stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
بریدن آلت تناسلی زنان در اسلام
در منابع اسلامی

هرچند قرآن در این باره سخنی نیاورده‌است ولی توجیهات فقیهان بیشتر بر پایه حدیث منسوب به محمد است که بر اساس روایت معروف آن، محمد به زنی در مدینه که ام‌عطیه‌اش می‌خواندند و زنان را ختنه می‌کرد گفت که «ام‌عطیه هنگامی که زنی را ختنه می‌کنی از اندام وی بسیار مبر تا روی او روشن‌تر باشدو نزد شوی دوست‌تر باشد.» در شکل دیگری از همان حدیث، ذکر شده‌است که «نسبت به ختنه زنان شدت نشان ندهید چرا که این برای زن لذت بخش تر بوده و مورد پسند شوهر می‌باشد.» هرچند فقیهان به صورت کلی ضعف زنجیره انتقال این حدیث را که در سنن ابن داوود (و نه بخاری و مسلم) نقل شده، پذیرفته‌اند. به گفتهٔ محقق میناردوس در حدیث فوق که به محمد نسبت داده شده‌است گونه عجیبی از حس زیبایی‌شناسی، نمایشی از مردسالاری، و اجازه‌ای بر انجام این عمل مشروط به اینکه کل دستگاه جنسی زنان یا حتی تمام کلیتوریس بریده نشود، دیده می‌شود. اگرچه متن و لغت‌نامه‌ها حدود این برش حداقلی را واضحاً بیان نمی‌کنند ولی مترادف بودن ختن/ختان و خفد/خفاد او را به این سمت هدایت می‌کند که برش حداقلی که این حدیث به آن اشاره دارد بریدن «پوست روکش کلیتوریس» می‌باشد.
بر اساس روایاتی پیامبر اسلام در اشاره به ختنه‌گر زنان از لفظ «مقطعة البظور» (به معنی «برنده کلیتوریس‌ها») - و نه لغات رایج خاتنة و مبظر- استفاده کرد. به‌گفتهٔ محقق میناردوس در حالی که به نظر نمی‌آید لغات خاتنة و مبظر، معنی خفت باری را به ختنه‌گر نسبت دهد، استفاده از لفظ «مقطعة البظور» جهت اشاره به ختنه‌گر زنان حالتی تحقیرآمیز نسبت به ختنه‌گر زنان دارد.
در تاریخ بلعمی آمده‌است که ساره (همسر ابراهیم و مادر اسحاق) به هاجر (همسر دیگر ابراهیم و مادر اسماعیل) رشک می‌برد و سوگند خورد که یکی اندامش را ببرد. اما از خدای ترسید ولی چون سوگند خورده بود، چاره‌ای نداشت و ناچار لختی از فرج او را برید تا هاجر را کمتر آرزوی مردان آید. پس از بریده شدن فرج هاجر به دست ساره ختنه بر ساره هم واجب شد. فقیه ابن قیم الجوزیة که این روایت را نقل می‌کند می‌افزاید که صحت این روایت فقط بر خدا روشن است. جاحظ در الحَیَوان می‌گوید که «ختنه مردان و زنان از زمان ابراهیم و هاجر تا روزگار او در بین اعراب مرسوم بوده‌است.»
در تسنن

احمد ابن حنبل ختنه زنان را مکرمه (عمل نجیب) و نه واجب می‌دانست. در میان چهار فرقه اهل سنت تنها شافعی‌ها هستند که ختنه زنان را لازم می‌دانند. به‌گفتهٔ فقیه النووی در ختنه زنان واجب است پوست کوچکی که در نوک دستگاه جنسی زنان قرار دارد بریده شود. شافعی‌ها بیشتر در مالزی و اندونزی زندگی می‌کنند. اما مرکزیت دینی آن‌ها در الازهر مصر می‌باشد.
اگر چه واجب بودن ختنه مورد جدال بوده‌است، ولی فقها «مهار امیال جنسی افراطی زنان» را لازم دانسته اگر چه حق لذت بردن جنسی مشروع زن را تأیید کرده و برخی تحریک جنسی زن قبل از رابطه جنسی را لازم می‌دانستند. آن دسته از فقهایی که ختنه را لازم می‌دانستند «مهار امیال جنسی افراطی زنان» را از دلایل آن برمی‌شمردند. نظر فقها این بود که اگر این میل «مهار» نشود به فساد اجتماعی می‌انجامد. از جمله بیم‌های ایشان چنان‌که از بیان جاحظ بر می‌آید، [نوعی] لذت‌بردن زن در رابطهٔ جنسی بود که با بریدن آلت تناسلی وی می‌شد این لذت را از وی سلب کرد. در جهان‌بینی دسته‌ای از علمای اسلام تضمین پاک‌دامنی دختران تنها با ناقص‌کردن جنسی ایشان ممکن بود. این تفکرات تا زمان معاصر ادامه داشته‌است. نمونه‌های پررنگ آن را در فتاوی مفتیان بزرگ مصر می‌توان دید. برای نمونه جاد الحق مفتی اعظم الازهر مصر در سال ۱۹۹۴ فتوایی داد که در آن دختران ختنه نشده را «دارای مزاج تند و عادات بد» دانسته شده‌اند که ممکن است طعمه «بی‌اخلاقی و فساد» شوند. مفتی بزرگ× ختنه زنان را یک «سنت قابل ستایش که به زن احترام می‌گذارد» و سنت مذهبی‌ای که به اندازه نماز خواندن مهم است، دانست. پس از مرگ جاد الحق، محمد سید طنطاوی مفتی اعظم الازهر شده که با چرخش کامل از دیدگاه جاد الحق نجابت زنان را نه به ختنه، بلکه در آموزش و تربیت اخلاقی و مذهبی مناسب می‌دید. او همچنین اعلام کرد که هیچ شاهدی مبنی بر اینکه پیامبر اسلام محمد دختران خودش را ختنه کرده باشد نیافته‌است. بزودی حکومت مصر ختنه زنان را ممنوع اعلام کرد، اما سال بعد هنگامی که مفتی اعظم جدید الازهر شیخ نصر فرید واصل فتوایی داد که اجازه انجام ختنه را می‌داد (هرچند آن را واجب نمی‌دانست)، دادگاهی این ممنوعیت ایجاد شده توسط دولت را لغو کرد. در سال ۱۹۹۷، هنگامی که تعدادی از علمای الازهر ادعا نمودند که ختنه زنان رسمی اسلامی است. این نظر با واکنش اکثر علما مواجه شد که نظر فوق را رد کردند. گروه مقابل اعتقاد داشتند که محمد، پیامبر مسلمانان، مردم را از این عمل نهی کرده و آن را سنتی فرعونی دانسته‌است.
در تشیع

در بین شیعیان نیز ختنه زنان بجز یک استثناء شیوع ندارد: فرقه مستعلوی که ریشه خود را به فاطمیان می‌رسانند و در این مورد پیرو تعلیمات قاضی ابو حنیفه النعمان می‌باشند. نظر کلی شیعیان بر پایه حدیثی است که ابن بابویه از علی، امام نخست شیعیان نقل می‌کند که «ایرادی ندارد اگر زنان را ختنه نکنید، ولی برای مردان واجب است». همچنین علامه حلی نیز حدیثی را از علی ابن ابیطالب نقل می‌کند که «ختنه مردان واجب است، ولی ختنه زنان توصیه می‌شود.» بااین‌حال، چون این عمل در بین ایرانیان و عراقیان پایگاه فرهنگی نداشته‌است، در بین شیعیان یافت نمی‌شود.
هر چند مراجع تقلیدی مانند خوانساری و سید محمد تقی مدرسی ختنه کردن زنان را مستحب دانسته‌اند، سید محمد حسین فضل‌الله، یکی دیگر از مراجع تقلید، ختنه کردن زنان و دختران را از سنّت‌های مستحب ندانسته و آن را سنتی جاهلی دانسته‌است که «اسلام آن را از دایره احکام بیرون ساخته‌است تا جزو متغیرهای اجتماعی قرار گیرد.» او چنین اعمالی را در صورت آسیب‌رسانی جسمی به فرد حرام دانسته‌است. ناصر مکارم شیرازی مرجع تقلید شیعه ختنه زنان را ممنوع کرده‌است.
فتوای سید علی سیستانی در مورد ختنه دختر و ختنه زن، نشانگر مبغوضیت اسلام نسبت به این رفتار است. ""اگر منظور از ختنه دختر بریدن پوسته عضو جنسی زن (خروسه) باشد، صحیح آنست که این کار سنت شرعی نیست، بلکه در صورتی که به دختر آسیب برساند حرام می باشد .
و اما قطع خود عضو جنسی زن و یا قطع قسمتی از آن به یقین جنایتی در حق دختر محسوب می شود و برای والدین هیچ‌گونه مجوّزی در اقدام به آن وجود ندارد.""
مینیکس

| 0 | 1 |
| --- | --- |
تصویری از مینیکس درهنگام راه‌اندازی: تصویری از مینیکس درهنگام راه‌اندازی
توسعه‌دهنده: اندرو تننبام
خانواده: شبه-یونیکس
وضعیت توسعه: فعال
مدل منبع: نرم‌افزار آزاد و متن‌باز
انتشار پایدار: ۳٫۳٫۰   ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۴؛ ۱۰ سال پیش (۲۰۱۴-۱۶}})
مخزن: git.minix3.org  
گونه هسته: ریزهسته
 پروانه: در ابتدا مالکیتی، از سال ۲۰۰۰ به بعد پروانه بی‌اس‌دی
وبگاه رسمی: www.minix3.org
مینیکس (به انگلیسی: Minix) یک سیستم‌عامل از ردهٔ سیستم‌عامل‌های شبه‌یونیکس است که معماری نرم‌افزار آن بر پایهٔ طراحی به‌صورت ریزهسته می‌باشد.
اندرو تننبام این سیستم‌عامل را برای اهداف آموزشی برنامه‌نویسی کرد که بعدها هسته لینوکس با الهام از مینیکس به‌وجود آمد. کلمه مینیکس از ترکیب دو کلمه «مینی» و «یونیکس» گرفته شده‌است.
پیشینه

اندرو تننبام مینیکس را در دانشگاه Vrije Universiteit آمستردام به‌عنوان یک مثال طراحی برای پوشش اهداف و اصولی که در کتابش به نام طراحی و پیاده‌سازی سیستم‌عامل‌ها بدان‌ها اشاره کرده‌بود در سال ۱۹۸۷ ایجاد کرد.
هستهٔ مینیکس، به صورت خلاصه شامل ۱۲٬۰۰۰ خط کد مبدأ به زبان سی می‌شد که در مینیکس ۱، فقط وظیفهٔ مدیریت حافظه و سیستم پرونده آن را برعهده داشتند. انتشارات Prentice-Hall نسخه‌ای از مینیکس و باینری مینیکس با تعدادی جزوه راهنما را بر روی دیسکت فلاپی منتشر کرد. مینیکس ۱، از بخشی از مکانیسم کاری یونیکس به نام system call بهره می‌برد.
اندرو تننبام در واقع مینیکس را برای اجرای بر روی ریزکامپیوترهای موجود در بازار آن زمان آی‌بی‌ام و آی‌بی‌ام PC/AT طراحی و ساخته بود. منتها با انتشار مینیکس نسخه ۱٫۵ در سال ۱۹۹۱، به‌خاطر سازگاری هستهٔ آن با معماری تراشه‌های Motorola ۶۸۰۰۰ و SPARC، کامپیوترهای ماوسدار ساخت شرکت آی‌بی‌ام نیز از توانایی اجرای مینیکس برخوردار شدند و مینیکس توانست موفقیت بسیار خوبی را در بین برنامه‌نویسان و طراحان کسب کند و در نتیجه مینیکس با قابلیت استفاده در آتاری اس‌تی، CommodoreAmiga و مکینتاش توانست به بازار سخت‌افزارهای ساخته‌شده برپایهٔ تراشهٔ اسپارک وارد شود.
همچنین مینیکس بر روی کامپیوترهایی مانند اینتل ۸۰۳۸۶ که معماری ۳۲ بیتی داشتند و برپایهٔ تراشه‌های ترانزپیوتر NS320xx, ARM یا INMOS ساخته شده بودند نیز کار می‌کرد. مدتی بعد، شرکت Meiko Scientific سیستم‌عامل MeikOS را که براساس مینیکس ساخته شده‌بود را وارد بازار کامپیوترهای پردازش موازی خود کرد. همچنین نسخه‌ای از مینیکس در یکی از پروسههای اجرایی کاربران سیستم‌عامل SunOS موجود است.
پس از معرفی معماری جدیدِ x86 اینتل، مینیکس ۲ در سال ۱۹۹۷ انتشار یافت که تنها این معماری جدید و سیستم‌های میزبانسیستم‌عامل سولاریس که برپایهٔ تراشه SPARC طراحی و ساخته شده‌بودند را پشتیبانی می‌کرد. نحوه طراحی مینیکس ۲ همچنین موضوع کتاب بعدی تننباوم بود که به‌همراه آلبرت وودهال به نگارش درآمده بود. مانند نسخه قبلی کتاب، این بار نیز دیسک فشرده‌ای حاوی نسخه‌ای از این سیستم‌عامل به‌همراه کتاب منتشر شد.
مینیکس ۲ به پوزیکس اضافه شد و پشتیبانی برای تراشه‌های ۳۸۶ و دیگر تراشه‌های مبتنی بر پردازش ۳۲بیتی را فراهم آورد و با جایگزین کردن پروتکل شبکه سیستم‌عامل آمیب که در نسخه ۱٫۵ مینیکس استفاده شده بود با مجموعه پروتکل اینترنت قدمی رو به جلو برداشت. هرچند سازگاری مینیکس ۲٫۰٫۲ با ایستگاه‌های کاری به‌صورت رسمی در مستندات قید نشده بود، ولی این سیستم‌عامل بر روی ایستگاه‌های کاری ISICAD Prisma ۷۰۰ به خوبی کار می‌کرد و همچنین بر روی کامپیوتر جیبی‌های ساخت شرکت HP، بر روی مدل‌های Jornada ۶۸۰/۶۹۰ توسعه داده‌شد
مینیکس وی‌ام‌دی نیز توسط دو محقق دانشگاه Vrije Universiteit توسعه داده شد که در آن امکاناتی مانند پشتیبانی از حافظه مجازی و سیستم پنجره اکس اضافه شده بودند و در کامپیوترهایی با تراشه اینتل IA-۳۲ نیز اجرا می‌شدند.
Estructura MINIX
مینیکس ۳

مقالهٔ اصلی: مینیکس ۳
مینیکس ۳، به‌صورت رسمی توسط اندرو تننبام در ۲۴ اکتبر ۲۰۰۵ میلادی، هنگام سخنرانی در انجمن ماشین‌های محاسب معرفی گردید. اگرچه هنوز این نسخه به عنوان مثالی برای کامل کردن کتاب اندرو تنبام دربارهٔ ساختار سیستم‌عامل‌ها به‌کار می‌رود ولی هدف از معرفی این نسخه، ایجاد یک سیستم‌عامل پایدار و جدی برای سیستم‌هایی با منابع محدود با نرم‌افزارهایی با قابلیت‌های سطح بالا بود. مینیکس ۳، از بسیاری پلتفرم‌های سخت‌افزاری به‌خصوص IA-۳۲ پشتیبانی می‌کند و به عنوان یک دیسک زنده قابلیت اجرا از روی دیسک زنده بدون نیاز به نصب بر روی دیسک سخت را داراست.
نسخهٔ ۳٫۱٫۲ این سیستم‌عامل در تاریخ ۸ می، ۲۰۰۶ انتشار یافت. از جمله قابلیت‌های جدیدی که به این سیستم افزوده شده بود می‌توان به X11, emacs, vi, cc, gcc, perl, python, ash, bash, zsh, ftp, ssh, telnet, pine و بیش از ۴۰۰ نرم‌افزار مخصوص یونیکس اشاره کرد که به صورت کامل قادر به اجرا در این سیستم‌عامل می‌باشند. با افزودن X11 (سیستم پنجره اکس)، مینیکس از یک سیستم‌عامل مبتنی بر خط فرمان، به یک سیستم‌عامل با واسط گرافیکی کاربر تبدیل شد. از دیگر قابلیت‌ها و امکانات این نسخه، پایداری و ثبات بیشتر سیستم‌عامل در برابر ایرادات ناشی از درایورهای سخت‌افزاری مختلف بود که با پشتیبانی از محدودهٔ بیشتری از سخت‌افزارهای موجود و همچنین راه‌اندازی آن‌ها بدون نیاز به اجرا پروسه‌های جداگانه، به بهترین نحو این مشکلات را حل کرده و در نتیجه قابلیت اجرای نرم‌افزارها را بالا برده و تبدیل به یک سیستم Self-healing شد.
The MINIX 3 Microkernel
Rocky Raccoon, the mascot of Minix 3.
مینیکس و هستهٔ لینوکس

نکات حرفه‌ای که اندرو تنباوم در طراحی مینیکس در نظر گرفته بود، تأثیر بسیار زیادی در به‌وجود آمدن هستهٔ لینوکس داشت. با این‌حال تفاوت زیادی بین این دو سیستم‌عامل وجود دارد. لینوس تُروالدز در ایجاد هستهٔ لینوکس، معماری یکپارچه را مدنظر خود قرار داد که این بر خلاف ریزهسته استفاده شده در مینیکس بود. بعدها در مناظرهٔ ماه می، سال ۲۰۰۶ که بین اندرو تنباوم و لینوس تروالدز شکل گرفت، اندرو تنباوم، طراحی هستهٔ یکپارچه برای لینوکس را بزرگترین اشتباه در طراحی هستهٔ سیستم‌عامل گنو/لینوکس عنوان کرد.
از آنجایی که در پیدایش هستهٔ اولیه لینوکس، از سیستم‌عامل مینیکس به عنوان میزبان (به انگلیسی: Host) استفاده شده، اینکار باعث شد که هستهٔ اولیه لینوکس چند ویژگی خاص مینیکس مانند «سیستم پرونده مینیکس» را به ارث ببرد که بعدها با استانداردسازی هستهٔ لینوکس توسط استاندارد پوزیکس، این دو سیستم‌عامل کاملاً از هم جدا شدند.
پروانه

در شروع کار توسعهٔ مینیکس، قیمت آن در مقابل سیستم‌عامل‌های موجود در بازار بسیار ارزان بود (۶۹ دلار). با وجود اینکه اندرو تنباوم خواستار قابل دسترس بودن سیستم‌عاملش برای همهٔ دانش‌آموزان بود، منتها این امکان به‌دلیل مخالفت ناشر کتاب ممکن نشد؛ و در نهایت پس از مذاکره با ناشر کتاب، این سیستم‌عامل را با مجوزی محدودکننده و بدون کدمنبع به همراه با کتاب در دسترس خریداران کتاب قرار گرفت.
با معرفی شدن سیستم‌عامل‌های آزاد و متن‌بازمانند گنو/لینوکس و بی‌اس‌دی، بسیاری از کاربران، مینیکس را ترک کردند و به این‌گونه سیستم‌عامل‌ها پیوستند. در نهایت ماه آوریل، سال ۲۰۰۰ میلادی، مینیکس نیز رسماً به جرگه نرم‌افزارهای آزاد و متن‌باز پیوست. منتها به علت دیرهنگام بودن این تغییر این سیستم‌عامل که روزی علاقه‌مندان زیادی داشت امکان رقابت خود را تاحد زیادی از دست داد؛ و تنها توانست در بین دانش‌آموزان و علاقه‌مندان خاص مطرح بماند.
پیوندهای وابسته

درگاه نرم‌افزار آزاد
مینیکس ۳
MINIX 3.1.7 running X11 with the Equinox Desktop Environment
مقایسه سیستم‌عامل‌های متن‌باز
صفحه ورود به مینیکس ورژن 3.1.8
بوتیمار

با بوتیمار (مجموعه تلویزیونی) اشتباه نشود.
| بوتیمار | بوتیمار |
| --- | --- |
بوتیمار کمینه (Ixobrychus exilis): بوتیمار کمینه (Ixobrychus exilis)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: پلیکان‌سانان
تیره:: حواصیلان
جنس‌ها: جنس‌ها
 Ixobrychus بیلبرگ، ۱۸۲۸  Botaurus استیفنس، ۱۸۱۹:  Ixobrychus بیلبرگ، ۱۸۲۸  Botaurus استیفنس، ۱۸۱۹
بوتیمار یا غم‌خورک گونه‌ای پرندهٔ آبچر است از راسته پلیکان‌سانان، خانوادهٔ حواصیلان. ویژگی اصل این پرنده که آن را از دیگر اعضای تیره حواصیلان متمایز می‌کند، گردن کوتاه‌تر آن است.
دو زیرگونه از بوتیمار در ایران به همین نام شهره‌اند که در سیستان و سواحل خزر به میان نیزارها و باتلاق‌ها به فصول پرباران می‌زیند. این دو عبارت‌اند از بوتیمار و بوتیمار کوچک. بوتیمار آهسته و به‌دشواری و در ارتفاعی کم پرواز می‌کند و گردن خود را هنگام پرواز جمع می‌کند و به هنگام خطر بی‌حرکت می‌ایستد و منقار خویش را به شکلی ویژه عمودی نگاه می‌دارد و به شکلی گوژپشتانه حرکت می‌کند یک نوع از بوتیمار در منطقه چمچمال استان کرمانشاه زندگی می‌کند که در زبان محلی به آن 《 واق 》می‌گویند. وی رابطه نامأنوسی با انسان دارد و بیشتر از انسان دوری می‌جوید و صبح زود یا به هنگام غروب از نهانگاه خود بیرون می‌آید.
در ادب پارسی

بوتیمار از جمله مرغان افسانه‌ای ادبیات پارسی است که به تنگ‌چشمی و بخیلی آوازه است. مشهور است که بوتیمار همیشه در تشنگی به سر می‌برده اما آن هنگام که به رودخانه و دریا می‌رسیده، چه غم بسیار می‌خورده که مبادا آب دریا تمام شود و او از تشنگی بمیرد، از این جهت آب نمی‌خورده. بوتیمار به معنای صاحب غم‌خواری است.[نیازمند منبع]
از بوتیمار با نام‌هایی دیگر چون کیلان، غم‌خورک، ماهی‌خوار، هوقار و مرغ غصه نیز یاد می‌کنند.
در ادب پارسی > بوتیمار در شعر پارسی

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| تو همچون گل ز خندیدن لبت با هم نمی‌آید |  | روا داری که من بلبل چو بوتیمار بنشینم (سعدی) |
| تا به بستان ضمیرت گل معنی بشکفت |  | بلبلان از تو فرومانده چو بوتیمارند (سعدی) |
| مَثَلِ جام و پارسایان است |  | لب دریا و مرغ بوتیمار (خاقانی) |
|  گفت ای انوری آخر چه فتادست ترا |  | که فرورفته‌ای و غمزده چون بوتیمار (انوری) |
|  مرا آید ز بوتیمار خنده |  | لب دریا نشسته سرفکنده (عطار نیشابوری) |
|  ندارم غصه دانه اگر چه گرد این خانه |  | فرورفته به اندیشه چو بوتیمار می‌گردم (مولانا) |
|  بط شراب چو طاوس مست بال گشود |  | کشید سر به گریبان خود چو بوتیمار (صائب تبریزی) |
|  مرغکی عاشق آبست‌که بوتیمارش |  | نام از آنست که پیوسته بود با تیمار (قاآنی) |
در ادب پارسی > در نثر

و آن مرغی است که کنار شط از تشنگی هلاک می‌شود، از بیم آن که اگر بنوشد، آب شط تمام شود. (تماماً مخصوص - عباس معروفی)
گونه‌ها

پرندگانی که به نام بوتیمار شناخته می‌شوند و عضو زیرخانوادهٔ Botaurinae به‌شمار می‌روند عبارت‌اند از:
زیرخانوادهٔ Botaurinae
سرده غمخورک‌ها
بوتیمار کوچک، Ixobrychus minutus
بوتیمار کوچک استرالیایی، Ixobrychus dubius
بوتیمار کوچک نیوزیلندی، Ixobrychus novaezelandiae (منقرض)
بوتیمار دارچینی، Ixobrychus cinnamomeus
بوتیمار پشت‌راه‌راه، Ixobrychus involucris
بوتیمار کمینه، Ixobrychus exilis
بوتیمار زرد،  Ixobrychus sinensis
بوتیمار شرنک، Ixobrychus eurhythmus
بوتیمار کوتوله، Ixobrychus sturmii
بوتیمار سیاه، Ixobrychus flavicollis
سردهٔ بوتیمارهای بزرگ
بوتیمار آمریکایی، Botaurus lentiginosa.
بوتیمار اوراسیایی یا بوتیمار بزرگ، Botaurus stellaris
بوتیمار آمریکای جنوبی، Botaurus pinnatus
بوتیمار استرالزی، Botaurus poiciloptilus
Botaurus hibbardi (فسیل)
سرده Zebrilus (بوتیمارهای زیگزاگی)
حواصیل زیگزاگی (یا درستش بوتیمار زیگزاگی)، Zebrilus undulatus
احمدرضا معتمدی

| احمدرضا معتمدی | احمدرضا معتمدی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۴۰ تهران
پیشه: کارگردان ، فیلم‌نامه‌نویس ، مؤلف ، عضو هیئت علمی دانشگاه صداوسیما و....
احمدرضا معتمدی (متولد ۱۳۴۰، تهران) کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس ایرانی ست. او فارغ‌التحصیل رشته اقتصاد از دانشگاه تهران و  دکترای رشته فلسفه هنر از دانشگاه علامه طباطبایی است. پیش از شروع فعالیت در سینما سال‌ها به نظریه‌پردازی در حوزه مباحث تئوریک هنر و فلسفه زیبایی‌شناسی در مطبوعات و کتب، فعال بوده‌است.وی بنیانگذار دانش " فلسفه فیلم " در ایران است.
آثار > کارگردان

چاخان پاخان (۱۴۰۱)
سوء تفاهم (۱۳۹۶)
راه رفتن روی سیم (۱۳۹۵)
آلزایمر (۱۳۸۹)
قاعده بازی (۱۳۸۵)
دیوانه‌ای از قفس پرید (۱۳۸۱)
زشت و زیبا (۱۳۷۷)
هبوط (۱۳۷۲)
آثار > نویسنده

سوء تفاهم (۱۳۹۶)
راه رفتن روی سیم (۱۳۹۵)
آلزایمر (۱۳۸۹)
قاعده بازی (۱۳۸۵)
دیوانه‌ای از قفس پرید (۱۳۸۱)
زشت و زیبا (۱۳۷۷)
هبوط (۱۳۷۲)
آثار > تألیف

فلسفه فیلم (۱۳۹۵)
فلسفه فیلم [جلد دوم و سوم در حال تالیف]
ترجمه ی پایان فلسفه ء مارتین هایدگر (۱۳۹۸)
قاعده بازی (۱۳۸۵)
آثار > طراح صحنه و لباس

قاعده بازی (۱۳۸۵)
بده! بده! بده! (مردی را پس از نیمه‌شب)

«بده! بده! بده! (مردی را پس از نیمه‌شب)» (انگلیسی: Gimme! Gimme! Gimme! (A Man After Midnight)) ترانه‌ای از گروه پاپ سوئدی آبا است که در سال ۱۹۷۹ منتشر شد. خواننده اصلی ترانه آنگنیه‌تا فلتسکوگ است و یک نسخه اسپانیایی زبان نیز از آن اجرا شد.
نکته قابل توجه آن است که این ترانه یکی از دو اثر این گروه موسیقی است (ترانهٔ دیگر ملکه رقصان است) که به یکی از سرودهای همجنسگرایان تبدیل شده‌است.
گواهی‌نامه‌ها و فروش

| منطقه | گواهی | واحد گواهی‌شده/فروش |
| --- | --- | --- |
| دانمارک (آی‌اف‌پی‌آی) | پلاتین | ۹۰٬۰۰۰ |
| فرانسه (اس‌ان‌ئی‌پی) | طلا | ۵۰۰٬۰۰۰* |
| آلمان (بی‌وی‌ام‌آی) | طلا | ۲۵۰٬۰۰۰ |
| ایتالیا (اف‌آی‌ام‌آی) فروش از سال ۲۰۰۹  | پلاتین | ۱۰۰٬۰۰۰ |
| هلند (ان‌وی‌پی‌آی) | طلا | ۱۰۰٬۰۰۰^ |
| پرتغال (انجمن صنفی گرامافون) | طلا | ۲۰٬۰۰۰ |
| بریتانیا (بی‌پی‌آی) دیجیتال، فروش از سال ۲۰۰۴  | پلاتین | ۶۰۰٬۰۰۰ |
| بریتانیا (بی‌پی‌آی) نسخهٔ غیردیجیتال، فروش از سال ۱۹۷۹  | نقره | ۲۵۰٬۰۰۰^ |
 * رقم فروش تنها بر پایهٔ گواهی‌ها. ^ رقم توزیع تنها بر پایهٔ گواهی‌ها.  رقم فروش+پخش جاری تنها بر پایهٔ گواهی‌ها.:  * رقم فروش تنها بر پایهٔ گواهی‌ها. ^ رقم توزیع تنها بر پایهٔ گواهی‌ها.  رقم فروش+پخش جاری تنها بر پایهٔ گواهی‌ها.
محمدرضا زادمهر

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  محمدرضا زادمهر
زادروز:  ۲۶ مرداد ۱۳۳۵
زادگاه:  تهران، ایران
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۷۵–۱۹۷۹:  پرسپولیس تهران
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۷۹–۱۹۹۰ |  پرسپولیس تهران |   |   |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۸۲–۱۹۸۹ |  ایران |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
محمدرضا زادمهر (زاده ۲۶ مرداد ۱۳۳۵) بازیکن سابق فوتبال ایران است. وی سابقه عضویت در باشگاه فوتبال پرسپولیس تهران را دارد
، در سن ۲۵ سالگی و بعد از ۹ سال حضور در این باشگاه از فوتبال خداحافظی کرد. او در مقاطعی به‌طور همزمان در تیم جوانان و بزرگسالان باشگاه بازی می‌کرده، پس خداحافظی از فوتبال ادامه تحصیل داد و توانست مدرک دکترا خود را در رشته دندانپزشکی دریافت کند. زادمهر سابقه سرپرستی تیم‌های ملی جوانان، نوجوانان و همین‌طور بزرگسالان را در کارنامه دارد. او همچنین در مقطعی کوتاه، قائم مقام باشگاه پرسپولیس بود.
افتخارات

لیگ فوتبال ایران (و لیگ باشگاه‌های تهران):
قهرمان (۶): ۱۹۸۲–۸۳, ۱۹۸۴–۸۵, ۱۹۸۶–۸۷, ۱۹۸۷–۸۸, ۱۹۸۸–۸۹, ۱۹۸۹–۹۰
جام حذفی فوتبال ایران:
قهرمان (۴): ۱۹۸۱–۸۲, ۱۹۸۴–۸۵, ۱۹۸۶–۸۷, ۱۹۸۷–۸۸
برگه (میان‌دورود)

| برگه | برگه |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: میاندورود
بخش: گهرباران
دهستان: گهرباران شمالی
جمعیت: ۱۴۴۷ نفر (سرشماری ۹۵)
برگه، روستایی است از توابع بخش گهرباران شهرستان میاندورود در استان مازندران ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان میان‌دورود بزرگ قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۶۴۸نفر (۴۶۴خانوار) بوده‌است.
محمدرضا اسحاقی گرجی

| محمّدرضا اسحاقی گرجی | محمّدرضا اسحاقی گرجی |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۱۴ آبان ۱۳۲۶، گرجی‌محله، بهشهر، مازندران
ژانر: موسیقی فولکلور
ساز(ها): تنبک، للوا، دوتار، کمانچه
سال‌های فعالیت: ۱۳۳۷ تا امروز
سازهای اصلی: سازهای اصلی
دوتار، تار، سه تار، کمانچه، سرنا: دوتار، تار، سه تار، کمانچه، سرنا
تحصیلات: دکترای افتخاری در هنر
استاد(ها): حسن علی پور - علی اصغر ابراهیم‌نژاد گرجی
شاگرد(ان): آرش اسحاقی گرجی خسرو اسحاقی گرجی علی اصغر اسحاقی گرجی خشایار اسحاقی گرجی و علی اسحاقی گرجی
علت سرشناسی: تنها خنیاگر موسیقی نواحی، شاعر، خواننده، نوازنده، آهنگساز
بنیانگذار:  گروه «مشتاق حسن» * فرهنگسرای شرق مازندران 
آلبوم پرآوازه: آرش کمانگیر  * شبی به نغمه و نوا
جایزه(ها): چهره ماندگار موسیقی نشان درجه یک هنر
محمّدرضا اسحاقی گرجی (زادهٔ ۱۴ آبان ۱۳۲۶ در گرجی‌محله، بهشهر، مازندران) موسیقی‌دان، و نوازندهٔ دوتار ایرانی است. و هم‌اکنون یکی از آگاهان مقامات و ریز مقامات آوازی و سازی مناطق شرقی مازندران است. او همچنین واپسین خنیاگر موسیقی نواحی مازندران است.
در ۹ اسفند ۱۳۹۶، سازمان میراث فرهنگی نام محمدرضا اسحاقی گرجی را به عنوان گنجینهٔ زنده بشری در فهرست آثار ملی کشور ثبت کرد.
او هدایت‌های فکری و معنوی محمدصادق اسحاقی گرجی برای شناساندن هنرش به جامعهٔ هنری را ستایش کرده‌است و در مراسم درگذشت او نواخته‌است.[نیازمند منبع]
زندگی

محمّدرضا اسحاقی در سال ۱۳۲۶ در روستای گرجی محله ۵ کیلومتری غرب شهرستان بهشهر متولد شد. مادرش در زمینهٔ شعر و موسیقی فعالیت جدی داشت و همین فضای مناسب او را به سمت این هنر سوق داد و نوازندگی را در ۱۱ سالگی زیر نظر حسن علی‌پور، معروف به «حسن طبال» و با ساز تمبک آغاز کرد. او بعدها للوا را امتحان کرد و سپس به دوتار روی آورد و همزمان در تعزیه خوانی‌ها نیز شرکت داشت. او از آموزش‌های علی اصغر ابراهیم‌نژاد گرجی نیز بهره‌های فراوانی در نوازندگی دوتار برد.
اسحاقی گرجی در مصاحبه‌ای ضمن توضیح روزهای آغاز فعالیتش در زمینهٔ موسیقی، می‌گوید: «زمانی که به دوتار روی آوردم، این ساز در حال انقراض بود. همان‌طور که می‌دانید دوتار ساز نقالی ست و توجه من پس از آموزش دوتار به سوی خنیاگری جلب شد که شاخه ای رو به انقراض در موسیقی نواحی بود وپس از فراگرفتن اصول و پایه خنیاگری وبقول دوستان، استادی در آن دیدم که ازمیان خنیاگران قدرتمند گذشته همه به دیار باقی شتافته وتنها من باقی مانده‌ام وبا اینکه به عقیده بسیاری نقطه عطف وقوت من اینست که آخرین خنیاگر مازندران هستم وای خود از این موضوع اصلاً خوشحال نیستم ودر حال حاضر سعی در انتقال معلومات خود به دیگران مخصوصاً فرزندانم هستم تا بعد از من خنیاگری باقی بماند وهم اکنون پسرم اصغر در خنیاگری بسیار موفق وعلاقه مند بوده وانشاءالله بزودی او هم جزو خنیاگران انگشت شمار مازندران خواهد بود وباتوجه به فعالیت‌های آموزشی اصغر وآموزشگاهه موفقی که چند سالی است به همت اداره ارشاد درشهرستان بهشهر دائر نموده در تلاش هستم تا خنیاگری را از طریق آموزش نظری در آموزشگاه به سایر علاقه مندان آموزش دهم. درحال حاضر متأسفانه بنده تنها نقال باقی مانده از راویان و نقالان مازندران هستم.»
او علاوه بر دوتار نوازی و مقام خوانی، در ساختن سازهایی چون دوتار و کمانچه نیز مهارت دارد. محمدرضا اسحاقی دارای چهار پسر به نام‌های آرش، خسرو، اصغر و خشایار است که هر چهار پسر او در زمینه‌های هنری و نوازندگی فعالیت می‌کنند. پسر بزرگ او، آرش اسحاقی، مدرس کمانچه و ویولن، خسرو اسحاقی دوتار، علی اصغر اسحاقی، سازهای کوبه‌ای علی‌الخصوص تمبک و خشایار اسحاقی، خواننده و نوازندهٔ کمانچه است.[نیازمند منبع]
همچنین محمدرضا اسحاقی دارای یک آموزشگاه موسیقی به نام آموزشگاه موسیقی مشتاق در شهرستان بهشهر، استان مازندران است که تحت نظر او و با مدیریت اصغر اسحاقی اداره می‌شود.