stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
انتخابات فدرال آلمان (۲۰۰۵)

انتخابات فدرال آلمان برای برگزیدن اعضای شانزدهمین دوره مجلس فدرال آلمان (بوندستاگ) در روز ۱۸ سپتامبر ۲۰۰۵ برگزار شد. این انتخابات پس از آن برگزار شد که حزب حاکم سوسیال دموکرات در برخی از ایالت‌ها در انتخابات داخلی شکست خورده بود. پس از این شکست، صدراعظم وقت گرهارد شرودر که رهبری این حزب را به عهده داشت از هواداران خود در بوندستاگ خواست که به دولت وی رای عدم اعتماد دهند تا زمینه برای انحلال پارلمان و برگزاری انتخابات پیش از موعد فراهم شود. وی بیم آن را داشت که در صورت ادامه کار دولت تا انقضای دوره قانونی پارلمان در سال ۲۰۰۶، موقعیت حزب در افکار عمومی تنزل کرده و کسب پیروزی برای حزبش را دشوارتر سازد. بوندستاگ در روز ۱ ژوئیه ۲۰۰۵ با ۲۹۶ رای موافق به عدم اعتماد به دولت شرودر رای داد و در نتیجه دولت وی سقوط کرد. هورست کوهلر رئیس جمهور وقت آلمان بعد از سه هفته بررسی جوانب امر، سرانجام در روز ۲۱ ژوئیه پارلمان را منحل اعلام کرد و دستور انجام انتخابات پیش از موعد را صادر کرد.
حزب اپوزیسیون، اتحادیه دموکرات مسیحی و متحدش در بایرن، اتحادیه سوسیال مسیحی بایرن، رقابت‌های انتخاباتی را در حالی آغاز کردند که مطابق نظرسنجی‌ها بیش از ۲۱٪ از حزب حاکم سوسیال دموکرات پیشی گرفته بودند. بسیاری از تحلیل‌گران بر این اعتقاد بودند که دموکرات مسیحی‌ها به سادگی پیروز انتخابات خواهند بود و رهبرشان آنگلا مرکل به مقام صدارت اعظم خواهد رسید و آنان خواهند توانست با شریک سنتی‌شان، حزب دموکرات آزاد دولت ائتلافی تشکیل دهند. با این وجود حزب دموکرات مسیحی در انتخابات فقط با ۱٪ اختلاف آرا و ۴ کرسی بیشتر در بوندستاگ توانست از حزب سوسیال دموکرات پیشی بگیرد.
نتایج انتخابات حاکی از آن بود که هیچ‌یک از ائتلاف‌های دموکرات مسیحی–دموکرات آزاد و سوسیال دموکرات–سبزها نتوانستند اکثریت را در بوندستاگ بدست بیاورد و هر دوی این حزب‌ها چندین کرسی نسبت به انتخابات سال ۲۰۰۲ از دست داده بودند. تنها حزب سوسیالیسم دموکراتیک آلمان با ۵٪ افزایش در آرا و ۵۲ کرسی بیشتر نسبت به دوره قبل عملکرد خوبی از خود بر جای گذاشت.
بعد از اعلام نتایج انتخابات آنگلا مرکل و گرهارد شرودر هر دو مدعی پیروزی در انتخابات شدند، اما تشکیل دولت نیازمند رایزنی‌های گسترده‌ای بود. سرانجام در روز ۱۰ اکتبر رهبران دو حزب اعلام کردند که به توافقی برای تشکیل ائتلاف بزرگ رسیدند. با تشکیل بوندستاگ در روز ۲۲ نوامبر ۳۹۷ عضو اتحادیه دموکرات مسیحی و سوسیال دموکرات رای به صدارت اعظم آنگلا مرکل دادند و او به عنوان اولین صدر اعظم زن در آلمان به قدرت رسید.
پیش‌زمینه

در روز ۲۲ مهٔ ۲۰۰۵، حزب سوسیال دموکرات در انتخابات محلی ایالت نوردراین-وستفالن که پرجمعیت‌ترین ایالت آلمان است شکست خورد. حزب پیروز در این ایالت اتحادیه دموکرات مسیحی بود که حزب اپوزیسیون سوسیال دموکرات‌ها به شمار می‌رود. با این پیروزی، اتحادیه دموکرات مسیحی به همراه شریک ائتلافی خود حزب دموکرات آزاد توانستند در شورای فدرال آلمان (مجلس اعلای قانون‌گذاری) حائز اکثریت شوند. بعد از این شکست حزب حاکم، صدراعظم وقت گرهارد شرودر در یک رای عدم اعتماد نمایشی بوندستاگ را منحل کرد تا برای جلوگیری از تبعات کاهش بیشتر محبوبیت خود انتخابات زودهنگام برگزار کند.
بر طبق قوانین آلمان، از آنجایی که بوندستاگ نمی‌تواند به انحلال خود رای دهد، انتخابات پیش از موعد تنها در صورت انحلال بوندستاگ توسط رئیس جمهور آلمان، قابل برگزاری است. رئیس جمهور نیز در صورتی می‌تواند بوندستاگ را منحل کند که بوندستاگ به دولت رای عدم اعتماد داده باشد.
در سال ۱۹۸۳ دادگاه قانون اساسی آلمان قانونی وضع کرده بود که صدراعظم حق ندارد از رئیس جمهور انحلال پارلمان را درخواست کند، تنها به صرف اینکه برای مقاصد حزبی قصد انتخابات پیش از موعد را دارد، این درخواست تنها در صورتی معتبر است که صدراعظم برای تصویب قوانینش در بوندستاگ با مشکل مواجه شده باشد یا اکثریت بوندستاگ با او موافق نباشند.
بسیاری از ناظران بر این اعتقادند که شرودر از همین بند برای انحلال بوندستاگ استفاده کرد. چرا که بسیاری از نمایندگان جناح چپ در حزب سوسیال دموکرات با اصلاحات قانون کار و تأمین اجتماعی شرودر موافق نبودند. در روز ۱ ژوئیه بعد از بحث‌های فراوان، بوندستاگ با ۲۹۶ رای موافق در مقابل ۱۵۱ رای مخالف به عدم اعتماد به دولت شرودر رای داد. در روز ۲۱ ژوئیه هورست کوهلر رئیس جمهور وقت آلمان بوندستاگ را منحل اعلام کرد و شرایط برگزاری انتخابات پیش از موعد را هموار ساخت.
ورنر شولتس نماینده بوندستاگ از حزب سبزها در سخنرانی خود در روز رای‌گیری، رای عدم اعتماد تعمدی به دولت شرودر را مسخره توصیف کرد و رفتار بوندستاگ را با رفتار مشابه مجلس فرمایشی جمهوری دموکراتیک آلمان (آلمان شرقی) مقایسه کرد. او همچنین به همراه یلنا هموفمان نماینده حزب سوسیال دموکرات شکایت مشترکی را تسلیم دادگاه قانون اساسی آلمان کردند.
دادگاه در روز ۲۵ اوت شکایت این دو را وارد ندانست و با تأیید اقدام رئیس جمهور در انحلال مجلس، به برگزاری انتخابات زودهنگام چراغ سبز نشان داد و به حدس و گمان‌هایی مبنی بر عدم برگزاری انتخابات زودهنگام و کناره‌گیری شرودر یا ادامه صدارت اعظم وی بر یک دولت ضعیف پایان داد. چندین نفر از اعضای احزاب کوچکتر نیز شکایاتی علیه این اقدام تسلیم دادگاه قانون اساسی کردند که دادگاه تا یک هفته قبل از انتخابات این شکایات را مردود دانست.
رای‌گیری

آلمانی‌ها در روز ۱۸ سپتامبر ۲۰۰۵ به پای صندوق‌های رای رفتند. البته مردم در یکی از حوزه‌های شهر درسدن به دلیل مرگ یکی از کاندیداهای حزب راست افراطی دموکراتیک ملی و چاپ کردن برگه‌های رای‌گیری جدید مجبور شدند تا روز ۲ اکتبر منتظر بمانند. اندکی پس از پایان رای‌گیری مشخص شد که اتحادیه دموکرات مسیحی با اختلاف آرای کمی از حزب سوسیال دموکرات پیش افتاده است. با وجود این هیچ‌یک از دو ائتلاف (دمکرات مسیحی‌ها–دمکرات‌های آزاد و سوسیال دموکرات‌ها–سبزها) قادر به کسب اکثریت مطلق برای انتخاب صدراعظم نشدند. این بدین معنا بود که آلمان دارای یک پارلمان معلق شده بود که هیچ‌یک از گروه‌های ائتلاف به حد نصاب اکثریت برای تعیین صدراعظم نمی‌رسیدند.
نتایج اولیه انتخابات در روز ۱۹ سپتامبر و نتایج نهایی در ۷ اکتبر منتشر شدند. تعداد کرسی‌های متعلق به ائتلاف سوسیال دموکرات‌ها و سبزها از ۳۰۶ کرسی در دوره گذشته (مجموع کرسی‌ها ۶۰۳) به ۲۷۳ کرسی در پارلمان جدید (مجموع کرسی‌ها ۶۱۴) سقوط کرد. تعداد کرسی‌های ائتلاف اتحادیه دموکرات مسیحی و دموکرات‌های آزاد هم از ۲۹۵ کرسی به ۲۸۶ کرسی رسید. هر دو ائتلاف از رسیدن به حداقل ۳۰۸ کرسی برای انتخاب صدراعظم باز ماندند. در این انتخابات حزب چپ و دموکرات آزاد توانستند از حزب سبز که از سال ۱۹۹۰ سومین حزب بزرگ در آلمان بود پیشی بگیرند. حزب دموکرات آزاد با کسب ۱۰٪ آرا بهترین نتیجه انتخابات را بعد از سال ۱۹۹۰ کسب کرد. این حزب که برای دهه‌ها بزرگ‌ترین حزب آلمان غربی بود بعد از اتحاد دو آلمان بخشی از آرای خود را از دست داده بود.
نتایج

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۲۶ | ۲۲۲ | ۶۱ | ۵۴ | ۵۱ |
| اتحادیه دموکرات مسیحی | حزب سوسیال دموکرات | دموکرات آزاد | چپ‌ها | سبزها |
| درصد آراء | درصد آراء | درصد آراء | درصد آراء | درصد آراء |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| دموکرات مسیحی‌ها | دموکرات مسیحی‌ها |   | ۳۵٫۱۷٪ | ۳۵٫۱۷٪ |
| سوسیال دموکرات‌ها | سوسیال دموکرات‌ها |   | ۳۴٫۲۵٪ | ۳۴٫۲۵٪ |
| دموکرات‌های آزاد | دموکرات‌های آزاد |   | ۹٫۸۳٪ | ۹٫۸۳٪ |
| چپ‌ها | چپ‌ها |   | ۸٫۷۱٪ | ۸٫۷۱٪ |
| سبزها | سبزها |   | ۸٫۱۲٪ | ۸٫۱۲٪ |
| دموکرات ناسیونالیست‌ها | دموکرات ناسیونالیست‌ها |   | ۱٫۵۸٪ | ۱٫۵۸٪ |
| سایرین | سایرین |   | ۲٫۳۵٪ | ۲٫۳۵٪ |
| درصد کرسی‌های بوندستاگ | درصد کرسی‌های بوندستاگ | درصد کرسی‌های بوندستاگ | درصد کرسی‌های بوندستاگ | درصد کرسی‌های بوندستاگ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| دموکرات مسیحی‌ها | دموکرات مسیحی‌ها |   | ۳۶٫۸۱٪ | ۳۶٫۸۱٪ |
| سوسیال دموکرات‌ها | سوسیال دموکرات‌ها |   | ۳۶٫۱۶٪ | ۳۶٫۱۶٪ |
| دموکرات‌های آزاد | دموکرات‌های آزاد |   | ۹٫۹۳٪ | ۹٫۹۳٪ |
| چپ‌ها | چپ‌ها |   | ۸٫۷۹٪ | ۸٫۷۹٪ |
| سبزها | سبزها |   | ۸٫۳۱٪ | ۸٫۳۱٪ |
بعد از انتخابات

رهبران هر دو حزب رقیب، گرهارد شرودر صدراعظم از حزب سوسیال دموکرات و آنگلا مرکل رهبر اتحادیه دموکرات مسیحی، در روز رای‌گیری مدعی پیروزی شدند. کمی بعدتر مشخص شد که هیچیک از آنان قادر نخواهند بود حتی با شرکای ائتلافی‌شان دولت تشکیل دهند. به دلیل خصومت بین شرودر و اسکار لافونتاین که سابقاً عضو حزب سوسیال دموکرات بود و به حزب چپ پیوسته بود، ائتلاف چپ‌گرایانهٔ سوسیال دموکرات‌ها، سبزها و حزب چپ ممکن نبود. رهبران هر دو حزب بزرگ اعلام کردند که با حزب چپ وارد ائتلاف نخواهند شد و از سوی دیگر رهبران حزب چپ نیز ورود به ائتلاف با احزاب راست و چپ میانه را مردود دانستند. خودداری چپ‌ها از ورود به ائتلاف شرایط ممکن را برای تشکیل دولت ائتلافی محدود ساخت و موارد زیر تنها گزینه‌های ممکن شدند:
ائتلاف سوسیال دموکرات‌ها، سبزها و دموکرات‌های آزاد. سوسیال دموکرات‌ها در سال‌های ۱۹۶۹ تا ۱۹۸۲ با حزب دموکرات آزاد و در سال‌های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۵ با سبزها دولت ائتلافی تشکیل دادند.
ائتلاف دموکرات مسیحی‌ها با دموکرات‌های آزاد و سبزها. دموکرات مسیحی‌ها در دوره‌های زیادی از قبیل ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۶، ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۶ و از ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۸ با دموکرات‌های آزاد دولت ائتلافی تشکیل دادند، اما حزب سبز هیچگاه در ائتلاف با آنان نبوده‌است. حزب سبز به‌طور سنتی شریک ائتلافی حزب سوسیال دموکرات است.
ائتلاف بزرگ با شرکت دو حزب عمده سوسیال دموکرات و دموکرات مسیحی. این دو حزب پیشتر در سال‌های ۱۹۶۶ تا ۱۹۶۹ با هم دولت ائتلافی تشکیل دادند
بعد از شکست گفتگوهای ائتلاف بین دموکرات مسیحی‌ها و سبزها، رهبران حزب سبز هرگونه ائتلاف با دموکرات مسیحی‌ها را مردود دانستند. بعد از اعلام نتایج انتخابات درسدن که با تاخیر برگزار شده بود و در آن دموکرات مسیحی‌ها پیروز شدند، آنگلا مرکل بر موضع‌اش برای صدارت عظمی در بوندستاگ پافشاری کرد.
سرانجام در روز ۱۰ اکتبر مسئولین حزب دموکرات مسیحی و سوسیال دموکرات اعلام کردند که مذاکرات برای تشکیل یک ائتلاف بزرگ ثمربخش بوده و آنگلا مرکل به عنوان صدراعظم سوگند یاد خواهد کرد و ۱۶ وزارت‌خانه به‌طور مساوی بین هر دو حزب تقسیم خواهد شد. حزب سوسیال دموکرات بر هشت وزارت‌خانه مهم از جمله وزارت اقتصاد و وزارت امور خارجه کنترل خواهد داشت و شش وزارت‌خانه به همراه پست صدارت عظمی و ریاست ستاد صدراعظم به دموکرات مسیحی‌ها تعلق خواهد گرفت. در این بین گرهارد شرودر نیز اعلام کرد که از سیاست کناره‌گیری خواهد کرد.
گفتگوهای جزیی‌تر تا ۱۴ نوامبر ادامه داشت و در این روز احزاب ائتلافی در کنفرانسی تشکیل دولت جدید را اعلام کردند. در اولین جلسه پارلمان جدید در روز ۲۲ نوامبر اکثریت اعضای احزاب ائتلافی آنگلا مرکل را بعنوان صدراعظم آلمان برگزیدند. در این جلسه ۳۹۱ عضو مجلس به صدارت عظمای آنگلا مرکل رای مثبت دادند که نشان می‌دهد ۵۱ نفر از نمایندگان احزاب شرکت کننده در ائتلاف، از ائتلاف حمایت نمی‌کردند.
پلاکارد انتخاباتی حزب سوسیال دموکرات
تبلیغ حزب سبز روبروی بوندستاگ
پلاکارد انتخاباتی حزب چپ
نتیجه انتخابات در سطح منطقه‌ای
برگه رای‌گیری برای وورتسبورگ. رای به نماینده در سمت چپ و رای به حزب در سمت راست
او-۵۵۶

| پیشینه> مالک | پیشینه>  |
| --- | --- |
سفارش ساخت::  ۲۵ سپتامبر ۱۹۳۹
آب‌اندازی::  ۲ ژانویه ۱۹۴۰
آغاز کار::  ۷ دسامبر ۱۹۴۰
اعزام::  ۶ فوریه ۱۹۴۱
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
وزن::  ۷۶۹ تن (۷۵۷ تن بزرگ)
درازا::  ۶۷٫۱ متر (۲۲۰ فوت ۲ اینچ)
پهنا::  ۶٫۲ متر (۲۰ فوت ۴ اینچ)
آبخور::  ۴٫۷۴ متر (۱۵ فوت ۷ اینچ)
سرعت::  ۱۷٫۷ گره (۳۲٫۸ کیلومتر بر ساعت؛ ۲۰٫۴ مایل بر ساعت)
زیردریایی یو-۵۵۶ (به انگلیسی: German submarine U-556) یک زیردریایی بود که طول آن ۶۷٫۱ متر (۲۲۰ فوت ۲ اینچ) بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۰ ساخته شد.
انجمن درون‌حزبی آزادی

| Freedom Caucus | Freedom Caucus |
| --- | --- |
رئیس: مارک میدوز (کارولینای شمالی-حوزه انتخابیه یازدهم کارولینای شمالی)
بنیان‌گذاری: ۲۶ ژانویه ۲۰۱۵؛ ۹ سال پیش (۲۰۱۵-26}})
انشعاب از: کمیته مطالعات جمهوریخواهان
مرام سیاسی: محافظه کار محافظه کاران لیبرال محافظه‌کاری مالی محافظه کار اجتماعی
طیف سیاسی: جناح راست
وابستگی ملی: حزب جمهوریخواه
تعداد کرسی جمهوریخواهان در کنگره آمریکا: ۳۴ از ۲۳۵
تعداد کرسی‌ها در مجلس نمایندگان ایالات متحده: ۳۴ از ۴۳۵
انجمن درون‌حزبی آزادی (انگلیسی: Freedom Caucus) که به عنوان انجمن آزادی مجلس نیز شناخته می‌شود، از فراکسیون‌های کنگره است که متشکل از اعضای محافظه‌کار و لیبرال جمهوری‌خواه مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا است. این گروه در سال ۲۰۱۵ توسط جیم جوردن تشکیل شد که گروهی کوچک‌تر، از اعضای کنگره محافظه‌کار را شامل می‌شد، و در حال حاضر به ریاست مارک میدوز نماینده مجلس است. بسیاری از اعضا نیز بخشی از کمیته مطالعات جمهوری خواهان هستند. این حزب طرفدار جنبش تی پارتی است. " انجمن آزادی " به عنوان اندیشه صحیح دسته‌بندی در کنفرانس جمهوری خواهان در نظر گرفته می‌شود.
تاریخچه

ریشه‌های این انجمن در اواسط ژانویه ۲۰۱۵ به عقب‌نشینی کنگره جمهوری‌خواهان در هرشی، پنسیلوانیا بر می‌گردد. نه عضو محافظه‌کار حزب جمهوری‌خواه مجلس، شروع به برنامه‌ریزی یک انجمن جدید کنگره برای جدا کردن از کمیته مطالعات جمهوری خواهان و جدا از کنفرانس جمهوری خواهان کردند. این گروه در نهایت به ۹ عضو مؤسس و اولین هیئت مدیره برای انجمن جدید متشکل از اسکات گرت، فرماندار ایالت اوهایو، جان فلمینگ از ایالت کارولینای جنوبی، جاستین اماش از ایالت کارولینای جنوبی، ران دسانتیس از فلوریدا و مارک میدوز از کارولینای شمالی تبدیل شد.
۹ عضو مؤسس در هرشی برای اعضای جدید که مجبور به رای دادن علیه سخنگوی مجلس نمایندگان، جان بونر براساس قوانینی بودند که گروه مخالف آن بودند، به عنوان یک معیار برای اعضای جدید خود بحث کردند.
در طول بحران بودجه وزارت امنیت داخلی در اوایل سال ۲۰۱۵، این انجمن چهار برنامه را برای تصویب پیشنهاد داد، اما همه آن‌ها توسط رهبری جمهوری خواهان رد شدند. یکی از رهبران حزبی، لابرادور آیداهو، گفت که انجمن حزبی پیشنهادی را ارائه خواهد داد که اکثر اعضای محافظه‌کار جمهوری‌خواه می‌توانند از آن استفاده کنند.
تاریخچه > استعفای سخنگوی مجلس جان بونر در سال ۲۰۱۵

انجمن آزادی مجلس نمایندگان در استعفای بونر در ۲۵ سپتامبر ۲۰۱۵ و درگیری رهبری بعدی برای سخنگوی جدید دست داشته‌است. اعضای انجمن حزبی که به سخنگوی بونر رای داده بودند، به‌طور ناعادلانه تنبیه شدند و او را متهم به قطع رابطه‌شان در کمیته مطالعات جمهوری و محروم کردن آن‌ها از ماموریت‌های مهم کمیته کردند. بونر دریافت که اداره جمهوریخواهان مجلس با مخالفت شدید انجمن آزادی سخت دشوار است و در سال ۲۰۱۳ با اعضای حزب جمهوریخواه مجلس در مورد تمایل خود برای مسدود کردن دولت در پی‌گیری اهدافش مانند لغو قانون مراقبت‌های قابل‌انجام، کار کرد. این اعضا بعداً عضو انجمن آزادی شدند که در سال ۲۰۱۵ ساخته شد.
تاریخچه > واکنش شدید در سال ۲۰۱۵

این گروه با واکنش شدید از سوی حزب جمهوری‌خواه در طول چرخه انتخابات سال ۲۰۱۶ مواجه شد. یکی از اعضای این حزب بنام «تیم هولسکمپ» عضو حزب تی پارتی که نماینده ناحیه اول کانزاس است، در طی انتخابات مقدماتی در ۲ اوت ۲۰۱۶ توسط راجر مارشال شکست خورد.
تاریخچه > رد قانون بهداشت آمریکا (سال ۲۰۱۷)

در ۲۴ مارس ۲۰۱۷، لایحه مراقبت‌های بهداشتی آمریکا (AHCA)، لایحه حزب جمهوریخواه مجلس برای لغو و جایگزینی قانون مراقبت مقرون‌به‌صرفه، توسط سخنگوی کاخ سفید پاول رایان کنار گذاشته شد؛ چرا که این لایحه به دلیل سهم بزرگی از مخالفت جمهوری خواهان تمایلی به تصویب آن نبود.
دو روز بعد، رئیس‌جمهور دونالد ترامپ به‌طور عمومی از انجمن آزادی و دیگر گروه‌های جناح راست مانند "باشگاه رشد و اقدام به میراث"، که مخالف لایحه بود، انتقاد کرد. ترامپ در توییتر نوشت: "دموکرات‌ها در سی ان ان لبخند می‌زنند که انجمن آزادی، با کمک باشگاه برای رشد و میراث، برنامه تنظیم خانواده اوباما را نجات داده‌است!"
در همان روز، یکی از اعضای کنگره تگزاس از انجمن آزادی استعفا داد. در ۳۰ مارس ۲۰۱۷ ترامپ به "انجمن آزادی" اعلان جنگ داد و از جمهوری خواهان خواست تا "در انتخابات میان‌دوره‌ای سال ۲۰۱۸" با آن‌ها مبارزه کنند " (به عنوان مثال، حمایت از طرح‌های پیشنهادی). "جاستین اماش"، عضو انجمن آزادی صدا، با متهم کردن ترامپ به "تسلیم شدن به تشکیلات دی سی"، پاسخ داد. ترامپ از آن زمان رابطه نزدیکتری با رئیس انجمن حزبی، مارک مدوز را ایجاد کرده‌است. در آوریل سال ۲۰۱۸، ترامپ چهار عضو انجمن -، جیم جوردن، رون د سانتیس و مت کاتز را به عنوان "جنگجویان مطلق" برای دفاع از او طی دوره بررسی مشاور ویژه توصیف کرد.
لجین الهذلول

| لجین الهذلول | لجین الهذلول |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳۱ ژوئیهٔ ۱۹۸۹ ‏(۳۵ سال) جده، عربستان سعودی
شناخته‌شده برای: نقض قانون ممنوعیت رانندگی زنان در عربستان سعودی
همسر: فهد البتیری (ا. ۲۰۱۴)
لُجَین الهَذلول (زاده ۳۱ ژوئیه ۱۹۸۹)، فعال حقوق زنان و شخصیت رسانه‌ای اهل عربستان است. او در سال ۲۰۱۵ در لیست صد زن قدرتمند عرب رتبه سوم را به دست آورد.
او در اول دسامبر ۲۰۱۴، پس از تلاش برای عبور از مرز امارات به عربستان سعودی با ماشین خود، به خاطر اتهام نقض قانون ممنوعیت رانندگی زنان در پادشاهی عربستان دستگیر و به مدت ۷۳ روز زندانی شد.
در ۴ ژوئن ۲۰۱۷، او در فرودگاه بین‌المللی ملک فهد در شهر دمام برای دومین بار دستگیر و زندانی شد. دلیل دستگیری او مشخص نیست و به او اجازه گرفتن وکیل یا تماس با خانواده‌اش داده نشد.
لجین الهذلول به ۵ سال و هشت ماه زندان محکوم شد. دفتر حقوق بشر سازمان ملل در بیانیه‌ای خواستار آزادی فوری هذلول شد.
تام دالسون

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Thomas Albert Dallison-Lisbon
زادروز:  ۲ فوریهٔ ۱۹۹۶ ‏(۲۸ سال)
زادگاه:  دگنهام
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال فالکیرک
شمارهٔ پیراهن:  ۵
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۱۰–۲۰۱۲:  West Ham United
۲۰۱۲–۲۰۱۳:  Arsenal
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۳– |  باشگاه فوتبال برایتون اند هوو آلبیون |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۵ |  ← باشگاه فوتبال دارتفورد (قرضی) |  ۱۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۶ |  ← باشگاه فوتبال براینتری تاون (قرضی) |  ۴ |  (۰) |
| ۲۰۱۶ |  ← باشگاه فوتبال کراولی تاون (قرضی) |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ |  ← باشگاه فوتبال کمبریج یونایتد (قرضی) |  ۶ |  (۰) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۸ |  ← باشگاه فوتبال آکرینگتون استنلی (قرضی) |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۸– |  ← باشگاه فوتبال فالکیرک |  ۰ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۰۹:۰۴ ۶ ژانویه ۲۰۱۸ (GMT). :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۰۹:۰۴ ۶ ژانویه ۲۰۱۸ (GMT). 
تام دالسون (انگلیسی: Tom Dallison؛ زادهٔ ۲ فوریهٔ ۱۹۹۶) فوتبالیست اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال برایتون اند هوو آلبیون، باشگاه فوتبال دارتفورد، باشگاه فوتبال براینتری تاون، و باشگاه فوتبال کراولی تاون اشاره کرد. وی در اکتبر ۲۰۱۳ با باشگاه فوتبال برایتون اند هوو آلبیون قرارداد خود را امضا کرد.
درویید هیلز، جورجیا

| درویید هیلز، جورجیا | درویید هیلز، جورجیا |
| --- | --- |
حوزه سرشماری و در مجاورت ایالت آتلانتا: حوزه سرشماری و در مجاورت ایالت آتلانتا
مرکز کنترل و پیشگیری بیماری headquarters: مرکز کنترل و پیشگیری بیماری headquarters
موقعیت درویید هیلز، جورجیا در نقشه: موقعیت درویید هیلز، جورجیا در نقشه
Druid Hills CDP, unincorporated شهرستان دیکلب، جورجیا: Druid Hills CDP, unincorporated شهرستان دیکلب، جورجیا
مختصات: ۳۳°۴۷′۱۴″ شمالی ۸۴°۱۹′۳۴″ غربی﻿ / ﻿۳۳٫۷۸۷۲۲°شمالی ۸۴٫۳۲۶۱۱°غربی﻿ / 33.78722; -84.32611: مختصات: ۳۳°۴۷′۱۴″ شمالی ۸۴°۱۹′۳۴″ غربی﻿ / ﻿۳۳٫۷۸۷۲۲°شمالی ۸۴٫۳۲۶۱۱°غربی﻿ / 33.78722; -84.32611
کشور:  ایالات متحده آمریکا
ایالت: جورجیا
شهرستان: شهرستان دیکلب، جورجیا
مساحت: مساحت
 • کل: ۴٫۲ مایل مربع (۱۱ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۴٫۲ مایل مربع (۱۰٫۹ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰٫۱ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۹۱۲ فوت (۲۷۸ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۱۴۵۶۸
 • تراکم: ۳۵۰۰/مایل مربع (۱۳۰۰/کیلومتر مربع)
 : (CDP only)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (منطقه زمانی شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: 30333
کد منطقه: 404
کد FIPS: 13-24264
شماره GNIS: 0331589
درویید هیلز (به انگلیسی: Druid Hills) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان دیکلب، جورجیا واقع شده‌است. درویید هیلز ۱۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱۴٬۵۶۸ نفر جمعیت دارد و ۲۷۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تونی آزیتو

| تونی آزیتو | تونی آزیتو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۸ ژوئیهٔ ۱۹۴۸ نیویورک
درگذشت: ۲۶ مهٔ ۱۹۹۵ منهتن
ملیت: ایالات متحده آمریکا
تونی آزیتو (انگلیسی: Tony Azito; ۱۸ ژوئیهٔ ۱۹۴۸ – ۲۶ مهٔ ۱۹۹۵) بازیگر، و بازیگر سینما اهل ایالات متحده آمریکا بود.
یواس‌اس سیلیکا (آی‌ایکس-۱۵۱)

| پیشینه> مالک | پیشینه>  |
| --- | --- |
آب‌اندازی::  ۵ دسامبر ۱۹۴۳
آغاز کار::  ۳۱ دسامبر ۱۹۴۳
اعزام::  ۸ ژوئن ۱۹۴۴
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
وزن::  ۵٬۶۳۶ تن بزرگ (۵٬۷۲۶ تن)
درازا::  ۳۶۶ فوت ۴ اینچ (۱۱۱٫۶۶ متر)
پهنا::  ۵۴ فوت (۱۶ متر)
آبخور::  ۲۶ فوت (۷٫۹ متر)
سرعت::  Not self-propelled
یواس‌اس سیلیکا (آی‌ایکس-۱۵۱) (به انگلیسی: USS Silica (IX-151)) یک کشتی بود که طول آن ۳۶۶ فوت ۴ اینچ (۱۱۱٫۶۶ متر) بود. این کشتی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
دری (کوه)

کوه دری در دهستان پشتکوه موگویی شهرستان فریدون‌شهر، ۲۱ کیلومتری باختر جنوبی فریدون‌شهر در جنوب شمال روستای کمران با ارتفاع ۳۹۵۰ متر  قرار دارد سر چشمه  آب کمران و آب میدانک و از قلل رشته کوه شاهان کوه کوهستان زاگرس می‌باشد.
خیابان آگیم ۵۵۵۵: پدر من

| خیابان آگیم ۵۵۵۵: پدر من | خیابان آگیم ۵۵۵۵: پدر من |
| --- | --- |
کارگردان: اِجیدیو رومانو
فیلمنامه‌نویس: اِجیدیو رومانو آنتونلا گراسی
بر پایه: پدر اثر پیتر اشنایدر
بازیگران: توماس کرچمان چارلتون هستون اف. موری آبراهام
موسیقی: ریکاردو جیانی
فیلم‌بردار: یانوش کنده
تدوین‌گر: ریموندو آیلو
توزیع‌کننده: اِی. بی فیلم
تاریخ‌های انتشار:  سپتامبر ۲۰۰۳ (۲۰۰۳-09) (جشنوارهٔ ریو)  
مدت زمان: ۱۰۰ دقیقه
کشور: ایتالیا برزیل مجارستان
زبان: انگلیسی آلمانی مجاری پرتغالی
خیابان آگیم ۵۵۵۵: پدر من (انگلیسی: Rua Alguem 5555: My Father) یک فیلم درام ایتالیایی-برزیلی-مجاری است که در سال ۲۰۰۳ منتشر شد. تصویربرداری این فیلم در اکتبر ۲۰۰۱ در شهر ریو دو ژانیرو انجام شد.
بازیگران

چارلتون هستون در نقش یوزف منگله
اف. موری آبراهام در نقش پل مینسکی
توماس کرچمان
یواس‌اس سیمران (۱۸۶۲)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیشینه: پیشینه
مالک: 
آغاز کار::  ۱۶ مارس ۱۸۶۲
اعزام::  ۵ ژوئیه ۱۸۶۲
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
وزن::  860 ton
درازا::  ۲۰۵ فوت (۶۲ متر)
پهنا::  ۳۵ فوت (۱۱ متر)
آبخور::  ۹ فوت (۲٫۷ متر)
سرعت::  10 knots
یواس‌اس سیمران (۱۸۶۲) (به انگلیسی: USS Cimarron (1862)) یک کشتی بود که طول آن ۲۰۵ فوت (۶۲ متر) بود. این کشتی در سال ۱۸۶۲ ساخته شد.
لادرک

| لادرک | لادرک |
| --- | --- |
روستا: روستا
خطای لوآ در پودمان:Location_map در خط 421: Malformed coordinates value.: خطای لوآ در پودمان:Location_map در خط 421: Malformed coordinates value.
مختصات: : مختصات: 
کشور: ایران
استان: یزد
شهرستان: تفت
بخش: بخش مرکزی
دهستان: شیرکوه
جمعیت: کمتر از ۳ خانوار (سرشماری ۹۵)
لادرک، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفت در استان یزد ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان شیرکوه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
بیسسا

| بیسسا Бысса | بیسسا Бысса |
| --- | --- |
Selo: Selo
بیسسانمایش نقشه Amur Oblastبیسسانمایش نقشه روسیه: بیسسانمایش نقشه Amur Oblastبیسسانمایش نقشه روسیه
مختصات: ۵۲°۲۴′ شمالی ۱۳۰°۳۱′ شرقی﻿ / ﻿۵۲٫۴۰۰°شمالی ۱۳۰٫۵۱۷°شرقی﻿ / 52.400; 130.517: مختصات: ۵۲°۲۴′ شمالی ۱۳۰°۳۱′ شرقی﻿ / ﻿۵۲٫۴۰۰°شمالی ۱۳۰٫۵۱۷°شرقی﻿ / 52.400; 130.517
کشور: روسیه
ناحیه‌های فدرال روسیه: استان آمور
شهر: بخش سلمدژینسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۹:۰۰
بیسسا (به لاتین: Byssa) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آمور واقع شده‌است.
خولیان اورتا

خولیان اورتا (به انگلیسی: Julián Horta؛ زادهٔ ۱۵ اوت ۱۹۹۹) یک کشتی‌گیر فرنگی‌کار اهل کلمبیا است. وی سابقه حضور در المپیک ۲۰۲۰ توکیو را دارد.
یواس‌اس سیمز (دی‌ئی-۱۵۴)

| پیشینه> مالک | پیشینه>  |
| --- | --- |
سفارش ساخت::  ۲۷ نوامبر ۱۹۴۲
آب‌اندازی::  ۷ سپتامبر ۱۹۴۲
آغاز کار::  ۶ فوریه ۱۹۴۳
اعزام::  ۲۴ آوریل ۱۹۴۳
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
وزن::  ۱٬۴۰۰ تن بزرگ (۱٬۴۲۲ تن)
درازا::  ۳۰۶ فوت (۹۳ متر)
پهنا::  ۳۷ فوت (۱۱ متر)
آبخور::  ۹ فوت ۶ اینچ (۲٫۹۰ متر)
سرعت::  ۲۳ گره (۴۳ کیلومتر بر ساعت؛ ۲۶ مایل بر ساعت)
یواس‌اس سیمز (دی‌ئی-۱۵۴) (به انگلیسی: USS Sims (DE-154)) یک کشتی اسکورت نابودگر کلاس باکلی نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا، به افتخار دریاسالار ویلیام سوتن سیمز نامگذاری شد. این دومین کشتی جنگی نامگذاری شده به uss sims بود.
کریستوفر لوند

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۱۴ مهٔ ۲۰۰۲ ‏(۲۲ سال)
زادگاه:  کرتنمایده، دانمارک
قد:  ۱٫۸۴ متر (۶ فوت ۱⁄۲ اینچ)
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال پالرمو
شمارهٔ پیراهن:  ۳
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۱۱–۲۰۱۵:  کرتنمایده
۲۰۱۵–۲۰۲۰:  باشگاه فوتبال میتیلند
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۲۰–۲۰۲۱ |  باشگاه فوتبال میتیلند |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۲۱ |  باشگاه فوتبال اسبیرگ |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۲۱–۲۰۲۳ |  باشگاه فوتبال هکن |  ۵۹ |  (۰) |
| ۲۰۲۳– |  باشگاه فوتبال پالرمو |  ۲۹ |  (۲) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۸ |  تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال دانمارک |  ۳ |  (۰) |
| ۲۰۱۹–۲۰۲۰ |  تیم ملی فوتبال زیر ۱۸ سال دانمارک |  ۴ |  (۰) |
| ۲۰۲۰ |  تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال دانمارک |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۲۲ |  تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال دانمارک |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۲۲ |  تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال دانمارک |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۲۳– |  تیم ملی فوتبال ایالات متحده آمریکا |  ۳ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۶ آوریل ۲۰۲۴.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۷ اکتبر ۲۰۲۳:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۶ آوریل ۲۰۲۴.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۷ اکتبر ۲۰۲۳
کریستوفر لوند (انگلیسی: Kristoffer Lund؛ زادهٔ ۱۴ مهٔ ۲۰۰۲) بازیکن فوتبال اهل قلمروی دانمارک و ایالات متحده آمریکا است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال، زیر ۱۸ سال، زیر ۱۹ سال و زیر ۲۱ سال دانمارک و بزرگسالان ایالات متحده آمریکا بازی کرده است.
تامبی آمبی، نیوساوت ولز

تامبی آمبی، نیوساوت ولز
تامبی آمبی (به انگلیسی: Tumbi Umbi) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
توماس ارل

| توماس ارل | توماس ارل |
| --- | --- |
زاده: ۱۶۵۰ انگلستان
درگذشته: ۲۳ ژوئیهٔ ۱۷۲۰ (۷۰ سال) انگلستان
مدفن: دورست
وفاداری:  انگلستان  بریتانیا
شاخه نظامی: نیروی زمینی بریتانیا
درجه: سپهبد
جنگ‌ها و عملیات‌ها: نبرد بوین
توماس ارل (انگلیسی: Thomas Erle؛ ۱۶۵۰ – ۲۳ ژوئیهٔ ۱۷۲۰ ) فرد نظامی اهل پادشاهی انگلستان بود.
کریل پریگودا

کریل پریگودا (روسی: Кирилл Геннадьевич Пригода؛ زادهٔ ۲۹ دسامبر ۱۹۹۵) ورزشکار ورزش شنا اهل روسیه است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱۰ مدال طلا، ۵ مدال نقره و ۵ مدال برنز شده‌است.