stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
شیطان‌پرستی

ستاره واژگون معروف به پنتاگرام اغلب برای نشان دادن شیطان‌پرستی استفاده می‌شود.
شیطان‌پرستی (به انگلیسی: Satanism) گروهی از باورهای ایدئولوژیک یا فلسفی است که هواداران آن، شیطان را یک طرح و الگوی اصلی و پیش از جهان هستی می‌پندارند. آن‌ها شیطان را موجودی زنده و با چند وجه از طبیعت انسان مشترک می‌دانند. شیطان‌پرستی را در گروه «راه چپ» و مخالف با «راه راست»، طبقه‌بندی می‌کنند.[منبع بهتری نیاز است] دست چپی‌ها به غنی‌سازی درونی خود در جریان کارهای خودشان معتقدند و نیز بر این باورند که در نهایت باید تنها به خود، جواب پس دهند؛ در حالی که دست راستی‌ها غنی‌سازی درونی خود را از راه وقف کردن و بندگی خود در برابر قدرتی بزرگ‌تر، به دست می‌آورند و باورشان این است که باید در برابر آن قدرت بزرگ‌تر، پاسخگو باشند.
پیروان شیطان‌گرایی لاویایی در واقع خدایی از جنس شیطان یا خدایی دیگر را برای خود قائل نیستند. آن‌ها حتی خود را پیرو تعالیم شیطان نیز نمی‌دانند. اما این جنبه اعتقادی آن‌ها به‌طور مکرر به اشتباه نادیده گرفته می‌شود و عموماً آن‌ها را افرادی می‌شناسند که شیطان را به عنوان خدا پرستش می‌کنند.
جشن جادوگران، نام یکی از آثار مشهور فرانسیسکو گویا، نقاش برجستهٔ اسپانیایی است که در سبک رئالیسم تاریک، در سال ۱۷۹۸ میلادی خلق شد.
در نقاشی جشن جادوگران، بزی که نماد شیطان است، در حال نظارت بر گروهی از جادوگران است که به او احترام می‌گذارند. این اثر به شدت از تخیلات و باورهای عامه دربارهٔ جادوگری و شیطان‌پرستی تأثیر گرفته است.
شیطان‌پرستی به‌جای اطاعت از قوانین خدایی یا قوانین فرستاده شده، عموماً بر پیشرفت فیزیکی خود با کمک الگوها و قوانین طبیعی تمرکز دارد. به همین دلیل بسیاری از شیطان‌پرستان معاصر از باورها و گرایش‌های ادیان گذشته اجتناب می‌کنند و بیشتر گرایش‌های خودپرستانه دارند به گونه‌ای که خود را در مرکز هستی و قوانین طبیعی می‌بینند و بیشتر شبیه به مکاتبی چون ماده‌گرایی یا خودمحوری و جادومحوری هستند. به هر حال بعضی شیطان‌پرستان به‌طور داوطلبانه بعضی از قوانین اخلاقی را انتخاب می‌کنند.
شیوه عملکرد شیطان‌پرستان گاهی شبیه به یک جریان وارونه سازی است که در آن برخی از کدهای اخلاقی رایج در جامعه، به شکل عمد دستخوش تغییر واقع می‌شوند. آن‌ها این شیوه را «شوک فرهنگی» می‌نامند و این عملکرد را بر اساس «نسبی‌گرایی اخلاقی» تفسیر می‌کنند.
شیطان‌پرستان به دو گروه اصلی شیطان‌پرستان فلسفی و شیطان‌پرستان نظری تقسیم‌بندی می‌شوند.
صلیب وارونه که به‌عنوان نماد شیطان‌پرستی یاد می‌شود.
تاریخچه

مفهوم شیطان در طول قرن‌ها مورد مکاشفه قرار گرفته‌است. شاید بتوان تاریخچه شیطان‌پرستی را به قرون اولیه پیدایش آدمی نسبت داد.
موضوعی که امروزه دربارهٔ شیطان‌پرستی قدیمی وجود دارد و در برخی کتاب‌ها دیده می‌شود به این مطلب برمی‌گردد که اصولاً شیطان را کلیسا به وجود آورد تا تمام بدیها و پلیدیها را به آن نسبت دهد تا هم به نوعی خدمتی به بشریت کرده باشد که گناهانشان را از خود دور کنند و هم جادوگران را نیز که در قرون وسطا تحت عنوان جادوگران سیاه از قدرت زیادی برخوردار بودند، به عنوان پیروان شیطان معرفی کند؛ یعنی که هم گناهان را دفع کند و هم قدرت جادوگران را کم کند.
انواع و رویکردهای شیطان‌پرستی > شیطان‌پرستی فلسفی

این نوع گرایش عبارت است از اینکه انسان محور و مرکز عالم است. این شاخه از شیطان‌پرستی به انتان لاوی پایه‌گذار این دین نسبت داده می‌شود. او کسی بود که کلیسای شیطان (اولین سازمانی که از لغت شیطان‌پرستی فلسفی استفاده نمود) را تأسیس کرد.
در نظر شیطان‌پرستان فلسفی، محور و مرکزیت عالم هستی، خود انسان است و بزرگ‌ترین آرزو و شرط رستگاری این نوع از شیطان‌پرستان، برتری و ترفیع ایشان نسبت به دیگران است. شیطان‌پرستان فلسفی عموماً خدایی برای پرستش قائل نیستند و به زندگی غیر مادی بعد از مرگ نیز عقیده‌ای ندارند.
در نظر شیطان‌پرستان فلسفی، هر شخص خدای خودش است. آن‌ها با تکیه بر عقاید انسانی وابسته به دنیا، مطالب مربوط به فلسفه معاد را عبث می‌شمارند و به آن‌ها به دید ترس از مسائل ماوراءالطبیعی می‌نگرند و تنها به وسیله مبانی درج شده در شیطان‌پرستی فلسفی، یک زندگی صرفاً بر مبنای «جهان واقعی» را تشکیل می‌دهند. شاید بتوان گفت که آموزه‌های شیطان‌پرستان فلسفی قدمتی بیشتر از کلیسای لاوی دارد.
دیدگاهی که شیطان‌پرستان فلسفی نسبت به شیطان دارند، با موقعیت تاریخی «شیطان» در تقابل است چرا که تعالیم نشأت گرفته از آموزه‌های یهودی-مسیحی در طی تاریخ همواره او را به دلیل خصوصیاتش پلید انگاشته‌است.
انواع و رویکردهای شیطان‌پرستی > شیطان‌پرستی لاویایی

مقالهٔ اصلی: شیطان‌گرایی لاویایی
شیطان‌پرستی لاویایی یا شیطان‌گرایی لاویایی، درواقع همان شیطان‌پرستی فلسفی است که انتان لاوی مبدع آن بود. این دین بر مبنای فلسفهٔ او شکل گرفته و در کتاب انجیل شیطان تعریف شده‌است. لاوی مؤسس کلیسای شیطان بود و تحت تأثیر نوشته‌های نیچه، آلیستر کراولی، این رند، مارکی دو ساد، ویندهام لوئیس، چارلز داروین، آمبروس بیرس، مارک توین و برخی دیگر بوده‌است.
واژه شیطان در نظر لاوی دارای بار مثبت بوده در حالی‌که تعالیم خداجویانه کلیساها را مورد تمسخر قرار داده و به جهان پس از مرگ نیز باوری ندارد. درواقع یک شیطان‌گرای لاویایی، خود را خدای خود می‌داند.
آیین مذهبی این گروه از شیطان‌پرستان بیشتر شبیه به فلسفه کراولی و البته با دیدگاهی جلوبرنده به سمت شیطان‌گرایی لاویایی است. یک شیطان‌گرای لاویایی مدعی است کسانی که خودشان را با شیطان‌گرایی هم‌ردیف می‌دانند نباید به طرز فکر گروهی وفادار بوده و در ازای آن باید گرایش‌های انفرادی داشته باشند و نتیجتاً بایستی به‌طور دائمی یک سر و گردن بالاتر از کسانی باشند که به طرز فکر جمعی باور دارند یا خود را جزء از کل می‌دانند. شیطان‌گرایان لاویایی بر خلاف اکثر ادیان و مذاهب، دیدگاه جمعی و پیروی از تفکرات گروهی را به شدت رد کرده و به فردگرایی مطلق، باور دارند. آنها به مواردی همچون «اخوت دینی» و «امت واحده» اعتقادی ندارند درحالی‌که هر دو از نکات کلیدی مورد تأکید در اسلام و مسیحیت است.
انواع و رویکردهای شیطان‌پرستی > شیطان‌پرستی لاویایی > فلسفه شیطانی

شیطان در ۹ جمله شیطانی منسوب به لاوی خلاصه می‌شود:
شیطان می‌گوید دست و دلبازی کردن به‌جای خساست.
شیطان می‌گوید زندگی حیاتی به‌جای نقشه خیالی و موهومی روحانی.
شیطان می‌گوید دانش معصوم به‌جای فریب دادن ریاکارانه خود.
شیطان می‌گوید محبت کردن به کسانی که لیاقت آن را دارند به‌جای عشق ورزیدن به نمک‌نشناسان.
شیطان می‌گوید انتقام و خونخواهی کردن به‌جای برگرداندن صورت. (اشاره به تعالیم مسیحیت که می‌گوید هرگاه برادری به تو سیلی زد، آن طرف صورتت را جلو بیاور تا ضربه‌ای به طرف دیگر بزند)
شیطان می‌گوید مسئولیت پذیری در مقابل مسئولیت پذیران به‌جای نگران بودن برای خون‌آشام‌های روان
شیطان می‌گوید انسان مانند دیگر حیوانات است، گاهی بهتر ولی اغلب بدتر از آنهایی است که روی چهار پا راه می‌روند، به دلیل آنکه انسان دارای خدای روحانی و پیشرفت‌های روشنفکرانه، او را پست‌ترین حیوانات ساخته‌است.
شیطان تمام آن چیزهایی که گناه شناخته می‌شوند را ارائه می‌دهد، چون که تمام آن‌ها به یک لذت و خشنودی فیزیکی، روانی یا احساسی منجر می‌شوند.
شیطان بهترین دوست کلیساست چرا که در تمام این سال‌ها وجود شیطان دلیل ماندگاری کلیساها است.
و در مقایسه با این جملات، لاوی ۹ گناه شیطانی را نیز نام برده‌است:
حماقت، ادعا و تظاهر، نفس گرایی (انتظار بازپس گرفتن از دیگران، آنچه به آن‌ها داده‌اید)، خود را فریب دادن، پیروی از رسوم و عقاید دیگران، روشن بینی ناکافی، فراموش کردن ارتدکسی گذشته (به‌طور مثال، قبول کردن چیزی قدیمی در بسته‌بندی جدید، به عنوان نو)، غرور و افتخار بی‌حاصل (مانند غروری که هدف شخصی را از درون می‌پوساند) و کمبود محسنات.
لاوی ۱۱ قانون شیطانی را نیز وضع کرد که دربرگیرنده راهنمایی‌های کلی برای زندگی شیطان‌پرستان است اما شامل نظام‌نامه اخلاقی آنان نمی‌شود:
هرگز نظراتت را قبل از آنکه از تو بپرسند بازگو نکن.
هرگز مشکلاتت را قبل از آنکه مطمئن شوی دیگران می‌خواهند آن را بشنوند بازگو نکن.
وقتی مهمان کسی هستی، به او احترام بگذار و در غیر این صورت هرگز آنجا نرو.
اگر مهمانت مزاحم تو است، با او بدون شفقت و با بی‌رحمی رفتار کن.
هرگز قبل از آنکه علامتی از طرف مقابلت ببینی، به او پیشنهاد نزدیکی جنسی نده.
هرگز چیزی را که متعلق به تو نیست برندار، مگر آنکه داشتن آن برای کس دیگری سخت است و از تو می‌خواهد آن را بگیری.
اگر از جادو به‌طور موفقیت‌آمیزی برای کسب خواسته‌هایت استفاده کرده‌ای قدرت آن را اعتراف کن. اگر پس از به دست آوردن خواسته‌هایت قدرت جادو را نفی کنی، تمام آنچه به دست آوردی را از دست خواهی داد.
هرگز از چیزی که نیازی نداری در معرض آن باشی، شکایت نکن.
کودکان را آزار نده.
حیوانات -غیر انسان- را آزار نده مگر آنکه مورد حمله قرار گرفته‌ای یا برای شکارشان.
وقتی در سرزمینی آزاد قدم برمی‌داری، کسی را آزار نده، اگر کسی تو را مورد آزار قرار داد، از او بخواه که ادامه ندهد. اگر ادامه داد، سرکوبش کن.
انواع و رویکردهای شیطان‌پرستی > شیطان‌پرستی نظری

این نوع شیطان‌پرستی شبیه شیطان‌گرایی انتان لاوی است اما با یک تفاوت مهم که در این نوع، شیطان گونه‌ای جنبهٔ خدایی و متافیزیکی دارد و مورد پرستش قرار می‌گیرد.
این جنبه، برداشت‌شده از دین‌های ابراهیمی، افسانه‌ها، آیین‌های متفاوت یا صرفاً ساخته‌شدهٔ ذهن پیروان آن می‌باشد.
معبد ست سازمانی است که با این نوع از شیطان‌پرستی شناخته می‌شود.
انواع و رویکردهای شیطان‌پرستی > شرپرستان

شرپرستان، به دوران تفتیش عقاید مذهبی از طرف کلیسا مربوط می‌شوند. آنها معمولاً متهم به اعمالی از قبیل «خوردن نوزادان»، «کشتن گوسفندان»، «قربانی کردن دختران باکره» و «نفرت از مسیحیان» هستند. این طرز فکر در کتاب «مالوس مالیفیکاروم» دسته‌بندی شده‌است. کتابی که در دوران تفتیش عقاید توسط کلیسا (۱۴۹۰) تألیف شد و در واقع هرگز به‌طور رسمی مورد استفاده قرار نگرفت، کتاب حاوی موضوعاتی راجع به جن‌گیری و جادوگری و مطالبی از این دست است. ترجمه لغوی نام کتاب «پتک جادوگران» است.
شیطان‌پرستی در ایران

مقالهٔ اصلی: شیطان‌پرستی در ایران
همچنین ببینید: نقض حقوق دین‌ناباوران و نوکیشان در جمهوری اسلامی ایران و نقض حقوق اقلیت‌ها در جمهوری اسلامی ایران
حقوق شمار چشمگیری از شیطان‌پرستان توسط نظام جمهوری اسلامی ایران نقض شده‌است.
دنیای روح (داستان مصور)

| دنیای روح | دنیای روح |
| --- | --- |
جلد کتاب مصور دنیای روح: جلد کتاب مصور دنیای روح
پدیدآورنده: دنیل کلوز
ناشر(ها): فنتگرفیک بوکس
دنیای روح (به انگلیسی: Ghost World) نام داستان مصوری اثر دنیل کلوز است. این کتاب در سال ۱۹۹۷ چاپ شد و قبل از آن در سری داستان‌های مصور ایت‌بال به نویسندگی خود دنیل کلوز هم چاپ شده بود. در انتشار اولیه‌اش هم از سوی منتقدان و هم از سوی بازار خرید حمایت شد و نزد مخاطبان نوجوان به صورت یک کار کالت کلاسیک درآمد.
اقتباس سینمایی

در سال ۲۰۰۱ کتاب به صورت فیلمی سینمایی به همین نام با کارگردانی تری زوئیگاف اقتباس شد. ایفای نقش شخصیت‌های اصلی به تورا بیرچ، استیو بوشمی و اسکارلت جوهانسون سپرده شد.
موسی عباس عطایی

| موسی عباس عطائی | موسی عباس عطائی |
| --- | --- |
نماینده دوره‌ ۲۴ مجلس شورای ملی: نماینده دوره‌ ۲۴ مجلس شورای ملی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: اهواز، ایران
ملیت: ایران
پیشه: سیاست‌مدار
موسی عباس عطائی سیاست‌مدار و مدیر ارشد اجرایی ایرانی است، که در دوره‌ بیست و چهارم مجلس شورای ملی بعنوان نماینده اهواز از استان خوزستان در مجلس شورای ملی حضور داشت.
موسی ثقةالاسلامی

| موسی ثقةالاسلامی | موسی ثقةالاسلامی |
| --- | --- |
نماینده دوره نوزدهممجلس شورای ملی: نماینده دوره نوزدهممجلس شورای ملی
حوزه انتخاباتی: تبریز
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
ملیت: ایرانی
پیشه: سیاستمدار
موسی ثقةالاسلامی سیاست‌مدار ایرانی بود، که در  دوره نوزدهم  به‌عنوان نماینده تبریز در مجلس شورای ملی حضور داشت.
مقاومت فشاری

مقاومت فشاری عبارت است از ظرفیت تحمل یک جسم، مصالح ساختمانی یا سازه در مقابل نیروهای فشاری محوری مستقیم. هنگامی که حد مقاومت فشاری یک ماده فرا می‌رسد، آن ماده منهدم خواهد شد. بتن، ماده‌ای است که دارای مقاومت فشاری بالایی است. برای مثال، بتن به کار رفته در بسیاری از سازه‌های بتنی، توانایی تحمل فشارهای بالای ۵۰ مگاپاسکال را دارد؛ این در حال است که مصالح نرمی همچون ماسه‌سنگ‌های نرم، مقاومت فشاری‌ای در حدود ۵ یا ۱۰ مگاپاسکال دارند. مقاومت فشاری معمولاً به وسیله دستگاه آزمایش جهانی (به انگلیسی: Universal Testing Machine)، اندازه‌گیری می‌شود. بزرگی این دستگاه‌ها از اندازهٔ میزهای کوچک تا دستگاه‌هایی با ظرفیت ۵۳MN متغیر است. سنجش میزان مقاومت فشاری، تحت روش‌های آزمایش و شرایط ویژه‌ای است. تاب فشاری به‌طور معمول در قالب تکنیک‌های استاندارد ویژه‌ای گزارش می‌شوند که می‌تواند در هنگام بهره‌برداری به کار آید یا ممکن است مورد استفاده قرار نگیرند.
معرفی

هنگامی که نمونه‌ای تحت نیروی اعمال‌شده، افزایش طول پیدا کند، نیروی مورد نظر، از نوع کششی است. اما اگر تحت نیروی فشاری، کاهش طول داشته باشد، به این حالت فشار گفته می‌شود.
از منظر اتمی، در حالت کشش، هر یک از مولکول‌ها یا اتم‌ها تمایل دارند که از هم جدا شوند؛ در حالی که در فشار، آن‌ها به هم نزدیک‌تر می‌شوند. از آنجایی که همیشه اتم‌ها در جامدات سعی دارند که به یک حالت متعادل رسیده و با اتم‌های پیرامون خود فاصله مناسب داشته باشند، نیروهایی در کل ماده به‌وجود می‌آیند که در مقابل کشش و فشار مقاومت می‌کنند.
پدیدهٔ غالب در سطح اتمی، مشابه همین است. در مقیاس بزرگتر نیز ویژگی‌های مواد در کشش و فشار کاملاً مشابه هم هستند.
تفاوت عمده بین این دو حالت بارگذاری، کرنشی است که برای کشش (مثبت-افزایش طول) و فشار (منفی-کاهش طول) ثبت می‌شود.
دیگر تفاوت عمده، در این است که در کشش، بدنه جسم مورد نظر تمایل به لاغر شدن و در فشار تمایل به افزایش قطر و کمانش دارد.
مقاومت فشاری

بنا به تعریف، مقاومت فشاری برابر است با مقدار تنش فشاری تک محوری، هنگامی که المان مورد نظر کاملاً گسیخته می‌شود. میزان مقاومت فشاری، معمولاً به وسیله آزمایش فشار و به صورت تجربی به دست می‌آید. دستگاه آزمایش فشار، برای آزمایش کشش نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد. با این تفاوت که به جای اعمال یک بار فشاری تک محوره، بار کششی تک محوره اعمال می‌شود. در آزمایش فشار، نمونه مورد آزمایش (معمولا استوانه‌ای شکل) کوتاه‌تر شده و چاق می‌شود. منحنی تنش-کرنش با استفاده از نتایج آزمایش، به شکل زیر رسم می‌شود:
میزان مقاومت فشاری نمونه، با تنش نقطهٔ قرمز روی منحنی متناظر است. حتی در آزمایش فشار نیز، قسمتی از نمودار به صورت خطی است که بیانگر این است که نمونه مورد آزمایش از قانون هوک تبعیت می‌کند. از این رو، برای قسمت خطی داریم  \sigma =E\epsilon  که E نشان‌دهندهٔ مدول یانگ برای فشار است. ناحیه خطی نمودار در نقطه‌ای به نام نقطهٔ تسلیم پایان می‌یابد. بعد از این نقطه، نمونه رفتاری پلاستیکی دارد؛ یعنی به محض برداشتن بار از روی نمونه، به طول و شکل اولیهٔ خود بازنمی‌گردد.
بین تنش تئوری و تنش عملی تفاوت‌هایی وجود دارد. بنا به تعریف اولیه، تنش تک محوره عبارت است از:
\sigma ={\frac {F}{A}}
در اینجا،
F = بار اعمال شده (نیوتون) و A = مساحت (مترمربع)
همان گونه که گفته شد، مساحت سطح مقطع نمونه در فشار، دچار تغییر می‌شود. در حقیقت مساحت، تابعی از بار اعمال شده‌است. به عنوان مثال (A = f(F. در واقع، تنش عبارت است از نسبت نیرو به سطح مقطع اولیه (در شروع آزمایش) که به عنوان تنش تئوری شناخته می‌شود:
\sigma _{e}={\frac {F}{A_{0}}}
A0= مساحت اولیه (مترمربع)
کرنش تئوری نیز به این صورت تعریف شده‌است:
\epsilon _{e}={\frac {l-l_{0}}{l_{0}}}
l= طول کنونی نمونه (متر) و l0 = طول اولیه نمونه (متر)
در نمودار تنش-کرنش تئوری  (\epsilon _{e}^{*},\sigma _{e}^{*})، تنش فشاری متناظر است با:
\sigma _{e}^{*}={\frac {F^{*}}{A_{0}}}
\epsilon _{e}^{*}={\frac {l^{*}-l_{0}}{l_{0}}}
F* = مقدار نیرو، درست قبل از انهدام نمونه و l* = درازای نمونه درست قبل از انهدام
تفاوت تنش تئوری با تنش عملی

در طراحی مهندسی، اغلب به تنش تئوری رجوع می‌شود. در واقع، تنش عملی متفاوت از تنش تئوری است. بنابراین محاسبه مقاومت فشاری یک المان از طریق معادلات داده شده، نتیجه دقیقی نخواهد داشت. البته این به دلیل این است که در طول زمانی که بار وارد می‌شود، مساحت سطع مقطع A0، تغییر می‌کند. در واقع سطح مقطع نمونه تابعی از بار وارد شده‌است (A = φ(F.
تفاوت در مقدار نتایج آزمایش با تجربهٔ واقعی فشار، ممکن است از عوامل زیر ناشی شود:
در فشار، نمونه مورد آزمایش، تمایل به پهن و چاق شدن دارد که این خود عاملی است برای افزایش سطح مقطع.
در آزمایش فشار، نمونه از طرفین، مهار شده و محکم نگه داشته شده‌است. از این رو نیروی اصطکاکی پدید می‌آید که در مقابل چاق و پهن شدن نمونه مقاومت می‌کند. این بدین معنی است که بخشی از بار اعمال شده در طول آزمایش، باید صرف غلبه بر همین نیروی اصطکاک شود. نتایج حاصل از این آزمایش، مقداری از اندازهٔ واقعی مقاومت فشاری نمونه، متفاوت خواهد بود.
به عنوان نکته پایانی، نیروی اصطکاک ذکر شده، در تمام سطح مقطع نمونه، ثابت نیست. به‌طوری‌که در مرکز سطح، مقدار آن بیشینه و در کناره‌های آن دارای مقدار کمینه‌است. بنابراین زمانی که یک نمونه تحت آزمایش فشار به حالت یک بشکه تبدیل می‌شود، به این پدیده بشکه‌ای شدن (به انگلیسی: Barrelling) می‌گویند.
مقایسهٔ مقاومت فشاری و کششی

بتن، نمونه‌ای از ماده‌ای است که مقاومت فشاری بسیار بالایی نسبت به مقاومت کششی دارد. معمولاً مقاومت فشاری سرامیک‌ها نیز بیشتر از مقاومت کششی آن‌ها است. در مقابل، مواد کامپوزیتی، دارای مقاومت کششی بیشتری نسبت به مقاومت فشاری هستند. قالب اپوکسی الیاف شیشه‌ای از این نمونه‌است.
فشار
منحنی تنش-کرنش مهندسی برای یک نمونه معمولی
پدیدهٔ بشکه‌ای‌شدن
چوب‌تراش (روستا)

| چوب تراش چوب تراش | چوب تراش چوب تراش |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: آذربایجان غربی
شهرستان: ارومیه
بخش: بخش مرکزی شهرستان ارومیه
دهستان: ترکمان
جمعیت: ۲۶۶ نفر
چوب تراش، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ارومیه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران. روستای چوب تراش در ۵ کیلومتری جاده ارومیه به سمت شهر مهاباد می‌باشد.
جمعیت

این روستا در دهستان ترکمان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۶۶ نفر (۷۲ خانوار)
بوده‌است.
هوادار

طرفداران یک کنسرت موسیقی در بوئنوس آیرس، آرژانتین
هوادار یا فن (مخفف واژه انگلیسی Fanatic به معنای متعصب) به شخصی گفته می‌شود که بر روی موضوع یا موضوعاتی خاص، دارای علاقه افراطی، شور و شیفتگی است. این واژه می‌تواند دارای معانی گسترده‌ای باشد اما عموماً از واژۀ طرفدار و حامی برای اشاره به علاقه‌مندان ورزش، هنر، علوم و سیاست استفاده می‌شود.
نوع ها

گیمر
فن آرت
اوتاکو
آئوبادای

| Aobadai 青葉台 | Aobadai 青葉台 |
| --- | --- |
مگورو-کو، توکیو: مگورو-کو، توکیو
Aobadai 1-13: Aobadai 1-13
Country:  ژاپن
استان‌های ژاپن:  توکیو
مناطق ویژه توکیو:  مگورو-کو، توکیو
جمعیت (۱ اکتبر ۲۰۲۰): جمعیت (۱ اکتبر ۲۰۲۰)
 • کل: ۸۳۶۲
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۹:۰۰+
زیپ‌کد: ۱۵۳–۰۰۴۱
پیش‌شماره تلفن: ۰۳
آئوبادای (青葉台؟) ناحیه ای است واقع در بخش شمالی مگورو-کو، توکیو، توکیو، ژاپن، که از ۴–۱ چومه تشکیل شده است.
از اول اکتبر ۲۰۲۰، جمعیت آن ۸۳۶۲ نفر است.
جغرافیا

منطقه آئوبادای با شینسنچو، نانپیدایچو، شیبویا، توکیو، هاچییاماچو، و ساروگاکوچو، شیبویا در شمال خیابان کیو یامانوته (旧山手通り؟);
کامیمگورو در جنوب؛ و هیگاشییاما، اوهاشی، کومابا در غرب و شمال غربی در سراسر خیابان یاماته (手通り؟) همسایه است.
محله ای در دامنه تپه در آئوبادای ۲-چومه با نام سایگویاما (西郷山؟) شناخته می‌شود که به معنای واقعی کلمه به معنای «کوه سایگو» است. به این دلیل نامگذاری شد که سایگو جودو، سیاستمدار دوره میجی و برادر کوچکتر سایگو تاکاموری، در آنجا عمارتی داشت. این عمارت برای نگهداری به موزه میجی مورا در اینویاما، آیچی منتقل شد و سایتی که خانه سایگو در آن وجود داشت، خانه Saigōyama Park (西郷山公園؟) و پارک سوگکاری (菅刈公園؟) است.
مکان‌های دیدنی > سفارتخانه‌ها

سفارت مصر (آئوبادای 1-5-4)
سفارت سنگال (آئوبادای 1-3-4)
مکان‌های دیدنی > سایر

مرکز نقشه ژاپن (آئوبادای 4-9-6)
تحصیلات

شورای آموزش شهر مگورو مدارس ابتدایی و متوسطه عمومی را اداره می‌کند.
تمام آئوبادای ۲–۴-چومه و بخشی از ۱-چومه به مدرسه ابتدایی Sugekari (菅刈小学校) و No. 1 دبیرستان (第一中学校). بخش‌هایی از 1-chome به مدرسه ابتدایی کاراسوموری (烏森小学校) و دبیرستان هیگاشیاما 
(目黒区立東山中学校) تقسیم شده است.
Aobadai محل یک مدرسه ابتدایی است که در سال ۱۸۷۵ تأسیس شد، Sugekari Elementary School (菅刈小学校؟).
مؤسسه آموزش عالی واقع در این منطقه دانشگاه سانو است. اگرچه پردیس اصلی آن در Ise Hara, Kanagawa واقع شده است، دانشگاه "پردیس Daikanyama" را در این منطقه نگهداری می‌کند. Aoba - Japan International School نیز در Aobadai واقع شده است.
سوزن

انواع سوزن‌های دوزندگی
سوزَن گونه‌ای ابزار است که به صورت میله کوچک و باریکی از پولاد ساخته شده. سوزن‌های اولیه از استخوان یا چوب ساخته می‌شدند. از سوزن برای کارهای گوناگون استفاده می‌شود. همچنین سوزن از پلاستیک هم ساخته می‌شود.
تاریخچه

تاریخچه سوزن به هزاران سال پیش برمی گردد و نقش بسزایی در جنبه‌های مختلف تمدن بشری ایفا می‌کند. سوزن‌ها در ابتدا از استخوان، چوب یا صدف ساخته می‌شدند و هدف اصلی آن دوخت و بافندگی بود. با گذشت زمان، آنها از نظر مواد، طراحی و کاربرد تکامل یافته‌اند.
۱. تمدن‌های باستانی: اولین سوزن‌های کشف شده در مصر کنونی پیدا شده‌اند و قدمت آن به حدود ۳۰۰۰۰ سال قبل از میلاد می‌رسد. از این سوزن‌های استخوانی برای دوختن پوست حیوانات برای ایجاد لباس و سرپناه استفاده می‌شد. سوزن‌های مشابهی در تمدن‌های باستانی دیگر، مانند تمدن دره سند (حدود ۲۶۰۰ سال قبل از میلاد) و سلسله هان چین (حدود ۲۰۶ قبل از میلاد تا ۲۲۰ پس از میلاد) یافت شده‌است.
۲. عصر آهن: با ظهور عصر آهن (حدود ۱۲۰۰ سال قبل از میلاد)، سوزن‌ها از آهن، برنز و مس ساخته شد و باعث دوام و کارایی آنها شد. رومی‌ها و یونانی‌ها از این سوزن‌ها برای خیاطی و گلدوزی استفاده می‌کردند.
قرون وسطی: در قرون وسطی، سوزن‌ها عمدتاً از فولاد ساخته می‌شدند و برای مصارف مختلفی از جمله تولید لباس، لباس نظامی و حتی در تولید زره استفاده می‌شدند.
قرن شانزدهم: اختراع چرخ خیاطی در قرن شانزدهم منجر به توسعه سوزن‌های تخصصی برای انواع مختلف پارچه و تکنیک‌های دوخت شد.
۵. قرن ۱۸: انقلاب صنعتی باعث تولید انبوه سوزن‌ها شد و آنها را برای عموم مردم در دسترس و مقرون به صرفه تر کرد.
۶. قرن نوزدهم: در سال ۱۸۵۱، الیاس هاو سوزن خیاطی نوک تیز را اختراع کرد که به‌طور قابل توجهی کارایی چرخ خیاطی را بهبود بخشید. امروزه نیز از این طرح در بیشتر سوزن‌های خیاطی استفاده می‌شود.
قرن بیستم: قرن بیستم شاهد معرفی انواع سوزن برای اهداف تخصصی مانند گلدوزی، لحاف کاری و دوخت متقابل بود.
قرن بیست و یکم: امروزه سوزن‌ها با پیشرفت در فناوری، مواد و طراحی به تکامل خود ادامه می‌دهند و طیف وسیعی از نیازهای خیاطی و صنایع دستی را برآورده می‌کنند.
به‌طور خلاصه، تاریخچه سوزن هزاران سال را در بر می‌گیرد و از ابزارهای ساده استخوانی به سوزن‌های تخصصی که امروزه برای اهداف مختلف از جمله خیاطی، گلدوزی و صنایع دستی استفاده می‌کنیم، تکامل یافته‌است.
سوزن دوزندگی

سوزن دوزندگی یا سوزن خیاطی معمولاً برای پیوند دادن تکه‌های جامه، پارچه، چرم با برزنت به هم بکار می‌رود. سوزن‌ها همچنین برای زیور و تزئین اجسام بکار می‌روند. کار تزئینی با سوزن، سوزندوزی نام دارد. سوزندوزی یکی از شاخه‌های رودوزی است. یک سر سوزن دوزندگی آن تیز است و سر دیگر آن معمولاً دارای یک سوراخ باز و کشیده‌است که ته سوزن یا «چشم سوزن» نامیده می‌شود. درازای ته سوزن معمولاً میان ۲ تا ۱۰ میلی‌متر است ولی ضخامت یک سوزن دوزندگی معمولاً بیشتر از ۲ میلی‌متر نیست.
رد کردن نخ از چشم سوزن را «سوزن نخ کردن» می‌نامند. رد کردن موقت نخ از لای پارچه به‌وسیله سوزن را «کوک زدن» می‌نامند.
کیف کوچکی که برای نگهداری سوزن و نخ‌های رنگی بکار می‌رود «کیفچه سوزن‌نخ» نام دارد. جعبه‌های کوچکی هم به همین منظور بکار می‌روند به نام «جعبه سوزن‌نخ».
در قدیم به دوزندگان در بازار «سوزنگر» گفته می‌شد.
انواع مدرن از سیم فولادی پر کربن ساخته می شوند و برای مقاومت در برابر خوردگی با روکش نیکل یا طلای 18 عیار یا 18k ساخته شده اند. سوزن های گلدوزی با بالاترین کیفیت با دو سوم آلیاژ پلاتین و یک سوم آلیاژ تیتانیوم اندود می شوند.
ته سوزن خیاطی زیر میکروسکوپ
نوک سوزن خیاطی زیر میکروسکوپ
نوک سوزن خیاطی زیر میکروسکوپ
سوزن خیاطی
سوزن نخ
انواع سوزن خیاطی
انواع دیگر سوزن

جوالدوز سوزنی‌ست ضخیم که از آن برای دوختن پارچه‌های ضخیم، گونی و پالان و جوال استفاده می‌شود. جوال همانند گونی بزرگی است که چهارگوش و بسیار ضخیم و بیشتر سفید رنگ است و برای انبار کردن آرد بکارگرفته می‌شده‌است.
سوزن نخریسی
سوزن ته گرد
سوزن جوالدوز
سوزن چرم‌دوزی
سوزن جراحی
سوزن منگنه (Agrafes staple)
سوزن گرامافون
سوزن مغناطیسی
سوزن سرنگ (سوزن آمپول)
سوزن راه‌آهن (مراقب دستگاه سوزن در راه‌آهن سوزن‌بان نام دارد)
زبانزدهای ادبی با سوزن

یک سوزن به خود زدن و یک جوالدوز به دیگران.
سوزن بیندازی پائین نمی‌آید.
یک سرسوزن حالی‌اش نیست.
پیدا کردن سوزن در کاهدان
گاهی از درب دروازه ردنمی شه، گاهی از سوراخ سوزن ردمی شه.
سوراخ سوزن شماره ۵
چمن مصنوعی

چمن مصنوعی
چمن مصنوعی در واقع همان محصول پادری است که با تغییر رنگ، کاملاً شبیه به چمن‌های طبیعی می‌شود. این چمن متراکم تر، مقاوم تر و نیازمند نگهداری بسیار کمتری است و مشکل رشد تخم چمن در زمین‌های غیر حاصلخیز را نیز حل کرده‌است. چمن مصنوعی در مناطقی به کار می‌رود که امکانات لازم برای رشد چمن‌های طبیعی فراهم نیست یا این که نگهداری آن به نحو مطلوب، غیرممکن یا مشکل باشد. این نوع کفپوش‌ها عمدتاً در استادیوم‌های ورزشی به کار می‌روند.
تاریخچه

تحقیقاتی که اولین بار منجر به تولید چمن مصنوعی با اهداف ورزشی شد به سال ۱۹۶۰ در مرکز تحقیقاتی فلوریدا، کارولینای شمالی و آلاباما در آمریکا بازمی‌گردد. اولین زمین چمن مصنوعی آزمایشی در سال ۱۹۶۴ در مدرسه‌ای در رود آیلند مورد بهره‌برداری قرار گرفت. پس از المپیک مونترال موضوع استفاده از چمن مصنوعی به صورت گسترده‌ای مورد استقبال جوامع ورزشی و تولیدکنندگان تجهیزات ورزشی قرارگرفت و بدین ترتیب ایالات متحده آمریکا و بعد از آن کشورهای اروپایی پیشگام در پیدایش و رشد فناوری چمن مصنوعی در جهان شدند. در این رابطه اولین چمن مصنوعی اروپا در سال ۱۹۸۲ تولید و در هلند نصب شد و اکنون بسیاری از ورزشگاه‌های دنیا شاهد انجام بازی‌های متنوع بر روی چمن مصنوعی هستند که تنها در قاره اروپا تا سال ۱۹۹۹ بیش از ۸۵ میلیون متر مربع از فضاهای ورزشی این قاره اعم از فوتبال، هاکی، تنیس، گلف و… زیر پوشش چمن مصنوعی… قرارگرفته‌اند.
در دهه ۱۹۷۰، یک شرکت آلمانی به پیروی از شرکت آمریکایی با تولید چمن مصنوعی ساخته شده از جنس پلی پروپیلن با مقاومتی کمتر از نایلون برای کاهش احتمال صدمات ناشی از خراشیدگی، اقدام نمود.
هر دو محصول بدون لایه انعطاف‌پذیر ساخته شده بودند و بعداً همواره این لایه به آن منضم گردید. به این دو نوع اصطلاحاً نسل اول چمن مصنوعی گفته می‌شود و مشخصه آن‌ها نداشتن هیچگونه ماده پرکننده‌ای بود.
نسل دوم در پایان همان دهه به وسیله یک شرکت کانادائی با استفاده از مواد پلی پروپیلن به این شکل ابداع شد که نخهای رشته رشته، با دوبرابر پایل قبلی و با استیچی (فاصله ککها) بیشتر بکار گرفته شد.
این چمن با شن دانه گرد پر شده‌است در حقیقت محصول مرکب است گودال شن ماسه‌ای که از نخهای مصنوعی پر شده‌است، که وظیفه‌شان نگهداری شن در جای خود و جلوگیری از حرکت زیاد آن‌ها به اطراف است. این محصول جدید باعث انقلابی در صنعت مصنوعی شد که به دلیل استفاده از نخ کمتر باعث افت قیمتی به میزان ۵۰٪ گردید.