stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
رامسس دوم

رامسس دوم یا رامسس کبیر (Riʕmīsisu؛ معنا:زادهٔ رع) (زاده ۱۳۰۲ پ. م، پادشاهی ۱۲۸۰–۱۲۱۳ پ. م) فرعون مصر باستان از دودمان نوزدهم فراعنه آن سرزمین بود. بسیاری او را نیرومندترین فرعون تاریخ مصر باستان می‌دانند. رامسس دوم، بزرگ‌ترین فرعون عصر پادشاهی نوین (حدود ۱۵۵۰ تا ۱۰۶۹ پ. م)، حدود هفتاد سال مقتدرانه حکومت کرد و ثبات و رونق را به مصر آورد. او مانند دولتمردان بین‌المللی امروزی، ماهرانه دیپلماسی، راهبردهای نظامی و تبلیغات را برای اعتلای مصر و حفظ امپراتوری خود به کار گرفت. به این ترتیب بود که او به شخصیتی مهم در سیاست خاورمیانه باستان بدل شد.
کسی که بعدها رامسس دوم شد درست پیش از آغاز سلسلهٔ نوزدهم (حدود ۱۲۹۵ تا ۱۱۸۷ پ. م) به دنیا آمد و سومین فرعون این سلسله شد. رامسس از پدرش، ستی یکم، امپراتوری قوام‌یافته‌ای را به ارث برد که از سوریهٔ امروزی در شمال تا سودان (نوبهٔ آن روزگار) در جنوب کشیده شده بود. او هم مانند پدرش سوداهایی سرزمینی برای سوریه در سر داشت، اما باید با تهدید امپراتوری هیتی در آناتولی در شمال مقابله می‌کرد. معروف‌ترین رویارویی او با هیتی‌ها، حدود ۱۲۷۵ پ. م، در نبرد کادش (یا قادش) در سوریه اتفاق افتاد. رامسس ادعا کرده‌است که یک‌تنه در این نبرد پیروز شده‌است، اما دیگر منابع نقل می‌کنند که هیتی‌ها پیروز آشکار میدان بوده‌اند. حقیقت احتمالاً چیزی میان این دو است و هیچ طرفی به پیروزی آشکار یا دستاورد مهمی نرسیده‌است.
ستی یکم پدرش هنگامی که او چهارده‌ساله بود وی را به جانشینی برگزید. او از همین سن همراه پدرش در جنگ علیه اقوام نوبیایی و لیبیایی شرکت می‌کرد. رامسس در آغاز دهه سوم زندگی به پادشاهی رسید. او ۶۶ سال و دو ماه پادشاهی نمود و قریب به نودوشش سال زیست. او مؤثرترین فرعون در پاک کردن دورهٔ آمارنا از تاریخ مصرست. او پایتخت را از شهر تبس به رامسس برد. رامسس دوم سومین فرعون از دودمان نوزدهم بود. وی در جنگ با امپراتوری هیتی توانست بر سرزمین‌های خاوری مدیترانه دست یابد.
برخی او را فرعون هم دوره موسی و سفر خروج او می‌دانند.
او دارای ۴۴–۵۶ پسر و ۴۰–۴۴ دختر بود.
فرعون بزرگ، رامسس، علاقه زیادی به بناهای تاریخی داشت. در زمان رامسس دوم بیشترین ساختمان‌ها و بناهای معماری مطرح مصر باستان ساخته شد. بناهایی که بسیاری از آنها هنوز هم در مصر در دسترس هستند. رامسس به دلیل داشتن قدرت نظامی و آبادانی که در مصر ایجاد کرد به عنوان یکی از بزرگترین فرمانروایان مصر باستان شناخته می‌شود. او در حدود ۹۲ سالگی و پس از شصت‌وهفت سال حکومت بر مصر، در حالی که بیش از صد فرزند از خود به جای گذاشت، درگذشت.
رامسس سیاستمدار

در نخستین سال‌های تاجگذاری، رامسس دوم عازم میدان‌ها جنگ شد، به هدف پس گرفتن قلمروهای قدیم مصر که تحت سلطهٔ نوبی‌ها و هیتی‌ها بود و همچنین حفاظت از مرزهای مصر. چند نبرد در لیبی و خاموش کردن شورش‌های نوبی‌ها هم در کارنامهٔ جنگی او نوشته شده‌است، اما هیچ‌کدام به اندازهٔ نبرد کادش، بزرگ و از لحاظ تاریخی بااهمیت نبوده‌اند. در این نبرد ۵٫۰۰۰ ارّابه و بیش از ۹٫۰۰۰ سرباز پیاده‌نظام شرکت داشتند.
حدود ۱۲۵۸ پ.م. پس از درگیری‌های پراکندهٔ قبلی، هیتی‌ها و مصری‌ها معاهده‌ای تاریخ‌ساز تنظیم کردند که در عمل به دشمنی میان آن‌ها پایان داد. رامسس، که متوجه نقشش به‌عنوان سیاستمداری در خدمت منافع وسیع‌تر مصر بود، بعدتر با به همسری گرفتنِ دست‌کم یک شاهزادهٔ هیتی این معاهدهٔ جدید را تحکیم کرد. رابطهٔ تازه و دوستانه میان این دو قدرت در نامه‌های کشف‌شده در بایگانی‌های خاتوشا، پایتخت هیتی‌ها، هم آشکار است. مثل «نامه‌های عمارنه»‌ی معروف، که به دوره‌های حکومت «آمنهوتپ چهارم» و «(آخناتون)» مربوط می‌شوند، این مراسلات هم به خط میخی اکدی (زبان دیپلماسی)، روی لوح‌هایی گلی نوشته شده‌اند و از وجود مبادلاتی میان مجموعه‌ای از قدرت‌ها و شخصیت‌های خاورمیانه‌ای حکایت می‌کنند. این نامه‌های جالب قدیمی‌ترین شواهد مهم دیپلماسی بین‌المللی هستند و تصویری واضح از بازرگانی با دوردست‌ها، توافق‌نامه‌های سیاسی و مسائل دیپلماتیک و روزمره ترسیم می‌کنند. نامه‌های بین مصر و هیتی‌ها، و مخصوصا رامسس دوم و هاتوسیلی سوم، پادشاه هیتی‌ها که طرف معاهدهٔ سال ۱۲۵۸ پ. م هم بود، دربارهٔ موضوعاتی گوناگون، از سیاست بین‌الملل گرفته تا مشکلات پزشکی و برنامه‌ریزی جشن عروسی، بحث می‌کنند.
تنفر از آمارنا

رامسس دوم مؤثرترین فرعون در پاک کردن دورهٔ آمارنا از تاریخ مصرست. آمارنا که می‌توان از آن به عنوان نخستین حرکت سیاسی «یکتاپرستانه» یا «تک ایزدی» نام برد. آخناتون فرعون مسئول این حرکت، معتقد به توحید آتون بود که مسبب ویران کردن بسیاری از معابد دیگر خدایان از جمله معابد آمون بود. تلاش رامسس دوم بر این بود که آنچه را که در زمان آخناتون از دست رفته بود، بازیابد.
فستیوال هِب سِد

پس از سی سال سلطنت، رامسس دوم به معدود فراعنه‌ای پیوست که به دورهٔ «نیمه خدا شدن» وارد می‌شوند. طبق سنت، هر فرعونی که سی سال سلطنت بکند، مصر برای نیمه خدا شدن وی جشنی بر پا می‌کند که هِب سِد (Heb Sed) نام دارد. تنها در میان راهی که شصت و شش سال طول می‌کشد، رامسس دوم به یکی از بزرگترین پادشاهان تاریخ بشر تبدیل شده بود. مصر در صلح بود، مرزهای مصر حفاظت شده بود و معابد و یادواره‌های بیشماری در سرتاسر مصر ساخته شده بود. در سی سال نخست سلطنت رامسس دوم، مصر از دو قرن اخیر خود موفقیتهای بیشتری کسب کرده بود. رامسسیوم معبدی بود که رامسس دوم در نزدیکی روستای کرنا ساخت. ابوسمبل و معبد نفرتاری (همسر رامسس دوم) از جمله دیگر بناها و یادواره‌هایی هستند که از رامسس دوم به جای مانده‌اند.
آزادی‌های هنری

یکی از ویژگی‌های برجستهٔ دورهٔ حکومت رامسس دوم ساختمان‌هایش بودند. در سراسر مصر، بناهای یادبودی علم کردند یا به ساختمان‌های قدیمی افزودند. مجسمه‌های غول‌آسا و نقاشی‌های فرعون، به‌سرعت، همه جا ظاهر شدند و صنعتگران، روی هر سطحی که بود، کتیبه‌ای در وصف او می‌نوشتند.
او شهر جدید «پر-رامسس» (به‌انگلیسی: Per-Ramses) را در دلتای نیل، نزدیک قاهرهٔ امروزی، تأسیس کرد. «پر-رامسس» شهری زیبا و مناسب برای لشکرکشی‌های نظامی به آسیا بود. او معبدهای معروف ابوسمبل، نزدیک مرز امروزی مصر و سودان، را هم به نام خود و همسر محبوبش، نفرتاری، ساخت. چهار مجسمهٔ عظیم رامسس در ابوسمبل از بزرگ‌ترین دستاوردهای هنر مصری هستند. سبک مصری‌ها سبک ظریفی نبود، اما رهبری خلاقانهٔ رامسس موجب شکوفایی هنر، مانند دورهٔ پدرش، شد.
یکی از شگفتی‌های ساخته شده به فرمان رامسس دوم، معبد ابوسمبل است که برای همسر زیبارویش نفرتاری ساخته شده‌است. شگفتی این معبد در آن است که هر ساله در روز تولد (۲۲ نوامبر) و تاج گذاری (۲۲ فوریه) رامسس دوم، خورشید از بیرون معبد به مجسمه او و خانواده‌اش در داخل معبد از ساعت ۰۵:۵۸ صبح به مدت ۲۰ دقیقه می‌تابد. کار ساخت این چهار مجسمه ۲۰ سال به طول انجامید. طراحی زیبا و زیرکانه ابوسمبل گردشگران زیادی را به مصر کشاند.
دیگر بنای مهم، «رامسیوم»، معبد یادبودیِ بزرگ رامسس، بود. این معبد را در کرانهٔ غربی نیل در تبس، پایتخت جنوبی که رامسس ساخت‌وسازهای بسیاری در آن انجام داد، ساخته‌اند. رامسیوم، که هم کاخ، هم مرکزی مذهبی و سیاسی و هم مکانی برای یادگیری بود، در سال ۱۸۱۷، الهام‌بخش شعر مشهور «اُزیماندیاسِ» پرسی بیش شلی، شاعر رمانتیک انگلیسی، شد.
حفظ سیطره و مرگ

رامسس دوم سیطره‌ای سخت بر سرزمین‌ها و مردمش داشت. اسناد دولتی باقی‌مانده از دورهٔ حکومت او تصویری از رهبری بسیار سازمان‌گرا با توجه جدی به قانون‌گذاری و نظم نمایش می‌دهند. او، به واسطهٔ دو مقر مهمش در پر-رامسس و تبس، از سطلهٔ قوی بر مصر سفلی و علیا مطمئن شد. رامسس شبکهٔ محکمی از مقامات توانمند، از جمله بسیاری از دوستان قدیمی و فرزندان پرشمارش (بیش از صد فرزند)، را به کار گمارد.
گرچه رامسس دوم مهارتی مسلم در تبلیغ برای خود داشت، به نظر می‌رسد تردیدی نیست که شخصیتی مهم در تاریخ خاورمیانه بوده‌است. دورهٔ حکومت او آخرین دوران شکوه امپراتوری مصر باستان بود و حوزهٔ نفوذ او تا ترکیهٔ امروزی هم رسید. رامسس دوم کارنامهٔ هنری و تاریخی شگفت‌انگیز و تصویری واقعی از قدرت و شکوه فراعنه بر جای گذاشت.
طبق تحقیقات جدید دانشمندان، رامسس دوم معروف به کبیر، قدرتمندترین فرعون مصر باستان بوده است.
او مصر را در وضعیتی ثروتمند و کامیاب ترک کرد در حالی که بیشتر از بسیاری از فرزندان و همسرانش از جمله نفرتاری عمر کرده بود. رامسس دوم آن پادشاه افسانه‌ای که دوست می‌داشت شد، اما این برای مصر کافی نبود. کمتر از صد و پنجاه سال پس از او سلطنت مصر سقوط کرد و پادشاهی نوین مصر به پایان رسید.
مومیایی

رامسس دوم ابتدا در مقبره کی‌وی۷ و در دره پادشاهان دفن گردید اما به دلیل غارت مقبره، کاهنان مصری جسد پادشاه را در منطقه‌ای محفوظ نگاه‌داشتند. آنها سپس نوارهای کتانی مومیایی را از نو پیچیدند و درون مقبره ملکه احموس اینهاپی قرار دادند. ۷۲ ساعت بعد جسد رامسس دوم دوباره منتقل و به مقبره دی‌بی ۳۲۰، کاهن اعظم آمون پاینجم دوم گردید. تمام این سلسله مراتب به صورت نوشتاری بر روی کتانی که تابوت رامسس دوم را پوشانده بود ثبت‌شده‌است. سرانجام مومیایی وی در دی‌بی ۳۲۰ و درون یک تابوت چوبی معمولی کشف گردید و امروزه در موزه قاهره مصر قرار دارد.
در سال ۱۹۷۵ موریس بوکای ضمن بررسی مومیایی اظهار نمود که جسد رامسس دوم در وضعیت نامناسبی است. والری ژیسکار دستن بیستمین رئیس‌جمهور فرانسه توانست تا مقامات مصری را قانع نماید که مومیایی را برای بررسی و تحقیقات بیشتر، به فرانسه انتقال دهند. در سپتامبر ۱۹۷۶ و در فرودگاه پاری – لو بورژه، جسد مومیایی‌شدهٔ رامسس دوم با تشریفات کامل نظامی، همچون تشریفات مرسوم برای پادشاهان و افراد برجسته مورد استقبال قرار گرفت و سپس به لابراتوار می‌یوزه‌دولوهم منتقل گردید. گزارش‌های متعدد اذعان می‌دارند که رامسس دوم با یک گذرنامهٔ مصری برای این جابجایی و سفر استفاده کرد و در قسمت شغل او عنوان پادشاه متوفی ذکرشده بود. هدف از این تمهیدات، اعطای شهروندی مصری به وی برای اطمینان از بازگشت ایمن او به مصر و جلوگیری از نگهداری و ضبط غیرقانونی مومیایی توسط محققین فرانسوی عنوان گردید.
نگارخانه

چهار مجسمه عظیم از پادشاه مصر رامسس دوم در ورودی معبد بزرگ در ابو سمبل، در نزدیکی اسوان مصر
گستره پادشاهای مصر باستان و پادشاهی هیتی در زمان رامسس دوم
مومیایی رامسس دوم
مطیع بن ایاس

| مطیع بن ایاس | مطیع بن ایاس |
| --- | --- |
زادهٔ: ۷۰۴م/۸۵ق کوفه
درگذشت: ۷۸۵م/ ۱۶۹ق بغداد
پیشه: شاعر
مطیع بن ایاس (۷۰۴–۷۸۵م) شاعر مخضرم و کنشگر سیاسی عراقی بود. او با حماد عجرد، والبه بن حباب و عبدالله بن مقفع دوستی داشته است.
ویسیان (سروآباد)

| ویسیان (سروآباد) | ویسیان (سروآباد) |
| --- | --- |
روستا: روستا
ویسیان (سروآباد): ویسیان (سروآباد)
مختصات: ۳۵°۱۵′۴۱″ شمالی ۴۶°۱۴′۲۱″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۲۶۱۳۹°شمالی ۴۶٫۲۳۹۱۷°شرقی﻿ / 35.26139; 46.23917: مختصات: ۳۵°۱۵′۴۱″ شمالی ۴۶°۱۴′۲۱″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۲۶۱۳۹°شمالی ۴۶٫۲۳۹۱۷°شرقی﻿ / 35.26139; 46.23917
کشور:  ایران
استان: استان کردستان
شهرستان: شهرستان سروآباد
بخش: بخش اورامان
دهستان: دهستان اورامان تخت
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۲۴۷
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
ویسیان یک روستا در ایران است که در دهستان اورامان تخت شهرستان سروآباد واقع شده‌است. ویسیان ۲۴۷ نفر جمعیت دارد.
روابط ترکیه و ایالات متحده آمریکا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
[[{{{2}}}]]: [[{{{3}}}]]
 :  
سفارتخانه: سفارتخانه
سفارت ترکیه واشینگتن: Embassy of the United States, Ankara
نماینده: نماینده
Turkish Ambassador to the ایالات متحده آمریکا Hasan Murat Mercan: American Ambassador to Turkey جف فلیک
روابط ترکیه و ایالات متحده آمریکا (انگلیسی: Turkey–United States relations) روابط دیپلماتیک عادی بین جمهوری ترکیه و ایالات متحده آمریکا در سال ۱۹۲۷ برقرار شد. روابط پس از جنگ جهانی دوم از کنفرانس دوم قاهره در دسامبر ۱۹۴۳ و ورود ترکیه به طرف متفقین جنگ جهانی دوم در فوریه ۱۹۴۵ شکل گرفت.
سینت جو، ویرجینیای غربی

| سینت جو، ویرجینیای غربی | سینت جو، ویرجینیای غربی |
| --- | --- |
محدوده ثبت‌نشده: محدوده ثبت‌نشده
سینت جو، ویرجینیای غربی: سینت جو، ویرجینیای غربی
سینت جو، ویرجینیای غربیLocation within the state of West Virginiaنمایش نقشه ویرجینیای غربیسینت جو، ویرجینیای غربیسینت جو، ویرجینیای غربی (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا: سینت جو، ویرجینیای غربیLocation within the state of West Virginiaنمایش نقشه ویرجینیای غربیسینت جو، ویرجینیای غربیسینت جو، ویرجینیای غربی (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا
مختصات: ۳۹°۲۹′۱۹″ شمالی ۷۹°۳۷′۵۶″ غربی﻿ / ﻿۳۹٫۴۸۸۶۱°شمالی ۷۹٫۶۳۲۲۲°غربی﻿ / 39.48861; -79.63222: مختصات: ۳۹°۲۹′۱۹″ شمالی ۷۹°۳۷′۵۶″ غربی﻿ / ﻿۳۹٫۴۸۸۶۱°شمالی ۷۹٫۶۳۲۲۲°غربی﻿ / 39.48861; -79.63222
کشور:  ایالات متحده آمریکا
ایالت: ویرجینیای غربی
شهرستان: شهرستان پرستون، ویرجینیای غربی
ارتفاع: ۱۲۱۷ فوت (۳۷۱ متر)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (منطقه زمانی شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
سامانه اطلاعات نام‌های جغرافیایی: ۱۵۵۵۵۵۵
سینت جو (به انگلیسی: Saint Joe) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پرستون، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. سینت جو ۳۷۰٫۹۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سیروشو

| سیروشوՍիրուշո | سیروشوՍիրուշո |
| --- | --- |
Սիրանուշ Հարությունյան: Սիրանուշ Հարությունյան
سیروشو در نماهنگ "PreGomesh" در ۲۰۱۲: سیروشو در نماهنگ "PreGomesh" در ۲۰۱۲
نام هنگام تولد: سیرانوش هاروتیونیان
زادهٔ: ۷ ژانویهٔ ۱۹۸۷ ‏(۳۷ سال) ایروان، جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان
پیشه‌ها:  خواننده  ترانه‌سرا  طراح جواهر 
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۵–اکنون
همسر: لوُن کوچاریان (ا. ۲۰۰۹)
فرزندان: ۲
والدین:  en:Hrachya Harutyunyan (پدر)  en:Syuzan Margaryan (مار) 
وبگاه: sirusho.am
سیرانوش هاروتیونیان (به ارمنی: Սիրանուշ Հարությունյան)، (به انگلیسی: Siranush Harutyunyan)، با نام هنری سیروشو (به ارمنی: Սիրուշո)، (زاده ۷ ژانویهٔ ۱۹۸۷) خوانندهٔ زن موسیقی پاپ ارمنی است. او فعالیت موسیقایی خودش را با اجراهای زنده در کانادا، و در میان ارمنیان دور از وطن آغاز کرد. سیروشو در سن ۹ سالگی برای ترانهٔ Lusabats برندهٔ جایزهٔ موسیقی ارمنستان شد. نخستین آلبوم استودیویی وی با نام «سیروشو» در سال ۲۰۰۰ به بازار آمد و به دنبال آن آلبوم بعدی با نام Sheram در سال ۲۰۰۵ منتشر شد. در همان سال سیروشو در جایزهٔ ملی موسیقی ارمنستان در بخش‌های «آیندهٔ موسیقی ارمنی»، «بهترین آلبوم» و «بهترین اجراکنندهٔ زن» موفق به دریافت جایزه شد. بی‌بی‌سی در سال ۲۰۰۸ از وی با عنوان «گنجینهٔ ملی» ارمنستان یاد کرد و سرویس خبری این خبرگزاری گزارش داد که سیروشو هم در ارمنستان و هم در میان ارمنیان دور از وطن پرطرفدار است.
او در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۰۸ نماینده ارمنستان بود.
آثار و جوایز > آلبوم‌ها

۲۰۰۰ - Sirusho
۲۰۰۵ - Sheram
۲۰۰۷ - Hima
۲۰۱۰ - Havatum Em
آثار و جوایز > تک آهنگ‌ها

۲۰۰۵ - Shorora
۲۰۰۵ - Sery mer
۲۰۰۶ - Mayrik
۲۰۰۶ - Heranum em
۲۰۰۷ - Hima
۲۰۰۷ - Arjani e
۲۰۰۷ - Mez Vochinch Chi Bajani
۲۰۰۸ - Qélé, Qélé
۲۰۰۹ - Erotas
۲۰۰۹ - Time to Pray
۲۰۱۰ - Havatum Em
۲۰۱۱ - I Like It
۲۰۱۲ - PreGomesh
۲۰۱۳ - See
آثار و جوایز > جایزه‌ها

۲۰۰۳ - «آیندهٔ موسیقی ارمنستان» از جایزهٔ موسیقی ملی ارمنستان، ایروان.
۲۰۰۴ - «بهترین هنرمند زن» در جایزهٔ کرانک.
۲۰۰۵ - «بهترین ترانه» برای Sery mer از جایزهٔ Voske Qnar، ایروان.
۲۰۰۵ - «بهترین آلبوم سال» برای آلبوم Shorora در جایزهٔ موسیقی ملی ارمنستان، ایروان.
۲۰۰۵ - «بهترین هنرمند زن سال» از جایزهٔ موسیقی ملی ارمنستان، ایروان.
۲۰۰۵ - «بهترین هنرمند زن» از جایزهٔ موسیقی سالانهٔ دیاسپورای ارمنی-روسی، مسکو.
۲۰۰۶ - «بهترین هنرمند زن سال» از جایزهٔ موسیقی سالانهٔ دیاسپورای ارمنی-روسی، مسکو.
۲۰۰۶ - «بهترین ویدئوکلیپ» برای ترانهٔ Mayrik، از جایزهٔ MCLUB AMVA.
۲۰۰۷ - «بهترین هنرمند زن سال» از جایزهٔ موسیقی ارمنستان، آمریکا.
۲۰۰۷ - «بهترین ویدئو» برای ترانهٔ Hima، از جایزهٔ ده ترانهٔ برتر، ایروان.
۲۰۰۷ - «شاهزادهٔ موسیقی ارمنستان» از جایزهٔ مجلهٔ یِس، ایروان.
۲۰۰۷ - «بهترین ترانه» برای Heranum em، از جایزهٔ Voske Qnar، ایروان.
۲۰۰۸ - «بهترین ویدئو» برای Qele Qele، از جایزهٔ ده ترانهٔ برتر، ایروان.
۲۰۰۸ - «جایزهٔ هواداران یوروویژن» از مسابقهٔ خوانندگی یوروویژن، بلگراد.
۲۰۰۸ - «بهترین هنرمند زن سال» از جایزهٔ موسیقی ملی ارمنستان، ایروان.
۲۰۰۹ - «بهترین خوانندهٔ بین‌المللی ارمنستان» از جایزهٔ موسیقی سالانهٔ دیاسپورای ارمنی-روسی، مسکو.
۲۰۱۰ - «بهترین ترانه» برای Havatum Em، از جایزهٔ موسیقی ملی ارمنستان، ایروان.
۲۰۱۰ - «پرفروش‌ترین آلبوم» برای Havatum Em، از جایزهٔ موسیقی ملی ارمنستان، ایروان.
۲۰۱۰ - «بهترین خواننده» و «بهترین ستارهٔ رسانه‌ای» از جایزهٔ لاگژری.
۲۰۱۰ - «جایزهٔ ویژه برای گسترش موسیقی ارمنستان در اروپا» از جایزهٔ موسیقی سالانهٔ دیاسپورای ارمنی-روسی، مسکو.
- هنرمند افتخاری ارمنستان
سیروشو در لندن
ریخولاهراپور

| ریخولاهراپور | ریخولاهراپور |
| --- | --- |
Municipality: Municipality
Skyline of Reykhólahreppur: Skyline of Reykhólahreppur
  نشان:   نشان
موقعیت ریخولاهراپور در نقشه: موقعیت ریخولاهراپور در نقشه
ریخولاهراپور: ریخولاهراپور
مختصات: ۶۵°۲۶′۴۶″ شمالی ۲۲°۱۲′۲۹″ غربی﻿ / ﻿۶۵٫۴۴۶۱۱°شمالی ۲۲٫۲۰۸۰۶°غربی﻿ / 65.44611; -22.20806: مختصات: ۶۵°۲۶′۴۶″ شمالی ۲۲°۱۲′۲۹″ غربی﻿ / ﻿۶۵٫۴۴۶۱۱°شمالی ۲۲٫۲۰۸۰۶°غربی﻿ / 65.44611; -22.20806
کشور: Iceland
منطقه‌های ایسلند: وست‌فیردیر
Constituency: شمال غربی (حوزه ایسلند)
حکومت: حکومت
 • شهردار: Ingibjörg Birna Erlingsdóttir
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۰۹۰ کیلومتر مربع (۴۲۰ مایل مربع)
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۲۷۱
 • تراکم: ۰٫۲۵/کیلومتر مربع (۰٫۶/مایل مربع)
Postal code(s): ۳۸۰
Municipal number: ۴۵۰۲
وبگاه: reykholar.is
ریخولاهراپور (به لاتین: Reykhólahreppur) یک منطقهٔ مسکونی در ایسلند است که در وست‌فیردیر واقع شده‌است. ریخولاهراپور ۱٬۰۹۰ کیلومتر مربع مساحت و ۲۷۱ نفر جمعیت دارد.
کلیمنت تورنووسکی

| کلیمنت تورنووسکی | کلیمنت تورنووسکی |
| --- | --- |
نخست‌وزیر بلغارستان: نخست‌وزیر بلغارستان
دوره مسئولیت ۶ دسامبر ۱۸۷۹ – ۷ آوریل ۱۸۸۰: دوره مسئولیت ۶ دسامبر ۱۸۷۹ – ۷ آوریل ۱۸۸۰
پادشاه: الکساندر باتنبرگ
پس از: تودور بورموف
پیش از: دراگان تسانکوف
دوره مسئولیت ۲۱ اوت ۱۸۸۶ – ۲۴ اوت ۱۸۸۶: دوره مسئولیت ۲۱ اوت ۱۸۸۶ – ۲۴ اوت ۱۸۸۶
پادشاه: الکساندر باتنبرگ
پس از: پتکو کاراولوف
پیش از: پتکو کاراولوف
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۸۴۱ شومن، امپراتوری عثمانی
درگذشته: ۱۰ ژوئیهٔ ۱۹۰۱ صوفیه، بلغارستان
کلیمنت تورنووسکی (بلغاری: Васил Николов Друмев؛ ۱۸۴۱ – ۱۰ ژوئیهٔ ۱۹۰۱) یک کشیش و سیاستمدار اهل بلغارستان بود.
ری استیونسون

| ری استیونسون | ری استیونسون |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۵ مهٔ ۱۹۶۴ لیسبورن، ایرلند شمالی
درگذشت: ۲۱ مهٔ ۲۰۲۳ (۵۸ سال) لاکو آمنو، ایتالیا
ملیت: ایرلند شمالی
پیشه: بازیگر
ری استیونسون (به انگلیسی: Ray Stevenson) (زادهٔ ۲۵ مهٔ ۱۹۶۴ - درگذشتهٔ ۲۱ مهٔ ۲۰۲۳) بازیگر زاده ایرلند شمالی بود.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به فیلم‌های جی.آی.جو: تلافی، سه تفنگدار و مجازاتگر: منطقه جنگی اشاره کرد.
نقش تایتس پولو در سریال رم ایفا کرد.
فیلم‌شناسی

فهرست برخی از فیلم‌هایی که ری استیونسون در آنها به ایفای نقش پرداخته است:
جی.آی.جو: تلافی
سه تفنگدار
ناهمگون
سیرک عجایب: دستیار یک شبح
مجازاتگر: منطقه جنگ
ثور
اون‌یکی‌ها
ثور: دنیای تاریک
آرتور شاه
کتاب عیلی
کشتن مرد ایرلندی
تئوری پرواز
ماشین جین منسفیلد
ویسیانین

| Vicianin | Vicianin |
| --- | --- |
نام‌گذاری آیوپاک(2R)-2-phenyl-2-[(2R3R4S5S6R)-345-trihydroxy-6-[[(2S3R4S5S)-345-trihydroxyoxan-2-yl]oxymethyl]oxan-2-yl]oxyacetonitrile: نام‌گذاری آیوپاک(2R)-2-phenyl-2-[(2R3R4S5S6R)-345-trihydroxy-6-[[(2S3R4S5S)-345-trihydroxyoxan-2-yl]oxymethyl]oxan-2-yl]oxyacetonitrile
دیگر نام‌ها(R)-vicianin 6-O-arabinopyranosylglucopyranoside ß-Vicianoside: دیگر نام‌ها(R)-vicianin 6-O-arabinopyranosylglucopyranoside ß-Vicianoside
شناساگرها: شناساگرها
شماره ثبت سی‌ای‌اس: 155-57-7
پاب‌کم: 656493
جی‌مول-تصاویر سه بعدی: Image 1
 SMILES C1C(C(C(C(O1)OCC2C(C(C(C(O2)OC(C#N)C3=CC=CC=C3)O)O)O)O)O)O :  SMILES C1C(C(C(C(O1)OCC2C(C(C(C(O2)OC(C#N)C3=CC=CC=C3)O)O)O)O)O)O 
خصوصیات: خصوصیات
فرمول مولکولی: C19H25O10
جرم مولی: 427.40 g/mol
ترکیبات مرتبط: ترکیبات مرتبط
ترکیبات مرتبط: آمیگدالین
به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa): به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa)
 Y (بررسی) (چیست: Y/N؟):  Y (بررسی) (چیست: Y/N؟)
Infobox references: Infobox references
:   
ویسیانین (به انگلیسی: Vicianin) با فرمول شیمیایی C۱۹H۲۵O۱۰ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۶۵۶۴۹۳ است. که جرم مولی آن ۴۲۷٫۴۰ g/mol می‌باشد.
ویگر منسونیدس

ویگر منسونیدس (به انگلیسی: Wieger Mensonides) (زادهٔ ۱۲ ژوئیهٔ ۱۹۳۸) شناگر اهل هلند است.
ریخنوف و یابلونتسه ناد نیسوو

ریخنوف و یابلونتسه ناد نیسوو (به لاتین: Rychnov u Jablonce nad Nisou) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه یابلونتس ناد نیسوو واقع شده‌است. ریخنوف و یابلونتسه ناد نیسوو ۲٬۳۵۹ نفر جمعیت دارد.
دنی الفمن

| دنی الفمن | دنی الفمن |
| --- | --- |
الفمن در اولین نمایش خروجی بعدی در روستای شرق توسط آنجلیکا سال ۲۰۲۲: الفمن در اولین نمایش خروجی بعدی در روستای شرق توسط آنجلیکا سال ۲۰۲۲
نام هنگام تولد: دنی رابرت الفمن
زادهٔ: ۲۹ مهٔ ۱۹۵۳ ‏(۷۱ سال) لس آنجلس، کالیفرنیا، ایالات متحده
پیشه‌ها: آهنگساز تهیه‌کننده موسیقی خواننده ترانه‌پرداز موسیقی‌دان
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۱–اکنون
همسر: گری آیزنمنگر (ا. ۲۰۲۴) بریجیت فوندا (ا. ۲۰۰۳)
فرزندان: 3
مادر: بلوسوم الفمن
خویشاوندان: ریچارد الفمن (برادر) بودی الفمن (پسر برادر)
پیشه موسیقی: پیشه موسیقی
ژانر:  موسیقی فیلم  پاپ  موج نو  موسیقی کلاسیک معاصر 
عضو پیشینِ: اوینگو بوینگو
 :  
وبگاه: dannyelfman.com
دنی الفمن (به انگلیسی:Danny Elfman؛ زادهٔ ۲۹ مه ۱۹۵۳) آهنگساز، خواننده، تهیه‌کننده موسیقی و بازیگر آمریکایی است. او با آهنگسازی فیلم‌های تلویزیونی و سینمایی از جمله بتمن و موسیقی متن مجموعهٔ تلویزیونی سیمپسون‌ها شناخته شده‌است. او با تیم برتون کارگردان آمریکایی دوستی بسیار دیرینه و نزدیکی دارد و برای همه به جز ۵ فیلم از آثار تیم برتون آهنگسازی کرده‌است. او از سال ۱۹۷۶ تا ۱۹۹۵ خواننده و آهنگساز گروه راک اوینگو بوینگو بود.
او در لس آنجلس، کالیفرنیا به دنیا آمد و در سال ۱۹۷۶ به عنوان بازیگر وارد صنعت سینما شد. اولین نقش‌آفرینی او در فیلم منطقهٔ ممنوع به کارگردانی برادر بزرگترش، ریچارد الفمن در سال ۱۹۸۰ بود. او تا کنون ۴ بار نامزد جایزهٔ اسکار، برندهٔ جایزهٔ گرمی برای موسیقی متن فیلم بتمن به کارگردانی تیم برتون و برندهٔ جایزهٔ امی برای موسیقی متن مجموعهٔ تلویزیونی کدبانوهای ناامید شده‌است. همچنین او مفتخر به دریافت جایزهٔ بزرگ ریچارد کرک در جوایز فیلم تلویزیون BMI سال ۲۰۰۲ شده‌است. این جایزه سالانه به آهنگسازهایی اهدا می‌شود که مشارکت‌های مهمی در آهنگسازی فیلم و تلویزیون داشته‌باشند.
دنی الفمن و تیم برتون

در سال ۱۹۸۵ تیم برتون و پل روبنس از الفمن دعوت کردند تا برای فیلم ماجراجویی بزرگ پی وی آهنگسازی کند. این فیلم اولین همکاری تیم برتون و الفمن بود و از آن زمان به بعد دنی الفمن و تیم برتون با هم همکاری کرده‌اند. الفمن برای همه به جز ۵ فیلم از آثار تیم برتون در مقام کارگردان و/ یا تهیه‌کننده آهنگسازی کرده‌است. فیلم‌های بیتل جوس، بتمن، ادوارد دست‌قیچی، بازگشت بتمن، کابوس قبل از کریسمس، مریخ حمله می‌کند!، اسلیپی هالو، سیارهٔ میمون‌ها، ماهی بزرگ، چارلی و کارخانه شکلات سازی، عروس مرده، ۹، آلیس در سرزمین عجایب، سایه‌های سیاه و فرنکن‌وینی دیگر همکاری‌های الفمن و برتون هستند. همچنین الفمن در انیمیشن کابوس قبل از کریسمس علاوه بر آهنگسازی، آوازهای شخصیت اصلی داستان یعنی جک اسکلینگتن، برل و دلقکی که صورتش جدا می‌شود را هم اجرا کرده‌است. او همچنین در انیمیشن عروس مرده صداپیشهٔ یکی از اسکلت‌ها بوده‌است.
تیم برتون دربارهٔ الفمن گفته‌است: «دربارهٔ موسیقی حتی لازم نیست با هم صحبت کنیم. حتی لازم نیست با هم دربارهٔ آن فکر کنیم. این طور برای هر دوتایمان بهتر است، هر دو از این نظر مثل همدیگر هستیم. ما خیلی خوش شانسیم که با هم ارتباط داریم» (برسکین، ۱۹۹۷)
زندگی خصوصی

الفمن ۲۹ نوامبر ۲۰۰۳ با بازیگری به نام بریجیت فوندا ازدواج کرد. آن‌ها پسری به نام الیور (زادهٔ سال ۲۰۰۵) دارند. همچنین الفمن از ازدواج اولش هم دو فرزند به نام‌های لولا (زادهٔ سال ۱۹۷۹) و مالی (زادهٔ سال ۱۹۸۴) دارد.
فیلم‌شناسی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
سال: فیلم
۱۹۷۷: هرگز قول یک باغ گل سرخ به تو ندادم
۱۹۷۷: فرداهای داغ
۱۹۸۱: آه! جنگ موسیقی
۱۹۸۲: منطقهٔ ممنوع
۱۹۸۴: صبح به خیر، آقای اورول
۱۹۸۵: ماجراجویی بزرگ پی‌وی
۱۹۸۶: بازگشت به مدرسه
۱۹۸۷: مدرسهٔ تابستانی
۱۹۸۷: عقل
۱۹۸۸: بیتل جوس
۱۹۸۸: فرار نیمه‌شب
۱۹۸۸: نمایش سیرک پی‌وی
۱۹۸۸: یورتمه آتشین
۱۹۸۸:  خسیس
۱۹۸۹: بتمن
۱۹۸۹: نوع شب
۱۹۹۰: دیک تریسی
۱۹۹۰: مرد تاریکی
۱۹۹۰: ادوارد دست‌قیچی
۱۹۹۲: مادهٔ ۹۹
۱۹۹۲: بازگشت بتمن
۱۹۹۳: سامرزبای
۱۹۹۳: ارتش تاریکی
۱۹۹۳: کابوس قبل از کریسمس
۱۹۹۴: سیاه زیبا
۱۹۹۵: دولورس کلیبورن
۱۹۹۵: رئیس‌های مرده
۱۹۹۵: مردن برای
۱۹۹۶: مأموریت غیرممکن
۱۹۹۶: وحشت‌آوران
۱۹۹۶: آزادراه
۱۹۹۶: اقدامات نهایی
۱۹۹۶: مریخ حمله می‌کند!
۱۹۹۷: مردان سیاه‌پوش
۱۹۹۷: فلابر
۱۹۹۷: ویل هانتینگ خوب
۱۹۹۸: نقشهٔ ساده
۱۹۹۸: دعوی مدنی
۱۹۹۹: غریزه
۱۹۹۹: هرجا جز اینجا
۱۹۹۹: اسلیپی هالو
۲۰۰۰: مدرک زندگی
۲۰۰۰: هدیه
۲۰۰۰: مرد خانواده
۲۰۰۱: سیارهٔ میمون‌ها
۲۰۰۲: مرد عنکبوتی
۲۰۰۲: مردان سیاه‌پوش ۲
۲۰۰۲: اژدهای سرخ
۲۰۰۲: شیکاگو
۲۰۰۳: هالک
۲۰۰۳: ماهی بزرگ
۲۰۰۴: مرد عنکبوتی ۲
۲۰۰۵: چارلی و کارخانهٔ شکلات‌سازی
۲۰۰۵: عروس مرده
۲۰۰۶: دریای عمیق
۲۰۰۶: ناکو لیبر
۲۰۰۶: تار شارلوت
۲۰۰۷: ملاقات با رابینسون‌ها
۲۰۰۷: پادشاهی
۲۰۰۸: فرایند عملیات استاندارد
۲۰۰۸: تحت تعقیب
۲۰۰۸: پسر جهنمی ۲: ارتش طلایی
۲۰۰۸: میلک
۲۰۰۹: بدنام
۲۰۰۹: نابودگر: رهایی
۲۰۰۹: ۹
۲۰۰۹: گرفتن ووداستاک
۲۰۱۰: مرد گرگ‌نما
۲۰۱۰:  آلیس در سرزمین عجایب
۲۰۱۰: سه روز آینده
۲۰۱۱: بی‌قرار
۲۰۱۱: فولاد اصل
۲۰۱۲: سایه‌های سیاه
۲۰۱۲: مردان سیاه‌پوش ۳
۲۰۱۲: فرنکن‌وینی
۲۰۱۲: دفترچهٔ امیدبخش
۲۰۱۲: هیچکاک
۲۰۱۲: سرزمین موعود
۲۰۱۳: اُز بزرگ و قدرتمند
۲۰۱۳: حماسه
۲۰۱۴: عمیق
ویتوریو فاروپا

ویتوریو فاروپا (به ایتالیایی: Vittorio Faroppa) بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۱۲ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۴ گل دریافت کرد.
ویتوریو فاروپا آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۱۲ میلادی انجام داد.
مزرعه امام

| مزرعه امام | مزرعه امام |
| --- | --- |
روستا: روستا
مزرعه امام: مزرعه امام
مختصات: ۳۲°۵۱′۰۸″ شمالی ۵۳°۰۷′۲۸″ شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۸۵۲۲۲°شمالی ۵۳٫۱۲۴۴۴°شرقی﻿ / 32.85222; 53.12444: مختصات: ۳۲°۵۱′۰۸″ شمالی ۵۳°۰۷′۲۸″ شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۸۵۲۲۲°شمالی ۵۳٫۱۲۴۴۴°شرقی﻿ / 32.85222; 53.12444
کشور:  ایران
استان: استان اصفهان
شهرستان: شهرستان نائین
بخش: بخش مرکزی شهرستان نائین
دهستان: دهستان بافران
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۸۵۱
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
مزرعه امام یک روستا در ایران است که به عنوان بخشی از شهرستان نائین در نظر گرفته می‌شود. طبق آخرین سرشماری مزرعه امام به طور تقریبی هزار نفر جمعیت دارد. نام صحیح این روستا نیز مزرعه شاه بوده که پس از انقلاب 1357 به مزرعه امام تغییر کرده است.