stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آدریان ناستاسه
زندگی‌نامه > پیشینه خانوادگی

ناستاسه در بخارست متولد شد و خانواده‌اش از روستای هانول دو پامنت، کمون تارتاشستی، شهرستان دامبوویتا منشأ دارند. پدر او، ماریان ناستاسه، افسر ارتش سلطنتی رومانی بود. مادر او النا نام دارد و یک خواهر به نام دانا بارب (متولد ناستاسه) دارد.
زندگی‌نامه > دوران جوانی

آدریان ناستاسه تحصیلات متوسطه خود را در دبیرستان نیکولای بالچسکو (که اکنون کالج ملی سنت ساوا است) به پایان رساند و سپس از دانشگاه بخارست فارغ‌التحصیل شد، به طوری که از هر دو دانشکده حقوق و جامعه‌شناسی مدرک دریافت کرد. او در دوره‌های مختلف به عنوان استاد، قاضی و رئیس چندین سازمان مرتبط با حقوق و روابط بین‌الملل فعالیت کرده است.
در ۳۱ ژوئیه ۱۹۸۵، او با دانا میکولسکو، دختر آنجلو میکولسکو، ازدواج کرد. آنها دو پسر به نام‌های آندری (متولد ۱۲ فوریه ۱۹۸۶) و میهنه (متولد ۲۳ ژوئن ۱۹۹۳) دارند.
فعالیت سیاسی > دوران قبل از نخست‌وزیری

ناستاسه برای نخستین بار در ۹ ژوئن ۱۹۹۰ به عنوان عضو جبهه نجات ملی به مجلس نمایندگان رومانی انتخاب شد و از ۲۸ ژوئن ۱۹۹۰ تا ۱۶ اکتبر ۱۹۹۲ به عنوان وزیر امور خارجه در دولت‌های پترو رومان و تئودور استولوخان خدمت کرد.
در سال ۱۹۹۲، او دوباره به عنوان عضو جبهه دموکراتیک نجات ملی (FDSN) به مجلس نمایندگان رومانی انتخاب شد و به عنوان رئیس مجلس نمایندگان خدمت کرد. بین سال‌های ۱۹۹۳ و ۱۹۹۷، او همچنین رئیس اجرایی حزب دموکراسی اجتماعی رومانی (PDSR، که قبلاً FDSN بود) بود.
زمانی که حزب دموکراسی اجتماعی رومانی (PDSR) در انتخابات ۱۹۹۶ شکست خورد، ناستاسه به رهبر گروه پارلمانی اپوزیسیون PDSR، معاون رئیس مجلس نمایندگان، عضو هیئت دائمی و عضو هیئت نمایندگان رومانی در مجمع پارلمانی شورای اروپا تبدیل شد، جایی که او دبیر ثبت‌نام کمیسیون شورای اروپا در مسائل قضائی و حقوق بشر با ارجاع به فعالیت‌های غیرقانونی فرقه‌های مذهبی بود.
پس از پیروزی PDSR در انتخابات قانونی ۲۰۰۰ و انتخاب دوباره یون ایلیسکو به عنوان رئیس‌جمهور رومانی، ناستاسه به عنوان رئیس PDSR انتخاب شد، که پس از ادغام با حزب دیگری به نام حزب سوسیال دموکرات (PSD) تغییر نام داد. ناستاسه تا آوریل ۲۰۰۵ رئیس PSD باقی ماند، زمانی که در کنگره‌ای از سوی وزیر امور خارجه سابق، میه‌چا جئوانا، جایگزین شد. در همان کنگره، ناستاسه به عنوان رئیس اجرایی PSD انتخاب شد، دومین مقام ارشد در حزب.
فعالیت سیاسی > دوران نخست‌وزیری رومانی

ناستاسه در ۲۸ دسامبر ۲۰۰۰ توسط پارلمان به عنوان نخست‌وزیر تأیید شد، پس از آن که رئیس‌جمهور یون ایلیسکو او را چند روز پیش‌تر به این سمت منصوب کرده بود. او همزمان با رهبری حزب سوسیال دموکرات (PSD) این سمت را بر عهده داشت. چهار سال نخست‌وزیری او با ثبات سیاسی بی‌سابقه در رومانی پس از کمونیسم، رشد اقتصادی پیوسته و سیاست خارجی به شدت متمایل به غرب همراه بود، اگرچه در سال ۲۰۰۱، برخی از رسانه‌ها و بخش‌هایی از اپوزیسیون سیاسی این امر را در پی ارتباط نزدیک او با ریشتئا پریبوی،مأمور سابق سکیوریتاته، مورد سؤال قرار دادند. رومانی به ناتو پیوست و نیروهای رومانیایی را در حمایت از تلاش‌های بین‌المللی در بالکان، افغانستان و عراق اعزام کرد.
دولت ناستاسه مذاکرات پیوستن رومانی به اتحادیه اروپا (EU) را تکمیل کرد و با شجاعت قوانین و اصلاحات لازم برای پیوستن به اتحادیه اروپا را تصویب و اجرا کرد، که در نهایت با گسترش اتحادیه اروپا در سال ۲۰۰۷ به نتیجه رسید. دولت او همچنین با موفقیت مذاکراتی را برای برداشتن محدودیت‌های ویزا برای سفر رومانیایی‌ها به کشورهای عضو پیمان شنگن اتحادیه اروپا انجام داد.
نرخ تورم کاهش یافت و لئوی رومانی قوی‌تر شد. با این حال، منتقدان اشاره کردند که این امر حداقل تا حدی به دلیل ورود ارز خارجی به رومانی از طرف تقریباً دو میلیون رومانیایی که در خارج از کشور کار می‌کردند، بود. تولید ناخالص داخلی (GDP) نیز در هر سال دوره نخست‌وزیری او به‌طور قابل توجهی رشد کرد، به طوری که در سال ۲۰۰۴ رشد ۸٫۳٪ به دست آمد که بالاترین در منطقه بود. دستمزد متوسط نیز رشد کرد، هرچند که با سرعت رشد اقتصادی هم‌راستا نبود. به عنوان مثال، در سال ۲۰۰۴ دستمزدها ۱۰٫۴٪ افزایش یافتند و نرخ تورم ۹٫۲٪ بود، که منجر به رشد واقعی دستمزد ۱٫۲٪ شد، در سالی که GDP با ۷٪ رشد مواجه شد.
دولت ناستاسه نتوانست پیشرفت قابل توجهی در برخی از مسائل مهم جامعه رومانی مانند سیاست کشاورزی داشته باشد: حدود ۴۲٪ از رومانیایی‌ها همچنان در بخش کشاورزی مشغول به کار بودند (در مقایسه با ۳٪ از فرانسوی‌ها و ۱۹٪ از لهستانی‌ها). منتقدان همچنین اشاره کردند که رشد اقتصادی به‌طور یکنواخت بین طبقات اجتماعی توزیع نشده بود و درصد افرادی که زیر سطح فقر زندگی می‌کردند همچنان بالا باقی ماند، به ویژه در مناطق روستایی.
اگرچه دولت گام‌های اولیه‌ای به سوی اصلاحات قضائی معنادار برداشت، اما دولت بارها مورد انتقاد قرار گرفت، از جمله توسط اتحادیه اروپا، به دلیل ناتوانی در مبارزه اساسی با فساد گسترده، از جمله در بالاترین سطوح.
در سال ۲۰۰۲، ناستاسه به عنوان صاحب درجه بزرگ صلیب نشان ستاره رومانی منصوب شد، که در دسامبر ۲۰۱۹ به دلیل دو بار متهم شدن به جرم از او پس گرفته شد.
فعالیت سیاسی > نامزدی ریاست جمهوری ۲۰۰۴

چرخه انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۰۴ پایان دوره دوم ریاست جمهوری ایون ایلیسکو بود، که بر اساس قانون اساسی، نمی‌توانست دوره دیگری را خدمت کند. حزب دموکراتیک سوسیالیست رومانی (PSD) ناستاسه را به عنوان نامزد ریاست جمهوری خود انتخاب کرد. هم‌نامزدی او (که در صورت پیروزی ناستاسه به عنوان نخست‌وزیر منصوب می‌شد) وزیر امور خارجه وقت، میرشا جئوانا بود.
در تمام پاییز ۲۰۰۴، نظرسنجی‌ها پیش‌بینی می‌کردند که ناستاسه پیروز خواهد شد، به‌ویژه در مناطقی که حزب دموکراتیک سوسیالیست رومانی (PSD) به‌طور سنتی حمایت قوی داشت: در مناطق روستایی، در شهرهای کوچک و متوسط در جنوب و شرق کشور، و میان بازنشستگان و گروه‌های کارگری. حزب PSD که همچنان بزرگ‌ترین حزب سیاسی کشور بود، انتظار می‌رفت که به شبکه سازمان‌های محلی حزب خود برای اطمینان از حضور رای‌دهندگان در انتخابات متکی باشد.
ناستاسه در دور اول انتخابات ریاست جمهوری در ۲۸ نوامبر با فاصله قابل توجهی پیش بود، اگرچه کمتر از ۵۰ درصد آراء را کسب کرده بود و بنابراین مجبور بود در دور دوم انتخابات که در ۱۲ دسامبر برگزار شد، با نامزد ائتلاف راست‌گرای عدالت و حقیقت (DA) یعنی تراین باسسکو رقابت کند. سازمان‌های مستقل جامعه مدنی ادعا کردند که در دور اول انتخابات، تقلب به نفع ناستاسه رخ داده است، از جمله رأی‌دهی متعدد حامیان PSD به دلیل کنترل‌های ضعیف بر شناسایی رأی‌دهندگان و نقص‌های موجود در محاسبه آراء الکترونیکی.
زمانی که آراء در شب انتخابات دور دوم بسته شد، رسانه‌های بزرگ نتایج نظرسنجی‌های خروجی را منتشر کردند که نشان می‌داد بین ناستاسه و باسسکو رقابت نزدیکی وجود دارد. با این حال، باسسکو و حامیانش نتایج را به‌عنوان نشانه‌ای واضح از پیروزی تفسیر کردند. ده‌ها هزار نفر از حامیان باسسکو به میدان دانشگاه در مرکز بخارست و سایر نقاط کشور هجوم آوردند تا پیروزی فرضی او را جشن بگیرند. صبح روز بعد، مقامات آمارهایی را منتشر کردند که پیروزی باسسکو را تأیید می‌کرد. ناستاسه تنها ۴۸٫۷۷٪ از مجموع آراء را کسب کرد.
ناستاسه بعداً شکست غیرمنتظره خود را به چند عامل نسبت داد، از جمله آنچه که به‌عنوان شکست سیاستمداران حزب انسان‌گرا (PC) در حمایت از او توصیف کرد (حزب انسان‌گرا در آن زمان توافق انتخاباتی با حزب سوسیال‌دموکرات رومانی داشت) و حمایت کورنلیو وادیو تودور، رهبر حزب رومانی بزرگ (PRM)، از باسسکو. عوامل دیگری که احتمالاً تأثیرگذار بودند شامل عملکرد قوی باسسکو در دومین مناظره ریاست‌جمهوری و اتهامات مداوم فساد علیه ناستاسه و حزب سوسیال‌دموکرات رومانی بود.
با وجود شکست ناستاسه در انتخابات ریاست‌جمهوری، حزب سوسیال‌دموکرات رومانی همچنان بیشترین تعداد کرسی‌ها را در انتخابات همزمان پارلمانی به دست آورد. پس از انتخابات و در دوره موقت قبل از آنکه ائتلاف DA باسسکو بتواند اکثریت ائتلافی تشکیل دهد، حزب سوسیال‌دموکرات توانست حمایت کافی از سوی پارلمان به دست آورد تا ناستاسه را به عنوان رئیس مجلس نمایندگان انتخاب کند. نیکولای واکارویو، نخست‌وزیر سابق حزب سوسیال‌دموکرات، در همان شرایط به عنوان رئیس سنا انتخاب شد. ناستاسه روز بعد از مراسم تحلیف باسسکو از مقام نخست‌وزیری استعفا داد. بعدها، به درخواست کوزمین گوشا، مدیر کمپین ترایان باسسکو که پس از پیروزی استعفا داده بود، درخواست انتشار نتایج رسمی در مورد تقلب‌های ادعایی در انتخابات ۲۰۰۴ مطرح شد. تحقیقات به این نتیجه رسید که شواهدی قطعی از این تقلب وجود ندارد و رئیس‌جمهور منتخب، ترایان باسسکو، هیچ مدرکی برای اثبات این ادعا نداشت. برخی تحلیلگران سیاسی معتقدند که اتهام دزدیدن انتخابات به‌طور قابل توجهی به پیروزی باسسکو در انتخابات کمک کرد.
فعالیت سیاسی > محاکمه به جرم فساد، محکومیت و اقدام به خودکشی

در ۳۰ ژانویه ۲۰۱۲، دادگاه‌ها برای ناستاسه به خاطر سوءاستفاده از یک کنفرانس با بودجه عمومی برای جمع‌آوری پول برای کمپین ناموفقش در سال ۲۰۰۴، حکم دو سال زندان صادر کردند. ناستاسه ادعا کرد که این حکم تحت تأثیر سیاستمدار رقیب، ترایان باسسکو، که در آن زمان رئیس‌جمهور رومانی بود، قرار گرفته است و اظهار داشت که در صورت لزوم، پرونده‌اش را به دیوان اروپایی حقوق بشر خواهد برد.در پاسخ به این اتهامات، باسسکو ادعا کرد که این اتهامات ماهیت سیاسی ندارد و گفت که آنها از سوی اعضای حزب ناستاسه گزارش شده‌اند.
آدریان ناستاسه در ۲۰ ژوئن ۲۰۱۲ به اتهامات فساد محکوم و به مدت دو سال زندان محکوم شد. در زمانی که این حکم اعلام شد، او تنها رئیس دولتی بود که در ۲۳ سال پس از انقلاب رومانی به زندان محکوم شده بود.
هنگامی که پلیس برای دستگیری آدریان ناستاسه به خانه او رسید، او به‌طور ظاهری در تلاش برای خودکشی گلوی خود را شلیک کرد و به بیمارستان منتقل شد. بسیاری از مردم اکنون بر این باورند که این اقدام خودکشی ظاهری در واقع آخرین تلاش ناکام او برای فرار از عدالت بود. در آن شب، او با آمبولانس از بیمارستان منتقل شد و شال برلبری به گردن خود انداخته بود که هرگونه نشانه از جراحات جدی را از خبرنگاران جمع‌شده مخفی کند. پس از دریافت درمان در طول شش روز، او به زندان راهووا منتقل شد و سپس به دلیل وضعیت پزشکی‌اش، از جمله مرض قند و مشکل قلبی، به زندان جیلوا منتقل گردید.
در ژانویه ۲۰۱۴، دیوان عالی رومانی ناستاسه را به چهار سال حبس به اتهام دریافت رشوه و سه سال حبس به اتهام اخاذی محکوم کرد که این دو حکم به‌طور همزمان اجرا شدند.به همین دلیل، ناستاسه مقام استادی خود را از دست داد. او در نهایت در همان سال آزاد شد و در دسامبر ۲۰۲۱، هفت سال بعد، دیوان عالی رومانی درخواست ناستاسه برای بازسازی قضائی نسبت به دو حکم قبلی را پس از چندین تلاش ناموفق قبلی پذیرفت. در صورتی که این تصمیم نهایی بماند، ناستاسه دوباره قادر خواهد بود حق رای دادن و انتخاب شدن به مقام‌های عمومی را اعمال کند.
فعالیت سیاسی > بعد از نخست‌وزیری

در سال‌های اخیر، ناستاسه به مقامات در خصوص مسائل دولتی و روابط بین‌الملل مشاوره می‌دهد، از جمله در حل تعارضات دوجانبه و تقویت روابط دیپلماتیک و اقتصادی میان کشورها و سازمان‌ها.
علی کریمی فیروزجایی

| علی کریمی فیروزجایی | علی کریمی فیروزجایی |
| --- | --- |
نمایندهٔ دورهٔ یازدهم مجلس شورای اسلامی عضو هیئت رئیسه مجلس شورای اسلامی: نمایندهٔ دورهٔ یازدهم مجلس شورای اسلامی عضو هیئت رئیسه مجلس شورای اسلامی
پس از: علی‌اکبر ناصری و حسین نیازآذری
پیش از: حسینعلی قاسم‌زاده و علی‌اکبر ناصری (دوره هفتم) و نیز علی نجفی و حسین نیازآذری (دوره دهم)
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: علی کریمی فیروزجایی ۱۳۵۱ خورشیدی خلیل‌کلا بابل، ایران
حزب سیاسی:  جامعه اسلامی فرهنگیان جبهه پیروان خط امام و رهبری
تحصیلات: دکترای(استاد تمام) رشته زبان‌شناسی
پیشه: نمایندهٔ دورهٔ یازدهم مجلس شورای اسلامی
علی کریمی فیروزجایی (زادهٔ ۱۳۵۱) نماینده حوزه انتخابیه بابل در دوره‌های هشتم و یازدهم مجلس شورای اسلامی، عضو هیئت رئیسه مجلس یازدهم بوده است. او در انتخابات دوره هشتم و یازدهم از حوزه انتخابیه بابل به مجلس شورای اسلامی راه پیدا کرد. وی هم اکنون دبیرکل جامعه اسلامی فرهنگیان کشور و عضو‌ هیئت امنای دانشگاه پیام نور کشور و همچنین هیئت رئیسه فدراسیون سوارکاری جمهوری اسلامی ایران و رئیس هیئت سوارکاری استان تهران و هیئت علمی دانشگاه می باشد.
تاع حجرات

تاع حجرات (به زبان مالتی: Ta' Ħaġrat، تلفظ: [taˈħad͡ʒrat]) تعدادی معابد باستانی در مجار، مالت هستند که به عنوان میراث جهانی یونسکو، همراه با چندین معبد خرسنگی مشابه دیگر به ثبت جهانی رسیده‌اند. این خرسنگ‌ها از قدیمی‌ترین مکان‌های مذهبی جهان به‌شمار می‌روند. معبد بزرگترِ تاع حجرات مربوط به مرحله جگانتیا (۳۶۰۰–۳۲۰۰ قبل از میلاد) است. معبد کوچکتر آن نیز مربوط به مرحله سافلینی (۳۳۰۰–۳۰۰۰ قبل از میلاد) است.
مکان

تاع حجرات در حومه شرقی روستای مجار، تقریباً در فاصلهٔ یک کیلومتری از معابد تاع سکوربا است که در سال ۱۹۶۳ حفاری شده است. ویژگی‌های نمای تاع حجرات شبیه به ویژگی‌های مجموعه تاع سکوربا است.
مجموعه معبد

حفاری نهشته‌های سفال نشان می‌دهد که روستایی در این مکان قرار داشته و قدمت آن به پیش از خود معابد می‌رسد. قدمت این سفال‌های اولیه به فاز مجار (۳۸۰۰–۳۶۰۰ قبل از میلاد) می‌رسند.
تاع حجرات از سنگ آهک مرجانی لایهٔ پایینی ساخته شده است، که قدیمی‌ترین سنگ در جزایر مالت است. این مجموعه شامل دو معبد مجاور است. معبد کوچکتر در ضلع شمالیِ معبد اصلی است.
این دو بخش نسبت به بسیاری از معابد نوسنگی دیگر در مالتا برنامه‌ریزی کمتری داشتند و از نظر اندازه کوچکتر هستند. بر خلاف دیگر معابد خرسنگی در مالت، هیچ بلوک تزئینی کشف نشد. با این حال تعدادی از آثار پیدا شدند. شاید جالب‌ترین مدل معبدی باشد که با سنگ آهک گلوبیگرینا حجاری شده است.
این مدل مسقف است و ساختار معمولی یک معبد مالتی را نشان می‌دهد که شامل نمای سه‌سنگی، تکنیک دیوارکشی باریک و پهن و لایه‌های فوقانی پتکانهٔ افقی است.
حفاری

این سایت بین سال‌های ۱۹۲۳ و ۱۹۲۶ توسط سر تمی زامیت، مدیر وقت موزه‌ها کاوش شد. این سایت بار دیگر توسط جان دیویس ایوانز در سال ۱۹۵۴ کاوش شد و باستان‌شناس بریتانیایی دیوید اچ. ترامپ در کاوش‌های سال ۱۹۶۱ به‌طور دقیق تاریخ این مجموعه را مشخص کرد.
این معبد در فهرست آثار باستانی ۱۹۲۵ گنجانده شد.
مرمت

بخش‌هایی از نما و سردر در سال ۱۹۳۷ بازسازی شدند.
آنکیت گیرا

| آنکیت گیرا | آنکیت گیرا |
| --- | --- |
آنکیت گیرا در سال ۲۰۱۵: آنکیت گیرا در سال ۲۰۱۵
زادهٔ: ۱ سپتامبر ۱۹۸۷ دهلی نو، هند
ملیت: هندی
پیشه(ها): مجری، بازیگر
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۰ تا به‌اکنون
قد: ۱/۸ m
همسر: راشی پوری (۲۰۲۱)
آنکیت گیرا، مجری و بازیگر هندی است که به خاطر بازی در چندین برنامه تلویزیونی شناخته‌شده‌است. او همچنین در سال ۲۰۱۵، در مسابقه Big Boss 9 شرکت داشت.
زندگی شخصی

گیرا در سال ۲۰۱۹ با سارا خان که یکی از بازیگران تلویزیون بوده، رابطه داشته‌است. اما در سال ۲۰۲۱، با راشی پوری ازدواج کرد.
حرفه

در سال ۲۰۱۰، گیرا پس از پایان تحصیلات خود در دهلی، حرفه بازیگریش را با بازی در نقش نیکیل در مجموعه کمدی رمانتیک Mahi Way در تلویزیون سرگرمی سونی آغاز کرد.
اولین شخصیت بزرگ او در نمایش تلویزیونی Suphit Man Kee Awaaz Pratigya در نقش Adarsh Saxena از ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱ اتفاق افتاد تا اینکه از این برنامه دست کشید و آنیرود سینگ جایگزین او شد.
سودمندترین و تحسین برانگیزترین موفقیت برای گرا در سال ۲۰۱۲ اتفاق افتاد که وی اولین نقش اصلی خود را در سریال معروف صابون Suhane Ladakpan Ke در نقش Zay TV در نقش مایانک گرگ در مقابل Roopal Tyagi داشت. او چندین نامزدی برای کار خارق‌العاده خود دریافت کرد. نمایش در سال ۲۰۱۵ به پایان رسید.
در سال ۲۰۱۵، او در Killer Karaoke Atka Toh Latkah شرکت کرد. در آن سال او به عنوان Bhasmasur در سریال اکشن فانتزی Maharakshak: Devi در Zee TV ظاهر شد که از نظر تجاری متلاشی شد.
در اکتبر ۲۰۱۵، Gera به عنوان یک شرکت کننده مشهور در فصل ۹ نمایش محبوب بازی واقعیت هند Bigg Boss وارد شد. وی در روز ۷ اخراج شد.
یک سال بعد، او در اپیزودی از Ye Hai Aashiqui با Pooja Sharma در سال 2016 در همان سال، او در درام اسطوره ای &amp; TV Santoshi Maa تهیه شده توسط Rashmi Sharma Telefilms با خان به عنوان مهمان ظاهر شد.
در مارس ۲۰۱۷، گیرا مقاله‌نویسی شخصیت اصلی را در کنار Yukti Kapoor و Simraan Kaur در مجموعه تلویزیونی Agniphera به عنوان آنوراگ سینگ فارغ‌التحصیل MBA آغاز کرد. وی پس از مرگ شخصیتش، در سال ۲۰۱۸ این نمایش را ترک کرد.
تلویزیون

| سال | عنوان | نقش | یادداشت | رفر (بازدید کنندگان) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۰۹ | Mahi Way | نیکیل | - | - |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۱ | Mann Kee Awaaz Pratigya | آدارش شیام ساکسنا | - |  |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۵ | Sapne Suhane Ladakpan Ke | مایانک پرابو گارگ | - |  |
| ۲۰۱۴ | Dard Ka Rishta | وایبهاو | - | - |
| ۲۰۱۵ | Killerr Karaoke Atka Toh Latkah | مسابقه دهنده | - | - |
| ۲۰۱۵ | Maharakshak: Devi | باسما | - |  |
| ۲۰۱۵ | Big Boss 9 | مسابقه دهنده | روز هفتم، اخراج شده |  |
| ۲۰۱۶ | Yeh Hai Aashiqui | آتش | فصل ۴؛ قسمت ۱۵ -ترافیک |  |
| ۲۰۱۶ | Santoshi Maa | نیکیل | بازیگر مهمان افتخاری |  |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۸ | Agniphera | آنوراگ ویدوان سینگ | قهرمان داستان |  |
| ۲۰۲۱ | Choti Sarrdaarni | سمیر شاستری | دارای نقش مختصر | - |
| ۲۰۲۱-اکنون | Molkki | داکش سینگ شکاوت | - |  |
افراسیاب‌کلا

| افراسیاب‌کلا | افراسیاب‌کلا |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: بابل
بخش: بندپی غربی
دهستان: خوش‌رود
جمعیت: ۱۷۴نفر
افراسیاب‌کلا، روستایی است از توابع بخش بندپی غربی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
جمعیت

این روستا در خوش‌رودپی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۷۴نفر (۵۵خانوار) بوده‌است.
جام باشگاه‌های جهان ۲۰۲۱

برای تورنمنتی که برای سال ۲۰۲۰ برنامه‌ریزی شده بود و تا سال ۲۰۲۱ تأخیر خورد،، جام باشگاه‌های جهان ۲۰۲۰ را ببینید.
| FIFA Club World Cup UAE 2021 presented by Alibaba Cloud کأس العالم للأندیة لکرة القدم الإمارات العربیة المتحدة ۲۰۲۱ | FIFA Club World Cup UAE 2021 presented by Alibaba Cloud کأس العالم للأندیة لکرة القدم الإمارات العربیة المتحدة ۲۰۲۱ |
| --- | --- |
جزئیات مسابقات: جزئیات مسابقات
کشور میزبان:  امارات متحده عربی
شهر: ابوظبی
تاریخ برگزاری: ۳–۱۲ فوریه ۲۰۲۲
شمار تیم‌ها: ۷ (از ۶ کنفدراسیون)
شمار ورزشگاه‌ها: ۲ (در ۱ شهر)
رده‌بندی نهایی: رده‌بندی نهایی
 چلسی (یکمین عنوان):  چلسی (یکمین عنوان)
نایب‌قهرمان:  پالمیراس
جایگاه سوم:  الاهلی
جایگاه چهارم:  الهلال
آمار مسابقات: آمار مسابقات
بازی‌های برگزار شده: ۸
گل‌های زده شده: ۲۷ (۳٫۳۸ گل به‌ازای هر بازی)
تماشاگران: خطای عبارت: نویسه نقطه‌گذاری شناخته نشده «» (خطای عبارت: عملگر < دور از انتظار نفر به‌ازای هر بازی)
بیشترین گلزن(ـان):  روملو لوکاکو (چلسی)  رافائل ویگا (پالمیراس)  یاسر ابراهیم (الاهلی)  عبدالله دیابی (الجزیره) هرکدام ۲ گل
بهترین بازیکن(ـان):  تیاگو سیلوا (چلسی)
جایزه بازی جوانمردانه:  چلسی
→ ۲۰۲۰ ۲۰۲۲ ←  همه آمارها در ۱۲ فوریه ۲۰۲۲ به‌روزرسانی شدند.: → ۲۰۲۰ ۲۰۲۲ ←  همه آمارها در ۱۲ فوریه ۲۰۲۲ به‌روزرسانی شدند.
جام باشگاه‌های جهان ۲۰۲۱ (با نام رسمی جام باشگاه‌های جهان امارات متحده عربی ۲۰۲۱ ارائه شده توسط علی‌بابا کلود) هجدهمین دوره از جام باشگاه‌های جهان بود، یک تورنمنت بین‌المللی فوتبال باشگاهی سازماندهی شده توسط فیفا بین برندگان شش کنفدراسیون قاره‌ای و همچنین قهرمان لیگ کشور میزبان. این مسابقات به میزبانی امارات متحده عربی برگزار شد.
انتخاب میزبان

برنامه‌ریزی شده بود که یک جام باشگاه‌های جهان گسترش یافته در چین در ژوئن و ژوئیه ۲۰۲۱ برگزار شود. با این حال، به دلیل شلوغی مسابقات ناشی از به تعویق افتادن بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ و تأثیر دنیاگیری کووید-۱۹ بر فوتبال، المپیک توکیو، جام ملت‌های اروپا و کوپا آمریکا از اواسط سال ۲۰۲۰ به اواسط سال ۲۰۲۱ موکول شدند. در نتیجه، فیفا در مارس ۲۰۲۰ اعلام کرد که قبل از لغو کامل جام باشگاه‌های جهان، آن را به سال‌های ۲۰۲۱، ۲۰۲۲ یا ۲۰۲۳ موکول می‌کند.
در ۴ دسامبر ۲۰۲۰، شورای فیفا اعلام کرد که جام باشگاه‌های جهان، با استفاده از فرمت قدیمی، در اواخر سال ۲۰۲۱ و به میزبانی ژاپن برگزار می‌شود. با این حال، در ۸ سپتامبر ۲۰۲۱، اتحادیه فوتبال ژاپن به دلیل احتمال محدودیت در حضور هواداران به دلیل دنیاگیری کووید-۱۹ در ژاپن، از میزبانی این تورنمنت انصراف داد. کشورهای زیادی از جمله برزیل، مصر، قطر، عربستان سعودی، آفریقای جنوبی و امارات متحده عربی با بازگشایی مجدد مناقصه میزبانی مسابقات ابراز علاقه کردند. در ۲۰ اکتبر ۲۰۲۱، شورای فیفا، امارات متحده عربی را به عنوان میزبان مسابقات معرفی کرد و این رویداد را از اواخر سال ۲۰۲۱ به اوایل سال ۲۰۲۲ موکول کرد.
تیم‌های راه‌یافته

پالمیراس
چلسی
الهلال
الاهلی
مونتری
پیرائه
الجزیره
مکان تیم‌های جام باشگاه‌های جهان ۲۰۲۱
| تیم> ورود از نیمه نهایی | کنفدراسیون> ورود از نیمه نهایی | صلاحیت> ورود از نیمه نهایی | تاریخ صلاحیت> ورود از نیمه نهایی | مشارکت> ورود از نیمه نهایی |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  پالمیراس | کونمبول | قهرمان جام لیبرتادورس ۲۰۲۱ | ۲۷ نوامبر ۲۰۲۱ | دومین (قبلی: ۲۰۲۰) |
|  چلسی | یوفا | قهرمان لیگ قهرمانان اروپا ۲۱–۲۰۲۰ | ۲۹ مه ۲۰۲۱ | دومین (قبلی: ۲۰۱۲) |
ورود از مرحله دوم: ورود از مرحله دوم
|  الهلال | ای‌اف‌سی | قهرمان لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۲۱ | ۲۳ نوامبر ۲۰۲۱ | دومین (قبلی: ۲۰۱۹) |
|  الاهلی | کاف | قهرمان لیگ قهرمانان آفریقا ۲۱–۲۰۲۰ | ۱۷ ژوئیه ۲۰۲۱ | هفتمین (قبلی: ۲۰۰۵، ۲۰۰۶، ۲۰۰۸، ۲۰۱۲، ۲۰۱۳، ۲۰۲۰) |
|  مونتری | کونکاکاف | قهرمان لیگ قهرمانان کونکاکاف ۲۰۲۱ | ۲۸ اکتبر ۲۰۲۱ | پنجمین (قبلی: ۲۰۱۱، ۲۰۱۲، ۲۰۱۳، ۲۰۱۹) |
ورود از مرحله اول: ورود از مرحله اول
|  پیرائه | اواف‌سی | انتخاب اواف‌سی | ۳۱ دسامبر ۲۰۲۱ | اولین |
|  الجزیره | ای‌اف‌سی (میزبان) | قهرمان لیگ برتر امارات امارات متحده عربی ۲۱–۲۰۲۰ | ۲۰ اکتبر ۲۰۲۱ | دومین (قبلی: ۲۰۱۷) |
نکات
↑  در ۴ ژوئن ۲۰۲۱، اواف‌سی اعلام کرد که لیگ قهرمانان اقیانوسیه ۲۰۲۱ به دلیل بسته شدن مرزها در سراسر اقیانوس آرام ناشی از دنیاگیری کووید-۱۹ لغو شده است و هیچ قهرمانی اهدا نمی‌شود. نماینده اواف‌سی در جام باشگاه‌های جهان ۲۰۲۱، که در اصل برنده لیگ قهرمانان اقیانوسیه در سال ۲۰۲۱ بود، در ۳ اوت ۲۰۲۱ توسط اواف‌سی تأیید شد که آوکلند سیتی است. این تیم توسط کمیته اجرایی اواف‌سی بر اساس اصول شایستگی ورزشی، که از یک رتبه‌بندی کلی استفاده می‌کرد که رتبه‌بندی نهایی هر لیگ قهرمانان اقیانوسیه را بین سال‌های ۲۰۱۶ و ۲۰۲۰ در نظر می‌گرفت و برای باشگاه‌هایی که توسط انجمن عضو آنها برای واجد شرایط شدن برای لیگ قهرمانان اقیانوسیه ۲۰۲۱ معرفی شده بودند، انتخاب شد. در ۳۱ دسامبر ۲۰۲۱، آوکلند سیتی به دلیل تأخیر در بازگشایی مرزها در نیوزیلند مربوط به دنیاگیری کووید ۱۹ و برقراری مجدد سیستم اجباری ایزوله و قرنطینه مدیریت شده پس از بازگشت به کشور، از مسابقات کنار رفت. در نتیجه، پیرائه به جای آنها به عنوان نماینده اواف‌سی معرفی شد.
↑  الجزیره در ۱۱ مه ۲۰۲۱ قهرمان لیگ برتر امارات متحده عربی ۲۰۲۰–۲۱ شد و در ۱۶ اکتبر ۲۰۲۱، الوحده آخرین تیم از امارات متحده عربی شد که از لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۲۱ حذف می‌شود. با این حال، شرکت الجزیره تا زمانی که امارات متحده عربی به عنوان میزبان مسابقات در ۲۰ اکتبر ۲۰۲۱ منصوب نشد، تأیید نشد.
ورزشگاه‌ها

این مسابقات در دو ورزشگاه در شهر ابوظبی برگزار شد که هر دو میزبان مسابقات جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۹ بودند.
داوران

پنج داور، ده کمک داور و هفت کمک داور ویدئویی برای این مسابقات تعیین شدند.
| کنفدراسیون | داوران | کمک داوران | کمک داوران ویدئویی |
| --- | --- | --- | --- |
| ای‌اف‌سی |  کریس بیس |  آنتون شچتینین  اشلی بیکهام |  عمار الجنیبی |
| سی‌ای‌اف |  مصطفی غربال |  مقران غوراری  عبدالحق التشیانی |  |
| کونکاکاف |  سزار راموس |  آلبرتو مورین  میگل هرناندز |  درو فیشر |
| کونمبول |  فرناندو راپالینی |  خوان پابلو بلاتی  دیگو بونفا |  نیکولاس گایو  مائورو ویگلیانو |
| یوفا |  کلمن تورپین |  نیکولاس دانو  سیریل گرینگور |  ویلی دولاژو  ماسیمیلیانو ایراتی  پول فان بوکل |
یک داور پشتیبانی نیز برای این مسابقات معرفی شد.
| کنفدراسیون | داور پشتیبانی |
| --- | --- |
اواف‌سی:  دیوید یاربوینن
فناوری آفساید نیمه خودکار در طول مسابقات مورد آزمایش قرار گرفت.
بازیکنان

مقالهٔ اصلی: ترکیب تیم‌های جام باشگاه‌های جهان ۲۰۲۱
هر تیم باید یک ترکیب ۲۳ نفره (که سه نفر از آنها باید دروازه‌بان می‌بودند) را نام می‌برد. تعویض مصدومان تا ۲۴ ساعت قبل از اولین بازی تیم مجاز بود.
مسابقات

قرعه کشی مسابقات در ۲۹ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۷:۰۰ سی‌ای‌تی (یوتی‌سی ۱:۰۰+)، در مقر فیفا در زوریخ، سوئیس برگزار شد تا مسابقات مرحله دوم (بین برنده مرحله اول و نمایندگان ای‌اف‌سی، کاف و کونکاکاف) و حریفان دو برنده مرحله دوم در مرحله نیمه نهایی (در برابر تیم‌های کونمبول و یوفا) را مشخص کند.
اگر یک مسابقه بعد از زمان عادی بازی مساوی می‌شد:
برای مسابقات حذفی وقت اضافه انجام می‌شد. اگر بعد از وقت اضافه باز هم مساوی بود، ضربات پنالتی برای تعیین برنده انجام می‌شد.
برای مسابقه مقام سوم و پنجم وقت اضافه انجام نمی‌شد و برای تعیین برنده، ضربات پنالتی انجام می‌شد.
تمامی زمان‌ها به وقت محلی می‌باشند، (یوتی‌سی ۴:۰۰+).
مسابقات > مرحله اول

۲۰:۳۰
| الجزیره  | ۴–۱ |  پیرائه |
| --- | --- | --- |
|  العامری  ۵'  ا. العطاس  ۲۵'  کوسانوویچ  ۴۱'  دیابی  ۶۳' | گزارش |  ربیع  ۴۸' (گل‌به‌خودی) |
تماشاگران: ۴٬۹۷۰
داور: مصطفی غربال (الجزایر)
مسابقات > مرحله دوم

۲۰:۳۰
| الاهلی  | ۱–۰ |  مونتری |
| --- | --- | --- |
|  هانی  ۵۳' | گزارش |  |
تماشاگران: ۹٬۳۹۶
داور: کریس بیس (استرالیا)
۲۰:۳۰
| الهلال  | ۶–۱ |  الجزیره |
| --- | --- | --- |
|  ایگالو  ۳۶'  پریرا  ۴۰'  کنو  ۵۷'  الدوسری  ۷۷'  مارگا  ۸۸'  کاریو  ۲+۹۰' (پ) | گزارش |  دیابی  ۱۴' |
تماشاگران: ۱۲٬۵۳۸
داور: سزار راموس (مکزیک)
مسابقات > نیمه نهایی

۲۰:۳۰
| پالمیراس  | ۲–۰ |  الاهلی |
| --- | --- | --- |
|  ویگا  ۳۹'  دودو  ۴۹' | گزارش |  |
تماشاگران: ۱۱٬۹۰۲
داور: کلمن تورپین (فرانسه)
۲۰:۳۰
| الهلال  | ۰–۱ |  چلسی |
| --- | --- | --- |
|  | گزارش |  لوکاکو  ۳۲' |
تماشاگران: ۱۹٬۱۷۵
داور: سزار راموس (مکزیک)
مسابقات > مقام پنجم

۱۷:۳۰
| مونتری  | ۳–۱ |  الجزیره |
| --- | --- | --- |
|  سلطان  ۴' (گل‌به‌خودی)  فونز موری  ۱۱'  مونتس  ۲۵' | گزارش |  برونو  ۱+۹۰' |
تماشاگران: ۸۹۲
داور: مصطفی غربال (الجزایر)
مسابقات > رده‌بندی

۱۷:۰۰
| الهلال  | ۰–۴ |  الاهلی |
| --- | --- | --- |
|  | گزارش |  ابراهیم  ۸'، ۱۷'  عبدالقادر  ۴۰'  السولیه  ۶۴' |
تماشاگران: ۹٬۰۰۸
داور: کلمن تورپین (فرانسه)
مسابقات > فینال

مقالهٔ اصلی: فینال جام باشگاه‌های جهان ۲۰۲۱
۲۰:۳۰
| چلسی  | ۲–۱ (و> ا.) |  پالمیراس |
| --- | --- | --- |
| لوکاکو  ۵۵' هاورتز  ۱۱۷' (پ) | گزارش | ویگا  ۶۴' (پ) |
تماشاگران: ۳۲٬۸۷۱
داور: کریس بیس (استرالیا)