stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ایلیوشین ایل-۲
طراحی و توسعه > تولید

سال ۱۹۴۱ دستور تولید ایل-۲ برای چهار کارخانه ارسال شد که نهایتاً با توجه به سهولت تولید آن به کمک کارگرهای کم مهارت، ایل-۲ را به بیشترین هواگرد نظامی تولیدشده در طول تاریخ تبدیل کرد.
با این حال تولید ایل-۲ تا زمان تهاجم آلمان به شوروی در ژوئن سال ۱۹۴۱ تنها در دو کارخانه یعنی کارخانه‌های شماره ۱۸ در وورونژ و شماره ۳۸۱ در لنینگراد آغاز شده بود. تولید در ابتدای جنگ به کندی پیش می‌رفت؛ چرا که برای جلوگیری از تخریب کارخانه‌ها، تأسیسات به جانب شرقی کوه‌های اورال منتقل می‌شد. این وقفه به ایلیوشین و مهندسان همراه او اجازه داد در طراحی ایل-۲ تجدید نظر کنند. بدین ترتیب دو ماه پس از انتقال کارخانه‌ها کار تولید ایل-۲ آغاز شد. این تأخیر و سرعت تولید به مذاق ژوزف استالین، رهبر شوروی خوش نیامد به همین جهت در تلگرامی به شنکمن و ترتیاکوف، مدیران کارخانه‌ها نوشت:
شما کشور و ارتش سرخ ما را رها کرده‌اید. شما این جرات را داشته‌اید که ایل-۲ را تا به کنون تولید نکنید. ارتش سرخ ما هم‌اکنون به ایل-۲ همانند هوایی که تنفس می‌کند و نانی که می‌خورد، نیاز دارد. شنکمن یک ایل-۲ در روز و ترتیاکوف یک یا دو میگ-۳ در روز تولید می‌کند. این یک خیانت به کشور و ارتش سرخ ماست. از شما می‌خواهم صبر حکومت را مورد امتحان قرار ندهید و ایل‌های بیشتری تولید کنید. این آخرین اخطار من است.
در پی این فرمان تولید ایل-۲ به سرعت افزایش پیدا کرد و این هواگرد به تعداد زیاد در اختیار ارتش سرخ قرار گرفت.
تاریخچه عملیاتی > کاربرد اولیه و سردرگمی عملیاتی

نخستین استفاده عملیاتی از ایل-۲ در هنگ ۴ هواگردهای تهاجمی بر فراز رودخانه برزینا چند روز پس از آغاز تهاجم آلمان به شوروی صورت گرفت. این هواگرد به اندازه‌ای جدید بود که هیچ آموزشی به خلبانان در ارتباط با ویژگی‌ها پرواز و شیوه‌های استفاده از آن و خدمه بر روی زمین در ارتباط با تعمیر و تسلیح مجدد آن داده نشده بود. خلبانان تنها آموزش‌هایی دربارهٔ برخاستن و فرود با این هواگرد دیده بودند اما هیچ‌یک از آن‌ها از تسلیحات استفاده نکرده بودند. در نخستین روز تهاجم آلمان در ۲۲ ژوئن سال ۱۹۴۱، ۲۴۹ ایل-۲ در دسترس بود که تنها ۷۰ فروند از آن‌ها عملیاتی و ۲۰ فروند در اختیار نیروهای خط مقدم بودند. فقط در همان روز نخست ۱۰ فروند از آن‌ها توسط دشمن و ۱۹ فروند دیگر به سایر دلایل ساقط و ۲۰ خلبان کشته شدند. اولین تهاجم پیش‌دستانه به کمک ایل-۲ پنج روز پس از آغاز حمله آلمان، با هدف قرار دادن کاروان تانک‌ها و پیاده‌نظام موتوریزه دشمن انجام گرفت. تا ۱۰ ژوئیه تعداد هواگردهای هنگ ۴ از ۶۵ فروند به ۱۰ فروند رسید.
تاریخچه عملیاتی > تاکتیک‌های جدید

به مرور با آشنایی خلبان‌های ارتش سرخ با توانایی‌های ایل-۲، تاکتیک‌ها نیز ارتقا پیدا کرد. چهار تا دوازده هواگرد در قالب آرایش پلکانی به جای نزدیک شدن به هدف به صورت افقی در ارتفاع پایین ۵۰ متری، هدف را عموماً در جانب چپ خود قرار می‌دادند و با یک چرخش و شیرجه ۳۰ درجه‌ای به آن حمله می‌کردند. با این حال که راکت‌های RS-82 و RS-132 می‌توانست با یک برخورد ادوات زرهی دشمن را منهدم کنند اما دقت بسیار کمی داشتند؛ به همین جهت خلبان‌های با تجربه اکثراً از توپ خودکار خود برای هدف قرار دادن دشمن استفاده می‌کردند. سلاح مؤثر دیگر ایل-۲ بمب‌های کوچک ۱٫۵ کیلوگرمی بودند که حداکثر به مقدار ۱۹۲ عدد درون چهار محفظه بیرونی (به صورت بمب خوشه ای) یا ۲۲۰ عدد درون بال‌ها قرار می‌گرفتند. نوع ضد تانک این بمب‌ها به راحتی می‌توانستند لایه بالایی زره تانک‌های سنگین آلمانی را بشکافند. از این نوع تسلیحات به صورت گسترده برای نخستین بار در نبرد کورسک استفاده شد.
پس از آن از ایل-۲ به صورت فراوان در جبهه شرقی جنگ جهانی استفاده گردید. این هواگرد می‌توانست در شرایط کم‌نور نیز پرواز کند و تسلیحاتی حمل می‌کرد که می‌توانست در زره تانک‌های پنتر و تیگر ۱ آلمان نفوذ کند. زره سنگین این هواگرد موجب شد دشمنان آلمانی آن را «هواگرد بتنی» بنامند؛ چرا که ساقط کردن آن با مسلسل و توپ خودکار ۲۰ میلی‌متری تقریباً غیرممکن بود.
تاریخچه عملیاتی > تانک پرنده

زره سنگین ایل-۲ آن را به شدت در مقابل آتش هوایی و زمینی دشمن مقاوم ساخته بود. با این حال، در مجموع بزرگ‌ترین خطر برای ایل-۲ از جانب زمین بود؛ همان‌طور که خلبانان توپ‌های ضدهوایی ۲۰ و ۳۷ میلی‌متری را بزرگ‌ترین تهدید گزارش می‌کردند؛ درحالیکه توپ‌های مشهور ۸۸ میلی‌متری، با وجود هیبت خاص، با توجه به نواخت تیر پایین و ارتفاع پایین پروازی و سرعت نسبتاً بالای ایل-۲ تأثیر کمتری بر آن داشتند. از همین رو اقدام فنلاند برای تقویت توان ضدهوایی خود در تابستان ۱۹۴۴ با جانشین کردن توپ‌های ۲۰ و ۴۰ میلی‌متری با توپ‌های ۷۶ میلی‌متری با شکست مواجه شد و با وجود به‌کارگیری تاکتیک‌های جدید و استفاده از مهمات با توانایی انفجار زمان‌دار یا انفجار هنگام برخورد، تعداد اندکی از هواگردهای ایل-۲ ساقط شدند.
زره ایل-۲ با ضخامت ۵ تا ۱۲ میلی‌متری که به صورت ویژه از اتاقک خلبان و موتور محافظت می‌کرد، کاملاً در مقابل آتش تسلیحات سبک مقاوم بود. با این وجود، تیربارچی دم از حفاظت کمتری نسبت به همقطار خود برخوردار بود و آمار تلفات در این جایگاه به چهار برابر خلبان می‌رسید. سیاست «عدم بازگشت با مهمات استفاده نشده» که موجب حمله چند باره به اهداف می‌شد، نیز این آمار را افزایش می‌داد. حتی در مواردی از خدمه خواسته می‌شد با وجود اتمام تسلیحات بر فراز هدف باقی بمانند تا مقاومت خود را نسبت به آن‌ها نشان دهند که همین امر لقب «تانک پرنده» یا «بمب افکن بتنی» را به ایل-۲ داد.
تاریخچه عملیاتی > تیربارچی دم

ایل-۲ به شدت از جانب پشت آسیب‌پذیر بود و این درحالی بود که جنگنده‌های خودی به جهت پرواز در ارتفاع‌های بسیار بالاتر از ایل-۲، نمی‌توانستند از آن محافظت کنند. به همین دلیل با افزایش تلفات مدل دو سرنشین با یک تیربارچی دم جای مدل تک‌سرنشین را در خط تولید گرفت و هواگردهای از پیش تولید شده نیز با ایجاد یک حفره در پشت اتاقک اصلاح شدند. با افزوده شدن جایگاه دوم، وزن هواگرد ۱۷۰ کیلوگرم افزایش یافت و ۱۰ تا ۲۰ کیلومتر بر ساعت از سرعت آن کاسته و کنترل پذیری به جهت عقب‌تر رفتن نقطه ثقل سخت‌تر شد. برای حل این مسئله در مدل‌های بعدی بال‌ها مقداری رو به عقب زاویه پیدا کردند.
تاریخچه عملیاتی > نبرد هوایی

با توجه به کمبود هواگرد جنگنده بین سال‌های ۱۹۴۱ و ۱۹۴۲ از ایل-۲ در مواردی به عنوان جایگزین آن‌ها نیز استفاده شد. با این حال که نمونه‌های جدیدتر جنگنده‌های آلمانی به صورت عیان در نبرد هوایی بر ایل-۲ برتری داشتند اما این هواگردها گاهی به‌خصوص در مقابل یگان‌های آلمانی مجهز به هنشل هااس ۱۲۶ به موفقیت‌هایی نیز دست یافت. خلبانان ایل-۲ اغلب هواگردهای تهاجمی دشمن از جمله هواگردهای یونکرس یو ۸۷ را مورد حمله قرار می‌دادند که با توجه به کالیبر پایین ۷٫۹۲ میلی‌متری در مسلسل تیربارچی دم آن‌ها نمی‌توانستند با وجود زره ضخیم ایل-۲ از خود دفاع بکنند. در زمستان سال ۱۹۴۲ از ایل-۲ برای تهاجم به هواگردهای ترابری آلمانی نیز استفاده شد که آن را به بزرگ‌ترین خطر برای یونکرس یو ۵۲ تبدیل کرد. از این روش به شکل کاملاً موفقی در نبرد استالینگراد بین سال‌های ۱۹۴۲ و ۱۹۴۳ برای مقابله با هواگردهای ترابری و بمب‌افکن‌هایی همچون فوکه-وولف اف‌و ۲۰۰ و هاینکل هائی ۱۱۱ که به نیروهای تحت محاصره آلمانی تدارکات و آذوقه می‌رساندند، استفاده شد.
با این حال که ایل-۲ توانمندی ویژه‌ای در حمله به اهداف زمینی و هواگردهای کم سرعت داشت اما از جانب جنگنده‌های دشمن به شدت مورد خسارت واقع می‌شد. تلفات به اندازه‌ای سنگین بود که رتبه بیشترین هواگردهای ساقط شده در بین تمامی هواگردهای شوروی را به خود اختصاص داد. البته این مسئله با توجه به تعداد بالای تولید شده این هواگردها قابل پیش‌بینی بود. بین سال‌های ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۵ بیش از ۱۰ هزار ایل-۲ (شامل ایل-۱۰) توسط دشمن ساقط شد.
کاربران نظامی

نیروی هوایی شوروی
هواگردی دریایی شوروی
نیروی هوایی بلغارستان – ۱۲۰ فروند ایل-۲ و ۱۰ نمونه آموزشی ایل-۲ یو در سال ۱۹۴۵ دریافت کرد که بین بین سال ۱۹۴۵ و ۱۹۵۴ استفاده شد.
نیروی هوایی مجارستان – تعداد نامشخصی دریافت کرد که بین بین سال ۱۹۴۵ و ۱۹۵۲ استفاده شد.
نیروی هوایی ارتش خلق مغولستان – ۷۱ فروند ایل-۲ در سال ۱۹۴۵ دریافت کرد که بین بین سال ۱۹۴۵ و ۱۹۵۴ استفاده شد.
نیروی هوایی چکسلواکی – ۳۳ فروند ایل-۲ و ۲ نمونه آموزشی ایل-۲ یو دریافت کرد که بین بین سال ۱۹۴۴ و ۱۹۴۹ استفاده شد.
نیروی هوایی ارتش لهستان – نزدیک به ۲۳۰ فروند ایل-۲ در سال ۱۹۴۵ دریافت کرد که بین بین سال ۱۹۴۵ و ۱۹۴۹ استفاده شد.
نیروی هوایی یوگسلاوی – ۲۱۳ فروند ایل-۲ در سال ۱۹۴۴ دریافت کرد که بین بین سال ۱۹۴۴ و ۱۹۵۴ استفاده شد.
مشخصات فنی (مدل ام۳) > مشخصات عمومی

خدمه: ۲ نفر: خلبان و تیربارچی دم
طول: ۱۱٫۶ متر
پهنای بال: ۱۴٫۶ متر
ارتفاع: ۴٫۲ متر
مساحت بال: ۳۸٫۵ متر مربع
وزن ناخالص: ۴۴۲۵ کیلوگرم
حداکثر وزن هنگام برخاستن: ۶۳۶۰ کیلوگرم
نیرومحرکه: یک موتور پیستونی وی‌شکل ۱۲ سیلندر میلوکین ای‌ام-۳۸اف خنک شونده با مایعات: ۱۷۲۰ اسب بخار - ۱۲۸۰ اسب بخار هنگام برخاستن
پیش‌ران: ملخ ۳ تیغه با زاویه متغیر
قطر ملخ: ۳٫۶ متر
مشخصات فنی (مدل ام۳) > عملکرد

حداکثر سرعت: ۴۱۴ کیلومتر بر ساعت در سطح دریا
پایاسیر: ۲۹۵ کیلومتر بر ساعت
برد: ۷۶۵ کیلومتر با سرعت ۲۷۵ کیلومتر بر ساعت در ارتفاع ۱۰۰۰ متری
سقف پرواز: ۵۵۰۰ متر
سرعت اوج‌گیری: ۱۰٫۴ متر بر ثانیه، ۵۰۰۰ در ۱۵ دقیقه
حداکثر طول پرواز: ۲٫۷۵ ساعت
نسبت توان به وزن: ۰٫۲۸ اسب بخار بر کیلوگرم
مشخصات فنی (مدل ام۳) > تسلیحات

دو توپ خودکار ثابت ۲۳ میلی‌متری Vya -23: هر یک ۱۵۰ فشنگ
دو مسلسل ثابت ۷٫۶۲ میلی‌متری شکاس (Shkas): هر یک ۷۵۰ فشنگ
یک مسلسل متحرک ۱۲٫۷ میلی‌متری برزین یوبی‌تی (UB Brezin) در پشت کابین خلبان برای تیربارچی دم: ۳۰۰ فشنگ
۶۰۰ کیلوگرم بمب یا ۸ راکت آراس-۸۲ و ۴ راکت آراس-۱۳۲
نگارخانه

ایل-۲ ام، موزه ملی هوانوردی، کروموو، بلغارستان
ایل-۲ در موزه ارتش لهستان، ورشو
ایل-۲ در حال تهاجم به سمت هدف، نبرد کورسک
اتاقک خلبان ایل-۲، موزه هوانوردی بلگراد، صربستان
تلسکوپ اسلوه

تلسکوپ اسلوه (به انگلیسی: Slooh) یک تلسکوپ رباتیک است که امکان اتصال کاربران از طریق اینترنت و انجام رصد را فراهم می‌کند. در واقع اسلوه مجموعه‌ای از تلسکوپ‌ها است که در جزایر قناری (در خاک کشور اسپانیا) و در کشور شیلی قرار دارند. کاربران برای استفاده از این تلسکوپ اشتراک ماهیانه پرداخت کنند.
پخش زنده رویدادهای نجومی

این تلسکوپ اولین تلسکوپ رباتیکی بوده است که رویدادهای نجومی را به صورت زنده از طریق اینترنت پخش نموده است. این تلسکوپ رویدادهای مهم نجومی مانند خورشیدگرفتگی و ماه‌گرفتگی، گذر سیارات زهره و عطارد، مقارنه‌ها، گذر سیارک‌ها و دنباله‌دارها از نزدیک زمین، بارش‌های شهابی، شفق‌های قطبی و اعتدال بهاری را به صورت زنده پوشش داده است. تمام برنامه‌های پیشین این تلسکوپ ضبط و آرشیو شده و روی وبگاه آن قابل مشاهده است.
جام ملت‌های آمریکای جنوبی آرژانتین ۱۹۵۹

| جزئیات مسابقات | جزئیات مسابقات |
| --- | --- |
کشور میزبان:  آرژانتین
تاریخ برگزاری: March 7 – April 4
شمار تیم‌ها: ۷ (از ۱ کنفدراسیون)
شمار ورزشگاه‌ها: ۱ (در ۱ شهر)
رده‌بندی نهایی: رده‌بندی نهایی
 آرژانتین (دوازدهمین عنوان):  آرژانتین (دوازدهمین عنوان)
نایب‌قهرمان:  برزیل
جایگاه سوم:  پاراگوئه
جایگاه چهارم:  پرو
آمار مسابقات: آمار مسابقات
بازی‌های برگزار شده: ۲۱
گل‌های زده شده: ۸۶ (۴٫۱ گل به‌ازای هر بازی)
بیشترین گلزن(ـان):  پله (8 goals)
بهترین بازیکن(ـان): پله
→ ۱۹۵۷ ۱۹۵۹ اکوادور ← : → ۱۹۵۷ ۱۹۵۹ اکوادور ← 
جام ملت‌های آمریکای جنوبی آرژانتین ۱۹۵۹ (انگلیسی: 1959 South American Championship) بیست و ششمین دوره کوپا آمریکا بود که به میزبانی آرژانتین با حضور هفت تیم برگزار شد. این هفت تیم همانند دوره های قبل به صورت گروهی به دیدار هم رفتند و در انتها تیم آرژانتین موفق شد قهرمان مسابقات شود. آرژانتین با این قهرمانی دوازدهمین قهرمانی خود در رقابت های جام ملت‌های آمریکای جنوبی را بدست آورد. در این مسابقات پله بازیکن فوتبال تیم ملی برزیل با هشت گل بهترین گلزن و بهترین بازیکن مسابقات شد.
نتیجه

تیم ملی برزیل در جام ملت‌های آمریکای جنوبی آرژانتین ۱۹۵۹ با حضور پله
روبرتو موزو

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادروز:  ۸ ژانویهٔ ۱۹۵۳ ‏(۷۱ سال)
زادگاه:  آویاندا
پست:  مدافع
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۷۱–۱۹۸۴ |  باشگاه فوتبال بوکا جونیورز |  ۴۲۶ |  (۱۹) |
| ۱۹۸۵ |  Estudiantes (RC) |  ? |  (?) |
| ۱۹۸۵ |  Club 9 de Octubre |  ? |  (?) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۷۴–۱۹۸۳ |  تیم ملی فوتبال آرژانتین |  ۴ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
روبرتو موزو (انگلیسی: Roberto Mouzo؛ زادهٔ ۸ ژانویهٔ ۱۹۵۳) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بوکا جونیورز اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال آرژانتین بازی کرده‌است.
تونی پرتس

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Antonio Prats Cervera
زادروز:  ۹ سپتامبر ۱۹۷۱ ‏(۵۳ سال)
زادگاه:  کاپدپرا
قد:  ۱٫۸۵ متر (۶ فوت ۱ اینچ)
پست:  دروازه‌بان
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  باشگاه ورزشی رئال مایورکا
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۰–۱۹۹۲ |  Mallorca B |  ۱۲ |  (۰) |
| ۱۹۹۱–۱۹۹۵ |  باشگاه ورزشی رئال مایورکا |  ۸۵ |  (۰) |
| ۱۹۹۵–۱۹۹۶ |  باشگاه فوتبال سلتاویگو |  ۴۱ |  (۰) |
| ۱۹۹۶–۲۰۰۵ |  باشگاه فوتبال رئال بتیس |  ۲۴۴ |  (۲) |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۷ |  باشگاه ورزشی رئال مایورکا |  ۵۲ |  (۰) |
| ۲۰۰۷–۲۰۰۸ |  باشگاه فوتبال هرکولس |  ۷ |  (۰) |
| مجموع |   |  ۴۴۱ |  (۲) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
تونی پرتس (انگلیسی: Toni Prats؛ زادهٔ ۹ سپتامبر ۱۹۷۱) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هرکولس، باشگاه فوتبال رئال بتیس، باشگاه فوتبال سلتاویگو، و باشگاه ورزشی رئال مایورکا اشاره کرد.
آنتونیو رودوتا

| آنتونیو رودوتا | آنتونیو رودوتا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۴ دسامبر ۱۹۳۵ کوزنتسا، ایتالیا
درگذشت: ۲۳ فوریهٔ ۲۰۰۶ (۷۰ سال) رم، ایتالیا
شناخته‌شده برای: مدیر کل آژانس فضایی اروپا
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): مهندسی الکترونیک
محل کار: آژانس فضایی اروپا
 :  
آنتونیو رودوتا (زاده ۲۴ دسامبر ۱۹۳۵ – درگذشته ۲۳ فوریه ۲۰۰۶) پنجمین مدیرکل آژانس فضایی اروپا بود که از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۳ مشغول به کار بود. او در ۲۳ فوریه ۲۰۰۶ در ۷۰ سالگی در رم درگذشت.
او برادر استفانو رودوتا، سیاستمدار سابق ایتالیایی بود.
درگذشت

آنتونیو رودوتا در ۲۳ فوریه ۲۰۰۶ در ۷۰ سالگی در رم درگذشت. ژان ژاک دوردن، مدیر کل بعدی آژانس فضایی اروپا پس از آنتونیو رودوتا بعد از درگذشت او گفت:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| « | آنتونیو رودوتا آژانس فضایی اروپا را در قرن بیست و یکم رهبری کرد. من احساس افتخار می‌کنم که این فرصت را داشتم که راه او را دنبال کنم و بر پایه‌هایی که او برای اروپای تازه‌ای در فضا گذاشت، بنا کنم. |  » |
سیارک ۱۵۳۲۹۸

| کشف | کشف |
| --- | --- |
تاریخ کشف: همارس ۲۹, ۲۰۰۱
ویژگی‌های مداری: ویژگی‌های مداری
اوج: ۳٫۶۴۵۸۶۷۶
حضیض: ۲٫۷۱۳۶۴۶۸
نیم‌قطر بزرگ: ۳٫۱۷۹۷۵۷۲
خروج از مرکز مداری: ۰٫۱۴۶۵۸۶۸
تناوب مداری: ۲۰۷۱٫۰۴۴۱۷۹۱
آنومالی متوسط: ۲۷٫۲۹۶۴۷
انحراف: ۵٫۱۳۶۰۵
 :  
سیارک ۱۵۳۲۹۸ (به انگلیسی: 153298 Paulmyers، نامگذاری:2001FC122) صد و پنجاه و سه هزار و دویست و نود و هشتمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۹ مارس ۲۰۰۱ کشف شد. این سیارک به افتخار پی‌زی مایرز نام‌گذاری شده‌است.
مارینا دوروشنیکو

| مارینا دوروشنیکو | مارینا دوروشنیکو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۲ مارس ۱۹۸۱ مارهانتس
درگذشت: ۷ سپتامبر ۲۰۱۴ اوکراین
ملیت: اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی
مارینا دوروشنیکو (انگلیسی: Maryna Doroshenko; ۲۲ مارس ۱۹۸۱ – ۷ سپتامبر ۲۰۱۴) بازیکن بسکتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به تیم ملی اشاره کرد.
دوستان (فیلم ۱۹۳۸)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کارگردان: لف آرنشتام Viktor Eisymont
نویسنده: لف آرنشتام نیکلای تیخونوف
بازیگران: Boris Babochkin   استپان کایوکف
موسیقی: دمیتری شوستاکوویچ
فیلم‌بردار: ولادیمیر راپاپورت
شرکت تولید: Lenfilm
تاریخ‌های انتشار: ۱ نوامبر ۱۹۳۸
مدت زمان: meters (۱۰۰ دقیقه)
کشور: Soviet Union
دوستان (روسی: Друзья) فیلمی از لف آرنشتام در سبک زندگینامه‌ای است که در سال ۱۹۳۸ منتشر شد.
موسیقی فیلم را دمیتری شوستاکوویچ ساخته است.
سیارک ۱۵۳۳۳۳

سیارک ۱۵۳۳۳۳ (به انگلیسی: 153333 Jeanhugues، نامگذاری:2001OR50) صد و پنجاه و سه هزار و سیصد و سی و سومین سیارک کشف شده‌است که در ۲۵ ژوئیه ۲۰۰۱ کشف شد.
تنگ کیش

| تنگ کیش | تنگ کیش |
| --- | --- |
روستا: روستا
تنگ کیشموقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانتنگ کیشتنگ کیش (استان فارس)نمایش نقشه استان فارس: تنگ کیشموقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانتنگ کیشتنگ کیش (استان فارس)نمایش نقشه استان فارس
مختصات: ۲۸°۱۶′ شمالی ۵۲°۳۹′ شرقی﻿ / ﻿۲۸٫۲۶۷°شمالی ۵۲٫۶۵۰°شرقی﻿ / 28.267; 52.650: مختصات: ۲۸°۱۶′ شمالی ۵۲°۳۹′ شرقی﻿ / ﻿۲۸٫۲۶۷°شمالی ۵۲٫۶۵۰°شرقی﻿ / 28.267; 52.650
کشور: ایران
استان: فارس
شهرستان: قیر و کارزین
بخش: بخش مرکزی
دهستان: هنگام
جمعیت: ۳۸۵ نفر (سرشماری ۹۵)
تنگ کیش، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان قیر و کارزین در استان فارس ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان هنگام قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۱۸ نفر (۱۱۰خانوار) بوده‌است.
دل‌شکن

| «تصنیف دل‌شکن (یار بیگانه نواز)»> ترانه اکبر محسنی | «تصنیف دل‌شکن (یار بیگانه نواز)»> ترانه اکبر محسنی |
| --- | --- |
ژانر: موسیقی سنتی ایرانی
آهنگساز(ها): اکبر محسنی
ترانه‌سرا(ها): بیژن ترقی
این اثر با صدای خوانندگانی چون غلام‌حسین بنان اجرا شده‌است.: این اثر با صدای خوانندگانی چون غلام‌حسین بنان اجرا شده‌است.
«دل‌شکن»، که با نام «یار بیگانه‌نواز» نیز شناخته می‌شود، نام یک تصنیف مشهور ایرانی در دستگاه شور آواز دشتی اثر اکبر محسنی با شعری از بیژن ترقی است که اولین بار توسط غلام‌حسین بنان خوانده شده‌است.[نیازمند منبع] این اثر توسط چندین خواننده بازخوانی شده‌است، از جمله اجرا با تنظیم پرویز مشکاتیان و آواز علی رستمیان و اجرای گروه عارف در آلبوم کنج صبوری یا اجرا با همان تنظیم با آواز ایرج بسطامی و سه‌تار بهداد بابایی در آلبوم بداهه‌خوانی و بداهه‌نوازی. همچنین با صدای عبدالحسین مختاباد در آلبوم بهشت من با تنظیم سامان احتشامی و همچنین، پویا سرایی نیز این اثر را خوانده و با سنتور همراهی کرده‌است.[نیازمند منبع] روشن نعمتی‌نیا نیز این اثر را به شیوه‌ای متفاوت و با تنظیم آرین بهاری، بازخوانی و اجرا کرده است.
اجرای این اثر

این تصنیف توسط خوانندگان بسیاری اجرا شده. برخی از این اجراها:
باصدای غلام‌حسین بنان (اولین اجرا)
باصدای علی رستمیان (تنظیم استاد پرویز مشکاتیان، اجرای گروه عارف، آلبوم کنج صبوری)
باصدای  ایرج بسطامی (بر اساس همان تنظیم مشکاتیان، با سه تار نوازی بهداد بابایی، آلبوم بداهه خوانی و بداهه نوازی)
با صدای عبدالحسین مختاباد با تنظیم سامان احتشامی در آلبوم بهشت من در سال 1384
با صدا و سنتور پویا سرایی، کلیپ تصویری، تولید: مؤسسه نهاله رودکی
با صدای روشن نعمتی‌نیا (تنظیم: آرین بهاری، تولید و پخش: موسسه Solo Production)
مقالات وابسته

اکبر محسنی
بیژن ترقی
غلام‌حسین بنان
سیبیل بور

سیبیل لورینا بور (انگلیسی: Sybil Lorina Bauer زادهٔ ۱۸ سپتامبر ۱۹۰۳ - درگذشته ۳۱ ژانویهٔ ۱۹۲۷) شناگر اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی نامزد اد سالیوان بود اما در سن ۲۳ سالگی بر اثر سرطان درگذشت.
مارینا ده وان

| مارینا ده وان | مارینا ده وان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۸ فوریهٔ ۱۹۷۱ ‏(۵۳ سال) بولونی-بیانکور
ملیت: فرانسه
پیشه(ها): کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، هنرپیشه
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۳–تاکنون
مارینا ده وان (فرانسوی: Marina de Van‎؛ زادهٔ ۸ فوریهٔ ۱۹۷۱) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس و هنرپیشه اهل فرانسه است.
فیلم‌شناسی

See the Sea (۱۹۹۷) (نویسنده)
کمدی موقعیت (۱۹۹۸) (بازیگر)
۸ زن (۲۰۰۲) (نویسنده)
در پوست من (۲۰۰۲) (کارگردان-نویسنده)
La clef  (۲۰۰۷) (بازیگر)
به گذشته نگاه نکن (۲۰۰۹) (کارگردان-نویسنده)
Le petit poucet (۲۰۱۰) (کارگردان/نویسنده همکار)
Dark Touch (۲۰۱۲) (کارگردان-نویسنده)
رجم دموش

| رجم دموش رجم دموش | رجم دموش رجم دموش |
| --- | --- |
شهرداری: شهرداری
کشور:  الجزایر
استان: استان سیدی بلعباس
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
رجم دموش (به عربی: رجم دموش) یک شهرداری در الجزایر است که در استان سیدی بلعباس واقع شده‌است.
جایزه بزرگ آرژانتین ۱۹۷۷

جایزه بزرگ آرژانتین ۱۹۷۷ (انگلیسی: ‎1977 Argentine Grand Prix‎) یک مسابقهٔ موتوری در رشتهٔ اتومبیل‌رانی فرمول یک بود که در تاریخ ۹ ژانویهٔ ۱۹۷۷ در پیست اتومبیل‌رانی اسکار آلفردو گالوز واقع در بوئنوس آیرس، آرژانتین برگزار شد. این گراند پری در میان ۱۷ گراند پری در فصل ۱۹۷۷، مسابقهٔ شمارهٔ ۱ بود.
در این مسابقه که در ۵۳ دور و به مسافت ۳۰۷٫۹۳ کیلومتر (۱۹۱٫۳۳۹ مایل) برگزار شد، پول پوزیشن توسط جیمز هانت کسب شد و سریع‌ترین زمان برای طی یک دور پیست که برابر با ۱:۵۱٫۰۶ بود نیز توسط جیمز هانت به ثبت رسید.
جودی شکتر از تیم ولف-فورد، کارلوس پیس از تیم برابام-آلفا رومئو و کارلوس روتمان از تیم فراری به‌ترتیب مقام‌های اول تا سوم مسابقه را کسب کردند.
رده‌بندی قهرمانی پس از مسابقه

تنها پنج جایگاه نخست از هر رده‌بندی نمایش داده شده است.
ماساکی یاماموتو

ماساکی یاماموتو (انگلیسی: Masaki Yamamoto؛ زادهٔ ۲۴ اوت ۱۹۸۷) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شیمیزو اس-پالس، باشگاه فوتبال کاوازاکی فرونتال، باشگاه فوتبال جف یونایتد ایچیهارا چیبا، و باشگاه فوتبال کونسادول ساپورو اشاره کرد.
روبرتو موتزی

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  روبرتو موتزی
زادروز:  ۲۱ سپتامبر ۱۹۷۱ ‏(۵۳ سال)
زادگاه:  رم
قد:  1.78 m
پست:  مهاجم
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  اسپارتا پراگ (دستیار)
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  رم
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۰–۱۹۹۳ |  رم |  ۵۵ |  (۶) |
| ۱۹۹۴ |  پیزا |  ۲۳ |  (۸) |
| ۱۹۹۴ |  رم |  ۲ |  (۰) |
| ۱۹۹۵–۱۹۹۹ |  کالیاری |  ۱۴۴ |  (۵۸) |
| ۱۹۹۹–۲۰۰۳ |  اودینزه |  ۱۰۲ |  (۳۸) |
| ۲۰۰۳–۲۰۰۵ |  لاتزیو |  ۳۹ |  (۴) |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۷ |  تورینو |  ۶۱ |  (۱۱) |
| ۲۰۰۷–۲۰۰۸ |  پادوا |  ۲۳ |  (۴) |
| مجموع |   |  ۴۴۹ |  (۱۲۹) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۸۹ |  زیر ۱۸ سال ایتالیا |  ۵ |  (۳) |
| ۱۹۹۰–۱۹۹۴ |  زیر ۲۱ سال ایتالیا |  ۱۹ |  (۴) |
| ۱۹۹۲ |  المپیک ایتالیا |  ۵ |  (۰) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۲۰۰۹–۲۰۱۳:  جوانان رم
۲۰۱۳:  رم (دستیار)
۲۰۱۴–۲۰۱۵:  زیر ۱۷ سال رم
۲۰۱۶:  پاناتینایکوس (دستیار)
۲۰۱۷–۲۰۱۸:  اسپارتا پراگ (دستیار)
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
روبرتو موتزی (ایتالیایی: Roberto Muzzi؛ زادهٔ ۲۱ سپتامبر ۱۹۷۱) بازیکن فوتبال بازنشسته اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آ.اس. رم، باشگاه فوتبال کالیاری، باشگاه فوتبال اودینزه، باشگاه فوتبال پیزا، باشگاه فوتبال پادوا، باشگاه فوتبال لاتزیو و باشگاه فوتبال تورینو اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال ایتالیا و المپیک ایتالیا بازی کرده‌است.
سیبیل گابریل ریکتی دو میرابو

| سیبیل گابریل ریکتی دو میرابو | سیبیل گابریل ریکتی دو میرابو |
| --- | --- |
زاده: ۱۶ اوت ۱۸۴۹ château de Coëtsal , نزدیکی Plumergat
درگذشته: ۲۸ ژوئن ۱۹۳۲ (۸۲ سال) نوی-سور-سن
پیشه: رمان‌نویس
ملیت: فرانسوی 
سیبیل گابریل ریکتی دو میرابو (به فرانسوی: Sibylle Gabrielle Riquetti de Mirabeau) رمان‌نویس قرن نوزدهم میلادی اهل فرانسه است.
ماساکی یومیبا

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  ماساکی یومیبا
زادروز:  ۱۳ مهٔ ۲۰۰۲ ‏(۲۲ سال)
زادگاه:  استان اوئیتا، ژاپن
پست:  هافبک
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۲۰– |  باشگاه فوتبال اوئیتا ترینیتا |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
ماساکی یومیبا (ژاپنی: 弓場 将輝؛ زادهٔ ۱۳ مهٔ ۲۰۰۲) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اوئیتا ترینیتا اشاره کرد.
آندیماکی مانامبولو

| آندیماکی مانامبولو | آندیماکی مانامبولو |
| --- | --- |
آندیماکی مانامبولوLocation in Madagascar: آندیماکی مانامبولوLocation in Madagascar
مختصات: ۱۹°۲۵′ جنوبی ۴۴°۴۷′ شرقی﻿ / ﻿۱۹٫۴۱۷°جنوبی ۴۴٫۷۸۳°شرقی﻿ / -19.417; 44.783: مختصات: ۱۹°۲۵′ جنوبی ۴۴°۴۷′ شرقی﻿ / ﻿۱۹٫۴۱۷°جنوبی ۴۴٫۷۸۳°شرقی﻿ / -19.417; 44.783
کشور:  ماداگاسکار
فهرست منطقه‌های ماداگاسکار: منابه
بخش‌های ماداگاسکار: بلنی تسیریبینا (ناحیه)
ارتفاع: ۹۱ متر (۲۹۹ فوت)
جمعیت (۲۰۰۱): جمعیت (۲۰۰۱)
 • کل: ۵۰۰۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۳ (زمان شرق آفریقا)
آندیماکی مانامبولو (به لاتین: Andimaky Manambolo) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در بلنی تسیریبینا (ناحیه) واقع شده‌است. آندیماکی مانامبولو ۵٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۹۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
باک‌هایزن

| باک‌هووازه Bakhuzen | باک‌هووازه Bakhuzen |
| --- | --- |
روستا: روستا
Bakhuizen Church: Bakhuizen Church
موقعیت باک‌هووازه در نقشه: موقعیت باک‌هووازه در نقشه
باک‌هووازهLocation in the Netherlands: باک‌هووازهLocation in the Netherlands
مختصات: : مختصات: 
کشور:  هلند
استان:  فریسلاند
Municipality:  ده‌فریسکه مارن
جمعیت (2017): جمعیت (2017)
 • کل: ۱٬۰۷۵
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کد پستی: 8574
Telephone area: 0514
وبگاه: Official
باک‌هووازه (به هلندی: Bakhuizen) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در گاسترلند واقع شده‌است. باک‌هووازه ۱٬۰۷۵ نفر جمعیت دارد.
سیبیل مارستون (کشتی)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیشینه: پیشینه
مالک: 
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
گنجایش::  1020 GT (est.)
درازا::  ۲۱۵ فوت (۶۶ متر)
سیبیل مارستون (کشتی) (به انگلیسی: Sibyl Marston (ship)) یک کشتی بود که طول آن ۲۱۵ فوت (۶۶ متر) بود. این کشتی در سال ۱۹۰۷ ساخته شد.
جعفرآباد (رزن)

| جعفرآباد (رزن) | جعفرآباد (رزن) |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۵°۲۶′۵۳″ شمالی ۴۸°۴۷′۳۸″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۴۴۸۰۶°شمالی ۴۸٫۷۹۳۸۹°شرقی﻿ / 35.44806; 48.79389: مختصات: ۳۵°۲۶′۵۳″ شمالی ۴۸°۴۷′۳۸″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۴۴۸۰۶°شمالی ۴۸٫۷۹۳۸۹°شرقی﻿ / 35.44806; 48.79389
کشور: ایران
استان: همدان
شهرستان: رزن
بخش: بخش سردرود
دهستان: سردرودسفلی
جمعیت: ۳۹۸ نفر (سرشماری ۹۵)
جعفرآباد (رزن)، روستایی از توابع بخش سردرود شهرستان رزن در استان همدان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان سردرودسفلی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۳۹۸ نفر (۱۱۷خانوار) بوده‌است.