جذبه ترس
ملاحظات اخلاقی

تعدادی از نگرانی‌های اخلاقی در مورد استفاده از جذبه ترس مطرح شده‌اند، که منجر به بحث گسترده‌ای در مورد قابلیت پذیرش استفاده از آن‌ها شده‌است. به عنوان مثال، یکی از سؤال‌ها ایجاد شده این است؛ آیا این موضوع اخلاقی است که تعداد زیادی از مردم بدون رضایت با پیام‌های بالقوه ناراحت‌کننده مواجه شوند یا نه. پژوهشگرانی شامل Hastings, Stead و Webb سؤال پرسیده‌اند آیا از نظر اخلاقی این بحث قابل قبول است که کل جمعیت به جای یک زیر مجموعه خاص از آن جمعیت با یک پیام ناراحت‌کننده مواجه شوند. به عنوان مثال، یک پیام جذبه ترس با تأکید بر احتمال مرگ زودرس برای افراد سیگاری ممکن است به فرزندان افرادی که سیگار می‌کشند نیز برسد، که این موضوع منجر به اضطراب قابل اجتناب در این گروه‌ها می‌شود.
علاوه بر این، آشکار است که پاسخ‌های اضطراب ممکن است حتی در گروه هدف استخراج شده نیز مفید نباشند. به این دلیل که، در حالی که اضطراب می‌تواند رفتار درمانی مثبت را انگیخته کند، همچنین می‌تواند ناسازگار باشد، همانگونه که در برخی از افراد یک واکنش دفاعی برای کاهش احساسات منفی ناشی از جذبه ترس شکل می‌شود. در حالی که نتایج مختلفی در مورد این که آیا جذبه ترس یک پاسخ دفاعی را برمی‌انگیزد یا نه، باید توجه داشته باشید که مطالعات در این رابطه در یک محیط آزمایشگاهی انجام شده‌اند فارغ از عواملی که حواس فرد را پرت کنند و جاییکه در آن به شرکت کنندگان گفته می‌شود بر روی پیام‌های سلامتی تمرکز کنند. این ممکن است به این دلیل باشد که افراد واکنش‌های دفاعی قوی‌تری در شرایط واقعی زندگی ممکن است داشته باشند که در آن‌ها باید به سمت مجموعه‌ای پیچیده‌ای از پیام‌های رقابتی حرکت داده شوند و جایی که آن‌ها باید گزینه نادیده گرفتن پیام را داشته باشند یا در جستجوی توضیحات رقابتی باشند علاوه بر این، هیچ مطالعه‌ای پاسخ به جذبه ترس در دراز مدت پیگیری نکرده و این امکان را به وجود می‌آورد که تکرار جذبه ترس ممکن است به عادت و دلخوری منجر شود، بنابراین باعث می‌شود تا افراد به پیام بسیج اطلاع‌رسانی ارتقاء سلامت اعتنا نکنند. علاوه بر این، حتی اگر آن‌ها کار کنند، برخی از نویسندگان می‌پرسند آیا این اخلاقی است که مردم رابخاطر رفتار در یک روش خاص بترسانند، زیرا این ممکن است استقلال آن‌ها را با دستکاری باورهای آن‌ها به خطر اندازد.
این نگرانی نیز مطرح شده‌است که جذبه ترس به منظور کمک به گسترش نابرابری‌های سلامت بکار رود. این بدان دلیل است که برخی افراد خاص بیشتر احتمال ابتلا به پاسخ‌های ذکر شده ناسازگار بالا را دارند. پژوهش‌ها تجربی نشان می‌دهند که جذبه ترس به بهترین وجه برای افرادی با سطح بالایی از خود کارآمدی بکار می‌روند، و اینکه پاسخ‌های ناسازگار بیشتر احتمال دارد در کسانی با خودکارآمدی پایین باشد. این به این معنی است که جذبه ترس به بهترین وجه برای کسانی بکار می‌رود که از لحاظ روحی و جسمی مجهز هستند، تا اقدام مناسبی انجام دهند. افرادی که منابعی برای تغییر رفتار ندارند اغلب کسانی هستند که در حال حاضر وضعیت سلامت منفی دارند. برای مثال، یافت شده‌است افرادی که به‌طور منظم در رفتارهایی درگیرهستند که به سلامت صدمه می‌زنند (به عنوان مثال سیگار کشیدن و استفاده از سایر مواد مخدر) به‌طور معمول خودکارآمدی کمتری نسبت به دیگران دارند. و بنابراین، به نظر می‌رسد که علاوه برداشتن پتانسیل برای ایجاد آسیب، این آسیب بیشتر احتمال دارد گروه‌هایی را تحت تأثیر قرار دهد که بیشترین بهره را از تغییر رفتار بهداشتی داشته باشند، و همین به گسترش نابرابری‌ها در سلامت کمک می‌کند.
همچنین یک نگرانی وجود دارد که جذبه ترس منجر به بدنامی کسانی شود که در حال حاضر از عواقب منفی یک رفتار نامطلوب رنج می‌برند. به عنوان مثال، بسیج‌های اطلاع‌رسانی پیشگیری از آسیب دیدگی اغلب بر پیامدهای منفی بالقوه تبدیل شدن به معلول تأکید می‌کنند. فرضیه Wang بیان می‌کند هنگامی که معلول شدن به صورت غیرقابل قبول به تصویر کشیده شود، بنابراین غیرفعال شدن، به بدنامی افراد معلول افزوده می‌شود. برای مثال، یک پوستر بسیج اطلاع‌رسانی بیان داشته بود» ۱۰۵۷ نوجوانانی که سال گذشته خیلی مست کرده بودند دیگر هرگز نمی‌تواند سرپا بایستند». این پوستر در کنار تصویری از یک صندلی چرخدار ارائه شده بود، شرکت کنندگان معلول در مطالعه Wang احساس کردند که این پوستر آن‌ها را به عنوان یک مثال از فردی که نباید باشند، از این کار منع می‌کند. یکی از شرکت کنندگان گفت:» من احساس می‌کنم این حمله به اعتماد به نفس و کرامت من است.»