stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مرگ‌ها در ۲۰۱۸
مه

آنا-ماریا فررو
الین اس. ادواردز
برنارد لوئیس
پاترسیا موریسون
سید مهدی طباطبایی
تام وولف
رابرت ایندیانا
ریچارد پایپس
ژوزف کامپانلا
فیلیپ راث
ناصر ملک‌مطیعی, ۸۸ ,بازیگر و کارگردان ایرانی
غلامرضا حسنی,
ژوئن

حسن اجتهادی، ۷۲، شاعر ایرانی، سکته مغزی.
اوت

۱۷
ضیاءالدین دری،۶۵، کارگردان، تهیه‌کننده و نویسنده
عزت الله انتظامی،۹۴، بازیگر و کارگردان سینما و تئاتر
اوت > ۱۲

سمیر امین، ۸۶، اقتصاددان مصری.
اوت > ۱۱

وی. اس. نایپل، ۸۵، رمان‌نویس و مقاله‌نویس هندو ترینیدادی‌تبار بریتانیایی (A House for Mr Biswas)، برندهٔ جایزهٔ نوبل ادبیات (۲۰۰۱).
اوت > ۱۰

مهرداد پهلبد، ۱۰۱، سیاستمدار ایرانی، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی (۱۹۶۴–۱۹۷۸).
اوت > ۸

نیکولاس بت، ۲۸، دونده دو با مانع اهل کنیا.
اوت > ۷

ریچارد اچ. کلاین، ۹۱، فیلم‌بردار آمریکایی (کینگ کونگ, پیشتازان فضا: فیلم, کملوت).
اوت > ۶

پل لاکسالت، ۹۶، سیاستمدار آمریکایی، عضو مجلس سنای ایالات متحده آمریکا (۱۹۷۴–۱۹۸۷).
سناء مظهر، ۸۵، بازیگر مصری.
اوت > ۵

شارلوت را، ۹۲، بازیگر آمریکایی (The Facts of Life, Diff'rent Strokes, 101 Dalmatians: The Series)، سرطان استخوان.
پیوتر شولکین، ۶۸، کارگردان لهستانی (The War of the Worlds: Next Century, O-Bi, O-Ba: The End of Civilization).
اوت > ۴

ماساهیکو تسوگاوا، ۷۸، بازیگر ژاپنی (Otoko wa Tsurai yo, Godzilla, Mothra and King Ghidorah: Giant Monsters All-Out Attack, تامپوپو).
اوت > ۳

موشه میزراهی، ۸۶، کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس اسرائیلی (مادام رزا, Every Time We Say Goodbye, The House on Chelouche Street), برندهٔ جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی‌زبان (پنجاهمین دوره جوایز اسکار).
رانی تیلور، ۹۳، فیلم‌بردار بریتانیایی (گاندی، آزادی را فریاد کن, A Chorus Line)، برندهٔ جایزه اسکار (۱۹۸۲).
اوت > ۲

آرمان دو لاس کوئواس، ۵۰، دوچرخه‌سوار فرانسوی، خودکشی.
وینستون نتشونا، ۷۶، بازیگر و نمایشنامه‌نویس اهل آفریقای جنوبی ‏(Marigolds in August) (The Island, Sizwe Banzi Is Dead)، برندهٔ ‏Tony ‏(۱۹۷۵).
اوت > ۱

ماری کارلایل، ۱۰۴، بازیگر آمریکایی (College Humor, Doctor Rhythm, Dead Men Walk).
نوامبر

بصیر احمد دولت‌آبادی پژوهشگر، روزنامه‌نگار و مورخ معاصر هزاره‌های افغانستان.
دسامبر

قدرت الله منصوری فرمانده قرارگاه ثامن الائمه سپاه
علی اکبر فناخسرو از فرماندهان جنگ
سید محمود هاشمی شاهرودی
بابک فرزاد
ماه‌های قبلی

مرگ‌ها در ژوئیه ۲۰۱۸
نورمن (شرکت)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
بنا نهاده: ۱۹۸۴، اسلو٬ نروژ
وبگاه: www.norman.com
نورمن (به انگلیسی: Norman ASA) یک شرکت نرم‌افزاری نروژی است که در سال ۱۹۸۴ در اسلو بنیان نهاده شد. فعالیت این شرکت در زمینه امنیت اطلاعات و تولید نرم‌افزارهای ضدویروس، دیوارآتش، ضدهرزنامه، رمزگذاری، ضدجاسوس افزار و نرم‌افزارهای کنترل والدین است. دفتر مرکزی این شرکت در نروژ است اما دفاتر دیگری در سایر کشورهای دنیا نیز دارد. در سال ۲۰۰۷ نورمن نسل جدیدی از نرم‌افزارهای خود به نام مجموعه امنیتی نورمن را ارائه کرد.
محصولات > محصولات خانگی

۱-Norman Security Suite
۲-Norman Antivirus & Antispyware
۳-Norman Personal Firewall
۴-Norman Parental Control
۵-Norman Virus Control single user
۶-Norman Ad-Aware Plus
۷-Norman Ad-Aware PRO
محصولات > محصولات شرکتی و تجارتی

۱-Endpoint Protection
۲-Norman MailScan for Microsoft Exchange
۳-Norman Virus Control
۴-Norman Email Protection
۵-Norman Patch and Remediation
۶-Norman Device Control
۷-Norman Device Control
۸-Application & Device Control
۹-Norman CiscoNAC plug-in
تکنولوژی سندباکس

با استفاده از تکنولوژی سند باکس (SandBox Technology) که در نرم‌افزارهای ضدویروس نورمن بکار می‌رود هنگامی که وضعیت یک فایل از لحاظ سالم یا مخرب بودن آن برای رایانه توسط اسکنر ضدویروس مشخص نگردد با ارسال آن فایل به یک ماشین مجازی رفتارهای مشکوک آن بررسی و تحلیل می‌گردد.
پادشاهی ایتالیا

با پادشاهی ناپلئونی ایتالیا اشتباه نشود.
پادشاهی ایتالیا (به ایتالیایی: Regno d'Italia) کشوری بود که در سال ۱۸۶۱ توسط پادشاه ویکتور امانوئل دوم ساردنی تأسیس شد. این کشور در نتیجه یگانگی ایتالیا به دلیل جنگ‌های پادشاهی ساردنی که در حقیقت حکومت ابتدایی این کشور بود، تأسیس شد. این حکومت تا سال ۱۹۴۶ پایدار ماند، تا اینکه ایتالیایی‌ها تصمیم گرفتند که یک جمهوری تأسیس کنند.
تاریخ > یکپارچه شدن ایتالیا «۱۸۷۱–۱۸۵۷»

پادشاهی ساردنی با پرچم سه رنگ ایتالیا به کانون احساسات ملی و زمینه‌ساز اتحاد ایتالیا تبدیل شد. شاه ساردنی، ویکتور امانوئل دوم به همراه وزیرش کامیلو دی کاوور وحدت ایتالیا را در برنامه خود قرار دادند. کاوور در ۱۸۵۷ با تأسیس جمعیت وحدت ملی میان طرفداران وحدت ایتالیا در تبعید و داخل ارتباط برقرار کرد و توانست سرنوشت ایتالیا را به سرنوشت اروپا گره بزند. از این تاریخ نهضت اتحاد ایتالیا که تا آن زمان تحت آرمان‌گرایی ماتزینی قرار داشت تحت هدایت واقع‌بینانه کاوور قرار گرفت. شرکت ساردنی در جنگ کریمه به همراه فرانسه و بریتانیا با آنکه برای ساردنی فایده عملی نداشت موجب شرکت این کشور در کنگره پاریس و قرارگرفتن در صف کشورهای لیبرال شد. کاوور برای عملی کردن وحدت ایتالیا به پشتیبانی بریتانیا و فرانسه امیدوار بود. با دانستن اینکه پشتیبانی بریتانیا از شکل سیاسی فراتر نخواهد رفت، کاوور به کمک نظامی فرانسه چشم دوخت و ناپلئون سوم را مناسب‌ترین پشتیبان یافت. در ۱۸۵۸ در ملاقات کاوور با ناپلئون سوم قرار شد فرانسه لمباردی و جمهوری ونتو را از اتریش گرفته و در ازای آن ساوُی و نیس به فرانسه واگذار شوند. در نتیجه وقتی در ۱۸۵۹ اتریش به ساردنی اعلام جنگ داد ناپلئون طرف ساردنی را گرفت. نیروهای فرانسه و ساردنی در ۴ ژوئن ۱۸۵۹ در نبرد مگنتا پیروزی چشمگیری به دست آوردند و اتریش را مجبور به تخلیه لمباردی کردند؛ ولی در ۲۲ ژوئن ۱۸۵۹ در نبرد سولفورینو، پس از کشته شدن ۴۰ هزار فرانسوی لوئی ناپلئون مجبور به پذیرش آتش‌بس شد. طبق معاهده نهایی بین ناپلئون سوم و امپراتور اتریش فرانتس جوزف در نوامبر ۱۸۵۹ در ویلافرانکا اتریش لمباردی را به ساردنی واگذار کرد. این نخستین گام در اتحاد ایتالیا بود. یکی از فرماندهان نظامی تأثیر گذار در پیروزیهای ساردنی، ژنرال جوزپه گاریبالدی بود. کاوور که از شدت علاقه لوئی ناپلئون به ساوُی و نیس اطلاع داشت پیشنهاد کرد که به جای جمهوری ونتو فرانسه شاهزاده نشین‌های جنوبی را در ازای ساوی و نیس به ساردنی واگذار کند. در ژانویه ۱۸۶۰ شاهزاده‌نشین‌های توسکانی، پارما، مودِنا، و رمانا و در پایان همین سال ناپل، مارش و امبری به ساردنی ملحق شدند. پادشاهی ایتالیا در ۱۷ مارس ۱۸۶۱ اعلام موجودیت کرد و ویکتور امانوئل دوم به عنوان شاه ایتالیا تاجگذاری کرد. جنگ اتریش و پروس در ۱۸۶۶ فرصت دیگری برای پادشاهی ایتالیا بود که علیه اتریش وارد جنگ شوند. اتریش در این جنگ شکست خود و از یک قدرت بزرگ به سطح یک قدرت متوسط سقوط کرد. اتریش از ناپلئون سوم تقاضای وساطت کرد تا از حمله بیشتر پروس در امان بماند. لوئی ناپلئون با این شرط که اتریش جمهوری ونتو را به ایتالیا واگذار کند وساطت را پذیرفت. به این ترتیب در ۱۸۶۶ جمهوری ونتو به مرکزیت ونیز با آرای عمومی مردم به پادشاهی ایتالیا ملحق شد. ناپلئون سوم که خود یکی از بانیان وحدت ایتالیا بود ازین پس به سدی در برابر وحدت کامل تبدیل شد. وی که از حمایت کاتولیک‌های فرانسه برخوردار بود برای راضی کردن آنها از قدرت سیاسی پاپ حمایت می‌کرد و مانع پیروزی گاریبالدی در حمله ۱۸۶۷ به رم شد. تا اینکه در حمله پروس به فرانسه در ۱۸۷۰، ناپلئون مجبور شد نیروهایی که از ۱۸۴۹ در رم باقی مانده بود برای مقابله با پروس فراخواند. بلافاصله پس از شکست فرانسه در سدان و اسارت لوئی ناپلئون، ایتالیایی‌ها به رم حمله کرده و این شهر را بدون مقاومت اشغال کردند. با تصویب الحاق سرزمین‌های موسوم به سرزمین‌های پاپی به ایتالیا از طریق مراجعه به آرای عمومی مردم این شهرها، رم در ۱ اوت ۱۸۷۱ به عنوان پایتخت جدید ایتالیای متحد شناخته شد.
پرچم

ویکتور امانوئل دوم، شاه ساردنی از دهه ۱۸۵۰ میلادی تا سال ۱۸۶۱ و از آن به بعد نخستین شاه ایتالیا.
کامیلو دی کاوور، نخست‌وزیر شاه ویکتور امانوئل دوم
جوزپه گاریبالدی در سال ۱۸۶۶. وی به ایتالیاییها خیانت کرد و با پشتیبانی امپراتورفرانسه، ناپلئون سوم در سال ۱۸۶۷ به رم حمله کرد که با شکست روبرو شد.
اومبرتوی یکم، دومین شاه ایتالیا
ویکتور امانوئل سوم، سومین شاه و تنها امپراتور ایتالیا. وی ۴۶ سال «از ۱۹۰۰ تا ۱۹۴۶-طولانی‌ترین مدت حکومت بین شاهان ایتالیا» بر ایتالیا فرمان راند.
امپراتوریهای جهان در سال ۱۹۲۰. پادشاهی ایتالیا در این نقشه قرمز رنگ است.
بنیتو موسولینی، نخست‌وزیر پادشاهی ایتالیا «امپراتوری ایتالیا از سال ۱۹۳۵» از سال ۱۹۲۲ تا ۱۹۴۳ و رئیس «به ایتالیایی:Il Duce-دوچه» حزب ملی فاشیست
هایله سلاسی، امپراتور اتیوپی در بیت المقدس، مه ۱۹۳۶
امپراتوری ایتالیا در بزرگترین گستره خود، سال ۱۹۴۰
پیترو بادولیو، نخست‌وزیر ایتالیا و به عنوان جانشین بنیتو موسولینی
اومبرتو دوم، واپسین شاه ایتالیا در سال ۱۹۴۴، ۲ سال پیش از شاه شدن
پرچم پادشاهی ایتالیا «امپراتوری ایتالیا از سال ۱۹۳۵» در مستعمرات
پرچم پادشاهی ایتالیا «امپراتوری ایتالیا از سال ۱۹۳۵» در سرزمین اصلی
اختلاس (فیلم ۱۹۶۶)

| اختلاس | اختلاس |
| --- | --- |
کارگردان: هریشیکش موکرجی
فیلمنامه‌نویس: اخترالایمان
بازیگران: سونیل دات سادهانا شیوداسانی
تاریخ‌های انتشار: ۱۹۶۶
مدت زمان: ۱۶۹ دقیقه
کشور: هند
زبان: هندی 
اختلاس (به هندی: Gaban) فیلمی محصول سال ۱۹۶۶ و به کارگردانی هریشیکش موکرجی است. در این فیلم بازیگرانی همچون سونیل دات، سادهانا شیوداسانی، لیلا میشرا، آقا ایفای نقش کرده‌اند.
قزلباش

نگاره یک قزلباش در دوره صفویه
قِزِلباش (به ترکی آذربایجانی: Qızılbaş، به ترکی عثمانی: قزیل باش، به ترکی استانبولی: Kızılbaş)، گروهی متنوع از ایلات ترکمان شیعه مذهب و پیرو طریقت صفویه بودند که از اواخر سده پانزدهم میلادی در نواحی آناتولی، سوریه، آذربایجان و قفقاز ظاهر شدند و شاه اسماعیل یکم به یاری آن‌ها امپراتوری صفوی را پس از براندازی پادشاهی آق‌قویونلو بنیان گذاشت. ارتش ایران در آغاز دولت صفویه را قزلباش‌ها تشکیل می‌دادند. در میان قزلباش‌ها، قبایل ترک اغوز که ساکن آناتولی شرقی و آذربایجان بودند، از نظر تعداد و نفوذ بسیار مهم بودند و نام قزلباش معمولاً منحصراً برای آن‌ها کاربرد دارد.
نام

لغت «قزلباش» از دو واژهٔ ترکی قزل به معنی «سرخ» و باش به معنی «سر» تشکیل یافته‌است. وجه تسمیهٔ آن نیز به کلاه سرخی که پیروان این طریقت به سر داشتند مربوط می‌شود که توسط شیخ حیدر، پدر شاه اسماعیل یکم، برای صوفیانِ مرید خود ابداع شده بود. این کلاه همچنین با نام «تاج حیدری» هم شناخته می‌شود. نام قزلباش در اصل یک برچسب تحقیرآمیز بود که عثمانیان به آن‌ها داده بودند؛ اما خیلی زود به عنوان یک نام تحریک‌کننده و غرورآمیز توسط پیروان طریقت صفویه پذیرفته شد.
یک روایت دیگر آن است که قزل در زبان ترکی آذربایجانی به معنای طلا است و با ترکیب قزل یعنی طلا و باش به معنی سر به واژه سر طلا می‌رسیم؛ به نظر می‌رسد چون شاهان صفوی برای ارتش قزلباش خود اهمیت بسزایی از جهت مرید و مرادی قائل بوده‌اند سر هرکدام از این افراد را به اندازه طلا ارزشمند می‌دانستند؛ یعنی یک قزلباش برای شاه صفوی به اندازه وزن سرش طلا می‌ارزد.[نیازمند منبع]
تشکیلات

قزلباشان متشکل از بسیاری از اقوام مختلف با پیشینه غالب (اما نه منحصراً) ترک زبان بودند که در پایبندی خود به نظم صفویه متحد شدند. قزلباش‌ها پس از اصلاحات نظامی شاه عباس یکم، به غیر از ترکمانان شامل اقوام کرد، لر، فارس و تالشی‌ها نیز بودند.
قزلباشان به عنوان مرید فرمانبردار رهبر خود یعنی «پیر» یا بزرگ طریقت صفوی بودند که بعدها با عنوان «مرشد کامل» و پس از تأسیس پادشاهی، در جایگاه «پادشاه» متجلی شد. از این‌رو، تأسیس دولت صفوی، رابطه صرفاً مذهبی «پیر و مرید» در گذشته بین قزلباشان و رهبر صفوی را به یک رابطه سیاسی تغییر داد که در نتیجه، هرگونه نافرمانی صوفیان قزلباش در برابر دستور پیر طریقت، از «ناصوفیگری» به «خیانت به پادشاه» و «جنایت علیه دولت» تبدیل شد. یک مورد نمونه، برخورد شاه عباس یکم در سال ۱۶۱۴ بود؛ زمانی که او برخی از پیروان خود را با جرائم سیاسی (و نه مذهبی) به قتل رساند.
سیمای قزلباشان

قزلباش‌ها معمولاً ریش‌های خود را می‌تراشیدند و سبیل‌های درازی می‌گذاشتند و بر روی سر تراشیده خود کلاهی غالباً سرخ رنگ بر سر می‌گذاشتند. در قسمتی که کلاه سر را می‌پوشاند، گشاد و نوک آن تنگ و بلند بود و به نشانهٔ ۱۲ امام شیعه، ۱۲ خط راه راه روی کلاه دیده می‌شد و عمامه‌ای غالباً سفید‌رنگ دور آن پیچیده می‌شد.
نوعی دیگر از کاربرد این کلاه در معیت کلاهخود جنگی بود. برای این کار با ایجاد شکافی گرد در رأس کلاه‌خود و گذراندن برجک کلاه قزلباش از زیر سوراخ آن، دو سرپوش را باهم بر سر می‌نهادند که در نگاره‌های دورۀ صفویه مشهود است.
ایلات قزلباش

ایل‌های قزلباش عمدتاً از تُرک‌های اغوز ساکن آذربایجان و آناتولی شرقی تشکیل شده بود. با پیوستن خان‌ها و قبایل جنوب سبلان، قره‌داغ و دشت مغان به قزلباش‌ها و فرمانبری کامل آن‌ها از شاه اسماعیل، قدرت و توان قزلباشان که در آن زمان در حکم ارتش ایران بودند، بالا رفت. بعدها، با پیوستن ایل‌ها و قبایل کوچک قزلباش به یکدیگر، ایل بزرگ شاهسون تشکیل شد.
هفت ایل اصلی ترکمان که ایلات قزلباش را تشکیل دادند عبارت بودند از:
ایل افشار
ایل قاجار
ایل تکلو
ایل روملو
ایل شاملو
ایل ذوالقدر
ایل استاجلو
ایلات ترکی ایل بیگدلی (Beğdili)، بیات (Bayat)، شمگانی (Shamgani)، قاراملی (Qaramanlı)، بهارلو (Baharlı)، آلپات (Alpaut)، ارشلی (Ərəşli)، قازاخلی (Qazaxlı) نیز از ایلاتی بودند که بعدها به قزلباشان پیوستند. ایلاتی غیرترک نیز در میان قزلباشان وجود داشتند که توسط ترکمانان «تاجیک» نامیده می‌شدند. مانند:
تالشی‌ها
لرها
ایل سیاه کوه
برخی ایل‌های کرد
برخی قبیله‌ها و خاندان‌های پارسی
رقابت میان طوایف ترک و اشراف ایرانی، مشکل بزرگی در اوایل پادشاهی صفوی بود. به گفته ولادیمیر مینورسکی: «تنش بین این دو گروه اجتناب‌ناپذیر بود زیرا ترکمانان هیچ جایی در سنت ملی ایرانی نداشتند». شاه اسماعیل یکم با انتصاب وکیل‌های تاجیک (ایرانی) به عنوان فرمانده ایلات قزلباش، سعی در کنترل این مشکل داشت. ترکان قزلباش این را توهینی برای خود طلقی می‌کردند و درگیری میان آنها باعث مرگ ۳ تن از ۵ وکیل ایرانی منصوب شده گشت. تندروی‌هایی که بعدها باعث محرومیت ترکان توسط شاه عباس یکم شد.
قزلباشان امروزی > افغانستان

قزلباش‌ها در افغانستان عمدتاً در مناطق شهری مانند کابل، قندهار یا هرات زندگی می‌کنند. برخی از آن‌ها، از نوادگان سپاهیان به جا مانده از لشکر نادرشاه هستند.
با این حال، برخی دیگر در زمان امپراتوری درانی به این کشور آورده شدند. زمان‌شاه درانی سواره نظامی متشکل از ۱۰۰٬۰۰۰ نفر داشت، که بیشتر آن‌ها قزلباش بودند. قزلباش‌های افغانستان در گذشته پست‌های مهمی در ادارات دولتی داشتند و امروزه به تجارت یا پیشه‌وری مشغول هستند. از زمان ایجاد افغانستان، آن‌ها یک عنصر مهم و تأثیرگذار سیاسی جامعه را تشکیل می‌دهند. تخمین جمعیت آن‌ها از ۳۰٬۰۰۰ تا ۲۰۰٬۰۰۰ نفر متغیر است.
مونت‌استوارت الفنستون، در آغاز قرن نوزدهم، قزلباش‌های کابل را به عنوان شهرک‌نشینان ترک توصیف می‌کند، که در بین خودشان به فارسی و ترکی صحبت می‌کنند. آنهایی که به عنوان دانشمند، مرفه و با نفوذ توصیف می‌شوند، به نظر می‌رسد که زبان ترکی مادری خود را به زبان فارسی تغییر داده‌اند و در واقع ترک‌های پارسی‌مآب شده‌اند. فلورنتیا سیل (همسر رابرت هنری سیل) و وینسنت ایر که هر دو از همراهان مونت‌استوارت الفنستون بوده‌اند نیز، قزلباشان افغانستان را با عنوان «پارسی‌ها، ایرانی‌تبار یا از نوادگان ایرانی‌ها و کلاه سرخ» توصیف کرده‌اند.
نفوذ قزلباش‌ها در دولت باعث ایجاد خشم در میان طوایف پشتون حاکم شد، به ویژه پس از اینکه قزلباشان آشکارا با انگلیسی‌ها در جریان جنگ اول افغان و انگلیس (۱۸۳۹–۱۸۴۲) متحد شدند. در جریان کشتار اقلیت‌های شیعه در افغانستان توسط عبدالرحمن خان، قزلباش‌ها «دشمنان دولت» اعلام شدند و توسط دولت و اکثریت سنی مذهب تحت تعقیب و قتال قرار گرفتند. در سرود ملی پیشین افغانستان (۲۰۰۶–۲۰۲۱) در سطر سوم، از قزلباش‌ها به عنوان یک قوم یاد شده بود.
قزلباشان امروزی > بلغارستان، یونان و رومانی

سرزمین‌هایی مانند باباداغ در رومانی تا دیدیموتیچو در یونان سرزمین قزلباش‌های امروزی است. این سرزمین‌ها شامل بخشی از شرق بلغارستان، از جمله شهرهایی مانند دوبروجا و سیلیسترا است. اکثر قزلباش‌ها توسط مقامات عثمانی از قرن‌های ۱۵ تا ۱۷، به صورت داوطلبانه یا به اجبار از آناتولی به دوبروجا تبعید و ساکن شدند. جوامع قزلباش در لودوگوری (Deliorman) نیز حضور دارند. قزلباش‌ها هویت واقعی خود را پنهان می‌کنند و ظاهراً برای همسایگان ترک یا بلغار، خود را سنی ارتدوکس معرفی می‌کنند، یا بسته به اینکه چه کسی آن‌ها را مخاطب قرار می‌دهد ادعا می‌کند که بکتاشی هستند. بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۲، ۸۵٬۷۷۳ شیعه در بلغارستان زندگی می‌کردند.
نگاره‌ای از شاه تهماسب یکم با کلاه قزلباش اثر فرخ بیگ
نگاره‌ای از قزلباشان با پرچم «یا علی ولی‌الله مدد» در جنگ با ازبکان
بازسازی سیمای یک جنگجوی قزلباش؛ واقع در کاخ سعدآباد.
نگاره یک قزلباش در دوره شاه سلطان حسین اثر کرنلیوس دبروین
برگی از شاهنامه طهماسبی که در آن رستم در میان ایرانیانی است که کلاه قزلباش بر سر دارند.
پرچم سپاهیان قزلباشان در دوره شاه عباس بزرگ با نشان شیر و خورشید
نگاره‌ای از یک سوار قزلباش در دوران شاه سلیمان یکم در سفرنامه شاردن
محمد نایب شریف، رهبر گروه قزلباش‌های افغانستان در طول جنگ اول افغان و انگلیس میان سال‌های ۱۸۳۹ تا ۱۸۴۲ میلادی.
نگاره‌ای از یک بانوی قزلباش در کابل
کیتلین کلارک

کیتلین کلارک (انگلیسی: Caitlin Clark؛ زادهٔ ۲۲ ژانویهٔ ۲۰۰۲) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا شده‌است.
منطقه ۳۹ (قطر)

| منطقه ۳۹، قطر | منطقه ۳۹، قطر |
| --- | --- |
Zone: Zone
منطقه ۳۹، قطر: منطقه ۳۹، قطر
fa (in English: Expected satiety): fa
Coordinates: ۲۵°۱۶′۲۷″شمالی ۵۱°۳۰′۰۰″شرقی﻿ / ﻿۲۵٫۲۷۴۲۲۳°شمالی ۵۱٫۴۹۹۸۸۰°شرقی﻿ / 25.274223; 51.499880: Coordinates: ۲۵°۱۶′۲۷″شمالی ۵۱°۳۰′۰۰″شرقی﻿ / ﻿۲۵٫۲۷۴۲۲۳°شمالی ۵۱٫۴۹۹۸۸۰°شرقی﻿ / 25.274223; 51.499880
شهرداری‌های قطر: دوحه (شهرداری)
Blocks: 103
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۷ کیلومتر مربع (۱٫۰ مایل مربع)
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۲۳٬۸۵۳ (۲٬۰۱۵)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۰۳ (زمان شرق آفریقا)
کد ایزو ۳۱۶۶: QA-DA
منطقه ۳۹ یک منطقهٔ مسکونی در قطر است که در دوحه (شهرداری) واقع شده‌است. منطقه ۳۹ ۲٫۷ کیلومتر مربع مساحت و ۲۳٬۸۵۳ نفر جمعیت دارد.
۱۸۴۷ (میلادی)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
سده:: سده ۱۸ - سده ۱۹ - سده ۲۰
دهه:: ۱۸۱۰  ۱۸۲۰  ۱۸۳۰  ۱۸۴۰  ۱۸۵۰  ۱۸۶۰  ۱۸۷۰ 
سال:: ۱۸۴۴ ۱۸۴۵ ۱۸۴۶ - ۱۸۴۷ - ۱۸۴۸ ۱۸۴۹ ۱۸۵۰
| 0 | 1 |
| --- | --- |
گاه‌شماری ایرانی: ۱۲۲۵–۱۲۲۶
گاه‌شماری میلادی: ۱۸۴۷ MDCCCXLVII
گاه‌شماری اتیوپیایی: ۱۸۳۹–۱۸۴۰
گاه‌شماری ارمنی: ۱۲۹۶ ԹՎ ՌՄՂԶ
گاه‌شماری اسلامی: ۱۲۶۳–۱۲۶۴
گاه‌شماری ایگبو: ۸۴۷–۸۴۸
گاه‌شماری آشوری: ۶۵۹۷
گاه‌شماری بربری: ۲۷۹۷
گاه‌شماری بنگالی: ۱۲۵۴
گاه‌شماری بهائی: ۳–۴
گاه‌شماری بودایی: ۲۳۹۱
گاه‌شماری بیزانسی: ۷۳۵۵–۷۳۵۶
گاه‌شماری جوچه: نامعلوم
گاه‌شماری چینی: 丙午年 (آتش اسب) ۴۵۴۳ یا ۴۴۸۳     — تا — 丁未年 (آتش بز) ۴۵۴۴ یا ۴۴۸۴
گاه‌شماری خورشیدی تایلندی: ۲۳۹۰
گاه‌شماری دیسکوردیان: ۳۰۱۳
گاه‌شماری ژاپنی: Kōka ۴ (弘化４年)
گاه‌شماری ژولینی: میلادی منهای ۱۲ روز
گاه‌شماری سنتی برمه‌ای: ۱۲۰۹
گاه‌شماری عبری: ۵۶۰۷–۵۶۰۸
گاه‌شماری قبطی: ۱۵۶۳–۱۵۶۴
گاه‌شماری کره‌ای: ۴۱۸۰
گاه‌شماری مینگو: ۶۵ پیش از گاه‌شماری جمهوری چین 民前۶۵年
گاه‌شماری هولوسن: ۱۱۸۴۷
گاه‌شماری‌های هندو: 
 - ویکرم سموت: ۱۹۰۳–۱۹۰۴
 - شاکا ساموات: ۱۷۶۹–۱۷۷۰
 - کالی یوگا: ۴۹۴۸–۴۹۴۹
از تاریخ پیدایش رم: ۲۶۰۰
سال سلطنت بریتانیا: ۱۰ ویکتوریا ۱ – ۱۱ ویکتوریا ۱
این جعبه:  نمایش بحث ویرایش: این جعبه:  نمایش بحث ویرایش
۱۸۴۷ (میلادی) هزار و هشتصد و چهل و هفتمین سال تقویم میلادی است.
زادگان

۳ مارس – الکساندر گراهام بل، فیزیک‌دان بریتانیایی (د. ۱۹۲۲)
۲۷ مارس – اوتو والاخ، شیمی‌دان آلمانی (د. ۱۹۳۱)
۱۰ آوریل – جوزف پولیتزر، سیاست‌مدار آمریکایی (د. ۱۹۱۱)
۷ مه – آرچیبالد پریمروز، سیاست‌مدار بریتانیایی (د. ۱۹۲۹)
۸ نوامبر – برام استوکر، نویسنده ایرلندی (د. ۱۹۱۲)
۳۰ نوامبر – آفونسو پنا، وکیل و سیاست‌مدار برزیلی (د. ۱۹۰۹)
۲ آوریل – فلورا آنی استیل، نویسنده و تاریخ‌نگار بریتانیایی (د. ۱۹۲۹)
۲۵ ژوئیه – پاول لانگرهانس، زیست‌شناس آلمانی (د. ۱۸۸۸)
زادگان > ژانویه - ژوئن

۲۸ ژانویه - دوروس ریجکرز، قهرمان نیروی دریایی هلندی (مرگ ۱۹۲۸)
۸ فوریه - هوگ پرایس هوگس، پیشوای اجتماعی متدیست، اولین سرپرست عملیات لندن غربی (مرگ ۱۹۰۲)
۱۱ فوریه - توماس ادیسون، مخترع آمریکایی (مرگ ۱۹۳۱)
۱۵ فوریه - رابرت فوچس، آهنگ‌ساز اتریشی (مرگ ۱۹۲۷)
۱۶ فوریه - فیلیپ شارونکا، آهنگ‌ساز آلمانی-لهستانی (مرگ ۱۹۱۷)
۳ مارس
الکساندر گراهام بل، مخترع اسکاتلندی‌تبار (مرگ ۱۹۲۲)
آدلاید نیلسون، بازیگر زن انگلیسی (مرگ ۱۸۸۰)
۴ مارس - کارل بایر، شیمی‌دان اتریشی (مرگ ۱۹۰۴)
۱۴ مارس - کاسترو آلوز، شاعر برزیلی (مرگ ۱۸۷۱)
۲۷ مارس - اوتو والاچ، شیمی‌دان آلمانی و برندهٔ جایزهٔ نوبل (مرگ ۱۹۳۱)
۱۰ آوریل - جوزف پولیتزر، خبرنگار و منتشرکنندهٔ روزنامهٔ مجار (مرگ ۱۹۱۱)
۷ مه - آرچیبالد پریمروز، نخست‌وزیر انگلستان (مرگ ۱۹۲۹)
۸ ژوئن - ایدا ساکستون مک‌کینلی، اولین بانوی آمریکایی (مرگ ۱۹۰۷)
۱۱ ژوئن - میلیسنت فاوست، فمینیست انگلیسی (مرگ ۱۹۲۹)
زادگان > ژولای - دسامبر

۹ ژولای - وونگ فی هانگ، انقلابی و درمان‌گر چینی (مرگ ۱۹۲۴)
۲۵ ژولای - پاول لانگرهاس، آسیب‌شناس و زیست‌شناس آلمانی (مرگ ۱۸۸۸)
۱۴ اوت - رابرت کامتیز، عضو کنسول فدرال سوئیس (مرگ ۱۹۲۲)
۵ سپتامبر - جس جیمز، قانون‌شکن آمریکایی (مرگ ۱۸۸۲)
۱ اکتبر - آنی بزانت، مدافع حقوق زنان، نویسنده و سخن‌ران انگلیسی (مرگ ۱۹۳۳)
۲ اکتبر - پاول وون هیدنبرگ، رئیس‌جمهور آلمان (مرگ ۱۹۳۴)
۱۴ اکتبر - چیکوینها گونزاگا، آهنگ‌ساز برزیلی (مرگ ۱۹۳۵)
۲۶ نوامبر - داگمار دانمارک، ملکهٔ تزار الکساندر سوم روسیه (مرگ ۱۹۲۸)
۷ دسامبر - جرج گروس‌اسمیت، بازیگر و نویسندهٔ کمیک انگلیسی (مرگ ۱۹۱۲)
۳۰ نوامبر - آفونسو پنا، رئیس‌جمهور برزیل (مرگ ۱۹۰۹)
۱۸ دسامبر - آگوستا هولمز، آهنگ‌ساز فرانسوی (مرگ ۱۹۰۳)
۱۷ دسامبر - میشل-ژوزف ماونوری، ژنرال فرانسوی در جنگ جهانی اول (مرگ ۱۹۲۳)
۲۸ دسامبر - ژوزپه ماریا جیولیتی، کاوش‌گر ایتالیایی (مرگ ۱۸۸۱)
روز نامعلوم - هیل جانسون، رهبر جنبش اعتدال آمریکایی (مرگ ۱۹۰۲)
درگذشتگان

ژانویه - آباسگولو باکیخانوف: نویسندهٔ آذربایجانی (ت. ۱۷۹۴)
۱۹ ژانویه - چارلز بنت، اولین دولت‌مدار منطقه نیو مکزیکو (ترور شد)
۹ مارس - ماری آنینگ، دیرین‌شناس انگلیسی (ت. ۱۷۹۹)
17 مارس - سر هارفورد جونز : دیپلمات و اولین وزیر مختار بریتانیا در ایران.
۳۰ آوریل - آرچدوک چارلز اتریش، ژنرال اتریشی (ت. ۱۷۷۱)
۱۴ مه - فانی مندلسون، آهنگ‌ساز و پیانونواز آلمانی (ت. ۱۸۰۵)
۲۹ مه - امانوئل، مارکیس ده گروچی، مارشال فرانسوی (ت. ۱۷۶۶)
۳ ژولای - ماتج کوپکی، خیمه‌شب‌باز (ت. ۱۷۷۵)
۴ سپتامبر - فرانتیشک ولادیسلاو هک، میهن‌پرست اهل چک (ت. ۱۷۶۹)
۱۳ سپتامبر - نیکولاس اودینوت، مارشال فرانسوی (ت. ۱۷۶۷)
۳ اکتبر - چارلز هچت، شیمی‌دان انگلیسی (ت. ۱۷۶۵)
۲۲ اکتبر - نگوس ساهله، سلاسی شوا
۴ نوامبر - فلیکس مندلسون، آهنگ‌ساز آلمانی (ت. ۱۸۰۹)
۱۴ دسامبر - مانوئل خوزه آرکه، سیاست‌مدار آمریکای مرکزی (ت. ۱۷۸۷)
۱۴ مه – فانی مندلسون، آهنگساز و پیانیست آلمانی (ز. ۱۸۰۵)
۳ اکتبر – چارلز هاچت، شیمی‌دان بریتانیایی (ز. ۱۷۶۵)
مستان و همای

کنسرت گروه مستان و همای در تالار مرکزی دانشگاه بپتیست هیوستون در ایالت تگزاس آمریکا در ۲۰۱۰
استقبال ایرانیان مقیم آمریکا از اعضای گروه پس از اجرا در شهر هیوستون
مستان و همای نام یک گروه موسیقی سنتی نوگرای ایرانی است.
این گروه تا کنون در شهرها و تالارهای مشهور زیادی در جهان کنسرت اجرا کرده‌اند، از جمله تالار کنسرت والت دیسنی در لس آنجلس، کاخ هنرهای عالی سن فرانسیسکو، مرکز هنرهای نمایشی لینکلن نیویورک، و دانشگاه شیکاگو.
در میان همکاریهای این گروه می‌توان به اپرای موسی و شبان اشاره کرد که همراه شهرداد روحانی در لس آنجلس اجرا شد.
اعضا

در سال ۲۰۲۴ ۲۰۱۰، اعضای این گروه عبارت بودند از:
پاشا هنجنی: نی و پیانو
سینا جهان‌آبادی: کمانچه
علیرضا مهدیزاده: قیچک
آزاد میرزاپور: تار
محمود نوذری: سنتور
گلناز جمشیدی: سنتور
محمد امین اکبرپور: بربط
علی پژوهشگر: بربط
اسفندیار شاهمیر: دف
سحاب تربتی: تمبک و کاخون
پرواز همای: آواز ، سه تار و کوزه
یلدا عباسی: آواز و دوتار (از سال 2014)
ارژنگ فرامرزی: تمبک
متین ایمنی کاشانی:تار
منطقه ۵۶ (قطر)

| منطقه ۵۶، قطر | منطقه ۵۶، قطر |
| --- | --- |
منطقه: منطقه
منطقه ۵۶، قطر: منطقه ۵۶، قطر
fa (in English: Expected satiety): fa
Coordinates: ۲۵°۱۲′۴۷″شمالی ۵۱°۲۹′۲۴″شرقی﻿ / ﻿۲۵٫۲۱۲۹۳۸°شمالی ۵۱٫۴۸۹۹۶۴°شرقی﻿ / 25.212938; 51.489964: Coordinates: ۲۵°۱۲′۴۷″شمالی ۵۱°۲۹′۲۴″شرقی﻿ / ﻿۲۵٫۲۱۲۹۳۸°شمالی ۵۱٫۴۸۹۹۶۴°شرقی﻿ / 25.212938; 51.489964
شهرداری‌های قطر: الریان (شهرداری)
Blocks: 280
مساحت: مساحت
 • کل: ۸۲٫۴ کیلومتر مربع (۳۱٫۸ مایل مربع)
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۲۸۳٬۶۷۵ (۲٬۰۱۵)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۰۳ (زمان شرق آفریقا)
کد ایزو ۳۱۶۶: QA-RA
منطقه ۵۶ یک منطقهٔ مسکونی در قطر است که در الریان (شهرداری) واقع شده‌است. منطقه ۵۶ ۸۲٫۴ کیلومتر مربع مساحت و ۲۸۳٬۶۷۵ نفر جمعیت دارد.
ناتالیا پابلوس

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Natalia Teresa Pablos Sanchón
زادروز:  ۱۵ اکتبر ۱۹۸۵ ‏(۳۹ سال)
زادگاه:  مادرید
قد:  ۱٫۶۶ متر (۵ فوت ۵ ۱⁄۲ اینچ)
پست:  مهاجم
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۰–۲۰۱۳ |  رایو وایکانو |   |   |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۴ |  آکادمی بریستول |  ۲۷ |  (۱۲) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۶ |  تیم فوتبال زنان آرسنال |  ۲۴ |  (۱۱) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۸ |  رایو وایکانو |  ۵۰ |  (۳۶) |
تیم ملی: تیم ملی
|  |  تیم ملی زیر 19 سال اسپانیا |  ۱۶ |  (۶) |
| ۲۰۰۵–۲۰۱۵ |  تیم ملی فوتبال زنان اسپانیا |  ۲۲ |  (۱۳) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
ناتالیا پابلوس (انگلیسی: Natalia Pablos؛ زادهٔ ۱۵ اکتبر ۱۹۸۵) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به تیم فوتبال زنان آرسنال و باشگاه فوتبال رایو وایکانو اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌ ملی فوتبال زنان اسپانیا بازی کرده‌است.
سیمون یام

سیمون یام (انگلیسی: Simon Yam؛ زادهٔ ۱۹ مارس ۱۹۵۵) بازیگر و تهیه‌کننده فیلم هنگ کنگی است. او برای بازی در جشنواره‌های بین‌المللی فیلم و فیلم‌های باکس آفیس مانند: قاتل برهنه (۱۹۹۲)، منطقه کشتار (۲۰۰۵)، انتخابات (۲۰۰۵)، انتخابات ۲ (۲۰۰۶) و دزدان (۲۰۱۲) مورد تحسین بین‌المللی قرار گرفت.
یام قبل از تبدیل شدن به یک بازیگر در اواسط دهه ۱۹۷۰ به عنوان یک مدل شروع کرد. او سپس با شبکه تلویزیونی تی‌وی‌بی هنگ کنگ قرارداد امضا کرد و در تعدادی از سریال‌های تلویزیونی بازی کرد و قبل از اینکه در سال ۱۹۸۷ تجارت خود را در صنعت فیلم به کار برد. برادر بزرگتر او یام تک وینگ، معاون سابق کمیسر پلیس هنگ کنگ است. در ۲۰ ژوئیه ۲۰۱۹، یام در یک رویداد تبلیغاتی در چین چاقو خورد. او دچار جراحت جزئی شد و مدیرش گفت: از ناحیه شکم مورد اصابت چاقو قرار گرفت و دست راستش نیز بریدگی داشت. او یک عمل جراحی کوچک در ژونگشان انجام داد و بهبود یافت. سرمایه‌گذاری مورد علاقه یام املاک و مستغلات در هنگ کنگ است.