stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سنت-لوس، کبک

Municipality در 23x15px|border |alt=|link= استان کبک, 23x15px|border |alt=|link= کانادا
| Sainte-Luce | Sainte-Luce |
| --- | --- |
Municipality: Municipality
استان:  استان کبک
ناحیه: با-سن-لوران
منطقه شهری: لا میتیس
Constituted: August 29, 2001
حکومت: حکومت
 • Mayor: Gaston Gaudreault
 • Federal riding: Haute-Gaspésie—La Mitis—Matane—Matapédia
 • Prov. riding: Haute-Gaspésie—La Mitis—Matane—Matapédia
مساحت: مساحت
 • کل: ۷۱٫۹۰ کیلومتر مربع (۲۷٫۷۶ مایل مربع)
 • خشکی: ۷۳٫۱۱ کیلومتر مربع (۲۸٫۲۳ مایل مربع)
 : There is an apparent contradiction between two authoritative sources
ارتفاع: ۷۵ متر (۲۴۶ فوت)
جمعیت (2011): جمعیت (2011)
 • کل: ۲٬۸۵۱
 • تراکم: ۳۹٫۰/کیلومتر مربع (۱۰۱/مایل مربع)
 • Change (2006–11): کاهش۲٫۸%
 • Dwellings: ۱٬۴۳۷
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی −۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی −۴ (EDT)
Postal code(s): G0K 1P0
کد(های) منطقه: 418 and 581
وبگاه: www.sainteluce.ca
سنت-لوس (به فرانسوی: Sainte-Luce) شهری در منطقه شهری لا میتیس ناحیه با-سن-لوران در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این شهر ۲٬۹۳۰ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۷۴٫۸۸ کیلومتر مربع است.
کوداشوو

Village
| Kudashevo Кудашево | Kudashevo Кудашево |
| --- | --- |
Village: Village
Kudashevoموقعیت روی نقشه باشقیرستانKudashevoموقعیت روی نقشه روسیه: Kudashevoموقعیت روی نقشه باشقیرستانKudashevoموقعیت روی نقشه روسیه
مختصات: ۵۵°۵۱′ شمالی ۵۵°۱۶′ شرقی﻿ / ﻿۵۵٫۸۵۰°شمالی ۵۵٫۲۶۷°شرقی﻿ / 55.850; 55.267: مختصات: ۵۵°۵۱′ شمالی ۵۵°۱۶′ شرقی﻿ / ﻿۵۵٫۸۵۰°شمالی ۵۵٫۲۶۷°شرقی﻿ / 55.850; 55.267
ناحیه‌های فدرال روسیه: باشقیرستان
شهر: شهرستان بورایفسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۰۰
کوداشوو (انگلیسی: Kudashevo) یک شهرک در شهرستان بورایفسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
جورج باس

| جورج باس | جورج باس |
| --- | --- |
حکاکی باس از پیشگامان دریایی استرالیا اثر لوئیس بک و والتر جفری در ۱۸۹۹ میلادی: حکاکی باس از پیشگامان دریایی استرالیا اثر لوئیس بک و والتر جفری در ۱۸۹۹ میلادی
زادهٔ: ۳۰ ژانویهٔ ۱۷۷۱ اسلیفورد، لینکلن‌شر، انگلستان
ناپدید شدن: ۵ فوریه ۱۸۰۳ (۳۲ سالگی) آخرین بار قبل از بندرگاه سیدنی دیده شد، نیو ساوت ولز، استرالیا
ملیت: بریتانیایی
پیشه(ها): جراح و کاوشگر کشتی
همسر: Elizabeth Waterhouse
جورج باس (George Bass)‏ (۳۰ ژانویه ۱۷۷۱ - پس از ۵ فوریه ۱۸۰۳) پزشک نیروی دریایی بریتانیا و کاوشگر استرالیا بود.
سال‌های اولیه

باس در ۳۰ ژانویه ۱۷۷۱ در اسواربی، روستایی خرد در نزدیکی اسلیفوردِ لینکلن‌شر به‌دنیا آمد. پدرش، جورج باس، یک کشاورز مستأجر و مادرش زن مقبولی از همان روستا به‌نام سارا (نام تولد: نیومن) بود. پدرش در سال ۱۷۷۷، هنگامی که باس ۶ سال داشت، درگذشت. او در مدرسه گرامر بوستون تحصیل کرد و بعداً در بیمارستان بوستون در لینکلن شایر در رشته طب آموزش دید. باس در سن ۱۸ سالگی در لندن به عنوان عضوی از شرکت جراحان پذیرفته شد و در سال ۱۷۹۴ به عنوان جراح به نیروی دریایی سلطنتی پیوست.
باس در ۷ سپتامبر ۱۷۹۵ با کشتی اچ‌ام‌اس ریلاینس وارد سیدنی در نیو ساوت ولز شد.
همراهان او در این سفر متیو فلیندرز، جان هانتر، بنلونگ و دستیار جراحش ویلیام مارتین بودند.
سفرهای دریایی تام تامب و تام تامب دوم

باس یک قایق خرد با تیر ۸ فوت (۲٫۴ متر) و بیم ۵ فوت (۱٫۵ متر) با خود به ریلاینس آورده بود که به دلیل اندازه‌اش، آن را تام تامب نامید. در اکتبر ۱۷۹۵ باس و فلیندرز به همراه ویلیام مارتین، تام تامب را از بندرگاه جکسون به خلیج بوتانی رساندند و رودخانه ژرژ را بیش از مستعمره‌نشینان، در بالادست کاوش کردند. پس از بازگشت، گزارش‌های آنها منجر به پایه‌گذاری حومه شهر بنکس تاون شد.
همان گروه در مارس ۱۷۹۶ سفر دومی را با یک قایق بزرگ‌تر آغاز کردند که آن را تام تامب دوم نامیدند. در طول این سفر آنها تا ساحل دریاچه ایلاوارا که آن را تام تامب لاگون می‌نامیدند، پیش رفتند. آنها همچنین خور بندرگاه هکینگ را کاوش کردند.
بعداً باس در همان سال زمین‌های خوبی را در نزدیکی پراسپکت هیل کشف کرد، چهارپایانی را که با ناوگان اول آمده اما گم شده بودند را پیدا کرد، ولی در نهایت نتوانست از کوه‌های آبی عبور کند.
سفر با قایق صید نهنگ به بندر غربی

باس در سال ۱۷۹۷، با یک قایق صید نهنگ روباز همراه با شش خدمه و بدون حضور فلیندرز، به کیپ هاو یعنی دورترین نقطه جنوب شرقی استرالیا سفر کرد. وی از کیپ هاو به سمت غرب در امتداد جاییکه اکنون ساحل منطقه گیپسلند ویکتوریا است، به سمت بندر غربی رفت؛ تقریباً تا ورودی بندرگاه فیلیپ که ملبورن کنونی در ساحل شمالی آن واقع شده‌است. مشاهدات دقیق باس از جزر و مد عاجل و موج طولانی جنوب غربی در دماغه ویلسون، اعتقاد او مبنی بر اینکه تنگه‌ای سرزمین اصلی را از سرزمین ون دیمن (تاسمانی کنونی) جدا می‌کند را تأیید کرد.
باس از ناحیه کیاما بازدید کرد و یادداشت‌های زیادی در مورد پیچیدگی گیاه‌شناسی و پدیده طبیعی شگفت‌انگیز حفره کیاما تهیه کرد و به زمین‌شناسی آتش‌فشانی اطراف آن اشاره نمود و به شناخته شدن آن کمک زیادی کرد.
گردش دور تاسمانی در نورفولک

زمانی که باس و فلیندرز در سال ۱۷۹۸ در نورفولک، به دور سرزمین ون دیمن گردش کردند، این نظریه تأیید شد. در طول این سفر، باس از مصب رودخانه دِروِنت که توسط کاپیتان جان هیز در سال ۱۷۹۳ کشف و نام‌گذاری شد، بازدید کرد. بعدتر بر اساس گزارش باس، شهر هوبارت در سال ۱۸۰۳ در همان‌جا تأسیس شد. وقتی باس و فلیندرز به سیدنی بازگشتند، فلیندرز به فرماندار جان هانتر توصیه کرد که گذرگاه میان سرزمین ون دیمن و سرزمین اصلی را تنگه باس نام‌گذاری کنند.
فلیندرز نوشت: «این تنها به معنای ادای احترام به دوست و همراه شایسته من بود؛ به دلیل خطرات و خستگی‌های شدیدی که او متحمل شد، در ابتدا با یک قایق صید نهنگ وارد آنجا شده بود و در نهایت توانست به کمک نشانه‌های مختلف، وجود شکاف گسترده‌ای میان سرزمین ون دیمن و نیو ساوت ولز را تأیید کند».
ارجاعات

↑  Bishop's transcripts for Aswardby, 1561–1830 Church of England. Parish Church of Aswardby (Lincolnshire)
↑  Estensen, Miriam. The Life of George Bass: Surgeon and Sailor of the Enlightenment, page 1. Published by Allen & Unwin, 2005. ISBN 1-74114-130-3.
↑  Scott, Ernest (1914). The Life of Captain Matthew Flinders, RN. Sydney: Angus & Robertson. p. 100.
↑  Scott, Ernest (1914). The Life of Captain Matthew Flinders, RN. Sydney: Angus & Robertson. p. 86.
↑  Flinders, Matthew. Narrative of expeditions along the coast of New South Wales, for the further discovery of its harbours from the year 1795 to 1799. Archived from the original on 11 July 2011.
↑  The Journal of Daniel Paine 1794–1797 page 39
↑  Roe, Margriet (1966). "Hayes, Sir John (1768–1831)". Australian Dictionary of Biography. Canberra: Australian National University.
جورج دبلیو. آلدریج

| جورج واشینگتن الدریج دوم | جورج واشینگتن الدریج دوم |
| --- | --- |
جمع‌آورنده بندر نیویورک: جمع‌آورنده بندر نیویورک
دوره مسئولیت ۱۹۲۱ – ۱۹۲۲: دوره مسئولیت ۱۹۲۱ – ۱۹۲۲
رئیس‌جمهور: وارن جی. هاردینگ
پس از: Byron R. Newton
پیش از: Henry C. Stuart
کمیسیونر ایالت نیویورک در کارهای عمومی: کمیسیونر ایالت نیویورک در کارهای عمومی
دوره مسئولیت ۲ ژانویه ۱۸۹۵ – ۱۶ ژانویه ۱۸۹۹: دوره مسئولیت ۲ ژانویه ۱۸۹۵ – ۱۶ ژانویه ۱۸۹۹
پس از: Edward Hannan
پیش از: John Nelson Partridge
۴۳مین شهردار راکستر: ۴۳مین شهردار راکستر
دوره مسئولیت ۱۸۹۴ – مارس ۱۸۹۵: دوره مسئولیت ۱۸۹۴ – مارس ۱۸۹۵
پس از: Richard J. Curran
پیش از: Merton E. Lewis
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۸ دسامبر ۱۸۵۶ میشیگان سیتی، ایندیانا
درگذشته: ۱۳ ژوئن ۱۹۲۲ (۶۵ سال) هریسون، نیویورک،  U.S.
حزب سیاسی: جمهوری‌خواه
همسر(ان): Mary Josephine MacNamara
فرزندان: ۱
والدین: George Washington Aldridge Sr.
جورج واشینگتن الدریج دوم (George Washington Aldridge II) (زاده ۲۸ دسامبر ۱۸۵۶ – درگذشت ۱۳ ژوئن ۱۹۲۲)، سیاستمدار برجسته و رئیس حزب جمهوری‌خواه از ایالت نیویورک بود.
اوایل زندگی

الدریج در ۲۸ دسامبر ۱۸۵۶ در میشیگان، ایندیانا متولد شد. در دوران نوزادی، والدینش به راچستر، نیویورک نقل مکان کردند، جاییکه بعدها پدرش، جورج واشینگتن الدریج پدر (۱۸۳۳–۱۸۷۷) سی و هشتمین شهردار راچستر از ۱۸۷۳ تا ۱۸۷۴ شد.
او قبل از حضور در کالج علوم دینی کری در اوکفیلد، نیویورک، در مدارس دولتی راچستر تحصیل کرد و سپس در مؤسسه نظامی د گراف در راچستر، ادامهٔ تحصیل داد.
حرفه

در ۱۸۸۳، او به عضویت هیئت اجرایی راچستر درآمد و سه بار دیگر نیز انتخاب شد و بیش از یازده سال در آنجا خدمت کرد. از ۱۸۹۴ تا مارس ۱۸۹۵، او به عنوان شهردار راچستر، نیویورک مشغول به کار و در آنجا به عنوان سازنده بزرگ شهر مشهور شد، جاییکه «او از راچستر، یک شهر واقعی، همانند یک الگو، با خیابان‌های تمیز، پلیس‌های توانا و کارآمد و مأموران آتش‌نشانی ساخت. ساختن یک شهر شامل بسیاری از مسائل قراردادی، قرارهای زیاد، کلمات محبت‌آمیز مفید زیادی که باید در یک ربع گفته می‌شد، بود، جاییکه برای افراد مناسب باشد». زمانی که، مرتون ای لوئیس برای فعالیت، جانشین الدریج شد، نامزدی که او برای جانشینی خود انتخاب کرده بود هیرام ادگرتون، در برابر قاضی دادگاه شهری، از جورج ای وارنر دموکرات، شکست خورد.
حرفه > سرپرستی امور عمومی

در ۱۸۹۵، او توسط فرماندار (و معاون سابق رئیس‌جمهور ایالات متحده) لوی پی مورتون، به عنوان سرپرست امور عمومی منصوب شد و تا ۱۶ ژانویه ۱۸۹۹ این کار را انجام داد. زمانی که در آن مقام بود، به دنبال نامزدی از طرف جمهوری‌خواهان برای جانشینی مورتون در فرمانداری بود، اما نامزدی را به نماینده ایالات متحده، فرانک اس بلک که بعدها به عنوان فرماندار انتخاب شد، واگذار کرد. با این حال، به عنوان مأمور عالی‌رتبه، ۹٬۰۰۰٬۰۰۰ دلار «از طریق او به هدر رفت و این سابقه او با سوء مدیریت فاحش، بی کفایتی و اتلاف پول همراه بود». جانشین بلک، فرماندار تئودور روزولت، کمیسیونی را برای پژوهش دربارهٔ الدریج تعیین کرد، اما «هیچ اتهام جنایی مشاهده نشد، اگرچه یافته‌ها دربارهٔ او کامل نبود». در ۱۹۰۲، الدریج به عنوان دبیر کمیسیون راه‌آهن دولتی منصوب شد و در نهایت، فرماندار فرانک دبلیو رئیس آن شد و تا ۱۹۰۷، زمانی که کمیسیون خدمات عمومی تحت نظر فرماندار چارلز ایوانز هیوز جایگزین آن شد، در این سمت باقی ماند.
الدریج بار دیگر در ۱۹۱۰، پس از فوت جیمز برک پرکینز نماینده ایالات متحده، زمانی که به دنبال انتخاب جایگزینی برای پرکینز بودند، به دنبال مقام بالاتر رفت، اما در نهایت توسط نامزد دموکرات‌ها، جیمز اس هیونز، شکست خورد. در ۱۹۱۳، او رئیس شرکت سیمان آمریکا شد که بزرگترین شرکت در نوع خود در خارج از شهر نیویورک بود.
حرفه > ریاست حزب

هرچند که تلاش‌های الدریج برای عضویت در کنگره ایالات متحده و خدمت به عنوان فرماندار ایالت نیویورک شکست خورد، اما او رئیس شناخته‌شدهٔ حزب جمهوری‌خواه در راچستر و نیویورک بزرگ بود. در دوران فرمانداری چارلز سیمور ویتمن جمهوری‌خواه، او یکی از اعضای «کابینه کیتچن» ویتمن بود، همچنین او بخشی از یک گروه سه‌گانه معروف به نام «سه بزرگ» بود که زمانی در کنار توماس سی پلات (سناتور و نماینده ایالات متحده) و فرانسیس هندریکس (نماینده مجلس ایالت نیویورک، سناتور و شهردار سیراکوز) بر ایالت حکومت می‌کردند. نام این سه‌گانه بعدها به «چهار بزرگ» سیاست ایالتی جمهوری‌خواه تبدیل شد و از میان آن‌ها تنها الدریج در کنار نماینده ایالات متحده ویلیام ال وارد، فرد گرینر (کهنه سرباز شهرستان ایری) و جیمز ولکات وادسورث جونیور از نیویورک غربی، باقی ماند. در ۱۸۸۸، او به عضویت کمیته ایالتی جمهوری‌خواه نیویورک درآمد و اندکی پس از آن در کمیتهٔ اجرایی قرار گرفت و تا زمان فوتش در آن خدمت کرد. الدریج نمایندهٔ مجمع‌های ملی جمهوری‌خواهان در ۱۸۹۶، ۱۹۰۰، ۱۹۰۴، ۱۹۰۸، ۱۹۱۲، ۱۹۱۶ و ۱۹۲۰ بود و در آنجا نام دوست خود، وارن جی هاردینگ را که بعدها به عنوان رئیس‌جمهور انتخاب شد، مطرح کرد.
او در ۱۹۲۱ توسط دوستش، رئیس‌جمهور وارن جی هاردینگ به عنوان مأمور جمع‌آوری عوارض واردات در بندر نیویورک منصوب شد. او تا زمان فوتش در سال بعد، ۱۹۲۲، در این جایگاه «او به چهره ای خاص تبدیل نشده بود» باقی ماند.
زندگی شخصی

الدریج با مری ژوزفین مک نامارا (وفات ۱۹۳۵) ازدواج کرد. مری دختر ویلیام مک نامارا و مری (با نام مستعار ردی) مک نامارا بود. آن‌ها یک فرزند داشتند:
جورج واشینگتن الدریج سوم (۱۸۹۰–۱۹۳۴) که ۱۹۱۷ از هاروارد فارغ‌التحصیل شد و به عنوان مأمور هیئت منصفه خدمت و با ادیت بروکس هانت از کمبریج، ماساچوست ازدواج کرد.
او عضو انجمن تاریخی راچستر، انجمن امپایر استیت، پسران انقلاب آمریکا و همچنین یک ماسون، یک آد فلو، یک الک و یک شوالیه پیتیاس بود. او همچنین عضو باشگاه راچستر، باشگاه جِنِسی ولی، باشگاه ورزشی راچستر، باشگاه راچستر ویست، باشگاه کانتری اوک هیل، باشگاه کانتری راچستر، باشگاه لوتوس، باشگاه وکلا و باشگاه جمهوری‌خواهان شهر نیویورک بود. او یکی از اعضای هیئت مدیره انجمن جِنِسی بود و به عنوان رئیس شرکت آمریکایی آجر و سیمان راچستر، مدیر بانک ملی لینکلن، عضو کمیسیون هنری شهرداری راچستر و اتاق بازرگانی راچستر خدمت کرد.
الدریج در ۶ ژوئن ۱۹۲۲ در حالی که با چارلز دی هیلز (رئیس کمیته ملی جمهوری‌خواه)، رالف دی (مأمور ممنوعیت ایالت نیویورک) و جورج سوینی (رئیس هتل کومودور) در حال بازی گلف در باشگاه وستچستر بیلتمور کانتری در هریسون، نیویورک در نزدیکی رای بود، درگذشت. پس از خدمتش در اولین کلیسای پروتستان، او در کنار پدرش در گورستان مونت هوپ در راچستر به خاک سپرده شد.
فهرست قهرمانان جهان و المپیک کشتی آزاد مردان

همچنین ببینید: فهرست قهرمانان جهان و المپیک کشتی فرنگی مردان
رقابت‌های کشتی آزاد مردان از بازی‌های المپیک در سال ۱۹۰۴ آغاز شد. فیلا برگزاری مسابقات قهرمانی جهان کشتی آزاد مردان را از سال ۱۹۵۱ آغاز کرد.
در سال برگزاری المپیک، اتحادیه جهانی کشتی مسابقات قهرمانی جهان را برگزار نمی‌کند.
برای بازی‌های المپیک، رده‌بندی تیمی به صورت رسمی وجود ندارد.
پرافتخارترین قهرمانان جهان و المپیک > ۱۰ قهرمانی

الکساندر مدوید، ۱۹۷۲–۱۹۶۲
پرافتخارترین قهرمانان جهان و المپیک > ۹ قهرمانی

بووایسار سایتیف، ۲۰۰۸–۱۹۹۵
پرافتخارترین قهرمانان جهان و المپیک > ۸ قهرمانی

سرگئی بلوگلازوف، ۱۹۸۸–۱۹۸۰
آرسن فادزائف، ۱۹۹۲–۱۹۸۳
والنتین یوردانف، ۱۹۹۶–۱۹۸۳
عبدالرشید سعدالله‌اف، ۲۰۲۴–۲۰۱۴
پرافتخارترین قهرمانان جهان و المپیک > ۷ قهرمانی

ماخاربک خادارتسف، ۱۹۹۲–۱۹۸۶
جردن باروز، ۲۰۲۲–۲۰۱۱
پرافتخارترین قهرمانان جهان و المپیک > ۶ قهرمانی

عبدالله موحد، ۱۹۷۰–۱۹۶۵
لوان تدیاشویلی، ۱۹۷۶–۱۹۷۱
سوزلان آندیف، ۱۹۸۰–۱۹۷۳
لری خابلوف، ۱۹۹۳–۱۹۸۵
جان اسمیت، ۱۹۹۲–۱۹۸۷
حاجی‌مراد گاتسالوف، ۲۰۱۳–۲۰۰۴
پرافتخارترین قهرمانان جهان و المپیک > ۵ قهرمانی

مصطفی داغستانلی، ۱۹۶۰–۱۹۵۴
علی علیف، ۱۹۶۷–۱۹۵۹
الکساندر ایوانیتسکی، ۱۹۶۶–۱۹۶۲
یوجی تاکادا (کشتی‌گیر)، ۱۹۷۹–۱۹۷۴
ولادیمیر یومین، ۱۹۷۹–۱۹۷۴
بروس بومگارتنر، ۱۹۹۵–۱۹۸۴
پرافتخارترین تیم‌ها

فهرست زیر شامل عناوین قهرمانی تیم‌ها در رقابت‌های قهرمانی جهان و عنوان قهرمانی غیررسمی تیمی‌در بازی‌های المپیک است؛ اگرچه هیچ رده‌بندی رسمی تیمی برای بازی‌های المپیک وجود ندارد.
پرافتخارترین تیم‌ها > ۴۷ قهرمانی

/  /  /  اتحاد جماهیر شوروی / روسیه / کمیته المپیک روسیه/ فدراسیون کشتی روسیه: ۲۰۲۱–۱۹۵۹
پرافتخارترین تیم‌ها > ۱۰ قهرمانی

ایالات متحدهٔ آمریکا: ۲۰۲۳–۱۹۰۴
پرافتخارترین تیم‌ها > ۷ قهرمانی

ترکیه: ۱۹۹۴–۱۹۴۸
پرافتخارترین تیم‌ها > ۶ قهرمانی

ایران: ۲۰۱۳–۱۹۶۱
پرافتخارترین تیم‌ها > ۲ قهرمانی

فنلاند: ۱۹۲۸–۱۹۲۰
ژاپن: ۱۹۶۸–۱۹۶۴
پرافتخارترین تیم‌ها > ۱ قهرمانی

بریتانیا: ۱۹۰۸
بلغارستان: ۱۹۳۶
سوئد: ۱۹۵۲
گرجستان: ۲۰۰۳
مندی وانگ

مندی وونگ چی من (متولد ۲۱ دسامبر ۱۹۸۲) یک بازیگر هنگ کنگی است که با TVB قرارداد دارد.
مندی وانگ که در هنگ کنگ به دنیا آمد، در خانواده ای تک والد بزرگ شد. وونگ به رقص بسیار علاقه دارد و از سال‌های نوجوانی تمرین می‌کند. او همچنین درجه ۸ را در پیانو کسب کرده بود. او یک خواهر بزرگتر به نام کتی وانگ دارد که متخصص سابق زبان انگلیسی در مرکز آموزشی کینگز گلوری بود. مادر آنها صاحب یک بوتیک لوازم آرایشی در وان چای است.
وونگ حرفه بازیگری خود را با شرکت در مسابقه زیبایی دوشیزه هنگ کنگ ۲۰۰۷ آغاز کرد، جایی که او در بین ۵ فینالیست برتر قرار گرفت. او با بازی خود در درام‌های L'Escargot و شکست بقراط در سال ۲۰۱۲ به شهرت رسید و جایزه بهترین هنرمند زن را در جوایز سالگرد TVB در سال ۲۰۱۲ به دست آورد. در سال ۲۰۱۸، وونگ برای بازی خود در کمدی سه نفری، تحسین منتقدان را به دست آورد، و جوایز بازیگر زن مورد علاقه TVB را در مالزی و سنگاپور در جشن سالگرد ۵۱ سالگی TVB 2018 به دست آورد.
جوائو آلوارس فاگوندس

| جوائو آلوارس فاگوندس | جوائو آلوارس فاگوندس |
| --- | --- |
یادبود فاگوندس کنار لنگرگاه هالیفاکس، نووا اسکوتیا.: یادبود فاگوندس کنار لنگرگاه هالیفاکس، نووا اسکوتیا.
زادهٔ: حدود ۱۴۶۰ ویانا دو کاستلو، پادشاهی پرتغال
درگذشت: دسامبر ۱۵۲۲ ویانا دو کاستلو، پادشاهی پرتغال
پیشه(ها): اکتشاف جغرافیایی، صاحب کشتی
شناخته‌شده برای: سفرهای اکتشافی به نیوفاندلند و نوا اسکوشیا
جوائو آلوارس فاگوندس (João Álvares Fagundes) (متولد ۱۴۶۰ در پادشاهی پرتغال-درگذشت ۱۵۲۲ در پادشاهی پرتغال)، کاوشگر و صاحب کشتی ویانا دو کاستلو در شمال پرتغال بود. او در سال‌های ۱۵۲۰–۱۵۲۱ چندین مأموریت به نیوفاندلند و نوا اسکوشیا را سازماندهی کرد.
فاگوندز به همراه جانشین خود پرو دی بارسلوس و با همراهی استعمارگران (بیش از آزورها و بعضی از سرزمین اصلی پرتغال)، جزایر سنت پل در نزدیکی کیپ برتون، سیبل آیلند، پینگوئین آیلند (اکنون به فانک آیلند معروف است)، برجیو و سن پیر و میکلون را کشف کرد. جزیره‌های بعدی را به افتخار سنت اورسولا، ایلون تاوزند ویرجینز نام‌گذاری نمود.
پادشاه پرتغال، مانوئل اول، در تاریخ ۱۳ مارس ۱۵۲۱ حق انحصاری و مالکیت اکتشافات جزایر را به فاگوندز اعطا کرد.
ساموئل دو شامپلین در سال ۱۶۰۷ بقایای یک صلیب بزرگ را در لنگرگاه امروزی ادوکیت بندر، نوا اسکوشیا در حوضه میناس شناسایی کرد («یک صلیب قدیمی که با خزه پوشیده شده بود و کاملاً زنگ زده بود»). برخی از تاریخ‌دانان این صلیب را به فاگوندز منسوب می‌کنند که به نظر می‌رسد هشت دهه قبل از این مکان دیدن کرده بود.
مستعمره ماهی‌گیری کیپ برتون

۴۵ یا ۵۰ سال قبل یعنی در سال ۱۵۷۰ کاپیتان فرانسیسکو دسوزا (ناظر یا فرماندار پادشاه) از فرماندهی جزیره مادیرا و بومی همان گزارش داده بود، بعضی نجیب‌زادگان از وین با توجه به اطلاعاتی که از مکان جدید ماهی روغنی داشتند، مصمم بودند در بخشی از این سرزمین ساکن شوند. از پادشاه مانوئل، مجوز مأموریتی تحت فرمان جوائو آلوارس فاگوندز گرفتند، زیرا او خانواده‌ها و زوج‌های زیادی از آزورها را مخصوصاً از جزیره ترسیرا راهنمایی کرده بود که همگی حین سفر جمع شده بودند. با ناوهای جنگی وکشتی‌های بادبانی به آمریکای شمالی رسیدند، «از آن جاییکه ساحل نیوفاندلند را بسیار سرد می‌دانستند از شرق به سمت غرب رفتند» تا اینکه به «یک ساحل جدید رسیدند و از شمال شرقی تا جنوب غربی صف آرایی کردند، همان‌جا ساکن شدند و تعدادی از کشتی‌های خود را از دست دادند». دسوزا گفت اطلاعات بیشتری از «استعمارگرانی که آنجا سکونت داشتند به دست نیامد زیرا ارتباطی با کلانشهر نداشتند».
بعدها ماهی‌گیران باسکی که به آن ناحیه رفته بودند خبر سرنوشت استعمارگران را باخود آوردند. باسکی‌ها اطلاعات مستعمرات، ساکنین و نسل بعد بازگو کردند. «گفتند از آن‌ها درخواست کردند مقامات پرتغال را از وضعیت‌شان در سرزمین آگاه کنند و برایشان کشیش بفرستند زیرا غیریهودیان (احتمالاً مردم میکماق) «صلح طلب و مطیع هستند و افراد مشهوری هستند که آنجا قایق‌رانی می‌کنند. طبق گفته سوزا این منطقه در کیپ بریتو قرار داشت. (کیپ برتون به پرتغالی قدیمی است. که در سال ۱۵۷۰ به دلیل جستجوهای جیکیوز کارتیه و دیگران این اسم را داشت)، براساس گفته تاریخ‌نویسان «در ورودی ساحل شمالی در منطقه مسکونی یک خلیج زیبا چیزهای باارزشی مانند گردو، بلوط، انگور و میوه‌های فراوانِ دیگری یافت می‌شد. سرزمین خوبی به نظر می‌رسید. در میان این گروه‌ها زوج‌هایی از آزورها وجود داشتند که در آنجا سکونت می‌کردند».
فرماندار مادیرا معرفی این مستعمره را با یک دعا به پایان رساند: «باشد که پروردگار ما از لطفش راه گرفتن کمک را بر آنها هموار سازد، نیت من این است که از این مسیر ساحلی عبور کنم تا به جزیر سائو فرانسیسکو برسم و این مسیر را با یک سفر قابل دسترسی کنم». احتمال دارد این مستعمره تا ۱۵۷۰ یا تا پایان قرن پا بر جا مانده باشد.
برای مطالعه بیشتر

Morison, Samuel Eliot (1971). European Discovery of America: The Northern Voyages. Oxford University Press. pp. 228–231.
‎Vigneras, L. -A. (1979) [1966]. "Fagundes, João Álvares".  In Brown, George Williams (ed.). Dictionary of Canadian Biography. Vol. I (1000–1700) (online ed.). University of Toronto Press. {{cite encyclopedia}}: Cite has empty unknown parameters: |HIDE_PARAMETER15=، |HIDE_PARAMETER13=، |HIDE_PARAMETER21=، |HIDE_PARAMETER14=، |HIDE_PARAMETER17=، |HIDE_PARAMETER16=، |HIDE_PARAMETER25=، |HIDE_PARAMETER24=، |HIDE_PARAMETER9=، |HIDE_PARAMETER18=، |HIDE_PARAMETER20=، |HIDE_PARAMETER7=، |HIDE_PARAMETER10=، |HIDE_PARAMETER26=، |HIDE_PARAMETER23=، |HIDE_PARAMETER22=، |HIDE_PARAMETER8=، |HIDE_PARAMETER19=، |HIDE_PARAMETER27= و |HIDE_PARAMETER12= (help)‎
سنت-مارت-سور-لو-لاک، کبک

City در 23x15px|border |alt=|link= استان کبک, 23x15px|border |alt=|link= کانادا
| Sainte-Marthe-sur-le-Lac | Sainte-Marthe-sur-le-Lac |
| --- | --- |
City: City
استان:  استان کبک
ناحیه: Laurentides
منطقه شهری: Deux-Montagnes
Constituted: January 1, 1960
حکومت: حکومت
 • Mayor: Sonia Paulus
 • Federal riding: Rivière-des-Mille-Îles
 • Prov. riding: Rivière-des-Mille-Îles
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۲٫۸۰ کیلومتر مربع (۴٫۹۴ مایل مربع)
 • خشکی: ۹٫۳۱ کیلومتر مربع (۳٫۵۹ مایل مربع)
جمعیت (2011): جمعیت (2011)
 • کل: ۱۵٬۶۸۹
 • تراکم: ۱٬۶۸۴٫۵/کیلومتر مربع (۴۳۶۳/مایل مربع)
 • Change (2006–11): افزایش۳۸٫۷%
 • Dwellings: ۶٬۱۶۷
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی −۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی −۴ (EDT)
Postal code(s): J0N
کد(های) منطقه: 450 and 579
وبگاه: www.ville.sainte-marthe-sur-le-lac.qc.ca
سنت-مارت-سور-لو-لاک (به فرانسوی: Sainte-Marthe-sur-le-Lac) شهرکی در منطقه شهری دو-مونتاین ناحیه لورانتید در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این شهرک ۱۰٬۶۶۰ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۹٫۰۱ کیلومتر مربع است.
جمهوری بادن

جمهوری بادن (به آلمانی: Republik Baden) یکی از ایالت‌های آلمان در دوره جمهوری وایمار بود، که پس از فروپاشی دوک بزرگ بادن در سال ۱۹۱۸ تشکیل شد. این منطقه اکنون بخشی از ایالت مدرن بادن-وورتمبرگ در آلمان است.
تاریخ > انقلاب در بادن

با شعله‌ور شدن انقلاب در امپراتوری آلمان در روزهای پایان جنگ جهانی اول، وزارت داخله دوک بزرگ بادن در آخرین تلاش خود برای حفظ سلطنت در آنجا اصلاحات انتخاباتی را در ۲ نوامبر ۱۹۱۸ تصویب کرد. در ۸ نوامبر شورای کارگران و سربازان در لار و اوفنبورگ تأسیس شد. روز بعد، شوراهای مشابهی در مانهایم و کارلسروهه تأسیس شدند و در نهایت وزارت داخله بادن استعفا داد.
در ۱۰ نوامبر ۱۹۱۸ دولت موقت و روز بعد از آن و جلسه شورای انقلاب در کارلسروهه تشکیل شدند. در روز ۱۳ نوامبر دوک اعظم بادن فردریک دوم از همه وظایف سلطنت خود صرف‌نظر کرد. سرانجام در ۲۲ نوامبر وی به دنبال کناره‌گیری پسر عموی خود قیصر ویلهلم دوم (که کناره‌گیری وی در ۹ نوامبر اعلام و در ۲۸ نوامبر رسمیت یافت) استعفا داد.
دولت موقت تأسیس جمهوری خلق آزاد بادن (freie Volksrepublik Baden) را در ۱۴ نوامبر ۱۹۱۸ اعلام کرد و موعد انتخابات را برای ۵ ژانویه ۱۹۱۹ اعلام کرد.
تاریخ > جمهوری

مجلس مؤسسان جمهوری خلق بادن در ۱۲ ژانویه ۱۹۱۹ تشکیل شد، و حزب مرکزی آلمان با گرایش‌های دموکراتیک مسیحی بعنوان قوی‌ترین حزب ظاهر شد. بعد از حزب مرکزی، حزب سوسیال دموکرات آلمان بیشترین تعداد آرا را بدست آورد. این دو حزب در جمع صاحب ۹۱٫۵ درصد آرا شدند. در اول آوریل، پارلمان ایالتی بادن (<i id="mwKQ">لندتاگ بادن</i>) دولت جدید را تشکیل داد. تا سال ۱۹۳۳ بادن در بیشتر دولت‌ها توسط حزب مرکز اداره می‌شد.
در ۲۱ مارس ۱۹۱۹ پارلمان ایالتی بادن به اتفاق آرا قانون اساسی جدیدی را تصویب کرد. قانون اساسی در ۱۳ آوریل با مراجعه به آرای عمومی به تصویب رسید. این اولین بار در تاریخ جمهوری وایمار بود که قانون اساسی به تصویب آرای عمومی می‌رسید و قانون اساسی بادن تنها قانون اساسی بود که در دوره جمهوری وایمار از طریق آرای عمومی به تصویب رسید.
تاریخ > حکومت نازی‌ها

بادن، مانند سایر ایالت‌های آلمان در سال ۱۹۳۳ مشمول روند هماهنگ‌سازی (Gleichschaltung) در آلمان شد، که عملاً و نه در قانون ساختار تمام ایالت‌های آلمان را منسوخ کرد. با مصوبه نازی‌ها در حکومت مرکزی، والتر کهلر به‌جای رئیس‌جمهور منتخب بادن به قدرت رسید، با این حال قدرت اداری در منطقه در دست رابرت هاینریش واگنر گاولیتر بادن و فرماندار رایش (Reichsstatthalter) برای منطقه آلزاس-لورن بود. طی سالهای ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۴ با الحاق آلزاس، منطقه بادن رسماً به منطقه بادن الزاس تغییر نام یافت و محدوده جغرافیایی آن تا مناطق غربی گسترش یافت.
تاریخ > پس از جنگ

پس از اشغال آلمان توسط متفقین، بادن بین مناطق اشغال‌شده آمریکا و فرانسه تقسیم شد. این تقسیم‌بندی به این صورت بود که اتوبان کارلسروهه به مونیخ (که امروز با نام اتوبان A8 شناخته می‌شود) کاملاً در محدوده منطقه آمریکایی قرار داشت. منطقه تحت مدیریت آمریکا که در شمال قرار داشت در ۱۹ سپتامبر ۱۹۴۵ به بخشی از ناحیه وورتمبرگ-بادن تبدیل شد و این در حالی بود که نیمه جنوبی (معروف به بادن جنوبی یا "بادن") تحت دولت فرانسه قرار گرفته بود.
این دو قسمت در جمهوری سابق بادن در ۲۳ آوریل ۱۹۵۲ با ایالت سابق وورتمبرگ ادغام شدند و ایالت جدید بادن-وورتمبرگ را در آلمان غربی تشکیل دادند.
دریک، داکوتای شمالی

مکان
| Drake, North Dakota | Drake, North Dakota |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of Drake, North Dakota: Location of Drake, North Dakota
مختصات: ۴۷°۵۵′۲۶″ شمالی ۱۰۰°۲۲′۱۷″ غربی﻿ / ﻿۴۷٫۹۲۳۸۹°شمالی ۱۰۰٫۳۷۱۳۹°غربی﻿ / 47.92389; -100.37139: مختصات: ۴۷°۵۵′۲۶″ شمالی ۱۰۰°۲۲′۱۷″ غربی﻿ / ﻿۴۷٫۹۲۳۸۹°شمالی ۱۰۰٫۳۷۱۳۹°غربی﻿ / 47.92389; -100.37139
State: داکوتای شمالی
شهرستان: McHenry
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۰۲ مایل مربع (۵٫۲۳ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۹۷ مایل مربع (۵٫۱۰ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰۵ مایل مربع (۰٫۱۳ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۶۷۷ فوت (۵۱۱ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۲۷۵
 • برآورد (2011): ۲۸۱
 • تراکم: ۱۳۹٫۶/مایل مربع (۵۳٫۹/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 58736
کد منطقه: 701
FIPS code: 38-20300
GNIS feature ID: 1028721
دریک(به انگلیسی: Drake) شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۷۵ نفر بوده‌است.