stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سیاست خارجی ایالات متحده آمریکا
تصویر عمومی > حمایت از حکومت‌های اقتدارگرا

آمریکا بابت پشتیبانی از دیکتاتورهای راست‌گرا که به‌طور سازمان یافته حقوق بشر را نقض کرده‌اند مورد انتقاد قرار گرفته، از جمله آگوستو پینوشه از شیلی، آلفردو اشتروسنر از پاراگوئه، افراین ریوس مونت از گواتمالا، خورخه رافائل ویدلا از آرژانتین، حسین حبری از چاد یحیی خان از پاکستان و سوهارتو از اندونزی. منتقدان همچنین ایالات متحده را به تسهیل و حمایت از تروریسم دولتی در جنوب جهانی در جنگ سرد نظیر عملیات کندور، یک کارزار بین‌المللی ترور سیاسی و ترور دولتی سازمان یافته از سوی دیکتاتوری‌های نظامی راست‌گرا در مخروط جنوبی آمریکای جنوبی متهم می‌کنند.
در خصوص حمایت از برخی دیکتاتوری‌های ضد کمونیستی در جریان جنگ سرد، یک پاسخ این است که این کار به عنوان یک شر لازم دیده می‌شد، و آلترناتیوها دیکتاتوری‌های حتی بدتر کمونیستی یا بنیادگرا بودند. دیوید شمیتس می‌گوید که این سیاست به منافع آمریکا کمک نکرد. مستبدان دوست در برابر اصلاحات لازم مقاومت کردند و مرکز سیاسی را نابود کردند (گرچه نه در کره جنوبی) در حالی که سیاست 'واقع‌گرایانه نازپروری دیکتاتورها در بین جمعیت‌ها واکنش منفی برانگیخت و در حافظه طولانی ماند.
آمریکا به خاطر پشتیبانی از مداخله نظامی به رهبری عربستان سعودی در جنگ داخلی یمن، که یک فاجعه انسانی، از جمله وبا در یمن و قحطی یمن را کلید زده، به بی اعتنایی به جرایم جنگی متهم شده.
نیل فرگوسن استدلال می‌کند که ایالات متحده به نادرستی بابت همه نقض‌های حقوق بشر انجام شده توسط حکومت‌های مورد حمایت آمریکا مورد سرزنش قرار می‌گیرد. فرگوسن می‌نویسد که توافق کلی ای وجود دارد که گواتمالا بدترین حکومت مورد حمایت آمریکا در جنگ سرد بوده، ولی نمی‌توان به‌طور معتبری آمریکا را به خاطر همه ۲۰۰ هزار مرگ تخمینی در جنگ داخلی طولانی گواتمالا سرزنش کرد. هیئت نظارت بر اطلاعات آمریکا می‌نویسد که کمک نظامی در دوره‌های طولانی به خاطر چنین نقض حقوق بشرهایی قطع شد که به آمریکا کمک کرد در سال ۱۹۹۳ یک کودتا را متوقف کند و تلاش‌های برای بهبود رفتار نیروهای امنیتی صورت گرفت.
حامد کرزی و پرویز مشرف در دیدار از کاخ سفید
تظاهرات در ایست‌بازرسی چارلی در برلین علیه برنامه شنود پریزم آژانس امنیت ملی، ژوئن ۲۰۱۳
باراک اوباما در کنار سلمان بن عبدالعزیز آل سعود، ژانویه ۲۰۱۵. به گفته عفو بین‌الملل، «آمریکا دیر زمانی است که مواجهه علنی با عربستان سعودی بر سر سابقه حقوق بشریش طفره می‌رود، تا حد زیادی نسبت به سیاهه فزاینده نقض حقوق بشر آن چشم پوشی می‌کند.»
حورمغان (کلیبر)

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| حورمغان | حورمغان |
| --- | --- |
روستا: روستا
استان: آذربایجان شرقی
شهرستان: کلیبر
بخش: مرکزی
دهستان: پیغان‌چایی
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۱۷
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
حورمُغان یا حورمغان سفلی یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان پیغان‌چایی بخش مرکزی شهرستان کلیبر واقع شده‌است.
حورمغان ناحیه‌ای است کوهستانی معتدل دارای ۲۱۶ تن سکنه می‌باشد. از چشمه مشروب می‌شود. محصولاتش غلات. اهالی به کشاورزی و گله‌داری گذران می‌کنند. از صنایع دستی آن گلیم بافی و راه آن مالرو است. در دو محل بفاصلهٔ یک هزارگزی بنام حورمغان بالا و پائین مشهور است. سکنهٔ حورمغان بالا ۱۷۵ تن می‌باشد.
حسن‌آباد (کاغذکنان)

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| حسن‌آباد | حسن‌آباد |
| --- | --- |
روستا: روستا
استان: استان آذربایجان شرقی
شهرستان: شهرستان میانه
بخش: بخش کاغذکنان
دهستان: دهستان قافلانکوه شرقی
جمعیت (۱۳۸۵): جمعیت (۱۳۸۵)
 • کل: ۷۹
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
حسن‌آباد یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان قافلانکوه شرقی بخش کاغذکنان شهرستان میانه واقع شده‌است. بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۹ نفر (۲۱ خانوار) بوده‌است.
شغل اکثر مردم این روستا کشاورزی و دامداری است. زبان مردم این روستا ترکی آذربایجانی است. این روستا دارای آب و هوای نیمه مرطوب معتدل سرد می‌باشد و جهت وزش باد غالب در استان آ شرقی عموماً شمالی و غربی و در فصل بهار و تابستان عموماً جنوبِ شرقی و شرقی می‌باشد و میانگین بارش سالیانه ۲۸۲/۱ میلیمتر است.[نیازمند منبع]
تصاویر

روستای حسن‌آباد
تابلوی روستا
طبیعت حسن‌آباد
روز برفی
پرچم دهیاری روستا
طغیان رودخانه فصلی
تصویر هوایی
طبیعت بهاری روستا
طبیعت زمستانی
نقشه

لینک نقشه روستای حسن‌آباد در گوگل مپ
کلیسای مشرق

| کلیسای مشرق | کلیسای مشرق |
| --- | --- |
بقایای شهر باستانی و اسقف نشین آشور: بقایای شهر باستانی و اسقف نشین آشور
طبقه‌بندی: مسیحیت شرقی
گرایش: مسیحیت سریانی
الهیات: نستوری
منطقه: خاورمیانه، جنوب هندوستان، خاور دور
بنیان‌گذار: توما
خاستگاه: ۴۳۱–۵۴۴ میلادی.  امپراتوری ساسانی
نام(های) دیگر: کلیسای نستوری، کلیسای ایرانی
کلیسای مشرق (به سریانی: ܥܕܬܐ ܕܡܕܢܚܐ Ēdṯāʾ d-Maḏenḥā) یا کلیسای شرقی، کلیسای نسطوری، کلیسای سلوکیه-تیسفون، کلیسای بابلی، کلیسای آشوری، و کلیسای پارسی، کلیسایی از شاخه مسیحیت شرقی بود که در اواخر قرن یکم میلادی در سرزمین آشور که بعداً در شاهنشاهی اشکانی ساتراپی آشورستان نام گرفت، تأسیس شده بود. بقایای این کلیسا امروزه در عراق قرار دارد. کلیسای مشرق از مسیحیت نستوری سرچشمه گرفت و سنت‌های متمایزی از الهیات مسیحی را گسترش داد و نقش مهمی در تاریخ مسیحیت در آسیا ایفا کرد. همچنین باعث انشقاق ۱۵۵۲ شد که در اوایل دوران مدرن منجر به یک سری تقسیم‌بندی‌های درونی میان مسیحیان آشوری گردید و در نهایت منجر به ایجاد کلیسای کاتولیک کلدانی و کلیسای آشوری مشرق شد. کلیسای باستانی شرق که در سال ۱۹۶۸ توسط مار توما دارمو ایجاد گردید ریشه‌های خود را به کلیسای مشرق می‌رساند. کلیسای مشرق توسط پاتریارک شرق یا کاتولیکوس شرق رهبری می‌شد.
مسیحیت نستوری و نامگذاری

کلیسای مشرق با نستوریانیسم پیوند خورده‌است، بینشی که بر افتراق بین طبیعت انسانی و الهی عیسی مسیح تأکید دارد.
دیدگاه نِستوریوس نقطه اوج جریان فلسفی‌ای است که توسط دانشمندان مدرسه انطاکیه، به ویژه مربی نستوریوس، تئودور از موپسوئست، نشان داده شده‌است. این دیدگاه در زمانی که نسطوریوس عنوان «تئوتوکوس» به معنای «حامل خدا» که برای مریم، مادر عیسی استفاده می‌شد را به چالش کشید جنجال آفرید.  او عنوان کرد که این عنوان، انسانیت کامل مسیح را از بین می‌برد در حالیکه این عیسی که نیازمند به بدن شخصی برای به وجود آمدن است نمی‌تواند خدایی کامل با ذات الهی تنها باشد بلکه عیسی دارای دو ذات هم‌زمان خدایی و انسانی است. به این ترتیب وی عبارت کریستوتوکوس به معنای «حامل مسیح» را به عنوان نام جایگزین برای مریم پیشنهاد داد. این اظهارات انتقاد دیگر مسیحیان برجسته کلیسا، به ویژه سیریل اسکندریه را برانگیخت که منجر به شورای شهر اِفِسوس در ۴۳۱ میلادی گشت، که طی آن نستوریوس به عنوان کافر محکوم و از مقام پاتریارک خلع شد. نستوریانیسم به‌طور رسمی مردود اعلام شد و پیروان آن از دین خارج شده اعلام شدند حکمی که در شورای کلسدون در سال ۴۵۱ نیز دوباره تکرار شد. با این حال، تعدادی از کلیساها، به خصوص آن‌هایی که با مدرسه ادسا در آشور و شمال میان‌رودان ارتباط داشتند، از نستوریوس حمایت کردند و از کلیساهای امپراتوری روم و بیزانس بریدند. بسیاری از طرفداران نستوریوس به ایران ساسانی انتقال یافتند. این حوادث به عنوان انشقاق نستوری شناخته می‌شود.
مسیحیت در ایران

اولین جامعه مسیحی در شرق، در اوایل قرن اول میلادی هم‌زمان با حکومت اشکانیان در شمال میان‌رودان تشکیل شد. در سال ۲۶۶ میلادی، این منطقه به‌طور کامل توسط امپراتوری ساسانی با عنوان استان آشورستان به ایران ضمیمه شد در آن زمان جوامعی مسیحی در شمال میان‌رودان، ایلام و فارس وجود داشتند.   این جوامع مسیحی اولیه در قرن چهارم و پنجم توسط مهاجران بزرگی از امپراتوری روم شرقی تقویت شدند.
کلیسای ایرانی یا کلیسای پارسی (به انگلیسی: Persian Church) شورایی از اسقف‌های مسیحی ایرانی بود که در سال ۴۱۰ پس از میلاد مسیح به دستور یزدگرد اول پادشاه ساسانی در امپراتوری ایران تشکیل شد. مسیحیان حوزه امپراتوری ایران بخشی از ایرانیان بودند که به واسطه جنگ‌های پی در پی با بیزانس مورد بی‌مهری قرار گرفته بودند. پس از در اختیار گرفتن رشته امپراتوری توسط یزدگرد اول، این بی‌مهری به پایان رسید و پادشاه تصمیم گرفت این ایرانیان را که نسل‌ها در این امپراتوری زندگی کرده بودند دوباره در چتر حوزه نفوذ ایران فرهنگی قرار دهد و برای آسانی زندگی آنان دستور داد تا کلیسای مشرق یا کلیسای نِستوری یا کلیسای ایرانی (سریانی: ܥܕܬܐ ܕܡܕܢܚܐ Ēdṯāʾ d-Maḏenḥā) گردد. کار این بود که تمامی اسقف‌نشین‌های ایران را پیرو اسقف اعظم در تیسفون نماید.
نقش سازمان‌های دینی در روابط خارجی ایران امپراتوری ساسانی و امپراتوری بیزانس برجسته بود. این دو امپراتوری همزمان با جنگ واقعی، یک جنگ ایدئولوژیک را نیز رهبری می‌کردند. مبلغان زرتشتی و اسقف‌های مسیحی در جنگ تبلیغاتی که از همه ابزارهای خود استفاده می‌کردند. هنگامی که کنستانتین یکم دین رسمی بیزانس را مسیحیت اعلام کرد، نیروی بزرگ مذهب را در اختیار سیاست قرار داد که موجب گسترش سیاسی این امپراتوری ایجاد کرد. البته چد دهه پیش از او امپراتوری ساسانی دین رسمی ایران را زرتشتی‌گری اعلام کرده و ایران تا حد زیادی زرتشتی شده بود. آموزه زرتشت به ستون پشتیبانی پادشاهی ساسانی تبدیل شد. اما هیچ‌گاه استفاده‌ای که کنستانتین از به‌کارگیری دین در سیاست انجام گرفته بود توسط امپراتوری ساسانی متحقق نشد. یزدگرد اول می‌بایست موقعیت خود را با این نیروی تازه ظهور یافته از یک طرف و مسیحیان ایرانی روشن سازد. برای همین دستور داد تا شورایی تشکیل شود که اسقف‌های ایرانی را تحت یک نظام واحد درآورد و وفاداری ایشان به سرزمین مادری خود را یادآور شود. این کار باعث شد خیال او از جبهه‌های غربی تا حد زیادی آسوده شود. این ایرانیان بعدها در فرایند نهضت ترجمه که در آن مجموعه دانشی که در امپراتوری ایران جمع شده بود را به عربی برگردانده شد نقش مهمی را ایفا کردند.
شکل‌گیری کلیسای مشرق

کلیسای مشرق بین سال ۴۲۴–۴۲۷ میلادی رسماً از کلیسای دولتی امپراتوری روم جدا شد و از لحاظ تشریفات کلیسایی به کلیسای شرق سوریه وفادار ماند و از لحاظ الهیات بینش دیوفیزیت را از مکتب نستوری برگزید. نستوریوس رأی شورای اِفِسوس را در سال ۴۳۱ نپذیرفت و باعث انشقاق نستوری گشت، اتفاقی که به مهاجرت عده زیادی از پیروان وی به ایران تحت حکومت ساسانیان انجامید. دیدگاه مهاجرین نستوری مورد استقبال مسیحیان آشوری ساکن در امپراتوری ایران قرار گرفت و تا قرن پنجم به به تدریج مذهب نستوریان را پذیرفته و کلیسای آشور تبدیل به کلیسایی نستوری گردید.
اگر چه جامعه نستوری تاریخ خود را به قرن اول میلادی می‌رساند اما کلیسای مشرق نخستین بار در قرن چهارم با به رسمیت شناختن یزدگرد اول در شاهنشاهی ساسانی به رسمیت دست یافت. در سال ۴۱۰ شورای سلوکیه-تیسفون، در پایتخت ساسانی برگزار شد، به اسقف‌های کلیسا اجازه داد تا کاتولیکوس رسمی انتخاب کنند. کاتولیکوس بر گرفته از واژه‌ای یونانی بود و به معنی اسقف جهانی بود. کاتولیکوس اسحاق، اولین رهبر انتخابی کلیسای مشرق بود که به عنوان رهبری جامعه مسیحی آشوری و نماینده امپراتور ساسانی انتخاب شد.
استقلال از کلیسای روم

نمایش
بحث
ویرایش
آناباپتیسم
آنگلیکانیسم
کالوینیسم
لوترانیسم
(کلیسای لاتین)
کلیسای کاتولیک
(کلیساهای کاتولیک شرقی)
کلیسای ارتودکس شرقی
کلیساهای ارتودکس مشرقی
کلیسای مشرق
نسطوری
انشقاق ۱۵۵۲
کلیسای آشوری مشرق
کلیسای باستانی مشرق
اصلاحات پروتستانی
انشقاق بزرگ
(اشتراک کامل)
با توجه تحت فشار امپراتوری ساسانی، کلیسای مشرق از کلیسای ارتدکس یونان یا همان کلیسای امپراتوری روم شرقی بعدی، فاصله گرفت. در سال ۴۲۴، اسقف‌های امپراتوری ساسانی در شورایی به رهبری کاتولیکوس دادیشو اجتماع کردند و تصمیم گرفتند که از این پس مشکلات و مسائل انضباطی یا الهیاتی را به هیچ قدرت خارجی و به ویژه هیچ اسقف یا شورای کلیسایی از امپراتوری روم ارجاع ندهند.
بنابراین، کلیساهای میان‌رودان نماینده‌ای به شوراهای مختلف «کلیسای غربی» ارسال نکردند؛ و رهبران کلیسای شرقی، هیچ التزامی نسبت به تصمیمات اتخاذ شده توسط شوراهای سلطنتی رومی احساس نداشتند. با این وجود، عقاید و الهیات شورای اول نیقیه در سال ۳۲۵، که الوهیت کامل مسیح را تأیید کرد را که به‌طور رسمی در شورای سلوکیه-تیسفون در سال ۴۱۰ تأیید کردند. البته درک کلیسای مشرق از اصطلاح «ذات» یا «طبیعت» با تعریف ارائه شده در شورای کلسدون در سال ۴۵۱ متفاوت بود و به همین دلیل، کلیسای آشوری هرگز تعریف کلسدونی را تصویب نکرد.
بحث‌های مذهبی که به دنبال شورای اِفِسوس در سال ۴۳۱ درگرفت، نقطه عطفی در تاریخ مسیحیت بود؛ و طی مصوبات این شورا از مسیحیت نستوریوس با عنوان «بدعت» یاد شد.
امپراتوری ساسانی، که با بیزانس روابط خصمانه‌ای داشت، این فرصت را غنیمت شمرد و از نستوریان حمایت کرد. شاه ساسانی اقداماتی برای اینکه مذهب نستوری در کلیسای آشوری اولویت پیدا کند انجام داد، حمایت از آن‌ها در مقابل دیگر مذاهب مسیحی و تندروان زرتشتی و اعدام کاتولیکوس رومی مستقر در ایران در سال ۴۸۴ و جایگزینی او با یک اسقف نستوری از این اقدامات بودند. کاتولیکوس پاتریارک بابای، نستوری بودن کلیسای آشوری را رسماً تأیید کرد.
دوران اسلامی

پس از اینکه امپراتوری ساسانی در سال ۶۴۴ توسط اعراب مسلمان فتح شد، کلیسای مشرق به عنوان اقلیت رسمی اهل کتاب قلمداد شد. همان‌طور که با تمام گروه‌های مسیحی و یهودی دیگر نیز به همان وضعیت برخورد می‌شد، کلیسا نیز محدود شد، اما همچنان دارای درجه‌ای از حمایت بود. نستوریان مجاز به تبلیغ مذهبی یا تلاش برای تغییر دین مسلمانان نبودند، به همین دلیل مسیحیان فعالیت خود را به خارج از مرزهای حکومت اسلامی گسترش دادند، آن‌ها اسقف نشینی در هند تأسیس کردند و با وجود حضور مسیحیت مونوفیزیت قوی در آنجا، پیشرفت‌هایی در مصر داشتند و وارد آسیای مرکزی شده و موفق به مسیحی کردن تاتارها شدند. مسیحیت نستوری در اوایل دوران سلسله تانگ در چین تأسیس شد. در قرن هفتم، کلیسای مشرق دارای دو اسقف بزرگ نستوری بود و بیش از ۲۰ اسقف در شرق مرزهای ایران، ورای رودخانه آمودریا داشت.
مسیحیان نستوری کمک قابل توجهی به حکومت‌های اموییان و عباسیان، مخصوصاً در ترجمه آثار فیلسوفان یونان باستان به سریانی و عربی نمودند.
گستره فعالیت

در طی فعالیت‌های تبلیغی کلیسای مشرق در ایران مردم استان آشور و سایر جوامع قومی در استان‌های غربی امپراتوری ایران به مسیحیت گرویدند. به خصوص در منطقه تاریخی میان‌رودان، از جمله استان دل ایران‌شهر و چندین دولت‌شهر تحت حمایت ایران مانند اسروئن، آدیابن، گرمکان، دهوک و آشور.
کلیسا در دوره ساسانیان به سرعت در حال رشد بود و پس از تسلط مسلمانان بر ایران (۶۳۳–۶۵۴)، به عنوان جامعه اهل کتاب از تخریب در امان ماند و تحت حکومت اسلامی قرار گرفت. تا قرن سیزدهم دامنه فعالیت آن به شدت گسترش یافت، بطوری‌که جوامعی در هند (مسیحیان سنت توماس)، در مغولان آسیای مرکزی و در چین که از قرن هفتم تا هجدهم میلادی که تحت سلطنت امپراتوری تانگ قرار گرفته بود به دین مسیحی نستوری گرویدند. در قرن‌های ۱۳ و ۱۴ کلیسای مشرق تحت امپراتوری مغول به بیشترین گسترش جغرافیایی دست یافت به‌طوری‌که در آن مسیحیان نستوری به مناصب حکومتی راه یافتند. بین قرن‌های ۹ و ۱۴ کلیسای مشرق بزرگترین کلیسای مسیحی جهان از نظر گستره جغرافیایی بود و فارغ از خانه خود در شمال میان‌رودان، از دریای مدیترانه تا چین، مغولستان، آسیای مرکزی، آناتولی، شبه‌جزیره عربستان و هندوستان را در بر می‌گرفت.
سرانجام

پس از اوج گستردگی جغرافیایی، کلیسا در قرن ۱۴ میلادی دوره‌ای از افول را تجربه کرد که به انحطاط آن انجامید. امپراتوری مغول با جنگ داخلی مضمحل شد، سلسله مینگ در چین در سال ۱۳۶۸ میلادی مغولان را سرنگون و مسیحیان را با عنوان «عوامل بیگانه» از چین اخراج کرد و بسیاری از مغولان در آسیای مرکزی به اسلام گرویدند. تیمور لنگ که دین اسلام را پذیرفته بود تقریباً مسیحیان باقی مانده در ایران، میان‌رودان و شام را ریشه کن کرد. پس از آن، مسیحیت نستوری عمدتاً محدود به جوامع بومی آشوری در شمال میان‌رودان (شمال عراق امروزی، جنوب شرقی ترکیه، شمال غربی ایران و شمال شرقی سوریه) و ساحل مالابار هند شد.
یادداشت

↑  با نام‌های کلیسای نِستوری یا کلیسای ایرانی نیز شناخته می‌شود.
طیفهای مختلف مسیح‌شناسی در طول قرن‌های پنجم و هفتم. رنگ آبی نشان دهنده دیدگاه کلیسای مشرق می‌باشد.
مراکز کلیسایی در طول سده ۱۰ میلادی
حیصا

Village
| حیصا حیصا | حیصا حیصا |
| --- | --- |
Village: Village
River by Hisah: River by Hisah
استان: شمالی لبنان
شهرستان: عکار
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (زمان اروپای شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (ساعت تابستانی اروپای شرقی)
Dialing code: +۹۶۱
حیصا (به عربی: الحیصة) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در استان شمالی لبنان واقع شده‌است.
طهطا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= مصر
| طهطا | طهطا |
| --- | --- |
شهر: شهر
استان: سوهاج
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (ای‌اس‌تی)
طهطا نام شهر و شهرستانی در استان سوهاج مصر است.
حیدرگره

مکان در 23x15px|border |alt=|link= هند
| حیدرگره | حیدرگره |
| --- | --- |
شهر: شهر
ایالت: اوتار پرادش
شهرستان: Barabanki
جمعیت (۲۰۰۱): جمعیت (۲۰۰۱)
 • کل: ۱۴۰۴۳
زبان‌ها: زبان‌ها
 • رسمی: هندی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۳۰ (IST)
حیدرگره (به انگلیسی: Haidergarh) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Barabanki district واقع شده‌است.
خصوصیات

حیدرگره  ۱۴٬۰۴۳ نفر جمعیت دارد.
بواشکی

مکان در 23x15px|border |alt=|link= لهستان
| بواشکی | بواشکی |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
استان: استان ووتسکی
شهرستان: شهرستان شراتس
گمینا: Błaszki
حکومت: حکومت
 • شهردار: Karol Rajewski
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۶۲ کیلومتر مربع (۰٫۶۳ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۲۱۷۹
 • تراکم: ۱۳۰۰/کیلومتر مربع (۳۵۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کد پستی: ۹۸–۲۳۵
Car plates: ESI
وبگاه: http://www.blaszki.pl/
بواشکی (به لاتین: Błaszki، تلفظ: [ˈbwaʂkʲi]) یک شهرک در لهستان است که در شهرستان شراتس واقع شده‌است.
خصوصیات

بواشکی ۱٫۶۲ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۱۷۹ نفر جمعیت دارد.
داروی موضعی

داروی موضعی یا پُماد دارویی است که بر سطح بدن مانند پوست و یا غشاء مخاطی به کار می‌رود و در اشکال  پماد، کرم، کف، ژل و یا لوسیون یافت می‌شود. در رایجترین حالت پماد (به فرانسوی: Pommade) نوع نیمه جامد شکل دارویی است که در درجه حرارت بدن انسان یا حیوان نرم می‌شود. پماد روی پوست سالم یا غیر سالم را می‌پوشاند.
کرم و پماد چشمی

از نظر تکنولوژی کرم‌ها و پمادهای چشمی شکل خاصی از پماد هستند.
کرم شکلی از پماد، محتوی بیشتر از ۱۰% آب است. پماد چشمی برای معالجه بیماری‌های چشم و عاری از میکرب است.
تاریخچه

پمادها قدیمی‌ترین شکل دارویی هستند. در دوره گذشته انسانها از حیوان‌های شکار شده چربی به دست می‌آوردند و از این چربی پماد می‌ساختند.
امروزه از چربی حیوانات خیلی کم استفاده می‌شود. فقط از چربی خوک و موم زنبور عسل استفاده می‌شود. کارخانه‌های داروسازی از مواد نفتی و گیاهی استفاده می‌کنند.
پماد اصلی

مادهٔ اصلی پمادها یک گونه پماد است که هیچ گونه مواد دارویی ندارد و برای ساختن پمادهای دارویی به کار می‌رود.
پماد اصلی با منشا نفتی

وازلین زرد
وازلین بی رنگ
وازلین بی رنگ از وازلین زرد ساخت می‌شود. وازلین زرد با اسید سولفوریک تصفیه می‌شود.
پماد اصلی با منشا طبیعی

موم زنبور عسل
چربی گوسفند
چربی خوک
چربی نهنگ
مواد مصنوعی

ماکروگول / یک گونه از هیدروژل است./
بر اساس نوع پماد اصلی پمادها به دو دسته محلول در آب و محلول در چربی تقسیم می‌شوند.
پمادهای روغنی
پمادهای آبی
دسته بندی پمادها

بر اساس محلولیت داروها در پماد اصلی، پمادها به سه دسته تقسیم می‌شود
داروهای محلول در پماد
پمادهای نامیزه (امولسیون) و پمادهای سوسپانسیون
پمادهای ترکیبی ازداروهای سوسپانسیون و امولسیون
حفر الباطن

مکان در 23x15px|border |alt=|link= عربستان سعودی
| حفر الباطن | حفر الباطن |
| --- | --- |
شهر: شهر
  پرچممهر:   پرچممهر
نام مستعار: پایتخت بهار: نام مستعار: پایتخت بهار
استان: الشرقیه
تأسیس: ۱۷ (قمری)۶۳۸ (میلادی)
الحاق به عربستان سعودی: ۱۹۲۵
حکومت: حکومت
 • نوع: شهر
مساحت: مساحت
 • شهر: ۱۴۴ کیلومتر مربع (۵۶ مایل مربع)
بیشترین ارتفاع: ۲۱۰ متر (۶۹۰ فوت)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • شهر: ۲۷۱۶۴۲
 • تراکم: ۱۹۰۰/کیلومتر مربع (۴۹۰۰/مایل مربع)
 • کلان‌شهری: ۴۹۴۵۷
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۳+ (EAT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۳+ (EAT)
کد پستی: ۳۱۹۹۱
پیش‌شماره تلفن: ۷ ۳ ۹۶۶+
شهر حَفَر الباطِن در استان الشرقیه در کشور عربستان واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۲۳۱٫۹۷۸ نفر است.
این شهر در ۴۰۰ کیلومتری شمال ریاض، ۹۴ کیلومتری مرز کویت و ۷۴ کیلومتری مرز عراق واقع شده‌است. این شهر در شهرستان حفرالباطن و در دره خشکی به نام وادی باطن واقع شده‌است. این وادی خود بخشی از دره‌ای بزرگ‌تر و طولانی‌تر به نام وادی رُمه است که بستر رودی است که هم‌اینک خشک شده و پیش از این آب آن به سوی مدینه روان بوده و به خلیج فارس می‌ریخته است. ساکنان حفر الباطن آن مسلمان اهل سنت
پیشینه

در سده نخست هجری (۶۳۸ میلادی) حفرالباطن تنها مسیری در بیابان بود که زائرانی که از عراق به مکه می‌رفتند از آن گذر می‌کردند. در آن زمان در این سرزمین هیچ آبی در دسترس نبود و مسافران ناچار بودند مسافتی طولانی را بدون دسترسی به آب بپیمایند. در زمان فرمانروایی عثمان بن عفان (۶۴۴ تا ۶۵۶ م) شکایت زائران به گوش ابوموسی اشعری، از یاران پیامبر اسلام، رسید و او به این امر رسیدگی کرده و چاه‌هایی را در این منطقه (در دره باطن) حفر کرد و از آن زمان این محل به نام حفرالباطن (چاه دره باطن) معروف شد.
ولیکی ریگلج

مکان در 23x15px|border |alt=|link= اسلوونی
| Veliki Rigelj | Veliki Rigelj |
| --- | --- |
منطقه تاریخی: کارنیولای سفلی
منطقه آماری: Southeast Slovenia|اسلوونی جنوب‌شرقی
شهرداری: Dolenjske Toplice
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۸ کیلومتر مربع (۰٫۳ مایل مربع)
ارتفاع: ۳۰۱٫۵ متر (۹۸۹٫۲ فوت)
جمعیت (۲۰۰۲): جمعیت (۲۰۰۲)
 • کل: ۲۵
ولیکی ریگلج (به لاتین: Veliki Rigelj) یک زیستگاه انسانی در اسلوونی است که در Dolenjske Toplice Municipality واقع شده‌است.
خصوصیات

ولیکی ریگلج ۰٫۸ کیلومترمربع مساحت و ۲۵ نفر جمعیت دارد و ۳۰۱٫۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بوئنا ویستا، کلرادو

Town در 23x15px|border |alt=|link= کلرادو, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Town of Buena Vista, Colorado | Town of Buena Vista, Colorado |
| --- | --- |
Town: Town
شعار: "8,000 Feet Above Average": شعار: "8,000 Feet Above Average"
Location in Chaffee County and the کلرادو: Location in Chaffee County and the کلرادو
ایالت:  کلرادو
County: Chaffee County
Incorporated: November 8, 1879
حکومت: حکومت
 • نوع: فهرست شهرها و روستاهای کلرادو
مساحت: مساحت
 • کل: ۳٫۴ مایل مربع (۸٫۹ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۳٫۴ مایل مربع (۸٫۹ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۷۹۶۵ فوت (۲۴۲۸ متر)
جمعیت (2000): جمعیت (2000)
 • کل: ۲٬۱۹۵
 • تراکم: ۶۴۵٫۶/مایل مربع (۲۴۶٫۶/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۷ (MST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۶ (MDT)
زیپ‌کد: 81211
کد منطقه: 719
FIPS code: 08-10105
GNIS feature ID: 0189268
وبگاه: Town of Buena Vista
بوئنا ویستا (به انگلیسی: Buena Vista) شهری در ایالت کلرادو کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲٬۶۱۷ نفر بوده‌است.
حاج عبدال

village در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| حاج عبدال حاجی عبدال | حاج عبدال حاجی عبدال |
| --- | --- |
village: village
استان‌های ایران: استان آذربایجان شرقی
شهرستان‌های ایران: شهرستان تبریز
بخش (تقسیمات کشوری): بخش باسمنج شهرستان تبریز
تقسیمات کشوری در ایران: دهستان مهران رود
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۱٬۳۰۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
حاج عبدال یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان مهران رود بخش باسمنج شهرستان تبریز واقع شده‌است.
گردشگری

روستای حاج عبدال دارای جاذبه هایی مثل تخته سنگ های چند صد ساله مشهور و سنگ پنج انگشت و یک سنگ تاریخی بزرگ به نام سنگ فاطمه است و دارای زمین های کشاورزی متعدد است که هرساله از اکثر نقاط شهر برای دیدن این جاذبه ها و تفریح به روستا سفر میکنند
هیعت

حاج عبدال دارای یک هیعت عزاداری به نام زنجیر زنان باب الحواعج میباشد که محل مراسمات این هیعت در خیابان منتظران و مسجد روستا میباشد
موقعیت جغرافیایی

روستای حاج عبدال یکی از ۲۳ روستای مسکون دهستان مهران رود بخش باسمنج شهرستان تبریز می‌باشد که دارای وضع طبیعی کوهستانی است. این روستا از نظر موقعیت استقرار در ۱٫۵ کیلومتری باسمنج قرار گرفته و با روستای دیزج لیلی خانی از شرق، روستای هروی از جنوب، شهر باسمنج از شمال هم‌مرز می‌باشد. این روستا در جوار راه روستایی باسمنج- هوری – بیرق – سفید خوان واقع شده و از طریق راه آسفالته با باسمنج و روستاهای مذکور در ارتباط است.
در شرق روستای حاج عبدال رودخانه توله سرچای قرار داردو از غرب توسط کوه احاطه شده‌است.
آموزش

روستای حاج عبدال دارای یک واحد آموزشی ابتدایی و راهنمایی در ضلع شمال غربی روستا است که تعداد ۹۰ نفر از افراد لازم التعلیم در آن مشغول تحصیل می‌باشند این تعداد شامل ۴۰ نفر دانش آموز پسر و ۵۰ نفر دانش آموز دختر می‌باشد. به دلیل نبود مکان تحصیل در مقطع دبیرستان و عدم فراهم شدن زمینه‌های تحصیل در این مقطع، تعدادی دانش آموز به تبریز مراجعه می‌نمایند
ژیانگیانگ

County-level city
| ژیانگیانگ 简阳市 | ژیانگیانگ 简阳市 |
| --- | --- |
County-level city: County-level city
ژیانگیانگ: ژیانگیانگ
موقعیت ژیانگیانگ در نقشه: موقعیت ژیانگیانگ در نقشه
استان: سیچوآن
شهر مرکزی: زیانگ
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۲۱۵ کیلومتر مربع (۸۵۵ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۲): جمعیت (۲۰۱۲)
 • کل: ۱۴۸۱۱۸۰
 • تراکم: ۶۷۰/کیلومتر مربع (۱۷۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۸ (China Standard)
Postal code: ۶۴۱۴۰۰
کد منطقه: ۰۲۸
وبگاه: http://www.scjy.gov.cn/
ژیانگیانگ (به لاتین: Jianyang, Sichuan) یک county-level city در جمهوری خلق چین است که در زیانگ واقع شده‌است.
خصوصیات

ژیانگیانگ ۲٬۲۱۵ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۴۸۱٬۱۸۰ نفر جمعیت دارد.
حوارین

مکان در 23x15px|border |alt=|link= سوریه
| Huwwarin حوارینHawarine | Huwwarin حوارینHawarine |
| --- | --- |
روستا: روستا
Hawarin: Hawarin
استان: حمص
شهرستان: حمص
ناحیه: مهین
جمعیت (۲۰۰۴): جمعیت (۲۰۰۴)
 • کل: ۱۸۰۲
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): +۳
حوارین (به عربی: قریة حوارین) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در حمص واقع شده‌است.
ویژگی‌ها

روستای حوارین ۱٬۸۰۲ نفر جمعیت دارد. همچنین آرامگاه یزید ابن معاویه ابن ابوسفیان در این شهر واقع شده‌است.