stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تیم ملی فوتبال عربستان سعودی

این مقاله دربارهٔ تیم مردان است. برای تیم زنان، تیم ملی فوتبال زنان عربستان سعودی را ببینید.
تیم ملی فوتبال عربستان (به عربى: منتخب السعودية لكرة القدم) نمایندهٔ عربستان در مسابقات بین‌المللی فوتبال است که زیر نظر فدراسیون فوتبال این کشور فعالیت می‌کند. آن‌ها به دلیل استفاده از رنگ‌های سنتی سبز و سفید خود به اسم شاهین‌های سبز یا شاهین‌های عربی نیز شناخته می‌شوند. همچنین این تیم عضو فیفا و کنفدراسیون فوتبال آسیا است.
از افتخارات این تیم می‌توان به ۳ عنوان قهرمانی در مسابقات جام ملت‌های آسیا در سال‌های ۱۹۸۴، ۱۹۸۸ و ۱۹۹۶، ۴ دوره حضور در جام کنفدراسیون ها و گرفتن مقام نایب قهرمانی و ۶ دوره حضور در جام جهانی فوتبال اشاره کرد. آن‌ها همچنین در اولین حضورشان در جام جهانی به سال ۱۹۹۴ در آمریکا توانستند از گروه خود (هلند، عربستان، بلژیک، مراکش) صعود نموده و در مسابقهٔ یک‌هشتم نهایی در برابر سوئد شکست خوردند.
افتخارات > بین‌المللی

جام کنفدراسیون‌ها:
افتخارات > قاره‌ای

جام ملت‌های آسیا:
فوتبال در بازی‌های آسیایی
افتخارات > منطقه‌ای

جام ملت‌های خلیج فارس:
جام کشورهای عربی:
بازی‌های پان عرب:
افتخارات > سایر

جام ملت‌های آفریقا–آسیا:
بازی‌های همبستگی اسلامی ۲۰۰۵
آمار و ارقام

الگو:اصلی عربستان جام جهانی فوتبال
آمار و ارقام > مسابقات فوتبال غرب آسیا

| سال | دور | بازی‌ها | پیروزی | تساوی | شکست | گل زده | گل خورده |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  ۲۰۰۰ | شرکت نکرد |  |  |  |  |  |  |
|  ۲۰۰۲ | شرکت نکرد |  |  |  |  |  |  |
|  ۲۰۰۴ | شرکت نکرد |  |  |  |  |  |  |
|  ۲۰۰۷ | شرکت نکرد |  |  |  |  |  |  |
|  ۲۰۰۸ | شرکت نکرد |  |  |  |  |  |  |
|  ۲۰۱۰ | شرکت نکرد |  |  |  |  |  |  |
|  ۲۰۱۲ | مرحلهٔ گروهی | ۳ | ۱ | ۱ | ۱ | ۱ | ۱ |
|  ۲۰۱۴ | مرحلهٔ گروهی | ۲ | ۰ | ۱ | ۱ | ۱ | ۴ |
| ۲۰۱۹ | مرحلهٔ گروهی | ۳ | ۰ | ۱ | ۲ | ۱ | ۵ |
| مجموع | ۳/۹ | ۸ | ۱ | ۳ | ۴ | ۳ | ۱۰ |
آمار و ارقام > بازی‌های پان عرب

| بازی‌های پان عرب> سال | بازی‌های پان عرب> نتیجه | بازی‌های پان عرب> تعداد بازی | بازی‌های پان عرب> برد | بازی‌های پان عرب> تساوی | بازی‌های پان عرب> باخت | بازی‌های پان عرب> گل زده | بازی‌های پان عرب> گل خورده | بازی‌های پان عرب>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  ۱۹۵۳ | شرکت نکرد | شرکت نکرد | شرکت نکرد | شرکت نکرد | شرکت نکرد | شرکت نکرد | شرکت نکرد |  |
|  ۱۹۵۷ | مرحلهٔ گروهی | ۳ | ۱ | ۱ | ۱ | ۴ | ۳ |  |
|  ۱۹۶۱ | Round robin | ۵ | ۱ | ۰ | ۴ | ۴ | ۳۸ |  |
|  ۱۹۶۵ | شرکت نکرد | شرکت نکرد | شرکت نکرد | شرکت نکرد | شرکت نکرد | شرکت نکرد | شرکت نکرد |  |
|  ۱۹۷۶ | نایب قهرمان | ۶ | ۳ | ۱ | ۲ | ۹ | ۴ |  |
|  ۱۹۸۵ | مقام چهارم | ۴ | ۳ | ۰ | ۱ | ۶ | ۳ |  |
|  ۱۹۹۷ | شرکت نکرد | شرکت نکرد | شرکت نکرد | شرکت نکرد | شرکت نکرد | شرکت نکرد | شرکت نکرد |  |
|  ۱۹۹۹ | مرحلهٔ گروهی | ۲ | ۰ | ۱ | ۱ | ۲ | ۳ |  |
|  ۲۰۰۷ | مقام سوم | ۴ | ۱ | ۱ | ۲ | ۵ | ۵ |  |
|  ۲۰۱۱ | مرحلهٔ گروهی | ۲ | ۰ | ۱ | ۱ | ۰ | ۲ |  |
| مجموع | ۷/۱۰ | ۲۶ | ۹ | ۵ | ۱۲ | ۳۱ | ۵۸ |  |
بازیکنان کنونی

این فهرست نهایی بازیکنان تیم ملی عربستان سعودی در جام ملت‌های آسیا ۲۰۲۳ است.
دروازبان ها
راغد النجار
احمد الکسار
محمد الربيعي
مدافعان
عون السلولی
علی لاجامی
فواز الصقور
علی البلیهی
محمد البریک
سعود عبدالحمید
حسان تمبکتی
حسن کادش
هافبک ها
عید المولد
مختار علی
عبدالله الخیبری
سامی النجعی
عبدالرحمن غریب
عبدالاله المالکی
سالم الدوسری
ناصر الدوسری
محمد کنو
فهد المولد
فیصل الغامدی
مهاجمان
فراس البریکان
صالح الشهری
عبدالله ردیف
طلال حاجی
سرمربی‌ها

| نام | ملیت | مدت سرمربیگری |
| --- | --- | --- |
| عبدالرحمن فوزی |  مصر | ۱۹۵۷–۶۱ |
| علی چاوچ |  تونس | ۱۹۶۷–۶۹ |
| جورج اسکینر |  انگلستان | ۱۹۷۰ |
| محمد شیتا |  مصر | ۱۹۷۰–۷۲ |
| طه اسماعیل |  مصر | ۱۹۷۲–۷۴ |
| صالح الوحش |  مصر | ۱۹۷۴ |
| فرانس پوشکاش |  مجارستان | ۱۹۷۵ |
| بیل مکگاری |  انگلستان | ۱۹۷۶–۷۷ |
| رانی آلن |  انگلستان | ۱۹۷۸ |
| دنی آلیسون |  انگلستان | ۱۹۷۸ |
| دیوید وودفیلد |  انگلستان | ۱۹۷۹ |
| روبنس مینلی |  برزیل | ۱۹۸۰ |
| ماریو زاگالو |  برزیل | ۱۹۸۱–۸۴ |
| خلیل الزیانی |  عربستان سعودی | ۱۹۸۴–۸۶ |
| کارلوس کاستیلیو |  برزیل | ۱۹۸۶ |
| اسوالدو |  برزیل | ۱۹۸۷ |
| کارلوس گالتی |  برزیل | ۱۹۸۸ |
| عمر بوراس |  اروگوئه | ۱۹۸۸ |
| کارلوس پریرا |  برزیل | ۱۹۸۸–۹۰ |
| متین تورل |  ترکیه | ۱۹۹۰ |
| کلودینیو گارسیا |  برزیل | ۱۹۹۰–۹۲ |
| ولوسو |  برزیل | ۱۹۹۲ |
| نلسینیو روزا |  برزیل | ۱۹۹۲ |
| کاندینیو |  برزیل | ۱۹۹۳ |
| لیو بنهاکر |  هلند | ۱۹۹۳–۹۴ |
| محمد الخراشی |  عربستان سعودی | ۱۹۹۴ |
| ایوو ورتمن |  برزیل | ۱۹۹۴ |
| خورخه سولاری |  آرژانتین | ۱۹۹۴ |
| محمد الخراشی |  عربستان سعودی | ۱۹۹۵ |
| زی ماریو |  برزیل | ۱۹۹۵-۱۹۹۶ |
| نلو وینگادا |  پرتغال | ۱۹۹۶-۱۹۹۷ |
| اتو فایستر |  آلمان | ۱۹۹۸ |
| میلان ماچالا |  جمهوری چک | ۱۹۹۹-۲۰۰۰ |
| ناصر الجوهر |  عربستان سعودی | ۲۰۰۰ |
| اسلوبودان سانتراچ |  صربستان و مونته‌نگرو | ۲۰۰۱ |
| ناصر الجوهر |  عربستان سعودی | ۲۰۰۱-۲۰۰۲ |
| مارتین کوپمن |  هلند | ۲۰۰۲ |
| جرارد وان درلم |  هلند | ۲۰۰۲-۲۰۰۴ |
| ناصر الجوهر |  عربستان سعودی | ۲۰۰۴ |
| گابریل کالدرون |  آرژانتین | ۲۰۰۴-۲۰۰۵ |
| مارکوس پاکتا |  برزیل | ۲۰۰۶-۲۰۰۷ |
| هلیو دوس آنجوس |  برزیل | ۲۰۰۷-۲۰۰۸ |
| ناصر الجوهر |  عربستان سعودی | ۲۰۰۸-۲۰۰۹ |
| ژوزه پسیرو |  پرتغال | ۲۰۰۹-۲۰۱۱ |
| ناصر الجوهر |  عربستان سعودی | ۲۰۱۱ |
| روجریو لورنسو |  برزیل | ۲۰۱۱ |
| فرانک ریکارد |  هلند | ۲۰۱۱-۲۰۱۳ |
| خوان کارو |  اسپانیا | ۲۰۱۳-۲۰۱۴ |
| کوزمین اولاریو |  بلژیک | ۲۰۱۴-۲۰۱۵ |
| فیصل البادن |  عربستان سعودی | ۲۰۱۵ |
| برت فان مارویک |  هلند | ۲۰۱۵-۲۰۱۷ |
| ادگاردو بائوسا |  آرژانتین | ۲۰۱۷ |
| خوان پیزی |  اسپانیا | ۲۰۱۷-۲۰۱۹ |
| یوسف عنبر |  عربستان سعودی | ۲۰۱۹ |
| اروه رنار |  فرانسه | ۲۰۱۹-۲۰۲۳ |
| روبرتو مانچینی |  ایتالیا | ۲۰۲۳-۲۰۲۴ |
نگارخانه

بازیکنان عربستان سعودی در جام جهانی فوتبال ۲۰۰۶.
الغویز

مکان
| Al Quwayz | Al Quwayz |
| --- | --- |
Al Quwayz: Al Quwayz
مختصات: ۲۵°۴۶′۲۹″ شمالی ۵۵°۵۸′۱۱″ شرقی﻿ / ﻿۲۵٫۷۷۴۷۲°شمالی ۵۵٫۹۶۹۷۲°شرقی﻿ / 25.77472; 55.96972: مختصات: ۲۵°۴۶′۲۹″ شمالی ۵۵°۵۸′۱۱″ شرقی﻿ / ﻿۲۵٫۷۷۴۷۲°شمالی ۵۵٫۹۶۹۷۲°شرقی﻿ / 25.77472; 55.96972
Emirate: رأس‌الخیمه
ارتفاع: ۲۰ متر (۶۸ فوت)
ال قویز یک منطقهٔ مسکونی در امارات متحده عربی است که در رأس‌الخیمه واقع شده‌است.
خصوصیات

ال قویز ۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
حمام وکیل (کرمان)

| حمام وکیل | حمام وکیل |
| --- | --- |
نام: حمام وکیل
کشور: ایران
استان: استان کرمان
شهرستان: کرمان
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری کنونی: تجاری، توریستی
دورهٔ ساخت اثر: قاجاریه
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۰۱۱
تاریخ ثبت ملی: ۱۲ آبان ۱۳۵۳
حمام وکیل بخشی از مجموعه وکیل کرمان است که امروزه به صورت چایخانه سنتی استفاده می‌شود. این بنا در سال ۱۲۷۰ به شکل با شکوه و با تأثیرپذیری از سبک معماری دوره زندیه قاجاریه احداث شده است. این بنا یکی از حمام‌های تاریخی، سنتی و باستانی کرمان است؛ و به تقلید از گنجعلی خان ساخته شده است. در سال‌های اخیر این حمام به چایخانه سنتی تبدیل شده است. سر در این حمام در سال ۱۳۶۹ به سبک معماری دوره مربوطه اش بازسازی شد و مستقیماً به بازار کرمان مرتبط است.
معماری

در این حمام، سربینه و گرم خانه که فضاهایی وسیع و کشیده‌اند، به موازات هم قرار دارند.
معماری > سربینه

سربینه در قاعده شکلی منظم، اما پرشکست و تراش خورده دارد که از ترکیب اشکال هندسی پدید آمده است. هشت ستون سنگی، که مرتفع‌ترین طاق این فضا را بر دوش دارند، بخش میانی آن را تشخص بخشیده‌اند و وجود حوضی بزرگ در وسط این بخش به اعتبار و اهمیت آن افزوده است. در دو انتهای سربینه، دو حوض مستطیل شکل کوچک دیده می‌شود که بر اهمیت این دو بخش تأکید می‌کنند. در پیرامون سربینه، سکویی کمی بالاتر از کف بخش میانی نشسته. پوشش این سکو، که کاشی فیروزه ای است، آن را از بخش میانی متمایز می‌کند. بر گرداگرد بخش میانی و در زیرسکو، حفره‌هایی برای گذاشتن کفش و دیگر لوازم تعبیه شده است. در قسمت‌های مختلف سربینه، سقف‌های رسمی بندی متناسب با شکل قاعده فضا احداث شده: در قسمت میانی، رسمی کاملی اجرا شده و رسمی‌های طاقهای دو طرف تظاهر کمتری یافته است تا قسمت میانی را تحت‌الشعاع قرار ندهند.
سقف و بدنه سربینه از آجر است و سراسر با کاشیهایی نشسته در میان آجر تزیین شده است. مجموع این تمهیدات سربینه را دیدنی‌ترین و پرکارترین بخش حمام کرده است. سربینه از یک سو با دستگاه ورودی مرتبط است و از سوی دیگر، با میان در درگاه‌های ورود به این فضاها در امتداد محور فرعی سربینه و رو به روی یکدیگر است. میان در از فضاهای مختلف الشکل متوالی تشکیل شده است و در امتداد محور فرعی گرم خانه، به آن راه می‌یابد. راه خروج از سربینه و ورود به گرم خانه بر روی محورهای این دو فضاست. این دو محور در یک امتداد نیستند و دو چرخش نود درجه در این مسیر باعث جلوگیری از اتلاف گرما شده است.
معماری > گرم خانه

گرم خانه فضای کشیده‌ای است که ستون‌های سنگی، آن را به سه بخش اصلی تقسیم کرده: بخش میانی فضایی با قاعده مربع است و چهار ستون و طاق رسمی بندی دارد؛ در یک سمت این فضا، فضایی بزرگتر از آن وجود دارد که طاق رسمی بندی زیبایی بر دوش هشت ستون سنگی آن را پوشانده و حوض هشت گوش بزرگی تقریباً همه کف آن را فرا گرفته؛ در کنار این بخش نیز، فضایی هست که به نظر می‌رسد در مرمت دوره اخیر از ادغام برخی فضاها پدید آمده باشد. در سوی دیگر گرم خانه، بخش کوچک‌تری دیده می‌شود که حوض مستطیل شکل کشیده‌ای دارد و در جلوی خلوت گرم خانه قرار گرفته است. خلوت نیز قاعده هشت و نیم هشت و طاق رسمی بندی دارد. این بخش از گرم خانه راه جداگانه ای به میان در دارد که ممکن است حاصل تغییرات دوره اخیر باشد.
معماری > خزینه

خزینه حمام، که در امتداد محور فرعی گرم خانه و رو به روی ورودی آن قرار دارد، فضایی است با قاعده مستطیل که سقف آن در میانه بخشی پرکار دارد. مراجعان از طریق پلکانی به خزینه داخل می‌شدند و سپس به سربینه بازمی‌گشتند.
معماری > ورودی

دستگاه ورودی حمام از سردر و هشتی و دالان تشکیل شده. سردر تزیینات مقرنس در زیر طاق و ازاره کاشی و کتیبه کمربندی دارد. قسمت فوقانی سردر فروریخته بود که در سال‌های اخیر، مرمت شده است. هشتی سقف رسمی بندی بسیار زیبایی دارد که با سوار شدن سه رسمی پرکار بر بالای یکدیگر، شکل گرفته است. طاق نماهای پیرامون این هشتی با کاشیهایی با نقوش گل و بوته تزیین شده. تغییر زاویه مسیر حرکت از سردر تا سربینه موجب شده که دید مستقیم به سربینه از بین برود و از تبادل حرارت با بیرون کاسته شود. نورگیرهای مختلف در سقف فضاهای حمام، علاوه بر تأمین روشنایی، به زیبایی بر هندسه آن‌ها تأکید می‌کنند. امروزه در حمام وکیل چای خانه سنتی دایر است.
کتیبه

بر طبق کتیبه سردر حمام وکیل، بانی بنا مؤتمن السلطان وکیل الملک محمد اسماعیل خان نوری بوده. وکیل الملک از سال ۱۲۷۷ تا ۱۲۸۴ حکومت کرمان را برعهده داشت.
بهره‌برداری غیراصولی

این بنای تاریخی متأسفانه توسط میراث‌فرهنگی از سال ۱۳۹۶ برای استفاده به عنوان چایخانه اجاره داده شده است که نگرانی‌هایی بابت تخریب این بنا به دنبال داشته است.
گالری تصاویر

مقرنس کاری ورودی
فدراسیون فوتبال عربستان سعودی

| کنفدراسیون فوتبال آسیا | کنفدراسیون فوتبال آسیا |
| --- | --- |
تاسیس شده: ۱۹۵۶
مقر: ریاض، عربستان سعودی
عضویت در فیفا: ۱۹۵۶
کنفدراسیون فوتبال آسیا: ۱۹۷۲
فدراسیون فوتبال غرب آسیا: ۲۰۱۰
ریاست: یاسر حسن المسحل
وبگاه رسمی: http://www.saff.com.sa/
فدراسیون فوتبال عربستان سعودی نهاد اداره‌‌کننده فوتبال در عربستان است. این نهاد در سال ۱۹۵۶ پایه‌گذاری شده و اکنون عضو کنفدراسیون فوتبال آسیا است.
مسابقات داخلی

لیگ حرفه‌ای فوتبال عربستان
لیگ دسته اول فوتبال عربستان سعودی
جام پادشاهی عربستان
سوپر جام فوتبال عربستان سعودی
یان گوندا

یان گوندا (به هلندی: Jan Gonda) (تولد ۱۴ آوریل ۱۹۰۵ در گودا - مرگ ۲۸ ژوئیه ۱۹۹۱ در اوترخت) هندشناس هلندی بود. او اولین استاد سانسکریت‌شناس دانشگاه اوترخت شد. او همراه ویلم کالند (Willem Caland) در دانشگاه دولتی اوترخت (که از سال ۱۹۹۰ به بعد دانشگاه اوترخت نامیده شد) تحصیل کرد و از سال ۱۹۳۲ به بعد در دانشگاه اوترخت و لیدن صاحب مقام شد. او از سال ۱۹۲۹ جانشین کرسی مطالعات سانسکریت کالند شد. او همچنین از سال ۱۹۳۲ صاحب کرسی هندی‌شناسی نیز شد. او به مدت ۶۰ سال مقاله‌های علمی در مورد سانسکریت هندی و متون جاوه‌ای منتشر کرد. در سال ۱۹۵۲، اثر تاریخی خود را در مورد سانسکریت در اندونزی منتشر کرد. بارها به مشارکتش در زمینهٔ زبان‌شناسی و ادبیات ودایی اشاره شده است.
گاندا به‌عنوان یکی از برجسته‌ترین پژوهشگران قرن بیستم در زمینه زبان، ادبیات و دین آسیایی شناخته می‌شود، به‌ویژه در حوزه متون و موضوعات مرتبط با هندوئیسم و بودیسم. او با تسلط و ظرافت به زبان‌های هلندی، انگلیسی و آلمانی می‌نوشت و دامنه علایق او از ادبیات باستانی اندونزی و هند تا دین‌شناسی تطبیقی و زبان‌شناسی بسیار گسترده بود. مانند بسیاری از شرق‌شناسان قرن بیستم، گاندا هرگز به آسیا سفر نکرد، هرچند برخی از آثار او تحت حمایت "انجمن سلطنتی باتاویا برای هنرها و علوم" منتشر شد. به‌عنوان مثال، مطالعه تطبیقی او بر نسخه کاوی از "Bhīşmaparwa" که در سال ۱۹۳۷ در باندونگ (جاوه) به چاپ رسید. با این حال، فقدان تجربه میدانی او با دانش دایره‌المعارفی او درباره ادبیات هندی و درک عمیق او از فرهنگ دینی آسیا به‌طور کامل جبران شد.
از جمله دانشجویان برجسته او می‌توان به J. A. B. van Buitenen اشاره کرد که در سال ۱۹۶۱ به دانشگاه شیکاگو نقل مکان کرد و هنک بودویتز که در سال ۱۹۷۶ جانشین گاندا در کرسی سانسکریت دانشگاه اوترخت شد.
گاندا وصیت‌نامه‌ای به آکادمی سلطنتی هنرها و علوم هلند، که از سال ۱۹۵۷ عضو آن بود، اختصاص داد. در سال ۱۹۹۲ بنیاد گاندا به نام او تأسیس شد. این بنیاد کمک‌هزینه‌های انتشار و حمایت مالی از پروژه‌های مرتبط با هندشناسی ارائه می‌دهد، و اندازه این کمک‌ها و دامنه فعالیت‌ها بر اساس بازده سرمایه‌گذاری تعیین می‌شود. سخنرانی‌های گاندا و مجموعه هندشناسی گاندا نیز به افتخار او نام‌گذاری شده‌اند.
گاندا در ۲۸ ژوئیه ۱۹۹۱ به‌طور ناگهانی درگذشت.
آثار چاپ کرده

گاندا در طول دوران حرفه‌ای طولانی خود تعداد قابل توجهی کتاب و مقاله منتشر کرد. نقطه شروع مفید برای آشنایی با آثار او مجموعه Jan Gonda, Selected Studies در ۶ جلد است (لیدن: انتشارات ای جی بریل، ۱۹۷۵–۱۹۹۱). این جلدها شامل بیشتر مقالات کلیدی او هستند.
بور (حضرموت)

مکان در 23x15px|border |alt=|link= یمن
| بور (حضرموت) بور | بور (حضرموت) بور |
| --- | --- |
استان: استان حضرموت
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳
بور (به عربی: بور) یک منطقهٔ مسکونی در یمن است که در استان حضرموت واقع شده‌است.
مسجدالاقصی

| مسجدالاقصی>  | مسجدالاقصی>  |
| --- | --- |
 مسجدالاقصیموقعیت مسجدالاقصی در نقشه:  مسجدالاقصیموقعیت مسجدالاقصی در نقشه
مختصات: ۳۱°۴۶′۳۴″شمالی ۳۵°۱۴′۰۹″شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۷۷۶۱۷°شمالی ۳۵٫۲۳۵۸۳°شرقی﻿ / 31.77617; 35.23583: مختصات: ۳۱°۴۶′۳۴″شمالی ۳۵°۱۴′۰۹″شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۷۷۶۱۷°شمالی ۳۵٫۲۳۵۸۳°شرقی﻿ / 31.77617; 35.23583
موقعیت: اورشلیم
: ۷۰۵ میلادی
مذهب: اسلام
مدیریت: وقف اسلامی بیت‌المقدس
رهبری: Imam(s): محمد احمد حسین 
اطلاعات معماری: اطلاعات معماری
سبک: معماری اسلامی
گنجایش: ۵٬۰۰۰+
گنبد(ها): ۲ گنبد بزرگ + ده‌ها گنبد کوچک‌تر
مناره(ها): ۴
ارتفاع مناره: ۳۷ متر (۱۲۱ فوت) (بلندترین)
مصالح: سنگ آهک (دیوارهای خارجی، مناره، نما) چکنده‌سنگ (مناره)، طلا، سرب و سنگ (گنبد)، سنگ مرمر سفید (ستون داخلی) و موزاییک
مسجد الاقصی
مسجد الاقصی
مسجدالاقصی (به معنی «مسجد دورتر») نخستین قبله و سومین مکان مقدس مسلمانان است. مسجدالاقصی در قسمت جنوب شرقی شهر قدیم اورشلیم واقع شده‌است. مسلمانان به مکانی که مصلای مروانی، مسجد جامع القبلی و مسجد قبةالصخره در آن واقع شده‌اند، مسجدالاقصی یا «حرم شریف» می‌گویند. نام مسجدالاقصی در قرآن نیز ذکر شده اما در وجود ارتباط میان بنای قرآنی با مسجد فعلی تردید وجود دارد و این هم‌نامی ممکن است به دلیل تبلیغات خاندان بنی‌امیه باشد.
در این مکان، بنا به اعتقاد یهودیان، در گذشته پرستشگاه اورشلیم و هیکل سلیمان قرار داشت که مقدّس‌ترین مکان مذهبی برای پیروان یهودیت به‌شمار می‌رود. به باور یهودیان، بقایای مهم‌ترین معابد دین یهود در زیر مجموعه مسجدالاقصی قرار گرفته‌است. یهودیان، محوطهٔ پیرامون مسجدالاقصی را «کوه معبد» می‌خوانند.
مسلمانان نیز این مکان را به این دلیل که قبلهٔ اول آنان بوده‌است مقدس می‌دانند.
نام

نام مسجدالاقصی در آیهٔ اول سورهٔ اسراء آمده‌است، که اشاره به معراج و سیر شبانهٔ محمّد از مسجدالحرام به مسجدالاقصی دارد:
«سبْحَانَ الَّذِی أَسرَی بِعَبْدِهِ لَیْلاً مِّنَ الْمَسجِدِ الْحَرَامِ إِلی الْمَسجِدِ الاَقْصا الَّذِی بَارَکْنَا حَوْلَهُ لِنرِیَهُ مِنْ ءَایَتِنَا إِنَّهُ هُوَ السمِیعُ الْبَصِیرُ»
«منزّه‌است آن خدایی که بنده‌اش را شبانگاهی از مسجد الحرام به سوی مسجد الأقصی- که پیرامون آن را برکت داده‌ایم- سیر داد، تا از نشانه‌های خود به او بنمایانیم، که او همان شنوای بیناست.»
با این حال، تردیدهایی وجود دارد که این آیهٔ قرآن به مسجدالاقصای کنونی اشاره داشته باشد و ممکن است منظور قرآن از مسجدالاقصی مکانی در بهشت باشد. هم‌نامی این مسجد با بنایی که قرآن از آن نام برده، شاید ریشه در تبلیغات بنی‌امیه در زمان عبدالملک بن مروان داشته باشد که بیت‌المقدس را بالا برد تا از اهمیت مکه بکاهد زیرا مکه در آن دوره تحت حاکمیت عبدالله بن زبیر که با امویان دشمنی می‌ورزید بود.
تاریخچه

مسجدالاقصی پیش از خلافت دو حاکم بنی‌امیه یعنی عبدالملک بن مروان و پسرش ولید بن عبدالملک، زیاد توسعه نیافته بود و به «حرم قدسی شریف» معروف بود. در سال ۶۹۱ میلادی، عبدالملک‌بن مروان مسجدالاقصی را در مساحت فعلی آن توسعه داد و مهم‌ترین بنای آن معروف به قبةالصخره را ساخت.
در دوران حکومت ولید بن عبدالملک، ساخت و توسعهٔ مسجدالاقصی ادامه یافت و شامل هفت رواق، یک رواق در وسط و شش رواق در دو سمت غربی و شرقی مسجد شد. همچنین، مسجدالاقصی در این دوره صاحب ۱۱ دروازه شد که هفت دروازهٔ آن در شمال، یک دروازه در شرق، دو دروازه در غرب و یک دروازه در جنوب قرار داشت. برای دسترسی نمازگزاران به آب پاک، ۲۵ حلقه چاه حفر شد و یک برکهٔ کوچک برای وضو گرفتن در جلوی مسجد تدارک داده‌شد. در دوره‌های بعدی سه آبخوری به مسجد اضافه‌شد.
مسجدالاقصی در سال ۷۴۷ میلادی و در سال ۱۰۳۳ میلادی، بر اثر وقوع زلزله، تخریب گردید و توسط منصور خلیفهٔ عباسی بازسازی شد. بنیان اصلی مسجدالاقصی به دورهٔ دو حاکم اموی یعنی عبدالملک بن مروان و پسرش ولید بن عبدالملک برمی‌گردد.[نیازمند منبع]
موقعیت مسجدالاقصی

در روایاتی از کتب شیعی، مکان مسجدالاقصی که در قرآن آمده‌است، نه در بیت‌المقدس و نه در روی زمین؛ بلکه در آسمان‌ها، اعلام شده‌است. البته در روایات متعدد شیعی دیگر، مسجد الأقصی همان مسجد بیت‌المقدس دانسته شده، و معراج محمد را به مسجد بیت‌المقدس دانسته‌است. علمای شیعی هم، در تفاسیرشان منظور از معراج و اسراء محمد به مسجدالاقصی را مسجد شهر بیت‌المقدس دانسته‌اند؛ مثلاً طبرسی در مجمع البیان ذیل آیه اول سوره اسراء می‌نویسد: «مبدأ اسراء پیامبر مسجدالحرام و پایان آن مسجد الاقصی یعنی بیت‌المقدس است.». علامه طباطبایی هم در تفسیر المیزان می‌نویسد: «اسراء و معراج پیامبر اسلام از مسجدالحرام به سوی مسجد الأقصی بود و آن همان [مسجد موجود در] بیت‌المقدس و همان هیکل سلیمان است که خدا آن را برای بنی اسرائیل هم مقدس گرداند.» و می‌گوید: «روایات بسیاری وارد شده که مقصود از مسجد الاقصی، همان بیت‌المقدس است.»
تقدّس مسجدالاقصی

مسجدالاقصی یکی از مقدس‌ترین اماکن اسلامی برای مسلمانان است؛ مثلاً در برخی احادیث اهل تسنن گفته می‌شود این مسجد، سوّمین حرم شریف پس از مسجدالحرام و مسجدالنبی در مکه و مدینه است. همچنین، نقل است که آدم، مسجدالاقصی را ساخته و آن را چهل سال پس از ساختن بیت‌الله الحرام بنا به دستور خداوند، بنا نهاده‌است.
اما برخی احادیث در کتب اهل تشیع، فضیلت مسجدالاقصی را بعد از مسجد کوفه می‌داند. در کتاب وسائل الشیعه (و مستدرکِ آن) بابی به نام «مستحب بودن اقامت در مسجد کوفه و نماز در آن، نسبت به سفر برای زیارت مسجد الأقصی» وجود دارد.
در روایت‌های دیگر شیعه هم، فضیلت این مسجد حتی از مسجد النّبی هم بیشتر دانسته شده‌است: در روایتی از محمد آمده‌است:
یک نماز در مسجد من (مسجد النبی) بهتر از هزار نماز در دیگر مساجد است، به جز مسجدالحرام و مسجد الأقصی.
در روایت دیگری از محمد باقر خطاب به ابوحمزه ثمالی آمده‌است: مساجد چهارگانه از نظر فضیلت و ارزش عبارتند از: مسجدالحرام، مسجدالنبی، مسجد بیت‌المقدس و مسجد کوفه؛ ای ابوحمزه نماز واجب در آن‌ها برابر حج و نماز نافله در آن‌ها برابر عمره ارزش دارد.
علی بن ابی‌طالب هم، این چهار مسجد را چهار مکان در دنیا که از قصرهای بهشتی هستند، معرفی می‌کند.
ضمناً بیت‌المقدس اولین قبله مسلمانان بوده‌است، جایی که در سال‌های اول بعثت محمّد، مسلمانان به سوی آن نماز می‌خواندند؛ و در برخی احادیث شیعیان، مسجد بیت‌المقدس مورد تقدیس قرار گرفته‌است. علمای شیعه مسجد بیت‌المقدس را همان مسجدالأقصی دانسته‌اند.
درهای مسجدالاقصی

مسجدالاقصی دارای ۱۵ در می‌باشد. ده در آن امروزه باز است و پنج در آن امروزه بسته‌است.
درهای مسجدالاقصی > باب الاسود

این در در زاویه شمال شرقی مسجدالاقصی واقع شده‌است و دوران حکومت ایوبیان بازسازی شده‌است. به این در، الاسباط نیز می‌گویند. این در به‌علت هم سطحی با زمین تنها دری است که آمبولانس‌ها می‌توانند در شرایط اضطرار از طریق آن وارد مسجد شوند. و مجروحان و فوت‌شدگان را از آن خارج کنند.
درهای مسجدالاقصی > باب الحطه

در قسمت شمالی مسجدالاقصی بین مدرسه الکریمیه و مقبره اوحدی قرار دارد. این در به شیوه‌ای قدیم ساخته شده‌است و در سالهای ۶۱۷ هجری قمری و ۹۸۹ هجری قمری بازسازی شده‌است.
درهای مسجدالاقصی > باب العتم

این در در قسمت شمالی مسجدالاقصی قرار دارد و از قدیمی‌ترین درهای مسجدالاقصی می‌باشد. دروازه‌ای در ورودی شهر قدس نیز به دروازه العتم وجود دارد. به این در همچنین در شرف‌الانبیاء می‌گویند.
درهای مسجدالاقصی > باب الغوانمه

این در در قسمت شمال غربی مسجدالاقصی نزدیک مناره غوانمه قرار دارد. در قدیم به آن در الخلیل می‌گفتند.
درهای مسجدالاقصی > باب الناظر

این در قسمت غربی مسجدالاقصی قرار دارد. در قدیم به آن باب میکائیل و باب‌الحبس و باب‌المجلس می‌گفتند. و در سال ۶۰۰ هجری قمری بازسازی شده‌است.
درهای مسجدالاقصی > باب الحدید

در قسمت غربی مسجدالاقصی بین مهمانخانه کرد و مدرسه ارغوانیه قرار دارد. و نام دیگر آن در ارغوان است بنام کسی که مدرسه ارغوانیه را ساخته و وقف کرده‌است.
درهای مسجدالاقصی > باب القطانین

این در در قسمت غربی مسجدالاقصی قرار دارد و بسیار زیبا و مجلل ساخته شده‌است. و به جهت اینکه به بازار قطانین منتهی می‌شود به این نام معروف شده‌است.
درهای مسجدالاقصی > باب المطهره

این در در قسمت غربی مسجدالاقصی و بعد از در قطانین واقع شده‌است. در گذشته آن را دب المتوضا یعنی وضوخانه می‌نامیدند زیرا به حوض پادشاه عادل منتهی می‌شود.
درهای مسجدالاقصی > باب السلسله و باب السکینه

این دو در در کنار هم در قسمت غربی مسجدالاقصی قرار دارند و امروزه از اصلی‌ترین دروازه‌های ورودی محسوب می‌شوند. باب السلسله را بخاطر نزدیکی اش به قبه‌السلسله به این اسم نامیده‌اند.
درهای مسجدالاقصی > باب المغاربه

این در در جنوبی‌ترین قسمت غربی مسجدالاقصی واقع شده‌است. مفسرین قرآن معتقدند محمد مصطفی در شب معراج از این در وارد مسجدالاقصی شدند. نام دیگر این در النبی داوود و در براق می‌باشد.
درهای مسجدالاقصی > باب الجنائز

این در از جمله درهای بسته‌است که در قسمت جنوب شرقی مسجدالاقصی قرار دارد. در گذشته مسلمانان جنازه‌های خود را به مسجدالاقصی می‌آورند و از این در به قبرستانی که در پشت دیوار شرقی قراردارد می‌بردند. همچنین به آن در مفرد نیز می‌گویند.
درهای مسجدالاقصی > باب الثالثه

این در از جمله درهای بسته‌است که در قسمت جنوبی مسجدالاقصی قرار دارد که به مسجد مروانی منتهی می‌شود. این در از سه در مسدود تشکیل شده‌است. این درها به دستور خلیفه فاطمی الظاهر لاعزازدین الله در سال ۴۲۵ هجری قمری ساخته شده‌است.
درهای مسجدالاقصی > باب المزدوج

این در از جمله درهای بسته‌است که در قسمت جنوبی مسجدالاقصی قرار دارد.
درهای مسجدالاقصی > باب الذهبی

این در از جمله درهای بسته‌است که در قسمت شمالی بخش شرقی مسجدلاقصی قرار دارد. این در به باب الرحمه و باب التوبه نیز معروف است.
تولیت

دولت اردن، متولی رسمی مجموعه مسجدالاقصی است. بر اساس پیمان‌نامهٔ صلحی که در سال ۱۹۹۴ میلادی، میان اسرائیل و اردن بسته‌شد، مقرر شد تا عبادت یهودی‌ها در محوطه مجموعه مسجدالاقصی منع شود و دولت اردن، متولی رسمی مجموعه مسجدالاقصی باشد.
مجموعه مسجدالاقصی زیر نظر مفتی بیت‌المقدس اداره می‌شود.
آتش‌سوزی

در ۲۱ اوت ۱۹۶۹ میلادی دنیس مایکل روهان، جوان یهودی استرالیایی الاصل اقدام به آتش زدن مسجدالاقصی نمود و بیش از یک سوم مسجد در آتش سوخت. همچنین گنبد داخلی، محراب زکریا و منبر صلاح الدین ایوبی آسیب دیدند.
اسرائیل در ابتدا آتش‌سوزی را غیرعمدی و بخاطر اتصال در جریان برق اعلام کرد. کمیته‌های حقیقت‌یاب اثبات کردند که این‌کار عمدی بوده‌است و به همین دلیل اسرائیل تغییر موضع داد و مایکل روهان استرالیایی الاصل را عامل آتش‌سوزی معرفی کرد. اسرائیل در ابتدا روهان را محاکمه کرد ولی بعد از مدتی او را به این علت که سلامت روانی نداشته آزاد و به استرالیا بازگرداند.
سعید روستایی

| سعید روستایی | سعید روستایی |
| --- | --- |
روستایی در نشست خبری فیلم ابد و یک روز در سی و چهارمین دوره جشنواره فیلم فجر، بهمن ۱۳۹۴: روستایی در نشست خبری فیلم ابد و یک روز در سی و چهارمین دوره جشنواره فیلم فجر، بهمن ۱۳۹۴
زادهٔ: ۲۳ مرداد ۱۳۶۸ ‏(۳۵ سال) ساوه، مرکزی، ایران
تحصیلات: کارشناسی سینما از دانشگاه سوره
پیشه‌ها: کارگردان فیلم‌نامه‌نویس تهیه‌کننده
سال‌های فعالیت: ۱۳۹۰–اکنون
سعید روستایی (زادهٔ ۲۳ مرداد ۱۳۶۸) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کنندۀ فیلم اهل ایران است. او دارای مدرک کارشناسی سینما از دانشگاه سوره است. وی فعالیت خود را در اوایل دههٔ ۱۳۹۰ با فیلم‌های کوتاه آغاز کرد و برای ساخت درام تحسین‌شدۀ ابد و یک روز (۱۳۹۴) شناخته‌ شد.