stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مرمت فرش
گلیم باف

در قسمت‌های بالا و پایین بسیاری ازدست‌بافت‌ها، باریکه‌ای به عرض یک یا دو سانتی‌متر با کمک نخ پود، مانند پارچه بافته می‌شوند که در اصطلاح به آن گلیم‌باف ویا سوف می‌گویند. در معدودی از فرش‌ها به جای ریشه‌ها، باریکه‌های گلیم دیده می‌شوند که به آن‌ها ریشه بسته می‌گویند و به آسانی می‌توان بازکرده و به صورت ریشه نمایان ساخت. گلیم‌باف‌ها مانند ریشه‌ها به عنوان یک قسمت محافظ برای فرش تلقی می‌شوند زیرا درصورت آسیب رسیدن به این قسمت کم‌کم قطعهٔ آسیب‌دیده پیشرفت می‌کند تا به جسم اصلی فرش رسیده و در نتیجه سبب می‌شود که گره‌ها به تدریج ناپدید شده و فرش ارزش‌های خود را از دست بدهد. درهنگام آسیب دیدن این قسمت باید سریعاً آن‌ها را جدا کرده وبا نخ‌های محکم بخیه‌های معمولی یا زیگزاگ مانند به قسمت فرسوده زد تا از متلاشی شدن فرش جلوگیری شود.
شیرازه دوزی

لبه‌های جانبی مانند قسمت‌های بالاوپایین فرش بیشتر در معرض سائیده شدن و استهلاک قراردارند؛ لذا هنگام بافت فرش چند تار جانبی قسمت‌های راست و چپ فرشینه را با استفاده از نخ خای پود که از لابلای تارها گذرانیده شده اندبه یکدیگر می‌تابانند و این عمل رابه تدریج تا خاتمهٔ بافت فرش ادامه می‌دهند. تنها با دوخت یا تابانیدن یک رشته از کلاف نخی جداگانه، متناسب بارنگ و نوع قالی به دور تارهای جانبی عمل ترمیم و استحکام بخشیدن به لبه‌های فرشینه را انجام می‌دهند. به این عمل دراصطلاح شیرازه دوزی می‌گویند. این عمل ممکن است در طول حیات فرش چندین بار تکرار شود بدون آنکه ارزش تجارتی آن کاهش یابد.
رفع پیچیدگی کناره‌های فرش

گاهی کناره‌های جانبی برخی از فرش‌های پرکار و چند پوده مانند: فرش ساروق،  فرش بیجار،  فرش کاشان،  فرش اصفهان،  فرش قم و فرش تبریز پیچیده شده ولوله می‌شود. این حالتی است که به ندرت در فرش‌هایی با بافت شل یا یک پوده اتفاق می‌افتد. درصورتی که پودهایی راکه به دور تارهای جانبی می‌پیچانند محکم کشیده یا سفت کرده ویارج‌های گره را محکم شانه کرده باشند این کیفیت بروز می‌کند که البته عوامل دیگر در بروز این حالت ممکن است. به علت تابیده شدن بیش از حد پودها یا تراکم زیاد چله‌ها در کناره‌های فرش باشد. برای رفع شدن کناره‌های جانبی فرش می‌توان به این ترتیب عمل کرد: نوارهایی به عرض تقریبی چهار سانتی‌متر از لینولئوم یا جنس مشابه آن را انتخاب کرده و در حاشیهٔ پشت فرش و در قسمت‌های لوله شده بانخ و سوزن مناسب به صورت زیگزاگ می‌دوزند. باید توجه داشت که هیچگاه نباید برای رفع لوله شدن، کناره‌های فرش را با چسب، موم یا میخ به کف اتاق، پارکت و موکت زیر فرش چسباند یا میخکوب کرد. زیرا پس از مدتی چسب خشک شده وفرش از کف اتاق جدا می‌شود در حالتی که به فرش آسیب زیادی می‌رسد یا اینکه میخ‌های کوبیده شده درجسم فرش آن را پاره کرده و به ارزش آن لطمه می‌زند. اگرچه که اتو کشیدن کناره‌های لوله شده بااستفاده از پارچهٔ مرطوب راه حل دیگری می‌باشد ولی باید توجه داشت که اطوی بسیار گرم به الیاف فرش آسیب می‌رساند.
رفوگری

درصورتی که تار و پود و پرز فرش به دلیل بیدخوردگی یا آتش سیگار یا در اثر اصطکاک ازبین رفته و در نتیجه در فرش سوراخ یا پارگی ایجادشده باشدمیتوان آن را رفو کرد. پیش از رفوگری باید فرش راشست‌وشو نمود زیرا رنگ‌های الیاف و پرزهای فرش و میزان پوسیدگی بیشتر مشخص شود. البته رعایت بهداشت رفوگراین امر را اجتناب ناپذیر می‌کند. قبل از رفوگری باقی ماندهٔ گره‌های صدمه خورده را از روی شبکهٔ تار و پود فرش به وسیلهٔ سوزن ودرفش جدا می‌کنند. سپس درصورتی که قسمت آسیب دیده بزرگ باشد آن را در داخل یک قاب چوبی که به منزلهٔ دارفرش است محصور می‌کنند. ابتدا عملیات تارکشی را انجام می‌دهند و آنگاه عمل گره زنی را شروع کرده و طبقه پرز جدیدی را با الهام از قسمت‌های مشابه در فرش به وجود می‌آورند. به هنگام رفوگری بایدبه نوع گره‌ها نیز توجه کردبه این معنی که فرشی که با گره ترکی به کربرد. برعکس فرشی که با گره فارسی بافته شده‌است گره‌های قسمت موردنظر برای رفو، به اجبار باید از نوع گره فرسی باشد. البته باید سایر مشخصات بافت چون تعداد نخ‌های پود به کاررفته را مورد توجه قرارداد. پس از خاتمه گره زنی سر پرزها به وسیلهٔ یک قیچی سربرگشته به بلندی سایر پرزهای فرش قیچی کرده و آنگاه به پشت فرش در این قسمت باید اطوی گرم کشید تا گره هابه‌طور کامل درجای خود قرار گیرند. هرگاه محلی که باید رفو شود کوچک باشدمی توان با الهام از نقشهٔ قسمت‌های قرینه در فرش، رفوی آن را انجام داد؛ ولی درصورتی که این قسمت بزرگ باشد باید ابتدا نقشه آن را ترسیم کرد، سپس عملیات رفوگری را انجام داد. درهنگام این عملیات باید دقت نمود که الیاف به کاررفته به‌طور دقیق همرنگ وهم جنس پرز فرش باشند. البته گاهی رفوگرها قسمت‌های رنگ و رو رفته فرش رابه منظور صرفه جویی در وقت و هزینه بامدادهای رنگی نیمه ثابت{مدادهای ماژیکی}رنگ آمیزی می‌کنند ولی باید بدانیم که پس از چندین الیاف رنگ شده شائیده شده و دوباره قسمت‌های رنگ و رو رفتهٔ قبلی هویدا می‌شوند.
رفع سرکجی{سره داشتن}

برخی مواقع فرش‌های پایین آمده از دار به علت شل و سفت بودن چله‌ها در دو طرف دار یا عدم کوبیدن منظم گره‌ها کج از کار در می‌آیند یا کناره‌های آن جمع شده، می‌گردند. البته بی‌توجهی بافنده درتغییر نمره نخ‌های مورد مصرف، پاره کردن مکرر تارهای چله و وجود دارهای ناسالم و کج از دیگر دلایل کجی فرش هامی باشد. برای رفع این مشکل می‌توان از روش متعادل ساختن کشش چله‌ها بر روی دار بهره جست.
رفع چروکیدگی فرش

گاهی تار و پود پشمی برخی از فرش‌های ایلیاتی در اثر مرور زمان کش آمده و در نتیجه قسمت‌هایی از این فرش‌ها چروکیده می‌شود. این عارضه ممکن است به سبب تابیدن غیر یکنواخت پشم نیز بروز کند. متأسفانه برای این قبیل فرش‌ها چارهٔ اساسی وجود ندارد و توصیه می‌شود در صورت مشاهدهٔ اولین آثار چروک خوردگی ترتیبی داده شود که این قسمت‌ها کمتر در معرض پاخوردگی قرارگیرند. اگراین قسمت دروسط فرش باشدمیتوان به کمک قید و دستگاه‌های مخصوص شبکهٔ تار و پود فرش را کشید و تا اندازه‌ای آن را صاف کرد. درصورت زیاد بودن چین و چروک می‌توان ناحیه چروک خورده را عوض کرده و به آن قسمت جدیدی بافت.
انواع گره

انواع گره برای جلوگیری از ریزش گره‌های فرش
قایق دو گره (نوع اول)
قایق دو گره (نوع دوم)
مشمع دوزی
زنجیره
انواع گره > قایق دو گره (نوع اول)

قالی را طوری قرار می‌دهیم که از پشت روی زانو باشد و شروع‌مان از چپ به راست است. شروع مان به این صورت است که نخ را در دست راست می‌گیریم و دور انگشت سبابه می‌پیچیم و ریشه‌ها را در راستای انگشت‌های دست از پشت انگشت‌ها خارج گرده، دو گره می‌زنیم و دوباره تکرار می‌کنیم و نخ را دولا می‌کنیم و دست خود را به درون حلقه فرو می‌بریم و دو سر نخ را با م بیرون می‌آوریم و ک حلقه درست می‌شود و تعداد ریشه‌های شیرازه را از توی حلقه رد می‌کنیم و حلقه را محکم می‌کنیم و روی حلقه یک گره معمولی می‌زنیم.
انواع گره > قایق دو گره (نوع دوم)

به این نوع گره، گره نخودی یا نخود پنجره‌ای می‌گویند، این گره برای زمانی است که ریشه‌ها خیلی بلند باشد این گره شکل نخود است که روی ریشه فرش زده می‌شود.
در ردیف اول گره نخودی می‌زنیم تا به آخر در ردیف دوم گره نخودی اول را با دو تار گره نخودی دوم یکی با فاصله یک سانت یا بیشتر گره نخودی ردیف دوم را می‌زنیم.
انواع گره > مشمع دوری

مشمع را پشت فرش قرار می‌دهیم طوری‌که وقتی فرش را برمی‌گردانیم لبه چرم مشمع از فرش بیرون نزند انتهای نخ شیرازه دوزی را گره معمولی می‌زنیم و از مشمع و پشت فرش رد می‌کنیم و از روی فرش بیرون می‌آوریم و یک بار دیگر از روی فرش از بغل جای سوزن اولی رد کرده و از پشت بیرون می‌کشیم.
انواع گره > زنجیره

اول باید روی فرش به سمت خود ما باشد و با نخ چله از راست به چپ شروع می‌کنیم سر نخ را دو لا می‌کنیم و انگشتمن را به درون آن خلقه فرو می‌بریم و دو سر نخ را با هم می‌گیریم و بیرون می‌کشیم حلقه را روی تارهای شیرازه می‌اندازیم و حلقه را در انتهای تارها محکم می‌کنیم و بعد دو سر نخ را با یک گره معمولی محکم می‌کنیم بعد با چاقو رفو شروع می‌کنیم.
ناحیه زاویه کنته

مکان در 23x15px|border |alt=|link= الجزایر
| ناحیه زاویه کنته | ناحیه زاویه کنته |
| --- | --- |
ناحیه: ناحیه
مختصات: ۲۷°۱۳′ شمالی ۱۲°۰′ غربی﻿ / ﻿۲۷٫۲۱۷°شمالی ۱۲٫۰۰۰°غربی﻿ / 27.217; -12.000: مختصات: ۲۷°۱۳′ شمالی ۱۲°۰′ غربی﻿ / ﻿۲۷٫۲۱۷°شمالی ۱۲٫۰۰۰°غربی﻿ / 27.217; -12.000
استان‌های الجزایر: استان ادرار
پایتخت: Zaouiet Kounta
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
ناحیه زاویه کنته (به عربی: دائرة زاویة کنتة) یک ناحیه در الجزایر است که در استان ادرار واقع شده‌است.
چفورناک (آلاسکا)

مکان در آمریکا
| Chefornak Cevv’arneq | Chefornak Cevv’arneq |
| --- | --- |
آلاسکا: آلاسکا
Location of Chefornak, Alaska: Location of Chefornak, Alaska
ایالات آمریکا: آلاسکا
Census Area: Bethel
حکومت: حکومت
 • شهردار: Robert Jimmy
مساحت: مساحت
 • کل: ۶٫۵ مایل مربع (۱۶٫۸ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۵٫۷ مایل مربع (۱۴٫۸ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۸ مایل مربع (۲ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۰ فوت (۰ متر)
جمعیت (2007): جمعیت (2007)
 • کل: ۳۹۵
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۹ (Alaska (AKST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۸ (AKDT)
زیپ‌کد: 99561
Area code: 907
FIPS code: 02-12680
چفورناک (به انگلیسی: Chefornak) شهری در ناحیه سرشماری بتل ایالت آلاسکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۳۹۴ نفر بوده‌است.
فهرست اپراتورهای تلفن همراه در ایران

این نوشته فهرستی از اپراتورهای تلفن همراه در ایران است.
| اپراتور | فناوری صدا | فناوری داده | تعداد مشترکین | پوشش (به استثنای رومینگ) | مالکیت | دیتا نامحدود |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| همراه اول | 5G | 5G | ۶۵۸۶۵۶۹۷ | پیوسته کل ایران | شرکت مخابرات ایران،ستاد اجرایی فرمان امام | ندارد    |
| ایرانسل | 5G | 5G | ۷۷۹۹۷۱۴۹ | پیوسته کل ایران | گروه ام‌تی‌ان ، بنیاد مستضعفان انقلاب اسلامی | ندارد، اینترنت ملی داخلی محدود دارد |
| رایتل | 4G | 4G | ۶۸۱۹۳۱۲ | پیوسته کل ایران | شستا سازمان تأمین اجتماعی | ندارد، سقف ۷۰ گیگابابت دارد |
| اسپادان(ادغام شد) | 2G | 3G |  | استان اصفهان | شرکت مشارکتی مخابرات سیار اصفهان | - |
| تله کیش | 4G | 4G |  | کیش | منطقه آزاد کیش | ندارد  |
پیش شماره ها
ارائه دهندگان ارتباطات سیار مجازی MNVO full

سامانتل ( کیش سل پارس)
آپتل ( نگین ارتباطات آوا)
شاتل موبایل - تجهیزات همراه اول ، ایرانسل و رایتل
لوتوس تل - تجهیزات همراه اول
تالیا - کنسرسیوم توسعه اعتماد مبین - بانک آینده - میزبان: تجهیزات همراه اول-خیر طرح نامحدود ندارد
جستارهایی وابسته

شماره های تلفن در ایران
ارتباطات در ایران
عمارت فرمانداری (یاروسلاول)

عمارت فرمانداری (به روسی: Губернаторский дом) اقامتگاه گوبرناتورهای یاروسلاول، که در دهه ۱۸۲۰ به دستور گوبرناتور یاروسلاول ساخته شد و به طراحی معمار گوبرناتوری یاروسلاول پ.ی. پانی‌کوف صورت گرفت. در حال حاضر این ساختمان محل موزه هنری یاروسلاول است.
تاریخ

گوبِرناتورسکی دوم به دستور الکساندر اول به عنوان قصر توقف سلطنتی ساخته شد. ساخت این ساختمان در مدت یک سال به‌وسیله خزانه‌داری دولت و تحت نظارت گوبرناتور یاروسلاول انجام شد. از زمان ساخت، این ساختمان به عنوان اقامتگاه رسمی گوبرناتورهای یاروسلاول مورد استفاده قرار گرفت. تمام حاکمان روسیه از الکساندر اول تا نیکلای دوم از گوبِرناتورسکی دوم دیدن کردند.
در گوبِرناتورسکی دوم ۱۷ گوبرناتور زندگی کرده و کار کرده‌اند، از جمله الکساندر میخایلوویچ بیزوبرآزوو تا نیکولای لئونیدوویچ اوبوالنسکی.
از سال ۱۹۷۰، گوبِرناتورسکی دوم تبدیل به موزه هنری یاروسلاول شد که در سال ۱۹۹۶ به عنوان بهترین موزه استانی روسیه شناخته شد.
معماری

در ابتدا اقامتگاه گوبرناتور شامل یک ساختمان سه‌طبقه مرکزی، دو خانه دو طبقه جانبی، ساختمان‌های خدماتی و یک باغ بود که به میدان ایلیانسکا می‌رسید. نمای خانه اصلی که رو به رود ولگا است، در سبک رسمی طراحی شده است، در حالی که نمایی که به پارک باز می‌شود، با رمپ‌هایی طراحی شده است و حالت غیررسمی‌تری دارد.
یکی از بخش‌های مهم گوبِرناتورسکی دوم، پارک گوبرناتور است که یکی از قدیمی‌ترین پارک‌ها در یاروسلاول است. این پارک همزمان با شروع ساخت ساختمان در دهه ۱۸۲۰ ایجاد شد. از پنجره‌های ایوان خانه، چشم‌اندازی از قسمت پارک قابل مشاهده است. طراحی هندسی منظم و خیابان‌های مستقیم، ویژگی‌های پارک‌های کلاسیک (فرانسوی) هستند. درختان و مسیرهای پیچ‌درپیچ درون پارک نیز مشخصه‌های پارک‌های منظره‌ای (انگلیسی) هستند.
پس از انقلاب ۱۹۱۷، پارک به وضعیت تخریب درآمد. در دهه ۱۹۳۰، از آن به عنوان محل ذخیره هیزم و نگهداری سگ‌ها استفاده می‌شد. پس از جنگ جهانی دوم، در دهه ۱۹۵۰، در پارک دستگاه‌های تفریحی و زمین‌های بازی برای کودکان قرار گرفت، اما در این فرایند، طراحی منظر اصلی پارک به شدت تغییر کرد.
در سال ۱۸۶۰، ساختمان اصلی مورد بازسازی قرار گرفت و نمای آن به سبک کلاسیک دیرین تزئین شد. در سال ۱۸۶۶، در محل فلیگلی شمالی حصار جدیدی نصب شد و فلیگلی جنوبی بعدها به سبک کلاسیک آخرین بازسازی شد.
در سال‌های ۲۰۰۹–۲۰۱۰، موزه گوبِرناتورسکی دوم مورد بازسازی قرار گرفت و در این فرایند، یک قوس در کنار ورودی اصلی پیدا شد که به تونل زیرزمینی قدیمی که از گوبِرناتورسکی دوم به گِروت در ساحل پایین رود ولگا منتهی می‌شد، اشاره دارد.
دیلی هرالد (بریتانیا)

جلد روزنامه دیلی هرالد با جزئیات شروع جنگ جهانی دوم
دیلی هرالد یک روزنامه بریتانیایی بود که از سال ۱۹۱۲ تا ۱۹۶۴ روزانه در لندن به نفع جنبش کارگری منتشر می‌شد (این روزنامه در طول جنگ جهانی اول به صورت هفتگی منتشر شد). و از حزب کارگر حمایت می‌کرد. قبل از اینکه انتشار آن در سال ۱۹۶۴ متوقف شود، تحت چندین تغییر مدیریتی قرار گرفت تا زمانی که آن را به عنوان د سان (روزنامه) به شکل قبل از مرداک راه اندازی کرد.
تاریخچه

در دسامبر ۱۹۱۰ اتحادیه چاپگرها، انجمن آهنگسازان لندن (LSC)، درگیر یک مبارزه صنعتی برای ایجاد یک هفته کاری ۴۸ ساعته شدند و یک بولتن روزانه اعتصاب به نام جهان را آغاز کردند. ویل دایسون، یک هنرمند استرالیایی در لندن، یک کارتون را به نمایش گذاشت. از ۲۵ ژانویه ۱۹۱۱ این بولتن به دیلی هرالد تغییر نام داد و تا پایان اعتصاب در آوریل ۱۹۱۱ منتشر شد. فروش روزانه‌اش در اوج ۲۵۰۰۰ نسخه بود.
بن تیلت، رهبر کارگران بارانداز و دیگر اتحادیه‌های کارگری رادیکال الهام‌دهنده یک جنبش دائمی روزانه کارگری بودند و برای تأمین بودجه به جمع‌آوری کمک می‌پرداختند، این جنبش از روزنامه‌هایی که از دو حزب سیاسی اصلی، لیبرال‌ها و محافظه‌کاران، اما مستقل از حزب رسمی کارگر بودند حمایت می‌کردند، در اکتبر ۱۹۱۲ کنگره اتحادیه‌های کارگری، روزنامه دیلی سیتیزن را برای خود راه‌اندازی کردند
سازماندهی اولیه گروه شامل تیلت، تی ای نیلور از LSC، جورج لنزبری، سیاستمدار سوسیالیست، رابرت ویلیامز از کارگران حمل و نقل، دبلیو ان. اوور و فرانسیس ماینل بودند. حامیان شعبه‌های محلی لیگ دیلی هرالد با حفظ نام بولتن اعتصاب دیلی هرالد، شرکت دیلی هرالد را تشکیل دادند. این شرک در اداره روزنامه نظر خود را بیان می‌کرد.
تاریخچه > دوره سندیکالیسم، ۱۹۱۳–۱۹۱۲

اولین شماره در ۱۵ آوریل ۱۹۱۲ با ویرایش ویلیام اچ. سید منتشر شد. یک ویژگی کلیدی کاریکاتورهای دایسون این بود که به لحن سیاسی روزنامه کمک کرد. سیاست‌های آن عمدتاً سندیکالیستی بود: از اعتصاب‌کنندگان حمایت بی‌قید و شرط می‌کرد و برای یک انقلاب سوسیالیستی مبتنی بر خود سامان‌دهی کارگران در اتحادیه‌های کارگری استدلال می‌کرد. همچنین از حق رای‌ها و مبارزات ضد استعماری، به‌ویژه در ایرلند حمایت قوی داشت. مسائل اولیه مربوط به از دست دادن آرام‌اس تایتانیک، با تأکید بر تلفات نامتناسب در میان خدمه کشتی و مسافران فقیر کلاس سوم، و نشان دادن چشم‌انداز متمایز مقاله جدید بود.
نویسندگان آن شامل دبلیو پی رایان، لنگدون اورارد و جورج اسلوکامب بودند. سردبیر صفحه زنان مارگارت تراورز-سایمونز بود و کاترین سوزانا پریچارد ستون نویس آن بود. در صفحه اول از اشعار ونس پالمر استفاده شده بود. جی.کی. چسترتون مشارکت کننده مکرر بود. برادرش سیسیل و هیلر بلوک گاه به گاه مشارکت داشتند. پس از کنارگذاشتن سایمونز به عنوان سردبیر، رولند کنی، برادر آنی کنی. سی. شریدان جونز؛ و در نهایت چارلز لاپورث این موقعیت را به دست آورد.
در ژوئن ۱۹۱۳، شرکت دیلی هرالد مجبور به انحلال شد. لنزبری و چارلز لاپورث یک شرکت جدید به نام شرکت چاپ و نشر لیمیت تشکیل دادند.
کسری هزینه‌های تولید توسط دوستان ثروتمند لنزبری تضمین شد و فرانسیس ماینل به عنوان نماینده آنها به هیئت مدیره پیوست. از دسامبر ۱۹۱۲ تا اوت ۱۹۱۴، یکی از حامیان مالی اصلی هنری دیونیش هاربن، همچنین یکی از بنیانگذاران نیو استیتیس‌من بود. از این نقطه، اعضای لیگ هرالد دیلی هیچ نفوذ رسمی بر روزنامه نداشتند.
در اواخر سال ۱۹۱۳، دو عضو دیگر هیئت مدیره از لاپ ورث خواستند تا از سمت سردبیری استعفا دهد. لنزبری و حامیان مالی روزنامه از حملات لاپورث و سایر نویسندگان به افراد، چه در تشکیلات و چه در جنبش کارگری، ناراحت شدند. لپ ورث از لنزبری نقل کرده است: «نفرت از شرایط به هر طریق، اما نه از افراد». پیامدهای آن در صفحات نامه عصر جدید بین دسامبر ۱۹۱۳ و آوریل ۱۹۱۴ منتشر شد.
ویراستاران

۱۹۱۲: ویلیام اچ سید
۱۹۱۲: رولند کنی
۱۹۱۳: چارلز لاپورت
۱۹۱۳: جورج لنزبری
۱۹۲۲: دابلیو پی رایان
۱۹۲۲: همیلتون فایف
۱۹۲۶: ویلیام ملور
۱۹۳۱: دبلیو اچ استیونسون
۱۹۳۶: فرانسیس ویلیامز
۱۹۴۰: پرسی کادلیپ
۱۹۵۳: سیدنی الیوت
۱۹۵۷: داگلاس ماچری
۱۹۶۰: جان بیون
۱۹۶۲: سیدنی جاکوبسن
منبع: د باتلر و الف اسلومن، حقایق سیاسی بریتانیا، ۱۹۷۵–۱۹۰۰, لندن: مک میلان، ۱۹۷۵, p. ۳۷۸
لونجانو

مکان
| لونجانو | لونجانو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
لونجانو: لونجانو
ناحیه: مولیز
استان / شهرستان: استان ایسرنیا (IS)
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۷٫۱ کیلومتر مربع (۱۰٫۵ مایل مربع)
جمعیت (Dec. 2004): جمعیت (Dec. 2004)
 • کل: ۷۲۰
 • تراکم: ۲۷/کیلومتر مربع (۶۹/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 86090
پیش‌شماره تلفن: 0865
لونجانو (به ایتالیایی: Longano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ایسرنیا واقع شده‌است.
خصوصیات

لونجانو ۲۷٫۱ کیلومترمربع مساحت و ۷۲۰ نفر جمعیت دارد.
وادیف

مکان در 25px تاجیکستان
| وادیف | وادیف |
| --- | --- |
وادیفLocation in Tajikistan: وادیفLocation in Tajikistan
مختصات: ۳۹°۲۸′ شمالی ۷۰°۱۱′ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۴۶۷°شمالی ۷۰٫۱۸۳°شرقی﻿ / 39.467; 70.183: مختصات: ۳۹°۲۸′ شمالی ۷۰°۱۱′ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۴۶۷°شمالی ۷۰٫۱۸۳°شرقی﻿ / 39.467; 70.183
استان‌های تاجیکستان: ولایت سغد
وادیف (به لاتین: Vadif) یک منطقهٔ مسکونی در تاجیکستان است که در ولایت سغد واقع شده‌است.
ناحیه رویبه

مکان در 23x15px|border |alt=|link= الجزایر
| ناحیه رویبه دائرة رویبة | ناحیه رویبه دائرة رویبة |
| --- | --- |
ناحیه: ناحیه
موقعیت ناحیه رویبه در نقشه: موقعیت ناحیه رویبه در نقشه
Map of Algiers Province highlighting Rouïba District: Map of Algiers Province highlighting Rouïba District
مختصات: ۳۶°۴۴′شمالی ۳°۱۷′شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۷۳°شمالی ۳٫۲۸°شرقی﻿ / 36.73; 3.28: مختصات: ۳۶°۴۴′شمالی ۳°۱۷′شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۷۳°شمالی ۳٫۲۸°شرقی﻿ / 36.73; 3.28
استان: استان الجزیره
پایتخت: الرویبة (الجزائر)
جمعیت (۱۹۹۸): جمعیت (۱۹۹۸)
 • کل: ۱۳۴۲۶۳
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۰۱ (زمان)
District code: ۱۳
Municipalities: ۳
ناحیه رویبه (به عربی: دائرة الرویبة) یک ناحیه در الجزایر است که در استان الجزیره واقع شده‌است. ناحیه رویبه ۱۳۴٬۲۶۳ نفر جمعیت دارد.
ولیکا، بولگریا

Village در 23x15px|border |alt=|link= بلغارستان
| Velika | Velika |
| --- | --- |
Village: Village
Velika: Velika
مختصات: ۴۲°۱۱′ شمالی ۲۷°۴۷′ شرقی﻿ / ﻿۴۲٫۱۸۳°شمالی ۲۷٫۷۸۳°شرقی﻿ / 42.183; 27.783: مختصات: ۴۲°۱۱′ شمالی ۲۷°۴۷′ شرقی﻿ / ﻿۴۲٫۱۸۳°شمالی ۲۷٫۷۸۳°شرقی﻿ / 42.183; 27.783
استان‌های بلغارستان: استان بورگاس
Municipality: Tsarevo Municipality
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
ولیکا، بولگریا (به لاتین: Velika, Bulgaria) روستایی در بلغارستان است که در استان بورگاس واقع شده‌است.
وی سی اندروز

| وی سی اندروز | وی سی اندروز |
| --- | --- |
زاده: کلیوو ویرجینیا اندروز ۶ ژوئن ۱۹۲۳ پورتسموث، ویرجینیا، ایالات متحده
درگذشته: ۱۹ دسامبر ۱۹۸۶ (۶۳ سال) ویرجینیا بیچ، ویرجینیا، ایالات متحده
پیشه: رمان‌نویس
سبک نوشتاری: ترسناک گوتیک حماسه خانوادگی
وبگاه: vcandrewsbooks.com
کلیوو ویرجینیا اندروز (به انگلیسی: Cleo Virginia Andrews؛ زادهٔ ۶ ژوئن ۱۹۲۳ – درگذشته ۱۹ دسامبر ۱۹۸۶) که بیشتر با نام وی سی اندروز یا ویرجینیا سی اندروز شناخته می‌شود، رمان‌نویس آمریکایی بود که بیشتر به‌خاطر رمانی که در سال ۱۹۷۹ با نام گل‌های زیر شیروانی نوشت شناخته می‌شود، این رمان مورد اقتباس دو فیلم است و دارای چهار دنباله می‌باشد.
القصر (شهر)

مکان
| al-Qasr | al-Qasr |
| --- | --- |
استان‌های یمن: استان صنعا
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳ (Yemen Standard Time)
شهر القصر  (به عربی: القصر) در استان جهرا در کشور کویت واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۳۶٫۷۸۳ نفر است.
زینل‌آباد (گراش)

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| زینل‌آباد | زینل‌آباد |
| --- | --- |
روستا: روستا
نمایی از کوه سه‌کلاته مشرف به مزارع روستای زینل‌آباد: نمایی از کوه سه‌کلاته مشرف به مزارع روستای زینل‌آباد
fa (in English: Expected satiety): fa
مختصات: ۲۷°۴۲′ شمالی ۵۳°۴۸′ شرقی﻿ / ﻿۲۷٫۷۰۰°شمالی ۵۳٫۸۰۰°شرقی﻿ / 27.700; 53.800: مختصات: ۲۷°۴۲′ شمالی ۵۳°۴۸′ شرقی﻿ / ﻿۲۷٫۷۰۰°شمالی ۵۳٫۸۰۰°شرقی﻿ / 27.700; 53.800
استان: فارس
شهرستان: گراش
بخش: ارد
دهستان: سبزپوش
حکومت: حکومت
 • نوع: شورای روستا
ارتفاع: ۶۹۷ متر (۲۲۸۷ فوت)
جمعیت (۱۳۹۵): جمعیت (۱۳۹۵)
 • روستایی: ۶۳۲ نفر
 • خانوار: ۱۶۰
اهلیت‌نام: اچمی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۳:۳۰+ (ساعت رسمی ایران)
کد منطقه: ۰۷۱
زینل‌آباد (تلفظپرونده:Zeinal-Abad.ogg) روستایی در دهستان سبزپوش از بخش اَرَد در شهرستان گراش واقع در استان فارس است. این روستا مرکز دهستان سبزپوش است و در فاصلهٔ ۷۰ کیلومتری غرب گراش و ۳۵۰ کیلومتری جنوب شیراز قرار دارد و از طریق جادهٔ لارستان به عسلویه قابل دسترسی است. جمعیت زینل‌آباد در سال ۱۳۹۵، ۶۳۲ نفر گزارش شده‌است که نسبت به سال ۱۳۹۰، دارای رشد ۲٫۸− درصدی بوده‌است. زینل‌آباد از نظر موقعیت جغرافیایی در اقلیم گرم و خشک قرار دارد و از شمال و جنوب و شرق در حصار کوه‌های بهاش و سه‌کلات از رشته‌کوه‌های زاگرس جنوبی واقع شده‌است و از غرب به شهر اَرَد متصل می‌شود.
این روستا با ورود شخصی به نام دهباشی زینل که از گراش تبعید شده بود به همراه جمعی از مردم گراش در دههٔ ۱۳۴۰ ه‍.ق شکل گرفت و به همین دلیل، زینل‌آباد نامیده می‌شود. با این حال نام این منطقه در برخی از سالنامه‌های آماری، «برکهٔ شیخ» ذکر شده‌است. وجود چند اثر تاریخی که قدمت‌شان به درستی مشخص نیست، نشانهٔ حضور و فعالیت‌های انسانی در گذشتهٔ این منطقه است.
بیشتر ساکنان زینل‌آباد، مهاجرانی از گراش هستند که به زبان اچمی با گویش گراشی صحبت می‌کنند. مذهب آن‌ها شیعهٔ دوازده‌امامی است و آرامگاهی معروف به امامزاده سبزپوش در نزدیکی زینل‌آباد واقع شده‌است. این روستا دارای یک دبستان، یک خانهٔ بهداشت، یک زمین چمن مصنوعی، دو مسجد و یک حسینیه است که بیشتر آن‌ها توسط خیرین بومی ساخته شده‌اند. اقتصاد زینل‌آباد بیشتر بر پایهٔ کشاورزی و دامپروری است و زراعت گندم و جو، کشت هندوانه و پرورش محصولات باغی همچون نخل و زیتون، در کنار پرورش بز و گوسفند، از منابع اصلی درآمد ساکنان این روستاست. در کنار این‌ها، اشتغال به صنایع دستی همچون تولید گلیم‌های پشمی و ساخت و تزیین نی قلیان هم در زینل‌آباد رایج است.
نام و پیشینه

علت نام‌گذاری این روستا به زینل‌آباد به درستی روشن نیست. بنا بر داده‌های شفاهی، این منطقه به دست شخصی به نام زینل، آباد شده‌است و به همین دلیل زینل‌آباد نامیده می‌شود. زینل که از نزدیکان رستم‌خان گراشی بود، در زمان حکومت او بر لارستان به این منطقه تبعید شده بود و به آبادسازی آن پرداخت. عبدالنبی سلامی در گنجینهٔ گویش‌شناسی فارس، شخص کوچیده به این منطقه را دَهباشی زینل نامیده و کوچ او را در اوایل دههٔ ۱۳۴۰ ه‍.ق دانسته‌است. طبق این نوشته، گروهی از مردم گراش به سرکردگی دَهباشی زینل به منطقهٔ زینل‌آباد رفتند و سکونت‌شان در چادر بود. سپس در سال ۱۳۴۱ ه‍.ق زمین‌هایی را از مالکان و خوانین وقت خریدند و به ساختمان‌سازی پرداختند. بعدها گروه‌هایی دیگر نیز از گراش به آنان پیوستند. به نوشتهٔ صلاحی در جامعه‌شناسی گراش، نام قدیمی زینل‌آباد که در سالنامه‌های آماری سال‌های ۱۳۳۵ تا ۱۳۶۵ خورشیدی مرکز آمار ایران ذکر شده‌است، «برکهٔ شیخ» بوده‌است.
زینل‌آباد دارای چند اثر تاریخی است که از آن میان، قلعهٔ گَزْدان شهرت بیشتری دارد و قدمت آن به دوران قاجاریه می‌رسد. دیگر اثر تاریخی این روستا، کاروانسرایی با نام بَنْدِ گِرین است که قدمت آن مشخص نیست. بقایای کاروانسرا و قلعه‌ای با نام قلعهٔ کُهنه و نیز آب‌انباری با نام برکهٔ شیخ در نزدیکی زینل‌آباد وجود دارد که به اعتقاد ساکنان آن، مربوط به دوران حضور زرتشتی‌ها در این مناطق است. از دیگر جاذبه‌های گردشگرپذیر زینل‌آباد، سدها و بندها هستند که عمدتاً در دوران معاصر ساخته شده‌اند. سد «خاکی» و سد «حاج غلامرضا» را می‌توان از میان سدهای زینل‌آباد برشمرد. همچنین قنات‌هایی در زینل‌آباد وجود دارد که قدمت زیادی دارند و امروزه بلااستفاده مانده‌اند.
ساختار سیاسی

زینل‌آباد مرکز دهستان سبزپوش از بخش ارد در شهرستان گراش است. این روستا به موازات ارتقای گراش به شهرستان در سال ۱۳۸۸، به مرکز دهستان جدید سبزپوش ارتقا یافت. نخستین دهیار زینل‌آباد، علی التفاتی بود که از سال ۱۳۸۷ این مسئولیت را بر عهده داشت. همچنین نخستین دورهٔ شورای اسلامی روستای زینل‌آباد در سال ۱۳۷۸ تشکیل شد که پنج عضو داشت. این شورا در دوره‌های بعد به تناوب با سه و چهار عضو تشکیل شده‌است. زینل‌آباد تنها یک سال و در فاصلهٔ سال‌های ۱۳۹۱–۱۳۹۰ دارای امام جمعه بوده‌است.
جغرافیا و آب‌وهوا

زینل‌آباد در فاصلهٔ حدود ۱۵ کیلومتری ارد، ۷۰ کیلومتری گراش و ۳۵۰ کیلومتری شیراز قرار دارد. این روستا از غرب به شهر ارد، از شمال به کوه سه‌کلات و از جنوب و شرق به کوه بهاش می‌رسد که از ارتفاعات رشته‌کوه زاگرس جنوبی به حساب می‌آیند. کوه سه‌کلات که به علت شباهت ظاهری برجستگی‌هایش به سه برج یا قلعه به این نام خوانده شده‌است و دو کوه دیگر با نام‌های کلات سرخ بزرگ و کلات سرخ کوچک، ناهمواری‌های اطراف زینل‌آباد را شکل می‌دهند. زینل‌آباد در اقلیم خشک قرار دارد و تابستان‌های آن دارای آب‌وهوای گرم و خشک است. این منطقه و مناطق اطرافش به‌طور کلی و در طول یک سال، دارای تابستانی گرم و طولانی و زمستانی سرد و کوتاه می‌باشند. بهترین فصل زینل‌آباد، فصل بهار است که همزمان با بارش‌های فصلی، رویش سبزی‌ها و گیاهان خوراکی و نیز قارچ و دمبلان در دشت‌های منطقه آغاز می‌شود و مسافرانی را از شهرها و روستاهای اطراف به خود جذب می‌کند. این دشت‌ها مقصد عشایری است که در فصل‌های گرم سال در آن ساکن شده و با آغاز سردی هوا، به مناطق اطراف گراش که هوای گرم‌تری دارد راهی می‌شوند. راه دسترسی این روستا از طریق سه‌راهی اَرَد در جادهٔ ۹۴۵ (لارستان به عسلویه) است که با گذر از روستای گزدان، به زینل‌آباد متصل می‌شود. میانگین ارتفاع این روستا از سطح آب‌های آزاد، ۶۹۷ متر عنوان شده‌است.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | کوه سه‌کلات، اوز | کوه سه‌کلات، کوره | فیشور |  |
|  | گراش |  | ارد |  |
|  | گراش |    زینل‌آباد     | ارد |  |
|  | گراش |  | ارد |  |
|  | کوه بهاش، صحرای باغ | کوه بهاش، عمادشهر | فداغ |  |