stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
نقد کار
دوران معاصر > جورج آلیگر

در کتاب منتشر شده در سال ۲۰۲۲ میلادی با عنوان ضد کار: بررسی های روانشناختی در مورد حقایق، مشکلات و راه حل های آن، روانشناس کاری با نام جورج آلیگر پیشنهاد می‌کند که تفکر ضد کار را با پیشنهاد مجموعه ای از تقریباً ۲۰ گزاره که مشخصه این موضوع است، می‌توان نظام‌مند کرد. او از منابع بسیار متنوعی استفاده می‌کند. برخی از گزاره‌ها یا این اصول عبارتند از:
کار نیازمند تسلیم‌شدن است و به روان انسان آسیب می‌رساند.
این ایده که کار «خوب» است، پدیده‌ای مدرن و زیان آور است.
جنبه‌های خسته‌کننده، کسل‌کننده و خردکننده مشخصه کار شامل بیشتر زمانی کاری می‌شود و در بسیاری از مشاغل و احتمالاً حتی همه آنها وجود دارد.
کار (کاری مشخص) به دلیل عدم ارتباط صادقانه کارگران با سازمان و اهداف و نتایج آن به‌طور فردی باعث «ازخودبیگانگی اجتماعی» می‌شود و بی‌معنی است.
آلیگر در مورد هر گزاره بحثی ارائه می‌دهد و در نظر می‌گیرد که چگونه کارگران و همچنین روانشناسان می‌توانند به بهترین شکل به مشکلات و چالش‌های وجودی کار پاسخ دهند.
دوران معاصر > گی دوبور

گی دوبور، یکی از بنیانگذاران بین‌الملل موقعیت‌گرا در فرانسه (که به الهام بخشیدن به شورش دانشجویی ۱۹۶۸ میلادی کمک کرد)، کتاب اثرگذار جامعه نمایش (La société du spectacle) را نوشت. او پیشنهاد کرد که از آنجایی که تمام فعالیت‌های واقعی، از جمله کار، در تولید نمایش استفاده شده‌است، حتی اگر اوقات فراغت در حال افزایش باشد، هیچ آزادی از کار وجود نخواهد داشت. یعنی از آنجایی که فراغت فقط می‌تواند فراغت در فعالیت‌های برنامه‌ریزی شده نمایش باشد، و از آنجایی که کار تنها به بازتولید آن نمایش کمک می‌کند، از کار در محدودهٔ نمایش نیز گریزی نیست. دوبور همچنین از شعار «هرگز کار نکن» استفاده کرد. او ابتدا این شعار را دیوارنگاری کرد و از این پس تأکید کرد که این شعار «نمی‌تواند صرفاً یک توصیه غیر ضروری، اضافی یا نالازم» باشد.
اخلاق ضد کار > تاریخچه

فریدریش نیچه وجدان کاری را رد می‌کرد و آن را به عنوان آسیبی برای رشد عقلی، رشد فردی و غیره می‌دانست.
معمار، فیلسوف، طراح و آینده‌نگر آمریکایی، باکمینستر فولر، استدلال مشابهی با نیچه را ارائه می‌کرد و این تصور را که مردم باید عملاً مجبور شوند نیروی کار خود را بفروشند تا حق زندگی مناسب داشته باشند را رد می‌کرد.
اخلاق ضد کار > دوران معاصر

به ویژه در محافل آنارشیستی برخی معتقدند که کار در طول تاریخ به شدت خودبیگانه شده‌است و اساساً کار ناخوشایند و سنگین است و بنابراین نباید با ابزارهای اقتصادی یا سیاسی اجرا شود. در این زمینه، برخی خواستار معرفی یک درآمد پایه بدون قید و شرط یا هفته کاری کوتاهتر مانند هفته کاری ۴ روزه هستند.
اخلاق ضد کار > در رسانه‌ها

«The Idler» یک مجله بریتانیایی دوماهه است که به بررسی خصلت و ویژگی‌های «بطالت» اختصاص دارد. این مجله در سال ۱۹۹۳ میلادی و توسط تام هاجکینسون و گوین پرتور-پینی با هدف کاوش در راه‌های جایگزین کار و زندگی تأسیس شد.
بزرگ‌ترین انجمن سازمان یافته ضد کار انگلیسی زبان در اینترنت، ساب ردیت «r/antiwork»در شبکه اجتماعی ردیت با بیش از ۲ میلیون عضو (تا ژوئیه ۲۰۲۲ میلادی) می‌باشد. اعضای عضو این انجمن خود را با واژه انگلیسی «idlers» می‌نامند و خواهان «بیکاری برای همه و نه فقط پولداران!» هستند.
در هنر

سرویس آزادی عمومی سوئد یک پروژه هنری مفهومی است که از سال ۲۰۱۴ در حال اجرا است و پیامی ضد کار را تبلیغ می‌کند. یکی از هنرمندان درگیر در رابطه با این پروژه استدلال کرد که «تغییرات در حدود ۲۰۰ سال گذشته همیشه تغییر در قدرت بوده‌است، در حالی که بنیان‌های اساسی برای ساخت جامعه تغییر نکرده‌است. ما تا حد زیادی در این باور غرق شده‌ایم که کار مزدی باید محوریت داشته باشد.»
برای مطالعه بیشتر

Berardi, Franco. (2009). The soul at work: from alienation to autonomy. Los Angeles, CA: Semiotext(e
Danaher, John (2019). Automation and utopia: human flourishing in a world without work. Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press
Frayne, David (2015). The refusal of work: the theory and practice of resistance to work. London: Zed Books
Lafargue, Paul (2011). The right to be lazy: [essays] by Paul Lafargue. Oakland, CA: C. H. Kerr & Co. & AK Press
Paulsen, Roland (2014). Empty labor: idleness and workplace resistance. Cambridge: Cambridge University Press
Russell, Bertrand (2004). In praise of idleness and other essays . New ed. London: Routledge
Susskind, Daniel (2020). A world without work: technology, automation, and how we should respond. London: Allen Lane
Weeks, Kathi (2011). The problem with work: feminism, Marxism, antiwork politics, and postwork imaginaries. Durham: Duke University Press
پل لافارگ
فریدریش نیچه
باکمینستر فولر
پرچم کاتالونیا

پرچم کاتالونیا
پرچم کاتالونیا پرچمی برپایه نشان خانوادگی تاج و تخت آراگون است که از چهار نوار قرمز رنگ بر روی زمینه‌ای طلایی رنگ تشکیل شده است.
ژاپن در المپیک تابستانی ۱۹۲۴

ژاپن در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۴
ژاپن در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۴ که در شهر پاریس فرانسه برگزار شد، کاروان ژاپن با ۱۹ ورزشکار در این رقابت‌ها شرکت کرد و موفق به کسب ۱ مدال (۰ طلا، ۰ نقره، ۱ برنز) شد. در جدول رتبه‌بندی توزیع مدال‌ها، ژاپن در ردهٔ ۲۳ مسابقات قرار گرفت.
بولگاری

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: سهامی خاص
بنا نهاده: ۱۸۸۴
بنیانگذاران: سوتیریوس وولگاریس
دفتر مرکزی:  رم، ایتالیا
مدیر عامل اجرایی: جین کریستوف بابین
رئیس هیئت مدیره: پائولو بولگاری
محصولات: ساعت جواهر مد (پوشاک) عطر
درآمد: ۱٫۱ € میلیارد یورو (۲۰۱۰)
سود ناخالص: ۸۵ € میلیون یورو (۲۰۱۰)
سود خالص: ۳۸ € میلیون یورو (۲۰۱۰)
مجموع دارایی: ۱٫۴ € میلیارد یورو (۲۰۱۰)
تعداد کارکنان: ۳٫۸۱۵ نفر(۲۰۱۰)
وبگاه: bulgari.com
یک شعبه از بولگاری در شهر میلان، ایتالیا
بولگاری (به ایتالیایی: Bulgari) شرکت کالای لوکس ایتالیایی است، که زیرمجموعه‌ای از شرکت ال‌وی‌ام‌اچ محسوب می‌شود.
این مؤسسه ابتدا کار خود را در سال ۱۸۸۴ میلادی، با یک مغازه جواهرفروشی در رم، ایتالیا آغاز کرد. سپس در سایر زمینه‌های دیگر مثل لباس و عطریات خط تولید خود را راه انداخت.
شرکت جواهرسازی بولگاری در کنار شرکت‌های تیفانی، کارتیه و هری وینستون، یکی از گران‌ترین و اشرافی‌ترین خانه‌های جواهر و از معروف‌ترین نام‌ها در بازار جواهر جهان است.
آرژانتین در المپیک تابستانی ۱۹۹۶

آرژانتین در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۶ که در شهر آتلانتا برگزار شد، کاروان آرژانتین با ۱۷۸ ورزشکار در این رقابت‌ها شرکت کرد و موفق به کسب ۳ مدال (۰ طلا، ۲ نقره، ۱ برنز) شد. در جدول رتبه‌بندی توزیع مدال‌ها، آرژانتین در ردهٔ ۵۴ مسابقات قرار گرفت.
آتن

برای دیگر کاربردها، آتن (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| آتن Αθήνα | آتن Αθήνα |
| --- | --- |
From upper left: the Acropolis, the مجلس یونان، the Zappeion, the موزه آکروپولیس، Monastiraki Square, Athens view towards the sea: From upper left: the Acropolis, the مجلس یونان، the Zappeion, the موزه آکروپولیس، Monastiraki Square, Athens view towards the sea
کشور: یونان
Geographic region: Central Greece
ناحیه: Attica
شهرستان: Central Athens
منطقه: ۷
حکومت: حکومت
 • شهردار: گیورگوس کامینیس (Independent؛ از ۲۹ دسامبر ۲۰۱۰)
مساحت: مساحت
 • شهری: ۴۱۲ کیلومتر مربع (۱۵۹ مایل مربع)
 • کلان‌شهری: ۲۹۲۸٫۷۱۷ کیلومتر مربع (۱۱۳۰٫۷۸۴ مایل مربع)
 • شهرستان: ۳۸٫۹۶۴ کیلومتر مربع (۱۵٫۰۴۴ مایل مربع)
بیشترین ارتفاع: ۳۳۸ متر (۱۱۰۹ فوت)
کمترین ارتفاع: ۷۰ متر (۲۳۰ فوت)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • شهری: ۳۰۹۰۵۰۸
 • تراکم شهری: ۷۵۰۰/کیلومتر مربع (۱۹۰۰۰/مایل مربع)
 • کلان‌شهری: ۳۷۵۳۷۸۳
 • تراکم کلان‌شهری: ۱۳۰۰/کیلومتر مربع (۳۳۰۰/مایل مربع)
 • شهرستان: ۶۶۴۰۴۶
 • تراکم شهرستان: ۱۷۰۰۰/کیلومتر مربع (۴۴۰۰۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Athenian
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۲:۰۰+ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۳:۰۰+ (ساعت تابستانی)
کد پستی: 10x xx, 11x xx, 120 xx
تلفن: ۲۱
پلاک خودرو: Yxx, Zxx, Ixx
وبگاه: www.cityofathens.gr
آتِن (به یونانی: Αθήνα، تلفظ: آثینا) پایتخت کشور یونان است. نام این شهر تاریخی از آتنا ایزدبانوی خرد و جنگ و الهه نگهبان این شهر گرفته شده‌است.
جمعیت

جمعیت آتن در محدوده اصلی شهر، در سال ۲۰۰۳ معادل ۷۴۷٬۳۰۰ نفر بوده، درحالی‌که جمعیت حومه این شهر بسیار بیش از این بوده و جمعیت شهر با حومه اش حدود ۳٫۳۷ میلیون نفر در سال ۲۰۰۵ بوده‌است.
جغرافیا

مساحت شهر آتن حدود ۳۹ کیلومتر مربع و مساحت آتن و حومه آن حدود ۴۱۲ کیلومتر مربع می‌باشد.
آتن و حومه اش کلاً حدود ۳٫۸۹ میلیون نفر جمعیت دارد که رده هشتم از لحاظ جمعیت را بین کشورهای عضو اتحادیه اروپا دارا می‌باشد. (در سال ۲۰۰۱)
شهر مزبور در جنوب جلگه مرکزی آتیک واقع شده و نهرهای کوهستانی کفیسوس و ایلیسوس در آن جریان دارند. آتن کمتر از هر پایتخت اروپایی دیگر فضای سبز دارد (چهار درصد) و آلودگی صوتی و آلودگی هوا در آن بسیار شدید است.
تاریخ مختصر آتن

حدود ۳۰۰۰ پ. م این مکان مسکونی شد و آتن پیش از ۷۰۰ پ. م پایتخت آتیک متحد بود. ایرانیان در ۴۸۰ پ. م آن را فتح کردند و آتن به نخستین شهر یونان از لحاظ قدرت و فرهنگ در زمان پریکلس تبدیل شد. پس از مرگ اسکندر مقدونی، شهر تضعیف شد، اما تا ۵۲۹م که پوستی نیانوس مکاتب فلسفی را تعطیل کرد، به منزله یک مرکز روشنفکری شکوفا شد. در ۱۴۵۸م ترکان عثمانی آن را تصرف و غارت کردند و تا ۱۸۳۳ آن را در اختیار داشتند؛ آتن در ۱۸۳۴ پایتخت یونان شد. در جنگ جهانی دوم، از آوریل ۱۹۴۱ تا اکتبر ۱۹۴۴، در اشغال آلمان‌ها بود و تا ژانویه ۱۹۴۵ صحنه نبردهای شدید خیابانی بین سلطنت طلبان و پارتیزان‌های کمونیست شد. نگرانی فزاینده عمومی نسبت به پیامدهای سطوح بالای آلودگی بر آثار تاریخی و سلامت مردم سبب شد که از آوریل ۱۹۹۵ به مدت سه ماه رفت‌وآمد خودروها در شهر ممنوع شود. در سپتامبر ۱۹۹۹ زلزله ای به بزرگی ۹/۵ در مقیاس ریشتر، یونان را لرزاند و دست کم ۱۲۷ کشته و ۷۰ هزار بی خانمان بر جای گذاشت. مرکز آن، که قوی‌ترین زلزله از ۱۹۸۱ بود، ۱۲ مایلی شمال آتن گزارش شد.
در سال ۴۸۰ پیش از میلاد (دوره خشایارشا) ارتش هخامنشی به یونان یورش برد و در شهر آتن رژه رفت اما ناوگان دریای هخامنشی در نبرد سالامیس شکست خورد و نهایتاً تاخت و تازهای ایران در این سال پایان پذیرفت.
بناهای تاریخی

آکروپولیس مشرف بر شهر است
پارتنون
اِرِختئوم
معبد آتنا نیکه که در نزدیکی محل آگورای قدیمی (بازار) تِسئوم قرار دارد،
تماشاخانه دیونوسوس واقع شده‌است.
دروازه هادریانوس
ستون‌های معبد المپیان زئوس قرار دارد
ورزشگاه مرمرین قرار دارد که در حدود ۳۳۰ پ م ساخته و در ۱۸۹۶ بازسازی شد.
مکان‌های برهنگی

آلسوس کیفیسیاس
پلاژ برهنگی گلیفادا
پلاژ برهنگی فلیسووس
پلاژ برهنگی پیرائوس
مترو

متروی آتن در سال ۱۸۶۹ تأسیس شده و هم‌اکنون دارای ۳ خط و ۶۵ ایستگاه می‌باشد. این مترو از قدیمی‌ترین متروهای جهان محسوب می‌شود.
تیم‌های ورزشی

آ. ا. ک آتن و پاناتینایکوس تیم‌های فوتبال مطرح آتن است.
سراسرنما

آکروپولیس
رویداد انقراض کواترنری

چشم‌انداز پلیستوسن پسین در شمال اسپانیا (اوراسیا).
رویداد انقراض کواترنری (انگلیسی: Quaternary extinction event) یکی از رویدادهای انقراض جانداران است که در دوره کواترنری رخ داد. دوره کواترنری شاهد انقراضهای متعدد و عمدتاً بزرگی به‌ویژه در گونه‌های بزرگ‌زیاگان بود که تعدادی از آن‌ها در هنگام گذر از دور پلیستوسن به هولوسن روی داد. با این‌حال این موج انقراض در پایان پلیستوسن متوقف نشد و طی انقراض هولوسن به‌ویژه در جزایر دورافتاده ادامه یافت. از میان فرضیه‌های ارائه‌شده توسط دیرینه‌شناسان، تغییر اقلیم و کشتار گونه‌ها توسط انسان از عوامل اصلی انقراض به‌شمار می‌رود. این انسان‌ها در پلیستوسن میانه پدیدار شده و در پلیستوسن پسین و هولوسن به مناطق مختلف مهاجرت کردند.
ژاپن در المپیک تابستانی ۱۹۳۲

تیم شنای ژاپن در المپیک تابستانه ۱۹۳۲
ژاپن در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۳۲ که در شهر لس آنجلس ایالات متحده آمریکا برگزار شد، کاروان ژاپن با ۱۳۱ ورزشکار در این رقابت‌ها شرکت کرد و موفق به کسب ۱۸ مدال (۷ طلا، ۷ نقره، ۴ برنز) شد. در جدول رتبه‌بندی توزیع مدال‌ها، ژاپن در ردهٔ ۵ مسابقات قرار گرفت.
نتیویت چوتیفتفیسال

| نتیویت چوتیفتفیسال | نتیویت چوتیفتفیسال |
| --- | --- |
เนติวิทย์ โชติภัทร์ไพศาล: เนติวิทย์ โชติภัทร์ไพศาล
زادهٔ: ۱۰ سپتامبر ۱۹۹۶ ‏(۲۸ سال) بانکوک
ملیت: تایلند
قد: ۱٫۷۰ m (۵ ft ۷ in)*
وبگاه: https://netiwit.com
امضاء: امضاء
نتیویت فرانک چوتیفَتفِیسال (تایلندی: เนติวิทย์ โชติภัทร์ไพศาล؛ زادهٔ ۱۰ سپتامبر ۱۹۹۶) یک فعال دانشجویی، کتابدار و مخالف با خدمت سربازی و ناشر و نویسنده اهل تایلند است. او بنیانگذار گروه اتحاد انقلاب آموزشی تایلند و گروه تحصیلات برای آزادی سیام است. هر دو گروه خواستار رفرم در سیستم آموزشی تایلند می‌باشند.
نتیویت یک فعال دانشجویی و یک مخالف صریح علیه دولت است که در فیس بوک خود و در جمع دانشجویان علیه فدراسیون تایلند به مخالفت علنی می‌پردازد. در ۲۰۱۸، پلیس شش تن از دانشجویان از جمله نتیویت را به عنوان لیدر تظاهرات دستگیر کرد و آنها را به همراه سی و دو معترض دیگر به اتهام نقض قانونمجمع عمومی ۲۰۱۵ برای ایشان احکامی بین ۷ تا ۹ سال زندان صادر نمود.
نتیویت همچنین به عنوان رئیس شورای دانشجویی در دانشگاه چولالونگکورن انتخاب شد، اما پس از ۲۰۱۷ و حادثه تظاهرات در دانشگاه چولالونگکورن به دلیل نقض امنیت از مقام ریاست دانشجویی سلب مسئولیت شد. این درحالی بود که وی موفق شده بود حمایت هشت تن از فهرست برندگان جایزه صلح نوبل و همچنین دانشگاهیان برجسته‌ای مانند نوآم چامسکی، استیون پینکر و بسیاری دیگر را به‌دست‌آورد. با این حال، پس از ثبت دادخواست خود به دادگاه علیه دانشگاه چولالونگکورن، یک سال بعد دادگاه اداری به نفع وی رای داد و اتهامات او لغو شد و مجدداً به پست ریاست دانشجویان بازگشت.
نتیویت در حال حاضر در دانشگاه چولالونگکورن در رشته علوم سیاسی تحصیل می‌کند و کتابدار کتابخانه است.
در آوریل ۲۰۲۰، او توسط دانشجویان دانشکده علوم سیاسی، دانشگاه چولالونگکورن به عنوان رئیس اتحادیه دانشجویی علوم سیاسی دانشگاه چولالونگکورن برای سالهای ۲۰۲۰–۲۰۲۱ انتخاب گردید.
در ۳۱ مارس ۲۰۲۱، نتیویت توسط دانشجویان دانشگاه چولالونگکورن به عنوان رئیس اتحادیه دانشجویی دانشگاه چولالونگکورن (SUCU) با کسب پیروزی قاطع انتخاب شد که بالاترین رأی برای این موضع و بالاترین میزان مشارکت دانشجویان نسبت به دهه‌های گذشته را نشان می‌دهد.
دوران کودکی

نتیویت در ۱۰ سپتامبر ۱۹۹۶در بانکوک، تایلند متولد شد. او دومین فرزند یک خانواده طبقه متوسط است و پدرش یک مغازه‌دار است و نتیویت در استان ساموت پراکن بزرگ شده است.
اتحاد انقلاب آموزشی تایلند

در ۲۰۱۲، نتیویت و گروهی از دانشجویان خود سازمان TERA (اتحاد انقلاب آموزشی تایلند) را تأسیس کردند. یک سازمان تحت رهبری دانشجویان، TERA با هدف فشار به مقامات آموزش و پرورش تایلند به منظور اصلاح سیستم آموزشی تایلند ایجاد شد. این شامل لغو قوانین سختگیرانه یکنواخت، افزایش کیفیت معلمان و برنامه درسی، کاهش آموزش به شیوه رایج و افزایش تعداد مدارس دولتی بود. نتیویت به‌دنبال حضور در یک برنامه تلویزیونی و صحبت در مورد سازمان و علت آن، به عنوان رهبر دانشجویان به رسمیت شناخته شد.
آموزش برای آزادی سیام

آموزش برای آزادی سیام در دسامبر ۲۰۱۳توسط نتیویت و دیگر فعالان دانشجویی تأسیس شد. نتیویت به عنوان دبیر اول این سازمان فعالیت می‌کند. هدف این گروه فراهم آوردن بستری برای فعالیت دانش آموزان و انتشار اقدامات مشکوک و رفتارهای نادرست توسط مقامات رسمی در سیستم آموزشی تایلند می‌باشد. در ۲۰۱۴، زیر نظر دبیرکل ناتانان وارینتاراوت، این سازمان اعتراض خود را نسبت به اصلاحات آموزشی اعمال شده توسط هونتا با کودتا سر کار آمده بودند به دست آورد.
فعالیت در دانشگاه چولالونگکورن

در ژوئیه ۲۰۱۶، نتیویت و یکی از دوستانش با امتناع از تعظیم مقابل مجسمه پادشاه راما ششم در رویداد سالانه دانشگاه چولالونگکورن با استناد به اینکه شاه راما ششم، خود عمل تعظیم را لغو کرد، جنجال ایجاد کردند. او از این عمل صورت گرفته هم ستایش و هم انتقاد کرد و این کار نتیویت به ویژه خشم ژنرال پرایوت چان و چا، رهبر حکومت نظامی تایلند را برافروخت. نتیویت همچنین در یک سنت رایج تایلندی معروف به rub nong (تایلندی: รับ น้อง؛ RTGS: rap nong ; IPA: [ráp nɔ́ːŋ]) علیه تهدید کردن دیگران صحبت کرده است.
در ۲۰۱۶، نتیویت شخصاً از فعال مدنی جاشوا وونگ دعوت کرد تا در رویدادی به مناسبت بزرگداشت کشتار دانشگاه تاماست در ۱۹۷۶ برای دانشجویان سخنرانی کند. وونگ هنگام ورود به تایلند به مدت دوازده ساعت در بازداشت بود اما پس از برداشتن محدودیت موفق شد از طریق اسکایپ با شرکت کنندگان صحبت کند. در مه ۲۰۱۷، نتیویت به عنوان رئیس شورای دانشجویی در دانشگاه چولالونگکورن انتخاب شد.
سلب مسئولیت از شورای دانشجویی

نتیویت و هفت عضو دیگر شورای دانشجویی از مراسم سوگند خارج شدند که آنها را ملزم به تعظیم مقابل مجسمه شاه راما ششم به خاطر اعتراض نمادین کردند. در نتیجه، یکی از اعضا شورا توسط پروفسوری به نام ریونگویت بونجورگات مورد تعرض قرار گرفت و اعضای معترض از طرف دانشگاه «نمرات رفتاری» ایشان کم شد. متعاقباً این امر منجر به حذف اعضا از جمله نتیویت از سمت خود در شورای دانشجویی شد. نتیویت از آن زمان حمایت و پشتیبانی دانشگاهیان و فعالان بین‌المللی، از جمله رولد هافمن، برنده جایزه نوبل، نوام چامسکی، محقق و فعال سیاسی و استیون پینکر، روان‌شناس هاروارد، را به دست آورد.در ژانویه ۲۰۱۸، هفت برنده جایزه نوبل با ارسال طوماری به دانشگاه چولالونگکورن از مدیریت دانشگاه انتقاد کردندکه نتیویت و هفت دوستش راکه تنبیه شده بودند را رفع تنبیه کنند.
در ۲۰۱۹  نتیویت پس از ثبت دادخواست خود علیه دانشگاه در دادگاه دانشگاه چولالونگ کورن، دادگاه اداری به نفع وی حکم دادو مقامات دانشگاه چولالونگ کورن موقعیت ریاست دانشجویی را به وی بازگردانده و تنبیهات رفتاری نتیویت را از وی سلب کردند.
پتر وایس

| پتر وایس | پتر وایس |
| --- | --- |
زادهٔ: ۸ نوامبر ۱۹۱۶
درگذشت: ۱۰ مهٔ ۱۹۸۲ (۶۵ سال)
پتر وایس (آلمانی: Peter Weiss؛ زاده ۸ نوامبر ۱۹۱۶ درگذشته ۱۰ مهٔ ۱۹۸۲) یک نمایش‌نامه‌نویس اهل آلمان بود.
وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه گئورگ بوشنر شده است.
آثار

مارا-ساد
سرود آدمک  لوزیتانیایی (یا ترانه چوگان لوزیتانیایی)
محمد بهرامی سیف آباد

محمد بهرامی سیف آباد (زاده ۱۳۵۲ در شهرستان بویراحمد) سیاستمدار، پژوهشگر و استادیار تمام وقت دانشگاه و  نماینده حوزه انتخابیه بویراحمد، دنا و مارگون در دوره دوازدهم مجلس شورای اسلامی و نایب رییس کمیسیون انرژی است. از وی بعنوان شهردار پایتخت طبیعت ایران یاد میشود.
محمد بهرامی سیف اباد
نمایندگی مجلس

بهرامی در دوازدهمین انتخابات مجلس شورای اسلامی که در تاریخ ۱۱ اسفند ۱۴۰۲ برگزار شد، با کسب ۷۱ هزار و ۷۴۷ رای از مجموع ۱۸۸ هزار و ۴۵۲ رای ماخوذه، از حوزه انتخابیه بویراحمد، دنا و مارگون از استان کهگیلویه و بویراحمد وارد مجلس شورای اسلامی شد. او پس از عضویت در دوره دوازدهم مجلس، به عنوان دبیر اول شعبه ۱۲ مجلسو نائب رئیس کمیسیون انرژی  معرفی شد.
شهردار یاسوج

بهرامی در تاریخ ۱۷ خرداد ۱۳۸۶ طی حکمی از سوی مصطفی پورمحمدی به عنوان شهردار یاسوج انتخاب شد، او در تاریخ ۸ تیر ۱۳۹۰ از این سمت استعفا داد.
پریگو

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت سهامی عام
ISIN: IE00BGH1M568 
صنعت: داروسازی
بنا نهاده: ۱۸۸۷
بنیانگذاران: چارلز پریگو
دفتر مرکزی:  الگان، میشیگان، ایالات متحده آمریکا
مدیر عامل اجرایی: جوزف سی. پاپا
محصولات: داروهای صناعی داروی بدون نسخه
درآمد:  ۱۸٫۳ $ میلیارد دلار (۲۰۱۱)
سود خالص:  ۲٫۷ $ میلیارد دلار (۲۰۱۱)
تعداد کارکنان: ۷٫۲۵۰ نفر (۲۰۱۱)
وبگاه: www.Perrigo.com
پریگو (به انگلیسی: Perrigo) شرکت داروسازی آمریکایی است، که در زمینه تولید و عرضه انواع دارو، داروهای بدون نسخه، مکمل‌های غذایی و محصولات بهداشت و درمان فعالیت می‌کند.
شرکت پریگو در سال ۱۸۸۷ توسط لوتر و چارلز پریگو در ایالت میشیگان تأسیس شد. در ماه مارس سال ۲۰۰۵ این شرکت اقدام به خریداری دومین شرکت بزرگ داروسازی اسرائیل به‌نام شرکت صنایع آجیس به مبلغ ۸۵۰ میلیون دلار نمود، سپس دو شرکت با هم ادغام شدند.
شرکت داروسازی پریگو در حال حاضر دارای کارخانجات تولیدی در کشورهای ایالات متحده آمریکا، استرالیا، مکزیک، اسرائیل، هند، چین و بریتانیا می‌باشد.
دفتر مرکزی این شرکت در شهر الگان، میشیگان، ایالات متحده آمریکا قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازارهای بورس نیویورک، بورس نزدک و بورس تل‌آویو معامله می‌شود. پریگو تنها شرکت غیر اسرائیلی است، که سهام آن در بازار بورس تل‌آویو مبادله می‌شود.
کشتی در المپیک تابستانی ۱۹۷۶

| Wrestling در بیست و یکمین دوره بازی‌های المپیک | Wrestling در بیست و یکمین دوره بازی‌های المپیک |
| --- | --- |
محل برگزاری: Centre Pierre Charbonneau
تاریخ‌ها: 20–31 July
رقابت‌کنندگان: 331 نفر از 41 کشور
→ کشتی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۲کشتی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ ←: → کشتی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۲کشتی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ ←
کشتی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۶ نام رویداد ورزش کشتی در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۱۹۷۶ برگزار شد.
مدال‌آوران > آزاد مردان

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| بازی‌ها | طلا | نقره | برنز |
| ۴۸ کیلوگرم | حسن عیسائف  بلغارستان | رومن دمیتریف  اتحاد شوروی | آکیرا کودو  ژاپن |
| ۵۲ کیلوگرم | یوجی تاکادا  ژاپن | الکساندر ایوانوف  اتحاد شوروی | جون هائه-سوپ  کره جنوبی |
| ۵۷ کیلوگرم | ولادیمیر یومین  اتحاد شوروی | هانس-دیتر بروخرت  آلمان شرقی | ماسائو آرای  ژاپن |
| ۶۲ کیلوگرم | یانگ جونگ-مو  کره جنوبی | زوگین اویدوف  مغولستان | جین دیویس  ایالات متحده آمریکا |
| ۶۸ کیلوگرم | پاول پینیگین  اتحاد شوروی | لوید کیزر  ایالات متحده آمریکا | یاشابورو سوگاوارا  ژاپن |
| ۷۴ کیلوگرم | جیچیرو داته  ژاپن | منصور برزگر  ایران | استنلی جیجیتس  ایالات متحده آمریکا |
| ۸۲ کیلوگرم | جان پترسون  ایالات متحده آمریکا | ویکتور نووژیلوف  اتحاد شوروی | آدولف سگری  آلمان غربی |
| ۹۰ کیلوگرم | لوان تدیاشویلی  اتحاد شوروی | بن پترسون  ایالات متحده آمریکا | استلیکا مورکوف  رومانی |
| ۱۰۰ کیلوگرم | ایوان یاریگین  اتحاد شوروی | راس هلیکسون  ایالات متحده آمریکا | دیمو کوستوف  بلغارستان |
| ۱۰۰+ کیلوگرم | سوزلان آندیف  اتحاد شوروی | یوژف بالا  مجارستان | لادیسلاو شیمون  رومانی |
مدال‌آوران > فرنگی مردان

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| بازی‌ها | طلا | نقره | برنز |
| ۴۸ کیلوگرم | الکسی شوماکوف  اتحاد شوروی | گئورگه برچانو  رومانی | استفان آنگلوف  بلغارستان |
| ۵۲ کیلوگرم | ویتالی کونستانتینوف  اتحاد شوروی | نیکو جینگا  رومانی | کویچیرو هیرایاما  ژاپن |
| ۵۷ کیلوگرم | پرتی اوکولا  فنلاند | ایوان فرگیچ  یوگسلاوی | فرحات مصطفین  اتحاد شوروی |
| ۶۲ کیلوگرم | کاژیمیش لیپین  لهستان | نلسون داویتیان  اتحاد شوروی | لاسلو رتزی  مجارستان |
| ۶۸ کیلوگرم | سورن نالباندیان  اتحاد شوروی | اشتفان روسو  رومانی | هاینتس-هلموت ولینگ  آلمان شرقی |
| ۷۴ کیلوگرم | آناتولی بیکوف  اتحاد شوروی | ویکسلاف ماخا  چکسلواکی | کارل-هاینس هلبینگ  آلمان غربی |
| ۸۲ کیلوگرم | مومیر پتکوویچ  یوگسلاوی | ولادیمیر چبوکساروف  اتحاد شوروی | ایوان کولف  بلغارستان |
| ۹۰ کیلوگرم | والری رزانتسف  اتحاد شوروی | استویان نیکولوف  بلغارستان | چسواف کویچینسکی  لهستان |
| ۱۰۰ کیلوگرم | نیکولای بالبوشین  اتحاد شوروی | کامن گورانوف  بلغارستان | آندژی اسکشیدلفسکی  لهستان |
| ۱۰۰+ کیلوگرم | الکساندر کولچینسکی  اتحاد شوروی | الکساندر توموف  بلغارستان | رومن کودرنو  رومانی |
جدول مدال‌ها

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  رتبه  | کشور | طلا | نقره | برنز | مجموع |
| ۱ |  اتحاد شوروی (URS) | ۱۲ | ۵ | ۱ | ۱۸ |
| ۲ |  ژاپن (JPN) | ۲ | ۰ | ۴ | ۶ |
| ۳ |  بلغارستان (BUL) | ۱ | ۳ | ۳ | ۷ |
| ۴ |  ایالات متحده آمریکا (USA) | ۱ | ۳ | ۲ | ۶ |
| ۵ |  یوگسلاوی (YUG) | ۱ | ۱ | ۰ | ۲ |
| ۶ |  لهستان (POL) | ۱ | ۰ | ۲ | ۳ |
| ۷ |  کره جنوبی (KOR) | ۱ | ۰ | ۱ | ۲ |
| ۸ |  فنلاند (FIN) | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ |
| ۹ |  رومانی (ROU) | ۰ | ۳ | ۳ | ۶ |
| ۱۰ |  مجارستان (HUN) | ۰ | ۱ | ۱ | ۲ |
| ۱۰ |  آلمان شرقی (GDR) | ۰ | ۱ | ۱ | ۲ |
| ۱۲ |  چکسلواکی (TCH) | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۱۲ |  ایران (IRI) | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۱۲ |  مغولستان (MGL) | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۱۵ |  آلمان غربی (FRG) | ۰ | ۰ | ۲ | ۲ |
ژاپن در المپیک تابستانی ۱۹۵۲

آیاکو یوشیکاوا، ورزشکاری از ژاپن در المپیک تابستانی ۱۹۵۲
ژاپن در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۵۲ که در شهر هلسینکی فنلاند برگزار شد، کاروان ژاپن با ۶۹ ورزشکار در این رقابت‌ها شرکت کرد و موفق به کسب ۹ مدال (۱ طلا، ۶ نقره، ۲ برنز) شد. در جدول رتبه‌بندی توزیع مدال‌ها، ژاپن در ردهٔ ۱۷ مسابقات قرار گرفت.
شمشیربازی در المپیک تابستانی ۱۹۹۲

شمشیربازی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۲ نام رویداد ورزش شمشیربازی در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۱۹۹۲ برگزار شد.
جدول مدال‌ها

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  رتبه  | کشور | طلا | نقره | برنز | مجموع |
| ۱ |  آلمان (GER) | ۲ | ۱ | ۰ | ۳ |
| ۱ |  ایتالیا (ITA) | ۲ | ۱ | ۰ | ۳ |
| ۳ |  فرانسه (FRA) | ۲ | ۰ | ۳ | ۵ |
| ۴ |  تیم متحد (EUN) | ۱ | ۲ | ۲ | ۵ |
| ۵ |  مجارستان (HUN) | ۱ | ۲ | ۰ | ۳ |
| ۶ |  کوبا (CUB) | ۰ | ۱ | ۱ | ۲ |
| ۷ |  چین (CHN) | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۸ |  لهستان (POL) | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۸ |  رومانی (ROM) | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
کشورهای شرکت کننده

در این مسابقات ۳۰۵ ورزشکار (۲۳۴ مرد و ۷۱ زن) از ۴۲ کشور به رقابت با یک دیگر پرداختند.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|   آرژانتین (۵)   استرالیا (۲)   اتریش (۵)   برزیل (۴)   کانادا (۱۶)   چین (۱۵)   کلمبیا (۲)   کاستاریکا (۱)   کوبا (۵)   چکسلواکی (۵)   استونی (۲) |   مصر (۱)   فرانسه (۲۰)   آلمان (۲۰)   بریتانیای کبیر (۱۵)   یونان (۱)   هندوراس (۱)   هنگ کنگ (۳)   مجارستان (۲۰)   اندونزی (۲)   شرکت‌کنندگان مستقل المپیک (۱) |   ایرلند (۱)   اسرائیل (۱)   ایتالیا (۲۰)   ژاپن (۶)   کویت (۱)   لبنان (۲)   نیوزیلند (۱)   پاراگوئه (۲)   فیلیپین (۱)   لهستان (۲۰)   پرتغال (۴) |   رومانی (۱۵)   عربستان سعودی (۱)   سنگاپور (۲)   آفریقای جنوبی (۵)   کره جنوبی (۱۵)   اسپانیا (۱۷)   سوئد (۶)   سوئیس (۳)   تیم متحد (۲۰)   ایالات متحده آمریکا (۱۶) |    |
استاسی

| استاسی | استاسی |
| --- | --- |
استاسی در سال ۲۰۲۴: استاسی در سال ۲۰۲۴
نام هنگام تولد: Lindtsey Stacey Aubrey Casumpang Sevilleja
زادهٔ: ۱۳ ژوئیهٔ ۲۰۰۳ ‏(۲۱ سال) نوئه‌وا ویزکایا، فیلیپین
پیشه‌ها: خواننده رپر رقصنده
سال‌های فعالیت: ۲۰۲۰–اکنون
پیشه موسیقی: پیشه موسیقی
ژانر: پی پاپ بابلگام پاپ تین پاپ ئی‌دی‌ام
ساز(ها): وکال
ناشر(ان): استار میوزیک
عضو کنونیِ: بینی
 :  
استاسی سویلیا (انگلیسی: Lindtsey Stacey Aubrey Casumpang Sevilleja; زادهٔ ۱۳ ژوئیه ۲۰۰۳) که به‌طور حرفه‌ای با نام استاسی (Stacey) شناخته می‌شود، خواننده، رپر و رقصنده اهل فیلیپین است. او یکی از اعضای گروه دخترانه بینی است.
اوایل زندگی

استیسی در ۱۳ ژوئیه ۲۰۰۳ در نوئه‌وا ویزکایا، فیلیپین به عنوان تک فرزند از یک مادر مجرد به دنیا آمد. او در ایفوگائو بزرگ شد و در کلیسای خانواده‌اش خواننده بود.