stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سید محمدصادق خرازی

| سید محمدصادق خرازی | سید محمدصادق خرازی |
| --- | --- |
خرازی در ۱۳۹۵: خرازی در ۱۳۹۵
سفیر ایران در فرانسه: سفیر ایران در فرانسه
دوره مسئولیت ۱۳۸۱ – ۱۳۸۵: دوره مسئولیت ۱۳۸۱ – ۱۳۸۵
رئیس‌جمهور: سید محمد خاتمی محمود احمدی‌نژاد
پس از: علیرضا معیری
پیش از: علی آهنی
معاون نمایندگی دائم ایران در سازمان ملل متحد: معاون نمایندگی دائم ایران در سازمان ملل متحد
دوره مسئولیت ۱۳۶۸ – ۱۳۷۴: دوره مسئولیت ۱۳۶۸ – ۱۳۷۴
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲ فروردین ۱۳۴۲ (۶۰ سال) تهران، ایران
ملیت:  ایران
حزب سیاسی: حزب ندای ایرانیان (۱۴۰۱–۱۳۹۳)
خویشاوندان: سید محسن خرازی (پدر)
محل تحصیل: دانشگاه نیویورک دانشگاه دورام
وبگاه: kharazi.ir
سید محمدصادق خرازی (متولد ۲ فروردین ۱۳۴۲) سفیر و معاون نمایندهٔ دائم ایران در سازمان ملل متحد (۱۹۸۹ تا ۱۹۹۵) و سفیر ایران در فرانسه (۲۰۰۲ تا ۲۰۰۶) در دوران ریاست جمهوری خاتمی بوده‌است. وی دبیرکل سابق حزب ندای ایرانیان، عضو هیئت امناء سازمان جهانی تبلیغات، عضو شورای سیاست گذاری مرکز گفتگوی تمدن‌ها
 و مدیرمسئول وبگاه تاریخ ایرانی و دیپلماسی ایرانی است. وی در حال حاضر مشاور ارشد سید محمد خاتمی می‌باشد.
اوایل زندگی

وی در خانواده‌ای روحانی در ۲ فروردین ۱۳۴۲ هجری خورشیدی در شهر تهران در خانهٔ پدربزرگش که از بازاریان و تجار تهران بود متولد شد.
نوجوانی‌اش در قم گذشت و در مدارس «اوحدی»، «حکیم نظامی» و «دین و دانش» تحصیل کرد، هم‌زمان با وقوع انقلاب ۱۳۵۷ به تهران بازگشت و در بازار تهران سه سالی در تجارت‌خانهٔ پدربزرگش مشغول کار شد و به تحصیلاتش ادامه داد.
فعالیت دیپلماتیک

صادق خرازی در دوران جنگ ایران و عراق معاون ستاد تبلیغات جنگ شورای عالی دفاع و عضو شورای عالی پدافند ملی بود.
با روی کار آمدن اکبر هاشمی رفسنجانی رئیس‌جمهور وقت ایران در سال ۱۳۶۸ به عنوان سفیر و معاون نماینده دائم ایران به سازمان ملل متحد در نیویورک رفت و پس از شش سال به ایران بازگشت. در زمان وزارت عمویش کمال خرازی به سمت معاون آموزش و پژوهش وزارت امور خارجه ایران منصوب شد و سپس به عنوان سفیر ایران در فرانسه به مدت سه سال و چهار ماه انجام وظیفه کرد. وی پس از روی کار آمدن سید محمد خاتمی به عنوان مشاور وی منصوب شد.
فعالیت فرهنگی

خرازی تا به امروز در امور فرهنگی عضو کمیسیون ملی یونسکو در ایران، عضو هیئت مدیره شهر کتاب، عضو هیئت امنای بنیاد ایران‌شناسی، عضو هیئت امنای انجمن مفاخر ملی ایران، عضو هیئت امنای پژوهشگاه میراث فرهنگی، عضو شورای سیاست گذاری بنیاد گفتگوی تمدن‌ها، رئیس و عضو هیئت امنا کتابخانه و موزه ملی ملک، عضو شورای عالی کتابخانه ملی ایران، عضو شورای بین‌المللی دانشگاه آزاد اسلامی و عضو شورای راهبردی امور بین‌الملل سینمای ایران بوده‌است.
فعالیت سیاسی

خرازی در مردادماه ۱۳۹۳ وی مجوز تأسیس یک حزب سیاسی با نام حزب ندای ایرانیان که رویکردی اصلاح‌طلبانه را مدعی است، از وزارت کشور جمهوری اسلامی ایران اخذ نمود.
وی در اول شهریور ۱۳۹۴ از ریاست این حزب استعفا داد. این استعفا که در پی انتقادات برخی از اصلاح طلبان به وی به خاطر مصاحبهٔ او با هفته نامه مثلث بود، با رأی اکثریت قاطع شورای مرکزی حزب رد شد و نتیجتاً وی در مقام خود باقی ماند. او در مصاحبه با هفته نامه مثلث گفته بود: «من کسانی را به یاد دارم که وقتی من سفیر بودم با آمریکایی‌ها مذاکره می‌کردند و برای دشمن پیام می‌فرستادند؛ من آنها را به عنوان اصلاح طلب نمی‌پذیرم. من فهرستی هم دارم که اگر لازم باشد یک روز آن را به مردم ارائه خواهم کرد.»
او در مهر سال ۱۳۹۶ با در نشست فصلی حزب ندای ایرانیان گفت: «حدود ۳۰ نفر از حزب ندا وارد شورای شهر شده‌اند و با استقلال رأیی که فراهانی در شورا دارد هیج وابستگی به قدرت خاصی ندارد. در انتخابات مجلس توانستیم ۱ تا ۴ نفر را به مجلس وارد کنیم و می‌توان گفت که حزب ندا مظهر اتحاد میان تمام اصلاح طلبان است.»
خرازی در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۹۲ از محمد باقر قالیباف و در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۹۶ از حسن روحانی حمایت کرد. خرازی در شهریور ۱۳۹۸ توسط حسن روحانی به عضویت در سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری منصوب شد.
در گذشته او به قاچاق عتیقه در پوشش کار دیپلماتیک
متهم شده که البته خودش آن را اتهام بی اساسی می‌داند.
صادق خرازی دبیرکل و موسس حزب اصلاح‌طلب ندای ایرانیان نیمه‌ی تیرماه 1401 طی بیانیه‌ای خطاب به اعضای این حزب، کناره‌گیری خود از کلیه فعالیت‌‌های حزبی را اعلام کرد.
دیدگاه‌ها

وی طی مصاحبه‌ای در فروردین ۱۴۰۰ اظهاراتی را بیان کرد از جمله: «مردم ۸ سال زیر سایه فریب محمود احمدی‌نژاد بودند» و «برجام اولین موفقیت سازمان انرژی اتمی پس از دوران جنگ سرد بود.»
زندگی شخصی

پدرش آیت‌الله سید محسن خرازی نمایندهٔ سابق مجلس خبرگان رهبری و خواهرش، عروس سید علی خامنه‌ای (همسر مسعود خامنه‌ای) است. عمویش سید کمال خرازی وزیر سابق امور خارجه است. برادر او محمدباقر خرازی است. او با خانواده عسگری از خانواده‌های سرشناس سیاسی تهران نیز نسبت سببی دارد. پسر خرازی داماد سید محمدرضا خاتمی است.
در سال ۱۳۹۳، وی، از وقف کردن منزل شخصی خود برای تبدیل شدن به کتابخانه، خبر داد. وی در منزل شخصی خود، ۳۰۰ هزار جلد کتاب جمع‌آوری کرده که بیش‌تر آن‌ها، از نسخ خطی و نفیس بوده و همراه با خانه، وقف شده‌اند.
خرازی از عوارض سلاح‌های شیمیایی به‌کار رفته در جنگ ایران و عراق رنج می‌برد و بارها مورد عمل جراحی قرار گرفته‌است.وی همچنین مؤسس و مدیر سایت تاریخ ایرانی و نایب رئیس نشر هرمس نیز می‌باشد.
افتخارات

دکترای افتخاری از دانشگاه روسیه
دکتری افتخاری از دانشگاه دولتی بیشکک قزاقستان
دکتری افتخاری از دانشگاه اوش
باشگاه فوتبال سومقاییت

Football club
باشگاه فوتبال سومقاییت (به ترکی آذربایجانی: Sumqayıt Futbol Klubu) از باشگاه‌های فوتبال آذربایجانی است که در سال ۲۰۱۰ در شهر سومقاییت از توابع شهرستان آب‌شوران تأسیس شده‌است.
هم‌اکنون در لیگ برتر فوتبال جمهوری آذربایجان بازی می‌کند ورزشگاه کاپیتال بانک آره‌نا محل انجام بازی‌های خانگی این تیم است.
عملکرد باشگاه فوتبال سومقاییت

| فصل | لیگ | عنوان | بازی | برد | مساوی | باخت | گل زده | گل خورده | امتیاز | جام حذفی |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۰–۱۱ | 2nd | ۷ | ۲۶ | ۱۳ | ۵ | ۸ | ۳۴ | ۲۶ | ۴۴ | حضور نداشت |
| ۲۰۱۱–۱۲ | 1st | ۱۲ | ۳۲ | ۶ | ۶ | ۲۰ | ۲۷ | ۵۲ | ۲۴ | دور اول |
| ۲۰۱۲–۱۳ | 1st | در حال انجام  | در حال انجام  | در حال انجام  | در حال انجام  | در حال انجام  | در حال انجام  | در حال انجام  | در حال انجام  | دور دوم |
هنزنی

نام‌رسمی هنزینی
استان گیلان
شهرستان تالش
بخش حویق
دهستان هرندان
نام‌محلی هنزینی
جمعیت ۸۰۰نفر
زبان آذری
ره‌آورد برنج کیوی
پیش‌شماره ۰۱۳
هنزینی روستایی از توابع بخش حویق شهرستان تالش که در فاصله ۳۵ کیلومتری شهر هشتپر میباشد اهالی این روستا مانند تمامی اهالی منطقه کشاورز هستند و بیشتر به کشت برنج مشغول هستند.
کیوی از دیگر محصولات زراعی این روستا است.
جمعیت

این روستا در دهستان حویق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۰۶ نفر (۱۹۱خانوار) بوده‌است.
ساعت آبی

با ساعات آبی اشتباه نشود.
فنجان یا ساعت آبی کاریز زیبد
کاریز زیبد گناباد
ساعت آبی یا ساعت آبکی بویژه نوع کاربردی در ایران با نام پنگان ابزاری ساده و در عین حال بسیار دقیق، کارآمد و همیشگی بوده و در زندگی کشاورزی جامعه ایران به ویژه در مناطق کویری که آب مایه حیات و عنصر اصلی زندگی اجتماعی بوده ضروری و نقش کارآمدی داشته‌است و برای نظارت بر آن مدیر یا مدیران دایمی تعیین می‌شده‌است. با مطالعه استفاده از ساعت آبی در کشورهای مختلف می‌توان گفت در هیچ جای جهان ساعت آبی به اندازه کشور ایران کارآمد، تأثیرگذار و ثمربخش نبوده‌است. این ساعت حتی در زمانی‌که ساعت‌های نوین تازه به بازار آمده بود با آن‌ها رقابت می‌کرد و کشاورزان حاضر به کنار گذاشتن آن و استفاده از ساعت‌های نوین نبودند. در ایران افرادی که فعالیت تقسیم آب بر اساس زمان‌بندی مبتنی بر ساعتِ آبی را انجام می‌دادند به میرآب معروف بوده‌اند. این افراد سهم آب هر کشاورز را با مقیاس ساعتِ آبی معرفی و ثبت می‌کردند. لازم است ذکر شود هم‌اکنون نیز با اندکی تغییر (استفاده از ساعت عقربه‌ای یا دیجیتالی) فعالیت این افراد در روستاهای کویری ایران انجام می‌گیرد.
تاریخ ساعت آبی در ایران

از حدود ۴ هزار سال قبل نشانه‌هایی از بکارگیری ابزار برای سنجش زمان مشاهده شده‌است. در مصر، ایران، عراق، هند و دیگر تمدن‌های قدیم ابزارهایی پیدا شده که باستان شناسان می‌گویند برای سنجش زمان بوده‌اند. اما به نظر بیشتر پژوهشگران این ابزارها برای سنجش زمان نبوده بلکه بیشتر جنبه مذهبی و دینی داشته‌است. در گذشته بشر برای دانستن وقت و زمان، با توجه به تجربه و دانش زمان، ابزارهایی را اختراع کرده و مورد استفاده قرار داده‌است که استفاده از آفتاب و آب مهم‌ترین آن‌ها بوده‌است. ساعت با فرم امروزی اش(۲۴ ساعتی) از قرن پانزدهم میلادی مورد استفاده بوده و در یک قرن گذشته رواج عمومی پیدا کرده‌است.
کالیستنس مورخ یونانی که در لشکرکشی اسکندر مقدونی به ایران همراه او بود و رویدادهای روز و مشاهداتش را همیشه یادداشت می‌کرد در یادداشتی که بعداً با محاسبات تقویمی معلوم شده که متعلق به سپتامبر ۳۲۸ پیش از میلاد است نوشته‌است: در اینجا (ایران)، در دهکده‌ها که آب را برحسب نوبت به کشاورزان برای آبیاری می‌دهند، یک فرد از میان آنان (کشاورزان) انتخاب می‌شود تا بر مدت زمان نوبت (و تقسیم زمانی سهام) نظارت داشته باشد.. این فرد در کنار مجرای اصلی آب و محل انشعاب آن میان کشاورزان، بر سکویی می‌نشیند و ظرفی فلزی را که سوراخ بسیار ریزی در آن تعبیه شده‌است در ظرفی بزرگتر و پر از آب قرار می‌دهد که پس از پر شدن ظرف کوچک (یک بار یا چند بار) که به آهستگی و طبق محاسبه قبلی ابعاد سوراخ آن صورت می‌گیرد، آب را قطع و آن را به جوی کشاورز دیگر باز می‌کند و این کار دائمی است و این وسیله (ساعت آبی) عدالت را برقرار کرده بود و مانع از نزاع کشاورزان بر سر آب می‌شد. با توجه به گزارش کالیستنس می‌توان گفت که ساعت آبی قبل از دوره اسکندر مقدونی در ایران گسترده بوده و اختراع آن باید در سده‌های قبل در ایران روی داده باشد.
ژان شاردن، سیاح معروف فرانسوی نیز در رابطه با پنگان توضیح مشابهی در مورد فنجان ایرانی دارد و می‌نویسد از این اختراع برای سنجیدن زمان نیز در مشرق زمین استفاده می‌کنند.
ساعت آبی انواعی داشته اما ساده‌ترین و دقیق‌ترین آن ساعت آبی ایرانی پنگان یا فنجان بوده‌است که بر اساس دو ظرف و دستکم یک محاسبه گر انسانی و تعدادی سنگ ریزه یا تشله قرار داشته‌است. پنگان (ساعت آبی) در دوره اسلامی، بنکام و فنجان هم نامیده شده‌است. در طبقه‌بندی علوم اسلامی، ساخت و کاربرد پنگان و دیگر انواع ساعت‌های آبی جزو علم ” البنکامات ” که از فروع علم هندسه به‌شمار می‌آمده بوده‌است. علم البنکامات را چنین تعریف کرده‌اند: علمی که با شناختن و به کار بردن ابزار آن، زمان اندازه‌گیری می‌شود و هدف از آن آگاهی از اوقات نماز و نیایش‌های شبانه و نظر و تأمل در امور مملکت و رعیت که با وقت و زمان ارتباط پیدا می‌کرده بوده‌است. کسانی که به پنگان و علم البنکامات می‌پرداخته‌اند، «فنجامییّن» لقب داشته‌اند.پرونده:
.
بر اساس بررسی‌های اولیه ساعتی آبی در ایران دست کم ثبت مکتوب و کاربرد ۲۴۰۰ ساله دارد.
چگونگی تعیین زمان

از ابتدای اختراع قنات، تعیین زمان و تقسیم عادلانه آب بین سهامداران توسط میرآب و با ابزار ساعت آبی یا فنجان (پنگان) انجام می‌شده‌است. ساعت آبی متشکل است از:
کاسه یا فنجان (دقیقه شمار)
دیگ پر از آب
سنگهای کوچک یا تشله
محاسبه گر انسانی یا میرآب
محل استقرار که به آن خانه فنجان می‌گفتند. و میرآب به‌طور دایمی در آن استقرار داشت.
فنجان عبارت است از یک کاسه کوچک با روزنه‌ای در وسط آن و چند درجه یا علامت عددی در بدنه داخلی آن که درون یک دیگ بزرگ پر از آب قرار می‌گیرد (مانند تصویر فنجان قنات زیبد گناباد). این وسیله در ابتدا برای تعیین زمان دقیق استفاده از آب قنات و تقسیم عادلانه زمان سهام هر یک از سهامداران اختراع شده‌است ولی بعدها کاربردهای دیگری نیز یافت و برای تعیین بزرگترین روز سال - بزرگترین شب- طولانی‌ترین روز- برابری شب و روز و تعیین اوقات شرعی در دوره اسلامی بکار برده شد. این ساعت دست کم دو هزار سال قدمت دارد. از ابتدای ساخت قنات گناباد مورد استفاده بوده‌است مدیریت این ساعت آبی توسط دستکم یک‌نفر نوبت روز و یک‌نفر نوبت شب انجام می‌شده و زمان (دقیقه‌ها) بر اساس تعداد پرآب شدن فنجان و با تعدادی تشله یا سنگ جمع آن محاسبه می‌شده‌است. ساعت آبی یکی از فن‌های مهم علمی است که کاربرد میدانی دقیقی داشته و از چند هزار سال پیش تا ۵۰ سال قبل در بسیاری از مناطق ایران مورد استفاده مستمر بوده‌است. در مقایسه با استاریاب (اسطرلاب) که از نظر علمی بیشتر جنبه طالع بینی و خرافی داشته تا کاربرد علمی و عملی، فنجان یا ساعت آبی ابزار و تکنیک بسیار ساده و در عین حال بسیار مهم و حیاتی در زندگی و کارکرد عملی مردم داشته‌است و هرگز جنبه خرافاتی پیدا نکرده‌است.
اصطلاحات: نوبت ما کی خواهد بود؟ جواب مثلاً ۱۰ فنجان دیگر یا ۵ فنجان بعد از غروب یا ۱۵ فنجان بعد از روز ورآمد (طلوع خورشید). در آن زمان دقیقه و ثانیه و ساعت بکار نمی‌بردند به جای همه این‌ها (ثانیه- دقیقه- ساعت) فقط واحدفنجان بکار می‌بردند واحد کوچکتر دانگ و طاق و نیم دانگ و … نام داشت؛ مثلاً امروز از «روز ورآمد» (طلوع) تا «روز در کوه» (غروب) ۷۰ فنجان بود. (یعنی ۵۲۵ دقیقه)
مزیت‌ها و کاربردهای ساعت آبی

مزیت ساعت آبی بر ساعت‌های آفتابی و شنی این بوده‌است که خطای محاسباتی نداشته و دقیق بوده‌است و در طول شب و روز مورد استفاده بوده‌است؛ مثلاًمیرآب دقیقاً می‌دانسته‌است که از زمان غروب تا زمان طلوع خورشید چند فنجان بوده‌است و بر اساس محاسبات فنجان دقیقاً، روزی را که تعداد فنجان‌ها با تعداد فنجان‌های شب برابری می‌کرد(۹۶ فنجان) را روز اول سال نو نوروز می‌نامیدند. طولانی‌ترین روز چله تابستان (اول تیرماه) و طولانی‌ترین شب چله زمستان یلدا (حدود ۱۱۵ فنجان) را تعیین می‌کرده‌اند. محمد میرآب که حدود ۶۰ سال فنجان دار زیبد بوده‌است تمام این محاسبات را به‌طور دقیق انجام می‌داده‌است.
پرونده:ساعت آبی قنات زیبدگناباد تا سال ۱۳۵۴ فعال بوده‌است؛ و سپس ساعت‌های نوین برای تقسیم سهام و حق آبه هر سهامدار و باغدار بکار گرفته شده‌است. با ساعت‌های جدید معلوم شدکه هر فنجان قدیم معادل ۷ دقیقه و نیم به ساعت‌های فعلی بوده‌است. اما هنوز هم واحد شمارش در سهام قنات فنجان است؛ مثلاً می‌گویند فلانی ۱۰ فنجان از آب قنات سهم دارد.
روش کار

تا سده‌های میانه (قرون وسطی) پیشرفته‌ترین وسیله برای اندازه‌گیری زمان ساعت آبی بود. ساعت آبی در ساده‌ترین شکلش از یک کاسه (فنجان) کوچکی تشکیل می‌شد که وسط زیر آن روزنه‌ای ایجاد شده بود. این فنجان بر روی سطح آب یک ظرف بزرگتر (دیگ) قرار می‌گرفت، آب از راه منفذ به آرامی به داخل کاسه وارد می‌شد و پس از چندی (فنجان‌ها استاندارد یکسانی نداشتند) فنجان زیبد ۷/۵ دقیقه بوده) آن را پر می‌کرد و در نتیجه در آب فرومی‌رفت. طول مدت پر شدن ظرف به روزنه و سنگینی کاسه بالا بستگی داشت. چنین ظرفی را تاس ساعت، پنگان یا فنجان می‌نامیدند و واحد زمان را نیز که همان مدت پر شدن ظرف بود پنگان یا فنجان می‌خواندند. تا ۴۰ سال قبل هنوز در برخی روستاه‌های ایران همچنان برای توزیع آب چشمه و قنات از پنگان استفاده می‌شد.
طریقه کار فنجان یا ساعت بدین گونه بود که میر آب با چشم دوختن به فنجان با هر بار پر شدن و غرق شدن آن و خوردن کاسه به کف دیگ یک فنجان یا هفت دنگ و نیم یا(۷ دقیقه و نیم امروزی) محاسبه نموده و یک سنگ کوچک برای هر بار غرق شدن کاسه در یک کیسه یا یک ظرف سفالی می‌گذاشت وقتی که باغ فرد مورد نظر آبیاری می‌شد و اعلام انتقال آب به باغ فرد دیگر می‌شد برای محاسبه جمع کل (تعداد فنجان)هایی و زمانی که آب برای مزرعه یا باغ رها می‌شده تعداد تشله‌ها یا سنگ‌ها یا چوب خط شمرده می‌شد و معلوم می‌شد که مثلاً فرد ۱۰ فنجان یا به عبارت امروز ۷۵ دقیقه آب برده‌است؛ لذا تعداد فنجان‌ها و زمانی که سهامدار قنات آب برای باغ خود یا زمین می‌برده را دقیقاً حساب می‌شد مثلاً اگر ۱۰ سنگ درون کیسه باشد یعنی ۱۰ فنجان یا معادل امروزی(۷۵ دقیقه) آب قنات را فرد استفاده کرده‌است. اگر فردی ۱۰ فنجان سهم از قنات داشته باید (معادل امروزی هفتاد و پنج دقیقه) یعنی مدت زمانی که ۱۰ فنجان آب پر شود آب قنات را به زمین یا باغ خود رها می‌کرده‌است و با اعلام جار زدن یا شیپور زدن یا یک صدای قرار دادی فرد بعدی آب را به باغ یا زمین خود منتقل می‌کرده و به همین ترتیب… معمولاً محل استقرار دائمی فنجان و مدیر آن (میرآب) خانه فنجان بوده‌است.
اما در فصل تابستان گاهی ممکن است فنجان را به محل اصلی تقسیم آب ببرند.
ه.
تقسیم‌بندی‌های زمان پنگان در مناطق مختلف

زمان پنگان در سراسر ایران استاندارد یکسانی نداشته‌است و در هر منطقه سنجش زمان یعنی مدت پر شدن کاسه و فرو افتادن آن در دیگ بین ۶ دقیقه فعلی تا ۱۰ دقیقه متفاوت بوده‌است. در نائین، هر چهار فنجان، واحد بزرگتری به نام «قُله» تشکیل می‌داده و شبانه روز به ۲۴۰ فنجان تقسیم می‌شده‌است در جنوب خراسان، هر شش فنجان واحد بزرگتری به نام «گَرده» تشکیل می‌داده و هر شبانه روز ۳۲۴ فنجان بوده‌است. این مقدار در فردوس ۴۵۰ فنجان و در گناباد ۱۷۱ فنجان بوده‌است. اما مهم‌ترین واحد بزرگتر از فنجان، «طاق» نام داشته و تعداد طاقها درنواحی مختلف ایران، بسته به زمان پر شدن پنگان، متفاوت بوده‌است. برای نمونه دراردستان و نیریز هر ۷۲ پنگان یک طاق و در قم هر ۱۳۵ فنجان یک طاق را تشکیل می‌داده‌است.
ساعت آبی سایر کشورها

یک نمونه ساعت آبیِ یونانی با کاربرد نامشخص احتمالاً کاربرد مذهبی یا طالع‌بینی. ظرف پایینی کپی‌شده از نسخهٔ قدیمیِ بالایی. شیوهٔ کار آن نامشخص است. احتمال داده می‌شود که کاربرد زمانی داشته‌است.
با وجود اینکه ابزارهایی از دورهٔ قبل از میلاد مسیح در مصر، یونان، چین و هند شبیه به ساعت آبی پیدا شده، اما کاربرد آن‌ها دقیقاً مشخص نشده‌است. به‌نظر می‌رسد که این ابزارها کاربرد مذهبی داشته و برای تعیین زمان به‌کار نمی‌رفته‌است. در ایران، ساعت آبی کاربرد عملی داشته‌است.

در مصر چیزی که ساعت آبی نامیده می‌شود تاریخ آن به ۱۴۱۷–۱۳۷۹ پ. م برمی‌گردد.
، pp. 59–61</ref> نشانه‌ای که می‌تواند ساعت آبی باشد ۱۶ قبل از میلاد مصر در دربار آمن Amenemhet، شناسایی شده‌است.
در عراق نیز ساعت آبی برای محاسبات و شمارش به‌کار رفته، اما استفادهٔ این ابزار نیز در هاله‌ای از ابهام قرار دارد.
.
| Clay tablet | Clay tablet |
| --- | --- |
Water clock calculations by Nabû-apla-iddina.: Water clock calculations by Nabû-apla-iddina.
اندازه: H:۸٫۲ سانتیمتر (۳٫۲ اینچ) W:۱۱٫۸ سانتیمتر (۴٫۶ اینچ) D:۲٫۵ سانتیمتر (۰٫۹۸ اینچ)
نوشته: خط میخی، زبان اکدی
خلق‌شده: ۶۰۰ پیش از میلاد - ۵۰۰ پیش از میلاد
مکان کنونی: اتاق ۵۵, موزه بریتانیا
شناسه: 29371
ساعت آبی سایر کشورها > هند

در هند، باستان‌شناسان احتمال می‌دهند که ظرفی را که در موهنجودارو کشف شده، یک ساعت آبی باشد. در هند ساعت آبی برای مراسم‌های دینی به‌کار می‌رفته‌است.
ساعت شمعی

در ایران به پی‌سوز معروف است. در این نوع ساعت، بدنه شمع مدرج می‌شد و با سوختن شمع و کوتاه شدن آن زمان را محاسبه می‌کردند.
ساعت‌های نوین

با پیشرفت علم و دانش بشری، به تدریج ساعت‌های دقیق تر مکانیکی، وزنه‌ای، فنردار، برقی، باتری دار و کامپیوتری جای ساعت‌های آبی، آفتابی و ماسه‌ای را گرفتند. مخصوصاً از زمان استفاده انسان از فنر جهت راه انداختن چرخ‌های دندانه دار، که به ساعت شمار و دقیقه و حتی ثانیه شمار متصل هستند، سنجش دقیق زمان برای همه به‌طور ساده امکان‌پذیر شد. در اوایل قرن شانزدهم اولین ساعت مچی آهنی، که نسبتاً زمخت بوده، توسط یک نفر آلمانی ساخته شد. بعدها اواخر قرن هجدهم با استفاده از فنر و چرخ دندانه‌های بسیار کوچک، امکان ساختن ساعت‌های مچی ظریف به وجود آمد، به‌طوری‌که اولین ساعت‌های مچی شبیه ساعت‌های امروزی، در کشور سوئیس «از سال‌های ۱۷۹۰ به بعد» ساخته شد.
بین سال‌های ۱۸۶۵ تا ۱۸۶۸ بزرگ‌ترین، حجیم‌ترین و جسیم‌ترین ساعت دیواری جهان، در کلیسای سن پیر در فرانسه نصب شد. ارتفاع این ساعت ۱/۱۲ متر، عرض آن ۰۹/۶ متر و ضخامتش ۷/۲ متر بوده که از ۹۰۰۰۰ قطعه تشکیل یافته. در مقابل بزرگترین ساعت، ظریف‌ترین ساعت دنیا فقط ۹۸/۰ میلی‌متر قطر دارد. تکنولوژی امروزی، انسان را قادر ساخته ساعت‌های بسیار ظریف و دقیق مکانیکی و تمام الکترونیکی، کامپیوتری و حتی اتمی بسازد.
منابع برای مطالعه

مبحث ساعت آبی یا فنجان در ایران بر اساس کار میدانی و مقاله دکتر محمد عجم در سمینار ملی قنات (گناباد ۱۳۸۳)تهیه شده‌است.
تصویر خانه فنجان
ایسنا:آن مردها رفتند، بحران آب آمد.
ساعت آبی پنگان در ایران بیش از ۲۴۰۰ سال کاربرد دارد.
«کاریز، ابتکار ایرانیان برای دست‌یابی به آب»
روزنامه مردم سالاری قنات و ساعت آبی (ویژه نامه 44) 29/11/1394 [پیوند مرده]
هفته‌نامه پیک خورشید شماره ۳۳ اسفند ۱۳۹۴
خراسان روزنامه صبح ایران، ۲۹ بهمن ۱۳۹۴ شماره ۱۹۱۹۶
روزنامه فرهیختگان اول خرداد ۱۳۹۵ شماره ۱۹۴۹ برابر با ۲۱می ۲۰۱۶
ساعت آبی چیست؟ روزنامه آفرینش تاریخ ۶ و ۸ تیر ۱۳۹۵ -شماره ۵۳۰۸ و 9
ساعت آبکی و کاریز، ابتکار ایرانیان، ماهنامه رشد دانش آموز پایه چهارم تا ششم، آذر ۱۳۹۷ شماره ۳، شمارگان ۱۵۸۰۰۰۰ وزارت آموزش و پرورش ایران.
مدیریت تقسیم آب در ایران قدیم با تکیه بر ابزار پنگان، مجله تاریخ علم، دورهٔ ۱۴، شمارهٔ ۲، پاییز و زمستان ۱۳۹۵، ص۱۵۳–۱۵۹ پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
دانشگاه تربیت مدرس
بازسازی مدیریت ساعت آبی زیبدتوسط میرآب اصلی
ساعت آبی کاریز زیبد گناباد در جشن ملی قنات
A display of two outflow water clocks from the Ancient Agora Museum in Athens
سید یوسف حلیم

| سید یوسف حلیم | سید یوسف حلیم |
| --- | --- |
رئیس دادگاه عالی افغانستان: رئیس دادگاه عالی افغانستان
دوره مسئولیت ۱۳۹۴ – ۱۴۰۰: دوره مسئولیت ۱۳۹۴ – ۱۴۰۰
رئیس‌جمهور: محمد اشرف غنی
پس از: عبدالرشید راشد
پیش از: عبدالحکیم حقانی
وزیر عدلیه افغانستان: وزیر عدلیه افغانستان
دوره مسئولیت ۱۳۹۳ – ۱۳۹۴: دوره مسئولیت ۱۳۹۳ – ۱۳۹۴
رئیس‌جمهور: حامد کرزی
پس از: حبیب الله غالب
پیش از: عبدالبصیر انور
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۳۸ ‌ولایت ننگرهار
درگذشته: کابل
ملیت: افغانستان
سید یوسف حلیم (زاده ۱۳۳۸ خورشیدی - ولایت ننگرهار) سیاستمدار، سرپرست اسبق وزارت عدلیه افغانستان و رئیس سابق دیوان عالی افغانستان است. حلیم در دولت دوم حامد کرزی پس از فوت حبیب الله غالب به عنوان سرپرست وزارت عدلیه افغانستان تعیین و در دولت وحدت ملی از طرف رئیس‌جمهور محمد اشرف غنی به عنوان رئیس دادگاه عالی افغانستان معرفی شد.
زندگی نامه

سید یوسف حلیم زاده ۱۳۳۸ از ولایت ننگرهار است. وی در سال ۱۳۴۳ تحصیلات مدرسه خود را آغاز کرد و در سال ۱۳۵۵ از مدرسه فارغ التحصیل شد. وی در سال ۱۳۵۶ دانشگاه کابل راه یافت و توانست لیسانس حقوق و علوم سیاسی را از این دانشگاه کسب کند. وی پس از آن تحصیلات خود را در دوره ماستری/کارشناسی ارشد در رشته حقوق عمومی در دانشگاه آزاد اسلامی واحد افغانستان به پایان رسانید. وی رتبه علمی در بخش قانونگذاری را کسب کرد.
زندگی نامه > فعالیت‌ها

۱۳۶۴ - ۱۳۶۷: عضو مسلکی دیپارتمنت قوانین جزایی انستتیوت امور قانونگذاری و تحقیقات علمی حقوقی.
۱۳۶۴ - ۱۳۶۹: عضو مسلکی دیپارتمنت مطالعه و تشریح قوانین انستتیوت امور قانونگذاری.
۱۳۶۹ - ۱۳۷۱: معاون دیپارتمنت مطالعه و تشریح قوانین انستتیوت امور قانونگذاری و تحقیقات علمی حقوقی.
۱۳۷۱ - ۱۳۷۵: رئیس دیپارتمنت مطالعه و تشریح قوانین انستتیوت امور قانونگذاری و تحقیقات علمی حقوقی.
۱۳۷۶ - ۱۳۷۸: معاون ریاست عمومی انستتیوت امور قانونگذاری و تحقیقات علمی حقوقی.
۱۳۷۷ - ۱۳۷۹: عضو مسلکی دیپارتمنت قوانین حقوق بین‌الملل انستتیوت امور قانونگذاری و تحقیقات علمی حقوقی.
۱۳۷۹ - ۱۳۸۱: معاون انستتیوت امور قانونگذاری و تحقیقات علمی حقوقی.
۱۳۸۱ - ۱۳۸۸: رئیس عمومی انستتیوت امور قانونگذاری و تحقیقات علمی حقوقی.
۱۳۸۹ - ۱۳۹۰: معین اداری وزارت عدلیه.
۱۳۹۰ - ۱۳۹۳: معین مسلکی وزارت عدلیه.
۱۳۹۳ - ۱۳۹۴: معین مسلکی و سرپرست وزارت عدلیه.
۵ اسد ۱۳۹۴ - تاکنون : رئیس دادگاه عالی افغانستان/ستره محکمه.
طوطی‌کاکلی

| طوطی‌کاکلی | طوطی‌کاکلی |
| --- | --- |
طوطی‌ کاکل گوگردی در استرالیا: طوطی‌ کاکل گوگردی در استرالیا
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: طوطی‌سانان
بالاخانواده:: طوطی‌های کاکلی
تیره:: طوطی‌کاکلیان جی.آر. گری ۱۸۴۰
سرده نماد: سرده نماد
طوطی‌کاکلی‌های سفید، ویه‌یو ۱۸۱۷ : طوطی‌کاکلی‌های سفید، ویه‌یو ۱۸۱۷ 
سرده‌ها: سرده‌ها
 طوطی‌کاکلی نخل Probosciger  طوطی‌کاکلی گنگ‌گنگ Callocephalon  عروس‌های هلندی Nymphicus  طوطی‌کاکلی‌های سیاه Calyptorhynchus  طوطی‌کاکلی سینه‌صورتی Eolophus  طوطی‌کاکلی صورتی Lophochroa  طوطی‌کاکلی‌های سفید Cacatua:  طوطی‌کاکلی نخل Probosciger  طوطی‌کاکلی گنگ‌گنگ Callocephalon  عروس‌های هلندی Nymphicus  طوطی‌کاکلی‌های سیاه Calyptorhynchus  طوطی‌کاکلی سینه‌صورتی Eolophus  طوطی‌کاکلی صورتی Lophochroa  طوطی‌کاکلی‌های سفید Cacatua
محدوده پراکندگی - قرمز محدوده کشف سنگواره – آبی: محدوده پراکندگی - قرمز محدوده کشف سنگواره – آبی
مترادف: مترادف
 Plyctolophinae ویگورس ۱۸۲۵:  Plyctolophinae ویگورس ۱۸۲۵
طوطی‌کاکُلیان یا کاکاتوان (Cacatuidae) نام یکی از سه بالاخانواده از راستهٔ طوطی‌سانان‌ است که دارای ۲۱ گونه می‌باشد.
طوطی‌کاکلی‌ها در استرالزی سکونت دارند و زیستگاه آن‌ها از فیلیپین و جزایر شرق اندونزی در والاسیا تا گینه نو، جزایر سلیمان و استرالیا ادامه دارد. این دسته از طوطی‌ها برخلاف دیگر طوطی‌ها معمولاً دارای رنگ‌های ساده سفید، سیاه و خاکستری بوده و دارای یک تاج هستند.
رفتار

طوطی‌های کاکلی پرندگانی روزگرد هستند و برای یافتن غذای خود نیاز به نور روز دارند. آنها سحر‌خیز نیستند و منتظر می مانند تا  خورشید کاملا در آسمان نمایان شود تا بیدار شوند. و به هنگام تاریک شدن هوا به محل زندگی و استراحت خود برمی‌گردند تا استراحت کنند. محبوبیت زیادی به عنوان حیوان خانگی دارند اما تأمین نیازهای آن‌ها عموماً دشوار است. محبوب‌ترین گونه از طوطی کاکلی‌ها جهت نگهداری به عنوان حیوان خانگی عروس هلندی است.
در طوطی‌کاکلی‌ها، تاج کاملاً ایستاده نشانهٔ تعجب، هیجان یا حالت تدافعی طوطی است. تاج خوابیده به سمت عقب نشانه‌ای از ترس یا عصبانیت پرنده بوده و تاج کمی خمیده، حالت معمول و آرام پرنده است. ساییدن نوک به یکدیگر نشانهٔ رضایت کاکاتو است و از سویی جیغ‌هایی با تن صدای بالا نشانه‌ای از ترس و خشم طوطی‌کاکلی می‌باشد.
طوطی‌کاکلی‌ها به میزان زیادی از توجه و ارتباط با صاحب خود نیازمندند. ارتباط فیزیکی بین حیوان و صاحبش باید حداقل دو ساعت در روز باشد.
تیره‌ها و گونه‌ها

تاکنون ۴۴ گونه و زیرگونه از طوطی‌کاکلی‌ها شناسایی شده‌اند که خود به تیره‌های مختلفی تقسیم شده‌اند. طوطی‌کاکلی نخل با حدود ۱۱۰۰ گرم وزن و ۶۰ سانتی‌متر طول بزرگ‌ترین طوطی کاکلی است.
دو کاکادو فیلیپینی در قفس.
طوطی‌کاکلی سیاه نوک‌کوتاه در باغ‌وحش تارونگا سیدنی
یک طوطی‌کاکلی صورتی در حال پرواز در استرالیا
طوطی‌کاکلی نخل
آپلند (رشته‌کوه)

نمایی از آپلند از Niedersfelder Hochheide. Hegekopf در مرکز قرار دارد.
آپلند (به آلمانی پایین به معنای Oberland " کوهسار") یک منطقه کوهستانی کم‌ارتفاع است که بخش شمال شرقی هخ‌زاورلند را تشکیل می‌دهد و به ایالت هسن آلمان وابستگی دارد، برخلاف بقیه مناطق High Sauerland که در وستفالیا قرار دارد. آپلند در ناحیه والدک-فرانکنبرگ، در شمال هسن قرار دارد و در قلمرو شهرداری ویلینگن قرار دارد.
سیدکلاته

| سیدکلاته | سیدکلاته |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: گلستان
شهرستان: رامیان
بخش: بخش مرکزی
دهستان: قلعه‌میران
جمعیت: ۲۰۳ نفر (سرشماری ۹۵)
سیدکلاته، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامیان در استان گلستان ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان قلعه‌میران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۳۲ نفر (۴۷خانوار) بوده‌است.