stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مارکوس یونیوس بروتوس
زندگی > فعالیت‌های سیاسی و مالی

در ۵۸ ق. م، دایی‌اش کاتو مأمور شد با ناوگانی رهسپار قبرس شود تا آنجا را بدل به یک استان رومی کند. کاتو، پیش از مبادرت به جنگ با پادشاه آنجا، بطلمیوس قبرس، فرستادگانی به‌سوی این پادشاه فرستاد و از او خواست تا قبرس را تسلیم رومیان کند و، در عوض، به او قول داد در پافوس یک روحانی عالی‌رتبه شود. بطلمیوس این پیشنهاد را رد کرد و چون می‌دانست که توان کافی برای ایستادگی در برابر ناوگان رومیان را ندارد، خود را مسموم کرد تا به‌عنوان یک شاه بمیرد. پس از مرگش، کاتو قبرس را بدل به یک استان رومی کرد و به‌عنوان پروپرایتور در آنجا مشغول به‌کار شد. او بروتوس را هم با خود برده بود و به او وظیفهٔ مدیریت دارایی‌های پادشاه متوفی آن جزیره (به‌نیابت از سنا) را سپرد، وظیفه‌ای که بروتوس جوان با تحسینِ بسیارِ دایی انجامش داد. در ۵۴ ق.م. مسئول ضرابخانه شد و سکه‌هایی ضرب و منتشر کرد که اجدادِ ظالم‌کُشِ خود را ــ لوکیوس یونیوس بروتوس و سرویلیوس آهالا ــ و نیز لیبرتاس (الههٔ آزادی) را تصویر می‌کرد؛ و بدین‌سان بر گرایش سیاسیِ جمهوری‌خواهانه‌اش تأکید می‌کرد. همین‌طور، با خطابه‌ای برضد اقتدار پومپیئوس جهت گرفت که به‌دلایل شخصی از او نفرت داشت. با این‌حال، در همان سال‌ها با کلاودیا ازدواج کرد که دختر آپیوس کلاودیوس پولکر ــ از برجسته‌ترین شخصیت‌های حامی پومپیئوس و پدرزنِ بزرگ‌ترین پسرِ پومپیئوس ــ بود. در ۵۳ ق.م. آپیوس کلاودیوس فرماندار کیلیکیه (استان روم) شد و بروتوس کوایستورش شد، اما سوءمدیریت آپیوس و فساد اداری‌اش سبب شدند که، هنگام بازگشتنش به روم، به او اتهام اختلاس و توهین به مقدسات بزنند. بروتوس، متعاقب پدرزنش، به‌واسطهٔ یک دلال مشغول دادن پول نزول به آریوبرزن ــ پادشاه کاپادوکیه که در شرف ورشکستگی بود ــ و به شهروندان جزیرهٔ سالامیس شد، آنهم با نرخ سود سالانهٔ بسیار سنگین ۴۸درصد که یکی بالاترین نرخ سودها در آن دوره و در تضاد آشکار با قوانین روم بود. بعدها که سیسرون، به‌جای آپیوس کلاودیوس، فرماندار جدید کیلیکیه شد، از اوضاع آن استان بسیار مبهوت شده بود؛ او می‌دید که چطور اقدامات مردان بروتوس تقریباً یکپارچگی جامعهٔ سالامیس را نابود کرده و سبب شده بود که، در طول یک محاصره، پنج تن از سناتورهای آن جزیره براثر گرسنگی بمیرند. پس از بازگشت به روم، بروتوس به‌همراه سخنور مشهوری به‌نام کوئینتوس هورتنسیوس و دشمنش پومپیئوس در یک هیئت دفاعیِ آپیوس کلاودیوس شرکت کرد و جملگی توانستند متهم را تبرئه کنند. (۵۱ ق. م)
زندگی > جنگ داخلی (۴۹ تا ۴۵ قبل از میلاد) و تسلط سزار

مقالهٔ اصلی: جنگ داخلی سزار
با وقوع جنگ داخلی میان سزار (رهبر پوپولارها یا دموکرات‌ها) و پومپیئوس (رهبر اپتیمات‌ها یا جمهوری‌خواهان) در ۴۹ ق.م. بروتوس با کمی تردید طرف پومپیئوس را گرفت و موجب شگفتی بسیار شد (چراکه از پومپیئوس، که پدرش را کشته بود، نفرت داشت) و به‌عنوان معاون فرماندار کیلیکیه برگزیده شد. هرچند بروتوس ازخودگذشتگی بسیاری نسبت‌به جمهوری نشان داد، فردای شکست در نبرد فارسال جزو نخستین کسانی شد که اردوگاه جمهوری‌خواهان را ترک کردند تا از قیصر (سزار) طلب بخشش کنند، و سزار نیز در اعطای عفو به او کوتاهی نکرد اما در عوض از او اطلاعاتی راجع‌به حرکت پومپیئوس خواست. ظاهراً پیش از نبرد، سزار افرادش را فرموده بود که به بروتوس آسیبی نرسانند. بدین‌سان، بروتوس شبانگاه اردوی جمهوری‌خواهان را ترک کرد و هم پومپیئوس و هم دایی‌اش کاتو را تنها گذاشت: پومپیئوس به مصرِ بطلمیوسی گریخت اما فوراً به‌دست یکی از افسران سابقش به‌نام لوکیوس سپتیمیوس کشته شد، کاتو نیز به شمال استان آفریقا رفته مقاومت در برابر سزار را تا آخرین نفس ادامه داد.
پس از پیروزی قیصر (سزار) در جنگ داخلی، به‌رغم مواضع سیاسی بروتوس، که پس از پیوستن به سزار نیز همچنان خود را یک جمهوری‌خواه می‌دانست، سزار عطوفت نامعقولی نسبت‌به بروتوس از خود نشان داد: نه‌تنها بروتوس را عفو کرد بلکه چون می‌خواست او را به‌سوی خود جذب کند، به او آزادی عمل هم داد و به سمت‌های مهم دولتی گماشت. در ۴۷ ق.م. سزار، درحالی‌که با بازماندگان قوای جمهوری‌خواه در شمال‌آفریقا می‌جنگید، بروتوس جوان را برای سال آینده به فرمانداری گالیا کیسالپینا برگزید که از استان‌های دارای اهمیت راهبردی بود. بروتوس این استان را با عدالت‌گستری زیادی اداره کرد و اهالی آنجا را از مصائبی که حاصل فساد و طمع‌ورزیِ فرماندارانِ پیشین بود رهانید، و چنان محبوبیتی کسب کرد که ساکنان آنجا به‌افتخار او تندیسی در میلان ساختند که تا سال‌ها بعد از مرگش و در اوج عصر آگوستوس پابرجا بود. سزار نیز از حکومت خوب بروتوس راضی بود و در ۴۴ ق.م. او را به شهرداریِ شهر روم گماشت که سومین منصب عالی در جمهوری روم بود، و بدین‌سان او را به شوهرخواهر او، کاسیوس، ترجیح داد ـ هرچند که کاسیوس از بروتوس بزرگ‌تر بود و تجارب نظامی بیشتری داشت.
سیسرون، رهبر بانفوذ محافظه‌کاران، هرچند متعاقب پیروزی قیصر از عرصهٔ سیاست حذف شده بود، به‌سهم خود کوشید بروتوس را از زیر نفوذ سزار در بیاورد. برای همین، شش اثر با مضمون سخنوری و فلسفی نگاشت که همگی را به بروتوس تقدیم کرد و در سال‌های دیکتاتوری سزار چاپ شدند: بروتوس، پارادوکس رواقیان در باب سرشت خدایان مجادلات توسکولومی سخنور در باب انتهای خوب و بد. در این آثار، سیسرون بروتوس جوان را ـ که با الطاف سزار وارد رده‌های بالا شده بود ـ چونان «مردی بافضیلت»، «دارای شور و حرارت جمهوری‌خواهانه» و «دوست و شاگرد خود» به جامعه معرفی کرد و بر نسب و تبار والای او ـ که از لوکیوس یونیوس بروتوس و کاتو، دیگر رهبر محافظه‌کاران، برخاسته بود ـ تأکید کرد.
در این میان، با شکست جمهوری‌خواهان (محافظه‌کاران) در شمال‌آفریقا در فوریهٔ ۴۶ ق.م. بدست سزار و متعاقباً مرگ تراژیک کاتو ــ که ترجیح داد خود را بکشد نه اینکه تسلیم سزارِ دیکتاتور شود ــ بروتوس بسیار غمگین شد و از سیسرون خواست تا رساله‌ای تمجیدی در باب فضایل دایی‌اش کاتو بنویسد؛ خودش هم بدست خود رساله‌ای در این‌باره نگاشت. این کار واکنش منفی حامیان قیصر و خود قیصر را برانگیخت، چنان‌که او، باوجود گرفتاری‌اش در جنگ داخلی، رسالهٔ برضد کاتو را نگاشت. در ۴۵ ق.م. بروتوس کلاودیا را طلاق داد و با دختردایی‌اش پورکیا، دخترِ کاتو، ازدواج کرد.
زندگی > تبعید

مارکوس آنتونیوس به بروتوس و کاسیوس توصیه کرد که، جهت حفظ امنیتشان، شهر روم را ترک گویند. ایشان، که خود را منزویانی می‌یافتند که نه حمایت توده‌های روم و نه سنای طرفدار سزار و نه سربازان را دارند، در آوریل شهر را ترک کردند و برآن شدند به استان‌های کرت و سیرنائیک، که به فرمانداری‌اش منصوب شده بودند و بی‌خطر و فاقد ارتش بودند، بروند. آنان، به درخواست آنتونیوس و برای حفظ صلح، گروه‌ها و گردان‌های جمهوری‌خواهانی را که گردشان جمع آمده بودند مرخص کردند، درحالی‌که آنتونیوس با تعداد زیادی از کهنه‌سربازان سزار از کامپانیا به روم درآمد. در همان ماه‌ها، دو توطئه‌گر دیگر، دکیموس بروتوس و گایوس تربونیوس، به استان‌های گالیا کیسالپینا و آسیا، که سزار ایشان را به فرمانداری‌شان گماشته بود، رفتند.
گایوس اکتاویانوس جوان، وارث سزار، در ماه مه وارد روم شد. در یکم ژوئن آنتونیوس  قانونی را تصویب کرد که فرمانداری گالیا کیسالپینا را از دکیموس بروتوس می‌ستاند و به خودش واگذار می‌کرد. در عوض، سیسرون به روم بازگشت و، پس از حدود شش ماه غیبت، در سنا حاضر شد و از دوم سپتامبر یک مجموعه سخنزانی‌های انتقادی برضد آنتونیوس موسوم‌به فیلیپیکائه ایراد کرد که یادآور نطق‌های آزادی‌خواهانه‌ی دموستنس برضد فیلیپ دوم مقدونی بودند. در این مجموعه نطق‌ها، سیسرون کوشید قتل سزار را آرمانی جلوه دهد، از اقدامات تهورآمیزِ بروتوس و کاسیوس در شرق و آنِ دکیموس بروتوس در گالیا پشتیبانی کند و اکتاویانوس جوان را ستایش کند، کسی که وفاداری‌اش به جمهوری و خودِ سیسرون را نشان داده بود.
در این میان، آنتونیوس از امکان حفظ توافق با جمهوری‌خواهان و محافظه‌کاران ناامید شد و بیش‌ازپیش به سیاست‌های آشکارا سزارگرایانه متمایل شد. برای نمونه، با برافراشتن تندیسی به‌افتخار قیصر ــ به‌عنوان پدرِ برجسته‌ی میهن ــ قاتلان او را پدرکُش معرفی کرد. وقتی آنتونیوس خواست به‌عنوان فرماندار جدید گالیا وارد آنجا شود و دکیموس بروتوس را برکنار کند، با مقاومت او مواجه شد. پیش از پایان سال (۴۴ ق.م.) دکیموس بروتوس و شهر مودنا به‌دست سپاه کنسول آنتونیوس محاصره شد و بدین‌سان بازهم جنگ داخلی از سر گرفته شد که به جنگ داخلی آزادی‌بخشان موسوم شد. در این دوران، از پاییز ۴۳ ق.م. تا تابستان ۴۲ ق.م، سنا به سه جناح تقسیم شده بود: جناح محافظه‌کاران یا جمهوری‌خواهان به‌رهبری سیسرون، جناح طرفدار آنتونیوس به‌رهبری کالنوس و جناح حامی سزار اما مخالف آنتونیوس به‌رهبری پوبلیوس سرویلیوس ایساوریکوس (شوهرخواهرِ بروتوس).
آ۳ (ورزش)

آ۳ (به انگلیسی: A3) یک کلاس در کلاس‌بندی ورزشی افراد قطع عضو مورد استفاده سازمان بین‌المللی ورزش‌های معلولان، برای افراد قطع عضو مادرزاد یا پس از آن است. این کلاس مربوط به افرادی است که هر دو پا را از زیر زانو ندارند.
ازدواج همجنس در مینه‌سوتا

ازدواج همجنس در مینه‌سوتا از ۱ اوت ۲۰۱۳ قانونی شد. بعد از آنکه رای‌دهندگان در ۶ نوامبر ۲۰۱۲ با ۵۲٫۶٪ متمم مینه‌سوتا ۱ را که ازدواج همجنس را در قانون اساسی این ایالت ممنوع می‌کرد، رد کردند. در مه ۲۰۱۳ قانون ازدواج همجنس‌ در مجلس مینه‌سوتا تصویب شد و در ۱۴ مه ۲۰۱۳ توسط فرماندار مارک دایتون امضا گردید.
ترسییا د لا تره

| Torrecilla de la Torre, Spain | Torrecilla de la Torre, Spain |
| --- | --- |
کشور: اسپانیا
بخش خودمختار: کاستیا و لئون
استان: استان وایادولید
فهرست دهستان‌های بالادولید: Torrecilla de la Torre
مساحت: مساحت
 • کل: ۷ کیلومتر مربع (۳ مایل مربع)
جمعیت (2004): جمعیت (2004)
 • کل: ۳۱
 • تراکم: ۴٫۴/کیلومتر مربع (۱۱/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (زمان)
ترسییا د لا تره (به اسپانیایی: Torrecilla de la Torre) یک شهرستان در اسپانیا است که در استان وایادولید واقع شده‌است.
ماژان

| ماژان | ماژان |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: خراسان جنوبی
شهرستان: خوسف
بخش: جلگه ماژان
سال شهرشدن: ۱۳۹۹
رشد جمعیت: ۱۱٪- (سال ۱۳۹۰تا ۱۳۹۵)
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
مساحت: ۹۰ هکتار
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
شهردار: محمدرضا عابدینی
تأسیس شهرداری: ۱۴۰۰
پیش‌شمارهٔ تلفن: 0563248
وبگاه: www.mazhancity.ir
شناسهٔ ملی خودرو:  ایران
  ماژان  روی نقشه ایران ۳۲°۳۴′۴۵″شمالی ۵۹°۰۰′۵۹″شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۵۷۹۱۶۷°شمالی ۵۹٫۰۱۶۳۸۹°شرقی﻿ / 32.579167; 59.016389   :   ماژان  روی نقشه ایران ۳۲°۳۴′۴۵″شمالی ۵۹°۰۰′۵۹″شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۵۷۹۱۶۷°شمالی ۵۹٫۰۱۶۳۸۹°شرقی﻿ / 32.579167; 59.016389   
 :  
ماژان شهری در بخش جلگه ماژان، شهرستان خوسف، استان خراسان جنوبی ایران و مرکز بخش جلگه ماژان است. براساس مصوبه وزارت کشور در تاریخ ۱۳۹۹/۰۸/۲۰ به شهر تبدیل گردید.
شهرداری ماژان در سال ۱۴۰۰ افتتاح شد.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۴۷۶ نفر (۱۵۱ خانوار) بوده‌است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۵ | ۴۲۰ | —     |
| ۱۳۹۰ | ۵۳۲ | ۲۶٫۷٪+ |
| ۱۳۹۵ | ۴۷۶ | ۱۰٫۵٪− |
هوش آب‌بازسانان

هوش آب‌بازسانان (به انگلیسی: Cetacean intelligence)، توانایی شناختی فروراسته آب‌بازسانان از پستانداران است. این راسته شامل نهنگها، گرازهای دریایی و دلفین‌ها می‌شود.
توانایی حل مسئله

برخی پژوهشگران نشان می‌دهند که دلفین‌ها، در میان جانوران دیگر، مفاهیمی مانند تداوم عددی را درک می‌کنند، اگرچه لزوماً شمارش نمی‌کنند. دلفین‌ها ممکن است بتوانند بین اعداد تمایز قائل شوند.
خودآگاهی

باور بر این است که خودآگاهی، اگرچه از نظر علمی به خوبی تعریف نشده‌است، پیش‌درآمد فرآیندهای پیشرفته‌تری مانند استدلال فراشناختی (تفکر دربارهٔ تفکر) است که نمونه‌ای از انسان‌ها است. پژوهش علمی در این زمینه حاکی از آن است که دلفین‌های بینی‌بطری در کنار فیل‌ها و میمون‌های بزرگ دارای خودآگاهی هستند.
محمود رحمانی‌پور

| محمود رحمانی‌پور | محمود رحمانی‌پور |
| --- | --- |
زاده: ۱۳۱۵تهران
درگذشته: ۱۲ بهمن ۱۳۹۶
ژانر: موسیقی کلاسیک ایرانی
ساز(ها): ویلنعودتمبک
سازهای اصلی: سازهای اصلی
ویلن، عود: ویلن، عود
استاد(ها): ابوالحسن صباحسین تهرانینصرالله زرین‌پنجه
محمود رحمانی‌پور (زادهٔ ۱۳۱۵ – درگذشتهٔ ۱۲ بهمن ۱۳۹۶) نوازنده و موسیقی‌دان اهل ایران بود.
زندگی‌نامه

محمد رحمانی‌پور سال ۱۳۱۵ در تهران متولد شد. او در خانواده‌ای پرورش یافت که پدرش، علی رحمانی‌پور با نواختن تار آشنایی داشت و به همین دلیل، وی به موسیقی علاقه‌مند شد و به هنرستان موسیقی ملی راه یافت. او با راهنمایی روح‌الله خالقی فراگیری ساز ویلن را در نزد ابوالحسن صبا آغاز کرد. ساز عود را نیز نزد نصرالله زرین‌پنجه و ساز تمبک را (به جهت آنکه ریاست هنرستان یادگیری این ساز را پیش نیاز سازهای دیگر اعلام کرده بود) نزد حسین تهرانی آموخت.
فعالیت‌های هنری

نخستین اجرای محمد رحمانی‌پور خارج از هنرستان، در ارکستر وزارت فرهنگ و هنر (علی‌محمد خادم‌ میثاق) بود و پس از آن در سال ۱۳۳۲ به رادیو راه یافت و در ارکستر بزرگ برنامه گلها در کنار هنرمندانی چون: علی تجویدی، جواد معروفی، زرین پنجه و افتتاح با همکاری برادرش احمد رحمانی‌پور که تار می‌نواخت، قرار گرفت. همچنین در ارکستر عبدالله جهان‌پناه و ارکستر سازهای ملی به سرپرستی مهدی مفتاح به اجرای برنامه پرداخت. او همچنین در برنامه نوایی از موسیقی ملی به سرپرستی منوچهر جهانبگلو با حضور نوازندگانی مانند: اسدالله ملک، مجید نجاحی، جهانگیر ملک، فریدون حافظی، حسین همدانیان و حسن ناهید حضور داشت. محمد رحمانی‌پور  همچنین در برنامه (اف ام) رادیو برنامه دوم و ارکستر آن به سرپرستی همایون خرم، شرکت و خوانندگانی نظیر: اکبر گلپایگانی، محمود محمودی خوانساری، حسین خواجه امیری (ایرج)، عبدالوهاب شهیدی و محمدرضا شجریان را همراهی می‌کرد. او بیش از ۲۲ سال معلم موسیقی و سرود مدارس بود. وی با هنرمندانی نظیرِ حسین تهرانی، عبدالوهاب شهیدی، علی‌اصغر بهاری، فرهنگ شریف، احمد عبادی و حسن ناهید در جشن هنر شیراز همنوازی کرد. محمود رحمانی‌پور مسافرت‌هایی نیز برای شناساندن موسیقی سنتی ایران به کشورهایی چون: روسیه، آمریکا، فرانسه، پاکستان، کویت، کانادا و افغانستان داشته‌است.
ابواحمد عبیدالله بن عبدالله بن طاهر

عبیدالله بن عبدالله بن طاهر، یکی از امرای خاندان طاهری بود و در بغداد به عنوان شیخ و امیر به موقعیت برجسته‌ای رسید.
زندگی‌نامه

وی در سال ۲۳۳ هجری/۸۳۷ میلادی دیده به جهان گشود. در زمان امارت برادرش محمد بن عبدالله بن طاهر در انجام امور کشوری و لشکری به او کمک می‌کرد به همین دلیل جایگاه و منزلت والایی نزد برادرش پیدا کرد و باعث شد تا برادرش او را به عنوان جانشین خود منصوب کند. خلیفه معتضد نیز جانشینی او را تأیید کرد.
در مقایسه با سایر اعضای خاندان طاهری موقعیت فرهنگی عبیدالله نسبت به موقعیت سیاسی او برجسته‌تر بود و از او به عنوان آخرین شخصیت معروف در زمینه ادبیات در نیمه دوم قرن سوم یاد می‌شود. عبیدالله همچنین دارای دیوان شعری بالغ بر صد ورق بوده‌است.
اشعار او بیشتر در زمینه‌های :غزل، مدیحه سرایی، زهد، و… بوده‌است. در به کار بردن تشبیهات در شعر هم بسیار مهارت داشت.
عبیدالله در حالی که خود شاعر بود و شعر نیکو می‌نوشت به اشعار دیگر شاعران نیز علاقه نشان می‌داد و شعرای دیگر وقتی برای او شعر می‌خواندند عبیدالله به آنها انعام می‌داد. او در زمان خلافت معتمد اندکی دچار تنگدستی شد و هنگامی که شعرا برای خواندن شعر و گرفتن انعام به خانهٔ وی مراجعه کردند او از خانه بیرون نیامد و شعرا برای او چنین نوشتند که:
وقتی کریم در حجاب باشد پس فضل کریم بر لئیم چیست
و عبیدالله در جواب نوشت:
وقتی کریم مال کمی داشته باشد اورا عذری برای در حجاب بودنش نیست
عبیدالله در غنا نیز بسیار زبردست بود و بهترین آهنگها و آوازها را می‌ساخت، خلیفه معتضد هرگاه می‌خواست برای شعری آواز بسازد به عبیدالله مراجعه می‌کرد.
عبیدالله چندین کتاب نوشته که معروف‌ترین آنها عبارتند از:الآداب الرفعیه، الاشاره فی اختیار الشعر، البراعه و الفصاحه، و…
عبیدالله بن عبدالله بن طاهر سرانجام در سال۳۰۰ه/۹۱۲م درگذشت و پس از مرگ وی دوران عظمت و افتخار این خاندان (طاهریان) در بغداد رو به کاستی نهاد.
آمیلکاره پونکیلی

| آمیلکاره پونکیلی | آمیلکاره پونکیلی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳۱ اوت ۱۸۳۴ Paderno Fasolaro, Kingdom of Lombardy-Venetia
درگذشت: ۱۶ ژانویهٔ ۱۸۸۶ (۵۱ سال) میلان
تحصیلات: Milan Conservatory
پیشه‌ها:  آهنگ‌ساز  عضو فرهنگستان 
سازمان‌ها:  Bergamo Cathedral  Milan Conservatory 
آثار: List of operas
همسر: Teresina Brambilla
آمیلکاره پونکیلی.
آمیلکاره پونکیِلی (‎Amilcare Ponchielli) (زاده ۳۱ اوت ۱۸۳۴ – درگذشته ۱۶ ژانویه ۱۸۸۶) آهنگساز ایتالیایی بود. او بیشتر اپرا ساخت و مدتی استاد جاکومو پوچینی و پیترو ماسکانی بود.
مشهورترین اثر او که هنوز اجرا می‌شود اپرای لا جوکوندا (به ایتالیایی: La Gioconda) است.
ماهی اسکار

| اُسکار | اُسکار |
| --- | --- |
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 نزدیک تهدید  (IUCN 3.1):  نزدیک تهدید  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: مهره داران
رده:: پرتوبالگان
راسته:: سوف‌ماهی‌سانان
تیره:: سیکلید
سرده:: ماهیهای نجومی
گونه:: A. ocellatus
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Astronotus ocellatus : Astronotus ocellatus 
ماهی اسکار (نام علمی: Astronotus ocellatus)، از شناخته شده‌ترین ماهی‌های زینتی گوشتخوار و از خانوادهٔ Chichlidae است این ماهی در آب‌های شیرین زندگی می‌کند و بومی رودخانه‌های آمازون، پاراگوئه و شرق ونزوئلا است. معروفترین گونه‌های آن اسکار ببری، اسکار البینو و اسکار سلطنتی است. اسکار سلطنتی، پرطرفدارترین گونه از این جانور است. درازای اسکار، معمولاً نزدیک به ۲۵-۳۰ سانتی‌متر است و اگر در زیستگاه طبیعی خودش باشد نزدیک به ۱۵ سال عمر می‌کنند...
اسکار ماهی حدود ۶۰ سال پیش وارد بازار شد. این ماهی با همنوعانش و ماهیان بزرگ‌تر از خود همزیستی دارد.آنها صاحبشان را به خاطر می سپارند و میتوانید با آنها بازی کنید و آموزش دهید
نکته:نباید از ماهی های مریض استفاده شود.
زیستگاه و نگهداری

این ماهی در آب شیرین زندگی می‌کند و اگر در زیستگاه طبیعی خودش باشد طول آن به۶۰ سانتی متر هم می‌رسد. ولی در فضای بسته مانند آکواریوم، تا تقریباً ۴۰-۴۵ سانتی متر بیشتر رشد نمی‌کند. دمای مورد نیاز برای نگهداری اسکار ماهی ۲۲ تا ۲۶ درجهٔ سانتیگراد است. دمای بیش از ۲۸ درجه مانع از تخم ریزی آن می‌شود. برای نگهداری اسکارها اندکی شوری در آب حیاتی است و باعث بالا رفتن سرعت از تخم بیرون آمدن بچه‌هایش می‌شود.
اسکارها باید در دمای ۲۳ الی ۲۸ و سختی آب ۱۵-۱۰ درجه - PH= ۷٫۵ نگهداری شوند. زیستگاه اصلی این نوع ماهی رودخانه آمازون می‌باشد در کنار ماهیانی همچون آروانا، پیرانا و حتی همزیستی با تمساح آن مناطق دارد.
ویژگی‌ها > خوراک

اسکار ماهی پر اشتهایی است و با دهان بزرگش قدرت دارد ماهیان بزرگتر از دهانش را بگیرد و آرام آرام ببلعد. اسکار ماهی شکارهایش را از سر می‌بلعد. تغذیه اسکارها آسان است. آن‌ها هر چیزی از ماهی‌های زنده گرفته تا کرم‌های خاکی را می‌خورند. اسکارها کسی را که به آن‌ها غذا می‌دهد را به خاطر می‌سپارند. بهترین غذا برای اسکارهای مولد غذاهای زنده شامل ماهی‌های رودخانه‌ای و بچه قورباغه‌ها و آبزیان بزرگ است.
اسکارها هر روز یک بار باید سیر بشوند. می‌توان از غذاهای پولکی، حبه‌ای، زنده، کرم خونی، کرم خاکی و حتی سبزیجات برای تغذیه آن‌ها استفاده کرد. بهتر است اسکارها را در آکواریومی با حجم بالاتر از ۱۰۰ لیتر نگهداری کنیم.
ویژگی‌ها > تولید مثل

راه تشخیص جنسیت اسکار به این ترتیب است که ماهی نر اسکار با مشخصات نوک لوله اسپرم شبیه به نوک قلم نی و قوز روی سر بلندتری دارد و لب‌های ضخیم و پهن تر و چانه بزرگ‌تری نسبت به ماده دارد. جنس ماده اسکار ماهی نوک لوله تخمدان شبیه تخم با لبه گرد و قوز روی سر کوتاه تر و لب‌های باریکتر و نازکتر و دهان کوچک تر از جنس نر دارد.
اسکارها برای تولید مثل باید به سن ۱۸ ماهگی برسند و اندازه آن‌ها حداقل ۱۵ الی ۲۰ سانتیمتر شده باشد. یکی از علائمی که نشان دهنده نزدیک بودن فصل تخم ریزی اسکارها این است که در مکان تخم ریزی (معمولاً میان تخته سنگها) شروع به تمیز کردن و ایجاد حفره می‌کنند. چه نر و چه ماده از فرزندان خود به‌طور یکسان مراقبت می‌کنند و شرایط زیستی را برای فرزندان خود آسان می‌کنند.
خروج نوزادان اسکار از تخم معمولاً 3 روز به طول می‌انجامد و لاروها بعد از چهار تا پنج روز(بسته به دمای اب)شروع به شنای آزاد میکنند که از ابتدای این حالت باید شروع به تغذیه کرد.
اسکار بیشتر دوست دارد در کف و روی سطحی صاف بریزد تخم‌های اسکار چسبندگی دارند و به شکل گرد و قهوه‌ای رنگ بوده و به اندازه یک عدد ماش‌اند. میزان اسیدیته آب برای تخم‌ها باید بین ۵ تا ۸ pH باشد و دمای مناسب برای تخم‌ها ۲۸ درجه سانتیگراد و.سختی مناسب برای هچ،کمتر از 60ppm می‌باشد. جنس نر سرش قوز دارد ولی جنس ماده سرش صاف است.
ویژگی‌ها > تخم ریزی

ماهی ماده با لرزش‌های مخصوصی به سطح محل تخم ریزی نزدیک می‌شود و تخم ریزی را شروع می‌کند و به صورت یک خط ردیفی از ابتدا تا انتهای محل تخم ریزی را به صورت یک  ردیفی تخم ریزی می‌کند و چون تخم‌ها چسبنده هستند به سنگ می‌چسبند.
بعد از اتمام تخم‌ریزی ماهی‌ها شل و بی حال و به صورت مورب و کج در کنار همدیگر آرام می‌گیرند. در این حالت سطح آب آکواریوم کف زده‌است و رنگ آب به دلیل تجزیه اسپرم نرها شیری رنگ شده‌است.
اکنون نوبت آن است که به مکانیسم واقعی تولید مثل ماهی اسکار بپردازیم . شیوه تولید مثل ماهی اسکار بدین صورت است که ماهی ماده تخم ریزی کرده. و ماهی نر تخمها را بارور می سازد . در شرایط مناسب. نوزادهای بسیار کوچک از بیشتر تخم ها خارج خواهند شد . برخی از این نوزادها تقریبا در بدو تولد تلف می شوند. برخی چند روز زنده مانده و سپس خواهند مرد ، عده ای دیگر برای هفته ها و ماهها به زندگی ادامه می دهند و سپس می میرند. و تعدادی هم تا زمان بلوغ زنده خواهند ماند .
در طبیعت معمولا بیش از ۹۷ درصد از نوزادان پیش از آنکه به طول ۲ سانتی متری برسند تلف می شوند. و درصد قابل توجهی از ماهی های باقی مانده هم پیش از آنکه به بلوغ برسند از میان می روند . کسی به درستی نرخ مرگ و میر اسکارها در سنین مختلف در طبیعت را نمی داند. و البته اهمیتی هم ندارد زیرا آنچه در حیات وحش رخ می دهد. با آنچه در آکواریوم به وقوع می پیوندد. بسیار تفاوت دارد . اگر چه شما در هر تخم ریزی تعدادی از ماهی های جوان خود را از دست خواهید داد. اما قادر خواهید بود تا نتیجه بهتری را نسبت به طبیعت از اسکار خود بدست آورید .
اسکار باله بلند
سیارک ۴۸۵۹

| کشف | کشف |
| --- | --- |
تاریخ کشف: اکتبر ۷, ۱۹۸۶
ویژگی‌های مداری: ویژگی‌های مداری
مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸: مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸
اوج: ۲.۵۸۱۶۳۷۹
حضیض: ۱.۹۶۲۴۷۰۱
خروج از مرکز مداری: ۰.۱۳۶۲۵۷۳
تناوب مداری: ۱۲۵۰.۹۱۰۹۹۳۳
آنومالی متوسط: ۶۵.۸۳۸۹۳
انحراف: ۶.۴۱۵۱۱
 :  
سیارک ۴۸۵۹ (به انگلیسی: 4859 Fraknoi، نامگذاری:1986TJ2) چهار هزار و هشتصد و پنجاه و نهمین سیارک کشف شده‌است که در ۷ اکتبر ۱۹۸۶ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۳٫۱۰ است.
هویت (فیلم ۱۳۶۵)

| هویت | هویت |
| --- | --- |
کارگردان: ابراهیم حاتمی‌کیا
نویسنده: ابراهیم حاتمی‌کیا
بازیگران: جلیل فرجاد رضا اسدی علی غلامی ابوالقاسم مبارکی احمد ناطقی محسن عظیمی‌نیا
موسیقی: احمدرضا محسنی
فیلم‌بردار: مرتضی پورصمدی
تدوین‌گر: داریوش آشوری
مدت زمان: ۹۲ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
هویت فیلمی به کارگردانی و نویسندگی ابراهیم حاتمی‌کیا محصول سال ۱۳۶۵ است.
خلاصه فیلم

ناصر پویان فر به همراه گروهی از دوستانش با موتور سیکلت به شمال کشور می‌روند، بر اثر سهل انگاری با پسر بچه‌ای برخورد می‌کند. درد و عذاب وجدان سبب می‌شود که او از جمع دوستانش جدا شود و به تهران باز گردد. در راه با یک تریلی تصادف می‌کند و به شدت آسیب می‌بیند. آمبولانسی که او را به بیمارستان منتقل می‌کند به دلیل نقص فنی در راه می‌ماند و ناصر با آمبولانس مجروحان جنگی به بیمارستان منتقل می‌شود. او که هویت خود را به خاطر نمی‌آورد واکنش‌های مختلفی از خود نشان می‌دهد. پرستاران، دکتر و بیماران با او رفتاری عادی دارند و به او کمک می‌کنند تا هویت خود را بازیابد.
آرتائوس

| آرتائوس | آرتائوس |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: Ἀρεταῖος
زادهٔ: ۱ ژانویهٔ ۰۱۰۰ کاپادوکیه
درگذشت: ۱ ژانویهٔ ۰۲۰۰ اسکندریه
ملیت: روم باستان
پیشه: پزشک
سال‌های فعالیت: 1st century CE
آرتائوس (زبان یونانی: Ἀρεταῖος؛ ۱ ژانویهٔ ۰۱۰۰ – ۱ ژانویهٔ ۰۲۰۰) پزشک اهل روم باستان بود.
او از پزشکان مطرح یونان باستان است اما با این حال جزئیات کمی در این مورد مشخص شده‌است. وی احتمالاً بومی یا حداقل یک شهروند کاپادوکیه در آناتولی (ترکیهٔ کنونی) بوده‌است و به احتمال زیاد پس از قرن اول میلادی (۱۳۰–۱۴۰ میلادی) زندگی می‌کرده‌است.
سیدی عیاد (استان بجایه)

| سیدی عیاد (استان بجایه) | سیدی عیاد (استان بجایه) |
| --- | --- |
موقعیت سیدی عیاد (استان بجایه) در نقشه: موقعیت سیدی عیاد (استان بجایه) در نقشه
سیدی عیاد (استان بجایه): سیدی عیاد (استان بجایه)
مختصات: ۳۶°۴۱′۰۰″شمالی ۴°۰۳′۰۰″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۶۸۳۳۳°شمالی ۴٫۰۵°شرقی﻿ / 36.68333; 4.05: مختصات: ۳۶°۴۱′۰۰″شمالی ۴°۰۳′۰۰″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۶۸۳۳۳°شمالی ۴٫۰۵°شرقی﻿ / 36.68333; 4.05
کشور: الجزایر
استان: استان بجایه
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (West Africa Time)
سیدی عیاد (استان بجایه) (به عربی: سيدي عياد) یک شهرداری در الجزایر است که در استان بجایه واقع شده‌است.
آرتور ریسکو

| آرتور ریسکو | آرتور ریسکو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۸ نوامبر ۱۸۹۵ شربورن-این-المت، انگلستان
درگذشت: ۶ اوت ۱۹۵۴
ملیت: بریتانیایی
پیشه: بازیگر
آرتور ریسکو (انگلیسی: Arthur Riscoe؛ ‏ ۱۸ نوامبر ۱۸۹۵ – ۶ اوت ۱۹۵۴) بازیگر اهل بریتانیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به خیال مرا از سر بیرون کن اشاره نمود.
ماکس برو

| ماکس برو | ماکس برو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۵ ژوئن ۱۹۴۲ ‏(۸۲ سال) اکوادور
ملیت:  اکوادوری
ماکس برو (اسپانیایی: Max Berrú‎؛ زادهٔ ۵ ژوئن ۱۹۴۲) یک موسیقی‌دان و خواننده اهل اکوادور است.
او یکی از دو بنیانگذار اصلی گروه، «اینتی-ایلیمانی» است.
وی دانش‌آموختهٔ رشته مهندسی مکانیک است و در دوران دانشگاه با «خورخه کولُن» آشنا شد.
او در سال ۲۰۰۲ میلادی، «نشان لیاقت فرهنگ و آموزش گابریلا میسترال» را از دستانِ ریکاردو لاگوس دریافت کرد که یکی از عالی‌ترین جوایز و نشان‌های دولتی شیلی است.
ازدواج همجنس در نروژ

ازدواج همجنس در نروژ از اول ژانویه ۲۰۰۹ قانونی شد. قانون این تغییر در مجلس نمایندگان و در ژوئن ۲۰۰۸ تصویب شده‌بود. نروژ اولین کشور اسکاندیناوی و ششمین کشور در جهان است که ازدواج همجنس را در سطح ملی قانونی کرده‌است.