stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
اشینگ (لندسهوت)

مکان
| اشینگ | اشینگ |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
ایالت: بایرن
منطقه اداری: بایرن سفلی
ناحیه: دگندورف
تقسیمات: 5 روستاe
حکومت: حکومت
 • شهردار: Andreas Held (FW)
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۰٫۱۰ کیلومتر مربع (۱۱٫۶۲ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۰۵ متر (۱۳۲۹ فوت)
جمعیت (2013-12-31): جمعیت (2013-12-31)
 • کل: ۳٬۷۵۶
 • تراکم: ۱۲۰/کیلومتر مربع (۳۲۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: 84174
کدهای شماره‌گیری: 08709
پلاک خودرو: LA
وبگاه: www.eching-ndb.de
اشینگ (به آلمانی: Eching, Landshut) یک شهر در آلمان است که در بایرن واقع شده‌است.
خصوصیات

اشینگ ۳۰٫۱۰ کیلومترمربع مساحت دارد ۴۰۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سیاهرگ رانی

| سیاهرگ: رانی | سیاهرگ: رانی |
| --- | --- |
شامل سیاهرگ رانی: شامل سیاهرگ رانی
ترسیم مثلث رانی چپ - نمایش قسمت فوقانی ورید فمورال.: ترسیم مثلث رانی چپ - نمایش قسمت فوقانی ورید فمورال.
لاتین: vena femoralis
گری: subject #۱۷۳ ۶۷۲
خاستگاه: سیاهرگ پشت‌زانویی، سیاهرگ رانی عمقی، سیاهرگ صافن بزرگ
تخلیه به:: سیاهرگ تهیگاهی بیرونی
سرخرگ: سرخرگ رانی
MeSH: Femoral+Vein
در بدن انسان، سیاهرگ رانی یا ورید فمورال (انگلیسی: Femoral vein)، سیاهرگی است که سرخرگ رانی را در پوشش رانی همراهی می‌کند. این یک سیاهرگ عمقی است که در هیاتوس اداکتور (باز شدن در ماهیچه نزدیک‌کننده بزرگ) به عنوان ادامه سیاهرگ پشت‌زانویی (ورید پوپلیته) شروع می‌شود. سیاهرگ صافن بزرگ (یک سیاهرگ سطحی) و سیاهرگ عمقی ران به سیاهرگ رانی در مثلث رانی تخلیه می‌شوند و در آنجا به عنوان سیاهرگ رانی مشترک شناخته می‌شود. در حاشیه تحتانی رباط کشاله ران به پایان می‌رسد و در آنجا به سیاهرگ تهیگاهی بیرونی تبدیل می‌شود. شاخه‌های اصلی آن سیاهرگ عمقی ران و سیاهرگ صافن بزرگ هستند. سیاهرگ رانی دارای دریچه‌هایی است.
ساختار

سیاهرگ رانی دارای دریچه‌هایی است که اغلب دو لتی هستند و تعداد آنها بین افراد و اغلب بین پای چپ و راست متفاوت است.
مسیر

سیاهرگ رانی به عنوان ادامه سیاهرگ پشت‌زانویی در پشت زانو به داخل ران ادامه می‌یابد. خون را از ماهیچه‌های عمقی ران و استخوان ران تخلیه می‌کند. پروگزیمال به محل تلاقی با سیاهرگ عمقی ران، و اتصال سیاهرگ صافن بزرگ، سیاهرگ رانی به‌طور گسترده‌ای به عنوان سیاهرگ رانی مشترک شناخته می‌شود. همان‌طور که سیاهرگ رانی مشترک ناحیه رباط کشاله ران را ترک می‌کند، به سیاهرگ تهیگاهی بیرونی تبدیل می‌شود. سایر شاخه‌های سیاهرگ رانی، سیاهرگ‌های چرخشی جانبی و داخلی ران هستند.
سیاهرگ رانی مشترک قسمتی از سیاهرگ رانی بین نقطه انشعاب سیاهرگ عمقی ران و حاشیه تحتانی رباط کشاله ران است. این در Terminologia Anatomica، که استاندارد بین‌المللی برای اصطلاحات کالبدشناسی انسان است که توسط برنامه بین‌المللی فدرال در مورد اصطلاحات آناتومیکی ایجاد شده است، فهرست نشده است. با این حال، تصور می‌شد که پس از اسناد اجماع ارائه شده در سال ۲۰۰۱ در چهاردهمین کنگره جهانی اتحادیه بین‌المللی فلبولوژی، و در سال ۲۰۰۴ در بیست و یکمین کنگره جهانی اتحادیه بین‌المللی آنژیولوژی، برای گنجاندن در نسخه بعدی در نظر گرفته شده است. این اسناد اجماع به دلیل نیاز به شفافیت و گسترش بیشتر اصطلاحات ایجاد شد.
بخش دیستال

در گذشته، سیاهرگ رانی دنبال کننده سرخرگ رانی سطحی در نظر گرفته می‌شد، نامی که برای تمایز سرخرگ رانی از سرخرگ عمقی ران استفاده می‌شد. طبق هنجار نامگذاری سیاهرگ‌ها برای تطبیق با سرخرگ آنها، سیاهرگ رانی، سیاهرگ سطحی ران نامیده می‌شد. این یک نام اشتباه بالقوه مضر بود، زیرا سیاهرگ رانی یک سیاهرگ عمقی است و نه یک سیاهرگ سطحی، و بنابراین یک محل ممکن برای ترومبوز سیاهرگی عمقی است، که ممکن است به عنوان یک سیاهرگ سطحی برای درمان ضدانعقاد نادیده گرفته شود.
به دلیل سوء تفاهم گسترده و نتایج مضر احتمالی ناشی از استفاده از اصطلاح سیاهرگ سطحی ران، در سال ۲۰۰۱ در طول کنگره جهانی اتحادیه بین‌المللی فلبولوژی توافقی برای تغییر نام از سیاهرگ سطحی ران به سادگی به سیاهرگ رانی به دست آمد. این به‌طور گسترده شناخته شده و پذیرفته شده است، اگرچه استفاده از سیاهرگ سطحی ران در برخی منابع هنوز ادامه دارد. استفاده از آن به‌طور فعال دلسرد می‌شود. پیشنهاد شده است که از اصطلاح دیگری استفاده شود - سیاهرگ زیرخیاطه‌ای (ساب‌سارتوری). استفاده قبلی از سرخرگ زیرسارتوری برای جلوگیری از استفاده از نام سیاهرگ سطحی ران منتشر شد. طبق اجماع سال ۲۰۰۲، سرخرگ سطحی ران بدون تغییر باقی ماند.
شاخه‌ها

سیاهرگ صافن بزرگ و سیاهرگ عمقی ران دو شاخه بزرگ هستند که به سیاهرگ رانی تخلیه می‌شوند که سپس به سیاهرگ رانی مشترک معروف می‌شود. سایر شاخه‌های وریدی کوچک‌تر، وریدهای چرخشی جانبی و داخلی ران هستند. این سیاهرگ‌های چرخشی سرخرگ چرخشی جانبی ران و سرخرگ چرخشی داخلی ران را دنبال می‌کنند.
اهمیت بالینی

سیاهرگ رانی یک محل رایج برای ترومبوز سیاهرگی عمقی است. این می‌تواند یک ترومبوز ورید عمقی پروگزیمال در سیاهرگ رانی، یا پروگزیمال‌تر به عنوان یک ترومبوز ورید عمقی ایلیوفمورال باشد که معمولاً با سیاهرگ رانی مشترک مرتبط است. ترومبوز ورید عمقی ایلیوفمورال خطر بیشتری برای ایجاد آمبولی ریه دارد.
از سیاهرگ رانی اغلب برای قرار دادن یک کاتتر سیاهرگ مرکزی یا خط برای دسترسی وریدی استفاده می‌شود. تصویربرداری اولتراسوند برای مکان‌یابی سیاهرگ و قرار دادن کاتتر به دلیل وجود احتمالی انواع آناتومیکی بر استفاده از نشانه‌های آناتومیکی توصیه می‌شود. این با خطر قابل توجهی از عفونت همراه است.
عمل تزریق داخل وریدی مواد مخدر تفریحی با استفاده از سیاهرگ رانی در کشاله ران در بین مصرف‌کنندگان تزریقی مواد مخدر نسبتاً رایج است.
نگارخانه

ساختارهای پوشاننده مفصل هیپ راست.
مقطع عرضی از میانه ران.
غلاف رانی جهت نمایش سه کمپارتمان باز شده است.
سرخرگ فمورال.
طناب اسپرماتیک در کانال اینگوینال.
سیاهرگ فمورال
سیاهرگ فمورال
سیاهرگ فورال
سیاهرگ فمورال
سیاهرگ فمورال
سیاهرگ فمورال
یک غزل غمناک

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): محمد چرمشیر
کشور: ایران مکان ناشر فارسی: تهران
زبان: فارسی
موضوع(ها): نمایشنامه
ناشر: کارگاه تئاتر ایران
تاریخ نشر: ۱۳۸۰
یک غزل غمناک نمایشنامه‌ای از محمد چرمشیر است، که در سال ۱۳۶۸ نوشته شده و در سال ۱۳۸۱ توسط نشر کارگاه تئاتر ایران و شماره اول مجله کارنامه به‌چاپ رسیده است،
اجراها

اجرای این نمایشنامه در سالن‌های مختلف به‌روی صحنه رفته است.
جدایی هرات از ایران

برای دیگر کاربردها محاصره هرات (ابهام‌زدایی) را ببینید.
امارت هرات ۱۷۹۳ تا ۱۸۶۳ میلادی
جدایی امیرنشین هرات از ایران یا مسئلهٔ هرات از مهم‌ترین فرازهای تاریخ دو سدهٔ اخیر کشورهای ایران و افغانستان است. پافشاری ایران بر تملک ولایت هرات دو بار مورد اعتراض و هجوم دولت بریتانیا قرار گرفته‌است که در نهایت موجب جدایی هرات از ایران شد.
مُلک هرات در دوران صفویه، افشاریه و قاجاریه تا دوران سلطنت ناصر الدين شاه و صدراعظمی امیرکبیر همواره جزيی از خراسان و ایران بود
تاریخچه

ساکنان اصلی آسیای میانه از مردم ایرانی‌تبار سَکا بودند. مردمان ترک‌تبار از سده پنجم به این‌سو آغاز به نفوذ و کوچ در منطقه کردند. بخش‌های بزرگی از مناطق جنوبی قزاقستان امروزی (در حدود ۶۰۰ هزار کیلومتر مربع) به همراه تمامی ازبکستان و ترکمنستان امروزی (با مجموع حدود ۹۰۰ هزار کیلومتر مربع) از اراضی ایران افشاری تا اواسط قرن هجدهم میلادی (مرگ نادرشاه در سال ۱۷۴۷ میلادی) بخشی از ایران بود. با مرگ نادرشاه، با ضعف دولت ایران، بدون اینکه قراردادی به‌طور رسمی بسته شود حدود ۱٫۵ میلیون کیلومتر مربع از اراضی ایران در آسیای میانه به‌تدریج از کنترل ایران خارج شد. ضمن این‌که این واقعه، در عمل سبب شد تا امپراتوری درانی ایجاد شود و کشوری به نام افغانستان موجودیت پیدا کند. ایران تا عهدنامه پاریس ۱۸۵۷ چنین کشوری را به رسمیت نمی‌شناخت و آن را بخشی از ایران می‌دانست هر چند تنها بر بخش‌های غربی آن (در حدود ۱۶۵ هزار کیلومتر مربع از غرب افغانستان یعنی ولایت هرات تاریخی) تسلط داشت. باید توجه داشت که بر اساس متون و نقشه‌های قدیمی، منظور از ولایت هرات که در ۱۸۵۷ از ایران جدا شد (شکل‌گیری افغانستان) نه ولایت هرات امروزی بلکه منطقه‌ای به گستردگی چهار ولایت امروزی افغانستان بود که شامل چهار ولایت هرات، ولایت بادغیس، ولایت فراه و ولایت نیمروز امروزی و در حدود یک چهارم مساحت افغانستان امروزی است.
دوران صفویه و افشاریه

در سدهٔ ۱۶م هرات تحت کنترل ایران صفوی قرار گرفت. در دوران صفوی هرات مهم‌ترین شهر و مرکز خراسان محسوب می‌شد. شاه عباس یکم در این شهر به دنیا آمد و تا پیش از به سلطنت رسیدن در این شهر زندگی می‌کرد.
هرات همواره مورد طمع شیبک خان و ازبک‌ها بود؛ حتی چندبار این شهر به دست ازبک‌ها افتاد. اما سلطهٔ ازبک‌ها بر این شهر کوتاه مدت بود و آن‌ها از ضعف حاکمان محلی صفوی در دوران سلطنت شاه تهماسب یکم و محمد خدابنده و اوایل سلطنت شاه عباس یکم استفاده کرده و هر بار برای مدت کوتاهی این شهر را در اشغال داشتند. گفتنی است پس از سرنگونی صفویان، هرات مدتی در اشغال طایفهٔ ابدالی بود که به‌دست نادرشاه افتاد. پس از مرگ نادر، افغان‌ها بر هرات مسلط شدند. در دوران معروف به بازی بزرگ مأموران بریتانیایی در هرات فعال بودند و از جدایی هرات از حکومت ایران پشتیبانی می‌کردند.
دوران قاجار

در ۱۲۴۹ ه‍.ق عباس میرزا از سوی فتحعلی‌شاه مأمور پس گرفتن هرات از افغان‌ها شد. مرگ عباس میرزا در راه مشهد این کار را ناتمام گذاشت. محمدشاه نیز کوششی برای فتح هرات کرد که ناکام ماند.
در زمان ناصرالدین‌شاه، امير كبير نخست‌وزير باكفايت ايران كه هرات را با تدبير تحت تابعيت ايران نگاه داشته بود، به فرمان ناصرالدين شاه جوان كشته شد و ميرزا آقاخان با کمک سفارت انگليس در تهران بجای او صدر اعظم (نخست‌وزير) ايران گردید و در نهانی مقرر شد ترتیب واگذاری هرات را به افغانستان فراهم نمايد. در اين موقع سلطان مراد ميرزا حسام السلطنه استاندار خراسان بود و دوست محمد خان امیر افغانستان به تحریک انگلستان تصمیم گرفت هرات را به تصرف آورد و به حوزهٔ حاکمیتی خود ضمیمه نماید، لذا شورشی در هرات برپا کردند. حسام السلطنه، با سپاه تحت فرمان خود در خراسان و افراد مکری کمک نیروهای ایلات و طوایف خراسان به سوی هرات لشکر کشید، نیرو‌های ناصرالدین‌شاه تحت فرمان حسام‌السلطنه هرات را محاصره کرده و در سال ۱۲۷۳ ه‍.ق (۱۸۵۷ میلادی و ۱۲۳۶خورشیدی) این شهر را پس گرفتند.
دولت انگلستان هم نیروی نظامی به جنوب ايران وارد كرد و کشتی‌های جنگی‌اش در بندر بوشهر لنگر انداخت و به جزیره خارک و بوشهر نيرو پياده نمود و آنها را به تصرف درآورد. میرزا آقاخان نوری نخست‌وزير دست نشانده سعی داشت با انگلیس مصالحه نماید. لذا ناصرالدین‌شاه را وادار ساخت كه به حسام السلطنه فرمان دهد تا هرات را تخلیه كند و به مشهد برگردد.
حسام السلطنه محرمانه به ناصرالدین شاه پيغام داد كه:"  از آمدن کشتی‌های جنگی انگلستان به بندر بوشهر و پياده شدن نيروهایش در جزيره خارک و بوشهر نگران نباشید، زيرا سپاهیان هند در اين موقع در هندوستان شورش کرده‌اند و انگلستان سخت گرفتار فرونشاندن اين شورش است، زحمت ما را به هدر ندهید، ما می‌توانیم تا هندوستان هم برویم". ولی ميرزا آقاخان نوری، ناصرالدین شاه را از موافقت با اين پيشنهاد باز داشت و حتی او را متوجه به موضوعی خیالی ساخت كه اگر حسام السلطنه هندوستان را بگیرد، در آن صورت سلطنت ایران را هم به سادگی و آسانی به دست خواهد آورد.
لذا ناصرالدین شاه امر اکید به حسام السلطنه صادر کرد که فوری هرات را تخلیه کرده و به مشهد مراجعت نمايد. و الا یقین خواهد كرد که او متمرد و یاغی شده است. حسام السلطنه ناچار با تأسف بسیار قوی خود را از هرات خارج ساخت و ملک هرات را به افغان‌ها واگذاشت و به مشهد برگشت.
پس از بحرانی شدن روابط ایران و بریتانیا، سرانجام در سال ۱۲۳۶ خورشیدی (۱۸۵۷ میلادی)، معاهده پاریس در شهر پاریس میان نماینده ایران در پاریس فرخ خان امین الملک و سفیر بریتانیا در فرانسه لرد کاولی در پانزده فصل امضا شد. طی این معاهده قرار شد که نیروهای بریتانیا از بنادر و جزایر جنوب ایران خارج شوند و در عوض دولت ایران نیز سپاهیان خود را از هرات فراخوانده و از هرگونه حاکمیت بر هرات و افعانستان صرف نظر کرده و متعهد شد تا در منازعات با افغان‌ها به دولت بریتانیا به عنوان قاضی و میانجی رجوع کند. دولت بریتانیا هم تعهد داد تا از هر تشویشی از ناحیه افغانستان برای دولت ایران جلوگیری کرده و شأن و حیثیت دولت ایران را رعایت نماید اینگونه ایران استقلال افغانستان را به رسمیت شناخت. این معاهده دست ایران را به کلی از دخالت در افغانستان کوتاه کرد و هرات برای همیشه از ایران جدا شد و افغانستان نیز با عنوان استقلال‌یابی از ایران استقلال تام یافت. بدین شکل خاطر بریتانیا برای دفاع از هندوستان (هند بریتانیا) راحت شد. پس از جنگ هرات قسمت‌هایی از شرق هریرود به بعد (شامل هرات) به افغانستان پیوست شد.
دوران قاجار > جنگ هرات

مقاله‌های اصلی: جنگ اول هرات و نبردهای ایران و انگلستان
که در اوایل حکومت محمدشاه رخ داد، سپاهیان ایران هرات را که حاکم آن با پشتیبانی انگلیسی‌ها اعلام استقلال کرده بود محاصره کردند. اما به علت اشغال جزیره خارگ به‌وسیلهٔ نیروی دریایی انگلیس و اولتیماتوم آن کشور به ایران، سپاهیان ایران به محاصرهٔ هرات پایان دادند و این امر به‌تدریج مقدمات جدایی هرات را از ایران فراهم ساخت تا اینکه در سال ۱۸۵۷ میلادی (برابر با ۱۲۷۳ قمری و ۱۲۳۶ خورشیدی) از ایران جدا شد.
تلاش برای الحاق دوباره به ایران

پس از مرگ دوست محمدخان و ایجاد هرج و مرج و ناامنی در افغانستان، دولت انگلیس از تخریب هرات و حملهٔ شورشیان به آن هراسناک بود و به دلیل اینکه همچنان چشم‌داشت زیادی به استعمار هرات داشت، تصمیم گرفت هرات را برای مدت نامعلومی به‌طور امانی تحت حاکمیت ایران قرار دهد. بدین جهت رونالد تامسون وزیر مختار انگلیس در ایران در اکتبر ۱۸۷۹ م (۱۲۵۸ خورشیدی) این پیشنهاد را از طرف دولت متبوعش به دولت ایران ارائه کرد. ناصرالدین شاه و صدراعظم او حسین خان سپهسالار قرارنامهٔ مزبور را در دولت مطرح و آن را مورد بررسی و مطالعه قرار دادند و با اطرافیان خود در باب آن مشورت کردند. از جمله ایراد عمده‌ای که به آن گرفته شد ذکر کلمهٔ «امانت» در قرارنامه بود که می‌گفتند اگر پس از آنکه دولت ایران متحمل زحمت و مرارت شد و مبالغی در این راه هزینه کرد و پس از مثلاً شش ماه دولت انگلیس تصمیم گرفت هرات را از قلمرو ایران جدا نماید چه خواهد شد؟ مذاکرات با دولت انگلیس در باب حذف این شرط از قرارنامه هم نتیجه نداد. به این جهت با آنکه ناصرالدین شاه در این باره به استخاره هم متوسل شد و استخاره هم «بسیار بسیار خوب» آمد، مدتی سرگردان و حیران بودند و نمی‌توانستند تصمیم بگیرند و بالاخره بهتر آن دیدند که آن را قبول نکنند و به مقامات انگلیس پاسخ رد داده شد.
مرزهای پادشاهی صفویان در بازه‌های زمانی گوناگون
هلی‌اسپورت سی‌اچ۷۷

| سی‌اچ۷۷ رانابوت | سی‌اچ۷۷ رانابوت |
| --- | --- |
کاربری: بالگرد بسیارسبک (میکرولایت)
کشور سازنده: ایتالیا
تولیدکننده: هلی‌اسپورت
وضعیت: در خط تولید (۲۰۱۷)
هزینه هر فروند: ۱۲۳۰۰۰ دلار (۲۰۱۹)
هلی‌اسپورت سی‌اچ۷۷ رانابوت (به انگلیسی: Heli-Sport CH77 Ranabot) یک بالگرد ایتالیایی بسیار سبک است که در شهر تورین تولید می‌شود. سی‌اچ۷۷ در کلاس ۶ اروپایی قرار دارد که متعلق به بالگردهای میکرولایت (بسیار سبک) می‌باشد. این بالگرد دارای یک موتور چهارزمانهٔ روتکس ۹۱۴ آب‌خنک هواخنک است که ۱۳۰ اسب بخار نیرو تولید می‌کند.
مشخصات

داده‌ها از Tacke and manufacturer
ویژگی‌های عمومی
خدمه: one
ظرفیت: one passenger
طول: ۷٫۲۴۰ متر (۲۳ فوت ۹ اینچ)
ارتفاع: ۲٫۴۷۰ متر (۸ فوت ۱ اینچ)
وزن خالی: ۲۸۰ کیلوگرم (۶۱۷ پوند)
وزن ناخالص: ۵۰۰ کیلوگرم (۱٬۱۰۲ پوند)
ظرفیت سوخت: ۶۶ لیتر (۱۵ گالون بریتانیایی؛ ۱۷ گالون آمریکایی) (one ۳۳٫۵ لیتر (۷٫۴ گالون بریتانیایی؛ ۸٫۸ گالون آمریکایی) tank and one ۳۲٫۵ لیتر (۷٫۱ گالون بریتانیایی؛ ۸٫۶ گالون آمریکایی) aux tank)
پیشرانه: ۱ عدد four cylinder, liquid and air-cooled, four stroke aircraft engine, tuned and balanced by EPA Power Rotax 914, ۹۷ کیلووات (۱۳۰ اسب بخار)
قطر روتور اصلی:  ۶٫۲۸ متر (۲۰ فوت ۷ اینچ)
مساحت روتور اصلی: ۳۱ متر مربع (۳۳۰ فوت مربع)
عملکرد
حداکثر سرعت: ۲۰۹ کیلومتر بر ساعت (۱۳۰ مایل بر ساعت، ۱۱۳ گره)
سرعت کروز: ۱۶۰ کیلومتر بر ساعت (۹۹ مایل بر ساعت، ۸۶ گره)
بیشینه سرعت مجاز: ۲۰۹ کیلومتر بر ساعت (۱۳۰ مایل بر ساعت، ۱۱۳ گره)
بُرد: ۴۸۰ کیلومتر (۳۰۰ مایل، ۲۶۰ مایل دریایی)
مداومت پروازی: 3 hours
حداکثر ارتفاع: ۴٬۸۰۰ متر (۱۵٬۷۰۰ فوت)
نرخ صعود: ۷ متر بر ثانیه (۱٬۴۰۰ فوت بر دقیقه)
بارگیری دیسک: ۱۶ کیلوگرم بر متر مربع (۳٫۳ پوند بر فوت مربع)
جبهه پولیساریو

| جبهه پولیساریو Frente Polisario جبهة البولیساریو Jabhat al-Bōlīsāryū | جبهه پولیساریو Frente Polisario جبهة البولیساریو Jabhat al-Bōlīsāryū |
| --- | --- |
دبیرکل: ابراهیم غالی
بنیان‌گذار: El-Ouali Mustapha Sayed
بنیان‌گذاری: ۱۰ مه ۱۹۷۳ (۱۰ مه ۱۹۷۳)
ستاد: Sahrawi refugee camps، استان تندوف، الجزایر
شاخه جوانان: Sahrawi Youth Union
Women's wing: National Union of Sahrawi Women
Trade union affiliation: Sahrawi Trade Union
مرام سیاسی: ناسیونالیسم صحراوی سوسیالیسم عربی ملی‌گرایی عربی سوسیال دموکراسی سوسیالیسم دمکراتیک سکولاریسم تاریخی: مارکسیسم
طیف سیاسی: چپ
وابستگی بین‌المللی: اتحاد ترقی‌خواهان انترناسیونال سوسیالیست (مشورتی)
سرود: "صحراؤنا هی الوطن‎" ت.ت. 'صحرا وطن ماست'
شورای ملی صحراوی: ۵۳ از ۵۳
پارلمان پان-آفریقایی: ۵ از ۵ (کرسی‌های جمهوری صحراوی)
جبهه پولیساریو سازمانی سیاسی نظامی در صحرای غربی است. این گروه در سال ۱۹۷۳ به عنوان یک گروه مقاومت علیه تسلط استعماری اسپانیا بر صحرای غربی و با هدف استقلال این منطقه ایجاد شد. پولیساریو پس از خروج اسپانیا در سال ۱۹۷۶ از این منطقه و تقسیم آن بین مراکش و موریتانی به مخالفت با این دو کشور پرداخت. موریتانی و پولیساریو در سال ۱۹۷۹ با یکدیگر صلح کردند اما مراکش تمام منطقه صحرای غربی را ضمیمه خاک خود کرد. از آن پس جبهه پولیساریو به مقاومت علیه مراکش ادامه داده‌است. حملات پولیساریو علیه مراکش بیشتر از طریق پایگاه‌های این سازمان در الجزایر هدایت می‌شود.
پولیساریو سرواژه Frente Popular de Liberación de Saguía el Hamra y Río de Oro نام اسپانیایی سازمان به معنی «جبههٔ خلق برای آزادی ساقیة الحمراء و وادی الذهب» است. این سازمان با تشکیل جمهوری دمکراتیک عربی صحرا مدعی حکومت بر صحرای غربی است هرچند کنترل واقعی بیشتر بخش‌های صحرای غربی در اختیار دولت مراکش است. این جمهوری به عضویت اتحادیه آفریقا هم درآمده و حکومت مشروع صحرای غربی از سوی این سازمان شناخته می‌شود. عضویت پولیساریو در اتحادیه آفریقا منجر به خروج اعتراضی مراکش از این اتحادیه شده‌است.
اعضای پولیساریو عمدتاً از بومیان کوچ‌نشین ساکن صحرای غربی معروف به صحراوی‌ها هستند. چریک‌های پولیساریو در دهه ۱۹۸۰ پانزده هزار نیروی موتوریزه و به خوبی مسلح‌شده در اختیار داشتند و حملاتی را علیه پاسگاه‌ها و استحکامات دفاعی مراکش در صحرای غربی ترتیب می‌دادند. مراکش هم در پاسخ به این حملات یک خاکریز دفاعی به طول حدود دو هزار کیلومتر را بنا کرد که احداث آن در سال ۱۹۸۷ به پایان رسید.
فیفا ۱۰۰

پله در سال ۲۰۰۴
فیفا ۱۰۰ نام فهرستی از صد بازیکن فوتبال برتر دنیاست که به درخواست فیفا، پله، بازیکن فوتبال برزیلی، آن را در سال ۲۰۰۴ نوشته‌است.
عدد ۱۰۰ اشاره به صدمین سال تأسیس فیفا و صد بازیکنی دارد که در این فهرست حضور دارند. دو نفر از بازیکنان این فهرست را زنان و الباقی را مردان تشکیل داده‌اند. فیفا از پله خواسته بود که ۵۰ نفر از بازیکنان فعال و ۵۰ نفر از بازنشستگان فوتبالیست را بنویسد.
تور دو فرانس ۲۰۲۳

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
2023 UCI World Tour: 2023 UCI World Tour
مسیر تور دو فرانس ۲۰۲۳: مسیر تور دو فرانس ۲۰۲۳
جزئیات مسابقه: جزئیات مسابقه
| تاریخ | تاریخ | ۱–۲۳ ژوئیه ۲۰۲۳ | ۱–۲۳ ژوئیه ۲۰۲۳ |
| مرحله | مرحله | ۲۱ | ۲۱ |
| مسافت | مسافت | ۳٬۴۰۴ کیلومتر (۲٬۱۱۵ مایل) | ۳٬۴۰۴ کیلومتر (۲٬۱۱۵ مایل) |
| زمان قهرمان | زمان قهرمان | ۸۲:۰۵:۴۲ | ۸۲:۰۵:۴۲ |
عنوان‌داران: عنوان‌داران
|  | برنده |  یوناس وینگکا (DEN) | (تیم یومبو–فیسما) |
|  | دوم |  تادی پوگاچار (SLO) | (تیم یوای‌ئی امارات) |
|  | سوم |  آدام یتس (GBR) | (تیم یوای‌ئی امارات) |
|  | امتیاز |  یاسپر فیلیپسن (BEL) | (آلپسین–دسوینینک) |
|  | کوهستان |  جولیو چیکونه (ITA) | (لیدل–ترک) |
|  | جوانان |  تادی پوگاچار (SLO) | (تیم یوای‌ئی امارات) |
|  | تهاجمی |  ویکتور کامپنارتس (BEL) | (لوتو–دستنی) |
|  | تیم | تیم یومبو–فیسما | تیم یومبو–فیسما |
→ ۲۰۲۲ ۲۰۲۴ ← : → ۲۰۲۲ ۲۰۲۴ ← 
تور دو فرانس ۲۰۲۳ صد و دهمین دورهٔ مسابقات دوچرخه‌سواری تور دو فرانس بود که در ۱ ژوئیه در بیلبائوی اسپانیا آغاز شد و پس از طی ۲۱ مرحله در ۲۳ ژوئیه در پاریس خاتمه یافت.
یوناس وینگکا (تیم یومبو–فیسما) مدافع قهرمانی به مقام قهرمانی رده‌بندی اصلی دست یافت و تادی پوگاچار و آدام یتس (هر دو از تیم یوای‌ئی امارات) در رتبه‌های دوم و سوم قرار گرفتند.
در دو هفتهٔ نخست، رقابت میان وینگکا و پوگاچار بسیار نزدیک بود و در پایان مرحلهٔ ۱۵ به ده ثانیه رسید؛ ولی وینگکا در مراحل ۱۶ و ۱۷ فاصلهٔ خود با پوگاچار را به حدود هفت دقیقه رساند و توانست تا پایان تور، این فاصله را حفظ کند.
یاسپر فیلیپسن (آلپسین–دسوینینک) که در چهار مرحله پیروز شده‌بود، برندهٔ رده‌بندی امتیازی شد. جولیو چیکونه (لیدل–ترک) قهرمان رده‌بندی کوهستان شد و تادی پوگاچار برای چهارمین سال پیاپی قهرمانی رده‌بندی رکابزن جوان را از آن خود کرد.
تیم‌ها

۲۲ تیم در مسابقه شرکت کردند. ۱۸ تیم جهانی به صورت خودکار دعوت شدند. ۴ تیم دیگر شامل دو تیم حرفه‌ای برتر در سال ۲۰۲۲ و دو تیم انتخاب شده توسط سازمان ورزشی آموری (برگزار کنندهٔ تور) بودند. نام تیم‌های شرکت کننده در ۴ ژانویهٔ ۲۰۲۳ اعلام شد.
مسیر

سازمان ورزشی آموری در ژانویهٔ ۲۰۲۲ سرزمین باسک را به عنوان میزبان سه مرحلهٔ نخست تور اعلام کرد. در اکتبر ۲۰۲۲ مسیر کامل تور توسط کریستین پرودوم اعلام شد. مسیر تور ۲۰۲۳ تنها شامل ۲۲ کیلومتر تایم تریل بود که کمترین میزان از تور ۲۰۱۵ است.
بخت‌های قهرمانی

عموماً پیش‌بینی می‌شد که تور دو فرانس ۲۰۲۳ رقابتی میان یوناس وینگکا (مدافع قهرمانی) و تادی پوگاچار (قهرمان دو دوره) باشد. در دو دورهٔ اخیر سکوی اول و دوم تور در دست این دو رکابزن بوده‌است. این دو در فصل جاری یک بار با هم در مسابقهٔ پاریس-نیس رقابت کردند که پوگاچار قهرمان شد و وینگکا در رتبهٔ سوم قرار گرفت. رکابزن دیگری که بیشترین بخت قهرمانی داشت، جی هیندلی (قهرمان جیروی ۲۰۲۲) بود.
مهمترین غایبان تور ۲۰۲۳، چهار رکابزنی هستند که ترجیح دادند در جیرو دیتالیای ۲۰۲۳ که میزان تایم تریل بیشتری نسبت به تور داشت، رقابت کنند: پریموژ روگلیچ (قهرمان جیرو)، گراینت توماس (برندهٔ تور ۲۰۱۸)، تائو هارت (برندهٔ جیروی ۲۰۲۰) و رمکو ایونپول قهرمان کنونی جهان.
بوندنو

مکان
| Bondeno | Bondeno |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
Comune di Bondeno: Comune di Bondeno
ناحیه: امیلیا-رومانیا
استان / شهرستان: استان فرارا (FE)
دهستان: Scortichino, Gavello, Pilastri, Burana, Stellata, Zerbinate, Salvatonica, Settepolesini, Ponte Rodoni, Santa Bianca, Casumaro (partially).
حکومت: حکومت
 • شهردار: Fabio Bergamini (Lega Nord)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۷۵٫۱ کیلومتر مربع (۶۷٫۶ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۳ متر (۴۳ فوت)
جمعیت (30 November 2012): جمعیت (30 November 2012)
 • کل: ۱۴٬۸۸۷
 • تراکم: ۸۵/کیلومتر مربع (۲۲۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Bondenesi or Bondesani
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 44012
پیش‌شماره تلفن: 0532
وبگاه: وبگاه رسمی
بوندنو (به ایتالیایی: Bondeno) یک کومونه و زیستگاه انسانی در ایتالیا است که در استان فرارا واقع شده‌است.
خصوصیات

بوندنو ۱۷۵٫۱ کیلومترمربع مساحت و ۱۴٬۸۸۷ نفر جمعیت دارد و ۱۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده

شهرهای دیلینگن آن در دانوب و بیهاچ خواهرخوانده‌های بوندنو هستند.
تعلیم پریان

| تعلیم پریان | تعلیم پریان |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
اسپانیایی: La educación de las hadas
 :  
کارگردان: خوزه لوئیس کوئردا
بازیگران: ریکاردو دارین ایرن ژاکوب
موسیقی: لوسیو گودوی
تاریخ‌های انتشار:  ۲۳ ژوئن ۲۰۰۶ (۲۰۰۶-06-۲۳)  
مدت زمان: ۱۰۳ دقیقه
زبان: اسپانیایی فرانسوی انگلیسی
تعلیم پریان (اسپانیایی: La educación de las hadas‎) یک فیلم درام به کارگردانی خوزه لوئیس کوئردا است که در سال ۲۰۰۶  منتشر شد.
بازیگران

ریکاردو دارین
ایرن ژاکوب
ببه
ژردی بوش
بوندورانت، آیووا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= آیووا, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Bondurant, Iowa | Bondurant, Iowa |
| --- | --- |
شهر: شهر
شعار: "on the move": شعار: "on the move"
Location of Bondurant, Iowa: Location of Bondurant, Iowa
ایالت:  آیووا
شهرستان: شهرستان پولک، آیووا
حکومت: حکومت
 • شهردار: Curt Sullivan
 • Mayor Pro-Tem: Brian Lohse
مساحت: مساحت
 • کل: ۸٫۴۰ مایل مربع (۲۱٫۷۶ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۸٫۳۸ مایل مربع (۲۱٫۷۰ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰۲ مایل مربع (۰٫۰۵ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۹۷۱ فوت (۲۹۶ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۳٬۸۶۰
 • برآورد (2012): ۴٬۲۲۵
 • تراکم: ۴۶۰٫۶/مایل مربع (۱۷۷٫۸/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 50035
کد منطقه: 515
FIPS code: 19-07390
GNIS feature ID: 0454745
وبگاه: The City of Bondurant, Iowa Website
بوندورانت (به انگلیسی: Bondurant) شهری در ایالت آیووا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳٬۸۶۰ نفر بوده‌است.
موقعیت جغرافیایی

موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
Localidades na vizinhança
شهرستان قیر و کارزین

| شهرستان قیر و کارزین | شهرستان قیر و کارزین |
| --- | --- |
موقعیت در استان: موقعیت در استان
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
کشور:  ایران
استان: فارس
مرکز شهرستان: قیر
سایر شهرها: کارزین، امام‌شهر، مبارک‌آباد و افزر
بخش‌ها: مرکزی، افزر
سال تأسیس: ۱۳۸۰ خورشیدی
اداره: اداره
فرماندار: مسلم رحیمی
حوزهٔ انتخابیه: فیروزآباد، فراشبند و قیر و کارزین
مردم: مردم
جمعیت: ۷۱٬۲۰۳ نفر (۱۳۹۵)
تراکم جمعیت: ۲۱ نفر بر کیلومتر مربع
مذهب: شیعه
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
مساحت: ۳،۴۰۳ کیلومتر مربع
داده‌های دیگر: داده‌های دیگر
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۷۱
وبگاه: فرمانداری قیر و کارزین
شهرستان قیر و کارزین، یکی از شهرستان‌های استان فارس با مرکزیت شهر قیر است.که در زاگرس (جنوبی) قرار دارد
این شهرستان در تاریخ ۱۸ مهر ۱۳۸۰ از شهرستان فیروزآباد جدا شد و مستقل گردید.
موقعیت جغرافیایی

شهرستان قیر و کارزین با شهرستان‌های فیروزآباد در شمال، جهرم و جویم در شرق، خنج در جنوب و فراشبند در غرب هم‌مرز است.
شهرستان قیر و کارزین با پوشش گیاهی بسیار غنی در فصل بهار و همچنین با وجود درختان کُنار یکی از مرغوب‌ترین عسل‌های دارویی و درمانی ایران را دارد که عسل‌های خالص این منطقه بیشتر راهی کشورهای حوزه خلیج فارس می‌شود. این شهرستان قطب تولید لیمو ترش و لیمو شیرین در کشور است. همچنین این شهرستان جزء ۳۰ شهرستان برتر در دنیا در حوزهٔ تولید محصولات باغی است. این شهرستان با قدمتی ۵۰۰۰ساله جزء ولایت اردشیر خوره بوده‌است و سیاحانی چون زاهد قیری ابن بلخی، اصطخری و … به آن اشاره کرده‌اند.
تقسیمات کشوری

شهرستان قیر و کارزین دارای ۲ بخش، ۵ دهستان و ۵ شهر به شرح زیر است: