فعالیت‌های اقتصادی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران
مشکلات تامین زنجیره غذایی و سپاه

سپاه پاسداران انقلاب اسلامی نقش بسزایی در اقتصاد ایران  و به ویژه در زنجیره تامین مواد غذایی ایران ایفا می کند.  سپاه پاسداران انقلاب اسلامی عملیات خود را فراتر از صنایع نظامی و دفاعی به بخش‌های حیاتی مانند کشاورزی، ساخت‌وساز، مخابرات و انرژی متنوع کرده است. این گسترش با سیاست «اقتصاد مقاومتی» ایران برای دستیابی به خوداتکایی و کاهش اثرات تحریم‌های بین‌المللی همسو است.  گستره اقتصادی سپاه به پروژه‌های بزرگ کشاورزی و زیربنایی می‌رسد. سپاه از طریق بازوی مهندسی خود، قرارگاه سازندگی خاتم الانبیاء (ص) به یکی از بزرگترین پیمانکاران ایران تبدیل شده است که پروژه های مهم دولتی از جمله پروژه های کشاورزی و مدیریت آب را تامین می کند. این تسلط سپاه را قادر می‌سازد تا بخش‌های بزرگی از اقتصاد ایران را کنترل کند و اغلب شرکت‌های خصوصی را از طریق دسترسی ترجیحی به قراردادهای دولتی به حاشیه می‌برد. گسترش سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در تامین مواد غذایی و کشاورزی بخشی از روند گسترده‌تر نظامی‌سازی اقتصاد ایران است. سپاه از نفوذ خود برای مدیریت زنجیره‌های تامین حیاتی از جمله مواد غذایی استفاده می‌کند که به آن اجازه می‌دهد تا بازارهای داخلی را به‌ویژه در مواقع بحران یا تحریم‌ها تثبیت و کنترل کند. این اقدام نه تنها از نیازهای لجستیکی آنها حمایت می کند، بلکه اهرم اقتصادی و سیاسی سپاه را در داخل کشور تقویت می کند.
سپاه به طور فزاینده ای خود را در بخش کشاورزی ایران برای تقویت تولید داخلی و ارتقای امنیت غذایی درگیر کرده است. هدف از این مشارکت حمایت از اقتصاد مقاومتی ایران است، سیاستی که بر کاهش وابستگی به واردات و تقویت ظرفیت‌های تولید داخلی تاکید دارد. فرمانده کل سپاه اظهار داشت که نیروهای آن‌ها برای ارتقای خودکفایی وارد کشاورزی شده‌اند و استفاده از فناوری‌ها و محصولات داخلی را بر جایگزین‌های خارجی ترجیح داده‌اند.
سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران (سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران) به عنوان بخشی از نفوذ گسترده‌تر خود بر بخش‌های مختلف اقتصادی، کنترل گسترده‌ای بر زنجیره تامین مواد غذایی کشور ایجاد کرده است. این کنترل به عملیات رسمی و غیررسمی گسترش می یابد که بر کشاورزی، تولید مواد غذایی و شبکه های توزیع تأثیر می گذارد.
سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران (سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران) به عنوان بخشی از نفوذ گسترده‌تر خود بر بخش‌های مختلف اقتصادی، کنترل گسترده‌ای بر زنجیره تامین مواد غذایی کشور ایجاد کرده است. این کنترل به عملیات رسمی و غیررسمی گسترش می یابد که بر کشاورزی، تولید مواد غذایی و شبکه های توزیع تأثیر می گذارد.
نفوذ اقتصادی سپاه شامل تسلط بر پروژه های توسعه کشاورزی و تولید مواد غذایی است. سپاه پاسداران از طریق بازوی ساخت و ساز و مهندسی خود، خاتم الانبیا، پروژه های کشاورزی و آبیاری در مقیاس بزرگ را مدیریت و توسعه می دهد و به آن کنترل بر جنبه های حیاتی تولید مواد غذایی می دهد. این مشارکت تضمین می‌کند که سپاه می‌تواند بخش‌های مهم صنعت غذا، از تولیدات مزرعه گرفته تا تأسیسات فرآوری مواد غذایی را در انحصار خود درآورد. چنین کنترل انحصاری رقابت را محدود می کند و زنجیره تامین را تحت تأثیر آن متمرکز می کند. سپاه از موقعیت مسلط خود در صنایع غذایی ایران به عنوان ابزار اقتصادی و سیاسی استفاده می کند. این سازمان از قراردادها و یارانه های دولتی مطلوب بهره مند می شود و حضور خود را بیش از پیش تثبیت می کند.  با کنترل توزیع کالاهای اساسی مانند گندم، دام و سایر محصولات غذایی، سپاه اهرمی بر جمعیت و بازارهای محلی به دست می آورد. این به آن اجازه می دهد تا با دستکاری دسترسی به منابع ضروری، مخالفت را سرکوب کند و وفاداری خود را حفظ کند.  اقدامات سپاه به اقتصاد غیررسمی کمک می کند، جایی که مواد غذایی و محصولات کشاورزی به منظور دستکاری قیمت ها قاچاق می شوند یا از آنها جلوگیری می شود. به عنوان مثال، دخالت سپاه در کنترل مرزها و مراکز مهم حمل و نقل مانند فرودگاه ها، به آن اجازه می دهد تا قوانین گمرکی را دور بزند و برای حفظ مزیت اقتصادی خود، کالاها را به صورت غیرقانونی وارد کند. این رفتار اغلب بازارهای محلی را بی ثبات می کند و به ناامنی غذایی کمک می کند، زیرا منافع مالی سازمان ممکن است با نیازهای عمومی همخوانی نداشته باشد.
این فعالیت‌ها انتقال سپاه از یک نهاد نظامی و امنیتی به یک نهاد جامع اقتصادی-اجتماعی در ایران را نشان می‌دهد که قدرت قابل‌توجهی بر منابع حیاتی از جمله زنجیره تامین مواد غذایی دارد.