stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فهرست استانداران سیستان و بلوچستان
استانداران

| نام | آغاز تصدی | پایان تصدی | مدت | دوره | م>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
دوره پهلوی: دوره پهلوی
| محمد مهران | ۱۳۳۶ |  |  |  |  |
ابراهیم پارسا: 
| لطفعلی قوامی | ۱۳۴۱ |  |  |  |  |
| عبدالمجید نصراللهی | ۱۳۴۳ | ۱۳۴۶ |  |  |  |
| عبدالعلی دهستانی | ۱ خرداد ۱۳۴۶ |  |  |  |  |
| فضل‌الله معتمدی | ۱۳۵۰ |  |  |  |  |
جمهوری اسلامی ایران: جمهوری اسلامی ایران
| غلامرضا دانش نارویی | ۱۰ اسفند ۱۳۵۷ | ۵ شهریور ۱۳۵۸ |  | مهدی بازرگان |  |
| حبیب جریری | ۵ شهریور ۱۳۵۸ | ۱۸ دی ۱۳۵۸ |  | مهدی بازرگان |  |
| حمید بهرامی احمدی | ۱۸ دی ۱۳۵۸ | ۱۹ تیر ۱۳۵۹ |  | شورای انقلاب |  |
| منوچهر محمدی | ۱۵ شهریور ۱۳۵۹ | ۲۶ بهمن ۱۳۶۰ |  | محمدعلی رجایی |  |
| محمدتقی عاقبت رفعت | ۲۶ بهمن ۱۳۶۰ | ۱۵ تیر ۱۳۶۲ |  | میرحسین موسوی |  |
| سید احمد نصری | ۱۵ تیر ۱۳۶۲ | ۱۶ آبان ۱۳۶۴ |  | میرحسین موسوی |  |
| محمود اشجع | ۱۱ دی ۱۳۶۴ | ۹ مهر ۱۳۶۸ |  | میرحسین موسوی |  |
| محمود حجتی | ۹ مهر ۱۳۶۸ | ۲۱ شهریور ۱۳۷۳ |  | اکبر هاشمی رفسنجانی |  |
| وجیه‌الله آقاتقی | ۲۱ شهریور ۱۳۷۳ | ۲۸ دی ۱۳۷۳ |  | اکبر هاشمی رفسنجانی |  |
| علی بخش جهانبخش | ۲۸ دی ۱۳۷۳ | ۲۹ مهر ۱۳۷۶ |  | اکبر هاشمی رفسنجانی |  |
| سید محمود حسینی | ۲۹ مهر ۱۳۷۶ | ۱۶ تیر ۱۳۸۱ |  | سید محمد خاتمی |  |
| حسین امینی | ۱۶ تیر ۱۳۸۱ | ۲۰ شهریور ۱۳۸۴ |  | سید محمد خاتمی |  |
| حبیب‌الله دهمرده | ۲۰ شهریور ۱۳۸۴ | ۱۳ شهریور ۱۳۸۷ |  | محمود احمدی‌نژاد |  |
| علی‌محمد آزاد | ۱۳ شهریور ۱۳۸۷ | ۲۴ مرداد ۱۳۹۱ |  | محمود احمدی‌نژاد |  |
| حاتم ناروئی | ۲۴ مرداد ۱۳۹۱ | ۲۹ آبان ۱۳۹۲ |  | محمود احمدی‌نژاد |  |
| علی اوسط هاشمی | ۲۹ آبان ۱۳۹۲ | ۱۴ آبان ۱۳۹۶ |  | حسن روحانی |  |
| دانیال محبی | ۱۴ آبان ۱۳۹۶ | ۲۶ آبان ۱۳۹۷ |  | حسن روحانی |  |
| احمدعلی موهبتی | ۲۶ آبان ۱۳۹۷ | ۲۱ شهریور ۱۴۰۰ |  | حسن روحانی |  |
| حسین مدرس خیابانی | ۲۱ شهریور ۱۴۰۰ | ۴ دی ۱۴۰۱ |  | سید ابراهیم رئیسی |  |
| محمد کرمی | ۴ دی ۱۴۰۱ | ۹ آبان ۱۴۰۳ |  | سید ابراهیم رئیسی |  |
| منصور بیجار | ۹ آبان ۱۴۰۳ | متصدی |  | مسعود پزشکیان |  |
دیلی پلنت السترن‌ویک

| 0 | 1 |
| --- | --- |
fa (in English: Expected satiety): fa
نام‌های پیشین: دیلی پِلَنت السترن‌ویک
مکان: السترن‌ویک
مختصات: ۳۷°۵۳′۰۴٫۷″ جنوبی ۱۴۴°۵۹′۵۹٫۲″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۸۸۴۶۳۹°جنوبی ۱۴۴٫۹۹۹۷۷۸°شرقی﻿ / -37.884639; 144.999778
مالک: جان تریمبل
گرداننده: اندرو هریس
گشایش: ۱۹۷۵
وبگاه: وبگاه
ww11.dailyplanet.com.au//: ww11.dailyplanet.com.au//
دیلی پلَنِت السترن‌ویک، یک مجتمع تن‌فروشی در ملبورن استرالیا است، این مجتمع ۱۸ واحدی در خیابان هورن در محله السترن‌ویک قرار دارد. مؤسس و مالک روسپی‌خانه دیلی پلنت جان تریمبل است که صاحب یک هلدینگ ملکی در استرالیا است، در سال ۲۰۰۳ بخش روسپی‌خانه از بازار ملکی دیلی پلنت خارج و سهام شرکت به عموم واگذار شد. اندرو هریس به عنوان اداره کننده روسپی‌خانه انتخاب شد.
شریفه زرمتی وردک

| شریفه زرمتی وردک | شریفه زرمتی وردک |
| --- | --- |
نمایندهٔ دوره پانزدهم پارلمان افغانستان: نمایندهٔ دوره پانزدهم پارلمان افغانستان
دوره مسئولیت ۱۳۸۴ – ۱۳۸۹: دوره مسئولیت ۱۳۸۴ – ۱۳۸۹
حوزه انتخاباتی: ولایت پکتیا
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۴۷ ولسوالی زرمت ولایت پکتیا
ملیت: افغانستان
پیشه: سیاستمدار
شریفه زرمتی وردک (زاده: ۱۳۴۷ ولسوالی زرمت، ولایت پکتیا) سیاست‌مدار افغانستانی و نماینده مردم پکتیا در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان است.
زندگی‌نامه

شریفه زرمتی وردک متولد ۱۳۴۷ از ولسوالی زرمت ولایت پکتیا افغانستان است. وی تحصیلات خود را در رشته تعلیم و تربیت در مقطع لیسانس به اتمام رسانده‌است.
دیگر فعالیت‌ها

فعالیت به عنوان معلم و خبرنگار.
انجمن دانشجویان حقوق اروپا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کوته‌نوشت: ELSA
شعار: "" "دنیایی عادلانه که در آن احترام به کرامت انسانی و تنوع فرهنگی وجود دارد" ""
بنیان‌گذاری: ۴ مه ۱۹۸۱؛ ۴۳ سال پیش (۱۹۸۱-04}})
گونه: سازمان مردم‌نهاد بین‌المللی
هدف: "" مشارکت در آموزش حقوقی ، تقویت درک متقابل و ارتقاء مسئولیت اجتماعی دانشجویان حقوق وکلا و جوان ".
ستاد: بلوار ژنرال ژاک 239 ، 1050 بروکسل ، بلژیک
منطقه: عمدتاً اروپا - پروژه هایی در سراسر جهان
اعضا: 50،000 عضو در 44 کشور جهان
زبان رسمی: انگلیسی
رئیس‌السا بین‌المللی: دیومیدیس افنتولیس
عضو اصلی: هیئت بین‌المللی
وبگاه: elsa.org
توضیحات: ادعا می شود بزرگترین اتحادیه دانشجویان مستقل ، غیر سیاسی و غیر انتفاعی حقوق در جهان است
انجمن دانشجویان حقوق اروپا (ELSA) یک سازمان بین‌المللی، مستقل، غیر سیاسی، غیرانتفاعی و غیردولتی است که توسط دانشجویان حقوق اداره می‌شود. فعالیتهای ELSA شامل بسیاری از رویدادهای دانشگاهی و تخصصی است که برای تحقق دیدگاه بیان شده سازماندهی می‌شوند.
پنج دانشجوی حقوق از اتریش، مجارستان، لهستان و آلمان غربی انجمن دانشجویان حقوق اروپا را در ۴ مه ۱۹۸۱ تأسیس کردند.
السا در گروه‌های عضو محلی فعال در سطح دانشگاه (گروه محلی)، گروه‌های عضو ملی فعال در سطح ملی (گروه ملی) و در سطح بین‌المللی فعال است.
عضویت و سازماندهی

عضویت در السا برای دانشجویان رشته حقوق از طریق گروه‌های محلی امکان‌پذیر است (به عنوان مثال ELSA Leiden). گروه‌های محلی عضو یک گروه ملی هستند (به عنوان مثال ELSA هلند). گروه‌های ملی بخشی از شبکه بین‌المللی السا هستند که توسط ELSA International با دفتر مرکزی در بروکسل، بلژیک اداره می‌شود. ELSA International از هیئت بین‌المللی، تیم بین‌المللی ELSA و حسابرسان ELSA تشکیل شده‌است.
هیئت بین‌المللی عالی‌ترین دستگاه اجرایی انجمن است. اعضای آن در یک جلسه بین‌المللی شورای بین‌المللی (که شامل همه گروه‌های ملی است) برای یک دوره یک ساله انتخاب می‌شوند. مسئولیت‌های هیئت بین‌المللی شامل هماهنگی کلی سازمان به‌طور کلی شامل حمایت از گروه‌های عضو اعم از محلی و ملی است. هیئت بین‌المللی همچنین همکاری را با سازمانها و نهادهای مختلف بین‌المللی، دولتها، موسسات حقوقی و شرکتهای مختلف اروپا هماهنگ و توسعه می‌دهد.
السا با چندین نهاد سازمان ملل متحد جایگاه مشورتی را به دست آورد. در سال ۱۹۹۴، در بخش C در یونسکو (سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد) به درجه مشاوره اعطاء شد، و در سال ۱۹۹۷ با ECOSOC (شورای اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل) وضعیت مشاوره ویژه ای بدست آورد. علاوه بر این UNCITRAL (کمیسیون حقوق تجارت بین‌المللی سازمان ملل) از نمایندگان السا دعوت کرده‌است تا در جلسات خود شرکت کنند.
السا بخشی از کنفرانس دیپلماتیک در سال ۱۹۹۸ در رم بود که در آن اساسنامه دیوان کیفری بین‌المللی ایجاد دیوان کیفری بین‌المللی تصویب شد. السا با نمایندگی به عنوان یک سازمان غیردولتی به عنوان ناظر شرکت کرد.
در سال ۲۰۰۰، با شورای اروپا وضعیت مشارکتی به ELSA اعطا شد. این همکاری با امضای مشارکت حقوق بشر بین شورای اروپا و السا در سال ۲۰۰۸ گسترش یافت.
علاوه بر این، السا توافق‌نامه همکاری با UNHCR (کمیساریای عالی سازمان ملل متحد برای پناهندگان) دارد. در اکتبر ۲۰۰۵، السا وضعیت Observer را با WIPO (سازمان جهانی مالکیت فکری) به دست آورد.
از سال ۲۰۰۲، السا با حمایت از WTO مسابقه دادگاه دادگاه جان. جکسون (جکسون Moot Court) (که قبلاً با نام دادگاه دادگاه ELSA Moot شناخته می‌شد) را برگزار می‌کند. دور نهایی در دفتر مرکزی WTO در ژنو، سوئیس برگزار می‌شود.
شبکه السا

انجمن دانشجویان حقوق اروپا در آلبانی، ارمنستان، اتریش، آذربایجان، بلاروس، بلژیک، بوسنی و هرزگوین، بلغارستان، کرواسی، قبرس، جمهوری چک، دانمارک، استونی، فنلاند، فرانسه، جورجیا، آلمان، یونان، مجارستان، ایرلند، ایتالیا، ایسلند، لتونی، لیتوانی، لوکزامبورگ، مقدونیه، مالت، مولداوی، مونته‌نگرو، هلند، نروژ، لهستان، پرتغال، رومانی، روسیه، صربستان، جمهوری اسلواکی، اسلوونی، اسپانیا، سوئد، سوئیس، ترکیه، اوکراین و انگلیس دارای اعضا و ناظران است.
علاوه بر این با سایر سازمان‌های دانشجویی در سراسر جهان همکاری می‌کند، به عنوان مثال انجمن دانشجویان حقوق آسیا (ALSA) در آسیا.
سرود ملی عراق (۲۰۰۳–۲۰۰۴)

| به انگلیسی: My Homeland | به انگلیسی: My Homeland |
| --- | --- |
سرود ملی سابق عراق: سرود ملی سابق عراق
سرود ملی سابق  عراق: سرود ملی سابق  عراق
ترانه‌سرا: ابراهیم طوقان، ۱۹۳۴
آهنگساز: Muhammad Fuliefil
نمونهٔ صوتی: نمونهٔ صوتی
Mawtini (instrumental)پرونده راهنما: Mawtini (instrumental)پرونده راهنما
 :  
موطنی (به فارسی «میهن من») سرود ملی سابق عراق طی ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۴ بود. این سرود در سال ۱۹۳۴ توسط ابراهیم طوقان نوشته شد و با سرود دوران رژیم بعث سابق متفاوت است.
پیونده به بیرون

پرونده صوتی سرود ملی عراق[پیوند مرده]
دیزنی‌لند (توکیو)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
قلعه سیندرلا نماد دیزنی لند توکیو است.: قلعه سیندرلا نماد دیزنی لند توکیو است.
fa (in English: Expected satiety): fa
مکان: توکیو دیزنی توکیو، اورایاسو، چیبا، استان چیبا، ژاپن
مختصات: ۳۵°۳۷′۵۸″ شمالی ۱۳۹°۵۲′۵۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۶۳۲۷۸°شمالی ۱۳۹٫۸۸۰۵۶°شرقی﻿ / 35.63278; 139.88056
موضوع: متل (قصه) و شخصیت‌های دیزنی‌لند
گرداننده: شرکت زمین شرقی
گشایش: ۱۵ آوریل ۱۹۸۳؛ ۴۱ سال پیش (۱۹۸۳-۱۵}})
مساحت: ۱۱۵ جریب فرنگی (۴۷ هکتار)
وبگاه: Tokyo Disney Resort Homepage
وضعیت: عملیاتی
دیزنی‌لند توکیو (به ژاپنی: 東京ディズニーランド, Tōkyō Dizunīrando) یک پارک موضوعی با مساحت ۱۱۵ هکتار در منطقه (اوریاسو، چیبا) در حومه شهر توکیو در ژاپن است. این پارک اولین پارکی بود که توسط شرکت دیزنی در خارج از ایالت متحده آمریکا ساخته شد و در ۱۵ آوریل ۱۹۸۳ افتتاح شد. همچنین این پارک با همان سبک دیزنی لند فلوریدا اما با اندکی تغییر ساخته شد و پارک‌های اطراف ان از جمله پارک‌های ابی مانند دیزنی سی فقط از ان دیزنی نیستند فقط زیر نظر دیزنی اداره می‌شوند.
این پارک دارای هفت منطقه موضوعی است: بازار جهانی؛ چهار سرزمین سنتی دیزنی: سرزمین ماجراجویی، سرزمین غربی، سرزمین عجایب و سرزمین فردا؛ و دو سرزمین کوچک: کشور مخلوق و تون تاون. بسیاری از این مناطق منعکس کننده مناطق اصلی دیزنی لند هستند زیرا بر اساس فیلم‌ها و فانتزی‌های آمریکایی دیزنی ساخته شده‌اند. سرزمین عجائب شامل پرواز پیتر پن، ماجراهای ترسناک سفید برفی و فیل پرنده دامبو، بر اساس فیلم‌ها و شخصیت‌های دیزنی است.
این پارک به خاطر فضاهای باز گسترده اش برای پذیرایی از جمعیت زیادی که از پارک بازدید می‌کنند مورد توجه قرار گرفته‌است. از سال ۲۰۱۹، دیزنی لند توکیو پربازدیدترین پارک موضوعی است. در ژاپن و سومین پارک موضوعی جهان پس از پادشاهی جادویی در دنیای والت دیزنی و پارک دیزنی لند در استراحتگاه دیزنی لند.
فداکاری

به همه شما که به این مکان شاد می‌آیید، خوش آمدید. در اینجا سرزمین‌های مسحور شده فانتزی و ماجراجویی، دیروز و فردا را کشف خواهید کرد. باشد که توکیو دیزنی لند منبع ابدی شادی، خنده، الهام و تخیل برای مردم جهان باشد. و باشد که این پادشاهی جادویی نمادی ماندگار از روح همکاری و دوستی بین کشورهای بزرگ ژاپن و ایالات متحده آمریکا باشد.
- ای. کاردون واکر، ۱۵ آوریل ۱۹۸۳
تاریخ

ایده یک دیزنی لند ژاپنی به اواخر دهه ۱۹۵۰ برمی گردد، زمانی که تاجر ژاپنی کونیزو ماتسوئو با ایده پارک دیزنی در نارا به والت دیزنی نزدیک شد. در حالی که شایعه شده‌است که والت در ابتدا با این ایده موافقت کرده بود، اما بعداً از آن صرف نظر کرد. ماتسوئو که هنوز مصمم به افتتاح پارک خود با مضمون دیزنی است، Nara Dreamland را در سال ۱۹۶۱ افتتاح کرد، تقریباً یک کپی از Disneyland به جز بدون شخصیت‌های دیزنی یا مالکیت معنوی. این پارک تا سال ۱۳۸۵ به فعالیت خود ادامه داد.
ماساتومو تاکاهاشی با ایده توکیو دیزنی لند در اوت ۱۹۷۸ به تولیدات والت دیزنی نزدیک شد. با توجه به موفقیت Disney World در فلوریدا، این ایده خوب به نظر می‌رسید. به دلیل این موفقیت، دیزنی و تاکاهاشی مذاکره کردند و قرارداد اولیه برای ساخت دیزنی لند در استان چیبا در آوریل ۱۹۷۹ امضا شد. مهندسان و معماران ژاپنی از کالیفرنیا بازدید کردند تا از دیزنی لند بازدید کنند و برای ساخت پارک جدید آماده شوند. ساخت این پارک یک سال بعد آغاز شد و صدها خبرنگار به عنوان نشانه ای از انتظارات بالای پارک در آینده پوشش دادند. هزینه نهایی دیزنی لند توکیو ۱۸۰ میلیارد ین به جای ۱۰۰ میلیارد ین پیش‌بینی شده بود.
در ۲۸ فوریه ۲۰۲۰، دیزنی تعطیلی موقت دیزنی لند و دیزنی سی توکیو را از ۲۹ فوریه برای مبارزه با پاندمی کووید-۱۹ اعلام کرد. بسته شدن، که در ابتدا قرار بود در اواسط مارس منقضی شود، بعداً دو بار تمدید شد که آخرین تمدید آن تا ۱ ژوئیه ۲۰۲۰ بود.
سیدنی رایلی

| سیدنی رایلی | سیدنی رایلی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۴ آوریل ۱۸۷۳ امپراتوری روسیه (اوکراین کنونی)
درگذشت: ۵ نوامبر ۱۹۲۵ (۵۲ سال) احتمالاً مسکو، روسیهٔ شوروی، شوروی
فعالیت جاسوسی: فعالیت جاسوسی
وفاداری: پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند  بریتانیا امپراتوری آلمان، امپراتوری ژاپن، امپراتوری روسیه
شاخه: سازمان اطلاعات مخفی بریتانیا
عملیات‌ها: Lockhart Plot D'Arcy Affair Zinoviev Letter
 :  
سیدنی جرج رایلی (به انگلیسی: Sidney Reilly) معروف به تک‌خال جاسوسان، به عنوان یک عامل مخفی در سازمان اطلاعات مخفی بریتانیا خدمت می‌کرد. یکی از مأموریتهای مهم او نقش آفرینی در طرح بریتانیا برای سرنگونی دولت بولشویک‌ها در سال ۱۹۱۸ بود. سیدنی رایلی برای نقش خود در این طرح به‌طور غیابی به اعدام محکوم شد. این حکم در سال ۱۹۲۵ میلادی پس از بازگشت او به شوروی به اجرا درآمد. گفته می‌شود سیدنی رایلی الهام بخش ایان فلمینگ، نویسنده بریتانیایی برای خلق شخصیت جیمز باند بوده‌است.امروزه برخی از مورخان، از رایلی به عنوان نخستین «جاسوسی فوق‌العاده» قرن بیستم یاد می‌کنند.
اوایل زندگی

هنوز جزئیات دقیقی دربارهٔ واقعیت زندگی سیدنی رایلی دردسترس نیست. ادعاهای متعددی از خود رایلی نقل شده که پدرش را به عنوان یک روحانی ایرلندی، یک دریانورد تجاری ایرلندی و زمین‌دار به دیگران معرفی نموده‌است.
به گفته دانشنامه بریتانیکا، سیدنی رایلی، با نام اصلی زیگموند رزنبلوم (به روسی: Зи́гмунд Розенблю́м)، در ۲۴ مارس ۱۸۷۴، در شهر اودسا، امپراتوری روسیه متولد شد. او فرزند نامشروع یک دکتر یهودی در اودسا بود. در طول ۱۸۹۰ تا ۱۸۹۳ او به وین رفت و شیمی را مطالعه کرد. او برای فرار از دست پلیس مخفی پادشاهی روسیه، به برزیل رفت. در آنجا او با افسران ارتش انگلیس در آمازون دوست شد و به اطلاعات انگلیس در لندن معرفی شد. در سال ۱۸۹۹، او نام خود را به سیدنی جورج ریلی تغییر داد.
جنگ روسیه و ژاپن

رایلی با استفاده از پاسپورت جعلی انگلیس در ماه ژوئن ۱۸۹۹ به روسیه تزاری سفر کرد. او به قفقاز رفت تا ذخایر نفتی را بررسی کند و پس از آن گزارش خود را برای دولت بریتانیا ارسال کرد. سپس او پیش از جنگ روسیه و ژاپن به پورت آرتور و منچوری سفر کرد. در آنجا او هم برای بریتانیا و هم برای ژاپن به عنوان عامل دوگانه خدمت کرد. در حالی که پورت آرتور تحت تهدید حمله ژاپنی‌ها قرار گرفت، او به همراه شریک تجاریش مقادیر زیادی مواد غذایی، مواد اولیه، دارو و زغال سنگ را ذخیره کردند و با فروش آن‌ها با نرخ بسیار بالا، درآمد خود را از شرایط جنگ به دست آوردند. او همچنین برنامه‌های دفاع ساحلی روسیه را به سرقت برد و آن‌ها را به ژاپنی‌ها تحویل داد.
قرارداد دارسی

در سال ۱۹۰۴،نیروی دریایی بریتانیا در نظر داشت تا با تغییر سوخت از زغال سنگ به نفت، ناوگان خود را بهینه‌سازی کند. به این منظور، رایلی را به خاورمیانه فرستاده شد تا گزارش‌های مربوط به منابع بزرگ نفتی کشف شده در ایران را بررسی کند. او گزارش داد که اطلاعات واقعی هستند، اما یک استرالیایی به نام ویلیام ناکس دارسی، امتیاز اکتشاف نفت را از شاه ایران گرفته‌است. دارسی برای توسعه میدان‌های نفتی نیاز به تأمین مالی قابل توجهی داشت. هنگامی که او در کن برای سرمایه‌گذاری با فرانسه و روتشیلد در حال مذاکره بود، رایلی خود را به عنوان یک کشیش برای جمع‌آوری کمک‌های مالی خیریه، مخفیانه به قایق بادبانی روتشیلدها که در آن مذاکرات با دولت فرانسه در حال انجام بود، رساند. رایلی توانست مخفیانه دارسی را متقاعد کند تا مذاکرات با روتشیلدها را متوقف کند و برای سرمایه‌گذاری با بریتانیا، به لندن برود. دارسی موافقت کرد و در ماه مه ۱۹۰۵ این توافقنامه امضا شد و در نتیجه بریتانیا سهام عمده ای را در بریتیش پترولیوم بدست آورد.
اِتِل لیلیان وُینیچ (Ethel Lilian Voynich) رمان‌نویس و موسیقی‌دان ایرلندی بود.
نیروی هوایی سلطنتی اردن

| نیروی هوایی سلطنتی اردن | نیروی هوایی سلطنتی اردن |
| --- | --- |
سلاح الجو الملکی الأردنی: سلاح الجو الملکی الأردنی
بنیان‌گذاری: ۲۵ سپتامبر ۱۹۵۵؛ ۶۹ سال پیش (۱۹۵۵-25}})
کشور:  اردن
وفاداری: شاه عبدالله دوم
گونه: نیروی هوایی
نقش: جنگ هوایی
اندازه: ۱۲٬۰۰۰ نفر پرسنل
بخشی از: نیروهای مسلح اردن
قرارگاه: امان
تجهیزات: ۴۵۰ فروند هواگرد
فرماندهان: فرماندهان
فرمانده: سرتیپ محمد الحیاصات
نشان: نشان
نشان شناسایی: 
نشان شناسایی: 
Flag: 
ناوگان هوایی: ناوگان هوایی
جنگنده: ای‌تی-۸۰۲ ایرتراکتور
شکاری: جنرال داینامیکس اف-۱۶ فایتینگ فالکن
بالگرد جنگنده: بل ای‌اچ-۱ کبرا
بالگرد باری: میل-۲۶
بالگرد چندکاره: سیکورسکی یواچ-۶۰ بلک هاوک
هواگرد آموزشی: گروب جی۱۲۰تی‌پی پیلاتوس پی‌سی-۲۱
هواپیمای باری: لاکهید سی-۱۳۰ هرکولس سی-۲۹۵
نیروی هوایی سلطنتی اردن (انگلیسی: Royal Jordanian Air Force) نیروی هوایی زیرمجموعه نیروهای مسلح اردن است، که فعالیت خود را از سال ۱۹۵۵ آغاز کرد. نیروی هوایی اردن هم‌اکنون بیش از ۴۵۰ فروند هواگرد و بیش از ۱۲ هزار نفر پرسنل فعال در اختیار دارد.
تاریخچه > بنیان‌های اولیه و تأثیر بریتانیا (۱۳۱۰–۱۳۳۴)

اردن در سال ۱۳۲۵ استقلال یافت، اما نخستین پایگاه‌های هوایی آن به‌طور رسمی از سال ۱۳۱۰ توسط نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا برای حفاظت از منافع بریتانیا و حفظ ثبات منطقه تأسیس شدند. در ابتدا، توان دفاع هوایی اردن به عملیات دیده‌بانی و شناسایی محدود بود و کارکنان بریتانیایی در توسعه این نیرو کمک می‌کردند. تا سال ۱۳۲۷، اردن شروع به تشکیل یک واحد هوایی کوچک با نام نیروی هوایی لژیون عرب کرد که با کمک نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا در زمینه آموزش و تجهیزات همراه بود. هواپیمای جنگنده اصلی نیروی هوایی لژیون عرب، جت جنگنده بریتانیایی دی هاویلند ومپایر بود و یک فروند ویکرز وی‌سی.۱ وایکینگ به‌عنوان هواپیمای ترابری ویژه شاه اردن مورد استفاده قرار می‌گرفت.
در سال ۱۹۵۵، شاه حسین با هدف مدرن‌سازی اردن، نیاز به یک نیروی هوایی مستقل و توانمندتر را شناسایی کرد و در تاریخ ۲۵ سپتامبر ۱۹۵۵ رسماً نیروی هوایی سلطنتی اردن را تأسیس کرد. در همان سال، اردن نخستین هواپیماهای آموزشی مدرن خود را از بریتانیا دریافت کرد و تلاش‌های اولیه برای آموزش خلبانان و توسعه مهارت‌های فنی شکل گرفت. تا سال ۱۹۵۸، نیروهای بریتانیایی به‌طور کامل از اردن خارج شدند و نیروی هوایی سلطنتی اردن کنترل کامل بر فرودگاه‌های کشور را به دست گرفت که نشانگر حرکتی به سوی خودکفایی بود.
تاریخچه > دهه ۱۹۶۰: توسعه و جنگ شش‌روزه

در اوایل دهه ۱۹۶۰، نیروی هوایی سلطنتی اردن توانایی‌های خود را با دریافت هواپیماهای هاوکر هانتر برای دفاع هوایی گسترش داد و توان رزمی اردن را با افزایش تنش‌های منطقه‌ای تقویت کرد. در دسامبر ۱۹۶۴، نیروی هوایی سلطنتی اردن در یک حادثه برجسته نبرد هوایی بر فراز کرانه باختری شرکت کرد، جایی که چهار فروند هواپیمای میراژ نیروی هوایی اسرائیل با جنگنده‌های هاوکر هانتر اردن روبه‌رو شدند و یکی از میراژها آسیب دید، درحالی‌که اردنی‌ها هیچ تلفاتی نداشتند.
نقش نیروی هوایی سلطنتی اردن در جنگ شش‌روزه سال ۱۹۶۷ با چالش‌های بزرگی روبه‌رو شد؛ زیرا حملات هوایی اسرائیل بیشتر هواپیماهای اردن را روی زمین منهدم کرد و تقریباً کل ناوگان هوایی از بین رفت. با وجود این خسارات، نیروی هوایی سلطنتی اردن به‌سرعت تلاش برای بازسازی را آغاز کرد و از بریتانیا کمک دریافت نمود که شامل تأمین هواپیماهای هانتر اضافی و پشتیبانی آموزشی می‌شد.
تاریخچه > مدرن‌سازی و همگرایی‌های منطقه‌ای (دهه ۱۹۷۰)

پس از خسارات سنگین در جنگ ۱۹۶۷، نیروی هوایی سلطنتی اردن تلاش‌های گسترده‌ای برای مدرن‌سازی آغاز کرد. در اوایل دهه ۱۹۷۰، اردن هواپیماهای لاکهید اف-۱۰۴ استارفایتر را از ایالات متحده دریافت کرد، اما این هواپیماها به دلیل هزینه‌های عملیاتی بالا و پیچیدگی‌های نگهداری، برای نیازهای دفاعی اردن نامناسب تشخیص داده شدند. تا سال ۱۹۷۷، این هواپیماها به نیروی هوایی پاکستان منتقل شدند و اردن به دنبال راه‌حل‌های جایگزین رفت.
در این دوره، نیروی هوایی سلطنتی اردن همچنین جت‌های نورثروپ اف-۵ تایگر را از ایران خریداری کرد که بخشی از اتحاد استراتژیک اردن با ایران در دوران سلطنت شاه ایران بود. این هواپیماها به یک بخش حیاتی از استراتژی دفاعی اردن تبدیل شدند و توانایی عملیاتی منطقه‌ای بیشتری را برای اردن فراهم ساختند. علاوه بر این، نیروی هوایی سلطنتی اردن استفاده از سسنا تی-۳۷ توئیت را برای آموزش‌های پیشرفته آغاز کرد که به تأسیس دانشکده آموزشی داخلی برای پرورش خلبانان ماهر و کادر فنی منجر شد. در سال ۱۹۷۵، نیروی هوایی سلطنتی اردن ناوگان هاوکر هانترهای خود را بازنشسته کرد و آن‌ها را به نیروی هوایی عمان منتقل کرد.
تاریخچه > جنگ ایران و عراق و به‌روزرسانی‌های ادامه‌دار (دهه ۱۹۸۰)

پس از توافق صلح مصر و اسرائیل در سال ۱۹۷۹، نیروی هوایی سلطنتی اردن به تلاش‌های مدرن‌سازی خود ادامه داد که با حمایت مالی از سوی چندین کشور عربی همراه بود. نیروی هوایی سلطنتی اردن هواپیمای داسو میراژ اف-۱ را به‌عنوان جنگنده خط مقدم خود انتخاب کرد چرا که این هواپیما به دلیل سیستم‌های پیشرفته الکترونیکی و چابکی در نبردهای هوایی از برتری برخوردار بود.
در طول جنگ ایران و عراق، اردن به‌عنوان یک متحد منطقه‌ای عراق باقی ماند و حمایت آموزشی برای خلبانان عراقی ارائه داد. نیروی هوایی سلطنتی اردن در تمرینات مشترک نظامی شرکت کرد که به خلبانان اردنی و عراقی این امکان را داد که در شبیه‌سازی‌های نبرد در کنار یکدیگر عمل کنند. با این حال، هیچ مدرک تأیید شده‌ای وجود ندارد که نشان دهد پرسنل نیروی هوایی سلطنتی اردن به‌طور مستقیم در مأموریت‌های نظامی شرکت کرده‌اند. در این دوره، نیروی هوایی سلطنتی اردن همچنین هواپیماهای لاک‌هید سی-۱۳۰ هرکولس را دریافت کرد که نقش اساسی در حمایت از مأموریت‌های حفظ صلح بین‌المللی اردن و همچنین تلاش‌های انسان‌دوستانه در سراسر خاورمیانه و شمال آفریقا ایفا کردند.
روابط سیاسی پیچیده اردن با عراق در دوران جنگ خلیج فارس نیروی هوایی سلطنتی اردن را در موقعیت دشواری قرار داد، زیرا اردن تصمیم گرفت که نیرویی را برای جنگ اختصاص ندهد. با این حال، پیامدهای جنگ به فشارهای اقتصادی منجر شد که بر نیروی هوایی سلطنتی اردن تأثیر گذاشت و در نتیجه، روند مدرن‌سازی از طریق به‌روزرسانی‌ها به جای خرید هواپیماهای جدید دنبال شد. در تلاشی برای حفظ آمادگی عملیاتی، نیروی هوایی سلطنتی اردن هفت فروند از جت‌های نورثروپ اف-۵ خود را به سنگاپور فروخت و از عواید آن برای تأمین مالی به‌روزرسانی ناوگان باقی‌مانده خود استفاده کرد. این به‌روزرسانی‌ها شامل نصب رادار ای‌ان/ای‌پی‌جی-۶۷، سیستم‌های پیشرفته کنترل آتش، و به‌روزرسانی سیستم‌های تسلیحاتی بود که به اف۵ها این امکان را می‌داد تا با وجود نداشتن قابلیت‌های دوربرد، در نبردهای هوایی مدرن همچنان کاربردی باقی بمانند.
تا اواخر دهه ۱۹۹۰، نیروی هوایی سلطنتی اردن به‌عنوان یک نیروی هوایی منطقه‌ای توانمند شناخته شد که بر حفظ تعادل بین آمادگی عملیاتی و بهره‌وری هزینه‌ها تمرکز داشت. حمایت‌های مستمر از سوی متحدان بین‌المللی، از جمله ایالات متحده و اعضای ناتو، نقش مهمی در کمک به اردن برای حفظ زیرساخت‌های دفاع هوایی‌اش در شرایط منابع محدود ایفا کرد.
تاریخچه > دوره مدرن

پس از جنگ خلیج فارس، نیروی هوایی سلطنتی اردن یک برنامه مدرن‌سازی گسترده را آغاز کرد تا چالش‌های امنیتی منطقه‌ای را برطرف کرده و قابلیت‌های استراتژیک خود را تقویت کند. در چارچوب این تلاش‌ها، اردن مجموعه‌ای از هواپیماهای حمل و نقل، جنگی و عملیات ویژه را به‌دست‌آورد.
در اوایل دهه ۱۹۹۰، اردن دو فروند ایرباس سی-۲۹۵ حمل و نقل سبک را برای پشتیبانی از عملیات لجستیکی و تاکتیکی خریداری کرد. خرید چند فروند هواپیمای آنتونوف ان-۳۲ از اوکراین به نیروی هوایی سلطنتی اردن توانایی‌های برخاست و فرود کوتاه را اضافه کرد که امکان حمل و نقل سریع برای نیروهای ویژه سلطنتی در محیط‌های دورافتاده یا چالش‌برانگیز را فراهم می‌آورد. با این حال، وضعیت عملیاتی آنتونوف‌های ان-۳۲ در سال‌های اخیر نامشخص بوده و تمرکز به مدل‌های جدیدتر معطوف شده است. در سال ۱۹۹۷، اردن حمل و نقل تاکتیکی خود را با اضافه کردن یک لاک‌هید سی-۱۳۰ هرکولس تقویت کرد که برای عملیات داخلی و مأموریت‌های بشردوستانه منطقه‌ای حیاتی بود.
برای بهبود توانایی‌های حمل بار سنگین و لجستیک، نیروی هوایی سلطنتی اردن دو فروند هواپیمای باری ایلیوشین ایل-۷۶ ام‌اف از روسیه در سال ۲۰۰۶ خریداری کرد. این هواپیماها در پشتیبانی از مأموریت‌های گسترده صلح‌سازی اردن و سایر استقرارهای بین‌المللی نقش حیاتی داشته‌اند. علاوه بر این، نیروی هوایی سلطنتی اردن به بررسی هواپیماهای جنگی چندمنظوره پرداخت و دو فروند هواپیمای کاسا/آی‌پی‌تی‌ان سی‌ان-۲۳۵ را به گان‌شیپ ای‌سی۲۳۵ تبدیل کرد. این پروژه با همکاری دفتر طراحی و توسعه شاه عبدالله دوم (KADDB) و شرکت دفاعی آمریکایی اوربیتال ای‌تی‌کی انجام شد. این گان‌شیپ‌ها که به حسگرها و تسلیحات دقیق مجهز هستند، به منظور پشتیبانی از عملیات ویژه و مقابله با شورش‌ها طراحی شده‌اند. نیروی هوایی سلطنتی اردن سپس به بررسی نسخه گان‌شیپ ایرباس سی-۲۹۵ پرداخت تا قابلیت‌های پشتیبانی نزدیک هوایی خود را گسترش دهد.
گردان هوانیروز عملیات ویژه اردن، که به منظور پشتیبانی از مأموریت‌های با اولویت بالا ایجاد شده است، از هلیکوپترهای سیکورسکی یواچ-۶۰ بلک هاوک و ام‌دی ۵۰۰ برای عملیات ویژه و مأموریت‌های امنیتی مرزی استفاده کرده است. در اواخر دهه ۱۹۹۰، نیروی هوایی سلطنتی اردن دو اسکادران از گان‌شیپ‌های بل ای‌اچ-۱ کبرا را از ارتش ایالات متحده دریافت کرد و بعدها برخی از آنها را به نیروی هوایی پاکستان منتقل کرد، زیرا اردن به سمت پلتفرم‌های جدیدتر از جمله بوئینگ ای‌اج ۶ حرکت کرد.
در چارچوب برنامه کمک نظامی ایالات متحده، اردن در سال ۱۹۹۴ هجده فروند هلیکوپتر بل یواچ-۱ ایروکوای مازاد دریافت کرد که در سال ۱۹۹۶ هجده فروند دیگر نیز اضافه شد. این هلیکوپترها بعداً به نیروی هوایی عراق منتقل شدند و اردن به سمت خرید پلتفرم‌های جدیدتر رفت. در سال‌های اخیر، اردن هشت فروند هلیکوپتر سیکورسکی یواچ-۶۰ بلک هاوک از ایالات متحده به‌صورت اجاره بدون هزینه دریافت کرد و در سال ۲۰۱۷ نیز هشت فروند سیکورسکی یواچ-۶۰ بلک هاوک دیگر به‌عنوان بخشی از کمک هزینه ۲۰۰ میلیون دلاری از ایالات متحده تحویل داده شد.
نیروی هوایی سلطنتی اردن همکاری نظامی نزدیکی با نیروی هوایی کشورهای همسایه دارد و آموزش‌هایی برای خلبانان بحرین و پشتیبانی لجستیکی به نیروی هوایی عراق ارائه می‌دهد. این نیرو همچنین در عملیات‌های مشترک با نیروی هوایی ایالات متحده نقش حیاتی ایفا می‌کند و تمرینات منظم برای افزایش توانمندی‌ها و آمادگی منطقه‌ای انجام می‌دهد. فرمانده کنونی نیروی هوایی سلطنتی اردن سرهنگ محمد حیاتات است.