stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
علی جوان
پیشینه

علی جوان در تهران در یک خانواده آذربایجانی اهل تبریز به دنیا آمد. او از سن ۵ سالگی شیفته ریاضیات و بازی با اعداد بود. دوران دبیرستان را در دبیرستان البرز گذراند. وی تحصیلات دانشگاهی خود را در دانشگاه تهران شروع کرد. پس از یک سال در سفری به نیویورک در سال ۱۹۴۸، در چندین دوره تحصیلات تکمیلی در دانشگاه کلمبیا شرکت کرد و مدرک دکترای خود را بدون اینکه قبلاً لیسانس و فوق لیسانس داشته باشد در ۱۹۵۴ دریافت کرد. در سال ۱۹۵۵، جوان به عنوان فوق دکتر در آزمایشگاه پرتویی مشغول به کار شد و با تاونز در تحقیقات ساعت اتمی کار کرد و از طیف‌سنج پرتو اتمی مایکروویو برای مطالعه ساختار فوق‌ریز اتم‌هایی مانند مس و تالیم استفاده کرد. جوان به هنر و به ویژه به موسیقی هم عشق می‌ورزید و در کلاس‌های هنری دانشگاه کلمبیا شرکت می‌کرد. خودش گفته است موسیقی باخ جلوه‌ای از عالم ریاضی است.
جوان در سال ۱۹۵۸ که عضو گروه تحقیقاتی آزمایشگاه بل بود، اصول لیزر گازی را پایه گذاشت. دو سال بعد، دقیقاً در ساعت ۴ و بیست دقیقه بعد از ظهر دوازدهم دسامبر سال ۱۹۶۰ درحالی‌که برف سنگینی شروع به باریدن کرده بود، موفق شد لیزر گازی هلیوم–نئون را ابداع کند. نام دو تن از همکاران وی «ویلیام به‌نت» و «دونالد هه‌ریوت» بود. جوان فردای آنروز لیزر گازی را به وسیلهٔ فرستادن پیغامی تلفنی امتحان کرد و برای نخستین بار در تاریخ، یک مکالمه تلفنی به وسیله یک لیزر نوری انجام شد. تاریخ دقیق آن رویداد، ۱۳ دسامبر سال ۱۹۶۰ بود.
وی در سال ۱۹۶۱ با درجه دانشیاری به عضویت هیئت علمی مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) درآمد و در سال۱۹۶۴ به عنوان استاد منصوب شد. او تا قبل از فوت، استاد بازنشسته مؤسسه فناوری ماساچوست در ایالات متحده آمریکا بود. گرایش وی در فیزیک اتمی–مولکولی و اپتیک است. نام علی جوان در کنار بزرگان فیزیک جهان همانند تئودور میمن، نیکولای باسوف، گوردون گولد، آرتور لئونارد شالو، رابرت دیک، سی کومار ان پاتل (لیزرشناس هندی)، احمد زویل (دانشمند مصری که جایزه نوبل شیمی را در سال ۱۹۹۹ برد)، دنیس گابور، (برنده نوبل فیزیک در سال ۱۹۷۱)، نیکلاس بلومبرگن، چارلز هارد تاونز و الکساندر میخایلوویچ پروخورف در تاریخ علم ثبت شده است.
لیزر گازی

لیزرهای گازی نوع ویژه‌ای از لیزر است که در آن گازی درون یک لوله شفاف، مانند لامپ مهتابی، می‌رود. عبور جریان از این لوله باعث رفت‌وآمد فوتون می‌شود؛ یعنی جریان الکتریکی، برای تولید نور، در یک گاز تخلیه می‌شود. نخستین نوع این لیزرها هلیم–نئون بود که در لیزرهای خانگی و مدارس کاربرد دارد. لیزر گازی جوان نخستین لیزری بود که به صورت مداوم کار می‌کرد و باعث شد که در جهان جلب توجه کرده، پایه‌ای برای تحقیقات بیشتر در این زمینه باشد.
نوع دیگر لیزر، لیزر دی‌اکسید کربن (CO2) است که می‌تواند نور لیزری بسیار پرقدرت تولید کند و در رادارها بکار برده می‌شود. همچنین، در صنایع جوشکاری و نیز برای ساخت دقیق مواردی که برای بیماران قلبی استفاده می‌شود، قابل استفاده است. در محفظه این لیزر هلیوم و مقداری نیتروژن هم هست. گاز نیتروژن، انرژی الکترودها را ذخیره می‌کند. پس از برخورد مولکول‌های نیتروژن به مولکول CO2 این انرژی انتقال می‌یابد و مولکول‌های CO2 برانگیخته می‌شوند. گاز هلیوم به انتقالِ انرژی کمک می‌کند و سبب می‌شود تا مولکول‌های دی‌اکسید کربن زودتر به ترازهای انرژی عادی یا حالت عادی خود برگردند.
لیزر گازی یک نقطه عطف در تاریخ فناوری‌های نوین دنیا به حساب می‌آید. جوان قبل از اختراع لیزر گازی، تئوری لیزر سه سطحی را پایه‌گذاری کرد و اهمیت همگرایی فازی را در این وسیله مایکروویو (ریزموج) نشان داد. این عمل، ایده لیزر بدون پراکندگی را معرفی کرد و او بعداً این ایده را در استفاده از اثر رامان تحریک شده گسترش داد که نهایتاً منجر به بسط نوظهور رژیم نوری شد.
پژوهش‌های جوان باعث ایجاد بزرگ‌ترین تحقیق لیزری در دهه‌های شصت و هفتاد میلادی شد و پس از آن بسیاری از بنیان‌های اولیه در استفاده از لیزر به وقوع پیوست. این بنیان‌ها شامل ابداعات زیادی در زمینه اسپکتروسکوپی لیزری، نخستین استفاده از لیزر برای آزمایش دقیق نسبیت خاص، و ایزوتروپی در فضا؛ ابداع تکنولوژی اندازه‌گیری فرکانسی دقیق در طیف نوری و نخستین ساخت ساعت‌های اتمیک لیزری شد.
علی جوان، چارلز هارد تاونز و آرتور لئونارد شالو

هنگامی که علی جوان کار روی لیزر گازی را آغاز کرد، دو محقق دیگر چارلز هارد تاونز (استادش) و آرتور لئونارد شالو راهی دیگر را برای دستیابی به لیزر پی گرفتند. نظریه آن‌ها مبنی بر این اساس بود که نور لیزرها را می‌توان توسط مکش با یک منبع نور زیاد استخراج کرد؛ نظریه‌ای که اکنون به عنوان «پمپ کردن لیزرهای نوری» شناخته می‌شود. جوان اما به جای استفاده از یک منبع نور قوی، از جریان‌های برقی که انرژی الکتریکی را تبدیل به نور لیزری می‌کند، استفاده کرد.
برپایی نخستین سمینار لیزر جهان در ایران

در سال ۱۹۷۱ بسیاری از فیزیکدانان جهان، از جمله علی جوان، چارلز هارد تاونز (برنده جایزه نوبل فیزیک)، الکساندر میخایلوویچ پروخورف، (برنده جایزه نوبل فیزیک)، سرجیو پریرا پورتو، نیکولاس برومن برگن، بوریس استوچف، پییریاکویی نوت، رایموند کیدر، آرتور لئونارد شالو… و ده‌ها فیزیکدان دیگر به ایران آمدند و در نخستین سمپوزیوم لیزر (سمپوزیوم در فیزیک بنیادی و کاربردی لیزر)، شرکت نمودند. در مورد این سمپوزیوم علاوه بر گزارش حالت‌های همدوس اتمی در اپتیک کوانتومی (به انگلیسی: Atomic Coherent States in Quantum Optics) و کتاب حالت‌های بسیار برانگیخته هلیوم (به انگلیسی: Highly Excited States of the Helium)
یک کتاب کوچک ۱۳۳ صفحه‌ای از «آبراهام هرتزبرگ» با عنوان: پیشرفت‌ها در تحقیقات لیزر با توان بالا (به انگلیسی: Developments in High Power Laser Research) و یک جزوه ۱۸ صفحه‌ای که «ویلیام ژوزف کوندل» منتشر نموده، کتاب قطوری هم در ۹۶۰ صفحه منتشر شده است.
در این مجمع علمی از تلاش‌های تئودور میمن کاشف لیزر جامد یاد شد. در نخستین سمپوزیوم لیزر در مورد تحقیقات نظری مبنی بر امکان نشر لیزری در ناحیه پرتو ایکس تبادل نظر شد و جوان دربارهٔ رزونانس‌های اتمی و مولکولی در بیناب نمایی لیزری صحبت کرد و از جمله یادآور شد که امروزه می‌توان پهنای وسیعی از بسامدهای امواج الکترو مغناطیس درگسترهٔ ماکروویو تا فرو سرخ دور و فروسرخ نزدیک را ترکیب و مقایسه کرد و با کمک روش‌های شناخته شده، گستره این طیف را به ناحیه مرئی کشید.
علی جوان در این گردهمایی گفت که اکنون امیدوارانه به دنبال آن هستیم که در دههٔ کاربرد بیناب نمایی و دستیابی به دقت در اندازه‌گیری با مرتبه‌های بسیار بالا، از این شیوه‌ها بهره‌برداری کنیم. برای این کار باید به عناصر ساده بازگردیم و بیناب آن‌ها را دوباره بررسی کنیم. اتم هیدروژن و هلیوم خنثی و یونیده باید دوباره مورد بررسی قرار گیرند. این کار مطمئناً به تعیین دگربارهٔ ثابت پایای ریدبرگ و دیگر ثابت‌ها و فرایندهای بنیادین، با دقتی بیشتر منجر می‌شود و به زودی مقدار نهایی سرعت نور را به دست خواهیم آورد. این امر به همراه توانایی ما در اندازه‌گیری دقیق بسامد در ناحیه مرئی و فروسرخ منجر به دستیابی به ساعت‌های اتمی بسیار پیشرفته خواهد شد. این موفقیت می‌تواند آزمون‌های بهتری در ارتباط با قوانین بنیادین طبیعت و حتی پیش‌بینی‌هایی از نسبیت عام را به دست دهد.
این سمپوزیوم ۲۹ اوت – ۵ سپتامبر ۱۹۷۱ با حمایت دانشگاه صنعتی شریف تهران و با همکاری دانشگاه اصفهان و مؤسسهٔ فناوری ماساچوست (MIT) در دانشگاه اصفهان برگزار شد.
افتخارات

علی جوان عضو آکادمی ملی علوم و آکادمی هنر و علم آمریکا و عضو افتخاری مؤسسه تریسته (به انگلیسی: Trieste) برای ترویج علوم است.
جوان شاگرد چارلز تاونز است که در سال ۱۹۶۴ به همراه الکساندر میخایلوویچ پروخورف و نیکولای گنادیویچ باسوف جایزه نوبل فیزیک را دریافت کردند.
جوان در سال ۱۹۶۰ موفق به اختراع لیزر گازی شد و در سال ۱۹۶۴ برای تحقیقات در زمینه لیزرهای گازی، مدال استوارت بالنتاین را از انستیتو فرانکلین دریافت نمود.
در سال ۱۹۶۶ برنده مدال بنیاد «فه‌نی و جان هرتز» شد و به عنوان Guggeheim Fellow شناخته شد.
این فیزیکدان ایرانی در سال ۱۹۷۵ مهم‌ترین نشان انجمن نورشناسی آمریکا یعنی مدال فردریک ایوز را از انجمن اپتیکال دریافت کرد. در جمله‌ای که در کنار این نشان حک شده است از آقای جوان به خاطر «پدیدآوردن یک دستگاه نورشناختی (لیزر گازی) با کاربردهای بی‌سابقه در پژوهش‌های علمی» قدردانی فراوان شده است.
در سال ۱۹۷۹ به عنوان Humbolt Foundation Fellow شناخته شد.
جوان در سال ۱۹۹۳ جایزهٔ علمی جهانی آلبرت اینشتین را دریافت نمود.
مجدداً در سال ۱۹۹۵ به عنوان Humbolt Foundation Fellow شناخته شد.
او همچنین در سال ۲۰۰۷ رتبه دوازدهمین انسان نخبه را در جهان از سوی نشریه تلگراف کسب کرد.
نامگذاری روز لیزر

در ایران پنجم دی روز لیزر به نام علی جوان نامگذاری شده است. مناسبتی که برای نامگذاری این روز در نظر گرفته شد، مصادف با روز تولد وی می‌باشد.
مرگ

جوان در ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۶ درگذشت. از او همسرش مارجوری و دو دخترشان لیلا و مایا و نوه‌هایش والریک پرلمان و ریوا پرلمان یادگار مانده است. وادیم پرلمان فیلمساز یهودی اوکراینی کارگردان فیلم‌ خانه‌ای از شن و مه عنوان کرده بود که همسر سابقش دختر دکتر جوان است.
دخترش لیلا می‌گوید: در روزهای پایانی زندگی، جوان در لس آنجلس در بین خانواده و دوستان بود و وقت خود را «بسیار آرام» سپری می‌کرد. به مالر و موتزارت، دو آهنگساز مورد علاقه‌اش، گوش می‌داد و اعضای خانواده از مجلات فیزیک برای او می‌خواندند.
نخستین سمپوزیوم لیزر جهان
سپتامبر ۱۹۷۱، اجتماع ۷۰ نفری فیزیکدانان جهان
پیر روشن

| پیر روشان(روشن) | پیر روشان(روشن) |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۵۲۵
درگذشت: ۱۵۸۱/۱۵۸۵ (در سن ۵۵–۶۰)
بایزید انصاری معروف به پیر روشان (روشن) یک جنگجو، شاعر، صوفی از قوم اورمُر در منطقه پشتون‌نشین پاکستان امروزی بود. پیر روشن در سده شانزدهم میلادی جنبشی به نام روشنیه ایجاد کرد که در منطقه‌پشتون‌نشین پیروان زیادی داشت. زبان اول پیر روشان(روشن) زبان اورمری بود اما وی بیشتر به پشتو، فارسی، و عربی می‌نوشت. اندیشه‌های او بیشتر در کتاب خیرالبیان که به پشتو نوشته شده انعکاس یافته است.
پیر روشان (روشن) جنگجویان پشتون را گرد هم آورده و با سپاه اکبر کبیر، شاه گورکانی هند، مبارزه کرد. گورکانیان سرانجام پیر روشن را به قتل رساندند. در همین حال یک گروه مسلح از ایل یوسف‌زایی نیز که با گورکانیان همسو بود چهار پسر از پنج پسر پیر روشان(روشن) را کشت. تنها پسر باقی‌مانده، یعنی پیر جلال، به نبرد با گورکانیان پرداخت و در بیشتر نبردهای خود هم موفق بود. شهر جلال‌آباد افغانستان نام خود را از پیر جلال گرفته است.
نفی خاتمیت پیامبر اسلام
اولیوررا محقق فرانسوی در کتاب افغانستان، اسلام و نوگرایی سیاسی می‌گوید که بایزید روشان معتقد به حلول روح پیامبر در دیگری بوده و منکر آن است که محمد پیامبر اسلام خاتم پیامبران باشد.
حزب اتحاد ایرلند شمالی

| حزب اتحاد ایرلند شمالی | حزب اتحاد ایرلند شمالی |
| --- | --- |
کوته‌نوشت: APNI
Leader: نائومی لانگ MLA
معاون رهبر: استیون فری مجلس پارلمان
رئیس: دیوید فورد
Chairperson: هلنا یانگ
بنیان‌گذاران: الیور ناپیر باب کوپر جان فرگوسن  Basil Glass
بنیان‌گذاری: ۲۱ آوریل ۱۹۷۰
پیشین: حزب لیبرال اولستر جنبش جدید اولستر
ستاد: 88 University Street بلفاست BT7 1HE
شاخه جوانان: اتحاد جوانان
LGBT wing: Alliance LGBT+
مرام سیاسی: لیبرالیسم Nonsectarianism اروپاگرایی
طیف سیاسی: میانه‌گرایی to چپ میانه
وابستگی اروپایی: Alliance of Liberals and Democrats for Europe (associate)
وابستگی بین‌المللی: بین‌الملل لیبرال
وابستگی ملی: حزب لیبرال دموکرات
رنگ رسمی:   Yellow   Black
مجلس عوام بریتانیا (کرسی های NI): ۱ از ۱۸ 
مجلس اعیان بریتانیا: ۰ از ۷۸۶ 
مجمع ایرلند شمالی: ۱۷ از ۹۰ 
Local government in Northern Ireland: ۵۳ از ۴۶۲ 
وبگاه: وبگاه
www.allianceparty.org : www.allianceparty.org 
حزب اتحاد ایرلند شمالی (انگلیسی: Alliance Party of Northern Ireland)حزب اتحاد ایرلند شمالی (APNI)، یا به سادگی اتحاد، یک حزب سیاسی لیبرال و میانه‌رو در ایرلند شمالی است. این حزب در حال حاضر سومین حزب بزرگ در مجلس ایرلند شمالی است که دارای هفده کرسی است و اخیراً پیشرفت‌هایی را به دست آورده است تا در انتخابات پارلمان اروپا در سال ۲۰۱۹، سومین رتبه را کسب کند و در انتخابات عمومی بریتانیا در سال ۲۰۱۹، سومین حزب برتر در منطقه بود. این حزب یکی از سه کرسی ایرلند شمالی در پارلمان اروپا و یک کرسی  در مجلس عوام، مجلس سفلی پارلمان بریتانی، را به دست آورد.
حزب اتحاد که در سال ۱۹۷۰ از دل جنبش نیو اولستر تأسیس شد، در اصل نماینده اتحادیه‌گرایی میانه‌رو و غیر فرقه‌ای بود. با این حال، با گذشت زمان، به ویژه در دهه ۱۹۹۰، به سمت بی طرفی در اتحادیه حرکت کرد و به نمایندگی از نگرانی های لیبرال و غیر فرقه ای گسترده تر شد. این حزب از توافقنامه جمعه نیک حمایت می کند، اما تمایل خود را برای اصلاح نظام سیاسی به سمت آینده ای غیر فرقه ای حفظ می کند، و در مجلس ایرلند شمالی، نه اتحادیه گرا و نه ملی گرا ایرلندی، بلکه "دیگری" نامیده می شود.
حزب اتحاد اولین کرسی خود را در مجلس عوام بریتانیا در انتخابات عمومی سال ۲۰۱۰ به دست آورد و پیتر رابینسون، نماینده سابق بلفاست شرقی، وزیر اول ایرلند شمالی و رهبر حزب اتحادیه دمکراتیک (DUP) را کنار زد. نائومی لانگ اولین نماینده از حزب اتحاد پس از استراتون میلز بود که در سال ۱۹۷۳ از حزب اتحاد اولستر (UUP) به این حزب پیوست. در انتخابات عمومی ۲۰۱۹، زمانی که استفن فری کرسی داون شمالی را که توسط اتحادیه مستقل، سیلویا هرمون، تصاحب شده بود، به دست آورد، اتحاد دوباره حضور خود را در مجلس عوام به دست آورد. در اوایل همان سال، نائومی لانگ، رهبر این حزب، اولین کرسی حزب را در پارلمان اروپا در آخرین انتخابات اروپا قبل از برگزیت به دست آورد. تحت رهبری لانگ، حزب اتحاد در انتخابات مجلس ایرلند شمالی در سال ۲۰۲۲ از انتظارات فراتر رفت و کرسی های متعددی در مجلس ایرلند شمالی به دست آورد.
یادداشت ها

↑  Former party leader لرد آلدردایس sits in the House of Lords with the حزب لیبرال دموکرات.
| داده‌های کتابخانه‌ای  | داده‌های کتابخانه‌ای  |
| --- | --- |
عمومی:  ویاف 1  ورلدکت (از طریق ویاف) 
کتابخانه‌های ملی:  آلمان  اسرائیل  ایالات متحده آمریکا 
سایر:  سوداک (فرانسه) 1  پارلمان بریتانیا
دوران باستان پسین

مجسمهٔ کنستانتین بزرگ در یورک، جایی که او در سال ۳۰۶ میلادی امپراتوری خود را اعلام کرد.
دورانِ باستانِ پسین یا دورانِ باستانِ متأخر (به انگلیسی: Late Antiquity) دوران تاریخی بین اروپای دوران باستان و قرون وسطی در اروپا و مدیترانه است. مرز زمانیِ دقیق این دوره مورد بحث است، ولی معمولاً بازهٔ زمانی بین سده‌های ۲ تا ۸ میلادی برای این دورهٔ تاریخی در نظر گرفته می‌شود. این دوره، از پایان بحران قرن سوم امپراتوری روم آغاز شده و تا سازمان‌دهی دوبارهٔ امپراتوری روم شرقی تحت رهبری هراکلیوس و فتوحات مسلمانان در اواسط سدهٔ ۷ میلادی ادامه می‌یابد.
ابوسعد سمعانی

| ابوسعد سمعانی | ابوسعد سمعانی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۹ فوریهٔ ۱۱۱۳/ ۲۱ شعبان ۵۰۶ ق مرو، خراسان
درگذشت: ۰ دسامبر ۱۱۶۶ (۵۳ سال)/ربیع‌الاول ۵۶۲ ق (۵۶ سال طبق تقویم قمری) مرو
تحصیلات: علم حدیث، ادبیات عربی
پیشه(ها): حافظ و محدث، فقیه، ادیب، واعظ، خطیب و تاریخ‌نگار
سال‌های فعالیت: نخستین آموزش، همراه پدر و برادر بزرگش در ۵۰۹ق (سه سالگی)، در نیشابور و سرخس
شناخته‌شده برای: بسیاری سفرها و استادان در علم حدیث
آثار: العوالی، المعجم، تاریخ مرو
عنوان: تاج‌الاسلام
ابوسعد، عبدالکریم بن محمد سمعانی (۹ فوریه ۱۱۱۳ - دسامبر ۱۱۶۶م/۲۱ شعبان ۵۰۶- ربیع‌الاول ۵۶۲ ق) حافظ و محدث، فقیه شافعی، ادیب و تاریخ‌نگار برجستهٔ خراسانی ایرانی در سدهٔ ششم هجری/دوازدهم میلادی بود.

معروف‌ترین اثر او کتاب الانساب است که به انساب سمعانی مشهور است. وی در ۱۱۵۵میلادی به تألیف این مفصل پرداخت. اثر در هشت جلد تألیف شده و موضوع آن در باب انساب عرب می‌باشد. الانساب دارای ارزش تاریخی و جغرافیایی زیادی است، چون در زیر نام شخصیت‌های معروف مورد بحث توضیحات شرح حالی و مکان‌شناسی به دست می‌دهد. او این اطلاعات را در ضمن سفرهایش گرد آورد، چون در این اثنا، فضلای زیادی را به‌منظورهای مختلف ملاقات کرده بود. بیشتر از نظر ایران، ماوراءالنهر و آسیای مرکزی دارای ارزش است، چون در این مورد مهترین و غالباً یگانه مأخذ اطلاعات ماست. کتاب الانساب از طریق منتخبی از آن، به نام لباب، تألیف ابن اثیر یا از طریق منتخب دیگری به نام لُب‌ّاَللُباب تألیف سیوطی معروف شده است.
آثار دیگر او عبارتند از تاریخ مرو و همچنین تکمله‌ای بر تاریخ بغداد نوشت.
استادان او

عایشه بنت فضل صوفی، رابعه اصفهانی، شکر اسفراینی، فاطمه سودرجانی، حورستی عیاضی، عبدالقادر گیلانی، ابوزید معزم، فاطمه فضل مروزی ظریفه طبریه، راضیه میهنیه، ام‌نجم اصفهانی، ابوالعلاء سهلوی، ابوالقاسم رملی، ابوالقاسم مالینی، ابوالقاسم ابریشمی، ابراهیم لفتوانی، ابواسحاق دواتی، ابواسحاق جاجرمی، ابواسحاق طاسبندی، ابوالقاسم صالحانی، ابوالقاسم طبری، ابوالقاسم صیدلانی، ابوسعد مؤذن، ابوعلی بیهقی.
حرف‌های خودمانی (ترانه)

«حرف‌های خودمانی» یا «پیلوتاک» (به انگلیسی: Pillowtalk) تک‌آهنگی توسط خواننده و ترانه‌سرا بریتانیایی زین مالیک برای اولین آلبوم استودیویی تک نفره او ذهن من است. زین مالیک تک‌آهنگ را با همکاری آنتنی هینیدس، مایکل هینیدس، جو گرت و با تهیه‌کننده‌اش لوی لنوکس نوشته‌است.
تک‌آهنگ در ۲۹ ژانویه ۲۰۱۶ به همراه یک نماهنگ منتشر شده. تک‌آهنگ در ایالات متحده و بریتانیا شماره یک شد.
بیژن ذوالفقارنسب

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادروز:  ۱۶ تیر ۱۳۲۸ (سن: ۷۵ سال)
زادگاه:  سنندج، کردستان، ایران
پست:  مدافع
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۳۴۹-۱۳۵۳ |  پاس |   |   |
| ۱۳۵۳-۱۳۵۸ |  پرسپولیس |   |   |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۳۵۳-۱۳۵۶ |  Iran |  ۱۳ |  (۰) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۱۳۶۷-۱۳۷۰:  کیان تهران
۱۳۷۰-۱۳۷۱:  تیم امید (کمک مربی)
۱۳۷۱-۱۳۷۲:  باشگاه فوتبال استقلال تهران
۱۳۷۲-۱۳۷۶:  سایپا
۱۳۷۶-۱۳۷۷:  شهرداری تبریز 
۱۳۷۶-۱۳۷۷:  تیم ملی (کمک مربی)
۱۳۷۷-۱۳۷۸:  پاس
۱۳۷۹-۱۳۸۱:  مس کرمان
۱۳۸۱-۱۳۸۳:  پیکان
۱۳۸۳-۱۳۸۵:  سایپا
۱۳۸۶-۱۳۸۶:  برق شیراز
۱۳۸۶-۱۳۸۷:  ذوب‌آهن
۱۳۸۷:  داماش گیلان
۱۳۸۸:  صنعت نفت آبادان
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
بیژن ذوالفقارنسب (زاده ۱۶ تیر ۱۳۲۸ در سنندج) بازیکن سابق و مربی فوتبال ایرانی است که سابقه بازی در تیم ملی فوتبال ایران و شرکت در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۶ و قهرمانی جام ملت‌های آسیا ۱۹۷۶ را دارد. او در تمامی مسابقات جام ملت‌های آسیا ۱۹۷۶ به عنوان مدافع به میدان رفت و به همراه منصور رشیدی، حسن نظری، آندرانیک اسکندریان و نصرالله عبداللهی و با سرمربی‌گری حشمت مهاجرانی یک آمار فوق‌العاده خلق کردند و تیم ملی فوتبال ایران را بدون حتی یک گل خورده برای سومین بار قهرمان جام ملت‌های آسیا کردند که در حال حاضر آخرین قهرمانی ایران در این مسابقات است.
دوران بازیکنی

او در اواخر دهه ۴۰ در تیم افسر از خانواده باشگاه تاج بازی می‌کرد، سپس به پاس پیوست. سال ۱۳۵۴ به پرسپولیس رفت و در همان سال اول حضور در پرسپولیس، به عنوان قهرمانی در مسابقات فوتبال جام تخت جمشید دست یافت. او در سال‌های ۱۳۵۵ تا ۱۳۵۶ مدافع ثابت میانی در تیم ملی فوتبال ایران بود و با تیم ملی قهرمان  جام ملت‌های آسیا ۱۹۷۶  شد. وی در روز ۱۹ مرداد سال ۱۳۵۸ و در فینال جام شهید اسپندی برای آخرین بار به عنوان یک بازیکن در مقابل پاس به میدان رفت و سپس به بلژیک رفته و از دانشگاه بروکسل، موفق به اخذ درجه دکترای تربیت بدنی گردید.
دوران مربی‌گری

او مربی‌گری را از سال ۱۳۵۸ در تیم آماتور خود به نام بیژن در سنندج آغاز کرد. وی در رقابت‌های مقدماتی تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی ۱۹۹۸ دستیار مربیان مختلفی از جمله ویرای برزیلی و جلال طالبی بود. او به عنوان سرمربی تاکنون در تیم‌های مطرح استقلال، سایپا، پاس تهران، مس کرمان، پیکان، برق شیراز، ذوب‌آهن اصفهان، داماش گیلان و صنعت نفت آبادان کار کرده‌است. او دو بار با تیم سایپا قهرمان ایران شده‌اند.
تجلیل

از وی به عنوان یکی از مشاهیر کرد در تیر ماه ۱۳۹۸ در کنگره جهانی مشاهیر کرد تجلیل و تقدیر شد. به وی نشان نشان شهروند طلایی اعطا شد.
هیئت مدیره باشگاه فوتبال پرسپولیس

در تاریخ ۲۲ دی ۱۴۰۰ حمید سجادی، وزیر ورزش و جوانان پس از قبول استعفای مجید صدری، اعضای جدید هیأت مدیره این باشگاه را انتخاب کرد و پس از انتصاب رضا درویش در سمت مدیرعاملی، در کنار ذوالفقارنسب، غلامعلی محمد علیپور، محمد اسد مسجدی و مجید پوراحمدی را به عنوان دیگر اعضا معرفی کرد. هم‌چنین با تصمیم اعضا ذوالفقارنسب به عنوان رئیس هیئت مدیره انتخاب شد.
ذوالفقارنسب در حالی پست جدید در باشگاه پرسپولیس گرفت که مشاور وزیر ورزش و جوانان نیز محسوب می‌شود.
اما در نهایت، وی در تاریخ ۳ بهمن ۱۴۰۰ از سمتش استعفا داد.
استعفا از هیئت مدیره پرسپولیس

ذوالفقارنسب پس از انتصاب به این سمت با انتقادات بسیار زیادی مواجه بود، سرانجام استعفای خود را در تاریخ 3 بهمن 1400 تقدیم وزارت ورزش کرد تا از ترکیب مدیریتی سرخپوشان خارج شود.
او در روزهای اخیر اظهارنظرهایی انجام داده بود که نشان از عدم تسلطش بر اوضاع و اخبار پرسپولیس داشت. ضمن اینکه برخی به دلیل چند پسته بودن او انتقاداتی را علیه‌اش مطرح کرده بودند.
افتخارات > به عنوان بازیکن > منتخب تهران

جام ایران: ۱۳۵۳
افتخارات > به عنوان بازیکن > پرسپولیس

لیگ ایران: ۱۳۵۴
جام شهید اسپندی: ۱۳۵۸
افتخارات > به عنوان بازیکن > تیم ملی

جام ملت‌های آسیا: ۱۹۷۶
صعود و حضور در المپیک ۱۹۷۶
افتخارات > به عنوان مربی > سایپا

لیگ ایران: ۱۳۷۲ * ۱۳۷۳
جام حذفی: ۱۳۷۲
کسب دو گانه باشگاههای ایران با سایپا ۱۳۷۲
افتخارات > به عنوان مربی > تیم ملی

صعود به جام جهانی ۱۹۹۸ (کمک مربی)
بارلو در-مگردچیان

بارلو در-مگردچیان (انگلیسی: Barlow Der Mugrdechian، زاده ۱۹۵۶) یک تاریخ‌نگار، سخنران اهل ارمنستان است. وی در دانشگاه ایالتی کالیفرنیا در فرزنو تدریس می‌کند.
دیوید اکسلراد

| دیوید اکسلراد | دیوید اکسلراد |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۲ فوریه ۱۹۵۵ منهتن، نیویورک سیتی، ایالت نیویورک
ملیت: آمریکا
آثار برجسته: مشاور اصلی اوباما
دیوید اکسلراد (به انگلیسی: David Axelrod) سیاست‌مدار دموکرات آمریکایی یهودی و مشاور اصلی باراک اوباما است.
دیوید اکسلراد دانش آموختهٔ دانشگاه شیکاگو است و مدتی در دانشگاه نورثوسترن نیز تدریس نمود.
داریوش فرهود

| داریوش فرهودپدر علم ژنتیک ایران | داریوش فرهودپدر علم ژنتیک ایران |
| --- | --- |
فرهود در ۱۳۹۸: فرهود در ۱۳۹۸
زادهٔ: ۴ فروردین ۱۳۱۷ ‏(۸۶ سال) تهران، ایران
محل تحصیل: دانشگاه یوهانس گوتنبرگ ماینتس دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): ژنتیک، روان‌شناسی، انسان‌شناسی و پزشکی
محل کار: دانشگاه علوم پزشکی تهران
 :  
داریوش فرهود (زاده ۴ فروردین ۱۳۱۷) پژوهشگر ایرانی حوزهٔ ژنتیک، روان‌شناسی، انسان‌شناسی و پزشکی است. از او به عنوان «پدر علم ژنتیک ایران» یاد می‌شود. او عضو پیوسته فرهنگستان علوم پزشکی ایران است.
فرهود دکترای علوم طبیعی در ژنتیک انسانی و دکترای انسان‌شناسی را از دانشگاه ماینتس آلمان (۱۹۷۲) و درجه استادی در ژنتیک پزشکی را از دانشگاه مونیخ (۱۹۹۱) اخذ کرده‌است. او همچنین بنیانگذار و رئیس اولین کلینیک ژنتیک ایران (از ۱۳۵۴ تا کنون) و استاد و مدیر گروه ژنتیک انسانی دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران (۱۳۵۲ تا ۱۳۸۲) است.
زندگی

فرهود در سال ۱۳۱۷ در خیابان سیروس تهران به دنیا آمد. او به دلیل منتقل شدن پدرش به جنوب، دوره ابتدایی خود را در هفتگل و مسجد سلیمان خوزستان گذراند. دوره دبیرستان او نیز در مدارس رهنما، دارالفنون و البرز تهران به پایان رسید. او در سن ۱۹ سالگی برای ادامه تحصیل به آلمان رفت و در مقطع دکتری در دو رشته پزشکی، انسان‌شناسی و ژنتیک فارغ‌التحصیل شد. داریوش فرهود پس از اخذ اولین مدرک پزشکی در آلمان، تحصیلاتش را دررشته ژنتیک انسانی تا مقطع دکتری ادامه داد فرهود در سال ۱۳۵۱ به عنوان یکی از فارغ التحصیلان موفق در کشور آلمان شناخته می‌شد و همین باعث شد شهردار یکی از شهرهای آلمان از او برای تأسیس یک مجتمع درمانی دعوت کند. وی در سال ۱۳۵۱ به ایران بازگشت و اولین کرسی علم ژنتیک را در دانشگاه تهران راه اندازی کرد. او در این باره می‌گوید: "بنده اولین کسی بودم که با این تحصیلات و درجات علمی وارد کشور می‌شدم. ۳۳ سال پیش ژنتیک درکشور ما چنین گسترده و شناخته شده نبود. تنها در همین حد بود که بدانند ترکیب یک گاو سفید با گاو سیاه، نتیجه اش گاو ابلق است!"
زندگی > هم دوره‌ای‌ها و همکاران

داریوش فرهود با چهره‌های نامدار و توانمندی در عرصه پزشکی همچون رحمان زاده، سروستانی، مجید سمیعی، فنایی، بروستانی و تسینکرناگل (برنده جایزه نوبل) هم دوره و دوست بوده‌است.[نیازمند منبع]
فعالیت‌ها

بنیانگذار و مدیر اولین گروه ژنتیک انسانی در ایران (۱۳۵۱ تاکنون)
کارشناس رسمی ژنتیک انسانی سازمان جهانی بهداشت (۱۳۵۵ تاکنون)
عضو کمیته «اخلاق در ژنتیک پزشکی» سازمان جهانی بهداشت (۱۳۷۳–۱۳۸۰)
عضو کمیته ملی اخلاق زیستی کمیسیون یونسکو در ایران (۱۳۸۲ تاکنون)
کشف و گزارش گونه جدیدی از ترانسفرین انسان" (۱۳۶۷)
کشف و گزارش یک بیماری جدید ژنتیکی به نام "مولتی پلسینوستوزیس شدید" در یک دودمان بزرگ ایرانی (۱۳۷۸)
داریوش فرهود همچنین در بیش از دویست کلاس درس در دوره‌های کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری تخصصی تدریس کرده و بیش از بیست هزار دانشجوی رشته‌های مختلف پزشکی و علوم زیستی را تعلیم داده‌است.[نیازمند منبع]
مراسم تکریمی توسط دفتر تکریم و الگوسازی از نخبگان بنیاد ملی نخبگان در سال ۱۳۹۷ با حضور جمعی از اساتید برجسته کشور، روسای دانشگاه‌ها، دانشجویان و مستعدین برتر برای فرهود برگزار شد.[نیازمند منبع]
کتاب‌شناسی

اصول ژنتیک پزشکی بر اساس کتاب medicine thompson & thompson Genetics in و ده‌ها منبع دیگر، منصور میرزایی، حامد اختیاری، داریوش فرهود، ناشر: کتاب میر - ۱۳۸۲
کتابچه‌ای برای خانواده‌هایی که می‌خواهند دربارهٔ سندرم ترنر بیشتر بدانند، لین تش، فرح عزیزی (مترجم)، داریوش فرهود (مترجم)، ناشر: دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، شاهد و ایثارگران - ۱۳۸۱
ژنومیک و تغذیه، سمیه اطهاری نیک عزم (مترجم)، داریوش فرهود (زیرنظر)، مهدی فصیحی رامندی (زیرنظر)، عاتکه موسوی نسل خامنه (زیرنظر)، مهشید معتمد رسا (زیرنظر)، ناشر: کلک سیمین
ایران فرهنگی - نخستین ساکنان، فرمانروایان، پایتخت‌ها و پرچم‌های ایران، انتشارات صبا، ۱۳۹۲
نظرات و دیدگاه‌ها

داریوش فرهود معتقد است: «آنها که همیشه پا روی جای پای دیگران می‌گذارند، هرگز جای پایی از خود نخواهند گذاشت.»
همچنین او معتقد است «مرکز تربیت ژن استعدادهای درخشان و تحویل مجانی به سایر کشورها شده‌ایم»
نظرات و دیدگاه‌ها > هشدار در خصوص اهمیت غربالگری جنین

پیرو انتشار بر خی اخبار از حذف غربالگری جنین در قانون «جوان سازی جمعیت و حمایت از خانواده» داریوش فرهود آن را دستورالعملی «غیرانسانی» خواند.