stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ال گرکو
زندگی و فعالیت هنری > سال‌های آغازین

ال گرکو در سال ۱۵۴۱ در دهکده‌ای به نام فودل یا کاندیا(نام گذشته هراکلیون)واقع در کرت زاده شد. او فرزند خانواده‌ای مرفه و شهری بود. پدرش (Geórgios Theotokópoulos)بازرگان و مسئول جمع‌آوری مالیات بود. هیچ اطلاعاتی در مورد مادر یا همسر اول او در دست نیست. برادر بزرگ‌تر ال گرکو(Manoússos Theotokópoulos) بازرگانی ثروتمند بود که سالیان آخر عمر خود را در خانه ال گرکو در تولدو گذرانید.
ال گرکو آموزش اولیه خود را به عنوان یک نقاش شمایل نگار در مدرسه کرت سپری کرد که در آن زمان مرکز برجسته هنر پسا-بیزانسی محسوب می‌شد. در کنار نقاشی، او احتمالاً آثار کلاسیک یونان و لاتین باستان را نیز مطالعه می‌کرده؛ چنانچه پس از مرگش کتابخانه‌ای شامل ۱۳۰ کتاب از خود بر جای گذاشت که در آن‌ها انجیل یونانی و مشروح وازارینیز به چشم می‌خورد.
کاندیا در آن زمان مرکزی برای فعالیت هنری به‌شمار می‌رفت. جایی که فرهنگ‌های شرقی و غربی در کنار یکدیگر همزیستی مسالمت‌آمیزی داشتند. هم چنین ۲۰۰ نقاش فعال در قرن ۱۶ درآنجا سکونت داشتند، در آنجا نقاشان دارای یک صنف سازمان یافته مخصوص به خود بودند که بر اساس مدل ایتالیایی طرح‌ریزی شده بود. از ال گرکو در یکی از سندهای باقی‌مانده از آن دوران به عنوان استاد نام برده شده که به این معنی است که او یکی از استادان صنف نقاشان بوده و احتمالاً کارگاهی شخصی داشته.
سه سال بعد در ماه ژوئن سال ۱۵۶۶ به عنوان شاهد یک قرارداد نام خود را به عنوان μαΐστρος Μένεγος Θεοτοκόπουλος σγουράφος (استاد منگوس تئوتوکوپولوس نقاش) امضا کرد. بیشتر محققان بر این باورند که خانواده تئوتوکوپولوس به احتمال قریب به یقین جزو ارتدوکسهای یونانی بودند. گرچه برخی منابع موجود است که او را از بدو تولد کاتولیک می‌دانند. مانند بسیاری از مهاجران ارتدوکس به اروپا، او ظاهراً پس از مهاجرت به اسپانیا به کاتولیسیسم گروید. ال گرکو در وصیت‌نامه اش او از خود به عنوان یک کاتولیک معتقد یاد می‌کند؛ با این وجود برخی از محققان همچون پرولاکیس با تردید اعلام می‌کنند که شاید او اساساً اعتقادی به مذهب کاتولیک نداشته‌است.
زندگی و فعالیت هنری > اسپانیا > مهاجرت به تولدو

در سال ۱۵۷۷، ال گرکو ابتدا به مادرید، و سپس به تولدو مهاجرت کرد، جایی که بهترین آثارش را خلق کرد.
در آن زمان، تولدو پایتخت مذهبی اسپانیا بود و شهری پرجمعیت با «گذشته‌ای درخشان، حالی پر رونق و آینده‌ای نا معلوم» بود.
در رم، ال گرکو موفق به جلب احترام و ستایش برخی از روشنفکران شده بود، اما با خصومت تعدادی از منتقدان هنری نیز مواجه بود. در طول دهه ۱۵۷۰ صومعه بزرگ کاخ ال اسکوریال هنوز در دست احداث بود. فیلیپ دوم پادشاه اسپانیا برای یافتن نقاشان خوب برای تزئین دیوارهای کاخ با نقاشی‌هایی با ابعاد بزرگ دچار مشکل شده بود.
تیسین و تینتورتو مرده بودند، و ورونزه و آنتونیوس مور حاضر به آمدن به اسپانیا نبودند.
فیلیپ مجبور شد به نقاش کم استعدادتری به نام خوان فرناندز دی ناوارت اکتفا کند که اثر او تحت عنوان gravedad y decoro (جدیت و ادب) مورد تأیید پادشاه واقع شده بود.
اما او در سال ۱۵۷۹ در گذشت، و این فرصتی طلایی برای ال گرکو محسوب می‌شد.
از طریق کلوویو و اورسینی، با بنیتو آریاس مونتانو؛اومانیست و کارگذار فیلیپ؛ پدرو چاکون، یک روحانی، و لوئیس دی کاستیلا، پسر دیگو دی کاستیلا، بالاترین مقام کلیسای جامع تولدو ملاقات کرد. دوستی ال گرکو با کاستیلا باعث دریافت نخستین سفارش‌های بزرگ او در تولدو شد.
او در ژوئیه سال ۱۵۷۷ به تولدو رسید، و برای انجام یک سری نقاشی، امضای قرارداد کرد؛ از جمله نقاشی‌هایی برای آراستن کلیسای سانتو دومینیگو ال آنتیگو و ال اسپولیوی معروف. تا سپتامبر ۱۵۷۹ او نه نقاشی را برای سانتو دومینیگو به پایان برد، از جمله تثلیث مقدس و صعود مریم باکره به آسمان. این آثار موجب اعتبار یافتن او در تولدو شدند.
ال گرکو برنامه‌ای برای اقامت دائم در تولدو نداشت، هدف نهایی او جلب موافقت فیلیپ و تأثیرگذاری در دربار او بود. در واقع، او موفق به دریافت دو سفارش مهم از پادشاه شد: تمثیل اتحاد مقدس و شهادت موریس قدیس؛ اما پادشاه از این آثار خوشش نیامد و دستور داد که نقاشی موریس مقدس به جای نمازخانه در نظرگرفته شده شده در جای دیگری نصب شود. او دیگر هیچ سفارشی به گرکو نداد. دلایل دقیق نارضایتی شاه هنوز مشخص نیست. برخی محققان این فرضیه را مطرح کردند که فیلیپ موافق گنجاندن افرادی که در قید حیات بودند، در نقاشی صحنه‌های مذهبی نبود؛ برخی دیگر آثار ال گرکو را ناقض قاعده اساسی جنبش ضد-اصلاح دینی می‌دانند:اینکه در اثر محتوا و مضمون باید از اولویت بالاتری نسبت به سبک برخوردار باشد.
فیلیپ علاقه زیادی به سفارش‌های هنری اش داشت، و سلیقه‌ای بسیار مشخص و قاطع داشت؛ مجسمه مسیح مصلوب بنونوتو سلینیکه مدت زیادی برای به دست آوردنش تلاش کرده بودند هم موفق به جلب رضایت شاه نشد، و به مکانی کم‌اهمیت تبعید شد. تجربه بعدی فیلیپ، با فدریکو زوکاری حتی فاجعه بارتر بود. در هر صورت، عدم رضایت فیلیپ تمامی امیدهای ال گرکو را برای به دست آوردن حمایت سلطنت از بین برد.
زندگی و فعالیت هنری > سال‌های کمال و آثار متاخر

با وجود عدم حمایت شاه، ال گرکو در تولدو باقی‌ماند، زیرا در تولدوی سال ۱۵۷۷ به عنوان نقاشی بزرگ، کسب اعتبار کرده بود. به نقل از هورتنسیو فلیکس پاراویسینو، شاعر و سخنور اسپانیایی قرن ۱۷، «کرت به او زندگی و پیشه نقاشی را بخشید، اما تولدو برای او وطنی بهتر بود، جایی که از طریق مرگ آغاز به رسیدن به حیات جاویدان را کرد.»
در سال ۱۵۸۵، به نظر می‌رسد که دستیاری استخدام کرده، نقاشی ایتالیایی به نام فرانسیسکو پربسته، و همچنین کارگاهی دایر کرده که در آن به جز نقاشی، چهارچوب‌های محراب و مجسمه نیز ساخته می‌شده‌است. در مارس ۱۵۸۶ او سفارش مراسم تدفین کنت ارگاز را دریافت کرد که امروزه شناخته شده‌ترین اثر او به‌شمار می‌رود. ال گرکو در دهه ۱۵۹۷ تا ۱۶۰۷ تعدادی از خلاقانه‌ترین آثارش را به وجود آورد.
در طول این سال‌ها سفارش‌های بزرگ زیادی دریافت کرد، و در کارگاهش آثار تصویری و مجسمه‌های زیادی برای بسیاری از نهادهای مذهبی خلق کرد. چند تن از بزرگ‌ترین سفارش‌های او در این سال‌ها عبارت اند از:سه محراب برای نمازخانه سن خوزه در تولدو، سه نقاشی برای کلجیو دی دنا ماریا دی آراگون (۱۵۹۶–۱۶۰۰)، صومعه آگوستینی در مادرید، و محراب اصلی و چهار محراب جانبی، و نقاشی سنت ایلدفونسو برای بیمارستان دلا کاردید (بیمارستان خیریه) در ایلسکاس. در صورت جلسات سفارش اثر لقاح معصوم، که توسط کارکنان شهرداری تنظیم شده، ال گرکو به عنوان «یکی از بزرگ‌ترین مردان این پادشاهی و همچنین خارج از قلمرو این سلطنت» توصیف‌شده‌است.
بین سال‌های ۱۶۰۷ و ۱۶۰۸ ال گرکو درگیر نزاع قانونی فرساینده‌ای با مقامات بیمارستان خیریه ایلسکاس در اعتراض به عدم پرداخت هزینه قراردادی شد؛ که شامل آثار نقاشی، مجسمه و معماری می‌شد. این مورد و دیگر منازعات حقوقی در مشکلات مالی ای که او در اواخر عمرش بدان دچار شده بود، نقش داشتند. در ۱۶۰۸، او آخرین سفارش بزرگش را دریافت کرد:برای بیمارستان یحیی تعمید دهنده در تولدو.
تولدو دیگر خانه ال گرکو محسوب می‌شد. در اسناد باقی‌مانده ذکر شده که او از ۱۵۸۵ به بعد مجموعه مسکونی دربرگیرنده سه آپارتمان و ۲۴ اتاق را اجاره کرده که به مارکیز دی ویلنا تعلق داشته‌است.
در این آپارتمان‌ها که کارگاه او نیز بودند، ال گرکو مابقی عمرش را به نقاشی و مطالعه گذراند. در طول دوره انجام یک سفارش برای بیمارستان تاورا، ال گرکو به شدت بیمار شد، و یک ماه بعد، در ۷ آوریل ۱۶۱۴، درگذشت. او در کلیسای سانتو دومینیگو ال آنتیگوا دفن شد و در هنگام مرگ ۷۳ سال داشت.
تکنیک و سبک

برتر شمردن قوه تخیل و شهود بر سرشت سوبژکتیو و عقلانی در خلق اثر هنری اصل بنیادین سبک ویژه ال گرکو است.
ال گرکو معیارهای کلاسیک زیبایی‌شناسی چون تناسب و اندازه را مردود می‌شمرد. او معتقد بود که وقار و لطافت والاترین مقصود هنر است اما نقاش تنها هنگامی یه آن دست می‌یابد که بتواند غامض‌ترین مشکلات را با راحت‌ترین بدیهیات حل کند.
ال گرکو رنگ را مهم‌ترین و مهار ناپذیرترین عنصر نقاشی می‌دانست، برای او رنگ از اهمیت بیشتری نسبت به فرم برخوردار بود.
یکی دیگر از مشخصه‌های سبک متاخر ال گرکو استفاده از نور است. به نظر می‌رسد که هر شکل نوری را از درون خود بازتاب می‌دهد که از درونش و منبعی نامرئی نشئت می‌گیرد. محققان اهمیت و قدرتی که نقاش به نور می‌دهد را ملهم از ایده‌های نهفته در سنت نو افلاطونی مسیحی می‌دانند.
ال گرکو به عنوان یک نقاش پرتره هم سرآمد بود. او نه تنها قادر به تصویر کشیدن ویژگی‌های ظاهری فرد بود، بلکه شخصیت او را نیز در اثر نمایان می‌کرد. تعداد پرتره‌های او از تعداد نقاشی‌های مذهبی او کمتر است، اما از نظر ارزش هنری برابر با یکدیگرند. یکی از ویژگی‌هایی که در آثار متاخر او به چشم می‌خورد، تمایل به صحنه پردازی کردن و نمایشی جلوه دادن به جای توصیف کردن است. در نقاشی‌های او احساسات پرشور مذهبی به شکلی بی واسطه و مستقیم به مخاطب منتقل می‌شود.
اجرای گاهی خشن و در ظاهر بی دقت او را نتیجه مطالعه‌ای طولانی برای دستیابی به آزادی سبک می‌دانند.
علاقه او برای ترسیم فیگورهای فوق‌العاده بلند و باریک و ترکیب بندی‌های کشیده _که هم به تمایلات اکسپرسیونیستی او و هم به اصول زیایی‌شناسی مورد تأیید او وفادار بودند_او را به بی اعتنایی به قوانین طبیعت و هر چه بیشتر کشیده کردن ترکیب بندی‌هایش رهنمون کرد که نمونه بارز آن نقاشی‌هایی است به برای محراب‌ها کشیده‌است. آناتومی بدن انسان در کاهای واپسین او هرچه بیشتر خصلتی آن جهانی می‌یابند. به نقل از او «چرا که تنها در این صورت فرم کمال می‌یابد و تقلیل پیدا نمی‌کند که تقلیل یافتن آن بدترین چیزی است که یک فیگور می‌تواند به آن دچار شود.»
یکی از قابل توجه‌ترین نوآوری‌های ال گرکو در هم تنیدگی فرم و فضا و ارتباط متقابلی است که بین این دو شکل می‌گیرد که کاملاً سطح نقاشی را یکپارچه می‌کند. این در هم تنیدگی، سه قرن بعد در کارهای پیکاسو و سزان دوباره ظهور می‌کند.
معماری و مجسمه‌سازی

ال گرکو در زمان خود به عنوان مجسمه‌ساز و معماری بزرگ نیز شناخته می‌شد. او معمولاً کل ترکیب بندی محراب را انجام می‌داد، هم در نقش معمار و مجسمه‌ساز و هم به عنوان نقاش که نمونه آن اثری است که او برای بیمارستان دلا کاریداد انجام داده‌است. در آنجا او کل نمازخانه بیمارستان را تزئین کرد اما محراب چوبی و مجسمه‌های او به احتمال زیاد از بین رفته‌اند.
برای کلیسای ال اسپولیو او محرابی از چوب طلا کاری شده ساخت که اکنون نابود شده اما گروه کوچکی از مجسمه‌های معجزه قدیس ایلدفونسو هنوز در مرکز قسمت پایین قاب باقی‌مانده‌است.
مهم‌ترین دستاورد ال گرکو در معماری مربوط به کلیسا و صومعه قدیس دومینگو آنتیگو است که تعدادی مجسمه و نقاشی هم در آن از او به جای مانده.
ال گرکو به عنوان نقاشی شناخته می‌شود که معماری را وارد نقاشی‌های خود کرده‌است. ساخت قاب‌های معمارانه نقاشی‌هایش در تولدو نیز هم به خود او نسبت داده می‌شود.
ال گرکو با نظریه وجود قوانین در معماری مخلف بود او آزادی ابداع را مهم‌تر از همه چیز می‌دانست و مدافع تازگی، تنوع و پیچیدگی بود.
عقاید او برای محافل معماری زمانه اش بیش از حد افراطی بودند و بنابرین دنباله روی پیدا نکردند.
میراث > شهرت پس از مرگ

نسل‌های بعدی نقاشان شیوه نقاشی ال گرکو را به کنار نهادند چرا که آثار او از بسیاری جهات مخالف اصول باروک آغازین بود که در اوایل قرن ۱۷ ایجاد شد و به سرعت جایگزین منریسم شد.
ال گرکو غیرقابل درک تلقی می‌شد و هیچ پیرو مهمی نداشت. فقط پسر او و تعداد قلیلی از نقاشان گمنام کپی‌های ضعیفی از نقاشی‌های او را به جای گذاشتند.
در اواخر قرن ۱۷ و اوایل قرن ۱۸ مفسران اسپانیایی مهارت او را ستودند اما از سبک ضد طبیعت گرایانه و شمایل نگاری‌های پیچیده او انتقاد کردند.
برخی از مفسران کار او را مسخره و حقیر می‌خواندند. این دیدگاه به کرات در تاریخ‌نگاری‌های اسپانیایی تکرار شده‌است و معمولاً شامل واژه‌هایی چون عجیب و غریب و مرموز در توصیف کار اوست. عبارت «غرق در رمز و راز» که اغلب در این متون به چشم می‌خورد با گذشت زمان به «جنون» تغییر کرد.
با ظهور گرایش رمانتیک در اواخر قرن ۱۸ آثار ال گرکو از نو مورد بررسی قرار گرفتند.
از نظر نویسنده فرانسوی تئوفیل گوتیه، ال گرکو به خاطر میل به شیوه‌های افراطی و غریبش پیشرو جنبش رمانتیک اروپایی محسوب می‌شود.
گوتیه، ال گرکو را قهرمان ایدئال رمانتیک می‌دانست (نابغه، بد فهمیده شده و شوریده) و اولین کسی بود که علناً به تحسین سبک متاخر ال گرکو پرداخت.
از نظر هنرمند انگلیسی راجر فرای در سال ۱۹۲۰ ال گرکو نمونه آرمانی نابغه‌ای است که کاری را که به نظرش درست می‌رسید انجام می‌داد، بدون اینکه اهمیتی برای اینکه بیان حقیقت چه تأثیری بروی عموم می‌گذارد قائل شود. فرای ال گرکو را استاد پیری می‌دانست که نه تنها مدرن است بلکه حتی گام‌های فراوانی از ما جلوتر است و راه را به ما نشان می‌دهد.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| گشایش دروازه پنجم (۱۶۱۴–۱۶۰۸، رنگ‌وروغن، ۲۲۵×۱۹۳ سانتی‌متر، نیویورک، موزه متروپولیتن) برخی آن را منبع الهام اولیهٔ پیکاسو در خلق دوشیزگان آوینیون می‌دانند. |  | دوشیزگان آوینیون پیکاسو (۱۹۰۷، رنگ‌وروغن روی بوم، ۲۴۳٫۹×۲۳۳٫۷ سانتی‌متر، نیویورک، موزه هنر مدرن) شباهت‌هایی در سبک و مورفولوژی با گشایش دروازه پنجم دارد.  |
در همان سال‌ها محققان دیگر فرضیات رادیکال دیگری را مطرح کردند. دو پزشک به نام‌های اگوست گلداسمیت و جرمن بریتنز چنین استدلال کردند که ال گرکو به دلیل مشکلات بینایی (احتمالاً آستیگماتیزم شدید یا استرابیسم)فیگورهای خود را تا این حد کشیده ترسیم می‌کرده و این مشکل باعث می‌شده که او بدن‌ها را بلندتر از اندازه حقیقی شان ببیند.
پزشک دیگری به نام مایکل آرتورو پررا ویژگی‌های سبک او را ناشی از تأثیر ماری جوانا می‌دانست.
میراث > تأثیر روی دیگر هنرمندان

اوژن دولاکروا و ادوار مانه تحت تأثیر بیانگری رنگ‌های او قرار گرفتند. از نظر گروه سوارکار آبی، ال گرکو صاحب «ساخت و ساز عارفانه درون‌گرایانه‌ای» بود که باز کشف آن را وظیفه نسل خود می‌دانستند.
یکی از اولین نقاشانی که متوجه روابط ساختار گرایانه در ریخت‌شناسی آثار متاخر ال گرکو شد، پل سزان بود که یکی از پیش گامان کوبیسم محسوب می‌شود.
آنالیز ریخت شناسانه تطبیقی از کار این دو نقاش نشان می‌دهد که وجوه مشترکی چون اعوجاج بدن انسان، زمینه‌های قرمز و کار نشده و شباهت در پرداخت فضا در آثار این دو وجود دارد.
به گفته براون «سزان و ال گرکو برادران روحانی هستند با اینکه قرن‌ها با یکدیگر فاصله دارند.»
سمبولیست‌ها و پابلو پیکاسو در طول دوران آبی اش، از رنگ مایه‌های سرد ال گرکو و آناتومی فیگورهای زاهدانه او متأثر شد.
پیکاسو برای خلق تابلوی دوشیزگان آوینیون تابلوی گشایش دروازه پنجم ال گرکو را مطالعه کرد. شباهت بین این دو اثر در اوایل دهه ۸۰ تشخیص داده شد؛ زمانی که شباهت‌های سبکی و رابطه بین نقوش در هر دو کار مورد بازبینی قرار گرفت.
اکتشافات اولیه کوبیسم که توسط پیکاسو انجام شد، باعث شد که جنبه‌های دیگری از کار گرکو شناخته شود:آنالیز ساختار گرایانه ترکیب بندی‌هایش، شکست چند وجهی فرم، در هم تنیدگی فرم و فضا و جلوه‌های خاصی که برجسته سازی به اثر می‌دهد.
مشخصات متعددی در کوبیسم مانند اعوجاج و ارائه ماتریالیستی مفهوم زمان مشابه خود را در آثار ال گرکو دارند. به گفته پیکاسو ساختار کارهای ال گرکو کوبیستی است.
اکسپرسیونیست‌ها مسحور اعوجاجات فرمی موجود در آثار ال گرکو شدند. به گفته فرانتس مارک، یکی از مهم‌ترین نقاشان جنبش اکسپرسیونیسم آلمان، «ما همواره به ال گرکو با شعف و پافشاری اشاره می‌کنیم، زیرا شکوه آثار این نقاش، ارتباط تنگاتنگی با روند تحول تدریجی ادراکات جدید ما از هنر دارد.»
جکسون پولاک، یکی از وزنه‌های اصلی جنبش هنر اکسپرسیونیسم انتزاعی، در کارهای خود از ال گرکو تأثیر پذیرفت. در سال ۱۹۴۳، پولاک تحت تأثیر ال گرکو مجموعه ۶۰ طراحی را به انجام رساند و سه کتاب دربارهٔ استادان نقاشی کرتی داشت.
از نقاشان معاصری که از گرکو تأثیر گرفتند می‌توان به کایسا جانسون اشاره کرد. او از نقاشی لقاح معصوم ال گرکو به عنوان چارچوب ترکیب بندی برای تعدادی از کارهایش استفاده کرد.
هم چنین بازتاب اعوجاجات آناتومی‌های ال گرکو را در پرتره‌های فریتز چسنات می‌توان مشاهده کرد.
شخصیت و کارهای ال گرکو منبع الهامی برای راینر ماریا ریلکه شاعر بود. یک مجموعه از اشعار او مستقیماً در مورد تابلوی لقاح معصوم ال گرکو است.
نویسنده یونانی، نیکوس کازانتزاکیس، به دلیل احساس قرابت روحی با ال گرکو، عنوان خودزندگی نامه خود را گزارش‌هایی به ال گرکو گذاشت.
در سال ۱۹۹۸، آهنگساز یونانی ونگلیس، آلبومی سمفونیک به نام ال گرکو را به بازار داد که موسیقی آن ملهم از گرکو بود.
هم چنین چندین فیلم از زندگی او ساخته شده‌است.
گفتاوردها

مطالعه و تعمق در آثار استادان بزرگ امری ضروری است، اما محافظت از منش اصیلی که ضربانش درون روح شماست و با شمشیر به استقبال کسانی رفتن که قصد سرقتش را دارند اهمیت بیشتری دارد.
من نقاشی می‌کشم زیرا ارواح دیوانه وار درون سرم زمزمه می‌کنند.
من به خاطر هنر خود رنج می‌برم و از زراندوزان کم فهم و رذلی که ستایشش می‌کنند بیزارم.
زبان هنر در جوهر خود الهی است و تنها توسط برگزیدگان درک می‌شود.
تنها پس از از سر گذراندن سالیان درازی از تجربه تقلا و فقدان است که هنرمند جوان می‌تواند رنگ را لمس کند-و تنها در معیت برتر از خودش.
هنر مندان ادراکی از ویرانی را خلق می‌کنند. روحیه آفرینندگی جستجویی است مشقت بار و به‌غایت پیچیده که در درون روح انجام می‌گیرد.
من توسط خداوند توانا خلق شدم تا جهان را با شاهکارهایم پر کنم.
هنر هر آنجایی است که می‌جوییدش، درود بر ستارگان درخشان که لکه گذاری‌های سبکبارانه خداوندند.
نگارخانه

ال گرکو - سن ژروم به عنوان یک خردمند (جزئیات) - WGA10626
خانواده مقدس
نقشه و شهر تولدو (جزئیات)
زخم‌های مسیح روی بدن سنت فرانسیس
پُرترهٔ کاردینال دِ گوئِوارا
مابین ۱۵۹۶ تا ۱۶۰۱ م.
موزه متروپولیتن نیویورک
بازشدن مهر هفتم
صعود باکره، قبل از ۱۵۶۷
Portrait of Giorgio جولیو کلویو, the earliest surviving portrait from El Greco (c. 1570, نقاشی رنگ روغن، 58 × 86 cm, Museo di Capodimonte, ناپل).
تدفین کنت ارگاز (۱۵۸۸–۱۵۸۶، رنگ‌وروغن روی بوم، ۴۸۰×۳۶۰ سانتیمتر، سانتو تومه، تولدو
تابلوی لائوکوئون
صعود مریم باکره به آسمان (۱۵۷۷–۱۵۷۹، رنگ روغن، ۴۰۱ × ۲۲۸ سانتی‌متر
تثلیث مقدس، ۱۵۷۹
ائتلاف گروه‌های خط امام

| ائتلاف گروه‌های خط امام | ائتلاف گروه‌های خط امام |
| --- | --- |
سخنگو: مصطفی معین
مرام سیاسی: چپ اسلامی اصلاح طلبان
سیاست در ایران حزب‌ها انتخابات: سیاست در ایران حزب‌ها انتخابات
ائتلاف گروه‌های خط امام یک ائتلاف ایرانی سیاسی فعال در انتخابات مجلس شورای اسلامی (۱۳۷۱) بود که متشکل از اعضای جناح چپ جمهوری اسلامی ایران بود، که بعدها به صورت اصلاح طلبان کنونی نمایان شدند.
ائتلاف مجمع روحانیون مبارز برای انتخابات مجلس شورای اسلامی (۱۳۷۱) بود که همچین برای انتخابات مجلس شورای اسلامی (۱۳۷۵–۱۳۷۴) نیز لیست منتشر کردند.
ایدئولوژی

از نظر اقتصادی این گروه مخالف با خصوصی‌سازی بودند، تأکید بر عدالت اجتماعی داشتند، به برابری توزیع درآمد ،اقتصاد دستوری، ادامه دادن به توزیع یارانه و سهمیه بندی اعتقاد داشتند.
اعضای ائتلاف سیاسی

احزابی که عضو اتحاد سیاسی خط امام بودند
سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران
انجمن اسلامی پزشکان ایران
انجمن اسلامی مهندسان
انجمن اسلامی معلمان
انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه
تحکیم وحدت
قانلی‌کند

| قانلی‌کند | قانلی‌کند |
| --- | --- |
قانلی‌کند: قانلی‌کند
مختصات: ۴۰°۱۳′۲۵″ شمالی ۴۶°۰۶′۵۱″ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۲۲۳۶۱°شمالی ۴۶٫۱۱۴۱۷°شرقی﻿ / 40.22361; 46.11417: مختصات: ۴۰°۱۳′۲۵″ شمالی ۴۶°۰۶′۵۱″ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۲۲۳۶۱°شمالی ۴۶٫۱۱۴۱۷°شرقی﻿ / 40.22361; 46.11417
کشور:  جمهوری آرتساخ  جمهوری آذربایجان
استان شهرستان: استان شاهومیان شهرستان کلبجر
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵
قانلی‌کند (به ارمنی: Նոր Խարխափուտ) (ترکی آذربایجانی: Qanlıkənd) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان شاهومیان واقع شده‌است.
فینال جام حذفی فوتبال انگلستان ۱۹۴۶

Football match
فینال جام حذفی فوتبال انگلستان ۱۹۴۶، رقابت پایانی جام حذفی فوتبال انگلستان در سال ۱۹۴۶ میلادی است که مابین دو تیم باشگاه فوتبال دربی کانتی و باشگاه فوتبال چارلتون در ورزشگاه ومبلی لندن برگزار شده‌است.
این مسابقه که در تاریخ ۲۷ آوریل ۱۹۴۶ انجام شده‌است با نتیجه ۴ بر ۱ به سود تیم باشگاه فوتبال دربی کانتی به پایان رسید.
فینال جام حذفی فوتبال انگلستان ۱۹۵۰

Football match
فینال جام حذفی فوتبال انگلستان ۱۹۵۰، رقابت پایانی جام حذفی فوتبال انگلستان در سال ۱۹۵۰ میلادی است که مابین دو تیم باشگاه فوتبال آرسنال و باشگاه فوتبال لیورپول در ورزشگاه ومبلی لندن برگزار شده‌است.
این مسابقه که در تاریخ ۲۹ آوریل ۱۹۵۰ انجام شده‌است با نتیجه ۲ بر ۰ به سود تیم باشگاه فوتبال آرسنال به پایان رسید.
توچین، شهرستان پجکزنو

| Tuszyn | Tuszyn |
| --- | --- |
Village: Village
کشور:  لهستان
استان‌های لهستان: Łódź
County: Pajęczno
گمینا: Pajęczno
توچین، شهرستان پجکزنو (به لاتین: Tuszyn, Pajęczno County) یک منطقهٔ مسکونی در لهستان است که در Gmina Pajęczno واقع شده‌است.
قلعه درزاب

| قلعه درزاب | قلعه درزاب |
| --- | --- |
نام: قلعه درزاب
کشور: ایران
استان: استان خراسان رضوی
شهرستان: شهرستان بجستان
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: قلعه
دیرینگی: دوره صفوی
دورهٔ ساخت اثر: دوره صفوی
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۴۵۷۸
تاریخ ثبت ملی: ۱۱ دی ۱۳۸۰
قلعه درزاب مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان بجستان، روستای درزاب واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۱ دی ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۵۷۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه دره باغین تپه سی

| قلعه دره باغین تپه سی | قلعه دره باغین تپه سی |
| --- | --- |
نام: قلعه دره باغین تپه سی
کشور: ایران
استان: استان آذربایجان شرقی
شهرستان: شهرستان هشترود
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: تپه، قلعه
دیرینگی: دوره اشکانیان
دورهٔ ساخت اثر: دوره اشکانیان، دوره ساسانیان
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۲۶۲۶
تاریخ ثبت ملی: ۱۱ مرداد ۱۳۸۴
قلعه دره باغین تپه سی مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان هشترود، بخش مرکزی، روستای افشار جیق واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۱ مرداد ۱۳۸۴ با شمارهٔ ثبت ۱۲۶۲۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه درح

| قلعه دُرُح | قلعه دُرُح |
| --- | --- |
نام: قلعه دُرُح
کشور: ایران
استان: استان خراسان جنوبی
شهرستان: شهرستان سربیشه
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: قلعه
دیرینگی: دوره تیموری
دورهٔ ساخت اثر: دوره تیموری ـ دوره قاجاریه
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۷۰۵۸
تاریخ ثبت ملی: ۸ بهمن ۱۳۸۵
بقایای قلعه دُرُح مربوط به دوره تیموری ـ دوره قاجاریه است و در شهرستان سربیشه، بخش مرکزی، دهستان درح، داخل روستای درح واقع شده و این اثر در تاریخ ۸ بهمن ۱۳۸۵ با شمارهٔ ثبت ۱۷۰۵۸ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
فیبا آفریقا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
بنیان‌گذاری: 1961
گونه: فدراسیون ورزشی
ستاد: کایرو, مصر آبیجان, ساحل عاج
اعضا: ۵۴ انجمن ملی
وبگاه: http://www.fibaafrica.com/
فیبا آفریقا (به انگلیسی: FIBA Africa) شامل ۵۳ فدراسیون ملی بسکتبال در قاره آفریقا است؛ که در سال ۱۹۶۱ تأسیس شد است. دفتر مرکزی این سازمان در ابیجان و قاهره قرار دارد.
تیم‌های ملی فیبا آفریقا

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  منطقه ۱  الجزایر   لیبی   مراکش   تونس منطقه ۲  کیپ ورد   گامبیا   گینه بیسائو   گینه   مالی   موریتانی   سنگال   سیرالئون  |  منطقه ۳  بنین   بورکینافاسو   ساحل عاج   غنا   لیبریا   نیجر   نیجریه   توگو  |  منطقه ۴  کامرون   آفریقای مرکزی   چاد   کنگو   کنگو   گینه استوایی   گابن   سائوتومه و پرنسیپ  |  منطقه ۵  بوروندی   مصر   اریتره   اتیوپی   کنیا   رواندا   سومالی   سودان   سودان جنوبی   تانزانیا   اوگاندا  |  منطقه ۶  آنگولا   بوتسوانا   لسوتو   مالاوی   موزامبیک   نامیبیا   آفریقای جنوبی   اسواتینی   زامبیا   زیمبابوه منطقه ۷  کومور   جیبوتی   ماداگاسکار   موریس   سیشل   |
قره‌باغ (کابل)

| قره‌باغ (کابل) قره‌باغ | قره‌باغ (کابل) قره‌باغ |
| --- | --- |
قره‌باغ (کابل)موقعیت: قره‌باغ (کابل)موقعیت
مختصات: ۳۴°۵۰′۲۹″ شمالی ۶۹°۸′۵۶″ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۸۴۱۳۹°شمالی ۶۹٫۱۴۸۸۹°شرقی﻿ / 34.84139; 69.14889: مختصات: ۳۴°۵۰′۲۹″ شمالی ۶۹°۸′۵۶″ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۸۴۱۳۹°شمالی ۶۹٫۱۴۸۸۹°شرقی﻿ / 34.84139; 69.14889
کشور:  افغانستان
ولایت: ولایت کابل
ولسوالی: ولسوالی قره‌باغ
ارتفاع: ۵۱۳۵ فوت (۱۵۶۵ متر)
منطقهٔ زمانی: UTC+4:30
قره‌باغ شهری واقع در مرکز ولسوالی قره‌باغ، ولایت کابل، افغانستان است.
آستان پنج امامزاده

| آستان پنج امامزاده | آستان پنج امامزاده |
| --- | --- |
نام: آستان پنج امامزاده
کشور: ایران
استان: استان قم
شهرستان: شهرستان قم
بخش: بخش مرکزی
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
نام‌های دیگر: آستان امامزادگان قریه گرگاب
کاربری: آرامگاه
دیرینگی: دوره قاجار
دورهٔ ساخت اثر: دوره قاجار
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۷۹۹
تاریخ ثبت ملی: ۱۶ مهر ۱۳۷۹
  آستان پنج امامزاده  روی نقشه ایران ۳۴°۳۵′۲۵″شمالی ۵۰°۵۴′۰۳″شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۵۹۰۳۰۹°شمالی ۵۰٫۹۰۰۸۱۱°شرقی﻿ / 34.590309; 50.900811   :   آستان پنج امامزاده  روی نقشه ایران ۳۴°۳۵′۲۵″شمالی ۵۰°۵۴′۰۳″شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۵۹۰۳۰۹°شمالی ۵۰٫۹۰۰۸۱۱°شرقی﻿ / 34.590309; 50.900811   
آستان پنج امامزاده مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان قم، بخش مرکزی، روستای جمکران واقع شده است. این اثر در تاریخ ۱۶ مهر ۱۳۷۹ با شمارهٔ ثبت ۲۷۹۹ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
عدد بتی

دوران یک دایره به روش عدد بتی
در توپولوژی جبری، عددهای بتی برای تمایز دادن فضاهای توپولوژیک بر پایهٔ اتصال n-بعدی مجتمع سادکی است. عدد بتی nام نمایش‌گر رتبهٔ گروه هومولوژی نمایش‌داده شده با  H_{n} که بیشترین تعداد برش‌هایی که باید پیش از جداسازی یک سطح به دو قسمت یا ۰-دور، ۱-دور، ... انجام شود را می‌گوید. این اعداد در همولوژی سادگی، علوم رایانه، تصاویر رقومی و ... کاربرد دارند.
قره‌یالان

| قره‌یالان   Karayılan | قره‌یالان   Karayılan |
| --- | --- |
Town: Town
کشور:  ترکیه
استان: استان ختای
District: اسکندرون
ارتفاع: ۲۵ متر (۸۲ فوت)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۱۰۶۲۸
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (ساعت)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (ساعت تابستانی)
کد پستی: ۳۱۲۱۷
کد منطقه: ۰۳۲۶
پلاک وسایل نقلیه ترکیه: ۳۱
قره‌یالان (به ترکی استانبولی: Karayılan) شهری است در کشور ترکیه که در استان ختای واقع شده‌است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی ۹٬۹۷۲ نفر و بر اساس برآوردهای سال ۲۰۰۹ میلادی ۹٬۳۳۳ نفر می‌باشد.مردم این  شهر  به زبان  کردی کرمانجی حرف می زنند. با اقلیتی  عرب زبان
فرانک یاکونو

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- |
نام کامل: Franck Iacono
ملیت:  فرانسه
زاده: ۱۴ ژوئن ۱۹۶۶ ‏(۵۸ سال) آنتیب, آلپ-ماریتیم
قد: ۱٫۸۴ m (۶ ft ۰ in)*
ورزشی: ورزشی
ورزش: شنا
گونه: شنای آزاد
باشگاه: Racing Club de France
تیم دانشگاهی: دانشگاه آلاباما
 :  
فرانک یاکونو (به انگلیسی: Franck Iacono) (زادهٔ ۱۴ ژوئن ۱۹۶۶) شناگر اهل فرانسه است.
فی‌آب

| فی‌آب | فی‌آب |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۶°۵۹′ شمالی ۵۰°۲′ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۹۸۳°شمالی ۵۰٫۰۳۳°شرقی﻿ / 36.983; 50.033: مختصات: ۳۶°۵۹′ شمالی ۵۰°۲′ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۹۸۳°شمالی ۵۰٫۰۳۳°شرقی﻿ / 36.983; 50.033
کشور: ایران
استان: گیلان
شهرستان: لنگرود
بخش: بخش اتاقور
دهستان: لات لیل
جمعیت: ۲۰ نفر (سرشماری ۹۵)
فی‌آب، روستایی از توابع بخش اتاقور شهرستان لنگرود در استان گیلان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان لات لیل قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۶ نفر (۱۳خانوار) بوده‌است.