stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
اوا گرین
حرفه > نقش‌های نخستین (۲۰۰۵–۲۰۰۱)

گرین فعالیت خود را به صورت رسمی از سال ۲۰۰۱ و زمانی که ۲۱ سال داشت با حضور در نمایش حسادت تریس فکس آغاز کرد که برایش نامزدی جایزه مولیر را به همراه داشت. یک سال بعد، او در نمایش تورکرت به روی صحنه رفت.
گرین بسیار زود وارد سینما شد. او در سال ۲۰۰۲ به عنوان نقش نخست زن فیلم رؤیاپردازان (۲۰۰۳) ساخته برناردو برتولوچی انتخاب شد. فیلم و نقشی که گرین آن را ایفا می‌کرد شامل برهنگی و صحنه‌های واضح جنسی بود. گرین در طی مصاحبه‌ای به گاردین گفت که مدیر برنامه و همچنین خانواده‌اش به او التماس کردند که این نقش را رد کند زیرا گمان می‌کردند که حضور به عنوان نخستین کار سینمایی در فیلمی ساخته برتولوچی که پیش‌تر نیز آثاری با صحنه‌های صریح جنسی، از جمله آخرین تانگو در پاریس (۱۹۷۲) را ساخته، باعث خواهد شد تا وی به سرنوشت ماریا اشنایدر دچار شود که به گفته خودش بعد از همکاری با برتولوچی به ضربه روانی دچار شده بود. گرین اعلام کرد که هنگام برهنه بودن جلوی دوربین، تحت هدایت برتولوچی احساس ناراحتی نمی‌کرده‌است اما با این وجود وقتی فیلم را برای نخستین بار همراه با خانواده‌اش دیده، احساس خجالت کرده‌است. عملکرد گرین در فیلم با نظر مثبت منتقدان همراه بود و بسیاری او را از نظر چهره و سبک بازی با لیو تایلر مقایسه کردند. هنگامی فیلم برای پخش در بازار آمریکا با سانسور مواجه شد، گرین ابراز تعجب کرد و گفت: «آمریکا جایی است که خشونت هم در پرده سینمای آن وجود دارد و هم در خیابان‌های آن که ظاهرا کسی به این مسئله اهمیت نمی‌دهد. من فکر می‌کنم تنها چیزی که آن‌ها را سراسیمه می‌کند، سکس است.» بعد از موفقیت رؤیاپردازان، گرین در فیلم جنایی آرسن لوپن (۲۰۰۴) ایفای نقش کرد. او در این فیلم نقش معشوقه شخصیت آرسن لوپن را بازی کرد. گرین گفت که با وجود علاقه به حضور در نقش‌های ساده و مثبت، ترجیح می‌دهد که نقش‌های پیچیده‌تری بازی کند. آرسن لوپن با شکست هنری و تجاری همراه شد.
عملکرد خوب گرین در فیلم رؤیاپردازان باعث شد تا ریدلی اسکات، او را برای برای نقش زن اصلی فیلم تاریخی حماسی قلمرو بهشت (۲۰۰۵) انتخاب کند. داستان فیلم در دوران جنگ‌های صلیبی رخ می‌دهد و گرین نقش سیبلا را در فیلم ایفا کرده‌است. گرین، شش بار برای صحنه‌های مختلف فیلم آزمون داد و در نهایت یک هفته پیش از آغاز فیلم‌برداری به پروژه پیوست. گرین می‌گوید از آن‌جایی که دیر به پروژه اضافه شد، کمی طول کشید تا با فضای کار کنار بیاید. او تجربه بازی در این فیلم را «هیجان‌انگیز» توصیف کرد. گرین از نوع پرداخت فیلم به سوژه حساس خود بسیار راضی بود. اغلب صحنه‌های گرین در تدوین نهایی فیلم حذف شد که این مسئله ناامیدی گرین را به همراه داشت. استفانی زاکارک در سلان اجرای گرین را تحسین کرد و دربارهٔ آن نوشت: «گرین دقیقاً نمی‌دانسته با دیالوگ‌های گل‌درشت خود باید چکار کند. او برای حل این مشکل آنقدر خودش را راحت و دوست‌داشتنی در جلوی دوربین نشان داده که بیننده متوجه این مشکل نشود.» نو پیرس در بی‌بی‌سی، باوجو ضعف در شخصیت‌پردازی و مبهم بودن کاراکتر، اجرای گرین را تحسین کرد. زمانی که اعلام شد در نسخه کارگردان که طولانی‌تر از نسخه اصلی است، صحنه‌های حذف شده گرین به فیلم بازخواهد گشت، گرین بسیار خوشحال شد. توتال فیلم در نقد خود بر نسخه کارگردان به تحسین بازی گرین پرداخت و نوشت: «اکنون رفتار و کنش شخصیت سیبلا بیشتر برای ما قابل درک است. در نسخه اکران شده، سیبلا بعد از خوابیدن با بالین ابلین، کم‌وبیش عقل خود را از دست می‌دهد بدون آنکه ما دلیل آن را بفهمیم اما حالا جزئیات بسیاری دربارهٔ او می‌دانیم. از پسر کوچکش گرفته تا تصمیمی که او بعد از مبتلا شدن به جذام می‌گیرد.»
حرفه > موفقیت در گیشه و تحسین منتقدان (۲۰۱۸–۲۰۱۴)

از سال ۲۰۱۴ شروع دوران تازه‌ای برای گرین بود. او بعد از دو سال دوری از سینما، با چهار فیلم به پرده بازگشت. او نخست در فیلم هنری و مستقل پرنده سفید در کولاک اثر گرگ آراکی در نقش مادری ظاهر شد که با دختر نوجوان خود رابطه پر از چالشی دارد. پرنده سفید در کولاک نخستین‌بار در جشنواره فیلم ساندنس به روی پرده رفت و با واکنش متوسط منتقدان همراه شد. گرین در قدم بعدی و با ایفای نقش آرتمیس یکم در فیلم اکشن فانتزی ۳۰۰: ظهور یک امپراتوری به سینمای جریان اصلی بازگشت. داستان این فیلم که دنباله فیلم ۳۰۰ (۲۰۰۶) محسوب می‌شود دربارهٔ نبرد آرتمیزیوم است. ظهور یک امپراتوری نقدهای متوسطی دریافت کرد اما با فروش ۳۳۷ میلیون دلاری، یک موفقیت دیگر را در گیشه برای گرین ثبت کرد. اجرای گرین در نقش آرتمیس تحسین منتقدان را در پی داشت. تای بر در بوستون گلوب نوشت: «ظهور یک امپراتوری نسبت به قسمت نخست به دو دلیل فیلم بهتری است؛ سکانس‌های نبرد دریایی آن و البته یک اوا گرین که حضور باشکوهی در فیلم دارد.» رافر گازمن نیز در نیوزدی نوشت: «گرین با این تصویرسازی از یک زن اغواگر رام‌نشدنی و جدی تمام جذابیت فیلم را به خود اختصاص داده‌است.» منتقد ویلج ویس نیز اجرای گرین را «شگفت‌انگیز» توصیف کرد و آن را مهم‌ترین نقطه مثبت فیلم دانست.
در ادامه مسیر ایفای نقش زنان اغواگر، گرین نقش اوا لرد را در فیلم نئو-نوآر جنایی شهر گناه: بانویی که به خاطرش می‌کشم (۲۰۱۴) ساخته فرانک میلر و رابرت رودریگز بازی کرد. این فیلم پر بازیگر که بر اساس کتاب مصوری به همین نام ساخته شده‌است و دنباله‌ای بر فیلم شهر گناه (۲۰۰۵) محسوب می‌شود در گیشه با شکست مواجه شد و نقدهای متوسطی دریافت کرد. آخرین فیلمی که در سال ۲۰۱۴ از گرین به روی پرده رفت، فیلم دانمارکی رستگاری ساخته کریستین لورینگ بود که علی‌رغم نظرات مثبت منتقدان در گیشه موفق عمل نکرد.
از تاریخ مه ۲۰۱۴ تا سال ۲۰۱۶، تمام وقت گرین صرف بازی در مجموعه تلویزیونی فانتزی ترسناک داستان عامه‌پسند از شبکه شوتایم شد. این مجموعه که سه فصل و ۲۷ قسمت دارد توسط جان لوگان و بر اساس افسانه‌ها و شخصیت‌های اساطیری و فانتزی ایرلندی و انگلیسی مختلف ساخته شده‌است
و گرین در آن نقش زنی به اسم ونسا آیوز را بازی کرده که قدرت‌های فراطبیعی دارد. داستان عامه‌پسند به خصوص در فصل دوم و سوم با تحسین گسترده منتقدان و تماشاگران همراه بود و برنده و نامزد جوایز بسیاری شد. اجرای گرین برای او در هفتاد و سومین مراسم گلدن گلوب، نامزدی جایزه در رشته بهترین بازیگر نقش نخست زن سریال درام را به همراه داشت.
با حضور در فیلم فانتزی خانه دوشیزه پرگرین برای بچه‌های عجیب (۲۰۱۶) گرین برای دومین بار جلوی دوربین تیم برتون رفت. این فیلم که بر اساس رمانی به همین نام اثر رنسام ریگز ساخته شده‌است با بازخورد متوسط و نسبتاً خوب منتقدان همراه شد و با فروشی نزدیک به ۳۰۰ میلیون دلار یک موفقیت مالی متوسط در گیشه بود. با بازی در نقش زن اصلی فیلم درام بر اساس یک داستان واقعی (۲۰۱۷)، گرین موفق به همکاری با رومن پولانسکی شد. این فیلم در بخش خارج از مسابقه هفتادمین دوره جشنواره فیلم کن به نمایش درآمد و با واکنش متوسط منتقدان همراه شد. گرین در سال ۲۰۱۷ یک فیلم دیگر نیز به روی پرده داشت؛ درام مستقل سرخوشی اثر لیسا لانگست که در آن گرین با آلیسیا ویکاندر نقش دو خواهر را بازی می‌کنند که قاره اروپا برای پیدا کردن مقصد مرموزی پشت سر می‌گذرانند. فیلم نخستین‌بار در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو به روی پرده رفت و توجه چندانی جلب نکرد.
گرین در سال ۲۰۱۸ برای فعالیت‌های هنری خود، مقام شوالیه را از میان نشان‌های هنر و ادب و فرانسه از سوی دولت این کشور دریافت کرد.
حرفه > تدوام حضور در ژانر فانتزی و تلویزیون (۲۰۱۹-اکنون)

در سومین همکاری مشترک با تیم برتون، گرین در فیلم فانتزی دامبو (۲۰۱۹) بازی کرد که بر اساس پویانمایی به همین نام (۱۹۴۱) ساخته شده‌است. همچون دو همکاری قبلی برتون و گرین، دامبو نیز واکنش متوسط منتقدان را در پی داشت و ۳۵۳ میلیون دلار فروش جهانی داشت. در همین سال، گرین نقش یک مادر فضانورد را در فیلم پروکسیما ساخته آلیس وینکور بازی کرد که این فیلم نظرات مثبت منتقدان را به همراه داشت. بازی در این فیلم، نامزدی جایزه سزار بهترین بازیگر نقش اول زن فرانسه را برای گرین به همراه داشت.
گرین بعد از مدتی دوری در سال ۲۰۲۰ با حضور در مجموعه تلویزیونی فانتزی پرفروغ‌ها از شبکه بی‌بی‌سی دو که بر اساس رمانی به همین نام ساخته شده‌است دوباره به تلویزیون بازگشت.
گرین در سال ۲۰۲۲ تنها در فیلم ترسناک نوسیبو ایفای نقش کرد که این فیلم با واکنش متوسط منتقدان مواجه شد اما عملکرد تیم بازیگری از جمله گرین مورد تقدیر قرار گرفت. در سال ۲۰۲۲، گرین همراه با ونسان کسل به تیم بازیگری مجموعه اینترنتی ارتباط اضافه شد. این سریال در سال ۲۰۲۳ توسط اپل تی‌وی پلاس منتشر شد. گرین در همین سال و پس از سال‌ها دوری از سینمای کشورش، با فیلم فرانسوی سه تفنگدار: دارتانیان به سینمای جریان اصلی بازگشت. این فیلم که بر اساس رمان مشهور سه تفنگدار اثر الکساندر دوما و در دو قسمت ساخته شد با واکنش بسیار مثبت منتقدان همراه بود و در زمینه سکانس‌های اکشن و عملکرد گرین مورد تحسین قرار گرفت.  گرین ابتدا نسبت به پذیرفتن این نقش مردد بود زیرا او از اسب سواری می‌ترسد اما در نهایت؛ خودش بدلکاری تمامی صحنه‌های اسب‌سواری را انجام داد. دنباله این فیلم با عنوان سه تفنگدار: ملیدی در دسامبر همان سال ۲۰۲۳ اکران شد و همچون قسمت نخست با واکنش بسیار مثبت منتقدان همراه بود. این دو فیلم در چهل‌ونهمین دوره جوایز سزار در شش رشته نامزد دریافت جایزه شدند.
سال ۲۰۲۴ برای گرین با انتخاب وی به عنوان یکی از داوران بخش اصلی جشنواره فیلم کن ۲۰۲۴ آغاز شد. رئیس هیئت داوران این بخش از مسابقه گرتا گرویگ بود.  در ادامه، گرین به عنوان نقش اصلی در فیلم اکشن دلهره‌آور فرشته‌های کثیف به کارگردانی مارتین کمبل حضور پیدا کرد تا ۱۸ سال پس از اکران کازینو رویال برای دومین بار با این کارگردان همکاری کرده باشد. داستان این فیلم درباره گروهی از سربازان زن آمریکایی است که در جریان خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان در سال ۲۰۲۱ به این کشور فرستاده می‌شوند تا در پوشش پزشک برای نجات گروهی از نوجوانان گرفتار شده بین داعش و طالبان، اقدامات لازم را انجام دهند. فرشته‌های کثیف با واکنش متوسط رو به پایین منتقدان همراه بود که فیلم‌نامه و روایت آن را دچار ضعف می‌دانستند اما اجرای گرین توسط برخی منتقدان تحسین شد.
زندگی شخصی

گرین خودش را یک خوره توصیف کرده‌است. گرین گفته‌است: «مردم در نخستین برخورد با من احساس می‌کنند که آدم سردی هستم. من همیشه از جمعیت دوری کرده‌ام و فکر کنم برای همین به بازیگری جذب شدم. بازیگری برای من مثل نقابی است که می‌توانم به صورت بزنم و فرد دیگری باشم.» گرین تنها زندگی می‌کند و تا به حال رابطه عاشقانه‌ای نداشته‌است. به گفته خودش وقتی که کار نمی‌کند، زندگی بدون حاشیه و اتفاقی دارد. در طی یک مصاحبه از گرین سؤال شد که کدام ویژگی او مردم را غافلگیر خواهد کرد و او پاسخ داد: «به نظرم این ویژگی که من آدم اهل خانه‌ای هستم مردم را غافلگیر می‌کند. من عادت ندارم به مهمانی‌های بزرگ یا کلوپ‌ها بروم. من خانه را دوست دارم. عاشق این هستم که بعد از فیلم‌برداری به خانه برگردم، آرام کنار آتش بنشینم و مشروب بخورم و یک کتاب خوب بخوانم. خسته‌کننده است، مگه نه؟»
گرین در پاسخ به این سؤال که چرا مشتاق بازی در فیلم‌هایی است که صحنه‌های جنسی و برهنگی واضحی دارند گفته‌است: «تناقض جالبی در این قضیه وجود دارد. اعتراف می‌کنم که آدم خجالتی هستم اما خودم هم نمی‌دانم چرا این کار را می‌کنم. باید خود را به دکتر نشان بدهم!» گرین به بازی در نقش شخصیت‌های پیچیده و با روحیه تاریک علاقه خاصی دارد. او می‌گوید بازی در این نقش‌ها به او اجازه می‌دهد که احساس رهایی کند. گرین دربارهٔ نقشش در سریال فانتزی داستان عامه‌پسند اظهار داشت: «وقتی ونسا را بازی کنم، احساس این را دارم که کرست نپوشیدم. می‌دانید منظورم چیست؟ مردم احتمالاً فکر می‌کنند که خیلی بد است از بازی در چنین نقش و سریالی لذت ببری اما من این کار را می‌کنم.» البته گرین گفته‌است که برای اینکه در ورطه تکرار سقوط نکند، تلاش کرده تا نقش‌های مختلف را امتحان کند.
علی‌رغم داشتن یک خانواده تماماً یهودی، گرین خود را یک بی‌دین معرفی کرده‌است. با این وجود او خودش را یک انسان «معنوی» می‌داند و اعلام کرده که عقاید پیچیده‌ای دربارهٔ مسائل ماورایی دارد. گرین به تاکسیدرمی و حشره‌شناسی علاقه دارد و کلکسیون حشرات و جمجمه جمع‌آوری می‌کند.
گرین نسبت به بازگشت به روی صحنه نمایش ابراز علاقه کرده‌است. او اعلام کرد که برنامه و علاقه‌ای برای آنکه تمام وقت در هالیوود کار کند ندارد: «مشکل هالیوود این است که استودیوهای فیلم‌سازی آن قدرت زیادی دارند. حتی بیشتر از کارگردان قدرت دارند ولی ترجیح من پیدا کردن فیلم‌نامه و نقش خوب است.»
بعد از اتهامات آزار جنسی هاروی واینستین و راه افتادن جنبش من هم، گرین در سال ۲۰۱۷ فاش کرد که در طی یک جلسه هاروی واینستین به طرز نامناسبی قصد نزدیک شدن به وی را داشته اما گرین او را از خود رانده‌است.
آثار > سینما

| سال | فیلم | نقش |
| --- | --- | --- |
| ۲۰۰۳ | رؤیاپردازان | ایزابل |
| ۲۰۰۴ | آرسن لوپن | کلاریس دِ دروکس سوبیس |
| ۲۰۰۵ | قلمرو بهشت | سیبلا |
| ۲۰۰۶ | کازینو رویال | وسپر لیند |
| ۲۰۰۷ | قطب‌نمای طلایی | مری مالون |
| ۲۰۰۸ | فرنکلین | امیلیا / سالی |
| ۲۰۰۹ | کراکز | خانم جی |
| ۲۰۱۰ | رحم | ربکا |
| ۲۰۱۱ | حس بی‌نقص | سوزان |
| ۲۰۱۲ | سایه‌های سیاه | آنجلیک بوچارد |
| ۲۰۱۴ | پرنده سفید در یک کولاک | ایو کانرز |
| ۲۰۱۴ | ۳۰۰: ظهور یک امپراتوری | آرتمیس یکم |
| ۲۰۱۴ | رستگاری | مادلاین |
| ۲۰۱۴ | شهر گناه: بانویی که به خاطرش می‌کشم | اوا لرد |
| ۲۰۱۶ | خانه دوشیزه پرگرین برای بچه‌های عجیب | دوشیزه پرگرین |
| ۲۰۱۷ | بر اساس یک داستان واقعی | الی |
| ۲۰۱۷ | سرخوشی | امیلی |
| ۲۰۱۹ | دامبو | کولت مارچنت |
| ۲۰۱۹ | پروکسیما | سارا |
| ۲۰۲۲ | نوسیبو | کریستین |
| ۲۰۲۳ | سه تفنگدار: دارتانیان | ملیدی دی وینتر |
| ۲۰۲۳ | سه تفنگدار: ملیدی | ملیدی دی وینتر |
| ۲۰۲۴ | فرشته‌های کثیف | جیک |
آثار > تلویزیون

| سال | عنوان | نقش | یادداشت |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۱ | کملوت | مورگان لو فی | ۱۰ قسمت |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۶ | داستان عامه‌پسند | ونسا آیوز | ۲۵ قسمت |
| ۲۰۲۰ | پرفروغ‌ها | لدیا ولز | ۶ قسمت |
| ۲۰۲۳ | ارتباط | آلیسون رودی | ۶ قسمت |
آثار > بازی ویدئویی

| سال | عنوان | نقش |
| --- | --- | --- |
| ۲۰۰۸ | ۰۰۷: ذره‌ای آرامش | وسپر لیند |
جایزه‌ها و نامزدی‌ها

| سال | جایزه | رشته | فیلم | نتیجه | منبع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۰۴ | جوایز فیلم اروپا | بهترین بازیگر نقش اول زن به انتخاب تماشاگران | رؤیاپردازان | نامزدشده |  |
| ۲۰۰۵ | جوایز برگزیده نوجوانان | بهترین صحنه عاشقانه | قلمرو بهشت (همراه با اورلاندو بلوم) | نامزدشده |  |
| ۲۰۰۵ | جوایز برگزیده نوجوانان | بهترین بوسه | قلمرو بهشت (همراه با اورلاندو بلوم) | نامزدشده |  |
| ۲۰۰۷ | شصتمین دوره جوایز بفتا | ستاره نوظهور | کازینو رویال | برنده |  |
| ۲۰۰۷ | آکادمی فیلم و تلویزیون ایرلند | بهترین بازیگر بین‌المللی | کازینو رویال | نامزدشده |  |
| ۲۰۰۷ | جایزه ملی فیلم انگلیس | بهترین بازیگر زن سال | کازینو رویال | نامزدشده |  |
| ۲۰۰۷ | جایزه ساترن | بهترین بازیگر نقش مکمل | کازینو رویال | نامزدشده |  |
| ۲۰۰۷ | جوایز فیلم امپایر | ستاره نوظهور | کازینو رویال | برنده |  |
| ۲۰۱۵ | جوایز چین‌سا فن‌گوریا  | بهترین بازیگر زن تلویزیون | داستان عامه‌پسند | نامزدشده |  |
| ۲۰۱۵ | جایزه ستلایت | بهترین بازیگر زن سریال درام | داستان عامه‌پسند | نامزدشده |  |
| ۲۰۱۵ | جایزه گزینش منتقدان تلویزیون | بهترین بازیگر زن سریال درام | داستان عامه‌پسند | نامزدشده |  |
| ۲۰۱۶ | هفتاد و سومین مراسم گلدن گلوب | بهترین بازیگر زن سریال درام | داستان عامه‌پسند | نامزدشده |  |
| ۲۰۱۶ | جایزه گزینش منتقدان تلویزیون | بهترین بازیگر زن سریال درام | داستان عامه‌پسند | نامزدشده |  |
| ۲۰۱۶ | جوایز چین‌سا فن‌گوریا | بهترین بازیگر زن تلویزیون | داستان عامه‌پسند | برنده |  |
| ۲۰۱۷ | جوایز چین‌سا فن‌گوریا | بهترین بازیگر زن تلویزیون | داستان عامه‌پسند | نامزدشده |  |
| ۲۰۱۷ | جوایز برگزیده نوجوانان | بهترین بازیگر زن فیلم فانتزی یا علمی‌تخیلی | خانه دوشیزه پرگرین برای بچه‌های عجیب | نامزدشده |  |
| ۲۰۲۰ | جایزه لومیر | بهترین بازیگر زن | پروکسیما | نامزدشده |  |
| ۲۰۲۰ | جایزه سزار | بهترین بازیگر نقش اول زن | پروکسیما | نامزدشده |  |
واژه‌نامه

↑  Joy
↑  Walter Green
↑  green
↑  grön
↑  St. Paul Drama
↑  Webber Douglas Academy of Dramatic Art
↑  Jalousie en Trois Fax
↑  Turcaret
↑  Nev Pierce
↑  Emilia
↑  Sally
↑  Un Secret
↑  United Talent Agency
↑  Ty Burr
↑  Rafer Guzman
↑  Newsday
↑  Ava Lord
↑  Vanessa Ives
↑  Fangoria Chainsaw Awards
گرین در شصتمین دوره جوایز بفتا، سال ۲۰۰۷
گرین در نقش وسپر لیند در نمایی از کازینو رویال (۲۰۰۶). بازی گرین تحسین منتقدان را در پی داشت.
گرین در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو، سال ۲۰۰۹
گرین در پنل تبلیغاتی ۳۰۰: ظهور یک امپراتوری در مراسم کامیک-کان سن دیگو ۲۰۱۳
پرتره‌ای از گرین، سال ۲۰۱۸
سینمای بلژیک

| سینمای بلژیک | سینمای بلژیک |
| --- | --- |
تعداد سالن: ۴۶۱ (۲۰۱۰)
 • سرانه: ۴٫۷ به ازای هر ۱۰۰٬۰۰۰ (۲۰۱۰)
توزیع‌کنندگان اصلی: فاکس قرن بیستم ۱۹٫۲٪ یونیورسال استودیوز ۱۶٫۶٪ والت دیزنی پیکچرز ۱۲٫۳٪
فیلم‌های تولید شده (۲۰۰۹): فیلم‌های تولید شده (۲۰۰۹)
داستانی: ۳۶ (۷۶٫۶٪)
پویانمایی: ۴ (۸٫۵٪)
مستند: ۷ (۱۴٫۹٪)
تعداد پذیرش (۲۰۱۰): تعداد پذیرش (۲۰۱۰)
مجموع: ۲۱٬۲۳۰٬۳۷۹
 • سرانه: ۱٫۹۷ (۲۰۱۲)
فیلم‌های ملی: ۲٬۰۵۰٬۶۰۴ (۹٫۷٪)
فروش گیشه (۲۰۱۰): فروش گیشه (۲۰۱۰)
مجموع: ۱۴۵ میلیون یورو
سینمای بلژیک (انگلیسی: Cinema of Belgium) به صنعت فیلم‌سازی در بلژیک اشاره دارد. بلژیک اساساً کشوری چندزبانه است که به بخش‌های فلامان‌زبان شمال (هلندی‌زبانان) و فرانسوی‌زبان جنوب تقسیم می‌شود. جامعه کوچکی هم از تکلم‌کنندگان به زبان آلمانی در نزدیکی مرز این کشور با آلمان وجود دارد. همین‌طور باید دانست که این سه جامعه به صورت فدرال اداره می‌شوند؛ بنابراین تفاوت‌های زبانی و سیاسی، سخن گفتن از سینمایی واحد در بلژیک دشوار است. به نظر می‌رسد بهتر باشد از سینمای فلامانی یا هلندی بلژیک یا والونی و فرانسوی‌زبان بلژیک سخن بگوییم.
پیشینه و پیشگامان

در دهه ۱۹۰۰ سینمای صامت بلژیک در آغاز تحت تأثیر سینمای فرانسه است. در دهه ۲۰ کارگردانان بومی کار را آغاز می‌کنند. بیشتر فیلم‌ها در دهه ۲۰ کارهای مستند است. از ابتدای دهه ۳۰ با فراگیر شدن صدا در سینما، فیلمسازان بلژیکی به مشکل برخوردند. به لحاظ فنی و گرایش فیلم‌سازی و سلیقه، سینمای صامت بلژیک متأثر از سینمای فرانسه بود. عمدتاً کارگردانان و عوامل فرانسوی در تولیدات سینمایی این کشور نقش اول را داشتند. اما با ورود صدا به سینما و تعدد زبان‌ها و گویشوران فرانسوی، آلمانی و هلندی کار سخت می‌شود. در شمال این کشور زبان و ادبیات فلاندری (هلندی‌زبانان) فراگیر و در جنوب بلژیک گویش متأثر از زبان فرانسوی است. در منطقه مرزی کوچک در شرق بلژیک با آلمان نیز اهالی به آلمانی تکلم می‌کنند. در این احوال بسیاری از شاعران و ادیبان بلژیکی فقط به یکی از زبان‌ها مسلط بودند و هر زبان و ادبیاتی دارای پیشینه و تاریخ فرهنگی و اجتماعی خاص خود است. این مشکلات همگی باعث شدند تا پیشرفت سینما در بلژیک علیرغم فراگیر بودن؛ چند پاره هم باشد. هنوز زبان واحد در این کشور وجود ندارد تا سینمای این کشور بتواند بدان به صورت پیش‌فرض تکلم کند.
دهه ۶۰ و تاثیرپذیری از موج نوی سینمای فرانسه

به لحاظ تاریخی و فرهنگی طبیعی است که سینمای بلژیک بعد از پیدایش موج نوی سینمای فرانسه از این نهضت سینمایی به شدت تأثیر بپذیرد. در دهه ۶۰ به تأثیر از موج نوی سینمای فرانسه جوانان تحصیلکرده آثار مستقل و مستند قابل قبولی تولید می‌کنند. در همین سال‌ها ردپای شعرا و نویسندگان ادبی بلژیک در سینمای این کشور بسیار زیاد می‌شود؛ و آثار افرادی مانند روبر گوفن، آنری میشو، سوزان لیلار، ژرژ سیمنون، هوگو کلاوس و دیگران در سینمای بلژیک مورد اقتباس قرار می‌گیرد.
از ۱۹۶۴ برای رونق گرفتن سینمای بلژیک، دولت یارانه ثابتی را برای آن در نظر می‌گیرد که برنامه‌ای موفقیت‌آمیز است. در این سالها آندره دلوو با اقتباس از رمان‌های مشهور بلژیکی و کارگردانی ۲ فیلم مردی که موهایش را کوتاه کرده بود و یک شب… یک قطار، رهبری نسل جوان سینمای بلژیک را به عهده می‌گیرد.
آثار آندره دلوو به عنوان یک هلندی‌زبان، دارای تعصب زبانی و قومی نبود و فیلم‌هایش برای بلژیکی‌ها تقریباً ملی جلوه‌گری می‌کرد. در حال حاضر به سبب همین آثار آندره دلوو به او لقب پدر سینمای ملی بلژیک داده شده‌است. همچنین وی از اولین سینماگرانی بود که آثار نویسنده مهم فلاندری‌زبان بلژیک فلیکس تیمرمانس را به زبان فیلم برگرداند.
ژاک برل نیز در دهه ۷۰ وارد بدنه سینمایی بلژیک شد. برل به عنوان یک خواننده، نویسنده، بازیگر و کارگردان بلژیکی سهم زیادی در شناساندن سینمای این کشور ایفا کرد.
دهه ۸۰ و ۹۰ آغاز عصر طلایی سینمای بلژیک

از ابتدای دهه ۸۰ پشتیبانی مالی دولت از سینمای بلژیک شدت می‌گیرد. در این دهه دیگر از نسل قدیم بدنه سینمای بلژیک خبری نیست؛ و کارگردانان جوانی مطرح می‌شوند. مارک دیدن با فیلم‌های بروکسل کنار شب محصول ۱۹۸۳و استانبول محصول ۱۹۸۵و رابی دی هرت با فیلم‌هایی مانند تپه زغال اخته محصول ۱۹۸۹از این دسته هستند.
در دهه ۹۰ سینمای بلژیک به استقلال مالی می‌رسد. بازیگران جهانی معرفی می‌کند و در فستیوال‌های معتبر سینمایی حضور مداوم دارد. دهه ۹۰ آغاز عصر طلایی سینمای بلژیک است. در این دهه اولین فیلم مهم انسان سگ را گاز می‌گیرد محصول ۱۹۹۲ به کارگردانی رمی بلوو است. داینز محصول ۱۹۹۲ ساخته استین کانینکس نیز فیلم مهم این دهه است. چرا که در اسکار ۱۹۹۲ نامزد بهترین فیلم خارجی زبان شده بود.
در اواخر دهه ۹۰ برادران داردن در سینمای بلژیک تثبیت می‌شوند. فیلمسازانی که اعتبار فراوانی برای سینمای بلژیک بدست آوردند. برادران داردن در سال ۱۹۹۹ با کاگردانی رزتا به نخل طلا جشنواره کن رسیدند.
سال‌های اخیر

آغاز هزاره سوم با پویایی بیشتر برای سینمای بلژیک همراه است. همه مشهورند محصول ۲۰۰۰ ساخته دومینیک درودیه نامزد دریافت اسکار بهترین فیلم خارجی زبان می‌شود و داردن‌ها نیز دوباره در سال ۲۰۰۵ در فستیوال فیلم کن با فیلم بچه به نخل طلا می‌رسند.
سینمای بلژیک در سال‌های اخیر نیز فیلمسازان مطرحی مانند فردریک دو شو، ژاکو فان دورمال، لوکاس بلوایوکس و بولی لنر را معرفی کرده‌است.
مهمترین موفقیت سینمای بلژیک در سالهای اخیر اکران فیلم کله‌شق ساخته مایکل روسکم است که در هشتاد و چهارمین دوره جوایز اسکار نامزد بهترین فیلم خارجی زبان شده بود. همچنین باید از ۲ روز و یک شب ساخته برادران داردن نام برد که در کن ۶۷ در بخش مسابقه قرار داشت.
جدای از فیلمسازان و نویسندگان بلژیکی، بدنه سینمای این کشور بازیگران سرشناسی را نیز به صنعت سینما معرفی کرده‌است. پس از ژاک برل که مربوط به دهه‌های گذشته‌است، ژان کلود ون دام شناخته شده‌ترین بازیگر سینمای این کشور است. او که با فیلم‌های اکشن و ماجراجویانه رزمی به سینمای آمریکا آمد، با فیلم سرباز جهانی محصول ۱۹۹۲ چهره شد.آن پترسون، آنی کوردی، ژان دکلر، پاسکال دوکن، امیلی دوکن، ماتیاس اسخونارتس و فرانسیس دامینز از دیگر چهره‌های سینمای بلژیک به‌شمار می‌آیند.
جشنواره‌های سینمایی

با توجه به تعدد زبان در بلژیک سینمای بلژیک از دهه ۶۰ بدینسو جشنواره‌های فیلم داخلی و خارجی زیادی را برگزار کرده‌است. جشنواره‌هایی عمدتاً کوچک و منطقه‌ای که به لحاظ زبانی سرو شکل یافته‌اند. از این میان جشنواره بین‌المللی فیلم‌های مستقل بروکسل (Brussels International Independent Film Festival) مشهور است. این جشنواره که به نمایش فیلم‌های مستقل اختصاص دارد، همه‌ساله در بروکسل پایتخت بلژیک برگزار می‌شود.
جشنواره بین‌المللی فیلم‌های مستقل بروکسل از سال ۱۹۷۴ میلادی آغاز به‌کار کرد و در ابتدا، تمرکزش بر فیلم‌های مستقل ۸ میلیمتری بود. جشنواره بین‌المللی فیلم فلاندرز نیز از مهمترین رویدادهای سینمایی این کشور محسوب می‌شوند.
جوایز سینمایی

جایزه ماگریت توسط «آکادمی آندره دِلوو» به برترین‌های صنعت سینمای بلژیک اهدا می‌شود. این جایزه به‌عنوان برجسته‌ترین جایزه سینمایی این کشور از «جایزه سزار» در فرانسه الگوبرداری شده است و در سال ۲۰۱۱ میلادی پایه‌گذاری شد. انجمن منتقدان فیلم بلژیک نیز از سال ۱۹۷۶، هر ساله جایزه آندره کاونس را به بهترین فیلم برگزیده کشور اهدا می‌کند. یکی دیگر از جوایز سینمایی بلژیک، جایزه ژرژ دلرو است که برای بهترین موسیقی فیلم در نظر گرفته شده است. اهدای این جایزه برای نخستین بار در سال ۱۹۸۵ در جشنواره بین‌المللی فیلم فلاندرز صورت گرفت.
آمار و ارقام

در حال حاضر بیش از ۴۶۰ سالن سینما در بلژیک وجود دارد. جمعیت سینماروی این کشور سالیانه بیش از ۲۲ میلیون نفر برآورد گردیده‌ است. تعداد فیلم‌های تولید شده در این کشور نیز سالیانه ۳۶ فیلم سینمایی، ۴ فیلم انیمیشن و ۷ اثر مستند گزارش شده‌است.
انسان سگ را گاز می‌گیرد ساخته رمی بلوو
بچه ساخته برادران داردن برنده نخل طلای کن ۲۰۰۵
گمینا ستژگووو

| گمینا ستژگووو Strzegowo Commune | گمینا ستژگووو Strzegowo Commune |
| --- | --- |
گمینا: گمینا
  نشان:   نشان
fa (in English: Expected satiety): fa
کشور:  لهستان
استان: استان ماسوویان
شهرستان: Mława
کرسی: Strzegowo
مساحت: مساحت
 • مجموع: ۲۱۴٫۲۳ کیلومتر مربع (۸۲٫۷۱ مایل مربع)
جمعیت (2013): جمعیت (2013)
 • مجموع: ۷٬۸۰۲
 • تراکم: ۳۶/کیلومتر مربع (۹۴/مایل مربع)
وبگاه: http://www.strzegowo.pl
گمینا ستژگووو (به لهستانی:  Gmina Strzegowo) یک گمینا در لهستان است که در شهرستان مواوا واقع شده‌است. گمینا ستژگووو ۲۱۴٫۲۳ کیلومتر مربع مساحت و ۷٬۸۰۲ نفر جمعیت دارد.
گمینا ژانشنیک

| گمینا ژانشنیک Rząśnik Commune | گمینا ژانشنیک Rząśnik Commune |
| --- | --- |
گمینا: گمینا
  پرچمنشان:   پرچمنشان
fa (in English: Expected satiety): fa
کشور:  لهستان
استان: استان ماسوویان
شهرستان: شهرستان ویشکوف
کرسی: Rząśnik
مساحت: مساحت
 • مجموع: ۱۶۷٫۴۲ کیلومتر مربع (۶۴٫۶۴ مایل مربع)
جمعیت (2013): جمعیت (2013)
 • مجموع: ۶٬۹۶۵
 • تراکم: ۴۲/کیلومتر مربع (۱۱۰/مایل مربع)
وبگاه: http://www.rzasnik.pl
گمینا ژانشنیک (به لهستانی:  Gmina Rząśnik) یک گمینا در لهستان است که در شهرستان ویشکوف واقع شده‌است. گمینا ژانشنیک ۱۶۷٫۴۲ کیلومتر مربع مساحت و ۶٬۹۶۵ نفر جمعیت دارد.
گمینا سومیانکا

| گمینا سومیانکا Somianka Commune | گمینا سومیانکا Somianka Commune |
| --- | --- |
گمینا: گمینا
  پرچمنشان:   پرچمنشان
fa (in English: Expected satiety): fa
کشور:  لهستان
استان: استان ماسوویان
شهرستان: شهرستان وشکوف
کرسی: Somianka
مساحت: مساحت
 • مجموع: ۱۱۶٫۳۸ کیلومتر مربع (۴۴٫۹۳ مایل مربع)
جمعیت (2013): جمعیت (2013)
 • مجموع: ۵٬۵۹۱
 • تراکم: ۴۸/کیلومتر مربع (۱۲۰/مایل مربع)
وبگاه: http://www.somianka.pl
گمینا سومیانکا (به لهستانی:  Gmina Somianka) یک گمینا در لهستان است که در شهرستان وشکوف واقع شده‌است. گمینا سومیانکا ۱۱۶٫۳۸ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۵۹۱ نفر جمعیت دارد.
خسرو گلسرخی

| خسرو گلسرخی | خسرو گلسرخی |
| --- | --- |
زاده: ۲ بهمن ۱۳۲۲ رشت
محل زندگی: تهران 
درگذشته: ۲۹ بهمن ۱۳۵۲ (۳۰ سال) تهران تیرباران
آرامگاه: قطعه ۳۳ بهشت زهرا ردیف ۸۴ شماره ۱۹
پیشه: نویسنده و شاعر
ملیت: ایرانی
دوره: پهلوی
همسر(ها): عاطفه گرگین (۱۳۵۲–۱۳۴۷)
فرزند(ان): دامون
پدر و مادر: قدیر گلسرخی  شمس‌الشریعه وحید خورگامی
خسرو گلسرخی (۲ بهمن ۱۳۲۲–۲۹ بهمن ۱۳۵۲) شاعر، روزنامه‌نگار و نویسنده مارکسیست بود. او در سال ۱۳۴۷ سردبیر بخش هنری روزنامه کیهان بود. گلسرخی از جنبش‌های چریکی حمایت می‌کرد. گلسرخی به همراه گروهی دیگر در سال ۱۳۵۱ به اتهام طرح ترور ولیعهد بازداشت شدند. گلسرخی در دادگاهی که به صورت زنده پخش شد از عقاید مارکسیستی خود دفاع کرد. با حکم دادگاه او و کرامت‌الله دانشیان اعدام شدند. گلسرخی در قطعه ۳۳ بهشت زهرا دفن شده است. پس از انقلاب مجموعه اشعاری از او با نام «خسته‌تر از همیشه» و «ای سرزمین من» منتشر شد.