stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مرد خوش‌شانس (فیلم)

| مرد خوش‌شانس | مرد خوش‌شانس |
| --- | --- |
کارگردان: کی. مورالی موهانا رائو
بازیگران: داگوباتی ونکاتش شاکتی کاپور راوینا تاندون قادرخان آسرانی
موسیقی: آناند-میلیند
تاریخ‌های انتشار:  ۱۲ مه ۱۹۹۵ (۱۹۹۵-05-۱۲)  
مدت زمان: ۱۶۲ دقیقه
کشور: هند
زبان: هندی 
مرد خوش‌شانس (به هندی: Taqdeerwala) یا مرد خوش‌تقدیر فیلمی محصول سال ۱۹۹۵ و به کارگردانی کی. مورالی موهانا رائو است. در این فیلم بازیگرانی همچون داگوباتی ونکاتش، شاکتی کاپور، راوینا تاندون، قادرخان، آسرانی، انوپم کهیر، لاکسیمیکانت برد، ریما لاگو، ساتین کاپو، تیکو تالسانیا و تیسکا چوپرا ایفای نقش کرده‌اند.
جو استایانو

| جو استایانو | جو استایانو |
| --- | --- |
استایانو در دههٔ ۱۹۸۰: استایانو در دههٔ ۱۹۸۰
زادهٔ: ۱۱ دسامبر ۱۹۳۱ سانیکولا، ایتالیای فاشیستی
درگذشت: ۲۶ ژوئیهٔ ۲۰۱۱ (۷۹ سال) الزیو، ایتالیا
آرامگاه: مقبرهٔ خانوادگی در گالیپولی
ملیت: ایتالیایی
پیشه(ها): فعال اجتماعی، نویسنده، روزنامه‌نگار، بازیگر، نقاش
کُنتس ماریا جواکینا استایانو استراچه بریگانتی دی پانیکو (ایتالیایی: Maria Gioacchina Stajano Starace Briganti di Panico؛ ‏ ۱۱ دسامبر ۱۹۳۱ – ۲۶ ژوئیهٔ ۲۰۱۱) که بیشتر به نام جو استایانو شناخته می‌شود (ایتالیایی: Giò Stajano) فعال اجتماعی، نویسنده، روزنامه‌نگار، بازیگر و نقاش اهل ایتالیا بود. در دهه ۱۹۶۰، قبل از عمل جراحی تغییر و گذار جنسیت (۱۹۸۳)، یکی از نخستین مردان همجنس‌گرا در ایتالیا شناخته می‌شد. گفته می‌شود که شنای شبانه او در فواره بارکاچیا الهام‌بخش صحنه‌ای از فیلم زندگی شیرین به کارگردانی فدریکو فلینی با بازی آنیتا اکبرگ در فواره تروی بود. وی دانش‌آموختهٔ دانشکده هنرهای زیبای فلورانس و دانشگاه ساپینزای رم است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به زندگی شیرین اشاره کرد.
یی (دایناسور)

| یی (دایناسور) محدودهٔ زمانی: ژوراسیک میانه و ژوراسیک پسین،  ۱۵۹ میلیون سال پیش  PreЄ Є O S D C P T J K Pg N  ↓   | یی (دایناسور) محدودهٔ زمانی: ژوراسیک میانه و ژوراسیک پسین،  ۱۵۹ میلیون سال پیش  PreЄ Є O S D C P T J K Pg N  ↓   |
| --- | --- |
yi,یی: yi,یی
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: خزنده کفلان
راسته:: دایناسورها
زیرراسته:: ددپایان
تیره:: کوه‌پیمابالان
سرده:: یی(دایناسور)
گونه نماد: گونه نماد
†yi qi Xu et al. 2015: †yi qi Xu et al. 2015
یی (به انگلیسی: Yi) (به چینی: 翼) (تلفظ ماندارین: [î tɕʰǐ]) نام یک سرده از تیره کوه‌پیمابالان است. این دایناسور کوچک، احتمالاً درخت پیما بود. یی مانند سایر کوه پیمابالان، دارای انگشت سوم غیرمعمول و کشیده‌ای بود که به نظر می‌رسد در پرواز و سر خوردن از آن استفاده می‌کرده‌است. این بال‌های تکامل یافته استخوان مچ دست و غشای مستقر در بین انگشتان دارند که در بین همه دایناسورهای شناخته شده منحصر به فرد است، و ممکن است منجر به بال‌هایی شبیه به بال خفاش‌ها شود. گونه خاص این جانور Yi qi نام دارد.
ویژگی‌ها

یی یک دایناسور کوچک بود و تخمین زده می‌شود تنها حدود ۳۸۰ گرم (۰٫۸۴ پوند) وزن و بین پنجاه سانتی‌متر الی یک متر طول داشته‌است
مانند سایر کوه پیمابالان، سر کوتاه و صافی داشت. وی یک فک پایین رو به پایین داشت. معدود دندانهای آن فقط در نوک فک‌ها وجود داشت و برای شکار حشرات ساخته شده بود. چهار دندان جلویی فک بالایی در هر طرف بزرگترین دندان‌ها و کمی رو به جلو بود و دندان‌های فک پایینی حتی بیشتر به جلو زاویه دار هستند. ساق باریک و بلند وی به‌طور کلی با بسیاری از پیرا پرندگان دیگر شبیه بود.
تکه‌های کوچکی از پوست چروکیده بال نیز حفظ شده، بین انگشتان دست و استخوان مخصوصی که به خفاش شبیه بود، نشان می‌دهد که برخلاف سایر دایناسورهای شناخته شده ،یی به جای پرهای رایج بین دایناسورها یک غشای پوستی بین بال‌ها داشت. این امر به مثالی از تکامل همگرا، ظاهری شبیه به خفاش‌های مدرن داده. با این حال، در خفاش‌ها، این غشاء فقط بین انگشتان کشیده می‌شود نه کل دست ها! با این وجود، این استخوان‌های تخم مرغی در بال بعضی از حیوانات کوهنورد مدرن مانند سنجاب‌های پرنده، باد پر بزرگ، و جوندگان پیش از تاریخ وجود دارد.
کشف و نامگذاری

اولین و تنها نمونه فسیل شناخته شده یی توسط یک کشاورز به نام وانگ ژیارونگ در یک معدن در نزدیکی روستای موتودنگ یافت شد. وانگ این فسیل را در سال ۲۰۰۷ به موزه طبیعت شاندونگ تیانویو فروخت. پس از این دینگ شیائوکینگ، یک تکنسین در موزه، آماده‌سازی بیشتر این فسیل را آغاز کرد. که بسیاری از ویژگی‌های منحصر به فرد و بافت‌های نرم نمونه توسط کارکنان موزه در زمان آماده‌سازی کشف شده‌است. دانشمندانی که آن را مورد مطالعه قرار داده‌اند اطمینان داشته‌اند که نمونه معتبر و غیرقابل تغییر است. این توسط سی تی اسکن تأیید شد. مطالعه اولیه یی در مجله Nature چاپ رسید.
طبقه‌بندی

یی در خانواده کوهپیمابالان (یک گروه از دستقاپان تروپود) قرار داده شد،
مقایسه با انسان
احیای زندگی توسط امیلی ویلوبی
کوه‌های ترانگو

| کوه‌های ترانگو | کوه‌های ترانگو |
| --- | --- |
fa (in English: Expected satiety): fa
مرتفع‌ترین نقطه: مرتفع‌ترین نقطه
ارتفاع: ۶٬۲۸۶ متر (۲۰٬۶۲۳ فوت)
برجستگی: approx. 800 metres (2,625 ft)
مختصات: ۳۵°۴۶′ شمالی ۷۶°۱۱′ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۷۶۷°شمالی ۷۶٫۱۸۳°شرقی﻿ / 35.767; 76.183
جغرافیا: جغرافیا
موقعیت: بلتستان، پاکستان
رشته‌کوه مادر: Baltoro Muztagh، قراقروم
زمین‌شناسی: زمین‌شناسی
نوع کوه: سنگ خارا
صعود: صعود
نخستین صعود: 1977 by Galen Rowell, John Roskelley, Kim Schmitz and Dennis Hennek
آسان‌ترین مسیر: Northwest face: snow/ice/rock climb
کوه‌های ترانگو مجموعه‌ای از صخره‌ها و کوه‌های برج‌مانند هستند که در ایالت گلگت-بلتستان در شمال پاکستان واقع شده‌اند. هر ساله کوهنوردان و صخره‌نوردان زیادی از سراسر دنیا برای صعود به این منطقه سفر می‌کنند. این کوه‌ها زیرمجموعه‌ای از رشته کوه قراقوم هستند. ارتفاع بلندترین نقطه این صخره‌ها ۶۲۸۶ متر می‌باشد. نوع سنگ این کوه‌ها گرانیت می‌باشد. کوه‌های ترانگو بلندترین صخره‌های جهان هستند.
موج خودران

آزمایش کودر "تحقق" موج خودران.
در فیزیک نظری نظریه موج خودران (pilot wave theory) اولین نمونه شناخته شده از یک نظریه متغیر پنهان بود که توسط لویی دوبروی در سال ۱۹۲۷ ارائه شد. در نسخه مدرن تر، نظریه دوبروی–بوهم تلاش زیادی برای تفسیر مکانیک کوانتومی به عنوان یک نظریه جبر گرا نمی‌نماید تا درگیر موارد دردسر زایی نظیر دوگانگی موج-ذره، فروریزش آنی تابع موج و پارادوکس گربه شرودینگر نشود. همچنین این نظریه که با عنوان مکانیک بوهمی نیز شناخته می شود به جبر گرا بودن رفتار ذرات زیر اتمی اشاره دارد  که با تفسیر کپنهاگی از مکانیک کوانتوم که طرفداران زیادی دارد در تضاد است.
نظریه موج خودران دوبروی–بوهم به اندازه سایر تفسیرهای مکانیک کوانتومی معتبر است. این نظریه از همان پایه های ریاضیات سایر تفسیرهای مکانیک کوانتومی استفاده می کند، در نتیجه شواهد تجربی این نظریه را به اندازه سایر تفاسیر تایید می نمایند.
نظریه موج خودران > اصول

نظریه موج خودران یک نظریه متغیر پنهان است. در نتیجه:
این نظریه بر مبنای رئالیسم است (به این معنی که مفاهیم آن مستقل از وجود ناظر می باشند).
این نظریه جبر گرا می باشد (به این معنی که عامل نامشخص و مبتنی بر شانس در آن دخیل نیست و با دانستن تمامی حقایق روند آینده قابل پیش بینی دقیق می باشد).
موقعیت و تکانه ذرات به عنوان متغیرهای پنهان در نظر گرفته می شوند. اما ناظر نه تنها مقدار دقیق این متغیرهای پنهان را نمی‌داند، بلکه مهمتر از آن قادر به اندازه گیری دقیق آنها نیست زیرا هرنوع اندازه گیری مقدار این متغیرهای پنهان رو تغییر می دهد.
مجموعه ای از ذرات دارای یک موج ماده ای مرتبط می باشند که بر اساس معادله شرودینگر رفتار می کند. هر یک از ذرات دارای مسیری قطعی هستند که توسط تابع موج تعیین می گردد. مجموع چگالی ذرات مطابق با اندازه تابع موج است. تابع موج لزوماً تحت تاثیر ذره قرار نمی‌گیرد و می‌تواند به صورت یک تابع تهی موج نیز وجود داشته باشد.
این نظریه با استفاده از «غیر محلی»  بودن که به طور ضمنی در فرمول بندی غیر نسبیتی مکانیک کوانتومی وجود دارد هماهنگ با نظریه بل عمل می کند. به طرز شگفت انگیزی این اثرات غیر محلی با نظریه عدم ارتباط٬ که نافی ارسال اطلاعات با سرعتی بیش از سرعت نور است و به طور تجربی با نسبیت سازگار می باشد هماهنگ است.
نظریه موج خودران > عواقب

نظریه موج خودران نشان می دهد که امکان وجود نظریه ای مبتنی بر متغیرهای پنهان حقیقی و جبر گرا که قادر به تولید و تفسیر مشاهدات تجربی مکانیک کوانتوم باشند وجود دارد.  [نیازمند توضیح بیشتر]
امپراتور اوجین

امپراتور اوجین (انگلیسی: Emperor Ōjin) پانزدهمین (احتمالاً افسانه‌ای) امپراتور ژاپن، طبق سنتی فهرست امپراتوران ژاپن بود. هر دو «کوجیکی» و «نیهون شوکی» (که در مجموع به عنوان «کیکی» شناخته می‌شوند) رویدادهایی را ثبت می‌کنند که در طول زندگی ادعایی اوجین رخ داده‌اند. اوجین به‌طور سنتی به‌عنوان اولین امپراتور دوره کوفون ذکر می‌شود و در درجه اول به دلیل اینکه پسر جنجالی امپراتریس جینگو شناخته می‌شود. مورخان دیدگاه‌های متفاوتی دربارهٔ وجود واقعی او دارند. اگر اوجین واقعاً یک شخصیت تاریخی بود، فرض بر این است که او خیلی دیرتر از آنچه که گواهی می‌شود سلطنت کرد.
هیچ تاریخ مشخصی را نمی‌توان به زندگی یا سلطنت اوجین اختصاص داد، اما به‌طور سنتی او را بین سال‌های ۲۷۰ تا ۳۱۰ می‌دانند. بر اساس شینتو و بوداگرایی ژاپنی، امپراتور اوجین روح الهی خدای هاچیمان (八幡神) است. در حالی که محل قبر اوجین (در صورت وجود) ناشناخته است، او به‌طور سنتی در یک مقبره شینتو مورد احترام قرار می‌گیرد. مورخان مدرن به این نتیجه رسیده‌اند که عنوان «امپراتور» و نام «جین» توسط نسل‌های بعدی برای توصیف این امپراتور احتمالاً افسانه ای استفاده شده است.
روایت افسانه ای

ژاپنی‌ها به‌طور سنتی وجود تاریخی این حاکم را پذیرفته‌اند و در حال حاضر مقبره ای (میساساگی) برای اوجین نگهداری می‌شود. اطلاعات موجود زیر از شبه‌تاریخ کوجیکی و نیهون شوکی گرفته شده است، که در مجموع به عنوان Kiki (記紀 شناخته می‌شوند.؟) یا «تواریخ ژاپنی». این وقایع نگاری شامل افسانه‌ها و اسطوره‌ها و همچنین حقایق تاریخی بالقوه است که از آن زمان تاکنون در طول زمان  اغراق‌آمیز و/یا تحریف شده‌اند. شرایط مربوط به تولد امپراتور آینده امپراتریس جینگو است زیرا شامل یک حمله فرضی به کره (کشور) و همچنین یک دوره بارداری از نظر بیولوژیکی غیرممکن (۳ سال) است. کیکی گفته است که اوجین با مرگ پدرش امپراتور چوآی آبستن شد اما متولد نشده بود. امپراتریس جینگو سپس تبدیل به یک حاکم واقعی شد که ظاهراً برای انتقام به «سرزمین موعود» (کره (کشور) حمله کرد، سپس سه سال بعد برای زایمان به سرزمین اصلی ژاپن بازگشت. سوابق حاکی از آن است که اوجین در سال ۲۰۱ پس از میلاد از امپراتریس جینگو در ولایت تسوکوشی به دنیا آمد و نام او Homutawake (誉田別尊؟) بود. او در چهار سالگی ولیعهد شد، اما تا سال ۲۷۰ بعد از میلاد در ۷۰ سالگی امپراتور نشد. ظاهراً امپراتور اوجین در دو کاخ زندگی می‌کرد که اکنون در اوساکا امروزی قرار دارند. سلطنت او تا زمان مرگش در سال ۳۱۰ بعد از میلاد ۴۰ سال به طول انجامید و در مجموع او دارای ۲۸ فرزند با یک همسر اصلی ناکاتسو هیمه و ده همسر غیراصلی بود. پسر چهارم او «اوزازاکی» بعداً در سال ۳۱۳ پس از میلاد به عنوان امپراتور نینتوکو بر تخت نشست.
بای‌واتر، نیواورلئان

| 0 | 1 |
| --- | --- |
بای‌واتر، نیواورلئان: بای‌واتر، نیواورلئان
New Orleans neighborhood: New Orleans neighborhood
 The Mazant on Mazant Street in Bywater :  The Mazant on Mazant Street in Bywater 
کشور: United States
ایالت: Louisiana
شهر: نیواورلئان
Planning District: District 7, Bywater District
ارتفاع: ۳ فوت (۰٫۹ متر)
مساحت: ۱٫۳۳ مایل‌مربع (۳ کیلومترمربع)
 - خشکی: ۰٫۹۴ مایل‌مربع (۲ کیلومترمربع)
 - آب: ۰٫۳۹ مایل‌مربع (۱ کیلومترمربع)
جمعیت: ۲۱۸۱ (۲۰۱۰)
تراکم: ۱٬۶۴۰ / مایل‌مربع (۶۳۳ / کیلومترمربع)
ساعت زمانی: منطقه زمانی مرکزی (UTC-۶)
 - ساعت تابستانی: منطقه زمانی مرکزی (UTC-۵)
کد محلی: 504
بای‌واتر (به انگلیسی: Bywater) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در لوئیزیانا واقع شده‌است. بای‌واتر ۲٬۱۸۱ نفر جمعیت دارد.
آتشکده آذرخش

| مسجد سنگی | مسجد سنگی |
| --- | --- |
نام: مسجد سنگی
کشور: ایران
شهرستان: داراب
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
نام‌های دیگر: آتشکده آذرخش
دورهٔ ساخت اثر: دوره ساسانیان
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۲۹
تاریخ ثبت ملی: ۱۵ آذر ۱۳۱۴
آتشکده آذرخش یا مسجد سنگی یکی از آتشکده‌های خاموش ایران است. این آتشکده در پنج کیلومتری جنوب‌شرقی شهر داراب، در دامنهٔ کوه، ساخته‌شده، سازه‌ای شگفت‌انگیز با نمای چلیپا (صلیبی‌شکل) که امروزه به نام مسجد سنگی، خوانده می‌شود. مساحت این آتشکده ۴۲۰ مترمربع است که یکپارچه از کوه تراشیده شده و در فاصلهٔ چهارکیلومتری خاوری داراب و در روستای خیرآباد که مردم این روستا آنرا قصر دختر نیز می نامند واقع شده است.
مشخصات معماری

بخشی از سقف این سازه باز است و در زیر آن حوض کم‌عمقی است. در بیرون این سازه، اتاق کوچکی در کوه ساخته شده که گویا جایگاه نگهبان آتشکده بوده‌است.
شهرستان داراب که نام قدیم آن دارابگرد بوده‌است در فاصله ۲۷۵ کیلومتری شرقی شیراز است.
مشخصات تاریخی

برخی از پژوهشگران بر این باورند که آتشکدهٔ آذرخش در آغاز یکی از نیایشگاه‌های مهرپرستان آریایی بوده که در روزگار ساسانیان به آتشکده دگرگون شده‌است.
تحولات در گذر زمان

در زمان محمدحسن مبارز به سال ۶۵۲ قمری، محرابی به این آتشگاه افزوده شده و از آن پس، این سازه مسجد شده‌است.
در نزدیکی آتشکدهٔ آذرخش، آسیابی در دل کوه ساخته شده‌است که از نظر معماری در نوع خود یگانه‌است. این آسیاب دارای دو تنوره بزرگ سنگی در بالای کوه‌است که از راه آنها آب وارد آسیاب می‌شده‌است.
نقشه‌ها و تصاویر

پلان آتشکده آذرخش
بهینه‌سازی برنامه

بهینه‌سازی نرم‌افزار
در علم کامپیوتر، بهینه‌سازی برنامه یا بهینه‌سازی نرم‌افزار، روند اصلاح یک سیستم نرم‌افزاری است تا بعضی از جنبه‌های آن را کارآمدتر کند یا از منابع کمتر استفاده کند. به‌طور کلی، یک برنامه کامپیوتری ممکن است بهینه شود تا سریعتر اجرا شود یا بتوان آن را با ذخیره حافظه کمتر یا با استفاده از منابع دیگر یا حتی قدرت کمتری خلق کرد
عمومی

اگر چه کلمه "بهینه سازی" ریشه در "بهینه"دارد، فرایند بهینه‌سازی برای تولید یک سیستم به‌طور مطلوب نادر است. سیستم بهینه تنها در یک برنامه یا برای یک مخاطب مطلوب است. ممکن است مقدار زمانی که یک برنامه برای انجام برخی کارها طی می‌کند یا حافظه بیشتری که مصرف می‌کند را کاهش دهد. در یک برنامه کاربردی که فضای حافظه در اصل کم است، ممکن است به صورت عمدی یک الگوریتم کندتر را برای استفاده از حافظه کمتر انتخاب شود. اغلب طراحی "یک اندازه که به همه اختصاص داده می‌شود " وجود دارد که در همه موارد به خوبی کار می‌کند، بنابراین مهندسان به منظور بهینه‌سازی ویژگی‌هایی که بیشترین توجه را به خود جلب می‌کنند، در کنار هم قرار می‌گیرند.. علاوه بر این تلاش لازم برای ساختن یک قطعه نرم‌افزاری به‌طور کامل بهینه است - حتی درصورت ناتوانی برای هر گونه پیشرفت در ان - تقریباً همیشه بیش از معقول بودن برای مزایایی است که شامل می‌شود؛ بنابراین فرایند بهینه‌سازی ممکن است قبل از رسیدن به یک راه حل کاملاً مطلوب متوقف شود. خوشبختانه، اغلب موارد این است که بیشترین پیشرفت در اوایل روند انجام می‌شود.
سطح بهینه‌سازی > بهینه‌سازی بستر وابسته و مستقل

بهینه‌سازی کد را می‌توان همچنین به‌طور گسترده به عنوان طبقه‌بندی پلت فرم‌های وابسته و تکنیک‌های مستقل از پلتفرم دانست. در حالی که آن‌هایی که در اکثر یا تمام سیستم عامل‌ها مؤثر هستند، تکنیک‌های وابسته به پلت فرم از ویژگی‌های خاص یک پلت فرم استفاده می‌کنند یا به پارامترهای بسته به پلت فرم تک یا حتی بر روی پردازنده تک تک تکیه می‌کنند؛ بنابراین ممکن است نوشتن یا تولید نسخه‌های مختلف از همان کد برای پردازنده‌های مختلف مورد نیاز باشد. به عنوان مثال، در مورد بهینه‌سازی سطح کامپایل، تکنیک‌های مستقل از پلت فرم، تکنیک‌های عمومی هستند (مانند حلقه، کاهش تماس‌های عملکردی، رویه‌های کارآمد حافظه، کاهش شرایط و غیره)، که اکثر معماری‌های CPU را در یک مسیر مشابه را شامل می‌شود یک نمونه عالی از بهینه‌سازی مستقل از پلت فرم با حلقه درونی نشان داده شده است، جایی که یک حلقه با یک حلقه درونی مشاهده شد، محاسبات بیشتری را در هر واحد زمان انجام می‌دهد تا یک حلقه بدون آن یا یک حلقه داخلی در حالی که حلقه است به حساب آورد. به‌طور کلی، این‌ها به منظور کاهش کل مسیر آموزش مورد نیاز برای تکمیل برنامه یا کاهش کل استفاده از حافظه در طول فرایند خدمت می‌کنند. از سوی دیگر، تکنیک‌های وابسته به پلت فرم شامل برنامه‌ریزی دستورالعمل، هماهنگی در سطح دروس، سطح هماهنگی داده‌ها، تکنیک‌های بهینه‌سازی حافظه پنهان (یعنی پارامترهای متفاوت در سیستم عامل‌های مختلف) و برنامه‌ریزی دستورالعمل مطلوب حتی در پردازنده‌های مختلف همان معماری ممکن است.
کاهش قدرت

وظایف محاسباتی را می‌توان با روش‌های مختلف با کارایی متفاوت انجام داد. یک نسخه کارآمد با قابلیت معادل به عنوان یک کاهش قدرت شناخته شده است. برای مثال، کد قطعه زیر C را در نظر بگیرید که قصد دارد مجموع اعداد صحیح را از ۱ به N بدست آورد:
int i, sum = 0;
for (i = 1; i <= N; ++i) {
  sum += i;
}
printf("sum: %d\n", sum);
این کد (با فرض وجود سرریز حسی) می‌تواند با استفاده از یک فرمول ریاضی مانند:
int sum = N * (1 + N) / 2;
printf("sum: %d\n", sum);
بهینه‌سازی، گاهی اوقات توسط یک کامپایلر بهینه‌سازی انجام می‌شود، این است که یک روش (الگوریتم) را انتخاب کنید که کارایی بیشتری در محاسبات است، در حالی که حفظ همان کارکرد. هم مهم است برای رفع برخی از این تکنیک‌ها، کارایی الگوریتمی را مشاهده می‌کنید. با این حال، بهبود قابل توجهی در عملکرد اغلب می‌تواند با حذف قابلیت‌های بیرونی به دست آید.
بهینه‌سازی همیشه یک فرایند واضح یا بصری نیست. در مثال بالا، نسخه بهینه شده ممکن است در مقایسه با نسخه اصلی کندتر از نسخه اصلی باشد اگر N به اندازه کافی کوچک باشد و سخت‌افزار خاص در انجام عملیات علاوه بر اضافه کردن و حلقه بیش از ضرب و تقسیم، بسیار سریعتر اتفاق می‌افتد.
Trade-offs

در برخی موارد، با این حال، بهینه‌سازی مبتنی بر استفاده از الگوریتم‌های پیچیده‌تر یا استفاده از «موارد خاص» و «حقه‌های ویژه» و انجام پیچیده تجارت است. برنامه به‌طور کامل بهینه شده ممکن است دشوار باشد و از این رو ممکن است خطاهای بیشتری را نسبت به نسخه‌های غیرمتعارف داشته باشد. بعلاوه، حذف برخی از مشکلات واضح، برخی از بهینه‌سازی‌های سطح کد باعث کاهش قابلیت نگهداری می‌شود.
بهینه‌سازی به‌طور کلی بر بهبود تنها یک یا دو جنبه از عملکرد تمرکز می‌کند: زمان اجرا، استفاده از حافظه، فضای دیسک، پهنای باند، مصرف برق یا برخی از منابع دیگر. این معمولاً نیاز به یک trade-offدارد؛ که در آن یک عامل به هزینه دیگران بهینه‌سازی شده است. به عنوان مثال، افزایش حجم حافظه پنهان باعث بهبود عملکرد در زمان اجرا می‌شود، اما مصرف حافظه نیز افزایش می‌یابد. سایر موارد رایج شامل وضوح و مختصر کد است.
مواردی وجود دارد که برنامه‌نویس بهینه سا باید تصمیم بگیرد که نرم‌افزار را برای برخی عملیات بهتر کند، اما هزینه عملیات دیگر کمتر کارآمد است. این ترکیبات ممکن است گاهی غیر فنی باشد مانند زمانی که یک رقیب نتیجه یک معیار را منتشر کرده است که باید به منظور بهبود موفقیت تجاری مورد ضرب و شتم قرار گیرد، اما احتمالاً با استفاده از نرمال بودن نرم‌افزار کمتر کارآمد می‌شود. چنین تغییراتی گاهی اوقات به شوخی به عنوان pessimizations اشاره شده است.
تنگنا

بهینه‌سازی ممکن است شامل یافتن یک تنگنا در یک سیستم باشد - یک جزء که عامل محدودکننده در عملکرد است. از لحاظ کد، این اغلب یک نقطه داغ است - قسمت بحرانی کد که مصرف‌کننده اولیه منابع مورد نیاز است - هرچند که این می‌تواند عامل دیگری مانند زمان تأخیر I / O یا پهنای باند شبکه باشد.
در علم کامپیوتر، مصرف منابع اغلب به نوعی توزیع قانون قدرت پیوسته است و اصل پارتو را می‌توان به بهینه‌سازی منابع با توجه به اینکه ۸۰٪ از منابع معمولاً با استفاده از ۲۰٪ از عملیات مورد استفاده قرار می‌گیرد. در مهندسی نرم‌افزار اغلب یک تقریب بهتر است که ۹۰٪ زمان اجرای برنامه کامپیوتری صرف ۱۰٪ از کد انجام می‌شود (قانون ۹۰/۱۰ در این زمینه شناخته می‌شود).
الگوریتم پیچیده‌تر و ساختار داده‌ها با بسیاری از اقلام خوب عمل می‌کند، در حالی که الگوریتم‌های ساده برای مقادیر کوچک داده‌ها مناسب تر هستند - زمان راه اندازی، زمان شروع و عوامل ثابت الگوریتم پیچیده‌تر می‌تواند مزیت را بیش از حد و در نتیجه الگوریتم ترکیبی یا سازگار الگوریتم ممکن است سریعتر از هر الگوریتم تک باشد. یک پروفیل عملکرد می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد تا محدودیت تصمیم‌های مربوط به عملکرد که مطابق با شرایط است.
در برخی موارد، اضافه کردن حافظه بیشتر می‌تواند کمک کند که برنامه را سریعتر اجرا کند. به عنوان مثال، یک برنامه فیلتر معمولاً هر خط را مطالعه می‌کند و فوراً آن خط را خروجی می‌کند. این تنها با استفاده از حافظه کافی برای یک خط استفاده می‌کند، اما عملکرد به‌طور معمول ضعیف است، به دلیل تأخیر هر خواندن دیسک. با خواندن کل فایل و سپس نوشتن نتیجه فیلتر شده، می‌توان عملکرد را بسیار بهبود داد، هرچند که از حافظه بسیار بیشتری استفاده می‌کند. ذخیره‌سازی نتایج مشابه نیز مؤثر است، هرچند که نیاز به استفاده از حافظه بزرگتر نیز دارد.
وقت بهینه‌سازی

بهینه‌سازی می‌تواند خوانایی را کاهش دهد و کد را اضافه کند که فقط برای بهبود عملکرد استفاده می‌شود. این ممکن است برنامه‌ها یا سیستم‌ها را پیچیده‌تر کند و آن‌ها را برای حفظ و اشکال زدایی سخت‌تر کند. در نتیجه، بهینه‌سازی یا تنظیم عملکرد اغلب در پایان مرحله توسعه انجام می‌شود.
دونالد نوت دو اظهار نظر در مورد بهینه‌سازی انجام داد:
"ما باید در مورد بهره وری کوچک توجه داشته باشیم، حدود ۹۷٪ زمان می‌گویند: بهینه سازی زود هنگام ریشه همه شر است. با این حال ما نباید فرصت‌هایمان را در این ۳٪ بحرانی گذراندیم "
«در رشته‌های مهندسی تأسیس شده، بهبود ۱۲٪، به راحتی به دست آمده، هرگز به عنوان حاشیه ای به حساب نمی‌آید و من معتقدم که همان دیدگاه باید در مهندسی نرم‌افزار غلبه کند»
«بهینه‌سازی زود هنگام» یک عبارت است که برای توصیف وضعیتی که یک برنامه‌نویس اجازه می‌دهد ملاحظات عملکرد به طراحی یک قطعه کد برسد. این می‌تواند در نتیجه یک طراحی باشد که به اندازه کافی نبوده یا کدی باشد که نادرست است، زیرا کد با بهینه‌سازی پیچیده شده است و برنامه نویسان با بهینه‌سازی آن را پرت می‌کنند.
در هنگام تصمیم‌گیری در مورد اینکه آیا برای بهینه‌سازی بخش خاصی از برنامه، قانون قانون آمدال همیشه باید مورد توجه قرار گیرد: تأثیر بر برنامه کلی بسیار بستگی دارد به اینکه چقدر زمان واقعی در بخش خاصی صرف می‌شود، که همیشه از نگاه کردن به کد مشخص نیست بدون تجزیه و تحلیل عملکرد
یک روش بهتر این است که ابتدا کد را از طرح طراحی و سپس کد / کد نمایشی / معیار را ببینید تا ببینیم کدام قسمت باید بهینه شود. طراحی ساده و ظریف اغلب در این مرحله آسان‌تر می‌شود و پروفایل می‌تواند مشکلات عملکرد غیرمنتظره ای را نشان دهد که با بهینه‌سازی زود هنگام مواجه نخواهد شد.
در عمل، اغلب لازم است که در هنگام طراحی نرم‌افزار ابتدا اهداف عملکرد را ذکر کنید، اما برنامه‌نویس اهداف طراحی و بهینه‌سازی را متعادل می‌کند.
کامپایلرهای مدرن و سیستم عامل بسیار کارآمد هستند، زیرا عملکرد در نظر گرفته شده اغلب با شکست مواجه می‌شود. به عنوان مثال، داده‌های ذخیره شده در سطح برنامه که مجدداً در سطح سیستم عامل ذخیره می‌شوند، در اجرای بهبود نمی‌یابند. با این حال، هنگامی که برنامه‌نویس بهینه‌سازی‌های شکست خورده را از کد تولید حذف می‌کند، یک مورد نادر است. درست است پیشرفت‌های سخت‌افزاری اغلب از هیچگونه پیشرفت بالقوه اجتناب ناپذیر است، با این وجود کد پوششی در آینده به مدت طولانی پس از پایان دادن به هدف آن، ادامه خواهد یافت.
ماکروها

بهینه‌سازی در طول توسعه کد با استفاده از ماکرو در فرم‌های مختلف در زبان‌های مختلف صورت می‌گیرد.
در بعضی از زبان‌های رویه ای، مانند C و C ++، ماکروها با استفاده از جایگزینی نشانه اجرا می‌شوند. امروزه، توابع درون خطی می‌تواند به عنوان یک جایگزین امن در بسیاری موارد استفاده شود. در هر دو حالت، بدن تابع مجهز می‌تواند به وسیله کامپایلر بهینه‌سازی کامپایل زمان بیشتری را انجام دهد، از جمله تأخیر ثابت، که ممکن است برخی از محاسبات را برای زمان کامپایل حرکت کند.
در بسیاری از زبان‌های برنامه‌نویسی کاربردی، ماکروها با استفاده از پارسا زمان جایگزینی درختان تجزیه‌کننده / درخت‌های انتزاعی نحو اجرا می‌شوند که ادعا می‌کند آن‌ها را برای استفاده ایمن تر می‌کند. از آنجایی که در بسیاری از موارد از تفسیر استفاده می‌شود، این یکی از راه‌های اطمینان از این است که چنین محاسباتی تنها در زمان تجزیه انجام می‌شود و گاهی اوقات تنها راه است.
لیسپ این سبک از ماکرو را ایجاد کرد [نیازمند منبع] و چنین ماکروهای اغلب به نام "ماکرو مانند Lisp" نامیده می‌شود. یک اثر مشابه را می‌توان با استفاده از metaprogramming قالب در C ++ بدست آورد.
در هر دو مورد، کار به زمان کامپایل منتقل شده است. تفاوت بین C ماکروها در یک طرف، و Lisp مانند ماکروها و C ++ برنامه‌نویسی خودآرا در طرف دیگر، آن است که ابزارهای دوم اجازه می‌دهد انجام محاسبات دلخواه در زمان کامپایل / تجزیه زمان، در حالی که گسترش C ماکروها هیچ انجام نمی‌محاسبات، و بر توانایی بهینه‌ساز برای انجام آن متکی است. علاوه بر این، ماکرو C مستقیماً از بازگشت یا تکرار پشتیبانی نمی‌کند، بنابراین تورینگ کامل نیست.
با این حال، همان‌طور که با هر بهینه‌سازی، اغلب پیش‌بینی می‌شود که این ابزار تا زمانی که پروژه کامل شود، بیشترین تأثیر را دارد، مشکل است.
زمان برای بهینه‌سازی

گاهی اوقات، زمان انجام شده برای انجام بهینه‌سازی در خود ممکن است یک مسئله باشد.
بهینه‌سازی کد موجود معمولاً ویژگی‌های جدیدی را اضافه نمی‌کند و بدتر از آن ممکن است اشکالات جدیدی در کد قبلی ایجاد شده باشد (همان‌طور که هر تغییر ممکن است). از آنجا که ممکن است کد بهینه‌سازی شده به صورت دستی ممکن است «قابل خواندن» کمتر از کد غیرقطعی باشد، بهینه‌سازی ممکن است باعث حفظ قابلیت نگهداری آن شود. بهینه‌سازی می‌آید در قیمت و مهم است که مطمئن شوید که سرمایه‌گذاری ارزشمند است.
بهینه‌سازی خودکار (یا کامپایلر بهینه‌سازی، برنامه ای که بهینه‌سازی کد را انجام می‌دهد) خود باید بهینه‌سازی شده باشد، یا به منظور بهبود کارایی برنامه‌های هدف خود یا افزایش سرعت عملیات خود. یک کامپایل انجام شده با بهینه‌سازی «روشن» معمولاً طول می‌کشد طول می‌کشد، اگر چه این معمولاً تنها مشکل زمانی که برنامه‌ها بسیار بزرگ است.
به‌طور خاص، برای کامپایلرهای فقط در زمان، اجزای اجزای کامپایل زمان اجرای اجرا، همراه با کد هدف خود، کلید بهبود سرعت اجرای کلی است.
دندان‌پزشک

یک دندانپزشک و دستیارش مشغول به کار
یک دندان‌پزشک، که گاهی به نام جراح دندان یا عالمی شناخته می‌شود یک پزشک است که حیطه تخصص آن در بررسی علائم، پیشگیری و درمان دندان و لثه است. تیم دندان پزشکی معمولاً شامل دستیارانی با تخصص‌های دستیار دندانپزشک، متخصص بهداشت دندان، تکنسین دندان‌پزشکی و گاهی دندان تراپ دارند.