stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
بیداربخت
فرمانداری > گجرات: ۱۷۰۶–۱۷۰۷

بیداربخت پس از ورود به گجرات، به جای پدرش به فرمانداری این ایالت منصوب شد. پس از شکست سنگین گورکانیان در راتن‌پور در پی حمله مارات‌ها، بیداربخت به مقابله با شورش‌ها و تحرکات نیروهای دشمن پرداخت. آجیت سینگ برای سومین بار ارتشی بر ضد امپراتوری برانگیخت و دورگاداس به ارتش او پیوست. بیداربخت نیروهایی برای مقابله با دورگاداس فرستاد که به مناطق کولی در جنوب سورات فرار کرد.
مرگ اورنگ‌زیب: ۱۷۰۷

در ۳ مارس ۱۷۰۷، اورنگ‌زیب در اردوگاه نظامی خود در احمدنگر درگذشت. بیداربخت از طریق پدرش، محمد اعظم شاه، که به‌عنوان امپراتور جدید گورکانی اعلام شده بود، از مرگ امپراتور مطلع شد. بیداربخت که از مرگ پدربزرگ خود شدیداً متأثر شده بود، گفته می‌شود که مدت‌ها در اندوه آن باقی ماند و به یاد او زیاد می‌گریست.
مرگ

بیداربخت در ۲۰ ژوئن ۱۷۰۷، در طی نبرد جَجاو که بخشی از مبارزات جانشینی پس از مرگ اورنگ‌زیب بود، کشته شد. پدرش که پس از مرگ اورنگ‌زیب در ۱۷ مارس به امپراتوری رسید، نیز در جریان این نبرد کشته شد.
تبار

اورنگ‌زیب
آجیت سینگ
عشق افلاطونی

مشهورترین نمونه عشق افلاطونی در ادبیات، عشق دانته آلیگیری به موزای خود بئاتریس پورتیناری است. زن در بهشت تا زمانی که بینایی زیبا تنها از طریق واسطه مریم در دسترس نباشد، به جای ویرژیل، همراه و راهنما خواهد شد. اثر "incipit vita nova" اثر سزار ساکاگی را ببینید که در آن دانته و موزه الهام بخش او به عنوان یک زوج فداکار به تصویر کشیده شده‌اند، اگرچه این واقعیت هرگز اتفاق نیفتاده است. سر و گلهای آنها فضایی عرفانی ایجاد می‌کند. نوع نگاه دانته به بئاتریس به وضوح نشان می‌دهد که او عاشق او است، در حالی که بئاتریس در عمل به بالا نگاه می‌کند، گویی که پیام الهی دریافت می‌کند.
عشق افلاطونی (به انگلیسی آمریکایی: Platonic love) اصطلاحی است برای گونه‌ای از عشق، یا روابط نزدیکی که بدون رابطه جنسی است. نماد این عشق رز سفید است. این نام پس از افلاطون گذاشته شد، هر چند این فیلسوف هرگز خود از این اصطلاح استفاده نکرد. این اصطلاح به تعریف افلاطون از عشق در کتاب ضیافت اشاره دارد. این اصطلاح (Amer Platonicus در زبان لاتین) نخستین‌بار توسط مارسیلیو فیچینو در سَدهٔ پانزدهم برای توصیف احساسات و عواطِف میان سقراط و شاگردانش به‌کار رفت. عشق افلاطونی اغلب در مقابل عشق رمانتیک است.
تفسیر فلسفی کلاسیک

عشق افلاطونی در گفتگوی افلاطون، یعنی ضیافت، بررسی شده است که موضوع آن عشق، یا به طور کلی‌تر، موضوع اروس است. این گفتگو به بررسی چگونگی آغاز احساس عشق و تحول آن، چه به‌صورت جنسی و چه غیرجنسی، می‌پردازد و عشق افلاطونی واقعی را به‌عنوان نیرویی الهام‌بخش برای ذهن و روح انسان تعریف می‌کند که توجه او را به امور معنوی معطوف می‌سازد. یکی از بخش‌های مهم این گفتگو، سخنرانی سقراط است که در آن، او ایده عشق افلاطونی را به پیامبر دیوتیما نسبت می‌دهد و آن را وسیله‌ای برای صعود به تأمل در امر الهی معرفی می‌کند؛ صعودی که به نردبان عشق معروف است. برای دیوتیما و به‌طور کلی برای افلاطون، صحیح‌ترین استفاده از عشق انسانی این است که ذهن فرد را به سوی عشق به الوهیت هدایت کند. سقراط عشق را بر اساس دسته‌بندی‌های مختلفی از حاملگی (برای تولید نسل) تعریف می‌کند؛ شامل حاملگی جسم، حاملگی روح، و ارتباط مستقیم با هستی. حاملگی جسم منجر به تولید فرزندان انسانی می‌شود. حاملگی روح، که مرحله بعدی در این روند است، به تولید "فضیلت" می‌انجامد—که تجلی روح (حقیقت) در قالب مادی است.
«... فضیلت برای یونانیان به معنای یگانگی با خود است ... به بیان افلاطون، هستی یا ایده.»(۱۰۶)
دیسلاور

| دیسلاور | دیسلاور |
| --- | --- |
شورای اتحادیه: شورای اتحادیه
دیسلاور: دیسلاور
کشور:  پاکستان
ایالت: خیبر پختونخوا
بخش: ناحیه دیر بالا
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵ (ساعت رسمی پاکستان)
دیسلاور (به انگلیسی: Dislawar) یک منطقهٔ مسکونی در پاکستان است که در خیبر پختونخوا واقع شده‌است.
یومه‌کو آیزومه

یومه‌کو آیزومه (به ژاپنی: 逢初 夢子, Aizome Yumeko)، بازیگر سابق سینما و تئاتر ژاپنی بود که از سال ۱۹۳۰ تا ۱۹۶۵ فعال بود و در بیش از ۱۱۵ فیلم ظاهر شد.
دخمه مردگان پاریس

| 0 | 1 |
| --- | --- |
تصویر ورودی دخمه: تصویر ورودی دخمه
بنیان‌گذاری: ۱۷۳۸
مکان: مکان دنفرت-روشرائو، ۷۵۰۱۴ پاریس
مجموعه‌ها: معادن زیرزمینی پاریس در اواخر قرن ۱۸
وبگاه: Les Catacombes de Paris
دخمه مردگان پاریس (به فرانسوی: Catacombes de Paris) زیرزمینی است در شهر پاریس در کشور فرانسه که محل نگهداری بقایای بیش از شش میلیون نفر در یک قسمت از معادن باستانی در تلاقی با شبکه‌های تونل زیرزمینی پاریس می‌باشد. این مکان واقع در جنوب دروازه باستانی شهرستان «بریره د-انفر» (دروازه جهنم) است. در زیر آن استخوان‌های هزاران مرده امانت‌گذاری شده‌است که همین امر یکی از دو مشکل اساسی مسئولان شهرستان برای تأسیس این شهر به حساب می‌آید.
دخمه مردگان پاریس
حوزه علمیه مار آبای بزرگ

| 0 | 1 |
| --- | --- |
Icon of Mar Abba the Great, the seminary's patron saint: Icon of Mar Abba the Great, the seminary's patron saint
نوع: مدرسه خصوصی
بنیانگذاری شده: ۲۰۰۸
رئیس دانشگاه: Andrew Younan
موقعیت: ال کاجون، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا
تعلق ورزشی به: Eparchy of St. Peter The Apostle
وبگاه: www.stpeterdiocese.org/marabbaseminary
حوزه علمیه مارآبای بزرگ (انگلیسی: Seminary of Mar Abba the Great)، حوزه علمیه
کلیسای کاتولیک کلدانی در ال کاجون، کالیفرنیا و اولین حوزه علمیه و تنها حوزه علمیه کاتولیک کلدانی در خارج از عراق است.
همگون‌سازی فرهنگی

همسان‌سازی فرهنگی یا همگون‌سازی فرهنگی (به فرانسوی: Assimilation culturelle) که آسیمیلاسیون هم نامیده می‌شود فرایندی است که در آن یک گروه یا فرهنگ اقلیت همانند یک گروه یا فرهنگ غالب می‌شود یا ارزش‌ها و رفتارها و عقاید گروه دیگر را می‌پذیرد.
تعریف

همسان‌سازی فرهنگی در لغت به معنای متشابه‌سازی است و در علوم انسانی پروسه‌ای است که موجب دگرگون شدن افراد یا گروه‌هایی از میراث قومی متفاوت در فرهنگ حاکم جامعه می‌شود. همگون‌سازی در واقع شدیدترین حالت فرهنگ‌پذیری است؛ و اکتساب ویژگی‌های فرهنگ حاکم را تا حدی که گروه همگون شده غیرقابل تشخیص از دیگر اعضای جامعه شوند، شامل می‌شود. با اینکه همگون‌سازی ممکن است از طریق اِعمال زور یا داوطلبانه انجام گیرد، به ندرت موجب جایگزینی کامل فرهنگ قومی و نژادی حاکم می‌شود. به شخصی که همگون‌سازی فرهنگی شده باشد، آسیمیله یا همگون‌شده می‌گویند.
در فرایند فرهنگ‌پذیری، تغییر هدف‌دار زمانی اتفاق می‌افتد که یک گروه، سلطه بر دیگری را از طریق اشغال نظامی یا کنترل سیاسی برقرار می‌کند. فرایندهایی که در اثر تغییر هدف‌دار اتفاق می‌افتند عبارتند از آسیمیلاسیون اجباری، یعنی جایگزینی کامل یک فرهنگ توسط دیگری، و مقاومت در برابر فرهنگ حاکم. از آنجایی که تغییر هدف‌دار بر اعضای فرهنگِ میزبان تحمیل شده‌است، کمتر احتمال دارد که اثرات آن در دراز مدت حفظ شود.
نمونه‌ها

در طول تاریخ اشکال مختلفی از همگون‌سازی فرهنگی وجود داشته‌است، شامل همگون سازی داوطلبانه و غیرارادی.
نمونه‌ها > همگون‌سازی ساکنان بومی

در سرزمین‌های استعمار شده توسط اروپاییان غالباً تلاش‌های عمده‌ای توسط ایشان برای همگون‌سازی ساکنان اولیه آن مناطق صورت گرفت.
نمونه‌ها > همگون‌سازی ساکنان بومی > آمریکا

زمانی که ساکنان بومی آمریکا، یعنی سرخپوستان، برای نخستین بار با اروپاییان سفیدپوست برخورد کردند، با سه گزینه از سوی آنها روبرو شدند: همگون شدن، تغییر مکان، یا مورد نسل‌کشی قرار گرفتن. اولین گزینه به معنای همگون شدن در فرهنگ حاکم، شهرنشینی، رها کردن سنت‌های قبیله‌ای و جذب شدن در جامعهٔ اروپایی بود. آموزش یا در واقع بازآموزی فرزندان بومیان ابزاری برای همگون‌سازی بود که در قالب مدارس شبانه‌روزی اجرا می‌شد.
در اواخر ۱۸۰۰ میلادی، ساکنان بومی آمریکا در حال شکست خوردن از دولت آمریکا بودند، به ویژه پس از آنکه جنگ داخلی، دست نیروها را برای گشت‌زنی در جبههٔ غربی ایالات متحده باز گذاشت. با این حال هنوز «مشکل بومیان» وجود داشت. آنان وحشیانی خوانده می‌شدند که ساکن زمین‌های کشاورزان متمدن‌اند. در دههٔ ۱۸۶۰، دولت به منظور همگون سازی بومیان ۴۸ مدرسهٔ روزانه را در نزدیکی سکونت‌گاه‌های آنان احداث کرد؛ ولی دولت نتوانست از این طرح به هدف خود برسد، چرا که والدین دانش‌آموزان قادر به تعلیم زبان و فرهنگ قومی به فرزندانشان بودند. در دههٔ ۱۸۷۰، دولت طرح جدیدی را امتحان کرد: مدارس شبانه‌روزی. برنامه این بود که دانش‌آموزان سراسرِ هفته را در مدارسِ شبانه‌روزی، دورتر از محلِ سکونتشان سپری کنند؛ ولی این طرح نیز جواب نداد؛ چرا که مدتی بعد خانواده‌های بومیان به نزدیکی مدارس نقل مکان کردند.
نمونه‌ها > همگون‌سازی ساکنان بومی > کانادا

در طول قرن نوزدهم و بیستم و حتی تا سال ۱۹۹۶ میلادی زمانی که آخرین مدرسه شبانه‌روزی بسته شد، دولت کانادا به کلیسای مسیحی کمک می‌کرد که برنامه ای برای همگون سازی اجباری بومیان کاندا را به اجرا دربیاورد.
دولت قدرت خود را از طریق معاهدات و استفاده از زور در سرزمین‌های بومی تثبیت کرد و سرانجام بیشتر جوامع بومیان را منزوی کرد. مراسم ازدواج و مراسم معنوی ممنوع شد و رهبران معنوی زندانی شدند. علاوه بر این، دولت کانادا یک سامانه گسترده از مدرسه‌های شبانه‌روزی را برای فرزندان بومیان ایجاد کرد. فرزندان بومی از خانواده‌هایشان جدا شدند و دیگر مجاز به ابراز فرهنگ خود در این مدارس جدید نبودند. موارد بسیاری وجود داشته‌است که در آن‌ها سوءاستفاده خشونت‌آمیز یا جنسی توسط کلیسای مسیحی صورت گرفته‌است. کمیسیون حقیقت و آشتی کانادا نتیجه گرفت که این تلاش نوعی نسل‌کشی فرهنگی بوده‌است.
نمونه‌ها > همگونسازی مهاجران

همگونسازی فرهنگی در جوامع میزبان مهاجران مشاهده می‌شود. دانشمندان علوم اجتماعی برای ارزیابی همگونسازی فرهنگی مهاجران به چهار معیار اصلی متکی هستند: وضعیت اجتماعی-اقتصادی، پراکندگی جغرافیایی، دستیابی به زبان دوم و ازدواج میانفرهنگی.
نمونه‌ها > آمریکا

بین سالهای ۱۸۸۰ و ۱۹۲۰، ایالات متحده تقریباً ۲۴ میلیون مهاجر را پذیرا شده‌است. از این نظر یک جامعه مهاجرپذیر محسوب می‌گردد. همگون سازی فرهنگی در جامعه‌شناسی آمریکایی معانی مختلفی داشته‌است. هنری پرات پریچیلد همگون سازی فرهنگی آمریکا را با آمریکایی شدن یا نظریه بوته ذوب مرتبط می‌داند. برخی از محققان نیز معتقد بودند که در آمریکا همگون‌سازی فرهنگی با فرهنگ‌پذیری مترادف بوده‌است.
بهاءالدین سام یکم

| بهاءالدین سام یکم | بهاءالدین سام یکم |
| --- | --- |
سلطان دودمان غوریان : سلطان دودمان غوریان 
سلطنت: ۱۱۴۹
پیشین: سیف‌الدین محمد غوری
جانشین: علاءالدین حسین
زاده: غور
درگذشته: ۱۱۴۹
فرزند(ان): غیاث‌الدین غوری
خاندان: غوریان
پدر: عزالدین حسین
بهاءالدین سام یکم سلطان دودمان غوریان در حدود سال‌های ۱۱۴۹ بود. او به‌جای برادرش سیف‌الدین سوری بر تخت نشست. وقتی قطب‌الدین محمد غوری، در ۵۴۴ق از فیروزکوه به غزنین لشکر کشید، بهاءالدین سام به فیروزکوه رفت و در غیاب برادرش به فروانروایی پرداخت. اما بعد از واقعهٔ قتل برادرش، سیفُ‌الدّین سوری، به‌دست بهرام‌شاه غزنوی، وی فیروزکوه را به برادر دیگرش، علاءُالدّین حسین جهانسوز سپرد و به قصد انتقام به‌سوی غزنین لشکر کشید، اما در میانهٔ راه درگذشت. بهاءالدین سام در مدت کوتاه فرمانروایی‌اش، شهر فیروزکوه را بنیاد نهاد و برای حفاظت از آن چهار قلعه ساخت.
بیمارستان عیسی بن مریم

| بیمارستان مسیحی (عیسی بن مریم) | بیمارستان مسیحی (عیسی بن مریم) |
| --- | --- |
بیمارستان مسیحی، نگارگری از اف.ای. اِوانس، ۱۹۷۵: بیمارستان مسیحی، نگارگری از اف.ای. اِوانس، ۱۹۷۵
نام: بیمارستان مسیحی (عیسی بن مریم)
کشور: ایران
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
نام‌های دیگر: بیمارستان انگلیسها (England Hospital) یا مُرسلین
نام‌های قدیمی: بیمارستان مسیحی یا مسیحیان
کاربری: بیمارستان ۸۱ تخته
دیرینگی: ۱۲۸۲ خورشیدی (دوره پهلوی)، ۱۹۰۴ م
مالک فعلی اثر: در تصرف دانشگاه پزشکی اصفهان
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۳۱۱۴
اطلاعات بازدید: اطلاعات بازدید
وبگاه: isa.mui.ac.ir
بیمارستان مسیحی (عیسی بن مریم، England Hospital) (به انگلیسی: Christian hospital) یکی دیگر از بیمارستان‌های مسیونری (Christian mission hospitals) کلیساهای انجیلی و تبشیری (تبلیغ دین مسیح) انگلیسی‌هاست که در ۱۲۸۲ خورشیدی (۱۹۰۴ م) ساخته شد. این بیمارستان در اصفهان، خیابان شمس‌آبادی، نبش خیابان عباس‌آباد و پارس جای دارد. سازه آن در تاریخ ۲۲ مرداد ۱۳۸۴ با شمارهٔ ثبت ۱۳۱۱۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. دو بیمارستان دیگر به همین نام انگلیسیِ کریستین هاسپیتال یکی در انگلیس و دیگری در ایالت میسوری آمریکا وجود دارد.
جای‌باش (مکان)

این بیمارستان در زمینی ۱۱۰۰۰ متری که به دست بازرگانی به نام امین الشریعه در محلهٔ تبریزیهای اصفهان برای هیئت مرسلین کلیسای انگلیکان (Church Missionary Society, CMS) خریداری و سند آن به نام انجمن مسیونرهای کلیسایی زده شده بود برپا گردید. مسیونرهای انگلیسی بیمارستان مسیحیان را با ۷۵۰۰ متر زیربنا بر روی آن زمین وقف انجمن کلیسایی انگلیکان کردند. این بیمارستان از شمال به کوچهٔ پارس، از جنوب به عباس‌آباد، از شرق به خیابان شهناز (دوره پهلوی) یا شمس‌آبادی (دوره جمهوری اسلامی)، و از غرب با کلیسای حضرت لوقا همسایه دیوار دیوار می‌باشد.
سرگذشت بیمارستانهای مسیحیان اسپهان > انجمن فرستادگان کلیسایی

مسیحیت از ۴۰۰ سال پیش از اسلام به ایران راه یافت. در سال ۹۸۴ خورشیدی شاه عباس دوازده هزار ارامنی را به ایران کوچاند. در ۱۱۷۸ خورشیدی در لندن یک انجمن نیکوکاری به نام فرستادگان (میسیونرها یا مُرسلین) یا انجمن مسیونرهای کلیسایی با یاری مردم انگلیس بنیادگذاری شد تا در کشورهای واپس‌مانده آموزشگاه، درمانگاه، بیمارستان، و کلیسا بسازند. تاکنون بیش از ۶۰۰۰ مدرسه و ۴۶ بیمارستان مسیونری مسیحی به دست این گروه ساخته شده‌است.
در این راه مردم هلند، سوئیس و سوئد نیز به یاریشان شتافتند. آنان در کشورهای دیگری همچون عراق، لبنان، فلسطین، اسرائیل، سودان، مصر و شهرهای یزد، شیراز، کرمان، تهران… دست به برپایی همتافتهای (مجوعه‌های) کالج-کلیسا-کلینیک زدند تا به شیوه‌ای همه‌سودرسان و آبرومند دلها را برای آیین مسیح پذیرا سازند.
سرگذشت بیمارستانهای مسیحیان اسپهان > همتافتهای کالج-کلیسا-کلینیک

انجمن مسیحی شماری کلیسا-کلینیک دیگر نیز برپا کرد. کلیسای شمعون و بیمارستان مرسلین در شیراز، کلیسایی در یزد، توما در تهران، بیمارستان مرسلین در یزد، کلیسایی در کرمان، و یک همتافت (مجموعه) کالج-کلیسا-کلینیک در شهر اصفهان ساخته شد. از این میان در اسپهان بیش از دیگر شهرها کارشان گـُل کرد و مردم همراهشان شدند تا در گوشه گوشهٔ شهر کاشته‌های آن‌ها یکی پس از دیگری به بار نشیند. چیزی نگذشت که مدرسه گارلند جویباره (۱۲۶۸ خورشیدی )، مدرسه اسقف (کالج اصفهان یا همان دبیرستان ادب، در بین سالهای ۱۲۴۰و ۱۲۴۹ خورشیدی )، دبیرستان دخترانه  دوشیزگان یا منیریه دوشیزگان  (یا اسقف استیلمن مموریال کالج یا همان بهشت آئین امروزی  به دست بانو نوراس آیدین)، کودکستان و دبستان رحمت آئین (به دست بانو آیزِک)، آموزشگاه نابینایان پسرانه نورآئین، آموزشگاه نابینایان دخترانه کریستوفل (به دست ارنست کریستوفل بنیادگذار آموزشگاه‌های نابینایان و خنیاگری (موسیقی) نابینایان در ایران)، بیمارستان مسیحی (۱۲۸۲خ)، کلیسای لوقا (۱۲۸۸)، آموزشگاه پرستاری، آموزشگاه کارآموزی کشاورزی، مرغداری، و گاوداری برای نابینایان، مدرسه کار (هنرستان انقلاب اسلامی امروزی در خیابان کاوه)، کتابفروشی گلستان، گاهنامهٔ حضور، زمین فوتبال، خوابگاه دختران (اهدایی میس آیزِک)، و هتل ایران‌تور (به سرپرستی ژان مک‌داول) در سایه‌سار این بوم سر برآوردند.
شاید بودن ارامنه در اسپهان Espahan به بخت‌یار شدن این جنبش فرهنگی کمک شایانی نموده باشد. در سال ۱۲۰۸ خ یک گروه از فرستادگان آمریکایی به ارومیه آمد تا کیش مسیح را گسترش دهد. در1240 کشیش رابرت بروس نیز از انگلیس به اسپهان پای گذاشت که راهی هندوستان گردد ولی در اسپهان ماندگار شد تا به یاری گرسنگان خشکسالی سال بشتابد. او به گوشه و کنار جهان نامه‌نگاری کرد و پول و خوراک برای درماندگان اسپهان گردآوری نمود. رابرت بروس در آن زمان بیش از هفت هزار لیره استرلینگ را به سوی مردم قحطی زده سرازیر نمود و هزاران ایرانی را از مرگ رهاند. بروس ناصرالدین شاه را در انگلستان آنچنان پخت که او آزادی مذهب را در ایران جا بیندازد و در در سال ۱۲۵۸ خ کشیش هُرنِلی که یک پزشک اسکاتلندی بود را رهسپار اسپهان کند. او انجمن مسیونرها را در اسپهان پایه‌ریزی نمود و در کلیسای حضرت پولس که بروس آن را در کوی سنگتراشها ساخته بود به گسترش آیین مسیح پرداخت.
سرگذشت بیمارستانهای مسیحیان اسپهان > بیمارستان جلفا

پس از بازنشسته شدن هرنلی انجمن کلیساهای اسقفی انگلیکان در ۱۲۷۳ یک پزشک جوان، خوشرو و پر جنب و جوش به نام دونالد کار (Dr. Donald Carr) را به جلفای اسپهان فرستاند تا در قلمرو کلیسای حضرت پولس به درمان بیماران بپردازد. او با پای پیاده یا سوار بر الاغ خود را به اسپهان می‌رساند.
دکتر کار با همکاری دوشیزه مری بـِرد (Miss. Mary Bird) دو درمانگاه در جلفای اسپهان گشودند ولی با ناسازگاری نیروهای بومی روبرو شدند. سپس به جویباره که مردم آن یهودی بودند رفتند تا درمانگاه دیگری باز کنند ولی آن هم بسیار زود بسته شد. آن‌ها سرانجام با پیگیری و پافشاری توانستند دستگاه دیوانسالار کشور را پذیرای خود کنند. در ۱۲۷۶ خورشیدی نخستین بیمارستان زنان در ایران به ریاست خانم دکتر املینا استوارت (Emmelina Stuvart) در جلفای اسپهان ساخته شد. در سال ۱۲۸۳ بیمارستان زنان و دو سال پس از آن بیمارستان مردان از جلفا به ساختمان بیمارستان مسیحی در خیابان شهناز جابجا گردید.
سرگذشت بیمارستانهای مسیحیان اسپهان > بیمارستان هوسپ بغوسخانیان

سرگذشت بیمارستان مسیحی اسپهان را باید در سرگذشت بیمارستان بغوسخانیان اسپهان نگریست. در واپسین سال‌های سدهٔ نوزدهم مسیحی ارمنی‌های جلفای اسپهان که در جنوب زاینده‌رود زندگی می‌کردند از روی دسترسی نداشتن به درمانگاه و پزشک (همهٔ حکیم‌باشی‌ها و عطاریها در آنسوی رودخانه و درون شهر اسپهان بودن و جلفا بیرون شهر بود) اراده می‌کنند که برای خود درمانگاهی دست و پا کنند. در ۱۲۷۸خ یکی از خلیفه‌های کلیسای جلفا به نام ماقاکیا درونیان فراخوان کمک‌های مردمی برای ساخت درمانگاه را می‌دهد. کمک‌هایی از ارمنیهای اسپهان و هندوستان (کلکته، بنگال و مومبای) می‌رسد. در سال ۱۲۷۹خ درمانگاه ساخته می‌شود. هشت سال پس از آن بازرگانی ارمنی به نام هوسپ بغوسخانیان که در هندوستان به دادوستد و ساختن کنف سرگرم بود هرچه اندوخته داشت سرمایه می‌کند تا به درمانگاه کمک شود. پس کشیش کاراپت تومیکیان و هارتون آبکاریان پزشکان دیگری همچون دکتر راندولف (Dr. Randolf)، داروسازی به نام جانجیکیان (K. Janjikian) و دکتر دونالد کار (Dr. Donald Carr) را از بریتانیا به اسپهان فرامی‌خوانند. با آمدن این گروه جنبش جان تازه‌ای می‌گیرد. سیمون خانهٔ خود را و سپس کلیسای وانک باغ‌های پیرامون خود را به دست پزشکان می‌سپارد تا بیمارستان هوسپ بغوسخانیان برپا گردد.
دکتر کار که زمینه را برای کار هرچه بیشتر آماده می‌بیند در اندیشهٔ ساخت بیمارستانی دیگر در شمال زاینده‌رود و در میانهٔ شهر اسپهان می‌افتد. آن‌ها بخش مردان و سپس بخش زنان بیمارستان جلفا را به این سوی رودخانه جابجا می‌کنند تا هستهٔ نخستین بیمارستان مُرسلین پی‌ریزی شود. در این همین ایام نیز  تامپسون در ۱۹۲۶ با مارگارت ریچل کار، دخترِ کار (بنیانگذار بیمارستان‌های مسیحی اصفهان و شیراز) ازدواج کرد
جای پای سران در بیمارستان مسیحی

سرشناسان نامداری همچون ملکه مادر بریتانیا و ملکه الیزابت دوم همراه با همسرش پرنس فلیپ، فرح پهلوی (شهبانوی ایران)، محمد رضا پهلوی (پادشاه ایران)، صدر اعظم آلمان و همسرش (به دعوت دکتر فروغی، نخستین چشم‌پزشک بیمارستان مسیحی)، پروفسور آرنولد توئینی (تاریخ‌نگار)، دکتر کِراگ (اسلام‌شناس)، سِرکِنت گِراب نماینده سازمان ملل، تاگور شاعر هندی، احسان یارشاطر (مدیر پروژهٔ دانشنامهٔ ایرانیکا) و بسیاری از سراسقفهای بزرگ جهان (همانند کشیش جان تیلور، سیمون برینگتون وارد، کمبل مک اینس (سر اسقف اورشلیم و خاور میانه)، اسقف استوکس از آمریکا، مارشیمون (بطریق کلیسای شرق آسوری)، سراسقف دامل (سراسقف هند/پاکستان/سیلان/برمه)، اسقف جان رابینسون) از این همتافت کالج-کلیسا-کلینیک بازدید کرده‌اند. ملکه ثریا اسفندیاری دومین همسر محمدرضا پهلوی نیز در این بیمارستان زاده شده‌است. اسقف حسن دهقانی تفتی که در دههٔ شصت سراسقف اعظم خاورمیانه در اورشلیم و اسقف‌یار کاتدرال وینچستر در انگلستان می‌شود، روزگاری یکی از گردانندگان همین همتافت کالج-کلیسا-کلینیکِ مسیحیان بوده‌است. نمای هنرمندانه و زیبای نبش چهارراه عباس‌آباد به دستان توانمند استاد عیسی بهادری- بنیادگذار هنرستان هنرهای زیبای اصفهان- ساخته شده‌است. وی دارای دیپلم «دونور»، نشان زرین نمایشگاه جهانی بروکسل و همچنین نشان دانش و هنر فرانسه است.
فرماندهان (روسای) بیمارستان در پیش از انقلاب دکتر دونالد کار، دکتر کِنِس توماس از استرالیا، دکتر جیم شافتر استاد دانشکده پزشکی لندن، دکتر وایت، دکتر وایلد و دکتر پانت بودند.
دکتر پیتر وایلد (Dr. Peter Wild)
دکتر جیم شـافتر (Dr. Jim Schaffter)
بیمارستان مسیحی در گذر از انقلاب اسلامی > خیز گرفتن انقلابیون برای دست اندازی به بیمارستان

با پیروزی نهضت اسلامی و به راه افتادن واگشت (انقلاب) اسلامی، پی‌ورزیهای (تعصبات) بیگانه‌ستیز در میان مردم گسترش یافت و این بدگمانی پدید آمد که هر کس با انگلیسها دررفت و آمد است جاسوس آنهاست. برخی از دست‌اندرکاران دولتی نیز به این خیزش دامن می‌زدند. برای نمونه علی اصغر بهزادنیا معاون وزیر ارشاد ملی و از چهره‌های نزدیک به نهضت آزادی و ابراهیم یزدی در گفتگویی رسانه‌ای به سرپرستان انجمنهای کلیسایی انجیلی و انگلیکان هشدار داد که در امور سیاسی دخالت نکنند و به دنبال آن مدرسه میسیونری اندیشه را در تهران می‌بندند. این چراغ سبزی بود به گروه‌های خودسر یا شناسنامه‌دار که به سوی بنیادهای انگلیسی دست اندازی نموده و مایهٔ دلسردی و بیرون رفتن گردانندگان این سازمانها از کشور شوند. برخی دیگر نیز بر این باور بودند که راه سربلندی کشور ایستادن روی پای خود و بیرون راندن بیگانگان است و برخی دیگر در اندیشه سود و بلندپروازیهای خود بودند.
گروه‌های تبه‌کار و تندروی پیش از پیروزی نهضت اسلامی که پروندهٔ آدم‌ربایی و آدم‌کشی داشتند (همچون باند حجت‌الاسلام سید مهدی هاشمی که نام خود را هدفی‌ها، گروه ضربت، یا حزب‌اللهنهاده و آیت‌الله شمس‌آبادی، بانو جهان سلطان آقایی، رمضان مهدی‌زاده و شیخ قنبرعلی صفرزاده را پیش از انقلاب ربوده و کشته بودند) با آشفته دیدن کشور رفتارهای شهرآشوب خود را با توفان انقلاب درهم آمیختند تا در پوشش انقلابیگری به اهداف خود برسند. کمیته انقلاب اسلامی و در کنار آن گروه‌های همبال (موازی) دیگری همچون گروه دفاع شهر و حزب‌الله گردباد مصادره‌ها را به راه انداختند.
بیمارستان مسیحی در گذر از انقلاب اسلامی > مصادره بنیادهای مسیحی، یکی پس از دیگری

آموزشگاه‌های رحمت، دوشیزگان، کار، و کالج اصفهان مصادره و به وزارت آموزش و پرورش واگذار شد. آموزشگاه نابینایان به بهزیستی داده شد. بیمارستان مسیحی نیز به دست بنیاد مستضعفان انقلاب اسلامی افتاد و نام آنرا بیمارستان انقلاب اسلامی گذاشتند. بخش پرتوشناسی بیمارستان نیز به دست سازمان تأمین اجتماعی و ساختمان آزمایشگاه بعدها به دست دندانپزشکی بسیج افتاد. چون بنیاد مستضعفان نیروی تخصصی پزشکی نداشت چیزی نگذشت که بیمارستان مسیحی را به سازمان بهداری آن زمان سپرد. این تصرفات ادامه یافت و دیگر دسترنجها و دستاوردهای مسیحیان یکی پس از دیگری مصادره و نامهایشان دگرگون شد: کودکستان و دبستان رحمت به دبستان شهید محراب آیت الله صدوقی، کالج اصفهان به دبیرستان ادب و سپس به شهدای ادب، خوابگاه دختران که از سوی میس آیزِک اهدا شده بود به اداره آموزش پرورش، آموزشگاه نابینایان پسرانه نورآئین به آموزشگاه هفتم تیر، آموزشگاه نابینایان دختران و بانوان کریستوفل به حضرت فاطمه زهرا (ع)، هتل ایران‌تور که از ژان مک داول بود به اداره کنونی برق و بیمارستان مسیحی نخست به بیمارستان انقلاب اسلامی و سپس به عیسی بن مریم تغییر نام داد. درمانگاه هلیکوپترسازی بِل در شاهین شهر که از امریکائیان بود نیز همراه با پولهایش به دست انقلابیون افتاد.
بیمارستان مسیحی در گذر از انقلاب اسلامی > پیامد مصادره‌ها

روزهای پس از آن برخی از مسیحیان دیگر همچون کشیش نصرت‌الله شریفیان، کشیش خلیل رزم آرا و کشیش ایرج متحده به زندان افتادند. بیمارستان نیز با حکم حجت الاسلام والمسلمین فتح‌الله امید نجف آبادی به سود بنیاد مستضعفان مصادره شد. با هماهنگی استانداری و دادگاه انقلاب دست انجمن کلیسایی انگلیکان از بیمارستان کوتاه (خلع ید) و دکتر سید سعید شریعت (چشم‌پزشک) به فرماندهی بیمارستان گماشته شد.
شتاب تند رخدادهای ناگوار به زودی روابط ایران و انگلیس را کاهش داد و سفارت انگلیس در شهریور ۱۳۵۹ کارمندان و سفیر خود را از ایران فراخواندند. پس از بسته شدن سفارت انگلیس کشورهای اروپایی دیگر نیز سفارت خود را بستند.
تندروها فشار می‌آوردند که نام بیمارستان بایست یکسره اسلامی و غیرمسیحی شود. با ایستادگی آیت الله طاهری (امام جمعه اصفهان) چنین نشد و به تغییر نام از مسیحی به عیسی بن مریم بسنده کردند. اسقف دهقانی با طرح دادخواستی زیر عنوان تصرف عُدوانی کوشش کرد تا بیمارستان را دوباره به انجمن مسیونری کلیسا بازگرداند ولی در ایران کامیاب نشد. در سالهای پس از آن (۱۳۶۰) خانه‌های پزشکان انگلیسی که پایه‌گذاران بیمارستان بودند در گوشه جنوب باختری بیمارستان ویران گردید تا به جای آن با پولهایی که از حساب بانکی میسیونها بیرون کشیده بودند بیمارستانی مدرن پی‌ریزی کنند (زمان فرماندهی دکتر منصور شریفی). گرچه طرح آن بیمارستان مدرن هنوز (۱۳۹۲) در حد یک اسکلت فلزیِ نیمه‌کاره رها مانده‌است. بیمارستان با کمبود پول روبرو شد و روز به روز بر بدهیهای آن افزوده شد.