stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مجید مخدوم فرخنده
سوابق کاری

سردبیر فصلنامه محیط‌شناسی دانشکده محیط زیست دانشگاه تهران - ۱۳۶۵ تاکنون
مدیر گروه برنامه‌ریزی و مدیریت محیط زیست دانشکده منایع طبیعی دانشگاه تهران - ۱۳۶۸ تاکنون
مدیر گروه جنگلداری دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران - ۱۳۶۶–۱۳۶۰
مدیر گروه شیلات و محیط زیست دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران - ۱۳۶۸–۱۳۶۰
عضو هیئت امنا و هیئت مدیره جبهه سبز
عضو وابسته فرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایران - ۱۳۷۱
عضو رسمی آکادمی علوم نیویورک - ۱۳۷۴
استاد مهمان دانشگاه فنی برلین، دانشگاه گرایفسوالد و London South Bank University
رئیس هیئت مدیره انجمن ارزیابی محیط زیست ایران
بنیان‌گذاری

دانشکده محیط زیست دانشگاه تهران
گروه شیلات و محیط زیست دانشگاه تهران
گروه برنامه‌ریزی محیط زیست دانشگاه تهران
انجمن ارزیابی محیط زیست ایران
راه‌اندازی دوره کارشناسی محیط زیست در دانشگاه تهران - ۱۳۶۱
راه‌اندازی دوره کارشناسی ارشد محیط زیست در دانشگاه تهران - ۱۳۶۶
راه‌اندازی دوره‌های کارشناسی ارشد برنامه‌ریزی محیط زیست - ۱۳۷۲
راه‌اندازی دوره‌های دکترای برنامه‌ریزی محیط زیست دانشگاه تهران - ۱۳۸۰
جوایز

جایزه محیط زیست  تقی ابتکار از فرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایران - ۱۳۸۴
و دریافت بیش از ۲۷ لوح و جایزه.
آثار

نگارش بیش از ۶۷ مقاله ISI، اجرای ۳۲ پروژه کشوری و تألیف و ترجمه ۹ جلد کتاب.
عناوین کتاب‌های منتشر شده عبارت است از:
Biodirersiry & protected areas of Iran (ch07),Compilation,Oxford univ. press
زیستن در محیط زیست - انتشارات دانشگاه تهران - ۱۳۷۷ (ترجمه)
شالوده آمایش سرزمین - انتشارات دانشگاه تهران - ۱۳۷۸ (تألیف)
ارزیابی و برنامه‌ریزی با سامانه‌های اطلاعات جغرافیایی - انتشارات دانشگاه تهران - ۱۳۸۰ (تألیف)
ارزیابی و برنامه‌ریزی محیط زیست با سامانه‌های اطلاعات جغرافیایی جی.آی. اس - انتشارات دانشگاه تهران - ۱۳۸۰ (تألیف)
اقتصاد اکولوژیکی تنوع زیستی - انتشارات دانشگاه تهران - ۱۳۸۴ (ترجمه)
اقتصاد اکولوژیکی تنوع زیستی: کاربرد روش‌ها و سیاست‌ها - ۱۳۸۴ (ترجمه)
راهنمای انتخاب و طرح‌ریزی مدیریت مناطق حفاظت شده ساحلی - دریایی - ۱۳۹۰ (تألیف)
توسعه شهری پایدار: مجموعه مقالات - انتشارات دانشگاه تهران - ۱۳۹۱ (تألیف)
مدال شاهزاده یوجین

با جایزه فرهنگ شاهزاده یوجین اشتباه نشود.
Award
| مدال شاهزاده یوجین | مدال شاهزاده یوجین |
| --- | --- |
شاهزاده یوجین: شاهزاده یوجین
نام بومی: (به سوئدی: Prins Eugen-medaljen)
گونه: مدال سلطنتی
کشور:  سوئد
برگزارکننده: پادشاه سوئد
بنیان‌گذاری: ۱۹۴۵ میلادی
 :  
نشان روی سینه: نشان روی سینه
درجه بالاتر: ادبیات و هنر
درجه پایین‌تر: مدال شاهزاده کارل
مدال شاهزاده یوجین (به سوئدی: Prins Eugen-medaljen)؛ (به انگلیسی: The Prince Eugen Medal)، مدالی است که توسط پادشاه سوئد برای «دستاورد هنری برجسته» اعطاء می‌شود.
این مدال در سال ۱۹۴۵ میلادی توسط پادشاه وقت سوئد، گوستاو پنجم، در رابطه با هشتادمین سالگرد تولد برادرش شاهزاده یوجین که یک نقاش و مجموعه دار برجستهٔ هنر بود، تأسیس شد.
این جایزه هر ساله در ۵ نوامبر، روز نامگذاری یوجین، و در کاخ سلطنتی استکهلم به برندگان اهداء می‌شود.
اریک کنتر

| اریک کنتر | اریک کنتر |
| --- | --- |
رهبر اکثریت مجلس: رهبر اکثریت مجلس
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۳ ژانویه ۲۰۱۱: آغاز به کار  ۳ ژانویه ۲۰۱۱
Speaker: جان بینر
Deputy: Kevin McCarthy
پس از: ستنی هویر
House Minority Whip: House Minority Whip
دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۲۰۰۹ – ۳ ژانویه ۲۰۱۱: دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۲۰۰۹ – ۳ ژانویه ۲۰۱۱
Speaker: نانسی پلوسی
Leader: جان بینر
پس از: روی بلان
پیش از: ستنی هویر
House Chief Deputy Whip: House Chief Deputy Whip
دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۲۰۰۳ – ۳ ژانویه ۲۰۰۹: دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۲۰۰۳ – ۳ ژانویه ۲۰۰۹
Whip: روی بلان
پس از: روی بلان
پیش از: کوین مک‌کارتی
عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از ویرجینیا حوزهٔ حوزه انتخابیه هفتم ویرجینیا: عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از ویرجینیا حوزهٔ حوزه انتخابیه هفتم ویرجینیا
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۳ ژانویه ۲۰۰۱: آغاز به کار  ۳ ژانویه ۲۰۰۱
پس از: Thomas Bliley
عضو  خانه نمایندگان از حوزهٔ 73ام: عضو  خانه نمایندگان از حوزهٔ 73ام
دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۱۹۹۲ – ۳ ژانویه ۲۰۰۱: دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۱۹۹۲ – ۳ ژانویه ۲۰۰۱
پس از: Walter Stosch
پیش از: John O'Bannon
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: Eric Ivan Cantor ۶ ژوئن ۱۹۶۳ ‏(۶۱ سال) ریچموند، ویرجینیا، ویرجینیا، ایالات متحده آمریکا
حزب سیاسی: حزب جمهوری‌خواه ایالات متحده آمریکا
همسر(ان): Diana Fine
فرزندان: Evan، Jenna، Michael
محل تحصیل: دانشگاه جورج واشینگتن College of William and Mary School of Law دانشگاه کلمبیا
تخصص: وکیل املاک و مستغلات executive
وبگاه: Rep. Eric Cantor Eric Cantor Majority Leader
اریک کنتر ‎/ˈkæntər/‎ (به انگلیسی: Eric Cantor) نمایندهٔ حوزه انتخابیه هفتم ویرجینیا از حزب جمهوری‌خواه ایالات متحده آمریکا در مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا است که برای نخستین‌بار در ۳ ژانویه ۲۰۰۱ میلادی به‌عضویت این مجلس درآمد.
راکل ولش

| راکل ولش | راکل ولش |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: جو راکل تجادا
زادهٔ: ۵ سپتامبر ۱۹۴۰ شیکاگو، ایلینوی، آمریکا
درگذشت: ۱۵ فوریهٔ ۲۰۲۳ (۸۲ سال) لس آنجلس، کالیفرنیا، آمریکا
ملیت: آمریکایی
سال‌های فعالیت: ۱۹۵۸–۲۰۱۷
همسر(ها): جمس ولش (۱۹۵۹–۱۹۶۴) پاتریک کرتیس (۱۹۶۷–۱۹۷۲) آندری واینفلد (۱۹۸۰–۱۹۹۰) ریچارد پالمر (۱۹۹۹–۲۰۰۴)
فرزندان: ۲؛ شامل تانی ولش
جوایز: برنده جایزه گوی طلایی برای بهترین ستاره فیلم کمدی/موزیکال سه تفنگدار
راکل ولش (انگلیسی: Raquel Welch؛ ۵ سپتامبر ۱۹۴۰ – ۱۵ فوریهٔ ۲۰۲۳) بازیگر و مدل‌ اهل آمریکا بود. ولش بخاطر هنرنمایی در فیلم سفر شگفت‌انگیز (۱۹۶۶) مورد توجه قرار گرفت و پس از آن موفق به عقد قرار داد با فوکس قرن بیستم شد. در همان سال یک استودیو بریتانیایی وی را برای شرکت درنسخهٔ بریتانیایی فیلم یک میلیون سال قبل از میلاد محصول ۱۹۶۶ به عاریت گرفت. بازی او در نقش یک غارنشین با بیکینی از پوست آهو، سیمای او را همچون تندیسی افسانه‌ای از الههٔ عشق و هوس نمایان ساخت. پوستر فیلم با بهترین فروش مواجه شد و راکل ولش را به یک ستارهٔ سینما مبدل کرد.
راکل در فیلم‌های بسیاری از جمله باندولرو! (۱۹۶۸)، مایرا برکینریج (۱۹۷۰) و بمب‌افکن کانزاس‌سیتی (۱۹۷۲) هنرنمایی کرد. او چند واریته تلویزیونی را نیز در موضوع‌های خاص به نمایش گذاشت.
دوران اول زندگی

راکل ولش با نام جو راکل تجادا (به انگلیسی: Jo Raquel Tejada) در شیکاگو، ایلینوی زاده شد. پدرش، آرماندو کارلوس تجادا اورکیزو (۱۹۱۱–۱۹۷۶) مهندس هوا نوردی اهل لاپاز، بولیوی و مادرش، جوزه فین سارا (۱۹۰۹–۲۰۰۰) دختر خانوادهٔ امری استانفورد هال معمار و کلارا لویز آدامس بود.
به‌عنوان یک دختر جوان، ولش رقص باله را زمینهٔ فعالیت خود قرارداد و از هفت تا هفده سالگی به یادگیری آن پرداخت اما پس از آنکه مربیش به او گفت برای باله اندام مناسبی ندارد دیگر آن را ادامه نداد.
هنگامیکه ولش در ۱۹۵۸ دانش‌آموز دبیرستان لا هویا واقع در سن دیگو، کالیفرنیا بود برنده مسابقهٔ زیبایی شد. در ۱۹۵۷ ولش از دبیرستان فارغ‌التحصیل شد و در ۸ می ۱۹۵۹ با یکی از دوستان صمیمی دوران دبیرستان بنام جمس ولش ازدواج کرد. آن‌ها صاحب دو فرزند (دیمون تولد ۶ نوامبر ۱۹۵۹ و تانی ولش ۲۶ دسامبر ۱۹۶۱) شدند اما در ۱۹۶۴ کار آن‌ها به طلاق کشید. در ۱۹۶۶ با پاتریک کرتیس، تولیدکننده فیلم ازدواج کرد و در ۱۹۷۲ از وی جدا شد. در ۱۹۸۰ یک ازدواج ده ساله را با آندره واینفلد آغاز کرد. در ۱۹۹۹ با ریچارد پالمر پیمان زناشویی بست و در ۲۰۰۸ از او نیز جدا شد.
زندگی حرفه‌ای

راکل ولش در جستجوی یافتن راهی برای نیل به حرفهٔ بازیگری موفق به دریافت کمک هزینهٔ تحصیل در رشته تئاتر شد. او در کلاس‌های کالج سن دیگو استیت شرکت کرد و توانست در نمایشنامه‌های تئاتر محلی امتیاز اجرای چند نقش را بدست‌آورد. در ۱۹۵۹ درنمایشنامهٔ خیابانی رامونا نقش کاراکتر هم عنوان با نمایشنامه را بعهده داشت. این نمایشنامه براساس رمان رامونا نوشته هلن هانت جاکسون و باب بایلو، همه ساله در هِمِت، کالیفرنیا اجرا می‌شود.
ولش در ایستگاه تلویزیون محلی ک‌اف‌ام‌بی واقع در سن دیگو برای اجرای پیشگویی وضع هوا شغلی به‌دست‌آورد اما به دلیل محدودیت ساعات کار، تحصیلاتش را رها کرد. او پس از جدایی از همسرش، جمس ولش، همراه دو فرزندش راهی دالاس، تگزاس شد. راکل ولش برای گذران زندگی در یک فروشگاه بزرگ متعلق به نیومن مارکوس به عنوان مدل و در بارهای اغذیه فروشی به عنوان پیشخدمت ناگزیر به کار شد. پس از چندی تصمیم گرفت به نیویورک برود اما در ۱۹۶۳ به لس آنجلس بازگشت و در استودیوهای فیلم‌سازی به جستجوی کار پرداخت. در همین حال با پاتریک کرتیس برخورد کرد. پاتریک که یکی از کارگزاران هالیوود و از هنرپیشگان خردسال دوران قبل بود مدیریت امور شخصی و مالی ولش را بعهده گرفت و ترتیبی داد تا ولش را نماد اغواگری سازد. برای حذف عنوان لاتینی راکل تجادا از او خواست نام خانوادگی همسرش را برای خود برگزیند. وی همچنین ولش را وادار کرد تا برای بهبود انحنای بینی به جراحی پلاستیک تن در دهد.
به ولش در دو فیلم نقش کوتاهی داده شد. وی همچنین در شوهای تلویزیونی افسون شده، کشتی جنگی مک هیل و ویرجینیایی سهم کوچکی داشت و توانست در سریال رنگارنگ هالیوود پالاس که یک شو هفتگی بود به عنوان مجری کار کند. ولش از جملهٔ زنانی بود که برای به‌دست آوردن نقش ماری آن سامرس، شخصیت فیلم جزیره گیلیگن در آزمون بازیگری شرکت کرد.
راکل ولش نخستین نقش برجستهٔ خود را در فیلم تابستان پرهیجان (۱۹۶۵) ایفا کرد. ولش در فوکس قرن بیستم با دستیاری کرتیس با یک قرارداد غیر انحصاری هفت ساله برای بازی در هفت فیلم، پنج فیلم برای پنج سال آینده و دو فیلم پیش‌بینی نشده موافقت کرد. در ۱۹۶۶ ولش در فیلم سفر شگفت‌انگیز محصول سای فای فیلم، نقش اول را به عهده داشت. این فیلم که یکی از ابتکارات فیلم‌های علمی تخیلی است ماجرای یک گروهٔ پزشکی را به تصویر می‌کشد که برای نجات جان یک دیپلمات مجروح با استفاده از تجهیزات پیشرفتهٔ علمی کوچک می‌شوند و به وسیلهٔ سرنگ به بدن او تزریق می‌شوند. این فیلم با استقبال و فروش بالایی مواجه شد و ولش درردهٔ ستارگان سینما قرارگرفت. ولش آخرین ستاره‌ای است که در دوران سیستم استودیو کشف شد.
گزیده فیلم‌شناسی

یاغی‌ها (۱۹۶۴)
تابستان نوسانی (۱۹۶۵)
سفر شگفت‌انگیز (۱۹۶۶)
با صدای بلند (۱۹۶۶)
پری‌ها (۱۹۶۶)
یک میلیون سال قبل از میلاد (۱۹۶۶)
قدیمی‌ترین حرفه (۱۹۶۷)
فاتوم (۱۹۶۷)
مسحور (۱۹۶۷)
بزرگ‌ترین شیادان عالم (۱۹۶۸)
باندولرو! (۱۹۶۸)
خانمی در سیمان (۱۹۶۸)
صد اسلحه (۱۹۶۹)
بیماری (۱۹۶۹)
مسیحی جادویی (۱۹۶۹)
مایرا برکینریج (۱۹۷۰)
گناه (۱۹۷۱)
هانی کولدر (۱۹۷۱)
پلیس (۱۹۷۲)
بمب‌افکن کانزاس‌سیتی (۱۹۷۲)
ریش آبی (۱۹۷۲)
آخرین شیلا (۱۹۷۳)
سه تفنگدار (۱۹۷۳)
چهار تفنگدار (۱۹۷۴)
مهمانی وحشی (۱۹۷۵)
مادر، کوزه‌ها و سرعت (۱۹۷۶)
شاهزاده و گدا (۱۹۷۷)
حیوان (۱۹۷۷)
سلاح عریان سی و سه و یک‌سوم: آخرین اهانت (۱۹۹۴)
رئیس هیئت مدیره (۱۹۹۸)
بروس را بگیر (۱۹۹۹)
قانوناً بلوند (۲۰۰۱)
سوپ تورتیا (۲۰۰۱)
فراموشش کن (۲۰۰۶)
چگونه عاشقی لاتین‌تبار باشیم (۲۰۱۷)
موفقیت‌های بعدی

راکل ولش پس از اجرای نقش، هوس مجسم، در فیلم افسون‌شده از بریتانیا به آمریکا بازگشت و همراه با جیمز استوارت و دین مارتین در فیلم باندولرو! ظاهر شد. به دنبال آن در فیلم کارآگاهی و درام بانویی در سمنت با فرانک سیناترا همراهی کرد. مجله پلی‌بوی جذابیت و شهرت ولش را ستود و او را مطلوبترین زن ۱۹۷۰ لقب داد. ولش بخاطر محبوبیتی که داشت در اثنای ۱۹۷۰ چندین بار در مراسم اعطای جایزهٔ آکادمی حضور یافت. یکبار نیز به نیابت از گلدی هان، ستاره سینما، جایزه اسکار بهترین هنرپیشه زن پشتیبان را در غیاب او پذیرفت.
راکل ولش در فیلم مایرا برکینریج اجرای نقش زنی را می‌پذیرد که تغییر جنسیت داده‌است. این فیلم به عنوان بدترین فیلمی که تاکنون ساخته شده با شکست مواجه شد. در ۱۹۶۷ ولش در وسترن صد اسلحه به کارگردانی تام برایس با جیم براون، برت رینولدز و فرناندو لاماس همراهی کرد.
ویژه برنامه‌های تلویزیون

راکل ولش علاوه بر ویژه برنامهٔ تلویزیونی راکل ۱۹۷۰ که با مدیریت تام جونز، دیوید وینترز تولیدکننده و خودش به صحنه می‌آمد.
اجرای فیلم‌های تلویزیونی وی عبارتند از: افسانه همراهی دورتر با زنان و حق مردن به دشواری‌های زندگی زنان بیماری می‌پردازد که تحت تأثیر نوعی آسیب مغزی قرار دارند. در فیلم خانوادهٔ آمریکایی زندگی یک خانوادهٔ مکزیکی آمریکایی را در لس آنجلس شرقی به تصویر می‌کشد. او همچنین در اپرای شبانگاهی پارک مرکزی در غرب ظاهرشد. تولید ویدئوهایی در زمینه تبلیغات و ورزش نیز از جملهٔ فعلیت‌های او در تلویزیون به‌شمار می‌آیند.
فیلم‌های دیگر

راکل ولش پس از بازی در دو فیلم سینمایی سه تفنگدار و پارتی وحشی قرار بود در فیلم راسته کنسروسازی ایفای نقش کند اما تولیدکنندهٔ فیلم چند روز پس از آغاز فیلمبرداری از شرکت ولش در فیلم ممانعت کرد. وی گفته بود: «ولش در سن ۴۰ سالگی سالمند تر از آن است که اجرای نقش را بعهده گیرد.» ولش در اعتراض به این امر ادعای خسارت کرد و ۱۰/۸ میلیون دلار غرامت گرفت. در نهایت، نقش مذکور به دبرا وینگر واگذارشد.
خوانندگی

در ۱۹۸۷ راکل ولش به خواندن آهنگ‌ها پاپ روی آورد و آهنگ رقص این دختر به شهر بازگشته است را منتشر کرد. وی در کلوپ شبانه تنها یک زن در لاس وگاس به اجرای موسیقی پرداخت و در برادوی در برنامهٔ موزیکال زن سال شرکت کرد. او بخاطر دنباله روی از لورن باکال در اجرای زن سال مورد تحسین قرار گرفت.
اجرای برنامه مهمان تلویزیون

در صد و پنجاه و ششمین قسمت سریال کمدی ساینفلد با عنوان تابستان جرج، ولش با حمله به کرایمل و الین، دو بازیگر سریال مذکور، تندخوترین وجه خود را به نمایش گذاشت. حمله به کرایمل به این دلیل بود که وی ولش را از یکی از صحنه‌های بازی کنار گذاشته بود و حمله به ایلین این بود که ولش اشتباهاً گمان کرده بود وی او را مسخره کرده‌است.
ولش در سریال تلویزیونی آمریکایی سابرینا ساحره جوان به عنوان بازیگر مهمان در نقش عمه سابرینا الهه شعله و آتش ظاهر شد.
در ۲۰۰۱ ولش در فیلم قانوناً بلوند در مقابل ریس ودرسپون نقش ستاره پشتیبان را داشت. او همچنین در ۴ فوریه ۲۰۰۸ در فیلم نزد کاپیتان خوش آمدید که برای نخستین بار درتلویزیون سی‌بی‌اس به نمایش گذاشته می‌شد شرکت کرد.
راکل ولش در سال ۱۹۷۶
ولش درفیلم رُز ۱۹۷۶ نخستین ساخته بت میدلر
شو، تلویزیونی شنبه شب ۱۹۷۶ زنده، همراه با گیلدا رادنر
ولش در سی و ششمین مراسم اعطای جایزهٔ گوی حکومتی امی در سپتامبر۱۹۸۶
میربازار

برای روستای دیگری به این نام، میربازار (سمرقند) را ببینید.
| میربازار | میربازار |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: بابلسر
بخش: رودبست
دهستان: پازوار
جمعیت: ۱۶۸۹نفر 
میربازار، روستایی است از توابع بخش رودبست شهرستان بابلسر در استان مازندران ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان پازوار قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۶۸۹نفر (۴۴۶خانوار) بوده‌است.
ولیک سفلی

| ولیک سفلی | ولیک سفلی |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: آمل
بخش: دابودشت
دهستان: دابوی میانی
جمعیت: ۳۲۸ نفر (سرشماری ۹۵)
ولیک سفلی، روستایی است از توابع بخش دابودشت شهرستان آمل در استان مازندران ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان دابوی میانی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۲۰ نفر (۸۶خانوار) بوده‌است.
غده اپی‌فیز

| غده اپی‌فیز | غده اپی‌فیز |
| --- | --- |
تصویر in =: تصویر in =
جزئیات: جزئیات
شناسه‌ها: شناسه‌ها
لاتین: glandula pinealis
MeSH: D010870
نورونیمز: 297
شناسه  نورولکس: birnlex_1184
TA98: A11.2.00.001
TA2: 3862
FMA: 62033
غدهٔ اپی‌فیز (به لاتین: Epiphysis cerebri)، غدهٔ پینه‌آل (به انگلیسی: pineal gland)، غدهٔ کاجی یا غدهٔ صنوبری که غدهٔ رومغزی هم نامیده شده و به چشم سوم نیز معروف است، تودهٔ بافتی مخروطی‌شکل کوچکی است که به وسیلهٔ ساقه‌ای به سقف بطن سوم مغز متصل است. این غده درون‌ریز است و متشکل از سلول‌های پینه‌آل و بینابینی می‌باشد و در عمق مغز (دیانسفال) و در بین دو نیمکرهٔ چپ و راست مخ قرار دارد. کارکرد دقیق آن هنوز مشخص نیست، البته این غده هورمونی به نام ملاتونین و ماده‌ای شیمیایی به نام سروتونین را ترشح می‌کند که در شب به حداکثر و در نزدیکی ظهر به حداقل خود می‌رسد. همچنین با چرخهٔ روزانهٔ خواب و بیداری مرتبط می‌باشد.
ویژگی‌ها

به جز چند استثنا همگی مهره‌داران این عضو را دارند. برخی از جانوران در گذشته این عضو را داشتند، اما به مرور و طی تکامل این عضو را از دست داده‌اند. کارکرد این عضو در جانورانی چون برخی از خزندگان و دوزیستان عموماً به عنوان گیرندهٔ نوری است. برخی از گونه‌ها دارای عضوی به نام چشم سوم که در دریافت کردن نور از محیط کاربرد دارد، در سطح پوست خود هستند و عضو مذکور در ارتباط مستقیم با غدهٔ کاجی آن‌ها است. این غده به دلیل شکل مخروطی و شباهتش با مخروط‌های درخت کاج به غدد کاجی مشهور است.
اندازهٔ این غده در انسان در حدود ۵ تا ۸ میلی‌متر است و رنگی قرمز-خاکستری دارد و خود بخشی از تالاموس محسوب می‌شود. این غده تشکیل شده از بافتی پارانشیمی به همراه بافت‌های پیوندی و چهار نوع بافت دیگر. سطح این غده پوشیده از نرم‌شامه است و در مایع مغزی-نخاعی غوطه‌ور است.
مقادیر بالای ملاتونین در کودکان موجب توقف بلوغ است و به نظر می‌رسد که جسم پینه‌آل بر روی غدد تناسلی و ایجاد بلوغ اثر مهارکننده دارد؛ بنابراین اختلالات جسم پینه‌آل در کودکان موجب کاهش سطوح ملاتونین و در نتیجه بلوغ زودرس در آن‌ها می‌شود.
جسم کاجی یک تودهٔ غیرعصبی مخروطی‌شکل است که در بالای Colliculusهای بالایی قرار دارد و به وسیلهٔ پایهٔ باریک خود به قسمت پایین سطح خلفی دیانسفالون چسبیده‌است. انشعابی از بطن سوم به نام pineal recess با این پایه وارد می‌شود و آن را به دو ورقه تقسیم می‌کند. ورقهٔ بالایی را رابط هابنولار (Habenular Commissure) و ورقهٔ پایینی را رابط خلفی (Posterior Commissure) می‌نامند. جسم پینه‌آل پس از بلوغ، آهکی می‌شود.
عملکردها

تولید ملاتونین
وظیفهٔ اصلی غدهٔ کاجی تولید ملاتونین است. این ماده تأثیرات متعددی بر دستگاه عصبی مرکزی دارد که مهم‌ترین آن‌ها ایجاد الگوهای خواب و بیداری است. تولید ملاتونین در تاریکی افزایش و هنگام روشنایی کاهش می‌یابد. سلول‌های عصبی حساس به نور در شبکیه، میزان شدت نور را به هیپوتالاموس گزارش می‌دهند. این پیام عصبی پس از پردازش به غدهٔ کاجی منتقل می‌شود. یکی دیگر از عملکردهای این غده تولید ماده‌ای به نام پینولین است که البته در این رابطه شک و تردیدهایی وجود دارد.
تنظیم فعالیت غدد جنسی

در بررسی‌ها بر روی جوندگان مشخص شده که غدهٔ کاجی میزان ترشحات غدد جنسی را تنظیم می‌کند. با حذف غدهٔ کاجی در جوندگان، میزان ترشح هورمون محرکه فولیکولی (FSH) و هورمون لوتئینی (LH) افزایش می‌یابد. با تزریق ملاتونین تغییری در میزان ترشح این هورمون‌ها پدید نیامد؛ بنابراین ماده‌ای ناشناخته ترشح‌شده از غدهٔ کاجی فعالیت غدد جنسی را کنترل می‌کند.
تنظیم متابولیسم استخوان‌ها

در بررسی موش‌های آزمایشگاهی مشخص شده‌است که ملاتونین تولیدشده از غدهٔ کاجی بر استخوان‌سازی تأثیر دارد. پزشکان امیدوارند که در آینده و پس از آزمایش و بررسی‌های بیشتر، از این ویژگی برای تولید مجدد استخوان برای بیماران استفاده کنند.
فهرست صندلی‌ها

در زیر برخی از فهرست صندلی‌ها با توضیحات، و ارجاعات داخلی یا خارجی در مورد اکثر صندلی‌ها آمده‌ است. توجه نمایید که حروف الفباء بر مبنای اسامی انگلیسی فهرست گردیده است. برای سایر انواع صندلی مانند (مانند نیمکت، چهارپایه)، نشیمن‌ها را ببینید.
۹–۰
ا
ب
پ
ت
ث
ج
د
ر
ز
س
ف
ک
گ
ل
م
ن
و
ه
ی
۹–۰

صندلی‌های گارد شمارهٔ ۱۰ خیابان داونینگ، دو صندلی عتیقهٔ مورد استفاده نگهبانان در اوایل قرن ۱۹ میلادی.
صندلی انباشتۀ ۴۰/۴ (چهل در چهار) طراحی شده توسط: دیوید رولند، ۱۹۶۴ میلادی.
ا

صندلی راحتی آلتو ۴۰۶، طراحی شده توسط: آلوار آلتو در سال ۱۹۳۸ میلادی؛ ایکه‌آ طرحی مشابه به عنوان صندلی راحتی پواِنگ (نقطه) به فروش می‌رساند.
صندلی راحتی ایمز، مبلمان ساخته شده از تخته چندلا و چرم است که توسط چارلز و ری ایمز برای شرکت مبلمان هرمان‌میلر طراحی شده‌ است.
صندلی آدیرونداک، یک صندلی راحتی چوبی غیرقابل تنظیم در فضای باز.
صندلی آرایشگاه، نوعی صندلی برای استفاده مشتریان آرایشگاه یا پیرایشگاه.
صندلی آئرون، یک صندلی ارگونومیک با مارک تجاری.
صندلی بادی، طراحی صندلی قالب‌گیری شده سبک‌وزن توسط: جاسپر موریسون.
صندلی دسته‌دار، دارای تکیه‌گاه برای راحتی؛ کاناپه، مبل و غیره.
صندلی راحتی، نوعی صندلی بزرگ، نرم و بسیار راحت؛ معمولاً روکش شده‌ است.
صندلی راحتی ایمز، یک علامت تجاری برای صندلی‌های تخته چندلایی قالبی، فرم گرفته به شکل بدن فرد.
صندلی تخم‌مرغ، طراحی شده توسط آرنه یاکوبسن و شبیه یک تخم‌مرغ یا زهدان است.
صندلی الکتریکی، وسیله‌ای برای مجازات اعدام با برق گرفتگی؛ یک صندلی پشت بلند با بازوها و مهارها که معمولاً از بلوط ساخته شده‌ است.
صندلی الیاس، صندلی‌ای که برای الیاس نبی در مراسم ختنه یهودیان در نظر گرفته شده‌ است.
امکو ۱۰۰۶، یک صندلی آلومینیومی بادوام که در اصل برای نیروی دریایی ایالات متحدۀ آمریکا ساخته شده‌ است.
صندلی ایکس، صندلی با بدنۀ X-شکل.
ب

صندلی لیسانس، متعلق به قرن هجدهم میلادی است و به چهارپایهٔ پلکانی، نردبان یا میز اتو تبدیل می‌شود.
صندلی کوله‌پشتی، ترکیبی از یک کوله‌پشتی و یک صندلی، که گاهی اوقات برای کمپینگ، پیاده‌روی یا سفرهای کوتاه شکار استفاده می‌شود.
صندلی بالانس که توسط طراح مبلمان نروژی پیتر اوپسویک در سال ۱۹۷۹ میلادی طراحی شد، طرح اصلی صندلی زانویی است.
صندلی توپ، طراحی شده توسط طراح مبلمان فنلاندی، ارو آرنیو در سال ۱۹۶۳ میلادی.
چهارپایه بار، چهارپایه بلند و باریک که برای نشستن در یک بار یا پیشخوان طراحی شده‌ است.
صندلی بارسلونا، صندلی اختصاصی که در سال ۱۹۲۹ میلادی توسط معمار آلمانی لودویگ میس فن در روهه طراحی شد و از آن زمان به‌ طور گسترده کپی شده‌ است. با تودوزی چرمی، صندلی و پشتی زاویه دار بدون تکیه گاه، و پایه‌های فولادی X-شکل مشخص می‌شود.
صندلی باردیک (رامشگری)، صندلی سفارشی که هر سال برای برنده مسابقه شعر آودل (قصیده) در ولز ساخته می‌شود.
صندلی بشکه‌، دارای پشتی بلند مانند نیم بشکه؛ بزرگ و روکش شده‌ است.
صندلی حمام، کالسکۀ سبک روی چرخ با سایه‌بان تاشو، برای حمل و نقل در فضای باز؛ اغلب توسط معلولان استفاده می‌شود.
صندلی ساحلی (اشتراندکورب)، طراحی شده برای ایجاد راحتی و محافظت در برابر آفتاب، باد، باران و شن و ماسه در سواحل مورد بازدید گردشگران.
صندلی کیسه لوبیا؛ اولین صندلی کیسه‌ لوبیائی، ساکو است که در سال ۱۹۶۸ توسط طراحان ایتالیایی پیرو گاتی، چزاره پائولینی و فرانکو تئودورو طراحی شد.
برژر، صندلی روکش‌دار که در قرن هفدهم در دورۀ سلطنت/روکوکو در فرانسه معرفی شد.
صندلی بیکینی، طراحی شده توسط وندل لاوت معمار در سال ۱۹۴۹ میلادی و اولین بار در دهمین تریه‌ناله دی میلانو (سه‌سالانه میلان) ۱۹۵۴ میلادی به نمایش گذاشته شد. ساخته شده از فلز، پلاستیک قالب‌گیری شده و چرم؛ برجسته شده در مجلهٔ دوموس، فوریه ۱۹۵۴ میلادی (شمارهٔ ۲۹۱).
صندلی بوفینگر، اولین صندلی در سراسر جهان از پلی استر تقویت شده با فایبر گلاس که در یک فرایند واحد روی یک قالب فولادی تولید می‌شود. اثری کلاسیک از تاریخ طراحی مبلمان مدرن محسوب می‌شود.
صندلی بوسون، وسیله‌ای است که برای آویزان کردن شخص از طناب برای انجام کار در ارتفاع استفاده می‌شود.
صندلی بروئر، طراحی شده توسط مارسل بروئر؛ با طراحی پایه‌ای، بدنۀ لوله‌ای فولادی و حصیربافته مشخص می‌شود.
صندلی بروستر، سبکی از صندلی چوبی راست و چرخان که در اواسط قرن هفدهم میلادی در نیوانگلند ساخته شد و به نام زائر و رهبر استعماری ویلیام بروستر از پلیموث، ماساچوست ساخته شد.
صندلی حباب، طراحی شده توسط ارو آرنیو در سال ۱۹۶۸ میلادی در فنلاند؛ یک اثر کلاسیک مدرنیستی.
صندلی بانجی، هر صندلی که دارای طناب‌های بانجی به عنوان مادهٔ اولیه باشد.
صندلی پروانه‌ای (صندلی بی‌کی‌اف) طراحی شده در سال ۱۹۳۸ میلادی توسط بونت، کورچان و فراری-هاردوی (آرژانتین)؛ یک بدنۀ فلزی تاشوی سبک با یک پارچه بزرگ یا زنجیر چرمی که از چهار نقطه بلند بدنه آویزان شده‌ است.
صندلی بات‌آن (ButtOn)، طراحی شده برای «کودکان بی‌قرار» در کلاس‌های درس. مانند چهارپایه با صندلی که کج می‌شود و نیاز به تعادل فعال دارد.
پ

صندلی پنتون، صندلی پلاستیکی یک تکه اثر طراح دانمارکی، ورنر پنتون.
صندلی پاپاسان، صندلی بزرگ، گرد و کاسه‌ای شکل با زاویهٔ قابل تنظیم شبیه به فوتُن؛ کاسه در یک چارچوب عمودی ساخته شده از حصیر یا چوبی محکم که اصل آن از فیلیپین است، قرار دارد.
صندلی لوله کاغذی، اثر مانفرد کیلنهوفر، آرت‌پارک ۲۰۰۲ میلادی.
صندلی پارسونز، صندلی چوبی خمیده به نام مدرسۀ طراحی پارسونز در نیویورک، جایی که امروزه ایجاد و به‌ طور گسترده کپی شده‌ است.
صندلی پاسیو، هر صندلی فضای باز که برای استفاده بر روی سطوح سخت (در تضاد با صندلی‌های چمنزار) طراحی شده‌ است تا آب را جمع نکند و به سرعت پس از باران خشک شود.
صندلی طاووسی، صندلی حصیری بزرگ با پشتی گشاد، که منشأ آن فیلیپین است؛ همچنین یک طرح مبالغه آمیز صندلی ویندزور از هنس وگنر (۱۹۴۷ میلادی).
پیو، نیمکت در یک کلیسا.
صندلی پشته‌ای پیو، صندلی روی هم که عمدتاً توسط کلیساها استفاده می‌شود و به صندلی‌هایی که در ردیف‌های ردیفی چیده شده‌اند اجازه می‌دهد به‌گونه‌ای به هم متصل شوند که صندلی‌ها و پشتی‌ها حس و ظاهری شبیه نیمکت یا کرسی را ایجاد کنند.
صندلی کشاورز، صندلی چوبی با دسته‌های قابل بسط برای استراحت پاها.
صندلی پوانگ (نقطه)، یک صندلی راحتی چوب‌خمیده با بسته‌بندی-تخت که توسط ایکه‌آ تولید و به بازار عرضه شد، با بیش از ۳۰ میلیون دستگاه از زمان معرفی آن در سال ۱۹۷۸ میلادی، و فروش سالانه ۱٫۵ میلیون دستگاه.
صندلی پوف‌کیسه، شبیه به صندلی کیسه-لوبیا سایز بزرگ پر از فوم اورتان.
صندلی پورتر، صندلی در نزدیکی ورودی یک خانهٔ بزرگ برای استفاده توسط خدمتکار مسئول پذیرش بازدیدکنندگان قرار می‌گیرد.
صندلی پاتی (اغلب به صورت اختصاری «پاتی») [در فارسی: گارشو کودک، قصری، لگن بچه]، یک توالت آموزشی برای کودکان؛ در زمانی پیش از لوله‌کشی داخل ساختمان، این یک صندلی بود که زیر آن پاتیلی گود نصب می‌شد.
صندلی پرتغالی، صندلی فلزی در فضای باز که در اصل توسط شرکت مبلمان پرتغالی آدیکو در دههٔ ۱۹۳۰ میلادی با عنوان صندلی ۵۰۰۸ توسعه یافت و تبدیل به نمادی از فرهنگ کافه‌نشینی پرتغالی شد. صندلی گونسالو، طراحی شده توسط گونسالو رودریگز دوس سانتوس در دههٔ ۱۹۴۰ میلادی، یکی از مشهورترین مشتقات صندلی ۵۰۰۸ است.
پوف یا زیرپایی عثمانی یا تامپتی یا هامپتی (اسامی در کشورهای مختلف)، مبلمانی که به عنوان زیرپایی یا نشیمن کوتاه استفاده می‌شود.
صندلی‌های برقی، با کنترل‌های جوی‌استیک واکنشی و دایرۀ چرخشی تنگ برای افراد مسن یا ناتوان برای حرکت در خانه.
صندلی پرس‌بک، صندلی چوبی دورهٔ ویکتوریایی، معمولاً از بلوط، با نردهٔ بلند و/یا میلهٔ تزئینی که که یک الگو با پرس بخار بر آن نقش می‌شود.
صندلی چرخدار یا کالسکه، صندلی چرخدار که معمولاً برای حمل و نقل نوزاد تا می‌شود؛ در برخی از کشورها، از جمله ایالات متحدهٔ آمریکا، از «کالسکه» استفاده می‌کنند؛ و در برخی دیگر، از جمله بریتانیا، از «صندلی چرخدار».