stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مترالیندول

| 0 | 1 |
| --- | --- |
داده‌های بالینی: داده‌های بالینی
روش مصرف دارو: Oral
کد ATC: None
وضعیت قانونی: وضعیت قانونی
وضعیت قانونی:  ℞ (Prescription only) 
شناسه‌ها: شناسه‌ها
 نام آیوپاک 2,4,5,6-tetrahydro-9-methoxy-4-methyl-1H-3,4,6a-triazafluoranthene :  نام آیوپاک 2,4,5,6-tetrahydro-9-methoxy-4-methyl-1H-3,4,6a-triazafluoranthene 
شمارهٔ سی‌ای‌اس: ۵۳۷۳۴-۷۹-۵
پاب‌کم CID: ۶۸۷۱۳
کم‌اسپایدر: ۶۱۹۶۴
UNII: 2QW3FL6OPA
CompTox Dashboard (EPA): DTXSID0045705 
داده‌های فیزیکی و شیمیایی: داده‌های فیزیکی و شیمیایی
فرمول شیمیایی: C15H17N3O۱
جرم مولی: 255.32 g/mol g·mol−1
مدل سه بعدی (جی‌مول): Interactive image
 SMILES CN1CCN2C3=C(C=C(C=C3)OC)C4=C2C1=NCC4 :  SMILES CN1CCN2C3=C(C=C(C=C3)OC)C4=C2C1=NCC4 
مترالیندول (انگلیسی: Metralindole) که با نام تجاری اینکازان (Inkazan) نیز به فروش می‌رسد یک مهارکننده منوآمین اکسیداز است که به صورت برگشت‌پذیر عمل می‌کند و در روسیه، به عنوان یک داروی ضدافسردگی در دست بررسی بوده‌است. این دارو از نظر ساختاری و فارماکولوژیک شبیه پیرلیندول است.
گاموح

| Southern Azerbaijan National Awakening Movement گۆنئی ﺍذربایجان میللی وْیانؽش حرکتی Güney Azərbaycan Milli Oyanış Hərəkatı | Southern Azerbaijan National Awakening Movement گۆنئی ﺍذربایجان میللی وْیانؽش حرکتی Güney Azərbaycan Milli Oyanış Hərəkatı |
| --- | --- |
کوته‌نوشت: گاموح
رهبر: محمودعلی چِهرگانی, محمدرضا لَقایی
بنیان‌گذاری: ۲۰۰۲؛ ۲۳ سال پیش (۲۰۰۲-خطا: زمان نامعتبر}})
ستاد: باکو
مرام سیاسی: پان ترکیسم جدایی خواهی
طیف سیاسی: راست_افراطی
وبگاه: وبگاه
http://www.gamoh.org/: http://www.gamoh.org/
سیاست در ایران حزب‌ها انتخابات: سیاست در ایران حزب‌ها انتخابات
گاموح (به ترکی آذربایجانی: Güney Azərbaycan Milli Oyanış Hərəkatı)(به پارسی‌نو:جُنبِش بیداری ملّی آذربایجان جنوبی)یک گروه سیاسی تجزیه‌طلب و ضدایرانی است که برای جداسازی آذربایجان ایران از کشور ایران و اتحاد آن با جمهوری آذربایجان فعالیت می‌کند. این گروه سیاسی در سال ۲۰۰۲ پس از انشعاب محمودعلی چهرگانی از جاماح و مهاجرتش به بیرون از کشور توسط وی بنیان‌گذاری شد و فعالیتش در ایران ممنوع اعلام شده‌است. هم‌اکنون پایگاه این گروه در باکو است.
این حزب(جنبش بیداری ملی..) رابطه و پیوندهای تنگاتنگی با حزب راست افراطی حزب جنبش ملی ترکیه دارد.
عبدالرؤوف یعقوب

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادروز:  ۱۸ ژوئیهٔ ۱۹۹۳ ‏(۳۱ سال)
زادگاه:  سودان
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال الهلال ام درمان
شمارهٔ پیراهن:  ۳
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۵ |  Al-Afarga Port Sud |   |   |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۸ |  Al-Shorta Al-Qadarif |   |   |
| ۲۰۱۸–۲۰۱۹ |  El Hilal El Obeid |   |   |
| ۲۰۱۹– |  باشگاه فوتبال الهلال ام درمان |   |   |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۲۱– |  تیم ملی فوتبال سودان |  ۱۸ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۸:۲۶, ۹ ژانویه ۲۰۲۲ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۸:۲۶, ۹ ژانویه ۲۰۲۲ (UTC):  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۸:۲۶, ۹ ژانویه ۲۰۲۲ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۸:۲۶, ۹ ژانویه ۲۰۲۲ (UTC)
عبدالرؤوف یعقوب (عربی: عبد الرؤوف يعقوب عمر طه؛ زادهٔ ۱۸ ژوئیهٔ ۱۹۹۳) بازیکن فوتبال اهل سودان است.
وی همچنین سابقه بازی برای  تیم ملی فوتبال سودان  را دارد .
سرزیارت (کرج)

مکان
| سرزیارت (کرج) | سرزیارت (کرج) |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۵°۵۵′۱۱٫۶″ شمالی ۵۱°۷′۰٫۱″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۹۱۹۸۸۹°شمالی ۵۱٫۱۱۶۶۹۴°شرقی﻿ / 35.919889; 51.116694: مختصات: ۳۵°۵۵′۱۱٫۶″ شمالی ۵۱°۷′۰٫۱″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۹۱۹۸۸۹°شمالی ۵۱٫۱۱۶۶۹۴°شرقی﻿ / 35.919889; 51.116694
استان: البرز
شهرستان: کرج
بخش: بخش آسارا
دهستان: آدران
جمعیت: ۹۹ نفر (سرشماری ۹۵)
سرزیارت روستایی از توابع بخش آسارا شهرستان کرج در استان البرز ایران است.در گذشته با نام محلی «سجارت» شهرت داشت.
جمعیت

این روستا در دهستان آدران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۹ نفر (۷۶خانوار) بوده‌است.
مردم

مردم روستا مسلمان و شیعه مذهب هستند و به زبان تاتی سخن می‌گویند.
احمد الشناوی

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Ahmed Nasser Abdel Razek El-Shenawy
زادروز:  ۱۴ مهٔ ۱۹۹۱ ‏(۳۳ سال)
قد:  ۱٫۹۳ متر (۶ فوت ۴ اینچ)
پست:  دروازه‌بان
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال المصری
شمارهٔ پیراهن:  ۱
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
–:  باشگاه فوتبال المصری
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۸- |  باشگاه فوتبال المصری |  ۴۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۲-۲۰۱۳ |  ← باشگاه ورزشی زمالک (قرضی) |  ۱ |  (۰) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۰۹-۲۰۱۱ |  Egypt U-20 |  ۱۳ |  (۰) |
| ۲۰۱۰- |  Egypt U-23 |  ۲۱ |  (۰) |
| ۲۰۱۰- |  تیم ملی فوتبال مصر |  ۱۲ |  (0) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
احمد الشناوی (عربی: أحمد الشناوي؛ زاده ۱۴ مهٔ ۱۹۹۱) یک بازیکن فوتبال اهل مصر است.
وی بار ها درون دروازه تیم ملی مصر ایستاده و برای این تیم بازی کرده است.
از حالا دلتنگت هستم

| از حالا دلتنگت هستم | از حالا دلتنگت هستم |
| --- | --- |
کارگردان: کاترین هاردویک
تهیه‌کننده: کریستوفر سیمون
نویسنده: مورونا بنکس
بر پایه: خدانگهدار اثر مورونا بنکس
بازیگران: تونی کولت درو بریمور دومینیک کوپر پدی کانسیداین شارلوت هوپ تایسون ریتر جکلین بیسیت نوآ هانتلی مهمت فردا آنر نیفسی
موسیقی: هری گرگسون-ویلیامز
فیلم‌بردار: الیوت دیویس
تدوین‌گر: فیلیپ جی. بارتل
توزیع‌کننده: انترتینمنت وان
تاریخ‌های انتشار:  ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۵ (۲۰۱۵-۰۹-۱۲) (جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو ۲۰۱۵)  ۲۵ سپتامبر ۲۰۱۵ (۲۰۱۵-۰۹-۲۵) (بریتانیایی)  
مدت زمان: ۱۱۲ دقیقه
کشور: بریتانیا
زبان: انگلیسی 
فروش گیشه: ۸٫۱۶ میلیون دلار (جهانی)
از حالا دلتنگت هستم (انگلیسی: Miss You Already) فیلمی بریتانیایی در ژانر کمدی-درام و رمانتیک به کارگردانی کاترین هاردویک است که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد.
بازیگران

تونی کولت
درو بریمور
دومینیک کوپر
پدی کانسیداین
شارلوت هوپ
تایسون ریتر
جکلین بیسیت
نوآ هانتلی
مهمت فردا
آنر نیفسی
روزنامه‌نگاری

روزنامه نگاری (به فرانسوی: Journalisme) که گاهی به اشتباه، خبرنگاری نامیده می‌شود، فعالیتی رادیویی، تلویزیونی،مطبوعاتی و اینترنتی است که اگرچه اصطلاحش از واژه روزنامه (به فرانسوی:)(Journal) به وجود آمده، اما نه تنها به معنای فعالیت در روزنامه‌ها نیست، بلکه اتفاقاً، بیشتر فعالیت های امروزی‌اش، شامل تولید محتوا در تلویزیون و فضای مجازی است و ممکن است به شکل خبرنگاری انجام شود، ممکن هم است که به شکل خبرنگاری نباشد و به اشکالی چون سردبیری و گویندگی اخبار انجام گیرد. اگرچه که برخی فارسی زبانان به غلط تصور می‌کنند که روزنامه‌نگاری همان شکلِ کاغذیِ خبرنگاری است، اما این موضوع اشتباه است؛ زیرا روزنامه‌نگاری یک حرفه گسترده تر در تمامی رسانه های الکترونیکی و چاپی است که خبرنگاری فقط یکی از حوزه های آن را تشکیل می‌دهد و حوزه های دیگری هم هستند که جزو شاخه های حرفه روزنامه‌نگاری محسوب می‌شوند. روزنامه‌نگاری یک حرفه مشترک میان بسیاری از فعالان رسانه‌ای مانند خبرنگاران، گزارشگران،منتقدان فیلم، بسیاری از سازندگان فیلم مستند و بیشتر تولید کنندگان محتوا است؛ برای مثال، روزنامه‌نگار ممکن است گزارشگر یا ستون‌نویس، دبیر یا سردبیر باشد،ولی خبرنگار نباشد. وجه اشتراک همگی روزنامه‌نگاران این است که تمام آنها برای اطلاع رسانی و افزایش آگاهی جامعه، به تولید و توزیع مطالب و محتواهای واقعیت‌محور درباره حقیقت‌های جامعه و موضوعات روز می‌پردازند؛ این موضوعات شامل اخبار، رویدادها، ایده‌ها، تحلیل‌ها، افراد،ورزش،تکنولوژی، آثار هنری و موارد دیگر نیز می‌شوند.
عدم محدودیت روزنامه‌نگاری به روزنامه

واژه فارسی روزنامه در روزنامه‌نگاری، گاهی موجب ایجاد معنایی اشتباه برای این اصطلاح می‌شود که بر پایه آن، برخی از فارسی زبانان روزنامه‌نگارها را صرفا نویسندگان روزنامه‌ها می‌دانند؛ این در حالی است که فعالیت‌های روزنامه‌نگاری در همگی رسانه‌های دیجیتال در جریان هستند و به روزنامه‌ها محدود نیستند. اگرچه که معنای تحت اللفظی این اصطلاح در زبان‌های مختلف، به روزنامه و روزنامه نویسی محدود می‌شود، ولی معنای اصلی آن بسیار گسترده تر از فعالیت در روزنامه‌ها است و شامل همه رسانه‌ها می‌شود؛ همانطور که واژه فارسی روزنامه‌نگاری از ریشه کلمه روزنامه به وجود آمده‌است، در زبان‌های فرانسوی،ترکی، اسپانیایی، ایتالیایی،عربی و بسیاری از زبان‌های دیگر هم، همین مسئله وجود دارد؛ مثلا در زبان فرانسوی هم اصطلاح فرانسوی روزنامه‌نگاری (journalisme) از ریشه واژه‌ای فرانسوی به معنای روزنامه (journal) به وجود آمده‌است؛ با این وجود، معنای اصلی و غیر تحت اللفظی این اصطلاح در همگی این زبان‌ها، محدودیتی به روزنامه ندارد و بسیار گسترده تر است.اگرچه گاهی این خطای رایج در میان برخی فارسی زبانان دیده می‌شود، اما در محیط های حرفه‌ای و آکادمیک رسانه‌ای، چنین مسئله‌ای وجود ندارد؛ برای مثال، با همین دید که روزنامه‌نگاری می‌تواند در رادیو و تلویزیون هم انجام گیرد، رشته هایی مانند روزنامه‌نگاری رادیو تلویزیونی در ایران وجود دارند. البته باید توجه کرد که روزنامه در معنای دیگر خود، به معنای شکلی از محتوای رسانه‌ای و واقعیت محور است که با هدف افزایش اطلاعات جامعه درباره موضوعات روز و واقعیت‌ها، در مطبوعات،رادیو،تلویزیون و اینترنت تولید می‌شود؛ از آنجایی که روزنامه در این معنا، رسانه‌ای کاغذی نیست و شکلی از محتوای رسانه‌ای است که در هر رسانه ای قابل تولید است، واژه‌هایی مانند روزنامه تلویزیونی و روزنانه اینترنتی، با توجه به همین معنا از واژه روزنامه ایجاد شده‌اند و روزنامه را نه یک رسانه کاغذی، بلکه نوعی محتوای رسانه‌ای که در هر رسانه ای قابل تولید است، قلمداد می‌کنند.
تفاوت روزنامه‌نگار و خبرنگار

گاهی به غلط، تمام فعالین رسانه‌ای در رسانه های چاپی و کاغذی، روزنامه‌نگار( به انگلیسی: journalist) و  تمام فعالین رسانه‌ای در رسانه های دیجیتال، خبرنگار (به انگلیسی: Reporter یا correspondent) نامیده می‌شوند؛ معمولا دلیل این خطا، تصور غلط محدودیت روزنامه‌نگاری به رسانه‌های کاغذی است؛ این در حالی است که علاوه بر عدم محدودیت روزنامه‌نگاری به روزنامه‌ها، حوزه خبر و خبرنگاری تنها یکی از حوزه‌ها و فعالیت‌های حرفه روزنامه‌نگاری است. عنوان خبرنگار تنها به روزنامه‌نگارانی گفته می‌شود که فقط بر گزارش اخبار تمرکز دارند و به تحلیل اخبار و یا سایر مطالب غیر خبری نمی‌پردازند؛ ضمناً، روزنامه‌نگاران خبرنگار معمولا در مکانی خاص که محل وقوع خبر است، حضور دارند و گزارش خبری تهیه می‌کنند؛ بنابراین تمام خبرنگاران روزنامه‌نگار هستند، اما تمام روزنامه‌نگاران الزاماً خبرنگار نیستند و ممکن است علاوه بر خبرنگاری، در سایر حوزه‌های روزنامه‌نگاری هم فعال باشند؛ برای مثال روزنامه‌نگار ممکن است روزنامه‌نگار تحقیقی باشد و به تحقیق درباره موضوعاتی بپردازد که شاید حتی جزو اخبار به شمار نیایند و یا روزنامه‌نگار موسیقی باشد و به تولید محتوا‌های تحلیلی و انتقادی درباره آثار هنری جهان موسیقی بپردازد.
موضوعات روزنامه‌نگاری

موضوع روزنامه‌نگاری هر چیزی می‌تواند باشد، و روزنامه‌نگاران به نگارش در مورد حوزهٔ گسترده ای از مسائل اشتغال دارند از جمله:
سیاسی
اجتماعی
اقتصاد و تجارت
فرهنگی
بهداشت و پزشکی
آموزشی
علم و تکنولوژی
ورزشی
تفریح و سرگرمی
سبک زندگی
خانواده و کودک
خوراک و پوشاک
مسائل جنسی
جناحی و پلیسی
و …
روزنامه‌نگاران می‌توانند برای خروجی‌های خبری عمومی همچون روزنامه‌ها، مجلات خبری و رادیو تلویزیون؛ نشریات تخصصی کثیرالانتشار همچون مجلات تجاری و سرگرمی، یا برای نشریات و خروجی‌های خبری که دارای گروه خاصی از مشترکین هستند، یا پایگاه‌های خبری اینترنتی گزارش کنند.
معمولاً از روزنامه‌نگاران خبرنگار خواسته می‌شود برای گردآوری اطلاعات جهت تهیه گزارش خود در صحنهٔ وقوع ماجرا حضور یابند، و اغلب ممکن است آنان گزارش خود را در محل تهیه کنند. آنان همچنین برای گردآوری اطلاعات از تلفن، رایانه و اینترنت نیز استفاده می‌کنند. با این وجود، اغلب اوقات این گزارش‌ها در اتاق خبر یا تحریریه یعنی دفتری تهیه می‌شود که خبرنگارها و سردبیر برای تهیهٔ محتوای خبر در آن مشغول به کار هستندو فرایند پردازش تا تأیید و ارسال خبر در آن صورت می‌گیرد.
خبرنگارها، خصوصاً آن‌هایی که موضوع یا حوزهٔ خاصی را پوشش می‌دهند باید روابط گسترده‌ای با منابع، یعنی افراد و سازمان‌های فعال در حوزهٔ مورد نظر داشته باشند، تا بتوانند یا به منظور شرح جزئیات یک حادثه، یا ایجاد سرنخ‌هایی در مورد دیگر موضوعاتی که باید گزارش شود، از آن‌ها استفاده کنند. آنان همچنین باید برای تحقیق و گزارش بهتر ماجرا مهارت‌های پرسش گری و تحقیقی خود را تقویت کنند.
سبک روزنامه‌نگاری

روزنامه‌نگاری به گروه‌های پرشماری تقسیم می‌شود: روزنامه‌ها، مجلات خبری، مجلات عمومی، مجلات تجاری، مجلات سرگرمی، خبرنامه‌ها، نشریات خصوصی، صفحات خبری آنلاین و… هر یک از این‌گونه‌ها شرایط خاص خود برای تحقیق و نگارشِ گزارش را، داراست.
مثلاً، روزنامه‌نگاران ایالات متحده آمریکا از سبک هرم وارونه برای نگارش گزارش خود، استفاده می‌کردند. گرچه این سبک بیشتر برای نگارش گزارش‌های خبری صریح و جدی استفاده می‌شده و نه مقالات اصلی. گزارش‌های مکتوب خبری جدی باید به صورت خلاصه نوشته شده، و مهم‌ترین اطلاعات را در همان ابتدا بیاورد، تا چنانچه در صورت کمبود فضا، داستان خلاصه شد، کم‌اهمیت‌ترین مسائل، از انتهای داستان حذف شود. سردبیران معمولاً اطمینان حاصل می‌کنند که گزارش‌ها تا حد امکان موجز نوشته شود.
مقالات اصلی اغلب با توجه به موضوع گزارش آزادانه‌تر نوشته می‌شوند، و عموماً فضای بیشتری به آن‌ها اختصاص داده می‌شود.
مقالات مجلات خبری و مجلات عمومی معمولاً به سبکی متفاوت نوشته می‌شوند، و در آن‌ها تأکید کمتری بر هرم وارونه است. نشریات تجاری بیشتر حول محور اخبار تهیه می‌شوند، درحالی‌که نشریات سرگرمی بیشتر بر مبنای مقالات اصلی تدوین می‌شوند.
سبک روزنامه‌نگاری > روزنامه‌نگاری رادیو تلویزیونی

روزنامه‌نگار رادیو باید حقایق را جمع‌آوری کرده و آن را با دقت و قاطعیت پخش کنند، اما در همین حین باید جلوه‌های صوتی جالبی نیز به گزارش خود بیفزایند که این امر از طریق مصاحبه با افراد درگیر در ماجرا و موسیقی پس‌زمینه که به توصیف ماجرا کمک می‌کند فراهم می‌شود. گزارشگران رادیو ممکن است مقدمه‌ای بر خبر بنویسند که توسط گوینده خوانده می‌شود، آنان همچنین ممکن است به صورت زنده به پرسشهای گویندهٔ خبر نیز پاسخ دهند.
روزنامه‌نگار تلویزیون برای شرح و توضیح گزارش خود به اطلاعات تصویری، از جمله مصاحبه زنده با افراد درگیر در ماجرا، تصاویری از صحنه رویداد ماجرا، و تصاویر گرافیکی که بیشتر در ایستگاه تلویزیون برای قالب ریزی خبر تهیه شده متوسل می‌شوند. گزارشگران تلویزیون نیز ممکن است مانند گزارشگران رادیو مقدمه‌ای بر خبر بنویسند که توسط گوینده تلویزیون در آغاز خبر خوانده می‌شود. معمولاً گزارشگران رادیو و تلویزیون از فضایی که مطبوعات، برای درج اطلاعات در اختیار دارند، برخوردار نیستند.
روزنامه‌نگاری در عصر هوش مصنوعی در دنیای امروز، تحول دیجیتال (Digital Transformation) نقش بی‌بدیلی در تغییر ساختارهای سنتی رسانه‌ای ایفا کرده است. هوش مصنوعی (Artificial Intelligence – AI)  به عنوان نیروی محرکه اصلی این تغییر و تحول، روزنامه نگاری را از یک حرفه صرفاً انسانی به عرصه ای تبدیل کرده که در آن الگوریتم ها، یادگیری ماشینی  (Machine Learning – ML) و تولید خودکار محتوا (Automated Journalism)  نقشی کلیدی و غیرقابل انکار ایفا می کنند. از طرفی، این فناوری جدید امکانات گسترده‌ای برای بهینه‌سازی (Optimization) فرایندهای خبری فراهم کرده و از سوی دیگر، چالش‌های مهمی را در زمینه کیفیت محتوا، شفافیت، اخلاق رسانه‌ای و آینده شغلی خبرنگاران ایجاد کرده است.
تاریخچه > روزنامه‌نگاری در دوران قدیم

گرچه خبررسانی در شکل جدید و استاندارد آن از سده هفدهم به بعد بود ولی دولت‌ها از زمان دودمان هان در چین باستان اقدام به انتشار بولتن‌های خبری همگانی کردند.
استانداردهای حرفه‌ای و اخلاقی

از روزنامه‌نگاران انتظار می‌رود که اصول خاص این حرفه را به درستی رعایت کنند. قسمتی از این اصول عبارت‌اند از:
استفاده از منبع اصلی اطلاعات، شامل مصاحبه با افرادی که مستقیماً در یک موضوع نقش دارند، اسناد اصل و دیگر منابع مستقیم اطلاعاتی تا حد امکان و نقل منابع اطلاعات در خبرها؛
در صورت عدم وجود منابع اصلی انتساب کامل تمامی اطلاعات گردآوری‌شده از دیگر منابع منتشر شده (عدم انجام این کار (سرقت ادبی محسوب می‌شود)؛ برخی از روزنامه‌ها وقتی مقاله‌ای از اطلاعات گزارش‌ها قبلی استفاده کرده باشد، آن را نقل می‌کنند؛
استفاده از چندین منبع اطلاعاتی مرجع، مخصوصاً در مواردی که موضوع گزارش جنجال‌برانگیز باشد؛
بررسی دقیق هر مطلبی که به عنوان واقعیت عنوان می‌شود؛
جستجو و نقل تمامی تعبیرات ممکن از یک موضوع؛
گزارش منصفانه و دور از جبهه‌گیری و به تصویر کشیدن جوانب مختلف یک موضوع بدون طرفداری از یکی؛
انجام تحقیق و تولید گزارش با رعایت توازن میان واقع گرا و شک‌گرایی.
قضاوت دقیق در هنگام تنظیم و گزارش اطلاعات.
دقت در محرمانه نگاه داشتن منابع (سازمان‌های خبری معمولاً قوانینی خاص در مورد محرمانه نگاه داشتن منابع دارند که روزنامه‌نگاران باید از آن‌ها تبعیت کنند)؛
رد کردن هرگونه هدیه یا لطف از طرف مورد گزارش، و حتی جلوگیری از هرگونه تحت تأثیر واقع شدن؛
جلوگیری از تهیهٔ گزارش یا شرکت در تحقیق و نگارش در مورد موضوعی که خود خبرنگار نسبت به آن نفع شخصی یا تعصبی دارد که کنار گذاشتن آن برایش امکان‌پذیر نیست.
استانداردهای حرفه‌ای و اخلاقی > عدم رعایت استانداردها

تبعیت کامل از این اصول حرفه‌ای، در دنیای واقعی، می‌تواند مشکل باشد. حتی روزنامه‌نگارانی که عقیده دارند در کار خود منصف و واقع گرا عمل می‌کنند ممکن است خلاف آن عمل کنند. با انتخابی عمل کردن در تهیه گزارش، اعتماد بیش از حد به ماجرا یا پخش توضیحی جزئی از وقایع. حتی در گزارش‌های روزمره نیز می‌تواند به راحتی با انتخاب گزارشگر یا گوینده‌ای در خلاصه کردن بعضی از حقایق بپردازد، یا قصور در چک کردن منابع کافی، گوش کردن و گردآوری گزارش صداهای مخالف، یا جستجو برای یافتن ابعاد تازه، می‌تواند در یک تولید یک گزارش اثر بگذارد.
درحالی‌که گزارشگران سعی می‌کنند تبعیضات را کنار بگذارند، ممکن است به راحتی بدون آنکه متوجه باشند، آن‌ها را اعمال کنند. گزارشگران جوان ممکن است نسبت به مسائلی که بر روی افراد مسن جامعه تأثیر می‌گذارد، غافل باشند. شخصی با سابقه ۲۰ ساله در «نیروی ضربت بلیس» ممکن است از شایعه‌ها در مورد فساد سازمانی بی‌اطلاع بماند. انتشاراتی‌هایی که مختص حومه‌نشینان مرفه هستند، ممکن است مشکلات شهری را نادیده بگیرند؛ و البته گزارشگران و سردبیران ساده‌لوح و بی‌اطلاع نیز ممکن است شکار روابط عمومی‌ها، تبلیغات یا اطلاعات غلط قرار گیرند.
سازمان‌های خبری از ویراستار، تولیدکننده و مسئول خبری استفاده می‌کنند که کارشان بررسی کار گزارشگران در مراحل مختلف انجام کار است. اما ویراستاران هم خسته، تنبل، مغرور و متعصب می‌شوند. در این صورت این ویراستاران ممکن است نسبت به حذفیات، تبعیضات و موارد ساختگی روزنامه‌نگاران محبوب خود بی‌توجه باشند. ویراستاران منطقه‌ای نیز ممکن است فاقد توانایی لازم برای بررسی دیدگاه (یا چک کردن حقایق) روزنامه‌نگاری که از یک شهر دور یا کشور دیگر گزارش می‌کند، باشند.
به‌طور حتم بودجهٔ یک سازمان خبری بر تصمیم‌گیری در مورد انواع خبرهایی که مورد پوشش قرار داده می‌شوند، بر مخاطبان مورد نظر و میزان پوشش خبرها تأثیر خواهد گذاشت. چنین تصمیماتی ممکن است متأثر از تعصبات آگاهانه یا ناآگاهانه باشد. در زمان کسر بودجه، ممکن است ویراستاران، روزنامه‌نگاران در ادارات خبری دوردست را فدا کنند یا اینکه تعداد کارکنان در مناطق کم‌درآمد را کم کنند یا انتشارات خود در برخی جوامع را به کلی قطع کنند.
ناشران، مالکان یا سایر مدیران اجرایی خصوصاً مقامات اجرایی تبلیغات فروش می‌توانند از قدرت خود بر روزنامه‌نگاران برای تأثیر بر نحوهٔ گزارش و انتشار خبرها استفاده کنند. روزنامه‌نگاران معمولاً با استفاده از مدیریت عالی «فایروال» بین بخش خبر و سایر بخش‌های یک سازمان خبری ارتباط ایجاد می‌کنند تا بدین نحو مانع تأثیر ناخواستهٔ سایر بخش‌ها بر بخش خبری شوند. مجله‌ای خبری به نام بررسی روزنامه‌نگاری کلمبیا مثال‌هایی از میدانی که سعی کرده‌اند بر نحوهٔ پوشش خبری تأثیر بگذارند یا آن دسته از مدیرانی که در صدد استفاده از قدرت خود برای تأثیر بر روزنامه‌نگاران نیستند و همچنین از روزنامه‌نگارانی که در مقابل این فشارها مقاومت کرده‌اند می‌باشد.
گزارشگری در مقابل ویراستاری

عموماً ناشران و خوانندگان خبر میان گزارش «صرف حقایق» و «نوشتن نظرات شخصی» تمایز قائل‌اند و این کار را اغلب با محدود کردن ستون نظرات به صفحهٔ ویراستاری و صفحهٔ مقابل آن یا «op-ed» (صفحهٔ مقابل ویراستاری) انجام می‌دهند. سرمقاله‌های امضاء نشده عموماً دربرگیرندهٔ نظرات رسمی هیئت ویراستاری است، درحالیکه صفحات
op-ed می‌تواند ترکیبی از ستون‌های مشترک و دیگر مطالب باشد که غالباً در آن‌ها سعی شده‌است توازنی میان نظرات سیاسی و اجتماعی مختلف ایجاد کند.
با این وجود ممکن است تفاوت میان گزارش و نظر از بین برود. داستان‌های بیچیده غالباً نیازمند خلاصه کردن و توضیح و تفسیر حقایق می‌باشند خصوصاً در مواقعی که زمان و مکان اختصاصی به داستان مورد نظر محدود است. داستان‌هایی که دارای تفاسیر و توضیحات زیادی می‌باشند غالباً «تحلیل خبر» نامیده می‌شوند، ولی بااین‌وجود در ستون صفحات خبری گنجانده می‌شوند. در مورد گزارش‌های رسانه‌ای با توجه به زمان محدود چنین تمایزاتی به ندرت امکان‌پذیر است.
روزنامه‌نگاری غافلگیرانه

به معنای روش‌های تهاجمی و جسورانه‌ای است که روزنامه‌نگاران برای مواجه کردن افراد با سؤالاتی که تمایلی برای صحبت کردن در مورد آن‌ها ندارند بکار می‌گیرند. این روش خصوصاً مورد استفاده روزنامه‌نگاران یا گزارشگران تلویزیونی از جمله کارکنان CBS-TV ۶۰ دقیقه و توسط جرالد ریورا و هم‌اکنون در شبکه فاکس‌نیوز و توسط صدها گزارشگر محقق آمریکایی در شبکه‌های محلی قرار می‌گیرد.
این روش شدیداً مورد انتقاد برخی گزارشگران و دیگر افراد است که استفاده از این نوع روزنامه‌نگاری را غیراخلاقی و جنجالی می‌دانند، درحالیکه دیگران آن را تنها راه نقد گزارش برای کسانیکه مخاطب آن هستند، می‌دانند. در ایالات متحده روزنامه‌نگاری غافلگیرانه غیرقانونی محسوب نمی‌شود.
روزنامه‌نگاری مغرضانه

به معنای دستکاری عامدانه در طرح حقایق در گزارش است تا شخص یا سازمانی را به گونه‌ای نمایش دهد که با تصویر دقیق آن بر اساس بررسی متوازن حقایق موجود، متفاوت باشد. این روش مخصوصاً در روزنامه‌نگاری رسانه‌ای کاربرد گسترده دارد که در آن داستان، صحنه‌ها و مصاحبه‌ها به گونه‌ای طراحی می‌شوند که تأثیری خاص را نسبت به موضوع گزارش ایجاد کنند.
روزنامه‌نگاری مغرضانه از انواع روزنامه‌نگاری بسیار غیراخلاقی محسوب می‌شود. بسیاری از اشخاصی که از آن‌ها گزارش تهیه شده‌است، اذعان کرده‌اند که در معرض این نوع روزنامه‌نگاری قرار گرفته‌اند. برخی از تولیدات رسانه‌ای نیز متهم به روزنامه‌نگاری مغرضانه هستند.
تعداد زیادی از سازمان‌ها، دانشگاه‌ها و موسسات حرفه‌ای وجود دارند که قائل به برتری و برتری روزنامه‌نگاری هستند. جایزه پولیتزر، که توسط دانشگاه کلمبیا در شهر نیویورک توزیع می‌شود، به روزنامه‌ها، مجلات و رسانه‌های پخش برنامه که در حوزه‌های مختلف روزنامه‌نگاری برتر شناخته می‌شوند اعطا می‌شود. دانشکده تحصیلات تکمیلی روزنامه‌نگاری نیویورک جایزه آلفرد آی دوپونت-جایزه دانشگاه کلمبیا را به افراد برتر در روزنامه‌نگاری رادیو و تلویزیون اعطا می‌کند و مؤسسه اسکریپس هووارد جایزه ملی روزنامه‌نگاری  را به برترین‌های ۱۷ حوزه رادیو و تلویزیون می‌دهد. انجمن روزنامه‌نگاران حرفه‌ای نیز جایزه سیگما دلتا را به برترین‌های روزنامه‌نگاری اعطا می‌کند؛ و اما در صنعت تلویزیون، آکادمی ملی هنر و علوم تلویزیونی جوایزی را به برترین‌های ژورنالیم تلویزیونی اعطا می‌کند.
سرمقاله نویسی

روزنامه‌ها و نشریات ادواری اغلب دارای سرمقاله هستند که توسط روزنامه‌نگارانی که بسیاری از آن‌ها در این نوع روزنامه‌نگاری عمیق تخصص دارند نوشته شده‌است، (رجوع شود به عنوان سبک مقاله اصلی در مقاله سبک اخبار).
سرمقاله‌ها اغلب طولانی‌تر از مقالات عادی هستند و همراه آن‌ها عکس، طراحی و دیگر کارهای «هنری» به کار می‌رود. حتی سرمقاله‌ها را گاهی با استفاده از ابزار چاپ و رنگ‌ها برجسته می‌نمایند.
نوشتن سرمقاله مشکل‌تر از نوشتن خبرهای معمولی است؛ چرا که روزنامه‌نگاران با تلاشی به اندازه تلاش روزنامه‌نگاران درصدد جمع‌آوری و گزارش درست و صحیح حقایق یک ماجرا هستند، این در حالی است که روزنامه‌نگاران علاوه بر جمع‌آوری و گزارش درست و صحیح باید راهی جذاب و مبتکرانه برای نوشتن مقاله، به ویژه تیتر یا چند پاراگراف اول آن بیابند. تیتر علاوه بر آنکه باید ایده مقاله را برساند باید بتواند توجه خواننده را نیز جلب کند. اغلب موضوع مقاله‌است که تعیین می‌کند تیتر چه باشد. علاوه بر آن، ژورنالیست‌ها باید سخت‌تر کار کنند تا در هنگام نوشتن تیتر و دیگر اجزای مقاله ایماژها و واژگان کلیشه‌ای تولید نکنند.
در نیمه دوم قرن بیستم خط مایز بین گزارش خبری و سرمقاله‌نویسی مبهم و نامشخص شد؛ چرا که روزنامه‌نگاران و نشریات بیشتر و بیشتری رویکردهای متفاوتی را برای نوشتن مقاله اتخاذ کردند. تام ولف، گی تالیس و هانتر تامپسون و دیگر روزنامه‌نگاران رویکردهای متفاوت زیادی را برای نوشتن مقالات خبری به کار بستند. نشریات شهری و هفته نامه‌ها خط مایز مزبور را مبهم تر و نامشخص تر کردند و بسیاری از مجلات نیز مقالات را بر خبرهای معمولی ترجیح می‌دادند.
برخی از برنامه‌های خبری تلویزیونی نیز در شکل‌های جدیدی مطرح می‌شدند و شمار زیادی از منتقدان معتقد بودند بسیاری از برنامه‌های خبری دیگر برنامه خبری نیستند؛ چرا که محتوی و سبک مورد استفاده آن‌ها مطابق با استانداردهای پذیرفته شده روزنامه‌نگاری نبود. اما از طرف دیگر، رادیو ملی به عنوان نمونه خوبی از ترکیب گزارش خبری، مقالات یا ترکیبی از هر دو تلقی می‌شد. دیگر سازمان‌های مرتبط با خبرهای رادیویی مردمی آمریکا نیز به چنین نتایج مشابه‌ای دست یافتند.
با وجود ابن، هنوزهم اکثریت روزنامه‌ها، به مانند سازمان‌های اخبار رادیو و تلویزیون، خط تمایز مشخصی بین خبر و مقاله قائل هستند.
روزنامه‌نگاری پژوهشی

روزنامه‌نگاری پژوهشی در بین انواع روزنامه‌نویسی سخت‌ترین گونه روزنامه‌نگاری است.
روزنامه‌نگاری ورزشی

مقالهٔ اصلی: ژورنالسیم ورزشی
روزنامه‌نگاری ورزشی جنبه‌های زیادی از رقابت‌های ورزشی افراد را دربرمی گیرد و جزء لاینفکی از اغلب محصولات روزنامه‌نگاری، از جمله روزنامه‌ها، مجلات، و برنامه‌های خبری رادیو و تلویزیون محسوب می‌شود. در حالی که برخی از منتقدان روزنامه‌نگاری ورزشی را به عنوان روزنامه‌نگاری حقیقی قبول ندارند، اهمیت ورزش در فرهنگ غرب عاملی است برای توجیه این امر که ژورنالیست‌ها نه تنها به رقابت‌های ورزشی، بلکه به ورزشکاران و تجارت در ورزش نیز توجه نمایند.
به‌طور سنتی در ایالات متحده روزنامه‌نگاری ورزشی در مقایسه با نوشته‌های روزنامه‌نگاری سنتی از انسجام، ابتکار و تعصب کمتری برخوردار بود، با این حال تأکید بر صحت و درستی و رعایت عدالت و بی‌طرفی هنوز هم بخشی از روزنامه‌نگاری ورزشی را تشکیل می‌دهد. تأکید بر توصیف صحیح عملکرد آماری ورزشکاران نیز یکی دیگر از بخش‌های مهم روزنامه‌نگاری ورزشی محسوب می‌شود.