stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
موتور نبادی
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۶۸ نفر (۱۴خانوار) بوده‌است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۵ | ۶۷ | —     |
| ۱۳۹۰ | ۷۸ | ۱۶٫۴٪+ |
| ۱۳۹۵ | ۶۸ | ۱۲٫۸٪− |
چاریگائون

| چاریگائون | چاریگائون |
| --- | --- |
چاریگائونجایگاه در نقشه بنگلادش: چاریگائونجایگاه در نقشه بنگلادش
مختصات: ۲۲°۵۵′ شمالی ۹۰°۳۵′ شرقی﻿ / ﻿۲۲٫۹۱۷°شمالی ۹۰٫۵۸۳°شرقی﻿ / 22.917; 90.583: مختصات: ۲۲°۵۵′ شمالی ۹۰°۳۵′ شرقی﻿ / ﻿۲۲٫۹۱۷°شمالی ۹۰٫۵۸۳°شرقی﻿ / 22.917; 90.583
کشور:  بنگلادش
استان: استان باریسال
ناحیه: ناحیه باریسال
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۶ (زمان بنگلادش)
چاریگائون (به لاتین: Charigaon) یک روستا در بنگلادش است که در استان باریسال و در ناحیه باریسال واقع شده است.
سیب آیدارد

سیب آیدارد روی درخت
سیب آیدارد یک رقم سیب از منطقهٔ مسکو، آیداهو، ایالات متحده آمریکا است؛ که انواع مختلف آن از روی پوست دورنگ آن مشخص می‌گردند. اولین بار در ایستگاه کشاورزی تجربی دانشگاه آیداهو، در سال ۱۹۴۲ رشد کرد. این سیب از پیوند دو نوع سیب جاناتان و واگنر به عمل آمد. سیب آیدارد گوشتی سفید و بدنی سفت دارد، و معمولاً ترش و آبدار است. به دلایل ذکر شده برای درست کردن پوره، پای و کیک سیب بسیار مناسب است. آیدارد در پایان سپتامبر تا اواسط اکتبر چیده می‌شود. تا پایان ژانویه سفت و بادوام می‌ماند، و با ذخیره‌سازی درست حتی تا ژوئن هم دوام می‌آورد. براساس نوشته وب سایت اتحادیه سیب ایالات متحده آمریکا این سیب یکی از ۱۵ رقم سیب معروف ایالات متحده است.
حساسیت به بیماری

لکه سیاه سیب : بالا
سفیدک سطحی سیب: بالا
زنگ سیب : بالا
آتشکبالا
موزه فرش شوشی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
Շուշիի գորգերի թանգարան: Շուշիի գորգերի թանգարան
بنیان‌گذاری: ۲۰۱۱–۲۰۱۳
مکان: شوشی، جمهوری آرتساخ
گونه: موزه
بنیان‌گذار: وارطان آستساریان
موزه فرش شوشی (ارمنی: Շուշիի գորգերի թանգարան؛ انگلیسی: Shushi Carpet Museum) در سال ۲۰۱۱ میلادی توسط وارطان آستساریان در شوشی، جمهوری آرتساخ بنیانگذاری شده‌است و در سال ۲۰۱۳ میلادی گشایش یافته‌است.
ملکشاه سوم سلجوقی

| ملکشاه سوم سلجوقی> سلطان سلجوقی | ملکشاه سوم سلجوقی> سلطان سلجوقی |
| --- | --- |
سلطنت: ۱۱۵۲–۱۱۵۳ م
پیشین: مسعود سلجوقی
جانشین: محمد دوم سلجوقی
درگذشته: ۱۱۶۰ م
خاندان: دودمان سلجوق
پدر: محمود دوم سلجوقی
محمود نواده ملکشاه پس از مرگ پدرش سلطان محمد در سال ۵۱ بر تخت نشست. چون هشت ماهی از امارت او گذشت. علیه عمویش، سلطان سنجر برخاست اما در نبرد شکست خورد و با اظهار ندامت و پشیمانی، سلطان سنجر دوباره او را به امارت عراق فرستاد.
گرجیان از زمان سلطنت ملکشاه تا پایان فرمانروایی سلطان محمد دست از چپاول برداشته بودند اما آنان در سال ۵۱۴ ه. ق با همراهی فققازها و طوایف دیگر حمله به قلمرو سلجوقیان را از سر گرفتند در این مقاله چگونگی لشکرکشی سلطان محمود گرجیان شرح داده می‌شود.
چیرگی سلطان سنجر بر سلطان محمود

به نوشته بنداری اصفهانی، پس از آنکه سلطان محمود بر تخت سلطنت نشست، ابوالقاسم درگزینی انس آبادی، امیرحاجب علی بار را به کارهایی برانگیخت که موجب پریشانی و از هم گسیختگی امور حکومت سلطان محمود شد. یکی از این اقدامات نوشتن نامه به خان سمرقند و بیان این موضوع بود که «ما قصد نبرد با سنجر داریم بدون شک او هم به ما متوجه خواهد شد. فکر صحیح این است که تو از پشت بیایی و دشمن در وسط ما در طرف، در گرداب هلاکت خواهد افتاد» گفتنی است آنان که بر امور حکومت سلطان محمود استیلا یافته بودند، هرکاری را بدون کسب اجازه از او انجام می‌دادند و «اصولاً وی را آگاه هم نمی‌ساختند و سلطان را تحقیر و توهین می‌کردند.» بر این اساس سنجر که بر اوضاع نا به سامان حکومت سلطان محمود و احتمال فروپاشی قلمرو وی آگاهی یافته بود برای پیشگیری از اتفاقی که احتمال وقوع آن بود، از خراسان به سوی وی لشکر کشید. البته فارغ از این مسائل، انگیزهٔ واقعی سنجر در لشکرکشی به ری، به نوشته ابن ایثر تصرف سرزمین‌های برادر متوفایش (سلطان محمد) بود. در نبردی که در دوم جمادی‌الاول ۵۱۳ در نزدیکی ساوه میان سپاهیان دو طرف روی داد. با آنکه نخست پیروزی از آن لشکر سلطان محمود بود. سرانجام سپاه سنجر پیروز نهایی میدان شد. پس از این نبرد، سنجر به همدان و سلطان محمود به اصفهان رفت. در همدان سنجر به توصیه مادرش، که مادربزرگ سلطان محمود هم بود با ارسال نامه‌ای برای سلطان محمود، به وی پیشنهاد صلح داد. اما امیرانی که با سلطان محمود همراه بودند پذیرش صلح را منوط به بازگشت سنجر به خراسان کردند. این موضوع مورد مخالفت سنجر قرار گرفت و او سپاه خود را به سوی کرج حرکت داد و از آنجا دوباره به سلطان محمود پیشنهاد صلح داد و متعهد شد که وی را به ولیعهدی خود بگمارد. سلطان محمود بعد از پذیرش این پیشنهاد در ماه شعبان همان سال به خدمت سنجر رسید و از سوی وی مورد احترام فراوان قرار گرفت. بعد از برقراری صلح میان طرفین، به دستور سنجر مقرر شد تمام ولایاتی که زیر فرمان وی بودند و نیز در بغداد پس از نام سلطان سنجر، نام سلطان محمود در خطبه ذکر شود. سلطان سنجر برای استواری مناسبات خود با سلطان محمود، دختر خویش مهملک را به ازدواج وی درآورد و پس از آنکه آن دختر، در هفده سالگی از دنیا رفت، میان دختر دیگرش ستی خاتون با محمود پیوند ازدواج بست.
شورش ملک مسعود بر صد سلطان محمود

در سال ۵۱۲هـ. ق، نخستین ماه‌های حکومت سلطان محمود با درگیری مجاهد الدین بهروز که شحنه بغداد بود و آقسنقر برسقی که خواستار کسب آن مقام بود، توأم شد. سرانجام، سلطان محمود فرمان شحنگی بغداد را به امیرمنکوبرس واگذار کرد و او امیرحسین بن اتابک را به نیابت خود به بغداد فرستاد اما آقسنقر برسقی به رویارویی با امیرحسین برخاست و در ربیع‌الاول ۵۱۲ او را متواری کرد. به نوشته ابن ایثر، در سال ۵۱۲ق، ملک مسعود که همراه با اتابک آی به جیوش بک در موصل به سر می‌برد. به تحریک بعضی از اطرافیانش برای چیرگی برعراق عرب عازم آن سرزمین شد. در نزدیکی بغداد، آنان را با امیر اقسنقر برسقی که از سوی سلطان محمد به عنوان مربی مسعود برگزیده شده بود متحد شدند و به این ترتیب ملک مسعود وارد بغداد شد. در این احوال با توجه به شکل‌گیری اتحاد امیرمنکوبرس و دبیس بن هدقه و بزرگانی دیگر ضد ملک مسعود و هوادارانش، سرانجام جیوش بک نماینده‌ای به نزد سلطان محمود فرستاد و از او خواستار سرزمین‌های بیشتری برای خود و ملک مسعود شد و پس از آن که سلطان محمود آذربایجان و را به آنان واگذار کرد، دست از عصیان برداشتند. بار دیگر در سال ۵۱۴هـ. ق اطرافیان ملک مسعود، به تحریک دبیس بن هدقه، ضد سلطان محمود به پا خواستند و به نام ملک مسعود خطبه خواندند. در واکنش به این اقدام سلطان محمود آماده جنگ با سرکشان شد و در نیمه ربیع‌الاول ۵۱۴ در گردنه اسدآباد سپاهیان ملک مسعود را شکست داد. در آن حال، برای ملک مسعود راهی جز در خواست بخشش از سلطان محمود باقی نماند و پس از امان گرفتن از سلطان محمود، به خدمت وی رسید و به گرمی پذیرفته شد. بدین ترتیب سلطان محمود از عصیان برادرش ملک مسعود رهایی یافت.
عصیان ملک طغرل بر سلطان محمود

به نوشتهٔ ابن ایثر یکی از پسران سلطان محمد به نام ملک طغرل، که پدرش سرداری به نام امیر شیرگیر را سرپرست او کرده و حکومت شهرهای ساوه و آبه و زنجان را به او سپرده، هنگامی که سلطان محمد در گذشت، در قلعهٔ سرجهان اقامت داشت، سلطان محمود فردی به نام امیر کنتغدی را به عنوان مربی و مسئول ادارهٔ قلمرو ملک طغرل نزد وی فرستاد. امیر کنتغدی همچنین مأموریت داشت که ملک طغرل را نزد برادرش سلطان محمود ببرد. وی بعد از اینکه به خدمت طغرل رسید بر خلاف وظیفه‌ای که داشت، به تحریک طغرل ضد سلطان محمود پرداخت و او را از رفتن به نزد برادرش منع کرد، سلطان محمود بعد از آگاهی از این امر، شرف الدین انوشیروان بین خالد را با اموال و هدایایی بسیار نزد ملک طغرل فرستاد و با وعده‌های نیکو او را نزد خویش فرا خواند. از آنجا که امیر کنتغدی از سوی ملک طغرل پاسخ مناسبی به پیشنهاد سلطان محمود نداد، وی برای سرکوب طغرل و اتابکش کنتغدی به سوی آنان لشکر کشید. در آن حال کنتغدی و طغرل که توان رویارویی با سلطان محمود را نداشتند راه فرار در پیش گرفتند و بعد از چندی به شهر گنجه رفتند و در آنجا مستقر شدند. بدین ترتیب میان سلطان محمود و برادرش ملک طغرل تیرگی روابط شکل گرفت. در شوال سال ۵۱۵ اتابک کنتغدی در گذشت و امیر آقسنقر احمدیلی از ملک طغرل خواستار منصب کنتغدی شد و پس از اتحاد با طغرل، او را به مبارزه با سلطان محود برانگیخت. تلاش‌های آقسنقر و طغرل برای طغیان ضد سلطان محمود به ویژه پس از آنکه سلطان سلجوقی حکومت سرزمین آذربایجان را به جیوش بک واگذار کرد، به جایی نرسید و آنان برانجام در اوایل سال ۵۱۶هـ. ق فرمانبرداری خود را به سلطان محمود اعلام داشتند.
جنگ‌های سلطان محمود با گرجیان

گرجیان از زمان سلطنت ملکشاه تا پایان فرمانروایی سلطان محمد دست از چپاول سرزمین‌های اسلامی برداشته بودند اما آنان در سال ۵۱۴هـ. ق با همراهی قفقاج‌ها و طوایف دیگر حمله به قلرو سلجوقیان را از سر گرفتند. در واکنش به این اقدام، امیر ایلغازی و ملک طغرل و اتابک دی کنتغدی، برای رویارویی با گرجیان متحد شدند و در نزدیکی تفلیس به جنگ با آنان پرداختند. در این نبرد سرانجام، گرجیان و متحدانشان پیروز شدند و شمار فراوانی از لشکر سلجوقی به قتل رسیدند و هزار نفر به اسارت درآمدند. گرجیان سپس به غارت شهرهای اسلامی دست زدند و پس از محاصره تفلیس، آن شهر را در سال ۵۱۵ هـ. ق به تصرف درآوردند. کمی بعد سلطان محمود از همدان به آذربایجان رفت و ماه رمضان را در تبریز به سر برد و از آنجا سپاهی برای مبارزه با گرجیان اعزام کرد.
بنابر کتاب مجمل التواریخ و القصص، سلطان محمود در سال ۵۱۶هـ. ق از تبریز به سوی شمافی و شروان لشکر کشید و «ابخازیان را رفع کرد و شروانشاه را از قلعه به زیر آورد و بازگردید.» سلطان سلجوقی در سال ۵۱۷هـ. ق شخصاً به جنگ گرجیان رفت و لشکریان او و سپاه گرجیان در شمافی به یکدیگر رسیدند. از آنجا که سپاه سلطان محمود که در ناحیه بستان اردو زده بودند پس از نزدیک شدن گرجیان دچار هراس شدند، شمس الملک عثمان که وریز سلطان محمود بود به وی پیشنهاد داد که از جنگ با گرجیان خودداری و آنجا را ترک کند. در آن حال میان گرجیان و قبچاقها که با آنان متحد شده بودند دو دستگی و دشمنی بروز کرد و با یکدیگر به نزاع برخاستند. این موضوع سبب شد که آنان بدون مبارزه با سپاه سلطان محمود صحنه نبرد را رها کنند و پیروزی غیرمنتظره‌ای نصیب لشکر سلجوقی شود. پس از این واقعه، سلطان محمود چند گاهی در شروان به سر برد و در جمادی‌الثانی ۵۱۷ به همدان بازگشت.
معماری مدارس

پیشرو نهضت مدرسه‌سازی خواجه نظام الملک توسی بود که با تأسیس مدارس مشهور به نظامیه در شهرهای بزرگ در قمرو سلجوقیان اهداف سیاسی و مذهبی خاصی را در نظر داشت. این اقدام نظام الملک مورد تقلید دیگر بزرگان و قدرتمندان عصر سلجوقی قرار گرفت. گفتار الراوندی مبنی بر اینکه «ملکشاه و محمود و برکیارق و محمد و طغرل و مسعود را بدان مدارس که در دارالملک اصفهان و همدان ساخته‌اند، نامی نیکو به جای گذاشته‌اند.» گویای آن است که این سلاطین سلجوقی به امر تأسیس مدارس همت گماشته‌اند.
قالی و پارچه بافی
در زمان سلجوقیان، صنعت قالیبافی که یکی از صنایع دستی رایج در میان قبایل صحرا گرد و چادرنشین بود، بیش از پیش رونق یافت. متأسفانه نمونه‌ای از فرشهای مربوط به دورهٔ سلجوقیان در ایران باقی نمانده و تنها چند قطعه از قالی‌های مربوط به آن دوره در آسیای صغیر، در مسجد علاءالدین در شهر قونیه، یافته شده‌است. این قالی‌ها دارای طیف‌های مختلفی از رنگ‌های قرمز و آبی هستند و زمینه‌های آن‌ها با شکل‌ها و نقوش هندسی مکرر پوشیده شده‌است و در حاشیه و پیرامونشان حروف کوفی غیرخوانایی وجود دارد. صنعت پارچه بافی نیز در دوره سلجوقیان از رواج چشمگیری برخوردار بود. برای نمونه، در اصفهان پارچه‌های متنوعی از جمله عتابی ووشی بافته می‌شد و جامه‌هایی از جنس پنبه و ابریشم در آن شهر تولید و به نواحی مختلف صادر می‌شد.
نتیجه‌گیری

سلطان محمدبن ملکشاه در نیمه ماه ذی حجه سال ۵۱۱ در بستر مرگ به فرزندش محمود که کمی بیش از ۱۴ سال سن داشت دستور داد که به جای او به تخت سلطنت بنشیند مسلم است که سلطان محمود دوران نوجوانی را می‌گذراند و قادر به اداره مملکت نبود و به همین دلیل زمان عمور حکومت سلطان محمود امکیر حاجب علی بار به دست گرفت و ابوالقاسم درگزینی به مقام دبیری حاجب علی بار برگزیده شد و او را به کارهایی برانگیخت که باعث پریشانی و از هم گسیختگی امور حکومت سلزان محمود شد.
کتابنامه

ابن الایثر (۱۳۶۸)، کامل، تاریخ بزرگ اسلام و ایران، ترجمه علی هاشمی حائری و ابوالقاسم حالت، ج ۱۸، چاپ دوم، انتشارات علمی.
ابن الایثر (بی تا)، کامل، تاریخ بزرگ اسلام و ایران، ترجمه ابوالقاسم حالت، ج ۱۹، انتشارات علمی.
بنداری اصفهانی، فتح بن علی (۲۵۳۶ [۱۳۵۶]) زبدة النصرة و نخبة العصرة (تاریخ سلسله سلجوقی)، ترجمه محمد سن جلیلی، بنیاد فرهنگ ایران.
حسین، عبدالعظیم محمئ (۱۳۸۹)، ایران و عراق در عصر سلجوقی، ترجمه سید جلال موسوی و عبدالرحیم قنوات، اصفهان: جهاد دانشگاهی واحد اصفهان.
حسینی یزدی، محمدبن محمدبن محمدبن نظام (۱۳۸۸)، العراضه فی الحکایه السلجوقیه، به کوشش مریم میرشمسی، تهران: بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار یزدی.
الراوندی، محمدبن علی بن سلیمان (۱۳۶۴)، راحه الصدور و آیه السرور، به سعی و تصحیح محمد اقبال، با حواشی و تصحیحات مجتبی مینوی، چاپ دوم، تهران: امیرکبیر.
ستارزاده، ملیحه (۱۳۸۶)، سلجوقیان، چاپ سوم، تهران: سمت.
شبانکاره‌ای، محمدبن علی بن محمد (۱۳۶۳)، مجمع الانساب، به تصحیح میرهاشم محدشاه، تهران: امیرکبیر.
مجمل التواریخ و القصص (۱۳۸۳)، به تصحیح ملک اشعراء بهار، تهران: دنیای کتاب.
همدانی، رشید الدین فضل‌الله (۱۳۸۶)، جامع التواریخ (تاریخ آل سلجوق)، به تصحیح و تحشیه محمد روشن، تهران:میراث مکتوب.
باسورث، ادموند، کلیفورد (۱۳۶۲و۱۳۶۴)، تاریخ غزنویان، ترجمه حسن انوشه، ج ۲، چاپ دوم، تهران: امیرکبیر.
ویکی‌پدیای ناهواتل

| 0 | 1 |
| --- | --- |
گونه وبگاه: دانشنامه برخط
در دسترس به زبان: ناهواتل
ستاد: فلوریدا
مالک: بنیاد ویکی‌مدیا
وبگاه: http://nah.wikipedia.org/
تجاری؟: نه
نیاز به ثبت نام: اختیاری
ویکی‌پدیای ناهواتل نسخه زبان ناهواتل وبگاه ویکی‌پدیا است. زبان ناهواتل تا ۶ مه ۲۰۱۲ با بیش از ۸٬۳۰۰ مقاله در رده صدوبیستم ویکی‌پدیاها قرار گرفته است.
چاز جنکل

| چاز جنکل | چاز جنکل |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۱۶ آوریل ۱۹۵۲ ‏(۷۲ سال)
خاستگاه: Stanmore، England
ژانر: راک Post-disco (later) جاز
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۱–اکنون
ناشر(ان): Stiff، پالیدور رکوردز، Demon, Ronnie Harris, ای‌اندام رکوردز
همکاری‌های مرتبط: Byzantium Kilburn and the High-Roads The Blockheads Ian Dury
چاز جنکل (انگلیسی: Chaz Jankel؛ زادهٔ ۱۶ آوریل ۱۹۵۲) موسیقی‌دان اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۷۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
ویکی‌پدیای اسکاتلندی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
گونه وبگاه: دانشنامه برخط
در دسترس به زبان: اسکاتلندی
ستاد: فلوریدا
مالک: بنیاد ویکی‌مدیا
وبگاه: http://sco.wikipedia.org/
تجاری؟: نه
نیاز به ثبت نام: اختیاری
ویکی‌پدیای اسکاتلندی نسخه زبان اسکاتس وب‌گاه ویکی‌پدیا است.
زبان اسکاتلندی تا ۶ مه ۲۰۱۲ با بیش از ۸٬۹۰۰ مقاله در رده صدوهفدهم ویکی‌پدیاها قرار گرفته‌است.
مهره‌دار بی‌اندام

مارمولک‌ها در موارد متعددی به شکل‌های بدون اندام تکامل یافته هستند. مارمولک بدون پا که در بالا نشان داده شده‌است به عنوان کلمره (Anguis fragilis) شناخته می‌شود.
بسیاری از مهره‌داران به شکل‌های بدون اندام، اندام کوچک‌شده، یا بی‌پا تکامل‌یافته‌اند. خزندگان در موارد متعددی به شکل‌های بدون اندام تکامل یافته‌اند - مارها، کرمی‌مارمولکان، و مارمولک‌های بی‌پا (از دست دادن اندام در مارمولک‌ها چندین بار به‌طور مستقل تکامل یافته‌است، نمونه‌هایی شامل خانواده‌های مارمولکان استرالیایی و سقنقورهای کور و گونه‌های Isopachys , Anguis، و Ophisaurus). همین امر در مورد دوزیستان - برهنه‌ماران، سمندرهای بی‌پا (کلادی از سمندرها که بدون اندام هستند به جز اندام‌های جلویی آتروفی‌شده)، سمندرهای ماری (کلاد سمندر با اندام‌های بسیار آتروفی‌شده که غیرعملکردی به نظر می‌رسند) و حداقل برای سه گروه منقرض‌شده (پنهان‌پایان، لیسوروفیا (Lysorophia) و ناپیدامهرگان) صادق است. لارو دوزیستان، یعنی نوزاد قورباغه‌ها، نیز اغلب بدون اندام هستند.
شکل‌های بدون پا در خزندگان و دوزیستان احتمالاً به گونه‌ای تکامل یافته‌اند که بتوانند آسان‌تر در زیرزمین یا در آب حرکت کنند. برخی از تجزیه و تحلیل‌ها نشان می‌دهد که ازدیاد طول و حرکت مواج (لغزشی) ابتدا، پیش از از دست دادن اندام تکامل یافته‌است. بحث در مورد منشأ بی‌اندامی منجر به یک فرضیه موقت در مورد منشأ دریایی برای مارها شد که از زمان کشف فسیل مارها دارای اندام عقبی، دیگر مورد پسند قرار نگرفت.
بازسازی آتشینک، دوزیست فسیلی متعلق به پنهان‌پایان بی‌اندام.
جستارهای بیشتر

جابجایی زمینی
تکامل مار
لارو - که بسیاری از اشکال بدون اندام غیرمهره‌داران را توصیف می‌کند.
سنگ یمانی

| سنگ یمانی> اطلاعات کلی | سنگ یمانی> اطلاعات کلی |
| --- | --- |
رده‌بندی: کانی
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
رنگ: سفید،قهوه ای،خاکستری،قرمز،آبی
شکستگی: صدفی
سختی موس: 6.7
جلا: مومی
وزن مخصوص: 2.6
نوعی از سنگ یمانی
به کوارتزهایی که بافت نهان‌بلور دارند سنگ یَمانی (Chalcedony) گفته می‌شود. تنوع و گوناگونی این گروه از کوارتز بسیار زیاد است. دلیل محبوبیت سنگ‌های یمانی امکان حکاکی و ساختن مجسمه به دلیل پایین بودن سختی ان است. به سنگ یمانی، عقیق سفید هم گفته‌اند.
سنگ یمانی دارای جلای مومی مانند یا کدر می‌باشد، در حالی که انواع بلورهای کوارتز، مانند در کوهی و آمتیست، درخشندگی شیشه‌ای دارند.
بافت رشته مانند میکروسکپی سنگ یمانی موازی یا عمود بر سطح خارجی توده آن است، در حالی که اجتماع سنگ یمانی به شکل ستون‌های چکنده در غارها یا مانند حبه‌های انگور یا به قلوه‌ای شکل یافت می‌شود. توده سنگ یمانی معمولاً خلل و فرج بسیار دارد و می‌توان رنگ آن را با مواد رنگین تغییر داد. توده سنگ یمانی یافت شده در معادن بافت لایه لایه ندارد ولی عقیق‌های مصنوعی آبی رنگ که بافتی از لایه‌های موازی دارند در بازار به عنوان سنگ یمانی عرضه می‌شوند.
معادن زیادی در کشورهای برزیل، هند، جمهوری مالاگاسی و اروگوئه وجود دارند. در ایام قدیم از این سنگ به عنوان طلسم در برابر بیماری‌های عصبی و جنون استفاده می‌شد. حکاکی بر روی این سنگ متداول بوده و امروزه نیز برای ساختن زینت آلات و اشیاء هنری از آن استفاده می‌شود. تراش مخصوص و رایج سنگ یمانی به شکل دامله است.
مقیاس هوش استنفورد–بینه

| مقیاس هوش استنفورد-بینه | مقیاس هوش استنفورد-بینه |
| --- | --- |
تشخیص پزشکی: تشخیص پزشکی
ICD-9-CM: 94.01
سرعنوان‌های موضوعی پزشکی: D013195
مقیاس هوش استنفورد-بینه (به انگلیسی: Stanford–Binet Intelligence Scales) یک آزمون انفرادی سنجش هوش است که حاصل تجدید نظر آزمون اولیه بینه-سیمون توسط لوئیس ترمن، استاد روانشناسی دانشگاه استنفورد بوده است. مقیاس استنفورد-بینه مورد استفاده فعلی ویرایش پنجم این مقیاس است که در سال ۲۰۰۳ انتشار یافت. این مقیاس یک آزمون توانایی شناختی و هوش است که به منظور تشخیص نقص‌های تحولی یا هوشی در کودکان مورد استفاده قرار می‌گیرد.
بیورخ لامبرخت

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نگاره‌ای از لامبرخت در سال ۲۰۱۶.: نگاره‌ای از لامبرخت در سال ۲۰۱۶.
مشخصات فردی: مشخصات فردی
نام کامل: بیورخ لامبرخت
زاده: ۲ آوریل ۱۹۹۷ خنت، بلژیک،
درگذشت: ۵ اوت ۲۰۱۹ (۲۲ سال) ربنیک، لهستان
قد: ۱۶۸ سانتی‌متر
وزن: ۵۶ کیلوگرم
اطلاعات تیم: اطلاعات تیم
تیم فعلی: لوتو–سودال
نوع مسابقات: جاده
نقش: دوچرخه‌سوار
تیم(های) آماتور: تیم(های) آماتور
۲۰۱۶–۲۰۱۷: یو ۲۳تیم لوتو–سودال
 :  
تیم(های) حرفه‌ای: تیم(های) حرفه‌ای
۲۰۱۸–۲۰۱۹: لوتو–سودال
 :  
بیورخ لامبرخت (انگلیسی: Bjorg Lambrecht؛ زادهٔ ۲ آوریل ۱۹۹۷ – درگذشت ۵ اوت ۲۰۱۹) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرد می‌توان به تیم لوتو–سودال اشاره کرد.
مرغ حق

| مرغ حق‌ها | مرغ حق‌ها |
| --- | --- |
مرغ حق اوراسیایی: مرغ حق اوراسیایی
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
زیررده:: نومرغان
فرورده:: نوآروارگان
بالاراسته:: نوپرندگان
راسته:: جغدسانان
تیره:: جغدان راستین
سرده:: مرغ حق‌ها پنانت، ۱۷۶۹
گونه‌ها: گونه‌ها
 در حدود ۴۵ گونه:  در حدود ۴۵ گونه
مترادف: مترادف
 سرده: Scops Savigny, 1809 (non Moehring, 1758, Brünnich, 1772: سرچکشی)  Scopus Oken 1817 (non Brisson, 1760: سرچکشی):  سرده: Scops Savigny, 1809 (non Moehring, 1758, Brünnich, 1772: سرچکشی)  Scopus Oken 1817 (non Brisson, 1760: سرچکشی)
مُرغ حق‌ها (نام علمی: Otus) یا هوگویک یا چوک سرده‌ای از پرندگان خانواده جغدان راستین است.
این سرده ۴۵ گونه زنده دارد.
نام‌های دیگر این پرنده، شب‌آهنگ. مرغ شباهنگ. شب‌آویز، دشت‌ماله، بیل‌باقلی، چوک، هوگویک. چوکک، مرغ حقگو و مرغ حقگوی است.
مرغِ حق یکی از کوچک‌ترین انواع جغد است، اندازه‌اش ۱۹سانتی‌متر است و بر روی شاخه‌های درختان زندگی می‌کند. این پرنده بیشتر در درخت‌های نزدیک به مناطق مسکونی، باغ‌ها و باغچه‌ها و همچنین در ساختمان‌های قدیمی دیده می‌شود و پرنده منزوی و گوشه‌گیری است.
همان‌گونه که در جغدها معمول است، مادهٔ مرغ حق نیز جثه بزرگ‌تری از نر آن دارد. همهٔ گونه‌های مرغ حق کوچک‌جثه و چابک هستند.
مرغ حق در شب برای شکار و تغذیه از لانه‌اش خارج می‌شود. جثه‌اش کمی از کبوتر بزرگتر است و سر گردی دارد و پرهای خاکستری سیر متمایل به صورتی دارد و زیر شکمش زردرنگ است. این پرنده برخلاف شهرتی که دارد پرنده بسیار مفیدی است زیرا از جانوران کوچک و موذی و برخی حشرات زیان‌آور تغذیه می‌کند.
مرغ حق معمولاً تمام شب را بی‌حرکت و ساکت روی شاخه‌ها می‌نشیند و هر از گاهی با صدایی لرزان، سکوت شب را می‌شکند. صدای این پرنده طوری است که بعضی از مردم فکر می‌کنند «حق، حق» می‌گوید.
مرغ حق قدرت شنوایی بسیار نیرومندی دارد و صدای طعمه را در هر مکانی که نشسته تشخیص می‌دهد. فصل تولید مثل آنان از اواخر زمستان آغاز می‌شود. در طی دوره‌ای که ماده روی تخم‌ها خوابیده‌است، نر غذای او را تأمین می‌کند. هر پرندهٔ ماده، حدود ۳ تا ۶ تخم می‌گذارد.
گونه‌ها

مرغ حق بزرگ،  Otus gurneyi
مرغ حق سینه‌سفید،  Otus sagittatus
مرغ حق آندامان،  Otus balli[نیازمند بازبینی منبع]
مرغ حق سرخ‌گون، Otus rufescens
Sulu reddish scops owl, Otus rufescens burbidgei – doubtfully distinct, انقراض (mid-20th century)
مرغ حق شنی،  Otus icterorhynchus
مرغ حق سوکوکه،  Otus ireneae
مرغ حق فلورس،  Otus alfredi
مرغ حق کوهی،  Otus spilocephalus
مرغ حق راجه،  Otus brookii
مرغ حق جاوه،  Otus angelinae
مرغ حق منتاوای،  Otus mentawi
مرغ حق طوقی،  Otus lettia
جغد هندی شاعر،  Otus bakkamoena
مرغ حق سوندا،  Otus lempiji
مرغ حق ژاپنی،  Otus semitorques
مرغ حق والاس،  Otus silvicola[نیازمند بازبینی منبع]
مرغ حق پالاوان،  Otus fuliginosus
مرغ حق فیلیپینی،  Otus megalotis
Everett's scops owl, Otus everetti
Negros scops owl, Otus nigrorum
Mindanao scops owl, Otus mirus
Luzon scops owl, Otus longicornis
Mindoro scops owl, Otus mindorensis
مرغ حق رنگ‌پریده،  Otus brucei
مرغ حق آفریقایی،  Otus senegalensis
Arabian scops owl. Otus pamelae
مرغ حق سقطرا. Otus socotranus
مرغ حق اوراسیایی،  Otus scops
Madeiran scops owl, Otus mauli (extinct, c.15th century)
São Miguel scops owl, Otus frutuosoi (extinct, c.15th century)
مرغ حق شرقی،  Otus sunia
مرغ حق ملوکی،  Otus magicus
Rinjani scops owl, Otus jolandae – formerly included in O. magicus
مرغ حق مانتانانی،  Otus mantananensis
Ryūkyū scops owl, Otus elegans
Sulawesi scops owl, Otus manadensis
Sula scops owl, Otus manadensis sulaensis
Siau scops owl, Otus manadensis siaoensis
Sangihe scops owl, Otus collari
Biak scops owl, Otus beccarii
Seychelles scops owl, Otus insularis
Simeulue scops owl, Otus umbra
Enggano scops owl, Otus enganensis
Nicobar scops owl, Otus alius
Pemba scops owl, Otus pembaensis
Karthala scops owl, Otus pauliani
Anjouan scops owl, Otus capnodes
Moheli scops owl, Otus moheliensis
Rainforest scops owl, Otus rutilus
Mayotte scops owl, Otus mayottensis – formerly included in O. rutilus
Torotoroka scops owl, Otus madagascariensis – formerly included in O. rutilus
Serendib scops owl, Otus thilohoffmanni[نیازمند بازبینی منبع]
São Tomé scops owl, Otus hartlaubi
جغد کاج زرد،  Psiloscops flammeolus – provisionally placed here
وعده صلح جهانی

وعده صلح جهانی بیانیه‌ای تهیه شده توسط بیت العدل اعظم، هیئت حاکمه آئین بهائی است که در اکتبر ۱۹۸۵ به مناسبت سال بین‌المللی صلح انتشار یافت. این اثر پیش زمینه‌های مهم و همچنین موانع موجود برای دستیابی به صلح جهانی را شرح می‌دهد. تا ژانویه سال ۱۹۸۸ این بیانیه به ۱۹۸ تن از سران دولت‌ها و کشورها ارائه شده بود. این بیانیه به ۷۶ زبان ترجمه شده و حدود یک تا دو میلیون نسخه آن منتشر و توزیع شده‌است.
خلاصه

در این بیانیه بیت العدل اعظم توضیح می‌دهد که صلح جهانی نه تنها امکان‌پذیر بلکه اجتناب ناپذیر است و برای اولین بار در تاریخ بشر صلح در دسترس بشر است. این بیانیه البته معتقد است که در حال حاضر سیستم بین‌المللی حکمروایی نقص‌هایی دارد است و قادر به از بین بردن خطرات جنگ، تروریسم، هرج و مرج و بی‌ثباتی اقتصادی نیست. بر اساس این بیانیه علاوه بر این مشکلات این باور گسترده که انسان ذاتاً خصمانه و تهاجمی است رسیدن به صلح را با مشکل رو به رو می‌کند.
این بیانیه استدلال می‌کند که نوع بشر در طول تاریخ در حال رشد بوده و انسان‌ها در ذات خود موجوداتی معنوی هستند و بنابراین انسان‌ها اگر اراده کنند قادر به ساخت تمدن و جهانی صلح آمیز هستند.
این بیانیه معتقد است صلح را نمی‌توان به سادگی با خلع سلاح و ممنوعیت سلاح‌های جنگی یا امضای عهدنامه‌های مختلف ایجاد کرد. بر اساس این دیدگاه صلح به سطحی کاملاً جدید از تعهد نیاز دارد و باید بر پایه اصول جهانی و علاقه حقیقی به ایجاد یک جهان صلح آمیز صورت بگیرد. برخی از مشکلات بنیادی که این بیانیه حل آن‌ها را لازم می‌دانند عبارتند از:
نژادپرستی و تبعیض بر اساس نژاد، جنسیت و باورهای مذهبی
اختلاف شدید در سطح درآمد و درجات افراطی ثروت یا فقر شدید
ملی‌گرایی افراطی
خصومت دینی
نابرابری زنان و مردان
عدم وجود فرصت‌های آموزشی برای بسیاری از مردم جهان
بیت العدل اعظم در ادامه بیان می‌کند که صلح باید بر اساس این درک بنا شود که انسان‌ها اساساً اعضای یک خانواده انسانی هستند. بیت العدل اعظم سپس از رهبران جهان می‌خواهند تا گرد هم آیند و برای حل این مشکلات هم‌اندیشی کنند.