stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
یونکرس تی.۲۱

| یونکرس تی> ۲۱ | یونکرس تی> ۲۱ |
| --- | --- |
کاربری: هواگرد شناسایی
کشور سازنده: آلمان
تولیدکننده: یونکرس
طراح: Ernst Zindel
نخستین پرواز: 12 June 1923
کاربر اصلی: نیروی هوایی شوروی
تعداد ساخته‌شده: 120
یونکرس تی. ۲۱ (به انگلیسی: Junkers T.21) یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ یونکرس در کشور آلمان است. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواپیما نیروی هوایی شوروی بوده‌است. این هواگرد برای نخستین بار در ۰۱۹۲۳−۰۶−۱۲ ۱۲ ژوئن ۱۹۲۳ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
پنج‌کند

مکان
| پنجکنت/پنجه‌کند بومجکث (پیشین) | پنجکنت/پنجه‌کند بومجکث (پیشین) |
| --- | --- |
مختصات: ۳۹°۲۹′۱۲″شمالی ۶۷°۳۷′۱۱″شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۴۸۶۷۶۹°شمالی ۶۷٫۶۱۹۷۳۴°شرقی﻿ / 39.486769; 67.619734: مختصات: ۳۹°۲۹′۱۲″شمالی ۶۷°۳۷′۱۱″شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۴۸۶۷۶۹°شمالی ۶۷٫۶۱۹۷۳۴°شرقی﻿ / 39.486769; 67.619734
شهرستان: پنجکنت
ارتفاع: ۹۸۲ متر (۳۲۲۲ فوت)
جمعیت: ۳۳۰۰۰
زبان: فارسی تاجیکی
پَنجَکِنت (Panjakent) یا پَنجکند یا پَنجه‌کند* یا بومجکث (به تاجیکی: Панҷакент) شهر و ناحیه‌ای است در ولایت سغد تاجیکستان که در قسمت باختری این جمهوری قرار دارد.
بیشتر مردم ناحیهٔ پنجه‌کند تاجیک اند، اما شماری ازبک نیز در آنجا زندگی می‌کنند. نام اصلی آن «پنج کند» به معنای پنج شهر است. در ابتدا «پنج‌ده» نام داشت. محل درگذشت و دفن پدر شعر پارسی، رودکی نیز همین شهر است.
پسوند کند در اسامی شهرهای خراسان و ماوراءالنهر زیاد دیده می‌شود. ریشه آن از پارسی باستانی «کنتا»، سغدی «کنت» بمعنی دژ یا شهر است. مانند:
تاشکند (ازبکستان)
سمرقند(سَمَرکَند) (ازبکستان)
خوقند (ازبکستان)
یارکند (اویغورستان، سین‌کیانگ چین)
چیمکند (قزاقستان)
تارکند (قرقیزستان)
اوزکند (قرقیزستان)
پنجکند (تاجیکستان)
خجند (تاجیکستان)
بیرجند (ایران)
قصرقند(قصرکَند (ایران)
مکان جغرافیایی

پنجکنت در منطقه‌ای کوهستانی و در کرانهٔ چپ (جنوبی) بخش میانی گسترهٔ رود زرافشان در ولایت سغد تاجیکستان نهاده‌است. ناحیهٔ پنجکنت با ولایت سمرقند ازبکستان هم‌مرز است. پنجکنت یکی از ناحیه‌های پیشرفتهٔ جمهوری تاجیکستان به‌شمار می‌رود.
تاریخ

ویرانه‌های شهر کهن پنجکنت در حدود ۶۵ کیلومتری جنوب شرقی سمرقند، در درهٔ زرافشان، و بر سر راهی است که زرافشان را به سمرقند می‌پیوندد. پنجکنت، که در سده‌های چهارم و پنجم میلادی، به عنوان پایتخت هپتالیان بنیان نهاده شد، در سدهٔ هفتم به کمال ترقی خود رسید. اندکی پس از این تاریخ، به دست اعراب ویران گشت، ولی مرمت شد و تا سدهٔ نهم آباد بود، تا اینکه بر اثر اهمیت یافتن و بزرگ شدن سمرقند و بخارا به‌تدریج از اهمیت افتاد.
این شهر خاوری‌ترین شهر سغد به‌شمار می‌آمد و در شرق آن ناحیهٔ پرگر قرار دارد. با این‌که پرگر در اوایل دههٔ ۸ میلادی جزء قلمرو دیوشتیج، فرمانروای پنجیکنت، قرار داشت ولی پس از آن در سده‌های نهم و دهم میلادی بخشی از اُسروشنه شد.
پنجه‌کنت در سده‌های یکم و دوم از نواحی مستقل سغد بود. اعراب در سال ۱۰۴ ه‍. ق شهر پنجه‌کنت را گشودند. گویا در همین دوره، شهر گرفتار آتش‌سوزی شد و از میان رفت، اما در سال‌های ۱۲۰-۱۲۳ بازسازی آن آغاز شد و به انجام رسید.
تا سدهٔ هفتم، پنجکنت به صورت شهری زیبا درآمده بود. «شارستان» یا مرکز شهر تا آن زمان، به وسیلهٔ دیوارهای بلند محصور و روی آن‌ها ده برج بیضی از خشت خام ساخته شده بود. ارگ، چندین پرستشگاه و خانه‌های توانگران در آن ناحیه قرار داشت. نخستین ستون‌های زن‌پیکر که در آسیای میانه به کار رفت از آنجا به دست آمده‌است. ارتفاع بعضی از آن‌ها تا سه و نیم متر می‌رسید. همهٔ آن‌ها را از چوب ساخته بودند. مهم‌ترین نقاشی‌های سغدی در پرستشگاهی یافت شده‌است، و برخی از آن‌ها حاکی از آیین خاکسپاری سغدیان است، و مرگ سیاووش (ایزد) را نشان می‌دهد.
بنای شهر نو پنجکنت در سدهٔ نهم هجری آغاز شد. پنجکنت در سده‌های نهم تا سیزدهم هجری پس از شهرهای سمرقند و بخارا کلان‌ترین شهر فرارود بود. ویرانه‌های شهر کهن پنجکنت در جنوب‌خاوری پنجکنت کنونی نهاده‌است.
پنجیکنت در میان سال‌های ۱۹۱۸-۱۹۲۴ جزو جمهوری خودمختار ترکستان و از آن پس بخشی از تاجیکستان بوده‌است.
مهم‌ترین نقاشی‌های سغدی که بیش از همه بهتر حفظ شده، در پنجکنت به دست آمده‌است.
آثار هنری پنجکنت

ویژگی بارز آثار هنری کشف‌شده در پنجکنت، تاریخی بودن آن‌ها و رابطهٔ ساختاریشان با معماری است. این آثار به صورت نقاشی‌های دیواری، چوب‌های کنده‌کاری و مجسمه‌های گِلی به جای مانده‌است.
آثار هنری پنجکنت > نقاشی‌های دیواری

در میان آثار هنری کشف‌شده در پنجکنت، نقاشی در جایگاه نخست قرار دارد. در این شهر بیش از پنجاه مکان از زیر خاک بیرون آمده که دیوارهایشان قبلاً انباشته از نقاشی‌هایی با موضوعات متعدد بوده‌است. نقاشان پنجکنت روی موضوعات گوناگونی کار کرده‌اند. این موضوعات را می‌توان در چهار گروه «مذهبی»، «حماسی»، «عامیانه»، و «زندگی روزمره» دسته‌بندی کرد. در نقاشی‌های حماسی پنجکنت تصاویری از قهرمان‌های شاهنامه مانند رستم، سیاوش (دوره ساسانیان)، گردآفرید و غیره را می‌توان مشاهده کرد.

نقاشی‌های دیواری پنجکنت در ساختمان‌های عمومی (پرستشگاه‌ها) و در منازل شخصی ساکنان شهر پیدا شده‌است. این نقاشی‌ها با رنگ‌های سریشمی گیاهی اجرا شده‌است. رنگ‌های قرمز با غلظت‌های مختلف از زمین‌های دارای مواد آهنی، و رنگ‌های زرد از اُخرا تهیه شده. رنگ آبی لاجوردی از لاجورد به دست آمده و برای رنگ سفید از گچ و خاک رس استفاده شده‌است. رنگ سیاه از استخوان سوخته و زغال تهیه شده، گاهی هم از دوده استفاده شده‌است. رنگ‌های فسفری، زرنیخ و شنگرف هم به کار رفته‌است.

از رنگ‌های گیاهی نیل و روناس به مقدار محدود استفاده شده‌است. لایهٔ رنگ روی گچکاری دولایه کشیده شده و لایهٔ زیرین مخلوطی از گچ و خاک به ضخامتی تا دو سانتی‌متر است. این لایه با لایهٔ نازکی از گچ نرم خالص پوشانده شده که تقریباً به شفافیت آینه صیقل خورده‌است. فقط نقاشی یکی از ساختمان‌ها (پرستشگاه دوم) فاقد زیرلایه است.
آثار هنری پنجکنت > پیکره‌ها و نقش‌برجسته‌های چوبی و گلی

بیشتر این آثار به‌صورت کنده‌کاری روی چوب است. تعداد محدودی مجسمهٔ گلی و نقش‌برجستهٔ روی گل نیز در پنجکنت به دست آمده‌است. کندهکاری روی چوب در پنجکنت فقط در مکان‌هایی به دست آمده که پس از نیم‌سوز شدن در شعله‌های آتش، به علت فروریختن سقف بر روی آنها، خاموش شده و کاملاً نسوخته‌اند.
کنده‌کاری‌های پنجکنت به دو صورت نقش و نگار، و پیکره است. در میان پیکره‌ها می‌توان ترکیب‌بندی‌ها و تصاویر منفرد را از هم تفکیک کرد، حکاکی‌های نقش‌برجسته تقریباً پیکرتراشی کاملند. تقریباً در تمام مکان‌های پذیرایی ویران‌شده بر اثر آتش‌سوزی، بقایای کندهکاری روی چوب به دست آمده‌است. کنده‌کاری‌ها چون از ابتدا در داخل ساختمان بوده‌اند، با نقاشی‌های دیواری ترکیب هماهنگی پیدا کرده‌اند. اما بین مجسمه‌های گلی و سبک دوم نقاشی نقطهٔ مشترکی نمی‌توان یافت. مجسمه‌های گلی بیشتر به نقاشی‌های متعلق به سبک اول پنجکنت نزدیکاند.
چهره‌های نامدار

رودکی
لایق شیرعلی
نگینه امانقولوا
سرمد
نگارخانه

خرابه‌های باستانی در نزدیکی پنجکنت
بازار پنجکنت
آرامگاه رودکی
یونکرس آ۵۰

| یونکرس آ۵۰ | یونکرس آ۵۰ |
| --- | --- |
A50ci D-2054 in Deutsches Museum Munich: A50ci D-2054 in Deutsches Museum Munich
کاربری: Sports plane
تولیدکننده: یونکرس
طراح: Hermann Pohlmann
نخستین پرواز: February 13, 1929
تعداد ساخته‌شده: 69
هزینه هر فروند: RM 16,200 or £795
یونکرس آ۵۰ (به انگلیسی: Junkers A50) یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ یونکرس در کشور آلمان است. این هواگرد برای نخستین بار در ۰۱۹۲۹−۰۲−۱۳ ۱۳ فوریه ۱۹۲۹ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
حسین همدانی

| سردار حسین همدانی | سردار حسین همدانی |
| --- | --- |
نام تولد: حسین شاهکویی
نام(های) مستعار: ابو وهب
زاده: ۲۴ آذر ۱۳۲۹ آبادان، ایران
درگذشته: ۱۶ مهر ۱۳۹۴ (۶۴ سال) حومهٔ حلب، سوریه
مدفن: همدان، ایران
وفاداری: ایران
شاخه نظامی: سپاه پاسداران انقلاب اسلامی
سال‌های خدمت: ۱۳۹۴–۱۳۵۸
درجه: سرتیپ پاسدار
یگان: نیروی زمینینیروی مقاومت بسیج
فرماندهی: تیپ ۳۲ انصارالحسینتیپ ۱۰۵ قدسقرارگاه نجف اشرفلشکر ۴ بعثتلشکر ۲۷ محمد رسول‌اللهقرارگاه ثاراللهسپاه محمد رسول‌الله تهران بزرگ
جنگ‌ها و عملیات‌ها: شورش ۱۳۵۷ کردهاجنگ ایران و عراق (مجروح)جنگ داخلی سوریه †
نشان‌ها: نشان فتح
همسر(ان): پروانه چراغ نوروزی
فرزندان: ۴
کارهای دیگر: مستشار نظامی ایران در سوریه
حسین همدانی (۲۴ آذر ۱۳۲۹ – ۱۶ مهر ۱۳۹۴) سرتیپ سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بود، که از بنیان‌گذاران سپاه همدان و سپاه کردستان و لشکر ۳۲ انصارالحسین به‌شمار می‌آمد و از سال ۱۳۵۹ در جنگ ایران و عراق حضور داشت. وی در ۱۶ مهر ۱۳۹۴ در اطراف شهر حلب در سوریه، حین مشاوره نیروهای ارتش سوریه و به گفته برخی منابع در نبرد علیه نیروهای داعش و به روایتی دیگر درحین فرار از کمین، در اثر سانحه رانندگی، کشته شد.
همدانی در ابتدای شکل‌گیری سپاه، فرمانده لشکر ۳۲ انصارالحسین همدان بود. او در فاصله سال‌های ۱۳۷۹ تا ۱۳۸۳ فرماندهی لشکر ۲۷ محمد رسول‌الله را برعهده داشت، از ۱۳۸۳ تا ۱۳۸۵ جانشین فرمانده قرارگاه ثارالله بود و از ۱۳۸۵ تا ۱۳۸۷ به‌عنوان فرمانده قرارگاه ثارالله فعالیت می‌کرد. او از ۱۳۸۸ تا ۱۳۹۰ نیز فرمانده سپاه محمد رسول‌الله تهران بود. همدانی با آغاز جنگ سوریه، فرماندهی قرارگاه حضرت زینب را در آنجا برعهده گرفت. او ارشدترین فرماندهٔ سپاه پاسداران بود، که در جنگ داخلی سوریه کشته شد. از همدانی به عنوان «حبیبِ سپاه» یاد شده است.
همدانی در سرکوب اعتراضات پس از پیامدهای انتخابات ریاست‌جمهوری دهم ایران در ۱۳۸۸ نقش داشته‌است. در آوریل ۲۰۱۱، اتحادیه اروپا او را به دلیل نقشی که در نقض گسترده و شدید حقوق شهروندان ایرانی داشته تحریم کرد.
زندگی‌نامه

حسین همدانی در سال ۱۳۲۹ از پدر و مادری همدانی‌الاصل، در شهر آبادان زاده شد. پدر او علی شاکویی همدانی از کارکنان پالایشگاه آبادان بود، که در سال ۱۳۳۲ در بیمارستان شرکت نفت درگذشت. بدین‌ترتیب وی در ۳ سالگی به اتفاق خانواده به همدان مراجعت کرد و دوران کودکی و تحصیل را در این شهر با کار کردن در مغازه عطاری و کارگاه نجاری سپری نمود. شرکت در هیئت‌های مذهبی او را با خط فکر گروه‌های انقلابی آشنا کرد و مسیر زندگی‌اش را تغییر داد. بعد از ترک تحصیل، راهی تهران و آنجا مشغول به‌کار شد و با اوج گرفتن انقلاب، به صف انقلابیون پیوست.[نیازمند منبع]
با آغاز جنگ ایران و عراق، وی راهی کردستان شد و فرماندهی عملیات‌های مطلع‌الفجر و جبهه میانی سرپل‌ذهاب را بر عهده گرفت. وی از فرماندهان منطقه عملیاتی «بازی دراز» در جبهه غرب بود و خاطرات خود را از این نبرد در کتابی تحت عنوان «تکلیف است برادر» تدوین کرد. وی نخستین فرمانده «لشکر ۳۲ انصارالحسین» و فرمانده «لشکر ۱۶ قدس گیلان» در دوران جنگ ایران و عراق بود. وی علاوه بر همدان در شهرهای پاوه و مریوان نیز حضور داشته‌است.
همدانی به‌همراه احمد متوسلیان و محمد ابراهیم همت و محمود شهبازی، در تشکیل و سازماندهی لشکر ۲۷ محمد رسول‌الله نقش بسزایی داشت، لشکری که بعدها فرماندهی آن را نیز در جریان ناآرامی‌های پس از انتخابات سال ۱۳۸۸ عهده‌دار شد. حسین همدانی هم‌چنین جانشین قرارگاه امام حسین و مشاور فرمانده کل سپاه پاسداران بوده‌است.
همدانی با پروانه چراغ نوروزی ازدواج کرده بود و ۴ فرزند به نام‌های وهب، مهدی، زهرا و سارا داشت.
موضع‌گیری‌ها

همدانی از امضاء کنندگان نامه‌ای بود، که تعدادی از فرماندهان سپاه در روزهای پس از وقایع ۱۸ تیر ۱۳۷۸ خطاب به سید محمد خاتمی، رئیس‌جمهوری وقت ایران نوشتند و گفتند که کاسه صبرشان به پایان رسیده‌است و تحمل بیش از آن را در صورت عدم رسیدگی (کنترل نا آرامی‌ها)، بر خود جایز نمی‌بینند و وارد عمل خواهند شد.
همدانی زمانی که جانشین فرماندهٔ نیروی مقاومت بسیج بود، طی یکی سخنرانی در آبان ماه ۱۳۸۷ در شهر همدان اظهار داشت که جمهوری اسلامی تأمین‌کنندهٔ بخشی از تسلیحات ارتش‌های آزادی‌بخش منطقه است. این سخنان او، جنجالی بین‌المللی را به وجود آورد.
همدانی در مورد سعید امامی گفته بود؛
ایشان از آن اتهام مبراست. من ایشان را می‌شناسم. ایشان فردی مؤمن بود.
او در مورد تشکیل ۳ گردان از اراذل و اشرار گفته بود:
پنج هزار نفر از کسانی که در آشوب‌ها حضور داشتند، ولی در احزاب و جریانات سیاسی حضور نداشتند، بلکه از اشرار و اراذل بودند را شناسایی کردیم و در منزلشان کنترلشان می‌کردیم. روزی که فراخوان می‌زدند، اینها کنترل می‌شدند و اجازه نداشتند از خانه بیرون بیایند. بعد اینها را عضو گردان کردم. بعداً این سه گردان نشان دادند که اگر بخواهیم مجاهد تربیت کنیم، باید چنین افرادی که با تیغ و قمه سروکار دارند را پای کار بیاوریم.
وی هم‌چنین در مورد رهبران جنبش سبز معتقد بود:
میر حسین موسوی و مهدی کروبی متهمان اصلی این ماجرا هستند و حداقل مجازات برای اینها اعدام است. مردم ما و ما رزمنده‌ها به کمتر از این حکم راضی نیستیم، ولی تابع حکم قضایی و ولی امر هستیم.
همدانی هم‌چنین از مخالفان سیاست خارجی دولت حسن روحانی بود و پس از پیاده‌روی محمد جواد ظریف با جان کری در ژنو، در حاشیه مذاکرات اتمی، ضمن اشتباه دانستن این اقدام، اعلام کرد:
شهدا کسانی که چنین کاری کرده‌اند را محاکمه خواهند کرد.
موضع‌گیری‌ها > تحریم اتحادیه اروپا

اتحادیه اروپا طی تصمیم مورخ ۲۳ فروردین ۱۳۹۰ (۱۳ آوریل ۲۰۱۱)، ۳۲ مقام ایرانی از جمله حسین همدانی را به دلیل نقض حقوق شهروندان ایرانی، از ورود به کشورهای این اتحادیه محروم کرد. کلیه «دارایی‌های» این مقامات نیز در اروپا توقیف شد.
بر اساس بیانیه اتحادیه اروپا حسین همدانی در زمان تصدی فرماندهی لشکر محمد رسول‌الله که حفظ امنیت تهران بزرگ را به عهده دارد، نقشی اساسی در سرکوب اعتراضات سال ۱۳۸۸ به ویژه در حوادث عاشورای ۱۳۸۸ و بعد از آن داشته‌است.
موضع‌گیری‌ها > نقش در سرکوب جنبش سبز

همدانی در خردادماه ۱۳۹۴ طی مصاحبه‌ای با وبسایت محلی «جوان همدان» اظهار داشت که با کار اطلاعاتی اقدامی انجام دادیم که در تهران صدا کرد. ۵ هزار نفر از کسانی که در آشوب‌ها حضور داشتند، ولی در احزاب و جریانات سیاسی حضور نداشتند، بلکه از اشرار و اراذل بودند را شناسایی کردیم و در منزلشان کنترلشان می‌کردیم. روزی که فراخوان می‌زدند اینها کنترل می‌شدند و اجازه نداشتند از خانه بیرون بیایند. بعد اینها را عضو گردان کردم. بعداً این سه گردان نشان دادند که اگر بخواهیم مجاهد تربیت کنیم باید چنین افرادی که با تیغ و قمه سر و کار دارند را پای کار بیاوریم. یکی از اینها فردی بود به نام ستاری. این ستاری وقتی به جمعیت زد جانباز ۷۰ درصد شد و سال گذشته درگذشت.
وی همچنین دربارهٔ اتفاقات عاشورای ۸۸ گفته بود که در آن زمان با اجاره کردن همهٔ سینماهای تهران و در اختیار گرفتن تمام مدارس و حسینیه‌ها، نزدیک به ۳۰ هیئت را به سمت میدان دانشگاه حرکت داده و در نهایت با کمک ۳ گردان غائله جمع شد. همدانی در این مصاحبه به این موضوع هم پرداخته بود که چگونه او و همکارانش از تجربیات سال ۱۳۸۸ ایران در سرکوب معترضان سوری بهره گرفته و موفق بوده‌اند.
پس از مرگ همدانی، محمدعلی جعفری (فرمانده وقت سپاه پاسداران) نقش مؤثر همدانی در سرکوب هواداران جنبش سبز را تأیید و تصریح کرد که «اگر درایت و مدیریت همدانی نبود، جمع کردن جنبش سبز سخت می‌شد».
بیانیه میرحسین موسوی

میرحسین موسوی در ۱۷ مرداد ۱۴۰۱ در بیانیه‌ای که متن اصلی آن هشدار به موروثی شدن رهبر جمهوری اسلامی ایران بود، به سیاست‌های منطقه‌ای این حکومت انتقاد کرد. او همدانی که از فرماندهان سرکوب مردم در اعتراضات ۱۳۸۸ بود را «سردار بی‌افتخار» و فرماندۀ «اوباش بدسیرت برای قمه‌کش کردن جوانان مردم» توصیف کرد و سرنوشتش را «عبرتی برای بازماندگان» دانست. پس از این بیانیه جناح اصول‌گرایان و اصلاح‌طلبان و نیز رسانه‌های وابسته به جمهوری اسلامی به دفاع از همدانی پرداختند و تلاش کردند که تصویرش را در میان عموم اصلاح کنند.
کشته شدن

همدانی در ۱۶ مهر ۱۳۹۴ در استان حلب سوریه کشته شد. با انتشار خبر کشته شدن همدانی، مقامات و رسانه‌های حکومتی، از وی با عنوان «شهید» یاد کردند و اعلام کردند که وی هنگام عملیات مستشاری در حومهٔ شهر حلب و به‌دست نیروهای گروه داعش کشته شده‌است.
هم‌چنین دیده‌بان حقوق بشر سوریه به نقل از منابع خود گزارش داد که همدانی، در جریان عملیات شکستن حصر پایگاه هوایی کویرس در اطراف شهر حلب، در شمال غربی سوریه کشته شده‌است. اما پس از چندی، برخی مقامات نظامی-امنیتی ایران از جمله علی شمخانی دبیر شورای عالی امنیت ملی و اسماعیل کوثری رئیس کمیته دفاعی مجلس ایران، از «ضربه مغزی شدن» حسین همدانی و کشته شدن سه همراه وی بر اثر واژگونی خودرو او در جاده‌ای در جنوب شرقی شهر حلب در مسیر استان حماه خبر دادند.
به نقل از همکارانش او ساعت ۳:۳۰ با همکارانش برای بازدید و شناسایی به منطقه‌ای که دست تکفیری‌ها بود رفته و در راه به کمین برمی‌خورند، آتشی که دشمن در آن جا روشن کرده به ماشین اصابت می‌کند و ماشین را منحرف کرده و به رگبار می‌بندند و راننده از ناحیه کمر و او از ناحیه چشم و سر آسیب جدی دیده و به بیمارستان فرستاده می‌شود که ساعت ۸ شب می‌میرد.
کشته شدن > واکنش‌ها

سید علی خامنه‌ای رهبر جمهوری اسلامی، حسن روحانی رئیس‌جمهور وقت، علی لاریجانی رئیس وقت مجلس، صادق آملی لاریجانی رئیس وقت قوهٔ قضاییه، اکبر هاشمی رفسنجانی رئیس وقت مجمع تشخیص مصلحت نظام، علی شمخانی دبیر شورای عالی امنیت ملی، محمدجواد ظریف وزیر وقت امورخارجه و حسین امیرعبداللهیان معاون وقت عربی و آفریقایی وزارت خارجه در پیام‌هایی جداگانه، کشته شدن حسین همدانی را تسلیت گفتند.
جمعی از فرماندهان فعلی و پیشین سپاه پاسداران از جمله محمدعلی جعفری فرمانده پیشین سپاه و محسن رضایی با حضور در منزل سردار همدانی به خانواده او تسلیت گفتند. ابراهیم حاتمی کیا فیلمساز نیز با انتشار یادداشتی در رسانه‌ها با ذکر اینکه: به گمانم اکنون مرغان دشت جهاد هوایی شده‌اند به این حادثه پرداخت. گاردین در مقاله‌ای عنوان کرد که کشته شدن همدانی، نقش فزاینده حکومت ایران در حمایت از دولت بشار اسد در سوریه را روشن می‌کند. بنا بر وصیت او پیکرش در گلستان شهدای همدان دفن شد.
کتاب‌شناسی

تکلیف است برادر (گفتگو حسین همدانی با اهتمام حسین بهزاد)
مهتاب خیّن (روایت حسین همدانی از انقلاب، کردستان و جنگ)
فاتحان خرمشهر
خداحافظ سالار (خاطرات همسر حسین همدانی، به قلم حمید حسام)
راز نگین سرخ (خاطرات حسین همدانی از محمود شهبازی، به قلم حمید حسام)
پیکر همدانی پیش از دفن در معراج‌الشهدای تهران
گروه همپل

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت خصوصی با مسئولیت محدود
صنعت: پوشش دهیs
بنا نهاده: ۱۹۱۵
بنیانگذاران: Jørgen Christian Hempel
دفتر مرکزی: Lyngby، دانمارک
افراد کلیدی: Pierre-Yves Jullien(مدیر عامل اجرایی), Richard Sand(رییس هیئت مدیره)
درآمد: EUR ۱٬۲۴۲ million (۲۰۱۲)
سود خالص: EUR ۳۵ million (۲۰۱۲)
تعداد کارکنان: ۵٬۰۰۰ (۲۰۱۳))
وبگاه: hempel.com
گروه همپل (به انگلیسی: Hempel Group) شرکتی دانمارکی و فعال در زمینه رنگ و پوشش‌های محافظتی است. عمده تخصص این شرکت بر نوع خاصی از پوشش‌های محافظتی به نام پوشش‌های ضدخزه است که برای جلوگیری از ایجاد خزه بر روی کشتی‌ها و شناورها استفاده می‌شود. همپل در سال ۲۰۱۳ با فروشی بالغ بر ۱٫۶۰۰ میلیارد دلار توانست رتبه هجدهم را در بین بزرگترین شرکت‌های رنگ سازی جهان کسب کند. این شرکت از سال ۱۳۷۶ خورشیدی با شرکت ایرانی باژاک در تولید رنگ‌های دریای همکاری دارند.
چیکیتانو

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نقاشی لباس سنتی چیکیتانو آلسید دو اوربینجی، ۱۸۳۱: نقاشی لباس سنتی چیکیتانو آلسید دو اوربینجی، ۱۸۳۱
کل جمعیت: کل جمعیت
۸۸٬۳۵8 (۲۰۱۲): ۸۸٬۳۵8 (۲۰۱۲)
مناطق با جمعیت چشمگیر: مناطق با جمعیت چشمگیر
 بولیوی ( شهرستان سانتا کروز (بولیوی)  استان بنی) ۸۷۸۸۵(۲۰۱۲):  بولیوی ( شهرستان سانتا کروز (بولیوی)  استان بنی) ۸۷۸۸۵(۲۰۱۲)
 برزیل ( ماتو گروسو) ۴۷۳ (۲۰۱۲):  برزیل ( ماتو گروسو) ۴۷۳ (۲۰۱۲)
زبان‌ها: زبان‌ها
چیکیتانو، زبان اسپانیایی، زبان پرتغالی: چیکیتانو، زبان اسپانیایی، زبان پرتغالی
دین: دین
دین سنتی قبیله‌ای، مسیحیت: دین سنتی قبیله‌ای، مسیحیت
قوم چیکیتانو یا چیکیتوس، از اقوام اصیل بومی بولیوی هستند که تعداد اندکی از آنان در برزیل نیز زندگی می‌کنند. بیشتر اعضای این قوم در ساوانای گرمسیری چیگیتانیا در شهرستان سانتا کروز، بولیوی ساکن‌اند و جمعیت کمی نیز در استان بنی و در ماتسو گروسو، برزیل زندگی می‌کنند.
بر اساس سرشماری سال ۲۰۱۲، چیکیتانوهای خودشناخته تشکیل دهنده ۱٫۴۵٪ از کل جمعیت بولیوی یا ۱۴۵٬۶۵۳ نفر بودند که این تعداد، بیشترین تعداد در بین گروه‌های قومی مناطق پست بولیوی است.
نسبتاً تعداد کمی از چیکیتانوهای بولیوی به زبان چیکیتانو صحبت می‌کنند. بسیاری از آنها در سرشماری گزارش دادند که نه به این زبان صحبت می‌کنند و نه آن را در کودکی یادگرفته‌اند. قومیت چیکیتانو در میان جمعیت‌های اجتماعی و زبانی متنوعی که توسط مأموریت‌های یسوعی‌های چیکیتوس ملزم به صحبت به یک زبان مشترک بودند، پدید آمد.
گرمارود سفلی

| گرمارود سفلی | گرمارود سفلی |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: قزوین
شهرستان: قزوین
بخش: بخش رودبارالموت
دهستان: معلم کلایه
جمعیت: ۱۸۴ نفر
گرمارود سفلی، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان معلم کلایه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۴ نفر (۷۱خانوار) بوده‌است.
زبان

اهالی روستای  گرمارود سفلی به مراغی که از گویش‌های زبان تاتی است، سخن می‌رانند.
آموکسایش

آموکسایش یا آموکسیداسیون(به انگلیسی: Ammoxidation) فرآیندی صنعتی است که جهت تولید نیتریل‌ها از گاز اکسیژن، آمونیاک و آلکن‌ها به کار می‌رود. این روش نخستین بار در سال ۱۹۵۷ میلادی توسط شرکت استاندارد اویل اوهایو آمریکا کشف شد، به همین جهت فرآیند اس اوهایو(به انگلیسی: Sohio process) نیز نامیده می‌شود. یکی از مهمترین محصولات تولیدی به این روش اکریلونیتریل است که طی واکنش زیر تولید می‌شود:
همچنین طی این فرآیند محصول جانبی استونیتریل نیز تولید می‌گردد.
تومولی سیکین

تومولی‌های سیکین تپه‌های باستانی دفنی هستند که در بخش دیوربل واقع در منطقه دیوربل، سنگال قرار دارند. این منطقه و شهر دیوربل، جزئی از پادشاهی باستانی باول بوده‌اند.
هدف

در این منطقه، تومولوس به عنوان تپه دفن برای سران قبایل استفاده می‌شد. پس از درگذشت یک رئیس، اعضای دیگر دربار او به همراه اشیاء ارزشمند مانند مبلمان و ابزارهای مختلف در این تپه دفن می‌شدند. این مراسم نمادی از جایگاه و اهمیت بالای رئیس در زندگی و پس از مرگ بود.این تدفین‌ها و اشیاء همراه در کلبهٔ رئیس قرار می‌گرفتند و سپس با خاک و سنگ پوشانده می‌شدند. هزاران تپه دفن مشابه در سنگال وجود دارد که تومولوس‌های سیکین، بزرگ‌ترین و پرتراکم‌ترین آن‌ها را در بر می‌گیرند. این تپه‌های دفنی نمادهای بزرگ‌داشتی از احترام و جایگاه والای سران قبایل در دوران باستان بوده‌اند.
سید علی میرافضلی

| سیدعلی میرافضلی | سیدعلی میرافضلی |
| --- | --- |
زاده: ۱۳۴۸ خورشیدی رفسنجان
محل زندگی: رفسنجان 
پیشه: شاعر، پژوهشگر ادبیات
زمینه کاری: ادبیات
ملیت: ایرانی
تحصیلات: زبان و ادبیات فارسی
دانشگاه: دانشگاه تهران
کتاب‌ها: گنجشک ناتمام، تمام ناتمامی‌ها، خواب گنجشک‌ها، رباعیات خیام در منابع کهن
سید علی میرافضلی (زادهٔ ۱۳۴۸ خورشیدی در رفسنجان) شاعر، پژوهشگر ادبیات و طنزنویس ایرانی است.
زندگی‌نامه

سید علی میرافضلی در سال ۱۳۴۸، در رفسنجان به دنیا آمد. وی دانش‌آموخته رشته زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه تهران است (۱۳۷۳) و از شاعران برجسته شعر کوتاه به‌شمار می‌رود. میرافضلی پدیدآورنده شانزده کتاب و یکصد مقاله ادبی است که بیشترین پژوهش‌هایش را در زمینه رباعی و شعر کوتاه انجام داده و در حوزه تصحیح دیوان شاعران قدیمی نیز فعالیت داشته‌است.
شعرها

اشعار میرافضلی از سال ۱۳۶۵ در مطبوعات به چاپ رسیده و اولین مجموعه شعر او با نام «تقویم برگ‌های خزان» در سال ۱۳۷۳ منتشر شد که در بردارنده غزل‌ها، شعرهای نیمایی و اشعار کوتاه او بود. مجموعه‌ای از شعرهای کوتاه او با عنوان «گنجشک ناتمام» در سال ۱۳۸۳ منتشر شد که جایزه کتاب سال کرمان را در رشته شعر از آن خود کرد. مجموعه «دارم به ساعت مچی‌ام فکر می‌کنم» (تهران، ۱۳۸۶) در بردارنده اشعار نیمایی و تعدادی از غزل‌هایش می‌باشد. منتخب دیگری از شعرهای او در کتابی به نام «تمام ناتمامی‌ها» (تهران، ۱۳۸۷) تا کنون سه نوبت تجدید چاپ شده‌است. همچنین کتاب «خواب گنجشک‌ها» در بردارنده شعرهای نیمایی وی و کتاب «آهسته خوانی» نشر نون شامل شعرهای کوتاه چند سال اخیرش است.
پژوهش‌ها > رباعی پژوهی

وی از پژوهشگرانی است که در زمینه رباعی و رباعی سرایان تحقیقات گسترده و مفیدی انجام داده که دو کتاب «رباعیات خیام در منابع کهن» و «در آستانه تازه شدن» از مهم‌ترین کتاب‌هایش در این زمینه می‌باشند. وی هچنین مقاله‌هایی را پیرامون شیوه رباعی سرایی شاعرانی همچون: اوحدالدین کرمانی، سنایی غزنوی، قاضی نظام الدین اصفهانی، ابوسعید ابوالخیر، زکی مراغی، مجد همگر و جلیل صفربیگی در نشریه‌های: نامه بهارستان، گزارش میراث، ادبیات و زبانها آینه میراث و نشر دانش منتشر کرده‌است.
بیشترین تمرکز وی در زمینه رباعی پژوهی معطوف به خیام بوده به‌طوریکه کتاب «رباعیات خیام در منابع کهن، پژوهش ارزنده‌ای در شناخت منابع قدیمی رباعیات منسوب به خیام است که به معرفی ۲۸ کتاب خطی و چاپی از سده‌های ششم تا اوایل قرن نهم هجری می‌پردازد. در هر بخش کتاب، ابتدا منبع مورد نظر به‌طور کامل معرفی شده و در مورد پیشینه پژوهش‌های صورت گرفته در مورد آن سخن رفته و سپس رباعی یا رباعیات خیام موجود در آن از روی دقیق‌ترین و کهن‌ترین نسخه‌ها نقل شده‌است. همچنین کتاب «در آستانه تازه شدن» نیز رباعی‌های سی تن از شاعران معاصر را ارزیابی کرده‌است.
کتاب «گوشه تماشا» از دیگر پژوهش‌های میرافضلی در حوزه رباعی است که به بررسی جریان رباعی معاصر فارسی از نیما یوشیج تا دهه هشتاد شمسی اختصاص دارد (تهران، ۱۳۸۳). کتاب «در آستانه تازه شدن» گزیده دیگری از رباعیات سی سال اخیر است که تحولات رباعی در دهه هشتاد خورشیدی را نیز انعکاس داده‌است.
«رباعیات فکری مشهدی» تصحیح رباعیات سید محمد جامه‌باف متخلص به فکری مشهدی و معروف به «میر رباعی» (متوفی ۹۷۳ ق) است و در آن ۳۵۲ رباعی این شاعر رباعی‌سرای قرن دهم هجری بر مبنای چهار دستنویس تصحیح و تنقیح و ارائه شده‌است
تصحیح شعر

«شاعران قدیم کرمان
» اثر دیگر وی می‌باشد که به معرفی و نقل شعرهای ۲۶ شاعر قدیمی کرمان در فاصله قرن ششم تا هشتم هجری می‌پردازد (تهران، ۱۳۸۶).
«دیوان حیدر شیرازی» (تهران، ۱۳۸۳) نیز دربردارنده اشعار شاعری گمنام به نام حیدر بقال شیرازی است که همعصر و همشهری حافظ بوده و نسخه‌ای منحصر از دیوان او در کتابخانه موزه بریتانیا نگهداری می‌شود.
«مونس الاحباب» مجموعه رباعیات خواجه شهاب الدین عبدالله مروارید کرمانی (متخلص به بیانی) است که در ربع اول قرن نهم هجری در هرات فراهم آمده و بر مبنای چهار دستنویس تصحیح و منتشر شده‌است. این کتاب، پیوستی نیز دارد که در آن اشعار پراکنده بیانی کرمانی از منابع مختلف خطی و چاپی گرد آمده‌است.
بزرگداشت

در مراسمی که در شهر کرمان و در اسفند ماه ۱۳۹۱ برگزار شد به پاس فعالیت‌های ادبی و تأثیرگذاری اش در زمینه فرهنگ و ادب فارسی از وی تجلیل شد.