stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
حافظیه
جایگاه کنونی

مقبرهٔ حافظ و پیرامونش، پیشتر با نام «تِکْیهٔ حافظ» شناخته می‌شد. حافظیه در جنوب دروازهٔ قرآن در حاشیهٔ شمالی شیراز و در ابتدای خیابان گلستان — که قبلاً به «خیابان خرابات» معروف بود — واقع شده است. این مکان در موقعیتی قرار دارد که به «گُلگَشتِ مُصَلّیٰ» مشهور است؛ میدانی تفریحی که اغلب در اشعار حافظ ذکر می‌شود و حدود ۱۹٬۰۰۰ متر مربع وسعت دارد و یکی از مشهورترین قبرستان‌های شیراز به‌نام «خاکِ مصلّی» را در خود جای داده است.
پیشینهٔ آرامگاه

مکانی در شمال شهر شیراز که از ساحل شمالی رودخانهٔ خرم‌دره در شمال دروازه‌اصفهان فعلی آغاز می‌شده و تا دامنهٔ کوه چهل مقام امتداد می‌یافته است را «مصلا» می‌نامیدند. این مکان از قدیم مورد احترام مردم شیراز بوده تا جایی که بسیاری از مردم، رسوماتی مانند نماز جماعت، نماز عید فطر و قربان را در این مکان خوش آب‌وهوا به‌جا می‌آوردند و عده‌ای نیز مردگان خود را برای آمرزش، در این مکان به خاک می‌سپردند و بخشی از این منطقه به گورستان عمومی تبدیل شد. آرامگاه حافظ نیز در شمال این دشت جای دارد. حافظ را در کتِ شیراز یا مصلای شهر به‌خاک سپردند. نخستین کسی که بر مقبرهٔ حافظ نام «حافظیه» می‌نهد، اوحَدی بَلْیانی است. سپس در رستمُ‌التَّواریخ اثر رستمُ‌الْحُکَما در دو جای این نام می‌آید. مقبرهٔ حافظ و پیرامونش، پیشتر با نام «تِکْیهٔ حافظ» شناخته می‌شد آنچنانکه در دُرّهٔ نادری به نام «تکیه» خوانده شده است. نویسندهٔ فارس‌نامه نیز از «تکیهٔ خواجه حافظ» نام برده است.
ویژگی‌های معماری مجموعه

یکی از ویژگی‌های معماری این مجموعه، غلبهٔ فضا بر جسمِ ساختمان است؛ به‌گونه‌ای که با سفارشِ ساختِ ۲۴ ستون دیگر — افزون‌بر ۴ ستون کریم‌خانی — از سوی گدار، تقریباً بخشِ عمدهٔ عملیات اجراییِ ساختمان انجام شد. از این ۲۴ ستونِ جدید، ۸ ستون برای زیر گنبد و ۱۶ ستون برای ایوانِ جداکننده در نظر گرفته شد. سقف گنبدْ شبیهِ کلاه درویشان طراحی شد که وارستگی‌شان از سوی حافظ ستوده شده است. گزینشِ مس به‌جای فلزاتِ گرانبها برای پوشش سقف، نشان از برگرفتن دل از وابستگی‌ها و دلبستگی‌های دنیایی و مادی است که به‌مرور زنگار می‌گیرد. نمای داخلی گنبد، طرحی از گنبد مینا شد. هشت ستون نگاه‌دارندهٔ گنبد هستند که نشان از سدهٔ روزگار حافظ دارد. عدد بیست ستون در معماریِ ایوان نیز احتمالاً اشاره به سدهٔ احیای حافظیه — یعنی سدهٔ بیستم میلادی — دارد. به‌کارگیری چهار ستونِ کریم‌خانی و سنگ قبرِ قدیمی و عناصر معماریِ زندیه در طرحِ جدید، نشان‌دهندهٔ دلبستگی و توجهِ گدار به معماری و روزگارِ حکومت زندیه است.
ویژگی‌های معماری مجموعه > بخش شمالی

بنای فعلی به‌سبک دورهٔ کریم‌خان زند است، که آن هم، آغازِ دورهٔ دومِ شیوهٔ اصفهانی است. در این شیوه، طرح‌ها ساده می‌شوند و بیشتر فضاها چهارگوش هستند؛ هندسهٔ این شیوه ساده است و در آن بیشترْ شکل‌ها و خطوط شکسته استفاده شده‌اند. بالای سنگ قبر حافظ — که یک متر از سطح زمین بلند، و با پنج پلهٔ مدور احاطه شده است — گنبدمانندی مِسین شبیه کلاهِ تَرْک‌دارِ درویشی وجود دارد که بر هشت ستون به ارتفاع ده متر متکی است. قسمت داخلی گنبدْ پوشیده از کاشی‌کاری با لعاب پلی‌کروم است. هشت بیت از غزل با مطلع «حجاب چهرهٔ جان می‌شود غبار تنم/خوشا دمی که از آن چهره پرده برفکنم» بر روی هشت سنگ عظیم حکاکی شده است و هر یک در یک ستون. تالار چهارستونی کریم‌خان زند با یک تالارِ جدید و بزرگ با شانزده ستون سنگیِ مشابه دیگر ترکیب شده است. چهار ستونِ کریم‌خان مرکز این ساختمان را اشغال کرده است.
این ایوانِ بیست ستونی، حافظیه را به دو بخش شمالی به مساحت سه‌هزار متر مربع (۵۰ در ۶۰ متر) و جنوبی به مساحت دوازده هزار متر مربع (۱۵۰ در ۸۰ متر) تقسیم می‌کند. مقبرهٔ حافظ در بخش شمالی واقع شده است؛ از سال ۱۳۷۵، کتابخانه‌ای به مساحت ۴۴۰ متر مربع وجود دارد که پیشتر مقبرهٔ قاسم‌خان والی بوده و حاوی ۱۰٬۰۰۰ جلد کتاب است و از آن به‌عنوان مرکز حافظ‌شناسی استفاده می‌شود. در نمای خارجی تالار، روبه‌روی باغ ورودی، غزل با مطلع «گلعِذاری ز گلستان جهان ما را بس/زین چمن سایهٔ آن سرو روان ما را بس» بر روی کاشی‌های لعابدار لاجوردی درج شده است. همچنین در این بخش درختان نارنج و دو حوض بزرگ مستطیل‌شکل در ضلع شرقی و غربی وجود دارد که آب حوض‌های بزرگ در باغ ورودی را تأمین می‌کند، نیز یک کافهٔ سنتی به مساحت ۳۳۰ متر مربع مساحت وجود دارد که اخیراً ایجاد شده است. بر روی دیوارهای این بخش از حافظیه، غزل‌هایی از دیوان حافظ بر روی کاشی و تخته‌سنگ‌های مرمر به‌خوشنویسی عبدُالْحمید مَلِکُ‌الْکلامی حک شده است: بر دیوار شمالی غزل با مطلع «سحرم هاتف میخانه به دولت‌خواهی/گفت بازآی که دیرینهٔ این درگاهی» و بر دیوار جنوبی غزل با مطلع «چو بشنوی سخن اهل دل نگو که خطاست/سخن‌شناس نئی جان من خطا اینجاست»؛ بر دیوار شرقی غزل با مطلع «مزرع سبز فلک دیدم و داس مه نو/یادم از کشتهٔ خویش آمد و هنگام درو» و بر روی دیوار غربی غزل با مطلع «بیا که قصر امل سخت سست بنیاد است/بیار باده که بنیاد عمر بر باد است».
دو ستون از چهارستون کریم‌خانی
کاشی‌کاری سقف حافظیه
ویژگی‌های معماری مجموعه > بخش جنوبی

بخش جنوبیِ حافظیه، باغ ورودی است که دارای درختان نارنج، دو باغ بزرگ گل، پیاده‌روها و یک جوی است. در وسط هر باغ یک حوض بزرگ مستطیل‌شکل قرار دارد. کناره‌های سنگی این حوض‌ها در اصل از یک حوض در باغ شمالی باغ نظر — بخشی از کاخ دیوان‌خانهٔ کریم‌خان زند — تأمین شده است که در جریان گسترش بلوار کریم‌خان زند تخریب شد. این سنگها برای ساخت حوض‌های فعلی به حافظیه منتقل شدند. در هر طرف حیاط یک باغچهٔ بزرگ نارنج وجود دارد. دیوار جنوبی و ورودی از نرده‌های آهنی ساخته شده است. مساحت بخش جنوبی، از ورودی باغ تا پله‌های تالار میانی، ۹۹۸۵ متر مربع است.
کاشی‌کاری معرق در سطح زیرین گنبد آرامگاه با طراحی گره‌های هندسی اسلامی در نورپردازیِ شب
نگاره‌ای ثبت‌شده در شب از حافظیه در شیراز، ایران
سراسرنمایی از حافظیه
رویدادهای برگزارشده در حافظیه

در جشن‌های سالانه هنر شیراز شماری از برجسته‌ترین موسیقی‌دانان و نوازندگان به برپاییِ کنسرت‌های شبانه در حافظیه دعوت می‌شدند. کنسرت‌ها اواخرِ شب آغاز می‌شد و تا پاسی از بامداد ادامه می‌یافت. طبق رسمِ مردمِ شیراز، مراسمِ تحویلِ سال در حافظیه برگزار می‌شود. در سال ۱۳۹۸ ه‍. خ، آرامگاه حافظ بیشترین بازدیدکنندهٔ داخلی و خارجی را به خود جذب کرد.
طرح احیای مجموعهٔ حافظیه

آرامگاه حافظ در تاریخ ۱۸ آذر ۱۳۵۴ با شمارهٔ ۱۰۰۹ و با عنوان «بقعهٔ خواجه حافظ شیرازی» در فهرستِ آثار ملی ایران ثبت شد. در سال ۱۳۷۵ هادی میرمیران طرح احیای مجموعهٔ حافظیه را تهیه کرد و این طرح در مراجع قانونی کشور به تصویب رسید؛ اما اجرای «طرح جامع توسعهٔ حافظیه» — که در شورای توسعهٔ فرهنگی استان فارس تصویب شد — از سال ۱۳۸۰ آغاز شد. با اجرای این طرح، طی فرایندِ خرید و تخریب مناطق مسکونیِ پیرامون حافظیه و افزودن باغ جهان‌نما و باغ‌های اطراف به مجموعهٔ حافظیه، وسعت آن به ۲۰ هکتار با کاربری‌های گوناگون خواهد رسید. برپایی باغ‌موزهٔ مشاهیر ادبی جهان و موزهٔ منطقه‌ای شیراز از طرح‌های پیش‌بینی‌شده در طرح جامع است که در حال اجراست. طبقِ قانون بودجهٔ سالِ ۱۳۸۳ کشور، مبلغِ ۱۰ میلیارد ریال برای اجرای طرح احیای حافظیه در اختیارِ استانداری فارس قرار گرفته است. هرساله در سالروز بزرگداشت حافظ در بیستم مهرماه، مجموعهٔ آرامگاه برپاکنندهٔ برنامه‌های ویژه‌ای است.
نقش آرامگاه حافظ بر اسکناس ۱۰۰۰ ریالی شاهنشاهی در فاصلهٔ سال‌های ۱۳۴۰–۱۳۴۳
نقش آرامگاه حافظ بر اسکناس ۱۰۰۰ ریالی جمهوری اسلامی در سال ۱۳۶۰
مشاهیر مدفون در حافظیه

شماری از افراد سرشناس، شاعران، اندیشمندان، دانشمندان و دیگر افراد برجستهٔ شیراز نیز در کنار آرامگاه حافظ به خاک سپرده شده‌اند؛ ازجمله: سید علی‌اکبر فال اسیری طالب جاجرمی، اهلی شیرازی، میرزا کوچک وصال شیرازی، محمدنصیر فرصتُ‌الدّوله، لطفعلی صورتگر، فریدون تَوَلَّلی، مهدی حمیدی، ناصرالدین سالار، محمدخلیل رجایی، عارف محمدهاشم ذَهَبی، رسول پرویزی، نورُالدّین رضوی سروستانی، علی‌محمد مژده، حمید دیرین، سیدعلی مزارعی، محمدباقر اِصْطَهْباناتی، علیرضا شاپور شهبازی، غلامرضا افراسیابی، عبدُالْوَهّاب نورانی وصال، جواد مصلح و حسن امداد. مقبرهٔ قوامُ‌الْمُلک شیرازی و خانوادهٔ وی — معروف به قَوامیّه — نیز در اینجا ساخته شده است.
نگارخانه

پرونده:آرامگاه حافظ درشب.JPG
یادداشت

↑  ۱۳۵۰–۵۱ ه‍. ق
↑  بخشی از باغ جنوبی باقی مانده که اکنون موزهٔ پارس است. ببینید: Kamali Sarvestani, “Hafez xiii. - xiv. Hafez’s Tomb”, Iranica.
بنای ساخته‌شده از سوی ملک منصور شعاع‌السلطنه
سنگ مزار حافظ
نمایی از پلکان و تالار بیست ستونی با پس‌زمینهٔ آرامگاه
کتیبهٔ گزارش بنای آرامگاه
شعر میهای چوکونائی ویتز شاعر مجارستانی برای حافظ (نصب شده در حافظیه). ثابت می‌نماید که آثار حافظ روی شاعران مجاری در قرن ۱۸ میلادی تأثیرگذار بوده است.
دانشگاه لویولا مریلند

| 0 | 1 |
| --- | --- |
لاتین: Universitas Loyolaae Marylandia: لاتین: Universitas Loyolaae Marylandia
نام‌های پیشین: Loyola College in Maryland (1852–2009)
شعار: Strong Truths Well Lived
نوع: دانشگاه خصوصی سازمان غیرانتفاعی پژوهش آموزش و پرورش مختلط
بنیانگذاری شده: 1852
وابستگی مذهبی: کلیسای کاتولیک (انجمن عیسی)
وابستگی آکادمیک: AJCU ACCU NAICU CIC
موقوفه مالی: $192.8 million (2016)
رئیس: Brian F. Linnane
اعضای هیئت علمی: 591
دانشجویان: 6,050 (Fall 2015)
کارشناسی: 4,068 (Fall 2015)
تحصیلات تکمیلی: 1,982 (Fall 2015)
موقعیت: بالتیمور، مریلند، U.S. ۳۹°۲۰′۴۶″ شمالی ۷۶°۳۷′۰۸″ غربی﻿ / ﻿۳۹٫۳۴۶۱۱°شمالی ۷۶٫۶۱۸۸۹°غربی﻿ / 39.34611; -76.61889
پردیس: حومه شهرan - ۹۹ جریب فرنگی (۴۰٫۱ هکتار)
رنگ آموزشگاه: Green and Gray    
نام ورزشی: Greyhounds
شگون‌نما: Greyhound
تعلق ورزشی به: ان‌سی‌ای‌ای بخش یکم – Patriot League
وبگاه: www.loyola.edu
دانشگاه لویولا مریلند (انگلیسی: Loyola University Maryland) یک دانشگاه کلیسای کاتولیک، انجمن عیسی و آزاد است. واقع در حومه شهر بالتیمور مریلند، ایالات متحده آمریکا است.
سازمان تأمین اجتماعی نیروهای مسلح

| دید کلی سازمان | دید کلی سازمان |
| --- | --- |
بنیان‌گذاری: ۱۳۸۸
حوزهٔ قدرت: ایران
ستاد: تهران
سازمان اجرایی: سرتیپ پاسدار مجید ابن‌الرضا،  مدیرعامل
سازمان بالادست: وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح
وبگاه: www.esata.ir
سازمان تأمین اجتماعی نیروهای مسلح (به‌اختصار: ساتا) سازمان دولتی زیرمجموعه وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح است، که وظیفه اصلی آن، ارائه خدمات بیمه، درمانی و بازنشستگی برای کارکنان ارتش جمهوری اسلامی ایران، سپاه پاسداران و فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران می‌باشد. سازمان تأمین اجتماعی نیروهای مسلح در سال ۱۳۸۸ از ادغام سازمان بیمه و بازنشستگی ارتش جمهوری اسلامی ایران، سازمان بیمه و بازنشستگی سپاه پاسداران و سازمان بیمه و بازنشستگی نیروی انتظامی، همچنین سازمان خدمات درمانی نیروهای مسلح تأسیس شد. هم‌اکنون سرتیپ پاسدار مجید ابن‌الرضا مدیرعاملی ساتا را برعهده دارد. سازمان تامین اجتماعی نیروهای مسلح مالک شبکه‌ای از ۳۰۰ شعبه ارائه خدمات الکترونیک و ۱۰۰۰ دفتر نمایندگی بیمه در شهرهای مختلف می‌باشد.
شرکت سرمایه‌گذاری غدیر و گروه گسترش نفت و گاز پارسیان از مهم‌ترین شرکت‌های زیرمجموعه سازمان تأمین اجتماعی نیروهای مسلح ایران به‌شمار می‌روند.
دانشگاه سگد

| 0 | 1 |
| --- | --- |
Szegedi Tudományegyetem: Szegedi Tudományegyetem
ساختمان اصلی: ساختمان اصلی
مهر: مهر
لاتین: Universitas Scientiarum Szegediensis: لاتین: Universitas Scientiarum Szegediensis
نام پیشین: دانشگاه فرنتس یوژف کولوژوار دانشگاه آتیلا یوژف
شعار: لاتین: Latin: Veritas. Virtus. Libertas
شعار به انگلیسی: حقیقت، شجاعت، آزادی
نوع: دانشگاه تحقیقاتی دولتی
بنیانگذاری شده: ۱۸۷۲؛ ۱۵۳ سال پیش (۱۸۷۲-خطا: زمان نامعتبر}})
بنیان گذار: فرانتس یوزف
وابستگی: انجمن دانشگاهی اروپایی، Ciência sem Fronteiras, Confucius Institute
بودجه: US$220 million
رئیس دانشگاه: Judit Fendler
رئیس دانشگاه: László Rovó
اعضای هیئت علمی: ۱٬۹۶۸
کارمندان مدیریتی: ۲٬۲۰۰
دانشجویان: ۲۲٬۶۹۳
کارشناسی: ۱۷٬۳۸۴
تحصیلات تکمیلی: ۲٬۶۶۸
دکترا: ۷۱۴
دیگر دانشجویان: ۳٬۹۹۷ (بین‌المللی)
موقعیت: سگد، مجارستان ۴۶°۱۵′۰۱″ شمالی ۲۰°۰۸′۴۶″ غربی﻿ / ﻿۴۶٫۲۵۰۲۸°شمالی ۲۰٫۱۴۶۱۱°غربی﻿ / 46.25028; -20.14611
زبان: مجاری و انگلیسی
وبگاه: www.u-szeged.hu
دانشگاه سِگِد (به مجاری: Szegedi Tudományegyetem) یک دانشگاه تحقیقاتی دولتی در سگد، مجارستان است. بر اساس رتبه‌بندی دانشگاهی کیواس در ۲۰۲۱ دانشگاه سگد بین ‎۵۵۱–۵۶۰ در میان دانشگاه‌های جهان قرار دارد.
تاریخچه

دانشگاه سگد در سال ۱۵۸۱ به عنوان آکادمی یسوعی‌های کُلُژوار (اکنون کلوژ-نپوکا) که در آن زمان بخشی از پادشاهی مجارستان بود تأسیس، و پس از آن در ۱۸۷۲ توسط فرانتس یوزف به عنوان دانشگاه بنیان نهاده شد. این دانشگاه در سال ۱۹۲۱ پس از اینکه ترانسیلوانی به‌موجب پیمان تریانون به رومانی داده‌شد، به سگد نقل مکان کرد و به یکی از قدیمی‌ترین دانشگاه‌های تحقیقاتی مجارستان تبدیل شد. دانشگاه سگد در طول قرن بیستم تغییرات زیادی داشته؛ از آن جمله تغییر نام دانشگاه در ۱۹۶۲ به نام شاعر شهیر آتیلا یوژف بود.
دانش‌آموختگان

دانشگاه سگد تعداد زیادی از نویسندگان، ورزشکاران و دانشمندان را آموزش داده‌است، از جمله شاعرانی چون آتیلا یوژف و میکلوش رادنوتی، ورزشکارانی چون ناتاشا دوشو-یانیچ و آنیتا مارتون و دانشمندانی چون آلبرت سنت-جورجی برندهٔ جایزه نوبل، گابور فودور، زولتان لایوش بای، لاسلو لوواس، آلفرد هار، فریدیش ریس و کاتالین کاریکو.
حسن زمانی

| حسن زمانی | حسن زمانی |
| --- | --- |
مشاور وزیر صمت و مدیر عامل شرکت سهامی نمایشگاههای بین المللی جمهوری اسلامی ایران: مشاور وزیر صمت و مدیر عامل شرکت سهامی نمایشگاههای بین المللی جمهوری اسلامی ایران
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۳۷ خورشیدی ملایر، ایران
حزب سیاسی: اصولگرا
تحصیلات: کارشناسی ارشد مدیریت
پیشه: نمایندهٔ دورهٔ هفتم مجلس شورای اسلامی نمایندهٔ دورهٔ پنجم مجلس شورای اسلامی
حسن زمانی (زادهٔ ۱۳۳۷ در ملایر) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ ملایر در دورهٔ هفتم مجلس شورای اسلامی بوده‌است. وی پیش‌تر در دورهٔ پنجم نیز عضو این مجلس بود.
ارزش تغذیه

ارزش تغذیه یا ارزش تغذیه‌ای (به انگلیسی: Nutritional value) به عنوان بخشی از کیفیت غذا، معیاری برای نسبت متعادلی از مواد مغذی ضروری کربوهیدرات، چربی، پروتئین، مواد معدنی و ویتامین‌های موجود در مواد غذایی یا رژیم غذایی در رابطه با نیاز مصرف‌کننده به مواد مغذی است. چندین سیستم رتبه‌بندی تغذیه‌ای و برچسب حقایق تغذیه‌ای برای رتبه‌بندی مواد غذایی از نظر ارزش غذایی آن پیاده‌سازی شده‌اند. دستورالعمل‌های بین‌المللی و ملی برای اطلاع‌رسانی به مصرف‌کنندگان در مورد دریافت بهینه مواد مغذی از رژیم غذایی آنها وجود دارد.
در مقیاس بیولوژیکی، ارزش تغذیه غذا ممکن است برای شرایط مختلف سلامتی (منجر به توصیه‌های غذایی و غذاهای رژیمی خاص)، تفاوت‌های فصلی، سن، تفاوت‌های جنسی، و بین گونه‌ها یا تفاوت‌های طبقه‌بندی متفاوت باشد.
بوسه بر بال‌های پروانه

بوسه بر بال‌های پروانه نام یک آلبوم موسیقی بی‌کلام از علی جعفری پویان است. این آلبوم شامل ۳۰ قطعه موسیقی از ساخته‌های ۱۸ آهنگساز ایرانی است که برای سینما، تئاتر و تلویزیون آهنگسازی کرده‌اند.
بوسه بر بال‌های پروانه سومین آلبوم موسیقی از مجموعه آثارِ منتخبی است که «علی جعفری پویان» به عنوان تک‌نواز ویلن اجرا و منتشر کرده‌است.
آهنگسازانی که در این مجموعه آثارشان منتشر شده‌است عبارتند از: مهران اکرمی، آیدین الفت، آرش بادپا، حبیب خزایی‌فر، رضا خسروی، سعید ذهنی، امید رئیس دانا، بابک زرین، محمد سریر، فرزین قره‌گزلو، محمدمهدی گورنگی، رضا مرتضوی، امیر معینی، علی موثقی، آرمان موسی پور، سارا نجفی، بهنود یخچالی و ناصر چشم‌آذر.
مراسم رونمایی این آلبوم در ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۸ در کتابخانهٔ حوض نقره در مجموعهٔ بام لند تهران با حضور هنرمندان، هنردوستان و دست‌اندرکاران، برگزار و توسط مؤسسه نشر و پخش جوان منتشر شد.
دانشگاه سنت اندروز

| 0 | 1 |
| --- | --- |
شعار: یونانی باستان: Αἰὲν ἀριστεύειν (Aien aristeuein)
نوع: دانشگاه تحقیقاتی دولتی
بنیانگذاری شده: ۱۴۱۳؛ ۶۱۲ سال پیش (۱۴۱۳-خطا: زمان نامعتبر}})
وابستگی آکادمیک: انجمن دانشگاهی اروپایی
موقوفه مالی: ۱۱۴٫۹ میلیون پوند (۲۰۲۳)
بودجه: ۳۱۴٫۲ میلیون پوند (۲۰۲۲/۲۳)
رئیس دانشگاه: مینگیس کمبل
اعضای هیئت علمی: ۱۳۳۵ نفر (۲۰۲۲/۲۳)
کارمندان مدیریتی: ۱۷۸۰ نفر (۲۰۲۲/۲۳)
دانشجویان: ۱۲۱۶۰ نفر (۲۰۲۲/۲۳)
کارشناسی: ۹۵۶۰ نفر (۲۰۲۲/۲۳)
تحصیلات تکمیلی: ۲۵۹۴ نفر (۲۰۲۲/۲۳)
موقعیت: سنت اندروز، اسکاتلند
پردیس: شهر دانشگاهی
وبگاه: st-andrews.ac.uk 
دانشگاه سنت اندروز (به انگلیسی: University of St Andrews) یک دانشگاه تحقیقاتی دولتی در سنت اندروز واقع در شهرستان فایف اسکاتلند است که در سال ۱۴۱۳ میلادی بنیان‌نهاده شده‌است. سنت اندروز قدیمی‌ترین دانشگاه از چهار دانشگاه باستانی اسکاتلند است و پس از دانشگاه‌های آکسفورد و کمبریج، سومین دانشگاه قدیمی در جهان انگلیسی‌زبان است. سنت اندروز همراه با دانشگاه‌های گلاسکو، ادینبرو و ابردین در روشنگری اسکاتلند در قرن هجدهم تأثیرگذار بود.
رتبه علمی

بر اساس امتیازبندی راهنمای دانشگاه‌های روزنامه‌های گاردین و تایمز، دانشگاه سنت اندروز یکی از ممتازترین دانشگاه‌های بریتانیا است. به‌طور سنتی برخی از اعضای خانواده سلطنتی بریتانیا در دانشگاه سنت اندروز تحصیلات عالی خود را می‌گذرانند. برای مثال شاهزاده ویلیام در سال ۲۰۰۵ با درجه کارشناسی از دانشگاه سنت اندروز فارغ‌التحصیل شده‌است.
مرکز مطالعات خاورمیانه، آسیای میانه، و قفقاز

مرکز مطالعات خاورمیانه، آسیای میانه، و قفقازِ این دانشگاه (مخفف: MECACS) به ریاست علی مسعود انصاری و همکارانش از مراکز مهم پژوهش در مورد ایران و خاورمیانه است.
دکتری‌های افتخاری سرشناس

۲۰۱۳ - یک جشن فارغ‌التّحصیلی و اهدای مدرک افتخاری در تالار یانگر در ششصدسالگی دانشگاه سنت اندروز
آزادراه شهید باکری

با بزرگراه شهید باکری اشتباه نشود.
|   آزادراه ۲ |   آزادراه ۲ |
| --- | --- |
آزادراه باکری تبریز (کنارگذر غربی تبریز): آزادراه باکری تبریز (کنارگذر غربی تبریز)
اطلاعات مسیر: اطلاعات مسیر
طول: ۱۵ کیلومتر (۹٫۳ مایل)
تقاطع‌های بزرگ: تقاطع‌های بزرگ
از:  جاده ۲۱  جاده ۱۶
به:  جاده ۱۴
موقعیت: موقعیت
استان‌ها: استان آذربایجان شرقی
شهرهای بزرگ: تبریز
 :  
سامانه بزرگراهی: سامانه بزرگراهی
بزرگ‌راه‌های ایران  آزادراه‌ها: بزرگ‌راه‌های ایران  آزادراه‌ها
آزادراه شهید باکری یا کنارگذر غربی تبریز، آزادراهی در غرب تبریز به طول ۱۵ کیلومتر است که ادامهٔ آزادراه شهید کسایی تبریز و آزادراه تهران-تبریز می‌باشد که با ساخت امتداد آن در نهایت در مرز بازرگان به ترکیه وصل خواهد شد.
این مسیر برای کاهش بار ترافیکی محور بزرگراه کارگر و بزرگراه ملت (جاده سنتو) از سال ۱۳۸۰ مورد طراحی و مطالعه قرار گرفته و در ۸ اردیبهشت ۱۳۹۲ با ۴۰۰ میلیارد ریال اعتبار، مورد بهره‌برداری رسمی قرار گرفت. این طرح به‌عنوان محور مواصلاتی محدوده شمال غرب تبریز به جنوب غرب شهر طراحی شده و از طریق این آزادراه جاده تبریز ـ آذرشهر به جاده تبریز ـ مرند متصل می‌شود.
این آزادراه از سه راهی «مایان» آغاز شده و تا پل شبدری ورودی غربی آزادراه شهید کسایی ادامه می‌یابد و از طرفی به کنارگذر جنوبی تبریز و اتوبان کسایی متصل می‌شود و از این طریق سبب خروج اتوبان شهید کسایی از بن‌بست شده و به آزادراه غربی تبریز متصل می‌شود.
آزادراه غربی تبریز به طول ۱۵ کیلومتر و عرض ۳۲ متر در دو باند مجزای سه لاینه احداث شده و در طول این آزادراه تعداد هفت پل روگذر برای تبادل راهی بین مناطق و شهرک‌های مجاور آن احداث شده یا در حال احداث است، این تقاطع‌ها شامل تقاطع سه‌راهی مایان با جاده مرند، آخر خیابان قراملک، تقاطع موتوژن، تقاطع خطوط ریلی مربوط به راه‌آهن، تقاطع ایستگاه راه‌آهن تبریز، تقاطع امتداد خیابان فلزکاران رسالت و تقاطع پل اتصالی آزادراه غربی تبریز به آزادراه کسایی تبریز (کنارگذر جنوبی) است.
از دیگر خصوصیات این آزادراه خارج کردن تبریز از عدم امکان توسعه غربی شهر به علت قرار گرفتن ایستگاه راه‌آهن در غرب شهر است که راه‌آهن تبریز مانع توسعه شهر از سمت غربی بود و با احداث این مسیر که از پشت راه‌آهن تبریز می‌گذرد توسعه شهر را از سمت غربی تبریز ممکن می‌سازد.
رمضانعلی سبحانی‌فر

| رمضانعلی سبحانی‌فر | رمضانعلی سبحانی‌فر |
| --- | --- |
در نمایشگاه مطبوعات ۱۳۹۵: در نمایشگاه مطبوعات ۱۳۹۵
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۳ مرداد ۱۳۴۴ شهرستان جغتای، ایران
حزب سیاسی: اصلاح‌طلب یا اعتدال‌گرا
تحصیلات: فوق لیسانس فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه آزاد اسلامی
پیشه: نمایندهٔ ادوار نهم و دهم مجلس شورای اسلامی
رمضانعلی سبحانی‌فر (۱۳۴۴) سیاستمدار اصلاح‌طلب یا اعتدال‌گرا است که در ادوار نهم و دهم مجلس شورای اسلامی نمایندهٔ حوزه انتخابیه سبزوار بود.
او طی ۸ سال حضور در مجلس عضو کمیسیون صنایع و معادن مجلس شورای اسلامی بود. رئیس کمیته مخابرات مجلس نیز بود.
سبحانی‌فر در ۲۷ مرداد ۱۳۹۹ از سوی وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات به عنوان معاون وزیر و رئیس هیئت مدیره و مدیر عامل شرکت ملی پست ایران منصوب شد.
او سخنگوی حزب اعتدال و توسعه است.
مجلس شورای اسلامی

او نمایندهٔ دورهٔ نهم مجلس شورای اسلامی و عضو کمیسیون صنایع و معادن مجلس شورای اسلامی از حوزهٔ انتخابیهٔ سبزوار، جغتای، جوین و خوشاب در استان خراسان رضوی بود.
سبحانی‌فر در انتخابات مجلس دهم در لیست امید در انتخابات شوراهای شهر و روستا اصلاح‌طلبان قرار داشت و توانست با کسب ۷۵٬۳۰۸ رای از مجموع ۲۳۷٬۹۷۷ به عنوان نمایندهٔ سبزوار به مجلس دهم راه یابد.
ماریا مونته‌سوری

| ماریا مونته‌سوری | ماریا مونته‌سوری |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳۱ اوت ۱۸۷۰ کیاراواله، مارکه، پادشاهی ایتالیا
درگذشت: ۶ مهٔ ۱۹۵۲ (۸۱ سال) نوردویک، هلند جنوبی، هلند
ملیت: ایتالیایی
محل تحصیل: دانشگاه ساپینزای رم
شناخته‌شده برای: بنیان‌گذار روش مونته‌سوری
فرزندان: ۱
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): پزشک، آموزگار
 :  
امضاء: امضاء
ماریا مونته‌سوری (به ایتالیایی: Maria Montessori) (زادهٔ ۳۱ اوت ۱۸۷۰ – درگذشتهٔ ۶ مه ۱۹۵۲) مربی کودکان معلول بود که در خانواده‌ای مرفه در ایتالیا به دنیا آمد. در زمانی که دختران اجازهٔ تحصیلات دانشگاهی نداشتند، با وجود مخالفت پدر، با حمایت مادرش به دانشکدهٔ پزشکی رفت. او نخستین دختری بود که در ایتالیا پزشک شد. چون بسیاری از بیمارستان‌ها و مراکز درمانی و بهداشتی حاضر به استخدام او نبودند ناچار شد سرپرستی یکی از مراکز کودکان معلول و بیمار را بپذیرد. او در حین کار در آن مرکز متوجه برنامه‌های آموزشی و تربیتی کودکان شد و دریافت که فرصت آزاد برای تجربه کردن به آنان داده نمی‌شود. چون علاقه داشت در این زمینه کاری انجام دهد به دانشگاه بازگشت و در رشتهٔ تعلیم و تربیت و جامعه‌شناسی تحصیل کرد و با الگوها و روش‌های آموزشی آشنا شد. سپس به‌جای برنامه‌های آموزشیِ موجود، الگوی جدیدی برای بچه‌ها ارائه داد.
مونته‌سوری مراکزی را برای اجرای برنامه‌های خود تأسیس کرد که سبب شد دیدگاه‌هایش در سراسر کشور گسترش یابد و مورد استقبال قرار گیرد؛ اما چون دیدگاه‌های مونته‌سوری مبتنی بر آزادی بود، دولت فاشیستی موسولینی به او اجازهٔ فعالیت نداد و به اسپانیا تبعیدش کرد و مدارس او نیز بسته شد. دولت موسولینی بعدها با دعوت رسمی او را به کشور بازگرداند. بااین‌حال، مونته‌سوری که تحمل حکومت فاشیستی را نداشت از ایتالیا گریخت. در سال‌های جنگ جهانی دوم به هلند و سپس به هند رفت و با افکار و اندیشه‌های صلح‌طلبانهٔ گاندی آشنا شد. در سال‌های آخر عمر، مدال افتخار یونسکو را به‌سبب خدمات خود به آموزش دریافت کرد. او در ۸۲ سالگی در کشور هلند در گذشت.
زندگی

ماریا مونته‌سوری در ۳۱ اوت ۱۸۷۰ در کیاراوله ایتالیا به دنیا آمد. او فرزند الکساندرو مونته‌سوری و رنیلده استوپانی بود. به دلیل شغل پدر، خانوادهٔ مونته‌سوری در سال‌های ۱۸۷۳ و ۱۸۷۵، ابتدا به فلورانس و بعد به رم نقل مکان کردند و ماریا در ۶ سالگی برای تحصیلات ابتدایی وارد یک مدرسهٔ دولتی شد.
پدر و مادر او در رابطه با ادامهٔ تحصیلات ماریا هم‌عقیده نبودند اما او در سیزده سالگی با حمایت مادرش وارد مدرسهٔ مهندسی شد. در آن زمان تحصیل دختران در رشتهٔ مهندسی امری رایج نبود. در دوران تحصیل در همین مدرسه بود که اندیشه‌های اولیهٔ ماریا در رابطه با این که مدرسه چگونه نباید باشد، شکل گرفت.
پس از اتمام مدرسه در سال ۱۸۹۰ ماریا قصد ادامهٔ تحصیل را در رشتهٔ پزشکی داشت اما با مخالفت پدرش روبرو شد چرا که دانشکده‌های پزشکی در آن دوران کاملاً مردانه بود. از این رو ماریا مونته‌سوری وارد دانشگاه ساپینزای رم شد و دو سال بعد در رشتهٔ ریاضیات، فیزیک و علوم طبیعی موفق به دریافت دیپلم شد. سپس او با سفارش پاپ لئو هشتم شروع به تحصیل علوم پزشکی کرد و در تاریخ ۱۰ ژوئیهٔ ۱۸۹۶ اولین پزشک زن ایتالیا شناخته شد.
در سال ۱۸۹۶ ماریا مونته‌سوری به عنوان نمایندهٔ ایتالیا به کنگرهٔ بین‌المللی حقوق زنان در برلین دعوت شد و با ایراد یک سخنرانی در مورد برابری دستمزد بین زنان و مردان، حضار را مسحور کرد.
پس از دریافت مدرک پزشکی، او به مدت دو سال در کلینیک روانپزشکی دانشگاه رم به عنوان مسئول مراقبت از کودکان معلول ذهنی مشغول به فعالیت شد. تجربهٔ کار و مشاهدهٔ آرزو و نیازِ بکر این کودکان به بازی، مونته‌سوری را به تحقیق در زمینهٔ امکان آموزش به آن‌ها سوق داد. از این رو به پژوهش در آثار برونویل، ایتارد و سگوین پرداخت و با دیدگاه‌های روسو و دیدرو آشنا شد. وی روش مونته‌سوری را ابداع کرد.
رضا سیدحسینی

| رضا سیّد حسینی | رضا سیّد حسینی |
| --- | --- |
نویسنده و مترجم نامی ایران: نویسنده و مترجم نامی ایران
زاده: ۲۲ مهر ۱۳۰۵ اردبیل
درگذشته: ۱۱ اردیبهشت ۱۳۸۸ (۸۳ سال) بیمارستان ایران‌مهر، تهران عفونت ریه
آرامگاه: قطعه هنرمندان بهشت زهرا
پیشه: روزنامه‌نگار،  تاریخ‌نگار، مدرس و مترجم
زمینه کاری: نویسنده و مترجم
ملیت: ایرانی
دانشگاه: دانشگاه کالیفرنیای جنوبی
سال‌های فعالیت: ۱۳۸۰–۱۳۲۶
کتاب‌ها: سرپرستی و ترجمهٔ مجموعهٔ شش جلدی فرهنگ آثار
دلیل سرشناسی: سردبیری  مجله سخن، چهره ماندگار  ۱۳۸۰ و نشان شوالیه پالم آکادمیک فرانسه در سال ۲۰۰۰
تأثیرپذیرفته از: پژمان بختیاری و پرویز ناتل خانلری
فرزند(ان): افسانه، کاوه و بابك 
رضا سیّد حسینی (۲۲ مهر ۱۳۰۵ – ۱۱ اردیبهشت ۱۳۸۸) نویسنده و مترجم ایرانی بود.
سیدحسینی همچنین سرپرست و عضو اصلی تألیف و ترجمهٔ مجموعهٔ شش جلدی فرهنگ آثار بوده‌است.