stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
امیرمهدی بدیع
زندگی

امیر بدیع در ۱۸ دی ماه ۱۲۹۴ در همدان زاده شد. پس از درگذشت پدرش، دکتر مهدی‌خان بدیع‌الحکما، به یاد پدر نام «مهدی» را بر نام خود افزود و به نام «امیر مهدی بدیع» شناخته شد. دورهٔ تحصیل دبستان و دورهٔ اول دبیرستان را میان سال‌های ۱۳۰۱ تا ۱۳۱۱ش در مدرسهٔ آلیانس همدان گذراند. در همین سال رهسپار فرانسه شد و تا سال ۱۳۱۶ تحصیلات متوسطه را در پاریس تکمیل کرد. سپس در دانشگاه لوزان (سوئیس) به تحصیل در رشتهٔ ریاضیات و فیزیک پرداخت و آن گاه میان سال‌های ۱۳۱۹ تا ۱۳۲۰ در مدرسهٔ عالی رم (ایتالیا) سرگرم تحصیل زبان و ادبیات لاتین شد. از سال ۱۳۲۹ به مدرسهٔ عالی پلی‌تکنیک زوریخ (سوئیس) وارد شد و تا سال ۱۳۲۶ دورهٔ عالی ریاضیات و فلسفهٔ علوم را با دریافت درجهٔ دکتری در آن رشته گذراند. آن سال‌ها که هم‌زمان با جنگ جهانی دوم بود به دلیل نرسیدن هزینهٔ تحصیل و زندگی در اروپا به او سخت گذشت. امیرمهدی بدیع پس از پایان تحصیلات دانشگاهی، در کشور سوئیس اقامت گزید، و بعدها خلوت عارفانه‌ای را در دهکدهٔ ایتالیایی‌زبان «آسکونا» در شرق سوئیس برگزید. امیرمهدی بدیع در شهریور ۱۳۷۳ (سپتامبر ۱۹۹۴) در سوئیس درگذشت.
امیرمهدی بدیع کتاب‌هایی به زبان فرانسه نوشته است از جمله: اندیشهٔ روش در علوم (سوئیس، ۱۹۵۳) در ۷ جلد؛ توهّم گسترش‌پذیری بی‌پایان حقیقت (سوئیس، ۶۰–۱۹۵۷) در ۲ جلد؛ و نیز هگل و مبادی اندیشهٔ معاصر او؛ آیین و گفتار زرتشت؛ و ۵ جلد کتاب یونانیان و بربرها.
امیرمهدی بدیع با آشنایی به زبان‌های باستانی یونانی و لاتین و زبان‌های امروزی فرانسوی، انگلیسی، آلمانی و ایتالیایی، به گفتهٔ خود، دست کم ده بار تاریخ هرودوت را کلمه به کلمه و سطر به سطر به زبان اصلی و ترجمهٔ اروپایی خوانده و مدت ۲۰ سال اندیشه دربارهٔ آنچه هرودوت دربارهٔ ایرانیان نوشته سپری کرده است. او افزون بر هرودوت تمام نویسندگان باستانی یونان و روم که نوشته‌هایشان به نحوی با موضوع مورد نظر مربوط می‌شده‌اند (مانند توسیدید، پلوتارک، دیودور سیسیلی، کتزیاس (از طریق فوتیوس)، گزنفون، آیسخولوس (آشیل)، افلاطون، پائوزانیاس، افوروس، استرابون، لوکیاس، لیکورگوس، ایسوکراتس، آریستوفان، کرنلیوس، تئپومپوس، یوستینوس، نیکولاس دمشقی، کرنلیوس تامسوس و…)، آثار نویسندگان عصر جدید آلمان، فرانسه، انگلیس، ایتالیا و آمریکا (گاستون ماسپرو، بوسوئه، ولتر، پُل کلوشه و…) را نیز بی‌رحمانه به نقد کشیده است.
آنچه از مجموع پژوهش‌های او می‌توان دریافت، آن است. که او اعتقاد دارد تاریخ‌های هرودوت در واقع افسانهٔ دروغ و غرض‌ورزانه‌ای است. که به‌منظور خدمت به تبلیغات آتن در عصر پریکلس برای خوشایند و روحیه‌بخشی به آتنی‌ها و کمک به ایشان در تسلط بر سایر دولت-شهرهای یونانی نوشته شده، ولی از شوربختی ایرانیان و به‌علت مقاصد گوناگون اروپاییان در هر دوره که با این هدف سازگار بوده (رومیان به‌علت رویارویی با سلسله‌های اشکانی و ساسانی، غرب مسیحی به‌علت رویارویی با اسلام و برای دامن زدن به جنگ‌های صلیبی، و سپس اروپاییان دو سدهٔ گذشته به‌علت مقاصد استعماری در شرق و به‌خصوص در خاورمیانه و ایران در ۳۰۰ سال گذشته) وقتی در سراسر قرن بیستم تمام کتاب‌های تاریخ غربیان چه مدرسه‌ای و چه دانشگاهی نه‌تنها سخنان هرودوت که ایرانیان به آن اعتراض دارند را پذیرفته و مورد استناد قرار دادند. که مورد اعتراض ایرانیان قرار دارد.
فهرست آثار

اندیشهٔ روش در علوم (سوئیس، ۱۹۵۳)
توهّم گسترش‌پذیری بی‌پایان حقیقت (دو جلد، سوئیس، ۱۹۵۷–۱۹۶۰)
جهان و سخن زرتشت (سوئیس، ۱۹۶۱)
دیوان امیر شاهی سبزواری، با مقدمهٔ امیرمهدی بدیع (سوئیس، ۱۹۶۲)
یونانیان و بربرها (سوئیس، ۱۹۶۳-)
ترجمهٔ مجموعهٔ ۱۵جلدی «یونانیان و بربرها» با عنوان فرعی «روی دیگر تاریخ» تألیف امیرمهدی بدیع و ترجمهٔ قاسم صنعوی، مرتضی ثاقب فر و عبدالمحمد روحبخشان برگزیدهٔ بخش تاریخ جایزهٔ کتاب سال شد.
شوش بر ضد آتن
سکوت‌های علم
هگل و مبادی اندیشهٔ معاصر (سوئیس، ۱۹۶۴)
پانویس‌ها و منابع

↑  یونانیان و بربرها، کتاب دوم جلد چهارم، صص ۱۲۳ و ۲۹۹
↑  یونانیان و بربرها، روی دیگر تاریخ، یادداشت مترجم، مرتضی ثاقب‌فر
↑  یونانیان و بربرها، کتاب دوم جلد چهارم، صفحهٔ ۳۶۳
↑  به یاد امیرمهدی بدیع، مورخ معاصر، پرویز اذکایی، مجلهٔ کلک، فروروین-تیر ۱۳۷۴، ص ۴۹۵–۵۰۵
دولت سوسیالیستی

نظام سوسیالیستی، جمهوری سوسیالیستی، کشور سوسیالیستی یا حکومت سوسیالیستی (به انگلیسی: Socialist state) که گاهی با عناوین حکومت کارگری یا جمهوری کارگری هم شناخته‌می‌شود، یک دولت مستقل است که بر طبق قانون اساسی متعهد به استقرار سوسیالیسم می‌باشد. اصطلاح دولت کمونیستی در غرب به‌صورت مترادف با آن به کار می‌رود، به‌ویژه هنگامی که به دولت‌های سوسیالیستی تک‌حزبی که توسط احزاب کمونیستی مارکسیست–لنینیست اداره می‌شوند و در روند ساخت سوسیالیسم و پیشرفت به سمت جامعه کمونیستی می‌روند، اشاره می‌شود. این کشورها هرگز خود را کمونیست و یا جامعه کمونیستی توصیف نمی‌کنند. علاوه بر این، تعدادی از کشورهایی که دولت سرمایه‌داری چندحزبی هستند در قوانین اساسی خود به سوسیالیسم پرداخته و به ساخت جامعه سوسیالیستی اشاره می‌‎کنند. بعضی هم با گنجاندن عباراتی نظیر جمهوری خلق یا جمهوری سوسیالیستی در نام کامل کشورشان سعی دارند خود را حکومتی بر مبنای سوسیالیسم بنامند اما این هنجارها لزوماً نشان‌دهنده ساختار و سیستم‌های سیاسی و اقتصادی این کشورها نیست. اکنون برخی از این کشورها شامل الجزایر، بنگلادش، گویان، هند، نپال، نیکاراگوئه، سری‌لانکا و تانزانیا می‌شوند.
ایده دولت سوسیالیستی از مفهوم گسترده‌تر سوسیالیسم دولتی ناشی می‌شود، دیدگاه سیاسی که طبقه کارگر برای استفاده از قدرت دولتی و سیاست دولت برای ایجاد یک سیستم اقتصادی و اجتماعی نیاز دارد. این ممکن است به معنای سیستمی باشد که در آن ابزار تولید، توزیع و مبادله ملی شده یا تحت مالکیت دولت باشد یا صرفاً سیستمی باشد که در آن ارزش‌های اجتماعی یا منافع کارگران اولویت اقتصادی دارند. با این حال، اندیشه کلی دولت سوسیالیستی عمدتاً توسط مارکسیست–لنینیست‌ها حمایت می‌شود و اکثر دولت‌های سوسیالیستی توسط احزاب سیاسی وابسته به مارکسیسم–لنینیسم یا برخی از انواع ملی آن مانند مائوئیسم، استالینیسم یا تیتوئیسم تأسیس شده‌اند. یک دولت، چه سوسیالیستی و چه غیر سوسیالیستی، بیش از همه مورد مخالفت آنارشیست‌ها قرار می‌گیرد، آن‌ها این ایده را رد می‌کنند که دولت می‌تواند برای ایجاد یک جامعه سوسیالیستی به‌دلیل ماهیت سلسله مراتبی و مسلماً اجباری آن استفاده شود و یک حکومت سوسیالیستی یا سوسیالیسم دولتی را یک مدل ضد و نقیض در نظر می‌گیرند. مفهوم دولت سوسیالیستی نیز توسط برخی از متفکران کلاسیک، مارکسیست‌های لیبرترین، مارکسیست‌های ارتدکس، سوسیالیست‌های لیبرترین و سایر متفکران سیاسی سوسیالیست که دولت مدرن را محصول جانبی سرمایه‌داری می‌دانند که هیچ کارکردی در یک سیستم سوسیالیستی ندارد، غیر ضروری یا معکوس تلقی‌کرده و آن را رد می‌کنند.
یک دولت سوسیالیستی را باید از یک دموکراسی لیبرال چندحزبی که توسط یک حزب سوسیالیست خودساخته اداره می‌شود و دولت طبق قانون اساسی ملزم به ساخت سوسیالیسم نیست. متمایز کرد. در چنین مواردی، نظام سیاسی و دستگاه حکومت به‌طور خاص برای پیگیری توسعه سوسیالیسم ساختاری ندارد. دولت‌های سوسیالیستی در مفهوم مارکسیستی–لنینیستی، دولت‌های مستقلی هستند که تحت کنترل یک حزب پیشتاز اند و توسعه اقتصادی، سیاسی و اجتماعی کشور را در جهت تحقق سوسیالیسم سازماندهی می‌کنند. از نظر اقتصادی، این امر مستلزم توسعه یک اقتصاد سرمایه‌داری دولتی با انباشت سرمایه تحت هدایت دولت با هدف بلندمدت و ایجاد نیروهای مولد کشور و همزمان ترویج کمونیسم جهانی است. دانشگاهیان، مفسران سیاسی و دیگر محققان تمایل دارند بین دولت‌های سوسیالیست اقتدارگرا و سوسیالیست دموکراتیک تمایز قائل شوند که اولی نماینده بلوک شرق و دومی نماینده کشورهای بلوک غرب است که به‌روش دموکراتیک توسط احزاب سوسیالیستی مانند بریتانیا، فرانسه، ایتالیا و به‌طور کلی سوسیال دموکراسی‌های غربی و غیره اداره می‌شدند.
بررسی گزیده > اشارات قانون اساسی به سوسیالیسم

برخی از کشورها در قوانین اساسی خود به سوسیالیسم اشاره می‌کنند که دولت‌های تک‌حزبی نیستند و مارکسیسم–لنینیسم و اقتصادهای برنامه‌ریزی‌شده را می‌پذیرند. در بیشتر موارد، این‌ها اشاره‌های قانون اساسی به ساختن یک جامعه سوسیالیستی و اصول سیاسی است که تأثیر چندانی بر ساختار و هدایت دستگاه‌های حکومتی و اقتصادی این کشورها ندارد. در مقدمه قانون اساسی ۱۹۷۶ پرتغال اذعان داشته شده‌است که یکی از اهداف دولت پرتغال هموارسازی «راه برای جامعه سوسیالیستی» است. کشورهایی به‌مثابه الجزایر، کنگو، هند و سری‌لانکا به‌طور مستقیم از واژه سوسیالیست در قوانین اساسی و نام رسمی خود استفاده کرده‌اند. کشورهایی هم به‌مانند کرواسی، مجارستان و لهستان در اسناد تأسیسی با اشاره به رژیم‌های گذشته خود مستقیماً «کمونیسم» را محکوم می‌کنند.
در این موارد، معنای مورد نظر از سوسیالیسم می‌تواند بسیار متفاوت باشد و گاهی اوقات اشارات قانون اساسی به سوسیالیسم از دوره‌های پیشین در تاریخ کشور به جا مانده‌است. در مورد بسیاری از کشورهای خاورمیانه به‌مانند جمال عبدالناصر و احزاب مختلف بعث، اصطلاح سوسیالیسم اغلب در اشاره به یک فلسفه ناسیونالیستی یا سوسیالیستی عربی که توسط رژیم‌های خاص پذیرفته شده‌بود، به کار می‌رفت. کشورهایی نظیر جمهوری دموکراتیک سوسیالیستی سری‌لانکا و جمهوری سوسیالیستی ویتنام از اصلاح سوسیالیست در نام رسمی خود استفاده کردند و از سوی دیگر کشورهایی مانند هند و پرتغال در نام رسمی خود به آن اشاره نمی‌کنند اما در قوانین اساسی خود به سوسیالیسم پرداخته‌اند. علاوه بر این، کشورهایی مانند بلاروس، کلمبیا، فرانسه، روسیه و اسپانیا از واژه متنوع دولت اجتماعی استفاده می‌کنند که معنای مبهم‌تری را بر جای می‌گذارد. در قوانین اساسی کرواسی، مجارستان و لهستان، رژیم‌های سوسیالیستی پیشین این کشورها به‌طور مستقیم محکوم شده‌اند. همچنین منطقه خودمختار روژاوا سوریه که تحت اصول کنفدرالیسم دموکراتیک عمل می‌کنند، به‌عنوان یک دولت سوسیالیستی در نظر گرفته شده‌است.
اسوردلوفسک (اوکراین)

City در 23x15px|border |alt=|link= اوکراین
| اسوردلوفسک Свердловськ (اوکراینی) | اسوردلوفسک Свердловськ (اوکراینی) |
| --- | --- |
City: City
  پرچمنشان:   پرچمنشان
اسوردلوفسکLocation of Sverdlovsk: اسوردلوفسکLocation of Sverdlovsk
مختصات: ۴۸°۰۴′۴۰″ شمالی ۳۹°۳۸′۵۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۸٫۰۷۷۷۸°شمالی ۳۹٫۶۴۷۲۲°شرقی﻿ / 48.07778; 39.64722: مختصات: ۴۸°۰۴′۴۰″ شمالی ۳۹°۳۸′۵۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۸٫۰۷۷۷۸°شمالی ۳۹٫۶۴۷۲۲°شرقی﻿ / 48.07778; 39.64722
Oblast: استان لوهانسک
تاسیس‌شده: 1938
City Status: 1938
حکومت: حکومت
 • شهردار: Oleksandr Shmalts
مساحت: مساحت
 • کل: ۸۳ کیلومتر مربع (۳۲ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۶۸ متر (۸۷۹ فوت)
جمعیت (۲۰۲۱): جمعیت (۲۰۲۱)
 • کل: ۶۲٬۹۹۳
 • تراکم: ۷۶۰/کیلومتر مربع (۲۰۰۰/مایل مربع)
کد پستی: 94800—94819
کد منطقه: (+380) 6434
پلاک خودرو: BB / 13
وبگاه: http://svk.gov.ua
اسوردلوفسک (به اوکراینی: Свердловськ) شهری در استان لوهانسک در کشور اوکراین واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۶۲,۹۹۳ نفر (۲۰۲۱ تخمینی) است.
کشته‌شدن پویا مولایی‌راد

| 0 | 1 |
| --- | --- |
تاریخ: ۲۱ خرداد ۱۴۰۲
مکان: پرچستان گورویی، ایذه، ایران
نوع: شلیک نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی
گزارشگر: نزدیکان و اهالی ایذه
شرکت‌کننده‌ها: فراجا
کشته‌ها: پویا مولایی‌راد
پویا مولایی‌راد (۱۳۸۱ – ۲۱ خرداد ۱۴۰۲)، شهروند ایرانی اهل ایذه بود. او پسر عموی ماه‌منیر مولایی‌راد بود که ۲۱ خرداد ۱۴۰۲ در روستای پرچستان و در مراسم دهمین سالگرد تولد کیان پیرفلک توسط مأموران امنیتی جمهوری اسلامی کشته شد.
مقام‌های نظامی و امنیتی جمهوری اسلامی مدعی شدند که پویا پیش از مرگ یکی از مأموران نیروی انتظامی را با خودرو خود به قتل رسانده است، اما شماری از اعضای خانواده‌های پیرفلک و مولایی‌راد در رسانه‌های اجتماعی با تکذیب این روایت اعلام کردند که پویا مولایی‌راد به دلیل تلاش برای حضور بر مزار کیان پیرفلک کشته شد و در ماجرای قتل سروان محمد قنبری نقشی نداشت.
کشته‌شدن

پویا به سمت پرچستان [محل دفن کیان پیرفلک] در حال حرکت بوده که در بین راه ناگهان با سرکوبگران مواجه می‌شود که جاده را بسته بودند. سرکوبگران روی پیچ جاده مستقر بودند. چون سرعت خودروی پویا بالا بوده نمی‌تواند به موقع ترمز بگیرد و به یکی از سرکوبگران برخورد می‌کند. پویا بلافاصله چند متر جلوتر از ماشین پیاده می‌شود و خود را تسلیم سرکوبگران می‌کند. اما مزدوران سرکوبگر از خودروی ال نود خود پیاده شده و پویا را به گلوله می‌بندند. همه گلوله‌ها بعد از پیاده شدن پویا مستقیماً به بالاتنهٔ او شلیک شده‌اند.
روایت نزدیکان مولایی‌راد
در ۲۱ خرداد ۱۴۰۲ همزمان با مراسم ۱۰ سالگی کیان پیرفلک، روستای پرچستان توسط مأموران امنیتی محاصره و جو شدید امنیتی در ایذه برقرار شد. در پی تشنج میان مأموران و گروهی از شهروندان در این منطقه، یک مأمور نیروی انتظامی هم کشته شد.
خبرگزاری تسنیم، نزدیک به سپاه پاسداران، و ایرنا، خبرگزاری رسمی جمهوری اسلامی، مدعی شدند پویا مولایی‌راد به صورت عمدی مأموران را زیر گرفته و در جریان این حادثه سروان محمد قنبری، از مأموران پلیس ایذه کشته شده است.
حساب کاربری «۱۵۰۰ تصویر» شامگاه یکشنبه نوشت، نزدیکان پویا روایت رسانه‌های حکومتی ایران مبنی‌بر «زیر گرفته شدن مأمور انتظامی» را رد کرده‌اند. منابع نزدیک به خانواده پویا مولایی‌راد اعلام کردند که پویا به علت سرعت بالا متوجه حضور مأموران امنیتی در جاده نشده و پس از برخورد با آنها، به نشانه تسلیم، توقف کرده است که در همین زمان هدف چندین گلوله قرار می‌گیرد.
باشگاه خبرنگاران جوان، رسانه منتسب به سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، تصاویری از یک خودرو که جای چند گلوله بر روی آن معلوم است منتشر کرده و مدعی شد که مأموران قبل از پیاده شدن پویا مولایی‌راد چند بار خودروی وی را هدف قرار داده تا توقف کند.
کشته‌شدن > خاکسپاری

نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی به مدت ده روز از تحویل پیکر پویا مولایی‌راد به خانواده‌اش برای خاکسپاری امتناع کردند و تحویل پیکر پویا مولایی‌راد را به سکوت ماه‌منیر مولایی‌راد و عدم فعالیت او در فضای مجازی مشروط کردند. سرانجام در حدود ساعت پنج بامداد چهارشنبه ۳۱ خرداد ۱۴۰۲، پیکر پویا مولایی‌راد در فضایی به شدت امنیتی و در آرامستان محله اکبرآباد ایذه، به خاک سپرده شد.
پیامدها

در پی کشته‌شدن پویا مولایی‌راد وضعیت شهر ایذه به شدت امنیتی شد. شماری از رسانه‌های جمهوری اسلامی و اکانت‌های حکومتی در شبکه‌های اجتماعی، به‌طور گسترده دست به پرونده‌سازی برای ماه‌منیر مولایی‌راد زدند. خبرگزاری تسنیم و کانال تلگرامی «صابرین نیوز» در یادداشتی مادر کیان پیرفلک را «یکی از آتش‌بیاران و معرکه‌سازان اصلی» خوانده و او را متهم به «حمایت از تروریست‌ها» کرده است. وبگاه نورنیوز، نزدیک به شورای عالی امنیت ملی، نیز ماه‌منیر مولایی‌راد را در کنار «جریان‌های ضدانقلاب بسترساز اصلی» کشته شدن مأمور فراجا در ایذه معرفی کرده و نوشت «رأفت اسلامی دربارهٔ چنین افرادی جواب نمی‌دهد و باید قاطعانه با آنها برخورد شود.»
با گذشت چند روز از کشته شدن پویا مولایی‌راد، دستگاه‌های قضائی و امنیتی در ایذه تاکنون از تحویل پیکر او به خانواده‌اش برای خاکسپاری امتناع کرده‌اند. فعالیت ماه‌منیر مولایی راد در صفحه اینستاگرام که در ماه‌های گذشته خود فعال بود، از ۲۱ خرداد متوقف شد. پنج‌شنبه ۲۵ خرداد گزارش‌هایی دربارهٔ محاصره خانه پیرفلک و حبس خانگی ماه منیر مولایی راد و میثم پیرفلک منتشر شد. همزمان حساب توییتری سجاد پیرفلک، عمومی کیان پیرفلک، اخبار مرتبط با «حبس خانگی» اعضای خانواده پیرفلک و مولایی‌راد را رد کرد.
واکنش‌ها

کشته‌شدن پویا مولایی‌راد با واکنش‌های زیادی همراه شد. رضا پهلوی، ولیعهد آخرین پادشاه ایران، در پیامی که در شبکه‌های اجتماعی منتشر کرد، به خانواده او تسلیت گفت.
در پی انتشار مطالبی علیه ماه‌منیر مولایی‌راد در رسانه‌های نزدیک به نیروهای امنیتی، مسیح علی‌نژاد، در مطلبی که در شبکه‌های اجتماعی منتشر کرد، از او حمایت کرد.
کلم بکت

| کلم بکت | کلم بکت |
| --- | --- |
کلم بکت (۱۹۲۸): کلم بکت (۱۹۲۸)
زادهٔ: ۱۹۰۶ انگلستان
درگذشت: ۱۲ فوریه ۱۹۳۷ پل آرگاندا، جارما، اسپانیا
علت مرگ: طی مبارزه با ملی‌گرایان اسپانیایی کشته شد
ملیت: بریتانیایی
دیگر نام‌ها: "دیر دویل بکت"
شهروندی: بریتانیا
پیشه(ها): آهنگر، مسابقه سرعت، کارگر کارخانه، مکانیک، راننده آمبولانس، مسلسل چی
سازمان(ها): تیپ‌های بین‌المللی، گردان بریتانیایی، انجمن سواران در جاده‌های خاکی
شناخته‌شده برای: پیشروی ورزش‌های موتوری، فعال کمونیست بریتانیایی، رهبری انجمن صنفی، ضد فاشیست
آثار برجسته: «خونریزی مردانی که جانشان را در جاده خاکی به خطر می‌اندازند» ("Bleeding the men who risk their lives on the dirt track" - مقاله‌ای در کارگر روزانه
حزب سیاسی: Communist Party of Great Britain (CPGB) لیگ کومونیست‌های جوان (YCL)
همسر: لدا (همسر)
جوایز: کلاهخود طلایی
کلم بکت (۱۹۰۶–۱۹۳۷ میلادی) یک کمونیست، رهبر اتحادیه صنفی، قهرمان مسابقات موتورسیکلت سواری در جاده خاکی و یکی از پیشگامان در ورزش مسابقه موتورسیکلت در جاده خاکی اهل انگلستان بود. وی برنده جایزه کلاه طلایی در ورزشگاه اولیرتون بوده و برای هنرنمایی‌های که در مسابقات موتورسیکلت سواری خود انجام می‌داد، در سراسر اروپا مشهور بود. در واکنش به مرگ تعداد بیشماری از مسابقه دهندگان جوان در مسابقات موتورسیکلت سواری در جاده خاکی، بکت انجمن رانندگان جاده خاکی که یک اتحادیه صنفی بود را تأسیس نمود تا به مسابقه دهندگان غذا و نوشیدنی فراهم کند. در ۱۹۳۶ میلادی، وی یکی از نخستین داوطلبان انگلیسی بود که در جریان جنگ داخلی اسپانیا، به تیپ‌های بین‌المللی پیوست. وی به عمر ۳۱ سالگی، زمانی که سلاح مسلسل را نگه می‌داشت کشته شد، او زندگی خود را در جنگ جارما قربانی نموده و سایر داوطلبان بریتانیایی را پوشش داد تا آن‌ها بتوانند عقب‌نشینی کنند.
دوران کودکی

کلم بکت در سال ۱۹۰۶ میلادی در اولدهام، انگلستان متولد شد، وی در یک خانواده متوسط کارگر بزرگ شده و پس از ترک مدرسه، آهن‌گر شد. زمانی که او حدوداً ۲۰ سال داشت، به لیگ جوانان کمونیست (YCL) که شاخه جوانان حزب کمونیست بریتانیای کبیر (CPGB) بود ملحق شد، او به یک عضو همیشگی هر دو سازمان مبدل گردیده و زندگی خود را در اوقات فارغ از ورزش به فعالیت‌های حزب کمونیست وقف کرد.
جنگ داخلی اسپانیا و مرگ

به عنوان کسی که در طول عمر خود به عنوان یک فعال کمونیست عمل کرده، طرف‌دار اتحادیه صنفی بوده و قبلاً با ظهور نازی‌گرایی در آلمان، فاشیسم را تجربه نموده بود، کلم بکت در جریان جنگ داخلی اسپانیا با جمهوری دوم اسپانیا در مقابل ملی‌گراهای تحت حمایت فاشیست‌ها، هم‌سو شد. از میان تقریباً ۲٬۵۰۰ داوطلب انگلیسی که در جریان جنگ داخلی اسپانیا جهت جنگیدن برای جمهوری دوم اسپانیا رفته بودند، بیشتر آن‌ها توسط حزب کمونیست بریتانیای کبیر استخدام شدند، همان حزبی که بکت در تمام زندگی جوانی خود از آن حمایت می‌کرد. کلم بکت یکی از داوطلبان بریتانیایی بود که در جریان جنگ داخلی اسپانیا برای تیپ‌های بین‌المللی مبارزه می‌کرد، وی بریتانیا را ترک کرد تا در نوامبر ۱۹۳۶ به تیپ‌های بین‌المللی بپیوندد. پس از رسیدن وی به اسپانیا، نخست به عنوان تعمیرکار، سپس به عنوان راننده آمبولانس و در نهایت تفنگ‌دار مسلسل گماشته شد. کلم بکت که به خانم خود در انگلستان نامه می‌نوشت، انگیزه‌های خود مبنی بر رزمیدن برای تیپ‌های بین‌المللی را بیان کرد:
«من مطمئنم، تو درک خواهی کرد که اگر من در این‌جا کمک نمی‌کردم، هرگز راضی نمی‌شدم. تنها نفرت من از فاشیسم، من را به این‌جا کشاند».
کلم بکت در ۱۲ فوریه ۱۹۳۷، هنگامی که در جریان جنگ جارما سایر داوطلبان بریتانیایی را در نزدیکی تیپ آرگاندا پوشش می‌داد تا عقب‌نشینی نمایند، کشته شد. وی یکی از ۱۵۰ عضو گردان بریتانیایی تیپ بین‌المللی بود که در جریان این جنگ در نزدیکی دریای جارما، جنوب شرق مادرید، کشته شدند. در جریان این جنگ، بکت و دوست نزدیک و کمونیست وی به‌نام کریستوفر کادویل، کنترل یک مسلسل سبک ارابه‌دار را در دست گرفته و در مکانی موقعیت گرفتند که بعدها مشهور به «تپه خودکشی» شد. مسلسل بکت بند آورد و در نتیجه نیروهای ملی‌گرا به موقعیت وی یورش برده و وی و بیشتر هم قطارانش کشته شدند.
هکلر و کخ اچ‌کی۴۱۷

|  هکلر و کخ اچ‌کی۴۱۷  |  هکلر و کخ اچ‌کی۴۱۷  |
| --- | --- |
نوع: تمام‌خودکار، نیمه‌خودکار
خاستگاه: آلمان
تاریخچه خدمت: تاریخچه خدمت
استفاده‌شده توسط: بیش از ۳۰ کشور
تاریخچه تولید: تاریخچه تولید
سازنده: صنایع هکلر و کخ
تاریخ تولید: ۲۰۰۵
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
وزن: ۳۹۰۰ گرم تا ۵۴۰۰ گرم بسته به تجهیزات و بلندای لوله
طول: ۸۸۵ تا ۱۰۸۵ میلیمتر
خدمه: تک‌نفره
هکلر و کخ اچ‌کی۴۱۷، (به انگلیسی: Heckler & Koch HK417) یک تفنگ جنگی اتوماتیک ساخت شرکت هکلر و کخ است. این تفنگ بر اساس اچ‌کی۴۱۶ ساخته شده‌است. با این تفاوت که اچ‌کی-۴۱۷ با فشنگ ۷٫۶۲ میلی‌متری ناتو تغذیه می‌شود و به منظور قدرت بازدارندگی و نفوذ بیشتر در بدن سربازان دشمن طراحی گشته‌است. این تفنگ توسط بسیاری از نیروهای ضربت، ارتشهای جهان و پلیسهای شهری به خدمت گرفته شده‌است.
طراحی

ظاهر این تفنگ بر اساس سری آرملایت ۱۵ و محصولات معروفی همانند ام۴ کارابین و ام۱۶ ساخته شده‌است، اما از درون بسیار متفاوت است. این تفنگ از سیستم پیستون گاز ژ۳۶ استفاده می‌کند و دارای خشاب شفاف می‌باشد تا تیرانداز با نگاه کردن به خشاب، تیرهای درون آن را مشاهده کند.
بکارگیری

اچ‌کی-۴۱۷ بعنوان یک تفنگ دومنظوره برای تک‌تیراندازی در برد کوتاه طراحی شده تا درصورت نیاز توانایی شلیک به صورت تمام خودکار را نیز داشته باشد. با وجود اینکه قدرت بازدارندگی و نفوذ گلوله فشنگ ۷ میلی‌متری ناتو، بیشتر از ۵ میلی‌متری ناتو می‌باشد، با اینحال بیشتر سربازان، تفنگهای ساخته شده برای شلیک فشنگ ۵ میلی‌متری را به این تفنگ ترجیح می‌دهند. اچ‌کی-۴۱۷ از لحاظ دقت، برد مفید و نفوذ در هدف دارای نمرهٔ بهتری است اما نرخ آتش آن ۶۰۰ گلوله بر دقیقه و دقیقاً به اندازه سلاح کلاشنیکف می‌باشد. همچنین ظرفیت کم خشاب ۱۰ یا ۲۰ تایی آن باعث شده تا سربازان تفنگهایی را بپسندند که کمتر نیاز به تعویض خشاب داشته باشند.
سرباز آلمانی با نسخه جی۲۸ در افغانستان
تک‌تیراندازان نیروهای ویژه هوابرد ارتش ایرلند درحال پیاده شدن از بالگرد
تفنگدار نروژی
سرباز استرالیایی ائتلاف آمریکایی در افغانستان طی جنگ آمریکا و افغانستان در سال ۲۰۱۳
نوشابه

برای دیگر کاربردها، نوشابه (ابهام‌زدایی) را ببینید.
نوشابه‌های گوناگون در قفسه‌های فروشگاه
نوشابه (به انگلیسی: Soft drink) نوعی نوشیدنی شامل آب گازدار، مواد شیرین‌کننده و اسانس است. نوشابه در لغت به معنای هر چیز نوشیدنی است.
گونه‌های نوشابه > بر پایهٔ دارندگی الکل

مست‌کننده نیستند و استفاده از آن‌ها در تمام جهان آزاد است. بیشتر این گونه نوشابه‌ها حاوی شکر زیاد هستند.
این گونه نوشابه‌ها دارای موادی هستند که مست‌آور است و استفاده آن در بیشتر کشورها برای زیر ۱۸ ساله‌ها ممنوع است از معروف‌ترین آن‌ها می‌توان به این موارد اشاره کرد: ویسکی، ودکا، بئوجولا
خوردن نوشیدنی های الکلی پس از انقلاب ۱۳۵۷ در ایران ممنوع شده است.
گونه‌های نوشابه > نوشابه‌های انرژی‌زا

مقالهٔ اصلی: نوشابه انرژی‌زا
نوشابه‌های انرژی‌زا، دارای مقادیر زیاد کافئین و بعضا زنجفیل هستند که تحریک کننده سوخت و ساز بدن هستند. اخیراً جوانان به آن گرایش یافته‌اند. این نوع نوشابه‌ها دارای عوارض جانبی فراوانی هستند که مهم‌ترین آنها دفع آب بدن و بیقراری است.
گونه‌های نوشابه > نیوشابه (نوشابه‌های لبنی)

نوشابه‌هایی که بر پایه شیر درست شده‌اند و کاملاً طعم نوشابه‌های عادی را دارند با این وجود دارای کلسیم، ویتامین‌ها و املاح مفید شیر هستند.
گونه‌های نوشابه > بر پایهٔ طعم

پرتقالی (هر۱۰۰ گرم ۴۸ کیلوکالری)
کولا (هر ۱۰۰ گرم ۴۶ کیلوکالری)
سون آپ (هر ۱۰۰ گرم ۴۱ کیلوکالری)
شرکت‌های نوشابه‌سازی

کوکاکولا
پپسی‌کولا
کانادا درای
سون‌آپ
رد بول
میرندا
اسپرایت
فانتا
هایپ انرژی
شرکت زمزم
عالیس
کاله
سایر کاربردهای نوشابه

تقویت کمپوست
تمیز کردن کاشی و سرامیک
پاک کردن لکه خون و روغن
پاک کردن آدامس
از بین بردن زنگ آهن
دفع آفات
پاک کردن غذای سوخته از کف قابلمه
فر کردن مو
برق انداختن مس و نقره
پاک کردن جوهر از روی فرش
اخطار سلامتی: موارد فوق به دلیل اسیدی بودن و اندکی به دلیل حباب‌های موجود در نوشابه‌های گازدار هستند. به دلیل وجود مقادیر زیاد شکر، موارد بالا باعث رشد قارچ باکتری در محیط می‌توانند شود.
حباب‌های گازی نوشابه
لاهتی

مکان
| لاهتی Lahtis | لاهتی Lahtis |
| --- | --- |
شهر: شهر
Lahden kaupunki: Lahden kaupunki
  نشان:   نشان
Location of Lahti in فنلاند: Location of Lahti in فنلاند
منطقه: پی‌ینه تاواستیا
ناحیه: Lahti sub-region
منشور (قانون): 1905-11-01
حکومت: حکومت
 • مدیریت شهری: Jyrki Myllyvirta
وبگاه: www.lahti.fi
لاهتی (به لاتین: Lahti) یک شهرداری در فنلاند است که در پی‌ینه تاواستیا واقع شده‌است.
آنا گلدزورثی

| آنا گلدزورثی | آنا گلدزورثی |
| --- | --- |
آنا گلدزورثی، کتابخانه بار اسمیت، نوامبر ۲۰۲۳: آنا گلدزورثی، کتابخانه بار اسمیت، نوامبر ۲۰۲۳
زادهٔ: آدلاید
تحصیلات:  ب. Mus. (هونز) کنسرواتواریوم بزرگان  م. Mus. دانشگاه مسیحی تگزاس  د. Mus. هنر دانشگاه ملبورن 
آثار برجسته: درس پیانو
والدین: هلن و پیتر گلدزورثی
وبگاه: annagoldsworthy.com
آنا لوئیز گلدزورثی پیانیست کلاسیک، نویسنده، نمایشنامه نویس و آهنگساز استرالیایی است که به خاطر کتاب خاطراتش «درس‌های پیانو» در سال ۲۰۰۹ شناخته شده‌است.
آنا لوئیز گلدزورثی در آدلاید، استرالیای جنوبی، دختر بزرگ نویسنده پیتر گلدزورثی و هلن گلدزورثی، که در رشته پزشکی از دانشگاه آدلاید فارغ‌التحصیل شد، به دنیا آمد. گلدزورثی دو خواهر و برادر و دو فرزند دارد.
کارینه آروستامیان

| کارینه آروستامیانکارینه آروستامیان | کارینه آروستامیانکارینه آروستامیان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۳ سپتامبر ۱۹۵۳ ‏(۷۱ سال) جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان
ملیت: ارمنستان
تحصیلات: دکتری علوم پزشکی
محل تحصیل: دانشگاه پزشکی دولتی ایروان
جوایز: 
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): پزشکی زنان، ماما
محل کار: مرکز مارگاریان، مؤسسه ملی سلامت، دانشگاه پزشکی دولتی ایروان
 :  
کارینه کارنی آروستامیان (ارمنی: Կարինե Կարենի Առուստամյան؛ انگلیسی: Karineh Aroustamyan؛ زادهٔ ۲۳ سپتامبر ۱۹۵۳) پزشک زنان، ماما اهل ارمنستان است.
زندگی‌نامه

وی در ۲۳ سپتامبر ۱۹۵۳ به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه رئیس‌جمهور جمهوری ارمنستان (جایزه پوغوسیان) (۲۰۰۸) شد.
یادداشت

↑  բժշկական գիտությունների դոկտոր
گفت هر سه نفرشان

| گفت هرسه نفرشان | گفت هرسه نفرشان |
| --- | --- |
فریماه فرجامی در صحنه‌ای از فیلم: فریماه فرجامی در صحنه‌ای از فیلم
کارگردان: غلامعلی عرفان
تهیه‌کننده: هوشنگ کبیر
نویسنده: غلامعلی عرفان
بازیگران: جمشید مشایخی صادق هاتفی همایون اسعدیان جعفر والی فرامرز صدیقی فریماه فرجامی سعید امیرسلیمانی فیروز بهجت‌محمدی
موسیقی: فریدون شهبازیان
فیلم‌بردار: فریدون قوانلو
تدوین‌گر: روح‌الله امامی
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۵۹
مدت زمان: ۸۸دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
گفت هر سه نفرشان فیلمی در ژانر معمایی-تاریخی به کارگردانی و نویسندگی غلامعلی عرفان ساختهٔ سال ۱۳۵۹ است. این فیلم-که تا سال‌ها از آثار توقیفی و نایاب سینمای ایران محسوب می‌شد- سرانجام در سال ۱۳۹۹ به وسیلهٔ پخش در اینترنت به نمایش غیررسمی رسید. این فیلم نخستین اثر غلامعلی عرفان در مقام کارگردان و نخستین تجربهٔ فریماه فرجامی بازیگر است و ناصر طهماسب در مقام مدیر دوبلاژ در آن حضور داشته. همچنین قاسم روبین-مترجم ایرانی- به عنوان دستیار کارگردان در این اثر غلامعلی عرفان را همراهی کرده‌است. این فیلم در دو کشور ایران و انگلستان-شهرهای تهران و لندن- جلوی دوربین رفته و علاوه بر لوکیشن ثابتِ زندان، نماهای شهری آن در لندن به تصویر کشیده شده‌اند.