stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پیام‌رسان‌های ایرانی
مقایسه > لینک شدن

همه برنامه‌های پیامرسان ایرانی وصل به یک پلتفرم به اسم مرکز تبادل پیام هستند.
|  | روبیکا | ایتا | سروش پلاس | بله | گپ | شاد |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ریسک استفاده | احتمال جاسوسی | احتمال جاسوسی |  | احتمال جاسوسی |  |  |
| نوع مالکیت | غیرآزاد - شرکت توسعه کسب و کار ایرانی | غیرآزاد-مرکز رشد دانشگاه قم | غیرآزاد - نوآوران هوشمند شریف | غیرآزاد بانک ملّی | شرکت فناوری اطلاعات توسعهٔ سامان. | غیرآزاد وزارت آموزش و پرورش |
| تماس صوتی- تصویری | تماس گروهی فقط صوتی اما تماس‌های شخصی هم صوتی و هم تصویری | بله | بله | بله | بله | بله |
فروشگاه: دارد
| ورژن کامپیوتر و موبایل | بله | بله | بله | فقط پیشرو | بله | بله |
| پاک کردن حساب کاربری | بله بله | بله | بله | گزینه دارد ولی کار نمی‌کند |  |  |
تبلیغ: بله
| استریمینگ یاپخش وی او دی | بله | نه | بله | نه | بله | بله |
| امکان انتقال پبامها به/از تلگرام | نه | بله، ابتدا باید کانال را در سامانه اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی ثبت کرد | بله | بله | بله | نه |
اینترنت کودک و نوجوان: دارد
| قابلیت‌ها | روبینو |  | شخصی‌سازی تم اپلیکیشن | قفل کردن گروه | تبدیل صوت به متن و بلعکس/ بخش کامنت | شادبین فیلم آموزشی تمام رشته‌ها |
سورس ۲

Video game engine
| 0 | 1 |
| --- | --- |
توسعه‌دهنده(ها): ولو
نوشته‌شده با: C++
جایگزین برای: سورس
مجوز: مالکیتی
سورس ۲ (به انگلیسی: Source 2) یک موتور بازی ویدئویی است که توسط ولو به عنوان جانشین موتور سورس تولید شده است. این موتور در سال ۲۰۱۵ معرفی شد، اولین بازی که از موتور سورس ۲ استفاده کرد دوتا ۲ بود که در ۲۰۱۵ به سورس ۲ منتقل شد. از آن زمان، آرتی‌فکت، دوتا آندر لرد، نیمه‌عمر: الیکس، ددلاک و کانتر استرایک ۲ همه با این موتور ساخته شده‌اند.
تاریخچه

برنامه جانشینی برای موتور سورس پس از انتشار نیمه‌عمر ۲: قسمت دوم در سال ۲۰۰۷ آغاز شد. اولین نسخه نمایشی فناوری موتور در سال ۲۰۱۰ با بازسازی نقشه لفت فور دد ۲ ساخته شد. تصاویر این آزمایش در اوایل سال ۲۰۱۴ به اینترنت درز کرد. در کنفرانس توسعه‌دهندگان بازی ۲۰۱۴، یک کارمند ولو به اسم Sergiy Migdalskiy، یک ابزار اشکال زدایی فیزیک سورس ۲ را نشان داد که در لفت فور دد ۲ استفاده شده بود. قبل از معرفی رسمی در کنفرانس توسعه دهندگان بازی سال ۲۰۱۵، سورس ۲ نخستین بار از طریق استیم ورک‌شاپ برای دوتا ۲ در ۲۰۱۴ در دسترس عموم قرار گرفت. در آنجا، ولو هدف خود را اجازه دادن به تولید محتوای مؤثرتر توصیف کرد. ولو همچنین اظهار داشت که از رابط گرافیکی ولکان پشتیبانی می‌کند و از یک موتور فیزیک جدید داخلی به نام Rubikon استفاده می‌کند که جایگزین ابزار شخص ثالث مانند هاوک می‌شود.
گیب نیوئل، رئیس ولو، گفت که این شرکت قبل از انتشار موتور و کیت توسعه نرم‌افزار آن، برای کسب اطمینان از وجود بالاترین کیفیت برای توسعه دهندگان، تولید بازی‌های خود با سورس ۲ را در اولویت قرار می‌دهند. او اضافه کرد که آنان قصد داشتند تا زمانی که بازی در استیم منتشر شود، آن را برای توسعه دهندگان اش رایگان کنند.
در ژوئن ۲۰۱۵، ولو اعلام کرد که تمام بازی دوتا ۲ طی روزرسانی به نام Dota 2 Reborn به سورس ۲ منتقل می‌شود. بروزرسانی Reborn برای اولین بار به عنوان به روزرسانی بتا در سپتامبر ۲۰۱۵ در دسترس عموم قرار گرفت و دوتا ۲ به عنوان اولین بازی استفاده‌کننده از موتور تبدیل شد. همچنین سورس ۲ برای آرتی‌فکت و دوتا آندر لرد استفاده شده و این موتور برای پشتیبانی از اندروید و آی‌اواس برای سیستم عامل دوم پورت شده است. همچنین این موتور از ایجاد بازی در واقعیت مجازی، استفاده در SteamVR Home پشتیبانی می‌کند. اولین بتا عمومی ابزار سورس ۲ که به‌طور خاص برای ایجاد محتوای سفارشی برای نیمه‌عمر: الیکس ساخته شده، در ماه مه سال ۲۰۲۰ منتشر شد.
بازی‌ها

| سال | بازی | سازنده | یادداشت(ها) |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۵ | دوتا ۲ | ولو | از سورس پورت شد، به‌طور اصلی در ۲۰۱۳ منتشر شد. |
| ۲۰۱۶ | ربات ریپر | ولو | دموی فنی همراه با آزمایشگاه |
| ۲۰۱۸ | آرتی‌فکت | ولو |  |
| ۲۰۲۰ | دوتا آندرلوردز | ولو | در دسترسی زودهنگام در ۲۰۱۹ منتشر شد. |
| ۲۰۲۰ | هف‌لایف: الیکس | ولو | ساخته شده برای هدست‌های واقعیت مجازی |
| ۲۰۲۲ | اپرچر دسک جاب | ولو | دموی فنی ساخته شده برای استیم دک |
| ۲۰۲۳ | کانتر استرایک ۲ | ولو | پورت از کانتر-استرایک: گلوبال آفنسیو (۲۰۱۲) |
| ن/م | ددلاک | ولو | آزمایش بتا از سال ۲۰۲۴ در حال انجام است. |
| ن/م | اس‌اندباکس | استودیو فیس‌پانچ | نوشته شده به صورت s&box، توسعه از آنریل انجین در سال ۲۰۲۰ تغییر کرد. انتظار می‌رود که یک موتور بازی و پلتفرم برای توسعه دهندگان برای ساخت بازی‌های سورس ۲ باشد. |
مؤتمن‌السلطنه

| میرزا محمدرضا مؤتمن‌السلطنه | میرزا محمدرضا مؤتمن‌السلطنه |
| --- | --- |
نماینده دوره چهارم مجلس شورای ملی: نماینده دوره چهارم مجلس شورای ملی
حوزه انتخاباتی: تربت حیدریه 
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
ملیت: ایرانی
پیشه: سیاستمدار
میرزا محمدرضا مؤتمن‌السلطنه  از سیاستمداران ایرانی بود، که در   دوره چهارم بعنوان نماینده تربت حیدریه  در مجلس شورای ملی حضور داشت.
میرزا محمدرضا موتمن السلطنه شوهر خواهر مصدق و مستوفی خراسان بود و مصدق نزد وی موزه کارآموزی مستوفی می‌کرده‌است.
مصدق در کتابش می‌نویسد در سال ۱۲۷۱ میرزا فتحعلی خان شیرازی صاحب دیوان والی خراسان بود و شصت هزار تومان به خزانه داده بود که می‌بایست از تفاوت عمل مرسوم و معمول جبران کند. نظر به اینکه بیست هزار تومان جدید محل معینی نداشت از این محل تفاوت عمل(یعنی اضافه مالیات بعضی سالها) ایالت خراسان برای من حقوق دولتی تعیین کردند.
جونگ سون وون

| جونگ سون وون | جونگ سون وون |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۷ ژانویهٔ ۱۹۸۷ ‏(۳۸ سال) سئول، کره جنوبی
محل تحصیل: مؤسسه هنر سئول
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۶–اکنون
نماینده: El July Entertainment
همسر: کانگ جی هه (ا. ۲۰۱۷)
فرزندان: ۱ (دختر)
نام کره‌ای: نام کره‌ای
هانگول: 정순원
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Jeong Sunwon
مک‌کیون–ریشاور: Chŏng Sunwŏn
 :  
وبگاه: www.ljulyent.com/index
جونگ سون وون (کره‌ای: 정순원؛ زادهٔ ۲۷ ژانویه ۱۹۸۷) بازیگر اهل کره جنوبی است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش در ترولی (۲۰۲۲) و شیطان من (۲۰۲۳) شناخته می‌شود.
فیلم‌شناسی > مجموعه تلویزیونی

| سال | عنوان | نقش | توضیحات | منابع |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۱ | ضربان قلب |  | بیت پارت |  |
| ۲۰۱۶ | فلوت‌زن رنگارنگ |  |  |  |
| ۲۰۱۶ | دارودسته |  |  |  |
| ۲۰۱۶ | هیولا | اوه جین چول |  |  |
| ۲۰۱۷ | تونل |  |  |  |
| ۲۰۱۷ | مبارزه برای راهم | هان دو هو |  |  |
| ۲۰۱۷ | دوئل |  | حضور ویژه |  |
| ۲۰۱۷ | دنیاهای بهم پیوسته |  |  |  |
| ۲۰۱۸ | دوست‌داشتنی وحشتناک | چون گیول |  |  |
| ۲۰۱۸ | جنگل بزرگ | چو شیم سو |  |  |
| ۲۰۱۹ | هه‌چی | جو یونگ هان |  |  |
| ۲۰۱۹ | تماشاگر | جونگ هان ووک |  |  |
| ۲۰۱۹ | دکتر کارآگاه | لیدر تیم جونگ |  |  |
| ۲۰۱۹ | ملودرام باش | کارگردان درام |  |  |
| ۲۰۲۰ | کارآگاه خوب | جیمانگو |  |  |
| ۲۰۲۱ | وینچنزو | کیم هیون سوپ | حضور ویژه |  |
| ۲۰۲۱ | سلول‌های یومی | نام جو هیوک |  |  |
| ۲۰۲۱ | خانه جن‌زده خود را بفروشید | یانگ وو جین |  |  |
| ۲۰۲۱ | بازرس مخفی سلطنتی و جوی |  |  |  |
| ۲۰۲۰ | دکتر رمانتیک |  | فصل ۱ |  |
| ۲۰۲۲ | از میان تاریکی | نام ایل یونگ |  |  |
| ۲۰۲۲ | کارآگاه خوب ۲ | جیمانگو |  |  |
| ۲۰۲۲ | زیر چتر ملکه |  |  |  |
| ۲۰۲۲ | ترولی | گو مین سوک |  |  |
| ۲۰۲۳ | روز آدم‌ربایی | چه جونگ مان |  |  |
| ۲۰۲۳ | شیطان من |  |  |  |
| ۲۰۲۴ | ارتباط | هو جو سونگ |  |  |
| ۲۰۲۴ | کسب‌وکار شریف |  |  |  |
فیلم‌شناسی > مجموعه اینترنتی

| سال | عنوان | نقش | توضیحات | منابع |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۲۱ | دریای خاموش | گونگ سو چان |  |  |
خانات قره‌باغ

خانات قره‌باغ یک خانات ترک نیمه مستقل در محدوده کنونی کشورهای جمهوری آذربایجان و ارمنستان بود که در سال ۱۷۴۸ میلادی در تابعیت دولت صفویه ایران در قره باغ و پیرامون آن بنیان گذاشته شد.این خانات تا سال ۱۸۰۶ میلادی که روسیه کنترل این منطقه را از دولت ایران گرفت وجود داشت.الحاق قره باغ به روسیه رسمیت نداشت تا سال ۱۸۱۳ که در پی جنگ‌های ایران و روسیه و در نتیجه آن عهدنامه گلستان فتحعلی شاه قاجار رسماً این منطقه را به آلکساندر یکم واگذار کرد. خانات تا سال ۱۸۲۲ که تحمل روسیه در برابر حاکمین مسلمان تمام شد، ملغی و یک حکومت نظامی در این استان تشکیل شد.
در ۱۴ می ۱۸۰۵ میلادی در جریان جنگ‌های ایران و روسیه، ابراهیم خلیل جوانشیر و فرمانده روسی پاول سیسیانوف قراردادی را امضا کردند که خانات قره باغ به زیر کنترل دولت روسیه دربیاید. با این حال، این توافقنامه ارزش کمی داشت، زیرا مرزها تا پایان جنگ در سال ۱۸۱۳ به‌طور مداوم تغییر یافتند. پس از نقض قرارداد توسط روسیه که ابراهیم خلیل خان و فرزاندش را برای همیشه حاکم قره باغ می‌دانست، در سال ۱۸۲۲ یک حکومت نظامی کنترل منطقه را به دست گرفت.و با پیمان ترکمنچای کنترل روسیه بر منطقه کاملاً مستحکم شد.
پیمان سال نو

قول یا تعهدی که یک فرد پیرامون روز نخست ژانویه می‌دهد
کارت‌پستال‌هایی از ابتدای قرن بیستم دربارهٔ پیمان سال نو
پیمان سال نو از رسوم رایج در جهان غرب است که در جهان شرق نیز یافت می‌شود. در این رسم، فرد در آغاز سال تقویمی عهد می‌بندد که به کارهای خوب ادامه دهد، صفت یا رفتاری ناشایست را تغییر دهد، به هدفی شخصی دست یابد، یا با روش‌های دیگری رفتارش را بهبود بخشد.
خاستگاه‌های دینی

حدود ۲۰۰۰ سال پیش از میلاد مسیح، بابلیان سال نو را با جشنواره‌ای ۱۲روزه به نام آکیتو (که از اعتدال بهاری آغاز می‌شد) گرامی می‌داشتند. این زمان مصادف با فصل کشاورزی برای کاشت محصولات زراعی، تاج‌گذاری شاهان، و قول‌دادن برای بازگرداندن تجهیزات کشاورزی قرض‌گرفته‌شده و پرداخت بدهکاری‌ها بود.
رومیان باستان از سال نوی بابلی و سنت عهدکردن اقتباس کردند. با این حال، زمان‌بندی آن در نهایت با گاه‌شماری ژولینی در سال ۴۶ پیش از میلاد مسیح جابجا شد. این تقویم یکم ژانویه را به‌عنوان آغاز سال جدید اعلام کرد و هر سال را با قول‌دادن به ژانوس که ریشهٔ نام این ماه است، آغاز می‌کرد.
طیّ قرون وسطی، هر ساله شوالیه‌ها در پایان دهه‌ی کریسمس برای بازتصریح تعهدشان برا شوالیه‌گری، «سوگند طاووس» یاد می‌کردند.
بسیاری از مسیحیان در آیین شب‌زنده‌داری با عبادت و بستن این پیمان‌ها خود را برای سال پیش رو آماده می‌کنند. نیایشی که در مسیحیت متودیستی در آیین شب‌زنده‌داری برای سال جدید استفاده می‌شود، عبادت تجدید میثاق است. افزون بر سنّت اجرای این عبادت در شب سال نو، بسیاری از کلیساها آن را هم در شب و هم در روز سال نو ارائه می‌دهند.
سنّت‌های مشابه بسیاری در دیگر ادیان وجود دارد. در طول سال نوی یهودی که رُوش هُشانا نام دارد و از روزهای مقدس عالی آغاز شده و در یوم‌کیپور (روز رسالت) به اوج می‌رسد، شخص باید در کارهای بد خود در طول سال تأمّل کند؛ هم عذر بخواهد و هم عذر بپذیرد. چنین اقداماتی را می‌توان در طول چلّهٔ روزه مسیحیان انجام داد، اگرچه انگیزهٔ پشت این تعطیلات فداکردن است و نه مسئولیت‌پذیری.[نیازمند بازبینی منبع] این مفهوم، جدای از هر عقیده‌ای، تأمّل کردن برای خودیاری سالانه است.
مشارکت

کتاب خاطرات آنه هالکت مربوط به سال ۱۶۷۱ مدخلی در دوم ژانویه با عنوان «پیمان» دارد. این مدخل دربرگیرندهٔ تعدادی سوگند دینی است که اساساً از آیات کتاب آسمانی گرفته شده‌است؛ مانند «من دیگر نخواهم رنجاند».
تا سرآغاز قرن نوزدهم، تمایل مردم به بستن (و ناتوانی در نگه‌داشتن) پیمان نزد عموم شناخته شده بود و مورد هجو قرار می‌گرفت. در مقاله‌ای از مجله ایرلندی‌های واکر در سال ۱۸۰۲ چنین نوشته که "شخصیت‌های زیر این سال را با پیمان‌هایی قوی آغاز کرده‌اند که رسماً سوگند خورده‌اند آن را نشکنند" و در ادامه فهرستی از پیمان‌های واضحاً ساختگی می‌آمد ("دولتمردان پیمان بسته‌اند که هیچ هدفی جز نیک کشورشان را در نظر نداشته‌باشند… پزشکان بر آن شده‌اند که از طبیعت در اعمال جراحی‌شان پیروی کنند، بیش از آنچه لازم است تجویز نکنند، و دستمزدشان کاملاً متعادل باشد.")
یکی از اوّلین نمونه‌های کاربرد عبارت کامل «پیمان سال نو» به چاپ اوّل ژانویه یکی از روزنامه‌های بوستون مربوط به سال ۱۸۱۳ میلادی برمی‌گردد:
و کماکان، من باور دارم انبوهی از مردم هستند که با خو گرفتن به محکومیت به پیمان‌های سال نو، تمام ماه دسامبر را گناه خواهند کرد؛ با عزمی جدی بر آغازیدن سال نو با پیمان‌ها و رفتارهایی نو، و با اعتقاد کامل به اینکه بدین ترتیب باید کفاره بدهند و تمام خطاهای سابق‌شان را پاک کنند.
در پایان رکود بزرگ، حدود یک‌چهارم بزرگسالان آمریکایی پیمان سال نو بستند. در آغاز قرن بیست‌ویکم این میزان ۴۰ درصد بود. در حقیقت، به‌گفتهٔ انجمن پزشکی آمریکا از نظرسنجی‌های ۱۹۹۵ اپکات و ۱۹۸۵ گالوپ، تقریباً ۴۰ تا ۵۰ درصد از آمریکایی‌ها در رسم پیمان سال جدید مشارکت می‌کنند. در مطالعه‌ای احتمال موفقیت مشارکت‌کنندگانی که پیمان‌های رایج سال نو را بسته بودند (مانند کاهش وزن، برنامه‌های تمرینی، ترک سیگار) ۴۶٪ برآورد شد که بیش از ۱۰ برابر احتمالی موفقیت افرادی است که در دیگر ایّام سال تصمیم می‌گیرند زندگی خود را تغییر دهند.
نرخ موفقیت

در گزارشی مربوط به سال ۲۰۱۴ از بین آن‌هایی که در پیمان سال نوی خود شکست خوردند، ۳۵٪ پذیرفتند که اهداف غیرواقع‌بینانه داشته‌اند، ۳۳٪ سیر پیشرفت خود را ثبت نکرده‌بودند، و ۲۳٪ آن را فراموش کرده‌بودند؛ باقی پاسخ‌دهندگان نیز مدّعی بودند که تعداد بیش‌ازحدّی پیمان بسته بوده‌اند.
مطالعه‌ای که در سال ۲۰۰۷ توسط ریچارد وایزمن از دانشگاه بریستول بر روی ۳۰۰۰ نفر انجام شد، نشان داد ۸۸٪ از افراد پیمان سال نوی خود را می‌شکنند، برخلاف این واقعیت که ۵۲٪ از شرکت‌کنندگان در این مطالعه در ابتدا به موفقیت خود اطمینان داشتند. نرخ دستیابی افراد به اهداف خود هنگامی‌که هدف‌گذاری انجام داده‌بودند، ۲۲٪ بیش‌تر بود؛ در این فرایند پیمان‌ها بر پایهٔ اهداف کوچک و سنجش‌پذیر تنظیم می‌شوند (برای نمونه، "کم‌کردن یک پوند وزن در یک هفته" به‌جای "کم‌کردن وزن").
بئاتریچه چنچی

یک پرتره احتمالی از بئاتریچه چنچی که به رنی یا سیرانی نسبت داده می‌شود و الهام بخش پرسی بیش شلی برای نمایشنامه خاندان چنچی بوده‌است.
بئاتریچه چنچی (ایتالیایی: [beaˈtri:tʃe ˈtʃɛntʃi] ; ۶ فوریه ۱۵۷۷ – ۱۱ سپتامبر ۱۵۹۹) یک نجیب زادهٔ جوان رومی بود که پدر آزارگر خود، کنت فرانچسکو چنچی را به قتل رساند. او در سال ۱۵۹۹ به دلیل این جنایت محکوم و سر بریده شد. محاکمهٔ جنجالی متعاقب آن در رم باعث ایجاد افسانه ای ماندگار در مورد او شد.
تاریخچه

بئاتریچه دختر اِرسیلیا سانتا کروچه و کُنت فرانچسکو چنچی، مردی فاسد و خشن بود. هنگامی که بئاتریچه هفت ساله بود، در ژوئن ۱۵۸۴، مادرش درگذشت. پس از مرگ مادرش، بئاتریچه و خواهر بزرگترش آنتونینا به صومعهٔ کوچکی به نام سانتا کروچه در ناحیهٔ کولونا رم فرستاده شدند.
خانواده در شهر رم و در کاخ چنچی واقع در منطقه رگولا زندگی می‌کردند. اعضای خانوادهٔ ساکن در کاخ شامل همسر دوم کنت فرانچسکو، لوکرزیا پترونی؛ برادر بزرگ بئاتریچه، جاکومو؛ و برناردو، پسر فرانچسکو از ازدواج دومش بودند. فرانچسکو همچنین مالک قلعه ای به نام قلعه پترلا سالتو واقع در روستایی نزدیک کوه‌های آبروتزو در شمال شرقی رم بود.
بر اساس جزئیات تاریخی که منجر به افسانه شد، فرانچسکو چنچی از همسر اول خود ارسیلیا سانتا کروچه و پسرانش سوء استفاده و چندین بار هم به بئاتریچه تجاوز کرد، بنابراین در رابطه با محارم مجرم شناخته شد. او به خاطر جنایات دیگری به زندان افتاد، اما به دلیل مقام والایی که داشت زودتر آزاد شد. بئاتریچه سعی کرد مقامات را از بدرفتاری‌های مکرر او مطلع کند، اما هیچ اتفاقی نیفتاد. با اینحال بسیاری در رم از فساد پدرش آگاه بودند. فرانچسکو وقتی متوجه شد که دخترش او را گزارش کرده‌است، بئاتریچه و لوکرزیا را از رم دور کرد تا در قلعهٔ خانوادگی در پترلا سالتو زندگی کنند.
چهار عضو خانوادهٔ چنچی به این نتیجه رسیدند که چاره ای جز تلاش برای خلاص شدن از شر فرانچسکو ندارند؛ بنابراین نقشه ای برای کشتن او ترتیب دادند. در سال ۱۵۹۸، در یکی از اقامتگاه‌های فرانچسکو، دو رعیت (که یکی از آنها معشوق مخفی بئاتریچه شده بود) به آن‌ها کمک کردند تا او را با استفاده از مواد مخدر بکشند، اما این کار نتوانست فرانچسکو را از پای درآورد. به دنبال آن، بئاتریچه، خواهران و برادرانش و نامادری‌شان فرانچسکو را با چکش به قتل رساندند و جسد را از بالکن به پایین پرتاب کردند تا مرگ او تصادفی به نظر برسد. با این حال، هیچ‌کس باور نمی‌کرد که مرگ او تصادفی باشد.
در نهایت غیبت او مورد توجه قرار گرفت و پلیس پاپ تلاش کرد تا بفهمد چه اتفاقی افتاده‌است. معشوق بئاتریچه شکنجه شد و بدون افشای حقیقت درگذشت. در همین حال، یکی از دوستان خانوادگی که از قتل مطلع بود، برای جلوگیری از افشای حقیقت، دستور کشتن دومی را صادر کرد. با این وجود، نقشه برملا شد و چهار عضو خانوادهٔ چنچی دستگیر و سرانجام مجرم شناخته شده و به اعدام محکوم شدند. مردم رم با آگاهی از انگیزهٔ قتل، به تصمیم دادگاه اعتراض کردند و اعدام را به تعویق انداختند. با اینحال پاپ کلمنت هشتم از ترس به راه افتادن موجی از قتل‌های خانوادگی (کنتس سانتا کروچه اخیراً توسط پسرش به خاطر منافع مالی به قتل رسیده بود)، هیچ رحمی نشان نداد.
در سحرگاه ۱۱ سپتامبر ۱۵۹۹، آنها را به پل سنت آنجلو بردند، جایی که معمولاً داربست‌ها را در آنجا می‌ساختند. جاکومو که تحت شکنجه مداوم قرار گرفته بود، با رسیدن به داربست، سرش با پتک شکسته شد. سپس جسد او را مثله کردند. نمایش عمومی ابتدا با اعدام لوکرزیا و در نهایت بئاتریچه ادامه یافت. هر دو به نوبت روی بلوک رفتند تا با تبر سر بریده شوند. تنها برناردو ۱۲ ساله نجات یافت، اما او را به داربست هدایت کرده و مجبورش کردند قبل از بازگشت به زندان و مصادرهٔ اموال خانواده‌اش (به نفع پاپ کلمنت هشتم) شاهد اعدام بستگانش باشد. مقرر شد که برناردو باید تا پایان عمر به عنوان بَرده زندگی کند، اما یک سال بعد آزاد شد. بئاتریچه در کلیسای سن پیترو در مونتوریو به خاک سپرده شد.
افسانه

بئاتریچه برای مردم رم به نماد مقاومت در برابر اشراف متکبر تبدیل شد و افسانه ای پدید آمد. روایت می‌شود که هر سال در شب قبل از سالگرد مرگش، او با حمل سر بریده خود به پل سنت آنجلو که در آنجا اعدام شد، برمی‌گردد.
بئاتریچه چنچی پس از شکنجه. اثر سارا آ. دویج در حدود سال ۱۸۹۰
بادنجان چنگکی

| بادنجان چنگکی | بادنجان چنگکی |
| --- | --- |
واش گاومیش: واش گاومیش
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: گیاهان
(طبقه‌بندی‌نشده):: گیاهان گلدار
(طبقه‌بندی‌نشده):: دولپه‌ای‌های نو
(طبقه‌بندی‌نشده):: گل‌ستاره‌داران
راسته:: بادنجان‌سانان
تیره:: بادنجانیان
سرده:: بادنجان (سرده)
Section:: کرک‌داران
گونه:: S. rostratum
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Solanum rostratum دونال: Solanum rostratum دونال
مترادف: مترادف
 Solanum cornutum auct.:  Solanum cornutum auct.
بادنجان چنگکی یا واشِ گاومیش گونه‌ای از سرده‌یِ بادنجان است که بومی جنوب آمریکای شمالی است؛ این گیاه از گیاهان یکساله است که به بلندای یک تا یک و نیم متر می‌رسد و‌ دارای برگ‌هایی بسیار کُرک‌دار بوده و گل‌های آن‌ نیز با زنبورهای گرده گرده‌افشانی می‌شود.
ایوان موزائیک

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
مکان:  ایران، کازرون، شهر باستانی بیشاپور
معیار ثبت: فرهنگی: (ii), (iii), (vi)
شمارهٔ ثبت: ۱۵۶۸
تاریخ ثبت: ۲۰۱۸ (طی نشست چهل‌و‌دوم)
اطلاعات ثبت ملی: اطلاعات ثبت ملی
شماره ثبت ملی: ۲۴
تاریخ ثبت ملی: ۲۴ شهریور ۱۳۱۰
دیرینگی: شاهنشاهی ساسانی
ایوان موزائیک از بناهای شهر باستانی بیشاپور است که در شهرستان کازرون قرار دارد. این بنا در قرن سوم میلادی به‌دستور شاپور یکم، پادشاه ساسانی احداث شد. ایوان موزائیک در سال ۱۳۱۰ به‌عنوان یکی از نخستین آثار ملی ایران به ثبت رسید. این سازه همچنین به‌عنوان بخشی از مجموعهٔ بیشاپور در فهرست میراث جهانی به ثبت رسیده‌است.
موقعیت جغرافیایی

ایوان موزائیک در انتهای دالان شرقی و غربی تالار تشریفات و همجوار با آتشکدهٔ بزرگ در شمال شرقی شهر باستانی بیشاپور، از پایتخت‌های شاهنشاهی ساسانی در ۱۵ کیلومتری غرب کازرون واقع شده‌است.
تاریخچه و کاربری

ایوان موزائیک در نیمه دوم سدهٔ سوم میلادی به دستور شاپور یکم، پادشاه ساسانی در شهر بیشاپور احداث شد. این ایوان جایگاه اختصاصی و اندرونی شاپور ساسانی بوده‌است.
نخستین کاوشگر این بنا، رومن گیرشمن، باستان‌شناس فرانسوی بود که در کتاب هنر ایران در دوران پارتی و ساسانی به توصیف موزائیک‌ها پرداخت. در عملیات کاوشی که از سال ۱۳۵۳ به‌سرپرستی علی‌اکبر سرافراز، باستان‌شناس ایرانی در شهر بیشاپور صورت گرفت، آواربر‌داری از ایوان موزائیک و محوطهٔ آن انجام شد.
معماری

تصاویر
موزائیک بانوی چنگ‌نواز ساسانی، کشف‌شده در ایوان موزائیک بیشاپور که هم‌اکنون در موزه لوور پاریس نگه‌داری می‌شود.
تصاویری از موزائیک‌های کشف‌شده در بیشاپور واقع در موزه ملی ایران
این بنا به‌صورت دو ایوان که در جهت عکس یکدیگر قرار گرفته و دارای طاق‌های هلالی‌شکل و تزئیات گچ‌بری و رنگ‌آمیزی‌شده بوده، ساخته‌شده‌است. کف ایوان‌ها با نوعی قالی موزائیکی با طرح‌ها و نقوش انسانی و گیاهی تزئین شده بوده‌اند.
سطوح جانبی ایوان‌ها را با گچ‌بری‌های ستون‌نما که روی آن‌ها رنگ‌های سرخ و حاشیه‌های سیاه و نوارهای آبی‌رنگ نقاشی شده بود، پوشانده‌اند.
ایوان موزائیک غربی نمونه‌ای از شاهکار هنر معماری و طرح‌های تزئینی دورهٔ ساسانی است که مشرف به حیاطی مستطیلی‌شکل است. این حیاط نزدیک به ۳۳ متر طول و ۲۰ متر  پهنا دارد و علاوه بر شبه‌ستونهای تزئینی، خود حیاط نیز با موزائیک‌های منقوش به شکل گل و گیاه و تصاویر ظریف آراسته شده بوده و یک ردیف سنگ سیاه به صورت بوم و زمینه در جهت هماهنگی و تناسب با این تزئینات و نقوش به کار رفته‌است.
موضوع نقوش موزائیک‌ها شامل نقش زن تاج‌باف، نقش زن نوازنده (چنگ‌نواز) و نقوش گیاهی و انسانی‌است. این نقوش را بر روی ملات اصلی  در کف محل مورد نظر گسترانده و با سنگ‌های رنگین کوچک به ابعاد مشخص روی ملات می‌نشانند که به صورت فرش موزائیکی تجلی می‌نموده‌است.
نام علمی

زنجرهٔ آسیابان با نام علمی Abricta curvicosta
نام علمی (به انگلیسی: Scientific name) یا نامگذاری دونامی یا نام دوجمله‌ای (به انگلیسی: Binomial Nomenclature)، در زیست‌شناسی، روش معمول برای نامیدن گونه‌ها است. اساس این نام‌گذاری این است که نام هر گونه (که پایین‌ترین بخش از سیستم رده‌بندی موجودات زنده است) به زبان لاتین علمیِ جدید آورده می‌شود و دو بخش دارد. به همین دلیل، گاه این نام‌گذاری را «نام لاتینِ» گونه نیز می‌نامند، گرچه این اصطلاح را زیست‌شناسان و زبان‌شناسان نمی‌پسندند و بر کاربرد عبارت «نام علمی» تأکید دارند.
دانشمندان بر این باورند که حدود ۳۰ میلیون گونه از گیاهان، جانوران و ریزموجودات در کرهٔ زمین زندگی می‌کنند. زیست‌شناسان تاکنون فقط ۱٫۷ میلیون گونه را شناسایی و توصیف علمی کرده‌اند.
قوانین سیستم

با وجود برخی تفاوت‌ها، برخی دیدگاه‌ها در سراسر جهان پذیرفته شده‌اند:
الف) همان‌گونه که از عبارت «دونامی» پیداست، نام علمی از دو کلمه تشکیل شده‌است، که هردو به زبان لاتین جدیدند:
نام سرده (جنس)
یک کلمهٔ دوم که نشان‌دهندهٔ گونهٔ خاص در سرده است، و بیان‌کنندهٔ اختصاصی است.
ب) نام گونه‌ها معمولاً به‌صورت ایتالیک نوشته می‌شوند. برای مثال، "Homo sapiens". به‌طورکلی این نام باید به سبکی متفاوت از متنِ نوشته نشان داده شود. در نوشته‌های دستی، معمولاً زیر آن‌ها خط کشیده می‌شود.
ج) نام سرده همیشه با حروف بزرگ انگلیسی آغاز می‌شود. برای مثال، "homo sapiens" غلط است.
د) اولین تقسیم‌بندی پایین‌تر از گونه، با نام زیرگونه، به‌صورت سه‌کلمه‌ای استفاده می‌شود که شامل دو کلمهٔ تشکیل‌دهندهٔ نام گونه به‌همراه یک کلمهٔ سوم نشانگر زیرگونه است. مانند: "Anthus hodgsoni berezowskii".
ه) هنگامی که نام علمی به‌همراه نام رایج استفاده می‌شود، در پرانتز و پس از نام رایج ذکر می‌گردد.
و) هنگامی که صحبت از گونه‌های مختلفِ یک سرده است یا نام یک گونه چندین بار تکرار می‌شود، معمولاً اولین بار نام کامل ذکر می‌گردد (مثلاً: "Escherichia coli" برای اشریشیا کلی). در ادامهٔ متن، نام سرده خلاصه شده و فقط حرف اول به‌همراه نقطه استفاده می‌گردد (مثلاً: "E. coli").
ز) هنگامی که اشاره به یک گونهٔ غیرمشخص از یک سرده می‌شود، به‌جای کلمهٔ دوم، از ".sp" استفاده می‌گردد؛ مثلاً ".Canis sp" به‌معنای یک گونه از سردهٔ Canis است. نکتهٔ مهم این است که این کلمه دیگر ایتالیک نخواهد بود. درصورت نیاز به اشاره به چند گونه، از ".spp" استفاده می‌گردد
منشأ نام‌ها

منشأ نام‌ها هر چیزی می‌تواند باشد. معمولاً این نام‌ها از زبان لاتین گرفته می‌شوند. اما می‌توانند یونانی، نام یک محل، شخص، نامی از یک زبان محلی و غیره باشند. در واقع، تاکسونومیست‌ها نام‌ها را از منابع متعددی می‌آورند، حتی با طنز یا بازی با کلمات. بااین‌حال، از لحاظ گرامری، به شیوه‌ای از واژه‌ها استفاده می‌شود که انگار لاتین بوده‌اند. نام خانواده عموماً از نام یک سردهٔ مشهورِ همان خانواده انتخاب می‌شود. نام سرده باید در سراسر فرمانرو بی‌همتا باشد.
تاریخچه

استفاده از سیستم دونامی به کارل لینه، پزشک و گیاه‌شناس سوئدی بازمی‌گردد که کوشید تا تمام جانداران شناخته‌شده در آن دوره را توصیف کند و به همهٔ گونه‌ها یک نام دوتایی داد. با این حال روش‌های متنوع دونامی دیگری پیش از وی وجود داشته و از چند صد سال قبل استفاده می‌شده‌است. اما پیش از لینه، افراد اندکی از این روش استفاده می‌کردند، اما پس از وی این روش عمومی گردید.
قوانین نام‌گذاری

از اواسط قرن نوزدهم میلادی، نیاز به قوانینی برای کنترل نام‌گذاری‌ها احساس گردید. در طول زمان قانون‌هایی برای مدیریت نام‌گذاری‌های جانوران (ICZN)، گیاهان (شامل قارچ‌ها و سیانوباکتری‌ها) (ICBN)، باکتری‌ها (ICNB)، و ویروس‌ها (ICTV) ایجاد شده‌است.
۱۷ پستان‌دار از جمله زرافه روتشیلد، ۱۵۳ حشره، ۵۸ پرنده، ۳ ماهی، ۳ عنکبوت، ۲ خزنده، ۱ هزارپا و ۱ کرم، نام علمی خود را از والتر روتشیلد، گرفته‌اند.
کارل لینه (۱۷۰۷–۱۷۷۸)، گیاه‌شناس سوئدی، روش نوین نام‌گذاری را ابداع کرد.
بازپس‌گیری بندر گمرک

در قرن شانزدهم، بندرعباس به نام "بندر گمرک" شناخته می‌شد. پرتغالی‌ها در سال ۱۵۱۴ به بندرعباس یورش بردند و آنجارا کمبارئو (به پرتغالی: Cambarão) نامیدند.
در سال ۱۶۱۴، شاه عباس کبیر با کمک نیروهای انگلیسی و فرماندهی امام‌قلی خان، نیروهای پرتغالی را شکست داد "بندر گمرک" را پس گرفت و به "بندر عباس" تغییر نام داد. شاه عباس با حمایت نیروی دریایی بریتانیا شهر را (که در دنیای انگلیسی‌زبان به نام "Gombraun" شناخته می‌شود) به یک بندر بزرگ تبدیل کرد. تا سال ۱۶۲۲، نام‌های پرتغالی و انگلیسی رسماً با هم ترکیب شده و «Combrù» یا «Combu» را تشکیل دادند، اگرچه ساکنان هنوز آن را بندرعباس می‌نامیدند. سر توماس هربرت گفت که نام رسمی انگلیسی ""Gumbrown"" است، اما [gŏmrōōn] تلفظ می‌شود. او در سال ۱۶۳۰ نوشت که "بعضی (اما من آنها را تائید نمی‌کنم) آن را "Gamrou"، برخی دیگر "Gomrow"" و برخی دیگر "Cummeroon"" می‌نویسند." در دهه ۱۶۷۰، این شهر به نام "گامرون" شناخته می‌شد.
بازی‌های دسته‌جمعی

تجلیل از پارک چونگ هی رئیس‌جمهور کره جنوبی در رژه ارتش کره جنوبی در روز نیروهای مسلح در ۱ اکتبر ۱۹۷۳
بازی‌های دسته جمعی یا ژیمناستیک دسته جمعی شکلی از هنرهای نمایشی یا ژیمناستیک است که در آن تعداد زیادی از ورزشکاران در اجرای بسیار منظمی شرکت می‌کنند که بر پویایی گروهی به جای قدرت فردی تأکید دارد.