دانشگاه صنعتی اصفهان
تاریخچه دانشگاه

در سال ۱۳۴۹، مسئولیت طرح ایجاد پردیس جدید دانشگاه صنعتی شریف را در اصفهان به دکتر ضرغام واگذار شد. دکتر امین زمینی به مساحت ۱۶ میلیون متر مربع در محل فعلی دانشگاه جهت ایجاد پردیس اصفهان دانشگاه شریف از دولت گرفته بود حل وفصل دعاوی روی این اراضی تا زمان سید حسین نصر نیز ادامه داشت. این مساحت عظیم به دانشگاه امکان می‌داد که بتواند مراکز پیشرفته پزوهشی وصنعتی را بدون هیچ گونه محدودیتی در جوار خود بوجود آورد ومنشا تحولات تحولات فنی وتکنولوزی پیشرفته در کشور گردد (نظیر این تفکر در استنفورد منجر به سیلیکون‌ولی شد که مد نظر بود). طرح جامع فونکسیونل عبارت بود از تعیین فضاهای مورد نیاز و روابط این فضاها با هم، طرحی که زیر بنای طرح جامع معماری وطرح هادی ساخت دانشگاه صنعتی اصفهان قرار گرفت.
تدوین سیاست‌های علمی ومهندسی دانشگاه و برنامه گسترش آن بر اساس دو پردیس تهران و اصفهان توسط کمیته از سرپرستان وکادر آموزشی ومسئولیت دکتر ضرغامی وبرنامه ارتباط با صنعت وگسترش تحقیقات وتامین تجهیزات پزوهشی دانشگاه و، تهیه طرح جامع فونکسیونل وطرح جامع معماری دانشگاه صنعتی اصفهان، در این دوره صورت گرفت. وبعدها فعالیت‌های ساختمانی پردیس اصفهان در سال ۵۳ با بیش از ۲۵۰ هزار متر مربع آغازگردید. از سال تحصیلی ۱۳۴۹–۱۳۵۰ جذب دانشجو از طریق کنکور سراسری صورت گرفت در حالیکه تا قبل از آن از طریق آزمون اختصاصی دانشگاه بود. یکی از اقدامات تشکیل کمیته ای شناسائئ دانشجویان مستعد واعزام آنها به ادامه تحصیل بود که اولین گروه (۲۰۰نفر) در سال ۱۳۵۰ اعزام گردیدند.
از مهر ۱۳۵۶، فعالیت‌های آموزشی در دانشگاه صنعتی اصفهان رسماً شروع شده و دانشگاه صنعتی شریف در تهران دانشجوی جدید نمی‌پذیرد. دولت وقت در تاریخ چهارم مرداد اعلامیه‌ای صادر می‌کند مبنی بر این که دوره لیسانس دانشگاه صنعتی به‌طور قطع به اصفهان منتقل می‌شود. در تاریخ ۲۷ مرداد در جلسه مطبوعاتی، شاه در جواب برای تعیین تکلیف دانشگاه صنعتی، اظهار داشت که هیئت امناء تکلیف دانشگاه را روشن خواهد کرد.
به دنبال گسترش تظاهرات ضد رژیم شاهنشاهی، آموزگار تغییر کرده و شریف امامی رئیس مجلس سنا به نخست‌وزیری منصوب گردید و دولت خود را دولت آشتی ملی اعلام کرد. در تاریخ ۹ شهریور ۵۷ در روزنامه کیهان اعلام می‌شود که موضوع دانشگاه صنعتی آریا مهر در جلسات دولت مطرح است و ۷۰۰ دانشجو برای تهران در این دانشگاه پذیرفته خواهد شدو ۱۵ شهریور رسماً اعلام می‌شود که دانشگاه صنعتی آریا مهر در تهران باقی می‌ماند و رئیس دانشگاه توسط شورای دانشگاه انتخاب خواهد شد.
طراحان اصلی و اولیه دانشگاه صنعتی آریامهر اصفهان هم از نظر ساختار درسی و هم از نظر شالوده سازمانی عبارت بودند از: شرکت آمریکایی آرتور دی لیتل (که یک شرکت مشاوره آکادمیک بود)، گوردون براون که ریاست کل دانشکده‌های مهندسی و از مدیران اصلی دانشگاه‌ام آی تی بود، جرج بوگلیارلو ریاست دانشکده فنی-مهندسی دانشگاه ایلینوی در شیکاگو، و مهدی ضرغامی معاونت دانشگاه صنعتی آریامهر در تهران.
براون شش دانشکده اولیه دانشگاه صنعتی اصفهان را تأسیس نمود. در گزارش نهایی وی از طرح جامع دانشگاه صنعتی آریامهر در اصفهان آمده:
هدف اصلی این مؤسسه آموزشی اجتناب از ساختار رایج و کلاسیک دانشگاهی و در عوض، سازماندهی و تمرکز دادن فعالیت‌های آکادمیک این دانشگاه بر روی مسائل فناوری مهم کشور ایران است. حقیقت نیازهای امروزی برای توسعه سریع ایران مستلزم این است که سیستم آموزشی این کشور صرفاً یک نسخه کپی از موسسات آموزشی غربی نباشد. به جای الگو برداری از سیستم‌های غربی و آنهم الگوهای بیست ساله‌ای که در غرب از رده خارج شده‌اند، سیستم آموزشی ایران باید بر اساس فرهنگ ایرانی و ویژگی‌های جامعهٔ ایرانی باشد.
و این همان سیاستی بود که سید حسین نصر که در آن زمان ریاست دانشگاه آریامهر تهران را بر عهده داشت دنبال می‌کرد. نصر کمک به بنیانگذاری دانشگاه صنعتی اصفهان را «از دستاوردهای بزرگ زندگی خود» می‌داند. دانشگاه‌های دیگر، همانند دانشگاه شیراز (و در زمینه پزشکی دانشگاه ارومیه) در آن دوره بر اساس شیوه‌های مدرن آمریکایی الگو برداری گردیده بودند.
دانشگاه صنعتی آریامهر اصفهان از موسساتی بود که برنامه‌های وسیع و گسترده‌ای برای آن قبل از انقلاب در نظر گرفته شده بود به‌طوری‌که برای ساخت دانشگاه اراضی وسیعی در حدود ۲۳۰۰ هکتار در نظر گرفته شده بود.