stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سید ضیاء مرتضوی
تحصیلات و فعالیت‌ها

او دروس حوزوی را در مقطع دروس خارج فقه و اصول نزد شبیری زنجانی، شیخ جواد تبریزی، عبدالله جوادی آملی، یوسف صانعی، حسینعلی منتظری خوانده و در فلسفه و عرفان شاگرد حسن‌زاده آملی، جوادی آملی و یحیی انصاری شیرازی بوده‌است.
مرتضوی به همراه سروش محلاتی از منتقدان جدی مصباح یزدی می‌باشند. رسانه‌های گروه‌های اصول‌گرا (مانندپایگاه خبری تحلیلی صراط) او را به همراه سروش محلاتی و صانعی از حامیان جنبش سبز در قم می‌داند.مرتضوی در پنجمین دوره مجلس خبرگان رهبری برای کسب کرسی این مجلس از استان یزد نامزد شد. اما توسط شورای نگهبان ردصلاحیت شد.
مرتضوی دانشیار پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی است
سوابق

سردبیری مجله پیام زن (۱۳۷۰–۱۳۸۶)
سردبیری فصلنامه حکومت اسلامی وابسته به دبیرخانه مجلس خبرگان رهبری (4 سال)(۱۳۷۸ – ۱۳۸۱)
مسئولیت مرکز تحقیقات علمی دبیرخانه خبرگان (۱۳۷۷ – ۱۳۸۱)
مدیریت پژوهشکده فقه و حقوق پژوهشگاه علوم و معارف اسلامی(۱۳۸۶ – ۱۳۹۰)
مدیریت دانشنامه امام خمینی (ره) (۱۳۹۰-تاکنون)
وی در سال ۱۳۸۵به عنوان پژوهشگر برتر در حوزه دین انتخاب شد.
مهستی بحرینی

| مهستی بحرینی | مهستی بحرینی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۱۷ خورشیدی آمل
ملیت: ایرانی
پیشه(ها): مترجم شاعر استاد دانشگاه
مهستی بحرینی (زاده ۱۳۱۷ در آمل) مترجم، شاعر و استاد دانشگاه ایرانی است. وی دکترای رشته زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه تهران را دارد. بحرینی بیشتر مترجم آثار ادبی فرانسه است.
زندگی

پدر وی که اهل شعر و ادب بود نام او را را به یاد مهستی گنجوی، بانوی شاعر قرن ششم، مهستی انتخاب کرد. وی در سال ۱۳۵۰ به فرانسه سفر نمود و پس از آن در ادامه به مدت چهار سال در دانشگاه تونس تدریس کرد و سپس به ایران بازگشت. بحرینی مدتی نیز کتابدار سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران و مسئول بنیاد شاهنامه فردوسی بود. مهستی بحرینی کار ترجمه را در دهه شصت آغاز کرد و به انتخاب خود یکی دو کتاب را ترجمه کرد و به ناشر سپرد یعنی دو کتاب زمستان سخت که رمانی سیاسی و طولانی با حال و هوای کمونیستی و سیاست زده از اسماعیل کاداره نویسنده آلبانیایی و نیز یک زن نوشته آن دلبه، هنرپیشه و کارگردان فرانسوی که به زندگی تراژیک یک زن پیکرتراش، کامی کلودل که خواهر پل کلودل نیز هست، می پردازد.
آثار و کتابشناسی > ترجمه‌ها

اعترافات، ژان-ژاک روسو، تهران: انتشارات نیلوفر، ۱۳۸۴
مائده‌های زمینی و مائده‌های تازه، آندره پل گیوم ژید
عصیانگر، آلبر کامو، تهران: انتشارات نیلوفر
یک زن: سرگذشت کامی کلودل پیکرتراش، آن دلبه، تهران: انتشارات نیلوفر
عارف جان‌سوخته: شرح حال مولانا، نهال تجدد، تهران: انتشارات نیلوفر
دگرگونی، میشل بوتور، تهران: انتشارات نیلوفر
دستور زبان فارسی معاصر، ژیلبر لازار، تهران: انتشارات هرمس، ۱۳۸۴
شکل‌گیری زبان فارسی، ژیلبر لازار، تهران: انتشارات هرمس، ۱۳۸۴
ترجیع گرسنگی، ژان ماری گوستاو لوکلزیو، تهران: انتشارات نیلوفر
سوءتفاهم در مسکو، سیمون دوبووار، تهران: انتشارات نیلوفر
از کتاب رهایی نداریم، گفتگوی اومبرتو اکو و ژان-کلود کریر (دربارهٔ ارزش کتاب کاغذی)، تهران: انتشارات نیلوفر
کوهسار جان، گائو شینگ جیان، تهران: انتشارات نیلوفر
در پی مولانا، نهال تجدد، تهران: انتشارات نیلوفر
هستی و نیستی، ژان پل سارتر، انتشارات نیلوفر
به امید دیدار در آن دنیا، پیر لومتر، انتشارات ماهی‏‫، ۱۳۹۶‮‬
مادام بواری، گوستاو فلوبر، تهران: انتشارات نیلوفر، ۱۳۹۸
سبیل، امانوئل کارِر، تهران: انتشارات مَد، ۱۴۰۱
شقایق

برای دیگر کاربردها، شقایق (ابهام‌زدایی) را ببینید.
وسط گل شقایق شاخدار (). در سرده شقایق وسط گل شاخدار است.
وسط گل خشخاش زراعی (). در سرده خشخاش وسط گل پهن است.
گل شقایق، لاله داغدار یا لاله خودروی گیاهی خودرو و وحشی با گل‌هایی به رنگ سرخ با چهار گلبرگ و شمار زیادی پرچم است. علی‌اکبر دهخدا این گل را لاله خوانده که در عربی، شقایق و در انگلیسی، پاپی خوانده می‌شود. شقایق در فرهنگ ایرانی به تیره، زیرتیره و گونهٔ مشخصی از شقایقیان گفته نمی‌شود و تنها، نامی کلّی برای اشاره به گل‌های علفی و سرخ‌رنگ بهاریِ شقایقیان بوده‌است.
دانه‌های شقایق می‌توانند صدها سال به صورت نهفته و غیرفعال باقی بمانند تا هنگامی که شرایط مساعدی پیدا کنند و رویش خود را از سر بگیرند.
کاربرد دارویی

در سال ۱۸۰۴ فردریش زرتورنر، داروساز آلمانی، خشخاش گل شقایق را جدا کرد تا از آن داروی ضد درد مرفین را بسازد. او در آغاز این دارو را «مورفیوم» نامید که از نام مورفئوس، خدای خواب و رؤیا در اساطیر یونان باستان گرفته شده بود. استقبال از این دارو در آن هنگام چنان زیاد شد که در سراسر لندن بساط تریاک‌کشی پا گرفت.
جنگ جهانی اول

در جنگ جهانی اول با آغاز بهار گرم سال ۱۹۱۵ مزرعهٔ فلاندر در نزدیکی ایپر، درغرب بلژیک تبدیل به دشتی زیبا گل‌های شقایق شود. این منظره به اندازه‌ای چشم‌نواز بود که یکی از نیروهای کانادایی، سرهنگ‌دوم جان‌مک‌کری شعری به نام در دشت فلاندرز در وصف آن سرود. اکنون شقایق نماد همه کسانی است که در جنگ می‌جنگند و جان می‌بازند.
در زبان فارسی

شقایق نعمانی قرمز () پُر پرچم است. برگ‌های آن دارای بریدگی عمیق و اغلب سه قسمتی یا سه برگچه‌ای‌است.
شقایق (سرده) () به آن سرده  هم گفته می‌شود، یک سرده از تیره شقایقیان، پُر پرچم است. نوع خودرو دارای ۴ تا ۶ گلبرگ است. دارای دو کاسبرگ است که هنگام شکفتن گل می‌ریزد.
لاله، () تمامی انواع خودروی لالهٔ قرمز تنها ۶ پرچم و ۶ گلپوش دارند. برگ‌های لاله کشیده و بدون دندانه هستند.
خشخاش (سرده) () هم یک سرده از از تیره شقایقیان است.
بر پایه پژوهش کازیمیرسکی نزد ایرانیان هر گل که گلبرگ‌های آن به رنگ خون و وسط آن سیاه باشد بنام لاله یا شقایق خوانده می‌شده‌است. ولی بیشتر tulipe را شقایق نعمانی نامیده‌اند. سه گل لاله، شقایق، و شقایق نعمانی گیاهان کاملاً متفاوتی هستند. اما گونه‌هایی از این سه گیاه که دارای گل‌هایی قرمز رنگ همراه با لکه‌ای سیاه در مرکز گل هستند بسیار به یکدیگر شباهت دارند. مترجمان اروپایی شعرای شرقی شقایق نعمانی را anemone (آنِمون) ترجمه کرده‌اند و یکی دانستن این گیاه با شقایق و همچنین لاله خطاست؛ زیرا سردهٔ شقایق (نام علمی: Papaver) متعلق به تیرهٔ کوکناریان یا شقایقیان (نام علمی: papaverces) است در صورتی که شقایق نعمانی به تیرهٔ آلاله (نام علمی: Ranunculus) تعلق دارد.
نماد

در ادبیات فارسی، قلب سیاه‌رنگ شقایق، به «داغ» تشبیه شده که از هجران و دوری یار به وجود آمده‌است. حافظ می‌گوید:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ای گُل تو دوش داغ صبوحی کشیده‌ای |  | ما آن شقایقیم که با داغ زاده‌ایم |
در غرب، پس از نبرد سنگر به سنگری که در کنار مزارع شقایق فلاندر در جنگ جهانی اول رخ داد و شعری که جان مک‌کری به نام در دشت فلاندرز سروده، شقایق تبدیل به نماد سربازانی شده که در طول جنگ کشته شده‌اند.
کسایی.
از تیغ مردان حقایق زمین رنگ شقایق گرفت. (ترجمهٔ تاریخ یمینی ص ۲۷۳).
شقایق سنگ را بتخانه کرده
صبا جعد چمن را شانه کرده.
نظامی.
چو شاپور آمد آنجا سبزه نو بود
ریاحین را شقایق پیشرو بود.
نظامی.
بنفشه با شقایق در مناجات
فلک می‌گفت فی التأخیر آفات.
نظامی.
گیا خود همان قدر دارد که هست
وگر در میان شقایق نشست.
(بوستان).
خواب از خمار بادهٔ نوشین بامداد
بر بستر شقایق خودروی خوشتر است.
سعدی.
گل بوستان رویت چو شقایق است لیکن
چه کنم به سرخ‌رویی که دلی سیاه داری.
سعدی.
بر برگ گل به خون شقایق نوشته‌اند
کانکس که پخته شد می چون ارغوان گرفت
حافظ.
بر برگ گل به خون شقایق نوشته‌اند
ما آن شقایقیم که با داغ زاده‌ایم
حمید سبزواری.
داغ شقایق‌های پرپر گشته دارم
هفتاد و دو پاکیزه پیکر کشته دارم
افسوس گلهای به غارت رفته از باغ
اندوه یاران به خون آغشته دارم
والتر بیرسا

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  والتر بیرسا
زادروز:  ۷ اوت ۱۹۸۶ ‏(۳۸ سال)
زادگاه:  شمپتر پری گریتسی، یوگسلاوی
قد:  ۱٫۸۴ متر (۶ فوت ۱⁄۲ اینچ)
پست:  وینگر
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  کالیاری
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۱–۲۰۰۴:  Bilje
۲۰۰۴–۲۰۰۵:  گوریتسا
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۳ |  Primorje |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۰۴ |  Bilje |  ۷ |  (۶) |
| ۲۰۰۴–۲۰۰۶ |  گوریتسا |  ۶۱ |  (۲۶) |
| ۲۰۰۶–۲۰۰۹ |  سوشو |  ۶۶ |  (۸) |
| ۲۰۰۹ |  ← اوسر (قرضی) |  ۱۵ |  (۱) |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۱ |  اوسر |  ۶۸ |  (۸) |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۳ |  جنوآ |  ۹ |  (۰) |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۳ |  ← تورینو (قرضی) |  ۱۷ |  (۲) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۵ |  میلان |  ۱۵ |  (۲) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |  ← کیه‌وو (قرضی) |  ۳۵ |  (۰) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۹ |  کیه‌وو |  ۱۲۲ |  (۱۸) |
| ۲۰۱۹– |  کالیاری |  ۰ |  (۰) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۰۱ |  زیر ۱۵ سال اسلوونی |  ۷ |  (۱) |
| ۲۰۰۴ |  زیر ۱۹ سال اسلوونی |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۰۴–۲۰۰۵ |  زیر ۲۰ سال اسلوونی |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۰۴–۲۰۰۶ |  زیر ۲۱ سال اسلوونی |  ۱۲ |  (۵) |
| ۲۰۰۶ |  اسلوونی ب |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۰۶–۲۰۱۸ |  اسلوونی |  ۹۰ |  (۷) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۶ ژانویه ۲۰۱۹. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۶ ژانویه ۲۰۱۹. 
والتر بیرسا (اسلواکی: Valter Birsa؛ زادهٔ ۷ اوت ۱۹۸۶) بازیکن فوتبال اهل اسلوونی است.
او یکی از ۲۳ بازیکن حاضر در ترکیب تیم ملی اسلوونی در جام جهانی ۲۰۱۰ بود که موفق شد یکی از ۲ گل اسلوونی در مقابل آمریکا را به‌ثمر برساند.
آنتیگوآ و باربودا

| آنتیگوا و باربادو  | آنتیگوا و باربادو  |
| --- | --- |
   پرچم    نشان ملی  :    پرچم    نشان ملی  
شعار: "کوشش یکایک؛ دستاورد همگانی": شعار: "کوشش یکایک؛ دستاورد همگانی"
سرود: "Fair Antigua, We Salute Thee"  سرود سلطنتی: "خدا نگهدار پادشاه باد"a: سرود: "Fair Antigua, We Salute Thee"  سرود سلطنتی: "خدا نگهدار پادشاه باد"a
پایتخت: سنت جانز ۱۷°۷′ شمالی ۶۱°۵۱′ غربی﻿ / ﻿۱۷٫۱۱۷°شمالی ۶۱٫۸۵۰°غربی﻿ / 17.117; -61.850
بزرگترین شهر: پایتخت
زبان(های) رسمی: زبان انگلیسی
زبان محلی: انگلیسی
گروه‌های قومی  (۲۰۱۳): ۹۱٪ آفریقایی (سیاهپوست) ۴٫۴٪ Multiracial ۱٫۷٪ اروپایی (سفیدپوست) ۲٫۹٪ سایر
دین(ها)  (۲۰۱۱): ۷۶٫۵٪ مسیحیت ۱۲٫۲٪ سایر ۵٫۹٪ بی‌دینی ۵٫۵٪ نامشخص
نام(های) اهلیت: آنتیگوآ و باربودا
حکومت: حکومت متمرکز نظام پارلمانی پادشاهی مشروطه
• پادشاه : چارلز سوم
• فرماندار کل : رادنی ویلیامز
• نخست‌وزیر : گاستون براون
 :  
قوه مقننه: پارلمان
• مجلس اعلا: سنا
• مجلس سفلا: مجلس نمایندگان
استقلال: استقلال
• حکومت وابسته : ۲۷ فوریه ۱۹۶۷
• از بریتانیا : ۱ نوامبر ۱۹۸۱
 :  
مساحت: مساحت
• کل: ۴۴۰ کیلومتر مربع (۱۷۰ مایل مربع) (۱۸۲ام)
• آبها (٪): جزئی
جمعیت: جمعیت
• برآورد سال ۲۰۱۶: ۱۰۰٬۹۶۳ (۱۹۹ام)
• سرشماری ۲۰۱۱: ۸۱٬۷۹۹
• تراکم: ۱۸۶ بر کیلومتر مربع (۴۸۱٫۷ بر مایل مربع)
تولید ناخالص داخلی (GDP)  برابری قدرت خرید (PPP): برآورد ۲۰۱۹ 
• کل: $۲٫۷۳۱ میلیارد
• سرانه: $۲۹٬۲۹۸
تولید ناخالص داخلی (GPD) (اسمی): برآورد ۲۰۱۹ 
• کل: $۱٫۷۱۷ میلیارد
• سرانه: $۱۸٬۴۱۶
شاخص توسعه انسانی (۲۰۱۸):  ۰٫۷۷۶ ۷۴ام
واحد پول: دلار کارائیب شرقی (XCD)
منطقه زمانی: یوتی‌سی-۴ (AST)
جهت رانندگی: چپ
پیش‌شماره تلفنی: +1-268
دامنه سطح‌بالا: .ag
 "God Save the Queen" is the official national anthem, but is generally used only on regal and vice-regal occasions. :  "God Save the Queen" is the official national anthem, but is generally used only on regal and vice-regal occasions. 
آنتیگوآ و باربودا (به انگلیسی: Antigua and Barbuda) یا آنتیگا باربادو(باربودا) یا آنتیگوا باربادو کشوری متشکل از جزایر در شرق دریای کارائیب، شرق جزایر سنت کیتس و نویس و شمال جزیرهٔ مونتسرات، هستند که دولت مستقل داشته و پایتخت آن‌ها سنت جانز است. این کشور عضو اتحادیه کشورهای مشترک المنافع است، واحد پول آن دلار کارائیب شرقی نام دارد. آنتیگوا و باربودا در ۱ نوامبر ۱۹۸۱ از بریتانیا اعلام استقلال کرد. طبق آخرین داده های سیستم اطلاعات جغرافیایی بیشترین درازای این کشور ۹۵ کیلومتر در جهت جنوب به شمال می باشد که البته حدود ۷۴ کیلومتر از آن را آب های کارائیب تشکیل داده است.
دو جزیره اصلی این کشور، آنتیگوآ و باربودا هستند.
تاریخ

کریستف کلمب، نخستین کسی بود که از کشورهای اروپایی بر این جزایر پا گذاشت. به همین دلیل این کشور برای مدتی تحت حاکمیت اسپانیا بود. کمی بعد انگلستان آن را تصرف کرد. این جزایر در سال ۱۹۸۱ استقلال خود را به دست آوردند. پس از آن ملکه انگلستان ملکه این کشور و وره کورن وال برد نخست‌وزیر آن شد. او به‌عنوان کسی که استقلال را برای آنتیگوآ و باربودا و کشورهای دیگر منطقه کارائیب به ارمغان آورده شهرت دارد.
آنتیگوا و باربودا از سال ۱۶۶۷، مستعمره بریتانیا شد، این کشور در ۱ نوامبر ۱۹۸۱ از بریتانیا اعلام استقلال کرد.
سیاست

پادشاه انگلستان حکمران این کشور محسوب می‌شود که یک فرماندار کل نمایندگی از او را به عهده دارد.
نخست‌وزیر، رئیس دولت است که معمولاً فرماندار کل او را از میان رئیس حزب اکثریت یا اصلی کشور انتخاب می‌کند.
قوه قانون‌گذاری این کشور از دو مجلس سنا و خانه نمایندگان تشکیل شده‌است. مجلس سنا ۱۷ کرسی دارد که نمایندگان آن را فرماندار کل انتخاب می‌کند. خانه نمایندگان ۱۷ کرسی دارد که نمایندگان آن از میان کاندیداهای پیشنهادی مناطق انتخاب می‌شوند. دوره نمایندگی پنج ساله است.
الدر برد از حزب کارگر آنتیگوا از ۱۹۸۱ تا ۱۹۹۴ نخست‌وزیر آنتیگوا و باربودا شد.
در سال ۱۹۹۳ سر جیمز کارلایل از جانب ملکهٔ انگلستان به فرمانداری کل آنتیگوا و باربودا منصوب شد.
در سال۲۰۰۴ بالدوین اسپنسر نخست‌وزیر آنتیگوا و باربودا شد.
جغرافیا

مقالهٔ اصلی: جغرافیای آنتیگوآ و باربودا
آنتیگوآ، بزرگ‌ترین جزیره در میان جزایر انگلیسی‌زبان بادپناه، حدود ۲۳ کیلومتر طول و ۱۸ کیلومتر عرض دارد و ۲۸۰ کیلومتر مربع را در بر می‌گیرد. بلندترین نقطه آن کوه باگی (کوه اوباما) (۴۰۲ متر) است و در گوشه جنوب غربی جزیره قرار دارد. باربودا، یک جزیره مرجانی مسطح با مساحت تنها ۱۷۶ کیلومتر مربع، تقریباً در ۴۸ کیلومتری شمال آنتیگوآ قرار دارد. این کشور همچنین شامل جزیره کوچک خالی از سکنه ردوندا (۱٫۶ کیلومتر مربع) است که در حال حاضر یک منطقه حفاظت شده طبیعی است. آنتیگوا دارای یک خط ساحلی عمیق با بندرها و سواحل طبیعی است و باربودا دارای یک بندر بزرگ غربی است. دما معمولاً بین ۲۰ تا ۳۵ درجه سانتیگراد متغیر است. میانگین بارندگی سالانه فقط ۱۱۴۰ میلی‌متر است که آن را آفتابی‌ترین جزایر کارائیب شرقی می‌کند و بادهای بسامان شمال شرقی تقریباً ثابت هستند.
پایتخت این کشور شهر سنت جانز با ۳۱۰۰۰ نفر جمعیت می‌باشد. مساحت آنتیگوا و باربودا ۲۸۰ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۸۴٬۵۲۲ نفر می‌باشد. آنتیگوا و باربودا شهر مهمی ندارد.
تقسیمات کشوری

بر اساس تقسیمات کشوری آنتیگوا و باربودا مشتمل بر ۶ ایالت و ۲ ناحیهٔ وابسته (*) می‌باشد.
| نقشه | ایالت/ناحیه وابسته* | تلفظ | نقشه کلی |
| --- | --- | --- | --- |
|  | باربودا* | Barbuda |  |
|  | ردوندا* | Redonda |  |
|  | سنت جرج | Saint George |  |
|  | سنت جان | Saint John |  |
|  | سنت مری | Saint Mary |  |
|  | سنت پل | Saint Paul |  |
|  | سنت پتر | Saint Peter |  |
|  | سنت فیلیپ | Saint Philip |  |
اقتصاد

واحد پول آنتیگوا و باربودا، دلار کارائیب شرقی با واحد جزء (سینت) نام دارد. توریسم از مهم‌ترین صنایع آنتیگوا و باربودا محسوب می‌شود. آنتیگوا و باربودا از اعضای کشورهای مشترک‌المنافع می‌باشد.
مردم

۸۱ ٪ نژاد آنتیگوا و باربودا را سیاهپوستان، ۱۳ ٪ را سفیدپوست و ۳ ٪ را دورگه تشکیل می‌دهند، همچنین دین ۷۳ ٪ از مردم آنتیگوا و باربودا، پروتستان و ۱۰ ٪ کاتولیک است. زبان رسمی آنتیگوا و باربودا، انگلیسی است، در کنار انگلیسی زبان محلی کریول نیز کاربرد دارد.
مردم > بومیان سرشناس

جامیکا کینکید، نویسنده
گاستون براون نخست‌وزیر آنتیگوا و باربودا و میچل باچله رئیس‌جمهور سابق شیلی
جامیکا کینکید ملقب به ایلین سینتیا پاتر ریچاردسون نویسنده یهودی اهل آنتیگوآ و باربودا ساکن ایالات متحده
خانه تاریخی نوریان

خانه تاریخی نوریان از امکان تاریخی مربوط به اواخر قاجار و اوایل پهلوی اول است که با مساحت حدود ۱۲۰۰ مترمربع در بافت تاریخی نصیر نجف‌آباد واقع شده و بزرگ‌ترین خانه تاریخی مرمت‌شده در این شهر محسوب می‌شود.
وارطان آوانسیان

| وارطان آوانسیان | وارطان آوانسیان |
| --- | --- |
زاده: مرداد ۱۳۲۳ ‏(۸۰ سال) قزوین، ایران
پیشه: تهیه‌کننده موسیقی
همکاری‌های مرتبط: مؤسس شرکت آونگ و ترانه رکوردز
وارطان آوانسیان (به ارمنی: Վարդան Ավանեսյան؛ زادهٔ مرداد ۱۳۲۳) تهیه‌کننده موسیقی و هنرپیشه ایرانی ارمنی‌تبار است که از سال ۱۹۸۲ با تأسیس شرکت ترانه، فعالیت خود را در لس‌آنجلس، کالیفرنیا آغاز نمود.
زندگی

وارطان آوانسیان در مردادماه ۱۳۲۳ در قزوین به‌دنیا آمد و در تهران بزرگ شد. در سال ۱۹۷۹ در بحبوحهٔ انقلاب ۱۳۵۷ به ایالات متحده آمریکا سفر کرد، اما طولی نکشید که به ایران بازگشت و مجدداً در فضای ملتهب ۱۹۸۰ بار دیگر به ایالات متحده سفر کرد و همزمان با لغو ویزای ایرانیان در دوران ریاست جمهوری جیمی کارتر، مجبور به ماندن شد. او در سال ۱۹۸۲ شرکت ترانه رکوردز را با مشارکت جهانگیر طبریائی تأسیس نمود.
آوانسیان در مقام بازیگری قبل از انقلاب، فیلم الماس ۳۳ و بعد از انقلاب نیز، بازی در فیلم دستمزد را در کارنامهٔ خود دارد.
سید عیسی موسوی‌نژاد

| سید عیسی موسوی‌نژاد | سید عیسی موسوی‌نژاد |
| --- | --- |
نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ خرم‌آباد در مجلس شورای اسلامی: نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ خرم‌آباد در مجلس شورای اسلامی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۳۵ خورشیدی خرم‌آباد، ایران
تحصیلات: فوق لیسانس مدیریت آموزشی
پیشه: نمایندهٔ دورهٔ ششم مجلس شورای اسلامی
سید عیسی موسوی‌نژاد (زادهٔ ۱۳۳۵ در خرم‌آباد) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ خرم‌آباد در دورهٔ ششم مجلس شورای اسلامی بوده‌است.
ته خیار (کتاب)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): هوشنگ مرادی کرمانی
کشور: تهران
زبان: فارسی
گونه(های) ادبی:  داستان کوتاه 
ناشر: انتشارات معین
تاریخ نشر: ۱۳۹۲ (چاپ اول)
گونه رسانه: کتاب
شمار صفحات: ۲۲۱
شابک: شابک ‎۹۷۸۶۴۱۶۵۱۱۰۹
پس از: 'آب‌انبار 
پیش از: 'قاشق چایخوری 
ته خیار مجموعه داستانی از آثار داستانی هوشنگ مرادی کرمانی است که در سال ۱۳۹۲ برای نخستین بار چاپ شده‌است و تا سال ۱۳۹۷ به چاپ دوازدهم رسیده‌است. این کتاب توسط انتشارات معین منتشر شده‌است.
«ته خیار» شامل ۳۰ داستان کوتاه است که نویسنده در این داستان‌ها با نگاهی طنز یا به قول خودش زهرخند به موضوعات تلخی چون مرگ، پیری، مشکلات زندگی، بی‌پولی و… پرداخته‌است.
نامیبیا

| جمهوری نامیبیا Republic of Namibia | جمهوری نامیبیا Republic of Namibia |
| --- | --- |
   پرچم    نشان ملی  :    پرچم    نشان ملی  
شعار: «یک‌پارچگی، آزادی، دادگری»: شعار: «یک‌پارچگی، آزادی، دادگری»
سرود: نامیبیا، سرزمین دلاوران: سرود: نامیبیا، سرزمین دلاوران
پایتخت و بزرگترین شهر: ویندهوک ۲۲°۳۳′ جنوبی ۱۷°۱۵′ شرقی﻿ / ﻿۲۲٫۵۵۰°جنوبی ۱۷٫۲۵۰°شرقی﻿ / -22.550; 17.250
زبان(های) رسمی: انگلیسی
حکومت: جمهوری
• • رئیس‌جمهور • نخست‌وزیر : - سارا کوگونگلوا
 :  
بنیان‌گذاری: ۲۱ مارس ۱۹۹۰
مساحت: مساحت
• کل: ۸۲۵٬۴۱۸ کیلومتر مربع (۳۱۸٬۶۹۶ مایل مربع) (۳۴ام)
• آبها (٪): جزئی
جمعیت: جمعیت
• سرشماری : ۲٬۷۷۷٬۲۳۲ (۱۴۱ام)
• تراکم: ۳٫۲ بر کیلومتر مربع (۸٫۳ بر مایل مربع) (۲۳۵ام)
تولید ناخالص داخلی (GDP)  برابری قدرت خرید (PPP): برآورد ۲۰۲۳ 
• کل: ۳۰٫۲ میلیارد
شاخص توسعه انسانی (۲۰۲۱): ۰٬۶۱۵ ۱۳۹ام(متوسط)
واحد پول: دلار نامیبیا (NAD)
منطقه زمانی: WAT
• تابستان (ساعت تابستانی): WAST
پیش‌شماره تلفنی: ۲۶۴
دامنه سطح‌بالا: .na
نامیبیا (به انگلیسی: Namibia) با نام رسمی جمهوری نامیبیا (به انگلیسی: Republic of Namibia) کشوری در غرب جنوب آفریقا است که از شمال با آنگولا و از از شمال خاوری با زامبیا و از خاور با بوتسوانا و از خاور، جنوب خاوری و جنوب با آفریقای جنوبی مرز مشترک دارد و از سوی باختر به آب‌های اقیانوس اطلس می‌رسد.
پایتخت آن ویندهوک است.
جمعیت آن ۲٫۱ میلیون نفر است. واحد پول این کشور دلار نامیبیا است. ۸۵ درصد مردم این کشور مسیحی هستند و ۱۵ درصد بقیه پیرو ادیان بومی منطقه‌اند.
نامیبیا میان بیابان‌های نامیب و کالاهاری واقع شده و کم‌باران‌ترین کشور در آفریقای سیاه به‌شمار می‌آید.
نامیبیا پس از مغولستان دومین کشور در جهان با کم‌ترین تراکم جمعیتی است.
بخش اعظم منطقه نامیبیای امروزی از سال ۱۸۸۴ تا پایان جنگ جهانی یکم مستعمره آلمان بود و پس از آن تحت کنترل آفریقای جنوبی درآمد تا این‌که در سال ۱۹۹۰ نامیبیا موفق به استقلال از آفریقای جنوبی شد.
نامیبیا نظام پارلمانی چند حزبی دارد و یک دموکراسی با ثبات است. کشاورزی، دامداری، گردشگری، و معادن پایه‌های اقتصادی کشور را تشکیل می‌دهند. مهم‌ترین مواد در بخش معدنی نامیبیا الماس، اورانیوم، طلا، نقره و فلزات پایه هستند.
تاریخ

مقالهٔ اصلی: تاریخ نامیبیا
نزدیک به ۲۰۰۰ سال پیش، نامیبیای فعلی زیستگاه قوم سان بود، پس از آن قوم هررو که به زبان بانتو تکلم می‌کردند در سال ۱۶۰۰ میلادی به نامیبیا مهاجرت کردند. امروزه بیشتر نژاد کشور نامیبیا را قوم اووامبو تشکیل می‌دهند که در سال ۱۸۰۰ میلادی به نامیبیا مهاجرت کردند.
در اواخر قرن ۱۵ میلادی، دریانورد پرتغالی، بارتولومو دیاز اولین اروپایی‌ای که از نامیبیا دیدن کرد لقب گرفت. کشور نامیبیا پیش از این آفریقای جنوب غربی نام داشت. این منطقه در سال ۱۸۸۴ به مستعمرهٔ آلمان تبدیل شد، بین سال‌های ۱۹۰۴ تا ۱۹۰۸ نیروهای آلمانی ده‌ها هزار تن از قبیلهٔ هررو را قتل‌عام کردند، آنها به این دلیل کشته شدند که علیه استعمار آلمان قیام کرده بودند.
در سال ۱۹۱۵ و درگیر بودن آلمان در جنگ جهانی اول، آفریقای جنوبی از فرصت استفاده کرد و نامیبیا را تحت تسلط خود درآورد. در سال ۱۹۲۱ میلادی، نامیبیا به عنوان منطقهٔ تحت قیومیت اتحادیهٔ ملل به آفریقای جنوبی واگذار شد. به محض انحلال اتحادیهٔ ملل در سال ۱۹۴۶ میلادی، آفریقای جنوبی از پذیرفتن استرداد نامیبیا به سازمان ملل و پس دادن نامیبیا که توسط اتحادیهٔ ملل به ودیعه به این کشور سپرده شده بود، سر باز زد.
گروه جدایی‌طلب مارکسیست سیاه، تحت عنوان سازمان خلق آفریقای جنوب غربی که به اختصار سواپو (SWAPO) خوانده می‌شد، در سال ۱۹۶۰ تشکیل شد، هدف این گروه کوچک مقیاس شورشی، کمک به دستیابی این کشور به استقلال بود. در سال ۱۹۶۶ سازمان ملل بار دیگر به آفریقای جنوبی هشدار داد که از این منطقه صرفنظر کند، اما باز هم آفریقای جنوبی زیر بار نرفت.
در سال ۱۹۷۴ و بنا به قطعنامهٔ سازمان ملل متحد مبنی بر الزام انتقال قدرت نامیبیا از طرف آفریقای جنوبی به سازمان ملل تأکید کرد. نخست‌وزیر وقت آفریقای جنوبی، بالتازار ورستر این قطعنامه را رد کرد، ورستر اعلام کرد دولتش آمادهٔ مذاکره برای استقلال نامیبیا است ولی نه با سواپو. چندی بعد سازمان ملل سواپو را به عنوان نمایندهٔ مشروع مردم نامیبیا به رسمیت شناخت. در سال ۱۹۸۵ و بعد از براندازی دولت و برچیده شدن نظام آپارتاید و چندنژادی شدن کشور در آفریقای جنوبی و نصب دولت جدید در این کشور، عاقبت در سال ۱۹۸۸، آفریقای جنوبی با طرح استقلال نامیبیا موافقت کرد.
جغرافیا

مقالهٔ اصلی: جغرافیای نامیبیا
جمهوری نامیبیا کشوری است واقع در جنوب آفریقا، شمال غرب آفریقای جنوبی، غرب بوتسوانا، جنوب آنگولا و در کنار ساحل اقیانوس اطلس جنوبی است. پایتخت نامیبیا، شهر ویندهوک (با ۲۳۳٬۵۲۹ نفر جمعیت می‌باشد. مساحت نامیبیا ۸۲۵٬۴۱۸ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۱٬۸۲۰٬۱۹۰ نفر است.
از مهم‌ترین شهرهای نامیبیا می‌توان به والویس بی ۶۵٫۰۰۰ نفر، سواکوپموند ۳۵٬۰۰۰ نفر، رهوبوت ۲۱٬۳۷۸ نفر و روندو ۱۹٬۰۰۰ نفر اشاره کرد.
از نقطه نظر اقلیمی، این کشور دارای آب و هوایی خشک و گرمسیری می‌باشد، در شرق نامیبیا، بیابان کالاهاری واقع شده‌است و در غرب این کشور نیز بیابان نامیب که در امتداد ساحل اقیانوس اطلس کشیده شده‌است وجود دارد که بر اثر جریان‌های آب سرد اقیانوسی ایجاد شده‌است.
تقسیمات کشوری

کشور نامیبیا ۱۴ استان دارد که به ۱۲۱ شهرستان تقسیم شده‌اند.
سیاست

قانون اساسی کشور در فوریه سال ۱۹۹۰ تصویب گردید. نظام پارلمانی کشور به صورت دومجلسی اداره می‌شود و نظام حقوقی آن رومی هلندی است. رئیس دولت، رئیس‌جمهور بوده و رئیس حکومت نخست‌وزیر (ناهاس آنگولا) می‌باشد.
سازمان خلق آفریقای جنوب غربی (سواپو) که در سال ۱۹۶۰ میلادی به عنوان جنبشی آزادی‌بخش تشکیل شده‌است، از زمان استقلال کشور نامیبیا در ۲۱ مارس سال ۱۹۹۰میلادی، تاکنون حزب حاکم در این کشور شمرده می‌شود.
رهبر سواپو، سم نوجوما در ۲۱ مارس ۱۹۹۰ به عنوان رئیس‌جمهور نامیبیا انتخاب شد. نوجوما در سالهای ۱۹۹۴ و ۱۹۹۸ بار دیگر به عنوان رئیس‌جمهور نامیبیا برگزیده شد، پیش از آن قانون اساسی این کشور با این تغییر که رئیس‌جمهور می‌تواند تا سه دورهٔ پیاپی ریاست جمهوری به حکومت ادامه دهد، اصلاح شده بود. سرانجام در سال ۲۰۰۴ میلادی دورهٔ ریاست جمهوری نوجوما، منقضی شد. در نوامبر ۲۰۰۴، هیفیکه‌پونیه پوهامبا با به دست آوردن بیش از ۷۶٪ آرا، رئیس‌جمهور جدید نامیبیا شد. او در ۲۱ مارس ۲۰۰۵ در مسند قدرت نشست. در سال ۲۰۰۴ میلادی، دولت آلمان رسماً از نامیبیا به خاطر کشتار قبیلهٔ هررو توسط نیروهای آلمانی طی سالهای ۱۹۰۴ تا ۱۹۰۸، عذرخواهی کرد.
اولین نخست‌وزیر نامیبیا پس از استقلال این کشور، هاگه گینگوب بود که از سال ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۲ میلادی در آن منصب قرار داشت. گینگوب از سال ۲۰۰۸ میلادی به عنوان وزیر تجارت، از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۵ میلادی به عنوان نخست‌وزیر و از سال ۲۰۱۵ تاکنون رئیس‌جمهور این کشور می‌باشد.
در تیرماه سال ۱۳۹۲ سفارت ایران در نامیبیا پس از تعطیلی ۱۶ ساله بازگشایی شد و کیومرث فتوحی مقدم سفیر ایران در آن کشور کار خود را آغاز کرد. علی‌اکبر صالحی، وزیر امور خارجه ایران، علت این تعطیلی شانزده‌ساله را «برخی مشکلات اقتصادی» اعلام کرد.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| دوران تصدی | تصویر | توضیح | حزب | یادداشت |
| ۲۱ مارس ۱۹۹۰ تا ۲۱ مارس ۲۰۰۵ |  | سم نوجوما، رهبر سواپو پس از سال ۱۹۹۰ در سال‌های ۱۹۹۴ و ۱۹۹۸ بار دیگر به عنوان رئیس‌جمهور نامیبیا برگزیده شد، پیش از آن قانون اساسی این کشور با این تغییر که رئیس‌جمهور می‌تواند تا سه دورهٔ پیاپی ریاست جمهوری به حکومت ادامه دهد، اصلاح شده بود. سرانجام در سال ۲۰۰۴ میلادی دورهٔ ریاست جمهوری نوجوما، منقضی شد. | سواپو | بازنشسته |
| ۲۱ مارس ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۵ |  | هیفیکه‌پونیه پوهامبا در نوامبر ۲۰۰۴ با به دست آوردن بیش از ۷۶ درصد آرا، رئیس‌جمهور جدید نامیبیا شد. پوهامیا، دبیرکل حزب سواپو از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۲ و نایب رئیس همین حزب از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۷ بود و از نوامبر ۲۰۰۷ تا کنون به عنوان رئیس این حزب فعالیت می‌کند. | سواپو |  |
اقتصاد

واحد پول نامیبیا، دلار با واحد جزء (سنت) نام دارد.
از مهم‌ترین صادرات نامیبیا می‌توان به، ماهی، لبنیات همچنین مواد معدنی از قبیل، الماس، سرب، روی، قلع، نقره، تنگستن، اورانیوم و مس اشاره کرد.
اقتصاد کشور به صادرات مواد معدنی به ویژه الماس وابسته است این کشور پنجمین تولیدکننده اورانیوم در دنیا می‌باشد. نرخ بیکاری ۳۵٪، جمعیت زیر خط فقر ۵۰٪ و نرخ تورم ۷/۲٪ می‌باشد. اقتصاد این کشور به اقتصاد آفریقای جنوبی گره خورده و پول آفریقای جنوبی دراین کشور به‌راحتی پذیرفته می‌شود.