ژاپن در جنگ جهانی دوم

نقشه جنگ اقیانوس آرام از سال ۱۹۳۷ تا ۱۹۴۲ میلادی. برای بهتر دیدن نقشه بر روی آن کلیک کنید.

۱۹۳۶ منطقه نفوذ ژاپن: ژاپن تایوان، کره

۱۹۴۰ منطقه نفوذ ژاپن: دسامبر شمال چین مانچوکوئو (منچوری سابق)، ژوئیه هندوچین فرانسه (شامل کشورهای ویتنام، کامبوج، لائوس و بخشی از چین کنونی)

۱۹۴۰ منطقه نفوذ ژاپن: دسامبر تایلند شمالی

۱۹۴۰ منطقه نفوذ ژاپن: مارس میانمار (برمه)، هند شرقی هلند (اندونزی کنونی)

۱۹۴۱ منطقه نفوذ ژاپن: دسامبر فیلیپین مشترک‌المنافع، مالایای بریتانیا (شامل مجموعه‌ای از ایالات در شبه‌جزیره مالایا و همچنین سنگاپور کنونی)، گینه نو (مستعمره استرالیا)

۱۹۴۲ منطقه نفوذ ژاپن: بورنئوی بریتانیا (اکنون کشور برونئی، دو ایالت متعلق به مالزی شرقی، صباح و ساراواک و قلمروی فدرال مالزی لابوآن)
ژاپن در جنگ جهانی دوم به موضوعات و رویدادهای مرتبط با امپراتوری ژاپن و جنگ جهانی دوم اختصاص دارد. گسترش قلمرو امپراتوری ژاپن در شرق آسیا از سال ۱۹۳۱ با حمله به منچوری در شمال شرقی چین آغاز شد و در سال ۱۹۳۷ با حملهٔ گسترده‌تر به چین ادامه یافت. در ۲۷ سپتامبر ۱۹۴۰، امپراتوری ژاپن پیمان سه‌جانبه را با آلمان و ایتالیا امضا کرد و وارد اتحاد نظامی موسوم به «نیروهای محور» شد. ایالات متحده آمریکا که می‌خواست توسعه‌طلبی امپراتوری ژاپن را مهار کند و آن را مجبور کند تا نیروهایش را از منچوری و چین عقب براند، علیه این کشور تحریم‌های اقتصادی وضع کرد. امپراتوری ژاپن که با کمبود شدید نفت و سایر منابع طبیعی روبرو بود، تصمیم گرفت به نیروهای آمریکا و بریتانیا در آسیا حمله کند و منابع طبیعی در جنوب شرق آسیا را متصرف شود. امپراتوری ژاپن در روز ۷ دسامبر سال ۱۹۴۱ به ناوگان اقیانوس آرام ایالات متحده در پرل هاربر، هاوایی حملهٔ ناگهانی کرد و آمریکا نیز در پاسخ اعلان جنگ داد. پس از حمله به پرل هاربر، امپراتوری ژاپن به موفقیت‌های بسیاری در زمینه نظامی دست یافت. ماه دسامبر ۱۹۴۱، گوآم، جزیره ویک و هنگ کنگ به دست ژاپنی‌ها افتاد و در نیمه نخست سال ۱۹۴۲ فیلیپین، هند شرقی هلند (اندونزی)، مالایای بریتانیا (مجموعه‌ای از ایالات در شبه‌جزیره مالایا و سنگاپور) به سلطه آن‌ها درآمد. نیروهای ژاپنی همچنین به تایلند بی‌طرف نیز حمله کردند و رهبران آن را تحت فشار قرار دادند تا به آمریکا و بریتانیا اعلان جنگ دهند. در اواسط سال ۱۹۴۲ نیروهای استرالیایی و نیوزیلند در گینه نو و نیروهای بریتانیایی در هند توانستند پیشروی ژاپنی‌ها را متوقف کنند.
نقطه عطف در جنگ اقیانوس آرام با پیروزی نیروی دریایی ایالات متحده در نبرد میدوی در ژوئن ۱۹۴۲ رقم خورد. ناوگان ژاپنی متحمل خسارات سنگینی شد و عقب‌نشینی را آغاز کرد. نیروهای متفقین به آرامی به برتری دریایی و هوایی در اقیانوس آرام دست یافتند و جزیره به جزیره تصرفات امپراتوری ژاپن را پس گرفتند. با اینکه در اغلب این نبردها، تلفات قابل توجهی به ژاپنی‌ها وارد می‌شد اما آنها تا سال ۱۹۴۵ با موفقیت از مواضع خود در سرزمین اصلی چین دفاع کردند.
ماه اکتبر ۱۹۴۴، نیروهای آمریکایی شروع به پس گرفتن فیلیپین از نیروهای ژاپنی کردند که تا ماه اوت ۱۹۴۵ به اتمام رسید. همان سال، نیروی هوایی ایالات متحده بمباران راهبردی علیه ژاپن را آغاز کرد. بریتانیا مجدداً بر میانمار مسلط شد. اوایل سال ۱۹۴۵، نیروهای آمریکایی در حملات ایوو جیما (فوریه) و اوکیناوا (آوریل)، جزایری با اهمیت راهبردی در سواحل جزایر خانگی ژاپن، ژاپن را متحمل خسارات سنگینی نمودند. نیروهای آمریکایی اوکیناوا را اواسط ژوئن ۱۹۴۵ فتح کردند.
روز ۶ اوت ۱۹۴۵، نیروی هوایی آمریکا شهر هیروشیما در ژاپن را مورد بمباران اتمی قرار داد. ساعات اولیه روز ۹ اوت، اتحاد جماهیر شوروی با حمله به منچوری در چین که تحت اشغال ژاپن بود، جنگ بین دو کشور را آغاز کرد. همان روز آمریکا بمب اتمی دیگری را این بار به شهر ناگاساکی در ژاپن پرتاب کرد. پس از توافق ژاپن برای تسلیم، در ۱۵ اوت ۱۹۴۵، نیروهای آمریکایی شروع به اشغال ژاپن کردند. امپراتوری ژاپن روز ۲ سپتامبر ۱۹۴۵ رسماً در عرشه نبردناو میزوری تسلیم آمریکا، بریتانیا و اتحاد جماهیر شوروی شد. پس از جنگ جهانی دوم، جنبش‌های قومی و استقلالی در سراسر جهان به ویژه در آسیای جنوب شرقی رخ داد و کشورها یکی پس از دیگری استقلال خود را اعلام کردند.