stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
روتک (خاش)
جمعیت

این روستا در بخش پشتکوه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۵۱ نفر (۵۸خانوار) بوده‌است.
موقعیت جغرافیایی

این روستا از سمت شرق به مرز پاکستان، از سمت شمال به بخش ریگ ملک شهرستان میرجاوه، از سمت جنوب به شهرستان گلشن و از سمت غرب به شهرستان خاش منتهی شده است.
دانشگاه شهر کاراکاس

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
مکان: Libertador Bolivarian Municipality, Capital District, کاراکاس، ونزوئلا
معیار ثبت: فرهنگی: (i), (iv)
شمارهٔ ثبت: ۹۸۶
تاریخ ثبت: 2000
مساحت: ۱۶۴٬۲۰۳ هکتار (۴۰۵٬۷۵۰ جریب فرنگی)
مختصات: ۱۰°۲۹′۲۷″ شمالی ۶۶°۵۳′۲۶″ غربی﻿ / ﻿۱۰٫۴۹۰۸۳°شمالی ۶۶٫۸۹۰۵۶°غربی﻿ / 10.49083; -66.89056
موقعیت دانشگاه شهر کاراکاس در UCV Conjunto Centralنمایش نقشه UCV Conjunto Centralدانشگاه شهر کاراکاس (کاراکاس)نمایش نقشه کاراکاسدانشگاه شهر کاراکاس (ونزوئلا)نمایش نقشه ونزوئلا: موقعیت دانشگاه شهر کاراکاس در UCV Conjunto Centralنمایش نقشه UCV Conjunto Centralدانشگاه شهر کاراکاس (کاراکاس)نمایش نقشه کاراکاسدانشگاه شهر کاراکاس (ونزوئلا)نمایش نقشه ونزوئلا
دانشگاه شهر کاراکاس (Ciudad Universitaria de Caracas) جایگاه دانشگاه مرکزی ونزوئلا است که طراح آن مهندس معمار ونزوئلایی، کارلوس رائول ویلانوئوا بود و در سال ۲۰۰۰ به عنوان میراث جهانی یونسکو ثبت شد. دانشگاه شهر کاراکاس به عنوان یک شاهکار معماری و شهری شناخته شده‌است که تنها یک معمار دارد.
برخی از هنرمندانی که در پروژه مشارکت داشتند

ژان آرپ
آندره بلوک
الکساندر کالدر
ویفردو لام
Henri Laurens
فرنان لژه
Baltasar Lobo
Antoine Pevsner
سوفی تویبر-آرپ
ویکتور وازارلی
Cloud Shepherd, by Hans Arp
Cloud Shepherd, by Hans Arp
Clouds, by Alexander Calder
L'Amphion by Henri Laurens
L'Amphion by Henri Laurens
Stained-glass window Fernand Léger
Mural by Fernand Léger
Maternidad by Baltasar Lobo
by Antoine Pevsner
Tribute to کازیمیر ماله‌ویچ by Victor Vasarely
سوئد در المپیک تابستانی ۱۹۱۲

سوئد در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۱۲ که در شهر استکهلم سوئد برگزار شد، کاروان سوئد با ۴۴۴ ورزشکار در این رقابت‌ها شرکت کرد و موفق به کسب ۶۵ مدال (۲۴ طلا، ۲۴ نقره، ۱۷ برنز) شد. در جدول رتبه‌بندی توزیع مدال‌ها، سوئد در ردهٔ ۲ مسابقات قرار گرفت.
آنتونیس آیدونیس

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Antonios Aidonis
زادروز:  ۲۲ مهٔ ۲۰۰۱ ‏(۲۳ سال)
زادگاه:  نوی‌اشتات آن در واین‌اشترایه
قد:  1.81 m
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال دینامو درسدن (on loan from باشگاه فوتبال اشتوتگارت)
شمارهٔ پیراهن:  ۲۳
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  VfL Neckarau
:  TSV Neckarau
۲۰۱۲–۲۰۱۸:  باشگاه فوتبال هوفنهایم
۲۰۱۸–:  باشگاه فوتبال اشتوتگارت
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۸– |  باشگاه فوتبال اشتوتگارت |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۹– |  VfB Stuttgart II |  ۱۶ |  (۰) |
| ۲۰۲۱– |  ← باشگاه فوتبال دینامو درسدن (قرضی) |  ۷ |  (۰) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۶ |  تیم ملی فوتبال جوانان آلمان |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ |  Germany U16 |  ۵ |  (۱) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۸ |  تیم ملی فوتبال جوانان آلمان |  ۹ |  (۲) |
| ۲۰۱۸– |  تیم ملی فوتبال جوانان آلمان |  ۳ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۰۲:۵۰, ۲۵ اکتبر ۲۰۲۱. (UTC)..   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۰۹:۲۳, ۱۱ ژوئیه ۲۰۱۹ (UTC):  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۰۲:۵۰, ۲۵ اکتبر ۲۰۲۱. (UTC)..   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۰۹:۲۳, ۱۱ ژوئیه ۲۰۱۹ (UTC)
آنتونیس آیدونیس (یونانی: Αντώνης Αηδόνης؛ زادهٔ ۲۲ مهٔ ۲۰۰۱) بازیکن فوتبال اهل آلمان است که در پست مدافع بازی می‌کند.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اشتوتگارت اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال جوانان آلمان، Germany national under-16 football team، جوانان آلمان، و جوانان آلمان بازی کرده‌است.
یادکرد ویکی‌پدیا

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Antonis Aidonis». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۸ مارس ۲۰۲۲.
جمشید ملک‌پور

| جمشید ملک‌پور | جمشید ملک‌پور |
| --- | --- |
محل زندگی: گلاب‌دره 
همسر(ها): شهلا میربختیار
جمشید ملک‌پور نویسنده و کارگردانِ ایرانی است.
لیسانس دانشگاه تهران، فوق لیسانس دانشگاه نیویورک، دکترا دانشگاه ملی استرالیا
استاد هنرهای دراماتیک، هنرهای زیبا، دانشگاه کرتین استرالیایی غربی، دانشگاه کانبرا، سات پاسفیک، گلف
معاون آموزشی پژوهشی دانشگاه گلف
نوشته‌ها > رمان

هفت دهلیز
بادِ نوبان
روز اول ماه مهر هرگز نیامد
اپرای خاموشی صدا در تالار رودکی رمان برگزیده مهرگان ادب ۱۴۰۲
کاشف رویا
نوشته‌ها > پژوهش

تطور اصول و مفاهیم در نمایش کلاسیک
درام اسلامی
ادبیات نمایشی در ایران (پنج جلد)
گزیده‌ای از تاریخ نمایش در جهان
فیلم‌ها

باد سرخ، فیلمنامه، کارگردان
یاران فیلمنامه، کارگردان
دیدار فیلمنامه
نمایش‌ها

افسانه اندوهی دلخراش از تقدیری شوم
مکبث
ادیپوس شهریار
پرومته
آنتیگونه
کالیگولا
رقص مرگ
پایان ظلمت
ایستگاه
رویای نیمه شب تابستان
مقاله‌ای از ملک‌پور دربارهٔ نمایشِ هندی
ماهابالی پورام

| ماهابالی پورام Mahabalipuram | ماهابالی پورام Mahabalipuram |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
View of Shore Temple, Mahabalipuram / Mamallapuram: View of Shore Temple, Mahabalipuram / Mamallapuram
کشور: India
ایالت: تامیل نادو
شهرستان: Kancheepuram
ارتفاع: ۱۲ متر (۳۹ فوت)
جمعیت (۲۰۰۱): جمعیت (۲۰۰۱)
 • کل: ۱۲۰۴۹
زبان‌ها: زبان‌ها
 • رسمی: زبان تامیلی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۳۰ (IST)
PIN: ۶۰۳۱۰۴
کد تلفن: ۹۱–۴۴
ماهابالی پورام (به انگلیسی: Mahabalipuram) یک شهرک در هند است که در Kanchipuram district واقع شده‌است. ماهابالی پورام ۱۲٬۰۴۹ نفر جمعیت دارد و ۱۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آکه‌بونو تارو

| آکه‌بونو تارو | آکه‌بونو تارو |
| --- | --- |
曙太郎: 曙太郎
آکه‌بونو در ۲۰۲۱: آکه‌بونو در ۲۰۲۱
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
تولد: Chadwick Haheo Rowan ۸ مهٔ ۱۹۶۹ وایمانالو، هاوایی ، ایالات متحده آمریکا
مرگ: ۶ آوریل ۲۰۲۴ (۵۴ سال) توکیو ، ژاپن
قد: ۲۰۳ سانتیمتر (۶ فوت ۸ اینچ)
وزن: ۲۱۰ کیلوگرم (۴۶۰ پوند؛ ۳۳ سنگ ۱ پوند)
Web presence: website
حرفه: حرفه
Stable: Azumazeki
رکورد: ۶۵۴-۲۳۲-۱۸۱
آغاز به کار: مارس ۱۹۸۸
بالاترین رتبه: یوکوزونا (۲۷ ژانویه ۱۹۹۳)
بازنشستگی: ژانویه ۲۰۰۱
قهرمانی: ۱۱ (ماکوچی)
جایزه‌های ویژه: عملکرد برجسته (۴) روح مبارزاتی (۲)
ستاره‌های طلا: ۴ آساهیفوجی سه‌ایا (2) اونوکونی یاسوشی هوکوتومی نوبویوشی
* بروزرسانی‌شده تا تاریخ اوت ۲۰۰۷.: * بروزرسانی‌شده تا تاریخ اوت ۲۰۰۷.
آکه‌بونو تارو (به ژاپنی: 曙 太郎) (۸ مهٔ ۱۹۶۹ – ۶ آوریل ۲۰۲۴) کشتی‌گیر سوموی اهل هاوایی در کشور ایالات متحده آمریکا بود که شصت‌وچهارمین کشتی‌گیر دارای رتبهٔ یوکوزونا محسوب می‌شود. وی در سال ۱۹۹۳ میلادی به این مرتبه ارتقا یافت و در سال ۲۰۰۱ میلادی بازنشسته شد. آکه‌بونو تارو توانست ۱۱ بار قهرمان یوشو مسابقات سومو شود.
مرگ

آکه‌بونو در ۶ آوریل ۲۰۲۴، در سن ۵۴ سالگی، پس از بستری شدن در بیمارستانی در توکیو بر اثر نارسایی قلبی درگذشت. مرگ او در صبح روز ۱۱ آوریل در ژاپن اعلام شد و مراسم خاکسپاری سه روز بعد در توکیو برگزار شد. کریستین ریکو، بیوه آکه‌بونو، پس از تشییع جنازه به خبرنگاران گفت که او به مدت هفت سال از آریتمی رنج می برد، او همچنین گفت که جسد آکه‌بونو سوزانده می‌شود و نیمی از خاکستر او نزد خانواده‌اش در ژاپن باقی می‌ماند و نیمی دیگر در اقیانوس در سواحل هاوایی قرار می‌گیرد.
چرخش فرهنگی

چرخش فرهنگی (به انگلیسی:cultural turn) جنبشی است که در اوایل دهه ۱۹۷۰ میلادی در میان دانشمندان علوم انسانی و اجتماعی آغاز شد تا فرهنگ را به کانون بحث‌های معاصر تبدیل کند. این چرخش همچنین تغییر در تأکید به سمت معنا و دور شدن از یک معرفت‌شناسی اثبات‌گرا را توصیف می‌کند. چرخش فرهنگی در سال ۲۰۰۵ میلادی و توسط «Lynette Spillman» و «Mark D. Jacobs» به عنوان «یکی از تأثیرگذارترین گرایش‌ها در علوم انسانی و اجتماعی در نسل گذشته» توصیف شد. یک تاریخ‌نگار برجسته استدلال می‌کند که چرخش فرهنگی شامل مجموعه وسیعی از انگیزه‌های نظری جدید است که از حوزه‌هایی که قبلاً پیرامون علوم اجتماعی بودند، به‌ویژه پساساختارگرایی، مطالعات فرهنگی، نقد ادبی، و اشکال مختلف تحلیل زبان‌شناختی، که بر «نقش علّی و تشکیل‌دهنده اجتماعی فرایندها و سیستم‌های فرهنگی/معنایی» تأکید داشتند.
پیش‌زمینه

چرخش فرهنگی در اواخر قرن بیستم به عنوان اشاره به یک تغییر اساسی در جامعه یا یک تغییر تحلیلی در میان دانشگاهیان است. اولی استدلال می‌کند که فرهنگ نقش مهم‌تری در جوامع پیشرفته ایفا می‌کند، که با مفهوم پست مدرنیته به عنوان یک دوره تاریخی که در آن مردم «بر اهمیت هنر و فرهنگ برای آموزش، رشد اخلاقی، و انتقاد و تغییر اجتماعی تأکید می‌کنند» مطابقت دارد. دومی تغییری در میان دانشگاهیان برای قرار دادن مفهوم فرهنگ و مفاهیم مرتبط با معنا، شناخت، عاطفه، نشانه‌ها و نمادها در مرکز تمرکز مفاهیم روش‌شناسی و نظری است. برخی استدلال می‌کنند که تغییر تحلیلی برگرفته از تغییر در واقعیت و ماهوی است.
فرهنگ را می‌توان اینگونه تعریف کرد: «فرایند اجتماعی که در آن افراد معانی را به هم منتقل می‌کنند، دنیای خود را معنا می‌کنند، هویت خود را می‌سازند و باورها و ارزش‌های خود را تعریف می‌کنند». یا از نظر گئورگ زیمل فرهنگ به «پرورش افراد از طریق عاملیت اشکال بیرونی که در طول تاریخ عینیت یافته‌اند» اشاره دارد؛ بنابراین فرهنگ را می‌توان در طیفی از تنهایی گرایی صرفاً خودتنهاانگارایانه تا اشکال عینی سازماندها و تعامل‌های اجتماعی تفسیر کرد.
دانشگاه ریدینگ

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: دانشگاه تحقیقاتی دولتی
بنیانگذاری شده: ۱۹۲۶؛ ۹۸ سال پیش (۱۹۲۶-خطا: زمان نامعتبر}})
وابستگی آکادمیک: انجمن دانشگاهی اروپایی
موقوفه مالی: ۱۰۱٫۹ میلیون پوند (۲۰۲۳)
بودجه: ۳۲۲ میلیون پوند (۲۰۲۲/۲۳)
اعضای هیئت علمی: ۱۶۱۰ نفر (۲۰۲۲/۲۳)
کارمندان مدیریتی: ۲۲۲۵ نفر (۲۰۲۲/۲۳)
دانشجویان: ۱۹۴۸۵ نفر (۲۰۲۲/۲۳)
کارشناسی: ۱۲۷۲۵ نفر (۲۰۲۲/۲۳)
تحصیلات تکمیلی: ۶۷۶۰ نفر (۲۰۲۲/۲۳)
موقعیت: ریدینگ، بارکشر، انگلستان ۵۱°۲۶′۳۱″ شمالی ۰°۵۶′۴۴″ غربی﻿ / ﻿۵۱٫۴۴۱۹۴°شمالی ۰٫۹۴۵۵۶°غربی﻿ / 51.44194; -0.94556
وبگاه: www.reading.ac.uk
دانشگاه ریدینگ (به انگلیسی: University of Reading) یک دانشگاه تحقیقاتی دولتی در ریدینگ واقع در بارکشر انگلستان است که در سال ۱۹۲۶ میلادی بنیان‌نهاده شده‌است.
تاریخچه دانشگاه

دانشگاه ریدینگ که در قرن نوزدهم به‌عنوان کالج توسعه‌ای دانشگاه آکسفورد ظاهر شد، با دریافت منشور سلطنتی در سال ۱۹۲۶ استقلال یافت. این دانشگاه با نقاط عطف تاریخی از جمله انتصاب ادیت مورلی به‌عنوان اولین استاد زن بریتانیا، نقش مهمی در ایجاد زمینه های جدید در حوزه دانشگاهی داشته است. علاوه بر این، دوران تصدی لرد ولفندن، یک مبارز برجسته اصلاحات اجتماعی، به عنوان معاون، نشان‌دهنده دوره مهمی در تاریخ دانشگاه است.
شعبات دانشگاه

دانشگاه ریدینگ سه شعبه رسمی در بریتانیا دارد: Whiteknights، London Road و Greenlands. شعبه اصلی، Whiteknights، در ۱۳۰ هکتار شهرک زیبا قرار دارد. شعبه London Road به‌عنوان پایگاه مؤسسه آموزش و از سپتامبر ۲۰۱۶، مدرسه تازه تاسیس معماری مشهور است.
علاوه‌بر شعبات مستقر در انگلستان، این دانشگاه با تأسیس دانشگاه ریدینگ مالزی در سال ۲۰۱۵ دامنه فعالیت خود را در سطح جهانی گسترش داده‌است.
پژوهش

دانشگاه ریدینگ میزبان بیش از ۱۹۰۰۰ دانشجو از ۱۵۰ کشور مختلف است. این دانشگاه طیف گسترده‌ای از برنامه‌های دانشگاهی را ارائه می دهد که ۲۵۰ دوره کارشناسی و ۱۵۰ دوره کارشناسی ارشد و دکترای تخصصی را دربرمی‌گیرد. تعهد دانشگاه به تدریس با کیفیت بالا در نرخ اشتغال ۹۴ درصدی فارغ‌التحصیلان در طی شش ماه پس از فارغ‌التحصیلی آشکار می‌شود، و میزان رضایت دانشجویان ۸۹ درصد است.
تلاش‌های تحقیقاتی و پژوهشی دانشگاه ریدینگ مورد تحسین بین‌المللی قرار گرفته است. مجموعه تحقیقاتی این موسسه شامل کمک‌های قابل‌توجهی در درک و پرداختن به چالش‌های مهم جهانی است که شامل تغییرات آب و هوا، امنیت غذایی، تغذیه نامناسب و بیماری می‌شود.
دانشکده کسب‌وکار هنلی

دانشکده کسب‌وکار هنلی (انگلیسی: Henley Business School) بخشی جدایی‌ناپذیر از دانشگاه ریدینگ است و به دلیل دوره‌های قوی کسب‌وکار و مدیریت مشهور است. این دانشکده یکی از معدود دانشکدهای کسب‌وکار در سراسر جهان است که دارای اعتبار سه‌گانه از معتبرترین  نهادهای اعتباربخشی بین‌المللی است: انجمن پیشروی دانشکده‌های کسب‌وکار دانشگاهی (AACSB)، انجمن کارشناسی‌ارشد مدیریت کسب‌وکار (AMBA) و سیستم بهبود کیفیت اروپا (EQUIS).
این اعتبار سه گانه بر تعهد دانشکده به ارائه آموزش با کیفیت بالا و تعهد آن به بهبود مستمر تأکید می کند.
دانشکده هنلی طیف گسترده‌ای از برنامه‌ها، از جمله دوره‌های کارشناسی، کارشناسی‌ارشد MBA و دکترا PhD، را ارائه می‌دهد. برنامه کارشناسی‌ارشد MBA این دانشکده به‌طور مداوم در بین برترین‌های جهان قرار گرفته‌است. شرکت‌های جهانی اغلب از فارغ‌التحصیلان MBA این دانشکده برای توسعه حرفه‌ای تیم‌های رهبری خود استفاده می‌کنند.
پژوهش‌های علمی این دانشکده در سطح بین‌المللی شناخته شده‌است و به درک شیوه‌های کسب‌وکار و مدیریت جهانی کمک می‌کند. این مدرسه میزبان چندین مرکز تحقیقاتی است که به حوزه‌های مختلف کسب‌وکار و مدیریت اختصاص دارند، از جمله مرکز هنلی برای کارآفرینی و مرکز هنلی برای رهبری.
دانشکده کسب‌وکار هنلی دارای یک شبکه فارغ‌التحصیلان گسترده و متنوع است که فارغ‌التحصیلان دارای موقعیت‌های رهبری در بخش‌های مختلف در سراسر جهان هستند. شهرت مدرسه، همراه با شبکه قوی فارغ‌التحصیلان، فرصت های شبکه‌سازی قابل‌توجهی را به دانش‌آموزان ارائه می‌دهد و آینده شغلی آن‌ها را افزایش می‌دهد.
رتبه‌بندی

The Guardian = ۳۲
Times/Sunday Times = ۳۱
پناهگاه‌های صخره‌ای بهیمبتکا

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
مکان: هند
معیار ثبت: فرهنگی: (iii)(v)
شمارهٔ ثبت: ۹۲۵
تاریخ ثبت: ۲۰۰۳
پناهگاه‌ها و غارهای سنگی بهیم بتکا واقع در منطقه رایسن در ایالت مادایا پرادش هندوستان قرار دارد. این پناهگاه‌ها، اولین نشانه‌های زندگی انسان در این سرزمین است. بررسیهای انجام شده نشان می‌دهد که برخی از این پناهگاه‌ها، بیش از ۱۰۰ هزار سال محل سکونت انسان بوده‌است. بعضی از نقاشیهای صخره‌ای روی بدنه ی این سکونتگاه‌ها متعلق به ۳۰ هزار سال قبل است.این سایت باستانشناسی دردر سال ۲۰۰۳ در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفت.
سوئد در المپیک تابستانی ۱۹۶۴

سوئد در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۴ که در شهر توکیو ژاپن برگزار شد، کاروان سوئد با ۹۴ ورزشکار در این رقابت‌ها شرکت کرد و موفق به کسب ۸ مدال (۲ طلا، ۲ نقره، ۴ برنز) شد. در جدول رتبه‌بندی توزیع مدال‌ها، سوئد در ردهٔ ۱۷ مسابقات قرار گرفت.
داریوش گودرزی کیا

| داریوش گودرزی کیا | داریوش گودرزی کیا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۵ بهمن ۱۳۲۲ روستای اناج، شهرستان خنداب، استان مرکزی، ایران
درگذشت: ۲۹ مهر ۱۳۶۳ (۴۰ سال) میمک، ایلام، ایران
علت مرگ: اصابت ترکش
دیگر نام‌ها: کریم
پیشه: عکاس
سال‌های فعالیت: ۱۳۵۵–۱۳۶۳
کارفرما: خبرگزاری جمهوری اسلامی (ایرنا)
سازمان: عضو گروه تلویزیونی جهاد اسلامی
جوایز: لوح دست خط زرین خمینی
داریوش گودرزی کیا (زادهٔ ۲۵ بهمن ۱۳۲۲) یک عکاس جنگ اهل ایران بود که با نام کریم نیز شناخته می‌شد. داریوش به عنوان اولین عکاس کشته شده در جنگ ایران و عراق در سال ۱۳۶۳ شناخته می‌شود.
زندگی‌نامه

گودرزی کیا در روستای اناج از توابع شهرستان خنداب که در استان اراک قرار دارد، دیده به جهان گشود. وی در سال ۱۳۵۵ به استخدام خبرگزاری جمهوری اسلامی (ایرنا) درآمد و به عنوان عکاس این خبرگزاری مشغول به کار شد. پس از آغاز جنگ ایران و عراق او از سال ۱۳۶۰ عکاسی در جبهه‌های جنگ را آغاز کرد. او پس از مدتی عضو گروه تلویزیون جهاد سازندگی شد.
داریوش گودرزی‌کیا در سال ۱۳۶۳ در جبهه‌های جنگ ایران و عراق در منطقه عملیاتی میمک به دلیل اصابت ترکش کشته شد و به عنوان «نخستین عکاس کشته شده جنگ ایران و عراق» شناخته می‌شود.
جوایز و افتخارات

داریوش گودرزی‌کیا برای خدمات خود در جبهه‌های جنگ برنده لوح دست خط زرین خمینی، دیپلم افتخار و سکه یادبود، به عنوان برگزیده بخش عکاسی از مجتمع هنر و ادبیات دفاع مقدس در سال ۱۳۶۷ است.
در رسانه

مستند "یکی بود یکی نبود…" به کارگردانی و تهیه‌کنندگی رضا مهرانفر دربارهٔ زندگینامه داریوش گودرزی‌کیا ساخته شده است.
نیت داگ

| نیت داگ | نیت داگ |
| --- | --- |
نام تولد: ناتانیل دیوین هیل
نام(های) دیگر: نیت داگ
زاده: ۱۹ اوت ۱۹۶۹ کلارکسدیل، میسیسیپی، آمریکا
خاستگاه: ایالات متحده آمریکا
درگذشته: ۱۵ مارس ۲۰۱۱ (۴۱ سال) حمله قلبی لانگ بیچ، کالیفرنیا، آمریکا
ژانر: هیپ‌هاپ، آراندبی، جی-فانک
سال‌های فعالیت: دث‌رو الکترا داگی‌استایل آتلانتیک
همکاری‌های مرتبط: ۲۱۳، اسنوپ داگ، وارن جی، توپاک، دکتر دره، گیم، امینم، فیفتی سنت، دا داگ پاند، فبولوس
ناتانیل دیوین هیل(زادهٔ ۱۹ اوت ۱۹۶۹ در لانگ بیچ — درگذشتهٔ ۱۵ مارس ۲۰۱۱ )خواننده رپ آمریکایی بود. او با هنرمندانی چون توپاک، دکتر دره، اسنوپ‌داگ و امینم همکاری داشته است.
دوران زندگی

نیت داگ در کلارکسدل، میسیسیپی به دنیا آمد و خوانندگی در از همان دوران کودکی در کلیسا شروع کرد .زیرا پدر او دانیل لی هیل، یک پیشوای روحانی در کلیسا بود. در چهارده سالگی به علت طلاق پدر و مادرش میسیسیپی را به مقصد لانگ بیچ، کالیفرنیا ترک کرد.
در شانزده سالگی او در دبیرستان قبول شد و منطقه لانگ‌بیچ را ترک کرد، عضو نیروی دریایی آمریکا شد و به مدت سه سال خدمت کرد. در همان دوران بود که با پسرعموی خود اسنوپ داگ آشنا شد.
نیت داگ و اسنوپ داگ و وارن جی در دوره کاری خود گروهی را تشکیل دادند به نام ۲۱۳ که نیت داگ کار خواندن پاپ این گروه را بر عده داشت
نیت داگ علاوه بر همکاری‌ها پیوسته با رپرها و گروه ۲۱۳ او شروع‌کننده گروهی به نام جی فانک هم بود و آهنگ‌های زیادی را هم دراین گروه ساخته بود. در نوزده دسامبر سال ۲۰۰۷ او دچار یک حمله قلبی شدید شد و در بیمارستان به مدت چهار سال بستری بود و سر انجام در ۱۵ مارس ۲۰۱۱ درگذشت.
آلبوم ها
(1998)G-Funk Classics, Vol. 1 & 2
(2001)Music and Me
(2003)Nate Dogg
آلبوم بعد از مرگ
(2015)Nate Dogg: It's A Wonderful Life
مرگ

دلیل مرگ او حمله قلبی بود. درمورد زمان دقیق مرگ وی کسی اطلاعی ندارد اما هنگام مرگ ۴۱ سال داشت. نیت داگ چندسال در بستر بیماری بود و از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۱ در بیمارستان بستری و در کما بسر میبرد. تا اینکه در سال ۲۰۱۱ پزشکان مرگ او را اعلام کردند.
سوئد در المپیک تابستانی ۱۹۷۲

سوئد در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ که در شهر مونیخ آلمان غربی برگزار شد، کاروان سوئد با ۱۳۱ ورزشکار در این رقابت‌ها شرکت کرد و موفق به کسب ۱۶ مدال (۴ طلا، ۶ نقره، ۶ برنز) شد. در جدول رتبه‌بندی توزیع مدال‌ها، سوئد در ردهٔ ۱۱ مسابقات قرار گرفت.
آبراهه‌های آمستردام

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
تصویر هوایی از کانال‌های آمستردام: تصویر هوایی از کانال‌های آمستردام
معیار ثبت: فرهنگی: i, ii, iv
شمارهٔ ثبت: ۱۳۴۹
تاریخ ثبت: ۲۰۱۰ (طی نشست ۳۴م)
کانال‌های آمستردام به مجموعه بیش از صد کیلومتر آبراهه، ۹۰ جزیره، و ۱٬۵۰۰ پل در آمستردام هلند گفته می‌شود. اولین آبراهه‌ها در سده هفدهم در دوران طلایی هلند کنده شدند. در کنار این آبراهه‌ها بیش از ۱۵۵۰ یادمان قرار دارد. در سال ۲۰۱۰ کانال‌های آمستردام به عنوان یکی از میراث جهانی یونسکو ثبت شد که شهرت آمستردام را به عنوان «ونیز شمال» بیشتر کرد.
تاریخ

بخش اعظم سیستم کانال آمستردام نتیجه موفقیت آمیز برنامه ریزی شهری است. در اوایل قرن 17 ، با افزایش مهاجرت ، طرحی جامع جمع آوری شد و خواستار چهار محفظه اصلی کانونی ، نیمه متمرکز کانال با انتهای آن در خلیج بود. سه کانال بیشتر برای ساخت و سازهای مسکونی (کانال Herengracht یا "کانال Patricians" ، Keizergracht یا "کانال Emperor's" ؛ و Prinsengracht یا "کانال Prince" (کانال شاهزاده)) ، و یک کانال چهارم بیرونی Singelgracht برای اهداف دفاعی و مدیریت آب. این طرح همچنین کانالهای اتصال را در امتداد شعاع پیش بینی کرده بود. مجموعه ای از کانال های موازی در محله جوردان (در اصل برای حمل و نقل کالا ، به عنوان مثال ، آبجو). تبدیل یک کانال محیطی موجود ، داخلی (Singel) از یک هدف دفاعی به توسعه مسکونی و تجاری. و بیش از صد پل هدف دفاعی Nassau / Stadhouderskade توسط گاوصندوقهای خاکی و خاکی با دروازه هایی در نقاط ترانزیت و حمل و نقل استفاده می شد اما در غیر این صورت هیچ روبنائی برای سنگ تراشی وجود ندارد.
گنجینه آترئوس

گنجینه آترئوس
گنجینه آترئوس یا آرامگاه آگاممنون آرامگاهی در تپه پاناگیتسا، در موکنای، یونان است که در عصر برنز در حدود ۱۲۵۰ سال پیش از میلاد ساخته شده‌است. نعل سنگی بالای درگاه ۱۲۰ تن وزن دارد و ابعاد تقریبی آن 8.3 x 5.2 x ۱٫۲ متر است، که بزرگترین در جهان است. این آرامگاه برای دوره نامعلومی به کار گرفته می‌شد. پاوسانیاس، جغرافیدان رومی در سده دوم پس از میلاد به آن اشاره کرد.
این آرامگاه احتمالاً هیچ ارتباطی با آترئوس یا آگاممنون - فرمانروایان افسانه‌ای موکنای یا آرگوس در آثار هومر، چرخه حماسی و اورستیا ندارد- زیرا باستان‌شناسان باور دارند که فرمانروای موکنای که در آنجا دفن شده‌است در زمانی زودتر از آگاممنون فرمانروایی کرده‌است. این آرامگاه این گونه توسط هاینریش شلیمان نامگذاری شد و از آن زمان تاکنون از این نام استفاده می‌شود.
ذخیره‌گاه زیست‌کره ریو پالاتانو

| ذخیره‌گاه زیست‌کره ریو پالاتانو | ذخیره‌گاه زیست‌کره ریو پالاتانو |
| --- | --- |
رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: II (پارک ملی): رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: II (پارک ملی)
Location of Río Plátano in Honduras: Location of Río Plátano in Honduras
fa (in English: Expected satiety): fa
مکان: north-eastern هندوراس
نزدیک‌ترین شهر: Palacios
مختصات: ۱۵°۴۴′۴۰″ شمالی ۸۴°۴۰′۳۰″ غربی﻿ / ﻿۱۵٫۷۴۴۴۴°شمالی ۸۴٫۶۷۵۰۰°غربی﻿ / 15.74444; -84.67500
مساحت: ۱٬۳۰۰٬۰۰۰ جریب فرنگی (۵٬۳۰۰ کیلومتر مربع)
تاسیس‌شده: 1982
هیئت حاکمه: Department of Protected Areas & Wildlife, State Forestry Administration
 سایت میراث جهانی یونسکو:  سایت میراث جهانی یونسکو
معیار ثبت: طبیعی: (vii), (viii), (ix), (x)
شمارهٔ ثبت: ۱۹۶
تاریخ ثبت: 1982
در خطر؟: 1996–2007; 2011–...
مساحت: ۳۵۰٬۰۰۰ هکتار (۱٬۴۰۰ مایل مربع)
منطقه حائل: ۱۵۰٬۰۰۰ هکتار (۵۸۰ مایل مربع)
 :  
ذخیره‌گاه زیست‌کره ریو پالاتانو (به اسپانیایی: Reserva de la biosfera de Río Plátano) یک ذخیره‌گاه زیست‌کره و ذخیره‌گاه طبیعی در هندوراس است که در La Mosquitia واقع شده‌است.
مینیاتور (تذهیب)

برای دیگر کاربردها، مینیاتور (ابهام‌زدایی) را ببینید. برای مینیاتور در هنر ایرانی، نگارگری ایرانی را ببینید.
مینیاتوری از اسب تروآ تذهیبی غربی از انه‌اید
مینیاتوری از مریم، یوسف نجار و عیسی. اواخر قرن پانزدهم
خرد نگارگری (به فرانسوی: Miniature) (یا مینیاتور با ریشهٔ لاتین minium/خاک سرخ، سرب قرمز)، به تصویری از تاریخ باستان یا دست‌نویس آراست‌های (تذهیب) قرون وسطی گفته می‌شود؛ نمونه‌ای ساده که برای تزئین کتاب‌ها در آن دوران با کمک رنگ‌دانه‌های گرم تهیه می‌شد. به‌طور کلی از اوایل سده‌های میانه تا ورود به مرحله دوم، دورهٔ جدیدی آغاز کنندهٔ ریشه‌شناسی موشکافانه برای شناخت مفهوم کلی و رهایی از سردرگمی به وجود آمد و نتیجهٔ آن استفاده از این سبک در تصویرسازی‌های کوچک و مینیاتور چهره شد، هر چند که از زمان‌های دورتر نیز استفاده‌های کم و جزئی می‌شد.
تاریخچه

سیر تاریخی مینیاتور ایرانی به گذشته‌های دور پیش از ظهور اسلام می‌رسد اما می‌توان گفت زمانی که ایرانیان توانستند در قرن سوم هجری قمری به دربار عباسیان وارد شوند نقاشی ایران پس از یک دوره رکود جانی دوباره گرفت.
مینیاتور ایرانی در واقع نقاشی ایران پیش از ظهور اسلام است که با عرفان و تفکرات اسلامی ادغام گردید و راهی شد برای ظهور جلوه‌های الهی.
آثار مینیاتور نفیسی در دوره عباسیان خلق شد که متأسفانه بخش عظیمی از این آثار در طی حملات مغول در سده‌های هفتم و هشتم از بین رفت.
در دوره ایلخانیان که اوضاع کشور به آرامش نسبی دست یافت گام‌هایی در راه پیشرفت هنر برداشته شد من جمله تأسیس ربع رشیدی در شهر تبریز پایتخت آن زمان که مکانی مناسب جهت بروز استعدادهای هنرمندان و خوشنویسان و دانشمندان شد.
کارگاه‌هایی برای خلق نسخ خطی و مصور سازی آن‌ها در ربع رشیدی وجود داشت. مکتب تبریز در این دوران به اوج شکوفایی خود رسید و آثار برگزیده‌ای همچون شاهنامه فردوسی و شاهنامه دموت در این دوران خلق شد. با گذشت زمان مینیاتور ایران دستخوش تغییرات زیادی شد و مکاتب گوناگونی با خصوصیات خاص خود شکل گرفت که از آن جمله است:
مکتب شیراز
مکتب هرات
مکتب تبریز
مکتب قزوین
مکتب اصفهان
مکتب شیراز

مکتب شیراز را می‌توان در دو دوره بررسی کرد. دوره اول سدهٔ هشتم هجری قمری و دیگری سده نهم هجری قمری. دوره اول همزمان با رونق نگارگری در تبریز بود. یکی از دلایل شکوفایی هنر نگارگری در سده هشتم شیراز را می‌توان بر کنار ماندن این منطقه از حملهٔ مغولان دانست. از معروفترین آثار آن دوران نگاره‌های ورقه و گلشا می‌باشد.
دوره دیگر مکتب شیراز یعنی قرن نهم هجری قمری با حمایت نوادگان تیمور اسکندر سلطان و ابراهیم سلطان از هنرمندان، جانی دوباره یافت.
در این دوران هنرمندانی از سمرقند و هرات به شیراز آمدند که باعث پختگی مکتب شیراز شدند. از مشخصه‌های نقاشی شیراز در اوج شکوفایی می‌توان به استفاده از رنگ‌های روشن و نقوش تزیینی و طراحی ماهرانه‌تر پیکرها و قلم‌گیری ظریف صخره‌ها اشاره کرد.
بهترین نمونه‌های نگاره‌های آن زمان نسخه‌ای از خاوران نامه به تاریخ ۸۸۲ هجری قمری و نسخهٔ جنگ اسکندر سلطان می‌باشد.
مکتب هرات

شاهرخ فرزند تیمور پس از فوت پدرش (۸۰۷ ه‍.ق) در هرات به سلطنت نشست و تا سال ۸۵۰ هجری قمری در آنجا حکومت کرد. او پس از تثبیت موقعیتش به‌آباد سازی هرات و سایر شهرها پرداخت و فرصتی برای توسعه هنر فراهم کرد. مجمع التواریخ حافظ ابرو نمونه بسیار خوبی است که از مکتب هرات بجا مانده‌است.
همزمان با حکومت شاهرخ پسرش بایسنقر میرزا زبده‌ترین هنرمندان نقاش و صحاف و مذهب و خوشنویس را در کارگاه کتاب آرایی خود گرد هم آورد. از آنجا که بایسنقر میرزا خود ادیب و خوشنویس بود با حمایت‌های خویش گامی مؤثر در اعتلای مکتب هرات برداشت. دو نمونه از آثار برگزیده آن زمان کلیله و دمنه و شاهنامه بایسنقری می‌باشد.
از هنرمندان نگارگر آن زمان می‌توان به مولانا علی و مولانا قیام‌الدین و امیرخلیل اشاره نمود. از دیگر آثار مکتب هرات معراج نامه میرحیدر می‌باشد که در کتابخانه ملی پاریس نگهداری می‌شود.
در نیمهٔ سده نهم هجری قمری پس از فوت شاهرخ تا به سلطنت رسیدن سلطان حسین بایقرا (۸۷۲ ه‍.ق) فعالیت هنرمندان دچار رکود شد. سلطان حسین پس از به سلطنت رسیدن به کمک وزیر دانشمند و ادیب خود میرعلی شیر نوایی هنرمندان و ادیبان بزرگ را در دربار خود گردهم آورد و باعث اوج‌گیری فعالیت‌های هنری و ادبی شد.
از هنرمندان آن دوره می‌توان به امیر روح‌الله میرک شاه مظفر و کمال الدین بهزاد اشاره کرد.