stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سیب (فیلم ۱۹۹۸)
داستان

همسایه‌های یک خانواده چهار نفری به سرپرستی پیرمردی به نام ملا، طی طوماری به سازمان بهزیستی خبر می‌دهند که ملا یازده سال است معصومه و زهرا، دو دختر نوجوانش را در خانه زندانی کرده است. سازمان بهزیستی ملا و همسر نابینایش را به همراه دخترها با خود می‌برد، و از پدر و مادر تعهد می‌گیرد که از این پس دخترانشان را زندانی نکنند. بچه‌ها با والدینشان به خانه برمی گردند؛ اما ملا که از شکایت و گزارش و عکس یکی از روزنامه‌ها به شدت عصبانی است، همچنان به معصومه و زهرا اجازه نمی‌دهد از منزل خارج شوند. خانم محمدی، مددکار سازمان بهزیستی که ادامه وضعیت پیشین را بر خانه حکمفرما می‌بیند، این بار ملا را که معتقد است طبق سنت‌های قدیمی آفتاب نباید روی دختر را ببیند، در خانه زندانی می‌کند و دو دختر را به داخل کوچه می‌فرستد. خانم محمدی یک اره آهن بر از همسایه‌ها قرض می‌گیرد و به ملا می‌دهد تا خود بعد از بریدن میله‌های آهنی در خانه، به حیاط راه پیدا کند. دخترها در کوچه با یک بستنی فروش نوجوان و یک بز برخورد می‌کند و پس از آن با پسر خردسال همسایه ـ که سرگرمی‌اش آویزان کردن یک سیب بسته به نخ از تراس طبقه اول خانه‌شان به داخل کوچه است ـ آشنا می‌شوند. پسربچه از ملا برای خرید سیب پول می‌گیرد و دخترها از مغازه میوه فروشی سیب می‌خرند. معصومه و زهرا در محله به دو دختر دیگر برمی‌خورند که در حال بازی کردن در خیابان هستند، و با آنها همراه می‌شوند. چهار دختر پس از مراجعه به یک دوره‌گرد ساعت فروش به خانه ملا برمی گردند تا از او برای خریدن ساعت پول بگیرند. اما پدر خانواده پشت میله‌ها گرفتار است و عصبی و خسته با خانم محمدی مشغول جربحث است. به پیشنهاد خانم محمدی، زهرا پس از تلاش فراوان موفق می‌شود کلید را داخل قفل در بچرخاند و پدر را آزاد کند. ملا دست دو دخترش را می‌گیرد و با همدیگر از خانه بیرون می‌روند. مادر پیر و نابینای خانواده نیز در حالی که به دنبال دیگر اعضای خانواده می‌گردد، وارد کوچه می‌شود و با سیب آویزان پسربچه همسایه از تراس طبقه اول برخورد می‌کند.
جوایز

جام ساترلند از جشنواره فیلم لندن، انگلستان ۱۹۹۸
جایزه منتقدین بین‌المللی از جشنواره فیلم لوکارنو، سوئیس ۱۹۹۸
جایزه ویژه هیئت داوران از جشنواره فیلم تسالونیکی، یونان ۱۹۹۸
جایزه ویژه هیئت داوران از جشنواره فیلم سائوپائولو، برزیل ۱۹۹۸
جایزه ویژه هیئت داوران از جشنواره سینمای مستقل، آرژانتین ۱۹۹۹
جایزه منتقدین از جشنواره سینمای مستقل، آرژانتین ۱۹۹۹
جایزه تماشاگران از جشنواره سینمای مستقل، آرژانتین ۱۹۹۹
بازیگران

معصومه نادری در نقش معصومه
زهرا نادری در نقش زهرا
قربانعلی نادری در نقش پدر
عزیزه محمدی در نقش عزیز
زهرا سقری ساز
سارا سقری ساز
امیرعلی خسروجردی
امیرحسین خسروجردی
صغری بهروزی
فاطمه مهدی‌زاده چرمی
اصلی رفعتی
ایرج سرباز
اصغر مشکینی
عباس رمضان خانی
اردشیر میرزا

اردشیر میرزا در حال سان دیدن از سربازانش قبل از شروع جنگ
اردشیر میرزا شاهزاده قاجار و پسر نهم عباس میرزا پسر فتحعلی شاه قاجار بود.
در سال ۱۲۳۰ قمری از مادری ارمنی از اهالی تفلیس به نام شمایل خانم متولد شد. در زمان پدرش به حکومت گروس و سپس به حکومت استرآباد و آذربایجان و خراسان رسید.
در سال 1250 قمری که حاکم گروس بود با مرگ خسروخان اردلان والی کردستان،  لشکری بزرگ فراهم آورد و به طمع تسخیر حکومت کردستان، به راه افتاد. والیه‌خانم همسر خسروخان اردلان  که عمه‌ی او بود، با لشکری بزرگ به مصاف او رفت. در منطقه‌ی آقبلاق دیواندره با هم روبرو شدند. بزرگان قاجار جمع شدند و بین آن دو صلح برقرار کردند. دختر بزرگ خسروخان و والیه‌خانم به نام خانم‌خانم‌ها به عقد ازدواج اردشیر میرزا در آمد و جنگ پایان یافت.
در سال ۱۲۷۳ هـ. ق لقب رکن‌الدوله یافت و در سال ۱۲۸۳ هـ. ق (یا ۱۲۷۴) بر اثر بیماری کبدی جان سپرد.
رکن‌الدوله مردی فاضل بود و با تخلص «آگاه» شعر می‌گفت. مرگ او را براثر اثر زیاده روی در نوشیدن شراب دانسته‌اند.
رکن‌الدوله دو پسر و یک دختر داشت. دخترش نورالعین خانم با الله‌یارخان آجودان‌باشی (متوفی ۱۲۹۴ قمری) ازدواج کرد و صاحب پسری شد به نام حسن خان سردارکل.
شیرینی ناپلئونی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام‌های جایگزین: Napoleon, gâteau de mille-feuilles, vanilla slice or custard slice (بریتانیا، استرالیا)
گونه: پای، شیرینی
خاستگاه: فرانسه
مواد اصلی: خمیر هزارلا، کرم کاستارد، پودر قند
  رسانه: شیرینی ناپلئونی:   رسانه: شیرینی ناپلئونی
شیرینی ناپلئونی (به انگلیسی: Napoleon) یا میل‌فُی (به فرانسوی: Mille-feuille) (فراگویی فرانسه: /mil fœj/) در زبان فرانسوی به معنای هزار برگ، نوعی پای یا شیرینی سه لایه با منشأ و تاریخچه فرانسوی است. میل‌فُی نام اصلی این شیرینی در فرانسه است. اما فرانسوی‌ها به آن ناپلئون نیز می‌گویند و در بسیاری از کافه‌های فرانسه به این نام فروخته می‌شود. ناپلئونی در برخی از کشورها مانند ژاپن در گروه پای‌ها طبقه‌بندی شده است و در برخی دیگر از کشورها در گروه شیرینی‌ها قرار دارد. ناپلئونی از خمیری به نام خمیر هزارلا که خاستگاه قدیمی فرانسوی دارد درست می‌شود. به‌طور سنتی در میان لایه‌های این خمیر کرم کاستارد فرانسوی قرار دارد و سطح بالایی آن با پودر قند پوشانده می‌شود. همچنین ممکن است به‌جای کرم کاستارد، خامه زده شده یا مربا یا دیگر مواد نیز استفاده شود. همچنین گاهی برای پوشاندن سطح بالایی این نوع کیک موادی مانند شکر قنادی، کاکائو، آجیل پودرشده یا آیسینگ به صورت راه‌راه یا نقش‌های نامنظم به رنگ قهوه‌ای و سفید استفاده می‌شود.
تاریخچه شیرینی ناپلئونی

در کتاب‌های متعدد آشپزی فرانسوی، حداقل از قرن شانزدهم میلادی، همه مواد لازم برای تهیه شیرینی ناپلئونی وجود داشته و شیرینیِ لایه ای شبیه به شیرینی ناپلئونی امروزی در فرانسه تولید می‌شده، اما تاریخ دقیق اولین پخت شیرینی ناپلئونی در فرانسه به‌طور دقیق مشخص نیست.
در ادبیات «روسی»، اولین بار در نیمه اول قرن نوزدهم، از کیکی فرانسوی با عنوان Наполеон (شیرینی ناپلئونی) نام برده شده است. این شیرینی فرانسوی در زمان برگزاری جشن صدمین سالگرد پیروزی روس‌ها بر ناپلئون در جنگ میهنی (سال ۱۸۱۲)، بین عموم مردم روسیه محبوبیت بسیار ویژه‌ای پیدا کرد.
روس‌ها در طی برگزاری این جشن در سال ۱۹۱۲، شیرینی مثلثی لایه‌ای به نام bicorne را دقیقاً با استفاده از دستور پخت شیرینی ناپلئونی فرانسوی طراحی کردند که شبیه کلاه‌هایی بود که در دهه ۱۸۷۰ میلادی به صورت یونیفرم نظامی افسران اروپایی و آمریکایی استفاده می‌شد. لایه‌های زیاد این کیک برای روس‌ها سمبل ارتش ناپلئون بناپارت بود که در جنگ‌های ناپلئونی به رهبری شخص ناپلئون هدایت می‌شد. خرده شیرینی‌های روی این کیک، می‌توانست سمبلی از برف در روسیه باشد که روس‌ها را در دفع حمله ناپلئون یاری کرد.
ترکیبات

شیرینی اکلر به‌طور سنتی، از سه لایه خمیر هزارلا و دو لایه کرم تشکیل شده است. لایه بالایی با پودر قند پوشیده شده است. در تغییرات بعدی، روی آن را با آیسینگ و شکلات پوشش می‌دهند.
اکلر اغلب با میوه‌هایی مثل توت فرنگی و تمشک، لایه لایه می‌شود.
mille-feuille خانگی با توت فرنگی تازه
جولرستان

مکان
| جولرستان | جولرستان |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۲°۳۴′۵۹″شمالی ۵۱°۳۲′۴۲″شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۵۸۳°شمالی ۵۱٫۵۴۵°شرقی﻿ / 32.583; 51.545: مختصات: ۳۲°۳۴′۵۹″شمالی ۵۱°۳۲′۴۲″شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۵۸۳°شمالی ۵۱٫۵۴۵°شرقی﻿ / 32.583; 51.545
استان: اصفهان
شهرستان: فلاورجان
بخش: مرکزی
دهستان: ابریشم
جمعیت: ۳۱۸۶ نفر (سرشماری ۹۵)
منطقه جُولَرِستان از توابع شهرابریشم درکنارمنطقه۱۳اصفهان .بخش مرکزی شهرستان فلاورجان استان اصفهان که فاصله آن از مرکز شهرستان ۴ کیلومترواز مرکز شهر اصفهان۶ کیلومتر است.
منطقه جولرستان با شهرک کرسگان وحسین آباد و موسیان همجوار می‌باشد.
وجه تسمیه

جولرستان مکانی در 3 کیلومتری شهر اصفهان که سال های قدیم مکان گلاب گیری بوده و به گلاور معروف بوده و در ثبت کتابی  گلارستان نوشته اند و با نفوذ زبان عربی به ایران، حرف گ جای خود را به ج داد و جلارستان و جولرستان نامیده شد؛ مثل محلۀ قدیم گی اصفهان که جی کنونی است.
موقعیت جغرافیایی

از نظر جغرافیائی در موقعیت مدار 31 درجه عرض شمالی و 52 درجه طول شرقی در مدار کره زمین قراردارد.که از شمال به رودخانه زاینده رود وجزین واحمد آباد، از جنوب به موسیان، از شرق به کرسگان و اتوبان ذوب آهن و شهرجدید ابریشم و از غرب به روستای حسین آباد منتهی می‌شود. ضمن اینکه روستاهای حسین آباد، کرسگان وجولرستان با توجه به رشد جمعیت و ساخت وسازهای جدید در حال حاضر بهم متصل و با یک نگاه از ارتفاع بالا یک محل مشاهده می‌شود.
آب وهوا

این منطقه به خاطر عبور رودخانه زاینده رود از شمال و شمال غربی در فصول مشابه شهر اصفهان می‌باشد .
موقعیت جغرافیایی

روستای جولرستان در ۵۱ درجه ۳۲ دقیقه و ۴۲ ثانیه طول شرقی و ۳۲ درجه و ۳۴ دقیقه و ۵۸ ثانیه عرض شمالی واقع شده‌است .این روستا از شمال به حسین‌آباد از جنوب به کرسگان و از سمت مغرب به موسیان و از سمت مشرق به شهرابریشم محدود می‌شود.
جمعیت

طبق آمار رسمی سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۴۷۳ نفر است که شغل بیشتر ساکنان ان کشاورزی و مشاغل آزاد می‌باشد.
کشاورزی و صنعت

محصولات کشاورزی که در این روستا برداشت می‌شود عبارت است از:
سیب زمینی.هویج.پیاز. برنج.گندم. جو و انواع سبزیجات.
صنعت منطقه جولرستان و کرسگان بعلت وجود تعمیرگاه های متعدد لودر و بولدوزر و بیل مکانیکی و بیل بکهو و انواع گریدر و غلطک بشدت در حال پیشرفت است و از نقاط مختلف استان اصفهان برای تأمین قطعه و تعمیرات به منطقه جولرستان و کرسگان مراجعه می کنند.
به

| به | به |
| --- | --- |
تصویر میوه و درخت توسط پانکراسه بِسا، پیش از ۱۸۳۵: تصویر میوه و درخت توسط پانکراسه بِسا، پیش از ۱۸۳۵
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
فرمانرو:: گیاهان
کلاد:: نهان‌دانگان
کلاد:: دولپه‌ای‌های نو
راسته:: گل‌سرخ‌سانان
تیره:: Rosaceae
زیرتبار:: Malinae
سرده:: Cydonia فیلیپ میلر
گونه:: C. oblonga
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Cydonia oblonga Mill.: Cydonia oblonga Mill.
مترادف: مترادف
 C. vulgaris:  C. vulgaris
بِه، به جنگلی، شال‌به (نام علمی: Cydonia oblonga) تنها عضو سرده سیدونیا در زیرتبار مالینا (که شامل سیب، گلابی و دیگر میوه‌ها است) از تیره گل‌سرخیان می‌باشد. این درخت برگ‌ریز میوه‌های سخت، معطر و به رنگ زرد طلایی روشن تولید می‌کند که از نظر ظاهری شبیه به گلابی هستند. میوه‌های رسیده به سخت، ترش و گس هستند. این میوه‌ها به صورت خام یا فرآوری‌شده در قالب مربا، پنیر به یا نوشیدنی‌های الکلی مصرف می‌شوند. به دارای گوشت خشک و کرکی است که طعمی ترش و تقریباً گس دارد. با این حال وقتی به پخته می‌شود بو و طعمی بسیار خوش دارد. برای کمپوت مناسب است و به صورت مربا و مارمالاد نیز مناسب است.
این میوه بومی ایران بوده و اکنون به صورت جهانی در ترکیه، چین، ازبکستان، ایران، آرژانتین و نیوزیلند پرورش می‌یابد. درخت به گاهی به عنوان گیاه زینتی به دلیل شکوفه‌های جذاب و صورتی کمرنگ آن یا به صورت بن‌سای کوچک پرورش داده می‌شود.
توصیف

درختچه‌ها یا درختان کوچک به تا ارتفاع ۴ تا ۶ متر (۱۳ تا ۲۰ فوت) و عرض ۳ تا ۴٫۵ متر (۱۰ تا ۱۵ فوت) رشد می‌کنند. شاخه‌های جوان با کرک خاکستری پوشیده شده‌اند. برگ‌ها بیضی‌شکل هستند و سطح زیرین آن‌ها کرک‌دار است. گل‌های منفرد که در اواخر بهار پس از برگ‌ها ظاهر می‌شوند، سفید یا صورتی رنگ هستند.
میوه رسیده معطر است اما همچنان سفت باقی می‌ماند؛ بافت زمینه دانه‌دانه‌ای در سراسر گوشت میوه پراکنده است. این میوه از بسیاری از سیب‌ها بزرگ‌تر است و وزنی تا ۱ کیلوگرم (۲٫۲ پوند) دارد، اغلب به شکل گلابی اما گاهی تقریباً کروی است.
دانه‌های به دارای نیتریل هستند که در دانه‌های گل‌سرخیان رایج است. در معده، آنزیم‌ها یا اسید معده یا هر دو، برخی از نیتریل‌ها را آبکافت کرده و هیدروژن سیانید سمی تولید می‌کنند که گازی فرار است. دانه‌ها تنها در صورتی سمی هستند که به مقدار زیاد مصرف شوند.
گل
برگ و میوه در حال رسیدن
توصیف > نام و طبقه‌بندی

سیدونیا در زیرخانواده بادامی‌واران قرار دارد. درخت به، درختی است از تیره گل سرخیان، جزو دسته سیب‌ها که پشت برگ‌هایش کرک‌دار است.
نام مدرن این میوه در قرن چهاردهم میلادی به‌صورت جمع quoyn شکل گرفت که از طریق فرانسوی باستان cooin وام گرفته شده از لاتین cotoneum malum یا cydonium malum، و در نهایت از یونانی باستان κυδώνιον μῆλον، kydonion melon به معنی «سیب کیدونیا» گرفته شده است.
تاریخچه

به گونه بومی جنگل‌های هیرکانی در جنوب دریای خزر، ایران است. از این مرکز منشأ، توسط کشاورزان نوسنگی حدود ۵۰۰۰ تا ۳۰۰۰ پیش از میلاد، به مراکز ثانویه مانند ترکیه، آذربایجان، ترکمنستان، افغانستان و سوریه گسترش یافت. به نوبه خود، نژاد بومی‌های به، سپس در سراسر اروپا، روسیه، چین، هند و شمال آفریقا پراکنده شدند. این میوه در قرن شانزدهم به بریتانیا رسید. مهاجران آن را در قرن هفدهم به آمریکای شمالی و در قرن هجدهم به آمریکای مرکزی و جنوبی بردند.
این میوه در زبان اکدی به نام supurgillu؛ «به‌ها» (به صورت جمع گروهی) شناخته می‌شد، که به زبان آرامی به صورت ספרגלין sparglin وارد شد؛ در یهودیه دوران عبری میشنایی با نام פרישין prishin (وام‌واژه‌ای از آرامی فلسطینی یهودی פרישין "میوه معجزه‌آسا") شناخته می‌شد. به در گرمای دشت بین‌النهرین شکوفا شد، جایی که سیب قادر به رشد نبود. این میوه از دوران باستان در اطراف دریای مدیترانه کشت می‌شد. برخی از باستانیان این میوه را «سیب زرین» می‌نامیدند.
یونانیان به دلیل ارتباط این میوه با کیدونیا در کرت، آن را «سیب کیدونی» می‌نامیدند، و ثئوفراستوس در اثر خود تاریخچه گیاهان اشاره کرده که به یکی از بسیاری از گیاهان میوه‌دهی است که از طریق دانه به‌طور کامل تکثیر نمی‌شود.
به‌عنوان نمادی مقدس از آفرودیته، به در شعری گمشده از کالیماخوس که در نسخه‌ای منثور باقی مانده است، ذکر شده: آکونتیوس وقتی معشوق خود را در حیاط معبد آفرودیته می‌بیند، به‌ای از «باغ آفرودیته» می‌چیند، بر پوست آن کلماتی حک می‌کند و به‌طور پنهانی آن را به پای پرستار بی‌سواد معشوق می‌غلتاند. پرستار که کنجکاو شده، آن را به دختر می‌دهد تا با صدای بلند بخواند. دختر بدون اینکه متوجه شود، می‌گوید: «به آفرودیته سوگند می‌خورم که با آکونتیوس ازدواج خواهم کرد.» چنین سوگندی که در تمنوس الهه گفته شود، قابل شکستن نیست.
پلینیوس در اثر تاریخ طبیعی خود به «انواع متعدد» به اشاره کرده و چهار نوع از آن را توصیف می‌کند.
میوه‌های به تنها برای مدت کوتاهی بر روی درخت رسیده باقی می‌مانند. در کتاب آشپزی رومی De re coquinaria از Apicius توصیه شده برای نگهداری به‌ها، میوه‌های کاملاً سالم و بدون آسیب انتخاب شوند و با ساقه و برگ‌های دست‌نخورده، در عسل و شراب غلیظ غوطه‌ور نگهداری شوند.
کشت و پرورش

به عنوان یک درختچه مقاوم و متحمل به خشکی، به شرایط متنوعی از خاک‌های با پی‌اچ پایین تا متوسط سازگار است. این گیاه سایه و نور خورشید را تحمل می‌کند، اما برای تولید گل‌های بزرگ‌تر و اطمینان از رسیدن میوه به نور خورشید نیاز دارد. به مراقبت زیادی نیاز ندارد و می‌تواند سال‌ها بدون هرس یا مشکلات عمده آفات و بیماری‌ها زنده بماند. درخت به، در خاک‌های خشک و خیلی آهکی خوب نمی‌روید و نیازمند به خاک ژرف است.
درختان به، سرمای زمستانه کمتری از سیب یا گلابی نیاز دارند ولی به دلیل اینکه قبل از ظهور گل‌ها می‌بایست مقداری رشد رویشی انجام گیرد، گلدهی در بهار دیرتر صورت می‌گیرد. به‌نظر می‌رسد که گلهای به، خودبارور می‌باشند و در هر دو شرایط آب‌وهوایی خنک و گرم میوه آن تشکیل می‌گردد. مقاومت درخت به کمتر از سیب و گلابی است و به‌اندازه درخت گلابی به آتشک حساس است. ریشه‌ها کم‌عمق بوده و به نظر می‌رسد که به اکسیژن بیشتری از سایر انواع میوه‌های دانه‌دار نیاز دارد.
به طور جهانی، به ویژه در اقلیم‌های گرم و معتدل کشت می‌شود. برای گل‌دهی صحیح به دوره‌ای خنک در سال با دمای زیر ۷ درجه سلسیوس (۴۵ درجه فارنهایت) نیاز دارد. تکثیر از طریق قلمه یا خوابانیدن انجام می‌شود؛ روش قلمه گیاهان بهتری تولید می‌کند، اما نسبت به روش خوابانیدن زمان بیشتری برای بالغ شدن نیاز دارد. ارقام اصلاح شده با قلمه یا خوابانیدن پیوند بر روی ساقه زیرزمینی تولید می‌شوند. تکثیر با بذر به صورت تجاری استفاده نمی‌شود. برای تولید درختان میوه‌ده جهت استفاده تجاری، بوته‌های ضخیم باید هرس شده و به یک ساقه تبدیل شوند. این درخت خودگرده‌افشان است، اما با گرده‌افشانی محصول بیشتری تولید می‌کند.
میوه‌ها معمولاً تا زمان رسیدگی کامل روی درخت باقی می‌مانند. در مناطق گرم‌تر، ممکن است آنقدر نرم شوند که قابل خوردن باشند، اما در مناطق خنک‌تر، رسیدگی اضافی مورد نیاز است. برداشت میوه در اواخر پاییز و قبل از اولین سرما صورت می‌گیرد. به عنوان پایه‌ای برای برخی از ارقام گلابی استفاده می‌شود.
در اروپا، به‌طور معمول در مناطق مرکزی و جنوبی کشت می‌شود، جایی که تابستان‌ها به اندازه کافی گرم هستند تا میوه کاملاً برسد. کشت این میوه در مقیاس وسیع انجام نمی‌شود؛ معمولاً یک یا دو درخت به همراه سیب و سایر درختان میوه در باغ‌های مختلط کاشته می‌شوند. به عنوان مثال، در مستعمرات نیوانگلند قرن هجدهم، همیشه یک درخت در گوشه پایین باغ سبزیجات کاشته می‌شد، همان‌طور که آن لیتون در سوابق پرتسموث و نیوبریپورت، ماساچوست اشاره کرده است. شارلمانی دستور داد که درختان در باغ‌های مجهز کاشته شوند. در انگلستان، اولین بار در حدود سال ۱۲۷۵ ثبت شده است، زمانی که ادوارد اول تعدادی درخت را در برج لندن کاشت.
درخت به
نهالستان به
میوه‌ها روی درخت
گل به
کشت و پرورش > آفات و بیماری‌ها

درخت به دچار انواع آفات حشره‌ای می‌شود، از جمله شته‌ها، شپشک‌ها، شپشک آردی و لارو پروانه‌ها مانند برگ‌پیچان‌ها (Tortricidae) و کرم سیب.
اگرچه به گیاهی مقاوم است، اما در هوای گرم ممکن است به بیماری‌های قارچی مبتلا شود که منجر به ریزش زودرس برگ‌ها می‌شود. بیماری بلایت برگ به که توسط قارچ Diplocarpon mespili ایجاد می‌شود، در تابستان‌های مرطوب تهدیدی جدی است و موجب لکه‌دار شدن شدید برگ‌ها و ریزش زودهنگام آن‌ها می‌شود، اگرچه تأثیر کمتری بر میوه دارد.
زنگ سرو-به که توسط قارچ Gymnosporangium clavipes ایجاد می‌شود، برای تکمیل چرخه زندگی خود به دو میزبان نیاز دارد، که معمولاً یکی از آن‌ها ارس (سرده) و دیگری از خانواده گل‌سرخیان است. این بیماری به شکل زائده‌های قرمز بر روی بخش‌های مختلف گیاه ظاهر می‌شود و ممکن است به‌هایی که در نزدیکی درختان ارس رشد کرده‌اند را تحت تأثیر قرار دهد.
کشت و پرورش > تولید

| تولید به در سال ۲۰۲۱> کشور | تولید به در سال ۲۰۲۱> (تن) |
| --- | --- |
 ترکیه: ۱۹۲٬۰۱۲
 چین: ۱۱۱٬۳۷۷
 ازبکستان: ۹۷٬۵۳۶
 ایران: ۹۰٬۵۶۴
 مراکش: ۵۴٬۶۴۱
جهان: ۶۹۷٬۵۶۳
منبع: UN FAOSTAT: منبع: UN FAOSTAT
این میوه بومی ایران و جنوب اروپا و آسیای صغیر بوده و اکنون به صورت جهانی در ترکیه، چین، ازبکستان، ایران، آرژانتین و نیوزیلند پرورش می‌یابد. در سال ۲۰۲۱، تولید جهانی به ۶۹۷٬۵۶۳ تن رسید که ترکیه و چین مجموعاً ۴۳ درصد از کل تولید جهانی را به خود اختصاص دادند.
کشت و پرورش > ارقام (گونه‌ها)

ارقام مختلف به شامل:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  Champion  Cookes Jumbo (syn. Jumbo)  Dwarf Orange  Gamboa  Le Bourgeaut  Lescovacz |  Ludovic  Maliformis  Meeches Prolific  Morava  Orange (syn. Apple quince)  Perfume |  Pineapple  Portugal (syn. Lusitanica)  Siebosa  Smyrna  Van Deman  Vranja (syn. Bereczki) |
رقم‌های Vranja Nenadovic و Serbian Gold موفق به دریافت جایزه گاردن مریت از انجمن سلطنتی باغبانی شده‌اند.
رقم روسی Aromatnaya
رقم سیب‌مانند Constantinople از منطقه فوگلسبرگ
موارد استفاده > ارزش غذایی

| ارزش غذایی به ازای هر ۱۰۰ گرم (۳٫۵ اونس) | ارزش غذایی به ازای هر ۱۰۰ گرم (۳٫۵ اونس) |
| --- | --- |
انرژی: ۲۳۸ کیلوژول (۵۷ کیلوکالری)
کربوهیدرات: 15.3 g
فیبر خوراکی: 1.9 g
 :  
چربی: 0.1 g
 :  
پروتئین: 0.4 g
 :  
ویتامین‌ها: درصد ارزش روزانه
ویتامین (B۱): ۲٪ ۰٫۰۲ میلی‌گرم
 (B۲): ۳٪ ۰٫۰۳ میلی‌گرم
نیاسین (B۳): ۱٪ ۰٫۲ میلی‌گرم
پانتوتنیک اسید (B۵): ۲٪ ۰٫۰۸۱ میلی‌گرم
ویتامین ب۶: ۳٪ ۰٫۰۴ میلی‌گرم
فولیک (B۹): ۱٪ ۳ میکروگرم
ویتامین ث: ۱۸٪ ۱۵ میلی‌گرم
 :  
مواد معدنی: مقدار درصد ارزش روزانه
کلسیم: ۱٪ ۱۱ میلی‌گرم
آهن: ۵٪ ۰٫۷ میلی‌گرم
منیزیم: ۲٪ ۸ میلی‌گرم
فسفر: ۲٪ ۱۷ میلی‌گرم
پتاسیم: ۴٪ ۱۹۷ میلی‌گرم
سدیم: ۰٪ ۴ میلی‌گرم
روی: ۰٪ ۰٫۰۴ میلی‌گرم
 :  
Link to USDA FoodData Central Database entry: Link to USDA FoodData Central Database entry
 یکاها  μg = میکروگرم • mg = میلی‌گرم  IU = یکاهای بین‌المللی :  یکاها  μg = میکروگرم • mg = میلی‌گرم  IU = یکاهای بین‌المللی 
†درصدهای تقریبی ارائه شده برای افراد بزرگسال از روی مرجع مصرف رژیم غذایی هستند.  منبع: مرکز داده غذای وزارت کشاورزی آمریکا: †درصدهای تقریبی ارائه شده برای افراد بزرگسال از روی مرجع مصرف رژیم غذایی هستند.  منبع: مرکز داده غذای وزارت کشاورزی آمریکا
یک به خام نزدیک به ۸۴٪ آب، ۱۵٪ کربوهیدرات و مقدار کمی چربی و پروتئین دارد. مقدار ۱۰۰ گرم، این میوه ۲۳۸ کیلوژول انرژی فراهم می‌کند و مقدار متوسطی ویتامین C (۱۸٪ از مقدار مواد مغذی مورد نیاز روزانه) دارد، بدون اینکه ریزمغذی‌های دیگری در درصد قابل توجهی از ارزش روزانه مواد مغذی وجود داشته باشد.
به سرشار از ویتامین آ، ویتامین ب، املاح آهکی و تانن است. به دارای پروتید، گلوسید، لیپید و آب است و صد گرم آن تولید ۱۱۲ کالری انرژی می‌کند. به مقوی قلب، معده و اعصاب است و دمنوش آن آرامبخش است.
موارد استفاده > نوشیدنی

در بالکان، نوشیدنی الکلی اوت دو وی (رکیا) از به تهیه می‌شود. میوه‌های رسیده از انواع شیرین‌تر شسته و از خراب شدن و دانه‌ها پاک می‌شوند، سپس خرد یا له می‌شوند، با آب سرد یا جوشان شیرین شده و مخمر مخلوط می‌شوند و برای چند هفته در دمای مناسب باقی می‌مانند تا تخمیر شوند. پس از تخمیر، مخلوط تخمیر شده یکبار نوشیدنی الکلی تقطیری می‌شود که حدود ۲۰–۳۰ درصد الکل به دست می‌آید. اگر دوباره تقطیر شود، نوشیدنی با حدود ۶۰٪ الکل به‌دست می‌آید. این دو تقطیر ممکن است با هم مخلوط یا با آب مقطر رقیق شوند تا محصول نهایی با ۴۲–۴۳٪ الکل حاصل گردد.
در منطقه آلزاس فرانسه و منطقه کانتون وله سوئیس، «لیکیور د کوئینگ» (liqueur de coing) از به به عنوان یک «دیزستیو» (digestif) مصرف می‌شود.
در کارولینای شمالی در سال ۱۷۰۹، جان لاوسون اشاره کرد که او "قاضی مناسبی برای انواع مختلف بِه‌ها نیست که آن‌ها را "برنزویک"، "پرتغال" و "بارباری" می‌نامند"، اما او اشاره کرد که "از این میوه شراب یا نوشیدنی‌ای به نام "کوئینس درینک" درست می‌کنند که من آن را بیشتر از هر چیزی که در کشورشان تولید می‌شود تایید می‌کنم، هرچند که مقدار زیادی شراب سیب و شراب گلابی هم در آنجا تولید می‌شود. "کوئینس درینک" معمولاً باعث پاکسازی می‌شود."
موارد استفاده > استفاده در آشپزی

بِه‌ها به خاطر عطر و طعم شدید و ترشی‌شان مورد توجه قرار دارند. با این حال، بیشتر انواع آن‌ها به قدری سفت و ترش هستند که نمی‌توانند به صورت خام خورده شوند. این میوه‌ها ممکن است پخته یا کبابی شوند و برای تهیه مربا، مارمالاد، ژله یا پودینگ استفاده شوند. برخی از انواع خاص مانند Aromatnaya و Kuganskaya می‌توانند به صورت خام خورده شوند. به دلیل محتوای بالای پکتین، از آن‌ها برای تهیه نگهدارنده میوه‌ها و پودینگ به استفاده می‌شود، یا ممکن است پوست‌کنده، سپس کبابی، پخته یا بخارپز شوند؛ سطح پکتین با رسیدن میوه کاهش می‌یابد. پخت طولانی با شکر باعث می‌شود گوشت میوه به دلیل وجود آنتوسیانین‌های رنگی، قرمز شود.
طعم قوی بِه‌ها باعث می‌شود که بتوانند در مقادیر کم به پای سیب و مربا اضافه شوند. اضافه کردن به خرد شده به سس سیب، طعم آن را تقویت می‌کند. واژه «مارمالاد»، که در اصل به مربای به اشاره دارد، از واژه پرتغالی marmelo به معنی این میوه گرفته شده است.
پاستیل به یا ژله به که از شبه‌جزیره ایبریا منشأ گرفته است، یک خمیر سفت، چسبناک و شیرین قرمز رنگ است که با پخت طولانی به با شکر تهیه می‌شود. این خوراکی در دنیای اسپانیایی زبان به نام dulce de membrillo شناخته می‌شود و معمولاً همراه با پنیر مانچگو مصرف می‌شود.
به در شام، به‌ویژه در سوریه، مورد استفاده قرار می‌گیرد. این میوه به مرغ یا کبه افزوده می‌شود تا طعمی شدید و منحصر به فرد ایجاد کند، همان‌طور که در کبه سفارجلیه دیده می‌شود.
پاستیل به
کبه سفارجلیه شام، خوراک گوشت گاو در سس به
راکیا از صربستان
در هنر و ادبیات

در متون شاعران یونانی باستان مانند ایبیکوس و آریستوفان، از به (که به یونانی «کیدونیا» نامیده می‌شود) به‌عنوان یک واژه با معنای مبهم و گاهی شوخ‌طبعانه برای اشاره به سینه‌های نوجوانان استفاده شده است. در اثر پلوتارک با عنوان «حیات مردان نامی»، گفته شده که سولون فرمان داده بود که «عروس و داماد در یک اتاق بسته شوند و یک به را با هم بخورند.» در مورد قهرمان هرکول، این احتمال وجود دارد که سیب‌های زرین که به او نسبت داده شده‌اند، در واقع به بوده باشند. در بالکان، زمانی که یک نوزاد متولد می‌شود، یک درخت به به‌عنوان نماد باروری، عشق و زندگی کاشته می‌شود.
همچنین در اشعار جفنگ ادوارد لیر که در سال ۱۸۷۰ منتشر شد، در قطعه‌ای به نام «جغد و پیشی»، اشاره‌هایی به به وجود دارد.
آن‌ها بر روی خورشت گوشت و تکه‌هایی از به غذا خوردند،

که با قاشق رنسابل می‌خوردند؛

و دست در دست، کنار ساحل ایستاده،

زیر نور ماه رقصیدند.
کیت یانگ در روزنامه گاردین نوشته است که این شعر ممکن است بی‌معنی باشد، اما تکه‌های به با دسرهایی مانند مرنگ و خامه زده‌شده ترکیب خوبی دارند.
در گالری تصاویر، آثار مختلف هنری نشان داده شده‌اند، از جمله «فارنزه هرکول» که سه سیب زرین یا به در دست دارد، نسخه‌ای از مجسمه‌ای متعلق به قرن سوم میلادی. همچنین، نقاشی‌های هنرمندانی چون کاراواجو، خوان سانچز کوتان و ونسان ون گوگ نیز در این بخش به نمایش درآمده است که به را به عنوان یک موضوع هنری در آثار خود گنجانده‌اند.
مجسمه «هرکول فارنزه» که در آن هرکول سه «سیب زرین» یا همان «به» را در دست دارد.
به در سبد میوه
اثر «کاراواجو»، ۱۵۹۷–۱۶۰۰
به در یک نقاشی طبیعت بی‌جان
اثر «خوان سانچز کوتان»، ۱۶۰۰–۱۶۰۳
«پیکنیک شبانه»،
سبد به در اثر «محمد قاسم تبریزی»، مینیاتور حدود سال ۱۶۵۰
طبیعت بی‌جان از چند به
اثر «ونسان ون گوگ»، ۱۸۸۷
به نرسیده
بان هوایشای

مکان در 23x15px|border |alt=|link= لائوس
| بان هوایشای ຫ້ວຍຊາຍ | بان هوایشای ຫ້ວຍຊາຍ |
| --- | --- |
شهر: شهر
Ban Houayxay viewed from the Mekong River: Ban Houayxay viewed from the Mekong River
استان: بوکیو
ارتفاع: ۳۹۸ متر (۱۳۰۶ فوت)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۱۷۶۸۷
 • مذهب‌ها: آیین بودایی
بان هوایشای (به لاتین: Ban Houayxay) یک شهر در لائوس است که در Houay Xay District واقع شده‌است.
خصوصیات

بان هوایشای  ۱۷٬۶۸۷ نفر جمعیت دارد و ۳۹۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آنجانا ممتاز

| آنجانا ممتاز | آنجانا ممتاز |
| --- | --- |
Anjana Mumtaz in 2010: Anjana Mumtaz in 2010
زادهٔ: ۴ ژانویهٔ ۱۹۴۱ ‏(۸۴ سال) هند
ملیت: اهل هند
پیشه: هنرپیشه
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۹-اکنون
فرزندان: Ruslaan Mumtaz
آنجانا ممتاز بازیگر سینما و تلویزیون اهل کشور هند است. وی متولد شهر بمبئی است و بازیگری را از سال ۱۹۶۹ آغاز کرده‌است.
او در فیلم‌هایی مانند بانجاران بازی کرده‌است.
فیلم‌شناسی

فهرست برخی از فیلم‌هایی که آنجانا ممتاز در آن‌ها به ایفای نقش پرداخته‌است:
بانجاران
بزرگترین بازیکن
گل و خار
سکو
نیرومند
توپ آتش
سه‌گانگی
یکسان
عاشق شدی
بازیگر خطرها
پیروزی
این فقط قلب است
بازار سیاه
سرگرم‌کننده
خانه جهان
زندانی عشق
عزیزم بریم خونه بابام
دوست بیچارگان
اینا مینا دیکا
شماره پدر
ظلم و ستم
طوفان گناه
قربانی جاط
حقیقت
جنگجو
الهی
دریچه دل
تولسی
عصبانیت
آتش
فساد اداری