stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
هادی طحان نظیف
سوابق اجرایی

برخی از سوابق اجرایی هادی طحان نظیف عبارتند از:
معاونت آموزشی دانشکده حقوق دانشگاه امام صادق، از مردادماه سال ۱۳۹۲٫
عضو هیئت علمی گروه حقوق عمومی و بین‌الملل دانشکده حقوق دانشگاه امام صادق، از سال ۱۳۹۲٫
دبیر داخلی جلسه شورای نگهبان، از سال ۱۳۸۹٫
مشاور معاون اجرایی و امور انتخابات شورای نگهبان، از سال ۱۳۸۹٫
عضو مجمع مشورتی حقوقی شورای نگهبان، از سال ۱۳۹۳٫
عضو شورای کارشناسی مرکز تحقیقات شورای نگهبان، از سال ۱۳۹۱ تا سال ۱۳۹۲٫
عضو کمیته علمی و راهبردی دفتر حقوق بشر و شهروندی اسلامی، از سال ۱۳۹۵٫
عضو کمیته علمی همایش مردم‌سالاری دینی، جهان اسلام و غرب، سال ۱۳۹۷٫
عضو کمیسیون فقه، حقوق و قضای اسلامی چهارمین همایش ملی تمدن نوین اسلامی، سال ۱۳۹۷٫
الکسیس مک آلیستر

الکسیس مک آلیسر (انگلیسی: Alexis Mac Allister؛ زادهٔ ۲۴ دسامبر ۱۹۹۸) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است که در پست هافبک برای باشگاه لیورپول در لیگ برتر انگلیس و تیم ملی آرژانتین بازی می کند. مک آلیستر دوران فوتبال حرفه‌ای خود را در سال 2016 با آرژانتینوس جونیورز  آغاز کرد و در اولین فصل خود قهرمان دسته دوم آرژانتین شد. او در سال 2019 به باشگاه انگلیسی برایتون پیوست اما بلافاصله تا پایان فصل به آنها قرض داده شد و بعداً به رقبای بوکا جونیورز بازگردانده شد، جایی که او در فصل 2019-20 پریمرا دیویزیون را برد. مک آلیستر  با بازگشت سال موفقیت آمیزی با برایتون داشت و به بازیکن کلیدی این تیم تبدیل شد و در ژوئن 2023 به لیورپول پیوست.
زندگی شخصی

الکسیس مک آلیستر اصالتی اسکاتلند-ایرلندی دارد. او دو برادر به نام‌های فرانسیس و کوین دارد که آنها نیز بازیکن فوتبال هستند. آنها پسران کارلوس مک آلیستر و برادرزاده‌های پاتریسیو مک آلیستر هستند. پسر دایی او، لوچیانو گوایکوچا نیز یک فوتبالیست حرفه‌ای است.
او در مصاحبه‌ای با اتلتیک گفت: «به یاد دارم که همه مرا کولو صدا می‌زدند که در آرژانتین به معنای «زنجبیل» است. من آن را زیاد دوست نداشتم و مسی به هم تیمی‌هایش گفت: «او دوست ندارد که او را کولو صدا کنند، بنابراین، او را اینطور صدا نکنید!»
دوران حرفه‌ای

مک آلیستر فوتبال حرفه‌ای را از سال ۲۰۱۶ با باشگاه آرژانتینوس جونیورز آغاز کرد و در نخستین فصل حضورش قهرمانی در لیگ دوم آرژانتین را کسب کرد. او در سال ۲۰۱۹ با باشگاه لیگ برتری برایتون و هوی آلبیون قرارداد امضا کرد و در همان فصل به صورت قرضی به آرژانتینوس جونیورز پیوست . در سال دوم حضورش در باشگاه برایتون، او مجدد به ‌صورت قرضی به آرژانتین برگشت و با باشگاه بوکا جونیورز قهرمان لیگ برتر آرژانتین در فصل ۲۰۱۹-۲۰ شد. پس از بازگشت از آرژانتین، مک الیستر در فصل ۲۰۲۲-۲۳  به عنوان بازیکنی کلیدی در برایتون نقش مهمی در صعود این تیم به لیگ اروپا داشت.
مک‌آلیستر در تیم زیر ۲۳ سال آرژانتین در دور انتخابی ‌المپیک کنمبول ۲۰۲۰ قهرمان شد و همچنین در المپیک تابستانی ۲۰۲۰ با تیم ملی حضور داشت. او در سال ۲۰۱۹ به همراه تیم آرژانتین در مسابقه فینالیسیما ۲۰۲۲  در مقابل ایتالیا با نتیجه  ۳-۰ به پیروزی قهرمان شد. او در سال ۲۰۲۲ به همراه آرژانتین قهرمان جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ قطر شد و در فینال مقابل فرانسه یک پاس گل داد.
او در سال ۲۰۲۳ به قیمت ۳۵ میلیون پوند به باشگاه فوتبال لیورپول پیوست.
الکسیس مک آلیستر درحال بازی برایبرایتون در لیگ برتر سال ۲۰۲۲
حسین هاشمیان

| حسین هاشمیان | حسین هاشمیان |
| --- | --- |
نماینده دوره‌های اول، دوم، سوم، چهارم و هشتم مجلس شورای اسلامی: نماینده دوره‌های اول، دوم، سوم، چهارم و هشتم مجلس شورای اسلامی
حوزه انتخاباتی: رفسنجان
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۱۵ رفسنجان،
درگذشته: ۲۶ تیر ۱۴۰۳
ملیت:  ایران
خویشاوندان:  اکبر هاشمی رفسنجانی (برادرزن برادر)  محمد هاشمیان (برادر)  محمد هاشمی رفسنجانی (پسر عمو) 
محل تحصیل: علوم حوزوی - اجتهاد
پیشه: روحانی، سیاستمدار
حسین هاشمیان (زادهٔ ۱۳۱۵ در رفسنجان – درگذشتهٔ ۲۶ تیر ۱۴۰۳) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ رفسنجان در ادوار اول، دوم، سوم، چهارم و هشتم مجلس شورای اسلامی بوده است. وی همچنین یکی از پنج منتخب مجلس شورای اسلامی سوم برای عضویت در شورای بازنگری قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران بوده است.
نیروهای مسلح جمهوری آذربایجان

| نیروهای مسلح جمهوری آذربایجان | نیروهای مسلح جمهوری آذربایجان |
| --- | --- |
Azərbaycan Silahlı Qüvvələri: Azərbaycan Silahlı Qüvvələri
آرم نیروهای مسلح جمهوری آذربایجان: آرم نیروهای مسلح جمهوری آذربایجان
بنیان‌گذاری: ۲۶ ژوئن ۱۹۱۸
شکل کنونی: اوایل سال ۱۹۹۲
شاخه‌ها:  نیروی زمینی جمهوری آذربایجان  نیروهای هوایی جمهوری آذربایجان   نیروی دریایی جمهوری آذربایجان   نیروهای داخله جمهوری آذربایجان   نیروی مرزبانی جمهوری آذربایجان  گارد ملی جمهوری آذربایجان نیروی حافظ صلح جمهوری آذربایجان
ستاد: باکو
رهبری: رهبری
فرمانده کل قوا:  الهام علی‌اف
وزیر دفاع:  ژنرال ذاکر حسنف
رئیس ستاد:  ژنرال نجم‌الدین صادقف
نیروی انسانی: نیروی انسانی
سن سربازی: ۱۸–۳۵
خدمت سربازی: ۱۲ ماه برای فارغ التحصیلان دانشگاه، ۱۸ ماه برای تحصیل نکردگان ۱۲ تا ۱۸ ماه در نیروی زمینی
دسترسی برای خدمت سربازی: ۳٬۰۰۰٬۰۰۰, سن ۱۸–۴۹
نیروی فعال: ۱۲۶۰۰۰
نیروی ذخیره: ۳۳۰٬۰۰۰
نیروی مستقر: ۱۲۲
دخل و خرج: دخل و خرج
بودجه: ۲٫۲۶۷ میلیارد دلار (در سال ۲۰۲۰)
درصد تولید ناخالص داخلی: ۵ درصد
صنعت: صنعت
تأمین کنندگان داخلی: وزارت صنایع دفاع جمهوری آذربایجان
تأمین کنندگان خارجی:  ترکیه  اسرائیل  روسیه  آفریقای جنوبی  ایالات متحده آمریکا  کانادا  اوکراین  بلاروس  فرانسه  چین  مالزی  گرجستان  پاکستان  ویتنام  کره جنوبی  اندونزی  سنگاپور  امارات متحده عربی  هند
جستارهای وابسته: جستارهای وابسته
تاریخ: تاریخ نظامی جمهوری آذربایجان جمهوری دمکراتیک آذربایجان جنگ ارمنستان–جمهوری آذربایجان نبرد باکو جنگ جهانی دوم جنگ قره‌باغ درگیری‌های ۲۰۱۶ جمهوری آذربایجان و ارمنستان درگیری ارمنستان و جمهوری آذربایجان (ژوئیه ۲۰۲۰) درگیری ناگورنو قره‌باغ (۲۰۲۰) (عملیات مشت آهنین)
رتبه: درجه‌های نیروهای مسلح جمهوری آذربایجان
نیروهای مسلح جمهوری آذربایجان (ترکی آذربایجانی: Azərbaycan Silahlı Qüvvələri) بر پایهٔ قانون این کشور در خصوص نیروهای مسلح در ۹ اکتبر سال ۱۹۹۱ مجدداً احیاء گردید. ارتش جمهوری آذربایجان برای اولین بار در ۲۶ ژوئن سال ۱۹۱۸م. از سوی جمهوری دمکراتیک آذربایجان تأسیس شد.
ولی پس از تأسیس جمهوری شوروی سوسیالیستی آذربایجان در ۲۸ آوریل سال ۱۹۲۰م. ارتش یاد شده منحل گردید. پس از فروپاشی شوروی، نیروهای مسلح جمهوری آذربایجان با بهره‌برداری از جنگ‌افزارها و مهمات بازمانده از شوروی، مجدداً احیا گردید.
نیروهای مسلح جمهوری آذربایجان سه زیرمجموعه را داراست:
نیروی زمینی جمهوری آذربایجان
نیروهای هوایی جمهوری آذربایجان
نیروی دریایی جمهوری آذربایجان
نیروهای وابسته به ارتش جمهوری آذربایجان شامل نیروهایی همچون گارد ملی، نیروهای داخله و نیروی مرزبانی جمهوری آذربایجانمی‌باشد، که هر یک از آن‌ها در موقعیت‌های مختلفی به دفاع از کشور بسیج می‌شوند. بنابه گزارش‌های منتشره توسط رسانه‌های جمهوری آذربایجان بودجهٔ نظامی این کشور در سال ۲۰۰۹، عبارت از ۲٫۴۶ میلیارد دلار بود.
بر اساس گزارش منتشر شده از طرف انستیتو بین‌المللی پژوهش‌های صلح استکهلم، در سال مذکور، فقط ۱٫۴۷۳ میلیارد دلار از این بودجه به مقاصد دفاعی هزینه شد. مؤسسه بین‌المللی مطالعات استراتژیک نیز بودجهٔ نظامی این کشور را در ۲۰۰۹، ۱٫۵ میلیارد دلار برآورد نمود. وزارت دفاع جمهوری آذربایجان نهاد نظارتی بر مسائل مرتبط با طراحی، ساخت، تنظیم و نگهداری از تجهیزات نظامی می‌باشد. آذربایجان در صدد شروع به تولید تانک‌ها، وسایل نقلیه زره‌پوش، هواپیماهای نظامی و بالگردهای نظامی است. مسئولیت هدایت وزارت دفاع جمهوری آذربایجان را ژنرال ذاکر حسنف بر عهده دارد.
اطلاعات کلی

از زمان انحلال اتحاد جماهیر شوروی، جمهوری آذربایجان در تلاش است تا نیروهای مسلح خود را به ارتشی حرفه‌ای، آموزش دیده و پویا تبدیل کند. آذربایجان، سال‌هاست که برنامه‌های متعددی را در راستای نوسازی و توسعهٔ توانمندی ارتش انجام می‌دهد، این کشور همچنین بودجه نظامی خود را نیز که در سال ۲۰۰۵، ۳۰۰ میلیون دلار بود، در سال ۲۰۰۹ به ۲٫۴۶ میلیارد دلار افزایش داده‌است.
تعداد پرسنل نیروی زمینی ۵۶٫۸۴، نیروی هوایی و نیروی پدافند هوایی، ۷۹۰۰ و نیروی دریایی ۲۲۰۰ نفر است. افزون بر این، زیرمجموعه‌هایی چون گارد ملی، نیروی مرزبانی و نیروهای داخله جمهوری آذربایجان نیز همه روی هم رفته شامل ۱۹٫۵۰۰ تن می‌باشند. نیروهای مسلح آذربایجان واجد ۳۰۰۰۰۰ سرباز ذخیره است، که خدمات نظامی خود را در ۱۵ سال اخیر پشت سر گذاشته‌اند. نیروهای مسلح آذربایجان، دارای ۲۲۰ دستگاه تانک اصلی میدان نبرد، ۱۶۲ دستگاه تانک تانک تی-۸۰ است که در فاصله سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۰، خریداری شده‌اند. علاوه بر آن‌ها، ۵۹۵ وسیله نقلیه زرهی جنگی و ۲۷۰ سیستم توپخانه‌ای به جمع جنگ‌افزارهای جمهوری آذربایجان پیوسته‌اند. نیروی هوایی نیز دارای ۱۰۶ فروند هواپیما و ۳۵ فروند هلیکوپتر است.
جمهوری آذربایجان به‌عنوان یک کشور غیرهسته‌ای به زمرهٔ کشورهایی که پیمان عدم اشاعه سلاح‌های هسته‌ای (ان‌پی‌تی) را امضا کرده‌اند، پیوسته‌است. کشور آذربایجان در «طرح مشارکت برای صلح» ناتو شراکت دارد. این کشور از سال ۲۰۰۳ با اعزام ۱۲۰ نیروی خود به عراق و بعداً به کوزوو، به جمع «نیروهای چندملیتی» پیوست. کماکان عده‌ای از نیروهای مسلح این کشور در افغانستان حضور دارد.
در سال ۲۰۱۷ «Global Firepower» در رتبه‌بندی خود نیروهای مسلح جمهوری آذربایجان را از میان ۱۲۷ کشور جهان در طبقهٔ ۸۷ قرار داد.
امروزه، عنوان «قهرمان ملی آذربایجان» که به پاس خدمات برجسته‌ای در دفاع از تمامیت ارضی آذربایجان به نظامیان آذربایجانی اعطا می‌شود، بالاترین عنوان نظامی در این کشور تلقی می‌گردد.
تاریخچه

مقالهٔ اصلی: تاریخ نظامی جمهوری آذربایجان
تاریخچه > جمهوری دمکراتیک آذربایجان

تاریخ تأسیس ارتش مدرن جمهوری آذربایجان به سال ۱۹۱۸ برمی‌گردد، زمانی که برای اولین بار در تاریخ ۲۶ ژوئن ۱۹۱۸ نیروهای مسلح آذربایجان از سوی جمهوری دمکراتیک آذربایجان دایر شد. وزیر دفاع آن دولت عملاً «خسروبیگ سلطانف» بود. پس از آن‌که وزارت به‌طور رسمی راه‌اندازی گردید، صمدبیگ مهماندارف به عنوان وزیر دفاع و «علی‌آقا سیخلینسکی» نیز به عنوان معاون وی منصوب شدند.
وزارت دفاع جمهوری دمکراتیک پس از تصرف آذربایجان توسط شوروی در ۲۸ آوریل سال ۱۹۲۰ مورد انحلال قرار گرفت. تعهدات این وزارتخانه به «کمیساریای مردمی نظامی» محول گردید. در نتیجهٔ این اشغال، ۱۵ تن از ۲۱ ژنرال آذربایجانی به دست بلشویک‌ها تیرباران شدند. در سال ۱۹۷۱، در نتیجهٔ کوشش و تلاش‌های فراوان مقامات وقت آذربایجان افتتاح اولین مدرسه عالی نظامی به‌نام «جمشید نخجوانسکی» در این سرزمین رقم خورد.
تاریخچه > دوران جنگ جهانی دوم (۱۹۴۱–۴۵)

در طول جنگ جهانی دوم، بیش از ۸۰۰٬۰۰۰ آذربایجانی بسیج و به جبههٔ مقدم اعزام شده بودند، که در حدود بیش از ۴۰۰٬۰۰۰ تن از آن‌ها کشته شدند. در اولین روزهای شروع جنگ، بیش از ۴۰۰۰ پسر و دختر آذربایجانی از «کمیساریای نظامی» درخواست اعزام داوطلبانه به جبهه کرده بودند. در طی جنگ، حتی برخی لشکرهای شوروی متشکل از آذربایجانی‌ها بود.
لشکرهای پیاده شمارهٔ ۴۱۶، ۴۰۲، ۳۹۶، ۲۲۳، ۷۷ ارتش سرخ، که متشکل از آذربایجانی‌ها بودند، در شهرهایی چون سیمفروپول و اودسا ایفای نقش کردند.
لشکر ۷۷ در نبردهایی برای آزادسازی لهستان و چکسلواکی و ۲۲۳ نیز در آزادسازی یوگسلاوی قهرمانی‌هایی از خود نشان دادند. به ۱۲۳ پیکارجوی آذربایجانی به خاطر رشادت خود در جنگ جهانی دوم نشان قهرمان اتحاد شوروی و به بیش از ۱۷۰٬۰۰۰ سرباز و افسر نیز نشان‌ها و مدال‌های گوناگونی اعطا گردیده‌است.
افزون بر این، در حین جنگ جهانی دوم، آذربایجان در سیاست شوروی برای استراتژی انرژی نقش مهمی ایفا می‌کرد. بخش عمده‌ای از نیازهای نفتی «جبههٔ شرقی» شوروی را باکو تأمین می‌نمود. در این راستا، به فرمان مجلس عالی اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی مورخ سال ۱۹۴۱، نشان‌ها و مدال‌هایی به بیش از ۵۰۰ کارگر آذربایجانی شاغل در کارخانه‌های نفتی باکو اهدا گردید.
تاریخچه > دوران پسا کسب استقلال جمهوری آذربایجان (سال ۱۹۹۱ تابه‌حال)

بر اساس مصوبهٔ شورای عالی جمهوری آذربایجان به تاریخ ۹ اکتبر سال ۱۹۹۱، ارتش ملی این کشور تأسیس شد.
بر اساس فرمان رئیس‌جمهوری آذربایجان مورخ ۲۲ مه سال ۱۹۹۸، ۲۶ ژوئن روز تأسیس لشکر ویژه آذربایجان به عنوان روز ملی نیروهای مسلح آذربایجان تعیین شد. ۲۶ ژوئن هر سال روز تعطیل رسمی است.
تاریخچه > دوران جنگ قره‌باغ

کمی بعد از فروپاشی شوروی و کسب استقلال جمهوری آذربایجان درگیری‌های جنگ قره‌باغ بین ارمنستان و این کشور به وقوع پیوست. دولت جمهوری آذربایجان در این بازهٔ زمانی اعلام بسیج مردمی نموده‌بود. آنگاه «ارتش ملی آذربایجان» شامل ۳۰ هزار مرد بود که نزدیک به ۱۰ هزار نفر از آن‌ها از تکاوران و چند هزار نیز از سربازان داوطلب جبهه خلق آذربایجان متشک بودند. «صورت حسینف» یک نظامی آذربایجانی، در اوایل شروع این جنگ، واحد نظامی شمارهٔ ۷۰۹ ارتش جمهوری آذربایجان را تأسیس و تعداد زیادی اسلحه و مهمات از زرادخانه لشکر پیاده‌نظام موتوریزهٔ ۲۳ اخذ کرده بود.
همزمان با این، یک نظامی دیگر «اسکندر حمیدف» نیز تیپی موسوم به «بزگورد» (گرگ خاکستری) ایجاد کرده‌بود.
از جملهٔ جنگ‌افزارهایی که، جمهوری آذربایجان در طی این جنگ مورد استفاده قرار داده‌است، می‌توان به ۳۸۸–۳۹۵ ابزار توپخانه‌ای، ۴۳۶–۴۵۸ قبضه تانک جنگی، ۵۵۸–۱۲۶۴ نفربر زره‌پوش، ۳۸۹–۴۸۰ خودرو زره‌پوش جنگی، ۵۳–۱۷- فروند هواپیمای جنگنده و ۴۵–۵۱ فروند بالگرد اشاره کرد. بنابه یک تحلیل تطبیقی، بین مردان ۱۷ تا ۳۲ ساله در ارمنستان تعداد افراد سازگار با شرایط خدمت سربازی ۵۵۰ هزار بود، در حالی که این شاخص در آذربایجان به ۱٫۳ میلیون نفر می‌رسید. افزون بر این، تعدادی از نظامیان هر دو طرف خدمت سربازی خود را در دوران شوروی در واحدهای نظامی پشت سر گذاشته، در جنگ شوروی در افغانستان حضور پیدا کرده و واجد پیشینهٔ نظامی بودند.
و لیکن به دلیل اینکه دولت شوروی تبعیض قومیتی نسبت به آذربایجانیان قائل بود، سربازان اهل آذربایجان دوره خدمت سربازی خود را بیشتر در یگانهای ساختمانی سپری می‌کردند، نه در لشکرهای جنگی. با اینکه تا وقوع جنگ قره‌باغ چند تا مدرسهٔ عالی نظامی در آذربایجان دایر گردیده بود، ولی ناآزمودگی سربازان آذبایجانی بر نتایج این جنگ اثراتی گذاشت. گلبدین حکمتیار، جنگ‌سالار افغانستانی در دوران جنگ قره‌باغ به ارتش جمهوری آذربایجان یاری می‌رسانید. تعداد تلفات جانی نیروهای مسلح جمهوری آذربایجان در این جنگ ۱۱٫۵۵۷ نظامی را شامل می‌شود.
تاریخچه > درگیری‌های آوریل سال ۲۰۱۶

جنگ موسوم به درگیری‌های آوریل که، از بامداد آوریل ۲ سال ۲۰۱۶ بین نیروهای مسلح جمهوری آذربایجان و نیروهای مسلح ارمنستان و نیروهای جمهوری خودخواندهٔ قره‌باغ به وقوع پیوست، شدیدترین جنگ پس از امضای آتش‌بس بین دو کشور در سال ۱۹۹۴ به حساب می‌آید.
در نتیجهٔ این درگیری‌ها، نیروهای مسلح جمهوری آذربایجان توانستند بلندی‌های واقع در مجاورت روستای تالیش و ده سی سولان شهرستان ترتر، ارتفاعات لهله‌تپه و روستای «جوجوق مرجانلی» شهرستان جبراییل، روستای «گلستان» شهرستان گورانبوی، دهکده «قازاق‌ها» ی ترتر و راه‌هایی در مجاورت روستای ماداغیس ترتر را باز پس بگیرند.
ساختار

نیروهای مسلح جمهوری آذربایجان شامل زیرمجموعه‌های ذیل می‌شود:
ساختار > نیروی زمینی جمهوری آذربایجان

بر اساس برآورد مؤسسه بین‌المللی مطالعات استراتژیک انگلستان، تعداد نیروی زمینی جمهوری آذربایجان ۸۵۰۰۰ نیروی عمل‌کننده می‌باشد.
ساختار > نیروی هوایی و پدافند جمهوری آذربایجان

نیروی هوایی جمهوری آذربایجان، در ۱۴ فوریه سال ۱۹۹۲ به عنوان یک بخش جداگانه نیروهای مسلح تأسیس شده‌است.
تعداد پرسنل این نیرو و نیروی پدافند هوایی، ۸۰۰۰ نفر نیروی عمل‌کننده است. این نیروها، دارای ۱۰۶ هواپیما و ۳۲ بالگرد هستند. پایگاه‌های هوایی اصلی آذربایجان، پایگاه هوایی ناسوسنایا ویژهٔ هواپیماهای جنگنده، پایگاه هوایی کیوردامیر ویژهٔ هواپیماهای بمب‌افکن، پایگاه هوایی گنجه، ویژهٔ هواپیماهای ترابری نظامی و پایگاه هوایی باکو کالا، پایگاه اصلی بالگردهای رزمی است. هواپیماهای مورد استفادهٔ نیروی هوایی شامل میگ-۲۱، سوخو-۲۴، سوخو-۲۴، میگ-۲۹، ایلیوشین ایل-۷۶ و آئرو ال-۳۹ آلباتروس هستند. تجهیزات پدافند هوایی آذربایجان شامل سامانه موشکی اس-۳۰۰، اس-۲۰۰ گامون، اس-۷۵ دوینا و اس-۱۲۵پیچورا است.
بالگردهای نظامی جمهوری آذربایجان، شامل ۱۴ یا ۱۵ فروند میل -۲۴، ۱۲ یا ۱۳ فروند میل-۸ و ۷ فروند میل-۲ هستند.
ساختار > نیروی دریایی جمهوری آذربایجان

نیروی دریایی جمهوری آذربایجان از مجموعه سه‌گانه نیروهای مسلح جمهوری آذربایجان به‌شمار می‌رود، که قدمت آن به ۵ اوت سال ۱۹۱۸، زمانی که دولت جمهوری دمکراتیک آذربایجان نیروی دریایی خود را بر اساس ناوگان سلطنتی روسیه در دریای خزر در آذربایجان تأسیس و مستقر کرد، بازمی‌گردد. این نیرو پس از فروپاشی شوروی، بخش‌هایی از تجهیزات و ناوگان ناوتیپ خزر را تصاحب کرد.
ساختار > نیروهای داخله جمهوری آذربایجان

نیروهای داخله جمهوری آذربایجان یکی از زیرمجموعه‌های نیروهای مسلح جمهوری آذربایجان تلقی می‌گردد، که دسامبر سال ۱۹۹۱ تأسیس شد.
ساختار > گارد ملی جمهوری آذربایجان

گارد ملی جمهوری آذربایجان به فرمان شماره ۵۲۴ رئیس‌جمهوری آذربایجان مورخ ۲۵ دسامبر سال ۱۹۹۱ تأسیس شد، که از زیرمجموعه‌های خدمت دولتی محافظت ویژه جمهوری آذربایجان می‌باشد.
بر پایه آمار سال ۲۰۰۷، تعداد پرسنل کارد ملی ۲۵۰۰ نیروی عمل‌کننده بود.
ساختار > نیروی مرزبانی جمهوری آذربایجان

نیروی مرزبانی جمهوری آذربایجان بر اساس دستور شماره ۷۴۰ رئیس‌جمهور آذربایجان به تاریخ ۳۱ ژوئیه سال ۲۰۰۲ تأسیس شد.
نیروی مرزبانی جمهوری آذربایجان یک قوه مجریه مرکزی می‌باشد، که اجرای تعهدات تعیین شده بر اساس قوانین جمهوری آذربایجان راجع به حفاظت از مرزهای دولت را بر عهده دارد.
ساختار > خدمت دولتی محافظت ویژه جمهوری آذربایجان

خدمت دولتی محافظت ویژه جمهوری آذربایجان یک قوه مجریه مرکزی می‌باشد، که مسؤولیت حفاطت از ادارات مهم دولتی و ادارات مهم حفاظت شده و نیز سازماندهی استفاده، امنیت و پیشرفت ارتباطات ریاست جمهوری، شبکه ارتباطی ویژه دولت و شبکه‌های خاص سیستم‌های ارتباطی و مخابراتی نهادهای دولتی را عهده‌دار است.
نگارخانه

سربازان گارد ملی جمهوری آذربایجان، سال ۲۰۱۷
حضور نظامیان آذربایجانی در رژه نظامی در مسکو بمناسبت ۷۰-امین سالگرد پیروزی بر آلمان نازی در جنگ جهانی دومحضور نظامیان آذربایجانی در رژه نظامی در مسکو بمناسبت ۷۰-امین سالگرد پیروزی بر آلمان نازی در جنگ جهانی دوم
حافظان صلح جمهوری آذربایجان در عراق، سال ۲۰۰۵
نمایش اس-۳۰۰ در رژه نظامی سال ۲۰۱۳ در باکو
نمایش سامانه موشکی بوک در رژه نظامی سال ۲۰۱۳ در باکو
نمایش سامانه راکت انداز توس-۱ در رژه نظامی سال ۲۰۱۳ در باکو
نمایش تانک تی-۹۰ در رژه نظامی سال ۲۰۱۳ در باکو
نمایش کی‌ان ۲ در رژه نظامی ۲۰۱۳ در باکو
نمایش اس-۱۲۵پیچورا در رژه نظامی سال ۲۰۱۳ در باکو
خودروی زرهی «اتوکار کبرا»ی تولید صنعت دفاعی ترکیه، که یکی از خودروهای زره‌پوش دخیل در زرادخانه نیروی مرزبانی جمهوری آذربایجان می‌باشد
پرواز نمایشی جنگنده‌های نیروهای هوایی جمهوری آذربایجان بر فراز باکو، در رژه سال ۲۰۱۸
بالگردهای جنگی نیروهای هوایی جمهوری آذربایجان
رادار تولید شده در دوران شوروی
پرواز نمایشی جنگنده‌های نیروهای هوایی جمهوری آذربایجان بر فراز باکو، در رژه سال ۲۰۱۸
ناو جمهوری دمکراتیک آذربایجان موسوم به «اردهان کاکونر»
دو سرباز واحد نظامی ارتش جمهوری دمکراتیک آذربایجان واقع در شهرستان قوبا، (سال ۱۹۱۹م)
افسران ارتش جمهوری دموکراتیک آذربایجان در سال ۱۹۱۸م.
حضور دانشجویان «مدرسه عالی نظامی فرماندهان باکو» در رژه سال ۱۹۶۰ در باکو
سامانه موشک‌انداز اسمرج 9A52 با برد ۷۰ تا ۹۰ کیلومتر یکی از سامانه‌های راکتی دخیل در زرادخانه نیروهای مسلح جمهوری آذربایجان است.
سربازان آذربایجانی حاضر در جنگ قره‌باغ (سال ۱۹۹۲م)
پهپاد انتحاری هاروپ تواید شرکت صنایع هوافضای اسرائیل که یکی از هواپیماهای بدون سرنشین موجود در زرادخانه نیروی هوایی جمهوری آذربایجان می‌باشد
اس۳۰۰ در رژه‌ای در سال ۲۰۱۱، باکو
مهدی هادوی

| مهدی هادوی | مهدی هادوی |
| --- | --- |
دادستان کل انقلاب اسلامی: دادستان کل انقلاب اسلامی
دوره مسئولیت ۱۳۵۷ – ۱۳۵۸: دوره مسئولیت ۱۳۵۷ – ۱۳۵۸
رهبر: روح‌الله خمینی
پس از: سمت ایجاد نشده بود
پیش از: علی قدوسی
رئیس دادگاه عالی انتظامی قضات ایران: رئیس دادگاه عالی انتظامی قضات ایران
پس از: امیرحسن حاجبی
پیش از: غلامرضا شریفی اقدس
عضو حقوقدان شورای نگهبان: عضو حقوقدان شورای نگهبان
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: مهدی هادوی ۱۳۰۵
درگذشته: ۳ مهر ۱۴۰۰ تهران
ملیت: ایرانی
مهدی هادوی (زاده ۱۳۰۵ – درگذشته ۳ مهر ۱۴۰۰) قاضی و وکلای دادگستری ایرانی بود که بعد از انقلاب اولین «دادستان کل انقلاب»، «رئیس دادگاه عالی انتظامی قضات» و «عضو شورای نگهبان» شد.
تولد و تحصیلات

مهدی هادوی در سال ۱۳۰۵ در تهران به دنیا آمد و علاوه بر تحصیل در دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران دارای اجازه اجتهاد شیخ عبدالنبی عراقی بود.
فعالیت‌های قضایی و حقوقی

هادوی پس از اتمام تحصیلات حقوق وارد دادگستری شده و هم بعد و هم قبل از انقلاب در زمینه‌ها حقوقی و قضائی در شهر تهران و قم فعال بود.
فعالیت‌های قضایی و حقوقی > قبل از انقلاب

او در زمان حکومت پهلوی در سمت‌های گوناگون قضائی فعالیت می‌کرد و در جریان اوایل دهه چهل ریاست دادگستری شهر قم را برعهده داشت. او در برابر محاکمه و تبعید روح‌الله خمینی به تهران مقاومت کرده و در نتیجه از سمت خود معزول به دادگستری تهران منتقل می‌شود.
دادستانی کل انقلاب

هادوی در ۹ اسفند ۱۳۵۷ با حکم رهبر جمهوری اسلامی به سمت دادستانی کل انقلاب منصوب شد.
اختلاف با دانشگاه آزاد اسلامی

هادوی پس از تأسیس دانشگاه آزاد اسلامی و در زمان مدیریت عبدالله جاسبی ۲ میلیون مترمربع از املاک موروثی خود را به این دانشگاه هبه کرد. در مجاورت آن زمین، زمین دیگری به مساحت ۱۴۰ هزار مترمربع، که باغ شخصی و محل سکونت مهدی هادوی در آن قرار داشته و ادعا می‌شود متعلق وی بوده، مورد تعرض دانشگاه آزاد قرار گرفته و موجب اختلاف می‌شود. این ادعا توسط افراد مختلفی از جمله مهدی هادوی، فرزندان وی، علیرضا زاکانی و دیگران مطرح شده. همچنین نقش پررنگ دکتر جاسبی در این تخلفات نیز مطرح شده‌است. البته این زمین‌ها موروثی بوده و جد مادری ایشان، حاج علی تاجر بلور فروش کاشانی، که مالک تیمچه بلورفروشها بوده آنجا را فروخته و املاک حصارک را از مشهدی کاظم تبریزی خریداری می‌کند که تمام مدارک آن موجود است پس از فوت حاج علی در سال‌های بین ۱۳۲۰ الی ۱۳۳۰ انحصار وراثت انجام می‌شود. پلاک ۲۴۰ که منزل شخصی هادوی از سال ۱۳۴۷ آنجا می‌باشد حدود سال ۱۳۵۰ از طرف مادرشان به ایشان واگذار می‌شود.
از جمله مستنداتی که به جزئیات این اختلافات می‌پردازد می‌توان مستند «مافیای آزاد» را ذکر کرد
حوادث ۱۳۸۸

در جریان حوادث بعد از انتخابات ۱۳۸۸ فرزند او محمدامین هادوی و نوه اش دستگیر شدند که در نهایت امر فرزند او به ۶ سال حبس محکوم که بعد از پایان دوره حبس در سال ۱۳۹۵ آزاد شد. هادوی در زمان حبس فرزندش در سال ۱۳۸۹ طی نامه‌ای به رفتارهای انجام شده با فرزندش محمدامین هادوی به شدت اعتراض کرد. در پی محکومیت محمدامین هادوی به حبس ابراهیم یزدی و سیدمحمد خاتمی با حضور در خانه و دیدار با مهدی هادوی از او دلجویی کردند.
طرحی از یک زندگی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): پوران شریعت‌رضوی
زبان: فارسی
موضوع(ها): علی شریعتی
ناشر: چاپخش
تاریخ نشر: ۱۳۷۴
شابک: شابک ‎۹۶۴۵۵۴۱۹۰۵
طرحی از یک زندگی کتابی دوجلدی از پوران شریعت رضوی است که در آن مؤلف به زندگی همسرش علی شریعتی پرداخته‌است.
نقد و بررسی

این کتاب اولین زندگی‌نامهٔ معتبر و مفصلِ شریعتی به حساب می‌آید. سوسن شریعتی دربارهٔ این کتاب می‌گوید:
تا سال ۱۳۷۴که کتاب «طرحی از یک زندگی» توسط پوران شریعت رضوی درآمد، مخاطب شریعتی از او چیز زیادی نمی‌دانست به جز مجموعه‌ای از اطلاعات جسته-گریخته، یک سری «شبه شایعه»! در مورد سن و سالش، در مورد خانواده‌اش، تحصیلاتش، عشق‌هایش و بغض‌هایش…. همه‌چیز تقریبی. از همین رو با درآمدن کتابِ مادر (ما البته ایران نبودیم) واکنش‌های غریبی به پا شد. ملغمه‌ای از «فیا عجبا» و «چه جالب» و «کی فکرش را می‌کرد!». این کتاب یک شوک کامل بود.
نشستی برای نقد و بررسی این کتاب در ۲ اردیبهشت ۱۳۹۸ با سخنرانی مینو مرتاضی، ناهید توسلی، سارا شریعتی و ربابه مزینانی در دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران برگزار شد.