توبرموریت
محافظت تحت اتوکلاو

دمای محافظت اتوکلاو:
محافظت اتوکلاو یکی از مهم‌ترین فاکتورها برای شکل دهی و تغییر فرم توبرموریت می‌باشد. شرایط محافظت شامل دما و زمان نگهداری می‌باشد. Fig 9 الگوی XRD نمونه با ۷۲ درصد کلینکر تحت دماهای مختلف و در مدت ۸ ساعت را نمایان می‌کند. همان‌طور که در نمودار دیده می‌شود پیک برای توبرموریت در محدوده ۷–۸، ۲۸٫۵–۲۹ و ۲۹٫۵ متمرکز است گرچه پیک در ۲۹٫۵ تقریباً ثابت است اما شدت پیک‌ها در بین ۷–۸ و ۲۸٫۵–۲۹ هنگامی که دمای محافظت به ۱۹۰ درجه سانتی گراد رسید افزایش پیدا کرد. به این معنی که پیک SiO2 به تدریج کاسته می‌شود که نشان دهنده آن است که دمای بالای محافظت باعث سرعت بخشیدن به واکنش Ca(OH)2 و SiO2 می‌شود. این پدیده‌ها اثبات می‌کنند که دمای بالا یک فرصت خوب برای شکل دهی و تغییر فرم توبرموریت می‌باشند. Fig 10 منحنی‌های DSC-TG نمونه‌ها تحت دماهای محافظت مختلف است. بدیهی است محدوده پیک افزایشی تغییر فرم توبرموریت در محدوده دمائی ۸۰۰ تا ۸۳۰ درجه سانتیگراد در منحنی‌های DSC بیشترین مقدار هنگامی که دمای محافظت در محدوده ۱۹۰ تا ۱۹۵ درجه سانتیگراد، می‌باشد. در منحنی‌های TG در محدوده ۵۰ تا ۱۵۰ درجه سانتیگراد، از دست دادن جرم اصلی هنگامی است که آب بافت توبرموریت به بالاترین حد خود رسیده باشد، هنگامی که دمای محافظت در محدوده ۱۹۰ تا ۱۹۵ درجه سانتیگراد باشد نشان دهنده آن است که تولید توبرموریت در این زمان به بیشترین مقدار خود رسیده‌است. به علاوه از دست دادن جرم Ca(OH)2 در محدوده دمائی ۱۷۵ تا ۱۸۵ درجه سانتی گراد قابل مشاهده است. این پدیده‌ها نشان دهنده آن است که افزایش دما هدایت کننده واکنش Ca(OH)2 و SiO2 و تغییر فرم توبرموریت می‌باشد. استحکام خمشی نمونه‌ها تحت مراقبت‌های دمایی مختلف در Fig 11 نمایان هستند. و همچنین می‌تواند نشان دهنده نتایج XRD و DSC-TG باشد که ارائه دهنده این است که استحکام به بیشترین مقدار خود در محدوده دمائی ۱۸۵ تا ۱۹۵ درحه سانتیگراد افزایش میابد. از این رو برد کلسیم سیلیکاتی دارای بالاترین کارایی خود در محدوده دمائی ۱۸۵ تا ۱۹۵ درجه سانتیگراد می‌باشد.
زمان محافظت اتوکلاو:
اثر زمان محافظت در شکل دهی توبرموریت مطابق ذیل، در شروع هیدراته شدن محصول کلینکر C5S6Hn است با محتوای کمتر با افزایش زمان محافظت در اتوکلاو. سپس، C5S6Hn در فراوانی تولید می‌شود و C5S6H5 (توبرموریت) به تدریج با افزایش زمانِ محافظت شکل می‌گیرد. علاوه بر این، زونوتلیت (xonotlite) هنگامی که زمان محافظت مناسب و کافی باشد شکل خواهد گرفت. Fig 12، الگوهای XRD نمونه ای با ۷۲ درصد کلینکر در دمای محافطت ۱۹۰ درجه سانتیگراد و زمان‌های محافظت مختلف را نشان می‌دهد. پیک توبرموریت هنگامی که زمان محافظت تا ۸ ساعت افزایش پیدا می‌کند، زیاد می‌شود. بعد از آن، به هنگام زمان محافظت طولانی مدت کاهش میابد. قابل توجه است که مقدار توبرموریت در زمان محافظت ۲ و ۱۰ ساعت کوپک است که اولی ممکن است دلیل به فراوانی C5S6Hn در هنگام تولید و دومی دلیل بر تغییر حالت توبرموریت به زونوتلیت باشد. Fig 13 نمایان کننده آنالیزهای DSC-TG تحت زمان‌های محافظت مختلف می‌باشد، ارائه دهنده آنکه یک پیک کاهشی بسیار گسترده بین ذماهای ۵۰ و ۱۵۰ درجه سانتی گراد اتفاق می‌افتد. کاهش وزن اصلی احتمالاً نتیجه از دست دادن آب موجود در بافت توبرموریت می‌باشد. جرم TG هنگامی که زمان محافظت در ۸ ساعت باشد به بیشترین مقدار خود می‌رسد. نشان می‌دهد که توبرموریت در مقادیر بزرگ تولید می‌شود. پیک کاهشی نشان داده شده در دمای ۴۶۰ درجه تجزیه Ca(OH)2 است که به‌طور کامل هم تکامل نیافته‌است. پیک کاهشی در محدوده دمائی ۸۰۰ تا ۸۳۰ درجه سانتیگراد شبیه به دیگر تجربه و آزمایشات است که ممکن است به هنگام شکست توبرموریت به آئدلفورسیت (aedelforsite) باشد.
Fig 14 اثر زمان محافظت روی استحکام بخشی نمونه ای با ۷۲ درصد کلینکر با دمای محافظت ۱۸۵ درجه سانتیگراد را نمایش می‌دهد. بهبود خواص استحکام خمشی در محدوده زمانی ۲ تا ۴ ساعت به هنگام تولید مقدار زیاد توبرموریت قابل مشاهده است. بعد از آن، افزایش استحکام خمشی هنگامی که زمان محافظت به ۸ ساعت برسد آرامتر خواهد شد. که نشان دهنده آن است که مقدار بیش از اندازه توبرموریت ارائه دهنده مقدار کمی اثر روی استحکام برد کلسیم سیلیکاتی می‌باشد. متعجبا، یک بهبود بزرگتر استحکام خمشی در دوره بعدی ظاهر شد که ممکن است هنگام تبدیل توبرموریت به یک فاز واسط بین توبرموریت و زونوتلیت باشد بنابراین زمان بهینه محافظت اتوکلاو در محدوده ۴ تا ۸ ساعت می‌باشد.