stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تامومی کاهارا

| تامومی کاهارا | تامومی کاهارا |
| --- | --- |
زاده: ۱۷ اوت ۱۹۷۴ توکیو
ژانر:  موسیقی پاپ  adult contemporary  پاپ راک  دنس پاپ 
سال‌های فعالیت:  ۱۹۹۵–۲۰۰۶  ۲۰۱۳–اکنون 
ناشر(ان):  Orumok Records  گروه موسیقی وارنر  یونیورسال میوزیک گروپ 
همکاری‌های مرتبط:  Tetsuya Komuro  نامی آمورو  Hitomi  Globe 
وبگاه: Universal Music Japan Site
تامومی کاهارا (انگلیسی: Tomomi Kahara؛ زادهٔ ۱۷ اوت ۱۹۷۴) موسیقی‌دان اهل ژاپن است.
تخیلات دکتر پارناسوس

| دکتر پارناسوس، مردی که به شیطان رودست زد | دکتر پارناسوس، مردی که به شیطان رودست زد |
| --- | --- |
پوستر نمایشی فیلم: پوستر نمایشی فیلم
کارگردان: تری گیلیام
تهیه‌کننده: ساموئل حدیدا امی گیلیام ویلیام وینس تری گیلیام
نویسنده: تری گیلیام چارلز مک کوئن
بازیگران: هیت لجر کریستوفر پلامر ورنی ترویر لیلی کول اندرو گارفیلد تام ویتس جانی دپ کالین فارل جود لا مارک بنتون امیل هُـشتینا   بن کارترایت
موسیقی: جف دانا میخائل دانا
فیلم‌بردار: نیکلا پکورینی
تدوین‌گر: میک اودزلی
شرکت تولید: دیویس فیلم
تاریخ‌های انتشار:  ۲۲ مه ۲۰۰۹ (۲۰۰۹-05-۲۲) (جشنواره کن)  ۱۶ اکتبر ۲۰۰۹ (۲۰۰۹-۱۰-۱۶) (بریتانیا)  ۱۱ نوامبر ۲۰۰۹ (۲۰۰۹-۱۱-۱۱) (فرانسه)  ۲۵ دسامبر ۲۰۰۹ (۲۰۰۹-۱۲-۲۵) (کانادا و ایالات متحده)  
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۱۸ میلیون دلار (تخمین) (دلار آمریکا۳۰ میلیون دلار)
فروش گیشه: £۳۷٬۱۰۰٬۳۱۲  ($۶۰٬۳۲۵٬۹۳۰)
تخیلات دکتر پارناسوس یک فیلم فانتزی که در سال ۲۰۰۹ میلادی توسط تری گیلیام کارگردانی شده‌است. نویسندگان این فیلم تری گیلیام و چارلز مک کوئن می‌باشند. بازیگران این فیلم هیت لجر، کریستوفر پلامر، ورنی ترویر، لیلی کول، اندرو گارفیلد، تام ویتس، جانی دپ، کالین فارل و جود لا می‌باشند.
اسنز، نیدرزاکسن

| اسنز، نیدرزاکسن   | اسنز، نیدرزاکسن   |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: نیدرزاکسن
ناحیه: Wittmund
انجمن شهرداری: Esens
حکومت: حکومت
 • شهردار: Klaus Wilbers (SPD)
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۶٫۸۳ کیلومتر مربع (۱۰٫۳۶ مایل مربع)
ارتفاع: ۳ متر (۱۰ فوت)
جمعیت (۲۰۰۵-۰۶-۳۰): جمعیت (۲۰۰۵-۰۶-۳۰)
 • کل: ۶۸۹۴
 • تراکم: ۲۶۰/کیلومتر مربع (۶۷۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: ۲۶۴۲۷
کدهای شماره‌گیری: ۰۴۹۷۱
پلاک خودرو: WTM
وبگاه: www.esens.de
شهر اسنز، نیدرزاکسندر ایالت نیدرزاکسن در کشور آلمان واقع شده‌است.
استنلی میدلتون

| استنلی میدلتون | استنلی میدلتون |
| --- | --- |
زاده: ۱ اوت ۱۹۱۹ ناتینگهام‌شر
درگذشته: ۲۵ ژوئیهٔ ۲۰۰۹ (۸۹ سال)
پیشه: رمان‌نویس
زبان(ها): انگلیسی
ملیت: بریتانیا
شهروندی: بریتانیا
تحصیلات: High Pavement School
دانشگاه: دانشگاه ناتینگهام
سبک نوشتاری: رمان
همسر(ها): Margaret Welch
 جوایز جایزه ادبی من بوکر  :  جوایز جایزه ادبی من بوکر  
استنلی میدلتون (به انگلیسی: Stanley Middleton)؛ (زادهٔ ۱ اوت ۱۹۱۹ در ناتینگهام‌شر – درگذشتهٔ ۲۵ ژوئیه ۲۰۰۹) رمان‌نویس اهل بریتانیا بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه ادبی من بوکر شده‌است.
ناحیه دریدن، شهرستان سیبلی، مینه سوتا

| ناحیه دریدن، شهرستان سیبلی، مینه سوتا | ناحیه دریدن، شهرستان سیبلی، مینه سوتا |
| --- | --- |
تاون‌شیپ: تاون‌شیپ
ناحیه دریدن، شهرستان سیبلی، مینه سوتاLocation within the state of Minnesotaنمایش نقشه مینه‌سوتاناحیه دریدن، شهرستان سیبلی، مینه سوتاناحیه دریدن، شهرستان سیبلی، مینه سوتا (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا: ناحیه دریدن، شهرستان سیبلی، مینه سوتاLocation within the state of Minnesotaنمایش نقشه مینه‌سوتاناحیه دریدن، شهرستان سیبلی، مینه سوتاناحیه دریدن، شهرستان سیبلی، مینه سوتا (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا
مختصات: ۴۴°۳۵′۵۶″ شمالی ۹۴°۱۲′۱۳″ غربی﻿ / ﻿۴۴٫۵۹۸۸۹°شمالی ۹۴٫۲۰۳۶۱°غربی﻿ / 44.59889; -94.20361: مختصات: ۴۴°۳۵′۵۶″ شمالی ۹۴°۱۲′۱۳″ غربی﻿ / ﻿۴۴٫۵۹۸۸۹°شمالی ۹۴٫۲۰۳۶۱°غربی﻿ / 44.59889; -94.20361
کشور: United States
ایالت آمریکا: مینه‌سوتا
County: شهرستان سیبلی، مینه‌سوتا
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۴٫۶ مایل مربع (۸۹٫۶ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۳۲٫۹ مایل مربع (۸۵٫۲ کیلومتر مربع)
 • آب: ۱٫۷ مایل مربع (۴٫۳ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۰۰۱ فوت (۳۰۵ متر)
جمعیت (سرشماری ۲۰۰۰ ایالات متحده آمریکا): جمعیت (سرشماری ۲۰۰۰ ایالات متحده آمریکا)
 • کل: ۲۸۰
 • تراکم: ۸٫۵/مایل مربع (۳٫۳/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (منطقه زمانی مرکزی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
استاندارد پردازش اطلاعات فدرال: 27-16426
سامانه اطلاعات نام‌های جغرافیایی feature ID: 0664002
ناحیه دریدن (به انگلیسی: Dryden Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سیبلی، مینه‌سوتا واقع شده‌است.
 ناحیه دریدن ۸۹٫۶ کیلومتر مربع مساحت و ۲۸۰ نفر جمعیت دارد و ۳۰۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سوری‌ها در آلمان

| Syrer in Deutschland> کل جمعیت | Syrer in Deutschland> کل جمعیت |
| --- | --- |
۶۳۷٬۸۴۵: ۶۳۷٬۸۴۵
مناطق با جمعیت چشمگیر: مناطق با جمعیت چشمگیر
برلین، فرانکفورت، هانوفر، مونیخ، اشتوتگارت: برلین، فرانکفورت، هانوفر، مونیخ، اشتوتگارت
زبان‌ها: زبان‌ها
زبان عربی زبان‌های کردی زبان آلمانی: زبان عربی زبان‌های کردی زبان آلمانی
دین: دین
اکثریت اسلام (اصلی سنی، اقلیت شیعه دوازده‌امامی شیعه، علویان، علویان، تصوف، اسماعیلیه) مسیحیت (اصلی کلیسای ارتدکس سریانی، اقلیت کلیسای کاتولیک شرقی، ارتدوکسی مشرقی) دروز خداناباوری: اکثریت اسلام (اصلی سنی، اقلیت شیعه دوازده‌امامی شیعه، علویان، علویان، تصوف، اسماعیلیه) مسیحیت (اصلی کلیسای ارتدکس سریانی، اقلیت کلیسای کاتولیک شرقی، ارتدوکسی مشرقی) دروز خداناباوری
سوری‌ها در آلمان (انگلیسی: Syrians in Germany) به مهاجران سوری در آلمان و همچنین فرزندان ایشان اشاره دارد. این شامل اعراب، کردها، ترک‌ها، آشوری‌ها و همچنین اقلیت‌های کوچکتر سوریه را شامل می‌شود.
تعداد سوری‌ها در آلمان در دسامبر ۲۰۱۵ حدود ۳۶۰٫۰۰۰ نفر تخمین زده شد که عمدتاً شامل پناهندگان جنگ داخلی سوریه بودند. برخی منابع دیگر ادعا می‌کنند برآورد شده که ۲۰۰ هزار شهروند سوریه در سپتامبر ۲۰۱۵ در آلمان زندگی می‌کنند. بر اساس آمار سرشماری آلمان در سال ۲۰۱۱، در میان مناطق آلمانی دو منطقه بن و ویسبادن بیشترین میزان مهاجرین سوریه را به خود اختصاص داده‌اند.
در سال ۲۰۱۵، گذرنامه‌های جعلی سوریه توسط افراد غیر سوری مورد استفاده قرار گرفت به امید اینکه با تقلب شانس اقامت قانونی در اروپا افزایش پیدا کند.
تاریخچه مهاجرت

طی بحران مهاجرت در اروپا ۲۰۱۴–۲۰۱۵، صدها هزار پناهنده سوری از جنگ داخلی سوریه وارد آلمان شدند تا موقعیت پناهندگی کسب کنند. بحران مهاجرت در اروپا به خصوص در ۴ سپتامبر ۲۰۱۵ به سرعت تسریع شد، مجلس عوام ونر فایمن از اتریش، در رابطه با آنگلا مرکل از آلمان، اعلام کرد که مهاجران مجاز به عبور از مرز از مجارستان به اتریش و سپس به آلمان و در اوایل ۵ سپتامبر ۲۰۱۵، اتوبوس‌هایی با مهاجران شروع به عبور از مرز اتریش-مجارستان کردند.
از ۳۱ دسامبر ۲۰۱۴، اداره آمار فدرال آلمان تخمین می‌زند که ۱۱۸٫۱۹۶ نفر سوری دارای موقعیت شهروندی در آلمان هستند. به گفته وزارت داخله آلمان، بین ژانویه ۲۰۱۵ تا اکتبر ۲۰۱۵، ۲۴۳٫۷۲۱ نفر از شهروندان سوری وارد آلمان شده و درخواست پناهندگی کرده‌اند؛ بنابراین، بیش از ۳۶۰٬۰۰۰ شهروند سوری وجود دارند (از اواخر ماه دسامبر ۲۰۱۴ به ترتیب ۱۱۸٫۱۹۶ و در اکتبر ۲۰۱۵ به ترتیب ۲۴۳٫۷۲۱ نفر) که از اکتبر ۲۰۱۵ در آلمان زندگی می‌کنند.
در تاریخ ۳۱ دسامبر ۲۰۱۶، تعداد کل سوری‌ها در آلمان به ۶۳۷۸۴۵ نفر رسیده‌است.
جستجو (فیلم ۲۰۱۴)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کارگردان: میشل آزاناویسوس
تهیه‌کننده: Michel Hazanavicius توما لانگمن
نویسنده: Michel Hazanavicius
بازیگران: آنت بنینگ برنیس بژو
موسیقی: Selim Azzazi
فیلم‌بردار: گیوم شیفمن
تدوین‌گر: Anne-Sophie Bion Michel Hazanavicius
شرکت تولید: La Petite Reine Worldview Entertainment La Classe Américaine Georgian Film Investment Group Sarke Studio
توزیع‌کننده: وارنر برادرز
تاریخ‌های انتشار:  ۲۱ مه ۲۰۱۴ (۲۰۱۴-0۵-۲۱) (جشنواره فیلم کن ۲۰۱۴)  ۲۶ نوامبر ۲۰۱۴ (۲۰۱۴-۱۱-۲۶) (France)  
مدت زمان: ۱۳۴ دقیقه
کشور: فرانسه Georgia
«جستجو» (انگلیسی: The Search (2014 film)) فیلمی در ژانر درام به کارگردانی میشل آزاناویسوس است که در سال ۲۰۱۴ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به آنت بنینگ و برنیس بژو اشاره کرد.
سرخی (کوهپایه)

| سرخی (کوهپایه) | سرخی (کوهپایه) |
| --- | --- |
روستا: روستا
سرخی (کوهپایه)موقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانسرخی (کوهپایه)سرخی (کوهپایه) (اصفهان)نمایش نقشه اصفهان: سرخی (کوهپایه)موقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانسرخی (کوهپایه)سرخی (کوهپایه) (اصفهان)نمایش نقشه اصفهان
مختصات: ۳۲°۴۸′ شمالی ۵۲°۴۰′ شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۸۰۰°شمالی ۵۲٫۶۶۷°شرقی﻿ / 32.800; 52.667: مختصات: ۳۲°۴۸′ شمالی ۵۲°۴۰′ شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۸۰۰°شمالی ۵۲٫۶۶۷°شرقی﻿ / 32.800; 52.667
کشور: ایران
استان: اصفهان
شهرستان: کوهپایه
بخش: تودشک
دهستان: تودشک
جمعیت: ۱۲ نفر (سرشماری ۹۵)
سرخی (کوهپایه)، روستایی از توابع بخش تودشک شهرستان کوهپایه در استان اصفهان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان تودشک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
تانا مرا، کوئینزلند

تانا مرا (به انگلیسی: Tanah Merah) یک حومه شهر در استرالیا است که در کوئینزلند واقع شده‌است.
تانا، آلمان

| Tanna | Tanna |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: تورینگن
ناحیه: Saale-Orla-Kreis
حکومت: حکومت
 • شهردار: Marco Seidel
مساحت: مساحت
 • کل: ۸۷٫۱۸ کیلومتر مربع (۳۳٫۶۶ مایل مربع)
ارتفاع: ۵۴۲ متر (۱۷۷۸ فوت)
جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱): جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱)
 • کل: ۴۰۳۹
 • تراکم: ۴۶/کیلومتر مربع (۱۲۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: ۰۷۹۲۲
کدهای شماره‌گیری: ۰۳۶۶۴۶
پلاک خودرو: SOK
وبگاه: www.stadt-tanna.de
شهر تانا، آلمان (به آلمانی: Tanna, Germany) در ایالت تورینگن در کشور آلمان واقع شده‌است.
حزب کمونیست فنلاند

| حزب کمونیست فنلاند Suomen Kommunistinen Puolue | حزب کمونیست فنلاند Suomen Kommunistinen Puolue |
| --- | --- |
کوته‌نوشت: SKP
بنیان‌گذاری: ۲۹ اوت ۱۹۱۸ (۱۹۱۸-08-۲۹)
قانونی‌شده: 1944
انحلال و برچینش: ۱۹۹۲ (۱۹۹۲)
انشعاب از: Social Democratic Party of Finland
پسین:  ائتلاف چپ (فنلاند)  Communist Party of Finland (1994) 
شاخه جوانان: Young Communist League of Finland
مرام سیاسی:  مارکسیسم-لنینیسم  Eurocommunism  Taistoism (minority) 
طیف سیاسی: Far-left
وابستگی ملی: Finnish People's Democratic League (SKDL)
وابستگی بین‌المللی: کمینترن
حزب کمونیست فنلاند حزبی سیاسی در فنلاند بود که در جریان سقوط شوروی چند تکه شد. امروز حزب کمونیست فنلاند (اتحاد) به نوعی ادامه دهندهٔ راه آن حزب است.
گروه "برای صلح و سوسیالیسم - حزب کارگران کمونیست" در پس بحران و انشعاب در این حزب تشکیل شد.
جی‌ای‌اکس‌ای ۱۰۰۲۶۷

| کشف | کشف |
| --- | --- |
تاریخ کشف: اکتبر ۱۴, ۱۹۹۴
ویژگی‌های مداری: ویژگی‌های مداری
مبدأ ژانویه ۴, ۲۰۱۰: مبدأ ژانویه ۴, ۲۰۱۰
اوج: ۲.۹۸۹۲۲۶۴
حضیض: ۲.۱۱۷۲۵۵۸
خروج از مرکز مداری: ۰.۱۷۰۷۵۷۶
تناوب مداری: ۱۴۹۰.۱۷۱۱۴۱۶
انحراف: ۳.۵۶۶۳۰
 :  
سیارک ۱۰۰۲۶۷ (به انگلیسی: 100267 JAXA، نامگذاری:1994TK15) صد هزار و دویست و شصت و هفتمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۴ اکتبر ۱۹۹۴ کشف شد.
میشل دو گلدرود

| میشل دو گلدرود | میشل دو گلدرود |
| --- | --- |
نام اصلی: Adhémar-Adolphe-Louis Martens
زاده: ۳ آوریل ۱۸۹۸ ایکسل
درگذشته: ۱ آوریل ۱۹۶۲ (۶۳ سال) بروکسل
پیشه: نویسنده و شاعر، قصه‌گوی
ملیت: بلژیکی  فرانسوی زبان
همسر(ها): Jeanne-Françoise Gérard (درگذشته 1980)
میشل دو گلدرود (به فرانسوی: Michel de Ghelderode) نویسنده و شاعر، قصه‌گوی قرن نوزدهم میلادی اهل بلژیک است.
جنبش حق رأی زنان آفریقایی آمریکایی

زنان آفریقایی-آمریکایی در دهه ۱۸۳۰ شروع به جنبش برای دریافت حقوق سیاسی کردند و انجمن زنان ضد برده داری بوستون، انجمن زنان ضد برده داری فیلادلفیا و انجمن زنان ضد برده داری نیویورک را ایجاد کردند. این گروه‌های بین نژادی مکان گفتگوی رادیکال آرمان‌های سیاسی زنان بودند و مستقیماً به فعالیت‌های کسب حق رأی قبل و بعد از جنگ داخلی منجر شدند. در طول قرن نوزدهم، زنان آفریقایی-آمریکایی مانند هریت فورتن پورویس، مری آن شاد کری، و فرانسیس الن واتکینز هارپر به‌طور همزمان در دو جبهه فعالیت داشتند: به مردان و زنان سفیدپوست آفریقایی‌تبار حقوق قانونی زنان سیاهپوست، به ویژه حق رأی را یادآوری کردند.
پس از جنگ داخلی، فعالان حقوق زنان در مورد حمایت از تصویب متمم پانزدهم، که حق رأی بدون توجه به نژاد را فراهم می‌کرد، اما صریحاً زنان را از حق رأی دریافت نمی‌داشند، اختلاف نظر داشتند. انشعاب حاصل در جنبش زنان، زنان آفریقایی-آمریکایی را به حاشیه راند، اما با این وجود به فعالیت‌های حق رأی خود ادامه دادند. در دهه ۱۸۹۰، جنبش حق رأی زنان به‌طور فزاینده ای نژادپرستانه و طرد کننده شده بود و زنان آفریقایی-آمریکایی به‌طور جداگانه از طریق کلوپ‌های زنان محلی و انجمن ملی زنان رنگین‌پوست مجدداً سازماندهی شدند. زنان در ده‌ها ایالت در دهه ۱۹۱۰ برنده آرا شدند و زنان آفریقایی-آمریکایی به یک وزنه رأی قدرتمند و تایین کننده تبدیل شدند.
مبارزه برای رأی‌دهی با تصویب اصلاحیه نوزدهم در سال ۱۹۲۰، که حقوق رأی به میزان قابل توجهی گسترش داد، پایان یافت و تمرکز آن به تروریسم نژادی که مانع از رأی دادن آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار در ایالت‌های جنوبی، بدون توجه به جنسیت می‌شد، انتقال یافت. زنانی مانند فانی لو همر، الا بیکر و دایان نش به مبارزه برای حق رأی برای همه ادامه دادند این فعالیت‌ها با تصویب قانون حقوق رأی در سال ۱۹۶۵ به اوج خود رسید.
خاستگاه جنبش

خاستگاه جنبش حق رأی زنان به جنبش الغا (ابولیشنیزم در ایالات متحده) گره خورده است. به ویژه زنان سفیدپوست طبقه بالای اجتماعی ابتدا ظلم به آنها را در ازدواج و حوزه خصوصی با استفاده از استعاره برده داری بیان کردند و با بسیج در حمایت از الغاگرایی، آگاهی سیاسی را توسعه دادند. لوکرتیا موت، الیزابت کدی استانتون، و ماریا وستون چپمن از جمله اولین زنانی بودند که برکنار شدند. آرمان الغا به زنانی که قبلاً به نقش‌های خود به‌عنوان همسر و مادر مقید بودند، فرصتی برای به چالش کشیدن علنی تبعیض جنسی و یادگیری نحوه مشارکت به‌عنوان فعال سیاسی را فراهم کرد، شایان ذکر است جنبش حق رأی زنان آفریقایی-آمریکایی شاخه متفاوتی از حق رأی زنان بود. و حتی می‌توان به‌طور کلی می‌توان آن را یک جنبش متفاوت تعریف نمود. طرفداران لغو الغا که ریاست انجمن حقوق برابر را بر عهده داشتند، مانند الیزابت کدی استانتون و سوزان بی. آنتونی، عمدتاً یک دستور کار برای سفیدپوستان داشتند. پس از جنگ داخلی مشخص شد که زنان سیاه و سفید دیدگاه‌های متفاوتی در مورد ضرورت دستیابی به حق رأی است، داشتند. برخلاف رأی‌دهندگان سفیدپوست، زنان سیاه‌پوست به دنبال حق رأی برای خود و مردانشان بودند تا جوامع سیاه‌پوستی که تحت محاصرهٔ ساختار وحشت نژادی، که پس از آزادی در اواخر دهه ۱۸۰۰ به وجود آمده بود را تقویت کنند.
جنبش منشعب می‌شود

نژادپرستی که اوایل قرن بیستم تعریف شد، باعث شد که زنان سیاه‌پوست از هر طرف تحت ستم قرار گیرند: اول، به دلیل موقعیت زنانگی، و سپس دوباره برای نژادشان. بسیاری از زنان آفریقایی-آمریکایی که از نظر سیاسی فعال بودند، عمدتاً در مسائل برابری نژادی تلاش می‌کردند هر چند بعدها حق رأی به عنوان یک هدف ثانویه تحقق یافت. کنوانسیون سنکا فالز، که بیشتر به عنوان اولین کنوانسیون حقوق زنان مورد تحسین قرار می‌گیرد، اغلب به عنوان پیشرو برای حذف شکاف نژادی در جنبش حق رأی زنان در نظر گرفته می‌شود. اعلامیه سنکا فالز تحلیلی سیاسی از وضعیت زنان طبقه بالای اجتماعی و متأهل ارائه کرد، اما به مبارزات زنان سفیدپوست طبقه کارگر یا زنان سیاه‌پوست اشاره نداشت. در قرن بیستم، الگویی از کنشگری سیاسی تفکیک شده پدیدار گشت، زیرا زنان سیاه و سفیدپوست به دلیل تنش‌های طبقاتی و نژادی در جنبشی کلی اما با تفاوتی اساسی در اهداف جنبش و آگاهی سیاسی به شکل جداگانه سازماندهی شدند.
زنان سیاه‌پوست به شکل چند جانبه درگیر فعالیت بودند، زیرا اغلب هدف کسب امتیاز رأی دادن را از اهداف دیگر جدا نمی‌کردند، نژادپرستی در مقیاس وسیع بر ضرورت فعالیت چندجانبه‌تر آنها افزوده شده بود. بیشتر زنان سیاه‌پوستی که از گسترش این فرنچایز حمایت کردند، به دنبال بهبود زندگی زنان سیاهپوست در کنار مردان و کودکان سیاهپوست بودند، که آنها را از همتایان سفیدپوست خود متمایز می‌کرد. در حالی که زنان سفیدپوست بر روی دستیابی به امتیاز تنها برای خودشان تمرکز داشتند، زنان سیاه‌پوست به دنبال بهبود کلی جوامع خود بودند، نه بهبود فردی خود منحصراً به عنوان زنان. در «زنان، نژاد و طبقه» آنجلا دیویس توضیح می‌دهد که «زنان سیاه‌پوست در ظلمی که متحمل می‌شدند با مردانشان برابری می‌کردند… و در برابر بردگی با شور و اشتیاق برابر مردانشان مقاومت می‌کردند»، که فعالیت‌های جامع‌تر آنها را برجسته می‌کند. پس از جنگ داخلی، بسیاری از زنان آفریقایی-آمریکایی برای حفظ منافع خود در خط مقدم حوزه سیاسی تلاش کردند، همان‌طور که بسیاری از اصلاح طلبان تمایل داشتند در لفاظ خود فرض کنند «سیاهان مرد و زنان سفید هستند».
به حاشیه راندن زنان آفریقایی-آمریکایی

در سال ۱۸۹۰، دو سازمان رقیب، «انجمن ملی حق رأی زنان» و «انجمن حق رأی زنان آمریکا» با هم ادغام شدند و انجمن ملی حق رأی زنان آمریکایی (NAWSA) را تشکیل دادند. هنگامی که انجمن جدید شروع به جلب حمایت برای آرمان خود کرد، اعضای آن متوجه شدند که با حمایت از محرومیت زنان آفریقایی-آمریکایی حمایت بیشتری را به دست خواهد آورد و در نتیجه دیدگاه محدودتری نسبت به حق رأی زنان که قبلاً ادعا شده بود اتخاذ کردند. NAWSA بر حق رأی فقط برای زنان سفیدپوست تمرکز کرد. زنان آفریقایی-آمریکایی شروع به تجربه جنبش حق رأی زنان «ضد سیاه‌پوست» کردند. سفیدپوستان جنوبی می‌ترسیدند که آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار از مزیت سیاسی بیشتر و در نتیجه قدرت بیشتر برخوردار شوند که رأی‌دهندگان زن آفریقایی-آمریکایی به دستیابی به این تغییر کمک کنند.
جنبش حق رأی زنان با زنانی مانند هریت تابمن و سوژورنر تروث آغاز شد و به زنانی مانند آیدا بی ولز، مری چرچ ترل، الا بیکر، رزا پارکس، آنجلا دیویس و بسیاری دیگر رسید. همه این زنان نقش‌های بسیار مهمی را ایفا کردند، مانند کمک به پیشرفت روزافزون و تلاش برای پایان دادن به محرومیت زنان آفریقایی-آمریکایی. این زنان توسط سفیدپوستان جنوبی و شمالی مورد تبعیض، آزار و تجاوز قرار گرفتند، با این حال آنها پایداری نمودند و این قدرت از نسلی به نسل دیگر منتقل شد. امروزه هنوز در خانواده‌های آفریقایی-آمریکایی ادامه دارد. زنان آفریقایی آمریکایی که در تمام طول تاریخ خود در قاره آمریکا فعال سیاسی بوده‌اند، مدت‌ها از حق رأی و تصدی پست محروم بوده‌اند.
[آنجلا] دیویس پس از دستگیری در سال ۱۹۷۰، به‌عنوان یک زندانی سیاسی زندانی شد. تظاهرات ملی و بین‌المللی برای آزادی آنجلا در سراسر جهان برگزار شد. در طول دو سالی که در زندان گذراند، دیویس مطالعه کرد، مقاله‌هایی در مورد بی عدالتی نوشت و به عنوان وکیل برای دفاع از خود آماده شد. سرانجام، دیویس در سال ۱۹۷۲ به قید وثیقه آزاد شد و بعداً در محاکمه‌ای توسط هیئت منصفه از تمام اتهامات جنایی تبرئه شد.
به حاشیه راندن زنان آفریقایی-آمریکایی > ایجاد انجمن ملی زنان رنگین‌پوست

جنبش حق رأی زنان آمریکا در شمال به عنوان جنبش زنان سفیدپوست طبقه متوسط آغاز شد که اکثر اعضای آن زنان سفیدپوست تحصیل کرده و عمدتاً از بوستون، نیویورک، مین و شمال شرقی بودند. تلاش‌هایی توسط انجمن ملی حق رأی زنان (NWSA) انجام شد تا زنان طبقه کارگر و همچنین رأی‌دهندگان سیاه‌پوست را نیز شامل شوند. در سال ۱۸۶۶ انجمن حقوق برابر آمریکا با این عقیده تشکیل شد که هر کس فارغ از نژاد یا جنسیت باید حق رأی داشته باشد. در این دوره یک تفرقه بین جنبش زنان شکل گرفت. اصلاحیه چهاردهم در حال پیشنهاد بود و مردان سیاهپوست در آستانه دریافت حق رأی بودند. NSWA یک کنوانسیون برای بحث در مورد چگونگی پیشرفت برگزار کرد و زنان در مورد این موضوع اختلاف نظر داشتند. برخی از زنان نمی‌خواستند شانس رأی دادن برای مردان سیاه‌پوست را از دست بدهند و تصور می‌کردند که نوبت به زنان خواهد رسید. آنها این اصلاحیه پیشنهادی را نوعی پیروزی می‌دانستند. زنان دیگر، از جمله سوزان بی آنتونی و الیزابت کدی استانتون، از این تصمیم خشمگین شدند و احساس کردند که این تصمیم به اندازه کافی خوب نیست و زنان نباید از حق رأی حذف شوند.[نیازمند منبع]
اصلاحیه‌های چهاردهم و پانزدهم در نهایت توسط کنگره به تصویب رسید و زنان هنوز حق رأی نداشتند. با گذشت زمان، رهبران انجمن ملی حق رأی زنان شروع به در نظر گرفتن حق رأی آفریقایی-آمریکایی و حق رأی سفیدپوستان کردند. دلایل این تغییر در ایده‌آل‌ها متفاوت است، اما در دهه ۱۸۹۰، زنان جوان‌تر شروع به بر عهده گرفتن نقش‌های رهبری کردند و افرادی مانند استانتون و آنتونی دیگر مسئول نبودند. یکی دیگر از دلایل تغییر آرمان‌ها در میان جنبش، تفکر فزاینده «برتری سفیدپوست» زنانی بود که از جنوب وارد جنبش می‌شدند. اکنون با اختلاف نظر و اختلاف در میان NWSA، زنان آفریقایی-آمریکایی ترک کردند و با هم متحد شدند تا سازمان‌های خود را تشکیل دهند.
در ژوئن ۱۸۹۲، لیگ زنان رنگارنگ (CWL) در واشینگتن دی سی، تحت رهبری هلن آپو کوک، تأسیس شد، CWL برای حق رأی سیاهپوستان مبارزه کرد و کلاس‌های شبانه برگزار کرد. یک گروه مستقر در بوستون به رهبری مارگارت موری واشینگتن و ژوزفین سنت پیر رافین به نام فدراسیون ملی زنان آفریقایی-آمریکایی با لیگ زنان رنگارنگ خارج از واشینگتن دی سی در سال ۱۸۹۶، ادغام شدند تا انجمن ملی رنگین پوستان را تشکیل دهند. رهبری این گروه را مری چرچ ترل که یک زن تحصیلکرده دانشگاهی بود بر عهده گرفت. این گروه کارهای زیادی برای کمک به بهبود وضعیت زنان سیاه‌پوست و همچنین بسیاری از گروه‌های کوچکتر دیگر که نامشان ذکر نشده است، انجام داد.
حق رأی تحصیل‌کرده

جنبش NAWSA بسیاری از زنان آفریقایی-آمریکایی را به حاشیه راند و از طریق این تلاش ایده «حق رأی تحصیل‌کرده» توسعه یافت. این تصوری بود که تحصیل کردن پیش نیاز مهمی برای داشتن حق رأی است. از آنجایی که بسیاری از زنان آفریقایی-آمریکایی بی سواد بودند، این تصور به معنای محرومیت از حق رأی بود. این جنبش در جنوب رایج بود، اما در نهایت در شمال نیز شتاب گرفت. زنان آفریقایی-آمریکایی با افزایش مخالفان منصرف نشدند و در مبارزات انتخاباتی خود برای برابری با مردان و سایر زنان حتی تهاجمی تر شدند.
در نتیجه، بسیاری از زنان در این دوره زمانی، بسیج شدند و تلاش کردند تا زنان آفریقایی-آمریکایی را با تمرکز بر آموزش جامعه در مورد مسائل مربوط به دولت محلی، مشارکت دهند و در جنبش حق رأی همراه کنند. در سال ۱۹۱۳، باشگاه حق رأی آلفا، توسط ایدا بی. ولز به عنوان یکی از بنیانگذاران و رهبران، تأسیس شد، تصور بر این است که این اولین انجمن حق رأی زنان آفریقایی-آمریکایی در ایالات متحده باشد. این گروه در انتشار روزنامه Alpha Suffrage Record کار می‌کرد تا محله‌ها را به تصویر بکشد و نظرات سیاسی را بیان کند. یکی از زنان سیاه‌پوست که بر پیشبرد «توسعه هنری و فکری» ادبی در میان آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار در شمال متمرکز بود، بتیولا هلویز فورتسون بود. فورتسون یکی از اعضای فعال کلوپ‌های زنان در منطقه شیکاگو بود و باشگاه مطالعات ادبی زنان خود را به نام انجمن دانشگاه شیکاگو تأسیس کرد.
همه زنان آفریقایی-آمریکایی که در این مبارزه مهم علیه محرومیت آنها از جنبش حق رأی زنان شرکت کردند، هفتاد سال یا بیشتر منتظر ماندند تا ثمره کار خود را ببینند.
مسائل مربوط به اعمال رأی

پس از تصویب اصلاحیه نوزدهم در سال ۱۹۲۰، زنان آفریقایی-آمریکایی، به ویژه آنهایی که در ایالت‌های جنوبی ساکن بودند، همچنان با موانع متعددی روبرو بودند. در ابتدا، زنان آفریقایی-آمریکایی در شمال به راحتی می‌توانستند برای رأی دادن ثبت نام کنند و تعداد کمی از آنها فعالانه در سیاست شرکت کردند. یکی از این زنان آنی سیمز بنکس بود که به عنوان نماینده کنگره حزب جمهوری‌خواه کنتاکی در مارس ۱۹۲۰ انتخاب شد سفیدپوستان جنوبی متوجه فعالان زن آفریقایی-آمریکایی شدند که خود را برای حق رأی سازماندهی می‌کردند، و پس از تصویب اصلاحیه نوزدهم، ثبت نام رأی‌دهندگان زنان آفریقایی-آمریکایی در فلوریدا بیشتر از زنان سفیدپوست بود. زنان آفریقایی-آمریکایی مورد هدف چندین روش سلب حق رأی قرار گرفتند. این موارد شامل منتظر نگه داشتن آنها تا دوازده ساعت در صف ثبت نام برای رأی دادن بود. باید مالیات می‌پرداختند[نیازمند شفاف‌سازی]، و تحت آزمایش‌ها جدید قرار می‌گرفتند. ] یکی از آزمون‌های جدید آن بود که زنان آفریقایی-آمریکایی قبل از اینکه واجد شرایط رأی شوند، باید قانون اساسی را بخوانند و تفسیر کنند.در جنوب، زنان آفریقایی-آمریکایی با شدیدترین موانع رأی دادن مواجه بودند. این موانع شامل صدمه بدنی و اتهامات ساختگی بود که در صورت تلاش برای رأی دادن آنها را به زندان می‌انداختند. این رفتار با زنان آفریقایی-آمریکایی در جنوب تا دهه ۱۹۶۰ ادامه داشت.
بنر با شعار انجمن ملی باشگاه‌های رنگین‌پوست. مجموعه موزه ملی تاریخ و فرهنگ آمریکایی آفریقایی‌تبار اسمیتسونیان.
ترشیش

تارتسوس
ساردینیا
کادیس
فنیقیه
مناطق احتمالی
ترشیش (عبری: תַּרְשִׁישׁ‎) عبارتی است که با معانی گوناگون، به ویژه نام یک منطقه جغرافیایی، در تنخ به کار رفته‌است. این منطقه فاصله زیادی با اسرائیل و فنیقیه داشت و از آن در کتیبه‌های آشوری و فنیقی نیز یاد شده‌است. مکان دقیق ترشیش حتی در دوران باستان نیز مشخص نبوده‌است و در دو هزار سال اخیر حدس‌ها و افسانه‌ها درباره آن رواج داشته‌است.
ترشیش
تاکناکا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت سهامی خاص  (کابوشیکی گایشا)
صنعت: ساخت‌وساز معماری مهندسی
بنا نهاده: ۱۶۱۰  (ناگویا، ژاپن)
دفتر مرکزی: چوئو، اوساکا، اوساکا، ژاپن
خدمات: ساخت‌وساز مهندسی فناوری تحقیق و توسعه
وبگاه: takenaka.co.jp takenaka.eu
تاکناکا (انگلیسی: Takenaka) شرکت مهندسی ژاپنی است، که در سال ۱۶۱۰ تأسیس شد.
تریک ددی

| تریک ددی | تریک ددی |
| --- | --- |
زاده: ۲۳ سپتامبر ۱۹۷۳ ‏(۵۱ سال)
ژانر: هیپ هاپ
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۴–اکنون
ناشر(ان): Slip-n-Slide Records، Warlock Records، Dunk Ryder Records
همکاری‌های مرتبط: Gorilla Tek، Scarface، Luther Campbell، Ying Yang Twins، Bigg D، Diplo، دی‌جی خالد، ریک راس، Brisco، Ace Hood، یونگ باک، Dray Skky، Young Jeezy، Trina، Plies
تریک ددی (انگلیسی: Trick Daddy؛ زادهٔ ۲۳ سپتامبر ۱۹۷۳) یک موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
تاکویا کیدا

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۲۳ ژوئیهٔ ۱۹۹۴ ‏(۳۰ سال)
زادگاه:  استان کاناگاوا
قد:  1.68 m
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال یوکوهاما مارینوس
شمارهٔ پیراهن:  ۸
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  باشگاه فوتبال یوکوهاما مارینوس
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۲– |  باشگاه فوتبال یوکوهاما مارینوس |  ۹۸ |  (۲) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |  →J.League U-22 Selection |  ۱۰ |  (۱) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۱۱ |  تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال ژاپن |  ۴ |  (۰) |
| ۲۰۱۴ |  تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال ژاپن |  ۲ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲ دسامبر ۲۰۱۸. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲ دسامبر ۲۰۱۸. 
تاکویا کیدا (انگلیسی: Takuya Kida؛ زادهٔ ۲۳ ژوئیهٔ ۱۹۹۴) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال یوکوهاما مارینوس اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال ژاپن و زیر ۲۳ سال ژاپن بازی کرده‌است.