stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پروژه آی‌جی‌آی
بررسی

بازخورد
| گردآورنده | امتیاز |
| --- | --- |
متاکریتیک: ۷۰/۱۰۰
| ناشر | امتیاز |
| --- | --- |
آل‌گیم: 
سی‌جی‌اس‌پی: 
کامپیوتر گیمینگ ورلد: 
اج: 6/10
یوروگیمر: 8/10
گیم اینفورمر: 3.5/10
گیم‌پرو: 
گیم رولیشن: C
گیم‌اسپات: ۷٫۵/۱۰
گیم‌اسپای: 74%
آی‌جی‌ان: 7/10
نکست جنریشن: 
پی‌سی گیمر (ایالات متحده): 49%
این بازی از سوی سایت بررسی نقد و نظرات متاکریتیک عموما بازخوردهای مثبتی دریافت کرد، و عملکرد آن "مطلوب" ارزیابی شد. آی جی آی موفق به دریافت جایزه نقره‌ای از سوی انجمن سرگرمی‌های تعاملی انگلستان شد (ELSPA). این جایزه به بازی هایی اعطا میشود که در بریتانیا دست کم ۱۰۰٬۰۰۰ نسخه فروخته باشند.
واژه‌نامه

↑  David Jones
↑  Josef Priboi
↑  Rebecca Anya
↑  Jach Priboi
محسن اجاق

| محسن اجاق | محسن اجاق |
| --- | --- |
نماینده دوره بیست و چهارم مجلس شورای ملی: نماینده دوره بیست و چهارم مجلس شورای ملی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
ملیت: ایرانی
پیشه: نماینده مجلس شورای ملی
محسن اجاق سیاست‌مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و چهارم مجلس شورای ملی به عنوان نماینده کرمانشاه از استان کرمانشاه در مجلس شورای ملی حضور داشت.
ناتان جونز (کشتی‌گیر)

| ناتان جوهر | ناتان جوهر |
| --- | --- |
 :  
زمینه فعالیت: سینما
تولد: ۲۱ اوت ۱۹۶۹ ‏(۵۵ سال)  گلد کوست، استرالیا
ملیت: استرالیایی
پیشه: کشتی‌کج‌کار، بازیگر
صفحه در وبگاه IMDb: صفحه در وبگاه IMDb
ناتان جونز (به انگلیسی: Nathan Jones) (زادهٔ ۲۱ اوت ۱۹۶۹) بازیگر استرالیایی است. او همچنین سابقاً بین سال‌های ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۳ یک کشتی‌کج‌کار برای دبلیودبلیوئی بود.
جونز اولین فیلم خود را در اولین ضربه (۱۹۹۶)، مقابل جکی چان انجام داد. جونز در فیلم مکس دیوانه: جاده خشم (۲۰۱۵) و پیش‌درآمد آن فیوریوسا: حماسه مکس دیوانه (۲۰۲۴) نقش ریکتوس ارکتوس را ایفا کرده است. او همچنین در فیلم‌هایی همچون تروآ (۲۰۰۴)، تام-یام-گونگ (۲۰۰۵)، بی‌باک (۲۰۰۶)، کونان بربر (فیلم ۲۰۱۱) (۲۰۱۱)، زمین(۲۰۱۵)، هابز و شاو (۲۰۱۹) و مورتال کامبت (۲۰۲۱) ظاهر شده است.
مجید دری

| مجید درّی | مجید درّی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲ اردیبهشت ۱۳۵۸
ملیت:  ایران
پیشه: فعال دانشجویی و عضو شورای دفاع از حق تحصیل
مجید درّی (زاده ۲ اردیبهشت ۱۳۵۸) عضو شورای دفاع از حق تحصیل، فعال سابق دانشجویی و زندانی سیاسی سابق است که محروم از تحصیل و به بهبهان تبعید شده‌بود. مجید درّی، که از اعضای شورای دفاع از حق تحصیل و از جمله حامیان مهدی کروبی در جریان انتخابات ریاست جمهوری ایران ۱۳۸۸ بود، در پس آغاز اعتراض‌های مردمی به اعلام نتایج مشکوک و در پی آن بازداشت‌های گستردهٔ فعالان سیاسی، اجتماعی، مدنی و دانشجویی و روزنامه‌نگاران در تاریخ ۱۸ تیر ماه ۱۳۸۸ بازداشت و به زندان اوین منتقل شد.
محکومیت به ۱۱ سال حبس تعزیری

وی پس از اعتراضات مردم ایران به نتایج انتخابات ریاست جمهوری (۱۳۸۸)، در ابتدا به تاریخ ۲۷ دی ماه ۱۳۸۸ به ۱۱ سال حبس تعزیری محکوم شد که باید ۵ سال از این مدت را در شهر ایذه به عنوان تبعید تحمل کیفر می‌نمود. ۱۰ سال از مدت محکومیت درّی، به سبب اتهام ارتباط با سازمان مجاهدین خلق است که وی همواره چنین اتهامی را رد کرده‌است.
چند ماه بعد و در تاریخ ۳۰ اردیبهشت ماه ۱۳۸۹ وکیل مجید دری از تأیید شش سال حبس او در دادگاه تجدید نظر خبر داد و در آغاز پاییز همان سال مجید دری به همراه دیگر فعال دانشجویی محروم از تحصیل، ضیاءالدین نبوی از بند ۳۵۰ زندان اوین خارج و به زندان بهبهان تبعید شد و در آن‌جا با زندانیان غیرسیاسی هم‌بند بود. مجید درّی با وجود این که به بیماری میگرن مبتلا است و از تاریخ ۱۸ تیر ۱۳۸۸ از دوران محکومیت خود در زندان به سر می‌برد، اما به وی مرخصی تعلق نگرفت.
مجید درّی که در دوران حضور خود در بند ۳۵۰، چندین بار به‌همراه دیگر زندانیان دست به اعتصاب غذا نیز زده است، با نوشتن نامه‌هایی از زندان بهبهان، نسبت به حکم طولانی مدت خود و شرایط جنبش دانشجویی اعتراض کرد.
مجید دری روز ۲۲ خرداد ۱۳۹۳ با گذراندن نزدیک به ۵ سال از حکم حبس خود از زندان کارون اهواز آزاد شده‌است.
فرنگ

برای دیگر کاربردها، فرنگ (ابهام‌زدایی) را ببینید.
نگاره‌ای از شهر پاریس به سال ۱۴۹۳ میلادی
فرنگ واژه‌ای فارسی است که در ابتدا به فرانک‌ها (قبیله‌ای از ژرمن‌ها) اشاره داشت و بعدها به‌طور کلی به سفیدپوستان اروپایی گفته می‌شد. «فرنگ» از واژه فرانسوی باستان «franc» گرفته شده‌است.
در طول جنگ‌های صلیبی، حضور فرانک‌ها در خاورمیانه بیشتر شد. این فرانک‌ها تقریباً همه مسیحی بودند، برخلاف فرانک‌های قدیمی‌تر که گروه‌های مختلط از ادیان مختلف بودند.
با گذشت زمان، این کلمه به‌طور کلی تر مورد استفاده قرار گرفت. در سده دوازدهم، اصطلاح فرانک با تمام اروپاییان غربی (از جمله فرانسوی‌ها، ایتالیایی‌ها و فلاندری‌ها) در جهان اسلام مرتبط شد. اصطلاح فارسی فرنگستان توسط ایرانیان، سایر مسلمانان و مردمان جنوب و جنوب شرقی آسیا مورد استفاده قرار می‌گرفت. بازرگانان مسلمان همه تاجران اروپایی را فرنگ می‌نامیدند و این واژه نیز به عنوان یک اصطلاح وارد بسیاری از زبان‌های جنوب و جنوب شرق آسیا شد.
نام

واژه فرنگ از واژه فارسی فرنگ یا فرنگی به فرانک‌ها، قبیله اصلی ژرمن حاکم بر اروپای غربی، اشاره دارد. فرنگستان اصطلاحی بود که به ویژه مسلمانان و ایرانیان در قرون وسطی و دوره‌های بعد برای اشاره به اروپای غربی یا لاتین استفاده می‌کردند. به گفته رشید الدین فضل‌الله همدانی، واژه عربی افرنج از فرنگ فارسی گرفته شده‌است. این امر بعید به نظر می‌رسد، با توجه به اینکه «الفرنج» یا «افرنج» عربی از قرن نهم در آثار جاحظ و یعقوبی گواهی شده‌است که یک قرن قبل از آن است که «فرنگ» برای نخستین بار در یک کتاب جغرافیایی فارسی در اواخر سده دهم استفاده شده که نشان می‌دهد «فرنگ» فارسی وام‌واژه‌ای از زبان عربی است. در قرن یازدهم، متون عربی به‌طور فزاینده‌ای از اصطلاح «فرنسا» یا «الفرنسیه» استفاده می‌کردند که قبلاً در آثار سعید اندلسی در اواسط قرن یازدهم گواهی شده بود.
در زبان‌های اتیوپی و اریتره، faranj یا ferenj در بیشتر زمینه‌ها هنوز به معنای خارجی دور است (به‌طور کلی برای توصیف اروپایی‌ها یا اروپایی‌تباران / سفیدپوستان استفاده می‌شود). در زمینه‌های خاصی در جوامع دور از وطن اتیوپیایی و اریتره‌ای، اصطلاح faranj یا ferenj یک معنای دیگری که شباهت زیادی به اصطلاح مردم غربی یا غرب‌زده دارد، به خود گرفته‌است. این واژه گرچه هنوز هم بیشتر برای اروپایی‌تباران/سفیدپوستان صدق می‌کند، اما می‌توان آن را برای آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار و دیگر مردمان رنگین‌پوست غرب زده به کار برد. در زمان امپراتوری مغول مسلمان، زمانی که اروپایی‌ها به جنوب آسیا رسیدند، کلمه فارسی فرنگ برای اشاره به خارجیان اروپایی‌تبار استفاده می‌شد. این کلمات همچنین به زبان‌های محلی مانند هندی به‌عنوان فرنگی (دواناگاری: फिरंगी) و بنگالی به‌عنوان فرینگی (ফিরিঙ্গি) وارد شده‌اند. این کلمه در مالایالام پارانکی (പറങ്കി)، در تامیل پارانگیار تلفظ می‌شد که به خمر به صورت برنگ و مالایی به صورت ferenggi وارد شد. این اصطلاح به عنوان فولانجی (佛郎機) در چین گسترش یافت، که برای اشاره به پرتغالی‌ها و اسلحه‌های گردان آن‌ها که برای اولین بار به چین رسیدند، استفاده می‌شد.
در ایران

نخستین کاربرد فرنگ در زبان فارسی به یک کتاب جغرافیایی مربوط به سده دهم میلادی بازمی‌گردد. از آن دوران این واژه به کرات به معنای اهالی اروپای غربی یا لاتین و به ویژه امپراتوری فرانک به کار گرفته می‌شود. فرنگ در تضاد با نام «روم» بود که ایرانیان و سایر مسلمانان برای همسایگان قدیمی مسیحی شرقی خود، مسیحیان ارتدکس یونانی ساکن امپراتوری بیزانس (روم شرقی)، استفاده می‌کردند.
از آنجایی که فرانک‌ها (فرانسوی‌ها) بخش قابل توجهی از نیروی جنگ صلیبی اول را تشکیل دادند و فرانسوی باستان به زبان غالب در ایالت‌های صلیبی قرن دوازدهم (به ویژه شاهزاده‌نشین انطاکیه) تبدیل شد، اصطلاح فرانک می‌توانست به معنای هر مسیحی اروپای غربی (لاتین) (اعم از فرانک، ساکسون، فلاندری و غیره) باشد. فرنگستان در واقع یک منطقه کاملاً مشخص نبود و به هر سرزمین پیرو مسیحیت غربی در اروپا گفته می‌شد.
این واژه از سوی سعدی شیرازی هم به کار رفته‌است که در احوال سفرهای خود در شام می‌گوید مدتی را به اسارت سربازان  فرنگی در جنگ‌های صلیبی درآمده است:
از صحبت یاران دمشقم ملالتی پدید آمده بود سر در بیابان قدس نهادم و با حیوانات انس گرفتم تا وقتی که اسیر فرنگ شدم و در خندق طرابلس با جهودانم به کار گل بداشتند …
در ایران فرنگ و فرنگستان تا پایان سلسله قاجار همچنان مورد استفاده قرار می‌گرفت، چنان‌که در مکاتبات مختلف و اسناد اداری آن عصر برای اشاره به کشورهای اروپایی مشاهده شده‌است. این واژه از دوران پهلوی به علت آشنایی بیشتر ایرانیان با کشورهای اروپایی به تدریج از دایرهٔ کلمات خارج شده‌است. هنوز هم سایر مشتقات آن مانند فرنگستان (اسم)، فرنگی (صفت) و واژه‌های مرکب مانند فرنگی‌مآب در فارسی نو با بسامد کمتر و بدون بار منفی به کار می‌روند.
امروزه در فارسی همچنان خوراکی‌ها و سایر مواردی که ریشه در غرب دارند، فرنگی نامیده می‌شوند. از این موارد می‌توان به توت فرنگی (توت خارجی)، نخود فرنگی (نخود خارجی)، گوجه فرنگی (گوجه خارجی)، تره فرنگی (تره خارجی)، انگور فرنگی (انگور خارجی)، رشته فرنگی (رشته خارجی)، کنگر فرنگی (کنگر خارجی)، کشتی فرنگی (کشتی خارجی)، توالت فرنگی (توالت خارجی) و شهر فرنگ اشاره کرد.
استفاده‌های دیگر > جنوب آسیا

در بنگلادش و بنگال غربی، معنای امروزی فرینگی (ফিরিঙ্গি) به انگلیسی-بنگالی‌ها یا بنگالی‌ها با اصل و نسب اروپایی اشاره دارد. بیشتر فیرینگی‌ها مسیحی بنگالی هستند. نوادگان فیرینگی‌هایی که با زنان محلی بنگالی ازدواج کرده‌اند، ممکن است به‌عنوان کالو فیرینگی‌ها (فرینگی‌های سیاه) یا ماتیو فیرینگی (فرینگی‌های هم‌رنگ زمین) نیز شناخته شوند. پس از استقرار پرتغالی‌ها در چیتاگونگ، قلعه و پایگاه دریایی پرتغالی‌ها به نام فیرینگی بندر یا بندر خارجی‌ها شناخته شد. همچنین مکان‌هایی به نام فیرینگی بازار در بخش‌های قدیمی داکا و چیتاگونگ وجود دارد. نوادگان این تاجران پرتغالی در چیتاگونگ همچنان به عنوان فیرینگی شناخته می‌شوند. فیلم زندگی‌نامه‌ای هندی آنتونی فیرینگی که در اواسط قرن بیستم بسیار محبوب بود، بر اساس زندگی آنتونی فیرینگی - یک خواننده محلی بنگالی با تبار پرتغالی- ساخته شد. رودخانه ای نیز در سونداربان به نام رود فیرینگی وجود دارد.
فرنجی در مالدیو برای اشاره به خارجیان اروپایی به ویژه فرانسوی‌ها استفاده می‌شد. تا همین اواخر، مسیری در ساحل شمالی ماله، فرنجی کالو گلهی نام داشت.
استفاده‌های دیگر > جنوب شرقی آسیا

فرهنگ لغت مؤسسه سلطنتی ۲۰۱۱، فرهنگ لغات رسمی تایلندی، این کلمه را به عنوان "یک فرد از نژاد سفید " تعریف می‌کند. این اصطلاح همچنین با اصطلاحات روزمره به معنای "از/وابسته به نژاد سفید" در ارتباط است. واژگانی مانند man farang (تایلندی: มันฝรั่ง " یم فرنگی ") به معنی سیب زمینی، نو مای فرنگ (تایلندی: หน่อไม้ฝรั่ง جوانه فرنگی) به معنی مارچوبه و آچان فرنگ (تایلندی: อาจารย์ฝรั่ง "استاد فرنگی ") که نام مستعار شخصیت تأثیرگذاری در تاریخ هنر تایلند به نام سیلپا بهیراسری است، از این دسته‌اند.
ادموند رابرتز، فرستاده ایالات متحده در سال ۱۸۳۳، این اصطلاح را به عنوان " فرانک (یا اروپایی)" تعریف کرد. تالندی‌ها به همین ترتیب سیاه‌پوستان را سد فرنگ (تایلندی: ฝรั่งดำ ; «فرنگ سیاه») می‌نامند تا آن‌ها را از سفیدها متمایز کند. این معنا در طول جنگ ویتنام که ارتش ایالات متحده پایگاه‌هایی را در تایلند داشت، ایجاد شد و هنوز هم در بانکوک امروزی کاربرد دارد.
فرنگ همچنین کلمه تایلندی برای میوه گواوا است که بیش از ۴۰۰ سال پیش توسط بازرگانان پرتغالی معرفی شد.
فرنگ خی نوک (تایلندی: ฝรั่งขี้นก)، که در زبان لائو نیز استفاده می‌شود، واژه عامیانه‌ای است که معمولاً به عنوان توهین به افراد نژاد سفید، معادل وایت ترش در انگلیسی، استفاده می‌شود، زیرا خی به معنای مدفوع و نوک به معنای پرنده است که به رنگ سفید مدفوع پرندگان اشاره دارد.
در تایلند انواع غذاها و محصولاتی که توسط اروپایی‌ها معرفی شده‌اند نیز اغلب انواع فرنگ نامیده می‌شوند. از این رو، سیب زمینی من فرنگ (تایلندی: มันฝรั่ง) است، در حالی که من (تایلندی: มัน) به تنهایی می‌تواند هر تجه‌ای باشد. گشنیز مکزیکی فاک چی فرنگ (تایلندی: ผักชีฝรั่ง، به معنای گشنیز فرنگ) نامیده می‌شود و آدامس ماک فرنگ (تایلندی: หมากฝรั่ง) است. ماک (تایلندی: หมาก) به معنای پوپل است. جویدن ماک همراه با برگ فلفل بتل (بایفلو) یک رسم تایلندی است.
بیشتر خواندن

Corness, Dr Iain (2009). Farang. Dunboyne: Maverick House Publishers. ISBN 978-1-905379-42-2.
Marcinkowski, Dr Christoph (2005). From Isfahan to Ayutthaya: Contacts between Iran and Siam in the 17th Century. With a foreword by Professor Ehsan Yarshater, Columbia University, New York. Singapore: Pustaka Nasional. ISBN 9971-77-491-7.
Kitiarsa, P. (2011). An ambiguous intimacy: Farang as Siamese occidentalism. In R. V. Harrison & P. A. Jackson (Eds.), The ambiguous allure of the West: Traces of the colonial in Thailand (pp. 57–74). Hong Kong Univ. Press; Silkworm Books.
مجدآباد نو

fa (in English: Expected satiety)
| مجدآباد نو (فراهان) | مجدآباد نو (فراهان) |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مرکزی
شهرستان: فراهان
بخش: بخش مرکزی
دهستان: فرمهین
بنیان‌گذاری: ۱۲۷۰ هجری شمسی
جمعیت: ۴۰ خانوار ۱۹۶ نفر
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۸۶
مجدآباد نو (فراهان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فراهان در استان مرکزی ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان فرمهین قرار دارد و  جمعیت آن 196نفر (40خانوار) بوده‌است.
مکان های تجمع عمومی

حسینیه مجد آباد نو
بنا های تاریخی

حمام مجدآباد نو (قدمت تاریخی حدود ۳۲۰ سال)
حسینیه مجدآباد نو
مکان های گردشگری

گلحصار مجد آباد نو ( ۱ کیلومتری مجدآباد نو)
قنات گلحصار
تپه خاکی گلحصار
کوچه باغ سنجد
کوچه باغ گردو
استل آب مجدآباد.
شبکه کیش

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کشور: ایران
گستره پخش: محلی (در سطح جزیره کیش)
شعار تبلیغاتی: شبکه گردشگری
ستاد: کیش
برنامه‌سازی: برنامه‌سازی
زبان(ها): فارسی
فرمت تصویر: SDTV
مالکیت: مالکیت
مالک: صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران(IRIB)
تاریخچه: تاریخچه
راه‌اندازی‌شده: ۱۳۸۵
پیوندها: پیوندها
وبگاه: http://kish.irib.ir
دسترسی: دسترسی
زمینی: زمینی
دیجیتال: کانال ۵۳
لازم به ذکر است که شبکه محلی کیش در حال حاضر فقط از طریق گیرنده دیجیتال زمینی در این جزیره قابل دریافت می باشد.: لازم به ذکر است که شبکه محلی کیش در حال حاضر فقط از طریق گیرنده دیجیتال زمینی در این جزیره قابل دریافت می باشد.
رسانه جاری: رسانه جاری
https://sepehr.irib.ir/?idc=129&idt=tv&idv=106: https://sepehr.irib.ir/?idc=129&idt=tv&idv=106
 :  
صدا و سیمای مرکز کیش یکی از مراکز صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران است که در جزیره کیش فعالیت می‌کند مدیریت این شبکه بر عهده داوود سیروس می‌باشد.
سیما

اولین فرستنده تلویزیونی در سال ۱۳۷۵ در جزیره کیش راه اندازی شد قبل از آن دیدن برنامه‌های تلویزیون از طریق سیستم کابل TV و سپس دریافت امواج تلویزیونی از ایستگاه گنوی بندرعباس انجام می‌شد و مردم جزیره کیش تنها صدا و تصویر شبکه یک و دو سیمارا دریافت می‌نمودند.
در آبان ماه ۱۳۸۵، هم‌زمان با راه اندازی فرستنده تلویزیونی در کیش، سیمای محلی کیش با حضور سید عزت‌الله ضرغامی معاون وقت امور مجلس و استان‌ها، رسماً افتتاح گردید.
از اولین برنامه‌های این شبکه، می‌توان به «دانش و سلامتی»، «غنچه‌ها» «مجموعه عروسکی الفبا» و «ورزش جزیره» نام برد. در حال حاضر سیمای محلی کیش ۲۴ ساعته پخش میشود.
حواشی

در تاریخ ۸ دی‌ماه سال ۱۳۹۷ فیلم حادثهٔ شینجوکو با بازی جکی چان از شبکهٔ کیش پخش شد که در بخشی از آن، صحنه‌های رابطهٔ جنسی این فیلم سانسور نشده بود. به دنبال این اتفاق، بسیج دانشجویی جزیرهٔ کیش طی بیانیه‌ای از عبدالعلی علی عسگری خواستار برکناری مدیرکل صدا و سیمای کیش شد که در نهایت چند کارمند این شبکه برکنار و مدیرکل صدا و سیمای مرکز کیش نیز عزل شد. کاربران بسیجی نیز به صفحهٔ اینستاگرام او حمله کردند.
نیل آرمسترانگ

| نیل آرمسترانگ | نیل آرمسترانگ |
| --- | --- |
آرمسترانگ آوریل ۱۹۶۹: آرمسترانگ آوریل ۱۹۶۹
نام هنگام تولد: نیل الدن آرمسترانگ
زادهٔ: ۵ اوت ۱۹۳۰ واپاکونتا، اوهایو، ایالات متحده
درگذشت: ۲۵ اوت ۲۰۱۲ (۸۲ سال) سینسیناتی، اوهایو، ایالات متحده
محل تحصیل:  دانشگاه پردو (بی‌اس، ۱۹۵۵)  دانشگاه کالیفرنیای جنوبی (MS، ۱۹۷۰) 
همسران:  جانت شیرون (ا. ۱۹۵۶–ج. ۱۹۹۴)  کارول نایت (ا. ۱۹۹۴) 
فرزندان: ۳
جوایز:  نشان افتخار آزادی رئیس‌جمهوری  مدال افتخار فضایی کنگره  مدال طلای کنگره  مدال خدمات برجسته ناسا  مدال خدمات استثنایی ناسا  نشان هوایی (۳)  نشان پهلوی 
پیشه فضانوردی: پیشه فضانوردی
ام‌آی‌اس‌اس / فضانورد ناسا: ام‌آی‌اس‌اس / فضانورد ناسا
کار پیشین: هوانورد نیروی دریایی، خلبان آزمایش
درجه:  Lieutenant (junior grade), نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا
مدت سفر فضایی: ۸ روز، ۱۴ ساعت، ۱۲ دقیقه، و ۳۰ ثانیه
تاریخ گزینش:  انسان در فضا به زودی نیروی هوایی ۱۹۵۸  Dyna-Soar نیروی هوایی ایالات متحده در ۱۹۶۰  گروه ۲ ناسا در ۱۹۶۲ 
کل راه‌پیمایی‌های فضایی: ۱
زمان کل راه‌پیمایی‌های فضایی: ۲ ساعت ۳۱ دقیقه
ماموریت(ها): جمینای ۸, آپولو ۱۱
نشان ماموریت:  
 :  
 :  
امضاء: امضاء
نیل الدن آرمسترانگ (به انگلیسی: Neil Alden Armstrong؛ ۵ اوت ۱۹۳۰ – ۲۵ اوت ۲۰۱۲) یک فضانورد و مهندس هوافضای آمریکایی بود و نخستین انسانی است که طی مأموریت آپولو ۱۱ در ۲۰ ژوئیه ۱۹۶۹ بر کره ماه گام نهاد. وی همچنین هوانورد نیروی دریایی، خلبان آزمایش و استاد دانشگاه بود. پس از پایان جنگ کره آرمسترانگ به نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا راه یافت و بیش از ۹۰۰ پرواز انجام داد. او فارغ‌التحصیل دانشگاه پردو است و تحصیلات خود را در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی تکمیل کرد.
وی قبل از فضانوردی، در نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا بود. پس از پایان جنگ، آرمسترانگ به عنوان یک خلبان آزمایش‌کننده در کمیته رایزنی ملی هوانوردی آمریکا ۹۰۰ پرواز با انواع هواپیما انجام داد. او از دانشگاه پردو و دانشگاه کالیفرنیای جنوبی فارغ‌التحصیل شد. آرمسترانگ پس از ترک نیروی دریایی در سال ۱۹۶۲ به ناسا پیوست. اولین پرواز او در ناسا، فرماندهی او در پرواز جمینای ۸ در سال ۱۹۶۶ بود و به نخستین غیرنظامی آمریکایی تبدیل شد که به فضا سفر کرده است. او در نخستین مأموریت اتصال و پهلوگیری فضاپیما، در اتصال دو فضاپیمای سرنشین‌دار به فرماندهی دیوید اسکات شرکت داشت. این مأموریت پس از آن‌که آرمسترانگ برای جلوگیری از چرخش خطرناک فضاپیما؛ ناشی از گیرافتادن یک گیرک، در اولین پرواز اضطراری فضایی، ناچار به استفاده از بخشی از سوخت کنترل ورود به جو در بازگشت شد، لغو گردید.
دومین و آخرین پرواز فضایی او، پرواز آپولو ۱۱ و فرماندهی مأموریت بود که سرانجام با باز آلدرین در تاریخ ۲۰ ژوئیه ۱۹۶۹ برای اولین بار بر روی کره ماه فرود آمد. آرمسترانگ و آلدرین بر روی کره ماه گام نهادند و ۲ ساعت و نیم روی ماه کاوش کردند؛ در حالی که مایکل کولینز که در سفینهٔ فرماندهی منتظر آن‌ها بود. به آرمسترانگ، آلدرین و کالینز مدال آزادی ریاست جمهوری از ریچارد نیکسون (رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا)، مدال فضایی کنگره از رئیس‌جمهور جیمی کارتر در سال ۱۹۷۸ و مدال طلای کنگره در سال ۲۰۰۹ اهدا شد.
در ۲۵ اوت ۲۰۱۲، نیل آرمسترانگ در سن ۸۲ سالگی بر اثر عوارض ناشی از جراحی در بیمارستانی واقع در کلمبوس، اوهایو درگذشت.
زندگی

نیل آرمسترانگ حاصل ازدواج استفان کونیگ آرمسترانگ و ویولا لوئیس انگل است و در شهر واپاکونتا، اوهایو به دنیا آمد.
نیل از تبار اسکاتلندی-ایرلندی و آلمانی است و دو خواهر و برادر کوچک‌تر دارد. پدرش، استفان آرمسترانگ، حسابرسِ دولت ایالتی اوهایو بوده است و بارها در سراسر کشور نقل مکان کرده است. گفته می‌شود که نیل قبل از تولد ۱۵ سالگی‌اش در ۲۰ شهر مختلف زندگی کرده است. او به شدت به پرواز علاقه داشت.
پدر او برای تحصیل نیل در دبیرستان «بلوم»، برای آخرین بار در سال ۱۹۴۴ به شهرستان واپاکونتا، اوهایو نقل مکان کرد. آرمسترانگ در ۱۵ سالگی شروع به یادگیری درس پرواز در فرودگاه این شهرستان کرد و گواهینامهٔ پرواز خود را قبل از گواهینامهٔ رانندگی به دست آورد. او پسری فعال بود و سرانجام رتبهٔ عقاب دیده‌بان را به دست آورد. در بزرگسالی، پیشاهنگان پسر آمریکا با اعطای جایزهٔ دیده‌بان عقاب و جایزهٔ نقره‌ای بوفالو او را تأیید کرد.
در سال ۱۹۴۷، آرمسترانگ تحصیل در رشتهٔ هوافضا در دانشگاه پردیو را آغاز کرد. او همچنین در مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) پذیرفته شد. تنها مهندسی که او می‌شناخت (که دانش‌آموختهٔ ام‌آی‌تی بود) آرمسترانگ را با گفتن این‌که لزومی ندارد برای آموزش و پرورش خوب تمام راه را به کمبریج، ماساچوست، بپیماید، از ثبت نام در آنجا منصرف کرد. نیل دومین فرد در خانواده‌اش بود که در دانشگاه پذیرفته شد. او مدرک لیسانس را در رشتهٔ دانش مهندسی هوانوردی در سال ۱۹۵۵ از دانشگاه پردیو دریافت کرد. هزینهٔ تحصیلی او توسط «هالووی پلن» پرداخت می‌شد که تعهد ۲ سال تحصیل و به دنبال آن ۲ سال آموزش پرواز و پیرو آن یک‌سال خدمت هوانوردی در نیروی دریایی، و سپس تکمیل ۲ سال پایانی دورهٔ لیسانس را همراه داشت. آن‌ها تا بعد از فارغ‌التحصیلی اجازهٔ ازدواج نداشتند و متعهد به ۴ سال خدمت فعال هوانوردی بعد از فارغ‌التحصیلی بودند و در ۲ سال اول نیز حق ارتقا به درجهٔ ناوآموزی را نداشتند.
آرمسترانگ در سال ۱۹۷۰ از دانشگاه کالیفرنیای جنوبی، کارشناسی ارشد در مهندسی هوافضای خود را گرفت. او دارای دکترای افتخاری از چندین دانشگاه نیز هست.
آرمسترانگ در سال ۱۹۵۶ با ژانت شرون ازدواج کرد و بعد از جدایی در سال ۱۹۹۴ با کارول نایت دوباره ازدواج کرد.
خدمات نیروی دریایی

در تاریخ ۲۶ ژانویه سال ۱۹۴۹، از نیروی دریایی با آرمسترانگ تماس گرفته شد و از او خواسته شد خود را به ایستگاه پنساکولا، فلوریدا برای آموزش پرواز معرفی کند. در تاریخ ۱۶ اوت ۱۹۵۰، دو هفته پس از تولد ۲۰ سالگی آرمسترانگ، متوجه شد که به عنوان هوانورد به نیروی دریایی راه یافته است.
او به عنوان ناوگان هوایی اسکادران ۷ در سن دیگو منصوب شد. دو ماه بعد، او به عنوان جنگندهٔ اسکادران ۵۱ (وی‌اف-۵۱)، یک اسکادران تمام جت انتخاب شد و اولین پرواز خود را در یک هواپیمای جت اف۹اف-۲بی در تاریخ ۵ ژانویه ۱۹۵۱ انجام داد. او در ماه ژوئن، اولین فرود جت خود را با یک یواس‌اس اسکس انجام داد و همان هفته، از دانشجوی سال دوم نیروی دریایی به ناوبان دوم ارتقا یافت. در پایان ماه، با وی‌اف-۵۱ به عنوان جنگنده زمینی برای جنگ کره عازم کره جنوبی شد.
آرمسترانگ اولین عملیات خود در جنگ کره را در تاریخ ۲۹ اوت ۱۹۵۱ انجام داد. در ۳ سپتامبر ۱۹۵۱، او که در حال پرواز اکتشافی برای عکس‌برداری بر فراز تأسیسات حمل و نقل در جنوب روستای مجون در غرب وونسان بود. هواپیمای اف۹ او در حالی که مشغول بمباران در سطوح پایین (با سرعت ۳۵۰ کیلومتر بر ساعت) بود، با آتش ضدهوایی مواجه شد. او هنگامی که برای به دست آوردن کنترلش در ارتفاع حدود ۲۰ فوت (۶٫۱ متر) تلاش می‌کرد، با تیرکی برخورد کرد که بخشی از قسمت متحرک بال راست هواپیمایش را کند. او در نظر داشت با چتر نجات بر روی آب فرود بیاید تا بالگردهای نیروی خودی نجاتش دهند به همین دلیل به سوی پایگاه هوایی پوهانگ پرواز کرد ولی صندلی او به روی خشکی افتاد. هم اتاقی او در مدرسه پرواز با یک جیپ او را نجات داد.
آرمسترانگ در جنگ کره، بیش از ۷۸ مأموریت انجام داد و در مجموع در این جنگ ۱۲۱ ساعت روی هوا بود که بیشتر آن‌ها را در ژانویه ۱۹۵۲ انجام داد. او موفق به دریافت ۲۰ مدال هوایی، ۲۰ مأموریت رسمی، ۲۰ ستارهٔ طلایی، مدال خدمات کره‌ای و مدال تعهد شد. او در سن ۲۲ سالگی در تاریخ ۲۳ اوت ۱۹۵۲، نیروی دریایی را ترک کرد و به ستوان تبدیل شد.
سال‌های دانشکده

پس از استعفا از نیروی دریایی، آرمسترانگ به دانشگاه پردو بازگشت و بهترین نمراتش را در چهار ترم اول گرفت. نمرات نهایی او ۴٫۸ از ۶ بود. آرمسترانگ لیسانس خود را در رشتهٔ مهندسی هوانوردی در ژانویه ۱۹۵۵ از دانشگاه پردو گرفت و فارغ‌التحصیل شد.
نیل با ژانت الیزابت شیرون که در در دانشگاه پردو درس اقتصاد خانه را می‌خواند، ازدواج کرد. آن‌ها در تاریخ ۲۸ ژانویه سال ۱۹۵۶، در کلیسای جماعت در ویلمت در ایلینوی ازدواج کردند.
این زوج دارای سه فرزند به نام‌های اریک، کارن و مارک هستند. در ماه ژوئن سال ۱۹۶۱، تشخیص داده شد که کارن در قسمت میانی مغزش تومور دارد. سرانجام با اشعه ایکس او را درمان کردند. اما سرانجام کارن در تاریخ ۲۸ ژانویه ۱۹۶۲، به دلیل تضعیف سلامتی اش فوت کرد.
نیل آرمسترانگ بعداً کارشناسی ارشد را در رشتهٔ علوم در مهندسی هوانوردی در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی گرفت.
حرفه فضانوردی

هیچ لحظه‌ای در تصمیم آرمسترانگ تعیین‌کنندهٔ تبدیل شدن او به فضانورد نبود. او در سال ۱۹۵۸، برای انسان در فضای Soonset در برنامهٔ نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا انتخاب شد. در نوامبر ۱۹۶۰، آرمسترانگ به عنوان بخشی از گروه آزمایشی X20 Dyna-Soar به عنوان هواپیمای فضایی نظامی انتخاب شد و در تاریخ ۱۵ مارس ۱۹۶۲، او به عنوان یکی از ۶ خلبان برتر و مهندسان هواپیمای نظامی در هنگام پرواز انتخاب شد.
در ماه‌های پس از اعلام گروه دوم فضانوردان ناسا و برنامهٔ آپولو، آرمسترانگ بسیار هیجان زده شد. حدود ۱ هفته بعد از ۱ ژوئن ۱۹۶۲، آرمسترانگ که در نزدیک ادواردز کار می‌کرد، مشغول به کار در مرکز فضاپیمای سرنشین دار شد.
در تاریخ ۱۳ سپتامبر ۱۹۶۲، دک اسلایتون با آرمسترانگ تماس گرفت و از او درخواست کرد که به سپاه فضانوردان ناسا بپیوندد. آرمسترانگ هم بدون تردید این پیشنهاد را پذیرفت. سه روز بعد، روزنامه‌ها گزارش دادند که وی «اولین فضانورد غیرنظامی» است. وی یکی از دو فضانورد غیرنظامی بوده است در حالی که الیوت یعنی نفر دوم، خلبان نیروی دریایی بوده است.
حرفه فضانوردی > برنامه جمینای > جمینای ۸

مقالهٔ اصلی: جمینای ۸
در تاریخ ۲۰ سپتامبر ۱۹۶۵، آرمسترانگ به عنوان خلبان فرماندهی و دیوید اسکات به عنوان خلبان سفینهٔ جمینای ۸ اعلام شد. اسکات قبلاً در یک مأموریت دیگر نیز بوده است. در تاریخ ۱۶ مارس ۱۹۶۶، جمینای ۸ راه‌اندازی شد و با موفقیت و اتصال با سفینهٔ بدون سرنشین آجینا (Agena) پایان یافت و این مأموریت، دومین مأموریت فوق العادهٔ اسکات بود. در مجموع جمینای ۸، ۷۵ ساعت و ۵۵ دقیقه در فضا بود.
نخستین اتصال بین دو فضاپیما با موفقیت در مدار بعد از ۶:۳۰ ساعت به پایان رسید. با توجه به عدم وجود پوشش ایستگاه‌های ردیابی در کل مدار، تماس جمینای ۸ با زمین قطع شده بود و جمینای ۸ به سرعت دور خود می‌چرخید. آرمسترانگ اقدام به تصحیح موقعیت و سامانه مانور مداری (OAMS) در فضاپیمای جمینای ۸ کرد. در مشاوره از یک مرکز کنترل مأموریت قبلی، فضانوردان مجبور شدند جمینای ۸ و آجینا را از هم جدا کنند. با این کار نه تنها چرخیدن سفینه تمام نشد بلکه سرعتش افزایش چشمگیری پیدا کرد و در هر ثانیه یک بار دور خود می‌چرخید. این بدین معنا بود که در کنترل موقعیت سفینه، مشکلی پیش آمده بود. آرمسترانگ به این نتیجه رسید که تنها راه ممکن ورود مجدد سامانه کنترل (RCS) و خاموش کردن (OAMS) آن است. سرانجام فضانوردان بدون هیچ موفقیتی به زمین رسیدند و جان خود را نجات دادند.
پس از این ماجرا انتقادهای زیادی از آرمسترانگ و اسکات صورت گرفت. مردم در دفتر فضانوردان به خصوص والتر کانینگهام گرد آمده بودند و بعضی‌ها می‌گفتند:
آرمسترانگ و اسکات نقص چنین حادثه‌ای را نادیده گرفته بودند و اگر آرمسترانگ در مأموریت نجات، سیستم کنترل را وارد نمی‌کرد، فضانوردان صدها هزار کیلومتر دور از خانه جان می‌دادند.
این انتقادهای بی‌اساس زیاد شده بود. ژن کرانس نوشت: «واکنش آموزش‌دهندگان فضانوردان را دیدم. آن‌ها نباید واکنشی نشان می‌دادند چرا که خودشان به فضانوردان اشتباه آموزش می‌دادند.»
پس از این ماجرا آرمسترانگ افسرده شد.