stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
محمد حنیف
جایزه‌ها

نامزد مرحله اولِ هفدهمین دوره جایزه ادبی «واو» ۱۴۰۰ (با اعمال شاقه)
نامزد بخش نقد و پژوهش نوزدهمین جشنواره قلم زرین، ۱۴۰۰ (عناصر داستانی و نمایشی در میراث ادبیات فارسی)
برگزیده نخستین جایزه «کتاب تاریخ انقلاب اسلامی» ۱۳۹۹ (داستان سیاسی؛ داستان انقلاب)
اثر برگزیده بخش رمان بزرگسال بیستمین دوره جشنواره شهید غنی پور، سال ۱۳۹۹ (با اعمال شاقه)
یکی از سه نامزد نهایی بخش رمان سیزدهمین دوره جایزه ادبی جلال آل احمد، ۱۳۹۹ (با اعمال شاقه)
برگزیده سی و هفتمین دوره جایزه کتاب سال، ۱۳۹۸ (بومی‌سازی رئالیسم جادویی در ایران)
برگزیده دوازدهمین دوره جشنواره جایزه جلال، ۱۳۹۸، (بومی‌سازی رئالیسم جادویی در ایران)
قلم زرین هفدهمین جشنواره قلم زرین، ۱۳۹۸، (بومی‌سازی رئالیسم جادویی در ایران)
قلم زرین پانزدهمین جشنواره قلم زرین، ۱۳۹۶، (داستان سیاسی داستان انقلاب)
نامزد بخش رمان بزرگسال هفدهمین جایزه ادبی شهید غنی‌پور، ۱۳۹۶، (این مرد از همان موقع بوی مرگ می‌داد)
نامزد بخش رمان بزرگسالان پانزدهمین دوره جشنواره قلم زرین، ۱۳۹۶، (خرمالوها را به گنجشکها بفروش)
تقدیر چهاردهمین جایزه ادبی شهید غنی‌پور، ۱۳۹۳، (کلاه جادویی و مجسمه مسی)
تقدیر شانزدهمین دوره جایزه کتاب سال دفاع مقدس، ۱۳۹۳، (آسایشگاه شماره 6)
تندیس دهمین جایزه ادبی شهید غنی‌پور، ۱۳۸۹، (قفس)
تندیس سیزدهمین دوره کتاب سال دفاع مقدس، ۱۳۸۹، (کندوکاوی پیرامون ادبیات داستانی جنگ و دفاع مقدس)
برگزیده یازدهمین جشنواره تجلیل از پژوهشگران و فناوران برتر کشور، وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، 1389.
نامزد دریافت بهترین رمان فصل، ۱۳۸۸، (قفس)
تقدیر دوازدهمین دوره کتاب سال دفاع مقدس، ۱۳۸۷، (جنگ از سه دیدگاه)
نامزد بخش پژوهش و نقد ادبی پنجمین و ششمین دورة جشنوارة قلم زرین، ۱۳۸۷، (جنگ از سه دیدگاه)
نامزد بخش رمان نوجوانان هفتمین دوره جایزه ادبی شهید غنی‌پور، ۱۳۸۶، (برفها آب می‌شوند)
برگزیده چهارمین جشنواره بزرگداشت پژوهشگران برگزیده سال، وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، ۱۳۸۲.
تندیس بلورین بهترین برنامه ساز رادیویی، بهترین نویسنده و بهترین تهیه‌کننده رادیویی مراکز صدا و سیما، شیراز، 1376.
برگزیده بخش داستان جشنواره فرهنگی هنری فجر، وزارت ارشاد، 1366.
وربیشا

Commune
| Verbiţa | Verbiţa |
| --- | --- |
Commune: Commune
Verbiţa: Verbiţa
مختصات: ۴۴°۱۸′ شمالی ۲۳°۱۰′ شرقی﻿ / ﻿۴۴٫۳۰۰°شمالی ۲۳٫۱۶۷°شرقی﻿ / 44.300; 23.167: مختصات: ۴۴°۱۸′ شمالی ۲۳°۱۰′ شرقی﻿ / ﻿۴۴٫۳۰۰°شمالی ۲۳٫۱۶۷°شرقی﻿ / 44.300; 23.167
شهرستان: شهرستان دولژ
جمعیت (۲۰۰۲): ۱٬۵۸۱
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
وربیشا (به لاتین: Verbița) یک سکونتگاه مسکونی در رومانی است که در شهرستان دولژ واقع شده‌است.
خصوصیات

وربیشا ۱٬۵۸۱ نفر جمعیت دارد.
نشویل، جورجیا

مکان
| Nashville, Georgia | Nashville, Georgia |
| --- | --- |
شهر: شهر
Nashville City Hall: Nashville City Hall
Location in Berrien County and the state of جورجیا: Location in Berrien County and the state of جورجیا
ایالت: جورجیا
شهرستان: Berrien
مساحت: مساحت
 • کل: ۴٫۷ مایل مربع (۱۲٫۲ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۴٫۶ مایل مربع (۱۲٫۰ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۱ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۲۴۰ فوت (۷۳ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۴٬۹۳۹
 • تراکم: ۱۰۶۲/مایل مربع (۴۱۰٫۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: 31639
کد منطقه: 229
FIPS code: 13-54264
GNIS feature ID: 0332466
وبگاه: www.cityofnashvillega.net
نشویل، جورجیا (به انگلیسی: Nashville, Georgia) یک شهر در ایالات متحده آمریکا با جمعیت ۴٬۹۳۹ نفر است که در جورجیا واقع شده‌است.
موقعیت جغرافیایی

موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
Localidades na vizinhança
کامیار شاپور

| کامیار شاپور | کامیار شاپور |
| --- | --- |
کامیار شاپور و فروغ فرخزاد: کامیار شاپور و فروغ فرخزاد
زادهٔ: ۲۹ خرداد ۱۳۳۱ تهران، ایران
درگذشت: ۲۵ تیر ۱۳۹۷ (۶۶ سال) تهران، ایران
آرامگاه: قطعه هنرمندان بهشت زهرای تهران
پیشه‌ها: هنرمند شاعر نقاش نوازنده
والدین: پدر (پرویز شاپور)   مادر (فروغ فرخزاد)
خویشاوندان: فریدون فرخزاد (دایی) پوران فرخزاد (خاله)
کامیار شاپور (۲۹ خرداد ۱۳۳۱ – ۲۵ تیر ۱۳۹۷) هنرمند، شاعر، نقاش و گیتارنواز ایرانی و تنها فرزند فروغ فرخزاد شاعر نامدار ایرانی و پرویز شاپور پدر کاریکلماتور ایران است. فروغ و پرویز در شعرهایشان به کامیار اشاره داشته و از او یاد کرده‌اند.
زندگی‌نامه > تحصیلات

کامیار شاپور پس از اخذ دیپلم به بریتانیا رفت و در رشته نقاشی آغاز به تحصیل کرد. البته به گفته خودش در این بین از این شاخه به آن شاخه پرید و چند رشته تحصیلی مانند فیزیک را هم نصفه و نیمه گذراند. وی پس از سال ۵۷ به زادگاهش نزد پدرش بازگشت و تا زمان مرگ پدر با وی زندگی کرد. پرویز شاپور به دلیل مشکل سنگ مثانه در ۶ تیر ۱۳۷۸ در بیمارستان عیوض‌زاده (سورنا) تهران بستری شد و سرانجام ۱۵ مرداد درگذشت. وی در قطعه هنرمندان بهشت زهرا تهران به خاک سپرده شد.
زندگی‌نامه > زیر سایه نام پدر و مادر

کامیار شاپور شاید معروفترین فرزند طلاق در ایران دوران حاضر باشد، فرزندی که تا آخر عمر هیچگاه نتوانست از زیر سایه سنگین نام پدر و مادری پرآوازه رهایی یابد و
با وجود این که خودش نقاش صاحب‌سبک و شاعر خوش طبعی بود اما همواره زیر سایه رخدادهای زندگی مشترک و شخصی والدینش و موضوعات وابسته به خانواده‌اش قرار داشت. در مواجه با مردم و رسانه‌ها مدام از او دربارهٔ پدر و مادرش پرسش می‌شد و تمام این ماجرا به نوعی سبب رنجش خاطر وی نهایتاً سکوت و کنج عزلت‌گزینی شد.
کامیار سال‌ها از گفتگو دربارهٔ گذشته گریزان بود ولی با سماجت برخی خبرنگاران مستقل و افرادی که صرفاً به دنبال کسب اطلاعات از ناگفته‌های زندگیش و رابطه با مادرش بودند چندین بار سکوتش را شکست و گفته بود:
«... خاطرات من از فروغ بسیار مختصر هستند؛ اما خاطره فراموش ناشدنی که در ذهنم مانده این است که زمانی که پدر و مادرم از هم جداشده بودند من دیگر فروغ را ندیدم تا دوره دبیرستان که در دبیرستان فیروزبهرام بودم یک روز کلاس تعطیل‌شده بود و من در حیاط با یکی از همکلاسی‌هایم در حال دعوا کردن بودم که یکی از دوستانم میان دعوا آمد و گفت شاپور مادرت آمده و کنار در منتظر توست! من خیلی تعجب کردم چون مادر من تابه‌حال چنین کاری نکرده بود… تا کنار دررفتم و فروغ را دیدم. خیلی حرف نزدیم با هم‌قدم زنان به سمت خیابان جمهوری رفتیم، سمت خیابان حافظ، صحبت‌های فروغ را به خاطر ندارم فقط گریه‌های فروغ را به یاد می‌آورم و اینکه رسیدیم به چهارراه یوسف‌آباد که فروغ به من گفت برویم سمت حافظ. آن زمان یک کافه‌تریایی بود، در همین خیابان حافظ که محل جمع شدن روشنفکران آن دوره بود. آن زمان من از دیدن فروغ بسیار متعجب بودم و نمی‌توانستم گریه‌هایش را درک کنم؛ و به همین خاطر همراهی‌اش نکردم و به خانه برگشتم. خیلی‌ها که این خاطره را می‌شنوند، از من می‌پرسند دربارهٔ دیدارتان با فروغ به پدرتان چیزی گفتید یا نه؟! نه… من با پدر راجع به این موضوع صحبتی نکردم تا بعدها که این خاطره را درجاهای مختلف تعریف کردم و ایشان متوجه شدند… این تنها خاطره من از فروغ بود!»
زندگی‌نامه > سال‌های پایانی

کامیار پس از فوت مادربزرگ، عمو و نهایتاً پدرش، نزد عمه خود «مهردخت شاپور» رفت و مدت ۳ سال با خانواده عمه و در منزل وی زندگی می‌کرد. وی در این مدت با افراد و به ظاهر دوستانی معاشرت داشت که از سادگی وی به روش‌های گوناگون سوءاستفاده می‌کردند.
پس از انتشار یک مستند از وی در فضای مجازی که شخصیت واقعی کامیار را تخریب کرده و چهره‌ای نادرست و غیرواقعی از او را بازتاب می‌داد، کامیار شدیداً مورد انتقاد بستگان پدری و مادری و برخی از آشنایان خانوادگی و دوستان واقعی و قدیمی‌ش قرار گرفت و وی را به دلیل این سادگی سرزنش کردند. کامیار سپس در پی اختلاف با خانواده عمه بر سر همین موضوعات بی‌خبر آنها را ترک کرد و تلاش‌های نزدیکان دلسوزش نیز نتوانست وی را نسبت به آنچه پیرامونش می‌گذرد هوشیار کند.
سرانجام شرایط نامناسب زندگی و استعمال بیش از حد سیگار به ریه‌هایش آسیب رساند و افراد سودجویی که دوره‌اش کرده بودند و او را به خاطر استفاده از درآمدهای حاصل از آثار خودش و حق تألیف والدینش و نیز یادگارهای ادبی و سایر آثار و لوازم بازمانده از پدر و مادرش در اختیار گرفته بودند، او را به یک بیمارستان دولتی درجه ۳ که رایگان بود می‌برند و سرانجام بدون این که کاری از دست بستگان بی‌خبرش برآید، کامیار شاپور در ۲۵ تیر ۱۳۹۷ غریبانه در آن بیمارستان در سن ۶۶ سالگی برای همیشه لب فرو می‌بندد.
فعالیت‌های ادبی و هنری

«دیانا غوقاسیان» همسر «مهرداد فرخزاد» برادر فروغ و دایی کامیار در گفتگویی با روزنامه جام جم بر اساس شناختی که از کامیار داشته اعتقاد دارد که یک چیزهایی در خانواده فرخزادها ژنتیک بوده است و نمی‌توان از خانواده فرخزاد باشی و یک آدم عادی باشی و در بخشی از خاطرات خود با کامیار از زندگی پرفراز و نشیب وی می‌گوید:
«کامیار دست‌های بسیار هنرمندی داشت. من در این هیچ شکی ندارم. رشته‌اش نقاشی بود. از انگلستان فارغ‌التحصیل شد و به ایران آمد. خود من هم که کارهایش را می‌دیدم، واقعاً شاهکار بودند. اما این‌که چرا موفق نشد، برای این‌که کامیار آدم اجتماعی‌ای نبود. بارها مهمانی که بود و به او می‌گفتیم بیاید، نمی‌آمد! دوست نداشت در جمع حضور داشته باشد. سال ۹۱ یک گروه آلمانی آمدند و مستندی به نام: «ماه، گل، خورشید، بازی» از بچه‌های فروغ _ کامیار و حسین [فرزند خوانده] _ درست کردند که چندین جایزه هم برد. ما خیلی از کامیار خواهش کردیم که بیا، می‌خواهند با تو مصاحبه کنند، در این فیلم باید باشی… اما نیامد. هر وقت هم می‌خواست پیش ما بیاید، اول می‌پرسید: کسی نیست؟ دوست داشت تنها باشد! کامیار چندین بار نمایشگاهی از آثار خودش برپا کرد البته این عادت را هم داشت که اگر دوستی از کاری خوشش می‌آمد، رایگان به او می‌بخشید! اولین نمایشگاهش را در گالری آریا گذاشت…»
آثار

کامیار شاپور سه مجموعه شعر نو به سبک آثار مادرش از خود برجای گذاشت:
اتاقی در حومه‌ها
غروب بنفش آن سوی پنجره
عشق یک مجسمه فلزی است و نورهای معطر طلایی
اثری نیز از وی برای چاپ به وزارت ارشاد ارائه شد ولی مجوز انتشار نگرفت.
آثار > نمونه اشعار

بهار گونه‌هایت را لمس می‌کرد
تو فرزند درخت‌های خواب آلود بودی

نسیم با گیسوانت بازی می‌کرد

و خیابان‌ها در نگاهت امتداد می‌یافتند

آن سال‌ها من از پنجره‌ها می‌نگریستم به جاده‌های دور

و بر پشت بام‌ها به انتظارت می‌نشستم

تو فرزند درخت‌های خواب آلود بودی

تو باران را دوست داشتی

و اطلسی‌هایت را در طاقچه می‌چیدی.

پاییز در شهر لانه کرده است

پرنده‌های منزوی بر شیروانی‌های خاکستری می‌نشینند

من به دنبال درخت‌های خشک تا آن سوی شهر می‌روم

تو میان تپه‌ها خانه ای داری

گیسویت اسیر باران است

صورتی‌ها گونه ات را رنگ می‌زنند

تو غروب را دوست داری.

پاییز در شهر لانه کرده است

سیب‌های میوه فروش

در جعبه‌های چوبیشان خفته‌اند

من پیاده‌روهای خیس را

تا آن سوی شهر دنبال می‌کنم

و بر نیمکت‌های سبز میان راه می‌نشینم و می‌گویم

تو میان تپه‌ها خانه‌ای داری

خانه‌ای پر از شراب و هماغوشی و مرگ

تو از سایه‌ها نمی‌ترسی
پاییز برهنگیت را دوست دارد.
همچنین کامیار کتاب‌هایی نیز با همکاری نویسندگان دیگر به چاپ رساند:
«نخستین تپش‌های عاشقانه قلبم» (نامه‌های فروغ فرخزاد به پرویز شاپور) با کوشش عمران صلاحی
«خودنویسم را از آفتاب پر می‌کنم» (نامه‌های پرویز شاپور به فرزندش کامیار) گردآوری و تنظیم «فرناز تبریزی»
آثار > بازتاب در رسانه‌ها و آثار دربارهٔ وی

حدود سال‌های ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۳ مستندی با عنوان «حال این روزهای پسر فروغ» با کارگردانی «مریم نوابی‌نژاد» در فضای مجازی منتشر شد که کامیار را نوازنده دوره‌گرد در بوستان قیطریه تهران نشان می‌داد که در وضعیت و شرایط مالی و روحی مناسبی قرار ندارد. این مستند با انتقاد و واکنش خویشان و آشنایان نزدیک وی مواجه شد.
«میترا ابراهیمی» کارگردان یک فیلم مستند دیگر دربارهٔ کامیار شاپور با انتقاد از این مستند گفته بود: «پس از دیدن این فیلم که با خراب کردن چهره پسر فروغ، به دنبال جذب مخاطب است تا ترحم مردم را به همراه آورد، تصمیم گرفتیم مستندی از چهره واقعی کامیار بسازیم. پس از این تصمیم قرعه به نام من افتاد و من پس از شرکت در کلاس‌های فیلم‌سازی و آموزش در این حوزه، نخستین و آخرین فیلم مستند خود را با عنوان «فرزند تنها» ساختم.
کامی در لندن برای تفریح در خیابان‌ها گیتار می‌زد و موسیقی خیابانی او ارتباطی با وضعیت اقتصادی اش نداشت. این فیلم تنها مستندی است که تلاش می‌کند به درونیات و خلوت کامیار فروغ احترام بگذارد و وی را فارغ از فرزند فروغ و پرویز به عنوان هنرمندی مستقل با رؤیا و آرمان شخصی معرفی کند و روایتی از زندگی روزمره کامیار است که همانند همه انسانها دل مشغولی‌های خود را دارد و به دنبال شعار و پیام‌های کسل کننده نیست…»
این مستند ۸۰ دقیقه‌ای به کارگردانی میترا ابراهیمی و تهیه کنندگی پیمان قاسم‌خانی و نویسندگی مجید صادق حسینی در سال ۱۳۹۸ تولید شد.
در سال ۱۳۹۹ نیز کتاب «کامیار شاپور (شاعر، نقاش، و نوازندهٔ گیتار)» به قلم فرناز تبریزی و کامیار عابدی توسط انتشارات مروارید به چاپ رسید.
دریافت حق مؤلف از ناشران آثار مادرش

اسدالله امرایی، مترجم و نویسنده با انتقاد از چاپ بدون مجوز و قاچاق کتاب در ایران گفته است: «بسیاری از کتاب‌های فروغ به صورت زیرزمینی وغیر قانونی چاپ می‌شد و خانواده اش از دریافت حق و حقوق خود عاجز بودند در حالی که انتشارات قانونی همچون «مروارید» و «نگاه» که مسئولیت چاپ آثار فروغ را برعهده داشتند همه حق و حقوق خانواده اش را پرداخت کردند.
یاشار صلاحی پسر عمران صلاحی نیز با انتقاد و گلایه از برخورد غیرمنصفانه و غیراخلاقی ناشران قانونی آثار فروغ گفت: کامیار با ناشران آثار فروغ رابطه سردی داشت و آنها را متهم به تضییع حقوق فروغ می‌کرد… ناشران با کامی ناجوانمردانه رفتار کردند»
فاضل ترکمن شاعر و نویسنده و از دوستان کامیار شاپور نیز در این خصوص گفته است: «به کامی خیلی ظلم شد و تا پیش از تمام‌شدن ۵۰ سال از درگذشت فروغ که سال ۹۶ بود، اغلب ناشران حقوق کامی را پرداخت نکردند و نام بسیاری از آن‌ها را می‌توانم ردیف کنم.»
شخصیت

به گزارش ایرنا، کامیار گرچه هنرمندی بود که بخت خود را در زمینه‌های نقاشی، شعر و اجرای موسیقی خیابانی آزمود اما هیچ‌وقت نتوانست از زیر سایه مادرش «فروغ فرخزاد» شاعر برجسته ایران و از سوی دیگر پدرش «پرویز شاپور» نویسنده صاحب نام نشریات آن دوران به عنوان هنرمندی مستقل و صاحب‌سبک پا بگیرد و در اوج بی‌خبری و سر و صداهای رایج هنرمندان، به تولید آثار هنری خود ادامه داد و به جریان‌های رایج هنری و سیاسی تن نسپرد.
… از طرفی خوشحالم و از طرفی افسرده‌ام چون ناخودآگاه می‌بینم که مرگ نزدیک است و خیلی چیزها برایم اهمیتشان را از دست می‌دهند. قبلاً صبح‌ها خیلی زود از خواب بیدار می‌شدم اما این روزها انگیزه‌ای برای بیدارشدن ندارم. خیلی کلی به همه چیز نگاه می‌کنم، حس می‌کنم خب که چی این کره زمین و این آدم‌ها چرا زندگی می‌کنند وقتی هیچ چیز پایدار نیست و همه چیز نابود می‌شود؟ ۴۰ سال دیگر من که حتماً با دنیا خداحافظی کرده‌ام و البته تمام کسانی که می‌شناسم! برای همین یک حس بیگانگی غریبی پیدا می‌کنم…. ” …
کامیار شاپور - اردیبهشت ۱۳۹۵ در گفتگو با روزنامه شرق،
شخصیت > نظرات دیگران

اسدالله امرایی: « کامیار زندگی در سکوت را برگزید و بارها فضاهایی برای گرفتن تسهیلات مالی از سازمان‌های دولتی برایش مهیا بود که هرگز حاضر به دریافت آن نشد…»
فاضل ترکمن» : «کامی خیلی غریب بود؛ یکی از غربت‌های بزرگ او همین‌که نام فروغ و پرویز شاپور و بقیه خانواده هنرمندش روی اسم او سایه می‌انداخت، در صورتی‌که خود کامی به‌طور مستقل نیز شاعر خیلی خوبی بود و تکنیک و مهارت بالایی در نقاشی از جمله در طراحی عکس‌های مستند و پرتره داشت.»
یاشار صلاحی نیز اعتقاد دارد: «فرزند پدرو مادر افراد مشهور بودن سخت است و پسوند پدرفلانی و مادرفلانی تا آخر عمر رهایت نمی‌کند و رسانه‌ها به این حواشی دائم دامن می‌زدند.»
درگذشت

سرانجام کامیار شاپور که به دلیل عفونت ریه مدتی در بیمارستانی در تهران بستری بود، روز ۲۵ تیرماه ۱۳۹۷ با ایست قلبی در ۶۶ سالگی درگذشت. پیکر او با حضور جمعی از خویشاوندان، هنرمندان و دوستدارانش چون: اسدالله امرایی، عباس مشهدی‌زاده، یاشار صلاحی، مهرداد فرخزاد (دایی)، میترا ابراهیمی و… در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
فروغ فرخزاد
جان کوئیدور

| جان کوئیدور | جان کوئیدور |
| --- | --- |
اسب‌سوار بی‌سر در تعقیب ایچابود کرین (۱۸۵۸): اسب‌سوار بی‌سر در تعقیب ایچابود کرین (۱۸۵۸)
زادهٔ: ۲۶ ژانویهٔ ۱۸۰۱ تاپان، نیویورک
درگذشت: ۱۴ دسامبر ۱۸۸۱ (۸۰ سال) جرزی سیتی
ملیت: ایالات متحده آمریکا
تحصیلات: جان وسلی جارویس
شناخته‌شده برای: Painting, History painting
آثار برجسته: Dorothea (1823) The Headless Horseman Pursuing Ichabod Crane (1858) The Money Diggers (1832) Leatherstocking's Rescue (q.v.)
جان کوئیدور (انگلیسی: John Quidor; ۲۶ ژانویهٔ ۱۸۰۱ – ۱۴ دسامبر ۱۸۸۱) نقاش اهل ایالات متحده آمریکا بود که بیشتر در موضوعات تاریخی و ادبی را به تصویر می‌کشید. غالب آثارش مبتنی بر داستان‌های واشینگتن اروینگ و الهام‌گرفته از دره هادسون بود.
نگارخانه

جان کویدور. The Money Diggers، 1832. رنگ روغن روی بوم. موزه بروکلین
فنیل پروپانول آمین

| 0 | 1 |
| --- | --- |
داده‌های بالینی: داده‌های بالینی
نام‌های تجاری: Acutrim
AHFS/Drugs.com: Multum Consumer Information
روش مصرف دارو: Oral
کد ATC: R01BA01 QG04BX91
وضعیت قانونی: وضعیت قانونی
وضعیت قانونی:  AU: فقط با نسخه (اس۴)   UK: Unknown   Prescription-only 
داده‌های فارماکوکینتیک: داده‌های فارماکوکینتیک
نیمه‌عمر حذف: 2.1 — 3.4 hours
شناسه‌ها: شناسه‌ها
 نام آیوپاک 2-amino-1-phenylpropan-1-ol :  نام آیوپاک 2-amino-1-phenylpropan-1-ol 
شمارهٔ سی‌ای‌اس: ۱۴۸۳۸-۱۵-۴ Y
پاب‌کم CID: ۱۰۲۹۷
دراگ‌بنک: DB00397 Y
کم‌اسپایدر: ۹۸۷۵ Y
UNII: 33RU150WUN
KEGG: D08368 Y
ChEMBL: ChEMBL136560 Y
CompTox Dashboard (EPA): DTXSID70859305 DTXSID4023466، DTXSID70859305 
ECHA InfoCard: 100.035.349 
داده‌های فیزیکی و شیمیایی: داده‌های فیزیکی و شیمیایی
فرمول شیمیایی: C9H13NO۱
جرم مولی: 151.206 g/mol g·mol−1
مدل سه بعدی (جی‌مول): Interactive image
 SMILES O[C@H](c1ccccc1)[C@@H](N)C :  SMILES O[C@H](c1ccccc1)[C@@H](N)C 
 InChI InChI=1S/C9H13NO/c1-7(10)9(11)8-5-3-2-4-6-8/h2-7,9,11H,10H2,1H3/t7-,9-/m0/s1 Y Key:DLNKOYKMWOXYQA-CBAPKCEASA-N Y :  InChI InChI=1S/C9H13NO/c1-7(10)9(11)8-5-3-2-4-6-8/h2-7,9,11H,10H2,1H3/t7-,9-/m0/s1 Y Key:DLNKOYKMWOXYQA-CBAPKCEASA-N Y 
  (صحت‌سنجی):   (صحت‌سنجی)
فنیل پروپانول آمین (PPA , بتا-هیدروکسی آمفتامین) که با عنوان ایزومرهای فضایی نورافدرین و نور سودوافدرین نیز شناخته می‌شود، یک داروی مقلد سمپاتیک از گروه فنتیل‌آمین‌ها و آمفتامین هاست که به عنوان محرک، ضد‌احتقان و ضد‌اشتها به کار می‌رود. این دارو معمولاً به صورت ترکیبات مختلف جهت درمان سرماخوردگی و سرفه موجود است. برخی از این ترکیبات، جزء داروهای بدون نسخه (OTC) هستند. در دامپزشکی نیز برای درمان بی‌اختیاری ادرار در سگ‌ها به کار می‌رود. فروش این دارو در ایالات متحده به دلیل ظن به افزایش سکته مغزی در زنان جوان متوقف شده‌است. با این حال در برخی کشورهای اروپایی همچنان این دارو به فروش می‌رسد.
داروشناسی

فنیل پروپانول آمین به عنوان یک عامل قوی و انتخابی در رهاسازی نوراپی نفرین و اپی نفرین عمل می‌کند. این دارو همچنین تا حدی به عنوان عامل رها‌کننده دوپامین (DRA) نیز عمل می‌کند. فنیل پروپانول آمین با تقلید اثرات کاتکول‌آمین‌‌های درونزاد (مانند اپی نفرین و نوراپی نفرین و تا حدی دوپامین) نقش خود را ایفا می‌کند.
ساخت

فنیل پروپانول آمین (D,L-erythro-1-phenyl-2-methylaminopropan-1-ol) از پروپیوفنون و توسط نیتروزدار شدن (از طرق نیتریت متیل) ساخته می‌شود.
Phenylpropanolamine synthesis:U.S. Patent ۳٬۰۲۸٬۴۲۹
کنسروسازی

کنسرو
کُنْسِرْوْسازی (به فرانسوی: conserve) به روشی برای نگهداری غذا و همچنین به خوردنی‌های نگهداری‌شده به این روش گفته می‌شود.
در روش کنسروسازی، مادهٔ خوردنی در یک قوطی یا ظرف قرار می‌گیرد و پس از بستن سر قوطی یا ظرف، هوا دیگر به مادهٔ غذایی راه نمی‌یابد و این باعث طولانی‌تر شدن مدت نگهداری مواد درون قوطی می‌شود.
کنسروسازی نخستین بار توسط نیکولا آپر و به عنوان یکی از ابداعات ارتش فرانسه در سال ۱۸۱۰ آغاز شد. کنسروسازی باعث می‌شود تا میکروارگانیسم‌ها (ریزسازواره‌ها) وارد قوطی نشوند و در آن تکثیر نیابند.
قوطی‌های کنسرو می‌توانند بزرگ، کوچک، دایره‌ای، بیضوی، مکعبی، پلاستیکی، شیشه‌ای، گالوانیزه یا آلومینیومی باشند.
برای کنسروسازیِ مواد خوراکی، مراحل گوناگون زیادی در کارخانه‌ها انجام می‌شود. برای نمونه، برای کنسروسازیِ ماهی، انجام این مراحل لازم است:
آماده‌سازی، آب‌نمک‌گذاری، پخت اولیه، قوطی‌گذاری، هواگیری، درب‌بندی، فرایند حرارتی، قرنطینه و برچسب‌زنی.
تون‌ماهیان از ماهیانی هستند که در صنعت کنسروسازی کاربرد زیادی دارند.
مارتیندل (واحد)

مارتیندل (انگلیسی: Martindale) «مارتیندل» یک واحد برای تعیین میزان مقاومت در برابر سایش در منسوجات است، به خصوص زمانی که برای اثاث یا لوازم داخلی استفاده می‌شود.
آزمایش مارتیندل

آزمایش مارتیندل (به انگلیسی: Martindale test) آزمایشی برای اندازه‌گیری میزان مقاومت و دوام پارچه‌ها در برابر سایش است.
و با شبیه‌سازی سایش طبیعی از یک پوشش صندلی است که در آن مقاومت نمونه پارچه‌ای در برابر یک سطح ساینده استاندارد با ایجاد سایش سنجیده می شود.
این آزمایش بر روی پارچه‌هایی در لوازم خانگی مختلف مانند: صندلی‌ها، مبلمان تجاری و... و تعیین مناسب بودن آنها انجام می‌شود.
تست مارتیندل بعنوان آزمون RUB مارتیندل شناخته شده است. به این معنا که این آزمون به عنوان "آزمون RUB"، آزمایش‌هایی که برای مقاومت در برابر سایش‌اند، شناخته شده است.
روش آزمایش

روش آزمایش مارتیندل به این ترتیب است که منسوج مورد نظر را بر روی صفحه بسته سپس یک سطح سایندهٔ استاندارد مانند دیسکهای کوچک پشمی یا سیم‌مش (بعنوان ساینده) با یک نیروی مشخص و به طور مستمر، بر روی سطح مورد آزمایش ساییده می‌شوند. با بروز تغییر قابل توجه در ظاهر منسوج یا ایجاد پارگی در پارچه، آزمون به پایان می‌رسد.
آزمایش در فواصل زمانی ۵۰۰۰دور انجام می‌شود. هرچه تعداد سایش (‌واحد مارتیندل‌) مقدار بیشتری داشته باشد، مقاومت منسوج نسبت به سایش بیشتر خواهد بود.
با توجه به نتایج خوانده شده از دستگاه، پارچه‌ها از نظر مقاومت سایشی، طبقه‌بندی می‌شوند.
در این جدول مؤسسه ملی نساجی آلمان حداقل مقدار مورد نیاز برای برنامه‌های مختلف را مشخص نموده است:
|  | بالشتک نرم | بالشتک سفت |
| --- | --- | --- |
| استفاده شخصی | ۱۰۰۰۰ | ۱۵۰۰۰ |
| استفاده اداری | ۲۵۰۰۰ | ۳۵۰۰۰ |
| حمل و نقل عمومی | ۳۰۰۰۰ | ۴۰۰۰۰ |
برای استفاده پلیس یا اورژانس مقادیر ۲۰۰۰۰۰ تا ۵۰۰۰۰۰ نیاز است.
در ایالات متحده آمریکا، بیشتر آزمون Wyzenbeek به جای مارتیندال استفاده می‌شود.
آزمایش وایزنبک

آزمون وایزنبک Wyzenbeek نوع دیگری از آزمایش مقاومت سایشی برای پارچه‌ها است با این تفاوت که در آن قسمت سایشی دستگاه شامل یک قطعه از کرباس یا سیم مش در برابر سطح مورد آزمون به جلو و عقب حرکت می‌کند. در واقع حرکت آن در برابر نمونه در هر دو جهت تار و پود انجام می‌شود.
آزمون Wyzenbeek در شمال آمریکا استفاده می‌شود، در حالی که آزمون مارتیندل یک استاندارد بین‌المللی تأیید شده توسط دبیرخانه بین‌المللی پشم و پنبه است.
آزمایش مارتیندل تنها برای اندازه‌گیری مقاومت سایشی پارچه‌ها است. در صورتی که عوامل زیاد دیگری نیز از جمله مواد شیمیایی و شوینده‌هاو... بر مقاومت سایشی منسوج اثر می‌گذارند. پس RUB بالا به معنی غیرقابل نفوذ بودن منسوج نیست.
کوسه‌ها

| کوسه‌ها | کوسه‌ها |
| --- | --- |
کارگردان: حمیدرضا آشتیانی پور
تهیه‌کننده: حمیدرضا آشتیانی پور مجید آشتیانی پور
نویسنده: صادق کرمیار محمدعلی آهنگر حمیدرضا آشتیانی پور
بازیگران: جمشید مشایخی مجید آشتیانی پور مینا مهرنوش سعید کشن فلاح بهمن عیوق
موسیقی: محمدرضا علیقلی
فیلم‌بردار: محمد آلاپوش
تدوین‌گر: سیدمجید امامی
شرکت تولید: گل فیلم  مرکز گسترش سینمایی مستند و تجربی
توزیع‌کننده: گل فیلم
تاریخ‌های انتشار: ۸ مرداد ۱۳۷۴
مدت زمان: ۹۵ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
کوسه‌ها فیلمی به کارگردانی حمیدرضا آشتیانی پور و نویسندگی صادق کرمیار، محمدعلی آهنگر، حمیدرضا آشتیانی پور ساختهٔ سال ۱۳۷۳ است.
خلاصه داستان

«عبود» فرزند «ناخدا» توسط مهاجمان عراقی به اسارت گرفته شده است و «ناخدا» که با «یونس» اختلاف دیرینه‌ای دارد، می‌کوشد مخفیانه و به دور از چشم نیروهای بسیجی، پسرش را از چنگ عراقی‌ها نجات دهد. او برای رسیدن به مقصودش دست به هر کاری می‌زند و حتی با «حسام» جاسوس تماس می‌گیرد تا با کمک «دریاقلی» خود را به آن سوی اروندرود برساند…
بازیگران

جمشید مشایخی
مجید آشتیانی پور
مینا مهرنوش
سعید کشن فلاح
بهمن عیوق
شیخ فاخر دریس
لیلا دانشفر
محمدرضا پورسراج
مسعود معرفی
شهرام نجاریان
علی حقیقت
محبوبه ضیایی
احمد فتحی
مصطفی رنجبر
مازیار مهرنوش
حمید طالبی
نشنال سیتی، کالیفرنیا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= کالیفرنیا, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| نشنال سیتی | نشنال سیتی |
| --- | --- |
شهر: شهر
City of National City: City of National City
  مهر:   مهر
موقعیت در داخل San Diego County: موقعیت در داخل San Diego County
ایالت:  کالیفرنیا
شهرستان:  سن دیه‌گو
Founded: ۷ ژوئیه ۱۸۶۸
Incorporated: ۱۷ سپتامبر ۱۸۸۷
حکومت: حکومت
 • نوع: Council-Manager
 • شهردار: Ron Morrison
 • شورای شهر: Alejandra Sotelo-Solis (Vice Mayor) Rosalie G. Zarate Mona Rios Luis Natividad
 • City Clerk: Alejandra Sotelo-Solis (Vice Mayor) Rosalie G. Zarate Mona Rios Luis Natividad
 • City Treasurer: R. Mitchel Beauchamp
 • مدیریت شهری: Chris Zapata
مساحت: مساحت
 • کل: ۹٫۱۱۶ مایل مربع (۲۳٫۶۰۹ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۷٫۲۷۷ مایل مربع (۱۸٫۸۴۷ کیلومتر مربع)
 • آب: ۱٫۸۳۹ مایل مربع (۴٫۷۶۲ کیلومتر مربع)  ۲۰٫۱۷٪
ارتفاع: ۶۹ فوت (۲۱ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۵۸۵۸۲
 • تراکم: ۶۴۰۰/مایل مربع (۲۵۰۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۸ (PST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۷ (PDT)
Zip code: ۹۱۹۵۰
کد منطقه: 619
کد FIPS: ۰۶–۵۰۳۹۸
GNIS feature ID: ۱۶۶۱۰۹۰
وبگاه: www.nationalcityca.gov
نشنال سیتی (به انگلیسی: National City) شهری در شهرستان سن دیه‌گو، کالیفرنیا ایالت کالیفرنیا است که در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵۸۵۸۲ نفر جمعیت داشته است.
مانتلی مگزین

مانتلی مگزین، ۱۸۱۰ (کتابخانه جان آدامز، کتابخانه عمومی بوستون)
مانتلی مگزین (۱۸۴۳–۱۷۹۶) (به انگلیسی: Monthly Magazine) لندن در فوریه ۱۷۹۶ شروع به انتشار کرد.
مشارکت‌کنندگان

ریچارد فیلیپس ناشر و مشارکت‌کننده در مسائل سیاسی بود. وی ویراستار ده سال اول فعالیت این مجله و جان آیکین متخصص بخش ادبی آن بود. سایر مشارکت‌کنندگان شامل ویلیام بلیک، ساموئل تیلور کولریج، جورج دایر، هنری نیل، چارلز لمب، و جیمز هاگ بودند. این مجله همچنین اولین مجموعه داستانی چارلز دیکنز را منتشر کرد، این اولین اثری بود که به طرح‌های بوز تبدیل شد.
شمارگان مجله در اوایل دهه ۱۸۳۰ حدود ۶۰۰ بود. از سال ۱۸۳۹ این مجله به مدت دو سال توسط فرانسیس فاستر برهام و جان آبراهام هرود ویرایش شد. محتوای مجله در آن دوره توسط یک تحلیلگر آمریکایی «سوسیالیسم جامعه‌گرا و آموزش کودک‌محور» توصیف شده‌است.