stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
هراکلس
تولد و دوران کودکی

تِبس و آرگوس هر دو ادعا می‌کنند که هراکلس زاده آنجاست و ادعای تبسی‌ها به‌طور گسترده‌تری پذیرفته شده‌است، اما دلایلی وجود دارد که می‌توان عقیده داشت آرگوس زادگاه او بوده‌است. زئوس تصمیم گرفت فرزندی به دنیا آورد که قهرمانی را برای خدایان و فناپذیران به ارمغان بیاورد و از این رو آلکمنه، همسر آمفیتروئون را به عنوان مادر او انتخاب کرد. زمانی که آمفیتروئون مشغول نبرد بود، زئوس خود را به شکل او درآورد و با آلکمنه هم‌بستر شد. آمفیتروئون در همان شب از نبرد بازگشت و به‌طور معمول او نیز با آلکمنه هم‌بستر شد. در نتیجه این نزدیکی‌ها او دوقلو به دنیا آورد: هراکلس برای زئوس و ایفیکلس برای آمفیتروئون. پس از به دنیا آمدن هراکلس، زئوس سوگند یاد کرد که این پسر یکی از نوادگان پرسئوس است و روزی خواهد رسید که او بر تمام یونان حکمرانی خواهد کرد، اما هرا توسط ایلی‌ثیا الههٔ وضع حمل، تولد هراکلس را عقب و تولد ائوروستئوس (یکی دیگر از نوادگان پرسئوس) را پیش انداخت و به این ترتیب ائوروستئوس پادشاه یونان شد. آلکمنه از ترس انتقام‌جویی هرا سریعاً تولد هراکلس را افشا کرد، اما نوزاد توسط الهه عقل و خرد آتنا (در برخی تفسیرات دیگر توسط هرمس) به نزد هرا آورده شد و او را درمیان سینه‌های هرا قرار دادند. هرا که آن نوزاد را تشخیص نداده بود از روی ترحم از او پرستاری می‌کرد. هرکول به شدت سینه‌های هرا را می‌مکید، به‌طوری‌که هرا از شدت درد نوزاد را پس زد و در نتیجه شیرش به آسمان فوران کرد و راه شیری را پدید آورد. اما با خوردن این شیر الهی، هراکلس قدرت‌های مافوق‌طبیعی به دست آورده بود. در همین حین آتنا کودک را در اختیار گرفت و به آغوش مادرش بازگرداند و از آن پس هراکلس توسط والدینش بزرگ شد.
بعد از این ماجراها، آمفیتروئون به کودک مشکوک شده و چنین شد که با تئیریاس پیغمبر نابینایان، مشورت کرد. تئیریاس به او گفت هراکلس فرزند زئوس است و سرنوشت او چنین است که تبدیل به یک قهرمان شود. سپس آمفیتروئون با دقت از کودک مراقبت نمود و بهترین استادان و مربیان ورزشی را برای او انتخاب کرد. راندن ارابه را از پدرش آمفیتروئون، کشتی گرفتن را از اوتولوکوس، هنر کمانداری را از ایریتوس، شمشیرزنی را از کستور و چنگ نوازی را از لینوس (یا ایمولپوس) آموخت. هراکلس نیز درعوض با کار کردن در مزرعه به پدر خود کمک می‌کرد و همین مسئله به قویتر شدن او نیز می‌انجامید. او شمشیرش را از هرمس، تیر و کمانش را از آپولو، زره سینه‌اش را از هفائستوس و جامه‌اش را از آتنا دریافت کرده بود.
آموزش هنر موسیقی به این پهلوان جوان عاقبت فاجعه باری به همراه داشت. هنگامی که استادش لینوس، به دلیل عدم توجه به درس‌های موسیقی با این جوان برخورد نمود، هراکلس نیز برای تلافی کردن بوسیلهٔ چنگ ضربه‌ای بر سر لینوس وارد کرد که بلافاصله سبب مرگش شد. هراکلس با خوش‌شانسی از جرم قتل تبرئه شد، اما آمفیتروئون برای جلوگیری از دردسرهای بیشتر او را به چراندن گوسفندها در مزرعه‌ای واقع در حومه شهر تسپیئای فرستاد.
تولد و دوران کودکی > جوانی

هراکلس دیگر بزرگ شده بود و اولین آزمایش واقعی قدرت او کشتن شیری واقع در کوه‌های کیثارون بود. هیولایی که باعث نابودی گله آمفیتروئون شده بود و هراکلس مشکل کوچکی برای خلاص شدن از دست هیولا داشت. سرانجام او شیر را کشته و پوستش را می‌کند، در بعضی تفسیرات این همان پوستی است که او به تن دارد (در منابعی دیگر این پوست شیر نیمیان است که او برتن اوست). در این میان که هراکلس از خانه بدور بود، تبس درگیر جنگی با اورکمنوس‌ها شده بود. هراکلس بیدرنگ تبسی‌ها را با سلاح‌های داخل معابد مسلح نمود. هنگامی که پیروزی نزدیک بود، هراکلس اورکمنوس‌ها را در آب غرق کرد. آتنا با مشاهده دلاوری‌های هراکلس در این جنگ، به یکی از متحدان او در طول زندگیش مبدل گشت. اما نه آتنا و نه هراکلس توانایی نجات آمفیتروئون که جانش را در این جنگ از دست داده بود را نداشتند.
تولد و دوران کودکی > دختران تسپیوس

تسپیوس پادشاه و بنیان‌گذار تسپیای در بویوتیا، با هراکلس قرار گذاشت، در ازای کشتن شیری که به گله دام‌هایش حمله کرده بود دخترانش را به او تقدیم کند. شکار شیر پنجاه روز به طول انجامید و به مدت پنجاه روز هراکلس در هر شب با یکی از دختران شاه تسپیوس همخواب می‌شد. بعدها فرزندان هراکلس از دختران تسپیوس با نام تسپیادس «Thespiades» خوانده شدند. دو تن از آن‌ها در تبس باقی ماندند و هفت تن دیگر در تسپیای و بقیه فرزندانش به یولائوس برای تأسیس مستعمره ساردینیا پیوستند.
پس از مدتی، هراکلس با مگارا، دختر بزرگ کرئون پادشاه شهر تِبس ازدواج کرد. کرئون برای قدردانی از هرکول به خاطره دفاع از تِبس در مقابل اُرکومنوس در یک جنگ تن به تن، دختر خود مگارا را به او تقدیم کرد و آن دو با یکدیگر به وطن خود و خانهٔ آمفیتروئون بازگشتند. مگارا اولین همسر هراکلس بود و برای او یک پسر و دو دختر به نام‌های تریماخوس، دیکون و کرئونیتیادس را به دنیا آورد، (در برخی از نسخه‌ها تعداد فرزندان آن‌ها هشت نفر ذکر شده‌است). در این حین لیکوس، فرزند پوزئیدون، اهل دیرفیس در وابیه، کرئون را به قتل رساند و قدرت را در تِبس به دست گرفت. گفته شده او قصد کشتن مگارا را نیز داشت اما هرکول که از نیت او با خبر شده بود او را کشت.
هرا که به خوبی از توانایی‌های در حال رشد هراکلس آگاه شده بود، تصمیم گرفت دوباره برای رسوایی او نقشه‌ای طرح کند، و این چنین شد که هراکلس را به یک جنون ناگهانی دچار نمود.
دوازده‌خوان هراکلس

مقالهٔ اصلی: دوازده‌خوان هرکول
دشمن اصلی هراکلس، نامادری‌اش هرا بود. هنگام کودکی هرا دو مار را در گهوارهٔ هراکلس قرار داد اما او با قدرت زیادی که داشت آن‌ها را خفه کرد. او بالاخره هراکلس را دیوانه کرد. به سبب بی‌عقلی، هرکول به برادرزاده خود یولائوس حمله کرد اما او توانست جان سالم به در ببرد. او شروع به تیراندازی به جانوران خیالی ساخته ذهنش کرد و در انتها همسر خود مگارا و سه فرزندشان را به قتل رساند (در برخی از تفسیرات فقط فرزندان او کشته شدند و مگارا بعدها با مردی دیگر ازدواج کرده‌بود). هرکول بسیار غمگین بود و به محض بهبود یافتن و برای جبران کار خود با پیشگوی معبد آپولو مشورت و از او سؤال کرد چگونه می‌تواند شرف و عزت خود را بازیابد. پیشگو به او گفت نزد ائوروستئوس پادشاه موکنای برو و دوازده سال او را خدمت کن. ائوروستئوس هیچ کار دشواری به ذهنش نمی‌رسید که پسر قدرتمند زئوس از پس آن برنیاید، بنابراین هرا از کاخ خود در المپ پایین آمد تا به او کمک کند. با همکاری یکدیگر دوازده وظیفه برای ناپسری فناپذیر هرا در نظر گرفتند که به دوازده‌خوان هرکول معروف است. شش خوان اول همگی در شبه جزیرهٔ پلوپونز اتفاق افتاد، اما خوان‌های بعدی، هرکول را به مکان‌های مختلفی در حواشی دنیای یونانی و فراسوی آن برد. در کلیهٔ این خوان‌ها، هراکلس با تنفر هرا مواجه بود که همواره به فرزندان زئوس از زنان دیگر حسادت می‌ورزید. از طرف دیگر، آتنا ایزدبانوی عقل و خرد، یکی از حامیان پرشور او بود؛ هراکلس از همراهی و یاری گاه‌وبیگاه برادرزادهٔ خود یولائوس نیز بهره می‌گرفت. این دوازده‌خوان عبارتند از:
کشتن شیر نیمیایی، هیولایی که هیچ سلاحی قادر به نفوذ در پوستش نبود. هراکلس آن را بدون هیچ دردسری خفه کرد.
کشتن مار نه سر هیدرا. وقتی یک سر هیدرا بریده می‌شد دو سر جدید به جای آن می‌رویید و یکی از سرهای آن جاودانه بود و با هیچ سلاحی آسیب نمی‌دید. هراکلس ۸ سر آن را سوزاند و سر جاودانه را زیر تخته سنگی قرار داد.
گرفتن گوزن کرینیا. پس از چند ماه تعقیب و گریز بالاخره آن را در تله انداخت.
کشتن گراز وحشی اریمانتوس. جدالی وحشیانه اما فوق‌العاده آسان؛ هراکلس برنده شد.
تمیز کردن اصطبل شاه آوگیاس. هرکول با جاری کردن رودی در نزدیکی اصطبل موفق به شستن آن شد.
کشتن پرندگان گوشت‌خوار در سواحل استومفالوس. هراکلس پرندگان را ترسانده و به پرواز درآورد. سپس با پیکان‌های خود، تعداد زیادی از آن‌ها را کشت.
گرفتن و کشتن گاو وحشی واقع در کریت.
گرفتن مادیان‌های دیومدس.
به دست آوردن کمربند هیپولیتا، ملکه آمازون‌ها (که درحقیقت کار آسانی نبود).
گرفتن گله گروئون. او جنگجویی غول‌پیکر بود دارای سه سر، سه بدن و شش دست که در مجموع بر روی پاهایی سوار بودند. او دارای گله گاوی باشکوه به رنگ قرمز بود که توسط یک چوپان و سگی دوسر به نام ارثروس (که برادر سربروس بود) محافظت می‌شد. هراکلس هردو آن‌ها را کشت و سپس به جنگ با گروئون پرداخت و او را با تیری زهرآلود از پای درآورد.
به دست آوردن سیب‌های زرین از باغ هسپریدس، که همیشه به وسیلهٔ اژدهای صد سر لادون نگهبانی می‌شد. هرکول اطلس را با پیشنهاد نگه داشتن زمین فریب داد تا سیب‌ها را برایش بیاورد. وقتی او با سیب‌ها بازگشت، هرکول از او خواست که زمین را برای چند لحظه نگه دارد تا او بتواند بالینی برای درد شانه‌هایش بیاورد. اطلس این کار را کرد، و هرکول با سیب‌هایش آنجا را ترک کرد.
آوردن سربروس، سگ سه سر هادس، بر روی سطح زمین.
بالاخره، بعد از دوازده سال و دوازده‌خوان، هراکلس یک انسان آزاد بود.
ماجراجویی‌های دیگر هراکلس > هراکلس و حمله به تروا

پیش از جنگ تروآ، هراکلس سفری دیگر به تروا داشت. لائومدون، پادشاه تروا مورد خشم پوزئیدون و آپولون قرار گرفته بود، به همین علت آپولون برای انتقام تروا را به طاعون مبتلا کرد و پوزئیدون نیز هیولایی دریایی به این شهر فرستاد. لائومدون پس از مشورت با پیش‌گو، قرار شد برای خلاص شدن از دست هیولا، دخترش هسیونه را به عنوان قربانی به صخره ببندد و پیشکش هیولا کند. اما هرکول هسیونه را پیدا کرد و نجاتش داد، سپس در مقابل گرفتن دو اسب شگفت‌انگیزش که از زئوس در قبال ربودن پسرش گانیمده به او داده بود قبول کرد هیولا را از بین ببرد. لائومدون قبول کرد و هرکول به کمک آتنا هیولا را کشت. لائومدون بسیار سپاسگزاری نمود اما سعی کرد هرکول را فریب دهد. او دو اسب معمولی را به جای اسب‌های شگفت‌انگیزش به هراکلس داد. پودارسز پسر لائومدون، با صدای بلند به اعتراض پرداخت اما لائومدون به او توجه نکرد. پس هراکلس با لشکری برای گرفتن انتقام به تروا حمله کرد، لائومدون را کشت و پسرش پودارسز به جای او نشست و نام خود را به پریاموس تغییر داد.
بعد از این ماجراها، هراکلس برای باز پس گرفتن سلطنت و قدرت در برابر گیگانت‌ها، به زئوس و دیگر المپ‌نشینان پیوست. مشارکت او در این جنگ الزامی بود، به دلیل پیشگویی که شده بود برای شکست دادن هیولاها فقط به یک فانی نیاز بود. المپ‌نشینان با کمک هراکلس توانستند گیگانت‌ها را شکست دهند و هر یک را در زیر آتشفشانی در سرتاسر جهان به خاک سپردند.
هرکول تصمیم گرفت دیگر زمان انتخاب همسری دیگر فرارسیده، به همین منظور به روستای تبس رفت تا با دیانیرا دختر پادشاه کالیدون اوینئوس، ازدواج کند. او با خدای رودها آکلوس برسر دیانیرا مبارزه کرد و او را شکست داد. آن‌ها در صلح و صفا در کالیدون زندگی می‌کردند تا اینکه روزی هرکول به اشتباه ساقی‌ای را به قتل رساند و آن‌ها مجبور شدند به تراخیس فرار کنند. دیانیرا فرزندان زیادی برای هرکول به دنیا آورد. مدتی بعد یک سانتور مرد (حیوان افسانه‌ای با بالاتنهٔ انسان و پایین‌تنه اسب) به نام نسوس دیانیرا را ربود، اما هرکول با پرتاب تیر زهرآلودی به قلب نسوس او را آزاد کرد. نسوس هنگام مرگ به دیانیرا گفت قسمتی از خون او را نگه دارد و وقتی حس کرد دارد هرکول را از دست می‌دهد، از آن به عنوان داروی عشق بر روی هرکول استفاده کند. بعد از گذشت چندین ماه دیانیرا فکر کرد زن دیگری وارد زندگی او و هرکول شده‌است، بنابراین دیانیرا یکی از لباس‌های هرکول را با خون نسوس شست و به او داد تا به تن کند. نسوس به او دروغ گفته بود و خون همچون زهر در تن هرکول اثر کرد. بعد از این ماجرا هرکول به المپ برده شد و به او وعده زندگی ابدی دادند و با دیگر خدایان زندگی کرد. او در المپ با هبه ایزدبانوی جوانی، فرزند زئوس و هرا ازدواج کرد.
هراکلس در آثار هنری

در هنر یونانی، هراکلس یکی از نخستین قهرمانان اساطیری است که چهره‌اش در سده ۸ پیش از میلاد تصویر شده‌است، و بر روی سکه‌های ایالات و شهرها نیز چهرهٔ او نقش گردیده که معمولاً در گهواره است و ماری را خفه می‌کند. همچنین دروازه ورودی به دریای مدیترانه از اقیانوس اطلس، جایی که راس نقطه جنوبی اسپانیا و نقطه شمالی مراکش روبروی یکدیگر قرار دارند، در زبان کلاسیک با عنوان ستون‌های هرکول شناخته می‌شوند. او به عنوان نماد وطن‌پرستی ملی، تنها قهرمانی است که در سراسر یونان ستوده می‌شود و همچنین تنها قهرمانی است که به جاودانگی نایل شد.
هراکلس در حال کشتن آنتایوس
کوه‌های گائولیگونگ

کوه‌های گائولیگونگ
کوه‌های گائولیگونگ (انگلیسی: Gaoligong Mountains)(چینی: 高黎贡山؛ پین‌یین: Gāolígòng Shān�) یک زیررشته‌کوهی از بخش جنوبی رشته‌کوه هِنگدوان هستند که در ارتفاعات غربی استان یوننان واقع شده‌اند و مرز بین جنوب غربی چین و شمال میانمار (برمه) را در بر می‌گیرند.
جغرافیا

کوه‌های گائولیگونگ در امتداد کرانه غربی رود سالوین قرار دارند و از شهرستان گونگشان تا ولایت خودمختار دهونگ دای و جینگپو امتداد می‌یابند که مسافتی حدود ۵۰۰ کیلومتر (۳۱۰ مایل) است. این کوه‌ها به عنوان خط‌الرأس بین رودخانه‌های نوجیانگ (سالوین) و رود ایراوادی عمل می‌کنند. بلندترین قله این رشته‌کوه، قله گا هر (嘎普) با ارتفاع ۵٬۱۲۸ متر (۱۶٬۸۲۴ فوت) از سطح دریا است. این کوه‌ها از تنوع زیستی فوق‌العاده‌ای برخوردار هستند.
این کوه‌ها دارای پنج منطقه اکولوژیکی هستند:
جنگل‌های آلپینی مخروطیان و مخلوط دره نوجیانگ لانکانگ
مراتع و بوته‌زارهای آلپینی هیمالیا شرقی
جنگل‌های معتدله مثلث شمالی
جنگل‌های جنب‌حاره‌ای مثلث شمالی
جنگل‌های مرطوب جنب‌حاره‌ای هندوچین شمالی
ذخیره‌گاه ملی طبیعت کوه گائولیگونگ

ذخیره‌گاه ملی طبیعت کوه گائولیگونگ از سه بخش مجزا تشکیل شده است.
یک بخش از این ذخیره‌گاه در قسمت جنوبی-مرکزی این رشته‌کوه قرار دارد و مساحتی بالغ بر ۱۲۰٬۰۰۰ هکتار (۳۰۰٬۰۰۰ جریب فرنگی) را پوشش می‌دهد. این بخش حدود ۹ کیلومتر (۵٫۶ مایل) عرض دارد و تقریباً ۱۳۵ کیلومتر (۸۴ مایل) از شمال به جنوب امتداد دارد و بخش‌هایی از شهرستان لوشویی، استان باوشان و شهرستان تنگچونگ را در بر می‌گیرد.
بخش دیگر این ذخیره‌گاه، منطقه دولونگجیان است که در غرب گونگشان قرار دارد و محل سکونت مردم درونگ است.
بلندترین قله در این ذخیره‌گاه، قله وونا با ارتفاع ۳٬۹۱۶ متر (۱۲٬۸۴۸ فوت) است.
تاریخچه حفاظت

در سال ۱۹۸۳، ذخیره‌گاه ملی طبیعت کوه گائولیگونگ تأسیس شد و در سال ۱۹۹۲، صندوق جهانی طبیعت آن را به عنوان یک منطقه حفاظت‌شده درجه A معرفی کرد. در سال ۲۰۰۰، یونسکو آن را به عنوان عضوی از شبکه ذخیره‌گاه‌های زیست‌کره پذیرفت.
این ذخیره‌گاه بخشی از مناطق حفاظت‌شده یوننان است که در سال ۲۰۰۳ تأسیس شد و به عنوان یک میراث جهانی شناخته می‌شود.
هجرا

اشخاص هجرا در اسلام‌آباد، پاکستان.
در فرهنگ جنوب آسیا، هجرا به کسانی گفته می‌شود که بدنی مردانه و آلت تناسلی منتسب به مرد دارند اما رفتار زنانه دارند و همچنین در جامعه خود را به عنوان زن معرفی می‌کنند و لباس‌های منتسب زنان می‌پوشند.
در جنوب آسیا بسیاری از هجراها به صورت یک اجتماع و گروه که توسط یک گورو رهبری می‌شود، زندگی می‌کنند. این گروه‌ها پسرانی را که از خانواده طرد شده یا فرار کرده را به فرزندخواندگی می‌پذیرند و به این صورت نسل خود را گسترش می‌دهند. همچنین بسیاری از این افراد اقدام به تن‌فروشی می‌کنند
اصطلاح هجرا از زبان اردو است که از ریشه عربی هجر به معنای ترک کردن قبیله وارد زبان اردو شد و به صورت وام‌واژه وارد زبان هندی شده‌است.
ترجمه اصطلاح هجرا از زبان هندی به معنای هرمافرودیت یا خواجه است اکثر هجراها با بدنی مردانه متولد می‌شوند و تنها تعداد کمی از آن‌ها از ابتدا اینترسکس هستند. بعضی از هجراها در مراسمی که nirwaan نامیده می‌شود بیضه و آلت تناسلی خود را از بین می‌برند. امروزه بعضی سازمان‌های مردم نهاد غربی (NGO) هجرا را به عنوان جنسیت سوم شناسایی و معرفی می‌کنند.
واژه‌شناسی

هجرا به انگلیسی: hijra، به هندی: हिजड़ा, به اردو: هِجڑا، به بنگالی: হিজড়া, به کانارا: ಹಿಜಡಾ, به تلگو: హిజ్ర) و همچنین چاکا (chhakka) در کانارا خسرا (khusra) در زبان پنجابی و کوجا (kojja) در زبان تلگو است.
واژه هجرا در زبان اردو در واقع یک نوع توهین محسوب می‌شود و به جای هجرا از اصطلاح خواجه‌سرا استفاده می‌شود. در زبان هندی نیز پیش از این از اصطلاح Kinner استفاده می‌شد که خصوصاً به هجراهایی گفته می‌شد که از احترام و مقبولیت بیشتری در جامعه برخوردار بودند. اصطلاحات دیگر در زبان هندی (Khasuaa (खसुआ) , khusaraa (खुसरा است. در زبان بنگالی نیز به هجرا হিজড়া , هجرا، هیجلا، هیجره، هیزرا یا هیزره گفته می‌شود. در زبان تلگو به هجرا (napunsakudu (నపుంసకుడు), kojja (కొజ్జ یا (maada (మాడ گفته می‌شود. در تامیل نادو کلمه مترادف برای هجراها thiru nangai (به معنای خانم آقا یا آقا خانم) , aravanni , aravani , aruvani است. در زبان پنجابی مانند پاکستان و هند از اصطلاح khusra استفاده می‌شد البته اصطلاح jankha نیز وجود دارد. در مردم گجرات هندوستان اصطلاح (pavaiyaa (પાવૈયા استفاده می‌شود.
در شمال هندوستان ایزدبانویی به نام باهوچارا ماتا به وسیله هجراها پرستیده می‌شود. ایزدبانویی به نام رنوکا نیز وجود دارد که بنا بر اعتقاد مردم قدرت تغییر جنسیت افراد را دارد.
اصطلاح کوتی (kothi) نیز در هندوستان بسیار رایج است که معادل اصطلاح کتو ای در تایلند است، کوتی با هجرا تفاوت دارد و به پسران و مردانی گفته می‌شود مانند زنان رفتار جنسی از خود نشان می‌دهند ولی در اجتماعات هجرا شرکت نمی‌کنند، علاوه بر این کوتی‌ها مراسم nirwaan را انجام نمی‌دهند و خود را به هجرا تبدیل نمی‌کنند. به کوتی‌ها در کلکته durani , در کوچین menaka , در نپال meti و در پاکستان zenaan گفته می‌شود.
ترجمه هجرا خواجه یا هرمافرودیت است و در بین دگرباشان جنسی به عنوان یک دگرجنسگونه شناخته می‌شوند.
رفتار اجتماعی و رفتار جنسی

هویت جنسی این افراد به صورت دقیق در طبقه‌بندی جنسیت و گرایش جنسی مدرن مشخص نیست و ایده‌های غرب برای تشخیص جنسیت و رفتار جنسی را به چالش می‌کشد.
بسیاری از این افراد مانند یک پسر متولد می‌شود ولی ممکن است بعضی از این افراد به صورت خنثی یا با دستگاه تناسلی مبهم به دنیا بیایند. این افراد به عنوان جنسیت سوم شناخته می‌شوندو اکثر این افراد خود را نه مرد می‌دانند و نه زن و اعتقاد دارند دارای جنسیت سوم هستند. بعضی از این افراد ممکن است خود را به عنوان زن، زن صفت یا دوجنسه بدانند. بعضی دیگر مخصوصاً کسانی که به زبان انگلیسی مسلط هستند و با جامعه بیرون از هند در ارتباط هستند خود را دگرجنسگونه یا تراجنسی می‌دانند ولی نه مانند تراجنسی‌های دیگر زیرا این افراد مایل نیستند به عنوان یک زن شناخته شوند. مردانی که در رابطه جنسی نقش زن را بازی می‌کنند به عنوان کوتی شناخته می‌شوند. تفاوت کوتی‌ها با هجرا در آن است که کوتی‌ها همیشه لباس زنانه به تن دارند و خود را به عنوان یک زن در جامعه معرفی می‌کنند و با صدای زنانه و همچنین الفاظ زنانه همدیگر را خطاب می‌کنند. افراد مورد علاقه کوتی و هجراها مردان معمولی هستند. اغلب کوتی‌ها و هجراها با این مردان ازدواج می‌کنند ولی ازدواج خود را از جامعه مخفی می‌کنند زیرا ازدواج این افراد معمولاً از سمت قانون و دین پذیرفته نمی‌شود. هجراها و کوتی‌ها مردان مورد علاقه خود را با نام‌های مختلفی صدا می‌زنند مانند panthi در بنگلادش، giriya در دهلی، یا Sridhar در کوچین
وضعیت اجتماعی و شرایط اقتصادی

اکثر هجراها در شرایط پایین اجتماعی به سر می‌برند و اصطلاح هجرا نیز به نوعی کلمه خفت بار و توهین محسوب می‌شود و شانس پیدا کردن کار برای هجراها بسیار کم است
شغل اغلب هجراها اجرای نمایش، تکدی گری، تن‌فروشی یا در زمان‌های گذشته کار به عنوان خواجه بوده‌است. خشونت علیه هجراها (مخصوصا کسانی که تن‌فروشی می‌کنند) بسیار شدید است و در بین مردم، خانواده یا حتی پلیس به راحتی مشاهده می‌شود. هجراها با تبعیض شدید در مراکز بهداشتی، مسکن، آموزش، استخدام، مهاجرت، قوانین و هرگونه اقدامی که به تشخیص زن یا مرد بودن فرد مربوط می‌شود، مواجه می‌شوند
تاریخچه

در کتاب آموزش جنسی کاما سوترا به مردمی با حالات زنانه و بدون جنسیت اشاره شده که سکس دهانی انجام می‌دهند. این بخش از این کتاب به مردمانی اشاره می‌کند که گرایش به همجنس دارند و هردو یا یکی از آن‌ها دگرپوش هستند.
در دوران راج انگلیس مقامات تحت عنوان «نقض عفت عمومی» برای از بین بردن هجراها تلاش می‌کردند. پس از آن قوانین ضد هجرا از بین رفت اما هنوز قانونی وجود دارد که اخته کردن غیرقانونی است این به آن معنی است که مراسم nirwaan غیرقانونی است البته این قانون کمتر اجرا می‌شود.
اخیراً گروهای اجتماعی برای حمایت از هجراها در برابر خشونت به وجود آمده‌اند راهد پاتل یکی از افراد شناخته شده در جامعه هجرا است که تلاش و فعالیت برای قانونی کردن ازدواج هجراها انجام می‌دهد.
ادیان

در رسوم هندو، هجرا به عنوان یک طبقه اجتماعی شناخته می‌شود. هجراها به دو الهه باهوچارا ماتا و شیوا اعتقاد دارند و این دو الهه را می‌پرستند.
ادیان > باهوچارا ماتا

یک ایزدبانو در آئین هندو با دو داستان مجزا است. یک داستان اینگونه‌است که او یک شاهزاده‌است و شوهر خود به دلیل اینکه به جنگل فرار کرده و نقش یک زن را بازی می‌کند اخته می‌کند. داستان دیگر این است که یک مرد می‌خواهد به او تجاوز کند و او با نفرین مرد را اخته می‌کند و وقتی مرد تقاضای بخشش می‌کند او به شرطی وی را می‌بخشد که مرد به جنگل تبعید شود و تا آخر عمر در نقش یک زن بماند. معبد این الهه در گجرات است و مکان زیارتی برای هجراهایی هست که بوچارا ماتا را حامی خود می‌دانند
ادیان > شیوا

یکی از حالات شیوا ادغام شدن با پارواتی است که به خدای آردهاناری تبدیل می‌شوند که نیمی از آن شیوا و نیمی دیگر پارواتی است. آردهاناری در شمال هندوستان به عنوان یک حامی مهم برای هجراها حساب می‌شود
ادیان > رامایانا

در بعضی نسخه‌های رامایانا وقتی راما، ایودیا را به خاطر تبعید شدنش ترک می‌کند عده زیادی از مردم به طرفداری از راما دنبال او در جنگل می‌روند و زمانی که راما متوجه می‌شوند آن‌ها را جمع کرده و به آن‌ها می‌گوید ناراحت نباشید و و تمام «زنان و مردان» به کار خود در ایودیا بازگردند. پس این اتفاق و سپری شدن ۱۴ سال محکومیت راما و بازگشتش، او در راه بازگشت در محلی که سخنرانی کرده بود دید هنوز عده‌ای هجرا نشسته‌اند و به شهر بازنگشته‌اند؛ زیرا آن‌ها خود را نه مرد می‌دانند و نه زن. راما تحت تأثیر این از خود گذشتگی هجراها قرار می‌گیرد و راما به هجراها برکت می‌دهد.
ادیان > مهاباراتا

در مهاباراتا پیش از جنگ کوروک شترا، آراوان نیروی حیاتی و خون خود را تقدیم به کالی (ایزدبانو) می‌کند تا از پیروزی وی در پانداواس مطمئن شود و کالی این هدیه را می‌پذیرد. در آخرین شب پیش از شروع جنگ آراوان تصمیم گرفت پیش از مرگ ازدواج کند ولی هیچ زنی حاضر نبود با مردی که تا لحظاتی دیگر می‌میرد ازدواج کند. کریشنا خود را به شکل یک زن زیبا به نام موهینی پدیدمی‌آورد و با او ازدواج می‌کند. در جنوب هند هجراها ادعا می‌کنند آراوان جد آن‌ها هست و خود را آراوانی می‌خوانند. در تامیل نادو در ماه آوریل و می‌هجراها ۱۸ روز مراسمی به همین مناست می‌گیرند. معبد آراوانی‌ها در روستای کواگام است. در این مراسم هجراها داستان ازدواج آراوان و کریشنا را بازسازی می‌کنند و پس از آن برای مرگ آراوان سوگواری می‌کنند و رقص‌های مخصوصی انجام می‌دهند و النگوهای خود را می‌شکنند.
اسکار اسپیتن-نایسائتر

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۲۹ اوت ۲۰۰۷ ‏(۱۷ سال)
زادگاه:  آسکر
قد:  ۱٫۷۷ متر (۵ فوت ۹ ۱⁄۲ اینچ)
پست:  مهاجم
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال استابک
شمارهٔ پیراهن:  ۲۱
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  باشگاه فوتبال آسکر
۲۰۲۱–۲۰۲۳:  باشگاه فوتبال استابک
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۲۳– |  باشگاه فوتبال استابک |  ۲۶ |  (۱۱) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۲۲ |  تیم ملی فوتبال زیر ۱۵ سال نروژ |  ۴ |  (۰) |
| ۲۰۲۲–۲۰۲۳ |  تیم ملی فوتبال زیر ۱۶ سال نروژ |  ۱۳ |  (۴) |
| ۲۰۲۴– |  تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال نروژ |  ۵ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۴ نوامبر ۲۰۲۴.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۲:۵۷, ۲۲ ژوئیه ۲۰۲۴ (UTC):  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۴ نوامبر ۲۰۲۴.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۲:۵۷, ۲۲ ژوئیه ۲۰۲۴ (UTC)
اسکار اسپیتن-نایسائتر (انگلیسی: Oskar Spiten-Nysæter؛ زادهٔ ۲۹ اوت ۲۰۰۷) بازیکن فوتبال اهل نروژ است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال استابک بازی می‌کند.
دوران باشگاهی

اسکار اسپیتن-نایسائتر محصول جوانان باشگاه محلی آسکر است و در سال ۲۰۲۱ به آکادمی استابک پیوست. او در ۲۹ اوت ۲۰۲۲ اولین قرارداد حرفه‌ای خود را با استابک امضا کرد. در ۲۰ سپتامبر ۲۰۲۳، او قرارداد خود را با باشگاه تا سال ۲۰۲۶ تمدید کرد.
اسکار در ۲۹ اکتبر ۲۰۲۳ در یک تساوی ۲–۲ در برابر سارپس‌بورگ ۰۸ به عنوان بازیکن اصلی به میدان رفت و بدین ترتیب به جوان‌ترین بازیکن تاریخ استابک تبدیل شد و در سن ۱۶ سال و ۶۱ روزگی، اولین بازی حرفه‌ای خود را انجام داد.
دوران ملی

وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۵، ۱۶ و ۱۷ سال نروژ بازی کرده است.
یونس کوسی-آساری

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Jones Kusi-Asare
زادروز:  ۲۱ مهٔ ۱۹۸۰ ‏(۴۴ سال)
زادگاه:  کوماسی
قد:  ۱٫۷۸ متر (۵ فوت ۱۰ اینچ)
پست:  مهاجم
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۸–۱۹۹۹ |  باشگاه فوتبال واسلندز |   |   |
| ۱۹۹۹–۲۰۰۱ |  باشگاه فوتبال دیورگاردن |  ۵۳ |  (۱۲) |
| ۲۰۰۲–۲۰۰۳ |  باشگاه فوتبال گراتس |  ۲۴ |  (۶) |
| ۲۰۰۳ |  ← باشگاه فوتبال دنیزلی اسپور (قرضی) |  ۳ |  (۰) |
| ۲۰۰۳–۲۰۰۴ |  باشگاه فوتبال لندسکرونا بویس |  ۳۳ |  (۷) |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۸ |  باشگاه فوتبال دیورگاردن |  ۹۳ |  (۲۸) |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۰ |  باشگاه فوتبال اسبیرگ |  ۹ |  (۰) |
| ۲۰۱۰ |  ← باشگاه فوتبال اوبی (قرضی) |  ۴ |  (۱) |
| ۲۰۱۱ |  باشگاه فوتبال آشوری‌ها |  ۱۹ |  (۵) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۰۱ |  تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال سوئد |  ۱ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱ آوریل ۲۰۱۲. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱ آوریل ۲۰۱۲. 
یونس کوسی-آساری (انگلیسی: Jones Kusi-Asare؛ زادهٔ ۲۱ مهٔ ۱۹۸۰) بازیکن فوتبال بازنشسته اهل سوئد است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال اسبیرگ، باشگاه فوتبال اوبی، باشگاه فوتبال گراتس، باشگاه فوتبال دنیزلی اسپور، باشگاه فوتبال آشوری‌ها و باشگاه فوتبال دیورگاردن اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال سوئد بازی کرده است.
دوران حرفه‌ای

یونس کوسی-آساری کار خود را در باشگاه فوتبال واسلندز در حومه استکهلم آغاز کرد. او در سال ۱۹۹۸ به باشگاه فوتبال دیورگاردن پیوست و در ۱۱ آوریل ۱۹۹۹ اولین بازی خود را در لیگ برتر فوتبال سوئد در برابر باشگاه فوتبال نورشوپینگ انجام داد. او در دو فصل اول با مشکلاتی روبرو بود، اما در سال ۲۰۰۱ به عنوان بهترین گلزن تیم انتخاب شد، با اینکه اغلب از روی نیمکت بازی را آغاز می‌کرد.
پس از گذراندن دوره‌هایی در باشگاه فوتبال گراتس در اتریش و باشگاه فوتبال دنیزلی اسپور در ترکیه، او در سال ۲۰۰۳ به فوتبال سوئد بازگشت و با باشگاه  فوتبال  لندسکرونا بویس قرارداد امضا کرد. پس از دو فصل در این تیم (۲۰۰۳ و ۲۰۰۴)، او دوباره به باشگاه فوتبال دیورگاردن بازگشت.
در دسامبر ۲۰۰۸، اعلام شد که او از بهار ۲۰۰۹ در باشگاه فوتبال اسبیرگ بازی خواهد کرد و قراردادی تا ۳۰ ژوئن ۲۰۱۱ امضا کرد. در ۱ سپتامبر ۲۰۱۰، باشگاه فوتبال اسبیرگ و باشگاه فوتبال اوبی توافق کردند که کوسی-آساری به صورت قرضی تا ۳۱ دسامبر ۲۰۱۰ به باشگاه فوتبال اوبی بپیوندد. در ۲۶ ژانویه ۲۰۱۱، یونس با باشگاه فوتبال آشوری‌ها از سودرتالی قرارداد امضا کرد.