stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مرز ارمنستان–ترکیه

| مرز ارمنستان–ترکیه Հայաստան-Թուրքիա սահման Ermenistan-Türkiye sınırı | مرز ارمنستان–ترکیه Հայաստան-Թուրքիա սահման Ermenistan-Türkiye sınırı |
| --- | --- |
مشخصات: مشخصات
نهادها:  ارمنستان  ترکیه
طول: ۳۲۸ کیلومتر (۲۰۴ مایل)
نقشه ارمنستان و ترکیه در غرب آن
مرز ارمنستان–ترکیه (به ارمنی: Հայաստան–Թուրքիա սահման) (به ترکی استانبولی: Ermenistan–Türkiye sınırı) مرزی به طول ۳۲۸ کیلومتر (۲۰۴ مایل) که از نقطه مرزی سه‌گانه بین این دو کشور با گرجستان در شمال آغاز شده و تا نقطه مرزی سه‌گانه با جمهوری آذربایجان در جنوب ادامه دارد. مرز زمینی ارمنستان و ترکیه از ۳ آوریل ۱۹۹۳ بسته شده است. این مرز از سال ۱۹۹۲ توسط گارد مرزی سرویس امنیت فدرال فدراسیون روسیه محافظت می‌شود. در ۹ مه ۲۰۲۴ دمیتری پسکوف سخنگوی ریاست جمهوری روسیه اعلام کرد که به درخواست ارمنستان، نیروهای مرزبانی روسیه به خدمت در مرزهای ارمنستان با ترکیه و ایران ادامه خواهند داد. قرار بوده است که این مرز در سال ۲۰۲۳ برای دیپلمات‌ها و شهروندان کشورهای ثالث بازگشایی شود.
مشخصات

مرز ارمنستان–ترکیه از شمال در نقطه مرزی سه‌گانه با گرجستان در غرب دریاچه آرپی شروع شده و از طریق یک سری خطوط نامنظم از میان سرزمین کوهستانی ارمنستان به سمت جنوب پیش می‌رود. این مرز با رسیدن به رود آخوریان، مسیر این رود را به سمت جنوب تا محل تلاقی آن با رود ارس دنبال می‌کند و سپس رود ارس را به سمت شرق و سپس جنوب‌شرقی دنبال می‌کند تا به نقطه مرزی سه‌گانه با جمهوری خودمختار نخجوان آذربایجان می‌رسد.
بقایای شهر باستانی آنی به‌طور مستقیم در مجاورت این مرز در سمت ترکیه قرار دارد.
سکونتگاه‌های نزدیک مرز > ارمنستان

آماسیا، شیراک
بیوراکن
گیومری
آخوریک
هایکادزور
آنیپمزا
تلیک
گتاپ
آراگاتساوان
باگاران
واناند
یروانداشات
آرماویر
نالبندیان
جانفیدا
پشاتاوان
مارگارا
رانچپار
ماسیس
مخچیان
آرتاشات
لوسارات
یغگناوان
آرارات
آیگاوان
آرارات
سکونتگاه‌های نزدیک مرز > ترکیه

دوغرویول
کیاکا
قارص
کوجاکوی
توزلوجا
ایغدیر
قراقویونلو
علیجان
تاش‌بورون
آرالیق
گذرگاه‌ها

سه گذرگاه در سراسر مرز ارمنستان–ترکیه وجود داشت که دو گذرگاه برای تردد خودروها و یک گذرگاه برای تردد خودروها و ترابری ریلی بود. همه این گذرگاه‌ها از ۳ آوریل ۱۹۹۳ بسته شده‌اند.
در ژوئیه ۲۰۲۲، وزارت امور خارجه ترکیه اعلام کرد که دو کشور، در چهارچوب کلّی گرم شدن روابط خود، برنامه‌هایی برای بازگشایی مرز «در اولین تاریخ ممکن»، البته فقط برای اتباع کشورهای شخص ثالث، دارند.
در فوریه ۲۰۲۳، به دنبال زمین‌لرزه ۲۰۲۳ ترکیه–سوریه، گذرگاه مرزی علیجان برای اجازه عبور کمک‌های بشردوستانه از ارمنستان به ترکیه باز شد. این گذرگاه مرزی آخرین بار پس از زمین‌لرزه ۱۹۸۸ اسپیتاک در ارمنستان شوروی باز شده بود.
|  ایست بازرسی ترکیه | استان |  ایست بازرسی ارمنستان | استان | گشایش | جاده در ترکیه | جاده در ارمنستان | وضعیت |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| اکیاکا، کارس | قارص | آخوریک | استان شیراک | ۴ سپتامبر ۱۹۵۳ – ۱۱ ژوئیه ۱۹۹۳ |  |  | بسته |
| علیجان | ایغدیر | مارگارا | استان آرماویر | ۱۹۹۳ |  |  | بسته |
نگارخانه

مرز بین‌المللی ارمنستان و ترکیه در نزدیکی خور ویراپ
حصار مرزی در نزدیکی آنی
مرز در امتداد رود ارخوریان
حصار مرزی در نزدیکی  یریرویک
پل تخریب‌شده بر روی رود آرخوریان
مرز در نزدیکی آنی
مرز در نزدیکی مارگارا
پست مرزی ارمنستان
نقشه تغییر مرز بین روسیه و امپراتوری عثمانی در سده نوزدهم
نقشه «ارمنستان ویلسون»
هزارفت

برای مقامی در ارتش ساسانی، هزاربد را ببینید.
| آزارتس | آزارتس |
| --- | --- |
وفاداری: ساسانیان
شاخه نظامی: ارتش ساسانیان
درجه: «اَستَبَذ» (اسپهبد؟)
جنگ‌ها و عملیات‌ها: جنگ ایبری نبرد کالینیکوم 
هَزارُفت (به یونانی Azarethes و Exarath) فرمانده ساسانیان از خاندان سورن بود.  وی بعد از جنگ خود با ژنرال رومی شرقی بلیساریوس که منجر به پیروزی رومیان شد تمامی نیروهای ایرانی را گردهم آورد و بلیساریوس را نبرد کالینیکوم در ۵۳۱ میلادی شکست داد، اما نتوانست قلعه‌ای تصرف کند.
در ۵۴۴ میلادی در محاصره ادسا توسط خسرو انوشیروان نیز حضور داشت.
شهرستان جان‌گلدین

| شهرستان جان‌گلدین Жангелдин ауданы جانگەلدين اۋدانى Джангельдинский район | شهرستان جان‌گلدین Жангелдин ауданы جانگەلدين اۋدانى Джангельдинский район |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
  نشان:   نشان
موقعیت شهرستان جان‌گلدین در نقشه: موقعیت شهرستان جان‌گلدین در نقشه
کشور:  قزاقستان
استان: استان قوستانای
شهر مرکزی: تورغای
مساحت: مساحت
 • کل: ۹۷۰۰۰ کیلومتر مربع (۳۷۶۰۰ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۳): جمعیت (۲۰۱۳)
 • کل: ۱۴۳۳۷
 • تراکم: ۰٫۱۵/کیلومتر مربع (۰٫۳۸/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۶ (East)
وبگاه: http://zhangeldy.kostanay.gov.kz/
شهرستان جان‌گلدین (به قزاقی: Жангелдин ауданы، جانگەلدين اۋدانى) و یا شهرستان جان‌گلدی (به قزاقی: Жангелді ауданы، جانگەلدى اۋدانى) یک شهرستان در قزاقستان است که در استان قوستانای واقع شده‌است. شهرستان جان‌گلدین ۱۴٬۳۳۷ نفر جمعیت دارد.
چو کوک

| چو کوک | چو کوک |
| --- | --- |
조국: 조국
چو در سال ۲۰۱۷: چو در سال ۲۰۱۷
رهبر حزب بازسازی کره: رهبر حزب بازسازی کره
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۳ مارس ۲۰۲۴: آغاز به کار  ۳ مارس ۲۰۲۴
پس از: Office established
عضو مجلس ملی: عضو مجلس ملی
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۳۰ مه ۲۰۲۴: آغاز به کار  ۳۰ مه ۲۰۲۴
حوزه انتخاباتی: Proportional representation
وزارت دادگستری: وزارت دادگستری
دوره مسئولیت ۹ سپتامبر ۲۰۱۹ – ۱۴ اکتبر ۲۰۱۹: دوره مسئولیت ۹ سپتامبر ۲۰۱۹ – ۱۴ اکتبر ۲۰۱۹
رئیس‌جمهور: مون جه این
پس از: پارک سانگ کی
پیش از: کیم اوه سو (acting) چو می ئه
منشی ارشد رئیس‌جمهور در امور عمرانی: منشی ارشد رئیس‌جمهور در امور عمرانی
دوره مسئولیت ۱۱ مه ۲۰۱۷ – ۲۶ ژوئیه ۲۰۱۹: دوره مسئولیت ۱۱ مه ۲۰۱۷ – ۲۶ ژوئیه ۲۰۱۹
رئیس‌جمهور: مون جه این
پس از: چو ده هوان
پیش از: کیم جو وون
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۶ آوریل ۱۹۶۵ ‏(۵۹ سال) بوسان، کره جنوبی
شهروند: کره جنوبی
حزب سیاسی: بازسازی کره
دیگر عضویت‌های سیاسی: اتحاد سیاست جدید برای دموکراسی (۲۰۱۴–۲۰۱۵) حزب دموکراتیک کره (۲۰۱۵–۲۰۲۳)
همسر(ان): چونگ کیونگ شیم
فرزندان: ۲
محل تحصیل: دانشگاه ملی سئول (کارشناسی حقوق، کارشناسی ارشد حقوق) دانشگاه کالیفرنیا (برکلی) (دکترای حقوق)
پیشه: حقوقدان، فعال، سیاستمدار
امضا: 
نام کره‌ای: نام کره‌ای
هانگول: 조국
هانجا: 曺國
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Jo Guk
مک‌کیون–ریشاور: Cho Kuk
 :  
چو کوک (کره‌ای: 조국؛ زادهٔ ۶ آوریل ۱۹۶۵)) سیاستمدار اهل کره جنوبی است که به عنوان عضو مجلس ملی از سال ۲۰۲۴ خدمت می‌کند. او بنیان‌گذار و رهبر حزب بازسازی کره است و سپتامبر تا اکتبر ۲۰۱۹ به عنوان وزیر دادگستری و از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۹ به عنوان منشی ارشد رئیس‌جمهور در امور عمرانی در دوران ریاست‌جمهوری مون جه این خدمت کرده است. در سال ۲۰۱۹، چو کوک درگیر یک سری از جنجال‌ها، از جمله اتهامات فساد پیرامون فعالیت‌های تجاری خانواده‌اش بود. در ۱۴ اکتبر ۲۰۱۹ و در پی این جنجال‌ها، چو کوک استعفای خود را اعلام کرد.
شهرستان بئیمبت مایلین

| شهرستان بئیمبت مایلین Бейімбет Майлин ауданы بەيىمبەت مايلين اۋدانى Район Беимбета Майлина | شهرستان بئیمبت مایلین Бейімбет Майлин ауданы بەيىمبەت مايلين اۋدانى Район Беимбета Майлина |
| --- | --- |
District: District
Бейімбет Майлин ауданы: Бейімбет Майлин ауданы
کشور:  قزاقستان
استان: استان قوستانای
شهر مرکزی: Taran
جمعیت (۲۰۱۳): جمعیت (۲۰۱۳)
 • کل: ۲۷۶۹۱
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۶ (East)
شهرستان بئیمبت مایلین (به قزاقی: Бейімбет Майлин ауданы، بەيىمبەت مايلين اۋدانى) یک شهرستان در قزاقستان است که در استان قوستانای واقع شده‌است. شهرستان بئیمبت مایلین ۲۷۶۹۱ نفر جمعیت دارد.
سابقا نام این شهرستان، تا پیش از سال ۲۰۱۹ میلادی، به تبعیت از مرکز اداری آن، شهرستان تاران (به قزاقی: Таран ауданы، تاران اۋدانى) بوده.
وجه تسمیه

نام این شهرستان، در سال ۲۰۱۹ میلادی برای ارج نهادن به نویسنده و نمایش‌نامه‌نویس قزاقِ زادهٔ سال ۱۸۹۴ میلادی در همین منطقه، «بی‌محمد (بئیمبت) جارمقام‌بت‌اولی مایلین» (به قزاقی: Бимұхаммед (Бейімбет) Жармағамбетұлы Майлин، بيمۇحامەد (بەيىمبەت) جارماعامبەتۇلى مايلين) انتخاب شده است.
رومیکو تاکاهاشی

| رومیکو تاکاهاشی | رومیکو تاکاهاشی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۰ اکتبر ۱۹۵۷ ‏(۶۷ سال) نیگاتا، ژاپن
ملیت: ژاپنی
پیشه: مانگاکا
لوگوی
رومیکو تاکاهاشی (به ژاپنی: 高橋留美子  Takahashi Rumiko) یکی از هنرمندان ژاپنی عرصهٔ مانگا است. او یکی از ثروتمندترین زنان ژاپنی است و مانگاهای وی در سرتاسر جهان محبوبیت دارند.
رومیکو تاکاهاشی خالق مانگاهای معروف اوروسی یاتسورا و اینویاشا و رانما ۱/۲ است.
لکودیستروفی

Medical condition
| لکودیستروفی | لکودیستروفی |
| --- | --- |
اسکن محوری وزن T2 در سطح سرهای هسته دمی از دست دادن قابل توجه ماده سفید خلفی را با کاهش حجم و افزایش شدت سیگنال نشان می دهد اما ماده سفید قدامی تحلیل نمی‌رود. ویژگی‌ها با پیوند X آدرنولکودیستروفی سازگار است.: اسکن محوری وزن T2 در سطح سرهای هسته دمی از دست دادن قابل توجه ماده سفید خلفی را با کاهش حجم و افزایش شدت سیگنال نشان می دهد اما ماده سفید قدامی تحلیل نمی‌رود. ویژگی‌ها با پیوند X آدرنولکودیستروفی سازگار است.
تخصص: عصب‌شناسی 
طبقه‌بندی و منابع بیرونی: طبقه‌بندی و منابع بیرونی
آی‌سی‌دی-۱۰: E75.2
آی‌سی‌دی-۹-سی‌ام: 330.0
دادگان بیماری‌ها: 32504
[ویرایش در ویکی‌داده]: [ویرایش در ویکی‌داده]
لکودیستروفی (به انگلیسی: Leukodystrophy) گروهی از بیماریها هستند که ویژگی مشترکشان تخریب ماده سفید مغز و نخاع است. معمولاً در این بیماری به دلیل اشکال در تولید میلین، سیستم عصبی بیمار تحت تأثیر قرار می‌گیرد و با گذشت زمان برخی قابلیت‌های عصبی بیمار از بین می‌رود.
از جمله این بیماریها می‌توان لکودیستروفی متاکروماتیک (MLD) که کمبود آریل سولفاتاز A هم خوانده می‌شود را نام برد که نوعی بیماری ذخیره‌ای لیزوزومی است. لکودیستروفی سلول گلوبوئید (بیماری krabbe) و لکودیستروفی آدرنال نیز از انواع لکودیستروفی هستند.
علائم عمومی بیماری کاهش قدرت عضلات، سفتی عضلات و نهایتاً کاهش شنوایی است. درمان مؤثری برای بیماری وجود ندارد.
لیختن‌اشتاین در المپیک تابستانی ۲۰۲۴

| لیختن‌اشتاین در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ | لیختن‌اشتاین در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ |
| --- | --- |
شناسه آی‌اوسی: LIE
ان‌اوسی: کمیته المپیک لیختن‌اشتاین
وبگاه: www.olympic.li (به آلمانی و انگلیسی)
در پاریس, فرانسه ۲۶ ژوئیه ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-07-۲۶) – ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-08-۱۱): در پاریس, فرانسه ۲۶ ژوئیه ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-07-۲۶) – ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-08-۱۱)
رقابت‌کنندگان: ۱  در ۱ رشته
پرچم‌دار: رومانو پونتنر
مدال‌ها:  طلا ۰ نقره ۰ برنز ۰ مجموع ۰ 
حضورها در بازی‌های المپیک تابستانی: حضورها در بازی‌های المپیک تابستانی
۱۸۹۶ ۱۹۰۰ ۱۹۰۴ ۱۹۰۸ ۱۹۱۲ ۱۹۲۰ ۱۹۲۴ ۱۹۲۸ ۱۹۳۲ ۱۹۳۶ ۱۹۴۸ ۱۹۵۲ ۱۹۵۶ ۱۹۶۰ ۱۹۶۴ ۱۹۶۸ ۱۹۷۲ ۱۹۷۶ ۱۹۸۰ ۱۹۸۴ ۱۹۸۸ ۱۹۹۲ ۱۹۹۶ ۲۰۰۰ ۲۰۰۴ ۲۰۰۸ ۲۰۱۲ ۲۰۱۶ ۲۰۲۰ ۲۰۲۴: ۱۸۹۶ ۱۹۰۰ ۱۹۰۴ ۱۹۰۸ ۱۹۱۲ ۱۹۲۰ ۱۹۲۴ ۱۹۲۸ ۱۹۳۲ ۱۹۳۶ ۱۹۴۸ ۱۹۵۲ ۱۹۵۶ ۱۹۶۰ ۱۹۶۴ ۱۹۶۸ ۱۹۷۲ ۱۹۷۶ ۱۹۸۰ ۱۹۸۴ ۱۹۸۸ ۱۹۹۲ ۱۹۹۶ ۲۰۰۰ ۲۰۰۴ ۲۰۰۸ ۲۰۱۲ ۲۰۱۶ ۲۰۲۰ ۲۰۲۴
کاروان المپیکی لیختن‌اشتاین متشکل از یک ورزشکار لیختن‌اشتاینی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ پاریس که از ۲۶ ژوئیه تا ۱۱ اوت ۲۰۲۴ ۲۰۲۴ (۵ تا ۲۱ امرداد ۱۴۰۳ خورشیدی) برگزار شد، شرکت کرد. این نوزدهمین حضور آنها از زمان نخستین حضور رسمی این کشور در سال ۱۹۳۶ بود. ورزشکاران لیختن‌اشتاین در هر دوره از بازی‌های المپیک تابستانی به جز دو مورد حضور داشته‌اند. هیچ ورزشکاری از لیختن‌اشتاین در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۵۶ ملبورن حضور نداشت و در نهایت زمانی که مسکو میزبان بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ بود، به تحریم آمریکا پیوست. 
لیختن‌اشتاین نیز یکی دیگر از کشورهایی‌ست که هیچگاه موفق نشده است تا در المپیک تابستانی مدالی کسب کند. این وضعیت در این دوره از مسابقات نیز پابرجا بود و تنها ورزشکار این کشور نتوانست برای کشورش بر روی سکو برود و این کشور در رده‌بندی المپیک قرار نداشت.
کاروان ورزشی لیختن‌اشتاین، یکی از کوچکترین کاروان‌های این دوره از المپیک بود. پونتنر از طریق یک مکان جهانی که توسط اتحادیه دوچرخه‌سواری بین‌المللی ارائه شده است، واجد شرایط حضور در المپیک شده‌بود. او پرچمدار این کشور در مراسم گشایش بود و در رشته دوچرخه‌سواری کوهستان در ماده کراس کانتری مردان به رقابت پرداخت. او در نهایت در جایگاه بیست و هشتم قرار گرفت.
در این دوره از مسابقات، لیختن‌اشتاین به همراه بلیز، سومالی و نائورو یکی از کوچک‌ترین کاروان‌های اعزامی با یک ورزشکار بود.
شرکت‌کنندگان

در زیر فهرست تنها ورزشی که شرکت‌کننده لیختن‌اشتاینی در المپیک ۲۰۲۴ پاریس در آن به رقابت پرداخت قابل مشاهده است.
| ورزش | مردان | زنان | جمع |
| --- | --- | --- | --- |
| دوچرخه‌سواری | ۱ | ۰ | ۱ |
| جمع | ۱ | ۰ | ۱ |
دوچرخه‌سواری > دوچرخه‌سواری در کوهستان

مقالهٔ اصلی: دوچرخه‌سواری در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴
برای نخستین‌بار از المپیک سال ۱۹۹۲ در بارسلونا ، یک دوچرخه‌سوار کوهستانی لیختن‌اشتاینی با دریافت امتیاز جهانی، یک سهمیه را برای المپیک به دست آورد.  وی تنها ورزشکار این کشور در مسابقات المپیک است.
| ورزشکار | رویداد | زمان | رتبه |
| --- | --- | --- | --- |
| رومانو پونتنر | کراس کانتری مردانه | ۱:۳۴:۳۳ | ۲۸ |
او نتوانست مدالی را برای کشورش به‌دست آورد.
هیو کیز-برن

| هیو کیز-برن | هیو کیز-برن |
| --- | --- |
کیز-برن در ۲۰۱۹: کیز-برن در ۲۰۱۹
زادهٔ: ۱۸ مهٔ ۱۹۴۷ سرینگر، جامو و کشمیر، هند بریتانیایی
درگذشت: ۲ دسامبر ۲۰۲۰ (۷۳ سال) گاسفورد، نیو ساوت ولز، استرالیا
ملیت: بریتانیایی، استرالیایی
پیشه(ها): بازیگر، کارگردان سینما
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۷–۲۰۱۵
آثار برجسته: توکاتر در مکس دیوانه ایمورتان جو در مکس دیوانه: جاده خشم تود در سنگ
هیو کیز-برن (به انگلیسی: Hugh Keays-Byrne) (زادهٔ ۱۸ مهٔ ۱۹۴۷ – درگذشتهٔ ۱ دسامبر ۲۰۲۰) بازیگر انگلیسی-استرالیایی بود. بین سالهای ۱۹۶۸ و ۱۹۷۲ او عضو رویال شکسپیر کامپنی بود. او نقش آنتاگونیست را در دو فیلم از فرانچایز مکس دیوانه بازی کرد: توکاتر در مکس دیوانه (۱۹۷۹)، و ایمورتان جو در مکس دیوانه: جاده خشم (۲۰۱۵).
او همچنین در سال ۱۹۷۴ در نقش تود در فیلم موتورسوار یاغی سنگ و در نقش گرانچلک در سریال علمی تخیلی فارسکیپ بازی کرد.
اوایل زندگی

کیز بیرن در سرینگر، در ایالت جامو و کشمیر (بخشی از راج بریتانیا در آن زمان، هند اکنون) از پدر و مادر بریتانیایی به دنیا آمد. خانواده او پس از تجزیه هند به بریتانیا بازگشتند.
درگذشت

کیز-بیرن در ۲ دسامبر ۲۰۲۰ در بیمارستان گاسفورد در نیو ساوت دبلیو و در سن ۷۳ سالگی به دلیل سرطان در آرامش درگذشت. مرگ او در شبکه‌های اجتماعی توسط دوستش، برایان ترنچارد اسمیت کارگردان فیلم مرد هنگ کنگی تأیید شد.
گزیده آثار فیلم و تلویزیون

| سال | عنوان | نقش | گونه |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۷۴ | سنگ | تود | فیلم بلند |
| ۱۹۷۶ | متجاوزان | فرانک | فیلم بلند |
| ۱۹۷۹ | مکس دیوانه | توکاتر | فیلم بلند |
| ۱۹۸۰ | واکنش زنجیره‌ای | ایگل | فیلم بلند |
| ۱۹۸۲ | جزیره گریز | لوکاس راتر | فیلم تلویزیونی |
| ۱۹۸۴ | جایی که مورچه‌های سبز خواب می‌بینند | مجری معدن | فیلم بلند |
| ۱۹۸۴ | ستاره‌پیما | دنی | فیلم بلند |
| ۱۹۸۷ | کانگورو | کانگورو | فیلم بلند |
| ۱۹۸۹ | سلام جوگر |  |  |
| ۲۰۱۱ | زیبای خفته | مرد ۳ | فیلم بلند |
| ۲۰۱۵ | مکس دیوانه: جاده خشم | ایمورتان جو | فیلم بلند |
مصر در المپیک تابستانی ۲۰۲۴

| مصر در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ | مصر در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ |
| --- | --- |
پرچم مصر: پرچم مصر
شناسه آی‌اوسی: EGY
ان‌اوسی: کمیته المپیک مصر
وبگاه: www.egyptianolympic.org (به عربی و انگلیسی)
در پاریس, فرانسه ۲۶ ژوئیه ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-07-۲۶) – ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-08-۱۱): در پاریس, فرانسه ۲۶ ژوئیه ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-07-۲۶) – ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-08-۱۱)
رقابت‌کنندگان: ۱۴۸ (۹۷ مرد و ۵۲ زن) در ۲۴ رشته
پرچم‌دار (افتتاحیه): احمد الجندی و ساره احمد
پرچم‌دار (اختتامیه): احمد الجندی و ساره احمد
مدال‌ها رتبهٔ پنجاه و دوم:  طلا ۱ نقره ۱ برنز ۱ مجموع ۳ 
حضورها در بازی‌های المپیک تابستانی (نگاه اجمالی): حضورها در بازی‌های المپیک تابستانی (نگاه اجمالی)
۱۹۱۲ ۱۹۲۰ ۱۹۲۴ ۱۹۲۸ ۱۹۳۲ ۱۹۳۶ ۱۹۴۸ ۱۹۵۲ ۱۹۵۶ ۱۹۶۰–۱۹۶۴ ۱۹۶۸ ۱۹۷۲ ۱۹۷۶ ۱۹۸۰ ۱۹۸۴ ۱۹۸۸ ۱۹۹۲ ۱۹۹۶ ۲۰۰۰ ۲۰۰۴ ۲۰۰۸ ۲۰۱۲ ۲۰۱۶ ۲۰۲۰ ۲۰۲۴: ۱۹۱۲ ۱۹۲۰ ۱۹۲۴ ۱۹۲۸ ۱۹۳۲ ۱۹۳۶ ۱۹۴۸ ۱۹۵۲ ۱۹۵۶ ۱۹۶۰–۱۹۶۴ ۱۹۶۸ ۱۹۷۲ ۱۹۷۶ ۱۹۸۰ ۱۹۸۴ ۱۹۸۸ ۱۹۹۲ ۱۹۹۶ ۲۰۰۰ ۲۰۰۴ ۲۰۰۸ ۲۰۱۲ ۲۰۱۶ ۲۰۲۰ ۲۰۲۴
سایر حضورهای مرتبط: سایر حضورهای مرتبط
بازی‌های بینابینی ۱۹۰۶   جمهوری متحد عربی (۱۹۶۰، ۱۹۶۴): بازی‌های بینابینی ۱۹۰۶   جمهوری متحد عربی (۱۹۶۰، ۱۹۶۴)
کاروان المپیکی مصر، یکی از کاروان‌های شرکت‌کننده در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ بود. این دوره از بازی‌ها از ۲۶ ژوئیه تا ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۵ تا ۲۱ امرداد ۱۴۰۳ خورشیدی) به میزبانی پاریس، پایتخت فرانسه برگزار شد.
مصری‌ها پس از نخستین حضور در ۱۹۱۲، در تمامی ادوار پس از آن به جز دو دوره شرکت کرده‌اند. آنها در سال ۱۹۳۲ به میزبانی لس آنجلس به دلیل رکود بزرگ و در سال ۱۹۸۰ به میزبانی مسکو (تحت اداره حکومت شوروی) به عنوان بخشی از تحریم‌کنندگان بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ به رهبری ایالات متحده حضور نداشتند.
در پایان این دوره از بازی‌ها، مصر با کسب سه مدال رنگارنگ، به همراه تونس و آرژانتین در جایگاه پنجاه و دوم رتبه‌بندی نهایی این دوره از بازی‌ها قرار گرفت.
مدال‌آوران

مقاله‌های اصلی: فهرست برندگان مدال المپیک تابستانی ۲۰۲۴ و جدول مدال‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴
شرکت‌کنندگان

ورزشکاران مصر در رشته‌های زیر در المپیک شرکت کردند. قابل ذکر است بازیکنان ذخیره‌ی تیم فوتبال در این لیست محاسبه نشده‌اند.
| ورزش | مردان | زنان | کل |
| --- | --- | --- | --- |
| تیراندازی با کمان | ۱ | ۱ | ۲ |
| شنای موزون | ۰ | ۸ | ۸ |
| دو و میدانی | ۵ | ۱ | ۶ |
| بوکس | ۲ | ۱ | ۳ |
| قایقرانی | ۰ | ۱ | ۱ |
| دوچرخه‌سواری | ۱ | ۲ | ۳ |
| شیرجه | ۲ | ۲ | ۴ |
| سوارکاری | ۱ | ۰ | ۱ |
| شمشیربازی | ۹ | ۸ | ۱۷ |
| فوتبال | ۱۸ | ۰ | ۱۸ |
| ژیمناستیک | ۱ | ۸ | ۹ |
| هندبال | ۱۴ | ۰ | ۱۴ |
| جودو | ۲ | ۰ | ۲ |
| پنج‌گانه مدرن | ۲ | ۲ | ۴ |
| روئینگ | ۳ | ۰ | ۳ |
| قایقرانی | ۱ | ۱ | ۲ |
| تیراندازی | ۵ | ۶ | ۱۱ |
| شنا | ۱ | ۱ | ۲ |
| تنیس روی میز | ۳ | ۳ | ۶ |
| تکواندو | ۲ | ۱ | ۳ |
| تنیس | ۰ | ۱ | ۱ |
| والیبال | ۱۲ | ۲ | ۱۴ |
| وزنه‌برداری | ۲ | ۳ | ۵ |
| کشتی | ۱۰ | ۱ | ۱۱ |
| کل | ۹۷ | ۵۲ | ۱۴۹ |
مدیریت بیماری ام‌اس

مدیریت بیماری ام‌اس به مجموعه‌ای از روش‌های درمانی گفته می‌شود که با کمک آنها می‌توان به درمانِ علامتی بیماری ام‌اس پرداخت و نشانه‌ها و عوارض آن را کنترل و مدیریت نمود. هدف از مدیریت بیماری ام‌اس آن است که تا حد امکان، فردِ مبتلا، عاری از علائم باقی بماند و جلوی پیشرفت بیماری و همچنین بروز عواقب آن گرفته شود. دلیلِ اهمیت مدیریت بیماری ام‌اس، پیچیدگی‌های این بیماریِ پیش‌رونده و انواع گوناگون آن است که هر یک سیر متفاوتی دارند.
ام‌اس یک بیماری میلین‌زدای التهابی مزمن است که دستگاه عصبی مرکزی را مبتلا می‌کند. شیوه‌های درمانی گوناگونی برای این بیماری وجود دارد، اما هیچ‌یک از آنها قطعی نیست. این بیماری معمولاً به صورت «عودکننده-بهبودیابنده» پدیدار می‌شود که ویژگی‌اش، حملات غیرقابل پیش‌بینی (عود) و سپس دوره‌هایی از بهبود نسبی، بدون حضور علائم و نشانه‌های بیماری است. پس از گذشت چند سال، بسیاری از کسانی که بیماری‌شان اینگونه آغاز شده، شروع به زوال مغزی-عصبی می‌کنند؛ بدون آنکه دوره‌های حاد عود وجود داشته باشد. چنین حالتی را «ام‌اس ثانویهٔ پیش‌رونده» می‌نامند. حالات نه‌چندان شایع دیگرِ ام‌اس، «بیماری اولیه پیش‌رونده» (زوال عصبی بدون وقوع حملات حاد) و «عودکنندهٔ پیش‌رونده» (زوال عصبی پایدار، به‌همراه حملات حاد گاه‌به‌گاه) هستند. برای هر یک از حالات فوق و همچنین برای کسانی که دچار گونه‌ای از بیماری میلین‌زدا هستند اما تشخیص بیماری‌شان، ام‌اس نیست، روش‌های متفاوتی جهت درمان و ادارهٔ بیماری و عوارض آن موجود است. هدف اولیهٔ این روش‌های درمانی، بازگرداندن کارایی فرد به‌دنبال حملات، جلوگیری از حملات جدید و جلوگیری از ناتوانی است.
همچون تمامی درمان‌های پزشکی، داروهای به‌کاررفته در درمان این بیماری نیز ممکن است با عوارض گوناگونی همراه باشند. روش‌های درمانی جدیدی نیز در دست پژوهش و بررسی است؛ از جمله درمان با سلول‌های بنیادی. در همین حال، بسیاری از مبتلایان به ام‌اس، به‌دنبال درمان‌های جایگزین هستند؛ هرچند مطالعات اثبات‌کننده، قابل مقایسه و همسان چندانی در زمینهٔ کارایی چنین درمان‌هایی در دست نیست.
کنترل حملات حاد

تجویز کورتیکواستروئیدهای وریدی همچون متیل پردنیزولون یک درمان رایج در عود کردنِ حاد بیماری است. این داروها طی یک دورهٔ سه تا پنج‌روزه تجویز می‌شوند و کارایی‌شان در بهبود سریع ناتوانی پس از حملات حاد، اثبات شده‌است. با این وجود، در مورد کارایی این داروها بر روی ناتوانی‌های ناشی از ام‌اس در درازمدت، شواهد اندکی موجود است. تجویز کورتیکواستروئیدهای خوراکی نیز اثرات درمانی و عوارض مشابهی دارد. حملات حاد ام‌اس که به کورتون‌تراپی پاسخ نمی‌دهند، با پلاسمافرزیس قابل درمانند.
درمان‌های تعدیل‌کنندهٔ بیماری

تا سال ۲۰۱۷ میلادی، چندین درمان تعدیل‌کنندهٔ بیماری توسط آژانس‌های نظارتیِ کشورهای مختلف همچون  سازمان غذا و داروی آمریکا، آژانس دارویی اروپا و آژانس دارو و تجهیزات پزشکی وزارت بهداشت، کار و رفاه ژاپن تأیید شده‌است.
داروهایی که توسط سازمان غذا و داروی آمریکا تأیید شده‌اند، یازده موردند: اینترفرون بتا-۱ای و اینترفرون بتا-۱بی، سه پادتن مونوکلونال: ناتالیزومب، آلمتوزومب، اوکرلیزومب، و پنج تعدیل‌کننده دستگاه ایمنی: گلاتیرامر استات، میتوکسانترون، فینگولیمود، تری‌فلونوماید، دی‌متیل فومارات و سیپونیمود. این داروها در مارس ۲۰۱۹ تأیید شدند.
داروی داکلیزومب که پیش‌تر مورد پذیرش قرار گرفته شده بود، امروزه مورد تأیید نیست.
درمان‌های تعدیل‌کنندهٔ بیماری > داروها

در سال ۱۹۹۳ میلادی، اینترفرون بتا-۱بی نخستین دارویی بود که برای درمان ام‌اس پذیرفته شد و به‌دنبال آن، اینترفرون بتا-۱ای و گلاتیرامر استات هم تأیید شدند.
اینترفرون بتا-۱ای را برحسب نوع فرمول‌بندی شیمیایی، هفته‌ای یک‌بار به‌صورت عضلانی یا هفته‌ای سه مرتبه به‌صورت زیرجلدی تزریق می‌کنند. اینترفرون بتا-۱بی را به‌صورت زیرجلدی و یک‌ روز در میان تزریق می‌کنند. در سال ۲۰۱۴، یک فرم پگیله‌شده از اینترفرون بتا-۱ای با نام تجاری «پلگریدی» به‌منظور تزریق زیرجلدی عرضه شد. در این نوع دارو، پلی‌اتیلن گلیکول را به مولکول‌های اینترفرون متصل کرده‌اند تا اثرات بیولوژیک آن در بدن، به مدت بیشتری برقرار باشد و زمان تزریق نیز به دوهفته یک‌بار افزایش یابد. اینترفرون بتا تولید مواد التهاب‌زا و ضدالتهاب را در مغز متعادل کرده و تعداد سلول‌های التهابی عبوری از سد خونی مغزی را کاهش می‌دهد.  در مجموع، درمان با اینترفرون بتا منجر به کاهش التهاب یاخته‌های عصبی (نرون‌ها) می‌گردد. علاوه بر این‌ها، اینترفرون تولید فاکتور رشد عصب را تشدید کرده و احتمال بقای نرون‌ها را افزایش می‌دهد.
گلاتیرامر استات، مخلوطی غیر یک‌دست از پلی‌مرهای چهار اسیدآمینه است که از لحاظ آنتی‌ژنی شبیه به پروتئین اصلی میلین هستند و با آن، جهت عرضه به لنفوسیت‌های تی رقابت می‌کند. این دارو به‌صورت زیرجلدی و روزانه تزریق می‌شود.
میتوکسانترون یک داروی سرکوب‌کننده سیستم ایمنی است که در شیمی‌درمانی سرطان هم کاربرد دارد و در سال ۲۰۰۰ میلادی برای درمان ام‌اس پذیرفته شد. ناتالیزومب یک پادتن مونوکلونال است که نخستین بار در سال ۲۰۰۴ میلادی تأیید شد. هردو دارو به‌شکل تزریق آهستهٔ وریدی، و به‌صورت ماهیانه برای ناتالیزومب و سه‌هفته یک‌بار برای میتوکسانترون تجویز می‌شوند.
در سال ۲۰۱۰، فینگولیمود که یک متعادل‌کننده گیرندهٔ اسفنگوزین-۱-فسفات ۱ است، نخستین داروی خوراکی‌ای بود که مورد پذیرش سازمان غذا و داروی آمریکا قرار گرفت و به‌دنبال آن، داروی تری‌فلونوماید تأیید شد که مهارکننده ساخت پیریمیدین است و واکنش سلول‌های عرضه‌کنندهٔ آنتی‌ژن را با لنفوسیت‌های تی مختل می‌کند.
فینگولیمود و تری‌فلونوماید به صورت تک‌دوز و روزانه مصرف می‌شوند. در سال ۲۰۱۳، یک داروی خوراکی دیگر، دی‌متیل فومارات یا بی‌جی۱۲ (که نسخهٔ ارتقاءیافته از داروی قدیمی فوماریک اسید است) توسط سازمان غذا و داروی آمریکا تأیید شد. دی‌متیل فورات دو بار در روز مصرف می‌شود.
یک داروی خوراکی دیگر به‌نام کلادریبین در سال ۲۰۱۰ میلادی، در کشورهای روسیه و استرالیا پذیرفته شد اما با آنکه این دارو اثرات درمانی امیدوارکننده‌ای داشت، سازمان غذا و داروی آمریکا و آژانس دارویی اروپا به‌سبب نگرانی‌های ایمنی و عوارض دارویی از پذیرش آن سر باز زدند. این موضع سبب شد تا شرکت تولیدکنندهٔ آن، تبلیغات دارو را متوقف و درخواست‌های بازاریابی آن را پس بگیرد.
بیشتر داروهای یادشده برای درمان نوع «عودکننده-بهبودیابنده» ام‌اس پذیرفته شده‌اند.
درمان‌های تعدیل‌کنندهٔ بیماری > سندرم بالینی منفرد

نخستین نشانه‌های بالینی نوع «عودکننده-بهبودیابنده» ام‌اس، وضعیتی است که به آن سندرم بالینی منفرد می گویند. در آغاز این سندروم، تنها «یک حمله» از یک «علامت عصبی خاص» رخ می‌دهد. طی این وضعیت، حملات ضعیف و تحت‌حادی وجود دارد که گویای آغاز تخریب غلاف میلین است اما هنوز به آن حدی نرسیده که در تعریف و معیار بیماری ام‌اس بگنجد. درمان با اینترفرون یا گلاتیرامر استات پس از بروز تک‌حمله‌های اینچنینی، خطر ابتلا به ام‌اس بالینی را در آینده کاهش می‌دهد.