stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جام بین قاره‌ای فیفا ۲۰۲۴

| Coupe Intercontinentale de la FIFA 2024> جزئیات مسابقات | Coupe Intercontinentale de la FIFA 2024> جزئیات مسابقات |
| --- | --- |
کشور میزبان: مراحل نهایی: قطر مراحل ابتدایی: مصر امارات متحده عربی
تاریخ برگزاری: ۲۲ سپتامبر – ۱۸ دسامبر
شمار تیم‌ها: ۶ (از ۶ کنفدراسیون)
شمار ورزشگاه‌ها: ۴ (در ۴ شهر)
رده‌بندی نهایی: رده‌بندی نهایی
 رئال مادرید (یکمین عنوان):  رئال مادرید (یکمین عنوان)
نایب‌قهرمان:  پاچوکا
آمار مسابقات: آمار مسابقات
بازی‌های برگزار شده: ۵
گل‌های زده شده: ۱۷ (۳٫۴ گل به‌ازای هر بازی)
تماشاگران: ۱۸۳,۷۷۵ (۳۶٬۷۵۵ نفر به‌ازای هر بازی)
بیشترین گلزن(ـان): سفیان رحیمی (العین) ۲ گل
بهترین بازیکن(ـان): وینیسیوس جونیور (رئال مادرید)
→ ۲۰۲۳ (جام باشگاه‌ها) ۲۰۰۴ (جام بین قاره‌ای) ۲۰۲۵ ← : → ۲۰۲۳ (جام باشگاه‌ها) ۲۰۰۴ (جام بین قاره‌ای) ۲۰۲۵ ← 
جام بین قاره‌ای فیفا ۲۰۲۴ با نام رسمی جام بین قاره‌ای ۲۰۲۴ ارائه شده توسط آرامکو، اولین دوره جام بین قاره‌ای فیفا بود، یک تورنمنت سالانه فوتبال باشگاهی که توسط فیفا برگزار می‌شود. این مسابقات شامل شش تیم بود که در دوره قبلی مسابقات قهرمانی قاره در هر کنفدراسیون با یکدیگر در یک نمودار تک‌حذفی بازی می‌کنند. مسابقات از ۲۲ سپتامبر تا دسامبر ۲۰۲۴ برگزار شد. دو بازی اول مسابقات در ورزشگاه خانگی یکی از تیم‌ها برگزار شد و بازی‌های بعدی (از جمله فینال) در زمین بی‌طرف برگزار شد.
این مسابقات فرمت نسخه سالانه جام جهانی باشگاه‌ها را دارد که به یک تورنمنت چهارساله با تعداد شرکت کنندگان بیشتر تبدیل شد. نام مسابقات از جام بین قاره‌ای سابق گرفته شده است که آخرین بار در سال ۲۰۰۴ بین تیم‌های کونمبول و یوفا برگزار شد.
فرمت

جزئیات مسابقات در ۱۷ دسامبر ۲۰۲۳ توسط شورای فیفا تأیید و اعلام شد و فرمت به طور رسمی در ۲۰ سپتامبر ۲۰۲۴ تأیید شد.
مرحله اول: تیم قهرمان لیگ قهرمانان آسیا ۲۴–۲۰۲۳ میزبان تیم قهرمان لیگ قهرمانان اقیانوسیه ۲۰۲۴ در جام پلی آف آفریقا-آسیا-اقیانوس آرام خواهد بود.
مرحله دوم: تیم قهرمان لیگ قهرمانان آفریقا ۲۴–۲۰۲۳ میزبان تیم برنده مرحله اول برای عنوان جام آفریقا-آسیا-اقیانوس آرام خواهد بود. تیم قهرمان جام قهرمانان کونکاکاف ۲۰۲۴ و تیم قهرمان جام لیبرتادورس ۲۰۲۴ در یک مکان بی‌طرف برای عنوان دربی آمریکا بازی خواهند کرد.
پلی آف: برندگان بازی‌های مرحله دوم در دوحه، قطر برای عنوان چلنجر کاپ با یکدیگر بازی خواهند کرد.
فینال: برنده مرحله پلی آف (چلنجر کاپ) با قهرمان لیگ قهرمانان اروپا ۲۴–۲۰۲۳ در لوسیل، قطر بازی خواهد کرد.
ورزشگاه‌ها

|  امارات متحده عربی> العین |  مصر> قاهره |  قطر> دوحه |  قطر> لوسیل |
| --- | --- | --- | --- |
| ورزشگاه هزاع بن زاید | ورزشگاه بین‌المللی قاهره | ورزشگاه ۹۷۴ | ورزشگاه لوسیل |
| گنجایش: ۲۵,۰۵۳ | گنجایش: ۷۵,۰۰۰ | گنجایش: ۴۴,۰۸۹ | گنجایش: ۸۸,۹۶۶ |
|  |  |  | پرونده:Aerial view of Lusail Stadium in 2022.png |
| العین     | قاهره     | لوسیلدوحه     | لوسیلدوحه     |
تیم‌های راه یافته

بوتافوگو
رئال مادرید
العین
الاهلی
پاچوکا
آوکلند سیتی
مکان تیم‌های شرکت کننده در جام بین قاره‌ای فیفا ۲۰۲۴
| تیم> ورود از فینال | کنفدراسیون> ورود از فینال | صلاحیت> ورود از فینال | تاریخ صلاحیت> ورود از فینال |
| --- | --- | --- | --- |
|  رئال مادرید | یوفا | قهرمان لیگ قهرمانان اروپا ۲۴–۲۰۲۳ | ۱ ژوئن ۲۰۲۴ |
ورود از مرحله دوم: ورود از مرحله دوم
|  الاهلی | کاف | قهرمان لیگ قهرمانان آفریقا ۲۴–۲۰۲۳ | ۲۵ مه ۲۰۲۴ |
|  پاچوکا | کونکاکاف | قهرمان جام قهرمانان کونکاکاف ۲۰۲۴ | ۱ ژوئن ۲۰۲۴ |
|  بوتافوگو | کونمبول | قهرمان جام لیبرتادورس ۲۰۲۴ | ۳۰ نوامبر ۲۰۲۴ |
ورود از مرحله اول: ورود از مرحله اول
|  العین | ای‌اف‌سی | قهرمان لیگ قهرمانان آسیا ۲۴–۲۰۲۳ | ۲۵ مه ۲۰۲۴ |
|  اوکلند سیتی | اواف‌سی | قهرمان لیگ قهرمانان اقیانوسیه ۲۰۲۴ | ۲۴ مه ۲۰۲۴ |
مسابقات

برنامه مسابقات در ۲۶ اوت ۲۰۲۴ اعلام شد. اگر یک مسابقه بعد از زمان عادی بازی مساوی می‌شد، وقت اضافه انجام می‌شد. اگر بعد از وقت اضافه باز هم مساوی بود، ضربات پنالتی برای تعیین برنده برگزار می‌شد.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | مرحله اول | مرحله اول |  |  | مرحله دوم | مرحله دوم |  |  | پلی آف | پلی آف |  |  | فینال | فینال |
:  
|  | ۲۲ سپتامبر – العین | ۲۲ سپتامبر – العین |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  | ۲۲ سپتامبر – العین | ۲۲ سپتامبر – العین |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  العین | ۶ |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  العین | ۶ |  |  | ۲۹ اکتبر – قاهره | ۲۹ اکتبر – قاهره |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  اوکلند سیتی | ۲ |  |  | ۲۹ اکتبر – قاهره | ۲۹ اکتبر – قاهره |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  اوکلند سیتی | ۲ |  |  |  العین | ۰ |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |  العین | ۰ |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |  الاهلی | ۳ |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |  الاهلی | ۳ |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  | ۱۴ دسامبر – دوحه | ۱۴ دسامبر – دوحه |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  | ۱۴ دسامبر – دوحه | ۱۴ دسامبر – دوحه |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  الاهلی | ۰ (۵) |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  الاهلی | ۰ (۵) |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  پاچوکا | ۰ (۶) |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  پاچوکا | ۰ (۶) |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  | ۱۱ دسامبر – دوحه | ۱۱ دسامبر – دوحه |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  | ۱۱ دسامبر – دوحه | ۱۱ دسامبر – دوحه |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |  بوتافوگو | ۰ |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |  بوتافوگو | ۰ |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |  پاچوکا | ۳ |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |  پاچوکا | ۳ |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | ۱۸ دسامبر – لوسیل | ۱۸ دسامبر – لوسیل |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | ۱۸ دسامبر – لوسیل | ۱۸ دسامبر – لوسیل |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  پاچوکا | ۰ |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  پاچوکا | ۰ |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  رئال مادرید | ۳ |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  رئال مادرید | ۳ |
:
مسابقات > مرحله اول

پلی آف جام آفریقا-آسیا-اقیانوس آرام
۲۰:۰۰ جی‌اس‌تی
| العین  | ۶–۲ |  اوکلند سیتی |
| --- | --- | --- |
|  کاردوزو  ۶'  گاساما  ۱۱'  پالاسیوس  ۴۵+۱'  رحیمی  ۷۸'، ۹۰+۴'  کاکو  ۹۰+۲' | گزارش |  لاگوس  ۴۳'  بیوان  ۵۴' |
تماشاگران: ۱۳,۸۲۶
داور: مصطفی غربال (الجزایر)
مسابقات > مرحله دوم

جام آفریقا-آسیا-اقیانوس آرام
۲۰:۰۰ ای‌جی‌وای
| الاهلی  | ۳–۰ |  العین |
| --- | --- | --- |
|  ابو علی  ۳۲'  عاشور  ۵۵'  مجدی  ۹۰+۲' (پ) | گزارش |  |
تماشاگران: ۵۱,۶۰۲
داور: خلیل اوموت ملر (ترکیه)
دربی آمریکا
۲۰:۰۰ ای‌اس‌تی
| بوتافوگو  | ۰–۳ |  پاچوکا |
| --- | --- | --- |
|  | گزارش |  ادریسی  ۵۰'  دئوسا  ۶۶'  روندون  ۸۰' |
تماشاگران: ۱۲,۲۵۷
داور: دنی ماکلی، (هلند)
مسابقات > پلی آف

چلنجر کاپ
۲۰:۰۰ ای‌اس‌تی
| پاچوکا  | ۰–۰ (و> ا.) |  الاهلی |
| --- | --- | --- |
|  | گزارش |  |
ضربات پنالتی: ضربات پنالتی
|  روندون   بستون   کابرال   ادریسی   دئوسا   مونتیل   رودریگز   گیل  | ۶–۵ |   مجدی   ربیعه   عطیه   کهربا   کمال   السولیه   تائو   عبدالفتاح |
تماشاگران: ۳۸,۸۴۱
داور: علیرضا فغانی (استرالیا)
مسابقات > فینال

مقالهٔ اصلی: فینال جام بین قاره‌ای فیفا ۲۰۲۴
۲۰:۰۰ ای‌اس‌تی
| رئال مادرید  | ۳–۰ |  پاچوکا |
| --- | --- | --- |
|  امباپه  ۳۷'  رودریگو  ۵۳'  وینیسیوس  ۸۴' (پ) | گزارش |  |
تماشاگران: ۶۷,۲۴۹
داور: خسوس والنسوئلا (ونزوئلا)
گلزنان

| رتبه | بازیکن | تیم | گل‌ها |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  سفیان رحیمی |  العین | ۲ |
| ۲ |  وسام ابو علی |  الاهلی | ۱ |
| ۲ |  امام عاشور |  الاهلی | ۱ |
| ۲ |  مایر بیوان |  اوکلند سیتی | ۱ |
| ۲ |  فابیو کاردوزو |  العین | ۱ |
| ۲ |  نلسون دئوسا |  پاچوکا | ۱ |
| ۲ |  سیکو گاساما |  العین | ۱ |
| ۲ |  اسامه ادریسی |  پاچوکا | ۱ |
| ۲ |  کاکو |  العین | ۱ |
| ۲ |  جرسون لاگوس |  اوکلند سیتی | ۱ |
| ۲ |  محمد مجدی |  الاهلی | ۱ |
| ۲ |  کیلیان امباپه |  رئال مادرید | ۱ |
| ۲ |  ماتیاس پالاسیوس |  العین | ۱ |
| ۲ |  رودریگو |  رئال مادرید | ۱ |
| ۲ |  سالومون روندون |  پاچوکا | ۱ |
| ۲ |  وینیسیوس جونیور |  رئال مادرید | ۱ |
جوایز

در پایان مسابقات جوایز زیر اهدا شد. وینیسیوس جونیور از رئال مادرید برنده جایزه توپ طلا شد که توسط آدیداس حمایت مالی می‌شد، که به طور مشترک با جایزه آرامکو به عنوان بهترین بازیکن جام بین قاره‌ای اهدا شد.
| توپ طلای آدیداس بهترین بازیکن تورنمنت آرامکو | توپ نقره آدیداس | توپ برنز آدیداس |
| --- | --- | --- |
|  وینیسیوس جونیور (رئال مادرید) |  فدریکو والورده (رئال مادرید) |  الیاس مونتیل (پاچوکا) |
جوایز اهداشده

علاوه بر فینال جام بین قاره‌ای، جام‌هایی به برندگان جام آفریقا-آسیا-اقیانوس آرام (با حضور نمایندگان آفریقا، آسیا و اقیانوسیه)، دربی آمریکا (با حضور نمایندگان آمریکای شمالی و جنوبی) و چلنجر کاپ (برنده دو جام قبلی) اهدا می‌شود.
جوهماتی التونن

| جوهماتی التونن | جوهماتی التونن | جوهماتی التونن | جوهماتی التونن |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
زادهٔ:  ۴ ژوئن ۱۹۸۵ ‏(۳۹ سال)
قد:  ۶ فوت ۰ اینچ (۱۸۳ سانتیمتر)
وزن:  ۱۸۷ پوند (۸۵ کیلوگرم؛ ۱۳ سنگ ۵ پوند)
پست:  Right Wing
ضربه‌ها:  Right
تیم در Liiga تیم‌های سابق:  Lahti Pelicans Oulun Kärpät Metallurg Magnitogorsk Rögle BK Jokerit HIFK SC Bern Skellefteå AIK
تیم ملی:   فنلاند
منتخب ان‌اچ‌ال:  284th overall، ۲۰۰۳ St. Louis Blues
سوابق بازی:  ۲۰۰۴–تاکنون
جوهماتی التونن (انگلیسی: Juhamatti Aaltonen؛ زادهٔ ۴ ژوئن ۱۹۸۵) بازیکن هاکی روی یخ اهل فنلاند است.
مینولا، نیویورک

Village
| Mineola, New York | Mineola, New York |
| --- | --- |
Village: Village
Incorporated Village of Mineola: Incorporated Village of Mineola
Old Nassau County Courthouse: Old Nassau County Courthouse
موقعیت در شهرستان ناساو، نیویورک و ایالت نیویورک.: موقعیت در شهرستان ناساو، نیویورک و ایالت نیویورک.
ایالت: نیویورک
شهرستان: ناساو
حکومت: حکومت
 • شهردار: Scott Strauss
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۲ مایل مربع (۴٫۸ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲٫۲ مایل مربع (۴٫۸ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۰۸ فوت (۳۳ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۱۸۷۹۹
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: ۱۱۵۰۱
کد منطقه: 516
FIPS code: ۳۶–۴۷۶۳۶
GNIS feature ID: ۰۹۵۷۳۹۱
وبگاه: www.mineola-ny.gov
مینولا، نیویورک (به انگلیسی: Mineola, New York) یک شهرک در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ناساو، نیویورک واقع شده‌است.
خصوصیات

مینولا ۴٫۸ کیلومترمربع مساحت و ۱۸٬۷۹۹ نفر جمعیت دارد و ۳۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جدول مدال‌های المپیک زمستانی ۱۹۹۴

جدول مدال بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۹۴ فهرستی از مدال‌های کسب شده توسط ورزشکاران است که در طول برگزاری بازی‌های المپیک زمستانی سال ۱۹۹۴ میلادی که در لیلهامر نروژ برگزار شد.
جدول مدال‌ها

رتبه بندی این جدول توسط کمیته بین المللی المپیک (ioc) اعلام شده است.
کشور میزبان (نروژ)
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| رتبه | کشور | طلا | نقره | برنز | مجموع |
| ۱ |  روسیه (RUS) | ۱۱ | ۸ | ۴ | ۲۳ |
| ۲ |  نروژ (NOR) | ۱۰ | ۱۱ | ۵ | ۲۶ |
| ۳ |  آلمان (GER) | ۹ | ۷ | ۸ | ۲۴ |
| ۴ |  ایتالیا (ITA) | ۷ | ۵ | ۸ | ۲۰ |
| ۵ |  ایالات متحده آمریکا (USA) | ۶ | ۵ | ۲ | ۱۳ |
| ۶ |  کره جنوبی (KOR) | ۴ | ۱ | ۱ | ۶ |
| ۷ |  کانادا (CAN) | ۳ | ۶ | ۴ | ۱۳ |
| ۸ |  سوئیس (SUI) | ۳ | ۴ | ۲ | ۹ |
| ۹ |  اتریش (AUT) | ۲ | ۳ | ۴ | ۹ |
| ۱۰ |  سوئد (SWE) | ۲ | ۱ | ۰ | ۳ |
| ۱۱ |  ژاپن (JPN) | ۱ | ۲ | ۲ | ۵ |
| ۱۲ |  قزاقستان (KAZ) | ۱ | ۲ | ۰ | ۳ |
| ۱۳ |  اوکراین (UKR) | ۱ | ۰ | ۱ | ۲ |
| ۱۴ |  ازبکستان (UZB) | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ |
| ۱۵ |  بلاروس (BLR) | ۰ | ۲ | ۰ | ۲ |
| ۱۶ |  فنلاند (FIN) | ۰ | ۱ | ۵ | ۶ |
| ۱۷ |  فرانسه (FRA) | ۰ | ۱ | ۴ | ۵ |
| ۱۸ |  هلند (NED) | ۰ | ۱ | ۳ | ۴ |
| ۱۹ |  چین (CHN) | ۰ | ۱ | ۲ | ۳ |
| ۲۰ |  اسلوونی (SLO) | ۰ | ۰ | ۳ | ۳ |
| ۲۱ |  بریتانیای کبیر (GBR) | ۰ | ۰ | ۲ | ۲ |
| ۲۲ |  استرالیا (AUS) | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| مجموع (۲۲ کمیته المپیک) | مجموع (۲۲ کمیته المپیک) | ۶۱ | ۶۱ | ۶۱ | ۱۸۳ |
یان هوفمن

یان هوفمن (آلمانی: Jan Hoffmann؛ زادهٔ ۲۶ اکتبر ۱۹۵۵) اسکیت‌باز نمایشی اهل آلمان بود.
سیمون دستیو

سیمون دستیو (فرانسوی: Simon Desthieux‎؛ زادهٔ ۳ دسامبر ۱۹۹۱) ورزشکار دوگانه اهل فرانسه است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) شده‌است.
جام حذفی فوتبال ایتالیا ۱۶–۲۰۱۵

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کشور:  ایتالیا
تاریخ‌ها: ۲ اوت ۲۰۱۵ – ۲۱ مهٔ ۲۰۱۶
تعداد تیم‌ها: ۷۸
قهرمان: یوونتوس (۱۱مین عنوان)
نایب قهرمان: میلان
تعداد بازی‌ها: ۷۹
تعداد گل‌ها: ۲۰۱۹ (۲۵٫۶ در هر بازی)
بهترین گلزن: جولیو بیتزوتو (۵ گل)
→۱۵–۲۰۱۴۱۷–۲۰۱۶←: →۱۵–۲۰۱۴۱۷–۲۰۱۶←
کوپا ایتالیا ۱۶–۲۰۱۵ که به دلایل حمایت مالی با نام جام  TIM نیز شناخته می‌شود، شصت و نهمین دورهٔ جام‌های ملی در فوتبال ایتالیا بود. این مسابقات در ۲ اوت ۲۰۱۵ آغاز شد و با بازی نهایی در ۲۱ مهٔ ۲۰۱۶ به پایان رسید. یوونتوس پس از شکست ۱–۰ میلان با گل موراتا در وقت اضافه، با موفقیت از عنوان قهرمانی خود دفاع کرد. آنها رکورد یازدهمین عنوان را در این رقابت به‌دست آوردند.
دارا غزنوی

| دارا غزنوی | دارا غزنوی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ فروردین ۱۳۲۹ تبریز
ملیت: ایرانی
منصب: عضو سابق هیئت مدیره باشگاه فوتبال تراکتورسازی تبریز عضو هیئت مدیره شرکت تراکتورسازی تبریز مدیر عامل سابق شرکت حمل و نقل چند وجهی سایپا مشاور مدیرعامل سابق شرکت سایپا یدک مشاور مدیرعامل سابق شرکت سایپا مشاور و عضو هیئت رئیسه بخش اتومبیلرانی فدراسیون موتورسواری و اتومبیلرانی نایب رئیس انجمن کشتی فدراسیون کارگری
فرزندان: اردلان،ارمغان
دارا غزنوی (زاده ۱ فروردین ۱۳۲۹ در تبریز) پیشکسوت ورزش قهرمانی و جزو مدیران با سابقه خودروسازی می‌باشد.
زندگینامه وی در کتابی با عنوان منت از امید گرد آوری و در اول آذر سال 1402 طی مراسمی رسمی با حضور پیشکسوتان صنعت خودرو در سالن اجتماعات موزه خودرو رونمایی گردید.
فعالیت‌ها

دارا غزنوی جزو مدیران ارشد صنعت خودروسازی ایران بوده و در شرکت‌هایی همچون شرکت ایران خودرو، سایپا، شرکت قالبهای صنعتی سایپا، شرکت پارس خودرو، شرکت حمل و نقل چند وجهی سایپا (سایپا لجستیک یا سایپا ریل سابق) و شرکت تراکتورسازی تبریز ارائه خدمت نموده است.
طرح تأسیس شرکت تخصصی حمل و نقل و خدمات لجستیکی برای گروه خودروسازی سایپا توسط وی تدوین و ارائه گردید و نهایتاً دارا غزنوی شرکت سایپا ریل را بعنوان زیر مجموعه گروه خودروسازی سایپا تأسیس نمود و اولین مدیرعامل این شرکت گردید که این شرکت بعدها به شرکت حمل و نقل چند وجهی سایپا با نام اختصاری سایپا لجستیک تغییر نام داد.
عملکرد مناسب دارا غزنوی در زمان مدیر عاملی منجر به انتخاب مجدد وی بعنوان مدیرعامل شرکت سایپا لجستیک پس از ۳ سال گردید.
− 	
دارا غزنوی پس از بازنشستگی در حال حاضرمدیریت عامل شرکت تامین زنجیر تولید کورش ( تیزتک لجستیک - بخش خصوصی ) را که بزرگترین پیمانکار حمل و نقل شرکت مدیران خودرو است بعهده دارند.
فعالیت‌ها > فعالیت ورزشی

مقالهٔ اصلی: فارس نیوز
از جمله سوابق ورزشی دارا غزنوی می‌توان به کاپیتانی وی در تیم‌های اتومبیلرانی پارس خودرو، سایپا، ایران خودرو و همچنین فعالیت به عنوان پیشکسوت و قهرمان رالی و ریس اشاره نمود.
همچنین مدیرعامل باشگاه فرهنگی ورزشی سایپا و برای مدت تقریبا 5 سال عضو هیئت مدیره باشگاه تراکتور سازی نیز بوده است که بعد ها با به وجود آمدن مشکلات حاشیه ای باشگاه استعفا داد.
ایشان هم اکنون دبیر کمیته پیشکسوتان فدراسیون موتور سواری و اتومبیلرانی می باشند.
ایلخانان

ایلخانان یا ایلخانیان نام دودمانی از مغول‌ها است که از سال ۶۵۴ تا ۷۵۶ ه‍.ق (۱۲۵۶ تا ۱۳۵۶ میلادی) به مدت حدود ۱۰۰ سال در سرزمین ایران حکومت کردند. دولت ایلخانی به‌طور رسمی با نام، ایران‌زمین یا به‌صورت ساده‌تر ایران شناخته می‌شد.
سپاهیان چنگیزخان نخستین بار در سال ۶۱۶ ه‍.ق (۱۲۱۹ میلادی) به خراسان حمله نمودند. چنگیزخان در سال ۶۲۴ ه‍.ق (۱۲۲۷ میلادی) به مغولستان بازگشت و در آن‌جا درگذشت. خانات از بخش جنوب غربی امپراتوری مغول تأسیس شد. در سال ۶۴۸ ه‍.ق (۱۲۵۱ میلادی)، منگوقاآن پسر تولی خان و نوه چنگیز خان (خاقان امپراتوری مغول) بر آن شد تا با اعزام برادرانش هولاکو و قوبلای به ترتیب بر ایران و چین پیروزی‌های مغول‌ها را تحکیم و تکمیل کند. هولاکو با فتح ایران دودمان ایلخانان را در ایران و قوبلای با فتح چین دودمان یوآن را در چین را بنیان نهادند. فتح ایران به دست هلاکوخان پیامدهای مهمی چون پایان کار اسماعیلی‌های الموت و انقراض خلافت عباسی را در پی داشت. ایلخانان در ابتدا پیرو آئین شمنی بودند، سپس به مسیحیت نسطوری گرویدند، اما از دوران غازان خان در سال ۱۲۹۵ میلادی، به اسلام گرویدند. ایلخانان مسلمان، خود را سلطان نامیده و نام‌های اسلامی برگزیدند. در دهه ۱۳۳۰ میلادی، دودمان ایلخانان توسط بیماری طاعون سیاه ویران شد. آخرین خان آن ابوسعید بهادرخان در سال ۱۳۳۵ میلادی درگذشت و پس از آن خانات از هم پاشید. فرمانروایان ایلخانی، گرچه اصالتی غیرایرانی داشتند، سعی کردند با گره زدن خود به گذشته ایران، اقتدارشان را گسترش دهند و مورخانی را به خدمت گرفتند تا مغول‌ها را به عنوان وارثان ساسانی (۲۲۴–۶۵۱ میلادی) معرفی کنند سرزمین آن‌ها، شامل کشورهای ایران، جمهوری آذربایجان و ترکیه است. ایلخانان در بزرگ‌ترین حدّ خود، بخش‌هایی از کشورهای چین، عراق، سوریه، ارمنستان، گرجستان، افغانستان، ترکمنستان، پاکستان، داغستان و تاجیکستان امروزی را نیز شامل می‌شد.
قلمرو امپراتوری مغول و سپس تقسیم این امپراتوری
پیش زمینه

در طی همان روزهایی که سلطان محمد خوارزم‌شاه قدرت خود را در نواحی شرقی مرزهای ماوراءالنهر گسترش می‌داد و خلیفه عباسی، الناصر الدین بالله، برای رویارویی با توسعه قدرت او در جبال و عراق عجم ضد محمد خوارزمشاه توطئه می‌کرد «حدود ۶۱۳ ق / ۱۲۱۶ م»، در آن سوی مرزهای شرقی قلمروی خوارزمشاه، قدرت نوپدید مغول‌ها در حال شکل‌گیری بود. با این حال، خلیفه و سلطان در کشمکش‌ها و مناقشه سیاسی خویش، آن را در نظر نگرفتند یا آنقدر در محیط بسته افکار سیاسی و قدرتشان غرق شده بودند، که حضور این نیروی ویرانگر را اصلاً نمی‌دیدند یا به عبارتی دیگر در مجموعه مناسبات سیاسی عصر، آن را وزنه‌ای به‌شمار نمی‌آوردند.
اما این نیروی عظیم و ویرانگر که از نواحی میان بیابان گبی و کوه‌های تیانشان به سوی ماوراءالنهر می‌خزید و از همان ایام فاجعه‌ای عظیم را تدارک می‌دید، دولت نوخاسته مغول بود که ظرف چند سال، هم به دولت پر آوازه خوارزم‌شاهی، و هم به خلافت عباسی پایان داد.
مغول که در آن روزها عنوان اتحادیه طوایف تاتار، قیات، نایمان، کرائیت و تعداد دیگری از طوایف بدوی نواحی بین ترکستان، چین و سیبری به‌شمار می‌رفت، پیشروی خود را از سوی مرزهای فرارود (ماوراءالنهر) آغاز کرده بود. این طوایف که به قول برخی مورخان، «هونهای جدید» به‌شمار می‌رفتند،[نیازمند منبع] اگر هم در واقع نوادگان هون‌های قدیم نبوده باشند، اما وارث مهارت آنها، در جنگجویی، تیراندازی و سلحشوری به‌شمار می‌آمدند.
با وجودی که هون‌های جدید هشتصد سال پس از هون‌های قدیم پا به عرصه تاریخ گذاشتند، با این وصف خاطره فجایع آن‌ها را در تاریخ زنده کردند. به‌طوری‌که اینان نیز مانند همان مهاجمان باستانی، از اعماق بیابان‌های گوبی و سرزمین‌های اطراف چین و سیبری برخاستند، و با ولع و آزمندی بی‌سابقه‌ای، مدت زمانی کوتاه، بخش عمده‌ای از دنیای متمدن در قلمرو اسلام را، به ویرانی و نابودی کشیدند. به‌طوری‌که گذشت هشت سده، هیچ گونه تغییری در خُلق و خوی و رفتار معیشتی و اجتماعی آن‌ها پدید نیاورد، چنان‌که همچون هون‌های قدیم، در زیر چادرهای نمد یا در هوای آزاد بیابان‌ها سر می‌کردند و در کنار شتران، گوسفندان، و اسبان خویش عمر را سپری می‌کردند.[نیازمند منبع]
تموچین، سرکرده یک تیره از این اطراف با پیروزی بر اقوام مجاور، اندک اندک تمامی اقوام مغول را فرمانبردار ساخت و از جانب سرکردگان قبایل قوم «قورولتای»، خان بزرگ خوانده شد. او سپس با لقب چنگیز خان، در مدت زمانی کوتاه هیبت و خشونتش مایه وحشت تمامی نواحی مجاور شد، به عنوان خان محیط یا خان اعظم، فرمانروای همه این طوایف شد. به‌طوری‌که چندی بعد نیز قبایل اویرات و قنقرات را فرمانبر خویش کرد و بدین گونه خان اعظم سایر قبایل اطراف را به جنگ یا به صلح زیر فرمان خویش گرفت.[نیازمند منبع]
قتل فرستاده چنگیز به ایران و گریزناپذیری جنگ

چنگیز خان تجارت با شاه خوارزم را وسیله‌ای برای برقراری رابطه بین دو دولت ساخت. به‌طوری‌که نخستین سفیر سلطان خوارزم در جلوی دروازه پکن به حضور خان رسید و بر ضرورت توسعه مناسبات تجاری بین مغول و قلمرو سلطان تأکید کرد و آن را لازمه توسعه مناسبات دوستانه و صلح‌آمیز اعلام نمود.
در جریان سفر هیئت پانصد نفره بازرگانی مغولان که از میان مسلمانان انتخاب شده بودند، قتل‌عام همگی این تجار و سؤ تدبیرهای بعدی سلطان، جنگ بین دو کشور را اجتناب ناپذیر ساخت. در ابتدا این کاروان بازرگانانی توسط حاکم شهر اترار در مرزهای شرقی امپراتوری خوارزمشاهیان به ظن جاسوسی مورد حمله قرار گرفته و دستگیر شدند. سپس چنگیز خان سه سفیر شامل دو مغول و یک مسلمان به درگاه علاءالدین محمد خوارزمشاه فرستاد با درخواست آزادی کاروان بازرگانان مغول و نیز قتل حاکم اترار به عنوان تنبیه. پادشاه دو سفیر مغول را سر تراشید و سر از گردن سفیر مسلمان جدا کرد و سر وی را به همراه دو سفیر مغول به نزد چنگیز خان بازگرداند. از طرفی خان مغول که از سؤ رفتار سلطان خوارزم به خشم آمده بود در ۶۱۴ ق / ۵۹۶ ش/۱۲۱۷ م، به ایران لشکر کشید. طوری که یورش وحشیانه مغول، فرار مفتضحانه سلطان از مقابل وی، و رفتن از شهری به شهر دیگر را به‌دنبال داشت. ویرانی این تهاجم را چند برابر نمود. مغولان به هر دیار که وارد می‌شدند به کشتار نفوس، غارت اموال و ویرانی کامل شهر و آبادی‌ها می‌پرداختند. به نحوی که در کوتاه مدتی ماوراءالنهر، خراسان و عراق عرصه کشتار و ویرانی مغولان شد و مقاومت جلال الدین منکبرنی نیز نتوانست از ادامه هجوم چنگیز خان جلوگیری کند. ده سال حضور این قوم مهاجم، بخش‌های عظیمی از ایران را به ویرانی و تباهی کشاند. تا این که عاقبت چنگیز در بازگشت به مغولستان در ۶۲۴ ق / ۱۲۲۷ م، درگذشت و فاجعه عمیق انسانی را در پس این حادثه باقی گذاشت.[نیازمند منبع]
ورود نسل تازه مغولان به ایران به سرکردگی هلاکوخان

چهل سال پس از این ماجرا، نوادگان مغول در موکب سپاه هلاکوخان دوباره به ایران آمدند. اما اینان با اسلاف خویش در دوره چنگیز خان، که به قصد تاخت و تاز آمده بودند، تفاوت بسیاری داشتند. این نسل تازه از مغولان در این مدت با ایران بیشتر آشنایی پیدا کرده و از غارتگری و وحشی‌گری عهد چنگیز، به مراتب معتدلتر و مجربتر به نظر می‌رسیدند. لشکرکشی هلاکو برخلاف چنگیز، با طرح و نقشه‌ای پیش پرداخته همراه بود. منازل بین راه از پیش تعیین و راه‌گذار لشکر آماده و حتی پل‌ها و گذرگاه بازسازی شده بود. این بار تجربه به فرمانروایی مغول نشان داده بود که برای ایجاد یک قدرت پایدار در ایران، برچیدن بساط خلافت و اسماعیلیه ضرورت دارد و آن‌ها می‌بایست به جای کشتار و تخریب بیهوده و بی‌نقشه، این دو قطب متضاد دنیای اسلام را که به خاطر جنبه مذهبی خویش، مانع از استقرار فرمانروایی آن‌ها در ایران به‌شمار می‌آمدند، از بین بردارند.[نیازمند منبع]
سقوط قلعه الموت و برچیده شدن اسماعیلیه

برچیدن قدرت اسماعیلیه در ایران با مشکل و مقاومتی جدی رو به رو نشد و با سقوط قلعه الموت در ۶۵۴ ق/۶۳۵ش، دولت خداوندان الموت به پایان راه رسید. از سوی دیگر خلیفه عباسی، علی‌رغم کوشش‌هایی که در ترساندن مغولان از عواقب شوم درافتادن با خاندان عباسیان انجام داد، نتوانست از حرکت هلاکو به بغداد جلوگیری کند، چرا که به زودی تختگاه عباسیان به محاصره افتاد. به همین دلیل مستعصم خلیفه ناچار به اردوگاه هلاکو آمد، این امر نیز مانع غارت و کشتار بغداد نشد. خلیفه و اولادش نیز با عده کثیری از رجال دولت به قتل رسیدند. بدین گونه خلافت عباسیان نیز فرو پاشید، هر چند سپردن امارت بغداد و عراق به عطا ملک جوینی، که از والیان مسلمان بود، تا حدی در کاهش آثار فروپاشی خلافت عباسی و کشتار بغداد مؤثر واقع شد.[نیازمند منبع]
بازگشت هلاکوخان به مغولستان پس از گشودن بغداد

پس از گشودن بغداد، برانداختن حکومت‌های شام، فلسطین و مصر در دستور کار هلاکو خان قرار گرفت. اما با مرگ برادر هلاکو منگو قاآن -خاقان مغول که وی حکومتش را از وی داشت- هلاکو شام را ترک و به مغولستان عزیمت کرد و این کار ناتمام ماند.
هلاکو در آبادی ویرانی‌هایی که لشکرکشی‌های او، موجب آن شده بود، اهتمام ورزید. به‌طوری‌که تعدادی ابنیه از جمله معبد بودایی در خوی، قصری در دامنه جبال آلاغ و رصد خانه‌ای در مراغه ساخت.[نیازمند منبع]
فهرست شاهان ایلخانی ایران

مقالهٔ اصلی: فهرست ایلخانان ایران
فهرست اسامی وزیران و صاحبان دیوان در دوره ایلخانان

اُلُغ‌بیتِکچی
سیف‌الدین بهادر بن عبدالله خوارزمی (سیف‌الدین احمد بیتکچی) (۶۵۴–۶۶۱ ه‍.ق) ← هلاکو خان
صاحب دیوان
شمس‌الدین محمد جوینی (۶۶۱–دوشنبه ۴ شعبان ۶۸۳ ه‍.ق) ← هلاکو خان، اباقا خان، احمد تگودار
مخلص‌الملک جلال‌الدین سمنانی (ملک جلال‌الدین بیابانکی سمنانی) زیردست بوقا در امر صاحب‌دیوانی بود. (۶۸۳–اواخر ذیحجهٔ ۶۸۷ ه‍.ق) ← ارغون خان
سعدالدوله ابهری (؟–صفر ۶۹۰ ه‍.ق.) ← ارغون خان
صدرالدین احمد خالدی زنجانی (چاویان) (۶ ذیحجهٔ ۶۹۱–پنجشنبه ۶ جمادی‌الاول ۶۹۴ ه‍.ق) ← گیخاتو خان
جمال‌الدین ابوالحسن علی بن محمد دستجردانی (جمادی‌الاول ۶۹۴–ذیقعدهٔ ۶۹۴ ه‍.ق) ← بایدو خان
صدرالدین احمد خالدی زنجانی (چاویان) (بار دوم) (۶۹۵ ه‍.ق) ← غازان خان یکم
ملک شرف‌الدین محمد بیابانکی سمنانی ← غازان خان یکم
وزیر
جمال‌الدین ابوالحسن علی بن محمد دستجردانی (بار دوم) (۶۹۵–۶ ذیحجهٔ ۶۹۵ ه‍.ق) ← غازان خان یکم
صدرالدین احمد خالدی زنجانی (چاویان) (بار سوم) (۱ محرم ۶۹۶–چهارشنبه ۱۷ رجب ۶۹۷ ه‍.ق) ← غازان خان یکم
رشیدالدین فضل‌الله همدانی (۶۹۷–۷۱۷ ه‍.ق) و خواجه سعدالدین محمد ساوجی (یا آوجی) (۶۹۷–۷۱۲ ه‍.ق) ← غازان خان یکم، الجایتو
رشیدالدین فضل‌الله همدانی (۶۹۷–۷۱۷ ه‍.ق) و تاج‌الدین علیشاه بن ابی‌بکر جیلان تبریزی (۷۱۲–اواخر جمادی‌الثانی ۷۲۴ ه‍.ق) ← الجایتو، ابوسعید بهادر خان
غیاث‌الدین محمد علیشاهی ← ابوسعید بهادر خان
رکن‌الدین صائن فَسَوی (نصرةالدین عادل فَسَوی) (۷۲۵–؟ ه‍.ق) ← ابوسعید بهادر خان
دمشق‌خواجه (؟–۵ شوال ۷۲۷ ه‍.ق.) ← ابوسعید بهادر خان
غیاث‌الدین محمد رشیدی (صاحب سعید) و خواجه علاءالدین محمد هندوی فریومدی (۸ ماه) ← ابوسعید بهادر خان
غیاث‌الدین محمد رشیدی (صاحب سعید) (؟–۲۱ رمضان ۷۳۶ ه‍.ق.) ← ابوسعید بهادر خان، آرپاخان
امیر جمال‌الدین بن تاج‌الدین علی شروانی (؟–۱۴ ذیحجهٔ ۷۳۶ ه‍.ق.) ← موسی خان (ایلخان)
فهرست اسامی وزیران و صاحبان دیوان در دوره ایلخانان > ایلخانان مورد حمایت جلایریان

خواجه شمس‌الدین زکریا (یا خواجه شمس‌الدین محمدِ زکریا) ← محمد خان (ایلخان),شاه جهان تیمور خان