stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ویدلیزبک

| Wiedlisbach | Wiedlisbach |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: سوئیس
کانتون: Bern
بخش: Oberaargau (administrative district)
مساحت: مساحت
 • کل: ۷٫۵ کیلومتر مربع (۲٫۹ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۶۵ متر (۱۵۲۶ فوت)
جمعیت (دسامبر ۲۰۰۹): جمعیت (دسامبر ۲۰۰۹)
 • کل: ۲۱۶۷
 • تراکم: ۲۹۰/کیلومتر مربع (۷۵۰/مایل مربع)
کد پستی: 4537
شمارهٔ SFOS: 0995
همسایه‌ها: Attiswil, Oberbipp, Rumisberg, Walliswil bei Niederbipp, Walliswil bei Wangen, واژان آن در ار
وبگاه: www.wiedlisbach.ch   SFSO statistics
شهر ویدلیزبک  در بخش واژان در ایالت برن در کشور سوئیس واقع شده‌است که ۲٬۲۰۰ نفر  جمعیت دارد.
پروتون ساگا (نسل دوم)

Motor vehicle
| نسل دوم پروتون ساگا | نسل دوم پروتون ساگا |
| --- | --- |
پروتون ساگا اف‌ال‌ایکس: پروتون ساگا اف‌ال‌ایکس
دید کلی: دید کلی
شرکت: پروتون هولدینگ
تولید: ۲۰۰۸–۲۰۱۶
مونتاژ: مالزی: شاه عالم، سلانگور
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
کلاس: کامپکت کوچک
شکل بدنه: ۴ در سدان
طرح‌بندی: خودروهای موتور جلو-محور جلو
گاه‌شمار: گاه‌شمار
پیشین: پروتون ساگا (نسل اول)
پسین: پروتون ساگا (نسل سوم)
نسل دوم پروتون ساگا یک خودروی ۴ در سدان است که در مالزی توسط پروتون هولدینگ از ۱۸ ژانویه ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۶ تولید می‌شد. نسل دوم پروتون ساگا براساس سکو پروتون ساوی در پروتون هولدینگ با پشتیبانی فنی لوتوس کارز و LG CNS توسعه یافته بود. پروتون نسخهٔ بهبود یافته‌ای از این خودرو را به نام پروتون ساگا اف‌ال در ۳۰ نوامبر ۲۰۱۰ ساخت. ۸ ماه بعد نسخهٔ بیشتر بهبود یافته آن نیز به نام پروتون ساگا اف‌ال‌ایکس معرفی شد.
مشخصات

| ادعای سازنده> انتقال قدرت و عملکرد | ادعای سازنده> انتقال قدرت و عملکرد |
| --- | --- |
موتور: CamPro IAFM, 4 سیلندر DOHC 16V
حداکثر سرعت (km/h): ۱۶۰ کیلومتر بر ساعت (۹۹ مایل بر ساعت) دستی / ۱۵۵ کیلومتر بر ساعت (۹۶ مایل بر ساعت) به صورت خودکار
شتاب ۰–۱۰۰ کیلومتر/ساعت (ثانیه): ۱۳٫۰ ثانیه دستی / ۱۴٫۵ ثانیه اتوماتیک
حداکثر قدرت hp(kW)/دور در دقیقه: ۹۴ اسب بخار (۷۰ کیلووات) / 6,000 rpm
حداکثر گشتاور (نیوتن متر/دور در دقیقه): ۱۲۰ نیوتن متر (۸۹ پوند نیرو-فوت) / 4000 دور در دقیقه
پر ظرفیت مخزن (لیتر): ۴۰
لاستیک و رینگ: 175 / 70 R13 – جراحی یا 185 / 60 R14 – آلیاژ
شاسی: شاسی
قدرت فرمان: هیدرولیک فرمان
تعلیق (جلو/عقب): MacPherson strut / چرخش پرتو
ترمز (جلو/عقب): تهویه دیسک / درام
نمای پشت پروتون ساگا در مالزی
خط ۱۲ متروی پاریس

| خط ۱۲ | خط ۱۲ |
| --- | --- |
 :  
An MF 67 stock train arriving at Solferino: An MF 67 stock train arriving at Solferino
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
پایانه: Aubervilliers - Front Populaire Mairie d'Issy
خطوط اتصال:                     
شمار ایستگاه‌ها: ۲۹
عملکرد: عملکرد
سیستم: متروی پاریس
گرداننده‌ها: سازمان حمل‌ونقل پاریس
خودروی ریلی: MF 67  (45 trains as of December 19, 2012
مسافرین: ۷۲٬۱۰۰٬۰۰۰ (متوسط سالانه) 12th/۱۶
تاریخچه: تاریخچه
گشایش: ۱۹۱۰
فنی: فنی
طول خط: ۱۵٫۲۶۸ کیلومتر (۹٫۴۸۷ مایل)
اندازه ریل: ۱٬۴۳۵ mm (4 ft 8 1⁄2 in) ریل استاندارد
برق: ۷۵۰ ولت جریان مستقیم third rail
سیستم هدایت: Conductor (PA)
خط ۱۲ متروی پاریس (انگلیسی: Paris Métro Line 12) یکی از خطوط متروی پاریس است.
این خط که در سال ۱۹۱۰ تأسیس شده دارای ۲۹ ایستگاه و ۱۵٫۲۶۸ کیلومتر طول می‌باشد.
نگارخانه

Route of Line 12
گرد حسن‌آباد

| گرد حسن‌آباد | گرد حسن‌آباد |
| --- | --- |
نام: گرد حسن‌آباد
کشور: ایران
استان: آذربایجان غربی
شهرستان: اشنویه
بخش: نالوس
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
نام محلی: آسناوه
کاربری کنونی: مسکونی
دیرینگی: هزاره اول
دورهٔ ساخت اثر: هزاره اول
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۴۷۲
تاریخ ثبت ملی: ۱ آذر ۱۳۴۴
گردحسن آباد (تپه حسن‌آباد) مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در حومه اشنویه واقع شده و این اثر در تاریخ ۱ آذر ۱۳۴۴ با شمارهٔ ثبت ۴۷۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گلندا آدامز

| گلندا آدامز | گلندا آدامز |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: Glenda Emilie Felton
زادهٔ: ۳۰ دسامبر ۱۹۳۹ راید، نیو ساوت ولز
درگذشت: ۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۰۷ (۶۷ سال) سیدنی
ملیت: استرالیا
پیشه: Novelist and short story writer; Teacher of creative writing
همسر: Gordon Adams (divorced)
شریک زندگی: Chris Clarke
فرزندان: ۱
گلندا آدامز (انگلیسی: Glenda Adams; ۳۰ دسامبر ۱۹۳۹ – ۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۰۷) رمان‌نویس، استاد دانشگاه، و نویسنده اهل استرالیا بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه مایلز فرانکلین شده‌است.
گفتارهای اپیکتت

مجموعه‌ای از سخنرانی‌های اپیکتت
| 0 | 1 |
| --- | --- |
Elizabeth Carter translation, 1759: Elizabeth Carter translation, 1759
نویسنده(ها): اپیکتت
عنوان اصلی: گفتارهای اپیکتت
کشور: یونانی باستان
زبان: زبان یونانی کوینه
گونه(های) ادبی: فلسفه
تاریخ نشر: قرن دوم
متن: گفتارها در ویکی‌نبشته
گفتارهای اپیکتت (به انگلیسی: The Discourses of Epictetus; یونانی: Ἐπικτήτου διατριβαί) مجموعه‌ای از سخنرانی‌های غیررسمی توسط فیلسوف رواقی اپیکتت است که در حدود سال ۱۰۸ پس از میلاد توسط شاگردش آریان نوشته شده‌است. در ابتدا هشت کتاب نوشته شده، اما اکنون تنها چهار کتاب به‌طور کامل (به همراه چند بخش از کتاب‌های دیگر) باقی مانده‌است. فلسفه اپیکتت به‌شدت کاربردی است. او به دانش‌آموزان خود حکم می‌کند که توجه خود را بر نظرات، اضطراب‌ها، علایق و خواسته‌های خود متمرکز کنند تا «در رسیدن و به‌دست آوردن آنچه می‌خواهند شکست نخورند، و در دام چیزی که از آن اجتناب می‌کنند نیفتند». آموزش واقعی در این است که یاد بگیریم آنچه را که متعلق به خودمان است از آنچه متعلق به ما نیست تشخیص دهیم، و یاد بگیریم که به‌درستی با دریافت‌های بیرونی موافقت یا مخالفت کنیم. هدف از تدریس او این بود که مردم را آزاد و شاد کند.
گفتارها از زمان نگارش از متون تأثیرگذار بوده‌است، و حتی مارکوس اورلیوس نیز به به آن اشاره کرده و در جاهایی از آن نقل‌قول‌هایی کرده‌است. از قرن شانزدهم میلادی، این اثر به چندین زبان ترجمه و بارها تجدید چاپ شده‌است.
کدکس بودلیان از گفتارهای اپیکتت. به لکه بزرگ روی دست‌نوشته توجه کنید که این قسمت (کتاب ۱. ۱۸. ۸–۱۱) را تا حدی ناخوانا کرده‌است.
زمینه

گفتارها در کلاس درس خود اپیکتت در نیکوپلیس ایراد می‌شوند و او را نشان می‌دهند که با ملاقات‌کنندگان صحبت می‌کند و شاگردانش را سرزنش و تشویق می‌کند. به نظر می‌رسد این دانش‌آموزان مردان جوانی مانند آرین بوده‌اند که از موقعیت اجتماعی بالایی برخوردار بوده و در فکر ورود به خدمات عمومی و دلتی و خدمت به جامعه بودند. گفتارها نه سخنرانی‌های رسمی هستند و نه به‌عنوان بخشی از برنامه درسی مناسب هستند. کلاس‌های معمولی‌ای بود که شامل خواندن و تفسیر بخش‌هایی از آثار فلسفی رواقی می‌شد، که علاوه بر اخلاق، باید شامل آموزش منطق و فیزیک (که بخشی از نظام رواقی بود) نیز باشد. گفتارها در مورد نکاتی بود که از نظر اپیکتت از اهمیت ویژه‌ای برخوردار بودند و فرصتی برای گفتمان دوستانه با شاگردانش، و بحث در مورد امور شخصی آن‌ها. بنابراین، یک ارائه رسمی از فلسفه رواقی نیستند. گفتارها به شدت عملی هستند؛ و به مشکل اخلاقی آگاهانه درست‌زیستن و این‌که چگونه می‌توان خوب زندگی کرد، توجه دارند.
پایگاه هوایی لوگزوئیل

پایگاه هوایی لوگزوئیل (به انگلیسی: Luxeuil Air Base) (به زبان بومی: Base aérienne 116 Luxeuil Saint-Sauveur) یک فرودگاه نظامی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۳۱۵ متر است. این فرودگاه در کشور فرانسه قرار دارد و در ارتفاع ۲۷۸ متری از سطح دریا واقع شده است.
تبوت (دهانه)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
مختصات: ۹°۳۶′شمالی ۵۳°۳۶′شرقی﻿ / ﻿۹٫۶°شمالی ۵۳٫۶°شرقی﻿ / 9.6; 53.6
قطر: ۳۱ کیلومتر
عمق: نامعلوم
هم‌درازا: ۳۰۷° در طلوع آفتاب
نام‌بخش: John Tebbutt[*]
تبوت یک دهانه برخوردی در ماه‌ است.
تزئینات هنری روی سفال

شابک ‎



تزئینات هنری روی سفال و گچ تکنیکی است که به عنوان تزیین دیوارها نیز استفاده می‌شود. این کار توسط استفاده از لایه‌های اندود که در رنگ‌های مختلف در سطح مرطوب یا در سرامیک‌ها با استفاده از بدنهٔ سرامیک خام که از لایه‌های نفرندهٔ متوالی است، تولید می‌شود.
ریشه یابی

این کلمه ریشهٔ ایتالیایی دارد که به معنای خراشیدن و قلم زدن می‌باشد، و بالاخره پس از آن ریشه یونانی دارد به معنای نوشتن که ریشهٔ امروزی این کلمه در واژهٔ گرافیتی به معنای حروف یا تصاویری که روی دیوار نوشته شده باشد، می‌توان دید.
تاریخچه

نقاشی روی دیوارها در اروپا از زمان‌های کلاسیک وجود داشته‌است و در ایتالیا در قرن ۱۶ معمول بوده‌است و درهنر آفریقایی‌ها نیز یافته شده‌است. رویهٔ این تکنیک نسبتاً ساده است و مشابه رویهٔ نقاشی روی سفال و گچ می‌باشد. این سبک نقاشی نقش جدی در سال‌های رنسانس در ایتالیا داشته، به همراه ۲ نفر از کارآموزهای رافائل پولیدورو و ماتورینو در میان رهبری متخصیص، این نقاشی‌ها را در کاخ‌ها در رم و شهرهای دیگر انجام دادند که اکثر کارهای آنان امروزه رنگ و رو رفته و هوا زده شده‌است.
در دورهٔ قرن ۱۶ این هنر و تکنیک توسط استادان سازنده به آلمان آورده شد و با اشتیاق آن را ارتقا بخشیدند. به عنوان یک مثال ساده و بومی قدیمی در قسمت وسیع اطراف ماربورگ و وترو در آلمان می‌توان دید. در المان این تکنیک به‌طور غالب در باورایا وجود دارد. استفاده از گرافیتی در خلق خانه‌های روکار برای تبلیغات رایج بوده‌است. این هنر همچنین تورینجیا، اینگاندین، اتریش و ترانسیلوانیا نیز استفاده شده‌است. در شمال خاوری اسپانیا، کاتالونیا، این نوع نقاشی توسط معماران کلاسیک در اوایل قرن ۲۰ اجرا می‌شده و در دکوراسیون نما این تکنیک مجدداً بازگشت.
کاربرد دیگر این نقاشی در ساده‌ترین حالتش نیز دیده شده‌است که روی روکش‌های خشک پارچه‌های مخصوص نقاشی یا حتی برگه‌های معمولی نیز بوده‌است. گاهی نیز تمام صفحه را رنگ می‌زدند و با جوهر سیاه وری آن طرح را می‌کشیدند. بعضی مواقع به لایهٔ اولی رنگ احتیاجی نیست و روکش خیس اصلی، پارچهٔ نقاشی را اشکار می‌کند که این کار با روش پاستیل روغنی قابل اجرا نیست. این تکنیک اغلب در کلاس‌های هنر برای درس دادن این نوع نقاشی به هنرجویان استفاده می‌شود.
هنرنوین

نمونه‌های کار گرافیکی در نما و روکار ساختمان هادر دورهٔ بین ۱۸۹۰ تا ۱۹۱۵ دیده شده و در این زمینه جنبش حرکتی در هنرها و مهارت‌ها و صنعت‌ها رخ داد به خصوص در بلژیک و فرانسه هنرمند نگلیسی هیوود سامنر به عنوان پیشگام در ان دوره، برای این تکنیک شناخته شده‌است. نمونه کارهای او برای مثال در سال ۱۸۹۲ در کلیسای سنیت ماری، سابری و سری در جنوب شرقی انگلیس دیده می‌شود. فنک ار او بیشتر در کسبک خراشیدن روی اندودها بود هاما تکنیک‌های گوناگون دیگری را هم در دکوراسیون گرافیک بیرونی نیز شامل می‌شده.
نمونه‌های دیگر:
قاب‌های سرامیکی در گرنه میسون، معمار اوسکار فرانسوا هنرمند هنری پرایوت لیومونت، ۱۸۹۷- ۱۸۹۶.
هتل سیامبرلانی، شهر بروسل، معمار پال هنکر ۱۸۹۷
کاشی کاری ((پرنسس رویاها)) و کارهای دیگر هتل متروپل موسکو معمار ویلیام و الکوت، هنرمند میکائیل و بروبل ۱۸۹۹- ۱۹۰۷
خانهٔ کاشیه بروسل معمار پال کاشیه، ۱۹۰۵
سرامیک کاری‌های خانهٔ مونیسیپال در پراگ، معمار اسوالد پولیوکا، هنرمند کارل اسپیلار ۱۹۰۵ – ۱۹۱۲
تجاوز به زنان اهل سابین

تجاوز به زنان اهل سابین، اثری از: جیووانی بولوگنا، روگرفتی از مجسمه‌ای در ایوان سرپوشیده دئی لانزی واقع در فلورانس، ایتالیا.
تجاوز به زنان اهل سابین، بخشی از تاریخ افسانه‌ای رم باستان است که طی آن، نخستین نسل از مردان رومی، برای خویشتن همسرانی از خانواده‌های سرزمین سابین، که در همسایگی آن‌ها قرار داشته، می‌ربایند (در این زمینه باید توجه داشت که کلمه تجاوز در اینجا، از ریشه raptio در زبان لاتین گرفته شده که بیشتر به معنای ربودن است و از آن، به جای معنای متداول امروزی کلمهٔ تجاوز که به مفهوم تعرّض جنسی می‌باشد، استفاده شده‌است).
این افسانه که توسط تیتوس لیویوس (در کتاب از پیدایش روم) و پلوتارک (در کتاب حیات مردان نامی) برای آثار هنری ارائه شده در عصر رنسانس و بعد از رنسانس، سوژه‌ای فراهم آورده بود که به مدد آن، هنرمندان ترکیبی از یک الهام بخش مناسب که از جسارت و شجاعت رومیان باستان حکایت داشت را، به همراه فرصتی برای به تصویر کشیدن تصاویر متعددی از افراد با لباس‌های نیمه برهنه، بدست آورده بودند، و بدینگونه مبارزه‌ای به شدت پرشور برای آنان رقم خورده بود. از جمله موضوعات قابل مقایسه با این داستان کلاسیک مربوط به عصر باستان، می‌توان به نبرد لاپیت‌ها و سنتاورس‌ها و همین‌طور موضوع معروف به آمازونوماچی که نبرد میان تسئوها با آمازونها اشاره نمود.
داستان

ماجرای تجاوز به عنف به زنان سابینی، در نخستین ادوار تاریخ رم، و طی مدت کوتاهی پس از تأسیس رم، توسط رومولوس و پیروان او که عمدتاً از مردان بوده‌اند، رخ داده‌است. به همین دلیل این مردان به منظور اینکه برای خود خانواده تشکیل بدهند، در صدد جستجوی زنانی برآمدند. بدین ترتیب، رومی‌ها وارد مذاکراتی با سابین‌ها شدند، که تنها جمعیت حاضر در آن منطقه را تشکیل می‌دادند. مذاکراتی که البته ناموفق بود، چراکه سابین‌ها از ترس ظهور یک جامعه رقیب در جوارشان، از پاسخ مثبت به خواست رومی‌ها خودداری کردند و به زنان اهل سابین اجازه ندادند که به ازدواج با رومی‌ها تن در دهند، در نتیجه، رومی‌ها شروع به برنامه‌ریزی برای ربودن زنان اهل سابین نمودند.
بدین منظور، رومولوس جشنواره‌ای موسوم به نپتونِ سواره ابداع نمود و آن را کنسوالیا نامید، و برگزاری این جشنواره را به همسایگان روم اعلام کرد. بر طبق نوشتهٔ تیتوس لیویوس، در این جشنواره بسیاری از افراد سرزمین‌های همسایه رم حضور به هم رسانیدند، از جمله از ی آنتم‌ناتان و کروستومینان و کاینیننسان و همین‌طور بسیاری از سابینان. در حین برگزاری جشنواره، رومولوس علامت داد و مردان رومی با دیدن علامت رومولوس، زنان سابین را برداشته و ربودند و به مبارزه مردان سابین پرداختند. زنان ربوده شده، که از بابت ربوده شدن خویش خشمگین شده بودند، با خواهش و التماس رومولوس مواجه شدند، که از آنان می‌خواست که شوهران رومی خویش را بپذیرند.
رومولوس به زنان امکان انتخابی آزاد را داد و وعده کرد که این زنان سابینی از حقوق مدنی و اموال و دارایی برخوردار خواهند شد. بر طبق نوشته لیوی، او با تک تک زنان صحبت نمود، «و به این نکته اشاره کرد که آن‌ها در ازدواج خویش با همسایگانشان، به خاطر انکار حق والدین خویش، مدیون نخواهند بود. آن‌ها پس از ازدواج، به صورت زنانی محترم زندگی خواهند کرد، و در تمامی اموال و حقوق مدنی با سایر شارمندان مشترک خواهند بود، و اینکه: عزیزترین افراد، در میان تمامی طبایع بشری، مادران فرزندان مردان آزاد خواهند بود.
روایت ویل دورانت

در داستانهای کهن آمده‌است که رومولوس برای اینکه ساکنان رم را صاحب زن کند، مسابقاتی ترتیب می‌داد و سابین‌ها و طوایف دیگر را به آن مسابقات دعوت می‌کرد. در طی این مسابقات، رومیان زنان سابینی را به زور نگاه می‌داشتند و مردان را تار و مار می‌کردند. تیتوس تایتوس، پادشاه طایفهٔ سابینی کوریایی، به رم اعلان جنگ داد و به شهر تاخت. تارپیا، دختر یکی از سرداران رومی که پاسدار قلعه‌ای به روی تپهٔ کاپیتولینوس بود، [به خاطر عشق به سردار سپاه سابین]، دروازه قلعه را به روی مهاجمان گشود. رومیان او را به سزای این خیانت، میان سپرهای خود خرد کردند، و نسل‌های بعدی به صخره‌ای که محکومان را از آنجا به پرتگاه فرو می‌انداختند، نام صخره تارپیایی دادند.
چون سپاهیان تاتیوس، به نزدیک پالاتینوس رسیدند، زنان سابینی که اسارت را خوش نداشتند، به این بهانه اسباب ترک جنگ را فراهم کردند که: اگر کوریاییان جنگ را ببرند، آنان شوهران خویش را از دست خواهند داد، و اگر ببازند، پدرانشان را.
بدین ترتیب، رومولوس، تاتیوس را برانگیخت که هردو با هم حکومت کنند و، با پیوستن طایفهٔ خود به لاتین‌ها، مملکت واحدی را پدیدآورند؛ از آن پس آزادگان رومی را، کوریایی یا کویریایی نامیدند.
این افسانه شاید تا حدی به حقیقت نزدیک باشد. همچنین ممکن است که رومیان، به انگیزهٔ میهن‌پرستی، آن را برای پرده پوشی غلبه سابین‌ها بر رم، ساخته باشند.
روایاتی دیگر

در یکی از روایات کهن نقل شده که ژانوس، با معجزه‌ای رم را از تهاجم سابین‌ها نجات داد و این اشاره به موضوع تجاوز به زنان سابین است، چراکه از زمانی حکایت دارد که رومولوس و یاران او زنان سابین را ربودند، و در مقابل تیتوس تاتیوس [که فرمانروای سابین بود] و سابین‌ها به شهر رم تاختند و در شبیخونی دختر نگهبان کاپیتول، یعنی تارپیا، شهر را به سابین‌ها تسلیم کرد. در این روایت، هنگامی که سابین‌ها (سابن) با بالا رفتن از بلندای کاپیتول، نزدیک بود که مدافعان را شکست دهند، به ناگاه به فرمان ژانوس، چشمه آب گرمی رو در روی آنان فوران می‌کند و سربازان سابین وحشت زده می‌گریزند و چنین بود که به یاد این اعجاز، در معبد ژانوس، همیشه در طی جنگ‌ها گشوده می‌شد تا ژانوس بتواند هر دم که ضروری بود، به یاری رومیان بشتابد و فقط در معبد، به هنگام صلح بسته بود.
نمایش‌های هنری

افسانه تجاوز به زنان اهل سابین، در طول دوران رنسانس به عنوان نمادی از نقش و اهمیت اساسی پدیدهٔ ازدواج، در تداوم روند شکل‌گیری خانواده‌ها و فرهنگ‌ها درآمد، و به موضوع یا سوژه‌ای محبوب تبدیل شد. این موضوع همچنین نمونه‌ای نادر و کمیاب در میان موضوعات مرتبط با ژانر جنگ، که ژانری بسیار محبوب بود، محسوب می‌شد که در عین حال به هنرمندان اجازه می‌داد تا مهارت خویش را در توصیف بدن و اندام زنان، به نمایش بگذارند و آن‌ها را همان‌طور که مردان را به تصویر می‌کشیدند، در نهایت افراط به تصویر بکشند. افزون بر این، چنین موضوعی، می‌توانست هم مزایای ترسیم یک موضوع مذهبی را به همراه داشته باشد و هم در عمل مزیت‌های یک تم تحریک‌کنندهٔ جنسی را ارزانی کند. بدین ترتیب، موضوع تجاوز به زنان سابینی، به‌طور منظم در طی قرن پانزدهم، مضمون نقاشی‌های کازونی‌های ایتالیایی قرار گرفت و توسط هنرمندان متعددی به تصویر کشیده شد، و همچنین در اعصار بعد نیز، نقاشی‌های بزرگتر بدان اختصاص یافت. به عنوان موضوعی از موضوعات عهد جدید که با موضوع تجاوز به زنان سابینی، به لحاظ فرصت فراهم کرده برای هنرمندان، قابل مقایسه باشد، می‌توان به موضوع کشتار بی گناهان اشاره نمود.
نیکولا پوسین، دو نسخه اصلی و بزرگ از این موضوع خلق نمود، که این دو اثر، به وی توانایی دادند که شناخت دقیق و کامل خود از این واقعهٔ باستانی را به گونه‌ای بی نظیر، به نمایش بگذارد. وی در این تابلوها همچنین، تسلط خویش بر روابط پیچیده موجود میان شخصیت‌ها، طی برخورد دراماتیک با یکدیگر را نیز، نشان داده‌است. از دو تابلوی معروف نیکولاس پوسین، در حال حاضر یکی در موزه هنر متروپولیتن واقع است، که در فاصله سالهای، ۱۶۳۴ تا ۱۶۳۵ در رم خلق شده‌است. در این تصویر، رومولوس در سمت چپ تابلو، و در حالیکه مشغول علامت دادن برای ربودن زنان سابینی است، ترسیم شده‌است.
نسخه دوم، که مربوط به سالهای ۱۶۳۷ تا ۱۶۳۸ می‌باشد، در حال حاضر در موزه لوور به نمایش گذاشته شده‌است. هر چند برخی از چهره‌های اصلی، در نسخه دوم، مشابه نسخهٔ نخستین آم هستند، اما با این حال این موضوع، یعنی شباهت دو تابلو، برای بیننده آن‌ها خسته‌کننده نیست. طرح معماری ساختمان‌های مشهود در اثر، در تابلوی دوم به طرزی توسعه یافته تر، ترسیم شده‌است.
ادبیات و هنرهای نمایشی

استفان وینسنت بنت، داستان کوتاهی به نام «زنان سابین» نوشت که در واقع تقلیدی طنزآمیز از این افسانه بود. بعدها اقتباسی از این نوشته به نام هفت عروس برای هفت برادر شکل گرفت، که اثری موزیکال بود. این اثر، داستان هفت برادر [هیزم شکن]، که در اراضی جنگلی اطراف شهر، [با فقر و فلاکت] زندگی می‌کردند، اما افراد صادق و نیکوکاری بودند. از این هفت نفر، یکی از آن‌ها ازدواج می‌کند، و در عین حال به تشویق دیگران می‌پردازد که به دنبال شرکای زندگی خویش بگردند. پس از این آن‌ها در جریان یک تجمع رعیتی، با دخترانی ملاقات می‌کنند که توجه آن‌ها را به خود جلب می‌نمایند، و جذب آن‌ها می‌شوند. آن‌ها شانس خود برای عشقبازیشان با دخترها را، از طریق تعقیب آنها، بخاطر مداخله بعدی مردان بومی، از دست می‌دهند. پس همانند آنچه که در رم رخ داده بود، آن‌ها نیز دختران را می‌ربایند. همان‌طور که در داستان اصلی نیز آمده، زنان ربوده شده در ابتدا از این بابت خشمگین می‌شوند، اما در نهایت آن‌ها برنده ماجرا هستند.
این داستان بوسیلهٔ لیدی کارلوتا نیز، به گونه‌ای طنزآمیز و با اعمال دگرگونی‌های تمسخرآمیز در شخصیت سازی، در داستانی کوتاه به نام ساکی مورد تقلید قرار گرفته و از روش شارتز - مترکلوم در پرورش آن بهره برده شده‌است.
در سال ۱۹۶۱ میلادی نیز، یک فیلم اسپانیایی با عنوان: «شمشیر و صندل»، بر اساس داستان تجاوز به زنان سابینی، ساخته شد که کارگردانی آن را آلبرت گات بر عهده داشت.
آخرین اثر اقتباسی که بر مبنای این افسانه ساخته شد، یک فیلم ویدئوی با عنوان: تجاوز به عنف به زنان اهل سابین بود، که فیلمی فاقد دیالوگ بود و در سال ۲۰۰۵، توسط اوا سوزمن و برای کمپانی روفوس تولید گردید.
زمینه فرهنگی

پژوهشگران به وجود تشابهاتی میان افسانه تجاوز به زنان سابین، با جنگ إآسیر-وانیر در اساطیر نورس، و همین‌طور مهاباراتا در اساطیر هندو اشاره کرده‌اند، که این تشابهات شواهدی در حمایت از ریشه‌های مشترک فرهنگ‌های نیا - هند و اروپایی، ارائه می‌کند، که بدان «جنگ توابع» گفته می‌شود[یعنی جنگ میان توابع و اجزای یک فرهنگ، که بعد به یکدیگر ملحق شده و فرهنگ و تمدن واحدی را پدیدمی‌آورند]. با توجه به این تشابهات، جی.پی. مالوری، اظهار می‌دارد که:
در واقع، به موازات حضور اولین شرکت‌کننده در جنگ (که همچون رومیان و رومولوس در این داستان ماهیتی سحرانگیز- منصفانه دارد) و دومین طرف آن (جنگجویان، که در اینجا جنگجویان سابین هستند)، حاصل نهایی جنگ این‌گونه نمایانده می‌شود که طرف پیروز جنگ، در نهایت مطیع و مقهور شخصیت و کارکرد گروه سومی می‌گردد، که به عنوان مثال، در این داستان، زنان سابین، یا در داستان دیگر، وانیرهای اهل نورس هستند. در حقیقت، در خود ایلیاد نیز، با چنین وضعیت مشابهی مواجه هستیم. ساختار نهایی این اسطوره‌ها، سپس چنان شکل می‌گیرد که سه طبقه اجتماعی از جوامع مرتبط با دودمان‌های اولیه هند و اروپایی، تنها پس از جنگ میان دو تا از آن‌ها و در مواجهه با طرف سوم، در یکدیگر ادغام می‌گردند.
تجاوز به زنان اهل سابین، اثری از پیترو دا کورتونا، سالهای ۱۶۲۷ تا ۱۶۲۹
مداخله زنان اهل سابین، اثری از: ژاک لوئی داوید
اثری از یوهان هاینریش شونفلد
تجاوز به زنان اهل سابین، اثری از نیکولاس پوسین(۱۶۳۵–۱۶۳۴)، موزه متروپولیتن
تجاوز به زنان اهل سابین، اثری دیگراز نیکولاس پوسین(۱۶۳۸–۱۶۳۷)، موزه لوور
برداشتی طنزآمیز از افسانه تجاوز به زنان اهل سابین، اثری از جان لیچ
نیکولو بامبینی، هنرمند قرن هجدهم، دست کم دوبار این موضوع را نقاشی کرده‌است
گودوو (استان سیلسیان)

| گودوو (استان سیلسیان) | گودوو (استان سیلسیان) |
| --- | --- |
Village: Village
یوسف نجار Church: یوسف نجار Church
  پرچمنشان:   پرچمنشان
گودوو (استان سیلسیان): گودوو (استان سیلسیان)
مختصات: ۴۹°۵۵′۳۰″ شمالی ۱۸°۲۸′۴۲″ شرقی﻿ / ﻿۴۹٫۹۲۵۰۰°شمالی ۱۸٫۴۷۸۳۳°شرقی﻿ / 49.92500; 18.47833: مختصات: ۴۹°۵۵′۳۰″ شمالی ۱۸°۲۸′۴۲″ شرقی﻿ / ﻿۴۹٫۹۲۵۰۰°شمالی ۱۸٫۴۷۸۳۳°شرقی﻿ / 49.92500; 18.47833
کشور: لهستان
Voivodeship: استان سیلسیان
فهرست شهرستان‌های لهستان: شهرستان ووجسواف
گمینا: Godów
حکومت: حکومت
 • شهردار: Henryk Olejok
مساحت: ۱۱٫۵۶ کیلومتر مربع (۴٫۴۶ مایل مربع)
جمعیت (2006): ۳٬۲۸۰
 • تراکم: ۲۸۰/کیلومتر مربع (۷۳۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کد پستی: 44-340
Car plates: SWD
وبگاه: http://www.godow.pl
گودوو (به لاتین: Godów) یک روستا در لهستان است که در گمینا گودوو واقع شده‌است. گودوو ۱۱٫۵۶ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۲۸۰ نفر جمعیت دارد.
فرا مستند

فرامستند نوعی مستند انعکاسی است که در آن روایت مدام از داستان به امرِ واقع تغییر می‌کند، مولف دیوار چهارم را به نوعی جسورانه می‌شکند و گاه حضور آگاهانه خود مستندساز و گروهش در فیلمی که درباره ی مستندش ساخته میشود، به چشم میخورد. فیلم فرامستند بطور کلی کلیشه های رایج سینمای مستند متعارف یا سنتی را که در جهت گیری یک جانبه و قاطع در معرفی واقعیت اصرار میورزد، نفی کرده و واقعیت آنرا به چالش کشیده و حتی آنرا هجو مینماید. در حقیقت با این عمل مستندساز  درصدد است به مخاطب بگوید فیلمی را که بر پرده می بینید یک پدیده ی مصنوع و ساختگیست و دنیای پرده ی فیلم یک دنیای واقعی نیست، بلکه ساخته ی مولف است حتی اگر برچسب مستند را به خود گرفته باشد.
نمونه های فرا مستند

از نمونه ی اولیه فرامستند میتوان به مستندهای وقایع نگاری یک تابستان(1961) و شکارچیان شیر (1965) از "ژان روش" و از نمونه های خود بیانگر یا همان سلف پرتره [Self _portrait] که در زمره ی فرامستندهای انعکاسی محسوب میشوند میتوان به مستند "مردِ گریزلی" (2015) ساخته ورنر هرتروگ  و "آسیاب بادی" (2009) ساخته ی الکساندر اولچ اشاره کرد.
گرس‌هاپر تری‌دی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
توسعه‌دهنده(ها): روبرت مک نیل و شرکا
سیستم‌عامل: ویندوز (2000/XP/Vista),
مجوز: نرم‌افزار اختصاصی
گرس‌هاپر (به انگلیسی: grasshopper 3D) یک زبان برنامه‌نویسی بصری است که توسط دیوید راتن در مؤسسه رابرات مک‌نیل و همکاران توسعه یافته‌است. گرس‌هاپر در برنامه راینوسروس تری‌دی اجرا می‌شود. برنامه‌ها با کشیدن قطعه‌ها بر روی صفحه ساخته می‌شود. خروجی به این مؤلفه‌ها و سپس به ورودی از اجزای پس از آن متصل می‌شود. گرس‌هاپر به‌طور عمده برای ایجاد الگوریتم‌های مولد مورد استفاده قرار می‌گیرد. بسیاری از اجزای گرس‌هاپر هندسه‌های دو بعدی و سه بعدی ایجاد می‌کنند. بعضی از آن‌ها انواع دیگری از الگوریتم‌ها از جمله عددی، متنی، صوتی و تصویری و برنامه‌های کاربردی لمسی را ایجاد می‌کنند.
"در میان دانشجویان. راینو که ابزار مدل‌سازی مک‌نیل می‌باشد در طراحی معماری در دنیا شناخته شده‌است. محیط گرس‌هاپر راهی مستقیم را برای طراحی بدون نیاز به یادگیری به اسکریپت فراهم می‌کند. اولین نسخه از گرس‌هاپر، به نام تاریخچه صریح در آن زمان، در اصل در سپتامبر ۲۰۰۷. منتشر شد. در واقع در مرحله آزمایشی و به صورت دانلود رایگان و بدون تاریخ انقضا ارائه شده، اگر چه یک نسخه قانونی یا آزمایشی غیر منقضی شده از rhino 4.0 یا بالاتر برای اجرای نرم‌افزار مورد نیاز است ویرایشگر براساس گره رابط اصلی برای طراحی الگوریتم در گرس‌هاپر ویرایشگر مبتنی بر گره است. داده‌ها جزء به جزء از طریق اتصال سیم که همیشه توسط گرفتن خروجی دستور و وصل کردن آن به ورودی دستور بعدی منتقل می‌شود.
داده‌ها می‌توانند یا به صورت یک ثابت تعریف شده، یا می‌توان آن را از راینو یا یک فایل بر روی کامپیوتر وارد کرد. داده‌ها همیشه در پارامترها ذخیره شده و می‌توان به‌طور شناور آن‌ها را به یک جزء به عنوان ورودی یا خروجی متصل کرد.
ویرایشگر گره‌محور

در تصویر بالا ما سه پارامتر آزاد می‌بینیم که به شکل قلاب مانندی به یک کامپننت تفریق متصل شده. دو جعبه زرد در سمت چپ هر دو مجموعه‌ای از ثابت‌های عددی را تعریف می‌کند. بالاترین پنل شامل چهار عدد صحیح (۶، ۷، ۸ و ۱۲) در حالی که پایین‌ترین پنل تنها حاوی یک عدد است. پارامترها بعد از تفریق با داده ورودی B، چهار مقدار خروجی (۶/۵ = ۱، ۷/۵ = ۲، ۸/۵ = ۳ و ۱۲/۵ = ۷)بدست می‌آورد. همان نتیجه را می‌توان با استفاده از عبارت‌های متنی و یک جزء ارزیاب به دست آورد. در این مدل گرس‌هاپر اجازه می‌دهد
تا کاربران را به هر دو ترکیب برنامه‌نویسی بصری و متنی در همان محیط دسترسی داشته باشند.