سیلیس رسوبی
ویژگی ها

سیلیس رسوبی، به دلیل اینکه توسط انسان تولید می‌شود، می‌تواند با ویژگی‌های متفاوتی تولید گردد. ترکیب خاصی از این ویژگی‌ها، شخصیت منحصربه‌فرد سیلیس رسوبی را شکل داده و باعث می‌شود هر کدام بتوانند در کاربردها و محصولات مختلف، اثربخشی متفاوتی از خود نشان دهند. مهم‌ترین این ویژگی‌ها که در شرایط تولید قابل کنترل هستند، عبارتند از:
توزیع اندازه ذرات (Particle size distribution): سیلیس رسوبی از ذرات بسیار ریزی در حد میکرونی تشکیل شده است و هر چه این ذرات توزیع یکنواخت‌تری داشته باشند، خواص نزدیک‌تری به یکدیگر پیدا می‌کنند. با انجام آنالیز اندازه ذرات (Particle Size Distribution) با دستگاه‌های پیشرفته، می‌توان توزیع اندازه ذرات را به صورت نموداری که معمولاً به شکل توزیع نرمال و زنگوله‌ای است، به دست آورد. این نمودار سه عدد مربوط به اندازه ذرات میانگین (d50)، کمینه (d10) و بیشینه (d90) را ارائه می‌دهد که معمولاً بین 1 تا 100 میکرون (μm) قرار دارند. در کاربردهای مختلف، ترکیب بهینه‌ای از این اعداد، بالاترین اثربخشی را ایجاد می‌کند.
سطح ویژه (Surface Area): میزان خلل و فرجی که در سطح ذرات سیلیس رسوبی به وجود میاید با کنترل شرایط تولید قابل تغییر می باشد. برای اندازه گیری سطح ویژه از آنالیز BET استفاده می شود که عددی رو به عنوان اندازه سطح ویژه با واحد مترمربع بر گرم (m2/g) ارایه می شود. هرچه سطح ویژه بالاتر می رود یک پودر با حجم بالاتر (چگالی پایین تر) بوجود می آید که در بعضی کاربردها موثر تر می باشد ولی در برخی از کاربردها سطح ویژه پایین تر مورد نیاز است. در برخی صنایع یک سطح ویژه متوسط مورد نظر می باشد. بازه سطح ویژه سیلیس رسوبی بسیار گسترده است چیزی بین 30 تا 900 می تواند باشد.
جذب روغن (Oil Absorption): یکی از خواص اصلی سیلیس رسوبی قابلیت جذب مایعات می باشد که معمولا با آزمایشی به نام جذب روغن با یک روش استاندارد بین المللی (ISO 19246) با روغن DOA اندازه گیری شده و به صورت واحد میلی گرم روغن در صد گرم سیلیس رسوبی (g/100g)  بیان می شود. در کاربردهای مختلف از جذب روغن بالا بهره می برد و در برخی دیگر از جذب روغن های پایین. این اعداد معمولا بین 50 تا 500 می باشند.
آبدوستی/آبگریزی (Hydrophilic/Hydrophobic): سیلیس رسوبی به خودی خود، دارای سطح آبدوست بوده و با مولکول‌های ناقطبی مانند آب به خوبی ارتباط برقرار می‌کند. اگرچه در برخی کاربردها که مولکول‌های قطبی وجود دارند، این ویژگی مورد علاقه نیست. با انجام اصلاح سطحی (Surface Treatment) بر روی سیلیس رسوبی با مولکول‌های ارگانیک که عمدتاً بر پایه سیلان (Silane) هستند، می‌توان باعث ایجاد خاصیت آبگریزی در این مواد شد. این موضوع باعث بهبود توزیع‌پذیری این مواد، به ویژه در صنعت لاستیک می‌گردد.
حجم حفرات (Pore Volume):علاوه بر اندازه سطح ویژه که یک ویژگی مهم سیلیس رسوبی است، حجم حفرات نیز در برخی کاربردها از اهمیت ویژه ای برخوردار است. تست آنالیز BET علاوه بر عدد سطح ویژه یک پارامتر مهم دیگر به اسم حجم حفرات (Pore Volume) را نیز گزارش می دهد که باعث می شود پودرهایی با سطح ویژه یکسان ولی حجم حفرات مختلف را از همدیگر متمایز کرد. در برخی کاربردها حجم حفرات اهمیت بسیاری دارند. به طور معمول ذرات با حجم حفرات بزرگتر قابلیت ترکیب پذیری بهتری با مواد پایه بوجود می آورند زیرا که مواد دیگر میتوانند براحتی در حفرات نفوذ پیدا کرده و یکدستی بیشتری برای سیلیس رسوبی در ساختار آنها بوجود می آورد.  این معیار که با مترمکعب بر گرم سیلیس رسوبی (cm3/g) گزارش می شود در دیتاشیت بسیاری از شرکت ها ارائه نمی شود و معمولا توسط گروه تحقیق و توسعه شرکت های مصرف کننده بررسی می شود.
شکل ظاهری (Physical Form): به دلیل اینکه سیلیس رسوبی یک پودر با سطح ویژه نسبتاً بالا است، گرد و غبار زیادی در هنگام انتقال و استفاده ایجاد می‌کند که می‌تواند باعث دشوار شدن استفاده از آنها شود. به همین دلیل، با گرانول کردن این مواد به صورت ذرات درشت‌تر می‌توان از این مشکل جلوگیری کرد. نکته اساسی گرانول شدن این است که پس از انتقال، با ایجاد گرد و غبار بسیار کمتر، به راحتی با نیروی بسیار کمی از هم جدا شده و به ابعاد پودری خود بازمی‌گردند. برخی شرکت‌های تولیدکننده سیلیس رسوبی، هر دو شکل پودری (Powder) و گرانول (Granule) را به مشتریان خود ارائه می‌دهند.