stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آباره لس آنجلس

| آباره لس آنجلس | آباره لس آنجلس |
| --- | --- |
آباره دوم پلکانی لس انجلس، سیلمار: آباره دوم پلکانی لس انجلس، سیلمار
مختصات: ۳۶°۵۸′۳۲″شمالی ۱۱۸°۱۲′۳۷″غربی﻿ / ﻿۳۶٫۹۷۵۶°شمالی ۱۱۸٫۲۱۰۳°غربی﻿ / 36.9756; -118.2103
آغاز: آباره اول رود اوئنز، شهرستان اینیو، کالیفرنیا ۳۶°۵۸′۳۲″شمالی ۱۱۸°۱۲′۳۸″غربی﻿ / ﻿۳۶٫۹۷۵۶۷۸°شمالی ۱۱۸٫۲۱۰۵۴۱°غربی﻿ / 36.975678; -118.210541 آباره دوم Haiwee Reservoir, Inyo County ۳۶°۱۰′۵۷″شمالی ۱۱۷°۵۷′۳۰″غربی﻿ / ﻿۳۶٫۱۸۲۶۰۰°شمالی ۱۱۷٫۹۵۸۴۷۰°غربی﻿ / 36.182600; -117.958470 Mono Extension Upper Lee Vining Creek, Mono County ۳۷°۵۶′۱۰″شمالی ۱۱۹°۰۸′۰۴″غربی﻿ / ﻿۳۷٫۹۳۶۱۵۱°شمالی ۱۱۹٫۱۳۴۴۲۶°غربی﻿ / 37.936151; -119.134426
پایان: دوم  آباره اول و Upper Van Norman Lake (Los Angeles Reservoir), Granada Hills, Los Angeles ۳۴°۱۸′۴۶″شمالی ۱۱۸°۲۹′۳۵″غربی﻿ / ﻿۳۴٫۳۱۲۸۶۰°شمالی ۱۱۸٫۴۹۲۹۸۸°غربی﻿ / 34.312860; -118.492988 تکمیل مونو Owens River, Mono County ۳۷°۴۵′۲۵″شمالی ۱۱۸°۵۳′۲۷″غربی﻿ / ﻿۳۷٫۷۵۶۹۱۰°شمالی ۱۱۸٫۸۹۰۹۱۱°غربی﻿ / 37.756910; -118.890911
نام رسمی: Los Angeles Aqueduct Second Los Angeles Aqueduct Mono Extension
نگهداری‌کننده: اداره آب و برق لس آنجلس
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
درازای کل: ۴۱۹ مایل (۶۷۴ کیلومتر)
قطر: ۱۲ فوت (۳٫۷ متر)
درازای نخستین بخش: ۲۳۳ مایل (۳۷۵ کیلومتر)
درازای دومین بخش: ۱۳۷ مایل (۲۲۰ کیلومتر)
گنجایش: آباره اول ۴۲۲ فوت مکعب بر ثانیه (۱۱٫۹ متر مکعب بر ثانیه) Second Aqueduct ۲۹۰ فوت مکعب بر ثانیه (۸٫۲ متر مکعب بر ثانیه)
پیشینه: پیشینه
آغاز ساخت: آباره اول October 1908 آباره دوم  سپتامبر 1965
گشایش: آباره اول November 1913 Second Aqueduct ژوئن 1970
مکان: مکان
منابع: منابع
سیستم آباره لس آنجلس، متشکل از آباره لس آنجلس (آباره اوئنز ولی) و آباره دوم لس آنجلس، یک سیستم انتقال آب است که توسط اداره آب و برق لس آنجلس ساخته و اداره می‌شود. آباره اوئنز ولی توسط اداره آب این شهر، که در آن زمان دفتر آباره لس آنجلس نام داشت، تحت نظارت مهندس ارشد این اداره ویلیام مالهالند طراحی و ساخته شد. این سیستم آب را از رودخانه اوئنز در کوه‌های سیرا نوادای شرقی به لس آنجلس، کالیفرنیا منتقل می‌کند.
ساخت این آباره از ابتدا به عنوان جنگهای آبی کالیفرنیا مشهور، و از همان ابتدا بحث‌برانگیز بود، زیرا انحراف آب به لس آنجلس اوونز ولی را به عنوان یک جامعه مناسب کشاورزی از بین برد. ادامه عملیات منجر به بحث عمومی، قانونگذاری و دعوی‌ها در دادگاه بر سر تأثیرات زیست‌محیطی آباره بر دریاچه مونو و سایر اکوسیستم‌ها شده‌است.
اثر بر لس آنجلس و شهرستان

بین سالهای ۱۹۰۹ و ۱۹۲۸، شهر لس آنجلس از ۶۱ مایل مربع به ۴۴۰ مایل مربع رشد کرد. این رشد عمدتاً به دلیل آباره بود و منشور شهر به گونه ای نوشته شده بود که در آن آمده بود که شهر لس آنجلس نمی‌تواند آب مازاد خود را به هیچ منطقه ای خارج از این شهر را بفروشد یا بدهد. مناطق پیرامونی برای آب به چاه‌ها و نهرها متکی بودند و با خشک شدن آنها، مردم این مناطق فهمیدند که اگر می‌خواهند آبیاری مزارع خود را ادامه دهند و آب خانگی خود را تأمین کنند، باید خود را به شهر لس آنجلس ضمیمه کنند.
رشد آن چنان سریع بود که به نظر می‌رسید نهایتاً شهر لس آنجلس به اندازه کل این شهرستان خواهد شد. ویلیام مالهالند با افزودن ظرفیت به آباره، با ساخت سد سینت فرانسیس که باعث ایجاد آب در مخزن سن فرنسیسکیتو شد، درخواست آب اضافی از رودخانه کلرادو را داد و شروع به گسیل داشتن مهندسین و معدن کاران برای پاکسازی مسیر تونل سن هاسینتو کرد که می‌دانست در ساخت قنات رودخانه کلرادو کلیدی است.
نگارخانه

دروازه‌های انحرافی که جریان ورودی را به رودخانه پایین آونز کنترل می‌کنند
در جایی که آب از رودخانه اوونس هدایت می‌شود ، مصرف کنید
آب ورودی به قنات در انتهای شمالی آن
قنات لس آنجلس در دره آنتلوپ
تراکتورهای هولت در حین ساخت اولین قنات در سال ۱۹۰۹ در محل کار
بخشی بدون خط از قنات لس آنجلس ، درست در جنوب منزنار ، نزدیک بزرگراه ۳۹۵ ایالات متحده
ساختار ترمینال و قلم فرنگی در بالا و در کنار آبشارهای جدید در قنات لس آنجلس در مجاورت پاس نیوهال
نقشه برداران گروه نقشه برداری توپوگرافی برای قنات دوم لس آنجلس.
ویرانه‌های Fairmont Mill در ضلع شرقی Fairmont Butte . این آسیاب یکی از سه آسیایی بود که شهر برای تولید سیمان برای قنات لس آنجلس اجرا کرد.
نمودار واردات آب از طریق سیستم قنات لس آنجلس از ۱۹۱۳ تا ۲۰۱۱ نشان می‌دهد.
Shangri-La Estates در ریج‌کرست، کالیفرنیا برای تهیه مسکن موقتی برای پرسنل در حین ساخت SLAA ساخته شده‌است.
شکل‌گیری در محل برای ساختار ترمینال بالاتر از آبشار SLAA.
ریختن بتن برای سازه ترمینال در بالای آبشار SLAA.
لاکهید ال-۲۰۰۰

| لاکهید ال-۲۰۰۰ | لاکهید ال-۲۰۰۰ |
| --- | --- |
Full-scale mockup of the L-2000-7 design: Full-scale mockup of the L-2000-7 design
کاربری: Supersonic transport
تولیدکننده: لاکهید کورپوریشن
وضعیت: Cancelled
لاکهید ال-۲۰۰۰ (به انگلیسی: Lockheed L-2000) یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ لاکهید کورپوریشن در کشور ایالات متحده آمریکا است .
گرمونت

| گرمونت | گرمونت |
| --- | --- |
کمون: کمون
The town hall in Guermantes: The town hall in Guermantes
کشور: فرانسه
ناحیه: ایل-دو-فرانس
دپارتمان: سن-ا-مرن
بخش: Torcy
کانتون: Lagny-sur-Marne
کمون: Marne et Gondoire
حکومت: حکومت
 • شهردار(۲۰۲۰–۲۰۲۶) : Denis Marchand
مساحت۱: ۱٫۲۶ کیلومتر مربع (۰٫۴۹ مایل مربع)
جمعیت (ژانویه ۲۰۱۸)۲: ۱٬۱۵۱
 • تراکم: ۹۱۰/کیلومتر مربع (۲۴۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان اروپای مرکزی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کد آماری/کد پستی: ۷۷۲۲۱ /۷۷۶۰۰
ارتفاع: ۹۷–۱۲۱ متر (۳۱۸–۳۹۷ فوت)
۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) ۲: ۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) ۲
گرمونت(تلفظ فرانسوی: [ɡɛʁmɑ̃t] (شنیدنپرونده:LL-Q150 (fra)-Persepha-Guermantes.wav)) یک کمون در بخش سن و مارن در منطقه ایل دو فرانس در شمال مرکزی فرانسه است. این در بخش وال دو بوسی در مارن لاواله واقع شده‌است و در سال ۲۰۱۲، جمعیت آن ۱۱۹۱ نفر بوده‌است.
جمعیت‌شناسی

ساکنان آن گرمونتی (به فرانسه گرمانته) نامیده می‌شوند.
مدارس

این شهر دارای یک پیش‌دبستانی و یک مدرسه ابتدایی است که در یک مدرسه واحد جمع شده‌اند. دانش‌آموزان دبیرستانی به کالج لئونارد دو وینچی در سن تیبو د وین می‌روند.
شتاینباخ (راین-هونسروک)

| شتاینباخ (راین-هونسروک)  | شتاینباخ (راین-هونسروک)  |
| --- | --- |
کشور: آلمان
ایالت: راینلاند-فالتس
ناحیه: Rhein-Hunsrück-Kreis
انجمن شهرداری: Rheinböllen
حکومت: حکومت
 • شهردار: Leo Lauderbach
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۶۰ کیلومتر مربع (۱٫۰۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۰۰ متر (۱۳۰۰ فوت)
جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱): جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱)
 • کل: ۱۱۵
 • تراکم: ۴۴/کیلومتر مربع (۱۱۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: ۵۶۲۹۱
کدهای شماره‌گیری: ۰۶۷۶۶
پلاک خودرو: SIM
شتاینباخ (به آلمانی: Steinbach) یک شهر در آلمان است که در راین-هونسروک واقع شده است. شتاینباخ ۱۱۵ نفر جمعیت دارد.
الیزابت کریدل والکنیر

| الیزابت کریدل والکنیر | الیزابت کریدل والکنیر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳ نوامبر ۱۹۲۶ ورشو، لهستان
درگذشت: ۱۳ نوامبر ۲۰۲۴ (۹۸ سال)
همسر: رابرت ویلم والکنیر  (ا. ۱۹۵۱)
فرزندان: ۱
پس‌زمینه‌های علمی: پس‌زمینه‌های علمی
دانشگاه: کالج اسمیت دانشگاه ییل دانشگاه کلمبیا
کار علمی: کار علمی
زمینهٔ تخصصی/حوزه کاری: تاریخ
زیرشاخهٔ: هنر روسیه در قرن نوزدهم
 :  
الیزابت کریدل والکنیر (به انگلیسی: Elizabeth Kridl Valkenier) (زادۀ ۱۳ نوامبر ۱۹۲۶ – درگذشتۀ ۱۳ نوامبر ۲۰۲۴) مورخ هنر لهستانی-آمریکایی و متخصص هنر روسیه در قرن نوزدهم بود. کار او در مورد پریدویژنیکی، که اولین بار در سال ۱۹۷۷ منتشر شد، بخشی از ارزیابی مجدد اهداف آنها در جدا شدن از آکادمی روسیه بود.
الیزابت کریدل در ۱۳ نوامبر ۱۹۲۶ در ورشو، لهستان، دختر مانفرد ادوارد و هالینا (مایلرت) کریدل به دنیا آمد. او در سال ۱۹۴۱ وارد ایالات متحده شد. او مدرک کارشناسی خود را از کالج اسمیت در سال ۱۹۴۸، کارشناسی ارشد خود را از دانشگاه ییل در سال ۱۹۴۹ و دکترای خود را از دانشگاه کلمبیا در سال ۱۹۷۳ دریافت کرد.
میشل پولورینو

میشل پولورینو (انگلیسی: Michele Polverino؛ زادهٔ ۲۶ سپتامبر ۱۹۸۴) بازیکن سابق فوتبال اهل لیختن‌اشتاین است که در پست هافبک برای تیم ملی لیختن‌اشتاین بازی می‌کرد.
Swiss footballer (born 1984)
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 پولورینو با تیم ملی لیختن‌اشتاین در سال ۲۰۱۵:  پولورینو با تیم ملی لیختن‌اشتاین در سال ۲۰۱۵
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  میشل پولورینو
زادروز:  ۲۶ سپتامبر ۱۹۸۴ ‏(۴۰ سال)
زادگاه:  گربس، سوئیس
قد:  ۱٫۷۶ متر (۵ فوت ۹ اینچ)
پست:  هافبک
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۶–۲۰۰۲:  FC Schaan
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۲–۲۰۰۵ |  فادوتس |  ۶۰ |  (۸) |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۶ |  البیا کالچو ۱۹۰۵ |  ۲۶ |  (۱) |
| ۲۰۰۶–۲۰۰۹ |  فادوتس |  ۶۰ |  (۴) |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۱ |  ارو |  ۵۱ |  (۰) |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۲ |  استیل‌آذین |  ؟ |  (؟) |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۴ |  ولفسبرگر |  ۵۳ |  (۰) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |  فادوتس |  ۴ |  (۰) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۶ |  رید |  ۳۴ |  (۰) |
| ۲۰۱۶ |  FC Rapperswil-Jona |  ۳ |  (۰) |
| ۲۰۱۶–۲۰۲۲ |  FC Balzers |  ۶۹ |  (۹) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۰۷–۲۰۱۹ |  لیختن‌اشتاین |  ۷۹ |  (۶) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.
رحمت‌آباد (عنبرآباد)

| رحمت‌آباد (عنبرآباد) | رحمت‌آباد (عنبرآباد) |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: کرمان
شهرستان: عنبرآباد
بخش: بخش مرکزی
دهستان: جهادآباد
جمعیت: ۱۰۴۹ نفر (سرشماری ۹۵)
رحمت‌آباد (عنبرآباد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان عنبرآباد در استان کرمان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان جهادآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۵۷۵ نفر (۱۱۰خانوار) بوده‌است.
خورشیدگرفتگی

«کسوف» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای دیگر کاربردها، کسوف (ابهام‌زدایی) را ببینید.
طی فرایند خورشیدگرفتگی کامل، ماه روی خورشید را می‌پوشاند و تاریکی همه جا را فرا می‌گیرد. از بالای قرص پوشیده‌شدهٔ خورشید، خورشید گرفتگی ۵ دی به صورت کلی بوده‌است گویی فورانی از آتش، نور و گازهای بسیار داغ به آسمان زبانه می‌کشد.
خورشیدگرفتگی یا کسوف (به پهلوی، مهرتَمیک) زمانی رخ می‌دهد که بخشی از زمین در سایه‌ای که ماه به‌طور کامل یا جزئی جلوی نور خورشید را می‌گیرد، فرومی‌رود. این زمانی رخ می‌دهد که خورشید، ماه و زمین در یک راستا قرار گیرند. چنین هم‌ترازی هم‌زمان با ماه جدید (سیزیژی) است که نشان می‌دهد ماه نزدیک‌ترین به دایرةالبروج است. در یک کسوف کامل، قرص خورشید به‌طور کامل توسط ماه پوشیده می‌شود. در کسوف‌های جزئی و حلقوی، تنها بخشی از خورشید پوشیده می‌شود.
اگر ماه در مداری کاملاً دایره‌ای، کمی نزدیک‌تر به زمین، و در همان صفحه مداری قرار می‌گرفت، هر ماه جدید خورشیدگرفتگی کاملی داشت. با این حال، از آنجایی که مدار ماه بیش از ۵ درجه نسبت به مدار زمین به دور خورشید کج است، سایه آن معمولاً زمین را از دست می‌دهد. خورشیدگرفتگی تنها زمانی رخ می‌دهد که ماه در طول ماه جدید به اندازه کافی به صفحه دایرةالبروج نزدیک شود. برای همزمانی این دو رویداد باید شرایط خاصی رخ دهد زیرا مدار ماه در گره‌های مداری خود دو بار در هر ماه دراکونی (۲۷٫۲۱۲۲۲۰ روز) از دایرةالبروج عبور می‌کند در حالی که یک ماه جدید در هر ماه سینودی (۲۹٫۵۳۰۵۹ روز) یک بار رخ می‌دهد؛ بنابراین، خورشیدگرفتگی (و ماه‌گرفتگی) تنها در طول فصول خسوف رخ می‌دهد که منجر به حداقل دو، و تا پنج، خورشیدگرفتگی در هر سال می‌شود. بیش از دو مورد از آنها می‌تواند خسوف کامل باشد.
کسوف کامل نادر است زیرا زمان ماه جدید در فصل خسوف باید دقیق‌تر باشد تا بین ناظر (روی زمین) و مراکز خورشید و ماه هماهنگ شود. علاوه بر این، مدار بیضی شکل ماه اغلب آن را به اندازه کافی از زمین دور می‌کند که اندازه ظاهری آن به اندازه‌ای بزرگ نیست که بتواند خورشید را به‌طور کامل مسدود کند. خورشیدگرفتگی کامل در هر مکان خاص نادر است زیرا کلیت فقط در امتداد یک مسیر باریک در سطح زمین وجود دارد که توسط سایهٔ کامل یا سایهٔ ماه ردیابی می‌شود.
کسوف یک پدیدهٔ طبیعی است. با این حال، در برخی از فرهنگ‌های باستانی و مدرن، خورشیدگرفتگی به دلایل ماوراءطبیعی نسبت داده می‌شد یا به عنوان نشانه‌های بد تلقی می‌شد. خورشید گرفتگی کامل می‌تواند برای افرادی که از توضیح نجومی آن بی‌خبرند ترسناک باشد، زیرا به نظر می‌رسد خورشید در طول روز ناپدید می‌شود و آسمان در عرض چند دقیقه تاریک می‌شود.
از آنجایی که نگاه مستقیم به خورشید می‌تواند منجر به آسیب دائمی چشم یا نابینایی شود، هنگام مشاهده خورشیدگرفتگی از روش‌های ویژه محافظت از چشم یا مشاهده غیرمستقیم استفاده می‌شود. مشاهده تنها فاز کل خورشیدگرفتگی کامل با چشم غیر مسلح و بی‌محافظت، بی‌خطر است. این عمل باید با دقت انجام شود، اگرچه کاهش شدید درخشندگی خورشید با ضریب بیش از ۱۰۰ بار در آخرین دقیقه قبل از کلیت، مشخص می‌کند که چه زمانی کلیت شروع شده‌است و برای آن تغییرات شدید و دیدگاه تاج خورشیدی است که مردم را به سفر به منطقه کلی سوق می‌دهد (فازهای جزئی بیش از دو ساعت طول می‌کشد در حالی که فاز کل می‌تواند حداکثر حداکثر ۷/۵ دقیقه برای هر مکان و معمولاً کمتر طول بکشد). افرادی که تحت عنوان تعقیب‌کننده خورشیدگرفتگی یا کسوف شناخته می‌شوند، حتی به مکان‌های دوردست سفر می‌کنند تا خورشیدگرفتگی‌های مرکزی را مشاهده کنند.
مفهوم

برای ارائهٔ تعریف دقیق خورشیدگرفتگی، باید به تعاریف زیر توجه نمود:
گذر (ستاره‌شناسی): هرگاه از دید یک ناظر، یک جسم آسمانی که در ظاهر کوچکتر است از مقابل یک جسم آسمانی که در ظاهر بزرگتر است عبور نماید، گذر جسم اول (از مقابل جسم دوم) رخ داده‌است.
اختفاء (ستاره‌شناسی): هرگاه از دید یک ناظر، یک جسم آسمانی که در ظاهر بزرگتر است از مقابل یک جسم آسمانی که در ظاهر کوچکتر است عبور نماید، اختفاء جسم دوم (توسط جسم اول) رخ داده‌است.
گرفت (ستاره‌شناسی): هرگاه یک جسم آسمانی از خلال سایه یک جسم آسمانی دیگر عبور کند، گرفت جسم اول (توسط جسم دوم) رخ داده‌است.
بر اساس این تعاریف نجومی، هرگاه ماه از میان زمین و خورشید عبور نماید و سایه ماه روی قسمتی از زمین بیفتد هم اختفاء خورشید توسط ماه و هم گرفت زمین توسط ماه رخ داده‌است. با وجود این، چنان‌که از قدیم به رخ دادن این پدیده خورشیدگرفتگی گفته می‌شده‌است، هنوز هم از این نام استفاده می‌شود.
هندسه مداری

زمین در گردش به دور خورشید و ماه در گردش به دور زمین در مدارهای بیضی شکل اما نزدیک به دایره حرکت می‌کنند. شعاع مدار گردش زمین به دور خورشید (تقریباً ۱۵۰ میلیون کیلومتر) حدود ۴۰۰ برابر بزرگتر از شعاع مدار گردش ماه به دور زمین (تقریباً ۳۸۰ هزار کیلومتر) است و این در حالی است که اندازه واقعی قطر خورشید نیز حدود ۴۰۰ برابر بزرگتر از اندازه واقعی قطر ماه است. این وضعیت باعث شده‌است که اندازه ظاهری ماه و خورشید از دید ناظر زمینی تقریباً یکسان دیده شود.
بیضی بودن مدارها، باعث می‌شود که فاصله زمین تا خورشید در طول سال در حدود ۱٫۶ ٪ و فاصله ماه تا زمین در طول زمان تا حد ۵٫۴ ٪ کم یا زیاد شود. این مطلب موجب شده‌است که در زمان‌های مختلف، اندازه ظاهری ماه و خورشید کمی تغییر کند و در نتیجه ماه گاهی کوچکتر، گاهی هم‌اندازه و گاهی اندکی بزرگتر از خورشید دیده شود. از سطح کره زمین، اندازه ظاهری ماه از ۲۹٫۳ تا ۳۴٫۱ دقیقه قوس و اندازه ظاهری خورشید از ۳۱٫۶ تا ۳۲٫۷ دقیقه قوس در تغییر است.
صفحه مدار گردش ماه به دور زمین (دائرةالبروج)، نسبت به صفحه مدار گردش زمین به دور خورشید ۵٫۱۴۵ درجه، زاویه دارد. این عامل باعث می‌شود که در زمان مقارنه ماه، در بیشتر موارد از خط واصل بین زمین و خورشید فاصله داشته باشد و تنها در بعضی از دفعات ماه نو این سه جرم آسمانی تقریباً در یک خط راست قرار بگیرند.
ویژگی‌های مداری ذکر شده در بالا، موجب شده‌است که پدیده خورشیدگرفتگی در کره زمین از ویژگی‌های منحصربه‌فردی در بین سیارات منظومه خورشیدی برخوردار باشد و پیچیدگی‌ها و زیبایی‌های خاصی به شرح زیر در آن دیده شود.
دفعات

حدود ۳۰ روز طول می‌کشد تا ماه یک گردش کامل به دور زمین انجام دهد و در هر بار گردش، یک بار ماه نو رخ خواهد داد.
اگر صفحه مداری گردش ماه به دور زمین همان صفحه مداری گردش زمین به دور خورشید می‌بود، در هر ماه یک بار خورشید گرفتگی رخ می‌داد. اما وجود ۵ درجه انحراف زاویه‌ای بین این دو صفحه، باعث می‌شود که در بسیاری از ماه‌ها، ماه از بالا یا پایین قرص خورشید بگذرد.
بنابرین تنها دو یا سه بار در هر سال، ماه در هنگام عبور از فاصله میان زمین و خورشید به اندازه کافی به خط واصل بین زمین و خورشید نزدیک می‌شود و در این هنگام گرفتگی خورشید رخ می‌دهد.
گونه‌ها > حلقوی

مقالهٔ اصلی: خورشیدگرفتگی حلقوی
این نوع از خورشیدگرفتگی، هنگامی رخ می‌دهد که از سطح زمین اندازه ظاهری ماه کوچکتر از اندازه ظاهری خورشید دیده شود. در این وضعیت، در مکان‌هایی از کره زمین که به خط واصل مرکز خورشید و مرکز کره ماه خیلی نزدیک هستند، تنها حلقه پرنوری از خورشید دیده می‌شود و درون حلقه (که روی تاریک ماه است) کاملاً تاریک دیده می‌شود.
گونه‌ها > کلی

این نوع از خورشیدگرفتگی، هنگامی رخ می‌دهد که از سطح زمین اندازه ظاهری ماه اندکی بزرگتر از اندازه ظاهری خورشید دیده شود. در این وضعیت، در مکان‌هایی از کره زمین که به خط واصل مرکز خورشید و مرکز کره ماه خیلی نزدیک هستند، تمام سطح خورشید توسط روی تاریک ماه پوشانده می‌شود. در خورشیدگرفتگی کلی (کسوف کامل) زمین، ماه و خورشید در یک راستا قرار می‌گیرند، در این حالت کل قرص خورشید در پشت ماه پنهان می‌شود. سایه ماه فقط چند کیلومتر از سطح زمین را در بر می‌گیرد و به موازات حرکت ماه در مدار خود، یک مسیر طولانی منحنی شکل در روی زمین می‌پیماید. تنها کسانی می‌توانند گرفتگی خورشید را ببینند که در جایی از این مسیر باریک و طولانی واقع باشند.
در هر نقطه، مدت گرفتگی کامل، بیشتر از دو تا پنج دقیقه طول نمی‌کشد. هر چه گرفتگی کامل نزدیکتر می‌شود، آسمان تاریکتر می‌شود و ستارگان بیشتری پدیدار می‌شوند. هنگامی‌که قرص خورشید کاملاً پوشانده می‌شود، هاله سفید رنگ درخشانی در اطراف ماه می‌درخشد. این همان تاج خورشیدی است که به صورت هاله‌ای از گازهای رقیق و داغ از خورشید جریان دارند. در کناره‌های قرص سیاه ماه، حلقه باریک و سرخ رنگی از گازهای خورشید به چشم می‌خورد که فام‌سپهر نام دارد.
گونه‌ها > جزئی

هرگاه خورشیدگرفتگی اتفاق می‌افتد، در مکان‌هایی از سطح کره زمین که از خط واصل مرکز خورشید و مرکز کره ماه دور هستند، امکان تماشای گرفت کلی یا گرفت حلقوی وجود ندارد. در چنین نقاطی - که شامل مساحت بیشتری از زمین می‌شود - دو قرص خورشید و ماه هم‌مرکز دیده نمی‌شوند و در نتیجه روی تاریک ماه، تنها قسمتی از قرص خورشید را می‌پوشاند که به این حالت گرفت جزئی گفته می‌شود.
گونه‌ها > مرکب یا ترکیبی

در بعضی از خورشیدگرفتگی‌ها، از سطح زمین اندازه ظاهری ماه و خورشید خیلی به یکدیگر نزدیک است. در این وضعیت که خیلی به ندرت رخ می‌دهد، ممکن است در نقاطی از سطح زمین خورشیدگرفتگی کلی و در نقاط دیگری خورشیدگرفتگی حلقوی دیده شود که به این حالت خورشیدگرفتگی مرکب گفته می‌شود. در این حالت نیز در دیگر نقاط سطح زمین، خورشیدگرفتگی جزئی دیده خواهد شد.Harrington, Philip S. (1997). Eclipse! The What, Where, When, Why and How Guide to Watching Solar and Lunar Eclipses. New York: John Wiley and Sons. ISBN 0-471-12795-7.
ارتباط گونهٔ گرفتگی با سایه ماه

برای هر جسم کروی تاریک مانند ماه که در نزدیکی جسم کروی نورانی مانند خورشید قرار بگیرد، سایه‌ای تشکیل می‌شود که می‌توان در آن قسمت‌های زیر را تشخیص داد:
سایه که جسم نورانی در آن دیده نمی‌شود و کاملاً تاریک است.
نیم‌سایه که تنها یک سمت از جسم نورانی در آن دیده می‌شود، در قسمت بیرونی سایه قرار دارد و نیمه تاریک است.
ضد سایه که قسمت‌های میانی جسم نورانی در آن دیده نمی‌شود، در قسمت عقب سایه قرار دارد و نیمه تاریک است.
اگر وضعیت مداری ماه در هنگام ماه نو به گونه‌ای باشد که هیچ‌کدام از سه قسمت سایه ماه با سطح زمین تلاقی نکند، خورشیدگرفتگی اتفاق نخواهد افتاد. در غیر این صورت، یکی از حالت‌های زیر رخ خواهد داد:
اگر فاصله ماه و زمین در هنگام ماه نو به میزانی (کم) باشد که بخش سایه ماه با سطح زمین تلاقی پیدا کند، در آن قسمت از زمین خورشیدگرفتگی کلی قابل رؤیت خواهد بود. (قسمت A در شکل مقابل)
اگر فاصله ماه و زمین در هنگام ماه نو به میزانی (زیاد) باشد که بخش سایه ماه با سطح زمین تلاقی پیدا نکند، در آن صورت ضد سایه با سطح زمین برخورد می‌کند و در چنین قسمت‌هایی از زمین خورشیدگرفتگی حلقوی قابل رؤیت خواهد بود. (قسمت B در شکل مقابل)
ممکن است در حالت‌های خاص بعضی نقاط زمین از بخش سایه و بعضی نقاط دیگر از بخش ضد سایه عبور کنند، که در این وضعیت خورشیدگرفتگی مرکب (در بعضی نقاط کلی و در بعضی نقاط حلقوی) خواهد بود. خورشیدگرفتگی فروردین‌ماه ۱۳۸۴ (آوریل ۲۰۰۵) در آمریکای جنوبی از این دسته بوده‌است.
در هر سه حالت فوق، قسمت‌های زیادی از سطح زمین از قسمت نیم‌سایه عبور خواهند کرد و در این نقاط خورشیدگرفتگی جزئی رؤیت می‌شود. (قسمت C در شکل مقابل)
ممکن است در شرایطی تنها نیم‌سایه با سطح زمین برخورد نماید. در این حالت بعضی نقاط سطح زمین خورشیدگرفتگی جزئی را تجربه خواهد کرد بدون اینکه در جایی خورشیدگرفتگی کلی یا حلقوی رخ داده باشد. خورشیدگرفتگی انتهای اسفندماه ۱۳۸۵ (مارس ۲۰۰۷) و خورشیدگرفتگی شهریورماه ۱۳۸۶ (سپتامبر ۲۰۰۷) از این‌گونه بوده‌اند.
مسیر

در خلال گرفتگی، بر اثر حرکت ماه و چرخش زمین، سایه ماه زمین را از غرب به شرق طی می‌کند که به این سیر حرکتی سیر گرفتگی کلی می‌گویند. هر کسی که در این مسیر باشد خورشید را در حالت گرفت کلی خواهد دید، این مسیر در بیشترین حالت به ۳۲۰ کیلومتر می‌رسد و حدود نیم درصد سطح زمین را می‌پوشاند.
در زمین و دیگر سیارات

اندازه ظاهری ماه و خورشید از دید اهالی کره زمین تقریباً یکسان و به دلیل بیضوی بودن مدارها تا حدودی دارای نوسان هستند. این مطلب موجب شده که پدیده خورشیدگرفتگی در کره زمین از ویژگی‌های منحصربه‌فردی در بین سیارات سامانه خورشیدی برخوردار باشد و پیچیدگی‌ها و زیبایی‌های خاصی در آن دیده شود.
در دیگر سیارات منظومه خورشیدی هم پدیده خورشیدگرفتگی روی می‌دهد، اما زیبایی‌های مربوط به خورشیدگرفتگی در کره زمین در دیگر سیاره‌ها دیده نمی‌شود. در سیاره مشتری، به دلیل تعدد ماه‌ها، خورشیدگرفتگی‌های متعددی رخ می‌دهد. در پلوتون نیز خورشیدگرفتگی وجود دارد اما این پدیده به صورت دوره‌ای و در فواصل بیش از ۱۰۰ سال رخ می‌دهد.
در طول تاریخ > باورهای پیشین

در طول تاریخ این پدیده همواره مورد توجه اقوام و ملل مختلف بوده‌است. اغلب تمدن‌های کهن خورشید گرفتگی را پدیده‌ای شوم می‌پنداشتند و دربارهٔ آن اعتقادات خرافی داشتند. مردم در زمان‌های قدیم از گرفتگی خورشید می‌ترسیدند، چرا که در ابتدا علت گرفتگی را نمی‌دانستند و خیال می‌کردند که ممکن است خورشید برای همیشه ناپدید شود و به‌طور معمول این پدیده را به مسائل فراطبیعی و خدایان ارتباط می‌دادند و ناپدید شدن خورشید را ناشی از خشم خدایان می‌پنداشتند.
مردم چین عقیده داشتند که هنگام خورشید گرفتگی اژدهایی خورشید را می‌بلعد. در بسیاری از فرهنگ‌ها خورشید گرفتگی بلایی آسمانی پنداشته می‌شده‌است. مردم هند در خلال گرفتگی خود را تا گردن در آب فرومی‌کردند و اعتقاد داشتند که با این کار به خورشید و ماه کمک می‌کنند تا در برابر اژدها از خود دفاع کنند.
هنگام تدفین ابراهیم فرزند پیامبر اسلام، خورشیدگرفتگی ۲۷ ژانویه ۶۳۲ رخ داد و مردم گفتند که خورشید به دلیل مرگ ابراهیم اندوهگین است. اما محمد به همه گفت: «ایها الناس ان الشمس و القمر آیتان من آیات الله یجریان بامره، مطیعان له، لا ینکسف لموت احد و لا لحیاته، فاذا انکسفا او احدهما صلوا»

ترجمه: ای مردم همانا خورشید و ماه دو نشانه از نشانه‌های قدرت حق تعالی هستند که تحت اراده و فرمان او هستند و برای مرگ و حیات کسی نمی‌گریند و هر زمان دیدید آن دو یا یکی از آنها گرفت نماز بگزارید.
در طول تاریخ > باستان

نخستین خورشیدگرفتگی که در تاریخ بشر ثبت شده به تاریخ ۱۱ اکتبر سال ۲۱۳۴ پیش از میلاد توسط دو ستاره‌شناس چینی انجام شده‌است. البته آن‌ها موفق به پیش‌بینی آن نشده بودند.
بر اساس پژوهش‌های ناسا مردم تمدن بابل چگونگی پیش‌بینی ماه‌گرفتگی را می‌دانستند. آن‌ها همچنین نخستین پیش‌بینی خورشیدگرفتگی در تاریخ سوم مه سال ۱۳۷۵ پیش از میلاد را پیش‌بینی و ثبت کردند. گمان می‌رود که بابلی‌ها از چرخه ساروس آگاه بودند. توجه شود پیش‌بینی خورشیدگرفتگی بسیار دشوارتر است زیرا سایه قابل مشاهده خورشیدگرفتگی روی زمین فقط چند ده کیلومتر است و به محاسبات دقیق در مقیاس دقیقه قوس نیاز دارد.
به نظر می‌آید که تالس در سال ۶۱۰ پیش از میلاد خورشیدگرفتگی را بر اساس خورشیدگرفتگی پیش از آن و استفاده از چرخه ساروس (۱۸ سال و ۱۱ روز) پیش‌بینی کرده‌است. با گذشت یک چرخه ساروس پس از خورشیدگرفتگی، خورشید و ماه و زمین تقریباً به همان موقعیت در فضا برمی‌گردند که یک خط تقریباً راست است؛ بنابراین او توانست سال وقوع خورشیدگرفتگی را پیش‌بینی کند اما توانایی پیش‌بینی ماه و روز وقوع آن نداشت.
در سده دوم پیش از میلاد و زمان بطلمیوس پیش‌بینی خورشیدگرفتگی دقیق‌تر شد.
در طول تاریخ > امروز

امروزه جنبه علمی این پدیده به خوبی شناخته شده‌است و به همین خاطر به غیر از تماشای زیبایی ظاهری آن، استفاده‌های علمی هم از این پدیده صورت می‌پذیرد.
در زمان خورشیدگرفتگی و به خصوص در خورشیدگرفتگی کلی، امکان انجام بررسی‌های علمی خاصی روی بعضی از مسائل علمی فراهم می‌شود که در مواقع دیگر عملاً غیرممکن است و همین مطلب ارزش علمی این پدیده را بالا می‌برد.
مدتها پیش از آنکه گرفتگی رخ دهد. برنامه‌ریزی دقیقی صورت می‌گیرد تا چندین گروه در مسیر گرفت مستقر شوند. ستاره‌شناسان تلاش می‌کنند تا محل‌هایی را انتخاب کنند که در مدت کوتاهی، ابرگرفتگی نباشد. طی چند دقیقه قابل استفاده، دوربین‌ها و دستگاه‌ها، هم‌زمان به عکسبرداری و آزمایش‌های مختلف مشغول می‌شوند. حتی برخی از گروه‌های پژوهش‌گر در حالی که دستگاه‌ها را در هواپیما جای می‌دهند مطالعات خود را هنگام پرواز انجام می‌دهند. آن‌ها با این روش می‌توانند از مزاحمت ابرها به دور باشند و نیز با پرواز هواپیما، مسیر سایه ماه را دنبال کنند. از اینرو به مدت مشاهده گرفتگی چندین دقیقه افزوده می‌شود.
وقتی ماه قرص خورشید را می‌پوشانَد، لایه‌های خارجی جو خورشید را می‌توان رصد کرد. با پدیدار شدن ستاره‌ها می‌توان انحنای فضازمان را اندازه‌گیری کرد با محاسبه زمان تماس اول ماه با خورشید می‌توان به جزئیاتی در حرکت مداری ماه و زمین پی برد. می‌توان ستارگان دنباله‌داری را که در حضیض هستند بررسی کرد. در سده اخیر مهم‌ترین سنجش‌های خورشید گرفتگی اندازه‌گیری مکان ستاره‌های قابل روئیت در اطراف خورشید و تأیید تجربی نسبیت عام آلبرت اینشتین است. نسبیت عام پایه کیهان‌شناسی نوین است. امروزه گرفتگی کامل، برای اخترشناسان فرصت گرانبهایی است تا بخش‌های کم نورتر تاج خورشید و نیز لایه فام‌سپهر را مطالعه کنند.
تماشای خورشیدگرفتگی

نگاه کردن به خورشیدگرفتگی با چشم غیر مسلح، خسارت‌های جبران‌ناپذیری به چشم انسان وارد می‌کند.
برای تماشای خورشیدگرفتگی می‌توان از عینک‌های ویژه‌ای که به این منظور ساخته شده‌اند استفاده کرد. فیلتر مورد استفاده در این عینک‌ها باید با استاندارد جهانی ایزو ۲–۱۲۳۱۲ منطبق باشد.