stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
نقی (ترانه)

| «نقی» | «نقی» |  |
| --- | --- | --- |
| جلد ترانه نقی | جلد ترانه نقی |  |
| ترانه شاهین نجفی | ترانه شاهین نجفی |  |
| تاریخ انتشار | ۸ مه ۲۰۱۲ (۲۰۱۲-0۵-۰۸) |  |
| ژانر | رپ |  |
| زمان | ۲:۵۸ |  |
| ترانه‌سرا(ها) | شاهین نجفی |  |
| تهیه‌کننده(ها) | مجید کاظمی |  |
نمونهٔ صوتی: نمونهٔ صوتی
noiconاطلاعات (کمک·اطلاعات): noiconاطلاعات (کمک·اطلاعات)
|   |   |  |
«نقی» ترانه‌ای به سبک رپ و با نقدی هجوآمیز از اوضاع اجتماعی و سیاسی ایران، به خوانندگی و ترانه‌سرایی شاهین نجفی که در سال ۱۳۹۱ منتشر شد.
نجفی در این ترانه، علی نقی، امام دهم شیعیان را مورد خطاب قرار می‌دهد و نگاه انتقادی خود از شرایط جاری اجتماعی و سیاسی ایران را بازگو می‌کند. همچنین نجفی در آهنگ «نقی»، علی نقی را به مسائل مختلفی از جمله مسائل جنسی قسم می‌دهد و از او می‌خواهد که «ظهور» کند.
این ترانه با واکنش‌های مختلفی مواجه شده و برخی آن را «توهین به مقدسات» می‌دانند و عده‌ای دیگر از آن به عنوان نمونه‌ای از «آزادی بیان و تابوشکنی» یاد می‌کنند. اما به عقیده خود نجفی، ترانه وی قصد توهین به امامان شیعه را نداشته و فقط اسم ائمه را دستمایهٔ کاری هنری-اجتماعی قرار داده است. واکنش‌ها به ترانه نقی زیاد بود به‌طوری‌که کار تا به آن جا پیش رفت که برخی از خبرگزاری‌های وابسته به حکومت جمهوری اسلامی خبر از صادر شدن «حکم ارتداد و قتل» شاهین نجفی دادند.
این ترانه تا ۱۲ مه ۲۰۱۲، در یک نوبت بیش از هزار و ۷۰۰ و در نوبتی دیگر بیش از چهار هزار و ۶۰۰ بار از سوی کاربران شبکه‌های اجتماعی پسندیده شده است («لایک» خورده) و صدها بار به اشتراک گذاشته شده است. ۱۲ روز بعد از انتشار در سایت یوتیوب تعداد نمایش‌ها به نیم میلیون بار رسید، و تاکنون بیش از ۲/۰۰۰/۰۰۰ بار در این سایت شنیده شده است.
موضوع ترانه

در این ترانه شاهین نجفی با زبان طنز و مخاطب قرار دادن امام نقی، به مرور حوادث جاری ایران از جمله تحریم‌ها، اختلاس، وضعیت زنان و اپوزیسیون خارج از کشور پرداخته است.
نقی تو رو به طول و عرض تحریم، دلار رو به رشد و حس تحقیر (اشاره به تحریم‌ها علیه ایران)


نقی تو رو به امام مقوایی (اشاره به نمایش ماکت مقوایی روح‌الله خمینی در سالگرد انقلاب ۱۳۵۷)


به طفل علی گوی توی رحم گیر (اشاره به ادعای «یا علی» گفتن سید علی خامنه‌ای هنگام تولد)


نقی جون من تو رو به شوشول فرنود (اشاره به ماجرای طنزآمیز برنامه زنده رنگین‌کمان)


سه هزار میلیارد زیر گنبد کبود (اشاره به اختلاس ۳ هزار میلیارد تومانی)
در پایان هر بخش از ترانه، بعد از قسم دادن به عشق، چاکرا، بکارت، پلاک، نژاد آریایی، جانماز چینی، انگشت شیث رضایی، برهنگی گلشیفته فراهانی و موارد دیگر، درخواست بازگشت نقی در ترانه تکرار می‌شود.
آی نقی حالا که مهدی خوابه ما تو رو صدا می‌زنیم آی نقی
واکنش‌ها

مقالهٔ اصلی: واکنش‌ها به ترانه نقی
در مه ۲۰۱۱، صفحه‌ای در فیس‌بوک به نام کمپین یادآوری امام نقی به شیعیان راه‌اندازی شد. محتوی این صفحه چنان بود که بنیان‌گذاران آن خود نوشته بودند: «اگر شما شیعهٔ متعصب هستید ممکن است مطالب این صفحه شما را آزار دهد.» و با کنایه دربارهٔ روش خود گفته‌اند: «ما فقط طنز می‌نویسیم و حضرتش یعنی امام نقی را به خاطر علاقه بیش از حدی که به ایشان داریم قهرمان تمام طنزهایمان محسوب می‌کنیم.» این صفحه مورد توجه کاربران فضای مجازی قرار گرفت.
مراجع تقلید تشیع از جمله لطف‌الله صافی گلپایگانی، ناصر مکارم شیرازی،مسلم ملکوتی،محمدعلی علوی گرگانی، حسین نوری همدانی،جعفر سبحانی این ترانه را موجب ارتداد و توهین به مقدسات دانستند.
خبرگزاری‌ها و رسانه‌های بسیاری به نقد و حاشیه‌های این ترانه پرداختند.
رضا پهلوی، شورای مرکزی اکس مسلم، مینا احدی،حزب کمونیست کارگری ایران،نوشابه امیری و احمد باطبی با صدور حکم ارتداد مخالفت کردند.
ویدئوهای متعددی با نام «ظهور نقی» در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد که در آن، افراد با لباس مبدل عربی، گاهی گیتار به دست و در حال نوشیدن از بطری از راه می‌رسند و با آهنگ نقی به رقص می‌پردازند.
شاهین نجفی در مصاحبه‌ای با دویچه وله فارسی و روزنامه راینیشه پست گفت که پلیس آلمان را «از تهدیدات نسبت به خودش» آگاه کرده و اکنون تحت حفاظت مأموران امنیتی قرار گرفته است. طی نشست چند مقام امنیتی و همچنین بخش حفاظت از قانون اساسی و پلیس جنایی فدرال، بخش امنیت ملی اداره پلیس کلن به موضوع تهدید به مرگ شاهین نجفی، ساکن این شهر رسیدگی کرد. در این جلسه تدابیر حفاظتی در مورد شاهین نجفی به تصویب رسید و پلیس آلمان اعلام کرد که از جان وی حفاظت می‌کند.
نقدها

مهدی جامی روزنامه‌نگار و اولین مدیر و بنیان‌گذار رادیو زمانه نیز در تحلیلی نوشت:
سؤال اصلی به نظر من این نیست که این ترانه توهین‌آمیز است یا نیست. از نظر من قطعاً توهین‌آمیز است. اما مسئله این است که چه اتفاقی افتاده که گروه‌هایی در جامعه ایرانی به این نتیجه می‌رسند که این کار توهین‌آمیز نیست و حتی اگر هم هست، باشد هیچ عیبی ندارد. آزادی یعنی حق توهین!
من بعید می‌دانم که مثلاً شاهین نجفی جرئت کند وارد مباحثی بشود که جامعه میزبان او در آلمان مثلاً توهین می‌داند؛ فرضاً تولید ادبیات ضدزن یا ضدسیاهان یا ضدیهودی یا ضدهمجنسگرایان. شاهین نجفی به پشتوانه و دلگرمی گروه‌هایی که از روش توهین برای پیشبرد مقاصد سیاسی و اجتماعی خود در ایران بهره می‌برند است که می‌تواند ترانه «آی نقی» بنویسد و اجرا کند. اگر این دلگرمی نبود او هرگز تصورش را هم نمی‌کرد… به نظر من گذشته از آشفتگی در فکر آزادی، مسئله سیاسی ماجرا این است که جمهوری اسلامی دین و اعتقادات مردم را به گروگان گرفته است. در نتیجه، گویی برای مبارزه با جمهوری اسلامی حمله به عقاید مردم مباح شده است. اما جمهوری اسلامی عمرش سی و چند سال بیش نیست و این مردم دست کم در پانصد سال اخیر دارای عقاید شیعی بوده‌اند و در هزار و چند صدسال اخیر به پیامبر و قرآن مهر می‌ورزیده‌اند. کسی که برای حمله به باند تبهکاران حاکم، دین و عقاید مردم را هدف می‌گیرد دست کم می‌توان گفت هدف آسان‌تر و بی‌پناه را انتخاب کرده است و هدف اصلی را وانهاده… تحقیر روش تبهکاران است نه آزادگان.
سروش دباغ در این باره می‌نویسد:
دعوت دینداران به گشوده بودن و شنیدن سخنان غیر دینداران و منتقدان، خوب است و واجد بهره‌های معرفتی برای جامعه دینی؛ اما دعوت آن‌ها به سکوت در برابر اهانت دیگران به معتقدات دینی، امری ناروا و غیر موجه است؛ چرا که نمی‌توان در برابر «دشمنانِ مدارا» و کسانی‌که «دیگری» را اساساً لحاظ نمی‌کنند و تخفیف می‌کنند، بانگی برنیاورد و آن را اخلاقاً محکوم نکرد.
پاسداشت دغدغه‌ها و معتقدات «دیگری» اخلاقاً بایسته است و برگرفتنی و نقض آن نارواست و فرونهادنی؛ تفاوتی نمی‌کند که خاستگاه آن کجا باشد و اهانت با چه انگیزه‌ای صورت گرفته باشد.
در فضای خارج از کشور، خصوصاً در برخی از تلویزیون‌ها و سایت‌های خبری و تحلیلی، عده‌ای با به‌دست دادن تصویری خردستیز و دل‌آزار از دین اسلام، در پی تهورستانی از دینداران و فراهم آوردن فضایی اند که در آن کمتر کسی جرأت کند آشکارا و به عیان، توهین به مقدسات دینی را اخلاقاً محکوم کند.
حمایت‌ها

در کنار انتقادهای گسترده به این ترانه، برخی نهادها و افراد نیز از این ترانه حمایت کرده‌اند. برخی وبلاگ‌نویسان ایرانی در حمایت از این ترانه و علیه حکم ارتداد شاهین نجفی یک کمپین وبلاگ‌نویسی در فضای مجازی به راه انداختند. در کنار صفحات منتقدان شاهین نجفی، صفحاتی در حمایت از اقدام شاهین نجفی تشکیل شدند. این فعالان در یک فراخوان هماهنگ‌شده در اینترنت، در روز ۲۶ مه ۲۰۱۲ تظاهراتی در حمایت از شاهین نجفی در شهرهای مختلف جهان از جمله کپنهاگ، آمستردام، استکهلم، اسلو و کلن برگزار نمودند.
«برگ‌موزیک» وبگاه رسمی منتشرکنندهٔ موسیقی شاهین نجفی، طی اعلامیه‌ای از هواداران شاهین نجفی درخواست کرده بود تا از لب و دهان خود فیلم گرفته و عبارت «َشرریم» را در ویدئوهای ارسالی‌شان بگویند.
در تاریخ ۱۵ ژوئن ۲۰۱۲ میلادی، ۵۰ هنرمند آلمانی فراخوانی در همبستگی با شاهین نجفی را امضاء کرده و از سیاست‌مداران و اذهان عمومی آلمان خواسته‌اند تا این خواننده رپ ایرانی را حمایت کنند. این فراخوان در سایت «آکادمی برای هنر» منتشر شده است. در بخشی از فراخوان هنرمندان آلمانی آمده است:
آزادی هنری بخشی از موازین جهانی حقوق بشر است و تهدید به مرگ هنرمندان، به معنای مرگ این آزادی است.
چهره‌های هنری و ادبی آلمان از جمله کلاوس اشتک، گونترگراس، فولکر شلندورف و اودو لیندبرگ، این فراخوان را امضاء کرده‌اند.
در تاریخ ۱۵ ژوئن ۲۰۱۲ میلادی، کمیسیون حقوق بشر پارلمان آلمان در یک «پیام همبستگی»، حمایت خود را از شاهین نجفی، اعلام داشت. در بخشی از این پیام آمده است:
آزادی بیان معیاری اساسی برای هر نوع جامعهٔ چندصدایی و دموکراتیک است. نقض این آزادی همواره به نابودی سایر موازین حقوق بشر منجر می‌شود، به همین خاطر شهروندان باید هم‌واره نسبت به هرگونه تعرض به آزادی بیان هشیار و حساس باشند.
در تاریخ ۲۱ ژوئن ۲۰۱۲ میلادی، ۴۰ نویسنده اتریشی با امضای فراخوانی هم‌بستگی خود را با شاهین نجفی، اعلام کردند و خواستار لغو فراخوان به قتل او شدند. الفریده یلینک، رمان‌نویس و برنده جایزه نوبل ادبی از امضاکنندگان این فراخوان است. همچنین چهره‌های معتبر ادبی اتریش از جمله روبرت مناسه، مارلنه اشتروویتس، کاترین روگلا و آرنو گایگر نیز، این فراخوان را امضاء کرده‌اند.
سی و چهارمین جشنواره جهانی فیلم فجر

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پوستر جشنواره اثر حمیدرضا بیدقی، با حضور عزت‌الله انتظامی در فیلم گاو: پوستر جشنواره اثر حمیدرضا بیدقی، با حضور عزت‌الله انتظامی در فیلم گاو
مکان: تهران، ایران
بنیان‌گذاری: ۱۳۶۱
جوایز: سیمرغ زرین سیمرغ سیمین 
تاریخ جشنواره: ۳۱ فروردین-۶ اردیبهشت ۱۳۹۵
زبان: فارسی
وبگاه: fajriff.com
۳۶امین ۳۳امین: ۳۶امین ۳۳امین
سی و چهارمین جشنوارهٔ جهانی فیلم فجر از ۳۱ فروردین تا ۶ اردیبهشت ۱۳۹۵ در شهر تهران برگزار شد. دبیر جشنواره رضا میرکریمی بود و جایزهٔ سیمرغ زرین بهترین فیلم به قوچ‌ها اثر گریمور هاکونارسون تعلق گرفت.
پردیس چارسو کاخ جشنواره بود.
هیئت داوران

اسامی هیئت داوران بخش‌های مختلف جشنواره به این شرح است:
هیئت داوران > سینمای سعادت

زینب آتاکان، تهیه‌کنندهٔ ترکیه‌ای
امانوئل پروو، نویسنده و تهیه‌کنندهٔ فرانسوی
ناصر تقوایی، نویسنده و کارگردان ایرانی
تیان ژوانگ‌ژوانگ، تهیه‌کننده و کارگردان چینی
خوزه لوئیس گرین، نویسنده و کارگردان اسپانیایی
مجید مجیدی، نویسنده و کارگردان ایرانی
ایوو فلت، تهیه‌کننده و صداگذار اهل استونی
هیئت داوران > جلوه‌گاه شرق

گلاب آدینه، بازیگر ایرانی
جاوید جعفری، بازیگر هندی
اسماعیل فرخی، نویسنده و کارگردان مراکشی
ماریا ترسا کاوینا، برنامه‌ریز جشنواره‌های سینمایی
صحرا کریمی، کارگردان افغان
هیئت داوران > بین‌الادیان

اشتفان فوئرنر، خبرنگار آلمانی
ماگالی ون‌ریت، منتقد فیلم فرانسوی
سید مصطفی محقق داماد، مجتهد و حقوقدان ایرانی
فیلم‌ها

فیلم‌های زیر در بخش‌های اصلی جشنواره حضور داشتند:
فیلم‌ها > سینمای سعادت

| عنوان | عنوان اصلی یا انگلیسی | کارگردان(ها) | کشور |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۴۴ | 1944 | المو نوگانن | استونی و فنالند |
| اروند | اروند | پوریا آذربایجانی | ایران |
| ال کلاسیکو | ئێل کلاسیکۆ | هلکوات مصطفی | عراق، نروژ |
| اماما | Amama |  آسیر آلتونا ایزا | اسپانیا |
| تا همین حوالی | Distancias cortas | آلخاندرو گوسمان آلوارس | مکزیک |
| جنون | Abluka | امین آلپر | ترکیه، فرانسه، قطر |
| خانه‌ای در خیابان چهل و یکم | خانه‌ای در خیابان چهل و یکم | حمیدرضا قربانی | ایران |
| سپیده‌دم | Ausma | لیلا پاکالنینا | لتونی، استونی، لهستان |
| غزل غزل‌ها | Пісня пісень | اوا نیمان | اکراین |
| قوچ | Hrútar | گریمور هاکونارسون | ایسلند، دانمارک |
| گنج | Comoara | کورنلیو پورومبوی | رومانی، فرانسه |
| گوارانی | Guaraní | لوئیس زوراکین | پاراگوئه، آرژانتین |
| من معلم هستم | Я – учитель |  سرگئی موکرتسکی | روسیه |
| نفس | نفس | نرگس آبیار | ایران |
| نورفولک | Norfolk | مارتین رادیچ | انگلستان |
فیلم‌ها > جلوه‌گاه شرق

| عنوان | عنوان اصلی یا انگلیسی | کارگردان(ها) | کشور |
| --- | --- | --- | --- |
| A ۱۵۷ | A ۱۵۷ | بهروز نورانی‌پور | ایران |
| ۳۰۰۰ شب | ٣۰۰۰ ليلة |  مای المصری | فلسطین، فرانسه، اردن، لبنان، قطر، امارات متحده عربی |
| برادرم خسرو | برادرم خسرو | احسان بیگلری | ایران |
| چه خانواده خارق‌العاده‌ای | 家族はつらいよ | یوجی یامادا | ژاپن |
| حبیب‌الارض | حبيب الأرض | رمضان خسرو | کویت |
| خواهرم، خانم خوک‌ها | 돼지 같은 여자 | جنگ مون-ایل | کره جنوبی |
| درخت گردو | Walnut Tree | یرلان نورموخامبتوف | قزاقستان |
| ژانویه خونین | Qanlı Yanvar | وحید مصطفی‌یف | آذربایجان |
| سولومون | Solomon | زازا خالواشی | گرجستان |
| شهید | الشهيد | عبدالعلیم طاهر | عراق |
| غریبه | Жат | یرمک تورسونف | قزاقستان |
| کشاورزان | Farmers | زوراب کاوترادزه | گرجستان |
| گل زینا | Zinnia Flower | تام شو-یو لین | تایوان |
| مادام کوراژ | مدام كوراج | مرزاق علواش | الجزایر |
| هاری | هاری | امیراحمد انصاری | ایران |
| همکلاسی جدید | निल बट्टे सन्नाटा | آشوینی آیر تیواری | هند |
فیلم‌ها > جشنوارهٔ جشنواره‌ها

| عنوان | عنوان اصلی یا انگلیسی | کارگردان(ها) | کشور |
| --- | --- | --- | --- |
| آدم‌کش | 刺客聶隱娘 | هو شیائو-شین | چین، هنگکنگ، فرانسه، تایوان |
| آن (پورهٔ لوبیای شیرین) | あん | نایومی کاواسه | ژاپن، فرانسه، آلمان |
| بره (فیلم ۲۰۱۵ اتیوپیایی) | Efraín | یارد زلک | اتیوپی، فرانسه، آلمان، نروژ، قطر |
| سلوک نفس | གངས་རིན་པོ་ཆེ | ژانگ یانگ | چین |
| کوهستان جادویی | La montagne magique | آنکا دمیان | رومانی، فرانسه، لهستان |
| کوه‌ها هم شاید از هم جدا شوند | 山河故人 | جیا ژانگ‌که | چین، فرانسه، ژاپن |
| گورنبشته | Epitafio | یولان اولایزولا، روبن ایماز | مکزیک |
| مادر من | Mia Madre | نانی مورتی | ایتالیا، فرانسه |
| ماهانا | Mahana | لی تاماهوری | نیوزلند |
| مهمان | Misafir | مهمت ارییلماز | ترکیه |
جوایز

اختتامیهٔ جشنواره در ۶ اردیبهشت ۱۳۹۵ با معرفی برندگان در تالار وحدت انجام شد. مهسا ملک مرزبان مجری اختتامیهٔ بود. فهرست برگزیدگان جشنواره به این شرح است:
جوایز > سینمای سعادت

سیمرغ زرین بهترین فیلم: قوچ‌ها به کارگردانی گریمور هاکونارسون
سیمرغ سیمین، جایزهٔ ویژه هیئت داوران برای بهترین دستاورد هنری: اروند اثر پوریا آذربایجانی
سیمرغ سیمین بهترین کارگردانی: امین آلپر برای جنون
سیمرغ سیمین بهترین فیلمنامه: اسیر آلتونا ایزا، تلمو اسنال، میشل گازتامبید برای اماما؛ هنگامه سقوط یک درخت
سیمرغ سیمین بهترین بازیگر زن: پانته‌آ پناهی‌ها برای نفس
سیمرغ سیمین بهترین بازیگر مرد: سیگور سیگورجانسون و تئودور جولیوسن برای قوچ‌ها
سیمرغ سیمین برای بهترین فیلم کوتاه: سهیل امیرشریفی برای دیدن
جوایز > جلوه‌گاه شرق

بهترین کارگردانی: مرزاق علواش برای مادام کوراژ
دیپلم افتخار: بهروز نورانی‌پور برای A175
بهترین فیلم: درخت گردو اثر یرلان نورموخامبتوف
جوایز > جایزهٔ محمدالامین

امین پلنگی برای ازدواج با عشق در کابل
جوایز > بین‌المذاهب

زمناکو اثر مهدی قربان‌پور
دیپلم افتخار: ازدواج با عشق در کابل اثر امین پلنگی و هستی اثر کمال پرناک
جوایز > هنر و تجربه

تندیس بهترین فیلم کوتاه:، پیکره اثر کاتارزینا گوندک
تندیس بهترین فیلم بلند: سپیده‌دم اثر لایلا پاکالنینا
جان‌اسپرت

| 0 | 1 |
| --- | --- |
گونه محصول: کوله‌پشتی
مالک: وی‌اف کورپوریشن
تاریخ معرفی: ۱۹۶۷؛ ۵۸ سال پیش (۱۹۶۷-خطا: زمان نامعتبر}}) سیاتل، واشینگتن، ایالات متحده آمریکا
مالک‌های پیشین: رنگلر
وبگاه: jansport.com
جان‌اسپرت (انگلیسی: JanSport) شرکت لوازم ورزشی آمریکایی است، که در سال ۱۹۶۷ تأسیس شد.
سلام (روزنامه)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: روزنامه
قطع: روزانه
صاحب(ان) امتیاز: سید محمد موسوی خوئینی‌ها
بنیانگذار(ان): سید محمد موسوی خوئینی‌ها
مدیر مسئول: سید محمد موسوی خوئینی‌ها
سردبیر: عباس عبدی
زبان: فارسی
روزنامهٔ سَلام، اولین روزنامهٔ منتقد بر حاکمیت بعد از درگذشت روح‌الله خمینی بود که در ۲۰ بهمن ۱۳۶۹ با انتشار اولین پیش‌شماره آغاز به کار کرد تا این‌که در ۱۵ تیر ۱۳۷۸ برای ۵ سال توقیف شد. مدیر مسئول آن سید محمد موسوی خوئینی‌ها و سردبیر آن عباس عبدی بود.
بعد از پایان دوران توقیف، گفته می‌شود که مجمع روحانیون مبارز احتمالاً فصلنامه‌ای با همین نام چاپ کند.
آغاز فعالیت

پس از درگذشت روح‌الله خمینی، محافظه‌کاران به رهبری سید علی خامنه‌ای اعلام کردند که نظارت شورای نگهبان بر انتخابات، عام و استصوابی و شامل تمام مراحل از جمله تأیید صلاحیت شرکت‌کنندگان است. در اولین انتخابات پس از درگذشت روح‌الله خمینی، عدهٔ کثیری از نامزدهای جناح چپ جمهوری اسلامی (مجمع روحانیون مبارز، سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران، خانهٔ کارگر و تشکل‌های همسو) رد صلاحیت شدند. اعتراضات به این اقدام شورای نگهبان بی‌اثر بود.
سه نفر از رهبران مجمع روحانیون که مشمول رد صلاحیت‌ها نشده بودند در اعتراض به این وضع از انتخابات کناره‌گیری کردند: موسوی خوئینی‌ها (از رهبران دانشجویان در جریان گروگان‌گیری سفارت ایالات متحده آمریکا در تهران که از سوی خمینی به شغل‌های مهم و کلیدی گمارده شده بود)، محمدرضا توسلی رئیس دفتر خمینی و عبایی خراسانی امام جمعهٔ مشهد. اما روزنامه‌ها از چاپ بیانیهٔ انصراف آنان نیز خودداری کردند. بدین ترتیب مجمع روحانیون مبارز مصمم به انتشار روزنامه‌ای شد که سلام نام گرفت و به عنوان تریبون جناح چپ فعالیت کرد.
آغاز فعالیت > نخستین شورای سردبیری

نخستین اعضای شورای سردبیری سلام که در پیش‌شماره‌های اولیهٔ سلام تعیین شدند:
عبدالواحد موسوی لاری
ابراهیم اصغرزاده
عباس عبدی
آغاز فعالیت > نخستین دبیران تحریریه

نخستین تحریرهٔ سلام شامل ۱۱ سرویس بود و دبیران آن به شرح زیر بودند:
ابراهیم اصغرزاده دبیر سرویس سیاسی داخلی
وفا تابش دبیر سرویس سیاسی خارجی
سید محمد رضوی یزدی دبیر سرویس معارف اسلامی
عباس عبدی دبیر سرویس اقتصادی
بهروز صحابه تبریزی دبیر سرویس ورزشی
بابک داد دبیر سرویس خبر (سیاسی، پارلمانی)
مسعود مظفری دبیر سرویس اجتماعی
محمد مهدی حیدریان دبیر سرویس فرهنگی هنری
سید محمود حسینی دبیر سرویس علمی پژوهشی
اکبر اعلمی دبیر سرویس گزارش
محمدابراهیم انصاری لاری دبیر صفحهٔ حقوقی
عیسی ولایی بخش شهرستان‌ها (مدیریت بر سرپرستی‌ها، خبرنگاران و توزیع)
میرعلی نگارنده بخش شهرستان‌ها
جعفر گلابی بخش ستون الو سلام (ارتباطات مردمی)
دستگیری عبدی و احتمال توقیف

عباس عبدی سردبیر روزنامه در سال ۱۳۷۳ دستگیر و نزدیک بهٔ کسال را در بازداشت وزارت اطلاعات بود. روزنامه نیز با تجمع و تهدید روزانهٔ انصار حزب‌الله در آستانهٔ توقیف قرار داشت که با مخالفت محمد خاتمی (وزیر وقت فرهنگ و ارشاد) و حضور وی در تحریریهٔ روزنامه از توقیف جلوگیری شد.
انتشار سند محرمانه و واقعهٔ ۱۸ تیر و توقیف

از مهم‌ترین مطالب روزنامهٔ سلام، افشای اختلاس ۱۲۳ میلیارد تومانی مرتضی رفیق‌دوست بود.
این روزنامه در ۱۵ تیر ۱۳۷۸ به جرم چاپ سند محرمانه و با شکایت وزارت اطلاعات توسط دادگاه ویژه روحانیت به مدت ۵ سال توقیف شد.[نیازمند منبع]
نامهٔ منتشر شده به تاریخ ۱۶ مهر ۱۳۷۷ از طرف سعید امامی (اسلامی) از مشاورین وقت وزارت اطلاعات و معاون امنیتی وزارت اطلاعات در زمان تصدی علی فلاحیان، به قربانعلی دری نجف‌آبادی وزیر اطلاعات نوشته شده‌است. در این نامه او از وضع فرهنگی کشور ابراز نگرانی کرده و خواستار محدودیت‌هایی برای اهل قلم جهت ساماندهی و کنترل فضای فرهنگی کشور شده‌است. او همچنین با ذکر نام چند نویسنده از جمله محمد مختاری (از قربانیان قتل‌های زنجیره‌ای) آنان را به ایجاد مشکلات امنیتی متهم کرده‌است و اعلام کرده تا ترتیبی اتخاذ شود که نویسندگان، مترجمان و گزارشگران مطبوعات، پیرامون نوشته‌های خود پاسخگو باشند. هر چند علی یونسی وزیر وقت اطلاعات روز بعد از انتشار نامه در مصاحبه‌ای اعلام کرد «نامه، مربوط به سعید امامی نبوده بلکه از حوزهٔ مشاورین وزیر، خطاب به وزیر ارسال شده و موضوع نامه نیز مربوط به اصلاح قانون مطبوعات نیست». با توجه به این گفته‌ها و این‌که تصویری از نامهٔ مذکور موجود نیست، این گمانه‌زنی مطرح می‌شود که نامه نه مستقیماً از طرف سعید امامی که از طرف حوزهٔ مشاورین وزارت اطلاعات (که سعید امامی نیز عضو آن بوده) به وزیر اطلاعات نوشته شده‌است. وزارت اطلاعات هیچ‌گاه محرمانه بودن نامه را تکذیب نکرد اما یونسی اظهار داشته‌است که روزنامهٔ سلام با حذف صدر و ذیل نامه از آن استفادهٔ ابزاری و جناحی کرده‌است. هر چند روزنامهٔ کیهان این سند را جعلی خوانده‌است.
در همین راستا عباس عبدی عضو شورای سردبیری روزنامهٔ سلام، در پاسخ به محرمانه بودن نامهٔ منتشر شده آن را دست‌نویس به خط سعید امامی و فاقد هرگونه مهر محرمانه دانسته و اظهار داشته به هیچ وجه افشای اسرار محرمانه نبوده‌است و اضافه کرده احتمالاً دو نامه باید وجود داشته باشد؛ یکی دست‌نویس که ما چاپ کرده‌ایم و دیگری تایپی که احتمالاً کامل‌تر بوده‌است. همچنین در این مورد که وزارت اطلاعات نامه را منسوب به حوزهٔ مشاورین دانسته و نه سعید امامی گفته‌است «سعید امامی در حوزهٔ مشاورین کار می‌کرده و نامه به خط وی بوده‌است».
این نامه چندی بعد از مرگ مشکوک سعید امامی (به تاریخ ۲۹ خرداد همان سال) انتشار یافت. گمان می‌رود این نامه نیز در کند و کاش‌های اسناد مربوط به سعید امامی به دست تحریریهٔ روزنامه رسیده باشد. مدعیان جعلی بودن این نامه پیوند زدن طرح قانون اصلاح مطبوعات با قتل‌های زنجیره‌ای را پروژهٔ براندازی نظام عنوان کرده‌اند. در هر صورت موضوع قانون اصلاح مطبوعات و نقش سعید امامی در آن (هر چند اثبات نشده) که عامل اصلی قتل‌های زنجیره‌ای معرفی شده بود به توقیف روزنامهٔ سلام انجامید و واقعهٔ ۱۸ تیر را رقم زد.
پس از توقیف روزنامهٔ سلام، موسوی خوئینی‌ها مدیر مسئول آن، در قالب گفت‌وگویی تفصیلی با بابک داد از اعضای اولیهٔ تحریریه و دومین دبیر سرویس سیاسی سلام، ناگفتنی‌های توقیف این روزنامه را تشریح کرد که در بهار ۱۳۷۹ در قالب کتاب آخرین سلام منتشر شد.
دادگاه

در جریان محاکمهٔ سلام به جز مدعی‌العموم ۴ شاکی دیگر نیز حضور داشتند: محمود احمدی‌نژاد (استاندار اردبیل در دولت هاشمی رفسنجانی که بعدها رئیس دولت‌های نهم و دهم شد)، کامران دانشجو (که بعدها استاندار تهران و وزیر علوم در دولت دوم احمدی‌نژاد شد)، مهدی‌رضا درویش‌زاده (نمایندهٔ مردم دزفول در مجلس پنجم) و حمیدرضا ترقی (عضو ارشد مؤتلفه و نمایندهٔ مشهد در مجلس پنجم).
محمود احمدی‌نژاد یکی از شاکیان روزنامهٔ سلام بود.
تیراندازی اسفند ۱۳۹۸ کابل

| تیراندازی حوت ۱۳۹۸ کابل | تیراندازی حوت ۱۳۹۸ کابل |
| --- | --- |
بخشی از فهرست کشتارها علیه مردم هزاره: بخشی از فهرست کشتارها علیه مردم هزاره
محل حملهمحل حمله (کابل)نمایش نقشه کابلمحل حملهمحل حمله (افغانستان)نمایش نقشه افغانستان: محل حملهمحل حمله (کابل)نمایش نقشه کابلمحل حملهمحل حمله (افغانستان)نمایش نقشه افغانستان
موقعیت: مصلی عبدالعلی مزاری - دشت برچی کابل
مختصات: ۳۴°۵۰′۲۷″ شمالی ۶۹°۱۰′۱۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۸۴۰۸۳°شمالی ۶۹٫۱۷۰۸۳°شرقی﻿ / 34.84083; 69.17083
تاریخ: ۱۶ حوت/اسفند ۱۳۹۸
گونه حمله: حمله تروریستی
اسلحه: کلاشینکوف - پیکا - راکت انداز - بمب دستی
کشته‌ها: ۳۲ نفر (۷۰ تن بر اساس ادعای محمد محقق)
زخمی‌ها: ۸۱ نفر
مرتکبان: داعش
تیراندازی حوت ۱۳۹۸ کابل تیراندازی بود که روز ۱۶ حوت/اسفند ۱۳۹۸ در مراسمی که به یادبود عبدالعلی مزاری در مصلی مزاری واقع در دشت برچی کابل رخ داد. مهاجمان از ساختمان‌های نزدیک مصلی به مردم عادی و چهره‌های سیاسی که در این مراسم حضور داشتند، شلیک کردند. در این حمله ۳۲ تن کشته و ۸۱ تن زخمی شدند و بیشتر قربانیان از مردمان هزاره بودند که در این مراسم اشتراک یافته بودند. برخی رسانه‌ها بعدها آمار کشته‌شدگان را بیش از ۶۰ نفر و آمار زخمیان را بیش از ۱۰۰ نفر اعلان کرده‌اند. محمد محقق به نقل از منابع مستقل مدعی شد که در این حمله ۷۰ نفر کشته و ۸۰ تن دیگر زخمی شدند. اسدالله سعادتی و محمد محقق این حمله را مشکوک و سیاسی دانستند.
جزئیات

این حمله حدود ساعت ۱۱:۲۰ دقیقه قبل از ظهر ۱۶ حوت ۱۳۹۸ هنگام برگزاری مراسم بیست و پنجمین مراسم سالگرد عبدالعلی مزاری که در مصلی مزاری در غرب کابل رخ داد. مهاجمان هنگامی دست به شلیک زدند که محمد کریم خلیلی در حال سخنرانی بود. سخنگوی وزارت کشور افغانستان اعلام کرد که مهاجمان از ساختمان‌های نزدیک مصلای عبدالعلی مزاری به سوی مردم تیراندازی کردند. وی همچنین اعلان کرد که این حمله پس از حدود شش ساعت با از پا درآمدن دو مهاجم به پایان رسید. در میان قربانیان این حمله کودکان و زنان نیز حضور دارد. پلیس یک میل سلاح کلاشینکوف، یک میل پیکا و یک میل راکت انداز و همچنان دو قبضه بمب دستی از نزد مهاجمان بدست آورد. محمد محقق، کریم خلیلی، عبدالله عبدالله از چهره‌های مطرح سیاسی بود که در این مراسم حضور داشتند، اما به آنان آسیبی نرسید.
جزئیات > شبهات

اسدالله سعادتی و محمد محقق این حمله را مشکوک و سیاسی دانستند. محمد محقق و محمد کریم خلیلی در کنفرانس مطبوعاتی که فردای روز حمله برگزار کرده بودند به رسانه‌ها اعلان کردند که این رویداد باید توسط یک هیئت مشترک از حکومت، مجلس نمایندگان و ستاد برگزاری بررسی شود. محقق گفت که در رویداد این حمله تروریستی «رد پای مشکوکی» وجود دارد. وی توضیح داد که بخشی از نیروهای امنیتی مانع تلاشی (بررسی) ساختمان‌های اطراف محل برگزاری مراسم شده بودند. به ادعای محقق این نیروها علی‌رغم تأکید سیدمحمد روشن‌دل، فرمانده پلیس کابل، نگذاشته‌اند که این ساختمان‌ها بررسی شود و تیراندازی از همان ساختمان‌ها صورت گرفته‌است. حکومت افغانستان پس از این اعتراضات هیأتی را برای بررسی این حمله تعیین کرد.
گزارش هیئت بررسی مجلس افغانستان

هیئت ۷ نفری مجلس که شامل توفیق وحدت، غلام حسین ناصری، حفیظ جلیلی، عارف رحمانی، مهدی راسخ، عبدالکریم کریمی و زهره نوروزی بودند، گزارش خود را در خصوص حمله به مصلی شهید مزاری در ۳۱ ثور/اردیبهشت ۱۳۹۹ اعلان کردند.
گزارش هیئت بررسی مجلس افغانستان > جلسه اول

مسئولین ستاد مردمی ۳ جلسه مکرر با مسئولین حوزات امنیتی، مسئولین زون امنیتی و قومندان امنیه کابل و رئیس امنیت ملی کابل داشته و هر بار برای مسئولین ستاد مردمی از تأمین امنیت مراسم اطمینان داده شده‌است. بر اساس گفته‌های ستاد مردمی برگزاری مراسم، نیروهای امنیتی به ستاد مردمی اطمینان داده بودند که در فاصله ۳ کیلومتری ساحه را تصفیه کرده‌اند.
گزارش هیئت بررسی مجلس افغانستان > جلسه دوم

هیئت پارلمانی جلسه دوم را با رئیس امنیت کابل و معاون قوماندان امنیه کابل داشته‌اند که آن‌ها بیشتر مسئولیت را متوجه حلقات پایین و مسئولین محل کرده و از اجراأت خویش اسناد در اختیار هیئت پارلمان قرار نداده‌اند. بر اساس این گزارش هیئت پارلمان با مسئولین حوزات پلیس و امنیت ملی نیز جلسه داشته و مسئولین حوزات تأکید کرده‌اند که مطابق پلان تدابیری داده شده اجراآت کرده‌اند. بر اساس این گزارش، تعدادی از عاملین قضیه از ولسوالی شکر دره کابل دستگیر شده‌اند.