اشرافیت آمریکایی
خاندان‌های ویرجینیا و مریلند

نخستین خانواده‌های ویرجینیا اساساً از مستعمره‌نشینانی انگلستان هستند که عمدتاً در جریان قرن هفدهم در جیمزتاون و در امتداد رودخانهٔ جیمز و کنار سایر مناطق کشتی‌رانی در مستعمره ویرجینیا ساکن شدند. از آنجاییکه برای چندین نسل، علاقه‌مندی به ازدواج در چارچوب اجتماعی خود آن‌ها وجود داشت، نام خانوادگی بسیاری فرزندان آنان در ناحیه مستعمره رو به افزایش بود.
شماری زیادی مستعمره‌نشینان اصلی که اعضای نخستین خانواده‌های ویرجینیا محسوب می‌شوند، در جریان جنگ داخلی انگلیس و دوره حکومت موقت انگلستان (۱۶۶۰–۱۶۴۲) به مستعمره ویرجینیا مهاجرت کردند. بعد از این‌که الیور کرامویل (Oliver Cromwell) بر اریکه قدرت تکیه زد و پارلمان را از آن خود کرد، سلطنت‌طلبان انگلستان را ترک کردند. چنان‌که بیشتری خانواده‌های با نام و نشان ویرجینیا، چارلز دوم را پس از اعدام چارلز اول در سال ۱۶۴۹ به رسمیت شناختند، سپس چارلز دوم ویرجینیا را «قلمروی قدیم» اعلام کرد؛ لقبِ که تا اکنون پابرجاست. علاقه‌مندی شدیدی ساکنان اولیه اشراف ویرجینیا به تاج پادشاهی، باعث شد تا اصطلاح «کاوالیرز پریشان» اغلباً برای الیگارشی ویرجینیا به‌کار برود. بسیاری کاوالیرانی که در پادشاهی چارلز اول کار می‌کردند، به ویرجینیا فرار کردند. ازین‌رو، نخستین خانواده‌های ویرجینیا آن را «کشور کاوالیر» می‌نامند. پادشاه چارلز دوم برای این افراد زمین وغیره اعطاء کرده بود که سبب شد، در ویرجیینا ساکن شوند و همین بود که در ویرجینیا ماندنی شدند.
بیشتری مهاجران نخستین در ویرجینیا به اصطلاح «پسران دوم» نامیده می‌شدند. چون حق اولویت نخستین فرزند (Primogeniture) حقی است که به وسیله قانون یا رسم به بزرگ‌ترین فرزند خانواده داده می‌شود که طبق آن این فرزند دارایی خانواده و مقام را در انگلستان به ارث می‌برد.
اکثریت دودمان بزرگ ویرجینیا نَسَب خود را به خانواده‌های همچون لی‌ها و فیتژوگ‌ها نسبت می‌دهند؛ خانواده‌های که اصل و نسب خود را به خانواده‌های شهرنشین و میراث‌های بارونی انگلستان متصل می‌دانستند. هرچند برخی‌های شان از اصلیت بسیار متواضع و فروتن بودند؛ مثلاً، خانواده‌های شاکل‌فوردها (Shackelfords) که نام خود را در یک دهکده ویرجینیا گذاشتند، از یک خانواده ساده و فروتن در انگلستان به ویرجینیا فلک مانند رسیدند. برخی دیگرشان همچو گیلیام‌ها (Gilliams) در قرن هفدهم به عنوان خدمت‌کاران قراردادشده به ویرجینیا آمدند و اما در اواخر قرن هجدهم صاحب چندین زمین زراعتی از جمله وستون منور شدند و به اشراف زمین‌دار مبدل گشتند. خانواده‌های چون متیوها (Mathews) که مهاجرین اسکاتلندی-ایرلندی بودند نیز دودمان سیاسی را در ویرجینیای قدیمی تشکل دادند. در همان زمان، سایر خانواده‌های بزرگ آن زمان، نه تنها از اثر جنگ داخلی انگلستان بلکه به‌خاطر قدرت بزرگ بازرگانان لندن که از آن‌ها قرضدار بودند و می‌توانستند بازارها را «با ضربه قلم» دگرگون کند، نابود شدند.
خانواده‌های مستعمره‌نشین مریلند از خانواده‌های مهمی در شهر مریلند بودند. چندین خانواده دیگر نیز علاقه زندگی در مستعمره ویرجینیا داشتند که دو مستعمره آن‌ها به عنوان مستعمرات چیساپیک (Chesapeake Colonies) یاد می‌شوند. بسیاری از ساکنان اولیه از میدلندز غربی انگلستان به آنجا آمدند. این درحالی‌است که بسیاری خانواده‌های مریلند علاوه بر انگلیسی بودن، ترکیبی از ملیت‌های مختلف اروپایی؛ مثلاً، فرانسوی، ایرلندی، ولزی، اسکاتلندی و سویدنی بودند.
خانواده کارول نمونهٔ خانواده برجسته سیاسی مریلند با تبار ایرلندی است که اصالتاً ریشه در پادشاهی باستانی ایل (Éile) که به انگلیسی ایلی (Ely) نوشته می‌شود، دارند و از شاخهٔ خانواده اوکارول به حساب می‌آیند. خانواده دیگری آن، خانواده مسون ویرجینیا است که از قبیلهٔ مسون، جورج مسون اول، اعضای کاوالیر پارلمان انگلستان، متولد شهر وسسترشر، انگلستان می‌باشد. خانواده ریگین مریلندی که در سواحل شرقی ویرجینیا صاحب دارایی بودند، از تبار ایرلند هستند که ریشه در پادشاهی (Kingdom of Munster) مونستر دارند. خانه الیشا ریگین که توسط کریسفیلد، کشتی‌ساز الیشا ریگین ساخته شده‌است، در فهرست اماکن ملی تاریخی ثبت شده‌است.
چارلز اول انگلستان ولایت/استان پالاتن را طبق سیسیلیوس کالورت، بارون بالتیمور دوم اعطا کرد. منشور بنیادی، آریستوکراسی اربابان را در مریلند به‌وجود آورد و این شهر به‌صورت بی‌نظیری مستعمرهٔ برای آریستوکراسی کاتولیک و اشراف زمین‌دار شد ولی در نهایت انگلیکانیزم تا حدودی از طریق نفوذ ویرجینیای هم‌جوار، بر آن تسلط پیدا کرد.
جرج میسون
گانستون حال، خانه پدر مؤسس ایالات متحده، جرج میسون بود.
بیشاپ جان کارول
ماونت کلیر، یکی از اقامتگاه‌های خانوادگی کارول
رابرت ئی. لی
املاک آرلینگتون متعلق به رابرت ئی. لی