stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مایک بیشاپ

| مایک بیشاپ | مایک بیشاپ |
| --- | --- |
عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از میشیگان حوزهٔ هشتم: عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از میشیگان حوزهٔ هشتم
دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۲۰۱۵ – ۳ ژانویه ۲۰۱۹: دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۲۰۱۵ – ۳ ژانویه ۲۰۱۹
پس از: مایک راجرز
پیش از: الیسا اسلاتکین
رهبر اکثریت سنای میشیگان: رهبر اکثریت سنای میشیگان
دوره مسئولیت ۱۰ ژانویه ۲۰۰۷ – ۱۲ ژانویه ۲۰۱۱: دوره مسئولیت ۱۰ ژانویه ۲۰۰۷ – ۱۲ ژانویه ۲۰۱۱
پس از: کن سیکما
پیش از: رندی ریچاردویل
عضو سنای میشیگان از حوزهٔ  منطقه دوازدهم سنای میشیگان: عضو سنای میشیگان از حوزهٔ  منطقه دوازدهم سنای میشیگان
دوره مسئولیت ۸ ژانویه ۲۰۰۳ – ۱۲ ژانویه ۲۰۱۱: دوره مسئولیت ۸ ژانویه ۲۰۰۳ – ۱۲ ژانویه ۲۰۱۱
پس از: آلن سنبورن
پیش از: جیم مارلو
عضو  مجلس نمایندگان میشیگان از حوزهٔ چهل و پنجم: عضو  مجلس نمایندگان میشیگان از حوزهٔ چهل و پنجم
دوره مسئولیت ۱۳ ژانویه ۱۹۹۹ – ۸ ژانویه ۲۰۰۳: دوره مسئولیت ۱۳ ژانویه ۱۹۹۹ – ۸ ژانویه ۲۰۰۳
پس از: پنی کریسمن
پیش از: جان گارفیلد
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: مایکل دین بیشاپ ۱۸ مارس ۱۹۶۷ ‏(۵۷ سال) آلمونت، میشیگان، ایالات متحده
حزب سیاسی: جمهوری‌خواه
همسر(ان): کریستینا بیشاپ
فرزندان: ۳
تحصیلات: دانشگاه میشیگان (لیسانس هنر) دانشگاه ایالتی میشیگان (دکتر حقوقی)
وبگاه: House website
مایکل دین بیشاپ (متولد ۱۸ مارس ۱۹۶۷) یک وکیل و سیاستمدار آمریکایی است که از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۹ نماینده ایالات متحده برای حوزه انتخابیه هشتم میشیگان  بود. او یکی از اعضای حزب جمهوری‌خواه است. او قبلاً از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۳ در مجلس نمایندگان میشیگان و از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۰ در مجلس سنای ایالت میشیگان خدمت کرد و در آنجا به عنوان رهبر اکثریت خدمت کرد. بیشاپ در انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۱۸ به نامزد دموکرات الیسا اسلاتکین شکست خورد. بیشاپ از دبیرستان روچستر آدامز فارغ‌التحصیل و در سال ۱۹۸۹ از دانشگاه میشیگان فارغ‌التحصیل شد. او مدرک جی‌دی را از کالج حقوق دانشگاه ایالتی میشیگان دریافت کرد. بیشاپ تا سال ۲۰۰۲ در شرکت حقوقی بوث پترسون کار می‌کرد. او همچنین یک دلال املاک دارای مجوز است.
بیشاپ در کمیته‌های حقوق شهرداری و قانون تجارت انجمن وکلای اوکلند خدمت می‌کرد و عضو انجمن ملی قانونگذاران ورزشکار است. پس از حضور در مجلس قانونگذاری میشیگان، بیشاپ به عنوان مدیر ارشد حقوقی برای شرکت بین‌المللی بانکارد کار کرد و در دانشکده حقوق توماس ام. کولی تدریس کرد. قبل از انتخاب شدن در ناحیه ۴۵، بیشاپ در سال ۱۹۹۶ برای یک مقام هیئت رئیسه دانشگاه میشیگان مبارزات انتخاباتی ناموفقی داشت.
کاپاچی

مکان
| کاپاچی | کاپاچی |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
کاپاچی: کاپاچی
ناحیه: سیسیل
استان / شهرستان: استان پالرمو (PA)
دهستان: Villaggio Sommariva Villaggio Leone
جمعیت (۹ اکتبر ۲۰۱۱): جمعیت (۹ اکتبر ۲۰۱۱)
 • کل: ۱۱٬۰۴۵
اهلیت‌نام: Capacensi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 90040
پیش‌شماره تلفن: 091
قدیس پشتیبان: Sant'Erasmo
روز قدیس: 2 June
کاپاچی (به ایتالیایی: Capaci) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پالرمو واقع شده‌است.
خصوصیات

کاپاچی ۱۱٬۰۴۵ نفر جمعیت دارد.
ملکه همسر

ملکهٔ همسر یا شهبانوی هم‌نشین عنوان زنانی است که عنوان ملکه یا شهبانو یا امپراتریس را صرفاً به عنوان همسر یک شاه یا امپراتور دارند و به‌طور رسمی حکمرانی نمی‌کنند اما در مواردی به عنوان نایب‌السلطنه تعیین شده‌اند. در مقابل، ملکه سلطنتی پادشاه و حکمرانی زن است.
از بانفوذترین ملکه های تاریخ جهان می‌توان آتوسا همسر داریوش بزرگ (شاهنشاه هخامنشی)، تئودورا همسر ژوستینین یکم (امپراتور بیزانس)، الینور آکیتن همسر هنری دوم (شاه انگلستان)، هنریتا ماریای فرانسه همسر چارلز یکم (شاه انگلستان)، مریم الزمانی همسر اکبر شاه (شاه گورکانی هند)،نورجهان همسر جهانگیرشاه (شاه گورکانی هند)، خرم سلطان همسر سلیمان یکم (سلطان عثمانی)،    نوربانو سلطان همسر سلیم دوم (سلطان عثمانی)،کوسم سلطان همسر احمد یکم (سلطان عثمانی)، خیرالنسا بیگم همسر شاه محمد خدابنده (شاه صفوی)، ترکان خاتون همسر ملکشاه یکم (سلطان سلجوقی)، امپراتریس وو همسر گائوزونگ (امپراتور چین) و اگریپینا همسر کلودیوس (امپراتور روم) را نام برد.
مامان کوچولو

| مامان کوچولو | مامان کوچولو |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: سلین سیاما
تهیه‌کننده: بندیکت کورور
نویسنده: سلین سیاما
بازیگران: جوزفین سانزگابریل سانزنینا موریساستفان واروپنمارگوت آباسکال
موسیقی: ژان باپتیست لوبیر
مدت زمان: ۷۳ دقیقه
کشور: فرانسه
زبان: فرانسوی 
مامان کوچولو (به فرانسوی: Petite Maman) فیلمی داستانی در ژانر درام و فانتزی به کارگردانی سلین سیاما محصول سال  ۲۰۲۱ است. این فیلم اولین نمایش خود را در هفتاد و یکمین جشنواره بین‌المللی فیلم برلین در تاریخ ۳ مارس ۲۰۲۱ داشت و در تاریخ  ۲ ژوئن ۲۰۲۱  توسط شرکت پیرامید دیستریشن در فرانسه اکران شد.
این فیلم هم‌چنین با استقبال گسترده منتقدان روبرو شد.
داستان

داستان این فیلم درباره‌ی دختر هشت ساله‌ای به نام نلی است که به تازگی مادربزرگ مورد علاقه‌ خود را از دست می‌دهد. او به والدینش کمک می کند تا خانه کودکی مادرش را تمیز کنند و در آنجا با دختری همسن و سال خود که در حال ساختن‌ یک خانه درختی در جنگل است، ملاقات می کند.
بازیگران

جوزفین سانز (در نقش نلی)
گابریل سانز (در نقش ماریون)
نینا موریس (در نقش مادر)
استفان واروپن (در نقش پدر)
مارگوت آباسکال (در نقش مادربزرگ)
نظر منتقدین

مامان کوچولو مورد تحسین گسترده‌ای منتقدان قرار گرفت. در وب‌سایت جمع‌آوری نقد روتن تامیتوز ۹۳ درصد از ۲۰۳ منتقد، اجماع این وب‌سایت می‌گوید: «مامان گوچولو با ابعاد روایی کوچک اما عمیقاً تأثیرگذار، مراقبه‌ای ظریف و قدرتمند در مورد غم است.». در متاکریتیک، این فیلم بر اساس  ۳۷ منتقد، امتیاز ۹۳ از  ۱۰۰ را به خود اختصاص داده است. مارک کرمود، منتقد انگلیسی فیلم، آن را فیلم مورد علاقه خود در سال ۲۰۲۱ نامید و نوشت: «چه شش ساله باشید یا شصت ساله، در حالی که اشک چشمان خود را پاک می‌کنید این شعر سینمایی خیره‌کننده و امیدوارکننده قلب شما را سوراخ می‌کند، ذهن شما را وسعت می‌بخشد و روح شما را شاد می‌سازد."
جوایز

برنده بهترین فیلم خارجی جشنواره سن‌دیه‌گو.
نامزد خرس طلایی جشنواره برلین.
سودان (تگزاس)

Community در 23x15px|border |alt=|link= تگزاس, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Sudan, Texas | Sudan, Texas |
| --- | --- |
Community: Community
بالابر غله in Sudan: بالابر غله in Sudan
State:  تگزاس
County: Lamb
منطقه: Llano Estacado
تاسیس‌شده: 1918
ارتفاع: ۳۷۵۷ فوت (۱۱۴۵ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۱٬۰۳۹
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
زیپ‌کد: 79371
Area code: 806
وبگاه: Handbook of Texas: Sudan
سودان، تگزاس (به انگلیسی: Sudan, Texas) یک شهر در ایالات متحده آمریکا با جمعیت ۱٬۰۳۹ نفر است که در تگزاس واقع شده‌است.
موقعیت جغرافیایی

موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
Localidades na vizinhança
انجمن زنان سراسر پاکستان

رعنا لیاقت علی خان (بنیانگذار APWA)
انجمن زنان سراسر پاکستان یا APWA (اردو: آل پاکستان ویمنز ایسوسی ایشن‎) یک سازمان داوطلبانه، غیرانتفاعی و غیرسیاسی در پاکستان است که هدف اصلی آن ارتقای رفاه اخلاقی، اجتماعی و اقتصادی زنان این کشور است. پاکستانی است که هدف اساسی آن ارتقاء روحیه، رفاه اجتماعی و اقتصادی زنان پاکستان است.
این انجمن در سال ۱۹۴۹ توسط بیگم رعنا لیاقت علی خان، یکی از فعالان برجسته حقوق زنان، تأسیس شد. او معتقد بود که نقش زنان به هیچ وجه کمتر از مردان نیست. در ابتدا، این انجمن برای رسیدگی به بحران پناهجویان پس از تقسیم هند در سال ۱۹۴۷ تشکیل شد. زیب النسا حمیدالله، نخستین ویراستار و ناشر زن پاکستان، یکی از رهبران برجسته APWA بود و زبیده حبیب رحمت‌الله یکی از اعضای مهم این انجمن بود.
از زمان تأسیس، آپوا همواره فعال بوده و در ۵۶ منطقه مختلف پاکستان و حتی در مناطق روستایی و شهری شعبه دارد. این سازمان سالانه رویدادهای مهمی مانند روز جهانی زن، روز سازمان ملل و روز یونیسف را گرامی می‌دارد و به عنوان یک نهاد خیریه، فعالیت‌های خود را از طریق کمک‌های مالی مردمی تأمین می‌کند.
انجمن آپوا جایزه سوادآموزی بزرگسالان یونسکو را در سال ۱۹۷۴ و بعداً گواهینامه پیام رسان صلح را در سال ۱۹۸۷ دریافت کرد.
پس از جدایی پاکستان شرقی به عنوان بنگلادش در سال ۱۹۷۱، شعبه این سازمان در داکا به «انجمن زنان بنگلادش» تغییر نام یافت.
در سال ۲۰۱۶، به مناسبت شصت و هشتمین سالگرد تأسیس آپوا، مراسم شامی در کمیسیون عالی پاکستان در لندن برگزار شد. در این مراسم، از بنیان‌گذار آپوا، بیگم رعنا لیاقت علی خان، تجلیل شد. یکی از سخنرانان این رویداد اظهار داشت که دیدگاه بیگم رعنا زنان پاکستانی را به مشارکت مثبت در جامعه کشورشان ترغیب کرد.
اهداف و مقاصد

اهداف و مقاصد انجمن زنان تمام پاکستان به اختصار به شرح زیر بیان شده:
مشارکت آگاهانه و هوشمندانه زنان پاکستان در رشد و توسعه کشورشان.
ارتقای رفاه زنان پاکستانی از طریق بهبود وضعیت حقوقی، سیاسی، اجتماعی و اقتصادی آنان.
ترویج برنامه‌ها و سیاست‌های آموزشی و فرهنگی در سراسر کشور.
بهبود سلامت و رفاه مردم پاکستان در خانواده و جامعه.
تقویت حسن نیت بین‌المللی و برادری میان ملت‌ها.
پروژه‌ها

انجمن زنان سراسر پاکستان (APWA) قبل و بعد از تقسیم پاکستان شرقی و غربی، در حوزه‌های زیر فعالیت داشته است:
رفاه اجتماعی: شامل برنامه‌های متعدد در زمینه آموزش داوطلبان سلامت، برنامه‌های آموزشی، توسعه جوامع شهری، راه‌اندازی درمانگاه‌ها و بیمارستان‌ها. آپوا همچنین در ایجاد وزارت رفاه اجتماعی نقش داشت و با بسیاری از سازمان‌های رفاهی ملی و بین‌المللی همکاری کرده است.
آموزش: این انجمن صدها مدرسه ابتدایی و باشگاه مادران را اداره می‌کند و مدارس متوسطه دخترانه‌ای در کراچی دارد. آپوا همواره با ارتقای امکانات آموزشی، سوادآموزی و اهمیت تحصیل را ترویج کرده است. از جمله اقدامات آن، تأسیس دانشکده علوم خانگی کراچی و رشته‌های علوم خانگی در دانشگاه‌های لاهور و داکا است.
بازسازی روستایی: آپوا در نزدیکی برنامه‌های کمک به روستاهای دولت فعالیت کرده و مراکز اجتماعی را برای توسعه کلی جوامع روستایی ایجاد کرده است.
امور بین‌المللی: این انجمن مسئولیت پوشش تمامی کنفرانس‌های بین‌المللی، اعزام هیئت‌ها و هماهنگی بازدید مهمانان و نمایندگان خارجی را بر عهده دارد.
حقوق و مسئولیت‌های زنان: آپوا از طریق برگزاری سمینارها و جلسات، زنان را دربارهٔ حقوق و مسئولیت‌هایشان آموزش می‌دهد و در صورت نیاز، برای اصلاحات قانونی یا اقدامات دیگر تلاش می‌کند.
دیگر پروژه‌هایشان شامل توزیع کمک‌های بشردوستانه، فعالیت‌های فرهنگی، ارائه مشاوره و کمک‌های حقوقی، تبلیغات و فعالیت‌های مربوط به جوانان است.
تأمین مالی

انجمن منابع مالی خود را از طریق موارد زیر تأمین می‌کند:
جمع‌آوری کمک‌های مالی
حق عضویت اعضا
کمک‌های مالی دولتی
ستاد

دفتر مرکزی انجمن در کراچی، پاکستان واقع شده است. هیئت مدیره این انجمن سالانه تشکیل جلسه می‌دهد تا سیاست‌های اصلی سازمان را تعیین کند. شعبه‌هایی نیز در لاهور، پیشاور، لندن و سریلانکا واقع شده‌اند.
جلسات مادران
لودویگ استیکلبرگر

| لودویگ استیکلبرگر | لودویگ استیکلبرگر |
| --- | --- |
لودویگ استیکلبرگر: لودویگ استیکلبرگر
زادهٔ: ۱۸ می ۱۸۵۰ شفوزان
درگذشت: ۱۱ آوریل ۱۹۳۶&#۱۶۰;(۱۹۳۶-۰۴-۱۲) (۸۵ ساله) بازل
ملیت: سوئیس
محل تحصیل: دانشگاه هایدلبرگ دانشگاه برلین
شناخته‌شده برای: قضیه استیکلبرگر
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): ریاضیات
محل کار: دانشگاه فرایبورگ
استاد راهنما: کارل وایرشتراس
 :  
لودویگ استیکلبرگر (به آلمانی:Ludwig Stickelberger؛ ۱۸ مه ۱۸۵۰–۱۱ آوریل ۱۹۳۶) یک ریاضیدان سوئیسی بود که سهم مهمی در توسعه جبر خطی و نظریه جبری اعداد داشت.
زندگی‌نامه

استیکلبرگر در بوخ در کانتون شافهاوزن در خانواده یک کشیش به دنیا آمد. او در سال ۱۸۶۷ وارد دانشگاه هایدلبرگ شد و در سال ۱۸۷۴، با موضوع تبدیل فرم‌های درجه دوم به فرم قطری، دکترای خود را در برلین، تحت راهنمایی کارل وایرشتراس دریافت کرد. در سال ۱۸۷۹ او استاد دانشگاه آلبرت لودویگز فرایبورگ شد. از سال ۱۸۹۶ تا ۱۹۱۹ در آنجا به عنوان استاد تمام کار کرد و از سال ۱۹۱۹ تا زمان بازگشت به بازل در سال ۱۹۲۴ عنوان استاد برجسته را داشت.
کار استیکلبرگر در مورد طبقه‌بندی جفت‌های فرم‌های دوخطی و درجه دوم، شکاف‌های مهمی را در نظریه‌ای که قبلاً توسط وایرشتراس و داربو توسعه داده شده بود، پر کرد. مقاله مهم ۱۸۷۸ استیکلبرگر و فروبنیوس اولین طبقه‌بندی کامل گروه‌های آبلی متناهی‌مولد را به دست داد و رابطه آن را با نظریه مدول، که به تازگی توسط ددکیند توسعه داده شده بود، ترسیم کرد.
بالقاش

مکان
| بالقاش Балқаш بالقاش | بالقاش Балқаш بالقاش |
| --- | --- |
بالقاشLocation in Kazakhstan: بالقاشLocation in Kazakhstan
مختصات: ۴۶°۵۰′۵۳″ شمالی ۷۴°۵۹′۴۲″ شرقی﻿ / ﻿۴۶٫۸۴۸۰۶°شمالی ۷۴٫۹۹۵۰۰°شرقی﻿ / 46.84806; 74.99500: مختصات: ۴۶°۵۰′۵۳″ شمالی ۷۴°۵۹′۴۲″ شرقی﻿ / ﻿۴۶٫۸۴۸۰۶°شمالی ۷۴٫۹۹۵۰۰°شرقی﻿ / 46.84806; 74.99500
استان: استان قراغندی
Founded: ۱۹۳۱
Incorporated (city): ۱۹۳۷
حکومت: حکومت
 • Akim (شهردار): Kadyrjan Teylyanov
ارتفاع: ۴۴۰ متر (۱۴۴۰ فوت)
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۶۶۷۲۴
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۶ (یوتی‌سی ۰۶:۰۰+)
کد پستی: ۱۰۰۳۰۰ - ۱۰۰۳۱۶
کد منطقه: +۷ ۷۱۰۳۶
وبگاه: http://www.balkhash.kz
بالقاش (به قزاقی: Балқаш، بالقاش)  به معنی علفزار در مرداب (در زبان مغولی) شهری در استان قراغندی کشور قزاقستان است که در سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی، ۸۶۸۹۷ نفر جمعیت داشته است و از سال ۱۹۳۷ میلادی به‌عنوان شهر شناخته می‌شده است.
لورنا ماسکو

| لورنا ماسکو | لورنا ماسکو |
| --- | --- |
Maseko in 2020: Maseko in 2020
زادهٔ: ۳ ژوئیهٔ ۱۹۸۳ ‏(۴۱ سال) الکساندرا، گاتنگ، آفریقای جنوبی
تحصیلات: سرآشپز
همسر: Gcina "GC" Lukhele (m. 2010; div. 2016)
پیشه آشپزی: پیشه آشپزی
 رستوران(های) قبلی The Bread Basket :  رستوران(های) قبلی The Bread Basket 
 برنامه(های) تلویزیونی  Top Chef South Africa  The Hostess with Lorna Maseko  :  برنامه(های) تلویزیونی  Top Chef South Africa  The Hostess with Lorna Maseko  
 :  
وبگاه: www.lornamaseko.com
لورنا ماسکو (زاده ۳ ژوئیه ۱۹۸۳)، یک سرآشپز آفریقای جنوبی، شخصیت رسانه ای و رقصنده سابق باله است.
مازکو در شهر الکساندرا ژوهانسبورگ به دنیا آمد و بزرگ شد. مادرش مسئول پذیرش و پدرش راننده تاکسی بود. او یک برادر بزرگتر و دو خواهر کوچکتر دارد. ماسکو در سن ۹ سالگی باله را زیر نظر مارتین شونبرگ آغاز کرد. او لیسانس ارتباطات را از دانشگاه آفریقای جنوبی اخذ کرد و بعداً یک دوره یک ساله آشپزی را به پایان رساند.
کوچک کردن آلت مردانه

کوچک کردن آلت مردانه که گاهی با جراحی کاهش اندازه پنیس همراه است، به تلاش‌ها یا مجموعه‌ای از تکنیک‌ها برای کاهش اندازه دور یا طول آلت تناسلی انسان اشاره دارد، به ویژه هنگام نعوظ (راست‌شدگی). انگیزه پشت چنین روشی می‌تواند از عوارض متغیری مانند ماکروپنیس (بزرگی بیش از اندازه آلت)، لنف ادم تناسلی (ژنیتال)، یا تطبیق جنسیت باشد. رنج سنی افرادی که زیر درمان رفته‌اند یا گفته می‌شود که آن را در نظر گرفته‌اند، متفاوت است، از جمله یک ۱۷ ساله، یک ۵۲ ساله و یک ۲۰ ساله.
همچنین به کارگیری قفس پاکدامنی می‌تواند باعث کوچکی پنیس مردان به طور موقت شود.
شهرستان بویی، تگزاس

مکان در 22px تگزاس, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| شهرستان بویی، تگزاس Bowie County, Texas | شهرستان بویی، تگزاس Bowie County, Texas |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
موقعیت در تگزاس: موقعیت در تگزاس
مختصات: ۳۳°۲۷′شمالی ۹۴°۲۵′غربی﻿ / ﻿۳۳٫۴۵°شمالی ۹۴٫۴۲°غربی﻿ / 33.45; -94.42: مختصات: ۳۳°۲۷′شمالی ۹۴°۲۵′غربی﻿ / ﻿۳۳٫۴۵°شمالی ۹۴٫۴۲°غربی﻿ / 33.45; -94.42
ایالت:  تگزاس
تاریخ تأسیس: ۱۸۴۰
بخشداری: بوستون نیو بوستون
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٬۳۹۱ کیلومتر مربع (۹۲۳ مایل مربع)
 • خشکی: ۲٬۳۰۰ کیلومتر مربع (۹۰۰ مایل مربع)
 • آب: ۹۱ کیلومتر مربع (۳۵ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۹۲٬۵۶۵
 • تراکم: ۳۹/کیلومتر مربع (۱۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۶- (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۵- (CDT)
بویی (به انگلیسی: Bowie) شهرستانی در ایالت تگزاس است. در سرشماری سال ۲۰۰۰، جمعیت این شهرستان ۸۹،۳۰۶ نفر اعلام شد. مرکز بویی شهر بوستون است. شهرستان بویی در سال ۱۸۴۰ تأسیس شد.
جغرافیا

طبق اداره آمار آمریکا، این شهرستان مساحتی در حدود ۲،۳۹۱ کیلومتر مربع دارد.
جغرافیا > شهرها

دیکلب
هوکس
لیری
ماد
مش
نیو بوستون
رد لیک
ردواتر
تکسارکنا
ویک ویلیج
انقلاب قدرت مردم

انقلاب قدرت مردم که همچنین به عنوان انقلاب ادسا (EDSA) یا انقلاب فوریه شناخته می‌شود، مجموعه‌ای از تظاهرات مردمی در فیلیپین، عمدتاً در کلانشهر مانیل، از ۲۲ تا ۲۵ فوریه ۱۹۸۶ بود. یک کمپین پایدار مقاومت مدنی علیه خشونت رژیم و تقلب در انتخابات وجود داشت. این انقلاب غیرمخملی منجر به فرار فردیناند مارکوس، پایان دیکتاتوری ۲۰ ساله او و احیای دموکراسی در فیلیپین شد.
همچنین از این انقلاب به دلیل وجود نوارهای زرد در طول تظاهرات (با اشاره به آهنگ «روبان زرد را دور درخت بلوط ببندید» تونی اورلاندو و دان) به عنوان نمادی از اعتراض به ترور سناتور فیلیپینی به نام بنینو آکینو در اوت ۱۹۸۳ پس از بازگشت به فیلیپین از تبعید، به عنوان انقلاب زرد یاد می‌شود. این به‌طور گسترده‌ای به عنوان پیروزی مردم در برابر دو دهه حکومت مارکوس تلقی و به عنوان «انقلابی که جهان را شگفت‌زده کرد» به تیتر اخبار تبدیل شد.
بیشتر تظاهرات‌ها در بخش طولانی خیابان اپی‌فانیو د لوس سانتوس، که بیشتر با نام اختصاری آن EDSA شناخته می‌شود، در کلانشهر مانیل از ۲۲ تا ۲۵ فوریه ۱۹۸۶ برگزار شد. بیش از دو میلیون غیرنظامی فیلیپینی و همچنین چندین گروه سیاسی و نظامی و گروه‌های مذهبی به رهبری کاردینال جیم سین، اسقف اعظم مانیل، همراه با دیگر اسقف‌ها درگیر این تظاهرات بودند. اعتراضات که با مقاومت و مخالفت سال‌ها حکومت مارکوس و یارانش تقویت شد، با فرار حاکم و خانواده‌اش از کاخ مالاکانانگ به هاوایی با کمک آمریکا به اوج خود رسید. بیوه بنینو آکینو، کرازون آکینو، بلافاصله در نتیجه انقلاب به عنوان یازدهمین رئیس‌جمهور فیلیپین منصوب شد.
الفشن

مکان در 23x15px|border |alt=|link= مصر
| الفشن | الفشن |
| --- | --- |
شهر: شهر
الفشنموقعیت در مصر: الفشنموقعیت در مصر
مختصات: ۲۸°۴۹′۲۲″شمالی ۳۰°۵۳′۵۷″شرقی﻿ / ﻿۲۸٫۸۲۲۷۱۸°شمالی ۳۰٫۸۹۹۲۰۵°شرقی﻿ / 28.822718; 30.899205: مختصات: ۲۸°۴۹′۲۲″شمالی ۳۰°۵۳′۵۷″شرقی﻿ / ﻿۲۸٫۸۲۲۷۱۸°شمالی ۳۰٫۸۹۹۲۰۵°شرقی﻿ / 28.822718; 30.899205
استان: بنی‌سویف
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EST)
الفشن (به عربی: الفشن) یک منطقهٔ مسکونی در مصر است که در استان بنی‌سویف واقع شده‌است.
پائولا رگو

| دیمپائولا رگو | دیمپائولا رگو |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: ماریا پائولا فیگوئرا رگو
زادهٔ: ۲۶ ژانویهٔ ۱۹۳۵ لیسبون, پرتغال
درگذشت: ۸ ژوئن ۲۰۲۲ (۸۷ سال) لندن، بریتانیا
ملیت: پرتغالی/بریتانیایی
شناخته‌شده برای: نقاشی، چاپ
همسر: ویکتور ویلینگ (ا. ۱۹۵۹–۱۹۸۸)
فرزندان: ویکتوریا ویلینگ و نیک ویلینگ
دیم ماریا پائولا فیگوئرا رگو و به اختصار پائولا رگو  (به پرتغالی: paw.lɐ ˈʁe.ɣu)  (۲۶ ژانویه ۱۹۳۵ – ۸ ژوئن ۲۰۲۲) هنرمند تجسمی پرتغالی-بریتانیایی است که بیشتر برای آثار نقاشی‌ و چاپ دستی که بر اساس کتاب‌های قصه خلق کرده، شهرت دارد. سبک آثار پائولا رگو از انتزاعی تا بازنمایی طبیعت را شامل می‌شود. در بیشتر آثار او و در دورانهای مختلف هنری‌ رنگ‌ پاستل نسبت به رنگ روغن‌ بیشتر غالب هستند. مضامین بیشتر آثار او اغلب منعکس کننده مفهوم فمینیسم است که با رنگهای بومی و عامیانه زادگاهش پرتغال رنگ آمیزی شده اند. وی در لندن اقامت و فعالیت داشت.
رگو در مدرسه هنرهای زیبای اسلید تحصیل کرد و به همراه دیوید هاکنی و فرانک اورباخ به عنوان یکی از اعضای نمایشگاهی گروه لندن بود. در سال ۱۹۸۹ میلادی، پس از شروع مجدد طرح استخدام هنرمند-مقیم توسط گالری ملی لندن، پس از جوک مک فادین، که اولین هنرمند به عنوان هنرمند-مقیم در سال ۱۹۸۱ میلادی بود  رگو به عنوان دومین نفر در این گالری انتخاب شد.
حرفه

اولین آثار رگو در سال ۱۹۵۴ م. در دوران دانشجویی‌اش و توسط سفارش پدرش داده شد که مجموعه‌ای از نقاشی های دیواری در ابعاد بزرگ به عنوان تزئین سالن غذاخوری در کارخانه برق وی بود، اما با اینحال فعالیت هنری رگو عملاً و به صورت جدی در اوایل سال ۱۹۶۲  و در زمانی که  با گروه لندن همکاری کرد آغاز شد. گروه لندن،  یک سازمان هنری قدیمی بود که دیوید هاکنی و فرانک اورباخ را در میان اعضای خود داشت. در سال ۱۹۶۵، وی برای شرکت در یک نمایشگاه گروهی با نام شش هنرمند، در موسسه هنرهای معاصر ICA در لندن انتخاب شد. در همان سال او اولین نمایش انفرادی خود در موزه هنرهای ملی در لیسبون را برگزار کرد. او همچنین نماینده پرتغال در دوسالانه هنر سائوپائولو در سال ۱۹۶۹ بود. بین سال‌های ۱۹۷۱ و ۱۹۷۸، او هفت نمایشگاه انفرادی در پرتغال، لیسبون و پورتو داشت و سپس مجموعه‌ای از نمایشگاه‌های انفرادی در بریتانیا، از جمله در گالری AIR در لندن در سال ۱۹۸۱، آرنولفینی در بریستول در سال ۱۹۸۳ و گالری ادوارد توتا در سالهای ۱۹۸۴، ۱۹۸۵ و ۱۹۸۷ در بریتانیا را برگزار کرد.
در مارس ۲۰۱۷، رگو موضوع مستند بی‌بی‌سی با نام پائولا رگو، رازها و داستان‌ها و به کارگردانی پسرش نیک ویلینگ بود.
رگو در زمان وفاتش نمایشی در گالری ویکتوریا میرو  و گالری کریستیا رابرتز داشت. آثار هنری وی را می‌توان در بسیاری از موسسات دولتی و غیر دولتی و خصوصی در سراسر جهان مشاهده کرد. ۴۳ اثر او در مجموعه شورای بریتانیا،  ده اثر در مجموعه شورای هنر انگلستان ،  و ۴۸ اثر در گالری تیت ، لندن موجود است.
حرفه > حقوق زنان و سقط جنین

رگو در بیشتر دوران هنری و کاری خود بر حقوق زنان و سقط جنین متمرکز بود. او که منتقد جنبش ضد سقط جنین بود، از موضوع سقط جنین به عنوان نقطه کانونی در بسیاری از آثار هنری خود استفاده کرد. رگو با جرم انگاری سقط جنین مخالف بود و اذعان داشت که جنبش ضد سقط جنین زنان را جرم انگاری می کند و در برخی موارد زنان را وادار می‌کند تا راه حل های خیابانی بالقوه و مرگبار را انتخاب کنند. او همچنین معتقد بود که این امر به طرز نامتناسبی بر زنان فقیرتر جامعه تأثیر می گذارد، زیرا برای ثروتمندان آسان تر است که سقط جنین ایمن (بدون توجه به قانون) پیدا کنند و می‌توانند برای انجام این عمل به خارج از کشور سفر کنند.
رگو مجموعه‌ای هنری با نام بدون عنوانː پاستلهای سقط جنین را خلق کرد. این مستندسازی تصویری از سقط جنین زنان، واکنشی به همه‌پرسی پرتغال درباره سقط جنین در سال ۱۹۹۸ میلادی بود. او ده اثر پاستلی را در ژوئیه ۱۹۹۸ آغاز و آنها را طی تقریباً شش ماه تا فوریه ۱۹۹۹ به اتمام رساند. هرچند این قانون تصویب نشد اما هدف از این همه پرسی قانونی کردن سقط جنین بود. رگو احساس خشم خود را از نتیجه این همه‌پرسی با عنوان نتیجه‌ای از ریاکاری کامل ابراز کرد.  این مجموعه پاستلی تصاویری از زنان را در موقعیت های مختلفی مانند جنین، چمباتمه زدن و غیره نشان می دهد که در حال آماده شدن برای سقط جنین و یا در حال انجام آن و یا در رنج و درد ناشی از این عمل هستند. رگو در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۰۲ اظهار داشت:
«این مجموعه از خشم من متولد شد... این باورنکردنیست که زنانی که سقط جنین می‌کنند باید مجرم در نظر گرفته شوند. این موضوع من را به یاد گذشته می‌اندازد... من نمی توانم سرزنش کردن حاصل از این عمل را تحمل کنم. آنچه که هر زن برای انجام آن رنج می برد کافی است. اما همه اینها از گذشته توتالیتر پرتغال ریشه دارد، از همان دورانی که زنان پیشبند می‌پوشیدند و مانند یک زن خانه‌دار خوب مشغول کیک پختن بودند. در پرتغال دموکراتیک امروز هنوز شکل ظریفی ازاین  ظلم وجود دارد... مسئله سقط جنین گوشه‌ای از تمام همان زمینه‌های خشونت‌آمیز است.»
این نقاشی ها قبل از دومین رفراندوم در مورد سقط جنین در سال ۲۰۰۷ در چندین روزنامه پرتغالی منتشر شدند که نتیجه همه پرسی ۱۹۹۸ را کاملا معکوس کرد. اینگونه برداشت می‌شود که این نقاشی ها به طور قابل توجهی بر نتیجه‌ی این همه‌پرسی تأثیر گذاشته است.
رگو در این مجموعه از دو مفهوم رایج تاریخ هنر غرب به صورت استعاره‌ای استفاده کرد: "نگاه خیره" و "برهنه‌ی دراز کشیده". او از مفهوم «نگاه» با روشی آگاهانه استفاده کرد به این صورت که مخاطب را به چالش می‌کشید تا زن یا دختر در آثار را مستقیماً نگاه کند یا به واسطه حس عذاب از آن دور شود یا چشمانش را از شدت درد ببندد. "برهنه خوابیده" فشار و کشش بین جاذبه جنسی، عمل جنسی و نتایج فیزیکی بعد از آن مانند بارداری و سقط جنین که نتیجه‌ی رابطه جنسی است را نشان می دهد.
سبک کاری و تاثیرات

رگو  نقاش و چاپگری پرکار بود و در سال‌های اولیه کار حرفه‌ای اش آثار کلاژ نیز تولید می‌کرد. تصاویر معروف او از داستان‌های عامیانه و بومی  و تصاویر دختران جوان، که عمدتاً از سال ۱۹۹۰ خلق شده‌اند، اسلوب نقاشی و چاپ را درکنار هم می‌آورد که برخلاف سبک نرم در نقاشیهای پیشین او باعث ایجاد سبکی با فرم‌های قوی و واضح می‌شد.
او در اولین آثارش، مثل اثر همیشه در خدمت جناب عالی ، که در سال ۱۹۶۱ آن را خلق کرد، به شدت تحت تأثیر سوررئالیسم و به ویژه آثار خوان میرو قرار داشت. این تاثیر نه تنها از نظر بصری در آثارش دیده می‌شد، بلکه در روند خلق اثرش مبتنی بر ایده سوررئالیستی و در اصطلاح طراحی خودکار بود به این صورت که در آن هنرمند سعی می‌کند ذهن خودآگاه را از فرآیند طراحی جدا کند تا به ضمیر ناخودآگاه اجازه دهید تا ساخت یک تصویر را هدایت و تولید کند. گاهی این نقاشی‌ها به سبکانتزاعی نزدیک می‌شدند. با این حال، به طور نمونه در اثر سالازار میهن را بالا می‌آورد (۱۹۶۰)، زمانی که سالازار دیکتاتور جبهه راستی پرتغال در قدرت بود، حتی زمانی که کار او به سمت انتزاع حرکت می کرد، یک عنصر روایی قوی در اثر او دیده می‌شود.
نمایشگاه های انفرادی

انجمن ملی هنرهای زیبا، لیسبون (۱۹۶۵)
گالری سائو مامده، لیسبون (۱۹۷۱)
گالریا آلوارز، اوپورتو (۱۹۷۲)
گالری اماندا، لیسبون (۱۹۷۴)
ماژول مرکز انتشار هنر، لیسبون (۱۹۷۵)
ماژول مرکز انتشار هنر، اوپورتو (۱۹۷۷)
گالریا III، لیسبون (۱۹۷۸ و ۱۹۸۲)
گالری AIR، لندن (۱۹۸۱)
گالری ادوارد توتا، لندن (۱۹۸۲، ۱۹۸۴ و ۱۹۸۵)
آرنولفینی، بریستول (۱۹۸۳)
گالری اسپیس، آمستردام (۱۹۸۳)
مرکز هنر پارک ساوت هیل، ناتینگهام (۱۹۸۴)
کاخ هنر، نیویورک (۱۹۸۵)
اثر برگزیده ۱۹۸۱-۱۹۸۶ ، مرکز هنری آبریستویث (۱۹۸۷)
نمایشگاه گذشته نگر، بنیاد کالوست گلبنکیان، لیسبون (۱۹۸۸)
گالری سرپنتاین، لندن (۱۹۸۸)
قافیه های پرورشگاه ، گالری گرافیک Marlborough، گالریا III و گالریا ذن (۱۹۸۹)، جشنواره ادبی چلتنهام (۱۹۹۳)، جشنواره ادبیات کاردیف (۱۹۹۵) و گالری دانشگاه، دانشگاه نورثومبریا در نیوکاسل (۱۹۹۶)
قصه هایی از گالری ملی ، گالری ملی، لندن (۱۹۹۱)
پیتر پن و داستان های دیگر ، هنرهای زیبای مارلبرو، لندن (۱۹۹۲)
زنان سگ ، هنرهای زیبای مارلبورو، لندن (۱۹۹۴)
پائولا رگو ، گالری تیت لیورپول (۱۹۹۷)
جادوگران پندل و پیتر پن، مرکز هنری میدلند (۱۹۹۸)
گناهان پدر آمارو ، گالری تصاویر دالویچ، (۱۹۹۸)
به آنجا و به اینجا ، گالریا III، لیسبون (۱۹۹۸)
جنگ صلیبی کودکان ، مارلبورو گرافیک، لندن (۱۹۹۹)
رازهای باز – طراحی ها و حکاکی ها توسط پائولا رگو ، گالری هنر دانشگاه، دانشگاه ماساچوست، ایالات متحده آمریکا (۱۹۹۹)
خانه سلستینا ، گالری هنری ابوت هال و مرکز هنر بریتانیایی ییل (۲۰۰۱)
جین ایر ، مارلبورو گالری شرکت (۲۰۰۲)
گوشه ۲۰۰۴ ، شارلوتنبورگ، کپنهاگ (۲۰۰۳)
پائولا رگو در فوکوس ، تیت بریتانیا (۲۰۰۴)
پائولا رگو، موزه ملی مرکز هنر رینا سوفیا (۲۰۰۷)
پائولا رگو: اطاعت و سرپیچی ، گالری MK، میلتون کینز (۲۰۱۹)
پائولا رگو: بزرگ‌ترین و جامع‌ترین مروری بر آثار پائولا رگو تا به امروز، تیت بریتانیا، لندن (۲۰۲۱)
داستان های خرابکارانه، آرنولفینی، بریستول، بریتانیا (۲۰۲۲)
داستان داستان ها: پائولا رگو، موزه پرا، استانبول (۲۰۲۳)