آوریل لوین
کارهای موسیقی > ۲۰۰۹–۲۰۱۱: لالایی خداحافظی

مقالهٔ اصلی: لالایی خداحافظی
یک‌ماه بعد از تکمیل تور آلبوم «بهترین چیز لعنتی»، لوین در نوامبر ۲۰۰۸ در استودیوی خانگی‌اش همراه با «بلک استار» شروع به ضبط‌های نو نمود. برای کمک به اولین عطرش، «بلک استار»، لوین به تبلیغ کوچکی برای استفاده در تبلیغات تلویزیونی لازم داشت. «بلک استار» در هتلی در مالزی در طول تورش سروده شد. این ترانه بعداً به یک ترانه کامل تبدیل شد که رولینگ استون از آن به عنوان «یک لالایی لطیف که دارای حماسه همراه با پیانوهای همانند کلدپلی و ریشه‌های پروازکننده است،» یاد کرد.
من همیشه چیزی مهم داشتم اما بعضی از کسانی که با آن‌ها کار می‌کنم اصلاً برایشان اهمیت ندارد، چون آن‌ها فقط می‌خواهند که چیزی بنویسند.
عمل ضبط با کمترین وسایل آغاز شد، بیشتر اوقات با خواندن لوین تنها با یک گیتار و دیگر ابزارها که بعداً اضافه می‌شدند. اوین این فرایند را اینطور توصیف کرد: «اینطور کار کردن را بسیار دوست دارم، واقعاً احساس می‌کردم که وقتش بود که همچون کاری را انجام دهم؛ که همه چیز فقط دربارهٔ صدا، عملکرد، لرزش و احساس باشد.» چون لوین دارای استودیویی در خانه‌اش بود، او قادر به ضبط در اوقات فراغت خود نیز بود. او همچنین بیشتر اوقات برای درست کردن بیشتر قسمت‌های ترانه‌هایش از یک پیانو استفاده می‌کرد. «پیانو چیزی بیشتر از یک وسیله احساسی است. پیانو احساسات مرا در حالات مختلف تحریک می‌کند و برخلاف گیتار، مرا به سویی دیگر می‌کشاند.»
در ژوئیه ۲۰۰۹، نه تراک شامل ترانه‌های «خوب»، «همه صدمه می‌بینند» و «محبوب» ضبط شدند. بیشتر ترانه‌ها در زمان نوجوانی لوین نوشته شده بودند. ترانه «محبوب» دومین ترانه‌ای بود که لوین در سن ۱۵ سالگی زمانی که در ناپانی زندگی می‌کرد، نوشته بود. لوین اعلام کرد که این آلبوم در مورد «زندگی» است و افزود، «برای من بسیار آسان است که ترانه‌ای پسرانه بسازم، اما اینکه بخواهم صادقانه در مورد چیزی که واقعاً به من نزدیک است و من در آن نقش داشته‌ام بنویسم، یک چیز واقعاً متفاوت است.» این آلبوم قرار است بیشتر همانند سبک گذشته موسیقی لوین باشد و صداهای صوتی (آکوستیک) بیشتری دارد. لوین در این مورد افزود، «[برای] این آلبوم، بسیار بسیار زیاد، می‌خواستم که بخوانم… فقط می‌خواهم که سکوت را کنارم داشته باشم و ترانه‌های صوتی بیشتری را بخوانم.»
تاریخ انتشار اولین تک‌آهنگ آلبوم چندین بار به تعویق افتاد. آلبوم به صورت اصلی برای ۱۷ نوامبر ۲۰۰۹ برنامه‌ریزی شده بود اما بعداً در ژانویه ۲۰۱۰، لوین اعلام کرد که جلد آلبوم تکمیل شده و اولین تک‌آهنگ آلبوم در آوریل و خود آلبوم در ژوئن عرضه خواند شد. در مه، لوین اعلام کرد که آلبوم را بسیار جدی گرفته و به استودیو برگشته و روی آن کار بیشتری خواهد کرد. «با یک آلبوم، نمی‌خواهم همه را یک‌دفعه غافلگیر کنم… من ضبط بسیار جدی را پیش گرفته‌ام و فکر می‌کنم کمی باید ترانه‌های سرگرم‌کننده‌ای را در آن بگنجانم.» در اوت ۲۰۱۰، لوین به «استودیوی ضبط موسیقی هنسون» همراه با تهیه‌کننده بریتانیایی الکس دا کید برگشت. در طول این جلسه‌ها، لوین به گلو درد دچار شد و کسانی که در اطرافش بودند باید از ماسک استفاده می‌کردند. علی‌رغم هشدار دکترش، او به ضبط موسیقی ادامه داد. «من در ۴۸ ساعت پیش قادر به خواندن نبودم چون اگر این‌کار را می‌کردم، ممکن بود به رشته‌های آوایی صدمه وارد شود. دکترم به من گفت که این‌کار را نکنم اما امروز خواندنم.» او افشا کرد که «کارهای جدید را امتحان کرده» و در حال «کاوش» بوده است. او همچنین بیان کرد که مواد لازم را برای دو ترانه دیگر در اختیار دارد.
در ژانویه، در حالی که برای آلبوم جدیدش در استودیو ضبط می‌کرد، همکاری با دیزنی را برای طراحی لباس‌های فیلم آلیس در سرزمین عجایب آغاز کرد که بعداً در فیلم تیم بورتون «آلیس در سرزمین عجایب» به کار گرفته شد. او از مدیرهای فیلم خواست که اگر بتواند برای فیلم ترانه‌ای بنویسد. نتیجه آن ترانه آلیس بود که در پایان فیلم پخش می‌شود و در موسیقی متن «تقریباً آلیس» نیز قرار داده شد.
در ۲۸ فوریه، لوین در کنسرتی واقع در المپیک ۲۰۱۰ ونکوور ترانه‌های «پایان خوش من» و «دوست‌دختر» را اجرا کرد. لوین از اینکه در این مسابقات اجرا کرده بود افتخار می‌کرد اما از این موضوع که نتوانست بود در بازی هاکی ایالات متحده و کانادا شرکت کند افسوس خورد. «آنها ما را به خاطر مشکلات امنیتی حبس کرده بودند و نمی‌توانستیم خارج شویم.»