stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ماری کوری
زندگی

| گاه‌شمار زندگی ماری کوری | گاه‌شمار زندگی ماری کوری |
| --- | --- |
۷ نوامبر ۱۸۶۷: ماریا سالومئا اسکودوفسکا، بعدها به ماری کوری معروف شد، در ورشو، در آن زمان پادشاهی کنگره لهستان، امپراتوری روسیه زاده شد.
۱۸۸۳–۸۵: اسکودوفسکا پس از اتمام تحصیلات متوسطه، به عنوان دانش‌آموز برتر در کلاس خود، مدال طلا می‌گیرد. از آنجا که پدرش پس‌انداز خود را از طریق سرمایه‌گذاری از دست داده‌است، مجبور شد خودش مشغول به کار شود، ابتدا به عنوان معلم و بعداً به عنوان استاد شغل پیدا کند. وی از طریق درآمد خود می‌تواند تحصیلات پزشکی خواهرش برونیسلاوا را در پاریس تأمین کند، با این تفاهم که بعداً برونیسلاوا به او کمک خواهد کرد تا تحصیل کند.
۱۸۹۱–۹۴: اسکودوفسکا در سال ۱۸۹۱ برای تحصیل در دانشگاه سوربن به پاریس نقل مکان کرد. او شروع به استفاده از نام ماری می‌کند. او به صورت شبانه درس می‌خواند و دروس فیزیک و ریاضی را به پایان می‌رساند. در بهار ۱۸۹۴ با پیر کوری آشنا می‌شود، دکترای علوم خود را می‌گذراند.
۱۸۹۵: ماری و پیر در ۲۵ ژوئیه ازدواج می‌کنند. او نام خانوادگی شوهر خود را می‌گیرد. ازدواج آنها آغاز یک مشارکت است که به زودی برای دستیابی به نتایج با اهمیت جهانی انجام می‌شود.
۱۸۹۶–۹۸: در سال ۱۸۹۶ یک دانشمند فرانسوی به نام هنری بکرل دریافت که عنصر اورانیوم پرتوهای غیرمعمول انرژی می‌دهد. وی یافته‌های خود را به ماری منتقل می‌کند، او شروع به مطالعه پدید‌ ای می‌کند که بعداً آن را رادیواکتیویته نام برد. در سال ۱۸۹۸ کوری‌ها کشف دو عنصر جدید، رادیوم و پولونیوم را اعلام کردند. آنها پولونیوم را به نام سرزمین مادری ماری، لهستان نامگذاری کرده‌اند.
۱۹۰۳: ماری در ماه ژوئن دکترای علوم خود را دریافت کرد و اولین زنی در فرانسه شد که مدرک دکترای خود را دریافت کرد. در ماه نوامبر، ماری و پیر جایزه نوبل فیزیک را برای کشف و تحقیق در مورد رادیواکتیویته به طور مشترک با بکرل دریافت کردند. ماری اولین زنی است که این افتخار را دریافت کرده‌است. (با ارسال نامزدی خود به کمیته نوبل، آکادمی علوم فرانسه مشارکت ماری را تصدیق نکرده بود و نام او را حذف کرده بود، اما بعداً با اصرار پیر که آنها برای جایزه با هم در نظر گرفته شدند، پیشنهاد شد.)
۱۹۰۶: پیر در ۱۹ آوریل در یک حادثه رانندگی درگذشت. ماری در ماه مه مسئولیت استادی خود در دانشگاه سوربن را به عهده گرفت. او اولین زنی است که در آنجا تدریس می‌کند و تمام انرژی خود را صرف تکمیل کار علمی که او و پیر بر عهده گرفته بودند، می‌کند.
۱۹۱۰: رساله اساسی ماری در مورد رادیواکتیویته منتشر شده‌است.
۱۹۱۱: به خاطر جداسازی رادیوم خالص، به ماری جایزه نوبل شیمی اعطا می‌شود.
۱۹۱۴–۱۸: جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۴ آغاز می‌شود. در طول جنگ، ماری با کمک دخترش ایرن خود را وقف ساخت فناوری پرتو ایکس برای استفاده در معالجه پزشکی سربازان مجروح کرد.
۱۹۲۲: از این تاریخ ماری تحقیقات خود را در زمینه شیمی مواد رادیواکتیو و کاربردهای پزشکی این مواد متمرکز می‌کند.
۱۹۳۲: ماری به افتتاح مؤسسه رادیوم در ورشو کمک می‌کند. خواهرش، برونیسلاوا، مدیر این مؤسسه نامیده می‌شود.
۴ جولای ۱۹۳۴: ماری در نزدیکی سالانش، فرانسه درگذشت. مرگ وی نتیجه سرطان خون ناشی از قرار گرفتن در معرض پرتو است.
۱۹۴۴: شیمی دانان آمریکایی عنصر جدیدی را کشف می‌کنند. آنها به احترام ماری و پیر کوری آن را کوریوم نام‌گذاری کرده‌اند.
ن ب و: ن ب و
زندگی > خانواده

ماریا اسکودوفسکا با نام مستعار مانیا، پنجمین فرزند معلم‌های شناخته‌شده‌ای به‌نام‌های برونیسواوا اسکودوفسکا و وادیسواو اسکودوسکی بود که در ۷ نوامبر ۱۸۶۷ در شهر ورشو در پادشاهی لهستان، که خود بخشی از امپراتوری روسیه بود، متولد شد. خواهران بزرگ‌تر او، زوفیا (متولد ۱۸۶۲)، برونیسواوا (متولد ۱۸۶۳) و هلنا (متولد ۱۸۶۶) و تنها برادر او جوزف (متولد ۱۸۶۳) بودند.
خانواده ماری از هر دو طرف خاندان مادری و پدری، افرادی ورشکسته بودند که ثروت خود را طی رویدادهای مربوط به قیام میهن‌پرستان لهستان در جریان باز پس‌گیری استقلال لهستان از دست داده بودند. او و خواهرانش زندگی سختی را تجربه کردند. پدربزرگ پدری او، جوزف اسکودوفسکا مدیر دبستانی بود که زمانی بولسواس پروس نویسنده برجسته لهستانی در کودکی در آن درس خوانده بود.
پدر او وادیسواو اسکودوفسکا، مدیر دو مدرسه راهنمایی پسرانه و معلم ریاضی و فیزیک بود؛ زمینه‌هایی که ماری نیز به ادامه تحصیل در آن‌ها تمایل داشت. پس از آن‌که مقامات روسی دستورالعمل آزمایشگاهی را از مدارس لهستانی حذف کردند، وادیسواو وسایل و ابزارهای آزمایشگاهی مدرسه را با خود به خانه برد و در آن‌جا به آموزش دانش آموزان پرداخت. او سرانجام توسط سرپرستان روسی به‌خاطر ترویج عقاید میهن‌پرستانه اخراج و مجبور شد به حرفه‌هایی با درآمد کمتر روی آورد. وضعیت بد خانوادگی و کاهش درآمد مادرش، آنها را مجبور کرد که با تبدیل کردن منزل خود به اقامت‌گاهی برای پسران، کسری مخارج خود را جبران کنند.
برونیسواوا، مادر ماری، مسئولیت اداره یک مدرسه شبانه‌روزی معروف دخترانه را به‌عهده داشت، اما پس از تولد ماری، از سمتش استعفا داد. او در سال ۱۸۷۸ و در زمانی که ماری تنها ۱۰ سال داشت، بر اثر بیماری سل درگذشت. سه سال پیش از آن، زوفیا بزرگ‌ترین خواهر او نیز در اثر ابتلا به تیفوس، که از یکی از مستأجران شبانه‌روزی خانه به او منتقل شده‌بود، درگذشت. پدر ماری یک خداناباور و با این‌حال، مادرش یک کاتولیک معتقد بود. مرگ مادر و خواهرش موجب شد که ماری دست از باور به مذهب کاتولیک بردارد و یک ندانم‌گرا شود.
زندگی > کودکی

زمانی که او تنها ۱۰ ساله بود به مدرسه شبانه‌روزی و دخترانه سیکورسکا رفت و تحصیلاتش را در واحد دختران ادامه داد و در ۱۲ ژوئن ۱۸۸۳ با مدال طلا از این مدرسه فارغ‌التحصیل شد. در این زمان، او به علت افسردگی از لحاظ روحی وضع مناسبی نداشت. او آن سال را در حومه شهر در کنار اقوام پدرش گذارند و سال بعد را نیز به همراه پدرش در ورشو سپری کرد؛ و در آنجا به تدریس خصوصی مشغول شد. ماری به‌خاطر جنسیتش، نمی‌توانست در یک مؤسسه آموزش عالی ثبت نام کند به همین علت او به همراه خواهرش برونیسواوا (که با مادر ماری هم‌نام بود)، به‌صورت پنهانی به دانشگاه فلایینگ که دانشگاهی مخفی برای آموزش زنان در لهستان بود وارد شد.
ماری با خواهرش برونیسواوا توافق کرد که در دوران تحصیل برونیسواوا در رشتهٔ پزشکی در پاریس به او کمک مالی کند و در عوض او هم دو سال بعد به ماری کمک مالی کند. در راستای عمل به چنین توافقی، به‌عنوان معلم خصوصی، تدریس را شروع کرد، ابتدا به‌عنوان معلم خانگی در ورشو و سپس به‌مدت دو سال به‌عنوان معلم خصوصی در یک خانواده ثروتمند از خویشاوندان پدرش، به‌نام زوراسکیس در شهر شوشوکی تدریس کرد.
ماری در زمانی که مشغول کار به‌عنوان معلم خصوصی در خانواده زوراسکیس بود، به پسر این خانواده، کازیمیرز زوراسکیس که سپس به ریاضی‌دان بزرگی تبدیل شد، علاقه‌مند بود. خانواده کازیمیرز با ازدواج پسرشان با دختری از خانواده‌ای ورشکسته مخالف بودند و او نتوانست با آنها مخالفت کند. از دست دادن رابطه ماری با خانوادهٔ کازیمیرز برای هر دو اندوهناک بود. کازیمیرز مدتی بعد موفق به اخذ مدرک دکتری شد و حرفهٔ خود به‌عنوان یک ریاضی‌دان را شروع کرد. او به مرتبه استادی دانشگاه یاگیلونیا و پس از آن به ریاست دانشگاه نیز رسید.
در آغاز سال ۱۸۹۰، برونیسواوا که چند ماه قبل با یک پزشک و فعال سیاسی لهستانی به نام کازیمیرز دوسکی ازدواج کرده بود، از ماری دعوت کرد که در پاریس به آن‌ها بپیوندد. ماری دعوت او را نپذیرفت، چرا که او از تأمین شهریه دانشگاه ناتوان بود و حداقل یک و نیم سال زمان نیاز داشت تا بتواند پول لازم را فراهم کند. در اوایل سال ۱۸۸۹ وی نزد پدرش در ورشو به خانه بازگشت. او به شغل آموزگاریش تا سال ۱۸۹۱ ادامه داد، در دانشگاه فلایینگ تحصیل کرد و آموزش عملی علمی خود را (۹۱–۱۸۹۰) در یک آزمایشگاه شیمی در موزه صنعت و کشاورزی، حومه کراکوف، نزدیک شهر قدیمی ورشو آغاز کرد. این آزمایشگاه توسط پسر عموی او جوزف بوگوسکی اداره می‌شد که در دانشگاه دولتی سن پترزبورگ دستیار دمیتری مندلیف بود.
زندگی > جنگ جهانی اول

«قصد دارم یک مقدار طلایی که دارم را اعطا کنم. علاوه برآن میل دارم مدالهای علمی خودم را هم که برایم کاملاً بی‌استفاده هستند، واگذار کنم. علاوه‌بر این، به‌خاطر تنبلی مفرط اجازه دادم که پول جایزه نوبل دوم من نزد پادشاهی سوئد باقی بماند. این تمام چیزی است که ما داریم. من میل دارم که این پول را به اینجا بیاورم و با خرید اوراق قرضه به هزینه‌های جنگی کمک کنم. دولت به پول نیاز دارد. من هم نیاز خاصی به این پول ندارم و اگر از آن استفاده نکنم احتمالاً گم خواهد شد.»
—ماری کوری
در طول جنگ جهانی اول، ماری کوری متوجه شد که بهتر است عمل جراحی بر روی سربازان زخمی هرچه زودتر انجام شود. او متوجه شد که وجود یک مرکز تصویربرداری پرتو ایکس در خط مقدم جبهه جنگ برای جراحان ضروری است. بعد از انجام بررسی و انجام مطالعات مختصر در مورد رادیولوژی، آناتومی بدن و مکانیک خودرو، او شروع به خرید وسایل و تجهیزات مربوط به پرتو ایکس و ژنراتورهای کمکی کرد و در ادامه واحدهایی برای تصویربرداری پرتو ایکس سیار را توسعه داد که نزد بقیه با عنوان کوری‌های کوچک شناخته می‌شدند.
او به ریاست سرویس رادیولوژی در صلیب سرخ برگزیده شد و پس از آن اولین مرکز رادیولوژی نظامی را در فرانسه بنا نهاد که فعالیت این مرکز از اواخر سال ۱۹۱۴ آغاز شد. ماری با کمک یک پزشک نظامی و ایرن، دختر ۱۷ ساله خود، مدیریت نصب ۲۰ دستگاه رادیولوژی سیار و ۲۰ واحد رادیولوژی در بیمارستان‌های صحرایی را در سال اول به‌عهده داشت. سپس او مسئولیت آموزش زنان به‌عنوان کمک‌رسان را به‌عهده گرفت.
در سال ۱۹۱۵، کوری سوزنی توخالی حاوی تابش رادیوم تهیه کرد که گازی بی‌رنگ و رادیواکتیو توسط رادیوم منتشر می‌کرد که بعداً رادون نام گرفت و برای ضدعفونی کردن بافت‌های عفونی مورد استفاده قرار می‌گرفت. او رادیوم مورد نیاز برای این کار را از یک گرم ذخیره رادیوم که خودش تهیه کرده بود، تأمین می‌کرد. برآورد زده می‌شود که بیش از یک میلیون سرباز زخمی در واحدهای پرتو ایکس، مداوا شده‌اند. در حالی که ماری مشغول رسیدگی به سربازان زخمی در واحدهای پرتو ایکس بود، همچنان دست از پژوهش‌های علمی خود برنداشت و در همین حین تحقیقات خود را هرچند به آهستگی ادامه داد. با وجود زحمات و خدمات فراوان ماری کوری به فرانسه در طول جنگ جهانی اول، او هیچ‌گاه به‌صورت رسمی از جانب دولت فرانسه مورد تقدیر قرار نگرفت.
همچنین، بی درنگ پس از شروع جنگ جهانی اول، او تلاش کرد تا مدال طلای نوبل خود را برای کمک به دولت اعطا کند که بانک مرکزی فرانسه از پذیرش آن خودداری کرد. با این‌حال او سعی کرد با خرید اوراق قرضه جنگی با پولی که از جایزه نوبل کسب کرده بود، از راه دیگری به دولت کمک کند.
زندگی > سال‌های پس از جنگ

در سال ۱۹۲۰ و در ۲۵امین سالگرد کشف رادیوم، دولت فرانسه یک دستمزد برای او تعیین کرد. لویی پاستور واپسین فردی بود که موفق به دریافت این پاداش شده بود. در ۱۹۲۱ و زمانی که تور آمریکا برای جمع‌آوری کمک مالی برای انجام تحقیقات در زمینه رادیوم به‌سر می‌برد، با استقبال بسیار گرمی روبرو شد.
در ۱۹۲۱، وارن هاردینگ، بیست‌ونهمین رئیس‌جمهور وقت ایالات متحده آمریکا، او را در کاخ سفید پذیرفت و به او یک گرم از رادیوم جمع‌آوری شده در ایالات متحده را تقدیم کرد و بانوی اول، فلورنس هاردینگ نیز او را ستود و از او به‌عنوان انسانی کوشا و پاسدار حقوق زنان یاد کرد. پیش از این دیدار، این موضوع که ماری کوری با این میزان اعتبار جهانی هنوز هیچ نشان یا مدال افتخاری از فرانسه ندارد، موجب شرمساری مقامات فرانسه شد و همین موجب شد که دولت فرانسه به او پیشنهاد نشان لژیون دونور را بدهد که این موضوع با مخالفت کوری روبرو شد. در سال ۱۹۲۲، او به‌عنوان همکار فرهنگستان پزشکی فرانسه گماشته شد. افزون بر آمریکا، او همچنین به کشورهای دیگری مانند بلژیک، برزیل، اسپانیا و چکسلواکی سفر کرد و در آنجا به ایراد سخنرانی پرداخت.
بنیاد رادیوم به ریاست ماری کوری موفق به کسب چهار مدال نوبل دیگر شد که ایرن ژولیو-کوری دختر ماری کوری و همسرش فردریک ژولیو کوری از جمله آنها بودند. سرانجام، این بنیاد به یکی از چهار آزمایشگاه‌های کلیدی سراسر دنیا در زمینه تحقیقات در زمینه رادیوم تبدیل شد، سه آزمایشگاه دیگر، آزمایشگاه کاوندیش، آزمایشگاه رادرفورد؛ بنیاد تحقیقات رادیوم در وین با مدیریت استفن مایر و بنیاد شیمی کایزر ویلهلم که امروزه با نام بنیاد شیمی مکس پلانک شناخته می‌شود با مسئولیت اتو هان و لیزه مایتنر بودند.
در اوت ۱۹۲۲، ماری کوری به عضویت جامعه ملل درآمد که به‌تازگی کمیته بین‌المللی همکاری اندیشمندانه را بنا نهاده بودند. او تا سال ۱۹۳۴ در عضویت کمیته ماند و در این گروه با پژوهشگران برجسته‌ای مانند آلبرت اینشتین، هندریک لورنتز و آنری برگسون همکاری کرد. در ۱۹۲۳، او اقدام به نوشتن زندگی‌نامه همسرش، پیر کوری با عنوان «پیر کوری» کرد. در ۱۹۲۵، او به لهستان رفت و در آنجا در مراسمی که برای تأسیس بنیاد رادیوم ورشو برگزار شده بود، شرکت کرد. در ۱۹۲۹، او در دومین سفر خود به آمریکا موفق شد که رادیوم لازم برای بنیاد رادیوم ورشو را تأمین کند و این بنیاد سرانجام با مدیریت برونیسواوا، خواهر ماری کوری، در ۱۹۳۲ شروع به کار کرد. این موارد فرعی که عملاً نوعی حواس‌پرتی برای تحقیقات او محسوب می‌شد و حضور زیاد در اجتماع در مجموع اگرچه موجبات ناخرسندی را فراهم آورده بود، اما از طرفی منابع لازم برای تحقیقاتش را مهیا کرد. در ۱۹۳۰، او به‌عنوان عضوی از کمیسیون فراوانی‌های ایزوتوپی و وزن‌های اتمی انتخاب شد و تا پایان عمرش در این جایگاه باقی ماند. در سال ۱۹۳۱، کوری موفق به کسب جایزه کامرون برای فعالیت در زمینه درمان از دانشگاه ادینبرو شد.
زندگی > مرگ

ماری برای آخرین بار در سال ۱۹۳۴ از لهستان بازدید کرد. چند ماه بعد، در چهارم ژوئیه ۱۹۳۴، او بر اثر کم‌خونی آپلاستیک، که تصور می‌شود ناشی از کار مداوم او با پرتوهای خطرناک رادیواکتیو بود، در بیمارستانی در فرانسه درگذشت.
زمانی که او در این زمینه مشغول فعالیت بود، آثار ویرانگر پرتوهای یونیزه‌کننده هنوز به‌خوبی آشکار نشده بود و او در زمان کار با مواد پرتوزا ملاحظات لازم در مورد عدم تماس مستقیم با این مواد را انجام نمی‌داد؛ به‌طوری که برای مثال او لوله‌های حاوی نمونه‌های رادیواکتیو را در جیب روپوش آزمایشگاهی خود حمل می‌کرد و آنها را در کشوی میز کارش نگهداری می‌کرد. کوری همچنین در زمانی که در بیمارستان‌های صحرایی خط مقدم جبهه در جنگ جهانی اول به‌عنوان رادیولوژیست مشغول به کار بود، در معرض تابش پرتوی ایکس قرار داشت. اگرچه چندین دهه کار با مواد پرتوزا منجر به بیماری وخیم او، شرایطی مثل از دست رفتن تقریباً کامل بینایی به‌علت آب‌مروارید و حتی در نهایت مرگ او شد، اما او هیچگاه متوجه خطرات سلامتی ناشی از تماس با مواد رادیواکتیو نشد.
او در قبرستانی در شهر سو در کنار همسرش پیر کوری به خاک سپرده شد. ۶۰ سال بعد و در سال ۱۹۹۵، به افتخار دستاوردهایش، بقایای جسد او به پانتئون در پاریس منتقل شد. به‌خاطر آلودگی بدن ماری به مواد رادیواکتیو، بقایای او در محفظه‌ای سربی قرار داده شد. او اولین زنی است که به‌خاطر دستاوردها و افتخاراتش در پانتئون دفن شده است.
به‌علت سطح بالای آلودگی رادیواکتیو، برگه‌های مقالاتی که او در دهه ۱۸۹۰ میلادی نوشته بود، به‌عنوان مواردی خطرناک جهت لمس در نظر گرفته شده‌اند. حتی دفترچه یادداشت او نیز فوق‌العاده رادیواکتیو محسوب می‌شود. مقالات او در محفظه‌ای سربی نگهداری می‌شوند و علاقه‌مندانی که مایل به مطالعه آنها هستند، باید از لباس و پوشش ویژه استفاده کنند. در آخرین سال زندگیش، ماری کوری مشغول کار روی کتابی با عنوان رادیواکتیویته بود که سرانجام پس از مرگش و در سال ۱۹۳۵ منتشر شد.
میراث

فعالیت‌های اجتماعی و علمی ماری کوری سهم به‌سزایی در شکل‌گیری دنیای سده‌های بیست و بیست و یکم داشت. استاد دانشگاه کرنل، لزلی ویلیامز در این باره می‌گوید:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| « | کارها و فعالیت‌ها کوری‌ها، دوران‌ساز بود. کشف ویژگی پرتوزایی رادیوم، آنقدر مهم بود که نمی‌توان از آن چشم پوشید. به‌نظر می‌آمد که این کشف با اصول فیزیک که در آن دوران شناخته می‌شد مغایرت دارد و همین موجب شد تا در آن اصول تجدید نظر شود. از نظر آزمایش‌های تجربی نیز رادیوم عملاً به مردانی مانند ارنست رادرفورد، منبعی از رادیواکتیویته اعطا کرد که با کمک آن توانست مدل اتمی خود را اثبات کند. در نتیجه آزمایش‌های رادرفورد با تابش ذرات آلفا، برای اولین بار وجود هسته برای اتم در نظر گرفته شد. در پزشکی نیز از این ویژگی رادیوم می‌توان به‌عنوان روشی موفقیت‌آمیز برای مبارزه با سرطان یاد کرد. |  » |
اگر کوری‌ها در تغییر چشم‌انداز رایج در شیمی و فیزیک نقش داشتند، این تأثیر به همان اندازه در حوزه امور اجتماعی نیز وجود داشت. ماری کوری برای این‌که بتواند به چنین دستاوردهایی دست یابد، مجبور بود که موانع بزرگی که تنها به‌خاطر جنسیت او در مقابلش قرار داشت را هم در لهستان و هم در فرانسه از پیش روی خود بردارد. به این جنبه از زندگی و حرفه او و همچنین نقش او به‌عنوان یکی از پیشگامان فمینیسم، در اثری به‌نام ماری کوری: یک زندگی از فرانسوا ژیرو پرداخته شده است.
ماری کوری به صداقت و حفظ اعتدال در سبک زندگی شناخته شده است. او زمانی در ۱۸۹۳ بورسیه تحصیلی کوچکی دریافت کرد. اما در سال ۱۸۹۷ و به‌محض آن که توانست از پس هزینه‌های خود بربیاید، مبلغ آن بورسیه را به واگذارکننده آن برگرداند. او بخش زیادی از پول ناشی از جایزه نوبل اول خود را به دوستان، خانواده و همکارانش واگذار کرد. او در یک تصمیم غیرمعمول، از ثبت فرایند جداسازی رادیوم به‌عنوان اختراع خودداری کرد تا جامعه علمی بتواند بدون مانع در این زمینه تحقیق کند. او همواره اصرار داشت که جوایز مالی و هدایای نقدی که از طرف مراکز مختلف به او اعطا می‌شد، به مرکزی داده شود که او برای آن کار می‌کرد. او و همسرش پیر معمولاً از دریافت جایزه و مدال خودداری می‌کردند. گفته می‌شود که آلبرت اینشتین در مورد او بیان کرده است که او احتمالاً تنها فردی است که به‌خاطر شهرت، دچار فساد نمی‌شد.
افتخارات و ستایش‌ها > در آثار هنری

آثار هنری بسیاری نیز به او پرداخته‌اند. در سال ۱۹۳۵، میچالینا موچیتسکی همسر ایگناتسی موچیتسکی رئیس‌جمهور لهستان، مجسمه‌ای از ماری کوری را در جلوی مؤسسه رادیوم در ورشو افتتاح کرد. در سال ۱۹۵۵، جوزف مازور پنلی شیشه‌ای برای ماری کوری با نام مدالیون ماری اسکودوفسکا-کوری ساخت که در اتاق لهستان در دانشگاه بوفالو قرار داده شد.
زندگی‌نامه‌های بسیاری دربارهٔ او نوشته شده است. در سال ۱۹۳۸، دختر او، ایو کوری، اثری با عنوان مادام کوری منتشر کرد. در سال ۱۹۸۷، فرانسیس ژیرو دست به انتشار اثری با عنوان رادیواکتیویته: ماری و پیر کوری، داستانی از عشق و سقوط زد.
ماری کوری همچنین دست‌مایه چندین فیلم، در قالب فیلم‌های زندگی‌نامه‌ای نیز شده است که برخی از آن‌ها عبارت‌اند از:
مادام کوری (۱۹۴۳)
نخل‌های آقای شوتز (۱۹۹۷)
ماری کوری: جسارت دانش (۲۰۱۶)
رادیواکتیو (۲۰۱۹)
ماری کوری موضوع نمایشنامه گمان اشتباه از لاورنس آرنوویچ در سال ۲۰۱۳ بوده است. همچنین، کوری در نمایش‌نامه مانیا: تاریخ زنده ماری کوری از سوزان ماری فرونتزاک در سال ۲۰۱۴ به نمایش درآمده است.
شمایل ماری کوری همچنین بر روی برخی از اسکناس‌ها و سکه‌ها در سرتاسر دنیا نیز نقش بسته است. تصویر او بر روی اسکناس‌های ۲۰۰۰۰ زلوتی لهستان در اواخر دهه ۱۹۸۰ میلادی و همچنین بر روی اسکناس ۵۰۰ فرانکی فرانسه، قبل از پیدایش واحد پولی یورو، قرار داشت. طرح‌های با مضمون ماری کوری در تمبرهای پستی توگو، زامبیا و گینه وجود دارند که در واقع به‌جای نمایش چهره ماری کوری، از تصویر سوزان ماری فرونتزاک بازیگر نقش ماری کوری در نمایش‌نامه مانیا: تاریخ زنده ماری کوری استفاده شده است.
در سال ۲۰۱۱ میلادی، پل جدیدی در ورشو و بر روی رودخانه ویستولا ساخته شد که به افتخار او پل ماریا اسکودوفسکا-کوری نامیده شد. در ژانویه ۲۰۲۰، شرکت آرژانتینی استالوجیک که در زمینه تصویربرداری با کیفیت بالا از زمین فعالیت می‌کند، ماهواره کوچکی را با نام ماری کوری به فضا پرتاب کرد.
توضیحات

↑  منابع بر سر این‌که مدرک دوم ماری کوری در چه زمینه تحصیلی بوده است اختلاف نظر دارند اما تدوس اشترایچر در کتاب دیکشنری بیوگرافی لهستانی می‌گوید برخلاف بسیاری از منابع که می‌گویند مدرک دوم او در ریاضیات بوده است، ماری در رشته شیمی مدرک دوم خود را دریافت کرده است.
واژه‌نامه

↑  Ulica Freta
↑  Bronisława Skłodowska
↑  Władysław Skłodowski
↑  Zofia
↑  Józef Skłodowski
↑  Secondary school
↑  J. Sikorska
↑  Żorawskis
↑  Szczuki
↑  Kazimierz Dłuski
↑  Museum of Industry and Agriculture
↑  Józef Boguski
↑  Tadeusz Estreicher
↑  Polish Biographical Dictionary
↑  Société d'encouragement pour l'industrie nationale
↑  Józef Wierusz-Kowalski
↑  Robert William Reid
↑  Ray
↑  Gösta Mittag-Leffler
↑  Rue Dauphine
↑  Institut du radium
↑  Institut Curie
↑  Foreign Jewish home-wrecker
↑  Camille Marbo
↑  Warsaw Scientific Society
↑  Petites Curies
↑  Académie Nationale de Médecine
↑  Pierre Curie
↑  Cameron Prize for Therapeutics of the University of Edinburgh
↑  L. Pearce Williams
↑  Marie Curie: A Life
↑  Sklodowskite
↑  Gustave Bémont
↑  Chemical Breakthrough Award
↑  Royal Danish Academy of Sciences and Letters
↑  Iota Sigma Pi
↑  Monument to the X-ray and Radium Martyrs of All Nations
↑  Maria Sklodowska-Curie National Research Institute of Oncology
↑  Michalina Mościcka
↑  Jozef Mazur
↑  Maria Skłodowska-Curie Medallion
↑  Radioactive: Marie and Pierre Curie, a Tale of Love and Fallout
↑  Les Palmes de M. Schutz
↑  Marie Curie: The Courage of Knowledge
↑  False Assumptions
↑  Lawrence Aronovitch
↑  Manya: The Living History of Marie Curie
↑  Susan Marie Frontczak
↑  Satellogic
منابع بیشتر

Marie Curie (1921). The Discovery of Radium. Poughkeepsie: Vassar College.
Curie, Eve (2001). Madame Curie: A Biography. Da Capo Press. ISBN 978-0-306-81038-1.
Dzienkiewicz, Marta. Polish Pioneers: Book of Prominent Poles. Rzezak, Joanna; Karski, Piotr; Monod-Gayraud, Agnes. Warsaw. ISBN 9788365341686. OCLC 1060750234.
Giroud, Françoise (1986). Marie Curie: A life. Holmes & Meier. ISBN 978-0-8419-0977-9. Archived from the original on 15 March 2024. Retrieved 17 July 2020. translated by Lydia Davis.
Kaczorowska, Teresa (2011). Córka mazowieckich równin, czyli, Maria Skłodowska-Curie z Mazowsza [Daughter of the Mazovian Plains: Maria Skłodowska–Curie of Mazowsze] (به لهستانی). Związek Literatów Polskich, Oddział w Ciechanowie. ISBN 978-83-89408-36-5. Archived from the original on 15 March 2024. Retrieved 15 March 2016.
Opfell, Olga S. (1978). The Lady Laureates: Women Who Have Won the Nobel Prize. Metuchen, N.J. & London: Scarecrow Press. pp. 147–164. ISBN 978-0-8108-1161-4.
Pasachoff, Naomi (1996). Marie Curie and the Science of Radioactivity. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-509214-1. Archived from the original on 15 March 2024. Retrieved 17 July 2020.
Quinn, Susan (1996). Marie Curie: A Life. Da Capo Press. ISBN 978-0-201-88794-5.
Redniss, Lauren (2010). Radioactive: Marie & Pierre Curie: A Tale of Love and Fallout. HarperCollins. ISBN 978-0-06-135132-7. Archived from the original on 15 March 2024. Retrieved 17 July 2020.
Wirten, Eva Hemmungs (2015). Making Marie Curie: Intellectual Property and Celebrity Culture in an Age of Information. University of Chicago Press. ISBN 978-0-226-23584-4. Retrieved 15 March 2016.
محل تولد ماری کوری، خیابان فرتا، ورشو.
برونیسواوا اسکودوفسکا و وادیسواو اسکودوسکی، والدین ماری کوری، حدود ۱۸۷۰.
وادیسواو اسکودوفسکا و دختران، از سمت چپ: ماری، برونیسواوا و هلنا، سال ۱۸۹۰.
تصویری از ماری (سمت چپ) و خواهرش برونیسواوا (سمت راست)، حدود ۱۸۸۶.
پیر و ماری در جلوی خانه خود در شهر سو، سال ۱۸۹۵.
الکترومتر طراحی شده توسط پیر کوری، دهه ۱۸۸۰.
پیر و ماری در آزمایشگاه، حدود ۱۹۰۴.
اولین کنفرانس سولوی (۱۹۱۱)، ماری کوری (نشسته در سمت راست) در حال مشورت با هنری پوانکاره.
افراد ایستاده از راست:پل لانژون (نفر اول)، آلبرت انیشتین (نفر دوم)، ارنست رادرفورد (نفر چهارم)
ماری کوری به‌همراه دخترش ایرن در بنیاد رادیوم، سال ۱۹۱۹
ماری کوری سوار بر یک خودروی حامل دستگاه پرتو ایکس سیار، حدود ۱۹۱۵.
ماری کوری در جنگ جهانی اول.
ماری کوری در آزمایشگاه، سال ۱۹۲۱
نمایی از دفتر یادداشت ماری کوری که هنوز در محفظه‌ای سربی نگه داشته می‌شود.
آرامگاه پیر و ماری کوری، پانتئون، ۲۰۱۱.
بنای یادبود ماری کوری در لوبلین، لهستان.
مجسمه ماری کوری در ورشو.
تصویر ماری و پیر کوری بر روی اسکناس سابق ۵۰۰ فرانکی فرانسه
گونه‌ای از رز به نام ماری کوری
تمبری از ماری کوری در کشور مولداوی، ۱۹۹۸
در سال ۲۰۱۱ و در صدسالگی دومین جایزه نوبل ماری کوری، یک نقاشی دیواری تمثیلی از او بر روی ساختمان محل تولدش ورشو کشیده شد. تصویری که در آن ماریای کوچک، لوله‌ای آزمایشگاهی را در دستانش نگه داشته که حاوی عناصر درخشان و در حال تابش است.
پوستر فیلم مادام کوری، سال ۱۹۴۳
فهرست فرمانروایان لئون

نشان پادشاهی لئون با سپر سلطنتی
این نوشتار شامل فهرستی از فرمانروایان لئون است.
فرمانروایان لئون > دودمان آستور-لئون

| تصویر | نام | تولد | سلطنت | مرگ | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | اوردونیوی یکم | ۸۳۱ | ۸۵۰ میلادی - ۲۷ مه ۸۶۶ میلادی | ۲۷ مه ۸۶۶ میلادی |  |
|  | آلفونسوی سوم | ح. ۸۴۸ | ۸۶۶ میلادی - ۱۰ دسامبر ۹۱۰ میلادی | ۱۰ دسامبر ۹۱۰ میلادی | ملقب به بزرگ |
|  | گارسیا یکم | ح. ۸۷۱ میلادی | ۹۱۰ میلادی - ۹۱۴ میلادی | ۹۱۴ میلادی |  |
|  | اوردونیوی دوم | ح. ۸۷۳ | ۹۱۴ میلادی - ۹۲۴ میلادی | ۹۲۴ میلادی | همچنین پادشاه گالیسیا از سال ۹۱۰ میلادی |
|  | فرولا دوم | ح. ۸۷۵ | 924 - 925 | 924 | همچنین پادشاه گالیسیا از ۹۲۴ و آستوریاس از ۹۱۰ |
|  | آلفونسو چهارم راهب | ح. ۸۹۰ | 924 - 931 | 933 | کناره‌گیری کرد |
|  | رامیرو دوم | ح. ۹۰۰ | 931 - 950 | 950 |  |
|  | Ordoño III | ح. ۹۲۶ | 951 - 956 | 956 |  |
|  | سانچو چاق | ؟ | 956 - 958 | 966 |  |
|  | اوردو چهارم شریر | ح. ۹۲۶ | 958 - 960 | 962 |  |
|  | سانچو چاق | ؟ | 960 - 966 | 966 |  |
|  | رامیرو سوم | 961 | 966 - 984 | 985 |  |
|  | برمودو دوم نقرس | 956 | 982 - 999 | 999 |  |
|  | آلفونسو پنجم | 994 | 999 - 1028 | 1028 |  |
|  | برمودو III | 1010 | 1028 - 4 سپتامبر ۱۰۳۷ | 4 سپتامبر ۱۰۳۷ |  |