جمهوری تگزاس
تاریخچه > تگزاس اسپانیایی

در اواخر دوران استعمار اسپانیا، تگزاس یکی از استان‌های بین‌المللی بود و این منطقه در تاریخ‌نگاری به نام تگزاس اسپانیا شناخته می‌شود. اگرچه توسط اسپانیا ادعا می‌شد، اما به‌طور رسمی توسط این امپراتوری استعمار نشد تا زمانی که رقابت منافع فرانسه در قلعه سنت لوئیس اسپانیا را تشویق به استقرار دائمی در منطقه کرد. این منطقه توسط گروه‌های بومی موجود اشغال و ادعا شد. تهاجم‌های تبلیغاتی پراکنده در طول دوره از دهه ۱۶۹۰ تا ۱۷۱۰، قبل از تأسیس سن آنتونیو به عنوان یک شهرک غیرنظامی دائمی، در منطقه رخ داده‌است.با توجه به جمعیت نسبتاً متراکم بومیان منطقه، دور بودن آن از مراکز جمعیتی اسپانیا نو و نبود منابع ارزشمند آشکاری از جمله نقره، تگزاس فقط تعداد کمی از جمعیت اروپا را داشت، اگرچه اسپانیا حضور نظامی کمی برای محافظت از مسیحیان داشت. مبلغینی که در میان قبایل بومی آمریکا کار می‌کنند و به عنوان یک محافظ علیه فرانسه در لوئیزیانا و آمریکای شمالی بریتانیا عمل می‌کنند.
در سال ۱۷۶۲، بوربن فرانسه بیشتر ادعاهای خود در مورد آمریکای شمالی از جمله ادعای خود در تگزاس و همچنین فضای داخلی وسیعی را که به لوئیزیانای اسپانیا تبدیل شد، به بوربن اسپانیا واگذار کرد. طی سالهای ۱۷۹۹ تا ۱۸۰۳، اوج امپراتوری ناپلئونی در فرانسه، اسپانیا لوئیزیانا را به فرانسه بازگرداند، و سپس بلافاصله سرزمین را به ایالات متحده فروخت. وضعیت تگزاس در طی این انتقالها نامشخص بود و تا سال ۱۸۱۹ که معاهده آدامز-اونیس بین اسپانیا و ایالات متحده فلوریدا اسپانیا را به ایالات متحده واگذار کرد، حل نشد و مرز مشخصی بین تگزاس و لوئیزیانا برقرار شد.
با شروع جنگ استقلال مکزیک از سال ۱۸۱۰، اسپانیا نو به دنبال رابطه ای متفاوت با تاج اسپانیا بود. برخی از انگلیس آمریکایی‌ها در لشکر مکزیک علیه اسپانیا در لشکر کشی‌های جنگنده جنگیدند. یکی از اینها، گوتیرس-مگی اکسپدیشن (همچنین به عنوان ارتش جمهوری‌خواه شمال شناخته می‌شود) متشکل از گروهی متشکل از ۱۳۰ آمریکایی انگلیسی به سرپرستی برناردو گوتیرس د لارا. با تلاشهای آگوستوس مگی، گوتیرس دو لارا جدایی مکزیک از اسپانیا را آغاز کرد. با حمایت نیروهای تازه استخدام شده و به رهبری ساموئل کمپر (که پس از مرگ وی در جنگ در سال ۱۸۱۳ جانشین مگی شد)، این لشکرکشی پیروزی‌هایی را علیه سربازان به رهبری مانوئل ماریا د سالسدو فرماندار اسپانیا به‌دست آورد.
پیروزی آنها در نبرد Rosillo Creek سالسدو را متقاعد کرد که در اول آوریل ۱۸۱۳ تسلیم شود. او دو روز بعد اعدام شد. در ۶ آوریل ۱۸۱۳، ارتش پیروز جمهوری خواه شمال، قانون اساسی را تهیه کرد و جمهوری مستقل تگزاس را اعلام کرد و رئیس‌جمهور آن گوتیارز بود. به زودی ناامید از رهبری مکزیک، انگلیس آمریکایی‌ها تحت نظارت کمپر به ایالات متحده بازگشتند.
جمهوری موقت تگزاس در ۱۸ اوت ۱۸۱۳ با نبرد مدینه به پایان رسید، جایی که ارتش اسپانیا ارتش جمهوری خواهان شمال را در هم کوبید. انتقام‌های سخت علیه شورشیان تگزاس بی‌اعتمادی عمیقی نسبت به مقامات سلطنتی اسپانیا ایجاد کرد و جانبازان نبرد مدینه بعداً رهبران انقلاب تگزاس و امضا کنندگان اعلامیه استقلال تگزاس از مکزیک ۲۰ سال بعد شدند.
پس از ناکامی در اکسپدیشن، برای شش سال دیگر هیچ فشار جدی برای «جمهوری تگزاس» وجود نخواهد داشت، تا اینکه در سال ۱۸۱۹، جیمز لانگ نجیب‌زاده ویرجینیا در تلاش برای «آزاد سازی» منطقه به تگزاس اسپانیا حمله کرد.
الی هریس ۱۲۰ مرد را از آن طرف رودخانه سابین به ناکودوچس هدایت کرد. لانگ دو هفته بعد با ۷۵ مرد دیگر دنبال کرد. در ۲۲ ژوئن، این نیرو همراه با مدت طولانی به عنوان رئیس‌جمهور و یک شورای عالی ۲۱ نفره، دولت جدیدی را اعلام کرد. روز بعد، آنها بیانیه استقلال را با الگوی اعلامیه استقلال ایالات متحده صادر کردند. در این سند شکایات متعددی از جمله «خشونت اسپانیا» و «استبداد کینه‌توز» ذکر شده بود و نوید آزادی مذهبی، آزادی مطبوعات و تجارت آزاد را می‌داد. شورا همچنین ۱۰ مایل مربع زمین به هر یک از اعضای اعزامی اختصاص داد و فروش زمین اضافی را برای جمع‌آوری پول برای دولت نوپا مجاز دانست. ظرف یک ماه، اعزام به ۳۰۰ عضو افزایش یافت.
دولت جدید ایستگاه‌های تجاری در نزدیکی آناهواک در امتداد رودخانه ترینیتی و رودخانه برازوس ایجاد کرد. آنها همچنین اولین روزنامه انگلیسی زبان را که تاکنون در تگزاس منتشر شده، به همین نام جمهوری خواه تگزاس، که فقط برای ماه اوت ۱۸۱۹ وجود داشت، آغاز کردند.
لانگ همچنین با ژان لافیت، که یک عملیات قاچاق بزرگ را در جزیره گالوستون انجام داد، تماس گرفت. در نامه وی پیشنهاد شده بود که دولت جدید دادگاهی برای رسیدگی به امور دریایی در گالوستون ایجاد کند و پیشنهاد انتصاب لافیت به عنوان فرماندار گالوستون را ارائه دهد. لافیت بدون اطلاع از لانگ، در واقع یک جاسوس اسپانیایی بود. لافیت ضمن وعده‌ها و بهانه‌های فراوان به لانگ، اطلاعات مربوط به این اکتشاف را جمع‌آوری و به مقامات اسپانیایی منتقل کرد. تا ۱۶ ژوئیه، کنسول اسپانیا در نیواورلئان به نایب السلطنه در مکزیکو سیتی هشدار داده بود که «من کاملاً متقاعد شده‌ام که فعلی جدی‌ترین لشکرکشی است که پادشاهی را تهدید کرده‌است».
با کمک کمک Lafitte، کم‌کم هزینه کمبود مواد غذایی انجام شد. لانگ مردان خود را برای تهیه غذا پراکنده کرد. نظم و انضباط شروع به خراب شدن کرد، و بسیاری از مردان، از جمله بووی، به خانه بازگشتند. در اوایل ماه اکتبر، لافیت با لانگ به توافق رسید که گالوستون را به یک بندر رسمی برای کشور جدید تبدیل کند و فرماندار لافیت را نامگذاری کند. طی چند هفته، ۵۰۰ سرباز اسپانیایی وارد تگزاس شدند و به سمت ناکوگدوچ حرکت کردند. لانگ و افرادش عقب کشیدند. بیش از ۴۰ مرد اسیر شدند. طولانی به Natchitoches، لوئیزیانا فرار کرد. دیگران به گالوستون گریختند و در امتداد شبه جزیره بولیوار مستقر شدند.
لانگ که در شکست خود دلسرد نشده بود، در سال ۱۸۲۰ بار دیگر بازگشت، لانگ در ۶ آوریل ۱۸۲۰ با نیروهای بیشتری به پناهندگان در شبه جزیره بولیوار پیوست. او به جمع‌آوری پول برای تجهیز سفر دوم ادامه داد. پنجاه مرد از ایالات متحده قصد پیوستن به وی را داشتند، اما هنگام تلاش برای عبور از تگزاس توسط مقامات آمریکایی دستگیر شدند. مردانی که به لانگ پیوسته بودند از پرداخت حق‌الزحمه ناامید شدند و به تدریج بیابان را ترک کردند. تا دسامبر ۱۸۲۰، لانگ فقط ۵۰ نفر را فرماندهی کرد.
لانگ با کمک بن میلم و دیگران شورای عالی را احیا کرد. او بعداً از میلام جدا شد و لشکرکشی وجود نامشخصی را به دنبال داشت تا ۱۹ سپتامبر ۱۸۲۱، زمانی که لانگ و ۵۲ نفر برای تصاحب پرزیدیو لا باهیا به داخل زمین لشکرکشی کردند. این شهر در ۴ اکتبر به راحتی سقوط کرد، اما چهار روز بعد لانگ مجبور شد که توسط نیروهای اسپانیایی تسلیم شود. او اسیر شد و به مکزیکوسیتی فرستاده شد، جایی که حدود شش ماه بعد توسط یک نگهبان مورد اصابت گلوله قرار گرفت و کشته شد - گفته می‌شود توسط خوزه فلیکس ترسپالاسیوس برای این کار رشوه داده شد و بدین ترتیب سفرهای طولانی مدت پایان یافت.