stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سانتیاگو
مردم

بر اساس داده های جمع آوری شده در سرشماری سال ۲۰۰۲ توسط موسسه ملی آمار، جمعیت منطقه شهری سانتیاگو به ۵٬۴۲۸٬۵۹۰ نفر بوده است . این رقم نشان دهنده رشد گسترده جمعیت شهر در طول قرن بیستم است: این شهر در سال ۱۹۰۷ دارای ۳۸۳٬۵۸۷ سکنه بود. در سال ۱۹۴۰ : جمعیت شهر  ۱٬۰۱۰٬۱۰۲ نفر ، در سال ۱۹۶۰ : ۲٬۰۰۹٬۱۱۸ نفر  در سال ۱۹۸۲ : ۳٬۸۹۹٬۶۱۹ در سال ۱۹۹۲ : ۴٬۷۲۹٬۱۱۷ نفر در شهر سانتیاگو زندگی می کردند.
بیشتر جمعیت سانتیاگو از نسل اروپایی سفید هستند، که در وهله نخست، اسپانیایی هستند، ولی پس از اسپانیایی‌ها شامل مهاجران متصدی دولتی، آلمانی‌ها؛آلمانی، سوئیسی، و انگلیسی بوده‌اند. سپس به دنبال آن‌ها ایتالیایی‌ها، ایرلندی، و مهاجران کرووات قرار می‌گیرند. ساکنان مرکب دورگه اروپایی و آمریندیانی بخش عمده‌ای از جمعیت را تشکیل می‌دهند.
این شهر در اثر رشد اقتصادی شدید و قابل مقایسه اش، به‌طور فزاینده‌ای از سوی کشورهای دیگر در آمریکای لاتین پذیرای مهاجرت است. بسیاری از پرویی‌ها و نیز بولیویایی‌ها، آرژانتینی‌ها و اکوادوری‌ها در سانتیاگو زندگی می‌کنند.
اقتصاد

سانتیاگو مهم‌ترین مرکز صنعتی و اقتصادی شیلی است و ۴۵ درصد تولید ناخالص ملی را تولید می‌کند. همچنین، سانتیاگو شهری است که در کنار بوینس آیرس و سائو پائولو، یکی از بزرگترین مراکز اقتصادی آمریکای جنوبی محسوب می‌شود. برخی از موسسات بین‌المللی همچون ECLAC (کمیسیون اقتصادی آمریکای لاتین و (حوزه) کارائیب)، دارای دفاتری در سانتیاگو هستند. در سال‌های اخیر، در اثر رشد و پایداری قوی اقتصاد شیلی، بسیاری از شرکت‌های چندملیتی سانتیاگو را به عنوان مقرهای خود در منطقه انتخاب نموده‌اند همچون:
HP، رویترز، جی.پی مورگان، اینتل، کوکا کولا، یونیلور، نسل، کداک، بی.اچ.پی بیلیتون، آی.بی.ام، موتورولا، مایکروسافت، شرکت فورد فورد، یاهو!، و بسیاری دیگر.
اقتصادی ثابت سانتیاگو در چند دهه گذشته آن را به یک کلان شهر مدرن تبدیل کرده است. این شهر اکنون خانه تئاتر و رستوران رو به رشد، توسعه حومه‌ای وسیع، ده‌ها مرکز خرید، و خط افق روبه‌رشد، از جمله دومین ساختمان بلند آمریکای لاتین، برج بزرگ شیلی  است . این شامل چندین دانشگاه بزرگ است و یک زیرساخت حمل‌ونقل مدرن، از جمله یک سیستم آزادراه شهری تا حدی زیرزمینی مبتنی بر عوارض جریان آزاد و مترو سانتیاگو ، گسترده‌ترین سیستم متروی آمریکای جنوبی، ایجاد کرده است.
حمل ونقل

فرودگاه آرتورو مرینو بنیتز، فرودگاه کشوری و بین‌المللی سانتیاگو است و از لحاظ کیفیت در منطقه در رده بالایی جای دارد. قطارها توسط راه‌آهن ملی اداره می‌شوند، شرکت راه‌آهن دل استادو، که سانتیاگو را به بندر مونت در بخش حنوبی مرکز کشور متصل نموده، و در شمال پایتخت با شهر ایکویکو ارتباط پیدا می‌کند. تمام یک چنین قطارهایی از ایستگاه مرکزی "  وارد و خارج می‌شوند. در واقع، شرکت‌های خصوصی اتوبوسرانی بین شهری، حمل و نقل عالی و ارزانی را از سانتیاگو به هر نقطه از کشور فراهم می‌سازند. همچنین بزرگراه‌های عوارضی جدید و متعدد بین شهری وجود دارند که که محدوده‌های شهر را به هم متصل می‌کنند از جمله بزرگراه وسپوچیو (که به صورت یک نیم دایره شهر را احاطه نموده)، روتا ۵ (که شهر را در جهت شمال- جنوب قطع می‌کند) و و کاستانرا نورته (که از سمت شرق در لاس کندس به سمت غرب در پوداهوئل امتداد دارد).
در مورد بزرگراه ها ، شهر از شمال به جنوب توسط مسیر ۵ ، بخشی از بزرگراه بزرگراه پان آمریکا عبور می کند . این مسیر امکان اتصال سانتیاگو را با شهرهای شمال کشور از طریق بزرگراه آکنکاگوا و با جنوب از طریق بزرگراه مایپو فراهم می کند . همچنین بزرگراه اقیانوس آرام یکی از پر استفاده ترین بزرگراه ها در شیلی است.
سیستم حمل ونقل شهری مسافر شامل یک سرویس گسترده اما شلوغ و اداره شده خصوصی و نیز مترو با مالکیت عمومی است. اتوبوس‌ها به عنوان «میکروس» (به جهت مینیبوس) شناخته می‌شوند و به عنوان نمونه زرد رنگ هستند. لین سیستم اتوبوس رانی در فرایند تکمیلی جایگزینی در اوایل سال ۲۰۰۷ با سیستمی جدید است که شامل مسیرهای جدیدتر و بزرگتر، اتوبوس‌های جدیدتر، با سیستم بهتر پرداخت (کارت مولتی ویا)، و سازگار با مترو هستند . مترو تمیز و ایمن بوده و پنج خط در حال عملیات دارد اما پوشش آن هنوز تا حدودی به حاشیه‌های جنوبی و شمالی شهر محدود می‌شود. دولت هم‌اکنون دو خط اضافی مترو (خط ۴ a۴) را افتتاح نمود، اما مترو هنوز در حال گسترش است، و توسعه ساختمانی آن مربوط به خطوط ۱ و ۲ است .
متروی سانتیاگو دارای هفت خط عملیاتی است که بیش از ۱۴۹ کیلومتر  گسترش یافته و ۱۴۳ ایستگاه را به هم متصل می کند. این سیستم روزانه حدود  ۲٬۴۰۰٬۰۰۰ مسافر را جابجا می کند. دو خط زیرزمینی  و یک توسعه خط ۲ در سال ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶ افتتاح شد، در حالی که توسعه خط ۵ در سال ۲۰۱۱ انجام شد و این شبکه تقریبا دارای تقریباً ۱۵ کیلومتر  مسیر جدید بود . خط ۳ در ۲۲ ژانویه ۲۰۱۹ با ۱۸ ایستگاه جدید افتتاح شد.
حمل ونقل > راه آهن

سواری‌های تاکسی را معمولاً می‌توان در خیابان‌ها یافت و سقف آن‌ها با سیاه و زرد رنگ شده‌است؛ و تاکسی‌های بدون آرم را می‌توان با تلفن فرا خواند («رادیوتاکسی‌ها»).
«تعاونی‌ها» در کار سواری‌های تاکسی دخیل هستند که مسافران را در طول یک مسیر خاص با کرایه‌ای ثابت جابجا می‌کنند.
ساخت و ساز

مرکز کاستانرا یک مجتمع تجاری و است که در کمون سانتیاگو، شیلی واقع شده است . این مجموعه که متعلق به سنکوسود است ، از چهار آسمان خراش، از جمله برج بزرگ سانتیاگو ، دو هتل سطح بالا، یک ساختمان اداری و یک مرکز خرید شش طبقه تشکیل شده است.
پروژه مرکز کاستانرا که یک پروژه‌ای کلان در بخش اقتصادی سانتیاگو محسوب می شد در سال ۲۰۱۳ به پایان رسید . این مرکز شامل ۲۸۰٬۰۰۰ متر مربع مساحت بازار، یک برج به ارتفاع ۳۰۰ متر، دو برج اداری که هریک ۱۷۰ متر ارتفاع دارند، و یک هتل بلند به ارتفاع ۱۰۵ متر می‌باشد. زمانی که در سال ۲۰۱۳ تکمیل شد، بلندترین ساختمان در آمریکای جنوبی بود . نزدیک مرکز کاستانرا یک آسمانخراش دیگر ساخته می‌شود، با نمای تیتانیوم، و این ساختمان ۱۹۰ متر ارتفاع دارد. اگرچه این دو پروژه از بزرگترین نمونه‌ها هستند، اما ساختمان‌های اداری متعدد دیگر و همچنین صدها ساختمان مسکونی بلند مرتبه، نیز در حال ساخت در سانتیاگو هستند.
ورزش

ورزش اصلی که در سانتیاگو انجام می شود مانند سایر نقاط کشور فوتبال است. در سال ۱۹۰۳ ، اتحادیه فوتبال سانتیاگو تاسیس شد و اولین باشگاه های این ورزش را گرد هم آورد.
مکان اصلی ورزشی در این کشور استادیوم ملی شیلی است که در سال ۱۹۳۸ افتتاح شد و با حداکثر ظرفیت ۴۷٬۰۰۰ تماشاگر مقر تیم ملی فوتبال شیلی در هنگام بازی در خانه است
بخشهای سیاسی

سانتیاگوی بزرگ در ۳۷ شهرداری و با مساحتی بالغ بر ۶۴۱ کیلومتر مربع  در سال ۲۰۰۲ گسترش یافت. اکثر قسمت‌های شهر سانتیاگو در داخل ایالتی با همان نام با برخی نواحی جانبی واقع است که شامل ایالت تالاگانته، ایالت میپو و کوردیلرا می‌شوند. همچنین سانتیاگو شهرهای سن برناردو (ایالت میپو) و پوئنته آلته (ایالت کوردیلرا) را جهت تشکیل حومه‌های سانتیاگو بزرگتر به هم ملحق می‌سازد.
ایالت سانتیاگو به ۳۲ شهرداری (در زبان اسپانیایی : "comunas") تقسیم می‌کند. هر شهرداری در شیلی به ریاست یک شهردار «آلکالده» اداره می‌شود که توسط رای‌دهندگان هر چهار سال یکبار انتخاب می‌شود. اعضای شورای شهرداری «کنسجالس» در همان انتخابات با رایی جداگانه انتخاب می‌شوند.
۳۲ شهرداری عبارتند از:
سریلوس، کونچالی، سروناویا، الباسک، ایستگاه مرکزی، هوچورابا، مستقل، لاسیترنا، لافلوریدا، کشاورزیف لاپینتانا، لارینا، لاس کندس، لوبارنچیا، لو اسپجو، لوپرادو، ماکول، (شهرداری) میپو میپو، نیونیوآ، پدرو آگوئیره سدرا، پنیالولین، پوداهوئل، پراویدنچیا، کوئیلیکورا، کوئینتا نرمال، رنسا، ریکولتا، سن ژاکوئین، سن میگوئل، سن رامیون، مرکز سانتیاگو، و ویتاکورا.
موسیقی

دو نوع ارکستر سمفونی درسانتیاگو وجود دارد:
ارکستر آکاردئنی سانتیاگو، که در " تئاتر شهرداری " برنامه اجرا می‌کند.
ارکستر سمفونی شیلی، وابسته به دانشگاه شیلی که درسالن تئاتر آن برنامه اجرا می‌کند.
موزه‌ها

سانتیاگو خانه تعداد زیادی موزه از انواع مختلف است که در میان آنها سه موزه از دسته "ملی" که توسط سرویس میراث فرهنگی ملی اداره می شود عبارتند از: موزه ملی تاریخی ، موزه ملی هنرهای زیبا و موزه ملی تاریخ طبیعی.
در مورد کتابخانه های عمومی ، مهمترین آنها کتابخانه ملی است که در قلب سانتیاگو واقع شده است. منشا  آن به سال ۱۸۱۳ برمی گردد، یک قرن بعد به محل فعلی خود منتقل شد، جایی که مقر آرشیو ملی نیز در آن قرار دارد . به منظور ایجاد نزدیکی بیشتر به جمعیت، ترکیب فناوری های جدید و تکمیل خدمات ارائه شده توسط کتابخانه های شهرداری و کتابخانه ملی، کتابخانه سانتیاگو در سال ۲۰۰۵ در محله یونگای افتتاح شد.
مراکز تفریح و سرگرمی

این شهر چند پارک اصلی دارد:
تپه سن کریستوبال که شامل باغ وحش پارک متروپولیاتنو سانتیاگو است.
پارک اوهیگینز
پارک جنگلی شیلی که در مرکز شهر در امتداد رود ماپوچو قرار دارد.
تپه سانتا لوسیا
پیستهای جدید اسکی در فاصله یک ساعت حرکت از شرق عبارتند از :
برخی از نواحی کاشت انگور در نزدیکی میپو و دره‌های رود آکونکاگوا قرار دارند. در کل تاکستان‌های متعددی در این ناحیه قرار دارند.
اماکن فرهنگی برای دیدار شامل:
موزه هنرهای زیبا
حومه بلاویستا، بلوک فرهنگ و هنری
استاسیون سنترال، شیلی ایستگاه مرکزی، ایستگاه راه‌آهن طراحی شده توسط گوستاو ایفل
ورزشگاه ویکتور جارا
کنگره ملی سابق
میدان دو آرماس، میدان مرکز شهر
ساختمان ضرابخانه، قصر دولتی
ورزشگاه‌های اصلی فوتبال:
ورزشگاه ملی شیلی (مکان برگزاری فینال جام فیفا ۱۹۶۲ )
ورزشگاه دیوید آرلانو (ساختمان قدیمی)
ورزشگاه سن کارلوس دو آپوکوئیندو
مذهب

بیشتر جمعیت شیلی را کاتولیک‌ها تشکیل می‌دهند و سانتیاگو نیز از این قاعده مستثنی نیست. برطبق سرشماری ملی، که در سال ۲۰۰۲ توسط اداره آمار ملی (INE| ادره آمار ملی) در ناحیه پایتختی سانتیاگو انجام شد، ۳۱۲۹۲۴۹نفر فرد ۱۵سال و بالتر خود را کاتولیک معرفی نمودند که معادل ۷٪/۶۸ کل جمعیت است در حالی که ۵۹۵٬۱۷۳ نفر (۱٪/۱۳) خود را مسیحی انجیلی| پروتستان انجیلی توصیف کردند. حدود ۲٪/۱ از جمعیت از فرقه یهودی گواهان یهوه اعلام شدند، در حالی که ۹٪/۰ خود را پیرو فرقه قدیسان امروزی (مورمون‌ها)، ۲۵/۰ به عنوان یهودی، ۰۳/۰ مسلمان و ۱۱/۰ به عنوان پیروان کلیسای ارتودوکس| ارتودوکس‌ها خوانده‌اند. نخستین مشرق‌الاذکار آیین بهائی در آمریکای جنوبی در شهر سانتیاگو بنا شده‌است و کشور شیلی طبق آمار سال ۲۰۰۵ حدوداً ۲۵۰۰۰ بهائی دارد. تقریباً ۴٪/۱۰ جمعیت ناحیه پایتخت اظهار داشته‌اند که کافر یا منکر وجود خدا هستند، در حالی که ۴٪/۵ دیگر خود را پیرو مذاهب دیگر دانسته‌اند.
دانشگاه‌ها

| 0 | 1 |
| --- | --- |
 دانشگاه کاتولیک شیلی (پونتیفیسیال) دانشگاه  کاتولیک والپاریزو (پونتیفیسیال) دانشگاه شیلی (ایالتی شیلی) دانشگاه فنی سانتاماریا (ایالتی شیلی) دانشگاه والپاریزو (ایالتی شیلی) دانشگاه سانتیاگو شیلی دانشگاه سانتیگو (ایالتی شیلی) دانشگاه فناوری مترو پلیتانا (ایالتی شیلی) دانشگاه متروپلیتانای علوم و آموزش(ایالتی شیلی): دانشگاه لوس آندز (خصوصی) دانشگاه آدولفو ایبانیز (خصوصی) دانشگاه فینیس ترائه (خصوصی) آندریاس بلو (خصوصی) دانشگاه دل دسارولو (خصوصی) دانشگاه شهردار (مایور) (خصوصی) دانشگاه دیگو پورتالز (خصوصی)
نگارخانه

Palacio de La Moneda در مرکز شهر سانتیاگو
تصویر ماهواره‌ای از سانتیاگو
"بنیانگذاری سانتیاگو توسط پدرو والدیویا " اثر پدرو لیرا (۱۸۸۹)
نمایی از برج بزرگ سانتیاگو و همچنین مراکز تجاری و مالی سانتیاگو
مترو سانتیاگو، ایستگاه دانشگاه شیلی
نقشه خطوط مترو سانتیاگو
برج بزرگ سانتیاگو
مناطق شهری سانتیاگو
Bellas Artes موزه هنرهای زیبا
علیرضا تابش (زاده ۱۳۵۲)

با علیرضا تابش (زاده ۱۳۳۱) اشتباه نشود.
| علیرضا تابش | علیرضا تابش |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۵۳ (۴۹–۵۰ سال)
خویشاوندان:  سید محمد خاتمی (دایی)  محمدرضا تابش (برادر) 
علیرضا تابش (زادهٔ ۱ اسفند ۱۳۵۳) مدیر ایرانی است که از سال ۱۳۹۳ تا ۱۴۰۰ مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی بود و هم‌اکنون مدیرعامل و عضو هیات مدیره هلدینگ هگتا است. او از اعضای هیئت نظارت بر انجمن دوستداران میراث فرهنگی در سال‌های ۷۸ تا ۸۴ بوده و در کارنامهٔ کاری خود، مدیرکلی حوزهٔ وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی را نیز در سال‌های ۹۲ تا ۹۳ بر عهده داشته است. همچنین وی خواهرزادهٔ رئیس‌جمهور سابق ایران محمد خاتمی و برادر کوچک محمدرضا تابش است.
زندگی و تحصیلات

تابش در یک خانواده فرهنگی به دنیا آمد و فرزند ششم خانواده است. پدرش معلم و مدیر در مدارس شهرهای یزد و اردکان بود. علیرضا فرزند آخر از دوران مدرسه به دنبال حوزه مورد علاقه خود یعنی فرهنگ و هنر رفت. او از شاگردان آیت‌الله محمد حسین بهجتی (شفق) شاعر انقلاب و امام جمعه اردکان در سال‌های ۱۳۷۰ تا ۱۳۷۴ بود. در سال‌های نخست جوانی عضو انجمن سینمای جوان یزد شد. دوره آموزشی عکاسی و فیلمسازی را در این انجمن گذراند و دو فیلم کوتاه مستند به نام‌های «شهر من شهر آفتاب» و «سایه‌ها» در سال‌های ۷۴ و ۷۵ در این انجمن ساخت. بعدها از سال ۸۰ تا ۸۲ به عضویت هیئت امناء انجمن سینمای جوانان ایران درآمد. تابش کارشناسی زبان و ادبیات فارسی و کارشناسی ارشد مدیریت رسانه را در کارنامه تحصیلی خود دارد، در سال ۹۲ کنفرانس علمی با عنوان «مدیریت سینمای ایران» در دانشگاه تهران با امتیاز (A) را ارائه داد.
فعالیت‌ها

وی همزمان با ورود به دانشگاه در دوران وزارت مهندس مصطفی میرسلیم به عنوان کارشناس شورای فرهنگ عمومی یزد وارد این وزارت‌خانه شد و در سال ۷۲ (تا ۷۶) رئیس روابط عمومی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی یزد بود و از سال ۷۶ تا ۸۴ دبیری شورای معاونان وزارت ارشاد را بر عهده داشت. او همچنین از سال ۷۸ تا ۸۴  سرپرست دفتر وزارتی ارشاد بود و در همین زمان مدیرکل حوزه وزارتی و روابط عمومی وزارت ارشاد و مشاور وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی را بر عهده داشت. همچنین در دوران حضورش در وزارت ارشاد از سال ۷۹ تا ۸۴ عضو ستاد اقامه نماز وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و عضو شورای تحول اداری این وزارتخانه بود.
او همچنین هشت دوره عضو ستاد جشنواره شهید رجایی وزارت ارشاد، هفت دوره عضو و مشاور ستاد برگزاری نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران، چهار دوره مشاور ستاد برگزاری نمایشگاه بین‌المللی قرآن کریم، برگزاری نخستین همایش روابط عمومی‌های وزارت ارشاد در سال ۱۳۸۲ و برنامه‌ریزی و اجرای مراسم رونمایی از چهار مصحف قرآن نفیس را در کارنامه کاری خود دارد.
از جمله فعالیت‌های مدیریتی وی می‌توان به این موارد اشاره کرد: در سال ۱۳۸۴ به عنوان مدیر نمونه ملی در هشتمین جشنواره شهید رجایی انتخاب شد و سال قبل از آن به عنوان مدیر نمونه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی معرفی شد و به دلیل فعالیت‌های مؤثر در حوزه فرهنگ و هنر از رئیس‌جمهور لوح سپاس دریافت کرد. دریافت لوح تقدیر از معاون اول رئیس‌جمهور، رئیس سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی، رئیس دفتر رئیس‌جمهور، رئیس سازمان ایرانگردی و جهانگردی ومعاون اجتماعی و ارشاد ناجا در سومین نمایشگاه عمومی نیروی انتظامی هم در دوران مدیریتی او در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به چشم می‌خورد.
علیرضا تابش در دولت نهم و در دوران ریاست علی اکبر اشعری بر سازمان اسناد و کتابخانه ملی به این نهاد فرهنگی رفت، او از سال ۸۴ تا ۸۶ معاون مدیریت خدمات آرشیوی سازمان اسناد و کتابخانه ملی بود و بعد از آن تا سال ۹۲ به عنوان مدیر دفتر هماهنگی امور یادمان‌های رؤسای جمهوری در سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران مشغول به خدمت بود.
بعد از روی کارآمدن دولت تدبیر و امید، تابش که در سال‌های ۷۸ تا ۸۴ عضو هیئت نظارت بر انجمن دوستداران میراث فرهنگی بود، به دعوت محمدعلی نجفی به عنوان مدیرکل حوزه ریاست و مشاور رئیس سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشور به این سازمان رفت. بعد از آنکه نجفی از این سازمان رفت و سلطانی‌فر، ریاست این سازمان را برعهده گرفت و تابش را ابقا کرد و یک سال بعد یعنی اوایل دی ماه ۹۳ نیز با استعفای او از این سازمان مخالفت کرد. تابش در یکسال و هفت ماه که از حضورش در این سازمان می‌گذرد عضو «شورای فرهنگی»، عضو ستاد جشنواره شهید رجایی و عضو شورای تحول اداری سازمان میراث فرهنگی صنایع دستی و گردشگری بوده‌است و در سمپوزیوم بین‌المللی گردشگری پایدار مورد تقدیر معاون رئیس‌جمهور قرار گرفت.
تابش که علاوه بر این موارد، بین سال‌های ۸۵ تا ۸۹ مشاور رئیس کمیسیون فرهنگی شورای اسلامی شهر تهران ۱۳۸۵، عضو و دبیر شورای فرهنگ و هنر سازمان زیباسازی شهرداری تهران ۱۳۸۷ تا ۱۳۸۹، رئیس هیئت مدیره انجمن فعالان و نخبگان روابط عمومی از سال ۸۵ و عضو شورای سیاست‌گذاری جایزه اخلاق و نیایش در آینه هنر و پژوهش از سال ۸۴ تاکنون بوده‌است، در فاصله سال‌های ۷۶ تا ۸۴ علاوه بر عضویت در هیئت امنای نهادهای سینمایی، دبیری شوراهای متعدد تصمیم‌گیری را در حوزه‌های مختلف فرهنگی و هنری و از جمله سینما برعهده داشته‌است.
علیرضا تابش از ۲۵ بهمن ماه ۱۳۹۳ مدیرعامل بنیاد فارابی است.
مسئولیت‌ها > مسئولیت فعلی

مدیرعامل و عضو هیات مدیره شرکت رفاه و گردشگری تامین (هلدینگ هگتا)
مسئولیت‌ها > مسئولیت‌های پیشین

دبیر شورای معاونان و مدیرکل حوزه وزارتی و روابط عمومی وزارت ارشاد از ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۴
همزمان، مشاور وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی (هم‌تراز معاون وزیر)از سال ۱۳۷۹ تا ۱۳۸۴
معاون مدیریت خدمات آرشیوی سازمان اسناد و کتابخانه ملی از سال ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۶
مدیر دفتر هماهنگی امور یادمان‌های روسای جمهوری، سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران از سال ۱۳۸۶ تا ۱۳۹۲
عضو «شورای فرهنگی» سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری از سال ۱۳۹۲ تا۱۳۹۳
مشاور رییس و مدیرکل حوزه ریاست سازمان و دبیر شورای معاونان سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۳(هم‌تراز معاون وزیر)
عضو شورای تحول اداری سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری از سال ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۳
عضو مجمع عمومی کانون اتومبیلرانی و جهانگردی از سال ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۳
عضو و رییس هیات مدیره شرکت مهر سیاحت سبا (وابسته به بیمه ایران) از سال ۱۳۹۲ تا۱۳۹۴
مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی از سال ۱۳۹۴ تا ۱۴۰۰
مشاور قائم مقام وزیر و دبیر ستاد معرفی و آموزش میراث فرهنگی وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی از سال ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۳
دبیری جشنواره چندرسانه‌ای میراث فرهنگی (دو دوره)
شازل، کبک

مکان در 23x15px|border |alt=|link= استان کبک, 23x15px|border |alt=|link= کانادا
| Chazel | Chazel |
| --- | --- |
شهرداری: شهرداری
استان:  استان کبک
ناحیه: ابیتیبی-تمیسگامینتو
منطقه شهری: Abitibi-Ouest
Settled: 1917
Constituted: February 19, 1938
حکومت: حکومت
 • Mayor: Daniel Favreau
 • Federal riding: Abitibi—Témiscamingue
 • Prov. riding: Abitibi—Témiscamingue
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۳۸٫۹۰ کیلومتر مربع (۵۳٫۶۳ مایل مربع)
 • خشکی: ۱۳۴٫۳۰ کیلومتر مربع (۵۱٫۸۵ مایل مربع)
جمعیت (2011): جمعیت (2011)
 • کل: ۲۸۹
 • تراکم: ۲٫۲/کیلومتر مربع (۶/مایل مربع)
 • Change (2006–11): کاهش۱۰٫۰%
 • Dwellings: ۱۲۵
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی −۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی −۴ (EDT)
Postal code(s): J0Z 1N0
کد منطقه: 819
وبگاه: www.chazel.ao.ca
شازل (به فرانسوی: Chazel) شهری در منطقه شهری آبیتیبی-وست ناحیه آبیتیبی-تمیسکامنگ در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این شهر ۳۱۱ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۱۳۴٫۵۷ کیلومتر مربع است.
ترمباچف، شهرستان راوا

Village در 23x15px|border |alt=|link= لهستان
| Trębaczew | Trębaczew |
| --- | --- |
Village: Village
Trębaczew: Trębaczew
مختصات: ۵۱°۴۲′۱۵″ شمالی ۲۰°۳۵′۱۳″ شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۷۰۴۱۷°شمالی ۲۰٫۵۸۶۹۴°شرقی﻿ / 51.70417; 20.58694: مختصات: ۵۱°۴۲′۱۵″ شمالی ۲۰°۳۵′۱۳″ شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۷۰۴۱۷°شمالی ۲۰٫۵۸۶۹۴°شرقی﻿ / 51.70417; 20.58694
استان‌های لهستان: استان ووتسکی
County: Rawa
گمینا: Sadkowice
جمعیت: ۶۵۰
ترمباچف، شهرستان راوا (به لاتین: Trębaczew, Rawa County) یک روستا در لهستان است که در Gmina Sadkowice واقع شده‌است.
خصوصیات

ترمباچف ۶۵۰ نفر جمعیت دارد.
سینکلیر، وایومینگ

مکان
| Sinclair, Wyoming | Sinclair, Wyoming |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
Sinclair Oil Refinery (2008): Sinclair Oil Refinery (2008)
Location of Sinclair, Wyoming: Location of Sinclair, Wyoming
ایالت: وایومینگ
شهرستان: شهرستان کربن، وایومینگ
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۴۳ مایل مربع (۶٫۲۹ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲٫۴۳ مایل مربع (۶٫۲۹ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۶۵۸۸ فوت (۲۰۰۸ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۴۳۳
 • برآورد (2012): ۴۲۳
 • تراکم: ۱۷۸٫۲/مایل مربع (۶۸٫۸/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۷ (MST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۶ (MDT)
زیپ‌کد: 82334
کد منطقه: 307
استاندارد پردازش اطلاعات فدرال: 56-71150
GNIS feature ID: 1609153
سینکلیر(به انگلیسی: Sinclair) شهری در ایالت وایومینگ کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۳۳ نفر بوده‌است.
موقعیت جغرافیایی

موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
Localidades na vizinhança
کورنلیا دال

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۳۰ ژوئن ۱۹۵۸
زادگاه:  مونیخ
تاریخ مرگ:  ۲۱ مارس ۲۰۲۲ (۶۳ سال)
پست:  Defender
تیم ملی: تیم ملی
| سال‌ها |  تیم |  بازی‌ها† |  (گل‌ها)† |
| ۱۹۸۳–۱۹۸۴ |  تیم ملی فوتبال زنان آلمان |  ۴ |  (۰) |
کورنلیا دال (انگلیسی: Cornelia Doll; ۳۰ ژوئن ۱۹۵۸ – ۲۱ مارس ۲۰۲۲) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال بایرن مونیخ اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان آلمان بازی کرده است.
شاموکین، پنسیلوانیا

مکان
| شاموکین، پنسیلوانیا Shamokin, Pennsylvania | شاموکین، پنسیلوانیا Shamokin, Pennsylvania |
| --- | --- |
شهر: شهر
شاموکین، پنسیلوانیا: شاموکین، پنسیلوانیا
ایالت: پنسیلوانیا
شهرستان: نورث‌آمبرلند
اسکان: ۱۸۳۵
Incorporated (بخش): ۱۸۶۴
Incorporated (شهر): ۱۹۴۹
حکومت: حکومت
 • نوع: شهر
 • شهردار: George S. Rozinskie, Jr.
 • Councilman: R. Craig Rhoades, Director of Parks and Recreation
 • Councilman: R. Craig Rhoades, Director of Parks and Recreation
 • Councilman: Michael A. Snyder, Director of Public Works
 • Councilman: William R. Strausser, Director of Accounts and Finance
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۸ مایل مربع (۲٫۱ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۸۰۰ فوت (۲۰۰ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۷۳۷۴
 • تراکم: ۹۲۱۷٫۵/مایل مربع (۳۵۱۱٫۴۳/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: ۱۷۸۷۲
کد(های) منطقه: 570 Exchanges: ۶۴۴, ۶۴۸
وبگاه: http://www.shamokincity.org/
شاموکین (به انگلیسی: Shamokin) شهری در ایالت پنسیلوانیا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۷٬۳۷۴ نفر بوده‌است.
شالوت، کارولینای شمالی

مکان در آمریکا
| Shallotte, North Carolina | Shallotte, North Carolina |
| --- | --- |
  مهر:   مهر
ShallotteLocation within the state of North Carolina: ShallotteLocation within the state of North Carolina
مختصات: ۳۳°۵۸′۳۷″شمالی ۷۸°۲۳′۳۳″غربی﻿ / ﻿۳۳٫۹۷۷۰۳°شمالی ۷۸٫۳۹۲۵۱۷°غربی﻿ / 33.97703; -78.392517: مختصات: ۳۳°۵۸′۳۷″شمالی ۷۸°۲۳′۳۳″غربی﻿ / ﻿۳۳٫۹۷۷۰۳°شمالی ۷۸٫۳۹۲۵۱۷°غربی﻿ / 33.97703; -78.392517
ایالت: کارولینای شمالی
County: شهرستان برانسویک، کارولینای شمالی
ثبت‌شده: 1899
حکومت: حکومت
 • شهردار: Walter Eccard
مساحت: مساحت
 • کل: ۹٫۳ مایل مربع (۲۴٫۲ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۹٫۳ مایل مربع (۲۴٫۱ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۱ مایل مربع (۰٫۲ کیلومتر مربع)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۳٬۶۷۵
 • تراکم: ۳۹۵/مایل مربع (۱۵۲٫۷/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
وبگاه: www.townofshallotte.org
شالوت (به انگلیسی: Shallotte) شهری در ایالت کارولینای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳٬۶۷۵ نفر بوده‌است.
مسعود ده‌نمکی

| مسعود ده‌نمکی | مسعود ده‌نمکی |
| --- | --- |
ده‌نمکی در ۱۳۹۹: ده‌نمکی در ۱۳۹۹
زادهٔ: ۱ اردیبهشت ۱۳۴۸ ‏(۵۵ سال) اهر، آذربایجان شرقی، ایران
تحصیلات: دانش‌آموختهٔ علوم سیاسی
محل تحصیل: دانشگاه آزاد اسلامی
پیشه‌ها: روزنامه‌نگار کارگردان فیلم‌نامه‌نویس فعال سیاسی
سال‌های فعالیت: ۱۳۶۹–اکنون
فرزندان: ۲
وبگاه: www.dehnamaki.blogfa.com
مسعود ده‌نمکی (زادهٔ ١ اردیبهشت ۱۳۴۸) روزنامه‌نگار، فعال سیاسی و فیلم‌ساز ایرانی است. او نویسنده و کارگردان سه‌گانهٔ فیلم‌های اخراجی‌ها (۱۳۸۵–۱۳۸۹) بوده‌است. او برای قسمت دوم این مجموعه در ۱۳۸۷ جایزه ویژه هیئت داوران بیست و هفتمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر را کسب کرد.
ده‌نمکی فعالیت مطبوعاتی خود را از سال ۱۳۶۹ آغاز کرد و از سال ۱۳۷۵ تا سال ۱۳۸۵ مدیریت و سردبیری نشریات شلمچه، جبهه و صبح را به عهده داشت.
زندگی

مسعود ده‌نمکی در اردیبهشت ۱۳۴۸ در اهر، آذربایجان شرقی به دنیا آمد. پدرش اهل ده نمک (اراک) بود. او در سال ۱۳۵۸ با خانواده به تهران آمد و در سال ۱۳۶۴ در جنگ ایران و عراق حضور داشت. وی دانش‌آموختهٔ رشته علوم سیاسی از دانشگاه آزاد است و در حوزه علمیه نیز تحصیل کرده‌است.
او در دهه ۱۳۷۰ از اعضای فعال انصار حزب‌الله بوده‌است، و هم‌زمان با روزنامه‌نگاری در نشریه یالثارات و چند نشریه دیگر، مدت‌ها به عنوان سردبیر و مدیرمسئول نشریه‌های شلمچه و جبهه مشغول به فعالیت بود.
فعالیت‌های مطبوعاتی

وی سردبیری هفته‌نامه «شلمچه» و «جبهه» و ماهنامه «صبح دوکوهه» را برعهده داشت. او در دوران قدرت اصلاحات از منتقدین دولت خاتمی بود. همچنین در آن دوران ده‌نمکی و اکبر گنجی مقالات آتشینی علیه یکدیگر می‌نوشتند. او همچنین پیشتر از منتقدین دولت هاشمی رفسنجانی بود و با لحنی گزنده و تند به انتقاد از این دولت‌ها می‌پرداخت.
دیدگاه‌ها

ده نمکی معتقد است که ایران باید در محدوده یک اسلام سختگیرانه، اما نه به سبک طالبان، مدرنیزه شود. وی گفت: "اگر ما مخالف اسلامی هستیم که طالبان معرفی کرده‌اند، باید بتوانیم الگوی خوبی از اسلام ارائه دهیم که به اعتقاد ما منبع مهربانی و مهربانی است. اما این باید مطابق با نیازهای امروز باشد تا برای جوانان ما قابل قبول باشد. زمانی. مشکلات واقعی ما این است که برخی  مسئولان ما هستند که به فساد عادت کرده‌اند و نمی‌توانند به وعده‌های روزهای اول انقلاب در مورد عدالت اجتماعی و برابری عمل کنند. در سال ۲۰۰۶، ده نمکی نامه ای سرگشاده به رئیس جمهور محمود احمدی نژاد نوشت و وی را نسبت به «طرفداران» خود هشدار داد.
انصار حزب‌الله و فعالیت‌های سیاسی

نشریه یالثارات، نشریه رسمی انصار حزب‌الله در بیانیه‌ای اعلام داشته‌است: «گفته می‌شود آقای ده‌نمکی در دوران دولت اصلاحات نقش فعالی در سازماندهی تجمعات انصار حزب‌الله داشته، اما به اطلاع می‌رسد ایشان از سال ۱۳۷۵ از انصار حزب‌الله خارج شده ودیگر هیچ گونه عضویت یا فعالیتی در انصار نداشته که بخواهند تجمعات انصار را سازماندهی کنند.»