stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فهرست میراث جهانی در مصر

| میراث جهانی در مصر | میراث جهانی در مصر |
| --- | --- |
 :  
اطلاعات: اطلاعات
کشور: مصر
تاریخ ثبت: ۲۸ اکتبر ۱۹۷۵
آثار ثبت شده: ۷
فهرست آزمایشی: ۳۴
وبگاه: eg
میراث جهانی در مصر شامل ۷ میراث فرهنگی می‌باشد که تا سال ۲۰۲۴ در یونسکو به ثبت رسیده‌اند. مصر که در شمال شرقی قاره آفریقا قرار گرفته، از جمله کشورهایی است که دارای پیشینه تاریخی و فرهنگی کهن است. این کشور در ۷ فوریه ۱۹۷۴، به عنوان دومین کشور پس از ایالات متحده، کنوانسیون میراث جهانی یونسکو را پذیرفت و بدان پیوست که باعث شد مکان‌های تاریخی و طبیعی آن واجد شرایط قرار گرفتن در این فهرست شوند.
میراث جهانی نام عهدنامه‌ای بین‌المللی است که در تاریخ ۱۶ نوامبر ۱۹۷۲ میلادی به تصویب کنفرانس عمومی یونسکو رسید. موضوع آن حفظ آثار تاریخی، طبیعی و فرهنگی بشر است که اهمیت جهانی دارند و متعلق به تمام انسان‌های زمین، فارغ از نژاد، مذهب و ملیت خاص، می‌باشند.
برپایه این کنوانسیون کشورهای عضو یونسکو، می‌توانند آثار تاریخی، طبیعی و فرهنگی کشور خود را نامزد ثبت به‌عنوان میراث جهانی کنند. حفاظت از این آثار پس از ثبت، در عین باقی‌ماندن در حیطه حاکمیت کشور مربوط، به عهده تمام کشورهای عضو خواهد بود. مکان‌های میراث جهانی ثبت‌شده در سازمان یونسکو، مکان‌هایی مانند جنگل، کوه، آبگیر، صحرا، بقعه، ساختمان، مجموعه یا شهر هستند.
نخستین آثار در مصر در سال ۱۹۷۹ در فهرست میراث جهانی ثبت شدند: «ممفیس و نکروپولیس آن – محدوده اهرام از جیزه تا دهشور»، «تبس باستانی و نکروپولیس آن»، «یادمان‌های نوبه از ابوسمبل تا فیله»، «قاهره تاریخی» و «ابو مینا» می‌شد. از سال ۱۹۷۹ تا کنون، تنها دو اثر دیگر یعنی «محوطه سنت کاترین» و «وادی الحیتان» در فهرست میراث ثبت شدند. وادی الحیتان تنها اثر طبیعی در مصر است که ثبت جهانی شده در حالی که مابقی آثار جز میراث فرهنگی به شمار می‌روند. یکی از حوادث کلیدی در شکل‌گیری کنوانسیون حفاظت از میراث جهانی فرهنگی و طبیعی، در مصر رقم خورد. جایی که تلاشی بین‌المللی برای حفظ یادمان‌های نوبه پس از بالا آمدن دریاچه ناصر پس از ساخته شدن سد اسوان در سال ۱۹۵۹ صورت گرفت و منجر به حفظ آثار مزبور پس از انتقال آنها به محوطه‌های جدید و امن شد.  تنها ابو مینا در فهرست میراث جهانی در معرض خطر قرار گرفته است. این اثر در سال ۲۰۰۱ بخاطر بالا آمدن سطح آب و پایین آمدن استقامت خاک محوطه در این فهرست قرار گرفت. همچنین مصر پنج بار در کمیته میراث جهانی حضور داشته است.
موقعیت جغرافیایی

موقعیت فهرست میراث جهانی در مصر. نقاط آبی‌رنگ نشان‌دهنده  هستند.
په (بلژیک)

مکان در 22px فلاندری, 17px بلژیک
| په Peer | په Peer |
| --- | --- |
شهر: شهر
  پرچممهر:   پرچممهر
په: په
مختصات: ۵۱°۰۸′۰″ شمالی ۰۵°۲۸′۰″ شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۱۳۳۳۳°شمالی ۵٫۴۶۶۶۷°شرقی﻿ / 51.13333; 5.46667: مختصات: ۵۱°۰۸′۰″ شمالی ۰۵°۲۸′۰″ شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۱۳۳۳۳°شمالی ۵٫۴۶۶۶۷°شرقی﻿ / 51.13333; 5.46667
منطقه:  فلاندری
استان:  لمبورگ
شهرستان: مزک
حکومت: حکومت
 • شهردار: Theo Kelchtermans
مساحت: مساحت
 • کل: ۸۶٫۹۵ کیلومتر مربع (۳۳٫۵۷ مایل مربع)
جمعیت(۱ ژانویه ۲۰۱۱): جمعیت(۱ ژانویه ۲۰۱۱)
 • کل: ۱۶٬۱۶۸
 • تراکم: ۱۹۰/کیلومتر مربع (۴۸۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۱+ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۲+ (CEST)
کد پستی: 3990
کد منطقه: 011
وبگاه: www.peer.be
شهر په (به فرانسوی: Peer) در شهرستان مزک  در استان لمبورگ  در منطقه فلاندری در کشور بلژیک واقع شده‌است.
لو بورژه

مکان
| لو بورژه | لو بورژه |
| --- | --- |
The town hall of Le Bourget: The town hall of Le Bourget
  نشان:   نشان
پاریس and inner ring départements: پاریس and inner ring départements
ناحیه: ایل-دو-فرانس
دپارتمان: سن-سن-دنی
بخش: Bobigny
کانتون: Le Bourget
کمون: Aéroport du Bourget
حکومت: حکومت
 • شهردار: Vincent Capo-Canellas (NC)
مساحت۱: ۲٫۰۸ کیلومتر مربع (۰٫۸۰ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۰۶)۲: ۱۳۰۱۹
 • تراکم: ۶۳۰۰/کیلومتر مربع (۱۶۰۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان اروپای مرکزی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کد آماری/کد پستی: ۹۳۰۱۳ /۹۳۳۵۰
ارتفاع: ۳۸–۴۸ متر (۱۲۵–۱۵۷ فوت)
وبگاه: www.le-bourget.fr
۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) ۲: ۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) ۲
لو بورژه (به فرانسوی: Le Bourget) یک کمون در فرانسه است که در ایالت ایل-دو-فرانس واقع شده‌است.
خصوصیات

لو بورژه ۲٫۰۸ کیلومترمربع مساحت و ۱۳٬۰۱۹ نفر جمعیت دارد.
کوچک (مجارستان)

مکان
| کوچک | کوچک |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
استان: واش
ناحیه: تسلدومولک
رتبه: روستا
کد کی‌اس‌اچ: ۰۴۱۹۰
مساحت: مساحت
 • مجموع: ۱۲٫۵۸ کیلومتر مربع (۴٫۸۶ مایل مربع)
جمعیت (۱ ژانویه ۲۰۰۸): جمعیت (۱ ژانویه ۲۰۰۸)
 • مجموع: ۳۰۳
 • تراکم: ۲۴/کیلومتر مربع (۶۲/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
کدپستی: ۹۵۵۳
کد منطقه: ‎+۳۶ ۹۵
کوچک (به مجاری:  Köcsk) یک شهرداری در مجارستان است که در واش واقع شده‌است. کوچک ۱۲٫۵۸ کیلومتر مربع مساحت و ۳۰۳ نفر جمعیت دارد.
کاردنا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= کاتالونیا, Spain
| Cardona | Cardona |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
Church of Sant Miquel: Church of Sant Miquel
  نشان:   نشان
CardonaLocation in Catalonia: CardonaLocation in Catalonia
مختصات: ۴۱°۵۴′۴۹″ شمالی ۱°۴۰′۵۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۹۱۳۶۱°شمالی ۱٫۶۸۰۵۶°شرقی﻿ / 41.91361; 1.68056: مختصات: ۴۱°۵۴′۴۹″ شمالی ۱°۴۰′۵۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۹۱۳۶۱°شمالی ۱٫۶۸۰۵۶°شرقی﻿ / 41.91361; 1.68056
بخش خودمختار:  کاتالونیا
استان: استان بارسلون
Comarca: Bages
حکومت: حکومت
 • شهردار: Ferran Estruch Torrents
مساحت: مساحت
 • کل: ۶۶٫۳۸ کیلومتر مربع (۲۵٫۶۳ مایل مربع)
ارتفاع: ۵۰۶ متر (۱۶۶۰ فوت)
جمعیت (2009): جمعیت (2009)
 • کل: ۵٬۱۸۷
 • تراکم: ۷۸/کیلومتر مربع (۲۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (زمان)
وبگاه: وبگاه رسمی
کاردنا (به اسپانیایی: Cardona, Spain) یک شهرستان در اسپانیا است که در استان بارسلون واقع شده‌است.
خصوصیات

کاردنا ۶۶٫۳۸ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۱۸۷ نفر جمعیت دارد و ۵۰۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لا هرا

شهرستان and town در 23x15px|border |alt=کاستیا و لئون|link=کاستیا و لئون کاستیا و لئون
| La Horra | La Horra |
| --- | --- |
شهرستان and town: شهرستان and town
  پرچممهر:   پرچممهر
مختصات: ۴۱°۴۴′۲۶″ شمالی ۳°۵۲′۳۱″ غربی﻿ / ﻿۴۱٫۷۴۰۵۶°شمالی ۳٫۸۷۵۲۸°غربی﻿ / 41.74056; -3.87528: مختصات: ۴۱°۴۴′۲۶″ شمالی ۳°۵۲′۳۱″ غربی﻿ / ﻿۴۱٫۷۴۰۵۶°شمالی ۳٫۸۷۵۲۸°غربی﻿ / 41.74056; -3.87528
بخش خودمختار:  کاستیا و لئون
استان:  استان بورگس
کومارکا: Ribera del Duero
حکومت: حکومت
 • شهردار: Jesús Javier Asenjo Cuesta (حزب کارگران سوسیالیست اسپانیا)
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۰ کیلومتر مربع (۱۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۸۰۲ متر (۲۶۳۱ فوت)
جمعیت (2012): جمعیت (2012)
 • کل: ۳۸۶
 • تراکم: ۱۳/کیلومتر مربع (۳۳/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (زمان)
کد پستی: 09311
وبگاه: http://www.lahorra.es/
لا هرا (به اسپانیایی: La Horra) یک شهرستان در اسپانیا است که در کاستیا و لئون واقع شده‌است.
خصوصیات

لا هرا ۳۰ کیلومترمربع مساحت و ۳۸۶ نفر جمعیت دارد و ۸۰۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
باب‌اسفنجی شلوارمکعبی
فرضیه > تنظیم

مجموعه بیشتر در شهر زیر آب ناحیه دریابن به نام بیکینی باتم، که در اقیانوس آرام، زیر صخره‌های مرجانی واقعی بیکینی آتول واقع شده است، جریان دارد. شهروندان آن عمدتاً ماهی‌های رنگارنگی هستند که در ساختمان‌هایی ساخته شده از دودکش‌های کشتی زندگی می‌کنند و از «قایق‌مبیل‌ها»، ترکیبی از ماشین‌ها و قایق‌ها، به عنوان وسیله نقلیه استفاده می‌کنند. مکان‌های تکراری در بیکینی باتم شامل خانه‌های همسایه باب‌اسفنجی، پاتریک و اختاپوس، دو رستوران رقیب، کراستی کراب و چام باکت، مدرسه قایق‌رانی خانم پاف، که شامل یک زمین رانندگی و یک فانوس دریایی غرق شده است، می‌شود. تریدوم، یک محفظه شیشه‌ای اکسیژن‌دار که سندی در آن زندگی می‌کند؛ خانه سالمندان شیدی شولز؛ یک علفزار دریایی به نام مزارع عروس دریایی؛ و گو لاگون، یک استخر آب شور زیرآبی که یک مکان محبوب برای تفریح ساحلی است.
هنگامی که گروه باب‌اسفنجی شروع به تولید قسمت آزمایشی مجموعه کردند، وظیفه طراحی مکان‌های ثابت، که به طور مکرر استفاده شوند، مانند کراستی کراب و خانه آناناسی باب‌اسفنجی، بر عهده آنها بود. ایده این بود که «همه چیز دریایی بماند»، بنابراین گروه از طناب، تخته‌های چوبی، چرخ‌های کشتی، تور، لنگر، دیگ‌های بخار و پرچ استفاده کردند تا محیط نمایش را ایجاد کنند. انتقال بین صحنه‌ها با پر شدن صفحه از حباب‌ها، همراه با صدای آب روان، مشخص می‌شود.
مجموعه از «گل‌های آسمان» به عنوان یک ماده اصلی برای تنظیم استفاده می‌کند. هنگامی که کنی پیتنجر، طراح پس‌زمینه مجموعه، از او پرسیده شد که آنها چه هستند، پاسخ داد: «آنها به نوعی مانند ابرها عمل می‌کنند، اما از آنجایی که نمایش زیر آب رخ می‌دهد، آن‌ها واقعاً ابر نیستند. به دلیل تأثیر تیکی بر نمایش، نقاشان پس‌زمینه از الگوهای زیادی استفاده می‌کنند.» پیتنجر گفت که گل‌های آسمان برای «ایجاد تصویری شبیه به یک پیراهن هاوایی گلدار» طراحی شده‌اند.
تولید > توسعه > الهامات اولیه

استیون هیلنبرگ، خالق مجموعه، از کودکی مجذوب اقیانوس بود و در سنین پایین شروع به توسعه توانایی‌های هنری خود کرد. اگرچه این علایق برای مدتی با هم تداخل نداشتند–ایده کشیدن ماهی برای او خسته‌کننده به نظر می‌رسید–هیلنبرگ هر دو را در دوران دانشگاه دنبال کرد، با رشته اصلی زیست‌شناسی دریایی و رشته فرعی هنر. پس از فارغ‌التحصیلی در سال ۱۹۸۴،  او به موسسه اقیانوس، سازمانی در دانا پوینت، کالیفرنیا که به آموزش عموم مردم در مورد علوم دریایی و تاریخ دریانوردی اختصاص دارد، پیوست.
در حالی که هیلنبرگ در آنجا بود، عشق او به اقیانوس شروع به تأثیرگذاری بر هنر او کرد. او یک پیش‌درآمد برای باب‌اسفنجی شلوارمکعبی ایجاد کرد: یک کتاب کمیک به نام منطقه جزر و مدی که توسط موسسه برای آموزش دانش‌آموزان بازدیدکننده در مورد حیات جانوری استخرهای جزر و مد استفاده می‌شد. این کتاب کمیک شامل انواع مختلف حیات دریایی انسان‌انگاری بود که بسیاری از آنها به شخصیت‌های باب‌اسفنجی شلوارمکعبی تبدیل شدند. هیلنبرگ سعی کرد این کتاب کمیک را به صورت حرفه‌ای منتشر کند، اما هیچ یک از شرکت‌هایی که آن را به آنها فرستاد علاقه‌ای نداشتند.
الهام بزرگ برای هیلنبرگ، آلبوم "The Mollusk" گروه "Ween" در سال ۱۹۹۷ بود که مضنونی دریایی و زیر آب داشت. هیلنبرگ اندکی پس از انتشار آلبوم با این گروه تماس گرفت و ایده‌های پایه باب‌اسفنجی شلوارمکعبی را توضیح داد و همچنین یک آهنگ از این گروه درخواست کرد، که آنها در شب کریسمس ارسال کردند. این آهنگ "Loop de Loop" بود که در قسمت «بند کفش‌ات باز است» استفاده شد.
استیون هیلنبرگ در سال ۱۹۸۹ موقعی که در مقطع کارشناسی ارشد بود، کتاب طنزی به نام منطقه جزر نوشت. این داستان در مورد موجودات دریایی بود که در صخره کنار دریا زندگی می‌کردند و نقش اصلی این داستان اسفنج بود. هیلنبرگ ابتدا اسفنج را شبیه به اسفنج‌های طبیعی کشید ولی بعد تصمیم گرفت که برای خنده دار به نظر رسیدن ظاهرها، شکلش را به یک مربع تغییر دهد. هیلنبرگ کار هنری خود را به مارتین اولسون که آن زمان همکارش بود نشان داد و اولسون به هیلنبرگ پیشنهاد داد که همین داستان را به عنوان نمایش سریال گونه منتها برای موجودات زیر دریا بنویسد. بعد از اعمال تغییرات و در سال ۱۹۹۶ با همکاران قدیمی اش شروع به طراحی محیط و شخصیت‌های این مجموعه کردند.
تولید > توسعه > مفهموم

در حالی که هیلنبرگ به عنوان یک هنرمند کارمند در موسسه اقیانوس کار می‌کرد، برنامه‌هایی برای بازگشت به دانشگاه برای دریافت مدرک کارشناسی ارشد داشت. قبل از اینکه این امکان تحقق یابد، او در یک جشنواره انیمیشن شرکت کرد که او را برای تغییر جزئی در مسیر خود الهام بخشید. به جای ادامه تحصیل با یک برنامه هنری سنتی، هیلنبرگ تصمیم گرفت انیمیشن آزمایشی را در مؤسسه هنرهای کالیفرنیا مطالعه کند. فیلم پایان‌نامه او، کرم‌چاله‌ها، درباره نظریه نسبیت است. این فیلم در جشنواره‌ها نمایش داده شد و در یکی از این جشنواره‌ها، هیلنبرگ با جو مورای، خالق مجموعه محبوب انیمیشنی نیکلودئون، زندگی مدرن روکو، آشنا شد. مورای تحت تأثیر سبک فیلم قرار گرفت و به هیلنبرگ یک شغل پیشنهاد داد. هیلنبرگ به این مجموعه به عنوان یک کارگردان پیوست و بعداً، در فصل چهارم، نقش‌های تهیه‌کننده و مدیر نوآوری را بر عهده گرفت.
مارتین اولسون، یکی از نویسندگان زندگی مدرن روکو، کتاب منطقه جذر و مدی را خواند و هیلنبرگ را تشویق کرد تا یک مجموعه تلویزیونی با مفهومی مشابه ایجاد کند. در آن زمان، هیلنبرگ حتی به ایجاد مجموعه خود فکر نکرده بود. با این حال، او متوجه شد که اگر روزی این کار را انجام دهد، این بهترین رویکرد خواهد بود. او شروع به توسعه برخی از شخصیت‌های منطقه جذر و مدی، از جمله «گوینده» کتاب کمیک، باب اسفنج کرد. او می‌خواست مجموعه او با اکثر کارتون‌های محبوب آن زمان، که به گفته او با کمدی‌های دوستی  مانند نمایش رن و استیمپی نشان داده می‌شد، متفاوت باشد. در نتیجه، هیلنبرگ تصمیم گرفت روی شخصیت اصلی متمرکز شود: عجیب‌ترین موجود دریایی که می‌توانست تصور کند‌. این او را به اسفنج رساند. باب اسفنج در منطقه جذر و مدی شبیه یک اسفنج دریایی واقعی است و در ابتدا، هیلنبرگ همچنان از این طراحی استفاده می‌کرد. در تعیین رفتار شخصیت جدید، هیلنبرگ از شخصیت‌های بی‌گناه و کودک‌گونه‌ای که از آنها لذت می‌برد، مانند چارلی چاپلین، لورل و هاردی، جری لوئیس و پی-وی هرمان، الهام گرفت. سپس او به فکر مدل‌سازی شخصیت بر اساس یک اسفنج آشپزخانه افتاد و متوجه شد که این ایده که کاملاً با ویژگی مربعی شخصیت مطابقت دارد. پاتریک، آقای خرچنگ، پرل و اختاپوس شخصیت‌های بعدی بودند که هیلنبرگ برای نمایش ایجاد کرد.
برای صداگذاری شخصیت اصلی مجموعه، هیلنبرگ به تام کنی روی آورد، که حرفه او در انیمیشن در کنار هیلنبرگ در زندگی مدرن روکو آغاز شده بود. عناصر خود شخصیت کنی برای توسعه بیشتر شخصیت استفاده شد. در ابتدا، هیلنبرگ می‌خواست از نام پسراسفنجی استفاده کند–شخصیت نام خانوادگی نداشت– و این مجموعه قرار بود پسراسفنجی آهوی! نامیده شود. با این حال بخش حقوقی نیکلودئون–پس از صداگذاری برای قسمت آزمایشی اصلی هفت دقیقه‌ای–کشف کرد که نام پسراسفنجی قبلاً دارای حق چاپ است. در انتخاب نام جایگزین، هیلنبرگ احساس کرد که هنوز باید از کلمه «اسفنج» استفاده کند تا بینندگان شخصیت را با یک «مرد پنیری» اشتباه نگیرند. او بر نام «باب‌اسفنجی» تصمیم گرفت. «شلوارمکعبی» به عنوان نام خانوادگی پس از اینکه کنی تصویری از شخصیت را دید و گفت: «پسر، به این اسفنج با شلوار مکعبی نگاه کن که فکر می‌کند می‌تواند در یک مکان فست فود خوری شغلی پیدا کند.» انتخاب شد. وقتی هیلنبرگ شنید کنی این را می‌گوید، این عبارت را دوست داشت و احساس کرد که باعث تقویت عجیب‌وغریبی شخصیت می‌شود.
تولید > توسعه > جمع‌آوری خدمه

درک درایمون، که به عنوان مدیر نوآوری برای سه فصل اول خدمت کرده است، گفته است که هیلنبرگ می‌خواست خود را با «تیمی از جوانان گرسنه» احاطه کند. بسیاری از مشارکت‌کنندگان اصلی در باب‌اسفنجی شلوارمکعبی قبلاً با هیلنبرگ در زندگی مدرن روکو کار کرده بودند، از جمله: درایمون، مدیر هنری نیک جنینگز، مدیر نظارتی آلن اسمارت، نویسنده/صداپیشه داگ لارنس (که اغلب به عنوان مستر لارنس شناخته می‌شود) و تیم هیل که به توسعه کتاب مقدس مجموعه کمک کرد.
اگرچه درایمون در آینده تأثیر قابل توجهی بر باب‌اسفنجی شلوارمکعبی خواهد داشت، اما در ابتدا نقشی در این مجموعه پیشنهاد نشد. به عنوان یک استخدام دیرهنگام برای زندگی مدرن روکو، او قبل از تصور باب‌اسفنجی، رابطه زیادی با هیلنبرگ برقرار نکرده بود. هیلنبرگ ابتدا به دنبال شریک داستان کمیک درایمون، مارک اوهر بود–اما او به تازگی کمیک استریپ سندیکای آینده، سگ شهروند را ایجاد کرده بود. اگرچه بعداً او به عنوان نویسنده به باب‌اسفنجی پیوست، اما از ابتدا فرصت کافی برای درگیر شدن با هر دو پروژه را نداشت. درایمون گفته است: «به یاد دارم که هیلنبرگ در دفتر ما این موضوع را مطرح کرد و از او پرسید که آیا علاقه دارد روی آن کار کند... من آماده بودم که بله را به پیشنهاد بگویم، اما استیو نپرسید؛ فقط از اتاق بیرون رفت. من بسیار ناامید بودم... بنابراین به دنبال او در راهرو دویدم و اساساً برای کار التماس کردم. او با شوق به این فرصت نپرشید.» پس از اینکه هیلنبرگ کمی فکر کرد و تصمیم گرفت درایمون را به عنوان مدیر نوآوری بیاورد، این دو چندین بار در هفته در خانه هیلنبرگ ملاقات کردند تا مجموعه را توسعه دهند. درایمون این دوره را به عنوان آغاز شده در سال ۱۹۹۶، اندکی پس از پایان زندگی مدرن روکو شناسایی کرده است.
جنینگز نیز در پیدایش باب‌اسفنجی نقش مهمی داشت. کنی او را «یکی از مربیان اولیه گرافیک باب‌اسفنجی» نامید. در آخر هفته‌ها کنی به هیلنبرگ، جنینگز و درایمون برای جلسات خلاقانه می‌پیوست که در آن ایده‌ها را روی یک ضبط صوت ضبط می‌کردند. کنی در طول این جلسات، تست‌های صوتی را به عنوان باب‌اسفنجی انجام می‌داد، در حالی که هیلنبرگ شخصیت‌های دیگر را صداپیشگی می‌کرد.
هیل فیلمنامه چندین قسمت فصل اول (از جمله قسمت آزمایشی) را ارائه داد و نقش ویراستار داستان به او پیشنهاد شد، اما او آن را رد کرد–او به دنبال شغلی به عنوان کارگردان فیلم خانوادگی می‌رفت. به جای او، پیت برنز برای این کار آورده شد. برنز اهل شیکاگو بود و قبل از پیوستن به تیم، هیچ یک از بازیگران اصلی باب‌اسفنجی را ملاقات نکرده بود.
تولید > توسعه > ارائه

مدیران اجرایی نیکلودئون به بربنک پرواز کردند و ما این مجموعه را از روی استوری‌برد به آنها عرضه کردیم. ما اسباب‌بازی‌های فشاری داشتیم، پیراهن‌های هاوایی می‌پوشیدیم و از یک بوم‌باکس برای پخش آهنگ [Livin' in the Sunlight, Lovin' in the Moonlight] از تاینی تیم استفاده می‌کردیم که در پرده سوم پخش می‌شود. ما واقعاً در ارائه تمام تلاش خود را کردیم زیرا می‌دانستیم که سرنوشت قسمت آزمایشی به اینکه مدیران اجرایی بخندند یا نه بستگی دارد. وقتی کار تمام شد، آنها برای بحث در مورد آن از اتاق بیرون رفتند. ما تصور می‌کردیم که آنها به نیویورک پرواز کنند و چند هفته بعد خبر را بشنویم. وقتی در عرض چند دقیقه برگشتند و گفتند می‌خواهند آن را بسازند، غافلگیر شدیم.
—درک درایمون
در هنگام ارائه کارتون به مدیران اجرایی نیکلودئون، هیلنبرگ پیراهن هاوایی پوشید، «یک تراریوم زیر آب با مدل‌های شخصیت‌ها» به همراه آورد و موسیقی هاوایی پخش کرد تا فضای موضوع را تنظیم کند. اریک کولمن، مدیر اجرایی نیکلودئون، این تنظیم را «بسیار شگفت‌انگیز» توصیف کرد. به آنها پول و دو هفته برای نوشتن قسمت آزمایشی «درخواست کمک» وقت داده شد. درایمون، هیلنبرگ و جنینگز با چیزی که آلبی هکت، مقام رسمی نیکلودئون، به عنوان «اجرایی که آرزو داشت روی نوار ضبط کند» توصیف کرد، بازگشتند. اگرچه تهیه‌کننده اجرایی درک درایمون ارائه را استرس‌زا توصیف کرد، اما گفت که «بسیار خوب» پیش رفت. کوین کی و هکت مجبور بودند بیرون بیایند زیرا «از خنده خسته شده بودند» که باعث نگرانی کارتون‌سازان شد.
سیما ضرغامی، که در آن زمان رئیس نیکلودئون بود، در مصاحبه‌ای گفت: «واکنش فوری آنها [مدیران اجرایی نیکلودئون] این بود که دوباره آن را ببیند، هم به دلیل اینکه آن را دوست داشتند و هم به دلیل اینکه بر خلاف هر چیزی بود که تا به حال دیده بودند». ضرغامی یکی از چهار مدیر اجرایی در اتاق بود که باب‌اسفنجی شلوارمکعبی برای اولین بار نمایش داده شد.
قبل از سفارش مجموعه کامل، مدیران اجرایی نیکلودئون اصرار داشتند که باب‌اسفنجی محبوب نخواهد بود مگر اینکه که کودکی باشد که به مدرسه می‌رفت، با معلم خود به عنوان نقش اصلی. هیلنبرگ در سال ۲۰۱۲ یادآور شد که نیکلودئون به او گفته بود: «فرمول برنده ما انیمیشنی درباره بچه‌های مدرسه است... می‌خواهیم باب‌اسفنجی را در مدرسه قرار دهی.» هیلنبرگ آماده بود تا نیکلودئون را «ترک کند» و مجموعه را رها کند، زیرا می‌خواست باب‌اسفنجی یک شخصیت بزرگسال باشد. او در نهایت با اضافه کردن یک شخصیت جدید به بازیگران اصلی، خانم پاف، که یک معلم قایق‌رانی است، سازش کرد. هیلنبرگ از این مصالحه راضی بود و گفت: «یک چیز مثبت برای من که از این اتفاق بیرون آمد، [نحوه ورود] یک شخصیت جدید، خانم پاف، بود که من او را دوست دارم».
تولید > تهیه‌کنندگان اجرایی و شورانرها

تا زمان مرگش در سال ۲۰۱۸، هیلنبرگ به عنوان تهیه‌کننده اجرایی در طول سریال خدمت کرده بود و از زمان آغاز آن در سال ۱۹۹۹ تا سال ۲۰۰۴ به عنوان شورانر عمل می‌کرد. این مجموعه در سال ۲۰۰۲، پس از اینکه هیلنبرگ تولید خود مجموعه را برای کار روی فیلم سینمایی فیلم باب‌اسفنجی شلوارمکعبی متوقف کرد، به تعلیق درآمد. پس از نهایی شدن فیلم و پایان فصل سوم، هیلنبرگ از سمت شورانر مجموعه استعفا داد. اگرچه او دیگر نقش مستقیمی در تولید مجموعه نداشت، اما یک نقش مشاوره‌ای را حفظ کرد و هر قسمت را بررسی کرد.
به نقطه‌ای رسید که احساس کردم سهم زیادی گذاشته‌ام و آنچه را که می‌خواستم گفته‌ام. در آن زمان، نمایش به خون جدید نیاز داشت، بنابراین من پل [تیبیت] را برای تولید انتخاب کردم. من کاملاً به او اعتماد داشتم. من همیشه از نحوه به تصویر کشیدن حس شوخ‌طبعی باب‌اسفنجی توسط او لذت می‌بردم. و به عنوان یک نویسنده، باید ادامه دهید—من در حال توسعه پروژه‌های جدید هستم.
—استیون هیلنبرگ، واشینگتن پست
هنگامی که فیلم تکمیل شد، هیلنبرگ قصد داشت این فیلم پایان سریال باشد، «تا [نمایش] پرش کوسه نکند.» با این حال، نیکلودئون خواهان قسمت های بیشتری بود. هیلنبرگ پائول تیبیت را که قبلاً در این نمایش به عنوان نویسنده، کارگردان و طراح استوری‌برد فعالیت کرده بود، منصوب کرد تا نقش او را به عنوان سرپرست نمایش برای تولید فصل‌های اضافی بر عهده بگیرد. هیلنبرگ تیبیت را یکی از اعضای مورد علاقه خود در گروه نمایش می‌دانست، و «کاملاً به او اعتماد داشت».
در ۱۳ دسامبر ۲۰۱۴ اعلام شد که هیلنبرگ در یک موقعیت نامشخص به مجموعه باز خواهد گشت. در ۲۶ نوامبر ۲۰۱۸، در سن ۵۷ سالگی، هیلنبرگ بر اثر عوارض اسکلروز جانبی آمیوتروفیک (ای‌اس‌ال) که در مارس ۲۰۱۷ به آن مبتلا شده بود، درگذشت. نیکلودئون از طریق توییتر تأیید کرد که سریال پس از مرگ او ادامه خواهد داشت. در فوریه ۲۰۱۹، رئیس آینده، برایان رابینز، قول داد که نیکلودئون تا زمانی که شبکه وجود دارد، نمایش را در تولید نگه خواهد داشت.
به عنوان فصل نهم، نویسندگان و کارگردانان استوری‌برد سابق، وینسنت والر و مارک سکاچرلی به عنوان سرپرست نمایش عمل می‌کنند. هیلنبرگ همچنان به عنوان تهیه‌کننده اجرایی در قسمت‌ها تا سال ۲۰۲۴ پس از مرگ اعتبار دارد.
تولید > نوشتن

طبق گفته لوک بروکشیر، نویسنده و طراح استوری‌برد، «باب‌اسفنجی به گونه‌ای متفاوت با بسیاری از برنامه‌های تلویزیونی نوشته می‌شود.» بر خلاف اکثر هم‌عصران خود، باب‌اسفنجی شلوارمکعبی از فیلمنامه‌های کتبی استفاده نمی‌کند. در عوض، داستان‌ها توسط تیمی از پنج نویسنده طرح و فرضیه توسعه می‌یابد. سپس یک طرح دو صفحه‌ای به تیمی از کارگردانان استوری‌برد اختصاص داده می‌شود که یک پیش‌نویس کامل از استوری‌برد را تولید می‌کنند. یکی از روش‌های استفاده شده برای مونتاژ استوری‌برد، استفاده از یادداشت‌های پست ایت بود. بیشتر دیالوگ‌ها و شوخی‌ها در این مرحله اضافه می‌شوند. بروکشیر این فرآیند را با نحوه ساخت کارتون‌ها «در اوایل روزهای پویانمایی» مقایسه کرده است. بروکشیر این فرآیند را با نحوه ساخت کارتون‌ها «در اوایل روزهای انیمیشن" مقایسه کرده است».
تصمیم برای کنار گذاشتن فیلمنامه‌ها برای استوری‌بردها، تصمیمی است که هیلنبرگ در اوایل توسعه سریال گرفت. زندگی مدرن روکو نیز از استوری‌برد مشتق شده از طرح‌های کوتاه استفاده کرده بود و با کار در آن مجموعه، هیلنبرگ احساس قوی نسبت به پذیرش این فرآیند برای باب‌اسفنجی شلوارمکعبی داشت–حتی اگر نیکلودئون شروع به نشان دادن علاقه بیشتر به کارتون‌های مبتنی بر فیلمنامه کرد. یکی دیگر از نویسندگان مجموعه، مری‌ویتر ویلیامز، در مصاحبه‌ای توضیح داد که او و آقای لارنس می‌توانند پیش‌نویس یک قسمت را در یک بعد از ظهر بنویسند و ساعت ۴ بعد از ظهر تمام کنند.
کارکنان نویسندگی اغلب از تجربیات شخصی خود به عنوان الهام بخش برای داستان‌های قسمت‌های سریال استفاده می‌کردند. به عنوان مثال، قسمت «حرف زدن مثل دریانوردها»، جایی که باب‌اسفنجی و پاتریک دشنام‌گویی یاد می‌گیرند، از تجربه کارگردان نوآوری درک درایمون به عنوان کودکی که به دلیل استفاده از کلمه فاک در مقابل مادرش دچار مشکل شده بود، الهام گرفته شده بود. درایمون گفت: «صحنه‌ای که پاتریک برای شکایت پیش آقای خرچنگ می‌رود، در حالی که باب‌اسفنجی او را تعقیب می‌کند، تقریباً همانطور که در زندگی واقعی اتفاق افتاده است». پایان قسمت زمانی که آقای خرچنگ حتی از باب‌اسفنجی و پاتریک هم فحش بیشتری می‌دهد، از «این واقعیت که مادرم [مادر درایمون] خودش مانند دریانوردها حزف می‌زند» الهام گرفته شده بود. ایده قسمت «جعبه مخفی» نیز از یکی از تجربیات کودکی درایمون آمده است. هیلنبرگ توضیح داد: «درایمون [به عنوان کودک] یک جعبه مخفی داشت و شروع کرد در مورد آن به ما تعریف کرد. می‌خواستیم سر او بخندیم و از آن استفاده کنیم.»
تقریباً هر قسمت به دو بخش ۱۱ دقیقه‌ای تقسیم می‌شود. هیلنبرگ توضیح داد: «[من] هرگز واقعاً نمی‌خواستم عمداً سعی کنم یک نمایش نیم ساعته بنویسم». او افزود: «من نمایش‌ها را جایی که احساس درستی داشتند نوشتم».