حقوق ال‌جی‌بی‌تی در کشورهای گوناگون

ن
ب
و
قوانین مربوط به مقاربت، برقراری رابطه و مفهوم همجنس‌گرایی در کشورهای جهان

مقاربت با هم‌جنس غیرقانونی است. مجازات‌ها:

  مرگ
  مرگ، اجباری نیست

  زندان
  زندان، اجباری نیست۱

  مرگ توسط شبه‌نظامی‌ها
  حبس بدون تعقیب قانونی

مقاربت با هم‌جنس قانونی است. به رسمیت شناختن وصلت‌ها:

  ازدواج۲
  ازدواج برون‌مرزی۳

  اتحادهای مدنی
  داخلی با محدودیت

  خارجی با محدودیت
  مجوز اختیاری

  هیچ
  محدودیت در بیان
حلقه‌ها نشانگر کاربرد محلی یا پرونده به پرونده هستند.

۱بدون هیچ دستگیری در سه سال گذشته یا مهلت قانونی در قوانین.
۲ممکن است قانون در بعضی حوزه‌های قضایی هنوز اجرایی نشده باشد.

۳ازدواج به‌صورت محلی ممکن نیست. در بعضی حوزه‌های قضایی ممکن است انواع دیگری از زندگی مشترک مجاز باشد.
حقوق دگرباش‌ها در ملل متحد ن
ب
و

    هیچ‌یک کشورهایی که با هیچ‌یک از اظهارها موافق نبوده‌اند    کشورهای غیر عضو کشورهایی که جزو اعضای دارای حق رأی ملل متحد نیستند    مخالف کشورهایی که در سال ۲۰۰۸ از یک اظهار مخالف حمایت کرده‌اند و در سال ۲۰۱۱ نیز همچنان مخالف بوده‌اند    عضو متعاقب سودان جنوبی، که در سال ۲۰۰۸ عضو سازمان ملل متحد نبوده است    موافق کشورهایی که در سال ۲۰۰۸ یا ۲۰۱۱ در مجمع عمومی یا شورای حقوق‌بشر از اظهارنامهٔ حقوق دگرباش‌ها حمایت کرده‌اند
قوانینی که بر همجنس‌گرایان زن، همجنس‌گرایان مرد، دوجنس‌گرایان و تراجنسیتیها (ال‌جی‌بی‌تی) تأثیر می‌گذارند، از کشوری به کشور دیگر تا حد زیادی متفاوت‌اند. از به رسمیت شناختن قانونی ازدواج با همجنس یا دیگر انواع روابط گرفته تا مجازات مرگ به عنوان مجازات برای روابط عاطفی/جنسی میان همجنسان یا مسائل هویتی.
حقوق ال‌جی‌بی‌تی را سازمان عفو بین‌الملل به عنوان حقوق بشر و افرادی دیگر به عنوان حقوق مدنی در نظر می‌گیرند. قوانین مربوط به حقوق ال‌جی‌بی‌تی شامل موارد زیر است، هرچند به موارد زیر محدود نیست:
به مردانی که با مردان رابطهٔ جنسی دارند امکان اهداء خون داده شود.
روابط میان همجنسان را دولت به رسمیت بشناسد (مانند ازدواج همجنسان یا اتحاد مدنی).
به ال‌جی‌بی‌تی اجازهٔ سرپرستی فرزند داده شود.
والدین ال‌جی‌بی‌تی به رسمیت شناخته شوند.
قوانین ضد زورگویی و تبعیض‌زدایی از دانش‌آموزان برای حفاظت از کودکان و/یا دانش‌آموزان ال‌جی‌بی‌تی وضع گردند.
برابری در قوانین مهاجرت وجود داشته باشد.
قوانین ضد تبعیض برای اشتغال و مسکن ال‌جی‌بی‌تی وضع شود.
قوانین جرایم مربوط به نفرت وضع شوند که مجازات‌های کیفری برای خشونت با انگیزه تعصب علیه ال‌جی‌بی‌تی در آن‌ها افزایش یافته باشد.
قوانین مربوط به برابری در سن رضایت برای آمیزش وجود داشته باشند.
دسترسی برابر به فناوری کمک باروری وجود داشته باشد.
دسترسی به جراحی تغییر جنسیت و درمان جایگزینی هورمونی وجود داشته باشد.
به رسمیت شناختن و منطبق شدن قوانین با جنسیت تغییر یافته
قوانین مربوط به گرایش جنسی و خدمت در ارتش اصلاح شوند.
از آوریل ۲۰۱۶، نوزده کشور، که عموماً در قارهٔ آمریکا و اروپای غربی واقع شده‌اند، ازدواج میان همجنسان را به رسمیت می‌شناسند و (اگر نه همه) بیشتر قوانین فوق را برای شهروندان ال‌جی‌بی‌تی خود تضمین کرده‌اند.
قوانین ضد ال‌جی‌بی‌تی شامل موارد زیر است، هرچند که به این موارد محدود نمی‌شود: قوانین لواط که رابطهٔ جنسی رضایتمندانه میان افراد همجنس را جرم‌انگاری می‌کند و برای آن جریمه، زندان یا مجازات اعدام در نظر می‌گیرد؛ قوانین ضد روابط همجنس میان زنان؛ و سن بالاتر رضایتمندی برای آمیزش با همجنس نسبت به آمیزش با جنس مخالف.
در سال ۲۰۱۱، شورای حقوق‌بشر سازمان ملل متحد برای نخستین بار قطعنامه‌ای را به تصویب رساند که در آن حقوق ال‌جی‌بی‌تی را به رسمیت شناخت؛ این قطعنامه، گزارشی از کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل را به همراه داشت که در آن مواردی از نقض حقوق ال‌جی‌بی‌تی از جمله جرایم مربوط به نفرت، جرم‌انگاری همجنسگرایی و تبعیض، مستندسازی شده بود. در ادامهٔ این گزارش، کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل، همهٔ کشورهایی که قوانینی برای محافظت از حقوق ال‌جی‌بی‌تی نداشتند را تشویق به تصویب چنین قوانینی کرد.
از ماه مهٔ ۲۰۱۶، ۱۶ کشور قوانین سن رضایت نابرابر برای روابط میان همجنس در قیاس با جنس مخالف دارا هستند.
از ماه مهٔ ۲۰۱۶، ۷۳ کشور به همراه ۵ حوزهٔ قضایی محلی دارای قوانینی هستند که همجنسگرایی را جرم‌انگاری می‌کند، که عموم این کشورها نیز در آسیا و آفریقا واقع شده‌اند. در سال ۲۰۰۶ تعداد این کشورها ۹۲ بود.