stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
نقشه‌بردار ۴

Space probe
| 0 | 1 |
| --- | --- |
ماکت نقشه‌بردار بر روی زمین: ماکت نقشه‌بردار بر روی زمین
گونه مأموریت: سطح‌نشین ماه
اپراتور: ناسا
شناسهٔ کوسپار: ۱۹۶۷-۰۶۸A
شماره ستکات: ۰۲۸۷۵
مدت مأموریت: ۶۲ ساعت، ۹ دقیقه، ۱ثانیه
 :  
ویژگی‌های فضاپیما: ویژگی‌های فضاپیما
سازنده: شرکت هواپیماسازی هیوز
جرم پرتاب: 1,037.4 kg
جرم خشک: ۲۸۳ کیلوگرم (۶۲۴ پوند)
 :  
آغاز مأموریت: آغاز مأموریت
تاریخ راه‌اندازی: ۱۴ جولای، ۱۹۶۷
موشک: اتلس ال‌وی-۳سی
 :  
پایان مأموریت: پایان مأموریت
واپسین تماس: ۱۷ جولای، ۱۹۶۷
 :  
 :  
نقشه‌بردار ۴ (به انگلیسی: Surveyor 4) چهارمین سطح‌نشین ماه در برنامه فضایی نقشه‌بردار بدون خدمه ناسا بود که برای کاوش در سطح ماه فرستاده شد. این فضاپیما پس از یک مأموریت بی عیب و نقص سقوط کرد. ارتباط دورسنجی ۲٫۵ دقیقه قبل از فرود قطع شد. هدف این برنامه فرود بر روی خلیج مرکزی در ۰٫۴ درجه عرض شمالی و ۱٫۳۳ درجه طول جغرافیایی غربی ماه بود.
نقشه‌بردار ۶ چند ماه بعد در نوامبر ۱۹۶۷ در نزدیکی محل سقوط نقشه‌بردار ۴ با موفقیت فرود آمد.
غزاله آوارزمانی

| غزاله آوارزمانی | غزاله آوارزمانی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹۸۰ (۴۴–۴۵ سال) تهران
ملیت: ایران
تحصیلات: دانشگاه آزاد اسلامی سنترال سن مارتینز
شناخته‌شده برای: مجسمه‌سازی، هنر چیدمان، نمایشگاه‌گردانی
وبگاه: https://www.ghazalehavarzamani.com
غزاله آوارزمانی (انگلیسی: Ghazaleh Avarzamani؛ زادهٔ ۱۹۸۰ (۴۴–۴۵ سال)) هنرمند و نمایشگاه‌گردان ایرانی‌الاصل اهل کانادا است که در شهرهای تورنتو و لندن به فعالیت هنری مشغول است.
زندگی‌نامه

آوارزمانی متولد شهر تهران در ایران است. او در رشته نقاشی در دانشکده هنر دانشگاه آزاد تهران تحصیل کرده است. او در شهرهای دبی و لندن زندگی کرده و در آنجا مدرک کارشناسی ارشد هنرهای زیبا را در سنترال سنت مارتینز در سال ۲۰۱۳ و پیش از ورود به کانادا در سال ۲۰۱۶ دریافت کرد. او در سال ۲۰۲۱ تابعیت کانادایی خود را اخد کرده است.
پیشه هنری

آثار تعاملی در مقیاس بزرگ آوارزمانی به ساختارهای قدرت هژمونیک می‌پردازد و در عین حال بررسی می‌کند که چگونه ساختارهای نهادی و روش‌های آموزشی می‌توانند ساختار روانی-اجتماعی دانش را شکل دهند. او اغلب با استفاده از منابع زندگی روزمره و فرهنگ مردمی، هنرش را در فضای عمومی بروز داده و آن را گسترش می‌دهد. نمایشگاه‌های بین‌المللی آورزمانی شامل SOMA در مکزیکوسیتی (۲۰۱۸) و بنیاد دلفینا در لندن (۲۰۲۲) است. او در سال ۲۰۱۳ جایزه عمارت قرمز را دریافت کرد. آوارزمانی در سال ۲۰۱۹ برنده نمایشگاه مونوگرافی سال از انجمن گالری‌های هنری انتاریو شد و در سال ۲۰۲۲ در فهرست طولانی جایزه هنر سوبی قرار گرفت.
آثار

از ۲۹ سپتامبر ۲۰۲۱ تا ۹ ژانویه ۲۰۲۲، یکی از |آثار غزاله آوارزمانی به نام مشربیه در نمایشگاه GTA21 موزه هنرهای معاصر تورنتو (MOCA) نصب شد. در این نمایشگاه آثاری از بیست و یک هنرمند مرتبط با کلان‌شهر تورنتو به نمایش گذاشته شد. صفحه پنجره آبی روشن که از دیوار جلوی بیرونی گالری به عنوان اولین نشانه قابل مشاهده از نمایشگاه دیده می‌شود، به بینندگان اجازه می‌دهد به بیرون نگاه کنند، اما نه به داخل. این اثر از «مرز بین فضای عمومی و خصوصی، تعامل بین کدورت و شفافیت، توهم و سرخوردگی، و همچنین اتفاقی که می‌افتد وقتی یک نماد فرهنگی به یک ساختار عمومی خارجی منتقل می‌شود» صحبت می‌کند. اثر دیگری از او به نام Forced Afloat به مناسبت دوسالانه هنر تورنتو (۲۰۲۲) در کلیسای پنطیکاستی نصب شده است. این اثر متشکل از بیش از ۷۰۰۰ فوت مربع مالچ لاستیکی آبی - ساخته شده از لاستیک بازیافتی و لاستیک‌های مشتق شده از نفت و استفاده مکرر در زمین‌های بازی کودکان - که در یک قاب سیمانی مدور قرار داده شده است. این اثر توهم یک استخر را در ذهن بیننده تداعی می‌کند.
نمایشگاه‌ها

آثار هنری آورزمانی بارها در نمایشگاه‌های انفرادی و گروهی در سطح بین‌المللی به نمایش گذاشته شده است. نمایشگاه‌های انفرادی شامل موزه آقاخان در تورنتو (۲۰۲۱، ۲۰۲۲)، گالری نیکلاس رابرت در مونترال (۲۰۲۱)، مرکز هنرهای کوفلر در تورنتو (۲۰۱۹)، گالری آب انبار در تهران (۲۰۱۶)، خانه آسیا در لندن (۲۰۱۴)، گالری نور در لندن (۲۰۱۳) و گالری اعتماد در تهران (۲۰۱۳) است.
برخی نمایشگاه‌های گروهی متعدد او عبارتند از: موزه هنرهای معاصر (MOCA) تورنتو (۲۰۲۱)، هنر معاصر آرسنال در تورنتو (۲۰۲۰)، گالری هنر بوکنی در میلان (۲۰۱۸)، گالری آرتمارک در وین (۲۰۱۶)، گالری هما در تهران (۲۰۱۵)، گالری اعتماد در لندن (۲۰۱۵) و گالری گوشه در لندن (۲۰۱۱).
الکاج

مکان در 23x15px|border |alt=|link= آلبانی
| Allkaj | Allkaj |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
Allkaj: Allkaj
مختصات: ۴۰°۵۱′ شمالی ۱۹°۴۵′ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۸۵۰°شمالی ۱۹٫۷۵۰°شرقی﻿ / 40.850; 19.750: مختصات: ۴۰°۵۱′ شمالی ۱۹°۴۵′ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۸۵۰°شمالی ۱۹٫۷۵۰°شرقی﻿ / 40.850; 19.750
استان: شهرستان فیر
District: استان لوشنیه
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (Central European Time)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
پلاک وسایل نقلیه آلبانی: LU
الکاج (به لاتین: Allkaj) یک منطقهٔ مسکونی در آلبانی است که در شهرستان فیر واقع شده‌است.
برژانی

مکان
| Berezhany Бережани | Berezhany Бережани |
| --- | --- |
Panorama over the old town of Berezhany: Panorama over the old town of Berezhany
  پرچمنشان:   پرچمنشان
BerezhanyLocation of Berezhany within Ukraine: BerezhanyLocation of Berezhany within Ukraine
مختصات: ۴۹°۲۶′۴۵″ شمالی ۲۴°۵۶′۱۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۹٫۴۴۵۸۳°شمالی ۲۴٫۹۳۶۱۱°شرقی﻿ / 49.44583; 24.93611: مختصات: ۴۹°۲۶′۴۵″ شمالی ۲۴°۵۶′۱۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۹٫۴۴۵۸۳°شمالی ۲۴٫۹۳۶۱۱°شرقی﻿ / 49.44583; 24.93611
Oblast: استان ترنوپیل
رایون: Berezhany Raion
اولین معرفی: 1375
حکومت: حکومت
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۲ کیلومتر مربع (۵ مایل مربع)
جمعیت (2012): جمعیت (2012)
 • کل: ۱۸٫۱۱۹
 • تراکم: ۱٫۵/کیلومتر مربع (۳٫۹/مایل مربع)
کد منطقه: + 380-3548
وبگاه: Berezhany City Council
شهر برژانی (به روسی: Бережани) در استان ترنوپیل در کشور اوکراین واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۱۷٬۶۱۷ نفر  است.
شرادا دانگار

| شرادا دانگار | شرادا دانگار |
| --- | --- |
شرادا دانگار در صحنه فیلم ابرقهرمان مارا پاپا: شرادا دانگار در صحنه فیلم ابرقهرمان مارا پاپا
زادهٔ: ۱۵ اکتبر ۱۹۹۴ ‏(۳۰ سال) راجکوت، گجرات، هند
پیشه(ها): بازیگر، مدل
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۷–تاکنون
شرادا دانگار (زاده ۱۵ اکتبر ۱۹۹۴) بازیگر و مدل هندی اهل گجرات هند است.
شرادا اولین بازی خود را در فیلم پاپا تامنی نای سامجای (۲۰۱۷) با بازی بهاویا گاندی، مانوج جوشی و کتکی دیو انجام داد.
خرس نیست

| خرس نیست | خرس نیست |
| --- | --- |
پوستر رسمی جشنوارهٔ فیلم ونیز: پوستر رسمی جشنوارهٔ فیلم ونیز
انگلیسی: No Bears
 :  
کارگردان: جعفر پناهی
تهیه‌کننده: جعفر پناهی
نویسنده: جعفر پناهی
بازیگران:  جعفر پناهی  ناصر هاشمی پروین  وحید مبصری  بختیار پنجه‌ای  مینا کاوانی  رضا حیدری 
فیلم‌بردار: امین جعفری
تدوین‌گر: امیر اطمینان
توزیع‌کننده: سلولوید دریمز
تاریخ‌های انتشار:  ۹ سپتامبر ۲۰۲۲ (۲۰۲۲-0۹-۰۹) (ونیز)  
مدت زمان: ۱۰۷ دقیقه
کشور: ایران
زبان:  فارسی  آذری  ترکی 
فروش گیشه: ۹۸۱٬۱۵۹ دلار
خرس نیست (انگلیسی: No Bears) یک فیلم درام ایرانی به کارگردانی، تهیه‌کنندگی و نویسندگی جعفر پناهی از سال ۲۰۲۲ است. در این فیلم که به‌طور مخفیانه در ایران فیلم‌برداری شده‌است، پناهی، ناصر هاشمی پروین، وحید مبصری، بختیار پنجه‌ای و مینا کاوانی در کنار دیگران ایفای نقش می‌کنند. تولید فیلم در مهٔ ۲۰۲۲ به پایان رسید و حقوق توزیع جهانیِ آن توسط شرکت فرانسوی سلولوید دریمز تضمین شد.
خرس نیست برای نخستین بار در ۹ سپتامبر ۲۰۲۲ در هفتاد و نهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز در رقابت اصلی شیر طلایی نمایش داده شد و برندهٔ جایزه ویژه هیئت داوران این جشنواره شد. این فیلم به دلیل اصالت، مضامین و کارگردانی، نقدهای مثبتی را از منتقدان دریافت کرد.
طرح داستان

این فیلم دو داستان عاشقانهٔ موازی را به تصویر می‌کشد که در آن عاشقان با موانعِ پنهان و اجتناب‌ناپذیر، نیروی خرافات و مکانیکِ قدرت مبارزه می‌کنند. پناهی همزمان نقش خودش را بازی می‌کند. او در یکی از روستاهای ایران در مرز ترکیه است و سعی دارد تیمش را برای فیلم‌برداری در سمت ترکیه راهنمایی کند. پناهی با کمک دستیار کارگردانش که هر شب به ملاقات او می‌رود و تصاویر ضبط‌شده را به او تحویل می‌دهد، داستان یک زوج را روایت می‌کند که تلاش دارد برای فرار به فرانسه پاسپورت‌های جعلی بگیرد. در همان زمان پناهی ناخودآگاه درگیر سیاست روستای محل اقامتش می‌شود. شورای ریش‌سفیدان به ملاقات پناهی می‌روند و از او می‌خواهند که تصویری را که ادعاشده که او از یک زوج محلی گرفته باشد را نشان دهد. این تصویر یک رابطه ممنوعه را نشان می‌دهد. پناهی مدعی است که چنین تصویری را نگرفته‌است. روستاییان از باور او امتناع می‌ورزند. وضعیت تشدید می‌شود و فعالیت‌های هنری به ظاهر بی‌اهمیت عواقب ناگواری را در پی دارد.
بازیگران

جعفر پناهی در نقش خودش
ناصر هاشمی در نقش رئیس روستا
وحید مبصری در نقش قنبر
بختیار پنجه‌ای در نقش بختیار
مینا کاوانی در نقش زارا
نرجس دلارام در نقش مادر قنبر
رضا حیدری در نقش رضا
جواد سیاحی در نقش یعقوب
یوسف سلیمانی در نقش عموی یعقوب
امیر داور در نقش سولدوز
دریا عالی در نقش گوزل
رحیم عباسی در نقش روستایی
سینان یوسف اوغلو در نقش سینان
احسان احمد خانپور در نقش بچه
ایمان بازیار در نقش سرباز
تولید

خرس نیست نهمین فیلم بلند به کارگردانی پناهی و اولین فیلم پس از سه‌رخ (۲۰۱۸) است. این فیلمساز دو فیلم کوتاه در این بین ساخته‌است. پناهی علاوه بر کارگردانی و تهیه‌کنندگی این فیلم، همچنین به عنوان بازیگر با ناصر هاشمی، وحید مبصری، بختیار پنجه‌ای، مینا کاوانی و دیگران همکاری کرده‌است. گفته می‌شود که پس از پایان شهربندان اعمال‌شده در سال ۲۰۲۲ به دلیل دنیاگیری کووید-۱۹ در ایران، پناهی آزادی های بیشتری برای تولید این فیلم دریافت کرد.
تولید این فیلم در مهٔ ۲۰۲۲ به پایان رسید. حقوق فیلم مدت کوتاهی بعد در جشنواره فیلم کن ۲۰۲۲ توسط شرکت پاریسی سلولوید دریمز معامله شد، که این وظیفه را برای آثار قبلی این کارگردان نیز بر عهده گرفته بود.
دستگیری کارگردان

همچنین ببینید: دستگیری و محاکمه جعفر پناهی
در ۱۱ ژوئیه ۲۰۲۲ اعلام شد که پناهی به اتهام «تبلیغ علیه نظام» باید شش سال حبس را در زندان اوین بگذراند. به گفته خودش، او پس از دستگیریِ دو همکارش محمد رسول‌اف و مصطفی آل‌احمد، با چند صد فیلمساز دیگر ابراز همبستگی کرده‌بود. گفته می‌شود که آن‌ها به صورت آنلاین علیه خشونت پلیس در ایران تظاهرات کردند.
پس از انتخاب خرس نیست برای رقابت شیر طلاییِ جشنوارهٔ فیلم ونیز، وزارت فرهنگ و ارشاد این فیلم را یک «سیاسی‌بازی [تا] یک فیلم سینمایی» خواند که «پروانه ساخت ندارد». کانون کارگردانان سینمای ایران در بیانیه‌ای پس از تبریک به کارگردان منتخب این جشنواره، خواستار رسیدگی «به درخواست ۱۹ صنف سینمائی و صدها سینماگر» و «بررسی هرچه سریع‌تر وضعیت این سینماگران و آزادی آنان» شد.
گزارش‌شد که این دوره از جشنواره فیلم ونیز به طرز قابل‌توجهی تحت تأثیر دستگیری و محاکمه جعفر پناهی قرار گرفت؛ دبیر هنری این جشنواره، آلبرتو باربرا، پس از اعلامِ فیلم‌های این دوره در یک رویداد رسانه‌ای خواستار آزادی کارگردانان پناهی، رسول‌اف و آل‌احمد شد. او بعداً از «تمام فیلم‌سازان و سایر اشخاص سرشناس» خواست تا برای اعتراض به دستگیری پناهی و ابراز همبستگی با تمام افراد از سراسر جهان که به همین شکل با آزار و اذیت مواجه شده‌اند، به یک فلش ماب بپیوندند که پیش از اکران فیلم در ۹ سپتامبر ساعت ۱۶:۳۰ در سالن سینمای پالازو دل سینما روی فرش قرمز برگزار شد. در این فلش ماب صدها نفر از جمله آلبرتو باربرا، جولیان مور، ماریانو کوهن و لئوناردو دی کوستانزو شرکت کرده و به دستگیری جعفر پناهی، روی فرش قرمز پیش از اکران فیلمش، اعتراض کردند.
انتشار

خرس نیست در ژوئیه ۲۰۲۲ برای رقابت شیر طلایی در هفتاد و نهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز انتخاب شد. پوستر رسمی فیلم در ۷ سپتامبر در آن جشنواره رونمایی شد، و فیلم برای نخستین بار با عنوان بین‌المللی «No Bears» در ۹ سپتامبر به نمایش درآمد.
نمایش دیگری از این فیلم در سپتامبر ۲۰۲۲ برای جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو ۲۰۲۲ برنامه‌ریزی شد.
بازخورد

در بازخوردهای اولیه، کارگردانی، مضامین و کیفیت فیلم مورد تحسین منتقدان قرار گرفت، و برخی از منتقدان در جشنواره فیلم ونیز، آن را به‌عنوان بهترین اثر پناهی تاکنون دانستند. در وبگاه جمع‌آوری نقد راتن تومیتوز، ٪۱۰۰ از ۸۸ بررسی منتقدان مثبت است و میانگینِ امتیاز آن ۸٬۵/۱۰ است. اجماع این وبگاه چنین می‌نویسد: «خرس نیست شاهد فیلمسازی دقیق جعفر پناهی است و تماشاگران را به بررسی لایه‌های پیچیده یک داستان فریبندهٔ ساده ترغیب می‌کند: مردی که توسط کشورش سرکوب و موقوف شده‌است.» این فیلم در متاکریتیک که از میانگین وزنی استفاده می‌کند، بر اساس نظر ۲۵ منتقدین امتیاز ۹۲ از ۱۰۰ را کسب کرده که نشان‌گر «تحسین همگانی» است.
آندرئاس بوشه از تاگس اشپیگل در مقاله‌ای دربارهٔ این فیلم آن را برداشتی برجسته از یک «خودزندگی‌نامهٔ ساختگیِ مِتاسینمایی» دانست که «دگراَندیشیِ پناهی را که از زمان دستگیری او در ۲۰۱۰ آغاز شده‌است [را با] نوعی خودسرزنشیِ ظریف به تصویر می‌کشد»؛ بوشه همچنین خاطرنشان می‌کند که «نااُمیدی پناهی در این فیلم طوری ملموس می‌شود، که گویا او از پیش می‌دانست که دستگیر خواهد شد».
ایرنا به انتقاد شدیداللحن از این فیلم پرداخت.
بازخورد > جوایز و نامزدی‌ها

جعفر پناهی با فیلم خرس نیست برای دومین بار برای دریافت شیر طلایی، جایزهٔ اصلی جشنواره فیلم ونیز، به رقابت پرداخت. او این جایزه را نخستین بار برای فیلم دایره (۲۰۰۰) دریافت کرد. خرس نیست برندهٔ جایزه ویژه هیئت داوران بخش رقابت اصلی این جشنواره شد؛ این جایزه در غیاب کارگردان توسط بازیگرانِ فیلم مینا کاوانی و رضا حیدری دریافت شد.
| جشنواره | تاریخ مراسم | جایزه | دریافت‌کننده | نتیجه | منبع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| جشنواره فیلم ونیز | ۳۱ اوت — ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۲ | شیر طلایی | جعفر پناهی  | نامزدشده |  |
| جشنواره فیلم ونیز | ۳۱ اوت — ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۲ | جایزه ویژه هیئت داوران | خرس نیست | برنده |  |
| جشنواره بین‌المللی فیلم شیکاگو | ۱۳—۲۳ اکتبر ۲۰۲۲ | جایزه شجاعت سینمایی | خرس نیست | برنده |  |
| جشنواره بین‌المللی فیلم شیکاگو | ۱۳—۲۳ اکتبر ۲۰۲۲ | هوگوی طلایی | خرس نیست | نامزدشده |  |
| جشنواره بین‌المللی فیلم وایادولید | ۲۲—۲۹ اکتبر ۲۰۲۲ | سنبله طلایی | خرس نیست | نامزدشده |  |
 کارگردان زندانی است، بنابراین نمی‌تواند در مسابقات شرکت کند و جوایزی دریافت کند.:  کارگردان زندانی است، بنابراین نمی‌تواند در مسابقات شرکت کند و جوایزی دریافت کند.
جعفر پناهی، نویسنده، کارگردان و تهیه‌کنندهٔ فیلم که پیش از اکران آن در ژوئیه ۲۰۲۲ بازداشت و به ۶ سال زندان محکوم شد.
خاکی پوش

خاکی‌پوش (بە کردی: خاکی پۆش)  به نوعی پوشش در میان (کردها)، به‌ویژه در کردستان ایران و کردستان عراق، گفته می‌شود که در آن  معمولاً از رنگ های کرمی، خاکی یا قهوه‌ای روشن استفاده میشود. این لباس به عنوان نماد مقاومت، هویت ملی و ایستادگی در برابر دشمنان در فرهنگ کردها شناخته می‌شود.
تصویر یک پیشمرگه کرد با لباس خاکی و جامانه
پیشمرگه های حزب دموکرات کردستان ایران با لباس خاکی
ویژگی‌های ظاهری

معمولاً  با رنگ کرمی، خاکی یا قهوه‌ای روشن و اغلب از پارچه‌های مقاوم برای تحمل شرایط سخت کوهستانی درست میشوند،
طراحی شامل پیراهن بلند و شلوار کردی، معمولاً همراه با کمربند یا فانسقه و همراه جامانه یا گلونی.
نمادشناسی

خاکی‌پوش لزوماً فقط یک لباس نیست  بلکه یک طرز فکر و نماد  ملی‌گرایی کردی است. این پوشش، یادآور مبارزات کردها برای استقلال و خودمختاری بوده و در بسیاری از جنبش‌های کردی، لباس استاندارد مبارزان محسوب می‌شود. بسیاری از رهبران و نیروهای پیشمرگه در طول تاریخ از این لباس استفاده کرده‌اند تا همبستگی خود را با مردم و آرمان‌های ملی نشان دهند.
پیشینه

استفاده از لباس خاکی‌پوش به دوران جنگ‌های استقلال کردها بازمی‌گردد. در این دوره، مبارزان کرد برای مقابله با دشمنان و حفظ هویت ملی خود از لباس‌هایی با رنگ‌های نزدیک به طبیعت (مانند خاکی و کرمی) استفاده می‌کردند. این رنگ علاوه بر جنبه‌های استتاری در مناطق کوهستانی، به‌تدریج تبدیل به نماد مقاومت و ملی‌گرایی کردی شد.

امروزه لباس خاکی‌پوش همچنان در میان پیشمرگه ها، گریلا و برخی افراد عادی که به هویت کردی و مقاومت ملی اعتقاد دارند، استفاده می‌شود.
نووبورنوو

Village
| Novoburnovo Новобурново | Novoburnovo Новобурново |
| --- | --- |
Village: Village
Novoburnovoموقعیت روی نقشه باشقیرستانNovoburnovoموقعیت روی نقشه روسیه: Novoburnovoموقعیت روی نقشه باشقیرستانNovoburnovoموقعیت روی نقشه روسیه
مختصات: ۵۵°۲۷′ شمالی ۵۵°۳۸′ شرقی﻿ / ﻿۵۵٫۴۵۰°شمالی ۵۵٫۶۳۳°شرقی﻿ / 55.450; 55.633: مختصات: ۵۵°۲۷′ شمالی ۵۵°۳۸′ شرقی﻿ / ﻿۵۵٫۴۵۰°شمالی ۵۵٫۶۳۳°شرقی﻿ / 55.450; 55.633
ناحیه‌های فدرال روسیه: باشقیرستان
شهر: شهرستان بیرسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۰۰
نووبورنوو (انگلیسی: Novoburnovo) یک شهرک در شهرستان بیرسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
جی جی والایا

| جی جی والایا | جی جی والایا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۸ اکتبر ۱۹۶۷ ‏(۵۷ سال) جودهپور، هند
ناشران:  منطقه عملیاتی خانه،  jj zone mus،  منطقه jj،  کوانتوم باند،  پایه منطقه،  Zone Homo،  HOMO OP THE TRAVELER 
وبگاه: thehomeofthetraveler.com
جی جی والایا (زادهٔ ۸ اکتبر ۱۹۶۷) یک طراح مد و مد هندی اهل دهلی نو است. او خانه والایا را که یک خانه لوکس مد و سبک زندگی است در سال ۱۹۹۲ به همراه برادرش تی جی سینگ تأسیس کرد. یکی از اعضای مؤسس شورای طراحی مد هند (FDCI) و اولین سفیر برند جهانی غول کریستال سواروسکی است.
والایا در ۸ اکتبر ۱۹۶۷ در ایالت راجستان در هند به دنیا آمد، جاگشارانجیت سینگ آهلووالیا، به دلیل پست‌های مختلف پدرش در ارتش هند، بیشتر دوران کودکی خود را در سفر به نقاط مختلف کشور گذراند.
مسجد نو شهرکرد

| مسجد نو شهرکرد | مسجد نو شهرکرد |
| --- | --- |
نام: مسجد نو شهرکرد
کشور: ایران
استان: چهار محال و بختیاری
شهرستان: شهرکرد
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: مذهبی
کاربری کنونی: مذهبی
دیرینگی: دوره قاجار
دورهٔ ساخت اثر: دوره قاجار
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۲۹۵۶
تاریخ ثبت ملی: ۷ خرداد ۱۳۸۷
اطلاعات بازدید: اطلاعات بازدید
امکان بازدید: دارد
مسجد نو بازار مربوط به دوره قاجار است و در شهرکرد، خیابان فردوسی، کوی مسجد نو واقع شده است .این اثر در تاریخ ۷ خرداد ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۲۹۵۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
روابط آلمان و بریتانیا
پیوندهای تاریخی > ریشه‌های مشترک

انگلیسی و آلمانی هر دو از زبان‌های ژرمنی غربی هستند. زبان انگلیسی مدرن پس از جذب تأثیرات بیشتر فرانسوی پس از سال ۱۰۶۶، به‌طور قابل‌توجهی از آلمانی فاصله گرفته است. ریشه‌های انگلیسی به زبان‌هایی بازمی‌گردد که توسط اقوام ژرمنی از سرزمین اصلی اروپا صحبت می‌شدند، به‌ویژه اقوامی که از مناطق امروزی هلند، آلمان و دانمارک آمده بودند، از جمله قومی به نام “آنگل‌ها” که نام انگلیسی‌ها از آن گرفته شده است. بسیاری از واژه‌های روزمره در انگلیسی ریشه ژرمنی دارند و مشابه معادل‌های آلمانی خود هستند، در حالی که واژه‌های علمی و رسمی‌تر انگلیسی بیشتر از زبان‌های فرانسوی، لاتین یا یونانی گرفته شده‌اند، اما زبان آلمانی معمولاً برای بسیاری از این واژه‌ها معادل‌سازی می‌کند.
انگلیسی به زبانی غالب در جهان تبدیل شده و به‌طور گسترده‌ای در آلمان تدریس می‌شود. زبان آلمانی در قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، یک زبان مهم در علوم و فناوری بود، اما اکنون تا حد زیادی این نقش را از دست داده است. در مدارس انگلیس، آلمانی یک زبان کم‌اهمیت در مقایسه با فرانسوی بوده و همچنان در مقایسه با آن کمتر تدریس می‌شود. آلمانی دیگر به‌طور گسترده‌ای در بریتانیا مطالعه نمی‌شود، مگر در سطح A-level در دبیرستان‌ها.
پیوندهای تاریخی > تجارت و اتحادیه هانزایی

روابط تجاری بین آلمانی‌ها و بریتانیایی‌ها تاریخی طولانی دارد. اتحادیه هانزایی یک کنفدراسیون تجاری و دفاعی از انجمن‌های بازرگانی بود که شهرهای بازار آن، تجارت در امتداد سواحل شمال اروپا را تحت سلطه داشتند. این اتحادیه از دریای بالتیک تا دریای شمال در قرن‌های سیزدهم تا هفدهم گسترش یافت و لندن را نیز شامل می‌شد. مرکز اصلی این اتحادیه در لوبک بود. اتحادیه هانزایی تجارت بین لندن و بسیاری از شهرهای تحت کنترل تجار آلمانی را تسهیل کرد و همچنین راه را برای تجارت با منطقه بالتیک باز کرد.[۶]
پیوندهای تاریخی > خانواده سلطنتی

تا اواخر قرن هفدهم، ازدواج بین خاندان‌های سلطنتی انگلیس و آلمان نادر بود. امپراتریس ماتیلدا، دختر هنری اول انگلستان، بین سال‌های ۱۱۱۴ تا ۱۱۲۵ با هنری پنجم، امپراتور مقدس روم ازدواج کرد، اما صاحب فرزند نشدند. در سال ۱۲۵۶، ریچارد، اولین ارل کورنوال، به‌عنوان پادشاه آلمان انتخاب شد و فرزندانش نام خانوادگی “آلماین” را گرفتند. در این دوره، استیل‌یار لندن یک مرکز تجاری معمولی برای آلمانی‌ها بود. مزدوران آلمانی نیز در جنگ‌های گل‌های رز استخدام شدند.
آن کلوس همسر هنری هشتم بود، اما تا زمان ویلیام سوم انگلستان، یک پادشاه با اصالت آلمانی به سلطنت نرسید. او از خاندان ناسائو بود. ملکه آن، همسر جانشین او، شاهزاده جورج دانمارک از خاندان اولدنبورگ بود، اما فرزندی که به سن بلوغ برسد نداشتند.
در سال ۱۷۱۴، جورج اول، شاهزاده‌ای آلمانی‌زبان با اصالت ترکیبی بریتانیایی و آلمانی، به تاج و تخت بریتانیا رسید و خاندان هانوفر را بنیان نهاد. بیش از یک قرن، پادشاهان بریتانیا حاکمان هانوفر نیز بودند (ابتدا به‌عنوان شاهزادگان انتخاب‌کننده در امپراتوری مقدس روم و سپس به‌عنوان پادشاهان هانوفر). این فقط یک اتحاد شخصی بود و هر دو کشور کاملاً مستقل باقی ماندند، اما پادشاه در لندن زندگی می‌کرد. رهبران بریتانیا اغلب شکایت داشتند که پادشاهان جورج اول (که به‌سختی انگلیسی صحبت می‌کرد) و جورج دوم به‌شدت درگیر امور هانوفر بودند و سیاست خارجی بریتانیا را به نفع هانوفر، که کشوری کوچک، فقیر، روستایی و کم‌اهمیت در اروپای غربی بود، منحرف می‌کردند. در مقابل، پادشاه جورج سوم در طول ۶۰ سال سلطنتش (۱۷۶۰-۱۸۲۰) هرگز به هانوفر سفر نکرد. هانوفر در طول جنگ‌های ناپلئونی توسط فرانسه اشغال شد، اما برخی از نیروهای هانووری به انگلستان گریختند و “لژیون آلمانی پادشاه”، یک واحد آلمانی‌تبار در ارتش بریتانیا را تشکیل دادند. پیوند شخصی با هانوفر در نهایت در سال ۱۸۳۷، با به سلطنت رسیدن ملکه ویکتوریا در بریتانیا، خاتمه یافت. با این حال، او جزیره هلیگولند را از دانمارک تصاحب کرد. قوانین نیمه‌سالی‌شک مانع از آن شد که او بر هانوفر حکومت کند، زیرا یکی از خویشاوندان مذکر وی واجد شرایط سلطنت بود.
پیوندهای تاریخی > ازدواج‌های سلطنتی

هر پادشاه بریتانیا از جورج اول تا جورج پنجم در قرن بیستم، همسری آلمانی داشت. ملکه ویکتوریا تحت نظارت دقیق مادر آلمانی‌تبارش، شاهدخت ویکتوریا از زاکس-کوبورگ-زالفلد، بزرگ شد و در سال ۱۸۴۰ با پسرعمویش، شاهزاده آلبرت از زاکس-کوبورگ و گوتا ازدواج کرد. دخترشان، شاهدخت ویکتوریا، در سال ۱۸۵۸ با شاهزاده فردریش ویلهلم پروس ازدواج کرد، که سه سال بعد ولیعهد شد. هر دو لیبرال بودند، بریتانیا را تحسین می‌کردند و از صدراعظم آلمان، اتو فون بیسمارک متنفر بودند، اما بیسمارک نزد قیصر سالخورده آلمان، ویلهلم اول، نفوذ زیادی داشت. ویلهلم اول در سال ۱۸۸۸ درگذشت و فردریش ویلهلم به‌عنوان قیصر فردریش سوم سلطنت کرد، اما تنها ۹۹ روز بعد درگذشت و شاهدخت ویکتوریا، امپراتریس آلمان شد. پسرش، قیصر ویلهلم دوم، دو سال بعد بیسمارک را مجبور به کناره‌گیری کرد.
خواهرخواندگان

آباریستوویث، سریدیگیون و  کرونبرگ ایم تاونوس، هسن
آبینگدون، آکسفوردشایر و  شونگائو، بایرن
آمرشام، باکینگهام‌شایر و  بنسهایم، هسن
آشفورد، کنت و  بد مونستریفیل، نوردراین-وستفالن
بارکینگ و داگنهام، لندن و  ویتن، نوردراین-وستفالن
بارنت، لندن و  تمپلهوف-شونبرگ، برلین
بارنزلی، یورکشایر جنوبی و  شوابیش گموند، بادن-وورتمبرگ
بیزینگ‌استوک، همپشر و  اویس‌کیرشن، نوردراین-وستفالن
بث، سامرست و  براونشوایگ، نیدرزاکسن
بدفورد، بدفوردشایر و  بامبرگ، بایرن
بلفاست و  بن، نوردراین-وستفالن
بِورلی، شرق یورکشایر و  لمگو، نوردراین-وستفالن
بیگلز‌وید، بدفوردشایر و  ارلنزی، مین-کینزیگ-کرایس
بیرمنگام و  فرانکفورت، هسن
بلکپول و  بوتروپ، نوردراین-وستفالن
بلیت، نورث‌آمبرلند و  زولینگن، نوردراین-وستفالن
بولتون، منچستر بزرگ و  پادربورن، نوردراین-وستفالن
براکنل، بارکشر و  لورکوزن، نوردراین-وستفالن
برنتوود، اسکس و  روت، بایرن
بریستول و  هانوفر، نیدرزاکسن
بِرُملی، لندن و  نووید، راینلاند-فالتز
کمبریج، کمبریج‌شایر و  هایدلبرگ، بادن-وورتمبرگ
کنوک، استافوردشایر و  داتلن، بادن-وورتمبرگ
کاردیف، جنوب گلامورگان و  اشتوتگارت، بادن-وورتمبرگ
کارلایل، کامبریا و  فلنسبورگ، شلسویگ-هولشتاین
چلمسفورد، اسکس و  باک‌نانگ، بادن-وورتمبرگ
چلتنهام، گلاسترشایر و  تریر، موزل
چِشَم، باکینگهام‌شایر و  فریدریش‌دورف، هسن
چستر، چشایر و  لرراخ، بادن-وورتمبرگ
چسترفیلد، دربی‌شایر و  دارمشتات، هسن
کریست‌چرچ، دورست و  آلن، بادن-وورتمبرگ
سیرن‌سستر، گلاسترشایر و  ایتزه‌هو، شلسویگ-هولشتاین
کلثورپس، نورث ایست لینکولن‌شر و  کونیگس‌وینتر، نوردراین-وستفالن
کولت‌چستر، اسکس و  وتزلار، هسن
کاونتری، وست میدلندز و  درسدن، زاکسن، و کیل، شلسویگ-هولشتاین
کراولی، وست ساسکس و  دورستن، نوردراین-وستفالن
دارلینگتون، کانتی دورهام و  مولهایم آن در رور، نوردراین-وستفالن
دربی، دربی‌شایر و  اوسنابروک، نیدرزاکسن
دیوایزز، ویلتشر و  وایبلینگن، بادن-وورتمبرگ
درانفیلد، دربی‌شایر و  زیندلفینگن، بادن-وورتمبرگ
داندی و  وورتسبورگ، بایرن
دانفرملین و  ویلهلمسهافن، نیدرزاکسن
دورهام و  توبینگن، بادن-وورتمبرگ
ایلینگ، لندن و  اشتاینفورت، نوردراین-وستفالن
ادینبورگ و  مونیخ، بایرن
الگین، مورای و  لندشوت، بایرن
اِلِسمیر پورت، چشایر و  رویتلینگن، بادن-وورتمبرگ
انیسکیلن، کانتی فرمانا و  براک‌وده، بیله‌فلد، نوردراین-وستفالن
اپینگ، اسکس و  اپینگن، بادن-وورتمبرگ
اگزر، دوون و  بد هومبورگ فور در هوهه، هسن
فارهام، همپشر و  پولهایم، نوردراین-وستفالن
فلیکس‌ستو، سافک و  وزل، نوردراین-وستفالن
گلاسگو و  نورنبرگ، بایرن
گلاسوپ، دربی‌شایر و  بد ویلبل، هسن
گلاستر، گلاسترشایر و  تریر، راینلاند-فالتز
گرنتهام، لینکولن‌شایر و  سانکت آگوستین، نوردراین-وستفالن
گرینویچ، لندن و  رینیکندورف، برلین
گیلفورد، ساری و  فرایبورگ ایم بریسگاو، بادن-وورتمبرگ
هالیفاکس، یورکشایر غربی و  آخن، نوردراین-وستفالن
هَمِرسمیت و فولام، لندن و  نوی‌کولن، برلین
هارتلپول، کانتی دورهام و  هیکلهاون، نوردراین-وستفالن
هاورینگ، لندن و  لودویگسهافن آم راین، راینلاند-فالتز
همل همپستد و داکوروم، هرتفوردشایر و  نوی ایزنبورگ، هسن
هرفورد، هرفوردشایر و  دیلنبرگ، هسن
هیرن بی، کنت و  والتروپ، نوردراین-وستفالن
هاید وایکامب، باکینگهام‌شایر و  کلکهایم، هسن
هیلینگدون، لندن و  شلسویگ، شلسویگ-هولشتاین
هینکلی، لسترشایر و  هرفورد، نوردراین-وستفالن
هیچین، هرتفوردشایر و  بینگن آم راین، راینلاند-فالتز
فلیکس ژاک مولن

فلیکس ژاک آنتوان مولن (فرانسوی: Félix-Jacques Antoine Moulin؛ ۲۷ مارس ۱۸۰۲ – ۱۲ دسامبر ۱۸۷۵) یک عکاس فرانسوی بود.
French photographer
| فلیکس ژاک آنتوان مولن | فلیکس ژاک آنتوان مولن |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۷ مارس ۱۸۰۲ پاریس، فرانسه
درگذشت: ۱۲ دسامبر ۱۸۷۵ پاریس، فرانسه
پیشه: عکاس
شناخته‌شده برای: عکاسی اروتیک، گزارش‌های امپراتوری استعماری فرانسه