stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مارتین ون بیورن
ریاست جمهوری (1837–1841) > مورد آمیستاد: پیروزی برای بردگان سابق

پرونده آمیستاد یک دعوای آزادی بود که شامل مسائل بین المللی بود و توسط دادگاه عالی ایالات متحده تصمیم گیری شد.این در نتیجه شورش موفقیت‌آمیز بردگان آفریقایی در کشتی اسپانیایی لا آمیستاد در سال 1839 بود.ون بیورن الغا طلبی را بزرگ‌ترین تهدید برای وحدت ملت می‌دانست و در برابر کوچک‌ترین دخالت در برده‌داری در ایالت‌هایی که وجود داشت، مقاومت می‌کرد.دولت او از تقاضای دولت اسپانیا برای تحویل کشتی و محموله آن (از جمله آفریقایی ها) به اسپانیا حمایت کرد.با این حال، وکلای لغو قانون مداخله کردند.یک قاضی دادگاه منطقه فدرال حکم داد که آفریقایی ها از نظر قانونی آزاد هستند و باید به خانه منتقل شوند، اما دولت ون بیورن این پرونده را به دادگاه عالی تجدید نظر کرد.
در دادگاه عالی در فوریه 1840، جان کویینسی آدامز مشتاقانه برای حق آزادی آفریقایی ها بحث کرد.هنری دی. گیلپین، دادستان کل ون بیورن، پرونده دولت را ارائه کرد.در مارس 1841، دادگاه عالی حکم نهایی خود را صادر کرد: آفریقایی‌های آمیستاد مردمی آزاد بودند و باید اجازه بازگشت به خانه را داشته باشند.ماهیت منحصر به فرد این پرونده باعث افزایش علاقه عمومی به این حماسه شد، از جمله مشارکت رئیس جمهور سابق آدامز، شهادت آفریقایی ها در دادگاه فدرال و نمایندگی آنها توسط وکلای برجسته.دولت ون بیورن پرونده خود را باخت و بردگان سابق پیروز شدند.این مورد توجه را به تراژدی های شخصی برده داری جلب کرد و حمایت جدیدی را برای جنبش فزاینده الغای در شمال جلب کرد.همچنین دادگاه ها را به کانون اصلی بحث ملی در مورد مبانی حقوقی برده داری تبدیل کرد.
ریاست جمهوری (1837–1841) > انتصابات قضایی

ون بورن دو قاضی وابسته را به دیوان عالی منصوب کرد: جان مک‌کینلی، تایید شده در 25 سپتامبر 1837، و پیتر ویویان دانیل، تایید شده در 2 مارس 1841. او همچنین هشت قاضی فدرال دیگر را منصوب کرد که همگی در دادگاه های ناحیه‌ای ایالات متحده بودند.
ریاست جمهوری (1837–1841) > مهماندار کاخ سفید

در نیمه اول ریاست جمهوری خود، ون بیورن، که سال ها بیوه شده بود، شخص خاصی نداشت که به عنوان میزبان کاخ سفید در رویدادهای اجتماعی دولت ایفای نقش کند، اما سعی کرد خودش چنین وظایفی را بر عهده بگیرد.هنگامی که پسر بزرگش آبراهام ون بیورن در سال 1838 با آنجلیکا سینگلتون ازدواج کرد، به سرعت اقدام کرد تا عروسش را به عنوان میزبان خود منصوب کند.او از بستگان دور خود، دالی مدیسون، که پس از مرگ همسرش به واشینگتن نقل مکان کرده بود، مشاوره خواست و به زودی مهمانی های رئیس جمهور جان گرفت.پس از پذیرایی در شب سال نو در سال 1839، روزنامه بوستون پست با هیاهو گفت: «[آنجلیکا ون بیورن] بانویی با دستاوردهای نادر است، بسیار متواضع، اما در آدابش کاملاً آسان و برازنده و در مکالمه آزاد و سرزنده ... مورد تحسین جهانیان است».
از آنجایی که ملت یک رکود اقتصادی عمیق را تحمل می کرد، شیوه پذیرایی آنجلیکا ون بورن در پذیرایی ها تحت تأثیر خواندن سنگین او از زندگی درباری اروپایی بود (و خوشحالی ساده لوحانه او از پذیرفته شدن به عنوان ملکه ایالات متحده در هنگام بازدید از دربار سلطنتی انگلستان.پوشش روزنامه در این مورد، و این ادعا که او قصد دارد محوطه کاخ سفید را دوباره به باغ‌های سلطنتی اروپا شبیه کند، در یک حمله سیاسی به پدرشوهرش توسط چارلز اوگل نماینده کنگره پنسیلوانیا ویگ مورد استفاده قرار گرفت.او در سخنرانی معروف خود با قاشق طلا به طور غیرمستقیم از او به عنوان بخشی از "خانواده" ریاست جمهوری یاد کرد.این حمله در کنگره انجام شد و ترسیم رئیس جمهور به عنوان داشتن سبک زندگی سلطنتی عامل اصلی شکست او برای انتخاب مجدد بود.
پس از ریاست جمهوری (1841-1862) > انتخابات 1848

اگرچه او قبلاً به حفظ تعادل بین بارن برنرها و هانکرها، دو جناح حزب دموکرات نیویورک کمک کرده بود، ون بورن پس از کنوانسیون ملی دموکرات 1844 به بارن برنرها نزدیک‌تر شد.انشعاب در حزب ایالتی در دوران ریاست جمهوری پولک بدتر شد، زیرا دولت او از هانکرها حمایت مالی کرد.در دوران بازنشستگی، ون بیورن نیز به طور فزاینده ای با برده داری مخالفت کرد.
همانطور که جنگ مکزیک و آمریکا بحث بردگی در مناطق را به خط مقدم سیاست آمریکا آورد، ون بیورن یک مانیفست ضد برده داری منتشر کرد.در آن، او این تصور را که کنگره قدرت تنظیم برده داری در مناطق را ندارد، رد کرد و استدلال کرد که پدران بنیانگذار از لغو نهایی برده داری حمایت کرده بودند.این سند، که به عنوان "مانیفست بارنبرنر" شناخته شد، به درخواست ون بیورن توسط جان ون بیورن و ساموئل تیلدن، که هر دو رهبران جناح بارنبرنر بودند، ویرایش شد.پس از انتشار مانیفست بارنبرنر، بسیاری از بارنبرنرها از رئیس جمهور سابق خواستند تا در انتخابات ریاست جمهوری سال 1848 به دنبال دفتر قدیمی خود باشد.کنوانسیون ملی دموکرات 1848 هیئت‌های رقیب بارنبرنر و هانکر از نیویورک را تشکیل می‌داد، اما وقتی لوئیس کاس، که مخالف مقررات کنگره در مورد برده‌داری در قلمروها بود، در چهارمین رأی‌گیری نامزد شد، بارنبرنرها از کنوانسیون خارج شدند.
در پاسخ به نامزدی کاس، بارنبرنرها شروع به سازماندهی به عنوان یک حزب سوم کرد.در کنوانسیونی که در ژوئن 1848 در یوتیکا، نیویورک برگزار شد، بارنبرنرها ون بیورن 65 ساله را برای ریاست جمهوری معرفی کردند.اگرچه ون بیورن تمایلی به جدا شدن از حزب دموکرات نداشت، برای نشان دادن قدرت جنبش ضد برده داری، کمک به شکست کاس و تضعیف هانکرها نامزدی را پذیرفت.در کنوانسیونی که در بافلو، نیویورک در اوت 1848 برگزار شد، گروهی از دموکرات‌های ضد برده‌داری، ویگ‌ها و اعضای حزب آزادی که لغو لغو شد، در اولین کنوانسیون ملی که به نام حزب خاک آزاد شناخته شد، گرد هم آمدند.
این کنوانسیون به اتفاق آرا ون بیورن را نامزد کرد و چارلز فرانسیس آدامز، پسر جان کویینسی آدامز، رئیس‌جمهور فقید سابق، و نوه جان آدامز، رئیس‌جمهور فقید سابق، را به عنوان معاون ون بیورن انتخاب کرد.در یک پیام عمومی با پذیرش نامزدی، ون بیورن حمایت کامل خود را از ویلموت پروویسو ارائه کرد، قانونی پیشنهادی که برده‌داری را در تمام سرزمین‌هایی که از مکزیک در جنگ مکزیک و آمریکا به دست آورده‌اند ممنوع می‌کند.دنیل وبستر، سخنران ویگ ضد برده داری، در «سخنرانی مارشفیلد»، با عباراتی که ممکن است بر رأی دهندگان ویگ تأثیر گذاشته باشد، نسبت به صداقت حمایت ون بورن از آرمان ضد برده داری ابراز تردید کرد:
<<در حرفه های ضد برده داری آقای ون بیورن، آقای وبستر هیچ اعتمادی نداشت.او با خوشرویی، اما به طرز قابل توجهی گفت که "اگر او و آقای ون بیورن زیر پرچم خاک آزاد ملاقات کنند، دومی با خوش اخلاقی خود می خندد."او با چاشنی طنزی خاص افزود: «اینکه رهبر حزب فری اسپویل ناگهان به رهبری حزب خاک آزاد تبدیل می‌شود، شوخی است برای تکان دادن پهلوهای او و من».
ون بیورن هیچ رای انتخاباتی به دست نیاورد، اما پس از نامزد ویگ، زکری تیلور در نیویورک دوم شد و آرای کافی از کاس گرفت تا ایالت و شاید انتخابات را به تیلور بدهد.در سراسر کشور، ون بیورن 10.1 درصد از آرای مردمی را به دست آورد، که قوی ترین نشان دادن یک نامزد حزب سوم ریاست جمهوری تا آن مقطع در تاریخ ایالات متحده است.
پس از ریاست جمهوری (1841-1862) > بازنشستگی

ون بیورن پس از انتخابات 1848 دیگر هرگز به دنبال مناصب دولتی نگردید، اما همچنان از نزدیک سیاست های ملی را دنبال می کرد.او عمیقاً از تحریکات جدایی طلبی در جنوب ناراحت بود و از مصالحه 1850 به عنوان یک اقدام آشتی جویانه ضروری با وجود مخالفتش با قانون برده فراری 1850 استقبال کرد.ون بیورن همچنین روی تاریخ احزاب سیاسی آمریکا کار کرد و سفری به اروپا را آغاز کرد و اولین رئیس جمهور سابق ایالات متحده شد که از بریتانیا دیدن کرد.اگرچه ون بیورن و پیروانش همچنان نگران برده داری بودند، تا حدی از ترس اینکه ادامه انشعاب دموکرات به حزب ویگ کمک کند، به گروه دموکرات بازگشتند.او همچنین تلاش کرد تا بارنبرنرها و هانکرها را با نتایج متفاوتی آشتی دهد.
ون بیورن از فرانکلین پیرس برای ریاست جمهوری در سال 1852، جیمز بیوکنن در سال 1856، و استیون ای. داگلاس در سال 1860 حمایت کرد.ون بورن با تحقیر به جنبش نوپای «چیزی نمی‌دانم» می نگریست و احساس می کرد که حزب جمهوری خواه ضد برده داری تنش های مقطعی را تشدید می کند.او حکم قاضی راجر تینی را در پرونده 1857 درد اسکات در برابر سندفرد به عنوان یک "اشتباه فاحش" از آنجایی که سازش میزوری را لغو کرد، در نظر گرفت.او ارزیابی کرد که دولت بیوکنن موضوع خونریزی کانزاس را ضعیف مدیریت کرد و قانون اساسی لکامپتون را به عنوان یک مزاحمت برای افراط گرایان جنوبی می دید.
پس از انتخاب آبراهام لینکلن و جدایی چندین ایالت جنوبی در سال 1860، ون بیورن به دنبال تشکیل یک کنوانسیون قانون اساسی ناموفق بود.در آوریل 1861، رئیس جمهور سابق پیرس به سایر روسای جمهور سابق در قید حیات نامه نوشت و از آنها خواست تا جلسه ای را در نظر بگیرند تا از قد و قوت و نفوذ خود برای پیشنهاد پایان جنگ از طریق مذاکره استفاده کنند.پیرس از ون بیورن خواست تا از نقش خود به عنوان رئیس جمهور سابق زنده برای برقراری تماس رسمی استفاده کند. در پاسخ ون بیورن پیشنهاد شد که بیوکنن باید کسی باشد که جلسه را برگزار می‌کند، زیرا او رئیس‌جمهور سابق بود که اخیراً خدمت کرده است، یا اینکه پیرس باید خودش این تماس را صادر کند، اگر قویاً به شایستگی پیشنهاد خود اعتقاد دارد.نه بیوکنن و نه پیرس حاضر به علنی کردن پیشنهاد پیرس نبودند و چیزی بیشتر از آن حاصل نشد.هنگامی که جنگ داخلی آمریکا آغاز شد، ون بیورن حمایت خود را از آرمان اتحادیه علنی کرد.
پس از ریاست جمهوری (1841-1862) > مرگ

سلامتی ون بیورن بعداً در سال ۱۸۶۱ شروع به از بین رفتن کرد و او در طول پاییز و زمستان ۱۸۶۱-۱۸۶۲ به دلیل سینه‌پهلو بستری شد.او بر اثر آسم برونش و نارسایی قلبی در ساعت 2 بامداد پنجشنبه ۲۴ ژوئیه ۱۸۶۲ در املاک لیندنوالد خود درگذشت.او و همسرش هانا، والدینش و پسرش مارتین ون بورن جونیور در قبرستان کلیسای هلندی اصلاح‌شده کیندرهوک به خاک سپرده شده‌اند.
ون بیورن از هر چهار جانشین بلافصل خود بیشتر عمر کرد: هریسون، تایلر، پولک و تیلور.علاوه بر این، او بیش از هر کس دیگری جانشینانی را دید که به ریاست جمهوری رسیدند (هشت نفر) که زندگی می کردند تا آبراهام لینکلن را قبل از مرگش به عنوان شانزدهمین رئیس جمهور انتخاب کنند.
خانم فلورید کلهون، یکی از رهبران "پتیکال ها"
نقاشی ون بیورن اثر فرانسیس الکساندر، 1830
نتایج رای گیری انتخابات 1836
نقاشی ون بیورن اثر هنری اینمن، 1837-1838
«بالام مدرن و الاغش»، کاریکاتور 1837 که سرزنش وحشت سال 1837 و وضعیت خطرناک سیستم بانکی رئیس جمهور مستعفی اندرو جکسون را نشان می دهد، سوار بر الاغی نشان داده شده است، در حالی که رئیس جمهور مارتین ون بورن اظهار نظر موافقانه می کند.
یک اکسپدیشن قایق تفنگداران دریایی ایالات متحده در حال جستجوی اورگلیدز در طول جنگ دوم سمینول
"تخریب کارولین"، تصویری از جان چارلز دنت (1881)
ادعاهای رقیب با رنگ زرد. دیپلمات ها اختلاف را در امتداد خط نقطه چین تقسیم کردند.
نتایج رای گیری 1840 انتخابات
داگرئوتایپ ون بیورن اثر متیو بریدی،1849-1850
پرتره 1858 توسط GPA Healy، به نمایش درآمده در کاخ سفید
حبوبات

انواع دانهٔ سویا، از حبوبات متعارف
حبوبات یا بُنشن جمع حبوب است و آن گیاه یا دانه گیاهی از تیره
باقلاییان است. در زبان فارسی حاضر، حبوبات عمدتاً به دانه‌های خشک انواع این گیاهان که به مصرف خوراک انسان می‌رسند گفته می‌شود. حبوبات معروف عبارت از لوبیا، عدس، ماش، باقلا، نخود، لپه، سویا، بادام زمینی و غیره هستند.
تولید و کشت

حبوبات کشت شده طیف متنوعی از طبقه‌بندی‌های کشاورزی، علوفه پوشا، غلات، گلدهی، دارویی/صنعتی، آیش/کود سبز و دسته‌های الوار را شامل می‌شود. یکی از ویژگی‌های قابل توجه بسیاری از گونه‌های حبوبات که به صورت تجاری کشت می‌شوند، تطبیق پذیری آنها است، که اغلب نقش‌های متعددی را همزمان بر عهده می‌گیرند. میزان این نقش‌ها به مرحله بلوغی که در آن برداشت می‌شوند بستگی دارد.
ارزش غذایی

حبوبات دارای مقدار زیادی از :
پروتئین، کربوهیدرات، مواد معدنی مانند: آهن، کلسیم، پتاسیم، منیزیم و ویتامین آ هستند.
تاریخچه

نئاندرتال‌ها ۷۰۰۰۰ سال پیش از حبوبات هنگام پختن غذا استفاده می‌کردند. باستان شناسان آثاری از تولید نبض را در اطراف رودخانه راوی (پنجاب)، محل تمدن دره سند، کشف کرده‌اند، که قدمت آن به حدود ۱۰۰۰ می‌رسد. ۳۳۰۰ قبل از میلاد در همین حال، شواهدی از کشت عدس در اهرام مصر و دستور العمل‌های خط میخی نیز یافت شده‌است. دانه‌های نخود خشک در دهکده‌ای در سوئیس کشف شده‌اند که اعتقاد بر این است که قدمت آن به عصر حجر می‌رسد. شواهد باستان‌شناسی نشان می‌دهد که این نخودها باید در شرق مدیترانه و بین‌النهرین رشد کرده باشند. مناطق حداقل ۵۰۰۰ سال پیش و در بریتانیا در اوایل قرن یازدهم. سویا برای اولین بار حدود ۵۰۰۰ سال پیش در چین از نوادگان تاک وحشی گلایسین سوجا اهلی شد.
آرکادیوش دتمر

| آرکادیوش دِتمر | آرکادیوش دِتمر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۹ مارس ۱۹۷۳ ‏(۵۱ سال) گدانسک، لهستان
ملیت: لهستانی
محل تحصیل: آکادمی ملی هنرهای نمایشی آ.س.ت. در کراکوف
پیشه: بازیگر
آرکادیوش دِتمر (لهستانی: Arkadiusz Detmer؛ ‏ زادهٔ ۹ مارس ۱۹۷۳) بازیگر اهل لهستان است. وی دانش‌آموختهٔ آکادمی ملی هنرهای نمایشی آ.س.ت. در کراکوف است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به تاج پادشاهان، عشق اول، پدر متیو، خون از خون، قانون حقیقی، دهن‌به‌دهن، کمیسر آلکس، هتل ۵۲، پیت‌بول، دوران افتخار، کارآگاهان جنایی، حوزه استحفاظی ۱۳، تقارن، مقدرشده برای بلوز و یوب، آخرین سلول خاکستری مغز اشاره نمود.
لوز

برای دیگر کاربردها، لوز (ابهام‌زدایی) را ببینید.
لوز بسته‌بندی شده با تزیین پسته
لوز نوعی شیرینی سنتی ایرانی است که انواع مختلفی دارد: لوز بادام، لوز گردو و عسل، لوز زعفرانی، لوز عسل، لوز پسته و لوز نارگیل.  لوز یکی از شیرینی‌های سنتی شهرهای یزد، تفرش، شیراز، تبریز و اصفهان محسوب می شود. شیرینی سنتی «لوز اصفهان» در فهرست میراث فرهنگی ناملموس ملی ثبت شده است.
تاریخچه

در دوران صفویه و شاه عباس کبیر نوعی شیرینی تهیه شد به نام لوز که هم بسیار خوشمزه بود هم بسیار گران‌قیمت، یعنی  به عنوان پیشکش برای دربار سلاطین خارجی نیز ارسال می‌شد. لوز به دلیل شکلش این نام را به خود گرفت چون برای اولین بار این نوع شیرینی در قالبهایی تهیه شد که شکل لوزی داشتند و از آن به بعد به این نام شهرت یافت.
جشنواره فیلم کن ۲۰۲۴

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پوستر رسمی هفتاد و هفتمین جشنواره فیلم کن با تصویری از فیلم راپسودی در ماه اوت اثر آکیرا کوروساوا (۱۹۹۱): پوستر رسمی هفتاد و هفتمین جشنواره فیلم کن با تصویری از فیلم راپسودی در ماه اوت اثر آکیرا کوروساوا (۱۹۹۱)
فیلم افتتاحیه: پرده دوم
مکان: کن، فرانسه
بنیان‌گذاری: ۱۹۴۶
جوایز: نخل طلا
میزبان: کامیل کوتین
مدیر هنری: تیری فرمو
شمار فیلم‌ها: ۲۲ (در رقابت)
تاریخ جشنواره: ۱۴–۲۵ مه ۲۰۲۴
وبگاه: festival-cannes.com/en
جشنواره کن: جشنواره کن
۲۰۲۵ ۲۰۲۳: ۲۰۲۵ ۲۰۲۳
هفتاد و هفتمین جشنواره سالانه فیلم کن از ۱۴ تا ۲۵ مه ۲۰۲۴ برگزار شد. گرتا گرویگ، فیلمساز و بازیگر آمریکایی به عنوان رئیس هیئت داوران مسابقه اصلی حضور داشت. کامیل کوتین بازیگر فرانسوی مجری مراسم افتتاحیه و اختتامیه بود.
پوستر رسمی جشنواره شامل تصویری از فیلم راپسودی در ماه اوت (۱۹۹۱) اثر آکیرا کوروساوا ، انتخاب شده برای جشنواره فیلم کن ۱۹۹۱، توسط هارتلند ویلا طراحی شده است.
در طول جشنواره، دو نخل طلای افتخاری اهدا شد: اولی به استودیو جیبلی، و دومی به جرج لوکاس، در مراسم اختتامیه جشنواره.
چند روز قبل از مراسم افتتاحیه، کارکنان جشنواره خواهان اعتصاب عمومی شدند. گروه «شکسته پشت پرده» (Sous les écrans la dèche) شکایتی را در مورد ماهیت مخاطره آمیز کار در جشنواره فیلم مطرح کرد.
در پی اعلام رسمی انتخاب دانهٔ انجیر معابد برای مسابقه اصلی، محمد رسول‌اف فیلمساز ایرانی به اتهام «تبلیغ علیه نظام» علاوه بر شلاق، جزای نقدی و مصادره اموال به هشت سال حبس تعزیری محکوم شد، در حالی که بازیگران و عوامل بازجویی و متقاعد شدند تا رسول‌اف را متقاعد کنند که فیلم را از جشنواره کنار بگذارد. اندکی پس از آن، رسول‌اف و برخی از اعضای تیم موفق به فرار از ایران به اروپا شدند و در ۲۴ می ۲۰۲۴ در فرش قرمز فیلم شرکت کردند.
جشنواره با فیلم پرده دوم به کارگردانی کوئنتین دوپیو افتتاح شد.
هیئت داوران > رقابت اصلی

گرتا گرویگ، بازیگر و فیلمساز آمریکایی - رئیس هیئت داوران
خوان آنتونیو بایونا، فیلم‌ساز اسپانیایی
ابرو جیلان، بازیگر و فیلم‌نامه‌نویس ترکیه‌ای
پیرفرانچسکو فاوینو، بازیگر ایتالیایی
لیلی گلادستون، بازیگر آمریکایی
اوا گرین، بازیگر فرانسوی
هیروکازو کورئیدا، فیلم‌ساز ژاپنی
نادین لبکی، بازیگر و کارگردان لبنانی
عمر سی، بازیگر فرانسوی
هیئت داوران > نوعی نگاه

خاویر دولان، بازیگر و فیلمساز کانادایی - رئیس هیئت داوران
هیئت داوران > نخل کوئیر

لوکاس دونت، فیلمساز بلژیکی - رئیس هیئت داوران
هیئت داوران > دوربین طلایی

نیکولا فیلیبر، فیلمساز و بازیگر فرانسوی - رئیس هیئت داوران
انتخاب رسمی > در رقابت

فیلم‌های زیر برای رقابت نخل طلا انتخاب شدند:
| نام فیلم | نام اصلی | کارگردان(ها) | کشورهای تولید |
| --- | --- | --- | --- |
| آنچه به عنوان نور تصور می‌کنیم | آنچه به عنوان نور تصور می‌کنیم | پایال کاپادیا | هندوستان |
| قلب‌های تپنده | L’Amour Ouf | ژیل للوش | فرانسه |
| آنورا | آنورا | شان بیکر | ایالات متحده |
| کارآموز | کارآموز | علی عباسی | کانادا، دانمارک، ایرلند، ایالات متحده آمریکا |
| پرنده | پرنده | آندریا آرنولد | انگلستان، فرانسه، آلمان، ایالات متحده آمریکا |
| گرفتار جزر و مد | 风流一代 | جیا ژانکو | چین |
| امیلیا پرز | امیلیا پرز | ژاک اودیار | فرانسه، مکزیک |
| دختر با سوزن | Pigen med nålen | مگنوس فون هورن | دانمارک، لهستان، سوئد |
| گرند تور | گرند تور | میگل گومیس | پرتغال، ایتالیا، فرانسه |
| انواع مهربانی | انواع مهربانی | یورگوس لانتیموس | انگلستان، ایرلند، ایالات متحده آمریکا |
| لیمونوف: تصنیف | لیمونوف: تصنیف | کیریل سربرنیکوف | فرانسه، ایتالیا، اسپانیا، روسیه |
| مارچلو میو | مارچلو میو | کریستف اونوره | فرانسه |
| مگالوپلیس | مگالوپلیس | فرانسیس فورد کوپولا | ایالات متحده |
| گرانبهاترین محموله | گرانبهاترین محموله | میشل آزاناویسوس | بلژیک، فرانسه |
| موتل دستینو | موتل دستینو | کریم عینوز | برزیل، فرانسه |
| اوه، کانادا | اوه، کانادا | پل شریدر | ایالات متحده |
| پارتنوپ | پارتنوپ | پائولو سورنتینو | ایتالیا، فرانسه |
| دانه‌ی انجیر معابد | دانه‌ی انجیر معابد | محمد رسول‌اف | ایران |
| کفن‌ها | کفن‌ها | دیوید کراننبرگ | فرانسه، کانادا |
| ماده | ماده | کورالی فارگیت | ایالات متحده |
| سه کیلومتر تا آخر دنیا | سه کیلومتر تا آخر دنیا | امانوئل پارو | رومانی |
| الماس وحشی | Diamant Brut | آگاته رایدینگر | فرانسه |
انتخاب رسمی > خارج از رقابت

فیلم‌های زیر برای اکران خارج از رقابت انتخاب شدند:
| عنوان | کارگردان (های) | کشور تولید |
| --- | --- | --- |
| فیوریوسا: حماسه مکس دیوانه | جورج میلر | استرالیا، ایالات متحده آمریکا |
| افق: حماسه آمریکایی | کوین کاستنر | ایالات متحده آمریکا |
| موج‌سوار | لورکان فینیگان | استرالیا، ایرلند |
جایزه بزرگ جهانی تکواندو ۲۰۱۹

جایزه بزرگ جهانی تکواندو ۲۰۱۹، هفتمین دوره مسابقات جایزه بزرگ جهانی تکواندو است که در ۴ مرحله در سال ۲۰۱۹ برگزار شد.
مرحله نهایی در مسکو، به عنوان مرحله گزینشی المپیک تابستانی ۲۰۲۰ در نظر گرفته‌شد و افراد برتر هر وزن باعث صلاحیت داشتن آن کشور برای حضور در بازی‌های المپیک شدند.
زمان‌بندی

| رویداد | تاریخ | محل برگزاری | منبع>  |
| --- | --- | --- | --- |
| مرحله ۱ | ژوئن ۹–۷ |  رم، ایتالیا |  |
| مرحله ۲ | سپتامبر ۱۵–۱۳ |  چیبا (شهر), ژاپن |  |
| مرحله ۳ | اکتبر ۲۰–۱۸ |  صوفیه، بلغارستان |  |
| مرحله نهایی | دسامبر ۷–۶ |  مسکو، روسیه |  |
مردان > ۵۸ ک‌گ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| رویداد | طلا | نقره | برنز |
| رم |  جانگ جون (KOR) |  خسوس تورتوسا (ESP) |  کیم تائه-هون (KOR) |
| رم |  جانگ جون (KOR) |  خسوس تورتوسا (ESP) |  Mikhail Artamonov (RUS) |
| چیبا |  جانگ جون (KOR) |  آرمین هادی‌پور (IRI) |  Vito Dell'Aquila (ITA) |
| چیبا |  جانگ جون (KOR) |  آرمین هادی‌پور (IRI) |  Adrián Vicente (ESP) |
| صوفیه |  جانگ جون (KOR) |  کیم تائه-هون (KOR) |  آرمین هادی‌پور (IRI) |
| صوفیه |  جانگ جون (KOR) |  کیم تائه-هون (KOR) |  Vito Dell'Aquila (ITA) |
| مسکو |  Vito Dell'Aquila (ITA) |  جانگ جون (KOR) |  Georgy Popov (RUS) |
مردان > ۶۸ ک‌گ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| بازی‌ها | طلا | نقره | برنز |
| رم |  میرهاشم حسینی (IRI) |  لی دائه-هون (KOR) |  Bradly Sinden (GBR) |
| رم |  میرهاشم حسینی (IRI) |  لی دائه-هون (KOR) |  ژائو شوای (CHN) |
| چیبا |  میرهاشم حسینی (IRI) |  Christian McNeish (GBR) |  لی دائه-هون (KOR) |
| چیبا |  میرهاشم حسینی (IRI) |  Christian McNeish (GBR) |  Edival Pontes (BRA) |
| صوفیه |  ژائو شوای (CHN) |  لی دائه-هون (KOR) |  سروش احمدی (IRI) |
| صوفیه |  ژائو شوای (CHN) |  لی دائه-هون (KOR) |  Huang Yu-jen (TPE) |
| مسکو |  لی دائه-هون (KOR) |  Bradly Sinden (GBR) |  ژائو شوای (CHN) |
مردان > ۸۰ ک‌گ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| رویداد | طلا | نقره | برنز |
| رم |  Maksim Khramtsov (RUS) |  Raúl Martínez (ESP) |  Achraf Mahboubi (MAR) |
| رم |  Maksim Khramtsov (RUS) |  Raúl Martínez (ESP) |  شیک صلاح سیسه (CIV) |
| چیبا |  In Kyo-don (KOR) |  Vladislav Larin (RUS) |  رادیک عیسایف (AZE) |
| چیبا |  In Kyo-don (KOR) |  Vladislav Larin (RUS) |  سجاد مردانی (IRI) |
| صوفیه |  صالح الشربتی (JOR) |  Seif Eissa (EGY) |  Ícaro Miguel Soares (BRA) |
| صوفیه |  صالح الشربتی (JOR) |  Seif Eissa (EGY) |  مویسس دنیل ارناندس (DOM) |
| مسکو |  Maksim Khramtsov (RUS) |  میلاد بیگی (AZE) |  نیکیتا رافالوویچ (UZB) |
مردان > ۸۰+ ک‌گ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| رویداد | طلا | نقره | برنز |
| رم |  Vladislav Larin (RUS) |  Ruslan Zhaparov (KAZ) |  سجاد مردانی (IRI) |
| رم |  Vladislav Larin (RUS) |  Ruslan Zhaparov (KAZ) |  Mahama Cho (GBR) |
| چیبا |  In Kyo-don (KOR) |  Vladislav Larin (RUS) |  رادیک عیسایف (AZE) |
| چیبا |  In Kyo-don (KOR) |  Vladislav Larin (RUS) |  سجاد مردانی (IRI) |
| صوفیه |  Maicon Andrade (BRA) |  In Kyo-don (KOR) |  Ivan Šapina (CRO) |
| صوفیه |  Maicon Andrade (BRA) |  In Kyo-don (KOR) |  Sun Hongyi (CHN) |
| مسکو |  In Kyo-don (KOR) |  سجاد مردانی (IRI) |  رادیک عیسایف (AZE) |
زنان > ۴۹ ک‌گ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| رویداد | طلا | نقره | برنز |
| رم |  Elizaveta Ryadninskaya (RUS) |  Sim Jae-young (KOR) |  Miyu Yamada (JPN) |
| رم |  Elizaveta Ryadninskaya (RUS) |  Sim Jae-young (KOR) |  Trương Thị Kim Tuyến (VIE) |
| چیبا |  پانیپاک وونگپاتاناکیت (THA) |  وو جینگیو (CHN) |  تیانا بوگدانوویچ (SRB) |
| چیبا |  پانیپاک وونگپاتاناکیت (THA) |  وو جینگیو (CHN) |  Sim Jae-young (KOR) |
| صوفیه |  وو جینگیو (CHN) |  کیم سو-هوی (تکواندوکار) (KOR) |  تیانا بوگدانوویچ (SRB) |
| صوفیه |  وو جینگیو (CHN) |  کیم سو-هوی (تکواندوکار) (KOR) |  Wenren Yuntao (CHN) |
| مسکو |  تیانا بوگدانوویچ (SRB) |  وو جینگیو (CHN) |  Rukiye Yıldırım (TUR) |
زنان > ۵۷ ک‌گ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| رویداد | طلا | نقره | برنز |
| رم |  Lee Ah-reum (KOR) |  Hatice Kübra İlgün (TUR) |  Skylar Park (CAN) |
| رم |  Lee Ah-reum (KOR) |  Hatice Kübra İlgün (TUR) |  Anastasija Zolotic (USA) |
| چیبا |  Hatice Kübra İlgün (TUR) |  Nada Laraaj (MAR) |  Phannapa Harnsujin (THA) |
| چیبا |  Hatice Kübra İlgün (TUR) |  Nada Laraaj (MAR) |  Tatiana Kudashova (RUS) |
| صوفیه |  Zhou Lijun (CHN) |  Lee Ah-reum (KOR) |  Hatice Kübra İlgün (TUR) |
| صوفیه |  Zhou Lijun (CHN) |  Lee Ah-reum (KOR) |  Tatiana Kudashova (RUS) |
| مسکو |  Luo Zongshi (CHN) |  Hatice Kübra İlgün (TUR) |  Anastasija Zolotic (USA) |
زنان > ۶۷ ک‌گ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| رویداد | طلا | نقره | برنز |
| رم |  Matea Jelić (CRO) |  Kim Jan-di (KOR) |  Magda Wiet-Hénin (FRA) |
| رم |  Matea Jelić (CRO) |  Kim Jan-di (KOR) |  هدایه ملاک (EGY) |
| چیبا |  Magda Wiet-Hénin (FRA) |  Matea Jelić (CRO) |  Guo Yunfei (CHN) |
| چیبا |  Magda Wiet-Hénin (FRA) |  Matea Jelić (CRO) |  Nigora Tursunkulova (UZB) |
| صوفیه |  روت گباگبی (CIV) |  Lauren Williams (GBR) |  جولیانا الصادق (JOR) |
| صوفیه |  روت گباگبی (CIV) |  Lauren Williams (GBR) |  نور تاتار (TUR) |
| مسکو |  روت گباگبی (CIV) |  Matea Jelić (CRO) |  Paige McPherson (USA) |
زنان > ۶۷+ ک‌گ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| رویداد | طلا | نقره | برنز |
| رم |  Lee Da-bin (KOR) |  Briseida Acosta (MEX) |  Gabriele Siqueira (BRA) |
| رم |  Lee Da-bin (KOR) |  Briseida Acosta (MEX) |  Aleksandra Kowalczuk (POL) |
| چیبا |  ژنگ شویین (CHN) |  Bianca Walkden (GBR) |  Svetlana Osipova (UZB) |
| چیبا |  ژنگ شویین (CHN) |  Bianca Walkden (GBR) |  ماریا اسپینوزا (MEX) |
| صوفیه |  ژنگ شویین (CHN) |  Bianca Walkden (GBR) |  میلیتسا ماندیچ (SRB) |
| صوفیه |  ژنگ شویین (CHN) |  Bianca Walkden (GBR) |  Myeong Mi-na (KOR) |
| مسکو |  ژنگ شویین (CHN) |  میلیتسا ماندیچ (SRB) |  Gao Pan (CHN) |
جدول مدال‌ها

| رتبه | کشور | طلا | نقره | برنز | مجموع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  کرهٔ جنوبی (KOR) | ۸ | ۹ | ۴ | ۲۱ |
| ۲ |  چین (CHN) | ۷ | ۲ | ۵ | ۱۴ |
| ۳ |  روسیه (RUS) | ۴ | ۲ | ۵ | ۱۱ |
| ۴ |  ایران (IRI) | ۲ | ۲ | ۴ | ۸ |
| ۵ |  ساحل عاج (CIV) | ۲ | ۰ | ۱ | ۳ |
| ۶ |  ترکیه (TUR) | ۱ | ۲ | ۳ | ۶ |
| ۷ |  کرواسی (CRO) | ۱ | ۲ | ۲ | ۵ |
| ۸ |  صربستان (SRB) | ۱ | ۱ | ۳ | ۵ |
| ۹ |  آذربایجان (AZE) | ۱ | ۱ | ۲ | ۴ |
| ۱۰ |  برزیل (BRA) | ۱ | ۰ | ۳ | ۴ |
| ۱۱ |  ایتالیا (ITA) | ۱ | ۰ | ۲ | ۳ |
| ۱۲ |  اردن (JOR) | ۱ | ۰ | ۱ | ۲ |
| ۱۲ |  تایلند (THA) | ۱ | ۰ | ۱ | ۲ |
| ۱۲ |  فرانسه (FRA) | ۱ | ۰ | ۱ | ۲ |
| ۱۵ |  بریتانیای کبیر (GBR) | ۰ | ۵ | ۲ | ۷ |
| ۱۶ |  اسپانیا (ESP) | ۰ | ۲ | ۱ | ۳ |
| ۱۷ |  مراکش (MAR) | ۰ | ۱ | ۱ | ۲ |
| ۱۷ |  مصر (EGY) | ۰ | ۱ | ۱ | ۲ |
| ۱۷ |  مکزیک (MEX) | ۰ | ۱ | ۱ | ۲ |
| ۲۰ |  قزاقستان (KAZ) | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۲۱ |  ازبکستان (UZB) | ۰ | ۰ | ۳ | ۳ |
| ۲۱ |  ایالات متحده آمریکا (USA) | ۰ | ۰ | ۳ | ۳ |
| ۲۳ |  تایوان (TPE) | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۲۳ |  دومینیکن (DOM) | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۲۳ |  لهستان (POL) | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۲۳ |  ویتنام (VIE) | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۲۳ |  ژاپن (JPN) | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۲۳ |  کانادا (CAN) | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| مجموع (۲۸ کشور) | مجموع (۲۸ کشور) | ۳۲ | ۳۲ | ۵۵ | ۱۱۹ |