stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کاخ هفت‌دست و کوشک آیینه‌خانه
فیلم مستند

در فیلم مستند بوی فروردین که به بناهای تخریب‌شدهٔ صفوی اصفهان در دوران قاجار می‌پردازد، به ابنیهٔ باغ سعادت‌آباد اصفهان به‌خصوص کاخ آیینه‌خانه نیز پرداخته شده و به صورت بازسازی کامل سه‌بعدی نمایش داده شده است.
نگارخانه

عکسی از کاخ هفت‌دست
تصویر پل جوبی و کاخ هفت‌دست در اوایل حکومت قاجار (زمان محمد شاه)
عکسی از کاخ آیینه‌خانه بر ساحل زاینده‌رود مربوط به اواخر دورهٔ قاجار. کوه صفه در پس‌زمینهٔ عکس دیده می‌شود.
تصویر آیینه‌خانه در اوایل حکومت قاجار (زمان محمد شاه).
کاخ هفت‌دست در سدهٔ نوزدهم
کوشک آیینه‌خانه
عمارت نمکدان
تصویر آیینه‌خانه در اوایل حکومت قاجار (زمان محمدشاه)
شهشهان

شَهشَهان یکی از محله‌های قدیمی و تاریخی شهر اصفهان است. محور شهشهان واقع در شمال مسجد عتیق است که از خیابان ابن سینا شروع و به مسجد جامع و سپس به میدان امام علی ختم می‌شود.
عناصر شاخص این محله عبارتند از: حسینیه شهشهان و بقعه شهشهان و آرامگاه شاه علاءالدین محمد، حمام قاضی، مسجد صفا، مجموعه خانه‌های تاریخی، بازارچه علامه مجلسی، کتابخانه، مقبره علامه مجلسی و مسجد جامع اصفهان.
شهشهان واقع در اصفهان خیابان ابن سینا.
جمعیت این محله (بلوک آماری) در سال ۱۴۰۱، ۵۹۰۷ نفر با تراکم ۸۲ نفر در هر کیلومتر مربع بوده است.
پیشینه

شهشهان قدمتی حدود ۷۰۰ سال دارد و همان‌طور که از نامش برمی‌آید در آن زمان شاهنشین شهر اصفهان بوده و بیشتر رجال و معتمدین شهر در این منطقه سکونت داشتند.
بقعه شهشهان یکی از بناهای تاریخی اصفهان و مربوط به دوره تیموریان است که در شمال شهر اصفهان، در کنار مسجد جامع در خیابان ابن سینا، کوچه مسجد صفا، فلکه شهشهان واقع شده و به همین علت کوی اطراف آن را محله شهشهان می‌گویند. این بقعه آرامگاه یکی از عرفای قرن نهم هجری به نام بقعه شهشهان أرامگاه شاه علاءالدین محمد است.
در سالهای اخیر، بخصوص بین سالهای ۱۳۱۰ تا ۱۳۴۰ خورشیدی، بنای تاریخی شهشهان تحت سرپرستی حسین شهشهانی که آرامگاه او در همین بقعه است و همکاری برادر وی مرتضی شهشهانی که از خانواده شاه علاءالدین محمد هستند، مورد تعمیر و ترمیم قرار گرفت.
وجه‌تسمیه محله شهشان

شاه علاءالدین محمد در اصفهان و در این محله سکنا داشت و موردعلاقه مردم و سلطان محمد بایسنقر، حاکم فارس و عراق بود. پس از تمرد و قیام سلطان محمد علیه شاهرخ تیموری، شاهرخ به تعقیب او پرداخت و سلطان محمد به لرستان متواری شد. شاهرخ پس از ورود به اصفهان بسیاری از سادات و علمای اصفهان ازجمله شاه علاءالدین را به اتهام حمایت از سلطان محمد بازداشت و به ساوه تبعید و پس از مدتی در آذرماه سال ۸۲۵ شمسی، همگی را به وضعی فجیع به دار آویخت و به قتل رساند. در کمتر از سه ماه شاهرخ در شهرری فوت کرد و سلطان محمد بایسنقر به حکومت بازگشت و جسد شاه علاءالدین را با احترام از ساوه به اصفهان منتقل و در خانقاه خود او را دفن و مقبره‌ای برای او بنا کرد.
در سال ۸۲۷ شمسی سلطان‌محمد پس از تکمیل ساختمان بقعه شهشهان، به احترام شاه علاءالدین، روستاهای اصفهانک، درزیان و ولاسان را وقف این بقعه کرد. این موقوفات عمدتاً مزارع کشاورزی و باغات میوه بود و نیت واقف بر اساس مندرجات وقف‌نامه این بوده است که درآمد این املاک صرف نگهداری و تعمیر بقعه شده و همچنین از درآمد آن برای فقرا و مستمندان استفاده شود.
از آن موقع تاکنون تولیت این موقوفات نزد خانواده شهشهانی بوده و بسیاری از افراد و مشاهیر این خاندان نیز در این بقعه مدفون هستند. در سال‌های اخیر انتقادات بسیاری به مسئولان ذی‌ربط در خصوص نگهداری و مرمت این اثر تاریخی هفتصدساله اصفهان واردشده؛ چراکه فرسودگی، سرقت و بی‌توجهی آسیب‌های جدی به این بنای تاریخی وارد کرده است.
در برخی منابع قدیمی دوره صفوی، نام محله شهشهان به مناسبت مقبره‌ای دیگر، منسوب به ابواسحاق که در مجاورت مسجد جامع قرار داشته، ابواسحاقیه آورده شده است.
گفته شده این مقبره گنبددار به دلیل خدعه متولی آنجا و فریب‌دادن مردم، به دستور شاه اسماعیل صفوی تخریب و پس از انهدام آن مقبره، این محله حسینیه نامیده می‌شود.
شاردن، سیاح فرانسوی، که در دوران صفویه به اصفهان سفر کرد پس از شرح مسجد جامع که در محله حسینیه قرارگرفته، اشاره می‌کند که نام این محله حسینیه است و نام آن به مناسبت خانواده‌ای است که از زمان قدیم در این ناحیه سکونت داشته و خود را از نواده‌های حسین‌ابن‌علی می‌دانند.
این اشاره شاردن بیانگر این موضوع است که این محله در آن دوران هنوز با این نام نامیده می‌شده است؛ اما به‌مرور به دلیل اهمیت‌یافتن این بقعه و خاندان، این محله به نام شهشهان مشهور شد.
شهشهان در دوران صفویه

در دوران شاه‌عباس صفوی و با ورود گروه‌های تبشیری و مبلغان مذهبی مسیحی به ایران، با فرمان و حمایت شخص شاه، مقرر شد کلیسایی برای مسیحیان فرقه آگوستین پرتغالی در محله شهشهان در نزدیکی بقعه شاه علاءالدین ساخته شود که سال‌ها پابرجا بود؛ اما پس از بروز فتنه افغان و ایجاد هرج‌ومرج و ناامنی، متروک شد و نهایتاً دیگر اثری از آن برجای نماند.
طبق اسناد به‌جامانده از این بقعه، در سال ۱۰۳۰ هجری، خانم سلطان (جان آغا بیگ)، دختر شاه‌عباس کبیر، نسبت به مرمت این بقعه اقدام کرد. لازم است ذکر شود که مقبره این شاهزاده صفوی در همین بقعه واقع است.
پل جوبی

| پل جوبی | پل جوبی |
| --- | --- |
نمای شرقی پل جوبی: نمای شرقی پل جوبی
fa (in English: Expected satiety)داخل «زاینده‌رود» قرار دارد.: faداخل «زاینده‌رود» قرار دارد.
نام: پل جوبی
کشور: ایران
استان: استان اصفهان
شهرستان: اصفهان
تصویری رسم شده در دوران صفویه در کتاب ژان شاردن. در این تصویر پل جوبی، سمت راست آن کاخ سعادت‌آباد، بالای کاخ عمارت آیینه‌خانه، سمت راست آیینه‌خانه عمارت نمکدان، تصویر شده است.
پل جوبی که برخی مورخان پل چوبی نوشته‌اند و امروزه نیز به همین نام معروف است، نام پلی در اصفهان و بر روی زاینده رود است. این پل راه اختصاصی برای رفت‌وآمد کاخ هفت‌دست و کوشک آیینه‌خانه بوده و روی این پل جوی آبی روان بوده به این مناسبت آن را پل جوبی می‌نامیدند. پلی است با عرض کم و طول ۱۴۷ متر در شهر اصفهان میان دو پل الله‌وردی خان و پل خواجو قرار دارد. این پل به دستور شاه عباس دوم در سال ۱۰۶۵ قمری بنا گردید. پل جوبی در سال ۱۳۱۹ خورشیدی به همت حاج سید عبدالرحیم محمودیه، تاجر و خیر اصفهانی کاملاً تعمیر گردید.
معماری

این پل که با ۲۱ چشمه (دهنه)، پهنای کم و درازای نزدیک ۱۴۷ متر بر بستر زاینده رود، میان دو پل الله‌وردی خان و پل خواجو ساخته شده است از سازه‌های دوره شاه عباس دوم در سال ۱۰۶۵ هجری است.
برج شش گوشه وسط پل با چشمه‌های آب جاری فرح بخش حال امیران، اشراف، مهمانان و سفیرانی بود که به حضور شاه شرفیاب می‌شدند.
در قسمت غربی این پل آب رودخانه به صورت دریاچه‌ای درمی‌آمد به همین لحاظ به آن «پل دریاچه» نیز می‌گفتند. نام دیگر آن پل سعادت‌آباد است. این پل هم‌اکنون در خیابان کمال اسماعیل قرار دارد.
کاربرد

این برای آمدوشد عامهٔ مردم نبوده است بلکه تنها وسیلهٔ ارتباط باغهای سلطنتی دو کناره شمالی و جنوبی رودخانه یعنی باغ معروف به «باغ دریاچه» با باغهای گستردهٔ سعادت آباد میان پل الله‌وردی خان و پل خواجو و بناهای با شکوه کاخ هفت‌دست و کوشک آیینه‌خانه و کشکول و نمکدان بوده است و در اصل محل عبور خانواده شاه صفوی و امرا و بزرگان و مهمانها و سفرایی بوده است که اجازه دیدار با شاه عباس دوم را داشته‌اند.
نام

وجه تسمیه این پل «جوبی» را به فراخور جوی کوچک ظریفی از سنگ پارسی بوده که آب را از سوی دیگر به طرف دیگر پل جاری می‌کرده است و آن در عهد صفویه بر روی پل تعبیه کرده بودند، می‌دانند. با این حال شاردن در کتابش به صراحت این پل را از جنس چوب بر پایه‌های سنگی ذکر کرده است و نمی‌توان قاطعانه گفت که عنوان «پل چوبی»، نادرست است.
شاعری متخلص به تأثیر و هم دوره شاه سلیمان صفوی در بخشی از متنوی که در مورد بناهای اصفهان سروده می‌گوید (منظور از شرقی پل خواجو و غربی پل چوبی است):
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| یکی شرقی، اساسش سنگ خارا |  | دگر یک غربی و از چوب برپا |
| پل چوبیش حیرت داستانست |  | که بر بالای آن نهری روان است |
| به گیتی نیست آن پل را قرینه |  | که از چوبست و هم طرح سفینه |
| به دریا گرچه هر کشتی دوان است |  | در اینجا بحر بر کشتی روان است |
حوادث تاریخی

با گذشت از یک سال از استبداد صغیر و به توپ بسته شدن مجلس و در پی دعوت آقانجفی و حاج آقا نورالله نجفی اصفهانی از ضرغام السلطنه نیروهای بختیاری خود را به اردوگاه باغ ابریشم رساندند. در شب نهم ذی حجه ۱۳۲۶ گروهی از بختیاری‌ها به سرپرستی ضرغام السلطنه از پل جوبی گذشته خود را به مجاهدین شهری در مسجد امام رساندند و گروهی نیز از دروازه مارنان به مجاهدین شهری ملحق شدند جنگ در میدان نقش جهان میان حکومت قاجاری و سواران بختیاری به اوج خود رسید و سرانجام با شکست سربازان حاکم و فرار اقبال الدوله کاشی خاتمه یافت. در پی این واقعه مجاهدان مشروطه خواه بختیاری کنترل شهر اصفهان را به دست گرفتند.
نگارخانه

این پل مسیر اختصاصی کاخ هفت‌دست و کوشک آیینه‌خانه بوده است.
پل جوبی در شب
اندرو جکسون
زندگی

اندرو جکسون، هفتمین رئیسِ جمهوریِ ایالاتِ متّحده، به سالِ ۱۷۶۷ در کارولینا به دنیا آمد. او تحصیلاتی پراکنده داشت و در جوانی به مدت دو سال حقوق خواند و به عنوان یکی از وکلای برجسته تنسی شهرت یافت. اندرو جکسون نسبت به شرافت خانوادگیش بسیار حساس بود و بر سر همین مسئله، در چندین منازعه و دوئل شرکت کرد. وی مردی را که به همسرش «راشل» تهمت زده بود، در دوئلی کشت. اندرو جکسون، نخستین مردی بود که از تنسی به مجلس نمایندگان آمریکا راه یافت. او همچنین مدت کوتاهی در مجلس سنا خدمت کرد. اندرو جکسون در جنگ سال ۱۸۱۲ حضور داشت و توانست در نیو اورلئان بریتانیایی‌ها را شکست دهد. پس از این بود که جکسون به یک قهرمان ملی تبدیل شد. در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۸۲۸و زمانیکه جمعیت ایالات متحده آمریکا ۱۲ میلیون و ۸۶۶ هزار و ۲۰ نفر بود، اندرو جکسون از حزب دموکرات-جمهوری‌خواه به عنوان هفتمین ریاست جمهوری ایالات متحده انتخاب شد. اندرو جکسون در نخستین سخنرانی سالانه‌اش در برابر کنگره، پیشنهاد حذف کالج الکتورال را مطرح کرد. او همچنین سعی کرد تا شیوه انتصاب و در اختیار گرفتن مشاغل فدرال را دموکراتیک کند. وضعیت در زمان پرزیدنت جکسون به گونه‌ای بود که دستگاه‌های دولتی بر اساس روابط استخدام می‌کردند و حتی یک سناتور نیویورک هم در آن زمان رسماً به این مسئله اشاره کرده بود. جکسون در قبال این مسئله، دیدگاه نسبتاً متعادلی داشت. او کارمندانی را که تصور می‌کردند دوران تصدی شان دائمی است تقبیح می‌کرد و معتقد بود وظایف دولتی باید چنان ساده و واضح باشند که مناصب دولتی بتواند در میان متقاضیانی که شایستگی اشغال آن را دارند در گردش باشد. در ۳۰ ژانویه ۱۸۳۵، او از اولین سوء قصد به یک رئیس‌جمهور مستقر جان سالم به در برد. وی در ایوان شرقی مجلس نمایندگان آمریکا، دوبار هدف تیراندازی فردی به نام ریچارد لارنس قرار گرفت اما آسیبی به او نرسید. اندرو جکسون هشتم ژوئن سال ۱۸۴۵ در ۸۹ سالگی در تنسی در گذشت.
سیاست داخلی در زمان اندرو جکسون

از نظر سیاست داخلی موضع‌گیری‌ها تقریباً شفاف بود، دو حزب از «حزب قدیمی جمهوری خواهان» انشعاب کرده بودند. جمهوری خواهان دموکرات یا دموکرات‌ها طرفدار جکسون بودند و جمهوری خواهان ملی یا ویگ با پرزیدنت جکسون مخالفت می‌کردند. پشت پرده اتهاماتی که به جکسون زده می‌شد این نکته نهفته بود که جکسون برخلاف روسای جمهوری پیشین در زمینه سیاست گذاری به خواست کنگره گردن نمی‌نهاد، اما در عوض از قدرت وتو و رهبری حزبش برای فرمان دادن استفاده می‌کرد.
از جمله سیاست‌های مناقشه برانگیز جکسون، سیاست‌های او در رابطه با سیاه‌پوستان و بومیان آمریکایی می‌باشد، جکسون از مخالفان الغای برده‌داری بود و همچنین او در سال ۱۸۳۰، قانون حذف سرخپوستان را امضا کرد که به موجب آن اکثر اعضای قبایل اصلی جنوب شرقی آمریکا را به اجبار به سرزمین‌های مشخص سرخپوستان منتقل می‌کرد‎.
سیاست داخلی در زمان اندرو جکسون > انتخاب مجدد

جکسون در سال ۱۸۳۲ دوباره به عنوان ریاست جمهوری ایالات متحده آمریکا انتخاب شد. سال ۱۸۳۵ یعنی در دومین دور ریاست جمهوری اندرو جکسون، آمریکا برای نخستین و تنها بار بدهی خارجی نداشت. او همچنین نخستین رئیس‌جمهوری آمریکا بود که با قطار سفر می‌کرد.
بعد از ریاست جمهوری

وی بعد از پایان دوران ریاست جمهوری اش به محل زندگی پیشینش در هرمیتاز ایالت تنسی برگشت و به مدیریت ملک و املاک خود در آنجا پرداخت. جکسون در دوران بازنشستگی خود فعالیت‌های سیاسی اش را در حزب دموکرات ادامه داد و از ریاست جمهوری مارتین ون بورن و جیمز کی پولک حمایت کرد.
میراث اندرو جکسون

تا مدت‌ها جکسون در فضای عمومی ایالات متحده به عنوان مدافع دموکراسی و مردم عادی مورد احترام بوده است. با این حال بسیاری از اقدامات او تفرقه‌انگیز به حساب می‌آمده و با حمایت‌های گسترده و مخالفت‌های شدید بسیاری در کشور مواجه می‌شده است. شهرت او از دهه ۱۹۷۰ عمدتاً به دلیل دیدگاه‌های وی مانند مخالفت با لغو برده‌داری و سیاست‌هایش مبنی بر پاکسازی و تبعید اجباری بومیان آمریکا از سرزمین‌های اجدادی‌شان آسیب دیده است.
نگارخانه

اندرو جکسون با لباس استاد اعظم
اندرو جکسون در اواخر عمر
آتشفشان رینکون ده لا ویخا

| آتشفشان رینکون ده لا ویخا | آتشفشان رینکون ده لا ویخا |
| --- | --- |
آتشفشان رینکون ده لا ویخا: آتشفشان رینکون ده لا ویخا
fa (in English: Expected satiety): fa
آتشفشان رینکون ده لا ویخاکاستاریکا : آتشفشان رینکون ده لا ویخاکاستاریکا 
مرتفع‌ترین نقطه: مرتفع‌ترین نقطه
ارتفاع: ۱٬۹۱۶ متر (۶٬۲۸۶ فوت)
مختصات: ۱۰°۴۹′۴۸″ شمالی ۸۵°۱۹′۲۶″ غربی﻿ / ﻿۱۰٫۸۳۰۰۰°شمالی ۸۵٫۳۲۳۸۹°غربی﻿ / 10.83000; -85.32389
جغرافیا: جغرافیا
موقعیت: استان گواناکاسته، کاستاریکا
رشته‌کوه مادر: رشته‌کوه گواناکاسته
زمین‌شناسی: زمین‌شناسی
نوع کوه: آتشفشان مرکب
آخرین فوران: ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۳ (در حال ادامه)
'رینکون ده لا ویخا یک آندزیتی فعال آتشفشان مرکب در شمال غربی کاستاریکا است، حدود ۲۳ کیلومتر (۱۴ مایل) از لیبریا در استان گواناکاسته فاصله دارد.
رینه

| رینه رنه | رینه رنه |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: مازندران
شهرستان: آمل
بخش: لاریجان
نام(های) دیگر: رِینه لاریجان
نام(های) پیشین: ورنه
مردم: مردم
جمعیت: ۹۸۳ نفر
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
ارتفاع: ۲۴۰۰ متر
آب‌وهوا: آب‌وهوا
روزهای یخبندان سالانه: ۱۰۰
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۱۱۴
  رینه  روی نقشه ایران ۳۵°۵۲′۵۲″شمالی ۵۲°۱۰′۱۹″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۸۸۱°شمالی ۵۲٫۱۷۲°شرقی﻿ / 35.881; 52.172   :   رینه  روی نقشه ایران ۳۵°۵۲′۵۲″شمالی ۵۲°۱۰′۱۹″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۸۸۱°شمالی ۵۲٫۱۷۲°شرقی﻿ / 35.881; 52.172   
 :  
رِینه یکی از شهرهای استان مازندران ایران است. این شهر در بخش لاریجان شهرستان آمل قرار دارد. مردم رینه از قومیت طبری هستند و به زبان مازندرانیرینه نزدیک‌ترین شهر به قله دماوند است. شهر رینه در دوران باستان ورنه نامیده می‌شد.
لاریجان از سال ۱۳۱۶ به بخش ارتقا یافته و بخشداری لاریجان در رینه تأسیس شده و تا سال ۱۳۴۲ در آنجا مستقر بوده و به دلیل تأسیس جاده هراز به خاطر دسترسی بهتر اهالی لاریجان به اداره حاکمیتی، بخشداری این اداره به کنار جاده هراز انتقال یافته و در همان سال شهرداری رینه تأسیس و تاکنون هم در حال ادامه خدمات‌رسانی به شهروندان می‌باشد و از سال ۱۳۷۹ با تصویب طرح هادی‌شهر رینه، روستاهای گرنا و آبگرم جزو حوزه خدماتی شهر رینه قرار گرفتند. شهر رینه در کیلومتر ۷۹ جاده هراز از مسیر شهرستان آمل به تهران بالاتر از گزنک واقع گردیده و دارای کلانتری مستقل می‌باشد. کوهنوردانی که قصد صعود به قله دماوند از یال جنوبی را دارند نیز می‌بایستی از مسیر رینه رفت‌وآمد نمایند. از مناطق دیدنی و جالب توجه رینه می‌توان آبگرم لاریجان (در ۵ کیلومتری رینه با راه آسفالت) و دشت لاله را نام برد.
پادگان نظامی رینه که در ضلع غربی این شهر قرار داشت و در آخرین وضعیت یک گردان از لشکر ۲۳ تکاور در آنجا مستقر بودند که چند سال است نظامیان رفته و زمین‌های پادگان فروخته شده و اکنون خریداران در حال ساخت و ساز واحدهای مسکونی می‌باشند.
مهم‌ترین محصولات کشاورزی رینه سیب، گیلاس، آلبالو، گردو، زردآلو، آلو طلایی، فندوق، گلابی و… می‌باشد.
جمعیت

بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر برابر با ۹۸۲ نفر جمعیت بوده‌است. مردم رینه به گویش آملی که گویشی از زبان مازندرانی است صحبت می‌کنند.
تاریخچه > وجه تسمیه

شهر رینه در گذشته ورنه نامیده می‌شد. در وندیداد از ورنهٔ چهارگوش و سرزمین چهاردهم، از بهترین جاها و سرزمین‌ها و محل تولد فریدون، دربند کنندهٔ ضحاک، نیز سخن به میان آمده‌است. ورنه با گذشت زمان به رینه تغییر نام داد. در فرهنگ عامه و ادبیات عامیانه برخی نام رینه را با ذکر داستانی به ریحانه، دختری صاحب خدم و حشم که در تفرج به صورت تصادفی در این سامان سکنی گزید، پیوند می‌زنند. تاریخ نویسان عهد قدیم مطالبی دربارهٔ لاریجان، از نظر سیاسی، اجتماعی و جغرافیایی بیان کرده‌اند. از جمله لاریجان یک از قدیمی‌ترین نواحی طبرستان است که قریه ورکه محل تولد فریدون و زندانی شدن ضحاک در آن واقع شده‌است. ابن اسفندیار (مورخ قرن ششم) در تاریخ طبرستان، فریدون را اهل روستای ورک لاریجان معرفی می‌کند.
تاریخچه > دوران باستان

استان مازندران پیش از اسلام تپورستان (به پهلوی: ) نامیده می‌شد که برگرفته از نام قوم تپوری (به یونانی: Τάπυροι) می‌باشد که پس از اسلام قوم طبری نام گرفتند و سرزمینشان طبرستان نامیده شد.
به اعتقاد مورخان آماردها نخستین سکنه باستانی مازندران بودند و آماردها از آمل تا تنکابن و تپورها از آمل تا گرگان سکونت داشتند. در عصر هخامنشی در کرانه جنوبی دریای مازندران اقوام، تپوری، آمارد، آناریاکه و کادوسی سکونت داشتند. مورخان آماردها را به مردمان داهه و سکایی و پارسی پیوند داده‌اند.
هرودوت از قبیله مارد (mardes) در کنار دائی‌ها (daens)، دروپیک‌ها (dropiques)، و ساگارتی‌ها (sagarties) به عنوان پارس‌های کوچنشین و صحراگرد یاد کرده‌است. پلینیوس مورخ یونانی محل آماردها را قسمت شرقی مارگانیا شناسایی کرده‌است. استرابون(۶۳ ق. م) قوم آمارد را در کنار اقوام تپوری، کادوسی و کرتی به عنوان اقوام کوهستان نشین شمال کشور یاد می‌کند. استرابو می‌نویسد: تمام مناطق این کشور به استثنای بخشی به سمت شمال که کوهستانی و ناهموار و سرد است و محل زندگی کوهنشینانی به نام کادوسی (Cadusii) و آماردی (Amardi) و تپوری (Tapyri) و کرتی (Cyrtii) و سایر مردمان دیگراست، حاصلخیز است.
به گفته واسیلی بارتلد تپوری‌ها در قسمت جنوب شرقی ولایت سکونت داشتند و در قید اطاعت هخامنشیان درآمده بودند و آماردها مغلوب اسکندر مقدونی و بعد مغلوب اشکانیان شدند و اشکانیان در قرن دوم ق. م. آنها را در حوالی ری سکونت دادند و اراضی سابق آماردها به تپوری‌ها اهدا شد و بطلمیوس در شرح دیلم یعنی قسمت شرقی گیلان در ساحل بحر خزر در آن زمان از تپوری‌ها نام می‌برد.به گفته یحیی ذکا در «کاروند کسروی» آورده‌است: آماردان یا ماردان، در زمان لشکر کشی اسکندر مقدونی به ایران، این تیره در مازندران نشیمن می‌داشتند و آن هنگام هنوز قبایل تپوران به آنجا نیامده بودند. به گفته مجتبی مینوی قوم آمارد و قوم تپوری در سرزمین مازندران می‌زیستند و تپوری‌ها در ناحیه کوهستانی مازندران و آماردها در ناحیه جلگه‌ای مازندران سکونت داشتند. در سال ۱۷۶ ق. م فرهاد اول اشکانی قوم آمارد را به ناحیه خوار کوچاند و تپوری‌ها تمام ناحیه مازندران را فرو گرفتند و تمام ولایت به اسم ایشان تپورستان نامیده شد.
جاذبه‌ها

مهم‌ترین جاذبه‌های گردشگری و دیدنی رینه و نزدیک به رینه:
قله دماوند
امامزاده محمد طاهر
آبگرم لاریجان
آبشار سر آسیاب
دخمه سنگی کافر کلی
کوهستان پارک
پارک شهر
تکیه رینه
دشت شقایق‌ها
ادارات مهم دولتی

دفتر اسناد رسمی شماره ۱۷۰ رینه (سر دفتر: مصطفی جلالی)
اداره ثبت اسناد و املاک لاریجان
اداره برق لاریجان
شهرداری رینه
ارشاد اسلامی رینه
اداره پست رینه
کتابخانه عمومی شهر
دانشگاه پیام نور واحد رینه لاریجان
سازمان آب و فاضلاب رینه
پایگاه بسیج امام موسی کاظم
کلانتری ۱۴ رینه
بانک ملی ایران
فدراسیون کوهنوردی رینه
مرکز مخابرات شهید غلامی
مجمع خیرین شهر رینه
هلال احمر شهر رینه
مرکز بهداشت (بهداری) رینه
شهرک‌ها

رینه دارای ۵ شهرک بزرگ می‌باشد.
شهرک آرین
شهرک صنعتی
شهرک بهاران (نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران)
آیین‌های سنتی رینه

آیین کله سر
آیین برف چال
مراسم تعزیه‌خوانی
مراسم عزاداری ماه محرم
تیر ماه سیزه شو
اربعین حسینی
جشن بزرگ تیرگان
موقعیت تپورها در قرن دوم قبل از میلاد، از شرق سپیدرود تا اسرم هیرکانیا
الکساندروفکا (شهرستان بیرسکی، باشقیرستان)

Khutor
| Alexandrovka Александровка | Alexandrovka Александровка |
| --- | --- |
Khutor: Khutor
Alexandrovkaموقعیت روی نقشه باشقیرستانAlexandrovkaموقعیت روی نقشه روسیه: Alexandrovkaموقعیت روی نقشه باشقیرستانAlexandrovkaموقعیت روی نقشه روسیه
مختصات: ۵۵°۲۴′ شمالی ۵۵°۱۶′ شرقی﻿ / ﻿۵۵٫۴۰۰°شمالی ۵۵٫۲۶۷°شرقی﻿ / 55.400; 55.267: مختصات: ۵۵°۲۴′ شمالی ۵۵°۱۶′ شرقی﻿ / ﻿۵۵٫۴۰۰°شمالی ۵۵٫۲۶۷°شرقی﻿ / 55.400; 55.267
ناحیه‌های فدرال روسیه: باشقیرستان
شهر: شهرستان بیرسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۰۰
الکساندروفکا (انگلیسی: Alexandrovka, Birsky District, Republic of Bashkortostan) یک شهرک در شهرستان بیرسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
روییگی، بوروندی

مکان در Ruyigi Province
| Ruyigi | Ruyigi |
| --- | --- |
Hospital in Ruyigi: Hospital in Ruyigi
Province: Ruyigi Province
ارتفاع: ۶۰۴۳ فوت (۱۸۴۲ متر)
جمعیت (2012): جمعیت (2012)
 • کل: ۴۴٬۲۲۰
روییگی (به سواحیلی: Ruyigi) شهری در استان روییگی واقع در کشور بوروندی است که در سال ۱۹۹۰ میلادی ۲٫۳۷۷ نفر جمعیت داشته و جمعیت آن در سال ۲۰۰۵ میلادی به ۳۸٫۴۵۸ نفر رسیده‌است.
نهاد ریاست‌جمهوری ایران

| 0 | 1 |
| --- | --- |
دید کلی سازمان: دید کلی سازمان
گونهٔ سازمان: مؤسسه دولتی
کارکنان: ۳٬۱۷۳ (۱۳۹۳)
بودجه سالانه: ۶۶۰ میلیارد ریال (۱۳۹۴)
سازمان اجرایی: محمدجعفر قائم‌پناه
| سرپرست نهاد ریاست‌جمهوری | سرپرست نهاد ریاست‌جمهوری |
| --- | --- |
متصدی کنونی محمدجعفر قائم‌پناه از ۱۱ مرداد ۱۴۰۳: متصدی کنونی محمدجعفر قائم‌پناه از ۱۱ مرداد ۱۴۰۳
نهاد ریاست‌جمهوری: نهاد ریاست‌جمهوری
اقامت‌گاه: خیابان پاستور
جایگاه: تهران، ایران
گمارنده: رئیس‌جمهور
بنیادگذاری: مرداد ۱۳۶۱
نخستین متصدی: سید مصطفی میرسلیم
وبگاه: وبگاه رسمی
نهاد ریاست‌جمهوری ایران نهادی دارای شخصیت حقوقی است که به منظور اداره امور نظارت رئیس‌جمهور ایران و همچنین معاونت‌ های رئیس‌جمهور تشکیل شده است. این نهاد متشکل از سازمان های دولتی، معاونت ها و مشاوران رئیس جمهور است. محل این نهاد که دفتر رئیس‌جمهور ایران نیز در آن قرار دارد در خیابان پاستور، منطقه ۱۱ تهران است.
جلسات هیئت دولت در نهاد ریاست جمهوری برگزار میشود. مدیریت نهاد ریاست جمهوری بر عهده معاون اجرائی رئیس جمهور است. اکنون محمد جعفر قائم پناه متصدی این مقام است. گروه هکری قیام تا سرنگونی نزدیک به سازمان مجاهدین خلق ایران در روز دوشنبه ۸ خرداد ۱۴۰۲ سایت و ۱۲۰ سرور این نهاد را هک کرده و اسناد محرمانه بسیار را به دست آورد.
پیشینه

پس از انقلاب اسلامی ایران و شکل گیری جمهوری اسلامی ، جایگاه ریاست جمهوری پایه گذاری گردید و به تدریج نهاد ریاست جمهوری شکل گرفت. نهاد ریاست جمهوری در دولت سوم تکمیل و شکل سازمانی به خود گرفت و گروه های مشاور و کارگروه‌های مختلف برای کمک به رئیس‌جمهور در انجام وظایف قانونی و تسهیل امور اداری کشور تشکیل شد.
ساختار

دفتر رئیس‌جمهور
دفتر معاون اول رئیس‌جمهور
معاونت اقتصادی ریاست‌جمهوری
معاونت حقوقی ریاست‌جمهوری
مرکز امور حقوقی بین‌المللی
معاونت اجرایی ریاست‌جمهوری
سرپرستی نهاد
معاونت اداری و مالی (معاونت سابق پشتیبانی و تحول اداری؟)
اداره‌کل امور مالی و بودجه
اداره‌کل پشتیبانی و خدمات عمومی
اداره‌کل توسعه منابع انسانی، تشکیلات و آموزش
معاونت هماهنگی و پیگیری
اداره‌کل برنامه‌ریزی و نظارت
…
مرکز ارتباطات مردمی
اداره‌کل رسیدگی به شکایات و درخواست‌های مردمی
…
مرکز بررسی‌های استراتژیک
مرکز حراست
مرکز فناوری اطلاعات، ارتباطات و امنیت
شورای فرهنگی
مسجد سلمان فارسی
ساختار > وابسته‌ها

برخی از زیرمجموعه‌های نهاد ریاست‌جمهوری به شرح زیر است:
بنیاد ایران‌شناسی
مرکز همکاری‌های تحول و پیشرفت
فرهنگستان علوم
فرهنگستان علوم پزشکی
فرهنگستان زبان و ادب فارسی
فرهنگستان هنر
گروه متخصصین ایران
صندوق کارآفرینی امید
کارکنان

کارکنان نهاد در دولت دهم از ۱٫۶۲۷ نفر به ۳٫۹۲۳ نفر افزایش پیدا کرد. دولت یازدهم با تعدیل نیروها شمار کارکنان را به ۳٫۱۷۳ نفر در سال ۱۳۹۳ کاهش داد.
بودجه

بودجه نهاد ریاست جمهوری در سال ۱۴۰۰ مبلغی حدود ۵۳۰ میلیارد تومان بوده، اما در بودجه ۱۴۰۱ با اضافه شدن دو بند مهم به سرفصل بودجه ۱۴۰۱ نهاد (۱۰۱۰۰۰) این مبلغ به عدد ۱,۴۸۳ میلیارد تومان رسیده است.
سرپرست

سرپرست نهاد ریاست‌جمهوری یک مقام رسمی است که مدیریت مجموعهٔ نهاد ریاست‌جمهوری را بر عهده دارد. نخستین سرپرست نهاد ریاست جمهوری سیدمصطفی میرسلیم بوده است .
دفتر هیئت دولت

به منظور تنظیم جلسات و تهیه صورت مذاکرات و ترتیب کلیه امور مربوط به تشکیل جلسات هیئت دولت و کمیسیون‌های آن و همچنین ثبت و نگهداری و ابلاغ مصوبات هیئت وزیران، همچنین تنظیم و تدوین پیش‌نویس لوایح و تصویب‌نامه‌ها دفتری زیر نظر معاون اول رئیس‌جمهور به نام «دفتر هیئت دولت» تشکیل می‌گردد. ریاست این دفتر با «دبیر هیئت دولت» است که با حکم معاون اول رئیس‌جمهور منصوب می‌شود.
سیدکامل تقوی نژاد متصدی این جایگاه است.
| ر | دبیر | دبیر | آغاز تصدی | پایان تصدی | حزب سیاسی | هیئت دولت | نخست‌وزیر | رئیس‌جمهور |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | — | — | — | — | — | دولت موقت | بازرگان |  |
|  | — | — | — | — | — | شورای انقلاب | بدون متصدی |  |
|  | — | — | — | — | — | دولت نخست | رجایی | بنی‌صدر |
|  | — | — | — | — | — | دولت دوم | باهنر | رجایی |
|  | — | — | — | — | — | دولت موقت دوم | مهدوی کنی | بدون متصدی |
|  | — | — | — | — | — | دولت سوم | موسوی | خامنه‌ای |
|  |  | سید علیرضا بهشتی شیرازی | ۱۹ آبان ۱۳۶۴ | — | جمهوری اسلامی | دولت چهارم | موسوی | خامنه‌ای |
|  |  | حسین رحیم‌زاده | — | ۱۳۶۸ | — | دولت چهارم | موسوی | خامنه‌ای |
| ر | دبیر | دبیر | آغاز تصدی | پایان تصدی | حزب سیاسی | هیئت دولت | معاون اول | رئیس‌جمهور |
| ۱ |  | حسین رحیم‌زاده | ۱۳۶۸ | ۱۰ مهر ۱۳۸۰ | — | دولت پنجم | حبیبی | هاشمی رفسنجانی |
| ۱ |  | حسین رحیم‌زاده | ۱۳۶۸ | ۱۰ مهر ۱۳۸۰ | — | دولت ششم | حبیبی | هاشمی رفسنجانی |
| ۱ |  | حسین رحیم‌زاده | ۱۳۶۸ | ۱۰ مهر ۱۳۸۰ | — | دولت هفتم | حبیبی | خاتمی |
| ۲ |  | عبدالله رمضان‌زاده | ۱۰ مهر ۱۳۸۰ | ۱۲ مرداد ۱۳۸۴ | مشارکت | دولت هشتم | عارف | خاتمی |
| ۳ |  | مسعود زریبافان | ۲۱ شهریور ۱۳۸۴ | ۱۹ آذر ۱۳۸۵ | ایثارگران | دولت نهم | داودی | احمدی‌نژاد |
|  | بدون متصدی | بدون متصدی | بدون متصدی | بدون متصدی | بدون متصدی | دولت نهم | داودی | احمدی‌نژاد |
| ۴ |  | مجید دوست‌علی | ۲۲ تیر ۱۳۸۶ | ۳۱ شهریور ۱۳۸۹ | — | دولت نهم | داودی | احمدی‌نژاد |
| ۴ |  | مجید دوست‌علی | ۲۲ تیر ۱۳۸۶ | ۳۱ شهریور ۱۳۸۹ | — | دولت دهم | رحیمی | احمدی‌نژاد |
| ۵ |  | علی صدوقی | ۳۱ شهریور ۱۳۸۹ | ۱۲ شهریور ۱۳۹۲ | — | دولت دهم | رحیمی | احمدی‌نژاد |
| ۶ |  | محسن حاجی‌میرزایی | ۱۲ شهریور ۱۳۹۲ | ۲۶ شهریور ۱۳۹۸ | — | دولت یازدهم | جهانگیری | روحانی |
| ۶ |  | محسن حاجی‌میرزایی | ۱۲ شهریور ۱۳۹۲ | ۲۶ شهریور ۱۳۹۸ | — | دولتدوازدهم | جهانگیری | روحانی |
| ۷ |  | حسین سیمایی صراف | ۲۶ شهریور ۱۳۹۸ | ۲۲ اسفند ۱۴۰۰ | — | دولتدوازدهم | جهانگیری | روحانی |
| ۷ |  | حسین سیمایی صراف | ۲۶ شهریور ۱۳۹۸ | ۲۲ اسفند ۱۴۰۰ | — | دولتسیزدهم | مخبر | رئیسی مخبر (سرپرست) |
| ۸ |  | علی بهادری جهرمی | ۲۲ اسفند ۱۴۰۰ | ۲۲ مرداد ۱۴۰۳ | — | دولتسیزدهم | مخبر | رئیسی مخبر (سرپرست) |
| ۹ |  | سید کامل تقوی‌نژاد | ۲۲ مرداد ۱۴۰۳ | متصدی | — | دولتچهاردهم | عارف | پزشکیان |