مدیریت پسماند رادیواکتیوی سطح بالا
برنامه‌های مدیریت ملی > آمریکای شمالی > ایالات متحده

قانون سیاست زباله هسته ای سال ۱۹۸۲ برنامه ای برای ساخت مخزن دائمی و زیرزمینی برای زباله‌های رادیواکتیوی با سطح بالا تا اواسط دهه ۱۹۹۰ ایجاد کرد و مقداری از ذخیره موقت زباله‌ها، از جمله سوخت مصرف شده از ۱۰۴ رآکتور هسته ای غیرنظامی را تولید کرد. حدود ۱۹٫۴٪ برق در آنجا. ایالات متحده در آوریل ۲۰۰۸ حدود ۵۶۰۰۰ تن سوخت مصرفی و ۲۰٫۰۰۰ قوطی پسماند جامد مرتبط با دفاع داشت و پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۳۵ این رقم به ۱۱۹٫۰۰۰ تن افزایش یابد. ایالات متحده تصمیم به مخزن زباله‌های هسته ای کوه یوکا گرفت که مخزن نهایی در کوه یوکا در نوادا بود، اما این پروژه با مخالفت گسترده‌ای روبرو شد که برخی از نگرانی‌های اصلی انتقال مسافت طولانی از زباله‌ها از سراسر ایالات متحده به این سایت است. حوادث و عدم قطعیت موفقیت در جداسازی زباله‌های هسته ای از محیط انسانی در ابدیت. کوه یوکا با ظرفیت ۷۰٫۰۰۰ تن زباله رادیواکتیو ، انتظار می‌رود در سال ۲۰۱۷ افتتاح شود. با این حال، دولت اوباما استفاده از این سایت را در پیشنهاد بودجه فدرال ایالات متحده در سال ۲۰۰۹، که تمام بودجه به جز آنچه برای پاسخ به سوالات کمسیون تنظیم مقررات هسته ای لازم است، حذف کرد، «در حالی که دولت استراتژی جدیدی را برای دفع زباله‌های هسته ای ترسیم می‌کند»، حذف کرد. در ۵ مارس ۲۰۰۹، استیون چو، وزیر انرژی، در جلسه سنا گفت: «سایت کوه یوکا دیگر به عنوان گزینه ای برای ذخیره زباله‌های رآکتور مشاهده نمی‌شود.» با شروع از سال ۱۹۹۹، زباله‌های هسته ای ناشی از نظامی در کارخانه خلبان زباله‌های جدا شده در نیومکزیکو وارد می‌شوند.
از آنجا که کسری از اتم‌های رادیوایزوتوپ در واحد پوسیدگی به‌طور معکوس متناسب با نیمه عمر آن است، رادیواکتیویته نسبی مقداری از زباله‌های رادیواکتیو مدفون شده انسان به مرور زمان در مقایسه با رادیوایزوتوپ‌های طبیعی کاهش می‌یابد (مانند زنجیره‌های پوسیدگی ۱۲۰ تریلیون تن از تریوم و ۴۰ تریلیون تن اورانیوم که در غلظت نسبتاً کمی از قطعات در هر میلیون بر روی توده ۳ * ۱۰ ۱۹ تن پوسته وجود دارد). به عنوان مثال، در طی یک بازه زمانی هزاران ساله، پس از پوسیدگی فعال‌ترین رادیوایزوتوپ‌های نیمه عمر کوتاه، دفن زباله‌های هسته ای ایالات متحده باعث افزایش رادیواکتیویته در ۲۰۰ فوت برتر سنگ و خاک در ایالات متحده (۱۰ میلیون کیلومتر) در ۱۰ میلیون بیش از مقدار تجمعی از رادیو ایزوتوپ طبیعی در چنین حجم، اگر چه مجاورت سایت یک غلظت به مراتب بالاتر از رادیوایزوتوپهای مصنوعی زیرزمینی از جمله متوسط دارند.
باراک اوباما در یک یادداشت ریاست جمهوری در تاریخ ۲۹ ژانویه ۲۰۱۰، کمیسیون نوار آبی در مورد آینده هسته ای آمریکا (این کمیسیون) تأسیس کرد. این کمیسیون، متشکل از پانزده عضو، یک مطالعه دو ساله گسترده دربارهٔ دفع زباله‌های هسته ای را انجام داد، آنچه از آن به عنوان «پایان عقب» روند انرژی هسته ای یاد می‌شود. این کمیسیون سه فرعی تشکیل داد: فناوری چرخه رآکتور و سوخت، حمل و نقل و ذخیره‌سازی و دفع. در ۲۶ ژانویه ۲۰۱۲، کمیسیون گزارش نهایی خود را به وزیر انرژی استیون چو ارسال کرد. در گزارش نهایی زیرمجموعه دفع، کمیسیون توصیه‌هایی را برای یک سایت خاص صادر نمی‌کند بلکه یک توصیه جامع برای استراتژی‌های دفع ارائه می‌دهد. کمیسیون در طول تحقیق خود از فنلاند، فرانسه، ژاپن، روسیه، سوئد و انگلیس بازدید کرد. کمیسیون در گزارش نهایی خود هفت توصیه برای تدوین استراتژی جامع برای پیگیری ارائه داد:
توصیه شماره ۱
ایالات متحده باید یک برنامه یکپارچه مدیریت زباله‌های هسته ای را اتخاذ کند که منجر به توسعه به موقع یک یا چند مرکز زمین‌شناسی عمیق دائمی برای دفع ایمن سوخت مصرف شده و ضایعات هسته ای سطح بالا شود.
توصیه شماره ۲
یک سازمان جدید و یک منظوره جدید برای تهیه و اجرای یک برنامه متمرکز و یکپارچه برای حمل و نقل، ذخیره‌سازی و دفع زباله‌های هسته ای در ایالات متحده مورد نیاز است.
توصیه شماره ۳
دسترسی مطمئن به تعادل در صندوق پسماندهای هسته ای و درآمد حاصل از پرداخت سالانه هزینه پسماندهای هسته ای از سوی پرداخت کنندگان برنامه‌های کاربردی کاملاً ضروری است و باید در اختیار سازمان جدید مدیریت پسماندهای هسته ای قرار گیرد.
توصیه شماره ۴
برای آینده و توسعه تأسیسات زباله‌های هسته ای در ایالات متحده در آینده نیاز به رویکرد جدیدی است. ما معتقدیم که اگر این موارد باشد:
تطبیقی — به این معنا که خود فرایند انعطاف‌پذیر است و تصمیماتی را تولید می‌کند که پاسخگوی اطلاعات جدید و تحولات جدید فنی، اجتماعی یا سیاسی باشد.
مرحله بندی شده - به این معنا که تصمیمات کلیدی به جای اینکه از قبل از پیش تعیین شده باشد، در طول مسیر مورد بازنگری و اصلاح قرار می‌گیرند.
مبتنی بر رضایت - به این معنا که جوامع تحت تأثیر فرصتی برای تصمیم‌گیری در مورد پذیرش تصمیمات مربوط به تأسیس و تأمین کنترل محلی مهمی دارند.
شفاف - به این معنا که همه ذینفعان فرصتی برای درک تصمیمات کلیدی و درگیر شدن در روند با روشی معنی دار دارند.
استانداردها و دانش مبتنی بر — به این معنا که مردم می‌توانند اطمینان داشته باشند که همه امکانات از استانداردهای سختگیرانه، عینی، و به‌طور مداوم استفاده شده از ایمنی و حفاظت از محیط زیست استفاده می‌کنند.
تحت توافق‌نامه‌های مشارکت یا توافق‌نامه‌های قابل اجرا توسط دولت میزبان، قبایل و جوامع محلی اداره می‌شود.
توصیه شماره ۵
تقسیم فعلی مسئولیت‌های نظارتی برای عملکرد طولانی مدت مخزن بین NRC و EPA مناسب است و باید ادامه یابد. دو آژانس باید استانداردهای ایمنی مستقل و جدید در سایت را در یک فرایند مشترک بطور رسمی هماهنگ ایجاد کنند که به‌طور فعال از تمام حوزه‌های انتخابیه مربوطه درگیر و درخواست کند.
توصیه شماره ۶
نقش‌ها، مسئولیت‌ها و مقامات دولت‌های محلی، ایالتی و قبیله ای (با توجه به محل استقرار تسهیلات و سایر جنبه‌های دفع زباله‌های هسته ای) باید یک عنصر مذاکره بین دولت فدرال و سایر واحدهای تحت تأثیر دولت در ایجاد یک محل دفع علاوه بر توافق‌نامه‌های الزام‌آور قانونی، همان‌طور که در توصیه شماره ۴ بحث شده‌است، تمام سطوح تحت تأثیر دولت (محلی، ایالتی، قبیله ای و غیره) باید حداقل در کلیه تصمیمات مهم دیگر نقش مشاوره ای معنی دار داشته باشند. علاوه بر این، ایالت‌ها و قبیله‌ها باید اختیارات خود را نسبت به جنبه‌های مقررات، مجوزها و عملیات‌هایی که نظارت از زیر سطح فدرال امکان‌پذیر است به‌طور مؤثر و به شکلی که در حفاظت از منافع و دستیابی به آنها مفید باشد، اختیارات خود را حفظ یا در صورت لزوم به آنها واگذار نمایند. اعتماد به نفس جوامع و شهروندان آسیب دیده.
توصیه شماره ۷
هیئت بررسی فنی پسماندهای هسته ای باید به عنوان منبع ارزشمند مشاوره و بررسی فنی مستقل حفظ شود.
اعتراض ضد هسته ای در نزدیکی مرکز دفع زباله‌های هسته ای در گورلبن در شمال آلمان
مکانهایی در سراسر ایالات متحده که در آن زباله‌های هسته ای ذخیره می‌شوند