stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
انی (شرکت)
تولید برق

شرکت انی، مالک چندین سایت تولید برق در ایتالیا می‌باشد. در ژانویه ۲۰۱۰، نیروگاه‌های گازی تولید برق انی، در کشور ایتالیا و ظرفیت تولید هر کدام به صورت زیر اعلام شده‌است :
| نیروگاه گازی | ظرفیت تولید |
| --- | --- |
نیروگاه بریندیسی: ۱۳۲۱ مگاوات
نیروگاه فرارا: ۶۱ مگاوات
نیروگاه فرارا اربوگنون: ۱۰۳۰ مگاوات
نیروگاه لیورنو: ۱۹۹ مگاوات
نیروگاه منتووا: ۸۳۶ مگاوات
نیروگاه راونا: ۹۷۲ مگاوات
نیروگاه تارانتو: ۳۰۰ مگاوات
نیروگاه نتونو: ۳۰ مگاوات
پالایش و بازاریابی

شرکت انی، در حوزه تصفیه، پالایش و بازاریابی؛ فراورده‌های نفتی و بخش پایین‌دستی صنعت نفت نیز، فعالیت می‌نماید. این شرکت، بزرگترین پالایشگر ایتالیا می‌باشد.
جایگاه‌های پمپ بنزین شرکت انی، با نشان تجاری (برند) انی، ولی با نام تجاری "آجیپ" فعالیت می‌نمایند. آجیپ، یک شرکت نفتی ایتالیایی بود، که توسط انی، خریداری شد.
مهندسی و ساخت و ساز

شرکت انی از طریق یکی از شرکت‌های تابعه خود، بنام سایپم، در زمینه مهندسی ساخت‌وساز، همچنین حفاری دریایی و خشکی، در صنایع نفت و گاز فعالیت می‌کند.
شرکت‌های تابعه

شرکت‌های تابعه شرکت انی و درصد مالکیت این شرکت، در آن‌ها به صورت زیر است :
دیستری‌گس : ۱۰۰٪ درصد از سهام آن متعلق به انی است.
پلیمر اروپا : ۱۰۰٪ درصد از سهام آن متعلق به شرکت انی می‌باشد.
سایپم : ۴۳٪ درصد از سهام آن متعلق به انی است.
اسنام : ۵۲٪ درصد از سهام آن متعلق به انی می‌باشد.
انی بریتانیا : این شعبه در سال ۱۹۶۴ در شهر لندن، انگلستان تأسیس شد.
انی هند : این شعبه، در سال ۲۰۰۰ در شهر دهرادون، هند تشکیل شد.
سکوی نیمه شناور حفاری انی-سایپم، در کیپ تاون
سکوی دریایی انی، در میدان بوری، بزرگترین سکوی دریایی در دریای مدیترانه
مجتمع پتروشیمی گلا متعلق به انی
جایگاه پمپ بنزین انی، در شهر میلان
جایگاه پمپ بنزین انی، در اسلواکی
موتور جی‌پی کاگیوا، با نشان انی
شماره ۶ پروژه همکاری

| شماره ۶ پروژه همکاری | شماره ۶ پروژه همکاری |
| --- | --- |
آلبوم استودیویی از اد شیرن : آلبوم استودیویی از اد شیرن 
انتشار: ۱۲ ژوئیه ۲۰۱۹
ناشر: آتلانتیک رکوردز
تهیه‌کننده: شلبک مکس مارتین
«شماره ۶ پروژه همکاری» آلبومی از هنرمند اهل بریتانیا اد شیرن است. این آلبوم در تاریخ ۱۲ ژوئیه ۲۰۱۹ توسط آتلانتیک رکوردز منتشر شد. در این آلبوم اد شیرن همکاری با جاستین بیبر, کامیلا کابیو, امینم, فیفتی سنت, کاردی بی, الا مای و برونو مارس داشته است.
ترنس تو د سان

| ترنس تو د سان | ترنس تو د سان |
| --- | --- |
خاستگاه: ایالات متحده
ژانر: اتریل ویو گوتیک راک دریم پاپ پست-پانک نئو-سایکدلیا
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۰–۲۰۰۲، ۲۰۱۳–اکنون (بازپیوست: ۲۰۰۷)
ناشر(ان): اثرهاوس تس امبولانسیا پرسیپس پراجکت بلوو سی لولز
اعضا:  اشکلون سن  اینگرید لونا/بلو  دنیل هندرسون 
اعضای پیشین:  زوئی الکساندرا ویکفیلد  لوسیان اس. دوناتو  دان واگنر 
وبگاه: trancetothesun.bandcamp.com
ترنس تو د سان (به انگلیسی: Trance to the Sun) گروهٔ موسیقی نئو-سایکدلیک پست-پانک می‌‍باشد که در اصل در سانتا باربارا، کالیفرنیا مستقر بود.
همایاک بابایان

| همایاک بابایان | همایاک بابایان |
| --- | --- |
زاده: ۱۵ اوت ۱۹۰۱ ‏(۱۲۳ سال) hy:Զըռչի، قارص
درگذشته: ۲۱ آوریل ۱۹۴۵ (۴۳ سال) لایشتنبرگ (لوکالیتی)
مدفن: Myślibórz، لهستان
وفاداری:  امپراتوری روسیه  اولین جمهوری ارمنستان  اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی 
 ارتش امپراتوری روسیه  ارتش اولین جمهوری ارمنستان  ارتش سرخ :  ارتش امپراتوری روسیه  ارتش اولین جمهوری ارمنستان  ارتش سرخ 
سال‌های خدمت: 1917–۱۹۴۵
درجه: سرلشکر
فرماندهی:  390ام Rifle Division  76ام Rifle Division  338ام Rifle Division  35ام Mechanized Brigade 
جنگ‌ها/عملیات‌ها:  جنگ جهانی اول  جنگ جهانی دوم 
نشان‌ها:    (۳)   
سرلشکر همایاک گریگوری بابایان (ارمنی: Հմայակ Գրիգորի Բաբայան؛ انگلیسی: Hmayak Babayan؛ ۱۵ اوت ۱۹۰۱ – ۲۱ آوریل ۱۹۴۵) فرد نظامی اهل ارمنستان بود.
زندگی‌نامه

وی در ۱۵ اوت ۱۹۰۱ در قارص به دنیا آمد و از آکادمی نظامی ستاد کل نیروهای مسلح روسیه فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون نشان لنین، قهرمان اتحاد شوروی نشان جنگ میهنی (درجه یک)، و نشان پرچم سرخ شد. وی در ۲۱ آوریل ۱۹۴۵ در سن ۴۳ سالگی در لایشتنبرگ (لوکالیتی) کشته شد و در Myślibórz به خاک سپرده شد.
احسان مازندرانی

| احسان مازندرانی | احسان مازندرانی |
| --- | --- |
زادهٔ: شیراز
ملیت:  ایران
پیشه: روزنامه‌نگار
حزب سیاسی: اصلاح طلب
احسان مازندرانی (زادهٔ ۱۳۶۴) روزنامه‌نگار اهل شیراز است که دانش‌آموخته دانشکده خبر وابسته به ایرنا و مدیرمسئول سابق روزنامه فرهیختگان وابسته به دانشگاه آزاد اسلامی است و از افراد نزدیک به اکبر هاشمی رفسنجانی محسوب می‌شود.
لوچیانو پاواروتی

| لوچیانو پاواروتی OMRI | لوچیانو پاواروتی OMRI |
| --- | --- |
پاواروتی پس از دریافت جایزه مرکز کندی, ۲۰۰۱: پاواروتی پس از دریافت جایزه مرکز کندی, ۲۰۰۱
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۱۲ اکتبر ۱۹۳۵مودنا، ایتالیا
درگذشته: ۶ سپتامبر ۲۰۰۷ (۷۱ سال)مودنا، ایتالیا
ژانر: اپرا
سال‌های فعالیت: ۱۹۵۵–۲۰۰۶
نوع صوت: تِنور
جایزه(ها): جایزه گرمیجایزه مرکز کندیجایزه اسطوره گرمی
همسر(ها): Adua Veroni (ا. ۱۹۶۱–۲۰۰۰) Nicoletta Mantovani (ا. ۲۰۰۳): همسر(ها): Adua Veroni (ا. ۱۹۶۱–۲۰۰۰) Nicoletta Mantovani (ا. ۲۰۰۳)
لوچیانو پاواروتی (به ایتالیایی: Luciano Pavarotti) (۱۲ اکتبر ۱۹۳۵ – ۶ سپتامبر ۲۰۰۷) خواننده‌ تِنور اپرا بود.
زندگی

لوچیانو پاواروتی در روز شنبه ۱۲ اکتبر ۱۹۳۵ در مودنا، ایتالیا به دنیا آمد. پدر وی، خوانندهٔ آماتور ارتش بنیتو موسولینی و نانوا بود. او در جوانی عاشق فوتبال و یکی از اعضای تیم فوتبال شهر بود (وی در پست دروازه‌بان بازی می‌کرد). لوچیانو بعد از سالها تمرین صدا و نمایش‌های آماتوری، با پدرش برای شرکت در مسابقات بین‌المللی لینگلین به شهر والس رفت و موفق به کسب جایزه اول این مسابقه گردید و این مقدمه‌ای شد که اولین نقش حرفه‌ای‌اش را سال ۱۹۶۱ با عنوان رودولفو اپرای خواننده دوره‌گرد اثر جاکومو پوچینی، در سالن اپرای رجیو امیلیا اجرا کند.
با اجرای این نقش، وی به عنوان خواننده اپرا رسمیت یافت و در سال ۱۹۶۵ در سالن کاونت گاردن لندن بود که توجه جوان ساترلند خواننده سوپرانوی استرالیایی را به خود جلب کرد و این آغازی بود بر فعالیت جهانی او. او به استرالیا رفت و چیزهای زیادی دربارهٔ تنظیم صدا و آوازخوانی از او، که سه سال از او کوچکتر بود، یادگرفت. آن دو در اپراهای زیادی باهم ظاهر شدند؛ از جمله خوابگرد اثر وینچنزو بلینی و فریب اثر جوزپه وردی. آن دو همچنین صفحات زیادی را نیز باهم پر کردند.
از سال ۱۹۷۰ پاواروتی حضور گسترده‌ای در سراسر جهان پیدا کرد. گرچه در ابتدا تخصص وی اجرای نقشهای تند و تیز و سبکی چون الوینو در خوابگرد بود، اما بعدها توانایی اجرای نقشهای سنگین تر مانند ریکاردو در اپرای یک بالماسکه اثر وردیا کاوارادوسی در توسکای پوچینی را پیدا کرد. همچنین وی کنسرتها و نمایش‌های بی‌شماری را از جمله در استادیوم‌های چندین هزار نفری اجرا کرد. به عنوان مثال اجرای نقش دوک مانتوا از اپرای ریگولتوی وردی با حضور ۲۰۰ هزار نفری مردم در پارک مرکزی نیویورک. او امیدوار بود به این وسیله اپرا را به مردمی که تا کنون چیزی از آن نمی‌دانستند، بیشتر معرفی کند و آنها را با این سبک موسیقی آشتی دهد.
پاواروتی در گروهی به نام «پاواروتی و دوستان» که در آن خوانندگان بین‌المللی پاپ دنیا از جمله برایان آدامز، آناستازیا، سلین دیون، التون جان، اریک کلاپتون، انریکه ایگلسیاس، ریکی مارتین، استینگ و بسیاری دیگر، به او ملحق شده بودند، کنسرت‌های خیرخواهانهٔ زیادی جهت کمک به کودکان جنگ‌زده اجرا کرد.
او در سال ۱۹۹۰ همراه با خوزه کارراس و پلاسیدو دومینگو، دو خوانندهٔ تنور اسپانیایی گروهی را تحت عنوان سه تنور تشکیل دادند و در فینال جام جهانی فوتبال یک کنسرت تلویزیونی در رم اجرا کردند که در سال بعد جایزه گرمی را از آن خود کرد. این تیم سه نفره محبوبیت زیادی یافت و در مناسبتهای زیادی از جمله مراسم فینال جام جهانی لوس آنجلس در ۱۹۹۴، پاریس در ۱۹۹۸ و یوکوهومای ژاپن در ۲۰۰۲ برنامه اجرا کردند. این سه آلبوم از جمله پرفروشترین آثار کلاسیک جهان به‌شمار می‌آیند.
او زندگینامه خود را به نامهای «پاواروتی: داستان خود من» در سال ۱۹۸۱ و «پاواروتی: دنیای من» در سال ۱۹۹۵ منتشر کرد.
پاواروتی در ۱۳ مارس ۲۰۰۴ در سالن متروپولین نیویورک با اجرای آخرین برنامه‌اش رسماً از دنیای اپرا خداحافظی کرد.
درگذشت

پاواروتی سال ۲۰۰۶ به خاطر ابتلای به بیماری سرطان لوزالمعده تحت درمان قرار گرفت و در ماه اوت سال ۲۰۰۷ نیز دوباره برای مدتی در بیمارستان بستری بود.
قرار بود لوچیانو پاواروتی در آخرین هفتهٔ زندگی‌اش، به پاس گسترش فرهنگ ایتالیایی، جایزهٔ فرهنگ این کشور را دریافت کند.
پاواروتی در ساعت ۵ بامداد روز پنجشنبه، ۶ سپتامبر ۲۰۰۷، در خانه شخصی‌اش در شهر مودنا، در سن ۷۱ سالگی درگذشت.
بزرگداشت پاواروتی در تهران

روز سه‌شنبه ۳ مهر ۱۳۸۶ مراسم بزرگداشت پاواروتی در تهران برگزار شد. این نخستین بار بود که در ایران پس از مرگ یک موسیقیدان معاصر خارجی برای او مراسم بزرگداشت برپا می‌شد. از برنامه‌های اجرا شده در این مراسم می‌توان به سخنرانی محمد سریر (مدیر خانهٔ موسیقی ایران)، سخنرانی روبرتو توسکانو (سفیر ایتالیا در ایران)، و امضای دفتر یادبود پاواروتی از طرف شرکت کنندگان اشاره کرد.
ارزش‌شناسی

ارزش‌شناسی (به انگلیسی: Axiology)، مطالعهٔ فلسفی ارزش است. ارزش‌شناسی یا عبارتی جامع برای اخلاق و زیبایی‌شناسی است یا اساس و بنیان این حوزه‌ها، و از این روی با نظریه ارزش‌ها و فرااخلاق مشابه است.
ارزش‌شناسی عمدتاً دو گونه از ارزش‌ها را مورد مطالعه قرار می‌دهد: اخلاق و زیبایی‌شناسی. اخلاق به بررسی مفاهیم «درست» و «خوب» در رفتار فردی و اجتماعی می‌پردازد. زیبایی‌شناسی به مطالعهٔ مفاهیم «زیبایی» و «هارمونی» می‌پردازد.
چهار بزرگ: زنده از صوفیه، بلغارستان

| چهار بزرگ :زنده از صوفیه، بلغارستان | چهار بزرگ :زنده از صوفیه، بلغارستان |
| --- | --- |
موزیک ویدئو از مگادث،اسلیر،متالیکا،انترکس : موزیک ویدئو از مگادث،اسلیر،متالیکا،انترکس 
انتشار: ۲۹ اکتبر ۲۰۱۰
ضبط: ۲۲ ژوئن ۲۰۱۰ صوفیه، بلغارستان
ژانر: ترش متال،اسپید متال هوی متال
مدت: ۳۱۷:۲۲
ناشر: وارنر برادرز (ایالات متحده) ورتیگو\مرکوری (اروپا)
چهار بزرگ: زنده از صوفیه، بلغارستان (به انگلیسی: The Big Four: Live from Sofia, Bulgaria) یک کنسرت زنده و مشترک بین چهار گروه پیشروی سبک ترش متال به نام‌های متالیکا، مگادث، اسلیر و آنترکس است که در ۲۲ ژانویه ۲۰۱۰ در صوفیه بلغارستان اجرا و ضبط شد و در ۲۹ اکتبر منتشر شد.
فهرست آهنگ‌ها

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|  آنترکس DVD 1/CD 1 Caught in a Mosh  Got the Time  Madhouse  Be All, End All  Antisocial  Indians/Heaven & Hell  Medusa  Only  Metal Thrashing Mad  I Am the Law  |  مگادث DVD 1/CD 2 Holy Wars... The Punishment Due  Hangar 18  Wake Up Dead  Head Crusher  In My Darkest Hour  Skin o' My Teeth  À Tout le Monde  Hook in Mouth  Trust  Sweating Bullets  Symphony of Destruction  Peace Sells/Holy Wars Reprise  |  اسلیر DVD 1/CD 3 World Painted Blood  Jihad  War Ensemble  Hate Worldwide  Seasons In The Abyss  Angel Of Death  Beauty Through Order  Disciple  Mandatory Suicide  Chemical Warfare  South of Heaven  Raining Blood  |  متالیکا DVD 2/CD 4 & 5 Creeping Death  For Whom The Bell Tolls  Fuel  Harvester of Sorrow  Fade to Black  That Was Just Your Life  Cyanide  Sad but True  Welcome Home  All Nightmare Long  One  Master of Puppets  Blackened  Nothing Else Matters  Enter Sandman  Am I Evil? به همراه مگادث،اسلیر و انترکس  Hit the Lights  Seek & Destroy   |
اورلا چنائویی

اورلا چنائویی (به انگلیسی:Orla Chennaoui) (به ایرلندی:née Heron) متولد ۱۹۷۹ میلادی روزنامه‌نگار تلویزیونی ایرلند شمالی و قهرمان اسبق پرش سه‌گانه در سراسر ایرلند است. چنایی در دراپراستاون، شهرستان لندوندری در ایرلند شمالی به دنیا آمد.
وی پس از گذراندن مدرک حقوق و زبان فرانسه در دانشگاه کویینز بلفاست، به ادینبورگ رفت تا در دانشگاه ناپیر دیپلم کارشناسی ارشد روزنامه‌نگاری بگیرد. در حالی که در ادینبورگ بود، چنائویی کار روزنامه‌نگاری خود را آغاز کرد.
در سال ۲۰۰۵میلادی، وی به عنوان خبرنگار ایرلند شمالی به اسکای نیوز پیوست. در سال ۲۰۱۰میلادی اقدامی در زمینه پخش ورزشی برای اسکای اسپرت در زمینه تخصصی دوچرخه سواری انجام داد. وی همچنین خبرنگار اصلی اسکای اسپرت برای بازی‌های المپیک ۲۰۱۲میلادی و ۲۰۱۶میلادی بود.
در سال ۲۰۱۹میلادی، شبکه اسکای را ترک کرد و به عنوان مجری اصلی پوشش ایستگاه از رویدادهای دوچرخه سواری به یورو اسپرت پیوست. سپس وی با مراد متولد مراکش ازدواج کرد. آنها دو فرزند دارند آن‌ها در لندن و آمستردام زندگی می‌کنند.
اورونزو آپولیایی

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  5 April 1910
زادگاه:  توری، آپولیا
تاریخ مرگ:  ۱۱ مارس ۱۹۹۰
محل مرگ:  توری، آپولیا
دوران مربیگری: دوران مربیگری
| سال‌ها |  تیم |   |   |
۱۹۴۶–۱۹۵۲:  Leonzio
۱۹۵۲–۱۹۵۵:  باشگاه فوتبال مسینا
۱۹۵۵–۱۹۵۹:  باشگاه فوتبال رجینا
۱۹۵۹–۱۹۶۱:  باشگاه فوتبال روبور سیه‌نا
۱۹۶۱–۱۹۶۵:  باشگاه فوتبال فوجا
۱۹۶۶–۱۹۶۸:  باشگاه فوتبال آ.اس. رم
۱۹۶۹:  باشگاه فوتبال بولونیا
۱۹۶۹–۱۹۷۰:  باشگاه فوتبال باری
۱۹۷۱:  باشگاه فوتبال فیورنتینا
۱۹۷۳:  باشگاه فوتبال بولونیا
۱۹۷۳–۱۹۷۴:  Lucchese
۱۹۷۴–۱۹۷۵:  باشگاه فوتبال آولینو
اورونزو آپولیایی (انگلیسی: Oronzo Pugliese؛ 5 April 1910 – ۱۱ مارس ۱۹۹۰) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فروزینونه و باشگاه فوتبال مسینا اشاره کرد.
اوزولا لون

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۷ نوامبر ۱۹۶۶ ‏(۵۸ سال)
زادگاه:  کلن، آلمان
پست:  هافبک
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
|  |  TuS Ahrbach |   |   |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
|  |  آلمان |  ۲۰ بازی ملی |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۵ ژوئن ۱۹۹۵ (پیش از جام جهانی فوتبال زنان ۱۹۹۵):  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۵ ژوئن ۱۹۹۵ (پیش از جام جهانی فوتبال زنان ۱۹۹۵)
اوزولا لون (به آلمانی: Ursula Lohn) (زادهٔ ۷ نوامبر ۱۹۶۶ در کلن) یکی از بازیکنان تیم ملی فوتبال زنان آلمان است که در هافبک بازی می‌کند. او یکی از بازیکنان این تیم در جام جهانی فوتبال زنان ۱۹۹۵ بود.وی برای باشگاه فوتبال تی‌اواس آهرباخ در کشور آلمان بازی می‌کند.
بیانکا کاستافیوره

Comics character
| بیانکا کاستافیوره | بیانکا کاستافیوره |
| --- | --- |
بیانکا کاستافیوره: بیانکا کاستافیوره
اطلاعات انتشاراتی: اطلاعات انتشاراتی
ناشر: کسترمن (بلژیک)
نخستین حضور: عصای اسرارآمیز (۱۹۳۹) ماجراهای تن‌تن و میلو
پدیدآور: هرژه
اطلاعات داستانی: اطلاعات داستانی
هم‌دستان: شخصیت‌های اصلی
مکمل شخصیت: تن‌تن
بیانکا کاستافیوره (ایتالیایی: Bianca Castafiore؛ ‏تلفظ در ایتالیایی: [ˈbjaŋka kastaˈfjo:re])، با نام مستعار «بلبل میلان» (فرانسوی: le Rossignol milanais)، یک شخصیت خیالی در ماجراهای تن‌تن و میلو اثر کاریکاتوریست بلژیکی هرژه است. او یک خواننده اپرا است که از ماجرایی به ماجرای دیگر حضور دارد. در حالی که در سراسر جهان مشهور و مورد احترام هستند، اکثر شخصیت‌های اصلی داستان، صدای او را تیز، بلند و گوشخراش می‌دانند، به ویژه کاپیتان هادوک، که از قضا مورد علاقهٔ کاستافیوره است. او همچنین عادت دارد نام همه را - به استثنای تن‌تن و دستیاران شخصی خودش - اشتباه تلفظ کند (مانند «هاموک»، «پدوک» و «فاتستوک» برای کاپیتان هادوک)، کاستافیوره به صورت طنزآمیزی به عنوان خودشیفته، دهن‌بین، دمدمی و بلهوس، فراموشکار و پرحرف به تصویر کشیده می‌شود، اما در بیشتر موارد علاوه بر اراده‌ای آهنین، جنبه‌های شخصیتی سخاوتمند و اساساً دوست‌داشتنی هم از خود نشان می‌دهد.
نام او در زبان ایتالیایی به معنای «سفید» و نام خانوادگی به معنای «گل عفیف» است. او نخستین بار در سال ۱۹۳۹ ظاهر شد، اما از دهه ۱۹۵۰، هرژه او را تا حدی بر پایهٔ سوپرانوی یونانی ماریا کالاس بازآفرینی کرد.
تاریخچهٔ شخصیت

این خواننده طناز ایتالیایی اپرا نخستین بار در عصای اسرارآمیز دیده شد و بعد در هفت گوی بلورین، ماجرای تورنسل، جواهرات کاستافیوره، کوسه‌های دریای سرخ، تن‌تن و پیکاروها هم ظاهر شد و در داستان ناتمام تن‌تن و هنر الفبا نیز حضور داشت. صدای او در رادیو در سرزمین طلای سیاه و در تن‌تن در تبت پخش می‌شود؛ کاپیتان هادوک در پرواز شماره ۷۱۴ او را در حال آواز خواندن تصور می‌کند و از آریای معروفش در هدف کره ماه یاد می‌کند. اگرچه او ظاهراً یکی از خوانندگان برجسته اپرا در نسل خود است، اما تنها چیزی که از آواز او در کتاب‌های وجود دارد، چند خط از آریای خاص او «آواز جواهرات» (l'air des bijoux، از اپرای فاوست شارل گونو) است که همیشه هم با صدای بسیار بلند اجرا می‌شود (و با نیرو و هیجانی پرشور و آشوب - آن اندازه که موهای کاپیتان را از هم جدا می‌کند، شیشه‌ها را ‌می‌شکند و بادِ نفسش، پردۀ لژ سالن را به عقب برمی‌گرداند - «او امشب صدای لطیفی دارد.»).
کاستافیوره هنگام اجرای تورهای موسیقی، معمولاً به‌همراه نوازندهٔ پیانوی خود ایگور واگنر و خدمتکارش ایرما سفر می‌کند. در تضاد با شهرت خود به‌عنوان یک خواننده برجستهٔ اپرا، در هفت گوی بلورین او سومین اجراکننده یک برنامه رنگارنگ است (هرچند در یک سالن اپرا به نام «موزیک هال پالاس» اجرا می‌شود)؛ یعنی پس از اجرای «راکدلام» مرتاض روشن‌بین و یک خنجرانداز به نام «رامون زارت» (که بعداً مشخص شد ژنرال آلکازار است) اما پیش از یک شعبده‌باز به نام «برنو». او عموماً در قالب یک خواننده زن با احساسات اغراق‌آمیز و بسیار آراسته و خوش‌پوش معرفی می‌شود که در عین حال، قلبی مهربان دارد. برای نمونه، در ماجرای تورنسل، او زمینهٔ یک انحراف توجه را برای پرت کردنِ حواسِ سرهنگ اسپونز بدخواه فراهم می‌کند تا تن‌تن و کاپیتان هادوک بتوانند فرار کنند و دوست خود را نجات دهند. یکی از موقعیت‌های خنده‌دار تکراری در این کتاب، بیزاری هادوک از کاستافیوره به این دلیل است که هرگز نامش را درست به‌خاطر نمی‌آورد (مثلا هادوک را با نام‌های هاموک، پادوک، پادلوک، هملوک، هاسوک، هاووک، ماگوت، بارتوک و بوت‌بلاک خطاب می‌کند). در جواهرات کاستافیوره روزنامه‌های زرد یک بار شایعاتی از یک رابطه عاشقانه و همچنین نامزدی بین کاستافیوره و کاپیتان هادوک چاپ کردند، همراه با عکس‌هایی از کاستافیوره که او را در کنار هادوکی ناخوشنود و آزرده‌خاطر در باغ قصر مولینسار نشان می‌دهد. این ماجرا کاملاً کاپیتان را ناراحت کرد، اما کاستافیوره که کاملاً به انتشار چنین اخبار جعلی و زرد دربارهٔ خودش در روزنامه‌ها عادت دارد، اصلاً ناراحت نشد.
یک بار هم کاستافیوره با اتهامات واهی توسط ژنرال تاپیوکا دیکتاتور آمریکای جنوبی و سرهنگ اسپونز زندانی شد تا از این طریق تورنسل، هادوک و تن‌تن را به سن تئودوروس بکشانند و در آنجا تله‌ای مرگبار برای آنها و رقیب تاپیوکا، ژنرال آلکازار پهن کنند (تن‌تن و پیکاروها). حیله آنها نتیجه معکوس داد، نه تنها به این دلیل که کاستافیوره تنفر و اعتراض خود را نسبت به دادگاه نمایشی و حبس ابدش، با اجرای ترانهٔ مشهورش «آواز جواهرات» در صحن دادگاه نشان داد و روند دادگاه با این عمل کاستافیوره دچار اخلال شد. در زندان هم کاستافیوره با زندان‌بانان راه نمی‌آمد و حسابی دردسرساز شده بود؛ از جمله آنکه یک باز ظرف ماکارونی خود را روی سر زندان‌بان خالی کرد، زیرا آن‌ها ماکارونی را آل دنته (دندان‌گیر) نپخته بودند.
پس زمینه شخصیت و تأثیرات

اپرا یکی از موارد کُفردربیار و آزاردهنده برای هرژه بود و اصلاً از آن خوشش نمی‌آمد. او یک بار اعتراف کرد: «شرمنده‌ام که بگویم اپرا من را خسته می‌کند. بیشتر مایه خنده‌ام است.» و بنابراین، شاید تعجب آور نباشد که او خواننده‌ای کهن‌الگو را خلق کرد که آواز و اجرایش، خواننده را به خنده می‌انداخت.
اگرچه کاستافیوره آشکارا ایتالیایی است، اما آریای محبوب او برگرفته از یک اپرای فرانسوی است (فاوست توسط شارل گونو) تا آهنگسازانی چون وِردی، پوچینی، بلینی یا دونیزتی که ممکن است از یک ستاره لا اسکالا انتظار داشته باشیم (اگرچه درجواهرات کاستافیوره، او اشاره می‌کند که رپرتوار معمول او شامل روسینی، پوچینی، وِردی و گونو است). فاوست، و به‌ویژه این آریا، یکی از مشهورترین اپراهای روزگار در زمان زندگی هرژه بود، علاوه بر این، انتخاب این آریا برای کاستافیوره، عمداً طنزآمیز است: هرژه این خواننده مسن، پر زرق‌وبرق و کاملاً خودشیفته را به‌صورت «مارگریت» در فاوست، که تمثالی از بی‌ریایی و ساده‌دلی است، به تصویر می‌کشد. نمونه‌اش، لذت بردن از تصویر خود در آینه است، با این ترجیع‌بند: «هاااااا، می‌خندم… وقتی در این آینه خود را چنین زیبا می‌بینم…!»
بیانکا کاستافیوره توسط کیم استنگل در فیلم ۲۰۱۱ ماجراهای تن‌تن: راز اسب شاخدار به تصویر کشیده شده است که ماجراهایی از چندین کتاب را در اینجا ادغام کرده بود. رنه فلمینگ صداپیشگیِ آواز کاستافیوره را بر عهده داشت. هر چند کاستافیوره همیشه در کتاب‌های هرژه آن آواز خاص خودش را می‌خواند؛ در این فیلم اما، آریای متفاوتی به نام «می‌خواهم زندگی کنم…» از اپرای رومئو و ژولیت اثر شارل گونو ارائه می‌کند. به‌طور عجیبی، آهنگ پیش‌درآمد این آواز (اجراشده توسط ارکستری که نمی‌بینیم) در واقع برگرفته از آوازی پرجلوه و پر زیروبم به‌نام، «صدایی همین چند وقت پیش» از اپرا بوفای آرایشگر سویل اثر جواکینو روسینی است.
سیارک کاستافیوره ۱۶۸۳ که در سال ۱۹۵۰ کشف شد، به افتخار این شخصیت خیالی نامگذاری شده است.
کیم نیومن کاستافیوره را در رمان‌های تاریخ جایگزین خود «موریارتی: سگ شکاری دوربرویل‌ها» و «دراکولا چا چا چا» به همراه بسیاری از شخصیت‌های داستانی دیگر از سایر نویسندگان به‌کار برد.
گفته می‌شود شخصیت بیانکا کاستافیوره از مادربزرگِ خودِ هرژه الهام گرفته است - هرژه معتقد بود که پدرش پسر نامشروع پادشاه بلژیک لئوپولد دوم است، اما فقط مادربزرگش حقیقت را می‌دانست. او ارجاعات ظریفی، همچون اپراهایی را که بیانکا می‌خواند، با اشاره به چنین روایت‌هایی افزود.
جام طلای حسنلو

| جام زرین حسنلو | جام زرین حسنلو |
| --- | --- |
مواد: طلا
اندازه: ۲۱ سانتی متر بلندی، ۲۵ سانتی متر قطر
وزن: ۹۵۰ گرم
خلق‌شده: ۱۲۰۰ سال پیش از میلاد
دوره/فرهنگ: تمدن های منائیان
کشف‌شده: ۱۳۳۶ تپه حسنلو در شهر  (نقده)
کاشف: رابرت اچ. دایسون
مکان کنونی: موزه ایران باستان
جام طلای حسنلو یکی از آثار باستانی برجسته ایران است که در جریان کاوش‌های رابرت اچ. دایسون در تپه حسنلو ، شهر نقده در سال ۱۳۳۷ کشف شد. قدمت این اثر به ۱۲۰۰ پیش از میلاد می رسد و احتمال می رود که به دوره قبل از
مادها یعنی منائیان مربوط شود.
این اثر ۲۱ سانتی متر بلندی، ۲۵ سانتی متر قطر و ۹۵۰ گرم وزن دارد. بر روی جام نقش خدایگان سه گانه: خدای زمین، خدای آب و خدای خورشید حک شده‌است. نقش پهلوانی که با هیولا می‌جنگد، الهه‌ای ایستاده روی دو قوچ، نقش بدن انسان بر پشت یک پرنده و مطابقت صحنه‌ها با یک حماسه حوری از نقش‌های موجود بر روی این جام است.
سازمان میراث فرهنگی برای نخستین بار آن را در سال ۱۳۷۷ به نمایش عمومی گذاشت..
نمای مخالف
محتوای نمادین جام
بر روی بدنه این جام معروف، نقش‌های بسیاری حک شده‌است که احتمالاً داستانی حماسی را روایت می‌کند. در جلد اول کتاب کهن دیار که قسمتی از مجموعه آثار ایران باستان در موزه‌های بزرگ جهان را به تصویر کشیده‌ است، در رابطه با این جام آمده است:
در ردیف بالایی، ایزدی بالدار سوار بر گردونه‌ای که یک گاونر آن را می‌کشد، به سوی کاهنی در حرکت است که جامی در دست دارد و در این حال از دهان گاو، رودی جاری است که احتمالاً نماد حیات و باروری محسوب می‌شود. در ردیف پایینی و زیر گردونه حیات، پهلوانی در حال نبرد با موجودی نیمه انسان و نیمه اژدها است. از تصاویر قلم زنی شده آن سوی جام می‌توان به ایزدهای شاخدار سوار بر ارابه، کاهنانی که در حال حمل قوچ‌های قربانی هستند، پهلوانی که گرز و کمان در دست دارد، مردی که در حال رام کردن شیر است و پدر و مادری که در حال بازی با کودک خردسالشان هستند، اشاره کرد.
این جام که در زیر اسکلت مردی یافته شده، ضربه خورده و کج است. کارشناسان بر این باورند که این مرد با در دست داشتن جام در حال فرار از دست سپاه مهاجمان بوده، و چون در حال فرار جانش را از دست داده جام در زیر فشار بدنش ضربه خورده و کج شده‌است. در حال حاضر این جام در موزه ایران باستان نگهداری می‌شود.
انتشارات لانگنشایت

لوگوی سابق
مؤسس شرکت گوستاو لانگنشایت
فرهنگ لغت لانگنشایت لی‌لی‌پوت از سال ۱۹۶۴
فرهنگ لغت لانگنشایت
لانگنشایت alpha 8 (1983) - «اولین فرهنگ لغت الکترونیکی جهان»
انتشارات لانگنشایت یک شرکت رسانه ای و انتشارات در زمینه یادگیری زبان است.
طرح فیروزه ای "L" روی زمینه زرد از سال ۱۹۵۶ نشانه بصری برند چتر لانگنشایت بوده‌است. این شرکت ۱۶۰ امین سال روز تأسیس خود را در سال ۲۰۱۶ جشن گرفت.
تاریخچه > شروع کار

ریشه لانگنشایت به اواسط قرن ۱۹ بازمی‌گردد. قرن پیش: در ۱ اکتبر ۱۸۵۶، گوستاو لانگنشایت ۲۲ ساله شرکت خود را در برلین با نام «توسعه آثار آموزشی بر اساس روش توسن-لانگنشایت» تأسیس کرد. او دروس زبان فرانسه را از طریق فروش مستقیم ارائه کرد. از ۱ ژانویه ۱۸۶۸، لانگنشایت فعالیت‌های انتشاراتی خود را با نام «جی. Langenscheidts Verlagsbuchhandlung» آغاز نمود. در۱ آوریل ۱۹۲۶، مالکیت انحصاری در "Langenscheidtsche Verlagsbuchhandlung" ادغام شد (Prof. G. Langenscheidt) GmbH”. در سال ۱۹۵۱ نام شرکت به "Langenscheidt KG" تغییر یافت. این شرکت از سال ۲۰۱۳ به عنوان "Langenscheidt GmbH & Co. KG" تجارت می‌کند.
ایده انتشار دوره‌های زبان به ذهن گوستاو لانگنشایت در طول سفر تحصیلی‌اش به اروپا رسید. در قرن نوزدهم به مهارت‌های زبانی گسترده‌ای نیاز بود. در لندن، لانگنشایت به دلیل ناآگاهی خود از زبان انگلیسی چنان با مشکل مواجه شد که با عصبانیت خاطرنشان کرد: «این واقعاً احساس شرم‌آوری است که نمی‌توان در میان مردم بود و قادر به تبادل نظر نبود. "