stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
علف توده‌ای

علف توده‌ای و انواع مختلف فلور در نزدیکی Keetmanshoop در نامیبیا
علف‌های توده‌ای یا علف‌های دسته‌ای (به انگلیسی: Tussock grass, Bunch grass) گروهی از گونه‌های چمنی از تیرهٔ گندمیان (Poaceae) هستند. آن‌ها معمولاً به‌جای تشکیل چمن‌کاری، چمنزار، علفزار، به‌عنوان گیاهان منفرد به‌صورت توده‌ای ،هُموک یا دسته‌ای رشد می‌کنند. به عنوان گیاهان چندساله، بیشتر گونه‌ها بیش از یک فصل زندگی می‌کنند. علف‌های توده‌ای اغلب به عنوان علوفه در چراگاه و علف‌های زینتی در باغ‌ها یافت می‌شوند.
علف‌های توده‌ای و دسته‌ای تقریباً در هر زیستگاهی که علف‌های دیگر یافت می‌شوند، از جمله: علفزارها، ساواناها و دشت‌ها، تالاب‌ها و مصب‌ها، مناطق ساحلی، درختچه‌زارها و بوته‌زارها، درختزارها و جنگل‌ها، مناطق کوهستانی و آلپی، توندرا و تپه‌های بیابانی وجود دارند.
در آتش‌سوزی‌های جنگلی غرب آمریکای شمالی، علف‌های دسته‌ای تمایل دارند، فقط دود می‌کنند و به شعله نمی‌روند، برخلاف گونه‌های مهاجم علف‌های یک‌ساله که در گسترش آتش‌سوزی نقش دارند.
آبرامو ارگانسکی

| ارگانسکی | ارگانسکی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۲ مه ۱۹۲۳ رم
درگذشت: ۶ مارس ۱۹۹۸
ملیت: ایالات متحده آمریکا
محل تحصیل: دانشگاه نیویورک
شناخته‌شده برای: نظریه ثبات هژمونیک
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): علوم سیاسی
محل کار: دانشکده بروکلین، دانشگاه میشیگان
دانشجویان برجسته: بروس بوئنو د مسکیتا
 :  
آبرامو ارگانسکی (انگلیسی: A. F. K. Organski؛ ۱۲ مه ۱۹۲۳ – ۶ مارس ۱۹۹۸) یک دانشمند علوم سیاسی متولد رم و اهل ایالات متحده آمریکا بود. او برای بنیانگذاری نظریه انتقال قدرت شناخته شده‌است. وی برداشتی سلسله مراتبی از قدرت و کارگزاران ارائه می‌دهد و قدرت را اصولاً قابل تحول می‌داند.
بخش مراقبت‌های ویژه

اتاق مراقبت‌های ویژه.
پرستار مراقبت‌های ویژه بیمارستان سان سالواتوره در پزارو، ایتالیا در دنیاگیری کروناویروس
بخش مراقبت‌های ویژه یا آی سی یو (به انگلیسی: Intensive care unit (ICU)) از بخش‌های تخصصی در بیمارستان است که خدمات مراقبت‌های ویژه پزشکی را به بیماران ارائه می‌دهد. بخش مراقبت‌های ویژه همچنین با نام‌های آی‌تی‌یو (Intensive therapy unit), (Intensive Treatment Unit) و سی‌سی‌یو (Critical Care Unit) نیز شناخته می‌شود. کادر پزشکی آموزش دیده مانند پزشکان مراقبت‌های ویژه و پرستاران مراقبت‌های ویژه در این بخش فعالیت می‌کنند. بیماران معمولاً با بیماری‌ها و موارد تهدید کنندهٔ زندگی مانند سندرم زجر حاد تنفسی و شوک عفونی و پس از جراحی‌های عمده و با خطر بالا در بخش مراقبت‌های ویژه بستری می‌شوند.
در این بخش، بیماران به‌طور لحظه‌ای و شبانه‌روزی تحت پایش قرار داشته و درمان‌ها به صورت تهاجمی و نیمه تهاجمی انجام می‌شود. منظور از نیمه‌تهاجمی سامانه‌های پایش مستقیم مانند اندازه‌گیری مستقیم فشار خون درون سرخ‌رگ یا درون جمجمه و ایجاد و تحریک تنفس درون نای توسط دستگاه تنفس مصنوعی است. بیشتر تجویز دارویی، داروهای مراقبت ویژه بوده که به بیماران داده می‌شود.
بخش مراقبت قلبی ریوی که به اختصار به آن سی پی یو نیز می‌گویند در بخش مراقبت‌های ویژه قرار گرفته‌است، و در اینجا امید به زندگی برای بیماران وجود دارد.
انواع بخش ویژه

بخش مراقبت‌های ویژه در هر بیمارستان معمولاً به انواع زیر تقسیم می‌شود:
مراقبت‌های ویژه کودکان Pediatric Intensive Care Unit) PICU)
مراقبت‌های ویژه سیار Mobile Intensive Care Unit) MICU)
مراقبت‌های ویژه جراحی Surgical Intensive Care Unit) SICU)
مراقبت بیماران قلبی ریوی (Cardiopulmonary Unit)
مراقبت‌های ویژه نوزادان NICU(Neonetal Intensive Care Unit)
در ایران، ریاست بیمارستان موظّف است یک نفر از پزشکان شاغل در آن بیمارستان را که در مفاد دوره بالینی تخصصی خود دوره مراقبت‌های ویژه (متخصصین بیهوشی، متخصصین داخلی، و متخصصین ریه) پیش‌بینی شده‌است را بر اساس قابلیت، تجربه و تبحر علمی و عملی به عنوان ریاست بخش مراقبت‌های ویژه منصوب نماید. در صورتی که انتخاب رئیس بخش مراقبت‌های ویژه از گروه‌های نام‌برده امکان‌پذیر نباشد، ریاست بیمارستان می‌توانند از سایر گروه‌های تخصصی که دوره مورد تأیید وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و دانشگاه‌ها را گذرانده باشند یکنفر را به عنوان ریاست بخش انتخاب نماید.
سرپرستار بخش مراقبت‌های ویژه از کارشناسان ارشد پرستاری که دوره خاصی تحت عنوان طب مراقبت ویژه را طی نموده‌اند انتخاب خواهد شد. پرستاران با ۳ سال سابقه کار در بخش مراقبت ویژه نیز به عنوان اولویت دوم می‌توانند به سمت سرپرستار بخش مراقبتهای ویژه انتخاب شوند و رئیس آی‌سی‌یو یک متخصص بیهوشی می‌باشد.
ارزیابی بیماران قبل از پذیرش به بخش مراقبت ویژه به صورت معاینه بالینی و درج یافته‌ها در برگ مشاوره (درخواست شده توسط پزشک معالج اولیه) بعهده پزشک مقیم می‌باشد.
در ایران

براساس گزارش‌های منابع مختلف، بین ۱۲۵٬۰۰۰ تا ۲۰۰٬۰۰۰ تخت بیمارستانی در ایران وجود دارد که از این تعداد، بین ۷٬۲۰۰ تا ۸٬۶۰۰ تخت آی‌سی‌یو می‌باشد. براساس سالنامهٔ آماری‌ای که در سال ۱۳۹۶ منتشر شد، تعداد ۱۲۵٬۵۶۶ تخت بیمارستانی در ۳۱ استان کشور وجود دارد که از این تعداد ۸۲۱۲ تخت آی‌سی‌یو می‌باشد.
این درحالی است که علی‌امیر سوادکوهی، رئیس انجمن مراقبت‌های ویژه ایران، در دی ۱۳۹۸ گفت که تعداد ۷٬۲۰۰ تخت آی‌سی‌یو در کشور موجود است.
در تاریخ ۲۱ بهمن ۱۳۹۹, معاون وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، قاسم جان بابایی،  به خبرگزاری ایرنا گفت: تعداد تخت‌های «آی‌سی‌یو» در کشور پس از شیوع کرونا ۲،۵ برابر گشته و به ۱۱ هزار تخت رسیده.
در ایران > هزینهٔ تخت آی‌سی‌یو

بنا برگفتهٔ علی‌امیر سوادکوهی، رئیس انجمن مراقبت‌های ویژه ایران در دی ۱۳۹۸، هزینهٔ راه‌اندازی هر تخت آی‌سی‌یو در ایران، بین ۱٬۵ تا ۲ میلیارد تومان است.
این تصویر یک بخش مراقبت های ویژه را نشان می دهد.
محمدعلی بنی‌اسدی

| محمدعلی بنی‌اسدی | محمدعلی بنی‌اسدی |
| --- | --- |
بنی‌اسدی در مهرماه ۱۳۹۶، پردیس هنرهای زیبا: بنی‌اسدی در مهرماه ۱۳۹۶، پردیس هنرهای زیبا
زادهٔ: ۵ آذر ۱۳۳۴ ‏(۶۹ سال) سمنان، ایران
ملیت: ایرانی
تحصیلات:  کارشناسی نقاشی  کارشناسی ارشد تصویرسازی 
محل تحصیل: دانشگاه تهران
پیشه(ها): نقاشی، مجسمه‌سازی، تصویرگری کتاب
سال‌های فعالیت: ۱۳۵۳–اکنون
فرزندان: ۲
وبگاه: baniasadi.com
محمدعلی بنی‌اسدی (زادهٔ ۵ آذر ۱۳۳۴) نقاش، تصویرگر کتاب و مجسمه‌ساز ایرانی است. او همچنین در رشته‌های کاریکاتور و انیمیشن فعالیت داشته‌است. او عضو هیئت علمی دانشکدهٔ هنرهای تجسمی پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران و از اعضای هیئت مؤسس انجمن تصویرگران کتاب کودک و نوجوان و رئیس هیئت مدیرهٔ نخستین دورهٔ آن بوده است. به پاس چند دهه فعالیت در زمینهٔ تصویرگری کتاب کودکان، وی در سال ۲۰۱۲ به عنوان یکی از پنج تصویرگر بزرگ جهان نامزد فینالیست جایزهٔ هانس کریستیان آندرسن موسوم به نوبل کوچک و همچنین از سال ۲۰۱۳ چهار سال پیاپی نامزد جایزهٔ آسترید لیندگرن شد.
شروع فعالیت و تحصیلات

بنی‌اسدی پس از پایان دبیرستان در سمنان، برای ادامهٔ تحصیل به تهران آمد و سال ۱۳۵۳ از هنرستان کمال‌الملک تهران (منطقهٔ ۱۲) مدرک مجسمه‌سازی گرفت. او که از نوجوانی در سمنان عضو کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان بود، سال ۱۳۵۳ در تهران به عنوان مربی کانون استخدام و تا ۱۳۵۹ در کانون پرورش فکری وحیدیهٔ تهران‌نو مشغول به کار بود. در کانون از همان سال ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۵ دورهٔ انیمیشن دید و مدرک گرفت. دورهٔ کارشناسی نقاشی را در دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران، زیر نظر آموزگارانی از جمله محسن وزیری‌مقدم، جلال شباهنگی، مارکو گریگوریان و مرتضی ممیز گذراند و در ۱۳۵۹ کمی پیش از انقلاب فرهنگی و تعطیلی دانشگاه‌ها توانست فارغ‌التحصیل شود. او کارشناسی ارشد خود را در ۱۳۸۰ در رشتهٔ تصویرسازی از دانشکدهٔ هنرهای زیبا گرفت.
تصویرگری

در سالهای دههٔ شصت با توجه به نبود فضا برای گذران زندگی از راه نقاشی، به تصویرگری کتاب و تدریس روی آورد و علاوه بر آن به عنوان تصویرگر با مجله‌هایی مانند باران، کیهان بچه‌ها و سروش کودکان و نوجوانان نیز کار کرد. همین‌طور او سه مرتبه در سال‌های مختلف به تصویرسازی داستان‌های هزار و یک شب پرداخته‌است که نتیجهٔ آن چیزی بیشتر از صد تصویر است. «بادکنک و اسب آبی» اثر محمدرضا شمس، «رنگین‌کمانی که همیشه رخ نمی‌داد» از احمدرضا احمدی، «باغ رنگارنگ و گل‌های قشنگ» از ناصر کشاورز و «پس از عرض سلام» اثر مژگان کلهر و «بانوی هزارقصه» از فریبا کلهر و «پرنده‌ها و آسمان» با نویسندگی فریده فرجام عناوین چند اثر از صد کتابی است که با تصویرگری بنی‌اسدی در سال‌های مختلف چاپ و منتشر شده‌اند.
نقاشی

بنی‌اسدی بسیار به فرهنگ تصویری و ادبیات ایرانی وفادار است. او که در سال‌های دهه شصت یکبار به قصد مهاجرت کشور را ترک کرده، اما بازگشته است، مهم‌ترین ویژگی آثارش پیوند با هویت ایرانی است. در چیدمان، کاراکترسازی و رنگ گذاری متأثر از فرهنگ غنی تصویری کشور در دوره‌های مختلف ایران از تمدن کهن تا قاجار است. همچنان که این هنرمند در خلق آثارش، پیوند عمیقی با فرهنگ ایرانی دارد، به دنبال آزمودن فضاهای نو در عرصه هنرهای تجسمی است و در طی مسیر، از توجه به جریان تاریخ هنر غرب بی‌بهره نبوده و درصدد کشف و خلق راه‌های بصری متنوع در آثارش و در نتیجه پاسخ‌دادن به تاریخ هنر بوده‌است.
از دههٔ ۷۰ خورشیدی سوژهٔ غالب نقاشی‌های او ترکیبی از انسان و حیوان بوده است، که بعدها در دههٔ ۸۰ با نوعی خوشنویسی خاص خودش همراه شدند. در دوره‌های اخیر آثارش، انسان‌ها و پرتره‌ها از صورت مثالی دور، و به واقعیت نزدیکتر شده‌اند.
کریم نصر دربارهٔ این هنرمند می‌گوید: «بنی‌اسدی را سال‌هاست که می‌شناسم. در کیهان‌بچه‌ها با او آشنا شدم. بسیاری دیگر را نیز که امروز شناخته شده‌اند، در همان‌جا دیدم، اما بنی‌اسدی چیز دیگری بود: پرشور، درگیر و مغرور. حق هم داشت. بسیار می‌خواند و پرکار بود. تصویرگری و نقاشی را خوب می‌فهمید و تحلیل می‌کرد. اما برای من وجهی از نقاشی‌هایش تا مدت‌ها نامکشوف بود. نمی‌دانستم چطور عناصر بصری‌اش را سازماندهی می‌کند. چیزی در آثارش بود که از محاسبه خارجش می‌کرد، غیر محاسباتی بود. عناصری در کارهایش وارد می‌شوند که نمی‌دانی از کجا آمده‌اند. تا این‌که… تا این‌که به خانه‌اش رفتم. اتاقش انباشته از کتاب، مجله، کاغذ، وسایل نقاشی و خرت و پرت بود و محل حکمرانی او هم جایی وسط همین اشیا. اتاقش به هم ریخته به نظر می‌رسید، اما مطمئن بودم برای یافتن آنچه که در میان انبوه اشیا «گم» شده بود لحظه‌ای وقت صرف نمی‌کرد. به سرعت احضارش می‌کرد و به خدمتش می‌گرفت و این درست مثل نقاشی‌هایش بود.»
سوابق کاری

مربی نقاشی و فیلمسازی کارتون در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان از ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۹
فعالیت و همکاری مطبوعاتی از ۱۳۵۸ تا اواخر دهۀ ۸۰ با روزنامه و مجلات: بامداد، کیهان، آیندگان، ایران، زن، کیهان کاریکاتور، کیهان بچه‌ها، صنعت حمل و نقل، گل آقا، کیان، شباب، پیام فولاد، باران، گلک، سروش کودکان، سروش نوجوان، مجلات رویش و غنچه، کلمه و چندین نشریۀ دیگر
تصویرگری بیش از صد کتاب کودکان و نوجوانان از ۱۳۶۱ تاکنون
ساختن چند فیلم انیمیشن کوتاه بر اساس سرودهای کودکانه برای برنامه‌های تلویزیون از ۱۳۶۳ تا ۱۳۶۴
تدریس طراحی، دکور و تاریخ هنرهای تجسمی در مجتمع هنر، دانشگاه سینما تئاتر از ۱۳۷۱ تا ۱۳۷۴
تدریس در دانشگاه آزاد اسلامی از ۱۳۷۲ تاکنون
تدریس در مؤسسه تحقیقات و مطالعات رسانه‌ها از ۱۳۷۵ تا ۱۳۸۳
عضو هیئت علمی دانشکده پردیس (هنرهای زیبا)، دانشگاه تهران
تألیف کتاب درسی طراحی۲، همراه با محمود سمندریان، برای وزارت آموزش و پرورش
عضو شورای کتاب کودک سروش
عضو مؤسسین و رئیس هیئت مدیره دورهٔ اول انجمن تصویرگران کتاب کودک و نوجوان
جایزه‌ها > بین‌المللی و داخلی

دیپلم افتخار و مدال جشنوارهٔ کاریکاتور یومیوری شیمبون ژاپن، ۱۳۶۳
جایزهٔ نقدی سروش از اولین نمایشگاه دوسالانهٔ گرافیک ایران، ۱۳۶۶
دیپلم افتخار اولین نمایشگاه تصویرگران کتاب کودک ایران، ۱۳۶۸
دیپلم افتخار نمایشگاه کاریکاتور بوردیرا ایتالیا، ۱۳۶۸
جایزهٔ ویژهٔ هیئت داوران نمایشگاه کاریکاتور انگله فرانسه، ۱۳۶۸
تندیس طلا و دیپلم افتخار برای پوستر برگزیده از سومین نمایشگاه دوسالانهٔ گرافیک ایران، ۱۳۷۱ (این اثر به صورت تمبر پستی نیز به چاپ رسید.)
جایزه دوم جشنوارهٔ گل و گیاه در آثار نقاشان ایران، ۱۳۷۲
دیپلم افتخار و سکه بهارآزادی به خاطر تلاش خلاقانه و پویا از چهارمین نمایشگاه دوسالانهٔ گرافیک ایران، ۱۳۷۳
لوح تقدیر از نخستین جشنوارهٔ مطبوعات کودک و نوجوان، ۱۳۷۶
دیپلم افتخار برای مجموعه آثار از جشنواره مطبوعات کودک و نوجوان، ۱۳۷۸
جایزه ممتاز از بخش امام علی (ع) نمایشگاه کتاب‌های قرآنی، ۱۳۷۹
جایزه اول برای تصویرسازی کتاب «خداوند با دوستان خود صمیمی است» از جشنواره نماز، ۱۳۸۴
تندیس هانس کریستین آندرسن از جشنواره روز جهانی کودک (بزرگداشت هانس کریستین آندرسن)، ۱۳۸۴
داوری و عضویت در هیئت انتخاب آثار

چهارمین دوره مسابقات فرهنگی و هنری دانشجویان مراکز آموزش عالی فنی و حرفه‌ای (رشته‌های نقاشی و کاریکاتور) ۱۳۷۶
پنجمین دوره مسابقات فرهنگی و هنری دانشجویان مراکز آموزش عالی فنی و حرفه‌ای (رشته‌های نقاشی و کاریکاتور) ۱۳۷۶
مسابقه کاریکاتور آسمان آبی تهران ۱۳۷۶
مسابقه کاریکاتور بمب اتم مجله گل آقا تهران ۱۳۷۷
مسابقه کاریکاتور آسیب‌شناسی یک انقلاب، دانشگاه صنعتی شریف تهران ۱۳۷۷
چهارمین دوسالانه بین‌المللی کاریکاتور تهران ۱۳۷۸
نهمین جشنواره کتاب کودک و نوجوان (رشته تصویرگری) ۱۳۷۹
مسابقه بین‌المللی کاریکاتور گفتگوی تمدن‌ها مجله گل آقا، تهران ۱۳۷۹
پنجمین دوسالانه بین‌المللی کاریکاتور تهران ۱۳۸۰
پنجمین دوسالانه تصویرگران کتاب کودک ایران ۱۳۸۱
دومین نمایشگاه بین‌المللی کاریکاتور فلسطینی خانه ندارد ۱۳۸۳
هفتمین دوسالانه بین‌المللی کاریکاتور تهران ۱۳۸۴
مسابقه بین‌المللی کاریکاتور کشتیرانی مجله گل آقا، تهران ۱۳۸۴
دومین دوسالانه نقاشی دامون‌فر، تهران ۱۳۸۷
نمایشگاه‌ها

نمایشگاه نقاشی، آتلیه مرحوم ایرج زند، تهران، ۱۳۶۴
نمایشگاه نقاشی، گالری نشر نقره، تهران، ۱۳۶۵
نمایشگاه نقاشی، گالری افرند، تهران ۱۳۷۲
نمایشگاه نقاشی، گالری گلستان، تهران ۱۳۷۲
نمایشگاه نقاشی، گالری الهه، ۱۳۷۹
نمایشگاه نقاشی، گالری آریا، ۱۳۸۰
نمایشگاه نقاشی، گالری آتبین، ۱۳۸۳
نمایشگاه نقاشی و طراحی، نگارخانه سعدآباد، ۱۳۸۳
نمایشگاه مجسمه، نقاشی و طراحی، نگارخانه ممیز خانه هنرمندان ایران، ۱۳۸۴
نمایشگاه نقاشی، گالری هما، ۱۳۸۷
نمایشگاه دونفرهٔ طراحی همراه با توکا نیستانی، گالری ماه‌مهر، تهران، ۱۳۸۸
نمایشگاه نقاشی با عنوان «کمی آن سوتر»، فرهنگسرای ارسباران، ۱۳۹۴
نمایشگاه نقاشی با عنوان «یکی از همین شب‌ها» با موضوع داستان هزارویک‌شب، گالری طراحان آزاد، اسفند ۱۳۹۴
نمایشگاه نقاشی «رنگ رخساره»، گالری ساربان، آبان، ۱۳۹۶
نمایشگاه گروهی بیش از نود نفر از هنرمندان نامدار پیشکسوت، هنرمندانی نظیر ایران درودی، علی فرامرزی، حسین محجوبی، حسین نوری، ناصر هوشمند وزیری و حسن ارژنگ‌نژاد، فرهنگسرای نیاوران، آبان ۱۳۹۸
نمایشگاه مجسمه با عنوان «مروری بر مجسمه‌های محمدعلی بنی‌اسدی»، گالری ثالث، تهران، تیر ۱۴۰۲
نمایشگاه گروهی نقاشی «گذر از مدرنیسم» در گالری اکس هما، شهریور ۱۴۰۲
نمایشگاه نقاشی، «خواب‌ها» گالری اُ، خرداد ۱۴۰۳
کتاب‌شناسی

«طراحی ۲»، به همراه محمود سمندریان، نشر منادی تربیت (وزارت آموزش و پرورش)
«تصویرگری کتاب کودک»، تهران، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، ۱۳۹۱
«نگاهی به یک تابلو»، تهران، انتشارات امیرکبیر، ۱۳۸۹
«خفتن در روزنهٔ امید» تهران، انتشارات گاه، ۱۳۹۹
«طراح آدمهای غایب» تهران، انتشارات گاه، ۱۳۹۹
بدون عنوان، اثر محمدعلی بنی‌اسدی، ۲۰۱۸. موزه هنرهای تجسمی معاصر بانک پاسارگاد.
بنی‌اسدی در نوزدهمین جشنواره بین‌المللی هنرهای تجسمی جوانان، گرگان، شهریور ۱۳۹۱
بخش کرانی

بخش کرانی یکی از بخش‌های شهرستان بیجار به مرکزیت شهر یاسوکند در غرب ایران است.
تقسیمات کشوری

بخش کرانی
دهستان کرانی به مرکزیت شهریاسوکند
دهستان طغامین به مرکزیت روستای آغبلاغ طغامین
دهستان گرگین به مرکزیت روستای گرگین
شهر: یاسوکند
جمعیت

بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش کرانی شهرستان بیجار در سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۷۲۰۰۰ نفر بوده‌است که مردم آن به زبان ترکی آذربایجانی صحبت می‌کنند.
آثارتاریخی ومنابع طبیعی:
معدن سنگ آهن شهرک (بزرگترین معدن سنگ آهن شمالغرب کشور)وآثارتاریخی قمچقای (قلعه آیتوس)، امام زاده عقیل یاسوکند،حمام تاریخی شهر یاسوکند، برج ینگی ارخ وپل قجوردراین بخش قراردارد
وضعیت جغرافیای:
ازکوه‌های این بخش می‌توان کوه‌های شاهنشین، سیرالان، ساری گونی رانام برد رودخانه گوی اوزن وقم چقایا که ازسرشاخه‌های رودخانه قزل اوزن می‌باشند ازارتفاعات شمال غربی بخش کرانی (روستای شهرک وشریف کندی )سرچشمه می‌گیرند.
بخش دشت‌سر

| بخش دشت‌سر> اطلاعات کلی | بخش دشت‌سر> اطلاعات کلی |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: مازندران
شهرستان: آمل
مرکز بخش: بابکان(اجبارکلا)
شهرها: بابکان(اجبارکلا)
مردم: مردم
جمعیت: ۳۷,۰۳۲ نفر (۱۳۹۰)
kotaloo
بخش دشت‌سر یکی از بخش‌های شهرستان آمل در استان مازندران ایران است.
جمعیت

براساس سرشماری سال ۱۳۹۰جمعیت آن ۳۷۰۳۲ نفر (۱۰۸۲۵ خانوار) بوده‌است.
تقسیمات کشوری

این بخش از دو دهستان تشکیل شده است:
دهستان دشت‌سر غربی
دهستان دشت‌سر شرقی
شهر: اجبارکلا
جاذبه‌های گردشگری، تاریخی و علمی

جنگل بلیران
پل روستای فیروزکلا
تکیه روستای فیروزکلا
خانه حاج مهدی سلطان
تکیه سقا نفار هندوکلا
امامزاده عباس کمدره
مزرس
دانشگاه آزاد آیت الله آملی
مؤسسه تحقیقات برنج کشور
رودخانه گرم رود بلیران
چشمه خوني نظام آباد
روستاها

دشت‌سر غربی:
بوران
پاشاکلا
بلیران
زوارک
سالارمحله
شهنه‌کلا
فیروزکلا سفلی
فیروزکلاعلیا
فیروزکلا وسطی
کمدره
ترک کلا
معلم‌کلا
هندوکلا
شادمحل
محمدآباد
دشت‌سر شرقی:
مزرس
آهنگرکلا
باغبانکلا
خرمن‌کلا
داودکلا
نوآباد
رستم دار محله
عرب‌خیل
قلعه‌کش
اله کاج
مهدی‌خیل
میله
نظام‌آباد
وسطی کلا
تمسک
تیرکلا
چنگ‌میان
سرخ‌کلا
گلمزار
نوده
قلیان‌کلا
برج نگار

| برج نگار | برج نگار |
| --- | --- |
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
گونه: تجاری و اداری
موقعیت:  ایران، تهران
آدرس: خیابان ولی‌عصر، ۱۰۰ متری شمال میدان ونک، نبش خیابان نگار
ارتفاع از سطح دریا: ۱۱۴ متر (۳۷۴ فوت)
جزئیات فنی: جزئیات فنی
سیستم سازه: اسکلت فولادی
شمار طبقات: ۳۱
مساحت کل طبقات: ۴۰۰۰۰ مترمربع
شمار آسانسورها: مسافری: ۵ عدد، حمل خودرو: ۱ عدد ،باری : ۱ عدد
اطلاعات دیگر: اطلاعات دیگر
پارکینگ: ۷ طبقه، ۲۴۹ خودرو
برج نگار یک برج (ساختمان)برج ۳۱ طبقه‌ای با کاربری تجاری و اداری و ششمین ساختمان بلند تهران در شمال شهر تهران است. این برج در خیابان ولی‌عصر، صد متری شمال میدان ونک قرار دارد.
ساختار و ویژگی‌های سازه

برج نگار ۱۱۴ متر ارتفاع دارد و دارای ۳۱ طبقه و ۲۲۰ واحد است. این برج در زیربنایی به وسعت ۴۰هزار متر مربع ساخته شده است. سازه برج اسکلت فلزی و با پوشش سقف کامپوزیت است.
سطح کل نمای برج ۱۳۸۰۰ متر مربع بوده که ترکیبی از نمای آلومینیومی به صورت کامپوزیت و شیشه دوجداره است. نمای شیشه ۵۵۰ متر مربع بوده و از گاز آرگون بین شیشه‌ها استفاده شده است. استفاده از آلومینیوم موجب کاهش وزن و سبکی سازه نسبت به دیگر مصالح فلزی می‌شود.
پوشش داخلی واحدها کاغذ دیواری، پوشش کف‌های عمومی  سنگ گرانیت و راه‌پله‌ها از جنس سنگ تراورتن است.
یک باند هلی‌کوپتر به مساحت ۱۳۰ متر مربع در بالای برج قرار دارد.
این برج ۷ طبقه پارکینگ با ظرفیت ۲۴۹ خودرو دارد و دارای آسانسوری ویژه حمل اتومبیل از طبقه همکف تا پارکینگ طبقهٔ سوم است.
تعداد ۵ آسانسور مسافری با ظرفیت هزار کیلوگرم (۱۳ نفره) در داخل برج نصب و دو راه پله اضطراری در برج ساخته شده است.
سیستم اینترنت برج از طریق رادیوهای مرکزی تامین شده و از بستر شبکه داخلی برای واحدها قابل بهره‌برداری می‌باشد. سیستم گرمایش و سرمایش و آب گرم مورد نیاز از طریق ۲ چیلر جذبی و ۲ دیگ بخار تأمین می‌شود همچنین تأمین برق واحدها به صورت جداگانه و از محل اتاق برق در طبقه اول میسر شده است. هر واحد دارای ۱۰ خط تلفن است. همه‌ی واحدها و آسانسورها هنگام قطع برق به ژنراتور مرکزی برج متصل هستند.
یکی از معماران این پروژه، مهندس امید غلامپور است.
احمد سیف

| احمد سیفاحمد سیف | احمد سیفاحمد سیف |
| --- | --- |
زادهٔ: ۶ دی ۱۳۲۴ آمل
ملیت: ایرانی
تحصیلات: دکتری
محل تحصیل: دانشگاه ریدینگ دانشگاه منچستر دانشگاه گلاسگو دانشکده مدیریت دانشگاه تهران
پیشه(ها): دکتر اقتصاد اقتصاددان استاد دانشگاه
آثار: قرن گم‌شده: اقتصاد و جامعه ایران در قرن نوزدهم
احمد سیف یا ایرج سیف متولد آمل، نویسنده و مترجم کتب و مقالات اقتصادی، سیاسی و تاریخی، اقتصاددان و استاد دانشگاه است. وی در دانشگاه استافوردشر و دانشگاه رجنتس لندن دارای مرتبهٔ استاد ارشد است و اقتصاد تدریس می‌کرد. وی همچنین در مرکز سیاست‌های اقتصادی و عمومی دانشگاه کمبریج که وی عضوی از آن است به عنوان نگارنده اقتصاددان، مقاله منتشر می‌کند. برخی از آثار وی با نام مستعار بهروز امین نیز منتشر شده‌اند.
تحصیلات

سیف تحصیلات خود را در دانشکده بازرگانی تهران آغاز و پس از تحصیل مدارج متعدد علمی در دو دانشگاه منچستر و گلاسکو، مدرک دکترای خود را دانشگاه ریدینگ دریافت کرد.
تدریس

سیف از سال ۱۹۸۹ تا ۲۰۱۰ در دانشگاه استافوردشر به تدریس پرداخت. وی بلافاصله پس از بازنشستگی در ۲۰۱۰، در کالج پارک رجنتس آکسفورد مجدداً مشغول کار شد و پس از بازنشستگی از این سمت در ۲۰۱۷، اکنون در کالج جدید علوم انسانی در لندن به تدریس اقتصاد سیاسی مشغول است.
آثار

سیف کتب و مقالات بسیاری در زمینهٔ اقتصاد، سیاست و تاریخ مشروطه به رشتهٔ تحریر درآورده یا ترجمه کرده است. برخی از کتب چاپ شدهٔ وی به شرح زیر اند:
آثار > تألیفات

احمد سیف (۱۳۵۶)، دربارهٔ فئودالیسم ایران قبل از مشروطه، تهران: نشر پیام
احمد سیف (۱۳۶۹)، نقدی بر تاریخ‌نگاران شوروی، آلمان: نشر نوید
احمد سیف (۱۳۷۳)، اقتصاد ایران در قرن نوزدهم، تهران: نشر چشمه
احمد سیف (۱۳۷۶)، مقدمه‌ای بر اقتصاد سیاسی، تهران: نشر نی
احمد سیف (۱۳۷۹)، پیش‌درآمدی بر استبدادسالاری در ایران، تهران: نشر چشمه، ص. ۲۴۰ صفحه، شابک ۹۶۴-۵۵۷۱-۴۱-۳
احمد سیف (۱۳۸۰)، استبداد، مسئلهٔ مالکیت، و انباشت سرمایه در ایران، تهران: نشر رسانش
احمد سیف (۱۳۸۲)، در انکار خودکامگی، چند مقاله دربارهٔ علی‌اکبر دهخدا، تهران: رسانش، ص. ۱۶۰ صفحه، شابک ۹۶۴-۷۱۸۲-۳۶-۸
احمد سیف (۱۳۸۵)، تاریخ آشفته یا آشفته‌نگاری تاریخی؟، تهران: نشر فروغ
احمد سیف (۱۳۸۷)، قرن گم‌شده، اقتصاد و جامعهٔ ایران در قرن نوزدهم، تهران: نشر نی، ص. ۳۴۳ صفحه، شابک ۹۶۴-۳۱۲-۹۸۲-۹
احمد سیف (۱۳۹۵)، سرمایه‌داری و دموکراسی، تهران: نشر مضمون، ص. ۲۰۰ صفحه، شابک ۹۷۸-۶۰۰-۵۸۰۰-۲۱-۰
احمد سیف (۱۳۹۶)، بحران بزرگ جهانی، تهران: نشر مضمون، ص. ۱۹۲ صفحه، شابک ۹۷۸-۶۰۰-۵۸۰۰-۲۷-۲
احمد سیف (۱۳۹۶)، علل و پیامدهای رکود بزرگ، تهران: نشر مضمون، ص. ۲۲۴ صفحه، شابک ۹۷۸-۶۰۰-۵۸۰۰-۲۳-۴
آثار > ترجمه‌ها

آلک نوو؛ بوریس کاگارلیستکی؛ کن لیوینگستون؛ سایمون کلارک و دیگران (۱۳۷۵)، دگردیسی قدرت: بحران سوسیالیسم یا بحران دولت؟، ترجمهٔ احمد سیف؛ کاظم فرهادی، تهران: نشر نشانه
والدن بیو (۱۳۷۶)، پیروزی سیاه؛ ایالات متحده، تعدیل ساختاری و فقر جهانی، ترجمهٔ احمد سیف؛ کاظم فرهادی، تهران: نشر نقش جهان
گروه نویسندگان (۱۳۸۰)، جهانی‌کردن فقر و فلاکت، استراتژی تعدیل ساختاری در عمل (مجموعهٔ مقالات)، ترجمهٔ احمد سیف، تهران: آگاه، ص. ۳۲۰ صفحه، شابک ۹۶۴-۴۱۶-۱۴۶-۷
گروه نویسندگان (۱۳۸۱)، بربریت مدرن (اروپا در هزارهٔ سوم)، ترجمهٔ احمد سیف، تهران: نشر قطره، ص. ۱۶۰ صفحه، شابک ۹۶۴-۳۴۱-۱۴۶-X
سوزان جوج، والدن بلو، گر؛ پلاست، مایکل چسودوفسکی و… (۱۳۸۲)، استعمار پسامدرن، ترجمهٔ احمد سیف، تهران: نشر دیگر، ص. ۲۸۰ صفحه، شابک ۹۶۴-۷۱۸۸-۲۳-۴
رابین رمزی (۱۳۸۲)، تئوری‌های توطئه، ترجمهٔ احمد سیف، تهران: فصل سبز، ص. ۱۲۸ صفحه، شابک ۹۶۴-۷۹۲۴-۰۱-۱
گروه نویسندگان (۱۳۸۴)، جهان پس از ۱۱ سپتامبر (استراتژی امپریالیسم در هزارهٔ سوم)، ترجمهٔ احمد سیف، تهران: آگه، ص. ۳۰۴ صفحه، شابک ۹۶۴-۳۲۹-۱۰۵-۷
تاش سفلی

با تاش علیا یا تاش اشتباه نشود.
| تاش سفلی تاش سفلی | تاش سفلی تاش سفلی |
| --- | --- |
village: village
کشور:  ایران
ایران: سمنان
شهرستان: شاهرود
بخش: بسطام
دهستان: خرقان
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۱۴۹
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
تاش سفلی یکی از روستاهای شهرستان شاهرود در استان سمنان ایران است.
این روستا در دهستان خرقان در بخش بسطام جای دارد. جمعیت روستای تاش‌سفلی بر پایه نتایج سرشماری سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۴۹ نفر بوده است.
سیساوات کوبونفان

| سیساوات کوبونفان | سیساوات کوبونفان |
| --- | --- |
ສີສະຫວາດ ແກ້ວບຸນພັນ: ສີສະຫວາດ ແກ້ວບຸນພັນ
سیزدهمین نخست‌وزیر لائوس: سیزدهمین نخست‌وزیر لائوس
دوره مسئولیت ۲۴ فوریه ۱۹۹۸ – ۲۷ مارس ۲۰۰۱: دوره مسئولیت ۲۴ فوریه ۱۹۹۸ – ۲۷ مارس ۲۰۰۱
پس از: خامتای سیفاندون
پیش از: بونهانگ ووراچیت
اولین نایب رئیس‌جمهور لائوس: اولین نایب رئیس‌جمهور لائوس
دوره مسئولیت ۱۹۹۶ – ۱۹۹۸: دوره مسئولیت ۱۹۹۶ – ۱۹۹۸
رئیس‌جمهور: نوهاک فومساوان
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱ مهٔ ۱۹۲۸ استان هوافان
درگذشته: ۱۲ مهٔ ۲۰۲۰ (۹۲ سال) وینتیان
ملیت: لائوس
حزب سیاسی: حزب انقلابی خلق لائوس
سیساوات کوبونفان (انگلیسی: Sisavath Keobounphanh؛ زادهٔ ۱ مهٔ ۱۹۲۸ – درگذشتهٔ ۱۲ مهٔ ۲۰۲۰) سیاست‌مدار اهل لائوس بود. وی نایب رئیس‌جمهور لائوس از سال ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۸ و سومین رئیس شورای وزیران (نخست‌وزیر) لائوس از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۱ بود.
سیساوات کوبونفان در ۱۲ مه ۲۰۲۰، در سن ۹۲ سالگی درگذشت.
برابرساز ۲

| اکولایزر ۲ | اکولایزر ۲ |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: آنتوان فوکوآ
تهیه‌کننده:  جیسون بلومنتال  تاد بلک  دنزل واشینگتن  استیو تیش  میس نوفلد  الکس سیسکین  تونی الدریج 
فیلمنامه‌نویس: ریچارد ونک
بر پایه: برابرساز اثر  مایکل اسلون ریچارد لیندهایم
بازیگران:  دنزل واشنگتن  اشتون ساندرس  پدرو پاسکال  ملیسا لیو  بیل پولمن 
موسیقی: هری گرگسون-ویلیامز
فیلم‌بردار: الیور وود
تدوین‌گر: کانرد باف چهارم
شرکت تولید:  کلمبیا پیکچرز 
توزیع‌کننده: سونی پیکچرز اینترتینمنت
تاریخ‌های انتشار: ۲۰ ژوئیه ۲۰۱۸ (ایالات متحده)
مدت زمان: ۱۲۱ دقیقه
کشور: ایالات متحده آمریکا
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۶۲–۷۹ میلیون دلار
فروش گیشه: ۱۹۰٫۴ میلیون دلار
برابرساز ۲  (به انگلیسی: The Equalizer 2) یک فیلم انتقام‌جویانه و اکشن آمریکایی به کارگردانی آنتونی فوکا و نوشته شده توسط ریچارد ونک است. این فیلم دنبالهٔ فیلمی به همین نام «برابرساز» در سال ۲۰۱۴ است. از بازیگران فیلم می‌توان به دنزل واشنگتن، اشتون ساندرس، پدرو پاسکال، ملیسا لیو و بیل پولمن اشاره کرد. این فیلم در تاریخ ۳ اوت سال ۲۰۱۸ توسط کمپانی سونی پیکچرز عرضه شد. همچنین برابرساز ۳ در سال ۲۰۲۳ منتشر شد.
این فیلم نقدهای متفاوتی دریافت کرد، با منتقدانی که عملکرد واشنگتن و سکانس‌های اکشن فیلم را تحسین کردند، اما از سرعت و تعداد داستان‌های فرعی انتقاد کردند. با این وجود، این فیلم یک موفقیت تجاری بود و با بودجه تولید ۶۲ میلیون دلاری، ۱۹۰ میلیون دلار در سراسر جهان فروخت.
بازیگران

دنزل واشنگتن در نقش رابرت مک کال
اشتون ساندرس در نقش مایلز ویتاکر
پدرو پاسکال در نقش دیو یورک
ملیسا لیو در نقش سوزان پالمر
بیل پولمن در نقش برایان پالمر
اورسن بین در نقش سام روبنشتاین
جاناتان اسکارف در نقش رزنیک
سکینه جعفری در نقش فاطیما
کازی توگیناس در نقش آری
گرت گلدن در نقش کواچ
تامارا هیکی در نقش گریس برایلیک
ریس کوت در نقش دختر گریس
آدام کارست به عنوان همسر سابق ترک گریس
داستان

برابرساز ۲ ادامهٔ قسمت اول این فیلم است. این فیلم به کارگردانی آنتوان فوکا و به نویسندگی ریچارد ونک می‌باشد. رابرت مک کول با بازی «دنزل واشینگتن» برای گروهی مصمم خدمت می‌کند و سعی دارد تا عدالت را برای مظلومان اجرا کند. اما اتفاقی باعث می‌شود که به دنبال انتقام برود و …
در ادامه قسمت اول، «رابرت مک‌کال» (دنزل واشینگتن) که در اجرای عدالت چه برای ثروتمندان و چه برای مظلومان هیچ ترسی از خود نشان نمی‌دهد، اینبار با کسی طرف است که حاضر به دادن زندگی‌اش را برای اوست…
دنزل واشنگتن که نقش اصلی فیلم را بازی می کند