stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دودمان یاماتو

نگاره‌ای از آکی‌هیتو و می‌چیکو امپراتور و امپراتریس وقت ژاپن در کنار خانواده ولیعهد و دیگر فرزندان و نوه‌هایشان در سال ۲۰۱۳ میلادی.
مقام پادشاهی در ژاپن قدرت سیاسی ندارد و به عنوان یک نماد ملی عمل می‌کند.
دودمان یاماتو (به ژاپنی: 大和朝廷) نام دودمان سلطنتی کنونی ژاپن است. رئیس دودمان یاماتو، امپراتور ژاپن و همچنین رئیس تشریفاتی دولت و فرمانده کل ارتش امپراتوری ژاپن محسوب می‌شود. از دودمان یاماتو تاکنون ۱۲۶ پادشاه، بر ژاپن سلطنت کرده‌اند که اولین آن‌ها امپراتور جینمو و آخرین آن‌ها ناروهیتو، امپراتور کنونی ژاپن است. از دودمان یاماتو، به‌عنوان «قدیمی‌ترین حکومت سلطنتی جهان» نام برده می‌شود.
کاخ سلطنتی

کُوکیو، کاخ رسمی دودمان یاماتو و محل اقامت امپراتور و خانواده سلطنتی ژاپن است.
نگارخانه

نشان خانوادگی دودمان یاماتو، یک گل داودی زرد با ۱۶ گلبرگ است.
نشان سلطنتی اعلی‌حضرت امپراتور ژاپن.
نشان سلطنتی علیاحضرت امپراتریس ژاپن.
نشان سلطنتی نایب‌السلطنه ژاپن.
نشان سلطنتی والاحضرت ولیعهد ژاپن.
نشان سلطنتی والاحضرت همسر ولیعهد ژاپن.
نشان رسمی اعضای خانواده سلطنتی.
شجره‌نامه

مقالهٔ اصلی: شجره‌نامه دودمان سلطنتی ژاپن
از دودمان یاماتو تاکنون ۱۲۶ پادشاه، بر ژاپن سلطنت کرده‌اند که اولین آن‌ها امپراتور جینمو و آخرین آن‌ها ناروهیتو، امپراتور کنونی ژاپن است.
براساس قانونی که در سال ۱۹۴۷ میلادی، به تصویب رسید، جانشین امپراتور پس از مرگ او تعیین و این پست به فرزند پسری او واگذار می‌شود.
خانواده امپراتوری ژاپن در مه ۲۰۱۹.
وقتی هری سالی را دید…

| وقتی هری سالی را دید… | وقتی هری سالی را دید… |
| --- | --- |
کارگردان: راب رینر
تهیه‌کننده: راب رینر اندرو شینمن نورا افرون
فیلمنامه‌نویس: نورا افرون
بازیگران: بیلی کریستال مگ رایان کری فیشر برونو کیربی تریسی رینر کانی سایر
موسیقی: مارک شیمن هری کانیک جونیور
تدوین‌گر: رابرت لیتان
توزیع‌کننده: کلمبیا پیکچرز
تاریخ‌های انتشار:  ۱۴ ژوئیه ۱۹۸۹ (۱۹۸۹-0۷-۱۴)  
مدت زمان: ۹۶ دقیقه
کشور: آمریکا
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۱۶ میلیون دلار
فروش گیشه: ۹۲٬۸۲۳٬۵۴۶ دلار
وقتی هری سالی را دید… (انگلیسی: When Harry Met Sally...) فیلمی در ژانر کمدی رمانتیک به کارگردانی راب رینر است که در سال ۱۹۸۹ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به بیلی کریستال، مگ رایان، کری فیشر، برونو کیربی، هارلی جین کوزک و تریسی رینر اشاره کرد.
مایکل فاسبندر

| مایکل فاسبندر | مایکل فاسبندر |
| --- | --- |
فاسبندر در ۲۰۱۵: فاسبندر در ۲۰۱۵
زادهٔ: ۲ آوریل ۱۹۷۷ ‏(۴۷ سال) هایدلبرگ, آلمان غربی
ملیت: آلمانی-ایرلندی
محل تحصیل: مرکز درام لندن کالج سنت برندان
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۱–اکنون
آثار: فهرست کامل
همسر: آلیسیا ویکاندر (ا. ۲۰۱۷)
فرزندان: ۲
فعالیت در سری مسابقات لمان اروپا: فعالیت در سری مسابقات لمان اروپا
اولین فصل: فصل ۲۰۲۰
تیم کنونی: رقابت‌های پروتون
شماره ماشین: ۹۳
موتور: پورشه
سری‌های قبلی: سری‌های قبلی
۲۰۱۹ ۲۰۱۷–۲۰۱۸: تجربهٔ رانندگی با پورشه چالش فِـراری
 :  
مایکل فاسبندر (انگلیسی: Michael Fassbender؛ زادهٔ ۲ آوریل ۱۹۷۷) بازیگر ایرلندی-آلمانی است. نخستین فیلم بلند او ۳۰۰ (۲۰۰۷) بود که در آن نقش یک جنگجوی اسپارتی را داشت. پیش از آن، وی بازیگر تئاتر و تلویزیون بود، از جمله در سریال تلویزیونی جوخه برادران (۲۰۰۱) و هکس (۲۰۰۵–۲۰۰۴) ایفای نقش نموده بود. نخستین نقشی که نگاه‌ها را به سوی او متوجه ساخت، ایفای نقش بابی ساندز عضو سابق ارتش موقت جمهوری‌خواه ایرلند در فیلم گرسنگی (۲۰۰۸) بود که برایش جایزهٔ فیلم ایندیپندنت بریتانیا را به ارمغان آورد. نقش‌های بعدی او در تنگ ماهی (۲۰۰۹)، ستوان نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا در حرامزاده‌های لعنتی (۲۰۰۹)، جین ایر (۲۰۱۱)، کارل گوستاو یونگ در یک روش خطرناک (۲۰۱۱)، رُبات اندروید ذی‌شعور در پرومتئوس (۲۰۱۲) و دنبالهٔ آن بیگانه: کاوننت (۲۰۱۷)، و موسیقی‌دانی مغرور در کمدی-درام فرانک (۲۰۱۴) بود.
در سال ۲۰۱۱، فاسبندر نقش اَبَرشرور مارول کامیکس با نام مگنیتو را در مردان ایکس: کلاس اول عهده‌دار شد و این نقش را در مردان ایکس: روزهای گذشته آینده (۲۰۱۴)، مردان ایکس: آپوکالیپس (۲۰۱۶) و دارک فینکس (۲۰۱۹) ادامه داد. همچنین در سال ۲۰۱۱، فاسبندر با بازی در نقش یک معتاد جنسی در فیلم شرم، برندهٔ جام ولپی بهترین بازیگر مرد و نامزد دریافت جایزهٔ گلدن گلوب و جایزهٔ فیلم بفتا شد. در سال ۲۰۱۳، او نقش برده‌دار آمریکایی و سومین ارباب سالومون نورثاپ، «ادوین اِپس» را در فیلم ۱۲ سال بردگی ایفا نمود که مورد تحسین واقع شد و بابت آن، نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد. وی در سال ۲۰۱۳ در یکی دیگر از فیلم‌های ریدلی اسکات به نام مشاور بازی کرد. فاسبندر در سال ۲۰۱۵، نقش استیو جابز را در فیلم استیو جابز به‌عهده گرفت و نقش مکبث ویلیام شکسپیر را در فیلم مکبث بازی کرد که برای هنرنمایی در نقش استیو جابز نامزد دریافت جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر مرد شد. وی در سال ۲۰۱۵ تهیه‌کنندگی فیلم وسترن غرب آهسته را به عهده گرفت و خودش نیز در آن بازی کرد.
فاسبندر رانندگی حرفه‌ای و شرکت در مسابقات اتومبیل‌رانی را از سال ۲۰۱۷، با حضور در «چالش فراری» آغاز نمود. نام او در سال ۲۰۲۰ در فهرست برترین بازیگران فیلم ایرلند در روزنامهٔ آیریش تایمز در رتبهٔ نهم قرار گرفت.
اوایل زندگی

مایکل فاسبندر در ۲ آوریل ۱۹۷۷ میلادی در شهر هایدلبرگ آلمان غربی زاده شد. مادرش «اَدل» یک ایرلندی از شهر لارن (واقع در شهرستان انتریم) و پدرش «یوزف فاسبندر» آلمانی بود. مطابق قانون شهروندی دولت آلمان، ملیتِ آلمانیِ پدری او سبب می‌شود که وی نیز مطابق اصل خون، آلمانی محسوب شود. مطابق آنچه در خانوادهٔ به‌صورت دهان‌به‌دهان نقل شده‌است، مادر او با مایکل کولینز از رهبران جنگ استقلال ایرلند نسبت خانوادگی دارد. وقی مایکل دو ساله بود، والدین او به شهر کیلارنی در شهرستان کری نقل مکان کردند و در آن، رستورانی به نام «وست اِند هاوس» را اداره می‌کردند که پدرش سرآشپز آنجا بود. علت این تغییر مکان، آن بود که پدر و مادرش می‌خواستند فرزندان آنها در دل طبیعت بزرگ شوند تا یک محیط صنعتی نظیر محل زندگی‌شان در آلمان. وی تحت تعالیم کلیسای کاتولیک بزرگ شد و در کودکی، خادم کلیسایی بود که والدینش برای عبادت به آنجا می‌رفتند. او یک خواهر بزرگتر به نام «کاترین» دارد که عصب‌روان‌شناس است.
مایکل و خواهرش، تعطیلات تابستان را در آلمان می‌گذراندند و او زبان آلمانی را روان و سلیس صحبت می‌کند، گرچه خودش بعدها در مصاحبه‌ای گفت که پیش از شروع فیلم‌برداری حرامزاده‌های لعنتی، لازم بوده تا روی آلمانی حرف‌زدنش تمرین کرده و دستی به سر و گوشش بکشد چون «کمی گیر داشت». او همچنین به زبان ایرلندی مسلط است، چون در کری بزرگ شده‌است. او به «مدرسهٔ ملی فوسا» و «کالج سنت برندان» رفت که هر دو، در کری واقع شده‌اند. وقتی ۱۷ ساله بود، تصمیم گرفت که بازیگر شود و در یک نمایشنامه بازی کرد. در سن ۱۹ سالگی جهت تحصیل در مرکز درام لندن به این شهر رفت که از مراکز وابسته به آموزشگاه هنر دانشگاهی «سنترال سنت مارتینز» است. در سال ۱۹۹۹، تحصیلاتش را در این مرکز نیمه‌کاره رها کرد و با یک گروه هنری تئاتر به نام هدلانگ جهت اجرای نمایش سه خواهر همراه شد. مایکل پیش از آغاز حرفهٔ بازیگری، مدتی به‌عنوان مأمور پست و متصدی بار مشغول به کار بود. از شغل‌های دیگر او، می‌توان به کارگری، مطالعات بازار برای پست سلطنتی و کارمند شرکت رایانهٔ دِل اشاره کرد.
حرفه > فعالیت‌های آغازین (۲۰۰۱–۲۰۰۷)

نخستین فعالیت هنری فاسبندر، بازی در نقش «برتون پت کریستنسون» در جوخه برادران (۲۰۰۱) بود. وی سپس در نقش عزازیل در سریال هکس در شبکهٔ اسکای۱ و همچنین نقش اصلی موزیک ویدئوی «خلبانان نابینا» از گروه موسیقی بریتانیایی «کوپر تمپل کلاز» ظاهر شد. در این موزیک ویدئو، او نقش مردی را بازی می‌کند که در یک مهمانی مجردی، با پوشیدن یک گردن‌بند زنگوله‌ای، کم‌کم مبدل به یک بز می‌شود.
فاسبندر، سپس نقشِ جاناتان هارکر را در مجموعه داستانی «دراکولا» در رادیو بی‌بی‌سی ایرلند شمالی بازی کرد که از ۲۴ نوامبر تا ۵ دسامبر ۲۰۰۳ از برنامهٔ رادیویی «کتاب هنگام خواب» پخش شد. وی همچنین در اوایل سال ۲۰۰۴ در تبلیغ تلویزیونی گینس به نام «نزاع»، نقش مردی را بازی کرد که طول اقیانوس اطلس شمالی را از ایرلند تا نیویورک شنا می‌کند تا شخصاً از برادرش عذرخواهی کند. این تبلیغ تلویزیونی برندهٔ مدال طلای فَـب در سال ۲۰۰۵ شد.
در جشنوارهٔ ادینبرا فرینج سال ۲۰۰۶، نقش نیای مادری خود مایکل کولینز را در نمایشنامهٔ «پیمان وفاداری» اثر مری کنی ایفا نمود که دربارهٔ ملاقات این رهبر ایرلندی با وینستون چرچیل بود. علاوه بر این، فاسبندر، یک نسخهٔ تئاتری از سگ‌های انباری کوئنتین تارانتینو را به روی صحنهٔ برد که افزون بر بازی در آن، خودش کار کارگردانی و تهیه‌کنندگی را بر عهده داشت.
وی در فیلم فرشته که در مورد شهرت و تنزل نویسنده‌ای جوان و خودمحور (با بازی رامالا گری) در اوایل سده بیستم است. فاسبندر در نقش مردی به نام «اِسمی» ظاهر می‌شود که این نویسنده به او علاقمند است. این فیلم درام که توسط فرانسوا اوزون و بر پایهٔ رمانی از الیزابت تایلور ساخته شده بود، در ۱۷ فوریه ۲۰۰۷ در جشنواره بین‌المللی فیلم برلین و در ۱۴ مارس ۲۰۰۷ در پاریس اکران شد. کمی بعد او در نقش «بارنی» در سریال تلویزیونی سوگلی‌های عروسی بازی کرد و در آن با لهجهٔ اسکاتلندی صحبت می‌کرد.
حرفه > ۲۰۱۶–اکنون

در سال ۲۰۱۶، فاسبندر بار دیگر در نقش مگنیتو در فیلم مردان ایکس: آپوکالیپس حضور یافت. سپس در درام عاشقانهٔ نور میان اقیانوس‌ها (فیلم) به کارکردانی درک سیانفرنس بازی کرد که فیلم‌برداری‌اش در اواخر سپتامبر ۲۰۱۴ در نیوزیلند آغاز گردید و در ۲ سپتامبر ۲۰۱۶ به نمایش درآمد. فاسبندر همچنین در سال ۲۰۱۶، فیلم دلهره‌آور تعدی بر ما را نیز در کنار برندن گلیسون بازی کرد. آخرین بازی او در این سال، حضور در فیلم اساسینز کرید بود که نهیه‌کنندگی آن را نیز بر عهده داشت و در ۲۱ دسامبر ۲۰۱۶ به نمایش درآمد. مجدداً کارگردانی این فیلم را جاستین کرزل و یکی از نقش‌های اصلی را ماریون کوتیار به عهده داشتند. در مه ۲۰۱۷، فاسبندر دوبارهٔ نقش ربات انسان‌نما «دیوید ۸» را در دنبالهٔ فیلم پرومتئوس را با عنوانِ بیگانه: کاوننت ایفا نمود. فیلمبرداری این فیلم در سال ۲۰۱۶ به اتمام رسیده بود. در سال ۲۰۱۷ فاسبندر در نقش کارآگاه «هَـری هُـل» در آدم‌برفی به کارگردانی توماس آلفردسون و هنرنمایی ربکا فرگوسن و شارلوت گنسبور بازی کرد که اقتباسی از رمانی به همین نام اثر یو نسبو بود. تصویربرداری و ساخت فیلم از ژانویهٔ ۲۰۱۶ آغاز شده بود و در اکتبر ۲۰۱۷ به نمایش درآمد.
فاسبندر بار دیگر نقش مگنیتو را در دارک فینکس بازی کرد؛ فیلمی که نقدهای نامطلوبی دریافت نمود و از لحاظ تجاری ناموفق بود.
فاسبندر در فیلم هدف بعدی پیروزی است به کارگردانی تایکا وایتیتی و محصول سرچلایت پیکچرز بازی کرده است که برپایهٔ مستندی به همان نام ساخته شد.
فاسبندر در کنار فیلم‌نامه‌نویس ایرلندی رونان بنت یک شرکت تولید فیلم بنیان نهاده‌اند که «فین مک‌کول فیلمز» نام دارد. او در کنار آرنولد شوارتزنگر و دیوید هسلهاف در کونگ فیوری ۲ بازی خواهد کرد که دنباله‌ای برای فیلم کوتاه کونگ فیوری در سال ۲۰۱۵ خواهد بود.
مسابقات اتومبیل‌رانی

مایکل فاسبندر از دوران جوانی به ورزش‌های موتوری علاقمند بود و در سال ۲۰۲۰ گفت که «حتی پیش از آغاز بازیگری، رؤیای بزرگی برای مسابقه داشتم». وی که از علاقمندان رقابت‌های فرمول یک و تیم اسکودریا فراری است، یکی از اعضای دورهٔ آموزشی «کورسو پیلوتا»ی این تیم در سال ۲۰۱۶ بود.
وی مسابقات حرفه‌ای را در کلاس «کوپا شل» در رقابت‌های «چالش فراری» در مه ۲۰۱۷ آغاز کرد و نخستین مسابقهٔ رسمی‌اش در پیست موجلو به مقام پانزدهم دست یافت. وی همچنین در شاخهٔ آمریکای شمالیِ همین رقابت‌ها در «پیست لاگونا سکای مزدا» به مقام ششم رسید. او در سال ۲۰۱۸ در رقابت اصلی «چالش فراری در آمریکای شمالی» حاضر شد و در مسابقهٔ انتخابی برای خط اول مسابقه، در پیست دیتونا اینترنشنال اسپیدوی به مقام نخست رسید و در نهایت به رتبهٔ پنجم دست یافت.
فاسبندر در سال ۲۰۱۹ به تیم پورشه ملحق شد و در رقابت‌های «تجربه مسابقه با پورشه» در آلمان شرکت کرد و موضوع مجموعهٔ یوتیوبی این شرکت اتومبیل‌سازی به نام «راهی به لمان» بود. سال بعد، او در «مسابقات پروتون» در «سری رقابت‌های۲۰۲۰ لمان اروپا» و با ریشارد لیتس و «فلیپه فرناندس لاسر» یک «پورشه ۹۱۱ آراس‌آر» مدل ۲۰۱۷ را راندند. در اواخر همان سال، او رانندهٔ میهمان در مسابقات پورشه سوپرکاپ در پیست بارسلون-کاتالونیا بود که دچار سانحه شد و چند ثانیه‌ای از رقابت‌ها عقب افتاد.
مسابقات اتومبیل‌رانی > نتایج سری رقابت‌های لمان اروپا

(کلید راهنما) (رقابت‌های بولد نشاندهندهٔ پول پوزیشن است؛ نتایج ایتالیک نشاندنهٔ سریع‌ترین دور)
| سال | نام رقابت | کلاس | شاسی | موتور | ۱ | ۲ | ۳ | ۴ | ۵ | ۶ | رتبه | امتیاز |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| سری رقابت‌های لمان اروپا ۲۰۲۰ | رقابت‌های پروتون | LMGTE | پورشه ۹۱۱ آراس‌آر-۲۰۱۷ | پورشه ۴٫۲ لیتری ۶ سیلندر تخت، ال | LEC ۷ | SPA ۴ | LEC DNS | MNZ ۵ | ALG ۴ |  | ششم | ۴۷ |
| سری رقابت‌های لمان اروپا ۲۰۲۱ | رقابت‌های پروتون | LMGTE | پورشه ۹۱۱ آراس‌آر-۱۹ | پورشه ۴٫۲ لیتری ۶ سیلندر تخت، ال | CAT ۶ | RBR ۴ | LEC ۸ | MNZ ۷ | SPA  | ALG  | نهم* | ۳۰* |
* این فصل از رقابت‌ها هنوز در جریان است.
زندگی شخصی

مایکل فاسبندر مابین سال‌های ۱۹۹۶ تا ۲۰۱۷ در لندن زندگی می‌کرد. وی در همان آپارتمانی در منطقه هکنی لندن زندگی می‌کرد که از اواخر دههٔ سوم زندگی، ساکن آنجا بود.
او زبان آلمانی را سلیس و روان صحبت می‌کند و به بازی در نقش‌ها یا فیلم‌های آلمانی‌زبان علاقمند است. وی یک کاتولیک برگشته است، اما با این حال، هنوز برای روشن کردن شمع به کلیسا می‌رود. وی همچنین از حامیان باشگاه فوتبال لیورپول است.
در سال ۲۰۱۰، دوست‌دختر فاسبندر «سوزان اَندروز» یک «قرار منع موقت» علیه او از دادگاه عالی شهرستان لس آنجلس گرفت، با این ادعا که مایکل در سال ۲۰۰۹ «مرا از یک صندلی پرت و دماغم را شکست» و سپس در کنار خودرو او را به روی زمین کشیده، به زانو و ساق پایش آسیب زده و سبب ترکیدن یکی از کیست‌های تخمدانش شده‌است. وبگاه دیلی بیست در سال ۲۰۱۸ و به‌دنبال جنبش من هم، این اتهام‌ها را تکرار کرد که البته فاسبندر پاسخی به آنها نداد.
گرچه فاسبندر سعی دارد که زندگی شخصی‌اش را غیرعلنی و مخفی نگه دارد، اما در یک مصاحبه در سال ۲۰۱۲ با ماهنامهٔ جی‌کیو اعلام کرد که تا حد امکان با نیکول بهاری پس از همبازی بودن در فیلم شرم، دیدار می‌کردند. در دسامبر ۲۰۱۴، او رابطهٔ عاشقانه‌ای با آلیسیا ویکاندر آغاز کرد که پیش‌تر، سرِ صحنهٔ فیلم نور میان اقیانوس‌ها با هم آشنا شده بودند. این دو، طی یک جشن خصوصی در ۱۴ اکتبر ۲۰۱۷ میلادی در شهر ایبیزای اسپانیا ازدواج کردند و از همان سال، ساکن شهر لیسبون پرتغال هستند. آن‌ها دو فرزند دارند.
فیلم‌شناسی

مقالهٔ اصلی: فیلم‌شناسی مایکل فاسبندر
بنا به گزارش وبگاه راتن تومیتوز، موفق‌ترین فیلم‌های فاسبندر از نظر منتقدان عبارتند از: ۱۲ سال بردگی (۲۰۱۳)، زانوشکنی (۲۰۲۴)، غرب آهسته (۲۰۱۵)، فرانک (۲۰۱۴)، تنگ ماهی (۲۰۰۹)، گرسنگی (۲۰۰۸)، مردان ایکس: روزهای گذشته آینده (۲۰۱۴) و حرامزاده‌های لعنتی (۲۰۰۹).
فاسبندر برای بازی در نقش ادوین اپس در ۱۲ سال بردگی نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد و برای بازی در نقش استیو جابز در استیو جابز (۲۰۱۵) نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد شده است.
فاسبندر در جشنواره فیلم کن ۲۰۰۹
فاسبندر در مراسم نخستین اکران فیلم ۱۲ سال بردگی، در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو در سال ۲۰۱۳
فاسبندر، ماریون کوتیار و جاستین کرزل در جشنواره کن در مراسم نخستین اکران فیلمِ مکبث در سال ۲۰۱۵
فاسبندر با آلیسیا ویکاندر در جشنواره بین‌المللی فیلم دوبلین ۲۰۲۰
آرام‌اس المپیک

با بازی‌های المپیک اشتباه نشود.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
کشتی المپیک در یکی از سفرهای خود در بلفاست در ۱۹۱۱: کشتی المپیک در یکی از سفرهای خود در بلفاست در ۱۹۱۱
پیشینه: پیشینه
مالک: 
نام::  آراِم‌اِس المپیک
مالک::   وایت استار لاین ۱۹۱۱–۱۹۳۴  کونارد-وایت استار لاین ۱۹۳۴–۱۹۳۵
بندر ثبت::   لیورپول، بریتانیا
مسیر::  ساوت‌همپتون به نیویورک
سفارش ساخت::  ۱۹۰۷
سازنده::  هارلاند اند ولف، بلفاست
شماره یارد کشتی::  ۴۰۰
آب‌اندازی::  ۱۶ دسامبر ۱۹۰۸
آغاز کار::  ۲۰ اکتبر ۱۹۱۰
تکمیل ساخت::  ۳۱ مه ۱۹۱۱
اولین سفر::  ۱۴ ژوئن ۱۹۱۱
ورود به خدمت::  ۱۹۱۱
خروج از خدمت::  ۱۹۳۵
شناسایی::  شمارهٔ رسمی ۱۳۱۳۴۶ Code Letters HSRP  Radio callsign "MKC"
سرنوشت::  بازنشسته در ساوت‌همپتون پس از ۲۴ سال خدمت و اوراق‌شده در جارو، انگلستان، و لاشهٔ کشتی در اسکاتلند.
وضعیت::  اوراق شد
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
کلاس و نوع::   Olympic-class کشتی اقیانوس‌پیما
گنجایش::  ۴۵٬۳۲۴ تن ۴۶٬۳۵۸ پس از ۱۹۱۳; ۴۶٬۴۳۹ پس از ۱۹۲۰
وزن::  ۵۲٬۰۶۷ تن
درازا::  ۸۸۲ فوت ۶ اینچ (۲۶۹٫۰ متر)
پهنا::  ۹۲ فوت ۶ اینچ (۲۸٫۲ متر)
ارتفاع::  ۱۷۵ فوت (۵۳٫۳ متر) (keel to top of funnels)
آبخور::  ۳۴ فوت ۷ اینچ (۱۰٫۵ متر)
عرشه‌ها::  ۱۰ عرشه (۱ عرشهٔ خدمه)
نیرومحرکه نصب شده::  24 double-ended (six furnace) و 5 single-ended (three furnace) Scotch boilers. Two four-cylinder triple-expansion reciprocating engines each producing ۱۵٬۰۰۰ hp for the two outboard wing propellers at 75 revolutions per minute. One low-pressure turbine producing ۱۶٬۰۰۰ h. ۵۹٬۰۰۰ hp produced at maximum revolutions.
پیشرانه::  Two bronze triple-blade wing propellers. One bronze quadruple-blade centre propeller.
سرعت::  ۲۱ گره (۳۹ کیلومتر بر ساعت؛ ۲۴ مایل بر ساعت)  ۲۳ گره (۴۳ کیلومتر بر ساعت؛ ۲۶ مایل بر ساعت) (maximum)
ظرفیت::  ۲٬۴۳۵ مسافر
خدمه::  ۹۵۰
آرام‌اس المپیک (به انگلیسی: RMS Olympic) نخستین کشتی اقیانوس‌پیمای کلاس المپیک کمپانی وایت استار لاین بود. خواهران این کشتی بریتانیک و تایتانیک بودند که هر دو کشتی غرق شدند. این کشتی یکی از برجسته‌ترین کشتی‌های سال ۱۹۱۱ تا ۱۹۳۵ بود که در جنگ جهانی دوم بسیار مورد استفاده قرار می‌گرفت.
ژوزف بروس ایزمی رئیس شرکت ستارهٔ سفید و ویلیام پیری رئیس کارخانهٔ کشتی‌سازی هارلاند اند ولف برای ساخت کشتی‌های کلاس المپیک و پیش افتادن از رقیب خود شرکت کونارد و برای ساخت کشتی‌های عظیم مانند کشتی‌های آراِم‌اِس لوستینیا و آراِم‌اِس مورتینیا که این دو کشتی بسیار لوکس و بزرگ بودند نامزد شدند.
برای ساخت المپیک از کشتی آرام‌اس تایتانیک الگوبرداری شد. کشتی المپیک را در ۲۰ اکتبر ۱۹۱۰ به آب انداختند. اولین سفر المپیک در ۱۴ ژوئن ۱۹۱۱ بود. المپیک در ۲۴ ساعت در حدود ۶۵۰ تن زغال‌سنگ مصرف می‌کرد و با سرعت ۲۱٫۷ گره دریایی سفر می‌کرد در حالی که کشتی‌های لوستینیا و مورتینیا در ۲۴ ساعت ۱٬۰۰۰ تن زغال‌سنگ مصرف می‌کردند و این کاهش مصرف سوخت، موفقیتی بزرگ بود.
تاریخچه > حادثهٔ هاوک

نخستین رویداد ناگوار المپیک در ۲۰ سپتامبر ۱۹۱۱ اتفاق افتاد. المپیک با ناو جنگی انگلیسی اچ‌ام‌اس هاوک (۱۸۹۱) در جزیره وایت تصادف کرد و به دو قسمت از کشتی و پروانه کشتی آسیب رسید ولی المپیک توانست به بندر ساوت‌همپتون بازگردد. در پرس و جوهایی که نیروی دریایی بریتانیا به عمل آورد کشتی المپیک را عامل اصلی این حادثه خواندند. در هنگام وقوع حادثه، کاپیتان ادوارد اسمیت (کاپیتان تایتانیک) ناخدای المپیک بود. حادثهٔ هاوک یک مصیبت مالی برای صاحب کشتی المپیک بود. المپیک برای تعمیر با سرعت زیادی به بندر بلفاست برگشت و شرکت هارلند اند ولف اتمام تایتانیک را به تأخیر انداخت و برای تعمیر پروانه‌های المپیک از پروانه‌های تایتانیک استفاده کرد. در فوریهٔ ۱۹۱۲ پروانه المپیک گم شد و دوباره برای تعمیر برگشت و شرکت هارلند اند ولف دوباره اتمام تایتانیک را از ۲۰ مارس ۱۹۱۲ به ۱۰ آوریل ۱۹۱۲ به تأخیر انداخت.
تاریخچه > حادثهٔ تایتانیک

مقالهٔ اصلی: غرق شدن کشتی تایتانیک
در ۱۴ آوریل ۱۹۱۲ فرماندهٔ کشتی هربرت هادوک سیگنال‌های خطر از خواهر کشتی المپیک، تایتانیک دریافت کرد اما آن‌ها خیلی از محل حادثه دور (بیش از ۵۱۰ مایل) بودند.
تاریخچه > اعتصاب ۱۹۱۲

المپیک شباهت بسیاری به تایتانیک داشت اما به اندازهٔ کافی قایق نجات حمل نمی‌کرد و بیشتر قایق‌های نجات آن خراب بود و خدمه کشتی از مدیر شرکت وایت استار لاین تقاضای قایق‌های نجات چوبی و سالم کردند ولی مدیر شرکت گفت این درخواست، غیرممکن است، همهٔ قایق‌های نجات در دریا امتحان شدند ولی خدمهٔ کشتی از این موضوع راضی نبودند و از کار دست کشیدند. در ۲۵ آوریل، نمایندگان اعتصاب‌کنندگان از شرکت خواستند قایق‌های نجات را آزمایش کنند ولی باز هم فایده‌ای نداشت. سرانجام بیشتر اعتصاب‌کننده‌ها برگشتند و به کشتی رفتند.
تاریخچه > تعمیر

در ۹ اکتبر ۱۹۱۲ شرکت وایت استار لاین المپیک را از خدمت فعال خارج کرد و برای تعمیر، به بلفاست برد تا به حادثه‌ای مشابه حادثه کشتی تایتانیک دچار نشود. ۶۴ قایق نجات را تعمیر کردند و به عرشه بردند و لایه‌هایی در موتورخانه و عرشه B برای نفوذ نکردن آب به داخل کشتی به آن اضافه کردند و وزن کشتی ۴۶٬۳۵۹ تن شد یعنی ۳۱ تن بیشتر از تایتانیک. در ۱۹۱۳ المپیک به سرویس برگشت و دستور داده شد که برای شرکت در جنگ جهانی اول نام آن را عوض کنند.
تاریخچه > جنگ جهانی اول

در جنگ جهانی اول المپیک در خدمت تجاری باقی‌ماند و کاپیتان کشتی در آن موقع هربرت هادوک بود. با وجود این المپیک تعداد اندکی مسافر حمل کرد ولی آلمانی‌ها گفتند که تمایل به غرق کردن المپیک با زیردریایی‌های خود دارند و باید کاربرد مسافربری این کشتی، متوقف شود.
در ششمین روز از سفر دریایی المپیک، نیروی دریایی سلط‌نتی بریتانیا به کاپیتان هادوک هشدار داد که چهار زیردریایی در تعقیب المپیک هستند.
پس از جنگ

در اوت ۱۹۱۹ المپیک برای آماده‌سازی به بلفاست برگشت و برای خدمت تجاری و غیرنظامی، داخل المپیک را مدرن‌تر کردند و دیگ‌هایی که با زغال‌سنگ کار می‌کردند تعویض و دیگ‌های نفتی، جایگزین آن‌ها شد. نفت خیلی گران‌تر از زغال بود ولی از میزان سوخت مورد نیاز آن کم می‌کرد و تعداد کارکنان موتورخانه را هم از ۳۵۰ نفر به ۶۰ کاهش داد.
تعمیر المپیک به پایان رسید اما دچار افزایش وزن شد و وزنش ۴۶٬۴۳۹ تن شده بود.
این کشتی در سال ۱۹۲۰ به خدمت مسافربری برگشت و در یک سفر، ۲٬۴۰۳ مسافر حمل کرد. او به کشتی‌های آرام‌اس مجستیک (۱۹۱۴) و آر ام اس هومریک برای خدمت پرسرعت در سال ۱۹۲۲ ملحق شد.
در سال ۱۹۲۸ جهانگردها تمایل داشتند به کابین‌های درجه سه بروند و از کابین‌های درجه دو و درجه سه بسیار راضی بودند. یک سال بعد، کابین‌های درجه یک المپیک دوباره اصلاح شد و تعدادی حمام، سالن رقص، اتاق نهارخوری و امکانات دیگر به آن اضافه شد.
سرنوشت

در پایان سال ۱۹۳۲، از تعداد رفت‌وآمد مسافران کاسته شد و المپیک به تعمیرگاه رفت. این کشتی در مارس ۱۹۳۳ به خدمت فعال برگشت. موتورهای المپیک به بهترین نحو کار خود را انجام می‌دادند و این کشتی دوباره سرعت ۲۳ گره دریایی را ثبت کرد. مسافران المپیک در آن سال‌ها ۶۱۸ نفر از کابین‌های درجه یک، ۴۴۷ نفر جهانگرد و فقط ۳۸۲ نفر در کابین‌های درجه سه بودند. سال ۱۹۳۳ بدترین سال برای المپیک از نظر تجاری بود و جمعاً کمتر از ۱۰٬۰۰۰ نفر مسافر سوار کرد. در سال ۱۹۳۴ شرکت وایت استار با شرکت کنارد یکی شد و این یکی شدن باعث شد سرمایه‌هایشان را برای کشتی آرام‌اس کوئین مری بگذارند. المپیک از سرویس کنار کشیده شد و در سال ۱۹۳۵ به سر جان جارویس به قیمت ۱۰۰٬۰۰۰ پوند فروخته شد و اندکی بعد در سال ۱۹۳۷ تخریب و اوراق شد.
وضعیت کنونی

لوازم و وسایل المپیک به حراج گذاشته نشد. بعضی از وسایل و لوازم کابین‌های درجه یک و بعضی از قسمت‌های پلکان آن به هتل وایت سوان در آلنویچ انگلستان برده شد. بعضی از لوازم دیگر آن پراکنده شد. در سال ۲۰۰۰ چوب‌های اصل المپیک را خریدند و در رستوران از آن استفاده شد. در سال ۲۰۰۴ موزهٔ تایتانیک در برانسون آمریکا کابین درجه یک المپیک را به‌عنوان نمونهٔ یک کابین درجه یک، به‌کار گرفت.
هتل نوا اسکوشیا، پارک کورنوالیس، ایستگاه راه آهن و اسکله در هالیفاکس، نوا اسکوشیا.  کشتی پهلو گرفته در اسکله آرام اس المپیک است.
هاینز هرمان تیله

| هاینز هرمان تیله | هاینز هرمان تیله |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲ آوریل ۱۹۴۱ ماینتس
درگذشت: ۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۱  (۷۹ سال)
ملیت: آلمان
پیشه(ها): رئیس هیئت مدیره فوسلو
هاینز هرمان تیله (انگلیسی: Heinz Hermann Thiele؛ زادهٔ ۲ آوریل ۱۹۴۱ – درگذشتهٔ ٢٣ فوریهٔ ٢٠٢١) کارآفرین و سرمایه‌دار اهل آلمان بود که سال‌ها به‌عنوان رئیس هیئت مدیره شرکت فوسلو فعالیت می‌کرد.
تیله در ۲۳ فوریه ۲۰۲۱ در مونیخ و در سن ۷۹ سالگی به دلیل کهولت سن درگذشت.
کنزس، اکلاهما

| Kansas, Oklahoma | Kansas, Oklahoma |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
Location of Kansas, Oklahoma: Location of Kansas, Oklahoma
کشور: ایالات متحده آمریکا
State: اکلاهما
شهرستان: Delaware
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۵ مایل مربع (۳٫۹ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۵ مایل مربع (۳٫۹ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۱۴۵ فوت (۳۴۹ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۶۸۵
 • تراکم: ۴۵۷٫۷/مایل مربع (۱۷۶٫۷/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 74347
کد(های) منطقه: 539/918
FIPS code: 40-38600
GNIS feature ID: 1094286
کنزس(به انگلیسی: Kansas) شهری در ایالت اکلاهما کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۸۰۲ نفر بوده‌است.
مارتین تور

مارتین تور (لاتین: Sanctus Martinus Turonensis; ۳۱۶ – ۸ نوامبر ۳۹۷) اسقف تور بود مقبره وی در فرانسه قرار دارد که در مسیر حرکت وی به سوی سانتیاگو د کمپوستلا در اسپانیا بود. در مسیر حرکت وی مقادیر قابل توجهی افسانه رخ داد که وی را به یک از معروف‌ترین قدیس مسیحی تبدیل کرد. وی در سومبات‌هی, مجارستان به دنیا آمد و در پاویا, ایتالیا بزرگ شد و بخش اعظم زندگی‌اش را در فرانسه گذارند. وی همچنین از اولین اشخاصی بود که مخالفت با سربازی را آغاز کرد.
مخزن سد آرگازی

| مخزن سد آرگازی | مخزن سد آرگازی |
| --- | --- |
مخزن سد آرگازی: مخزن سد آرگازی
موقعیت: استان چلیابینسک
مختصات: ۵۵°۲۲′۵۳″ شمالی ۶۰°۲۳′۲۱″ شرقی﻿ / ﻿۵۵٫۳۸۱۳۹°شمالی ۶۰٫۳۸۹۱۷°شرقی﻿ / 55.38139; 60.38917
گونه: مخزن سد
درون‌شارش‌های کلان: رود میاس
برون‌شارش‌های کلان: رود میاس
کشورهای حوضه: Russia
مساحتِ رو: ۱۰۲ کیلومتر مربع (۳۹ مایل مربع)
میانگین ژرفا: ۶٫۵ متر (۲۱ فوت)
حجم آب: ۰٫۶۵ کیلومتر مکعب (۰٫۱۶ مایل مکعب)
مخزن سد آرگازی (انگلیسی: Argazi Reservoir) یک سد آبی در استان چلیابینسک کشور روسیه است.
هاکوپ اس. آکیسکال

| هاکوپ اس>  آکیسکال | هاکوپ اس>  آکیسکال |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۶ ژانویهٔ ۱۹۴۴ ‏(۸۰ سال) بیروت
ملیت: ایالات متحده آمریکا
محل تحصیل: دانشگاه آمریکایی بیروتدانشگاه ویسکانسین-مدیسن
شناخته‌شده برای: به خاطر تحقیقاتش در زمینه خلق و خوی و اختلال دوقطبی (افسردگی مانی)
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): روان‌پزشکی و روان‌شناسی
 :  
هاکوپ سورت آکیسکال (ارمنی: Հակոբ Սուրեն Ակիսկալ; انگلیسی: Hagop Souren Akiskal؛ زادهٔ ۱۶ ژانویهٔ ۱۹۴۴) روان‌پزشک، و روان‌شناس ارمنی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا است. آکیسکال به خاطر تحقیقاتش در زمینه خلق و خوی و اختلال دوقطبی (افسردگی مانی) شناخته شده‌است.
زندگی‌نامه

در یک خانواده ارمنی در لبنان متولد و بزرگ شد. او در سال ۱۹۶۹ موفق به اخذ دکترا در رشته روان‌پزشکی از دانشگاه آمریکایی بیروت شد و تحصیلاتش را در رشته روان‌پزشکی در دانشگاه ویسکانسین-مدیسن به پایان برد، سپس چندین سال در دانشگاه تنسی در ممفیس به تحقیق درمان اختلالات روان‌شناسی پرداخت.
ایستگاه متروی اقدسیه

ایستگاه متروی اقدسیه یکی از ایستگاه‌های خط ۳ متروی تهران است که در محله اقدسیه، خیابان موحد دانش واقع شده‌است. این ایستگاه در ۲۵ اردیبهشت ۱۴۰۰ تأسیس شده‌است.
این ایستگاه با ۸ هزار متر مربع زیربنا در عمق ۲۳ متری، دارای ۸ رشته پله برقی و دو دستگاه آسانسور است، همچنین ایستگاه اقدسیه از مسیر ویژه نابینایان و تجهیزات افراد معلول به همراه علائم بساوایی برخوردار است. مجموع هزینه عملیات ساختمانی و تجهیزاتی ایستگاه اقدسیه برابر با ۲۰۲۰ میلیارد ریال است.