stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جنگ پانزده ساله
زمینه تاریخی > نخستین جنگ با چین

نخستین جنگ چین و ژاپن بین دودمان چینگ چین و میجی ژاپن بر سر سلطه بر کره درگرفت. تا پایان سپتامبر ۱۸۹۴ نیروهای ژاپنی بیش‌تر خاک کره را تصرف کردند و پیشروی به سوی چین را ادامه دادند. پس از شش ماه موفقیت نیروی زمینی و دریایی ژاپن و تصرف شهر ویهای، دودمان چینگ ماه فوریه ۱۸۹۵ درخواست صلح کرد. در این هنگام راه پیشروی ژاپنی‌ها به سوی پکن باز بود و چین چاره ای جز تسلیم ندید. بدین ترتیب پیمان صلح شیمونوسکی امضا شد تا قیمومیت چین بر کره پایان یابد و نیز جزیره تایوان و شبه‌جزیره لیائودونگ به ژاپن واگذار گردد. همچنین قرار شد غرامت نقدی سنگینی به مبلغ سی صد میلیون ین از سمت چین به ژاپن پرداخت شود.
شکست چین از ژاپن نشان داد که چین ضعیف‌تر از آن است که پنداشته می‌شود و نیز آشکار نمود که تجدد ژاپن توفیق عمده و برجسته ای داشته‌است. اقدام ژاپن در تصرف خاک چین موجب اعتراض مشترک کنسرت اروپا (شامل امپراتوری روسیه، فرانسه و امپراتوری آلمان) گردید زیرا اشغال شبه‌جزیره لیائودونگ توسط ژاپن تهدیدی دائمی برای چین محسوب می‌شد. اروپایی‌ها ژاپن را که به شدت تحقیر شده بود، مجبور به رها کردن شبه جزیره نمودند. طبق مداخله سه‌گانه در ۲۳ آوریل ۱۸۹۵، ژاپن اجباراً لیائودونگ در جنوب منچوری را در ازای افزایش غرامت به چین باز پس داد. از دست رفتن شبه‌جزیره لیائودونگ پیمان صلح را یکسره از ارزش نینداخت اما صورتی که این کار داشت و تحمیل سه دولت چنان بر مردم ژاپن گران آمد که آن را شکست بزرگی شمردند.
اثر مداخله سه قدرت اروپایی در روح و اندیشه مردم ژاپن سالیان دراز باقی ماند. ژاپنی‌ها از آن پس بیش‌تر در معرض القائات ملی‌گرایان افراطی و نگران حیثیت و غرور ملی بودند. پس از آن ژاپن بیش از پیش به تقویت نیروی نظامی خود پرداخت.
در چین حزب کومینتانگ کارزاری برای متحد کردن این کشور علیه جنگ‌سالاران محلی به راه انداخت و تا میانهٔ دههٔ ۱۹۲۰ توانست دستکم در اسم چین را متحد کند ولی چیزی نگذشت که بین این حزب و متحد سابقش یعنی حزب کمونیست چین جنگی داخلی درگرفت و جنگ‌سالاران محلی جدیدی نیز سر برآوردند و وارد معرکه شدند. امپراتوری ژاپن که روز به روز نظامی‌گراتر می‌شد، مدت‌ها به دنبال افزایش نفوذش در چین بود و آن را گام نخست در راستای ادعای حقش برای حکومت بر جهان می‌دانست. ژاپن این مسئله را بهانهٔ حمله به منچوری قرار داد و در آن جا دولت دست‌نشاندهٔ مانچوکوئو را تأسیس کرد.
جامعه ملل پس از تصرف منچوری توسط ژاپن ناظرانی را به منطقه اعزام کرد تا این موضوع را بررسی کند. سال بعد، جامعه ملل ژاپن را در حمله به منچوری مقصر شناخت و اعلام کرد که منچوری باید به چین بازگردانده شود. در واکنش امپراتوری ژاپن از جامعهٔ ملل خارج شد.
زمینه تاریخی > استعمار کره

دولت ژاپن پادشاه کره را به امضای توافقی واداشت که امنیت آن کشور و خانواده سلطنتی را تضمین می‌کرد و برای این کار اجازه اقدام لازم را به ژاپن می‌داد. ژاپن بر آن بود که کار کره را یکسره کند و این سرزمین را تحت‌الحمایه/مستعمره خود سازد. در کره پادشاه اختیاردار مطلق بود و زیر بار این خواست ژاپن نمی‌رفت اما نیروهای ژاپنی در کره حاضر بودند و کار را پیش بردند. سرانجام پیمان ۱۹۰۵ ژاپن و کره بدون موافقت پادشاه امضا شد. در پایان سال ۱۹۰۵ فرمانداری کل ژاپن در سئول برقرار و ایتو هیروبومی نخستین فرماندار یا نخستین ژنرال ژاپنی مقیم کره شد.
زمینه تاریخی > جنگ جهانی اول

ژاپن بین سال‌های ۱۹۱۴ تا ۱۹۱۷ در جنگ جهانی اول شرکت داشت. این کشور به نیروهای تفاهم سه‌گانه که شامل بریتانیا، فرانسه و روسیه می‌شد، پیوست و نقشی اساسی در تأمین امنیت خطوط دریایی اقیانوس آرام و اقیانوس هند، در برابر نیروی دریایی امپراتوری آلمان داشت. از لحاظ سیاسی، این شرایط فرصتی به ژاپن داد تا حوزه نفوذ خود در چین را گسترش داد. اقتصاد ژاپن شروع به رونق کرد. این مسئله عمدتاً بر اثر بهره‌برداری از مواد اولیه و نیروی کار چینی بود. در پایان جنگ جهانی اول، بر اساس پیمان ورسای، ژاپن توانست برخی از جزایر اقیانوس آرام که پیش از آن تحت سلطه آلمان بود، را در دست بگیرد. سرانجام به نظر می‌رسید که از معاهدات نابرابر و مداخله سه‌گانه انتقام گرفته شده‌است. پس از پایان جنگ جهانی اول ژاپن به گروه پنج قدرت بزرگ جهان پیوست و بحث در مورد گسترش بیشتر فعلاً متوقف شد. تا اواخر دهه ۱۹۲۰ رهبران ژاپن عموماً از آرمان آزادی اقتصادی در ظاهر حمایت می‌کردند. تلاش‌های آن‌ها برای ادغام اقتصاد ژاپن در یک نظم جهانی لیبرال ادامه داشت، با این حال، اوایل دهه ۱۹۳۰ در پیوستن به کشورهای غربی ناامید شدند زیرا اقتصادهای در بحران فرورفتهٔ غربی برای محافظت از بازارهای استعماری خود موانعی را در تجارت ژاپن ایجاد کردند. بسیاری از ژاپنی‌ها معتقد بودند که ساختار صلح بین‌المللی که در جامعه ملل تجسم یافته، به نفع کشورهای غربی است که منابع جهان را در سلطه خود دارند. علاوه بر این، غرب با جلوگیری از مهاجرت ژاپنی‌ها از طریق قانون اخراج آسیایی‌ها در دهه ۱۹۲۰ ریاکاری کرده بود. در نتیجه، این آرمان در ژاپن مبنی بر تشکیل یک فدراسیون یا تعاونی از شرق آسیا، مبتنی بر آرمان‌های سنتی پان‌آسیایی برادری جهانی (هاکو ایچو - هشت گوشه جهان زیر یک سقف) و شعارهای آزادی خواهانهٔ «آسیا برای آسیایی‌ها» شروع به ظهور کرد.
زمینه تاریخی > درگیری با روسیه و شوروی

مقالهٔ اصلی: درگیری‌های مرزی شوروی و ژاپن
جنگ روسیه و ژاپن دو سال پس از امضای پیمان اتحاد ژاپن و بریتانیا در فوریه سال ۱۹۰۴ درگرفت. جنگ سال‌های ۰۵–۱۹۰۴ درگیری بین امپراتوری روسیه به عنوان یک قدرت بین‌المللی با یکی از بزرگ‌ترین ارتش‌ها در جهان و امپراتوری ژاپن به عنوان ملتی که اخیراً بعد از دو سده و نیم انزوا به صحنه جهانی بازگشته بود، به حساب می‌آمد. مجموعه‌ای از نبردها در شبه‌جزیره لیائودونگ منجر به رانده شدن روس‌ها از جنوب منچوری و نبرد تسوشیما منجر به یک فاجعه برای نیروی دریایی امپراتوری روسیه شد.
پس از پیروزی ژاپن در نبرد موکدن (مارس ۱۹۰۵) ژنرال اویاما ایوائو بی‌درنگ رئیس ستاد خود را به توکیو فرستاد تا لزوم صلح بی تأمل را به دولت میجی بقبولاند. ژاپن پیشنهاد میانجیگری را به تئودور روزولت، رئیس‌جمهور ایالات متحده داد و روسیه نیز از این پیشنهاد استقبال کرد. ماه اوت نمایندگان مختار دو دولت در ایالات متحده ملاقات کردند. خواست‌های ژاپن چنان‌که از یک فاتح مسلم جنگ انتظار می‌رفت سنگین بود و متضمن شناسایی برتری ژاپن در کره، انتقال تأسیسات و منافع روسیه از منچوری و از جمله خط راه‌آهن منچوری و شبه‌جزیره لیائودونگ به ژاپن، تسلیم ساخالین و پرداخت غرامت به ژاپن بود. روسیه دو خواسته اخیر را به شدت رد کرد تا سرانجام با میانجیگری ایالات متحده در پیمان پورتسموت (۵ سپتامبر ۱۹۰۵) بپذیرد نیمه جنوبی ساخالین را به ژاپن واگذار کند. به هر صورت پرداخت خسارت به هیچ‌وجه پذیرفته نشد. پیروزی ژاپن در جنگ با روسیه جهان غرب را متحیر و برخی از ملی‌گرایان آسیایی (کسانی که مستقیماً توسط گسترش ژاپن تهدید نمی‌شدند) را تشویق کرد که ژاپن را به عنوان رهبر طبیعی منطقه در نظر بگیرند.
نیمهٔ دوم دههٔ ۱۹۳۰، بر مبنای سیاست انتخابی نیروی زمینی امپراتوری ژاپن در پیشروی به سمت شمال درگیری‌هایی بین نیروهای ژاپنی مستقر در منچوری و نیروهای شوروی و جمهوری خلق مغولستان پدید می‌آمد.
زمینه تاریخی > تسخیر منچوری

حادثه موکدن در ۱۸ سپتامبر ۱۹۳۱ که در آن قسمتی از خطوط آهن در منچوری منفجر شد، بهانهٔ حمله ژاپن به منچوری قرار گرفت. تعرضات ژاپنی‌ها به منچوری در سال ۱۹۳۱ بر اساس این ایده که اقتصاد ژاپن به بن‌بست رسیده‌است، توجیه می‌شد. سه عامل ایجاد این بن‌بست کمبود مواد اولیه در ژاپن، جمعیت در حال گسترش سریع آن و تقسیم جهان به بلوک‌های اقتصادی بود.
پس از تصرف منچوری در سال ۱۹۳۲ ژاپن دولت دست نشانده‌ای به نام مانچوکوئو را در آن را برپا کرد و پویی، آخرین امپراتور چین را به عنوان پادشاه آن بر منصب نشاند. سال ۱۹۳۳ هنگامی که جامعه ملل به تصرف این قسمت از خاک چین اعتراض کرد، ژاپن خود از این سازمان خارج شد.
محل شبه‌جزیره لیائودونگ در منچوری چین، پورت آرتور پایگاه مهم نیروی دریایی روسیه در شبه‌جزیره لیائودونگ قرار داشت. ماه نوامبر سال ۱۸۹۵ این بخش از چین به تصرف نیروهای ژاپن درآمد. پس از مداخله سه‌گانه ژاپن مجبور شد لیائودونگ را به چین پس بدهد.
سونجونگ آخرین پادشاه کره (زاده ۱۸۷۴ - درگذشته ۱۹۲۶)
طرحی روسی در سال ۱۹۳۶، نشان‌دهنده موقعیت شوروی در مغولستان بیرونی و ژاپن که بر مانچوکوئو (بخش اشغال شده چین) حکومت می‌کرد.
قلعه شاهی

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
مکان:  پاکستان
معیار ثبت: فرهنگی: i, ii, iii
شمارهٔ ثبت: ۱۷۱
تاریخ ثبت: ۱۹۸۱ (طی نشست پنجم)
در خطر؟: از سال ۲۰۰۰ - تاکنون
قلعه شاهی نام ارگی است در لاهور، پاکستان. این ارگ احتمالاً در سال ۱۰۲۵ میلادی ساخته شد و در طول تاریخ بارها ویران و پس از چندی بازسازی یا دوباره‌سازی شده است. قلعه کنونی به دستور اکبرشاه، سومین پادشاه از دودمان گورکانیان یا امپراتوری مغولی هند در سال ۱۵۶۶ میلادی بازسازی شد.
قسمت‌های مشهور قلعه لاهور عبارتند از دیوان خاص، موتی مسجد، شیش محل، تماشاگاه نولخه.
تماشاگاه نولخه

بنای نولخه خوابگاه ملکه نورجهان بود. مهندسین انگلیسی در تعبیه گنبد هزاره لندن، از این ابتکار مهندسی ایرانی در ساختن نولخه، استفاده کرده‌اند. باستانی پاریزی در نوضیح این مکان نوشته است:
سقف آن را آئینه‌کاری کرده بودند -اما مهندس چه هنری به کار برده واقعاً قابل بیان نیست. سه چهار لامپ برقی رنگین را مأمور مربوطه در دست خود گرفته روشن میکرد و می‌چرخاند- نور رنگین که به سقف می‌تافت، ستارگان رنگین رؤیایی را در حالی که گویی در آسمان می چرخند مجسم می‌نمود. با تغییر رنگ چراغ‌ها، کیفیت ستارگان و نورپاشی آنها تغییر می‌کرد. هـمـه هـنر در آئینه‌کاری رنگی سقف این خوابگاه است -گویا در شب‌هـای خـاص، شمع‌های کافوری را روشن می‌کرده‌اند، و در پرتو لرزش شعله شمع‌ها -که بوی آن مستی‌آور هم بود- تابش و گردش ستارگان در سقف این اطاق سحرآفرین، خواب به چشمان ملکه نورجهان می‌آورده است.
محمد الفرارجه

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- |
ملیت:  اردن
زاده: ۱۶ اکتبر ۱۹۷۷ ‏(۴۷ سال)
قد: ۱٫۷۵ m (۵ ft ۹ in)
وزن: ۷۷ کیلوگرم (۱۷۰ پوند)
ورزشی: ورزشی
ورزش: تکواندو
محمد الفرارجه (عربی: محمد الفرارجة؛ زادهٔ ۱۶ اکتبر ۱۹۷۷) تکواندوکار اهل اردن است.
جان اسنو (پزشک)

| جان اسنو | جان اسنو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۵ مارس ۱۸۱۳ یورک، انگلستان
درگذشت: ۱۶ ژوئن ۱۸۵۸ (۴۵ سال) لندن، انگلستان
ملیت: انگلستان
شهروندی: بریتانیایی
محل تحصیل: دانشگاه لندن
شناخته‌شده برای: بیهوشی، مشخص کردن دلیل شیوع وبا، و مشخص کردن آب آلوده به عنوان دلیل بیماری وبا
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): همه‌گیرشناسی
 :  
جان اسنو (انگلیسی: John Snow؛ ۱۵ مارس ۱۸۱۳ - ۱۶ ژوئن ۱۸۵۸) پزشک انگلیسی بود که تصویب بیهوشی و بهداشت پزشکی را رهبری کرد. او به خاطر نقشی که در ردیابی منبع شیوع بیماری وبا در سوهوی لندن، در سال ۱۸۵۴ داشت، به عنوان یکی از پدران همه‌گیرشناسی مدرن محسوب می‌شود. یافته‌های وی الهام‌بخش تغییرات اساسی در آب و تصفیه فاضلاب لندن شد که این کار موجب تغییرات مشابهی در دیگر شهرها و پیشرفت قابل توجهی در بهداشت عمومی در سراسر جهان شد.
زندگی اولیه و تحصیلات

اسنو در ۱۵ مارس ۱۸۱۳ در یورک انگلستان به دنیا آمد. او اولین فرزند از نه فرزند ویلیام و فرانسیس اسنو در خانهٔ خیابان نورث‌شان بود. محلهٔ آن‌ها از فقیرترین مناطق شهر بود و همیشه به دلیل نزدیکی به رودخانه اُز در معرض سیل قرار داشت. پدرش کارگری بود که در یک انبار زغال کار می‌کرد. اسنو در کلیسای اُل سینتس، در خیابان نورث، یورک غسل تعمید داده شد.
اسنو تا سن ۱۴ سالگی، که شاگرد ویلیام هاردکستل جراحی در نیوکاسل بود در یورک درس خواند. همان‌جا بود که در سال ۱۸۳۱ برای اولین بار با وبا برخورد کرد. وبا از راه بندر ساندرلند وارد شهر نیوکاسل شده و آن را ویران کرده بود. بین سال‌های ۱۸۳۳ تا ۱۸۳۶ به عنوان معاون جراح کارگران معدن زغال سنگ ابتدا در روستای برنوپ‌فیلد و سپس در پاتلی بریج و غرب یورکشایر کار کرده بود. در ماه اکتبر سال ۱۸۳۶ در مدرسه پزشکی هانتر در خیابان آسیاب بادی بزرگ لندن ثبت‌نام کرد.
حرفه

در سال ۱۸۳۷ اسنو کار خود را در بیمارستان وست‌مینیستر شروع کرد. در ۲ ماه مه سال ۱۸۳۸ به عنوان عضو کالج سلطنتی جراحان انگلستان پذیرفته شد، در ماه دسامبر ۱۸۴۴ از دانشگاه لندن فارغ‌التحصیل شد و در سال ۱۸۵۰ به عنوان عضو کالج سلطنتی پزشکان پذیرفته شد. در سال ۱۸۵۰ یکی از اعضای مؤسس جامعه اپیدمولوژیک لندن بود که در واکنش به شیوع وبا در ۱۸۴۹ شکل گرفت.
در دهه ۱۸۵۰، زمانی که جان اسنو، به دنبال کشف علت شیوع بیماری وبا می گشت، اطلاعاتی بدست آورد که نظریه میکروبی را تقویت می کرد. جان اسنو با ثبت موارد بیماری وبا روی نقشه، متوجه شد خانه هایی که ساکنان آن دچار بیماری وبا شده اند، آب مصرفی خود را از یک پمپ آب مشترک دریافت کرده اند. او متوجه شد که آب، عامل انتقال بیماری وبا است.
تریپیتاکا کوریانا

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
مکان:  کره جنوبی
معیار ثبت: فرهنگی: iv, vi
شمارهٔ ثبت: ۷۳۷
تاریخ ثبت: ۱۹۹۵
تریپیتاکا کوریانا
تریپیتاکا کوریانا ( گوریو تریپیتاکا ) یا پالمان داییجانگ یونگ مجموعه‌ای کره‌ای از کتاب مقدس ترپیتاکا است که در قرن سیزدهم بر روی ۸۱۲۵۸ قطعه چوبی حکاکی شده‌است . این مجموعه، جامع‌ترین و قدیمی‌ترین نسخه قوانین بودایی در جهان است که در هانجا و متن آن خطای مشهودی وجود ندارد . این متن‌ها شامل ۵۲۳۸۲۹۶۰ کاراکتر است که ۱۴۹۶ عنوان و ۶۵۶۸ جلد را تشکیل داده‌اند .
این مجموعه نوشتارهای مقدس بودایی به همراه معبد هائینسا در سال ۱۹۹۵ در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید.
فرانکوت تون

| فرانکوت تون | فرانکوت تون |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۷ فوریهٔ ۱۹۰۵
درگذشت: نیویورک سیتی
ملیت: ایالات متحده آمریکا
سال‌های فعالیت: ۱۹۲۶–۶۸
همسر: جوآن کراوفورد (ازدواج ۱۹۳۵–۱۹۳۹ طلاق)
فرانکوت تون (انگلیسی: Franchot Tone؛ زاده ۲۷ فوریهٔ ۱۹۰۵ درگذشته ۱۸ سپتامبر ۱۹۶۸) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به خطرناک، میکی وان و دختر نجیب؟ اشاره کرد.
سرآب‌چنار سفلی

| سرآب‌چنار سفلی سراوو چنار اسم چشمه ای کنار درخت چنار | سرآب‌چنار سفلی سراوو چنار اسم چشمه ای کنار درخت چنار |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: لرستان
شهرستان: سلسله
بخش: بخش مرکزی
دهستان: هنام
جمعیت: ۴۷۰نفر
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۶۶
سرآب‌چنار سفلی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سلسله در استان لرستان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان هنام قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱۹ نفر (۵۱خانوار) بوده‌است.
دریاچه ایچکول

| دریاچه ایچکول | دریاچه ایچکول |
| --- | --- |
رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: II (پارک ملی): رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: II (پارک ملی)
Ichkeul mountain: Ichkeul mountain
fa (in English: Expected satiety): fa
مکان: تونس
نزدیک‌ترین شهر: ماطر
مختصات: ۳۷°۱۰′۰″ شمالی ۹°۴۰′۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۱۶۶۶۷°شمالی ۹٫۶۶۶۶۷°شرقی﻿ / 37.16667; 9.66667
مساحت: 126 km²
تاسیس‌شده: ۱۹۸۰
 سایت میراث جهانی یونسکو:  سایت میراث جهانی یونسکو
گونه: Natural
معیار: x
تاریخ ثبت: 1980 (4th کمیته میراث جهانی یونسکو)
شماره ثبت: 8
State Party:  تونس
Region: فهرست میراث جهانی یونسکو در کشورهای عربی
فهرست میراث جهانی در معرض خطر: ۱۹۹۶–۲۰۰۶
 :  
 :  
 تالاب رامسر:  تالاب رامسر
نام رسمی: Ichkeul
تاریخ ثبت: ۲۴ نوامبر ۱۹۸۰
شماره ثبت: 213
 :  
 :  
دریاچه ایچکول (عربی: بحيرة اشكل) یک دریاچه در شمال تونس است، که در ۲۰ کیلومتری بنزرت، شمالی‌ترین شهر آفریقا در کنار دریای مدیترانه، واقع شده‌است.
اسقف‌نشین ایران

| اسقف‌نشین ایران | اسقف‌نشین ایران |
| --- | --- |
مکان: مکان
کشور: ایران
قلمرو: ایران
استان کلیسایی: استان اورشلیم و خاورمیانه
آمار: آمار
پهنه: ۱٬۶۴۸٬۱۹۵ کیلومتر مربع (۶۳۶٬۳۷۲ مایل مربع)
اطلاعات: اطلاعات
گرایش مذهبی: انگلیکان
تأسیس: ۱۹۱۲
کلیسای جامع: کلیسای حضرت لوقا، اصفهان، ایران
رهبری کنونی: رهبری کنونی
اکارفرما کل: پیام موسوی
Map: Map
   اسقف‌نشین اورشلیم   اسقف‌نشین قبرس و خلیج فارس   اسقف‌نشین ایران:    اسقف‌نشین اورشلیم   اسقف‌نشین قبرس و خلیج فارس   اسقف‌نشین ایران
وبگاه: وبگاه
http://www.dioceseofiran.org: http://www.dioceseofiran.org
اسقف‌نشین ایران یکی از چهار اسقف اعظم آنگلیکان در بیت‌المقدس و خاورمیانه است. این اسقف در سال ۱۹۱۲ به عنوان اسقف‌نشین ایران تأسیس شد و در سال ۱۹۵۷ در اسقف اعظم اورشلیم گنجانیده شد.آخرین اسقف آن تا سال ۲۰۱۶ آزاد مارشال بود.
تاریخچه
هانری مارتین در سال ۱۹۱۱ از ایران دیدار کرد. او به شیراز رسیدسپس به تبریز سفر کرد تا سعی کند شاه را با ترجمه فارسی خود از عهد جدید ارائه دهد. سفیر انگلیس قادر به دیدار شاه نبود، اما نسخه خطی را به شاه تحویل داد.انجمن مبلغین کلیسا (CMS) از سال ۱۸۶۹، هنگامی که رابرت بروس یک ایستگاه مأموریت در جلفا در اصفهان ایجاد کرد، در ایران فعال بود.مأموریت CMS در ایران شامل کرمان، یزد (۱۸۹۳) و شیراز (۱۹۰۰) شد، ماری برد، یک مبلغ پزشک، بیمارستانهایی را در کرمان و یزد تأسیس کرد.مأموریت CMS بیمارستان‌ها و مدارس را اداره می‌کرد.پس از استعفای اسقف ادوارد استوارت به عنوان اسقف وایاپو در نیوزیلند، وی سپس از سال ۱۸۹۴ تا ۱۹۱۱ به عنوان مبلغ CMS در جلفا خدمت کرد.
آغاز اسقف‌های آنگلیکان ایران در سال ۱۸۸۳ بود که والپی فرانسوی، یک اسقف اسقف‌نشین، از مسیر ایران به لاهور سفر کرد. در سال ۱۹۱۲، چارلز استیلمن اولین اسقف جدید تقدیس شد. جیمز لینتون در سال ۱۹۱۹ به عنوان اسقف بعدی تقدیس شد. در ۱۸ اکتبر ۱۹۳۵، ویلیام تامپسون مدیر کالج استیوارت یا دبیرستان ادب امروزی  ( داماد دکتر کار) به عنوان سومین اسقف ایران در کلیسای جامع سنت پل لندن تقدیس شد. در ۲۵ آوریل ۱۹۶۱، حسن دهقانی تفتی،(داماد تامپسون ) دانش آموز دبیرستان ادب یا کالج استیوارت  اولین اسقف ایرانی بومی ایران، جانشین وی شد. در ۱۱ ژوئن ۱۹۸۶، ایرج متحده به عنوان پنجمین اسقف ایران تقدیس شد.
هنگامی که ایرج متحده در سال ۲۰۰۴ بازنشسته شد، شواری کلیسایی مرکزی خاورمیانه از آزاد مارشال، اسقف خلیج فارس و اسقف وابسته کلیسا در خاورمیانه دعوت کرد تا نظارت اسقفی را به عنوان اسقف به اسقف‌نشین ایران بدهد. وی در ۵ اوت ۲۰۰۷ توسط منیر انیس، اسقف مصر و رئیس اسقف ECJME در کلیسای سنت پل در تهران نصب شد.
اسقف‌های اسقف ایران / ایران

۱۹۱۲–۱۹۱۷: چارلز استیلمن
۱۹۱۷–۱۹۳۵:  جیمز لینتون
۱۹۳۵–۱۹۶۰:  ویلیام تامپسون
۱۹۶۰–۱۹۹۰: حسن دهقانی تفتی
۱۹۸۵–۱۹۹۰: ایرج متحده، دستیار اسقف
۱۹۸۵–۲۰۰۲: ایرج متحده (اسقف موقت ۲۰۰۲–۲۰۰۴)
۲۰۰۷–۲۰۱۶: آزاد مارشال (اسقف رائی‌وند شد)
۲۰۱۷–۲۰۱۹: آلبرت والترز، دستیار اسقف
الکساندرا کولونتای

| الکساندرا کولونتای | الکساندرا کولونتای |
| --- | --- |
اولین کمیسر رفاه اجتماعی اتحاد شوروی: اولین کمیسر رفاه اجتماعی اتحاد شوروی
دوره مسئولیت نوامبر ۱۹۱۷ – مارس ۱۹۱۸: دوره مسئولیت نوامبر ۱۹۱۷ – مارس ۱۹۱۸
سفیر اتحاد شوروی در سوئد: سفیر اتحاد شوروی در سوئد
دوره مسئولیت ۱۹۳۰ – ۱۹۴۵: دوره مسئولیت ۱۹۳۰ – ۱۹۴۵
سفیر اتحاد شوروی در نروژ: سفیر اتحاد شوروی در نروژ
دوره مسئولیت ۱۹۲۷ – ۱۹۳۰: دوره مسئولیت ۱۹۲۷ – ۱۹۳۰
دوره مسئولیت ۱۹۲۳ – ۱۹۲۴: دوره مسئولیت ۱۹۲۳ – ۱۹۲۴
سفیر اتحاد شوروی در مکزیک: سفیر اتحاد شوروی در مکزیک
دوره مسئولیت ۱۹۲۶ – ۱۹۲۷: دوره مسئولیت ۱۹۲۶ – ۱۹۲۷
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: الکساندرا میخای‌لوونا کولونتای ۳۱ مارس ۱۸۷۲ (۱۹ مارس ۱۸۷۲) سنت پترزبورگ، امپراتوری روسیه
درگذشته: ۹ مارس ۱۹۵۲ (۷۹ سال) مسکو، جمهوری سوسیالیستی فدراتیو روسیه شوروی
ملیت:  اتحاد جماهیر شوروی
حزب سیاسی: حزب کمونیست اتحاد شوروی (۱۹۵۲–۱۹۱۵)
دیگر عضویت‌های سیاسی: حزب سوسیال دموکرات کارگری روسیه (۱۹۰۳–۱۸۹۸)منشویسم (۱۹۱۵–۱۹۰۳)بلشویک
پیشه: سیاستمدار
تخصص: انقلابی بلشویک، مبارز حقوق زنان و سیاست‌مدار شوروی
الکساندرا میخای‌لوونا کولونتای (به روسی: Алекса́ндра Миха́йловна Коллонта́й) (به اوکراینی: Олександра Михайлівна Коллонтай) (زاده ۱۸۷۲ – درگذشته ۱۹۵۲) انقلابی بلشویک، مبارز حقوق زنان و سیاست‌مدار شوروی و عضو کابینه دولتی بود که به اولین سفیر زن و اولین وزیر زن در جهان بدل گشت.
او با کنترل اتحادیه‌های کارگری توسط حزب مخالف بود و به سندیکاگری اعتقاد داشت.
او از طرف‌داران عشق آزاد بود و از او، مطالب بسیاری در مورد مسائل زنان و دیگر مسائل اجتماعی به جا مانده‌است.
بازخوانی این مطالب در دهه‌های هفتاد و هشت، در غرب، باعث شد کولونتای را به عنوان چهره‌ای در مبارزه برای آزادی و رهایی زنان و انقلاب جنسی، بشناسند.
زندگی > تولد و کودکی

الکساندرا، به سال ۱۸۷۲ در سن‌پترزبورگ، از پدری که ژنرالی در ارتش سلطنتی روسیه بود، به دنیا آمد.
زندگی > فرار به سوییس

در ۱۸۹۸، او در شورشی علیه خانوادهٔ مرفه و شوهرش، که افسر ارتش بود (ولادیمر کولونتای)، به زوریخ، سوییس گریخت و همان‌جا بود که شروع به مطالعهٔ اقتصادیات مارکسیستی کرد.
زندگی > پیوستن به حزب سوسیال دموکرات کارگری روسیه

او همان‌سال به روسیه بازگشت و به فعالیت‌های سیاسی زیرزمینی حزب سوسیال دموکرات کارگری روسیه پیوست.
در همین حین، او از شوهرش طلاق گرفت و قیمومیت پسرشان، میشا، را نیز به عهده گرفت.
در سال ۱۹۰۸، او برای فرار از دست پلیس سلطنتی، مجدداً به خارج گریخت.
زندگی > پیوستن به بلشویک‌ها

او که ابتدا به طرف منشویک حزب سوسیال دموکرات کارگری روسیه پیوسته بود، در سال ۱۹۱۵ به بلشویک‌ها پیوست و تا ۱۹۱۷، دیگر به یکی از بالاترین زنان حزب بدل گشته بود.
زندگی > مسئولیت در حکومت شوروی

بعد از انقلاب ۱۹۱۷ و قدرت‌گیری بلشویک‌ها، کولونتای اولین کمیسر رفاه اجتماعی در دولت جدید بود.
او در این پست، تغییرات بسیاری ایجاد کرد و قوانین اجتماعی بسیاری در زمینهٔ ازدواج، طلاق و مراقبت از فرزندان، تصویب کرد. او، به هم‌راه فمینیست پاریسی‌تبار، اینسا آرماند، خواستار بخشی ویژهٔ زنان درون حزب کمونیست روسیه، بود.
تأسیس این بخش، بالاخره در سال ۱۹۱۹ اتفاق افتاد و «ژنوتدل» شروع به کار کرد.
الکساندرا از ۱۹۲۰ ره‌بر ژنوتدل بود و در این مدت، پروژه‌های متعددی برای پیش‌رفت شرایط زنان را اجرا کرد. او در این مدت، مقالات زیادی در مورد انواع جدید رفتار جنسی و روابط خانوادگی نوشت.
زندگی > کولونتای، اولین سفیر زن در جهان

در سال ۱۹۲۱، او در انتقاد به رشد فساد اداری و اتوریته‌طلبی، به گروه اپوزیسیون کارگری درون حزب کمونیست پیوست.
رهبران حزب، در سال ۱۹۲۲، او را به عنوان مأمور دیپلماتیک به نروژ فرستادند، اما این مأموریت، به زعم عده‌ای، در واقع نوعی تبعید سیاسی بود که باعث می‌شد کولونتای نقش مهمی در روابط داخلی شوروی بازی نکند.
به سال ۱۹۲۶، او سفیر شوروی در مکزیک گشت و سپس از ۱۹۲۷ تا ۱۹۳۰، سفیر شوروی در نروژ و سپس از ۱۹۳۰ تا ۱۹۴۵، در سوئد.
این پست‌ها باعث شد، نام او در تاریخ، به عنوان اولین سفیر زن، ثبت شود.
الکساندرا، پس از بازنشستگی، آخرین سال‌های عمر را در مسکو گذراند.
زندگی > نقش آثار کولونتای در انقلاب جنسی

در دهه‌های ۷۰ و ۸۰ میلادی، بیرون از اتحاد شوروی، نظرات بسیاری به کولونتای به عنوان تئوریسین آزادی زنان و انقلاب جنسی جلب شد.
آثار

عشق زنبورهای کارگر (۱۹۲۳)
راه بازکردن برای اروس بال‌دار (۱۹۲۳)
اتوبیوگرافی یک زن کمونیست و رهاشدهٔ جنسی (۱۹۲۷)
نگارخانه

کولونتای و همرسش پاول دیبنکو
آرسنی یاتسنیوک

| آرسنی یاتسنیوک | آرسنی یاتسنیوک |
| --- | --- |
نخست وزیر موقت اوکراین: نخست وزیر موقت اوکراین
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۲۷ فوریه ۲۰۱۴: آغاز به کار  ۲۷ فوریه ۲۰۱۴
رئیس‌جمهور: اولکساندر تورچینوف (موقت)پترو پروشنکو
وزیر امورخارجه اوکراین: وزیر امورخارجه اوکراین
دوره مسئولیت ۲۱ مارس ۲۰۰۷ – ۴ دسامبر ۲۰۰۷: دوره مسئولیت ۲۱ مارس ۲۰۰۷ – ۴ دسامبر ۲۰۰۷
رئیس‌جمهور: ویکتور یانوکویچ
وزیراقتصاد: وزیراقتصاد
دوره مسئولیت ۲۷ سپتامبر ۲۰۰۵ – ۴ اوت ۲۰۰۶: دوره مسئولیت ۲۷ سپتامبر ۲۰۰۵ – ۴ اوت ۲۰۰۶
رئیس پارلمان اوکراین: رئیس پارلمان اوکراین
دوره مسئولیت ۲۰۰۷ – ۲۰۰۸: دوره مسئولیت ۲۰۰۷ – ۲۰۰۸
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: آرسنی پتروویچ یاتسنیوک ۲۲ مهٔ ۱۹۷۴ ‏(۵۰ سال) چرنیوتسی، اوکراین شوروی
ملیت:  اوکراین
حزب سیاسی: حزب میهن اوکراین
همسر(ان): ترزا ویکتوریونا
فرزندان: کریستینا، سوفیا
محل تحصیل: حقوق، اقتصاد
پیشه: حقوقدان و سیاستمدار
فعالیت‌ها: فعال در انقلاب ۲۰۱۳ اوکراین
امضا: 
وبگاه: وب‌گاه حزب
آرسنی پتروویچ یاتسنیوک (به اوکراینی: Арсеній Петрович Яценюк)زاده ۲۲ ماه مه ۱۹۷۴ حقوقدان و سیاستمدار اُوکراین که بعد از انقلاب میدان اروپا در کی‌یف و عزل ویکتور یانوکوویچ او به عنوان نخست وزیر اوکراین انتخاب گردید. او از سال ۲۰۰۵ الی ۲۰۰۸ عهده‌دار مشاغل وزیر اقتصاد، وزیر امور خارجه و رئیس مجلس ملی بود.
شرح حال

یاتسنیوک در ۲۲ می ۱۹۷۴ در شهر چرنیوتسی اوکراین به دنیا آمد، پدر و مادر او هردو استاد دانشگاه ملی چرنیوتسی بودند. او در سال ۱۹۹۲ تحصیل در رشته حقوق را در همان دانشگاه شروع و در سال ۱۹۹۶ به اتمام رساند سپس وارد دانشکده ملی اقتصاد کی‌یف شد و در سال ۲۰۰۱ فارغ‌التحصیل گردید.
مشاغل

از همان دوران دانشجویی وارد فعالیت‌های سیاسی گردید. در سال ۱۹۹۷ دفتر وکالت تاُسیس نمود. زمان‌بندی مشاغل وی به شرح زیر است:
۲۰۰۱ تا ۲۰۰۳ وزیر اقتصاد کریمه.
۲۰۰۳ تا ۲۰۰۵ معاون بانک ملی اوکراین.
۲۰۰۵ تا ۲۰۰۶ معاون استانداری اودسا
۲۰۰۶ نماینده رئیس‌جمهور در کابینه دولت.
۲۰۰۷ وزیر امور خارجه.
۲۰۰۷ رئیس پارلمان اوکراین.
۲۰۱۴ نخست وزیر موقت.
نمایندگی مجلس

در سال ۲۰۰۷ از طرف حزب میهن اوکراین به مجلس راه یافت و سپس به ریاست مجلس انتخاب گردید ولی در مناقشه سیاسی که در سال ۲۰۰۸ بین نخست وزیر یولیا تیموشنکو که ریاست حزب میهن را عهده‌دار بود و رئیس‌جمهور وقت ویکتور یوشچنکو پیش آمد به عنوان اعتراض از مجلس استعفا داد. اخراج او از مجلس و ناکامی او در انتخابات او را برای تشکیل حزب «جبهه تغیر» مصمم کرد.
در سال ۲۰۱۲ حزبی که وی تشکیل داده بود با حزب میهن ادغام گردید و در انتخابات مجلس با دیگر احزاب ائتلاف نموده و توانستند ۱۰۱ کرسی مجلس را بدست آورند در این زمان تیموشنکو در زندان بود. او در مجلس اعلام کرد که روسیه در پی تشکیل دیواری بین اوکراین و اتحادیه اروپا است.
انقلاب ۲۰۱۴

مقالهٔ اصلی: انقلاب ۲۰۱۴ اوکراین
هرچند سوابق انقلاب ۲۰۱۴ بی ارتباط با انقلاب نارنجی سال ۲۰۰۴ نمی‌باشد، ولی شروع آن با اعلام نظر یانوکوویچ در نوامبر ۲۰۱۳ مبنی بر عدم اجرای توافق نامه اتحاد اوکراین با اتحادیه اروپا بر می‌گردد. این خیزش مردمی در میدان استقلال یا میدان اروپا کی‌یف در فوریه ۲۰۱۴ به اوج خود رسید و با عزل و فرار یانوکوویچ به روسیه پیروز گردید. یاتسنیوک که در جریان انقلاب بسیار فعال بود از طرف مجلس به نخست وزیری موقت انتخاب شد.
رهبری تظاهرات نوامبر ۲۰۱۳ یاتسنیوک بهمراه ویتالی کلیچکو
اشک و لبخند

| اشک و لبخند | اشک و لبخند |
| --- | --- |
کارگردان: شاپور قریب
تهیه‌کننده: عبدالرضا ساعتچی فرد
نویسنده: شاپور قریب فریدون جیرانی
بازیگران: فرامرز قریبیان مهناز افضلی جمشید مشایخی مرتضی ضرابی مظفر سلطانی
موسیقی: کارن همایون فر
فیلم‌بردار: حسن پویا
تدوین‌گر: مهدی رجاییان
شرکت تولید: سازمان سینمایی فجر
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۷۳
مدت زمان: ۱۰۰ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
اشک و لبخند فیلمی به کارگردانی شاپور قریب و نویسندگی شاپور قریب و فریدون جیرانی محصول سال ۱۳۷۳ است.
خلاصه داستان

میترا مطلع می‌گردد که تنها فرزندش صنم به علت بیماری چند روزی بیشتر زنده نخواهد بود..
بازیگران

فرامرز قریبیان
مهناز افضلی
جمشید مشایخی
مرتضی ضرابی
مظفر سلطانی
فرخ لقا هوشمند
معصومه کریمی
امید تبریزیان
ملیکا شریفی نیا
لعبت تهرانی
علی حق فروش
مهشید خطیبی
احمد باقری
رجبعلی علی قارداشی
بهزاد نوربخش
تینا قطبی
هنگامه فیض الهی
لیدا نیک فرید
زهرا یوسفی
کلانتری
مریم حسینی
الناز سلیمی
ساغر خسروشاهی
ستاره نیازبان
محمدصالح سیف
سارا امین مردوغی
محمدرضا قریب
زهرا امین مردوغی
ملیکا صالحی افشار
سالومه نیازبان
بیتا بیدارمغز
فریبا دادرس