stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
خوارزم
جغرافیای خوارزم

خوارزم پس از حملهٔ مغول خیوه نامیده شد. محققان دربارهٔ واژهٔ خوارزم، تعاریف گوناگونی ارائه داده‌اند؛ برخی از آن‌ها معتقدند که «خوار» به‌معنای «پایین» و «رزم» به‌معنای «زمینِ پَست» است. عده‌ای دیگر از پژوهشگران، خوار را به‌معنای «خورشید» گرفته‌اند و خوارزم یعنی سرزمینی که خورشید از آن بالا می‌آید. خوارزم به‌علت مجاورت با رود جیحون و موقعیت تجاری و بازرگانی آن، سرزمینی حاصلخیز بود و به‌دلیل اینکه بر سر راه کاروان‌ها قرار داشت، اقوام و گروه‌های مختلفی را به‌سوی خود جذب کرد.
خیوه را با نام تاریخی «خوارزم» می‌شناسیم؛ شهر کوچک اما جذابی در غرب ازبکستان می‌باشد و قرابت‌های دل‌نشینی با بافت تاریخی یزد و مناره‌ها و میراث اصفهان دارد.
در مورد حدود جغرافیایی خوارزم، نظرات مختلفی ارائه شده است. بدون شک، خوارزم، فرارود و خراسان بزرگ، سه سرزمین جدا از هم بوده‌اند ولی بعضی از منابع جغرافیایی اسلامی، این سه سرزمین و بخشی دیگر، خراسان و خوارزم را یکی دانسته‌اند.
در خیوه (خوارزم) می‌توانید از مناره اسلام خواجه (Islam Khodja Complex) که ارتفاع ۵۷متری (کمی بلندتر از مناره ساربان اصفهان) دارد، بالا بروید؛ و هزینه اش معادل صدهزارسوم (معادل هشت‌ونیم دلار یا حدود ۴۰۰هزار تومان) می‌باشد که درخور گردشگری است.
زبان

مقالهٔ اصلی: زبان خوارزمی
زبان خوارزمی باستان نیای زبان خوارزمی است. این زبان زیرشاخهٔ زبان ایرانی باستان است. هلموت هومباخ براساس پژوهشی نشان داده است که خوارزمی باستان زبانی متفاوت از زبان اوستایی بوده است و از همین رو خوارزم را خاستگاه زردشت و اوستا قلمداد نمی‌کند.
زبان خوارزمی یکی از زبان‌های ایرانی شرقی در آسیای میانه بوده و از خویشاوندان زبان سغدی به‌شمار می‌آمده. به نوشته بیرونی زبان خوارزمی در دوره او زنده بوده و بخشی از خوارزمیان بدان سخن می‌گفتند. گمان می‌رود اندکی پس از حمله مغولها و قتل‌عام اهالی خوارزم زبان خوارزمی از میان رفته و زبان‌های ترکی جای آن را گرفتند. که گزینه دوم با موقعیت جغرافیایی خوارزم که در زمین‌های پست کنار رود قرار گرفته سازگاری دارد.
در فارسی باستان به خوارزم هوآرزمیس ((H)uwārazmiš) گفته می‌شد و در اوستایی به آن خوآیریزم (Xᵛāirizəm) می‌گفتند.
مقدسی ریشهٔ این نام را از واژه‌های خوارزمی، خوار به معنای گوشت و رزم به معنای هیزم دانسته که اشتقاقی عامیانه است.
گاه گفتار دربارهٔ نام خوارزم با افسانه آمیخته است. بر اساس یکی از این افسانه‌ها که فردوسی نیز در شاهنامه آن را به نظم کشیده، آنگاه که کیخسرو به کین‌خواهی پدر خود سیاوش، بر افراسیاب شورید، در نبردی که بر لب آمودریا، در زمینی هموار با سپاه توران رو در رو شد. شیده سردار تورانیان با سخن گفتن از دلاوری‌های خود کیخسرو را به جنگ تن به تن فراخواند، بدین شرط که پیروز مبارزه، پیروز جنگ باشد. در آن نبرد کیخسرو بر شیده پیروز شد و خوارزم را به چنگ آورد. برخی بر این نظرند که چون خوار در فارسی به معنی آسان و کار بی‌مایه است، مراد از خوارزم، رزم آسان بوده است.
زکریای قزوینی این دربارهٔ روایتی دیگر دارد؛ گویا پادشاهی بر چهار صد نفر از بزرگان ملک خویش خشم گرفت و آنان را به جایی دور از میهن (کاث) تبعید کرد. تبعیدیان در آن مکان خانه‌هایی برای خود ساختند. پادشاه به دیدن آنها رفت، حالشان را پرسید و پاسخ شنید که «ما ماهی داریم و هیزم، ماهی بریان می‌کنیم و می‌خوریم». به گفتهٔ قزوینی چون گوشت در زبان آنها خوار و هیزم، رزم خوانده می‌شد آن سرزمین را خوارزم نامیدند و رفته رفته یکی از «ر» های آن افتاد و به خوارزم آوازه یافت. این روایت مبنای علمی ندارد، اما بسیاری از گذشته‌نگارها و جغرافی‌نویسان بدان اشاره کرده‌اند.
جستارهای سیاسی وابسته به خوارزم

خوارزمشاهیان
اردوی زرین
تیموریان
خانات خیوه
جمهوری شوروی خلق خوارزم
جمهوری سوسیالیستی ازبکستان شوروی
جمهوری سوسیالیستی ترکمنستان شوروی
جمهوری ازبکستان
جمهوری ترکمنستان
چهره‌های نامدار

ابوریحان بیرونی
مجدالدین بغدادی
محمد ابن موسی خوارزمی
جارالله زمخشری
احمد نجم‌الدین کبری
پوریای ولی
مناطق تاریخی ایران: خراسان بزرگA، ماوراء النهرB، خوارزمC.
پرچم خانات خیوه در ابتدای ۱۹۱۷
خوارزم در جنوب دریاچه خوارزم یا دریاچه آرال
امپراتوری خوارزمشاهیان، ۱۲۲۰م
کن بلکبرن (بازیکن فوتبال)

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Kenneth Alan Blackburn
زادروز:  ۱۳ مهٔ ۱۹۵۱ ‏(۷۳ سال)
زادگاه:  ومبلی
پست:  مهاجم
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  باشگاه فوتبال چلتنهام تاون
۱۹۶۸–۱۹۶۹:  باشگاه فوتبال برایتون اند هوو آلبیون
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۶۹–۱۹۷۰ |  باشگاه فوتبال برایتون اند هوو آلبیون |  ۱ |  (۱) |
| ۱۹۷۰–۱۹?? |  دوور |   |   |
|  |  باشگاه فوتبال گلاستر سیتی |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
کن بلکبرن (انگلیسی: Ken Blackburn؛ زادهٔ ۱۳ مهٔ ۱۹۵۱) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال برایتون اند هوو آلبیون اشاره کرد.
شمارش معکوس (مجموعه تلویزیونی اسپانیایی)

| شمارش معکوس | شمارش معکوس |
| --- | --- |
ژانر: دلهره‌آور اکشن درام پلیسی
بازیگران: دنی مارتین باربارا لنی الکس گونزالس ترسا اورتادو د اری خوزه آنخل اگیدو فلیکس کوبرو
کشور سازنده: اسپانیا
زبان اصلی: اسپانیایی
شمار فصل‌ها: ۲
شمار قسمت‌ها: ۲۹
تولید: تولید
مدت: ۵۰ دقیقه (تقریبی)
تولیدکننده: گلوبومدیا
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: کواترو
انتشار اولیه: ۸ مه ۲۰۰۷ (۲۰۰۷-05-۰۸) – ۱ مه ۲۰۰۸ (۲۰۰۸-05-۰۱)
شمارش معکوس (اسپانیایی: Cuenta atrás‎) یک مجموعه تلویزیونی دلهره‌آور، پلیسی و اکشن است که در سال ۲۰۰۷ منتشر شد.
گزیدهٔ بازیگران

دنی مارتین
باربارا لنی
الکس گونزالس
ترسا اورتادو د اری
خوزه آنخل اگیدو
فلیکس کوبرو
شاخص توسعه انسانی در ایران

ایران از سال ۱۹۹۰ تا سال ۲۰۱۲ بعد از کره جنوبی دومین سرعت رشد شاخص توسعه انسانی در دنیا را داشته استایران ازلحاظ شاخص توسعهٔ انسانی در سال ۲۰۱۸ میلادی در رتبهٔ ۶۰ از بین ۱۸۸ کشور جهان، بالاتر از کشورهای برزیل مکزیک سریلانکا ونزوئلا، و پس از کشورهای بوسنی و هرزگوین، قزاقستان، آذربایجان قرار گرفته است. همچنین در رتبه‌بندی منطقه‌ای رتبهٔ هشتم خاورمیانه به ترتیب پس از اسرائیل، امارات متحده عربی، قبرس، قطر، بحرین، کویت و عربستان قرار داشته است. شاخص توسعه انسانی ایران در سال ۲۰۲۱ برای چهارمین سال پشت سر هم کاهش پیدا کرده و به اندازه سال ۲۰۱۴ رسیده است. این شاخص در سال ۲۰۲۱ به ۰٫۷۷۴ رسید. در سال ۲۰۱۷ این آمار به اوج خود یعنی ۰٫۷۸۹ رسید ولی پس از آن افت کرد.
نرخ سواد

آموزش پایه در ایران برطبق قانون اساسی اجباری است. نرخ سواد در ایران ۸۶٫۸ درصد است. ایران ازنظر نرخ سواد در رتبهٔ۸۹ جهان قرار دارد.
امید به زندگی

امید به زندگی در لحظهٔ تولد در ایران ۷۵٫۵سال است که از این لحاظ در رتبهٔ ۶۲ جهان قراردارد. کشور ژاپن با امید به زندگی۸۳٫۷ سال در رتبهٔ اول جهان قرار دارد.
درآمد سرانه

درآمد سرانه هر ایرانی از لحاظ «قدرت خرید» بر اساس‌معلم برابر ۱۲ دلار است. ایران با این سرانه در رتبه‌های آخر جهان قرار می‌گیرد. این در حالی است که تولید ناخالص داخلی ایران در رتبه ۶۶ جهانی جای دارد.
شاخص توسعه انسانی ایران در سال ۲۰۱۳

ایران در شاخص توسعهٔ انسانی در سال ۲۰۱۵ نمرهٔ ۸۷/۷۷۴ و رتبهٔ ۶۹ را به‌دست آورده است. در سال ۲۰۱۳ نمرهٔ ۸۷/۷۴۹ و در سال ۲۰۱۲ نیز نمرهٔ ایران در این شاخص ۸۷/۷۴۹ اعلام شده بود. بااین‌حال، ایران در رتبه‌بندی جهانی ازنظر توسعهٔ انسانی نزول ۲پله‌ای داشته است. رتبهٔ ایران ازنظر میزان توسعهٔ انسانی درمیان ۱۸۷ کشور جهان در سال ۲۰۱۳، ۷۵ اعلام شده است. این درحالی است که ایران در سال ۲۰۱۲ رتبهٔ ۷۳ را از این نظر به خود اختصاص داده‌بود.
شاخص توسعه انسانی ایران در سال ۲۰۱۳ > شاخص توسعه انسانی در سال‌های اخیر

شاخص توسعه انسانی ایران در سال‌های اخیر با نوساناتی روبرو بوده است. بر اساس آخرین گزارش برنامه توسعه سازمان ملل متحد (UNDP) در سال ۲۰۲۱، شاخص توسعه انسانی ایران برای چهارمین سال متوالی کاهش یافته و به سطح سال ۲۰۱۴ رسیده است. این شاخص در سال ۲۰۲۱ به ۰٫۷۷۴ رسید، در حالی که در سال ۲۰۱۷ به اوج خود یعنی ۰٫۷۸۹ رسیده بود. این کاهش نشان می‌دهد که ایران در سال‌های اخیر در زمینه توسعه انسانی با چالش‌هایی مواجه بوده است.
شاخص توسعه انسانی ایران در سال ۲۰۱۳ > رتبه ایران در شاخص توسعه انسانی

ایران در سال ۲۰۱۸ میلادی در رتبه ۶۰ از بین ۱۸۸ کشور جهان قرار داشت. اما با توجه به کاهش شاخص توسعه انسانی در سال‌های اخیر، احتمالا رتبه ایران نیز در گزارش‌های بعدی با تغییراتی روبرو خواهد بود. برای اطلاع از آخرین رتبه ایران در شاخص توسعه انسانی، می‌توانید به گزارش‌های جدید منتشر شده توسط برنامه توسعه سازمان ملل متحد مراجعه کنید.
شاخص توسعه انسانی ایران در سال ۲۰۱۳ > عوامل مؤثر بر شاخص توسعه انسانی

عوامل مختلفی می‌توانند بر شاخص توسعه انسانی یک کشور تأثیر بگذارند. در مورد ایران، برخی از عوامل احتمالی که در کاهش شاخص توسعه انسانی در سال‌های اخیر مؤثر بوده‌اند عبارتند از:
مشکلات اقتصادی: تحریم‌های اقتصادی و نوسانات بازار ارز می‌توانند بر سطح درآمد سرانه و دسترسی مردم به خدمات آموزشی و بهداشتی تأثیر منفی داشته باشند.
چالش‌های اجتماعی: برخی از چالش‌های اجتماعی مانند نابرابری، بیکاری و مسائل مربوط به حقوق زنان نیز می‌توانند بر شاخص توسعه انسانی تأثیرگذار باشند.
همه‌گیری کرونا: همه‌گیری بیماری کووید-۱۹ نیز مانند سایر کشورها، بر وضعیت بهداشتی و اقتصادی ایران تأثیر منفی گذاشته و می‌تواند یکی از عوامل کاهش شاخص توسعه انسانی در سال‌های اخیر باشد.
شاخص توسعه انسانی ایران در سال ۲۰۱۳ > تلاش‌ها برای بهبود شاخص توسعه انسانی

با وجود چالش‌های موجود، دولت ایران همواره بر بهبود شاخص توسعه انسانی تأکید داشته است. برنامه‌های مختلفی در زمینه آموزش، بهداشت، اشتغال و حمایت اجتماعی در حال اجرا هستند که هدف آنها ارتقاء سطح زندگی مردم و بهبود شاخص‌های توسعه انسانی است.
جون سویون

{جون سو یون (کره‌ای: 전소연؛ زادهٔ ۲۶ اوت ۱۹۹۸) که با نام هنری سویون (انگلیسی: Soyeon) شناخته می‌شود، رپر، خواننده، ترانه‌سرا و تهیه‌کننده موسیقی اهل کره جنوبی است که تحت نظر کیوب انترتینمنت فعالیت می‌کند. او به‌علت رقابت در برنامه‌های تلویزیونی پرودوس ۱۰۱ و رپر نازیبا توجهات را جلب و در ۵ نوامبر ۲۰۱۷، فعالیت تکی خود را آغاز کرد. سویون سپس در مهٔ ۲۰۱۸، به‌عنوان لیدر گروه موسیقی (جی)آیدل به‌طور رسمی شروع به کار کرد. او همچنین عضو پروژهٔ اس‌ام استیشن × گروه دخترانهٔ استیشن یانگ و همچنین در نقش شخصیت آکالیِ لیگ افسانه‌ها، عضو گروه‌های مجازی کی/دی‌ای و ترو دمج است.
{Infobox person
| نام                = 
| image              = 20230905 (G)i-dle's Soyeon 04.png
| caption            = سویون در سپتامبر سال ۲۰۲۳
| birth_date         = ۲۶ اوت ۱۹۹۸ ‏(۲۶ سال)
| birth_place        = سئول، کره جنوبی
| occupation         =
رپر
خواننده
ترانه‌سرا
تهیه‌کننده موسیقی
| awards             = 
| signature          = Soyeon-Signature.svg
| module             = پیشه موسیقیژانر
کی-پاپ
هیپ هاپ
ساز(ها)وکالسال‌های فعالیت۲۰۱۶–اکنونناشر(ان)
کیوب
ریپابلیک
یو کیوب
عضو کنونیِ
(جی)آیدل
کی/دی‌ای
ترو دمج
یونایتد کیوب
عضو پیشینِاستیشن یانگ
| module2            = نام کره‌ایهانگول
هانجا
لاتین‌نویسی اصلاح‌شدهJeon So-yeonمک‌کیون–ریشاورChŏn Soyŏn
}}
.
آسمان (ایزد)

| آسمان      خدای سپهر   | آسمان      خدای سپهر   |
| --- | --- |
آسمان پر ستاره در  کاروانسرای دیر گچین از دوران شاهنشاهی ساسانی: آسمان پر ستاره در  کاروانسرای دیر گچین از دوران شاهنشاهی ساسانی
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
پهلوی: آسمان
اوستایی: 𐬀𐬯𐬨𐬀𐬥 (اَسمَن)
جنسیت: ایزد (نرینه)
دوران پیدایش: نخستین آفریدهٔ اهورامزدا، پیش از جهان مادی
رده: ایزد آسمان، ایزد سپهر، پاسدار روشنایی، نگاهبان شادی و راستی، نخستین هستی گیتیایی
نماد: آسمان آبی، هفت سپهر، ستارگان، روشنی، چکه آب، گنبد کیهانی
وابستگی: ایزدان نگهبان روزهای ماه
مرکوب: گردونه‌ای که توسط باد و عقاب کشیده می‌شود
نگهبان روز: بیست و هفتم هر ماه
ایزدان همکار: مهر، خور، شهریور، انگر روشن
گل: هوم
اقامتگاه: هفت سپهر آسمانی، جایگاه اورمزد
جشنواره‌ها: میدیوزَرِیم
نسک: اوستا
سلاح: آذرخش
همتا‌ها: همتا‌ها
همتای یونانی: اورانوس
همتای رومی: ژوپیتر
همتای هندی: دیوس
آسمان یکی از ایزدان کهن در اساطیر ایرانی و نخستین آفریدهٔ اهورامزدا پیش از جهان مادی به‌شمار می‌رود. او ایزد نگهبان سپهر است و در اوستا ستوده شده است. آفرینش دیگر پدیده‌ها با آسمان در پیوند است؛ به این معنا که اهورامزدا از گوهر آسمان، آب و از آب، زمین را آفرید و به یاری آسمان، شادی را پدید آورد. در گاه‌شماری ایران باستان، بیست‌وهفتمین روز هر ماه به نام او نام‌گذاری شده است.
ریشه‌شناسی و نام

واژهٔ آسمان در اوستا به صورت اَسَن (Asan) و اَسمن (Asman) آمده است. در پارسی میانه و پازند نیز به صورت آسمان ثبت شده است. این واژه در اوستا به معنای سنگ نیز به‌کار رفته است.
ایرانیان باستان چهارعنصر یا چهار آخشیج آب، باد، خاک و آتش را بسیار گرامی و مقدّس می‌شمردند و آنها را به‌وجودآورندهٔ هستی و گردانندهٔ جهان می‌دانستند؛ تا آنجا که مذهب بیشتر اقوام کهن ایرانی نیز همین عناصر طبیعت بوده‌است. در میان این خدایان، الههٔ آب، آتش، خورشید و آسمان، اهمیت بیشتری داشتند.
در اساطیر ایرانی اهریمن در نخستین نبرد با اهورمزدا سه هزار سال مدهوش بود. پس اهورمزدا، آفرینش مینوی هستی را صورت مادی بخشید و از گوهر بنیادین خود که روشنی بود، چهار آخشیج (آخشیجان) را آفرید و به ترتیب، آتش، باد، آب و خاک؛ یکی را از دیگری زایاند. آنگاه نخستین چیزی که دیدنی بود آمد، یعنی قطره‌‏ای مایع، مانند دانه اشکی زلال و بزرگ به پهنای همه آب‏های جهان. از این اشک، آسمان آفریده شد که نخستین آفریده از آفریده‌‏های شش‏گانه است. ایزد آسمان وظیفه دارد که در نبرد با اهریمن، دیوان را زندانی کند. این مرد (آسمان ایزد) صاحب دختر یا همسری است که آرمیتی ـ به معنای مادر زمین ـ نام دارد. در تعبیرات کهن‌‏تر او را دختر خود هرمز دانسته ‏اند.
نقش و جایگاه در اساطیر ایرانی

آسمان در باور ایرانیان باستان، نخستین آفرینش مینوی اهورامزدا پیش از پیدایش جهان مادی بوده است. طبق متون اوستایی (فروردین یشت، بند ۳)، آسمان آغاز و انجامی نادیدنی دارد و یکی از بنیادی‌ترین عناصر آفرینش به‌شمار می‌رود. دیگر پدیده‌های هستی از آسمان سرچشمه گرفته‌اند؛ به‌گونه‌ای که اهورامزدا از گوهر آسمان، آب را آفرید و از آب، زمین را پدید آورد. همچنین شادی به یاری آسمان در جهان گیتی پدید آمد تا آفریدگان در دوران آمیختگی، که همان روزگار کنونی است، در آرامش زندگی کنند.
ساختار آسمان در باورهای ایرانی

ایرانیان باستان، آسمان را دارای هفت پایه می‌دانستند:
ابرپایه
سپهر اختران
ستارگان آلوده‌نشده
بهشت، که جایگاه ماه است
سپهر خورشید
جایگاه امشاسپندان
روشنایی بی‌کران، که جایگاه اورمزد است
در برخی منابع، تنها سه پایه برای آسمان ذکر شده است:
ستاره‌پایه
ماه‌پایه
خورشیدپایه
همکاران و ایزدان مرتبط

ایزد آسمان با چندین ایزد دیگر در ارتباط است که از جملهٔ آن‌ها می‌توان به شهریور ، خور ، مهر و انغر روشن اشاره کرد. این ایزدان در پاسداری از سپهر، نور و داد نقش دارند.
پرستش و نیایش

آسمان به‌عنوان یکی از ایزدان برجسته در آیین‌های دینی ایرانیان ستوده می‌شد. او سرچشمهٔ نور و گرمای خورشید دانسته شده و همان‌گونه که خورشید مورد نیایش قرار می‌گرفت، آسمان نیز در نیایش‌های مزدیسنی جایگاهی والا داشت.
انجلین

مکان
| اینجلین اینجی لِیين | اینجلین اینجی لِیين |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۶°۲۳′۰۹″شمالی ۴۹°۱۲′۲۳″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۳۸۵۸۸۸۱۶°شمالی ۴۹٫۲۰۶۴۶۱۵۵°شرقی﻿ / 36.38588816; 49.20646155: مختصات: ۳۶°۲۳′۰۹″شمالی ۴۹°۱۲′۲۳″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۳۸۵۸۸۸۱۶°شمالی ۴۹٫۲۰۶۴۶۱۵۵°شرقی﻿ / 36.38588816; 49.20646155
استان: زنجان
شهرستان: خرمدره
بخش: بخش مرکزی
دهستان: الوند
جمعیت: ۸۴ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۲۴
اینجلین، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خرمدره در استان زنجان ایران است. ارتفاع روستای اینجلین از سطح دریا حدود۱۸۸۰ متر است.
جمعیت

این روستا در دهستان الوند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال۱۳۹۵، دارای ۸۴ نفر جمعیت معادل۲۱ خانوار بوده است.
جاذبه های گردشگری

این روستا در حصار کوهستانی قرار دارد و از با صفا ترین روستا های شهرستان خرمدره است. وجود آبشار های زیبا از جمله آبشار هفت پله ای این روستا، باعث جذب بسیاری از گردشگران به این روستا شده است. این روستا معمولاً تابستان های بسیار خنک و معتدل و زمستان های بسیار سرد دارد و از سرد ترین روستا های شهرستان خرمدره است. این روستا دارای مجتمع پرورش ماهی، دارای غار،طبیعت بکر و دست نخورده،بافت سنتی و پلکانی،چشمه های آب معدنی فراوان،محصولات کشاورزی مانند:گردو،آلوچه،و بسیاری گیاهان دارویی و همچنین آبشار بسیار زیبای هفت پله ای است ، روستای انجلین از شرق با فیله ورین و نجف آباد از جنوب با ماغلاوا و الوند از شمال با علی آباد و از غرب با خراسانلو همسایه است. آدرس پیج اینستاگرام انجلینanjlstan
نبرد تایکندروگا

نبرد تایکندروگا یک رویارویی کوچک در قلعه کاریلون (که بعدها به قلعه تایکندروگا تغییر نام داد) در تاریخ ۲۶ و ۲۷ ژوئیه ۱۷۵۹، در طول جنگ فرانسویان و سرخپوستان بود. یک نیروی نظامی بریتانیایی با بیش از ۱۱٬۰۰۰ نفر به فرماندهی ژنرال سر جفری آمهرست توپخانه خود را به ارتفاعات بالای قلعه، که توسط یک پادگان ۴۰۰ نفری فرانسوی به فرماندهی سرتیپ فرانسوا-شارل دو بورلاماک دفاع می‌شد، منتقل کرد.
به جای دفاع از دژ، فرمانده د بورلامک که تحت دستورهای ژنرال لویی-ژوزف دو مونتکام و فرماندار فرانسه نو، مارکی دو وودرویل، عمل می‌کرد، نیروهای خود را به عقب کشید و قصد داشت دژ را منفجر کند. اگرچه انبار باروت دژ نابود شد، اما دیوارهای آن به‌طور جدی آسیب ندیدند. سپس بریتانیایی‌ها دژ را تصرف کرده و آن را به نام تایکندروگا نامیدند. آنها بهبودهای زیادی در منطقه ایجاد کردند و شروع به ساخت ناوگانی برای انجام عملیات نظامی در دریاچه چمپلین نمودند.
تاکتیک‌های فرانسوی کافی بودند تا ارتش امهرست را از پیوستن به جیمز وولف در نبرد دشت‌های آبراهام بازدارند. با این حال، این تاکتیک‌ها ۳۰۰۰ نفر از نیروهای خودشان را هم مشغول کرد که نتوانستند در دفاع از کبک کمک کنند. تصرف دژی که پیش‌تر یک سال قبل یک ارتش بزرگ بریتانیایی را عقب‌رانده بود، به چیزی که بریتانیایی‌ها آن را «سال شگفت‌انگیز» ۱۷۵۹ نامیدند، کمک کرد.
پیشینه

جنگ فرانسویان و سرخپوستان که در سال ۱۷۵۴ بر سر اختلافات ارضی در مناطق غربی پنسیلوانیا و شمال ایالت نیویورک آغاز شد، سرانجام در سال ۱۷۵۸ پس از رشته‌ای از شکست‌ها در سال‌های ۱۷۵۶ و ۱۷۵۷ جنگ به نفع بریتانیایی‌ها تغییر کرد. بریتانیایی‌ها موفق شدند پیروزی در محاصره لوئیزبرگ (۱۷۵۸) و نبرد قلعه فرانتناک را در سال ۱۷۵۸ به دست آورند. تنها پیروزی مهم فرانسوی‌ها در سال ۱۷۵۸ زمانی بود که یک ارتش بزرگ بریتانیایی به فرماندهی جیمز ابرکرومبی توسط ارتش کوچکتری از فرانسوی‌ها در نبرد کاریلون شکست خورد. در زمستان پس از آن، فرماندهان فرانسوی بیشتر پادگان را از قلعه کاریلون (که توسط بریتانیایی‌ها قلعه تایکندروگا نامیده می‌شد) برای دفاع از شهر کبک، مونترال و قلعه‌های تحت کنترل فرانسوی‌ها در دریاچه‌های بزرگ و رودخانه سن‌لورانعقب کشیدند. کارایلون که در نزدیکی انتهای جنوبی دریاچه چمپلین واقع شده، حتی پیش از آنکه ساموئل دو شامپلن در سال ۱۶۰۹ به آن برسد، اهمیت استراتژیکی داشت و به مسیر بارکش کلیدی بین چمپلین و دریاچه جورج در مسیر اصلی سفر میان دره رودخانه هادسون و رودخانه سن‌لورانس قرار داشت. با آغاز جنگ، این منطقه به بخشی از مرز بین استان نیویورک و استان کانادا فرانسه تبدیل شد، و بریتانیایی‌ها در نبرد دریاچه جورج (۱۷۵۵) پیشروی‌های بیشتر فرانسوی‌ها به سمت جنوب را متوقف کردند. با این حال، قلعه در موقعیتی دشوار بنا شد؛ فرانسوی‌ها برای ساختن آن بر روی صخره، قلعه را نسبتاً دور از دریاچه و در زیر قله‌های نزدیک قرار دادند.
پیشینه > برنامه‌ریزی بریتانیایی‌ها

برای جنگ ۱۷۵۹، وزیر امور خارجه بریتانیا، ویلیام پیت، به ژنرال جفری امهرست، که در لوئیزبرگ پیروز شده بود، دستور داد تا با استفاده از قایق در دریاچه چمپلین، ارتشی را به کانادا هدایت کند، در حالی که نیروی دوم تحت فرماندهی جیمز وولف، که در لوئیزبرگ تحت فرماندهی امهرست خدمت کرده و هدفش از طریق رودخانه سن‌لورانس، دستیابی به شهر کبک بود. دستورالعمل‌هایی به فرمانداران سیزده مستعمره ارسال شد تا ۲۰٬۰۰۰ نفر از میلیشیاهای استانی را برای این ماموریت آماده کنند. حدود ۸٬۰۰۰ نفر از مردان استانی به آلبانی فرستاده شدند که از استان‌هایی همچون پنسیلوانیا و نیوجرسی تا جنوب بود. نیویورک ۳٬۰۰۰ نفر نیرو و نیوجرسی ۱٬۰۰۰ نفر نیرو فرستاد. ماساچوست ۶٬۵۰۰ نفر نیرو را جمع‌آوری کرد؛ حدود ۳٬۵۰۰ نفر به آلبانی رفتند، در حالی که باقی‌مانده به خدمت در کبک تحت فرماندهی وولف یا خدمت در نوا اسکوشیا اعزام شدند. توازن نیروهای استانی از دیگر استان‌های نیوانگلند و پنسیلوانیا آمد. هنگامی که کوئیکرهای پنسیلوانیا از فرستادن هر گونه نیرویی امتناع کردند، امهرست آنها را با تهدید به بازگرداندن نیروها از دژهای دره رودخانه اوهایو در مرز غربی استان که به‌طور منظم در معرض تهدیدات از سوی بومیان و فرانسوی‌ها قرار داشتند، مجبور به جمع‌آوری نیروها برای نبرد کرد.
هنگامی که آمهرست از طریق سِر ویلیام جانسون دریافت که اتحادیه ایروکوا آماده است تا از تلاش‌های بریتانیا برای بیرون راندن فرانسوی‌ها از دژهای مرزی‌شان حمایت کند، تصمیم گرفت تا نیرویی به منظور تصرف قلعه نیاگارا اعزام کند. او ۲٬۰۰۰ نفر از نیروهای استانی را از آلبانی به سمت غرب و به همراه ۳٬۰۰۰ نفر از نیروهای ارتش منظم تحت فرماندهی بریگادیر ژنرال جان پرایدیوس در ماه مه اعزام کرد. آمهرست خود و بقیه نیروهای استانی، که عمدتاً شامل مردان ماساچوست، نیوجرسی و کنتیکت بودند را به سوی شمال به فور ادوارد هدایت نمود، جایی که به ۶٬۰۰۰ نیروی منظم پیوستند. این نیروها شامل حدود ۲٬۰۰۰ نفر از هایلندرهای رویال، و همچنین هنگ‌های ۱۷، ۲۷ و ۵۳ پیاده‌نظام، هنگ ۶۰ ام و ۱۰۰ نفر از توپخانه‌ی سلطنتی بودند. علاوه بر این، ۷۰۰ نفر از رنجرهای راجرز و ۵۰۰ نفر از پیاده‌نظام سبک تحت فرماندهی توماس گیج نیز در این ترکیب نیرو قرار داشتند.
پیشینه > برنامه‌ریزی فرانسوی‌ها

در سال ۱۷۵۹، استراتژیست‌های نظامی فرانسه بیشتر منابع نظامی خود را به جبهه اروپایی جنگ هفت‌ساله اختصاص دادند. در ماه فوریه، وزیر جنگ فرانسه، مارشال بل-ایل، به ژنرال لویی-ژوزف دو مونتکام که مسئول دفاع از کانادا بود، اطلاع داد که به دلیل تسلط دریایی انگلیس بر اقیانوس اطلس و خطرات مرتبط با ارسال نیروی نظامی بزرگ، هیچ حمایتی از سوی فرانسه دریافت نخواهد کرد. بل-ایل به مونکالم تأکید کرد که حفظ حداقل یک پایگاه در آمریکای شمالی ضروری است، چراکه در غیر این صورت بازپس‌گیری این سرزمین تقریباً غیرممکن خواهد بود. مونکالم پاسخ داد، مگر اینکه ما شانس غیرمنتظره‌ای داشته باشیم، یا در جای دیگری در آمریکای شمالی اقدامی گمراه‌کننده‌ای انجام دهیم، کانادا در طول دوره مبارزات آینده سقوط خواهد کرد. انگلیسی‌ها ۶۰٬۰۰۰ نیرو دارند، ما ۱۱٬۰۰۰ نفر داریم.
وظیفهٔ شما این نیست که دشمن را شکست دهید بلکه این است که شکست نخورید.
مونکالم به دو بورلاماک ۴ ژوئن ۱۷۵۹
مونکالم تصمیم گرفت نیروی انسانی فرانسوی را بر دفاع از مناطق اصلی کانادا متمرکز کند: مونترآل، شهر کبک و دره رودخانه سن لورنس. او ۳۰۰۰ نفر از نیروهای هنگ‌های لارن و بری را تحت فرماندهی بریگادیر ژنرال فرانسوا-شارل دو بورلاماک برای دفاع از جنوب مونترآل قرار داد، که حدود ۲۳۰۰ نفر از آن‌ها به محافظت از قلعه کاریلون اختصاص داده شدند. مونکالم (پس از تجربه خود در نبرد سال قبل) می‌دانست که این نیرو برای نگه داشتن کاریلون در برابر حمله جدی توسط نیرویی با فرماندهان نظامی کارآمد بسیار کوچک و کم است.  دستورهای مونکالم و فرماندار فرانسه نو، مارکی دو وودرویل، به بورلاماک این بود که تا حد ممکن کاریلون را حفظ کند و سپس آن را به همراه فورت سنت فردریک که در نزدیکی آن است، پیش از عقب‌نشینی به مونترآل، نابود کند.
پیشروی بریتانیا و عقب‌نشینی فرانسه

با اینکه به ژنرال امهرست دستور داده شده بود تا نیروهای خود را در اوایل سال، حدوداً یا در تاریخ ۷ مه، در صورتی که شرایط اجازه دهد، حرکت دهد،  ارتش ۱۱٬۰۰۰ نفرهٔ امهرست تا ۲۱ ژوئیه سواحل جنوبی دریاچه جورج، نیویورک را ترک نکرد. دلایل متعددی برای این تأخیر وجود داشت. یکی از آن‌ها مسائل لجستیکی بود؛ اعزام پریدو به استحکامات اوسویگو و نیاگارا نیز از آلبانی آغاز شد؛ و دیگری، ورود آهستهٔ میلیشیای استانی بود.
وقتی نیروهای امهرست به قلعه رسیدند و شروع به پیشروی کردند، امهرست با خوشحالی متوجه شد که فرانسوی‌ها دفاعیات بیرونی را ترک کرده‌اند. با این حال، او همچنان با احتیاط حرکت کرد و در ۲۲ ژوئیه خطوط قدیمی فرانسوی‌ها از نبرد ۱۷۵۸ را تصرف کرد، در حالی که گزارش‌هایی مبنی بر بارگیری قایق‌ها توسط فرانسوی‌ها در قلعه وجود داشت. برنامه اصلی امهرست حمله از جناح به قلعه بود تا راه فرار به قلعه سنت فردریک را برای فرانسوی‌ها مسدود کند. با این حال، در نبود مقاومت فرانسوی‌ها در خارج از قلعه، او تصمیم گرفت توجه خود را بر روی تصرف خود قلعه متمرکز کند. برای سه روز بعد، بریتانیایی‌ها سنگرهایی ساختند و خطوط محاصره‌ای را برای استقرار در مواضع نزدیک به قلعه ایجاد کردند. این کار با توجه به کمبود زمین قابل حفاری در نزدیکی قلعه، پیچیده شد و نیاز به کیسه‌های شنی برای حفاظت از سنگرها داشت. در این مدت، آتشبارهای توپخانه فرانسوی گاه‌گاهی و به شدت مواضع بریتانیایی را بمباران کردند. در ۲۵ ژوئیه، یک گروه از رنجرهای راجرز چند قایق را به دریاچه شمال قلعه فرستادند و یک مانع چوبی را که فرانسوی‌ها برای جلوگیری از حرکت کشتی‌ها به سمت شمال دریاچه قرار داده بودند، قطع کردند. تا ۲۶ ژوئیه، بریتانیایی‌ها توپخانه خود را تا فاصله ۶۰۰ فوت (۱۸۰ متر) از دیوارهای قلعه پیش کشیدند.
با آگاهی از نزدیک شدن نیروهای بریتانیایی، بورلاماک با تمامی نیروهایش به جز ۴۰۰ نفر از افراد خود به قلعه سنت فردریک عقب‌نشینی کرد. آتش توپخانهٔ این نیروی کوچک، پنج نفر را کشت و ۳۱ نفر دیگر از بریتانیایی‌های محاصره‌کننده را مجروح کرد. کاپیتان لوئیس-فیلیپ له دوسو دِهبکور، که فرماندهی قلعه را بر عهده داشت، در شب ۲۶ ژوئیه تصمیم گرفت که زمان ترک قلعه فرا رسیده است. نیروهایش توپ‌های قلعه را به سوی دیوارهای آن نشانه رفتند، مین‌ها را کار گذاشتند و خطی از باروت تا انبار بیش از حد پر شدهٔ انبار باروت ایجاد کردند. سپس فیتیله را روشن کردند و قلعه را ترک کردند، در حالی که پرچم فرانسه همچنان برافراشته بود.
بریتانیایی‌ها از طریق فرار سربازان فرانسوی از این اقدام مطلع شدند. ژنرال امهرست برای هر نیرویی که مایل بود وارد قلعه شود و فیتیله را خاموش کند، ۱۰۰ گینی پیشنهاد کرد؛ اما هیچ‌کس حاضر به قبول این پیشنهاد نشد. اواخر همان شب با صدای مهیبی کل قلعه منفجر شد. انبار باروت نابود شد و تعدادی از سازه‌های چوبی به دلیل جرقه‌های پرتاب شده آتش گرفت، اما دیوارهای قلعه آسیب چندانی ندیدند. پس از انفجار، تعدادی از نیروهای سبک گِیج به سرعت وارد قلعه شدند و پرچم فرانسه را بازیابی کردند. آتش‌سوزی در قلعه تا دو روز به‌طور کامل خاموش نشد.