فهرست طرح‌های پانزی
نمونه‌های تاریخی > قرن بیستم > دهه ۱۹۸۰

در دهه ۱۹۸۰، ژان پیر ون روسم یک شرکت سرمایه‌گذاری در بازار سهام به نام "Moneytron" در بلژیک را اداره می‌کرد. ون راسم مدعی شد که یک مدل آماری برای پیش‌بینی رفتار بازارهای سهام و شکست نظام سرمایه‌داری ایجاد کرده‌است. سرمایه گذاران ادعاهای ون راسم را باور کردند و این اعتماد، همراه با هدیه او برای تبلیغ خود، به ون راسم اجازه داد ۸۶۰ میلیون دلار آمریکا (حدود ۳۲ میلیارد فرانک بلژیک) جمع‌آوری کند. او همچنین سهام تکراری را معامله کرد. در سال ۱۹۹۱، او به دلیل آنچه بخشی از طرح پانزی بود به پنج سال زندان محکوم شد. به گفته او، این "راهی برای لعنت به سیستم" بود.
بین سال‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۴ در پرتغال، دونا برانکا طرحی را اجرا کرد که ۱۰ درصد سود ماهانه پرداخت می‌کرد. او در سال ۱۹۸۸ به ۱۰ سال زندان محکوم شد. او همیشه ادعا می‌کرد که فقط برای کمک به فقرا تلاش می‌کند، اما در محاکمه او ثابت شد که معادل ۸۵ میلیون یورو (تقریبا ۱۲۰ میلیون دلار آمریکا) دریافت کرده‌است.
در ژانویه ۱۹۸۴، آدریان نیوودت طرح به اصطلاح "Kubus" را با یک محصول زیبایی ظاهری در آفریقای جنوبی آغاز کرد. مشترکان این طرح یک ماده ظاهراً بیولوژیکی به نام "فعال کننده" خریداری کردند که برای رشد کشت در شیر استفاده می‌شد. پس از یک یا دو هفته رشد، کشت‌ها برداشت و خشک شدند و دوباره به طرح فروخته شدند. این فرهنگ‌ها هرگز برای یک محصول زیبایی استفاده نشدند، بلکه به سادگی زمین گیر شدند و به سرمایه گذاران بیشتر به عنوان فعال کننده فروخته شدند.
۱۶۰۰ سرمایه‌گذار در شرکت Diamond Mortgage و AJ Obie، دو شرکت با مدیران یکسان، تقریباً ۵۰ میلیون دلار در آنچه دادگاه تجدیدنظر میشیگان به عنوان "بزرگترین طرح گزارش شده "پانزی" در تاریخ ایالت توصیف کرد، از دست دادند. این قانون منجر به تصویب قانون کارگزاران، وام دهندگان و خدمات وام مسکن در سال ۱۹۸۷ شد.
در دهه ۱۹۸۰ در سن دیگو، کالیفرنیا، J. David & Company، یک عملیات تجاری و سرمایه‌گذاری ارز و کالا به نام بنیانگذار آن، J. David Dominelli، یک معامله گر ارز و کالا ، مشخص شد که یک طرح پانزی است. که ۲۰۰ میلیون دلار گرفت و ۱۲۰ میلیون دلار به سرمایه گذاران برگرداند و ۸۰ میلیون دلار ضرر خالص به جا گذاشت. این طرح تمام سطوح کسب و کار و زندگی حرفه ای طبقه بالا را در سن دیگو و اطراف آن تحت تأثیر قرار داد. یکی از کسانی که بیشتر درگیر این ماجرا بود، نانسی هوور، شهردار دل مار، کالیفرنیا، یک شهر ساحلی دنج و مجلل در شمال لاجولا بود. هوور در آن زمان دستیار جی دیوید بود. همچنین شرکت حقوقی برجسته نیویورکی راجرز اند ولز (اکنون کلیفورد شانس)، که به جی دیوید (از طریق شریک سرکش) و دیگران مشاوره داده بود، شرکت داشت. هنگامی که سقوط فرا رسید، جی دیوید برای مدت کوتاهی به مونتسرات در دریای کارائیب گریخت، اما در نهایت برای اعتراف به اتهامات فدرال بازگردانده شد و به ۲۰ سال زندان محکوم شد.
بین سال‌های ۱۹۷۸ و ۱۹۸۳، ران روالد یک شرکت سرمایه‌گذاری را در هاوایی اداره کرد. این شرکت در سال ۱۹۸۳ اعلام ورشکستگی کرد و مشخص شد که یک طرح پانزی بوده که بیش از ۴۰۰ سرمایه‌گذار بیش از ۲۲ میلیون دلار را فریب داده‌است. روالد ادعا کرد که او این شرکت را به عنوان جبهه ای برای سازمان اطلاعات مرکزی ایالات متحده اداره می‌کرده‌است. روالد مجرم شناخته شد و به ۸۰ سال زندان محکوم شد. او در سال ۱۹۹۵ آزاد شد.
از سال ۱۹۸۶ تا ۲۰۰۱، رید اسلاتکین تقریباً ۶۰۰ میلیون دلار از حدود ۸۰۰ سرمایه‌گذار ثروتمند در آنچه در صفحه ویکی‌پدیا اسلاتکین به عنوان "یکی از بزرگترین طرح‌های پانزی در ایالات متحده از زمان اجرای خود چارلز پانزی " توصیف شده‌است، جمع‌آوری کرد.
Tenka Ikka no Kai (天下一家の会, Tenka ikka no kai؟, به معنای واقعی کلمه "جامعه یک خانواده زیر آسمان" است.) یک طرح هرمی بود که توسط کنایچی اوچیمورا (内村健一 اجرا می‌شد). پشت تنکا ایکا نو کای دای-ایچی سوگو کیزای کنکیوشو قرار داشت (第一相互経済研究所)، توسط اوچیمورا اداره می‌شود. این سازمان که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شد، زمانی یک میلیون عضو داشت. این دلیلی برای تصویب قانون ژاپن برای منع شرکت‌های هرمی بود. در سال ۱۹۸۶، Dai-ichi Sōgo Keizai Kenkyūsho اعلام ورشکستگی کرد و بدهی‌هایی بالغ بر ۱۸۹٬۶۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰ ین باقی گذاشت. آن را بزرگ‌ترین طرح هرمی در تاریخ نامیده‌اند.