stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فردیناند ماژلان
مسافرت > شروع سفر

شاه امانوئل پرتغالی که از عزیمت آن‌ها باخبر شد، چند کشتی جنگی را به تعقیبشان فرستاد اما ماژلان موفق شد پرتغالی‌ها را جا بگذارد. ناوگان او پس از توقف کوتاهی در جزایر قناری به جزایر کیپ ورد رفت و از آنجا راهی دماغه سن اوتین در برزیل شد. در ۲۰ سپتامبر از خط استوا گذشتند و در ۶ دسامبر ساحل برزیل در دیدرس قرار گرفت. چون برزیل در آن زمان محدودهٔ پرتغال بود، ماژلان از آن دوری کرد و در ۱۳ دسامبر در منطقهٔ خوش آب و هوایی نزدیک ریو دو ژانیروی امروزی لنگر انداخت. پس از تهیهٔ آذوقه و آماده‌سازی کشتی به سوی جنوب حرکت کردند و در ۱۰ ژانویه ۱۵۲۰ میلادی به مصب رودخانهٔ لاپلاتا رسیدند.
جستجو برای یافتن گذرگاهی به اقیانوس آرام باید از همین نقطه آغاز می‌شد ولی چون در نیمکرهٔ جنوبی زمستان بود، ماژلان صلاح دید که برنامهٔ سفر را به تأخیر بیندازند و تا تمام شدن فصل سرما در پاتاگونیا بمانند. خدمه هم برای گذراندن زمستان دست به کار ساختن اقامتگاهی شدند و آن را پوئرتو سان خولیان نامیدند.
بدین ترتیب با گذشت شش ماه هنوز در آغاز راه بودند و سرزمین جدیدی پیدا نشده بود. این وضعیت موجب نارضایتی گروهی از دریانوردان شد زیرا همه می‌دانستند که ماژلان تا به هدف خود دست نیابد اجازهٔ بازگشت به اسپانیا را به آنان نخواهد داد. سه تن از ناخدایان مخالف ماژلان که موقعیت را برای سرنگون کردن وی مناسب می‌دیدند، با همدستی تعدادی از افسران شورش کردند و کنترل سه کشتی را برای چند ساعت به دست گرفتند. اما وفادار ماندن بیشتر خدمه به ماژلان، توطئهٔ آن‌ها را ناموفق گذاشت. مندوزا و کوئسادا به اعدام محکوم شدند و کارتاگنا – که جرمش سبک‌تر بود - و یک کشیش را هم در ساحل متروکه‌ای پیاده کردند.
با مساعد شدن هوا در ۲۴ اوت سفر از سر گرفته شد. پیش از ترک اقامتگاه، ماژلان کشتی کوچک سانتیاگو را برای بازرسی به پایین دست ساحل فرستاد ولی کشتی در برخورد با صخره‌های زیرآبی غرق شد. بیشتر سرنشینان توانستند خود را به خشکی برسانند و از راه زمینی دوباره به ناوگان ملحق شوند. در ۲۱ اکتبر ۱۵۲۰ میلادی در ۵۲ درجهٔ عرض جنوبی چهار کشتی به دماغه ویرجن رسیدند. عمق زیاد و شوری آب حکایت از آن داشت که بالاخره گذرگاه را یافته‌اند.
ماژلان ابتدا دو کشتی سان آنتونیو و کونسپسیون را برای کاوش پیش فرستاد. پس از شناسایی کلی مسیر، ناوگان مسافرت دشوار و ۳۷۳ مایلی خود را به درون تنگه آغاز کرد. این گذرگاه که ماژلان آن را به مناسبت فرارسیدن عید اول نوامبر، «گذرگاه همهٔ قدیسان» خوانده بود اکنون تنگهٔ ماژلان نامیده می‌شود. گومس فرماندهٔ سان آنتونیو که ادامه دادن راه را با آذوقهٔ موجود ممکن نمی‌دانست سایر افسران را با خود همراه کرد و به اسپانیا گریخت. سه کشتی باقی‌مانده سرانجام در ۲۸ نوامبر به آب‌های اقیانوس آرام جنوبی وارد شدند. «آرام» نامی بود که ماژلان به دلیل سکون و آرامش این اقیانوس به آن داده بود.
مسافرت > مرگ ماژلان

ناوگان با بادبان کشیدن به سمت شمال غربی در ۱۳ فوریه ۱۵۲۱ میلادی از خط استوا گذشت، در ۶ مارس به جزایر ماریانا و در ۱۶ مارس به جزیره هومونهون فیلیپین رسید. ماژلان با یاری مترجم مالایایی خود به آسانی توانست با مردم بومی ارتباط برقرار کند. پس از تبادل هدایا با کالامبو راجهٔ لیمساوا در ۷ آوریل، وی آن‌ها را به جزایر سبو رهنمون کرد. هومابون راجهٔ سبو با آنان رفتاری دوستانه داشت و حتی پذیرفت که به آیین مسیحیت درآید. اما لاپو لاپو راجهٔ ماکتان جزیرهٔ مجاور، این اندازه مطیع نبود و به جای پذیرش مسیحیت و خراج دادن به اسپانیا، جنگ را برگزید. ماژلان با تعداد کمی سرباز به مقابله با بومیان سرکش شتافت و در ۲۷ آوریل در نبرد ماکتان کشته شد. آنتونیو پیگافتا، جهانگرد ثروتمندی که به عنوان وقایع‌نگار ناوگان ماژلان را همراهی می‌کرد، تنها شاهد عینی و قابل اعتماد این واقعه‌است. او می‌نویسد:
با دمیدن صبح ما سوار بر قایق‌ها به راه افتادیم تا به فاصلهٔ دو تیر پرتاب از ساحل رسیدیم. صخره‌های زیر آب اجازه نمی‌داد که پیشتر برویم؛ پس چهل و نه نفر از افراد ما به آب که تا ران‌هایشان می‌رسید پریدند و باقی‌ماندهٔ راه را پیاده پیمودند. یازده نفر هم ماندند تا نگهبان قایق‌ها باشند. در خشکی سه گروه از بومیان جنگجو به‌شمار بیش از یک هزار و پانصد نفر انتظارمان را می‌کشیدند و به محض روبرو شدن، با فریادهای گوشخراش به ما حمله آوردند… تفنگچیان و کمانداران ما از فاصلهٔ نیم ساعتی شروع به شلیک کردند ولی بی‌فایده بود… با شناختن ناخدا گروهی از بومیان چنان بر وی هجوم بردند که کلاه‌خود را از سرش انداختند. یکیشان نیزهٔ خیزرانی را به طرف صورت او انداخت ولی خود با ضربت نیزهٔ ناخدا از پای درآمد. ناخدا خواست که دست به شمشیر برد ولی با زخمی که بر بازویش وارد آمده بود، نتوانست. جنگجویان که چنین دیدند، با هم بر او حمله‌ور شدند. یک بومی با قمه بر پای چپ او زخم زد که سبب شد ناخدا با صورت به زمین افتد. بومیان هم با نیزه و قمه بر سرش ریختند و او را که آیینه و نور ما و راهنمای واقعی ما بود، به قتل رساندند. در حین نبرد او بارها سربرگرداند تا از رسیدن همه افرادش به قایق‌ها اطمینان یابد و ما که شاهد کشته شدنش بودیم، مجروح و خسته به قایق‌هایمان عقب‌نشینی کردیم.
مسافرت > گشتن به دور زمین

ماژلان وصیت کرده بود که مترجم مالایایی پس از مرگ او آزاد شود. این بومی اهل مالزی را که انریکه نام داشت ماژلان در یکی از سفرهای گذشته‌اش به آسیای جنوب غربی در۱۵۱۱ میلادی از برده‌داران سوماترایی خریداری کرده بود؛ هنگام جنگ در آفریقا، اخراج از دربار پرتغال و نائل شدن به مقام دریاسالاری در اسپانیا، انریکه در
کنار اربابش حاضر بود بنابراین با رسیدن ناوگان ماژلان به فیلیپین، او اولین کسی شد که (در سفرهای جداگانه) یک دور گرد کرهٔ زمین گشته‌است. پس از درگذشت ماژلان، فرماندهان که وجود انریکه را لازم می‌دیدند از آزاد کردنش خودداری کردند ولی او با کمک راجه هومابون در هنگامهٔ جنگ بومیان و اسپانیایی‌ها موفق به فرار شد. در غیاب وی، آنتونیو پیگافتا که دربارهٔ زبان بومیان مطالعاتی کرده بود، وظیفهٔ برقراری ارتباط را بر عهده گرفت.
سه کشتی باقی‌مانده در جستجوی جزایر ادویه مسیر خود را به سمت غرب ادامه دادند. پس از توقف کوتاهی در جزیرهٔ پالاوان، در ۲۱ ژوئن ۱۵۲۱ میلادی دریانوردان محلی ایشان را به جزیرهٔ بورنئو هدایت کردند. ناوگان آنان اکنون تنها به دو فروند کشتی محدود می‌شد؛ کونسپسیون به علت فرسودگی در کرانه‌های پالاوان رها و به آتش کشیده شده بود. آن‌ها مدت سی و پنج روز در ساحل کشور برونئی لنگر انداختند. پیگافتای ونیزی از ثروت و جلال دربار راجه سیریپادا داستان‌ها نقل کرده‌است. بورنئویی‌ها ارتشی از فیل‌های اهلی و ۶۲ توپ جنگی داشتند که بیش از پنج برابر جنگ‌افزارهای موجود در ناوگان ماژلان بود. پیگافتا از فناوری اهالی جزیره نمونه‌هایی ذکر می‌کند؛ از آن جمله‌است ظروف چینی (که هنوز به‌طور گسترده در دسترس اروپاییان قرار نگرفته بود) و عینک (که به تازگی به اروپا رسیده بود).
دریانوردان در ۶ نوامبر ۱۵۲۱ میلادی به جزایر مولوک (جزایر ادویه) رسیدند و پس از داد و ستد با سلطانِ تیدور عازم اسپانیا شدند. مدت کوتاهی بعد از حرکت، ترینیداد کشتی فرماندهی، به علت فرسودگی در راه ماند و سرنشینانش ناگزیر به جزیرهٔ ترناته که متعلق به پرتغال بود پناهنده شدند. ترینیداد هم به چنگ پرتغالی‌ها افتاد و نزدیک ساحل جزیره نابود شد.
ویکتوریا به فرماندهی خوان سباستین الکانو راه خود را به سوی اسپانیا ادامه داد و در ۶ ماه مه ۱۵۲۲ میلادی دماغهٔ امید نیک را دور زد. در کشتی جز برنج چیزی برای خوردن نبود. تا رسیدن به جزیرهٔ کیپ ورده بیست نفر از خدمه بر اثر سوء تغذیه مردند. دریانوردان می‌دانستند که شاه پرتغال مصمم است مانع رسیدن کشتی‌های ماژلان به اسپانیا شود و ناوگانی جنگی برای نابودیشان فرستاده‌است. الکانو در طول مسیر سعی کرده بود تا به متصرفات پرتغال نزدیک نشود ولی با وضعیت موجود چاره‌ای جز توقف در کیپ ورده نمی‌دید. کشتی در بندر پهلو گرفت و چند نفر به‌طور ناشناس برای تهیهٔ آذوقه به ساحل رفتند ولی مقامات پرتغال به آن‌ها شک بردند. الکانو عاقبت مجبور شد تعدادی از افرادش را در جزیره بگذارد و بگریزد.
مسافرت > بازگشت

در ۶ سپتامبر ۱۵۲۲ میلادی - سه سال بعد از ترک اسپانیا- خوان سباستین الکانو و هفده نفر خدمه سوار بر کشتی ویکتوریا به بندر سِویل وارد شدند و مأموریت دور زدن کرهٔ زمین را با موفقیت به پایان بردند.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
این هجده نفر در سال ۱۵۲۲ میلادی با کشتی ویکتوریا به سویل بازگشتند: این هجده نفر در سال ۱۵۲۲ میلادی با کشتی ویکتوریا به سویل بازگشتند
نام: درجه
خوان سباستین الکانو: ناخدا
فرانسیسکو آلبو: سکاندار
میگل دِ روداس: سکاندار
خوان دِ آکوریو: سکاندار
آنتونیو پیگافتا: نقشه‌کش
مارتین دِ جودیسیبوس: سر مباشر
هرناندو دِ بوستامِنته: ناوبان
نیکولاس یونانی: ناوبان
میگل سانچز: ناوبان
آنتونیو هرناندِز کولمِنِرو: ناوبان
فرانسیسکو رودریگِث: ناوبان
خوان رودریگز: ناوبان
دیه‌گو کارمِنا: ناوبان
هانس آخِنی: توپچی
خوان دِ آراتیا: ملوان ماهر
واسکو گومِث گالِگو: ملوان ماهر
خوان دِ سانتاندرِس: ملوان کارآموز
خوان دِ زوبلیتا: پادو
۴ نفر از ۵۵ خدمه کشتی ترینیداد هم سرانجام در ۱۵۲۵ میلادی توانستند خود را به اسپانیا برسانند.
مسافرت > یافته‌ها

مأموریت ماژلان در تاریخ پویش‌های جغرافیایی نقطهٔ عطفی بود. با به انجام رسیدن این سفر اکتشافی، فرضیهٔ کروی بودن زمین عملاً به اثبات رسید.
ماژلان و یارانش همچنین نخستین اروپاییانی بودند که:
گذرگاه میان دو اقیانوس اطلس و آرام (تنگه ماژلان) را کشف و از آن عبور کردند.
در آمریکای جنوبی «شتر بی‌کوهان» دیدند - که می‌تواند لاما، گواناکو، شترچه یا آلپاکا باشد.
نوعی «غاز» سیاه یافتند که به جای پَر کندن باید پوست آن کنده شود (پنگوئن).
دو مورد از نزدیکترین کهکشانها به ما یعنی ابرهای ماژلانی (شامل ابر ماژلانی بزرگ و ابر ماژلانی کوچک) را رصد کردند. این دو کهکشان تنها از نیمکره جنوبی قابل رؤیت هستند.
محیط کرهٔ زمین را مشخص کردند؛ در این سفر ۱۴٬۴۶۰ لیگ (یکا) (برابر با ۶۹٬۰۰۰ کیلومتر) پیموده شد.
به ضرورت ایجاد یک خط تاریخ بین‌المللی پی بردند؛ بدون وجود این خط فرضی دریانوردانی که از سمت غرب دور کرهٔ زمین می‌گردند، یک روز از تقویم واقعی عقب می‌مانند.
ائتلاف چپ (فنلاند)

| ائتلاف چپ (فنلاند) اتحادیه چپ الگو:SakhVänsterförbundet | ائتلاف چپ (فنلاند) اتحادیه چپ الگو:SakhVänsterförbundet |
| --- | --- |
کوته‌نوشت: vas.
رئیس: لی آندرسون
دبیر: جوناس لپنن
بنیان‌گذاری: ۱۹۹۰
پیشین: لیگ دموکراتیک خلق فنلاند (SKDL)
ستاد: Viherniemenkatu 5 A FI-00530 هلسینکی
روزنامه: Kansan Uutiset
شاخه جوانان: جوانان چپ
شاخه زنان: Left Women [fi]
Children's wing: Democratic Union of Finnish Pioneers [fi]
اعضای ثبت‌نام کرده  (۲۰۱۷): ۱۱٬۰۰۰
مرام سیاسی: سوسیالیسم دمکراتیک اکو سوسیالیسم
طیف سیاسی: چپ (گرایش سیاسی)
وابستگی اروپایی: حزب چپ اروپا
وابستگی بین‌المللی: None
گروه پارلمانی اروپایی: European United Left–Nordic Green Left
Nordic affiliation: ائتلاف چپ سبز اسکاندیناوی
مجلس فنلاند: ۱۲ از ۲۰۰
پارلمان اروپا: ۱ از ۱۳
Municipalities: ۶۶۱ از ۸٬۹۹۹
وبگاه: وبگاه
www.vasemmisto.fi: www.vasemmisto.fi
انتخابات: انتخابات
ائتلاف چپ حزبی سیاسی در فنلاند است. رهبر کنونی این حزب لی آندرسون است. این حزب عضوی از ائتلاف چپ سبز اسکاندیناوی است.
در انتخابات پارلمانی، این حزب تا نزدیک ده درصد آرا را کسب کرده‌است. در حال حاضر ائتلاف چپ ۱۹ نماینده در مجلس فنلاند (ادوسکونتا) و یک نماینده در مجلس اروپا دارد.
آنتونیو مولیکا

| آنتونیو مولیکا | آنتونیو مولیکا |
| --- | --- |
زادهٔ: ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
پیشه(ها): کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده فیلم
آنتونیو مولیکا (ایتالیایی: Antonio Mollica) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، و تهیه‌کننده فیلم اهل ایتالیا است.
از فیلم‌های او می‌توان به قاتل مادرزاد اشاره کرد.
توماس پنانت

| توماس پنانت | توماس پنانت |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۴ ژوئن (O.S.) ۱۷۲۶
درگذشت: ۱۶ دسامبر ۱۷۹۸
توماس پنانت (انگلیسی: Thomas Pennant؛ ۱۴ ژوئن (O.S.) ۱۷۲۶ – ۱۶ دسامبر ۱۷۹۸) یک گیاه‌شناس، پرنده‌شناس، و جانورشناس اهل بریتانیا بود.
آرتور لینتجن

| آرتور لینتجن | آرتور لینتجن |
| --- | --- |
ملیت: آمریکایی
آرتور ب. لینتجن (انگلیسی: Arthur Lintgen؛ زادهٔ ۱ ژانویهٔ ۱۹۴۲) یک پزشک و متخصص تشخیص پزشکی اهل فیلادلفیای آمریکا است که می‌تواند با چشم غیرمسلح
صفحه‌های گرامافونِ موسیقی کلاسیک را بخواند. این مهارت او در سال ۱۹۸۲ از سوی شک‌گرای علمی جیمز رندی تأیید شده‌است. لینتجن ادعایی مبنی بر دارا بودن قدرت‌های ماوراطبیعه ندارد.
لینتجن با دیدن یک صفحهٔ گرامافون و ساختار فیزیکی شیارهای روی آن می‌تواند موسیقی آن را در چند ثانیه تشخیص دهد. او می‌تواند بگوید در چه زمانی موسیقی شدید یا ضعیف است و طول هر موومان چقدر است. او برای این کار از دانش وسیعش در حوزهٔ موسیقی کلاسیک غربی بهره می‌برد. او همچنین از ساختار صفحات گرامافون می‌تواند تهیه‌کننده و در برخی موارد رهبر ارکستر را تشخیص دهد.
این مهارت او محدود به موسیقی ارکسترال کلاسیک غربی مربوط به دوران لودویگ فان بتهوون و پس از اوست. او می‌گوید موسیقی مجلسی الگوهایی غیرقابل‌تشخیص ایجاد می‌کند و موسیقی‌های ارکسترال پیش از بتهوون زیادی شبیه هم هستند. او همچنین توانایی تشخصی موسیقی باکلام را ندارد. زمانی که به عنوان متغیر کنترل آزمایش به او قطعه‌ای از آلیس کوپر‌ داده شد، لینتجن آن را شبیه «خرچنگ قورباغه» (انگلیسی: gibberish) توصیف کرد. لینتجن می‌گوید در شناسایی صفحات گرامافون از عوامل دیگری نیز استفاده می‌کند؛ مثلاً اینکه اغلب صفحاتی که از او درخواست شناسایی آن را می‌کنند نسخه‌ای از سمفونی شماره ۵ (بتهوون) است و او می‌تواند بدون نگاه کردن آن را شناسایی کند.
توتنگ، بوتسوانا

توتنگ (به انگلیسی: Toteng) شهری در ناحیهٔ شمال غربی کشور بوتسوانا است که در سال ۲۰۰۰ میلادی ۳٬۳۹۱ نفر جمعیت داشته که از این تعداد، ۱٬۸۲۶ نفر مرد و ۱٬۵۶۵ نفر زن بوده‌اند.
آدولف کلپینگ

| آدولف کلپینگ | آدولف کلپینگ |
| --- | --- |
Father of All Apprentices: Father of All Apprentices
زادهٔ: ۸ دسامبر ۱۸۱۳ کرپن، راین-ارفت-کرایس، کنفدراسیون راین
درگذشتۀ: ۴ دسامبر ۱۸۶۵ (۵۱ سال) کلن، نوردراین-وستفالن، کنفدراسیون آلمان
تکریم‌شده در: کلیسای کاتولیک
بئاتیفیه: 27 October 1991 توسط ژان پل دوم
بزرگداشت: 6 December
قدیس حامی: World Youth Day
آدولف کلپینگ (انگلیسی: Adolph Kolping؛ ۸ دسامبر ۱۸۱۳ – ۴ دسامبر ۱۸۶۵) یک قدیس مسیحی اهل آلمان بود.
آسوار

| آسوار | آسوار |
| --- | --- |
آسوارLocation in Bangladesh: آسوارLocation in Bangladesh
مختصات: ۲۳°۴۹′ شمالی ۹۰°۱۳′ شرقی﻿ / ﻿۲۳٫۸۱۷°شمالی ۹۰٫۲۱۷°شرقی﻿ / 23.817; 90.217: مختصات: ۲۳°۴۹′ شمالی ۹۰°۱۳′ شرقی﻿ / ﻿۲۳٫۸۱۷°شمالی ۹۰٫۲۱۷°شرقی﻿ / 23.817; 90.217
کشور:  بنگلادش
استان‌های بنگلادش: استان باریسال
فهرست ناحیه‌های بنگلادش: ناحیه باریسال
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۶ (زمان استاندارد بنگلادش)
آسوار (به لاتین: Āsoār) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه باریسال واقع شده‌است.
آزمایش اطلس

| 0 | 1 |
| --- | --- |
آزمایش‌های LHC: آزمایش‌های LHC
ATLAS: یک دستگاه مارپیچی LHC
CMS: سیم‌پیچ موئونی فشرده
LHCb: زیبایی-LHC
ALICE: یک آزمایش برخورد یونی بزرگ
TOTEM: کل مقطع عرضی، پراکندگی الاستیک و افتراق پراش
LHCf: LHC-فروارد
MoEDAL: شناساگر تک قطب و نامتعارف در LHC
FASER: آزمایش جست و جوی فروارد
SND: شناساگر پراکندگی و نوترینو
پیش شتاب دهندگان LHC: پیش شتاب دهندگان LHC
p و Pb: شتابدهندگان خطی برای پروتون‌ها (لیناک ۴) و سرب (لیناک ۳)
(نشان نشده): تقویت‌کننده سینکروترون پروتونی
PS: سینکروترون پروترونی
SPS: ابرسنکروترون پروتونی
اطلس (به انگلیسی: ATLAS که مخفف (A Toroidal LHC ApparatuS است) یکی از شش آشکارساز (ALICE، ATLAS، CMS، TOTEM، LHCb، و LHCf) نصب شده در برخورددهنده بزرگ هادرونی است، که در مرکز سرن واقع در مرز بین سوئیس و فرانسه قرار دارد. ATLAS ابعاد ۴۶ متر طول و ۲۵ متر قطر دارد، و وزن آن در حدود ۷٬۰۰۰ تن است. در این پروژه ۲٬۰۰۰ دانشمند و مهندس از ۱۶۵ مؤسسه و ۳۵ کشور همکاری داشتند. این آشکارساز در ژوئن ۲۰۰۷ به پایان رسید، اما از ۱۰ سپتامبر ۲۰۰۸ برای آزمایش‌ها استفاده شد. این آزمایش برای ذرات بنیادی سنگین طراحی شده‌است و بر اساس نظریات جدید مدل استاندارد برای ذرات سبک کار نمی‌کند.
ATLAS collaboration، گروهی از فیزیک‌دانان هستند که این آشکارساز را ساخته‌اند، و در سال ۱۹۹۲ هنگام پیشنهاد آشکارساز عقاب (EAGLE که مخففExperiment for Accurate Gamma، Lepton and Energy Measurements) و ASCOT (Apparatus with Super COnducting Toroids)تشکیل شد آنها همچنین پیشنهاد ایجاد این آشکارساز را دادند. این آشکارساز در سال ۱۹۹۴ پیشنهاد داده‌شد، و ایجاد آن از سال ۱۹۹۵ آغاز گشت.
آشکارساز اطلس جهت هدف‌های عمومی ساخته شده‌است. وقتی که باریکه پروتون‌ها در LHC از مرکز آشکارساز می‌گذرند، ذراتی با انرژی‌های متفاوت تولید می‌شوند.
تلخ بیان ژاپنی

| تلخ بیان ژاپنی | تلخ بیان ژاپنی |
| --- | --- |
تلخه‌بیان، Styphnolobium japonicum: تلخه‌بیان، Styphnolobium japonicum
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: گیاهان
راسته:: باقلاسانان
تیره:: باقلاییان
زیرخانواده:: باقالی‌ها
گونه:: S. japonicum
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Styphnolobium japonicum : Styphnolobium japonicum 
تلخ بیان ژاپنی (نام علمی: Styphnolobium japonicum) نام یک گونه از زیرخانواده باقالی‌ها است.
آسو، کوماموتو

| Aso 阿蘇市 | Aso 阿蘇市 |
| --- | --- |
شهر: شهر
موقعیت Aso در استان کوماموتو: موقعیت Aso در استان کوماموتو
کشور: ژاپن
منطقه: کیوشو
استان: استان کوماموتو
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۷۶٫۲۵ کیلومتر مربع (۱۴۵٫۲۷ مایل مربع)
جمعیت (March 31, 2011): جمعیت (March 31, 2011)
 • کل: ۲۸٬۹۳۱
 • تراکم: ۷۷/کیلومتر مربع (۲۰۰/مایل مربع)
نمادها: نمادها
 • درخت: آزالیا
 • گُل: کوشاد
 • پرونده: Green Pheasant
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۹ (زمان)
نشانی تالار شهر: Ichinomiya Miyaji 504-1, Aso City Kumamoto Prefecture (熊本県阿蘇市一の宮町宮地504番地１) 869-2695
آسو در استان کوماموتو در کشور ژاپن واقع شده است  که دارای جمعیت ۲۹٬۱۴۹ نفر و مساحت ۳۷۶٫۲۵ کیلومتر مربع با تراکم جمعیت ۷۷٫۵  نفر در کیلومترمربع است و در تاریخ ۰۲۰۰۵−۰۲−۱۱ ۱۱ فوریه ۲۰۰۵ به عنوان شهر شناخته شد.
آدولف کیفر

آدولف گوستاو کیفر ((به انگلیسی: Adolph Gustav Kiefer) زادهٔ ۲۷ ژوئن ۱۹۱۸ - درگذشته ۵ مهٔ ۲۰۱۷)، شناگر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
حرفه شغلی

در سال 1947 ، وی آدولف کیفر و شرکتش  را در شیکاگو تأسیس کرد که تجهیزات آموزش ، ایمنی و مسابقات را در اختیار شناگران قرار می دهد. شرکت وی مسئول تولید لباس مخزن نایلونی در سال 1948 بود. و اولین لباس شنای نایلونی عرضه شده به تیم شنای المپیک ایالات متحده - یک پیشرفت قابل توجه در مورد لباس های پشمی و نخی موجود در آن زمان.
کیفر بعداً خود را وقف خدمات اجتماعی کرد و شنا و خیرخواهی را به روشهای ابتکاری ترکیب کرد. در دهه 1960 وی با شهردار ریچارد جی دالی برای ساخت استخرهای شنا در سراسر شهر شیکاگو همکاری کرد و امکانات لازم برای یادگیری شنا را برای هزاران کودک فراهم کرد. کیفر به طور فعال از Swim Across America ، یک سازمان غیر انتفاعی که بودجه ای برای تحقیقات سرطان جمع می کند ، حمایت کرد و تا 70 و 80 سالگی در مسابقات شنای عمومی SAA شرکت کرد.
آقا و خانم بریج

| آقا و خانم بریج | آقا و خانم بریج |
| --- | --- |
پوستر تبلیغاتی فیلم: پوستر تبلیغاتی فیلم
کارگردان: جیمز آیوری
نویسنده: روث پراور جابوالابر پایهٔ رمانی با همین ناماز ایوان اس. کانل
بازیگران: پل نیومنجوآن وودواردبلایث دانرسیمون کالوکیرا سجویکرابرت شان لئونارد
فیلم‌بردار: تونی پی‌یرس-رابرتز
توزیع‌کننده: میراماکس فیلمز
تاریخ‌های انتشار:  ۲۳ نوامبر ۱۹۹۰ (۱۹۹۰-۱۱-۲۳)  
مدت زمان: ۱۲۶ دقیقه
کشور: ایالات متحده آمریکا
زبان: انگلیسی 
فروش گیشه: ۷٬۶۹۸٬۰۱۰ دلار
آقا و خانم بریج (به انگلیسی: Mr. and Mrs. Bridge) نام فیلمی است که در سال ۱۹۹۰ به کارگردانی جیمز آیوری و بر پایهٔ کتابی با همین نام از ایوان اس. کانل ساخته شد. جوآن وودوارد موفق شد برای بازی در این فیلم در رشتهٔ بهترین بازیگر نقش اول زن نامزد دریافتِ جایزه اسکار شود.
فدراسیون فوتبال جنوب شرق آسیا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
AFF logo: AFF logo
کوته‌نوشت: AFF
بنیان‌گذاری: ۳۱ ژانویه ۱۹۸۴؛ ۴۰ سال پیش (۱۹۸۴-31}})
محل تأسیس:  جاکارتا، اندونزی
گونه: سازمان ورزشی
ستاد:  پتالینگ جایا, سلانگور, مالزی
منطقه: جنوب شرق آسیا و استرالیا
اعضا: ۱۲ عضو
رئیس: سرگرد ژنرال خیف سامه
سازمان مادر: کنفدراسیون فوتبال آسیا
وبگاه: aseanfootball.org
فدراسیون فوتبال جنوب شرق آسیا (AFF) یا آسه‌آن (انگلیسی: ASEAN Football Federation) اتحادیه‌ای از فدراسیون‌های فوتبال کشورهای منطقه جنوب شرق آسیا است که در سال ۱۹۸۴ توسط کشورهایی تأسیس شد: برونئی، اندونزی، مالزی، فیلیپین، سنگاپور و تایلند. ASEAN مخفف فدراسیون فوتبال جنوب شرق آسیا است، اگرچه ای‌اف‌اف همچنین دربر‌گیرنده استرالیا و تیمور شرقی هم هست.
در سال ۱۹۹۶، فدراسیون برای اولین بار مسابقات قهرمانی فوتبال جنوب شرق آسیا را اجرا کرد (در آن زمان به دلایل حمایت مالی به عنوان جام ببر شناخته می‌شد).
اعضا

تایلند (عضو بنیان‌گذار)
اندونزی (عضو بنیان‌گذار)
مالزی (عضو بنیان‌گذار)
سنگاپور (عضو بنیان‌گذار)
فیلیپین (عضو بنیان‌گذار)
برونئی (عضو بنیان‌گذار)
استرالیا
لائوس
تیمور شرقی
برمه
ویتنام
کامبوج
پیوستن استرالیا به این فدراسیون

در شهریور سال ۱۳۹۲ بزرگ‌ترین رویداد در این فدراسیون رخ‌داد و ۱۱ عضو فدراسیون فوتبال آسه‌آن به اجماع با پیوستن استرالیا به این فدراسیون موافقت کردند.
آرامگاه آقا لار

| آرامگاه آقا لار | آرامگاه آقا لار |
| --- | --- |
نام: آرامگاه آقا لار
کشور: ایران
استان: استان آذربایجان شرقی
شهرستان: مراغه
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: آرامگاه
دیرینگی: دوره زند
دورهٔ ساخت اثر: دوره زند
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۱۷۳
تاریخ ثبت ملی: ۱۷ آذر ۱۳۷۷
مقبره آقالار مربوط به دوره زند است و در مراغه، خیابان کاشانی، بوستان آقالار واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۷ آذر ۱۳۷۷ با شمارهٔ ثبت ۲۱۷۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
عباس احول

در دورهٔ پادشاهی هرمزد چهارم ساسانی، در حدود سال ۵۸۸ میلادی، همزمان با دست‌اندازی‌ها و تجاوزات خاقان ترک به نواحی و مناطق شرقی قلمرو ساسانیان، اعراب مرزنشین در حدود فرات هم شروع به تحرک کردند و به سرکردگی دو شیخ خود به نام‌های عباس احول و عمرو بن ازرق بر ساسانیان شوریدند و سرزمین‌هایی را که تا کرانه‌های فرات امتداد داشتند، مورد غارت قرار دادند.
آندریا آرملینی

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۲ ژوئیهٔ ۱۹۷۰ ‏(۵۴ سال)
زادگاه:  پورتو سانت‌الپیدیو
پست:  goalkeeper
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۸۹–۱۹۹۱ |  Civitanovese |   |   |
| ۱۹۹۱–۱۹۹۲ |  Fano |   |   |
| ۱۹۹۲–۱۹۹۳ |  Civitanovese |   |   |
| ۱۹۹۳–۱۹۹۴ |  Ancona |   |   |
| ۱۹۹۴–۱۹۹۵ |  باشگاه فوتبال روبور سیه‌نا |   |   |
| ۱۹۹۶–۱۹۹۸ |  باشگاه فوتبال بنونتو |   |   |
| ۱۹۹۸–۱۹۹۹ |  باشگاه فوتبال چزنا |   |   |
| ۲۰۰۰–۲۰۰۱ |  باشگاه فوتبال مودنا |   |   |
| ۲۰۰۱–۲۰۰۳ |  باشگاه فوتبال آولینو |   |   |
| ۲۰۰۳–۲۰۰۴ |  Giulianova |   |   |
| ۲۰۰۴–۲۰۰۵ |  باشگاه فوتبال یووه استابیا |   |   |
| ۲۰۰۶–۲۰۰۷ |  Real Marcianise |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
آندریا آرملینی (انگلیسی: Andrea Armellini؛ زادهٔ ۲ ژوئیهٔ ۱۹۷۰) بازیکن فوتبال است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال چزنا اشاره کرد.
امانوئل ملیک آصلانیان

| امانوئل مِلیک اصلانیان | امانوئل مِلیک اصلانیان |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: امانوئل مِلیک اصلانیان
زاده: ۱۲۹۴ خورشیدیروستوف
درگذشته: ۲۳ تیر ۱۳۸۲ (۸۸ سال)بیمارستان پارس، تهران
ژانر: موسیقی کلاسیک
ساز(ها): پیانو
سازهای اصلی: سازهای اصلی
پیانو: پیانو
تحصیلات: فارغ‌التحصیل کنسرواتوار هامبورگ آکادمی موسیقی برلین
استاد(ها): پل هیندمیت ابوالحسن صبا
امانوئل مِلیک اصلانیان (به ارمنی: Էմանուէլ Մելիք- Ասլանեան) (زاده ۱۲۹۴ در روستوف – درگذشته ۲۳ تیر ۱۳۸۲ در تهران)، موسیقی‌دان، آهنگساز، نظریه‌پرداز موسیقی کلاسیک، نوازنده شهیر پیانو و ارمنی‌تبار اهل ایران بود.
زندگی و تحصیلات

او در سال ۱۲۹۴ (۱۹۱۵) در یک خانواده ارمنی در روستوف روسیه به دنیا آمد]، گو اینکه در بیشتر منابع گفته شده زادهٔ تبریز بوده‌است. وی در گفتگویی می‌گوید: «محل تولد من در شناسنامه، تبریز نوشته شده اما در حقیقت در سال ۱۹۱۵ میلادی در روستوف به دنیا آمده‌ام. پدر و مادرم ساکن تبریز بودند، اما در آن زمان در روستوف زندگی می‌کردند.»
در سال ۱۹۱۷ همراه خانواده به تبریز بازگشتند. بعد از سه سال به خاطر کار پدرش در سال ۱۹۲۰ به برلین مهاجرت کرد و مشغول درس موسیقی شد. اولین کنسرتش در سال ۱۹۵۰ در برلین برگزار شد.
فعالیت‌ها

ملیک اصلانیان در ۱۹۵۲ به ایران برگشت و استاد موسیقی دانشگاه تهران و هنرستان عالی موسیقی شده بود.
در سال ۱۹۵۳ در یک مجمع بین‌المللی موسیقی که در تهران تشکیل شد و در آن ۶۰ موسیقیدان شرکت کرده بودند، قطعۀ «واریاسیونِ رقص» ساختۀ ملیک اصلانیان به عنوان بهترین نمونهٔ موسیقی شرقی انتخاب شد.
درگذشت

اصلانیان در شامگاه ۲۳ تیرماه ۱۳۸۲ (۱۴ ژوئیه ۲۰۰۳) در سن ۸۷ (۸۸) سالگی در تهران درگذشت. پیکر او در روز ۲۶ تیرماه در آرامستان بوراستان به خاک سپرده شد.
شاگردان

بسیاری از موسیقیدانان طراز اول ایرانی در واقع شاگردان او بودند که از جملهٔ آنها می‌توان به فریده بهبود، رافائل میناسکانیان، المیرا آزادی، پری پرکشلی، فوزیه مجد، فریدون ناصری، فرهاد فخرالدینی، فرشاد سنجری، سیروس شهردار، مریم حسابی، چیستا غریب، فریدون ناصحی، گلارا صدقی، لیدا بربریان، کاملیا مسیح، گاگیک بابایان، پیمان سلطانی و میترا بصیری اشاره کرد.
آثار

... بدون شک ملیک اصلانیان جزو نخبه‌ترین شخصیت‌ها بود. هم به میزان فرهنگ موسیقی‌ای که داشت، هم (با) قابلیت‌های مختلف به‌عنوان یک آهنگساز، پیانیست، موسیقی‌شناس و از همهٔ اینها مهم‌تر، شخصیت برجسته‌ای بود. ایشان جهش‌های خیلی نوینی داشت و به شیوۀ مدرن‌تری روی آورده بود و حتی معتقد بود که آتیه موسیقی کلاسیک غرب، خودش را از سبک‌های قدیمی خواهد رهانید و مردم فقط به سبک‌های نوین و مدرن گرایش خواهند داشت.
هرمز فرهت
آثار ملیک اصلانیان بارها توسط ارکسترهای بزرگ جهان و ارکستر سمفونیک تهران به رهبری فرهاد مشکات، حشمت سنجری و علی رهبری اجرا شده‌است.
آثار پیانویی:
پوئم به یاد راخمانینف
فانتزی به یاد برامس
واریاسیونِ رقص روی تم ارمنی
فانتزی، روی تم قفقازی
پروانه در چهارگاه به مناسبت هزارهٔ ابن سینا.
آثار ارکسترال:
بورسک (شوخی)
آندانته (همراه با تار، سنتور و تنبک)
سپیده (اوراتوریو)
دیالوگ (گفتگو برای پیانو و ارکستر)
سیکستت (برای شش ساز)
افسانه آفرینش (باله)
گلبانگ (همراه گروه کُر و شعر)
دیورتیمنتو (برای ارکستر سازهای زهی)
غیر از قطعهٔ آخر، تمام آثار یاد‌شده به وسیله ارکستر سمفونیک تهران اجرا شده‌است.
تمام آن‌چه که هرگز به تو نگفتم

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): سلست اینگ
کشور: ایالات متحده آمریکا
زبان: انگلیسی
گونه(های) ادبی: داستانی
انتشار: ۲۰۱۴
ناشر: گروه پنگوئن
شمار صفحات: ۲۹۸
شابک: شابک ‎۱۵۹۴۲۰۵۷۱X
تمام آن‌چه که هرگز به تو نگفتم (انگلیسی: Everything I Never Told You) نخستین رمان سلست اینگ است که در سال ۲۰۱۴ منتشر شد. این رمان در صدر فهرست سال ۲۰۱۴ بهترین کتاب‌های سال آمازون قرار گرفت. این رمان دربارهٔ یک خانوادهٔ چینی-آمریکایی است که لیدیا، یکی از فرزندان این خانواده در دریاچه غرق شده‌است. اینگ، شش سال را صرف نوشتن رمان کرد و چهار پیش‌نویس کامل را پشت سر گذاشت.