stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
خانه‌های بریم شماره ۲۱۱

| خانه‌های بریم شماره ۲۱۱ | خانه‌های بریم شماره ۲۱۱ |
| --- | --- |
نام: خانه‌های بریم شماره ۲۱۱
کشور: ایران
استان: استان خوزستان
شهرستان: شهرستان آبادان
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: خانه
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۷۴۰۰
تاریخ ثبت ملی: ۶ اسفند ۱۳۸۵
خانه‌های بریم شماره ۲۱۱ مربوط به دوره پهلوی دوم است و در شهرستان آبادان، بخش مرکزی، منطقه مسکونی بریم، پلاک ۲۱۱ واقع شده و این اثر در تاریخ ۶ اسفند ۱۳۸۵ با شمارهٔ ثبت ۱۷۴۰۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
عباس بهارلو

غلام حیدری یا همان عباس بهارلو (زادهٔ ۱۳۳۷ خورشیدی در آبادان) محقق، منتقد و پژوهشگر سینمای ایران اهل ایران است.
زندگی

عباس بهارلو متولد ۱۳۳۷ در آبادان است. از سال ۱۳۶۲ به‌طور منظم تحقیقاتش را شروع کرده‌است و در حوزه‌های غیرسینمایی به جز یک اثر در مورد خرمشهر در مجموعهٔ «از ایران چه می‌دانم» انتشارات دفتر پژوهش‌های هنری کار تألیفی دیگری ندارد. عمدهٔ فعالیتش در دهه‌های هفتاد و هشتاد شمسی شامل تألیف کتاب‌های سینمایی و همکاری با نشریات سینمایی مثل «ماهنامهٔ فیلم»، «نامهٔ فیلمخانهٔ ملی ایران» و «صنعت سینما» بوده‌است. از میان کتاب‌های منتشرشدهٔ او می‌توان به چند مورد اشاره کرد از جمله: «بررسی تاریخی نقدنویسی در سینمای ایران»، «زاویهٔ دید در سینمای ایران»، «تراژدی سینمای کمدی ایران»، «برداشت ناتمام»، «سینماگران ایرانی: عباس کیارستمی»، «فروغ فرخ زاد و سینما»، «ساموئل خاچیکیان: یک گفتگو»، «معرفی و نقد آثار ناصر تقوایی»، «معرفی و نقد فیلم‌های امیر نادری»، «۴۰ فیلم ۴۰ نقد، ۴۰ فیلمساز» و بالاخره کتاب‌های «فیلم‌شناخت ایران» – جلد اول و دوم (که مشخصات فیلم‌های نمایش‌داده‌شده در سال‌های ۱۳۰۹ تا ۱۳۷۲ را شامل می‌شود) و «دانش‌نامهٔ سینمای ایران» (شامل زندگی‌نامهٔ بیش از چهارهزار نفر از دست‌اندرکاران سینمای ایران). کتاب‌های اخیر توسط «نشر قطره» منتشر شده. وی همچنین در دوره‌های مختلف نویسندهٔ گفتار متن چند برنامهٔ تلویزیونی نظیر «سینما۲»، «سینما۴» و «سینما۱» هم بوده‌است.
علاوه بر کتاب‌های مربوط به سینمای ایران، او که روزهای اول جنگ ایران و عراق در خرمشهر بود، کتاب «خرمشهر» را در قالب مجموعه‌ای با عنوان «از ایران چه می‌دانم» برای دفتر پژوهش‌های فرهنگی تألیف کرد. کتاب «خرمشهر» نود و دومین کتاب این مجموعه‌است. این مجموعه موضوع‌های متنوعی را دربر می‌گیرد که یکی از موضوع‌ها شهرهای ایران است. بهارلو که اهل جنوب است، مایل بود در قالب آن مجموعه کتاب‌هایی دربارهٔ آبادان و خرمشهر تألیف کند که توانست برای نوشتن دربارهٔ خرمشهر با این نشر توافق کند.
آخرین کتاب‌های تحقیقی‌ای که وی در دست تهیه دارد «تاریخ عکاسی فیلم در سینمای ایران» است که تا پیش از این هیچ‌گونه اطلاعات مدونی در این مورد منتشر نشده‌است. اثر دیگر وی «سالن‌های سینما در ایران از بدو پیدایش تاکنون» است که آماده چاپ شده که از سوی نشر قطره منتشر خواهد شد. همچنین «فیلم‌شناخت ایران – جلد سوم: ۱۳۷۳-۱۳۸۹» نیز اثر دیگر وی است.
آثار

بررسی تاریخی «نقد»نویسی در سینمای ایران، تهران: انتشارات آگاه، ۱۳۶۸.
زاویهٔ دید در سینمای ایران، تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی/دفتر پژوهش‌های فرهنگی، ۱۳۶۹.
معرفی و نقد آثار ناصر تقوایی، تهران: انتشارات به‌نگار، ۱۳۶۹. (چاپ دوم: معرفی و شناخت ناصر تقوایی، ویرایش دوم، نشر قطره، ۱۳۸۲)
سینمای ایران: برداشت ناتمام، تهران: نشر چکامه، ۱۳۷۰.
تراژدی سینمای کمدی ایران، تهران: فیلمخانهٔ ملی ایران/وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی/دفتر پژوهش‌های فرهنگی، ۱۳۷۰.
سینمای فرانسه از آوانگارد تا رئالیسم شاعرانه، (گردآوری، همراه با:) فریدون خامنه‌پور، تهران: فیلمخانهٔ ملی ایران/دفتر پژوهش‌های فرهنگی، ۱۳۷۰.
معرفی و نقد فیلم‌های امیر نادری، تهران: انتشارات سهیل، ۱۳۷۰.
ساموئل خاچیکیان: یک گفتگو، تهران: انتشارات نگاه، ۱۳۷۱.
فیلم‌شناخت ایران – جلد ۱: ۱۳۵۸-۱۳۶۵، تهران: دفتر پژوهش‌های فرهنگی/فیلمخانهٔ ملی ایران، ۱۳۷۱.
فیلم‌شناخت ایران – جلد ۲: ۱۳۶۶-۱۳۶۹، تهران: دفتر پژوهش‌های فرهنگی/فیلمخانهٔ ملی ایران، ۱۳۷۲.
معرفی و نقد فیلم‌های محسن مخملباف، تهران: انتشارات اسپرک، ۱۳۷۲. (چاپ دوم: انتشارات آگاه، ۱۳۷۶؛ چاپ سوم: معرفی و شناخت محسن مخملباف، ویرایش سوم، نشر قطره، ۱۳۷۹)
فیلم‌شناخت ایران: ۱۳۰۹-۱۳۴۰، تهران: دفتر پژوهش‌های فرهنگی، ۱۳۷۳.
فیلم‌شناخت ایران: ۱۳۴۱-۱۳۴۶، تهران: دفتر پژوهش‌های فرهنگی، ۱۳۷۴.
فیلم‌شناخت ایران: ۱۳۷۰-۱۳۷۲، تهران: دفتر پژوهش‌های فرهنگی، ۱۳۷۴.
معرفی و نقد فیلم‌های علی حاتمی، تهران: دفتر پژوهش‌های فرهنگی، ۱۳۷۵.
خاطرات و خطرات فیلم‌برداران سینمای ایران، تهران: دفتر پژوهش‌های فرهنگی، ۱۳۷۶. (این کتاب گزیده‌ای از مقاله‌های نویسنده در مطبوعات سینمایی و غیرسینمایی از سال‌های ۱۳۶۴ تا ۱۳۶۹ است.)
فیلم‌شناخت ایران: ۱۳۴۷-۱۳۵۱، تهران: دفتر پژوهش‌های فرهنگی، ۱۳۷۸.
تاریخ تحلیلی صد سال سینمای ایران، (با همکاری:) محمد تهامی‌نژاد [و دیگران]، تهران: دفتر پژوهش‌های فرهنگی، ۱۳۷۹.
عباس کیارستمی، تهران: مؤسسهٔ فرهنگی-هنری نوروز هنر، ۱۳۷۹.
علی حاتمی، تهران: نشر قصه، ۱۳۷۹.
سینمای فردین به روایت محمدعلی فردین، تهران: نشر قطره، ۱۳۷۹. (چاپ دوم: ۱۳۷۹)
فیلم‌شناخت ایران: ۱۳۵۲-۱۳۵۷، تهران: دفتر پژوهش‌های فرهنگی، ۱۳۸۰.
صد چهرهٔ سینمای ایران، تهران: نشر قطره، ۱۳۸۱. (چاپ دوم: ۱۳۸۲)
دانش‌نامهٔ سینمای ایران، (با همکاری:) شهناز مرادی‌کوچی، تهران: نشر قطره، ۱۳۸۳.
فیلم‌شناخت ایران – جلد اول: ۱۳۰۹-۱۳۵۷، تهران: نشر قطره، ۱۳۸۴. (چاپ دوم: ۱۳۸۹)
خرمشهر، تهران: دفتر پژوهش‌های فرهنگی، ۱۳۸۸.
فیلم‌شناخت ایران – جلد دوم: ۱۳۵۸-۱۳۷۲، تهران: نشر قطره، ۱۳۸۹.
روزشمار سینمای ایران از آغاز تا انقراض قاجاریه، تهران: فرهنگستان هنر، دفتر تألیف، ترجمه و نشر آثار هنری (متن)، ۱۳۸۹.
فیلم‌شناخت ایران: ۱۳۷۳-۱۳۸۲، تهران: نشر قطره، ۱۳۹۰.
پی‌نوشت

↑  بهارلو و  شاه‌نظریان، «سینمای ایران عرصه‌های کارنشده بسیار دارد»، روزنامهٔ سرمایه، ۱۴.
↑  بهارلو و  شاه‌نظریان، «سینمای ایران عرصه‌های کارنشده بسیار دارد»، روزنامهٔ سرمایه، ۱۴.
↑  بهارلو، «مصائب و رشادت‌های جوانان خرمشهر در هیچ...»، ایسنا.
↑  بهارلو و  شاه‌نظریان، «سینمای ایران عرصه‌های کارنشده بسیار دارد»، روزنامهٔ سرمایه، ۱۴.
↑  بهارلو، «فیلم‌شناسی سینمای ایران از ۱۳۷۳ تا ۱۳۸۹...»، ایبنا.
↑  بهارلو، «فیلم‌شناسی سینمای ایران از ۱۳۷۳ تا ۱۳۸۹...»، ایبنا.
↑  حیدری، بررسی تاریخی «نقد»نویسی....
↑  حیدری، زاویهٔ دید در سینمای ایران.
↑  حیدری، معرفی و نقد آثار ناصر تقوایی.
↑  حیدری، معرفی و شناخت ناصر تقوایی.
↑  حیدری، سینمای ایران: برداشت ناتمام.
↑  حیدری، تراژدی سینمای کمدی ایران.
↑  حیدری و  خامنه‌پور، سینمای فرانسه....
↑  حیدری، معرفی و نقد فیلم‌های امیر نادری.
↑  حیدری و  خاچیکیان، ساموئل خاچیکیان.
↑  حیدری، فیلم‌شناخت ایران: ۱۳۵۸-۱۳۶۵، ۱.
↑  حیدری، فیلم‌شناخت ایران: ۱۳۶۶-۱۳۶۹، ۲.
↑  حیدری، معرفی و نقد فیلم‌های محسن مخملباف.
↑  حیدری، معرفی و نقد فیلم‌های محسن مخملباف.
↑  حیدری، معرفی و شناخت محسن مخملباف.
↑  حیدری، فیلم‌شناخت ایران: ۱۳۰۹-۱۳۴۰.
↑  حیدری، فیلم‌شناخت ایران: ۱۳۴۱-۱۳۴۶.
↑  حیدری، فیلم‌شناخت ایران: ۱۳۷۰-۱۳۷۲.
↑  حیدری، معرفی و نقد فیلم‌های علی حاتمی.
↑  حیدری، خاطرات و خطرات فیلم‌برداران سینمای ایران.
↑  حیدری، فیلم‌شناخت ایران: ۱۳۴۷-۱۳۵۱.
↑  حیدری و  تهامی‌نژاد، تاریخ تحلیلی صد سال....
↑  حیدری، عباس کیارستمی.
↑  حیدری، علی حاتمی.
↑  حیدری، سینمای فردین به روایت....
↑  حیدری، فیلم‌شناخت ایران: ۱۳۵۲-۱۳۵۷.
↑  حیدری، صد چهرهٔ سینمای ایران.
↑  حیدری و  مرادی‌کوچی، دانش‌نامهٔ سینمای ایران.
↑  حیدری، فیلم‌شناخت ایران: ۱۳۰۹-۱۳۵۷.
↑  حیدری، خرمشهر.
↑  حیدری، فیلم‌شناخت ایران: ۱۳۵۸-۱۳۷۲.
↑  حیدری، روزشمار سینمای ایران از....
↑  حیدری، فیلم‌شناخت ایران: ۱۳۷۳-۱۳۸۲.
عدالت ترمیمی

عدالت ترمیمی روشی برای عدالت است که در آن یکی از پاسخ‌های مربوط به جرم، سازماندهی ملاقات بین قربانی و بزهکار، گاه با نمایندگان جامعه گسترده‌تر است. هدف این است که آنها تجربه خود را از آنچه اتفاق افتاده به اشتراک بگذارند، دربارهٔ اینکه چه کسی از این جنایت آسیب دیده‌است و چگونه، بحث کنند و برای آنچه مجرم می‌تواند برای ترمیم آسیب ناشی از جرم انجام دهد توافق کنند. این ممکن است شامل پرداخت پول داده شده از مجرم به قربانی، عذرخواهی و جبران خسارات دیگر و سایر اقدامات برای جبران خسارت به آسیب دیدگان و جلوگیری از آسیب رساندن مجرم در آینده باشد.
یک برنامه عدالت ترمیمی با هدف جلب مجرمان به بر عهده گرفتن مسئولیت اقدامات خود و درک صدمه ای که ایجاد کرده‌اند، به آنها فرصتی برای بازخرید و پشیمانی آن‌ها از ایجاد آسیب بیشتر می‌دهد. برای قربانیان، هدف این است که به آنها نقش فعالی در روند کار و کاهش احساس اضطراب و ناتوانی داشته باشد. عدالت ترمیمی براساس نظریه ای جایگزین روشهای سنتی عدالت پایه‌گذاری می‌شود که غالباً بر قصاص تمرکز می‌کنند. با این حال، برنامه‌های عدالت ترمیمی می‌توانند روش‌های سنتی را تکمیل کنند.
ارزیابی علمی عدالت ترمیمی مثبت است. بیشتر مطالعات نشان می‌دهد که این امر باعث می‌شود مجرمان کمتر جرم کنند. مطالعه ای در سال ۲۰۰۷ همچنین نشان داد که میزان رضایت مندی قربانیان و پاسخگویی مجرمان نسبت به روشهای سنتی اجرای عدالت بیشتر است. استفاده از آن از دهه ۱۹۹۰ رشد جهانی داشته‌است. عدالت ترمیمی الهام گرفته شده و بخشی از مطالعه گسترده‌تر شیوه‌های ترمیم است.
تعریف

طبق نظر جان بریتوائیت، عدالت ترمیمی عبارت است از:
... روندی که در آن همه ذینفعانی که تحت تأثیر یک بی عدالتی قرار گرفته‌اند فرصت دارند دربارهٔ چگونگی تأثیر آنها بر بی عدالتی بحث کرده و تصمیم بگیرند که برای رفع آسیب‌ها چه باید کرد. در مورد جرم، عدالت ترمیمی این ایده را دارد که چون جرم آسیب می‌زند، عدالت باید التیام یابد. از این رو می‌توان گفت که گفتگو با کسانی که صدمه دیده‌اند و کسانی که آسیب رسانده‌اند باید در این روند اساسی باشد.
اگرچه ممکن است متخصصان حقوق در تسهیل روند عدالت ترمیمی نقش ثانوی داشته باشند، این شهروندان هستند که باید مسئولیت بهبودی دردهای ناشی از جرم را به عهده بگیرند. روند عدالت ترمیمی بدین ترتیب مسئولیت رسیدگی به جرم را منتقل می‌کند.
در سال ۲۰۱۴، کارولین بویز-واتسون از دانشگاه سافولک عدالت ترمیمی را چنین تعریف کرد:
... یک جنبش اجتماعی رو به رشد برای نهادینه کردن رویکردهای مسالمت آمیز برای آسیب رساندن، حل مسئله و نقض حقوق قانونی و انسانی. این موارد از دادگاه‌های صلح بین‌المللی مانند کمیسیون حقیقت و آشتی آفریقای جنوبی گرفته تا نوآوری در سیستم‌های قضایی کیفری و اطفال، مدارس، خدمات اجتماعی و جوامع است. قطعنامه‌های ترمیم به جای امتیاز دادن به قانون، متخصصان و دولت، سعی در درگیر کردن افراد آسیب دیده، افراد خاطی و جوامع آسیب دیده آنها، در جستجوی راه حل‌هایی برای ترمیم، آشتی و بازسازی روابط می‌کند. عدالت ترمیمی به دنبال ایجاد مشارکت برای برقراری مجدد مسئولیت متقابل در قبال پاسخ‌های سازنده به تخلفات در جوامع ما است. رویکردهای ترمیمی از طریق فرایندهایی که ایمنی و عزت همه را حفظ می‌کند، به دنبال رویکرد متعادل به نیازهای قربانی، فرد خاطی و جامعه هستند.
تعریف > تفاوت از رویکردهای دیگر

به گفته هوارد زهر، عدالت ترمیمی با عدالت کیفری سنتی از نظر سوالات راهنمایانه ای که می‌پرسد متفاوت است.
در عدالت ترمیمی، سوالات عبارتند از:
چه کسی آسیب دیده‌است؟
نیازهای آنها چیست؟
این از تعهدات کیست؟
علل چیست؟
چه کسی در این وضعیت سهیم است؟
فرایند مناسب برای مشارکت ذینفعان در تلاش برای رسیدگی به علل و اصلاح امور چیست؟
در مقابل، عدالت کیفری سنتی می‌پرسد:
چه قوانینی شکسته شده‌است؟
کی اینکار رو کرد؟
مجرم(ها) لیاقت چه چیزی را دارد؟
عدالت ترمیمی همچنین با روند قانونی اختلاف یا دادخواست‌های مدنی متفاوت است.
همان‌طور که بریتوائیت می‌نویسد، «دادگاه حل اختلاف و عدالت ترمیمی از نظر فلسفی فاصله بسیاری دارند». چرا که مورد اول می‌خواهد فقط به موضوعات قانونی مرتبط بپردازد و از حقوق هر دو طرف محافظت کند، عدالت ترمیمی به «گسترش موضوعات فراتر از موضوعاتی که از نظر قانونی مربوط هستند، به ویژه در روابط اساسی» کمک می‌کند.
خدر تپه

| خدر تپه | خدر تپه |
| --- | --- |
نام: خدر تپه
کشور: ایران
استان: استان گلستان
شهرستان: شهرستان کلاله
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: تپه
دیرینگی: دوران پیش از تاریخ ایران باستان
دورهٔ ساخت اثر: دوران پیش از تاریخ ایران باستان، دوران‌های تاریخی پس از اسلام
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۹۳۳۵
تاریخ ثبت ملی: ۷ مرداد ۱۳۸۲
خدر تپه مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان کلاله، بخش مرکزی، روستای قره گل واقع شده و این اثر در تاریخ ۷ مرداد ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۹۳۳۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خوان اولمو

| 0 | 1 |
| --- | --- |
مشخصات فردی: مشخصات فردی
نام کامل: Juan Olmo Menacho
زاده: ۵ مارس ۱۹۷۸ ‏(۴۶ سال) ال کوئربو، اسپانیا
اطلاعات تیم: اطلاعات تیم
نوع مسابقات: Road
نقش: Rider
تیم(های) حرفه‌ای: تیم(های) حرفه‌ای
۲۰۰۲–۲۰۰۴: Barbot–Torrie
۲۰۰۵: Duja–Tavira
۲۰۰۶–۲۰۰۸: اندلسیا-پل ورسان
 :  
خوان اولمو (اسپانیایی: Juan Olmo‎؛ زادهٔ ۵ مارس ۱۹۷۸ ‏(۴۶ سال)) دوچرخه‌سوار اهل اسپانیا است.
خوان آنتونیو اورنگا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادهٔ: ۲۹ ژوئیهٔ ۱۹۶۶ ‏(۵۸ سال)
ملیت: اسپانیا
قد: ۶ فوت ۹٫۵ اینچ (۲٫۰۷ متر)
وزن: ۲۵۰ پوند (۱۱۳ کیلوگرم)
اطلاعات حرفه: اطلاعات حرفه
پیشه بازیکنی: ۱۹۸۳–۲۰۰۲
پست: سنتر
پیشه مربی‌گری: ۲۰۰۵–اکنون
تاریخچه فعالیت: تاریخچه فعالیت
به‌عنوان بازیکن:: به‌عنوان بازیکن:
۱۹۸۳–۱۹۸۴: Real Madrid
۱۹۸۴–۱۹۸۵: Collado Villalba
۱۹۸۵–۱۹۸۸: Cajamadrid
۱۹۸۸–۱۹۹۶: CB Estudiantes
۱۹۹۶–۱۹۹۸: Real Madrid
۱۹۹۸–۲۰۰۰: Unicaja
۲۰۰۰–۲۰۰۲: Cáceres CB
به‌عنوان مربی:: به‌عنوان مربی:
۲۰۰۵–۲۰۰۶: CB Estudiantes
۲۰۰۹–۲۰۱۰: Spain U19
۲۰۱۰–۲۰۱۲: Spain U20
۲۰۱۲: Spain U18
۲۰۱۲–۲۰۱۴: تیم ملی بسکتبال اسپانیا
 :  
دستاوردهای حرفه‌ای و جوایز: دستاوردهای حرفه‌ای و جوایز
As player: Spanish Cup MVP (1991): As player: Spanish Cup MVP (1991)
 :  
خوان آنتونیو اورنگا (انگلیسی: Juan Antonio Orenga؛ زادهٔ ۲۹ ژوئیهٔ ۱۹۶۶) سرمربی تیم ملی بسکتبال اسپانیا است.
اورنگا بازیکن سابق تیم ملی بسکتبال اسپانیا می‌باشد.
حوزه انتخابیه دهم واشینگتن

| حوزه انتخابیه دهمین واشینگتن | حوزه انتخابیه دهمین واشینگتن | حوزه انتخابیه دهمین واشینگتن |
| --- | --- | --- |
 :  
| نماینده کنونی |  | دننیس هک (د) |
جمعیت (۲۰۱۰ ): ۶۷۲٬۴۵۵
نژاد: ۶۹٫۸% سفیدپوست، ۶٫۰% سیاه‌پوست، ۶٫۴% آسیایی، ۹٫۸% هیسپانیک، ۱٫۵% سرخ‌پوست، ۳٫۸% دیگر
Cook PVI: D+4
حوزه انتخابیه دهم واشینگتن یک حوزه انتخابیه مجلس نمایندگان آمریکا است که در ایالت واشینگتن قرار دارد.
سوراخ زیرواره‌ای

| سوراخ زیرواره‌ای | سوراخ زیرواره‌ای |
| --- | --- |
نمای بیرونی مدلی از آرواره انسان که در آن سوراخ زیرواره‌ای به رنگ قرمز نمایش داده شده‌است.: نمای بیرونی مدلی از آرواره انسان که در آن سوراخ زیرواره‌ای به رنگ قرمز نمایش داده شده‌است.
Mandible. Inner surface. Side view. (Mandibular foramen visible at left.): Mandible. Inner surface. Side view. (Mandibular foramen visible at left.)
جزئیات: جزئیات
شناسه‌ها: شناسه‌ها
لاتین: foramen mandibulae
TA98: A02.1.15.028
TA2: 865
FMA: 53172
سوراخ زیرواره‌ای (به انگلیسی: Mandibular foramen) سوراخی در سطح درونی فک پایین انسان است که از آن رگ‌های خونی و عصب‌ها گذر می‌کنند.
محتویات

عصب آرواره یکی از سه شاخهٔ عصب سه‌قلو (CN V) است. یکی از شاخه‌های آن، عصب ارگی زیرین (inferior alveolar nerve) به همراه رگ ارگی زیرین، به درون روزنه وارد می‌شود و در درون درون دریچه آرواره‌ای به پیش می‌رود تا آنکه از روزنه چانه‌ای در آرواره قدامی خارج شود. عصب این نقطه با نام عصب چانه‌ای شناخته می‌شود.
تصاویر

سوراخ زیرواره‌ای
خاویر شالیه

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۱۳ ژوئن ۱۹۷۴ ‏(۵۰ سال)
زادگاه:  شارتر
قد:  1.77 m
پست:  forward
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
|  |  Amicale de Lucé |   |   |
| ۱۹۹۶–۱۹۹۷ |  باشگاه فوتبال اوسر |   |   |
| ۱۹۹۷–۱۹۹۸ |  باشگاه فوتبال اوسر |  ۱ |  (۰) |
| ۱۹۹۸–۲۰۰۲ |  باشگاه ورزشی آمیان |   |   |
| ۲۰۰۲–۲۰۰۳ |  Wasquehal |  ۲۶ |  (۲) |
| ۲۰۰۴–۲۰۰۶ |  Stade Poitevin |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.
خاویر شالیه (انگلیسی: Xavier Chalier؛ زادهٔ ۱۳ ژوئن ۱۹۷۴) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اوسر و باشگاه ورزشی آمیان اشاره کرد.
خانه حاج حسین کامیابی

| خانه حاج حسین کامیابی | خانه حاج حسین کامیابی |
| --- | --- |
نام: خانه حاج حسین کامیابی
کشور: ایران
استان: استان اصفهان
شهرستان: اصفهان
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: خانه
دیرینگی: دوره صفوی
دورهٔ ساخت اثر: دوره صفوی
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۱۰۱
تاریخ ثبت ملی: ۷ مهر ۱۳۵۴
خانه حاج حسین کامیابی مربوط به اواخر دوره صفوی است و در اصفهان، خیابان ولیعصر، کوچه باغ جنت، نبش کوچه سراج واقع شده و این اثر در تاریخ ۷ مهر ۱۳۵۴ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
خورسه

| خورسه | خورسه |
| --- | --- |
روستا: روستا
خورسه: خورسه
مختصات: ۵۲°۲۹′ شمالی ۲۳°۷′ شرقی﻿ / ﻿۵۲٫۴۸۳°شمالی ۲۳٫۱۱۷°شرقی﻿ / 52.483; 23.117: مختصات: ۵۲°۲۹′ شمالی ۲۳°۷′ شرقی﻿ / ﻿۵۲٫۴۸۳°شمالی ۲۳٫۱۱۷°شرقی﻿ / 52.483; 23.117
کشور:  لهستان
استان: استان پودلاسکی
شهرستان: شهرستان شمیاتچه
گمینا: گمینا نوژتس-ستاتسیا
خورسه (به لهستانی:  Chursy) یک روستا در لهستان است که در گمینا نوژتس-ستاتسیا واقع شده‌است.
خاویر فراگوسو

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Javier Gonzalo Fragoso Rodríguez
زادروز:  ۱۹ آوریل ۱۹۴۲
زادگاه:  مکزیکوسیتی
تاریخ مرگ:  ۲۸ دسامبر ۲۰۱۴ (۷۲ سال)
محل مرگ:  کورناواک
قد:  ۱٫۷۸ متر (۵ فوت ۱۰ اینچ)
پست:  مهاجم
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۶۲–۱۹۷۰ |  باشگاه فوتبال آمریکا |   |   |
| ۱۹۷۰–۱۹۷۲ |  Zacatepec |   |   |
| ۱۹۷۲–۱۹۷۳ |  باشگاه فوتبال پوئبلا |   |   |
| ۱۹۷۳–۱۹۷۴ |  Zacatepec |   |   |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۶۵–۱۹۷۰ |  تیم ملی فوتبال مکزیک |  ۴۶ |  (۱۹) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
خاویر فراگوسو (انگلیسی: Javier Fragoso; ۱۹ آوریل ۱۹۴۲ – ۲۸ دسامبر ۲۰۱۴) بازیکن فوتبال اهل مکزیک بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آمریکا و باشگاه فوتبال پوئبلا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال مکزیک بازی کرده‌است.
خوزه لاروری

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  José Ramón Martínez Larrauri
زادروز:  ۱۲ ژانویهٔ ۱۹۴۰ ‏(۸۴ سال)
زادگاه:  بیلبائو
قد:  ۱٫۷۷ متر (۵ فوت ۱۰ اینچ)
پست:  مدافع
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۶۰–۱۹۶۵ |  Indautxu |  ۱۰۱ |  (۲) |
| ۱۹۶۵–۱۹۷۴ |  باشگاه فوتبال اتلتیک بیلبائو |  ۲۰۰ |  (۰) |
| مجموع |   |  ۳۰۱ |  (۲) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
خوزه لاروری (انگلیسی: José Larrauri؛ زادهٔ ۱۲ ژانویهٔ ۱۹۴۰) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اتلتیک بیلبائو اشاره کرد.
سیارک ۶۰۸۸

| کشف | کشف |
| --- | --- |
تاریخ کشف: اکتبر ۱۸, ۱۹۸۸
ویژگی‌های مداری: ویژگی‌های مداری
مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸: مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸
اوج: ۳.۴۴۱۶۸۱۲
حضیض: ۲.۷۶۵۶۹۱۴
خروج از مرکز مداری: ۰.۱۰۸۹۰۱۱
تناوب مداری: ۱۹۹۷.۱۷۰۵۶۴۱
آنومالی متوسط: ۸۲.۵۲۰۱۹
انحراف: ۳.۷۳۱۷۲
 :  
سیارک ۶۰۸۸ (به انگلیسی: 6088 Hoshigakubo، نامگذاری:1988UH) شش هزار و هشتاد و هشتمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۸ اکتبر ۱۹۸۸ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۲٫۵۰ است.
احمد زیرک‌زاده

| احمد زیرک‌زاده | احمد زیرک‌زاده |
| --- | --- |
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: احمد زیرک‌زاده ۱۵ اسفند ۱۲۸۶ تهران، ایران
درگذشته: ۳ شهریور ۱۳۷۲ (۸۵ سال) تهران، ایران
ملیت: ایرانی
حزب سیاسی: حزب ایران جبهه ملی ایران
احمد زیرک‌زاده (۱۵ اسفند ۱۲۸۶ تهران – ۳ شهریور ۱۳۷۲ تهران) فعال سیاسی، نماینده مجلس و از بنیانگذاران جبهه ملی ایران و حزب ایران بود.
سال‌های آغازین زندگی

زیرک‌زاده در ۱۵ اسفند ۱۲۸۶ در تهران چشم به دیده جهان گشود. پدرش (میرزا زیرک) یکی از روحانیون روشن فکر زمان خود بود و در یکی از سفرهای خارجی اش با یکی از خان‌های بختیاری به نام سپه خان آشنا شد. سپه خان میرزا زیرک را با خود به تهران برد و در آنجا احمد به دنیا آمد. بعدها خانواده زیرک زاده به شهرکرد که در آن زمان دهکرد نامیده می‌شد مهاجرت کردند.
پس از انقلاب مشروطه عده‌ای از خان‌ها بختیاری تصمیم گرفتند که پسرانشان را برای ادامه تحصیل و دیدن فرهنگ غربی به فرانسه بفرستند و میرزا زیرک را به دلیل آشنایی به زبان فرانسه و به عنوان بزرگ‌تر همراه آن‌ها فرستادند. میرزا نیز پسر بزرگش غلامحسین را همراه خود برد. پس از آنکه غلامحسین از فرانسه بازگشت درباه مفاهیمی چون دموکراسی و ناسیونالیسم که در غرب دیده بود با احمد صحبت کرد و این ایده‌ها و عقاید تأثیر عمیقی را در آینده زندگی سیاسی احمد بر جای نهاد
. «دکتر غلامحسین زیرک‌زاده» استاد دانشگاه و مترجم کتاب‌های «قرارداد اجتماعی» و «امیل» اثر ژان ژاک روسو پس از کودتای ۲۸ مرداد براثر ناامیدی ناشی از رجعت استعمارگران و برقراری دیکتاتوری خودکشی کرد.
تحصیلات

زیرک زاده تحصیلات ابتدایی خود را در مدرسه بختیاری شهرکرد گذراند و در سال ۱۳۰۴ به تهران و مدرسه دارالفنون آمد و یک سال بعد موفق به گذراندن آزمون اعزام به خارج وزارت جنگ شد. وی برای ادامه تحصیل در رشته مهندسی دریا به دانشگاه پلی تکنیک پاریس رفت و در آنجا با دنیایی جدید و کاملاً متفاوت با ایران مواجه گردید.
کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ و پس از آن

زیرک‌زاده در جریان کودتای بیست و پنج مرداد با مهندس جهانگیر حق‌شناس توسط سربازان گارد جاویدان بازداشت و کمی بعد با شکست کودتا آزاد شد. در کودتای بیست و هشت مرداد به همراه حسین فاطمی، علی شایگان، غلامحسین صدیقی، حسیبی، کریم سنجابی و چند تن دیگر از اعضای هیئت دولت در منزل مصدق حضور داشت و زمانی که سعی می‌کرد از آنجا به منزل همسایه بگریزد آسیبی جدی به پایش وارد شد.
پس از کودتا او به مدت دو سال و نیم مخفی شد و سپس خود را به شهربانی معرفی کرد و به مدت پنج ماه زندانی شد. بعد از آزادی وی بیشتر به کارهای شخصی می‌پرداخت. وی در سال ۱۳۳۶ مجدداً بازداشت گردید.
زیرک‌زاده به عضویت جبهه ملی دوم نیز درآمد. اما در این جبهه چندان به فعالیت نپرداخت. چنانچه خودش می‌گوید دیگر آن حرارت قبل را نداشته‌است زیرا وی در جوانی فکر می‌کرد که ممالک غربی به کمک ایران در جهت پیشرفت خواهند آمد اما پس از کودتا به او ثابت شد که آن‌ها تنها به فکر منافع ملی خویش هستند و چنانچه پیشرفت ایران به ضرر منافع ملی‌شان باشد حتی جلوی آن خواهند ایستاد و بدین گونه او از پیشرفت مبارزات مأیوس شده بود. زیرک‌زاده در سال ۱۳۵۹ یعنی یک سال پس از پیروزی انقلاب اسلامی به آمریکا رفت و پیش از بازگشت مجددش به ایران سال‌ها در آنجا به‌سر برد.
او پیش از مرگش وصیت کرد که از اموالش موسسه‌ای علمی در ایران تشکیل شود که در حال حاضر به نام بنیاد علمی زیرک‌زاده در تهران در فرهنگسرای بهمن و خاوران به فعالیت می‌پردازد. در شهرکرد دبستانی به نام زیرک‌زاده وجود دارد که آدرس آن چهار راه فصیحی کوچه دکتر حسینی روبروی مطب سابق دکتر حسینی است.
درگذشت

در ۳ شهریور سال ۱۳۷۲ در سن ۸۶ سالگی در تهران درگذشت و در بهشت زهرای تهران آرامگاه شماره ۴۱ به خاک سپرده شد.
عقاید و افکار

از کتاب پرسش‌های بی پاسخ در سال‌های استثنائی:
اگر رژیم دموکراتیک است، یعنی اگر قدرت متعلق به ملت بوده و خود ملت آن را در اختیار قوه مجریه گذارده‌است طبیعی‌ترین وسیله همان مراقبت دائم ملت است. آن که قدرت می‌بخشد اگر می‌خواهد مطابق منافعش عمل شود باید خود مراقب باشد. حکومت دموکراتیک به معنای حقیقی فقط در بین ملت‌هایی حکم‌فرماست که قوه مجریه را دائماً تحت کنترل و مراقبت خود دارند. آنجا که چنین مراقبتی نیست، آنجا حکومت دموکراتیک نمی‌تواند وجود داشته باشد… اگر عمل مراقبت از طرف ملت انجام نگیرد، مجلس به طرف قطب جذاب کشیده می‌شود و بزودی خود یکی از ابزار استبداد قوه مجریه می‌گردد… مراقبت دائمی افراد ملت فقط از راه حزب میسر است… حزب است که تشکیلات دائم آن در گوشه و کنار مملکت همیشه مشغول کار است و مردم در حوزه‌های حزبی مراقبت دائمی خود را عملی می‌سازند و از راه سلسله مراتب این مراقبت به مجلس کشیده شده و در آنجا عمل می‌کند. دموکراسی بدون حزب یک اسکلت بی‌جان است و اگر به وضع مملکت خود ما توجه نمائید، می‌فهمید چرا تمام ظواهر و تشکیلات دموکراتیک موجود است جز آنچه که به دموکراسی حقیقت می‌بخشد. … آن که دموکراسی می‌خواهد باید رنج تشکل و تحزب را قبول کند. (ص ۳۷۸)
آنچه رژیم استبدادی را از رژیم دموکراتیک متمایز می‌سازد، «وضعیت» قدرت قوه مجریه است. در حکومت استبدادی قوه مجریه قدرت را متعلق به خود می‌داند (حتی در بعضی موارد ملت را متعلق به خود می‌داند) و آن را صرف انجام تمایلات، آرزوها و منافع خود می‌نماید. در حکومت دموکراسی قدرت متعلق به ملت است، از ملت برخاسته و با اراده ملت در اختیار قوه مجریه گذارده شده تا صرف انجام تمایلات، آرزوها و منافع ملت گردد. (ص ۳۷۷)
احساسات مردم وقتی می‌تواند یک نیروی مؤثر باشد که به وسیله احزاب تشکل یافته، افراد در یک چارچوب محکم مرامی به هم پیوسته و حرکتشان در یک زمان و با هم انجام بگیرد و به واسطه تبلیغات هیجان‌ها دوام پیدا کند. … (کمی تجربه، جاه طلبی و گاهی فساد) همواره یک نوع بدبینی «مزمن» نسبت به حزب وجود دارد که بیشتر از خوی تک‌روی و پرورش خودمحوری ما ایرانیان سرچشمه می‌گیرد. این بدبینی تا به امروز مانع شده‌است که حزب بزرگی برای مدت طولانی به وجود آید…
بنیاد علمی زیرک‌زاده

بنیاد علمی زیرک‌زاده یک مؤسسهٔ غیردولتی و غیرانتفاعی است که از سال ۱۳۷۲ برای ترویج علم و فناوری در میان مردم ایران تأسیس شده‌است.
بنیان‌گذار این بنیاد مهندس احمد زیرک‌زاده بود. مهندس زیرک‌زاده، پیش از مرگ خود در سال ۱۳۷۲، با فروش تنها دارایی‌اش، که خانه‌ای در شمال تهران بود، سرمایهٔ اولیهٔ این بنیاد را تأمین کرد. همچنین، وی اعضای هیئت امنای بنیاد را تعیین کرد.
بنیاد از همان سالِ تأسیس، با برپایی دو کاوشکده در فرهنگسرای بهمن و فرهنگسرای خاوران کار خود را آغاز کرد. پس از آن، بنیاد در تأسیس کاوشکده‌های دیگری در تهران و شهرستان‌های دیگر همکاری کرد.
این بنیاد در سال ۱۳۷۹ برندهٔ جایزهٔ ترویج علم در ایران شد.
مهندس موحد و مهندس احمد زیرک‌زاده
سیارک ۵۲۹۵

| کشف | کشف |
| --- | --- |
تاریخ کشف: فوریه ۵, ۱۹۹۱
ویژگی‌های مداری: ویژگی‌های مداری
مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸: مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸
اوج: ۳.۴۴۷۷۹۶۱
حضیض: ۲.۸۴۰۰۲۴۷
خروج از مرکز مداری: ۰.۰۹۶۶۵۸۵
تناوب مداری: ۲۰۳۶.۱۲۱۴۷۳۶
آنومالی متوسط: ۲۰.۵۱۶۹۹
انحراف: ۶.۳۰۰۹۶
 :  
سیارک ۵۲۹۵ (به انگلیسی: 5295 Masayo، نامگذاری:1991CE) پنج هزار و دویست و نود و پنجمین سیارک کشف شده‌است که در ۵ فوریه ۱۹۹۱ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۱٫۵۰ است.
سیارک ۲۷۹۵

| کشف | کشف |
| --- | --- |
تاریخ کشف: دسامبر ۱۶, ۱۹۷۹
ویژگی‌های مداری: ویژگی‌های مداری
مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸: مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸
اوج: ۲.۳۶۱۵۱۶۱
حضیض: ۲.۲۲۹۹۵۳۵
خروج از مرکز مداری: ۰.۰۲۸۶۵۳۷
تناوب مداری: ۱۲۷۰.۵۱۸۵۶۶۰
آنومالی متوسط: ۱۴.۲۷۶۲۳
انحراف: ۶.۰۳۵۳۶
 :  
سیارک ۲۷۹۵ (به انگلیسی: 2795 Lepage، نامگذاری:1979YM) دو هزار و هفتصد و نود و پنجمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۶ دسامبر ۱۹۷۹ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۳٫۲۰ است.