stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
هانری کربن
فعالیت‌های علمی > سفرهای خارجی > ایران

کُربَن با مأموریتی در سال ۱۹۴۵ از استانبول عازم ایران می‌شود و در ۱۴ سپتامبر ۱۹۴۵ به تهران می‌رسد. نخستین دیدار وی با ابراهیم پورداوود، برگردان اوستا به فارسی، و سپس صادق هدایت، محمد معین و مهدی بیانی بود. به تعبیر داریوش شایگان، کُربَن با سخنرانی «مایه‌های زرتشتی در فلسفه سهروردی» در انجمن ایرانشناسی فرانسه در تهران در نوامبر ۱۹۴۵ پای در حیات روشنفکری ایران می‌گذارد. او با هدف معرفی میراث حکمی ایران، بخش ایرانشناسی را در انستیتو فرانسه راه می‌اندازد و مجموعه کتابخانه ایران را تأسیس می‌کند. او انتشار «مجموعه ایرانشناسی» را آغاز می‌کند و طی بیست و پنج سال بیست و دو مجلد از آثار حکمی منتشر نشده فارسی و عربی را منشتر می‌کند. وی تا سال ۱۹۵۴ رئیس اداره مطالعات ایرانی انجمن ایرانشناسی فرانسه در تهران بود. در آن سال، وی جانشین لوئی ماسینیون در بخش علوم مذهبی مدرسه عملی مطالعات عالی پاریس شد.
فعالیت‌های علمی > محفل یرانوس

کُربَن از ۱۹۴۹ به محفل یرانوس دعوت شد و تا ۱۹۷۸ در نشست‌ها آن شرکت می‌کرد. او تبدیل به یکی از ارکان این محفل شد. کُربَن در آنجا با اندیشمندانی همچون میرچا الیاده دین‌شناس، گرشام شوئلم استاد عرفان یهودی کابالا، آدولف پورتمان زیست‌شناس، کارل گوستاو یونگ روان‌شناس، سوزوکی استاد ذن آیین بودایی، ارنست بنتس الهی‌دان از ماربورگ، ژیلبر دوران، جیمز هیلمن، توشی‌هیکو ایزوتسو، و بسیاری دیگر به بحث و گفتگو می‌پرداخت. کُربَن پایه برخی آثارش همچون اسلام ایرانی و تخیل خلاق در تصوف ابن عربی در این نشست‌ها نهاد.
وی از ۱۹۵۵ استاد فلسفه اسلامی دانشکده ادبیات دانشگاه تهران بود و این دانشگاه در ۱۹۵۸ به وی دکترای افتخاری اعطا کرد. پس از آن تاریخ نیز، وی به دعوت سید حسین نصر، مدیر «انجمن شاهنشاهی حکمت و فلسفه» هر سال به ایران می‌آمد.
فعالیت‌های علمی > دانشگاه سنت جان اورشلیم

کُربَن در سال ۱۹۷۴ از مدرسه عملی مطالعات عالی پاریس بازنشسته شد و یکی از اعضای بنیان‌گذار دانشگاه سنت جان اورشلیم، مستقر در پاریس شد. این دانشگاه، جامعه‌ای از دانشمندان بود که به مطالعات تطبیقی در امور معنوی می‌پرداختند.
فعالیت‌های علمی > محفل اصحاب تأویل

از اواخر دهه ۱۹۵۰ محفلی شکل می‌گیرد که داریوش شایگان از آن به «محفل اصحاب تأویل» یاد می‌کند. این نشست‌ها در خانه ذوالمجد طباطبایی تشکیل می‌شد. کُربَن همه ساله در ماه سپتامبر به ایران می‌آمد و داغ‌ترین مباحث فلسفی آن زمان فرانسه را به ایران می‌آورد. دو شخصیت محوری این محفل، سید محمدحسین طباطبایی، و هانری کُربَن بودند. کُربَن هنگام حضور در ایران با وجود مشکل زبان، به کمک مترجم، با سید محمدحسین طباطبایی به گفتگو می‌نشست. در این نشست‌ها، سید حسین نصر، محمدکاظم عصار، مرتضی مطهری، سید جلال‌الدین آشتیانی، جلال‌الدین همایی، داریوش شایگان، بدیع‌الزمان فروزانفر، محمد معین، عیسی سپهبدی و بعدها برخی از طلاب دیگر که هم‌اکنون از روحانیون سرشناس ایران هستند هم چون سید احمد خسروشاهی، و ناصر مکارم شیرازی شرکت می‌کردند. از دیگر حاضران این نشست‌ها غلامحسین ابراهیمی دینانی بود. سید حسین نصر معتقد است گفتگوهایی که در این نشست‌ها صورت می‌گرفت، در همه قرون وسطی تحقق نیافته بود.
سِمَت‌های دانشگاهی

هانری کُربَن استاد شیعه‌شناسی دانشگاه سوربن، مدیر بخش پژوهش در مدرسه عالی مطالعات دانشگاه سوربن، بنیان‌گذار و رئیس اداره مطالعات ایرانی «انجمن ایرانشناسی فرانسه در تهران» (IFIT)، یکی از اعضای بنیان‌گذار «دانشگاه سنت جان اورشلیم» در پاریس، استاد فلسفه دانشگاه تهران، استاد انجمن شاهنشاهی حکمت و فلسفه ایران بوده‌است. هانری کُربَن همچنین جزو اعضای برجسته محفل ایرانوس بود.
اندیشه‌ها > دازاین و دکارت

درک هایدگر از فهم فلسفی منوط به درک مفهوم دازاین در او بود. دازاین از نظر هایدگر صرفاً «در-جهان» بود و فهم او نیز بسته به جهان او بود. ریشه‌های مفهوم هایدگری «بودن- در- جهان» را می‌توان در اندیشه ادموند هوسرل بازیافت. هوسرل در پدیدارشناسی خویش می‌کوشید از کوگیتو (می‌اندیشم پس هستم) رنه دکارت که فاصله و جدایی میان سوبژه و ابژه را پیش‌فرض خود قرار داده‌است، فراتر رود. دکارت تنها، می‌گوید: «من می‌اندیشم» و به شرایط این «اندیشیدن» و «من اندیشنده» توجهی ندارد. او به یک معنا در آغاز شک دستوری، جدای از جهان و خارج از آن فرض شده‌است. اما به زعم هوسرل، هرگز نمی‌توان در خارج از جهان اندیشید و این در جهان بودن بدین معنی است که اندیشیدن همواره یک اضافة به غیر یا «حیث التفاتی» دارد. اندیشه، بدون موضوع اندیشه، ممکن نیست؛ بنابراین اندیشه همواره معطوف به چیزی است. این در نظر هایدگر بدین معنی است که برای دازاین، امکان فهم خارج از جهان او وجود ندارد؛ بدین ترتیب فهم دازاین محدود به جهانش است و این با مرگ او به پایان می‌رسد.
اندیشه‌ها > گسست از تفکر هایدگر

از مهم‌ترین اتفاقات زندگی هانری کُربَن، گسست وی از تفکر هایدگر یکی از تأثیرگذارترین فلاسفه تاریخ غرب است. به زعم کُربَن فلسفه هایدگر و به‌طور کلی فلسفه معاصر غربی حاوی مختصاتی است که بسیاری از پرسش‌های بزرگ بشر را بی پاسخ رها می‌کند. کُربَن مدت‌ها برای یافتن پاسخ‌های قانع‌کننده وقت صرف کرده بود و به بیان خود، نهایتاً فلسفه شیعی و حکمت الهی فیلسوفان ایرانی را قانع‌کننده یافته بود. در فلسفه هایدگر، هستی دازاین در مقابله با نیستی، معنا می‌یابد. به بیان دیگر، مرگ برای هایدگر، آنجایی است که دازاین در آن شیوه اصیل زیستن را بازیابد. پیش از سفر به ایران، تقریباً برای کُربَن مشخص شده بود که مرگ، پایان جهان نیست. با این حال برای یافتن پاسخی برای پرسشی که در ذهن داشت، رهسپار ایران شد. پرسش این بود: آیا امکانِ بودن در ورای مرگ، فقط با مرگ محقق می‌شود؟ یا پیش از مرگ نیز انسان می‌تواند در خارج از جهانِ خویش بایستد؟ این پرسش، همان چیزی بود که مأموریت سه‌ماهه کُربَن را سی سال به درازا کشاند و او را به پژوهش فلسفه شیعه کشاند.
اندیشه‌ها > فلسفه ایرانی

ایران برای کُربَن یک مفهوم، جغرافیایی، سیاسی یا قومی نبود. بلکه «جهان ایرانی … یک جهان میانی، یک حدفاصل است و بسیار به ما مغرب زمینیان نزدیک.» کُربَن می‌گوید: «ایران زمین فقط یک ملت و یک امپراتوری نبود بکه کانون معنویت و تاریخ ادیان بود.»
از دید کُربَن، فارابی و سهروردی، در این معنا که ساحت معنوی پیامبر و فیلسوف از یکدیگر قابل تفکیک نیست، اشتراک دارند و بر این مبنا است که نزد اشراقیان پیوند میان فیلسوف و پیامبر تداوم یافت. از دید کُربَن، در اندیشهٔ سهروردی، فیلسوف و پیامبر، معارف خود را از مشکات نبوت می‌گیرند.
ایران، دومین منبع اندیشهٔ سهروردی است. کُربَن بر پایه گزارش از سهروردی در رسالهٔ مقامات الصوفیه، او را احیاءکنندهٔ حکمت ایران باستان می‌داند و می‌گوید در ساحت تاریخ فلسفهٔ اسلامی، تنها سهروردی قادر به ایفای این نقشِ مهم بوده؛ زیرا پیش از او ابن سینا از اندیشهٔ حکیمان خسروانی آگاه نبود و نتوانست اندیشهٔ مشرقی خود را به کمال برساند؛ بنابراین سهروردی با نظر به معنویت ایران آن را از گذشته به آینده تبدیل کرد و نقش میانجیِ اسلام و حکمت کهن زرتشتی را ایفا کرد که در واقع شبیه نقشی است که سلمان فارسی میان ایران و امامان شیعه داشت. به نظر کُربَن، مکاشفات سهروردی متوجه چیزی است که اوستا آن را خورنه نامیده که بهترین معادل آن نور جلال است. او می‌گوید بر این اساس، حکیمان اشراقی خورنه را چنان فهمیدند که زرتشت فهمیده بود؛ یعنی نوری که از ذات الهی فیضان یافته‌است. سهروردی نور جلال یا خورنه را نور مخصوص پیامبران می‌داند [...] به نظر کُربَن اشراق نور معرفت است که بر سالک طلوع می‌کند. کُربَن حکمت اشراق را سراسر، تأویلی می‌داند و معتقد است که عرفان و تصوفی ناب در آن نهفته‌است.
اندیشه‌ها > گرایش دینی

دربارهٔ گرایش دینی کُربَن اختلاف نظر وجود دارد. داریوش شایگان وی را کاتولیک می‌داند. حال آنکه سید حسین نصر می‌گوید، وی به مذهب پروتستان گروید. همچنین سید حسین نصر و سید محمدحسین طباطبایی معتقدند وی گرایش ایمانی به تشیع داشت و معتقد به امام زمان بود. برخی نیز وی را به گرایش به باطنیه ارتباط می‌دهند. [نیازمند منبع]
اندیشه‌ها > انقلاب ایران

از دید هانری کُربَن سیاست، امری دنیوی بود و در جهان او سیاست جایی نداشت. او همواره به دنبال اسلام معنوی یا همان تشیع ایرانی بود زیرا تشیع ایرانی، که منبع معنویت قدسی است، از امر دنیوی و عرفی بر کنار بود. به گفته محمدعلی امیرمعزی، کربن رخدادهای انقلاب ۱۳۵۷ ایران را در هنگام بیماری دنبال می‌کرد و از آن به هیچ عنوان خشنود نبود. از دیدگاه کربن هرگونه انقلاب، مارکسیستی یا مذهبی، رخدادی ماده‌باورانه است. در همان روزی که سید روح‌الله خمینی از عراق به پاریس رفت هانری کُربَن چشم از جهان فروبست.
آثار

تاریخ فلسفه اسلامی (بخش نخست این کتاب به کوشش اسدالله مبشری به فارسی برگردان شد و سپس متن کامل آن به کوشش سید جواد طباطبایی برگردان شد)
فلسفهٔ ایرانی و فلسفهٔ تطبیقی (به کوشش سید جواد طباطبایی به فارسی برگردان شد)
اسلام ایرانی (در چهار جلد)
همکاری در نوشتن تاریخ ایران کمبریج
آئین جوانمردی، احسان نراقی، نشر نو، ۱۳۶۳
ارض ملکوت؛ کالبد انسان در روز رستاخیز، برگردان سید ضیاء الدین دهشیری، انتشارات طهوری
ابن سینا و تمثیل عرفانی، برگردان انشاء الله رحمتی، نشر جامی: در این کتاب قرائتی متفاوت و عرفانی از ابن سینا ارائه داده‌است.
مقدمه بر المشاعر ملاصدرا، برگردان و پیشگفتار از کریم مجتهدی، انتشارات بنیاد حکمت اسلامی صدرا
روابط حکمت اشراق و فلسفه ایران باستان، برگردان عبدالمحمد روح‌بخشان، نشر جامی، انتشارات اساطیر
انسان نورانی در تصوف ایرانی، برگردان فرامرز جواهری‌نیا، نشر آموزگار خرد
تخیل خلاق در عرفان ابن عربی، برگردان انشاء الله رحمتی، نشر جامی
مکتب شیخی، از حکمت الهی شیعی
آثار دربارهٔ وی

داریوش شایگان، آفاق تفکر معنوی در اسلام ایرانی، نشر فرزان روز
مهدی فدایی مهربانی، ایستادن در آن سوی مرگ؛ پاسخ‌های کُربَن به هایدگر از منظر فلسفه شیعی، نشر نی
زائر شرق، مجموعه مقالات همایش بزرگداشت یکصدمین سال تولد هانری کُربَن (۱۳۸۲)؛ ویراستار علمی: شهرام پازوکی و محمدامین شاهجویی؛ تهران: مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران
تام چیثام، عالم زیر و زبر: هانری کُربَن و عرفان اسلامی، برگردان امیرحسین پورنامدار، انتشارات حقیقت، تهران، ۱۳۹۸
هایدگر در ایران، نگاهی به زندگی، آثار و اندیشه‌های سید احمد فردید؛ بیژن عبدالکریمی؛ مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران؛ ۱۳۹۲؛ (این کتاب به آرای کُربَن به عنوان واسطه آشنایی فردید با هایدگر می‌پردازد)
Tom Cheetham, Imaginal love: The Meanings of Imagination in Henry Corbin & James Hillman, 2014
Tom Cheetham , All the World an Icon: Henry Corbin and the Angelic Function of Beings, 2012
Tom Cheetham , The World Turned Inside Out: Henry Corbin and Islamic Mysticism, 2003
Tom Cheetham , After Prophecy: Imagination, Incarnation, and the Unity of the Prophetic Tradition, 2007
Steven M. Wasserstrom ,Religion after Religion: Gershom Scholem, Mircea Eliade, and Henry Corbin at Eranos, 1999
واژه‌نامه

↑  Christian Jambet
↑  abbey school of St.-Maur
↑  Luis de León
↑  École des Langues Orientales
↑  Maurice Leenhardt
↑  Rudolf Otto
↑  Bernard Groethuysen
↑  Jean Baruzi
↑  Suhrawardî d’Alep (ob. 1191). Fondateur de la doctrine illuminative
↑  Alexandre Koyré
↑  Les motifs zoroastriens dans la philosophie de Sohrawardî
↑  École Pratique des Hautes Études
برای مطالعهٔ بیشتر

Nasr, Seyyed Hossein, and Leaman, Oliver (eds), History of Islamic Philosophy, Ansarian Publications - Qum, Iran, 1993. ISBN 964-438-307-9
منصورنژاد، محمد، ۱۳۹۰، مقالهٔ رویکرد و روش شیعه‌شناسی هانری کُربَن، در کتاب: درس گفتارهای شیعه‌شناسی، تهران، نشر جوان پویا.
منصورنژاد، محمد، ۱۳۸۷، سید حیدر آملی به روایت هانری کُربَن، تهران، نشر جوان پویا.
خلج، اهورا (۱۴۰۰). مقاله‌ای در باب هانری کربن. تهران: انتشارات ارتنا.
صلاح استیتیه

| صلاح استیتیه | صلاح استیتیه |
| --- | --- |
زاده: 1929 بیروت
درگذشته: 2020-05-19 پاریس
دانشگاه: دانشگاه سن ژوزف (لبنان)
وبگاه: وبگاه
http://www.salahstetie.net/: http://www.salahstetie.net/
صلاح استیتیه (عربی: صلاح ستيتية و فرانسوی: Salah Stétié) (۲۸ سپتامبر ۱۹۲۹ – ۱۹ مه ۲۰۲۰) نویسنده و شاعر لبنانی بود که به زبان فرانسوی می‌نوشت. او همچنین در مناصب مختلف دیپلماتیک برای لبنان در کشورهایی مانند مراکش و فرانسه خدمت کرد. اگرچه زبان مادری او عربی بود، اما استیتیه ترجیح داد به زبان فرانسوی بنویسد. او یکی از بزرگ‌ترین شاعران معاصر عربی‌زبان و فرانسوی‌زبان بود. ادره آزوله، دبیرکل وقت یونسکو، در هنگام درگذشت وی گفت:«صلاح استیتیه به شعر عربی و فرانسوی علاقه داشت و میراث ادبی شگفت‌انگیزی برای ما بر جا گذاشت. مشارکت او در ماموریت‌های یونسکو تا به امروز شایان توجه است».
زندگینامه

صلاح استیتیه در 28 سپتامبر 1929 در بیروت، لبنان در محله‌ی البسطة التحتی در یک خانواده‌ی سنی بورژوا به دنیا آمد. پدرش محمود استیتیه معلم و شاعر عرب بود و بنیان محکمی در فرهنگ عربی و مسلمانان برای پسرش فراهم کرد.
او در لبنان در کالج پروتستان فرانسوی بیروت، دانشگاه سنت جوزف بیروت و مدرسه عالی هنر بیروت تحصیل کرد و آن‌جا زیر نظر گابریل بونور که او را معلم معنوی می‌دانست، ادبیات و حقوق آموخت. سپس در سال 1951 با کسب بورسیه به تحصیل در رشته‌ی شرق شناسی در دانشگاه سوربن پرداخت. این دوره از زندگی او در پاریس بسیار پربار بود. او کتاب های Le Voyage D'Alep و Mercure De France را منتشر کرد و با تعدادی از شاعران فرانسوی از جمله Yves Bonnefoy دوست شد. بدین ترتیب پاریس به یکی از دو قطب ذهنی استیتیه بدل شد، به این معنا که او به همان اندازه که یک عرب و لبنانی بود، خود را یک فرانسوی و پاریسی می دانست. او در سال 1955 به لبنان بازگشت و در آکادمی هنرهای زیبای لبنان، دانشکده‌ی هنرهای فارغ التحصیل بیروت و دانشگاه بیروت تدریس کرد و تا سال 1961 در آن‌جا به تدریس پرداخت و سپس فعالیت دیپلماتیکش آغاز شد.
زندگینامه > ارتباط با موسی صدر

او در کتاب زندگینامه‌ی خود با نام l'Extravagance در چند موضع از دیدارهایش با موسی صدر در پاریس سخن می‌گوید. او می‌گوید در یکی از این دیدارها ابوالحسن بنی‌صدر، صادق طباطبائی و صادق قطب‌زاده نیز حضور داشتند.
زندگینامه > مرگ

او در 19 مه 2020 در پاریس درگذشت. برونو فوشیه، سفیر وقت فرانسه در لبنان به هنگام درگذشت او در توئیتر خود نوشت:«درگذشت استیتیه لبنان را نیز به اندازه‌ی فرانسه از یک شخصیت بزرگ محروم ساخت».
آثار انگلیسی

Michael Bishop, ed. (2000). Cold water shielded: selected poems. Bloodaxe. ISBN 9781852244873.
A Key to the Lebanon. Garnet Publishing, Limited. 1999. ISBN 9781859641378.
آثار فرانسوی

1964: “La nymphe des rats”
1972: “La Mort Abeille”
1973: “L'eau Froide Gardée”
1973: “Fragments: Poèmes”
1978: “André Piyere de Mandiargues”
1979: “Obscure Lampe De Cela”
1980: “La Unième Nuit”
1980: “Ur En Poèsie”
1980: “Inversion de L'arbe et du Silence”
1983: “L'Etre Poupée”
1983: “Colombe D'Aquiline”
1984: “Nuage Avec des Voix”
1984:  "Firdaws, essai sur les jardins et les contre-jardins de l'Islam"
1988: "Incises"
1991: "Le Voyage D'Alep"
1991: "Les sept Dormants au péril de la poésie"
1992: " L'épée des larmes"
1996:  "Archer Aveugle"
1996: "Lecture D'Une Femme"
غازاراوان

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ارمنستان
| غازاراوان ՂազարավանՆազրվան | غازاراوان ՂազարավանՆազրվան |
| --- | --- |
Ղազարավանը Ս․ Նարեկ եկեղեցուց: Ղազարավանը Ս․ Նարեկ եկեղեցուց
غازاراوانموقعیت روی نقشه ارمنستانغازاراوانموقعیت روی نقشه استان آراگاتسوتن: غازاراوانموقعیت روی نقشه ارمنستانغازاراوانموقعیت روی نقشه استان آراگاتسوتن
مختصات: ۴۰°۲۰′۵۲″ شمالی ۴۴°۲۰′۳۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۳۴۷۷۸°شمالی ۴۴٫۳۴۱۶۷°شرقی﻿ / 40.34778; 44.34167: مختصات: ۴۰°۲۰′۵۲″ شمالی ۴۴°۲۰′۳۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۳۴۷۷۸°شمالی ۴۴٫۳۴۱۶۷°شرقی﻿ / 40.34778; 44.34167
استان: آراگاتسوتن
ارتفاع: ۱۲۰۰ متر (۳۹۰۰ فوت)
جمعیت (۲۰۰۱): جمعیت (۲۰۰۱)
 • کل: ۴۷۷
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AMT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (AMST)
کد منطقه: ؟؟؟ (۳۷۴)
غازاراوان (به ارمنی: Ղազարավան) یک روستا در ارمنستان است که در استان آراگاتسوتن واقع شده‌است. غازاراوان در ۷ کیلومتری شمال غرب آشتاراک، مرکز استان آراگاتسوتن واقع شده‌است.
خصوصیات

غازاراوان ۴۷۷ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع ۱۲۰۰ متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته‌است.
ورزش‌های موتوری در ۱۹۱۱

در ادامه مروری بر وقایع سال ۱۹۱۱ در ورزش موتوری شامل رویدادهای بزرگ مسابقه‌ای، مکان‌های ورزش موتوری که در طول یک سال افتتاح و بسته شدند، مسابقات قهرمانی و غیرقهرمانی که در یک سال تأسیس و از بین رفتند، تولد و مرگ رانندگان مسابقه‌ای و سایر افراد ورزش‌های موتوری را مرور می‌کنیم.
رویدادهای سالانه

این تقویم فقط شامل رویدادهای مهم سالانه غیر قهرمانی یا رویدادهای سالانه است که اهمیت خاصی برخوردار بوده‌اند. برای تاریخ رویدادهای قهرمانی به مقالات فصل مربوطه مراجعه کنید.
| تاریخ | رویداد | منبع>  |
| --- | --- | --- |
| 14 می | تارگا فلوریو ششم |  |
| 30 می | اولین ایندیاناپلیس ۵۰۰ |  |
| 30 ژوئن-3 ژوئیه | پنجمین جزیره مردان تی‌تی |  |
تولدها

| تاریخ | ماه | نام | ملیت | شغل | یادداشت | منبع>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 20 | ژوئن | پل پیچ | آلمانی | راننده مسابقه | اولین راننده آلمانی در فرمول یک . |  |
| 24 | ژوئن | خوان مانوئل فانخیو | آرژانتینی | راننده مسابقه | قهرمان فرمول یک جهان ( ۱۹۵۱ ، ۱۹۵۴ - ۱۹۵۷ ). |  |
| 2 | جولای | رج پارنل | بریتانیایی | راننده مسابقه | برنده جایزه بین المللی BRDC ۱۹۵۱. |  |
| 14 | سپتامبر | لزلی گراهام | بریتانیایی | مسابقه موتور سیکلت | 500 سی سی رقابت‌های جایزه بزرگ موتورسواری قهرمان جهان ( ۱۹۴۹ ). |  |
شل لیک، ویسکانسین

مکان
| شل لیک، ویسکانسین | شل لیک، ویسکانسین |
| --- | --- |
شهر: شهر
Shell Lake, Wisconsin: Shell Lake, Wisconsin
موقعیت شل لیک، ویسکانسین: موقعیت شل لیک، ویسکانسین
ایالت: ویسکانسین
شهرستان: واشبرن
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۰٫۲ مایل مربع (۲۶٫۵ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۶٫۲ مایل مربع (۱۶٫۰ کیلومتر مربع)
 • آب: ۴٫۰ مایل مربع (۱۰٫۴ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۲۴۰ فوت (۳۷۸ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۱۳۰۹
 • تراکم: ۲۱۱٫۳/مایل مربع (۸۱٫۶/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
FIPS code: ۵۵-۷۳۲۰۰
GNIS feature ID: ۱۵۷۴۰۰۷
شل لیک، ویسکانسین  (به انگلیسی: Shell Lake) شهری در شهرستان واشبرن ایالت ویسکانسین است که در سال ۱۹۶۱ بنیان‌گذاری شده‌است. این شهر طبق سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی ۱٬۳۴۷ نفر جمعیت داشته‌است.
ونسا آموروسی

| ونسا آموروسی | ونسا آموروسی |
| --- | --- |
اجرای زنده آموروسی در سال ۲۰۰۸: اجرای زنده آموروسی در سال ۲۰۰۸
نام هنگام تولد: ونسا جوی آموروسی
زادهٔ: ۸ اوت ۱۹۸۱ ‏(۴۳ سال) ملبورن، ویکتوریا، استرالیا
پیشه: خواننده ترانه‌سرا
همسر: راد بازبی (ا. ۲۰۱۷)
فرزندان: ۱
پیشه موسیقی: پیشه موسیقی
ژانر:  راک  پاپ  آکوستیک  روح  انجیل 
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۸–تاکنون
ناشر(ان): سونی بی ام جی، موسیقی جهانی، آثار فرشته
همکاری‌های مرتبط: مارک هولدن هوبستانک دیوید ای. استوارت جان استیونز
 :  
وبگاه: vanessaamorosi.com
ونسا جوی آموروسی (زاده ۸ اوت ۱۹۸۱) خواننده، ترانه‌سرا و هنرمند موسیقی استرالیایی است. مجموع فروش آلبوم و تک آهنگ او در سراسر جهان به بیش از دو میلیون رسیده‌است.
آموروسی در سال ۱۹۹۹ با انتشار اولین تک‌آهنگ خود به نام «نگاه کن» به شهرت رسید که در استرالیا به مقام طلا رسید. سال بعد، او با اولین آلبوم استودیویی خود، قدرت به موفقیت بین‌المللی دست یافت. او هم در مراسم افتتاحیه بازی‌های المپیک ۲۰۰۰ و هم در مراسم اختتامیه آن در سیدنی اجرا کرد. " کاملاً همه " که در مراسم اختتامیه اجرا شد، که به سرود غیررسمی بازی تبدیل شد، در استرالیا و بسیاری از کشورهای اروپایی از جمله بریتانیا و آلمان به یک موفقیت بزرگ تبدیل شد. پس از دومین آلبوم استودیویی، تغییر، در سال 2002 و چندین سال دور از کانون توجه، آموروسی در سال ۲۰۰۸ با انتشار سومین آلبوم استودیویی خود با نام جایی در دنیای واقعی بازگشت. موفق‌ترین تک‌آهنگ آلبوم، " عالی "، بازگشت او به ۵ تک آهنگ برتر ای‌آرآی‌ای را نشان داد و در سال ۲۰۰۸ بیشترین پخش‌شده‌ترین آهنگ استرالیایی را در رادیو استرالیا داشت. چهارمین آلبوم استودیویی او، خطرناک، در سال ۲۰۰۹ دنبال شد و دومین آلبوم پرفروش Amorosi در استرالیا پس از اولین آلبوم او، The Power است. این اولین تک آهنگ شماره یک او با نام «این کسی هستم که هستم» را تولید کرد.
ناپلئون بی. بروارد

| ناپلئون بوناپارت بروارد | ناپلئون بوناپارت بروارد |
| --- | --- |
۱۹مین فرماندار فلوریدا: ۱۹مین فرماندار فلوریدا
دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۱۹۰۵ – ۵ ژانویه ۱۹۰۹: دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۱۹۰۵ – ۵ ژانویه ۱۹۰۹
پس از: William S. Jennings
پیش از: Albert W. Gilchrist
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۹ آوریل ۱۸۵۷ شهرستان دووال، فلوریدا،  U.S.
درگذشته: ۱ اکتبر ۱۹۱۰ (۵۳ سال) جکسون‌ویل، فلوریدا،  U.S.
حزب سیاسی: دموکرات
همسر(ان): Georgiana Carolina Kemp Annie Isabell Douglass Broward
امضا: 
ناپلئون بناپارت بروارد (Napoleon Bonaparte Broward) (زادهٔ ۱۹ آوریل ۱۸۵۷ - درگذشتهٔ ۱ اکتبر ۱۹۱۰)، ناخدای دریایی، کاپیتان و سیاستمدار آمریکایی بود.
او به‌عنوان نوزدهمین فرماندار ایالت فلوریدا انتخاب شد و از ۳ ژانویهٔ سال ۱۹۰۵ تا ۵ ژانویهٔ ۱۹۰۹ در این سمت خدمت کرد. او بیشتر به خاطر پروژهٔ بزرگش برای زهکشی تالاب‌های اورگلیدز (منطقه‌ای طبیعی در جنوب فلوریدا) به هدف استفاده از زمین‌های آن برای کشاورزی معروف است.
بروارد به‌عنوان فرماندار فلوریدا با دولت فدرال به منظور تأمین بودجهٔ این پروژه متحد شد. او پیش از آن به عنوان نمایندهٔ مجلس فلوریدا و کلانتر شهرستان دووال این ایالت خدمت می‌کرد. بروارد متحد «استرایت‌اوت‌ها» بود- عناصر وابسته به حزب دموکرات در ایالت فلوریدا که گرایش پوپولیستی داشتند.
اوایل زندگی و تحصیلات

والدین بروارد آمریکایی بودند و او از جانب پدر نسب فرانسوی داشت. دورهٔ کودکی وی در یک رشته مزارع خانوادگی در کنار رودخانهٔ سنت جانز شهر جکسونویل ایالت فلوریدا گذشت. مزرعهٔ اصلی آنان در دوران جنگ داخلی آمریکا حین اشغال شهر توسط نیروهای متحدین آتش زده شد.
بروارد پس از پایان جنگ تلاش کرد که این مزرعه را دوباره احیا کند. پدر و مادرش زمانی که وی هنوز خیلی جوان بود، وفات کردند. وی همراه با برادرش قبل از اینکه با عمویش به شهر نقل مکان کنند، چند سالی از مزرعهٔ خانوادگی مواظبت نمودند.
بروارد ابتدا با عمویش جو پارسونز روی رودخانه کار کرد و در طول تابستان در قایق بخاراش کارهای معمولی را انجام می‌داد. او در سال ۱۸۷۶ پس از این‌که از مدرسه فارغ شد، کارش را به عنوان خدمهٔ کشتی آغاز و به نیوانگلند سفر کرد. وی مدت دو سال آنجا ماند و روی کشتی‌ها در ساحل نیوانگلند کار نمود. وقتی به خانه برگشت، مرد تنومندی شده بود که شش فوت قد و دویست پوند وزن داشت. بروارد در سال ۱۸۷۸ پس از کسب تجربه به عنوان خدمهٔ کشتی، به شهر جکسونویل بازگشت و در رودخانهٔ سینت جانز در قایق‌های یدک‌کش مشغول به کار شد. او در آنجا با کار کشتی‌رانی و بسیاری از کاپیتان‌ها آشنا شد.
بروارد در ژانویه سال ۱۸۸۳ با دختر کاپیتان خود، (جورجیانا کارولینا «کری» کمپ) ازدواج کرد. در بهار آن سال برای دریافت مجوز ناخدایی کشتی در کرانهٔ رود سینت جانز-نوار شنی‌ای دایماً در حال تغییر در امتداد دهانهٔ رودخانه که گاه بالای آب و گاهی هم چندین فوت زیر آب می‌رفت- درخواست داد. کشتی‌رانی در نوار خطرناک و فریبندهٔ آن رودخانه بسیار سودآور بود.
به نظر می‌رسید، بروارد زندگی راحتی در پیش دارد تا اینکه همسر وی در اواخر اکتبر سال ۱۸۸۳ یک روز پس از به دنیا آوردن پسرش درگذشت. پسرش پس از تولد تنها شش هفته زنده ماند.
او در سال ۱۸۸۵ به سینت جانز بازگشت و در قایق بخار پدر زن‌اش، کیت اسپنسر به ناخدایی آغاز کرد. زمانی که در کشتی کار می‌کرد با انی ایزابل داگلاس، دختر جوان یکی از کاپیتان‌ها که مسافر دایمی کشتی بود، آشنا شد و سپس هر دو در سال ۱۸۸۷ ازدواج کردند. ثمرهٔ ازدواج آنان نُه دختر بود.
آغاز فعالیت سیاسی

بروارد شهرت و اعتبار خود را به عنوان یک ناخدا و کاپیتان خوب تثبیت کرد. در ژانویه ۱۸۸۸ یک فرار بزرگ از زندان سبب رسوایی و برکناری کلانتر شهر شد. پس از آن نمایندهٔ حزب دموکرات شهرستان، در جلسه‌ای بروارد را به عنوان گزینهٔ مناسب برای پُست کلانتر جدید شهر نامزد کرد. وی به تاریخ ۲۷ فوریهٔ همان سال از سوی فرماندار ایالت به این سمت منصوب شد. بروارد در کمتر از یک ماه پس از تقررش به عنوان کلانتر شهر به دلیل ناکام‌سازی یک عملیات ضد قمار در سطح ایالت بدنام شد.
بروارد به‌زودی در فعالیت‌های سیاسی شهر سهم فعال گرفت. در اوایل سال ۱۸۹۰، حزب دموکرات در ایالت فلوریدا دستخوش یک سری اختلافات داخلی شد. در جکسونویل دو جناح سیاسی (استریت اوت‌ها) و (آنتی‌ها) ایجاد شد که سرانجام به اردوگاه‌های سراسری مبدل شدند. آنتی‌ها محافظه‌کار و گرایش تجاری داشتند، در حالی که استرایت‌اوت‌ها با پوپولیست‌ها و کشاورزان متحد بودند. بروارد به اردوگاه استریت‌اوت‌ها پیوست. در این دوره، پوپولیست‌ها در اتحاد مختلط با جمهوری‌خواهان در ایالت‌های متعدد جنوبی پیروز شدند. اما حزب دموکرات تلاش کرد تا قدرت را در مجالس ایالتی به دست بگیرد.
در انتخابات ۱۸۹۲، استرایت‌اوت‌ها به رهبری بروارد کرسی‌های دفاتر شهری را تصاحب کردند. پس از حفظ کرسی دفتر کلانتری توسط بروارد، دوستان نزدیک وی هریک جان. ان. سی استاکتون و جان. ام. بارز به ترتیب وکیل شورای شهر و عضو شورای شهر شدند. (بروارد زمانی در این سمت انتخاب شد، هنوز به عنوان یک متهم قلمداد می‌شد). آنتی‌ها به مبارزه برای کسب قدرت ادامه دادند. دو سال بعد اختلافات میان دو اردوگاه بیش از پیش تشدید شد. آنتی‌ها و استرایت‌اوت‌ها با شکایت به فرماندار و وزیر امور خارجه، همدیگر را به تقلب در انتخابات متهم کردند. آنتی‌ها پیروز شدند و هواداران آنان اکثر کرسی‌های ایالتی را در اختیار گرفتند. وقتی آنتی‌ها قدرت را به دست گرفتند، بروارد در سمت جدیدی گماشته شد.
درگیری کوبا

در سال ۱۸۹۵، بروارد، برادر و یکی از شرکایش، دست به ساخت یک قایق بخار جدید به نام «سه دوست» زدند. جان جوزف دالی و چارلز اسکامل، مالکان شرکت قایق‌سازی در جزیرهٔ فورت بودند. در زمان ساخت این قایق، شورشیان کوبایی مبارزات شان را برای کسب استقلال از اسپانیا آغاز کردند. یکی از اعضای برجسته جامعهٔ کوبایی جکسونویل در مورد ارسال محموله مهمات و انتقال برخی از تبعیدی‌های کوبایی از ناسائو (پایتخت باهاما) به کوبا با بروارد در تماس شد. بروارد موافقت نمود و در ژانویه سال ۱۸۹۶، قایق سه دوست در نخستین سفرش از جکسونویل خارج شد و به مقصد کوبا حرکت کرد.
بروارد به این عملیات ماجراجویانه ادامه داد تا این‌که رئیس‌جمهور ویلیام مک‌کینلی علیه اسپانیا اعلام جنگ کرد. او نزدیک بود، چندین بار توسط ناوهای جنگی اسپانیا دستگیر یا نابود شود. سفیر اسپانیا در آمریکا با آگاهی از هویت آمریکایی بروارد، خواستار توقف فعالیت و توقیف کشتی او شد. مقام‌های آمریکایی تلاش کردند که بروارد را بازداشت کنند، اما او با بارگیری کشتی سه‌دوست در مکان‌های خلوت با استفاده از تاریکی شب، پنهان کردن کشتی در عقب کشتی‌های بزرگ حین خروج از رودخانه سینت جونز، سوار کردن کوبایی‌ها و بار زدن مهمات از کشتی‌های دیگر در نقاط مختلف نزدیک دهانهٔ رودخانه، مقام‌های آمریکایی را دور می‌زد. او به جز زمانی که می‌خواست از بازداشت فرار کند، هیچگاه تظاهر نمی‌کرد که یک ماجراجو نیست. او به دلیل کارهای بی‌باکانهٔ خود در سراسر ایالت شهرت یافت. با این‌همه، بروارد اقدامات احتیاطی مانند مخفی کردن سلاح‌ها و مهمات در محموله‌های مواد خوراکی را به منظور جلوگیری از توقیف محموله‌هایش از سوی اسپانیایی‌ها انجام می‌داد.