stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
درون‌مایه‌ها در ترانه یخ و آتش
دین > ادیان دیگر

رقصی با اژدهایان ادیان مختلف وستروس و اسوس را بررسی و ۱۷ دین مبهم مختلف را شناسایی می‌کند. یکی از مکان‌های اسوس به نام جزیره خدایان نیز به راجر زلازنی و اچ.پی. لاوکرافت و همکاران اشاره می‌کند.
خدای مرگ عنصری از چندین مذهب در وستروس و اسوس است، به این دلیل از مارتین که «پرستش مرگ مبنای جالبی برای دین است، زیرا به هر حال، مرگ یک امر جهانی است. به نظر می‌رسد مهم نیست برای چه خدایی دعا می‌کنید. همه ما در دنیای واقعی و در دنیای خیالی می‌میریم؛ بنابراین اگر یک فرهنگ وجود داشت که در آن شما نمی‌مردید، من گمان می‌کنم که خدا بسیار محبوب می‌شد. آن‌ها به ما وعده زندگی ابدی خواهند داد، اما هر چه باشد.» او همچنین این باور را بیان کرد که زمانی که «به جهان، به ویژه جهان قرون وسطی نگاه می‌کنید؛ [در می‌یابید] جهانی که ما در آن زندگی می‌کنیم توسط خدای شیطانی آفریده شده‌است.»
غذا

غذا چنان عنصر محوری در مجموعه یخ و آتش است که برخی از منتقدان مارتین را به «ضیافت بیخود» متهم می‌کنند. بر اساس شمارش طرفداران، چهار رمان اول بیش از ۱۶۰ غذا را نام می‌برند، از غذاهای دهقانی گرفته تا ضیافت‌های سلطنتی شامل شتر، تمساح، ماهی مرکب آوازخوان، مرغ دریایی، اردک لاک‌دار و دانه‌های خاردار. آدام بروسکی از هافینگتون پست می‌گوید که توصیف‌های واضح غذا فقط به دنیای خیالی رنگ و طعم نمی‌دهد، بلکه تقریباً به عنوان یک شخصیت مکمل ظاهر می‌شود. برخی از غذاها ماهیت پیشگویی دارند یا به ویژه با خلق و خو و اخلاق خورندگانشان مناسب هستند. بیشتر واقع‌گرایی فرهنگ‌های مارتین از طریق غذاها و مزه‌های منحصربه‌فرد آن‌ها ناشی می‌شود. وعده‌های غذایی همه چیز را از تمایل یک شخصیت گرفته تا پیشرفت‌های داستانی نشان می‌دهد، اما همچنین پیش‌بینی آخرین برداشت سودآور قبل از زمستان آینده است. غذای غیرقابل خوردن در عروسی سرخ در طوفان شمشیرها خورده شد و خوانندگان را برای شرایط تهوع‌آور آینده آماده کرد.
این کتاب‌ها از طرفداران الهام گرفته‌اند تا بر اساس غذاهای ذکر شده در کتاب‌ها دستور تهیه کنند. وبلاگ طرفداران آشپزی چلسی مونرو-کاسل و ساریان لرر به نام «مهمانخانه در چهارراه» بیش از یک میلیون بازدید داشت. مارتین که «در غذا خوردن خیلی خوب است، [اما] خیلی آشپز خوبی نیست»، درخواست‌های مکرر برای نوشتن کتاب آشپزی را رد کرد، اما ترتیب داد که مونرو کسل و لرر با سردبیرش در بانتوم بوکس صحبت کنند و او به آن‌ها نوشتن یک کتاب آشپزی پیشنهاد کرد که این معامله، منجر به چاپ ضیافت یخ و آتش: کتاب آشپزی رسمی بازی تاج‌وتخت شد.
مجموعه دیوار در یخ و آتش از دیوار هادریان در شمال انگلستان الهام گرفته شده‌است.
مجموعه یخ و آتش تا حدی از جنگ رزها (تصویر) الهام گرفته شده‌است، مجموعه‌ای از جنگ‌های داخلی دودمانی برای تاج‌وتخت انگلستان.
ایمان هفت سریال از آموزه مسیحی تثلیث (پدر، پسر و روح القدس، در تصویر) الهام گرفته شده‌است.
دستورالعمل ۲۱

| 0 | 1 |
| --- | --- |
تصویر روی جلد اولین نسخه: تصویر روی جلد اولین نسخه
نویسنده(ها): سازمان ملل متحد
عنوان اصلی: Agenda 21
طراح جلد: سازمان ملل متحد (۱۹۹۲)
کشور: ایالات متحده آمریکا
زبان: انگلیسی چینی ژاپنی روسی فرانسوی اسپانیایی
گونه(های) ادبی: غیر-تخیلی
ناشر: سازمان ملل متحد
تاریخ نشر: ۲۳ آوریل ۱۹۹۳
گونه رسانه: کتاب چاپی نسخه HTML
شمار صفحات: ۳۰۰ صفحه
شابک: شابک ‎۹۷۸−۹۲−۱−۱۰۰۵۰۹−۷
دستورکار ۲۱ (به انگلیسی: Agenda 21) یک برنامهٔ کار داوطلبانه و غیر الزام‌آور است که از سوی سازمان ملل و در رابطه با توسعهٔ پایدار ارائه شده‌است. این دستور کار حاصل کنفرانس سازمان ملل در بارهٔ محیط زیست و توسعه (اوج زمین) است که در سال ۱۹۹۲ در ریو دوژانیرو برگزار شد. این برنامه، دستور کاری برای سازمان ملل، دیگر سازمان‌های چند جانبه و دولت‌های سراسر جهان است که می‌تواند در سطح محلی، ملی و جهانی اجرا شود. عدد "۲۱" در عبارت دستورکار ۲۱ به قرن بیست و یکم اشاره دارد. این دستور کار در کنفرانس‌های بعدی سازمان ملل مورد تأیید و اصلاح قرار گرفت. هدف از دستورکار ۲۱، کمک به محیط زیست است و در اجلاسی که در سال ۱۹۹۲ در ریو در بارهٔ زمین برگزار شد، مورد توافق واقع شد.
ساختار و محتوا

دستور کار ۲۱ سندی ۳۰۰ صفحه‌ای دارای چهل فصل است که به صورت چهار بخش دسته‌بندی شده‌است:
بخش ۱: ابعاد اجتماعی و اقتصادی که در تصمیم‌گیری، معطوف به مبارزه با فقر به خصوص در کشورهای در حال توسعه، تغییر الگوهای مصرف، ارتقا بهداشت، دستیابی به جمعیتی پایدارتر و سکونت گاه پایدار می‌باشد.
بخش ۲: حفاظت و مدیریت منابع برای توسعه که شامل حفاظت از جو، مبارزه با جنگل زدایی، حفاظت از محیط شکننده، حفاظت از تنوع زیست شناختی (تنوع زیستی)، کنترل آلودگی و مدیریت بیوتکنولوژی، و ضایعه‌های رادیواکتیو است.
بخش ۳: بخش سوم: تقویت نقش گروه‌های عمده شامل نقش کودکان و نوجوانان، زنان، سازمان‌های غیردولتی، مقام‌های محلی، کسب و کار و صنعت و کارگران؛ و تقویت نقش مردم بومی، جوامع آنها، و کشاورزان.
بخش ۴: ابزارهای اجرا: اجرا شامل علم، انتقال فناوری، آموزش، نهادهای بین‌المللی و مکانیزم‌های مالی است.
گسترش و تکامل

متن کامل دستور کار ۲۱ در کنفرانس سازمان ملل متحد در بارهٔ محیط زیست و توسعه (اجلاس زمین) که در ریودو ژانیرو در ۱۳ ژوئن سال ۱۹۹۲، برگزار شد و در آن ۱۷۸ دولت رأی به اتخاذ برنامه دادند، انتشار یافت. متن نهایی نتیجهٔ تهیهٔ پیش نویس، مشاوره، و مذاکره بود که از سال ۱۹۸۹ آغاز شده بود و در این کنفرانس دو هفته‌ای به نقطهٔ اوج خود رسید.
گسترش و تکامل > ریو+۵ (۱۹۹۷)

در سال ۱۹۹۷، مجمع عمومی سازمان ملل جلسهٔ ویژه را برای ارزیابی وضعیت دستور کار ۲۱ (ریو +۵) برگزار کرد. در این مجمع، پیشرفت در این زمینه «ناهموار» دانسته شد و روندهای کلیدی از جمله افزایش جهانی شدن، گسترش نابرابری در درآمد و بدتر شدن مستمر محیط زیست جهان، مشخص شد. در قطعنامهٔ جدید مجمع عمومی (S-19/2) وعدهٔ عمل بیشتر در این زمینه داده شده‌است.
گسترش و تکامل > ریو+۱۰ (۲۰۰۲)

در طرح اجرایی ژوهانسبورگ (بیانیه ۴ سپتامبر ژوهانسبورگ) که در اجلاس جهانی توسعهٔ پایدار مورد تأیید قرار گرفت، تعهد سازمان ملل متحد به «اجرای کامل» دستور کار ۲۱، در کنار دستیابی به اهداف توسعهٔ هزاره و دیگر موافقت نامه‌های بین‌المللی مورد تأکید قرار گرفت.
گسترش و تکامل > دستور کار ۲۱ برای فرهنگ (۲۰۰۲) (چون قرار بود در قرن ۲۱ اجرا شود)

ایدهٔ ایجاد دستورکارهایی برای سیاست‌های فرهنگی محلی، چیزی که می‌توان آن را با دستور کار ۲۱ برای محیط زیست مقایسه کرد، در اولین جلسه عمومی جهانی در بارهٔ فرهنگ که در سال ۲۰۰۲ در پورتو آلگره برزیل برگزار شد، مطرح شد. این دستورکارها باید در زیر بخش‌های مختلف دستور کار ۲۱ گنجانده شوند و از طریق طیف گسترده‌ای از زیر برنامه‌ها که از کشورهای گروه هشت شروع می‌شود، اجرا شوند.
گسترش و تکامل > ریو+۲۰ (۲۰۱۲) (چون ۲۰ سال بعد از ۱۹۹۲ به اجرا درآمد ریو +۲۰ نامگذاری شده‌است)

در سال ۲۰۱۲، اعضای شرکت‌کننده در کنفرانس سازمان ملل متحد در بارهٔ توسعهٔ پایدار، دوباره بر تعهد خود نسبت به دستور کار ۲۱ در سند نهایی با نام «آینده‌ای که ما می‌خواهیم»، تأکید کردند. ۱۸۰ نفر از سران کشورها در این کنفرانس شرکت کردندو هدف آن‌ها بکار بردن سیاست‌هایی بود که مانع از رسیدن به توسعه پایدار می‌شوند.
گسترش و تکامل > پیاده‌سازی

کمیسیون توسعهٔ پایدار در نقش یک انجمن سطح بالا در بارهٔ توسعهٔ پایدار عمل می‌کند و به عنوان کمیته‌ای مقدماتی برای نشست‌ها و جلسه‌های مربوط به اجرای دستور کار ۲۱ عمل کرده‌است. بخش توسعهٔ پایدار سازمان ملل متحد، به عنوان دبیرخانهٔ کمیسیون انجام وظیفه و «در زمینه» دستور کار ۲۱ کار می‌کند. پیاده‌سازی این دستورکار توسط کشورهای عضو، داوطلبانه باقی می‌ماند و پذیرش آن از سوی دولت‌ها باهم فرق می‌کند.
گسترش و تکامل > پیاده‌سازی > سطح محلی

هدف این بود که پیاده‌سازی دستور کار ۲۱ در سطح بین‌المللی، ملی، منطقه‌ای و محلی انجام گیرد. برخی از دولت‌های ملی و ایالتی در این زمینه قانون وضع کرده یا توصیه نموده‌اند که مقامات محلی برای اجرای این طرح به صورت محلی، مشارکت داشته باشند همان‌طور که در فصل ۲۸ این سند توصیه شده‌است. این برنامه اغلب به نام "دستور کار محلی ۲۱" یا "LA21" معروف هستند. به عنوان نمونه، در فیلیپین، نام این طرح "دستور کار ۲۱ فیلیپین" است (PA21). گروه ICLEI (شورای بین‌المللی برای طرح‌های زیست‌محیطی محلی) یا دولت‌های محلی برای پایداری، در سال ۱۹۹۰ تأسیس شد؛ امروزه، اعضای این گروه از بیشتر از ۱۰۰۰ شهرستان، شهر و بخش در ۸۸ کشور هستند و به‌طور گسترده‌ای به عنوان نمونه‌ای کامل از پیاده‌سازی دستور کار ۲۱ به حساب می‌آید.
در کشورهای دیگر، مخالفت با ایده‌های مطرح در دستور کار ۲۱ به میزان متفاوتی مشهود است. در پاره‌ای از موارد، این مخالفت به شکل وضع قانون در چندین ایالت صورت گرفته که مشارکت یا پشتیبانی مالی از فعالیت‌های حکومت محلی در حمایت از دستور کار ۲۱ را محدود یا ممنوع می‌سازد.
مشخص شده که اروپا قاره‌ای است که LA21 به بهترین وجهی در آن مورد پذیرش واقع شده و بیشتر از هرجا پیاده شده‌است. به عنوان نمونه، در سوئد همهٔ دولت‌های محلی پیشگام اجرای دستور کار محلی ۲۱ بوده‌اند.
گسترش و تکامل > سطح ملی

دپارتمان امور اقتصادی و بخش امور اجتماعی سازمان ملل برای توسعهٔ پایدار، رشد پذیرش دستور کار ۲۱ را، در میان ملت‌ها یک به یک رصد می‌کند و مورد ارزیابی قرار می‌دهد و گزارش‌های مربوطه را در وب‌سایت خود در دسترس عموم قرار می‌دهد.
استرالیا، به عنوان مثال، از امضا کنندگان دستور کار ۲۱ و ۸۸ شهرداری این کشور، مشترک ICLEI هستند، سازمانی که مروج دستور کار ۲۱ در سطح جهان است. عضویت استرالیا تنها بعد از ایالات متحده و در رتبهٔ دوم است. کشورهای اروپایی به‌طور کلی به لحاظ سند دستور کار ۲۱ وضعیت خوبی دارند. فرانسه، که دولت ملی، همراه با ۱۴ شهرستان آن، از امضا کنندگان است، به داشتن برنامه‌هایی در سراسر کشور برای حمایت از دستور کار ۲۱ به خود می‌بالد. گروه فعالان فرانسه نیروی موج نو در مارس ۲۰۱۲ اعلام کرد که از نظر آن‌ها دستور کار ۲۱، «دروغین» است.
در آفریقا، حمایت ملی از دستور کار ۲۱ شدید است و اغلب کشورها از امضا کنندگان این برنامه هستند. با اینحال، این حمایت اغلب به نحو تنگاتنگی با چالش‌های زیست‌محیطی که خاص هریک از این کشورهاست، در هم تنیده‌است؛ مثلاً در سال ۲۰۰۲، سام نجوما که در آن زمان رئیس جمهور نامیبیا بود، در مورد اهمیت پیوستن به دستور کار ۲۱ در اجلاس زمین در سال ۲۰۰۲ سخن گفت و خاطر نشان کرد که نامیبیا به عنوان کشوری نیمه خشک، به کنوانسیون سازمان ملل متحد در مورد مبارزه با بیابان زایی (UNCCD)، امید زیادی دارد. افزون بر این، در رسانه‌های داخلی در سطح محلی خبر زیادی در مورد دستور کار ۲۱ به چشم نمی‌خورد. تنها شهرداری‌های بزرگ در کشورهای آفریقایی جنوب صحرا، عضو ICLEI هستند. مشارکت در اجرای دستور کار ۲۱ در شمال آفریقا شبیه وضعیت کشورهای خاورمیانه است که در آن اغلب کشورها از امضا کنندگان این برنامه هستند و با وجود این در سطح دولت محلی، پذیرش آن بسیار کم بوده یا اساساً مورد پذیرش قرار نگرفته‌است. به‌طور کلی گزارش کشورهای آفریقایی جنوب صحرا، و شمال آفریقا از وضعیت دستور کار ۲۱، از حیث مستند بودن ضعیف است. برعکس، مشارکت آفریقای جنوبی در اجرای دستور کار ۲۱ شبیه به وضعیت اروپای جدید است، با ۲۱ شهر که عضو ICLEI هستند و از دستور کار ۲۱ به وسیلهٔ دولت در سطح ملی حمایت می‌کنند.
گسترش و تکامل > سطح ملی > کشورهای خاص > ایالات متحده

فوکال پوینت ملی در ایالات متحده، رئیس بخش توسعهٔ پایدار و امور چند جانبه، دفتر سیاست محیط زیست، دفتر اقیانوس‌ها و امور زیست‌محیطی و علمی بین‌المللی و وزارت امور خارجه آمریکا می‌باشد. در نظرسنجی از ۱۳۰۰ نفر از رأی دهندگان ایالات متحده در ژوئن ۲۰۱۲، که توسط انجمن برنامه‌ریزی آمریکا انجام شد، مشخص شد که ۹٪ از رأی دهندگان از دستور کار ۲۱ حمایت می‌کنند، ۶٪ با آن مخالف هستند و ۸۵٪ فکر می‌کنند که اطلاعات کافی برای نظر دادن در این مورد ندارند.
گسترش و تکامل > سطح ملی > کشورهای خاص > ایالات متحده > پشتیبانی‌ها

ایالات متحده از امضا کنندگان دستورکار ۲۱ است، اما به دلیل اینکه این دستور کار، از لحاظ قانونی یک بیانیهٔ هدف غیر الزام‌آور و نه یک معاهده است، مجلس سنای ایالات متحده نیازی ندید که در مورد آن بحثی رسمی داشته باشد یا به آن رأی دهد. از این رو طبق مادهٔ شش قانون اساسی ایالات متحد، این دستور کار قانون به حساب نمی‌آید. رئیس‌جمهور جورج اچ دبلیو بوش یکی از ۱۷۸ نفر از سران دولت‌ها بود که متن نهایی مورد توافق در اجلاس زمین در سال ۱۹۹۲ را امضا کرد و در همان سال نمایندگان، نانسی پلوسی، الیوت انگل و ویلیام برومفیلد، در پشتیبانی از قطعنامهٔ هم‌زمان ۳۵۳ مجلس نمایندگان ایالات متحده سخنرانی کردند که از اجرای دستور کار ۲۱ در این کشور حمایت می‌کرد.
در ایالات متحده، بیش از ۵۲۸ شهر عضو ICLEI هستند، سازمانی بین‌المللی در مورد پایداری که به اجرای دستور کار ۲۱ و مفاهیم دستور کار محلی ۲۱ در سراسر جهان کمک می‌کند. تقریباً نیمی از اعضای جهانی ICLEI که شامل ۱۲۰۰ شهر می‌شوند از ایالات متحده هستند که به ترویج توسعهٔ پایدار در سطح محلی می‌پردازند. ایالات متحده همچنین یکی از جامع‌ترین گزارش‌های مستند مربوط به وضعیت دستور کار ۲۱ را دارا می‌باشد. در پاسخ به مخالفت‌ها در این زمینه، دان نپ سخنگوی ICLEI از طرف آمریکا در این باره گفته‌است "توسعهٔ پایدار یک دسیسه از بالا به پایین از سمت سازمان ملل نیست، بلکه یک فشار از پایین به بالا از سوی دولت‌های محلی است.
اتاق بازرگانی و صنعت آریزونا در سال ۲۰۱۲ با موفقیت علیه لایحه‌ای که ضد توسعهٔ پایدار بوده، لابی کرده‌است با این استدلال که "اینکار برای تجارت مضر است" زیرا می‌تواند شرکت‌هایی را که توسعهٔ پایدار را پذیرفته‌اند از این برنامه دور سازد.
گسترش و تکامل > سطح ملی > کشورهای خاص > ایالات متحده > مخالفت‌ها

در طی دههٔ گذشته، مخالفت با دستور کار ۲۱ در درون ایالات متحده در سطح محلی، ایالتی و فدرال افزایش یافته‌است. کمیتهٔ ملی حزب جمهوری‌خواه قطعنامه‌ای را در مخالفت با دستور کار ۲۱ اتخاذ کرده‌است، و در بیانیهٔ حزبی حزب جمهوری‌خواه آمده‌است که «ما قویا دستور کار ۲۱ سازمان ملل متحد را رد می‌کنیم، زیرا حاکمیت آمریکا را تضعیف می‌کند». چندین ایالت و فرمانداری‌های محلی پیشنهادها یا قوانینی را ضد دستور کار ۲۱ مورد ملاحظه قرار داده‌اند یا تصویب کرده‌اند. آلاباما اولین ایالتی بود که مشارکت دولت را در دستور کار ۲۱ ممنوع کرد. بسیاری از ایالت‌های دیگر از جمله آریزونا در حال تهیهٔ پیش‌نویسی در این زمینه و در شرف تصویب قانونی برای ممنوع ساختن دستور کار ۲۱ می‌باشند.
فعالانی که به گفتهٔ نیویورک تایمز و هافینگتون پست، برخی از آنان به جنبش تی پارتی وابسته‌اند، گفته‌اند که دستور کار ۲۱ دسیسه‌ای از سوی سازمان ملل متحد است تا افراد را از حق مالکیت خود محروم سازد. مقاله نویسان آتلانتیک مخالفت با دستور کار ۲۱ را با جنبش حق مالکیت در ایالات متحده مرتبط دانسته‌اند. در همین زمینه، گلن بک به همراه فردی دیگر رمانی با نام دستور کار ۲۱ را به سبک مدینهٔ فاسده، در مقابل مدینهٔ فاضله نوشتند.
علیرضا خدایی

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۱۲ اسفند ۱۳۸۰ ‏(۲۲ سال)
زادگاه:  ایران
قد:  ۱٫۷۵ متر (۵ فوت ۹ اینچ)
پست:  وینگر، دفاع‌راست
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۰۰۰۰–۲۰۱۶:  پرسپولیس
۲۰۱۶:  نیروی زمینی
۲۰۱۶–۲۰۲۰:  پرسپولیس
۲۰۲۰–۲۰۲۱:  نیروی زمینی
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۲۱–۲۰۲۲ |  پرسپولیس |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۲۱–۲۰۲۲ |  ← سایپا (قرضی) |  ۱۵ |  (۲) |
| ۲۰۲۲–۲۰۲۳ |  آلومینیوم اراک |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۲۳–۲۰۲۴ |  ذوب‌آهن |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۲۴– |  داماش گیلان |  ۰ |  (۰) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۲۲ |  زیر ۲۳سال ایران |  ۳ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۵ اوت ۲۰۲۳.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۶ اوت ۲۰۲۲:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۵ اوت ۲۰۲۳.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۶ اوت ۲۰۲۲
علیرضا خدایی (زادهٔ ۱۲ اسفند ۱۳۸۰) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست وینگر بازی می‌کند.
دوران باشگاهی

خدایی فوتبال خود را از سنین نونهالی و در سن ۱۳ سالگی در آکادمی باشگاه پرسپولیس شروع کرد.
دوران باشگاهی > نیروی زمینی

وی پس از چند سال حضور در رده‌های مختلف در باشگاه پرسپولیس برای انجام خدمت سربازی به تیم نیروی زمینی پیوست. وی پس از به پایان رساندن دوران خدمت خود به تیم پرسپولیس بازگشت.
دوران باشگاهی > پرسپولیس

خدایی پس از بازگشت به باشگاه پرسپولیس در سال ۲۰۲۱ به تیم بزرگسالان پرسپولیس راه یافت و اولین بازی خود را در بازی جام حذفی در مقابل شاهین بندر عامری انجام داد، جایی که در دقیقه ۸۸ به عنوان بازیکن تعویضی جای احسان پهلوان به بازی آمد.
دوران باشگاهی > سایپا

خدایی پس از تمدید قرارداد خود با پرسپولیس با عقد قراردادی قرضی راهی تیم سایپا شد.
دوران باشگاهی > نفت مسجدسلیمان

در ۵ تیر ۱۴۰۱، علیرضا خدایی با عقد قراردادی قرضی و یک ساله به تیم نفت مسجدسلیمان پیوست.
دوران ملی

علیرضا خدایی در سال ۲۰۲۲ به تیم ملی زیر ۲۳سال ایران دعوت شده و اولین بازی خود برای تیم امید را در بازی دوستانه مقابل تیم ملی زیر ۲۳ سال عراق به‌طور کامل از ابتدا در ترکیب تیم انجام داد.
آمار > باشگاهی

تا تاریخ ۲۷ ژوئیه ۲۰۲۲
| باشگاه | دسته | فصل | لیگ> بازی | لیگ> گل | جام حذفی> بازی | جام حذفی> گل | قاره‌ای> بازی | قاره‌ای> گل | سوپر جام> بازی | سوپر جام> گل | مجموع> بازی | مجموع> گل |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| نیروی زمینی | لیگ ۲ | ۹۸–۱۳۹۷ |  |  |  |  | — | — | — | — |  |  |
| نیروی زمینی | لیگ ۲ | ۹۹–۱۳۹۸ |  |  |  |  | — | — | — | — |  |  |
| نیروی زمینی | مجموع | مجموع |  |  |  |  | — | — | — | — |  |  |
| پرسپولیس | لیگ برتر | ۰۰–۱۳۹۹ | ۰ | ۰ | ۱ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۱ | ۰ |
| پرسپولیس | مجموع | مجموع | ۰ | ۰ | ۱ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۱ | ۰ |
| سایپا | لیگ آزادگان | ۰۱–۱۴۰۰ | ۱۵ | ۲ | ۰ | ۰ | — | — | — | — | ۱۵ | ۲ |
| سایپا | مجموع | مجموع | ۱۵ | ۲ | ۰ | ۰ | — | — | — | — | ۱۵ | ۲ |
| آلومینیوم اراک | لیگ برتر | ۰۲–۱۴۰۱ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | — | — | — | — | ۰ | ۰ |
| آلومینیوم اراک | مجموع | مجموع | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | — | — | — | — | ۰ | ۰ |
| مجموع آمار | مجموع آمار | مجموع آمار | ۱۵ | ۲ | ۱ | ۰ | — | — | — | — | ۱۶ | ۲ |
نکته: به علت حضور تیم نیروی زمینی در لیگ دسته دوم فوتبال ایران اطلاعاتی از آمار بازی‌های خدایی برای این تیم در دست نیست.
آمار > ملی

تا تاریخ ۱۰ ژوئن ۲۰۲۲
| تیم | سال | بازی | گل |
| --- | --- | --- | --- |
| امید ایران | ۲۰۲۲ | ۳ | ۰ |
| مجموع | مجموع | ۳ | ۰ |
افتخارات

لیگ برتر (۱): ۰۰–۱۳۹۹
سوپر جام (۱): ۱۳۹۹
دمتریوس شیپ جونیور

| دمتریوس شیپ جونیور | دمتریوس شیپ جونیور |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۰ نوامبر ۱۹۸۸ ‏(۳۶ سال)
ملیت: آفریقایی-آمریکایی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۵-اکنون
آثار برجسته: همه نگاه‌ها به من
پدر: دمتریوس شیپ سنیور
دمتریوس شیپ جونیور (به انگلیسی: Demetrius Shipp, Jr.) یک بازیگر آمریکایی است که بیشتر به دلیل بازی در فیلم کات‌تروت سیتی و نقش توپاک شکور در فیلم همه نگاه‌ها به من شناخته شده است.
خانواده

دمتریوس شیپ جونیور، پیش از شروع حرفه بازیگری در تارگت کار میکرد.پدر وی ، دمتریوس شیپ سنیور نیز در آلبوم دون کیلومیناتی: نظریه ۷ روز با توپاک همکاری داشت.
سینمای اروگوئه

| سینمای اروگوئه  Cinema of Uruguay | سینمای اروگوئه  Cinema of Uruguay |
| --- | --- |
تعداد سالن: ۶۱ (۲۰۱۱)
 • سرانه: ۲٫۰ در هر ۱۰۰٬۰۰۰ (۲۰۱۱)
فیلم‌های تولید شده (۲۰۰۵–۲۰۰۹): فیلم‌های تولید شده (۲۰۰۵–۲۰۰۹)
مجموع: ۱۱ (میانگین)
تعداد پذیرش (۲۰۱۰): تعداد پذیرش (۲۰۱۰)
مجموع: ۲٬۳۰۰٬۰۰۰
فروش گیشه (۲۰۰۹): فروش گیشه (۲۰۰۹)
مجموع: $۱۶٫۶ میلیون
فیلم‌های ملی: دلار ۴۳۷٬۲۸۵ (۴٫۱٪)
دوچرخه سوار اولین فیلم دو حلقه‌ای تاریخ سینمای اروگوئه ۱۸۹۸
سینمای اروگوئه نقشی مهم در فرهنگ این کشور دارد و به عنوان بخشی کوچک اما پویا از سینمای آمریکای لاتین محسوب می‌شود. اروگوئه علی‌رغم کوچکی در میان کشورهای آمریکای جنوبی دارای یک بدنه سینمایی قوی است و همین پیشینه باعث شده فرهنگ و سنت مردم اروگوئه با فیلم و سینما رابطه تنگاتنگی داشته باشد. در ۳ دهه اخیر سینمای اروگوئه رشد پرسرعتی را تجربه کرده‌است و افزایش سرانه تولید فیلم و حضور مستمر در جشنواره‌های بین‌المللی باعث شده سینمای این کشور در سطح جهانی شناخته شود.
پیشینه و پیشگامان

در سالهای اولیه ظهور سینما، تجار اتاق بازرگانی مونته‌ویدئو که در پاریس اقامت داشته و علایق فرهنگی نیز داشتند با ژان لوئیس لومیر آشنایی پیدا کردند. این آشنایی سبب شد که برخی وسایل و دوربین فیلمبرداری توسط فلیکس اولیویه از شرکت برادران لومیر خریده شود. اولیویه در مونته ویدئو یک استودیوی کوچک به نام سایکلکس تأسیس کرد و نتیجه این اقدام تولید اولین فیلم ۲ حلقه‌ای کوتاه در سال ۱۸۹۸ است. فیلمی با نام دوچرخه سوار که فلیکس اولیویه فرانسوی تهیه‌کننده و کارگردان آن بود. نمایش این فیلم با موفقیت فراوان همراه بود و باعث شد توجه مردم به سینما دو چندان شود.
از ۱۹۰۰ تا ۱۹۲۶ فلیکس اولیویه تعدادی فیلمبردار آرژانتینی و اروگوئه‌ای تربیت کرد و فیلمسازی در استودیو سایکلکس رونق گرفت. از مهم‌ترین این فیلمسازان، هنری کلوبیسیه قابل اشاره است. فیلمسازان آرژانتینی تا اواخر دهه ۵۰ حضور‍ پررنگ خود را در سینمای اروگوئه حفظ کردند. با این حال همه این تولیدات محصول سرمایه‌گذاری دیگران بودند و تا سال ۱۹۳۶ هنوز اولین فیلم ملی اروگوئه تولید نشده بود. اگرچه استودیو سایکلکس به عنوان یک مکان شناخته شده سینمایی در اروگوئه شهرت یافته بود.
سهم فوتبال در اعتلای سینمای اروگوئه

فوتبال همواره در اروگوئه به عنوان ورزش ملی شناخته شده‌است. ۲ قهرمانی در بازی‌های تابستانی فوتبال المپیک در سال‌های ۱۹۲۸ آمستردام و ۱۹۳۶ برلین و ۲ قهرمانی در جام جهانی فوتبال در سال‌های ۱۹۳۰ اروگوئه و ۱۹۵۰ برزیل مهم‌ترین دلیل این مدعااست. از ۱۹۲۵ تا فراگیر شدن تلویزیون در اروگوئه طی دهه ۶۰، تمامی بازی‌های تیم ملی فوتبال اروگوئه ضبط و در سینماها به نمایش درمی‌آمد. این مهم باعث شد مردم این کشور بیش از پیش با اهمیت پرده بزرگ سینما آشنا شوند.
سینمای مدرن اروگوئه

تا ابتدای ۱۹۹۰ بازسازی‌های تلویزیونی و اجراهای تئاتری آثار سینمایی این کشور را تشکیل می‌داد. در این دهه سینماگرانی مانند لئوناردو ریگاگنی با فیلم الچه ور و بازیگرانی مانند هوگو فاتوریوس به سینمای جهان معرفی شدند و تولید آثار مشترک با کشورهای همسایه شتاب گرفت.
فیلم‌های شاخص ۲ دهه اخیر سینمای اروگوئه که در اروپا و آمریکای شمالی نیز اکران شدند آخرین قطارساخته دیه گو آرسواگا، زندگی مفید ساخته فدریکو وروجی، ویسکی ساخته خوان پابلو ربلا و پابلو استال و انیمیشن آنینا قابل اشاره هستند.
جشنواره فیلم اروگوئه

سینمای اروگوئه جشنواره بین‌المللی فیلم نیز دارد. جشنواره فیلم اروگوئه در آوریل ۱۹۸۳ پایه‌گذاری شد و در بین کشورهای آمریکای جنوبی و کشورهای اسپانیایی زبان بسیار معتبر است. جشنواره فیلم‌های مستقل سالتو نیز از دیگر فستیوال‌های مهم این کشور است.
آمار و ارقام

در حال حاضر تعداد سالن‌های سینماها در اروگوئه ۶۱ عدد، جمعیت سینمارو حدود ۲ میلیون و۳۰۰ هزار نفر و آمار سرانه تولید فیلم بلند نیز ۱۱ اثر است.
جانانی

جا نانی که در زبان گفتاری «جا نونی» واگویش می‌گردد ابزاری است که از آن در آشپزخانه بهره برده می‌شود و کارکردش نگهداری هر چه بهتر نان می‌باشد. جا نانی می‌تواند از آلوده شدن و خشک شدن نان جلوگیری کند ولی درباره ی کپک زدن با نگرش به پلاستیکی و دربسته بودن بیشتر جانانی‌های امروزی، خود این ویژگی‌ها می‌تواند شتاب در کپک زدن را به دنبال داشته باشد.
بن‌مایه

↑  «۱۰ راهکار نان». مشرق‌نیوز.
↑  «آیا می‌دانید که طرز نگهداری نان در قدیم چگونه بوده؟» (PDF). مؤسسهٔ پژوهشی درمانی احیای طب جامع ایرانیان. بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۱ مارس ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۲۵ فوریه ۲۰۱۴.
↑  «طرزنگهداری نان». هورسان. بایگانی‌شده از اصلی در ۱ مارس ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۲۵ فوریه ۲۰۱۴.
الیزابت لاینفلنر

| الیزابت لاینفلنر | الیزابت لاینفلنر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۴ اکتبر ۱۹۳۸ وین، اتریش
درگذشت: ۴ ژانویهٔ ۲۰۱۰ (۷۱ سال) وین، اتریش
ملیت: اتریشی
محل تحصیل: دانشگاه وین
شناخته‌شده برای: زبان‌شناسی روان‌شناسی
جوایز: نشان اتریش برای علم و هنر
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): زبان‌شناسی روان‌شناسی
محل کار: دانشگاه وین
 :  
الیزبت لاینفلنر (زادهٔ ۱۴ اکتبر ۱۹۳۸) یک استاد زبان‌شناسی در دانشگاه وین و عضو گروه زبان‌شناسی وین بود. او در سال ۱۹۶۷ به ایالات متحده مهاجرت کرد و در کالج دوان که در کرت نبراسکا قرار داشت، تحصیل کرد و سپس به دانشگاه نبراسکا-لینکلن رفت و در آنجا مشغول تدریس شد. او به دلیل کمک‌های قابل توجه‌ش به زبان‌شناسی و فلسفه شناخته می‌شود. او نشان افتخار بزرگ اتریش را برای خدماتی که به استان نیدراسترایش در زمینه علم و هنر ارائه داد، دریافت کرد. او یکی از بنیانگذاران انجمن‌های لودویگ ویتگنشتاین اتریش و سمپوزیوم بین‌المللی ویتگنشتاین است.
زندگی‌نامه > تحصیلات

الیزابت لاینفلنر در دانشگاه وین و دانشگاه مونیخ در رشته زبان‌شناسی تحصیل کرد و به عنوان یک «ویراستار» آزاد مشغول کار بود. او به لینکلن، نبراسکا مهاجرت کرد، و در کالج دوان در کرت، نبراسکا تحصیل کرد و سپس در دانشگاه نبراسکا-لینکلن شروع به تدریس کرد. در سال ۱۹۷۵، او سمپوزیوم بین‌المللی ویتگنشتاین را در انجمن لودویگ ویتگنشتاین اتریش بنا کرد.
در سال ۱۹۸۶ به اتریش بازگشت و در سال ۱۹۹۰ مدرک مهارت آموزی را در مؤسسه زبان‌شناسی دانشگاه وین با پایان‌نامه‌ای در مورد شبکه‌های معنایی دریافت کرد. از سال ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۷ او به عنوان رئیس ALWS خدمت کرد و از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۱۰ معاون رئیس ALWS بود. او در کمیته تحریریه انتشارات ALWS و انتشار گزارش‌های ALWS مشغول به کار بود.
او از سال ۱۹۹۲ در دانشگاه نبراسکا-لینکلن و از سال ۱۹۹۷ در دانشگاه میشیگان و از سال ۱۹۹۹ در دانشگاه تورورگاتا رم به عنوان استاد مشغول تدریس بود.
از سال ۱۹۹۶، او برای دانشگاه ایندیانا پنسیلوانیا نیز به صورت افتخاری و به واسطه همکاری با دانشگاه وین، تدریس می‌کرد. در سال ۱۹۹۹، او عضو کمیته برنامه مدارس تابستانی در حلقه مؤسسان وین در دانشگاه وین شد.
زندگی‌نامه > زندگی شخصی و مرگ

الیزابت در سال ۱۹۶۰ با ورنر لاینفلنر ازدواج کرد و صاحب یک دختر به نام روث شد. او در تاریخ ۴ ژانویه ۲۰۱۰ در بیمارستانی در وین درگذشت و شوهرش ورنر سه ماه بعد در ۶ آوریل ۲۰۱۰ بعد از او درگذشت.