stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تپه چال تپه

| تپه چال تپه | تپه چال تپه |
| --- | --- |
نام: تپه چال تپه
کشور: ایران
استان: استان همدان
شهرستان: شهرستان ملایر
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: تپه، چال
دیرینگی: دوران‌های تاریخی پس از اسلام
دورهٔ ساخت اثر: دوران‌های تاریخی پس از اسلام
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۳۶۹۹
تاریخ ثبت ملی: ۲۵ آبان ۱۳۸۷
تپه چال تپه مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان ملایر، بخش سامن، دهستان حرم رود سفلی، روستای کرتیل آباد واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ آبان ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۳۶۹۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
زیست‌توده (بوم‌شناسی)

زیست‌توده یا زی‌توده (انگلیسی: Biomass) از دیدگاه بوم‌شناسی اشاره به جرم همهٔ بودنی‌های بیولوژیکی (شامل مواد آلی گیاهی، ریزجلبک‌ها و جانداران، باکتریایی یا قارچ) در یک منطقه یا یک اکوسیستم مشخص در یک زمان مشخص است. زیست توده می‌تواند به زیست‌تودهٔ گونه‌ای، که توده یک یا چند گونه در نظر است، یا به زیست‌توده جمعی و عمومی، که به تودهٔ همهٔ گونه‌های اجتماع تشکیل‌دهنده اشاره داشته باشد. این می‌تواند شامل میکروارگانیسم‌ها، گیاهان یا جانوران باشد. این جرم را می‌توان به صورت متوسط جرم در واحد سطح، یا به صورت کل جرم در جامعه بیان کرد.
نحوهٔ اندازه‌گیری زیست‌توده به دلیل اندازه‌گیری آن بستگی دارد. گاهی زیست‌توده به عنوان تودهٔ طبیعی موجودات درجا در نظر است؛ دقیقاً همان‌طور که هستند. به عنوان مثال، در شیلات ماهی قزل آلا، زیست‌تودهٔ ماهی قزل آلا ممکن است به عنوان کل وزن مرطوب ماهی قزل آلا در همان صورت گرفته شدن از آب در نظر گرفته شود. در زمینه‌های دیگر، زیست‌توده را می‌توان از نظر تودهٔ آلی خشک اندازه‌گیری کرد، بنابراین شاید وزن واقعی فقط ۳۰٪ وزن ممکن است حساب شود، که بقیه آب است. برای اهداف دیگر، فقط بافت‌های بیولوژیکی شمارش می‌شوند و دندان‌ها، استخوان‌ها و پوسته‌ها مستثنی هستند. در برخی از کاربردها، زیست‌توده به عنوان جرم کربن وابسته به مواد آلی: «کل کربن آلی» Total organic carbon (TOC)) اندازه‌گیری می‌شود که وجود دارد.
عبدالله مادو

Iranian footballer
| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  عبدالله محمد موسی مادو
زادروز:  ۱۵ ژوئیهٔ ۱۹۹۳ ‏(۳۱ سال)
زادگاه:  مکه، عربستان
قد:  ۱٫۸۷ متر (۶ فوت ۱ ۱⁄۲ اینچ)
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  النصر
شمارهٔ پیراهن:  ۳
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۲– |  النصر |  ۸۹ |  (۲) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۴–۲۰۱۶ |  زیر ۲۳ سال عربستان |  ۸ |  (۰) |
| ۲۰۱۹– |  عربستان |  ۱۹ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲ شهریور ۱۴۰۲.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲ شهریور ۱۴۰۲:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲ شهریور ۱۴۰۲.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲ شهریور ۱۴۰۲
عبدالله مادو (به عربی: عبدالله مادو؛ زادهٔ ۱۵ ژوئیهٔ ۱۹۹۳) بازیکن فوتبال اهل عربستان است که در پست مدافع برای باشگاه فوتبال النصر در لیگ حرفه‌ای عربستان و تیم ملی عربستان بازی می‌کند.
افتخارات > باشگاهی > النصر

لیگ حرفه‌ای عربستان
قهرمان (۳): ۲۰۱۴–۲۰۱۳، ۲۰۱۵–۲۰۱۴، ۲۰۱۹–۲۰۱۸
جام ولیعهد عربستان
قهرمان (۱): ۲۰۱۴–۲۰۱۳
سوپرجام عربستان
قهرمان (۲): ۲۰۱۹، ۲۰۲۰
جام قهرمانان باشگاه‌های عربی
قهرمان (۱): ۲۰۲۳
دیتر هنریش

| دیتر هنریش | دیتر هنریش |
| --- | --- |
Dieter Henrich: Dieter Henrich
زادهٔ: ۵ ژانویه ۱۹۲۷ ماربورگ، آلمان
درگذشت: ۱۷ دسامبر ۲۰۲۲ (۹۵ سال) مونیخ، باواریا، آلمان
ملیت: آلمانی
آثار برجسته: احیای ایدئالیسم آلمانی
شاگردان: گونتر فیگال، منوچهر آشتیانی
پایان‌نامه: Die Einheit der Wissenschaftslehre Max Webers(وحدت در معرفت‌شناسی ماکس وبر)
ایده‌های چشمگیر: احیای ایدئالیسم آلمانی
 :  
امضاء: امضاء
دیتر هِنریش (به آلمانی: Dieter Henrich)، فیلسوف آلمانی و متخصص ایدئالیسم آلمانی بود. کتاب‌های وی از جمله آثار پرارجاع در آلمان امروزین است و نوآوری‌های زیادی در فلسفهٔ سوبژکتیویتیسم دارا بود.
زندگی‌نامه

استاد دیتر هنریش (یا هاینریش)(۵ ژانویه ۱۹۲۷) در شهر ماربورگ آلمان به‌دنیا آمد. وی تحصیلات خود را در دانشگاه گوته فرانکفورت، دانشگاه ماربورگ و دانشگاه هایدلبرگ گذراند و پایان‌نامهٔ دکترای خود را با مشاوره فیلسوف بزرگ آلمانی هانس-گئورگ گادامر در زمینه معرفت‌شناسی ماکس وبر به اتمام رساند.
فعالیت‌های علمی

تحقیقات دیتر هِنریش بیشتر در زمینه زیبایی‌شناسی، فلسفه اخلاق، فلسفه سیاست، ایدئالیسم آلمانی و به ویژه فلسفه کانت است. هنریش هم‌اکنون عضو فرهنگستان علوم هایدلبرگ و باواریا و نیز عضو افتخاری فرهنگستان علوم آمریکاست. همچنین او از دانشگاه ینا، ماربورگ و مونتسر مفتخر به دریافت درجهٔ مدارک افتخاری در الاهیات و فلسفه شده‌است.
کتاب‌شناسی

خطوط پرواز: مقاله‌های فلسفی (۱۹۸۲)
نظریه‌های هنر (۱۹۸۴)
علم منطق هگل (۱۹۸۶)
دلیل در آگاهی (۱۹۹۲)
داوری زیبایی شناسانه و تصویر اخلاقی جهان (۱۹۹۴)
وحدت عقل (۱۹۹۴)
مسیر ذهن و مقالات دیگر دربارهٔ هولدرلین (۱۹۹۷)
خودبنیادی (۲۰۰۴)
اندیشیدن و خود-بودن (۲۰۰۷)
بین کانت و هگل (۲۰۰۸)
هگل در متن (۲۰۱۰)
کار درحال انجام است (۲۰۱۱)
هستی و نیستی (۲۰۱۶)
هنریش در ایران

تابحال در ایران از دیتر هِنریش یکی از مهم‌ترین آثار او (بین کانت و هگل) به چاپ رسیده‌است. این کتاب را هومن قاسمی ترجمه کرده‌است. سید مسعود حسینی به نقد این ترجمه پرداخته‌است.
کار فلسفی و درگذشت

دیتر هنریش در سال ۱۹۷۳ سخنرانی خود دربارهٔ ایده آلیسم آلمانی، جریان‌های معاصر را در فلسفه آلمان به مخاطبان آمریکایی معرفی کرد. از آن زمان متون سخنرانی‌های او با عنوان فلسفه بین کانت و هگل منتشر شد که تداوم بین ایده آلیسم آلمانی و نگرش‌های فلسفی معاصر را نشان می‌دهد. هنریش این ایده را مطرح کرد که افکار من (آنچه او آن را «ارتباط با خود معرفتی» معرفی کرده، آن را رابطه با خود نیز نامیده) متضمن اعتقاد به وجود جهانی از اشیاء است.
او اصطلاح بینش اولیه فیشته (بینش اصلی فیشته) را برای توصیف ایده یوهان گوتلیب فیشته معرفی کرد و موید این است که خود او  قبلاً با فلسفه فیشته آشنایی قبلی داشته باشد، مستقل از عمل خود بازتابی. هنریش خاطرنشان کرد که فیشته سوژه استعلایی را یک خود بودن ازلی می‌دید و فعالیت آن را مقدم بر خود بازتابی می‌دانست. او همچنین اصطلاح مغالطه کانتی را برای توصیف تلاش امانوئل کانت برای استقرار خود در بازاندیشی محض معرفی کرد، و لحظه انعکاس خود را به عنوان منبع اصلی خودآگاهی معرفی نمود (همچنین به خودآگاهی پیش بازتابی مراجعه کنید). تفکر او معطوف به راز خودآگاهی بود. او خاطرنشان کرد که شواهد خودآگاهی واقعاً بدیهی نیست، بلکه مبهم است، احتمالاً تجلی دلیلی پنهان در وضوح خودآگاهی و فکر فراری است ("تجلی آشکار دلیلی که گویی در شفافیت خودآگاهی پنهان است و از تفکر دور است.").
هنریش در ۱۷ دسامبر ۲۰۲۲ در سن ۹۵ سالگی درگذشت.
ری سول جو

| بانوی اول محترم ری سول جو | بانوی اول محترم ری سول جو |
| --- | --- |
리설주: 리설주
ری در نشست بین کره‌ای آوریل ۲۰۱۸: ری در نشست بین کره‌ای آوریل ۲۰۱۸
بانوی اول کره شمالی: بانوی اول کره شمالی
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۱۵ آوریل ۲۰۱۸: آغاز به کار  ۱۵ آوریل ۲۰۱۸
رهبر عالی: کیم جونگ اون
پس از: کیم سونگ ئه
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ح. ۱۹۸۵ تا ۱۹۸۹ کره شمالی
همسر(ان): کیم جونگ اون (ا. ۲۰۰۹)
فرزندان: ۳ (ادعا)، از جمله کیم جو ئه
محل تحصیل: دانشگاه کیم ایل-سونگ
نام کره‌ای: نام کره‌ای
هانگول: 리설주
هانجا: 李雪主
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Ri Seol-ju
مک‌کیون–ریشاور: Ri Sŏlju
 :  
ری سول جو (کره‌ای: 리설주؛ زادهٔ ح. ۱۹۸۵–۱۹۸۹) همسر کیم جونگ اون رهبر کره شمالی است. رسانه‌های دولتی کرهٔ شمالی او را به‌عنوان همسرش، رفیق ری سول جو می‌شناسانند.
ری در ۲۰۱۲ چندین بار در مجامع عمومی ظاهر شد. او در یک کنسرت با لباس سیاه و در مد شنل ظاهر شد. گفته شده‌است او در حال گذراندن دورهٔ پی‌اچ‌دی در دانشگاه کیم ایل-سونگ در رشتهٔ علوم است. در سال ۲۰۱۳ شایعه‌ای مبنی بر اینکه او ستارهٔ موسیقی پاپ است پخش شد، و کسانی که این شایعه را پخش کردند اعدام شدند.
نقطه عطف (فیلم ۱۹۷۷)

| نقطه عطف | نقطه عطف |
| --- | --- |
کارگردان: هربرت راس
تهیه‌کننده: آرتور لارنتس هربرت راس نورا کایه
نویسنده: آرتور لاورنتس
فیلمنامه‌نویس: آرتور لارنتس
بازیگران: شرلی مک‌لین آن بنکرافت تام اسکریت میخاییل باریشنیکوف لسلی براون مارتا اسکات جیمز میشل آنتونی زربه مارشال تامپسون جیمز میتچال الکساندرا دانی‌لوا دونالد پتری
فیلم‌بردار: رابرت ال. سرتیس
تدوین‌گر: ویلیام اچ. رینولدز
توزیع‌کننده: فاکس قرن بیستم
تاریخ‌های انتشار:  ۱۴ نوامبر ۱۹۷۷ (۱۹۷۷-۱۱-۱۴)  
مدت زمان: ۱۱۹ دقیقه
کشور: آمریکا
زبان: انگلیسی 
فروش گیشه: $۳۳٬۶۰۰٬۰۰۰
نقطه عطف (انگلیسی: The Turning Point) فیلمی در ژانر درام به کارگردانی هربرت راس است که در سال ۱۹۷۷ منتشر شد.
این فیلم برنده جایزه گلدن گلوب بهترین فیلم درام و برنده جایزه بهترین کارگردانی گلدن گلوب در سال ۱۹۷۷ شده‌است.
بازیگران

شرلی مک‌لین
آن بنکرافت
تام اسکریت
میخاییل باریشنیکوف
لسلی براون
مارتا اسکات
مارشال تامپسون
جیمز میتچال
دونالد پتری
رابرت دبلیو گور

| رابرت دبلیو گور | رابرت دبلیو گور |
| --- | --- |
Chemical Heritage Foundation, 2005: Chemical Heritage Foundation, 2005
زادهٔ: ۱۵ آوریل ۱۹۳۷ ‏(۸۷ سال)
محل تحصیل: دانشگاه دلاویر, دانشگاه مینه‌سوتا
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): مهندسی شیمی
محل کار: W. L. Gore & Associates
 :  
رابرت دبلیو گور (انگلیسی: Robert W. Gore؛ زاده ۱۵ آوریل ۱۹۳۷ - درگذشته ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۰) دانشمندی در زمینه مهندسی شیمی اهل ایالات متحده آمریکا بود. او مخترع پارچه ضدآب بود. رابرت گور در ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۰ به‌دلیل کهولت سن درگذشت.
روستای شهید مرادی

| روستای شهید مرادی اسکان | روستای شهید مرادی اسکان |
| --- | --- |
روستا: روستا
روستای شهید مرادیموقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانروستای شهید مرادیروستای شهید مرادی (استان فارس)نمایش نقشه استان فارس: روستای شهید مرادیموقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانروستای شهید مرادیروستای شهید مرادی (استان فارس)نمایش نقشه استان فارس
مختصات: ۲۹°۳۹′۰۲″شمالی ۵۲°۱۲′۳۱″شرقی﻿ / ﻿۲۹٫۶۵۰۴۱۹۹°شمالی ۵۲٫۲۰۸۴۸۸۲°شرقی﻿ / 29.6504199; 52.2084882: مختصات: ۲۹°۳۹′۰۲″شمالی ۵۲°۱۲′۳۱″شرقی﻿ / ﻿۲۹٫۶۵۰۴۱۹۹°شمالی ۵۲٫۲۰۸۴۸۸۲°شرقی﻿ / 29.6504199; 52.2084882
کشور: ایران
استان: فارس
شهرستان: شیراز
بخش: بخش ارژن
دهستان: قره چمن
بنیان‌گذاری: 1387
جمعیت: ۵۸۸ نفر (سرشماری ۹۵)
روستای شهید مرادی روستایی از توابع دهستان قره‌چمن بخش ارژن در جنوب غربی شیراز واقع است.
جمعیت

جمعیت روستا طبق سرشماری نفوس و مسکن ۱۳۹۵، ۵۷۰ نفر (۱۶۷ خانوار) بوده‌است. فاصله آن تا شیراز 25 کیلومتر می باشد. همه اهالی از تیره عمله فارسیمدان هستند که از طوایف قشقایی بشمار می‌رود.
منبع

↑  «-». دریافت‌شده در ۹ آوریل ۲۰۱۹.[پیوند مرده]
مایکل هادسون (دانشمند علوم سیاسی)

| مایکل هادسون | مایکل هادسون |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲ ژوئن ۱۹۳۸
درگذشت: ۲۵ مهٔ ۲۰۲۱  (۸۳ سال)
ملیت: ایالات متحده آمریکا
مایکل سی. هادسون (انگلیسی: Michael C. Hudson؛ (زادهٔ ۲ ژوئن ۱۹۳۸ – درگذشتهٔ ۲۵ مهٔ ۲۰۲۱) دانشمند علوم سیاسی اهل ایالات متحده آمریکا و استاد علوم سیاسی در دانشگاه ملی سنگاپور بود. وی همچنین استاد بازنشسته دانشگاه جرج‌تاون بود.
مایکل سی. هادسون مدرک بی‌ای خود را در سال ۱۹۵۹ از کالج سوارثمور و مدرک دکترای خود را در سال ۱۹۶۰ در رشتهٔ علوم سیاسی از دانشگاه ییل دریافت کرده‌ بود.
وی از سال ۱۹۷۹ استاد روابط بین‌الملل در دانشگاه جرج‌تاون و از سال ۱۹۸۰ استاد مطالعات عرب در مدرسه امور خارجه ادموند ای. والش بود.
هادسون از سال ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۹ مدیریت مرکز مطالعات معاصر عرب را بر عهده داشته و بار دیگر در سال‌های ۲۰۰۰، ۲۰۰۳–۲۰۰۶، و ۲۰۰۷–۲۰۱۰ ریاست این مرکز را بر عهده داشته‌است.
وی موفق به دریافت بورس مطالعاتی «بورس مطالعاتی گوگنهایم» در سال‌های ۷۶–۱۹۷۵ و «بورس مطالعاتی بنیاد فورد» شده‌است.
کتاب‌شناسی

عناوین برخی از آثار او عبارتند از:
| عنوان فارسی | عنوان اصلی |  | ناشر | مکان | انتشار |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| خاورمیانه بر سر دوراهی: ابعاد سیاسی و اقتصادی وحدت اعراب | Middle East Dilemma: The Politics and Economics of Arab Integration |  | انتشارات دانشگاه کلمبیا | نیویورک | ۱۹۹۹ |
| فلسطینیان: راه کارهای نوین | The Palestinians: New Directions | ویراستار و مشارکت‌کننده | مرکز مطالعات معاصر عرب دانشگاه جرج‌تاون | واشینگتن | ۱۹۹۰ |
| مناقشات اعراب و اسرائیل: دیدگاه‌های متفاوت | Alternative Approaches to the Arab-Israeli Conflict |  | مرکز مطالعات معاصر عرب دانشگاه جرج‌تاون | واشینگتن | ۱۹۸۴ |
| سیاست اعراب: در جستجوی مشروعیت | Arab Politics: The Search for Legitimacy |  | انتشارات دانشگاه ییل | نیوهیون | ۱۹۷۷ |
| راهنمای جهانی شاخص‌های سیاسی و اجتماعی | The World Handbook of Political and Social Indicators |  | انتشارات دانشگاه ییل | نیوهیون | ۱۹۷۲ |
| جمهوری بی‌ثبات: سیاست مدرن در لبنان | The Precarious Republic: Political Modernization in Lebanon |  | راندوم هاوس | نیویورک | ۱۹۶۸ |
خشونت سیاسی و عدم ثبات: پیش‌درآمدی بر سه فرضیه:
فورد فستیوا

Motor vehicle
| فورد فستیوا | فورد فستیوا |
| --- | --- |
دید کلی: دید کلی
شرکت: فورد کیا موتورز مزدا
تولید: ۱۹۸۶–۲۰۰۲
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
کلاس: کامپکت کوچک
طرح‌بندی: موتور جلو-محور جلو
گاه‌شمار: گاه‌شمار
پیشین: مزدا ۱۲۱ (براساس مزدا کازمو)
پسین: فورد فیستا مزدا ۱۲۱/مزدا ریویو/اتوزم ریویو (ژاپن)
فورد فستیوا (به انگلیسی: Ford‌ Festiva) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۸۶ تا ۲۰۰۲ تولید شده‌ است. البته نمونه نخست این خودرو در ایالات متحده آمریکا و توسط شرکت شرکت فورد موتور و با نام فستیوا تولید شده بود. این خودرو در سه نسل تولید شده‌است
نسل اول (۱۹۸۶)

همچنین ببینید: پراید
پراید در اصل در شرکت مزدا ژاپن با سفارش فورد طراحی شد. هاچ‌بک سه در طراحی و ساخته شده توسط مزدا در فوریه ۱۹۸۶ در ژاپن با نام «فورد فستیوا» و با موتورهای ۱٫۱ و ۱٫۳ لیتری عرضه شد. فستیوا یک خودروی دیفرانسیل جلو بود و مکانیک‌های آن شامل تعلیق مستقل جلو با استرات، فنرهای مارپیچ و آنتی رول بار و همچنین سیستم تعلیق میله پیچشی در عقب بود. فستیوا در سال ۱۹۸۹ فیس‌لیفت شد و در جریان فیس‌لیفت طراحی جلوپنجره و چراغ عقب آن تغییر کرد.
مزدا در سال ۱۹۸۷ شروع به تولید فستیوا با نام «مزدا ۱۲۱» برای بازارهای استرالیا و اروپا کرد؛ اما این مدل هرگز در ژاپن به فروش نرسید. مدل استرالیایی ۱۲۱ به موتور ۱٫۳ لیتری B3 مجهز شده بود که با یک جعبه‌دنده پنج سرعته دستی جفت می‌شد. بازارهای اروپایی نیز موتور ۱٫۱ لیتری B1 با قدرت ۵۵ اسب بخار متری (۴۰ کیلووات) را با جعبه‌دنده چهار سرعته دستی دریافت کردند. تولید ۱۲۱ در سال ۱۹۹۰ متوقف شد و شعبه استرالیایی مزدا به‌طور رسمی در فوریه ۱۹۹۱ پایان تولید این خودرو را اعلام کرد.
در اواسط سال ۱۹۸۶، یکی دیگر از شرکای فورد، کیا موتورز در کره جنوبی، تولید فستیوا را تحت لیسانس فورد و با نام «کیا پراید» آغاز کرد. فستیوا با نشان کیا پراید از مارس ۱۹۸۷ تا ژانویه ۲۰۰۰ توسط کیا موتورز در کره جنوبی تولید شد. همچنین از اواخر سال ۱۹۸۷ برای مدل سال ۱۹۸۸، کیا صادرات این خودرو به ایالات متحده را تحت نام «فورد فستیوا» آغاز کرد. فروش در کانادا در ژانویه ۱۹۸۹ آغاز شد و این خودرو از طریق فورد و همچنین نمایندگی‌های مرکوری فروخته می‌شد.
پراید در قالب سدان چهار در (در تیپ‌های ال‌ایکس، جی‌تی‌ایکس و بتا) و همچنین هاچ‌بک سه و پنج در (سی‌دی-۵) و استیشن واگن پنج در فروخته شد. پراید اصلی فقط به عنوان یک هاچ‌بک سه در در دسترس بود، در حالی که مدل پنج در در ژوئن ۱۹۸۸ و استیشن پنج در در فوریه ۱۹۹۲ اضافه شد. در نوامبر ۱۹۹۳، پراید یک فیس لیفت جزئی دریافت کرد و تولید نیز به کارخانه گوانگژو، زیرمجموعه کیا آسیا موتورز منتقل شد، زیرا کیا روی آولا جدید (فورد اسپایر) تمرکز کرد. قبل از آن که تولید مزدا ۱۲۱ در اواخر سال ۱۹۹۰ متوقف شود، خودروهای دارای نشان کیا فقط به برخی از بازارهای درجه سوم صادر می‌شدند. پراید در سال ۱۹۹۹ با کیا ریو جایگزین شد و در سال ۲۰۰۱ خط تولید آن به سایپا فروخته شد.
در زمستان سال ۱۳۸۹ شرکت سایپا محصولات خود تولید محصولات خود را بر پایه پلتفرم پراید متوقف نمود و تولید بر اساس پلتفرم X100 را آغاز کرد و محصولات خود را با نام‌های جدید: سایپا ۱۱۱(مروارید)، سایپا ۱۳۱، سایپا ۱۳۲، سایپا ۱۴۱ تولید می‌کند.
از سال ۱۳۹۳ فروش و عرضه پراید با موتور بهینه یورو۴ انجام شد که تغییراتی در سرسیلندر، منیفولد هوا و برنامه ecu ایجاد شد این تغییرات سبب افزایش توان موتور به ۷۲ اسب بود که از شتاب و قدرت بهتری بهره می‌برد.
موتور بهینه یورو ۴ روی تمام محصولات x100 نصب شد.
نسل دوم (۱۹۹۳)

هرچند تولید نسل اول فستیوا یا همان پراید توسط کیا تا سال ۲۰۰۰ ادامه یافت، فورد در سال ۱۹۹۳ به عرضه این نسل در بازار ایالات متحده پایان داد. سپس در همین سال نسل دوم فستیوا معرفی شد که به طور مشترک توسط فورد و کیا توسعه پیدا کرده‌بود. این نسل با وجود این که از قوای محرکهٔ مشترک با نسل اول بهره می‌برد؛ ظاهر منحنی‌تری داشت و بزرگ‌تر و آیرودینامیک‌تر شده بود. هرچند این خودرو در برخی بازارها با نام نسل دوم فستیوا عرضه شد اما فورد در ایالات متحده آن را با نام اسپایر (Aspire) و در دو مدل هاچ‌بک ۳ در و ۵ در عرضه کرد. کیا نیز در کره جنوبی این خودرو را با نام آوِلا روانهٔ بازار کرد. در این کشور علاوه بر مدل‌های هاچ‌بک، مدل سدان هم ارائه می‌شد.
سایپا با الهام از سبک طراحی مدل ۵ در این نسل، سایپا ۱۴۱ را طراحی و عرضه کرد.
در سال ۱۹۹۷، فستیوا یک سپر جلوی جدید با جلوپنجره بیضی‌شکل، چراغ‌های جلوی تغییرشکل یافته و سایر تغییرات جزئی دریافت کرد. اسپایر پس از سال ۱۹۹۷ از سری فورد در ایالات متحده کنار گذاشته شد.
نسل دوم فستیوا تا سال ۲۰۰۰ در استرالیا به فروش می‌رفت که فورد کا جایگزین آن شد. فستیواهای استرالیایی نسل دوم دارای شبرنگ‌های جانبی استاندارد بازار ایالات متحده در هر طرف خودرو (سمت راننده و سرنشین) در جلو و عقب هستند. به جای شبرنگ‌ها/چراغ‌های نارنجی در طرفین جلو و بازتابنده‌ها/چراغ‌های قرمز در طرفین عقب، شبرنگ‌های نارنجی در هر چهار مکان وجود دارد. این بازتابنده‌های اضافی، همراه با چراغ راهنمای گلگیر نارنجی (که در ایالات متحده مورد نیاز نیست و در اسپایر گنجانده نشده است) یک نمایه جانبی منحصر به فرد را ایجاد می‌کنند.
کیا مدل بعدی خود یعنی کیا ریو را کاملاً مستقل توسعه داد و رابطه خود را با فورد به پایان رساند.
فورد فستیوا ۳ در پیش از فیس‌لیفت (ژاپن)
فورد فستیوا ۵ در پیش از فیس‌لیفت (استرالیا)
فورد فستیوا ۵ در فیس‌لیفت (استرالیا)
فیس‌لیفت فورد فستیوا سدان (تایوان)
فورد اسپایر ۵ در (آمریکا)
فورد اسپایر فیس‌لیفت (آمریکا)
کیا آولا دلتا سدان (کره جنوبی)
کیا آولا دلتا سدان (کره جنوبی)
نسل سوم (۱۹۹۶)

فورد فستیوا مینی واگن (ژاپن)
مقالهٔ اصلی: مزدا دمیو
این خودرو در واقع نسل اول مزدا دمیو بود که در ژاپن با نام فورد فستیوا مینی واگن و پس از توقف عرضهٔ نسل دوم فستیوا در ژاپن در سال ۱۹۹۶ به فروش رسید. این نسل با دو موتور ۱٫۳ و ۱٫۵ لیتری و با جعبه‌دنده‌های ۳ دندهٔ خودکار، ۴ دندهٔ خودکار و ۵ دندهٔ دستی عرضه شد. نسل سوم فورد فستیوا از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۲ تولید می‌شد. در سال ۲۰۰۲ و همزمان با توقف تولید نسل اول مزدا دمیو ، تولید این خودرو نیز متوقف شد.
فورد فستیوا
فورد فستیوا ۱۹۹۱–۱۹۹۴
فورد فستیوا ۵ در (استرالیا)
محمد افضل ظله

| The Honorable محمد افضل ظله | The Honorable محمد افضل ظله |
| --- | --- |
۱۱مین قاضی ارشد پاکستان: ۱۱مین قاضی ارشد پاکستان
دوره مسئولیت ۱ ژانویه ۱۹۹۰ – ۱۸ آوریل ۱۹۹۳: دوره مسئولیت ۱ ژانویه ۱۹۹۰ – ۱۸ آوریل ۱۹۹۳
گمارنده: غلام اسحاق خان
پس از: محمد حلیم
پیش از: نسیم حسن شاه
Justice of the Supreme Court of Pakistan: Justice of the Supreme Court of Pakistan
دوره مسئولیت ۱۴ ژوئن ۱۹۷۹ – ۱۸ آوریل ۱۹۹۳: دوره مسئولیت ۱۴ ژوئن ۱۹۷۹ – ۱۸ آوریل ۱۹۹۳
نامزد کننده: محمد ضیاءالحق
گمارنده: محمد ضیاءالحق
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۹ آوریل ۱۹۲۸ مندره
درگذشته: ۲۳ دسامبر ۲۰۱۱ (۸۳ سال) لاهور
ملیت: پاکستان
محل تحصیل: دانشگاه پنجاب
محمد افضل ظله (انگلیسی: Muhammad Afzal Zullah؛ ۱۹ آوریل ۱۹۲۸ – ۲۳ دسامبر ۲۰۱۱) قاضی اهل پاکستان بود. وی از سال ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۳ قاضی ارشد پاکستان بوده‌است.
ماریا میس

| ماریا میس | ماریا میس |
| --- | --- |
نام اصلی: Maria Mies
زاده: ۱۹۳۱ شتفلن، استان راین، جمهوری وایمار
محل زندگی: آلمان هند راج بریتانیا (- ۱۵ اوت ۱۹۴۷) قلمروی هند (۱۵ اوت ۱۹۴۷ -) 
پیشه: جامعه‌شناس و نویسندهٔ آثار فمینیستی
ملیت: آلمانی
کتاب‌ها: زنان هندی و پدرسالاری (۱۹۸۰) پدرسالاری و انباشت در مقیاس جهانی (۱۹۸۶) زنان آخرین مستعمره (۱۹۸۸)
ماریا میس (به آلمانی: Maria Mies)، (۱۹۳۱ در شتفلن جمهوری وایمار -) جامعه‌شناس فمینیست آلمانی، نویسندهٔ چندین کتاب فمینیستی است که از آن جمله می‌توان به زنان هندی و پدرسالاری (۱۹۸۰)، پدرسالاری و انباش در مقیاس جهانی (۱۹۸۶) و زنان: آخرین مستعمره (۱۹۸۸، نگارش مشترک با بنهولت تامسن و فون ورلهوف) اشاره کرد. وی از فعالان جنبش زنان آلمان و جنبش علیه جهانی‌سازی لیبرالی است.
جان بلامی فاستر از ماریا میس به عنوان یکی از فمینیست‌هایی یاد می‌کند که در کنار لیز فوگل، فریگا هاگ، سیلویا فدریچی، نانسی فریزر، تیتی باتچاریا، هیتر براون و جایاتی گوش در تکامل نظریهٔ بازتولید اجتماعی و بسط آن با روش‌شناسی مارکسیستی مشارکت سازنده‌ای داشته‌است.
زندگی

ماریا میس در سال ۱۹۳۱ در شتفلن، استان راین در ایالت آزاد پروس، جمهوری وایمار به دنیا آمد.
ماریا میس استاد جامعه‌شناسی در دانشگاه علوم کاربردی کلن، یکی از دانشگاه‌های علوم کاربردی در آلمان است. او به هند رفت و به مدت چندین سال در آنجا به کار پرداخت. در سال ۱۹۷۹ برنامهٔ زنان و توسعه را در مؤسسهٔ مطالعات اجتماعی لاهه در هلند راه‌اندازی کرد. او از دههٔ ۱۹۶۰ در قالب جنبش زنان به فعال پرداخته و مطالعات زنان را دنبال کرده‌است. ماریا میس چندین کتاب و مقاله با موضوعات فمینیستی، بوم‌شناسی و کشورهای در حال توسعه منتشر کرده‌است. یکی از دغدغه‌های اصلی او توسعه رهیافت‌های آلترناتیو در روش‌شناسی و نیز در اقتصاد است. ماریا میس در سال ۱۹۹۳ از تدریس بازنشسته شده‌است، اما در جنبش زنان و دیگر جنبش‌های اجتماعی فعالیت خود را حفظ کرده‌است. او عضو شبکهٔ فمینیستی زنان انجمن مالیات بر تراکنش‌های مالی و اقدام شهروندان (Attac) است. ☃☃ ماریا میس کتابی با موضوع توافق‌نامه چندجانبه در سرمایه‌گذاری نوشته و همچنین کتاب چشم‌انداز معیشت را به همراه ورونیکا بانهولت (پدرسالاری و انباشت در مقیاس جهانی) نوشته‌است. او با سارال سارکار که یک اکوسوسیالیست است ازدواج کرده‌است.
آثار

زنان هندی و پدرسالاری: کشمکش‌ها و معماهای دانشجویان و زنان کارگر. دهلی نو: کانسپت (۱۹۸۰). شابک ‎۹۷۸−۰۳۹۱۰۲۱۲۶۶.
توری‌سازهای نارساپور: تولید زنان خانه‌دار هندی برای بازار جهانی. لندن: زدبوکس (۱۹۸۲). شابک ‎۰−۸۶۲۳۲−۰۳۲−۱.
به همراه واندانا شیوا. اکوفمینیسم. لندن: زدبوکس (۱۹۹۳). شابک ‎۱−۸۵۶۴۹−۱۵۶−۰.
به همراه سینیت سیتیراک. دختران توسعه: زنان در محیط در حالی تغییر. لندن: زدبوکس (۱۹۹۸). شابک ‎۱−۸۵۶۴۹−۵۸۸−۴.
پدرسالاری و انباشت در مقیاس جهانی: زنان در تقسیم بین‌المللی کار. لندن: زدبوکس (۱۹۹۹). شابک ‎۱−۸۵۶۴۹−۷۳۵−۶.
به همراه ورونیک بنهولت-تامسن. چشم‌انداز معیشت: فراسووی اقتصاد جهانی‌شده. لندن: زدبوکس (۲۰۰۰). شابک ‎۱−۸۵۶۴۹−۷۷۶−۳.
روستا و جهان: زندگی من، اوقات ما. ملبورن شمالی: انتشارات اسپینیفکس (۲۰۱۱). شابک ‎۱−۸۷۶۷۵۶−۸۲−۹.
ترجمه به فارسی

مقالهٔ خاستگاه‌های اجتماعی تقسیم جنسی کار از کتاب زنان: آخرین مستعمره توسط زرینه صفایی ترجمه شده و در پایگاه اینترنتی تریبونی برای زنان چپ منتشر شده‌است. همچنین مقاله‌ای تحت عنوان کوه یخ پدرسالاری سرمایه‌داری را بشکنیم از وی توسط ناهید جعفرپور به فارسی ترجمه شده‌است.
همچنین خدیجه مقدم فمینیست ایرانی در سال ۱۳۹۴ مصاحبه‌ای با وی انجام داد که به زبان فارسی انتشار یافت.
انتقاد از ماریا میس

مریم جزایری فعال جنبش کمونیستی و زنان در کتاب مارکسیسم و فمینیسم که به ویراستاری شهرزاد مجاب نگارش یافته‌است، ضمن تأکید بر نقدی که میس به برداشت‌های اکونومیستی و پراگماتیستی برخی از مارکسیست‌ها از ستم بر زن، انتقاداتی را متوجه تئوری کمون‌ها (اجتماع مشترک The Commons) می‌کند و آن را گرایشی رفرمیستی برای رسیدن به کمونیسم می‌داند. به باور جزایری انتفادات تئوریک صحیح ماریا میس به بیراهه رفته‌است، چرا که اجتماعات اشتراکی و رسیدن به کمونیسم در چهارچوب نظم سرمایه‌داری مبتنی بر مالکیت خصوصی امکان‌پذیر نیست، و این از آن روست که مالکیت خصوصی با دولت سرمایه‌داری عجیبن است و نفی آن بدون سرنگونی قدرت دولتی از طریق انقلاب امکان ندارد. جزایری می‌گوید میس و فمینیست‌هایی مانند او -همچون سیلویا فدریچی- دو اشتباه تئوریک انجام می‌دهند: اول اینکه از دست‌آوردهای دو انقلاب شکست‌خوردهٔ سوسیالیستی در شوروی و چین ارزیابی مارکسیستی به‌دست نیاورده‌اند؛ و دوم اینکه برای درک امپریالیسم به تئورِ‌های غیرمارکسیستی همچون آرای هارت و نگری متوسل شده‌اند که به جای مفهوم «امپریالیسم» از «امپایر» (امپراطوری) استفاده می‌کنند و مدعی هستند که در نظام سرمایه‌داری متأخر به دلیل رواج کامپیوتر و اینترنت «کار غیرمادی» بر «کار مادی» تفوق یافته و جامعه می‌تواند بدون گذر از انقلاب و به‌طور خودبه‌خودی به سوی کمونیسم برود.
سهیل الحسن

| سهیل الحسن | سهیل الحسن |
| --- | --- |
زاده: ۱۰ ژوئن ۱۹۷۰ ‏(۵۴ سال) جبله
وفاداری:  سوریه
شاخه نظامی:  نیروی زمینی سوریه
سال‌های خدمت: ۱۹۹۱–۲۰۲۴
درجه:  سرتیپ
جنگ‌ها و عملیات‌ها:  جنگ داخلی سوریه نبرد حلب  نبرد ۲۰۱۲ حمات  نبرد ۲۰۱۴ حمات  تهاجم به شمال غربی سوریه  تهاجم به پالمیرا  تهاجم به پالمیرا  کارزار مرکزی سوریه  منازعه ریف دمشق  هجوم ۲۰۱۸ جنوب سوریه  تهاجم به شمال غربی سوریه  تهاجم به شمال غربی سوریه عملیات سپر بهار 
نشان‌ها: نشان دوستی
سهیل الحسن (عربی: سُهَيْلُ سَلْمَانَ الْحَسَنِ، آوانگاری: Suhayl Salmān al-Ḥasan؛ زادهٔ ۱۰ ژوئن ۱۹۷۰) که با لقب «ببر» شناخته می‌شود، سرلشکر نظامی اهل سوریه است که سابقا به‌عنوان فرمانده لشکر ۲۵ نیروهای ویژه سوریه فعالیت می‌کرد که با نام نیروهای ویژه «ببر» نیاز شناخته می‌شدند. او در سال ۱۹۹۱ از آکادمی نیروی هوایی عربی سوریه فارغ‌التحصیل شد و در یگان‌های مختلف نیروی هوایی و پدافند هوایی سوریه خدمت کرد و دوره‌های آموزشی متعددی را گذراند. پس از خدمت در نیروی هوایی و پدافند هوایی، به اداره اطلاعات نیروی هوایی پیوست و مسئول آموزش نیروهای بخش عملیات ویژه شد.
در طول جنگ داخلی سوریه، سهیل الحسن فرماندهی نیروهای خود را در چندین درگیری بزرگ از جمله عملیات «ستاره سهیل» و نبرد میدان گازی «الشاعر» بر عهده داشت. او بخشی از نسل جدید فرماندهان میدانی ارتش سوریه است که در طول جنگ داخلی ظهور کردند. روزنامه فرانسوی لوموند ادعا کرد که او ممکن است رقیب اسد برای ریاست جمهوری سوریه باشد.
تحلیلگران گفته‌اند که الحسن ترجیح می‌دهد روسیه (به جای ایران) متحد اصلی دولت سوریه در طول جنگ داخلی و بازسازی پس از جنگ باشد. این موضع او در تضاد با ماهر اسد برادر رئیس‌جمهور سوریه بشار اسد و رئیس گارد جمهوری‌خواه و لشکر چهارم زرهی است که گفته می‌شود طرفدار ایران است.
زندگی‌نامه
الحسن به علویان تعلق دارد. الحسن از ترفیع به درجه سرتیپی خودداری کرد تا بتواند به‌طور مستقیم فرماندهی نیروهای خود را در میدان نبرد ادامه دهد. تاکتیک‌های جنگی او به عنوان «سیاست زمین سوخته» توصیف شده است که با حمله به مواضع مخالفان با بمباران خانه‌ها دنبال می‌شود. در حالی که نیروهای ببر تحت فرماندهی الحسن زمانی که برای مقابله با حملات مخالفان در سال ۲۰۱۵ به ادلب اعزام شدند نتوانستند خطوط نیروهای مخالف را بشکنند.