مشکل بدذات
ویژگی‌ها

قاعده‌سازی ریتل و وبر در سال ۱۹۷۳ از مشکل بدذات در برنامه‌ریزی سیاست اجتماعی ده ویژگی را مشخص کرد:
هیچ قاعده قطعی برای یک مشکل بدذات وجود ندارد: «اطلاعات مورد نیاز برای درک مشکل به ایده فرد برای حل آن بستگی دارد. این به این معناست که: برای توصیف یک مشکل شرورانه با جزئیات کافی، باید فهرستی جامع برای همه راه‌حل‌های قابل تصور پیش از موعد ایجاد کرد.»
مشکلات بدذات هیچ زمان توقفی ندارند: «در حل یک مشکل ساده، مشکل‌گشا می‌داند که چه زمانی کار خود را انجام داده است. معیارهایی وجود دارد که نشان می‌دهد چه زمانی راه‌حل یا راه‌حلی پیدا شده است. با مشکلات بدذات هرگز به راه حل «نهایی»، «کامل» یا «کاملاً صحیح» نمی‌رسید – زیرا هیچ معیار عینی برای آن ندارید. مشکل به طور مداوم در حال تحول و جهش است. زمانی که منابع شما تمام می‌شود، زمانی که نتیجه به طور ذهنی «به اندازه کافی خوب» تلقی می‌شود یا زمانی که احساس می‌کنیم «آنچه را که می‌توانستیم» انجام داده‌ایم، می‌توانیم بگوییم کار ما به اتمام رسیده است.»
راه‌حل‌ها برای مشکلات بدذات درست یا غلط نیستند، بلکه بهتر یا بدتر هستند: «معیارهای قضاوت درباره اعتبار یک «راه‌حل» برای یک مشکل بدذات، به شدت به ذی‌نفعان وابسته است. با این حال، قضاوت‌های ذی‌نفعان مختلف احتمالاً به‌طور گسترده‌ای متفاوت است تا با منافع گروهی یا شخصی، مجموعه‌های ارزشی خاص و تمایلات ایدئولوژیک آنها مطابقت داشته باشد. ذی‌نفعان مختلف راه‌حل‌های مختلف را بهتر یا بدتر می‌بینند.»
هیچ راه فوری و نهایی برای آزمون راه‌حل یک مشکل بدذات وجود ندارد: «هر راه‌حلی، پس از اجرا، امواجی از پیامدها را در یک دوره زمانی طولانی (عملاً نامحدود) ایجاد خواهد کرد. علاوه بر این، پیامدهای روز بعد راه‌حل ممکن است عواقب کاملاً نامطلوبی داشته باشد که سنگینی آن بیشتر از مزایای مورد نظر یا مزایای انجام شده کنونی باشد.»
هر راه‌حل برای یک مشکل بدذات بسیار مهم است؛ زیرا فرصتی برای یادگیری از طریق آزمون و خطا وجود ندارد و هر تلاش اهمیت بسیاری دارد: «هر راه‌حل اجرا شده نتیجه دارد و «ردپایی» از خود بر جای می‌گذارد که قابل بازگرداندن نیست و هر تلاشی برای تغییر یک تصمیم یا تصحیح عواقب نامطلوب، مجموعه‌ای دیگر از مشکلات بدذات را ایجاد می‌کند.»
مشکلات بدذات مجموعه‌ای از راه حل‌های بالقوه قابل شمارش (یا به طور کلی قابل توصیف) و همچنین مجموعه‌ای از عملیات مجاز توصیف شده‌ خوبی ندارند که ممکن است در طرح گنجانده شود: «هیچ معیاری وجود ندارد که فرد را قادر سازد که ثابت کند تمام راه‌حل‌های یک مشکل بدذات شناسایی و در نظر گرفته شده است. ممکن است به دلیل تناقضات منطقی در «تصویر» مشکل، راه‌حلی پیدا نشود.»
هر مشکل بدذاتی اساساً منحصربه‌فرد است: «هیچ طبقه‌ای از مشکلات بد وجود ندارد به این معنا که اصول راه‌حل را می‌توان به گونه‌ای توسعه داد که برای همه اعضای آن طبقه مناسب باشد. همچنین بخشی از هنر مقابله با مشکلات بدذات، هنر این است که خیلی زود متوجه نشویم کدام نوع راه‌حل را باید اعمال کنیم.»
هر مشکل بدذاتی می‌تواند که نشانه یک مشکل دیگر در نظر گرفته شود: «همچنین بسیاری از جنبه‌های درونی یک مشکل بدذات را می‌توان نشانه‌های دیگر جنبه‌های داخلی همان مشکل دانست. مقدار زیادی از علیت متقابل و حلقوی دخیل است و مشکل دارای سطوح علی بسیاری است که باید در نظر گرفته شود. برای تعیین سطح مناسبی از انتزاع مورد نیاز برای تعریف مسئله، قضاوت‌های پیچیده‌ای مورد نیاز است.»
وجود یک اختلاف که نشان‌دهنده یک مشکل بدذات است را می‌توان با روش‌های متعددی توضیح داد. انتخاب توضیح، ماهیت حل مشکل را تعیین می‌کند: «هیچ قانون یا روشی برای تعیین توضیح «صحیح» یا ترکیبی از توضیحات برای یک مشکل بدذات وجود ندارد. دلیل آن این است که در برخورد با مسائل شرور، چندین راه برای رد یک فرضیه وجود دارد.»
برنامه‌ریز اجتماعی حق ندارد که اشتباه کند (یعنی برنامه‌ریزان مسئول عواقب اقداماتی هستند که ایجاد می کنند): «در علم سخت، محقق مجاز است فرضیه‌هایی را مطرح کند که بعداً رد می‌شوند. در واقع، تولید و رد چنین فرضیه‌هایی است که نیروی محرکه اصلی پشت توسعه علمی است. برای فرضیه‌هایی که اشتباه از آب در می‌آیند، کسی جریمه نمی‌شود. در دنیای مشکلات بدذات، چنین مصونیتی قابل تحمل نیست. در اینجا هدف، یافتن حقیقت نیست، بلکه بهبود بخشی از ویژگی‌های دنیایی است که مردم در آن زندگی می‌کنند. برنامه‌ریزان مسئول عواقب اقداماتی هستند که ایجاد می‌کنند.»
کانکلین بعداً مفهوم بدذاتی مشکل را به حوزه‌هایی غیر از برنامه‌ریزی و سیاست تعمیم داد. ویژگی‌های تعیین کننده کانکلین عبارتند از:
مشکل تا پس از قاعده‌سازی راه‌حل قابل درک نیست.
مشکلات بدذات هیچ زمان توقفی ندارند.
راه‌حل‌ها برای مشکلات بدذات درست یا غلط نیستند.
هر مشکل بدذاتی اساساً جدید و منحصربه‌فرد است.
هر راه‌حل برای یک مشکل بدذات بسیار مهم است و در آن راه برگشتی وجود ندارد.
مشکلات بدذات راه‌حل‌های جایگزینی ندارند.