stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
اینگرید سگشتد-ویبری
فعالیت‌ها

سگشتد-ویبری مشاور پناهندگان شهر یوتبری طی سال‌های ۱۹۴۵–۴۸ بود، منشی هیت تحریریه مجله Världshoriseont (افق جهان) طی سال‌های ۱۹۴۹–۱۹۵۳، مسئول انتشار این مجله در سال‌های ۱۹۶۸–۱۹۷۳و سردبیر روزنامه یوتبری پستن (Göteborgsposten) درسال‌های ۱۹۶۹–۱۹۷۶بوده‌است.
اینگرید سگشتد ویبری همچنین رئیس سازمان ملل متحد در سوئد طی سال‌های ۱۹۶۸–۱۹۷۳ بود. وی نماینده مجلس از شهر یوتبری در بهار سال ۱۹۵۸(در اتاق دوم) و سال‌های ۱۹۵۹–۱۹۷۰(در اتاق اول) ریکسداگ بود. سگشتد-ویبری ازجمله نماینده کمیته قانون اساسی درسال‌های ۱۹۶۰–۱۹۷۰بود. او به ویژه در امور اجتماعی، آموزش، مهاجرت و مسایل مربوط به پناهندگان مشارکت داشت. او در امور خلع سلاح نیز دخالت داشت و عضو فدراسیون بین‌المللی زنان برای صلح و آزادی (IKFF) و همچنین رئیس بخش سوئد این فدراسیون درسال‌های ۸۱–۱۹۷۵بوده‌است. او در سال ۱۹۵۵نماینده (IKFF) در چین بود و در جلسات زنان چینی در مورد صلح و خلع سلاح سخنرانی کرد. ویبری اغلب نماینده (IKFF) در کارهای مختلف بود، از جمله در ۱۹۹۰ با یک هیئت جهت شرکت در گردهمایی «زمان برای صلح به بیت‌المقدس (اورشلیم) رفت».
او از یک کمپ پناهندگی در کرانه باختری رود اردن بازدید کرد و پس از بازگشت مقاله‌ای در یوتبری پستن از آنچه دید و تجربه کرد، نوشت.
سگشتد-ویبری درکارش برای حقوق بشر و بهبود وضعیت پناهندگان معروف شد. او در سال ۱۹۹۰ به این دلیل که حزب برای عضویت در ناتو موضع گرفت، خواستار خروج از حزب مردم لیبرال شد. اما در سال ۲۰۰۵ مجدداً به حزب پیوست و در جلسه استانی همراه با برتیل هانسن برای بازگشت دولت به سیاست حمایت از پناهندگان پیشنهادهایی داد. او با تأسیس رو سنگر نسکا در یوتبری که هدفش ارائه خدمات بهداشتی به پناهندگانی که در خطر اخراج قرار داشتند، موافقت کرد.
افتخارات و میراث

اینگرید سگشتد-ویبری که عمری را در فعالیت‌های سیاسی سپری کرد و افتخاراتی را به دست آورد، برای دریافت دکترای افتخاری از دانشگاه یوتبری انتخاب شد و جایزه اولوف پالمه و مدال طلای برتیل که اولین اتحادیه جوانان لیبرال بود را دریافت کرد.
نام دبیرستانی را در بزرگداشت اینگرید سگشتد به یاد او نامگذاری کردند.
درگذشت

اینگرید سگشتد-ویبری در ۲۱ می ۲۰۱۰ در شهر یوتبری درگذشت. آگهی مرگ او در روزنامه داگنزنی‌هتر (Dagens Nyheter) در ۲۷ می ۲۰۱۰ چاپ شد. یادبودی برای او توسط رهبر فعلی حزب مردم یان بیورکلوند و رهبر سابق حزب مردم لاش لیونبوری نوشته شد که در ۲۹ مه ۲۰۱۰ در روزنامه داگنزنی هتر چاپ شد. روز ۱۸ ژوئن ۲۰۱۰ یادبودی برای او در تالار سخنرانی دانشگاه یوتبری برگزارشد.
اینگرید سگشتد-ویبری
باشگاه فوتبال اروکا

Football club
باشگاه فوتبال اروکا (به پرتغالی: Futebol Clube de Arouca) یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای در کشور پرتغال است که در سال ۱۹۵۱ تأسیس شده است.
این تیم در فصل ۲۰۱۶–۲۰۱۵ به رتبه پنجم لیگ برتر فوتبال پرتغال رسید و در مراحل مقدماتی لیگ اروپا حاضر شد که با شکست مقابل المپیاکوس یونان از رسیدن به مرحله گروهی بازماند. ولی در فصل ۲۰۱۷–۲۰۱۶ به رده هفدهم لیگ برتر رسید و به لیگ دو سقوط کرد.
اروکا در پایان فصل ۲۰۲۱–۲۰۲۰ با رسیدن به رتبه سوم لیگ دو پرتغال و شکست دادن تیم ریو آوه در مرحله پلی آف راهی لیگ برتر فوتبال پرتغال شد.
در ترکیب این تیم در فصل ۲۰۲۱–۲۰۲۰ بیش از بازیکنان پرتغالی، بازیکنانی با ملیتهای گوناگون، به ویژه برزیل حضور داشتند. به طوری که از ۲۶ بازیکن تیم اصلی، ۱۰ نفر با ملیت برزیل و فقط ۶ نفر پرتغالی بوده‌اند. همچنین بازیکنانی با ملیتهای کلمبیا، غنا، کنگو، اسپانیا، فرانسه، کامرون، پاراگوئه، کیپ ورد نیز در عضویت این تیم بوده‌اند.
ورزشگاه خانگی

این باشگاه فوتبال حرفه‌ای، مسابقات خانگی خود را در ورزشگاه Estádio Municipal که دارای ظرفیت ۵۰۰۰ نفر است برگزار می‌کند.
قلندر

«قلندریه» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای روستایی با این نام، قلندریه (ساوه) را ببینید.
قلندران جماعتی از صوفیه ملامتی بوده‌اند که ملامت نفس و عدم تظاهر به آداب و رسوم اجتماعی و مذهبی را تا مرز بی‌قیدی و تخریب عادات کشاندند.
قلندریه در حدود قرن هفتم هجری در خراسان، هند، شام و بعضی بلاد دیگر شهرت و فعالیت داشته‌اند. البته سابقهٔ قلندریه از قرن هفتم فراتر می‌رود؛ اما اوج شهرت آنان در این زمان بوده‌است.
قلندران معمولاً دلقی سبزرنگ از جنس پشم می‌پوشیده و موی سر و ریش و سبیل (و حتی بعضی از آنان ابروی) خود را می‌تراشیده‌اند. ابن بطوطه سبب مبادرت قلندران به تراشیدن ابرو را به شیخ جمال‌الدین ساوجی نسبت می‌دهد که برای رهایی از دام گناهی که زنی برایش گسترده بود، چنین کرد. از این رو مریدانش نیز این کار را مرسوم کردند.
جمال الدین از جمله بزرگان معروف این فرقه در اواخر قرن ششم بود. یکی از مریدان وی به نام محمد بلخی رسم جولق پوشی را به رسوم قلندریه افزود. در قرون بعد این طریقت به وسیله سید جلال‌الدین ثانی، معروف به مخدوم جهانیان (۷۸۵–۷۰۷) در هند و نقاط دیگر رواج یافت.
وجه تسمیه

به گفته منابع قدیم و جدید[کدام؟]، واژهٔ قلندر از کلمه فارسی کلاندر (به معنی بزرگ‌تر و مهتر) گرفته شده‌است.آنچه مسلّم است و شواهد مکرر نشان می‌دهد، کلمه قلندر در آغاز به معنی مکان تجمع اعضاء این فرقه از تصوف بوده که آنان را قلندری می‌خوانده‌اند. لغت قلندر از قرن ششم به بعد به معنی شخص به کار رفته‌است.
ظاهراً قدیمی‌ترین مورد به‌کارگیری لغت قلندری در ادبیات فارسی رباعی ذیل باشد که احتمالاً در اواخر قرن چهارم یا حتی قبل از آن سروده شده‌است:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| من دانگی و نیم داشتم حبهٔ کم |  |  دو کوزه نبی خریده‌ام پارهٔ کم |
| بر بربط من نه زیر مانده‌است و نه بم |  |  تا کی کوی قلندری و غم غم |
باباطاهرهمدانی، قلندر را در معنی شخص به کار برده‌است:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| مو آن پیرم که نامُم بی قلندر |  |  نه خانُم بی نه‌مانُم بی نه لنگر |
| رو همّه رو ورآیم گرد گیتی |  |  شو درآیه و او سنگی نهم سر |
سیدای نسفی از نمدپوشی قلندران یاد کرده‌است:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| قلندرمشربم با اهل دنیا رو نمی‌آرم |  |  گهی چون آینه عریانم و گاهی نمدپوشم |
همچنین از کلاه نمد و تخته‌پوست سخن گفته‌است:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| با کلاه نمد و صورت رنگین امروز |  | خامه موی در این شهر قلندر باشد |
| تندی مکن که جرم تو بسیار دیده‌ام |  | چون تخته‌پوست در ته پای قلندران |
آرمینیوس وامبری در سیاحت‌نامه خود از قلندرخانه‌های قوجه و خیوه و خوقند یاد کرده‌است:
عزم آن دارم که امشب نیم مست
پای کوبان کوزهٔ دردی به دست
سر به بازار قلندر در نهم
پس به یک ساعت ببازم هرچه هست
ضرب‌المثل

از قلندر هویی، از خرس مویی
شب دراز است و قلندر بیدار
یک مویز و چهل قلندر
نه هر که سر تراشد، قلندری داند
مسیر باد (فیلم)

| مسیر باد | مسیر باد |
| --- | --- |
کارگردان: ترنس مالیک
تهیه‌کننده: Josh Jeter
فیلمنامه‌نویس: ترنس مالیک
بازیگران: ماتیاس اسخونارتس گیزا رورینگ مارک رایلنس Tawfeek Barhom ایدن ترنر لیلا حاتمی
فیلم‌بردار: Jörg Widmer
مسیر باد (انگلیسی: The Way of the Wind) یک فیلم درام تاریخی دربارهٔ زندگی مسیح به کارگردانی ترنس مالیک است. از بازیگران آن می‌توان به ماتیاس اسخونارتس، گیزا رورینگ، مارک رایلنس و ایدن ترنر اشاره کرد. این اثر، بخش‌های گوناگونی از زندگی مسیح را بر اساس بازگویی آن در قصه‌های انجیلی روایت می‌کند. فیلمبرداری این فیلم در شهر آنزیو در ژوئن ۲۰۱۹ در نزدیکی شهر آنزیو ایتالیا شروع شد و در ژوئیه در ایسلند ادامه یافت و بر اساس گزارش‌ها بن کینگزلی و بیورن هم به بازیگران فیلم افزوده شدند. «گزا روهریگ»، بازیگر مجار در نقش «مسیح»، «ماتیاس اسخونارتس»، بازیگر بلژیکی، نقش «پتروس»، «توفیق برهم»، بازیگر فلسطینی، نقش «یوحنا» و مارک رایلنس، بازیگر بریتانیایی در نقش «شیطان» در این فیلم ظاهر می‌شوند. لیلا حاتمی در نقش «مریم مجدلیه» ظاهر شده‌است. علاوه بر لیلا حاتمی، یک بازیگر ایرانی دیگر در این فیلم همایون ارشادی است.
ماسارو کونوما

| ماسارو کونوما | ماسارو کونوما |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳۰ دسامبر ۱۹۳۷ ‏(۸۶ سال) اوتارو، هوکایدو، ژاپن
ملیت: ژاپنی
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۱–۲۰۰۰
جوایز: جایزهٔ ویژه، جشنواره فیلم یوکوهاما برای ناگیسا (۲۰۰۰) Deutsches Kinderhilfswerk Grand Prix, جشنواره بین‌المللی فیلم برلین برای ناگیسا (۲۰۰۰)
ماسارو کونوما (به ژاپنی: 小沼勝، Masaru Konuma) (زادهٔ ۳۰ دسامبر ۱۹۳۷) کارگردان اهل ژاپن است که برای کارگردانی فیلم ناگیسا (۲۰۰۰) برندهٔ جایزهٔ ویژه از جشنواره فیلم یوکوهاما و جشنواره بین‌المللی فیلم برلین شده‌است.
جولی استاین

| جولی استاین | جولی استاین |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: جولیسو کِروین استاین
زاده: ۳۱ دسامبر ۱۹۰۵ لندن، بریتانیا
خاستگاه:  بریتانیایی
درگذشته: ۲۰ سپتامبر ۱۹۹۴ (۸۸ سال) نیویورک، ایالات متحده آمریکا
پیشه(ها): ترانه‌سرا
سال‌های فعالیت: ۱۹۴۷ تا ۱۹۹۴
جولی استاین (انگلیسی: Jule Styne؛ ‎/ˈdʒuːli staɪn/‎؛ ۳۱ دسامبر ۱۹۰۵ – ۲۰ سپتامبر ۱۹۹۴) یک موسیقی‌دان و ترانه‌سرای اهل بریتانیا بود. وی بین سال‌های ۱۹۴۷ تا ۱۹۹۴ میلادی فعالیت می‌کرد.
یکی از ترانه‌های مشهور او «بگذار برف ببارد!» نام دارد که در سال ۱۹۴۵ میلادی به همراه «سمی کان» نوشته شد.
زندگی شخصی  و مرگ

استاین با زنی از اهل انگلیس به نام مارگارت براون ازدواج کرد و تا زمان مرگ با او بود. استاین بر اثر نارسایی قلبی در نیویورک درگذشت.
نیکول فریدنی

| نیکول فریدنی | نیکول فریدنی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۴ بهمن ۱۳۱۴  ۲۵ ژانویه ۱۹۳۶ شیراز
درگذشت: ۱۷ بهمن ۱۳۸۶  ۶ فوریهٔ ۲۰۰۸ (۷۲ سال)
ملیت: ایرانی
شناخته‌شده برای: عکاسی از طبیعت
نیکول تادئوسی فریدنی (ارمنی: Նիկոլ Թադևոսի Ֆարիդանի زاده ۲۵ ژانویه ۱۹۳۶ – درگذشته ۶ فوریه ۲۰۰۸) عکاس و طبیعت‌نگار مشهور ارمنی-ایرانی بود. وی پدر عکاسی نوین و سلطان عکاسی طبیعت ایران لقب گرفته‌است.
درگذشت

نیکول فریدنی، در تاریخ ۱۷ بهمن ۱۳۸۶ درگذشت و پیکر وی در قطعه هنرمندان بهشت زهرا تهران به خاک سپرده شد.
جوایز و افتخارات

دریافت جایزه اول عکاسی از کشور سوئد
نمونه آثار

از آثار وی مجموعه عکس‌های مناظر طبیعی ایران در کتابی با عنوان «مناظر طبیعی ایران» و هم چنین مجموعه عکسهای بناهای دیدنی شهر یزد در کتابی مجزا چاپ شده‌است.
قبر فریدنی در قطعه هنرمندان بهشت زهرا
حیدر حیدر

حیدر حیدر (زاده ۱۹۳۶ در حصین البحر- مرگ ۵ مه ۲۰۲۳) نویسنده و رمان‌نویس اهل سوریه بود.
تولد و زادگاه

حیدر حیدر در سال ۱۹۳۶ در حصین البحر در نزدیکی شهر طرطوس سوریه زاده شد. حصین‌ البحر از نواحی کرانه دریای مدیترانه است که شیعیان علوی در آنجا زندگی می‌کنند. [نیازمند منبع]
تحصیلات

حیدر تحصیلات ابتدایی را در زادگاهش طی کرد و دوره متوسطه را در طرطوس گذراند. سپس به حلب رفته و تحصیلاتش را ادامه داد.
علاقه به داستان و رمان

حیدر شیفته مطالعه بود و اولین کتابی که خواند چنین گفت زردشت اثر نیچه بود. [نیازمند منبع]
کتاب‌ها

حیدر حیدر نویسنده‌ای خوش‌قلم و پرکار بود. از کتاب‌های وی می‌توان این موارد را یاد کرد:
الزمن الموحش؛ روزگار وحشتناک
شموس الغجر؛ خورشیدهای سحرگاه
ولیمة لأعشاب البحر: نشید الموت؛ میهمانی خاشاک دریا که در سال ۱۹۸۴ چاپ شد و چاپ دوباره‌اش در سال ۲۰۰۰، در مصر جنجال بپا کرد؛ تا جایی که فروش این کتاب ممنوع شد.
معروف‌ترین اثر

کتاب «ولیمة لأعشاب البحر» (به فارسی، مهمانی خاشاک دریا) معروف‌ترین اثر حیدر حیدر است که به چند زبان نیز ترجمه شده‌است. این اثر، عصبانیت روحانیون سنی ازهر مصر را علیه حیدر به ارمغان آورد و او را دچار گرفتاری‌های فراوانی کرد.
اونیموشا (مجموعه تلویزیونی)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
اونیموشا: اونیموشا
Promotional poster: Promotional poster
鬼武者: 鬼武者
اواِن‌اِی: اواِن‌اِی
کارگردان: تاکاشی میکه شینیا سوگای
نویسنده: هیدیوکی کوراتا
موسیقی: کوجی اندو
استودیو: سابلیمیشن
انتشار: ۲ نوامبر ۲۰۲۳
مدت پخش: ۲۲–۳۶ دقیقه
تحت لایسنس: نتفلیکس
قسمت‌ها: ۸
 درگاه انیمه و مانگا:  درگاه انیمه و مانگا
اونی‌موشا (انگلیسی: Onimusha)، یک مجموعه پویانمایی شبکه اصلی (ONA) است که بر اساس فرانچایز بازی ویدیویی به همین نام (اونیموشا) توسط کپ‌کام ساخته شده است. محصول سابلیمیشن و کارگردانی شینیا سوگای در نوامبر ۲۰۲۳ در نتفلیکس  منتشر شد.
بررسی اجمالی

در اوایل دوره ادو، زمانی که ژاپن در حال گذار به سمت صلح بود، و جنگ در حال محو شدن در تاریخ بود، موساشی سالخورده مأموریتی مخفیانه را آغاز می‌کند. موساشی با مسلح شدن به "اونی Gauntlet" افسانه‌ای، سفری حماسی را آغاز می‌کند تا شیاطین در کمین را شکست دهد.
ماری کاترین بیتسون

| ماری کاترین بیتسون | ماری کاترین بیتسون |
| --- | --- |
At a conference about Climate Disruption in 2004: At a conference about Climate Disruption in 2004
زادهٔ: ۸ دسامبر ۱۹۳۹ نیویورک
درگذشت: ۲ ژانویهٔ ۲۰۲۱ نیوهمپشایر
ملیت: ایالات متحده آمریکا
تحصیلات: Brearley School (1957) Radcliffe College, B.A. (1960) دانشگاه هاروارد، Ph.D. (1963)
پیشه: انسان‌شناسی فرهنگی
همسر: J. Barkev Kassarjian
ماری کاترین بیتسون (انگلیسی: Mary Catherine Bateson؛ زادهٔ ۸ دسامبر ۱۹۳۹) انسان‌شناس اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک‌هزینه گوگنهایم شده‌است. خانم بیتسون در دوم ژوئن 2021 در 81 سالگی در امریکا درگذشت.
فعالیت در ایران

آقای ویلیام بیمن استاد دانشگاه مینسوتا در شرح حال کوتاه خانم بیتسون چنین می نویسد:
"از سال 1972 تا 1979 کاترین در ایران زندگی می کرد. همسرش بارکو در ایجاد مرکز مطالعات مدیریت ایران نقش مهمی داشت. این مرکز یک موسسه ایرانی مستقل با پیوندهایی با مدرسه بازرگانی هاروارد بود. کاترین زبان فارسی را آموخت و در جایی در شهر همدان که بعدها دانشگاه بو علی سینا شد در کلاسهای تحصیلات تکمیلی به زبان فارسی تدریس کرد. او سپس در مدرسه تحصیلات تکمیلی علوم اجتماعی دانشگاه تهران به تدریس پرداخت. او رئیس کالج دماوند شد که یک دانشگاه خصوصی بانوان بود. او همچنین موسس دانشکده علوم اجتماعی در دانشگاهی در شمال ایران بود که اکنون دانشگاه مازندران نام دارد. من افتخار همکاری با ایشان را در این کار داشتم. اما تلاشهای او با انقلاب 1979 ایران ناتمام ماند زیرا غیر ایرانیان مجبور شدند کشور را ترک کنند."
نابرابری جنسیتی در سلامت

سازمان جهانی بهداشت سلامت را اینگونه تعریف نموده‌است: «برخورداری از سلامت و آسایش کامل جسمی، روانی و اجتماعی و نه فقط نداشتن بیماری یا ناتوانی و نقص عضو». سلامتی که در گزارش توسعه جهانی سال ۲۰۱۲ به‌عنوان یکی از دو سرمایه اصلی انسانی شناسایی شده‌است، بر توانایی فرد برای دستیابی به توانایی و استعداد نهانی کامل خود در یک جامعه اثرگذار باشد. با این وجود، در حالی که «برابری جنسیتی» پیشرفت قابل ملاحظه‌ای در زمینه‌هایی چون آموزش و مشارکت نیروی کار داشته‌است، نابرابری سلامت بین مردان و زنان همچنان معضل پابرجاست و به بسیاری از جوامع آسیب می‌رساند.
با آنکه زن و مرد هر دو با نابرابری‌های بهداشت و سلامت روبرو هستند، اما زنان در طول تاریخ میزان نامتناسبی از نابرابری سلامت را تجربه کرده‌اند. این موضوع از این واقعیت ناشی می‌شود که بسیاری از طرز تفکرها و شیوه‌های فرهنگی کنونی، یک جامعه مردسالار ساختاریافته و جاافتاده را ایجاد کرده‌اند که در آن زنان در معرض سوءاستفاده و بدرفتاری هستند. علاوه بر این، زنان معمولاً از دریافت فرصت‌های خاصی مانند تحصیل و کارِ با دستمزد که می‌تواند به بهبود دسترسی آنها به منابع و امکانات بهداشتی بهتر کمک کند، محروم می‌شوند. زنان همچنین در پژوهش‌ها، نمونه‌گیری‌ها و مطلعات علمی، آماری و غیره به تعداد کافی نماینده ندارند یا از کارآزمایی‌های بالینی حذف می‌شوند و بنابراین در تشخیص و درمان در معرض سوگیری اشتباه پزشکی هستند.
تعریف نابرابری سلامت و بهداشت

نابرابری سلامت و بهداشت را سازمان جهانی بهداشت چنین تعریف کرده‌است: «تفاوت در مراقبت‌های بهداشتی ارائه‌شده به گروه‌های مختلف مردم که نه تنها غیر ضروری و قابل اجتناب است، بلکه ناعادلانه و تعصب‌آمیز است.» وجود بی‌عدالتی در مراقب‌های سلامت نشان می‌دهد که «برابری سلامت» در بسیاری از نقاط جهان وجود ندارد. برابری در سلامت به وضعیتی گفته می‌شود که در آن هر فرد فرصت مناسبی برای دستیابی به امکان بهداشت و سلامت کامل دارد. به‌طور کلی، اصطلاح‌های «نابرابری‌های سلامت» یا «بی‌عدالتی سلامت»، تفاوت در سطح بهداشت و سلامت در میان افرادی است که در جایگاه‌های مختلف جامعه در یک سلسله مراتب اجتماعی-اقتصادی قرار دارند.
جنسیت به عنوان محور تفاوت > سوگیری علیه زنان

ساختارهای اجتماعی بسیاری از کشورها، به حاشیه راندن و ظلم به زنان را در قالب هنجارهای اجتماعی و کدهای قانونی تداوم می‌بخشند. به سببِ این نظم اجتماعی نابرابر، زنان معمولاً در موقعیت‌هایی قرار می‌گیرند که دسترسی و کنترل کمتری بر منابع و امکانات بهداشتی و مراقبت‌های سلامت دارند و همین موضوع، زنان را بیشتر از مردان در برابر مشکلات سلامت آسیب‌پذیر می‌کند. برای نمونه، زنانی که در مناطق کم درآمد زندگی می‌کنند، مراقب‌های بهداشتی بسیار محدودی در سرتاسر زندگی خود دریافت می‌کنند زیرا امکان کمتری برای دسترسی به تحصیلات عالی و اشتغال دارند. در نتیجه، شاخص امید به زندگی در بدو تولد، بهداشت تغذیه‌ای و مصونیت در برابر بیماری‌های مسری و غیرواگیر در زنان کمتر از مردان است.
جنسیت به عنوان محور تفاوت > سوگیری علیه مردان

با آنکه اکثریت نابرابری‌های جنسیتی بهداشت و سلامت در جهان متوجهِ زنان است، شرایطی وجود دارد که در آن مردان در وضعیت بدتری هستند. یکی از این موارد، جنگ‌های مسلحانه است که مردان اغلب قربانیان فوری آن هستند. پژوهش بر روی جنگ و درگیری در ۱۳ کشور از سال ۱۹۵۵ تا ۲۰۰۲ نشان داد که ۸۱ درصد از کل مرگ‌ومیرهای خشونت‌آمیز ناشی از جنگ در مردان بوده‌است. جدای از درگیری‌های مسلحانه، در مناطقی هم که خشونت بالایی دارند، مانند مناطق تحت کنترل کارتل‌های مواد مخدر، نرخ مرگ‌ومیر مردان بالاتر است. این مشکل از برخی باورهای اجتماعی ناشی می‌شود که کمالِ مطلوبِ مردانگی را با رفتار تهاجمی و تقابلی مرتبط می‌کند. سرانجام، تغییرات ناگهانی و شدید در وضعیت اقتصادی و از بین رفتن تور ایمنی اجتماعی، به‌ویژه یارانه‌های اجتماعی و کالابرگ‌های غذایی، با سطوح بالاتر مصرف مشروبات الکلی و فشار روانی در میان مردان مرتبط بوده و منجر به افزایش نرخ مرگ‌ومیر مردان شده‌است؛ چرا که چنین موقعیت‌هایی اغلب تأمین مخارج خانواده را برای مردان سخت‌تر می‌کند، وظیفه‌ای که از سالیان گذشته به عنوان «جوهر مردانگی» و وظیفه‌ای مردانه تلقی شده‌است. پژوهش‌های گذشته‌نگر در افراد مبتلا به سرماخوردگی نشان دادند که پزشکان، علائم این بیماری را در مردان دست کم می‌گیرند و تمایل بیشتری به نسبت دادن علائم و بیماری به زنان (نسبت به مردان) دارند. زنان در همه کشورها و در تمام گروه‌های سنی بیشتر از مردان عمر می‌کنند، که مدارک مستندی بر این مدعا موجود است. در ایالات متحده آمریکا، مردان در تمام طبقات اجتماعی، سلامت کمتری از زنان دارند. مردان غیر سفیدپوست به‌طور اخص، سلامت کامل ندارند. مردان بیش از زنان درگیر مشاغل خطرناک هستند و اکثریت مرگ‌ومیرهای ناشی از کار در مردان دیده می‌شود. علاوه بر این، پزشکان در هر برخورد پزشکی، به مردان خدمات یا مشاوره کمتری ارائه می‌دهند و زمان کمتری را با مردان نسبت به زنان صرف می‌کنند.
جنسیت به عنوان محور تفاوت > سوگیری علیه افراد بیناجنس

یکی دیگر از محورهای نابرابری سلامت و بهداشت معطوف به جامعه بیناجنسی است که تحت عنوان اختلالات رشد جنسی (DSD) هم شناخته می‌شود و به «ناهنجاری‌های فیزیکی اندام‌های جنسی» گفته می‌شود.
بیناجنس‌ها را اغلب در رده جامعه ال‌جی‌بی‌تی گروه‌بندی می‌کنند و در بسیاری موارد فکر می‌کنند که ایندو یکی هستند، در حالی که چنین نیست. افراد تراجنسیتی با اندام‌های جنسی‌ای به دنیا می‌آیند که با جنسیت خود مطابقت ندارد، در حالی که افراد بیناجنس با اندام‌های جنسی یا هورمون‌هایی به دنیا می‌آیند که معلوم نیست متعلق به جنس مذکر است یا مؤنث، و در نتیجه مجبورند خودشان، یک جنسیت را برای شناساندن و تعیین هویت جنسی خود انتخاب کنند.
مراقبت‌های بهداشتی بیناجنس‌ها ممکن است مبتنی بر «درک فرهنگی از جنسیت» یا «سیستم دوتایی» مذکر/مونث باشد که معمولاً برای شناخت جنسیت به کار می‌رود. جراحی‌ها و سایر مداخلات پزشکی اغلب برای بیناجنس‌ها انجام می‌شود تا تلاش کنند بدن خود را به‌لحاظ فیزیکی تغییر دهند تا با یکی از دو جنس مذکر/مونث سازگار شود. در مورد اخلاقی بودن یا نبودن این عمل، بحث‌هایی صورت گرفته‌است. بیشتر این فشار فردی-اجتماعی جهت تعیین و انتخاب یک هویت جنسی برای خود، به منظورِ انطباق با هنجارهای اجتماعی است. داده‌ها نشان می‌دهد که کودکانی که یک جنسیت مشخص برای پذیرش و انطباق ندارند، ممکن است با مزاحمت و تمسخر هم‌سن‌وسالان خود مواجه شوند. والدین همچنین ممکن است فرزندان خود را برای انجامِ جراحی زیبایی تحت فشار قرار دهند تا دچار شرمندگی اجتماعی نشوند. نگرانی‌های اخلاقی آنجاست که این تصمیم‌ها از سوی کودکان قبل از اینکه به سن درک و رضایت شخصی برسند، گرفته شوند.
بیناجنس‌ها ممکن است هنگام جستجو برای مراقبت‌های بهداشتی نیز با تبعیض مواجه شوند. «لیتیشیا زیمن» از دانشگاه برایتون انگلستان می‌نویسد: «افراد دگرباشان جنسی علاوه بر داغ ننگ، به احتمال قوی نابرابری‌های سلامتی-بهداشتی را به دلیل ناهمسان‌گرایی یا دگرجنس‌گرایی، فشار بر اقلیت‌ها و تجارب استثمار و تبعیض تجربه می‌کنند. نابرابری‌های مربوط به مراقبتهای بهداشت و سلامت ال‌جی‌بی‌تی بسته به جنسیت، سن، درآمد و درصد ناتوانی و همچنین بین گروه‌های مختلف ال‌جی‌بی‌تی متفاوت است.» جیمز شرر از دانشکده پزشکی دانشگاه راتگرز دریافته است که: «بسیاری از ارائه‌دهندگان مراقبت‌های بهداشتی که نیت خوب و حمایت‌کننده دارند، به دلیل عدم آگاهی عمومی در مورد این جامعه و اصطلاحات مورد استفاده برای بحث و توصیف آنها، در نخستین مواجهه با یک بیمار ال‌جی‌بی‌تی معذب می‌شوند. اشتباهات رایج، مانند استفاده نادرست از واژگان یا بی‌توجهی به سؤال در مورد گرایش جنسی و جنسیت، ممکن است به‌طور ناخواسته بیماران را فراری داده و ارائه خدمات و مراقبت سلامت برای آنان را دچار مشکل کند.»
انواع نابرابری‌های جنسیتی > نسبت جنسیتی مرد به زن

در هنگام تولد، تعداد پسران بیشتر از دختران است (با نسبت ۱۰۵ یا ۱۰۶ جنس مذکر به ۱۰۰ مؤنث). با این حال، پس از شکل‌گیری لقاح، بیولوژی به نفع زنان است. تحقیقات نشان داده‌است که اگر زنان و مردان تغذیه، مراقبت‌های پزشکی و مراقبت‌های بهداشتی عمومی مشابهی دریافت کنند، زنان بیشتر از مردان عمر خواهند کرد؛ چرا که زنان در مجموع نسبت به بیماری‌ها بسیار مقاوم‌تر بوده و کمتر مستعد بیماری‌های ژنتیکی ناتوان‌کننده هستند. با این وجود - علی‌رغم آنکه پژوهش‌های پزشکی و علمی ثابت کرده‌اند با مراقبت‌های بهداشتی-درمانی مشابه، زنان بقای بهتری نسبت به مردان دارند - اما نسبت عددی زنان به مردان در مناطق در حال توسعه مانند جنوب آسیا، غرب آسیا، چین ممکن است ۰٫۹۴ یا حتی کمتر باشد. فیلسوف و اقتصاددان هندی آمارتیا سن این انحراف از «نسبت طبیعی مرد به زن» را، پدیدهٔ «زنان مفقود» نامیده‌است. بر اساس گزارش توسعه جهانی ۲۰۱۲، تعداد زنانِ مفقود سالانه حدود ۱٫۵ میلیون نفر تخمین زده می‌شود که اکثریت این زنانِ مفقود در هند و چین بوده‌اند.
انواع نابرابری‌های جنسیتی > مرگ‌ومیر زنان

در بسیاری از مناطقِ در حال توسعه، زنان میزان مرگ‌ومیر بالایی دارند. بسیاری از این مرگ‌ها ناشی از مرگ مادران و عفونت اچ‌آی‌وی/ایدز است. در حالی که در سال ۲۰۰۸ میلادی تنها ۱٬۹۰۰ مورد مرگ مادران در کشورهای پردرآمد ثبت شد، هند و آفریقای جنوب صحرا مجموعاً ۲۶۶٬۰۰۰ مرگ ناشی از علل مرتبط با بارداری و زایمان را گزارش کردند. در سومالی و چاد، از هر ۱۴ زن، یک زن به دلایل مربوط به تولد کودک می‌میرد. با این حال، برخی از کشورها، مانند کنیا، با ریشه‌کنی کزاز مادر و نوزاد، گام‌های بلندی برداشته‌اند.
علاوه بر اینها، همه‌گیری اچ‌آی‌وی/ایدز نیز به میزان قابل‌توجهی در مرگ‌ومیر زنان نقش داشته‌است. این مورد به ویژه برای کشورهای جنوب صحرای آفریقا صادق است، که در آنها زنان ۶۰ درصد از کل مبتلایان به عفونت‌های اچ‌آی‌وی بزرگسالان را تشکیل می‌دهند.
انواع نابرابری‌های جنسیتی > پیامدهای سلامت

زنان به دلایل مختلفی از جمله خطر بیشتر ابتلای بیشتر به بیماری‌ها تا تجربه میزان مرگ‌ومیر بالاتر، پیامدهای سلامت ضعیف‌تری نسبت به مردان مورد نیاز دارند. «ریچل اِسنو» در «گزارش پژوهشی مرکز مطالعات جمعیتی» که شاخص سال‌های عمر تطبیق‌شده برای ناتوانی (DALY) را در مردان و زنان مقایسه می‌کند، گزارش کرده‌است که سال‌های از دست‌رفته عمر در زنان مبتلا به بیماری‌های مقاربتی همچون سوزاک و کلامیدیا ۱۰ برابر بیشتر از مردان است. علاوه بر این، نسبت این شاخص در زنان به مردان برای بیماری‌های سوء تغذیه‌ای مانند کم‌خونی فقر آهن نزدیک به ۱٫۵ است، که نشان می‌دهد اثرهای منفی تغذیه نامناسب، در زنان بسیار بیشتر از مردان است. علاوه بر این، در زمینهٔ بیماری‌های روانی نیز، زنان دو تا سه برابر بیشتر از مردان در معرض ابتلا به افسردگی هستند. در موردِ میزانِ خودکشی، تا ۸۰ درصد از افرادی که در ایران «خودکشی موفق» داشته یا «اقدام به خودکشی» کرده‌اند، زن بوده‌اند.
در کشورهای توسعه‌یافته با برابری جنسیتی اجتماعی و قانونی بیشتر، پیامدهای کلی سلامت به ضرر مردان است. به عنوان مثال، در ایالات متحده آمریکا، از سال ۲۰۰۱، شاخص امید به زندگی مردان ۵ سال کمتر از زنان است (در سال ۱۹۲۰ میلادی، ۱ سال کمتر بود) و مردان با نرخ بالاتری از ۱۰ علت اصلی مرگ، به ویژه بیماری‌های قلبی-عروقی و سکته مغزی، جان خود را از دست می‌دهند. نرخ مرگ ناشی از خودکشی در مردان بیشتری از زنان است، اگرچه «فکر کردن به خودکشی» در زنان بیشتر است و میزان «اقدام به خودکشی» در هر دو جنس یکسان است (به تفاوت‌های جنسیتی در خودکشی بر اساس جنسیت مراجعه کنید). مردان ممکن است به دلیل تفاوت‌های جنسیتی در بیان احساسات و افکار، بیشتر از افسردگی تشخیص داده‌نشده و پنهان رنج ببرند. مردان آمریکایی بیشتر احتمال دارد الکل مصرف کنند، سیگار بکشند، رفتارهای پرخطر داشته باشند و مراقبت‌های پزشکی ضروری خود را به تعویق بیندازند.
میزان بروز ملانوم با جنسیت فرد مرتبط است که بر حسب سن، نرخ متفاوتی دارد.
زنان در ۱۷۶ کشور دنیا بیشتر از مردان عمر می‌کنند. داده‌های ۳۸ کشور نشان می‌دهد که زنان در تمام سال‌ها چه در بدو تولد و چه در سن ۵۰ سالگی، امید به زندگی بالاتری نسبت به مردان دارند. در ایالات متحده آمریکا احتمال مرگ مردان از ۱۳ عامل از ۱۵ عاملِ اصلیِ مرگ بیشتر است. با این وجود، زنان بیشتر از مردان به بیماری مبتلا می‌شوند یا در طول زندگی به‌دلیل بیماری از کار غیبت می‌کنند. به این اختلاف، «پارادوکس مرگ‌ومیر و بیماری»، یا «پارادوکس بقا و سلامت» می‌گویند. این امر تاحدی با روانی بودن منشأ بیماری‌ها (و نه جسمی بودن بیماری‌های) زنان و همچنین نرخ بالای مصرف دخانیات در مردان قابل توجیه است. هورمونهای مردانه (آندروژن‌ها) نیز در کاهش طول عمر مردان دخیل هستند.