ریدیوهد
تاریخچه > کید ای، فراموشکار و تغییر در آوا(۱۹۹۹–۲۰۰۱)

ریدیوهد بعد از تور ۱۹۹۷–۱۹۹۸ برای مدتی دست از کار کشید. تنها اجرای عمومی آن‌ها در سال ۱۹۹۸ در کنسرت پاریس برای سازمان عفو بین‌الملل بود. یورک می‌گوید که گروه در این دوره در آستانه فروپاشی قرار گرفته بود. در اوایل سال ۱۹۹۹ ریدیوهد کار خود را دوباره شروع کرد. با وجود اینکه هیچ فشار یا ضرب‌العجلی از طرف کمپانی ضبط بر روی گروه نبود اما آن‌ها تنش زیادی را احساس می‌کردند. اعضا آینده‌های متفاوتی برای گروه پیش‌بینی می‌کردند و یورک دچار بن‌بست فکری شده بود که باعث می‌شد بیشتر به سمت کارهای آبستره و خرده‌آهنگ‌نویسی گرایش پیدا کند. ریدیوهد برای مدتی طولانی به همراه نایجل گادرک، تهیه‌کننده گروه، خود را در استودیوهایی در پاریس، کپنهاگن، گلاستر و استودیو تازه تأسیس خود در اکسفورد منزوی کرد تا آلبوم جدید خود را بسازند. در همین زمان تمامی اعضا برای جهت‌گیریی جدید در کار موسیقی خود و تقسیم مسئولیت‌های جدید به توافق رسیدند. بعد از حدود ۱۸ ماه در آوریل سال ۲۰۰۰ کار ضبط به پایان رسید.
در اکتبر ۲۰۰۰ ریدیوهد چهارمین آلبوم خود به نام کید ای، که اولین آلبوم از دوره ضبط گروه بود، را منتشر کرد. برخلاف اوکی کامپیوتر، کید ای ترانه‌هایی مینیمالیستی داشت و قسمت‌های گیتار سولوی آلبوم کمتر شده بود و به جای آن صدای الکترونیک بیشتر از گذشته به گوش می‌آمد ریدیوهد همچنین از سازهای جدیدی مثل «اونده مارتینو»، شیپورهای موسیقی جز و سازهای زهی ناشناخته‌تری استفاده کرد. آلبوم موفق شد در بسیاری از کشورها به رتبه اول پرفروش‌ها برسد و برای اولین بار رتبه اول بیلبورد در آمریکا را به‌دست‌آورد که برای گروهی بریتانیایی در آمریکا کمتر اتفاق می‌افتد. هرچند که ریدیوهد هیچ تک‌آهنگی را از آلبوم منتشر نکرد اما نمونه‌های قبل از انتشار آلبوم مانند «خوش‌بینانه» و «ایدیوتک» بارها در رادیو پخش شدند و ویدیوهای کوتاه ساخته شده از آلبوم در شبکه‌های تلویزیونی پخش شدند که بعدها به صورت رایگان در اینترنت منتشر شد.
"همه چیز جای خودش است" ()
"همه چیز جای خودش است" اولین آهنگ از آلبوم کید ای است. این آهنگ نشان می‌دهد که چطور گرایش ریدیوهد به موسیقی الکترونیک بیشتر شده است.
کید ای موفق شد جایزه بهترین آلبوم آلترنیتیو گرمی را به‌دست‌آورد و برای بهترین آلبوم سال نیز نامزد شد. در حالی که ریدیوهد هم نقدهای مثبت و هم اقبال جهانی را با در موسیقی مستقل به‌دست‌آورد اما برخی از نشریه‌های بزرگ موسیقی بریتانیا کید ای را به عنوان اثری که در آینده باعث شکست اقتصادی گروه می‌شود و "عامدانه سخت" معرفی کردند و آلبوم را بازگشتی به دوره‌های اولیه گروه خواندند. هوادارن ریدیوهد نیز مانند منتقدها به دو دسته تقسیم شدند:گروهی که از استایل جدید ریدیوهد دچار سردرگمی شدند و گروهی که کید ای را بهترین آلبوم ریدیوهد تا آن زمان می‌دانستند. با این وجود یورک این فرضیه را که گروه می‌خواهد از موفقیت تجاری صرف‌نظر کند رد کرد:"من واقعاً واقعاً تعجب کردم که چقدر بد (کید ای) نقد شد… چون فهمیدن موسیقی کید ای آنقدر هم گفته می‌شود کار سختی نیست. ما سعی نمی‌کنیم که سخت فهمیده شویم… در واقع تمام تلاش ما برای ارتباط برقرار کردن است و تنها به نظر می‌رسد که ما عده زیادی از مردم را ترک کرده‌ایم… کاری که ما می‌کنیم انقدر ساختارشکنانه نیست."
فراموشکار در ژوئن ۲۰۰۱ منتشر شد و شامل آهنگ‌هایی بود که در دوره ضبط کید ای ضبط شده بودند. سبک ریدیوهد در فراموشکار نیز مانند آلبوم قبلی تلفیقی از موسیقی راک، الکترونیک و تأثیرات جز بود با این وجود صدای گیتار بیشتر از گذشته به گوش می‌آمد. فراموشکار هم به موفقیت تجاری و هنری بالایی در سطح جهان رسید و در بریتانیا رتبه اول و در آمریکا رتبه دوم پرفروش‌ها را برای خود کرد. آلبوم همچنین برای جایزه گرمی و جایزه مرکوری نیز کاندید شد. بعد از انتشار فراموشکار، ریدیوهد به اجرای تور در آمریکای شمالی، اروپا و ژاپن پرداخت. در همین زمان تک‌آهنگ‌های آلبوم، یعنی «ترانه هرم» و «چاقوها بیرون» با اقبال بالای مخاطب‌ها همراه شد. من ممکنه اشتباه کنم:ضبط زنده در نوامبر ۲۰۰۱ منتشر شد که حاوی اجراهایی از هفت آهنگ آلبوم‌های کید ای و فراموشکار بود.