stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مارتین فورد

| مارتین فورد | مارتین فورد |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۶ مهٔ ۱۹۸۲ ‏(۴۲ سال) استافوردشر، انگلستان، بریتانیا
ملیت: بریتانیا
دیگر نام‌ها: کابوس، ترسناک‌ترین مرد جهان
پیشه‌ها: بدنساز حرفه ای‌ ورزشکار بازیگر
سال‌های فعالیت: از ۱۹۹۵
کارفرما: مستقل
شناخته‌شده برای: ترسناک‌ترین مرد جهان، خطرناک‌ترین مرد جهان، کابوس (نایت مِیر)
قد: ۶ فوت ۸ اینچ (۲۰۳ سانتیمتر)
عنوان: Martyn Ford(Bodybuildinger)
دوره: از ۱۵ سالگی
پس از: بدنسازان پیشین فوق حرفه ای بریتانیایی
پیش از: دیگر بدنسازان فوق حرفه ای انگلستان
حزب سیاسی: حزب کارگر بریتانیا
همسر: ساشا استیسی
فرزندان: ایموجن فورد
والدین: استیو فورد (پدر) سارا فیکنر فورد (مادر)
خویشاوندان: هالک ایرانی (رقیب)
مارتین فورد (انگلیسی: Martyn Ford؛ زاده ۲۶ مه ۱۹۸۲)بدنساز حرفه‌ای، ورزشکار و بازیگر بریتانیایی است. فورد به خاطر قامت بدنی چشمگیر و قد خیره کننده‌اش که حدود ۲۰۳ سانتی‌متر است، توجه و شناخت قابل توجهی را به خود جلب کرد. او را به دلیل ظاهر ترسناکش اغلب به عنوان کابوس می‌نامند. فورد در مین وورث، بیرمنگام متولد شد. در ابتدا، فورد پیشینه ای در کریکت داشت و در سطح حرفه ای بازی می‌کرد. با این حال، او به بدنسازی روی آورد و به سرعت در صنعت تناسب اندام نامی برای خود دست و پا کرد. فورد به خاطر هیکل فوق‌العاده اش، به ویژه جثه بزرگ و عضلانی اش، به‌طور گسترده‌ای شناخته شد. او در مسابقات مختلف بدنسازی شرکت کرده‌است و طرفداران قابل توجهی را در سیستم عامل‌های رسانه‌های اجتماعی مانند اینستاگرام جمع‌آوری کرده‌است، جایی که سیر تناسب اندام خود را به اشتراک می‌گذارد و به طرفداران خود انگیزه می‌دهد. مارتین فورد علاوه بر فعالیت در بدنسازی، به بازیگری نیز روی آورده‌است. او در تعدادی فیلم از جمله بلامنازع پنج (۲۰۱۶)، کینگزمن، دایره طلایی (۲۰۱۷) و ردکان ۱ (۲۰۱۸) ظاهر شده‌است. او به عنوان یک چهره برجسته در جامعه تناسب اندام و بدنسازی در نظر گرفته می‌شود که به دلیل تعهدش به تمرین و توانایی اش در تغییر فیزیک بدنی اش شناخته می‌شود. در سال ۲۰۱۶، مارتین فورد با بازی در فیلم بویکا:بلامنازع اولین حضور خود را در صنعت سینما انجام داد، جایی که او شخصیت کوشمار را به تصویر کشید. پس از اولین بازی خود، او به ساختن مجموعه بازیگری خود با حضور در فیلم‌های مختلف ادامه داد. در سال ۲۰۱۸، او در فیلم رابین هود شورش با بازی شخصیت بریمستون ظاهر شد و در فیلم اکشن-کمدی "بن لیک را بکش" بازی کرد، جایی که او شخصیت بیل را به تصویر کشید. در همان سال، او همچنین در زیردریایی ششم نزدیک یک چهارم در نقش اسکار هیز، در کنار کشتی‌گیر حرفه‌ای مشهور شاون مایکلز و بازیگر مایک میزانین دیده شد. مشارکت فورد در صنعت فیلم در سال ۲۰۱۸ با حضور در فیلم امتیاز نهایی با بازی در کنار پیرس برازنان، ری استیونسون و دیو باتیستا بیشتر شد. در این فیلم، فورد شخصیت ولاد را به تصویر می‌کشد و به خط داستانی اکشن فیلم کمک می‌کند. علاوه بر این، او مهارت‌های بازیگری خود را در فیلم ترسناک زامبی "Redcon-1" در نقش سرجوخه جیکوب گالاگر به نمایش گذاشت و به کارنامه خود عمق بخشید. در سال ۲۰۲۱، مارتین با بازی در نقش ستوان سو در "F9:حماسه سریع السیر" که در مورد مسابقات اتومبیل رانی فرمول یک بود به بخشی از فرنچایز بسیار محبوب سریع و خشن تبدیل شد. او علاوه بر فیلم، در سریال‌های تلویزیونی نیز حضور داشته‌است. در سال ۲۰۲۱، او به گروه بازیگران "هرگز"، یک سریال درام فانتزی پیوست، که در آن شخصیت نیکلاس پربال (همچنین "اُودیوم" به معنای نفرت نامیده می‌شود) را در سه قسمت به تصویر کشید. در ژوئن ۲۰۲۳، او به عنوان بازیگر نقش شائو کان در دنباله فیلم مورتال کمبت ۲۰۲۱ معرفی شد.
فیلم‌شناسی

| سال | عنوان | نقش | یادداشت |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۶ | بویکا: شکست‌ناپذیر | کوشمار |  |
| ۲۰۱۷ | کینگزمن: محفل طلایی | گارد گلستونبری |  |
| ۲۰۱۸ | مرد حادثه‌آفرین | ماساژور |  |
| ۲۰۱۸ | امتیاز نهایی | ولاد |  |
| ۲۰۱۸ | تفنگدار دریایی ۶: یک چهارم پایانی | اسکار هیز |  |
| ۲۰۲۱ | اف۹ | ستوان سو |  |
| ۲۰۲۴ | مورتال کامبت ۲ | شائو کان |  |
| سال | عنوان | نقش | یادداشت |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۶ | از پادشاهان و پیامبران | جالوت | ۱ قسمت |
| ۲۰۲۲ | سندمن | پراکنده | ۱ قسمت |
لیزا هیلتون (موسیقی‌دان)

| لیزا هیلتون | لیزا هیلتون |
| --- | --- |
هیلتون در باشگاه جاز کاتالینا در هالیوود: هیلتون در باشگاه جاز کاتالینا در هالیوود
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: لیزا کریستین هیلتون
زاده: ۱ ژانویهٔ ۲۰۰۰ سان لوئیس اوبیسپو
ژانر: جاز، کلاسیک
پیشه(ها): موسیقی‌دان، آهنگساز، تهیه‌کننده موسیقی
ساز(ها): پیانو
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۷–اکنون
ناشر(ان): Ruby Slippers Productions, EvoSound
همکاری‌های مرتبط: جی دی آلن، لوکز کورتیس، آنتونیو سانچز، لری گرندیر، ترل استفورد
وبگاه: lisahiltonmusic.com
لیزا هیلتون (انگلیسی: Lisa Hilton؛ زادهٔ ۱ ژانویهٔ ۲۰۰۰) موسیقی‌دان، آهنگساز، تهیه‌کننده موسیقی و نوازنده اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
شوپریا

شوبریا یا شوپریا یک پادشاهی در ارتفاعات جنوبی ارمنستان بود که بر اساس منابع آشوریِ نیمه اول هزاره نخست پیش از میلاد شناخته شده است. بنا بر گزارش منابع باستانی، این دولت در شمال سرشاخه‌های رودخانه دجله و در جنوب غربی دریاچه وان قرار داشت و به سمت شرق تا مرزهای اورارتو گسترش می‌یافت. این پادشاهی در هزاره اول قبل از میلاد به عنوان یک حکومت سلطنتی مستقل نام بُرده می‌شود و در قرون بعدی هزاره دوم پیش از میلاد جانشین دولتی شد که قبلاً در منابع آشوری شوبارو نامیده می‌شد. گویا این دولت میان دولت‌های قدرتمند آشور و اورارتو قرار داشت و با هر دو درگیر بود. در ۶۷۳–۶۷۲ قبل از میلاد، آشوریان این سرزمین را فتح کردند، اما احتمالاً در اواخر قرن هفتم قبل از میلاد با فروپاشی هژمونی آشور، شوپریا مجدداً استقلال خود را بازیافت.
برخی از محققان با ریشه‌شناسی واژگان هوری و شباهت آن با واژگان به جای مانده از تمدن شوپری، به این نتیجه رسیده‌اند که شوپریا عمدتاً گروهی از هوریان بوده‌اند. دسته‌ای از محققان گفته‌اند که این آخرین بازمانده تمدن هوری بوده یا حتی موطن اصلی هوری‌ها بوده است. با این حال، نام‌های دیگر شبریان از نظر منشأ آرامی شناخته شده‌اند. بردلی جی. پارکر می‌نویسد که شواهد موجود نشان می‌دهد که شوبریا جمعیتی ناهمگون از جمله هوری‌ها، آرامی‌ها و احتمالاً اورارتوی‌ها، آشوری‌ها و دیگران را در بر می‌گرفت. نظر دیگر این است که شوبریا، حداقل تا حدی، منطبق با زبان نیا ارمنی است و نقش مهمی در تشکیل ملت و قومیت بعدی ارمنی ایفا کرد.
جغرافیا و وجه تسمیه

نام شوبریا به اصطلاح قدیمی‌تر سوبارتو (م) (شوبارتو (م)، سوبیر، سوبار (و)) دارای مضامین جغرافیایی، قومی و فرهنگی متفاوتی است که در طول زمان تغییر می‌کرد. این اصطلاح به زمان سومریان برمی‌گردد، زمانی که به نظر می‌رسد برای توصیف جایی بین بین‌النهرین علیا و ارتفاعات جنوبی ارمنستان از این لفظ استفاده می‌شد. سوبارتو و سوباریانس در متون بابلی به آشور و آشوریان اشاره دارد. پس از نابودی پادشاهی هوری در میتانی توسط هیتی‌ها در ربع سوم قرن چهاردهم قبل از میلاد، اصطلاح شوبارو در منابع آشوری برای اشاره به بقایای میتانی در دره دجله علیا به کار می‌رفت. از نظر ایگور دیاکونوف، پسوند -ia در شوبریا نمی‌تواند بومی زبان اکدی باشد و احتمالاً نشان می‌دهد که این اصطلاح از زبان اورارتویی وام گرفته شده یا احیا شده است.
شوبریا در جنوب شهر موش امروزی در ترکیه، در شمال رودخانه دجله علیا و در جنوب غربی دریاچه وان قرار داشت و به سمت شرق تا مرزهای اورارتو امتداد داشت. در نزدیکی مرز شمالی امپراتوری آشور، در آن سوی دجله از توشان و شرق سرزمین دیرو قرار داشت. از نظر جغرافیایی، منطقه مرکزی آن با سرزمین متأخر ارمنی ساسون مطابقت دارد. پایتخت شوبریا «اوبومو» (همچنین آپومو نوشته می‌شد) نام داشت. این شهر ممکن است در لیجه امروزی واقع شده باشد که احتمالاً نام آن در قالب نام دهکده فوم حفظ شده است. شهر اصلی دیگر آن کولیمری بود که ممکن است در تپه‌ای به نام گره میگرو در دره رودخانه بطمان واقع شده باشد. اورارتویی‌ها شوبریا را پس از کولیمری، کولمری می‌نامیدند. کولیمری همچنین ممکن است خاستگاه کلمد در کتاب مقدس باشد که در حزقیال ۲۷:۲۳ به عنوان یکی از وابستگان صور نام آن آمده و معمولاً به عنوان کیلمد یا چیلمد خوانده می‌شود. از نظر برخی محققین، قولمِری محتمل‌ترین گزینه برای نام بومی شوبریا است.
سرزمین آرمه و اورمیو  (اورومو در منابع آشوری، سرزمین اورومین‌ها) در کتیبه‌های مختلف اورارتویی از زمان ساردوری دوم ذکر شده است. گیورگی ملیکیشویلی اورمیو را همان شوبریا می‌شناسد؛ زیرا این واژه در کتیبه‌های اورارتویی دیده نمی‌شود. او در عوض، آرمه را جایی در غرب‌تر از گزینه‌های معمول در نظر می‌گیرد. ایگور دیاکونف زمانی احتمال می‌داد که آرمه و ارمیو یک سرزمین باشند و از شوبریا به عنوان آرمه یا آرمه‌شوبریا یاد کرد.  با این حال، دیاکونوف در نسخه‌ای متأخر از کار خود می‌نویسد که «دلایل خوبی برای این باور وجود دارد که [اورمیو] در شرق شوبریا واقع شده است»، در حالی که آرمه اورارتویی ممکن است به سادگی به معنای «کشور آرامی‌زبان» بوده باشد؛ زیرا جایی است بین آمِد (دیاربکر امروزی) و دجله علیا که در آنجا مناطق آرامی‌زبان و نیا-ارمنی‌ها به هم می‌رسیدند.
جمعیت

برخی از محققان از ریشه‌شناسی هوری برخی از نام‌های شوبری به این نتیجه رسیده‌اند که شوبریا عمدتاً از مردمان هوری بودند. برخی گفته‌اند که این آخرین بازمانده تمدن هوری بوده یا حتی موطن اصلی هوری‌ها بوده است. با این حال، نام‌های دیگر شبریان از نظر منشأ آرامی شناخته شده‌اند. بردلی جی. پارکر می‌نویسد که شواهد موجود نشان می‌دهد که شوبریا جمعیتی ناهمگون از جمله هوری‌ها، آرامی‌ها و احتمالاً اورارتوی‌ها، آشوری‌ها و دیگران داشته است. کارن رادنر می‌نویسد که شوبریا «مطمئناً می‌تواند به عنوان یک دولت هوری (از لحاظ زبانی و فرهنگی) توصیف شود». به گفته رادنر، نامه ای از پادشاه شوبریا به یک نجیب آشوری در زمان سارگون دوم به زبان هوری نوشته شده است.
به گفته برخی از محققان، شوبریا محل سکونت گویشوران زبان نیا-ارمنی بود و بعدها هسته دولت ارمنی را تشکیل داد. دیاکونوف این نظریه را مطرح کرد که نیا-ارمنی‌ها در ربع دوم قرن دوازدهم قبل از میلاد از آناتولی به سمت غرب ارتفاعات ارمنستان به سمت شرق مهاجرت کردند. او ارمنی‌های اولیه را با موشکی‌ها یکی می‌داند و شباهتشان با اورومین‌ها را ممکن می‌داند. او اشاره می‌کند که در حالی که شوبریا یک سلسله حاکم هوری و ظاهراً جمعیتی از هوریان داشت، مردم آن پس از فتح اسرحدون تبعید شدند و احتمالاً نیا-ارمنی‌ها از همان زمان در شوبریا سکونت یافتند.
دین

خدای هوری، تشوب، خدای اصلی شوبریا بود که نام پادشاهان آن گواه این مسئله است. غار دجله به عنوان یک مکان مذهبی طبیعی برای شوبریا عمل می‌کرد. شاید مهم‌ترین زیارت‌گاه آنان بوده است. شبریان آداب مذهبی رایج مشابه مردم هوری را انجام می‌دادند: آداب شگون و قربانی. علمای شوبریا که مسلط به آداب شگون بودند، در دربار سلطنتی آشور نیز حضور داشتند. ایک-تشوب، پادشاه شوبریا، در تلاش خود برای تسلیم شدن در طول حمله اسرحدون، مراسم قربانی انجام داد که در تاریخ یاد شده. تاماس دزو استدلال می‌کند که سیاست شوبریا در پذیرش پناهندگان برگرفته از سنت مذهبی آنان بود و نشان می‌دهد که شوبریان یک پناهگاه در آپپومو و همچنین معبدی برای تشوب در آنجا داشتند. کارن رادنر حدس می‌زند که این غار دجله بود که به عنوان پناهگاه عمل می‌کرد. از آنجایی که سیستم غار بیرکلین، معروف به «منبع دجله» توسط آشوری‌ها شناخته شده بود و توسط آشوری‌ها مقدس تلقی می‌شد، رادنر پیشنهاد می‌کند که احتمالاً برای شوبریان نیز شناخته شده بود.
حسین آتش‌پرور

| حسین آتش‌پرور | حسین آتش‌پرور |
| --- | --- |
زاده: .۲ آبان ۱۳۳۱ دیسفان
زمینه کاری: نویسنده
ملیت: ایرانی
همسر(ها): صدیقه نجاری بیدختی
فرزند(ان): الدوز، احسان، لاله
پدر و مادر: حسن آتش پرور، شهربانو ایزدی
حسین آتش‌پرور (زاده ۲۰ آبان ۱۳۳۱ دیسفان - گناباد - خراسان) داستان‌نویس و منتقد ادبیات داستانی، از داستان نویسان نسل سوم ایران است.
فصلنامه ادبی نوشتا به صاحب امتیازی حسین واحدی پور (مدیر نشریات خبر) محمد حسین مدل (سردبیر) با همکاری حسین آتش پرور (دبیر داستان) از شماره اول (بهمن ۱۳۸۵) تاکنون منتشر می‌شود.
این نویسنده روز ۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۳در کنگره ملی خیام سخنرانی کرد. او همچنین داور نهایی جایزه مهرگان ادب می‌باشد.
حسین آتش‌پرور در برخی از آثار داستانی خود مانند مجموعه داستان‌های «ماهی در باد»، «اندوه» و رمان «خیابان بهار آبی بود»، با کاربست خلاقانه مؤلفه‌های بومی گناباد از قبیل گویش، فرهنگ، آداب و رسوم، اسطوره‌ها و … تصویری از سیمای مردم این منطقه را وارد ادبیات داستانی ایران کرده‌است. به همین خاطر به رسم ادب، ترویج فرهنگ سپاس و برای بهره بردن بیشتر از توانمندی‌های این نویسنده، با تصمیم جمعی از اعضای انجمن ادبیات داستانی گناباد به «خوانه داستان حسین آتش پرور» نامگذاری شد.
دویست و چهل و یکمین نشست از جلسات صبح پنجشنبه‌های بخارا به دیدار و گفت‌وگو با حسین آتش‌پرور گذشت. این برنامه با حضور: محمد قاسم‌زاده، بهرام پروین‌گنابادی، رضا عابد و علی دهباشی؛ ساعت نه و نیم صبح پنجشنبه سوم شهریور ۱۴۰۱ در مدرسه فیلمسازی و پژوهش‌های سینمایی هیلاج (به نشانی: خیابان ایرانشهر، کوچه سمندریان (مهاجر)، پلاک ۲۲) برگزار شد.
همچنین نوشتا 54 با آثاری از این نویسندگان:
حسین آتش پرور/ گودرز ایزدی/ کوشیار پارسی/ حبیب پیریاری / حسن تاجدینی/  احمد حسن زاده /   ابوالفضل حسینی/   نسیم خاکسار /  کیهان خانجانی /  محمود سروقدی /  نادر شهریوری(صدقی) /  رضا عابد / بهناز علیپورگسگری /  الهام عیسی پور / امید کامیار نژاد/    فرهاد کشوری / محمد حسین مدل/  محبوبه موسوی / محسن میهن دوست / حسین ورجانی
در 160 صفحه شماره ( زمستان 1401) خود را به پرونده ادبی حسین آتش پرور اختصاص داده است.
آوانگارد
عصر اول آوانگارد از سلسله نشست های تخصصی شعر و داستان به حسین آتش پرور اختصاص داشت . این جلسه عصرپنجشنبه 7 اردیبهشت 1402 در تهران، کتابفروشی فرهنگان قریب، خیابان دکتر قریب. پایین تر از نصرت. بین کوچه های اولیا و سوسن، به همت احمد بیرانوند. همراهی محمد حسین مدل و رضا روزبهانی و اجراء حبیب پیریاری برگزار شد.در این جلسه پروین سلاجقه. رضا عابد و محبوبه موسوی به بررسی آثار این نویسنده پرداختند. در این جلسات به شاعران و نویسندگانی پرداخته می شود که در کارنامه خود نقشی مهم در ایجاد یا احیای جریان های جدی در حوزه شعر و داستان داشته یاشند
مجله ادبی سیاه مشق
شماره 25 تابستان 1402
پرونده ادبی حسین آتش پرور
با آثاری از: حسین آتش پرور. علیرضا آدینه فر. محمدرضا اردکانی. جواد اسحاقیان.  سعید اسکندری.سینا بهمنش. حبیب پیریاری. محمد جانبازان.منصوره جعفری. نوشین جم نژاد. غلامحسین چهکندی نژاد.فاطمه حاجی پروانه.رژ حلبچه ای/ماشاا... خاکسار. کیهان خانجانی. محمود دهقانی.بهار رشیدی پور.علی شیانی. شهرام شیدایی. مریم عربی. رها فلاحی. متین کرمی.حدیث کهنسای.شمس لنگرودی.علی معصومی.منصور ململی. ونوس میرعلی یاری سروش نزاهی.شراره یقینی منتشر شد
زندگی

حسین آتش پرور در ۲۰ آبان ۱۳۳۱ در دبستان گناباد خراسان به دنیا آمد. او از سال ۱۳۴۰ در مشهد زندگی می‌کند.
بررسی آثار

اواخر دهه چهل آغاز نویسندگی حسین آتش پرور است. داستان‌های اولیه او در بهار سال ۱۳۵۱ در روزنامه خراسان به چاپ رسید. آثار او به صورت کتاب برای اولین‌بار، در مجموعه داستان «دریچه تازه» همراه با داستان‌هایی از محمود دولت‌آبادی، اصغر الهی و چند نفر دیگر در سال ۱۳۶۷ منتشر شد.
در سال ۱۳۶۹ مجموعه داستان «خوابگرد و داستان‌های دیگر» به کوشش او به چاپ رسید که در این کتاب داستان «آواز باران» از او به همراه آثاری از هوشنگ گلشیری، قاضی ربیحاوی و دیگران آمده‌است.
پس از آن در سال ۱۳۷۲ مجموعه داستان «اندوه» و در سال ۱۳۸۴ رمان «خیابان بهار آبی بود» از او منتشر شد، وی درسال‌های بعد از آن آثار دیگری از جمله مجموعه داستان «ماهی در باد» و کتاب «کوزه‌ها در جست‌وجوی کوزه‌گر» را منتشر کرد.
حسین آتش پرور در کتاب «کوزه‌ها در جستجوی کوزه‌گر» به ساختارشناسی داستانی ترانه‌های خیام می‌پردازد.
مجموعه داستان ماهی در باد اثر داستانی منتشر شده دیگری از اوست که در سال ۱۳۹۰ برنده اولین دوره جایزه مطبوعات ادبی لوح زرین سیمین دانشور گردید
و این داستان تاکنون بارها تجدید چاپ شده‌است.
پس از آن در سال ۱۳۸۴ کتاب خانهٔ سوم داستان:بررسی شکل و ساخت - داستان‌های برگزیده نسل سوم داستان نویسان ایران، که اثری از نظرگاه این نویسنده است از او منتشر شد.
همچنین من و کوزه کتابی در شکل و ساخت داستانی ترانه‌های خیام و اینکه چگونه شعر به داستان نزدیک می‌شود، یک کار پژوهشی- تحقیقاتی خلاقانه است.
چهارده سالگی بر برف
رمان دیگری از او است که در سال ۱۳۹۸ منتشر شده‌است. اثری متفاوت با دیگر کارهای این نویسنده. در این داستان همه چیز در گمشدگی شخصیت، و یک جا بحایی - جانشینی و در نهایت استعاره و عدم قطعیت می‌گذرد.
از سوی انجمن مطالعاتی آثار داستانی متفاوت (واو) در هفدهمین دوره خود(۱۳۹۸) چهارده سالگی بر برف را برای نثر و زبان شفاف، پاکیزه، یکدست و در خور توجه و همچنین سیالیت روان روایت میان خیال و واقعیت به عنوان رمان شایستهٔ تقدیر سال ۱۳۹۸ معرفی کرد.
ماه تا چاه
در ماه تا چاه شهر به عنوان یک متن دیده می شود.نویسنده درجستجوی خیابانی است که سمبل شهرش باشد، اما با عبور از آن ها، تصویرهایی درذهنش شکل می گیرد که خیابان ها و مکان ها می شود شخصیت داستان. در اصل نویسنده در این داستان دنبال هویت گمشده ی خود می گردد.
ماه تا چاه داستان بلندی است که از خرده روایت های مستقل شکل گرفته است؛خرده روایت هایی که در ساخت،از قطعات رئالیستی، به فرازهای سوررئالیستی می رسد. این خرده روایت های پوست پیازی لایه لایه، هر کدام ضمن استقلال، روایت کل را می سازند و در جهت مفهوم بخشی داستان، هرکدام نقش ویژه خود را دارند.
ممکن است در فرایند داستان  به گسیختگی هایی برسیم ، اما آن ها ضمن شکل گیری کلیت منسجم، از یک نظم درونی ارگانیک پیروی می کنند.چنین ساختی امکان انتخاب خوانش دلبخواه را به خواننده می دهد تا او بتواند روایت را  به دلخواه پس و پیش کند.
چاپ اول این کتاب در مارچ 2021 (1399) توسط نشر مهری در لندن و چاپ دوم آن  با ویرایش در نوامبر 2033 (آبان 1402) در انتشارات سرای بامداد تورنتو انتشار یافته است.
همچنین این کتاب  با ترجمه محمد رضا قانون پرور در آگوست 2024 ( شهریور 1403) در آمریکا  با عنوان From the Moon to the Well  منتشر گردید.
آثار: داستانی

۱۳۶۹ - خوابگرد و داستان‌های دیگر (به همراه آثاری از هوشنگ گلشیری، قاضی ربیحاوی و دیگران)
۱۳۷۲ - اندوه (مجموعه داستان)
۱۳۸۴ - خیابان بهار آبی بود (رمان نو)
۱۳۸۹ - ماهی در باد (مجموعه داستان)
۱۳۹۸- چهارده سالگی بر برف (رمان)
۱۳۹۹- ماه تا چاه (داستان بلند)
آثار: پژوهش و نظرگاه

۱۳۸۸ - کوزه‌ها در جست‌وجوی کوزه‌گر (ساختارشناسی داستانی ترانه‌های خیام)
۱۳۹۴ - خانهٔ سوم داستان (بررسی شکل و ساخت داستان‌های نسل سوم) [نزدیکی داستان به شعر]
۱۳۹۸ - من و کوزه (شکل و ساخت داستانی ترانه‌های خیام) [نزدیکی شعر به داستان]
1402- داستان های نوشتا [از نویسندگان معاصر ایران 1401-1385] نشر مروارید
فصلنامه ادبی نوشتا

مجله بین‌المللی ادبیات
فصلنامه ادبی نوشتا به صاحب امتیازی حسین واحدی پور (مدیر نشریات خبر) و سردبیری محمد حسین مدل و با همکاری حسین آتش پرور (دبیر داستان) از شماره اول (بهمن ۱۳۸۵) تاکنون منتشر می‌شود.
حسین آتش پرور از شماره اول با یک داستان به نام (روز باشکوه) و یک مقاله به نام (کوزه‌ها در جستجوی کوزه‌گر) در ساخت داستانی ترانه‌های خیام، همکاری خود را با نوشتا شروع و
از شماره سوم (تیرماه ۱۳۸۶) تاکنون (شماره ۴۸) دبیر بخش ادبیات داستانی این نشریه می‌باشد.
داوری‌ها

۱- جشنواره داستان‌های ایرانی: (انجمن ادبیات داستانی خراسان)، از سال ۱۳۸۳ تا سال 1387.
۲- داستان‌های بومی کنام : داور نهایی داستان‌های بومی کنام (سازمان دانشحویان جهاد دانشگاهی مشهد با همکاری معاونت فرهنگی دانشگاه فردوسی مشهد) 1389.
۳- جایزه مهرگان ادب : داور نهایی هفدهمین - بیست دومین دوره جایزه مهرگان ادب (آثار سال‌های 1394- 1399).
۴- جایزه ادبی آثار برتر:داور ارشد و مسئول انتخاب هیئت داوران (جایزه ادبی آثار برتر) 1397
۵- جایزه ادبی بین‌المللی ماورا (فارسی زبانان): داوری داستان‌های کوناه دومین جشنواره ادبی بین‌المللی ماورا را در زمستان 1399
شکل و ساخت داستانی ترانه‌های خیام

۱- کوزه‌ها در جستجوی کوزه‌گر/نوشتا ۱/ بهمن 1385
۲- من و کوزه/نوشتا ۱۵/اردیبهشت و خرداد 1389
۳- پرواز میان اسطوره و تاریخ
۴- خراسان، نیشابورش را تا بونویس آیرس باد با خود برده‌است کنگره ملی خیام ۲۸ اردبهشت 1393
۵- داستان در رباعیات خیام/اصفهان/خانه خورشید
۶- وجود روایت شبه داستانی در رباعیات خیام/ ترجمه حمزه کوتی / العربی جدید
جوایز

۱- خیابان بهار آبی بود:
آثار داستانی متفاوت[واو] در سال ۱۳۸۵/یکی از ۵ برگزیده نهایی
۲- ماهی درباد:
برنده اولین دوره جایزه مطبوعات ادبی (لوح زرین سیمین دانشور)
۳- چهارده سالگی بر برف:
از سوی انجمن مطالعاتی آثار داستانی متفاوت (واو) در هفدهمین دوره خود(۱۳۹۸) چهارده سالگی بر برف را برای نثر و زبان شفاف، پاکیزه، یکدست و در خور توجه و همچنین سیالیت روان روایت میان خیال و واقعیت به عنوان رمان شایستهٔ تقدیر سال ۱۳۹۸ معرفی کرد.
هفته نامه شهروند

۱- ایجازِ ساختی/حسین آتش‌پرور – شهروند- ۲۸ ژانویه 2016
۲- نقدی بر گردش‌های عصرِ رضا فرخفال/حسین آتش پرور – شهروند-۱۸ فوریه 2016
۳- توهم در شخصیت/حسین آتش پرور – شهروند- ۳۱ مارس 2016
۴- اندوه/حسین آتش‌پرور – شهروند- ۵ می 1016
۵- نگاهی به کنیزو نوشتهٔ منیرو روانی پور/حسین آتش پرور – شهروند-۱۴ ژوئیه ۲۰۱۶
۶- سایهٔ همسایه/حسین آتش پرور – شهروند – ۴ می 2017
۷- فریاد آن هزاران چشم تبریزی/ حسین آتش پرور – شهروند- ۱۴ دسامبر 2017
خوانهٔ داستان حسین آتش پرور

یکی از نویسندگان نوگرای معاصر حسین آتش‌پرور است که در برخی از آثار داستانی خود مانند مجموعه داستان‌های «ماهی در باد»، «اندوه» و رمان «خیابان بهار آبی بود»، با کاربست خلاقانه مؤلفه‌های بومی گناباد از قبیل گویش، فرهنگ، آداب و رسوم، اسطوره‌ها و … تصویری از سیمای مردم این منطقه را وارد ادبیات داستانی ایران کرده‌است. به همین دلیل به رسم ادب، ترویج فرهنگ سپاس و برای بهره بردن بیشتر از توانمندی‌های ایشان، با تصمیم جمعی اعضای «انجمن ادبیات داستانی گناباد» نام آن به «خوانه داستان حسین آتش پرور» تغییر یافت و جشن این رویداد نیز در ۱۶ اسفند ۱۳۹۶ در مراسم شب ادبیات گناباد با حضور او و جمعی از چهره‌های ادبی خراسان و اعضای انجمن برگزار شد.
حسین آتش پرور یک نویسنده ایرانی است و بومی نویس معرفی کردن او، نادیده گرفتن ابعاد وسعت نگر این نویسنده در داستان‌نویسی مدرن ایران است.[نیازمند منبع]
دیدار و نکوداشت

۱- آغاز جشنواره داستان‌های ایرانی - تجلیل از حسین آتش پرور
یکشنبه دوم دی ماه ۱۳۸۶ انجمن ادبیات داستانی خراسان
هادی مظفری - دبیر جایزه داستان‌های ایرانی گفت:
ازحسین آتش پرور - داستان‌نویس پیشکسوت خراسانی - هم به خاطر توجه به آداب و رسوم مردم ایران قدردانی خواهد شد. آتش پرور متولد ۱۳۳۱ در دیسفان گناباد است. او از ۳۰ سال قبل نوشتن را به صورت جدی آغاز کرده و علاوه بر داستان، به کار نقدنویسی نیز مشغول است. مجموعه داستان «اندوه» و رمان «خیابان بهار آبی بود» از جمله آثار اوست.
۲- مثل همه عصرها چهارشنبه ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۰
سالن قطب علمی فردوسی‌شناسی دانشکده ادبیات دانشگاه فردوسی مشهد
۳- دیدار هنرمندان و نویسندگان گناباد با حسین آتش پرور ۱۳ شهریور
جلسات دربارهٔ آثار

۱- خوانش اسطوره ای داستان کوتاه ماهی در باد: از حسین آتش پرور
دانشگاه فردوسی – مشهد- ۹–۱۰- آبان ۱۳۸۸
همایش ملی و میان رشته‌ای آب و ارزش‌های فرهنگی آن- اسحاقیان جواد
فهرست صفحه 45
۲- توصیف و تحلیل داستان سوررئال ماهی درباد از: حسین آتش پرور
براساس نظام گذرایی هلیدی و متیسن(۲۰۰۴)
خانم وحیده ملاکی
با همکاری: دکتر عباسعلی آهنگر- دانشیارگروه زبان و ادبیات انگلیسی.
کنفرانس ملی ادبیات و زبان‌شناسی – دانشگاه بیرجند
چهارشنبه ۳۰ مهر- پنجشنبه ۱ آبان 1393
نگاه دیگران به آثار

جواد اسحاقیان :
۱- چینه‌های رمان نو در کتاب خیابان بهار آبی بود [مجله جهان کتاب، اردیبهشت ۱۳۸۵ - شماره ۲۰۵ (۲ صفحه - از ۳۳ تا 34)]
۲- خوانش اسطوره ای داستان ماهی در باد [نوشتا ۱۶- تیر- مرداد- شهریور 1389]
۳- خوانش اسطوره ای داستان کوتاه ماهی در باد
فرخنده آقایی :
مجموعه داستان "ماهی در باد [مرور- ادبیات ایران]
حسین ایمانیان:
۱- دربارهٔ مجموعه داستان ماهی درباد [روزنامه شرق-  دوشنبه ۱۸ مرداد ۱۳۸۹ - شماره ۱۰۳۲- ص ۸]
۲- آری‌گویی به باقی‌مانده‌ها : حاشیه‌نویسی بر مجموعه قصّهٔ «اندوه»، نوشتهٔ حسین آتش‌پرور [رایو زمانه -  ۲۳ فروردین ۱۳۹۷]
حسین پاینده:
از پرچم داران سوررئالیسم در ادبیات معاصر ایران: مجموعه داستان ماهی در باد از حسین آتش پرور [خبر گزاری مهر-  تاریخ:۱۳۹۱/۰۹/۲۹ - کدخبر 1762633]
بها الدین مرشدی:
بومی گرایی و تلفیق سبک‌ها در مجموعه داستان ماهی در باد [روزنامه شرق-  پنجشنبه ۱۸ شهریور ۱۳۸۹  شماره  ۱۰۵۸  ص ۱۵]
بهناز علیپور گسگری:
حضور و غیاب اندیشه در مجموعه داستان ماهی درباد [روزنامه شرق- یکشنبه ۱۱ اردیبهشت ۱۳۹۰ شماره ۱۲۳۵  ص  13]
صدیقه نارویی:
درهم آمیزیِ فرم و محتوا در مجموعه داستان ماهی در باد [روزنامه خبر جنوب- پنج شنبه  ۷ مهر ماه  ۱۳۹۰  شماره  ۸۸ ۱۵  ص ۱۲]
سعید اسکندری:
نگاهی به رابطهٔ شکل و محتوا و نوعی از شاعرانگی در داستان اندوه نوشتهٔ حسین آتش پرور [نوشتا ۳۰- فصلنامهٔ بین‌المللی ادبی– فرهنگی- هنری/ زمستان ۱۳۹۵-ص ۶۰- ۶۶]
داریوش احمدی:
گذشته پرشکوه فقر: جستاری در آثار حسین آتش پرور [برگ هنر دوماهنامه  ادبیات داستانی- شماره ۱۵، آذر و دی 1396]
فاطمه جنتی پور:
صور فلکی رنج: روایت‌گری‌های حسین آتش پرور [نوشتا ۳۶- فصلنامهٔ بین‌المللی ادبی– فرهنگی- هنری/ تابستان ۱۳۹۷-ص ۴۰-۴۵]
محمود دهقانی:
نگاهی به داستان کوتاه ماهی درباد [نوشتا ۳۷- فصلنامه بین‌المللی ادبی- فرهنگی- هنری/ پاییز ۱۳۹۷- ص۱۰-۱۵]
گودرز ایزدی:
لفظ اندک و معنای بسیار از ویژگیهای داستان اندوه است [خبرگزاری کتاب ایران- ایبنا]
پسامدرن داستانی:
نگاهی بر شگردهای فراداستان در رمان چهارده سالگی بر برف  [نوشتا ۴۱ - پاییز ۱۳۹۸]
فرهاد کشوری:
چهارده سالگی بر برف از زبان فزهاد کشوری
مهدی گنجوی:
نگاهی به چهارده سالگی بر برف  بایگانی‌شده  در ۱۷ اوت ۲۰۲۰ توسط Wayback Machine
شراره یقینی:
خوانش کتاب چهارده سالگی بر برف
نادر شهریوری (صدقی)
همنوایی جهان و صورت
شکل‌های زندگی دربارهٔ حسین آتش پرور و داستاهان‌هایش
مسعود بهنود:
مرور بر کتاب ماه تا چاه به قلم حسین آتش پرور
جواد اسحاقیان:
از هنر رمان کوندرا تا ماه تا چاه حسین آتش پرور- نشر مهری  [پیوند مرده]
روزبه جورکش:
قتل‌عام خاطرات خوش در مشهد:
نسبت ادبیات و شهر در
" ماه تا چاه " حسین آتش پرور
رادیو زمانه