stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دارجلینگ
اقتصاد

صنعت چای و گردشگری دو تا از منابع اصلی و بسیار مهم تأمین اقتصاد دارجلینگ هستند. چای دارجلینگ بهترین چای سیاه محسوب می‌شود و محبوبیت بسیار زیادی دارد، به ویژه در بریتانیا و کشورهایی که در گذشته امپراطوری بریتانیا را تشکیل می‌دادند. در سال‌های اخیر دیگر شهرهای هندوستان و دیگر کشورها، از جمله نپال به رقیبان دارجلینگ از لحاظ تولید چای تبدیل شده‌اند.
نگرانی‌های شایع و گسترده‌ای که در خصوص اختلافات کاری، اخراج کارگران و به تعطیلی کشیده شدن مؤسسات وجود دارد، بر سرمایه‌گذاری و تولید در منطقه تأثیر منفی گذاشته‌است.
شرکتهای چای زیادی وجود دارند که به صورت تعاونی کارگران اداره می‌شوند، در حالی که برخی از این شرکت‌ها قرار است که به تفریح‌گاه گردش گران تبدیل شوند. بیش از ۶۰٪ کارگران باغ‌های چای را زنان تشکیل می‌دهند. حقوق این کارگران و دیگر مزایای کارگری از قبیل حق مسکن، سهمیه یارانه و درمان رایگان به اندازه نصف حقوق و مزایای دیگر کارگران است.
رشد سریع جمعیت تأثیر نامطلوبی بر جنگل‌ها و دیگر منابع سرشار طبیعی منطقه داشته‌است. در سال‌های پس از استقلال، منطقه از لحاظ آموزش و پرورش، ارتباطات، کشاورزی و غیره رشد چشمگیری داشته‌است؛ که مورد آخر شامل تولید انواع محصول فروشی از قبیل سیب زمینی، هل، زنجبیل، پرتغال می‌شود. کشاورزی در سطوح شیب دار هم ردیف یکی از منابع اصلی امرار معاش برای جمعیت روستایی ساکن اطراف شهر است که در عین حال منبع تأمین و تغذیه میوه و سبزیجات شهر نیز محسوب می‌شود. .
فصل‌های تابستان و بهار فصل‌های مورد علاقه مردم منطقه هستند؛ چرا که در ابن دو فصل وجود گردشگران باعث می‌شود که ساکنان منطقه، مستقیم و غیر مستقیم، برای مدتی کاری و منبع درآمدی داشته باشند؛ برخی از مردم منطقه صاحب هتل و رستوران هستند و در زمان حضور گردشگران به کار مشغول هستند و عده‌ای از مردم نیز به عنوان کارگر برای مدتی مشغول کار می‌شوند. مردم زیادی نیز از طریق اداره مؤسسات گردشگری و راهنمای گردشگری کسب روزی می‌کنند. دارجلینگ مرکز فیلم برداری مطلوبی برای بالی وود و سینمای بنگال است؛ فیلمهایی از قبیل «آرادانا»، «مین هون نا» و «کانچنجانگا» در این منطقه فیلم برداری شده‌اند. دارجلینگ مرکز فرماندهی این منطقه‌است و از این رو نیروهای ادارات دولتی زیادی در آن به استخدام در می‌آیند. فروش آثار هنری سنتی و صنایع دستی متعلق سیکیم و تبت نیز کمک اندکی به اقتصاد این منطقه می‌کند.
حمل و نقل

به شهر دارجلینگ می‌توان از مسافت ۸۰ کیلومتر مایل از سیلیگوری، یا از طریق جاده هیل کارت (راه آهن هند (با نام مستعار «توی‌ترین») ۵۵) که بلافاصله پس از خط راه‌آهن اصلی قرار گرفته‌است، دسترسی داشت. راه‌آهن دارجلینگ- هیمالیا یکی از راه آهن‌های باریک است. یونسکو در سال ۱۹۹۹ آن را به عنوان یکی از بناهای میراث فرهنگی جهان معرفی کرد، این دومین راه‌آهنی بود که افتخار ثبت شدن در ردیف آثار میراث فرهنگی جهان نصیبش می‌شد. خدمات اتوبوسی همیشگی و وسایل نقلیه کرایه‌ای دارجلینگ را با سیلیگوری و شهرهای همجوار کرسانگ، کالیمپانگ، گانگتاک متصل می‌سازد. ماشین‌های دو دیفرانسیلی، از جمله لند روورها، محبوبترین وسائل حمل و نقل محسوب می‌شوند؛ چرا که آن‌ها می‌توانند به راحتی از سطوح تند شیب منطقه گذر کنند. با وجود این، در موسم باران ارتباطات جاده‌ای و راه‌آهنی به سبب ریزش و زمین لغزه‌ها مختل می‌شود. نزدیک‌ترین فرودگاه در باگدوگرا نزدیک سیلیگوری قرار دارد که در فاصله تقریباً ۹۳ کیلومتری (۵۸ مایلی) دارجلینگ واقع شده‌است. ایندین ایرلاینز و ایر دکان سه شرکت مهم مسافربری هستند که منطقه را به دهلی، کلکته و گواهاتی متصل می‌کنند. نزدیک‌ترین ایستگاه راه‌آهن اصلی در نیو جالپایگوری قرار دارد که تقریباً با تمامی شهرهای اصلی کشور در ارتباط است. مردم در داخل شهر اغلب پیاده از مسیری به یک مسیر دیر می‌روند. همچنین ساکنان منطقه از دوچرخه، دوچرخه و تاکسی کرایه‌ای برای رفتن به مسافت‌های کوتاه استفاده می‌کنند.
جمعیت‌شناسی

طبق آمار سال ۲۰۰۲، تراکم شهری دارجلینگ در مساحت ۷۷/۱۲ کیلومتر مربع (۹۳/۴ مایل مربع) ۱۰۹٫۱۶۳ نفر بوده که از این تعداد ۱۰۷٫۵۳۰ نفر در مناطق وابسته به شهرداری زندگی می‌کنند.
در طول روز به‌طور متوسط تا ۳۰٫۰۰۰ نفر به جمعیت این شهر اضافه می‌شود که بیشتر آن‌ها گردشگر هستند. تراکم جمعیتی مناطق وابسته به شهرداری ۱۰٫۱۷۳ به ازای هر کیلومتر مربع است. نسبت جنسیتی ۱٫۰۱۷ زن به ۱۰۰۰ مرد است که این میزان از متوسط کشوری بیشتر است. زنان به عنوان نیروی کار و اعضای دارای درآمد دار خانوارها، سهم عمده‌ای را به خود اختصاص داده‌اند. به دلیل میزان بسیار بالای مهاجرت، ۳۱ درصد از جمعیت شهر در کلبه‌ها و مناطق فقیرنشین زندگی می‌کنند. مذهب غالب در این شهر هندویسم است و پس از آن بوداییها، مسیحیها و مسلمانها، سایر اقلیت‌های شهر به‌شمار می‌آیند.
بافت نژادی جمعیت دارجلینگ با بوتان، نپال، سیک و نپال ارتباط نزدیکی دارد. اکثریت جمعیت شهر اصالتاً اهل نپال هستند که در دوران حاکمیت انگلیس، در جستجوی کار به این شهر مهاجرت کرده‌اند. سایر نژادهای بومی عبارتند از لپچا، بوتیا، شرپا، رای، یاملو، دامایی، کامایی، نیووار و لیمبو. سایر اقلیت‌هایی که ساکن دارجلینگ هستند عبارتند از بنگالی‌ها، مارواریس، انگلیسی-هندیها، چینی‌ها، بیهاریها و تبتیها. زبان‌های رایج این شهر نپالی (گرخالی) است که در کنار آن هند، بنگالی و انگلیسی نیز بکار می‌رود.
در سده گذشته و به ویژه از دهه هفتاد به بعد، جمعیت دارجلینگ رشد چشمگیری داشته‌است. در دهه نود، رشد سالانه جمعیت شهر از ۴۵درصد نیز فراتر رفت که این میزان از میانگین کشوری، ایالتی و منطقه‌ای بالاتر است. این شهر مستعمراتی در ابتدا برای سکونت ۱۰ هزار نفر در نظر گرفته شده بود و رشد متعاقب جمعیت آن را با مشکلات زیرساختی فراوانی مواجه کرده‌است. منطقه مزبور از نظر موقعیت زمین‌شناختی نسبتاً جدید است و با بلایای طبیعی و زیست‌محیطی فراوانی دست به گریبان است. تخریب محیط زیست از جمله فرسایش تپه‌های اطراف، شدیداً به جذابیت‌های گردشگری دارجلینگ آسیب وارد کرده‌است.
فرهنگ

به دلیل تنوع قومی دارجلینگ، جشنواره‌های فراوانی در این شهر برگزار می‌شوند. علاوه بر جشن‌های مهم مذهبی همچون دیوالی، کریسمس، دوسرا، هولی و غیره، جشن‌های محلی فراوانی نیز وجود دارد. لپچاها و بوتیاها، در ماه ژانویه سال نو را جشن می‌گیرند. تبتی‌ها نیز در فوریه، مارس، سال نو (لوسار) را با برگزاری رقص شیطان آغاز می‌کنند. ماقه سانکرانتی، رام ناوامی، قطروال دوچن، بودا جیاینتی، تولد دالایی لاما و تندونگ لهو رومفات برخی دیگر از جشنواره‌ها هستند که بعضی از آن‌ها مختص منطقه بوده و برخی دیگر در دیگر نقاط هند، نپال، بوتان و تبت برگزار می‌شوند.
یکی از غذاهای محبوب در دارجلینگ «مومو است. این غذا نوعی پودینگ بخارپز شده‌است که مواد لازم آن گوشت خک، گوشت گاو و سبزیجات است که در پوششی خمیری پخته شده و با یک سوپ رقیق سرو می‌شود. وایی وایی یک خوراک سرپایی بسته‌بندی شده‌است که از رشته فرنگی درست می‌شود و می‌توان آنرا یا به‌صورت خشک یا با سوپ خورد. «چورپی» نوعی پنیر سفت است که از شیر گاو یا گاومیش تهیه می‌شود و آنرا می‌جوند. یک نوع دیگر رشته که به آن «توکپا» می‌گویند، از دیگر غذاهای محبوب در دارجلینگ است. رستوران‌های زیادی در این شهر وجود دارند که برای جلب نظر گردشگران، انواع مختلفی از غذاهای سنتی هندی، چینی و شبه قاره‌ای را طبخ می‌کنند. چای که در چایکاری‌های نامدار دارجلینگ به عمل می‌آید محبوب‌ترین نوشیدنی شهر است که در کنار آن قهوه نیز از محبوبیت زیادی برخوردار است. چهانگنیز نوعی آبجو محلی است که از ارزن تهیه می‌شود.
معماری بسیاری از ساختمان‌های دارجلینگ خصوصیت استعماری دارد؛ چندین خانه تودوری، کلیساهای باگوتیک، راج بهاوان (خانه فرماندار)، باشگاه کشاورزان و چندین مؤسسه آموزشی، از نمونه‌های این ویژگی هستند. معماری دیرهای بودایی شبیه سبک معماری بتکده‌های پاگودا است. دارجلینگ را به عنوان کانون موسیقی و مهد موسیقی‌دانان و موسیقی دوستان می‌دانند. برای اهالی این شهر که به سنت و نقش موسیقی در حیات فرهنگی خود می‌بالند، آوازخوانی و نواختن آلات موسیقی یکی از متدوال‌ترین راه‌های گذران اوقات فراغت به‌شمار می‌آید.
کاروان‌های شادی دارجلینگ از سال ۲۰۰۳ سامان‌دهی شده‌اند و نشاندهنده تنوع قومی، اجتماعی و مذهبی این منطقه هستند. موسیقی غربی در بین نسل جدید محبوبیت دارد و دارجلینگ یکی از قطب‌های موسیقیراک نپالی است. کریکت و فوتبال از پرطرفدارترین ورزش‌ها دردارجلینگ هستند. برای انجام این بازی‌ها در خیابان‌های سراشیب، نوعی توپ که از کش‌های لاستیکی ساخته شده، طراحی شده‌است.
از جاهای دیدنی دارجلینگ، می‌توان به تپه ببر، باغ‌وحش، دیرها و چایکاری‌ها اشاره کرد. این شهر به عنوان نقطه شروع کوه‌پیمایی در برخی قله‌های هند و نپال، راهپیمایان و ورزشکارانی که به‌دنبال کاوش در رشته کوه‌های هیمالیا هستند را به خود جذب می‌کند. تنزینگ نورگی، یکی از دو مردی که برای اولین بار موفق به صعود به کوه اورست شده، بیشتر دوران بزرگسالی خود را در جمع شرپا در دارجلینگ سپری کرده‌است. تلاش‌های او باعث شد در سال ۱۹۵۴، مؤسسه کوه‌پیمایی هیمالیا در دارجلینگ تأسیس شود. در مرکز پشتیبانی شخصی مهاجران تبتی صنایع دستی تبتی همچون فرش و کارهای چوبی و چرمی به نمایش گذاشته می‌شوند. در چند دیر همچون دیر قوم(۸ کیلومتر یا ۵ مایل خارج از شهر)، دیر بودا باستی، مگ داگ یولماوا متون باستانی بودایی حفظ و نگهداری می‌شوند.
آموزش

مدارس دارجلینگ یا توسط دولت یا توسط سازمان‌های خصوصی و مذهبی اداره می‌شوند. مدارس اغلب به عنوان وسیله آموزش زبان انگلیسی یا نپالی را بکار می‌برند، در عین حال بر زبان هندی به عنوان زبان ملی و زبان بنگالی به عنوان زبان رسمی ایالتی نیز تأکید می‌شود. این مدارس یا به ICSE، یا CBSE یا هیئت آموزش متوسطه بنگال غربی وابسته هستند. با توجه به اینکه دارجلینگ تفریحگاه تابستانی انگلیسی‌ها در هند بوده‌است، این شهر طبق الگوی اتون، هارو و روگبی، به محل تأسیس دبیرستان‌های شبانه‌روزی تبدیل شد و این امکان برای فرزندان مقامات انگلیسی به وجود آمد تا از تحصیلاتی اختصاصی بهره‌مند شوند.
مؤسساتی همچون مدرسه سنت پول، صومعه لورتو، دانشگاه سنت ژوزف(اداره مدارس) و مدرسه مونت هرمون (تنها مدرسه منطقه که طبق الگوی سیستم آموزشی آمریکا کار می‌کند) دانش‌آموزان و دانشجویان را از سراسر هند و جنوب آسیا جذب می‌کند. بسیاری از مدارس (که برخی از آنان بیش از صد سال قدمت دارند) هنوز هم به سنت‌های انگلیسی و میراث به جا مانده از دوره استعمار پایبند هستند. دارجلینگ سه مؤسسه آموزش عالی دانشگاه سنت ژوزف، دانشگاه دارجلینگ و دانشگاه دولتی دارجلینگ را در خود جای داده که که همه آن‌ها وابسته به دانشگاه بنگال شمالی در سیلیگوری هستند.
رسانه‌ها

روزنامه‌های انگلیسی زبان «استیتسمن» و «تلگرف» چاپ سیلیگوری و «هندوستان تایمز» و «تایمز آو ایندیا» چاپ کلکته، مطبوعات دارجلینگ هستند که با یک روز تأخیر به این شهر می‌رسند. علاوه بر این، مطبوعات دیگری به زبان‌های نپالی، هندی و بنگالی نیز منتشر می‌شوند. ایستگاه رادیو ملی آل ایندیا ردیوتنها رادیویی است که در دارجلینگ قابل دسترسی است. با این حال، تقریباً همه کانال‌های تلویزیونی که در سایر نقاط هند قابل مشاهده هستند در دارجلینگ نیز قابل دریافت است. به غیر از کانال‌های دولتی شبکه زمینی دوردارشان، تلویزیون کابلی در بسیاری از خانه‌های شهر خدمات رسانی می‌کند و در همین حال در مناطق دور از مرکز و در خانواده‌های مرفه‌تر تلویزیون ماهواره‌ای نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد. علاوه بر فهرست شبکه‌های هندی، برنامه‌های شبکه‌های نپالی زبان نیز در دارجلینگ قابل دریافت است. در مناطق اصلی بازاری کافه‌های اینترنتی که با دسترسی شماره‌گیری کار می‌کنند به خوبی جا افتاده‌اند. BSNL یک حالت محدود از اتصال پهن‌باند را تا سرعت کیلوبایت بر ثانیه با اتصال DIAS (سیستم دسترسی مستقیم به اینترنت) ارائه می‌کند. شرکت‌های محلی سلولی همچون BSNL، ریلاینس اینفوکام، هاچ و ایرتل سرویس‌دهی می‌کنند.
راه‌آهن دارجلینگ هیمالیا، سال ۱۹۲۱
نمای کوه کانچنجونگا از روی تپه تایگر.
نمایی از شهر دارجلینگ از Happy Valley Tea Estate.
«توی‌ترین» در حال نزدیک شدن به دارجلینگ.
زنگ اسمیت (ورزشکار)

زنگ اسمیت (انگلیسی: Rusty Smith؛ زادهٔ august ۲۷, ۱۹۷۹&#۱۶۰;(۱۹۷۹-۰۸-۲۷) (۴۵ سال)) اسکیت‌باز سرعت اهل ایالات متحده آمریکا است.
بلیرزویل، جورجیا

مکان
| Blairsville, Georgia | Blairsville, Georgia |
| --- | --- |
شهر: شهر
Historic Union County Courthouse (Blairsville, Georgia): Historic Union County Courthouse (Blairsville, Georgia)
نام مستعار: City of Mountains: نام مستعار: City of Mountains
شعار: A Place for All Seasons: شعار: A Place for All Seasons
Location in Union County and the state of جورجیا: Location in Union County and the state of جورجیا
ایالت: جورجیا
شهرستان: Union
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۱ مایل مربع (۲٫۸ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۱ مایل مربع (۲٫۸ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۸۸۳ فوت (۵۷۴ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۶۵۲
 • تراکم: ۵۹۹٫۱/مایل مربع (۲۳۵٫۴/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کدs: 30512, 30514
کد منطقه: 706
FIPS code: 13-08480
GNIS feature ID: 0331184
بلیرزویل، جورجیا (به انگلیسی: Blairsville, Georgia) یک شهر در ایالات متحده آمریکا با جمعیت ۶۵۲ نفر است که در جورجیا واقع شده‌است.
موقعیت جغرافیایی

موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
Localidades na vizinhança
درونرو

مکان
| درونرو | درونرو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
درونرو: درونرو
A view of Dronero: A view of Dronero
ناحیه: پیمونت
استان / شهرستان: استان کونیو (CN)
دهستان: AArchero, Borgata Lerda, Borgata Nuova, Borgetto, Fornace, Gangotta Sottana, Lerda, Madonna Addolorata, Monastero, Murassone Nasani, Perotti, Ponte di Bedale, Pratavecchia, Ripoli, Ruà del Prato, San Maurizio, Santa Lucia, Sant'Anna di Piossasco, Tetti
حکومت: حکومت
 • شهردار: Livio Acchiardi
مساحت: مساحت
 • کل: ۵۸٫۹ کیلومتر مربع (۲۲٫۷ مایل مربع)
ارتفاع: ۶۲۲ متر (۲۰۴۱ فوت)
جمعیت (۳۱ دسامبر ۲۰۱۰): جمعیت (۳۱ دسامبر ۲۰۱۰)
 • کل: ۷۳۱۷
 • تراکم: ۱۲۰/کیلومتر مربع (۳۲۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Droneresi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: ۱۲۰۲۵
پیش‌شماره تلفن: ۰۱۷۱
قدیس پشتیبان: Madonna di Ripoli
روز قدیس: Second Sunday in September
وبگاه: وبگاه رسمی
درونرو (به ایتالیایی: Dronero) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کونیو واقع شده‌است.
خصوصیات

درونرو ۵۸٫۹ کیلومترمربع مساحت و ۷٬۳۱۷ نفر جمعیت دارد و ۶۲۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده

شهر کاستلنووو دی جارفانیانا خواهرخواندهٔ درونرو هست.
دره‌اهوازی

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| دره‌اهوازی | دره‌اهوازی |
| --- | --- |
روستا: روستا
استان: خوزستان
شهرستان: هفتکل
بخش: بخش مرکزی هفتکل
دهستان: رودزرد
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۳۹
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
دره‌اهوازی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان هفتکل در استان خوزستان ایران است.
در اصل، نام این روستا دره‌وازی بوده که به معنای «درهٔ باز» است؛ چون روستا در بین یک درهٔ بزرگ قرار گرفته، به این نام خوانده شده‌است.
جمعیت

این روستا در دهستان رودزرد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۹ نفر (۹ خانوار) بوده‌است.
تصویر سراسرنما از طبیعت دره‌اهوازی
جانسون، آرکانزاس

مکان
| Johnson, Arkansas | Johnson, Arkansas |
| --- | --- |
شهر: شهر
The historic Johnson Mill: The historic Johnson Mill
Location in Washington County and the state of آرکانزاس: Location in Washington County and the state of آرکانزاس
ایالت: آرکانزاس
County: Washington
مساحت: مساحت
 • شهر: ۳٫۱ مایل مربع (۸ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۳٫۱ مایل مربع (۸ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۱۹۸ فوت (۳۶۵ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • شهر: ۳٬۳۵۴
 • تراکم: ۱۰۸۱٫۹/مایل مربع (۴۱۷٫۷/کیلومتر مربع)
 • کلان‌شهری: ۴۶۳٬۲۰۴
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 72741
کد منطقه: 479
FIPS code: 05-35500
GNIS feature ID: 0077381
جانسون (آرکانزاس) (به انگلیسی: Johnson, Arkansas) یک شهر در ایالات متحده آمریکا با جمعیت ۳٬۳۵۴ نفر است که در آرکانزاس واقع شده‌است.
موقعیت جغرافیایی

موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
Localidades na vizinhança
دراج (آلبانی)

مکان در 23x15px|border |alt=|link= آلبانی
| دراج Durrës | دراج Durrës |
| --- | --- |
شهر: شهر
عکسی هوایی از دراج: عکسی هوایی از دراج
  مهر:   مهر
استان: دراج
بنیانگذاری: ۶۲۷ (پیش از میلاد)
حکومت: حکومت
 • شهردار: Vangjush Dako
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۵٫۱ کیلومتر مربع (۱۷٫۴ مایل مربع)
ارتفاع: ۰ متر (۰ فوت)
جمعیت (۲۰۰۹): جمعیت (۲۰۰۹)
 • کل: ۲۰۳۵۵۰
 • تراکم: ۴۵۰۰/کیلومتر مربع (۱۲۰۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۱+ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۲+ (CEST)
کد پستی: ۲۰۰۱–۲۰۰۹
کد منطقه: ۰۵۲
کد پلاک: DR
وبگاه: www.durres.gov.al
دراج(به آلبانیایی: Durrës) دومین شهر بزرگ آلبانی کنونی‌است.
دراج باستانی‌ترین و نیز یکی از اقتصادسازترین شهرهای آلبانی نیز هست. دراج در میانهٔ کرانه‌های آلبانی جای دارد و در ۳۳ کیلومتری تیراناست. نام باستانی آن اِپیدامنوس بوده‌است.
برپایهٔ سرشماری سال ۲۰۰۳ جمعیت آن پیرامون ۱۱۴۰۰۰ تن است.
نام

در زبان آلبانیایی این شهر دورِس خوانده می‌شود و تلفظ ایتالیایی آن -دوراتزو- نیز در جهان رواج دارد. دراج در تاریخ و زبان‌های گوناگون به نام‌های دیگری هم شناخته می‌شود. در زبان یونانی این شهر را اپیدامنوس و دوراخیون می‌خوانده‌اند. رومیان آن را دیراکیوم می‌نامیدند. ملت‌های همسایه چون مقدونیان، بوسنیایی‌ها، کروات‌ها، صرب‌ها و بلغارها آن را دراچ می‌خوانند و عثمانیها نیز به همین سان و با اندکی تفاوت تلفظ دراچ.
تاریخچه

بنیاد این شهر به سال ۶۲۷ (پیش از میلاد) به دست یونانیان نهاده‌شد. کرانه‌های صخره‌ای و بلندی‌ها و مرداب‌های گرداگرد دراج از دید نظامی بدان وضعیتی استراتژیک بخشیده بود. بخشی از جنگ‌های دولت-شهرنشینان یونانی در آینده بر سر دست‌یازیدن به همین اپیدامنوس آن زمان بود.
در ۲۲۹ (پیش از میلاد) جمهوری رم بر این شهر چیره شد و از آن پس آن را دیراکیوم خواندند. در سدهٔ چهارم میلادی دیراکیوم مرکز ایالت اپیروس نوا بود.
۴۸۱ (میلادی) تئودوریک بزرگ پادشاه اوستروگوت‌ها این شهر را به محاصره درآورد ولی کاری از پیش نبرد. پس از آن برای سالیان دراز بلغارها بدان می‌تاختند. با فروپوشی امپراتوری روم غربی دیراکیوم نیز بخشی از قلمرو امپراتوری بیزانس گشت. در این زمان اهمیت این شهر به دلیل پیوند دادن میان بخش باختری اروپا با امپراتوری یادشده بود.
در آغاز سدهٔ دهم میلادی این شهر میان بیزانس و بلغارها –که به تازگی امپراتوری به راه انداخته‌بودند- دست به دست شد. بلغارها در این زمان این شهر را دراچ می‌خواندند.
در زمان چهارمین جنگ صلیبی جمهوری ونیز کنترل دراچ را به دست آورد. در ۱۲۷۳ یک زمین‌لرزه دراچ را ویران نمود، ولی به زودی این شهر دوباره آباد شد و در کالبد یک دوک‌نشین استقلالی هم یافت. در ۱۳۹۲ میلادی جمهوری ونیز باز هم کنترل شهر را به دست آورد؛ در این زمان آنها اینجا را دوراتزو می‌خواندند. سرانجام پس از چندی زد و خورد عثمانی در ۱۵۰۱ میلادی دراج را گشود. در این زمان بسیاری از مردمان مسیحی شهر به اسلام گرویدند و مسجدهای چندی برپا گردید. دراج زیر فرمان عثمان‌ها آن رونق سالیان گذشته را نیافت و جمعیتش به ۲۰۰ خانوار کاهش یافت.
با جنبش استقلال‌خواهی آلبانیاییان دراج نقش عمده‌ای داشت و در ۷ مارس ۱۹۱۳ نخستین پایتخت آلبانی گشت. در زمان جنگ جهانی یکم ایتالیا و سپس امپراتوری اتریش-مجار و در نهایت متفقین به ترتیب بر شهر دست یافتند. با فروکش کردن آتش جنگ و بازگشت استقلال به آلبانی یکچن دراج پایتخت موقت این کشور بود. در ۱۹۲۶ زمین‌لرزهٔ دیگری شهر را ویران ساخت ولی باز هم دراج بازسازی شد.
در رویداد جنگ جهانی دوم ایتالیا و سپس آلمان بر دراج چیرگی یافتند. بمباران متفقین دراج را سخت ویران ساخت تا سرانجام در ۱۹۴۴ آلمان‌ها از آنجا پس‌نشستند. پس از جنگ دولت کمونیست انور خوجه شهر را به تندی بازسازی نمود و در ۱۹۴۷ نخستین ایستگاه راه‌آهن آلبانی در این شهر گشوده‌شد.
شهرهای خواهر

باری - ایتالیا
استانبول - ترکیه
پریشتینا - کوزوو
کاخ شاه زوگ از سازه‌های تاریخی دراجدر
نمایی از کنار دریای دراج
دریتن، داکوتای شمالی

مکان
| Drayton, North Dakota | Drayton, North Dakota |
| --- | --- |
شهر: شهر
Drayton Drug in Downtown Drayton: Drayton Drug in Downtown Drayton
نام(های) مستعار: "Baseball Capital of North Dakota" "Catfish Capital of the North": نام(های) مستعار: "Baseball Capital of North Dakota" "Catfish Capital of the North"
Location of Drayton, North Dakota: Location of Drayton, North Dakota
State: داکوتای شمالی
شهرستان: Pembina
Founded: 1878
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۶۵ مایل مربع (۱٫۶۸ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۶۵ مایل مربع (۱٫۶۸ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۸۰۱ فوت (۲۴۴ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۸۲۴
 • برآورد (2011): ۸۱۶
 • تراکم: ۱۲۶۷٫۷/مایل مربع (۴۸۹٫۵/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 58225
کد منطقه: 701
FIPS code: 38-20340
GNIS feature ID: 1028722
وبگاه: www.draytonnd.com
دریتن(به انگلیسی: Drayton) شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۸۲۴ نفر بوده‌است.
جایارینه

مکان
| جایارینه | جایارینه |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
جایارینه: جایارینه
ناحیه: ونتو
استان / شهرستان: استان ترویزو (TV)
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۸٫۷ کیلومتر مربع (۱۱٫۱ مایل مربع)
جمعیت (Dec. 2004): جمعیت (Dec. 2004)
 • کل: ۶۲۴۲
 • تراکم: ۲۲۰/کیلومتر مربع (۵۶۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: ۳۱۰۱۸
پیش‌شماره تلفن: ۰۴۳۴
جایارینه (به ایتالیایی: Gaiarine) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ترویزو واقع شده‌است.
خصوصیات

جایارینه ۲۸٫۷ کیلومترمربع مساحت و ۶٬۲۴۲ نفر جمعیت دارد.
جیاردینی ناکسوس

مکان
| جیاردینی ناکسوس | جیاردینی ناکسوس |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
جیاردینی ناکسوس: جیاردینی ناکسوس
Bay of Giardini Naxos at sunrise: Bay of Giardini Naxos at sunrise
ناحیه: سیسیل
استان / شهرستان: استان مسینا (ME)
حکومت: حکومت
 • شهردار: Pancrazio Lo Turco
مساحت: مساحت
 • کل: ۵ کیلومتر مربع (۲ مایل مربع)
ارتفاع: ۸ متر (۲۶ فوت)
جمعیت (۱ ژانویه ۲۰۱۵): جمعیت (۱ ژانویه ۲۰۱۵)
 • کل: ۹۵۲۴
 • تراکم: ۱۹۰۰/کیلومتر مربع (۴۹۰۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Giardinesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: ۹۸۰۳۰
پیش‌شماره تلفن: ۰۹۴۲
قدیس پشتیبان: Maria SS. Raccomandata
روز قدیس: september 8
وبگاه: وبگاه رسمی
جیاردینی ناکسوس (به ایتالیایی: Giardini-Naxos) یک کومونه در ایتالیا است که در استان مسینا در جنوب ایتالیا واقع شده‌است.این مکان در ساحل دریای یونیان و در خلیجی بین Cape Taormina و  Cape Schisò واقع شده است و از دهه 1970 به یک استراحتگاه ساحلی تبدیل شده است.
خصوصیات

جیاردینی ناکسوس ۵ کیلومترمربع مساحت و ۹٬۵۲۴ نفر جمعیت دارد و ۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جباع

مکان در 23x15px|border |alt=|link= لبنان
| جباع جباع | جباع جباع |
| --- | --- |
استان: نبطیه
شهرستان: نبطیه
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): +۳
جباع (به عربی: جباع) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در استان نبطیه واقع شده‌است.
پری، فلوریدا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= فلوریدا, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Perry, Florida | Perry, Florida |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location in Taylor County and the state of فلوریدا: Location in Taylor County and the state of فلوریدا
ایالت:  فلوریدا
County:  Taylor
مساحت: مساحت
 • کل: ۹٫۳ مایل مربع (۲۴٫۱ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۹٫۳ مایل مربع (۲۴٫۱ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۴۶ فوت (۱۴ متر)
جمعیت (2000): جمعیت (2000)
 • کل: ۶٬۸۴۷
 • تراکم: ۷۳۶٫۲/مایل مربع (۲۸۴٫۱/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کدs: 32347-32348
کد منطقه: 850
FIPS code: 12-56150
GNIS feature ID: 0288724
پری (به انگلیسی: Perry) شهری در شهرستان تیلور ایالت فلوریدا است که در سال ۱۹۰۳ بنیان‌گذاری شده‌است. این شهر طبق سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۷٬۰۶۰ نفر جمعیت داشته و مساحت آن نیز ۲۴٫۱ کیلومتر مربع است.
میسون ریموند

| میسون ریموند | میسون ریموند | میسون ریموند | میسون ریموند |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
زادهٔ:  ۱۷ سپتامبر ۱۹۸۵ ‏(۳۹ سال) کلگری
قد:  ۶ فوت ۰ اینچ (۱۸۳ سانتیمتر)
وزن:  ۱۸۵ پوند (۸۴ کیلوگرم؛ ۱۳ سنگ ۳ پوند)
پست:  Left Wing
ضربه:  Left
بازی برای:  ونکوور کناکز Örebro HK Toronto Maple Leafs کلگری فلیمس آناهایم داکس SC Bern
تیم ملی:   کانادا
منتخب ان‌اچ‌ال:  51st overall، ۲۰۰۵ ونکوور کناکز
سوابق بازی:  ۲۰۰۷–۲۰۱۸
میسون ریموند (انگلیسی: Mason Raymond؛ زادهٔ ۱۷ سپتامبر ۱۹۸۵) بازیکن هاکی روی یخ اهل کانادا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به ونکوور کناکز اشاره کرد.
استان بابل

مکان در 23x15px|border |alt=|link= عراق
| استان بابل محافظة بابل | استان بابل محافظة بابل |
| --- | --- |
استان: استان
جایگاه استان در نقشهٔ عراق: جایگاه استان در نقشهٔ عراق
مرکز: حله
حکومت: حکومت
 • فرماندار: Muhammad Ali Al-Messoudi
مساحت: مساحت
 • کل: ۵۶۰۳ کیلومتر مربع (۲۱۶۳ مایل مربع)
جمعیت۲۰۱۴: جمعیت۲۰۱۴
 • کل: ۲۰۰۰۰۰۰
 • تراکم: ۳۶۰/کیلومتر مربع (۹۲۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۳+ (Iraqi Standard Time)
کد منطقه: ۳۰ ۹۶۴
کد ایزو ۳۱۶۶: IQ-BB
زبان رسمی: عربی
استان بابِل (به انگلیسی: Babil Governorate) (به عربی: محافظة بابل) نام یکی از استان‌های هجده‌گانه کشور عراق است.
تاریخچه

شهر مسیب و ویرانه‌های بابل باستان از نفاط مهم این استان هستند.
این استان تا پیش از ۱۹۷۱ به نام استان حله نامیده می‌شد.
این استان در سال ۲۰۰۸ دوازدهمین استان عراق بود که کنترل آن از سوی نیروهای آمریکایی به نیروهای دولتی عراق واگذار شد.
جغرافیا و جمعیت

مرکز استان بابل شهر حله است.
مساحت این استان ۵۶۰۳ کیلومتر مربع و جمعیت آن در سال ۲۰۰۳ برابر با ۱٬۵۶۰٬۰۰۰ بود و مردم آن را عرب های شیعه مذهب و اقلیتی از عرب های سنی مذهب تشکیل می‌دهند.
دریاچه امس، واشینگتن

مکان در 23x15px|border |alt=واشینگتن |link=واشینگتن, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| دریاچه امس، واشینگتن | دریاچه امس، واشینگتن |
| --- | --- |
حوزه سرشماری: حوزه سرشماری
موقعیت دریاچه امس، واشینگتن: موقعیت دریاچه امس، واشینگتن
ایالت: 
شهرستان: کینگ
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۸ مایل مربع (۴٫۷ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۷ مایل مربع (۴٫۴ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۱ مایل مربع (۰٫۳ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۳۳۱ فوت (۱۰۱ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۱۴۸۶
 • تراکم: ۸۵۴٫۰/مایل مربع (۳۲۹٫۷/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۸ (PST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۷ (PDT)
زیپ‌کد: ۹۸۰۵۳
کد منطقه: ۴۲۵
FIPS code: ۵۳–۰۱۹۲۰
GNIS feature ID: ۱۸۵۲۹۳۶
دریاچه امس، واشینگتن (به انگلیسی: Ames Lake, Washington) یک منطقهٔ مسکونی در شهرستان کینگ است که در ایالت واشینگتن در ایالات متحده آمریکا واقع شده‌ است.
خصوصیات

دریاچه امس ۴٫۷ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۴۸۶ نفر جمعیت دارد و ۱۰۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.