شرکت کرده یا کمک کرده‌اند، از جمله ام‌عماره و عایشه.
تاریخچه > اروپای مسیحی قرون وسطی

در اروپای مسیحی قرون وسطی، دیدگاه غالب این بود که زنان از نظر فکری و اخلاقی ضعیف‌تر از مردان هستند، زیرا به گناه حوا که در سنت کتاب مقدس توصیف شده آلوده شده بودند. این برای توجیه بسیاری از محدودیت‌های اعمال‌شده برای زنان، مانند عدم اجازه برای داشتن دارایی، یا الزام به اطاعت از پدر یا شوهر، در هر زمان استفاده می‌شد. این دیدگاه و محدودیت‌های ناشی از آن حتی در قرون وسطی نیز مورد مناقشه بود. فمینیست‌های اولیه اروپای قرون وسطی که به‌دلیل نقششان در توسعه فمینیسم شناخته شده‌اند عبارتند از: مری دو فرنس، الینور، دوشس آکیتن، بتیسیا گوزادینی، نیکولا د لاهای، کریستین دو پیزان، یادویگا و لورا سرتا.
تاریخچه > اروپای مسیحی قرون وسطی > زنان در شورش دهقانان

شورش دهقانان انگلیسی شورشی علیه نظام ارباب‌رعیتی در سال ۱۳۸۱ میلادی بود که زنان بسیاری در آن نقش داشتند. در ۱۴ ژوئن ۱۳۸۱، در جریان این شورش لرد صدراعظم و اسقف اعظم کانتربری، سیمون سادبری، از برج لندن بیرون کشیده شد و سر بریده شد. رهبر این انقلاب، یوهانا فرور بود، که در مقابله با مالیات‌های خشن سادبری دستور این شورش را داد. او همچنین دستور بریدن سر لرد خزانه‌دار عالی، سر رابرت هیلز را نیز صادر کرد. فرور علاوه بر رهبری این شورشیان، کاخ ساوی را به آتش کشید و صندوق طلای یک دوک را به سرقت برد. جان کاوندیش، رئیس دادگاه، توسط کاترین گامن، یکی دیگر از رهبران زن، سر بریده شد.
سیلویا فدریچی، دانشیار زبان انگلیسی در کالج بیتس عنوان می‌کند که علاوه بر این [یک نمونه] شورش، زنان تمایل شدیدی برای شرکت در شورش‌ها را داشتند. آن‌ها تمام کارهایی را که مردان انجام می‌دادند را انجام دادند: در شورش علیه دولت، به اندازه مردان خشن بودند. فرور تنها رهبر زن شورش نبود؛ بلکه دیگران نیز همکاری کردند؛ بعدها یک زن به‌خاطر تشویق به حمله به زندانی در میدستون در کنت متهم شد، و زن دیگری مسئول سرقت بسیاری از عمارت‌ها بود. اگرچه رهبران زن زیادی در شورش دهقانان وجود نداشت، اما تعداد زیادی، از جمله ۷۰ نفر در سافولک در میان جمعیت بودند. اعمال خشونت‌آمیز آن‌ها نشان‌دهنده نفرت فزاینده‌شان از دولت بود.
تاریخچه > اروپای مسیحی قرون وسطی > هروتسویتا

هروتسویتا (به انگلیسی: Hrotsvitha)، یک سکولار آلمانی بود که در حدود سال ۹۳۵ به‌دنیا آمد و در حدود سال ۹۷۳ درگذشت. آثار او هنوز هم مهم تلقی می‌شوند، زیرا او اولین نویسنده زن از سرزمین‌های آلمان، اولین مورخ زن، و اولین شخص از دوران باستان بود که درام‌هایی در غرب لاتین نوشت.
هروتسویتا از زمان کشف در دهه ۱۶۰۰ توسط کنراد سلتیس، از سوی فمینیست‌ها به منبع مورد علاقه‌ای برای مطالعه تبدیل شده است، و از آن زمان آثارش در زمینه‌های فمینیستی قرار گرفته است. برخی عنوان می‌کنند هروتسویتا یک فمینیست نبوده است اما برای تاریخ فمینیسم شخصیت مهمی به‌شمار می‌رود.
تاریخچه > رنسانس اروپا > محدودیت برای زنان

در آغاز رنسانس، تنها نقش و ارزش اجتماعی زنان تولید مثل بود.
این نقش جنسیتی هویت و هدف اصلی زن را در زندگی مشخص می‌کرد. سقراط که یکی از نمونه‌های معروف عشق به خرد نزد اومانیستهای رنسانس است، می‌گوید که او همسر اولش زنتیپی را تحمل می‌کرد زیرا برای او پسرانی به‌دنیا می‌آورد؛ همان‌طور که یکی از غازهایش به‌دلیل تولید تخم‌ها و جوجه‌ها، سر و صدای غازهای دیگر را تحمل می‌کرد. این قیاس، این ادعا را تداوم بخشید که تنها نقش زن تولید مثل است.
در رنسانس، یک زن با ازدواج تعریف می‌شد: زن کسی بود که با او ازدواج می‌کردند و قبل از ازدواج دارایی پدرش به‌شمار می‌رفت. هر زنی حقوقی هم داشت، که کمی فراتر از امتیازاتی بود که از سوی شوهر یا پدر به او اعطا شده بود؛ از او انتظار می‌رفت که پاک‌دامن، مطیع، خوشایند، ملایم، مطیع، و جز در مواردی، ساکت باشد. در نمایش‌نامه ویلیام شکسپیر به‌نام رام کردن زن سرکش (۱۵۹۳)، کاترینا برخلاف خواهر مهربانش بیانکا، به‌دلیل طبیعت سرسخت و صریح خود غیرقابل ازدواج دیده می‌شود. او به‌عنوان یک زن زیرک سرکش دیده می‌شود که برای تسلیم شدن نیاز به رام شدن دارد. هنگامی که رام شد، وقتی پتروشیو او را فراخواند، به‌راحتی با او درآمیخت. این کار او مورد تحسین قرار می‌گیرد. او دیگر به‌عنوان یک زن مناسب پذیرفته شده است، و اکنون «با سایر تیپ‌های خانواده سازگار است.»
بنابراین جای تعجب ندارد که بدانیم بیش‌تر زنان در آن زمان به‌سختی تحصیل کرده‌اند. نویسنده و تاریخ‌نگار اومانیست لئوناردو برونی در نامه‌ای به بانو باپتیستا مالتستا از مونتفلترو در سال ۱۴۲۴ نوشت: «در دورانی که شما در آن زندگی می‌کنید فراگیری دانش تحلیل رفته است، و دیدن یک مرد جویای دانش معجزه تلقی می‌شود، چه رسد به یک زن». خود برونی فکر می‌کرد که زنان نیازی به آموزش ندارند، زیرا در انجمن‌های اجتماعی که چنین گفتمانی نیاز دارد، شرکت نمی‌کردند. در همان نامه‌ای که نوشت آمده است:
چرا باید ظرافت‌های… هزار… سخن بلاغی پیچیده، قدرت زنی را که هرگز محکمه‌ای را ندیده است مصروف خود کند؟ مشاجره‌های محاکم، مانند مسابقات جنگ و نبرد، حوزه مردان است. وظیفه او این نیست که بیاموزد، که به نفع یا علیه شاهدان، موافق و مخالف شکنجه، له و علیه اعتبار کسی صحبت کند… او در یک‌کلام، زمختی و بی‌نظمی محکمه‌ها را به‌طور کامل به مردان واگذار خواهد کرد.»
تاریخچه > رنسانس اروپا > ادبیات جادوگری

با انتشار پتک جادوگران، اروپای رنسانس شاهد انتشار رساله‌های متعدد دیگری در مورد ویژگی‌های جادوگران، و راه‌های شناسایی، تعقیب و مجازات آن‌ها بود. این امر به تقویت و تداوم این دیدگاه که زنان گناهکاران خطرناک و فاسدان اخلاقی هستند و به دنبال فاسد کردن مردان هستند، کمک کرد. پتک جادوگران یک رساله نفرت‌انگیز دربارهٔ جادوگران است که در سال ۱۴۸۶ به‌دست هنریش کرمر (به انگلیسی Heinrich Kramer) یک مفتش عقاید وابسته به کلیسای کاتولیک نوشته شده و نخستین بار در ۱۴۸۷ در آلمان چاپ شده‌است. هدف اصلی مالوس کوشش برای رد استدلال‌هایی منسجم است که ادعا می‌کند جادوگری وجود خارجی ندارد. او کسانی که کوشش می‌کنند تا درباره واقعیت آن شک ایجاد کنند را کوبیده و ادعا می‌کند جادوگران بیشتر زن هستند نه مرد.
تاریخچه > رنسانس اروپا > حمایت از تحصیل زنان

همه با دیدگاه منفی نسبت به زنان و محدودیت‌های اعمال‌شده بر آن‌ها موافق نبودند. سیمون دو بووار می‌گوید: «اولین باری که دیدم زنی قلمش را برای دفاع از جنسیتش به‌دست می‌گیرد» زمانی بود که در آغاز قرن پانزدهم کریستین دو پیزان نامه به خدای عشق (به فرانسوی: Épître au Dieu d'Amour) و کتاب شهر بانوان را نوشت. یکی از مردان مدافع زنان، هاینریش کورنلیوس آگریپا بود که آرای خود را در کتاب تعالی برتر زنان بر مردان نوشته است.
کاترین آراگون، نوشتن کتابی را به ژوان لوئیس ویوز سفارش داد که در آن عنوان می‌شد که زنان حق تحصیل دارند، و در آن زمان به‌عنوان همسر هنری هشتم، تحصیل را برای زنان در انگلستان تشویق کرده و رواج داد.
ویوز و به‌دنبال او رودولفوس آگریکولا، اومانیست دوران رنسانس، بیان کردند که دست‌کم زنان اشرافی باید آموزش ببینند. راجر آشام به ملکه الیزابت یکم لاتین و یونانی را آموزش داد و کمک کرد شعرهایی مانند «در خروج مسیو» را بنویسد. الیزابت یکم را دارای استعدادی بدون ضعف‌های زنانه، صنعت‌گری با پشت‌کار یک مرد که دارای بدن زنی ضعیف، اما دل و جرأت یک شاه است، می‌دانستند. تنها راهی که می‌توانست به‌عنوان یک حاکم ایده‌آل دیده شود، ویژگی‌های مردانه بود. زنی قدرتمند و موفق در رنسانس، مانند ملکه الیزابت، به‌نوعی به‌معنای مرد بودن بود؛ تصوری که پتانسیل زنان را به‌عنوان زن محدود می‌کرد.
زنان اشرافی شانس بیش‌تری برای تحصیل داشتند، اما سوادآموزی برای زنان طبقه پایین نیز غیرممکن نبود. زنی به نام مارگریتا که در دوران رنسانس زندگی می‌کرد، در ۳۰ سالگی خواندن و نوشتن را آموخت، و هیچ واسطه‌ای برای نامه‌های ردوبدل‌شده بین او و همسرش وجود نداشت. اگرچه مارگریتا از نقش‌های جنسیتی سرپیچی می‌کرد، اما نه برای تبدیل شدن به یک فرد روشن‌فکر، بلکه برای این‌که می‌خواست با به‌دست آوردن توانایی برقراری ارتباط مستقیم با شوهرش، همسر بهتری باشد، سواد آموخت.
تاریخچه > رنسانس اروپا > زنان باسواد در اروپای مدرن اولیه

زنانی که سواد آموخته بودند، اغلب به استانداردهای بالایی در تحصیل دست یافتند و در دفاع از زنان و حقوق آن‌ها نوشتند. برای مثال، نویسنده ونیزی قرن شانزدهم مودستا دی پوزو دی فورتزی. نقاش ایتالیایی سوفونیسبا آنگیسولا (حدود ۱۵۳۲–۱۶۲۵) در خانواده‌ای روشن‌فکر در کرمونا متولد شد. او و خواهرانش مانند مردان آموزش دیدند و از پنج نفر آن‌ها چهار نفر نقاش حرفه‌ای شدند. سوفونیسبا از همه موفق‌تر بود و جایگاه خود را به‌عنوان نقاش دربار پادشاه اسپانیا فیلیپ دوم بالا برد.
سالن‌های معروف دوران رنسانس که بحث‌ها و سخنرانی‌های بزرگی برگزار می‌کردند به زنان اجازه برگزاری برنامه نمی‌دادند. این محرومیت از مجامع عمومی به مشکلاتی برای زنان تحصیل‌کرده تبدیل شد. اما علی‌رغم این محدودیت‌ها، بسیاری از زنان صدای ایده‌های جدید بودند. ایزوتا نوگارولا با دفاع از زنان در آثار زندگی‌نامه‌ای خود برای رد چنین زن‌ستیزی ادبی‌ای مبارزه کرد. او در این دوره زمانی فضایی برای صدای زنان ایجاد کرد و به‌عنوان یک روشن‌فکر زن مطرح شد. به همین ترتیب، لورا سرتا نقش زنان در جامعه را دوباره تجسم کرد و استدلال کرد که آموزش حق همه انسان‌ها است و گفت که خود زنان در عدم تضییع حقوق آموزشی مقصر هستند. کاساندرا فدله اولین کسی بود که به یک باشگاه مردانه پیوست و اعلام کرد که زن بودن مایه غرور است و برابری جنسیت‌ها ضروری است. زنان دیگری از جمله مارگارت روپر، مری باست و خواهران کوک با انجام ترجمه‌های مهم شناخته‌شده هستند. مودراتا فونته و لوکرزیا مارینلا از جمله اولین زنانی بودند که در آثار خود زبان مردانه را برای اصلاح بافت اجتماعی پست زنان به‌کار بستند. از طرفی مردان نیز دریافتند که برخی از زنان روشن‌فکر توانایی‌هایی دارند، از جمله در نوشتن زندگی‌نامه؛ مانند جاکوپو فیلیپو توماسینی.
تاریخچه > رنسانس اروپا > دوره اصلاحات

دوره اصلاحات پروتستانی نقطه عطفی در توسعه حقوق زنان و تحصیل آن‌ها بود. از آن‌جایی که پروتستانتیسم بر تعامل مستقیم مؤمنان با خدا استوار بود، خواندن کتاب مقدس و دیگر کتاب‌های دعا به‌طور ناگهانی برای همه، از جمله زنان و دختران، ضروری شد. جوامع پروتستان شروع به تأسیس مدارسی کردند که در آن به پسران و دختران خانواده‌های عادی نیز سواد اولیه آموزش داده شود.
برخی از پروتستان‌ها، دیگر زنان را به‌عنوان گناهکاران ضعیف و شیطانی نمی‌دیدند، بلکه آن‌ها را همراهان شایسته مردان می‌دانستند که برای تبدیل شدن به انسان توانا نیاز به آموزش دارند.
تاریخچه > آمریکای استعماری اسپانیایی > ایندیا جولیانا

مقالهٔ اصلی: ایندیا جولیانا
جولیانا، که بیشتر با نام ایندیا جولیانا شناخته می‌شود، نام مسیحی زنی گوارانی بود که در آسونسیون، در پاراگوئه استعماری، زندگی می‌کرد، و بین سال‌های ۱۵۳۸ و ۱۵۴۲ به‌دلیل کشتن یک مستعمره‌نشین اسپانیایی معروف بود. او یکی از بسیار زنان بومی بود که در اختیار استعمارگران اسپانیایی قرار می‌گرفتند و مجبور می‌شدند برای خدمت به آن‌ها و نیز بچه‌آوری در اختیارشان باشند. جولیانا ارباب اسپانیایی خود را مسموم کرد و از این کار به خود می‌بالید، و در نهایت برای درس عبرت سایر زنان بومی اعدام شد تا این کس دیگری این کار را انجام ندهد.
امروزه، ایندیا جولیانا یک پروتوفمینیست و نمادی از آزادی زنان در نظر گرفته می‌شود، و چهره او مورد توجه ویژه زنان پاراگوئه و تاریخ فمینیسم در جهان است. ایندیانا جولیانا توسط دانشگاهیان و فعالان پاراگوئه‌ای به‌عنوان بخشی از جریان «بازیابی فمینیستی و تبارنامه‌های زنانه» در آمریکای جنوبی، مادری شناخته می‌شود که قصد دارد از دیدگاه اروپامحور دور شود. همین اتفاق در اکوادور با دولورس کاکوانگو و ترانسیتو آماگوانیا در آند مرکزی با بارتولینا سیسا و میکائلا باستیداس، و در آرژانتین نیز با با ماریا رمدیوس دل واله و ژوانا آزوردای افتاده است. چندین گروه فمینیستی، مدرسه، کتابخانه و مرکز در پاراگوئه، برای حمایت از زنان به‌نام او نام‌گذاری شده‌اند و تصاویرش در تظاهرات سالانه روز جهانی زن و روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان به‌صورت بنر حمل می‌شود.