stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کایرل

| کایرل | کایرل |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: کایرل ولنتاین چوی
زادهٔ: ۳ ژوئیهٔ ۲۰۰۵ ‏(۱۹ سال) سیاتل، واشینگتن، آمریکا
پیشه‌ها: خواننده رقصنده
قد: ۱۸۱ سانتیمتر (۵ فوت ۱۱ اینچ)
پیشه موسیقی: پیشه موسیقی
ژانر: کی-پاپ
سال‌های فعالیت: ۲۰۲۳–اکنون
ناشر(ان): اف‌ان‌سی
عضو کنونیِ: امپرس‌اندوان
 :  
نام کره‌ای: نام کره‌ای
هانگول: 카이렐 발렌타인 초이
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Kairel Ballentain choi
مک‌کیون–ریشاور: K'airel Pallent'ain ch'oi
نام هنری: نام هنری
هانگول: 카이렐
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Kairel
مک‌کیون–ریشاور: K'airel
 :  
کایرل ولنتاین چوی (انگلیسی: Kyrell Valentine Choi؛ زادهٔ ۳ ژوئیه ۲۰۰۵) که با نام کایرل شناخته می‌شود، خواننده و رقصندهٔ اهل آمریکا است. او یکی از اعضای گروه پسرانهٔ امپرس‌اندوان است.
پتر پک

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- |
ملیت: استونی
زاده: ۲۶ نوامبر ۱۹۵۷ ‏(۶۶ سال) تارتو
ورزشی: ورزشی
ورزش: ورزش تیراندازی
پتر پک (استونیایی: Peeter Päkk؛ زادهٔ ۲۶ نوامبر ۱۹۵۷) تیرانداز اهل استونی است. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۲ شرکت کرده‌است.
امانوئل ماس

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  امانوئل ماتیاس ماس
زادروز:  ۱۵ ژانویهٔ ۱۹۸۹ ‏(۳۵ سال)
زادگاه:  سان خوآن، آرژانتین
قد:  ۱٫۸۰ متر (۵ فوت ۱۱ اینچ)
پست:  مدافع چپ
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  بوکا جونیورز
شمارهٔ پیراهن:  ۳
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۸–۲۰۱۳ |  San Martín de San Juan |  ۱۰۴ |  (۴) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۶ |  سن لورنسو |  ۴۹ |  (۳) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۸ |  ترابوزان‌اسپور |  ۱۲ |  (۱) |
| ۲۰۱۸– |  بوکا جونیورز |  ۰ |  (۰) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۱۵– |  آرژانتین |  ۴ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۳۰ ژانویه ۲۰۱۷. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۳۰ ژانویه ۲۰۱۷. 
امانوئل ماتیاس ماس (اسپانیایی: Emmanuel Matías Mas‎؛ زادهٔ ۱۵ ژانویهٔ ۱۹۸۹) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به سن لورنزو، ترابوزان‌اسپور و بوکا جونیورز اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال آرژانتین بازی کرده است.
پارک ملی سیرا د لاس کیخاداس

| Sierra de las Quijadas National Park | Sierra de las Quijadas National Park |
| --- | --- |
Parque Nacional Sierra de las Quijadas: Parque Nacional Sierra de las Quijadas
رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: II (پارک ملی): رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: II (پارک ملی)
Sierra de las Quijadas.: Sierra de las Quijadas.
Location within Argentina: Location within Argentina
fa (in English: Expected satiety): fa
مکان: San Luis Province, Argentina
مختصات: ۳۲°۳۳′۰۳″جنوبی ۶۷°۰۳′۵۱″غربی﻿ / ﻿۳۲٫۵۵۰۸°جنوبی ۶۷٫۰۶۴۲°غربی﻿ / -32.5508; -67.0642
مساحت: ۷۳٬۵۳۳ هکتار (۱۸۱٬۷۰۰ جریب فرنگی)
تاسیس‌شده: 1991
هیئت حاکمه: Administración de Parques Nacionales
Parque Nacional Sierra de las Quijadas: Parque Nacional Sierra de las Quijadas
پارک ملی سیرا د لاس کیخاداس (اسپانیایی: Parque Nacional Sierra de las Quijadas‎) یک پارک ملی در شمال غربی استان سان لوئیس آرژانتین است. در ۱۰ دسامبر ۱۹۹۱، برای محافظت از ویژگی‌های طبیعی به نمایندگی از مناطق بوم‌شناختی نیمه‌خشک چاکو وهایت مونت تأسیس شد.
اقلیم

در سان لوئیس، بوم‌مرز بین کوه‌ها و چاکو واقع شده‌است. ایزوهیت و حدود ۸۰۰٬۰۰۰ هکتار (۲٬۰۰۰٬۰۰۰ جریب فرنگی) را پوشش می‌دهد. آب و هوای منطقه نیمه خشک است و با تغییرات شدید دمایی اعم از فصلی و روزانه مشخص می‌شود. میانگین حداکثر دمای سالانه ۲۴٫۴ درجه سلسیوس (۷۶ درجه فارنهایت) است، در حالی که حداقل ۱۰٫۷ درجه سلسیوس (۵۱ درجه فارنهایت) است. میانگین دمای سالانه ۱۳٫۷ درجه سلسیوس (۵۷ درجه فارنهایت) است.  حداکثر میانگین دمای ماهانه برای ماه ژانویه ۳۱ درجه سلسیوس (۸۸ درجه فارنهایت) است و حداقل برای ماه جولای ۳٫۱ درجه سلسیوس (۳۸ درجه فارنهایت) است. مقدار متوسط رطوبت نسبی بین ۴۸ درصد در ماه اوت تا سپتامبر تا ۶۴ درصد در ماه آوریل تا ژوئن متغیر است. میانگین سالانه ۵۵ درصد است. بارندگی در طول سال کمیاب و به‌طور نابرابر توزیع شده‌است. دو فصل وجود دارد: خشک در زمستان و مرطوب از اواخر بهار تا اوایل پاییز.
زمین‌شناسی

سیرا د لاس کیخاداس در حوضه سان لوئیس واقع شده‌است که سطح آن از برون‌زدهای رسوبی، دگرگونی و آذرین در اعصار مختلف تشکیل شده‌است.  این حوضه از شرق به سیرا د سان لوئیس محدود می‌شود، در حالی که از غرب این حوضه به‌طور زیرسطحی به حوضه‌های تریاس استان‌های مندوزا و سان خوان متصل است. در شمال، حوضه تا ماریاس د سان خوآن امتداد دارد. این یک ساختار تاقدیس، تقریباً بیضی شکل است که محور اصلی آن به صورت نصف النهار است.
دورته هوپپیوس

دورته هوپپیوس (انگلیسی: Dörthe Hoppius؛ زادهٔ ۲۲ مهٔ ۱۹۹۶) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بوخوم اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Germany women's national youth football team, Germany women's national under-17 football team، و Germany women's national under-20 football team بازی کرده‌است.
دانشگاه فلورانس

| 0 | 1 |
| --- | --- |
ساختمان علوم اجتماعی دانشگاه: ساختمان علوم اجتماعی دانشگاه
نوع: دولتی
بنیانگذاری شده: ۱۳۲۱ میلادی
رئیس: پروفسور لوئیجی دی
دانشجویان: ۶۰٬۰۰۰
موقعیت: فلورانس، ایتالیا
وبگاه: www.unifi.it
دانشگاه فلورانس (به ایتالیایی: Università degli Studi di Firenze) (به انگلیسی: University of  Florence) یکی از بزرگ‌ترین و قدیمی‌ترین و معتبرترین دانشگاه‌ها در کشور ایتالیا در شهر فلورانس است. این دانشگاه حدود ۶۰٬۰۰۰ دانشجو دارد.
دانشگاه فلورانس دارای ۱۲ دانشکده است. رشته‌های اصلی این دانشگاه مهندسی معماری، مهندسی و طراحی صنعتی است. برخی از چهره های سرشناس سیاسی، فرمانداران و فیلسوفان بنام در این دانشگاه تحصیل کرده‌اند. رنتسو پیانو معمار معروف ایتالیایی که در سطح دنیا شناخته شده است در دانشکده معماری این دانشگاه تحصیل کرده است.
۱۲ دانشکده این دانشگاه عبارتند از: کشاورزی، مهندسی معماری، هنر، اقتصاد، آموزش و پرورش، مهندسی، حقوق، ریاضیات، فیزیک و علوم طبیعی، پزشکی و جراحی، داروشناسی، علوم سیاسی و روانشناسی.
دانشگاه فلورانس بر اساس رتبه بندی مجموع دانشگاه‌های برتر (ARTU) که توسط دانشگاه نیو ساوت ولز در سیدنی منتشر می‌شود در سال ۲۰۲۲ رتبه ۱۱ در میان دانشگاه‌های ایتالیا و رتبه ۳۲۱ در بین دانشگاههای سراسر جهان را کسب کرده است.
همچنین بر اساس آخرین ارزیابی سیستم‌های رتبه بندی جهانی در سال ۲۰۲۱، دانشگاه فلورانس در جایگاه های زیر قرار دارد:
بر اساس سیستم رتبه بندی تایمز (TIMES): 401-500
بر اساس سیستم رتبه بندی QS: 432
بر اساس سیستم رتبه بندی USNews: 235
بر اساس سیستم رتبه بندی CWUR: 253
نشان (لوگو) دانشگاه فلورانس
تاریخچه

اولین دانشگاه فلورانس «استادیوم جنرال» (Studium Generale) بود که توسط جمهوری فلورانس در سال ۱۳۲۱ تأسیس شد. «استادیوم» توسط پاپ کلمنت ششم در سال ۱۳۴۹ به رسمیت شناخته شد و مجاز به اعطای دوره‌های منظم بود. پاپ همچنین اولین دانشکده الهیات ایتالیایی را در فلورانس تأسیس کرد. «استادیوم» در سال ۱۳۶۴ به یک دانشگاه امپریالیست تبدیل شد، اما در سال ۱۴۷۳ هنگامی که لورنزو جادوگر تحت کنترل فلورانس دست یافت، به پیزا منتقل شد. چارلز هشتم آن را از سال ۱۴۹۷ تا ۱۵۱۵ نقل مکان کرد، اما وقتی خانواده «مدیچی» به قدرت رسید دوباره به پیزا منتقل شد.
سازمان

این دانشگاه دارای ۱۲ دانشکده است که عبارتند از: کشاورزی؛ معماری؛ هنرها؛ اقتصاد؛ تحصیلات؛ مهندسی؛ قانون؛ ریاضیات، فیزیک و علوم طبیعی؛ پزشکی و جراحی؛ فارماکولوژی؛ علوم سیاسی؛ و روانشناسی.
دانشکده‌ها در مناطق سنتی استراتژیک بر اساس موضوع خود قرار دارند. دانشکده حقوق، دانشکده حقوق و دانشکده علوم سیاسی در مرکز مطالعات اجتماعی و علوم اجتماعی در ناحیه نووُلی (Novoli) واقع در نزدیکی دادگاه جدید قرار دارد. دانشکده پزشکی و جراحی، دانشکده داروسازی و برخی از بخش‌های علمی و مهندسی در ناحیه «کَرِجّی» (Careggi)واقع در نزدیکی بیمارستان هستند. دانشکده مهندسی در مؤسسه «اس مارتا» (S.Marta)واقع شده‌است، در حالی که دانشکده کشاورزی در مقابل «پارکو دل کَشینه» (Parco delle Cascine) قرار دارد. دانشکده علوم ریاضی، فیزیک و علوم در «سِستو فیورنتینو» (Sesto Fiorentino) واقع شده‌است. دانشکده معماری در مرکز شهر، به عنوان آکادمی «دی بِلّه اَرتی» (di Belle Arti) خانه دیوید میکل آنژ است. دانشکده‌های ادبیات، تاریخ، فلسفه و آموزش و پرورش در مرکز فلورانس قرار دارند.
فارغ‌التحصیلان

از جمله مشاهیر فارغ‌التحصیل این دانشگاه:
میکائیل ژان، فرماندار سابق کانادا
نیکلاس پنجم، پاپ اسبق کلیسای کاتولیک رم
پیوس دوم، پاپ اسبق کلیسای کاتولیک رم
ماتئو رنتسی، نخست‌وزیر ایتالیا در سال ۲۰۱۴
آلساندرو پرتینی، رئیس جمهور ایتالیا
ژنرال فرماندار سابق کانادا و دبیر کل کنفرانس فرانکفونیک میشل ژان
لامردو دینی، نخست وزیر ایتالیا
جورجیو لا پیرا، لئوناردو دانمیچی، رهبران سیاسی ایتالیایی
رنتسو پیانو معمار معروف ایتالیایی: از جملهٔ ساختمان‌های مشهور وی می‌توان به مرکز ژرژ پمپیدو (به همراه ریچارد راجرز در سال ۱۹۷۷ میلادی)، برج شارد در لندن (۲۰۱۲) و موزه هنر آمریکایی ویتنی در نیویورک سیتی (۲۰۱۵) اشاره کرد.
پیک کارلو بونتمپی، معمار
حمید گابای، معمار
مارگارتا هک، متخصص فیزیک نجومی
رادولفو بوتانیک امیلیو جوزپه
جیاکومرومئو، فیلسوف
دکتر فرانچسکو آنتو مارچی، دکتر شخصی ناپلئون
قاضی عبدالقاوی احمد یوسف از دادگاه بین‌المللی
فیلسوف گیووانی جنتیل
شیلی کیهان، بازیکن لیگ هند
فرانسیسکو میللی - مدیر عامل لوکستیو
محسن شاه ابراهیمی، طراح صحنه و لباس ایرانی
چشم خروس ایرانی

| چشم خروس ایرانی | چشم خروس ایرانی |
| --- | --- |
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: گیاهان
راسته:: آلاله‌سانان
تیره:: آلالگان
زیرخانواده:: Ranunculoideae
سرده:: چشم خروس
گونه:: A. dentata
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Adonis dentata : Adonis dentata 
چشم خروس ایرانی (نام علمی: Adonis dentata) نام یک گونه از سرده چشم خروس است. جنس یا سرده چشم خروس در ایران ۷ گونه گیاه علفی یک ساله و چند ساله دارد. چشم خروس ایرانی یکی از این ۷ گونه موجود در ایران است.
پیشتازان فضا: نسل بعدی

| پیشتازان فضا نسل بعدی | پیشتازان فضا نسل بعدی |
| --- | --- |
ژانر: علمی–تخیلی دراما
سازنده: جین رادنبری
بازیگران:  پاتریک استوارت  جاناتان فریکس  لوار بارتون  مایکل دورن  گیتس مک‌فدن  مارینا سیرتیس  برنت اسپاینر  ویل ویتون  دنیس کرازبی  دایانا مالدور  ووپی گلدبرگ  کارولین مک‌کورمیک 
سازنده موسیقی متن:  الکساندر کارج  جری گلدسمیت 
کشور سازنده: ایالات متحد آمریکا
زبان اصلی: انگلیسی
شمار فصل‌ها: ۷
شمار قسمت‌ها: ۱۷۶ (فهرست قسمت‌ها)
تولید: تولید
تهیه‌کننده‌های اجرایی:  Gene Roddenberry (1987–1991)  موریس هرلی) (1988–1989)  ریک برمن (1989–1994)  مایکل پیلر (1989–1994)  جری تیلور (1993–1994) 
فیلم‌برداری:  ادوارد آر باون (۱۹۸۷ (۱۹۸۷)–۱۹۸۹ (۱۹۸۹))  ماروین وی راش (۱۹۸۹ (۱۹۸۹)–۱۹۹۲ (۱۹۹۲))  جاناتان وست (۱۹۹۲ (۱۹۹۲)–۱۹۹۴ (۱۹۹۴)) 
مدت: ۴۴ دقیقه. (approx.)
تولیدکننده: پارامونت دامستیک تلویژن (1987-2006)
توزیع‌کننده: پخش تلویزیونی سی‌بی‌اس
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: First-run syndication
فرمت تصویر:  ان‌تی‌اس‌سی ۴۸۰آی نسبت ابعادی  ۱۰۸۰پی نسبت ابعادی (بلوری) 
فرمت صدا:  دالبی اس‌آر  دالبی دیجیتال 5.1 (DVD)  DTS-HD Master Audio 7.1 (بلوری) 
انتشار اولیه: ۲۸ سپتامبر ۱۹۸۷ (۱۹۸۷-09-۲۸) – ۲۳ مه ۱۹۹۴ (۱۹۹۴-05-۲۳)
انتشار: انتشار
پس از: مرحله دو
پیش از: پیشتازان فضا: اعماق فضای ۹
نمایش‌های مشابه:  پیشتازان فضا: سری اصلی  پیشتازان فضا: وویجر  پیشتازان فضا: انترپرایز 
پیوندهای بیرونی: پیوندهای بیرونی
Star Trek: The Next Generation at StarTrek.com: Star Trek: The Next Generation at StarTrek.com
پیشتازان فضا: نسل بعدی (به انگلیسی: Star Trek: The Next Generation) یک مجموعه تلویزیونی است که داستان آن حدود ۷۰ سال بعد از سری اصلی پیشتازان فضا اتفاق می‌افتد.
پیشتازان فضا: نسل بعدی (ST:TNG, TNG) توسط جین رادنبری خلق شد و شامل ۱۷۸ قسمت در ۷ فصل بود که از ۲۸ سپتامبر ۱۹۸۷ تا ۲۳ مه ۱۹۹۴ پخش شد.
داستان سریال در قرن ۲۴، حدود ۷۸ سال پس از پیشتازان فضا: سری اصلی اتفاق می‌افتد و بر روی یک فضاپیمای جدید و خدمه‌ای جدید تمرکز دارد.
همان‌طور که پیش‌بینی می‌شد، این سریال مانند نسخه قبلی خود طرفداران زیادی پیدا کرد و تا به امروز نیز محبوبیت خود را حفظ کرده‌است. پیشتازان فضا: نسل بعدی اولین سریال از مجموعه‌های متعددی بود که بر اساس سریال اصلی ساخته شدند. این سریال ۱۸ جایزه امی را از آن خود کرد و در فصل هفتم برای دریافت جایزه امی بهترین سریال درام نامزد شد. همچنین، این سریال ۳ بار نامزد دریافت جایزه هوگو شد و ۲ بار آن را از آن خود کرد. پیشتازان فضا: نسل بعدی پایه‌ای برای ساخت فیلم‌های هفتم تا دهم پیشتازان فضا بود.
تولید

پس از موفقیت گیشه‌ای فیلم‌های پیشتازان فضا، پارامونت در سال ۱۹۸۶ تصمیم به ساخت یک سریال جدید گرفت. رادنبری در ابتدا تمایلی به همکاری نداشت، اما بعداً به دلیل عدم رضایت از طرح اولیه سریال جدید، در آن دخالت کرد. ساخت سریال پیشتازان فضا: نسل بعدی در ۱۰ اکتبر ۱۹۸۶ به‌طور رسمی اعلام شد.
نسل بعدی اولین تلاش برای ساخت یک سریال جدید پیشتازان فضا نبود. پیش از آن، سریالی به نام «پیشتازان فضا - مرحله دوم» با بازیگران اصلی سریال اول در نظر گرفته شده بود. این سریال به مرحله تولید نرسید، اما منجر به ساخت اولین فیلم پیشتازان فضا شد. برخی از فیلمنامه‌های این سریال بعداً برای نسل بعدی بازنویسی شدند.
رادنبری چند تن از افراد باتجربه در زمینه پیشتازان فضا را استخدام کرد، از جمله باب جاستمن، دی.سی. فونتانا، ادی میلکیس و دیوید گرول. ریک برمن، یکی از کارمندان پارامونت، به درخواست رادنبری به این سریال پیوست.
فصل ۱

فصل اول با تغییرات مکرر نویسندگان همراه بود. گرول و فونتانا پس از اختلاف نظر با رادنبری از کار کناره‌گیری کردند.
فصل ۱ به‌طور کلی فاقد انسجام و جهت تلقی می‌شود. مارک بورن از «دی‌وی‌دی جورنال» در مورد فصل ۱ نوشت: «یک قسمت معمولی از این فصل به طرح‌های کلیشه‌ای، تمثیل‌های ناشیانه، دیالوگ‌های خشک و غیرطبیعی و شخصیت‌هایی که زمان زیادی طول می‌کشد تا به نظر طبیعی و راحت برسند، متکی بود.» نقدهای دیگری نیز به جلوه‌های ویژه ضعیف و استفاده مکرر از امدادهای غیبی فناورانه برای حل مشکلات وارد شد. با این حال، بازی پاتریک استوارت مورد تحسین قرار گرفت و منتقدان معتقد بودند که شخصیت‌ها در مقایسه با سریال اصلی قابلیت بیشتری برای توسعه دارند.
با وجود اینکه بیشتر قسمت‌های فصل اول داستان‌های مستقلی داشتند، اما اتفاقاتی در آن‌ها رخ داد که بر کل سریال تأثیر گذاشت. ضدقهرمانِ بازگشتیِ «کیو» در قسمت آزمایشی «دیدار در فارپوینت» معرفی شد. نژاد بیگانه «فِرِنگی» برای اولین بار در «آخرین پاسگاه» ظاهر شد. قابلیت‌های «هولو دک» (اتاق تمام‌نگاری) بررسی شد و تاریخچه بین «ویل رایکر» و «دیانا تروی» عمیق‌تر شد.
قسمت‌های بعدی فصل اول پایه و اساس داستان‌های بعدی سریال را تشکیل دادند. «به بلوغ رسیدن» به تلاش‌های «وسلی کراشر» برای ورود به «آکادمی استارفلیت» (دانشکده اخترناوگان) می‌پرداخت. «قلب افتخار» شخصیت «ورف»، «فرهنگ کلینگون» و همکاری ناخوشایند بین فدراسیون و امپراتوری کلینگون را بررسی می‌کرد. در «فرشته یک» برای اولین بار به «رامیولان‌ها»، یکی از بزرگ‌ترین دشمنان در دنیای پیشتازان فضا، اشاره می‌شود، در حالی که قسمت آخر فصل اول، «منطقه بی‌طرف» تا حد زیادی حول محور رویارویی دوباره با آن‌ها می‌چرخد.
شش قسمت از فصل اول برای دریافت جایزه امی نامزد شدند. "۱۱۰۰۱۰۰۱" جایزه "بهترین تدوین صدا برای یک سریال" را دریافت کرد، "خداحافظی بزرگ" جایزه "بهترین طراحی لباس برای یک سریال" را از آن خود کرد و "توطئه" برنده جایزه "بهترین دستاورد در گریم برای یک سریال" شد.
فصل دوم

سریال در فصل دوم تغییرات قابل توجهی داشت. «بورلی کراشر»، پزشک سفینه، با «کاترین پولسکی» که توسط «دیانا مولدور» بازی می‌شد، جایگزین شد. سالن تفریحی سفینه، «ده به جلو» و متصدی بار مرموز، «گینا» برای اولین بار در این فصل ظاهر شدند. تعداد قسمت‌های تولیدشده از ۲۶ به ۲۲ کاهش یافت و شروع فصل به دلیل اعتصاب «انجمن نویسندگان آمریکا» به تعویق افتاد. به دلیل اعتصاب، قسمت افتتاحیه این فصل، «کودک»، بر اساس فیلمنامه‌ای بود که قبلاً برای «پیشتازان فضا: فاز دوم» نوشته شده بود. قسمت آخر فصل دوم، «سایه‌های خاکستری»، یک «نمایش کلیپ» بود. هر دو قسمت مورد انتقادات زیادی قرار گرفتند.
با وجود این، فصل دوم به‌طور کلی به عنوان پیشرفتی نسبت به فصل اول در نظر گرفته شد. به خصوص تمرکز بر روی توسعه شخصیت‌ها مورد تحسین قرار گرفت. تهیه‌کننده مشترک، موریس هورلی، اعلام کرد که مهم‌ترین هدف او برای فصل دوم معرفی داستان‌های دنباله‌دار بود. هورلی قسمت "کیو کیست؟" را نوشت که در آن بورگ برای اولین بار ظاهر شد. فصل دوم بیشتر بر روی توسعه شخصیت دیتا تمرکز داشت. در قسمت‌های "ابتدایی، عزیز دیتا» و "معیار یک مرد" او حتی نقش محوری داشت. مایلز اوبراین نیز در طول فصل دوم به شخصیتی برجسته‌تر تبدیل شد، در حالی که جوردی لا فورژ به مهندس ارشد تبدیل شد. پنج قسمت از فصل دوم در مجموع برای شش جایزه امی نامزد شدند. "کیو کیست؟" برنده "بهترین تدوین صدا برای یک سریال" و "بهترین میکس صدا برای یک سریال درام" شد.
فصل‌های ۳ تا ۷

در فصل سوم، مایکل پیلر نویسنده اصلی شد و جین رادنبری نقش کم‌فعال‌تری داشت. پیلر و برمن به تهیه‌کنندگان اجرایی تبدیل شدند. رونالد دی. مور پس از ارائه فیلمنامه‌ای که بعداً به قسمت «پیوند» تبدیل شد، به این سریال پیوست. او به «استاد کلینگون» فرنچایز تبدیل شد. شش قسمت از فصل سوم در مجموع برای هشت جایزه امی نامزد شدند. «دیروز، شرکت انتراپرایز» برنده «بهترین تدوین صدا برای یک سریال» و «گناهان پدر» برنده «بهترین طراحی هنری برای یک سریال» شد.
برانون براگا و جری تیلور در فصل چهارم به این سریال پیوستند. هفت قسمت از فصل چهارم برای جوایز امی نامزد شدند. «بهترین هر دو دنیا، قسمت دوم» برنده «بهترین تدوین صدا در یک سریال» و «بهترین میکس صدا برای یک سریال» شد.
فصل پنجم با ادای احترامی به خالق پیشتازان فضا، جین رادنبری، که در ۲۴ اکتبر ۱۹۹۱ درگذشت، آغاز شد. نام او علی‌رغم فوتش در تیتراژ به عنوان «تهیه‌کننده اجرایی» ذکر شد. خود فرنچایز را برمن برعهده گرفت. هفت قسمت از فصل پنجم برای جوایز امی نامزد شدند. «هزینه زندگی» برنده «بهترین دستاورد فردی در طراحی لباس برای یک سریال» و «بهترین دستاورد فردی در گریم برای یک سریال» شد. «مسئله زمان» و «معما» هر دو برنده «بهترین دستاورد فردی در جلوه‌های ویژه بصری» شدند. قسمت «نور درونی» اولین قسمت از زمان «شهر در لبه ابدیت» بود که برنده جایزه هوگو برای بهترین ارائه دراماتیک شد.
سه قسمت از فصل ششم برای جوایز امی نامزد شدند. «تیر زمان، قسمت دوم» برنده «بهترین دستاورد فردی در طراحی لباس برای یک سریال» و «بهترین دستاورد فردی در آرایش مو برای یک سریال» شد. «مشت پر از دیتا» برنده «بهترین دستاورد فردی در صداآمیزی برای یک سریال درام» شد.
فصل هفتم آخرین فصل برای نسل بعدی بود. قسمت آخر، «همه چیز خوب است…»، یک قسمت دو قسمتی بود که در هفته ۱۹ مه ۱۹۹۴ پخش شد. فینال این سریال به‌طور باشکوهی در SkyDome تورنتو پخش شد. هزاران نفر برای تماشای قسمت آخر در استادیوم حاضر شدند. پنج قسمت از فصل هفتم برای جوایز امی نامزد شدند. «همه چیز خوب است…» برنده «بهترین دستاورد فردی در جلوه‌های ویژه بصری» و «پیدایش» برنده «بهترین دستاورد فردی در میکس صدا برای یک سریال درام» شد. «همه چیز خوب است…» همچنین دومین جایزه هوگوی این سریال را از آن خود کرد.
داستان

هشتاد سال پس از سفرهای جیمز تی. کریک و خدمه‌اش، یک سفینه جدید به نام «اینترپرایز» (USS Enterprise NCC-1701-D) به سفری در اعماق فضا می‌رود. این سفینه که تحت فرماندهی ژان-لوک پیکارد است، مأموریت دارد تا به اکتشاف و مذاکره بپردازد و در صورت نیاز، بجنگد.
هر قسمت با یک مقدمه شفاهی از پاتریک استوارت آغاز می‌شود که متن آن تقریباً شبیه به متن سریال اصلی است. فقط عبارت «هیچ مردی» با عبارت «هیچ‌کس» که جنسیت خنثی‌تر است جایگزین شده و «مأموریت ۵ ساله» با «مأموریت ادامه‌دار» جایگزین شده‌است:
خدمه اینترپرایز در سفرهای خود با نژادها و گونه‌های جدید بسیاری ملاقات می‌کنند. داستان‌های دراماتیکی مانند سفر در زمان، بلایای طبیعی و درگیری‌ها در قسمت‌های مختلف این سریال گنجانده شده‌است.
بازیگران

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| شخصیت | بازیگر | سمت | نژاد/گونه | ویژگی‌ها |
| ژان-لوک پیکارد | پاتریک استوارت | کاپیتان | انسان |  |
| ویلیام تی. رایکر | جاناتان فرانکس | افسر اول | انسان | در فیلم TNG "نمسیس" با دینا تروی ازدواج می‌کند |
| بورلی کراشر | گیتز مک‌فادن | پزشک کشتی | انسان | مادر وسلی کراشر |
| دیتا | برنت اسپاینر | افسر دوم | اندروید | در فیلم TNG "نمسیس" می‌میرد |
| دینا تروی | مارینا سیرتیس | مشاور | دورگه انسان و بتازوئید | توانایی همدلی، در فیلم TNG "نمسیس" با ویلیام تی. رایکر ازدواج می‌کند |
| تاشا یار | دنیس کرازبی | رئیس امنیت (ستوان) | انسان | در قسمت "پوست شیطان" در "فصل ۱" می‌میرد |
| وُرف، پسر موگ | مایکل دورن | رئیس تاکتیکی/امنیت (ستوان) | کلینگون |  |
| جوردی لافورج | لِوَر بورتون | مهندس ارشد | انسان | نابینا |
| وسلی کراشر | ویل ویتون | دانشجو | انسان | پسر دکتر کراشر |
| گینا | وپی گلدبرگ | متصدی بار | ال-اوریایی | توانایی همدلی |
| مایلز اوبراین | کلم مینی | رئیس بخش انتقال | انسان |  |
| لاکسانا تروی | مجِل بارِت |  | بتازوئید | توانایی همدلی، مادر دینا تروی |
| کیو | جان دو لینسی | کیو | کیو | جاودانه، فراتر از طبیعت |
تغییرات در لیست بازیگران:
دنیس کرازبی در پایان فصل ۱ سریال را ترک کرد.
شخصیت وُرفِ مایکل دورن در فصل ۲ به عنوان جایگزین یار در نقش رئیس امنیت و تاکتیکی معرفی شد.
کرازبی در قسمت‌های «دیروز، اینترپرایز» و «همه چیز خوب است…» دوباره ظاهر شد. او همچنین در قسمت دو قسمتی «رهایی» نقش دخترش را بازی کرد.
ارتباط با دیگر تجسم‌های پیشتازان فضا

موسیقی متن این سریال، تم اصلی سریال اصلی ساخته شده توسط الکساندر کوریج را با مقدمه جری گلداسمیت برای فیلم سینمایی پیشتازان فضا ترکیب می‌کند.
برخی از دکورهای سریال اصلی برای نسل بعدی بازسازی و استفاده شدند. قسمتی از اتاق انتقال در نسل بعدی نیز در دکور اتاق انتقال سریال اصلی پیشتازان فضا به کار گرفته شد.
تنوع‌هایی از کامپیوتر LCARS اینترپرایز در اسپین‌آف‌های دیپ اسپیس ناین و وویجر و همچنین فیلم‌های نسل بعدی ظاهر شدند. این سریال همچنین سیستم تاریخ‌گذاری stardate با ۵ رقم را معرفی کرد. تاریخ‌گذاری ابتدایی دیپ اسپیس ناین با عدد ۴۶۳۷۹، با فصل ششم نسل بعدی و تاریخ‌گذاری ۴۸۳۱۵ وویجر با فصل هشتم فرضی نسل بعدی همخوانی دارد.
سه بازیگر از سریال اصلی پیشتازان فضا در نقش‌های معروف خود در نسل بعدی ظاهر شدند: دفارست کلی در نقش لئونارد مک‌کوی در قسمت «دیدار در فارپوینت»، لئونارد نیموی در نقش اسپاک در قسمت «اتحاد» و جیمز دوهان در نقش مونتگومری اسکات در قسمت «یادگاری‌ها». مارک لینارد نقش سارک را در هر دو قسمت «سارک» و «اتحاد، قسمت اول» بازی کرد. کلینگون‌ها که در سریال قبلی دشمن بودند، در این سریال به متحدان فدراسیون تبدیل شده بودند.
نسل بعدی دو شخصیتی را معرفی کرد که بعداً در دیپ اسپیس ناین نقش‌های مهمی داشتند: مایلز اوبراین (با بازی کلم مینی) و وُرف.
رجینالد بارکلی، دینا تروی، کیو، ویلیام رایکر و جوردی لافورج در وویجر ظاهر شدند. تام پاریس، یکی از شخصیت‌های اصلی وویجر، بر اساس شخصیت نیکلاس لوکارنو در نسل بعدی ساخته شده بود. رابرت دانکن مک‌نیل که نقش لوکارنو را بازی می‌کرد، نقش پاریس را نیز ایفا کرد.
دینا تروی و ویلیام رایکر در قسمت پایانی انترپرایز با نام "این است سفرهای …" ظاهر شدند.
ایستگاه اسکله بورگ استارک.
ویلیام هیوز (بازیکن فوتبال)

| ویلیام هیوز (بازیکن فوتبال) | ویلیام هیوز (بازیکن فوتبال) |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ ژانویهٔ ۱۸۶۵
ملیت: بریتانیا
ویلیام هیوز (انگلیسی: William Hughes؛ زادهٔ ۱ ژانویهٔ ۱۸۶۵) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لیورپول اشاره کرد.
فهرست نان‌ها

فهرست نان‌ها (انگلیسی: List of breads)
کاتارینا لیندنر

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 پرونده:Katharina Lindner.jpg:  پرونده:Katharina Lindner.jpg
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادروز:  ۳ سپتامبر ۱۹۷۹
زادگاه:  مونیخ
تاریخ مرگ:  ۹ فوریهٔ ۲۰۱۹ (۳۹ سال)
قد:  ۵ فوت ۵ اینچ (۱٫۶۵ متر)
پست:  مهاجم
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۹–۲۰۰۲:  Hartford Hawks
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۶–۱۹۹۹ |  باشگاه فوتبال آینتراخت فرانکفورت |   |   |
| ۲۰۰۴ |  Western Mass Lady Pioneers |   |   |
| ۲۰۰۵–۲۰۱۱ |  Glasgow City |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
کاتارینا لیندنر (انگلیسی: Katharina Lindner؛ ۳ سپتامبر ۱۹۷۹ – ۹ فوریهٔ ۲۰۱۹) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آینتراخت فرانکفورت (زنان) اشاره کرد.
مأموران مخفی پلیس

| ماموران مخفی پلیس Stingers | ماموران مخفی پلیس Stingers |
| --- | --- |
Season 8 Cast: Jacinta Stapleton, Peter Phelps, Daniel Frederiksen, Gary Sweet, Kate Kendall: Season 8 Cast: Jacinta Stapleton, Peter Phelps, Daniel Frederiksen, Gary Sweet, Kate Kendall
سازنده: Guy Wilding Mikael Borglund Michael Messenger Tony Morphett
بازیگران: پیتر فلپس Kate Kendall Anita Hegh Joe Petruzzi Roxane Wilson Ian Stenlake Jessica Napier Jacinta Stapleton Daniel Fredriksen لیزا چاپل and گری سوییت
کشور سازنده:  استرالیا
شمار قسمت‌ها: ۱۹۲
تولید: تولید
مدت: approx 0:44 (plus commercials)
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: Nine Network
انتشار اولیه: 29 September 1998 – 14 December 2004
ماموران مخفی پلیس (به انگلیسی: Stingers) مجموعهٔ تلویزیونی پلیسی محصول کشور استرالیا است که از سال ۱۹۹۸ تا سال ۲۰۰۴ در هشت فصل از شبکه نه استرالیا پخش شد. دلیل توقف ساخت این مجموعه، ریزش تعداد تماشاگران و پایان یافتن زمان ساخت می‌باشد که توسط شبکه نه تعیین شده بود. این مجموعه تلویزیونی در بیش از ۶۵ کشور جهان از جمله کانادا، دانمارک، مصر، فرانسه، ایران، ایرلند، بلژیک، لوکزامبورگ، هلند، نیوزیلند، نروژ، لهستان، پرتغال، آفریقای جنوبی، اسپانیا، سوئد، ترکیه و بریتانیا پخش شده‌است. مدت زمان پخش هر قسمت این مجموعهٔ تلویزیونی در حدود ۴۴ دقیقه بود.
خلاصه داستان

این مجموعهٔ تلویزیونی با الهام‌گرفتن از حوادث واقعی، اتفاقات بخش فوق جاسوسی پلیس شهر ویکتوریا استرالیا را به نمایش می‌کشد. در این مجموعه زندگی شخصی افراد این بخش نیز دنبال می‌شود که گاهی با کارهایشان درهم تنیده می‌شود. این مجموعه در حین پخش فصل اول از سوی تماشاگران درجه متوسط را گرفت اما پس از چند تغییر عمده از جمله ایجاد تغییر در شخصیت‌های مجموعه توانست در ادامه به یک مجموعه موفق تبدیل شود.
بازیگران

بازیگران اصلی این مجموعهٔ تلویزیونی شامل پیتر فلپس، جو پتروزی، کیت کندال، یان استنلیک، آنیتا هگ و جسیکا ناپیر می‌شوند. همهٔ بازیگران نام برده شده به جز فلپس و کندال پیش از پایان‌یافتن کامل این مجموعه، بازی در این مجموعه را ترک کردند.
پخش به زبان فارسی

این مجموعهٔ تلویزیونی از شبکه ۱ سیمای جمهوری اسلامی ایران در یکشنبه هر هفته پخش می‌شد. سرپرست گویندگان این مجموعه اکبر منانی بود.