stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کیکاوا موتوهارو

| کیکاوا موتوهارو | کیکاوا موتوهارو |
| --- | --- |
نام بومی: 吉川元春
نام(های) مستعار: Shōnojirō (少輔次郎)
زاده: ۱۵۳۰ آکیتاکاتا، هیروشیما، ولایت آکی
درگذشته: ۲۵ دسامبر، ۱۵۸۶ (سن ۵۶ یا ۵۷) ولایت آکی
وفاداری:  خاندان موری
درجه: دایمیو (ارباب)
یگان:  Kikkawa clan
جنگ‌ها و عملیات‌ها: نبرد میاجیما (۱۵۵۵)
خویشاوندان: Father: موری موتوناری Mother: Lady Myōkyū
در این نام ژاپنی، «کیکاوا» نام خانوادگی است.
کیکاوا موتوهارو (به ژاپنی: 吉川 元春 Kikkawa Motoharu) (۱۵۳۰–۱۵۸۶) وی دومین پسر موری موتوناری و در اصل از خاندان موری بود اما توسط خاندان کیکاوا به فرزندخواندگی پذیرفته شده بود. به‌طور برجسته ای در تمام جنگ‌های خاندان موری حضور داشت. او به یک فرمانده فعال خاندان موری تبدیل شد و به همراه برادرش کوبایاکاوا تاکاکاگه به عنوان «دو رود موری» شهرت داشتند. وی در بسیاری از جنگ‌ها با اودا نوبوناگا مانند محاصره قلعه کوزوکی و  نبرد قلعه تاکاماتسو با وی نبرد کرد. او پدر کیکاوا هیروایه از ملازمان پرقدرت خاندان موری بود.
پس از مرگ نوبوناگا، وی در خدمت تویوتومی هیده یوشی درآمد و در بسیاری از نبردهای او شرکت داشت. موتوهارو در حمله شیکوکو (۱۵۸۵) شرکت داشت. در سال ۱۵۸۶ در قلعه کوکورا در اثر سرطان درگذشت.
خانواده

پدربزرگ: موری هیروموتو (مرگ ۱۵۰۶)
عمو: موری اوکیموتو (۱۴۹۲–۱۵۱۶)
پدر: موری موتوناری
برادران:
موری تاکاموتو (۱۵۲۳–۱۵۶۳)
کوبایاکاوا تاکاکاگه (۱۵۳۳–۱۵۹۷)
موری موتوکیو (۱۵۵۱–۱۵۹۷)
کوبایاکاوا هیده‌کانه (۱۵۶۶–۱۶۰۱)
پسر کیکاوا هیروایه (۱۶۲۵–۱۵۶۱)
ریحانه بنت زید

| ریحانه دختر زید ام المومنین | ریحانه دختر زید ام المومنین |
| --- | --- |
زادهٔ: حجاز
درگذشت: حجاز
عنوان: ام المؤمنين
همسر: محمد
خانواده:  بنی نضیر
ریحانه دختر زید قرظی (۱۵ پیش از هجرت – ۱۰ هجری) زنی یهودی از طایفهٔ یهودی بنی نضیر بود که ابتدا به همسری مردی از طایفهٔ یهودی بنی قریظه درآمد. سیره‌نویسان در مورد رابطه او با محمد اختلاف نظر دارند. برخی او را همسر محمد دانسته‌اند و برخی تنها کنیز. پیرامون اسلام‌آوردن وی هم اتفاق‌نظر نیست.
رابطه ریحانه با محمد

ابن اسحاق (بازسازی آلفرد گیوم) می‌نویسد که در ماجرای کشتن تمامی مردان بالغ و به اسارت گرفتن زنان و کودکان بنی قریظه، محمد به  ریحانه پیشنهاد داد که با او ازدواج کند، اما ریحانه این پیشنهاد را رد کرد و ترجیح داد که به عنوان کنیز او باقی بماند. علی‌رغم درخواست محمد، ریحانه ابتدا اصرار داشت که بر یهودیت باقی بماند. ریحانه بعدها مسلمان شد.
اما ابن سعد، کاتب و منشی واقدی، از او نقل قول می‌کند که محمد ریحانه را آزاد کرده و او را به ازدواج خود درآورد. الحلبی می‌افزاید که محمد با ریحانه ازدواج کرد و مهریه‌ای هم برای او قرار داد. در هنگام ازدواج ریحانه از به سر گذاشتن حجاب امتناع کرد و این مسئله اختلاف بین او و محمد را در پی داشت. اما روابط ریحانه و محمد بعدها بهبود یافت. ریحانه مدت کوتاهی پس از آخرین حج محمد در سن ۲۵ سالگی فوت کرد و در قبرستان جنت البقيع به خاک سپرده شد. توصیفاتی از خانه‌ای که به ریحانه اختصاص داده شده بود در تاریخ مدینه محمد بن الحسام و از طریق ابن هاجر آمده‌است.
در روایتی هم که به‌گفتهٔ شبلی نعمانی (از علمای مسلمان هندی قرن نوزدهم) مورد پذیرش بسیاری از مورخین مسلمان متأخر بوده‌است آمده، محمد ریحانه را آزاد کرد تا به نزد طایفه‌اش برود و با آنها زندگی کند.
فریتس پرلز

| فریتس پرل | فریتس پرل |
| --- | --- |
زادهٔ: ۸ ژوئیهٔ ۱۸۹۳ برلین، امپراتوری آلمان
درگذشت: ۱۴ مارس ۱۹۷۰ (۷۶ سال) شیکاگو
شناخته‌شده برای: ابداع اصطلاح گشتالت‌درمانی
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): روان‌پزشک، روان‌درمانگر
 :  
فردریش (فردریک) سالومون پرلز (به آلمانی: Fritz Perls) (زاده ۸ ژوئیهٔ ۱۸۹۳- مرگ ۱۴ مارس ۱۹۷۰)، معروف به فریتس پرلز، روان‌پزشک و روان‌درمانگر برجسته آلمانی‌الاصل بود. پرل اصطلاح «گشتالت درمانی» را به‌منظور شناخت روشی برای روان‌درمانی که به همراه همسرش لورا پرلز در دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ ایجاد کرده بودند ابداع کرد. پرلز در سال ۱۹۶۴ به مؤسسه اسالن پیوست و زندگی خود را تا سال ۱۹۶۹ آنجا سپری کرد. رویکرد او به روان‌درمانی در ارتباط با روان‌شناسی گشتالت، و نه عیناً مشابه با آن، می‌باشد و متفاوت با روان درمانی نظری گشتالت می‌باشد.
هسته مرکزی فرایند گشتالت‌درمانی با آگاهی از احساس، ادراک، احساسات جسمی، هیجان و رفتار، در زمان حاضر افزایش می‌یابد. بر رابطه، همراه با ارتباط بین خود، محیط آن، و دیگری تأکید شده است.
زندگی

فریتس پرلز در سال ۱۸۹۳ در برلین، آلمان متولد شد. او با شیوه زندگی بوهمین در برلین بزرگ شد.
از او انتظار می‌رفت که همانند دایی‌اش به‌دنبال تحصیل در رشتهٔ حقوق برود، اما در عوض شروع به تحصیل در رشتهٔ پزشکی کرد. پرلز در طول جنگ جهانی اول به ارتش آلمان ملحق شد. او بعد از جنگ در سال ۱۹۱۸ به تحصیل در رشتهٔ پزشکی ادامه داد و دو سال بعد به‌عنوان متخصص اعصاب و روان فارغ‌التحصیل شد. پرلز پس از آن دستیار کورت گلدشتاین، کسی که با سربازهایی که دچار ضربه مغزی شده شده بودند کار می‌کرد، شد؛ و در نهایت به روان‌تحلیل‌گری علاقه‌مند شد.
فریتس پرلز در سال ۱۹۲۷ به عضویت سمینارهای فنی ویلهلم رایش در وین درآمد. تفکرات رایش از تحلیل شخصیت پرلز را به‌شدت تحت‌تأثیر قرار داد؛ و در سال ۱۹۳۰ رایش سرپرست ارشد روان‌کاو پرلز در برلین شد.
پرلز در سال ۱۹۳۰ با لورا پرلز (با نام اصلی Lore Posner) ازدواج کرد و صاحب دو فرزند به نام‌های رینیت و استفان شدند. خیلی زود پس از به روی کار آمدن رژیم هیتلر در سال ۱۹۳۳، به علت نژاد یهودی خود، و نیز به علت فعالیت‌های سیاسی ضد فاشیستی خود به همراه لورا و فرزند اولشان رینیت به هلند گریختند و یک سال پس از آن به آفریقای جنوبی، جایی که یک مؤسسه آموزشی روان‌تحلیل‌گری بنا نهاد مهاجرت کردند. در سال ۱۹۳۶ ملاقاتی کوتاه و نه چندان رضایت‌بخش با فروید داشت.
فریتس پرلز در سال ۱۹۴۲ به ارتش آفریقای جنوبی ملحق شد و به عنوان روان‌پزشک ارتش با درجهٔ سروان تا سال ۱۹۴۶ خدمت کرد. مادامی که پرلز در آفریقای جنوبی بود تحت‌تأثیر نظریه «کل‌نگری» جان اسموتس قرار داشت. در طول این مدت، اولین کتاب خود نفس، گرسنگی، و پرخاشگری را (انتشار در سال ۱۹۴۲ و باز نشر در سال ۱۹۴۷) نوشت. لورا پرلز نگارش دو بخش از این کتاب را بر عهده داشت.
فریتس و لورا پرلز در سال ۱۹۴۶ آفریقای جنوبی را به مقصد نیویورک ترک کردند، در آن‌جا فریتز پرلز مدت کوتاهی با کارن هورنای و ویلهلم رایش کار کرد. او کتاب دوم خود را با مساعدت نویسنده و روشن‌فکر اهل نیویورک، پاول گودمن، کسی که نگارش بخش نظری دوم کتاب را بر اساس نکته‌های دست‌نویس پرلز بر عهده گرفت، نوشت. پرلز و گودمن تحت‌تأثیر کار کورت لوین و اتوو رنک قرار داشتند. همراه با بخش تجربی ابتدای کتاب که توسط رالف هفرلین نوشته شد، کتاب با عنوان گشتالت‌درمانی در سال ۱۹۵۱ چاپ شد.
پس از آن، فریتز و لورا اولین مؤسسه گشتالت را در آپارتمان خود در منهتن دایر کردند. فریتس پرلز به‌منظور برگزاری کارگاه‌های آموزشی و آموزش گشتالت شروع به سفر در سراسر ایالات متحده آمریکا کرد.
در خارج از حیطه علم روان‌درمانی معروفیت فریتس پرلز به‌دلیل متنی است که از آن با عنوان زمزمه گشتالت یاد می‌شود.
در سال ۱۹۶۹ پرلز مؤسسه اسالن را ترک و انجمن گشتالت را در دریاچه کوویچان در جزیره ونکوور کانادا پایه‌گذاری کرد.
فریتس پرلز در تاریخ ۱۴ مارس ۱۹۷۰ بعد از عمل جراحی قلب در بیمارستان یادبود لوییس ای. ویس در شیکاگو بر اثر حملهٔ قلبی درگذشت.
کتاب‌شناسی

پرل، اف. نفس، گرسنگی و پرخاشگری (۱۹۴۲–۱۹۴۷)، شابک ‎۰-۱۸-۹۳۹۲۶۶-۰
پرل، اف، هفرلین، آر؛ و گودمن، پی. گشتالت‌درمانی: هیجان و رشد در شخصیت انسان (۱۹۵۱)، شابک ‎۵-۲۴-۹۳۹۲۶۶-۰
گرویدن به اسلام در زندان‌های ایالات متحده آمریکا

گرویدن به اسلام در زندان‌های آمریکا به گرویدن به اسلام در زندان‌های آمریکا اشاره دارد که چندین عامل دارد. این دین سریعترین رشد را در بین سایر ادیان در زندان‌های آمریکا دارد، و ۱۸ درصد از جمعیت زندانی مسلمانند (در برابر ۱ درصد از کل جمعیت)؛ که ۸۰ درصد از کل گرویدن‌های مذهبی در زندان به اسلام است.
تاریخ اولیه

سازمان‌های مسلمان سیاه‌پوست، مانند «امت اسلام» و «معبد علمی موری آمریکا»، به طور رسمی در سال ۱۹۴۲ تلاش‌های خود را برای گسترش به زندان‌ها آغاز کردند. با این حال، شواهد نشان می‌دهد که مسلمانان احتمالاً بخش کوچکی از جمعیت زندانیان در ایالات متحده را در اوایل دهه ۱۹۱۰ تشکیل می‌دادند. تحقیقات جدید یک زندانی مهاجر آفریقایی در زندان ایالتی سن کوئنتین به نام لوسیوس لمان را آشکار کرد که خود را یک رهبر مذهبی مسلمان اعلام می‌کرد در حالی که در دوران حبس خود از سال ۱۹۱۰ تا ۱۹۲۴ به ناسیونالیسم سیاهپوستان دعوت می‌کرد. اگرچه هیچ مدرکی مبنی بر اینکه خود لیمان به اسلام گرویده یا دیگران را در زندان گروانده است وجود ندارد، به نظر می‌رسد که او در طول حبس خود به سطحی از نفوذ در میان جمعیت سیاه‌پوست زندان دست یافته‌است. الایجا محمد، رهبر امت اسلام، خود در اوایل دهه ۱۹۴۰ زمانی که به اتهام فرار از سربازی محکوم شد، زندانی شد. سازمان الیجا محمد بعداً مشهورترینِ نوکیشان خود، مالکوم ایکس را به دست‌آورد که در حالی که او هم در دهه ۱۹۵۰ نیز در زندان بود به جنبش مسلمانان سیاهپوست علاقه نشان داد. یک جریان کوچک اما ثابت از گروش‌ها در دهه ۱۹۵۰ و اوایل دهه ۱۹۶۰ رخ داد. در نیویورک، شواهدی مبنی بر عبادت آشکار مسلمانان سنی در مراکز اصلاح و تربیت این ایالت در دهه ۱۹۶۰ ظاهر شد. این زندانیان برای کمک به یک جامعه مسلمان محلی نیویورک به نام دارالاسلام مراجعه کردند که در نهایت منجر به تشکیل یک نیایشگاه زندان فعال مسلمان و برنامه آموزشی در این ایالت شد. تلاش‌های ترویجی زندان مسلمانان در این دوران به دنبال القای ارزش‌های صداقت، سخت‌کوشی، مسئولیت‌پذیری فردی، و مکانیسم‌هایی برای مقابله با توانبخشی و همچنین مقابله با سوء مصرف مواد مخدر و الکل بود.
گروندگان سرشناس به اسلام در زندان > زندانیان

کوین گیتس - یک خواننده رپ آفریقایی-آمریکایی
برنارد هاپکینز - قهرمان سابق بوکس میان وزن و سبک‌وزن
مالکوم ایکس - یک فعال حقوق مدنی
دمتریوس «هوک» میچل - بسکتبالیست
عبدالعلیم موسی – فعال مسلمان آمریکایی
ام وی پی - کشتی‌گیر حرفه ای با WWE قرارداد امضا کرد
مایک تایسون - قهرمان سابق بوکس سنگین‌وزن
زنی با یک ترازو

| 0 | 1 |
| --- | --- |
هنرمند: یوهانس فرمیر
سال: ۱۶۶۲–۱۶۶۳
گونه: نقاشی رنگ روغن
ابعاد: ۴۲٫۵ cm × ۳۸ cm (۱۶٫۷ اینچ × ۱۵ اینچ)
مکان: نگارخانه ملی هنر آمریکا، واشینگتن، دی.سی.
زنی با یک ترازو (انگلیسی: Woman Holding a Balance) که با نام زنی که ترازویی را امتحان می‌کند نیز شناخته می‌شود، یک نقاشی رنگ روغن از هنرمند باروک آلمانی، یوهانس فرمیر است. در زمان کشیده شدن این نقاشی در سال‌های ۱۶۶۲–۱۶۶۳، به عنوان زنی که طلا وزن می‌کند شناخته می‌شد، اما با دقت بیشتر مشخص گردید که ترازوی در دست او خالی است. اظهارنظرها در مورد طرح و نمادشناسی این نقاشی، از زن به عنوان نمادی از تقدس یا نمادی از زمین متفاوت است.
گامغل بالا

| گامغل بالا | گامغل بالا |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: : مختصات: 
کشور: ایران
استان: خوزستان
شهرستان: دزفول
بخش: بخش سردشت
دهستان: احمدفداله
جمعیت: ۹۳ نفر (سرشماری ۹۵)
گامغل بالا، روستایی از توابع بخش سردشت شهرستان دزفول در استان خوزستان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان احمدفداله قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
کازو شیمیزو

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Kazuo Shimizu
زادروز:  ۳۰ آوریل ۱۹۷۵ ‏(۴۹ سال)
زادگاه:  استان شیزوئوکا
قد:  ۱٫۷۳ متر (۵ فوت ۸ اینچ)
پست:  مدافع
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۴–۲۰۰۱ |  باشگاه فوتبال سرزو اوساکا |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
کازو شیمیزو (انگلیسی: Kazuo Shimizu؛ زادهٔ ۳۰ آوریل ۱۹۷۵) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سرزو اوساکا اشاره کرد.
ززه موریرا

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Alfredo Moreira Júnior
زادروز:  ۱۶ اکتبر ۱۹۰۷
تاریخ مرگ:  ۱۰ آوریل ۱۹۹۸ (۹۰ سال)
محل مرگ:  ریو دو ژانیرو، برزیل
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۳۳ |  فلامینگو |   |   |
| ۱۹۳۵ |  پالمیراس |   |   |
| ۱۹۳۵–۱۹۴۳ |  باشگاه فوتبال بوتافوگو |   |   |
| ۱۹۴۴–۱۹۴۵ |  America |   |   |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۱۹۴۸–۱۹۴۹:  باشگاه فوتبال بوتافوگو
۱۹۵۱–۱۹۵۴:  فلومیننزه
۱۹۵۲:  تیم ملی فوتبال برزیل
۱۹۵۴–۱۹۵۵:  باشگاه فوتبال بوتافوگو
۱۹۵۴–۱۹۵۵:  تیم ملی فوتبال برزیل
۱۹۵۵–۱۹۵۶:  باشگاه فوتبال بوتافوگو
۱۹۵۸–۱۹۶۲:  فلومیننزه
۱۹۶۲:  Palestino
۱۹۶۳:  باشگاه فوتبال ناسیونال اروگوئه
۱۹۶۵–۱۹۶۶:  باشگاه ورزشی واسکو دوگاما
۱۹۶۶–۱۹۶۷:  کورینتیانس
۱۹۶۷:  Sport
۱۹۶۸–۱۹۶۹:  باشگاه فوتبال ناسیونال اروگوئه
۱۹۷۰:  باشگاه فوتبال سائو پائولو
۱۹۷۱–۱۹۷۲:  بلننسس
۱۹۷۳:  فلومیننزه
۱۹۷۵:  باشگاه فوتبال باهیا
۱۹۷۵–۱۹۷۷:  باشگاه ورزشی کروزیرو
۱۹۷۸–۱۹۸۱:  باشگاه فوتبال باهیا
۱۹۸۱:  Canto do Rio
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
ززه موریرا (پرتغالی: Zezé Moreira; ۱۶ اکتبر ۱۹۰۷ – ۱۰ آوریل ۱۹۹۸) بازیکن و مربی فوتبال اهل برزیل بود.
باشگاهی

از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به فلامینگو، پالمیراس و باشگاه فوتبال بوتافوگو اشاره کرد.
تیم ملی

وی در جام جهانی فوتبال ۱۹۵۴ سرمربی تیم ملی فوتبال برزیل بوده است.
رسول مددنوعی

| شناسنامه | شناسنامه | شناسنامه |
| --- | --- | --- |
نام کامل: رسول مددی نوعی
زادروز: ۱۲۸۷
زادگاه: تبریز، ایران
تاریخ مرگ: ۲۷ مرداد ۱۳۷۴ (۸۷ سال)
محل مرگ: تهران، ایران
نام مستعار: آقامدد
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی: 
پُست: 
باشگاه‌های حرفه‌ای: باشگاه‌های حرفه‌ای
| سال‌ها | باشگاه‌ها | بازی (گل) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
  ۱۳۳۲ ۱۳۳۳-۱۳۳۶ ۱۳۳۷-۱۳۴۲ ؟-۱۳۴۳  ۱۳۵۰-۱۳۵۱ ۱۳۵۲-۱۳۵۳ ۱۳۵۳-۱۳۵۴ ۱۳۵۴-۱۳۵۶ ۱۳۵۶-۱۳۵۷ : آریان تبریز راه‌آهن تبریز تاج تهران راه‌آهن تهران دیهیم جوانان تهران شاهین ایرانا ماشین‌سازی تبریز جوانان تهران تیم ملی ناشنوایان اکباتان کشاورز
رسول مددنوعی معروف به آقا مدد (۱۲۸۷ – ۲۷ مرداد ۱۳۷۴) مربی و بازیکن‌ساز فوتبال ایران بوده است. او از اوایل دهه ۱۳۳۰ در باشگاه راه‌آهن مربی‌گری می‌کرد. از او به عنوان پدر فوتبال راه‌آهن یاد می‌شود. مددنوعی یک دوره در سال ۱۳۳۲ مربی تیم فوتبال تاج تهران (استقلال) نیز بوده است.
زندگی‌نامه

رسول مددنوعی فوتبال را در زمین مموریال تبریز آموخت. وی در دهه ۲۰، دو باشگاه آریان و راه آهن تبریز را بنیان نهاد. سپس در اوایل دهه ۳۰ از تبریز به تهران آمد. در طول سال‌های مربی‌گری زندگی ساده‌ای داشت و در خانه‌ای متوسط، کنار زمین فوتبال راه‌آهن در جنوب تهران زندگی می‌کرد. شهرت او به خاطر استعدادیابی در رده‌های سنی پایه و پرورش بازیکنان بزرگ بوده است. چهار فرزند او نیز به مدارج بالای پزشکی و آموزشی رسیده‌اند. نام اصلی ایشان رسول مددی نوعی بوده است. فرزند عباسعلی خان الله مدد معروف به چرندابی که از رهبران نهضت مشروطه در شهر تبریز بوده‌اند. مستند به مدارک تاریخی مندرج در کتاب تاریخ مشروطیت ایران می باشد.
زندگی ورزشی > دوران مربی‌گری > تاج (استقلال)

مددنوعی در تهران با جوانان حاضر در زمین خاکی راه‌آهن کار می‌کرد  که در سال ۱۳۳۲ و به دنبال اختلاف علی دانایی‌فرد با پرویز خسروانی به جای علی دانایی‌فرد مربی‌گری تیم تاج تهران را برای یک فصل برعهده گرفت و با بازگشت علی دانایی‌فرد از این تیم جدا شد. تیم تاج در این سال در جام حذفی باشگاه‌های تهران حذف شد و در قهرمانی باشگاه‌های تهران به مقام چهارمی رسید. دوران مربی‌گری مددنوعی در استقلال کوتاه بود اما اثرگذاری او بر فوتبال استقلال پس از سال ۳۲ هم ادامه داشت. بسیاری از بازیکنانی که در این تیم مطرح شدند از شاگردان مددنوعی بودند که از راه‌آهن می‌آمدند.
زندگی ورزشی > دوران مربی‌گری > دیهیم

او در سال ۱۳۴۰ رهبری تیم فوتبال دیهیم تهران از تیم‌های وابسته به تیم فوتبال تاج را بر عهده داشت.
زندگی ورزشی > دوران مربی‌گری > جوانان تهران

در سال ۱۳۴۳ رهبری تیم زیر بیست سال تهران را بر عهده گرفت و بازیکنانی چون علی جباری، غلامحسین فرزامی و داریوش مصطفوی را به فوتبال معرفی کرد.
زندگی ورزشی > دوران مربی‌گری > راه‌آهن

باشگاه راه‌آهن تهران اگر چه یکی از قدیمی‌ترین باشگاه‌های کنونی ایران است و در سال ۱۳۱۶ تأسیس شده است، اما در سال‌های ابتدایی تأسیس خود هنوز فعالیت‌های مداوم‌اش را در بازیکن‌سازی آغاز نکرده بود. پس از چند دوره حضور در بازی‌های فوتبال باشگاه‌های تهران، از سال ۱۳۲۰ همزمان با جنگ جهانی دوم فوتبال و ورزش در راه‌آهن رو به تعطیلی نهاد و فعالیت این باشگاه تنها در ورزش کارگری ادامه یافت. پس از آن، شروع دوباره راه‌آهن از اوایل دهه ۳۰ بود. هسته اولیه بازیکنان فوتبال راه‌آهن را فرزندان کارکنان راه‌آهن تشکیل می‌دادند که در زمین‌های خاکی پیرامون ایستگاه راه‌آهن در جنوب تهران بازی می‌کردند. سال ۱۳۳۳ رسول مددنوعی به باشگاه راه‌آهن آمد و این شروع دورانی بود که راه‌آهن را تبدیل به کارخانه بازیکن‌سازی در جنوب تهران کرد.
تیم فوتبال راه‌آهن پس از فعالیت‌های زیربنایی مددنوعی از سال ۱۳۳۶ صعود از پله‌های ترقی را در فوتبال تهران آغاز کرد و از دسته دوم تهران به دسته اول آمد. این روند با قانون ممنوعیت حضور تیم‌های وابسته به ادارات دولتی در مسابقات باشگاه‌های تهران تداوم نیافت. سال‌های بعد از آن نیز که این ممنوعیت برداشته شد باشگاه راه‌آهن از نظر توان مالی تاب رقابت با باشگاه‌های بزرگ پایتخت را نداشت و بازیکنانی که در این باشگاه چهره می‌شدند راه تیم‌های بزرگ را می‌پیمودند. با این حال فرایند استعدادیابی و پرورش بازیکنان نخبه در تیم‌های رده پایه این باشگاه همیشه ادامه داشت. رسول مددنوعی موفق شد بازیکنان فراوانی را در چند نسل مختلف به مدارج بالای فوتبال در ایران برساند. با این حال در سال ۱۳۴۴ مجدداً راه آهن را به دسته یک رساند.
زندگی ورزشی > دوران مربی‌گری > شاهین

در این تیم با همکاری اساتید و مربیان بنام در آن زمان همچون پرویز دهداری، شاگردان چون همایون بهزادی، علی شیرزادگان، فرهاد کاظمی پرورش داده و مدتی هم آقای سید احمد خمینی هم در این تیم شاگردی و تمرین فوتبال می‌کردند.
زندگی ورزشی > دوران مربی‌گری > ایرانا

با توجه به فعالیت گسترده مدد در باشگاه‌های مختلف مدتی نیز با باشگاه کارخانه ایرانا همکاری داشته‌اند که بازیکنان معروف دیگری بنامهای بهمن دخیلی، رضا نعیما و اکبر تقی‌زاده در این تیم فعال بوده، رشد و ترقی زیادی حتی تا دسته یکم باشگاهی داشته‌اند.
زندگی ورزشی > دوران مربی‌گری > اکباتان

در تابستان ۱۳۵۶ مربی و سرپرست این تیم شد و در مسابقات نوجوانان باشگاه‌های تهران با این تیم در بین ۱۵۰ تیم قهرمان شد، در مهرماه همان سال بین ۸۴ تیم عنوان قهرمانی دسته سوم باشگاه‌های تهران را بدون شکست، کسب کرد.
زندگی ورزشی > دوران مربی‌گری > کشاورز

آن در اواخر عمر با مساعدت دکترعیسی کلانتری (وزیر محترم کشاورزی آن زمان) با سمت مربی و مدیر تیم فوتبال کشاورز مشغول فعالیت شد و توانست این تیم را از دسته دوم به اول صعود بدهد ولی بدلائل بیماری خفیف (سکته مغزی) این فعالیت محدود بود.
زندگی ورزشی > دوران مربی‌گری > تآسیس ورزشگاه

تآسیس استادیوم ورزشی فوتبال چمن و نیز بازسازی محل ورزشی استخر وسالن سرپوشیده نیز به همت این مرد بزرگ انجام گرفته است. ضمنآدر شهرهای مختلف و در محلات تهران حدود ۳۵۰ زمین ورزش فوتبال خاکی و چمن دایر نموده است که تآسیس زمین چمن در مجتمع کشت،
صنعت و دامپروری دشت مغان وزارت کشاورزی از جمله خدمات این مرد بزرگ می‌باشد. کلیه امکانات فراهم شده توسط مساعدتهای مردمی وهمیاری علاقه‌مندان بوده و از حداقل امکانات در ابعاد وسیع بهرهمند بوده است.
زندگی ورزشی > دوران مربی‌گری > کمک مربی تیم ملی

حدود ۱۷ کشور جهان بعنوان مربی تیم فوتبال و کمک مربی تیم ملی ایران با همراهی حشمت مهاجرانی و محمود یاوری با مشاوره حسین صدقیانی، دکتر دیده بان، دکتر محمد زادمهر و دکتر تقی زرکش حضور داشته است. دوران ورزشی ملی وی همزمان بوده با شکوفایی ملی پوشانی چون ناصر حجازی، علی پروین، پرویز قلیچ خانی، محراب شاهرخی، جلال طالبی، حسن حبیبی، گودرز حبیبی، عزیز اصلی، حسین کلانی، فرامرز ظلی، حسن روشن، علی یاوری، ایرج دانایی فرد، مجید حلوایی، صفر ایرانپاک، مائیس میناسان، حسن نظری، غلامحسین (حسین) و پرویز مظلومی، غفور جهانی، رضا عادلخانی، محمد مایلی کهن، محمد فرکی، جمشید راغفر، نادر و ناصر فریادشیران، حافظ طاحونی، علی گیوه چی و...
زندگی ورزشی > دوران مربی‌گری > پرورش بازیکن‌های بزرگ

رسول مددنوعی در سال‌های طولانی مربی‌گری در رده‌های مختلف فوتبال راه‌آهن بازیکنان بزرگی را به سطح اول فوتبال ایران و آسیا معرفی کرد. از جمله آن‌ها می‌توان به رضا وطن‌خواه، بیوک وطن‌خواه، بهمن نوروزی، کرم نیرلو، علی جباری، نصرالله عبداللهی، عزت جانملکی، جهانگیر کوثری، امیر قلعه‌نویی، فرشاد پیوس، پرویز ابوطالب، رضا حسن‌زاده، حافظ طاحونی، داریوش مصطفوی، ابراهیم آشتیانی، اصغر شرفی، جواد قراب، فرهاد کاظمی، محمد دادگان، مسعود معینی، فریدون معینی، اکبر کارگرجم، بهتاش فریبا، محراب شاهرخی، همایون بهزادی، شیرزادگان، محمود خوردبین و ده‌ها بازیکن مطرح دیگر در فوتبال ایران اشاره کرد.
افتخارات > دیهیم

دسته دوم باشگاه‌های تهران: ۱۳۳۸
افتخارات > اکباتان

نوجوانان باشگاه‌های تهران: ۱۳۵۶
مرگ

روز جمعه ۲۷ مرداد ۱۳۷۴، مددنوعی پس از دیدن بازی‌های امید باشگاه‌های تهران در ورزشگاه شیرودی، به همراه پرویز ابوطالب برای تماشای دیدار استقلال تهران و برق شیراز در فینال جام حذفی ایران به ورزشگاه آزادی رفته بود. پس از پایان این بازی هنگام عبور از عرض خیابان در مقابل درب غربی ورزشگاه آزادی با اتومبیلی که از مسیر خارج شده بود برخورد کرد و جان باخت. مددنوعی در آن زمان ۸۷ سال داشت اما در سلامت جسمی کامل بود و جز یک سابقه سکته مغزی قبلی هیچ‌گونه بیماری دیگری نداشت. پیکر رسول مددنوعی فردای آن روز در زمین فوتبال راه‌آهن تهران بدرقه شد.
در پاییز ۱۳۸۷ مسابقات پیشکسوتان یادواره وی در تهران برگزار شد.
کد منبع (فیلم)

این مقاله دربارهٔ فیلم سینمایی است. برای مفهوم نرم‌افزاری، کد منبع را ببینید. برای "کد گذاری منبع"، فشرده‌سازی داده‌ها را ببینید.
| کد منبع | کد منبع |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: دانکن جونز
تهیه‌کننده: مارک گوردون جوردن وین فیلیپ روزلِت
نویسنده: بن ریپلی
بازیگران: جیک جیلنهال میشل موناهن ویرا فارمیگا جفری رایت
موسیقی: کریس بیکون
فیلم‌بردار: دان بِرگِس
تدوین‌گر: پائول هیریش
شرکت تولید: شرکت مارک گوردون وندام پیکچرز
توزیع‌کننده: سامیت اینترتینمنت
تاریخ‌های انتشار:  ۱ آوریل ۲۰۱۱ (۲۰۱۱-04-۰۱) (آمریکا)  ۲۰ آوریل ۲۰۱۱ (۲۰۱۱-۰۴-۲۰) (فرانسه)  
مدت زمان: ۹۳ دقیقه
کشور: آمریکا، کانادا
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۳۲ میلیون دلار
فروش گیشه: ۱۴۷٬۳۳۲٬۶۹۷ میلیون دلار
کد منبع یا رمز منبع (به انگلیسی: Source Code) فیلمی در ژانر علمی-تخیلی به کارگردانی دانکن جونز و نوشتهٔ بن ریپلی است. بازیگرانی همچون جیک جیلنهال، میشل موناهن، ویرا فارمیگا و جفری رایت در این فیلم ایفای نقش کرده‌اند. این فیلم در ۱ آوریل ۲۰۱۱، توسط شرکت سامیت اینترتینمنت در آمریکای شمالی و اروپا اکران شد.
خلاصۀ داستان

دکتر راتلج (جفری رایت) توانسته دستگاهی با قابلیت بازگشت زمان را اختراع کند. در همین زمان انفجاری در یک قطار موجب کشته شدن چندین انسان شده‌است که پلیس هنوز نتوانسته عامل این انفجار را پیدا کند و از طرفی می‌دانند که باز هم قرار است مجرم در جای دیگر این کار را تکرار کند برای همین تصمیم می‌گیرند با استفاده از این اختراع و استفاده از ذهن تقریباً زنده یک سرباز مرده به نام کالتر استیونز (جیک جیلنهال) زمان را به عقب در قطار برگردانند تا بتوانند عامل این خرابکاری را پیدا کنند. روش اینگونه است که این سرباز از طریق یک شکاف زمانی و با هویت دیگر وارد قطار می‌شود و فقط چند دقیقه فرصت دارد تا آن فرد را پیدا کند چون به محض انفجار باز هم به زمان حال برمیگردد. کالتر ابتدا سردرگم است و فقط می‌دانند که در یک محفظه بسته‌است که هر از چندبار او را به یک قطار می‌فرستند و برمیگردد تا زمانی که بعد از کلی اعتراض دکتر گودوین (ویرا فارمیگا)، تنها کسی که کالتر او را می‌بیند و با او حرف می‌زند، ماجرا را برای او تعریف می‌کند و به او توضیح می‌دهد که نجات جان مسافران بی فایده است چون این اتفاق رخ داده‌است و این تنها شخص کالتر است که می‌تواند به عقب برگردد نه آنها پس فقط لازم است که مجرم را پیدا کند اما کالتر گوش نمی‌دهد و تلاش می‌کند مسافران قطار را هم نجات دهد. در این حین دکتر گودوین سری به جنازه نیم تنه کالتر که دریک محفظه شیشه‌ای است می‌زند. در نهایت کالتر و هم مسافری‌اش (میشل موناهن) که در واقع همکارش است و در از همان ابتدا منتظر این است که کالتر به او پیشنهاد ازدواج بدهد، می‌توانند مجرم را پیدا کنند و وی را تحویل پلیس می‌دهند دکتر گودوین هم برخلاف اجازه دکتر راتلج و مسئولان پنل ارتباطی کالتر را قطع می‌کند. در سکانس آخر فیلم کالتر که همراه کریستینا است به دکتر گودوین زنگ می‌زند و با وی صحبت می‌کند.
بازیگران و شخصیت‌ها

جیک جیلنهال (کالتر استیونز)
میشل موناهن (کریستینا وارن)
ویرا فارمیگا (کالین گودوین)
جفری رایت (دکتر راتلج)
کاس انوار (حضمی)
راشل پیترز (مکس دِنوف)
مایکل آردن (دِرِک فِراست)
اسکات باکولا (پدر استیونز)
آناستازیا بارانووا

| آناستازیا بارانووا | آناستازیا بارانووا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۳ آوریل ۱۹۸۹ ‏(۳۵ سال) مسکو، روسیه
ملیت:  روسی  آمریکایی
پیشه: هنرپیشه
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۲ تا کنون
آناستازیا بارانووا (روسی: Aнастасия Баранова) یک هنرپیشهٔ روسی-آمریکایی سینما و تلویزیون است. او از سال ۲۰۰۲ میلادی تا کنون مشغول فعالیت هنری بوده‌است.
گزیدهٔ آثار > سینما

آپوکالیپس، کالیفرنیا (۲۰۱۱)
گزیدهٔ آثار > تلویزیون

فرزندان آشوب (۲۰۱۳)
سریال قوم زد (۲۰۱۴)
۹۰۲۱۰ (۲۰۱۲)
دنیای مالکوم (۲۰۰۵)
گزیدهٔ آثار > بازی‌های ویدئویی

تکامل (۲۰۱۵)
رادیوایمونواسی

| Radioimmunoassay | Radioimmunoassay |
| --- | --- |
سرعنوان‌های موضوعی پزشکی: D011863
[ویرایش در ویکی‌داده]: [ویرایش در ویکی‌داده]
رادیوایمونواسی (به انگلیسی:Radioimmunoassay) یا به اختصار RIA نوعی روش آزمایش درون‌کشتگاهی است که برای اندازه‌گیری میزان آنتی ژن‌ها به کمک پادتن‌ها استفاده می‌شود.
این روش دارای حساسیت و ویژگی بالایی است. این روش نیازمند استفاده از تجهیزات تخصصی است و همین امر آن را در زمره روش‌های آزمایشگاهی گران قرار داده است. در برخی از موارد نیز برای انجام این آزمایش نیاز به مجوز استفاده از مواد رادیواکتیو می‌باشد. این روش توسط روزالین سوسمن یالو ابداع شد.
رشید خوتابا

رشید خوتابا (روسی: Раш Хабугович Хутаба؛ زادهٔ ۱۰ فوریه ۱۹۵۱) کشتی‌گیر کشتی آزاد اهل اتحاد جماهیر شوروی است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
گرویینتسی

| گرویینتسی | گرویینتسی |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور:  صربستان
ناحیه: ناحیه پچینیا
شهرداری: بوسیلگراد
جمعیت (۲۰۰۲): جمعیت (۲۰۰۲)
 • کل: ۹۳
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
گرویینتسی (به صربی: Grujinci) یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در بوسیلگراد واقع شده‌است. گرویینتسی ۹۳ نفر جمعیت دارد.