stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
استان تیپازه

مکان در 23x15px|border |alt=|link= الجزایر
| Tipaza Province ولایة تیبازة | Tipaza Province ولایة تیبازة |
| --- | --- |
استان‌های الجزایر: استان‌های الجزایر
پایتخت: تی‌پازه
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۱۶۶ کیلومتر مربع (۸۳۶ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۰۸): جمعیت (۲۰۰۸)
 • کل: ۶۱۷۶۶۱
 • تراکم: ۲۹۰/کیلومتر مربع (۷۴۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۰۱ (زمان)
پیش‌شماره تلفن: +۲۱3 (0) ۲۴
کد ایزو ۳۱۶۶: ISO 3166-2:DZ
Districts: ۱۰
Municipalities: ۲۸
تیبازه نام استان چهل و دوم کشور الجزایر است.
مرکز استان تی‌پازه، شهر تاریخی تی‌پازه است.
| ن ب واستان‌های الجزایر | ن ب واستان‌های الجزایر | ن ب واستان‌های الجزایر |
| --- | --- | --- |
|  ادرار ·   الشلف ·   الاغواط ·   ام‌البواقی ·   بجایه ·   بسکره ·   البلیده ·   برج بوعریریج ·   بومرداس ·   بویره ·   البیض ·   تبسه ·   تلمسان ·   تمنراست ·   تندوف ·   تیارت ·   تی‌پازه ·   تیزی وزو ·   جلفه ·   جیجل ·   خنشله ·   سعیده ·   سکیکده ·   سوق اهراس ·   سیدی بلعباس ·   الشلف ·   الطارف ·   عنابه ·   عین تموشنت ·   عین الدفلی ·   غردایه ·   غلیزان ·   قالمه ·   قسنطینه ·   مدیه ·   مستغانم ·   نعامه ·   الوادی ·   ورقله ·   وهران ·   الیزی  |  ادرار ·   الشلف ·   الاغواط ·   ام‌البواقی ·   بجایه ·   بسکره ·   البلیده ·   برج بوعریریج ·   بومرداس ·   بویره ·   البیض ·   تبسه ·   تلمسان ·   تمنراست ·   تندوف ·   تیارت ·   تی‌پازه ·   تیزی وزو ·   جلفه ·   جیجل ·   خنشله ·   سعیده ·   سکیکده ·   سوق اهراس ·   سیدی بلعباس ·   الشلف ·   الطارف ·   عنابه ·   عین تموشنت ·   عین الدفلی ·   غردایه ·   غلیزان ·   قالمه ·   قسنطینه ·   مدیه ·   مستغانم ·   نعامه ·   الوادی ·   ورقله ·   وهران ·   الیزی  |  |
خلیج هادسون

| خلیج هادسن | خلیج هادسن |
| --- | --- |
Hudson Bay, Canada: Hudson Bay, Canada
موقعیت: آمریکای شمالی
مختصات: ۶۰° شمالی ۰۸۵° غربی﻿ / ﻿۶۰°شمالی ۸۵°غربی﻿ / 60; -85﻿ (خلیج هادسون)
منبع‌های دریا/اقیانوس: اقیانوس منجمد شمالی، اقیانوس اطلس
حوضهٔ آبریز: ۳٬۸۶۱٬۴۰۰ کیلومتر مربع (۱٬۴۹۰٬۹۰۰ مایل مربع)
کشورهای حوضه: کانادا، ایالات متحده آمریکا
بیشترین درازا: ۱٬۳۷۰ کیلومتر (۸۵۱٫۲۸ مایل)
بیشترین پهنا: ۱٬۰۵۰ کیلومتر (۶۵۲٫۴۴ مایل)
مساحتِ رو: ۱٬۲۳۰٬۰۰۰ کیلومتر مربع (۴۷۰٬۰۰۰ مایل مربع)
میانگین ژرفا: ۱۰۰ متر (۳۳۰ فوت)
بیشترین ژرفا: ۲۷۰ متر (۸۹۰ فوت)
یخ‌زدگی: mid-December to mid-June
جزیره‌ها: جزایر بلچر، Ottawa Islands
خلیج هادسون
خلیج هادسِن (به انگلیسی: Hudson Bay) یکی از بزرگ‌ترین خلیج‌های دنیا است است که در کانادا واقع است. این خلیج از اطراف به ایالات: نوناووت، مانیتوبا، انتاریو و کبک محصور شده‌است. این خلیج به وسیله تنگه هادسون به دریای لابرادور راه دارد. در این خلیج جزایر زیادی وجود دارد که از مهم‌ترین آنان: جزایر اتاوا، جزیره کوتس، جزایر بلچر، جزیره ماسل و جزیره آکیمیسکی را می‌توان نام برد.
عمق میانگین این خلیج ۱۰۰ متر و حداکثر عمق آن ۲۷۰ متر است.
پیره‌یوسفیان سفلی (کلیبر)

village در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| پیره‌یوسفیان سفلی پیره یوسفیان سفلی | پیره‌یوسفیان سفلی پیره یوسفیان سفلی |
| --- | --- |
village: village
استان‌های ایران: استان آذربایجان شرقی
شهرستان‌های ایران: شهرستان کلیبر
بخش (تقسیمات کشوری): بخش مرکزی شهرستان کلیبر
تقسیمات کشوری در ایران: دهستان ییلاق (کلیبر)
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۶۸
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
پیره‌یوسفیان سفلی (به ترکی آذربایجانی: اشغه پیرسفان) یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان ییلاق بخش مرکزی شهرستان کلیبر واقع شده‌است.
انایمیلاگرام

village در 23x15px|border |alt=|link= هند
| Anaimelagaram | Anaimelagaram |
| --- | --- |
village: village
ایالت: تامیل نادو
District: Nagapattinam
جمعیت (2001): جمعیت (2001)
 • کل: ۱٬۷۹۲
زبان‌ها: زبان‌ها
 • رسمی: زبان تامیلی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۳۰ (IST)
انایمیلاگرام (به انگلیسی: Anaimelagaram) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در تامیل نادو واقع شده‌است.
خصوصیات

انایمیلاگرام ۱٬۷۹۲ نفر جمعیت دارد.
سوغات

«سوغاتی» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای ترانه هایده به این نام، سوغاتی (ترانه) را ببینید.
یک فروشگاه فروش سوغات ایران (زعفران، شیرینی‌جات ایرانی و…) در سالن ترانزیت فرودگاه امام خمینی
سوغات یا ره‌آورد کالایی است که مسافران و گردشگران از یک شهر، روستا یا منطقه‌ می‌خرند تا پس از بازگشت از سفر به بستگان، دوستان یا آشنایان هدیه دهند. ره‌آوردها معمولاً جزء صنایع دستی، محصولات صنعتی و مواد غذایی ساخته شده در نواحی جغرافیایی هستند.
واژه‌شناسی و ادبیات

سوغات وام‌واژه‌ای ترکی است به معنای تحفه.
واژه‌شناسی و ادبیات > سوغات

سعدی شاعر قرن هفتم قمری سروده‌است:
گر نسیم سحر از زلف تو بویی آرد
جان فشانیم به سوغات نسیم تو نه سیم.
واژه‌شناسی و ادبیات > ره‌آورد

ره‌آورد به معنای سوغات، ارمغان و هر چیزی که چون شخصی از جایی بیاید برای کسی بیاورد اگر چه حتی چند بیت از نظم و نثر باشد. ره‌آورد کنایه از چیزی است که چون کسی از جایی بیاید به طریق تحفه آورد و سوغات نیز گویند. راه آورد را با نام‌های عراضه، سوغات، سوغاتی، سوغاتی، لهنه، ارمغان و هدیه نیز می‌شناسند.
مولوی در این باره سروده‌است:
چون سفر کردم مرا راه آزمود
زین سفر کردن ره آوردم چه بود.
ره آورد شهرهای ایران

مقالهٔ اصلی: فهرست ره‌آوردهای شهرهای ایران
شهر شیراز: عرقیات، آبلیمو، مسقطی، نان یوخه و خاتم و معرق و فرش و صنایع دستی و فالوده و بستنی و گلیم و گبه و انگور و..
شهر تبریز: نوقا، قرابیه، اریس، باسلوق، پشمک، خشکبار، آجیل، فرش، صنایع دستی و ….
شهر اصفهان: گز و صنایع دستی، پولکی
شهر کرمان: زیره، پته، خرمای مضافتی، حنا، قالی، قاووت، پسته، کلمپه، ظروف مسی و قطاب
شهر بندرعباس: خرمای پیارم، ماهی و میگو، صنایع دستی و حصیری
شهر زابل: (سیستان): کلوچه‌های محلی، آچار (نوعی ادویه)، فلفل سیاه
شهر قم: سوهان (شیرینی)
شهر همدان: کشمش، گردو، سفال، انگشت‌پیچ.
یزد: قطاب متوسلیان، باقلوا متوسلیان، لوز متوسلیان
بروجرد: حلوا ارده سویدا، کشمش، ارده خام
کرمانشاه: نان برنجی، روغن حیوانی، کاک، نان شکری، نان خرمایی
شهر سراب: عسل، لبنیات (کره)، فطیر
الشتر: برساق
تویسرکان: گردو
بجنورد: آبنبات
سی سخت: عسل ، گردو، بادام، کشمش، مویز، الوبخار
معانی دیگر

در ادبیات و عرفان به یادگاری‌های معنوِی و مکاشفات نیز ره‌آورد گفته‌اند.
بورجارلو

مکان
| بورجارلو | بورجارلو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
بورجارلو: بورجارلو
ناحیه: لمباردی
استان / شهرستان: استان پاویا (PV)
مساحت: مساحت
 • کل: ۴٫۸ کیلومتر مربع (۱٫۹ مایل مربع)
جمعیت (Dec. 2004): جمعیت (Dec. 2004)
 • کل: ۲٬۱۸۸
 • تراکم: ۴۶۰/کیلومتر مربع (۱۲۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 27010
پیش‌شماره تلفن: 0382
بورجارلو (به ایتالیایی: Borgarello) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پاویا واقع شده‌است.
خصوصیات

بورجارلو ۴٫۸ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۱۸۸ نفر جمعیت دارد.
پالاتسولو آکریده

–
مکان
| پالاتسولو آکریده | پالاتسولو آکریده |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
Comune di Palazzolo Acreide: Comune di Palazzolo Acreide
ناحیه: سیسیل
استان / شهرستان: استان سیراکوز (SR)
حکومت: حکومت
 • شهردار: Carlo Scibetta
مساحت: مساحت
 • کل: ۸۶٫۳۴ کیلومتر مربع (۳۳٫۳۴ مایل مربع)
ارتفاع: ۶۷۰ متر (۲۲۰۰ فوت)
جمعیت (31 January 2009): جمعیت (31 January 2009)
 • کل: ۹٬۰۸۶
 • تراکم: ۱۱۰/کیلومتر مربع (۲۷۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Palazzolesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 96010
پیش‌شماره تلفن: 0931
قدیس پشتیبان: پولس
روز قدیس: June 29
وبگاه: وبگاه رسمی
پالاتسولو آکریده (به ایتالیایی: Palazzolo Acreide) یک کومونه در ایتالیا است که در استان سیراکوز واقع شده‌است.
خصوصیات

پالاتسولو آکریده ۸۶٫۳۴ کیلومترمربع مساحت و ۹٬۰۸۶ نفر جمعیت دارد و ۶۷۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده

شهر فراتا پولزینه خواهرخواندهٔ پالاتسولو آکریده هست.
باربورمید، کنتاکی

مکان در 23x15px|border |alt=|link= کنتاکی, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| باربورمید، کنتاکی | باربورمید، کنتاکی |
| --- | --- |
شهر: شهر
Barbourmeade, Kentucky: Barbourmeade, Kentucky
ایالت:  کنتاکی
شهرستان: جفرسن
حکومت5th class city: حکومت5th class city
 • نوع: Commission
 • Mayor: Kim Holsclaw
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۴ مایل مربع (۱٫۱ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۴ مایل مربع (۱٫۱ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۶۳۰ فوت (۱۹۲ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۱۲۶۰
 • تراکم: ۲۹۰۸٫۷/مایل مربع (۱۱۲۳٫۱/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
کد منطقه: 502
FIPS code: ۲۱-۰۳۵۵۶
GNIS feature ID: ۰۴۸۶۳۲۸
وبگاه: http://barbourmeade.org/
کنتاکی
باربورمید (به انگلیسی: Barbourmeade) شهری در ایالت کنتاکی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۲۱۸ نفر بوده‌است.
مارگردن

| مارگردن | مارگردن |
| --- | --- |
مارگردن آفریقایی نر: مارگردن آفریقایی نر
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: بوبی‌سانان
تیره:: Anhingidae رایشنباخ، ۱۸۴۹
سرده:: Anhinga (بریسون، ۱۷۶۰)
گستره پراکندگی گونه‌های مختلف مارگردن در جهان: گستره پراکندگی گونه‌های مختلف مارگردن در جهان
مارگردن نام گروهی از پرندگان استوایی است که در تیره مارگردنان (نام علمی: Anhingidae) و سرده مارگردن‌ها (Anhinga) قرار دارند.
این نام به دلیل گردن بلند و باریک آن‌هاست که هنگام شنا در آب با بدنی غوطه‌ور یا هنگام حرکات جفت‌ها برای ایجاد پیوند، حالتی شبیه مار پیدا می‌کند. مارگردن‌ها آبزی هستند و بیشتر در آب‌های شیرین حضور دارند. آن‌ها گردنی بلند و به شکل «S» دارند با منقار نیزه‌مانند خود ماهی شکار می‌کنند. نر و ماده این پرندگان شکل هم هستند ولی منقار نرها اندکی بلندتر از ماده‌ها است. بال‌های این پرندگان بلند و کشیده به رنگ سیاه است. گردن، سر، و منقار رنگ قهوه‌ای دارند. شاهپرهای بال بلند. برای پرواز با سرعت مناسب هستند. دم مارگردن‌ها بلند است و روی بال‌هایشان رگه‌های سفید خاکستری دیده می‌شود.
این پرنده به هنگام شنا بدنش را در زیر آب نگه می‌دارد و گردنش به شکل ماری از آب بیرون است. مارگردن گردن دراز خود را به هر سو که بخواهد تکان می‌دهد. این پرنده در شنا و شیرجه رفتن در آب مهارتی زیاد دارد و ماهی‌ها را با سرعت صید می‌کند. مارگردن چون خطری را احساس کند به زیر آب می‌رود و در فاصله دوری از خطر از آب بیرون می‌آید.
تیرهٔ مارگردنان شامل چهار گونهٔ زنده است که سه گونه آن بسیار شایع و گسترده هستند، در حالی که چهارمی کمیاب‌تر بوده و به‌عنوان نزدیک تهدید توسط اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت طبقه‌بندی شده است.
توصیف

مارگردن‌ها پرندگانی بزرگ با دوریختی جنسی در پوشش پرها هستند. آن‌ها حدود ۸۰ تا ۱۰۰ سانتیمتر (۲٫۶ تا ۳٫۳ فوت) طول دارند، طول بال‌هایشان حدود ۱۲۰ سانتیمتر (۳٫۹ فوت) است و وزنی حدود ۱٬۰۵۰ تا ۱٬۳۵۰ گرم (۳۷ تا ۴۸ اونس) دارند. نرها دارای پرهای سیاه و قهوه‌ای تیره هستند، تاج کوچکی روی گردن دارند و نوکی بزرگ‌تر از ماده‌ها دارند. ماده‌ها پرهای روشن‌تری دارند، به‌ویژه در گردن و زیر بدن، و کمی بزرگ‌تر از نرها هستند. هر دو جنس دارای خطوط خاکستری روی نوار شانه‌ای‌ها و پوش‌پرهای بالایی هستند. نوک تیز و دندانه‌دار دارند که لبه‌های آن دندانه‌دار است و کام آن‌ها از نوع همبسته بوده و سوراخ بینی خارجی ندارند. پای مارگردن‌ها کاملاً پرده‌دار است و پاهای آن‌ها کوتاه بوده و در قسمت عقب بدن قرار دارد.
در گونه‌های مختلف پرندگان، پوشش پر پرندهٔ نر در فصولی موقتاً ظاهر زینتی خود را از دست می‌دهد تا از خود محافظت کند یا انرژی خود را برای بازسازی پرهای جدید حفظ کند. مارگردن‌ها این حالت را ندارند، اما قسمت‌های بدون پر آن‌ها در طول سال از نظر رنگ متغیر است. در زمان تولیدمثل، پوست گلویی کوچک آن‌ها از صورتی یا زرد به سیاه تغییر می‌کند و پوست صورت که معمولاً زرد یا زرد مایل به سبز است، به رنگ فیروزه‌ای درمی‌آید. عنبیه نیز در فصول مختلف بین زرد، قرمز یا قهوه‌ای تغییر می‌کند. جوجه‌ها بدون پر متولد می‌شوند اما به‌زودی کرک‌پرهای سفید یا قهوه‌ای روشن می‌رویند.
مارگردن‌ها هنگام پرواز یا نشستن صدای کلیک یا غرغر ایجاد می‌کنند. در کلونی‌های زادآوری، پرنده‌های بالغ با صداهای خرخر، ناله یا کلیک با هم ارتباط برقرار می‌کنند. در زمان تولیدمثل، بالغ‌ها گاهی صداهای caw یا ناله‌های کشیده یا صدای هیس می‌دهند. پرندهها با صداهای جیغ یا غرغر با هم ارتباط برقرار می‌کنند.
پراکندگی و بوم‌شناسی

مارگردن‌ها عمدتاً در مدارگان زندگی می‌کنند و تا جنب‌مدارگان و مناطق مناطق معتدل گرم نیز گسترش دارند. معمولاً در آب شیرین دریاچه‌ها، رودخانه‌ها، تالاب‌ها، مرداب‌ها و باتلاق‌ها زندگی می‌کنند و کمتر در مناطق ساحلی با آب نیمه‌شور مانند خورها، خلیج‌ها، کولاب‌ها و حراها یافت می‌شوند. بسیاری از آن‌ها بومی هستند و مهاجرت پرندگان نمی‌کنند، اگرچه جمعیت‌هایی که در مناطق خنک‌تر زندگی می‌کنند ممکن است مهاجرت کنند. شیوه پرواز پرندگان آن‌ها بیشتر اوج‌گیری و سُر خوردن در هوا است. در پرواز بال‌زدن، حرکات آن‌ها سنگین است. روی خشکی، با قدم‌های بلند راه می‌روند و بال‌ها را برای تعادل باز نگه می‌دارند، درست مانند پلیکان‌ها. معمولاً در گله‌هایی با تعداد حدود ۱۰۰ پرنده گرد هم می‌آیند و اغلب با لک‌لک‌ها، حواصیل‌ها یا اکراس‌ها معاشرت می‌کنند، اما در هنگام زادآوری بسیار قلمروطلب هستند و به‌ویژه نرها به هر پرنده‌ای که در نزدیکی آشیانه‌شان بیاید، حمله می‌کنند. مارگردن خاوری (A. melanogaster) نزدیک تهدید طبقه‌بندی شده است. نابودی زیستگاه و سایر مداخلات انسانی مانند جمع‌آوری تخم‌ها و استفاده بیش‌ازحد از آفت‌کش‌ها دلایل اصلی کاهش جمعیت مارگردن‌هاست.
پراکندگی و بوم‌شناسی > رژیم غذایی

مارگردن‌ها عمدتاً از ماهی‌های میان‌جثه تغذیه می‌کنند؛ به‌ندرت نیز از سایر آبزیان مهره‌دار و بی‌مهرگان بزرگ تغذیه می‌کنند. این پرندگان با استفاده از پاهای خود در آب حرکت می‌کنند و به‌طور مخفیانه شکار را تعقیب و غافلگیر می‌کنند؛ سپس با نوک تیز خود شکار را می‌گیرند. آن‌ها شکار را به سطح آب آورده و به هوا پرتاب می‌کنند و دوباره آن را می‌گیرند تا سر شکار را به سمت پایین بلع کنند. همانند باکلان‌ها، غده پرآرایی کم‌کار دارند و پرهایشان در هنگام شیرجه خیس می‌شود. برای خشک کردن پرها پس از شنا، به مکان امنی می‌روند و بال‌های خود را باز می‌کنند. مارگردن‌ها همه شاه‌پرها و پرهای ثانویه خود را همزمان می‌ریزند و در این مدت موقتاً قادر به پرواز نیستند، اگرچه برخی ممکن است پوست‌اندازی ناقصی داشته باشند.
پراکندگی و بوم‌شناسی > شکارگری

شکارگران مارگردن‌ها عمدتاً گوشت‌خواران بزرگی مانند گنجشک‌سانان از جمله غراب استرالیایی (Corvus coronoides) و کلاغ هندی (Corvus splendens)، و پرنده شکاری همچون marsh harrierها (Circus aeruginosus complex) یا عقاب دریایی پالاس (Haliaeetus leucoryphus) هستند. همچنین شکار توسط گاندوها تمساحان نیز گزارش شده است. اما بسیاری از شکارگران احتمالی از تلاش برای شکار مارگردن اجتناب می‌کنند. گردن بلند و نوک تیز آن‌ها به همراه سازوکار «نیزه‌مانند» باعث می‌شود که این پرندگان حتی برای پستانداران گوشت‌خوار بزرگ نیز خطرناک باشند و آن‌ها نه‌تنها به‌طور منفعل از خود دفاع نمی‌کنند بلکه برای حمله به مزاحم به سمت او حرکت می‌کنند.
پراکندگی و بوم‌شناسی > زادآوری

مارگردن‌ها معمولاً در کلونی‌هایی تولید مثل می‌کنند که گاهی با باکلان‌ها یا حواصیل‌ها مشترک است. مارگردن‌ها پیوند تک‌همسری را حداقل برای یک فصل تولید مثل حفظ می‌کنند. برای جفت‌گیری از انواع مختلف نمایشگری استفاده می‌کنند. نرها برای جلب ماده‌ها با بالا بردن (بدون کشیدن) بال‌ها و تکان دادن آن‌ها به‌صورت متناوب، خم شدن و ضربه زدن با نوک یا دادن شاخه به جفت احتمالی، اقدام می‌کنند. برای تقویت پیوند جفت، شرکا با هم نوک‌هایشان را به هم می‌مالند یا بال‌ها و گردن‌های خود را به‌صورت هماهنگ بالا برده یا خم می‌کنند. وقتی یکی از جفت‌ها برای تعویض دیگری به آشیانه می‌آید، نرها و ماده‌ها همان نمایشی را که نر در زمان جفت‌یابی به کار می‌برد، تکرار می‌کنند؛ در این زمان ممکن است پرندگان هنگام جابه‌جایی به یکدیگر «خمیازه» بکشند.
تولید مثل در انتهای شمالی محدوده آن‌ها فصلی (معمولاً در مارس/آوریل) است؛ اما در سایر مناطق در تمام طول سال دیده می‌شود. آشیانه از شاخه‌ها ساخته شده و با برگ‌ها پوشانده می‌شود؛ این آشیانه‌ها معمولاً روی درختان یا نی‌زارها و نزدیک آب ساخته می‌شوند. معمولاً نر مواد آشیانه‌سازی را جمع‌آوری کرده و به ماده می‌دهد که بیشتر کار ساخت را انجام می‌دهد. ساخت آشیانه تنها چند روز طول می‌کشد (حداکثر حدود سه روز) و جفت‌ها جفت‌گیری در محل آشیانه انجام می‌دهند. اندازه دسته‌تخم دو تا شش تخم پرنده است (معمولاً حدود چهار عدد) که رنگی سبز روشن دارند. تخم‌ها در فاصله ۲۴–۴۸ ساعت گذاشته می‌شوند و برتخم‌نشینی برای ۲۵ تا ۳۰ روز، از زمان گذاشتن اولین تخم آغاز می‌شود؛ تخم‌ها به‌طور ناهمزمان باز می‌شوند. برای گرم نگه داشتن تخم‌ها، والدین آن‌ها را با پاهای پرده‌دار بزرگ خود می‌پوشانند، زیرا مانند خویشاوندانشان فاقد لکه کرچی هستند. آخرین جوجه‌ای که از تخم خارج می‌شود معمولاً در سال‌هایی که غذا کم است، گرسنه می‌ماند. فرزندپروری توسط هر دو والد به جوجه‌ها داده می‌شود و آن‌ها را به‌عنوان جوجه‌های دیررس در نظر می‌گیرند. در ابتدا با بالاآوری غذای نیمه‌گوارده تغذیه می‌شوند و با رشد بیشتر، غذای کامل دریافت می‌کنند. پس از پروازی‌شدن، جوجه‌ها برای حدود دو هفته دیگر تغذیه می‌شوند تا خودشان شکار کردن را یاد بگیرند.
این پرندگان در حدود دو سالگی به بلوغ جنسی می‌رسند و معمولاً تا حدود نه سال عمر می‌کنند. حداکثر طول عمر مارگردن‌ها حدود شانزده سال به نظر می‌رسد.
تخم‌های مارگردن‌ها خوراکی و از نظر برخی افراد خوش‌طعم هستند؛ این تخم‌ها به‌صورت محلی توسط انسان‌ها برای غذا جمع‌آوری می‌شوند. پرندگان بالغ نیز گاهی مصرف می‌شوند، زیرا آن‌ها پرندگانی گوشتی هستند (قابل مقایسه با مرغابی اهلی)؛ اما مانند سایر پرندگان ماهی‌خوار مانند باکلان‌ها یا اردک‌تباران دریایی طعم چندان خوبی ندارند. تخم‌ها و پرنده‌ها در برخی مناطق برای پرورش جوجه‌ها جمع‌آوری می‌شوند. گاهی این کار برای غذا انجام می‌شود، اما برخی از عشایر کوچ‌نشین در آسام و بنگال مارگردن‌های اهلی را آموزش می‌دهند تا مانند ماهیگیری باکلانی استفاده شوند. با افزایش سکونت عشایر در دهه‌های اخیر، این میراث فرهنگی در معرض خطر از بین رفتن قرار دارد. از سوی دیگر، همان‌طور که ریشه‌شناسی واژه "anhinga" در ادامه نشان داده شده است، توپی‌ها مارگردن‌ها را نوعی پرنده شوم می‌دانسته‌اند.
آرایه‌شناسی و فرگشت

سردهٔ مارگردن (Anhinga) در سال ۱۷۶۰ توسط جانورشناس فرانسوی، ماتورن ژاک بریسون معرفی شد. گونهٔ مارگردن آمریکایی (Anhinga anhinga) به‌عنوان گونهٔ نماد این سرده انتخاب شد. نام Anhinga از واژهٔ ajíŋa در زبان‌های توپیایی–گوارانی گرفته شده است که در اسطوره‌شناسی محلی به معنای «روح جنگلی شرور» یا «پرندهٔ شیطان» است. این نام بعدها به anhingá یا anhangá تغییر یافت و وارد زبان پرتغالی شد. بااین‌حال، اولین استفادهٔ ثبت‌شده از این نام به زبان انگلیسی در سال ۱۸۱۸ برای مارگردن‌های جهان قدیم بود. از آن زمان، این نام برای کل سردهٔ امروزی آهینگا نیز به‌کار می‌رود.
خانوادهٔ مارگردن‌ها ارتباط نزدیکی با خانواده‌های دیگر در بوبی‌سانان (Sulae) دارد، از جمله باکلان‌ها (Phalacrocoracidae) و بوبیان‌ها (Sulidae). مارگردن‌ها و باکلان‌ها از نظر استخوان‌بندی بدن و پاها شباهت زیادی دارند و ممکن است گروه خواهر باشند. در حقیقت، برخی از فسیل‌های مارگردن در ابتدا به‌اشتباه به‌عنوان باکلان‌ها شناسایی شده بودند. در گذشته، برخی نویسندگان مارگردن‌ها را زیرمجموعه‌ای از باکلان‌ها در خانوادهٔ Phalacrocoracidae می‌دانستند، اما امروزه این دیدگاه به‌عنوان درهم‌گرا در نظر گرفته می‌شود. بااین‌حال، شواهد فسیلی این ارتباط را تا حدی تأیید می‌کنند و برخی از محققان خانواده‌های Anhingidae و Phalacrocoracidae را در یک فراخانواده به نام Phalacrocoracoidea ادغام می‌کنند.
گروه بوبی‌سانان از نظر رفتارهای خاص نمایشی نیز شباهت دارند که با درخت تبارزایی حاصل از داده‌های کالبدشناسی و توالی دی‌ان‌ای همخوانی دارد. مارگردن‌ها بسیاری از رفتارهای نمایشی را ندارند که این ویژگی با گانت‌ها مشترک است، اما این رفتارها در پرندگانی مانند سینه‌بادکنک‌ها، نوک‌سرخ‌ها و پلیکان‌ها دیده نمی‌شود. مارگردن‌ها مانند باکلان‌ها از استخوان لامی برای کشیدن پوست گلویی در نمایش‌های خود استفاده می‌کنند.
نمایش بال‌های باز توسط نرها احتمالاً یک ویژگی مشترک در میان بوبی‌سانان است. درحالی‌که مارگردن‌ها در حین نمایش مچ‌های خمیده خود را حفظ می‌کنند (مشابه باکلان‌ها)، تکان دادن متناوب بال‌ها که قبل از پرواز انجام می‌دهند، کاملاً منحصر به فرد است. همچنین، حفظ تعادل با بال‌های باز در هنگام راه رفتن احتمالاً یک ویژگی خاص مارگردن‌ها است که به دلیل جثهٔ چاق‌تر آن‌ها نسبت به سایر اعضای بوبی‌سانان ضروری شده است.
گروه بوبی‌سانان به‌طور سنتی در پلیکان‌سانان (Pelecaniformes) قرار داشت که یک گروه پیراتبار از «آب‌مرغان برتر» بود. اما اکنون مشخص شده است که ویژگی‌های مشترک فرضی مانند انگشتان پرده‌دار و پوست گلویی بدون پر نتیجهٔ فرگشت هم‌گرا هستند. به نظر می‌رسد پلیکان‌ها به لک‌لک‌ها نزدیک‌تر از گروه بوبی‌سانان باشند؛ بنابراین، بوبی‌سانان و فریگیت‌بردها همراه با برخی خویشاوندان پیشاتاریخ، به‌طور فزاینده‌ای در راستهٔ بوبی‌ریختان (Suliformes) دسته‌بندی می‌شوند که گاهی با نام Phalacrocoraciformes نیز شناخته می‌شود.
آرایه‌شناسی و فرگشت > گونه‌های زنده

چهار گونه زنده از مارگردن‌ها در سرده Anhinga شناسایی شده‌اند، اگرچه گونه‌های جهان قدیم اغلب به‌عنوان زیرگونه‌های A. melanogaster دسته‌بندی می‌شدند. این گونه‌ها ممکن است یک تافته گونه‌ای نسبت به مارگردن متمایزتر ایجاد کنند:
گونه‌ها

مارگردن خاوری، Anhinga melanogaster
مارگردن آمریکایی، Anhinga anhinga
مارگردن آفریقایی، Anhinga rufa
مارگردن استرالیایی، Anhinga novaehollandiae
مارگردن آمریکایی ماده (A. anhinga) هنگام برخاستن
مارگردن استرالزی در حال خشک کردن بال‌های خود
مارگردن استرالزی ماده (Anhinga novaehollandiae) در حال خشک کردن بال‌هایش
مارگردن در حال پرتاب طعمه به هوا و بلعیدن آن، هند
کلونی آشیانه‌سازی مارگردن خاوری در کالتومکارا (کرالا، هند)
مارگردن آمریکایی نر (A. anhinga) در پوشش پر تولید مثلی
مارگردن آفریقایی در کنار رودخانه کواندو، بوتسوانا
جینی (کودک وحشی)
خانواده

جینی آخرین و دومین فرزند زنده مانده از بین چهار فرزند والدینی بود که در آرکادیا، کالیفرنیا زندگی می‌کردند. پدر او در جنگ جهانی دوم در یک کارخانه به عنوان مکانیک پرواز کار می‌کرد، پس از جنگ هم کارش را در بخش هواپیمایی ادامه داد، مادرش که بیست سال جوانتر از پدر و از یک خانوادهٔ کشاورز اهل اکلاهما بود، در جوانی با تعدادی از دوستان خانوادگی برای فرار از طوفان شدید گرد و غبار به جنوب کالیفرنیا آمده بود. مادر جینی در اوایل کودکی‌اش از یک آسیب شدید سر که حاصل تصادف بود رنج می‌برد، همین مسئله موجب آسیب دائمی عصب و کاهش بینایی یک چشم او شده بود. پدر جینی اغلب در پرورشگاهی در شمال غربی اقیانوس آرام بزرگ شد. پدرش در اثر رعد و برق درگذشت و مادرش فاحشه‌خانه‌ای را اداره می‌کرد و به ندرت او را می‌دید، علاوه بر این، مادرش نام کوچک زنانه‌ای روی او گذاشته بود، که موجب تمسخر دائمی او بود. در نتیجه، او در دوران کودکی خشمی شدید نسبت به مادرش داشت، که برادر جینی و دانشمندانی که در مورد جینی مطالعه می‌کردند، آن را علت و ریشهٔ مشکلات پس از خشم او می‌دانستند.
وقتی پدر جینی به بزرگسالی رسید نام کوچکش را به نامی که بیشتر مردانه بود تغییر داد، مادرش هم تا جایی که می‌توانست وقت بیشتری با او می‌گذراند. علی‌رغم بحث‌های بی‌وقفه آن‌ها در مورد تلاش‌های مادر برای متقاعد کردن او برای در پیش گرفتن سبک زندگی کمتر جدی، و قرار دادن تمام روابط در اولویت دوم، او تقریباً به‌طور فردی روی مادرش متمرکز شد. پس از ازدواج والدین جینی، او زنش را از خروج از خانه منع کرد و به دفعات و شدت بیشتری او را کتک می‌زد.
 بینایی او به‌طور مداوم به علت اثرات ماندگار از آسیب‌های موجود در عصب، شروع شدید آب مروارید و جداشدگی شبکیه در یک چشم بدتر شده و موجب وابستگی فزایندهٔ او به شوهرش شد.
پدر جینی بچه‌ها را دوست نداشت و به علت پرسروصدا بودن آن‌ها بچه‌ای نمی‌خواست، اما حدود پنج سال پس از ازدواجشان، زنش باردار شد. این کودک، یک دختر ظاهراً سالم، پس از اینکه پدرش گریهٔ او را مزاحم دانسته و او را در گاراژ گذاشت، سینه پهلو گرفت و در ده هفتگی مرد. دومین فرزند آن‌ها، که تقریباً یک سال بعد به دنیا آمد، یک پسر مبتلا به بیماری «ناسازگاری Rh» بود که در دو روزگی مرد، علت مرگ او بیماری یا خفه شدن در مخاط خودش بود. سه سال بعد صاحب فرزند پسری شدند، که علی‌رغم داشتن «ناسازگاری Rh»، پزشکان او را سالم توصیف کردند. پدرش به زنش اصرار می‌کرد که او را ساکت کند، که باعث تأخیر قابل توجه در رشد فیزیکی و یادگیری زبان شد. وقتی پسربچه به چهار سالگی رسید مادربزرگ مادری‌اش چند ماه مواظبت از او را بر عهده گرفت، او پیش مادربزرگش پیشرفت خوبی داشت، اما مادربزرگ سرانجام او را به والدینش پس داد.