stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
شام آخر (فیلم ۱۳۸۰)
داستان

میهن مشرقی (کتایون ریاحی) استاد دانشکده معماری پس از بیست و شش سال زندگی با شوهرش به سبب ناسازگاری فکری و رفتاری با پادرمیانی دخترش ستاره (هانیه توسلی) از همسرش جدا می‌شود. سپس به خانه قدیمی پدریش اسباب کشی می‌کند و با دخترش و دایه اش آفاق (ثریا قاسمی) زندگی تازه‌ای را آغاز می‌کند. زندگی تازه او با آمدن مانی معترف (محمدرضا گلزار) دانشجوی رشته معماری در هم می‌ریزد. مانی که هم دانشگاهی ستاره و دانشجوی میهن است به میهن ابراز علاقه می‌کند و این در حالی ست که ستاره عاشق مانی است. میهن هم بعد از کشمکش‌های زیاد عاشق مانی می‌شود و شوهر سابق میهن(آتیلا پسیانی) که در یکی از سازمان‌های دولتی کار می‌کند، خبرِ دروغ رابطهٔ نامشروع بین میهن و مانی را پخش می‌کند. میهن از دانشگاه اخراج می‌شود اما تصمیم می‌گیرد با مانی ازدواج کند اما با واکنش بسیار تند ستاره مواجه می‌شود. علیرغم همهٔ اینها میهن و مانی ازدواج می‌کنند و برای ماه عسل به شمال می‌روند. ستاره شب سر می‌رسد و رفتار عجیبی نشان می‌دهد. میهن می‌خواهد در کنار ستاره باشد اما ستاره او را به خواب تشویق می‌کند. سرانجام زمانی که میهن و مانی هر دو خواب هستند، ستاره به اتاق می‌رود و آنها را به قتل می‌رساند.
بازیگران

کتایون ریاحی در نقش میهن مشرقی
ثریا قاسمی در نقش آفاق
آتیلا پسیانی در نقش محسن مشرقی
محمدرضا گلزار در نقش مانی معترف
هانیه توسلی در نقش ستاره مشرقی
شاهرخ فروتنیان در نقش پدر مانی
پروین میکده در نقش مادر محسن
مهسا عظیمی در نقش آناهیتا
شیوا ابراهیمی در نقش گلاره
بهروز قادری در نقش بازجو
یادداشت

شام آخر پس از فیلم‌های صعود (۱۳۶۶)، قرمز (۱۳۷۷) و آب و آتش (۱۳۷۹)، چهارمین فیلم فریدون جیرانی است. نام پیشین این فیلم یک داستان زنانه بود.
بسیاری از بازیگران مطرح زن برای بازی در نقش میهن کاندیدا شده بودند، از جمله بیتا فرهی و رؤیا نونهالی اما سرانجام نقش به کتایون ریاحی رسید. فریدون جیرانی توانست در این فیلم محمدرضا گلزار را به شهرت برساند. این فیلم همچنین اولین بازی هانیه توسلی در عرصه سینما هم به حساب می‌آید.
جوایز

بهترین بازیگر نقش مکمل زن – ثریا قاسمی در فیلم - بیست و یکمین جشنوارهٔ فیلم فجر
بهترین بازیگر نقش اول زن - کتایون ریاحی جشنوارهٔ فیلم قاهره - ۱۳۸۱
نامزد جایزه بهترین بازیگر نقش اول زن جشنوارهٔ فیلم فجر - کتایون ریاحی
برنده جایزه بهترین کارگردانی، بنیاد فیلم موسیقی و هنر آرپا - سال ۲۰۰۳
نامزد هرم طلایی، جشنواره بین‌المللی فیلم قاهره - سال ۲۰۰۲
دهمین فیلم سال، دوره هفدهم انجمن منتقدان و نویسندگان سینمایی ایران - سال ۱۳۸۱
آشخاربک کالانتار

| آشخاربک کالانتار | آشخاربک کالانتار |
| --- | --- |
Ashkharbek Kalantar in 1923: Ashkharbek Kalantar in 1923
زادهٔ: ۱۱ فوریه ۱۸۸۴ آردوی،
درگذشت: ژوئن ۱۹۴۲ (۵۸ سال)
ملیت: ارمنستان
پیشه(ها): تاریخ‌نگار، باستان‌شناس
آشخاربک لوریس-ملیک کالانتار (ارمنی: Աշխարհբեկ Լոռիս-Մելիք Քալանթար زاده ۱۱ فوریه ۱۸۸۴ - درگذشته ژوئن ۱۹۴۲) یک تاریخ‌نگار، باستان‌شناس اهل ارمنستان بود.
زندگی‌نامه

وی در سال ۱۹۰۳ تحصیلات ابتدایی خویش در مدرسه نرسیسیان تفلیس به اتمام رساند و در سال ۱۹۱۱ از دانشگاه دولتی سن پترزبورگ زیر نظر نیکلاس مار فارغ‌التحصیل شد.
وی یکی از بنیانگذار دانشگاه دولتی ایروان است.
قربانی پاکسازی بزرگ

در تاریخ ۱۹ مارس ۱۹۳۸ کلانتر به همراه دیگر استادان دانشگاه توسط حکومت به اتهام دشمنی ملت در ایروان دستگیر شد. تاریخ و مکان دقیق درگذشت وی در روسیه نامعلوم است
میراث

مجسمه تیم تنه آشخاربک کالانتار فوریه ۲۰۱۵ در ورودی تالار دانشگاه دولتی ایروان رونمایی شد.
میان‌یخ‌بندان هولشتاین

بین یخبندان هلشتاین (انگلیسی: Holstein interglacial)، در منطقه آلپ، سومین آخرین میان‌یخچالی در اروپا قبل از هولوسن، دوره گرم کنونی است. مستقیماً بعد از یخبندان الستر آمد و قبل از یخبندان زاله در طول چیبانین آمد. زمان دقیق تر از نظر تاریخی بحث‌برانگیز بود زیرا هلشتاین معمولاً با دو مرحله ایزوتوپ دریایی متفاوت، MIS 11 مرتبط بود.
استیر ۱۲۰

Motor vehicle
| استیر ۱۲۰ | استیر ۱۲۰ |
| --- | --- |
Steyr 120 Super Sedan (1935): Steyr 120 Super Sedan (1935)
دید کلی: دید کلی
شرکت: Steyr-Daimler-Puch  اتریش /  آلمان
تولید: 1935–36 (120) 1936–37 (125) 1937–41 (220)
مونتاژ: Steyr-Puch
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
شکل بدنه: سدان خودروی کروکی خودروی اسپورت
طرح‌بندی: خودروی موتور جلو-محور عقب
پیشرانه: پیشرانه
موتور: موتور شش‌سیلندر خطی: 1,990 cc (120) 2,078 cc (125) 2,260 cc (220)
جعبه‌دنده: four-gear
ابعاد: ابعاد
فاصله بین محورها: ۲٬۸۳۰ میلیمتر (۱۱۱٫۴ اینچ)
درازا: ۴٬۵۷۰ میلیمتر (۱۷۹٫۹ اینچ)
پهنا: ۱٬۵۵۰ میلیمتر (۶۱٫۰ اینچ) (120), ۱٬۶۵۰ میلیمتر (۶۵٫۰ اینچ) (125 and 220)
بلندی: ۱٬۵۷۰ میلیمتر (۶۱٫۸ اینچ) (120), ۱٬۶۰۰ میلیمتر (۶۳٫۰ اینچ) (125 and 220)
وزن خالص: 1100 kg (120), 1200 kg (125), 1250 kg (220)
استیر ۱۲۰ (Steyr ۱۲۰) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۳۵ تا ۳۶ (۱۲۰)، ۱۹۳۶–۳۷ (۱۲۵)، ۱۹۳۷–۴۱ (۲۲۰)تولید شده‌است.
طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده است.
موتور آن ۱۹۹۰ سی‌سی است.
حوزه انتخابیه فیروزآباد، فراشبند و قیر و کارزین

|  فیروزآباد، فراشبند و قیر و کارزین |  فیروزآباد، فراشبند و قیر و کارزین |
| --- | --- |
حوزهٔ انتخاباتی پیشین  مربوط به مجلس شورای اسلامی: حوزهٔ انتخاباتی پیشین  مربوط به مجلس شورای اسلامی
موقعیت حوزه در استان فارس: موقعیت حوزه در استان فارس
شهرستان(ها): فیروزآباد و قیرکارزین و فراشبند
استان: فارس
جمعیت: ۲۲۰۰۰۰
رأی‌مندان: ۱۲۰۰۰۰
مقرهای کلان: فیروزآباد (مرکز)
حوزهٔ پیشین: حوزهٔ پیشین
تفکیک/انحلال: -
کرسی‌ها: ۱ در گذشته {{{شمار کرسی‌های سابق}}} 
فهرست/ تشکل: اصلاح طلب اصولگرا
بخش‌ها: مرکزی فیروزآباد، میمند، مرکزی قیروکارزین، افزر،  مرکزی فراشبند، دهرم
جناح: اصولگرا
حوزهٔ انتخاباتی فیروزآباد، فراشبند و قیر و کارزین یکی از پانزده حوزه استان فارس برای انتخابات مجلس شورای اسلامی است. این حوزه به مرکزیت فیروزآباد، ۱ نماینده داشته و نماینده فعلی آن محمدمهدی فروردین می‌باشد.
مشاهیران و چهره های شاخص منطقه فیروزآباد فراشبند و قیروکارزین
از جمله چهره های مطرح این منطقه می توان به آقای منوچهر حاجی زاده با سابقه ای برجسته در حوزه آموزشی،اجرایی و قضایی در سطح استان فارس اشاره نمود.
سابقه اجرایی منوچهرحاجی زاده
به عضویت در شورای اسلامی بخش دهرم شهرستان فراشبند استان فارس،بخشدار بخش دهرم شهرستان فراشبند استان فارس،بخشدار بخش طسوج شهرستان کوار استان فارس اشاره نمود.
سابقه آموزشی ایشان معلم در شهرستان فراشبند و ناحیه یک شیراز و همچنین عضو اصلی و نائب رئیس هیئت رسیدگی به تخلفات اداری اداره کل آموزش و پرورش استان فارس و عضو اصلی دانشگاه فرهنگیان استان فارس نیز اشاره نمود.
همچنین منوچهر حاجی زاده عضو کانون وکلای دادگستری فارس و کهگیلویه و بویراحمد و از وکلای برجسته و توانمند در سطح استان فارس و شهرستان های شیراز و فیروزآباد نیز می باشد.
نمایندگان ادوار مختلف

| دوره | زمان انتخابات | نام نماینده | تعداد آراء | کل آراء اخذ شده | حزب |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| اول | ۲۴ اسفند ۱۳۵۸ |  |  |  |  |
| دوم | ۲۶ فروردین ۱۳۶۳ | خداکرم جلالی |  |  |  |
| سوم | ۱۹ فروردین ۱۳۶۷ | خداکرم جلالی |  |  |  |
| چهارم | ۲۱ فروردین ۱۳۷۱ | خداکرم جلالی |  |  |  |
| پنجم | ۱۸ اسفند ۱۳۷۴ | سهراب بهلولی قشقایی |  |  |  |
| ششم | ۲۹ بهمن ۱۳۷۸ | سهراب بهلولی قشقایی |  |  |  |
| هفتم | ۱ اسفند ۱۳۸۲ | سید یونس موسوی سرچشمه | ۳۸٬۴۱۳ | ۱۲۵٬۳۰۱ |  |
| هشتم | ۲۴ اسففند ۱۳۸۶ | سید یونس موسوی سرچشمه |  | ۱۳۳٬۸۱۷ |  |
| نهم | ۱۲ اسفند ۱۳۹۰ | نادر فریدونی | ۶۴٬۰۲۶ | ۱۳۳٬۸۸۵ |  |
| دهم | ۷ اسفند ۱۳۹۴ | کوروش کرم‌پور حقیقی | ۴۸٬۹۷۳ | ۱۴۴٬۳۲۹ |  |
| یازدهم | ۲ اسفند ۱۳۹۸ | محمدمهدی فروردین | ۲۹٬۶۶۱ | ۹۲٬۸۸۶ | شانا |
| دوازدهم | ۱۱ اسفند ۱۴۰۲ | محمدمهدی فروردین | ۳۶۴۱۰ | ۱۰۳۱۰۰ | - |
پی‌نوشت و منبع

↑  «نتایج شمارش آرا در 16 حوزه انتخابیه دیگر اعلام شد». وب سایت وزارت کشور. ۲ اسفند ۱۳۸۲.[پیوند مرده]
↑  «آخرین نتایج انتخابات مجلس در استان فارس». خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران ـ ایرنا. ۲۵ اسفند ۱۳۸۶.
↑  «حضور ۸۹ درصدی فیروزآبادی‌ها در نهمین دوره انتخابات مجلس». خبرگزاری فارس. ۱۶ اسفند ۱۳۹۰.
↑  «نتایج قطعی شمارش آرا درحوزه انتخابیه فیروزآباد، فراشبند و قیروکارزین». باشگاه خبرنگاران جوان. ۹ اسفند ۱۳۹۴.
↑  «نتایج رسمی انتخابات مجلس در حوزه‌های انتخابیه سراسر کشور+ تعداد آرا». خبرگزاری فارس. ۳ اسفند ۱۳۹۸.
«جدول حوزه‌های انتخابیه در انتخابات دهمین دورهٔ مجلس شورای اسلامی» (PDF). مرکز پژوهش و سنجش افکار صدا و سیما. بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۵ اکتبر ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۱۸ ژوئیه ۲۰۱۶.
| ن ب وحوزه‌های انتخاباتی مجلس شورای اسلامی در استان فارس | ن ب وحوزه‌های انتخاباتی مجلس شورای اسلامی در استان فارس | ن ب وحوزه‌های انتخاباتی مجلس شورای اسلامی در استان فارس |
| --- | --- | --- |
|  اقلید  آباده، بوانات، خرم‌بید و سرچهان  جهرم ‌و خفر  داراب و زرین‌دشت  سپیدان و بیضا  سروستان، خرامه و کوار  شیراز و زرقان  فسا  فیروزآباد، فراشبند و قیر و کارزین  کازرون و کوه‌چنار  لارستان، خنج، گراش، اوز و جویم  لامرد و مهر  مرودشت، پاسارگاد و ارسنجان  ممسنی و رستم  نی‌ریز، استهبان و بختگان  |  اقلید  آباده، بوانات، خرم‌بید و سرچهان  جهرم ‌و خفر  داراب و زرین‌دشت  سپیدان و بیضا  سروستان، خرامه و کوار  شیراز و زرقان  فسا  فیروزآباد، فراشبند و قیر و کارزین  کازرون و کوه‌چنار  لارستان، خنج، گراش، اوز و جویم  لامرد و مهر  مرودشت، پاسارگاد و ارسنجان  ممسنی و رستم  نی‌ریز، استهبان و بختگان  |  |
روبن کامپیو

| رُبان کامپیلو | رُبان کامپیلو |
| --- | --- |
کامپیو در سال ۲۰۱۸: کامپیو در سال ۲۰۱۸
زادهٔ: ۱۶ اوت ۱۹۶۲ ‏(۶۲ سال) محمدیه (مراکش)
ملیت: فرانسوی
پیشه(ها): فیلم‌نامه‌نویس، تدوین‌گر، کارگردان فیلم
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۷ تا کنون
روبن کامپیو (فرانسوی: Robin Campillo‎) یک فیلم‌نامه‌نویس، تدوین‌گر و کارگردان فیلم زادهٔ مراکش و اهل فرانسه است.
او از سال ۱۹۹۷ میلادی تا کنون، مشغول فعالیت هنری بوده است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به کلاس و مریلند و ۱۲۰ تپش در دقیقه اشاره نمود.
ایچینسکی

| ایچینسکی | ایچینسکی |
| --- | --- |
fa (in English: Expected satiety): fa
ایچینسکیLocation in سرزمین کامچاتکا، روسیه : ایچینسکیLocation in سرزمین کامچاتکا، روسیه 
مرتفع‌ترین نقطه: مرتفع‌ترین نقطه
ارتفاع: ۳٬۵۹۶ متر (۱۱٬۷۹۸ فوت)
برجستگی: ۳٬۱۲۵ متر (۱۰٬۲۵۳ فوت) فهرست قله‌ها بر پایه ارتفاع نسبی
ایزولاسیون: ۱۶۴ کیلومتر (۱۰۲ مایل) 
فهرست‌بندی: قله بسیار برجسته
مختصات: ۵۵°۴۰′۴۲″ شمالی ۱۵۷°۴۳′۰۶″ شرقی﻿ / ﻿۵۵٫۶۷۸۳۳°شمالی ۱۵۷٫۷۱۸۳۳°شرقی﻿ / 55.67833; 157.71833
جغرافیا: جغرافیا
موقعیت: شبه‌جزیره کامچاتکا، روسیه
رشته‌کوه مادر: رشته‌کوه سردینی
زمین‌شناسی: زمین‌شناسی
سن صخره: پلیستوسن–هولوسن
نوع کوه: آتشفشان چینه‌ای
آخرین فوران: ۱۷۴۰
ایچینسکی (انگلیسی: Ichinsky) یک کوه آتشفشانی در شبه‌جزیره کامچاتکای کشور روسیه است.
حوزه‌های انتخابیه مجلس شورای اسلامی در استان لرستان

حوزه‌های انتخاباتی استان لرستان
استان لرستان، ۷ حوزه برای انتخابات مجلس دارد که در مجموع ۹ نماینده را دربر می‌گیرد؛ و عبارتند از:
| مرکز | حوزه | شهرستان‌ها | بخش‌ها | کرسی | نقشه | جمعیت |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| خرم‌آباد | خرم‌آباد و دوره | خرم‌آباد | شهر خرم‌آباد، بخش مرکزی، بخش پاپی، بخش چغلوندی و بخش زاغه | ۲ |  | ۵۴۸۲۲۷ |
| خرم‌آباد | خرم‌آباد و دوره | دوره | شهر سراب دوره، بخش مرکزی، بخش شاهیوند، بخش چگنی و بخش ویسیان | ۲ |  | ۵۴۸۲۲۷ |
| الیگودرز | الیگودرز | الیگودرز | شهر الیگودرز، بخش مرکزی، بخش بربرود شرقی، بخش بربرود غربی، بخش ذلقی و بخش ززوماهرو | ۱ |  | ۱۳۷۵۳۴ |
| بروجرد | بروجرد | بروجرد | شهر بروجرد، بخش مرکزی و بخش اشترینان | ۲ |  | ۵۹۶۴۵۲ |
| پلدختر | پلدختر | پلدختر | شهر پلدختر، بخش مرکزی و بخش معمولان | ۱ |  | ۱۳۷۴۴ |
| نورآباد دلفان | دلفان و سلسله | دلفان | شهر نورآباد دلفان، بخش مرکزی و بخش کاکاوند | ۱ |  | ۲۱۹۵۳۲ |
| نورآباد دلفان | دلفان و سلسله | سلسله | شهر الشتر، بخش مرکزی و بخش فیروز آباد | ۱ |  | ۲۱۹۵۳۲ |
| دورود | دورود و ازنا | دورود | شهر دورود، بخش مرکزی و بخش سیلاخور | ۱ |  | ۲۴۹۴۴۴ |
| دورود | دورود و ازنا | ازنا | بخش مرکزی و بخش جاپلق | ۱ |  | ۲۴۹۴۴۴ |
| کوهدشت | کوهدشت و رومشکان | کوهدشت | شهر کوهدشت، بخش مرکزی، بخش طرهان، بخش کوهنانی و بخش درب گنبد | ۱ |  | ۲۵۰٫۰۰۶ |
| کوهدشت | کوهدشت و رومشکان | رومشکان | شهر چقابل(مرکز رومشکان)، دوراه، بخش سوری، بخش مرکزی | ۱ |  | ۲۵۰٫۰۰۶ |
:
دیملر کانکوئست

Motor vehicle
| دیملر کانکوئست | دیملر کانکوئست |
| --- | --- |
1955 DJ256 Conquest Century (Mark I): 1955 DJ256 Conquest Century (Mark I)
دید کلی: دید کلی
شرکت: The Daimler Company Limited
تولید: 1953–۱۹۵۸
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
کلاس: خودروی شرکتی (E)
شکل بدنه: 4-door سدان 2-door خودروی کروکی 2-door رودستر
پیشرانه: پیشرانه
موتور: ۲٬۴۳۳ سانتی‌متر مکعب (۲٫۴۳۳ لیتر؛ ۱۴۸٫۵ اینچ مکعب) موتور شش‌سیلندر خطی
جعبه‌دنده: (1953–'58) preselector gearbox with fluid flywheel (1956–'58) optional B-W automatic cars DJ260 or DJ261
ابعاد: ابعاد
فاصله بین محورها: ۱۰۴ اینچ (۲٬۶۴۲ میلیمتر)
درازا: ۱۷۷ اینچ (۴٬۴۹۶ میلیمتر)
پهنا: ۶۵٫۵ اینچ (۱٬۶۶۴ میلیمتر)
بلندی: ۶۵ اینچ (۱٬۶۵۱ میلیمتر)
وزن خالص: ۱٬۳۹۷ کیلوگرم (۳٬۰۸۰ پوند)
گاه‌شمار: گاه‌شمار
پیشین: دایملر کنسورت
پسین: دایملر ۲۵۰ ۱۹۶۲
دیملر کانکوئست (Daimler Conquest) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۵۳–۱۹۵۶تولید شده‌است. طول آن در حالت طبیعی ۱۷۷ اینچ (۴٬۴۹۶ میلیمتر)، عرض آن در حالت طبیعی ۶۵٫۵ اینچ (۱٬۶۶۴ میلیمتر)، ارتفاع آن در حالت طبیعی ۶۵ اینچ (۱٬۶۵۱ میلیمتر) و وزن آن در حالت طبیعی ۱٬۳۹۷ کیلوگرم (۳٬۰۸۰ پوند) است.
موتور آن ۲۴۳۳ سی‌سی سیستم جعبه‌دندهٔ آن به صورت خودکار است.
آنگوکلانگ

| آنگوکلانگ | آنگوکلانگ |
| --- | --- |
میراث فرهنگی ناملموس یونسکو: میراث فرهنگی ناملموس یونسکو
آنگوکلانگ  شاهکارهای شفاهی و ناملموس میراث بشری: آنگوکلانگ  شاهکارهای شفاهی و ناملموس میراث بشری
کشور: اندونزی
منبع: 393
منطقه: آسیا و اقیانوسیه
اطلاعات ثبت: اطلاعات ثبت
ثبت: 2010 (5th فصل)
فهرست: Representative List
آنگوکلانگ یک ساز موسیقی از منطقه سوندانی در جاوه غربی اندونزی است که از تعداد زیادی لوله بامبو متصل به یک قاب بامبو ساخته شده‌است. [۱] لوله‌ها به گونه ای تراشیده شده‌اند که در هنگام برخورد دارای یک پیچ طنین انداز هستند. پایه قاب در یک دست نگه داشته می‌شود، در حالی که دست دیگر ساز را تکان می‌دهد و باعث می‌شود یک نت تکراری به صدا در آید.
آنگلانگ در سراسر جهان محبوب است، اما منشأ آن در استانهای فعلی جاوه غربی و بانتان در اندونزی است و قرن هاست که توسط سوندانی‌ها نواخته می‌شود. این ساز و موسیقی آن به بخش مهمی از هویت فرهنگی جوامع سوندانی در جاوه غربی و بنتن تبدیل شده‌است. نواختن انگکلانگ به عنوان ارکستر نیاز به همکاری و هماهنگی دارد و اعتقاد بر این است که ارزش‌های کار گروهی، احترام متقابل و هماهنگی اجتماعی را ارتقا می‌بخشد.
نمسدنگ

| نمسدنگ | نمسدنگ |
| --- | --- |
میراث فرهنگی ناملموس یونسکو: میراث فرهنگی ناملموس یونسکو
کشور:  کره‌جنوبی
منبع: ۰۰۱۸۴
منطقه: آسیای شرقی
اطلاعات ثبت: اطلاعات ثبت
ثبت: ۲۰۰۹
نمسدنگ (به کره‌ای: 남사당놀이) نوعی هنر نمایشی در کره‌ای است که به صورت دوره‌گردی حرکت‌ها و کارهای مختلفی همچون رقص‌پردازی، آواز خواندن و نوعی بازی شبیه سیرک انجام می‌دهند. گفته شده‌است که نمسدنگ در دورهٔ سلسلهٔ چوسون در حدود ۱۹۰۰ سال پیش خودبخود شکل گرفته‌است. و در روستاها و بازار شهرها با ۴۰ تا ۵۰ هنرمند برگزار می‌شد.
نمسدنگ در سال ۲۰۰۹ به فهرست میراث فرهنگی و معنوی یونسکو اضافه شد.
فلورانس

| فلورانس Firenze | فلورانس Firenze |
| --- | --- |
شهر: شهر
میدان سَنتا کروچه شهر فلورانس: میدان سَنتا کروچه شهر فلورانس
  پرچممهر:   پرچممهر
کشور:  ایتالیا
ناحیه: توسکانی
استان: فلورانس
حکومت: حکومت
 • شهردار: ماتئو رنتسی
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۰۲٫۴۱ کیلومتر مربع (۳۹٫۵۴ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۶۴ متر (۵۳۸ فوت)
جمعیت (۲۰۱۳): جمعیت (۲۰۱۳)
 • کل: ۳۸۳۰۸۳
 • تراکم: ۳۷۰۰/کیلومتر مربع (۹۷۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۱+ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۲+ (CEST)
کد پستی: ۵۰۱۲۱–۵۰۱۴۵
کد منطقه: ۰۵۵
وبگاه: www.comune.fi.it
فلورانس (به ایتالیایی: Firenze)، یکی از شهرهای تاریخی در ایتالیا و هم‌اکنون پایتخت ناحیه توسکانی ایتالیا است.
فلورانس در حدود ۳۸۲ هزار نفر جمعیت دارد و پرجمعیت‌ترین شهر توسکانی به‌شمار می‌آید. شهر فلورانس با حومه، بیش از یک میلیون و ۵۲۰ هزار نفر جمعیت دارد.
فلورانس از کانون‌های مالی و بازرگانی اروپای سده‌های میانه و از ثروتمندترین شهرهای دوران خود بود. لئوناردو داوینچی نقاش مشهور بیشتر عمر خود را در فلورانس گذراند. فلورانس را خاستگاه رنسانس ایتالیایی به‌شمار آورده و به آن لقب «آتن سده‌های میانه» داده‌اند.
گالری اوفیتزی، گالری آکادمیا، موزه ملی سن مارکو، کاسا بوناروتی، موزه ملی بارجلو و موزه گالیله از جمله مهم‌ترین موزه‌های فلورانس هستند.
تاریخچه

فلورانس در سال ۸۰ میلادی توسط ژنرال رومی، لوسیوس کورنلیوس سولا، بنیاد شد. او این محل را به عنوان سکونتگاهی برای سربازان بازنشسته خود بنیاد گذاشت و آن را فلوئنتیا (Fluentia) نامید که به معنای «جریان آب» است و به محل قرارگیری این شهر بین دو رودخانه اشاره دارد. نام فلوئنتیا بعدها به شکل فلورنتیا (Florentia) و فیرنتزه درآمد. نام فلورانس که در فارسی رواج دارد شکل فرانسوی این نام است.
شهر فلورانس از سال ۱۸۶۵ تا ۱۸۷۰ پایتخت پادشاهی ایتالیا بوده‌است.
در سده‌های میانه فلورانس کانون بازرگانی و امور مالی اروپا بوده و بعدها رنسانس ایتالیا از این شهر آغاز شد. خاندان مدیچی سال‌های طولانی در شهر فلورانس فرمان‌روایی داشتند.
انواع هنر به‌ویژه هنر معماری و مجسمه‌سازی در شهر فلورانس جایگاه ویژه‌ای داشته و دارد به طوری که این شهر را به یکی از مهم‌ترین مراکز هنری اروپا تبدیل کرده‌است.
فلورانس هم چنین دارای بیش از چهل موزه و نگارخانهٔ هنری می‌باشد که مهم‌ترین آن‌ها گالری اوفیتزی∗ و پالاتزو پیتی∗ به‌شمار می‌آید.
دیگر آثار تاریخی فلورانس به شرح زیر است:
Palazzo Vecchio
Loggia de,Lanzi (دراین محل آثار هنری زیبای چلینی بنام Perseus دیده می‌شود)
دوئومو (Doumo) (در آن جا واپسین مجسمه که میکل آنژ ساخت مشاهده می‌شود)
Palazzo Riccardi (محل اقامت خانواده مدیچی)
کلیسای سانتا کروچه به معنای (صلیب مقدس)
کلیسای جامع سانتا ماریا دل فیوره
گالری اوفیتزی
گالری آکادمی فلورانس
بیش از ۳۵۰ تن از ۱۰۰۰ نفر، مهم‌ترین هنرمندان دومین هزاره اروپا (از سال هزار میلادی تا دوهزار) در این شهر می‌زیسته‌اند.
شهرهای خواهرخوانده

فلورانس با این شهرها خواهرخوانده است:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|   اصفهان، ایران   اسمره، اریتره   آرکیپا، پرو   بیت لحم، فلسطین   بوداپست، مجارستان   کمبریج، ماساچوست، ایالات متحده   درسدن، آلمان   ادینبورگ، اسکاتلند، پادشاهی متحده   فاس، مراکش   غازی عینتاب، ترکیه   استانبول، ترکیه |   کاسل، آلمان   کیف، اوکراین   شهر کویت، کویت   کیوتو، ژاپن   مالمو، سوئد   نابلس، ساحل غربی   نانجینگ، چین   ناصره، اسرائیل   پکانبارو، اندونزی   فیلادلفیا، ایالات متحده   پراویدنس، ایالات متحده |   رنس، فرانسه   سالوادور، برزیل   سمرقند، ازبکستان   سیدنی، استرالیا   تیرانا، آلبانی   تلمسان، الجزایر   تورکو، فنلاند   وایادولید، اسپانیا   وزدواک، صربستان   ایروان، ارمنستان |
صومعه معروف دومو
میدان جمهوری شهر فلورانس
آئین‌گشسب

آئین‌گشسب نام سپهبدی در دورهٔ ساسانیان بود که هرمز چهارم او را به‌جنگ بهرام چوبین فرستاد و در نهایت به‌دست مردی که با پادرمیانی خود آئین‌گشسب از زندان آزاد شده بود، کشته شد.
همه زن‌ها اینگونه‌اند (فیلم)

| همه زن‌ها اینگونه‌اند | همه زن‌ها اینگونه‌اند |
| --- | --- |
پوستر اکران در سینما: پوستر اکران در سینما
کارگردان: تینتو براس
تهیه‌کننده: آکیله مانتسوتی
نویسنده:  تینتو براس  برناردینو زاپونی  فرانچسکو کوستا 
بازیگران: کلاویا کُل اوسیریده پـِـوارِلو  رنتسو رینالدی
موسیقی: پینو دوناجو
فیلم‌بردار:  سیلوانو ایپولیتی  ماسیمو دی ونانتسو 
تدوین‌گر: تینتو براس
شرکت تولید:  فاسو فیلم  سان فرانسیسکو فیلم 
توزیع‌کننده: آرتیستی آسوچاتی
تاریخ‌های انتشار: ۱۹۹۲
مدت زمان: ۹۳ دقیقه
کشور: ایتالیا
زبان: ایتالیایی 
هزینهٔ فیلم: ۱۰۰٬۰۰۰ دلار
فروش گیشه: ۲۰٬۰۰۰ دلار
همه زن‌ها اینگونه‌اند (ایتالیایی: Così fan tutte؛ ‏ [koˈsi ffan ˈtutte, koˈzi -]) یک فیلم کمدی اِروتیک ایتالیایی به کارگردانی تینتو براس است که در سال ۱۹۹۲ منتشر شد.
این فیلم اقتباسی آزاد از اپرای همه زن‌ها اینگونه‌اند اثر ولفگانگ آمادئوس موتسارت و لرنزو دا پونته است.
تمثیل غار

تمثیل غار
تمثیل غار، حکاکی اثرِ Jan Saenredam در سال ۱۶۰۴ (بر مبنای نقاشی کورنلیس ون هارلم)، آلبرتینا، وین
غار افلاطون. شرح پرونده:چپ (از بالا به پایین): خورشید، چیزهای طبیعی، سایهٔ چیزهای طبیعی، آتش، اشیاء مصنوعی، سایهٔ اشیاء مصنوعی در سطح تمثیل (قیاس).
راست (از بالا به پایین): ایدهٔ «خوب»؛ ایده‌ها؛ موضوعات ریاضی؛ نور؛ موجودات و اشیاء؛ تصویر، استعارهٔ خورشید و تمثیل خط تقسیم شده.
تمثیل غار (به انگلیسی: Allegory of the cave) یا غار افلاطون (به انگلیسی: Plato's Cave) تمثیلی است که توسط افلاطون، فیلسوف یونانی، در کتاب جمهور (۵۱۴a-۵۲۰a) برای قیاس تاثیر آموزش (معرفت) و نقص آن در تحلیل ما از دنیا طرح شده است. این کتاب در قالب گفت‌وگویی میان گلاوکن، برادر افلاطون، و استاد افلاطون، سقراط، نوشته شده است.
او از این تمثیل برای توضیح نظریهٔ عالم مُثُل خود بهره برده است. این تمثیل، به احتمال نادرستی یا خیالی بودن تصورات و عقاید انسان‌ها اشاره دارد. این نظریه در ادامهٔ نظریات قبلی افلاطون به نام های تمثیل خورشید و تمثیل خط منقسم ارائه شده است.
از سریال های ساخته شده براساس این نظریه میتوان به ۱۸۹۹ ساخته باران بو اودار کارگردان آلمانی اشاره کرد که در آن دختری از کودکی با علاقه زیاد به نظریه غار افلاطون جوینده مسیری می‌شود که به خلق جهانی دیگر می‌انجامد.
شرح تمثیل

‌نخست غاری را در نظر بگیرید که در آن تعدادی انسان به دیوار غل و زنجیر شده‌اند؛ به‌طوری که روی‌شان همیشه به سمت دیوار مقابل ‌است، و هیچ‌گاه پشت سر خود را نگاه نکرده‌اند. در پشت این افراد، آتشی روشن است و در بیرون جمادات در حرکت‌اند و سایه آنها روی دیوار غار می‌افتد و انسان ساکن در غل و زنجیر می‌پندارد کە سایه‌ها این صداها را تولید می‌کنند.
در این میان ناگهان زنجیر از پای یکی از این زندانیان که به‌سوی دیوار غار نشسته ‌است، باز می‌شود، و آن شخص به عقب برمی‌گردد؛ پشت سر خود را می‌بیند و سپس از دهانهٔ غار بە سمت بیرون می‌رود.
وقتی که بیرون می‌رود، نور آفتاب چنان چشمش را اذیت می‌کند کە دوبارە بە سایە‌ها باز می‌گردد در واقع اعتقاداتش قوی‌تر نیز می‌شود، اما وقتی رفتەرفتە بە نور آفتاب عادت کرد و دنیای رنگی و واقعی را می‌بیند، آگاه می‌شود کە سایه‌ها واقعی نیستند. حال اگر همان شخص را بە داخل غار برگردانیم، او به رفقایش می‌گوید کە این سایەها واقعی نیستند، رفقایش بە او می‌خندد و می‌گویند به خارج غار رفته و عقلش را از دست دادە است.
برداشت‌ها

هر قسمت از این تمثیل به چیزی اشارە دارد؛ زنجیرها بە اعتقادات نادرست، خورشید بە حقیقت، باز شدن ناگهانی زنجیرها بە حیرت فلسفی، کسی کە زنجیر از پایش باز می‌شود، فیلسوف و مسیری کە در غار تا بیرون می‌پیماید، تفکر فلسفی و همچنین اذیت شدن چشم مواجهە اولیە با حقیقت و جهان بیرون جهان واقعی.
افلاطون اعتقاد داشت جهان فعلی، سایه‌ای از جهان واقعی و عالم حقیقت یا عالم مثل است. مثل سایه‌های دیوار غار. در واقع فیسلوف می‌فهمد که حقیقت، چیزی غیر از مشاهدات عادی و معمول اوست.
این نظریهٔ افلاطون به این مسئله اشاره دارد که خیر مطلق در جهان مُثُل هست و اگر کسی بخواهد به اخلاقیات دست پیدا کند، بایستی به عالم مثل راه یابد. ارسطو با نقد این نظریه می‌گوید: «اگر این عالم، سایهٔ عالم مثل است، و همه چیز عالم مثل هم سراسر خیر و نیکی و خوبی است، پس بدی‌های انسان‌ها از چه ناشی شده است؟».
سیلوئت زنی در غار که به سایه خودش نگاه می کند. تصویر را می توان در فلسفه (مثلاً در تمثیل غار) و همچنین برای نشان دادن اصول روانشناختی (مثلاً اختلال شخصیت مرزی) استفاده کرد.
سکس با لبخند

| سکس با لبخند | سکس با لبخند |
| --- | --- |
انریکو مونتسانو و باربارا بوشه در صحنه‌ای از فیلم: انریکو مونتسانو و باربارا بوشه در صحنه‌ای از فیلم
کارگردان: سرجو مارتینو
تهیه‌کننده: لوچانو مارتینو
نویسنده: سرجو مارتینو تونینو گوئرا
بازیگران: مارتی فلدمن باربارا بوشه ادویژ فنش دایل هادون جووانا رالی انریکو مونتسانو توماس میلیان آلدو ماچونه آلبرتو لیونلو سیدنی رم فرانکو دیوجنه نلو پاتزافینی فیامتا بارالا سالواتوره باکارو  رنتسو رینالدی
موسیقی: گوئیدو و مائوریتسیو دِ آنجلیس
فیلم‌بردار: جانکارلو فراندو
تدوین‌گر: ائوجنیو آلابیزو
توزیع‌کننده: مدوزا (ایتالیا) سنتور/ساروگیت (آمریکا)
زبان: ایتالیایی 
سکس با لبخند (انگلیسی: Sex with a Smile) یک فیلم کمدی ایتالیایی محصول سال ۱۹۷۶ به کارگردانی سرجو مارتینو است. از بازیگران آن می‌توان به مارتی فلدمن، باربارا بوشه، دایل هادون، آلبرتو لیونلو و توماس میلیان اشاره کرد.
حوزه‌های انتخابیه مجلس شورای اسلامی در استان گیلان

حوزه‌های انتخاباتی استان گیلان
استان گیلان، ۱۱ حوزه برای انتخابات مجلس دارد که در مجموع ۱۳ نماینده را دربر می‌گیرد؛ و عبارتند از:
| مرکز | حوزه | شهرستان‌ها | بخش‌ها | کرسی | نقشه | جمعیت |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| رشت | رشت | رشت | شهر رشت، بخش مرکزی، بخش خمام، بخش خشکبیجار، بخش سنگر، بخش کوچصفهان و بخش لشت نشا | ۳ |  | ۹۵۶۹۷۱ |
| آستارا | آستارا | آستارا | شهر آستارا، بخش مرکزی و بخش لوندویل | ۱ |  | ۹۱۲۵۷ |
| آستانه اشرفیه | آستانه اشرفیه | آستانه اشرفیه | شهر آستانه اشرفیه، بخش مرکزی و بخش کیاشهر | ۱ |  | ۱۰۸۱۳۰ |
| بندر انزلی | بندرانزلی | بندر انزلی | شهر بندر انزلی، بخش مرکزی | ۱ |  | ۱۳۹۰۱۶ |
| رودبار | رودبار | رودبار | شهر رودبار، بخش مرکزی، بخش خورگام، بخش رحمت آباد و بلوکات و بخش عمارلو | ۱ |  | ۹۴۷۲۰ |
| رودسر | رودسر و املش | رودسر | شهر رودسر، بخش مرکزی، بخش رحیم آباد، بخش چابکسر و بخش کلاچای | ۱ |  | ۱۹۰۶۲۴ |
| رودسر | رودسر و املش | املش | شهر املش، بخش مرکزی و بخش رانکوه | ۱ |  | ۱۹۰۶۲۴ |
| صومعه‌سرا | صومعه‌سرا | صومعه‌سرا | شهر صومعه‌سرا، بخش مرکزی، بخش تولم و بخش میرزا کوچک جنگلی | ۱ |  | ۱۲۵۰۷۴ |
| تالش | تالش، رضوانشهر و ماسال | طوالش | هشتپر، بخش مرکزی، بخش حویق، بخش اسالم و بخش کرگان‌رود | ۱ |  | ۳۲۳۰۱۰ |
| تالش | تالش، رضوانشهر و ماسال | رضوانشهر | شهر رضوانشهر، بخش مرکزی و بخش پره سر | ۱ |  | ۳۲۳۰۱۰ |
| تالش | تالش، رضوانشهر و ماسال | ماسال | شهر ماسال، بخش مرکزی و بخش شاندرمن | ۱ |  | ۳۲۳۰۱۰ |
| فومن | فومن و شفت | فومن | شهر فومن، بخش مرکزی و بخش سردار جنگل | ۱ |  | ۱۴۵۵۳۶ |
| فومن | فومن و شفت | شفت | شهر شفت، بخش مرکزی و بخش احمدسرگوراب | ۱ |  | ۱۴۵۵۳۶ |
| لاهیجان | لاهیجان و سیاهکل | لاهیجان | شهر لاهیجان، بخش مرکزی و بخش رودبنه | ۱ |  | ۲۱۴۵۱۹ |
| لاهیجان | لاهیجان و سیاهکل | سیاهکل | شهر سیاهکل، بخش مرکزی و بخش دیلمان | ۱ |  | ۲۱۴۵۱۹ |
| لنگرود | لنگرود | لنگرود | شهر لنگرود، بخش مرکزی، بخش اتاقور و بخش کومله | ۱ |  | ۱۴۰۶۸۶ |
: