هلموت بکر
جنگ جهانی دوم

در پی آغاز جنگ جهانی دوم، بکر با گردان ۱ هنگ توتن‌کوپف در قالب آینزاتس‌گروپن پس از نیروهای ورماخت وارد لهستان شد. گردان او به عنوان بخشی از لشکر توتن‌کوپف اس‌اس زمستان ۱۹۴۰–۱۹۳۹ موتوریزه شد. بکر نخستین بار سال ۱۹۴۰ رزمگاه را در کارزار فرانسه تجربه کرد و به جهت نشان دادن شجاعت هر پو درجه نشان صلیب آهنین را دریافت نمود. سال ۱۹۴۱ به جبهه شرقی منتقل شد. برای مدتی فرمانده گردان موتورسوار لشکر توتن‌کوپف بود و نقش تأثیرگذاری در پیروزی در نبرد بر سر لوشنو داشت. در جریان نبرد دمیانسک بود که عملکرد متمایزی از خود نشان داد. در این نبرد بخشی از نیروهای آلمانی در ناحیه دمیانسک به محاصره افتادند. لشکر توتن‌کوپف دیواره غربی منطقه تحت محاصره را نگاه داشته بود. بکر در راس یک گروه رزمی، با وجود برتری عددی مطلق دشمن، حملات متعددی را دفع کرد. در این شرایط دمای هوا تا منفی ۳۵ درجه زیر صفر کاهش یافت. نیروهای او البسه مناسب شرایط زمستانی و تدارکات کافی نداشتند اما به شدت پایداری می‌کردند. بکر نقش مهمی در حفظ روحیه نیروهایش ایفا کرد. بکر به جهت این دستاورد فوق‌العاده در موقعیت بهرانی محاصره دمیانسک، نشان صلیب آلمانی طلایی را دریافت کرد و به درجه اس‌اس-اشتاندارتن‌فورر (معادل سرهنگ) ترفیع گرفت. لشکر توتن‌کوپف پاییز سال ۱۹۴۲ برای بازسازی به فرانسه منتقل شد و بکر به فرماندهی هنگ ۶ پانتسرگرانادیر اس‌اس منصوب گشت.
بکر انتقاداتی نسبت به شیوه پشتیبانی فرماندهی عالی وافن-اس‌اس از لشکر توتن‌کوپف در محاصره دمیانسک داشت. او همچنین منتقد نحوه گزینش و سربازگیری اس‌اس از میان جمعیت مناطق تحت اشغال بود. او در گزارشی این موضوعات را با رایشس‌فورر هاینریش هیملر، فرمانده کل اس‌اس در میان گذاشت که البته مورد پذیرش قرار نگرفت.
هنگ ۶ پانتسرگرانادیر اس‌اس اوایل سال ۱۹۴۳ به جبهه شرقی بازگشت و در نبرد سوم خارکوف و نبرد کورسک حاضر بود. متعاقباً وادار به عقب‌نشینی در قسمت جنوبی جبهه شد. بکر به جهت عملکرد قابل توجه در مقابله با اقدام دشمن برای شکستن خط آلمانی‌ها در ناحیه رود میوس، ماه اوت سال ۱۹۴۳ نشان عالی صلیب شوالیه صلیب آهنین را دریافت کرد. این نشان به سه تن از فرماندهان گروهان‌های او نیز تعلق گرفت. بکر مدت کوتاهی بعد به ایتالیا منتقل شد تا هنگ ۱۶ پانتسرگرانادیر اس‌اس را تشکیل دهد. این دوره کوتاه بود و بکر میانه سال ۱۹۴۴ جانشین اس‌اس-گروپن‌فورر هرمان پریس در فرماندهی لشکر سوم زرهی اس‌اس توتن‌کوپف شد. بکر روز ۲۱ ژوئن به درجه اس‌اس-اوبرفورر (معادل سرهنگ ارشد) و روز ۱ اکتبر سال ۱۹۴۴ به درجه اس‌اس-بریگاده‌فورر (معادل سرتیپ) ترفیع گرفت.
بکر مهارت تاکتیکی خوبی از خود در میدان‌های نبرد به نمایش گذاشت. لشکر او به سرعت از رومانی به مرکز خط مقدم منتقل شد و با اجرای ضدحملات و اقدامات تأخیر آفرین در مقابل دشمن، به ثبات‌بخشی به جبهه در لهستان در ماه‌های ژوئیه و اوت سال ۱۹۴۴ کمک کرد. روز ۲۶ اوت لشکر زرهی توتن‌کوپف به تنهایی زیر حملات هشت لشکر تفنگ‌دار و تعداد زیادی اسکاداران هوایی ارتش سرخ قرار گرفت. بکر با وجود نداشتن پشتیبانی هوایی و تحمل تلفات، توانست یکپارچگی لشکر خود را حفظ کند و به مرور به سمت ورشو عقب بنشیند. روز ۱۱ سپتامبر با یک چرخش ناگهانی دست به ضدحمله‌ای غافل‌گیرکننده زد و دشمن را از حومه ورشو پس زد. لشکر تضعیف‌شده تا پایان ماه مواضع خود را داخل شهر حفظ کرد. بکر به جهت این نقش‌آفرینی روز ۲۱ سپتامبر سال ۱۹۴۴ مفتخر به دریافت برگ‌های صلیب شوالیه شد.
لشکر سوم زرهی توتن‌کوپف تا ماه دسامبر سال ۱۹۴۴ درگیر نبردهای دفاعی در لهستان بود تا این که مجارستان منتقل شد. در قالب گروه ارتش جنوب در تلاش برای شکستن محاصره بوداپست مشارکت کرد که موفقیت‌آمیز نبود. در خاک مجارستان عقب‌نشینی کرد. لشکر بکر در تهاجم بهاره سال ۱۹۴۵ در ناحیه دریاچه بالاتون به‌کار رفت. آخرین نبردها را ماه آوریل در حوالی وین گذراند. بکر باقیمانده نیروهای خود را به سمت اتریش برد و در نهایت روز ۹ مه سال ۱۹۴۵ تسلیم نیروهای ارتش سوم ایالات متحده شد.