اعتراضات به قتل جرج فلوید
پیش‌زمینه‌ها > سابقهٔ خشونت پلیس در ایالات متحده آمریکا

مقاله‌های اصلی: بی‌رحمی پلیس در ایالات متحده آمریکا و جدایی نژادی در ایالات متحده آمریکا
هر ساله تعدادی از مردم توسط پلیس آمریکا کشته می‌شوند. در سال ۲۰۱۹ بیش از هزار نفر به ضرب گلوله پلیس در آمریکا کشته شدند. بر اساس آماری که روزنامهٔ واشینگتن پست منتشر کرده سیاهپوستان آمریکا بیش از دیگران هدف گلوله پلیس قرار گرفته و کشته شده‌اند و تحقیقی که یک سازمان غیردولتی در مورد خشونت پلیس انجام داده، نشان می‌دهد که احتمال کشته شدن سیاهپوستان به وسیله پلیس آمریکا سه برابر افراد سفیدپوست در آمریکا است. رفتار خشونت‌آمیز بعضی از مأموران پلیس آمریکا و مرگ افراد به ویژه سیاهپوستان توسط پلیس پیش از این هم باعث اعتراض‌های گسترده در آمریکا شده بود. از جمله مرگ اریک گارنر که در سال ۲۰۱۴ در نیویورک رخ داد. گارنر هم سیاه‌پوست بود و وقتی پلیس برای دستگیری او به گلویش فشار آورد، با آخرین نفس‌هایش تکرار می‌کرد: «نمی‌توانم نفس بکشم.» مرگ اریک گارنر و جمله تاثربرانگیزش باعث شد که بسیاری از فعالان حقوق رنگین‌پوستان آمریکا از جملهٔ «نمی‌توانم نفس بکشم» برای جلب توجه همگان به خشونت پلیس علیه اقلیت‌های نژادی استفاده کنند. جنبش زندگی سیاهپوستان اهمیت دارد بعد از کشته شدن مایکل براون، یک جوان سیاهپوست دیگر، توسط پلیس آمریکا توجه جهانی بیشتری را به خود جلب کرد. تیراندازی به مایکل براون در ۹ اوت ۲۰۱۴ در شهر فرگوسن ایالت میسوری روی داد. براون ۱۸ ساله پس از آنکه حداقل شش مرتبه هدف شلیک دارن ویلسون، افسر پلیس ۲۸ سالهٔ شهر فرگوسن، قرار گرفت جان باخت. مایکل براون مسلح نبود و سوء سابقه نیز نداشت. پلیس شهر فرگوسن در آن زمان گفته بود براون مظنون به دست داشتن در سرقتی بود که چند دقیقه پیش از تیراندازی رخ داده بود. در پی آن حادثه هیئت منصفه دادگاهی در ایالت میسوری آمریکا تصمیم گرفت علیه این افسر پلیس اعلام جرم نکند. بعد از اعلام تصمیم هیئت منصفه، اعتراض‌ها در این شهر و سایر نقاط آمریکا آغاز شد و به سرعت به خشونت کشیده شد. مورد دیگر، تیراندازی و قتل والتر اسکات، سیاهپوست ۵۰ ساله به دست مأموران پلیس در شهر چارلستون بود که به اعتراضات گسترده علیه خشونت پلیس منجر شد. در فیلم ویدیوئی که از صحنه تیراندازی در چارلستون منتشر شد، مشخص شد که مایکل اسلیگر، مأمور پلیس به سوی مرد سیاهپوست که غیرمسلح و در حال فرار است تیراندازی می‌کند و او را سه بار از پشت هدف قرار می‌دهد. مورد دیگر قتل ترایون مارتین، نوجوان سیاه‌پوست آمریکایی در تیراندازی جورج زیمرمن، یک نگهبان سفیدپوست در مجتمعی مسکونی در فلوریدا، بود. مارتین هنگام دیدار با بستگانش در یک مجتمع مسکونی کشته شد. مارتین ۱۷ ساله روز ۲۶ فوریه سال ۲۰۱۲، به ضرب گلوله مستقیم جورج زیمرمن کشته شد. با وجود اعتراضات گسترده‌ای که به این اقدام صورت گرفت، زیمرمن در ژوئیه ۲۰۱۳ از اتهامات تبرئه شد. در آن زمان هیئت منصفه ادعا کرد که اقدام زیمرمن دفاع از خود بوده است. زیمرمن علت شلیک به این نوجوان سیاهپوست را راه رفتن مشکوک این نوجوان اعلام کرده و گفته بود شلیک به وی دفاع از خودش بوده است.
نسبت تعداد کشته شدگان سفیدپوست توسط پلیس نسبت به سیاه پوستان در آمریکا ۱۳ به ۱ است. صدها مقاله در انتقاد از این وضع نوشته شده و هزاران ساعت در تلویزیون و رادیو و مراجع قانونی دربارهٔ این وقایع اسف بار و وجود نژادپرستی در نیروی پلیس آمریکا بحث شده است.
با وجود این، چرخه شوم کشته شدن سیاهپوست غالباً بی گناه به دست پلیس، اعتراضات مردم، اخراج افسران پلیس مجرم، دادگاهی شدن اما تبرئه آن‌ها در اکثر موارد، و نا آرامی‌های مجدد بدون اخذ نتیجه‌ای ملموسی ادامه داشته است. ایجاد برابری و اجرای عدالت یکسان در مورد نژادهای مختلف از موضوعات دایم مورد بحث در آمریکاست. برای بسیاری از مردم به خصوص در خارج از ایالات متحده، این وضعیت در کشوری مثل آمریکا با سابقه طولانی حکومت قانون، توجیه پذیر نیست. بسیاری فقط به تبعیض نژادی و فاصله طبقاتی اشاره می‌کنند در حالی که گروهی دیگر نژادپرست سیستماتیک نیروی پلیس را مقصر می‌دانند. بعضی خود سیاهپوستان را مقصر می‌دانند که نسبت جرم و جنایت در میان آن‌ها ده برابر سفیدپوستان است و گروهی دیگر نظام سرمایه‌داری را مقصر می‌دانند. هرچند از زمان ریاست جمهوری جان اف کندی و لیندون بی. جانسون، قوانین فوق‌العاده مفیدی به نفع اقلیت‌ها تصویب شده است و آثار لطمات چهارصد سال بردگی را تا حدود زیادی التیام بخشیده است، ولی همچنان وضعیت تاریخی تنها بخشی از وضعیت بغرنجی است که بر روابط نژادی و رابطه پلیس با مردم سایه افکنده و چرخه و تسلسل خشونت- تظاهرات -خشونت همچنان تا سال‌ها ادامه خواهد داشت.