مارسل فان میرهیگ
میراث > سخنرانی‌های علمی > سمپوزیومِ هایلبرن

عوامل سیاسی، اجتماعی، روان‌شناختی و فرهنگی معاصر همیشه وقت، به هدف درک مسائل اقتصادی، مدنظر گرفته شده‌اند (نقش این عوامل این است که: آیا فرضیه‌ها معقول هستند یا نامعقول؟). فان میرهیگ به‌طور شدید بر اهمیت دانستن پس‌زمینه‌های تاریخی تأکید کرد. در واقع، به دلیل محبوبیت حوزه تاریخ نزد وی، او از ۱۹۹۹ میلادی به بعد در سمپوزیوم سالانه هایلبرن در حوزه اقتصاد و علم اجتماعی شرکت فعالی داشت، چون موضوع این سمپوزیوم به استادان قدیمی، یعنی کلاسیک‌های قرن نوزدهم (و حتی قرن هجدهم میلادی) مرتبط بود. دانشگاه‌های آلمان دانشجویانی زیادی را که زبان آلمانی را می‌دانستند به خود جلب کرد. امروزه، برخی این «دانشمندان» متمایل به ابداع نظریات هستند که قبلاً در جریان قرن نوزدهم میلادی در آلمان ابداع شده بودند. بنابرین، نظریه اقتصادی (به موارد بالا مراجعه نمایید) می‌گوید، «اغلب در علم اقتصاد به نتایجی که ما دست می‌یابیم، قبلاً به‌طور پیروزمندانه ایجاد شده‌اند» (صفحه ۴). ما موارد ذیل را ذکر می‌کنیم:
فصل گم شده «توسعه اقتصادی» یوزف شومپیتر در یوزف آلویس شومپیتر. کارآفرینی، سبک و دورنما، ویرایش شده توسط جی. باکهاوس، میراث اروپا در اقتصاد و علوم اجتماعی، جلد ۱، کلوور، بوستون، دوردریجت، لندن ۲۰۰۳، از صفحه ۲۳۳ تا ۲۴۴. مارسل فان میرهیگ، شومپیتر را به‌خاطر دانش بیشترش در حوزه علم اقتصاد و «تحلیل تاریخ اقتصادی» بی نظر وی، نسبت به کینز «برتر» می‌داند.
نیچه و اقتصاد، نیچه و اخلاقیات تجاری در فریدریش نیچه ۱۸۴۴–۱۹۰۰ میلادی. اقتصاد و اجتماع، ویرایش شده توسط جی. باکهاوس و دبلیو. دریچسلر، میراث اروپا در اقتصاد و علوم اجتماعی، جلد ۳، کلوور ۲۰۰۳ (بعدتر اسپرینگر، نیویورک، هایدلبرگ ۲۰۰۶)، از صفحه ۳۹ تا ۵۴ و ۱۳۹ تا ۱۴۴ برخلاف برخی دانشمندان مشخص، فان میرهیگ نظریات نیچه در مورد اقتصاد را به عنوان نظریات ویژهِ قابل‌توجه نمی‌بنید، اما با این حال برخی ابعاد فلسفه وی می‌تواند ابزار بهتری برای تحلیل‌های اقتصادی در برخی حوزه‌ها فراهم نماید.
بیسمارک و مسئله اجتماعی، ژورنال مطالعات اقتصادی، سپتامبر ۲۰۰۶، جلد ۳۳، نسخه ۴، از صفحه ۲۸۴ تا ۳۰۱. بحث روی پیامدهای سیاسی قوانین رفاه اجتماعی، به‌ویژه تأثیرات آن بر مسئله اجتماعی. اتو فون بیسمارک (زمانی سفیر پروس در سن پیترزبورگ) انتظار نداشت که مسئله اجتماعی بتواند در یک یا دو نسل حل گردد (صفحه ۲۸۵). هرچند مسئله فون بیسمارک چندین تغییرات اساسی را سپری کرد، اما یک هدف آن تغییرنیافته باقی مانده‌است: ضمانت از ثبات و صلح اجتماعی دولت.
ابعاد بین‌الملل کار جوستی، در آغاز اقتصاد سیاسی. جوهان هینریش گوتلاب فون جوستی، ویرایش شده توسط جی. باکهاوس، میراث اروپا در علوم اجتماعی، جلد ۷، اسپرینگر، نیویورک ۲۰۰۹، از صفحه ۹۹ تا ۱۱۰. ممکن انتظار می‌رفت تا جوستی یک موضع محافظت گرایانه یا ملی‌گرایانه اتخاذ نماید، اما او از نظر راه‌حل‌های سیاست-خارجی خود یک «ضد-ماکیاولی» و از نظر دیدگاهش نسبت به تجارت خارجی و سیاست جمعیتی یک لیبرال به نظر می‌رسد.
آیا مونتنی یک آرمان شهرگرا بود؟، در کتاب دولتی مانند آرمان شهر – رویکردهای قاره‌ای، ویرایش شده توسط جی. با باکهاوس، میراث اروپا در اقتصاد و علوم اجتماعی، جلد ۹، اسپرینگر، ۲۰۱۱، از صفحه ۶۷ تا ۷۶. فان میرهیگ این نظریه را که ممکن است، مونتنی یک «آرمان‌شهرگرای مشهور» باشد، رد می‌کند: نخیر، او بانی شک‌گرایی مدرن بود.
کامیرالیسم به حد کمال رسیده از نظر پفیفیر، در فیزیوکراسی، آنتی‌فیزیوکراسی و پفیفر، ویرایش شده توسط جی. باکهاوس، میراث اروپا در اقتصاد و علوم اجتماعی، جلد ۱۰، اسپرینگر، ۲۰۱۱، از صفحه ۱۳۵ تا ۱۴۷. متأسفانه این‌جا مشکل اصطلاح‌شناسی وجود دارد. کامیرالیسم نسخه آلمانی سوداگرایی است؛ تجارت مستلزم آزادی است. نقد آدم اسمیت از سوداگرایی نادرست است.
«اقتصاددان» اتریشی و آلمانی در دوره میان دو جنگ: ابعاد بین‌المللی، در سرآغاز روزنامه‌نگاری اقتصادی دانشمندانه، ویرایش شده توسط جی. باکهاوس، میراث اروپا در اقتصاد و علوم اجتماعی، جلد ۱۲، اسپرینگر، ۲۰۱۱، از صفحه ۶۵ تا ۷۱. اثر کینز پیامدهای اقتصادی صلح و سیاست پسا جنگ متفقین، تشریح می‌نماید که چرا هر آلمانی می‌خواست ورسای را به حالت اول برگرداند.
جهانی شدن: مفهوم، نتیجه، آینده – نظر قاره‌ای، ژورنال قانون و اقتصاد اروپا، آوریل ۲۰۱۲، جلد ۳۳، شماره ۲ (جستارهای به افتخار دکتر ریجینالد هانسن، ۱۹۱۹ – ۲۰۱۶ میلادی)، از صفحه ۲۳۹ تا ۳۰۶. فان میرهیگ روال‌های غالب سیاسی، اجتماعی و اقتصادی عصر حاضر را به بررسی می‌گیرد: چندگانگی فرهنگی و مهاجرت در مقابل میهن‌پرستی و منطقه‌گرایی، کاپیتالیسم در مقابل حکومت دولتی، آمریکا در مقابل مابقی دنیا. علاوه بر سایر موارد، او نتیجه‌گیری می‌کند که (أ) روسیه یک همکار تجاری عادی و یک متحد طبیعی برای اروپا است و (ب) ظاهراً چیزی نمی‌تواند پیشرفت پیروزمدارانه – غیردموکراتیک- جهانی‌شدن را متوقف نماید.