stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کریستینا ملادنوویچ

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کشور (ورزشی):  فرانسه
محل زندگی: پورانترویی, Switzerland
زادهٔ: ۱۴ مهٔ ۱۹۹۳ ‏(۳۱ سال)
قد: ۱٫۸۴ m (۶ ft ۰ in)
بازنشستگی: Active
شیوه(های) بازی: Right-handed (two-handed backhand)
جایزه(های) نقدی: $1,522,338
تک‌نفره: تک‌نفره
نتیجه‌ها: 148–125
عنوان‌ها: 0 WTA, 1 WTA 125s, 4 ITF
بالاترین رتبه: 36 (26 August 2013)
رتبهٔ کنونی: 107 (23 June 2014)
نتایج تک‌نفرهٔ گرند اسلم: نتایج تک‌نفرهٔ گرند اسلم
آزاد استرالیا: 2R (2013)
آزاد فرانسه: 3R (2014)
ویمبلدون: 1R (2012, 2013, 2014)
آزاد آمریکا: 3R (2012)
دونفره: دونفره
نتیجه‌ها: 135–71
عنوان‌ها: 8 WTA, 1 WTA 125s, 7 ITF
بالاترین رتبه: 13 (15 July 2013)
رتبهٔ کنونی: 15 (7 July 2014)
نتایج دونفرهٔ گرند اسلم: نتایج دونفرهٔ گرند اسلم
آزاد استرالیا: 3R (2012)
آزاد فرانسه: QF (2013)
ویمبلدون: F (2014)
آزاد آمریکا: 3R (2013)
دونفرهٔ ترکیبی: دونفرهٔ ترکیبی
عنوان‌ها: 2
نتایج دونفرهٔ ترکیبی گرند اسلم: نتایج دونفرهٔ ترکیبی گرند اسلم
آزاد استرالیا: W (2014)
آزاد فرانسه: F (2013)
ویمبلدون: W (2013)
آزاد آمریکا: SF (2013)
آخرین به‌روزرسانی: 25 June 2014.: آخرین به‌روزرسانی: 25 June 2014.
کریستینا ملادنوویچ (صربی: Кристина Младеновић؛ زادهٔ ۱۴ مهٔ ۱۹۹۳) یک تنیس‌باز اهل فرانسه است. او اصالتاً اهل صربستان است.
هلیکوباکتر هیلمانی سنسو لاتو

| Helicobacter heilmannii s> l. | Helicobacter heilmannii s> l. |
| --- | --- |
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
حوزه:: Bacteria
شاخه:: Campylobacterota
رده:: "Campylobacteria"
راسته:: Campylobacterales
تیره:: Helicobacteraceae
سرده:: Helicobacter
Species group:: Helicobacter heilmannii s.l.
هلیکوباکتر هیلمانی سنسو لاتو به گروهی از گونه های باکتریایی در سرده هلیکوباکتر اشاره دارد. سرده هلیکوباکتر از حداقل 40 گونه  از باکتری های مارپیچی شکل (که به چوب پنبه باز کن نیز تشبیه می‌شوند) تاژک دار و گرم منفی تشکیل شده است  که با اختلاف زیاد ، برجسته ترین و شناخته شده ترین گونه ، هلیکوباکتر پیلوری است(H.pylori)  هلیکوباکتر پیلوری با بیماری های دستگاه گوارش از جمله گاستریت،زخم معده،زخم دوازدهه،سرطان های غیر لنفومی معده و زیرگروه های مختلفی از لنفوم های ناحیه حاشیه ای خارج گِرِهی،به عنوان مثال معده ، باریک روده ، روده بزرگ و راست روده مرتبط است. هلیکوباکتر پیلوری همچنین با ایجاد کلانژیوکارسینوما همراه بوده است و با طیف گسترده ای از بیماری های دیگر همراه بوده است، اگرچه نقش آن در ایجاد این بیماری ها مستلزم مطالعه بیشتر است.
گونه‌های باکتری هلیکوباکتر هیلمانی سنسو لاتو به عنوان بخشی از تعریف خود ، شباهتی به هلیکوباکتر پیلوری دارند که با ایجاد التهاب معده، زخم معده،  زخم دوازدهه  و سرطان های غیر لنفومی معده و لنفوم های سلول B حاشیه ای خارج گرهی معده مرتبط است. فهمیدن و تشخیص ارتباط این باکتری با این بیماری های دستگاه گوارش فوقانی ، به ویژه لنفوم ناحیه حاشیه ای خارج گرهی معده، مهم است؛زیرا بسیاری از آنها با موفقیت با استفاده از رژیم های دارویی بر پایه آنتی بیوتیک های ساخته شده ضد برانگیختگی هلیکوباکتری هیلمانی سنسو لاتو درمان می‌شوند.
کرستن اوبراین

| کرستن اوبراین | کرستن اوبراین |
| --- | --- |
اوبراین در سال ۲۰۰۷: اوبراین در سال ۲۰۰۷
نام هنگام تولد: کرستن لیندزی اوبراین
زادهٔ: ۲۳ فوریهٔ ۱۹۷۲ ‏(۵۳ سال) نانتورپ، میدلزبرو، انگلستان
پیشه(ها): مجری، بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۵–تاکنون
شناخته‌شده برای: ارائه هوشمندانه (۱۹۹۹–۲۰۰۹)، و مارتینیز (2002). مجری فعلی برنامه صبحانه در [رادیو بی بی سی برکشایر]].
همسر: مارک دریک (m. 2010)
فرزندان: ۳
کرستن لیندسی اوبراین (زاده ۲۳ فوریه ۱۹۷۲) یک مجری تلویزیونی و بازیگر انگلیسی است. او بیشتر به خاطر ارائه کارهایش برای بی‌بی‌سی، از جمله برنامه هنری محبوب سی‌بی‌بی‌سی هوشمندانه از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۹، برنامه هنری پیش‌دبستانی سی‌بیبیز مارتینیز در سال ۲۰۰۲ شناخته می‌شود. او از سال ۲۰۲۳ مجری برنامه صبحانه رادیو برکشایر بی‌بی‌سی بوده است.
اوبراین در دانشگاه مرکزی انگلستان در بیرمنگام در رشته رسانه و ارتباطات تحصیل کرد و در سال ۱۹۹۳ فارغ‌التحصیل شد. او اولین تجربه پخش خود را در ایستگاه رادیویی دانشجویی دانشگاه به دست آورد که منجر به اولین کارش در سال ۱۹۹۵ در تلویزیون Tyne Tees شد و در آنجا اولین ارائه خود را در یک برنامه علمی کودکان انجام داد.
هلان (ورگهان)

village در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| هلان (ورگهان) هلان | هلان (ورگهان) هلان |
| --- | --- |
village: village
هلان (ورگهان): هلان (ورگهان)
مختصات: ۳۸°۳۹′۰۶″ شمالی ۴۷°۲۶′۵۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۶۵۱۶۷°شمالی ۴۷٫۴۴۸۶۱°شرقی﻿ / 38.65167; 47.44861: مختصات: ۳۸°۳۹′۰۶″ شمالی ۴۷°۲۶′۵۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۶۵۱۶۷°شمالی ۴۷٫۴۴۸۶۱°شرقی﻿ / 38.65167; 47.44861
استان‌های ایران: استان آذربایجان شرقی
شهرستان‌های ایران: شهرستان اهر
بخش (تقسیمات کشوری): بخش مرکزی شهرستان اهر
تقسیمات کشوری در ایران: دهستان ورگهان
جمعیت (2006): جمعیت (2006)
 • کل: ۹۹
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
هلان یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان ورگهان بخش مرکزی شهرستان اهر واقع شده‌است.این روستا ۹۹ نفر جمعیت دارد.
وینچنزو ماگلیوکو

| وینچنزو ماگلیوکو | وینچنزو ماگلیوکو |
| --- | --- |
زاده: ۱ ژانویهٔ ۱۸۹۳ پالرمو، ایتالیا
درگذشته: ۲۷ ژوئن ۱۹۳۶ (۴۳ سال) نکمته, اتیوپی
وفاداری:  پادشاهی ایتالیا
شاخه نظامی: Regia Aeronautica
درجه: Brigadier general
جنگ‌ها و عملیات‌ها: World War I Second Italo-Ethiopian War †
نشان‌ها: Knight of Military Order of Savoy  Gold Medal of Military Valour  Silver Medal of Military Valour  Bronze Medal of Military Valour
وینچنزو ماگلیوکو (زادهٔ ۱ ژانویه ۱۸۹۳ - درگذشتهٔ ۲۷ ژوئن ۱۹۳۶) یک ژنرال سیسیلی و خلبان نیروی هوایی سلطنتی ایتالیا و سرباز سابق ارتش سلطنتی ایتالیا بود.
زندگی

ماگلیوکو در ۱ ژانویه ۱۸۹۳ در پالرمو ایتالیا به دنیا آمد. او در زادگاهش تحصیل کرد و در رشته حقوق مدرک گرفت.
در سال ۱۹۱۵ ماگلیوکو به عنوان افسر توپخانه در ارتش سلطنتی ایتالیا ثبت‌نام کرد و به هنگ ۲۹ توپخانه میدانی پیوست. بعداً در همان سال او به درجه ستوان فرعی ارتقاء یافت و به یک واحد توپخانه کوهستانی مستقر در کول دی لانا ملحق شد و در طول شروع جنگ جهانی اول در آن‌جا می‌جنگید.
با توجه به توانایی‌هایش در جنگ، ماگلیوکو در سال ۱۹۱۷ به درجه ستوان ارتقا یافت و بنا به درخواست او به رم فرستاده شد و در آنجا به مدت سه ماه در سنتوسل هوانوردی خواند. او در ماه مه به عنوان «نظاره‌گر هواپیما» به نبرد بازگشت و یک مدال برنز و دو مدال نقره شجاعت نظامی به دست آورد.
در ژوئن ۱۹۲۳، ماگلیوکو به درجه کاپیتان ارتقا یافت و به یک مرکز هوانوردی شناسایی مستقر در پارما اعزام شد. در نوامبر همان سال، او به Regia Aeronautica، نیروی هوایی سلطنتی ایتالیا، که تازه تأسیس شده بود، ملحق شد. او بعداً در سال ۱۹۲۹ به درجه سرهنگ دوم منصوب شد و بعداً در سال ۱۹۳۲ سرهنگ شد.
پس بد شدن روابط ایتالیا با اتیوپی در سال ۱۹۳۴، ماگلیوکو، به عنوان حامی فاشیسم، توسط دولت ایتالیا به آفریقای شرقی ایتالیا فرستاده شد تا پایگاه‌های هوایی در این مستعمره را مدیریت کند.
ماگلیوکو در آنجا یکی از همکاران نزدیک ژنرال رودلفو گرازانی شد که او را به درجه سرتیپی رساند و او را به عنوان شوالیه نشان نظامی ساووی تبدیل کرد. او که درجنگ دوم ایتالیا و اتیوپی نقش داشت، به دلیل استفاده از گاز خردل علیه اتیوپیایی‌ها، در تاریخ با بدنامی از او یاد می‌شود.
زندگی > مرگ

در ۲۶ ژوئن ۱۹۳۶، ماگلیوکو، به عنوان معاون نیروی هوایی سلطنتی ایتالیا و معاون نایب‌السلطنه اتیوپی ایتالیا، از پایگاه هوایی در آدیس آبابا خارج شد و به ترتیب دو بمب افکن کاپرونی کا.۱۳۳ (Caproni Ca.133) و یک هواپیمای شناسایی فوکر سی.۵ را برای دیدار با رهبران محلی در نکمته هدایت کرد. این اسکادران، که شامل سیزده مقام ایتالیایی، از جمله ژنرال بود، وظیفه تضمین وفاداری شهر را بر عهده داشت.
پس از فرود، ایتالیایی‌ها در اطراف هواپیما اردو زدند، اما پس از آن در شب ۲۷ ژوئن ۱۹۳۶ توسط آربگنوخ، مبارزان چریکی اتیوپیایی، در حالی که در منطقه Welega کمین کرده بودند به آن‌ها حمله شد. ماگلیوکو در کنار سایر اعضای اسکادران از جمله آنتونیو لوکاتلی جان باخت. تنها بازمانده نمایندگان ایتالیا، پدر بورلو، کشیش کاتولیک بود که به آنها پیوست تا به عنوان راهنما خدمت کند.
پس از آنچه که به عنوان «کشتار نکمته» شناخته شد، یک کمپین بمباران تلافی‌جویانه در منطقه برای انتقام انجام شد و به چند تن از افرادی که جان باخته بودند، از جمله وینچنزو ماگلیوکو، پس از مرگ مدال طلای شجاعت نظامی اهدا شد.
میراث

بمب افکن های Caproni Ca.133 پس از حمله در آتش سوختند. روز بعد تصمیم گرفته شد که یکی از بمب افکن ها به عنوان یادبود جنگ برای مردان کشته شده تبدیل شود.
در همان سال مرگ ماگلیوکو، 1936، ماگلیوکو آئرودرومو به افتخار او به عنوان اولین سیسیلی که افسر عمومی در نیروی هوایی ایتالیا شد، وقف شد و نامگذاری شد.  این فرودگاه در طول جنگ جهانی دوم تا زمانی که بمباران متفقین آن را غیرقابل استفاده نکرد، به عنوان یک فرودگاه اصلی عمل می کرد. فرودگاه در 7 ژوئن 2014 به نام Pio La Torre تغییر نام داد.
همچنین خیابان هایی در پالرمو و میلان به نام ماگلیوکو وجود دارد که به دلیل حمایت او از فاشیسم مورد انتقاد قرار گرفته است.
شائوگوان

مکان
| شاوگوان 韶关市 | شاوگوان 韶关市 |
| --- | --- |
شهر مرکزی: شهر مرکزی
شاوگوان: شاوگوان
Qujiang Bridge (曲江桥): Qujiang Bridge (曲江桥)
موقعیت شاوگوان در نقشه: موقعیت شاوگوان در نقشه
استان: گوانگ‌دونگ
County-level divisions: ۱۰
Municipal seat: ژنژیانگ
حکومت: حکومت
 • CPC Secretary: Yang Xiaoming (杨小明)
 • شهردار: Ai Xuefeng (艾学峰)
مساحت: مساحت
 • شهر مرکزی: ۱۸۶۴۵ کیلومتر مربع (۷۱۹۹ مایل مربع)
 • شهری: ۲۸۷۰٫۷ کیلومتر مربع (۱۱۰۸٫۴ مایل مربع)
 • کلان‌شهری: ۱۲۴۹٫۹ کیلومتر مربع (۴۸۲٫۶ مایل مربع)
ارتفاع: ۵۹ متر (۱۹۴ فوت)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰)
 • شهر مرکزی: ۲۸۲۶۲۴۶
 • تراکم: ۱۵۰/کیلومتر مربع (۳۹۰/مایل مربع)
 • شهری: ۹۹۱۶۰۰
 • تراکم شهری: ۳۵۰/کیلومتر مربع (۸۹۰/مایل مربع)
 • کلان‌شهری: ۶۸۸۲۲۹
 • تراکم کلان‌شهری: ۵۵۰/کیلومتر مربع (۱۴۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۸ (China Standard)
کد منطقه: (۰)۷۵۱
Licence plate prefixes: 粤F
Major Nationalities: Han
شاوگوان (به لاتین: Shaoguan) یک شهر مرکزی در جمهوری خلق چین است که در گوانگ‌دونگ واقع شده‌است.
خصوصیات

شاوگوان ۱۸٬۶۴۵ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۸۲۶٬۲۴۶ نفر جمعیت دارد و ۵۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرستان خرم‌دره

| شهرستان خرمدره | شهرستان خرمدره |
| --- | --- |
موقعیت در استان: موقعیت در استان
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
کشور:  ایران
استان: زنجان
مرکز شهرستان: خرمدره
سایر شهرها: خرمدره
بخش‌ها: مرکزی
سال تأسیس: ۱۳۷۶
نام‌های پیشین: جوزستان، نه دژ
اداره: اداره
فرماندار: مجتبی نوری
حوزهٔ انتخابیه: حوزه انتخابیه ابهر، خرمدره و سلطانیه
مردم: مردم
جمعیت: ۸۶٬۱۲۳
تراکم جمعیت: ۲۱۱ نفر بر کیلومتر مربع
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
مساحت: ۴۰۷ کیلومتر مربع
ارتفاع از سطح دریا: ۱٬۵۷۰ متر
آب‌وهوا: آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه: ۱۵ درجه سانتیگراد
روزهای یخبندان سالانه: ۱۵۰ روز
داده‌های دیگر: داده‌های دیگر
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۲۴-۳۵۵۲-۳
وبگاه: فرمانداری شهرستان خرمدره
خُرَّم‌دَرّه شهرستانی در استان زنجان ایران مرکزیت شهر خرمدره است. زبان مردم این شهرستان ترکی آذربایجانی است. این شهرستان ۸۶٬۱۲۳ جمعیت دارد که از این تعداد ۶۸٬۱۲۱ نفر ساکن شهر خرمدره است. خرمدره دارای یک بخش، یک شهر و دو دهستان می‌باشد. این شهرستان در فاصله ۸۰ کیلومتری جنوب شرق زنجان واقع شده است. شهرستان خرمدره بیشترین تراکم نسبی جمعیت و بیشترین سطح باسوادی (۹۷٪) را در استان دارد.
مشاهیر

ناصر حجازی دروازه‌بان
صدر الدین شجره بازیگر
اکبر نوحی پروفسور ناسا
تلخون خواننده
تقسیمات کشوری

خرمدره تا سال ۱۳۷۶ به عنوان بخش خرمدره تابع شهرستان ابهر بود. شهریور آن سال از شهرستان ابهر جدا و به شهرستان مستقل در استان زنجان تبدیل شد. این تقسیم‌بندی به علت افزایش فوق‌العاده جمعیت خرمدره بود. در سال ۱۳۷۵ بخش خرمدره ۵۱٬۶۸۱ نفر جمعیت داشت که از این تعداد حدود ۳۹٬۰۹۴ نفر ساکن شهر خرمدره بودند. این شهرستان دارای یک بخش مرکزی و دو دهستان خرمدره و الوند است.
شهرستان خرمدره دارای یک شهر و یک بخش و دو دهستان می‌باشد.
تقسیمات کشوری > بخش

بخش مرکزی شهرستان خرمدره
تقسیمات کشوری > دهستان

دهستان خرمدره
دهستان الوند
شهر: خرمدره
جمعیت

بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت شهرستان خرمدره در سال ۱۳۹۵ برابر ۸۶٬۱۲۳ نفر معادل۲۷٬۲۱۵ خانوار بود. که به این لحاظ رتبهٔ چهارم را در استان زنجان داراست. همچنین این شهرستان بالاترین میزان رشد جمعیت در استان زنجان را دارد. شهرستان خرمدره با داشتن بالاترین تراکم جمعیت (۲۱۱ نفر در کیلومتر مربع)، متراکم‌ترین شهرستان در استان زنجان است.
| ردیف | نام شهرستان | جمعیت(۱۳۹۵) | رتبه در استان |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱ | خرمدره | ۸۶٬۱۲۳ | ۴ |
| ردیف | نام شهر | شهرستان | جمعیت(۱۳۸۵) | جمعیت(۱۳۹۰) | جمعیت (۱۳۹۵) | رتبه در شهرستان |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | خرمدره | خرمدره | ۴۶٬۰۵۵ | ۵۶٬۱۲۶ | ۶۸٬۱۲۱ | ۱ |
جغرافیا

بلندترین ارتفاع ۳۰۰۰ متر واقع در ارتفاعات الوند و کمترین ارتفاع که تقریباً اکثر نقاط شهرستان را شامل می‌شود برابر ۱۵۰۰ متر است. ارتفاع مرکز آن از سطح دریا ۱۵۷۰ متر می‌باشد. مساحت شهرستان ۴۰۷ کیلومتر مربع است. شهرستان خرمدره، منطقه‌ای کوهستانی محسوب می‌شود. آب و هوای شهرستان خرمدره غالباً سرد و خشک و در بیش‌تر روزهای تابستان معتدل است. البته در برخی روزهای تابستان هوای خرمدره گرم و خشک و در بعضی روزها به علت ورود جبهه هوای سرد شمالی (به زبان محلی باد مِه) سرد و خشک می‌شود. دریاچه‌های کوچک پشت سدهای آب این شهرستان از جمله دریاچه سد خلیفه لو و سد شویر، اکوسیستم‌های کوچک را ایجاد کرده‌اند. شهرستان خرمدره از شمال با شهرستان قزوین (از استان قزوین)، از شرق و جنوب با شهرستان ابهر و از غرب با شهرستان خدابنده همسایه است. شهرستان خرمدره دارای ۱۸ روستای دارای سکنه است:اردجین- شویر- سوکهریز- اسلام‌آباد- انجلین- رحمت آباد- قلعه حسینیه- الوند- باغدره- فلج- خلج- ویستان بالا- ویستان پائین- پلاس - نصیر آباد - خلیفه‌لو- آرانج - پلک ۸ روستا دارای دهیاری است.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  |  | استان قزوین | دهستان صائین قلعه |  |
|  | شهرستان ابهر |  | شهرستان خدابنده |  |
|  | شهرستان ابهر |    شهرستان خرمدره     | شهرستان خدابنده |  |
|  | شهرستان ابهر |  | شهرستان خدابنده |  |
|  |  | شهرستان ابهر |  |  |
آب و هوا

شهرستان خرمدره در منطقه ای کوهستانی و در دشتی هموار و مرتفع قرار گرفته است. بیشینه دمای شهرستان خرمدره ۳۹ درجه در مرداد و کمینه آن منفی۲۴ درجه سانتیگراد در دی ماه گزارش شده است و به دلیل قرار گرفتن شهرستان در حصار کوهستانی، این محدوده از مناطق سردسیری و کوهستانی کشور و استان زنجان و از گروه اقلیم سرد کوهستانی محسوب می‌گردد. همچنین تعداد روزهای برفی شهرستان حدود ۲۲ روز است. ماه‌های برفی سال هم از آذر تا فروردین هستند. تعداد روزهای بارانی شهرستان هم حدود ۱۲۱ روز در طول سال می‌باشد که در تمامی ماه‌های سال به جز مرداد ماه اتفاق می‌افتد و بیشترین مقدار آن حدود ۱۷ روز (۶۰میلی‌متر) در فروردین و کمترین آن حدود ۳ روز (۴میلی‌متر) در تیر ماه بوده است. این شهرستان به‌طور میانگین دمای ۱۵ درجه سانتیگراد در طول سال دارد. ماه‌های سردسیر در شهرستان از اواسط مهر ماه آغاز شده و تا اواسط اردیبهشت (بیش از ۷ ماه) ادامه دارد و در این ماه‌ها، دما اغلب زیر ۱۰ درجه است. این شهرستان در طول تابستان هم آب و هوایی معتدل و خنک دارد و در زمستان هم با شکستن رکورد ۲۴- درجه سانتیگراد دما در دی ماه سال ۱۳۹۸، از سردسیرترین شهرستان‌های استان در زمستان به حساب آمد.
اماکن دیدنی و تاریخی

| ردیف | نام مکان |
| --- | --- |
۱: تپه باستانی خالصه
۲: حمام تاریخی یان یان
۳: مسجد سیدالشهدا
۴: آبشار زیبای آراناج
۵: سد خلیفه لو خرم دره
۶: جاده توریستی داسداران
۷: جاده توریستی محمودآباد
۸: سد شویر
غیر از این ۸ مکان زیبا و دیدنی، تاریخی خرم دره؛ کاخ زیبای شاهلوخ و حمام بزرگ (بویوک حامام) جز این مکان‌ها بودند که متأسفانه تخریب شدند.
اتصالات ترابری

این شهرستان بر سر آزادراه زنجان قزوین که آزادراهی بین استانی و بین‌المللی و بخش از کریدور بین‌المللی آسیا(AH1) قرار گرفته است. از این آزادراه حدود ۲۰ کیلومتر در حوزه استحفاظی شهرستان خرمدره قرار دارد که از محدوده خروجی صایین‌قلعه شروع شده و به طول ۲۰ کیلومتر تا محدوده ایستگاه راه‌آهن خرمدره ادامه دارد. همچنین این شهرستان بر سر جاده ترانزیت۳۲ قرار گرفته که شامل دو محور زنجان-خرمدره و محور کمربندی خرمدره-ابهر می‌باشد که به سمت محور ابهر-تاکستان و قزوین می‌رود و ۲۲ کیلومتر از این مسیر نیز در حوزه استحفاظی شهرستان خرمدره قرار گرفته است. این شهرستان همچنین بر سر مسیر خط راه‌آهن تهران-تبریز نیز قرار گرفته است و ایستگاه راه‌آهن خرمدره در این شهرستان و در ۵ کیلومتری شهر خرمدره قرار گرفته است. پیش از انقلاب اسلامی در ایران، قرار بود از خرم دره به لوشان جاده ای کشیده بشود. تا الان نیز بخشی از این جاده از لوشان تا نیارک و از خرم دره تا روستای ماغلاوا ساخته شده است. ولی بخش زیادی از این جاده آماده افتتاح نیست و جز انتظارات مردم شهرستان تبدیل شده است.
اتصالات ترابری > ترابری در شهرستان خرمدره

آزادراه زنجان-قزوین
جاده خرمدره-زنجان_ کمربندی خرمدره-ابهر
خط راه‌آهن تهران-تبریز
جاده خرم دره-لوشان (در حال ساخت)
▪︎ بزرگراه امام رضا (ع) (رینگ دور شهر)
شهرستانهای هشت‌گانه استان زنجان
کاخ مظفری اوشان

| کاخ مظفری اوشان | کاخ مظفری اوشان |
| --- | --- |
نام: کاخ مظفری اوشان
کشور: ایران
شهرستان: اوشان، فشم، میگون
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: کاخ
دیرینگی: دوره قاجار
دورهٔ ساخت اثر: دوره قاجار
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۰۳۹۰
تاریخ ثبت ملی: ۱ مهر ۱۳۸۲
کاخ مظفری اوشان مربوط به دوره قاجار است و در اوشان، فشم، میگون، واقع شده است.
یکی از بناهای تاریخی در اوشان. در دامنۀ شمالی ارتفاعات جنوبی اوشان و در کنار رودخانه‌ای که از شمال غربی به سوی جنوب شرقی جریان دارد، در محلۀ اردوگاه آبادی اوشان، ساختمانی وجود دارد که به دورۀ قاجاریه مربوط است و به کاخ مظفری شهرت دارد. این بنا را مظفرالدین شاه به‌عنوان اقامتگاهی ییلاقی ساخت. برپایۀ اظهار مردم محلی، او تنها در یکی دو تابستان از آن استفاده کرد
این اثر در تاریخ ۱ مهر ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۱۰۳۹۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
هربرت بیبرمن

| هربرت بیبرمن | هربرت بیبرمن |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: Herbert Joseph Biberman
زادهٔ: ۴ مارس ۱۹۰۰ فیلادلفیا, پنسیلوانیا, آمریکا.
درگذشت: ۳۰ ژوئن ۱۹۷۱ (۷۱ سال) نیویورک, ایالت نیویورک, آمریکا.
دیگر نام‌ها: Herbert J. Biberman
پیشه(ها): فیلم‌نامه نویس کارگردان
همسر: گیل ساندرگارد (ا. ۱۹۳۰)
فرزندان: ۲
خویشاوندان: ادوارد بیبرمن برادر
هربرت جی بیبرمن (۴ مارس ۱۹۰۰ - ۳۰ ژوئن ۱۹۷۱) فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان آمریکایی بود. او از جمله کارگردانانی بود که در اوایل جنگ سرد در لیست سیاه هالیوود قرار گرفت و در سال ۱۹۵۰ از انجمن کارگردانان آمریکا اخراج شد. هرچند در نهایت پس از مرگش و در سال ۱۹۹۷ دوباره نامش در انجمن کارگردانان قرار گرفت. از جمله آثار مهم بیبرمن فیلم نمک زمین (۱۹۵۴) است که درباره اعتصاب معدنچیان روی در شهر گرانت ایالت نیومکزیکو است. این فیلم به سختی در ایالات متحده آمریکا اکران شد.
بیبرمن در سال ۱۹۰۰ در شهر فیلادلفیا از ایالت پنسیلوانیا متولد شد. برادر او ادوارد بیبرمن از هنرمندان نقاش آمریکایی بود. تا پیش از قرار گرفتن او در فهرست سیاه هالیوود و منع فعالیت در استدیوهای فیلم‌سازی، بیبرمن به نویسندگی فیلم‌هایی چون پادشاه محله چینی‌ها (۱۹۳۹)، وقتی فردا می‌آید (۱۹۳۹) و اقدام در عربستان (۱۹۴۴) پرداخت. او همچنین کارگردانی فیلم‌هایی چون مسابقه استاد (۱۹۴۴) و بلیت یک طرفه (۱۹۳۵) را برعهده داشت. بیبرمن در سال ۱۹۳۰ با گیل ساندرگارد، بازیگر هالیوود، ازدواج کرد که این ازدواج تا پایان عمر او ادامه داشت. بیبرمن در سال ۱۹۷۱ بر اثر سرطان استخوان در شهر نیویورک درگذشت.
فهرست سیاه هالیوود

بیبرمن پس از حمله آلمان به اتحادیه جماهیر شوروی که منجر به برهم خوردن پیمان مولوتوف–ریبنتروپ شد، از جنگ حمایت می‌کرد و به شدت نسبت به حمایت‌های مالی ایالات متحده نسبت به بریتانیا، به عنوان رهبر متفقین غربی، مخالف بود. این موضع‌گیری بیبرمن شک اف‌بی‌آی را برانگیخت که او به عنوان یک یهودی به نازیسم گرایش پیدا کرده است. در سال ۱۹۴۷ کمیته فعالیت‌های ضد آمریکایی کنگره، تحقیقات خود را در مورد صنعت سینما آغاز کرد و بیبرمن یکی از ده‌ها نویسنده و کارگردانان هالیوود بود که به علت تحقیرآمیز بودن فرآیند تحقیق، از پاسخ به کمیته کنگره در خصوص وابستگی به حزب کمونیست خودداری کرد. شواهد ارائه شده در جلسه نشان می‌داد که بیبرمن حداقل از سال ۱۹۴۴ عضو حزب کمونیست بوده است. بیبرمن در نهایت محکوم به شش ماه زندان شد و در لیست سیاه استدیوهای هالیوود قرار گرفت‌‌. بیبرمن پس از آزادی از زندان به طور مستقل از استدیوها به فیلمسازی پرداخت. حاصل این دوران فیلم نمک زمین است که فیلمنامه آن با همکاری مایکل ویلسون نوشته شد و پل جریکو آن را تهیه کرد که هر دو پس از مشارکت در ساخت این فیلم، در لیست سیاه هالیوود قرار گرفتند. نمک زمین توسط کتابخانه کنگره ایالات متحده «از نظر فرهنگی مهم» تلقی شده و برای نگهداری در فهرست ملی فیلم انتخاب شده است.
میراث

کارل فرانسیس در سال ۲۰۰۰ فیلمی به نام یکی از ده هالیوود را ساخت که به شرح دوران شکل‌گیری فهرست سیاه هالیوود و ساخت فیلم نمک زمین توسط بیبرمن می‌پرداخت. جف گلدبلوم در نقش بیبرمن و گرتا اسکاکی در نقش همسرش، گیل ساندرگارد، نقش آفرینی کردند. در تیتراژ پایانی فیلم آمده است که بیبرمن هرگز به طور رسمی از لیست سیاه حذف نشد و همسرش ساندرگارد تا اندکی قبل از مرگ بیبرمن، نتوانسته بود در هالیوود مشغول به کار شود. عضویت بیبرمن در انجمن کارگردانان آمریکا که در سال ۱۹۵۰ لغو شده بود، در سال ۱۹۹۷ احیاء شد.
فیلم‌شناسی

| سال | نام فیلم | نقش | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۳۵ | هشت زنگ (Eight Bells) | کارگردان |  |
| ۱۹۳۵ | بلیت یک طرفه (One Way Ticket) | کارگردان |  |
| ۱۹۳۶ | با نرو ولف آشنا شوید (Meet Nero Wolfe) | کارگردان |  |
| ۱۹۳۹ | پادشاه محله چینی‌ها (King of chainatown) | نویسنده |  |
| ۱۹۳۹ | وقتی فردا می‌آید (When Tomorrow Comes) | نویسنده |  |
| ۱۹۴۴ | اقدام در عربستان (Action in Arabia) | نویسنده |  |
| ۱۹۴۴ | مسابقه استاد (The Master Race) | نویسنده، کارگردان |  |
| ۱۹۴۴ | دوباره با هم (Together Again) | نویسنده |  |
| ۱۹۴۶ | شهر ابیلین (Abilene Town) | مدیر تولید |  |
| ۱۹۴۷ | نیو اورلان (New Orleans) | نویسنده،  مدیر تولید |  |
| ۱۹۵۴ | نمک زمین (Salt of the Earth) | کارگردان |  |
| ۱۹۶۹ | بردگان (Slaves) | نویسنده، کارگردان |  |
هاگریفوس

| هاگریفوس محدودهٔ زمانی: کرتاسه پسین،  ۷۵٫۹۵ میلیون سال پیش  PreЄ Є O S D C P T J K Pg N  ↓   | هاگریفوس محدودهٔ زمانی: کرتاسه پسین،  ۷۵٫۹۵ میلیون سال پیش  PreЄ Є O S D C P T J K Pg N  ↓   |
| --- | --- |
هاگریفوس، Hagryphus: هاگریفوس، Hagryphus
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
کلاد:: دایناسور
راسته:: خزنده‌کفلان
زیرراسته:: ددپایان
تیره:: †Caenagnathidae
سرده:: †Hagryphus Zanno & Sampson, 2005
گونه نماد: گونه نماد
†Hagryphus giganteus Zanno & Sampson, 2005: †Hagryphus giganteus Zanno & Sampson, 2005
هاگریفوس (به انگلیسی: Hagryphus) نام یک سرده از خاگ‌دزدخزندگان است. سنگواره این سرده، مطعلق به دوره کرتاسه پسین بوده و در یوتا یافت شده‌است.
کشف و نامگذاری

تا به امروز، تنها یک گونه از هاگریفوس در سال ۲۰۰۵ توسط لیندزی زانو و اسکات سامپسون کشف و نامگذاری شده‌است، نام Hagryphus giganteus از مصری Ha (نام خدای صحرای غربی) و γρύψ (gryps) به معنای " شیردال گرفته شده‌است.
این گونه در سال ۲۰۰۲ توسط مایکل گتی در کایپاروویتس و متعلق به دوره کامپانین پسین در در جنوب یوتا کشف شد. این یافته به صورت علمی در سال ۲۰۰۳ گزارش شد. تاریخ یابی رادیومتریک سنگ‌ها، نشان می‌دهد که این گونه ۷۵ تقریباً ۷۶ میلیون سال پیش منقرض شده‌است. این فسیل با نام UMNH VP 12765 در موزه تاریخ طبیعی یوتا نگهداری می‌شود. از یک دست چپ ناقص اما با وجود مفصل تشکیل شده‌است. همچنین فاقد پنجه دوم است. در مچ دست، هر دو استخوان مچ دست نیمه حفظ شده.
شرح

همان‌طور که از نام مشخص است، H.giganteus یک خاگ دزد بسیار بزرگ بود که ت تخمین زده می‌شود که تقریباً سه متر بوده‌است. با این وجود او با حدوداً سه متر اندازه، از بزرگترین خاگ دزد شناخته شده تا آن زمان(کیروستنتس) حدود %۳۰ بزرگتر بود. همچنین دست چپ یافت شده حدود یک فوت طول داشت. با این حال، برآوردهای بعدی که از اندازه جانور شد، کمتر بوده‌است. گرگوری اس. پل در سال ۲۰۱۰ طولی معادل هشت فوت و وزنی معادل پنجاه کیلوگرم را برای این جانور ارائه کرد.
نگاره هاگریفوس که دست کشف شده را هم نشان می‌دهد.
ترمیم
مهندسی هوافضا در ایران

مهندسیِ هوافضا در ایران، یکی از رشته های مربوط به مهندسیِ هوافضا است. رشتهٔ مهندسی هوافضا در اصل یکی از گرایش‌های مهندسی مکانیک است و در مقطعِ کارشناسی دارای بیش از ۱۰۰ واحد مشترک با سایر گرایش‌های این رشته می‌باشد و در مقاطع بعدی نیز شباهت هایی با این رشته دارد.
در ایران

رشته مهندسی هوا فضا برای نخستین بار در سال ۱۳۶۶ وارد ایران شد و نخستین دورهٔ کارشناسی این رشته را دانشگاه صنعتی امیرکبیر (پلی تکنیک تهران) راه‌اندازی کرد. هم‌اکنون *دانشگاه صنعتی شریف، دانشگاه صنعتی امیرکبیر،  دانشگاه فردوسی مشهد،  دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی، دانشگاه صنعتی ارومیه، دانشگاه امام حسین، دانشگاه شهید ستاری دانشگاه علوم و فنون هوافضای عاشورا  ، دانشگاه آزاد (واحد علوم و تحقیقات)، مؤسسه آموزش عالی اوج، دانشگاه فنی و مهندسی بوئین زهرا، دانشگاه آزاد رامسر و دانشگاه آزاد نجف آباد مشغول تربیت دانشجویان این رشته در مقطع کارشناسی هستند.
در ایران > کارشناسی

همچون دیگر رشته‌های مهندسی طول متوسط دورهٔ تحصیلی برای دورهٔ کارشناسی ۴ سال بوده و دروس این مجموعه شامل دروس عمومی، پایه، اصلی، تخصصی، کارگاهی و کارآموزی است و زمینه‌هایی چون آیرودینامیک، سازه‌های هوایی، مکانیک پرواز و پیشرانه‌ها (جلوبرنده‌ها) دروس تخصصی این رشته را شامل می‌شوند.
در ایران > کارشناسیِ ارشد

در دورهٔ کارشناسی ارشد علاوه بر دانشگاه‌های مذکور، دانشگاه‌های تربیت مدرس، علم و صنعت ایران، فردوسی مشهد، شیراز، شهید بهشتی و پژوهشگاه هوافضا نیز در گرایش‌های مختلف مهندسی هوافضا دانشجو می‌پذیرند.
شایان یادآوری است که این رشته در مقطع کارشناسی ارشد (در ایران) دارای گرایش‌های مکانیک پرواز، آیرودینامیک، پیشرانش، سازه‌های هوایی و مهندسی فضایی، است و هم‌اکنون امکان ادامهٔ تحصیل در رشتهٔ مهندسی هوافضا در داخل کشور تا مقطع دکترا میسر است.
دکتر مجتبی شهرامیار، نخستین دانش‌آموختهٔ مقطع دکترای مهندسی هوافضا در ایران شهریور سال ۱۳۸۳ در گرایش سازه از دانشکدهٔ مهندسی هوافضای دانشگاه صنعتی امیرکبیر دانش‌آموخته شد.
با توجه به رشد سریع و ناگهانی این دانش در دهه‌های اخیر، هم‌اکنون این رشته جزو رشته‌های راهبردی دانش به‌شمار می‌آید؛ ولی با این وجود این رشته در ایران از سابقهٔ زیادی برخوردار نیست. اما با این حال از لحاظ استخدام و جذب نیرو نیاز شدید در صنعت دیده می‌شود.
هواپیمای سبک سسنا، واقع در ورودی دانشکده مهندسی هوافضا دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی