نیروی دریایی روسیه

| نیروی دریایی روسیه | نیروی دریایی روسیه |
| --- | --- |
 نیروی دریایی فدراسیون روسیه :  نیروی دریایی فدراسیون روسیه 
نشان نیروی دریایی روسیه: نشان نیروی دریایی روسیه
فعال: ۱۶۹۶-۱۹۱۷ ۱۹۹۲ - تا امروز
کشور:  روسیه
گونه: نیروی دریاییsize=۱۵۵۰۰۰ وظیفه فعال (۲۰۲۰) تقریباً. ۳۵۲ کشتی‌های فعال
نقش:  جنگ دریایی  دکترین ناوگان قلعه  انکار دریا  ناوگان در وجود  امنیت دریایی  سی لیفت 
بخشی از:  نیروهای مسلح روسیه
مرکز فرماندهی: ساختمان دریاسالاری، سن پترزبورگ
پشتیبان: سنت اندریاس
شعار(ها): «پرچم خدا و سنت اندرو با ماست!»
رنگ ها:   آبی   سفید   مشکی
رژه: Quick – "'خدمه یک خانواده هستند" (انگلیسی: The Crew—One Family) – "راهپیمایی پاسداران نیروی دریایی"" (انگلیسی: راهپیمایی آهسته گارد نیروی دریایی)
سالگردها: روز نیروی دریایی (یکشنبه گذشته در ماه جولای) روز زیردریایی(۱۹ مارس) روز ملوان سطحی (۲۰ اکتبر)
ناوگان: ۱ ناو هواپیمابر ۱ رزم‌ناو کلاس کیروف ۳ رزمناو ۱۲ ناوشکن ۱۱ ناوچه ۸۵ کوروت ۲۱ کشتی فرود تانک ۳۸ ناوچه آب‌خاکی ۱۵ کشتی با هدف خاص ۳ کشتی گشتی ۴۲ گشت قایق ۴۹ کشتی ضد مین ۱۲ زیردریایی‌های ویژه ۵۸ موشک بالستیک فعال/زیردریایی موشک کروز و زیردریایی تهاجمی
نبردها: جنگ روسیه و گرجستان عملیات ضد دزدی دریایی در خلیج فارس و عدن الحاق کریمه به فدراسیون روسیه جنگ داخلی سوریه حمله ۲۰۲۲ روسیه به اوکراین
وبگاه: Official webpage
فرماندهان: فرماندهان
فرمانده کل نیروی دریایی روسیه: دریاسالار نیکولای یومنوف
جانشین فرمانده: دریاسالار الکساندر میخائیلوویچ نوساتوف
معاون هماهنگ کننده: دریابان ولادیمیر کاساتونووا
نشان: نشان
نشانه: 
پرچم نیروی دریایی: 
پرچم: 
پچ: 
نشان میانی: 
نشان: 
ناو هواپیمابر آدمیرال کوزنتسوف
نیروی دریایی روسیه (به روسی: Военно-морскод флот [ВМФ])؛ (به لاتین: Voyenno-morskoi flot [VMF]).به معنای ناوگان دریایی نظامی روشن) بازوی دریایی نیروهای مسلح روسیه است که از سال ۱۶۹۶ به اشکال مختلفی وجود داشته‌است و در ژانویه ۱۹۹۲ زمانی که جانشین نیروی دریایی کشورهای مستقل مشترک المنافع شد (که خود در پی انحلال اتحاد جماهیر شوروی در اواخر دسامبر ۱۹۹۱ جانشین نیروی دریایی شوروی شده بود) شکل گرفت.
اولین بازه زمانی نیروی دریایی روسیه توسط پیتر یکم در اکتبر ۱۶۹۶ تأسیس شد. این جمله اغلب نقل شده به او نسبت داده شده است: "حاکمی که فقط ارتش دارد یک دست دارد، اما کسی که نیروی دریایی دارد هر دو را دارد.[نیازمند منبع] نمادهای نیروی دریایی روسیه، نشان سنت اندرو (که به سمت راست نگاه می‌کند)، و بیشتر نمادهای آن شخصاً توسط پیتر یکم ایجاد شد. نیروی دریایی روسیه اکثریت قریب به اتفاق نیروهای دریایی شوروی سابق را در اختیار دارد، و در حال حاضر شامل ناوگان شمالی، ناوگان اقیانوس آرام، ناوگان دریای سیاه، ناوگان بالتیک، ناوگان خزر، اسکادران عملیاتی ۵ در خاورمیانه، هوانوردی دریایی، و سربازان ساحلی (متشکل از پیاده‌نظام دریایی و نیروهای موشکی و توپخانه ساحلی) است. نیروی دریایی روسیه با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی به دلیل نگهداری ناکافی، کمبود بودجه و اثرات متعاقب آن بر آموزش پرسنل و جایگزینی به موقع تجهیزات، به شدت آسیب دید.  شکست دیگر به صنعت کشتی سازی داخلی روسیه نسبت داده شد که به دلیل نبود سخت افزار و فناوری معاصر رو به زوال بود.  برخی از تحلیلگران حتی استدلال کردند که به همین دلیل، توانایی های دریایی روسیه با "فروپاشی غیرقابل برگشت" آهسته اما قطعی روبرو شد. در سال ۲۰۱۳ افزایش قیمت گاز و نفت در نتیجه به دلیل افزایش بودجه‌های موجود، نوعی رنسانس نیروی دریایی روسیه را فعال کرده‌است که ممکن است به روسیه اجازه داده باشد «توسعه ظرفیت مدرن سازی» را آغاز کند. در اوت ۲۰۱۴، سرگئی شویگو وزیر دفاع گفت که توانایی‌های دریایی روسیه ظرف شش سال آینده در واکنش به استقرار ناتو در اروپای شرقی و تحولات اخیر در اوکراین با سلاح‌ها و تجهیزات جدید تقویت خواهد شد. تناژ کل برای نیروی دریایی روسیه تا سال ۲۰۱۹، ۱٬۲۱۶٬۵۴۷ تن است.