مهدی نصیری
زندگی

مهدی نصیری للردی در ۱ مهر ۱۳۴۲ در شهرستان دامغان زاده شد. پدرش شیخ گل‌محمد نصیری للردی اهل مازندران و مادرش خدیجه سادات ترابی اهل دامغان بود. سه خواهر و یک برادر پیش از او و یک برادر و یک خواهر دیگر هم پس از او به دنیا آمدند. پدرش در نوجوانی، تحصیل حوزوی را در حوزه علمیه شهرستان کوهستان آغاز کرد و به توصیه پزشک که باید از محیط مرطوب مازندران خارج شود، برای ادامه تحصیل به دامغان رفت و در همین شهر ازدواج کرد. او سپس به حوزه مشهد رفت کرد و پس از یکسال تحصیل، در سال ۱۳۳۳ به نجف رفت. پس از اخذ درجه اجتهاد از آیت‌الله موسوی بجنوردی در سال ۱۳۴۱ به دامغان بازگشت و مدیریت حوزه و اقامه نماز جماعت را تا سال ۱۳۶۰ که درگذشت، برعهده گرفت. پدرش موافق حکمرانی روحانیت نبود و آنان را ناتوان از این کار می‌دانست.
وی تحصیلات حوزوی را از سال ۱۳۵۵ در حوزه علمیه دامغان نزد پدر (که خود تحصیل کرده حوزه علمیه نجف بود و به مقام اجتهاد رسیده بود) و دیگر عالمان آن حوزه آغاز کرد. در سال ۱۳۵۸ برای ادامه تحصیل عازم حوزه علمیه قم شد و تا سال ۱۳۶۶ دروس سطح حوزه را ادامه داد و هم‌زمان در مدرسه علمیه رسالت به تدریس دروس ادبیات و منطق پرداخت. در سال ۱۳۶۵ همکاری با مؤسسه کیهان در قم را آغاز و یک سال بعد برای ادامه همکاری به تهران رفت. او به عنوان دبیر سرویس مقالات روزنامه کیهان کار مطبوعاتی را ادامه داد و مقالات متعددی در زمینه مسائل سیاسی و فرهنگی روز نوشت.
نصیری به گفته‌اش مقاله‌ای برای زن روز نوشته بود. او در جوانی و اوایل انقلاب، تابستان را در کانون‌های فرهنگی دامغان در کار نوشتن جزوات سپری می‌کرد. در سال ۱۳۶۷ از سوی سید محمد اصغری سرپرست وقت مؤسسه کیهان و موافقت سید محمد خاتمی نماینده وقت سید روح‌الله خمینی در مؤسسه کیهان، سردبیری روزنامه کیهان به وی محول و در سال ۱۳۷۰ با دستور سید علی خامنه‌ای به عنوان مدیر مسئول روزنامه کیهان منصوب شد. پس از انتصاب حسین شریعتمداری به عنوان نماینده ولی فقیه در کیهان در سال ۱۳۷۳ نصیری از مدیرمسئولی و سردبیری کیهان استعفا داد. در همین سال‌ها با آغاز درس خارج فقه خامنه‌ای به مدت دو سال در این درس شرکت کرد. در نیمه سال ۱۳۷۴ به همکاری با مؤسسه کیهان پایان داد و در اسفند همان سال نشریه سیاسی فرهنگی صبح را منتشر کرد. او خط مشی تندرو در کیهان را با همکاری کسانی چون مسعود ده‌نمکی در این نشریه ادامه داد. حیات این نشریه تا سال ۱۳۷۸ ادامه یافت. نصیری در این سال به قم برگشت و درس خارج اصول و فقه را ادامه داد. وی در سال ۱۳۸۰ به معاونت سیاسی شورای سیاستگذاری ائمه جمعه سراسر کشور منصوب و تا سال ۱۳۸۴ در این سمت فعالیت کرد. در سال ۱۳۸۴ به عنوان معاونت فرهنگی دفتر نمایندگی رهبر ایران در کشور امارات به آنجا رفت و سال ۱۳۸۸ با پایان مأموریت به ایران بازگشت.
مهدی نصیری همچنین انتشار ماهنامه سیاحت غرب برای مرکز پژوهش‌های اسلامی صدا و سیما در قم را در کارنامه مطبوعاتی خود دارد. مدیریت مسئول انتشارات کتاب صبح که عمدتاً به انتشار آثاری در زمینه غرب‌شناسی می‌پردازد نیز با مهدی نصیری است. صاحب امتیازی و مدیریت مسئول فصلنامه سمات از جمله فعالیت مطبوعاتی وی است.
نصیری علاوه بر نگارش مقاله و گفتگوی مطبوعاتی، چهار کتاب با عنوان‌های اسلام و تجدد، فلسفه از منظر قران و عترت، جایگاه اجتماعی زن از منظر اسلام، و آوینی و مدرنیته نوشته و منتشر کرده است.
نصیری از اعضای هیئت داوران جشنواره فیلم عمار بوده است.
در اواخر دهه ۱۳۹۰ رویکرد نصیری نسبت به شیوه حکمرانی حکومت ایران انتقادی‌تر شد. او گفت «کشتار آبان ۹۸ تکان شدیدی بر او وارد کرد و انتخابات مهندسی شده ریاست جمهوری سال ۱۴۰۰ باعث دورتر شدن او از جمهوری اسلامی شد.» او فرایند دگرگونی اندیشه‌های خود را در قالب «عصر حیرت» تعبیر کرده و در سال ۱۳۹۹ کتابی نیز به همین نام  منتشر کرد. او در این کتاب تأکید می‌کند که در نبود حکومت امام دوازدهم شیعیان، عملاً امکان برپایی حکومت اسلامی و لوازم آن تا ۸۰ درصد مهیا نیست و به این دلیل «کسانی نمی‌توانند مدعی نمایندگی حقیقت و اسلام ناب شده و در صدد تحمیل عقیده و قرائت خود بر آیند و دست به قطبی‌سازی‌ها و مرزبندی‌های همراه با تکفیر و تفسیق و انحراف و التقاط بزنند». نصیری در اردیبهشت ۱۴۰۳ طرح گفت‌وگوی «تاجزاده-شاهزاده» را برای نزدیکی دو طیف متضاد مخالفان حکومت ایران یعنی مشروطه‌خواهان و جمهوری‌خواهان و عبور مسالمت‌آمیز از حکومت ایران ارائه داد.