stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
بستکیه
فهرست منابع و مآخذ

رحمة، عبدالرحمن، عبدالله، “ (الإمارات فی ذاکرة أبنائها) “، جلد دوم. چاپ القراءة للجمیع للنشر والتوزیع، ابوظبی:، انتشار سال ۱۹۹۰ میلادی.
خلفان، الروم، محمد، “ (الحدائق و المتاحف فی الإمارات) “، ج۱. چاپ سوم، ابوظبی: “شرکة ابوظبی للطباعة والنشر“، انتشار ۱۹۸۸ میلادی.
محمدیان، کوخردی، محمد، “ (الإمارات عبر التاریخ) “، ج۱. سال انتشار ۲۰۰۸ میلادی به (عربی).
العبودی، ناصر، بن حسین، “ (الأماکن الأثریة فی الإمارات) “، ج ۱–۲، چاپ سوم، ابوظبی: “شرکة ابوظبی للطباعة والنشر“، انتشار ۱۹۸۹ میلادی
هفته نامه، فستیوال، چاپ دبی، انتشار ژانویه سال ۲۰۰۶ میلادی. به (عربی).
الدکتور: عبدالله بن عبدالرحمن رحمة، “ (الإمارات فی ذاکِرةَ أَبَنائُها) “، اَلمُجَلَد اَلأَوَل. سال انتشار ۲۰۰۶ میلادی به (عربی).
مجلة العربی الکویتیة فی عددها (۱۸۱) ـ وزارة الإعلام الکویتیة.
| ن ب ونقاط دیدنی و تفریحی دبی | ن ب ونقاط دیدنی و تفریحی دبی |
| --- | --- |
 بستکیه  قلعهٔ الفهیدی  Bait Al Wakeel  برج العرب  برج خلیفه  غرفه تجارت و صنایع دبی  برج ساعت دیره  برج‌های دوقلوی دیره  بازار طلای دبی  دبی هیات رجینسی  دبی مال  مرکز تجارت جهانی دبی  برج‌های امارات  برج اتصالات ۱  Fish Roundabout  The Gate  هتل جمیرا بیچ  بازار نایف  بانک ملی دبی  کوئین الیزابت ۲  خانه شیخ سعید آل مکتوم  اسکی دبی  پارک آبی وایلد وادی  جهان (مجمع الجزایر)  پارک زعبیل :  بستکیه  قلعهٔ الفهیدی  Bait Al Wakeel  برج العرب  برج خلیفه  غرفه تجارت و صنایع دبی  برج ساعت دیره  برج‌های دوقلوی دیره  بازار طلای دبی  دبی هیات رجینسی  دبی مال  مرکز تجارت جهانی دبی  برج‌های امارات  برج اتصالات ۱  Fish Roundabout  The Gate  هتل جمیرا بیچ  بازار نایف  بانک ملی دبی  کوئین الیزابت ۲  خانه شیخ سعید آل مکتوم  اسکی دبی  پارک آبی وایلد وادی  جهان (مجمع الجزایر)  پارک زعبیل
پاویون نولکها

| پاویون نولکها | پاویون نولکها |
| --- | --- |
fa (in English: Expected satiety): fa
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
موقعیت: Lahore, Punjab Pakistan 
مختصات: ۳۱°۳۵′۲۳″شمالی ۷۴°۱۸′۴۷″شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۵۸۹۸۲۷°شمالی ۷۴٫۳۱۳۱۶۵°شرقی﻿ / 31.589827; 74.313165
پاویون نولکها (اردو: نولکها) یک خانه شخصی از سنگ مرمر سفید با سقفی منحنی است که در کنار حیاط شیش محل، در قسمت شمالی قلعه شاهی در لاهور، پاکستان واقع شده‌است. این بنای تاریخی یکی از ۲۱ بنای یادبودی است که در قلعه لاهور واقع شده‌است، نمای غربی آن منظره ای سراسرنما از شهر باستانی لاهور را ارائه می‌دهد.
این سازه در ابتدا با سنگهای قیمتی و نیمه قیمتی منبت کاری شده و مشرف به رودخانه راوی بوده‌است. در سال ۱۹۸۱، نولکها به عنوان بخشی از مجموعه بزرگتر قلعه لاهور، در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفت. این عمارت هم‌اکنون یکی از دیدنی‌ترین مکان‌های گردشگری لاهور است و بر طراحی معماری ساختمان‌های برجسته از جمله سفارت پاکستان در واشینگتن دی سی تأثیر گذاشته‌است.
ریشه‌شناسی

هنگامی که پاویون در سال ۱۶۳۳ توسط شاه جهان ازپادشاهان گورکانی هند به عنوان یک خانه تابستانی کوچک ساخته شد، هزینه آن حدود ۹۰۰۰۰۰ روپیه بود، که در آن زمان مبلغ گزافی بود. به آن Naulakha می گویند زیرا در زبان اردو این کلمه به معنای «ارزش ۹ لپه روپیه» است. همچنین کلمه Naulakha را برای استفاده از چیزهای گرانبها می‌توان به کار برد.
تاریخ

قلعه لاهور در سال ۱۵۶۶ تحت حکومت اکبر بزرگ امپراتور مغول در محل قلعه گلی قبلی ساخته شد که بعداً توسط امپراطورهای بعدی توسعه و اصلاح شد. شاه جهان شاه گورکانی مردی عاشق‌پیشه بود که تاج محل را در آگرا ساخت و پس از آن این قطعه اصلی در لاهور را سال ۱۶۳۳ به عنوان یک خانه تابستانی کوچک با هزینه ای در حدود ۹۰۰۰۰۰ روپیه بنا کرد. پاویون ناولاخا از جمله بناهایی است که بین سالهای ۱۶۲۸ تا ۱۶۳۴ تحت حکومت شاه جهان احداث یا بازسازی شده‌است. به دلیل علاقه شخصی وی به طراحی و ساخت و ساز، سنت‌های معماری شاه جهان دارای تقارن متمایز و سلسله مراتبی است. ناولاخا بخشی از بلوک شاه برج در بخش شمال غربی قلعه ای است که در واقع توسط سلف خود جهانگیرشاه ساخته شده‌است.
این مکان در مجاورت شیش محل در چهار گوش شاه برج قلعه لاهور است .
دژ رشکان

| دژ رشکان | دژ رشکان |
| --- | --- |
نمایی از دژ رشکان به همراه پلکان آن: نمایی از دژ رشکان به همراه پلکان آن
نام: دژ رشکان
کشور: ایران
استان: تهران
شهرستان: شهرری
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری کنونی: گردشگری
دیرینگی: اشکانیان
دورهٔ ساخت اثر: اشکانیان
اطلاعات بازدید: اطلاعات بازدید
امکان بازدید: آزاد
  دژ رشکان  روی نقشه ایران ۳۵°۳۶′۱۹″شمالی ۵۱°۲۷′۰۱″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۶۰۵۲۳۶۹°شمالی ۵۱٫۴۵۰۲۴۳°شرقی﻿ / 35.6052369; 51.450243   :   دژ رشکان  روی نقشه ایران ۳۵°۳۶′۱۹″شمالی ۵۱°۲۷′۰۱″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۶۰۵۲۳۶۹°شمالی ۵۱٫۴۵۰۲۴۳°شرقی﻿ / 35.6052369; 51.450243   
دژ رشکان در نزدیکی صفائیه (محله) شهر ری و تپه چشمه‌علی قرار دارد. یکی از دژ و قلعه‌های محافظ هسته اولیه ری به‌شمار می‌رفت. این دژ با ساختاری متشکل از لاشه سنگ و ساروج، متعلق به دوره(اشکانیان) است. این دژ گذشته با انتساب به فخرالدوله ابن رکن الدوله دیلمی، فخرآباد نامیده می‌شد.
وجه تسمیه

نام قلعه عظیم «رشکان» از کلمه «ارشک یکم» که بنیانگذار این سلسله پادشاهی بوده گرفته شده‌است و دیگر پادشاهان این سلسله جهت افتخار کلمه ارشک را به نام خود اضافه می‌کردند. ری در آن زمان «ارشکیه » نام داشته‌است. از این محل وسایل جنگی کهنه زیادی بدست آمده که در موزه ایران باستان موجود می‌باشد.
کاربرد

در این قلعه کاخ‌ها، اموالی گران‌بها و اسلحه خانه‌هایی وجود داشت. بخش‌های اصلی قلعه تا زمان قاجار نیز بر جا بود، اما امروزه قسمت اعظم آن تخریب شده‌است. دیوارهای غربی این دژ دارای سوراخ‌هایی برای تیر وکمان است.
نگارخانه

نمایی از باقی‌مانده قسمت بالایی دژ
پائین ضلع غربی دژ رشکان
پلکان دژ رشکان
پائین ضلع جنوبی دژ رشکان
قسمت بالایی دژ رشکان
کوه بی‌بی شهربانو، از ضلع غربی دژ رشکان
پائین ضلع غربی دژ رشکان، تصویر از بالا
نمایی از شهر ری و باروی ری از بالای دژ
نمای ضلع جنوبی دژ، مشرف به کارخانه سیمان ری
اتاقک ابر

شکل ۱)عکس محفظه‌ای از اولین پوزیترون که توسط C. Anderson دیده می‌شود.
اتاقک ابر یا اتاقک ویلسون (به انگلیسی: Cloud chamber یا Wilson chamber) نوعی محفظه برای آشکارسازی ذرات پرتوهای یونیزان است.
این اختراع را به سال ۱۹۱۱ و به چارلز تامسون ریس ویلسون نسبت می‌دهند.
یک محفظه ابر شامل یک محیط مهر و موم شده حاوی بخار اشباع شده آب یا الکل است. یک ذره باردار پر انرژی (به عنوان مثال، یک ذره آلفا یا بتا) با ترکیب مخلوط گازها با ضربه زدن به الکترونها از طریق نیروهای الکترواستاتیک در طی برخورد، با دنبال کردن ذرات گاز یونیزه می‌شود. یونهای حاصل به عنوان مراکز تراکمی عمل می‌کنند که در صورت مخلوط گاز در نقطهٔ تراکم، یک دنبالهٔ کوچک از قطرات کوچک تشکیل می‌شود. این قطرات به عنوان یک مسیر «ابر» قابل مشاهده است که برای چند ثانیه ادامه می‌یابد در حالی که قطره‌ها از طریق بخار سقوط می‌کنند. این آهنگ‌ها دارای اشکال خاص است. به عنوان مثال، یک قطعه ذرات آلفا ضخیم و مستقیم است، در حالی که یک مسیر الکترونی است و نشان می‌دهد شواهد بیشتری از انحراف‌های برخورد.
اتاق‌های ابر نقش مهمی در فیزیک ذرات تجربی از دهه ۱۹۲۰ تا ۱۹۵۰ تا زمان ظهور اتاقک حباب ایفا کردند. به‌طور خاص، کشف پوزیترون در سال ۱۹۳۲ (نگاه کنید به شکل ۱) و موئون در سال ۱۹۳۶، هر دو توسط کارل اندرسون (جایزه نوبل فیزیک در سال ۱۹۳۶)، از اتاق‌های ابر استفاده می‌کردند. کشف کوهن توسط جورج روچستر و کلیفورد توسط چارلز باتلر در سال ۱۹۴۷ نیز با استفاده از یک اتاق ابر به عنوان آشکارساز ساخته شد. در هر مورد، اشعه‌های کیهانی منبع رادیویی یونیزه بودند.
اختراع

چارلز تامسون ریس ویلسون (۱۸۶۹–۱۹۵۹)، یک فیزیکدان اسکاتلندی، با اختراع اتاق ابر به حساب می‌آید. او با الهام از مشاهدات ناخودآگاه بروکن در هنگام کار بر روی اجلاس بن‌نویس در سال ۱۸۹۴، شروع به توسعه اتاق‌های توسعه برای مطالعه ساخت ابر و پدیده‌های نوری در هوای مرطوب کرد. به سرعت او کشف کرد که یون‌ها می‌توانند به عنوان مراکز تشکیل قطرات آب در چنین اتاق‌هایی عمل کنند. او از این کشف پیگیری کرد و اولین اتاق ابر را در سال ۱۹۱۱ تکمیل کرد. در داخل محفظه اصلی ویلسون، هوا داخل دستگاه مهر و موم شده با بخار آب اشباع شد، سپس دیافراگم برای گسترش هوا داخل اتاق (گسترش آدیاباتیک)، خنک‌سازی هوا و شروع به بخار آب کن از این رو استفاده از نام ابر انبساط گسترش یافته است. هنگامی که یک ذره یونیزه از طریق محفظه عبور می‌کند، بخار آب روی یون‌های حاصل از آن تلفیق می‌شود و دنباله ذره در ابر بخار قابل مشاهده است. ویلسون، همراه آرتور کامپتون، جایزه نوبل فیزیک در سال ۱۹۲۷ را برای کار خود در اتاق ابر دریافت کرد.  این نوع اتاق نیز یکاتاق پالس نامیده می‌شود، زیرا شرایط عملیاتی به‌طور مداوم حفظ نمی‌شود. تحولات بیشتر توسط پاتریک بلک اند ساخته شده است که از بهار قوی برای گسترش و فشرده‌سازی اتاق بسیار سریع استفاده می‌شود و باعث می‌شود که محفظه حساس به ذرات چندین بار در ثانیه باشد. برای ضبط تصاویر استفاده از فیلم سینمایی استفاده شد.
محفظه ابر انتشاری در سال ۱۹۳۶ توسط الکساندر لانگدسفور ساخته شد. این محفظه از محفظه انبساطی فرکانس متفاوت است که در آن به‌طور مداوم به اشعه حساسیت می‌شود و در آن پایین باید به دمای نسبتاً پایین، عموماً سردتر از -۲۶ ° C (-15 ° F) سرد شود. به جای آب، از الکل به دلیل نقطه انجماد پایین آن استفاده می‌شود. اتاق‌های ابر با یخ خشک یا خنک‌کننده ترموالکتریک پلتیر که خنک‌کننده دستگاه‌های معمول تظاهرات و سرگرمی هستند؛ الکل مصرف شده در آن‌ها معمولاً ایزوپروپیل الکل یا روح متیل است.
ساختار و عملیات

در اینجا اتاق‌های ابر فشاری مورد بحث قرار می‌گیرند. محفظه‌ای ساده از محیط محفوظ، یک صفحه گرم و یک ورق سرد سرد (نگاه کنید به شکل ۲). این منبع الکتریسیته مایع در طرف گرم اتاق که در آن مایع تبخیر می‌شود نیاز به تشکیل یک بخار دارد که از طریق گاز از بین می‌رود و در صفحهٔ سرد سرد می‌شود. نوعی اشعه یونیزه‌ای مورد نیاز است.
متانول، ایزوپروپانول یا سایر بخارهای الکلی اتاق را اشباع می‌کند. الکل می‌افتد آن را به عنوان سرد و کندانسور سرد فراهم می‌کند شیب درجه حرارت. نتیجه یک محیط بیش از حد است. همان‌طور که ذرات باران پر انرژی از طریق گاز عبور می‌کنند مسیرهای یونیزاسیون را ترک می‌کنند. بخار الکلی در اطراف دنباله یون‌های گازدار که توسط ذرات یونیزه شده پشت سر گذاشته شده است. این به این دلیل رخ می‌دهد که مولکول‌های الکل و آب قطبی هستند و موجب جذب نیروی خالص به سمت اتهام رایگان در نزدیکی می‌شوند. نتیجه یک شکل خمیده مانند ابر است که توسط وجود قطرات به سمت کندانسور سقوط می‌کند. وقتی که آهنگ‌ها از یک منبع به صورت شعاعی خارج می‌شوند، نقطه شروع آن‌ها به راحتی می‌تواند تعیین شود. (برای مثال، به شکل ۳ مراجعه کنید)
درست بالای صفحهٔ خازن یخچال، حجم محفظه‌ای است که حساس به آهنگ‌های یونیزاسیون است. دنباله‌ای یونی که توسط ذرات رادیواکتیو ترک شده است، یک ماژول بهینه برای تراکم و ایجاد ابر را فراهم می‌کند. این حجم حساس با استفاده از یک گرادیان شیب دما و شرایط پایدار در ارتفاع افزایش می‌یابد.  میدان الکتریکی قوی اغلب به منظور جلب ردیابی ابر به منطقه حساس محفظه و افزایش حساسیت محفظه استفاده می‌شود. میدان الکتریکی همچنین می‌تواند از جلوگیری از مقادیر زیادی از باران «پس زمینه» جلوگیری کند که از ناحیه حساس اتاق محسوب می‌شود، که از طریق تراکم تشکیل شده در بالای محفظه حساس محسوب می‌شود. یک پس زمینه سیاه و سفید باعث می‌شود که آهنگ‌های ابر را رعایت کنید. [۵] به‌طور معمول یک منبع نور مماسی مورد نیاز است. این قطرات سفید در برابر پس زمینه سیاه رنگ را روشن می‌کند. اغلب آهنگ‌ها آشکار نیستند، تا زمانی که یک مخزن کم عمق الکل در صفحه کندانسور شکل نگیرد.
اگر میدان مغناطیسی درون محفظه ابر اعمال شود، ذرات مثبت و منفی بارگذاری شده در جهت مخالف منحرف خواهند شد، طبق قانون نیروی لورنتس؛ با این حال، با تنظیمات سرگرمی‌های کوچک، زمینه‌های کافی قوی وجود دارد.
آشکارسازهای ذرات دیگر

اتاق حباب توسط دونالد گلاسر از ایالات متحده در سال ۱۹۵۲ اختراع شد و برای همین او جایزه نوبل فیزیک در سال ۱۹۶۰ را دریافت کرد. اتاق حباب به‌طور مشابه آهنگ‌های ذرات زیر اتمی را نشان می‌دهد، اما به عنوان مسیرهای حباب در یک مایع سوپر تبخیر، معمولاً مایع هیدروژن است. اتاق‌های حباب را می‌توان از نظر فیزیکی بزرگتر از اتاق‌های ابر ساخته شده و از آنجا که آن‌ها با مواد مایع بسیار متراکم پر شده‌اند، آن‌ها آهنگ‌های ذرات پر انرژی بیشتری را نشان می‌دهند. این عوامل باعث شد که اتاق‌های حباب چندین دهه پیش از آن، آشکارساز ذرات غالب را به وجود آورد، به‌طوری‌که در اوایل دهه ۱۹۶۰، اتاق‌های ابر به‌طور مؤثر در تحقیقات بنیادین جایگزین شدند.
محفظه جرقه یک دستگاه الکتریکی است که با استفاده از شبکه‌ای از سیم‌های غیر ایزوله شده در یک محفظه، با ولتاژ بالا بین سیم‌ها اعمال می‌شود. ذرات باردار نیرومند باعث می‌شود یونیزاسیون گاز در امتداد مسیر ذره در همان اندازه در محفظه ابر ویلسون باشد، اما در این مورد، میدان‌های الکتریکی محیط به اندازه کافی بالا می‌آیند تا گاز شکسته شدن کامل در شکل جرقه در موقعیت یونیزاسیون اولیه. حضور و جایگزینی این جرقه‌ها سپس الکتریکی ثبت می‌شود و اطلاعات برای تجزیه و تحلیل بعد ذخیره می‌شود، مانند یک رایانه دیجیتال.
اثرات متراکم مشابهی را می‌توان به ابرهای ویلسون، که همچنین به عنوان ابرهای متراکم، در انفجار بزرگ در هوای مرطوب و دیگر اثرات تکانه Prandtl-Glauert نامیده می‌شود، مشاهده می‌شود.
ساخت در داخل ایران

محمود بهمن‌آبادی عضو هیئت علمی دانشگاه صنعتی شریف با همکاری مصطفی حیدری زاد و احمد صادقی در آزمایشگاه پرتوهای کیهانی دانشکده فیزیک دانشگاه صنعتی شریف، موفق به ساخت آشکارسازی با نام «اتاقک ابر» (Cloud Chamber) شده‌اند.
این اتاقک ضمن به نمایش گذاشتن عبور ذرات باردار، می‌تواند برای اندازه‌گیری بعضی از پارامترهای این ذرات استفاده شود.
فیزیک ذرات یکی از مباحث بنیادی در فیزیک است که به مشخصه‌های مختلف ذرات از جمله بار، جرم، اسپین و بر همکنش آنها با محیط می‌پردازد.
برای بررسی این مشخصه‌ها احتیاج به ابزارهایی است که بتواند این خصوصیات را اندازه‌گیری کند. این ابزارها انواع مختلفی دارند که در بعضی از آنها عبور ذره از آنها با چشم قابل مشاهده است و در بعضی دیگر قابل رویت نیست.
در آزمایشگاه پرتوهای کیهانی دانشکده فیزیک دانشگاه صنعتی شریف یک آشکارساز با نام «اتاقک ابر» ساخته شده که عبور ذرات از آن قابل مشاهده است. این آشکارساز در نوع خود بی نظیر است و برای اولین بار در ایران طراحی و ساخته شده است.
آشکارساز «اتاقک ابر» می‌تواند برای مواردی مانند تعیین میانگین تعداد ذرات باردار زمینه، نمایش عبور ذرات باردار از جمله ذرات آلفا، بتا، میون و غیره و تابش‌های گسیل شده از چشمه‌های رادیواکتیو Cs-۱۳۷ و Na-۲۲ و غیره مورد استفاده قرار گیرد.
همچنین این آشکارساز برای تفکیک ذرات باردار مثبت و منفی با استفاده از میدان مغناطیسی، مورد استفاده قرار می‌گیرد.
این آشکارساز می‌تواند گامی مؤثر برای ارتقا فیزیک ذرات در کشور باشد.
محفظه ابر-نوع انتشار الکل (معمولاً ایزوپروپانول) با یک بخاری در یک کانال در قسمت بالای اتاق تبخیر می‌شود. بخار خنک‌کننده به سمت صفحهٔ سرد یخ زده می‌رود، جایی که کنسانتره می‌شود. با توجه به گرادیان درجه حرارت یک لایه از بخار پرتوزار بالا در بالای صفحه تشکیل شده است. در این منطقه، ذرات تابشی منجر به تراکم و ایجاد آهنگ‌های ابر می‌شوند
ری میلند

| ری میلاند | ری میلاند |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: آلفرد رجینالد جونز
زادهٔ: ۳ ژانویهٔ ۱۹۰۷ نیث، گلامورگن،  ولز
درگذشت: ۱۰ مارس ۱۹۸۶ (۷۹ سال) تورانس، کالیفرنیا، آمریکا(سرطان ریه)
مدفن: مومیایی شده
ملیت: ولزی
پیشه(ها): هنرپیشه و کارگردان
سال‌های فعالیت: ۱۹۲۹–۱۹۸۵
همسر: موریل وبر
ری میلاند (انگلیسی: Ray Milland)؛ با نام تولد آلفرد رجینالد جونز (انگلیسی: Alfred Reginald Jones) (زاده ۳ ژانویهٔ ۱۹۰۷ درگذشته ۱۰ مارس ۱۹۸۶) هنرپیشه و کارگردان اهل ولز بود.
زندگی‌نامه

با نام رجینالد تراسکات جونز زاده شد. در دانش گاه ویلز تحصیل کرد. پس از سه سال خدمت به عنوان نگهبان در سواره نظام کاخ سلطنتی در لندن، در سال ۱۹۲۹ وارد سینما شد؛ ابتدا با نام اسپایک میلاند که بعدها به ریموند میلاند تغییرش داد. پس از ایفای چندین نقش کوچک و بزرگ، در ۱۹۳۰ رهسپار هالیوود شد. چند سال در نقش‌های دوم، معمولاً به عنوان دوست یا حریف قهرمان اصلی، ظاهر می‌شد تا این که در اواسط دههٔ ۱۹۳۰ نقش‌های اول هم به او روی خوش نشان دادند. با شخصیت خوش‌برخورد و جذابش، اغلب نقش قهرمانان مرد مؤدب، مطمئن و رمانتیک را در بسیاری از کمدی‌ها و گاه فیلم‌ها معمایی یا حادثه ای بازی می‌کرد. اگرچه همواره بازیگری کارکشته بود، تا هنگام بازی نیرومندش به عنوان یک نویسندهٔ الکلی در تعطیلی از دست رفتهٔ بیلی وایلدر چندان جلب نظر نکرد. این نقش جایزهٔ اسکار ۱۹۴۵ را برایش به ارمغان آورد. بیش تر نقش‌های بعدی اش درخور استعداد او نبودند، با این حال می‌توانست با شخصیت پردازی‌های جالبش در آثار کم‌اهمیت خوش بدرخشد. از ۱۹۵۵ شروع به کارگردانی خود در تعدای فیلم کرد که قابل قبول بودند اما برجستگی خاصی نداشتند. پس از غیبتی چندین ساله با ایفای نقشی فرعی در قصهٔ عشق به هالیوود بازگشت و سپس به بازی در نقش‌های اصلی در فیلم‌های کم خرج ترسناک روی آورد. هم چنین ستارهٔ مجموعهٔ تلویزیونی کمدی شوی ری میلاند (۱۹۵۳–۱۹۵۵) بود. عاشق کتاب و خانه نشینی بود، از جنجال‌های هالیوود دوری می‌کرد و به ندرت خبری از او در ستون شایعات نشریات دیده می‌شد. یک بار ازدواج کرد که پنجاه و چهار ساله هم به طول انجامید. خاطراتش را در کتابی با نام چشم‌های دریده در بابل (۱۹۷۶) نوشته‌است.
زندگی‌نامه > بعد از تعطیلات از دست رفته

میلاند تا پیش از تعطیلی از دست رفته در بیش از شصت فیلم بازی کرده بود. پارامونت در دههٔ ۱۹۳۰ او را مرتب مشغول نگه می‌داشت تا جایی که در طول این دهه به‌طور متوسط سالی پنج فیلم در کارنامه داشت. در واقع غافلگیری تماشاگران و منتقدان برابر تعطیلی از دست رفته ناشی از این واقعیت بود که قبلاً کسی چندان انتظاری از میلاند به عنوان بازیگر نداشت. با این حال این جوان پُرکار، به ویژه در فیلم‌هایی که برای میچل لایسن (شش فیلم) و جان فارو (چهار فیلم) بازی کرده بود، به سبکی شخصی در بازیگری دست یافته بود. جوهر نقش آفرینی او به عنوان مرد اصلی در فیلم‌های زندگی آسان و کیتی (هر دو ساختهٔ لایسن) متبلور شد و جنبهٔ تاریک و شیطانی پنهان در پس شخصیت جنتلمن بانزاکت او در فیلم‌های جان فارو مورد استفاده قرار گرفت (در نیک بیل قلابی او نقش خود شیطان را بازی می‌کند، و در ساعت بزرگ‌مرد بی گناهی است که وسوسه می‌شود تا به اعماق ماجرای یک جنایت فرورود). پشت لبخند میلاند، همواره نوعی تکبر حس می‌شد که ابتدا برای خلق تأثیرات کمیک به کار می‌رفت. اما با گذشت زمان، شریرانه بودن اعتماد به نفس او بیش تر در معرض دید قرار گرفت. به دنبال فارو و وایلدر، فریتس لانگ در وزارت ترس، آلفرد هیچکاک در M را برای قتل بگیر، راسل راس در دزد و ریچارد فلایشر در دختری در تاب مخمل سرخ، همه، برق جنایت را در چشم‌های پُرجلوهٔ میلاند نشان دادند. سپس راجر کورمن در «ایکس» - مردی با چشم‌های اشعهٔ ایکس، یکی از پُرانرژی‌ترین نقش‌های عمرش را به او داد. در همین دوره فیلم‌هایش را کارگردانی کرد که اغلب شخصی و متفاوت بودند. تا آخرین سال‌ها نیز دست از کار مداوم نکشید و هم چنان هم تنوع نقش‌ها و هم اطمینان و متانت قدیمی اش جلب نظر می‌کردند (یکی از بهترین نقش‌های دوران متأخرش در قورباغه‌ها، ساختهٔ جرج مکاوان بود). میلاند نمونهٔ تمام عیار بازیگری حرفه ای بود که همواره می‌توانست حفظ ظاهر کند و به قالب نقش درآید و با این حال چیزی فراتر را از نظر دور ندارد: شخصیتی دوگانه و پِرابهام که نشان می‌داد جذابیت ظاهری و معقول نمایی تا چه حد می‌توانند گول زننده باشند. شاید هالیوود به درستی او را درک نکرده بود، به راستی هم اینک شخصیت خود ویران گر و «هپروتی» او در تعطیلی از دست رفته بسیار جلوتر از زمان خود به نظر می‌رسد.
فیلم‌شناسی

بیل سفیر کبیر (۱۹۳۱)
پالی هنرمند سیرک (۱۹۳۲)
سه دختر زرنگ (۱۹۳۶)
دختر دانا (۱۹۳۷)
عشق جنگلی او (۱۹۳۸)
بو ژست (۱۹۳۹)
چکاوک (۱۹۴۱)
پیکدیلی ()
گوی بلورین (۱۹۴۳)
تعطیلی ازدست‌رفته (۱۹۴۵)
کالیفرنیا (۱۹۴۷)
رابارب (۱۹۵۱)
دزدی (۱۹۵۲)
ام را به نشانه مرگ بگیر (۱۹۵۴)
سه مرد شجاع (۱۹۵۶)
قورباغه‌ها (۱۹۷۲)
طلا (۱۹۷۴)
داستان عشق (۱۹۷۰)
آخرین سرمایه‌دار بزرگ (۱۹۷۶)
پرونده دختر پیژامه‌پوش (۱۹۷۷)
زیرشیروانی (۱۹۸۰)
مردگان پیراهن راه راه نمی‌پوشند
جوایز

جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد در بیست و دومین دوره بخاطر فیلم تعطیلی ازدست‌رفته(۱۹۴۵)
جایزه بهترین بازیگر مرد جشنواره فیلم کن در اولین دوره (۱۹۴۶)
جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم درام در سومین دوره (۱۹۴۵)
جایزه حلقه منتقدان فیلم نیویورک برای بهترین بازیگر نقش اول مرد بخاطر فیلم تعطیلی ازدست‌رفته (۱۹۴۵)
مرگ

میلند در ۱۰ مارس ۱۹۸۶ بر اثر سرطان ریه در مرکز پزشکی Torrance Memorial در تورنس، کالیفرنیا درگذشت. او ۷۹ ساله بود.
هاکان شوکور

هاکان شوکور (زاده ۱ سپتامبر ۱۹۷۱ میلادی) بازیکن بازنشسته فوتبال و سیاست‌مدار سابق اهل ترکیه است. وی در سوپر لیگ فوتبال ترکیه، جام جهانی ۲۰۰۲، جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۰ و ۱۹۹۶، باشگاه فوتبال بلکبرن، گالاتاسرای، تورینو، اینتر میلان، پارما، لیگ برتر فوتبال انگلستان، تیم ملی فوتبال ترکیه و تیم ملی فوتبال جوانان ترکیه بازی کرده است.
وی بعد از آنکه در ترکیه توسط رئیس‌جمهور این کشور رجب طیب اردوغان به حمایت از کودتاچیان کودتای نافرجام ترکیه متهم شد، کارزاری همه‌جانبه توسط دولت ترکیه علیه او به راه افتاد؛ به گونه‌ای که برای گذران زندگی‌اش در آمریکا مجبور شده به مسافرکشی در اوبر رو بیاورد.
شوکور، مهاجم سابق تیم ملی ترکیه که علاوه بر گالاتاسارای سابقه بازی در تیم‌های اینتر و بلک‌برن را هم دارد می‌گوید بعد از کودتا در ترکیه به عنوان دشمن حکومت اعلام شده و همه اموالش توقیف شده است. شوکور در دوران فوتبالی درخشان خود بیش از ۲۵۰ گل باشگاهی به ثمر رسانده و برای تیم ملی کشورش هم در ۱۱۲ بازی ۵۲ گل زده است. شوکور در سال ۲۰۱۱ به حزب عدالت و توسعه اردوغان پیوست ولی در سال ۲۰۱۳ به دلیل تضاد عقاید از این حزب بیرون آمد.
شوکور به روزنامه آلمانی دی‌ولت گفت: «بعد از بیرون آمدنم از حزب اردوغان بود که دشمنی‌ها شروع شد. آنها به بوتیک همسرم سنگ پرت کردند و در خیابان بچه‌هایم را آزار دادند. وقتی اطلاعیه دادم تهدیدم کردند. بعد از ترک کشور هم پدرم را زندانی کردند و همه اموالم را توقیف کردند. در همه جای دنیا دیگر هیچ چیز برایم باقی نمانده. اردوغان همه چیزم را از من گرفته. حق آزادی، حق آزادی بیان و حق کار کردن».
شوکور دربارهٔ پدر و مادرش که ابتدا زندانی شده و بعد از ابتلا به سرطان به صورت موقت از زندان بیرون آمده‌اند گفت: «پدر و مادرم روزهای خیلی سختی را سپری می‌کنند. همه کسانی که کوچک‌ترین ارتباطی با من داشته‌اند با مشکلات مالی و اقتصادی بزرگی دست و پنجه نرم می‌کنند».
گل ثانیه ۱۱ او به کره جنوبی در جام جهانی ۲۰۰۲ سریع‌ترین گل تاریخ جام جهانی است.
سیاست

وی پس از پایان دوران فوتبالش به سیاست روی آورد و مدتی عضو حزب عدالت و توسعه ترکیه بود اما بعدها به یکی از منتقدین جدی اردوغان تبدیل شد.
سیاست > محکومیت به اتهام توهین به اردوغان

وی پس از انتشار مطلبی در حساب توئیتری خود به اتهام توهین به اردوغان و پسرش به چهار سال حبس محکوم شد.
سیاست > بازداشت پس از کودتا

پس از کودتای نافرجام فتح اله گولن علیه اردوغان به اتهام همکاری بازداشت شد.
جنگ پانزده ساله

جنگ پانزده ساله (به ژاپنی: 十五年戦争) عنوانی است که در مجموع به کل دوره جنگ‌های حادثه موکدن، جنگ دوم چین و ژاپن و جنگ اقیانوس آرام اشاره دارد. جنگ پانزده ساله دوره جنگ‌های خارجی ژاپن بود که به مدت ۱۵ سال (در واقع ۱۳ سال و ۱۱ ماه) ادامه داشت. جنگ پانزده ساله از سال ۱۹۳۱ با حادثه موکدن آغاز شد و تا پذیرش اعلامیه پوتسدام در سال ۱۹۴۵ و تسلیم ژاپن ادامه داشت. این عنوان اولین بار توسط تسورومی شونسوکه در سال ۱۹۵۶ بکار برده شد.
زمینه تاریخی > بستن پیمان با کره

سال ۱۸۷۵ یک ناوگان ژاپنی که به ظاهر مأموریت نقشه‌برداری دریایی داشت، برای برانگیختن کره در طی حادثه جزیره کانگوا وارد حریم دریایی کره شد و آب آشامیدنی خواست. گارد ساحلی کره به روی این کشتی‌ها آتش گشود و با این که گلوله توپ‌ها به کشتی‌ها نرسید، ناوگان ژاپنی استحکامات بندر و کشتی‌های پهلو گرفته در آنجا را در هم کوبید. دولت ژاپن بی‌درنگ کورودا کیوتاکا را به کره فرستاد و به همان شیوه که دو دهه پیش ایالات متحده با ژاپن رفتار کرده بود، با تهدید پیمان ۱۸۷۶ ژاپن و کره را به این کشور تحمیل و دو بندر کره بر روی خود گشود. در این پیمان کره کشوری مستقل و نفوذ مسلط چین در آن نادیده در نظر گرفته شد. این کار خشم چین را برانگیخت و این دولت مدعی شد کره تحت‌الحمایه چین است و حق بستن چنین پیمانی با کشور دیگری را ندارد. سال ۱۸۸۴ که چین در ویتنام از فرانسه شکست خورد، جناح هوادار ژاپن در کره فرصت را غنیمت شمرد و با پشتیبانی ژاپن دست به کودتا زد اما شکست خورد. پیمانی بین چین و ژاپن امضا شد که هر دو کشور نیروهایشان را از کره بیرون بکشند. در این هنگام فساد اداری در دستگاه حکومت کره شایع و فشار مالیاتی بر مردم طاقت‌فرسا بود. ماه ژوئن ۱۸۹۴ شورش‌های پراکنده‌ای در کره پدید آمد که گروه‌های ضد غربی به نام تونگ-هاکس آن را سازمان می‌دادند. پادشاه کره که خود را تحت‌الحمایه چین می‌دانست از این کشور یاری خواست. چین بی‌درنگ با اعزام یک نیروی دو هزار نفره شورش‌ها را به شدت سرکوب نمود. ژاپن این امر را مخالف پیمان پیشین دانست و نیروهایش را در نزدیکی سئول پیاده کرد. نیروهای ژاپنی کاخ سلطنتی کره را تصرف و گوجونگ، پدر پادشاه، را دستگیر کردند. او با پسرش سونجونگ به خصوص عروسش، امپراتریس سونجونگ، ملکه بر سر حکومت کشور اختلاف نظر داشت. ژاپنی‌ها گوجونگ را وادار کردند که حکومتی هوادار ژاپن تشکیل دهد و این دولت را ناگزیر ساختند تا از نیروهای ژاپنی برای اخراج چین استمداد کند.