stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
هنریخ مخیتاریان
ابتدای زندگی > منچستر یونایتد

در تاریخ ۲ ژوئیه ۲۰۱۶، رئیس اجرایی دورتموند هانس یواخیم واتسکه اعلام نمود که فروش مخیتاریان به عنوان یک بازیکن آزاد به منچستر یونایتد انگلستان تا یک سال دیگر اجتناب ناپذیر خواهد بود.
مخیتاریان نخستین گل خود را در پیروزی ۲–۰ در بازی پیش از فصل مقابل ویگان اتلتیک در تاریخ ۱۵ ژوئیه به ثمر رساند. در تاریخ ۷ اوت ۲۰۱۶ وی اولین گل رقابتی در پیروزی ۲–۱ مقابل لستر سیتی در جام خیریه انگلستان ۲۰۱۶ به ثمر رساند. در تاریخ ۱۴ اوت ۲۰۱۶ وی نخستین بازیکن ارمنی شد که در لیگ برتر زمانی که وی در دقیقه ۷۵ جایگزین خوان ماتا در پیروزی ۳–۱ باشگاه فوتبال ای. اف. سی بورنموث شد. نخستین بازی لیگ برتری خویش را در تاریخ ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۶ در شهرآورد منچستر انجام داد اما در نیمه بازی تعویض شد.
در تاریخ ۸ دسامبر ۲۰۱۶ مخیتاریان نخستین گل باشگاهی خود را مقابل زوریا لوهانسک در آخرین بازی گروهی منچستر یونایتد لیگ اروپا به ثمر رساند. سه روز بعد در بازی بعدی یونایتد مخیتاریان نخستین گل لیگ برتر خود (و نخستین گل خویش در ورزشگاه الدترافورد) را پیروزی ۱–۰ برابر تاتنهام هاتسپر به ثمر رساند.
ابتدای زندگی > آرسنال

او در ماه ژانویه با الکسیس سانچز معاوضه شد و او به تیم آرسنال منتقل شد.
عملکرد ملی

مخیتاریان نخستین بازی را برای تیم ملی فوتبال ارمنستان در چهارچوب یک بازی دوستانه خارج از خانه مقابل تیم ملی فوتبال پاناما در تاریخ ۱۴ ژانویه ۲۰۰۷ انجام داد.
وی در گروه B مرحله مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲ شش گل برای ارمنستان به ثمر رساند، به این ترتیب بهترین گلزن این گروه شد. اگرچه ارمنستان از مرحله مقدماتی یورو ۲۰۱۲ صعود نکرد، Mkhitaryan's performances landed him in the UEFA Euro 2012 Qualifying Dream Team with six goals.
در تاریخ ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۳، در غیاب دروازه‌بان کاپیتان فیکس رومن برزوفسکی، مخیتاریان برای نخستین بار کاپیتانی تیم ملی کشورش را برعهده گرفت، که آنها در خانه ۱–۰ در مرحله مقدماتی جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ (اروپا) در مقابل تیم ملی فوتبال دانمارک شکست خوردند. در تاریخ ۱۵ اکتبر پس از به ثمر رساندن ۱۲مین گل ملی خویش که به شکست ۳–۱ انجامید وی برترین گلزن تاریخچه تیم ملی فوتبال ارمنستان شد، تیم ملی فوتبال ایتالیا in another qualifier on 15 October. This surpassed the 11 scored for the nation by آرتور پتروسیان.
در تاریخ ۲۷ مه ۲۰۱۴، پیروزی ۴–۳ یک بازی دوستانه مقابل تیم ملی فوتبال امارات متحده عربی در ورزشگاه دو لا فونتنته در کروژ، سوئیس دو گل به ثمر رساند. دو سال و یک روز بعد وی نخستین هت تریک بین‌المللی ارمنستان، در پیروزی ۷–۱ بازی دوستانه مقابل تیم ملی فوتبال گواتمالا در لس آنجلس به ثمر رساند.
مخیتاریان نخستین بازی را برای تیم ملی فوتبال ارمنستان را در تاریخ ۱۴ ژانویه ۲۰۰۷ مقابل پاناما انجام داده‌است.
زندگی شخصی

مخیتاریان از طرفدارانش در ارمنستان لقب هنو و از سوی حامیان بروسیا دورتموند لقب میکی را دریافت کرده‌است.
اشخاصی که بازی مخیتاریان و پدرش را تماشا کرده‌اند می‌گویند که سبک بازیشان خیلی به هم شباهت دارد. او می‌گوید که «من باور دارم که وی [پدرم] مرا نظاره‌گر است و به من افتخار می‌کند.»
مخیتاریان یک فرد چندزبانه است، او قادر است به‌صورت روان به شش زبان: ارمنی، روسی، انگلیسی، آلمانی، فرانسوی، پرتغالی و مقداری ایتالیایی صحبت کند.
آمار ملی > بازی‌های ملی

| ارمنستان> سال | ارمنستان> بازی | ارمنستان> گل | ارمنستان> پاس گل |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۰۷ | ۲ | ۰ | ۰ |
| ۲۰۰۸ | ۵ | ۰ | ۰ |
| ۲۰۰۹ | ۷ | ۱ | ۰ |
| ۲۰۱۰ | ۵ | ۳ | ۲ |
| ۲۰۱۱ | ۸ | ۴ | ۳ |
| ۲۰۱۲ | ۸ | ۲ | ۲ |
| ۲۰۱۳ | ۸ | ۲ | ۱ |
| ۲۰۱۴ | ۷ | ۴ | ۰ |
| ۲۰۱۵ | ۶ | ۰ | ۱ |
| ۲۰۱۶ | ۵ | ۳ | ۶ |
| ۲۰۱۷ | ۹ | ۶ | ۴ |
| ۲۰۱۸ | ۱۰ | ۱ | ۴ |
| ۲۰۱۹ | ۶ | ۳ | ۲ |
| ۲۰۲۰ | ۲ | ۱ | ۰ |
| ۲۰۲۱ | ۷ | ۲ | ۰ |
| مجموع | ۹۵ | ۳۲ | ۲۵ |
آمار ملی > گل‌های ملی

همچنین ببینید: فهرست گل‌های بین‌المللی هنریخ مخیتاریان
| شماره | تاریخ | میزبان | بازی ملی | حریف | نتیجه | رقابت |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  ۱ | ۲۸ مارس ۲۰۰۹ | ایروان |  ۹ |  استونی | ۲–۲ | مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۰ |
|  ۲ | ۲۵ مه ۲۰۱۰ | ایروان |  ۱۵ |  ازبکستان | ۳–۱ | دوستانه |
|  ۳ | ۸ اکتبر ۲۰۱۰ | ایروان |  ۱۸ |  اسلواکی | ۳–۱ | مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲ |
|  ۴ | ۱۲ اکتبر ۲۰۱۰ | ایروان |  ۱۹ |  آندورا | ۴–۰ | مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲ |
|  ۵ | ۲ سپتامبر ۲۰۱۱ | لا ولا |  ۲۴ |  آندورا | ۳–۰ | مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲ |
|  ۶ | ۶ سپتامبر ۲۰۱۱ | ژیلینا |  ۲۵ |  اسلواکی | ۴–۰ | مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲ |
|  ۷ | ۷ اکتبر ۲۰۱۱ | ایروان |  ۲۶ |  مقدونیه | ۴–۱ | مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲ |
|  ۸ | ۱۱ اکتبر ۲۰۱۱ | دوبلین |  ۲۷ |  ایرلند | ۱–۲ | مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲ |
|  ۹ | ۱۲ اکتبر ۲۰۱۲ | ایروان |  ۳۴ |  ایتالیا | ۱–۳ | مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۴ |
|  ۱۰ | ۱۴ نوامبر ۲۰۱۲ | ایروان |  ۳۵ |  لیتوانی | ۴–۲ | دوستانه |
|  ۱۱ | ۱۱ ژوئن ۲۰۱۳ | کپنهاگ |  ۳۹ |  دانمارک | ۴–۰ | مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۴ |
|  ۱۲ | ۱۵ اکتبر ۲۰۱۳ | ناپل |  ۴۳ |  ایتالیا | ۲–۲ | مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۴ |
|  ۱۳ | ۲۷ مه ۲۰۱۴ | کروژ |  ۴۵ |  امارات | ۴–۳ | دوستانه |
|  ۱۴ | ۲۷ مه ۲۰۱۴ | کروژ |  ۴۵ |  امارات | ۴–۳ | دوستانه |
|  ۱۵ | ۶ ژوئن ۲۰۱۴ | ماینتس |  ۴۷ |  آلمان | ۱–۶ | دوستانه |
|  ۱۶ | ۷ سپتامبر ۲۰۱۴ | کپنهاگ |  ۴۹ |  دانمارک | ۱–۲ | مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۶ |
|  ۱۷ | ۲۹ مه ۲۰۱۶ | کارسون |  ۵۸ |  گواتمالا | ۷–۱ | دوستانه |
|  ۱۸ | ۲۹ مه ۲۰۱۶ | کارسون |  ۵۸ |  گواتمالا | ۷–۱ | دوستانه |
|  ۱۹ | ۲۹ مه ۲۰۱۶ | کارسون |  ۵۸ |  گواتمالا | ۷–۱ | دوستانه |
|  ۲۰ | ۲۶ مارس ۲۰۱۷ | ایروان |  ۶۲ |  قزاقستان | ۲–۰ | مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۸ |
|  ۲۱ | ۴ ژوئن ۲۰۱۷ | ایروان |  ۶۳ |  | ۵–۰ | دوستانه |
|  ۲۲ | ۴ ژوئن ۲۰۱۷ | ایروان |  ۶۳ |  | ۵–۰ | دوستانه |
|  ۲۳ | ۸ اکتبر ۲۰۱۷ | آستانه |  ۶۸ |  قزاقستان | ۱–۱ | مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۸ |
|  ۲۴ | ۹ نوامبر ۲۰۱۷ | ایروان |  ۶۹ |  بلاروس | ۴–۱ | دوستانه |
|  ۲۵ | ۱۳ نوامبر ۲۰۱۷ | ایروان |  ۷۰ |  قبرس | ۳–۲ | دوستانه |
|  ۲۶ | ۱۶ اکتبر ۲۰۱۸ | ایروان |  ۷۸ |  مقدونیه | ۴–۰ | لیگ ملت‌های اروپا ۱۹–۲۰۱۸ |
|  ۲۷ | ۲۳ مارس ۲۰۱۹ | سارایوو |  ۸۱ |  بوسنی | ۱–۲ | مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۲۰ |
|  ۲۸ | ۸ سپتامبر ۲۰۱۹ | ایروان |  ۸۶ |  بوسنی | ۴–۲ | مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۲۰ |
|  ۲۹ | ۸ سپتامبر ۲۰۱۹ | ایروان |  ۸۶ |  بوسنی | ۴–۲ | مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۲۰ |
|  ۳۰ | ۱۱ اکتبر ۲۰۲۰ | تیخی |  ۸۷ |  گرجستان | ۲–۲ | لیگ ملت‌های اروپا ۲۱–۲۰۲۰ |
|  ۳۱ | ۸ سپتامبر ۲۰۲۱ | ایروان |  ۹۱ |  لیختن‌اشتاین | ۱–۱ | مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۲ |
|  ۳۲ | ۱۴ نوامبر ۲۰۲۱ | ایروان |  ۹۵ |  آلمان | ۱–۴ | مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۲ |
افتخارات

پیونیک
لیگ برتر فوتبال ارمنستان: ۲۰۰۶، ۲۰۰۷، ۲۰۰۸، ۲۰۰۹
جام استقلال ارمنستان: ۲۰۰۹
سوپر جام فوتبال ارمنستان: ۲۰۰۷، ۲۰۰۸
شاختار دونتسک
لیگ برتر فوتبال اوکراین: ۲۰۱۰–۱۱، ۱۲–۲۰۱۱، لیگ برتر فوتبال اوکراین ۱۳-۲۰۱۲
جام حذفی فوتبال اوکراین: ۲۰۱۰–۱۱، ۱۲–۲۰۱۱، ۲۰۱۲–۱۳
سوپر جام فوتبال اوکراین: ۲۰۱۲
بروسیا دورتموند
سوپر جام فوتبال آلمان: ۲۰۱۴
منچستر یونایتد
جام خیریه انگلستان: ۲۰۱۶
لیگ اروپا: ۲۰۱۷
اینتر میلان
سری آ(۱): ۲۴–۲۰۲۳
کوپا ایتالیا(۱): ۲۳–۲۰۲۲
سوپر جام فوتبال ایتالیا(۲): ۲۰۲۲، ۲۰۲۳
نایب‌قهرمان لیگ قهرمانان اروپا: ۲۳–۲۰۲۲
انفرادی
بازیکن فوتبال سال ارمنستان: ۲۰۰۹، ۲۰۱۱، 2012, ۲۰۱۳، 2014, ۲۰۱۵، ۲۰۱۶، ۲۰۱۷
بازیکن سال در کشورهای حوزه دریای بالتیک و مستقل همسود: ۲۰۱۲، 2013
بهترین بازیکن لیگ برتر فوتبال اوکراین: لیگ برتر فوتبال اوکراین ۱۳-۲۰۱۲
لیگ برتر فوتبال اوکراین لیگ برتر فوتبال اوکراین: لیگ برتر فوتبال اوکراین ۱۳-۲۰۱۲
بازیکن فوتبال سال لیگ برتر فوتبال اوکراین: ۲۰۱۲
بازیکن فوتبال فصل کشورهای مستقل همسود: ۲۰۱۲، ۲۰۱۳
بوندس‌لیگا بازیکن ماه: April 2016
Bundesliga Assist Leader: 2015–16
تیم فصل بوندس‌لیگا: ۲۰۱۵–۱۶
بهترین گلزن جام حذفی فوتبال آلمان: 2015–16
کیکر Bundesliga Players' بازیکن فصل: 2015–16
Premier League Goal of the Month: December 2016
جام اتحادیه باشگاه‌های انگلستان top assist provider: 2016–17
باشگاه فوتبال منچستر یونایتد گل فصل: 2016–17 (vs. Sunderland, 27 December 2016)
ترکیب فصل لیگ اروپا: ۱۷–۲۰۱۶
بهترین بازیکن دیدار با لچه
سایر
مدال درجه یک خدمات به سرزمین مادری (2017)
نگارخانه

مخیتاریان در حال جشن با شاختار در ۲۰۱۱
برای مطالعهٔ بیشتر

Henrikh Mkhitaryan Meets With Pope Francis, Asbarez, ۱۵ نوامبر ۲۰۲۲
مخیتاریان هنگام بازی برای متالورگ دونتسک در ۲۰۰۹

Mkhitaryan with تیم ملی فوتبال ارمنستان in 2014
شهرستان اهواز

| شهرستان اهواز | شهرستان اهواز |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: خوزستان
مردم: مردم
جمعیت: ۱٬۳۰۲٬۵۹۱ نفر
وبگاه: سایت شهرداری اهواز م۱
 :  
شهرستان اهواز یکی از شهرستان‌های استان خوزستان به مرکزیت شهر اهواز می‌باشد.
تقسیمات کشوری

این شهر در سال ۱۳۸۸ دارای سه بخش مرکزی، باوی و حمیدیه بود. در سال ۱۳۹۱، بخش‌های اسماعیلیه و غیزانیه شهر اهواز تأسیس شدند. بخش باوی در سال ۱۳۸۹ و بخش حمیدیه در سال ۱۳۹۱ از شهرستان اهواز جدا شدند و به شهرستان ارتقا یافتند. همچنین محله کوت عبدالله با ادغام با روستاهای اطراف شهر تبدیل به شهر کوت عبدالله و زیر مجموعه شهرستان کارون شد. در حال حاضر، شهر اهواز دارای سه بخش، شش دهستان و دو شهر است:
بخش مرکزی شهراهواز
دهستان الهایی
دهستان لامی
روستا ها: اهواز، الهایی
بخش اسماعیلیه
دهستان اسماعیلیه شمالی
دهستان اسماعیلیه جنوبی
بخش غیزانیه
تارنماهای اینترنتی اهواز

سایت شهرداری اهواز
آتش‌نشانی اهواز
اتوبوسرانی اهواز
سازمان آرامستان‌ها اهواز
تاکسیرانی اهواز
118 مشاغل اهواز بایگانی‌شده  در ۲۸ دسامبر ۲۰۱۸ توسط Wayback Machine
سازمان قطارشهری اهواز
سازمان میادین و ساماندهی مشاغل شهری اهواز
فورت لادردیل، فلوریدا

مکان در 22px فلوریدا, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| فورت لادردیل، فلوریدا Fort Lauderdale, Florida | فورت لادردیل، فلوریدا Fort Lauderdale, Florida |
| --- | --- |
شهر: شهر
نام مستعار: Venice of America: نام مستعار: Venice of America
موقعیت در فلوریدا: موقعیت در فلوریدا
مختصات: ۲۶°۰۸′۹″ شمالی ۸۰°۰۸′۳۱″ غربی﻿ / ﻿۲۶٫۱۳۵۸۳°شمالی ۸۰٫۱۴۱۹۴°غربی﻿ / 26.13583; -80.14194: مختصات: ۲۶°۰۸′۹″ شمالی ۸۰°۰۸′۳۱″ غربی﻿ / ﻿۲۶٫۱۳۵۸۳°شمالی ۸۰٫۱۴۱۹۴°غربی﻿ / 26.13583; -80.14194
ایالت:  فلوریدا
شهرستان:  Broward
تاریخ تأسیس: ۲۷ مارس ۱۹۱۱
حکومت: حکومت
 • شهردار: جک سیلر (د)
مساحت: مساحت
 • شهر: ۹۳٫۳ کیلومتر مربع (۳۶٫۰ مایل مربع)
 • خشکی: ۸۲٫۲ کیلومتر مربع (۳۱٫۷ مایل مربع)
 • آب: ۱۱٫۱ کیلومتر مربع (۴٫۳ مایل مربع)
ارتفاع: ۲٫۷۵ متر (۹٫۰۲ فوت)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • شهر: ۱۶۵۵۲۱
 • تراکم: ۱۸۰۰/کیلومتر مربع (۴۶۰۰/مایل مربع)
 • کلان‌شهری: ۵۵۶۴۶۳۵
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۵- (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۴- (EDT)
زیپ‌کدها: ۳۳۳۰۱–۳۳۳۴۰ , ۳۳۳۴۵–۳۳۳۴۹
کد(های) منطقه: ۷۵۴ , ۹۵۴
وبگاه: www.fortlauderdale.gov
فورت لادردیل (به انگلیسی: Fort Lauderdale)، نام شهری است در ایالت فلوریدا از کشور ایالات متحده آمریکا و حومه میامی می‌باشد و در بخش شهرستان براوارد، فلوریدا قرار دارد و جمعیت آن براساس آخرین سرشماری در سال ۲۰۱۸، ۱۸۲٫۵۹۵ می‌باشد. این شهر یک مکان گردشگری پرطرفدار است که میانگین دمای آن در طول سال ۷۵٫۵ درجه فارنهایت (۲۴٫۲ درجه سانتیگراد) و ۳۰۰۰ ساعت آفتاب در سال است. یش از ۵۶۰ هتل، و نزدیک به ۳۶٬۰۰۰ اتاق هتل در این شهر وجود دارد. از این رو، این شهرستان نزدیک به ۸۷ میلیون دلار از مالیات ۵٪ هتلداری خود، جمع‌آوری کرده‌است. علاوه بر این، تردد ۳٫۸۹ میلیون مسافر از بندر اورگلیدز، آن را به سومین بندر بزرگ دریایی جهان تبدیل کرده‌است. فورت لادردیل بزرگ بیش از ۴۰۰۰ رستوران، ۶۳ زمین گلف، ۱۲ مرکز خرید، ۱۶ موزه، ۱۳۲ کلوپ شبانه، ۲۷۸ پارکینگ پارکلند و ۱۰۰ مارینا دارد که ۴۵۰۰۰ قایق بادبانی ساکن دارند. نام گذاری فورت لادردیل پس از سلسله قلعه‌هایی است که ایالات متحده در جنگ دوم سمینول ساخته‌است. قلعه‌ها نام خود را از سرگرد ویلیام لادردیل (۱۸۳۸–۱۷۸۲) برادر کوچکتر سرهنگ جیمز لادردیل گرفتند. ویلیام لادردیل فرمانده جدائی از سربازانی بود که قلعه اول را ساختند. توسعه شهر تا ۵۰ سال پس از رها شدن قلعه‌ها در پایان درگیری شروع نشده بود.
سه قلعه به نام «فورت لادردیل» ساخته شده‌است: اولین در نیو ریور، دوم در تارپون بند و سوم در نزدیکی محل مارینا باهیا قرار داشت.استادیوم باشگاه فوتبال اینترمیامی که لیونل مسی را در اختیار دارد در این منطقه قرار دارد.
پرچم آلمان

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام: پرچم فدرال و پرچم بازرگان
کاربرد: پرچم زمینی شهروندی و کشوری، پرچم دریایی شهروندی 
تناسب: ۳:۵
پذیرفته‌شده: ۲۳ مه ۱۹۴۹
طرح: سه‌رنگ افقی سیاه، سرخ و زرد.
 :  
گونه دیگر از پرچم آلمان: گونه دیگر از پرچم آلمان
نام: پرچم خدمات فدرال و پرچم جنگ
کاربرد: پرچم زمینی و دریایی کشوری، پرچم زمینی نظامی  
تناسب: ۳:۵
پذیرفته‌شده: ۰۱۹۵۰−۰۶−۰۷ ۷ ژوئن ۱۹۵۰
 :  
گونه دیگر از پرچم آلمان: گونه دیگر از پرچم آلمان
نام: پرچم جنگ دریایی و Gsch
کاربرد: پرچم دریایی نظامی  
تناسب: ۳:۵
پذیرفته‌شده: ۹ مه ۱۹۵۶
 :  
پرچم آلمان یک پرچم سه رنگ افقی متشکل از سه رنگ سیاه، قرمز و طلایی است. این پرچم اولین بار در انقلاب ۱۸۴۸ معرفی شد و در هنگام تفکیک دو آلمان هم به این شکل بود؛ ولی در آلمان شرقی نمادهای کمونیسم به آن اضافه شد. این پرچم همیشه به این رنگ نبوده‌است؛ مثلاً در سال ۱۸۶۶ در جنگ پادشاهی پروس و اتریش به سفید-سیاه و قرمز تغییر می‌کند؛ و تا سال ۱۹۱۸ به همین شکل بود، ولی در سال ۱۹۳۳ به قدرت گرفتن حزب نازی و تبدیل شدن آلمان به آلمان نازی دوباره سه رنگ زرد سیاه و قرمز بازگشت.
طراحی

سه رنگ این پرچم در قانون اساسی آلمان و در ماده ۲۲ مطرح شده‌است؛
مشخصات زیر توسط (غرب) دولت آلمان در سال ۱۹۵۰ تعیین شدند، پرچم سه ردیف با پهنای یکسانی را نشان می‌دهد و نسبت عرض به طول آن ۳:۵ است که البته در زمانی که پرچم جمهوری وایمار بوده‌است نسبت آن ۲:۳ بوده‌است.
| رنگ | سیاه | سیاه | قرمز | قرمز | طلایی | طلایی |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| RAL |  | ۹۰۰۵ Jet black |  | ۳۰۲۰ Traffic red |  | ۱۰۲۱ Cadmium yellow |
| HKS |  | ۰، ۰، ۰ |  | 5.0PB ۳٫۰/۱۲ |  | 6.0R ۴٫۵/۱۴ |
| CMYK |  | ۰٫۰٫۰٫۱۰۰ |  | ۰٫۱۰۰٫۱۰۰٫۰ |  | ۰٫۱۲٫۱۰۰٫۵ |
| پانتون |  | سیاه |  | ۴۸۵ |  | ۷۴۰۵ |
| کد شانزدهی اچ‌تی‌ام‌ال |  | #000000 |  | #FF0000 |  | #FFCC00 |
| کد ده‌دهی اچ‌تی‌ام‌ال |  | ۰٬۰٬۰ |  | ۲۵۵٬۰٬۰ |  | ۲۵۵٬۲۰۴٬۰ |
طراحی > طلائی یا زرد؟

پرچم‌شناسی به ندرت بین طلائی و زرد تمایز قائل می‌شود. در نشان خانوادگی، هر دوی آن‌ها با هم هستند. برای پرچم آلمان، چنین ارجحیتی وجود دارد: رنگ استفاده شده در پرچم طلائی است، نه زرد.
زمانی که پرچم سه رنگ قرمز-سیاه-طلائی توسط جمهوری به عنوان پرچم خود به تصویب رسید، توسط محافظه کاران conservatives، سلطنت طلبان monarchists و سمت راستی‌ها far right که به پرچم با نام‌های مستعار معاند نظیر سیاه- قرمز- زرد، سیاه-قرمز-خردل یا حتی سیاه-قرمز-"رنگ مدفوع" ؟! اشاره می‌کردند، مورد حمله واقع شد.
هنگامی که نازی‌ها در سال ۱۹۳۳ به قدرت رسیدند، رنگ‌های سیاه-سفید-و قرمز امپراطوری آلمان قبل از ۱۹۱۸، سریعاً دوباره روی کار آمدند؛ و ماشین تبلیغاتی آنان به بی‌اعتبار ساختن سیاه-قرمز-طلائی با استفاده از الفاظ توهین‌آمیز قبل که سلطنت طلبان به کار می‌بردند ادامه داد.
در ۱۶ نوامبر سال ۱۹۵۹، دیوان عدالت فدرال آلمان اظهار کرد که استفاده از «سیاه-قرمز-زرد» و شبیه آن «سراسر، سال‌های آشفتگی نازی‌ها را به همراه داشت، به مفهوم تهمت‌های مخربی علیه نمادهای دموکراتیک دولت دست یافت» و در آن هنگام جرم محسوب نمی‌شد. همانگونه که در سال ۱۹۶۸ توسط Arnold Rabbow خلاصه شد «رنگ‌های آلمان سیاه-قرمز-زرد هستند اما آن‌ها سیاه-قرمز- طلائی خوانده می‌شوند».
استفاده از رنگ خالص و خنثی زرد بدون کمترین اثری از نارنجی اشتباه تلقی می‌شود، با وجود آن در پرچم‌های غیررسمی نظیر آن‌هایی که توسط طرفداران در رویدادهای ورزشی نشان داده می‌شوندبه حد کافی عمومیت دارد.
تاریخ > دورهٔ قرون وسطی

امپراتوری مقدس روم، (قرن دهم-۱۸۰۶)، شناخته شده به عنوان امپراتوری مقدس رمِ مردم آلمان پس از (۱۵۱۲) پرچم ملی نداشت، اما سیاه و طلائی به عنوان رنگ‌های امپراتوری رم مقدس استفاده و در پرچم‌های امپریالیستی پررنگ شدند: عقابی سیاه بر روی پس زمینه‌ای طلائی. پس از اواخر قرن ۱۳ و اوایل قرن ۱۴، پنجه و منقار عقاب به رنگ قرمز درآمد. از اوایل قرن ۱۵، یک عقاب دو سر مورد استفاده قرار گرفت.
در سال ۱۸۰۴، ناپلئون بناپارت امپراتوری اول فرانسه را اعلام کرد. در پاسخ به این امر، امپراتور مقدس روم فرانتس دوم دودمان هابسبورگ محدودهٔ خود برای امپراتوری اتریش بودن را اعلام کرد و فرانتس اول اتریش شد. با توجه به رنگ‌های پرچم امپراتوری روم مقدس، پرچم امپراتوری اتریش سیاه و طلائی بود. فرانسوای دوم آخرین امپراتور روم مقدس بود، که با ناپلون مجبور به انحلال امپراتوری در سال ۱۸۰۶ شد. پس از این مرحله، این رنگ‌ها در پرچم اتریش تا سال ۱۹۱۸ مورد استفاده قرار گرفت.
رنگ‌های قرمز و سفید نیز در این دوره قابل توجه بود. زمانی که امپراتوری روم مقدس در جنگ‌های صلیبی شرکت کرد، یک پرچم جنگ در کنار پرچم سیاه-طلائی امپریالیستی به چرخش درآمد. این پرچم، به عنوان پرچم مقدس جورج شناخته شد، صلیبd سفید بود بر روی پس زمینهٔ قرمز: وارونهٔ صلیب مقدس جورج، و مشابه پرچم دانمارک به عنوان پرچم انگلستان مورد استفاده واقع شد. همچنین، قرمز و سفید رنگ‌های اتحادیهٔ بازرگانان بود (قرن ۱۳ تا ۱۷). کشتی‌های تجاری بازرگانان توسط پرچم‌های قرمز سفید خود قابل شناسایی بودند، و اغلب شهرهای بازرگانان، قرمز و سفید را به عنوان رنگ‌های شهر خود اتخاذ نمودند. هنوز قرمز و سفید به عنوان رنگ بسیاری از شهرهای سابق بازرگانان مانند هامبورگ یا برمن نشان داده می‌شد.
در ایتالیای شمالی، در طول نبرد Guelph و Ghibelline از قرن ۱۲ تا ۱۴، ارتش گوبلین طرفدار امپراتوری، پرچم جنگ امپراتوری روم مقدس را برای خود به تصویب رسانید (صلیب سفید بر روی قرمز)، در حالی که گوئلف ضد امپریالیستی، رنگ‌ها را معکوس کرد (قرمز بر روی سفید). این دو طرح در اصالت خانوادگی شهرهای ایتالیای شمالی برتر هستند و شاخصی آشکار از گرایش‌های جناحی گذشتهٔ خود باقی ماندند. به‌طور سنتی، شهرهای گیبلین مانند پاویا، نوارا، کومو، و آسته همچنان به بازی با صلیب گبلین ادامه دادند. صلیب خلیج در ارتش مدنی شهرهای سنتی خلیج مانند جنوا، میلان، ورسلی، آلساندریا، رجیو، و بولونیا یافت می‌شد.
تاریخ > جنگ‌های ناپلئون

با پایان امپراتوری روم مقدس در سال ۱۸۰۶، بسیاری از دوک و شاهزادگان آن به کنفدراسیون راین که کنفدراسیونی از ایالات دولت ناپلئون بود، پیوستند. این کشورها ترجیح دادند که از پرچم خود استفاده کنند. کنفدراسیون پرچمی برای خود نداشت؛ در عوض به جای آن از پرچم آبی-سفید-قرمز فرانسه (پرچم فرانسه) و نشان با شکوه محافظ آن، ناپلئون استفاده نمود.
در طول جنگ‌های ناپلئونی، مبارزهٔ آلمان علیه نیروهای اشغالگر فرانسوی به‌طور قابل توجهی بوسیلهٔ رنگ‌های سیاه، قرمز و طلائی نمادینه شده و پس از استفاده در لشکر آزاد لوتزو، تیمی داوطلب از ارتش پروس، محبوب گشت. این تیم یونیفرم‌هایی به رنگ سیاه با پوشش قرمز و دکمه‌های طلائی داشتند. انتخاب رنگ ریشه‌های واقع گرا داشت. با این وجود سیاه-قرمز-طلائی رنگ‌های سابق بودند که توسط امپراتوری روم مقدس مورد استفاده قرار گرفت. اعضای لشکر نیاز داشتند که لباس‌های خود را مجهز کنند: به منظور ارائهٔ یک یونیفرم آسان‌تر بود که تمامی لباس‌ها به رنگ سیاه باشد. دکمه‌های رنگ طلائی به‌طور گسترده‌ای در دسترس بود، و پرچم دم چلچله‌ای در رنگ‌های قرمز و سیاه توسط نیزه اندازها در واحدها استفاده شدند. در آن زمان، رنگ‌ها نشان دهنده ی:
از سیاهی (سیاه) بردگی و رعیتی از طریق جنگ‌های خونین (قرمز) به طلائی (طلا) نور آزادی.
به عنوان اعضای این واحد که از سراسر آلمان آمدند و عمدتاً دانش آموزان و دانشگاهیان بودند، لشکر آزاد لوتزو و رنگ آن‌ها توجه قابل مطرحی را در میان مردم آلمان بدست آورد.
تاریخ > کنفدراسیون آلمان

کنگره وین ۱۸۱۵ تا ۱۶ منجر به ایجاد کنفدراسیون آلمان، اتحادیه بی‌پایه‌ای از تمامی دولت‌های آلمانی باقی‌مانده از جنگ‌های ناپلئون، گشت. کنفدراسیون به عنوان جایگزینی برای امپراتوری در حال منقرض روم مقدس با فرانسوای اول اتریش_ آخرین امپراتور روم مقدس_ به عنوان رئیس‌جمهور آن تشکیل شد. کنفدراسیون پرچمی برای خود نداشت، هر چند که سه رنگ سیاه-قرمز-طلائی در برخی مواقع به اشتباه به آن نسبت داده می‌شود.
به محض برگشت از جنگ، سربازان کارآزموده لشکر آزاد لوتزو، برادری دانشجویی را در ینا در ژوئن ۱۸۱۵ تأسیس نمودند. برادری دانشجویی نهایتاً پرچمی را با سه ردیف مساوی افقی اتخاذ کردند که متشکل از قرمز، سیاه، و قرمز با طلائی پاک و یک شاخه بلوط طلائی در امتداد ردیف سیاه، متعاقب رنگ‌های لشکر آزاد بود. از آنجایی که دانش آموزان خدمت‌گذار لشکر آزاد لوتزو از ایالت‌های مختلف آلمان می‌آمدند، ایدهٔ دولت آلمان واحد به همراه برادری دانش آموزی شروع به شتاب گرفت و اخوت مشابه، پس از آن در سراسر کنفدراسیون شکل گرفت. در ۱۸ اکتبر سال ۱۸۱۷، چهارمین سالگرد نبرد لایپزیک، صدها تن از اعضای برادری و دانشگاهیان سراسر ایالات کنفدراسیون در وارتبورگ در Saxe-Weimar-Eisenach همدیگر را ملاقات کردند و ندای ملت آلمان واحد و آزاد را سر دادند.
پرچم طلائی-قرمز-سیاه برادری ینا در این جشنوارهٔ وارتبوگ به‌طور برجسته‌ای نشان داده شد، و به‌طوری‌که در نهایت، رنگ‌های سیاه، قرمز و طلائی سمبلی از خواست آنان برای دولت آلمان واحد شد. اتریش، در عزم خود برای حفظ وضع موجود، احکام کارلزبد ۱۸۱۹ که تمامی تشکل‌های دانشجوئی را ممنوع می‌کرد را وضع کرد، و رسماً به اخوت پایان داد.
در ماه مه سال ۱۸۳۲، حدود ۳۰۰٫۰۰۰ تن در جشنوارهٔ Hambach برای آزادی، اتحاد، و حقوق مدنی تظاهرات کردند. رنگ‌های سیاه، قرمز و طلائی نمادی پابرجا برای لیبرال، دموکرات و جنبش جمهوری‌خواه در ایالات آلمان از سال جشنوارهٔ وارتبوگ شده‌است و پرچم‌ها در این رنگ‌ها در فستیوال وارتبورگ یک دفعه به چرخش درآمدند. در حالی که تصاویر معاصر استفادهٔ برجسته از سه رنگ طلائی-قرمز- و سیاه (نسخهٔ وارونهٔ پرچم امروزی آلمان) را نشان دادند، پرچم‌های بازمانده از این رویداد، سیاه-قرمز-طلائی بودند. به عنوان مثال می‌توان به Ur-Fahne پرچم آویزان از قلعهٔ Hambach Castle در طول جشنواره اشاره نمود: سه رنگ سیاه-قرمز-طلائی که ردیف قرمز شامل Deutschlands Wiedergeburt (تولد دوبارهٔ آلمان) می‌شد. در حال حاضر، این پرچم در معرض نمایش دائمی در قلعه می‌باشد.
تاریخ > انقلاب و پارلمان فرانکفورت

در فصل بهار زمان انقلاب ۱۸۴۸ انقلابیون با سه رنگ به خیابان‌ها ریختند. لیبرال‌ها به قدرت رسیدند و پس از یک مشورت طولانی یک مجلس ملی تدوین گشت. پارلمان فرانکفورت سیاه-قرمز-طلائی را به عنوان رنگ رسمی آلمان اعلام کرد و قانونی را که بیان‌کنندهٔ نشان یا پرچم مدنی آن سه رنگ سیاه-قرمز-زرد بود را تصویب نمود.
در سال ۱۸۵۹، پارلمان فرانکفورت سقوط کرد، و کنفدراسیون آلمان که اقدامات پارلمان شکست خوردهٔ فرانکفورت را سرکوب می‌کرد تحت ریاست جمهوری اتریش مسترد گردید. پس از آن، مبرم‌ترین مسئله این بود که آیا آیندهٔ ملت آلمان اتریش را شامل خواهد بود یا نه، همانگونه که وضعیت اتریش به عنوان یک امپراطوری چند ملیتی، رؤیای یک متحد آلمان بزرگ را بغرنج می‌ساخت. متناوباً، آلمان صغیر (kleindeutsch) وجود داشت، راه حل برای یک آلمانی که تنها زمین‌های آلمان را دارا و محروم از اتریش بود. دوگانگی پروسی-اتریشی در داخل کنفدراسیون در نهایت به جنگ اتریش و پروس در سال ۱۸۶۶ منجر شد. در طول جنگ، ایالات متحدهٔ جنوبی با اتریش سه رنگ سیاه-قرمز-طلائی را به عنوان پرچم خود اتخاذ نمود، و نیز سپاه ارتش آلمان بازوبندهای سیاه-قرمز طلائی پوشید. پادشاهی پروس و متحدان شمال آلمان آن عمدتاً، اتریش را شکست داده و راه را برای تحقق آلمان صغیر راه حل چند سال بعد هموار ساخت.
تاریخ > کنفدراسیون آلمان شمالی و امپراتوری آلمان (۱۸۶۶–۱۹۱۸)

به دنبال انحلال کنفدراسیون آلمان، پروس جانشین غیررسمی خود، کنفدراسیون آلمان شمالی را، با امضای پیمان کنفدراسیون در اوت ۱۸۶۶ و پس از آن قانون اساسی ۱۸۶۷ را تشکیل داد. این ائتلاف شامل پروس، بزرگ‌ترین کشور عضو و ۲۱ ایالت آلمانی شمال بود.
اولین بار این پرسش که کدام پرچم باید توسط کنفدراسیون جدید به تصویب برسد، توسط حمل و نقل مطرح شد و آنان خواست خود را برای داشتن یک هویت بین‌المللی قابل شناخت بیان نمودند. تقریباً تمامی حمل و نقل بین‌المللی که به کنفدراسیون تعلق داشت، هم از پروس و هم از سه بازرگان سابق شهرهای ایالات برمن، هامبورگ و لوبک نشات می‌گرفت. بر این اساس، آدولف سوئتبر، دبیر اتاق بازرگانی هامبورگ، در روزنامه Bremer Handelsblatt در ۲۲ سپتامبر ۱۸۶۶ پیشنهاد کرد که در هر پرچم طرح شده باید سه رنگ پروس (سیاه و سفید) با رنگ‌های بازرگانی (قرمز و سفید) ترکیب شود. در سال بعد، قانون اساسی کنفدراسیون آلمان شمالی به تصویب رسید، که یک سه رنگی افقی سیاه-سفید-قرمز هم به عنوان پرچم مدنی و هم به عنوان پرچم جنگ اعلام گردید.
پادشاه ویلهلم اول پروس با انتخاب رنگ‌ها راضی شد: قرمز و سفید برای نشان دادن Margraviate of Brandenburg دولت انتخاب‌کننده امپریال که جد پادشاهی پروس بود. غیبت طلا از پرچم نیز روشن ساخت که این دولت آلمان شامل «سیاه و طلائی» سلطنت اتریش نمی‌شود. پس از جنگ فرانسه و پروس باقی دولت‌های آلمان جنوبی، با کنفدراسیون آلمان شمالی متحد شدند که منجر به اتحاد آلمان و ترفیع سلطنت پروس به امپراتور این دولت در سال ۱۸۷۱ شد. در قانون اساسی آن، امپراتوری آلمان، سیاه، سفید و قرمز را به عنوان رنگ‌های ملی خود حفظ کرد، سه رنگ قبلی که توسط کنفدراسیون آلمان شمالی استفاده می‌شد آن‌ها را در سال ۱۸۹۲ رسماً به عنوان پرچم خود انتخاب نمود.
سه رنگ سیاه-سفید-قرمز در پرچم آلمان تا انتهای امپراتوری آلمان در سال ۱۹۱۸، در آخرین روزهای جنگ جهانی اول باقی ماند.