stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
امیرمهدی ژوله
استندآپ کمدی

در مسابقه خنداننده برتر سال ۱۳۹۴ او مطالب طنزی در مورد فوتبالیست‌ها و خواننده‌های زیرزمینی مطرح کرد. در پی این اتفاق عده‌ای از طرفداران امیر تتلو به صفحه اینستاگرام ژوله حمله کردند. او در پی این اتفاقات اعلام کرد: من یک هفته نیست که صفحه اینستاگرامم را باز کردم و خیلی خوشحال شدم که این چنین مورد استقبال قرار گرفت چون در عرض یک هفته ۵۵ هزار دنبال‌کننده پیدا کرد و این یک رکورد است اما با اتفاقاتی که افتاده تصمیم گرفته‌ام صفحه‌ام را ببندم، چون اگر در این صفحه نتوانم حرمت خودم و همکارانم را نگه دارم، این صفحه به چه درد می‌خورد؟
ژوله در جریان مسابقات خنداننده برتر، توانست به مرحله فینال راه پیدا کند و همراه با مهران غفوریان جایگاه اول را از آن خود کند.
سوابق مطبوعاتی

شروع فعالیت ژوله با نویسندگی مطبوعات بود. ژوله در سال ۸۰ به هفته‌نامه «تماشاگران» رفت، سپس ستون‌هایی را با مضمون طنز ورزشی در مطبوعاتی چون «جهان فوتبال»، «ایران ورزشی» و در نهایت هفته‌نامه «چلچراغ» به نگارش درآورد.
یادداشت‌های «کودک فهیم» جزو پرطرفدارترین ستون‌های هفته‌نامه چلچلراغ بود که از نگاه یک بچه به روایات فوتبال از جمله جام جهانی می‌پرداخت. ۴۰ یادداشت اول کودک فهیم به صورت کتاب منتشر شد که به چاپ چهارم هم رسید.
وی پس از کودک فهیم وارد طنزهای اجتماعی شد و در ادامه به نویسندگی سینما و تلویزیون روی آورد.
بیماری اِم‌اِس

او که خودش مبتلا به اِم‌اِس است، در یکی از برنامه‌های خندوانه با این بیماری شوخی کرد و از تجربیاتش در مبارزه با این بیماری گفت.
دیدگاه‌ها

ژوله از جمله ۱۴۰ هنرمند ایرانی بود که با امضاء طوماری در مورخ ۲۲ خرداد ۱۳۹۲، همراه با سایر اصلاح‌طلبان و اعتدالگرایان، ضمن قدردانی از انصراف عارف به نفع روحانی، از نامزدی حسن روحانی در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۲ حمایت علنی کرد.
نویسنده

کمربندها را ببندیم (مهدی مظلومی - ۱۳۸۳)
شب‌های برره (مهران مدیری - ۱۳۸۴)
باغ مظفر (مهران مدیری - ۱۳۸۵)
زندگی به شرط خنده (مهدی مظلومی - ۱۳۸۵)
گنج مظفر (نمایش خانگی) (مهران مدیری - ۱۳۸۶)
مردهزارچهره (مهران مدیری - ۱۳۸۷)
مرددوهزارچهره (مهران مدیری - ۱۳۸۸)
قهوه تلخ (نمایش خانگی) (مهران مدیری - ۹۱–۱۳۸۹)
ویلای من (نمایش خانگی) (مهران مدیری - ۱۳۹۱)
شوخی کردم (نمایش خانگی) (مهران مدیری - ۱۳۹۲)
در حاشیه (مهران مدیری - ۱۳۹۳)
عطسه (نمایش خانگی) (مهران مدیری - ۱۳۹۴)
در حاشیه ۲ (مهران مدیری - ۱۳۹۴)
ملاقات با جادوگر (جمشید بهرامیان - ۱۳۹۸)
خوب، بد، جلف: رادیواکتیو (محسن چگینی - ۱۳۹۹)
شیشلیک (محمدحسین مهدویان - ۱۳۹۹)
روزی روزگاری مریخ (پیمان قاسم خانی - ۱۴۰۱)
فیلم‌شناسی > سینما

| سال | نام فیلم | نقش | کارگردان |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۹۸ | ملاقات با جادوگر | آرش | حمید بهرامیان |
| ۱۳۹۷ | سامورایی در برلین | فریدون | مهدی نادری |
| ۱۳۹۷ | سونامی | دشتی | میلاد صدرعاملی |
| ۱۳۹۶ | هزارپا | کریم | ابوالحسن داوودی |
| ۱۳۹۵ | خوب بد جلف | حسام | پیمان قاسم خانی |
:
فیلم‌شناسی > تلویزیون

| سال | نام سریال | نقش | کارگردان |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۹۹ | چوب خط | نادر | حمید بهرامیان |
| ۱۳۹۶ | دیوار به دیوار | زامیاد | سامان مقدم |
:
فیلم‌شناسی > نمایش خانگی

| سال | نام سریال | نقش | کارگردان |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۴۰۲ | ۲شات | خودش | علی میرمیرانی |
| ۱۴۰۲ | ضد | خودش | سعید ابوطالب |
| ۱۴۰۲ | پدر خوانده ۲ | خودش | سعید ابوطالب |
| ۱۴۰۲ | صداتو | داور | حامد جوادزاده و سید مهدی سعیدی |
| ۱۴۰۲ | ارتش سری | خودش | سعید ابوطالب |
| ۱۴۰۱ | پدر گواردیولا | حمیدرضا | سعید نعمت‌الله |
| ۱۴۰۱ | پدر خوانده ۱ | خودش | سعید ابوطالب |
| ۱۴۰۱ | جوکر | خودش | احسان علیخانی و سیدحامد میرفتاحی |
| ۱۴۰۱ | روزی روزگاری مریخ | افلاطون | پیمان قاسم‌خانی |
| ۱۴۰۰ | دراکولا | کامبیز | مهران مدیری |
| ۱۳۹۹ | شب‌های مافیا | خودش | سعید ابوطالب |
| ۱۳۹۹ | خوب، بد، جلف: رادیواکتیو | حسام | محسن چگینی |
| ۱۳۹۶ | گلشیفته | وحید | بهروز شعیبی |
:
تئاتر

نمایش «این دنیا یه کنسرت… به من بدهکاره»
نمایش اپراتور نسل چهارم (باقر سروش)
آر.دی. بلکمور

| آر> دی. بلکمور | آر> دی. بلکمور |
| --- | --- |
زاده: ۷ ژوئن ۱۸۲۵ لانگورث، آکسفوردشر، پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند
درگذشته: ۲۰ ژانویهٔ ۱۹۰۰ (۷۴ سال) تدینگتون، میدلسکس، انگلستان
پیشه: رمان‌نویس، باغبان
ملیت: بریتانیایی
جنبش ادبی: رمانتیسم
کار(های) برجسته: لورنا دون
آر. دی. بلکمور (انگلیسی: R. D. Blackmore؛ ۷ ژوئن ۱۸۲۵ – ۲۰ ژانویهٔ ۱۹۰۰) نویسنده، رمان‌نویس، شاعر و باغبان اهل بریتانیا بود.
وی یکی از مشهورترین رمان‌نویسان نیمهٔ دوم قرن نوزدهم میلادی بود که شخصیت‌بخشی و توصیف روشنی از روستائیان و محیط زیستی روستایی ارائه کرد و آثارش همچون توماس هاردی، طعم و بویی محلی داشت. او یکی از پیشگامان جنبشی ادبی بود که توسط رابرت لویی استیونسن و دیگران ادامه یافت.
شخصیت وی را «مغرور، خجالتی، کم‌حرف، بااراده، خوش‌خلق و خودمحور» توصیف نموده‌اند. به غیر از رمان لورنا دون که به موفقیت و شهرت خوبی دست یافت، بقیه آثار وی دیگر تجدید چاپ نشدند.
تله‌فیلم لورنا دون با اقتباس از رمان وی ساخته شده است.
رب انار

رب انار برگرفته‌شده از انار
رب انار که به عنوان چاشنی غذا و افزودنی استفاده می‌شود، از جوشاندن و غلیظ کردن آب انار به دست می‌آید. این ماده در تهیه غذاهایی مانند فسنجان، اکبر جوجه و شامی‌کباب لرستانی کاربرد دارد.
برای تهیه رب انار اگر دانه‌های انار تحت فشار بیش از حد قرار گیرند، آب انار تلخ می‌شود. در روش سنتی تولید رب انار در ایران، پس از آب‌گیری انار، آب آن را در ظرف‌های مسی ریخته و ساعت‌ها می‌جوشاندند تا به غلظت عسل برسد. امروزه رب انار به روش صنعتی نیز تهیه می‌شود و مدت زمان گرما دادن آب انار در این روش کمتر از روش سنتی است.
رب انار از سوغات‌های استان مازندران ،گیلان و شهرهای ساوه، پاوه و ارسنجان می‌باشد.
رب انار ارسنجان به‌صورت تغلیظ طبیعی آب انار توسط حرارت هیزم و در ظروف مسی تهیه می‌شود و از آنجا که به‌وسیلهٔ محصولات باغی باغ‌های انار ارسنجان تهیه می‌شود، محصولی ارگانیک و بسیار با کیفیت و بی رقیب به حساب می‌آید.
لیسا استنسفیلد

| لیسا استنسفیلد | لیسا استنسفیلد |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۱۱ آوریل ۱۹۶۶ ‏(۵۸ سال) منچستر، لانکاشر، انگلستان
ژانر: آراندبی و سول، پاپ
لیسا استنسفیلد (به انگلیسی: Lisa Stansfield) (زاده ۱۱ آوریل ۱۹۶۶) خواننده و ترانه‌سرای انگلیسی است.
گزتی

صفحه نخست روزنامه در ۲۶ دسامبر ۱۷۸۶
گزتی (به فرانسوی: La Gazette) نخستین مجله هفتگی فرانسه بود که تحت عنوان گزت (Gazette) در سال ۱۶۳۱ منتشر شد. ۳۰ مه ۱۶۳۱ نخستین شماره آن چاپ شد. شارل موراس نویسنده فرانسوی با این نشریه همکاری می‌کرد.
سلول بنیادی

| PAGENAME | PAGENAME |
| --- | --- |
یک کلنی از یاخته‌های بنیادی جنینی انسان بر روی لایه ای از یاخته‌های حمایت کننده (فیبروبلاست جنینی موش): یک کلنی از یاخته‌های بنیادی جنینی انسان بر روی لایه ای از یاخته‌های حمایت کننده (فیبروبلاست جنینی موش)
جزئیات: جزئیات
شناسه‌ها: شناسه‌ها
لاتین: cellula precursoria
MeSH: D013234
TH: H1.00.01.0.00028، H2.00.01.0.00001
FMA: 63368
سلول بُنیادی یا یاختهٔ بُنیادی یا بُن‌یاخته (به انگلیسی: stem cell) یاخته‌ای تمایزنیافته با توانایی تقسیم بالا است که هنوز تقسیم نشده‌است. یاخته‌های حاصل از تقسیم بُن‌یاخته‌ها (از راه میتوز) یاختۀ بنیادی بیشتری می‌سازند و می‌توانند به گونه‌های مختلف یاخته‌های دیگر تمایز یابند و ممکن است در روند تمایز، برخی یاخته‌ها مانند یاخته‌های عصبی، توانایی تقسیم‌شدن را از دست بدهند. یاخته‌های بنیادی در جانداران پریاخته‌ای یافت می‌شوند. در پستانداران دو گونهٔ گسترده از یاخته‌های بنیادی وجود دارد: یاخته‌های بنیادی رویانی (Embryonic Stem Cell) و یاخته‌های بنیادی بزرگسال (Adult Stemcell)، که در بافت‌های مختلف یافت می‌شوند. در جانداران بالغ، یاخته‌های بنیادی و نیایاخته‌ها به‌عنوان یک سامانهٔ تعمیر برای بدن و بازسازی بافت‌های بالغ عمل می‌کنند. از بُن‌یاخته‌ها می‌توان در ساخت یاخته‌ها و در نهایت بافت‌های مختلف نیز استفاده کرد. امروزه کاربرد این یاخته‌ها جهت بازسازی بافت‌های آسیب‌دیده در حال گسترش است. یاخته‌های بنیادی را بر اساس میزان توانایی آن‌ها در ساخت بافت‌های مختلف، به «همه‌توان» (totipotent)، «پُرتوان» (pluripotent)، «چندتوان» (multipotent) و «تک‌توان» (unipotent) تقسیم می‌کنند.
فناوری یاخته‌های بنیادی علاوه بر به‌کارگیری این یاخته‌ها جهت درمان بیماری‌ها و بازسازی و نوسازی بافت‌ها، در سال‌های گذشته روی ساخت این یاخته‌ها نیز متمرکز شده‌است. جایزهٔ نوبل پزشکی در سال ۲۰۱۲ به‌خاطر کشف روشی برای بازسازی یاخته‌های بنیادی از یاخته‌های تمایز یافته، مشترکاً به جان برتراند گوردون (John B. Gurdon) و شنیا یاماناکا (Shinya Yamanaka) اعطا شد. منابع اصلی یاخته‌های بنیادی در انسان، شامل: مغز استخوان، بند ناف، مغز دندان، بعضی بافت‌های چربی و جُفت هستند.
کاربردها و فنون یاخته‌های بنیادی، در زیست‌فناوری و مطالعات پایهٔ آن، در زیست‌شناسی یاخته‌ای بررسی می‌گردد.
توانایی تمایز یاخته‌های بنیادی

یاخته‌های بنیادی را می‌توان بر اساس توانایی تمایز و تبدیل آن‌ها به یاخته‌های دیگر به چهار دستهٔ یاختهٔ بنیادی تمام‌توان، پرتوان، چندتوان و تک‌توان تقسیم کرد:
«همه‌توان» یا Totipotent: به یاختهٔ تخمک و یاخته‌های رویان در مرحلهٔ ۴یاخته‌ای و ۸یاخته‌ای گفته می‌شود که می‌توانند همهٔ بافت‌های بدن و همچنین پرده‌های آمنیون (درون‌شامه) و کوریون (برون‌شامه) و جفت را ایجاد کنند. این یاخته‌ها را می‌توان از رویان‌های چهار یا پنج‌روزه حاصل از تخمک‌هایی که با روش‌های آزمایشگاهی لقاح داده می‌شوند به‌دست‌آورد و در محیط‌های کشت اختصاصی رشد داد. از این رو، یاخته‌های همه‌توان به یاخته‌های بنیادی رویانی هم معروف هستند.
«پُرتوان» یا Pluripotent: به یاخته‌هایی گفته می‌شود که می‌توانند یاخته‌های چندین بافت را بسازند. از جمله یاخته‌های لایهٔ اکتودرم، مزودرم و اندودرم که به‌ترتیب مربوط به لایه‌های بیرونی، میانی و درونی رویان هستند. یاخته‌های بنیادی اکتودرمی، پیش‌ساز یاخته‌های پوست و یاخته‌های دستگاه عصبی هستند. یاخته‌های مزودرمی پیش‌ساز بافت‌های عصبی،  ماهیچه‌ای، چربی، بافت همبند، خون، یاخته‌های لوله‌های کلیوی و … هستند. یاخته‌های اندودرمی پیش‌ساز یاخته‌های لوزالمعده، تیروئید و یاخته‌های ششی هستند. در افراد بزرگسال هم، گونه‌ای از یاخته‌های بنیادی پرتوان که خاستگاه مزودرمی دارند، در مغز دندان و بعضی بافت‌های چربی یافت می‌شوند. گونه‌ای از این یاخته‌ها (یاخته‌های بنیادی خون‌ساز جنینی) را می‌توان از خون باقی‌مانده در بند ناف، پس از تولد نوزاد به‌دست‌آورد. ویژگی مهم این یاخته‌ها نابالغ بودن لنفوسیت‌های آن است. از این رو می‌توان با پیوند زدن آن‌ها به مغز استخوان افراد بیمار، علاوه بر تأمین یاخته‌های خونی جدید برای آن‌ها، انتظار موفقیت بالایی از عمل پیوند داشت. از آن‌جا که یاخته‌های بنیادی خون‌ساز جنینی «پرتوان» هستند و توانایی تمایز به تمام بافت‌های بدن را دارند؛ به دست آوردن آن‌ها از بند ناف افق جدیدی برای درمان بسیاری از بیماری‌هاب در آینده ترسیم می‌کند.
«چندتوان» یا Multipotent: یک ردهٔ پایین‌تر از یاخته‌های پرتوان محسوب می‌شوند و می‌توانند یاخته‌های مختلف یک بافت معین را بسازند. مانند یاخته‌های بنیادی مغز استخوان که قادر به ساخت گونه‌های یاخته‌های مختلف بافت خونی، شامل یاخته‌های سرخ و سفید خون، لنفوسیت‌ها و پلاکت‌ها هستند. یاخته‌های بنیادی موجود در بافت‌های مختلف (عصبی، پوست و …) افراد بزرگسال، در این دسته قرار می‌گیرند.
«تک‌توان» یا Unipotent: به یاخته‌هایی گفته می‌شود که تنها توانایی ساخت یک یاختهٔ تمایزیافته را دارند. مانند لنفوسیت بی که تنها توانایی ساخت پلاسموسیت (خوناب‌یاخته)ها را دارند.
یاخته‌های بنیادی رویانی

یاخته‌های بنیادی رویانی (به انگلیسی embryonic stem cells)، یاخته‌های بنیادی پرتوانی هستند که از تودهٔ یاخته‌ای درونی رویان در مرحلهٔ بلاستوسیست به‌دست می‌آیند. این یاخته‌ها می‌توانند به تمام رده‌های یاخته‌ای تبدیل شوند.
یاخته‌های بنیادی رویانی > کشت یاخته‌های بنیادی رویانی

رویان ۳ تا ۵ روزه را بلاستوسیست می‌نامند. یک بلاستوسیست توده‌ای متشکل از ۱۰۰ یاخته یا بیشتر است. یاخته‌های بنیادی، یاخته‌های درونی بلاستوسیست هستند که در نهایت به هر نوع یاخته، بافت و اندام درون بدن تبدیل می‌شوند.
رشد یاخته‌های بنیادی در محیط آزمایشگاه را اصطلاحاً کشت یاخته می‌نامند. در واقع جدا کردن یاخته‌های بنیادی رویانی از طریق انتقال سطح داخلی بلاستوسیست به یک ظرف کشت آزمایشگاهی پلاستیکی که شامل یک بستر تغذیه‌ای به نام محیط کشت می‌باشد انجام می‌گیرد. تقسیم و تکثیر یاخته‌ها بر روی سطح این ظرف انجام می‌گیرد. سطح داخلی این ظرف معمولاً به وسیله یاخته‌های پوست رویان موش پوشیده شده‌است. این یاخته‌ها قادر به تقسیم شدن نیستند. به این لایه پوشانندهٔ یاخته‌ای در اصطلاح لایهٔ تغذیه‌ای (feeder layer) گفته می‌شود. دلیل به‌کارگیری این یاخته‌ها فراهم آوردن یک سطح طبیعی به منظور چسبیدن یاخته‌های بنیادی به آن و عدم جداشدنشان است. در ضمن یاخته‌های این لایه مواد مغذی را به داخل محیط کشت رها می‌کنند.
پس از چند روز یاخته‌های کشت داده شده شروع به رشد و تقسیم شدن در این محیط می‌کنند. هنگامی که این عمل انجام گرفت یاخته‌های کشت داده شده که زیاد شده‌اند را از این محیط برداشته و به محیط‌های تازهٔ کشت منتقل می‌کنند. روند کشت مجدد یاخته‌ها بارها و بارها به مدت چند ماه تکرار می‌شود. پس از ۶ ماه یا بیشتر، ۳۰ یاختهٔ اولیه تبدیل به هزاران میلیون یاختهٔ بنیادی رویانی می‌شوند. یاخته‌هایی را که در این دوره ۶ ماه و در این محیط کشت مخصوص تقسیم شده و در عین حال تمایز نیابند را پرتوان (pluripoten) می‌نامند.
به‌تازگی راه حل‌هایی جهت کاهش مدت زمان ساخت یاخته‌های بنیادی ارائه شده‌است.
یاخته‌های بنیادی بزرگسال

یاخته‌های بنیادی بزرگسال (به انگلیسی Adult Stem Cells) یا یاخته‌های بنیادی پیکری (Somatic Stem Cells) یاخته‌هایی بنیادی هستند که پس از مراحل رشد و نمو جنین و در سرتاسر طول عمر در بافت‌های مختلف بدن حضور دارند و با تقسیم و تمایز یاخته‌های مرده را جایگزین و بافت‌های آسیب‌دیده را ترمیم می‌کنند. اغلب یاخته‌های بنیادی بزرگسال چندتوان یا تک‌توان هستند. یاخته‌های بنیادی خون‌ساز، یاخته‌های بنیادی عصبی و یاخته‌های بنیادی مزانشیمی مثال‌هایی از یاخته‌های بنیادی بزرگسال هستند.
تقسیم یاخته‌های بنیادی

ویژگی عمومی همهٔ یاخته‌های بنیادی، «خودنوزایی» آن‌ها از طریق تقسیم میتوز است. به این صورت که یکی از دو یاختهٔ دختری حاصل از تقسیم هر یک از یاخته‌های بنیادی، همانند یاختهٔ مادر باقی می‌ماند و دیگری وارد مسیر تمایز می‌شود. یکی از معروف‌ترین مثال‌ها در این مورد، تشکیل لنفوسیت تی خاطره در کنار پلاسموسیت حاصل از تقسیم یک لنفوسیت بی فعال شده‌است.
سازوکاری که تعیین می‌کند کدام یاخته تمایز پیدا کند؛ می‌تواند برونگرا یا کاملاً درونی باشد. برای مثال در یاخته‌های بنیادی خون‌ساز این سازوکار برون‌گراست. به این معنا که از دو یاختهٔ دختر حاصل از تقسیم، یاخته‌ای که با استخوان‌تنده (استئوبلاست) ارتباط دارد؛ تمایزنیافته باقی می‌ماند. در بعضی یاخته‌ها این سازوکار درونگراست. در این گونه یاخته‌های بنیادی هنگامی که دو یاختهٔ دختر، هنوز کاملاً جدا نشده‌اند؛ پروتئین‌هایی به یکی از آن‌ها منتقل می‌شوند و سرنوشتِ یاخته را به‌سوی تمایز می‌برند.
ساخت یاخته‌های بنیادی از یاخته‌های تمایزیافته

پژوهش‌هایی که دربارهٔ ویژگی‌های اساسی یاخته‌های بنیادی انجام شد؛ امکان ایجاد نظریه‌هایی دربارهٔ شیوهٔ ساخت یاخته‌های بنیادی از یاخته‌های تمایزیافته را به‌وجود آورد. در یکی از پژوهش‌های اولیه در این باره، John B. Gurdon با یک آزمایش کلاسیک در سال ۱۹۶۲ نشان داد که تمایز یک پدیدهٔ برگشت‌پذیر است. در این آزمایش؛ گوردون هستهٔ یک یاختهٔ بالغ روده را در یک زیگوت قورباغه که هستهٔ آن خارج شده بود، ادغام کرد و مشاهده کرد که مراحل تمایز، با موفقیت انجام می‌شود. پژوهش‌های جدید زیست‌شناسی مولکولی نشان دادند که یاخته‌های بنیادی «پرتوان» دو ویژگی اصلی دارند. اول این‌که ساختار کروماتین در هستهٔ آن‌ها فشرده نیست (یوکروماتیک هستند). دوم این که یک تعادل خاص بین فاکتورهای رونویسی و ساختار کروماتین آن‌ها برقرار است. به‌عبارتی ساختار کروماتین (که با ایجاد تغییرات اپی‌ژنتیکی روی پروتئین‌های کروماتین، قابل تغییر است) روی بیان ژن فاکتورهای رونویسی تأثیر دارد. در سال ۲۰۰۶، شینیا یاماناکا (Shinya Yamanaka) موفق شد با بیان مصنوعی ژن‌های تعداد محدودی فاکتورهای رونویسی نظیر Oct3/4, Sox2, Nanog یاخته‌های بالغ دست‌نخورده را به یاخته‌های نابالغ بنیادی تبدیل کند. تلاش‌های این دو فرد، جایزهٔ نوبل فیزیولوژی/پزشکی سال ۲۰۱۲ را به خود اختصاص داد.
افق‌های درمانی

در بیماریی‌هایی که در آن یاخته‌ها دچار آپوپتوز غیرعادی شده یا به مرور زمان دچار نقص در کارکرد می‌شوند یا با حمله دستگاه ایمنی از بین می‌روند؛ به‌کارگیری یاخته‌های بنیادی، افق‌های درمانی تازه‌ای را محقق خواهد کرد.
پارکینسون: در این بیماری، نورون‌های سازندهٔ دوپامین در قسمت توده سیاه مغز از بین می‌روند. با جایگزین کردن یاخته‌ها می‌توان به بهبودی بیمار کمک کرد. به عبارتی اگر نورون‌های تولیدکنندهٔ میانجی‌های عصبی دوپامین را بتوان در محیط کشت ایجاد کرد، احتمال درمان افراد مبتلا به پارکینسون فراهم می‌شود چون این بیماران اغلب این نورون‌ها را از دست داده‌اند.
دیابت گونۀ یک: یاخته‌های β در جزایر لانگرهانس پانکراس مورد حملهٔ دستگاه ایمنی قرار گرفته و از بین می‌روند. در نتیجه توانایی بدن در ساخت انسولین از بین رفته و درصورت عدم تزریق خارجی، بیمار زنده نخواهد ماند. با بازسازی و جایگزینی این یاخته‌ها مشکلات بیماران دیابتی حل خواهد شد.
آلزایمر: در نتیجهٔ تجمع پروتئین tau (مرتبط با ریزلوله‌های اسکلت یاخته) در داخل یاخته‌های عصبی و تجمع پروتئین بتا-آمیلوئید در خارج یاخته‌ها، توانایی آن‌ها در انتقال پیام عصبی کاهش یافته و بیمار با مشکلات حافظه و سایر مشکلات عصبی مرتبط روبه‌رو خواهد شد. در مراحل مختلف این بیماری، تعداد زیادی از یاخته‌های درگیر، دچار آپوپتوز می‌شوند. با جایگزین شدن یاخته‌های عصبی از بین رفته؛ بهبود قابل ملاحظه‌ای در وضعیت این بیماران انتظار می‌رود.
سکتۀ مغزی: در اثر ایجاد لختۀ خونی و در نتیجهٔ از بین رفتن بخشی از بافت مغز به‌علت نرسیدن اکسیژن اتفاق می‌افتد.
بیماران قلبی: توصیه می‌شود برای افرادی که در مراحل وخیم بیماری قلبی بوده و در انتظار دریافت قلب پیوندی به‌سر می‌برند، در کنار تجویز داروهای سرکوب‌کنندۀ دستگاه ایمنی، از روش پیوند یاخته‌های بندناف به‌عنوان یک روش کمکی استفاده کرد.
بیماران کبدی: اکنون اگر بیماری دچار سرطان کبد باشد، جراح مجبور است برای جلوگیری از انتشار سرطان (متاستاز) به بخش‌های دیگر بدن، بخش سرطانی کبد را نابود کند. برای این منظور معمولاً طی دو عمل جراحی هم‌زمان، خون ناحیه سرطانی کبد را قطع می‌کنند تا بافت آن را بازسازی کنند.
درمان قرنیه: هم‌اکنون پروژهٔ به‌کارگیری یاخته‌های بنیادی جهت درمان مشکلات قرنیۀ چشم در پژوهشگاه رویان در حال پیگیری می‌باشد.
مشکلات چون فلج نخاعی، سوختگی، آرتروز، روماتیسم مفصلی و …
درمان بیماری‌های دهان و دندان: پژوهش‌های گسترده‌ای در زمینهٔ درمان آسیب‌های وارده به بافت صورت و غدد بزاقی با به‌کارگیری یاخته‌های بنیادی در مرحلهٔ آزمایشگاهی در حال انجام است که نتیجهٔ حاصل از آن می‌تواند جایگزین مواد مصنوعی شود.
سلول های بنیادی
فرهنگ سن آگوستین

موقعیت فرهنگ سان آگوستین در میان دیگر فرهنگ‌های باستانی کلمبیا
فرهنگ سن آگوستین (انگلیسی: San Agustín culture) یکی از تمدن‌های باستانی فرهنگ‌های پیشاکلمبی کلمبیا است. قدمت این فرهنگ حداقل به هزاره چهارم پیش از میلاد بازمی‌گردد. در این منطقه چند صد تک‌سنگ بزرگ کشف شده است.
مطالعات علمی برای بررسی خاستگاه و ویژگی‌های این فرهنگ همچنان ادامه دارد. فرهنگ سان آگوستین در دوره خود نشان‌دهنده توسعه قابل توجهی در زمینه‌هایی مانند کشاورزی، سفالگری، طلاسازی و هنرهای مجسمه‌سازی است. محل این فرهنگ عمدتاً در محدوده تیرادنترو و پارک باستان‌شناسی سان آگوستین قرار دارد.
توضیحات

خاستگاه فرهنگ سان آگوستین به قرن سی‌وسوم پیش از میلاد بازمی‌گردد. تاریخ‌گذاری رادیوکربن برای منطقه لاواپاتاس عدد ۳۳۰۰±۱۲۰ پیش از میلاد را نشان داده است.
اکتشاف

اولین اطلاعات دربارهٔ بقایای باستان‌شناسی سان آگوستین در کتاب شگفتی‌های طبیعت اثر مبلغ مایورکایی، فرای خوان د سانتا خرتوردیس از فرقه فرانسیسکن آمده است. او چندین بار در سال ۱۷۵۶ از این منطقه بازدید کرد. سفرنامه او که از کارتاخنا، کلمبیا آغاز و در لیما به پایان رسید، تا سال ۱۹۵۶ در پالما د مایورکا منتشر نشد. در همان سال، نسخه‌ای از این دست‌نوشته به کلمبیا ارسال و منتشر شد.
جغرافیا

این فرهنگ در منطقه‌ای کوهستانی در جنوب کلمبیا و در دامنه کولومبیان ماسیف قرار دارد. این منطقه شامل تپه‌های پرپیچ‌وخم و دشت‌های شیب‌دار است که به ژرف‌دره‌های باریک و عمیق ختم می‌شوند. در ناحیه سان آگوستین، مناظر ناهموار ترکیبی از اقلیم‌های گوناگون را ایجاد می‌کند.
باستان‌شناسی

مجسمه‌ها و مقبره‌ها به‌عنوان مراکز آیینی شناخته می‌شوند که از یکدیگر جدا افتاده‌اند. سنت تاریخی به این مکان‌ها نام‌هایی مانند مسیتاس، لاواپاتاس، اولومبه، آلتو د لوس ایدولوس، آلتو د لاس پیدراس، کینچانا، ال تابلون، لا چاکیرا، لا پارادا، کبردیاس و لاوادروس داده است.
برخی از این مقبره‌ها با تخته‌سنگ‌های بزرگ پوشانده شده‌اند و درون آن‌ها سارکوفاژهای سنگی یکپارچه قرار دارند. این مقبره‌ها با تپه‌های مصنوعی پوشیده شده‌اند که قطر آن‌ها به ۳۰ متر (۹۸ فوت) و ارتفاعشان به ۵ متر (۱۶ فوت) می‌رسد. در برخی دیگر، مجسمه‌هایی با ارتفاع بیش از ۴ متر (۱۳ فوت) و وزنی چندین تنی دیده می‌شود.
چشمگیرترین اثر سنگی این منطقه «فوئنته د لاواپاتاس» نام دارد که در بستر صخره‌ای دره‌ای به همین نام قرار دارد. این اثر شامل چشمه آیینی پیچیده‌ای است با سه حوضچه و تعداد زیادی نقش برجسته مارمانند و دوزیست‌مانند، محصور در کانال‌های کوچک که آب از آن‌ها جریان می‌یابد. پیشنهاد شده است که این مکان به پرستش الهه‌های آبی و انجام مراسم درمانی اختصاص داشته است.
باستان‌شناسی > آلتو د لوس ایدولوس

آلتو د لوس ایدولوس که در شهرداری ایسنوس واقع شده است، یکی از سایت‌های با تراکم بالا از مقبره‌ها، تپه‌ها و مجسمه‌ها است. این محل برای اولین بار توسط کنراد پرویس در سال ۱۹۳۱ گزارش شد. این منطقه در ۴ کیلومتری جنوب غربی شهر مدرن ایسنوس، اویلا قرار دارد.
شواهدی از سکونتگاه‌هایی مشابه با فرهنگ سان آگوستین در عمق جنگل‌های آمازون، در ایالت کاکئتا، در ۱۰۰ مایلی جنوب غربی سان آگوستین، یافت شده است.
بخش زیادی از این منطقه هنوز مورد کاوش قرار نگرفته است، به‌ویژه مناطقی که به سمت دره لاس پاپاس صعود می‌کنند، که با جنگل‌های انبوه پوشیده شده‌اند و اخیراً توسط باستان‌شناسان مورد بررسی قرار گرفته‌اند.
سکونتگاه‌ها

تحقیقات باستان‌شناسی بخش زیادی از سکونتگاه‌های منطقه ماگدالنا علیا را بازسازی کرده است. باور بر این است که اقتصاد این سکونتگاه‌ها بر کشاورزی ذرت، بادام زمینی، چنتادورو (Guilielma gasipaes) و مانیوک، همراه با فعالیت‌های ماهیگیری و شکار استوار بوده است. شواهدی از این فعالیت‌ها در لایه‌های باستان‌شناسی مربوط به قرن هفتم پیش از میلاد تأیید شده است.
کتاب‌شناسی

پارک باستان‌شناسی سان آگوستین وب‌سایت رسمی
پارک باستان‌شناسی سان آگوستین مرکز میراث جهانی یونسکو
Duque Gómez, Luis. San Agustín. Delroisse, 1982.
Fajardo, Julio José. San Agustín: una cultura alucinada. Barcelona, España, Plaza & Janés, 1977.
Ramírez Sendoya, Pedro José. Jijon La cultura megalítica de San Agustín. 1958
فرهنگ سان آگوستین در todacolombia.com (به اسپانیایی)
اطلاعات درباره سان آگوستین در colombia.com (به اسپانیایی)
مقبره‌ها
مقبره با رنگ‌آمیزی
لیبی ایتالیا

تاریخ معاصر لیبی بیشتر از جهت جنگ مردم لیبی با اشغالگران ایتالیایی اهمیّت دارد.
در سال‌های ۱۹۱۱ و ۱۹۱۲ امپراتوری ایتالیا سیرنایکا و طرابلس را از چنگ امپراتوری عثمانی به درآورد و در سال ۱۹۳۴ از این دو بخش مستعمره لیبی ساخته شد. در جریان جنگ جهانی دوم، لیبی یکی از میدان‌های اصلی نبرد متفقین از یک سو و ایتالیا و آلمان از سوی دیگر بود.
در سال ۱۹۴۷ ایتالیا از فرمانروایی بر لیبی دست کشید و چهار سال بعد با برپایی حکومت پادشاهی محمد ادریس سنوسی استقلال آن اعلام شد.
اونای نونیس

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  اونای نونیس گستوسو
زادروز:  ۳۰ ژانویهٔ ۱۹۹۷ ‏(۲۷ سال)
زادگاه:  پورتوگالته
قد:  1.86 m
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  اتلتیک بیلبائو
شمارهٔ پیراهن:  ۳
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۷–۲۰۱۵:  اتلتیک بیلبائو
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۶ |  Basconia |  ۲۸ |  (۱) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ |  بیلبائو بی |  ۳۳ |  (۳) |
| ۲۰۱۷– |  اتلتیک بیلبائو |  ۴۰ |  (۱) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۷– |  زیر ۲۱ سال اسپانیا |  ۱۰ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۰:۴۱, ۱۱ فوریه ۲۰۱۹ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۹ نوامبر ۲۰۱۸:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۰:۴۱, ۱۱ فوریه ۲۰۱۹ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۹ نوامبر ۲۰۱۸
اونای نونیس (انگلیسی: Unai Núñez؛ زادهٔ ۳۰ ژانویهٔ ۱۹۹۷) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که در پست مدافع برای باشگاه فوتبال اتلتیک بیلبائو بازی می‌کند.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اسپانیا بازی کرده‌است.
بوم‌شناسی چشم‌انداز

پوشش زمین پیرامون مدیسون، WI. مزارع به رنگ زرد و قهوه‌ای و سطوح شهری به رنگ قرمز است.
سطوح نفوذناپذیر پیرامون مدیسون، WI
تاج‌پوشش پیرامون مدیسون، WI
بوم‌شناسی چشم‌انداز یا بوم‌شناسی منظر (به انگلیسی: Landscape ecology)، علم مطالعه و بهبود روابط بین فرآیندهای بوم‌شناختی در محیط و اکوسیستم‌های خاص است. این کار در مقیاس‌های مختلف چشم‌انداز، الگوهای فضایی توسعه، و سطوح سازمانی تحقیق و سیاست انجام می‌شود. به‌طور خلاصه، بوم‌شناسی چشم‌انداز را می‌توان به عنوان دانش تنوع چشم‌انداز به عنوان نتیجه هم‌افزایی تنوع زیستی و تنوع زمین توصیف کرد.
۱۰۳۴ (میلادی)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
سده:: سده ۱۰ - سده ۱۱ - سده ۱۲
دهه:: ۱۰۰۰  ۱۰۱۰  ۱۰۲۰  ۱۰۳۰  ۱۰۴۰  ۱۰۵۰  ۱۰۶۰ 
سال:: ۱۰۳۱ ۱۰۳۲ ۱۰۳۳ - ۱۰۳۴ - ۱۰۳۵ ۱۰۳۶ ۱۰۳۷
| 0 | 1 |
| --- | --- |
گاه‌شماری ایرانی: ۴۱۲–۴۱۳
گاه‌شماری میلادی: ۱۰۳۴ MXXXIV
گاه‌شماری اتیوپیایی: ۱۰۲۶–۱۰۲۷
گاه‌شماری ارمنی: ۴۸۳ ԹՎ ՆՁԳ
گاه‌شماری اسلامی: ۴۲۵–۴۲۶
گاه‌شماری ایگبو: ۳۴–۳۵
گاه‌شماری آشوری: ۵۷۸۴
گاه‌شماری بربری: ۱۹۸۴
گاه‌شماری بنگالی: ۴۴۱
گاه‌شماری بهائی: −۸۱۰ – −۸۰۹
گاه‌شماری بودایی: ۱۵۷۸
گاه‌شماری بیزانسی: ۶۵۴۲–۶۵۴۳
گاه‌شماری جوچه: نامعلوم
گاه‌شماری چینی: 癸酉年 (آب خروس) ۳۷۳۰ یا ۳۶۷۰     — تا — 甲戌年 (چوب سگ) ۳۷۳۱ یا ۳۶۷۱
گاه‌شماری خورشیدی تایلندی: ۱۵۷۷
گاه‌شماری دیسکوردیان: ۲۲۰۰
گاه‌شماری ژاپنی: Chōgen ۷ (長元７年)
گاه‌شماری ژولینی: ۱۰۳۴ MXXXIV
گاه‌شماری سنتی برمه‌ای: ۳۹۶
گاه‌شماری عبری: ۴۷۹۴–۴۷۹۵
گاه‌شماری قبطی: ۷۵۰–۷۵۱
گاه‌شماری کره‌ای: ۳۳۶۷
گاه‌شماری مینگو: ۸۷۸ پیش از گاه‌شماری جمهوری چین 民前۸۷۸年
گاه‌شماری هولوسن: ۱۱۰۳۴
گاه‌شماری‌های هندو: 
 - ویکرم سموت: ۱۰۹۰–۱۰۹۱
 - شاکا ساموات: ۹۵۶–۹۵۷
 - کالی یوگا: ۴۱۳۵–۴۱۳۶
از تاریخ پیدایش رم: ۱۷۸۷
سال سلطنت انگلیس: نامعلوم
این جعبه:  نمایش بحث ویرایش: این جعبه:  نمایش بحث ویرایش
۱۰۳۴ (میلادی) هزار و سی و چهارمین سال تقویم میلادی است.