stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
قصه حسین کرد شبستری

قصهٔ حسین کرد شَبــِستَری قصه‌ای عامیانه به زبان فارسی است که نویسندهٔ آن شناخته نیست.
این داستان حکایت‌هایی از قهرمانی عیاران را نشان می‌دهد و شرح جنگ‌های افسانه‌ای میان پهلوانان حق و باطل است.
مارزلف این قصه را مربوط به اواخر دوره قاجار می‌داند اما افشاری با توجه به اصطلاحات خاص اداری و اجتماعی به کار رفته در کتاب و فضای کاملا صفوی متن بعید می‌داند که این اثر مربوط به دوره قاجار باشد.
داستان

قصه حسین کرد شبستری در دوره صفویه جریان دارد. «حسین کرد» یکی از پهلوانان ایران است، که در آغاز کهتر و شاگرد پهلوان مسیح تکمه‌بند تبریزی از پهلوانان دربار شاه‌عباس صفوی بود.
حسین کرد پس از اختلاف با همسر مسیح، تبریز را ترک می‌کند و در اصفهان به جمع پهلوانان شاه عباس می‌پیوندد و ازدواج میکند
زمانی که حسین کرد مالیات هفت‌ساله ایران را از پادشاه هند گرفت و به دربار شاه آورد، شاه عباس به او خلعت فراوان داد و از آن پس، حسین کرد از نزدیکان شاه شد.
جایگاه او در میان پهلوانان شاه عباس همچون جایگاه رستم در جمع پهلوانان شاهنامه است. پهلوانان داستان به سرپرستی سید میرباقر آجرپز در خدمت شاه عباس به سر می‌برند و با دشمنان شاه که بیشتر ترکان عثمانی و ازبک هستند مبارزه می‌کنند.
قصه حسین کرد سال‌های بسیار یکی از قصه‌های مورد پسند مردم ایران بوده در قهوه‌خانه‌ها و گذرگاه‌ها نقل می‌شده‌است. در این قصه می‌توان گنجینه‌ای ارزشمند از ویژگی‌های زبانی فرهنگی و اجتماعی مردم ایران در زمان روایت داستان را یافت.
روایت سینمایی

روایت سینمایی قصهٔ حسین کرد شبستری با نام حسین کرد توسط اسماعیل کوشان در سال ۱۳۴۵ خورشیدی ساخته شد. حسین کرد شبستری، چوپان سردار مسیح خان، فری ناز، دختر سردار، را از دست عده‌ای راهزن نجات می‌دهد و پس از طی ماجراهای پهلوانی و قهرمانانه شاه عباس او را به عنوان داروغه پایتخت می‌گمارد و اسباب ازدواج حسین و فریناز را فراهم می‌کند.
فرهنگ عامه

قصه حسین کرد شبستری داستانی بسیار بلند است، در حدی که معمولاً به صورت کنایه از پرگویی افراد استفاده می‌شود. به اینگونه که عوام به فردی که پرگویی می‌کند می‌گویند که فلانی اینقدر پرحرف است که انگار دارد قصه حسین کرد تعریف می‌کند.
کتاب

نسخه‌های گوناگونی از این کتاب تاکنون چاپ شده‌است اما کامل ترین روایت این داستان در سال ۱۳۸۵ خورشیدی با تصحیح ایرج افشار و مهران افشاری در ۵۱۶ صفحه چاپ شده‌است.
برخی نسخه‌ها:
کلیات حسین کرد شبستری، با تصحیح کامل، به کوشش: سعید قانعی، تهران: دنیای کتاب، ۱۳۷۷ خورشیدی، شابک: ۹۶۴۵۸۷۰۹۲۵
نسخه کامل حسین کرد شبستری با صدای اردلان ضرغام و آهنگسازی مهدی زارع توسط مؤسسه نوین کتاب گویا در سال ۱۳۹۶ تولید و منتشر شد.
مقالات

از تعدادی مقالات معتبر خارجی که در زمینه حسین کرد نوشته شده می‌توان به مقاله‌ای قابل توجه از «اولریش مارزلف»(به انگلیسی: Ulrich Marzolph) اشاره کرد و در بین پژوهش های ایرانیان در این زمینه مقدمه و پیشگفتار ایرج افشار و مهران افشاری در کتابی که ایشان تصحیح کرده اند قابل توجه است. مقاله‌ زهرا دهقان دهنوی و دکتر یدالله جلالی پندری مندرج در مجله‌ ادب پژوهی از نخستین مقاله‌هایی است که در این زمینه چاپ شده‌است.
هوشنگ انصاری

| هوشنگ انصاری | هوشنگ انصاری |
| --- | --- |
مدیرعامل و رئیس هیئت مدیره شرکت ملی نفت ایران: مدیرعامل و رئیس هیئت مدیره شرکت ملی نفت ایران
دوره مسئولیت ۱۳۵۶ – ۱۳۵۷: دوره مسئولیت ۱۳۵۶ – ۱۳۵۷
پس از: منوچهر اقبال
پیش از: حسن نزیه
وزیر امور اقتصادی و دارایی: وزیر امور اقتصادی و دارایی
دوره مسئولیت ۱۳۵۳ – ۵ شهریور ۱۳۵۷: دوره مسئولیت ۱۳۵۳ – ۵ شهریور ۱۳۵۷
پادشاه: محمدرضا پهلوی
نخست‌وزیر: امیرعباس هویدا جمشید آموزگار
معاون کل: حسنعلی مهران
پس از: خودش به عنوان وزیر اقتصاد
پیش از: محمد یگانه (سیاستمدار)
وزیر اقتصاد: وزیر اقتصاد
دوره مسئولیت ۲۸ تیر ۱۳۴۸ – ۱۳۵۳: دوره مسئولیت ۲۸ تیر ۱۳۴۸ – ۱۳۵۳
پادشاه: محمدرضا پهلوی
نخست‌وزیر: امیرعباس هویدا
پس از: جمشید آموزگار
پیش از: خودش به عنوان وزیر امور اقتصادی و دارایی
سفیر ایران در آمریکا: سفیر ایران در آمریکا
دوره مسئولیت ۱۷ اردیبهشت ۱۳۴۶ – ۲۵ تیر ۱۳۴۸: دوره مسئولیت ۱۷ اردیبهشت ۱۳۴۶ – ۲۵ تیر ۱۳۴۸
نخست‌وزیر: امیرعباس هویدا
پس از: خسرو خسروانی
پیش از: امیر اصلان افشار
وزیر اطلاعات و جهانگردی: وزیر اطلاعات و جهانگردی
دوره مسئولیت ۲۰ تیر ۱۳۴۵ – ۱۸ اردیبهشت ۱۳۴۶: دوره مسئولیت ۲۰ تیر ۱۳۴۵ – ۱۸ اردیبهشت ۱۳۴۶
نخست‌وزیر: امیرعباس هویدا
پس از: حسن پاکروان
پیش از: جواد منصور
سفیر ایران در پاکستان: سفیر ایران در پاکستان
دوره مسئولیت اردیبهشت ۱۳۴۴ – مرداد ۱۳۴۵: دوره مسئولیت اردیبهشت ۱۳۴۴ – مرداد ۱۳۴۵
پس از: جعفر کفایی
پیش از: حسن پاکروان
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۰۵ اهواز، خوزستان
ملیت: ایران
همسر(ان): مریم پناهی   شهلا انصاری
فرزندان: نینا، نادر
اقامتگاه: پرستن هالو، دالاس، تگزاس
پیشه: کارآفرین
تخصص: سیاست‌مدار
هوشنگ انصاری (زاده ۱۳۰۵ اهواز) سیاست‌مدار و دیپلمات سابق، سرمایه‌دار، نیکوکار و مدیر اجرایی ایرانی-آمریکایی است.
وی فعالیت شغلی خود را به عنوان عکاس و خبرنگار، در شهرهای اهواز و تهران آغاز نمود. انصاری از سال ۱۳۴۳ تا ۱۳۴۵ سفیر ایران در پاکستان بود، سپس برای مدت یک سال تا ۱۳۴۶ به‌عنوان وزیر اطلاعات و جهانگردی فعالیت نمود. او در فاصله سال‌های ۱۳۴۶ تا ۱۳۴۸ سفیر ایران در آمریکا بود. انصاری از سال ۱۳۴۸ تا ۱۳۵۶ وزارت امور اقتصاد و دارایی را برعهده داشت. آخرین سمت وی در ایران، مدیرعاملی شرکت ملی نفت ایران از ۱۳۵۶ تا ۱۳۵۷ بود.
زندگی‌نامه

هوشنگ انصاری در سال ۱۳۰۶ در اهواز زاده شد، نام خانوادگی پیشین آن‌ها مستمند شیرازی بود. پدر او عبدالرسول انصاری در بانک ملی ایران، سمت تحویل‌داری داشت. پسر خود را به مدرسه آمریکایی‌ها در اصفهان فرستاد. او از خانواده‌های متنفذ نبود و خانواده‌اش در کودکی با تنگناهای اقتصادی مواجه بود. انصاری در انگلستان قدری تحصیل کرد که میزان آن مشخص نیست. بعضی از منابع گفته‌اند او فوق لیسانس دریافت کرد، در حالی که برخی دیگر گفته‌اند او تنها چند درس گذراند و بیشتر وقتش را به عکاسی گذراند. و بعد از آمدن به ایران در کنار یکی از بازرگانان معروف، به نام نمازی مشغول به کار شد. در سال ۱۳۳۴ به نمایندگی تجارتخانه نمازی که دفتری در ژاپن داشت، به توکیو رفت و همسری ژاپنی اختیار کرد و در آنجا زبان ژاپنی را فرا گرفت. او ضمن کار در دفتر نمایندگی نمازی، با سفارت ایران نیز ارتباط داشت و در پی آن، با سفیر وقت ایران در ژاپن؛ غلام‌عباس آرام آشنا شد. این آشنایی باعث شد که وی به عنوان مترجم و راهنما در سفارت ایران در ژاپن مشغول بکار شود و افرادی را که برای مأموریت یا کار به ژاپن می‌رفتند را همراهی نماید.[نیازمند منبع] او با زنی ژاپنی ازدواج کرد و نزدیکی او به آرام هم باعث شد که غلام‌عباس آرام وی را به محمدرضا پهلوی معرفی نماید. محمدرضا پهلوی در سفری که به ژاپن داشت، از طریق غلام‌عباس آرام با انصاری که در آن زمان، به عنوان وابسته اقتصادی سفارت ایران در ژاپن فعالیت می‌کرد، آشنا شد، که در پی آن، انصاری مسئولیت تنظیم روابط اقتصادی خارجی و سرمایه‌گذاری‌های خارجی کشور را برعهده گرفت. اندکی پس از بازگشت محمدرضا پهلوی از ژاپن، انصاری به ایران فرا خوانده شد و به سفارش او سریعاً وارد مشاغل مهمی شد؛ از جمله عضویت شورای هواپیمایی کشوری، رئیس کمیسیون نظارت بر ذخایر عمومی، معاونت ضمانت صنعتی، عضویت شورای سرمایه‌گذاری، نیابت ریاست اتاق بازرگانی و صنایع تهران به او واگذار شد. او در کنار تمام این‌ها به صورت تمام وقت در کارخانه خصوصی «فخر ایران» - بخشی از شرکت نمازی- فعالیت می‌کرد و توانست به یکی از شرکای با نفوذ آن کارخانه تبدیل شود و پس از تبدیل آن به یک شرکت سودده آن را به دولت بفروشد. وی سپس معاون فنی وزیر اقتصاد شد و از آنجا به وزارت خارجه منتقل گردید.
سفیر ایران در پاکستان

غلامعباس آرام وزیر امور خارجه آن موقع انصاری را برای یک مأموریت کوتاه سیاسی، به عنوان سفیر فوق‌العاده به کشورهای آفریقایی فرستاد، که سفرش بیش از دو ماه طول نکشید و از آنجا بود که به مقام سفارت ایران در پاکستان منصوب شد. در همان روزها بود که جنگ هند و پاکستان شروع شده بود. او در این جریان نقش مهمی به عهده داشت و واسطه مذاکرات بین ایوب خان و شاه شد و هفته‌ای دو بار با هواپیمای خصوصی به تهران می‌آمد و مستقیماً با شاه ملاقات و آخرین اطلاعات مربوط به اوضاع جنگ را گزارش می‌داد و پیغام‌های محرمانه ایوب خان؛ ریس جمهور پاکستان را به شاه بازگو می‌کرد.
وزیر اطلاعات و جهانگردی

هوشنگ انصاری در سال ۱۳۴۵ به ایران احضار شد و در پی استعفای حسن پاکروان از وزارت اطلاعات و جهانگردی، انصاری به عنوان وزیر اطلاعات و جهانگردی منصوب شد. اندکی بعد به عنوان سفیر ایران در آمریکا معرفی گردید.
سفیر ایران در آمریکا

دوران سفارت هوشنگ انصاری در آمریکا؛ مانند وزارتش در اطلاعات و جهانگردی زود به پایان رسید؛ یعنی کمتر از دو سال از ۱۷ اردیبهشت ۱۳۴۶ تا ۲۵ تیر ۱۳۴۸ در این جایگاه فعالیت نمود. اما این دوره برای ایران و خود او بسیار اثرگذار بود. هیچ بحران عمده ای در این دوره به وقوع نپیوست. این دورانی بود که شاه تلاش می‌کرد بریتانیا به عنوان نیروی هژمون در ایران را جایگزین کند. انصاری سعی می‌کرد آمریکا را متقاعد کند ایران را به عنوان ابزار منتخب خود در منطقه برگزینند. در همان زمان، به سرسختانه در حال تقویت ارتباطات سطح بالای خود بود. همسر او مریم و ارتباط با سطوح بالای قدرت در آمریکا، نقش مهمی در تلاش او برای برقراری پیوندهایش بود. بعدها در دوران تبعید، این پیوندها هنگامی که او سعی داشت حرفه جدیدی برای خود دست و پا کند به کارش آمد.
وزیر امور اقتصاد و دارایی

انصاری در تاریخ ۲۸ تیر ۱۳۴۸ در کابینه امیرعباس هویدا، به عنوان وزیر امور اقتصادی که حوزه‌های صنایع و بازرگانی را مدیریت می‌نمود، معرفی شد. در اردیبهشت ۱۳۵۳ به‌منظور ترمیم کابینه هویدا، دو وزارتخانه امور اقتصادی و دارایی در هم ادغام شدند، که وزارتخانه جدید تحت عنوان وزارت امور اقتصاد و دارایی تشکیل گردید و در پی آن، هوشنگ انصاری در رأس این وزارتخانه منصوب گردید. انصاری تا ۵ شهریور ۱۳۵۷ بیش از ۹ سال در این جایگاه فعالیت نمود، که در دوران وزارت وی، کشور پیشرفت محسوسی را در حوزه صنعت و بازرگانی تجربه نمود.
این دوره ای است که سیا از آن به عنوان «عیاشی قرض دهی شاه» یاد می‌کند، و ایران در سال ۱۹۷۳ متعهد شد ۱٬۳ میلیارد دلار کمک مالی بدهد -از جمله میلیون‌ها دلار برای سیستم آبرسانی لندن. انصاری نقش مهمی در توزیع این دلارهای نفتی ایران در سطح جهان داشت. او در این دوره یکی از دو رئیس کمیسیون مشترک اقتصادی ایران و آمریکا که به پیشنهاد هنری کیسینجر تشکیل شده بود، نیز بود. از مهم‌ترین اقدامات انصاری در این سمت می‌توان به امضای قرارداد ۱۵ میلیارد دلاری با هنری کیسینجر وزیر امور خارجه وقت آمریکا، به‌منظور ساخت ۸ نیروگاه هسته‌ای در ایران، اشاره نمود. ایران هم میلیاردها دلار در شرکت‌های اغلب مشکل دار اروپایی و آمریکایی سرمایه‌گذاری کرد و انصاری که برادرش مسئول سرمایه‌گذاری‌های خارجی بود نقشی مهم و گاه مجادله برانگیز در این تصمیم سازی‌ها ایفا کرد.
کاندیدای نخست‌وزیری

انصاری از سال ۱۹۶۸ از کاندیداهای اصلی پست نخست‌وزیری بود و به این دلیل بین او و جمشید آموزگار اختلاف پیش‌آمد و از هم انتقادات زیادی می‌کردند. در سال ۱۳۵۶ که شاه زیر فشارهای خارجی و داخلی ناچار شد، خود را با برنامه‌های کارتر رئیس‌جمهور آمریکا همراه کند و در ایران فضای باز سیاسی به وجود آورد، دو نفر کاندیدای اجرای این برنامه بودند و با استعفای هویدا همه او را نخست‌وزیر آینده ایران می‌دانستند؛ ولی در لحظات آخر جمشید آموزگار از رقیب خود پیش افتاد و انصاری در کابینه آموزگار در همان سمت وزیر اقتصاد باقی ماند و در حزب رستاخیز رهبری جناح سازنده که اپوزیسیون جناح پیشرو به رهبری آموزگار بود را نیز عهده‌دار شد. بعضی از حامیان انصاری معتقدند در صورت گزینش او به نخست‌وزیری جلوی انقلاب در ایران گرفته می‌شد. حتی مریم پناهی زن سابق انصاری گمارده نشدن او را یکی از دو اشتباه شاه منتج به انقلاب می‌داند.
مدیرعامل شرکت ملی نفت ایران

آموزگار در مقابله با فساد، انصاری را مجبور به کنار رفتن از وزارت اقتصاد و عهده‌دار شدن سمت مدیرعامل و رئیس هیئت مدیره شرکت ملی نفت ایران کرد که مدیر عامل قبلیش منوچهر اقبال در سال ۱۳۵۶ درگذشته بود. در ابتدا کارشناسان بر این باور بودند، که وی در رأس شرکت ملی نفت، قراردادهای بزرگی با شرکت‌های نفتی جهان منعقد خواهد کرد؛ اما ابتکار او در مورد بستن قرارداد با شرکت نفتی آمریکایی اکسون، با شکست رو به رو شد. ریشه‌های انقلاب ۱۳۵۷ در حال شکل‌گیری بود و شرکت‌های خارجی اعتمادی به ثبات وضع ایران نداشتند. انصاری در اوایل سال ۱۳۵۷ در خانه شخصی خود در حصارک شمیران زندگی می‌کرد و در آن روزها از بیماری قلبی رنج می‌برد. در آبان ۱۳۵۷ درحالی‌که به‌منظور امضای قراردادی نفتی در پاریس به‌سر می‌برد، به‌علت عارضه قلبی در بیمارستان بستری شد، سپس برای ادامه معالجه به آمریکا نقل مکان کرد.
جوایز و افتخارات

انصاری از دریافت کنندگان مدال افتخار جزیره الیس (۲۰۰۳) و جایزه وودرو ویلسون است.
کالج پزشکی ویل کرنل در سال ۲۰۰۴ به افتخار کمک مالی انصاری و همسرش شهلا مرکز درمان‌شناسی سلول بنیادی انصاری را راه اندازی کرد.
آکادمی دیپلماسی آمریکا برنامه انصاری را از سال ۲۰۰۴ در خصوص سیاست خارجی آغاز کرد.
گالری تاریخ آمریکای انصاری در کتابخانه ریاست جمهوری جرج بوش در سال ۲۰۰۴ به افتخار او نامگذاری شد.
جایزه رهبری جیمز بیکر (2013)
جایزه مهاجران عالی از بنیاد کارنگی نیویورک (۲۰۱۷)
انصاری در دیدار با جرالد فورد، رئیس‌جمهور آمریکا در کاخ سفید به عنوان وزیر امور اقتصادی و دارایی
زبل خان

| زبل خان | زبل خان |
| --- | --- |
مجسمهٔ زبل خان در ورشو: مجسمهٔ زبل خان در ورشو
Pampalini łowca zwierząt: Pampalini łowca zwierząt
ژانر: انیمیشن
کشور سازنده:  لهستان
زبان اصلی: لهستانی
شمار قسمت‌ها: ۱۳ قسمت
تولید: تولید
مدت: ۱۰ دقیقه (هر قسمت)
تولیدکننده: Studio Filmów Rysunkowych
پخش: پخش
انتشار اولیه: ۱۹۷۶ میلادی
زبل خان با عنوانِ اصلیِ پامپالینی شکارچی حیوانات (به لهستانی: Pampalini łowca zwierząt) نام یک مجموعهٔ کارتونیِ کوتاه لهستانی است که در سال ۱۹۷۶ میلادی منتشر شد. این کارتون در ایران، با نام زبل خان در دههٔ ۶۰ خورشیدی از شبکه اول تلویزیون ایران پخش شد.
این انیمیشن لهستانی داستان یک شکارچی است که سفارش برای شکار حیوانات می‌گیرد ولی همیشه کارش ناموفق است.
قسمت‌ها

این مجموعه در طی سال‌های ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۰ در ۱۳ قسمت به نام‌های زیر تهیه شد:
«زبل خان و خرس»
«زبل خان و تمساح»
«زبل خان و شیر»
«زبل خان و مورچه‌خوار مالایی»
«زبل خان و کرکس»
«زبل خان و مار بوآ»
«زبل خان و یتی»
«زبل خان و فیل»
«زبل خان و زرافه»
«زبل خان و شترمرغ»
«زبل خان و گوریل»
«زبل خان و مورچه‌خوار»
«زبل خان و اسب آبی»
منبع به بیرون

زبل خان و فیل (دوبلهٔ فارسی) در یوتیوب
مجموعه‌ای از گفتاوردهای مربوط به  در ویکی‌گفتاورد موجود است.
فهرست میراث فرهنگی ناملموس در آلمان

| میراث ناملموس در آلمان | میراث ناملموس در آلمان |
| --- | --- |
 :  
کشور: آلمان
تصویب پیمان‌نامه: ۱۰ آوریل ۲۰۱۳
میراث ثبت شده: ۱۰
وبگاه: DE
فهرست میراث ناملموس در آلمان شامل ۱۰ میراث ناملموس است.
گنجاندن عناصر جدید میراث در فهرست‌های میراث فرهنگی ناملموس توسط کمیته بین‌دولتی برای حفاظت از میراث فرهنگی ناملموس تعیین می‌شود که توسط کنوانسیون تأسیس شده است. این میراث شامل دانش، مهارت‌ها، سنت‌ها، آیین‌ها، زبان‌ها، موسیقی، رقص، هنرهای نمایشی، غذاهای سنتی و دیگر جلوه‌های زنده فرهنگ است. هدف از حفاظت این میراث، حفظ تنوع فرهنگی و هویت‌های بومی در برابر تغییرات جهانی است.
آلمان این کنوانسیون را در تاریخ ۱۰ آوریل ۲۰۱۳ به تصویب رساند.
یادداشت

↑  مشترک با اتریش، جمهوری چک، مجارستان و اسلواکی.
↑  مشترک با اتریش، بلژیک، کرواسی، جمهوری چک، فرانسه، مجارستان، ایرلند، ایتالیا، قزاقستان، جمهوری کره، قرقیزستان، مغولستان، مراکش، هلند، پاکستان، لهستان، پرتغال، قطر، عربستان سعودی، اسلواکی، اسپانیا، سوریه، و امارات متحده عربی.
↑  مشترک با اتریش، جمهوری چک، لتونی، لهستان و اسپانیا.
↑  مشترک با جمهوری چک، فنلاند، فرانسه، مجارستان و اسپانیا.
↑  مشترک با کلمبیا، قبرس، قرقیزستان، لوکزامبورگ، نیجریه، اسلوونی و توگو.
↑  مشترک با اتریش، بلژیک، ایتالیا، لوکزامبورگ، هلند و سوئیس.
یون فوسه

| یون فوسه | یون فوسه |
| --- | --- |
زاده: ۲۹ سپتامبر ۱۹۵۹ ‏(۶۵ سال) هوگسوند نروژ
پیشه: نمایشنامه‌نویس و شاعر
ملیت: نروژ
دانشگاه: دانشگاه برگن
 جوایز جایزهٔ نوبل ادبیات (۲۰۲۳)  :  جوایز جایزهٔ نوبل ادبیات (۲۰۲۳)  
یون فوسه (به نروژی: Jon Fosse) (زادهٔ ۲۹ سپتامبر ۱۹۵۹) نمایشنامه‌نویس و داستان‌نویس و شاعر اهل نروژ و برنده جایزه نوبل ادبیات در سال ۲۰۲۳ است.
فوسه از مهم‌ترین نویسندگان نروژ و همچنین از مطرح‌ترین نمایشنامه‌نویسان جهان به‌شمار می‌رود. آثارش ادامه‌دهنده سنت نمایشی است که توسط هنریک ایبسن در قرن نوزدهم در نروژ ایجاد شد.
زندگی

یون فوسه در سال ۱۹۵۹ در هوگسوند نروژ به دنیا آمد و در استرندبارم بزرگ شد. تجربه تصادفی شدید در هفت سالگی که او را به مرگ نزدیک کرد، به‌طور قابل توجهی بر نوشتن او در بزرگسالی تأثیرگذار بود. فوسه تحصیلات دانشگاهی خود را در دانشگاه برگن و در رشته ادبیات تطبیقی ادامه داد. اولین رمان فوسه به نام «قرمز، سیاه» در سال ۱۹۸۳ منتشر شد و اولین نمایشنامه‌اش با نام «و ما هرگز از هم جدا نمی‌شویم»، در سال ۱۹۹۴ اجرا و منتشر شد. در کارنامه ادبی فوسه علاوه بر رمان و نمایشنامه آثاری در زمینه داستان کوتاه، شعر، کتاب کودکان، و مقاله نیز به چشم می‌خورد.
آثار

او ابتدا با نوشتن رمانی به نام «قایق‌خانه» در سال ۱۹۸۹ به موفقیت رسید و سپس از سال ۱۹۹۲ با قطعه «کسی می‌آید» به جرگه نمایشنامه‌نویسان پیوست. از آن زمان تا کنون آثار پرشماری از او منتشر شده‌است و به بیش از ۴۰ زبان دنیا از جمله فارسی ترجمه شده‌اند. از جمله این آثار می‌توان به «مجموعه آثار نمایشی»، «زیبا و رؤیای پائیز»، «دخترک روی مبل»، «شب آوازهایش را می‌خواند»، «روز و شب»و «دختری با بارانی زرد» اشاره کرد.
ترانه وفایی

| ترانه وفایی | ترانه وفایی |
| --- | --- |
زاده: یکم آبان ۱۳۴۳ تهران
پیشه: نویسنده
زمینه کاری: نویسنده، مترجم، مدرس، محقق
ملیت: ایرانی
تحصیلات: دکترای ادبیات تطبیقی
سبک نوشتاری: ادبی، فلسفی
ترانه وفایی (زاده ۱ آبان ۱۳۴۳، تهران) مدرس نویسندهمترجم مدیر مسئول انتشارات او و رئیس هیئت مدیرهٔ مؤسسهٔ آرتا دانش بین‌المللی، از اعضای سابق هیئت علمی تمام وقت دانشگاه آزاد اسلامی بوده‌است.
سبک نگارش

ترانه وفایی در نگارش سبک خاص خود را دارد. نثر او در برخی از کارها نه شعر است و نه نثر. داستان‌هایی کوچک که که در قالب نثری دارای آهنگ بیان شده‌اند. هر کدام از داستان‌ها هم مستقل هستند و هم در آخر داستان کلی تری را بیان می‌کنند. نوشته‌های او بیشتر فضایی تخیلی دارند که حاصل نگاه او به هستی است. نوشته‌های ادبی او آمیزه‌ای از روانشناسی، فلسفه و ادبیات هستند (ال، او، سپید و…) او به کار نوشتن و ترجمه برای یک سن اکتفا نمی‌کند. برای همهٔ سنین می‌نویسد و ترجمه می‌کند.
مباحث مورد نظر او در تحقیق، مباحث و ادیبان قرن ۱۹ و ۲۰ فرانسه و قرن ۲۰ ایران می‌باشد.
کتاب‌شناسی > تألیف

۱۳۷۷ - سپید - انتشارات پژوهنده
۱۳۷۷ -آن‍ه‍ا ن‍ی‍ز ع‍اش‍ق‍ن‍د؟ - انتشارات پژوهنده
۱۳۷۹ - بیداری انتخاب - نشر قطران
۱۳۸۱ - ه‍م‍ه م‍ی‌گ‍وی‍ن‍د ای‍ن ی‍ک ت‍وپ ف‍وت‍ب‍ال اس‍ت م‍ن م‍ی‌گ‍وی‍م ل‍ن‍گ‍ه ک‍ف‍ش اس‍ت - نشر آرویج
۱۳۸۷- او - انتشارات او
۱۳۸۷ - کارت‌های بازی آموزشی زبان انگلیسی تی‌پی کارت (Yes or No) - انتشارات او
۱۳۸۸ - کارت‌های آموزشی زبان فرانسه تی پی کارت (Jeu de TP carte) - انتشارات او
۱۳۸۸ - کارت‌های آموزشی زبان انگلیسی تی‌پی کارت (TP card Game) - انتشارات او
۱۳۸۸ - راهی به نشانه: معناشناسی سیال: با بررسی موردی «ققنوس» نیما - - نوشته شده همراه با دکتر حمیدرضا شعیری - انتشارات علمی و فرهنگی
۱۳۹۰- ال - انتشارات او
۱۳۹۴ -آن‍ه‍ا ن‍ی‍ز ع‍اش‍ق‍ن‍د؟ - انتشارات او
۱۳۹۴ - قصه‌های سفید (مجموعه داستان) - انتشارات او
۱۳۹۶ - چشم‌ها نبودند (داستان بلند) - انتشارات او
کتاب‌شناسی > ترجمه

۱۳۸۵ - توجیه ف‍ل‍س‍ف‍ه ب‍رای دخ‍ت‍رم - نوشته: رژه - پل دروا - انتشارات ایران‌بان - قطره
۱۳۸۶ - داستان‌های فلسفی جهان ۱ - نوشته: میشل پیکمال - انتشارات او
۱۳۸۶ - غرور و خجالت (از مجموعهٔ فلسفه را بچشیم) - نوشته: میشل پوئش و بریژیت لابه - انتشارات او
۱۳۸۷ - استفاده از زمان و هدر دادنش (از مجموعهٔ فلسفه را بچشیم) - نوشته: میشل پوئش و بریژیت لابه - انتشارات او
۱۳۸۷ - رتتوی - نوشته: کمپانی والت دیزنی و پیکسار - انتشارات او
۱۳۸۸ - خشونت و عدم خشونت (از مجموعهٔ فلسفه را بچشیم) - نوشته: میشل پوئش و بریژیت لابه - انتشارات او
۱۳۹۱- داستان‌های فلسفی جهان ۲ - نوشته: میشل پیکمال - انتشارات او
۱۳۹۳ - فلسفه برای فرزندم - نوشته: روژه پل دروآ - انتشارات او
۱۳۹۳–۱۰۱ دلیل حسابی برای این که از بچه بودن خوشحال باشیم - نوشته: بئاتریچه مازینی - انتشارات او
۱۳۹۳ - شیر پروانه‌ای - نوشته: مایکل مورپرگو - انتشارات او
۱۳۹۳ - فلسفه برای فرزندم - نوشته: رژه - پل دروا - انتشارات او
۱۳۹۴ - کلام و سکوت - (از مجموعهٔ فلسفه را بچشیم) - نوشته: میشل پوئش و بریژیت لابه - انتشارات او
۱۳۹۴ - اولین کتاب خردمندی من - نوشته: میشل پیکمال - انتشارات او
۱۳۹۴ - داستان‌های فلسفی جهان ۳ - نوشته: میشل پیکمال - انتشارات او
۱۳۹۵ - عادی بودن و عادی نبودن -(از مجموعهٔ فلسفه را بچشیم) - نوشته: میشل پوئش و بریژیت لابه - انتشارات او
۱۳۹۵ - فراموشی کوچولو - نوشته:شارلوت لگو - انتشارات او
۱۳۹۶ - سلما - نوشته:یوتا بائر - انتشارات او
دهکده المپیک پاریس

ساختمان دهکده المپیک پاریس - ژوئیه ۲۰۲۴
دهکده المپیک پاریس (انگلیسی: Olympic Village) یک دهکده المپیکی است که در منطقه سن-سن-دنی ایل-دو-فرانس و جهت استفاده در المپیک تابستانی ۲۰۲۴ و پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۴ در پاریس ساخته شده است.
در طراحی این دهکده، از دهکده المپیک بارسلون الهام گرفته شده است.
پارک هی یونگ (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۹۱)

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادروز:  ۲۱ مارس ۱۹۹۱ ‏(۳۳ سال)
قد:  ۱٫۶۰ متر (۵ فوت ۳ اینچ)
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  Hyundai Steel Red Angels
شمارهٔ پیراهن:  ۱۳
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
|  |  Hyundai Steel Red Angels |   |   |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۰۷–۲۰۰۸ |  South Korea U17 |  ۱۴ |  (۵) |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۰ |  South Korea U20 |  ۸ |  (۲) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۵ |  تیم ملی فوتبال زنان کره جنوبی |  ۴۱ |  (۷) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.
پارک هی یونگ (انگلیسی: Park Hee-young؛ زادهٔ ۲۱ مارس ۱۹۹۱) بازیکن فوتبال اهل کره جنوبی است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال South Korea women's national under-17 football team, South Korea women's national under-20 football team، و زنان کره جنوبی بازی کرده‌است.
همایون صنعتی‌زاده

| همایون صنعتی‌زاده کرمانی | همایون صنعتی‌زاده کرمانی |
| --- | --- |
همایون صنعتی زاده کرمانی: همایون صنعتی زاده کرمانی
زاده: ۱۳۰۴ تهران، ایران
درگذشته: ۴ شهریور ۱۳۸۸ (۸۴ سال) کرمان، ایران
آرامگاه: دهستان لاله‌زار
ملیت: ایران
دلیل سرشناسی: کارآفرین، نویسنده، مترجم، ناشر
همسر(ها): شهین‌دخت سرلتی
پدر و مادر: عبدالحسین صنعتی زاده قمرتاج دولت‌آبادی
خویشاوندان: مهدخت صنعتی (خواهر)، هادی دولت‌آبادی (پدربزرگ مادری)
همایون صنعتی‌زاده کرمانی (زادهٔ ۱۳۰۴ تهران– درگذشتهٔ ۱۳۸۸) کارآفرین، نویسنده، مترجم، پژوهشگر ادیان باستان و ناشر ایرانی اهل کرمان بود.
زندگی

همایون صنعتی‌زاده در سال ۱۳۰۴ در تهران به دنیا آمد. پدرش عبدالحسین صنعتی زاده، از اولین رمان نویسان ایرانی و پدربزرگش علی‌اکبر صنعتی‌زاده بود. مادرش قمرتاج دولت‌آبادی، کوچک‌ترین دختر میرزا هادی دولت‌آبادی و خواهر میرزا یحیی دولت‌آبادی و صدیقه دولت‌آبادی رئیس کانون بانوان و از پیشگامان جنبش زنان در ایران بود. کودکی خود را در کرمان، نزد پدربزرگ و مادر بزرگش گذراند. سپس برای طی دورهٔ دبیرستان به تهران آمد. همایون در دبیرستان البرز تهران مشغول به تحصیل شد و در همین مدرسه با ایرج افشار آشنا شد. اما هم‌زمان با شهریور ۱۳۲۰، ایران درگیر جنگ جهانی دوم بود، دبیرستان را ناتمام رها کرد و دوباره به کرمان بازگشت و در کار تجارت و اداره امور پرورشگاه به پدر کمک کرد. بعدها دیپلم خود را از اصفهان گرفت؛ ولی هرگز به دانشگاه نرفت و به‌رغم میل پدر و خانواده به جای دانشگاه راه بازار و تجارتخانه را برگزید. همسر وی شهین‌دخت سرلتی (صنعتی) می‌باشد. مادرش و همسرش اصفهانی بودند.
در طول دوره پهلوی او در انتقال بسیاری نهادهای وابسته به فرهنگ به ایران پیشرو بودند. ایشان همچنین زمانی مسئول برنامه سوادآموزی به بزرگ‌سالان -موسوم به کلاس‌های اکابر- بودند.
در سال ۱۳۴۱ او از سوی شاه مأمور به مذاکره با رهبران جبهه ملی برای مصالحه با شاه بود. او در مذاکرات با رهبران جبهه ملی پیام شاه مبنی اجازه شرکت در مجلس شورای ملی و داشتن تعداد محدودی از کرسی‌های مجلس و وزیر در کابینه به شرط عدم انتقاد از شاه و عدم صحبت در مورد دکتر مصدق را بیان کرد.
از دو سه سال قبل از انقلاب، او معتقد بود که کار حکومت تمام است. خود را از مشاغل دولتی کنار کشیده بود و در لاله زار کرمان، در ملک پدری اش، به کشت گل مشغول شده بود. شعر می‌گفت و گل می‌کاشت و گلاب می‌گرفت. در زندگی او همواره بیش از هر چیز به دو کار مشغول بود، کشاورزی و تحقیق در احوال ایران باستان. اما
صنعتی‌زاده بعد از انقلاب مدتی را در زندان سپری کرد. او در سال‌های آخر به تحقیق در متن‌های مربوط به گاه‌شماری و نجوم و آیین‌های ایران باستان روآورده بود.
با شروع جنگ ایران و عراق، صنعتی زاده به اتفاق جمعی از بچه‌های پرورشگاه به جبهه رفت. وی در ثامن‌الائمه حضور داشت.
فعالیت‌ها

او بنیان‌گذار چند مؤسسه فرهنگی و اقتصادی در ایران است. مؤسسه انتشارات فرانکلین، شرکت سهامی افست، چاپخانه ۲۵ شهریور، سازمان کتاب‌های جیبی، کاغذسازی پارس، کشت مروارید کیش و گلاب زهرا از شرکت‌ها و موسساتی است که او در برپایی آن‌ها نقش مؤثر داشته‌است. او همچنین بنیان‌گذار شهرک خزرشهر است.
وی اولین فردی است که کشاورزی ارگانیک را به صورت کاربردی در ایران پایه‌ریزی نمود.
فعالیت‌ها > مؤسسه انتشارات فرانکلین

مقالهٔ اصلی: مؤسسه انتشارات فرانکلین
در سال ۱۳۳۴ او نمایندگی بنگاه فرانکلین نیویورک را به گفته خودش پس از دیدن کتاب‌های این مؤسسه و علاقه‌مند شدن به آن پذیرفت. بنگاه فرانکلین ایران به ترجمه و انتشار آثار آمریکایی و اروپایی روی آورد و پس از اندکی کارش گرفت و تبدیل به مهم‌ترین سازمان نشر ایران شد. او در سال ۱۳۳۷ کتاب‌های درسی افغانستان را چاپ کرد. همایون صنعتی‌زاده در مؤسسه فرانکلین برای اولین بار در صنعت نشر ایران حق کپی رایت بین‌المللی را رعایت می‌کرد؛ برای چاپ ترجمه کتاب‌هایی که انجام می‌داد با ناشر اصلی تماس می‌گرفت و با پرداخت مبلغ کمی به عنوان کپی رایت حق ترجمه آن کتاب را در ایران به دست می‌آورد. او در این انتشارات دائرةالمعارف فارسی، نخستین دانشنامهٔ فارسی را به سبک جدید منتشر کرد.
فعالیت‌ها > سازمان کتاب‌های جیبی

سازمان کتاب‌های جیبی مؤسسهٔ انتشاراتی ایرانی بود که هدف آن انتشار کتاب در قطع جیبی و بعدها در قطع پالتویی و با قیمت اندک بود. از مهم‌ترین کتاب‌های منتشرشده توسط این انتشارات مجموعهٔ ده جلدی تاریخ ایران باستان و مجموعهٔ سه‌جلدی سیر حکمت در اروپا است.
همایون صنعتی‌زاده، مدیر انتشارات فرانکلین، در سال‌های پایانی دههٔ ۱۳۳۰ به فکر افتاد که سازمان کتاب‌های جیبی را تأسیس کند. این مؤسسه به‌عنوان بخشی از انتشارات فرانکلین راه‌اندازی شد.