stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
قانون روم

حقوق روم به نظام حقوقی روم باستان گفته می‌شود که توسط امپراتور روم شرقی ژوستینین یکم تدوین و تنقیح شد. این نظام حقوقی شامل یک سلسله تحولات حقوقی است که مدتی بیش از یک هزار سال را در بر می‌گیرد. این دوره از ۴۳۹ قبل از میلاد و با قانون دوازده لوحه آغاز شده و تا تدوین مجموعه قوانین ژوستینین در ۵۲۹ بعد از میلاد به طول انجامید.
استفاده از اصطلاحات حقوقی لاتین در نظام‌های حقوقی که تحت تأثیر حقوق رومی قرار دارند، از اهمیت تاریخی حقوق رومی حکایت دارد. امروزه اغلب کشورهای اروپای قاره‌ای و بیشتر مستعمرات آن در نقاط دیگر دنیا تابع نظام حقوقی رومی-ژرمنی محسوب می‌شوند که بر اساس مفاهیم کلی حقوق رم و تحولات بعدی آن در کشورهای آلمانی‌زبان شکل گرفته‌است.
در روم باستان سه قانون جدید تدوین شد که هر یک به گروه‌های جداگانه اختصاص داده شده بود.1_قانون مدنی و خانواده: که ویژه مردمان اصلی روم بود 2_قانون مردم: که ویژه مردم غیر رومی بود 3_قانون طبیعی: که اختصاص یافته برای غلامان بود. حق مالکیت زمین و مقام‌های دولتی تنها برای مردمان اصلی روم بود که بعدها در اثر سعی و تلاش و نهضت‌هایی که از طرف مردمان گروه دوم صورت گرفت آن‌ها همچنان از این حقوق مستفید شدند.
دستگاه امپراتوری حافظ صلح رومی بود و تا اندازه‌ای عدالت را در میان اتباع بی‌شمار خویش مجری می‌دانست؛ قانونگذاران رومی به تدوین و وضع اصولی می‌پرداختند که از آن پس به قوانین روم اشتهار پیدا کرد.
قضات رومی ناگریز بودند که به‌ هر نحوی شده‌ است مرافعات میان مردم نواحی مختلف امپراتوری را حل و فصل نمایند و چه‌بسا که عرف و عادات یک محل متناقض با محل دیگر می‌بود؛ برای نمونه می‌توان به مرافعات میان دو بازرگان اسپانیائی و مصری اشاره کرد. برای همین قوانین روم چنین مقرر داشت که هیچ عرفی ضرورتاً صحیح نیست و بالاتر از تمام این عادات و عرف یک قانون بالاتر و عمومی هست که به‌موجب آن تصمیمات منصفانه اتخاذ می‌گردد. این قانون «طبیعی» و برای عموم افراد درک‌کردنی و قبول‌کردنی است؛ زیرا که ناشی از طبیعت آدمی و عقل بشری است. در این باب قانون‌گذاران رومی از حکومت یونان مدد جستند و نیز معتقد شدند که قوت قانون از این ناشی می‌شود که به‌دست یک مرجع معتبر و صالح به موقع اجرا درآید نه فقط به‌استناد عادت و عرف یا سوابق قضائی. این قوه یا مرجعِ مختار در وضع قوانین را مایستاس (به لاتین: Maiestas) یا اختیار مطلق نامیدند و آن را به امپراتور روم نسبت دادند.
بدین‌طریق رومیان قانون را از یکسو از عادت و عرف و از سوی دیگر از تمایلات نفسانی جدا ساختند؛ قانون را حاصل فکر باز و کیاست موافق با منطق و طبیعت اشیاء و عملی عاری از حب و بغض قوه‌ی رسمی جامعه قلمداد کردند. این را هم باید گفت که قانون روم طرفدار ملک یا منافع عامه از نظر دولت بود، نه از نظر منافع یا هویت‌های انفرادی. این اصول به‌انضمام عقاید مشخص‌تری درباره‌ی مالکیت، بدهی، عقد ازدواج، و وصایا و امثال آن در قرون بعد تأثیر فراوانی در اروپا داشته‌است.
واپسین قرن جمهوری روم با آشفتگی و نزاع بین کسانی که خواستار حفظ ساختار سنتی جمهوری، ولو با ضعف رهبری، بودند با آن‌هایی که خواهان حکومتی نیرومند ولو به قیمت کنار گذاشتن شکل‌های حقوقی بود، همراه بود. با روی کار آمدن ژولیوس سزار که به طور آشکار اصول جهوریت را زیرپا گذاشت و در سال 44 قبل از میلاد به قتل رسید، این مسایل به اوج خود رسید. رهبرانی که در آن زمان علیه او توطئه کردند برتوس[1] و کاسیوس[2] به ترتیب پراتور شهری و بیگانه‌ها بودند.
حقوق دوره کلاسیک

اوج تحول حقوق روم را می‌توان در دوره کلاسیک مشاهده کرد. عامل اساسی تحول حقوقی در دوره کلاسیک، ادبیاتی بود که حقوقدانان آن را تولید کرده بودند، چه کسانی که خدمات خود را به دربار امپراتوری عرضه می‌داشتند و چه کسانی که به اشخاص خصوصی خدمات ارائه می‌دادند. حقوقدانان، به عنوان یک طبقه، مورد عنایت امپراتور قرار داشتند
در ابتدای قرن سوم میلادی، امپراتور آنتونیوس کارالاکا فرمان مهمی صادر کرد و اثر آن این بود که بسیاری از سکنه قلمرو امپراتوری او، تابعیت رومی پیدا کردند و (چه بخواهند چه نخواهند) تبدیل به شهروند روم شدند. فرمان آنتونین هدف آزادیخواهانه و لیبرال را دنبال نمی‌کرد بلکه هدف مالی داشت و احتمالا برای وضع مالیات بر ارث دارایی شهروندان بود که محدوده گسترده‌تری را فرا بگیرد و اشخاص بیشتری مشمول آن گردند. اثر دیگر آن این بود که بسیاری از مردم که خود را رومی و حتی لاتین نمی‌دانستند، حالا به عنوان شهروند رومی، این انتظار از آن‌ها می‌رفت که از قوانین مدنی پیروی کنند.
در دهه بعد از صدور فرمان آنتونین، دوره کلاسیک در اثر تلاش سه حقوقدان (که در سال‌های بعد برجسته‌ترین آن‌ها بودند) یعنی پاپینیان، پل و اولپیان به اوج خود رسید. هر کدام از آن‌ها بالاترین منصب امپراتوری یعنی پراتوری کامل را برعهده داشتند و هم مسئول اصلی امور حقوقی امپراتور هم رئیس نیروهای او بودند. آنان همچنین مطالب غنی، فراوان و پرباری در زمینه حقوق به رشته تحریر درآوردند.
با به قتل رسیدن اولپیان به دست نگهبانانی یاغی در سال 223 میلادی، (پاپینیان نیز به دستور کاراکالا یک دهه قبل اعدام شده بود) دوره کلاسیک به پایان خود رسید. قرن دوم میلادی دوره عجیب صلح و ثبات امپراتوری روم بود. ادوارد گیبون تاریخ‌نگار انگلیسی قرن هجدهم، این دوران را به «دوره‌ای از تاریخ جهان که بشریت در شرایط بسیار شاد و خوشبخت و مرفهی می‌زیست» تعبیر کرده است.
حقوق روم در قرن هجدهم

در سده هجدهم حقوق مدنی روم، دستخوش جنبش‌های بزرگ فکری عصر روشنگری شد. فلسفه حقوق طبیعی خردگرا، نشان داد که مجموعه کاملی از قوانین را می‌توان به طرز ساده و منطقی بیان کرد و دشواری‌های موجود را حذف کرد اما تنها چیزی که لازم داشت،‌ اراده پادشاه بود. حاکمان در اندیشه تحکیم قدرت خویش نسبت به سرزمین‌های مختلفی بودند که نظام حقوقی هر کدام از این مناطق، آمیزه‌ای از حقوق رومی و حقوق عرفی بود و حاکمیت یک کد قانون واحد برای همه سرزمین‌هایشان را به عنوان وسیله‌ای برای اتحاد آن‌ها، قلمداد می‌کردند. همچنین در نظر آن‌ها گردآوری قوانین، راهی برای محدود کردن اختیارات دادگاه‌هایی بود که قضات این دادگاه‌ها اغلب نماینده منافع تثبیت‌شده ثروتمندان محلی بودند. اندیشمندان مرکانتیلیست بیشتر از پادشاهان خواهان تدوین قانون بودند چرا که ادعا می‌کردند تنوع قوانین مانعی در راه تجارت است و وجود یک قانون واحد منفعت بیشتری برای تجارت دارد.
مفهوم قرن هجدهمی از کد فقط الزام به نگارش قوانین موجود به شیوه‌ای آشکار و نظمی اصولی نبود. معمولاً هدف کد این بود که جایگزین قوانین قدیمی شود که با قوانین جدید، منسوخ شده و متناسب با نیازهای روز باشد. با وجود این، درنظر گرفتن این که از قوانین قدیمی چه چیزی را باید حفظ کرد و چه چیزی را زدود، نهضت گردآوری قوانین، مردم را نسبت به منشأ عناصر مختلف در قوانین متفاوت که در حال ترکیب شدن بودند آگاه ساخت. در آغاز، حقوق مدنی روم جایگاه رفیعی در اذهان تدوین‌کنندگان داشت اما با سپری شدن قرن، تداوم اعتبار آن مورد تردید واقع شد. حقوق مدنی روم کمتر به عنوان قانون مشترک یا حقوق طبیعی تلقی می‌شد و بیشتر به عنوان حقوق یک جامعه باستانی در دوره بسیار متفاوت با عصر روشنگری نگریسته می‌شد.
موضع اواخر قرن هجدهم نسبت به حقوق روم متأثر از نفوذ کتاب روح‌القوانین منتسکیو بود که در سال 1748 منتشر شد. منتسکیو شکل خردگرایی انتزاعی حقوق طبیعی را به چالش کشید چرا که عناصر رومی به میزان قابل توجهی از آن کنار گذاشته شده بودند اما نظرات او نقش چندانی در ارجاع به حقوق روم نداشت. او با این ملاحظات اطمینان بخش شروع می‌کند که قوانین به طور کلی «روابط ضروری ناشی از ماهیت اشیاء» هستند و قوانین بشری در نتیجه بکارگیری خرد است. با این همه او سپس خاطرنشان می‌کند که ماهیت چیزهایی که عقل و خرد باید در مورد آن‌ها حکم کند، از جامعه‌ای به جامعه دیگر متفاوت است. قوانین نمی‌توانند جهانی (همگانی) باشند بلکه باید متناسب با شرایط، اقتصاد، سنت‌ها، رفتارها، مذهب حاکم و امثال آن در یک جامعه خاص باشند. این عوامل در کنار هم «روح قوانین» آن جامعه را تشکیل می‌دهند که قانونگذار با مسئولیت خود از آن چشم‌پوشی می‌کند. منتسکیو برای اثبات نظریه خویش، از مصادیق فراوانی در حقوق روم استفاده کرد اما بیشتر خوانندگان او باید به این نتیجه رسیده باشند که حقوق روم منعکس‌کننده روح یک جامعه باستانی است که به وضوح با جوامع معاصر متفاوت است.
اسکی‌باز (فیلم)

| اسکی‌باز اسکی باز | اسکی‌باز اسکی باز |
| --- | --- |
کارگردان: فریدون نجفی
تهیه‌کننده: محمد احمدی
بازیگران: امیررضا فرامرزی آوا دارویت رضا موری حبیب تاجمیری غلامشاه قنبری سید شهاب‌الدین طباطبایی مژگان محمودیان 
موسیقی: ستار اورکی
تدوین‌گر: حمید نجفی راد
توزیع‌کننده: فیلمیران
تاریخ‌های انتشار: ۱۴ آذر ۱۳۹۷
مدت زمان: ۸۵ دقیقه
کشور: ایران
زبان: لری
فروش گیشه: ۱،۳۴۰،۴۵۵،۰۰۰ تومان
اسکی‌باز اولین فیلم بلند سینمایی فریدون نجفی است که در سال ۱۳۹۶ در ارتفاعات زردکوه بختیاری ساخته شد. این فیلم نگاهی انسانی و عاطفی به زندگی کودکان و نوجوانان دارد و به نقد چالش‌های اجتماعی و تربیتی در این زمینه می‌پردازد.
فیلم اسکی باز با دریافت هفت پروانه زرین، پر افتخارترین و بهترین فیلم سینمایی سی امین جشنواره بین‌المللی فیلمهای کودکان و نوجوانان ایران شد.
خلاصهٔ داستان

بز کوهی که به روستاه پناه آورده، قرار است قربانی یک رسم محلی شود، جولی پسربچه ای است که تا عصر، قبل از مسابقه اسکی، فرصت دارد او را نجات دهد.
جوایز > آکادمی فیلم آسیاپاسیفیک استرالیا

نامزد جایزه بهترین فیلم جوانان آسیا پاسیفیک ۲۰۱۷(اسکار آسیا)
جوایز > پروانه‌های زرین

سینمایی اسکی باز(The Skier) رکورد دار جوایز اصلی جشنواره، با دریافت هفت پروانه زرین در دو بخش بین‌الملل و سینمای ایران، بهترین فیلم سی امین جشنواره بین‌المللی کودکان و نوجوانان شد
درخشش این فیلم با هفت پروانه زرین در تاریخ جشنواره بی‌سابقه بوده‌است.
جوایز کسب شده به شرح زیر می‌باشد
در بخش بین‌الملل:
پروانه زرین، دیپلم افتخار و جایزه بهترین فیلم سینمایی
پروانه زرین، دیپلم افتخار و جایزه بهترین کارگردانی
پروانه زرین، دیپلم افتخار و جایزه بهترین بازیگر کودک
پروانه زرین، دیپلم افتخار و جایزه بهترین بازیگر از نگاه داوران کودک و نوجوان
در بخش سینمای ایران:
پروانه زرین، دیپلم افتخار و جایزه بهترین فیلم سینمایی
پروانه زرین، دیپلم افتخار و جایزه بهترین کارگردانی
پروانه زرین، دیپلم افتخار و جایزه بهترین بازیگر کودک
جوایز > جشنواره بین‌المللی فیلم المپیا یونان

برنده جایزه بهترین فیلم سینمایی از بیست و یکمین جشنواره بین‌المللی فیلم المپیا یونان
جوایز > جشنواره بین المللی فیلم زنگبار

جایزه نقره ای «دهو» بهترین فیلم سینمایی از بیست و دومین جشنواره فیلم زنگبار تانزانیا
جوایز > جشنواره بین المللی فیلمهای ورزشی

تندیس و جایزه بهترین فیلمنامه از دوازدهمین جشنواره بین المللی فیلمهای ورزشی
جوایز > حضور بین‌المللی

منتخب سی و هشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم کمبریج انگلستان
منتخب جشنواره یونیورسال جهانی کودک ترکیه
منتخب جشنواره بین‌المللی فیلم أیرلند
منتخب بیست یکمین جشنواره بین‌المللی فیلم المپیا یونان
منتخب جشنواره بین‌المللی فیلم بیروت
منتخب جشنواره فیلمهای ایرانی لندن
منتخب جشنواره فیلم زوریخ سوئیس
منتخب جشنواره فیلم کلکته هندوستان
منتخب جشنواره بین المللی فیلم شارجه امارات
منتخب جشنواره بین المللی فیلم های ورزشی میلان، ایتالیا
مواد با حافظه مغناطیسی برای رایانه‌های نورومورفیک

مواد با حافظه مغناطیسی برای رایانه‌های نورومورفیک
مواد با حافظه مغناطیسی به دسته‌ای از مواد پیشرفته گفته می‌شود که قابلیت ذخیره‌سازی اطلاعات در مقیاس نانو و عملکرد سریع را از طریق خواص مغناطیسی ارائه می‌دهند. این مواد، به‌ویژه در زمینه‌ی توسعه‌ی رایانه‌های نورومورفیک، اهمیت بسیاری پیدا کرده‌اند. رایانه‌های نورومورفیک با الهام از ساختار و عملکرد مغز انسان طراحی شده‌اند و هدف آن‌ها ارائه‌ی سیستم‌هایی با کارایی بالا و مصرف انرژی کم برای کاربردهای پیچیده مانند یادگیری عمیق، هوش مصنوعی، و پردازش داده‌های حجیم است.
ویژگی‌ها و اهمیت مواد با حافظه مغناطیسی
مواد با حافظه مغناطیسی مانند اسکایرمین‌ها (skyrmions)، مواد مغناطیسی دوبُعدی، و چندلایه‌های مغناطیسی، به دلیل ویژگی‌های منحصر به فردشان در ذخیره‌سازی و پردازش داده‌ها، توجه بسیاری از محققان را به خود جلب کرده‌اند. این مواد ویژگی‌های زیر را دارند:
تراکم بالای ذخیره‌سازی: امکان ذخیره‌سازی داده‌ها در مقیاس نانومتری.
پایداری مغناطیسی: مقاومت بالا در برابر اختلالات حرارتی و مغناطیسی.
مصرف انرژی کم: کاهش قابل توجه انرژی مصرفی در مقایسه با روش‌های سنتی ذخیره‌سازی.
سازگاری با معماری نورومورفیک: قابلیت پیاده‌سازی در مدارهای الهام‌گرفته از مغز.
کاربرد در رایانه‌های نورومورفیک
رایانه‌های نورومورفیک نیازمند مواد پیشرفته‌ای هستند که بتوانند مانند سیناپس‌ها و نورون‌های مغزی عمل کنند. مواد با حافظه مغناطیسی به دلیل توانایی‌شان در ذخیره‌سازی و تغییر اطلاعات با استفاده از تحریکات مغناطیسی یا الکتریکی، گزینه‌ای مناسب برای این سیستم‌ها محسوب می‌شوند. برخی از کاربردهای این مواد عبارتند از:
شبیه‌سازی سیناپس‌ها
مواد مغناطیسی می‌توانند به‌عنوان جایگزین سیناپس‌ها عمل کرده و وزن‌های سیناپسی را با تغییرات مغناطیسی بازسازی کنند.
پردازش داده‌های موازی
این مواد امکان پردازش هم‌زمان چندین سیگنال را فراهم می‌کنند.
سیستم‌های یادگیری
استفاده از این مواد در مدارهای یادگیری عمیق می‌تواند سرعت و دقت یادگیری را افزایش دهد.
مواد کلیدی در این زمینه
اسکایرمین‌ها
ساختارهای مغناطیسی با پایداری بالا که می‌توانند به‌عنوان واحدهای ذخیره‌سازی کوچک مورد استفاده قرار گیرند.
مواد مغناطیسی دوبُعدی
مانند گرافن مغناطیسی که قابلیت‌های منحصر به فردی در انتقال اسپین و ذخیره اطلاعات دارند.
مواد مبتنی بر اسپینترونیک: استفاده از اسپین الکترون به جای بار الکتریکی برای ذخیره و پردازش اطلاعات.
چالش‌ها و چشم‌اندازها
با وجود پیشرفت‌های چشمگیر، استفاده از مواد با حافظه مغناطیسی در رایانه‌های نورومورفیک با چالش‌هایی نیز همراه است، از جمله:
پیچیدگی ساخت: تولید این مواد در مقیاس بزرگ هنوز به فناوری‌های پیشرفته نیاز دارد.
پایداری بلندمدت: اطمینان از پایداری مواد در طول زمان یکی از مسائل کلیدی است.
هزینه‌ی تولید: فناوری‌های مبتنی بر مواد مغناطیسی هنوز هزینه‌ی تولید بالایی دارند.
با این حال، تحقیقات مستمر در این زمینه، نویدبخش آینده‌ای روشن برای توسعه‌ی سیستم‌های نورومورفیک کارآمد و کم‌مصرف است.
مواد با حافظه مغناطیسی یکی از نوآوری‌های کلیدی در علم مواد به شمار می‌روند که می‌توانند نقش حیاتی در پیشرفت رایانه‌های نورومورفیک ایفا کنند. این مواد، با ترکیب ویژگی‌های منحصر به فرد ذخیره‌سازی و پردازش داده‌ها، زمینه‌ی جدیدی برای طراحی سیستم‌های الهام‌گرفته از مغز فراهم کرده‌اند و بهبود عملکرد فناوری‌های هوش مصنوعی را ممکن می‌سازند.
جنگنده گونه ۹۷

| ناکاجیما کی-۲۷ | ناکاجیما کی-۲۷ |
| --- | --- |
کاربری: جنگنده
تولیدکننده: شرکت هواپیمای ناکاجیما
نخستین پرواز: ۱۵ اکتبر ۱۹۳۶
معرفی‌شده در: ۱۹۳۷
بازنشستگی: ۱۹۴۵
کاربر اصلی: سرویس هوایی نیروی زمینی امپراتوری ژاپن
ساخته‌شده: ۱۹۴۲–۱۹۳۷
تعداد ساخته‌شده: ۳٬۳۶۸ فروند
جنگنده نوع ۹۷ (به ژاپنی: 九七式戦闘機) که با عنوان کوتاه‌شده ناکاجیما کی-۲۷ نیز شناخته می‌شود، یک هواگرد جنگنده تک‌باله تک‌موتوره ساخت شرکت ناکاجیما در امپراتوری ژاپن بود. این هواگرد به عنوان نخستین جنگنده تک‌باله این نیرو، سال ۱۹۳۶ طراحی شد و تا سال ۱۹۴۰ جنگنده اصلی سرویس هوایی نیروی زمینی امپراتوری ژاپن بود. در پایان جنگ جهانی دوم از تعداد زیادی از این هواگردها به عنوان ‌کامی‌کازه استفاده شد.
ویژگی‌ها

کی-۲۷:
خدمه: ۱ نفر
طول: ۷.۳ متر
طول بال: ۱۱ متر
نیروی رانشی: ۱ × موتور شعاعی ۹ سیلندر بریستول ژوپیتر تولیدی ناکاجیما: ۵۰۰ اسب بخار
حداکثر سرعت: ۲۹۹ کیلومتر بر ساعت
۲ × مسلسل
میتسوبیشی ۱ام‌اف۱۰

| میتسوبیشی ۱ام‌اف۱۰ | میتسوبیشی ۱ام‌اف۱۰ |
| --- | --- |
Mitsubishi 1MF10: Mitsubishi 1MF10
کاربری: Fighter aircraft
کشور سازنده: ژاپن
تولیدکننده: میتسوبیشی
طراح: جیرو هوریکوشی
نخستین پرواز: March 1933
وضعیت: Prototype
تعداد ساخته‌شده: 2
میتسوبیشی ۱ام‌اف۱۰ (به انگلیسی: Mitsubishi 1MF10) یک هواپیمای ساختِ کارخانهٔ میتسوبیشی در کشور ژاپن است. این هواپیما برای نخستین بار در ۰۱۹۳۳−۰۳−۰۱ ۱ مارس ۱۹۳۳ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
ملیسا لیو

| ملیسا لئو | ملیسا لئو |
| --- | --- |
ملیسا لئو در سال ۲۰۰۹: ملیسا لئو در سال ۲۰۰۹
زادهٔ: ۱۴ سپتامبر ۱۹۶۰ ‏(۶۴ سال) منهتن، نیویورک
ملیت:  ایالات متحده آمریکا
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۴-اکنون
فرزندان: دو فرزند
جوایز: بهترین بازیگر نقش مکمل زن برای مشت‌زن (۲۰۱۰) بهترین بازیگر نقش مکمل زن برای مشت‌زن (۲۰۱۰)
وبگاه: www.melissaleo.com
ملیسا چسینتون لئو (به انگلیسی: Melissa Chessington Leo) (زاده ۱۴ سپتامبر ۱۹۶۰) هنرپیشه آمریکایی است.
او کارش را در دهه ۸۰ میلادی با بازی در برنامه‌های تلویزیونی آغاز نمود. پس از آن او در فیلم‌های مختلفی همچون ۲۱ گرم و قتل عادلانه، رکود بزرگ، تفنگ آمریکایی، لیمو لیمای عزیز، به خانواده رایلی خوش آمدید، آقای وودکاک، حکم مرخصی، قسمتی از شیشه، با توجه به گرتا، منفورترین زن آمریکا، کیک خواران، دان مک‌کی، دلالان بدن، محکومیت، قاتل حروف الفبا، قهرمانان از دست رفته، تصنیف جو کوچولو و ویوارد پینز نقش‌آفرینی کرد.
جوایز

لئو برای بازی در فیلم مشت‌زن جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش مکمل زن (۲۰۱۰) و جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن را دریافت کرد.
شمس شریعت تربقان

| شمس شریعت تربقان | شمس شریعت تربقان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۵مهرماه ۱۳۰۵خورشیدی تربقان کاشمر
درگذشت: ۶ خرداد ۱۳۹۳ تهران
ملیت: ایرانی
شناخته‌شده برای: آسیب‌شناسی
جوایز: چهره ماندگار
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): پزشک، آسیب‌شناس
محل کار: دانشگاه ع.پ. تهران موزه ملی تاریخ علوم پزشکی
 :  
شمس شریعت تربقان(متولد ۱۳۰۵ خورشیدی-درگذشته ۶ خرداد ۱۳۹۳) پزشک، استاد دانشگاه و مدیر گروه آسیب‌شناسی دانشگاه علوم پزشکی تهران و برگزیده هفتمین همایش چهره‌های ماندگار. او پدر علم پاتولوژی (آسیب‌شناسی) و بنیان‌گذار انستیتو سرطان دانشگاه علوم پزشکی تهران بود.
زندگی‌نامه

شمس شریعت تربقان در سال ۱۳۰۵ در روستای تربقان کاشمر به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در کاشمر و مشهد به اتمام رسانید و در سال ۱۳۲۶ دوران دبیرستان را با اخذ دیپلم رشته طبیعی در تهران پایان برد. وی دوره دکترای پزشکی را از سال ۱۳۲۶ الی ۱۳۳۳ در دانشگاه تهران گذراند و با دریافت بورس دولت فرانسه با درجه استادیاری از دانشکده پزشکی لیون فارغ‌التحصیل گردید. وی از سال ۱۳۴۳ در بخش آسیب‌شناسی دانشگاه تهران مشغول به کار شده و در سال ۱۳۵۰ استاد تمام گردید. در سال ۱۳۸۵ جایزه اخلاق پزشکی در جشنواره ابن سینا به او تعلق گرفت و در سال ۱۳۸۷ در هفتمین همایش چهره‌های ماندگار، وی به عنوان چهره ماندگار گروه پزشکی انتخاب گردید.
مشاغل و مدیریت‌های او عبارتند از:
مدیریت گروه آسیب‌شناسی.
عضو هیئت ممیزه دانشگاه علوم پزشکی تهران.
سرپرست بخش آسیب‌شناسی و واحد میکروسکوپ الکترونی انستیتو پاستور.
سرپرست کمیته پیراپزشکی و عضو گروه پزشکی شورای عالی برنامه‌ریزی.
عضویت در هیئت عالی انتظامی سازمان نظام پزشکی.
رئیس موزه ملی تاریخ علوم پزشکی جمهوری اسلامی ایران.
درگذشت

شمس شریعت تربقان به علت ایست قلبی روز ششم خردادماه ۱۳۹۳ و در سن ۸۸ سالگی در تهران درگذشت و در بهشت زهرا دفن گردید. سید حسن هاشمی وزیر وقت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و عیسی زاده مسئول نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری دانشگاه علوم پزشکی تهران با صدور پیام‌هایی جداگانه درگذشت او را به جامعه پزشکی تسلیت گفتند.
آثار

بعضی از آثار وی:
آسیب‌شناسی
پاتولوژی تومورهای استخوان
پروفسور ارلن و نقش او در آموزش پزشکی نوین در ایران
تاریخ آموزش پزشکی در ایران
تاریخچه آسیب‌شناسی در ایران
تاریخچه سرطان و انستیتو سرطان ایران
سارکوم‌های غیر استخوان‌ساز استخوانها
زندگینامه دکتر امیراعلم.
بیمارستان دانشگاه دوک

| Duke University Hospital | Duke University Hospital |
| --- | --- |
Duke University Health System: Duke University Health System
جغرافیا: جغرافیا
موقعیت: دورهام، کارولینای شمالی، کارولینای شمالی، USA
سازمان: سازمان
گونه: آموزشی
دانشگاه وابسته: مدرسه پزشکی دانشگاه دوک
خدمات: خدمات
بخش اورژانس: مرکز تروما
شمار تخت‌ها: 938 licensed beds
تاریخچه: تاریخچه
گشایش: 1925 as a gift from جیمز بیوکنن دوک. Hospital did not accept patients until 1930.
پیوندها: پیوندها
وبگاه: www.dukemedicine.org
مونوریل مرکز درمانی
بیمارستان دانشگاه دوک (به انگلیسی: Duke University Hospital) تأسیس ۱۹۲۵، واقع در شهر دورهام در ایالت کارولینای شمالی نام یک مرکز درمانی بسیار معتبر آمریکایی است.
این مرکز درمانی وابسته به دانشگاه دوک است و مهمترین بیمارستان آموزشی این دانشگاه است.
سنگ‌نوشته مهرنرسی

| سنگ‌نوشتهٔ مهرنرسی | سنگ‌نوشتهٔ مهرنرسی |
| --- | --- |
نام: سنگ‌نوشتهٔ مهرنرسی
کشور: ایران
استان: فارس
شهرستان: فیروزآباد
بخش: مرکزی
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: سنگ‌نوشتهٔ یادبود
دیرینگی: نیمهٔ اول سدهٔ پنجم میلادی
دورهٔ ساخت اثر: دوره ساسانیان
بانی اثر: مهرنرسه
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۹۳۱۷
تاریخ ثبت ملی: ۱ مرداد ۱۳۸۶
سنگ‌نوشتهٔ مهرنرسی سنگ‌نوشته‌ای بر دامنهٔ کوه جنوبی گذرگاه تنگاب، در مسیر جادهٔ باستانی شهر گور است که به فرمان مهرنرسی وزیر ساسانی و به یادبود احداث پلی در این محل نگاشته شده‌است. کتیبه مهرنرسه در فهرست آثار ملی ایران قرار دارد.
ویژگی‌ها

سنگ‌نوشته بر سطحی به ابعاد ۸۰ در ۵۰ سانتیمتر و در هفت سطر درشت پهلوی نوشته شده و در آن آثار فرسایش به ویژه در سطرهای اول، ششم و هفتم دیده می‌شود. هم سنگ‌نوشته و هم بقایای پل مربوط به آن نزدیک نقش‌برجسته تاج‌ستانی اردشیر بابکان قرار دارند.
کشف و خوانش

نخستین بار ارنست هرتسفلد در گزارش سال ۱۹۲۴ خود به انجمن خاورشناسی آلمان از وجود این سنگ‌نوشته خبر داد
، اگر چه ندانسته آن را متعلق به ابرسام وزیر اردشیر بابکان دانست. در سال ۱۹۴۷ رومن گیرشمن نسخه‌ای از سنگ‌نوشته و برگردان فرانسوی آن را ارائه داد. او نیز مانند هرتسفلد معتقد بود که سنگ‌نوشته به سفارش ابرسام نوشته شده‌است
.
والتر هنینگ زبان‌شناس که در درستی خوانش هرتسفلد و گیرشمن تردید داشت، ضمن سفری به ایران در سال ۱۹۵۰ فرصت یافت تا کتیبه را از نزدیک ببیند و یک قالب لاتکس از آن بگیرد. با بررسی دقیق قالب، سرانجام هنینگ توانست نام واقعی صاحب سنگ‌نوشته – مهرنرسی – را در میانه سطر یکم و انتهای سطر چهارم بازشناسد.
متن

ZNE pwhly mtrnrshy ZY RBA
prmt’l rwb’n ZY NPŠE r’dy
MN SBW ZY NPŠH plm’t bstny
MNW PWN ZNE r’sy YATWN mtrnrshy
APš prcndyn ’plyny ’yw ABYDWN
AYKš ZNE wtly KON bsty APš
AD yzd’n hdyb’l mwsty W KDBA BYN LAYTY
ēn puhl Mihrnarseh ī wuzurg
framadār rūwān ī xwēš rāy
az xīr ī xwēš framād bastan
kē pad ēn rāh āmad Mihrnarseh
u-š frazandān āfrīn ēw kunēd
u-š ēn widār nūn bast u-š
tā yazdān ayār must ud drō andar nest
این پل به دستور مهرنرسه،
وزرگ فرمذار، برای شادی روان خویش
و با هزینهٔ خویش ساخته شد.
هر که به این راه بیاید، مهرنرسه
و فرزندانش را آفرین کند
زیرا که او این گذرگاه را در این‌جا بنا نهاد.
با کمک و لطف خداوند، نادرستی و فریب در آن‌جا نخواهد بود
غفلت (فیلم ۱۳۳۲)

| غفلت | غفلت |
| --- | --- |
کارگردان: علی کسمایی
تهیه‌کننده: اسماعیل کوشان
نویسنده: علی کسمایی
بازیگران: ناصر ملک مطیعی جمشید مهرداد کوروش کوشان  محمد ابراهیم مفیدی قدرت‌الله احسانی
موسیقی: مجید وفادار جهان‌پناه
فیلم‌بردار: عنایت‌الله فمین
تدوین‌گر: فریدون قوانلو
شرکت تولید: پارس فیلم
تاریخ‌های انتشار: ۲۸ بهمن ۱۳۳۲
مدت زمان: ۱۰۵ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
غفلت فیلمی به کارگردانی و نویسندگی علی کسمایی محصول سال ۱۳۳۲ است.
خلاصه داستان

جوانی به علت معاشرت با دوستان ناباب به سمت قماربازی کشیده شده و همه دارایی‌هایش را از دست می‌دهد و از فرزندش نیز جدا می‌افتد و پسرش هم به گدایی می‌افتد. پس از سال‌ها و در حالیکه مرد در اثر سانحه‌ای نابینا شده‌است پدر و پسر یکدیگر را پیدا کرده و زندگی جدیدی را شروع می‌کنند.
بیرندرای نپال

| بیرندرا بیر بکرام شا دو | بیرندرا بیر بکرام شا دو |
| --- | --- |
بیرندرا شاه در ۱۹۶۷: بیرندرا شاه در ۱۹۶۷
پادشاه نپال: پادشاه نپال
سلطنت: ۳۱ ژانویه ۱۹۷۲ – ۱ ژوئن ۲۰۰۱
تاج‌گذاری: ۲۴ فوریه ۱۹۷۵
پیشین: ماهندرا
جانشین: دیپندرا
زاده: ۲۸ دسامبر ۱۹۴۵ کاتماندو، نپال
درگذشته: ۱ ژوئن ۲۰۰۱ (۵۵ سال) کاتماندو، نپال
ملکه آیشواریا: ملکه آیشواریا
فرزند(ان): دیپندرا پرنسس شروتی پرنس نیراجان
پدر: ماهندرا
مادر: ملکه ایندرا
بیرندرا بیر بیکرام شاه (نپالی: वीरेन्द्र वीर विक्रम शाह) (۲۸ دسامبر ۱۹۴۵–۱ ژوئن ۲۰۰۱) از ۱۹۷۲ تا ۲۰۰۱ پادشاه نپال بود. او پسر بزرگ شاه ماهندرا بود و تا زمان مرگ در کشتار خاندان سلطنتی نپال در سال ۲۰۰۱ سلطنت کرد.
شخصیت

از زمان بسیار جوانی، بیرندرا توسط معلمان مدرسه خود به عنوان شاهزاده ای بسیار مهربان و احساسی توصیف شد.[نیازمند منبع] شاه بیرندرا به عنوان یکی از معدود پادشاهان نپال توصیف می‌شد که می‌خواست مردم نپال دموکراسی واقعی را تجربه کنند.[نیازمند منبع]او می‌خواست مردم انتخاب کنند که آیا "دموکراسی چند حزبی" را می‌خواهند یا "یک سیستم اصلاح شده سنتی " را. با این حال، رهبران مدافع دموکراسی و مورخان همه ادعا کرده‌اند که در همه‌پرسی تقلب شده‌است. پس از جنبش خلق که منجر به کشته شدن صدها نفر شد، وی مجبور به قبول سلطنت مشروطه در نپال شد.
برخی از مورخان حدس می‌زنند که دیدگاه‌های دموکراتیک و بیرونی بیرندرا منجر به موفقیت جنبش خلق شد. وی به جهت تقویت روابط خارجی نپال با دیگر کشورهای جنوب آسیا، اتحادیه همکاری‌های منطقه ای جنوب آسیا را معرفی کرد.
اوایل زندگی

پادشاه بیرندرا در کاخ سلطنتی نارایانهیتی در کاتماندو به عنوان پسر ارشد ولیعهد وقت، ماهندرا و همسر اولش، ولیعهد ایندرا راجیا لاکشمی دیوی به دنیا آمد.
بیرندرا هشت سال را در مدرسه سنت جوزف، یک مدرسه مسیحی در دارجیلینگ، در کنار برادرش گیانندرا تحصیل کرد. در ۱۳ مارس ۱۹۵۵ پدربزرگ آنها پادشاه تریبهوان درگذشت و پدرشان جانشین تخت سلطنت نپال شد. با پادشاهی پدرش بیرندرا ولیعهد نپال شد.
در سال ۱۹۵۹، بیرندرا در کالج ایتون در انگلستان ثبت نام کرد. وی پس از تحصیل در ایتون در سال ۱۹۶۴، به نپال بازگشت و در آنجا با سفر پیاده به مناطق دور افتاده، به کاوش در کشور خود پرداخت. وی بعداً تحصیلات خود را با گذراندن مدتی در دانشگاه توکیو تکمیل کرد و سپس از ۱۹۶۷ تا ۱۹۶۸ در دانشگاه هاروارد علوم سیاسی خواند. بیرندرا در جوانی از مسافرت لذت می‌برد و به کانادا، آمریکای لاتین، آفریقا، بسیاری از مناطق هند و تعدادی دیگر از کشورهای آسیایی سفر کرد. وی همچنین یک جمع‌کننده اشیاء هنری و طرفدار صنایع دستی و هنرمندان نپالی بود و پرواز با هلیکوپتر را نیز آموخت.
بیرندرا در ۲۷ فوریه ۱۹۷۰ با آیشواریا راجیا لاکشمی دیوی از خانواده رانا ازدواج کرد. مراسم عروسی آنها به عنوان یکی از مجلل‌ترین مراسم ازدواج هندو در تاریخ معرفی شده بود، هزینه برگزاری آن ۹٫۵ میلیون دلار بود. پادشاه بیرندرا و ملکه آیشواریا سه فرزند داشتند:
شاهزاده دیپندرا (۲۷ ژوئن ۱۹۷۱–۴ ژوئن ۲۰۰۱)
پرنسس شروتی (۱۵ اکتبر ۱۹۷۶–۱ ژوئن ۲۰۰۱)
شاهزاده نیراجان (۶ نوامبر ۱۹۷۸–۱ ژوئن ۲۰۰۱)
اوایل سلطنت

بیرندرا پس از مرگ پدرش پادشاه ماهندرا، در ۳۱ ژانویه ۱۹۷۲ و در سن ۲۷ سالگی، به سلطنت نپال رسید. در هنگام سلطنت ، وی در واقع یک پادشاه مطلق، زیرا او میراث دار کشوری بود که احزاب سیاسی در آن ممنوع بودند و از طریق سیستم شوراهای محلی و منطقه ای معروف به پنچایات حکومت می‌کرد. بیرندرا از این ادعا که او یک حاکم مستبدی است، ابراز نارضایتی کرد و اظهار داشت که وی بر دموکراسی ای که نمایندگان مجلس به‌طور غیرمستقیم انتخاب می‌شوند، ریاست می‌کند. اولین سفرهای او به خارج از کشور به عنوان پادشاه در اکتبر ۱۹۷۳ به هند و دو ماه بعد به چین انجام شد زیرا معتقد بود که نپال که بین دو قدرت آسیایی قرار دارد، باید روابط خوبی با هر دو داشته باشد.