محیط محاسباتی پیشرفته
تاریخچه > انحلال

با این حال، ایده ACE (و انجمن) کمی بیش از یک سال پس از آغاز، شروع به فروپاشی کردند، زیرا آشکار شد که بازار انبوهی برای جایگزینی برای پلتفرم محاسباتی Wintel وجود ندارد. پلتفرم‌های تازه‌کار، بهبود عملکرد کافی را نسبت به رایانه‌های شخصی فعلی ارائه ندادند و به دلیل حجم کم تولید، چنین سیستم‌هایی دارای معایب عمده مالی بودند. هنگامی که این ایده شروع شد، سیستم‌های مبتنی بر RISC (که در آن زمان در فرکانس 100-200 مگاهرتز کار می‌کردند) نسبت به تراشه‌های 80486 اینتل (که در آن زمان تقریباً در فرکانس 60 مگاهرتز کار می‌کردند) برتری‌های عملکردی قابل‌توجهی داشتند ، اما پنتیوم قول داد که چنین مزایایی را کاهش دهد. [ نیازمند منبع ]
Compaq اولین شرکتی بود که انجمن را ترک کرد و اظهار داشت که با کنار رفتن مدیرعامل راد کانیون ، یکی از حامیان اصلی تشکیل ACE، آنها اولویت‌ها را از سیستم‌های سطح بالاتر تغییر دادند.  عوامل دیگر شامل بازسازی مداوم Compaq در میان نتایج مالی ناامیدکننده، معرفی سریع پنتیوم، و افزایش در دسترس بودن نرم افزار یونیکس برای معماری اینتل بود. به دنبال آن سازمان همکاری شانگهای اعلام کرد که تمام کارهای مربوط به انتقال نسخه یونیکس خود به پلتفرم MIPS را به حالت تعلیق در می آورند. خروج Canion از Compaq منجر به انحلال قرارداد توسعه فناوری بین Compaq و SGI در اوایل سال 1992 شد که برای توسعه مشترک رایانه‌های مبتنی بر MIPS ایجاد شده بود، اگرچه Compaq انکار کرد که این امر منجر به خروج شرکت از انجمن ACE شود. که تنها چند ماه بعد اتفاق افتاد.
درگیری ها و مشکلات احتمالی دیگری برای انجمن وجود داشت. در اوایل سال 1992، SGI اعلام کرده بود که قصد دارد سیستم های کامپیوتری MIPS را خریداری کند، فروشندگان پیشرو مانند Control Data ("بزرگترین مشتری OEM برای MIPS و SGI") به دلیل نگرانی در مورد این خرید معلق و کنترل حاصل از SGI، تغییر به معماری های دیگر را در نظر گرفتند. روی پلتفرم هدف DEC پردازنده آلفا خود را منتشر کرده بود و کمتر به ترویج یک معماری رقیب علاقه داشت، که نشان دهنده ادامه پشتیبانی پایین رده از MIPS بود، عدم تعهد به محصولات آینده، به ویژه در رابطه با خط پردازنده ها و پشتیبانی MIPS R4000 را نشان داد.
در همین حال، تحویل سریع و بهبود عملکرد پیش‌بینی‌شده پردازنده Pentium آینده اینتل، همراه با قیمت‌های رقابتی‌تر، باعث شد تا «20 تا 30 درصد حق بیمه» سیستم‌های مبتنی بر MIPS برای فروشندگانی مانند Compaq و مشتریان آن‌ها جذابیت کمتری داشته باشد. اگرچه ACE در ابتدا از معماری x86 پشتیبانی می کرد ، طبق گزارش ها، مشتریان با پیامی نامنسجم در مورد گزینه های مختلف سخت افزاری و نرم افزاری که این ایده در بر می گرفت، گیج می شدند. در نتیجه، تاکید بیشتر بر معماری MIPS "به عنوان یک شناخت غیررسمی از آنچه که سازمان واقعاً در تمام طول انجام می‌داده است" در نظر گرفته شد و تمرکز بیشتر بر روی ARC به عنوان راهی برای ارائه سخت‌افزار مبتنی بر MIPS بود. در آوریل 1992، هیئت مشاوران اجرایی ACE مجدداً ایده عمل را بر روی در دسترس بودن نرم افزار سیستم برای پلتفرم ARC متمرکز کرد.
اینتل هرگز خود عضو ACE نبود، زیرا معماری پردازنده آن توسط Compaq معرفی شده بود. از آنجایی که MIPS به دنبال به دست آوردن سهم بازار با هزینه اینتل بود، این ایده یک تهدید رقابتی برای اینتل بود و شرکت را وادار کرد "گام‌های بیشتری برای جلب رضایت مشتریان خود بردارد".  در واقع، یکی از انگیزه‌های گزارش شده برای مشارکت Compaq در ACE این بود که "آتش زیر اینتل روشن شود" و شرکت مجبور شود نقشه راهی تولید کند که به اندازه کافی برای مشتریان Compaq رقابتی باشد. پاسخ اینتل تسریع تحویل پنتیوم و پیگیری توسعه موازی سه نسل از محصولات آینده ( P5 ، P6 و P7) بود.