stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پل رنو
بازگشت به دولت

رنو در ۱۹۳۸ به کابینه بازگشت و به عنوان وزیر دارایی در دولت ادوار دالادیه مشغول به کار شد. بحران سودتن دوباره اختلاف میان رنو و سایر اعضای ائتلاف دموکراتیک را نشان داد. رنو به شدت مخالف رها کردن چکسلواکی در دستان آلمان بود، در حالی که فلاندین (رهبر حزب) عقیده داشت موافقت با توسعهٔ آلمان به سوی شرق به ناچار باعث درگیری با شوروی و منجر به تضعیف هر دو می‌شود. فلاندین به دولت فشار می‌آورد که با خواسته‌های هیتلر موافقت کند. رنو حزب را ترک کرد تا فعالیت خود را به صورت مستقل ادامه دهد. البته رنو هم‌چنان از حمایت دالادیه برخوردار بود.
رنو سیاست‌های اقتصاد لیبرالی رادیکال برای خروج اقتصاد فرانسه از رکود را تأیید می‌کرد. تمرکز این سیاست‌ها بر برنامهٔ گستردهٔ مقررات‌زدایی و از جمله حذف قانون چهل ساعت کار در هفته بود. مقررات‌زدایی در میان بازرگانان فرانسوی بسیار محبوب بود و رنو اعتقاد داشت بهترین راه برای جلب دوبارهٔ اعتماد سرمایه‌گذاران و خروج از رکود است. سقوط دولت لئون بلوم در ۱۹۳۸، نتیجهٔ تلاش بلوم برای توسعهٔ تنظیم بازار توسط دولت فرانسه بود. در نتیجه حمایت‌های قابل توجهی از رویکردهای جایگزین مانند رویکرد رنو در دولت صورت گرفت.
پل مارشاندیو که نخستین انتخاب دالادیه برای وزارت دارایی بود، برنامهٔ محدودی را برای اصلاحات اقتصادی پیشنهاد کرد که مورد رضایت دالادیه نبود؛ بنابراین رنو با اصلاحات آزادسازی رادیکال خود انتخاب شد. اصلاحات رنو با موفقیت اجرا شد و دولت اعتصاب یک‌روزهٔ مخالفان را فرونشاند.
اصلاحات رنو با موفقیت قابل ملاحظه‌ای همراه بود. برنامهٔ ریاضت اقتصادی گسترده‌ای اجرا شد (هرچند که هزینه‌های تسلیحاتی کاهش نیافت) و خزانهٔ فرانسه از ۳۷ میلیارد فرانک در سپتامبر ۱۹۳۸ به ۴۸ میلیارد در آغاز جنگ جهانی دوم (سپتامبر ۱۹۳۹) افزایش یافت. مهم‌تر آن‌که تولیدات صنعتی فرانسه از اکتبر ۱۹۳۸ تا مهٔ ۱۹۳۹ از ۷۶ به ۱۰۰ واحد (پایه=۱۹۲۹) افزایش یافت.
در پایان ۱۹۳۹ و اوایل ۱۹۴۰ راست‌گرایان فرانسه در مورد جنگ مردد بودند و احساس می‌کردند که تهدید بزرگتر، از ناحیهٔ شوروی است. جنگ زمستان تسکینی قوی برای این مشکلات بود. دالادیه از ارسال کمک برای فنلاندی‌ها در حالی که جنگ با آلمان ادامه داشت، خودداری کرد. اخبار تسلیحات فنلاند و شوروی در مارس ۱۹۴۰ فلاندین و پیر لاوال را بر آن داشت تا جلسات مخفی مجلس را برای محکوم کردن فعالیت‌های دالادیه برگزار کنند. دولت در ۱۹ مارس سقوط کرد و دو روز بعد، رنو به عنوان نخست‌وزیر فرانسه معرفی شد.
نخست‌وزیری، استعفا و دستگیری

با این که رنو از محبوبیت روزافزونی برخوردار بود، مجلس نمایندگان تنها با اختلاف یک رأی به او رأی اعتماد داد. بیشتر اعضای حزب او رأی ممتنع دادند، بیش از نیمی از آرای موافق رنو توسط اعضای شاخهٔ فرانسوی حزب بین‌المللی کارگران داده شد و بیشتر احزاب راستگرا با نخست‌وزیری رنو مخالفت کردند. با حمایت قابل توجه چپگرایان دولت رنو ناپایدار بود. بسیاری از راستگرایان از رنو می‌خواستند که به جای آلمان به شوروی حمله کند. هم‌چنین مجلس دالادیه را وادار کرد که وزارت دفاع ملی و جنگ را بپذیرد. یکی از نخستین فعالیت‌های رینو، امضای اعلامیه‌ای به اتفاق نویل چمبرلین نخست‌وزیر بریتانیا با مضمون عدم امضای پیمان صلح جداگانهٔ دو کشور بود.
رنو هرگونه پیشنهاد برای جنگ فرسایشی را رد کرد. هم‌چنین با هدف دور کردن توجه آلمان از فرانسه، سرگرم پیشنهادهایی برای توسعهٔ جنگ به بالکان یا شمال اروپا بود. نبرد نروژ با تلاش رنو شکل گرفت، ولی موفقیتی به همراه نداشت. تصمیم بریتانیا به عقب‌نشینی در ۲۶ آوریل، رنو را وادار کرد به لندن برود تا شخصاً برای ماندن و جنگیدن بریتانیایی‌ها در نروژ مذاکره کند.
نبرد فرانسه کمتر از دو ماه پس از بر مسند نشستن رنو آغاز شد. با حملهٔ نخست در اوایل مهٔ ۱۹۴۰ فرانسه به شدت درهم‌شکست و پاریس مورد تهدید قرار گرفت. در ۱۵ مه، رنو با چرچیل تماس گرفت و گفت: «ما شکست خوردیم… نبرد را از دست دادیم… خط مقدم در نزدیکی سدان شکسته شد.»
شارل دو گل که رنو از حامیان قدیمی او بود و یکی از معدود فرماندهان فرانسوی بود که در جنگ با آلمان در سال ۱۹۴۰ پیروزی‌هایی را کسب کرده‌بود، به درجهٔ سرتیپی ارتقا یافت و معاون وزیر جنگ شد. در ۱۸ مه رنو سردار موریس گاملین را برکنار کرد و ماکسیم ویگان را جانشین او کرد.
وضعیت فرانسه روز به روز بدتر می‌شد. در ۱۴ ژوئن پاریس سقوط کرد و دولت به بوردو منتقل شد. رنو مارشال فیلیپ پتن را که یکی از کهنه‌سربازان جنگ جهانی اول بود، به عنوان وزیر خارجه پذیرفت. فشار فزاینده‌ای به رنو وارد شد تا راهی برای ترک مخاصمه با آلمان بیابد. پس از این که رنو از واکنش خصومت‌آمیز کابینه نسبت به پیشنهادش و ترجیح کابینه برای ترک مخاصمه دلسرد شد و به این باور رسید که وزیرانش دیگر از او حمایت نمی‌کنند، در عصر ۱۶ ژوئن استعفا کرد. پتن رهبر دولت جدید شد و ترک مخاصمه را در ۲۲ ژوئن امضا کرد.
رنو و معشوقه‌اش الن دو پورته هتل اسپلوندی بوردو را ترک کردند و به سوی جنوب شرقی، حرکت کردند تا پیش از مهاجرت به شمال آفریقا در ارو که استراحتگاه رنو بود، توقف کنند. در ۲۸ ژوئن خودروی آن‌ها در فاصلهٔ میان فرونتینیان و ست ناگهان از مسیر خارج شد و به چناری برخورد کرد. دو پورته کشته شد، ولی به رنو آسیب چندانی نرسید. رنو پس از بستری شدن در مون‌پلیه، در زمان ترخیص به فرمان پتن دستگیر و در قلعهٔ پورتاله زندانی شد. پتن با محاکمهٔ رنو در دادگاه ریوم در سال ۱۹۴۲ مخالفت کرد، ولی او را به آلمانی‌ها تحویل داد. او ابتدا به اردوگاه زاخسنهاوزن و سپس به قلعهٔ ایتر در اتریش در کنار بسیاری از زندانیان رده بالای فرانسوی منتقل شد و تا زمان آزادی توسط نیروهای متفقین در ۷ مهٔ ۱۹۴۵ در آنجا ماند.
زندگی پس از جنگ

پس از جنگ، رنو در سال ۱۹۴۶ به نمایندگی مجلس نمایندگان انتخاب شد. او چند منصب دولتی را در دورهٔ پس از جنگ به عهده داشت و یکی از چهره‌های برجسته در سیاست فرانسه باقی ماند. تلاش‌های او برای تشکیل دولت در آشفتگی سیاسی جمهوری چهارم در سال‌های ۱۹۵۲ و ۱۹۵۳ به شکست انجامید.
رنو مانند برخی از معاصران برجستهٔ خود، حامی ایدهٔ ایالات متحدهٔ اروپا بود. او ریاست کمیتهٔ مشورتی تدوین پیش‌نویس قانون اساسی جمهوری پنجم فرانسه را به عهده داشت. او در سال ۱۹۶۲ تلاش دو گل برای حذف سیستم کالج الکتورال و جایگزینی رأی مستقیم را محکوم کرد. رنو در همان سال بازنشسته شد و در ۲۱ سپتامبر ۱۹۶۶ در نوی-سور-سن درگذشت.
زندگی شخصی

رنو از نخستین ازدواجش در ۱۹۱۲ که یک سال دوام یافت، یک دختر با نام کولت داشت. هم‌چنین در ۱۹۴۹ با کریستیان مابیر ازدواج کرد که نتیجهٔ آن دو پسر و یک دختر بود.
دنیای قشنگ نو

برای دیگر کاربردها، دنیای قشنگ نو (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
جلد چاپ نخست: جلد چاپ نخست
نویسنده(ها): آلدوس هاکسلی
طراح جلد: لسلی هالند
کشور: بریتانیا
زبان: انگلیسی
گونه(های) ادبی: علمی-تخیلی، داستان پادآرمانشهری
انتشار: ۱۹۳۲ (چاتو و ویندوس)
شماره اوسی‌ال‌سی: ۲۰۱۵۶۲۶۸
دنیایِ قشنگ نو یا دنیای شگفت‌انگیز نو (به انگلیسی: Brave New World) یک رمان علمی-تخیلیِ پادآرمانی است که در سال ۱۹۳۲ به قلم آلدوس هاکسلی نویسنده انگلیسی منتشر شد.
وقایع این رمان در سال ۲۵۴۰ میلادی در شهر لندن می‌گذرد و آرمانشهری را به تصویر می‌کشد که در آن مهندسی ژنتیک به آفرینش انسان‌ها با ویژگی‌های از پیش تعیین شده منجر شده، نظام اخلاقی جامعه با تشکیل حکومت جهانی و از میان بردن جنگ و فقر و نابودی کامل خانواده و تولید مثل به کلی پوست انداخته و دانش روان‌شناسی به طرز حیرت‌انگیزی اعتلا یافته و تنها هدف انسان ایجاد سعادت و از میان بردن رنج‌های غیرضروری است.
هاکسلی در سال ۱۹۵۸ در مقاله‌ای با نام «بازدیدی دوباره از دنیای قشنگ نو» (Brave New World Revisited) به سیر وقایع اتفاقیه ۲۶ سال گذشته پرداخت و مدعی شد که تمدن بشری با سرعتی بسیار بیشتر از پیش‌بینی‌های او در حال حرکت به سمت این دنیاست.
پیش زمینه

رمان دنیایی دو چهره را به تصویر می‌کشد.
انسان‌ها شاد و سالم هستند، زندگی مرفه و مجهزی دارند، صلح و دوستی همه جا را فراگرفته، نیازهای انسان‌ها به سرعت برطرف و محرومیت و رنج تا کم‌ترین سطح کاهش یافته، اما همه این‌ها به قیمت قربانی کردن هنر، دانش و مذهب به دست آمده است.
فقر و جنگ به کلی ریشه‌کن شده و هر انسان با توجه به ویژگی‌های ژنتیکی، آموزش‌های مبتنی بر اصول روان‌شناختی و امکانات و داروهایی که دولت جهانی در اختیارش می‌گذارد، کاملاً احساس خوشبختی می‌کند و البته این دستاوردهای شگفت‌انگیز با نابودی عناصری به دست آمده که نقطهٔ محوری هویت بشر امروزین را تشکیل می‌دهند؛ خانواده، فرهنگ و فلسفه به کلی نابود شده‌اند، تمام افراد بشر به یک زبان سخن می‌گویند (در جایی از داستان زبان لهستانی یک زبان مرده نامیده می‌شود؛ مثل فرانسوی و آلمانی) تنها اثری که از مذهب باقی‌مانده در تقدیس هنری فورد با لفظ «فورد ما» (Our Ford در برابر Our Lord که «خدای ما» معنی می‌دهد) دیده می‌شود، هنر به سطحی نازل و مبتذل سقوط کرده، علم به روان‌شناسی و مهندسی ژنتیک خلاصه شده، بر روند تولید دانش نظارت شدیدی صورت می‌گیرد و خواندن بسیاری از آثار کلاسیک و مقدس علمی، ادبی، فلسفی و مذهبی ممنوع است.
همگی انسان‌ها با تکنیک‌های ژنتیکی و آموزشی لذت‌جویی و کاهش رنج را هدف خود قرار داده‌اند، روابط جنسی بی هیچ محدودیتی تشویق می‌شود و کاهش روابط جنسی ضدارزش و یک رفتار ضداجتماعی شمرده می‌شود. افراد با مصرف داروی مخدری به نام سوما همواره حس لذت را به خود بازمی‌گردانند.
نام

عبارت «دنیای شگفت‌انگیز نو» (به انگلیسی: Brave New World) عبارتی است برگرفته از نمایش‌نامهٔ طوفان اثر ویلیام شکسپیر. در این نمایش‌نامه شخصیتی با نام «میراندا» چنین می‌گوید∗:
این داستان در بخش‌های پایانی به‌طور مداوم و متناوب نقل قول‌هایی از نمایش‌نامه‌های متفاوت شکسپیر (چون اتلو، طوفان و هملت را از قول شخصیت‌های داستان — به‌خصوص جان یا «وحشی» — بیان می‌کند و حتی از نظر رویدادهای دراماتیک به گونه‌ای وامدار شخصیت‌ها و داستان‌های شکسپیر است.
برخی نام‌ها و اصطلاح‌ها

سوما: مادهٔ مخدر تخیلی.
مالپاییس: محلی در صحرای نیو مکزیکو، ایالتی در جنوب شرقی ایالات متحده که در آن هنوز گروهی از سرخ‌پوستان و دور افتادگان از تمدن، بدون اصول فوردی زندگی می‌کنند و مذهبی مخلوط از مسیحیت کاتولیک و ایزدپرستی سرخ‌پوستی دارند.
اصول فوردی
پروار: معیار جذابیت جنسی نمونه‌های ماده.
منبع شخصیت‌ها

هاکسلی نام بیشتر شخصیت‌های رمان خود را از نام شخصیت‌های شناخته شده واقعی که تعدادی از آن‌ها در هنگام انتشار کتاب زنده بودند، برگرفته است:
برنارد مارکس: برگرفته از جرج برنارد شاو نمایش‌نامه‌نویس انگلیسی و کارل مارکس اندیشمند آلمانی و خالق آثاری چون سرمایه و مانیفست کمونیست.
لنینا کراون: برگرفته از ولادیمیر لنین رهبر بلشویک‌های انقلابی شوروی.
فانی کراون: برگرفته از فانی کاپلان که تلاش ناموفقی برای ترور لنین داشت. هاکسلی به شکل طنزآمیزی لنینا و فانی را دو دوست صمیمی قرار داده است.
جان وحشی: برگرفته از وحشی نجیب (Noble Savage) اصطلاحی که نخستین بار توسط جان درایدن نویسنده انگلیسی قرن هفدهم در توصیف مردمان جوامع ابتدایی و غیرمتمدن به کار رفت. وحشی نجیب یکی از اصطلاحات مورد علاقه ژان ژاک روسو فیلسوف آزادی‌خواه عصر روشنگری نیز بود.
پولی تروتسکی: برگرفته از لئون تروتسکی، از شخصیت‌های اصلی انقلاب شوروی و مهم‌ترین نظریه‌پرداز بلشویک‌ها. پولی نقش بسیار کوتاهی در داستان دارد. او دختربچه کوچکی‌ست که در حین بازی جنسی (در دنیای قشنگ نو کودکان به انجام بازی‌های جنسی و وررفتن با هم تشویق می‌شوند) پارتنر کوچک خود را به گریه انداخته.
توماس یا توماکین: برگرفته از توماس مالتوس جمعیت‌شناس انگلیسی که هشدارهای او در مورد خطرات افزایش جمعیت نقش مهمی در کاهش زاد و ولد در اروپا داشت.
بنیتو هوور: برگرفته از بنیتو موسولینی دیکتاتور ایتالیا و هربرت هوور رئیس‌جمهور آمریکا.
هلمهولتز واتسون: برگرفته از پزشک و فیزیکدان آلمانی هرمان فون هلمولتز و روان‌شناس رفتارگرای آمریکایی جان واتسون.
داروین بناپارت: برگرفته از چارلز داروین زیست‌شناس انگلیسی، نویسنده اصل انواع و ناپلئون بناپارت رهبر امپراتوری پس از انقلاب فرانسه.
هربرت باکونین: برگرفته از میخائیل باکونین نظریه‌پرداز و انقلابی آنارشیست روس.
مصطفی موند: برگرفته از مصطفی کمال آتاتورک بنیان‌گذار ترکیه نوین و آلفرد موند تاجر و سیاستمدار نابغه انگلیسی.
ساروجینی انگلس: برگرفته از ساروجینی نایدو سیاستمدار هندی و فردریک انگلس همکار کارل مارکس.
فیفی برادلو: برگرفته از سیاستمدار ملحد انگلیسی چارلز برادلو.
جوانا دیِزِل: برگرفته از رودلف دیزل از مهندس آلمانی و مخترع موتور دیزل.
کلارا دتردینگ: برگرفته از هنری دتردینگ بنیان‌گذار شرکت نفتی رویال داچ.
تام کاواگوچی: برگرفته از اکای کاواگوچی راهب بودائی ژاپنی و نخستین سفرنامه‌نویس ژاپنی از نپال و تبت.
ژان ژاک حبیب‌الله: برگرفته از ژان ژاک روسو فیلسوف اومانیست فرانسوی و حبیب‌الله خان رهبر افغانستان در ابتدای قرن بیستم.
خانم کیت: مدیر کارخانه اتون، برگرفته از جان کیت مدیر انگلیسی قرن نوزدهم.
پوپه: برگرفته از پوپه شورشی سرخ‌پوست که مسبب ناآرامی مهمی در آمریکا معروف به شورش پوپه است.
شخصیت‌های تاریخی

همه این شخصیت‌ها واقعی هستند و البته پیش از پیدایش دنیای قشنگ نو درگذشته‌اند، اما در کتاب به نام و گفته‌ها و نظریات آن‌ها اشاره می‌شود:
هنری فورد: مؤسس کارخانجات اتومبیل‌سازی فورد و مخترع خط تولید که با سیاست هزینهٔ کم، دستمزد بالا و تولید انبوه باعث موفقیت عظیمی در بازارهای جهانی شد. بسیاری از این بابت برخورد او را با انسان‌ها ابزاری توصیف می‌کردند.∗ فورد در این کتاب جایگاهی پیامبرگونه یافته است و جملاتی همچون یا حضرت فورد و فورد به دادمان برسد به کرات از زبان اشخاص مختلف شنیده می‌شود.
زیگموند فروید: به نظر می‌رسد که در آن هنگام مردم فروید و فورد را یک شخص واحدی می‌پندارند. تنها جمله کتاب که در آن از نام فروید استفاده شده: «حضرت فورد موقع صحبت از روان‌شناسی به دلایل نامعلومی خود را حضرت فروید می‌نامید».
مسیح: در کتاب بسیاری از گفته‌های منسوب به وی در اناجیل از زبان هنری فورد با تغییراتی در کلمات و مفهوم گفته می‌شوند. مثال: «آسوده باشید! ارباب ما بر عرش نشسته است» به «آسوده باشید! فورد ما در ماشین نشسته است». همچنین جان و بومیان مالپائیس اعتقادی عمیق به مسیح و قربانی شدن او برای نجات انسان دارند.
ایوان پتروویچ پاولوف: روان‌شناس پیشگام روس اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم: در داستان از کلمه شرطی سازی نئوپاولفی در توصیف یکی از تکنیک‌های آموزش کودکان استفاده می‌شود. علاوه بر این تأثیر نگاه کارکردگرایانه پاولف و همچنین تأکید او بر فرایندهای واقع شده در مغز و سیستم عصبی بر رفتارها و خلقیات انسان بر روان‌شناسی دنیای قشنگ نو به روشنی آشکار است.
ویلیام شکسپیر: مجموعه آثار او تنها همدم تنهایی جان از کودکی تا هنگام ورود به دنیای قشنگ نو بوده و بر شکل‌گیری ذهنیت متفاوت او تأثیر به سزایی داشته است. جملات نمایشنامه‌های مختلف او به ویژه؛ مکبث، هملت، رومئو و ژولیت، لیر شاه و اتلو بارها از زبان جان نقل می‌شوند. مصطفی موند هم شکسپیر را خوانده است. در دنیای قشنگ نو انتشار آثار شکسپیر مانند بسیاری از دیگر نویسندگان بزرگ ممنوع است.
هربرت جرج ولز: نویسنده انگلیسی و خالق رمان‌های علمی تخیلی با گرایش سوسیالیستی. اثری از او به نام خدایان انسان‌وار (Men Like Gods) او الهام بخشِ هاکسلی در نگارش دنیای قشنگ نو بوده است.
توماس مالتوس: اقتصاددان مشهوری که در اوج انقلاب صنعتی اروپا به خطرات افزایش جمعیت اشاره کرد. نوعی کمربند ضدبارداری وجود دارد که زن‌ها در هنگام آمیزش جنسی از آن استفاده می‌کنند و کمربند مالتوسی نامیده می‌شود.
جرج برنارد شاو: نمایشنامه‌نویس و طنزپرداز شهیر انگلیسی. شاو از نادر ادیبانی ست که کتاب‌هایش ممنوع نیستند. روبن رابینوویچ (شخصیت تخیلی) یک کودک لهستانی در قرن بیستم یا نوزدهم، در کودکی پای رادیویی که سخنرانی جرج برنارد شاو را پخش می‌کرده، به خواب رفته است. او که کلمه‌ای زبان انگلیسی نمی‌دانسته پس از بیداری خطابه شاو را کلمه به کلمه تکرار می‌کند! این امر باعث کشف خواب‌آموزی (hypnopædia) می‌شود.
تصویر جلد کتاب، چاپ انتشارات پنگوئن
اطلاع‌نگاشت، مقایسه ۱۹۸۴ با دنیای قشنگ نو
اصلاح رنگ

تصحیح رنگ فرآیندی است که در نورپردازی صحنه، عکاسی، تلویزیون، سینماتوگرافی و سایر رشته‌ها استفاده می‌شود که از ژل‌های رنگی یا فیلترها برای تغییر رنگ کلی نور استفاده می‌کند. معمولاً رنگ روشن در مقیاسی به نام دمای رنگ و همچنین در امتداد محور سبز-سرخابی متعامد با محور دمای رنگ اندازه‌گیری می‌شود.
بدون ژل‌های تصحیح رنگ، یک صحنه ممکن است ترکیبی از رنگ‌های مختلف داشته باشد. استفاده از ژل‌های اصلاح‌کنندهٔ رنگ در مقابل منبع‌های نور می‌تواند رنگ منبع‌های مختلف نور را تغییر دهد. نورپردازی ترکیبی می‌تواند زیبایی نامطلوبی را هنگام نمایش در تلویزیون یا تئاتر ایجاد کند.
در مقابل، ژل‌ها همچنین ممکن است برای طبیعی‌تر جلوه دادن یک صحنه با شبیه‌سازی ترکیبی از دمای رنگ که به‌طور طبیعی رخ می‌دهند، استفاده شوند.
بنای راشد

| بنای راشد | بنای راشد |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۲۷°۵۵′۲۸″ شمالی ۵۱°۵۷′۱۳″ شرقی﻿ / ﻿۲۷٫۹۲۴۴۴°شمالی ۵۱٫۹۵۳۶۱°شرقی﻿ / 27.92444; 51.95361: مختصات: ۲۷°۵۵′۲۸″ شمالی ۵۱°۵۷′۱۳″ شرقی﻿ / ﻿۲۷٫۹۲۴۴۴°شمالی ۵۱٫۹۵۳۶۱°شرقی﻿ / 27.92444; 51.95361
کشور: ایران
استان: بوشهر
شهرستان: دیر
بخش: بخش مرکزی
دهستان: حومه دیر
جمعیت: ۱۰۷ نفر (سرشماری ۹۵)
بنای راشد روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دیر استان بوشهر در جنوب ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان حومه دیر قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۱۸ خانوار) ۱۰۵ نفر است.
فهرست حوزه‌های علمیه

در زیر فهرست برخی حوزه‌های علمیه ادیان الهی در سرتاسر جهان آورده شده‌است:
آسیا > ایران

حوزه علمیه اصفهان
حوزه علمیه تهران
حوزه علمیه خراسان
حوزه علمیه قم
حوزه علمیه اخوندملاعلی همدانی
حوزه علمیه رضویه شیراز
حوزه علمیه شهرکرد
مدرسه علمیه زنگنه
حوزه علمیه صادقیه (سمنان)
حوزه علمیه کازرون
حوزه علمیه کمالیه
حوزه علمیه مراغه
حوزه علمیه مکی زاهدان
حوزه علمیه میبد
دارالعلوم زاهدان
جامعه دارالعلوم زاهدان
جامعةالزهرا
مدرسه فضل بن شاذان
مدرسه آقا ضیاءالدین
مدرسه حاج محمدابراهیم
مدرسه سپهدار
مدرسه گلشن
مدرسه نواب
حوزه علمیه دهدشت
حوزه علمیه مولی الموحدین شیراز
سایر مدارس علمیه بیش از ۱۵۰ حوزه علمیه دیگر
آسیا > سایر کشورها

حوزه علمیه نجف اشرف عراق
دانشگاه اسلامی علیگر هند
دانشگاه بین‌المللی اسلامی مالزی
اروپا

دانشکده علوم الهی گئورگیان (ارمنستان)
کالج اسلامی لندن
دانشگاه اسلامی روسیه
آمریکا

حوزه علمیه الهیاتی فولر
دانشگاه آزوزا پاسیفیک
دانشگاه پپرداین
دانشگاه سنت امبروز
کالج وست مونت
دانشگاه کراندال کانادا
دانشگاه ردیمر کانادا
آفریقا

دانشگاه الازهر مصر
دانشگاه عین الشمس مصر
دانشگاه قرویین مراکش
پوپی مجری

| پوپی مجری | پوپی مجری |
| --- | --- |
نشان‌واره: نشان‌واره
ポピーザぱフォーマー: ポピーザぱフォーマー
ژانر: اسلپ‌استیک طنز سورئال کمدی
سازنده: ریوجی ماسودا
کشور سازنده: ژاپن
شمار قسمت‌ها: ۳۹
تولید: تولید
تولیدکننده: زوئیو
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: کیدز استیشن
پوپی مجری (به انگلیسی: Popee the Performer) یک انیمهٔ سریالی سه‌بعدی سی‌جی‌آی می‌باشد که توسط ریوجی ماسودا خلق شده است. پوپی مجری بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۳ پخش می‌شد.
نیکول گالاندریان

| نیکول گالاندریان | نیکول گالاندریان |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۷ سپتامبر ۱۸۸۱آکن، ارمنستان غربی(کمالیه ترکیه فعلی)
درگذشته: ۲ مارس ۱۹۴۴ (۶۲ سال)تهران، ایران
نیکول گالاندریان (ارمنی: Նիկոլ Գասպարի Գալանդերյան) از چهره‌های برجسته موسیقی ارمنی در ایران بود.
زندگی‌نامه

به سال ۷ سپتامبر ۱۸۸۱ میلادی (۱۲۶۰ خورشیدی) در شهر آکن AKN ارمنستان غربی، (کمالیه ترکیه فعلی) متولد شد.
در سال ۱۸۹۹ میلادی (۱۲۷۸ خورشیدی) وی عازم سن پترزبورگ و پس از آن اسقف‌نشین اچمیادزین ارمنستان می‌شود و به تحصیل در مدرسه عالی گورگیان می‌پردازد.
در سال ۱۹۰۶ میلادی (۱۲۸۵ خورشیدی) او در وارنا، بلغارستان و سپس در گرجستان کار تدریس موسیقی را ادامه داد و در آنجا دعوتنامه‌ای از هیئت امنای مدرسه هایکازیان تهران دریافت کرد و به تهران آمد و به مدت چهار سال در مدارس ارمنی‌های تهران به تدریس موسیقی پرداخت.
در سال ۱۹۲۴ میلادی (۱۳۰۳ خورشیدی) به ساخت ترانه‌های کودکان پرداخت و از سال ۱۹۲۵ میلادی (۱۳۰۴ خورشیدی) فعالیت خود را گسترش داد.
نیکول گالاندریان در طول فعالیت هنری خویش ۵۰۰ قطعه موسیقی ساخته و تنظیم کرده‌است. وی همچنین خالق سه اپرت به نام‌های «پروانه»، «چوپان» و «شکار لالوار» و همچنین ده اپرت برای کودکان می‌باشد. وی همچنین خالق ۴۶ ترانه برای کودکان (۱۸ ترانه به زبان فارسی و ۲۸ ترانه به زبان ارمنی) می‌باشد.
گالاندریان همچنین در مدت بیش از سی سال، رهبر گروه کُر گوقتان «Goghtan» بود. ترانه‌های وی دارای ساختاری محکم و سرشار از حس موسیقایی می‌باشند و به همین دلیل اکثر آثار آن‌ها در دل مردم جای گرفته‌اند. وی هرچند بر اثر شرایط و مشکلات زندگی موفق به کسب تحصیلات آکادمیک و حتی متوسطه نشد اما در نتیجه عشق و علاقه عمیق خود نسبت به موسیقی و خصوصاً موسیقی ارمنی، توانست نقش بسزایی در رشد و شکوفایی این هنر داشته باشد.
آثار گالاندریان در دو جلد در ارمنستان منتشر شده‌اند.
وی در سال ۲ مارس ۱۹۴۴ میلادی (۱۳۲۳ خورشیدی) در سن ۶۲ سالگی شهر تهران بدرود حیات گفت.
آثار

برخی از کارهای وی عبارتند از:
تنظیم موسیقی بر روی چند شعر از آوتیک ایساهاکیان، واهان دریان، هوهانس تومانیان
اپرای منظومه «شکار لالوار» که در مدرسه هایکازیان و در تئاتر تابستانی زرتشتیان اجرا گردید
اپرایی بر اساس منظومه «پروانه» اثر هوهانس تومانیان
اپرای «چوپان»
بسیاری از آثار گالاندریان (کلا حدود ۱۰۰۰) در مجموعه‌های مختلف به چاپ رسیده‌اند از جمله در جلدهای ۵ و ۶ آوازنامه «گانزاران» (گنجنامه) قاهره، «نور هاسگر» (خوشه‌های نو)، در نشریات ارمنی ایران و در روزنامه فارسی «راهنمای زندگی»
وکیل بی‌قانون

| وکیل بی‌قانون | وکیل بی‌قانون |
| --- | --- |
پوستر تبلیغاتی: پوستر تبلیغاتی
نام‌های دیگر: وکلای قانون Lawless Attorney Lawless Lawyer
هانگول: 무법 변호사
هانجا: 無法 辯護士
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Mubeop Byeonhosa
مک‌کیون–ریشاور: Mubŏp Pyŏnhosa
 :  
ژانر: حقوقی دلهره‌آور
سازنده: استودیو دراگون
نویسنده: یون هیون هو
کارگردان: کیم جین مین
بازیگران: لی جون گی سو یه جی لی هه یونگ چوی مین سو
کشور سازنده: کره جنوبی
زبان اصلی: کره‌ای
شمار قسمت‌ها: ۱۶
تولید: تولید
تهیه‌کننده‌های اجرایی: لی جانگ سو چوی ته یونگ
مدت: ۶۰ دقیقه
تولیدکننده: لوگوس فیلم
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: تی‌وی‌ان
انتشار اولیه: ۱۲ مه ۲۰۱۸ (۲۰۱۸-05-۱۲) – ۱ ژوئیه ۲۰۱۸ (۲۰۱۸-07-۰۱)
وبگاه: وبگاه
وکیل بی‌قانون (کره‌ای: 무법 변호사) یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی سال ۲۰۱۸ با بازی لی جون گی، سو یه جی، لی هه یونگ و چوی مین سو است. این مجموعه به نویسندگی یون هیون هو و به کارگردانی کیم جین مین است. این مجموعه در شهر تخیلی کی‌سونگ قرار دارد که آن را بی‌قانون و فاسد توصیف می‌کند. وکیل بی‌قانون از ۱۲ مه تا ۱ ژوئیه ۲۰۱۸، روزهای شنبه و یکشنبه ساعت ۲۱:۰۰ (کی‌اس‌تی) از تی‌وی‌ان برای ۱۶ قسمت پخش شد. این مجموعه در ایران در دی ۱۴۰۲ از شبکه پنج با عنوان وکلای قانون پخش شد.
بازیگران > اصلی

لی جون گی در نقش بونگ سانگ پیل
لی رو وون در نقش کودکی بونگ سانگ پیل
سو یه جی در نقش ها جه یی
لی هه یونگ در نقش چا مون سوک
چوی مین سو در نقش آن اوه جو
بازیگران > مکمل > مؤسسه حقوقی بی‌قانون

کیم بیونگ هی در نقش ته کوانگ سو – گانگستر سابق که تیم میدانی را در دفتر حقوقی مدیریت می‌کند.
لیم کی هونگ در نقش کوم کانگ – مدیر سابق شرکت وام دهنده که به مؤسسه حقوقی بی‌قانون تبدیل شد.
سو یه هوا در نقش کوم جا – خواهر کوم کانگ، او پس از نشان دادن کارایی خود در شرکت حقوقی استخدام می‌شود.
بازیگران > مکمل > اطرافیان چا مون سوک

یوم هه ران در نقش نام سون جا – دستیار مون سوک
چا جونگ وون در نقش کانگ یون هی – دادستان و دختر نام سون جا
جون جین گی در نقش کو این دو – قاضی سابق که تبدیل به وکیل اصلی شرکت آن اوه جو شد.
بازیگران > مکمل > اطرافیان آن اوه جو

چوی ده هون در نقش سوک کوان دونگ – مدیر ستاد و دستیار اوه جو
لی ده یون در نقش وو هیونگ مان – یک کارآگاه پلیس تحت نفوذ اوه جو
بازیگران > مکمل > اطرافیان بونگ سانگ پیل

شین اون جونگ در نقش چوی جین ئه – وکیل و مادر سانگ پیل
آن نه سانگ در نقش چوی ده وونگ – یک رهبر گانگستر در سئول و دایی سانگ پیل
پارک هو سان در نقش چون سونگ بوم – دادستانی بااراده که به سانگ پیل و جه یی کمک می‌کند.
بازیگران > مکمل > اطرافیان ها جه یی

لی هان وی در نقش ها کی هو – صاحب آتلیه عکاسی، پدر جه یی
بک جو هی در نقش نو هیون جو – عکاس، متخصص ماساژ درمانی، مادر جه یی
کیم کوانگ کیو در نقش کونگ جانگ سو – افسر پلیس
بازیگران > سایر بازیگران

جانگ یونگ هون
لی بوک گی
بک جو هی در نقش نو هیون جو
کیم کی هیون
جانگ یول در نقش کارآگاه (قسمت ۴–۵)
کیم دونگ گیو
کیم چانگ هی
یون جون هو
کیم مین گون
پارک شین وون
پارک سونگ گیون
سون مین جی
جون به سو
لی هو چول
بازیگران > بازیگران مهمان

جین سون کیو در نقش پارک، افسر پلیس موتور سیکلت (قسمت ۱)
جون گوک هوان
جوایز و نامزدی‌ها

| سال | مراسم جوایز | دسته | گیرنده | نتیجه | منابع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۸ | دومین جوایز سئول | بهترین بازیگر نقش مکمل مرد (درام) | پارک هو سان | نامزدشده |  |
| ۲۰۱۸ | StarHub Night of Stars | بهترین ستاره آسیایی مرد | لی جون گی | برنده |  |
سو یه جی به خاطر ایفای نقش یک وکیل صادق، به عنوان افسر پلیس افتخاری نامیده شد.
ایستگاه متروی پایانه جنوب

ایستگاه متروی پايانه جنوب یکی از ایستگاه‌های خط ۱ متروی تهران است که در ترمینال جنوب واقع شده‌ است. در آینده خط ۸ متروی تهران با این ایستگاه، تقاطع ایجاد خواهد کرد.
سایئونجی شوشی

| سایئونجی شوشی> امپراتریس‌های ژاپن | سایئونجی شوشی> امپراتریس‌های ژاپن |
| --- | --- |
Tenure: ۲۷ نوامبر ۱۲۸۸ – ۲۷ سپتامبر ۱۲۹۸
زاده: ۱۲۷۱
درگذشته: ۱۰ ژوئن ۱۳۴۲ (۷۱ سال) هی‌آن-کیو (کیوتو)
همسر(ان): امپراتور فوشیمی
فرزند(ان): امپراتور گو-فوشیمی (فرزندخوانده)
خاندان: دودمان یاماتو
پدر: سایئونجی سانه‌کانه
مادر: ناکانواین آکیکو
سایئونجی شوشی ((به ژاپنی: 西園寺しょう子 Saionji Shōshi)؛ 1271 – ۱۰ ژوئن ۱۳۴۲) شاعر، و نویسنده اهل ژاپن بود. او همسر غیراصلی امپراتور فوشیمی بود.
کیم گا اون

| کیم گا اون | کیم گا اون |
| --- | --- |
زادهٔ: ۸ ژانویهٔ ۱۹۸۹ ‏(۳۵ سال) سئول، کره جنوبی
تحصیلات: دانشگاه کوکمین - مطالعات فیلم و تئاتر
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۹-اکنون
نماینده: Popeye Entertainment
نام کره‌ای: نام کره‌ای
هانگول: 김가은
هانجا: 金佳恩
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Gim Ga-eun
مک‌کیون–ریشاور: Kim Ka-ǔn
 :  
کیم گا اون (کره‌ای: 김가은؛ زادهٔ ۸ ژانویه ۱۹۸۹) بازیگر اهل کره جنوبی است. از آثاری که در آنها ایفای نقش کرده‌است می‌توان به می‌توانم صدایت را بشنوم و بوسه حس ششم، چون این اولین زندگیمه، نور چشمانت و زیر چتر ملکه اشاره کرد.
آمو (فیلم)

| آمو | آمو |
| --- | --- |
کارگردان: شونالی بوس
فیلمنامه‌نویس: شونالی بوس
بازیگران: کونکونا سن شارما بریندا کارات انکور خانا
تاریخ‌های انتشار: ۲۰۰۵
مدت زمان: ۱۰۲ دقیقه
کشور: هند
زبان: انگلیسی 
آمو (به انگلیسی: Amu) فیلمی هندی محصول سال ۲۰۰۵ و به کارگردانی شونالی بوس است. در این فیلم بازیگرانی همچون کونکونا سن شارما، بریندا کارات و انکور خانا ایفای نقش کرده‌اند.
جیجاق گردن‌نقره‌ای

| جیجاق گردن‌نقره‌ای | جیجاق گردن‌نقره‌ای |
| --- | --- |
جیجاق گردن‌نقره‌ای، Cyanolyca argentigula: جیجاق گردن‌نقره‌ای، Cyanolyca argentigula
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: گنجشک‌سانان
تیره:: کلاغیان
گونه:: C. argentigula
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Cyanolyca argentigula : Cyanolyca argentigula 
جیجاق گردن‌نقره‌ای(نام علمی: Cyanolyca argentigula) نام یک گونه از سرده کبودجیجاق‌های کوچک است.