stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فرزاد عموزاد

| سوابق مدال> به نمایندگی از   ایران.کشتی آزاد مردان.مسابقات جهانی جوانان | سوابق مدال> به نمایندگی از   ایران.کشتی آزاد مردان.مسابقات جهانی جوانان | سوابق مدال> به نمایندگی از   ایران.کشتی آزاد مردان.مسابقات جهانی جوانان |
| --- | --- | --- |
|  | رومانی ۲۰۱۲ | ۵۵ ک‌گ |
قهرمانی آسیا: قهرمانی آسیا
|  | آلماتی قزاقستان ۲۰۱۲  | ۵۵ ک‌گ |
فرزاد عموزاد خلیلی کشتی‌گیر ایرانی زادهٔ شهرستان بهشهر از مازندران است.وی برادر بزرگ‌تر رحمان عموزاد و محمد علی عموزاد است.
عناوین قهرمانی

عضو تیم ملی نوجوانان در مسابقات آسیایی ۲۰۰۸هندوستان (مدال برنز وزن ۵۴ کیلوگرم)
عضو تیم ملی جوانان در مسابقات آسیایی ۲۰۱۲ قزاقستان (مدال برنز وزن ۵۵ کیلوگرم)
عضو تیم ملی جوانان در مسابقات بین‌المللی ۲۰۱۲ رومانی (مدال طلای وزن ۵۵ کیلوگرم)
عضو تیم ملی بزرگسالان در مسابقات داخل سالن آسیا۲۰۱۷ ترکمنستان (ایندورگیم)(مدال برنز وزن ۶۵ کیلوگرم)
شیما کلباسی

| شیما کلباسی | شیما کلباسی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۹ آبان ۱۳۵۱ ‏(۵۲ سال) ایران
پیشه‌ها: خبرنگار شاعر نویسنده فیلم‌ساز
وبگاه: sheema.info
شیما کلباسی، (متولد ۲۰ نوامبر ۱۹۷۲ در تهران) شاعر، کنشگر سیاسی، نویسنده و فیلم‌ساز مسائل زنان، ایرانی آمریکایی می‌باشد. عمده نوشته‌ها و موضوعات فعالیتی کلباسی پیرامون، پناهندگان و حقوق آنها، حقوق بشر، نقد قوانین مذهبی، آزادی بیان و نقص حقوق اجتماعی می‌باشد. وی همچنین در حوزه مسائل زنان و فمنیسم، حقوق کودکان و اقلیت‌ها نیز فعالیت‌دارد. شیما کلباسی عضو بنیانگذار گروه فرشگرد است که از رضا پهلوی پشتیبانی می‌کند.
زندگی‌نامه

شیما کلباسی در ۲۹ آبان ۱۳۵۱ در تهران به دنیا آمد. پدرش از افسران ساواک بود. او در خصوص علاقه اش به نوشتن شعر اظهار داشته که حافط شیرازی در پیداش این مسئله در او اثرگذار بوده و اولین شعر خود را در هشت سالگی نوشته است. او مدتی را در پاکستان زندگی کرده و مشغول تدریس داوطلبانه به کودکان پناهجو بهائی در لاهور و قومیت‌های مختلف در اسلام‌آباد بوده است. وی در این باره اظهار داشت که تجربه چنین شرایطی باعث الهام گرفتن در اشعارش شده است. او بنیانگذار شرکت ریل‌کانتکت (شرکت تولید فیلم‌های مستند با تمرکز بر روی حقوق بشر)، می‌باشد.
او مسائلی در ایران چون اعدام، سنگسار و همین‌طور نحوه برخورد با: اقلیت‌های مذهبی و قومی، اتحادیه‌های صنفی، دانشجویان و فعالان حقوق زنان توسط حکومت جمهوری اسلامی را نقض حقوق بشر قلمداد می‌کند.
کنشگری‌ها

مقاله‌های اصلی: بیانیه ۱۴ فعال سیاسی و فرشگرد
او یکی از امضاکنندگان بیانیه ۱۴ فعال سیاسی زن خارج کشور می‌باشد. وی همچنین یکی از ۴۰ نفر از مؤسسان سازمان فرشگرد که یک حرکت اپوزیسیون با هدف تغییر حکومت در ایران است، می‌باشد. وی همچنین یکی از ۳۰ نفر امضاکننده نامه در اعتراض به بهائی‌ستیزی در ایران بود.
دیدگاه‌های سیاسی

شیما کلباسی عقاید ضد کمونیستی دارد و با هر جریان سیاسی طبقهٔ کارگر که خواهان تأسیس حکومتی کارگری در ایران باشد مخالف است. او همچنین با برقراری فدرالیسم در ایران مخالف است و ادارهٔ کشور به صورت فدرالی را نافی یکپارچگی کشور می‌داند.
کتاب‌ها

شعر زنان ایران (ویرایشگر، ریل‌کانتکت انتشارات، ۲۰۰۸)
هفت شهر عشق، گلچینی دو زبانه از شاعران زن از قرون میانه تا به امروز در ایران (مترجم، ویراستار ، انتشارات هنری خیزش ققنوس، ۲۰۰۸)
پژواک در تبعید (انتشارات هنری خیزش ققنوس، ۲۰۰۶)
سنگسار (انتشارات سندباد، ۲۰۰۵)
نه (انتشار اینترنتی)
فیلم‌شناسی

| فیلم | تاریخ | سبک |
| --- | --- | --- |
| زنان در خط مقدم | ۲۰۱۳ | مستند |
| برای رؤیای راندن - سیمین بهبهانی | ۲۰۱۳ | فیلم شاعرانه |
| بنفشه حجازی - ناامیدی | ۲۰۱۳ | فیلم شاعرانه |
| من به این دنیا خوانده شدم - شعله ولپ | ۲۰۱۳ | فیلم شاعرانه |
| فرزانه قوامی - پارک | ۲۰۱۳ | فیلم شاعرانه |
:
جوایز

جایزه و شناخت حقوق بشر، مرکز پناهندگان، UNHCR، اسلام‌آباد، پاکستان
حزب‌الله، از پژواک در تبعید، بهترین شعر، هاروست اینترنشنال.
مسافر، مقام سوم، جرسی ورکز.
جوایز > نامزدی‌ها

پژواک در تبعید، مجموعه، کتابخانه سالانه جایزه ادبی ویرجینیا، ۲۰۰۸.
پژواک در تبعید، جایزه پوشکارت، ۲۰۰۸.
هفت شهر عشق، جایزه PEN برای ترجمه در شعر، ۲۰۰۸.
هفت شهر عشق، جایزه کتاب گرگ انیسفیلد، ۲۰۰۸.
سید علی‌محمد بزرگواری

| سید علی محمد بزرگواری | سید علی محمد بزرگواری |
| --- | --- |
سخنرانی بزرگواری در مخالفت با کابینهٔ روحانی در  مجلس (مرداد ۱۳۹۲): سخنرانی بزرگواری در مخالفت با کابینهٔ روحانی در  مجلس (مرداد ۱۳۹۲)
نماینده دوره‌های هشتم و نهم مجلس شورای اسلامی: نماینده دوره‌های هشتم و نهم مجلس شورای اسلامی
حوزه انتخاباتی: کهگیلویه، بهمئی، چرام و لنده
دبیر اول کمیسیون کشاورزی، آب و منابع طبیعی مجلس شورای اسلامی: دبیر اول کمیسیون کشاورزی، آب و منابع طبیعی مجلس شورای اسلامی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: سید علی‌محمد بزرگواری ۱۳۳۶ خورشیدی دهدشت، ایران
ملیت:  ایران
محل تحصیل: حوزوی، اتمام کفایتین
پیشه: طلبه، سیاستمدار، بازنشسته فرهنگی
وبگاه: http://bozorgvari.com
سید علی‌محمد بزرگواری (زادهٔ ۱۳۳۶ در روستای طولیان) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ کهگیلویه، بهمئی، چرام و لنده در دورهٔ هشتم و نهم مجلس شورای اسلامی بوده‌است.
او دبیر اول کمیسیون کشاورزی، آب و منابع طبیعی مجلس شورای اسلامی بودایشان وارد حوزه علمیه شیراز شد ودر مدرسه علمیه خان از سیدکرامت الله ملک حسینی وسیدعلی اصغر حسینی ادبیات وفقه واصول را فرا گرفت.
نطق پر حاشیه

در نخستین جلسه علنی مجلس شورای اسلامی برای بررسی برنامه دولت یازدهم و صلاحیت کابینه پیشنهادی حسن روحانی صبح دوشنبه (۲۱ مرداد/ ۱۲ اوت) برگزار شد.
پس از تشریح برنامه‌های دولت توسط روحانی، سید علی محمد بزرگواری نماینده کهگیلویه ، بهمئی ، چرام و لنده به عنوان یکی از مخالفان کابینه نطق کرد و ضمن تذکر به وزیران پیشنهادی، مهدی هاشمی، پسر رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام را «آقازاده دله دزد» خواند.
توهین نماینده کهگیلویه و عضو جبهه پایداری که خود را «سید و لرتبار» معرفی کرد جنجالی‌ترین بخش نشست صبح دوشنبه بود و در داخل و خارج از مجلس با واکنش‌های تند و مخالفت‌آمیزی روبرو شد اما چندی بعد و به دنباله این سخن مهدی هاشمی دادگاهی شد و به زندان افتاد!
سید علی محمد بزرگواری گفت که "هر وزیری که رای آورد و به منطقه محروم من نگاه ویژه نداشت با چماق لری با او برخورد خواهم کرد. پس از این ماجراها اعتراضات شدیدی در گوشه و کنار اتفاق افتاد که در نتیجه بزرگواری گفت من نخواستم به کسی توهین یا تهدیدش کنم و منظور من رعایت حق و انصاف توسط این آقایان در مورد منطقه محروم کهگیلویه است.
مخالفت با طرح پیگیری پول‌های کثیف در انتخابات

بزرگواری اردیبهشت‌ماه ۱۳۹۴ در مصاحبه‌ای دربارهٔ سخنان وزیر کشور مبنی بر پول‌های کثیف و واکنشی که نمایندگان مجلس به این موضوع داشتند، گفت: در گذشته هم برخی با پتک قرار دادن موضوعاتی همچون ۳ هزار میلیارد تومان و بابک زنجانی به دنبال بدنام کردن جریان اصول‌گرایی بودند در حالی که جریان اصول‌گرا خود پیشگام برملا کردن این گونه مفاسد بود.
بزرگواری این گونه اظهارات را در سالی که منتهی به انتخابات مجلس است معنادار و نوعی بازی انتخاباتی دانست و گفت: از وزیر کشور انتظار بیان چنین صحبت‌هایی را نداشتیم چراکه معتقدیم این حرف‌ها بازی انتخاباتی برای خدشه‌دار کردن وجهه و چهره یک جریان است. شک نداریم که برای مقابله با جریان اصولگرا از همه حربه‌ها و گزینه‌ها استفاده خواهد شد
حضور در سوریه

بزرگواری در اواخر و بعد از دوره نمایندگی خود در مجلس شورای اسلامی راهی سوریه شد و اکنون بعنوان یکی از مدافعان حرم فعالیت میکند.
.
تاریخ پرستاری

گروهی از پرستاران در یکی از بیمارستانهای عمومی مونترال کانادا ۱۸۹۴
پرستار ایرانی در حال انجام کار
یکی از پرستارهای مراقبت‌های ویژه بیمارستان سان سالواتوره در پزارو، ایتالیا در دنیاگیری کروناویروس
تاریخ پرستاری در اصل چگونگی روند توسعهٔ مراقبت‌های پزشکی و پرستاری‌ها از انسان‌ها در تمام سنین در خانواده یا دیگر نهادهای اجتماعی همچنین گروه‌های اجتماعی چه بیمار و چه سالم را توصیف می‌کند در ضمن تاریخ پرستاری به‌طور جدایی ناپذیری با توسعهٔ دیگر رشته‌ها مثل پاتولوژی، پزشکی، علوم اجتماعی و آموزش و پرورش پیوند دارد. پرستاری از یک نیاز اولیه برای بیماران و افراد ضعیف جامعه و نه به عنوان یک شغل در جوامع گذشته خود را در طول قرن‌ها از انگیزه‌های اخلاقی و یک عمل خیرخواهانه یا یک دستیار سادهٔ پزشک به یک شغل خدماتی مهم، تأثیرگذار، نقش‌آفرین و حرفه‌ای تبدیل کرده. از نیمهٔ قرن بیستم درون طیف‌های متفاوت پرستاران جهت‌گیری‌های متفاوت شغلی، که آن‌ها به واسطهٔ هدف جمعی خود مثل کودکان یا سالخوردگان و بر اساس شاخه‌های پزشکی یا اجتماعی آن‌ها به‌طور مثال پرستاری روانی، از هم متمایز می‌شدند به وجود آمد. پیش از پایه‌ریزی پرستاری مدرن، راهبه‌ها و نیروهای نظامی بودند که خدمات پرستاری ارائه می‌دادند.
ریشه‌های مذهبی و نظامی در پرستاری مدرن امروز در بسیاری از کشورها همچنان نمایان است، به عنوان مثال در انگلستان زن پرستار ارشد به عنوان خواهر شناخته می‌شوند. پرستاران نه تنها دستورهای متخصصان مراقبت‌های بهداشتی را باید اجرا می‌کنند بلکه مسئول اعمال خود نیز هستند.
در حرکت فزایندهٔ حرفه شدن و آکادمیک شدن حوزه‌های شغلی پرستاری در طول سده‌های ۱۹ و ۲۰ میلادی، بخصوص در اواخر سدهٔ ۲۰ میلادی نیاز به توسعهٔ شغلی و تغییر جایگاه اجتماعی و سیاسی افزایش و توسعه یافت ولی تاریخ پرستاری در درون تاریخ پزشکی و علوم پرستاری اروپا گم شد و دلیل این فقدان این بود که تاریخ پرستاری توسط افراد تازه‌کار، پرستاران علاقه‌مند به تاریخ یا محققان پرستاری نگاشته شده و می‌شود، در صورتی‌که این افراد هیچگونه تحصیلات آکادمیک در زمینهٔ تاریخ ندارند و در نتیجه نتوانستند از تاریخ پرستاری، پرستاری کنند. در سراسر جهان تحقیقات علمی پیشتازی در تاریخ پرستاری در حال شکل گیریست که محققان آن به صورت تنگاتنگ با رشته‌های نیز مرتبطند. در گذشته‌ای نچندان دور انستیتوهای پزشکی در اروپا بر روی تاریخ پرستاری تحقیقاتی آغاز نمودند که در آن‌ها محققان تاریخ‌شناسی با تحصیلات دانشگاهی مرتبط با مراقبتهای پزشکی شرکت نمودند تا یک تاریخ مدون و علمی و معتبر در زمینهٔ پرستاری را تدوین کنند، تحقیقات تاریخی در زمینهٔ پرستاری هم‌اکنون چه به صورت مبتدی و چه علمی جمع‌آوری شده باشند، بخشی از آموزش پرستاران در تمام رشته‌ها در کنار تاریخ پزشکی هستند.
دوران باستان > شرق باستان > بین النحرین

قدیمی‌ترین نوشته‌ها در رابطه با پزشکی و فن درمان و مراقبت از شرق باستان هستند همچنین نوشته‌های خطی مربوط به ۱۷۵۰ قبل از میلاد و متعلق به بابلیان در زمان حمورابی وجود دارد که قوانین حقوقی و قضایی دربارهٔ مشاغل مربوط به پزشکی را در آن جامعه تعریف می‌کند. اگرچه که در تعریف و مفهوم باستانی بیماری، عامل بیماری خدایانی خشمگین هستند که ملت را به خاطر گناهانشان جزا می‌دهند اما این مسئله نیز مانع از تعهد و احساس مسئولیت افراد جامعه و خانواده در قبال بیماران در رسیدگی و مراقبت از بیماران نشد. با اینکه مفهوم مراقبت‌های پزشکی در دنیای باستان متفاوت از امروز بود ولی می‌توان چندین نمونه را یافت که با روح این حرفه و طبیعت آن و قوانین مدرن پرستاری سازگارند. ماماها و کمک‌های آن‌ها در هنگام زایمان و همچنین دایه، که می‌توانست به نوزادان شیر دهد و همچنین از مادری که کاملاً ضعیف شده مراقبت نمایند، در تاریخ باستان مشهورند و در ضمن ایشان تحت قوانین مکتوبی دارای حقوق پولی قضایی مشخصی در چارچوب شغل خود بودند آنچنانکه در نسخ خطی حمورابی مکتوب شده‌است.
دوران باستان > شرق باستان > مصر باستان

در مصر باستان دانش، ابزارهای درمانی، داروها و نیایشهای بسیار زیاد ی در زمینهٔ پزشکی وجود داشت که در دسترس پزشکان بود. یکی از جامع‌ترین مدارک و شواهد هنر درمان در مصر باستان در پاپیروس اِبِرس موجود است که به تاریخ ۱۵۵۰ قبل از میلاد بازمی‌گردد. پزشکان در زمینه‌های مختلف ی متخصص بودند و می‌توانستند در معابدی که توسط ایمهوتپ متبرک شده بودند، برای یافتن درمان جستجو کنند. در این تأسیسات درمانی زنان خدمتگزار معابد از جایگاه بالایی برخوردار بودند. آن‌ها دست در دست و پا به پای پزشکان کار می‌کردند و از بیماران مراقبتهای پزشکی و پرستاری به عمل می‌آوردند. غالباً برای پرستاری در محیط‌های مسکونی از زنان یا برده‌ها استفاده می‌شد که آن‌ها غالباً ضروریات علمی را از درون خانواده آموخته بودند یا به صورت غریزی انجام می‌دادند.
دوران باستان > شرق باستان > هند

در هندوستان در ۳۰۰ قبل از میلاد اولین مقررات برای بهداشت، تهویه و راحتی بیماران در بیمارستان‌ها به به اجرا درآمد و مکتوب نگهداری شد. مراقبت از بیماران را مردانی که در این زمینه آموزش دیده بودند بر عهده داشتند. در سال ۲۵۰ قبل از میلاد اولین مدرسهٔ پرستاری در هندوستان آغاز به کار کرد که در آن دانش آموزان اصول، مقررات و مهارت‌های پرستاری را از قبیل: آشپزی، مراقبت‌های بدنی و ماساژ را می‌آموختند، یک متن که مدت‌ها بعد و در حدود ۵۵۰ میلادی نگارش شده، توانایی‌ها و مهارت‌هایی که یک پرستار می‌بایست دارا باشد را این‌گونه توصیف می‌کند:
... او می‌تواند بیمار را به سمت خود جلب کند، در برابر پزشک وفادار است، در بدن، روح و حرف زدن خالص است، باهوش و کارآمد کار می‌کند…
دوران باستان > غرب باستان > روم

در هنگامی که علم پزشکی پیشرفتهٔ روم غالباً توسط پزشکان یونانی تأثیر قرار گرفته بود و انجام می‌شد، پرستاری در روم در لابلای خون و جنگ و شمشیر در لژیونهای نظامی روم توسعه و رشد پیدا کرد. سربازان تحت آموزش‌های مقدماتی کمک‌های اولیه قرار می‌گرفتند در همین هنگام نیز حمل بیماران و مجروحان به بیمارستان‌های نظامی نیز صورت می‌گرفت که در آنجا و بیمارستان‌های نظامی از زنان آموزش دیده در زمینهٔ مقررات پرستاری و پزشکی استفاده می‌شد. مراقبت از بیماران یا مجروحان در بیمارستان‌های رومی Valetudinarium انجام می‌شد که آن‌ها نیز مانند آسایشگاه‌های درمانی رومی Sanatorium معمولاً در مکان‌های آرام و در کنار چشمه‌های آب گرم بودند. گروه دیگری از جامعه که در این بیمارستان‌ها Valetudinarium' تحت مراقبت و درمان قرار می‌گرفتند بردگان بودند که در آنجا نیروی از دست رفتهٔ برده‌های بیمار یا مجروح آن‌ها بازیابی می‌شد و بهبود می‌یافتند و ورود به این درمانگاه‌ها فقط به شرطی امکانپذیر بود که فرد یک بیماری درمان‌پذیر داشته باشد.
در بخش رومیان از انجیل از فیبه به عنوان نخستین پرستار شناخته شده یاد شده‌است. در خلال سال‌های نخستین فعالیت کلیسا، سن پل خادمهٔ کلیسا فیبه را به عنوان نخستین پرستار به روم فرستاد. او در آنجا هم از مردان و هم از زنان مراقبت می‌کرد. در سدهٔ شانزدهم، رفرمیست‌های پروتستان دیرها و مدرسه‌های مذهبی دخترانه را تعطیل کردند؛ ولی به چندتایی از آن‌ها در شهرها اجازه دادند که به فعالیت خود به عنوان آسایشگاه بیماران درمان ناپذیر ادامه دهند. به راهبه‌هایی که به عنوان پرستار خدمت می‌کردند مقرری پراخت می‌شد یا به عنوان آن‌ها گفته می‌شد ازدواج کنند و در خانه بمانند؛ ولی در مناطق کاتولیک نقش پرستاری خواهران روحانی همچنان ادامه یافت.
دوران باستان > غرب باستان > یونان

در یونان باستان در کنار پزشکی سنتی دینی شرقی در پایان قرن پنجم قبل از میلاد مسیح، پزشکی عقلانی نیز پیشرفت نمود. برای این دوران از علم پزشکی، پزشک سرشناس یونانی بقراط، در یونان و جهان معنای خاصی دارد. در یونان دانش آموزان پزشکی هم وظیفه داشتند که به عنوان پرستار از بیماران مراقبت کنند. در یک مجموعهٔ خطی یونانی در مبحث پزشکی که توسط بقراط نوشته شده، به وضوح مطالبی دربارهٔ نقش پزشکان در امور مراقبتی بیان شده، به‌طور مثال یک سلسله مراتب برای دانش آموزان پزشکی وجود درد که این سلسله مراتب بر اساس سطح تحصیلی، آنان را به امور مراقبتی مشخص موظف می‌کند، پزشکان در حال تحصیل وظایفی از قبیل غذا دادن و خوراندن دارو به بیماران، پیشبرد درمان را دارند و چگونه بیماران را تحت نظر قرار می‌گیرند و دیگر مفاهیم اساسی پرستاری. اشخاص دیگری نیز بودند که به نام «ناظر بیماران» شناخته می‌شدند و نقش آن‌ها نتن‌ها مواظبت از بیماران بود بلکه به نوعی دستیاران یا همکاران این پزشکان در بیمارستان‌ها بودند. در ضمن نقش این ناظران به عنوان خدمتکار نبوده زیرا حوزهٔ کاری آن‌ها در سلسله مراتب بالاتر از پزشکان تازه فارغ‌التحصیل شده بود.
پرستاری در ادیان > اسلام

«کعیبه بنت اسد الاسلامیه» که به «رفیده الاسلامیه» ((به عربی: رفيدة الأسلمية))، مشهور است به عنوان اولین پرستار اسلام به‌شمار می‌رود. وی در جنگ بدر شیوه‌های استاندارد مراقبتی را برای سربازان مجروح به کار گرفت به عنوان مثال دادن آگاهی‌های لازم به کادر پرستاریش در مورد ضروریات پزشکی و بهداشتی، مدیریت کردن مراقبتهای اورژانسی، یا چگونگی حمل و مراقبتهای مجروحان در انتقال به بیمارستان‌های نظامی. مدت‌ها قبل از سازماندهی و ساختار بندی مراقبتهای پزشکی در جهان غرب، «الاسلامیه» یک مدرسهٔ پرستاری بنیاد نهاد که در آن به توسعهٔ نظری و اساسی برای چگونگی انجام حرفه‌ای پرستاری پرداخته شد. در طول «دوران طلایی اسلام»، پزشکی در جهان اسلام قدم‌های بلندی را رو به جلو برداشت و دستاوردهای ارزنده‌ای کسب کرد به‌طور مثال کتاب مشهور و ارزندهٔ «قانون در طب» و همچنین دیگر آثار پزشک مشهور ایرانی، ابن سینا تا قرن‌ها در اروپا تدریس می‌شد و نقش بزرگی در توسعهٔ نظری علم مراقبت و پزشکی در اروپا را داشت. استانداردهای بهداشتی به شدت مورد توجه قرار گرفتند و مراقبتهای روانی نیز در شاخهٔ اختصاصی خود پیشرفت نمود.
ساخت اولین بیمارستان اسلامی را هارون الرشید، خلیفهٔ عباسی در بغداد در سال ۸۰۵ میلادی نسبت داد. این بیمارستان دارای بخش مراقبت از بیماری‌های لاعلاج و همچنین بخش آموزش و بود.
پرستاری در ادیان > یهودیت

در نوشته‌های یهودی مثل تورات و تلمود دستورها ی مکتوب پیشرفته‌ای در رابطه با بهداشت و تغذیه وجود دارد، مثلاً معاینه ی حیوانات ذبح شده برای جلوگیری از استعمال مواد غذایی فاسد شده یا قرنطینه کردن و مراقبت از کسانی که بیماری‌های واگیردار دارند جهت حفاظت از مردم همچنین می‌توان به یکی از مجموعه فرامین یهود به نام Tzedakah که به فرامین نیکوکاری معروف اند، این فرمان‌ها زنان را نیز مانند مردان به نیکوکاری و تعهد نسبت به هم نوعشان متعهد می‌کنند. این فرامین بعدها مقدمه ساز خلق آثار معروفی همچون  هفت اثر دلسوزی، که آن‌ها به آثار هنری در زمینهٔ پرستاری تعلق دارند و در حقیقت اساس کارهای اجتماعی و مدنی در جوامع یهود و سازمان‌های حمایت و مراقبت از فقرا در قرون بعدی در محله‌های یهود‌نشین اروپایی (گتو) هستند را به تصویر می‌کشند.
اروپا > قرون وسطی

رشتهٔ پزشکی در دانشگاه‌های اروپایی از بسیاری قبل به عنوان یکی از رشته‌های دانشگاهی شروع به تدریس شد هم‌زمان با آن رشتهٔ پرستاری به عنوان یک تخصص در اصل با اتکا به مفهوم عشق به هم نوع در دین مسیحیت به ویژه در جوامع مذهبی و همچنین بسیاری از صومعه‌های تازه تأسیس گسترش می‌یافت. مشکلات اساسی و مرکزی پرستاران عبارت بود از طاعون و جذام که هر دو ما بین سده‌های ۱۳ و ۱۴ میلادی اروپا را در گیر خود نمود و در اصل تبعات جنگهای صلیبی در اروپا بود. برای مراقبت از بیماران جذامی و طاعون زدگان درمانگاه‌های تخصصی در اروپا تأسیس شد که در آن‌ها فرقه‌های مذهبی متفاوت مسیحی و غیره به صورت اختصاصی از بیماران مراقبت‌های لازم را به عمل می‌آوردند. به‌طوری‌که چندین فرقهٔ مذهبی از جمله "یوهانی‌ها"، "فرانسیسکان‌ها" و دومنیکی‌ها" و… شدیداً به پرستاری روی آوردند. در حدود اواخر سدهٔ ۱۲ میلادی یک انجمن از مسیحیان "لایین" (مسیحیانی که به نوعی از دید کلیسای کاتولیک رومی به عنوان غیر مسیحی شمرده می‌شدند) آغاز به کار کرد. آن‌ها بانوان بیوه یا دختران مجرد را در محافل خانگی گرد هم می‌آوردند و آن‌ها خود را برای وقف در راه مراقبت از بیماران و فقرا آماده می‌ساختند.
اروپا > سدهٔ ۱۶ میلادی

در سدهٔ ۱۶ میلادی فرقه‌های مذهبی دیگری با گرایش‌های انسان دوستانه و نزدیک به الگوهای پرستاری کلاسیک پدیدار شدند که کم‌کم از فرقه‌هایی با ایده‌آل‌های مسیحیت در نوع دوستی به فرقه‌هایی با گرایش به سمت مراقبت و پرستاری از انسان‌ها تبدیل شدند، به خصوص فرقه‌ای بانام برادران دلسوز و کامیلیانر. یوهان فون گوت در سال ۱۵۴۰ در گرانادا یک بیمارستان برای جنون زده گان و بیماران روانی بنیاد نهاد بعدها او به یک حامی و قدیس برای بیمارستان‌ها، بیماران و پرستاران تبدیل شد. در سال ۱۵۷۴ یک پزشک به نام جاکوب اوتئوس کتابی آموزشی در سه جلد با نام گزارش، درس و دستورالعمل اساسی از نیازهای مناسب و مفید پزشکی برای افراد سالم، بیماران و پرستاران که آن به عنوان اولین رسالهٔ علمی آلمانی به‌شمار می‌رود.
اروپا > اروپای مدرن

در آغاز دوران مدرن از سال ۱۶۰۰ تا ۱۸۰۰ میلادی اروپای پروتستان دارای چند بیمارستان درخور توجه بود، ولی هیچ سیستم پرستاری منظم و مرتبی نداشت. تضعیف نقش زن باعث شد که فعالیت پزشکان و پرستاران زن محدود به کمک به همسایگان و خانواده‌های خود شود که بدون حقوق بود و دارای ظرفیت شناخته شده‌ای نبود. در کشورهای کاتولیک راهبه‌ها در بیمارستان‌ها خدمت پرستاری ارائه می‌دادند. نقش رهبری در این زمینه به عهده بنیاد خیریه دختران سن وینست دو پل بود که در سال ۱۶۳۳ بنیان گذاشته شد. در کشورهای کاتولیک بنابر دستور راهبه‌ها در بیمارستان‌ها خدمات پرستاری ارائه می‌شد. گروهی از راهبه‌های کاتولیک گسترهٔ کاری خود را به مناطق جدیدی افزایش دادند. به عنوان مثال در مناطق روستایی بریتنی فرانسه نقش مرکزی به عهده دختران روح القدس بود که در سال ۱۷۰۶ بنیان گذاشته شده بود. فرصت‌های جدیدی برای راهبه‌ها به عنوان پزشکان خیریه در املاک اشراف مذهبی ایجاد شد. راهبه‌ها مراقبت‌های کاملی از بیماران فقیری که به آن‌ها مراجعه می‌کردند انجام می‌دادند آن‌ها نه تنها به وظایف پرستاری عمل می‌کردند بلکه نقششان به عنوان پزشک، جراح و داروساز گسترش دادند. در طول انقلاب فرانسه بیشتر دستورها پرستاران تعطیل شد و هیچ مراقبت پرستاری سازمان یافته‌ای به عنوان برای جایگزین برای آن‌ها پیدا نشد. با این حال تقاضا برای خدمات پرستاری به قوت خود باقی‌ماند و بعد از سال ۱۸۰۰ خواهرها دوباره کار خود را از مجتمع‌های و بیمارستان‌های روستایی از سر گرفتند. آن‌ها از طرف مقامات تحت فشار بودند چرا که مقامات از ارتباط گسترده میان پزشکان نخبه و دهقانان نیازمند کمک بیمناک بودند.
اروپا > سدهٔ ۱۷ میلادی

«وینسنس فون پاول» در شاتیلون سور شالارون در فرانسه انجمن بانوان محب مسیحیت را به وجود آورد و سپس مشترکاً با «لوئیز دِ ماریلاک» در سال ۱۶۳۳ انجمن دختران محّب مسیحیت را به وجود آورد. با به وجود آمدن این انجمن‌های خیر خواهانه جریانات جدیدی که به توسعهٔ تاریخی پرستاری کمک شایانی نمودند، شکل گرفتند و از آن‌ها به عنوان جلودار و پیشگام سازمانهایی یاد می‌شود که بعدها به وجود آمدند و در زمینهٔ مراقبت‌های پزشکی و پرستاری فعالیت حرفه‌ای می‌کردند. این بانوان تحت مدیریت و تعالیم پزشکان، آموزش‌های اساسی مراقبت پزشکی را می‌دیدند و با تجهیزات پزشکی آشنا می‌شدند و سپس تحت مدیریت پزشکان یک بیمارستان در آنجا استخدام می‌شدند.
اروپا > سدهٔ ۱۸ میلادی

با آغاز سدهٔ ۱۸ میلادی پرستاری و مراقبت‌های پزشکی اغلب توسط طیف پایین و بیسواد جامعه انجام می‌شد، هم‌زمان طبق پیشنهادها نظری برای ورود به شغل پرستاری سطح معینی از تحصیلات برای زنان طبقهٔ متوسط تعیین شد. در نتیجه کمبود پرسنل متخصص بسیار به وضوح پدیدار شد. در سال ۱۷۸۱ اولین مدرسه عمومی پرستاری آلمان در شهر مانهایم توسط «فرانتس آنتوان مای» تأسیس شد. این مدرسه تلاش می‌کرد که با یک دوره آموزشی حداقلی سه‌ماهه برای پرستاران برگزار کند. در اتریش جوزف دوم اصلاحات اتریش را سامان داد و در سال ۱۷۸۴ بیمارستان عمومی وین آغاز به کار کرد.
اروپا > سدهٔ ۱۹ میلادی

پرستاری در قرن نوزدهم وارد شکل جدیدی از حیاط خود شد. در سراسر دنیا و هم‌زمان در اروپا جنبش‌های انسان دوستانه و سازمان‌های ارگان یافته برای کمک به انسان‌ها تأسیس می‌شد و نیاز به پرستارانی آموزش دیده و حرفه‌ای روز به روز بیشتر احساس می‌شد. در اروپا نگاه به مقولهٔ پرستاری در حال تغییر کردن به یک حرفه بود و در نتیجه در اروپا همگام با جهان نقش و جایگاه اجتماعی یک پرستار در حال تغییر بود. یک پزشک آلمانی به نام تئودور فلیندر به همراه همسرش فریدریکه فلیدنر در ۱۳ اکتبر ۱۸۳۶ یک آموزشکدهٔ پرستاری برای بانوان پروتستان در آلمان تأسیس کرد تا تأثیرات مضر مراقبتهای نامناسب از بیمارها توسط کادر آموزش دیده نشده کاهش یابد، این آموزشکده و دیگر اورگان‌های هم‌زمان تأسیس شده در اروپا خود به خوبی مبین اهمیت پیدا کردن جایگاه پرستار در اروپا در قرن نوزدهم را هستند.
اروپا > قرن بیستم > جنگ جهانی اول

جنگ جهانی اول باعث به وجود آمدن یک شکاف بزرگ در راه توسعهٔ پرستاری شد، تمام تلاش‌ها برای اتحاد و استانداردسازی پرستاری متوقف شد، پرستاران در کشورهای جداگانه بر روی رسالت اساسی و اولیهٔ پرستاری که مراقبت از مجروحان جنگی بود می‌پرداختند. در اتریش پس از جنگ و به علت پی بردن به نیاز به پرستاران حرفه‌ای در شرایطی نظیر جنگ، در سال ۱۹۳۳ «گروه فارغ التحصیلان پرستاری اتریش» تأسیس شد.
اروپا > قرن بیستم > اواخر هزارهٔ دوم میلادی

در آلمان و پس از چندین دوره تلاش برای تأسیس یک دورهٔ پذیرش اختصاصی در مؤسسات آموزش عالی برای رشتهٔ علوم پرستاری، سرانجام ما بین دهه‌های ۷۰ و ۸۰ میلادی اولین دورهٔ دانشگاهی علوم پرستاری به وجود آمد. کمبود پرستار در طول دههٔ ۸۰ میلادی در آلمان و اتریش منجر به افزایش کار پرستاران شد که در نتیجهٔ این فشار کاری، کیفیت خدمات کاهش پیدا کرد و رسوایی‌هایی در رابطه با امور پرستاران و امور مراقبتی از نتایج آن بود.
علیرغم وضعیت نامناسب پرستاران آن‌ها تلاش می‌کردند تا جایگاه خود را از یک دستیار به عنوان یک شغل تخصصی مجزا در زمینهٔ سلامت تبدیل کنند. تعاریف مختلفی در سطح بین‌الملل برای پرستاری مطرح شد که از آن جمله می‌توان به "اعلامیهٔ وین دربارهٔ پرستاری" اشاره کرد.
پرستاری مدرن

پرستاری مدرن در قرن نوزدهم میلادی در آلمان و بریتانیا شروع شد و در سال ۱۹۰۰ در سراسر جهان گسترش یافت. پرستارانی که در مراکز مذهبی با انگیزه‌های مذهبی در حال آموزش دیدن بودند رفته رفته قواعد سختگیرانهٔ پزشکی و سلامت و مراقبت علمی را می‌آموختند که توسط پزشکان تدریس می‌شد. پرستار انگلیسی فلورانس نایتینگل در چنین مکانی تعلیم دید ولی بعدها نقدهایی به این مؤسسات داشت. در طول جنگ کریمه نایتینگل نتن‌ها در نیازها و ضروریات حرفه‌ای پرستاری همچنین در درک شخصی و چگونگی تعامل در چارچوب شغل خود به شناخت رسید. او در سال ۱۸۵۹ کتابی باعنوان «نکاتی دربارهٔ پرستاری» منتشر کرد. این نوشته به عنوان اولین‌ها در زمینهٔ تئوری پرستاری به‌شمار می‌رود که همچنین توانست شیوهٔ آموزش پرستاری را دچار اصلاحات اساسی نماید.
او بدینوسیله بر هنری دونانت تأثیر گذاشت، او مؤسس جنبش جهانی صلیب سرخ و هلال احمر بود و همچنین تأثیر بسیار زیادی در جدایی مدارس تخصصی پرستاری از مراکز آموزشی مذهبی داشت که منجر به حرفه‌ای شدن و به صورت یک شغل تبدیل شدن پرستاری شد. در ایالات متحده در سال ۱۸۹۹ شورای بین‌المللی پرستاران تأسیس شد که سخنگوی پرستاری، مرکز ثقل و مرتبط‌کننده پرستاران در سراسر جهان بود و توسعهٔ شغلی و حرفه‌ای پرستاری را در سراسر جهان را پیش می‌برد.