stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تأثیر اندیشه ایرانی بر اسلام
لغات در قرآن

مقالهٔ اصلی: الفاظ دخیل در قرآن
به نوشته ریپین، بیش از ۳۰۰ لغت در قرآن، از زبان‌های عبری، سریانی، آرامی و نبطی، فارسی، قبطی، لاتین و یونانی و اتوپیایی وام‌گیری کرده‌است. سیبَویه نوشته‌است که لغت‌های فارسی که شامل حرف گ هستند، در زبان عربی به شکل ج یا ق در می‌آیند و حرف پ به ب و ف و حرف ش به صورت س در می‌آید. او همچنین می‌نویسد که پسوند ـَک در فارسی، در زبان عربی به ـَج یا ـَق در می‌آید. ابن هشام روایت کرده که هنگامی که محمد می‌خواست تا پیروانش را با یاد خوشیهایی که برای درستکاران اندوخته شده‌است متأثر سازد (و شاید برای مقابله با رقیبش نضر بن حارث در مدینه، که داستانهایی دربارهٔ پهلوانهای ایرانی چون رستم و اسفندیار می‌گفت و شنوندگان سخنان محمد را به سوی خود می‌کشاند)، بارها از اصطلاحات فارسی استفاده کرده، زیرا شکوه و تجملات زندگی درباری ایران از دیرباز در میان عربها مشهور بوده و به آن مثال می‌زدند.
مجوس برگرفته از پارسی باستان مگوش، اکدی مگوشو، سریانی مگوشا، یونانی μάϒος است که به زرتشتیان اختصاص دارد. به نوشته یارشاطر، کلمه مجوس برگرفته از فارسی باستان maguš، فارسی میانه muv، پهلوی اشکانی mug و در نهایت از طریق کلمه سریانی mgwš وام گرفته‌است.
فردوس برگرفته از پَیرَیدَئیزَ اوستایی که به زبان یونانی و بیشتر زبانهای خاورمیانه رفته و به احتمال زیاد از طریق مسیحیان عراق وارد زبان عربی شده‌است. ریپین هم وامگیری از زبان عربی را تأیید می‌کند.
کلمه رزق، از طریق زبان سریانی، از ریشه فارسی میانه rōzīg برگرفته شده‌است.
جبت (بُت) عربی (قرآن ۴:۵۱) وام‌واژه فارسی است.
ابابیل در قرآن سوره ۱۰۵، آیه ۳ ابابیل جمع «اَبله مرغان» است.
رزق کلمه رزق، از طریق زبان سریانی، از ریشه فارسی میانه rōzīg برگرفته شده‌است.
کلمه عربی استبرق (به معنی حریر) (۱۸:۳۱ و ۴۴:۵۳)، برگرفته از فارسی به معنی حریر است.
نماریق عربی (به معنی بالشتک؛ قرآن ۸۸:۱۵)، برگرفته از فارسی است.
رحیق عربی (قرآن ۸۳:۲۵) وام‌واژه فارسی است.
زنجبیل عربی (قرآن ۷۶:۱۷) وام‌واژه فارسی است.
حدیث > زبان فارسی

در حدیثی به ممنوع بودن نوشتن قرآن به زبان فارسی اشاره شده‌است؛ ولی گفته‌های متناقضی اغلب در احادیث نبوی، در مورد جایگاه زبان فارسی آمده‌است؛ مثلاً در حدیثی آمده که چون خداوند می‌خواست چیزی ملایم بگوید، آن را بر فرشتگان مقرب خود به فارسی دری می‌فرستاد، اما چون می‌خواست چیزی را بگوید که در آن خشونت و تندی وجود داشت، به زبان عربی نازل می‌کرد. دیدگاه دیگری نیز وجود دارد که می‌گوید بدترین زبانی که خداوند از آن بیزار است، فارسی است.
حدیث > پل صراط

به عقیده دوشن گیمن پل حسابرسی شخص، یعنی پل چینوت (در اوستایی: سینوَتُ) در اسلام به عنوان «پل صراط» به پایان جهان و به روز قیامت نام برده شده‌است.
حدیث > سگ‌کشی

گلدزیهر از جمله تأثیرات ناشی از مقابله و واکنش منفی نسبت به باورهای ایرانی، نگرش به سگ را ذکر می‌کند که در دین مزدیسنی جانوری مقدس محسوب می‌شود، ولی در اسلام از جنبهٔ آیینی نجس است. از نگاه گلدزیهر، مسلمانان در اوایل سگ را نجس نمی‌دانستند و حتی وجود آن در مسجد هم تحمل می‌شد، اما سپس، شاید بسبب اینکه باید با زرتشتی‌ها متفاوت باشند، این نگرش را تغییر دادند. جاحظ در اینباره می‌گوید: «پیامبر به ما دستور داده که سگان را بکشیم، او بعدها ما را از کشتن سگ‌ها منع کرد و گفت فقط از سگ سیاه تیره (بهیم) برحذر باشید که دو خال بر بالای چشمانش دارد، زیرا چنین سگی شیطان است.» ظاهراً اشاره این خصوصیات به سگ‌های ویژه زرتشتیان باشد که آن‌ها را با خود به مراسم سگ‌دید (مراسمی که جسد مرده‌ها را در اختیار سگ‌ها قرار می‌دادند) می‌بردند. دست کم، بر اساس این سنت، مسئله اسلام با سگ‌ها، با دین زرتشت ارتباط دارد. جاحظ در بخش دیگری از کتاب خودش می‌گوید که زرتشتیان سگ‌ها را با خود به نزدیکی جسد می‌برده‌اند تا آن را ببوید، چون عقیده دارند که سگ با بو کشیدنش، نشان می‌دهد که وی زنده است یا مرده، زیرا در صورت زنده بودن، آن را گاز می‌گیرد.
حدیث > معراج

همچنین ببینید: نردبان یعقوب
برخی پژوهشگران در بررسی جزئیات معراج در قرآن و احادیث شباهت‌هایی بین مولفه‌های معراج و داستان‌های مشابه در آثار پیشین می‌یابد. به عنوان مثال نردبان یاد شده در احادیث می‌تواند یکسان با نردبان یعقوب در سفر پیدایش باشد. کتاب یوبیل اتیوپیان این نردبان را «maʿāreg» نامیده‌است. این کلمه که احتمالاً از کتاب یوبیل برگرفته شده کلمه‌ای شناخته شده بود، در آثار مندائی نیز به کار رفته‌است، و شباهت‌هایی نیز با نردبان مرده در اساطیر میترایی و مانوی دارد.
ادگار بلوشه در مقالهٔ خود به نام «تقریراتی دربارهٔ تاریخ دینی ایران، بخش دوم: اسری یا معراج محمد» که در دو بخش در مجلهٔ بررسی تاریخ ادیان (۱۸۹۹) به چاپ رسید، پس از بررسی همهٔ منابع و مآخذ موجود، به این نتیجه رسید که خاستگاه داستان معراج محمد به آسمان به شرحی که اصحاب حدیث و مفسران قرآن بر گرد آیهٔ نخست سوره ۱۷ که آیه‌ای بسیار موجز و مبهم است، پرداخته‌اند، نمی‌تواند جز روایت ایرانی سفر به آسمان که معروفترین نمونهٔ آن داستان «ارداویراز» و سفر او به بهشت و دوزخ است (داستانی که سرمشق کمدی الهی دانته نیز می‌تواند باشد) بوده باشد. وی برای قوت بخشیدن به فرض خود استدلال می‌کند که نام بُراق، مرکب که بدن الاغ و سر انسان داره و محمد را به سفر معراج می‌برده، یک واژه خارجی است که از واژه فارسی میانه بارَک (فارسی امروزی باره) به معنی «مَرکب» گرفته شده که در بافتهای تقریباً مشابه به کار می‌رفته‌است. در حالی که کریستن گرابر کلمهٔ براق را به استناد به دمیری کلمه‌ای عربی از ریشهٔ «برق» و به معنی «رعد و برق کوچک» می‌داند. در مقابل به نوشته شائول شاکد ادبیات اسلامی مربوط به معراج، عناصر قطعی دارد که آن را به ژانر ادبیات مشابه از ارداویراز نامگ آورد.
حدیث > ایستاده ادرار کردن

در متون اسلامی ادرار در حالت ایستاده منع شده‌است. چندین حدیث برای و علیه این عمل توسط بدرالدین زرکشی نقل شده‌است، ولی زمینه آن در متون حدیثی گسترده‌است. همین قدغن را در ادبیات زرتشتی تأکید شده‌است. ابن قتیبه دینوری می‌گوید که این را سنت ایرانی ذکر می‌کند. همین موضوع در ادبیات تلمود یهودی گفته شده، و احتمال دارد، گرچه قطعی نیست که از طریق سنت ایرانی به سنت یهودی و اسلامی منتقل شده باشد.
حدیث > قورباغه

حدیثی در مورد نکشتن قورباغه‌ها وجود دارد. زرتشتیان معتقد به کشتن قورباغه (به عنوان حیوان اهریمنی xrafstar، اوستایی: xrafstra) بودند و قورباغه را نماینده بدترین اهریمن (دیو) می‌دانستند.
حدیث > کمان ایرانی

علیه استفاده از کمان ایرانی حدیثی وجود دارد، در حالی در طرف مقابل هم حدیث وجود دارد.
حدیث > منع تجمل‌گرایی

ممنوعیت درماندن در خانه ایرانی، در حالی که در خانه کالاهای لوکس دیده می‌شود. این ممنوعیت ریشه در تمایل ریاضت کشی که در ابتدای اسلام بنیانگذاری شده بود؛ و در آن زمان نشانه‌هایی از پیوستگی ذهن اعراب با تزئینات و کالای لوکس خانواده‌های ایرانی وجود داشته‌است.
حدیث > نمازهای ایرانی

فرمان قدغن از عمر بن خطاب (به نقل از ابن تیمیه) علیه عبادت‌هایی که معروف به «رطانت العجم» که به ایرانی‌ها اشاره دارد. اصطلاح رطانه وام واژه عربی از سریانی رطنا است که نماز خواندن زرتشتیان تخصیص داده شده‌است.
حدیث > نوروز و مهرگان

جشن نوروز و مهرگان (به نقل از ابن تیمیه) منع شده‌است، همراه با هشدار اینکه کسانی که این روزها را جشن می‌گیرند، در قیامت خود را جز بی‌دین‌ها و کافرها می‌یابند.
حدیث > شطرنج و تخته‌نرد

در قرآن قماربازی حرام اعلام شده‌است. به گفته زمخشری، دو تا از موارد قمار، تخته نرد و شطرنج است که از جمله قمارهای ایرانی‌ها «من المیسر العجم» بود و محمد و علی بن ابی‌طالب این بازی‌ها را قدغن کردند.
شخصیت‌ها

تور آندرائه میان بعضی از داستان‌های مربوط به شرایط تولد محمد در منابع عربی با آنچه دربارهٔ تولد زرتشت در کتاب هفتم دینکرد آمده‌است، شباهت‌هایی یافته‌است.
هانری کربن تناظری بین آناهیتا (الههٔ باروری و آبهای روان ایران باستان) و فاطمه در باورهای عامیانه و افسانه‌ها مشاهده نموده‌است.
لاتین

↑  xradēšahr yazd
↑  yišō ispixtān
↑  yašō zīwā
↑  gazītak
↑  magus̲h̲
↑  magus̲h̲u
↑  mgōs̲h̲ā
↑  pairidaēza
↑  cinvato
↑  reṭnā
کلین جورجسکو

| کلین جورجسکو | کلین جورجسکو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۶ مارس ۱۹۶۲ محله کوتروچنی، بخارست
تحصیلات: پی‌اچ‌دی
محل تحصیل: مؤسسه کشاورزی نیکولائه بلچسکو در بخارست
پیشه: علوم خاک
کلین جورجسکو (متولد ۲۶ مارس ۱۹۶۲) یک سیاستمدار رومانیایی است که به عنوان یک کارشناس ارشد در توسعهٔ پایدار فعالیت کرده است.
پس از ۱۷ سال خدمت در حوزهٔ محیط زیست در سیستم سازمان ملل متحد، جورجسکو به عنوان مدیر اجرایی مؤسسهٔ شاخص جهانی توسعهٔ پایدار سازمان ملل در ژنو و فادوتس برای دوره ۲۰۱۵–۲۰۱۶ منصوب شد. پیش از آن، او به عنوان رئیس مرکز تحقیقات اروپایی برای باشگاه رم (۲۰۱۳–۲۰۱۵) خدمت کرده است.
او همچنین عضو باشگاه بین‌المللی رم در سوئیس است.
تحصیلات

جورجسکو در محله کوتروچنی بخارست به دنیا آمد؛ فرزند اسکارلات جورجسکو و آنه‌تا جورجسکو، با نام خانوادگی پوپسکو. او آبادسازی سرزمین کالج احیای زمین، مؤسسه کشاورزی نیکولائه بلچسکو در بخارست (۱۹۸۶) است و دکترای خود را در علوم خاک در سال ۱۹۹۹ دریافت کرد.
حرفه

جورجسکو از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۳ به عنوان مدیر اجرایی مرکز ملی توسعه پایدار در بخارست فعالیت کرد. او که به عنوان یک مرجع معتبر در برنامه‌ریزی استراتژیک و طراحی سیاست‌های عمومی شناخته می‌شود، توسط دولت رومانی برای هماهنگی توسعه دو نسخه متوالی از استراتژی ملی توسعه پایدار (در سال‌های ۱۹۹۹ و ۲۰۰۸) مطابق با راهنمایی‌های استراتژی اروپایی برای توسعه پایدار منصوب شد.
او دانش جامع اصول و عمل توسعه پایدار را با تجربه عملی در زمینه کار با ذینفعان در بخش‌های عمومی و خصوصی و همچنین با جامعه مدنی ترکیب می‌کند تا پروژه‌های خاصی را تحت دستور کار محلی ۲۱ (که توسط برنامه توسعه سازمان ملل در سال ۱۹۹۲ آغاز شد) برای بیش از ۴۰ شهرداری رومانی طراحی، اجرا و تا تکمیل پیگیری کند.
جورجسکو که سابقاً همکار ارشد برنامه توسعه سازمان ملل بود، همچنین در سیستم سازمان ملل متحد در موقعیت‌های مختلفی فعالیت کرد، از جمله گزارشگر ویژه سازمان ملل در مورد اثرات منفی حرکت غیرقانونی و دفع محصولات و زباله‌های سمی و خطرناک بر لذت بردن از حقوق بشر و نماینده کمیته ملی UNEP برای رومانی.
او همچنین در موقعیت‌هایی مانند: مشاور وزیر محیط زیست، دبیر کل وزارت محیط زیست، مدیر بخش سازمان‌های اقتصادی بین‌المللی در وزارت امور خارجه رومانی، دبیر کل انجمن رومانی برای باشگاه رم و مدیر اجرایی مؤسسه پروژه‌های نوآوری و توسعه فعالیت کرد.
بر اساس بیانیه‌ای که در نوامبر ۲۰۲۰ داده شد، جورجسکو اظهار داشت که ایون آنتونسکو و کورنلیو زلا کودرانو قهرمانانی هستند که «او تاریخ ملی را از طریق آنها زندگی کرده است، از طریق آنها تاریخ ملی صحبت می‌کند و نه از طریق نوکران قدرت‌های جهانی‌گرا که امروز به طور موقت رومانی را رهبری می‌کنند».
جورجسکو در سال‌های ۲۰۱۱، ۲۰۱۲ و ۲۰۱۶ به عنوان نخست‌وزیر پیشنهاد شد. در سال ۲۰۲۰ او توسط ائتلاف برای اتحاد رومانیایی‌ها (AUR)، حزبی که پس از انتخابات قانون‌گذاری رومانی در دسامبر ۲۰۲۰ به تازگی وارد پارلمان رومانی شده بود، پیشنهاد شد. در طول بحران سیاسی رومانی در سال ۲۰۲۱ که منجر به برکناری کابینه کیتو شد، همان حزب دوباره او را پیشنهاد کرد.
چندین مقاله رسانه‌ای جورجسکو را به خاطر اظهارات طرفدار روسیه‌اش مورد انتقاد قرار دادند، برخی حتی او را نماینده منافع روسیه در رومانی می‌دانند. جورجسکو همچنین منتقد اتحادیه اروپا و ناتو است و نصب سپر دفاع موشکی بلوک در دووسلو (Deveselu Military Base) را «شرم دیپلماسی» توصیف می‌کند.
جورجسکو در انتخابات ریاست‌جمهوری رومانی در سال ۲۰۲۴ به عنوان رئیس‌جمهور شرکت کرد. از جمله مواضع کمپین او افزایش حمایت از کشاورزان، ترویج تولید انرژی و غذا و کاهش وابستگی به واردات بود. او در دور اول رأی‌گیری در ۲۴ نوامبر به طور غیرمنتظره‌ای اکثریت نسبی را به دست آورد.
لینک های خارجی

صفحه اینستاگرام کالین جورجسکو
فورت ریپلی، مینه‌سوتا

مکان
| Fort Ripley, Minnesota | Fort Ripley, Minnesota |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of Fort Ripley, Minnesota: Location of Fort Ripley, Minnesota
مختصات: ۴۶°۱۰′ شمالی ۹۴°۲۲′ غربی﻿ / ﻿۴۶٫۱۶۷°شمالی ۹۴٫۳۶۷°غربی﻿ / 46.167; -94.367: مختصات: ۴۶°۱۰′ شمالی ۹۴°۲۲′ غربی﻿ / ﻿۴۶٫۱۶۷°شمالی ۹۴٫۳۶۷°غربی﻿ / 46.167; -94.367
State: مینه‌سوتا
شهرستان: Crow Wing
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۴۴ مایل مربع (۳٫۷۳ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۳۲ مایل مربع (۳٫۴۲ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۱۲ مایل مربع (۰٫۳۱ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۱۶۸ فوت (۳۵۶ متر)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده امریکا): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده امریکا)
 • کل: ۶۹
 • برآورد (2012): ۶۹
 • تراکم: ۵۲٫۳/مایل مربع (۲۰٫۲/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 56449
کد منطقه: 218
FIPS code: 27-21932
GNIS feature ID: 0643824
فورت ریپلی، مینه‌سوتا (به انگلیسی: Fort Ripley, Minnesota) یک شهر در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کرو وینگ، مینه‌سوتا واقع شده‌است.
خصوصیات

فورت ریپلی ۳٫۷۳ کیلومترمربع مساحت و ۶۹ نفر جمعیت دارد و ۳۵۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ورزش زورخانه‌ای

| ورزش زورخانه‌ای | ورزش زورخانه‌ای |
| --- | --- |
میراث فرهنگی ناملموس یونسکو: میراث فرهنگی ناملموس یونسکو
کشور: ایران
معیار: R.1 , R.2 , R.3 , R.4 , R.5
منبع: ۰۰۳۷۸
اطلاعات ثبت: اطلاعات ثبت
ثبت: ۲۰۱۰
ورزش زورخانه‌ای یا ورزش باستانی یا ورزش پهلوانی، با قدمت بیش از ۳۰۰۰ سال نام دسته‌ای از حرکات ورزشی و رزمی است، که در گود زورخانه و با آواز و نوای ضرب مرشد از گذشته‌های دور رواج داشته‌ است. هم چنین در زورخانه افزون بر ورزش زورخانه‌ای، کشتی پهلوانی نیز گرفته‌می‌شود.پهلوان محمود خوارزمی متخلص به قتّالی، مشهور به پوریای ولی، یکی از نامدارترین و محبوب‌ترین پهلوانان تاریخ ایران است که از او به عنوان بنیانگذار این ورزش هم یاد می شود.
پروندهٔ ثبت جهانی آیین‌های پهلوانی و زورخانه‌ای به کوشش فدراسیون ورزش پهلوانی و زورخانه‌ای ایران با همکاری سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری آماده گردید. «آیین‌های پهلوانی و زورخانه‌ای»  در سال ۲۰۱۰ در فهرست میراث معنوی یونسکو از سوی ایران به عنوان میراث بشری و بخشی از تاریخ ایران به ثبت جهانی رسید.
دانشنامه بروک‌هاوس آلمانی، با استناد به پژوهش‌های دانشگاه ورزش آلمان، ورزش زورخانه‌ای را در کتاب اصلی و جلد ویژه ورزش، کهن‌ترین ورزش بدنسازی جهان بازشناسانده‌است.
روز ۱۷ شوال در ایران هرساله روز فرهنگ پهلوانی و ورزش زورخانه‌ای نامگذاری شده است.
ورزشگاه شهید فهمیده، تهران
عکسی از پهلوان عزیز خان
پهلوان عزیز خان رحمانی، یکی از نامدارترین پهلوان زمان خود در سنندج]]
پهلوان سید علی، پهلوان اول پایتخت.
میل‌گیری پهلوان احمد وفادار، دهه ۳۰
دهه ۱۳۱۰ خورشیدی
میل گرفتن، زورخانه امیرچخماق یزد
غلامرضا تختی
شنو رفتن، زورخانه چیذر تهران
پیشینه

ورزش و انجام حرکات پهلوانی جزو فعالیت‌های اصلی روزمره ایرانیان در دوران باستان بوده‌ است. مردمان آن زمان، برای ورزشکاران با توان بدنی و منش و نگرش والای‌شان، ارزش بسیاری قائل بودند و همواره سپاسگزار ایشان بوده‌اند.
چنین برمی‌آید که، زورخانه در حدود هفتصد سال پیش (سده هفتم خورشیدی) به وسیلهٔ محمود معروف به پوریای ولی با این سازوکار امروزی بازسازمان‌دهی شده‌ است. از این‌رو، بر پایهٔ رفتار و منش تاریخی و اسطوره‌های ایران زورخانه می‌تواند دست کم در ایران تاریخی بسیار کهن‌تر از آنچه گمان می‌رود، داشته‌باشد.
جایگاه زورخانه در زنده‌کردن فرهنگ و آیین افتادگی و برادری که از عهد باستان در ایران رواج داشته‌است، اهمیت ویژه‌دارد.
در دانشنامه بروک‌هاوس چنین آمده: در بازه زمانی خاصی، در بیش از ۱۲۰۰ سال پیش که صلح و آرامش نسبی بر ایران حکم‌فرما بود، جنگجویان ایرانی افزار نبرد همچون گرز، کمان و سپر را برای آماده‌سازی بدن برای آینده، تبدیل به افزار ورزشی نموده و با اینها به ورزیدن تن و روان پرداختند.
آداب و منش ورزش زورخانه‌ای

ورزش زورخانه‌ای آداب و سنت ویژه خود را دارد. آداب و سننی که با پیروی از پهلوانان و دلاوران افسانه‌ای دورهٔ باستانی و تاسی از پیشوای نخستین جوانمردان، خوی و منش مردانگی و افتادگی و جوانمردی را در ورزشکاران برمی‌انگیزد و یا نیرو می‌بخشد. ساختن این ویژگی‌های نیکو هماهنگ است با سروده‌ها و داستان‌هایی به صورت آهنگین و به همراهی «ضرب زورخانه» که مهم‌ترین ساز این نوع موسیقی است و برای برانگیختن ورزشکاران در هنگام ورزش از سوی «مرشد» خوانده می‌شود. ورزشکاران هماهنگ با موسیقی و نوای مرشد، جست‌وخیز می‌کنند و حرکات زیبای گروهی یا فردی به نمایش می‌گذارند.
ورزش باستانی در میان ورزشکاران به احترام و ادب شناخته شده و با اصول و هنجارهای بسیاری همراه است. برای نمونه همه حرکات با اجازه و درخواستن از پیش‌کسوتان و بزرگان زورخانه که به رخصت گرفتن معروف هست انجام می‌شود.
شعار ورزش باستانی پرورش تن و روان انسان است. به گونه‌ای که شیعیان بر این باورند که زورخانه مسجد دوم شان می باشد.یکی دیگر از اصلی‌ترین آداب زورخانه این است که ورزشکاران باید مواردی را از قبیل (فروتنی و ازخودگذشتگی، مروت، مردانگی، سفره‌داری، پاکیزگی، کمک به تهی‌دستان و تنگدستان و دیگر ویژگی‌های پهلوانی) را رعایت کند.
جایگاه رزم در ورزش

کسانی بر این گمان هستند که مردان زورخانه در دوران باستان، آیین رزم هم می‌آموختند و می‌گویند ابزار و ورزش باستانی شباهت و همسانی شگرفی به جنگ‌افزار روزگاران کهن داشته‌است. با گرز و میل چوبی زورخانه، سپر و تخته بسیار سنگین یا همان سنگ و کمان و کباده زورخانه که با آن ماهیچه می‌پرورانند. به هر روی، فنون رزم و ورزش، دیر زمانی است که هر یک به راه خود رفته‌اند حتی چرخ زدن هم آیین رزم خودش را دارد به‌گونه‌ای که جوانی که بر بزرگ‌تر خود کنده می‌کشد و از او خواستار است که نخست من می‌چرخم فلسفه آیین رزمی‌اش این است که می‌خواهد بگوید بگذار نخست من شهید بشوم و جانبازی کنم؛ من خواستار جنگ در میدان هستم.
شیوه‌های گوناگون پرتاب‌ها را در میل بازی ‹‹چشمه›› گویند. در میل بازی افتادن میل از دست میل باز را افت گویند.
گل‌ریزان

یکی از جشن‌های شیرین و شناخته‌شده زورخانه گلریزان است که همزمان با جشن‌ها و زادروزها و میلادهای چهارده معصوم و در برخی موارد برای قدردانی و پاسداری از زحمات پیشکسوتان گرفته می‌شود و در پایان دو جوان دو گوشه لنگی را گرفته و دور می‌خورند و مردم پول در آن لنگ می‌اندازند.
حرکات و آداب در ورزش زورخانه‌ای

ورود به گود در ورزش زورخانه ای آدابی مخصوص دارد. به این ترتیب که نخست ورزشکاران در زورخانه به ترتیب کسوت و در مسابقه‌ها با نظر مربی وارد می‌شوند و به ترتیب مراحل زیر را انجام می‌دهند:
زمین‌بوسی
ورود به گود
برداشتن تخته‌شنو
جرگه‌زدن و کنده‌زدن (سلام باستانی)
شنو رفتن
نرمش پشت تخته: معمولاً شامل پای‌پشت تخته (پای جنگلی)، پای چپ‌وراست، خم‌گیری، نرمش گردن و نشست‌وبرخاست می‌شوند.
میل‌گیری: سایه‌زدن، میل‌گیر آهسته یا سرمچ، میل‌گیری شلاقی، شیرین‌کاری، میل‌سنگین
پا زدن: پای‌جنگلی، پای‌ضربدری، پای شاطری، پای تبریزی
نیایش کردن
کباده‌کشی
چرخ زدن
سنگ گرفتن: سایه‌زدن، کنده‌گرفتن، سجده کردن، بلندکردن سنگ
سنگ: دو تخته بزرگ معمولاً هشتاد کیلویی هستند که به نشانه سپر جنگی هستند و ورزشکار خوابیده و بمانند پرس‌سینه با آن‌ها ورزش می‌کنند.
چرخ زدن: ورزشکار دو تا دستان خود را کاملاً باز کرده و افزون بر چرخیدن به دور خود یک دایرهٔ بزرگ در جهت ساعت‌گرد هم می‌سازد. زمان چرخ معمولاً بین یک دقیقه تا سه دقیقه است.
میل بازی: ورزشکار دو تا میل به وزن یک تا دو کیلو را بلند کرده و آن‌ها را با حرکات نمایشی به هوا پرتاب کرده و دوباره آن را می‌گیرد.
شیرینکاری بین پا: ورزشکاران سبک و ترکه‌ای در حین ورزش پا، به میان گود آمده و حرکات نمایشی را انجام می‌دهند.
رتبه‌بندی در ورزش زورخانه‌ای

ورزش زورخانه‌ای هم مانند برخی از ورزش‌ها مثل کاراته و کونگ فو ورزشکاران بر اساس رتبه‌ای که دریافت می‌کنند حرکات را به نوبه خود انجام می‌دهند.
رتبه یک: ورزشکار پس از یک سال ورزش کردن به هنگام چرخ زدن مرشد برای او منکری می‌فرستد .
رتبه دو: ورزشکار پس از سه سال ورزش کردن به هنگام چرخ زدن مرشد برای او صلوات می‌فرستد.
رتبه سه: ورزشکار پس از شش سال ورزش کردن و داشتن دست‌کم هجده سال سن به هنگام بالا و پایین آمدن از گود مرشدبرای او صلوات می‌فرستد.
رتبه چهارم: ورزشکار پس از دوازده سال ورزش کردن و داشتن دست‌کم بیست‌ودو سال سن به هنگام آمدن و رفتن از درآیگاه زورخانه مرشد برای او صلوات می‌فرستد.
رتبه پنجم: ورزشکار پس از پانزده سال ورزش کردن و داشتن دست‌کم بیست‌وپنج سال سن به هنگام بالا و پایین آمدن از گود مرشد برای او ضرب می‌نوازد.
رتبه ششم: ورزشکار پس از هجده سال ورزش کردن و داشتن دست‌کم بیست‌وهشت سال سن به هنگام آمدن و رفتن از در زورخانه مرشد برای او ضرب می‌نوازد.
رتبه هفتم: ورزشکار پس از بیست‌وچهار سال ورزش کردن و داشتن دست‌کم سی‌ودو سال سن به هنگام چرخ زدن مرشد برای او زنگ می‌زند.
رتبه هشتم: ورزشکار پس از سی‌ودو سال ورزش کردن و داشتن دست‌کم چهل‌ودو سال سن به هنگام بالا و پایین آمدن از گود مرشد برای او زنگ می‌زند.
رتبه نهم: ورزشکار پس از چهل‌وپنج سال ورزش کردن و داشتن دست‌کم شصت‌وپنج سال سن به هنگام آمدن و رفتن از درآیگاه زورخانه مرشد برای او زنگ می‌زند که به این ورزشکاران زنگی می‌گویند که شمارشان در کشور بسیار کم است.
جایگاه امروزی

اگر چه شاید امروز ورزش باستانی دارای رونق کم‌تری باشد اما هنوز هم برای کسانی که در گودهای زورخانه پیر شده‌اند خاطره‌انگیز است. امروزه در تهران ۵۰ زورخانه برقرار است؛ از مهم‌ترین زورخانه‌های پایتخت ایران ورزشگاه شهید فهمیده می‌باشد که میزبان مسابقه‌های کشوری فدراسیون پهلوانی و زورخانه‌ای ایران است و به ثبت ملی درآمده‌است. این باشگاه در شمال پارک شهر، خیابان شهید فیاض‌بخش تهران قرار دارد.
ورزش زورخانه‌ای امروزی در بسیاری از زمینه‌ها با ورزش سالیان دور تفاوت آشکاری کرده‌ است.
برای نمونه بستن لنگ در ورزش باستانی از سوی فدراسیون این ورزش ممنوع شده‌ است. اما در شهرهایی مانند کرمانشاه و اراک هنوز لنگ می‌بندند.
امروزه مسابقه‌های ورزش باستانی به صورت تیمی در یکی از شهرهای ایران انجام می‌گیرد که در آن هر تیم شامل ده نفر می‌باشد(۱مرشد-۸ورزشکار-۱میاندار) که ورزش را با پیچیدگی بسیار زیادی نسبت به ورزش سادهٔ زورخانه انجام می‌دهند.
این ورزش همچنین در بازی‌های همبستگی ۲۰۱۷ در ۷ رویداد برگزار شد که ایران با ۶ طلا و ۱ نقره در جدول مدال‌ها در این رشته در رتبه اول قرار گرفت.
بازشناسی فرهنگی هنری ورزش زورخانه‌ای

بنیاد فردوسی پس از بستن تفاهم‌نامه همکاری‌های فرهنگی و اجرایی با فدراسیون پهلوانی و زورخانه‌ای ایران توانسته‌است، فرهنگ پهلوانی و ورزش زورخانه‌ای را در ایران و جهان به گونه فرهنگی‌هنری بازبشناساند.
مهم‌ترین دستاوردهای بازشناسی فرهنگی هنری ورزش زورخانه‌ای از سوی بنیاد فردوسی عبارتند از:
همکاری در برپایی سومین جشنوارهٔ شاهنامه‌خوانی عشایری و آیین‌های پهلوانی در فرهنگستان هنر
همکاری در برگزاری نخستین جشنوارهٔ مرشدان برتر ایران برای تقدیر از مرشدان زورخانه
همکاری در برگزاری گردهمایی هزارهٔ شاهنامه در آکادمی دانش اتریش همراه با اجرای طرح ضرب و نقل با حضور تیم ملی ورزش پهلوانی و زورخانه‌ای ایران - Nov.2010 - وین و گراتس، اتریش
همکاری در برپایی دو دوره، آیین روز ملی فرهنگ پهلوانی و ورزش زورخانه‌ای در تالار وحدت و برپایی هفتهٔ هنر پهلوانی در خانه هنرمندان ایران
برپایی نمایشگاه عکس زورخانه میثم موحدفرد و سعید محمودی ازناوه، هنرمندان عکاس ایران در خانهٔ فرهنگ ایران – Mar. , Apr. 2012- پاریس، فرانسه
برپایی هفتهٔ هنر ایران در کره جنوبی با حضور تیم ملی ورزش پهلوانی و زورخانه‌ای ایران - Oct.2012 - به میزبانی مرکز فرهنگی گنگ‌سئو، دانشگاه گاچان دانشکدهٔ باستان‌شناسی هانیانگ و منطقهٔ سئونگ‌بوک شهر سئول و نهاد فرهنگی آرام نوری شهر ایل‌سان و دهکدهٔ جهانی ایته‌وون
از همین رو بنیاد فردوسی به عنوان برترین سازمان مردم‌نهاد ایران در زمینهٔ ترویج فرهنگ پهلوانی و ورزش زورخانه‌ای شناخته شده‌ است.
بازوبند پهلوانی ایران‌زمین

مقالهٔ اصلی: پهلوانان صاحب بازوبند پهلوانی ایران
در سده‌های پیشین برای شناختن «دارنده بازوبند پهلوانی ایران» رقابت‌های کشتی پهلوانی برگزار شد. اگر چه این کارزارها ریشه‌های باستانی دارد، چارچوب نوین آن از سال ۱۳۲۳ (۱۹۴۴) برگزار شده‌است. برنده این رقابت‌ها پهلوان نامیده می‌شود و دارنده بازوبند پهلوانی می‌شود. نخستین کسی که سه سال پیاپی بازوبند پهلوانی را به دست آورد پهلوان احمد وفادار بود که در سال‌های ۱۳۲۹٬۱۳۳۰٬۱۳۳۱ توانست بازوبند پهلوانی را از آن خود کند، به همین دلیل به وی لقب (پهلوان ابدی ایران) را دادند
نوجوان‌ها در ورزش زورخانه
پوستر نمایشگاه عکس زورخانه در خانهٔ فرهنگ ایران - پاریس، فرانسه
فیصل بن عبدالله بن عبدالعزیز آل سعود

رئیس سازمان هلال احمر عربستان
شاهزاده فیصل بن عبدالله بن عبدالعزیز آل سعود، (۷ نوامبر ۱۹۶۹)، رئیس سازمان هلال احمر عربستان است.
معدن مس-مولیبدن تغوت

| 0 | 1 |
| --- | --- |
معدن روباز در تغوت (تابستان ۲۰۱۴): معدن روباز در تغوت (تابستان ۲۰۱۴)
مکان: مکان
معدن مس-مولیبدن تغوتموقعیت در نقشه ارمنستانموقعیت روی نقشه ارمنستانمعدن مس-مولیبدن تغوتمعدن مس-مولیبدن تغوت (استان لوری)موقعیت روی نقشه استان لوری: معدن مس-مولیبدن تغوتموقعیت در نقشه ارمنستانموقعیت روی نقشه ارمنستانمعدن مس-مولیبدن تغوتمعدن مس-مولیبدن تغوت (استان لوری)موقعیت روی نقشه استان لوری
موقعیت: روستای تغوت
استان: لوری
کشور:  ارمنستان
مختصات: ۴۱°۰۵′۱۷″شمالی ۴۴°۵۰′۴۷″شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۰۸۸۰۸۷°شمالی ۴۴٫۸۴۶۲۷۴°شرقی﻿ / 41.088087; 44.846274
تولید: تولید
تولیدات: مس، مولیبدن
تولید: ۱٫۶ میلیون تن مس ۱۰۰٬۰۰۰ تن مولیبدن
گونه: روباز
تاریخچه: تاریخچه
آغاز به کار: ۲۰۱۴ (۲۰۱۴)
سال‌های کار: ۲۰۱۴ - فوریه ۲۰۱۸
پایان کار: ۲۰۱۸ (معلق‌شده) ۲۰۱۸ (۲۰۱۸)
مالک: مالک
شرکت: والکس گروپ (از طریق Armenian Copper Programme)
وبگاه: www.teghout.am
سال مالکیت: ۲۰۰۱
معدن مس-مولیبدن تغوت (ارمنی: Թեղուտի պղինձ-մոլիբդենային հանքավայր انگلیسی: Teghut copper- molybdenum mine) یک معدن روباز مس و مولیبدن در شمال استان لوری ارمنستان در 32 کیلومتری شرق شهر آلاوردی و در محدوده روستای تغوت است که ارزش ذخایر آن ۱۵٬۵ میلیارد دلار (در سال ۲۰۱۰) است. در دسامبر ۲۰۱۴، گروه والکس عملیات تولیدی را در این معدن آغاز کرد که یک پروژه ۳۸۰ میلیون دلاری است. در فوریه ۲۰۱۸ گروه والکس بیانیه‌ای را منتشر کرد که در آن اعلام کرد همه عملیات‌ها را تعلیق کرده و تقریباً تمام کارکنان را اخراج می‌کند.
انتظار می‌رفت این معدن از نظر اندازه با معدن مس-مولیبدن کاجاران در جنوب ارمنستان قابل مقایسه باشد.
سپرده‌های موجود و ارزش

جنگل تغوت در بالای ذخایر معدنی قرار دارد، که حدود ۱٫.۶ میلیون تن مس و حدود ۱۰۰٫٫۰۰۰ تن مولیبدن دارد. در سال ۲۰۱۰، با قیمت مس ۷۵۰۰ دلار آمریکا در هر تن و مولیبدن ۳۵۰۰۰ دلار آمریکا در هر تن، این رقم به حدود ۱۲ میلیارد دلار در مس و ۳٫۵ میلیارد دلار در مولیبدن می‌رسد؛ بنابراین ارزش کل ذخایر معدن در سال ۲۰۱۰ حدود ۱۵٫٫۵ میلیارد دلار بوده است.