stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
وزارت دارایی (ژاپن)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
財務省 Zaimushō: 財務省 Zaimushō
 ساختمان وزارت دارایی:  ساختمان وزارت دارایی
دید کلی سازمان: دید کلی سازمان
بنیان‌گذاری: ۱ ژوئن ۲۰۰۱ (۲۰۰۱-06-۰۱)
سازمان پیشین: اوکورا-شو (大蔵省, Ōkura-shō؟) (تا سال 2001)
حوزهٔ قدرت:  ژاپن
ستاد: کاسومیگاسکی چیودا-کو، توکیو ژاپن
سازمان بالادست: دولت ژاپن
سازمان زیردست: آژانس ملی مالیات
وبگاه: http://www.mof.go.jp
وزارت دارایی (به ژاپنی: 財務省) یکی از وزارتخانه‌های کابینه دولت ژاپن است. این وزارت تا سال ۲۰۰۱ اوکورا-شو نامیده می‌شد. وزارت توسط وزیر دارایی اداره می‌شود، که یکی از اعضای کابینه است که توسط نخست‌وزیر از بین اعضای دایت ملی انتخاب می‌شود.
لو بو

| لو بو | لو بو |
| --- | --- |
呂布: 呂布
سردار جناح چپ / سرداری که شرق را آرام می‌کند (左將軍 / 平東將軍): سردار جناح چپ / سرداری که شرق را آرام می‌کند (左將軍 / 平東將軍)
دوره مسئولیت ۱۹۷ – ۱۹۹: دوره مسئولیت ۱۹۷ – ۱۹۹
پادشاه: امپراتور شیان هان
ژنرال قدرتمند (奮威將軍): ژنرال قدرتمند (奮威將軍)
دوره مسئولیت ۱۹۲ – ۱۹۷: دوره مسئولیت ۱۹۲ – ۱۹۷
پادشاه: امپراتور شیان هان
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: نامشخص
درگذشته: ۷ فوریه ۱۹۹
ملیت: چین
پیشه: جنگ‌سالار، ارتشبد
نام محترم: فنگ‌ژیان (奉先)
لقب: «سردار پرنده» (飛將)
مقام اشرافی: مرزبان ون (溫侯)
لو بو ((تلفظپرونده:Lu Bu.ogg)درگذشته ۷ فوریه ۱۹۹) با نام محترم فنگ‌ژیان یک سیاستمدار و جنگ سالار ارتش چین بود که در اواخر سلسله هان شرقی در چین زندگی می‌کرد. او که در اصل تابع یک جنگ سالار کوچک، دینگ‌یوان بود، به دینگ یوان خیانت کرد و به قتل رساند و به دونگ ژئو، فرمانده جنگی که دولت مرکزی هان را در اوایل دهه ۱۹۰ کنترل می‌کرد، متواری شد. در سال ۱۹۲، او به دونگ ژئو روی آورد و پس از تحریک وانگ یون و شیسون روئی او را کشت، اما بعداً توسط پیروان دونگ ژئو شکست خورد و رانده شد.
از سال ۱۹۲ تا اواسط سال ۱۹۵، لو بو در مرکز و شمال چین سرگردان بود و متوالی به دنبال سرپناهی برای جنگ سالارانی مانند یوان شو، یوان شائو و ژانگ یانگ بود. در سال ۱۹۴، او توانست کنترل استان یان را از جنگ سالار سائو سائو با کمک فراریان طرف سائو به دست بگیرد، اما سائو در عرض دو سال قلمروهای خود را پس گرفت. در سال ۱۹۶، لو بو علیه لیو بی، که به او پیشنهاد پناهندگی در استان ژو را داده بود، روی آورد و کنترل استان را از میزبان خود گرفت. اگرچه او قبلاً با یوان شو موافقت کرده بود، اما پس از اینکه یوان خود را امپراتور اعلام کرد - خیانت به امپراتور شیان هان - روابط خود را با او قطع کرد و به سائو و دیگران در حمله به مدعی پیوست. با این حال، در سال ۱۹۸، او دوباره با یوان شو طرف شد و مورد حمله نیروهای ترکیبی سائو و لیو قرار گرفت که نتیجه آن شکست او در نبرد شیاپی در سال ۱۹۹ بود. او سرانجام به دستور سائو سائو دستگیر و اعدام شد.
اگرچه لو بو در منابع تاریخی و داستانی به‌عنوان یک جنگجوی فوق‌العاده قدرتمند توصیف می‌شود، اما او همچنین به خاطر رفتار خلقی‌اش بدنام بود. او به‌طور نامنظم بیعت خود را تغییر داد و آزادانه به متحدان خود خیانت کرد. او همیشه به دیگران مشکوک بود و نمی‌توانست زیردستان خود را کنترل کند. همه این عوامل در نهایت منجر به سقوط او شد. در رمان تاریخی قرن چهاردهم، رمان سه پادشاهی، جزئیات زندگی او دراماتیزه می‌شود و برخی عناصر ساختگی - از جمله عاشقانه او با دوشیزه خیالی دیائوچان - اضافه می‌شود تا او را به عنوان یک جنگجو تقریباً بی چون و چرا نشان دهد که همچنین یک بی‌رحم بود و فاقد اخلاق.
منابع تاریخی در مورد زندگی لو بو

دو بیوگرافی رسمی از لو بو وجود دارد. اولین مورد در سوابق سه پادشاهی (Sanguozhi) است که توسط چن شو در قرن سوم نوشته شده‌است.
در قرن پنجم، پی سونگجی با گنجاندن اطلاعاتی از منابع دیگر در اثر اصلی چن شو و افزودن تفسیر شخصی او، سانگوژی را حاشیه نویسی کرد. برخی از متن‌های جایگزین مورد استفاده در حاشیه‌نویسی زندگی‌نامه لو بو عبارتند از: Yingxiong Ji (تواریخ قهرمانان و قهرمانان)، نوشته وانگ کان. Xiandi Chunqiu (تواریخ امپراتور شیان)، توسط یوان وی. وی شی چونکیو (تواریخ خانواده حاکم وی)، نوشته سان شنگ. سائو من ژوان (بیوگرافی کاسو من)، توسط نویسنده ای ناشناس.
شرح حال دوم لو بو در کتاب هان متأخر (هوهانشو) است که توسط فن یه در قرن پنجم گردآوری شده‌است.
ظاهر فیزیکی

هیچ توصیفی از ظاهر فیزیکی لو بو در اسناد تاریخی وجود ندارد. ذکر شد که او در تیراندازی با کمان و اسب سواری تخصص داشت و از قدرت بدنی بالایی برخوردار بود. او به دلیل مهارت رزمی خود به "ژنرال پرواز" (飛將) لقب گرفت. او همچنین صاحب اسب قدرتمندی به نام "خرگوش سرخ" بود. ضرب‌المثلی در آن زمان برای توصیف لو بو و خرگوش سرخ: "در میان مردان، لو بو؛ در میان اسب‌ها، چی تو (خرگوش سرخ)".
لو بو در رمان تاریخی قرن چهاردهم رمان عاشقانه سه پادشاهی به شرح زیر است:
قیافه ای بلند و باوقار، یاتاقانی باشکوه و الهام بخش، دارای یک خارجی فنگتیان، موهای عقب کشیده و پوشیده شده با روسری طلایی، پوشیدن ردای رزمی با نقش و نگار گلدار، محصور در زره بدن مزین به تصاویر نی، کمربند گرانبهایی که به تصویر شیر مزین شده‌است،
خدمت تحت دینگ یوان و فرار به سوی دونگ ژئو

لو بو از شهرستان جیویان (九原縣) فرماندهی وویوان (五原郡) بود که در نزدیکی بائوتو امروزی، مغولستان داخلی قرار دارد. او به خاطر شجاعت رزمی اش در استان بینگ شهرت داشت. هنگامی که دینگ یوان، بازرس (刺史) استان بینگ، توسط دولت مرکزی هان به عنوان فرمانده سواره نظام (騎都尉) منصوب شد و به فرماندهی هنی دستور داده شد، لو بو را به عنوان سردفتر (主簿) استخدام کرد و تحت درمان قرار گرفت. او را مهربانانه.
پس از مرگ امپراتور لینگ در سال ۱۸۹، دینگ یوان نیروهای خود را به پایتخت لوئوانگ هدایت کرد تا به ژنرال هی جین در از بین بردن جناح خواجه کمک کند. در نهایت هو جین توسط خواجه‌ها ترور شد، پس از آن، دونگ ژئو، فرمانده جنگ، نیروهای خود را به لوئویانگ هدایت کرد و پایتخت را اشغال کرد. دونگ ژئو می‌خواست دینگ یوان را بکشد و کنترل نیروهای دینگ را در دست بگیرد، بنابراین لو بو را وادار کرد که به دینگ خیانت کند و به طرف او فرار کند. لو بو دینگ یوان را کشت، سرش را برید و به دونگ ژئو که تا آن زمان کنترل دولت مرکزی هان را به دست گرفته بود، ارائه کرد. دونگ ژئو لو بو را به عنوان فرمانده سواره نظام (騎都尉) منصوب کرد و به او ایمان و اعتماد زیادی داشت. او همچنین لو بو را به عنوان فرزندخوانده پذیرفت. لو بو بعداً از سمت فرمانده سواره نظام به ژنرال خانواده (中郎將) ارتقا یافت. او همچنین به عنوان مارکیز یک روستای بزرگ (都亭侯) انتخاب شد.
خدمات زیر نظر دونگ ژئو

در سال ۱۹۰، ائتلافی از جنگ‌سالاران به رهبری یوان شائو در پاسخ به ظلم دونگ ژو و انحصار دولت مرکزی، ائتلاف تنبیهی را علیه دونگ ژو به راه انداختند. دونگ ژو اوایل همان سال جانشین امپراتور لینگ، امپراتور شائو را برکنار کرده بود و امپراتور شیان را جایگزین او کرد، که در واقع یک حاکم دست نشانده تحت کنترل او بود. لو بو از دونگ ژئو دفاع کرد و در نبردها علیه ائتلاف جنگید. در یک نبرد در یانگرن (陽人؛ که تصور می‌شود در نزدیکی ون‌کوان، روژو، هنان امروزی باشد)، دونگ ژئو به لو بو و هو ژن دستور داد تا به سون جیان (یکی از اعضای ائتلاف) حمله کنند، اما لو بو و هو ژن می‌توانند با یکدیگر کنار نمی‌آیند و در نتیجه در ارتش آنها بی نظمی ایجاد می‌شود. سون جیان از فرصت استفاده کرد و به آنها حمله کرد و آنها را مجبور به عقب‌نشینی کرد. دونگ ژئو شخصاً ارتشی را رهبری کرد تا با پیشتاز ائتلاف به رهبری سون جیان در منطقه ای که مقبره امپراتوران هان قرار داشت درگیر شود، اما شکست خورد و مجبور به عقب‌نشینی شد. سپس سون جیان از دروازه ژوان یانگ لوئویانگ (宣陽城門) گذشت، جایی که به لو بو حمله کرد و او را به عقب راند. در غرب. او نیروهای خود را برای غارت لوئویانگ فرستاد و ساکنان آن را مجبور کرد به چانگان نیز نقل مکان کنند و سپس لویانگ را در آتش نابود کرد. ائتلاف ضد دونگ ژئو را به چانگان تعقیب نکرد و در نهایت در سال بعد به تنهایی منحل شد.
از آنجایی که دونگ ژئو معمولاً در مقابل افراد دیگر رفتار گستاخانه ای داشت، از ترور می‌ترسید، از این رو اغلب لو بو را به عنوان محافظ در کنار خود نگه می‌داشت. دونگ ژو نیز بدخلقی داشت و به راحتی آشفته می‌شد. در طول طغیان‌هایش، او جی‌های کوتاهی را به سمت لو بو پرتاب کرد، اما لو بو سریع واکنش نشان داد و از سلاح‌ها طفره رفت. بعد از آن عصبانیت دونگ ژوئو فروکش کرد. لو بو بسیار ناراضی بود و از پدر رضاعی خود کینه داشت. در همان زمان، لو بو وظیفه حفاظت از محل زندگی مرکزی دونگ ژوو را بر عهده داشت و او با یکی از خدمتکاران دونگ رابطه پنهانی برقرار کرد. او می‌ترسید که دونگ ژئو متوجه این موضوع شود و از این بابت بسیار ناراحت بود.
پیش از این، لو بو مورد استقبال گرم وانگ یون، وزیر توده‌ها (司徒) قرار گرفته بود، بنابراین او به دیدن وانگ رفت و از اینکه دونگ ژئو نزدیک بود او را بکشد شکایت کرد. در آن زمان، وانگ یون و یکی دیگر از مقامات، شیسون روئی (士孫瑞)، در حال نقشه کشیدن برای خلاص شدن از شر دونگ ژو بودند، بنابراین آنها در مورد نقشه خود به لو بو گفتند و از او کمک خواستند. لو بو گفت: اما ما پدر و پسر هستیم! وانگ یون پاسخ داد، "نام خانوادگی شما لو است، بنابراین شما با او رابطه خونی ندارید. او در هنگام مرگ شما اصلا نگران شما نبود، پس پیوند پدر و پسر کجا بود؟" لو بو موافقت کرد که به آنها بپیوندد و بعداً شخصاً دونگ ژئو را کشت. پس از مرگ دونگ ژو، وانگ یون و لو بو مسئولیت دولت مرکزی را بر عهده گرفتند. لو بو به عنوان ژنرال قدرت قوی (奮威將軍) منصوب شد و افتخاراتی معادل افتخارات سه وزیر دوک - سه مقام عالی‌رتبه در دولت هان - دریافت کرد. امپراتور شیان نیز او را به عنوان مرزبان ون (溫侯) معرفی کرد.
اخراج از چانگان

پس از مرگ دونگ ژو، پیروان او در استان لیانگ، به رهبری لی جوئه، گوئو سی و دیگران، ارتشی را برای حمله به چانگان تشکیل دادند، زمانی که وانگ یون از عفو آنها برای فعالیت‌های گذشته‌شان در زمان دونگ ژئو امتناع کرد. سی افراد خود را به سمت دروازه شمالی شهر هدایت کرد، جایی که لو بو را ملاقات کرد، که به او گفت: «بیایید سربازان خود را به نبرد نفرستیم. در عوض، بیایید با هم مبارزه کنیم.» لو بو سپس گوا سی را در یک دوئل درگیر کرد و او را مجروح کرد. مردان گوا سی مافوق خود را نجات دادند. هر دو طرف نیروهای خود را عقب کشیدند. لو بو نتوانست در برابر دشمن مقاومت کند، بنابراین در نهایت چانگان را رها کرد و فرار کرد. شکست او و پرواز متعاقب آن ۶۰ روز پس از مرگ دونگ ژوو اتفاق افتاد.
پی سونگجی اظهار داشت که ادعای «۶۰ روز» در متن اصلی سانگوژی اشتباه است. بر اساس منابع دیگر، لو بو دونگ ژئو را در بیست و سومین روز از ماه چهارم در سومین سال از دوران چوپینگ (۱۹۰–۱۹۳) در سلطنت امپراتور شیان کشت و او در روز اول ششم از چانگان گریخت. ماه هیچ تاریخ درون یابی در این بین وجود نداشت، بنابراین لو بو نمی‌توانست ۶۰ روز را پس از مرگ دونگ ژئو در چانگان سپری کند.
به دنبال پناهگاه زیرنظر یوان شو

پس از خروج از چانگان، لو بو با همراهی چند صد سوار و با سر دونگ ژئو که به زین او بسته شده بود، از گذرگاه وو عبور کرد و برای پیوستن به یوان شو در فرماندهی نانیانگ رفت. سانگوژی و هوانشو گزارش‌های متفاوتی از نحوه رفتار یوان شو با لو بو ارائه می‌دهند. اولی ادعا کرد که لو بو انتظار داشت که به گرمی مورد استقبال قرار گیرد زیرا احساس می‌کرد که به یوان شو کمک کرده تا با کشتن دونگ ژئو انتقام بگیرد. با این حال، یوان شو از لو بو به دلیل دودلی اش متنفر بود، بنابراین از پذیرش او امتناع کرد. دومی اظهار داشت که یوان شو با لو بو سخاوتمندانه رفتار کرد، اما لو رفتار متکبرانه ای داشت زیرا احساس می‌کرد که او سزاوار رفتار بهتری است زیرا یوان را انجام داده‌است. لطف با کشتن دونگ ژئو. لو بو همچنین به افرادش اجازه داد تا منطقه را غارت کنند. یوان شو نگران شد که لو بو تهدیدی برای او باشد، و لو نیز پس از شنیدن اینکه یوان به او مشکوک است احساس ناراحتی کرد، بنابراین او را ترک کرد.
پیوستن به یوان شائو و ژانگ یانگ

پس از ترک یوان شو، لو بو سپس به شمال چین رفت تا به یوان شائو، خویشاوند یوان شو بپیوندد. او به یوان شائو در حمله به ژانگ یان در چانگشان کمک کرد. ژانگ یان هزاران سرباز و سواره نظام زبده داشت. لو بو زیردستانش چنگ لیان (成廉) و وی یوئه (魏越) و ده‌ها سوار را رهبری کرد تا به اردوگاه ژانگ یان یورش ببرند، چندین دشمن را کشتند و سپس با آنها مبارزه کردند. آنها این کار را هر روز سه تا چهار بار به مدت بیش از ده روز به‌طور مداوم انجام دادند و در نهایت نیروهای ژانگ یان را شکست دادند.
لو بو در مقابل یوان شائو متکبرانه رفتار کرد زیرا دریافت که با کشتن دونگ ژئو به یوان‌ها لطف کرده‌است. او پیروان یوان را تحقیر کرد و با آنها با تحقیر رفتار کرد. او یک بار از یوان شائو سرباز بیشتری درخواست کرد اما رد شد و پس از آن او افراد خود را برای غارت مناطق یوان فرستاد. یوان شائو به شدت ناراضی بود و احساس می‌کرد که لو بو تهدیدی برای او به‌شمار می‌رود. لو بو احساس کرد که یوان شائو به او مشکوک است بنابراین می‌خواست شمال چین را ترک کند و به لویانگ بازگردد. یوان شائو تظاهر به موافقت کرد و به لو بو توصیه کرد که انتصاب سرهنگ-مدیر نگهبانان (司隷校尉) را در حالی که مخفیانه برای کشتن او نقشه می‌کشید به عهده بگیرد.
در روز خروج لو بو، یوان شائو ۳۰ سرباز زرهی را برای اسکورت او فرستاد و شخصاً او را بدرقه کرد. در طول سفر، لو بو توقف کرد و در داخل چادرش استراحت کرد. در آن شب، سربازان یوان شائو به داخل چادر رفتند و فردی را که داخل چادر بود، که خود را با پتو پوشانده بود، کشتند و پس از آن گزارش دادند که لو بو مرده‌است. روز بعد، یوان شائو خبری دریافت کرد که لو بو هنوز زنده است، بنابراین بلافاصله دروازه‌های شهر خود را بسته بود. در واقع، لو بو شب قبل بدون اینکه سربازان یوان شائو بدانند مخفیانه چادر خود را ترک کرده بود و به یکی از افرادش دستور داده بود که به عنوان طعمه در داخل خانه بماند.
لو بو به فرماندهی هنی گریخت تا پس از فرار به ژانگ یانگ بپیوندد. یوان شائو افراد خود را برای تعقیب لو بو فرستاد اما آنها از لو ترسیدند و جرات نزدیک شدن به او را نداشتند. وقتی لو بو این موضوع را شنید، به ژانگ یانگ گفت: «من از همان استانی هستم که تو هستم. اگر مرا بکشی، ضعیف تر می‌شوی. اگر مرا به خدمت بگیری، می‌توانی افتخارات و عناوین مشابه لی جوئه را کسب کنی. و گوا سی.» ژانگ یانگ وانمود کرد که با کمک لی جوئه و گو سی در کشتن لو بو موافقت می‌کند، اما در عوض مخفیانه به لو پناه داد. وقتی لی جو و گو سی فهمیدند که ژانگ یانگ لو بو را پذیرفته‌است، نگران شدند، بنابراین فرمانی امپراتوری به نام امپراتور شیان به هنی فرستادند و لو بو را به عنوان مدیر (太守) فرماندهی یینگ‌چوان منصوب کردند.
شرح ارتباط لو بو با ژانگ یانگ در سانگوژی با آنچه در هوهانشو ثبت شده بود تفاوت داشت. اولی اشاره کرد که لو بو پس از طرد شدن توسط یوان شائو به یوان شائو پیوست و پس از اینکه یوان شائو قاتلینی را برای کشتن او فرستاد زیر نظر ژانگ یانگ پناه گرفت. اما در هوهانشو گفته شد که لو بو پس از ترک یوان شو برای پیوستن به ژانگ یانگ رفت و او موفق شد ژانگ را متقاعد کند که اصرارهای لی جوئه و گوا سی برای کشتن او را نادیده بگیرد و در عوض به او پناه دهد. او بعداً ژانگ یانگ را ترک کرد و برای پیوستن به یوان شائو رفت، اما پس از زنده ماندن از سوء قصد دوباره به ژانگ بازگشت. لو بو در راه خود به هنی از کنار چنلیو (陳留؛ اطراف کایفنگ امروزی، هنان) گذشت، جایی که مدیر آن، ژانگ میائو، او را به گرمی پذیرفت. ژانگ میائو وقتی لو بو را از چنلیو بیرون کرد با او عهد دوستی بست.
نبرد استان یان

یوان شائو وقتی شنید که ژانگ میائو - که با او اختلاف داشت - دوست لو بو شده‌است عصبانی شد. در آن زمان، یوان شائو هنوز متحد سائو سائو بود، بنابراین ژانگ میائو می‌ترسید که سائو نیروها را با یوان ترکیب کند تا به او حمله کند. علاوه بر این، حوزه قضایی ژانگ میائو، چنلیو، در استان یان بود که تحت کنترل سائو سائو بود.
در سال ۱۹۴، زمانی که سائو سائو استان یان را ترک کرد تا به استان خو حمله کند، برادر کوچکتر ژانگ میائو، ژانگ چائو (張超)، همراه با زیردستان سائو چن گونگ، زو سی (許汜) و وانگ کای (王楷) شورش را آغاز کردند. چن گونگ ژانگ میائو را متقاعد کرد تا در استقبال از لو بو در استان یان به آنها بپیوندد. با کمک فراریان، لو بو کنترل پویانگ را به دست گرفت و خود را فرماندار (牧) استان یان اعلام کرد. فرماندهی‌ها و شهرستان‌های مختلف در استان یان به فراخوان لو بو پاسخ دادند و به طرف او فرار کردند، به جز شهرستان‌های Juancheng, Dong'e و Fan که هنوز تحت کنترل سائو سائو باقی مانده بودند.
با دریافت خبر شورش و نفوذ لو بو، سائو سائو عملیات استان شو را متوقف کرد و نیروهای خود را به استان یان هدایت کرد. ارتش لو بو و سائو سائو در پویانگ با هم درگیر شدند، جایی که سائو نتوانست بر لو غلبه کند، بنابراین هر دو طرف برای بیش از ۱۰۰ روز در بن‌بست قرار گرفتند. در آن زمان، استان یان گرفتار ملخ و خشکسالی بود، بنابراین مردم از قحطی رنج می‌بردند و بسیاری برای زنده ماندن به آدم‌خواری متوسل شده بودند. لو بو پایگاه خود را از پویانگ به سمت شرق به شانیانگ منتقل کرد. ظرف دو سال، سائو سائو موفق شد تمام مناطق خود را در استان یان پس بگیرد و بعداً لو بو را در نبردی در شهرستان جویه شکست داد. لو بو از شرق به استان خو گریخت و تحت لیو بی‌پناه گرفت.
جنگ علیه یوان شو

یوان شو از اینکه لو بو از قول خود سرپیچی کرد عصبانی بود، بنابراین با هان شیان و یانگ فنگ متحد شد و ژنرال خود ژانگ ژون (張勳) را برای حمله به لو بو فرستاد. لو بو از چن گی پرسید: "یوان شو نیروهایش را برای حمله به من می‌فرستد زیرا من به پیشنهاد شما عمل کردم. حالا باید چه کار کنم؟" چن گی پاسخ داد: "اتحاد بین هان شیان، یانگ فنگ و یوان شو با تجمع آزادانه نیروهای آنها شکل گرفته‌است. آنها در مورد یک برنامه مشترک تصمیم نگرفته‌اند بنابراین مدت زیادی دوام نمی‌آورند. آنها مانند جوجه‌هایی هستند که به هم گره خورده‌اند و آنها نمی‌تواند پشت سر هم حرکت کند. پسرم، دنگ، برنامه ای دارد که آنها را از هم جدا کند."
لو بو به توصیه چن گوی توجه کرد و نامه ای به هان شیان و یانگ فنگ فرستاد: «شما دو ژنرال امپراتور را در لوئویانگ اسکورت کردید، در حالی که من شخصاً دونگ ژوئو را کشتم. همه ما کارهایی انجام داده‌ایم که در خور ستایش است. یوان شو مرتکب خیانت شده‌است، بنابراین. همه باید به او حمله کنند. چرا در عوض طرف خائن می‌شوید و در حمله به من به او می‌پیوندید؟ ما باید نیروها را برای شکست یوان شو ترکیب کنیم، به امپراتور کمک کنیم تا این خائن را از بین ببرد و به افتخار دست یابیم. اکنون نباید این فرصت را از دست بدهیم.» او همچنین قول داد که غنائم جنگی را با آنها تقسیم کند. هان شیان و یانگ فنگ خوشحال شدند و موافقت کردند که به لو بو کمک کنند. آنها ژانگ سون را در شیاپی شکست دادند و کیائو روئی (橋蕤)، یکی از افسران یوان شو را دستگیر کردند. نیروهای یوان شو متحمل تلفات سنگین شدند و بسیاری از سربازان او در رودخانه افتادند و غرق شدند.
لو بو، هان شیان و یانگ فنگ بعداً نیروهای خود را رهبری کردند تا به شوچون، پایتخت قلمروهای یوان شو حمله کنند و در خشکی و آبی سفر کنند. آنها در طول سفر خود زمین‌ها را غارت کردند. زمانی که به ژونگلی (鍾離؛ در اطراف چوژو، آنهویی کنونی) رسیدند، دستاوردهای زیادی به دست آوردند، بنابراین عقب‌نشینی کردند. لو بو قبل از عبور از رودخانه هوآی به سمت شمال، نامه ای از یوان شو گذاشت: «شما فکر می‌کنید که ارتش شما قدرتمند است و همیشه به داشتن جنگجویان قدرتمند تحت فرمان خود می‌بالید. می‌خواستید من را نابود کنید، اما چرا خود را تغییر دادید. هر بار تصمیم بگیرم شاید شجاع نباشم، اما بر منطقه هوآینان مسلط شده‌ام. در مدت کوتاهی مثل موش شده‌ای که برای پناه گرفتن در شوچون می‌دود و نمی‌توانی دوباره بیرون بیایی. جنگجویان توانا کجا هستند؟ لذت می‌بری دروغ گفتن به همه، اما شما نمی‌توانید کاری کنید که همه شما را باور کنند. از زمان‌های قدیم، مردم از تکنیک کاشتن نارضایتی بین دشمنان خود برای غلبه بر آنها استفاده می‌کردند. من اولین کسی نیستم که از این استراتژی استفاده می‌کنم. من هنوز در نزدیکی هستم تا بتوانم منتظر پاسخ شما باشید.» پس از عبور Lü Bu از رودخانه Huai، یوان شو شخصاً ۵۰۰۰ سرباز را به سمت ساحل رودخانه هدایت کرد. نیروهای لو بو که در طرف مقابل قرار داشتند، به دشمن خود خندیدند و عقب‌نشینی کردند.
درگیری با زنگ با

در آن زمان، شیائو جیان (蕭建) به عنوان صدراعظم (相) ایالت لانگیا خدمت کرد و در شهرستان جو مستقر بود. شیائو جیان، یک مرد محافظه کار، هیچ تماسی با لو بو نداشت. لو بو به شیائو جیان نوشت: "در ابتدا، همه در سرتاسر امپراتوری برای از بین بردن دونگ ژوو اسلحه به دست گرفتند. من دونگ ژوو را کشتم و به سمت شرق حرکت کردم، جایی که امیدوار بودم بتوانم سربازان قرض بگیرم و برای دفاع از امپراتور به غرب برگردم. پایتخت لوئویانگ را بازگردانید. با این حال، جنگ سالاران بین خودشان می‌جنگیدند و هیچ‌یک از آنها نگران ایالت نبودند. من اهل وویوان (五原) هستم که بیش از ۵۰۰۰ لیوان دورتر از استان شو قرار دارد و جایی در مرز شمال غربی است. در حال حاضر، من به اینجا آمده‌ام تا برای سرزمین‌های جنوب شرقی جنگ نکنم. جو و شیاپی از یکدیگر دور نیستند، بنابراین برقراری ارتباط بین آنها آسان است. شما طوری رفتار می‌کنید که یک امپراتور در یک فرماندهی و یک پادشاه در یک فرماندهی هستید. شهرستان! در گذشته، زمانی که یو یی به ایالت چی حمله کرد، بیش از ۷۰ شهر را در چی فتح کرد، به جز جو و جیمو به خاطر تیان دان. من یو یی نیستم و شما نیز تیان دان نیستید. از خردمندان در این نامه.» پس از دریافت نامه لو بو، شیائو جیان به جی جیان (齎牋) دستور داد تا پنج اسب خوب را به عنوان هدیه به لو بو تقدیم کند.
زانگ با بعداً شیائو جیان را شکست داد و منابع او را تصرف کرد. وقتی لو بو این را شنید، می‌خواست نیروهایش را برای حمله به زانگ با در شهرستان جو هدایت کند، اما گائو شون به او توصیه کرد که از این کار جلوگیری کند، "ژنرال، شما به خاطر کشتن دونگ ژوو به شهرت گسترده‌ای دست پیدا کردید. حتی اگر در وضعیت فعلی خود باقی بمانید. در موقعیت، دور و نزدیکان همچنان از شما می‌ترسند. شما نباید آنقدر بی پروا باشید که شخصاً افراد خود را به جنگ هدایت کنید. اگر شکست بخورید، آسیب به شهرت شما کم نخواهد بود. لو بو او را نادیده گرفت. زنگ با از شیوه‌های خشونت‌آمیز و غارتگر لو بو شنید، بنابراین در شهرستان جو ماند و دفاعی محکم در برابر لو بو انجام داد. لو بو نتوانست شهرستان جو را فتح کند، بنابراین نیروهای خود را عقب کشید و به شیاپی بازگشت. زنگ با بعدها با لو بو صلح کرد.
سقوط و مرگ

لو بو را بستند و به حضور سائو سائو آوردند. گفت: من را خیلی محکم می‌بندند، می‌توانی بندها را شل کنی؟ سائو سائو پاسخ داد: "ببر باید محکم مهار شود." لو بو سپس گفت: "پروردگار من، تو فقط از من می‌ترسی، اما اکنون، چون من قبلاً به تو تسلیم شده‌ام، دیگر نگران نباشی. سرورم، چرا به من رحم نمی‌کنی و اجازه نمی‌دهی کمکت کنم. نیروهای خود را رهبری کنید؟ به این ترتیب، نیازی نیست نگران این باشید که نتوانید امپراتوری را آرام کنید." وقتی سائو سائو نشانه‌هایی از تجدید نظر را نشان داد، لیو بی مداخله کرد: "پروردگار من، آیا ندیده‌ای که لو بو با دینگ جیانیانگ و گراند پرسپتور دونگ چه کرد؟" سائو سائو چانه اش را مالید. لو بو بر سر لیو بی فریاد زد، "تو غیرقابل اعتمادترین فرد هستی!"
جزئیات بیشتر در مورد مکالمه بین لو بو و سائو سائو در متون دیگری ثبت شد و بعداً توسط پی سونگجی به عنوان حاشیه نویسی به اضافه شد.
جزئیات بیشتر در مورد مکالمه بین لو بو و سائو سائو در متون دیگری ثبت شد و بعداً توسط پی سونگجی به عنوان حاشیه نویسی به سانگوژی اضافه شد.
Yingxiong Ji ضبط کرد:
لو بو به سائو سائو گفت: "من با زیردستانم سخاوتمندانه رفتار کردم، اما وقتی در مشکل بودم آنها به من خیانت کردند." سائو سائو پاسخ داد: "شما همسرتان را رها کردید و روی همسران مردان خود طرح‌هایی می‌کشید. شما به این می‌گویید "سخاوتمندانه با آنها رفتار کنید"؟ لو بو ساکت ماند.
Xiandi Chunqiu ضبط کرد:
لو بو از سائو سائو پرسید: "سرور من، وزن کم کردی. چرا؟" سائو سائو از او پرسید: "چگونه مرا شناختی؟" لو بو پاسخ داد: "وقتی در لویانگ بودم، تو را در باغ خانواده ون (溫氏園) دیدم." سائو سائو گفت: "بله، فراموش کردم. وزنم را کاهش دادم زیرا از اینکه تو را زودتر به خدمت نگرفتم، افسرده شدم." لو بو گفت: "در گذشته، دوک هوان چی گوان ژونگ را به خاطر مجروح کردن او زودتر بخشید و حتی گوان را به عنوان صدراعظم خود منصوب کرد. اکنون، آیا ممکن است به من اجازه دهید تا تمام تلاشم را برای خدمت به شما انجام دهم؟" از آنجایی که لو بو به شدت مهار شده بود، رو به لیو بی کرد و گفت: "ژوانده، تو اینجا مهمان هستی. من زندانی هستم که در بند هستم. چرا چیزی برای کمک به من نمی‌گویی؟" سائو سائو خندید و گفت: "چرا به جای اینکه مستقیم با من صحبت کنی به او روی می‌آوری؟" سائو سائو قصد داشت از لو بو دریغ کند، بنابراین به افرادش دستور داد که پیوندهای لو را باز کنند. با این حال، وانگ بی (王必)، مسئول ثبت احوال (主簿) زیر نظر سائو سائو، حرفش را قطع کرد و گفت: "لو بو دشمن قدرتمندی است و متحدانش در این نزدیکی هستند. نباید از او در امان بود." سپس سائو سائو به لو بو گفت: "من می‌خواستم جان تو را ببخشم، اما مسئول ثبت احوال من می‌گوید نه. پس، چه کار کنم؟"
سائو سائو لو بو را به همراه چن گونگ، گائو شون و دیگران به دار آویخت. اجساد مردگان آنها بعداً سر بریده شد و سرهای آنها به پایتخت خو فرستاده شد و سپس به خاک سپرده شد.
لحظات پایانی لو بو که در هوهانشو ضبط شده‌اند کمی با آنچه در سانگوژی ثبت شده متفاوت است، زیرا هوهانشو بخش‌هایی از متن اصلی در سانگوژی را با حاشیه نویسی Xiandi Chunqiu ترکیب می‌کند، اما این دو روایت به‌طور کلی شبیه به هم هستند.
بخارپزی دولایه

سوپ باله کوسه
بخارپزی دولایه (به انگلیسی: Double steaming) به این دلیل به این نام شناخته می‌شود که شامل پختن غذا با استفاده از بخار برای مدت طولانی است و معمولاً از یک لایه اضافی برای این کار استفاده می‌شود. این اصطلاح از روش سنتی آشپزی چینی گرفته شده است، جایی که غذا در یک ظرف کوچک و مقاوم در برابر حرارت قرار می‌گیرد و سپس این ظرف درون یک قابلمه بزرگ‌تر که با آب جوش پر شده است، گذاشته می‌شود. بخار حاصل از آب جوش به آرامی غذا را که در ظرف داخلی قرار دارد، می‌پزد. این فرایند پخت «دولایه» (ظرف درون ظرف) دلیلی است که نام بخارپزی دولایه برای این روش انتخاب شده است.
از بخارپزی دولایه در آشپزی چینی برای تهیه غذاهای ظریف و خاص مانند سوپ آشیانه پرستو و سوپ بال کوسه استفاده می‌شود. در این روش، مواد غذایی به همراه آب در یک ظرف سرامیکی درب‌دار قرار می‌گیرند و سپس این ظرف برای چندین ساعت بخارپز می‌شود. این روش باعث می‌شود که مایعات و رطوبت غذا (که به عنوان عصاره غذا شناخته می‌شود) از دست نرود. به همین دلیل، این روش اغلب برای مواد اولیه گران‌قیمت مانند گیاهان دارویی چینی استفاده می‌شود.
ویژگی‌ها

فرایند پخت دو لایه: غذا در یک ظرف داخلی که خود درون یک قابلمه یا بخارپز بزرگ‌تر قرار گرفته، بخارپز می‌شود.
پخت آرام و ملایم: این روش از گرمای غیرمستقیم بخار استفاده می‌کند که امکان پخت آهسته و یکنواخت را فراهم می‌سازد و در عین حال طعم‌ها و مواد مغذی غذا را حفظ می‌کند.
حفظ مواد مغذی و طعم: از آنجا که غذا مستقیماً با آب در تماس نیست، طعم اصلی، عطر و مواد مغذی آن بهتر از روش‌های جوشاندن یا بخارپزی مستقیم حفظ می‌شود.
رایج در آشپزی سنتی چینی: این روش در تهیه سوپ‌های گیاهی، عصاره‌ها، سوپ آشیانه پرستو و دسرها محبوب است، جایی که استخراج آرام و دقیق طعم‌های ظریف، بدون پخت بیش از حد مواد، ضروری است.
این روش با بخارپزی معمولی متفاوت است، جایی که غذا مستقیماً در معرض بخار قرار می‌گیرد، در حالی که در بخارپزی دوبل، بخار هرگز به‌طور مستقیم با غذا تماس ندارد.
آشپزی چینی با روش پخارپزی دولایه

در زبان کانتونی، به بخارپزی دولایه دون (dun) (به چینی ساده: 炖؛ به چینی سنتی: 燉؛ پین‌یین: dùn) گفته می‌شود. معنای نویسه چینی "dun" در کانتونی با معنای آن در ماندارین متفاوت است. در ماندارین، "dun" به معنای آهسته جوشاندن یا خورش کردن است. این تکنیک در استان فوجیان، که همسایه استان گوانگ‌دونگ (کانتون) است، نیز رواج دارد.