stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
منوچهر فرمانفرمائیان

| منوچهر فرمانفرمائیان | منوچهر فرمانفرمائیان |
| --- | --- |
اولین سفیر ایران در ونزوئلا: اولین سفیر ایران در ونزوئلا
پادشاه: محمدرضاشاه پهلوی
مدیریت فروش شرکت ملی نفت ایران: مدیریت فروش شرکت ملی نفت ایران
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۲۹۶ خورشیدی تهران،
درگذشته: ۱۳۸۲ خورشیدی (۸۶ سال) کاراکاس،
ملیت:  ایران
روابط: ۱۳مین فرزند عبدالحسین میرزا فرمانفرمابرادر نصرت الدوله
پیشه: سیاستمدار
منوچهر فرمانفرمائیان (زادهٔ ۱۲۹۶ در تهران-درگذشت ۱۳۸۲ در کاراکاس) سیزدهمین فرزند شاهزاده عبدالحسین میرزا فرمانفرما و بتول احشمی کرمانشاهی (خانواده اشرافی کرمانشاه)، برادر نصرت الدوله و یکی از چهره‌های سرشناس نفت ایران در دوران پهلوی است.
او در خانواده‌ای به دنیا آمده‌است که تقریباً همه اعضای آن افرادی سرشناس و جزء طبقات خاص جامعه بوده‌اند. تنوع دیدگاه‌های اعضای این خانواده از اولین زن عضو سرشناس حزب توده (مریم فرمانفرمائیان همسر نورالدین کیانوری) تا مدیرعامل مهم‌ترین بانک خصوصی کشور، همه طیفی را در بر می‌گیرد.
او در سال ۱۲۹۶ در تهران متولد شد و از نوجوانی به انگلستان رفت. در دانشگاه بیرمنگام موفق به اخذ درجه مهندسی نفت شد و در کوران جنگ جهانی دوم به ایران بازگشت.
مدیریت کل اداره نفت، امتیازات و معادن، مدیریت فروش شرکت ملی نفت ایران، عضویت کنسرسیوم بین‌المللی نفت، پس از ملی شدن نفت ایران و اولین سفیر ایران در ونزوئلا بخشی از مشاغل او بوده‌اند. وی در جریان جنبش ملی‌کردن نفت ایران از طریق معشوقه خود، مری هولیس که منشی سفیر آمریکا در ایران بود، با جرالد دوهر ارتباط گرفت. دوهر ایرانی‌ها را به کوتاه‌کردن دست بریتانیا از نفت جنوب تشویق کرده و به ایشان وعده داده بود، که بعد از تجدید نظر و لغو قرارداد نفت جنوب که به نام گس-گلشائیان شناخته می‌شد، آمریکا به ایران کمک خواهد کرد و کشتی‌های خود را برای خرید نفت به بنادر ایران خواهد فرستاد.
او از امضا کنندگان اصلی موافقتنامه قاهره در سال ۱۳۳۸ بود که بعدها منجر به تشکیل اوپک گردید.
او اندکی پس از وقوع انقلاب ۱۳۵۷ ایران، از طریق ترکیه به اروپا و سپس به ونزوئلا رفت و در آنجا کارخانه بزرگی که چیپس سیب‌زمینی تولید می‌کرد را راه‌اندازی نمود. فرمانفرمائیان خاطرات خود را در سال ۱۹۹۷ و در سن هشتاد سالگی در کتابی به نام خون و نفت منتشر نمود.
وی در سال ۱۳۸۲ در شهر کاراکاس در سن ۸۶ سالگی درگذشت و در شهر نیویورک به خاک سپرده شد.
نبض جنگل: فیلم

| نبض جنگل: فیلم | نبض جنگل: فیلم |
| --- | --- |
کارگردان: برنت داوز
شرکت‌های تولید: Sunrise Productions استودیوهای ساندکاست
توزیع‌کننده: تایم‌لس فیلمز
تاریخ‌های انتشار:  ۱۵ ژوئن ۲۰۲۰ (۲۰۲۰-06-۱۵) (انسی)  
مدت زمان: ۸۷ دقیقه
کشور: موریس آفریقای جنوبی بریتانیا
زبان: انگلیسی 
نبض جنگل: فیلم (انگلیسی: Jungle Beat: The Movie) یک فیلم پویانمایی رایانه‌ای موریسی به کارگردانی برنت داوز، بر اساس شخصیت‌های مجموعه تلویزیونی نبض جنگل است. این فیلم نخستین بار در جشنواره بین‌المللی فیلم انیمیشن انسی در سال ۲۰۲۰ نمایش داده شد.
بندرگز

با شهرستان بندرگز اشتباه نشود.
| بندرگز | بندرگز |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: گلستان
شهرستان: بندرگز
بخش: بخش مرکزی
مردم: مردم
جمعیت: ۲۰٬۷۴۲ نفر(۱۳۹۵)
رشد جمعیت: ۱۱٪+ (۵سال)
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
مساحت: ۲۴۰ کیلومتر مربع
ارتفاع: ۱۴- متر
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۱۷۳۴۳۶
شناسهٔ ملی خودرو:  ایران ۶۹ (ق)
کد آماری: ۱۱۷۸
  بندرگز  روی نقشه ایران ۳۶°۴۶′۳۹″شمالی ۵۳°۵۶′۵۶″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۷۷۷۵°شمالی ۵۳٫۹۴۸۹°شرقی﻿ / 36.7775; 53.9489   :   بندرگز  روی نقشه ایران ۳۶°۴۶′۳۹″شمالی ۵۳°۵۶′۵۶″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۷۷۷۵°شمالی ۵۳٫۹۴۸۹°شرقی﻿ / 36.7775; 53.9489   
 :  
بندر گَز شهری از توابع بخش مرکزی و مرکز شهرستان بندر گز
و در غرب استان گلستان و در فاصله ۴۲ کیلومتری شهر گرگان واقع شده‌است.
از شمال به خلیج گرگان و شبه جزیره میانکاله در دریای خزر، از شرق به کردکوی، از غرب به گلوگاه و بهشهر، و از جنوب به نواحی جنگلی کوه‌های جهان مورای رشته کوه البرز محدود شده‌است.
مردم

بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت شهر بندرگز برابر با ۲۰٬۷۴۲ نفر جمعیت بوده‌است. مردم بندرگز از قومیت طبری هستند و به گویش بندرگزی از زبان مازندرانی گویش می‌کنند.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۲۰٬۷۴۲ نفر (۶٬۷۱۵ خانوار) بوده‌است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۴۵ | ۶٬۱۰۰ | —     |
| ۱۳۵۵ | ۷٬۳۴۶ | ۲۰٫۴٪+ |
| ۱۳۶۵ | ۱۱٬۳۳۵ | ۵۴٫۳٪+ |
| ۱۳۷۰ | ۱۴٬۱۰۰ | ۲۴٫۴٪+ |
| ۱۳۷۵ | ۱۵٬۷۲۷ | ۱۱٫۵٪+ |
| ۱۳۸۵ | ۱۷٬۹۲۳ | ۱۴٪+ |
| ۱۳۹۰ | ۱۸٬۷۳۴ | ۴٫۵٪+ |
| ۱۳۹۵ | ۲۰٬۷۴۲ | ۱۰٫۷٪+ |
تاریخ تأسیس برخی از مراکز مهم شهری

بندرگز سابقه کمی در رویداد شهرنشینی ندارد، به همین علت مراکز اداری، آموزشی و اقتصادی مهمی از گذشته‌های دور در بندرگز بنا گردیده‌اند که از مهم‌ترین آن‌ها عبارت می‌شود:
- اولین مدرسه ابتدایی در سال ۱۲۸۷
- اولین دبیرستان در سال ۱۳۰۷
- ساختمان گمرک در سال ۱۲۸۱ (با طراحی مهندسین بلژیکی)
- نظمیه (شهربانی) در سال ۱۲۹۰
- معارف (آموزش و پرورش) در سال ۱۲۹۳
- اولین کارخانه پنبه پاک کنی ۱۲۹۴ (توسط یک بازرگان تبعه روس احداث گردید)
- کارخانه برق حرارتی ۱۲۹۶ (توسط یک بازرگان به نام قاسم اف وارد و احداث گردید)
- دومین کارخانه پنبه پاک کنی ۱۲۹۸ (توسط یک بازرگان روس خریداری و وارد شد که در سه بخش پنبه پاک کنی، روغن کشی و صابون پزی تا سال‌های ۱۳۳۰ مشغول به فعالیت بود)
- بلدیه (شهرداری) ۱۳۰۵
- مالیه (اداره دارایی) ۱۳۰۶
- سجل احوال ۱۳۰۷
- اداره پست و تلگراف و تلفن مغناطیسی ۱۳۰۷
- بانک ملی ۱۳۰۸
-سینما ایران ۱۳۴۰ (توسط علی اکبر یزدی از قدیمی‌های شهر با شراکت یکی از رفقایش راه افتاد و تا اوایل دهه هفتاد که گرفتار آتش‌سوزی شد یکی از پرمخاطب‌ترین سینماهای شمال ایران بود)
آثار و بناهای تاریخی

در منطقه بندرگز آثار تاریخی مهمی وجود دارد:
- آستان مبارک امامزاده علیرضا " (روستای سرطاق)"
- جر کلباد (غرب روستای کهنه کلباد)
- خرابه‌های آتشکده قدیمی (جنوب شرقی روستای کهنه کلباد)
- مار قلعه (جنوب شرقی لیوان شرقی)
- قدیم قلعه (شمال سر محله)
- عروس قلعه (جنوب گلفراو سوته ده)
تپه‌های باستانی

گرگ تپه " (جنوب شرق روستای سرطاق) دین تپه (جنوب کهنه کلباد)، بزغاله تپه (شمال کهنه کلباد)، تپه عبداللهی (شمال کهنه کلباد)، تپه سنان خانه سر (بین نوکنده و تلور)، تپه در دار لته (جنوب نوکنده)، کافر تپه (بین مزنگ و بنفش تپه)، تپه سوت کاپا (بین دشتی کلاته و استون آباد)، قله تپه (شرق وطنا)
پراکندگی اقوام در استان گلستان
جواد منصوری

| جواد منصوری | جواد منصوری |
| --- | --- |
سفیر ایران در چین: سفیر ایران در چین
دوره مسئولیت مهر ۱۳۸۵ – شهریور ۱۳۸۸: دوره مسئولیت مهر ۱۳۸۵ – شهریور ۱۳۸۸
رئیس‌جمهور: محمود احمدی‌نژاد
پس از: فرهاد اسدی
پیش از: سعید بادامچی شبستری
سفیر ایران در پاکستان: سفیر ایران در پاکستان
دوره مسئولیت دی ۱۳۶۸ – مهر ۱۳۷۲: دوره مسئولیت دی ۱۳۶۸ – مهر ۱۳۷۲
رئیس‌جمهور: اکبر هاشمی رفسنجانی
پس از: میرمحمود موسوی
پیش از: محمدمهدی آخوندزاده
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۲۴ (۷۹ ساله) کاشان، ایران
حزب سیاسی: جمعیت وفاداران انقلاب اسلامی
دیگر عضویت‌های سیاسی: حزب جمهوری اسلامیسازمان حزب‌اللهحزب ملل اسلامی
محل تحصیل: دانشگاه تهران
خدمات نظامی: خدمات نظامی
وفاداری: ایران
خدمت/شاخه: سپاه پاسداران
سال‌های خدمت: ۱۳۶۰–۱۳۵۷
جواد منصوری (زاده ۱۳۲۴ کاشان) نظامی و دیپلمات ایرانی است، که اولین فرمانده سپاه پاسداران انقلاب اسلامی می‌باشد. وی از سال ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۷ معاون فرهنگی و کنسولی وزیر امور خارجه بود، از ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۲ به‌عنوان سفیر ایران در پاکستان فعالیت می‌کرد و در فاصله سالهای ۱۳۸۵ تا ۱۳۸۸ سفیر ایران در چین بود.
زندگی

جواد منصوری به سالِ ۱۳۲۴ در شهر کاشان زاده شد. پدر وی ساعت‌فروش بود که به تهران مهاجرت کرد. او سه برادر و خواهر دارد. جواد منصوری دوران تحصیلی را دبستان نوشیروان و دبیرستان علوی گذراند و در سال ۱۳۴۶ در زندان دیپلم گرفت. او سال ۱۳۵۸ ازدواج کرده‌است.
قبل از انقلاب

جواد منصوری عضو حزب گروه ملل اسلامی معروف به گروه ۵۵ نفره بود. او به دنبال فعالیت‌های سیاسی نخستین بار در سال ۱۳۴۴ دستگیر و به شش سال زندان محکوم شد اما در سال ۱۳۴۸ آزاد شد. وی مبارزات خود در گروه حزب الله ادامه داد و مجدداً در سال ۱۳۵۱ دستگیر شد و تا انقلاب در زندان بود.
پس از انقلاب

جواد منصوری اولین فرمانده سپاه از (اردیبهشت تا اسفند ۱۳۵۸) با حکم بهشتی است. او در این باره که محسن سازگارا خود را نخستین فرمانده سپاه معرفی می‌کند گفته است که در اوایل انقلاب به صورت خودجوش چندین سپاه مختلف تشکیل شد و آقای سازگارا حکم خود را از ابراهیم یزدی گرفته‌است که مجموعه فعلی به آن سپاه ارتباطی ندارد.
دفتر اولیه سپاه در یکی از ادارات ساواک واقع در نگارستان هشتم در خیابان پاسداران (سلطنت آباد سابق) تأسیس و ساختمان‌های متروکه و مصادره شده در سایر نقاط به عنوان ادارات این نهاد مورد استفاده قرار گرفت.
او از فروردین ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۷ فرهنگی و کنسولی و سپس به مدت یک سال، معاون آسیا و اقیانوسیه وزیر امور خارجه بود. سپس در سال ۱۳۶۸ به عنوان سفیر جمهوری اسلامی ایران به پاکستان رفت و تا سال ۱۳۷۲ در این سمت بود. جواد منصوری سال ۱۳۷۲ معاونت فرهنگی دانشگاه آزاد اسلامی به عهده گرفت و تا سال ۱۳۷۴ در این سمت بود. وی همچنین از ۱۳۸۵ تا ۱۳۸۸ سفیر ایران در پکن بود. او در حال حاضر در مرکز اسناد انقلاب اسلامی مشغول به کار است. منصوری بازمانده انفجار تروریستی دفتر حزب جمهوری اسلامی و ترور بهشتی و ۷۲ تن از همکارانش است.
در رابطه با انفجار دفتر حزب جمهوری اسلامی می‌گوید: «در روز هفت تیر حزب دو جلسه داشت یکی قبل از نماز که مربوط به شورای مرکزی حزب بود و یک جلسه هم بعد از نماز که متأسفانه ناتمام ماند برای شناسایی و معرفی افراد مدیر برای بخش‌های مختلف کشور تشکیل شده بود. من برای یک مأموریت خارج از کشور (بلغارستان) زودتر از حزب خارج شدم و در جلسه دوم حضور نداشتم و زمانی که به خانه برای برداشتن لوازم سفر مراجعه کردم تماس گرفتند و گفتند که در جلسه حزب بمب‌گذاری شده‌است. بعدا این سفر نیز لغو شد.»
تالیفات

سال‌های بی‌قرار (خاطرات)، با پژوهش و تدوین محسن کاظمی
شناخت استکبار
۲۵ سال حاکمیت آمریکا در ایران
فرهنگ استقلال
مقدمه‌ای بر سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران
جنگ فرهنگی علیه انقلاب اسلامی
شناخت و تحلیل پدیده‌های سیاسی
سیر تکوینی انقلاب اسلامی
فرهنگ استقلال و توسعه
قیام ۱۵ خرداد به روایت اسناد ساواک
هویت سیاسی و نهادهای اجتماعی
خاطرات جواد منصوری
قیام پانزده خرداد (تاریخ تحلیلی نهضت اسلامی)
آمریکا و خاورمیانه
چالش‌های ایران و آمریکا
نظام سلطه در قرن ۲۱
طوطی برزیلی نقابدار

| طوطی برزیلی نقابدار | طوطی برزیلی نقابدار |
| --- | --- |
طوطی برزیلی نقابدار (گونه وحشی): طوطی برزیلی نقابدار (گونه وحشی)
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: طوطی‌سانان
تیره:: طوطیان
سرده:: طوطی عشق
گونه:: A. personatus
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Agapornis personatus Reichenow, 1887: Agapornis personatus Reichenow, 1887
پراکندگی پرنده در زیستگاه خود در شمال‌شرقی تانزانیا: پراکندگی پرنده در زیستگاه خود در شمال‌شرقی تانزانیا
مترادف: مترادف
 Agapornis personata:  Agapornis personata
طوطی برزیلی نقابدار، نام دیگر آن «طوطی برزیلی زرد طوقی» و «طوطی برزیلی سیاه نقاب» و «طوطی برزیلی سرسیاه» است و نام علمی آن Agapornis personatus است و در سال ۱۸۸۷م توسط شرق‌شناس آلمانی «آنتوان ریچنو» شناسایی شد. زادگاه آن شمال شرقی تانزانیا است. اندازه آن ۱۴ سانتی‌متر است. هیچ تفاوت ظاهری بین دو جنس نر و ماده وجود ندارد و پرندگان نابالغ در منقار خود علامت سیاه رنگی دارند و آرام‌تر از بالغان هستند. اکثر پرها سبز رنگ هستند پرهای پیشانی و قسمت بین چشم‌ها حد واسطی بین رنگ‌های قهوه‌ای و دودی است. اطراف گردن زرد رنگ است. پوست بینی و حلقه دور چشم سفید است و نوک پرنده قرمز است. پاها به رنگ خاکستری تیره است. برای تشخیص جنسیت این طوطی به غیر از راه تست دی‌ان‌ای از راه استخوان قسمت لگن این طوطی می‌شود تشخیص داد. اگر استخوان‌های لگن این طوطی باهم فاصله داشت این طوطی ماده و اگر فاصله نداشت این طوطی نر است.
طوطی برزیلی لیلیان

| طوطی برزیلی لیلیان | طوطی برزیلی لیلیان |
| --- | --- |
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 نزدیک تهدید  (IUCN 3.1):  نزدیک تهدید  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: طوطی‌سانان
تیره:: طوطی
سرده:: طوطی عشق
گونه:: A. lilianae
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Agapornis lilianae Shelley, 1896: Agapornis lilianae Shelley, 1896
محدوده پراکندگی با قرمز: محدوده پراکندگی با قرمز
طوطی عاشق لیلیان  یا طوطی برزیلی لیلیان ، نام دیگر آن «طوطی برزیلی نیاسا» است که نام علمی آن Agapornis lilianae می‌باشد. این گونه در سال ۱۸۶۴ برای اولین بار کشف شد و در مرحله نخست به عنوان زیر گونه‌ای از طوطی برزیلی صورت هلویی شناخته شد اما در سال ۱۸۹۴م توسط شرق‌شناس و زمین‌شناس انگلیسی «جورج ارنست شلی» به عنوان گونه‌ای جدید دسته‌بندی گردید و به افتخار دانشمند مشهور «لیلیان سکالتیر» نامگذاری شد و در سال ۱۹۲۶م برای اولین بار به قاره اروپا صادر گردید و با موفقیت از آن جوجه‌گیری شد. خاستگاه آن جنوب تانزانیا، شمال زیمبابوه و بخش شرقی زامبیا است و معمولاً در گله‌های صد تایی در نزدیکی منابع آب زندگی می‌کند، زیرا که این نژاد به آب‌تنی بسیار علاقه‌مند است. طول بدن آن بین ۱۲ تا ۱۳ سانتی‌متر است و رنگ بدن آن سبز و سر آن به رنگ سرخ درخشان مایل به پرتقالی است بوده و پس سر آن سبز مایل به سرخ و دم سبز رنگ بوده و در انتها به رنگ پرتقالی تیره در می‌آید. منقار به رنگ سرخ درخشان بوده و اطراف چشم را حلقه‌ای سفید فرا گرفته و پاها به رنگ خاکستری و ناخن‌ها به رنگ سیاه می‌باشد و از لحاظ رنگ تفاوتی بین نر و ماده وجود ندارد و این گونه فقط به دو رنگ دیده می‌شوند که عبارتند از رنگ اصلی و لوتینو که رنگ لوتینو به صورت پرهای زرد رنگ با چشم‌های سرخ رنگ می‌باشد.
سردارآباد (قلعه)

| سردارآباد | سردارآباد |
| --- | --- |
نزدیک به نور آرماویر، استان آرماویر، ارمنستان : نزدیک به نور آرماویر، استان آرماویر، ارمنستان 
سواری نمایشی کردها و تاتارها در مقابل دژ سردارآباد (سرداری برد) در ارمنستان، نقاشی از قرن نوزدهم توسط هنرمند روسی گریگوری گاگارین که به عنوان سرباز در آنجا حضور داشته است.: سواری نمایشی کردها و تاتارها در مقابل دژ سردارآباد (سرداری برد) در ارمنستان، نقاشی از قرن نوزدهم توسط هنرمند روسی گریگوری گاگارین که به عنوان سرباز در آنجا حضور داشته است.
سردارآباد: سردارآباد
مختصات: ۴۰°۰۸′۱۰″شمالی ۴۴°۰۰′۵۰″شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۱۳۶۱°شمالی ۴۴٫۰۱۳۹°شرقی﻿ / 40.1361; 44.0139
گونه: دژ
اطلاعات پایگاه: اطلاعات پایگاه
شرایط: ویران
پیشینه مکان: پیشینه مکان
ساخت: ۱۸۰۷–۱۸۲۷
مصالح: سنگ
نبردها/جنگ‌ها: تصرف شده توسط روس‌ها تحت فرماندهی ژنرال افاناسی کراسوسکی در ۲۰ سپتامبر ۱۸۲۷
دژ سردارآباد (ارمنی: Սարդարապատ، آوانگاری: Sardarapat)، که همچنین به نام سرداری برد (ارمنی: Սարդարի բերդ، ت. «Sardar's fortress») شناخته می‌شود دژی از قرن نوزدهم و مرکز شهری در خانات ایروان در ایران قاجار بود که در قلمرو ارمنستان کنونی ساخته شده است. ویرانه‌های آن در نزدیکی روستای نور آرماویر در استان آرمویر ارمنستان قرار دارد.
تاریخ

این دژ تحت فرمان حسین قلی خان (حک. ۱۸۰۷–۱۸۲۸)، ساخته شد. دژ برای حفاظت در برابر حمله روسیه و امپراتوری عثمانی و همچنین برای استفاده به عنوان محل اقامت تابستانی حاکمان خانات تأسیس شد. حسن خان، این دژ را به عنوان محل اقامت خود برگزید و از آن برای انجام یورش‌های خود به گرجستان و امپراتوری عثمانی استفاده می‌کرد. کارشناسان بریتانیایی در ساخت دژ مشارکت داشتند. مهندسان فرانسوی دژ را در حدود سال ۱۸۰۸ مستحکم کردند. ساخت آن عمدتاً با استفاده از سنگ‌های ویرانه‌های دژ قلعه‌کوهی که در شهر باستانی آرماویر قرار دارد و قبلاً نام آن آرگیشتی‌خینیلی اورارتویی بود، انجام شد.
دژ به شکل مربع بود و دارای چهار دروازه و دیوارهای دوتایی مستحکم با برج‌های بزرگ بود. کاخ سردار و انبارها در کنار دیوار جنوبی قرار داشتند و توسط باغ‌های بزرگی احاطه شده بودند که این باغ‌ها با آب کانالی که از رودخانه ارس آبگیری می‌کرد، آبیاری می‌شدند. دژ تازه ساخته شده به یک مرکز شهری کوچک تبدیل شد که حدود ۵۰۰ ارمنی که عمدتاً صنعتگران و بازرگانان بودند، از دغوبایزید و آرجش در امپراتوری عثمانی در آن سکونت داشتند. جمعیت قابل توجه مسلمان دژ عمدتاً از پرسنل نظامی تشکیل شده بود و پس از سقوط دژ در ۱۸۲۷ به‌طور کامل آنجا را ترک کردند. جمعیت ارمنی یک کلیسا به نام سورب آستواتساتین تأسیس کرد که مدرسه‌ای نیز داشت. سردار یک خانه گمرک و کاروانسرا نزدیک دژ ساخت تا از مسیر کاروانی که از ارزروم و کارس می‌گذشت و از سردارآباد عبور می‌کرد، بهره‌برداری کند.
دژ هنوز کاملاً تکمیل نشده بود که جنگ روسیه و ایران ۱۸۲۶–۱۸۲۸ آغاز شد. سردارآباد در سپتامبر ۱۸۲۷ توسط نیروهای روسی تحت فرماندهی ژنرال افاناسی کراسوسکی محاصره شد. در این زمان از دژ توسط یک گارد ۲۰۰۰ نفره تحت فرماندهی حسن خان دفاع می‌شد. دیوار جنوبی به دلیل حمله‌های توپ‌های روسی فرو ریخت و حسن خان شب ۱۹ سپتامبر دژ را ترک کرد. در ۲۰ سپتامبر، دژ به دست نیروهای روسی افتاد. طبق گفتهٔ مارتیک نرسیسیان، دروازه‌های دژ توسط جمعیت ارمنی محلی که در دژ استقرار داشتند، باز شد. روس‌ها سیزده قطعه توپ و مقدار زیادی نان گرفته و بسیاری از اسرای ارمنی و گرجی را از دژ آزاد کردند. دژ به تدریج خالی شد و تبدیل به ویرانه‌ای شد. طبق یک منبع، جمعیت ارمنی سردارآباد بلافاصله پس از تصرف دژ توسط روس‌ها در روستاهای اطراف اسکان یافتند. اما طبق یک منبع دیگر، ۷۰ خانواده ارمنی هنوز در دهه ۱۸۷۰ در آنجا زندگی می‌کردند، و کلیسا و مدرسه فعال بودند. امروز تقریباً هیچ چیزی از دژ باقی نمانده است، زیرا ویرانه‌های آن به عنوان مصالح ساختمانی براس ساخت بناهای دیگر استفاده شده‌اند.
کاروانسرای نیگنان

| کاروانسرای نیگنان | کاروانسرای نیگنان |
| --- | --- |
نام: کاروانسرای نیگنان
کشور: ایران
استان: استان خراسان جنوبی
شهرستان: شهرستان بشرویه
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: کاروان‌سرا، سرای
دیرینگی: دوره قاجار
دورهٔ ساخت اثر: دوره قاجار
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۰۵۶۳
تاریخ ثبت ملی: ۲۶ دی ۱۳۸۶
کاروانسرای نیگنان، بنایی تاریخی است مربوط به دوره قاجار که در روستای نیگنان از توابع دهستان علی‌جمال بخش مرکزی شهرستان بشرویه واقع شده‌است. این اثر در تاریخ ۲۶ دی ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۲۰۵۶۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
باد برمی‌خیزد

| باد برمی‌خیزد | باد برمی‌خیزد |
| --- | --- |
پوستر سینمایی ژاپنی فیلم: پوستر سینمایی ژاپنی فیلم
ژاپنی: 風立ちぬ
هپبورن: Kaze Tachinu
عنوان عینی: The Wind Has Risen
 :  
کارگردان: هایائو میازاکی
تهیه‌کننده: توشیو سوزوکی
نویسنده: هایائو میازاکی
بر پایه: باد برمی‌خیزد اثر تاتسوئو هوری
بازیگران: هیدئاکی آنو میوری تاکیموتو هیده‌توشی نیشیجیما ماساهیکو نیشیمورا استیو آلپرت میوری کازاما کئیکو تاکشیتا میرائی شیدا جون کونیمورا شینوبو اوتاکه نومورا مانسائی
موسیقی: جو هیسایشی
فیلم‌بردار: آتسوشی اوکوئی
تدوین‌گر: تاکشی سیاما
شرکت تولید: استودیو جیبوری
توزیع‌کننده: توهو (ژاپن) تاچ‌استون پیکچرز (آمریکا)
تاریخ‌های انتشار:  ۲۰ ژوئیه ۲۰۱۳ (۲۰۱۳-0۷-۲۰) (ژاپن)  
مدت زمان: ۱۲۶ دقیقه
کشور: ژاپن
زبان: ژاپنی 
هزینهٔ فیلم: ۳۰ میلیون دلار
فروش گیشه: ۱۳۶٬۵ میلیون دلار
باد برمی‌خیزد (ژاپنی: 風立ちぬ, هپبورن: Kaze Tachinu؟)  یک فیلم سینمایی انیمیشنی ژاپنی، محصول ۲۰۱۳ و در ژانر درام تاریخی است که هایائو میازاکی کارگردانی و نویسندگی آن را برعهده داشته‌است و تولید استودیو جیبوری می‌باشد. این فیلم بر اساس مانگایی با عنوان مشابه است که آن هم بر اساس داستانی کوتاه از تاتسوئو هوری، نویسنده، شاعر و مترجم قرن بیستم ژاپن است. باد وزیدن گرفته، زندگی‌نامه‌ای تخیلی از جیرو هوریکوشی است که طراح میتسوبیشی ای۵ام (نمایش‌داده‌شده در فیلم) و نسخه مشهور بعدی‌اش، میتسوبیشی ای۶ام زیرو محسوب می‌شود. هر دوی این‌ها، هواپیماهایی جنگی بودند که امپراتوری ژاپن در جنگ جهانی دوم استفاده می‌کرد.
میازاکی اعلام کرده‌است که این اثر آخر به عنوان کارگردان اصلی پیش از بازنشستگی است. توهو این فیلم را در ۲۰ ژوئیهٔ ۲۰۱۳ در ژاپن به نمایش درآورد، و تاچ‌استون پیکچرز نمایش آن را در ۲۱ فوریه ۲۰۱۴ بر عهده داشت.
داستان

این فیلم بر مبنای زندگی جیرو هوریکوشی طراح هواپیماهای جنگنده زیرو در جنگ جهانی دوم - که در حمله به پرل هاربر استفاده شد - ساخته شده و بر دورانی متمرکز است که ژاپن با رکود اقتصادی، شیوع بیماری‌های مسری و بلایای طبیعی دست و پنجه نرم می‌کرد…
جوایز

نامزد بهترین فیلم پویانمایی هشتاد و ششمین دوره جوایز اسکار (۲۰۱۴)
برنارد کاون

| برنارد کاون | برنارد کاون |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹۲۲ میلادی ونکوور، کانادا
درگذشت: ۱۷ ژوئیه ۱۹۹۰
ملیت:  کانادایی
برنارد کاون (انگلیسی: Bernard Cowan؛ ۱۹۲۲ - ۱۷ ژوئیهٔ ۱۹۹۰) یک هنرپیشه، صداپیشه و فیلم‌نامه‌نویس اهل کانادا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به رابین‌هود فضایی اشاره نمود.
کانال البلاگ

نمایی هوایی از بخشی از کانال
کانال البلاگ (به لهستانی: Kanał Elbląski) (به آلمانی: Oberländischer Kanal) کانالی است به طول ۸۰٫۵ کیلومتر در استان وارمی-ماسوری لهستان که کشتی‌های کوچک با قدرت جابه‌جایی ۵۰ تن با استفاده از بالابرها و نوعی سیستم هوشمند در شیبدار کردن سطوح می‌توانند از این کانال عبور کنند. این کانال همچنین در فهرست میراث جهانی یونسکو نیز به ثبت رسیده است. امروزه برای اهداف تفریحی استفاده می‌شود. این یکی از مهمترین آثار تاریخی مربوط به تاریخ فناوری و یکی از هفت عجایب لهستان نامگذاری شده است.
وندی کریگ (اقتصاددان)

| وِندی کریگ | وِندی کریگ |
| --- | --- |
زادهٔ: باهاما
ملیت: باهامایی
پیشه: اقتصاددان
شناخته‌شده برای: رئیس بانک مرکزی باهاما
وِندی کریگ (به انگلیسی: Wendy Craigg) اقتصاددان اهل باهاما است. او از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۵ رئیس بانک مرکزی باهاما بود. او اولین زنی است که این پست را بر عهده دارد. کریگ متعاقباً به عنوان مشاور ویژهٔ دولت باهاما و رئیس سازمان هواپیمایی کشوری باهاما نیز خدمت کرده‌است.
کریگ تحصیلات خود را در دانشگاه‌های مختلفی از جمله کالج سنت آگوستین و دانشگاه‌های ماونت سنت وینسنت و دانشگاه میامی در کورال گیبلز، فلوریدا، و دانشگاه فوردهام در شهر نیویورک ادامه داد. دوران حرفه‌ای کریگ از سال ۱۹۷۸ با شروع کار در بانک مرکزی باهاما آغاز شد و به مرور در سمت‌های مختلفی کار کرد. او در نهایت به عنوان رئیس بانک منصوب شد و در طی دورهٔ ریاست خود، تلاش کرد تا استانداردهای بین‌المللی و روش‌های مدرن را در بانک‌ها و صندوق‌های مالی باهاما اعمال کند. او پس از گذراندن دورهٔ ریاست، از این سمت کناره‌گیری کرد و درخواست وزارت دارایی در دولت هوبرت مینیس را رد کرد.
کریگ در سال ۲۰۲۰، به عنوان عضو کمیتهٔ بازیابی اقتصادی دولت باهاما منصوب شد و در تیم مشاوران ویژهٔ دولت نیز فعالیت داشت.
تحصیلات

کریگ در کالج سنت آگوستین تحصیل کرد و بعداً با مدرک لیسانس در اقتصاد و تجارت از کالج ماونت سنت وینسنت در شهر نیویورک فارغ‌التحصیل شد. او بعداً مدرک مدیریت کسب‌وکار (MBA) را در دانشگاه میامی در کورال گیبلز، فلوریدا و کارشناسی ارشد اقتصاد را از دانشگاه فوردهام در شهر نیویورک دریافت کرد. او همچنین در دوره‌های آموزشی اضافی که توسط صندوق بین‌المللی پول و بانک ملی سوئیس اجرا می‌شوند، شرکت کرده است.
حرفه

کریگ کار خود را با بانک مرکزی باهاما در ۱۷ ژوئیهٔ ۱۹۷۸ آغاز کرد و چندین سمت از جمله مدیر تحقیقات را برعهده داشت. او در سال ۱۹۹۷ به عنوان معاون رئیس کل بانک منصوب شد، و متعاقباً در سال ۲۰۰۵ به عنوان رئیس بانک منصوب شد و به نخستین زنی تبدیل شد که ریاست بانک مرکزی باهاما را برعهده می‌گرفت. جان رول در سال ۲۰۲۲ جانشین او شد. او در طول دوران ریاست خود تلاش کرد تا اطمینان حاصل کند که استانداردهای بین‌المللی و شیوه‌های مدرن در مورد بانک‌ها و صندوق‌های مالی در باهاما اعمال شوند. در ۳۱ دسامبر ۲۰۱۵، کریگ پس از گذراندن دورهٔ ریاست خود، از این سمت کنار رفت.
در آوریل ۲۰۲۰ او به عنوان عضو کمیتهٔ بازیابی اقتصادی دولت باهاما منصوب شد که در پاسخ به تأثیرات همه‌گیری کووید ۱۹ ایجاد شده‌بود. در سال ۲۰۲۰، پس از استعفای پیتر ترنکوست، کریگ به عنوان وزیر دارایی در دولت هوبرت مینیس پیشنهاد شد اما او این سمت را نپذیرفت. با این حال، در دسامبر ۲۰۲۰ او موافقت کرد که به عنوان یکی از اعضای تیم مشاوران ویژهٔ دولت ایفای نقش کند. او همچنین رئیس هیئت مدیرهٔ هواپیمایی کشوری باهاما است.
کریگ در زندگی حرفه‌ای خود، تعدادی مقاله در مورد مسائل اقتصادی منتشر کرده است و در تعدادی از هیئت‌ها، گروه‌های کاری و کمیته‌ها خدمت کرده است. این موارد عبارتند از: عضو سابق کمیتهٔ مشاوره بانکداری کالج باهاما، عضو کمیتهٔ توسعهٔ اقتصادی اتاق بازرگانی باهاما و کارگروه بین دولتی موقت سازمان ملل متحد در زمینهٔ اجرای ظرفیت پرداخت. او در حال حاضر به عنوان مدیر در هیئت ملی بیمه، رئیس مشترک کمیسیون تجارت، عضو کمیتهٔ اجرایی مرکز مطالعات پولی کارائیب، و مذاکره‌کنندهٔ ارشد باهاما در گروه مذاکره‌کنندهٔ خدمات FTAA فعالیت می‌کند.
ارنست رنان

| ارنست رنان | ارنست رنان |
| --- | --- |
پرتره ارنست رنان عکاسی شده توسط آنتوان ساموئل آدامز سالامون در سالهای ۱۸۷۰: پرتره ارنست رنان عکاسی شده توسط آنتوان ساموئل آدامز سالامون در سالهای ۱۸۷۰
نام هنگام تولد: جوزف ارنست رنان
زادهٔ: ۲۸ فوریهٔ ۱۸۲۳ ترگویئر، استان برتاین
درگذشت: ۲ اکتبر ۱۸۹۲ (۶۹ سال) پاریس، فرانسه
دوره: فلسفه سده نوزدهم
حیطه: فلسفه غربی
 :  
امضاء: امضاء
ارنست رنان
ارنست رنان (به فرانسوی: Ernest Renan) (زادهٔ ۲۷ فوریه ۱۸۲۳-درگذشتهٔ ۲ اکتبر ۱۸۹۲) یک متخصص زبانهای سامی، لغت‌شناس، فیلسوف، تاریخ‌نگار و نویسنده فرانسوی بود. او بیشتر به خاطر کارهای تأثیرگذار تاریخیش در مورد اوایل مسیحیت و تئوریهای سیاسیش خصوصاً در مورد ملی‌گرایی و هویت ملی شناخته شده‌است. رنان از جمله اولین پژوهشگرانی است که تئوری خزر را ارائه کرد که بر اساس آن یهودیان اشکنازی نوادگان ترکهایی هستند که پس از سقوط خانات خزر به دین یهود درآمده و به غرب اروپا مهاجرت کردند. او در سال ۱۸۸۲ در مقاله ملت چیست یکی از کاملترین تعاریف را از ملیت ارایه کرد که بارها در مقالات و مجامع جهانی مطرح شده است.
زندگی

از آنجایی که والدینش می‌خواستند او کشیش شود، او را به فراگرفتن الهیات گماشتند. این امر باعث شد تا او دست از مذهب و کتاب‌های آسمانی شسته و تفسیر کاتولیک‌ها را از انجیل بنگرد. در این حال بود که او در اوان جوانی نسبت به مذهب بی علاقه شد و به دنبال نویسندگی، فلسفه و تاریخ رفت. او به مطالعات خاورشناسی علاقه داشت و تاریخ را سرچشمه تجربه‌ها می‌دانست.
رنان علم را در کمک به پیشرفت بشر برتر از دین می‌داند. در سال ۱۸۶۳ کتاب زندگانی مسیح (Vie de Jésus) را منتشر کرد که موجب جنجال مجامع دینی شد. تحقیقات علمی و تاریخی او ارزش زیادی دارند. رنان در ۲ اکتبر ۱۸۹۲ درگذشت.
شهرت و اثرگذاری

رنان که در طول زندگی خود بسیار تأثیرگذار بود، پس از مرگ به عنوان تجسم روح ترقی در فرهنگ غرب مورد ستایش قرار گرفت. آناتول فرانس نوشت که رنان تجسم مدرنیته است. آثار رنان توسط بسیاری از شخصیت‌های برجسته ادبی آن زمان، از جمله جیمز جویس، مارسل پروست، متیو آرنولد، ادیت وارتون، و چارلز آگوستین سنت‌بوو خوانده و مورد قدردانی قرار گرفتند. یکی از بزرگترین ستایشگران او مانوئل گونزالس پرادا در پرو بود که زندگی عیسی را مبنایی برای ضدروحانی بودن  قرار داد. بنیتو موسولینی، دیکتاتور ایتالیا، در سند سال 1932 خود «دکترین فاشیسم»، «شهود پیش فاشیستی» درک شده در بخشی از «مراقبه‌های» رنان را  علیه دموکراسی و حقوق فردی تفسیر میکرد.