الیزابت باروس اوسهر
زندگی و کار

الیزابت فریمن باروس اوسهر در ۲۰ اکتبر ۱۸۷۳ در شهر کایسری امپراتوری عثمانی، در یک خانواده مسیحی متولد شد.
با توجه به وضعیت سلامت بدنی برادرش، زمانی که الیزابت دو سال داشت، به همراه خانواده اش به مانیسا نقل مکان کردند.
خانواده او امیدوار بودند که این تغییر محیط، برای کودک مفید باشد.
خانواده باروس، در مانیسا، به همراه عده دیگری که در آنجا مستقر بودند، ماندند؛ و پس از بهبود برادر الیزابت، خانواده فریمن باروس، به قسطنطنیه رفتند،
در قسطنطنیه، آن‌ها موفق به پیدا کردن یک خانه در بشیکتاش، حومه شهر شدند.
وقتی الیزابت هفت ساله بود، خانواده او به ایالات متحده رفته و در نیو انگلند ساکن شدند. 
این خانواده در نهایت در اتکینسون، نیوهمپشایر مستقر شدند و در سن یازده سالگی، الیزابت در کلیسا تعمید گرفت. 
خانواده باروس سپس به Newington, Connecticut نقل مکان کرد، جایی که الیزابت تحصیلات ابتدایی او را دریافت کرد. 
او در سال ۱۸۸۸ در سن چهارده سالگی تحصیل خود را با واعظ انجیلی دوایت لو مودی ادامه داد. 
باروس‌ها به مدرسه مذهبی وارد شدند و به مدت سه سال در آنجا تحصیل کردند. 
پس از بازگشت به محل اقامت خانواده اش در کنتیکت، او به عنوان یک معلم، در یک مدرسه محلی مشغول به کار شد. 
در سال ۱۸۹۵، پس از تقریباً یک سال تحصیل، او در کالج گوچر در بالتیمور، مریلند پذیرفته شد. 
او توسط همکلاسی‌هایش به عنوان «بث» شناخته شد و معاون رئیس کلاس او انتخاب شد.
یکی از همکلاسی‌های او در مورد او نوشت:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| « | اولین ویژگی که من را تحت تأثیر قرار داد، صداقت مطلق او بود. یکی دیگر از ویژگی‌های او آرامش روح و شیرینی او بود که هرگز ناخوشایند نبود. در پشت آن شخصیت ظاهر شد، در یکپارچگی آن بی نظیر، و مقاومتی آرام که هیچ چیز نمی‌توانست آنرا بشکند. روح مسیحی او به عنوان یک شعاع زیبا بود که شخصیت او را تحت تأثیر قرار داده و او را روشن کرد. اما، با این همه، او خوشحال بود که یک انسان آزاده است.  |  » |
الیزابت پس از فارغ‌التحصیلی از معارف، تصمیم گرفت به همراه خانواده، به امپراتوری عثمانی بازگردد و به عنوان یک مبلغ مذهبی در آن منطقه فعالیت کند. 
او در ۱۸ اکتبر ۱۸۹۹ از بوستون، ماساچوست به قسطنطنیه رفت.
در آنجا، او پنج روز باقی ماند و سپس قایق را به ترابوزان برد.
الیزابت از ترابوزان، به ارزروم، و در طول مسیرش، به شهر وان نیز سفر کرد.
در وان، توسط کلارنس، آصرف، و سایر مبلغین با او دیدار کردند.
در همین زمان، یک دستور از قسطنطنیه صادر شد و به علت فعالیت انقلابی ارمنی، خواستار احضار باروس‌ها به پایتخت شد. 
این سوء ظن بر اساس یک تلگراف فرستاده شده از شاخه انگلستان انجمن امداد ارمنی است که نشان می‌دهد که او از یتیمان ارمنی مراقبت می‌کند.
طریق مداخله کنسول‌های آمریکایی در ارزروم، در نهایت، اجازه داده شد. الیزابت، در ۱۹۲۶ ژوئن ۲۶ در کلیسا در وان با کلارنس اوسهر که یک پزشک مسیحی بود، ازدواج کرد.  
این ازدواج، اولین مراسم رسمی ازدواج آمریکایی در شهر وان بود و در این مراسم، بسیاری از مقامات عثمانی و اعضای برجسته جامعه ارامنه حضور داشتند.
نام خانوادگی الیزابت، پس از ازدواج، الیزابت اوسهر، شد و به شغل معلمی در مدرسه دخترانه در وان مشغول، و رئیس بخش موسیقی هم بود. 
او همچنین کتاب مقدس مسیحی را در مدارس مختلف دیگر در این منطقه تدریس کرد و بخشی از انجمن مسیحی جوانان در وان بود. 
او کمک کرد تا پناهگاه یتیمان و بیوه‌ها را فراهم کند و هنر و صنایع دستی را نیز آموخت. 
بسیاری از اقلام تولید شده توسط یتیمان و بیوه‌ها در سراسر جهان فروخته شد. 
پس از چند سال تحصیل، تصمیم گرفت تا در سال ۱۹۰۸ به ایالات متحده بازگردد و از خانواده اش در شهر استونینگتون، کانکتیکات دیدن کرد.
پس از گذراندن یک سال، اوسهر تصمیم گرفت تا از ۲۴ نوامبر ۱۹۰۹ از بوستون به بوتو نقل مکان کند.
بعد از اینکه در انتهای تفلیس توقف کردیم، اوسهر به اچمیادزین ارمنستان رفت و در آنجا شاهد قتل‌عام کاتولیک‌ها بود. 
سپس از اچمیادزین خارج شد و در ایگدیر متوقف شد و در نهایت به وان رسید. 
چند سال بعد، با این حال، جنگ جهانی اول شروع شد.