stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فردی مرکوری
زندگی شخصی > گرایش‌های جنسی

در حالی که برخی از مفسران ادعا کرده‌اند که مرکوری گرایش جنسی خود را از عموم پنهان می‌کرده است، برخی دیگر او را یک «همجنس‌گرای علنی» معرفی کرده‌اند. در دسامبر سال ۱۹۷۴ وقتی که نیو موزیکال اکسپرس از او مستقیماً در اینباره سؤال کرد، «در مورد همجنس‌گرا بودن چطور؟» مرکوری پاسخ داد، «یه گاو حیله‌گر هستی، بذار اینطور بگم، زمانی بود که من جوون و بی‌تحربه بودم، چیزی هست که بچه‌مدرسه‌ای‌ها میرن طرفش. من هم شوخی‌های بچه‌مدرسه‌ایم رو دارم. نمی‌خوام بیشتر از این وارد جزئیات بشم». هفت سال قبل از آن در سال ۱۹۶۷ رفتارهای همجنس‌گرایانه در بین مردان بزرگسال بالای ۲۱ سال آزاد شده بود. در دهه ۱۹۸۰ او اغلب در رویدادهای عمومی از شریک زندگی‌اش جیم هوتون فاصله می‌گرفت. در سال ۱۹۸۶، روزنامه سان ادعا کرد که مرکوری «اقرار به یک سری ماجراهای سکس همجنس‌گرایانه یک شبه» کرده است.
در طی دوران فعالیت مرکوری، ظاهر پرتجمل او در صحنه، گاهی باعث می‌شد تا روزنامه‌نگاران دربارهٔ گرایش‌های جنسی او به صحبت بپردازند. دیو دیکسون، در بررسی اجرای کوئین در ومبلی آرنا در سال ۱۹۸۴ برای مجلهٔ کرنگ!، در رابطه با اجرای متظاهرانه و پر ناز و غمزهٔ مرکوری برای تماشاگران سخن به میان می‌آورد و مرکوری را «روسپی قیافه‌گیر، لب و لچه انداز، اداواطوار درکن» می‌نامد. در سال ۱۹۹۲، جان مارشال از نشریه گی تایمز نظرش را چنین بیان کرد: «مرکوری یک اِوایی بر روی صحنه بود؛ بی‌باک از بروزدادن همجنس‌گرایی‌اش در بین عموم، اما بی‌میل برای وارد شدن به جزئیات یا توجیه کردن «شیوهٔ زندگی‌اش»... مثل این بود که فردی مرکوری به دنیا می‌گفت «من همان چیزی هستم که می‌بینید. خب که چی؟ و این جمله به خودی خود از نظر برخی یک اعلامیه محسوب می‌شود». رابرت اربن در مقاله‌ای برای AfterElton نوشت که «مرکوری خودش را با «برون‌آیی سیاسی» یا با آرمان‌های دگرباشانه، هم‌پیمان نکرده است.
زندگی شخصی > شخصیت

مرکوری علی‌رغم داشتن شخصیت خودنمایانه بر روی صحنه، در مواقعی که به اجرا نمی‌پرداخت، خصوصاً گرداگرد افرادی که به خوبی آن‌ها را نمی‌شناخت، گوشه‌گیر و خجالتی بود، و مصاحبه‌های کمی انجام داد. مرکوری یک بار دربارهٔ خودش گفت: «من در حین اجرا برون‌گرا هستم، اما از درون یک انسان کاملاً متفاوتم». او در حین اجرای برنامه غرق محبت از طرف طرفدارانش می‌شد. در یادداشت خودکشی کورت کوبین ذکر شده که او چطور به اینکه مرکوری «دوست داشتنی به نظر می‌رسید، و از اینکه دوست داشته شود و مورد پرستش جمعیت قرار گیرد لذت می‌برد» را هم تحسین می‌کرد و هم به آن غبطه می‌خورد.
مرکوری در سال ۱۹۸۷، چهل و یکمین سالگرد تولد خود را در پایکز هتل در ایبیزا جشن گرفت؛ درست چند ماه پس از اینکه او متوجه شد به ایدز مبتلا شده است. مرکوری در این‌جای دنج به دنبال آرامش بسیار بود و از دوستان نزدیک صاحب آنجا، آنتونی پایک، به حساب می‌آمد که او مرکوری را «زیباترین شخصی که در تمام زندگی‌ام دیده‌ام، بسیار سرگرم‌کننده و دست و دل باز» توصیف کرده است. بر طبق گفتهٔ لزلی-آن جونز، «مرکوری آنجا را مثل خانه خودش می‌دانست. او گاهی تنیس بازی می‌کرد، کنار استخر لم می‌داد و شب‌ها به کلوپ‌های همجنسگراها و میخانه‌ها می‌رفت». مهمانی که در ۵ سپتامبر ۱۹۸۷ برگزار شد به صورت «باورنکردنی‌ترین مثال از ولخرجی در دریای مدیترانه که تا به حال دیده شده» توصیف شده است و ۷۰۰ نفر در آن شرکت داشتند. کیکی به شکل ساگرادا فامیلیا برای مهمانی تهیه شده بود، هرچند که کیک اصلی فروپاشیده بود و با کیکی دو متری اسفنجی جایگزین شده بود که بر روی آن اشعاری از ترانه بارسلونا مرکوری نوشته شده بود. صورت‌حساب این مهمانی که ۲۳۲ لیوان شکسته هم در آن بود، به مدیر برنامه‌های کوئین، جیم بیچ داده شد.
میراث > محبوبیت ادامه‌دار

اینکه مرگ مرکوری چقدر باعث افزایش محبوبیت کوئین شده مشخص نیست. در ایالات متحده، که محبوبیت کوئین در دهه ۱۹۸۰ کاهش یافته بود، در ۱۹۹۲، سال بعد از مرگ مرکوری فروش آلبوم‌های کوئین به شکل انکارناپذیری افزایش یافت. یکی از منتقدان آمریکایی در سال ۱۹۹۲ گفت که «چیزی که به آن فاکتور «ستاره مرده» می‌گویند تأثیرش را گذاشته و گروه کوئین در میانهٔ یک باززایی اساسی است». فیلمی در سال ۱۹۹۲ به نام دنیای وین منتشر شد که ترانهٔ حماسه کولی در قسمتی از آن پخش می‌شد. بر طبق انجمن صنعت ضبط موسیقی ایالات متحده آمریکا کوئین ۳۴٫۵ آلبوم در آمریکا فروخته است که نیمی از آن‌ها پس از مرگ مرکوری در ۱۹۹۱ بوده است.
میزان فروش جهانی کوئین تا امروز تا حدود ۳۰۰ میلیون تخمین زده شده است. در بریتانیا، کوئین نسبت به دیگر هنرمندان موسیقی (از جمله بیتلز) جمعاً هفته‌های بیشتری را در جدول‌های آلبوم بریتانیا مانده است. آلبوم برترین آثار کوئین پرفروش‌ترین آلبوم همهٔ اعصار در بریتانیا است. دو تا از ترانه‌های مرکوری به نام حماسه کولی و ما قهرمانیم، هر کدام به عنوان برترین ترانهٔ همهٔ اعصار به ترتیب در نظرسنجی‌هایی توسط سونی اریکسون و رکوردهای جهانی گینس انتخاب شده‌اند. نظرسنجی اول تلاشی برای تعیین کردن محبوب‌ترین ترانهٔ دنیا بود، در حالی که نظرسنجی گینس تنها در بریتانیا صورت پذیرفت. هر دو ترانه وارد تالار مشاهیر گرمی شده‌اند. حماسهٔ کولی در سال ۲۰۰۴ وارد این تالار شد و ما قهرمانیم هم در سال ۲۰۰۹. در اکتبر ۲۰۰۷، نماهنگ حماسهٔ کولی توسط خوانندگان مجله کیو به عنوان برترین نماهنگ همه اعصار انتخاب شد.
مرکوری که همواره از او به عنوان یکی از بهترین خوانندگان در تاریخ موسیقی عامه‌پسند یاد می‌شود، در فهرستی به نام «۲۲ صدای برتر موسیقی» که توسط MTV تنظیم شده، پس از ماریا کری، در جایگاه دوم قرار گرفت. به علاوه در ژانویه ۲۰۰۹، در نظرسنجی ایستگاه رادیویی پلانت راک پس از رابرت پلنت به عنوان دومین خوانندهٔ برتر راک انتخاب شد. در می ۲۰۰۹، مرکوری در یک نظرسنجی از طرف مجله کلاسیک راک، به عنوان برترین خواننده راک انتخاب شد. در سال ۲۰۱۱، خوانندگان مجله NME مرکوری را پس از مایکل جکسون به عنوان برترین خواننده همه دوران‌ها انتخاب کردند. در سال ۲۰۱۱ خوانندگان مجله رولینگ استون مرکوری را در جایگاه دوم «بهترین آوازخوان اصلی همه اعصار» انتخاب کردند. در سال ۲۰۱۳، خوانندگان گیگ‌وایز مرکوری را بهترین خوانندهٔ همهٔ اعصار انتخاب کردند.
میراث > آلبوم کوئین پس از مرگ او

در نوامبر ۱۹۹۵، کوئین آلبوم ساخت بهشت را منتشر کرد. این آلبوم، از آهنگ‌های منتشر نشده فردی مرکوری از سال ۱۹۹۱، اوت‌تیک‌هایی (به انگلیسی: outtake) از سال‌های گذشته و نسخه‌های بازسازی‌شده از آثار انفرادی مرکوری توسط اعضای زنده گروه، تشکیل شده بود. پوستر آلبوم، تصویری از تندیس فردی مرکوری را نشان می‌دهد که در حال نگاه کردن به دریاچه لمان در مونترو سوئیس است، جایی که مرکوری آخرین آهنگ‌هایش را در مونتین استودیوز نوشته و ضبط کرده است. بر روی جلد آلبوم نوشته شده بود که «تقدیم به روح جاودانه فردی مرکوری».
میراث > یادبودها

تندیسی از مرکوری در مونترو سوئیس که توسط مجسمه‌ساز ارنا سدلکا ساخته شده، برای تکریم و بزرگداشت او برپا شد. این مجسمه سه متر طول دارد و در حال نگاه کردن به دریاچه لمان از بالا است و در ۲۵ نوامبر ۱۹۹۶ در میان حضور طرفداران، توسط پدر مرکوری و منتسرات کاباله و همین‌طور باقیماندهٔ اعضای گروه کوئین، رونمایی شد. از سال ۲۰۰۳ به بعد، طرفداران مرکوری برای بزرگداشت این هنرمند، هر ساله در آخر اولین هفته از ماه سپتامبر، در کنار این مجسمه گرد هم می‌آیند که این رویداد تحت عنوان «روز بزرگداشت فردی مرکوری در مونترو» شناخته می‌شود و گروه Bearpark And Esh Colliery هم در ۱ ژوئیه ۲۰۱۰ در کنار این مجسمه، به نواختن پرداختند. در سال ۱۹۹۹، پست سلطنتی انگلستان تمبری با تصویری از فردی مرکوری در حال اجرا بر روی صحنه را به افتخار او به چاپ رساند. در سال ۱۹۹۷ هم سه عضو باقیماندهٔ گروه کوئین ترانه‌ای به نام هیچ‌کس جز تو (فقط خوب‌ها زود می‌میرند) را برای بزرگداشت مرکوری و همهٔ کسانی که زودتر از موعد مرگشان می‌میرند، اهدا کردند.
در سال ۲۰۰۹، یادبودی از مرکوری در شهر فلتام، جایی که مرکوری و خانواده‌اش پس از رسیدن به انگلستان در سال ۱۹۶۴ به آنجا رفته بودند، رونمایی شد. به یادبود دستاوردهای مرکوری، ستاره‌ای در خیابان اصلی فلتام توسط مادرش، جر بولسارا و دیگر عضو گروه کوئین، برایان می، رونمایی شد. در دسامبر ۲۰۰۹، یک ماکت بزرگ از مرکوری با لباس تارتان برای تبلیغات اجرای ترانه ما تو را به جنب و جوش می‌اندازیم در پلی‌هوس تئاتر، در مرکز ادینبرگ در معرض دید عموم قرار گرفت.
از می ۲۰۰۲ که نمایش موزیکالی توسط کوئین و بن التون به نام ما تو را به جنب و جوش می‌اندازیم در دومینون تئاتر در وست اند لندن برگزار شد، تندیسی از مرکوری در ورودی آنجا نصب شده است.
به مناسبت شصت و پنجمین سالگرد مرکوری، شرکت گوگل یک گوگل دودل را به او تقدیم کرد که یک انیمیشن تصویری در رابطه با ترانه الان جلومو نگیر بود.
در مراسم اختتامیه المپیک تابستانی ۲۰۱۲ در لندن، از گروه کوئین و مرکوری قدردانی به عمل آمد. باقی‌ماندهٔ گروه کوئین آهنگ ما تو را به جنب و جوش می‌اندازیم را به خوانندگی جسی جی اجرا کردند که یک ویدیو ریمستر شده از از روال «بخوان و پاسخ بده» که متعلق به یکی اجرای زنده مرکوری در استادیوم ومبلی در سال ۱۹۸۶ بود، در ابتدای این اجرا پخش شد و تماشاگران حاضر در استادیوم المپیک در سال ۲۰۱۲ هم به صورت مناسب به آن پاسخ می‌دادند.
میراث > اهمیت در تاریخچه ایدز

مرگ مرکوری به عنوان اولین ستاره راک که بر اثر ایدز درگذشته است، رویداد مهمی در تاریخ این بیماری تلقی می‌شود. در آوریل ۱۹۹۲، باقی‌مانده اعضای کوئین مرکوری فینیکس تراست را بنیان نهادند و کنسرت بزرگداشت فردی مرکوری برای آگاهی‌بخشی از ایدز و برای تجلیل از زندگی و میراث مرکوری و جمع‌آوری پول برای تحقیق در مورد این بیماری، سازماندهی کردند که در ۲۰ آوریل ۱۹۹۲ برگزار شد. مرکوری فینیکس تراست میلیون‌ها پوند برای سازمان‌های خیریه مرتبط با ایدز جمع‌آوری کرده است. در کنسرت بزرگداشت که در استودیوم ومبلی لندن با حضور ۷۲٬۰۰۰ نفر برگزار شد، خوانندگان مهمان زیادی حضور داشتند که رابرت پلنت (از لد زپلین), راجر دالتری (از د هو), اکستریم، التون جان، متالیکا، دیوید بویی، آنی لنکس، تونی آیومی (از بلک سبث), گانز ان رزز، الیزابت تیلور، جرج مایکل، دف لپارد، سیل، لیزا مینلی و همچنین یوتو (غیرحضوری و از طریق ماهواره) از آن جمله‌اند. الیزابت تیلور دربارهٔ فردی مرکوری گفت که «یک ستارهٔ فوق‌العاده راک بود که مثل ستارهٔ دنباله‌داری که از آسمان عبور می‌کند، از چشم‌انداز فرهنگی ما عبور کرد». این کنسرت در ۷۶ کشور دنیا پخش شد و تخمین زده می‌شود که ۱ میلیارد نفر آن را دیده‌اند.
میراث > حضور در فهرست‌های مربوط به افراد تأثیرگذار

چندین نظرسنجی که در دهه گذشته انجام شده‌اند نشان می‌دهند که آوازه مرکوری از هنگام مرگش بیشتر شده است. برای مثال، در یک نظرسنجی در سال ۲۰۰۲ برای تعیین کردن بزرگ‌ترین افراد بریتانیایی در طول تاریخ، مرکوری در جایگاه ۵۸ قرار گرفت که از بی‌بی‌سی هم پخش شد. او در نظرسنجی همگانی ژاپنی در سال ۲۰۰۷ تحت عنوان «۱۰۰ قرمان تأثیرگذار» در رتبه ۵۲ قرار گرفت. هرچند که فعالان حقوق همجنس‌گرایان او را به خاطر مخفی کردن وضعیت ایدزش مورد نکوهش قرار داده‌اند، پل راسل مرکوری را در کتابش تحت عنوان «۱۰۰ همجنس‌گرا: رده‌بندی تأثیرگذارترین مردان و زنان همجنس‌گرا، در گذشته و آینده»، مرکوری را هم ذکر کرده است. دیگر هنرمندانی که در کتاب راسل نامشان ذکر شده عبارتند از لیبراچی و راک هادسون. در سال ۲۰۰۸، نشریه رولینگ استون مرکوری را در جایگاه ۱۸ ر فهرست «۱۰۰ خواننده برتر همه دوران‌ها» قرار داد.
میراث > در تئاتر

در ۲۴ نوامبر ۱۹۹۷، مونودرامی دربارهٔ زندگی مرکوری تحت عنوان مرکوری: آخرت و دوران یک خدای راک در نیویورک سیتی گشایش یافت. این مونودرام مرکوری را در لحظات پس از مرگش نشان می‌دهد که زندگی‌اش را مرور می‌کند، به دنبال رستگاری می‌گردد و در جستجوی حقیقت خود است. این نمایشنامه توسط چارلز مسینا نوشته و کارگردانی شده است و نقش فردی مرکوری توسط خالد گونزالس و دوران بعدی زندگی‌اش توسط امیر درویش ایفا شده است. بیلی اسکوییر یکی از این نمایش‌ها را با اجرای آکوستیک یکی از ترانه‌هایی که در مورد مرکوری سروده بود و پرواز کردنت را دیده‌ام نام داشت، افتتاح کرد.
میراث > تصویرسازی از او در سینما و تلویزیون

در سپتامبر ۲۰۱۰، برایان می در مصاحبه‌ای با بی‌بی‌سی عنوان کرد که ساشا بارون کوهن که در گذشته برای بازی در نقش‌های کمدی بورات و علی جی و برونو به شهرت رسیده بود، برای بازی کردن در نقش مرکوری در فیلمی در مورد زندگی‌اش انتخاب شده است. تایم هم ضمن ستایش توانایی‌های کوهن در آوازخوانی و شباهتش به مرکوری، در اینباره مطلبی نوشت و آن را تأیید کرد. فیلم توسط پیتر مورگان نوشته شده است که قبلاً نامزد دریافت جایزه اسکار برای نمایش‌نامه‌هایش ملکه و فراست/نیکسون شده بود. این فیلم که شرکت TriBeCa Productions متعلق به رابرت د نیرو هم در تهیه کردن آن همکاری دارد، بر سال‌های شکل‌گیری گروه کوئین تا کنسرت سال ۱۹۸۵ لایو اید تمرکز خواهد داشت. فیلم‌برداری برای سال ۲۰۱۱ برنامه‌ریزی شده بود.
در آوریل ۲۰۱۱ برایان می تأیید کرد که هنوز کارهای زیادی برای آماده‌سازی فیلم باید انجام گیرد. او گفت که پس از یک توقف طولانی مدت به دلیل وجود اختلاف سلیقه، گروه تیمی را برای شروع فیلم‌برداری در همان سال ۲۰۱۱ انتخاب کرده است و اشتیاق بارون کوهن هم کلید پیشرفت کار بوده است. فیلم هم‌اکنون در حال ساخت است و موقتاً برای سال ۲۰۱۴ برنامه‌ریزی شده است. با این حال در ژوئیه ۲۰۱۳، گزارش شد که بارون کوهن به خاطر تفاوت‌های خلقی بین او و باقی‌مانده اعضای گروه کوئین از ایفای نقش منصرف شده است. گیتاریست کوئین، برایان می، بعدها گفت که حضور کوهن «مزاحم» خواهد بود.
در دسامبر ۲۰۱۳، اعلام شد که بن ویشاو که عمدتاً به خاطر ایفای نقش Q در فیلم جیمزباند اسکای‌فال شناخته می‌شود، به عنوان جایگزین کوهن برای بازی در نقش مرکوری انتخاب شده است. علاوه بر آن، گفته شده بود که دکستر فلچر بازیگر و کارگردان انگلیسی، فیلم را کارگردانی خواهد کرد، با این حال فلچر در مارس ۲۰۱۴ از ادامه کار با پروژه صرف نظر کرد. پیش از کناره‌گیر فلچر، قرار بود تا ساخت فیلم در تابستان ۲۰۱۴ آغاز شود؛ گفته می‌شود که هر تأخیر دیگری، باعث به‌وجود آمدن مشکلات بیشتر خواهد شد، چرا که قرار است ویاشاو در پایان همین سال بر روی فیلم بعدی جیمز باند کار کند. سرانجام این فیلم با عنوان راپسودی بوهمی در سال ۲۰۱۸ و به کارگردانی برایان سینگر ساخته شد. در این فیلم؛ بازیگر مصری-آمریکایی رامی ملک در نقش مرکوری ظاهر شد.
در نهایت فیلم حماسه کولی توانست در هفتاد و ششمین مراسم گلدن گلوب از دو نامزدی در این مراسم هر دو را برنده شود، یکی برای بهترین فیلم درام و دیگری برای بهترین بازیگر درام که رامی ملک ایفای نقش کرده بود.
مرکوری به عنوان یک کاراکتر فرعی در بهترین طعم ممکن: داستان کنی اورت که اولین بار در سال ۲۰۱۲ پخش شد، حضور داشت. نقش او را جیمز فلوید، بازیگر انگلیسی، ایفا کرده است.
میراث > نژاد قورباغه

مقالهٔ اصلی: مرکوریانا
یک نژاد تازه کشف شده از قورباغه‌ها، به افتخار فردی مرکوری، مرکوریانا نام‌گذاری شده است. این نژاد در سال ۲۰۱۳ در کرالا هند کشف شد. دلیل این نام‌گذاری این‌طور ذکر شده است که «موسیقی پرطراوت مرکوری الهام‌بخش پدیدآورندگان بوده است». علاوه برآن، محل کشف این نژاد قورباغه در نزدیکی جایی قرار دارد که مرکوری بیشتر دوران کودکی خود را در آنجا گذارنده است.
دیسکوگرافی

آقای آدم‌بده (۱۹۸۵)
بارسلونا (با مونتسرات کابایه) (۱۹۸۸)
آرامگاه مشاهیر

آرامگاه مشاهیر یکی از گورستان‌های تاریخی شهر نیشابور است که در محلهٔ شادیاخ واقع شده‌است. آرامگاه مشاهیر هم‌اکنون در انتهای بلوار عرفان و حدفاصل آرامگاه عطار نیشابوری و سایت باستانی شادیاخ قرار دارد.
دفن شدگان

از معروف‌ترین آرمیدگان در آرامگاه مشاهیر می‌توان به افراد زیر اشاره کرد:
پرویز مشکاتیان
محمدعلی اسلامی ندوشن
فریدون گرایلی
حسن نظریان
یعقوبعلی شوروزری
محمدقاسم اخوی‌یان
شیدای گیلانی
خان‌ببین

| خان‌ببین خان به بین | خان‌ببین خان به بین |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: گلستان
شهرستان: رامیان
بخش: فندرسک
نام(های) پیشین: خان ببین
مردم: مردم
جمعیت: ۱۰،۸۷۸ نفر (۱۳۹۵)
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
مساحت: ۱۳۰۰ هکتار
ارتفاع: ۴۱
شناسهٔ ملی خودرو:  ایران۶۹
کد آماری: ۱۱۸۳
  خان‌ببین  روی نقشه ایران ۳۷°۰۰′۳۵″شمالی ۵۴°۵۹′۰۸″شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۰۰۹۸۱۹۶۷°شمالی ۵۴٫۹۸۵۵۱۵۶۷°شرقی﻿ / 37.00981967; 54.98551567   :   خان‌ببین  روی نقشه ایران ۳۷°۰۰′۳۵″شمالی ۵۴°۵۹′۰۸″شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۰۰۹۸۱۹۶۷°شمالی ۵۴٫۹۸۵۵۱۵۶۷°شرقی﻿ / 37.00981967; 54.98551567   
 :  
خان به بین شهری از توابع  بخش فندرسک شهرستان رامیان در استان گلستان است.
خان ببین زادگاه حکیم نامی، ابوالقاسم میرفندرسکی، است. این شهر در غرب ۵۵ کیلومتر از شهر گرگان و از سوی شرق ۳۰ کیلومتر از شهر گنبد کاووس فاصله دارد.
زندگی در شهر همراه با کاروکسب وجود دارد از جمله بازارهفتگی شهر موسوم به پنجشنبه‌بازار.
مساحت خان‌ببین بیش از ۱۳۰۰ هکتار و جمعیتش در سال۱۳۹۵، برابر با ۱۰.۸۷۸ نفر بوده‌است.نام اصلی شهر خان به بین بوده که به مرور زمان به خان ببین تغییر یافته است
تاریخ

از اماکن تاریخی می‌توان از سه تپه نام برد که مربوط به اواخر هزاره دوم قبل از میلاد است و در ۵ کیلومتری غرب شهر قرار دارد.
رابینو در سفرنامه مازندران و استرآباد خود صفحه ۱۹۵، نام این آبادی را خان به بین ذکر کرده.
مراکز فرهنگی و مذهبی

ازمیان مراکز فرهنگی شهر می‌توان از: دانشسرای تربیت معلم خان ببین، و دبیرستان جابر بن حیان ومدرسه شبانه‌روزی امام علی نام برد.
وجود تکیه‌ها و مساجد قدیمی زیبایی معنوی خاصی به شهر بخشیده است. در کنار این بناها دیدن آرامگاه۲تن از امامزادگان به نامهای سلیمه و حلیمه خاتون می باشد. معروف است خالی از لطف نیست.
اقتصاد

اصلیترین شغل مردم بخش فندرسک کشاورزی بوده، محصولاتی مثل: گندم، برنج، پنبه و [[صیفی جات نظیر گوجه فرنگی ،خیار،کاهو،توت فرنگی ومیوههای باغی نظیر هلو ، انواع آلو،شلیل،خرمالو ،،پرتغال و نارنگی از فراورده‌های شهرخان ببین در بخش فندرسک می‌باشد.
جاذبه‌های توریستی

حوضه آبریز رودخانه سیاه‌جوب با مساحت ۱۶٫۸۸ کیلومتر مربع در محدوده خان‌ببین واقع شده‌است.
آبشار خان به بین(آبشار شیرآباد) که در ۷ کیلومتری جنوب شهر خان به بین واقع در مسیر خود رودخانه‌ها و چشمه‌های خنکی دارد. آبشار خان به بین به شکل پله‌ای بوده و دربرگیرندهٔ ۷ آبشار است. بزرگ‌ترین آبشار آن ۳۰ متر ارتفاع داشته و دو حوضچه با عمق ۴۰ تا ۸۰ متر در پای دیواره آن به وجود آمده‌است. غار زیبای شیرآباد که مابین آبشارهای سوم و چهارم قرار دارد از جمله عجایب زیبای این جنگل زیبا می‌باشد. در واقع هرچه از آبشار اول به سمت هفتمین آبشار حرکت می‌کنید به مناطقی برخورد می‌کنید که بسیار بکر و دست نخورده باقی‌مانده‌اند. همچنین وجود جنگلهای انبوه که گونه‌های گیاهی کمیابی را در خود جای داده از مشخصه بارز این جنگلهاست. گونه‌هایی کمیاب مانند درختان سرخدار، ملچ، افراو… که به وفور در این مناطق جنگلی یافت می‌شود. در غار شیرآباد نوعی خزنده دوزیست زندگی می‌کند که به گفته زیست شناسان تنها گونه باقی‌مانده از این نوع جانور دوزیست می‌باشد که در معرض انقراض قرار گرفته است.
همچنین رشته کوه‌های این شهر مامن و مأوای بسیاری از حیوانات و جانوران وحشی نظیر خرس، پلنگ، شغال و گرگ و روباه و… می‌باشد که بغیر از این گونه‌ها، گونه‌های کمیاب و نادر دیگری از جیوانات را در خود جای داده است.
مراکز بهداشتی

بیمارستان ۲۰ تختی امام رضا در خان‌به بین در سال ۱۳۶۸ تأسیس گردید. این بیمارستان بعنوان تنها بیمارستان تخصصی سوختگی استان با دارا بودن اتاقهای ایزوله و وان هیدروتراپی بشمار می‌رود.
ورزش

شهر دارای یک مجتمع ورزشی و چندین سالن ورزشی با امکانات کم  می‌باشد و خاستگاه ورزشکاران در رشته‌های مختلف ورزشی مثل فوتبال٫ کشتی، دوومیدانی، رزمی، والیبال و کوهنوردی در رده‌های مختلف می‌باشد.این شهر زادگاه ورزشکار نامی و قهرمان جهان و آسیا رضا سوخته سرایی می باشد. ۰
آرتور، نفرین

| آرتور، نفرین | آرتور، نفرین |
| --- | --- |
پوستر اکران فیلم: پوستر اکران فیلم
کارگردان: بارتلمی گروسمان
تهیه‌کننده:  لوک بسون  فانی بسون 
فیلمنامه‌نویس: لوک بسون
بازیگران:  متیو برگر  تالیا بسون  لولا آندرئونی  میکائیل حلیمی  یان مندی  جید پدری  وادیم آغید  مارسو ابرسولت 
فیلم‌بردار: کالین واندرسمن
تدوین‌گر: جولین ری
تاریخ‌های انتشار:  ۲۹ ژوئن ۲۰۲۲ (۲۰۲۲-06-۲۹)  
مدت زمان: ۸۷ دقیقه
کشور: فرانسه
زبان: فرانسوی 
آرتور، نفرین یک فیلم ترسناک روان‌شناختی فرانسوی به کارگردانی بارتلمی گروسمان است که در سال ۲۰۲۲ منتشر شد. این چهارمین قسمت و اسپین آفی از سری فیلم‌های آرتور بر اساس مجموعه رمان‌های فانتزی کودکانه لوک بسون است که در آن سه‌گانه اصلی به‌عنوان یک داستان تو در تو ارائه می‌شود. در این فیلم گروهی از بازیگران نقش آفرینی می‌کنند که از طرفداران آرتور بوده و خانه‌ای که به عنوان محل زندگی او در سه‌گانه مورد استفاده قرار گرفت را پیدا می‌کنند، اما یکی پس از دیگری توسط گروهی از موجودات دیوانه شکار می‌شوند.
تولید مخفیانه فیلم در سال ۲۰۲۰ در نرماندی آغاز شد. این اولین فیلم مجموعه است که توسط هیئت رده‌بندی آثار سینمایی فرانسه رتبه «ممنوعیت تماشا برای افراد زیر ۱۲ سال» را دریافت کرد. همچنین تنها فیلم سری که به دلیل مشکلات مالی شرکت توسط اروپاکورپ توزیع نشده‌است.
این فیلم با استقبال ضعیف منتقدان مواجه شد و تنها ۱ میلیون یورو در برابر بودجه ۲ میلیون یورویی به دست آورد و به بمب گیشه تبدیل شد.
جنجال‌ها

مدت کوتاهی پس از انتشار، چندین دانشجو از یک مدرسه فیلم تأسیس شده توسط لوک بسون او را محکوم کردند که از آنها خواسته شده‌است به صورت رایگان و بدون دستمزد روی فیلم کار کنند. یکی از دانش‌آموزان سابق مدرسه، خطرات و سوء استفاده‌ها را هنگام کار با بسون، که آنها بیشتر متهم به سوء استفاده از بی‌تجربگی دانش‌آموزانش کردند، شرح داد.
دستیار کارگردان جوان، آرتور ریدت در توییتر بدون اینکه صراحتاً بسون را به سرقت ادبی متهم کند، اظهار داشت که این اثر شباهت‌های زیادی با فیلم کوتاهی دارد که او در سال ۲۰۱۷ بر اساس همان فیلمنامه با بازی شانا بسون (یکی از دختران لوک بسون) کارگردانی کرد.
سید علی نکویی زهرایی

| سید علی نکویی زهرایی | سید علی نکویی زهرایی |
| --- | --- |
نخستین استاندار قزوین: نخستین استاندار قزوین
دوره مسئولیت ۱۶ شهریور ۱۳۷۶ – ۲۶ شهریور ۱۳۸۰: دوره مسئولیت ۱۶ شهریور ۱۳۷۶ – ۲۶ شهریور ۱۳۸۰
رئیس‌جمهور: محمد خاتمی
پس از: تأسیس استان
پیش از: مسعود امامی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۱۹ اصفهان، ایران
درگذشته: ۱۶ فروردین ۱۴۰۰ بیمارستان میلاد، اصفهان ، ایران
ملیت: ایرانی
حزب سیاسی: مستقل
پیشه: سیاستمدار
سید علی نکویی زهرایی (اردیبهشت ۱۳۱۹_ ۱۶ فروردین ۱۴۰۰) فعال سیاسی و مدیر اجرایی ایرانی بود که استاندار قزوین، چهارمحال و بختیاری و کرمانشاه بوده‌است.
مارکوس رشفورد

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 رشفورد با انگلستان در جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ پس گلزنی به تیم ملی ایران:  رشفورد با انگلستان در جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ پس گلزنی به تیم ملی ایران
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  مارکوس رشفورد
زادروز:  ۳۱ اکتبر ۱۹۹۷ ‏(۲۷ سال)
زادگاه:  منچستر، انگلستان
قد:  ۶ فوت ۱ اینچ (۱٫۸۶ متر)
پست:  وینگر چپ، مهاجم
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  استون ویلا (قرضی)
شمارهٔ پیراهن:  ۹
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۳–۲۰۰۵:  فلچر موس رنجرز
۲۰۰۵–۲۰۱۵:  منچستر یونایتد
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۵– |  منچستر یونایتد |  ۳۹۰ |  (۳۲۹) |
| ۲۰۲۵– |  ← استون ویلا (قرضی) |  ۱ |  (۰) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۲ |  زیر ۱۶ سال انگلستان |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۴ |  زیر ۱۸ سال انگلستان |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۶ |  زیر ۲۰ سال انگلستان |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۶ |  زیر ۲۱ سال انگلستان |  ۱ |  (۳) |
| ۲۰۱۶– |  انگلستان |  ۳۸ |  (۹) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۵ آوریل  ۲۰۲۴.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۰ نوامبر ۲۰۲۳:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۵ آوریل  ۲۰۲۴.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۰ نوامبر ۲۰۲۳
مارکوس رشفورد (به انگلیسی: Marcus Rashford)؛ زادهٔ ۳۱ اکتبر ۱۹۹۷) بازیکن فوتبال اهل انگلستان است که در پست مهاجم برای باشگاه استون ویلا (به صورت قرضی از منچستر یونایتد) در لیگ برتر انگلستان و تیم ملی انگلستان بازی می‌کند.
دوران باشگاهی

رَشفورد در ویتنشاوی منچستر به دنیا آمد و از هفت سالگی در آکادمی فوتبال منچستر یونایتد دوران بازی خود را آغاز کرد.
رشفورد در تاریخ ۲۱ نوامبر ۲۰۱۵ برای اولین بار در ترکیب اولیه تیم اصلی منچستر یونایتد در قرار گرفت و شاهد پیروزی ۲–۱ شیاطین سرخ در برابر واتفورد از روی نیمکت بود. در ۲۵ فوریه، رشفورد در پی مصدومیت آنتونی مارسیال در ترکیب ابتدایی منچستر یونایتد در برابر میتیلند قرار گرفت و اولین بازی خود را برای منچستر یونایتد انجام داد؛ وی در جریان این بازی ۲ گل از ۵ گل منچستر یونایتد را به ثمر رساند. بدین ترتیب رشفورد به جوان‌ترین گل‌زن منچستر یونایتد در یک رقابت اروپایی تبدیل شد و رکورد جرج بست را شکست. رشفورد سه روز بعد نیز در اولین حضور خود در لیگ برتر، موفق شد در جریان پیروزی ۳–۲ منچستر یونایتد در برابر آرسنال، ۲ گل از گل‌های تیمش را به ثمر برساند تا پس از دنی ولبک و فدریکو ماکدا به عنوان سومین بازیکن جوان منچستر یونایتد که در لیگ برتر گل می‌زند، شناخته شود. در ۲۰ مارس، رشفورد تک گل منچستر یونایتد در دربی منچستر را به ثمر رساند تا یونایتد به اولین پیروزی خود در ورزشگاه اتحاد (ورزشگاه شهر منچستر) پس از سال ۲۰۱۳ دست یابد. با تنها ۱۸ سال و ۱۴۱ روز، رشفورد به عنوان جوان‌ترین گل‌زن دربی منچستر نیز شناخته شد.
رشفورد می‌تواند برای منچستر یونایتد تاریخ‌سازی کند.
داوید د خیا پس از پیروزی منچستر یونایتد در برابر استون ویلا با تک گل رشفورد
وی در پایان فصل، با زدن ۸ گل در ۱۸ بازی (در تمامی رقابت‌ها) رکورد فوق‌العاده از خود برجای گذاشت و فصل ۲۰۱۵/۱۶ را با قهرمانی همراه با منچستر یونایتد در جام حذفی انگلستان به پایان رساند. در پایان فصل نیز در مراسم سالیانه باشگاه منچستر یونایتد، رشفورد به عنوان برترین بازیکن زیر ۱۸ سال باشگاه در فصل ۲۰۱۵/۱۶ انتخاب شد.
وی در تاریخ ۳۰ می ۲۰۱۵ با قراردادی ۱+۴ ساله، قرارداد خود با منچستر یونایتد را تا سال ۲۰۲۰ تمدید کرد.
دوران ملی

رشفورد پس از درخشش در منچستر یونایتد، به اردوی تیم ملی انگلیس برای حضور در جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۶ دعوت شد. در این بین، مربی وی در آکادمیِ یونایتد(نیکی بات)، این دعوت را برای وی نامناسب خواند و احتمال داد که این موضوع به ضرر جوان ۱۸ ساله شود. به هر روی در ۱۶ می ۲۰۱۶، روی هاجسون نام او را در میان ۲۶ نفر ابتدایی دعوت شده به تیم ملی انگلیس قرار داد.
در ۲۷ می، رشفورد در اولین بازی ملی خود برای انگلستان در ورزشگاه لایت در دیداری دوستانه در برابر استرالیا به میدان رفت و تنها پس از ۱۳۸ ثانیه موفق به زدن اولین گل ملی خود شد. بدین ترتیب او رکورد دیگری را نیز شکست و پس از ۷۸ سال موفق شد با شکستن رکورد تامی لاوتِن، به جوان‌ترین گل‌زن تیم ملی انگلستان بدل شود.