stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
هورلی، ویسکانسین

مکان
| Hurley, Wisconsin | Hurley, Wisconsin |
| --- | --- |
شهر: شهر
Silver Street: Silver Street
Location of Hurley, Wisconsin: Location of Hurley, Wisconsin
مختصات: ۴۶°۲۷′۱″ شمالی ۹۰°۱۱′۲۳″ غربی﻿ / ﻿۴۶٫۴۵۰۲۸°شمالی ۹۰٫۱۸۹۷۲°غربی﻿ / 46.45028; -90.18972: مختصات: ۴۶°۲۷′۱″ شمالی ۹۰°۱۱′۲۳″ غربی﻿ / ﻿۴۶٫۴۵۰۲۸°شمالی ۹۰٫۱۸۹۷۲°غربی﻿ / 46.45028; -90.18972
ایالت: ویسکانسین
County: Iron
مساحت: مساحت
 • کل: ۳٫۳ مایل مربع (۸٫۶ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۳٫۱ مایل مربع (۸٫۲ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۲ مایل مربع (۰٫۴ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۴۹۶ فوت (۴۵۶ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۱٬۸۱۸
 • تراکم: ۵۷۷٫۳/مایل مربع (۲۲۲٫۹/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
کد(های) منطقه: 715 & 534
FIPS code: 55-36525
GNIS feature ID: 1566822
هورلی، ویسکانسین  (به انگلیسی: Hurley) شهری در شهرستان آیرون ایالت ویسکانسین است که در سال ۱۹۱۸ بنیان‌گذاری شده‌است. این شهر طبق سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی ۱٬۵۴۷ نفر جمعیت داشته‌است.
یورگ وایسفلوگ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 اشتفن هایدریش of باشگاه فوتبال کمنیتسر takes a penalty against Jörg Weißflog in 1989:  اشتفن هایدریش of باشگاه فوتبال کمنیتسر takes a penalty against Jörg Weißflog in 1989
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادروز:  ۱۲ اکتبر ۱۹۵۶ ‏(۶۸ سال)
زادگاه:  اتولبرگ, جمهوری دمکراتیک آلمان
پست:  دروازه‌بان
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۶۲–۱۹۷۳:  Traktor Niederdorf
۱۹۷۳–۱۹۷۴:  TSG Stollberg
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۷۴–۱۹۷۶ |  Wismut Aue II |  ۱۷ |  (۰) |
| ۱۹۷۴–۱۹۹۶ |  باشگاه فوتبال ارتسگبیرگ آئو |  ۳۲۰ |  (۳) |
| ۱۹۹۶–۱۹۹۸ |  باشگاه فوتبال کمنیتسر |  ۴۹ |  (۰) |
| مجموع |   |  386 |  (۳) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۸۴–۱۹۸۸ |  تیم ملی فوتبال آلمان شرقی |  ۱۵ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
یورگ وایسفلوگ (به آلمانی: Jörg Weißflog) بازیکن فوتبال و دروازه‌بان اهل آلمان شرقی بود که از سال ۱۹۸۴ میلادی عضو تیم ملی فوتبال آلمان شرقی بوده‌است. وی در ۱۵ بازی ملی حضور داشته و در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند. یورگ وایسفلوگ آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۸۹ میلادی انجام داد. دین او مسیحی است.
تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال کره جنوبی

تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال کره جنوبی یا تیم ملی فوتبال نوجوانان کره جنوبی نماینده فوتبال کشور کره جنوبی در مسابقات نوجوانان آسیا و بین‌المللی است که زیر نظر فدراسیون فوتبال کره جنوبی فعالیت میکند.
اداموا-زاستاوا

Village در Podlaskie, 23x15px|border |alt=|link= لهستان
| Adamowo-Zastawa | Adamowo-Zastawa |
| --- | --- |
Village: Village
استان‌های لهستان: Podlaskie
County: Siemiatycze
گمینا: Mielnik
جمعیت: ۱۶۰
اداموا-زاستاوا (به لاتین: Adamowo-Zastawa) در لهستان است که در Gmina Mielnik واقع شده‌است.
خصوصیات

اداموا-زاستاوا ۱۶۰ نفر جمعیت دارد.
اداور

Small borough در 24px شهرستان یوگوا, 23x15px|border |alt=|link= استونی
| اداور | اداور |
| --- | --- |
Small borough: Small borough
Adavere windmill: Adavere windmill
شهرستان‌های استونی:  شهرستان یوگوا
Municipality:  دهستان پولتساما
جمعیت (01.01.2010): جمعیت (01.01.2010)
 • کل: ۶۳۲
اداور (به لاتین: Adavere) یک سکونتگاه مسکونی در استونی است که در دهستان پولتساما واقع شده‌است.
خصوصیات

اداور ۶۳۲ نفر جمعیت دارد.
اداموا، بخش البلاگ

Village در 23x15px|border |alt=لهستان|link=لهستان لهستان
| Adamowo | Adamowo |
| --- | --- |
Village: Village
استان‌های لهستان: استان وارمی-ماسوری
County: Elbląg County
گمینا: Gmina Elbląg
جمعیت: ۷۰
اداموا، بخش البلاگ (به لاتین: Adamowo, Elbląg County) در لهستان است که در warmian-masurian voivodeship واقع شده‌است.
خصوصیات

اداموا ۷۰ نفر جمعیت دارد.
هابارد، نبراسکا

Village در 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| هابارد | هابارد |
| --- | --- |
Village: Village
Downtown Hubbard: Downtown Hubbard
مختصات: ۴۲°۲۳′۱۰″ شمالی ۹۶°۳۵′۳۱″ غربی﻿ / ﻿۴۲٫۳۸۶۱۱°شمالی ۹۶٫۵۹۱۹۴°غربی﻿ / 42.38611; -96.59194: مختصات: ۴۲°۲۳′۱۰″ شمالی ۹۶°۳۵′۳۱″ غربی﻿ / ﻿۴۲٫۳۸۶۱۱°شمالی ۹۶٫۵۹۱۹۴°غربی﻿ / 42.38611; -96.59194
ایالت: نبراسکا
شهرستان: شهرستان داکوتا، نبراسکا
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۱۷ مایل مربع (۰٫۴۴ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۱۷ مایل مربع (۰٫۴۴ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۱۵۸ فوت (۳۵۳ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۲۳۶
 • برآورد (2012): ۲۳۵
 • تراکم: ۱۳۸۸٫۲/مایل مربع (۵۳۶٫۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 68741
کد منطقه: 402
کد FIPS: 31-23375
شماره GNIS: 0830178
هابارد(به انگلیسی: Hubbard) شهری در ایالت نبراسکا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۳۶ نفر بوده‌است.
هات سولفور اسپرینگز، کلرادو

Town در 23x15px|border |alt=|link= کلرادو, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Town of Hot Sulphur Springs, Colorado | Town of Hot Sulphur Springs, Colorado |
| --- | --- |
Town: Town
Location in Grand County and the state of کلرادو: Location in Grand County and the state of کلرادو
مختصات: ۴۰°۴′۲۴″ شمالی ۱۰۶°۶′۵″ غربی﻿ / ﻿۴۰٫۰۷۳۳۳°شمالی ۱۰۶٫۱۰۱۳۹°غربی﻿ / 40.07333; -106.10139: مختصات: ۴۰°۴′۲۴″ شمالی ۱۰۶°۶′۵″ غربی﻿ / ﻿۴۰٫۰۷۳۳۳°شمالی ۱۰۶٫۱۰۱۳۹°غربی﻿ / 40.07333; -106.10139
ایالت:  کلرادو
County: Grand County Seat
تاسیس‌شده: 1860
Incorporated (town): April 1, 1903
حکومت: حکومت
 • نوع: فهرست شهرها و روستاهای کلرادو
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۸ مایل مربع (۲ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۸ مایل مربع (۲ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۷۶۸۰ فوت (۲۳۴۱ متر)
جمعیت (2000): جمعیت (2000)
 • کل: ۵۲۱
 • تراکم: ۶۵۱٫۳/مایل مربع (۲۶۰٫۵/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۷ (MST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۶ (MDT)
زیپ‌کد: 80451 (صندوق پستی)
کد منطقه: 970
FIPS code: 08-37600
GNIS feature ID: 0173265
هات سولفور اسپرینگز (به انگلیسی: Hot Sulphur Springs) شهری در ایالت کلرادو کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶۶۳ نفر بوده‌است.
ادرا، استونیا

Village در 24px شهرستان هاریو, 23x15px|border |alt=|link= استونی
| Adra | Adra |
| --- | --- |
Village: Village
شهرستان‌های استونی:  شهرستان هاریو
Municipality:  دهستان هارکو
جمعیت (01.06.2010): جمعیت (01.06.2010)
 • کل: ۸۷
ادرا، استونیا (به لاتین: Adra, Estonia) یک روستا در استونی است که در دهستان هارکو واقع شده‌است.
خصوصیات

ادرا ۸۷ نفر جمعیت دارد.
فرار آزاد (فیلم ۱۹۶۴)

| فرار آزاد | فرار آزاد |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: ژان بکر
تهیه‌کننده: پل ادموند دخارم
فیلمنامه‌نویس: ژان بکر لوئیس مارکینا کلود سوته
بر پایه: کتاب کلت کرونر
موسیقی: گرگوریو گارسیا سگورا
فیلم‌بردار: ادمون سشان
تدوین‌گر: مونیک کیرسانف
تاریخ‌های انتشار:  ۴ سپتامبر ۱۹۶۴ (۱۹۶۴-09-۰۴) (فرانسه)  
مدت زمان: ۹۷ دقیقه
کشور: فرانسه
زبان: فرانسوی 
فروش گیشه: 2,007,088 تماشاگر (فرانسه)
فرار آزاد (به فرانسوی: Échappement libre‎ , ایتالیایی: Scappamento aperto، به اسپانیایی: A escape libre‎) یک فیلم سینمایی جنایی فرانسوی به کارگردانی ژان بکر محصول سال ۱۹۶۴ با بازی ژان-پل بلموندو و جین سیبرگ برای اولین بار بعد از فیلم ازنفس‌افتاده (۱۹۶۰) در این فیلم با هم همبازی می‌شوند.
داستان

یک سازمان جنایتکارانه ۱۰٫۰۰۰ دلار به یک پاریسی به نام دیوید پیشنهاد می‌دهد تا یک ماشین را به اروپا منتقل کند. آنها در این مورد به او کم می‌گویند با این تفاوت که مواد مخدر در آن دخیل نیستند. یک عکاس بنام اولگا، او را همراهی می‌کند.
دیوید کشف می‌کند که قاچاق طلا دارد. این دو به بیروت و سپس دمشق سفر می‌کنند. آنها عاشق می‌شوند و دیوید طلاها را برای خودش می‌خواهد.
بازیگران

ژان-پل بلموندو در نقش دیوید لادیسلاس
جین سیبرگ در نقش اولگا سلان
انریکو ماریا سالرنو در نقش ماریو
گرت فروبه در نقش فرمن
رناته ایورت
ژان-پیر ماریل در نقش ون هود
دیانا لوریس در نقش روزتا
فرناندو ری در نقش پلیس لبنانی
ولفگانگ پرایس در نقش گرنر
میشل بون در نقش دانیل
روبرتو کاماردیل در نقش استفانیدس
فرناندو سانچو در نقش یلماز
جاکومو فوریا در نقش نینو
خوزه ماریا کافارل
تولید

این فیلم توسط همان تیمی ساخته شده‌است که پوست موز (فیلم ۱۹۶۳) را تولید کرده بود.
قرار بود در این فیلم ژان-لویی ترنتینیان بازی کند اما او کناره‌گیری کرد و بلموندو جایگزین او شد.
فیلمبرداری از ۱۰ فوریه تا ۷ آوریل ۱۹۶۴ انجام شد. کوستا گاوراس دستیار کارگردان بود.
این فیلم نوزدهمین فیلم محبوب در گیشه فرانسه در سال ۱۹۶۴ بود.
اتحادیه سوسیالیست عرب (مصر)

| اتحادیه سوسیالیست عرب الاتحاد الاشتراکی العربی | اتحادیه سوسیالیست عرب الاتحاد الاشتراکی العربی |
| --- | --- |
دبیرکل: جمال عبدالناصر (۱۹۶۲–۱۹۶۵) علی صبری (۱۹۶۲–۱۹۷۱) انور سادات (۱۹۷۱–۱۹۷۸)
جمال عبدالناصر (۱۹۶۲–۱۹۷۰): جمال عبدالناصر (۱۹۶۲–۱۹۷۰)
ستاد: قاهره، مصر
شاخه جوانان: سازمان جامعه‌خواه جوانان جمهوری متحد عرب
مرام سیاسی: عرب‌گرایی جمهوری‌خواهی عربی پان‌عربیسم ناصرگرایی
طیف سیاسی: چادر بزرگ
وابستگی بین‌المللی: نداشت
سیاست در مصر: سیاست در مصر
اتحادیهٔ سوسیالیست (جمهوری‌خواه) عرب (الاتحاد الاشتراکی العربی)، حزبی سیاسی در مصر است که برپایهٔ ناصرگرایی‌ و جمهوری‌خواهی عربی تأسیس شد.
پیشینه > هیئت آزادی‌بخش

مقالهٔ اصلی: هیئت آزادی‌بخش مصر
در ژانویهٔ ۱۹۵۳، جمال عبدالناصر بر گروه مخالفش به رهبری محمد نجیب فائق آمد و تمام احزاب سیاسی را ممنوع کرد، و یک نظام تک‌حزبی تحت نام هیئت آزادی‌بخش ایجاد کرد.
پیشینه > اتحادیهٔ ملی

در ژانویهٔ ۱۹۵۶، پیش‌نویس قانون اساسی مصر تدوین شد که ایجاد نظام تک حزبی در چارچوب «اتحاد ملی» را تضمیم می‌کرد. اتحادیه ملی خیزشی است که ناصر آن را «کادری که به وسیلهٔ آن، مردم مصر انقلابشان را به ثمر می‌رسانند» توصیف کرد. اتحادیهٔ ملی در واقع دوباره پیکربندی هیئت آزادی‌بخش بود.
تغیر نام اتحادیهٔ ملی به سوسیالیستی

جمال عبدالناصر‌ به خواطر محکم سازی پایه‌های محبوبیتش در بین شهروندان و جلوگیری از نفوذ ارتش، پیمان ملی و قانون اساسی جدیدی را در سال ۱۹۶۲ وضع کرد. مراقبت سلامتی همگانی، کسب اسکان با قیمت مناصب، ایجاد مدارس فنی حرفه‌ای، اهمیت بیشتر به حقوق زنان، برنامه‌های تنظیم خانواده و پهناور سازی کانال سوئز جزء این پیمان بود. اتحاد ملی به «اتحاد سوسیالیستی مصر» تغییر نام کرد. با این تدابیر سرکوب محلی افزایش یافت چنانچه هزاران اسلام‌گرا از جمله ده‌ها افسر ارتش بازداشت شدند.
منحل سازی اتحادیه سوسیالیستی عربی

در اواخر دههٔ هشتاد قرن ۲۰ام، حسنی مبارک، این اتحادیه را منحل کرد و اجازهٔ تشکیل حزب‌ها تحت شروط مشخص را صادر کرد.
ویولا، مونتانا

مکان
| Reese,Montana Tséh-mámôhevö'ta | Reese,Montana Tséh-mámôhevö'ta |
| --- | --- |
مکان مختص سرشماری: مکان مختص سرشماری
Location of Wyola, Montana: Location of Wyola, Montana
مختصات: ۴۵°۷′۳۵″ شمالی ۱۰۷°۲۳′۳۶″ غربی﻿ / ﻿۴۵٫۱۲۶۳۹°شمالی ۱۰۷٫۳۹۳۳۳°غربی﻿ / 45.12639; -107.39333: مختصات: ۴۵°۷′۳۵″ شمالی ۱۰۷°۲۳′۳۶″ غربی﻿ / ﻿۴۵٫۱۲۶۳۹°شمالی ۱۰۷٫۳۹۳۳۳°غربی﻿ / 45.12639; -107.39333
ایالت: مونتانا
County: بیگ هورن
مساحت: مساحت
 • کل: ۶٫۷ مایل مربع (۱۷٫۴ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۶٫۷ مایل مربع (۱۷٫۴ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۳۷۲۰ فوت (۱۱۳۴ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۲۱۵
 • تراکم: ۳۲/مایل مربع (۱۲٫۳/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۷ (MST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۶ (MDT)
زیپ‌کد: 59089
کد منطقه: 406
FIPS code: 30-82075
GNIS feature ID: 0778710
ویولا (به انگلیسی: Wyola) شهری در ایالت مونتانا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۱۵ نفر بوده‌است.
وییاپینسون

Municipality and town در 23x15px|border |alt=|link= کلمبیا
| وییاپینسون Hato Viejo | وییاپینسون Hato Viejo |
| --- | --- |
Municipality and town: Municipality and town
Church of Villapinzón: Church of Villapinzón
  پرچممهر:   پرچممهر
موقعیت وییاپینسون در نقشه: موقعیت وییاپینسون در نقشه
وییاپینسونLocation in Colombia: وییاپینسونLocation in Colombia
مختصات: ۵°۱۳′ شمالی ۷۳°۳۶′ غربی﻿ / ﻿۵٫۲۱۷°شمالی ۷۳٫۶۰۰°غربی﻿ / 5.217; -73.600: مختصات: ۵°۱۳′ شمالی ۷۳°۳۶′ غربی﻿ / ﻿۵٫۲۱۷°شمالی ۷۳٫۶۰۰°غربی﻿ / 5.217; -73.600
بخش:  شهرستان کوندینامارکا
استان: Almeidas Province
تأسیس‌شده: ۱۴ اکتبر ۱۷۷۶
بنیان‌گذار: Francisco de Vargas Figueroa
حکومت: حکومت
 • شهردار: Gildardo Ansisar Melo Garnica (2016-2019)
مساحت: مساحت
 • Municipality and town: ۲۴۹ کیلومتر مربع (۹۶ مایل مربع)
 • شهری: ۰٫۳۹ کیلومتر مربع (۰٫۱۵ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۷۱۵ متر (۸۹۰۷ فوت)
جمعیت (۲۰۱۵): جمعیت (۲۰۱۵)
 • Municipality and town: ۱۹۷۴۲
 • تراکم: ۷۹/کیلومتر مربع (۲۱۰/مایل مربع)
 • شهری: ۶۵۲۶
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Colombia Standard Time)
وبگاه: Official website
وییاپینسون (به اسپانیایی: Villapinzón) یک منطقهٔ مسکونی در کلمبیا است که در شهرستان کوندینامارکا واقع شده‌است. وییاپینسون ۲۴۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱۹٬۷۴۲ نفر جمعیت دارد و ۲٬۷۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ویویان، ویرجینیای غربی

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Vivian | Vivian |
| --- | --- |
مکان مختص سرشماری: مکان مختص سرشماری
VivianLocation within West Virginia: VivianLocation within West Virginia
مختصات: ۳۷°۲۵′۰۵″ شمالی ۸۱°۲۹′۱۴″ غربی﻿ / ﻿۳۷٫۴۱۸۰۶°شمالی ۸۱٫۴۸۷۲۲°غربی﻿ / 37.41806; -81.48722: مختصات: ۳۷°۲۵′۰۵″ شمالی ۸۱°۲۹′۱۴″ غربی﻿ / ﻿۳۷٫۴۱۸۰۶°شمالی ۸۱٫۴۸۷۲۲°غربی﻿ / 37.41806; -81.48722
ایالت: ویرجینیای غربی
شهرستان: شهرستان مک‌داول، ویرجینیای غربی
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۹۴ کیلومتر مربع (۰٫۳۶۳ مایل مربع)
 • خشکی: ۰٫۹۴ کیلومتر مربع (۰٫۳۶۳ مایل مربع)
 • آب: ۰ کیلومتر مربع (۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۹۴ متر (۱٬۶۲۱ فوت)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۸۲
 • تراکم: ۸۷/کیلومتر مربع (۲۳۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
کد(های) منطقه: 304 & 681
شماره GNIS: 1555898
ویویان(به انگلیسی: Vivian) شهری در ایالت ویرجینیای غربی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۸۲ نفر بوده‌است.
بحران آب در ایران

نمایی در شب از سی‌وسه‌پل در بستر بی‌آبِ زاینده‌رود. نشانه‌ای آشکار از یک حوضه آبخیز به شدت تحت فشار.
در پی بحران کم‌آبی در ایران و با بحران کاهش ریزش برف و باران در سال‌های اخیر و تغییر و تحولاتی که در مسیر رودخانه زاینده‌رود ایجاد شده، آب این رودخانه قبل از رسیدن به اصفهان قطع می‌شود.
بحران آب در ایران سلسله چالش‌ها و مشکلات ناشی از کمبود آب و استفاده نادرست از منابع آب در کشور ایران است. بحران آب در ایران به مشکلات ناشی از کمبود آب در این کشور اشاره دارد. کمبود آب می‌تواند نتیجه دو مکانیسم متفاوت باشد: کمبود آب فیزیکی (مطلق) و کمبود آب اقتصادی. منظور از کمبود آب فیزیکی عدم وجود منابع کافی آب طبیعی برای تأمین تقاضای یک منطقه است، و کمبود آب اقتصادی نتیجه مدیریت ضعیف منابع آب کافی موجود است. نگرانی‌های اصلی ایران در مورد بحران آب شامل: تغییرپذیری اقلیمی زیاد، توزیع نامناسب آب و اولویت‌بندی توسعه اقتصادی است. کاوه مدنی اما معتقد است که ایرانیان از مرحله بحران گذشته‌اند و این وضعیت، یک ورشکستگی آبی است. چرا که تقاضا و مصرف به مراتب بیشتر از آب موجود است.
ایران در حال تجربه مشکلات جدی آب است. خشک‌سالی‌های مکرر همراه با برداشت بیش از حد آب‌های سطحی و زیرزمینی از طریق شبکه بزرگی از زیرساخت‌های هیدرولیک و چاه‌های عمیق، وضعیت آب کشور را به سطح بحرانی رسانده است. از نشانه‌های این وضعیت خشک شدن دریاچه‌ها، رودخانه‌ها و تالاب‌ها، کاهش سطح آب‌های زیرزمینی، فرونشست زمین، تخریب کیفیت آب، فرسایش خاک، بیابان‌زایی و طوفان گرد و غبار بیشتر است. تهران، پایتخت و بزرگ‌ترین شهر، به زودی می‌تواند مرکز این بحران باشد.
با خشک‌تر شدن زمین، کمبود آب معیشت مردم در سراسر ایران را تهدید می‌کند. در اوت ۲۰۱۹ برابر با مرداد ۱۳۹۸ طبق جدیدترین برآورد «مؤسسه منابع جهان» در «اطلس خطرات آبی»، ایران در رده چهارم بعد از قطر، اسرائیل و لبنان در نزدیک شدن به «روز آخر» یعنی روزی که منابع آبی در آن ممکن است به پایان برسد، قرار دارد. به عنوان نسبتی اندازه‌گیری شده از «برداشت از منابع آبی» و «موجودی آب در دسترس»، سه حوضه از هفت حوضهٔ تحت‌تنش جهان در ایران قرار دارند (قم، هریرود، هیرمند).
تاریخچه

ایران کشوری با اقلیم عمدتاً گرم و خشک است. رشد سریع جمعیت مهم‌ترین عامل کاهش سرانه آب تجدیدشونده کشور در قرن گذشته بوده است. جمعیت ایران در طی هشت دهه، از حدود ۸ میلیون نفر در سال ۰۶–۱۳۰۰ به ۸۱ میلیون نفر تا پایان سال ۱۳۹۶ رسیده است. بر این اساس میزان سرانهٔ آب تجدیدپذیر سالانهٔ کشور از میزان حدود ۱۳٬۰۰۰ متر مکعب در سال ۱۳۰۰ به حدود ۱٬۴۰۰ متر مکعب در سال ۱۳۹۲ تقلیل یافته و در صورت ادامه این روند، وضعیت در آینده به مراتب بدتر خواهد شد.
منابع آب تجدیدپذیر کل ایران به ۱۳۵ میلیارد متر مکعب بالغ می‌گردد. مطالعات و بررسی‌ها نشان می‌دهد که در سال ۱۳۸۶ از کل منابع آب تجدیدشونده کشور حدود ۸۹٫۵ میلیارد متر مکعب جهت مصارف بخش‌های کشاورزی، صنعت و معدن و خانگی برداشت می‌شده است که حدود ۸۳ میلیارد متر مکعب آن (۹۳ درصد) به بخش کشاورزی، ۵٫۵ میلیارد متر مکعب (۶ درصد) به بخش خانگی و مابقی به بخش صنعت و نیازهای متفرقه دیگر اختصاص داشته است.
در تیر ۱۴۰۰، بر پایهٔ آمار وزارت نیروی ایران اعلام شد که نیمی از جمعیت روستایی ایران دسترسی به آب سالم ندارند.
سبب‌شناسی

بحران آب در ایران تحت تأثیر سه عاملِ عمده است:
رشد سریع و الگوی نامناسب استقرار جمعیت
کشاورزی ناکارآمد
سوء مدیریت و عطش توسعه
سبب‌شناسی > رشد سریع و الگوی نامناسب استقرار جمعیت

جمعیت ایران در قرن نوزدهم میلادی زیر ۱۰ میلیون نفر تخمین زده می‌شود. در حالی‌که در سال ۱۹۷۹ جمعیت ایران به ۳۵ میلیون نفر و در دو دهه بعد از آن جمعیت ایران به دو برابر یعنی ۷۰ میلیون نفر افزایش پیدا می‌کند. جمعیت بیشتر به غذای بیشتری نیاز دارد. به همین دلیل تولید محصولات کشاورزی به شدّت افزایش یافته و آب‌های زیرزمینی و روان به سرعت مصرف شدند.
محصول سادهٔ این رشد سریع جمعیت، افزایش تقاضای آب و متناسب با آن کاهش شدید سرانهٔ آب در دسترس است. سرانه کنونی آب در دسترس ایران با ۱٬۳۰۰ مترمکعب، کمی بالاتر از متوسط خاورمیانه و شمال آفریقا است. اما این مقدار بسیار پایین‌تر از متوسط جهانی (۷٬۰۰۰ مترمکعب) است.
با این حال مصرف خانگی مردم از آب‌های زیرزمینی تنها هشت تا هفت درصد است که رقم بالایی محسوب نمی‌شود. با توجه به این که بیشتر مصرف آب ایران در بخش کشاورزی است و مصرف خانگی سهم کمی در استفاده از آب دارد، صرفه جویی مردم ایران تأثیر زیادی بر بحران کمبود آب کشور ندارد. خانه‌ها تنها ۷ درصد آب موجود در کل کشور را استفاده می‌کنند و اگر بیست درصد صرفه جویی در مصرف آن‌ها محقق شود صرفاً ۱٫۵ درصد آب کشور نجات پیدا می‌کند. ولی صرفه‌جویی در مصرف غذایی می‌تواند تأثیر زیادی بر مصرف آب در بخش کشاورزی بگذارد.
توزیع مکانی جمعیت افزون بر رشد جمعیت از عوامل عدم تطابق میان آب در دسترس و تقاضای آب است. نابرابری اقتصادی، فرصت‌های شغلی و شرایط زندگی بهتر در مناطق شهری باعث افزایش شهرنشینی و مهاجرت از مناطق روستایی و شهرهای کوچک به مناطق عمدهٔ شهری شده است، مانند تهران بزرگ، که میزبان ۱۸ درصد از جمعیت کشور است.
در حال حاضر، ۷۰ درصد از جمعیت ایران شهرنشین است. توزیع مکانی موجود و افزایش و تمرکز جمعیت در شهرهای بزرگ‌تر که هم‌اکنون نیز برای تأمین آب مورد نیاز خود دچار مشکل هستند، توازن عرضه و تقاضای آب در مناطق شهری را با چالش روبرو کرده است. هشدار در مورد خطر جیره‌بندی در عرضهٔ آب در ماه‌های تابستان در شهرهای بزرگ‌تر رایج است.
سرعت شهرنشینی، مهاجرت به شهرهای بزرگ و توسعه اراضی مستلزم افزایش مداوم در تأمین آب با رشد سریع تقاضای آب در مناطق شهری است. افزایش مداوم تقاضای آب بسیار نگران‌کننده است. با گسترش سریع شهرنشینی، تمایل به توسعهٔ بخش صنعت و تلاش‌ها برای شناسایی منابع اضافی تأمین آب، تقاضای آب را افزایش داده است.
سبب‌شناسی > کشاورزی ناکارآمد

در حالی‌که تنها ۱۲ درصد از مساحت ایران زیر کشت می‌رفته، حدود ۹۳ درصد از مصرف آب ایران در بخش کشاورزی صورت گرفته است. این در حالیست که تنها ده درصد تولید ناخالص ملی کشور از راه کشاورزی به دست می‌آید و ۱۷ درصد نیروی کار کشور در این بخش مشغول هستند.
ایران به دلیل تکیه بر اقتصاد مبتنی بر نفت، بهره‌وری اقتصادی خود در بخش کشاورزی را در تاریخ معاصر نادیده گرفته است. تمایل برای افزایش تولید کشاورزی، توسعهٔ مناطق تحت کشت را در سراسر کشور تشویق کرده است.
بخش کشاورزی در ایران از لحاظ اقتصادی ناکارآمد است و سهم این بخش در تولید ناخالص ملی در طول زمان کاهش یافته است. این بخش هنوز صنعتی نشده و از شیوه‌های منسوخ‌شده کشاورزی و منتهی به بهره‌وری بسیار کم در آبیاری و تولید رنج می‌برد. شیوهٔ غالب کشاورزی در ایران، کشاورزی آبی است و بازدهٔ اقتصادی حاصل از مصرف آب کشاورزی پایین است. الگوهای محصول در سراسر کشور نامناسب و در بسیاری از مناطق با شرایط دسترسی به آب ناسازگار است.
توجه به خودکفایی در تولید محصولات عمدهٔ استراتژیک مانند گندم پس از انقلاب ۱۳۵۷ و طی سال‌های جنگ با عراق و تحریم‌های اقتصادی افزایش یافت و منجر به تحمیل یارانه‌های سنگین در بخش توسعهٔ کشاورزی شد و باعث فشار بیش از حد در بخش آب گردید. نه تنها برنامه‌ها برای ساخت کشوری با خودکفایی در مواد غذایی شکست خورده، بلکه آرمان دستیابی به امنیت غذایی باعث ناامنی در بخش آب گردیده است. در حالی که بسیاری از کارشناسان معتقدند که ایران ظرفیت مورد نیاز برای تبدیل شدن به خودکفایی در مواد غذایی را ندارد، نگرانی‌های جدی در مورد وابستگی کشور به واردات مواد غذایی وجود دارد و امنیت غذایی و خودکفایی هنوز هم از موضوعات بحث‌برانگیز در ایران هستند.
سبب‌شناسی > سوء مدیریت و عطش توسعه

منابع آب ایران به‌طور جدی از ساختار نامناسب حکمرانی و مدیریت آب رنج می‌برد. در بخش آب، تعدد ذی‌نفعان و تنظیم منابع آب به‌طور طبیعی با درگیری‌ها و رقابت‌ها همراه است. سازمان حفاظت محیط زیست ایران قدرت سیاسی محدودی دارد و فاقد ظرفیت مورد انتظار برای اجرای مقررات جلوگیری از آسیب‌های محیط زیستی است. همچنین ساختار سلسله مراتبی سیستم مدیریت آب در ایران فرصت‌هایی را برای فساد و ناکارآمدی جدی در تبدیل تصمیمات به عمل، ایجاد می‌کند.
چاه‌ها به سرعت در حال گسترش هستند. اما داده‌های سراسر کشور نشان می‌دهد که استخراج آب زیرزمینی در حال کاهش است. بر اساس تجزیه و تحلیل داده‌های ملی، ایران از آب‌های زیرزمینی بیشتر از آنچه که بتوان به‌طور طبیعی شارژ کرد، استفاده می‌کند. درست همانگونه که هر سال چاه‌های بیشتری زمین را بهره‌برداری می‌کنند، دبی کلی آنها کاهش می‌یابد. در سراسر کشور، سطح آب زیرزمینی به‌طور متوسط تقریباً نیم متر در سال افت می‌کند. سازمان محیط‌زیست سرعت استفاده از منابع آب زیرزمینی در ایران را در قیاس با استاندارد جهانی سه برابر بیشتر تخمین می‌زند. این برداشت بی‌رویه عامل خشکیدن ۲۹۷ دشت از ۶۰۰ دشت ایران می‌باشد.
همچنین بخاطر عدم رسیدگی به شبکهٔ انتقال آب ۳۵ میلیارد مترمکعب آب در مسیر انتقال هدر می‌رود. مطابق گزارش شرکت آب و فاضلاب و دانشکده محیط زیست دانشگاه تهران، تا شهریور ۱۳۹۴ ۴۰٪ از شبکهٔ آب کشور فرسوده اعلام شد. ۱۳٪ از کل هدر رفتن آب ایران تا این تاریخ به موجب همین فرسودگی بوده است.
تلاش ایران برای مدرنیزه شدن، در کنار پیشرفت‌های قابل‌توجه در توسعه زیرساخت‌ها قبل و بعد از انقلاب ۱۳۵۷، باعث توجه کمتر به اثرات محیط زیستی طولانی‌مدت به دلیل تعجیل برای ساخت زیرساخت‌ها و توسعه فناوری شد. در نتیجه این وضعیت ارتباط مهم بین توسعه و محیط زیست تا حد زیادی نادیده گرفته شد، و اجرای پروژه‌های زیربنایی و مهندسی به‌طور جدی محیط زیست را تحت تأثیر قرار داد که اثرات منفی آن بر سلامت مردم و بر سیستم‌های طبیعی مشاهده شده یا در طولانی مدت دیده خواهد شد. با وجود اثرات محیط زیستی و اقتصادی، تشنگی برای توسعه فنی و تکنولوژی سریع (به‌جای توسعه پایدار) هنوز هم عامل اصلی تصمیم‌گیری‌های توسعه‌ای کشور است.
دوگانه مدیریت آب و پایداری محیطی چندان هم جدید نیست. اما در حال رشد است. در طول دهه‌های متمادی، ایران با راه‌حل‌های مهندسی خودنمایانه و مبتنی بر عرضه مانند ساخت سد و تونل‌های انتقال آب به منظور تأمین امنیت آب، وسوسه شده است. اما ایران باید قبلاً دریافته باشد که انتقال بین‌حوضه‌ای -انتقال آب از یک منطقه جغرافیایی به منطقه دیگر، معمولاً در مسافت‌های طولانی- درمان قطعی نیست. مجموعه‌ای از انحرافات آب از سرآب‌های غربی رودخانه کارون در طی چند دهه بیش از دو برابر جریان طبیعی رودخانه زاینده رود، منبع اصلی آب سطحی برای یک قطب استراتژیک اجتماعی-اقتصادی در ایران مرکزی را افزایش داد، اما این امر باعث ترویج توسعه لجام گسیخته شد و مردم را به نقل مکان به آن ترغیب کرد. چندین سال است که نامزدهای مجلس با وعدهٔ آوردن کارخانجات به شهرهایشان، نتیجهٔ انتخابات را از آن خود می‌کنند. به همین ترتیب، شهرهای بزرگتر با نمایندگان مجلس بیشتر از قدرت بیشتری برخوردارند. در نتیجه، افزایش درگیری‌های آبی، کشاورزان را علیه مصرف‌کنندگان شهری، استان‌ها را علیه یکدیگر، و ایران را علیه همسایگان خود قرار می‌دهد.
کمبود آب در ایران

با توجه به میزان منابع آب و سرانهٔ مصرف، ایران از جمله کشورهایی است که در گروه کشورهای مواجه با کمبود فیزیکی آب قرار دارد. این گروه شامل کشورهایست که در سال ۲۰۲۵ با کمبود فیزیکی آب مواجه هستند. این بدان معناست که حتی با بالاترین راندمان و بهره‌وری ممکن در مصرف آب، برای تأمین نیازهایشان آب کافی در اختیار نخواهند داشت. حدود ۲۵ درصد مردم جهان از جمله ایران مشمول این گروه می‌باشند.
براساس شاخص فالکن مارک، کشور ایران در آستانه قرار گرفتن در بحران آبی است. با توجه به اینکه در دهه‌های ۱۳۸۰ و ۱۳۹۰ خورشیدی حدود ۶۹ درصد از کل آب تجدیدپذیر سالیانه مورد استفاده قرار می‌گیرد، براساس شاخص سازمان ملل، ایران نیز اکنون در وضعیت بحران شدید آبی قرار دارد. بر اساس شاخص مؤسسه بین‌المللی مدیریت آب نیز، ایران در وضعیت بحران شدید آبی قرار دارد. با نرخ بهره‌برداری کنونی، ۱۲ استان از ۳۱ استان ایران طی ۵۰ سال آینده سفره‌های زیرزمینی خود را به‌طور کامل خالی خواهند کرد. بنا بر شاخص‌های ذکر شده، کشور ایران برای حفظ وضع موجود خود تا سال ۲۰۲۵ باید بتواند ۱۱۲ درصد به منابع آب قابل استحصال خود بیفزاید که این مقدار با توجه به امکانات و منابع آب موجود غیرممکن به نظر می‌رسد. کاهش منابع آب زیرزمینی نشانه آشکاری از مدیریت ناپایدار و «ورشکستگی آب» ملی است که به موجب آن برداشت‌ها از تغذیه طبیعی سفره‌های زیرزمینی بیشتر است.