stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آلبرت هیستینگز مارخام

| سر آلبرت مارخام | سر آلبرت مارخام |
| --- | --- |
آلبرت هیستینگز مارخام در ۱۸۷۶: آلبرت هیستینگز مارخام در ۱۸۷۶
نام تولد: آلبرت هیستینگ مارخام
زاده: ۱۱ نوامبر ۱۸۴۱ بنییر-دو-بیگور، فرانسه
درگذشته: ۲۸ اکتبر ۱۹۱۸ (سن ۷۶ سالگی) لندن، انگلستان
وفاداری:  نیروی دریایی  بریتانیا
سال‌های خدمت: ۱۸۵۶–۱۹۰۶
درجه: دریاسالار
یگان:  HMS کامیلا  HMS نیجر  HMS رتریبیوشن  HMS Imperieuse  HMS Coromandel  HMS Centaur  HMS ویکتوریا  HMS بلانچ  HMS Sultan  HMS آلرت 
فرماندهی:  HMS Rosario  HMS Triumph  HMS ورنون (مدرسه تورپدو)  کومودور اسکادران آموزشی  فرمانده دوم ناوگان مدیترانه  فرمانده کل نور 
جنگ‌ها و عملیات‌ها: اردوکشی نوکاپو
نشان‌ها: ADC KCB (1903)
خویشاوندان: پدر: Captain John Markham مادر: Marianne Markham (née Wood) همسر: Theodora Markham (با نام تولد: Gervers) سر کلمنتس رابرت مارخام KCB FRS
کارهای دیگر: کاوش شمالگان شورای انجمن سلطنتی جغرافیا مؤلف
دریاسالار سر آلبرت هیستینگز مارخام KCB‏ (Sir Albert Hastings Markham) (زادهٔ ۱۱ نوامبر ۱۸۴۱ – درگذشتهٔ ۲۸ اکتبر ۱۹۱۸)، سیاح، مؤلف و افسر بریتانیایی در نیروی دریایی سلطنتی بود. در سال ۱۹۰۳، او نشان فرماندهٔ شوالیه را از نشان حمام دریافت کرد. همچنین از او برای طراحی پرچم نیوزلند نیز یاد می‌شود.
خانواده و پس‌زمینه

آلبرت مارخام پنجمین پسر کاپیتان جان مارخام بود که به دلیل بیماری با درجهٔ ستوانی از نیروی دریایی بازنشسته شد. پدربزرگ جان مارخام، ویلیام مارخام، اسقف اعظم یورک بود. آلبرت پسرخاله و دوست نزدیک سر کلمنتز مارخام بود.
آلبرت در باگنرس-دی-بیگور در بخش اوتس-پیرنه، فرانسه متولد شد، جاییکه خانواده‌اش پیش از نقل مکان به مزرعه‌ای در گورنزی، در آنجا زندگی می‌کردند. در سیزده سالگی، آلبرت به لندن فرستاده شد تا با خاله‌اش، همسر دیوید مارخام (کشیش ویندزور از سال ۱۸۲۷ تا ۱۸۵۳) در میدان اونزلو ۴ زندگی کند. او با افرادی همچون کاوشگر و دریابان رابرت فیتزروی و رمان‌نویس ویلیام تاکری همسایه بود.
او تحصیلاتش را در خانه و در آکادمی نیروی دریایی سلطنتی ایستمن گذراند. پدرش برای هزینهٔ تحصیل او کمبود پول داشت و چند صباحی تلاش کرد تا یک افسر نیروی دریایی را برای حمایت از آلبرت برای پذیرش در نیروی دریایی پیدا کند. پدرش فقط زمانی موفق به انجام این کار شد که سن آلبرت از چهارده سالگی گذشته بود، اما خوشبختانه در آن زمان، ادارهٔ نیروی دریایی تصمیم گرفت تا دانشجویان مسن‌تر را نیز پذیرش کند. پسرخالهٔ آلبرت، کلمنتز مارخام که یازده سال از آلبرت بزرگتر بود، نیز پیش از آنکه جغرافی‌دان و کاوشگر شود، به نیروی دریایی پیوسته بود. او تا آخر عمر با پسرخالهٔ خود، آلبرت دوست بود و تأثیر مهمی بر حرفهٔ آلبرت داشت.
آلبرت زمانی که از کلمنتز و همسرش مینا دور بود، کسانی که آنها را تنها خانوادهٔ خود می‌دانست، اغلب بدخلق، تحریک پذیر و تدافعی بود. او به عنوان افسر نیروی دریایی، فردی بسیار وظیفه‌شناس بود که او را وادار می‌کرد تا بارعایت دقیق قوانین و پیروی از مقررات جاری و اعتقادات مذهبی به خدمت بپردازد. او سیگار نمی‌کشید و اگرچه سیگار کشیدن را در موقعیت‌های خاص جایز می‌دانست، اما معتقد بود که سیگار برای افراد ضعیف و سست‌عنصر است و پیپ سیاه ذهن و بدن را تباه می‌کند. او مشروب نمی‌نوشید و با کسانی که این کار را می‌کردند، مخالفت می‌کرد. معاشرت با دیگر افسران برای او دشوار بود. او از تعاملات اجتماعی پایان‌ناپذیر، مهمانی‌ها و نمایش‌های تشریفاتی نیروی دریایی در زمان فراغت از جنگ بیزار بود.
خانوادهٔ مارخام به ایالات متحده مهاجرت کردند و جان مارخام مزرعه‌ای در لاکراس در ایالت ویسکانسین خرید. آلبرت دو بار به دیدن خانواده‌اش رفت و تحت تأثیر آنجا قرار نگرفت. به نظر او قطارها کم‌سرعت، هتل‌ها نامعتبر و همسفران قاتل بودند. با این‌حال، او تحت تأثیر حیات وحش و عظمت درهٔ می‌سی‌سی‌پی قرار گرفت و از او برای شکار به همراه ژنرال مکنزی در سرزمین هند دعوت به عمل آمد. او عاشق شکار انواع جانوران بود. تنها باری که از شکار ابراز انزجار کرد، مربوط به مرگ زجرآور نهنگ‌هایی بود که در سفرهای قطبی مشاهده کرده بود.
در سال ۱۸۹۴، آلبرت با تئودورا گرورز ازدواج کرد و از او یک دختر داشت.
حرفهٔ دریانوردی

مارخام باور زیادی به حرفهٔ دریانوردی نداشت، اما محدودیت‌های این حرفه را در ازای فرصت‌هایی که برای پیشبرد دیگر علایقش برای او فراهم می‌کرد، پذیرفته بود. او توصیه‌هایی که برای پیوستن به نیروی دریایی به او شده بود را دنبال کرد، اگرچه از دریازدگی رنج می‌برد و از رفتارهای خشونت‌آمیز در مجازات‌های نظامی بیزار بود. با این حال، تربیت سخت‌گیرانه‌اش باعث شده بود که نسبت به خویشاوندانش، بهتر بتواند سختی‌های زندگی نیروی دریایی را تحمل کند.
در سال ۱۸۵۶، مارخام در ۱۵ سالگی به نیروی دریایی سلطنتی پیوست و هشت سال اول زندگی کاری خود را در ایستگاه چین گذراند. او بعدها در کشتی‌های اچ‌ام‌اس کامیلا، اچ‌ام‌اس نایجر، اچ‌ام‌اس رتریبیوشن، امپریوز، اچ‌ام‌اس کروماندل و اچ‌ام‌اس سنتور خدمت کرد.
در سال ۱۸۶۲، مارخام به درجهٔ ستوانی ارتقاء یافت. در سال ۱۸۶۴، او به بریتانیا بازگشت و در آنجا در امتحانات نیروی دریایی شرکت نمود و کنار کلمنتز و همسرش مینا ماند، جایی‌که قرار بود به مدت ۳۰ سال تنها خانهٔ دائمی او در انگلستان باشد. او در نوامبر، به جدیدترین کشتی سه عرشه‌ای نیروی دریایی سلطنتی، کشتی اچ‌ام‌اس ویکتوریا، در دریای مدیترانه اعزام شد. زندگی دریانوردی در شرق مدیترانه آن‌قدر خطرناک نبود و معمولاً فقط برای حل و فصل مناقشات نیاز به ورود یک کشتی انگلیسی بود. مارخام در زمان مرخصی‌های خود از ترکیه، مصر، سرزمین مقدس، یونان و جزایر دریای اژه بازدید کرد. به عقیدهٔ بسیاری از افراد، اعزام به ناوگان گشت‌زنی در مدیترانهٔ شرقی نسبت به ناوگان گشت‌زنی در غرب که از فرانسه و ایتالیا بازدید می‌کرد، کمتر خوشایند بود، اما مکان‌های تاریخی موجود در شرق با علایق مارخام مطابقت داشتند. او همیشه بازدیدها و خاطراتش را از مکان‌هایی که می‌رفت، می‌نوشت. یکی از بزرگ‌ترین لذت‌های او، ملاقات با مینا و کلمنتز در ساحل و مشایعت آنها در کاوش‌های باستان‌شناسی بود.
در سال ۱۸۶۸، مارخام به عنوان ستوان اول در کشتی اچ‌ام‌اس بلانچ در ایستگاه استرالیا منصوب شد جاییکه او به سرکوب تجارت غیرقانونی بردگان میان کوئینزلند و جزایر جنوب اقیانوس آرام کمک می‌کرد.
در سال ۱۸۶۹، او طرحی را برای نشان ملی نیوزلند به جورج بوون، فرماندار نیوزلند ارائه کرد. پیشنهاد او که شامل صلیب جنوبی بود، مورد تأیید قرار گرفت و تاکنون نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد.
در ۲۹ نوامبر ۱۸۷۲،‏ او به درجهٔ ناخدا دوم ارتقاء یافت و شش سال بعدی را مشغول کاوش در قطب شمال بود.
از سال ۱۸۷۹ تا ۱۸۸۲، او کاپیتان کشتی پیروزی، ناو سرفرماندهی ایستگاه اقیانوس آرام بود. در سال ۱۸۸۳، او به عنوان کاپیتان کشتی اچ‌ام‌اس ورنون، یک آموزشگاه اژدر دریایی در پورتسموث، منصوب شد. از سال ۱۸۸۶ تا ۱۸۸۹، او به عنوان ناخدای اسکادران آموزشی خدمت کرد و در ۱۴ می ۱۸۸۸ به عنوان آجودان مخصوص نیروی دریایی ملکه ویکتوریا منصوب شد. در اول اوت ۱۸۹۱، او به درجهٔ دریادار ارتقاء یافت.
آثار

مارخام کتاب‌ها و مقالات متعددی دربارهٔ کاوش‌هایش و همچنین دو زندگی‌نامه نوشت. زمانی که از سال ۱۸۷۹ تا ۱۸۸۲ در اقیانوس آرام مستقر بود، فهرستی از مرغان دریایی اقیانوس آرام را تهیه کرد که در سال ۱۸۸۲ توسط پرنده‌شناس هوارد ساندرز منتشر و در سال ۱۸۸۳ توسط آزبرت سالوین تجدید چاپ شد. سالوین به افتخار نقش آلبرت در علم، پرنده‌ای را با نام مرغ طوفان مارخام نام‌گذاری کرد.
ارجاعات

1 2  Oxford Dictionary of National Biography (Markham, Sir Albert Hastings (1841–1918), naval officer and Arctic explorer), by R N Rudmose Brown, revised by Roger T Stearn
1 2  "Death of Sir A. H. Markham. An Arctic Explorer. Career in the Navy". The Times. 29 October 1918. p. 8.
↑  Burke, Bernard (1879). A genealogical and heraldic history of the landed gentry of Great Britain & Ireland. London, Harrison. p. 1060. Retrieved 19 May 2019.
↑  "Markham, Sir Albert Hastings". Oxford Dictionary of National Biography (online ed.). Oxford University Press. doi:10.1093/ref:odnb/34879. (Subscription or UK public library membership required.)
↑  Hough p.23–24
↑  Hough p.27–28
↑  Hough p. 29-30
↑  Hough p. 25
↑  Hough p.26–27
↑  "Rear-Admiral Sir Albert Hastings Markham, Norfolk Museums and Archeology Service". Archived from the original on 2008-06-02. Retrieved 2008-11-18.
↑  The London Gazette: no. 23924. p.  . 29 November 1872.
↑  The London Gazette: no. 25820. p.  . 25 May 1888.
↑  The London Gazette: no. 26190. p.  . 7 August 1891.
↑  Catalogue details for ADM 196/37, The National Archives, these records include Markham's service record (fee required to view pdf of original record). Retrieved 2008-12-22.
میلویل، یوتا

مکان
| Millville, Utah | Millville, Utah |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of Millville, Utah: Location of Millville, Utah
ایالات آمریکا: یوتا
County: Cache
تاسیس‌شده: 1860
همنام: sawmill
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۳ مایل مربع (۶٫۱ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲٫۳ مایل مربع (۶٫۱ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۴۶۱۶ فوت (۱۴۰۷ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۱٬۸۲۹
 • تراکم: ۶۴۲٫۳/مایل مربع (۲۴۸٫۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۷ (Mountain (MST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۶ (MDT)
زیپ‌کد: 84326
کد منطقه: 435
FIPS code: 49-50370
GNIS feature ID: 1443496
میلویل (به انگلیسی: Millville) شهری در ایالت یوتا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۸۲۹ نفر بوده‌است.
بنگت لوندهولم

| بنگت لوندهولم | بنگت لوندهولم | بنگت لوندهولم | بنگت لوندهولم |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
زادهٔ:  ۴ اوت ۱۹۵۵ ‏(۶۹ سال) فالون
قد:  ۶ فوت ۰ اینچ (۱۸۳ سانتیمتر)
وزن:  ۱۸۰ پوند (۸۲ کیلوگرم؛ ۱۲ سنگ ۱۲ پوند)
پست:  Left Wing
ضربه:  Left
بازی برای:  Leksands IF AIK Winnipeg Jets
تیم ملی:   سوئد
منتخب ان‌اچ‌ال:  Undrafted
منتخب دبلیواچ‌ای:  166th overall، ۱۹۷۵ Winnipeg Jets
سوابق بازی:  ۱۹۷۵–۱۹۸۷
بنگت لوندهولم (انگلیسی: Bengt Lundholm؛ زادهٔ ۴ اوت ۱۹۵۵) بازیکن هاکی روی یخ اهل سوئد است.
کتی مک‌کورمک

کتی مک‌کورمک (انگلیسی: Kathy McCormack؛ زادهٔ ۱۶ فوریهٔ ۱۹۷۴) بازیکن هاکی روی یخ اهل کانادا است.
علیرضا قربانی

| علیرضا قربانی | علیرضا قربانی |
| --- | --- |
قربانی هنگام اجرا در سال ۱۳۹۶: قربانی هنگام اجرا در سال ۱۳۹۶
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۱۵ بهمن ۱۳۵۱ ‏(۵۲ سال) تهران، ایران
ژانر: موسیقی سنتی ایرانی
ساز(ها): سه‌تار
سال‌های فعالیت: ۱۳۶۳–اکنون
ناشر(ان): مؤسسه فرهنگی هنری آهنگ اشتیاق
تحصیلات: کارشناسی بیولوژی
دانشگاه: دانشگاه شهید بهشتی
استاد(ها): خسرو سلطانی بهروز عابدینی مهدی فلاح حسین عمومی احمد ابراهیمی نورالدین رضوی سروستانی
وبگاه: www.alirezaghorbani.com
علیرضا قربانی (زادهٔ ۱۵ بهمن ۱۳۵۱) خوانندهٔ ایرانی موسیقی سنتی است. او از سال ۱۳٧٨ به عنوان خوانندهٔ ارکستر ملی ایران برنامه‌های متعددی در داخل و خارج از ایران اجرا کرده‌است.
زندگی

او از دوران کودکی به مدت چندین سال به فراگیری قرائت قرآن نزد استادان مختلف پرداخت. به‌طوری‌که حتی در دوران دانشجویی به مقام دوم مسابقات دانشجویی کشور در رشته قرائت نائل آمد. از سال ۱۳۶۳ به‌طور جدی به فراگیری ردیف آوازی، تلفیق شعر و موسیقی، بینش و زیبایی‌شناسی در آواز ایران مشغول شد. وی در این راه از استادانی چون خسرو سلطانی، بهروز عابدینی، مهدی فلاح، حسین عمومی ا حمد ابراهیمی و نورالدین رضوی سروستانی بهره‌مند شد. قربانی از سال ۱۳۷۸ به عنوان خواننده ارکستر ملی ایران به رهبری فرهاد فخرالدینی به اجرای برنامه‌های متعددی در داخل و خارج از کشور پرداخته‌است.
قربانی صاحب دو فرزند دوقلو، یک پسر و یک دختر به نام‌های حافظ و آواز، است. همسرش مژگان غیاثی، در ۱۹ بهمن ۱۴۰۲ درگذشت.
زندگی > منع سفر به آمریکا

در فروردین ۱۴۰۱ کنسرت علیرضا قربانی در لس آنجلس لغو شد. علیرضا قربانی که اقامت کانادا را دارد، با این‌که ویزای آمریکا را گرفته و سوار هواپیما شده بود، او را از هواپیما پیاده کردند و پس از چهار ساعت بازجویی دربارهٔ خدمت سربازی در سپاه پاسداران انجام داده بود، به دلیل فرمان اجرایی ۱۳۷۸۰ ویزای او را باطل کردند. علیرضا قربانی گفته بود به هنگام درخواست ویزای آمریکا در کنسول‌گری آمریکا در تورنتو، او کارت پایان خدمت خود را ارائه کرده بود و با اطلاع از خدمت او در سپاه برای او ویزا صادر کرده بودند.
فعالیت حرفه‌ای

علیرضا قربانی فعالیت حرفه‌ای خود را به عنوان خواننده موسیقی سنتی ایرانی از اواسط دهه ۱۳۷۰ آغاز کرد و در سال ۱۳۷۸ یک‌سال پس از شروع فعالیت رسمی ارکستر موسیقی ملی ایران به رهبری فرهاد فخرالدینی و پس از کناره‌گیری محمدرضا شجریان از ارکستر ملی، با معرفی حسین عمومی و علی تجویدی همکاری خود را به عنوان خواننده ثابت ارکستر ملی ایران آغاز کرد.
یک‌سال بعد، نخستین آلبوم صوتی او با نام «اشتیاق» به آهنگ‌سازی فرهاد فخرالدینی و اجرای ارکستر ملی ایران منتشر شد. قربانی تا سال ۱۳۸۸ و تا پیش از تعطیل شدن ارکستر ملی به صورت ثابت با آن همکاری داشت. سپس با بازگشایی ارکستر در سال ۱۳۹۰ به رهبری بردیا کیارس در چند اجرا آن را همراهی کرد و پس از آن از ارکسترهای دولتی کناره گرفت.
علیرضا قربانی به موازات ارکستر ملی ایران، از سال ۱۳۷۵ فعالیت‌هایی در زمینه موسیقی اصیل ایرانی انجام داده‌است. فصل باران به آهنگ‌سازی مجید درخشانی، از خشت و خاک و روی در آفتاب به آهنگ‌سازی صادق چراغی، سوگواران خموش به آهنگ‌سازی پژمان طاهری و سرو روان به آهنگ‌سازی علی قمصری از جمله آثاری هستند که قربانی در بین سال‌های ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۷ در زمینه موسیقی ایرانی خوانندگی آن را بر عهده داشته‌است.
علیرضا قربانی در عرصه بین‌المللی و در بسیاری از جشنواره‌های جهان در آسیا، اروپا و شمال آفریقا حضور داشته‌است. دو آلبوم او به نام‌های «جلوه گل» با همراهی داریوش طلایی و «سودایی» به آهنگ‌سازی سامان صمیمی در اروپا منتشر شده‌اند. همچنین همکاری مشترک او با خواننده تونسی (درصف حمدانی) به نام سرمستی (Ivresses) بر روی رباعیات خیام نیشابوری در اروپا با استقبال مواجه شد و در تعدادی از جشنواره‌های جهان به اجرا درآمد.
او همچنین دو همکاری مشترک با گروه شمس به نام‌های برسماع تنبور و قطره‌های باران را منتشر کرده‌است. دو همکاری او با مهیار علیزاده، به نام‌های حریق خزان و دخت پری‌وار مورد استقبال قرار گرفتند. اثر دیگر او به نام هم‌آواز پرستوهای آه با آهنگ‌سازی سیاوش ولی‌پور و بر اساس اشعاری از مهدی اخوان ثالث، از دیگر آثار علیرضا قربانی با آهنگ‌سازان موسیقی ایرانی است.
دو آلبوم دیگر به بازخوانی آثار آهنگ‌سازان معروف و قدیمی ایرانی ارتباط دارند. اولی بر اساس ساخته‌های همایون خرم به‌نام رسوای زمانه که سال ۱۳۸۸ و دومی بر اساس ساخته‌های علی تجویدی به‌نام رفتم و بار سفر بستم که در سال ۱۳۹۳ منتشر شد.
آلبوم مشترک او و فردین خلعتبری، من عاشق چشمت شدم نام دارد که مجموعه‌ای از همکاری‌های این دو هنرمند در زمینه موسیقی فیلم و تیتراژهای مجموعه‌های تلویزیونی است.
آلبوم فروغ نیز به آهنگ‌سازی سامان صمیمی از طرف مؤسسه فرهنگی هنری آهنگ اشتیاق وابسته به خود او منتشر شده‌است.
فعالیت حرفه‌ای > پروژه با من بخوان

با من بخوان یک پروژه موسیقی الکتروآکوستیک است که علیرضا قربانی به‌همراه حسام ناصری آن را از اواخر سال ۱۳۹۷ با انتشار قطعه‌ای به نام نیست شو آغاز کردند. در ادامه قطعه روزگار غریب با شعری از احمد شاملو و حمید خلف‌بیگی منتشر شد که محتوایی عاشقانه-اجتماعی داشت. تور کنسرت‌های این پروژه از اردیبهشت ۱۳۹۸ در تالار وحدت آغاز شد و در تابستان و کاخ سعدآباد ادامه پیدا کرد. مجموعاً نزدیک به ۴۳ شب پروژه با من بخوان در تهران اجرا شد و جمعیتی بیش از ۲۵ هزار نفر از آن دیدن کردند. همچنین این پروژه در قالب یک تور کنسرت در بعضی از شهرستان‌های ایران هم به روی صحنه رفته‌است؛ آلبوم با من بخوان در تاریخ ۲۱ مرداد ۱۳۹۹ توسط مؤسسه آهنگ اشتیاق منتشر شد.
علیرضا قربانی کنسرت با من بخوان در دی ۱۳۹۸ در تالار وزارت کشور را پس سانحه سقوط هواپیمای مسافربری اوکراین با شلیک موشک سپاه پاسداران لغو کرد. در بخشی از بیانه رسمی لغو کنسرت آمده‌است:
«پس از وقایع هولناک و غیرقابل باور روزهای اخیر احساس کردیم اجرای این مجموعه حق مطلب این روزها را ادا نمی‌کند و قطعات، باید کامل‌تر شده تا هم حزن خانواده‌های این عزیزان را التیام باشد هم در حافظه جمعی تاریخی کشور این فاجعه غیرقابل باور به زبان موسیقی ثبت شود.
پس علی‌رغم اشتیاق، تمهیدات جدی و اقدامات حرفه‌ای برای برگزاری کنسرت‌های تهران در روزهای ۲۶ و ۲۷ دی‌ماه، با آلام روحی بسیار، مصمم به تعهد حرفه‌ای و اجتماعی خود برای لغو کنسرت‌ها اقدام کردیم.»
فعالیت حرفه‌ای > پروژه صداها و پل‌ها

پروژه صداها و پل‌ها (The Voices And Bridges) یک پروژه بین‌المللی است که علیرضا قربانی همراه با احسان مطوری آهنگساز و نوازنده سنتور آن را پیش می‌برد. ایده اصلی این پروژه تلفیق موسیقی ایرانی و موسیقی‌های دیگر جهان است که با حضور علیرضا قربانی از ایران و یک خواننده مهمان از کشورهای دیگر اتفاق می‌افتد. تابه‌حال دو قطعه از این پروژه منتشر شده‌است. قطعه اول به نام ال‌سوینیو به زبان فارسی و اسپانیایی و همخوانی سولانژ مردینیان خواننده آرژانتینی - ارمنستانی ساکن آمریکا و قطعه دوم به نام نازنی‌نِی به زبان فارسی و کشمیری با همکاری قیصر نیظامی خواننده کشمیری منتشر شده‌اند.
این آلبوم توانست به رتبه ۱۳ چارت Classical Crossover Albums وبگاه بیلبورد و رتبه ۴ چارت World Music Charts Europe راه پیدا کند. همچنین قطعه El Sueño از این آلبوم نیز برنده دو جایزه آکادمیا 2019 (Akademia Music Awards) و مدال برنز جایزه موسیقی جهانی 2019 (Global Music Awards) شد.
آثار

مقالهٔ اصلی: ترانه‌شناسی علیرضا قربانی
آثار > آلبوم‌ها

| سال | نام آلبوم | آهنگساز |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۷۸ | کیف انگلیسی | فرهاد فخرالدینی |
| ۱۳۷۹ |  اشتیاق | فرهاد فخرالدینی |
| ۱۳۸۲ | شب دهم | فردین خلعتبری |
| ۱۳۸۳ | سرود کتاب و سرود دانش | فرهاد فخرالدینی |
| ۱۳۸۴ | از خشت و خاک | صادق چراغی |
| ۱۳۸۵ | فصل باران | مجید درخشانی |
| ۱۳۸۶ | روی در آفتاب | صادق چراغی |
| ۱۳۸۶ | سوگواران خموش | پژمان طاهری |
| ۱۳۸۷ | سرو روان | علی قمصری |
| ۱۳۸۷ | منظومه‌های سمفونیک | هوشنگ کامکار |
| ۱۳۸۸ | رسوای زمانه | همایون خرم |
| ۱۳۸۸ | آلبوم کنسرت بزرگداشت رودکی | کوهیار باباییان/سعید خاور نژاد |
| ۱۳۸۹ | قاف عشق | اسحاق چگینی/حمیدرضا خبازی/علیرضا قربانی |
| ۱۳۹۰ | جلوه گل | داریوش طلایی |
| ۱۳۹۰ |  بر سماع تنبور | گروه شمس |
| ۱۳۹۱ | حریق خزان | مهیار علیزاده |
| ۱۳۹۱ | هم آواز پرستوهای آه | سیاوش ولی پور |
| ۱۳۹۲ | ری تا روم | سعید نایب محمدی |
| ۱۳۹۳ | رفتم و بار سفر بستم | علی تجویدی |
| ۱۳۹۳ | قطره‌های باران | گروه شمس |
| ۱۳۹۳ |  ماهور کبیر | خسرو سلطانی |
| ۱۳۹۴ | سودایی | سامان صمیمی |
| ۱۳۹۴ | من عاشق چشمت شدم | فردین خلعتبری |
| ۱۳۹۴ | دخت پری‌وار | مهیار علیزاده |
| ۱۳۹۴ | آلبوم کنسرت حریق خزان | مهیار علیزاده |
| ۱۳۹۶ | فروغ | سامان صمیمی |
| ۱۳۹۸ | افسانه چشمهایت | مهیار علیزاده |
| ۱۳۹۹ | با من بخوان | حسام ناصری |
| ۱۴۰۰ | صداها و پل‌ها | احسان مطوری |
| ۱۴۰۰ | راز-آواز | حسام ناصری/ارشیا صمصامی‌نیا |
آثار > تک آهنگ‌ها

| عنوان قطعه | آهنگساز | ترانه‌سرا | منبع |
| --- | --- | --- | --- |
| رحیل عشق | شهرام منظمی | مولانا |  |
| جلوه | شهرام منظمی | اسماعیل فرزانه |  |
| فدای جانان | مزدا انصاری | محمدعلی معلم دامغانی |  |
| قربانی عشق | مزدا انصاری | محمدعلی معلم دامغانی |  |
| خادمان قافله‌ها | مزدا انصاری | محمدعلی معلم دامغانی |  |
| پند پدر | مزدا انصاری | محمدعلی معلم دامغانی |  |
| آهو | علی جعفریان | اکبر آزاد |  |
| سخن عشق | هادی منتظری | محمدعلی بهمنی |  |
| کعبه حسن | صادق چراغی | سعدی |  |
| یار تو هستم | فردین خلعتبری | افشین یداللهی |  |
| بهار هستی | سهراب پورناظری | افشین یداللهی |  |
| مرگ قو | امید داورزنی | مهدی حمیدی شیرازی |  |
| هوای جنون | شهرام توکلی | محمد قهرمان |  |
| بی تابی | محسن حسینی | فاضل نظری |  |
| وطن نامه ۱ | رضا علی پناهی | فریدون مشیری |  |
| وطن نامه ۲ | رضا علی پناهی | فریدون مشیری |  |
| نرو | فردین خلعتبری | مسعود کلانتری |  |
| خانه آبی | پیمان خازنی | رضا موسوی |  |
| فروغ | سامان صمیمی | فروغ فرخزاد |  |
| نیست شو | حسام ناصری | مولوی |  |
| پل | حسام ناصری | احمد امیرخلیلی |  |
| عاشقانه نیست | حسام ناصری | اهورا ایمان |  |
| الله مزار | حسام ناصری | محمد ابراهیم جعفری |  |
| بوی گیسو | علیرضا قربانی | واقف لاهوری |  |
| روزگار غریب | حسام ناصری | احمد شاملو / مسعود خلف بیگی |  |
| El Sueño | احسان مطوری | نیما یوشیج / Jorge L. Borges |  |
| Rabābi | حسام ناصری / ماهان میرعرب | مولوی |  |
| Nāzninay | احسان مطوری | فریدون مشیری / William Shakespeare |  |
| از هوش می‌روم | آرش گوران | رضا براهنی |  |
| عروج | حسام ناصری | ابوسعید ابولخیر |  |
| درخت گردو | حبیب خزایی فر | روزبه بمانی |  |
| بی گناه | علیرضا افکاری | حسین غیاثی |  |
| در آن چشم‌ها | سیاوش ولی پور | حسین منزوی |  |
| روزهای بی‌قرار | حسام ناصری | حسین غیاثی |  |
| پریزاد | غلامرضا صادقی | اسحاق انور |  |
| پریشانی | حسام ناصری | احمد امیرخلیلی |  |
آثار > سریال

کیف انگلیسی (۱۳۷۸)
شب دهم (۱۳۸۱)
روشن‌تر از خاموشی (۱۳۸۲)
سایه آفتاب (۱۳۸۳)
مدار صفر درجه(۱۳۸۶)
وضعیت سفید (۱۳۹۰)
راستش را بگو (۱۳۹۱)
سال‌های ابری(۱۳۹۳)
پرده‌نشین (۱۳۹۳)
کیمیا (۱۳۹۴)
تنهایی لیلا (۱۳۹۴)
شهرزاد (۱۳۹۴)
عقیق (۱۳۹۶)
پدر (۱۳۹۷)
هم‌گناه(۱۳۹۹)
بی‌گناه (۱۴۰۱)
آثار > فیلم سینمایی

ساکن طبقه وسط (۱۳۹۳)
چهارراه استانبول (۱۳۹۶)
سرکوب (۱۳۹۷)
زعفرانیه ۱۴ تیر (۱۳۹۷)
درخت گردو (۱۳۹۸)
مست عشق (۱۴۰۳)
آثار > مستند

مجموعه مستند ایران (۱۳۸۹)
آخرین روزهای زمستان (۱۳۹۱)
جوایز > جشنواره موسیقی فجر

| دوره | رده | آلبوم | نتیجه | منبع |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  سی و یکمین جشنواره موسیقی فجر (۱۳۹۴) | خوانندگی موسیقی ایرانی | قطره‌های باران | برنده |  |
|  سی و دومین جشنواره موسیقی فجر (۱۳۹۵) | خوانندگی موسیقی ایرانی | من عاشق چشمت شدم | برنده |  |
|  سی و دومین جشنواره موسیقی فجر (۱۳۹۵) | خوانندگی موسیقی ایرانی | دخت پری‌وار | نامزدشده |  |
|  سی و سومین جشنواره موسیقی فجر (۱۳۹۶) | خوانندگی موسیقی ایرانی | فروغ | برنده |  |
جوایز > جشن خانه موسیقی

| سال | نام اثر | رده | نتیجه | منبع |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۹۰ | قاف عشق | بهترین آلبوم سال ۸۹ | برنده |  |
جوایز > جشن موسیقی ما

| دوره | رده | نتیجه | منبع |
| --- | --- | --- | --- |
| نخستین جشن موسیقی ما (۱۳۹۲) | آلبوم برگزیده موسیقی سنتی (بخش کارشناسی) برای آلبوم   «حریق خزان» | برنده |  |
| نخستین جشن موسیقی ما (۱۳۹۲) | بهترین اجرای زنده موسیقی سنتی (بخش مردمی و کارشناسی) | نامزدشده |  |
| سومین جشن موسیقی ما (۱۳۹۴) | بهترین آلبوم موسیقی معاصر، اصیل و سنتی ایرانی (بخش کارشناسی) برای آلبوم «قطره‌های باران» | برنده |  |
| سومین جشن موسیقی ما (۱۳۹۴) | تک‌قطعه برگزیده خارج از آلبوم موسیقی معاصر، اصیل و سنتی ایرانی برای قطعه «پرده‌نشین» | برنده |  |
| چهارمین جشن موسیقی ما (۱۳۹۶) | قطعه برگزیده موسیقی معاصر و سنتی ایرانی (بخش مردمی) برای قطعه «فروغ» | نامزدشده |  |
| پنجمین جشن موسیقی ما (۱۳۹۷) | قطعه برگزیده موسیقی معاصر و سنتی ایرانی (بخش مردمی) برای قطعه «چهارراه استانبول» | برنده |  |
جوایز > جشن حافظ (جایزه دنیای تصویر)

| دوره | سریال / فیلم | رده | نتیجه | منبع |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| نهمین جشن دنیای تصویر  (۱۳۸۶) | سریال سایه‌آفتاب | بهترین ترانه فیلم و سریال | نامزدشده |  |
| یازدهمین جشن دنیای تصویر (۱۳۸۸) | سریال مدار صفر درجه | بهترین ترانه فیلم یا سریال | برنده |  |
| چهاردهمین جشن دنیای تصویر (۱۳۹۳) | سریال راستش را بگو | بهترین ترانه فیلم یا سریال | برنده |  |
| پانزدهمین جشن دنیای تصویر (۱۳۹۴) | سریال سال‌های ابری | بهترین ترانه فیلم یا سریال | نامزدشده |  |
| پانزدهمین جشن دنیای تصویر (۱۳۹۴) | سریال پرده نشین | بهترین ترانه فیلم یا سریال | نامزدشده |  |
| شانزدهمین جشن دنیای تصویر (۱۳۹۵) | سریال کیمیا | بهترین ترانه فیلم یا سریال | نامزدشده |  |
| نوزدهمین جشن دنیای تصویر (۱۳۹۸) | فیلم چهارراه استانبول | بهترین ترانه فیلم یا سریال | برنده |  |
| نوزدهمین جشن دنیای تصویر (۱۳۹۸) | سریال پدر | بهترین ترانه فیلم یا سریال | نامزدشده |  |
| بیستمین جشن دنیای تصویر (۱۳۹۹) | فیلم سرکوب | بهترین ترانه فیلم یا سریال | نامزدشده |  |
| بیست و یکمین جشن دنیای تصویر (۱۴۰۰) | سریال هم‌گناه | بهترین ترانه فیلم یا سریال | برنده |  |
| بیست و یکمین جشن دنیای تصویر (۱۴۰۰) | فیلم درخت گردو | بهترین ترانه فیلم یا سریال | نامزدشده |  |
| بیست و سومین جشن دنیای تصویر (۱۴۰۳) | فیلم مست عشق | بهترین ترانه فیلم یا سریال | برنده |  |
جایزه آکادمیا ۲۰۱۹ (Akademia Music Awards) برای قطعهٔ «El Sueño"
مدال برنز جایزه جهانی موسیقی ۲۰۱۹ (Global Music Awards) برای قطعهٔ «El Sueño"
مدال نقره جایزه جهانی موسیقی ۲۰۲۰ (Global Music Awards) برای قطعهٔ «ربابی»