stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دوربین
دوربین ثابت و متحرک در سینما

حرکت دوربین، یکی از قدرتمندترین ابزارهای بیان در سینما است که به فیلمسازان اجازه می‌دهد تا احساسات، فضاها و رویدادها را به شیوه‌ای بسیار تاثیرگذار به مخاطب منتقل کنند.
ایجاد حس حرکت و پویایی: حرکت دوربین، به ویژه در صحنه‌های اکشن یا تعقیب و گریز، حس حرکت و پویایی را به بیننده منتقل می‌کند و او را در دل صحنه قرار می‌دهد.
ایجاد فضای توهم‌آمیز: با استفاده از حرکت‌های دوربین خاص مانند چرخش یا زوم، می‌توان فضایی توهم‌آمیز و سورئال خلق کرد که در آن مرز بین واقعیت و رویا شکسته می‌شود.
تغییر درک مخاطب از فضا: حرکت دوربین می‌تواند درک مخاطب از اندازه، عمق و ابعاد فضا را تغییر دهد. به عنوان مثال، یک حرکت دوربین به سمت بالا، می‌تواند حس عظمت و شکوه را القا کند.
نمایش احساسات شخصیت‌ها: حرکت دوربین می‌تواند احساسات درونی شخصیت‌ها را به تصویر بکشد. به عنوان مثال، یک حرکت دوربین آرام و روان، می‌تواند آرامش و سکون را نشان دهد، در حالی که یک حرکت دوربین سریع و تند، می‌تواند اضطراب و هیجان را بیان کند.
برعکس، دوربین ثابت:
ایجاد حس ثبات و استحکام: دوربین ثابت، به ویژه در صحنه‌های مکالمه یا نمایش احساسات، می‌تواند حس ثبات و استحکام را ایجاد کند و به بیننده اجازه دهد تا بر روی بازیگران و دیالوگ‌ها تمرکز کند.
نمایش واقعیت عینی: دوربین ثابت، واقعیت را به شیوه‌ای عینی‌تر و بی‌طرفانه‌تر به تصویر می‌کشد و به بیننده اجازه می‌دهد تا خود قضاوت کند.
در نهایت، انتخاب بین دوربین متحرک و ثابت، به هدف فیلمساز و نوع داستانی که می‌خواهد روایت کند بستگی دارد. هر دو روش، ابزارهای قدرتمندی هستند که در صورت استفاده صحیح، می‌توانند به خلق تجربه‌ای سینمایی غنی و فراموش‌نشدنی کمک کنند.
دوربین ثابت و متحرک در سینما > مثال‌ها

صحنه‌های تعقیب و گریز: در این صحنه‌ها، حرکت سریع دوربین، حس هیجان و خطر را به بیننده منتقل می‌کند.
صحنه‌های مکالمه صمیمانه: در این صحنه‌ها، دوربین ثابت، به بیننده اجازه می‌دهد تا بر روی بازیگران و دیالوگ‌ها تمرکز کند و به عمق احساسات آن‌ها پی ببرد.
صحنه‌های سورئال: در این صحنه‌ها، حرکت‌های دوربین غیرمنتظره و چرخش‌های ناگهانی، فضایی توهم‌آمیز و رویاگونه را خلق می‌کنند.
دوربین ثابت و متحرک در سینما > عوامل موثر بر انتخاب نوع حرکت دوربین:

ژانر فیلم: در ژانرهای مختلف، از حرکت‌های دوربین متفاوتی استفاده می‌شود.
داستان و شخصیت‌ها: حرکت دوربین باید با داستان و شخصیت‌های فیلم هماهنگ باشد.
ایجاد حس خاص: فیلمساز با استفاده از حرکت دوربین، می‌تواند احساسات خاصی را در بیننده ایجاد کند.
عناصر اصلی یک دوربین عکاسی مدرن دیجیتال تک لنز رفلکس (SLR).
دیافراگم‌های مختلف یک لنز
شاتر صفحه کانونی. در این کرکره، تیغه‌های کرکره فلزی به صورت عمودی حرکت می‌کنند.
نورسنج دیجیتالی دستی که نوردهی ۱/۲۰۰ را در دیافراگم f/11، در ISO 100 نشان می‌دهد. سنسور نور در بالا، زیر نیمکره سفید منتشر شده‌است.
محدوده فاصله‌ای که در آن اجسام واضح و واضح به نظر می‌رسند، که عمق میدان نامیده می‌شود، توسط بسیاری از دوربین‌ها قابل تنظیم است. این به یک عکاس اجازه می‌دهد تا کنترل کند که کدام اشیاء در فوکوس ظاهر می‌شوند و کدام موارد نه.
دوربین دیجیتال نیکون D200
دوربین استودیویی قرن نوزدهمی با دم برای فوکوس
دوربین دیجیتال جدا شده
هایازن

| هایازن | هایازن |
| --- | --- |
بنیان‌گذار: سرگئی دالاکیان، سارگیس چیلینداریان، هاملت خموویان، هجین سرگسیان، آنی سرگسیان
بنیان‌گذاری: ۲۰۰۹ (به عنوان یک سازمان غیردولتی) ۲۰۱۳/۲۰۱۴ (به عنوان یک حزب سیاسی)
ستاد: ایروان
مرام سیاسی: ملی‌گرایی ارمنی انقلابی ملی (توصیف خود) شکاکیت به اروپا ضد اتحادیه اقتصادی اوراسیا
سیاست در ارمنستان حزب‌ها انتخابات: سیاست در ارمنستان حزب‌ها انتخابات
هایازن (به ارمنی:Հայազն) یک حزب ناسیونالیستی ارمنی است که به‌عنوان یک سازمان مدنی در سال ۲۰۰۹ تأسیس شد. این حزب در سال ۲۰۱۳ خود را به‌عنوان یک حزب سیاسی اعلام کرد و در سال ۲۰۱۴ به‌عنوان حزب ثبت شد.
ایدئولوژی

هایازن مخالفت خود را با احتمال پیوستن ارمنستان در اتحادیه اروپا یا اتحادیه گمرکی اوراسیا (که در آن زمان شامل اتحادیه گمرکی بلاروس، قزاقستان و روسیه بود) اعلام کرده است. همچنین هایازن از دولت ارمنستان خواسته است که از سیاست همسایگی اتحادیه اروپا خارج شود.
هایازن مخالف هرگونه شناسایی رسمی جمهوری آرتساخ توسط ارمنستان است. در عوض، هایازن از اتحاد جمهوری آرتساخ به‌عنوان بخشی از ارمنستان حمایت می‌کند و آرتساخ را به‌عنوان استان اضافی ارمنستان که در مرزهای جمهوری ارمنستان گسترش یافته می‌بیند.
در مسائل داخلی، هایازن مخالف دولت سرژ سرکیسیان بود و سیاست‌های داخلی و خارجی آن را به ویژه نحوه برخورد آن با مناقشه قره‌باغ کوهستانی در قالب گروه مینسک محکوم کرده است. این حزب در همه‌پرسی قانون اساسی ارمنستان ۲۰۱۵ خواستار رأی «نه» شد.
فعالیت‌ها

اگرچه هایازن به‌عنوان یک حزب سیاسی ثبت نشده بود و نمی‌توانست به‌طور قانونی در انتخابات پارلمانی ۲۰۱۲ ارمنستان شرکت کند، این حزب به‌هرحال از شرکت در انتخابات خودداری کرد. این حزب احزاب اصلی مخالف (حزب فدراسیون انقلابی ارامنه، کنگره ملی ارمنستان، میراث) را به‌دلیل عدم حمایت از «مردم» و دولت را به‌دلیل تقلب‌های انتخاباتی که منجر به تشکیل دولتی غیرقانونی شده، مقصر دانست.
در ژوئن ۲۰۱۱، این حزب شروع به جمع‌آوری امضا برای اعطای تابعیت به ژیرایر سیفیلیان، فرمانده نظامی ارمنی‌تبار زاده لبنان در جنگ اول قره‌باغ کرد. بیش از ۴۰۰۰ امضا جمع‌آوری شد. با این حال، رابطه با سیفیلیان زمانی که اعضای هایازن در ۲ سپتامبر ۲۰۱۳ به ورُژهان آوتیسیان حمله کرده، سخنگو و عضو پیش‌پارلمان ارمنستان را مورد ضرب و شتم قرار دادند، تیره شد.
در ۱ سپتامبر ۲۰۱۲، هایازن اعتراضی سازماندهی کرد که در آن تعدادی از اعضای آن پرچم مجارستان را به‌عنوان اعتراض به آزادی رامیل صفروف برای آذربایجان به آتش کشیدند. آنها همچنین خواستار استعفای وزیر امور خارجه ادوارد نالبندیان شدند.
در ۲۱ مه ۲۰۱۲، هایازن یک راهپیمایی موازی علیه «راهپیمایی تنوع» که توسط جامعه ال‌جی‌بی‌تی ارمنستان سازماندهی شده بود، ترتیب داد. این راهپیمایی به‌طور ناگهانی متوقف شد زیرا فعالان ال‌جی‌بی‌تی از امنیت خود ترسیدند. در ۱۰ اکتبر ۲۰۱۲، هایازن اعتراضی مقابل سفارت آلمان در ایروان برگزار کرد و به نمایش فیلم رژه که دربارهٔ فعالیت‌های همجنس‌گرایان در صربستان بود اعتراض نمود. این حزب اعلام کرد که آنها «تبلیغ فحشا» را تحمل نخواهند کرد. در حین اعتراضات ضد پوتین در ۲ دسامبر ۲۰۱۳، تعدادی از اعضای هایازن به فعالان حقوق همجنس‌گرایان حمله کرده و خواستند که در حین اعتراضات از پرچم رنگین‌کمانی استفاده نشود.
در طول بهار ۲۰۱۳، هایازن مخالف سرسخت اجاره زمین در استان سیونیک به چراگاه‌های ایران بود.
هایازن در اعتراضات ضد دولتی ۲۰۱۳ نقش فعالی ایفا کرد. در ۲ دسامبر ۲۰۱۳، به همراه چندین حزب سیاسی دیگر، آنها به خیابان‌ها آمدند تا از سفر رئیس‌جمهور روسیه ولادیمیر پوتین به ارمنستان و تصمیم سرژ سارگسیان برای پیوستن به اتحادیه گمرکی بلاروس، قزاقستان و روسیه اعتراض کنند.
این حزب در انتخابات پارلمانی ارمنستان ۲۰۱۸ شرکت نکرد.
حمص (خوراک)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
حُمُّص با روغن‌زیتون و سبزیجات: حُمُّص با روغن‌زیتون و سبزیجات
بخش: مزه
خاستگاه: مصر، سوریه و لبنان
دمای سرو: ولرم
مواد اصلی: نخود، حلوا ارده
  رسانه: حُمص:   رسانه: حُمص
حُمُّص یا نخود-ارده یک خوراک مدیترانه‌ای-عربی است که در خاورمیانه محبوبیت دارد. حمص را بیشتر در سینی‌های مزه به عنوان پیش‌غذا سرو می‌شود. این خوراک از نخود پخته، روغن زیتون، ارده، آبلیمو و سیر له‌شده درست می‌شود.
هوموس یونانی و قبرسی humoi دارای روغن زیتون و آبلیموی فراوان، و حمص اسرائیلی و لبنانی دارای مقدار زیادی ارده است. 
حمص عربی در منطقه شام قدیم با سرکه تهیه میشد و فاقد سیر بوده است.
لغت‌شناسی

حمص یا به‌طور کامل حمّص بطحینة واژه‌ای عربی به معنای نخود است.
تاریخچه

حمص در بخش خاورمیانه‌ایِ مدیترانه مانند فلسطین، لبنان و اردن یکی از پایه‌های آشپزی به‌شمار می‌آید و در بیشتر خوراک‌ها و خورش‌ها به‌کار می‌رود.
پیشینهٔ دستور پخت خوراکی مانند حمص به سده ۱۳ هجری در مصر بازمی‌گردد و در زمان جنگ‌های صلیبی خوراکی مانند حمص به عنوان پاداش به سربازان صلاح‌الدین ایوبی داده می‌شد.
در کتابچه رسیدن به دلبر در وصف خوراک‌های خوش‌مزه و معطر (به عربی: الوُصله الی الحبیب فی وصف الطیبات و الطیب) به دستور پخت حمص اشاره شده‌است.
پرونده‌های تاریخی نشان می‌دهند که پس از سده ۱۸ هجری حمص وارد سفره‌های مردم دمشق شد.
ارزش غذایی

| ارزش غذایی به ازای هر ۱۰۰ گرم (۳٫۵ اونس) | ارزش غذایی به ازای هر ۱۰۰ گرم (۳٫۵ اونس) |
| --- | --- |
انرژی: ۱۷۷ کیلوژول (۴۲ کیلوکالری)
کربوهیدرات: 20.1 g
فیبر خوراکی: 4 g
 :  
پروتئین: 4.9 g
 :  
ویتامین‌ها: درصد ارزش روزانه
برابر ویتامین آ: ۱٪ ۵ میکروگرم
فولیک (B۹): ۱۵٪ ۵۹ میکروگرم
ویتامین ث: ۱۰٪ ۸ میلی‌گرم
 :  
مواد معدنی: مقدار درصد ارزش روزانه
کلسیم: ۵٪ ۴۹ میلی‌گرم
آهن: ۱۲٪ ۱٫۵۶ میلی‌گرم
منیزیم: ۸٪ ۲۹ میلی‌گرم
فسفر: ۱۶٪ ۱۱۰ میلی‌گرم
سدیم: ۱۶٪ ۲۴۲ میلی‌گرم
 :  
link to USDA Database entry: link to USDA Database entry
 یکاها  μg = میکروگرم • mg = میلی‌گرم  IU = یکاهای بین‌المللی :  یکاها  μg = میکروگرم • mg = میلی‌گرم  IU = یکاهای بین‌المللی 
†درصدهای تقریبی ارائه شده برای افراد بزرگسال از روی مرجع مصرف رژیم غذایی هستند.: †درصدهای تقریبی ارائه شده برای افراد بزرگسال از روی مرجع مصرف رژیم غذایی هستند.
حمص دارای مقدار فراوانی آهن، ویتامین سی، فولات، ویتامین ب۶ و پروتئین است. همچنین دارای فیبر فراوانی است که برای کارکرد بهتر دستگاه گوارش سودمند است.
حمص یک گزینه مناسب برای گیاهخواران و افراد وگان است.
شیوهٔ سرو کردن

حُمُّص را به عنوان پیش غذا همراه با دیگر پیش غذاها مانند سالاد تبوله و نان پیتا کنار غذاهایی مانند فلافل، مرغ کبابی و کوفته سرو می‌کنند.
آشپزی ایرانی

نخود ارده ایرانی با روغن زیتون، آبلیمو، زیره، سبزی های معطر همچون نعنا، جعفری و ریحان و ادویه هل و فلفل سیاه تهیه میشود و به عنوان پیش غذا بهمراه زیتون، گوجه فرنگی و بادمجان سرو میشود.
آشپزی عربی

مواد لازم برای حمص به آسانی در کشتزارهای عربی یافت می‌شوند.
خوراک نخود-ارده عربی (شام) در ابتدا بدون سیر و با سرکه تهیه میشد. 
در سرزمین شام قدیم (سوریه و بخش‌هایی از عراق...) المسبحة نامیده میشد.
اعراب اسرائیل در حُمُّص نعنا، فلفل قرمز، ماست، جعفری خرد شده و زیره هم می‌ریزند و همراه با نان پیتا گاهی به عنوان غذای اصلی هم سرو می‌کنند.
آشپزی فلسطینی

حمص بخش مشترک همه وعده‌های غذایی، درفلسطین است؛ حمص در فلسطین بسیار محبوب است و کم و بیش در همهٔ رستورانها و فروشگاههای فلسطین یافت می‌شود.
آشپزی آمریکایی

در ایالات متحده آمریکا حُمُّص بسیار محبوب است و برپایهٔ آمارهای سال ۲۰۰۸ بیش از ۱۵ میلیون آمریکایی به‌طور منظم حمص می‌خورند.
در بعضی رستوران های این منطقه حمص با لبو تهیه میشود.
حُمُّص همراه با مهاجران فلسطینی وارد آمریکا شد؛ و هم‌اکنون کنسرو حمص در قفسه‌های همه فروشگاه‌های زنجیره‌ای آمریکا پیدا می‌شود.
رکورد جهانی

در ماه مه۲۰۱۰، ۳۰۰ آشپز لبنانی در روستای آل فنار در نزدیکی بیروت بزرگترین ظرف حمص جهان به وزن ۱۰۴۵۲ کیلوگرم پختند؛ که در کتاب رکوردهای جهانی گینس نوشته شد.
رکورد پیشین در دست ۵۰ شهروند عرب فلسطینی بود که ۵/۴۰۸۷ کیلوگرم حمص را در ژانویهٔ ۲۰۱۰ پخته بودند.
حمص تزئین‌شده با فول مدامس و ارده
کریستین دسیکا

| کریستین دسیکا | کریستین دسیکا |
| --- | --- |
کریستین دسیکا در ۲۰۰۷: کریستین دسیکا در ۲۰۰۷
زادهٔ: ۵ ژانویهٔ ۱۹۵۱ ‏(۷۳ سال) رم، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
پیشه(ها): بازیگر، کارگردان، فیلمنامه‌نویس
همسر: سیلویا وردونه
والدین: ویتوریو دی سیکا (پدر) ماریا مرکادر (مادر)
خویشاوندان: کارلو وردونه (برادرزن)
کریستین دسیکا (ایتالیایی: Christian De Sica؛ زادهٔ ۵ ژانویهٔ ۱۹۵۱) کارگردان، هنرپیشه و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایتالیا است.
گزیدهٔ فیلم‌شناسی

تعطیلات در مریخ (۲۰۲۰)
فقیر ولی خیلی ثروتمند (۲۰۱۷)
فقیر ولی ثروتمند (۲۰۱۶)
توریست (۲۰۱۰)
کریسمس در ریو (۲۰۰۸)
کریسمس عشق (۲۰۰۴)
کریسمس در هند (۲۰۰۳)
پاپاراتزی (۱۹۹۸)
نجیب و بدجنس (۱۹۹۸)
هم‌کلاسی‌ها (۱۹۸۸)
فروشگاه بزرگ (۱۹۸۶)
مأموران آتش‌نشانی (۱۹۸۵)
تعطیلات در آمریکا (۱۹۸۴)
نوبت عاشقی (۱۹۸۳)
به زور مال من (۱۹۸۲)
نجیب و پاکدامن (۱۹۸۱)
دارم یه قایق تفریحی می‌گیرم (۱۹۸۰)
شیرین‌بیان (۱۹۷۹)
بیمار خیالی (۱۹۷۹)
عشق و انرژی (۱۹۷۵)
دخترخاله (۱۹۷۴)
آبگار علی‌اکبر آرمانی

| آبگرعلی اکبر آرمانی | آبگرعلی اکبر آرمانی |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: آبگر
زادهٔ: اواسط قرن هفدهم
درگذشت: بعد از ۲۷ ژانویه ۱۷۰۸ احتمالاً اصفهان
پیشه: نویسنده
آثار برجسته: اعتراف‌نامه
آبگرعلی اکبر آرمانی (انگلیسی: Abgar Ali Akbar Armani; Mid-17th century – After 2۷ ژانویه ۱۷۰۸) نویسنده بود. آبگر یک ارمنی در ایران دوره صفوی بود که در زمان شاه سلیمان اول (ح. ۱۶۶۶–۱۶۹۴) و شاه سلطان حسین (۱۶۹۴–۱۷۲۲) شکوفا شد. او که در اصل بازرگان بود، بعداً از مسیحیت به اسلام شیعه گروید و نام آبگرعلی اکبر آرمانی را به خود گرفت. با گذشت زمان، او از جامعه ارامنه دور شد و به‌طور فزاینده ای با اعضای روحانیون صفوی ارتباط برقرار کرد و بعدها با خانواده‌های آنها ازدواج کرد. او یک روایت تبدیلی به فارسی نوشت، اعتراف نامه (کتاب اعتراف)، که شاید به عنوان یک ابزار تبلیغی و برای انتشار در میان مسیحیان ارمنی تصور شد. به گفته آلبرتو تیبروچیو، این اثر «به عنوان نمونه نادری از شهادتی که از منظر یک مسلمان روایت شده و تبدیلی داوطلبانه را به تصویر می‌کشد».
زندگی‌نامه

آنچه در مورد زندگی او کمتر شناخته شده است عمدتاً از اثر او، اعتراف نامه (کتاب اعتراف) استخراج شده است. او متولد آبگر، احتمالاً در جلفای نو، محله ارامنه‌نشین اصفهان بود و اوایل زندگی خود را به عنوان یک تاجر گذراند. او ممکن است یکی از اعضای خانواده بازرگان مشهور ولیجانیان ویا خانواده شهرمانیان بوده باشد، اگرچه احتمال دومی کمتر در نظر گرفته می‌شود. در حوالی سال ۱۶۷۳، در زمان شاه سلیمان اول صفوی، او از مسیحیت به‌مذهب اسلام (شیعه) گروید، تصمیمی که بنا به نوشته‌های او، از شواهد کتاب مقدس و همچنین مجموعه‌ای از رؤیاها الهام گرفته شده است. او در زمان تغییر دین با شهردار ارمنی (کلانتر) جلفای نو، به نام پیری که او نیز مسلمان بود، در تماس بود.
بنا بر گزارش‌ها، آرمانی پس ازاینکه به او لقب مرتد دادند از خانواده خود دور شد. سفر بعدی او به ونیز منجر به زندانی شدن او «به انتقام از اتهامات بدرفتاری با مسیحیان در ایران» شد، اما بعداً با دخالت برادرش آزاد شد. پس از آزادی، به شهرهای قسطنطنیه و بلگراد عثمانی سفر کرد و سپس از طریق شهرهای صفویه یعنی اریوان، تبریز و مشهد به اصفهان بازگشت.
معروف است که او با ازدواج‌های متعدد صاحب فرزندانی از همسران متفاوت شده است.پس از تغییر دین، او به‌طور فزاینده ای با علمای صفوی ارتباط برقرار کرد و با دختران آنها ازدواج کرد. همسر اول او که در سفر، با او ملاقات کرد دختر یک قاضی و اهل قسطنطنیه بود.‌به گفته آلبرتو تیبورسیو، او در قسطنطنیه تحت تعقیب قرار گرفت "به دلیل وفاداری خود به شیعیان به عنوان یک ایرانی. با این حال، به نظر می‌رسد که در آن زمان، آرمانی، حداقل در ابتدا پیرو اسلام شیعی نبود، اما در طول سفر خود هویتی شیعی پیدا کرده بود. در اواخر زندگی، روابط او با جامعه ارمنی به حدی بدتر شد که او هدف آزار و اذیت آنها قرار گرفت. تیبورسیو نوشت که در تلافی آزار و اذیت آن‌ها، آرمانی «ادعا می‌کند که در یک شبه آئینی نفرین کشیشان ارمنی شرکت داشته است که منجر به مرگ کشیشان شده است». آرمانی پس از ۲۷ ژانویه ۱۷۰۸ گمان می‌رود در اصفهان درگذشته است.
کار

اعتراف نامه، در ۲۷ ژانویه ۱۷۰۸ در زمان سلطنت شاه سلطان حسین (ح. ۱۶۹۴–۱۷۲۲) تکمیل شد و کاملاً به زبان فارسی نوشته شد. از این روایت تبدیلی، تنها یک نسخه خطی، مشتمل بر ۷۳ برگه، باقی مانده و در دانشگاه تهران نگهداری می‌شود.به گفته تیبورسیو، اعتراف نامه، اگرچه به فارسی نوشته شده است، اما به عنوان یک ابزار تبلیغی و برای انتشار در میان مسیحیان ارمنی «تا آنجا که شواهد باقی مانده نشان می‌دهد» تصور شده است.نثر آن ساده و در عین حال «غنی از نمادگرایی» است و تغییر دین و سفرهای آرمانی را توصیف می‌کند. استفاده او از «عناصر یونیریک» در کارش برای توصیف «سفر معنوی خود به اسلام» باعث شده است که تیبورسیو پیشنهاد کند که به روایات تغییر دینی که از محیط‌های دیگر سرچشمه می‌گیرد، دسترسی داشته است.این اثر همچنین شامل ارجاع «استاندارد» کتاب مقدس به پاراکلیت انجیل یوحنا است، نمونه ای از بحث‌های بین مذهبی که اغلب در روایات تغییر دین برای بیان «اثبات» برای اسلام از کتاب مقدس استفاده می‌شود.
اگرچه تواریخ فارسی، سفرنامه‌های اروپایی و مکاتبات بین مبلغان مسیحی نشان می‌دهد که بسیاری از مسیحیان در دوره صفویه به اسلام ایمان آورده‌اند، فقط مواردی را به تصویر می‌کشند که در آن نوکیشان یا مجبور به تغییر مذهب شده‌اند یا از روی راحتی این کار را انجام داده‌اند.‌چنین گزارش‌هایی عموماً بینشی در مورد دیدگاه‌های شخصی نوکیشان ارائه نمی‌دهند.به گفته تیبورسیو، اعتراف نامه «به عنوان نمونه نادری از شهادتی که از منظر یک مسلمان روایت شده و تبدیلی داوطلبانه را به تصویر می‌کشد».
سایات‌نووا

| سایات نووا صیاد نوا | سایات نووا صیاد نوا |
| --- | --- |
سایات نووا: سایات نووا
نام اصلی: هاروتیون سایاتیان
زاده: ۱۷۱۲ میلادی یا ۱۷۲۲ میلادی ساناهین
درگذشته: ۱۷۹۵ میلادی هاقپات
پیشه: شاعر و عاشیق - گوسان
زمینه کاری: موسیقیدان
ملیت: ارمنی
همسر(ها): مارمار (۱۷۶۸–۱۷۵۹ میلادی)
فرزند(ان): ملیک سِت، اوهان، ماریام و سارا
پدر و مادر: پدرش: ماهدِسی کاراپت
هاروتیون سایاتیان (به ارمنی: Հարություն Սայադյան) با نام ادبی سایات نُوا یا سایات‌نووا (تلفظ ارمنی نام شکل اصلی لقب او یعنی صیاد نوا) (به ارمنی: Սայաթ-Նովա) زاده ۱۴ ژوئن ۱۷۱۲ یا ۱۷۲۲ میلادی در تفلیس - درگذشته ۱۷۹۵ میلادی هاقپات)، یا «شاه نغمه‌ها» لقب هاروتیون سایاتیان، بزرگ‌ترین موسیقیدان ارمنی‌تبار سده هجدهم میلادی است. فیلمی از وی به نام "رنگ انار" نیز ساخته شده
زندگی

پدر سایات نُوا، ماهدِسی کاراپت، در شهر آدانا، ارمنستان غربی متولد شد؛ اما بعدها خانواده اش به شهر حلب در سوریه کوچ کرده بودند. ماهدِسی کاراپت در جوانی به تفلیس رفت و با «سارا»، دختری از اهالی محلهٔ «هاولابار» تفلیس، ازدواج کرد. هنگامی که سایات نُوا دوازده سال بیشتر نداشت پدر و مادرش او را به فراگیری صنعت بافندگی گماردند. سایات نُواخواندن و نوشتن را در مکتب‌های آن دوره آموخته بود و حداقل به چهار زبان ارمنی، گرجی، ترکی و فارسی تسلط کامل و با الفبای عربی آشنایی داشت.
بنا بر شواهدی که در منابع مختلف آمده در لشکرکشی‌های نادر شاه افشار به هندوستان طی سال‌های ۱۷۳۸–۱۷۳۹ میلادی سایات نُوا در سمت نوازنده حضور داشته‌است.
اولین شعر سایات نُوا به زبان ترکی بوده که در دیباچهٔ اشعارش نیز در ۱۷۴۲ میلادی به ثبت رسیده‌است. او از سن بیست سالگی رسماً به هنر عاشیق (آشوقی) روی آورد و برای اینکه به منزلهٔ یک آشوق یا گوسان کار خود را آغاز کند به رسم تمامی گوسان‌ها یا موسیقی دانان کهن ارمنی به زیارت کلیسای کاراپت مقدس در استان موش ارمنستان غربی رفت و در همین هنگام نیز نام «سایات نُوا» را به منزلهٔ لقب هنری خود برگزید. او تا سی سالگی تمامی فنون هنر گوسانی را فراگرفت و در این سال‌ها هم‌زمان به نوشتن اشعاری به زبان ارمنی پرداخت.
سایات نُوا در دربار هراکل دوم به سبب موقعیت خاص خود در مقام سفیر و نوازندهٔ مخصوص پادشاه، حسادت بسیاری از درباریان را برانگیخت. او با شعرهای زیرکانهٔ خود درباریان را مورد حمله و اعمال آنان را مورد تردید قرار می‌داد. این موضوع سبب شد تا دشمنانش با دستاویز قرار دادن عشق سایات نُوا به خواهر پادشاه وی را در دیدهٔ هراکل خوار سازند. بدین ترتیب، او در ۱۷۵۲ میلادی از دربار رانده شد. اخراج وی از دربار دو سال به طول انجامید. در این زمان سایات نُوا با نوشتن شعری خطاب به هراکل از بارگاه وی درخواست عفو و از او خواهش کرد تا مجدداً وی را در دربار خود بپذیرد تا بیگناهی اش را اثبات کند. او در ۱۷۵۴ میلادی بار دیگر به دربار بازمی‌گردد. او که نمی‌توانست ظلم و ستمی را که درباریان بر مردم روا می‌داشتند نادیده انگارد به سرودن شعرهایی در انتقاد از اعمال درباریان و در برخی مواقع حتی خود پادشاه کرد. برای آنکه بیشتر او را از معشوق (خواهر پادشاه) و از درباریان دور سازند، وی را مجبور کردند تا به کسوت روحانیان درآید. سایات نُوا در ۱۷۵۹ میلادی بر اثر فشارهای هراکل رسماً به لباس روحانیان درآمده و نام کشیش «استپانوس» را برای خود برگزید. وی، که در این زمان ۳۷ سال سن داشت، مجبور شد بقیهٔ عمر خود را در لباس روحانیان سپری کند.
در پی این وقایع، سایات نُوا را به ازدواج زنی از اهالی تفلیس به نام «مارمار» درآوردند. حاصل این ازدواج چهار فرزند به نام‌های (ملیک سِت، اوهان، ماریام و سارا) بودند. در ۱۷۶۱ میلادی به بندر انزلی تبعید شد. او در کلیسای محل خدمت خود شروع به خطاطی و کتاب‌های بسیاری را رونویسی کرد که از آن جمله است «کتاب نارک» گریگور نارکاتسی. این دست نوشته در حال حاضر در موزهٔ کتاب‌های خطی در ماتناداران ایروان نگهداری می‌شود و در معرض نمایش عمومی گذاشته شده‌است. در ۱۷۹۵ میلادی آقامحمدخان قاجار با لشکری بزرگ به منطقهٔ قفقاز لشکر کشید. سایات نُوا فرزندانش را به موزدوک فرستاد اما خودش برای دفاع از صومعه هاقپات باقی ماند. در دوازدهم سپتامبر همان سال لشکر آقامحمدخان به تفلیس حمله کرد. در این حملات و طی یک هفته نبرد سخت سایات نُوا، که اکنون روحانی ای کهن‌سال بود، جان خود را از دست داد؛ جسد او را در همان مکان، در حیاط کلیسای گئورگ مقدس، به خاک سپردند.
سبک شعر سایات نُوا

او در شعرهای خود از ادبیات مردمی ارمنی و دیگر ملت‌های قفقاز و فرهنگ شرقی الهام گرفته و بهرهٔ بسیاری از آن‌ها برده‌است. از سایات نُوا قریب به ۱۲۰ شعر ترکی، سی شعر گرجی و هفتاد شعر به زبان ارمنی بر جای مانده‌است. شهرت او بیشتر در زمینهٔ شعرها و تصنیف‌های عاشقانه است. از آنجایی که سایات نُوا از طبقهٔ مظلوم جامعه برخاسته بود به خوبی با وضعیت آن‌ها آشنایی داشت. او سرایندهٔ نیکی و زیبایی، محکوم‌کنندهٔ فاصله‌های طبقاتی و دوستدار آزادی بود و همواره در شعرهای خود در مورد بی عدالتی‌ها سخن سر می‌داد، ظالمان زمانه را محکوم می‌کرد و آنان را مورد انتقاد قرار می‌داد. او در مقام شاعری متعهد شعرهایی بی‌شمار در مورد عدالت و واقعیت‌های زندگی سروده که در آن‌ها همواره خود را نوکر خلق نامیده.
شعری از سایات نُوا

سایات نُوا در سال‌های آخر حضور خود در دربار گرجستان مورد بی‌مهری پادشاه قرار گرفت و نهایتاً از دربار اخراج شد. او در اشعارش دربارهٔ شاه و درباریان کم مایه سخن گفته و به مقایسهٔ آن‌ها با خود و هنرش پرداخته:
گر کنی سر از تن جدا دم بر نیارد ماهی
حنا چه کار آید چهارپایان را
شن‌های سخت بیابان کی شود نرم چون پنبه
گرچه آن را چون پنبه داخل لحاف جای دهی
جام مس را هرچقدر براق کنی
بیست تای آن هم به یک نقره خریدار نیست
شیشهٔ ناب را قیمت الماس ندهند
گرش نگین انگشتر کنی
هستند کسانی که یار شیطانند
کاش دیوانه شود منزلگاه شیطان
کوزهٔ سفالین نشود تنگ بلور شیراز
گر نهی آن را در طاقچهٔ بالا
تمبر یادبود در روسیه
مقبرهٔ سایات نوا
توپ‌های سان سباستین

| توپ‌های سان سباستین | توپ‌های سان سباستین |
| --- | --- |
کارگردان: آنری ورنوی
تهیه‌کننده: ژاک بار ارنستو انریکز
نویسنده: سرژ گانس میگل مورایتا انیو د کونچینی جیمز آر. وب (فیلمنامه انگلیسی)
فیلمنامه‌نویس: میگل مورایتا انیو د کونچینی جیمز آر. وب
بر پایه: "دیواری برای سان سباستیان" اثر ویلیام باربی فاهرتی
بازیگران: آنتونی کوئین آنجانته کامر چارلز برانسون سام جافی سیلویا پاینل
موسیقی: انیو موریکونه لوری جانسن
فیلم‌بردار: آرمان تیرار
تدوین‌گر: فرانسواز بونو
شرکت تولید: Compagnie Internationale de Productions Cinématographiques (CIPRA)
توزیع‌کننده: مترو گلدوین مایر
تاریخ‌های انتشار:  ۱۹۶۸ (۱۹۶۸)  
مدت زمان: ۱۱۱ دقیقه (ایالات متحده)
کشور: فرانسه، ایتالیا، مکزیک
زبان: انگلیسی 
توپ‌های سان سباستین (انگلیسی: Guns for San Sebastian; فرانسوی: La Bataille de San Sebastian‎) فیلمی در ژانر وسترن به کارگردانی آنری ورنوی و با بازی آنتونی کوئین و چارلز برانسون است که در سال ۱۹۶۸ منتشر شد.
فیلمنامه اقتباسی است از کتاب «دیواری برای سان سباستیان» (A Wall for San Sebastian) نوشته ویلیام باربی فاهرتی
خلاصه داستان

مکزیک، سال ۱۷۴۶. یاغی فراری، «لئون آلاستری» (آنتونی کوئین) به کشیشی پیر، «پدر جوزف» (سام جافی)، پناه می‌برد. به‌زودی «پدر جوزف» چون از تحویل دادن «لئون» به مأموران خودداری می‌کند، به‌دست «تکلو» (چارلز برانسون)، راهزن دورگه، که همراه سرخ‌پوستان است، گرفتار می‌شود تا به دار آویخته شود. «تکلو» به ساکنان دهکده که اکنون بازگشته‌اند می‌گوید که برای در امان ماندن از حمله بعدی سرخ‌پوستان باید دست از مسیحی بودن بردارند. اما مردم، در عوض، «لئون» را به‌عنوان کشیش جدید سان سباستیان انتخاب می‌کنند
بازیگران۹

آنتونی کوئین
چارلز برانسون
سام جافی
امیلیو فرناندز
آنجانته کامر
لئون آسکین
سیلویا پاینل
فرنان گروه
ایوان دسنی
Aurora Clavel
Chano Urueta
Jorge Russek
Pancho Córdova
پال فریس
پدرو آرمنداریز
ارمنستان در شورای اروپا

این سکه در ارمنستان برای بزرگداشت پیوستن این کشور به شورای اروپا در سال ۲۰۰۱ ضرب شد.
ارمنستان از سال ۲۰۰۱ عضو شورای اروپا، یک سازمان بین‌المللی که بر تقویت دموکراسی، حقوق بشر و حاکمیت قانون در سراسر اروپا تمرکز دارد، بوده است.
عضویت

ماده ۴ اساسنامه شورای اروپا مشخص می‌کند که عضویت در شورای اروپا برای هر کشور اروپایی ممکن است، به شرطی که استانداردهای مشخصی در زمینه دموکراسی و حقوق بشر را رعایت کند. ارمنستان در ۲۵ ژانویه ۲۰۰۱ به عنوان چهل و دومین عضو شورای اروپا پذیرفته شد. ارمنستان در مجمع پارلمانی شورای اروپا، شاخه پارلمانی این شورا، ۴ کرسی دارد.
ارمنستان همچنین عضو کنگره مقامات محلی و منطقه‌ای، گروه کشورهای ضد فساد، کمیسیون اروپا علیه نژادپرستی و نابردباری، کمیسیون اروپایی برای کارایی عدالت، کمیته پیشگیری از شکنجه، اوریمیجز، گروه پمپیدو و کمیسیون ونیز است.
در ۲۵ ژانویه ۲۰۲۱، آرا آیوازیان، وزیر سابق امور خارجه، در بیانیه‌ای به مناسبت بیستمین سالگرد عضویت ارمنستان در شورای اروپا اظهار داشت: «با پیوستن به شورای اروپا، ارمنستان به خانواده کشورهای اروپایی پیوست که تاریخ، ارزش‌ها و آرمان‌های مشترکی با آن‌ها دارد و چشم‌اندازی از اروپای آینده را به اشتراک می‌گذارد، جایی که حقوق و آزادی‌های بنیادین برای همه، بدون تبعیض یا تمایز، محافظت می‌شوند.»
اهداف عضویت

همچنین ببینید: حقوق بشر در ارمنستان و مسائل اجتماعی در ارمنستان
از سال ۲۰۰۵، ارمنستان از برنامه‌های همکاری طرح‌های اقدام شورای اروپا بهره‌مند شده است. برنامه‌های گذشته و جاری که با حمایت اتحادیه اروپا انجام می‌شوند، بر ارتقای استقلال و پاسخگویی سیستم قضایی، تضمین انتخابات آزاد و عادلانه، حفاظت از حقوق اقلیت‌ها و حقوق کارگران، ترویج برابری جنسیتی و آزادی بیان، تقویت رفاه کودکان، مقابله با خشونت خانگی، اصلاح سیستم زندان‌ها، مبارزه با فساد و کمک به اجرای اهداف توافقنامه جامع و تقویت‌شده ارمنستان و اتحادیه اروپا که در سال ۲۰۱۷ نهایی شد، تمرکز دارند.
در طرح اقدام ۲۰۱۹–۲۰۲۲ شورای اروپا برای ارمنستان آمده است: «شورای اروپا و ارمنستان به همکاری برای بهبود چارچوب‌های قانونی موجود، تضمین اجرای مؤثر آن‌ها و تقویت ظرفیت نهادهای ملی در نزدیک کردن قوانین و رویه‌های این کشور به استانداردهای اروپایی ادامه خواهند داد تا حقوق بشر را ترویج دهند، حاکمیت قانون را تقویت کنند و اصول دموکراتیک حکمرانی را تضمین نمایند.» بودجه طرح اقدام ۲۰۱۹–۲۰۲۲ مبلغ ۱۸٫۹ میلیون یورو بود.
در ۲۷ ژانویه ۲۰۲۲، مجمع پارلمانی شورای اروپا قطعنامه‌ای را تصویب کرد که در آن از تعهد ارمنستان به اصلاحات دموکراتیک تمجید شد. این مجمع از پیشرفت‌های چشمگیری که در اصلاحات انتخاباتی، قضایی و قانون‌گذاری از زمان انقلاب ۲۰۱۸ ارمنستان به دست آمده است، استقبال کرد.