stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
علی دشتی
زندگی > دورۂ رضاشاه

نقطهٔ آغاز پیشرفت علی دشتی در زمینه سیاست با استقرار نظام پهلوی رضاشاه شکل گرفت. او در یکی از نطق‌هایش در مجلس شورای ملی (۳۰ خرداد ۱۳۱۳) گفته‌است: «ما اعلی‌حضرت پهلوی را تنها یک نفر پادشاه خودمان نمی‌دانیم بلکه او را مظهر ایدئال ملّی خودمان می‌دانیم… ما شاه خود را از صمیم قلب دوست داریم و مظهر افکار و ایدئال ملّی‌مان می‌دانیم.»
دشتی در سال ۱۳۰۵ به نمایندگی بوشهر به دوره ششم مجلس شورای ملی راه یافت و این کرسی را تا دوره نهم حفظ کرد. او در دوره هفتم لباس روحانیت را به کناری نهاد و از مدافعان سرسخت متحدالشکل شدن لباس شد. در اوایل کار این مجلس در سال ۱۳۰۷ که رضاشاه از لزوم تغییر لباس سخن گفت، شماری از نمایندگان به سخنگویی سید اسماعیل عراقی نماینده اراک، طرحی دو فوریتی در دستور کار مجلس گذاشتند که به خواسته رضاشاه جنبه قانونی بدهند. دشتی در نطق خود در مجلس، آن روزی را که این طرح به شور گذاشته شد (چهارم دی)، روز مبارکی خواند و گفت:
«الان شما به خوزستان تشریف ببرید دیگر عربی با چفیه و عقال نمی‌بینید همه کت و شلوار پوشیده‌اند همه آدم شده‌اند. بنده عقیده دارم که شکل چفیه و عقال در ایران شکل آدم نیست و هم مخالف ملیت ماست».
زندگی > مغضوب رضا شاه

در خلال این سال‌ها هم اعتقادات مذهبی دشتی کمرنگ‌تر شد، هم از شغل حرفه‌ای روزنامه‌نگاری برای همیشه کناره‌گیری کرد. در سال ۱۳۱۴ یک روز پس از اتمام دوره وکالتش در مجلس نهم، به سبب نوشته‌هایش دوباره به زندان افتاد و روزنامه‌اش نیز ممنوع شد. بعدها در مجلس سیزدهم، سبب زندانی شدنش را «کمتر تملق گفتن» و تعریف نکردن زیاد از رضاشاه در کنفرانس بین المجالس در استانبول ذکر کرد.
پس از سه ماه حبس، دشتی که دچار بیماری شده بود، به بیمارستان منتقل و سرانجام پس از پنج ماه آزاد شد. در پی بهبودی و برداشته شدن محدودیت‌ها که حدود هفت ماه در بیرون از زندان برایش مقرر شده بود، خود را دوباره نامزد نمایندگی مجلس کرد اما در انتخابات ناکام ماند.
زندگی > مدیریت سانسور

دشتی پس از ناکامی در انتخابات مجلس یازدهم، به ریاست اداره راهنمای نامه نگاری منصوب شد که بررسی و سانسور روزنامه‌ها و کتب را بر عهده داشت و بدون مهر آن (موسوم به مهر روا) هیچ چاپخانه‌ای مجاز به انتشار روزنامه یا کتابی نبود. دشتی سابقه فعالیت در اداره ممیزی را نیز داشت.
در سال ۱۳۱۸ پس از آن‌که صادق خان منتصرالسلطان نماینده منتخب دماوند پیش از شروع به کار مجلس درگذشت، دشتی در انتخابات میان‌دوره‌ای این حوزه انتخابیه که در دی ماه آن سال برگزار شد، شرکت کرد و پیروز شد و اعتبارنامه‌اش در ۵ اسفند به تصویب مجلس رسید و در دوره بعد (سیزدهم) نیز نماینده دماوند بود.
در آذر ۱۳۲۰ همراه با جمال امامی و ابراهیم خواجه‌نوری و کسانی دیگر، جزو هیئت مؤسسان حزب عدالت بود و طی دهه ۱۳۲۰ همراه با این حزب در صحنه انتخابات مجلس فعال بود. این فعالیت تا سال ۱۳۲۷ ادامه داشت.
زندگی > دوره محمدرضا شاه

هنگامی که رضا شاه سقوط کرد، دشتی اولین وکیلی بود که علیه او در مجلس سخنرانی و اعلام کرد که «رضا پهلوی تا جواهرات سلطنتی را تحویل نداده از کشور خارج نشود». با روی کار آمدن قوام‌السلطنه در سال ۱۳۲۱ دشتی نطق تندی علیه او در مجلس ایراد کرد که با برخورد شدید قوام مواجه شد. دشتی و حزب عدالت از عوامل اصلی برانگیختن مردم در اعتراضات خونین سال ۱۳۲۱ شناخته شدند که به بلوای نان شهرت یافت. سال بعد دشتی به عنوان نماینده مردم تهران به مجلس چهاردهم راه یافت. در حالی که محمد مصدق و نه تن دیگر نیز با همین نمایندگی در مجلس حضور داشتند.
در این سال‌ها دشتی به یادگیری زبان فرانسه پرداخت. در زندگی او، فرانسه در حکم دروازه‌ای به فرهنگ و تمدن جهان مدرن بود. او همچنین در کنار آن زبان، توجه و علاقهٔ ویژه‌ای به تاریخ و فرهنگ انگلیس و روسیه داشت. علاوه بر زبان مادری، عربی و فرانسه، دو زبان اصلی بودند که ارتباط دشتی را با فرهنگ عرب و اروپا، به‌خصوص از طریق ترجمه کتاب‌های پرطرفدار برقرار می‌کردند. پرسشی که ذهن کنجکاو مترجم را در بررسی آثار اروپایی به خود مشغول می‌ساخت، یافتن راز موفقیت جهان غرب بود. علی دشتی برداشت و تفسیر دوگانه‌ای در جستجوی یافتن پاسخ آن پرسش داشت. او خود را وطن‌پرست ایرانی می‌دانست و علم، تکنولوژی، توانایی اقتصادی و نظامی، همچنین فردگرایی و تأثیر فرد بر امور اجتماعی و سیاسی در اندیشه دشتی ابعاد پیشرفت و تکامل بشریت را تشکیل می‌دهند و ضامن بقای جامعه در گذر زمانند. در پیشرفت هند و ژاپن در آن دوره، دشتی تحقق نظریات خود را بازمی‌یافت و ایران را در مسیر خود برای پیشرفت، کمتر از آن کشورها نمی‌دانست.
دشتی در پی اختلافاتی که با قوام‌السلطنه بر سر سیاست او، حزب توده و دخالت شوروی سابق داشت در بهار ۱۳۲۵ به زندان انداخته شد و مدت شش ماه در حبس به‌سر برد. پس از آزادی به فرانسه رفت و در سال ۱۳۲۷ دوباره به تهران بازگشت. در کابینه کوتاه مدت حسین علاء که در اسفند ۱۳۲۹ پس از ترور رزم‌آرا تشکیل شد، وزیر مشاور بود.
در ۲۰ بهمن ۱۳۲۸ اولین مجلس سنای ایران تشکیل شد. دشتی در سال ۱۳۳۲ وارد مجلس سنا شد و این سمت را تا پایان حکومت پهلوی به مدت ۲۶ سال برعهده داشت. در آذر ۱۳۲۷ به عنوان سفیر ایران وارد قاهره شد و تا اسفند ۱۳۲۹ در مصر ماند. همچنین در ۱۲ آبان ۱۳۴۱ به عنوان سفیر به بیروت اعزام شد.
زندگی > حوادث ۱۵ خرداد ۴۲

در حوادث ۱۵ خرداد ۱۳۴۲، دشتی که خود در مدارس علمیه تحصیل کرده بود در لبنان به عنوان سفیر ایران رایزنی‌هایی با روحانیون و علمای شیعه آنجا به نفع رژیم پهلوی داشت. با این‌که دشتی منتقد جدی روحانیت بود، از سیاست اسدالله علم در وقایع خرداد ۱۳۴۲ انتقاد می‌کرد. این انتقادها و نصایح دشتی به شاه برای او چندان خوشایند نبود. گفته می‌شود که دشتی از شاه تقاضای آزادی یا لغو تبعید سید روح‌الله خمینی را کرد که در جواب، شاه پاسخ تندی به او داد.
زندگی > انزوای سیاسی و سکوت

از سال ۱۳۴۴ به بعد دشتی به انتقاداتی از دولت امیرعباس هویدا نیز پرداخت اما پس از مدتی از ورود به مباحث سیاسی به‌کلی کناره گرفت و حتی با اوج‌گیری جنبش عمومی منجر به انقلاب سال ۱۳۵۷ نیز سکوت اختیار کرد و تنها به مسائل ادبی پرداخت.
زندگی > دوره جمهوری اسلامی

همچنین ببینید: نقض حقوق دین‌ناباوران و نوکیشان در جمهوری اسلامی ایران
وهاب‌زاده در خاطرات خود می‌نویسد که پس از انقلاب، برای یافتن نویسنده کتاب ۲۳ سال، اشخاص گوناگونی از جمله علی‌نقی منزوی (پسر آقابزرگ تهرانی) و علی دشتی را به اتهام نوشتن کتاب ۲۳ سال، زندانی کردند.
احسان نراقی نقل کرده که علی دشتی در بیمارستان جم از وی تقاضای تهیه سیانور کرده بود تا از تحقیر، شکنجه و آزارهای زندان خلاص شود. به گفته سعیدی سیرجانی، در زندان، بر اثر شکنجه، لگن خاصره دشتی آسیب دید.
زندگی > مرگ

دشتی در ۲۶ دی ۱۳۶۰ در ۸۴ سالگی در بیمارستان جم در تهران درگذشت و در امامزاده عبدالله شهرری به خاک سپرده شد. او تا پایان عمر مجرد زیست و خواهرزاده‌اش مهدی ماحوزی که همدم سال‌های آخر عمرش بود، پس از درگذشتش، یادداشت‌های منتشر نشده او را دربارهٔ ناصرخسرو در تابستان ۱۳۶۲ با عنوان تصویری از ناصرخسرو منتشر کرد. او همچنین مجموعه‌ای از یادداشت‌ها و تقریرات سال‌های پایانی عمر دشتی را که از اواسط سال ۱۳۵۸ و اندکی پیش از دستگیری و مرگش تا آبان ۱۳۶۰ نوشته شده بود، به نام عوامل سقوط[نیازمند منبع معتبر] در سال ۱۳۸۱ منتشر کرد.[نیازمند منبع]
دیدگاه‌ها > موسیقی

دشتی به موسیقی ایران رغبت بسیار داشت و به ویژه نوآوری را در آن می‌پسندید و حمایت می‌کرد. با علینقی وزیری دوستی داشت و از زمره نخستین فرهیختگانی بود که به عضویت کلوب موزیکال او درآمد تا بتواند در همه کنسرت‌های ماهانه مدرسه موسیقی شرکت کند.
یک بار که وزارت معارف نام مدرسه موسیقی متعلق به وزیری را از فهرست «مدارس عالی» حذف کرد، دشتی با نفوذی که داشت به حمایت از وزیری برخاست و متن دفاعیات او را در شفق سرخ انتشار داد.
عبدالرحمن بدوی؛ فیلسوف و مورخ مصری در خاطرات خود از ایران می‌نویسد:
..... شاعر، داستان‌نویس و نقاد ادبی، «علی دشتی» است! او را چند بار در خانه‌اش در شمال تهران در شمیران دیدم! او در آن هنگام عضو مجلس سنای ایران بود و از حقوق قابل توجهی برخوردار بود و زندگی بسیار مرفهی داشت! در خانهٔ همین دشتی بود که با «مرضیه» خواننده ایرانی آشنا شدم! ...
دیدگاه‌ها > زنان

در ۲۹ بهمن ۱۳۱۲ که لایحه تأسیس دارالمعلمین و دارالمعلمات (دانشسرا) در مجلس شورای ملی به شور گذاشته شده بود، دشتی که در آن زمان نماینده بوشهر بود، در مخالفت با برنامه‌های درسی وزارت معارف برای دختران گفت:
«بعضی مدارس دخترانه یک پروگرام‌هایی خیلی بی‌معنی دارد. در مدارس متوسطه دخترانه یک قسمت ریاضیاتی دارد که [ریاضیات] عالی درس می‌دهند و این برای کسانی است که فردا بخواهند مهندس بشوند. جبر و مقابله، تناسب، لگاریتم درس می‌دهند. اینها یعنی چه؟ بنده مکرر دخترهای پانزده، شانزده ساله را دیده‌ام بعضی اوقات به پدران‌شان متوسل شده‌اند که مسایل ریاضی را برای‌شان حل کنند، در صورتی که یک دختر هیچ وقت محتاج به ریاضیات عالی نیست. اول باید فکر کنیم که دختر را برای چه مدرسه می‌فرستیم. برای این که وقتی بیرون می‌آید، بچه‌داری خوب بتواند بکند، خانه‌داری خوب بلد باشد، معلومات داشته باشد که آن معلومات را از طفولیت و از شیرخوارگی به بچه یک ساله تا وقتی که مهیای مدرسه می‌شود، بیاموزد. برای اینهاست. ملاحظه بفرمایید یک دختر مثلثات و جبر و مقابله می‌خواهد چه کند؟ و فایده‌اش چیست و در عوض اگر مناژ (خانه‌داری) و طباخی به آنها خوب یاد بدهند، لباس‌دوزی به آنها خوب یاد بدهند، موسیقی به آنها یاد بدهند، این خیلی به‌مراتب بهتر است».
کسی در مجلس با سخنان دشتی مخالفتی نکرد.
دیدگاه‌ها > مخالفت با واژه ارتش

دشتی مخالف برخی واژه‌گزینی‌های فرهنگستان زبان فارسی بود. از جمله به کلماتی همچون ارتش، ارتشتاران و تیمسار اعتراض داشت. در نطقی در مجلس سنا گفته بود:
«وقتی که به جای این کلمه می‌فرمایید بزرگ‌ارتشتاران فرمانده، بنده که خیال می‌کنم زبان ارمنی صحبت می‌کنند و وارد کردن این نوع کلمات قلمبه و سنگین در زبانی که سرتاسرش به آهنگ موسیقی بیان می‌شود و دارای هارمونی است چه لزومی دارد؟ … اصلاً خود کلمه ارتش که ریشه صحیح ندارد … آیا در تمام کتب لغت فقط در برهان قاطع یکجا نوشته شده ارتشتاران؟ آیا در جای دیگر یک کلمه ارتش ذکر شده‌است؟ در تمام آثار گویندگان فارسی‌زبان من‌جمله شاهنامه، این کتاب بزرگ جلیل‌القدر کلمه ارتش ذکر نشده. آخر چرا این کلمه را استعمال می‌کنید به جای لشکر؟ شما چرا سپاه استعمال نمی‌کنید؟ شما سرهنگ، سرلشکر، سپهبد، سرتیپ و سایر واژه‌ها، سالار، سردار و غیره دارید اینها را ول کرده‌اید رفته‌اید کلمات بیجایی را اختراع کرده‌اید؟».
برخی دیدگاه‌ها دربارهٔ دشتی

پیشینه نقد علی دشتی به زمانی بر می‌گردد که غلامحسین مصاحب نویسندهٔ دایرةالمعارف فارسی، کتابی در نقد علی دشتی به نام دسیسه‌های علی دشتی در سال ۱۳۲۴ منتشر کرد. مصاحب نوشته دیگری دارد که با امضای نویسنده گمنام در شماره ۱۵۰ روزنامه شفق ۲۳ مرداد ۱۳۲۴ منتشر شده‌است.
به نوشته مصاحب «رضا شاه از روزی که وزیر جنگ شد قانون اساسی را نقض کرد و دشتی از او حمایت نمود». وی به مقاله دشتی در روزنامه شفق سرخ مورخ ۳۰ شهریور ۱۳۰۹ اشاره می‌کند و این روزنامه را «روزی‌نامه» می‌خواند.
آثار

نوشته‌ها و ترجمه‌های دشتی بازتاب اندیشه و مرام او در بررسی مسائل روز و باورهای مذهبی و سیاسی است و نگرش او به تاریخ، ادبیات و عرفان ایرانی را نشان می‌دهد. دشتی کتاب‌ها و مقالات متعددی نوشت اما از این میان، دو کتاب او بیش از تمامی آثارش بر شهرت و زندگی دشتی سایه افکنده‌است. او در کتاب تخت پولاد به انتقاد از «دین مرسوم» می‌پردازد و بیش از همه، کتاب ۲۳ سال جنجال‌برانگیز شد که در آن به‌کلی تمامیت اسلام را به عنوان دین مبتنی بر وحی نفی می‌کند. هر دو این کتاب‌ها بدون ذکر نام نویسنده به چاپ رسیدند. این در حالی است که او پیشتر در کتاب ایام محبس، اسلام را راه رستگاری بشر می‌نمایاند:
«عقاید خشک مادیون و طبیعیون این‌ها را به طرف یأس، ناامیدی، بدبختی و قساوت و بالنتیجه جرایم و جنایات می‌کشاند، همچنان که عقاید تصوف به سوی ذلت و نکبت و اسارت سوق می‌دهد. پس بهترین طریق برای سعادتمند کردن مردم، یعنی ایجاد سعادت نسبی، همان حدودی است که تعالیم یک دیانتی مانند اسلام برای پیروان وظایف طبیعی و اخلاقی تعیین کرده‌است». عرفان کسرایی می‌نویسد که آثار شجاع‌الدین شفا و احمد کسروی و علی دشتی هنوز در بازار دست‌فروش‌ها و به عنوان کتب ممنوعه در ایران خرید و فروش می‌شوند.
آثار > کتاب ۲۳ سال

اگر چه دشتی کتاب ۲۳ سال (منظور: ۲۳ سال دورهٔ پیغمبری محمد بن عبدالله) را در سال ۱۳۱۱ به رشته تحریر درآورد، ولی تا سال ۱۳۲۶ در چاپ و انتشار آن اقدامی نکرد. احتمال دارد چاپ کتاب در بیروت انجام گرفته باشد؛ زیرا بین سال‌های ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۶ رژیم شاه از چاپ و انتشار هرگونه نوشتاری که مخالف دین بود، جلوگیری می‌کرد. پس از انقلاب اسلامی، دشتی به گروه‌های مخالف حکومت جمهوری اسلامی که زیرزمینی فعالیت می‌کردند، اجازه داد به چاپ و انتشار این کتاب بپردازند. گفته می‌شود شمار نیم میلیون از این کتاب بین سال‌های ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۵ به گونه غیرمجاز چاپ و به فروش رفته‌است.
آثار > کتاب ۵۵

در سال ۱۳۵۴ کتابی از دشتی چاپ شد با نام پنجاه و پنج که در آن به ستایش پنجاه و پنج سال سلطنت پهلوی پرداخته بود. شورای دانشگاه تهران، دشتی را نامزد دکترای افتخاری کرد. افرادی در تشویق یا انتقاد از دشتی برای این کتاب، قلم زدند. از جمله احسان طبری نوشت: «آقای علی دشتی … هر مایه‌ای که داشته‌اند به خاطر برخورداری از «لذات عمر» در خدمت ستمگر نهادند».
آثار > کتاب (منسوب) عوامل سقوط

با این حال دشتی پس از انقلاب ۱۳۵۷ و در زندان، کتابی نوشت به نام عوامل سقوط و در آن از پادشاهی پهلوی انتقاد کرد.[نیازمند منبع معتبر]
آثار > داستان کوتاه

فتنه (۱۳۲۲)
جادو (۱۳۳۰)
هندو (۱۳۳۳)
آثار > پژوهش‌ها و نقد ادبی

سایه
ایام محبس (۱۳۰۱)
نقشی از حافظ (۱۳۳۶)
سیری در دیوان شمس (۱۳۳۷)
خاقانی، شاعری دیرآشنا (۱۳۴۰)
دَمی با خیام (۱۳۴۴)
در مدح قمر تاج (۱۳۴۵)
کاخ ابداع (منتشرشده در مجلهٔ یغما - ۱۳۵۱ /  بعد از انتشار در مجله یغما به شکل کتاب نیز به چاپ رسیده است)
نگاهی به صائب (مجموعه‌ای از دوازده مقاله - ۱۳۵۳)
قلمرو سعدی (۱۳۳۸)
تصویری از ناصرخسرو (۱۳۶۲)
آثار > نقد دین

۲۳ سال (که قبل از سال ۱۳۵۳ احتمالاً در بیروت به چاپ رسید و بعدها بارها به صورت زیرزمینی تجدید چاپ شد و بینشی انتقادی بر زندگی پایه‌گذار اسلام است)
تخت پولاد که در سال ۱۳۵۴، بدون ذکر نام نویسنده، چاپ شد و در برگیرنده بحثی است بین یک مجتهد و یک دانشجو.
جبر یا اختیار (۱۳۵۰)
ابلیس در کسوت عرفان (در روزنامه اطلاعات، شماره‌های ۱۸ تا ۳۱، اردی‌بهشت ۱۳۵۳)
در دیار صوفیان (چاپ چهارم ۱۳۶۳) مقالاتی پیرامون صوفی و صوفی‌گری
عقلا بر خلاف عقل (۱۳۵۴)
آثار > ترجمه

اعتماد بنفس (کتاب) اثر ساموئل اسمایلز
نوامیس روحیه تطور ملل اثر گوستاو لوبون
تفوّق انگلوساکسون مربوط به چیست؟ اثر ادمون دومولن
علی دشتی در جوانی

کتاب ۲۳ سال برجسته‌ترین نوشتار علی دشتی
بانک اسلامی پاکستان

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت سهامی عام (بورس پاکستان: BIPL)
صنعت: بانکداری اسلامی بانکداری خرد بانکداری سرمایه‌گذاری
بنا نهاده: ۷ آوریل ۲۰۰۶؛ ۱۸ سال پیش (۲۰۰۶-07}})
دفتر مرکزی: کراچی، پاکستان
تعداد کارکنان: ۳۳۵۰ نفر (۲۰۱۷)
مادر: جهانگیر صدیقی
وبگاه: www.bankislami.com.pk
بانک اسلامی پاکستان (انگلیسی: BankIslami Pakistan) شرکت خدمات مالی و بانکداری پاکستانی است، که در سال ۲۰۰۶ توسط جهانگیر صدیقی و با مشارکت بانک دبی (۱۸ درصد) تأسیس شد.
شعبه مرکزی این بانک در شهر کراچی قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس پاکستان معامله می‌شود. بانک اسلامی پاکستان هم‌اکنون مالک شبکه‌ای از ۴۰۰ شعبه در شهر می‌باشد.
حسین‌علی میرزا فرمانفرما

| حسین‌علی میرزا  فرمانفرما | حسین‌علی میرزا  فرمانفرما |
| --- | --- |
حکمران فارس: حکمران فارس
سلطنت: ۱۲۱۴ ه‍.ق - ۱۲۵۰ ه‍.ق
زاده: ۳ سپتامبر ۱۷۸۹  ۱۲ ذی الحجه ۱۲۰۳ ه‍.ق قصبۀ نوا، لاریجان، استان مازندران
درگذشته: ۲۲ ژوئیهٔ ۱۸۳۵ (۴۵ سال) ۲۶ ربیع‌الأول ۱۲۵۱ ه‍.ق (۳۱ تیر ۱۲۱۴) تهران، ایران
آرامگاه: تهران [نیازمند منبع]
سلسله: قاجاریان
پدر: فتحعلی‌شاه قاجار
مادر: بدر جهان خانم
سکه نیم قرانی (۵۰۰ دیناری) حسینعلی‌شاه؛ ضرب شیراز ۱۲۵۱ قمری
حسین‌علی‌میرزا (۱۲ ذی‌الحجهٔ ۱۲۰۳ ه‍.ق/۳ سپتامبر ۱۷۸۹ م – ۲۶ ربیع‌الأول ۱۲۵۱ ه‍.ق/۲۲ ژوئیه ۱۸۳۵ م) نامدار به حسین‌علی‌میرزا فرمانفرما، از شاهزادگان قاجار و فرزند فتحعلی‌شاه و  بدر جهان خانم عرب عامری بسطامی بود که در فاصلهٔ سال‌های ۱۲۱۴ تا ۱۲۵۰ ه‍.ق حکومت ایالت فارس را برعهده داشت و از مدعیان تاج و تخت پس از فوت پدرش به‌شمار می‌رفت.
ولی‌عهد فتحعلی‌شاه قاجار در ابتدا عباس میرزا بود. او در دوران ولایت‌عهد در یکی از عهدنامه‌هایی که با روسیه به امضا رساند، مسئله موروثی شدن سلطنت در میان فرزندانش را به‌عنوان یکی از بندهای عهدنامه گنجاند. از آنجا که او یک سال پیش از مرگ فتحعلی‌شاه (مهرماه ۱۲۱۳ خورشیدی) درگذشته بود، فتحعلی‌شاه برای اجرای مفاد عهدنامه، برخلاف مرسوم، محمد میرزا فرزند عباس میرزا یعنی نوه خودش را به ولایت‌عهد منصوب کرد و وی را به والی‌گری آذربایجان فرستاد. با مرگ فتحعلی‌شاه، بزرگ‌ترین پسر باقی‌مانده‌اش، حسین‌علی میرزا فرمان‌فرما که والی فارس بود و به‌لحاظ مرمت حرم احمد ابن موسی شاه‌چراغ، محبوبیتی نیز کسب کرده بود، داعیه پادشاهی نمود. محمدشاه، برادر کوچک‌تر (۱۷ساله‌اش) فیروز میرزا را به مقابله با قوای عمویش فرستاد که در این نبرد، قوای حسین‌علی میرزا فرمانفرما شکست خورد و پایه‌های سلطنت محمدشاه ۱۷ ساله تحکیم گردید.
زندگی > تبار

مقالهٔ اصلی: ایل قاجار
احتمالاً قاجارها مغول، ترکمان و سلجوقی نبوده‌اند بلکه از ترکان غربی و خویشاوند نزدیک خزرها و قبچاق‌ها و بلغارها و پچنگ‌ها بوده‌اند و در حدود سدهٔ هشتم میلادی با سایر طوایف ترک قفقاز جنوبی از آن سرزمین هجرت کرده‌اند. اینان نخست در حدود سدهٔ هشتم با سایر طوایف ترک قفقاز جنوبی از آن سرزمین هجرت کرده‌اند و سپس ۲۰۰ سال بعد از حمله مغول به ایران مجدداً به ایران برگشته‌اند. صفویه آنها را از آذربایجان به مازندران و گرگان و مرکز ایران برده‌اند و با افشارها و بیات‌ها و بایندرها بسیار نزدیک بوده و حتی شریک سرنوشت و شاید همسفر ایشان بوده‌اند. ایل قاجار یکی از هفت ایل اصلی ترکمان قزلباش بود که در زمان صفویه از آناتولی و شام به ایران مهاجرت کرده و شاه اسماعیل به یاری توان نظامی آن‌ها، سلسلهٔ صفویه را بنیان نهاد.
زندگی > تولد و کودکی

حسین‌علی‌میرزا فرمانفرما، پسر پنجم فتحعلی‌شاه، در ۱۲ ذی‌الحجهٔ ۱۲۰۳ ه‍.ق/۳ سپتامبر ۱۷۸۹ م، مصادف با عید قربان در قصبۀ نوا، از توابع لاریجان در استان مازندران پای به گیتی نهاد. مادرش  بدر جهان خانم عرب عامری بسطانی دختر محمدجعفر خان عرب عامری بسطامی بود که به فرمان آقامحمدخان قاجار به ازدواج فتحعلی‌شاه درآمده و نخستین همسر عقدی او بود. مادر بدر جهان خانم دختر امیراسماعیل خان خزیمه، امیر قائنات و جد بزرگ خاندان خزیمه علم است. بر این اساس، حسین‌علی‌میرزا فرمانفرما از طریق مادربزرگ مادری خود، با خاندان خزیمه علم خویشاوندی می‌یافت.
روایت خاوری شیرازی در کتاب تاریخ ذوالقرنین مربوط به ولادت فرمانفرما: «معزی الیه نیز درسنه یکهزار و دویست و سه در قصبه نوا از بطن صبیّه مرضیُه محمدجعفر خان عامری حاکم بسطام که بر افق سپهر اخضر برآید، به عالم شهود جلوه گر شد. چهری داشت که مهر منیر از تابش در تاب و ماه عالمگیر از التهابش در اضطراب بود. دایه روزگار از شیر لطافتش پرورش داده، مادر عهد در مهد طراوتش به استراحت نهاد. بیشابیه اغراق، مردم دیده در اول نظر بر جمال فرشته مثالش چون نجوم ثابته بر چرخ حیران شدی و از کثرت حیرانی چون گل میخ بر باب حربا در آفتاب و جوان در خواب بر جای خود خشک آمدی.»
ویژگی‌های شخصیتی > فرهنگ پروری

حسین‌علی‌میرزا فرمانفرما را شاهزاده‌ای علاقه‌مند به شعر و ادبیات دانسته‌اند و به تقلید از شیوۀ آقامحمدخان قاجار و فتحعلی‌شاه در توجه به اهل ادب، او نیز در شیراز اُدبای بسیاری را گردآورده بود و اسامی برخی از ایشان براساس مندرجات کتب و جُنگ‌ها عبارت است از ذوقی بسطامی، سالک یزدی، سلطان نوایی، شاهد فارسی، منعم شیرازی؛ و انجمن‌های بسیاری نیز در زمان حکومتش بر فارس در شهر شیراز دایر شده‌اند همچون انجمن عالی به دست میرزا محمّدحسین کردستانی متخلص به عالی، انجمن بسمل به دست حاجی علی‌اکبر نوّاب شیرازی متخلص به بسمل شیرازی و انجمن سخنوران وصال به دست محمدشفیع شیرازی متخلص و مشهور به وصال شیرازی.
ویژگی‌های شخصیتی > شعر و شاعری

منابع تاریخی دورۀ قاجار همچون اکسیر التواریخ، تذکرۀ انجمن خاقان، و جُنگ اشعار متأخرین، اشعار حسین‌علی‌میرزا فرمانفرما را منحصر به یک  مفرد دانسته‌اند و تنها در تذکرۀ دلگشا ابیات متعددی از او نقل شده است؛ اما علیرضا خزایی که گردآوردندۀ ابیات حسین‌علی‌میرزا فرمانفرما در یک مقاله است، شمار اشعار و ابیات شناخته شدۀ حسین‌علی‌میرزا فرمانفرما را شامل ۹  مفرد، یک رباعی و یک دوبیتی می‌داند که مشهورترین موارد از میان آن‌ها عبارت‌اند از:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  عبد گُنه‌کار سزاوار چیست؟  |  |  لایق آتش زدن و سوختن |
* * *
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  در بر اهل نظر روی تو را نیست نظیر  |  |  فردی از دفتر خوبیست، ولی منتخب است |
همچنین تنها رباعی سروده شده توسط حسین‌علی‌میرزا فرمانفرما در مدح  علی ابن ابی‌طالب، امام نخست شیعیان است که از دیگر اشعار مشهور او به حساب آمده و در برخی منابع نقل شده است:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  ای شیر خدا، تو آگهی از دل ما  |  |  کز روز ازل هم تو سرشتی گل ما |
|  با مهر خود آمیخته‌ای آب و گِلم  |  |  مهر تو کجا برون رود از دل ما؟ |
فرزندان

اسامی فرزندان حسینعلی میرزا فرمانفرما به قرار ذیل می‌باشد:
| ردیف | نام | تولد/وفات | نام مادر | تصویر | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | رضاقلی میرزا | ۱۲۲۰ هجری قمری – ۱۲۷۹ ه‍.ق کرمانشاه | مادرش دختر «محمدقلی خان افشار»، بیگلربیگ ولایت ارومی آذربایجان بود. |  | ملقب به نایب الایاله - مؤلف کتاب سفرنامه رضاقلی میرزا |
| ۲ | امام‌قلی میرزا | ۱۲۲۱–۱۲۷۰ هجری قمری | مادرش خواهر «یوسف خان تلیکه سری مازندرانی» بود. |  |  |
| ۳ | نجف‌قلی میرزا والی | ۱۲۲۲ هجری قمری – ۱۲۷۲ هجری قمری | مادرش یکی از شاهدخت‌های گرجی است. |  | ملقب و متخلص به والی |
| ۴ | نصرالله میرزا |  | مادرش خواهر «یوسف خان تلیکه سری مازندرانی» بود. |  | حاکم شولستان ممسنی |
| ۵ | تیمور میرزا حسام‌الدوله |  | مادرش دختر «محمدقلی خان افشار»، بیگلربیگ ولایت ارومی آذربایجان بود. |  | با نوشابه خانم دختر شجاع‌السلطنه ازدواج کرد. کتابی به نام بازنامه ناصری تالیف کرده است. صاحب چند فرزند بود، از جمله مغرور میرزا موثق‌الدوله |
| ۶ | شاهرخ میرزا |  | مادرش یکی از شاهدخت‌های گرجی است. |  | مدتی حاکم کاشان بود. با بیگم خانم دختر محمدقاسم خان ظهیرالدوله ازدواج کرد. صاحب پسری به نام جلال‌الدین میرزا شد که نوادگان او نام خانوادگی «جلالی قاجار» را انتخاب کردند. |
| ۷ | جهانگیر میرزا |  |  |  | حاکم داراب. |
| ۸ | اکبر میرزا |  | مادرش یکی از شاهدخت‌های گرجی است. |  | در جوانی فوت شد. |
| ۹ | کی‌خسرو میرزا سپهسالار | ؟ / ۱۲۷۰ هجری قمری | مادرش دختر «امیرگونه خان کرد زعفرانلو»، ایلخان مملکت خراسان و حاکم مرز خبوشان بود. |  | داماد شجاع‌السلطنه. . از دختر شجاع‌السلطنه صاحب پسری بود به نام جمال‌الدین میرزا که در شیراز به شازده جمالی شهرت داشت و اکنوت نیز گذر شازده جمالی به نام او در بافت تاریخی این شهر موجود است. |
| ۱۰ | اسکندر میرزا |  | مادرش دختر «محمدقلی خان افشار»، بیگلربیگ ولایت ارومی آذربایجان بود. |  |  |
| ۱۱ | نادر میرزا | ۱۲۳۲ هجری قمری /؟ | مادرش خواهر «یوسف خان تلیکه سری مازندرانی» بود. |  |  |
| ۱۲ | محمدکاظم میرزا |  | مادرش از اهالی شیراز بود. |  |  |
| ۱۳ | محمد میرزا |  | مادرش دختر «محمدقلی خان افشار»، بیگلربیگ ولایت ارومی آذربایجان بود. |  |  |
| ۱۴ | کامران میرزا |  |  |  |  |
| ۱۵ | سلطان ابراهیم میرزا |  | از نوادگان ایمانعلی سلطان ایل بیگی شاهسون بغدادی |  |  |
| ۱۶ | داراب میرزا |  |  |  |  |
| ۱۷ | منوچهر میرزا |  |  |  |  |
| ۱۸ | ایرج میرزا |  |  |  |  |
| ۱۹ | طهماسب میرزا | ؟ / ۱۲۷۰ هجری قمری |  |  | صاحب منصب توپخانه شیراز |
| ۲۰ | دختر |  |  |  | همسر سعید بن سلطان بن احمد، امام مسقط و فرمانروای زنگبار |
| ۲۱ | دختر |  |  |  | همسر محمدعلی خان قشقایی |
| ۲۲ | دختر |  |  |  | همسر میرزا ابوالحسن فسائی |
| ۲۳ | قمرالسلطنه |  |  |  | همسر شکرالله خان نوری |
| ۲۴ | دختر |  |  |  | همسر ابوالحسن خان مشیرالملک |
| ۲۵ | فاطمه خانم |  |  |  | ابتدا همسر بهرام میرزا معزالدوله و سپس همسر شیرعلی خان دنبلی نواده احمدخان دنبلی |
پی‌نوشت‌ها

↑  خزایی، دربارۀ مفردات و رباعیّات حسینعلی‌میرزا فرمان‌فرما، ۶۴.
↑  خزایی، دربارۀ مفردات و رباعیّات حسینعلی‌میرزا فرمان‌فرما، ۶۴.
↑  نفیسی، تاریخ و اجتماعی و سیاسی ایران، ۳۴.
↑  Savory, “Safavid Persia”, 395.
↑  خزایی، دربارۀ مفردات و رباعیّات حسینعلی‌میرزا فرمان‌فرما، ۶۴.
↑  اعتمادالسلطنه، تاریخ منتظم ناصری، ج ۳، ص. ۱۶۲۲.
↑  نفیسی، تاریخ و اجتماعی و سیاسی ایران، ۳۹۳.
↑  خزایی، دربارۀ مفردات و رباعیّات حسینعلی‌میرزا فرمان‌فرما، ۶۴.
↑  خاوری شیرازی، تاریخ ذوالقرنین، ج۲، ص ۹۷۶–۹۷۷.
↑  ماجرای نقاشی شکسته حسنعلی میرزا در کاخ گلستان
↑  خزایی، دربارۀ مفردات و رباعیّات حسینعلی‌میرزا فرمان‌فرما، ۶۵.
↑  خزایی، دربارۀ مفردات و رباعیّات حسینعلی‌میرزا فرمان‌فرما، ۶۵.
↑  مجلۀ شعر، انجمن‌های ادبی در دارالأدب ایران، ۲۸-۲۹.
↑  اعتضادالسلطنه، اکسیرالتواریخ، ۱۹۲.
↑  گروسی، تذکرۀ انجمن خاقان، ۶۶.
↑  خزایی، دربارۀ مفردات و رباعیّات حسینعلی‌میرزا فرمان‌فرما، ۶۵-۶۶.
↑  خزایی، دربارۀ مفردات و رباعیّات حسینعلی‌میرزا فرمان‌فرما، ۶۵-۶۷.
↑  خزایی، دربارۀ مفردات و رباعیّات حسینعلی‌میرزا فرمان‌فرما، ۶۵-۶۷.
↑  خاوری شیرازی، تذکرۀ خاوری، ۱۰۸-۱۱۳.
↑  سفرنامه سدیدالسلطنه، ص۴۳.
↑  حسینی فسائی، فارسنامۀ ناصری، ج۱، ص ۷۴۶.
↑  حسینی فسائی، فارسنامۀ ناصری، ج۲، ص ۱۰۱۱.
↑  حسینی فسائی، فارسنامۀ ناصری، ج۱، ص ۷۴۲.
↑  حسینی فسائی، فارسنامۀ ناصری، ج۱، ص ۷۴۰.
↑  حسینی فسائی، فارسنامۀ ناصری، ج۱، ص ۷۵۵.
↑  شجره‌نامه خاندان معزی توسط شاهزاده عبدالباقی معزی
↑  قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷۲ - د‌ر ستایش ‌دو شاهزاده آزاده حسینعلی میرزای فرمانفرما و حسنعلی میرزا شجاع السلطنه گوید
حسینعلی میرزا فرمانفرما، پسر فتحعلی‌شاه قاجار. نقاشی پشت شیشه، منسوب به مهرعلی.
این قبر مربوط به احمد میرزا نوذری از نوادگان شاهزاده حسینعلی میرزا فرمانفرما است. روی این سنگ آورده شده‌است که رضاقلی میرزا پسر حسنعلی میرزا می‌باشد که به اشتباه روی این سنگ قبر نگاشته شده و ناشی از تشابه اسم شاهزاده فرمانفرما و برادرش حسنعلی میرزا شجاع السلطنه است.
ردینگ، آیووا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= آیووا, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Redding, Iowa | Redding, Iowa |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of Redding, Iowa: Location of Redding, Iowa
ایالت:  آیووا
شهرستان: شهرستان رینگ‌گلد، آیووا
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۰۱ مایل مربع (۲٫۶۲ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۰۰ مایل مربع (۲٫۵۹ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰۱ مایل مربع (۰٫۰۳ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۱۴۵ فوت (۳۴۹ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۸۲
 • برآورد (2012): ۸۲
 • تراکم: ۸۲٫۰/مایل مربع (۳۱٫۷/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 50860
کد منطقه: 641
FIPS code: 19-66000
GNIS feature ID: 0460563
ردینگ (به انگلیسی: Redding) شهری در ایالت آیووا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۸۲ نفر بوده‌است.