stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
انتخاب میزبان المپیک
همکاری IOC - IPC

بازی‌های پارالمپیک با داستان‌هایی کاملاً متفاوت، اما با اهدافی مشترک، در اواخر دهه ۱۹۸۰ میلادی آغاز شدند و رویکرد انتخاب شهر میزبان برای برگزاری مسابقات پارالمپیک، به تدریج به یک سازمان مشترک و همکار برای المپیک تبدیل شدند. نخست در بازی‌های پارالمپیک تابستانی ۱۹۹۲ در بارسلون و مادرید که در کشور اسپانیا برگزار شد و پس از آن در پارالمپیک زمستانی ۱۹۹۴ در لیلهامر، نروژ، رویکرد میزبانی پارالمپیک به شکل مشترک با المپیک اتخاذ شد. این روند ادامه داشت تا در پارالمپیک زمستانی ۱۹۹۸ که در ناگانو، ژاپن برگزار می‌شد و بازی‌های پارالمپیک تابستانی ۲۰۰۰ پل‌هایی ساخته شود تا کمیته بین‌المللی المپیک (IOC) و کمیته بین‌المللی پارالمپیک (IPC) بتوانند با یکدیگر در ژوئن ۲۰۰۱ توافق‌نامه‌ای حاصل کنند که اطمینان برقرار شود که محل برگزاری بازی‌های پارالمپیک به‌طور خودکار همان محل میزبانی بازی‌های المپیک باشد و این توافق تضمین کرد تا بازی‌های پارالمپیک تابستانی ۲۰۰۸ در پکن باشد. با این حال، کمیته سازماندهی سالت لیک برای بازی‌های المپیک و پارالمپیک زمستانی ۲۰۰۲ (SLOC) و کمیته سازماندهی المپیک آتن ۲۰۰۴ (ATHOC) به جای توافق‌نامه، از رویه «یک پیشنهاد، یک شهر» برای میزبانی از هر دو رویداد پیروی کردند. این قرارداد در سال ۲۰۰۳ تنظیم شد و اولین تمدید آن‌ها در ژوئن ۲۰۰۶ به امضا رسید.
تاریخچه پیشنهادهای میزبانی

مقالهٔ اصلی: فهرست پیشنهادهای میزبانی المپیک‌های تابستانی
سه دوره نخست بازی‌ها مشمول مناقصه نبودند. اولین جلسه IOC در سال ۱۸۹۴ اولین بازی‌ها را به ترتیب به آتن (۱۸۹۶) و پاریس (۱۹۰۰) اهدا کرد. المپیک ۱۹۰۴ هم در ابتدا به شیکاگو اهدا شد، اما سپس به سنت لوئیس منتقل شد تا همگام با نمایشگاه جهانی برگزار شود. قبل از المپیک ۱۹۰۸ سیستمی برای اخذ پیشنهاد معرفی شد و به این ترتیب، میزبانی به شهر رم تعلق گرفت. پس از فوران کوه وزوویوس در سال ۱۹۰۶، ایتالیا بازی‌ها را به کمیته بین‌المللی المپیک بازگرداند که لندن برای میزبانی انتخاب شد. المپیک ۱۹۱۶ به برلین اهدا شد، اما به دلیل جنگ جهانی اول لغو شد. المپیک ۱۹۴۰ در ابتدا به توکیو اهدا شد، اما پس از درگرفتن جنگ دوم چین و ژاپن در سال ۱۹۳۸، کمیته بین‌المللی المپیک این رأی را بازگرداند و محل برگزاری به هلسینکی تغییر کرد. بازی‌های المپیک ۱۹۴۴ که به لندن اهدا شد هم در نهایت به دلیل جنگ جهانی دوم لغو شد. المپیک ۱۹۵۶ به ملبورن اعطا شد، اما قوانین قرنطینه اسب در استرالیا باعث شد مسابقات سوارکاری در استکهلم برگزار شوند. در سه دوره فقط یک پیشنهاد میزبانی وجود داشته است، استکهلم در سال ۱۹۱۲ و لس آنجلس در سال‌های ۱۹۳۲ و ۱۹۸۴. با شروع بازی‌های المپیک ۲۰۰۴، قرار شد تنها شهرهایی که بالاترین امتیاز را دارند در فهرست نهایی رای گیری در IOC قرار بگیرند.
پاریس و لس آنجلس - که به ترتیب در سال‌های ۲۰۲۴ و ۲۰۲۸ میزبان بازی‌ها انتخاب شدند - همراه با لندن تنها شهرهای میزبان سه دوره المپیک خواهند بود. لندن، آنتورپ، مونیخ و سیدنی تنها شهرهایی هستند که هرگز در برنده شدن در مناقصه شکست نخورده‌اند. سنت لوئیس تنها شهری است که میزبانی بازی‌ها را بدون ارائه پیشنهاد انجام داده است. هلسینکی، مینیاپولیس، مونترال و مونیخ برای المپیک تابستانی و زمستانی پیشنهاد داده‌اند. همه به جز مینیاپولیس در برنده شدن در مناقصه‌های تابستانی موفق بوده‌اند، اما هیچ‌کدام المپیک زمستانی را برگزار نکرده‌اند. دیترویت ناموفق‌ترین شهر است که هفت بار شکست خورده است. لس آنجلس بیشترین پیشنهاد را داده است، سه بار موفق و شش بار شکست خورده است. آمستردام، بوداپست و لوزان همگی پنج بار شکست خورده‌اند. ایالات متحده بیشترین پیشنهادها را داده است و برای ۲۲ بازی، شامل همه بازی‌ها از سال ۱۹۴۴ تا ۱۹۸۴، پیشنهاد داده است.
بخش شیدا

| بخش شیدا> اطلاعات کلی | بخش شیدا> اطلاعات کلی |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: چهارمحال و بختیاری
شهرستان: بن
مرکز بخش: یان چشمه
شهرها: یان چشمه
دهستان‌ها: شیدا، زاینده رود جنوبی
سال تأسیس: ۱۳۹۱ خورشیدی
بخش‌دار: خیرالله امیر حاجلو
مردم: مردم
جمعیت: ۷٬۳۹۳ نفر (۱۴۰۳)
بخش شیدا، بخشی به مرکزیت یان‌چشمه واقع در شهرستان بن در استان چهارمحال و بختیاری است. بخش شیدا در دی ماه سال ۱۳۹۱ با تصویب هیئت وزیران ایجاد گردید.
تقسیمات کشوری

بخش شیدا
دهستان شیدا
دهستان زاینده‌رود جنوبی
بخشدار

نخستین بخشدار این بخش مهدی کریم‌زاده بود.
در شهریور ۱۳۹۳، درویشعلی درخشان به‌عنوان بخشدار جدید منصوب شد.علی شریفی در اسفند ۱۳۹۷ به عنوان سومین بخشدار و چهارمین بخشدار "حاج خیرالله امیرحاجلو" در اردیبهشت  ۱۴۰۱ در  بخشداری این بخش شروع به فعالیت کرد .
جمعیت

جمعیت این بخش افزون بر ۷۰۰۰ نفر می‌باشد.
جرمی کوربین

| بسیار محترم جرمی کوربین | بسیار محترم جرمی کوربین |
| --- | --- |
پرتره رسمی در سال ۲۰۲۰: پرتره رسمی در سال ۲۰۲۰
رهبر اپوزیسیون: رهبر اپوزیسیون
دوره مسئولیت ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۵ – ۴ آوریل ۲۰۲۰: دوره مسئولیت ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۵ – ۴ آوریل ۲۰۲۰
پادشاه: الیزابت دوم
نخست‌وزیر: دیوید کامرون ترزا می
پس از: هریت هارمن
پیش از: کی‌یر استارمر
رهبر حزب کارگر: رهبر حزب کارگر
دوره مسئولیت ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۵ – ۴ آوریل ۲۰۲۰: دوره مسئولیت ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۵ – ۴ آوریل ۲۰۲۰
قائم‌مقام: تام واتسون
پس از: اد میلیبند
عضو پارلمان برای ایزلینگتون نورت: عضو پارلمان برای ایزلینگتون نورت
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۹ ژوئن ۱۹۸۳: آغاز به کار  ۹ ژوئن ۱۹۸۳
پس از: مایکل او هلرن
اکثریت: ۲۱٬۱۹۴ (۴۳٫۰٪)
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: جرمی برنارد کوربین ۲۶ مهٔ ۱۹۴۹ ‏(۷۵ سال) چیپنهام، ویلتشر، انگلستان
حزب سیاسی: حزب کارگر
همسر(ان):  جین چپمن (۱۹۷۴–۱۹۷۹)  کلودیا براچیتا (۱۹۸۷–۱۹۹۹)  لورا آلوارز (۲۰۱۵–تاکنون) 
فرزندان: ۳ پسر
وبگاه: وبگاه رسمی
جرمی برنارد کوربین (انگلیسی: Jeremy Corbyn؛ زاده ۲۶ مهٔ ۱۹۴۹) سیاست‌مدار اهل کشور بریتانیا است که از سال ۱۹۸۳ تاکنون، به عنوان نماینده حوزه انتخابیه ایزلینگتون شمالی (واقع در لندن) در پارلمان بریتانیا حضور داشته‌است. وی از ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۵ رهبری حزب کارگر و رهبر اپوزیسیون بریتانیا را بر عهده گرفته‌است. در تاریخ ۳ آوریل جرمی کوربین از رهبری حزب کارگر بریتانیا کناره‌گیری کرد و کر استارمر با رای اعضای حزب و اتحادیه‌های کارگری و هواداران حزبی به عنوان رهبر جدید حزب کارگر انتخاب شد.
زندگی > خانواده

کوربین در چیپنهام ویلتشر متولد شد. پدرش «دیوید» مهندس برق و مادرش «نائومی» معلم ریاضی بود. پدر و مادرش از فعالان صلح بودند و در طول جنگ داخلی اسپانیا با یکدیگر آشنا شده بودند. در هفت سالگی به همراه خانواده به شروپ‌شر نقل مکان کرد و در نیوپورت، شروپ‌شر به مدرسه رفت.
زندگی > فعالیت خیریه

وی پس از پایان تحصیل در مدرسه گرامر آدامز دو سال به جامائیکا رفت و در آن جا برای یک سازمان خیریه بین‌المللی کار کرد که از دید خود تجربه با ارزشی بوده‌است.
زندگی > فعالیت کارگری

او پس از حدود دو سال اقامت در کشور جامائیکا، به بریتانیا بازگشت و وارد فعالیت‌های اتحادیه‌های کارگری شد. او نمایندگی چند اتحادیه کارگری را بر عهده گرفت. او همچنین عضو و کارمند اتحادیه ملی کارکنان بخش عمومی و اتحادیه ملی خیاطان و صنف پوشاک شد.
زندگی > دانشگاه

او پس از یک سال تحصیل در دانشگاه پورتسموث، به خاطر مشاجراتی با استادان خود بر سر برنامه‌های درسی، دانشگاه را رها کرد.
ورود به سیاست > شورای منطقه‌ای

در ۱۹۷۴ با موفقیت در انتخابات محلی، به عضویت شورای منطقه هرینگی لندن درآمد و مدتی بعد دبیر حزب کارگر در حوزه انتخابیه هورنزی شد و تا ۱۹۸۳ که به نمایندگی پارلمان انتخاب شد، فعالیت در هر دو منصب را ادامه داد.
ورود به سیاست > ورود به حزب کارگر

کوربین تا پیش از ۲۰۱۵، یک نماینده معمولی پارلمان بود که در ردیف اول (جایگاه وزرای کابینه یا وزرای دولت در سایه) نمی‌نشست و به کنشگری و تمرد از ناظم حزب شناخته می‌شد.
ورود به سیاست > رهبری حزب کارگر

بحران مالی ۲۰۰۸–۲۰۰۷ و پیامدهای آن مانند کاهش بودجه‌های رفاهی و خدماتی و آموزشی، باعث احیای عقاید چپ و ظهور کوربین در سیاست بریتانیا شد.
پس از شکست حزب کارگر در انتخابات مجلس عوام بریتانیا در سال ۲۰۱۵ و استعفای اد میلیبند، کوربین خود را برای رهبری حزب کارگر، نامزد کرد. او در ابتدا فقط توانست موافقت ۳۵ هم‌حزبی‌اش را برای قرار گرفتن نامش در برگه‌های رأی جلب کند. وی که در ابتدا به عنوان یک نامزد حاشیه‌ای تصور می‌شد، در نظرسنجی‌های مردمی به عنوان پیشتاز رقابت‌ها مطرح شد و توانست حمایت اکثر اتحادیه‌های کارگری وابسته به حزب را جلب کند. وی در سپتامبر ۲۰۱۵ با کسب ۵۹٫۵ درصد از آراء به عنوان رهبر حزب کارگر انتخاب شد. برگزیده شدن او از سوی مردم، نشانگر بازگشت سیاست‌های جناح چپ به حزب کارگر بود. سیاست‌هایی که در دوران تونی بلر به دست فراموشی سپرده شده‌بود.
بلافاصله پس از برگزاری همه‌پرسی عضویت بریتانیا در اتحادیه اروپا در ژوئن ۲۰۱۶ و رأی موافق اکثر مردم انگلستان به خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا، تقریباً دو سوم از وزرای کابینه دولت در سایه، استعفا کردند و از کوربین خواستند تا از رهبری حزب کارگر کناره‌گیری کند. نمایندگان حزب کارگر در پارلمان بریتانیا نیز با برگزاری یک رأی‌گیری، با ۱۷۲ رأی موافق در مقابل ۴۰ رأی مخالف، به کوربین فشار آوردند تا از رهبری حزب کنار برود. اما کوربین مقاومت کرد و مقاومتش سبب شد تا تنش‌های ناشی از برگزیت که فضای درونی حزب کارگر را ملتهب کرده‌بود، مهار شود. پس از کاسته‌شدن از این تنش‌ها، کوربین توانست در سپتامبر ۲۰۱۶ با کسب آرای بیشتری (۶۱٫۸ درصد) مجدداً به عنوان رهبر حزب کارگر انتخاب شود.
پس از پیشنهاد ترزا می در آوریل ۲۰۱۷ میلادی، برای برگزاری انتخابات سراسری زود هنگام، کوربین از تصمیم ترزا می استقبال کرد و از نمایندگان هم‌حزبی‌اش نیز خواست تا به پیشنهاد ترزا می رأی موافق بدهند. او در انتخابات سراسری زود هنگام نیز رهبری حزب کارگر را بر عهده گرفت و توانست حزبش را به موفقیت چشم‌گیری در تصاحب کرسی‌های پارلمان نائل کند.
برنامه‌های حزبی

فهرست برنامه‌های او شامل موارد زیر می‌شوند:
افزایش مالیات طبقه ثروتمند
افزایش مالکیت ملی و ملی‌سازی راه‌آهن و برخی خدمات دیگر
محدود کردن بخش خصوصی از خدمات بهداشت و درمان
تحصیلات رایگان
مخالفت با سیاست ریاضت اقتصادی
دیدگاه و خط مشی > سوسیالیسم

کوربین از دوران جوانی به مبانی سوسیالیسم معتقد بوده‌است.
دیدگاه و خط مشی > حزب کارگر

او چندین بار برخلاف موضع رسمی حزب خود رأی داده و همواره جزو معترضین داخلی حزب کارگر محسوب می‌شد. یک مورد، زمانی بود که حزب کارگر تحت رهبری تونی بلر و گوردون براون کابینه را در اختیار داشتند. کوربین پیش از بر عهده گرفتن رهبری حزب کارگر، رئیس ائتلاف جنگ را متوقف کنید و همچنین عضو گروه کارزار سوسیالیست (بخش چپ‌گرای حزب کارگر) بود.
علاوه بر این موارد، وی مخالف حمله به عراق در سال ۲۰۰۳ میلادی بود. او می‌گوید که هنوز دیدگاهش در این مورد تغییری نکرده و حزب کارگر باید به خاطر حمایت از حمله به عراق عذرخواهی کند.
دیدگاه و خط مشی > مسایل داخلی > جمهوری‌خواهی

وی جمهوری شدن بریتانیا را ترجیح می‌دهد، ولی گفته با توجه به محبوبیت خانواده سلطنتی بریتانیا «این نبردی نیست که او بخواهد بجنگد.»
دیدگاه و خط مشی > مسایل داخلی > ازدواج همجنسگرایان

جرمی کوربین با انتشار بیانیه‌ای در وبسایت رسمی خود از ازدواج همجنس‌گرایان حمایت کرده‌است.
دیدگاه و خط مشی > مسایل داخلی > اقتصاد

کوربین بانک‌ها را مسئول اصلی بحران مالی ۲۰۰۸–۲۰۰۷ می‌داند.
دیدگاه و خط مشی > سیاست خارجی > ضد جنگ

او از فعالان دیرپای ضد جنگ و ضد جنگ‌افزار هسته‌ای است و از یک سیاست خارجی مبتنی بر عدم مداخله و خلع یک‌جانبه سلاح‌های هسته‌ای طرفداری می‌کند.
کوربین معتقد است بریتانیا نباید وارد «جنگ‌های غیرقانونی» شود و سربازان بریتانیایی هرگز نباید برای جنگیدن به خارج از این کشور فرستاده شوند. او مخالف جنگ عراق است. وی حملات تروریستی در بریتانیا را با جنگ‌هایی که بریتانیا در آن‌ها شرکت داشته یا از آن‌ها حمایت کرده، مرتبط می‌داند.
دیدگاه و خط مشی > سیاست خارجی > اسرائیل

کوربین منتقد سرسخت اسرائیل است. در جنگ غزه فعالیت‌های زیادی در کمپین‌های حمایت از مردم غزه و ضدجنگ داشت. او همچنین همواره از مذاکرات صلح با حضور گروه‌هایی از جمله حماس و حزب‌الله لبنان برای پایان دادن به ستیز عرب‌ها و اسرائیل حمایت کرده‌است. او عضو کمپین همبستگی با فلسطین است و علیه «آپارتاید در اسرائیل» فعالیت می‌کند. یکی از انتقاداتی که به او می‌شود این است که از حزب‌الله لبنان و حماس حمایت کرده‌است. کوربین همچنین در چندین ائتلاف و گروه از جمله کمپین حمایت از فلسطینیان فعالیت دارد. وی همچنین معتقد است پس از توافق هسته‌ای با ایران نوبت خلع سلاح هسته‌ای اسرائیل است.
وی با سیاست‌های توسعه‌طلبانه اسرائیل به شدت مخالف است و این مخالفت را در قالب حمایت از حماس و حزب‌الله نشان داده‌است.
دیدگاه و خط مشی > سیاست خارجی > ایران

وی مخالف رویارویی نظامی با ایران و طرفدار برنامه جامع اقدام مشترک است. او اعتقاد دارد برای تأمین امنیت خاورمیانه باید با حزب‌الله لبنان، حماس و ایران گفتگو کرد. این دیدگاه یکی از مواردی است که باعث شده تا مخالفانش به او حمله کنند و او را حامی تندروها بدانند.
جرمی کوربین پیش‌تر با پرس تی‌وی, شبکه خبری انگلیسی زبان جمهوری اسلامی ایران در لندن به عنوان مجری و کارشناس همکاری داشته‌است. جرمی کوربین برای حضور در این برنامه‌های، ۲۰ هزار پوند (۲۷ هزار دلار) پول گرفته‌است.  بیزنس اینسایدر، آنطور که ثبت درآمدهای کوربین نشان می‌دهد، او رقم فوق را برای پنج بار حضور در این تلویزیون بین سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۲ دریافت کرده‌است. آخرین حضور کوربین در پرس تی وی شش ماه پس از آن بود که مجوز این شبکه خبری توسط آفکام –نهاد دولت بریتانیا برای نظارت بر اجرای قوانین در تلویزیون‌های فعال در این کشور به دنبال پرونده حقوقی و شکایت مازیار بهاری روزنامه‌نگار ایرانی از آن، محکوم و در بریتانیا ممنوع شد- باطل شد. دلیل این حکم پخش اعترافات اجباری مازیار بهاری خبرنگار نشریه نیوزویک در زمان بازداشتش در ایران بود.
دیدگاه و خط مشی > سیاست خارجی > اتحادیه اروپا

او همچنین معتقد به ماندن بریتانیا در اتحادیه اروپا است.
دیدگاه و خط مشی > سیاست خارجی > ونزوئلا

کوربین که از حامیان کمپین همبستگی ونزوئلاست در پی مرگ هوگو چاوز رئیس‌جمهور سوسیالیست ونزوئلا گفت «او خدمات عظیمی به ونزوئلا و همه جان کرده‌است.» کوربین همچنین در سال ۲۰۱۴ از جانشین چاوز، رئیس‌جمهور نیکلاس مادورو حمایت کرد و ریاست جمهوری او را تبریک گفت. در پی انتخابات ۲۰۱۷ مجلس مؤسسان ونزوئلا که از سوی بیش از ۴۰ کشور محکوم شد و به رسمیت شناخته نشد، فشارها بر کوربین برای محکومیت انتخابات مادورو افزایش یافت.
زندگی شخصی

او گیاه‌خوار است. الکل نمی‌نوشد. معمولاً بدون کراوات و با کیفی روی شانه با دوچرخه و اتوبوس به مجلس بریتانیا می‌رود. خودروی شخصی ندارد و در خانه‌ای معمولی در محله‌ای معمولی زندگی می‌کند. هر سال پس از اعلام هزینه‌های نمایندگان پارلمان، وی از جمله کم هزینه‌ترین نمایندگان است.
کوربین سه بار ازدواج کرده و سه پسر دارد.
جیمی ریمر

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  John James Rimmer
زادروز:  ۱۰ فوریهٔ ۱۹۴۸ ‏(۷۶ سال)
زادگاه:  ساوت‌پورت, لانکاشایر، انگلستان
پست:  دروازه‌بان (فوتبال)
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۶۳–۱۹۶۵:  باشگاه فوتبال منچستر یونایتد
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۶۵–۱۹۷۴ |  باشگاه فوتبال منچستر یونایتد |  ۳۴ |  (۰) |
| ۱۹۷۳ |  ← باشگاه فوتبال سوانزی سیتی (loan) |  ۱۷ |  (۰) |
| ۱۹۷۴–۱۹۷۷ |  باشگاه فوتبال آرسنال |  ۱۲۴ |  (۰) |
| ۱۹۷۷–۱۹۸۳ |  باشگاه فوتبال استون ویلا |  ۲۲۹ |  (۰) |
| ۱۹۸۳–۱۹۸۶ |  باشگاه فوتبال سوانزی سیتی |  ۶۶ |  (۰) |
| ۱۹۸۶ |  Ħamrun Spartans |  ? |  (۰) |
| ۱۹۸۶ |  Luton Town |  ۰ |  (۰) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۷۶ |  تیم ملی فوتبال انگلستان |  ۱ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
جیمی ریمر (به انگلیسی: Jimmy Rimmer) زادهٔ ۰۱۹۴۸−۰۲−۱۰ ۱۰ فوریه ۱۹۴۸ بازیکن فوتبال اهل انگلستان بود که سابقهٔ بازی در تیم ملی فوتبال انگلستان را در کارنامهٔ خود دارد. وی در تاریخ ۰۱۹۷۶−۰۵−۲۸ ۲۸ مه ۱۹۷۶ تنها بازی ملی خود را در مقابل تیم ملی فوتبال ایتالیا انجام داد.
حاج‌بابای علیا

| حاجی بابا علیا حاج‌بابا علیا | حاجی بابا علیا حاج‌بابا علیا |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۶°۲۰′۳۶″ شمالی ۴۷°۷′۱۷″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۳۴۳۳۳°شمالی ۴۷٫۱۲۱۳۹°شرقی﻿ / 36.34333; 47.12139: مختصات: ۳۶°۲۰′۳۶″ شمالی ۴۷°۷′۱۷″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۳۴۳۳۳°شمالی ۴۷٫۱۲۱۳۹°شرقی﻿ / 36.34333; 47.12139
کشور: ایران
استان: آذربایجان غربی
شهرستان: تکاب
بخش: بخش مرکزی
دهستان: انصار
جمعیت: ۱۴۴ نفر
حاجی بابا علیا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تکاب در استان آذربایجان غربی ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان انصار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۴ نفر (۳۰ خانوار) بوده‌است.
احمد اسماعیل‌پور

| شناسنامه | شناسنامه | شناسنامه |
| --- | --- | --- |
نام کامل: احمد اسماعیل‌پور
زادروز: ۱۷ شهریور ۱۳۶۷ (۳۶ سال)
زادگاه: ساوه، استان مرکزی، ایران
قد: ۱٫۸۵ متر
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی: کراپ الوند
پُست: مهاجم
باشگاه‌های حرفه‌ای: باشگاه‌های حرفه‌ای
| سال‌ها | باشگاه‌ها | بازی (گل) |
| ۲۰۰۶–۲۰۰۸ ۲۰۰۸–۲۰۰۹ ۲۰۰۹–۲۰۱۰ ۲۰۱۰–۲۰۱۲ ۲۰۱۲–۲۰۱۸  ۲۰۱۸_۲۰۱۹  ۲۰۱۹-۲۰۲۰   ۲۰۲۱- | محمد کرمان زر سیم فولاد ماهان شهید منصوری گیتی‌پسند اصفهان چین‌دائو شنژن نانلینگ کراپ قزوین |  |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۰۸–۲۰۱۱  ۲۰۱۰_۲۰۲۲ | امید ایران  ایران | ۱۰ (۹) ۴۵ (۱۹) |
احمد اسماعیل‌پور (زاده ۱۷ شهریور ۱۳۶۷ در ساوه) بازیکن فوتسال اهل ایران است که برای باشگاه فوتبال کراپ قزوین در پست مهاجم بازی میکند. وی درسال ١٣٩٧ با ۶۴ گل در٢٣ بازی آقای گل لیگ فوتسال چین شد.
دوران باشگاهی

اسماعیل‌پور در سال ۱۳۹۰ به عنوان آقای گل سیزدهمین دوره لیگ برتر فوتسال ایران دست یافت.
وی در سال ۱۳۹۱ به عنوان آقای گل چهاردهمین دوره لیگ برتر فوتسال ایران دست یافت.
همچنین در سال ۱۳۹۱ به عنوان آقای گل سومین دوره جام باشگاه‌های آسیا دست یافت.
احمد اسماعیل‌پور  در سال ۱۳۹۲ به عنوان آقای گل پانزدهمین دوره لیگ برتر فوتسال ایران دست یافت.
زندگی شخصی

او متولد ۱۷ شهریور ۱۳۶۷ در ساوه است. اصالتاً وی گیلانی و اهل شهر کلاچای می باشد. او هم‌اکنون عضو باشگاه فوتسال کراپ الوند است.
افتخارات

آقای گلی لیگ برتر فوتسال ایران در سال ۱۳۹۰ با ۳۲ گل
آقای گلی لیگ برتر فوتسال ایران در سال ۱۳۹۱ با ۲۹ گل به‌طور مشترک با علی اصغر حسن‌زاده
آقای گلی لیگ برتر فوتسال ایران در سال ۱۳۹۲ با ۲۵ گل به‌طور مشترک با فرهاد فخیم
۴ قهرمانی در لیگ برتر فوتسال ایران در سال ۱۳۸۸ با فولاد ماهان و در سال ۱۳۸۹ با شهید منصوری قرچک و در سال ۱۳۹۰ با شهید منصوری قرچک و در سال ۱۳۹۱ با گیتی‌پسند اصفهان
قهرمانی در جام باشگاه‌های آسیا به همراه فولاد ماهان در سال ۱۳۸۸
نایب قهرمانی در جام باشگاه‌های آسیا به همراه شهید منصوری قرچک در سال ۱۳۹۰
کسب عنوان سومی قهرمانی فوتسال آسیا ۲۰۱۲ به همراه تیم ملی فوتسال ایران
قهرمانی در جام باشگاه‌های آسیا به همراه گیتی‌پسند اصفهان در سال ۱۳۹۱
آقای گلی جام باشگاه‌های آسیا در سال ۱۳۹۱ با ۹ گل
نایب قهرمانی در جام باشگاه‌های آسیا به همراه گیتی‌پسند اصفهان در سال ۱۳۹۲
نایب قهرمانی در لیگ برتر فوتسال ایران در سال ۱۳۹۲ با گیتی‌پسند اصفهان
نایب قهرمانی قهرمانی فوتسال آسیا ۲۰۱۴ به همراه تیم ملی فوتسال ایران
نایب قهرمانی در لیگ برتر فوتسال ایران در سال ۱۳۹۳ با گیتی‌پسند اصفهان
مقام سوم مسابقات جام جهانی ۲۰۱۶ کلمبیا به همراه تیم ملی فوتسال ایران
کسب عنوان سومین بازیکن برتر مسابقات جام جهانی ۲۰۱۶ کلمبیا و توپ برنز مسابقات
کمیسیون لاندائو

موشه لاندائو، رئیس کمیسیون لاندائو
کمیسیون لاندائو در سال ۱۹۸۷ در پی مرگ دو زندانی فلسطینی در زندان‌های اسراییل زیر شکنجه، توسط دولت اسرائیل در اسراییل تشکیل شد. ریاست این کمیسیون بر عهده‌ی موشه لاندائو، قاضی دادگاه عالی اسرائیل بود. این کمیسیون وجود شکنجه در اسراییل و سازمان شاباک را تایید کرده و دریافت که بازجوهای این سازمان به طور مکرر از شکنجه در زمان بازجویی علیه زندانیان استفاده کرده و سپس در دادگاه به دروغ، خلاف این موضوع سوگند یاد می‌کنند.
اهمیت اصلی گزارش کمیسیون لاندو در نتیجه گیری آن نهفته است که بر اساس مفاد دفاع ضروری، اعمال فشار فیزیکی متوسط ​​در بازجویی از افراد مظنون به فعالیت تروریستی خصمانه هم موجه و هم مجاز است و اما نتیجه گیری هنجاری کمیسیون این بود که اعمال فشار فیزیکی در بازجویی ها مجاز است، اما دروغ گفتن به دادگاه ممنوع است.
در واقع لاندو ، تعهدات اسرائیل بر اساس حقوق بشر و حقوق بین‌الملل بشردوستانه (IHL) را نقض می‌کند، انجام شکنجه را تسهیل می‌کند و به خودی خود می‌تواند نوعی رفتار ظالمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز یا حتی شکنجه باشد.
شکنجه قانونی لاندو

که بر اساس آن بازجویی از افراد مظنون در اسرائیل بین سال‌های 1987 و 1999 با تأیید دیوان عالی تنظیم می‌شد. این مدل با توجه به توصیه‌های کمیسیون تحقیق لاندو، که شامل دستورالعمل‌های دقیق به بازجویان در مورد اعمال «فشار روانی» و «معیار فشار فیزیکی متوسط» بود، مدعی شد که چنین دستورالعمل‌هایی تحت مفاد «دفاع از ضرورت» قانونی هستند. قانون جزایی که در مورد آنها اعمال می شود. هزاران فلسطینی که در آن دوره بسیار بیشتر از تعداد محکومان هر گونه جرایم تروریستی بودند، تحت روش های بازجویی لاندو قرار گرفتند که توسط نهادهای سازمان ملل متحد به منزله شکنجه است. روش‌ها شامل ترکیب‌های مختلفی از بازداشت بدون ارتباط، خواب و محرومیت حسی، موقعیت‌های دردناک اجباری، «تکان دادن» و سایر روش‌های تحقیرآمیز یا خشونت‌آمیز بود. کسانی که تکنیک ها را طبق دستورالعمل ها به کار می بردند، همواره از مجازات مصونیت داشتند.
مرگ یک زندانی فلسطینی به نام مصطفی عکاوی، ماهیت غیرقابل دفاع ادعای اسرائیل را نشان می دهد که استفاده از "فشار فیزیکی متوسط" در طول بازجویی را نباید شکنجه نامید. این ادعا در یک پرونده مهم دادگاه عالی اسرائیل مورد اعتراض قرار گرفت. بازجویان سرویس امنیت عمومی (GSS) آزادانه اعتراف کردند که عکاوی را دست‌کم چند ساعت با دستبند و کلاه در راهروی سردی قرار داده‌اند و او را مورد ضرب و شتم قرار داده‌اند.GSS گفت در برخورد با عکاوی «آنطور که باید عمل کرده است»و هیچ رفتار ظالمانه ای انجام نشده است.
طبق اسناد و شواهد سرویس امنیت داخلی اسرائیل، شین بت، از شکنجه سیستماتیک علیه فلسطینی ها استفاده کرده و مرتباً در مورد آن دروغ گفته است. این گزارش دوره 1988-1992 را پوشش می دهد، زمانی که جوانان فلسطینی در حال برپایی انتفاضه بودند. در پاسخ، شین بت دستورالعمل‌های بازجویی دولتی را که اجازه «فشار فیزیکی متوسط» را می‌داد نادیده گرفت و بسیار فراتر رفت و بدترین سوء استفاده‌ها در زندان‌های نوار غزه انجام شد. سازمان حقوق بشر اسرائیل، B'Tselem، تخمین می زند که هزاران زندانی فلسطینی - حدود 85٪ - تحت شکنجه قرار گرفتند.
پزشکان و امدادگران شاهدان خاموش نقض حقوق بشر از طریق شکنجه توسط ارتش اسرائیل است.
جستار های وابسته

شاباک
مستعمره تاج

تصویری از یک جزیره وابسته به دولت بریتانیا
مستعمره تاج (انگلیسی: Crown colony) مستعمره ای بود که توسط دولت بریتانیا اداره می‌شد. معمولاً یک فرماندار وجود داشت که با توصیه دولت داخلی انگلستان توسط پادشاه منصوب می‌شد، با کمک یا بدون کمک یک شورای محلی (در بعضی موارد به دو قسمت تقسیم می‌شد: یک شورای اجرایی و یک شورای قانونگذاری)، مشابه شورای خصوصی بریتانیا که به پادشاه مشاورت می‌داد.
زبان هونزیبی

| زبان هونزیبی | زبان هونزیبی |
| --- | --- |
Gunzib: Gunzib
гьонкьос мыц: гьонкьос мыц
زبان بومی در: قفقاز شمالی
منطقه: داغستان
شمار گویشوران: ۱۴۰۰  (۲۰۰۶–۲۰۱۰) ۳۴۶۶ (۲۰۲۰)
تبار: زبان‌های قفقازی شمال شرقی  زبان‌های تسزیبژتا–هونزیب–خوارشیزبان هونزیبی
سامانه نوشتاری: خط سیریلیک
کدهای زبان: کدهای زبان
ایزو ۳–۶۳۹: huz
گلاتولوگ: hunz1247
  Hunzib:   Hunzib
این نوشتار شامل نمادهای آوایی آی‌پی‌ای است. بدون پشتیبانی مناسب تفسیر، ممکن است علامت‌های سوال، جعبه یا دیگر نمادها را جای نویسه‌های یونی‌کد ببینید.: این نوشتار شامل نمادهای آوایی آی‌پی‌ای است. بدون پشتیبانی مناسب تفسیر، ممکن است علامت‌های سوال، جعبه یا دیگر نمادها را جای نویسه‌های یونی‌کد ببینید.
زبان هونزیبی (انگلیسی: Hunzib language)یکی از زبان‌های قفقازی شمال شرقی است که توسط هونزیب‌ها در جنوب داغستان، نزدیک مرز روسیه با گرجستان صحبت می‌شود.
طبقه‌بندی

هونزیبی متعلق به زبان‌های تسزی از زبان‌های قفقازی شمال شرقی است. طبق آخرین تحقیقات، این زبان نزدیک‌ترین ارتباط را با زبان بژتی و زبان خوارشی دارد. سایر زبان‌های تسزی شامل زبان تسزی و زبان هینوخ هستند. پیش‌تر، زبان خوارشی به جای ارتباط با هونزیبی، در گروهی مشترک با زبان‌های تسزی و هینوخ قرار داشت.
توزیع جغرافیایی

زبان هونزیبی یک زبان رسمی نیست و به ندرت به صورت نوشتاری استفاده می‌شود. این زبان در مناطق تسونتین و قزل‌یورت در داغستان و همچنین در دو روستا در آن سوی مرز روسیه در گرجستان صحبت می‌شود.
آواشناسی > واکه‌ها

واکه‌های زبان هونزیبی می‌توانند کوتاه، بلند یا خیشومی باشند.
|  | واکه پیشین | واکه مرکزی | واکه پسین |
| --- | --- | --- | --- |
| واکه بسته | i | ɨ | u |
| واکه میانی | e | ə | o |
| واکه باز |  | a | ɑ |
آواشناسی > همخوان‌ها

زبان هونزیبی دارای ۳۵ همخوان است. سه همخوان /x/، /ħ/ و /ʕ/ تنها در وام‌واژهها یافت می‌شوند.
|  |  | همخوان دولبی | همخوان لثوی> مرکزی | همخوان لثوی> کناری | همخوان کامی | همخوان نرم‌کامی | همخوان ملازی | همخوان حلقی | همخوان چاکنایی |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| همخوان خیشومی | همخوان خیشومی | m | n |  |  |  |  |  |  |
| انفجاری | بی‌واکی | p | t |  |  | k | q |  | ʔ |
| انفجاری | واک | b | d |  |  | ɡ |  |  |  |
| انفجاری | همخوان فورانی | pʼ | tʼ |  |  | kʼ | qʼ |  |  |
| انسایشی | بی‌واکی |  | t͡s | t͡ɬ | t͡ʃ |  |  |  |  |
| انسایشی | فورانی |  | t͡sʼ | t͡ɬʼ | t͡ʃʼ |  |  |  |  |
| سایشی | بی‌واکی |  | s | ɬ | ʃ | x | χ | ħ | h |
| سایشی | واک |  | z |  | ʒ |  | ʁ | ʕ |  |
| همخوان لرزشی | همخوان لرزشی |  | r |  |  |  |  |  |  |
| ناسوده | ناسوده |  |  | l | j | w |  |  |  |
دستور زبان > جنس دستوری

مانند تعدادی از دیگر زبان‌های قفقازی شمال شرقی، زبان هونزیبی دارای سامانه جنس دستوری با پنج رده است. رده‌های اول و دوم به ترتیب نشان‌دهنده جنس مذکر و مؤنث برای موجودات عاقل هستند، در حالی که رده‌های باقی‌مانده برای اشیاء بی‌جان به کار می‌روند. علامت‌گذاری جنس بر روی اسم‌ها پنهان است، اما در افعال، صفت‌ها، ضمیرها و ساخت‌های قیدی ظاهر می‌شود.
| رده | مفرد | جمع |
| --- | --- | --- |
| I | ∅- | b-1 |
| II | j- | b-1 |
| III | j- | r-1 |
| IV | b-1 | r-1 |
V: r-1
زمانی که قبل از یک واکه خیشومی قرار می‌گیرند، نشانه‌های رده b- و r- به ترتیب به m- و n- تبدیل می‌شوند.
دستور زبان > اسم‌ها

نام‌واژه‌ها در زبان هونزیبی به پنج رده اسمی تقسیم می‌شوند: مذکر، مؤنث و سه رده برای اشیاء بی‌جان. در هونزیبی چندین صرف وجود دارد، از جمله حالت مطلق، حالت کنایی (ارگاتیو)، حالت اضافه و حالت ابزاری. همچنین، چندین نشانگر شبیه به حالت‌های دستوری برای نشان دادن جهت وجود دارد که شامل حالت‌های مفعولی، اضافی، رویی (برتر)، تماس، مشارکتی و گرایشی می‌شود. موارد زیر از کتاب دستور زبان هونزیبی نوشته هلما فان دن برخ گرفته شده است.