stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ولر، رجستهن

village در 23x15px|border |alt=|link= هند
| Velar | Velar |
| --- | --- |
village: village
VelarLocation in Rajasthan, India: VelarLocation in Rajasthan, India
مختصات: ۲۴°۵۷′۲۲″شمالی ۷۳°۰۶′۰۲″شرقی﻿ / ﻿۲۴٫۹۵۶۱°شمالی ۷۳٫۱۰۰۵۳۹°شرقی﻿ / 24.9561; 73.100539: مختصات: ۲۴°۵۷′۲۲″شمالی ۷۳°۰۶′۰۲″شرقی﻿ / ﻿۲۴٫۹۵۶۱°شمالی ۷۳٫۱۰۰۵۳۹°شرقی﻿ / 24.9561; 73.100539
ایالت: راجستان
District: Pali
Taluka s: Bali, India
حکومت: حکومت
 • نهاد: Gram Panchayat
ارتفاع: ۳۶۲ متر (۱۱۸۸ فوت)
زبان‌ها: زبان‌ها
 • رسمی: زبان هندی, زبان مارواری
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۳۰ (IST)
PIN: 306504
کد تلفن: 02933
پلاک خودرو: RJ-22
لوک‌سابا constituency: Pali (Lok Sabha Constituency)
Vidhan Sabha  constituency: Bali, India
نماینده شهر: Gram Panchayat
Avg. annual temperature: ۳۰ درجه سلسیوس (۸۶ درجه فارنهایت)
Avg. summer temperature: ۴۴ درجه سلسیوس (۱۱۱ درجه فارنهایت)
Avg. winter temperature: ۰۵ درجه سلسیوس (۴۱ درجه فارنهایت)
ولر، رجستهن (به انگلیسی: Velar, Rajasthan) یک روستا در هند است که در Pali district واقع شده‌است.
خصوصیات

ولر ۳۶۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ویتی‌خوان

مکان در 25px تاجیکستان
| ویتیخون | ویتیخون |
| --- | --- |
استان‌های تاجیکستان: ولایت سغد
ارتفاع: ۲۷۳۲ متر (۸۹۶۳ فوت)
جمعیت (۲۰۰۸): جمعیت (۲۰۰۸)
 • کل: ۰
ویتیخون (به لاتین: Witikhon) یک منطقهٔ مسکونی در تاجیکستان است که در ولایت سغد واقع شده‌است.
خصوصیات

ویتیخون ۰ نفر جمعیت دارد و ۲٬۷۳۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گلوریا لورینگ

| گلوریا لورینگ | گلوریا لورینگ |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۰ دسامبر ۱۹۴۶ ‏(۷۸ سال)
ملیت: ایالات متحده آمریکا
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۱–اکنون
گلوریا لورینگ (انگلیسی: Gloria Loring؛ زادهٔ ۱۰ دسامبر ۱۹۴۶) یک هنرپیشه، و خواننده اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۶۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
ویتلند، مونتانا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Wheatland, Montana | Wheatland, Montana |
| --- | --- |
مکان مختص سرشماری: مکان مختص سرشماری
ایالت: مونتانا
شهرستان: شهرستان برودواتر، مونتانا
مساحت: مساحت
 • کل: ۷۶٫۲ مایل مربع (۱۹۷٫۳ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۷۵٫۶ مایل مربع (۱۹۵٫۹ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۶ مایل مربع (۱٫۵ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۴۱۷۵ فوت (۱۲۷۳ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۵۶۸
 • تراکم: ۸/مایل مربع (۲٫۹/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۷ (MST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۶ (MDT)
کد منطقه: 406
FIPS code: 30-79695
شماره GNIS: 2583865
ویتلند (به انگلیسی: Wheatland) شهری در ایالت مونتانا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵۶۸ نفر بوده‌است.
میر شمس‌الدین ادیب‌سلطانی

| میرشمس‌الدّین ادیب‌سلطانی | میرشمس‌الدّین ادیب‌سلطانی |
| --- | --- |
ادیب‌سلطانی در ۱۳۸۹: ادیب‌سلطانی در ۱۳۸۹
زادهٔ: ۲۱ اردیبهشت ۱۳۱۰ بروجرد، لرستان، ایران
درگذشت: ۲۰ مهر ۱۴۰۲ (۹۲ سال) تهران، ایران
تحصیلات: دکترای پزشکی
محل تحصیل: دانشگاه تهران
پیشه‌ها: فیلسوف مترجم ویراستار زبانشناس نقاش ریاضیدان محقق روان‌پزشک
آثار برجسته: راهنمای آماده ساختن کتاب
والدین: سیدزین العابدین ادیب‌سلطانی (پدر) بتول آغا(صبور)ادیب سلطانی (موسوی) (مادر)
خانواده: خواهر و برادر: شریف(میرشریف)ادیب‌سلطانی   ممتاز ادیب‌سلطانی شهاب(میرمهدی)ادیب‌سلطانی
میرشمس‌الدّین ادیب‌سلطانی (۲۱ اردیبهشت ۱۳۱۰ – ۲۰ مهر ۱۴۰۲) پزشک، مترجم، نویسنده و فلسفه‌پژوه ایرانی بود. او مترجم منطق ارسطو، سنجش خرد ناب کانت، رسالهٔ منطقی-فلسفی ویتگنشتاین و همچنین برخی از آثار دیگر به زبان فارسی بود.
زندگی

میرشمس‌الدّین ادیب‌سلطانی، چهارمین فرزند زین‌العابدین ادیب‌سلطانی و بتول آغا، در خانواده‌ای شناخته‌شده و اهل ادب و شعر، در سال ۱۳۱۰ و در محلّهٔ قلمستان تهران زاده شد. در دانشنامهٔ دانش‌گستر آمده است که او در بروجرد چشم به جهان گشود. پدر و مادرش از سر علاقه به خواجه شمس‌الدین حافظ شیرازی، نام «میرشمس‌الدین» را بر او نهادند. به‌واسطهٔ شغل پدر، کودکی او تا پیش از ورود به مدرسه در بروجرد، سنندج و زنجان گذشت. زبان فرانسوی را در کودکی، با کتاب دست‌دوّمی به نام فرانسه بدون معلّم آموخت و زبان انگلیسی را از رادیو بی‌بی‌سی فرا گرفت. او در سال ۱۳۲۲ به دبیرستان رفت و در همین ایّام نیز به سازمان جوانان حزب تودهٔ ایران پیوست. به‌گفتهٔ برادرش، او در این زمان کتاب‌های لنین و استالین را می‌خواند که از شوروی به ایران می‌آمد و این کشور را می‌ستود. به‌علاوه کتاب‌های مارکس و انگلس را نیز می‌خواند.
او، پس از اتمام شش سال متوسّطه، در سال ۱۳۲۸ وارد دانشکدهٔ طبِّ دانشگاه تهران شد و دکترای پزشکی خود را از دانشکدهٔ پزشکی دانشگاه تهران دریافت کرد. در روز هشت آبان ۱۳۳۰ بعضی از دانشجویان در جلسهٔ هفتگی شورای دانشگاه، ازجمله میرشمس‌الدین ادیب‌سلطانی، با مسدود کردن راه‌های ارتباطی به این جلسه اعلام کردند که، تا زمانی که اعضا خواسته‌های دانشجویان را به رسمیت نشناسد، اجازهٔ هیچ خروجی به آن‌ها نمی‌دهند. پس از این واقعه بعضی از دانشجویان توده‌ای گروگان‌گیر از دانشگاه اخراج شدند، امّا اخراج شامل حال میرشمس‌الدین نشد. در سال ۱۳۳۰ به شکل ناگهانی به هند رفت. مدّتی بعد برای ادامهٔ تحصیل در زمینهٔ روان‌پزشکیِ بالینی و تحقیقات بیوشیمی به شهر وین رفت و، بعد از گذران چند دورهٔ تحصیلی در آن‌جا، دستیار پروفسور هافمن، یکی از سرشناس‌ترین روان‌پزشکان آن ایّام، شد. او در سال ۱۳۴۰ برای دیدار خانواده به ایران بازگشت، امّا پس از آن دیگر به دانشگاه وین نرفت؛ بنابراین تحصیلاتِ روان‌پزشکی‌اش را نیمه‌کاره رها کرد و به لندن ره‌سپار شد. پس از مدتی زندگی فرهنگی در لندن به تهران برگشت. اینبار او از حزب توده فاصله گرفته است. در تهران میرشمس‌الدین به تدریس زبان انگلیسی در بریتیش کانسل روی آورد. به‌خلاف روش مشخص تدریس در این مؤسسه، میرشمس‌الدین بر اساس روش خاص خود تدریس می‌کرد و حتی گاهی غلط‌هایی از کتاب‌های درسیِ انگلیسی وارداتی می‌گرفت که به مذاق مدیران مؤسسه خوش نمی‌آمد. در سال ۱۳۴۶ به‌پیشنهاد کریم امامی، سرویراستار کتاب‌های غیرِدرسی در مؤسسهٔ انتشارات فرانکلین تهران می‌شود. در این دوران کم‌کم پرسش از چگونگی جایگزینی اصطلاحات مناسب به زبان فارسی در ذهن او شکل می‌گیرد؛ پرسشی که تا پایان عمر همراهِ او بود. با کار بر روی واژگان، توجه او به خط و شیوهٔ نگارش فارسی جلب شد. دو اثر درآمدی بر چگونگی‌یِ شیوهٔ خطِّ فارسی و راهنمای آماده ساختن کتاب حاصل این دوران هستند. در سال ۱۳۵۶ از انتشارات فرانکلین بیرون می‌آید و به ترجمهٔ آثار ادبی و فلسفی می‌پردازد.
بااین‌همه، اطّلاعات اندکی از زندگی و احوال او موجود است. وی به زبان‌های انگلیسی، آلمانی، فرانسوی، یونانی باستان، عربی، ایتالیایی، روسی، عبری، ارمنی، لاتین، پارتی، اوستایی، پارسی میانه و پارسی باستان تسلّط داشت.
برادر بزرگش، میرمهدی، معمار، دیگر برادرش، شریف، از اقتصاددانان نامدار و یگانه خواهرش، ممتاز، پزشک داروساز بود. از مادر میرشمس‌الدین، بتول‌آغا، دو دیوان شعر چاپ شده است.
وی در ۲۰ مهر ۱۴۰۲ در تهران درگذشت. پیکر او در ۲۴ مهر در دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران تشییع و در قطعه نام‌آوران بهشت زهرا دفن شد.
آثار

ادیب‌سلطانی آثار ترجمه‌کرده‌اش را مستقیماً از زبان مبدأ به فارسی برگردانده است. روشِ او را در ترجمه و نوشتار، نمی‌توان کاملاً سره‌نویسی نامید، زیرا وام‌واژه‌های بسیاری در آثارش یافت می‌شود. یکی از رویکردهای او در ترجمه و معادل‌سازی برایِ واژگان، روش شکستنِ واژه‌های زبان‌های اروپایی از نظرِ تک‌واژشناسی و چسباندن برابرهای آن تک‌واژها در زبانِ فارسی نو و میانه و باستانی به یکدیگر است.[نیازمند منبع] بااین‌حال، آثار او در میان مردم و خوانندگان، به استفادهٔ گسترده از واژگان فارسی مشهور است. ادیب‌سلطانی باور دارد که برای برزیستن زبان پارسی در جهان دانش و فنّاوری، چاره‌ای جز بهره بردن از همهٔ توان زبان فارسی و هم‌خانواده‌هایش (مانند اوستایی) و نیاکانش (پارسی باستانی و پارسی میانه) نیست.[نیازمند منبع] این‌گونه روش ترجمه از جانب برخی تشویق و از جانب برخی دیگر نیز نقد شده است. منتقدان ترجمه‌های او از آثار فلسفی باور دارند که ادیب‌سلطانی در ترجمهٔ این آثار نثری دشوارفهم به کار برده و به «زبان‌سازی یا اختراع زبانی» دست یازیده است. این منتقدان ترجمه‌های او از آثاری را که نام برده‌اند، «وفادار به متن ولی غیرقابل‌فهم» خوانده‌اند. شایان جوادی این روش را زنده‌کردن شیوه اصلی واژه‌سازی فارسی نامیده.
آثار > تألیف‌ها

The Question of the Left and Its Future: Notes of an Outlooker. Hermes Publishers, Tehran, 2010. شابک ‎۹۷۸۹۶۴۳۶۳۶۴۰۱
Topics in Decision Problem. Amir Kabir Publishers, Tehran, 2013. شابک ‎۹۷۸−۹۶۴−۰۰−۱۴۹۵−۰
پژوهشی در پیرامون مسئلهٔ تصمیم در منطق: طرح چند خوارزمیک تحلیلی-معنایی. تهران: انتشارات امیرکبیر، ۱۳۷۳. شابک ‎۹۶۴−۰۰−۰۰۶۸-x
درآمدی بر چگونگی‌یِ شیوهٔ خطِّ فارسی. تهران: انتشارات امیرکبیر: ۱۳۵۴؛ ویراست دوّم: ۱۳۷۱؛ ویراست سوّم: ۱۳۷۸.
راهنمای آماده ساختن کتاب: برای مؤلّفان، مترجمان، ویراستاران، کتابداران، ناشران، چاپخانه‌ها و دوستداران کتاب. تهران: ۱۳۶۵؛ ویراست دوّم: ۱۳۷۴؛ ویراست سوّم: ۱۳۸۱.
رسالهٔ وین: بازنمود و سنجش مکتب فلسفی تحصل‌گروی منطقی یا آروین‌گروی منطقی حلقهٔ وین. تهران: وزارت فرهنگ و آموزش عالی، بنیاد فرهنگ و هنر ایران، مرکز ایرانی مطالعهٔ فرهنگ‌ها، ۱۳۵۹.
آثار > ترجمه‌ها

ارسطو، منطق ارسطو (ارگانون)، تهران: انتشارات نگاه، ۱۳۷۸؛ ویراست دوّم: ۱۳۹۰.
لودویگ ویتگنشتاین، ویراست دو زبانهٔ رسالهٔ منطقی-فلسفی، تهران: انتشارات امیرکبیر، ۱۳۸۹
برتراند راسل، جُستارهای فلسفی، تهران: انتشارات امیرکبیر: ۱۳۶۳؛ ویراست دوّم: ۱۳۸۷.
ویلیام شکسپیر، ویراستهٔ هرولد جنکینز، سوگ‌نمایش هملت شاهپور دانمارک، تهران: انتشارات نگاه، ۱۳۸۵.
ایمانوئل کانت، سنجش خرد ناب، تهران: انتشارات امیرکبیر، ۱۳۶۲؛ ویراست دوّم: ۱۳۸۳.
داوید هیلبرت و ویلهلم آکرمان، بنیادهای منطق نگریک، تهران: انتشارات امیرکبیر، ۱۳۸۰.
ویلیام شکسپیر، سوگنمایش شاه ریچارد سوم، تهران: انتشارات امیرکبیر، ۱۳۷۹.
ویلیام شکسپیر، بودن یا نبودن: تک‌گفتار هملت در سوگنامهٔ هملت شاهپور دانمارک سرودهٔ ویلیام شیکسپیر. تهران: نشر نی، ۱۳۷۵.
لودویگ ویتگنشتاین، رسالهٔ منطقی-فلسفی، تهران: انتشارات امیرکبیر، ۱۳۷۱.
تفریحات برهنه

افراد برهنه در دریا (۲۰۱۵)
تفریح برهنه به فعالیت‌هایی اطلاق می‌شود که برخی افراد هنگام برهنگی انجام می‌دهند. از نظر تاریخی، المپیک باستان رویدادهایی برهنه بودند. هنوز هم برخی جوامع در آفریقا، اقیانوسیه و آمریکای جنوبی وجود دارند که به انجام فعالیت‌های عمومی روزمره—شامل ورزش—بدون لباس ادامه می‌دهند، در حالی که در بیشتر نقاط جهان، فعالیت‌های برهنه در فضاهای خصوصی یا در مناطق عمومی با امکان انتخاب لباس صورت می‌گیرد. رویدادهای گاه به گاه، مانند دوچرخه‌سواری برهنه، ممکن است در فضاهای عمومی رخ دهند که در آنجا برهنگی معمولاً مجاز نیست.
در حالی که فعالیت‌های تفریحی برهنه ممکن است شامل ورزش‌هایی مانند تنیس یا والیبال شوند، فعالیت‌های ورزشی برهنه معمولاً تفریحی هستند تا رقابتی یا سازمان‌دهی‌شده.
تاریخچه و اصطلاحات

همچنین ببینید: تفریح و فراغت
تفریح به هر فعالیت انسانی اطلاق می‌شود که برای لذت (یا بازی) در زمان فراغت انجام می‌شود، برخلاف فعالیت‌هایی که برای بقا ضروری هستند. از نظر تاریخی، این بدان معناست که تفریح تنها پس از آن وجود داشت که جامعه انسانی به مرحله‌ای رسید که زمان فراغت ایجاد شد، شاید در اواخر دوران سنگ (پارینه‌سنگی زبرین)، همان‌طور که از نخستین ظهور غارنگارهها و سازهای موسیقی مشخص است.
مفاهیم مدرن تفریح با تمدن‌های باستانی آغاز می‌شود. ورزش به هر فعالیتی اطلاق می‌شود که به عنوان فعالیتی نیازمند مهارت فیزیکی شناخته می‌شود. هر ورزشی ممکن است برای شرکت‌کنندگان تفریحی باشد، در حالی که تماشای ورزش‌ها برای تماشاگران یک تفریح است.
تفریح برهنه‌گرایان

مقالهٔ اصلی: برهنه‌گرایی
برهنه‌گرایی یا برهنه‌گرایی، یک جنبش فرهنگی است که به انجام، ترویج و دفاع از برهنگی شخصی و اجتماعی می‌پردازد که بیشتر، اما نه تماماً، در املاک خصوصی اتفاق می‌افتد. این اصطلاح همچنین به سبکی از زندگی اشاره دارد که بر اساس برهنگی شخصی، خانوادگی یا اجتماعی استوار است. تحقیقات نشان می‌دهد که برخلاف نظر عمومی، برهنه‌گرایان اعضای معمولی جامعه هستند که در فعالیت‌های اجتماعی مانند والیبال، شنا و تنیس به همان روشی که در سایر استراحتگاه‌ها انجام می‌دهند، فقط بدون لباس شرکت می‌کنند.
تفریح برهنه‌گرایان > روز جهانی باغبانی برهنه

افراد در سراسر جهان در روز جهانی باغبانی برهنه (WNGD)، که هر ساله در ماه مه برگزار می‌شود، تشویق می‌شوند که باغ‌های خود را در حالت برهنه مراقبت کنند. این روز توسط Body Freedom Collaborative سازماندهی شد. از آنجا که ماه مه در نیوزیلند ماهی سرد است، فدراسیون برهنه‌گرایان نیوزیلند روز ملی باغبانی برهنه را در ماه اکتبر برگزار کرده است.
تفریح برهنه‌گرایان > دوچرخه‌سواری

یک سواری دوچرخه با امکان انتخاب لباس رویداد دوچرخه‌سواری است که در آن برهنگی مجاز یا مورد انتظار است. در سراسر جهان بسیاری از رویدادهای دوچرخه‌سواری با امکان انتخاب لباس برگزار می‌شود. برخی از این سواری‌ها سیاست، تفریح، هنر یا ترکیبی منحصر به فرد از این‌ها هستند. برخی از آن‌ها برای ترویج آزادی سینه‌لختی، جنبشی اجتماعی برای اعطای حق برهنه بودن بالاتنه به زنان و دختران در اماکن عمومی که مردان و پسران این حق را دارند، استفاده می‌شوند. بسیاری از سواری‌های سیاسی ریشه در کریتیکال مس دارند و اغلب به عنوان نوعی اعتراض، تئاتر خیابانی، جشن‌واره روی چرخ، دویدن برهنه، برهنگی و برهنه‌گرایی توصیف یا دسته‌بندی می‌شوند؛ بنابراین، آن‌ها طیف گسترده‌ای از شرکت‌کنندگان را جذب می‌کنند.
تفریح برهنه‌گرایان > نقاشی بدن

هنر بدنی (مانند نقاشی بدن) یک شکل رایج از بیان خلاقانه است که برای ترویج آزادی بدن استفاده می‌شود و اغلب بخشی از سایر رویدادهای با امکان انتخاب لباس است. از آنجا که بدن به‌طور فنی پوشیده است، اگر نقاشی بدن در مکان‌های خصوصی انجام شود، نقاشی کامل بدن قوانین مربوط به برهنگی عمومی را نقض نمی‌کند، و پلیس تصمیم‌گیری‌های خود را بر اساس قوانین دیگر انجام می‌دهد.
تفریح برهنه‌گرایان > بولینگ

بولینگ برهنه به برهنه‌گرایان فرصتی برای لذت بردن از تفریح‌های داخل سالن در هوای سرد یا در مکان‌هایی که فرصت‌های فضای باز محدود است، می‌دهد. این فعالیت‌ها معمولاً در سالن‌های بولینگ تجاری برگزار می‌شود که آماده‌اند امکانات خود را برای گروه‌های برهنه‌گرا به مدت معین اجاره دهند تا مشارکت را محدود به اعضای گروه کنند.
زنی که در یک گالری هنری نقاشی بدن دارد (۲۰۱۲)
روابط ایران و مصر

| 0 | 1 |
| --- | --- |
 ایران:  مصر
 :  
سفارتخانه: سفارتخانه
سفارت ایران: سفارت مصر
نماینده: نماینده
سفیر ایران: سفیر مصر
ایران و مصر دارای روابط تاریخی، فرهنگی و سیاسی بسیاری هستند.
رابطهٔ سیاسی این دو کشور تا پیش از انقلاب ایران در سال ۱۳۵۷ در بالاترین سطح قرار داشت. اما پس از انقلاب روابط این دو کشور پایین آمد. ایران در سال ۱۹۷۹ پس از استقبال انور سادات از محمدرضاشاه، پادشاه ایران که به دلیل انقلاب ۱۳۵۷ از ایران رفته بود و خمینی که از استقبال گرم انور سادات ناراحت شده بود روابط خود را با مصر قطع کرد. پس از انقلاب مصر (۲۰۱۱) دو کشور تلاش‌هایی را در جهت گسترش روابط آغاز کردند.
یکی از شروط مصر برای برقراری رابطه با ایران، بازگشت‌ و تغییر نام خیابان خالد اسلامبولی به وزرا است.
مصر در امپراتوری‌های ایرانی

همچنین ببینید: دودمان بیست و هفتم مصر، مصر ساسانی، و ایوبیان
روابط سیاسی > دوران قاجار

به مجرد استقلال مصر از بریتانیا در سال ۱۹۲۲ ایران از نخستین کشورهایی بود که مصر را به رسمیت شناخت. ایران در زمان قاجار در مصر کنسولگری داشت و در زمان اعلام استقلال مصر، مشکل میان ایران با مصر، تجارت تنباکو بود. مصر وارد کننده تنباکو از ایران بود اما قوانینی دربارهٔ تنباکو وضع کرد که واردات تنباکو از ایران را تقریباً به صفر رساند و تجار ایرانی را دچار مشکل کرد. در ۱۹ دی ۱۳۰۱ (۹ ژانویه ۱۹۲۳) دولت قوام‌السلطنه از مجلس شورای ملی اجازه مذاکره با مصر برای عقد قرارداد تجاری خواست. به کنسولگری ایران در مصر نیز نمایندگی سیاسی افزوده شد. پس از تشکیل نخستین پارلمان در مصر، مجلس شورای ملی ایران در ۲۷ فروردین ۱۳۰۳ (۱۶ آوریل ۱۹۲۴) تلگراف تبریک فرستاد.
روابط سیاسی > دوران پهلوی

ملکه فوزیه پهلوی نخستین همسر محمدرضا شاه پهلوی، خواهر ملک فاروق، پادشاه مصر و سودان، پیش از اعلام نظام جمهوری در آن کشور بود.
در ۳۱ شهریور ۱۳۳۹ مناسبات سیاسی ایران و مصر به‌طور کامل قطع شد. روز پیش از آن جمال عبدالناصر در پی نطق شدیدالحنی علیه حکومت محمدرضا پهلوی، دستور قطع رابطه سیاسی با تهران و اخراج سفیر ایران از مصر را داد. دلیل آن هم‌پیمانی محمدرضا شاه با اسرائیل بود. این روابط به مدت ۱۰ سال تا ۱۳۴۹ قطع بود. در زمان بیماری ناصر، انور سادات حکومت مصر را در دست گرفت و روابطه دوباره برقرار شد.
محمدرضا شاه پهلوی، پادشاه ایران و انور سادات، رئیس‌جمهور مصر در خارج از محدوده دیپلماتیک با یکدیگر دوستان صمیمی و نزدیک بودند. در طول جنگ یوم کیپور، محمدرضا شاه پهلوی به ارتش مصر در مقابل ارتش اسرائیل کمک کرد.
روابط سیاسی > جمهوری اسلامی

پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ محمدرضا شاه که از بیماری سرطان رنج می‌برد به دعوت انور سادات به مصر رفت و در آنجا درگذشت. انور سادات، سید روح‌الله خمینی را «ننگ دین اسلام» و یک «بیمار روانی» توصیف کرد و مراسم تدفین رسمی و باشکوهی را برای محمدرضا شاه پهلوی برگزار کرد و مسجد الرفاعی آرامگاه شخصیت‌هایی همچون رضا شاه و محمدرضا شاه پهلوی آخرین پادشاهان ایران شد. روابط ایران و مصر در سال ۱۳۵۸ خورشیدی و به دستور روح‌الله خمینی قطع شد.
در ۶ اکتبر ۱۹۸۱ (۱۴ مهر ۱۳۶۰) و در سالگرد جنگ رمضان در مصر، انور سادات در یک رژه نظامی به دست چهار اسلامگرای مصری عضو جهاد اسلامی مصر ترور شد. نظام جمهوری اسلامی ایران در استقبال از ترور انور سادات، خالد اسلامبولی، قاتل وی را یک شهید نامید و خیابان وزرای سابق در تهران را به نام وی نامگذاری کرده‌است.
در ایران انور سادات را خائن و خالد اسلامبولی را مورد تقدیر و ستایش قلمداد می‌کنند، تغییر نام خیابان وزرا به اسم او بر روابط ایران و مصر سایه افکند. برقراری رابطه ایران و مصر در سال ۱۳۸۲ فقط به برداشتن تابلو خیابان خالد اسلامبولی پیوند خورده بود. در آن موقع شهرداری زیر بار نرفت.
در زمان ریاست جمهوری محمد خاتمی، تلاش‌هایی در زمینه تغییر نام این خیابان صورت گرفت که ناکام ماند. در زمان فعالیت احمدی‌نژاد به عنوان شهردار تهران، شورای شهر وقت تهران تصمیم گرفت تا نام خیابان خالد اسلامبولی به انتفاضه تغییر یابد ولی این تصمیم اجرایی نشد.
روابط سیاسی > جمهوری اسلامی > جنگ ایران و عراق

دولت مصر یکی از حامیان سیاسی - نظامی عراق در جنگ علیه ایران بود.
مقالهٔ اصلی: کمک‌های مصر به عراق در جنگ ایران و عراق
روابط سیاسی > جمهوری اسلامی > ریاست جمهوری خاتمی

در زمان ریاست جمهوری محمد خاتمی، وی پس از ۲۰ سال قطع کامل روابط ایران با مصر، در ژنو با حُسنی مبارک رئیس‌جمهوری وقت مصر دیدار و گفتگو کرد. همچنین تلاش‌هایی در زمینه تغییر نام خیابان خالد اسلامبولی صورت گرفت که ناکام ماند.
روابط سیاسی > جمهوری اسلامی > ریاست در دوران ریاست احمدی‌نژاد

در اردیبهشت ۱۳۸۶ محمود احمدی‌نژاد رئیس‌جمهور ایران اعلام کرد که: «آماده هستیم تا اگر همین امروز دولت مصر اعلام آمادگی کند سفارتمان را در آن دایر کنیم».
در ۳۰ مارس ۲۰۰۹ میلادی، حُسنی مبارک رئیس‌جمهور مصر پس از اطلاع از دعوت محمود احمدی‌نژاد در نشست سالانهٔ سران اتحادیه عرب در شهر دوحه قطر، از حضور در آن خودداری کرد.
روابط سیاسی > جمهوری اسلامی > جنجال بر سر فیلم «اعدام فرعون» و «خمینی امام خون»

در تیر ۱۳۸۷ فیلم مستندی به نام اعدام فرعون که توسط عده‌ای از هواداران ستاد پاسداشت شهدای نهضت جهانی اسلام ساخته شده و از صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش شد. در فیلم اعدام فرعون از انور سادات به‌خاطر آشتی با اسرائیل به عنوان یک خائن و از قاتل او در نقش یک قهرمان یاد شده‌است. دولت مصر به پخش این فیلم از تلویزیون ایران شدیداً اعتراض کرد و در واکنش دفتر شبکه عرب‌زبان العالم را که متعلق به صدا و سیمای جمهوری اسلامی است با دخالت پلیس قاهره پلمپ کرد. همچنین مسابقه دوستانه میان تیم ملی فوتبال ایران و تیم ملی فوتبال مصر نیز توسط مقامات مصری لغو شد.
دانشگاه الازهر که از مهم‌ترین مراکز علمی جهان اسلام محسوب می‌شود، نیز در اعتراض خواستار سوزاندن این فیلم شد. در همین زمینه، سخنگوی رسمی حزب ملی حاکم در مصر، از آغاز به کار یک پروژه تولید فیلم، به نام «خمینی امام خون» خبر داد. وی این فیلم را پاسخی مستقیم دولت مصر به توهین مقامات ایرانی، در تولید فیلم «اعدام فرعون» خواند.
روابط سیاسی > جمهوری اسلامی > جنجال بر سر فیلم «اعدام فرعون» و «خمینی امام خون» > سخنان رهبر ایران و واکنش مصری‌ها

سید علی خامنه‌ای رهبر جمهوری اسلامی ایران در خطبه‌های نماز جمعه تهران در ۴ فوریه ۲۰۱۱ میلادی، ناآرامی‌های مصر را «بیداری اسلامی» و حُسنی مبارک رئیس‌جمهور این کشور را «حُسنی نامبارک» و «نوکر آمریکا» خطاب کرد. وی در بخشی دیگر از سخنان خود ناآرامی‌های مصر را حرکتی اسلامی و آزادی‌خواهانه خواند.
احمد ابوالغیظ وزیر خارجه مصر در واکنش، سخنان علی خامنه‌ای را خصمانه و نفرت‌انگیز خواند و گفت که رهبر ایران از خطوط قرمز عبور کرده و امید ایران برای تأسیس حکومت اسلامی در مصر نشان می‌دهد که این کشور در خاورمیانه و شمال آفریقا به دنبال استیلا بر منطقه است. هم‌چنین اخوان‌المسلمین که اصلی‌ترین گروه سیاسی اسلام‌گرای مخالف دولت مصر است نیز در پاسخ به اظهارات رهبر ایران اعلام کرد که «قیام مردم مصر، شامل همه قشر های این کشور نظیر مسلمانان، مسیحیان و تمامی نگرش‌های سیاسی موجود در مصر است و یک انقلاب اسلامی نیست».
روابط سیاسی > جمهوری اسلامی > جنجال بر سر فیلم «اعدام فرعون» و «خمینی امام خون» > تظاهرات و حمله به ساختمان سفارت مصر

در ۸ دسامبر ۲۰۰۸ میلادی، اعضای گروه موسوم به جنبش عدالت‌خواه دانشجویی، با برپایی تظاهراتی در برابر دفتر حافظ منافع مصر در تهران و در اعتراض به سیاست دولت مصر در مورد محاصره نوار غزه از سوی اسرائیل، شعارهایی علیه حسنی مبارک رئیس‌جمهور مصر و در حمایت از رهبران ایران سر دادند. در واکنش وزارت امور خارجه مصر با صدور بیانیه‌ای اعلام کرد که این وزارتخانه اعتراض خود را نسبت به تجمعات گاه به گاه نیروهای حکومتی در مقابل دفتر نمایندگی مصر در تهران را به اطلاع مسئول دفتر حافظ منافع ایران در قاهره رسانده‌است.
در ۳۰ دسامبر ۲۰۰۸ میلادی و در چهارمین روز از نبرد اسرائیل و غزه ۲۰۰۸ - ۲۰۰۹ عده‌ای از دانشجویان بسیجی در برابر دفتر حفاظت منافع مصر در تهران دست به تظاهرات زدند و در نامه‌ای تهدیدآمیز به رئیس دفتر حفاظت منافع مصر در تهران، تا ۱ ژانویه ۲۰۰۹ میلادی فرصت دادند که در صورت باز نشدن مرز مصر با غزه خاک ایران را ترک کند.
روابط سیاسی > پس از انقلاب مصر

همچنین ببینید: شانزدهمین اجلاس غیرمتعهدها
مصر به ایران اجازه داد تا ناو جنگی خود را از کانال سوئز رد کند. محمد مرسی برای اجلاس غیرمتعهدها به ایران آمد و ایران را کشور دوست و برادر خواند.
مرسی در حاشیهٔ نشست در دیدار با احمدی‌نژاد گفت: احساس دوستی و برادری میان مردم ایران و مصر احساسی متقابل بوده و ما همواره از مواضع و حرکت روبه‌جلو و سازندهٔ ملت ایران در رشد و توسعه و پیشرفت تجلیل می‌کنیم. وی در پاسخ سخنان احمدی‌نژاد که مصر را شریک راهبردی ایران خوانده‌بود گفت: مصر نیز ایران را شریک راهبردی خود می‌داند.
روابط فرهنگی-تاریخی

بسیاری از قاریان مصری بارها به ایران به مناسبت‌های گوناگون به ویژه در ماه‌های رمضان دعوت شده‌اند.
روابط فرهنگی-تاریخی > مردم ایران و مصر

۱۳ گروه زبان و ادبیات فارسی در دانشگاه‌های مصر فعالیّت دارند.
روابط فرهنگی-تاریخی > روابط مشاهیر ایران-مصر با یکدیگر

ناصرخسرو شش سال در پایتخت فاطمیان یعنی قاهره اقامت کرد و در آنجا در دوران المستنصر بالله به مذهب اسماعیلی گروید و از مصر سه بار به زیارت کعبه رفت. او در سال ۴۴۴ قمری از طرف المستنصر بالله رهسپار خراسان شد.
شریف نیشابوری که زادهٔ سال ۷۰۶ قمری (۱۳۰۷ یا ۱۳۰۶ میلادی) در نیشابور بود پس از سال‌ها تحصیل در شام تا آخر عمر در مصر اقامت گزید. شریف در سال ۷۷۶ هجری قمری(۱۳۷۵ یا ۱۳۷۴ میلادی) در قاهره درگذشت.
محمدرضاشاه پهلوی پس از خروج از ایران در ۲۶ دی ۱۳۵۷ به مصر رفت و در اَسوان در ۳ فروردین ۱۳۵۹ مورد استقبال رسمی انور سادات رئیس‌جمهور مصر قرار گرفت. مدت کوتاهی پس از ورود وی به مصر پزشکان معالج طحال او را خارج کردند. سرطان او در وضع پیشرفته‌ای بود و پایان کار وی نزدیک بود. سرانجام در ساعت ۹:۴۵ دقیقه روز ۵ مرداد ۱۳۵۹ خورشیدی محمدرضا پهلوی در سن ۶۱ سالگی در قاهره درگذشت. بدن وی در مسجد الرفاعی پس از یک مراسم رسمی، خاکسپاری شد.
او در جوانی در ۱۵ مارس ۱۹۳۹ میلادی، در کاخ عابدین در شهر قاهره با فوزیه فؤاد ازدواج کرد و در ۲۹ ژوئیه ۱۹۸۰ میلادی، ۷ مرداد ۱۳۵۹ خورشیدی، مراسم تدفین‌اش در همان کاخ برگزار شد.
شهریار شفیق، افسر ارشد نیروی دریایی ارتش شاهنشاهی ایران، زاده قاهره بود.
آصف بیات (زاده ۱۳۳۳) پژوهشگر و نویسنده ایرانی و استاد جامعه‌شناسی دانشگاه لیدن هلند به مدت ۱۷ سال استاد دانشگاه آمریکایی قاهره (AUC) بوده‌است.
گرجی عبادیا (زاده ۱۲۹۶ - درگذشته ۱۳۷۵) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده و بازیگر اهل ایران، زاده قاهره بود.
عبدالمنعم سعید (زاده ۱۹۴۸) روزنامه‌نگار و سیاستمدار مصری، از جمله پراثرترین نویسندگان مصری دربارهٔ ایران است.
مجلس عروسی ملکه فوزیه و محمدرضا شاه پهلوی در کاخ عابدین، قاهره. عروسی دو عضو خانواده سلطنتی ایران و مصر، رویداد مهم و برجسته‌ای در روابط ایران و مصر بود.
نامهٔ تاریخی کاردار نخست ایران در قاهره
ویتکرفت، کنتاکی

مکان
| Wheatcroft, Kentucky | Wheatcroft, Kentucky |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of Wheatcroft, Kentucky: Location of Wheatcroft, Kentucky
ایالت: کنتاکی
شهرستان: Webster
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۲ مایل مربع (۰٫۶ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۲ مایل مربع (۰٫۶ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۳۷۷ فوت (۱۱۵ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۱۷۳
 • تراکم: ۶۹۸٫۵/مایل مربع (۲۶۹٫۷/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 42463
کد منطقه: 270
FIPS code: 21-82200
GNIS feature ID: 0506516
ویتکرفت (به انگلیسی: Wheatcroft) شهری در ایالت کنتاکی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۶۰ نفر بوده‌است.
وردون، نووو مستو

مکان در 23x15px|border |alt=|link= اسلوونی
| وردون Verdun | وردون Verdun |
| --- | --- |
منطقه تاریخی: کارنیولای سفلی
منطقه آماری: اسلوونی جنوب‌شرقی
شهرداری: نوو مستو
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۹۱ کیلومتر مربع (۰٫۳۵ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۸۶٫۹ متر (۹۴۱٫۳ فوت)
جمعیت (۲۰۰۲): جمعیت (۲۰۰۲)
 • کل: ۷۸
وردون، نوو مستو (اسلوونیایی: Verdun, Novo Mesto) یک زیستگاه انسانی در اسلوونی است که در نوو مستو واقع شده‌است.
خصوصیات

وردون ۰٫۹۱ کیلومترمربع مساحت و ۷۸ نفر جمعیت دارد و ۲۸۶٫۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.