چارلی و کارخانه شکلات‌سازی (فیلم)
ساخت > انتخاب بازیگران

پیش از همکاری تیم برتون، برادران وارنر درباره انتخاب ویلی وانکا با بازیگرانی چون بیل مری، کریستوفر واکن، استیو مارتین، رابین ویلیامز، نیکلاس کیج، جیم کری، مایکل کیتون، رابرت دنیرو، برد پیت، ویل اسمیت، مایک مایرز، بن استیلر، لسلی نیلسن، سه عضو گروه کمدی مانتی پایتان (جان کلیز، اریک آیدل و مایکل پیلین)، پاتریک استوارت و آدام سندلر گفتگو یا مذاکره کرده بود. همچنین، گزارش‌هایی وجود داشت که داستین هافمن و مریلین منسون نیز برای ایفای این نقش علاقه‌مند بودند. شرکت تولیدی پیت، پلن بی انترتینمنت، اما همچنان به عنوان شریک مالی برادران وارنر در تولید فیلم باقی ماند. مایکل جکسون نیز به شدت خواهان ایفای نقش ویلی وانکا بود و به طور مخفیانه یک موسیقی متن اصلی برای فیلم در استودیویی کوچک در لس‌ آنجلس ضبط کرد. با این حال، برادران وارنر جکسون را برای این نقش نخواستند و استدلال کردند که حضور او به عنوان نقش اصلی در یک فیلم خانوادگی قابل بازاریابی نخواهد بود. با این وجود، آنها به شدت تحت تأثیر موسیقی متن قرار گرفتند و پیشنهاد خرید این آهنگ‌ها را به همراه یک نقش کوچک دیگر در فیلم به جکسون دادند. جکسون از این پیشنهاد ناراحت شد و آهنگ‌ها را کنار گذاشت.
برتون تنها جانی دپ را برای این نقش در نظر داشت، هرچند اگر دپ در دسترس نبود، دواین جانسون گزینه دوم او بود. این نخستین بار بود که برتون برای انتخاب دپ با مخالفت استودیو مواجه نشد، زیرا موفقیت بزرگ دزدان دریایی کارائیب (۲۰۰۳) باعث شد برادران وارنر از حضور دپ در نقش اصلی هیجان‌زده شود. دپ قصد داشت شخصیت وانکا را کاملاً متفاوت از نسخه جین وایلدر در اقتباس فیلم ۱۹۷۱ به تصویر بکشد. دپ و برتون شخصیت ویلی وانکا را از مجریان برنامه‌های تلویزیونی کودکانه مانند باب کیشان از کاپیتان کانگورو، فرد راجرز و ال لوئیس از نمایش عمو ال الهام گرفتند. دپ همچنین از مجریان مسابقات تلویزیونی ایده گرفت. برتون در خاطرات کودکی‌اش از این شخصیت‌ها به عنوان افرادی عجیب اما تاثیرگذار یاد کرد و گفت: «یادم می‌آید مردی با کلاه کلانتر یا کسی با کت‌وشلوار عجیب یا کاپیتان کانگورو را می‌دیدم، مردی با مدل موی عجیب، سبیل و خط ریش. و وقتی به گذشته فکر می‌کنی، می‌گویی: 'این چه بود؟' اما آنها تاثیر عمیقی بر تو می‌گذاشتند.» دپ مدل موی کوتاه و عینک آفتابی اغراق‌شده وانکا را از آنا وینتور، سردبیر مجله ووگ الهام گرفت. به گفته دپ، «مدل مویی که تصور کردم شبیه مدل موی پرنس ولیانت بود، چتری‌های بلند و موی کوتاه، خیلی اغراق‌شده و نه‌چندان جذاب، اما چیزی که وانکا احتمالاً فکر می‌کند باحال است چون مدت‌ها در انزوا بوده و درک درستی ندارد، مثل زبان عامیانه قدیمی که استفاده می‌کند.» دپ همچنین صدای منحصربه‌فرد وانکا را بر اساس تصور خود از نحوه صحبت کردن جرج دابلیو. بوش هنگام استفاده از مواد مخدر طراحی کرد.
برای انتخاب بازیگران نقش چارلی باکت، وایولت بورگارد، وروکا سالت، و مایک تیوی، فراخوان‌های بازیگری در ایالات متحده و بریتانیا برگزار شد، در حالی که انتخاب آگوستوس گلوپ در آلمان انجام شد. برتون گفت که به دنبال بازیگرانی بود که «چیزی از شخصیت‌های داستان درونشان باشد» و به گفته او، مایک تیوی سخت‌ترین شخصیتی بود که باید برای آن بازیگر پیدا می‌کرد. برتون برای نقش چارلی با مشکل مواجه بود تا اینکه دپ، که با فردی هایمور در در جستجوی ناکجاآباد (۲۰۰۴) همکاری کرده بود، او را برای این نقش پیشنهاد داد. هایمور قبلاً کتاب چارلی و کارخانه شکلات‌سازی را خوانده بود، اما تصمیم گرفت قبل از تست بازیگری دوباره آن را بخواند. این بازیگر نسخه اصلی فیلم را ندیده بود و تصمیم گرفت تا پایان تولید فیلم برتون نیز آن را نبیند تا تصویرسازی‌اش تحت تأثیر قرار نگیرد. پیش از آنکه آدام گادلی به طور رسمی برای نقش آقای تیوی انتخاب شود، تیم آلن، ری رومانو، و باب سگت نیز برای این نقش در نظر گرفته شده بودند. همچنین، گریگوری پک به عنوان یکی از گزینه‌های بازی در نقش پدربزرگ جو مطرح بود، اما پیش از آنکه بتواند نقش را بپذیرد، درگذشت.