رسوایی آزار جنسی جیمی ساویل

ساویل در ژوئیه ۲۰۰۶ در بازی‌های هایلند در لوچابر
رسوایی آزار جنسی جیمی ساویل در اواخر سال۲۰۱۲ آغاز شد، زمانی که مشخص شد ساویل، یک شخصیت رسانه ای انگلیسی که صدها نفر را در طول زندگی خود مورد آزار جنسی قرار داده است. ساویل به خاطر چهره عجیب و غریبش در بریتانیا شناخته شده بود و عموماً به خاطر کارهای خیریه اش مورد احترام بود.
در ۳ اکتبر ۲۰۱۲، یک سال پس از مرگ او، یک مستند آی‌تی‌وی ارائه شده توسط مارک ویلیامز-توماس پخش شد که در آن چندین زن گفتند که در دوران نوجوانی توسط ساویل مورد آزار جنسی قرار گرفته‌اند. تا ۱۱اکتبر، اتهاماتی علیه ساویل به سیزده نیروی پلیس بریتانیا مطرح شد که منجر به تشکیل تحقیقاتی در مورد اقدامات در بی‌بی‌سی و سرویس بهداشت ملی (NHS) شد. در ۱۹ اکتبر، پلیس متروپولیتن لندن (Met) تحقیقات جنایی رسمی را به نام عملیات یوتری در مورد اتهامات تاریخی سوء استفاده جنسی از کودکان توسط ساویل و افراد دیگر، که برخی از آنها هنوز در چهار دهه زندگی می‌کنند، آغاز کرد. پلیس متروپولیتن لندن اعلام کرد که بیش از ۴۰۰ خط تحقیق را بر اساس ادعای ۲۰۰ شاهد از طریق چهارده نیروی پلیس در سراسر بریتانیا دنبال می‌کند. این بیانیه سوء استفاده ادعایی را «در مقیاسی بی‌سابقه» و تعداد قربانیان احتمالی را «سرسام آور» توصیف کرد. تا ۱۹ دسامبر، هشت نفر به عنوان بخشی از تحقیقات مورد بازجویی قرار گرفتند. پلیس متروپولیتن لندن اعلام کرد که تعداد کل قربانیان ادعایی ۵۸۹ نفر بود که ۴۵۰ نفر از آنها توسط ساویل مورد آزار جنسی قرار گرفتند که اکثر آنها زنان و کودکان بودند.
گزارش تحقیقات انجام شده به‌طور مشترک توسط پلیس و انجمن ملی برای پیشگیری از ظلم به کودکان (NSPCC)،صدا دادن به قربانیان، در ۱۱ ژانویه ۲۰۱۳ منتشر شد. این گزارش ادعاهایی را شامل یک دوره ۵۰ ساله، از جمله ۲۱۴ اقدام ادعایی توسط ساویل گزارش کرد که اگرچه تأیید نشده است، اما به‌طور رسمی به عنوان جنایت ثبت شده است، برخی از آنها شامل کودکان زیر هشت سال می‌شود. در این گزارش آمده است «در جرایم ثبت شده ۱۲۶ عمل منافی عفت و ۳۴ جرم رابطه جنسی (دخول) وجود دارد.» بر اساس این گزارش، تخلفات ادعایی در سیزده بیمارستان و همچنین در محل بی‌بی‌سی رخ داده است. در اکتبر ۲۰۱۳، اعلام شد که پرس و جوها به بیمارستان‌های دیگر گسترش یافته است. در ۲۶ ژوئن ۲۰۱۴،جرمی هانت، وزیر بهداشت وقت، یافته‌های تحقیقاتی را که کیت لمپارد رهبری می‌کرد، گزارش کرد. او گفت که ساویل به قربانیان ۵ تا ۷۵ ساله در بیمارستان‌های سلامت همگانی تجاوز جنسی کرده بود و هانت از قربانیان عذرخواهی کرد. تحقیقات بیشتر، در بیمارستان‌ها و جاهای دیگر، منجر به اتهامات دیگری مبنی بر سوء استفاده جنسی توسط ساویل شد.
ساویل اغلب از طریق پروژه‌های خلاقانه‌اش برای بی‌بی‌سی و کارهای خیریه‌اش برای سلامت همگانی با قربانیان خود در تماس بود. بخش قابل توجهی از زندگی حرفه ای و عمومی او شامل کار با کودکان و جوانان، از جمله بازدید از مدارس و بخش‌های بیمارستان بود. او ۲۰ سال از سال ۱۹۶۴ را صرف ارائه بهترین‌های پاپ با هدف مخاطبان نوجوان کرد، و ۲۰ سال همپوشانی را برای ارائه جیمل فیکس گذراند که در آن به خواسته‌های بینندگان، عمدتاً کودکان، کمک کرد. در طول زندگی او، دو تحقیق پلیس گزارش‌هایی را در مورد ساویل در نظر گرفتند که اولین مورد در سال ۱۹۵۸ بود، اما هیچ‌کدام به اتهاماتی منتهی نشد. گزارش‌ها هر کدام به این نتیجه رسیده بودند که شواهد کافی برای هرگونه اتهامی در رابطه با جرایم جنسی وجود ندارد. در سال۲۰۰۷ او با احتیاط پلیس مصاحبه شده بود و در سال ۲۰۰۸ اقدامات قانونی را در مورد اتهامات در روزنامه سان آغاز کرد. در اکتبر ۲۰۱۲ اعلام شد که مدیر دادستان عمومی، کی یر استارمر، بررسی خواهد کرد که چرا پرونده ساویل در سال ۲۰۰۹ متوقف شد. تحقیقات بی‌بی‌سی نیوزنایت در مورد گزارش‌هایی که ساویل از کودکان سوء استفاده جنسی کرده بود، قرار بود در ۷ دسامبر۲۰۱۱ پخش شود، اما لغو شد. از اکتبر۲۰۱۲، آن لغو همراه با دیگر رسیدگی‌های بی‌بی‌سی به نگرانی‌های ساویل موضوع تحقیقات بیشتر و گزارش‌های تحقیقی شد.
این رسوایی عامل مهمی بود که منجر به ایجاد تحقیقات مستقل گسترده‌تر در مورد سوء استفاده جنسی از کودکان (IICSA) شد که توسط ترزا می وزیر کشور وقت آن زمان در ژوئیه۲۰۱۴ اعلام شد و در ابتدا توسط بارونس باتلر-اسلوس (منصوب ژوئیه۲۰۱۴) اداره می‌شد. و فیونا وولف (منصوب در ۵ سپتامبر۲۰۱۴). در فوریه۲۰۱۵، این تحقیق به عنوان یک تحقیق قانونی تحت چارچوب قانون استعلامات۲۰۰۵ به ریاست قاضی مجدداً پیکربندی شد.