stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
شرکت پالایش نفت اصفهان
تاریخچهٔ پالایشگاه

نفت خام مورد نیاز شرکت پالایش نفت اصفهان از میدان نفتی مارون، در فاصلهٔ ۷۰ کیلومتری اهواز، از طریق ۷ ایستگاه تقویت فشار و با خط لوله‌ای به طول ۴۳۰ کیلومتر تأمین می‌شود. از میان واحدهای عملیاتی آن می‌توان به واحدهای تقطیر در جو، تقطیر در خلأ، تولید گاز مایع، تبدیل کاتالیستی، تولید هیدروژن و آیزوماکس (هیدروکراکینگ) اشاره کرد.
راه‌اندازی مجتمع پتروشیمی بندرامام، اعزام گروه‌های تعمیراتی جهت کمک در تعمیرات اساسی دیگر پالایشگاه‌ها توسط متخصصان این واحد انجام گرفته‌است. ظرفیت پالایشگاه از ۱۸۰٬۰۰۰ بشکه در روز در سال ۱۳۵۸ به حدود ۳۸۰٬۰۰۰ بشکه در روز افزایش پیدا کرده‌است.
در سال ۱۳۸۱ واحد روغن‌سازی این شرکت با عنوان شرکت نفت سپاهان و در سال ۱۳۸۲ واحد قیرسازی شرکت با عنوان شرکت پالایش نفت جی به بخش خصوصی واگذار شده‌است.
در هفتم مهرماه سال ۱۴۰۲ واحد تصفیه نفت‌گاز پالایشگاه با ظرفیت تولید روزانه ۱۶ میلیون لیتر گازوئیل با کیفیت یورو ۵ به بهره‌برداری رسید.
طرح‌های توسعهٔ شرکت

پروژهٔ تقطیر سوم: به منظور جلوگیری از تولید محصولات سنگین به‌ویژه نفت کوره (مازوت) از ۲۵٪؜ به زیر ۱۰٪؜ که دارای ارزش افزوده بسیار پایین نسبت به دیگر محصولات می‌باشد، در مرداد سال ۹۸ به بهره‌برداری رسید.
طرح احداث سامانه تصفیه‌خانهٔ پساب شاهین‌شهر: جهت تأمین آب موردنیاز واحدهای عملیاتی و پالایشی به ظرفیت ۷۵۰ متر مکعب در ساعت در مرداد سال ۹۸ مورد بهره‌برداری قرار گرفت. سهام شرکت پالایش نفت اصفهان در بورس اوراق بهادار تهران معامله می‌شود.
فرآورده‌ها

گاز مایع
بنزین
نفت گاز
انواع سوخت هواپیما
نفت سفید
انواع حلال
روغن خام
گوگرد
نفت کوره
انتقادها به تشدید آلودگی هوا

به گفته فعالان زیست محیطی، پالایشگاه نقش مهمی در تشدید آلودگی هوای اصفهان دارد. مسئولین اصفهان بارها نسبت به طرح های توسعه پالایشگاه اعتراض کرده اند‌.  همچنین به گفته یکی از اعضای شورای شهر اصفهان طرح های توسعه پالایشگاه تحت عنوان «دانش بنیان» بدون مجوزهای زیست محیطی اجرا می شود.
ناحیه ماگوای

مکان در 23x15px|border |alt=|link= میانمار
| ناحیه ماگوای မကွေးတိုင်းဒေသကြီး | ناحیه ماگوای မကွေးတိုင်းဒေသကြီး |
| --- | --- |
ناحیه: ناحیه
نویسه‌گردانی(های) Myanma: نویسه‌گردانی(های) Myanma
 • زبان برمه‌ای: magwe: tuing: desa. kri:
  پرچم:   پرچم
موقعیت ناحیه ماگوای در برمه: موقعیت ناحیه ماگوای در برمه
مختصات: ۲۰°۱۵′ شمالی ۹۴°۴۵′ شرقی﻿ / ﻿۲۰٫۲۵۰°شمالی ۹۴٫۷۵۰°شرقی﻿ / 20.250; 94.750: مختصات: ۲۰°۱۵′ شمالی ۹۴°۴۵′ شرقی﻿ / ﻿۲۰٫۲۵۰°شمالی ۹۴٫۷۵۰°شرقی﻿ / 20.250; 94.750
منطقه: مرکز
پایتخت: ماگوای
حکومت: حکومت
 • وزیر ارشد: Phone Maw Shwe (USDP)
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۴۸۱۹ کیلومتر مربع (۱۷۳۰۵ مایل مربع)
جمعیت (2014 Census): جمعیت (2014 Census)
 • کل: ۳۹۱۲۷۱۱
 • تراکم: ۸۷/کیلومتر مربع (۲۳۰/مایل مربع)
جمعیت‌شناسی: جمعیت‌شناسی
 • اقاوم: Bamar، چین، Rakhine, Shan, Karen
 • مذهب‌ها: بوداگرایی، روح‌باوری
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۰۶:۳۰ (MST)
ناحیه ماگوای (برمه‌ای: မကွေးတိုင်းဒေသကြီး, pronounced:&nbsp;[məɡwé táiɰ̃ dèθa̰ dʑí], سابقا Magway Division) یک ناحیه در کشور میانمار است که در مرکز آن واقع شده‌است. مرکز این ناحیه شهر ماگوای است.
خصوصیات

ناحیه ماگوای ۴۴٬۸۱۹ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۹۱۲٬۷۱۱ نفر جمعیت دارد.
بزرگراه شهید حقانی

|  بزرگراه شهید غلامحسین حقانی |  بزرگراه شهید غلامحسین حقانی |
| --- | --- |
Shahid Haghani Expressway: Shahid Haghani Expressway
اطلاعات مسیر: اطلاعات مسیر
طول: ۴٫۲ کیلومتر (۲٫۶ مایل)
تقاطع‌های بزرگ: تقاطع‌های بزرگ
انتهای :  بزرگراه شهید قاسم سلیمانی  خیابان اردبیلی
انتهای :  میدان ونک و خیابان ولی‌عصر
موقعیت: موقعیت
شهرهای بزرگ: تهران
 :  
سامانه بزرگراهی: سامانه بزرگراهی
بزرگ‌راه‌های ایران  آزادراه‌ها: بزرگ‌راه‌های ایران  آزادراه‌ها
نمایی از بزرگراه  شهید حقانی در محدوده کتابخانه ملی و ساختمان بانک مرکزی
بزرگراه شهید غلامحسین حقانی (با نام پیشین بزرگراه جهان کودک) در محدوده شمال‌شرقی تهران قرار دارد. این بزرگراه به صورت کمانی شکل است که یک سر آن به بزرگراه شهید قاسم سلیمانی و سر دیگرش به میدان ونک ختم می‌شود. طول این بزرگراه ۴ کیلومتر است.
ایستگاه مترو شهید حقانی در این بزرگراه قرار گرفته است.
وجه تسمیه

این بزرگراه به نام شهید غلامحسین حقانی از کشته شدگان حادثه هفتم تیر ۱۳۶۰ نامگذاری شده. غلامحسین حقانی نماینده مردم بندرعباس در دوره اول مجلس شورای اسلامی و رئیس سازمان تبلیغات اسلامی بوده است.
ورودی‌ها و تقاطع‌ها

|  از شمال به جنوب  |  از شمال به جنوب  |  از شمال به جنوب  |
| --- | --- | --- |
|   |  بزرگراه قاسم سلیمانی  خیابان نسترن  خیابان عربعلی |  |
|  |  بزرگراه همت |  |
 ایستگاه متروی شهید حقانی:  ایستگاه متروی شهید حقانی
|  |  بزرگراه مدرس |  |
|  چهارراه جهان کودک |  خیابان جردن |  |
|  |  خیابان گاندی |  |
|  میدان ونک |  خیابان ولیعصر  خیابان ملاصدرا  خیابان ونک  خیابان برزیل |  |
 از جنوب به شمال :  از جنوب به شمال
وندرگنو

مکان
| Vendrogno | Vendrogno |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
Comune di Vendrogno: Comune di Vendrogno
ناحیه: لمباردی
استان / شهرستان: استان لکو (LC)
دهستان: Camaggiore, Inesio, Noceno, Mornico, Mosnico, Sanico
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۱٫۷ کیلومتر مربع (۴٫۵ مایل مربع)
جمعیت (Dec. 2004): جمعیت (Dec. 2004)
 • کل: ۳۲۳
 • تراکم: ۲۸/کیلومتر مربع (۷۲/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 22050
پیش‌شماره تلفن: 0341
وبگاه: وبگاه رسمی
وندرگنو (به ایتالیایی: Vendrogno) یک کومونه در ایتالیا است که در استان لکو واقع شده‌است.
خصوصیات

وندرگنو ۱۱٫۷ کیلومترمربع مساحت و ۳۲۳ نفر جمعیت دارد.
مارییا پوسا

مارییا پوسا (انگلیسی: Mariia Posa؛ زادهٔ ۲۱ فوریهٔ ۱۹۸۸) بازیکن هاکی روی یخ اهل ایالات متحده آمریکا است.
کمیسیون اصل نود قانون اساسی مجلس شورای اسلامی

| کمیسیون تخصصی  فعال | کمیسیون تخصصی  فعال |
| --- | --- |
 دوره دوازدهم:  دوره دوازدهم
هیئت‌رئیسه: هیئت‌رئیسه
رئیس: نصرالله پژمان‌فر  از مرداد ۱۴۰۳
نایب اول: سید محمد موحد  از مرداد ۱۴۰۳
نایب دوم: حسینعلی حاجی‌دلیگانی  از مرداد ۱۴۰۳
سخنگو: علی کشوری  از مرداد ۱۴۰۳
ساختار اعضاء: ساختار اعضاء
تعداد اعضا: متغیر
 :  
کمیسیون اصل نود یکی از کمیسیون‌های تخصصی مجلس شورای اسلامی است که وظیفه محول شده به مجلس در اصل نودم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران را انجام می‌دهد.
اصل نود قانون اساسی

در اصل نود قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران آمده‌است:
«هرکس شکایتی از طرز کار مجلس یا قوه مجریه یا قوه قضائیه داشته باشد، می‌تواند شکایت خود را کتباً به مجلس شورای اسلامی عرضه کند. مجلس موظف است به این شکایات رسیدگی کند و پاسخ کافی دهد و در مواردی که شکایت به قوه مجریه یا قضائیه مربوط است رسیدگی و پاسخ کافی از آنها بخواهد و در مدت متناسب نتیجه را اعلام نماید و در موردی که مربوط به عموم باشد به اطلاع عامه برساند.»
وظائف و اختیارات قانونی کمیسیون اصل نودم (۹۰) قانون اساسی

با توجه به اصل ۹۰ قانون اساسی و سایر قوانین مربوط، وظایف و اختیارات قانونی این کمیسیون عبارت است از:
سامان دادن و کارآمدسازی مجلس و نمایندگان
بررسی طرزکار قوای مجریه و قضائیه و مجلس براساس برنامه‌های مدون سالانه و مصوب کمیسیون
رسیدگی به شکایت‌های مربوط به طرز کار مجلس، قوه مجریه و قوه قضائی
مطالبه پاسخ کافی از مجلس، قوه مجریه و قوه قضائیه
ارائه و اعلام نتیجه رسیدگی کمیسیون به اشخاص ذی‌نفع
اعلام نتیجه رسیدگی کمیسیون به عموم در مواردی که مربوطه به عموم باشد
ارائه و اعلام نتیجه رسیدگی‌کمیسیون به مجلس در مورد گزارش‌های قرائت شده‌کمیسیونهای تخصصی از تریبون مجلس‌حسب تقاضای‌آن کمیسیون
مکاتبه با قوای سه‌گانه، وزارتخانه‌ها، ادارات، بنیادها، نهادهای انقلابی، شرکتهای دولتی و مؤسساتی که به نحوی از انحاء به یکی از قوای یادشده مرتبط می‌باشند و نیز مراجعه به آنها
اعلام تخلف مسئولین دستگاه‌ها (در عدم پاسخگوئی به کمیسیون یا عدم پاسخ صحیح به آن یا عدم اجابت دعوتهای مربوطه) به مراجع صالحه قضائی جهت پیگیری و اعمال مجازات‌های قانونی
اعزام بازرس یا بازرسان جهت انجام تحقیق و بررسی شکایات
اعلام تخلف عملی دستگاه‌ها به مراجع صالحه قضائی برای رسیدگی خارج از نوبت
اقدام قانونی نسبت به گزارش نهایی تحقیق و تفحص‌ها
ارائه گزارشهایی که مربوط به عموم باشد به هیئت رئیسه مجلس و قرائت آن در جلسه علنی مجلس
تقاضای انجام بازرسی فوق‌العاده از سازمان بازرسی کل کشور
عضویت دو نفر از اعضاء کمیسیون در هیئت مرکزی نظارت بر امر انتخابات شوراهای اسلامی کشوری (به انتخاب مجلس شورای اسلامی)
فلسفهٔ وجودی

از آنجا که شکایت از عملکردِ ارگان‌های وابسته به دولت در دیوان عدالت اداری ممکن است و شکایت از نهادهای قضایی نیز با رجوع به مراجع بالاتر قوهٔ قضائیه قابل پیگیریست. فلسفهٔ وجودی این اصل مربوط به زمانیست که شکایات افراد نتیجه‌بخش یا ممکن نبوده و شخص به کلیتِ رفتاری یک قوه معترض باشد.
در واقع این اصل به عنوان آخرین راه تظلم‌خواهیِ شکایت از طرز کار قوای سه‌گانه را در بر می‌گیرد و شکایت از نهادهای وابسته به دولت یا قوهٔ قضائیه بایستی در دستگاه‌های پیش‌بینی‌شده در قانون صورت گیرد.
تاریخچه کمیسیون اصل نود

براساس اصل نود قانون اساسی که در حقیقت اصلاح شده اصل هفتاد و سه پیش نویس قانون اساسی است؛ «هرکس شکایتی از طرز کار مجلس شورای اسلامی یا قوه مجریه یا قوه قضائیه داشته باشد، می‌تواند شکایت خود را کتباً به مجلس شورای اسلامی عرضه کند. مجلس موظف است به این شکایات رسیدگی کند و پاسخ کافی دهد و در مواردی که شکایت به قوه مجریه و یا قضائیه مربوط است رسیدگی و پاسخ کافی از آنها بخواهد و در مدت متناسب نتیجه را اعلام نماید و در موردی که مربوط به عموم باشد به اطلاع عامه برساند.»
در راستای همین اصل قانونی بود که با شروع به کار اولین دوره مجلس شورای اسلامی در هفتم خردادماه سال ۱۳۵۹ و تدوین آیین نامه داخلی، در ماده سی و دو آن، نمایندگان اهتمام خود را بر تشکیل کمیسیونی با عنوان کمیسیون اصل نودم قانون اساسی برای اجرای این اصل گذاشتند. هرچند وظیفه مهم نظارت بر سه قوه برای این کمیسیون تعریف شده بود؛ اما عملا تا مجلس ششم این کمیسیون چندان فعال نبود و از این دوره به بعد این کمیسیون نیز به تدریج فعال شد. در آن دوره از مجلس از آنجا که قوه قضائیه در اختیار جناح مقابل حاکم بر مجلس قرار داشت، خانواده‌های بسیاری از زندانیان سیاسی آخرین حربه خود را توسل به کمیسیون اصل نود می‌دانستند.
کمیسیون اصل نود در مجلس هفتم و هشتم روند فعالیتی خود را ارتقا بخشید و حجم پرونده بررسی شده در این کمیسیون و گزارش‌های ارائه شده به صحن علنی مجلس به روشنی گویای فعالیت جدی این کمیسیون در دوره‌های هفتم و هشتم مجلس است. کما اینکه مجلس هشتم در آغازین روزهای فعالیت خود آیین نامه داخلی مجلس در خصوص تعداد و ترکیب اعضا و انتخابات هیات‎رییسه کمیسیون اصل نود را اصلاح کرد و براساس آن مقرر شد از هر کمیسیون تخصصی یک نفر با معرفی کمیسیون به عضویت این کمیسیون در آید و ۸ نماینده دیگر این کمیسیون نیز توسط روسای شعب و هیات رییسه به عنوان اعضای ثابت انتخاب شوند. همچنین براساس تغییر صورت گرفته رییس کمیسیون از این دوره به بعد با پیشنهاد هیات رییسه مجلس از بین اعضای ثابت کمیسیون و با رای مجلس انتخاب گردید.
در این میان هرچند قانون نوشته شده‌ای مبنی بر حضور روحانیون در راس این کمیسیون وجود ندارد ولی مروری اجمالی بر روسای این کمیسیون از اولین دوره تاکنون حکایت از آن دارد که عموما یک نماینده روحانی بر راس این کمیسیون قرار گرفته است.
کمیته‌های فرعی

کمیسیون اصل ۹۰ برای انجام وظایف خود، پنج کمیتهٔ کاری تصویب کرده‌است:
کمیتهٔ امور مجلس
کمیتهٔ قضایی
کمیتهٔ سیاسی- نظامی - امنیتی
کمیتهٔ اقتصادی- فنی- عمرانی
کمیتهٔ فرهنگی- رفاهی- اجتماعی
در مجلس هفتم نیز سه کارگروه در داخل کمیسیون تعریف شده بود:
کارگروه مبازره با مفاسد اقتصادی
کارگروه نفت و انرژی
کارگروه دیوان داوری لاهه
اعضا

اعضای اصلی کمیسیون اصل نود قانون اساسی مجلس شورای اسلامی در سال اول مجلس دوازدهم:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ردیف | نام و نام خانوادگی | سمت |
| ۱ | نصرالله پژمان فر | رئیس |
| ۲ | سید محمد موحد | نایب رئیس اول |
| ۳ | حسین علی حاجی دلیگانی | نایب رئیس دوم |
| ۴ | علی کشوری | سخنگو |
| ۵ | محمد امیر | دبیر اول |
| ۶ |  محمد معتمدی زاده | دبیر دوم |
| ۷ | فرهاد بشیری | عضو |
| ۸ |  امیر حسین ثابتی منفرد | عضو |
| ۹ |  علی خضریان | عضو |
| ۱۰ | محمد خوش سیما | عضو |
| ۱۱ | مجید دوست علی | عضو |
| ۱۲ | مجتبی رحمان دوست | عضو |
| ۱۳ | بهنام رضوانی | عضو |
| ۱۴ | محمد سبزی | عضو |
| ۱۵ | منصور شکراللهی | عضو |
| ۱۶ | مهدی فلاح | عضو |
| ۱۷ | حبیب قاسمی | عضو |
| ۱۸ |  سید کریم معصومی خسروآبادی | عضو |
| ۱۹ | مصطفی معینی آرانی | عضو |
| ۲۰ | سید حسن هاشمی | عضو |
ونجو مره

مکان در Mehedinţi County, 23x15px|border |alt=|link= رومانی
| Vânju Mare | Vânju Mare |
| --- | --- |
شهر: شهر
شهرستان: Mehedinţi County
Status: Town
حکومت: حکومت
 • شهردار: Vergica Teghiu (Social Democratic Party)
جمعیت (2011): جمعیت (2011)
 • کل: ۵٬۳۱۱
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
شهر ونجو مره (به رومانیایی: Vânju Mare) در شهرستان مهدینتس در کشور رومانی واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۷٬۰۷۴ نفر  است.
تیموتی گویبل

تیموتی گویبل (انگلیسی: Timothy Goebel؛ زادهٔ ۱۰ سپتامبر ۱۹۸۰) اسکیت‌باز نمایشی اهل ایالات متحده آمریکا است.
ریشار گه

| ریشار گه | ریشار گه |
| --- | --- |
زادهٔ: ۶ مارس ۱۹۷۱ شامونی
ملیت: فرانسه
ریشار گه (فرانسوی: Richard Gay‎؛ زادهٔ ۶ مارس ۱۹۷۱) اسکی‌باز نمایشی اهل فرانسه است.
خوان گالیندو

خوان گالیندو
خوان گالیندو (Juan Galindo) (زادهٔ ۱۸۰۲ – درگذشتهٔ ۳۰ ژانویه ۱۸۴۰)، فعال سیاسی، انگلیسی-ایرلندی و افسر نظامی و دولتی تحت حکومت لیبرال جمهوری فدرال آمریکای مرکزی بوده‌است. او نمایندهٔ دولت در مأموریت دیپلماتیک به ایالات متحده آمریکا و انگلستان بود. مسئولیت‌های او در آمریکای مرکزی به وی اجازه داد تا منطقه را کاوش کرده و ویرانه‌های مربوط به قوم مایا را بررسی کند. گزارش‌های حاصل از یافته‌های وی موجب شد به عنوان یکی از پیشگامان باستان‌شناسی تمدن مایا شناخته شود.
اوایل زندگی

گالیندو در سال ۱۸۰۲ در دوبلین با نام جان گالیندو چشم به جهان گشود. پدرش، فیلمون گالیندو، یک انگلیسی اسپانیایی‌تبار و مادرش، کاترین گوف، ایرلندی بود. پدر و مادرش هر دو بازیگر بودند و زمانی که مشغول ایفای نقش در تئاتری در باث، سامرست با یکدیگر آشنا شدند. آنها در سال ۱۸۰۱ در دوبلین ازدواج کردند. سال‌های ابتدایی زندگی وی مبهم بوده و مشخص نیست که او چرا و دقیقاً چه زمانی خانه را برای ورود به جهان جدید ترک کرده‌است. منابع در مورد مهاجرت وی متفاوت اند، قبل از بیست سالگی او یا به دریاسالار توماس کوکرا پیوسته تا برای استقلال شیلی بجنگد یا همراه عموی خود که صاحب مزرعه‌ای در جامائیکا شده‌است.
نخستین سابقهٔ مشخصی که از اوایل حرفهٔ او در سال ۱۸۲۷ ثبت شده برای زمانی است که به عنوان منشی و مترجم برای کنسولگری بریتانیا در گواتمالا فعالیت می‌کرد. او در سال ۱۸۲۸ سرپرست بهبود بندر ایزتاپا و همچنین سرگرد در یک گردان هندوراس بود.
باستان‌شناسی مایا

گالیندو به عنوان فرماندار نظامی پتن، مسئولیت سفر اکتشافی به جنوب رودخانهٔ اوسوماسینتا بر عهده گرفت. وی سپس در آوریل ۱۸۳۱ با پیمودن مسیری خشکی به خرابه‌های تمدن مایا در پالنکه رسید. او برای نگارش گزارشی از سازه‌های متنوع، رسم پلان و همچنین ترسیم تعدادی از تزئیناتی که با آن مواجه شده بود، یک ماه را صرف جستجو در آن منطقه کرد. پس از یک سال، گزارش‌های وی توسط روزنامه ادبی لندن و انجمن جغرافیایی در پاریس منتشر شد. گالیندو همچنین مجموعهٔ کوچکی از اشیای مربوط به دوران مایا را به انجمن سلطنتی در لندن تقدیم کرد.
گالیندو در سال ۱۸۳۴ توسط دولت آمریکای مرکزی برای تحقیق و ارائهٔ گزارش در مورد خرابه‌ها به کوپان فرستاده شد. او به مدت ده هفته در منطقه کاوش کرد و به نوشتن گزارش و ترسیم یافته‌های خود پرداخت. او دو گزارش کوتاه برای روزنامه ادبی لندن و انجمن باستانی آمریکا نوشت. گزارش مفصل‌تری همراه با بیست و شش شکل برای انجمن جغرافیایی در پاریس فرستاده شد و نسخهٔ اصلی آن برای دولت وی ارسال شد با این فرض اشتباه که گزارش منتشر خواهد شد. در عوض آن گزارش بایگانی شد و برای حدود یکصد سال عنوان «گمشده» به آن داده شد تا آن که در سال ۱۹۴۵ کشف و منتشر شد.
اگرچه بخش کوچکی از کار او در تمام عمرش محسوب می‌شود ولی گالیندو ثابت کرد که یک ناظر زیرک و باهوش و یک مذاکره-کنندهٔ مؤثر بوده که لیاقت شناخته شدن به عنوان یکی از نخستین پیشگامان باستان‌شناسی مایا را دارد. او حدود سی و دو نامه به انجمن جغرافیایی پاریس نوشت و در آنها نظرات و نگرش خود را به اشتراک گذاشت. گالیندو یکی از نخستین کسانی بود که به شباهت نزدیک مردم مایای معاصر و تصاویر حکاکی شده مایاهای باستانی که در میان خرابه‌ها یافت می‌شد، اشاره کرد. او به درستی بیان کرد که تمدن اصلی مایا توسط پیشینیان مردم مایای آن دوره به وجود آمده‌است. او همچنین نخستین جستجوگری بود که با دقت و احتیاط هیروگلیف مایا را نسخه برداری و آنها را به عنوان یک شکل منحصر به فرد از نوشتار، شناسایی کرد.
ارجاعات

↑  Drew 1999, p. 50.
1 2  Drew 1999, p. 51.
↑  Brunhouse, 1973, p. 32.
↑  Brunhouse, 1973, p. 33.
↑  Griffith, 1960, p. 26.
↑  Griffith, 1960, p. 27-28.
↑  Griffith, 1960, p. 28-33.
↑  Griffith, 1960, p. 33-40.
↑  Griffith, 1960, p. 42–45.
↑  Brunhouse, 1973, p. 47.
↑  Brunhouse, 1973, p. 34.
↑  Brunhouse, 1973, p. 44.
↑  Drew 1999, pp. 51–53.
↑  Brunhouse, 1973, p. 41.
برای مطالعه بیشتر

Griffith, William J. "Galindo, Juan (1802–1840)." Encyclopedia of Latin American History and Culture, edited by Jay Kinsbruner and Erick D. Langer, 2nd ed. , vol. 3, Charles Scribner's Sons, 2008, pp. 353–354.
خون‌گیری از پاشنه نوزاد

خون از یک نوزاد دوهفته‌ای برای غربال‌گری فنیل کتونوری
خون‌گیری از پاشنه نوزاد (به انگلیسی: Neonatal heel prick) یک روش خون‌گیری از نوزادان است. این روش شامل ایجاد یک سوراخ در یک پاشنه نوزاد تازه متولد شده برای نمونه‌برداری از خون نوزاد است. این روش اغلب به عنوان اصلی‌ترین راه برای خون‌گیری از نوزادان استفاده می‌شود. سایر روش‌های خون‌گیری در نوزادان شامل خون‌گیری وریدی یا شریانی و نمونه‌گیری از خون بند ناف است.
این روش، از اواخر دهه ۱۹۶۰ به عنوان یکی از اصلی‌ترین روش‌های خون‌گیری جهت انجام آزمایش‌های غربال‌گری نوزادان در سراسر آمریکای شمالی و اروپا مورد استفاده است.
بیماری‌های قابل شناسایی

از نمونه‌های خون تهیه شده با این روش می‌توان برای انواع آزمایش‌های متابولیک و برای تشخیص اختلالات ژنتیکی استفاده کرد. از جمله:
تشخیص فیبروز کیستیک.
بیماری ادرار شربت افرا (MSUD یا Ketonuria Branched Chain) نوعی اختلال نادر است که در آن بروز خطا در متابولیسم از تجزیه اسیدهای آمینه مانند لوسین، ایزولوسین و والین جلوگیری کرده و رشد مغز، مختل می‌شود.
فنیل کتونوری، اختلالی که در آن خطا در متابولیسم اسیدهای آمینه می‌تواند رشد مغز را مختل کند (PKU)
کم‌خونی داسی‌شکل
هورمون محرکه تیروئید (TSH) یا هورمون تیروئید (T4) برای تشخیص کم‌کاری تیروئید مادرزادی و جلوگیری از کرتینیسم
ایزو والریک اسیدوری (IVA)
هموسیستینوریا (HCU)
تشخیص هیپرپلازی مادرزادی آدرنال
گالاکتوزمی کلاسیک
گوگوش

| گوگوش | گوگوش |
| --- | --- |
گوگوش در سال ۲۰۱۸: گوگوش در سال ۲۰۱۸
نام هنگام تولد: فائقه آتشین
زادهٔ: ۱۵ اردیبهشت ۱۳۲۹ ‏(۷۴ سال) تهران، ایران
پیشه‌ها:  خواننده  بازیگر 
سال‌های فعالیت: ۱۳۳۸–۱۳۵۷ ۱۳۷۹–اکنون
همسر(ها): محمود قربانی (ا. ۱۳۴۶–ج. ۱۳۵۱) بهروز وثوقی (ا. ۱۳۵۴–ج. ۱۳۵۵) همایون مصداقی (ا. ۱۳۵۶–ج. ۱۳۶۸) مسعود کیمیایی (ا. ۱۳۷۶–ج. ۱۳۸۲)
فرزندان: ۱
والدین: صابر آتشین (پدر)
پیشه موسیقی: پیشه موسیقی
ژانر: پاپ ایرانی
ناشر(ان): آونگ کلتکس ام‌زی‌ام پارس ویدئو ترانه بارکلی
همکاری‌های مرتبط: حسن شماعی‌زاده واروژان مارتیک ابی
وبگاه: وبگاه رسمی
 :  
فائقه آتشین (زادهٔ ۱۵ اردیبهشت ۱۳۲۹) که با نام هنری گوگوش شناخته می‌شود، خواننده و بازیگر سابق ایرانی است. او از آغاز فعالیت خود از محبوبیت قابل توجهی برخوردار بوده و اکنون به یک نماد فرهنگی تبدیل شده است. از او با عنوان «شاه‌ماهی موسیقی ایران» یاد می‌شود.
گوگوش عمدتاً به‌خاطر تأثیراتش در موسیقی پاپ ایران مشهور است؛ امّا در دهه‌های ۱۳۳۰ تا ۱۳۵۰ خورشیدی در فیلم‌های مختلفی نیز بازی کرده است. او در اواسط دههٔ ۱۳۵۰ به اوج شهرت و موفّقیت رسید و برای بازی در بی‌تا (۱۳۵۱) برندهٔ جایزهٔ بهترین بازیگر زن جشنوارهٔ سپاس شد. در طول آن دهه، برخی زنان ایرانی به‌طور گسترده‌ای از گوگوش تقلید می‌کردند. پس از وقوع انقلاب ۱۳۵۷ در اواخر سال ۱۳۵۷، او به ایالات متحده رفت؛ ولی پس از مدّت کوتاهی به ایران بازگشت و تا سال ۱۳۷۹ در تهران ماند. او در طول سال‌های اقامت در ایران پس از انقلاب، به علّت ممنوعیت کار برای خوانندگان زن، دیگر برنامه‌ای اجرا نکرد. پس از ترک ایران در سال ۱۳۷۹، او در همان سال اول ۲۷ کنسرت در کشورهای اروپایی و آمریکای شمالی برگزار کرد.
از زمان بازگشت به صحنه، گوگوش در مکان‌های مختلف در سراسر جهان کنسرت اجرا کرده است. از جملهٔ مشهورترین مکان‌هایی که گوگوش در آن‌ها اجرا داشته می‌توان به مدیسن اسکوئر گاردن در نیویورک، ایر کانادا سنتر در تورنتو، اریکسون گلوب در استکهلم، رویال آلبرت هال در لندن و هالیوود بول و تئاتر مایکروسافت در لس آنجلس اشاره کرد.
آغاز زندگی

گوگوش خوانندگی و بازیگری را در دوران کودکی و در کنار پدرش، صابر، آغاز کرد.
گوگوش در چهارسالگی در کنار مادرش، نسرین
فائقه آتشین در ۱۵ اردیبهشت ۱۳۲۹ در محله سرچشمه تهران زاده شد. هرچند که تاریخ ثبت‌شده در شناسنامهٔ او، او را زادهٔ ۱۸ بهمن ۱۳۲۹ نشان می‌دهد، ولی خود او می‌گوید بر پایهٔ گفتهٔ مادرش، در «۱۵ اردیبهشت» به دنیا آمده است. دانشنامهٔ بریتانیکا نیز تاریخ تولد او را ۵ مهٔ ۱۹۵۰ (برابر با ۱۵ اردیبهشت ۱۳۲۹) ذکر کرده است. خانوادهٔ وی اصالتاً از آذربایجانی‌هایی بودند که از آذربایجان شوروی به ایران مهاجرت کرده‌بودند. پدر گوگوش از اهالی شهر سراب بود، پدر و مادر گوگوش هنگامی که وی ۲ سال داشت از یکدیگر جدا شدند.
گوگوش (به ارمنی: Գուգուշ) نامی ارمنی برای پسران است. در کودکی دایهٔ ارمنی‌اش او را با این نام صدا می‌کرد و بعدها این نام را به عنوان نام هنری‌اش برگزید. اما آن طور که گوگوش در مصاحبهٔ مفصّل خود با هما احسان توضیح داد، این اسم را پدرش برای وی انتخاب کرده‌بود، اما ادارهٔ ثبت احوال به علّت «عجیب بودن» این نام از ثبت آن در شناسنامهٔ نوزاد خودداری می‌کند و از پدرش می‌خواهد که یک اسم ایرانی یا عربی برایش انتخاب کند که در نهایت، او نام فائقه را برای نوزاد برمی‌گزیند. اما در خانه و به‌طور کلی مکان‌های غیررسمی از همان کودکی وی را گوگوش صدا می‌زده‌اند.
تجربه هنری

او از همان کودکی به همراه پدرش که یک شومن بود، خوانندگی و بازی در فیلم را آغاز کرد. نخستین تجربهٔ هنرپیشگی او در سن هفت سالگی بود. گوگوش بعدها در فیلم‌هایی چون «پرتگاه مخوف» (۱۹۶۳ میلادی)، «شیطون بلا» (۱۹۶۵) و «پنجره» (۱۹۷۰) ظاهر شد. ترانه‌هایی که آهنگ‌سازانی چون واروژان و حسن شماعی‌زاده برای او نوشتند و شعرهای شهیار قنبری در آن به کار رفته بود، برای او موفّقیت بزرگی پدیدآورد. تا حدّی که سایر خوانندگان پاپ زن ایرانی از سبک او تقلید کردند. سبک او در دههٔ هفتاد میلادی، در اوج شهرتش به عنوان خواننده و هنرپیشه، الگوی زنان ایرانی واقع شد که به‌جز گوش سپردن به ترانه‌های او، از سبک پوشیدن جامه، مینی‌ژوپ و مدل موی کوتاه او معروف به مدل گوگوشی تقلید می‌کردند؛ و در حال حاضر نیز اکثر مدل‌های قدیمی به نام وی ثبت شده‌اند.
ترانهٔ «هجرت» با شعر شهیار قنبری و با آهنگسازی و تنظیم ناصر چشم‌آذر را قرار بود افشین مقدم اجرا کند. اما وقتی او در یک تصادف درگذشت، گوگوش این ترانه را اجرا کرد. به گفتهٔ عده‌ای[کدام؟] از موسیقیدانان این آهنگ یکی از شاهکارهای موسیقی ایرانی است.
گوگوش از جمله هنرمندانی بود که به جشن تولّد هفده‌سالگی ولیعهد، رضا پهلوی دعوت شد و در آن جشن، اجرای برنامه زنده داشت.
تجربه هنری > پس از انقلاب

او پس از انقلاب به دادگاه‌های انقلاب اسلامی احضار شد. با وقوع انقلاب ایران در سال ۱۳۵۷ و برپایی نظام جمهوری اسلامی، موسیقی پاپ و آوازخوانی زنان در محافل عمومی ممنوع اعلام شد. با وجود آن که اکثر هنرمندان ایرانی، مهاجرت از ایران را انتخاب کردند؛ گوگوش که به هنگام وقوع انقلاب در ایالات متحده به سر می‌برد، به ایران بازگشت و گوشه‌گیری را در پیش گرفت.
با وجود حاکمیت نظام اسلامی بر ایران، ترانه‌ها و موزیک‌ویدیوهای گوگوش به وفور و سهولت در ایران یافت می‌شد و گوگوش همچنان طرفداران بیشتری را جذب می‌کرد. با انتخاب محمد خاتمی به عنوان رئیس‌جمهور ایران در سال ۱۳۷۶ بسیاری از محدودیت‌های پیشین برداشته شدند. به برخی از زنان (که گوگوش میان آنان نبود) اجازه داده شد تا در محافلی که همهٔ حضار، زن باشند برنامه اجرا کنند. اگرچه پخش و توزیع موسیقی پاپ همچنان ممنوع بود، ولی مالکیت آن مشکلی نداشت.