stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فرید مختاری

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  فرید مختاری
زادروز:  ۲۱ مارس ۱۹۹۱ ‏(۳۳ سال)
زادگاه:  لنجان (ابهام‌زدایی)، ایران
پست:  مهاجم
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  گیتی‌پسند اصفهان
شمارهٔ پیراهن:  ۱۵
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
–:  ملوان بندر انزلی
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |  ملوان بندر انزلی |  ۴ |  (۰) |
| ۲۰۱۵– |  گیتی‌پسند اصفهان |  ۱۱ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۳۰ ژوئن ۲۰۱۵. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۳۰ ژوئن ۲۰۱۵. 
فرید مختاری (انگلیسی: Farid Mokhtari؛ زادهٔ ۲۱ مارس ۱۹۹۱) یک بازیکن فوتبال اهل ایران است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گیتی‌پسند اصفهان و باشگاه فوتبال ملوان بندر انزلی اشاره کرد.
دون ژوان (اپرا)

مقالهٔ اصلی: دن خوان
| دون ژوان | دون ژوان |
| --- | --- |
اپرا ساخته ولفگانگ آمادئوس موتسارت: اپرا ساخته ولفگانگ آمادئوس موتسارت
پرتره فرانسیسکو دی‌آندراده در نقش دن ژوان ماکس اسلیوگت، ۱۹۱۲: پرتره فرانسیسکو دی‌آندراده در نقش دن ژوان ماکس اسلیوگت، ۱۹۱۲
نویسنده: لرنزو دا پونته
زبان: ایتالیایی
اولین اجرا: ۲۹ اکتبر ۱۷۸۷ (۱۷۸۷-10-۲۹) Estates Theatre، پراگ
دُن ژُوان (به فرانسوی: Don Juan، به ایتالیایی: Don Giovanni «دُن جووانی»، به اسپانیایی: Don Juan «دُن خُوان») اپرایی در دو پرده، با آهنگ‌سازی ولفگانگ آمادئوس موتسارت، ک. ۵۲۷ در سال ۱۷۸۷ است که اپرانامهٔ آن را لُرِنزو دا پونته نوشته‌است.
تاریخچهٔ دُن ژُوان

داستان  ِاین اُپرا بر اساس  ِشخصیت 
ِ افسانه‌ای  ِدُن خوان (یا دُن ژوان) شکل گرفته، که فردی بی‌بندوبار و اِغواگر  ِزنان است. این اُپرا نخستین بار در تاریخ ۲۹ اکتبر ۱۷۸۷، توسط اُپرای ایتالیایی پراگ در خانهٔ نمایش پراگ (Teatro di Praga با نام فعلی Estates Theatre) به روی صحنه رفت.
اپرا نامه دا پونته به مانند  ِبسیاری از آثار  ِآن زمان، به‌صورت  ِنمایشی دراماتیک و سرگرم‌کننده -- همراه با بازی‌ها و گفتارهای گاه شوخی و گاه جدی -- رده‌بندی شد. موتسارت نیز آن را در لیست  ِاپرا بوفاهای خود قرار داد.
"تیرسود مولینا" راهبی که بخاطر نوشتن درام، از کلیسا اخراج شد، نمایشنامه‌ای به نام  ِشیّاد  ِسِویل نوشت که پایه‌گذار تیپ  ِدون ژوان به‌شمار می‌رود.
اپرای دُون جیووانی هم‌اکنون در بین  ِ اُپراهایی که بیشترین اجرا را در سراسر دنیا داشته‌اند، رتبه دهم را به خود اختصاص داده و نکات و پیام‌های پُرباری را برای فلاسفه و نویسندگان به ارمغان آورده‌است.
نقش‌ها

| نقش | نوع صدا |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| دون جووانی؛ نجیب‌زاده ایی جوان و بسیار هرزه | باریتون |  |  |
| لپورلو؛ خدمتکار دون جووانی | باس |  |  |
| کماندتور؛ پدر دونا آنا | باس |  |  |
| دونا آنا؛ دختر کماندتور و نامزد دون اتاویو | سوپرانو |  |  |
| دون اتاویو | تنور |  |  |
| دونا الویرا؛ بانویی از بورگوس، رها شده توسط دون جووانی | سوپرانو |  |  |
| ماستو؛ یک روستایی | باریتون |  |  |
| زرلینا؛ نامزد ماستو | سوپرانو |  |  |
گروه کر روستاییان، خدمتکاران، بانوان جوان، موزیسین‌ها و شیاطین: گروه کر روستاییان، خدمتکاران، بانوان جوان، موزیسین‌ها و شیاطین
سازها

سازهای مورد استفاده در این اپرا عبارتند از:
سازهای بادی چوبی: ۲ فلوت، ۲ ابوا، ۲ کلارینت، ۲ باسون
سازهای بادی برنجی: ۲ هورن، ۲ ترومپت، ۳ ترومبون
ساز کوبه‌ای: تیمپانی
سازهای زهی: ویولن، ویولا و کنترباس
خلاصه

دون جیووانی نجیب‌زاده مغرور، جوان و لااُبالی در امور جنسی می‌باشد که معاشقه با زنان را در رأس امور خود، قرار داده و خواهان تمامی آن‌ها (با هر گونه شرایط ظاهری، سِنّی و تأهل) می‌باشد؛ تا اینکه سرانجام دچار عقوبت می‌شود.
خلاصه > پرده یک > نمای اول - باغ کماندتور

لپورلو - پیشخدمتِ دون جووانی - از کارِ سخت و زیادِ خود شکایت می‌کند. دون جووانی در حالِ فریب دادنِ دختر کماندتور - دونا آنا - و وادار کردنِ او به هم آغوشی می‌باشد و لپورلو مراقبِ اطراف است. جیووانی صورتِ خود را با ماسک پوشانده‌است. دونا آنا که راضی به برقراری ارتباط با او نیست، محکم بازوانِ او را چسبیده و سعی دارد مانع فرارِ مردِ هوسباز شده و او را بشناسد. دونا آنا شروع به داد و فریاد کرده و کمک می‌خواهد. پدرش سر می‌رسد و مرد جوان را به خاطرِ آزار رساندن به دخترش به مبارزه می‌طلبد. دونا آنا با شتاب به سمتِ خانه می‌رود تا نامزدش - دون اتاویو - را به کمک پدر بیاورد؛ اما پیش از رسیدنِ آنها، دون جووانی پدرِ دختر را می‌کشد و به همراهِ لپورلو فرار می‌کند. دونا آنا با دیدنِ جسدِ خونین پدر، بسیار وحشت زده شده و تصمیم به تلافی می‌گیرد. او از اتاویو نیز می‌خواهد که به انتقام جوئی سوگند خورده و او را در این راه یاری کند.
خلاصه > پرده یک > نمای سوم - سالن رقص

دو ارکستر جداگانه در حال نواختن موسیقی‌های شاد هستند. لپورلو شروع به رقصیدن با ماستو و سرگرم کردنش می‌کند؛ جووانی نیز از این فرصت استفاده کرده و زرلینا را به اتاق خصوصیش می‌برد. مهمانها مشغول رقص و شادمانی اند که صدای جیغ زرلینا توجه همه را به خود جلب می‌کند. ماستو متوجه غیبت جووانی و زرلینا می‌شود و جووانی هم برای سرپوش گذاشتن بر ماجرا، شروع به کتک زدن لپورلو می‌کند و آزار و اذیت زرلینا را گردن او می‌اندازد. اتاویو، آنا و الویرا نزد جووانی میایند؛ اتاویو تپانچه ایی را به سمت وی گرفته و به او می‌گوید که آن‌ها از تمامی جنایاتش با خبرند و قصد تلافی دارند؛ سپس ماسک خود را برمی‌دارند اما قبل هر گونه اقدامی، جووانی موفق به فرار می‌شود.
خلاصه > پرده دو > نمای اول - بیرون خانه الویرا

لپورلو از این همه نیرنگ و دغل کاری خسته شده و قصد ترک قصر را دارد. جووانی با مقداری پول او را راضی به ماندن کرده (Duet: Eh via buffone) و از او برای دست یافتن به ندیمه زیبای الویرا یاری می‌خواهد. برای این منظور جووانی از لپورلو می‌خواهد که لباسش را با او عوض کند؛ زیرا معتقد است در لباس یک خدمتکار برای یک ندیمه جذاب تر به نظر خواهد رسید تا در لباس یک اشراف‌زاده. الویرا کنار پنجره می‌آید (Trio: Ah taci, ingiusto core)؛ جووانی هم برای خنده و سرگرمی گوشه ایی قایم می‌شود و لپورلو را - در لباس جووانی - نزدیک پنجره می‌فرستد.
جووانی شروع به آواز خواندن برای الویرا می‌کند و ابراز می‌دارد که توبه کرده و قصد دارد برای همیشه کنار او بماند. لپورلو که پشت به پنجره داشته، با حرکات دست وانمود می‌کند که خودش آواز می‌خواند و سعی دارد که نخندد. پس از مدتی الویرا حرفهای او را باور می‌کند و راهی بیرون خانه می‌شود. در این فاصله دون جووانی از لپورلو می‌خواهد سعی کند که متین و با وقار - مانند یک نجیب‌زاده - رفتار کند و الویرا را مدتی سرگرم سازد. جووانی هم سراغ ندیمه الویرا رفته و آوازی عاشقانه برایش سر می‌دهد ("Deh vieni alla finestra").
پیش از اینکه جووانی بتواند ندیمه را فریب دهد، ماستو و دوستانش سر می‌رسند؛ آن‌ها در جستجوی جووانی هستند و قصدِ کشتنِ او را دارند. جووانی با آن‌ها مواجه می‌شود؛ او که در لباس لپورلو بوده، وانمود می‌کند که خدمتکاری بیش نیست و از سرور خود هم به حدی متنفر است که حاضر به همکاری با آنهاست. جووانی به بهانه محاصره قصر، هر کدام از دوستان ماستو را به سمتی می‌فرستد (Giovanni aria: Metà di voi qua vadano) و در آخر هم با حقّه ایی اسلحه ماستو را از او می‌گیرد؛ سپس کتک مفصلی به او زده و با قهقهه از آنجا دور می‌شود.
زرلینا می‌آید و با دیدن بدن زخمی و کبود نامزدش، شروع به دلداری و ناز و نوازش او می‌کند ("Vedrai carino").
خلاصه > پرده دو > نمای دوم - یک حیاط تاریک

لپورلو الویرا را رها می‌کند (Sextet: Sola, sola in buio loco)؛ در حال فرار اتاویو را می‌بیند که مشغول دلداری دادن آناست. لپورلو سعی می‌کند به آرامی از لای یک در بگریزد که همان موقع زرلینا و ماستو در را باز کرده، او را در لباس جووانی دیده و مانع فرارش می‌شوند. آنا و اتاویو، لپورلو را تهدید به مرگ می‌کنند؛ اما الویرا - که هنوز فکر می‌کرده که او جووانیست - مانع می‌شود و از آن‌ها می‌خواهد که به همسر آینده اش رحم کنند.
اتاویو و آنا به اضافه ماستو و زرلینا همچنان قصد انتقام دارند که لپورلو کلاه و لباس‌هایش را کنار زده و چهره واقعی خود را به آن‌ها نشان می‌دهد؛ او التماس بخشش کرده و در یک فرصت مناسب از مهلکه می‌گریزد (Leporello aria: Ah pietà signori miei). با مشاهده وقایع پیش آمده، حالا دیگر اتاویو مطمئن شده که جووانی قاتل پدر آناست و قسم به تلافی جوئی می‌خورد ("Il mio tesoro"). الویرا نیز از خیانت‌های جووانی خشمگین است ولی از طرفی هنوز او را دوست دارد و دلش برایش می‌سوزد ("Mi tradì quell'alma ingrata").
خلاصه > پرده دو > نمای سوم - یک قبرستان و مجسمه ایی از کماندتور

لپورلو از مشکلات و بلاهایی که پوشیدن لباس جووانی سرش آورده برای سرورش تعریف می‌کند اما جووانی او را به مسخره می‌گیرد و می‌گوید که در عوض پوشیدن لباس‌های لپورلو برایش کلی فایده داشته و باعث شده که بتواند با یکی از زنان مورد علاقه او ارتباط برقرار کند. لپورلو از این کار جووانی اصلاً خوشش نمی‌اید و نگران می‌شود که مبادا آن زن همسرش بوده باشد؛ جووانی هم در جواب می‌گوید: «چه بهتر» و فقط می‌خندد.
صدایی از مجسمه به گوش می‌رسد که: "این خنده‌ها تا طلوع صبح فردا دوام نخواهد یافت." جووانی به خدمتکارش دستور می‌دهد که به مجسمه نزدیک شود؛ لپورلو به شدت وحشت زده شده و امتناع می‌کند؛ اما جووانی او را با شمشیر تهدید کرده و وادار به این کارش می‌کند. لپورلو نوشته روی مجسمه را می‌خواند: "من برای انتقام جوئی از قاتلم اینجا هستم(Dell'empio che mi trasse al passo estremo qui attendo la vendetta)." سپس از ترس شروع به لرزیدن می‌کند اما جووانی با ضرب و شتم او را مجبور می‌کند کنار مجسمه رفته و او را به شام دعوت کند. اضطراب و وحشت بیش از حد لپورلو باعث شد که سرانجام جووانی شخصاً مجسمه را به قصرش دعوت کند (Duet: O, statua gentilissim) و مجسمه هم جواب مثبت می‌دهد.
خلاصه > پرده دو > نمای چهارم - اتاق دونا آنا

اتاویو از آنا می‌خواهد که هر چه زودتر ازدواج کنند اما آنا به دلیل درگذشت پدر و شرایط روحی نامناسب این را جایز نمی‌داند. اتاویو از جواب آنا آزرده می‌شود اما آنا به او اطمینان می‌دهد که به عشقشان پایبند است و فقط کمی فرصت لازم دارد ("Non mi dir").
خلاصه > پرده دو > نمای پنجم - تالاری در قصر دون جووانی

میز مجلل و شام مفصلی با پذیرائی لپورلو تدارک دیده شده و ارکستر مشغول نواختن موسیقی‌هایی از اپراهای اواخر قرن هجدهم است «قطعه "O quanto in sì bel giubilo" از اپرای "یک چیز نادر (۱۷۸۶)" اثر مارتین سولر، "Come un agnello" از اپرای "نفر سوم یک دعوای دوطرفه (۱۷۸۲)" اثر سارتی و "Non più andrai" از اپرای "ازدواج فیگارو (۱۷۸۶)" اثر خود موتسارت». الویرا برای اثبات عشقش به جووانی پیش او می‌آید و اعتراف می‌کند که دیگر هیچ کینه ایی از او به دل ندارد و فقط نگرانش است ("L'ultima prova dell'amor mio"). جووانی از حرفهای زن جوان تعجب می‌کند و می‌پرسد که حالا چه انتظاری از وی دارد. الویرا هم درخواست می‌کند که لاابالی گری‌هایش را کنار بگذارد و زندگی جدیدی را همراه با عشق و تعهد آغاز کند؛ اما جووانی حرفهای او را به مضحکه می‌گیرد و مستی و معاشقه با زنان را دلیل و نشانه شکوه خلقت آدمیزاد می‌داند (sostegno e gloria d'umanità)؛ الویرا هم با اندوه و دلی شکسته آنجا را ترک می‌کند. لحظاتی بعد صدای جیغ وحشت او از بیرون قصر به گوش می‌رسد و به داخل می‌آید تا از در دیگری خارج شود. جووانی لپورلو را می‌فرستد تا دلیل این وحشت را پیدا کند که خدمتکار بیچاره نیز از ترس فریاد بلندی می‌کشد و بازمی‌گردد. لپورلو سرورش را از آمدن مجسمه باخبر می‌کند. صدای شوم ضربه‌های محکمی به در شنیده می‌شود؛ لپورلو از ترس فلج می‌شود و جووانی به ناچار خود در را باز می‌کند و با مجسمه رو در رو می‌شود (Don Giovanni! A cenar teco m'invitasti <<با پایه موسیقی D ماینور از پیش نوا>>).
مجسمه به جووانی توصیه می‌کند که از شانس آخرش استفاده کرده و توبه کند، اما نجیب‌زاده شرور می‌گوید که هرگز این کار را نخواهد کرد؛ سپس مجسمه به داخل زمین فرومی‌رود و جووانی مغرور را نیز همراه خود به پایین می‌کشد. صدای همخوانی گروه شیاطین همراه با دود و آتش دوزخ و فریادهای جووانی از داخل چاه به گوش می‌رسد.
دونا آنا و دون اتاویو، دونا الویرا، زرلینا و ماستو به دنبال جووانی هستند که به جای آن لپورلو را - که شاهد همه ماجراها بوده - می‌بینند که از ترس می‌لرزد؛ آن‌ها در می‌یابند که جووانی به سزای اعمال خود رسیده و حالا دیگر مرده‌است.
آنا و اتاویو قرار می‌گذارند که پس از گذشت یک‌سال از مرگ پدر آنا، ازدواج کنند. الویرا تصمیم می‌گیرد که باقی عمرش را در صومعه بگذراند. زرلینا و ماستو بالاخره برای صرف شام به خانه‌شان می‌روند و لپورلو هم با امید داشتن یک ارباب بهتر تصمیم می‌گیرد در یک رستوران مشغول به کار شود.
در پایان نتیجه‌گیری اخلاقی اپرا بدین صورت بیان می‌شود که: «سرانجام بدکار همین است؛ مرگ یک گناهکار همیشه منعکس‌کننده زندگی اوست» (Questo è il fin di chi fa mal, e de' perfidi la morte alla vita è sempre ugual).
پایانِ اُپرا

در گذشته بعضی از رهبرانِ اپرا اعتقاد داشتند که پایانِ نمایش باید با مرگِ شخصیتِ اصلی داستان همراه باشد و قسمتِ حاملِ پیامِ اخلاقی را حذف می‌کردند اما اِعمالِ نظرِ آن‌ها چندان دوامی نیافت و این اُپرا همچنان به شکلِ کامل و اولیهٔ خود در حال اجراست.
ریتم نمونه دون ژوان (اپرا)
سیارک ۱۹۹۰

| کشف | کشف |
| --- | --- |
تاریخ کشف: همارس ۹, ۱۹۵۶
ویژگی‌های مداری: ویژگی‌های مداری
مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸: مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸
اوج: ۲.۲۸۶۶۲۴۷
حضیض: ۲.۰۶۲۵۲۹۷
خروج از مرکز مداری: ۰.۰۵۱۵۲۶۱
تناوب مداری: ۱۱۷۱.۲۷۹۸۲۸۲
آنومالی متوسط: ۶۵.۳۰۹۴۴
انحراف: ۳.۱۳۰۶۷
 :  
سیارک ۱۹۹۰ (به انگلیسی: 1990 Pilcher، نامگذاری:1956EE) هزار و نهصد و نودمین سیارک کشف شده‌است که در ۹ مارس ۱۹۵۶ و در هایدلبرگ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۳٫۱۴ است.
فلوت پیکولو

| 0 | 1 |
| --- | --- |
یک فلوت پیکولو یاماها بدنه از جنس آکریلونیتریل بوتادین استایرن و قسمت سر نقره اندود است: یک فلوت پیکولو یاماها بدنه از جنس آکریلونیتریل بوتادین استایرن و قسمت سر نقره اندود است
سازهای بادی چوبی: سازهای بادی چوبی
طبقه‌بندی:  سازهای بادی چوبی  ساز بادی  هواصداها 
گسترۀ صوتی: گسترۀ صوتی
 نت نویسی  صدا دهی :  نت نویسی  صدا دهی 
سازهای مرتبط: سازهای مرتبط
 فلوت  فلوت آلتو  فلوت باس :  فلوت  فلوت آلتو  فلوت باس 
فلوت پیکولو (به ایتالیایی: flauto piccolo) سازی بادی در موسیقی و از خانوادهٔ سازهای بادی چوبی است که اندازه‌ای نسبتاً کوچک و صدایی بسیار ریز دارد. این ساز امروزه در ارکستر نقشی تلفیقی دارد و به همراه سازهای بادی برنجی به کار می‌رود.
ویژگی

با اینکه این ساز جز سازهای بادی چوبی است اما امروزه ان را با جنس طلا می‌سازند.
این ساز کوچکترین ساز خانوادهٔ بادی‌های چوبی و ارکستر می‌باشد و طول این ساز نصف فلوت است.
فلوت پیکولو دارای زیرترین گستره صوتی در بادی چوبی‌ها و ارکستر (دورهٔ رمانتیک به بعد) می‌باشد.
نت این ساز را با کلید سل می‌نویسند و یک اکتاو بالاتر از نت نوشته شده صدا می‌دهد.
پیکولو دارای صدایی تیز و سوت وار است.
تاریخچه

این نوع از فلوت در اوایل سده ۱۷ به ارکستر معرفی شد. اولین آهنگ‌هایی که در آن از پیکولو هم استفاده شده‌است، مربوط به سال ۱۷۱۱ و اپرای «رینالدو» از فریدریش هندل است.
لودویگ وان بتهوون از جمله آهنگسازی بود که از پیکولو در سمفونیهایش (پنجم، ششم و نهم) استفاده کرد و برای این ساز قطعاتی جداگانه نوشت.
فلوت پیکولو چوبی
فلورستال

| فلورستال | فلورستال |
| --- | --- |
  پرچممهر:   پرچممهر
موقعیت فلورستال در نقشه: موقعیت فلورستال در نقشه
مختصات: ۱۹°۵۳′۲۰″ جنوبی ۴۴°۲۵′۵۸″ غربی﻿ / ﻿۱۹٫۸۸۸۸۹°جنوبی ۴۴٫۴۳۲۷۸°غربی﻿ / -19.88889; -44.43278: مختصات: ۱۹°۵۳′۲۰″ جنوبی ۴۴°۲۵′۵۸″ غربی﻿ / ﻿۱۹٫۸۸۸۸۹°جنوبی ۴۴٫۴۳۲۷۸°غربی﻿ / -19.88889; -44.43278
کشور: برزیل
منطقه‌های برزیل: منطقه جنوب شرقی برزیل
ایالت: میناز ژرایس
تأسیس‌شده: ۳۰ دسامبر ۱۹۶۲
حکومت: حکومت
 • شهردار: Derci Alves Ribeiro Filho
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۹۴٫۳۵۶ کیلومتر مربع (۷۵٫۰۴۱ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۲۰): جمعیت (۲۰۲۰)
 • کل: ۷۵۳۳
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۳ (یوتی‌سی ۳:۰۰-)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۲ (یوتی‌سی ۲:۰۰-)
فلورستال (به پرتغالی: Florestal) یک شهرداری در برزیل است که در میناز ژرایس واقع شده‌است. فلورستال ۱۹۴٫۳۵۶ کیلومتر مربع مساحت و ۷٬۵۳۳ نفر جمعیت دارد.
فرودگاه شهری بیکرزفیلد

فرودگاه شهری بیکرزفیلد (به انگلیسی: Bakersfield Municipal Airport) یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۲۱۹ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۱۵ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
رنجقان

| رنجقان | رنجقان |
| --- | --- |
روستا: روستا
رنجقانموقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانرنجقانرنجقان (استان یزد)نمایش نقشه استان یزد: رنجقانموقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانرنجقانرنجقان (استان یزد)نمایش نقشه استان یزد
مختصات: ۳۲°۲۸′ شمالی ۵۴°۲۳′ شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۴۶۷°شمالی ۵۴٫۳۸۳°شرقی﻿ / 32.467; 54.383: مختصات: ۳۲°۲۸′ شمالی ۵۴°۲۳′ شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۴۶۷°شمالی ۵۴٫۳۸۳°شرقی﻿ / 32.467; 54.383
کشور: ایران
استان: یزد
شهرستان: اردکان
بخش: بخش خرانق
دهستان: زرین
جمعیت: کمتر از ۳ خانوار (سرشماری ۹۵)
رنجقان، روستایی از توابع بخش خرانق شهرستان اردکان در استان یزد ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان زرین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸ نفر (۷خانوار) بوده‌است.
نبرد تسخینوالی

نبرد تْسْخینوالی به صورت مداوم برای شهر تسخینوالی پایتخت اوستیای جنوبی از ۸ اوت ۲۰۰۸ آغاز شد و نبرد اصلی جنگ اوستیای جنوبی ۲۰۰۸ می‌باشد.
نیروها پیش از نبرد

پیش از نبرد تسخینوالی
نبرد
ارتش گرجستان در ساعتهای اولیه ۸ اوت ۲۰۰۸ به اوستیای جنوبی وارد شد.
الاسایل

| الاسایل | الاسایل |
| --- | --- |
الاسایلLocation in Afghanistan: الاسایلLocation in Afghanistan
مختصات: ۳۴°۵۷′ شمالی ۶۸°۱۲′ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۹۵۰°شمالی ۶۸٫۲۰۰°شرقی﻿ / 34.950; 68.200: مختصات: ۳۴°۵۷′ شمالی ۶۸°۱۲′ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۹۵۰°شمالی ۶۸٫۲۰۰°شرقی﻿ / 34.950; 68.200
کشور:  افغانستان
ولایت: ولایت بامیان
منطقهٔ زمانی: + ۴٫۳۰
الاسایل (به لاتین: Elasayel) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بامیان واقع شده‌است.
الکتروفورز جنبشی مویین

الکتروفورز جنبشی مویین (به انگلیسی: Kinetic capillary electrophoresis) یا به اختصار کی.سی. ای (KCE) به عمل الکتروفورز مویینی گفته می‌شود که در حین عمل الکتروفورز، مولکول‌ها با یکدیگر برخورد نیز دارند. نخستین بار روش کی.سی. ای توسط استاد سرگی کریلوف و گروه پژوهشی وی در دانشگاه یورک در تورنتو کانادا معرفی شد. الکتروفورز جنبشی مویین بیان‌گر طرحی مفهومی برای توسعه روش‌های همگن آفنیته شیمیایی در مطالعه برهم‌کنش‌های شیمیایی (محاسبات مربوط به پیوندهای مولکولی و ثابت‌های سینماتیکی و سرعت واکنش‌ها) و آفنیته خالص‌سازی (خالص‌سازی مولکول‌های شناخته شده و تلاش برای یافتن ساختارها مولکول‌های ناشناخته) است. تا کنون روش‌های کی.سی. ای گوناگونی با توجه به انواع شرایط اولیه و شرایط مرزی طراحی شده‌است؛ روش‌هایی که در آن‌ها مولکول‌های در حال برهم‌کنش به مجاری مویین وارد یا از آن خارج می‌شوند. اکثر روش‌های کی.سی. ای در این سه بخش قابل بخش‌بندی هستند: ۱) جریان الکتروفورز مویین در شرایط غیرتعادلی درون مخلوطی به تعادل رسیده وارد شده‌است (NECEEM)، ۲) الکتروفورز مویین فراگیر (SweepCE) و ۳) الکتروفورز مویین جنبشی در رژیم جریانی پلاگ-پلاگ (ppKCE).
فلیکسدورف

| Felixdorf | Felixdorf |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
Felixdorfموقعیت در اتریش: Felixdorfموقعیت در اتریش
مختصات: ۴۷°۵۳′۰۰″ شمالی ۱۶°۱۴′۰۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۷٫۸۸۳۳۳°شمالی ۱۶٫۲۳۳۳۳°شرقی﻿ / 47.88333; 16.23333: مختصات: ۴۷°۵۳′۰۰″ شمالی ۱۶°۱۴′۰۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۷٫۸۸۳۳۳°شمالی ۱۶٫۲۳۳۳۳°شرقی﻿ / 47.88333; 16.23333
کشور: اتریش
ایالت: نیدراسترایش
ناحیه: Wiener Neustadt-Land
حکومت: حکومت
 • شهردار: Karl Stieber (SPÖ)
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۴۸ کیلومتر مربع (۰٫۹۶ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۸۲ متر (۹۲۵ فوت)
جمعیت (۱۱ دی ۱۳۹۴): جمعیت (۱۱ دی ۱۳۹۴)
 • کل: ۴٬۳۳۴
 • تراکم: ۱۷۰۰/کیلومتر مربع (۴۵۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
کدهای پستی: ۲۶۰۳
پیش‌شماره‌ها: ۰۲۶۲۸
پلاک خودرو: WB
وبگاه: www.felixdorf.gv.at
فلیکسدورف (به آلمانی: Felixdorf) یک منطقهٔ مسکونی در اتریش است که در ناحیه وینر نوی‌اشتات-لاند واقع شده‌است. فلیکسدورف ۲٫۴۸ کیلومتر مربع مساحت دارد ۲۸۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
رنگینک‌نمای سیاه‌کلاه

| رنگینک‌نمای سیاه‌کلاه | رنگینک‌نمای سیاه‌کلاه |
| --- | --- |
رنگینک‌نمای سیاه‌کلاه، Piprites pileata: رنگینک‌نمای سیاه‌کلاه، Piprites pileata
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 آسیب‌پذیر  (IUCN 3.1):  آسیب‌پذیر  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: گنجشک‌سانان
تیره:: طبقه‌بندی نامشخص
سرده:: رنگینک‌نماها
گونه:: P. pileata
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Piprites pileata : Piprites pileata 
رنگینک‌نمای سیاه‌کلاه (نام علمی: Piprites pileata) نام یک گونه از سرده رنگینک‌نماها است.
فیلم‌شناسی ریتیک روشن

روشن در ۲۰۱۲
ریتیک روشن بازیگر هندی است که به خاطر بازی در فیلم‌های هندی زبان شناخته شده‌است. در کودکی، او در سه فیلم به کارگردانی پدربزرگ مادری‌اش، جی. اوم پراکاش، در نقشی نامشخص ظاهر شد که اولین آن‌ها در آشا (۱۹۸۰) بود. در سال ۱۹۸۶، روشن نقش پسر خوانده شخصیت راجینیکانت را در درام جنایی پراکاش باگوآن دادا بازی کرد. روشن متعاقباً در چهار فیلم از جمله خودخواه (۱۹۸۷) و کاران آرجون (۱۹۹۵) به عنوان دستیار کارگردان کار کرد که همگی توسط پدرش، راکیش روشن کارگردانی شد. اولین نقش اصلی روشن در سینما در کنار آمیشا پاتل در فیلم بگو… عاشقم هستی (۲۰۰۰)، یک درام عاشقانه بسیار موفق به کارگردانی پدرش بود، که برای آن دو جایزه فیلم‌فیر، یعنی بهترین بازیگر مرد و بهترین بازیگر مرد در اولین حضور را به دست آورد. در سال ۲۰۰۱، روشن در ملودرام پرسود کاران جوهر به نام گاهی شادی گاهی غم نقش مکمل را ایفا کرد. این موفقیت اولیه با نقش‌هایی در مجموعه‌ای از فیلم‌های ناموفق از نظر منتقدان و از لحاظ تجاری، از جمله دارم عاشقت میشم (۲۰۰۲) و من دیوانه عشق هستم (۲۰۰۳) همراه شد که باعث شد منتقدان این‌گونه تصور کنند که کار روشن به پایان رسیده‌است. با این حال، آینده شغلی او در سال ۲۰۰۳ زمانی که در فیلم علمی تخیلی پدرش یکی پیدا شد نقش یک نوجوان ناتوان ذهنی را بازی کرد، بهبود یافت. این فیلم به عنوان پردرآمدترین فیلم بالیوود در آن سال ظاهر شد و روشن جایزه منتقدین و بهترین بازیگر مرد را به دست آورد. اکران بعدی او، درام جنگی هدف (۲۰۰۴)، علیرغم دریافت نقدهای مثبت، در باکس آفیس ضعیف عمل کرد. در سال ۲۰۰۶، روشن در دو فیلم پرفروش سال بازی کرد. او ابرقهرمان به نام روهیت را در کریش، دنباله یکی پیدا شد، به تصویر کشید و برای بازی در نقش یک دزد در فیلم ماجراجویی موج ۲ برنده جایزه بهترین بازیگر مرد در فیلم‌فیر شد. دو سال بعد، او چهارمین جایزه بهترین بازیگر مرد را در فیلم فیر برای بازی در نقش امپراتور گورکانی اکبر در رمان عاشقانه دوره آشوتوش گواریکر، جودها اکبر (۲۰۰۸) به دست آورد. روشن در سال ۲۰۱۰ در دو فیلم تجاری ناموفق بازی کرد — بادبادک‌ها و درخواست — اما برای به تصویر کشیدن یک شعبده باز چهاراندام در فیلم دوم مورد تحسین قرار گرفت. در سال ۲۰۱۱، او به عنوان یک داور استعداد در برنامه تلویزیونی رقص، فقط برقص حضور یافت. روشن همچنین یکی از سه نقش اصلی را در کنار فرهان اختر و آبهای دئول در فیلم کمدی-درام زندگی روز به روزه (۲۰۱۱) به کارگردانی زویا اختر بازی کرد و پس از آن در مسیر آتش (۲۰۱۲)، بازسازی فیلمی در سال ۱۹۹۰ به همین نام، نقش مردی را بازی کرد که به دنبال انتقام بود. در سال ۲۰۱۳، روشن در قسمت سوم کریش و سال بعد از آن در فیلم بنگ بنگ!، بازسازی فیلم هالیوود شوالیه و روز در سال ۲۰۱۰ بازی کرد. مسیر آتش، کریش ۳ و بنگ بنگ! در میان موفق‌ترین فیلم‌های تجاری او قرار می‌گیرد. روشن در فیلم بیوگرافی سوپر ۳۰ (۲۰۱۹)، که در آن ریاضیدان آناند کومار را به تصویر می‌کشد، و فیلم اکشن هیجان انگیز جنگ (۲۰۱۹) که پردرآمدترین فیلم او محسوب می‌شود، بازی کرد. در سال ۲۰۲۰، روشن به عنوان یک شخصیت قابل بازی در گارنا فری فایر با نام شخصیت خود قرار گرفت.