stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تمدن دولت

تمدن دولت (انگلیسی: Civilization state) یا دولت تمدنی (انگلیسی: Civilizational state) عبارتی است که برای توصیف کشوری به کار می‌رود که تنها به یک اقلیم تاریخی، گروه قومی-زبانی یا بدنهٔ حکمرانی محدود نمی‌شود، بلکه یک حوزهٔ تمدنی مشخص را نمایندگی می‌کند. وجه تمایز آن با مفهوم دولت - ملت در این است که آحاد جامعه سیاسی را با مفهومی بزرگتر از یک ملت توصیف می‌کند. در توصیف این گونه کشورها، بر تداوم تاریخی یک فرهنگ واحد در محدودهٔ جغرافیایی وسیع تأکید می‌شود.
این واژه ابتدا در دههٔ ۱۹۹۰ میلادی برای توصیف چین، بعدتر هند استفاده شد، امّا کم‌کم برای کشورهایی مثل مصر، روسیه، ترکیه، ایران، و ایالات متحده آمریکا، هم به کار گرفته شد.
نقد

گیدن رچمن، خبرنگار بریتانیایی در سال ۲۰۱۹ با این عبارت مخالفت کرد و آن را مخالف با مفاهیم تمدن مدرن، مانند حقوق بشر جهان شمول و معیارهای مشترک دموکراسی است و به ذات گروه‌های اقلیتی را که ویژگی (های) دولت تمدن را ندارند در بر نمی‌گیرد. او مذهب یا دین متفاوت را به عنوان مثال بیان می‌کند.
میکائیل ینگیباریان

| میکائیل ینگیباریان | میکائیل ینگیباریان |
| --- | --- |
نهمین رئیس دانشگاه دولتی ایروان: نهمین رئیس دانشگاه دولتی ایروان
دوره مسئولیت ۱۹۳۷ – ۱۹۳۷: دوره مسئولیت ۱۹۳۷ – ۱۹۳۷
پس از: پیش‌نویس:ورام گوستانیان
پیش از: هنری گابریلیان
 :  
زادهٔ: ۳۰ اوت ۱۹۰۲ بیوراکان، شهرستان اجمیادزین، فرمانداری ایروان، تحت‌الحمایگی قفقاز، امپراتوری روسیه
درگذشت: ۱۹۳۸ (۳۶ سال)
ملیت: ارمنستان
محل تحصیل: دانشگاه کمونیستی سوردلوف  انجمن استادهای سرخ
جوایز: 
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): انقلابی و سیاستمدار
محل کار: حزب کمونیست ارمنستان (اتحاد شوروی) دانشگاه دولتی ایروان
 :  
 :  
میکائیل (میشا) هاروتیونی ینگیباریان (ارمنی: Միքայել (Միշա) Հարությունի Ենգիբարյան؛ زادهٔ ۳۰ اوت ۱۹۰۲ - درگذشته ۱۹۳۸) یک انقلابی و سیاستمدار اهل ارمنستان که از تاریخ ۱۹۳۷ تا تاریخ ۱۹۳۷ ریاست دانشگاه دولتی ایروان را برعهده داشت
زندگی‌نامه

در ۳۰ اوت ۱۹۰۲ در بیوراکان به دنیا آمد و از دانشگاه کمونیستی سوردلوف (۱۹۲۱) و انجمن استادهای سرخ (۱۹۳۳) فارغ‌التحصیل شد. وی همچنین برنده نشان لنین شده است. وی در ۱۹۳۸ در سن ۳۶ سالگی در جریان پاکسازی بزرگ کشته شد.
یادداشت

↑  Յա․ Սվերդլովի անվան կոմունիստական համալսարան
↑  Մոսկվայի կարմիր պրոֆեսուրայի ինստիտուտ
والورده د کامینو

| والورده د کامینو | والورده د کامینو |
| --- | --- |
شهرداری: شهرداری
  پرچمنشان:   پرچمنشان
کشور:  اسپانیا
بخش خودمختار:  اندلس
استان: استان اوئلوا
کومارکا: Andévalo
حکومت: حکومت
 • شهردار: Loles López Gabarro (PP)
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۱۸٫۷ کیلومتر مربع (۸۴٫۴ مایل مربع)
ارتفاع(متر بالاتر از سطح دریا): ۲۶۰ متر (۸۵۰ فوت)
جمعیت (۲۰۱۲): جمعیت (۲۰۱۲)
 • کل: ۱۲۹۰۲
 • تراکم: ۵۹/کیلومتر مربع (۱۵۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST (GMT +2))
کد پستی: ۲۱۶۰۰
کد منطقه: +34 (Spain) + 959 (Huelva)
وبگاه: Town Hall
والورده د کامینو (به اسپانیایی: Valverde del Camino) یک دهستان در اسپانیا است که در استان اوئلوا واقع شده‌است. والورده د کامینو ۲۱۸٫۷ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲٬۹۰۲ نفر جمعیت دارد و ۲۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده

شهر اکتروپ خواهرخواندهٔ والورده د کامینو هست.
تل برسیب

| 0 | 1 |
| --- | --- |
تل أحمر: تل أحمر
موقعیت در سوریه: موقعیت در سوریه
نام دیگر: Tell Ahmar
موقعیت: سوریه
منطقه: استان حلب
مختصات: ۳۶°۴۰′۲۶″شمالی ۳۸°۰۷′۱۶″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۶۷۴°شمالی ۳۸٫۱۲۱°شرقی﻿ / 36.674; 38.121
نوع: زیستگاه انسانی
محدوده: ۵۰ هکتار (۱۲۰ جریب فرنگی)
تاریخ: تاریخ
دوره‌ها: Assyrian
اطلاعات بیشتر: اطلاعات بیشتر
وضعیت: Ruins
مدیریت: Directorate-General of Antiquities and Museums
دسترسی عمومی: Yes
تل برسیب (به عربی: تل برسیب) یک محوطه باستانی و روستا در سوریه است که در استان حلب واقع شده‌است.
نخل سوقک

نمای یکی از دره‌های ناحیه سوقِک
نَخَل سوقِک یا سورِک (به عبری: נחל שורק) نام یکی از بزرگترین حوزه‌های آبگیر در جبال الخلیل واقع در ناحیه سوقِک در بین اسرائیل و کرانه باختری است. نام این ناحیه در یکی از کتابهای یهودیان به نام کتاب داوران آورده شده که زیرمجموعهٔ کتاب مقدس است که در فصل شانزدهم بند چهارم به بعد به آن می‌پردازد. در این منطقه یک کارخانه آب‌شیرین‌کن بزرگ نیز وجود دارد. شهرت این بخش بخاطر داستان یهودی سامسون می‌باشد.
نگارخانه

ایستگاه قطار سوقِک
حادثه قطار اودیسا

| حادثه قطار اودیسا | حادثه قطار اودیسا |
| --- | --- |
کارگران در محل حادثه: کارگران در محل حادثه
محل برخورد: محل برخورد
محل برخورد قطارها در هند: محل برخورد قطارها در هند
جزئیات: جزئیات
تاریخ: ۲ ژوئن ۲۰۲۳ (۲۰۲۳-06-۰۲)  حدود 19:00 IST (13:30 UTC)
مکان: نزدیک ایستگاه ریلی باهانگا بازار، اودیسا
مختصات: ۲۱°۲۰′۱۷″ شمالی ۸۶°۴۵′۵۲″ شرقی﻿ / ﻿۲۱٫۳۳۸۰۶°شمالی ۸۶٫۷۶۴۴۴°شرقی﻿ / 21.33806; 86.76444
کشور: هند
اپراتور: اداره حمل‌ونقل ریلی هندوستان
علت: در دست تحقیق؛ تغییر الکتریکی خط آهن بابت خطای سیگنال
آمار: آمار
قطار: ۳ قطار
کشته: ۲۸۸
زخمی: 1,175
در ۲ ژوئن ۲۰۲۳، سه قطار در منطقه بالاسور، در ایالت اودیسا در شرق هند با هم برخورد کردند. قطار ۱۲۸۴۱ کروماندل اکسپرس با تمام سرعت به جای ورود به خط اصلی در نزدیکی ایستگاه راه‌آهن باهاناگا بازار، وارد حلقه عبوری شد و با یک قطار باری برخورد کرد. به دلیل سرعت بالای کروماندل اکسپرس، ۲۱ واگن آن از ریل خارج شدند و سه تای آن با قطار بنگالورو سوپرفست اکسپرس در مسیر مجاور برخورد کردند.
در مجموع ۲۸۸ نفر در این تصادف کشته و ۱۱۷۵ نفر دیگر مجروح شدند. این مرگبارترین سانحه ریلی هند از زمان فاجعه ریلی فیروزآباد در سال ۱۹۹۵ و مرگبارترین حادثه در سراسر جهان از زمان سانحه قطار سونامی سریلانکا در سال ۲۰۰۴ بود.
نمودار ساده‌سازی شده برخورد قطار اودیسا در سال ۲۰۲۳
احمدآباد (نخلستان)

| احمدآباد | احمدآباد |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: کرمان
شهرستان: کهنوج
بخش: مرکزی
دهستان: نخلستان
جمعیت: ۵۱ نفر (سرشماری ۹۵)
احمدآباد، روستایی در دهستان نخلستان بخش مرکزی شهرستان کهنوج در استان کرمان ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵۱ نفر (۱۸ خانوار) بوده‌است.
کاترین و شرکا

| کاترین و شرکا | کاترین و شرکا |
| --- | --- |
کارگردان: میشل بوارون
تهیه‌کننده: لئو ال. فوکس
فیلمنامه‌نویس: کاترین بریا لئو ال. فوکس
بر پایه: کاترین و شرکا اثر ادوارد دو سگونزاک
بازیگران: جین برکین پاتریک دوور ژان-پیر امون ویتوریو کاپریولی ژان-کلود بریالی دورا دال مهدی الکلاوی ژاک لگرا ژاک روسنی ژاک مارین
موسیقی: ولادیمیر کوزما
فیلم‌بردار: ریچارد سوزوکی
تدوین‌گر: ژاک ویتا
شرکت تولید: ویادوک پرودوکسیون برادران وارنر
توزیع‌کننده: وارنر-کلمبیا فیلم (فرانسه)
تاریخ‌های انتشار:  ۲۹ اکتبر ۱۹۷۵ (۱۹۷۵-10-۲۹) (فرانسه)  
مدت زمان: ۱۰۰ دقیقه
کشور: فرانسه ایتالیا
زبان: فرانسوی 
جین برکین (چپ) در صحنه‌ای از فیلم.
کاترین و شرکا (انگلیسی: Catherine & Co.) یک کمدی جنسی فرانسوی-ایتالیایی به کارگردان میشل بوارون است که در سال ۱۹۷۵ منتشر شد.
گزیدهٔ بازیگران

جین برکین
پاتریک دوور
ژان-پیر امون
ویتوریو کاپریولی
ژان-کلود بریالی
دورا دال
مهدی الکلاوی
ژاک لگرا
ژاک مارین
ژاک روسنی
برنار موسون
گویش رودانی
گویش مردم رودان

این گویش بیشتر در منطقه رودان و
اطراف آن است و شباهت هایی به گویش بندری دارد.در این زبان چند کلمه جالب را برای شما می‌آوریم 
گویش رودانی از جمله زبان‌های ایرانی است که بخشی از ویژگی‌های زبان‌های ایرانی میانه در آن یافت می‌شود، این گویش با دیگر زبان‌های ایرانی که خاستگاه جنوب غرب دارند، مانند فارس و لری از یک ریشه هستند، کتاب حاضر به بررسی و توصیف این گویش از میان دیگر گویش‌های جنوب شرق ایران پرداخته است".
کتاب 'فرهنگ نخلستانی' اثر علیرضا محمود زاده دهبارزی شاعر نیز نخستین کتابی است که در سال ۷۸ چاپ شده و به آداب و رسوم مردم رودان به گرایش رودانی پرداخته شده است.
این کتاب شامل یک مجموعه مکتوب شعر حاوی اشعار بومی- محلی (گویش رودانی) است.
شهرستان رودان با بیش از یکصد هزار نفر جمعیت در ۹۰ کیلومتری شرق شهرستان بندرعباس مرکز استان هرمزگان واقع است.
معادل کلمات

آب=هو  سبز=سوز  لطفا=تلا مورچه=موروک  من=مه  **بابا=بپ مادر=مم بچه=کچگ چته=باری
قلقلک=نخ و شاکی  لباس=جومَه و غیره
مشترک بودن با زبان انگلیسی

همچنین جالب است بدانید بعضی کلمات بین زبان بندری و زبان انگلیسی مشترک است مثلا بعضی از افراد در هم زبان بندری و هم زبان رودانی برای گفتن  بستنی از لغت انگلیسی به معنی بستنی
(ice cream) استفاده می‌کنند
قوری‌قلعه

| قوری‌قلعه قوڕەقەڵا | قوری‌قلعه قوڕەقەڵا |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: کرمانشاه
شهرستان: روانسر
بخش: بخش شاهو
دهستان: قوری‌قلعه
جمعیت: ۸۹۱ نفر (سرشماری ۹۵)
قوری‌قلعه (کردی: قوڕەقەڵا)، روستایی از توابع بخش شاهو شهرستان روانسر در استان کرمانشاه ایران است. غار قوری‌قلعه در نزدیکی این روستا  قرار دارد.
جمعیت

این روستا در دهستان قوری‌قلعه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۸۹ نفر (۲۱۱خانوار) بوده‌است.
کتابخانه بلوار کالپاکا

| کتابخانه بلوار کالپاکا | کتابخانه بلوار کالپاکا |
| --- | --- |
Bibliotēka Kalpaka bulvārī: Bibliotēka Kalpaka bulvārī
fa (in English: Expected satiety): fa
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
گونه: اقامتگاه خصوصی (اصل)، کتابخانه (جاری)
سبک معماری: احیای گوتیک
موقعیت: ریگا، لتونی
مختصات: ۵۶°۵۷′۱۱″ شمالی ۲۴°۶′۵۰″ شرقی﻿ / ﻿۵۶٫۹۵۳۰۶°شمالی ۲۴٫۱۱۳۸۹°شرقی﻿ / 56.95306; 24.11389
آغاز ساخت: ۱۸۷۴
پایان: ۱۸۷۸
مشتری: لودویگ ویلهلم کرکوویوس
جزئیات فنی: جزئیات فنی
سیستم سازه: سنگ‌تراشی
طراحی و ساخت: طراحی و ساخت
معمار: جانیس فریدریس بومانیس
کتابخانه بلوار کالپاکا (به لتونیایی: Bibliotēka Kalpaka bulvārī) شعبه‌ای از کتابخانه‌های دانشگاه لتونی است که در خیابان کالپاکا در مرکز ریگا، لتونی واقع شده‌است. این کتابخانه در یک عمارت تاریخی قرار دارد که بین سال‌های ۱۸۷۴–۱۸۷۸ به طراحی جانیس فریدریس باومانیس ساخته شده‌است. از نظر فنی جدیدترین کتابخانه واحد دانشگاه لتونی است و عمدتاً برای تحقیقات توسط مرکز علوم انسانی و اجتماعی استفاده می‌شود.
لودویگ ویلهلم کرکوویوس (۱۸۳۱–۱۹۰۴)، مالک اصلی عمارت.
دانشگاه تونکو عبدالرحمان

دانشگاه تونکو عبدالرحمان (به اختصار UTAR) یک دانشگاه تحقیقاتی خصوصی غیرانتفاعی در مالزی است. این دانشگاه در رتبه‌بندی تایمز در آسیا در سال ۲۰۱۸ در رتبه ۱۰۰ و در رتبه‌بندی دانشگاه‌های جهانی آموزش عالی تایمز در سال ۲۰۲۱ در رتبه ۶۰۰ قرار دارد، در مجموع پس از دانشگاه مالایا در رتبه دوم مالزی قرار می‌گیرد. دانشگاه تونکو عبدالرحمان یکی از دانشگاه‌های برتر فناوری دیجیتال است که توسط شرکت اقتصاد دیجیتال مالزی (MDEC) و شرکت علی‌بابا کلود به رسمیت شناخته است. این دانشگاه همچنین برنده جذاب‌ترین کارفرمایان فارغ‌التحصیل برای کار در سال ۲۰۲۱ توسط جایزه انتخاب فارغ‌التحصیلان (GCA) , شد. برنز (آسیا اقیانوسیه) توسط انجمن حسابداران مدیریت خبره از دیگر افتخارات این دانشگاه است.
دانشگاه تونکو عبدالرحمان در ژوئن ۲۰۰۲ از طریق بنیاد آموزش تونکو عبدالرحمان به عنوان یک سازمان غیرانتفاعی تأسیس شد و در مجموع ۴۱۱ دانش آموز در ژوئن ۲۰۰۲ برای اولین پذیرش آن ثبت نام کردند. از سال ۲۰۱۶، این دانشگاه به ۲۰۴۹۰ دانشجو رسیده‌است. در ابتدا، دانشگاه تنها هشت رشته تحصیلی ارائه می‌کرد، اما اکنون بیش از ۱۱۰ رشته، از جمله برنامه‌های پایه، کارشناسی و همچنین دوره‌های کارشناسی ارشد ارائه می‌کند. در حال حاضر این دانشگاه دارای ۹ دانشکده، ۳ مؤسسه دانشگاهی، ۳ مرکز دانشگاهی، ۳۲ مرکز تحقیقاتی، ۲۹۰ شریک دانشگاهی و ۱۸۳ شریک صنعتی است.
سفارت افغانستان در اسلام‌آباد

| سفارت افغانستان در اسلام‌آباد | سفارت افغانستان در اسلام‌آباد |
| --- | --- |
مکان: خانه شماره ۸، خیابان ۹۰، G-6/3 اسلام‌آباد، پاکستان
سفیر: نجیب الله علی‌خیل [en]
سفارت افغانستان در اسلام‌آباد مأموریت دیپلماتیک امارت اسلامی افغانستان در پاکستان است. سفیر کنونی آن نجیب الله علی‌خیل است.
سفارت جدیدی در حال حاضر در اسلام‌آباد ساخته می‌شود. پس از تکمیل، این سفارت تبدیل به بزرگترین سفارت افغانستان در خارج از کشور می‌شود.
تل عرن

| تل عرن تل عرن | تل عرن تل عرن |
| --- | --- |
Village: Village
کشور:  سوریه
استان: استان حلب
منطقه: منطقه السفیره
ناحیه: السفیره (سوریه)
جمعیت (سرشماری ۲۰۰۴): جمعیت (سرشماری ۲۰۰۴)
 • کل: ۱۷۷۶۷
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (زمان اروپای شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (ساعت تابستانی اروپای شرقی)
تل عرن (به عربی: تل عرن) یک روستا در سوریه است که در السفیره واقع شده‌است. تل عرن ۱۷٬۷۶۷ نفر جمعیت دارد.
هادی بهروز

| هادی بهروز | هادی بهروز |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲ فروردین ۱۳۶۲ ‏(۴۱ سال) مشهد، ایران
ملیت: ایرانی
تحصیلات: فارغ‌التحصیل هنرستان فیلمسازی روایت‌ فتح، لیسانس عکاسی از دانشکده هنر و معماری دانشگاه آزاد
پیشه: مدیر فیلمبرداری
سال‌های فعالیت: ۱۳۸۹-اکنون
هادی بهروز (زاده ۲فروردین ۱۳۶۲ در مشهد) مدیر فیلمبرداری ایرانی است.
فیلم‌شناسی > مدیر فیلمبرداری

معلم (۱۳۸۹)
ایستاده در غبار (۱۳۹۴)
ماجرای نیمروز (۱۳۹۵)
لاتاری (۱۳۹۶)
ترور سرچشمه (۱۳۹۶)
ماجرای نیمروز: ردخون (۱۳۹۷)
درخت گردو (۱۳۹۸)
شیشلیک (۱۳۹۹)
مرد بازنده (۱۴۰۰)
علفزار (۱۴۰۰)
فیلم‌شناسی > نمایش خانگی

هیولا (۱۳۹۸)
زخم کاری (۱۴۰۰)
سقوط (۱۴۰۱)
زخم‌کاری: بازگشت (۱۴۰۲)
زخم‌کاری: انتقام (۱۴۰۳)
فیلم‌شناسی > تلویزیون

آخرین روزهای زمستان
جوایز و افتخارات

برنده سیمرغ بلورین بهترین دستاورد فنی و هنری در سی و یکمین جشنواره فیلم فجر برای آخرین روزاهی زمستان (۱۳۹۱)
نامزد تندیس بهترین فیلمبرداری در نوزدهمین جشن خانه سینمای ایران برای ماجرای نیمروز (۱۳۹۶)
نامزد تندیس حافظ بهترین فیلمبرداری در جشن دنیای تصویر برای ماجرای نیمروز (۱۳۹۶)
نامزد سیمرغ بلورین بهترین فیلمبرداری در سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر برای ماجرای نیمروز: ردخون (۱۳۹۷)
نامزد تندیس حافظ بهترین فیلمبرداری در جشن دنیای تصویر برای ماجرای نیمروز: ردخون (۱۳۹۹)
نامزد تندیس حافظ بهترین فیلمبرداری در جشن دنیای تصویر برای درخت گردو (۱۴۰۰)
نامزد سیمرغ بلورین بهترین فیلمبرداری در چهلمین جشنواره فیلم فجر برای علفزار (۱۴۰۰)
مرکز علوم دریایی

| مرکز علوم دریایی | مرکز علوم دریایی |
| --- | --- |
تابلوی مرکز ملی علوم دریایی: تابلوی مرکز ملی علوم دریایی
نمای هوایی از مرکز ملی علوم دریایی: نمای هوایی از مرکز ملی علوم دریایی
fa (in English: Expected satiety): fa
۲۹°۴′۵۱″ شمالی ۸۰°۵۵′۳۴″ غربی﻿ / ﻿۲۹٫۰۸۰۸۳°شمالی ۸۰٫۹۲۶۱۱°غربی﻿ / 29.08083; -80.92611: ۲۹°۴′۵۱″ شمالی ۸۰°۵۵′۳۴″ غربی﻿ / ﻿۲۹٫۰۸۰۸۳°شمالی ۸۰٫۹۲۶۱۱°غربی﻿ / 29.08083; -80.92611
تاریخ گشایش: ۲۰۰۲ (۲۰۰۲)
مکان: 100 Lighthouse Drive, Ponce Inlet, Fl 32127
وبگاه: marinesciencecenter.com
مرکز علوم دریایی شهرستان ولوسیا (به انگلیسی: Marine Science Center) یک موزه علوم دریایی و تاریخ طبیعی در پونس اینلت، شهرستان ولوزیا، فلوریدا است.
نمایشگاه‌های موزه شامل جمجمه نهنگ گوژپشت، لاک‌پشت‌های آب شیرین، منطقه بازپروری لاک‌پشت، آکواریوم صخره‌های مصنوعی شش‌ضلعی ۵۰۰۰ گالنی و استخر لمسی با سفره‌ماهی بینی‌گاوی و لقمه‌ماهی است.
دیگنیتاس

دیگنیتاس نام سازمانی در سوئیس است متشکل از پرستاران و پزشکان مستقل سوئیسی است که به آن دسته از افرادی که بیماری های لاعلاج فیزیکی و روحی روانی داشته باشند، کمک می‌کند تا خود را از بین ببرند.
ملاک بیماری لاعلاج این است که منجر به مرگ طی چند ماه شود یا درد غیرقابل تحمل به همراه داشته باشد. این سازمان در کشور سوئیس به افرادی که بیماری لاعلاج دارند با اجازهٔ پزشک، طبق رای دادگاه کمک می‌کند تا توسط خودکشی کمکی به زندگی خود پایان دهند.
در پایان سال 2020 میلادی ، آنها خانه ها و واحد هایی در سوئیس که در نزدیکی زوریخ قرار داشت را به منظور خودکشی در خانه برای 3,248 انسان مهیا کردند
تاریخ تاسیس

دیگنیتاس در سال 17 مه 1998 میلادی توسط یک وکیل سوئیسی متخصص حقوق بشر به نام لودویگ مینلی ( Ludwig Minelli ) تأسیس شد.
قوانین سوئیس تصریح می کند که کمک به خودکشی تا زمانی که با انگیزه های خودخواهانه انجام نشود قانونی است.
مدرک قابل قبول قانونی مبنی بر اینکه فرد مایل به مرگ است نیز در قالب یک شهادت نامه امضا شده توسط شاهدان مستقل ایجاد می شود.
اگر بیمار از نظر جسمی قادر به امضای سند نباشد، فیلم کوتاهی از بیمار تهیه می‌شود که در آن از او خواسته می‌شود هویت خود را تأیید کند، که می‌خواهد بمیرد، و اینکه تصمیم او خواسته خود بوده و بدون متقاعدسازی و اجبار صورت گرفته شده است.
همه‌پرسی
طی دو همه‌پرسی در تاریخ 15 مه 2011 میلادی ، رای‌دهندگان در کانتون زوریخ با اکثریت قاطع درخواست‌ها برای غیرقانونی کردن این عمل و ممنوعیت کمک به خودکشی برای افراد مقیم یا غیر مقیم را رد شده اعلام کردند.  طرح ممنوعیت در کمک به خودکشی توسط بیش از 278,000 نفر از رای‌دهندگان رد شد و طرح غیرقانونی کردن آن برای افراد غیرمقیم توسط 78 درصد رد شد.
مدرسه شهید سلطانی

دبیرستان متوسطه دوره دوم شهید سلطانی  (سازمان ملی پرورش استعدادهای درخشان سمپاد ) برای دانش‌آموزان مستعد در استان البرز و در سه شهر کرج  ( شهید سلطانی 1 ، 3 و 4 ) 1 و 3 در عظیمیه ، 4 در حصارک و ساوجبلاغ ( شهید سلطانی 5 )  و فردیس (شهید سلطانی 2)است. شهید سلطانی یکی از مدارس سراسری است که به طور اختصاصی برای ارائهٔ آموزش برتر برای دانش‌آموزان تیزهوش در ایران توسعه یافته است و توسط سازمان ملی پرورش استعدادهای درخشان اداره می‌شود. دانش‌آموزان این مدرسه از طریق یک آزمون ورودی سنجش هوش در سطح شهر انتخاب می‌شوند و محصلان این مدرسه همانند دورهٔ کالج، به طور عمیق مباحث مختلف را مطالعه می‌کنند.
مساحت این مدرسه 4430 متر مربع است.   اولین مدیر آن سحابعلی فضلی و مدیر دوم آن امیرعبدالله اسحاقی است و مدیر کنونی آن آقای چپردار است.
مدرسه شهید سلطانی 3 واقع در جهانشهر کرج
شهید سلطانی در حال حاضر میزبان نمایشگاهی از اکتشافات و اختراعات دانش‌آموزان به نام هوگر است که در هفته آخر هر سال برگزار می‌شود و کاملاً توسط دانش‌آموزان کنترل و مدیریت می‌شود.
در این مدرسه کلاس های سه رشته نظری رشته علوم تجربی، ریاضی و فیزیک و انسانی و در  شاخه فنی رشته شبکه و نرم افزار رایانه (کامپیوتر) تدریس می شود.
محمد داوودی (فیلم‌نامه‌نویس)

با محمد داوودی (فیلمبردار) اشتباه نشود.
| محمد داوودی | محمد داوودی |
| --- | --- |
محمد داوودی در اختتامیهٔ جشنواره فیلم فجر، ۱۳۹۷: محمد داوودی در اختتامیهٔ جشنواره فیلم فجر، ۱۳۹۷
زادهٔ: ۱۳۶۸ (۳۴–۳۵ سال) گناباد، خراسان رضوی، ایران
آثار برجسته: قصر شیرین، بی‌همه‌چیز
جوایز: سیمرغ بلورین بهترین فیلمنامه، سیمرغ بلورین بهترین فیلمنامه اقتباسی
محمد داوودی (زادهٔ ۱۳۶۸) کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس ایرانی است. او در سی و هفتمین دورهٔ جشنوارهٔ فیلم فجر برندهٔ سیمرغ بلورین بهترین فیلمنامه برای فیلم قصر شیرین شد.
او همچنین برای فیلمنامهٔ فیلم بی‌همه‌چیز، جایزه سیمرغ بهترین فیلم‌نامه اقتباسی را از سی و نهمین جشنواره فیلم فجر گرفت.
زندگی

محمد داوودی در سال ۱۳۶۸ در مشهد به دنیا آمد. او در سال ۱۳۸۲ در سن چهارده‌سالگی برای یکی از فیلمنامه‌هایش، برگزیدهٔ دومین جشنواره بین‌المللی فیلم رضوی به عنوانِ جوان‌ترین فیلمنامه‌نویس شد. دورهٔ فیلم‌سازی را در انجمن سینمای جوان گناباد گذراند و در کنار تحصیلات دانشگاهی تلاش کرد به یادگیری حرفه‌ای بپردازد. داوودی دوره‌های سینما و فیلم‌سازی را در حوزهٔ هنری طی کرد. او دانش‌آموختهٔ کارشناسی ارشد ادبیات نمایشی است.
آثار

| سال | عنوان | سمت> کارگردان | سمت> نویسنده |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۴۰۰ | نگهبان شب | نه | آری |
| ۱۳۹۹ | بی همه چیز | نه | آری |
| ۱۳۹۷ | قصر شیرین | نه | آری |
| ۱۳۹۷ | جان‌دار | نه | آری |
| ۱۳۹۷ | فراموشی | نه | آری |
| ۱۳۹۷ | ما همه با هم هستیم | نه | آری |
| ۱۳۹۴ | مات | آری | آری |
| ۱۳۹۵ | نسبت خونی | نه | آری |
| ۱۳۹۷ | گربه خیس | آری | آری |
| ۱۳۸۵ | این خانه سیاه نیست | آری | آری |
جوایز و نامزدی‌ها

| نام اثر | جایزه | نتیجه |
| --- | --- | --- |
| قصر شیرین | سیمرغ بلورین بهترین فیلمنامه (۱۳۹۷) | پیروز |
| قصر شیرین | دیپلم افتخار بهترین فیلمنامه از سیزدهمین جشن منتقدان (۱۳۹۸) | پیروز |
| قصر شیرین | بهترین فیلمنامه از نهمین جشنواره فیلم‌های ایرانی استرالیا (۲۰۲۱) | پیروز |
| قصر شیرین | بهترین فیلمنامه از سیزدهمین جشنواره بین‌المللی آسیا پاسیفیک (۲۰۱۹) | نامزدشده |
| قصر شیرین | بهترین فیلمنامه از چهاردهمین جوایز فیلم آسیایی (۲۰۲۰) | نامزدشده |
| قصر شیرین | بهترین فیلمنامه از نوزدهمین جشنواره فیلم ایمجین ایندیا (۲۰۲۰) | نامزدشده |
| قصر شیرین | بهترین فیلمنامه از بیستمین جشن حافظ (۱۳۹۹) | نامزدشده |
| بی همه چیز | سیمرغ بلورین بهترین فیلمنامه اقتباسی (۱۳۹۹) | پیروز |
| نگهبان شب | بهترین فیلمنامه از چهلمین جشنواره فیلم فجر (۱۴۰۰) | نامزدشده |
| مات | بهترین فیلمنامه از دومین جشنواره فیلم سما (۱۳۹۵) | پیروز |
| مات | بهترین کارگردانی از دومین جشنواره فیلم سما (۱۳۹۵) | پیروز |
| مات | جایزه ویژه هیئت داوران از جشنواره سایه (۱۳۹۵) | پیروز |
| نسبت خونی | بهترین فیلمنامه از سی و سومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران (۱۳۹۵) | پیروز |
| نسبت خونی | بهترین فیلمنامه از دهمین جشنواره فیلم سایه (۱۳۹۶) | پیروز |
| نسبت خونی | بهترین فیلمنامه از دهمین جشنواره رویش (۱۳۹۶) | پیروز |
| گربه خیس | جایزه ویژه هیئت داوران از جشنواره ده (۱۳۹۸) | پیروز |
| این خانه سیاه نیست | بهترین کارگردانی از هشتمین جشنواره منطقه‌ای بم (۱۳۸۵) | پیروز |
دهستان مینان

| اطلاعات کلی | اطلاعات کلی |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: سرباز
بخش: مینان
مرکز دهستان: باتک
سال تأسیس: ۱۳۶۵ خورشیدی
جمعیت: ۱۴٬۴۰۵ نفر (۱۳۹۵)
تعداد آبادی: ۳۴
دهستان مینان، یکی از دهستان‌های بخش مینان شهرستان سرباز در استان سیستان و بلوچستان ایران است. مرکز این دهستان، روستای باتک است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان مینان برابر با ۱۴٬۴۰۵ نفر بوده‌است.
کارین ول

| کارین وِل | کارین وِل |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹۵۴ (۷۰–۷۱ سال) رم، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
پیشه(ها): بازیگر، مدل
کارین وِل (ایتالیایی: Karin Well؛ زادهٔ ۱۹۵۴) با نام اصلیِ ویلما تروکولو بازیگر و مدل پیشین اهل ایتالیا است که بیشتر در فیلم‌های درجهٔ ب بازی می‌کرد. او مابین سال‌های ۱۹۷۱ تا ۱۹۸۹ در چنین فیلم در سبک‌های وسترن اسپاگتی، ترسناک، کمدی سکسی سبک ایتالیایی و دِکامرونی نقش‌آفرینی نمود و عکسش به‌عنوان مدل، بر جلدِ مجلهٔ پلی‌من چاپ شد. وی را به سبب شباهت‌هایِ ظاهریِ فراوان، همزاد رافائلا کارا لقب داده‌اند.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به آرتینو و استدلال‌هایش در مورد روسپی‌های درباری، زنان شوهردار و… مردان بی‌غیرت، خواهرزن کوچک، راهبه آتش‌پاره، صومعه گناهکاران و خالهٔ مونیکا اشاره نمود.
سالن بدنسازی دانشگاه بیهانگ

سالن بدنسازی دانشگاه بیهانگ در المپیک پکن
سالن بدنسازی دانشگاه بیهانگ که مشهور به سالن بدنسازی دانشگاه هوانوردی و فضانوردی پکن است، یک سالن سرپوشیده با ۵۴۰۰ صندلی است که در محوطه دانشگاه بیهانگ در پکن ، چین واقع شده است.
این سالن میزبان مسابقات وزنه برداری در بازی های المپیک تابستانی 2008 و مسابقات پاورلیفتینگ در پارالمپیک تابستانی 2008 بود.
گالری

داخل سالن وزنه برداری
وزنه بردار المپیکی در حال وزنه دو ضرب در سالن
موسوگنو

موسوگنو یک شهرداری سابق در بخش لوکارنو در کانتون تیچینو در سوئیس است. در 10 آوریل 2016، شهرداری های سابق Vergeletto ، Gresso ، Mosogno و Isorno در شهرداری Onsernone ادغام شدند.
بابک امین تفرشی

| بابک امین تفرشی | بابک امین تفرشی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۵۷ تهران
ملیت:  ایران
پیشه: عکاس، ستاره‌شناس
بابک امین تفرشی (متولد ۱۳۵۷ در تهران) ستاره‌شناس آماتور ایرانی است. او همچنین عضو هیئت امنای ستاره‌شناسان بدون مرز و مدیر پروژه عکاسی جهان در شب یا TWAN است.
امین تفرشی در سال ۲۰۰۹ موفق به کسب جایزه عکاسی علمی بنیاد لنارت نیلسون شد.
فعالیت‌ها

بابک امین تفرشی از ویراستاران مجری و اعضای هیئت تحریریهٔ ماهنامهٔ نجوم بوده که از سال ۱۳۷۵ تا اواسط دههٔ هشتاد شمسی در تحریریهٔ این ماهنامه مشغول به نگارش مقاله‌های علمی و آموزشی در زمینهٔ اخترشناسی و علوم فضایی بود. او پس از دکتر منصور وصالی سردبیری این ماهنامه را برعهده گرفت.
او در سال ۱۳۹۴ «به سبب تلاش‌های نوآورانه در همگانی کردن دانش نجوم» جایزه ترویج علم ایران را دریافت کرد.
او همچنین عضو مؤسس شاخهٔ آماتوری انجمن نجوم ایران بود که در مرداد ۱۳۹۱ به همراه تمام هیئت دبیران شاخه استعفا داد و از سال ۱۳۷۶ تا اواسط دههٔ هشتاد شمسی مدرس رصدخانۀ زعفرانیه تهران بود. از فعالیت‌های اصلی او ترویج نجوم در میان مردم به‌ویژه جوانان با ارائهٔ سخنرانی‌ها، برنامه‌های رصدی و ارائهٔ برنامه‌های تلویزیونی و رادیویی دربارهٔ نجوم و به زبان ساده است. بینندگان برنامهٔ زندهٔ آسمان شب، که از سال ۱۳۸۰ از شبکهٔ ۴ سیما پخش می‌شود، با برنامه‌های او به‌خوبی آشنایی دارند. وی مؤسس پروژهٔ بین‌الملی «جهان در شب» یا the World at Night) TWAN) است که به مناسبت سال جهانی نجوم افتتاح شد و اکنون یکی از موفق‌ترین پروژه‌های عکاسی نجومی دنیاست.
عکاسی نجومی

او در کنار کار روزنامه‌نگاری علمی و همگانی‌کردن نجوم، به عکاسی از طبیعت و آسمان شب می‌پردازد. نمایش‌های اسلاید او در گردهمایی‌های علمی-فرهنگی متعددی در ایران و چند کشور دیگر برگزار شده‌است، ازجمله نمایش اسلاید در بزرگ‌ترین گردهمایی سالانهٔ منجمان آماتور آمریکا به منظور معرفی زیبایی‌های ایران و آسمان شب آن، و نمایش و سخنرانی در مجمع انجمن ایرانیان متخصص سانفرانسیسکو. عکس‌های نجومی و نوشته‌هایی از او علاوه بر انتشار در ماهنامهٔ نجوم و شماری از نشریه‌های گردشگری، در نشریه‌های اخترشناسی بین‌المللی نظیر اسکای اند تلسکوپ (معتبرترین نشریهٔ عمومی اخترشناسی جهان) و مرکوری منتشر شده‌است. برخی از عکس‌های او در سایت پروژهٔ «جهان در شب» به سفر به قاره‌های دیگر تعلق دارد که حاصل سفرهای بسیار او برای رصد پدیده‌های نجومی به‌ویژه گرفت‌های خورشیدی است. از آن‌جمله سفر به آمریکا، اروپا، جنگل‌های آمازون، آفریقا برای رصد کسوف سال ۱۳۸۰و تهیهٔ مستند تلویزیونی «سایه در قارهٔ سیاه» و سفر به استرالیا و قطب جنوب برای رصد کسوف سال ۱۳۸۲ و تصویربرداری مستند «سایه در قارهٔ سپید» بوده‌است. او در تصویربرداری، نوشتن متن، و تهیهٔ مستند سیزده‌قسمتی «جویندگان کسوف»، که به تهیه‌کنندگی و کارگردانی برادران صفاریان‌پور در بهار ۱۳۹۰ از شبکهٔ چهار سیما پخش شد، مشارکت داشته‌است.
تعدادی از عکس‌های او و اشین زاکاریان در سایت http://dreamview.net/ قابل مشاهده است.
افتخارات

در سال ۲۰۲۲ اتحادیه بین‌المللی نجوم (IAU) سیارکی را که با شماره ۲۷۶۱۶۳ شناخته شده، با الهام از نام خانوادگی ستاره‌شناس آماتور ایرانی، «تفرشی» نامگذاری کرد. این سیارک در سال ۲۰۰۹ و بر اساس مشاهده تصاویر آرشیوی تهیه شده رصدخانه پالومار در سال ۲۰۰۲ از سوی استفان کورتی کشف شد