stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تمایلات جنسی در اسلام
برنامه‌ریزی خانوادگی > پیشگیری از بارداری

قرآن حاوی متن صریح در مورد پیشگیری از بارداری نیست. مسلمانان به حدیث‌ها در مورد مسئله پیشگیری از بارداری مراجعه می‌کنند. به عقیده دانشمندان مسلمان، جلوگیری از تولد، زمانی مجاز است که موقتی و به دلیل موجه باشد. به این ترتیب، روش ترک جلوگیری از بارداری - «عزل» طبق حدیث مجاز است. فقهای مسلمان با جواز آن موافق هستند و برای تأیید سایر اشکال پیشگیری از بارداری (مثلاً استفاده از کاندوم) از استدلال استنتاجی استفاده می‌کنند.
در شرایط عادی عقیم سازی در شرع جایز شمرده نمی‌شود. ماهیت برگشت‌ناپذیری که با عقیم سازی زن و مرد در ارتباط است، با یکی از اهداف اولیه ازدواج که فرزندآوری است، منافات دارد، چنان‌که غزالی در احیاء علوم الدین ذکر کرده‌است. علاوه بر این، عقیم سازی نوعی خودزنی (مثله) محسوب می‌شود که ممنوع است. فقط در موارد ضرورت مطلق عقیم‌سازی مجاز است.
برنامه‌ریزی خانوادگی > درمان ناباروری به وسیلهٔ لقاح مصنوعی

در اوایل سال ۱۹۸۰، فتواهای معتبری از دانشگاه الازهر مصر صادر شد که لقاح آزمایشگاهی (IVF) و فناوری‌های مشابهی که در اسلام مجاز هستند، تا زمانی که شامل هیچ گونه اهدای شخص ثالث (اسپرم، تخمک، جنین یا رحم) نباشد، پیشنهاد کردند.
زمینه‌های ابهام حقوقی > خودارضایی

در مورد خودارضایی (عربی: استمناء، آوانگاری: istimnā’) در اسلام دیدگاه‌های علمی متفاوتی وجود دارد، عمدتاً به این دلیل که قرآن به‌طور خاص به موضوع اشاره نکرده‌است. در روایات نیز اشاراتی به آن شده‌است، اما این موارد در دسته غیر معتبر قرار گرفته‌است. احادیث مربوط به خودارضایی نیز برای اتخاذ موضع قطعی در این مورد تلقی نمی‌شود. به این ترتیب، موقعیت‌های خودارضایی به‌طور گسترده‌ای متفاوت است.
با این حال، خودارضایی از نظر تاریخی توسط بسیاری از فقها حرام یا ممنوع شمرده شده‌است، هرچند اغلب با این احتیاط که ممکن است در صورت لزوم انجام شود، جایز است. به عنوان مثال، یکی از محققین به‌طور مشخص خودارضایی را به عنوان وسیله ای مجاز دانست که به موجب آن سربازان دور از همسران خود در یک مأموریت، پاکدامن بمانند. در عین حال، در مقاطعی از تاریخ، خودارضایی نیز جزو گناهان کبیره به‌شمار می‌رود، و در شرع مشمول مجازات‌های تعزیری می‌شود و در صورت تکرار جرم، مجازات‌های شدیدتری دارد.
مذاهب فقهی چهارگانه اهل سنت (حنفی، شافعی، مالکی و حنبلی) در این مورد موضع‌گیری‌های متفاوتی دارند. برخی آن را در موارد خاصی حرام می‌دانند (یعنی اگر باعث می‌شود مرد/زنی از نظر جنسی همسر خود را نادیده بگیرد) اما زمانی که آن را یک شر کمتر برای رابطه جنسی نامشروع می‌دانند، آن را توصیه می‌کنند. در مکتب‌های مالکی و شافعی، معمولاً خودارضایی کاملاً ممنوع است، در حالی که در مکتب حنفی و حنبلی، ممنوع است، مگر اینکه یکی از زوجین دست نیافتنی باشد و شخص از زنا بیم داشته باشد (یعنی در حالت میل شدید جنسی) که در این صورت تسکین از طریق خودارضایی جایز است.
منصب مالکی و شافعی از آنجا ناشی می‌شود که هم مالک بن انس و هم محمد بن ادریس شافعی آن را حرام دانسته‌اند و شافعی می‌گوید که آیاتی که در قرآن دربارهٔ حفظ عفت و عورت است در مورد خودارضایی اعمال می‌شود. در عین حال، یک عقیده اقلیت در مدرسه مالکی وجود دارد که خودارضایی را اگر در خلوت و بدون استفاده از موارد غیرقانونی مانند هرزه‌نگاری و مواد مخدر انجام شود، مجاز می‌داند. در این میان برخی از فقهای حنبلی نیز افرادی که تحت فشار میل جنسی ناشی از ازدواج نکردن هستند را مستثنی می‌کند احمد بن حنبل نیز گفته‌است که برای زندانیان، مسافران و مردان و زنانی که در یافتن همسر مشکل دارند، جایز است. در علم حنفی، خود ارضایی زن برای همسرش در عین حالی که مکروه است، اما منع نمی‌شود، یعنی بهتر است این کار انجام نشود، اما انجام آن موجب گناه نمی‌شود.
در فقه شیعه، خودارضایی به‌طور کلی حرام شمرده شده‌است، هرچند همواره این دیدگاه وجود داشته‌است که خودارضایی را به عنوان انتخاب میان بد و بدتر (به منظور دفع زنا) مجاز بدانند. فقیهانی که در موارد مختلف استمناء را جایز می‌دانند، افرادی که از روی ناچاری خودارضایی می‌کنند و کسانی که از این امکانات برخوردارند و در عین حال برای ارضای شهوت خود، خودارضایی می‌کنند را تشخیص می‌دهند. جعفر صادق نیز به آیات قرآن در حفظ عفت و عورت استناد کرده‌است. فقیه امروزی ایران علی سیستانی تصریح کرده‌است که خودارضایی با تأکید بر حرام بودن آن در سایر شرایط، در صورت ضرورت پزشکی، به شرط عدم وجود راه حلی برای رسیدن به انزال، جایز است.
زمینه‌های ابهام حقوقی > آمیزش جنسی دهانی

در اسلام سنی، آمیزش جنسی دهانی بین زن و شوهر را «مکروه تحریمی» یا از نظر برخی از فقهای اسلامی بسیار نامطلوب می‌دانند که این عمل به تماس دهان و زبان با اندام تناسلی باشد. علت بسیار نامطلوب بودن این عمل آن است که مهم‌ترین آن مسئله حیا وطهارت و پاکیزگی است. در شیعه اثنی عشری، رابطه جنسی دهانی تا زمانی که نجاست ایجاد نشود، جایز است.
رایج‌ترین استدلال می‌گوید که از دهان و زبان برای تلاوت قرآن و ذکر خدا (ذکر) استفاده می‌شود. در میان مذاهب چهارگانه اهل سنت نیز دربارهٔ وضعیت تماس دستگاه تناسلی با دهان و ترشحات تناسلی بحث شده‌است که برخی از علما آنها را نجس می‌دانند و برخی دیگر نه.
زمینه‌های ابهام حقوقی > سقط جنین

مقالهٔ اصلی: اسلام و سقط جنین
مکتب‌های حقوقی اسلام نظرات متفاوتی در مورد سقط جنین دارند، هرچند که اکثراً آن را ممنوع یا منع کرده‌اند. با این حال، سقط جنین در شرایط خاصی مجاز است، مثلاً اگر سلامت مادر به خطر بیفتد. اگر سقط جنین برای نجات جان زن ضروری باشد، مسلمانان جهان موافق هستند که زندگی او بر زندگی جنین مقدم است.
دیدگاه مسلمانان در مورد سقط جنین نیز بر اساس احادیث و نیز نظرات علما و مفسران حقوقی و مذهبی شکل گرفته‌است. در اسلام، جنین پس از چهار ماهگی به روح زنده تبدیل می‌شود، و سقط جنین پس از آن به‌طور کلی جایز نیست. بسیاری از متفکران اسلامی برای شرایط خاصی استثناهایی از این قاعده می‌شناسند؛ در واقع، عزیزه الهبری خاطرنشان می‌کند که «اکثریت دانشمندان مسلمان سقط جنین را مجاز می‌دانند، اگرچه نظر آنها در مرحله رشد جنین که پس از آن ممنوع می‌شود، تفاوت دارند.»
برخی از دانشمندان مسلمان معتقدند که کودک ناشی از تجاوز به عنف، یک انسان مشروع است و بنابراین تابع قوانین عادی سقط جنین است که تنها در صورتی مجاز است که جنین کمتر از چهار ماه سن داشته باشد یا جان مادرش را به خطر بیندازد. برخی از فتواهای معاصر نیز موضعی را بیان کرده‌اند که اگر قرار است نوزادی متولد شود و از یک بیماری مادرزادی رنج برد که مراقبت از آن برای والدین دشوار باشد، اجازه سقط جنین را می‌دهد.
ممنوعیت‌های قانونی > بی حیایی

اسلام بی حیایی را اکیداً منع و همچنین مطالب پورنوگرافی و شهوت‌رانی خارج از روابط زناشویی را که مشمول فحشا است، ممنوع کرده‌است.
ممنوعیت‌های قانونی > زنا (آمیزش غیر زناشویی)

مقالهٔ اصلی: زنا
طبق قوانین اسلامی که در تفسیر قرآن و روایات آمده‌است، تمام روابط جنسی جز با همسر (یا صیغه مرد) زنا محسوب می‌شود. زنا نیز باید توسط یک فرد با اراده خودش انجام شود. بر اساس فقه سنتی، زنا می‌تواند شامل زنای غیرمحصنه، زنای محصنه، تن‌فروشی، تجاوز جنسی، لواط، زنا با محارم، و حیوان‌خواهی باشد.
ممنوعیت‌های قانونی > زنا (آمیزش غیر زناشویی) > تن‌فروشی

تن‌فروشی توسط برخی از اعراب در قرن ششم انجام می‌شد، اما از قرن هفتم پس از اینکه محمد بن عبدالله  آن را به هر دلیلی ممنوع اعلام کرد، در اسلام ممنوع شد.
ممنوعیت‌های قانونی > زنا (آمیزش غیر زناشویی) > تجاوز جنسی

تجاوز جنسی در اسلام یک جرم جدی جنسی تلقی می‌شود و در شریعت اسلام می‌توان آن را چنین تعریف کرد: «رابطه جنسی غیرقانونی اجباری مرد با زنی که شرعاً با او ازدواج نکرده، بدون اراده و رضایت او».
قوانین کلاسیک اسلامی آنچه را که امروزه معمولاً «تجاوز» نامیده می‌شود، به عنوان شکل اجباری زنا یا زنای محصنه تعریف می‌کند. این تعریف اولیه از تجاوز جنسی به عنوان «زنای اجباری» به این معناست که تمام اصول قانونی عادی مربوط به زن  – تعریف، مجازات و ثابت شدن آن از طریق شواهد – برای تجاوز جنسی نیز قابل استفاده است. عمل اولیه زنا به عنوان آمیزش جنسی بین زن و مردی تعریف شده که مرد نه حق زناشویی و نه مالکیت بر آن زن دارد. زنا طبق قانون کلاسیک از طریق اعتراف یکی از طرفین یا هر دو نیز اثبات می‌شود. شواهد نوع دوم – بارداری در یک زن مجرد/بدون شوهر – بین مکتب‌های اسلامی مختلف مورد اعتراض قرار گرفت. ضوابط سختگیرانه شواهد و رویه‌ای برای اجرای مجازات زنا ممکن است برای جبران شدت خود مجازات وضع شده باشد، اثری که به نظر می‌رسد توسط مقامات قانونی که در دوره اولیه، اصول حقوقی را برای جلوگیری از مجازات‌های حدی تشویق می‌کردند، مد نظر بوده‌است. این سختگیری‌ها در اثبات زنا، خواه از طریق ادعای ابهام (شبهه) یا فقدان ظرفیت قانونی (اهلیت). مطرح می‌گردیده‌است.
در مقابل زنا، الزامات برای اثبات تجاوز جنسی کمتر سختگیرانه است و نیازی به شهادت شهود، شاهد عینی یا موارد دیگر ندارد:
اتهامات تجاوز به عنف را می‌توان مطرح کرد و یک پرونده را بر اساس تنها شهادت قربانی اثبات کرد، مشروط بر اینکه شواهد غیرمستقیم، ادعاها را تأیید کند. این معیارهای سخت اثباتی است که منجر به مشاهده مکرر این است که در جایی که ظلم علیه زنان رخ می‌دهد، به دلیل شریعت اسلام نیست. این امر یا به دلیل تفسیر نادرست از پیچیدگی‌های قوانین شرعی حاکم بر این موضوعات یا سنت‌های فرهنگی، یا به دلیل فساد و بی‌توجهی آشکار به قانون یا در واقع ترکیبی از این پدیده‌ها است.
عمر بن خطاب، شهادت فردی مجرد را که از قربانی تجاوز درخواست کمک شنیده بود را به عنوان مدرکی مبنی بر وقوع تجاوز پذیرفت یا در جایی دیگر مالک بن انس، صدمات جسمی قربانی را به عنوان دلیلی بر وقوع تجاوز پذیرفت. اگر زنی ادعا کند تحت اجبار مورد تجاوز جنسی قرار گرفته یا مورد آزار جنسی قرار گرفته‌است، با توجه به آیه ۳۳ سوره نور که بیان می‌کند زن در صورت اجبار به این جنایت، مرتکب گناه نشده و از زنا تبرئه می‌شود.
به گفته الیور لیمن، شهادت چهار شاهد مردی که شاهد دخول واقعی بودند، فقط در مورد روابط جنسی غیرقانونی توافقی (چه زنای محصنه یا غیرمحصنه) صدق می‌کند، نه در مورد جنایت غیر رضایتی تجاوز جنسی.
چیزی که یک عمل اولیه زنا را از یک عمل تجاوز به عنف از نظر فقها متمایز می‌کرد این بود که در حالت نمونه اولیه، هر دو طرف به میل خود عمل می‌کنند، در حالی که در عمل تجاوز جنسی، فقط یکی از طرفین این کار را انجام می‌دهد. حقوقدانان مجموعه وسیعی از موقعیت‌ها را به‌عنوان ماهیت «اجباری» پذیرفتند، از جمله اعمال نیروی فیزیکی، وجود اجبار، یا تهدید به آسیب در آینده برای خود یا نزدیکان. آنها همچنین در تعریف خود از «اجبار» ناتوانی در دادن رضایت معتبر را نیز در نظر گرفتند، مانند موارد زیر سن قانونی، یا بیماران روانی یا افراد بیهوش. حقوقدانان مسلمان از ابتدایی‌ترین دوره شریعت اسلام توافق کردند که مرتکبان زنای اجباری باید مجازات حد را دریافت کنند که معمولاً در مورد وضعیت شخصی و وضعیت جنسی آنها اعمال می‌شود، اما مجازات حد نباید در مورد قربانیان زنای اجباری یا غیر توافقی به دلیل کاهش ظرفیت آنها اعمال شود.
ممنوعیت‌های قانونی > زنا (آمیزش غیر زناشویی) > زنا با محارم

مقالهٔ اصلی: محرم (خویشاوند)
ازدواج بین اکثر اقوام که روابط با آنها معمولاً محارم تلقی می‌شود مجاز نیست، از جمله مردی که با مادر، دختر، خواهر، عمه، خاله، خواهرزاده، برادرزاده، مادربزرگان پدری و مادری به عقب یا مادر همسر خود ازدواج می‌کند. از دیگر ازدواج‌های ممنوعه می‌توان به خواهر و مادر رضاعی و دخترخوانده‌ای که یک مرد از زنانی که با آنها رابطه زناشویی داشته و دو یا چند خواهر که از یک خانواده متولد شود اشاره کرد. روابط زنا با محارم در اسلام با هر یک از محرم‌های یک فرد است، تعریفی از خانواده و گسترهٔ آن که برگرفته از حدیث است.
ممنوعیت‌های قانونی > زنا (آمیزش غیر زناشویی) > رابطه جنسی مقعدی

همه فقهای مسلمان اهل سنت بر اساس حدیثی از محمد بر حرام بودن رابطه مقعدی اتفاق نظر دارند. در مقابل، از نظر فقهای شیعه اثنی عشری، آمیزش مقعدی حرام است، اما با رضایت زن مکروه است.
بسیاری از محققان به داستان لوط در قرآن به عنوان نمونه ای از لواط (آمیزش جنسی مقعدی) که گناهی فاحش است اشاره می‌کنند. با این حال، بسیاری دیگر معتقدند که تخریب سدوم و عموره به‌طور خاص به دلیل آمیزش جنسی مقعدی انجام شده در آن شهرها نبود، بلکه به عنوان ترکیبی از تخلف‌های متعدد بود. مرگ با سنگ برای مردم سدوم و عموره مشابه مجازات سنگساری است که برای رابطه جنسی غیرقانونی دگرجنسگرا (زنا) تعیین شده‌است. برای مردی که زنی را مورد آمیزش جنسی مقعدی قرار دهد، مجازاتی وجود ندارد، زیرا این امر به تولید مثل وابسته نیست. اما برخی دیگر از فقها اصرار دارند که هر شهوتی که نتیجه آن تزریق منی به دیگری باشد، آمیزش جنسی است.
لواط اغلب در همان مقوله ای قرار می‌گیرد که رابطه جنسی بین مردان و زنان مجرد درگیر اعمال جنسی است. آمیزش جنسی بین دو مرد را لواط و آمیزش جنسی بین دو زن را مساحقه می‌گویند. هر دو از اعمال مذموم شمرده می‌شوند، اما در مورد مجازات هیچ‌یک از آنها اتفاق نظر وجود ندارد. برخی از فقها، زنا را منحصراً عمل دخول نامشروع واژنی می‌دانند و از این رو دخول مقعدی را به اشکال مختلف دسته‌بندی و مجازات می‌کنند. سایر فقها هم دخول در واژن و هم دخول در مقعد را در تعریف زنا گنجانده و مجازات یکی را به دیگری تعمیم داده‌اند.
گفتمان دینی بیشتر بر این گونه اعمال جنسی که به صراحت محکوم می‌شود، متمرکز بوده‌است. قرآن صراحتاً به روابط جنسی مرد و مرد فقط در زمینه داستان لوط اشاره می‌کند، اما اعمال سودومی‌ها (که در سنت متأخر به‌طور کلی به عنوان آمیزش مقعدی شناخته می‌شود) را «مکروه» می‌داند . اظهارات گزارش شده توسط محمد در احادیث ممنوعیت لواط مرد و مرد را تقویت می‌کند، اگرچه هیچ گزارشی مبنی بر قضاوت وی در رابطه با مورد واقعی چنین جرمی وجود ندارد. او همچنین رفتارهای متقابل جنسیتی را برای هر دو جنس محکوم می‌کند و آنها را از مکان‌های محلی تبعید می‌کند، اما مشخص نیست که تا چه حد باید این امر به عنوان روابط جنسی درک شود. گفته می‌شود که چند خلیفه اول که با موارد لواط بین مردان مواجه شده بودند، هر دو شریک درگیر در رابطه را به روش‌های مختلف اعدام کردند. فقهای قرون وسطی با در نظر گرفتن چنین پیشینه‌هایی نتوانستند در این مورد به اجماع دست یابند؛ برخی از مکتب‌های حقوقی مجازات اعدام را برای لواط تجویز می‌کردند، اما برخی دیگر فقط مجازات نسبتاً ملایمی را انتخاب کردند. با این حال، توافق کلی وجود داشت که سایر اعمال همجنس‌گرایی (از جمله اعمال بین زنان) شامل جرایم کمتری هستند و فقط مشمول مجازات‌های اختیاری می‌شوند.
ممنوعیت‌های قانونی > زنا (آمیزش غیر زناشویی) > همجنس‌گرایی

قرآن از طریق داستان لوط (همچنین در کتاب مقدس سفر پیدایش)، سوره النساء، اعراف و احتمالاً آیاتی در سوره‌های دیگر، همجنس‌گرایی را به شدت ممنوع کرده‌است. روایات همجنس‌گرایی را زنا می‌دانند و مجازات همجنس گرایان مرد را اعدام می‌دانند. برای مثال، ابو داود بیان می‌کند، النویری (۱۲۷۲–۱۳۳۲ میلادی) در گزارش‌های نیحیه‌اش گفته که «محمد از آنچه که بیش از همه برای جامعه خود می‌ترسید، اعمال قوم لوط بود.».
همه مکتب‌های اصلی اسلامی همجنس‌گرایی را رد می‌کنند. اسلام تمایلات همجنس گرایان را یک وسوسه غیرطبیعی می‌داند. و روابط جنسی به عنوان تخطی از نقش و هدف طبیعی فعالیت جنسی تلقی می‌شود. بر سر این که بر اساس دستورهای قرآنی و نبوی فوق چه مجازاتی اجرا شود، اختلاف نظر وجود دارد. شناخته شده بود که خلفای اولیه هر دو شریک مرد را به روشهای مختلف اعدام می‌کردند. برخی دیگر از فقها بر این باورند که مجازاتی برای این عمل وجود ندارد و بنابراین غیراخلاقی بودن آن مانع از مجازات زمینی است. برخی از فقها آنقدر از همجنس‌گرایی آزرده خاطر می‌شوند که صرف بحث پیرامون آن موجب تکفیر و تحقیر می‌شود.
گفتمان همجنس‌گرایی در اسلام عمدتاً به فعالیت‌های بین مردان مربوط می‌شود. با این حال، چند حدیث وجود دارد که به رفتار همجنس‌گرایی در زنان اشاره می‌کند. اگرچه مجازات همجنس‌گرایی به ندرت در تاریخ‌ها ذکر شده‌است، اما طبری نمونه‌ای از اعدام تصادفی یک جفت کنیز لزبین را در حرمسرای هادی، در مجموعه‌ای از حکایات بسیار انتقادی مربوط به اعمال آن خلیفه به عنوان حاکم، ثبت می‌کند. برخی از فقها آمیزش جنسی را فقط برای فردی که دارای آلت‌پرستی است ممکن می‌دانستند. از این رو تعریف آن‌ها آن تعاریفی از آمیزش جنسی است که بر ورود به اندازه کمی از تاج سرنره به سوراخ شریک زندگی متکی است. از آنجایی که زنان تاج سرنره ندارند و نمی‌توانند با یکدیگر همبستر شوند، به این تعبیر، از لحاظ جسمی قادر به ارتکاب زنا نیستند.
ممنوعیت‌های قانونی > تراجنسیتی

مُخَنَّث‌ها (مُخَنَّثون، «زنانه»، «مردانی که شبیه زنان هستند»، مفرد مخنثّات) مردانی بودند که به گونه‌ای عمل می‌کردند که زنانه تفسیر می‌شد. با گذشت زمان، مخنث‌ها مجبور شدند اخته شوند. در احادیث و علمای اسلام از «مخنثون» یاد شده‌است. در لغت به شخصی گفته می‌شود که در نرمی و لطافت و گفتار و ظاهر و حرکات و غیره مانند زن رفتار می‌کند. مخنث یا مرد زنانه، مردی است که خود را مرد ارائه می‌کند، که ممکن است بر خلاف خُنْثَی (بین جنس) باشد. به‌طور کلی در اسلام انجام عمل تغییر جنسیت برای شخص ممنوع است. با این حال، برخی از گروه‌ها (مانند شیعه‌های اثنی عشری تحت فتواهای روح‌الله خمینی و همان‌طور که سید علی خامنه‌ای و همچنین سایر علمای مختلف اهل سنت تأیید کردند) آن را جایز می‌دانند و به عنوان زیرمجموعه‌ای برای پذیرش شخصی به عنوان جنسیت خود، آن را لازم می‌دانند.
ممنوعیت‌های قانونی > اخته کردن

بر اساس روایات مسلمانان، پیامبر اسلام، اخته را نهی کرده‌است. محمد به پیروانی که برای دوری از وسوسه زنا اجازه اخته کردن خود را می‌خواست، گفت: «کسی که خود یا دیگری را اخته می‌کند متعلق به پیروان من نیست، زیرا اخته در اسلام فقط در روزه است.»
نمادی که امضای معاهده بین محمد و صومعه سنت کاترین را نشان می‌دهد که ازدواج بین ادیان بین مسلمانان و مسیحیان را مجاز می‌کند، همان‌طور که در آشتی نامه محمد مورد بحث قرار گرفته‌است.
تصویری از بازار برده‌فروشی قرن سیزدهمی در یمن، جایی که می‌توان صیغه‌ها را خرید.
مانوس موان

مأنوس موان (انگلیسی: Magnus Moan؛ زادهٔ ۲۶ اوت ۱۹۸۳) اسکی‌باز نوردیک اهل نروژ است.
قلعه کربلایی محمدعلی

مکان
| قلعه کربلایی محمدعلی | قلعه کربلایی محمدعلی |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
قلعه کربلایی محمدعلی: قلعه کربلایی محمدعلی
مختصات: ۲۹°۴۹′ شمالی ۵۱°۵۲′ شرقی﻿ / ﻿۲۹٫۸۱۷°شمالی ۵۱٫۸۶۷°شرقی﻿ / 29.817; 51.867: مختصات: ۲۹°۴۹′ شمالی ۵۱°۵۲′ شرقی﻿ / ﻿۲۹٫۸۱۷°شمالی ۵۱٫۸۶۷°شرقی﻿ / 29.817; 51.867
استان: فارس
شهرستان: شیراز
بخش: بخش ارژن
دهستان: دشت ارژن
جمعیت: ۱۳ نفر (سرشماری ۹۵)
قلعه کربلایی محمدعلی، روستایی به نام بن رود از توابع بخش ارژن شهرستان شیراز در استان فارس ایران است. فاصله این روستا تا مرکز استان حدود ۶۷ کیلومتر و تا روستای بعدی که مختارآباد بن رود نام دارد حدود سه کیلومتر می‌باشد.
جمعیت

این روستا در دهستان دشت ارژن قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۲ نفر (۱۰خانوار) بوده‌است.
فرات

River in ترکیه، سوریه، عراق، عربستان سعودی، کویت، ایران، ترکیه، عراق، سوریه
| فُرات | فُرات |
| --- | --- |
فرات در نزدیکی شانلی‌اورفه (ترکیه): فرات در نزدیکی شانلی‌اورفه (ترکیه)
نقشهٔ ترکیبی دجله–فرات حوضه آبریز (به رنگ زرد): نقشهٔ ترکیبی دجله–فرات حوضه آبریز (به رنگ زرد)
ریشه‌شناسی نام: برگرفته از یونانی، از طریق Ufrātu در فارسی باستان و ú-ip-ra-tu-iš در ایلامی
مکان: مکان
کشور: ترکیه، عراق، سوریه
حوضه: ترکیه، سوریه، عراق، عربستان سعودی، کویت، ایران
شهرها: بیره‌جک، رقه، دیر الزور، میادین، حدیثه، رمادی، حبانیه، فلوجه، کوفه، سماوه، ناصریه
ویژگی‌های ظاهری: ویژگی‌های ظاهری
سرآب:  
 • مکان: ارسناس، ترکیه
 • ارتفاع: ۳٬۵۲۰ متر (۱۱٬۵۵۰ فوت)
 :  
دومین سرآب:  
 • مکان: قره سو، ترکیه
 • ارتفاع: ۳٬۲۹۰ متر (۱۰٬۷۹۰ فوت)
 :  
تلاقی سرآب‌ها:  
 • مکان: کِبان، ترکیه
 • ارتفاع: ۶۱۰ متر (۲٬۰۰۰ فوت)
 :  
دهانه: اروندرود
 • مکان: قرنه، استان بصره، عراق
 • مختصات: ۳۱°۰′۱۸″ شمالی ۴۷°۲۶′۳۱″ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۰۰۵۰۰°شمالی ۴۷٫۴۴۱۹۴°شرقی﻿ / 31.00500; 47.44194
طول: تقریباً ۲٬۸۰۰ کیلومتر (۱٬۷۰۰ مایل)
اندازهٔ حوضه: تقریباً ۵۰۰٬۰۰۰ کیلومتر مربع (۱۹۰٬۰۰۰ مایل مربع)
دبی:  
 • مکان: هیت
 • میانگین: ۳۵۶ متر مکعب بر ثانیه (۱۲٬۶۰۰ فوت مکعب بر ثانیه)
 • کمینه: ۵۸ متر مکعب بر ثانیه (۲٬۰۰۰ فوت مکعب بر ثانیه)
 • بیشینه: ۲٬۵۱۴ متر مکعب بر ثانیه (۸۸٬۸۰۰ فوت مکعب بر ثانیه)
 :  
ویژگی‌های حوضه: ویژگی‌های حوضه
شبکهٔ رود: سامانه رودخانه‌ای دجله و فرات
ریزابه‌ها:  
 • چپ: بلیخ، خابور
 • راست: ساجور
فُرات (آشوری:ܦܪܬ) یکی از دو رود بزرگ منطقهٔ میان رودان است که از کوهستان‌های شرق آناتولی در کشور ترکیه سرچشمه گرفته و به‌سوی کشورهای سوریه، عراق و خلیج فارس روان است. این رود در مغرب کشور عراق و متشکل است از دو شعبه «قره سو» و «مرادچای» که سرچشمه آنها نزدیک رود «ارس» در شرق آناتولی ترکیه است. موقعی که دو شعبه قره‌سو و مرادچای به هم می‌رسند، فرات به دجله نزدیک می‌شود، ولی مجدداً دجله متوجه جنوب شرقی شده و فرات به سمت مغرب مایل می‌شود و سپس در نزدیکی خلیج فارس به رود دجله می‌پیوندد و از آن پس مجموع این دو رود به خلیج فارس می‌ریزد.
سرزمینی را که بین دو رود دجله و فرات واقع است، میان‌رودان (بین‌النهرین) یا «الجزیره» نامیده‌اند. طول رودخانه فرات تقریباً ۲۸۰۰ کیلومتر است. وسعت حوزه آبریز فرات حدود ۵۰۰٬۰۰۰ کیلومتر مربع است. میانگین آبدهی آن ۳۵۶ متر مکعب بر ثانیه است. جریان فرات در جلگه میان‌رودان، بسیار ملایم است و دارای بستری عریض می‌باشد. یگانه عامل حاصلخیزی خاک عراق و جلب جمعیت در جلگه خشک و گرم بین‌النهرین، دو رود فرات و دجله می‌باشد. بابِل، پایتخت قدیم کشور بابل در ساحل فرات بنا شده بود. این رود به‌همراه دجله دو رودی هستند که منطقهٔ میان‌رودان را مشخص و محدود می‌کنند. فرات در غرب دجله قرار دارد. نام این رودخانه از زبان اوستایی و از واژهٔ huperethuua به‌معنی «پایاب خوب» گرفته شده‌است. پایاب به محل کم‌ژرفای رودخانه گفته می‌شود.
اِنکی یکی از خدایان سومر بود که باور داشت رود فرات از منی ساخته شده‌است.
آلودگی آب فرات > انفجار لولۀ سیانور

در ۲۷ ژوئن ۲۰۲۲ اعلام شد که خط لوله حمل سیانور به معدن طلا در منطقۀ ارزنجان ایلیچ در استان دیاربکر در ساعت ۲:۴۵ روز سه شنبه ۲۱ ژوئن ۲۰۲۲ (۳۱ خرداد ۱۴۰۱) منفجر شده و آب رودخانۀ فرات و حوضۀ سد کبان با ۲۰ تُن سیانور آلوده شده‌است. به دنبال بروز این اتفاق، ۴۵ کانون وکلای ترکیه با امضای بیانیه‌ای، اتفاق مذکور را با  فاجعه چرنوبیل  مقایسه کردند و ضمن هشدار نسبت به خطرات آن نه تنها برای منطقه ایلیچ، بلکه برای کل کردستان ترکیه و حتی خاورمیانه خواستار توقف فعالیت معدن طلا در این منطقه شدند. گفته می‌شود که کشاورزی در دست‌کم ۲۰ استان جنوب شرق ترکیه تحت تأثیر این فاجعه قرار خواهد گرفت.
سازمان اوقاف و امور خیریه

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام پیشین: سازمان حج و اوقاف
بنیان‌گذاری: ۱۳۷۰
گونه: سازمان شبه‌دولتی
هدف: مدیریت موقوفات و امامزادگان کشور
ستاد: تهران، خیابان نوفل لوشاتو
محدودهٔ فعالیت: ایران
رئیس: سید مهدی خاموشی
شرکت‌های تابعه: دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم مؤسسه راسخون انتشارات اسوه پرتال جامع امامزادگان
بودجه: ۶۶۶ میلیارد تومان (۱۴۰۰)
وبگاه: oghaf.ir
نام پیشین: سازمان حج و اوقاف
سازمان اوقاف و امور خیریه سازمان شبه‌دولتی ایرانی است که مدیریت کلیه موقوفات فاقد متولی، امامزادگان و زیارتگاه‌های اسلامی ایران را در اختیار دارد.
حوزه فعالیت این سازمان شامل مدیریت موقوفات عام فاقد متولی، موقوفات خاصه و اماکن مذهبی اسلامی، اثلاث باقیه و بقعه‌های متبرکه، همچنین محبوسات، نذور، صدقات و هر مال دیگری که به غیر از عنوان وقف برای امور عام‌المنفعه و خیریه اختصاص یافته و نیز اداره مؤسسات و انجمن‌های خیریه است.
مؤسسات وابسته > دانشگاه علوم و معارف قرآن

دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم، از مراکز آموزشی وابسته به سازمان اوقاف و امور خیریه است، که در سال ۱۳۶۸ در تهران و از سال ۱۳۷۳ در ۱۶ شهر دیگر (مشهد، مراغه، کرمانشاه، شاهرود، شیراز، ملایر، میبد، زاهدان، آمل، خوی، خمین، ایلام، سبزوار، اصفهان، دامغان، زابل و بجنورد) تأسیس شد. این دانشکده‌ها در سال ۱۳۸۷ به دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم تبدیل گردید.
مؤسسات وابسته > مؤسسه راسخون

مؤسسه فرهنگی اطلاع‌رسانی راسخون، از سازمان‌های فرهنگی وابسته به سازمان اوقاف و امور خیریه است. از جمله اقدامات این مؤسسه راه‌اندازی سرویس وبلاگ‌دهی راسخون بلاگ است.
مؤسسات وابسته > مؤسسه راسخون > فصل‌نامهٔ وقف

فصلنامهٔ وقف میراث جاویدان در سال ۱۳۷۲ تأسیس شد. این فصلنامه شامل مباحث فرهنگی، ادبی و اجتماعی بوده و هر ۳ ماه یک بار، توسط مؤسسه فرهنگی اطلاع‌رسانی راسخون با مطالب تحقیقی، قرآنی و وقفی منتشر می‌گردد.
مؤسسات وابسته > مؤسسه راسخون > راسخون‌بلاگ

سرویس وبلاگدهی راسخون بلاگ، وابسته به مؤسسه فرهنگی اطلاع‌رسانی راسخون، وابسته به سازمان اوقاف و امور خیریه است، که در سال ۱۳۸۸ راه‌اندازی شد و هم‌اینک این سرویس در الکسا رتبه ۵۸۴۹ و در ایران دارای رتبه ۱۰۱ است.
مؤسسات وابسته > مؤسسه راسخون > ماهنامهٔ باران

این ماهنامهٔ قرآنی ویژه نوجوانان است، که هر ماه در ۵۲ صفحه با مطالب متنوع قرآنی، هنری، ادبی و اجتماعی منتشر می‌شود و تاکنون بیش از ۱۵۶ شمارهٔ آن منتشر شده است.
مؤسسات وابسته > مرکز ترجمهٔ قرآن

مرکز ترجمهٔ قرآن مجید، به زبان‌های خارجی در سال ۱۳۷۳ به وسیلهٔ سازمان اوقاف و امور خیریه و با همکاری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تأسیس گردید. این مرکز تاکنون ترجمهٔ قرآن به زبان ترکی آذری و ترجمهٔ بخشی از قرآن به زبان فرانسه را منتشر کرده است و مجله‌ای تخصصی پیرامون مباحث نظری ترجمه‌های قرآن، با عنوان «ترجمان وحی» منتشر می‌کند.
مؤسسات وابسته > انتشارات اسوه

شرکت چاپ و انتشارات اسوه برای چاپ کتب دینی و مذهبی و قرآن در سال ۱۳۷۰ با سرمایهٔ موقوفات کشور تأسیس و تاکنون گذشته از چاپ قرآن مجید ده‌ها عنوان کتاب چاپ و منتشر نموده است. ساختمان این چاپخانه که بزرگ‌ترین چاپخانهٔ قرآن کریم در خاورمیانه است در زمینی به مساحت ۵۰ هزار متر مربع و با زیربنای ۱۱ هزار متر مربع در قم احداث شده است.
مؤسسات وابسته > مرکز فرهنگی پژوهشی اوقاف

این مرکز با انجام امور پژوهشی و تحقیقی در زمینه ترویج وقف و هدف نظم‌دهی ارسال مراسلات، منشورات و محصولات فرهنگی سازمان، از سال ۱۳۸۹ تأسیس شد.
مؤسسات وابسته > بنیاد توسعه و عمران موقوفات کشور

بنیاد توسعه و عمران موقوفات کشور، در سال ۱۳۶۴ تحت نام مؤسسه صندوق عمران موقوفات کشور، با هدف آبادانی، احیاء، عمران، بازسازی و مرمت موقوفات و اماکن مذهبی تأسیس شد، که در سال ۱۳۸۹ به نام بنیاد توسعه و عمران موقوفات کشور با اهداف و استراتژی جدید تغییر نام داد و هم‌اکنون در همه استان‌های کشور دارای شعبه است.
مؤسسات وابسته > شرکت اطهر آب فارس

شرکت اطهر آب فارس، یک شرکت سهامی خاص در شیراز است، که در سال ۱۳۷۹ تأسیس شد. هدف از ایجاد این شرکت، نصب و راه‌اندازی کارخانجات تولید و بسته‌بندی آب معدنی، دوغ، شیر و مشتقات آن، عرقیات، نوشابه و آب‌میوه است.
مؤسسات وابسته > شرکت کشاورزی و دامپروری سوران

مؤسسه کشاورزی و دامپروری سوران در سال ۱۳۶۶ در شهرستان مشهد تأسیس شد. این شرکت دارای ۹ سالن به مساحت ۱۵ هزار متر مربع، بیمارستان، زایشگاه، شیردوشی و سردخانه است و ظرفیت تولید روزانه شیر این شرکت در حال حاضر ۱۵ تن است.