فهرست میراث جهانی در تایلند
میراث جهانی

یونسکو سایت‌ها را با ده معیار فهرست می‌کند. هر ورودی باید حداقل یکی از معیارها را داشته باشد.
میراث فرهنگی
میراث طبیعی
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| # | نگاره | نام | موقعیت | سال ثبت | ش ثبتمعیارها | شرح | م |
| ۱ |  | شهرستان تاریخی ساکهاتایی | سوکوتای، کامفانگ پت | ۱۹۹۱ | ۵۷۴(i)(iii) | این سایت شامل سه شهر اصلی از پادشاهی سوکوتای است که در سده ۱۳ و ۱۴ میلادی شکوفا شد. سوکوتای پایتخت این پادشاهی بود که سی ساچانالای مرکز زندگی مذهبی آن و چندین صومعه بودایی و کامفانگ فت از مرزها و شبکه‌های تجاری پادشاهی محافظت می‌کرد. این سه شهر رویکردهای برنامه‌ریزی شهری و سیستم‌های پیچیده مدیریت آب مشابهی داشتند. آنها در توسعه اولین سبک معماری سیامی متمایز، ادبیات، هنر و نیز اعمال مذهبی سیامی مهم بودند. بقایای این شهرها اکنون به عنوان پارک‌های باستان‌شناسی حفظ می‌شود. |  |
| ۲ |  | پارک تاریخی آیوتایا | استان آیوتتایا | ۱۹۹۱ | ۵۷۶(iii) | شهر آیوتایا در سال ۱۳۵۰ میلادی، به عنوان پایتخت پادشاهی آیوتایا یا سیام تأسیس شد. این شهر یک شهر مهم و جهانی، یک مرکز تجاری با ارتباطات دیپلماتیک در هند، چین، ژاپن و همچنین در اروپا بود. تبادل تأثیرات فرهنگی منجر به توسعه هنر ملی تایلندی با کاخ‌های اشرافی و صومعه‌های بودایی شد. آیوتایا در سال ۱۷۶۷ توسط ارتش برمه ویران شد و هرگز بازسازی نشد. پایتخت به بانکوک نقل‌مکان کرد و آیوتایا اکنون به عنوان یک محوطه باستان‌شناسی حفظ شده است. ویرانه‌های وت چایواتانارام در تصویر است. |  |
| ۳ |  | پناهگاه‌های حیات وحش تونگ‌یای–هوی خا خا انگ | کانچانابوری، تاک، اوتای تانی | ۱۹۹۱ | ۵۹۱(vii)(ix)(x) | این سایت شامل دو پناهگاه حیات وحش، پناهگاه حیات وحش سونگایایی و هوای خا خانگ است. این پناهگاه‌ها، که بیش از ۶۰۰٫۰۰۰ هکتار (۱٬۴۸۲٫۶۳ جریب فرنگی) گستردگی دارند، در امتداد مرز میانمار، شامل انبوهی از زیستگاه‌های مختلف، از جمله جنگل‌های استوایی خشک، تالاب‌ها، ذخایر سنگ‌آهک و کوه‌ها است. این منطقه همچنین منطقه‌ای با تنوع زیستی جانوری و گیاهی بالا است که شامل گونه‌هایی از مناطق چین-هیمالیا، سوندایک، هندو-برمه و هند-چین است. این جنگل‌ها عمدتاً متأثر از مخاطرات انسانی نیستند. |  |
| ۴ |  | بان چیانگ | استان اودون تانی | ۱۹۹۲ | ۵۷۵(iii) | بان چیانگ، یکی از مهم‌ترین مکان‌های پیشاتاریخ در آسیای جنوب شرقی است. این مکان، یک تپهٔ خاکی بزرگ است که به‌طور مداوم توسط یک جامعه کشاورزی مستقر در حدود ۱۵۰۰–۹۰۰ پیش از میلاد اشغال شده‌بود. با کاوش‌هایی که توسط باستان‌شناسان در سال ۱۹۶۶ در اینجا انجام شد، تعداد زیادی مصنوعات سرامیکی و همچنین ابزارهای مربوط به برنز کاری، اهلی‌کردن حیوانات و کشاورزی برنج مرطوب کشف شد. |  |
| ۵ |  | مجموعه جنگلی دونگ فایا ین–خائو یای | سارابوری، ناخون راچاسیما، ناخون نایوک، پراچینبوریسا کائئو، بوریرام | ۲۰۰۵ | ۵۹۰(x) | این سایت شامل پنج منطقه حفاظت‌شده در کوه‌های دونگ فایا ین و رشته‌کوه سانکامپنگ به نام‌های پارک‌های ملی خوا یای، تپ لن، پنگ سیدا و تا پرایا و پناهگاه حیات‌وحش دونگ یای است. جنگل‌های استوایی اینجا، زیستگاه گونه‌های جانوری و گیاهی فراوانی بوده که شماری از آنها در خطر انقراض هستند. از گونه‌های پستان‌داران اینجا می‌توان به گیبون ابلق، فیل آسیایی، ببر، گربه پلنگی و بنتنگ اشاره کرد. |  |
| ۶ |  | مجموعه جنگلی کائنگ کراچان | راتچاپوری، پتچابوری، پراچواپ خیری خان | ۲۰۲۱ | ۱۴۶۱(x) | این سایت شامل جنگل‌ها و ذخایر حیات‌وحش در تپه‌های تناسرم است: پارک‌های ملی کائنگ کراچان، کوی بوری، و چالوئم فراکیات تای پراچان و پناهگاه حیات‌وحش مائه نام فاچی. این سایت به‌دلیل قرار گرفتن در محل تلاقی قلمروهای گیاهی و جانوری هیمالیا، هندوچین و سوماترا، کانون گوناگونی زیستی است. جنگل‌های استوایی فصلی زیستگاه گونه‌های آسیب‌پذیر و در خطر انقراض هستند؛ ازجمله سگ وحشی آسیایی، تمساح سیامی، لاک‌پشت قهوه‌ای آسیایی، گربه ماهیگیر و پلنگ ابری. |  |
| ۷ |  | پارک تاریخی سی تپ | استان پتچابون | ۲۰۲۳ | ۱۶۶۲(ii)(iii) | سی تپ، شهری مهم در فرهنگ دواراواتی (سده ۷ تا ۱۱ پس از میلاد) و یک مرکز تجاری و مذهبی بود. سپس تحت نفوذ خمرها قرار گرفت و در نهایت در اواخر سده سیزدهم متروک شد. هنر و معماری سی تپ در دوره دواراواتی تحت‌تأثیر بودیسم تراواده و در دوره خمرها تحت‌تأثیر هندوئیسم و بودیسم مهایانه قرار گرفت. |  |
| ۸ |  | پارک تاریخی فو پرا بت |  | ۲۰۲۴ | ۱۵۰۷(iii)(v) | تشکیلات بزرگ ماسه‌سنگ در این منطقه در طول قرن‌ها الهام‌بخش مردم برای ساخت مکان‌های مذهبی در اطراف آن‌ها بوده است. زیارتگاه‌های اولیه به دوره دوارواتی (بین قرون هفتم تا یازدهم) بازمی‌گردند. این زیارتگاه‌ها دارای تأثیراتی از هندوئیسم و بودیسم هستند. همچنین نقاشی‌های صخره‌ای متعلق به دوران پیشاتاریخی در این منطقه یافت شده است. نام «فوفربات» به معنای «تپه جای پای گوتاما بودا» ترجمه می‌شود. |  |
: