stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دنویل، کنتاکی

City
| Danville | Danville |
| --- | --- |
City: City
Downtown Danville: Downtown Danville
نام(های) مستعار: "The City of Firsts," "Birthplace of the Bluegrass": نام(های) مستعار: "The City of Firsts," "Birthplace of the Bluegrass"
مختصات: ۳۷°۳۸′۴۴″ شمالی ۸۴°۴۶′۱۱″ غربی﻿ / ﻿۳۷٫۶۴۵۵۶°شمالی ۸۴٫۷۶۹۷۲°غربی﻿ / 37.64556; -84.76972: مختصات: ۳۷°۳۸′۴۴″ شمالی ۸۴°۴۶′۱۱″ غربی﻿ / ﻿۳۷٫۶۴۵۵۶°شمالی ۸۴٫۷۶۹۷۲°غربی﻿ / 37.64556; -84.76972
ایالت: کنتاکی
شهرستان: بویل
Settled: 1783
Incorporated: 1787
حکومت: حکومت
 • نوع: Council–manager
 • شهردار: Bernie Hunstad
 • مدیریت شهری: Ron Scott
 • Commissioners: Ron Scott
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۵٫۸ مایل مربع (۴۱ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱۵٫۶۵ مایل مربع (۴۰٫۵ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۱۵ مایل مربع (۰٫۴ کیلومتر مربع)  ٫۰۶٪
ارتفاع: ۹۸۴ فوت (۳۰۰ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۱۶٬۲۱۸
 • تراکم: ۹۸۰٫۴/مایل مربع (۳۷۸٫۵/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کدs: 40422-40423
کد منطقه: 859
FIPS code: 21-19882
GNIS feature ID: 0490584
وبگاه: www.danvilleky.org
دنویل (به انگلیسی: Danville) شهری در ایالت کنتاکی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۶٬۲۱۸ نفر بوده‌است.
دانشگاه زنجان

| 0 | 1 |
| --- | --- |
شعار: آفتاب توسعه استان
نوع: دولتی
بنیانگذاری شده: ۱۳۵۳
وابستگی: وزارت علوم، تحقیقات و فناوری
رئیس: جلال بازرگان
اعضای هیئت علمی: ۴۷۰
کارمندان مدیریتی: ۴۱۵
دانشجویان: ۱۰۴۱۴
موقعیت: زنجان، ایران 
وبگاه: http://www.znu.ac.ir/
دانشگاه زنجان، یکی از دانشگاه های دولتی زیر نظر وزارت علوم،تحقیقات و فناوری است که در شهر زنجان قرار دارد. این دانشگاه در حال حاضر دارای ۵ دانشکده، ۴۷۰ عضو هیئت علمی و بیش از ۱۰ هزار دانشجو است.
این دانشگاه از نظر وسعت پس از دانشگاه صنعتی اصفهان دومین دانشگاه در ایران است. این دانشگاه از سوی نظام رتبه‌بندی گرین متریک نیز هرساله به عنوان سبزترین دانشگاه ایران انتخاب می‌شود.
تاریخچه

شورای گسترش آموزش عالی در سال ۱۳۵۳، تأسیس مدرسه عالی کشاورزی و دامپروری را در رشته‌های مدیریت کشاورزی و دامپروری در شهر زنجان تصویب کرد. به دنبال آن در ۱۴ اسفندماه سال ۱۳۵۳، اولین جلسه هیئت امنای مدرسه عالی زنجان تشکیل و مقرر گردید که از اول مهرماه سال ۱۳۵۴ فعالیت آموزشی خود را با پذیرش ۷۲ دانشجو از طریق کنکور سراسری در دو رشته مدیریت کشاورزی و مدیریت دامپروری آغاز کند. بدین ترتیب کار آموزشی دانشگاه زنجان (مدرسه عالی کشاورزی و دامپروری) رسماً از سال ۱۳۵۴ آغاز شد.
مدرسه عالی کشاورزی و دامپروری زنجان حدود دو سال پس از تأسیس از سوی شورای گسترش آموزش عالی به دانشکده کشاورزی زنجان با دو رشته کشاورزی و دامپروری در سطح کارشناسی، تغییر نام پیدا کرد. دانشکده کشاورزی زنجان، در سال ۱۳۶۱ به آموزشکده کشاورزی و در سال‌ ۱۳۶۴ به دانشکده کشاورزی زنجان تغییر نام پیدا کرد.
با پذیرش دانشجو در آموزشکده فنی زنجان، شورای مذکور با تبدیل دانشکده کشاورزی زنجان به مجتمع آموزش عالی زنجان در سال ۱۳۶۶ موافقت نمود. متعاقباً با تأسیس دانشکده علوم در سال ۱۳۶۹ و دانشکده ادبیات و علوم انسانی در سال ۱۳۷۰، سرانجام با تبدیل وضعیت مجتمع آموزش عالی زنجان به دانشگاه زنجان موافقت به عمل آمد.
هرچند که رخدادهای سال ۸۷ و تحصن دانشجویان و تبعات آن بیشترین بازتاب های رسانه ای پیرامون دانشگاه زنجان در سال‌های اخیر را شکل می دهد، ولی دانشگاه زنجان را به ویژگی های دیگری نیز می توان شناخت. دانشگاه زنجان در سال ۹۲ به عنوان سبزترین دانشگاه کشور و ۱۲۸امین دانشگاه سبز جهان به انتخاب مؤسسه «گرین متریک» در میان ۳۰۱ دانشگاه برتر قرار گرفت، همچنین این دانشگاه با مساحت بیش از ۴۰۰ هکتار، دومین دانشگاه بزرگ کشور شناخته می شود که نزدیک به ۱۰.۰۰۰ دانشجو در آن مشغول به تحصیل اند.
اساتید برجسته

محمود درگاهی: نویسنده، پژوهشگر و استاد گروه ادبیات پارسی
مهدی محبتی: نویسنده، پژوهشگر و دانشیار گروه ادبیات پارسی
سعدالله نصیری قیداری: نماینده مجلس شورای اسلامی، معاون حقوقی و امور مجلس وزارت علوم، تحقیقات و فناوری  و رئیس دانشگاه شهید بهشتی
پروفسور علی رمضانی: استاد برجسته شیمی ایران
دکتر صالح مبین: استاد دانشکده مهندسی برق و جزو دانشمندان یک درصد دنیا
دکتر عباس ربیعی: استاد  دانشکده مهندسی برق و جزو دانشمندان دو درصد دنیا
دکتر منصور اجاقی: استاد  دانشکده مهندسی برق و جزو دانشمندان دو درصد دنیا
دکتر فرشاد مریخ بیات: استاد دانشکده مهندسی برق و جزو دانشمندان دو درصد دنیا
دکتر اصغر طاهری: استاد دانشکده مهندسی برق و جزو دانشمندان دو درصد دنیا
دکتر مصطفی طاهری: استاد دانشکده مهندسی برق و نماینده مردم زنجان در دوره یازدهم مجلس شورای اسلامی
دکتر محسن افشارچی: استاد دانشکده مهندسی کامپیوتر و استاندار زنجان
دکتر سعید رحمانی: استاد دانشکده مهندسی کامپیوتر و یکی از برترین اساتید در حوزه داده کاوی
دکتر امید رحمانی: استاد دانشکده مکانیک و جزو دانشمندان دو درصد دنیا
دکتر محمد علی رضوانی: استاد دانشکده شیمی و جزو دانشمندان دو درصد دنیا
دکتر سعید تقوی فردود: پژوهشگر پسادکتری دانشگاه زنجان و جزو دانشمندان دو درصد دنیا
نگارخانه

دانشکده علوم
یک مناظره در حال برگزاری در تالار غدیر
دانشکده علوم
دانشکده کشاورزی
دانشکده فنی و مهندسی
ساختمان مکانیک و برق
ساختمان مهندسی شیمی
ساختمان عمران و نقشه برداری
ساختمان برق و کامپیوتر
کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد
سالن مطالعه برادران کتابخانه مرکزی
مرکز انفورماتیک
رصدخانه دانشگاه زنجان
محوطه دانشگاه
دورنمای دانشگاه
نمای دانشکده فنی ومهندسی
حیاط برق و کامپیوتر
فیلاریاز

Medical condition
| Filariasis | Filariasis |
| --- | --- |
تخصص: بیماری عفونی (تخصص پزشکی) 
طبقه‌بندی و منابع بیرونی: طبقه‌بندی و منابع بیرونی
آی‌سی‌دی-۱۰: B74
آی‌سی‌دی-۹-سی‌ام: 125.0-125.9
پیشنت پلاس: Filariasis
سمپ: D005368
[ویرایش در ویکی‌داده]: [ویرایش در ویکی‌داده]
فیلاریازیس (به انگلیسی: filariasis) نوعی بیماری انگلی مناطق گرمسیر است که از نوعی کرم شبیه کرم‌های لوله‌ای به نام فیلاریا (Filarioidea) پدید می‌آید. در گذشته به این بیماری "بیماری رشته" می‌گفتند. زیرا طول کرم (پارازیت) زیاد می‌شود و آن را به دور چوب کوچکی بروی اندام (پا) می‌پیچاندند تا‌ کم‌کم بیرون کشیده شود.
بیماری‌زایی

فیلاریاها در هشت گونه متفاوت دیده می‌شوند که بسته به گونه می‌توانند باعث آلودگی انگلی عروق لنفاوی، زیرپوست و فضاهای سروزی (مانند صفاق) شوند. مثلاً ووشریابانکروفتی در عروق لنفاوی رشد می‌کند و حتی گاهی موجب تورم شدید اندام تحتانی (فیل پایی) میشود ولی لوآلوآ در زیرجلد رشد می‌کند.
پیشگیری

پرهیز از آبتنی در آبهای آلوده از روش‌های پیشگیری است.
درمان

افراد آلوده را می‌توان با ترکیبات ضدانگل مانند آلبندازول و دی اتیل کاربامازین درمان کرد.
مریان، کنتاکی

مکان
| Marion, Kentucky | Marion, Kentucky |
| --- | --- |
شهر: شهر
Nike Ajax located at the Middle School: Nike Ajax located at the Middle School
شعار: "Kentucky's Hidden Treasure": شعار: "Kentucky's Hidden Treasure"
Location of Marion, Kentucky: Location of Marion, Kentucky
مختصات: ۳۷°۱۹′۵۷″ شمالی ۸۸°۴′۴۵″ غربی﻿ / ﻿۳۷٫۳۳۲۵۰°شمالی ۸۸٫۰۷۹۱۷°غربی﻿ / 37.33250; -88.07917: مختصات: ۳۷°۱۹′۵۷″ شمالی ۸۸°۴′۴۵″ غربی﻿ / ﻿۳۷٫۳۳۲۵۰°شمالی ۸۸٫۰۷۹۱۷°غربی﻿ / 37.33250; -88.07917
ایالت: کنتاکی
شهرستان: Crittenden
مساحت: مساحت
 • کل: ۳٫۳ مایل مربع (۸٫۵ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۳٫۳ مایل مربع (۸٫۵ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۵۹۴ فوت (۱۸۱ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۳٬۱۹۶
 • تراکم: ۹۷۱٫۷/مایل مربع (۳۷۵٫۲/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 42064
کد منطقه: 270
FIPS code: 21-50034
GNIS feature ID: 0497543
مریان (به انگلیسی: Marion) شهری در ایالت کنتاکی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳٬۰۳۹ نفر بوده‌است.
رادی دویل

| رادی دویل | رادی دویل |
| --- | --- |
زاده: ۸ مه ۱۹۵۸ (۶۶ سال) دوبلین، ایرلند
پیشه: رمان‌نویس، نمایشنامه‌نویس، داستان کوتاه نویس و فیلم‌نامه‌نویس
ملیت:  ایرلندی
جوایز مهم: جایزه ادبی من بوکر (۱۹۹۳)
رادی دویل (Roddy Doyle) (متولد ۸ مه ۱۹۵۸ در دوبلین) نویسنده، نمایشنامه‌نویس و فیلمنامه‌نویس ایرلندی است. دویل در سال ۱۹۹۳ به خاطر کتاب پدی کلارک برنده جایزه بوکر شد.
زندگینامه

رادی دویل در دوبلین بزرگ شد و تحصیل کرد و با مدرک کارشناسی هنر از دانشگاه یونیورسیتی کالج در همان شهر فارغ‌التحصیل شد. او چند سالی زبان انگلیسی و جغرافیا تدریس می‌کرد، تا سال ۱۹۹۳ که با موفقیت کتاب پدی کلارک، به‌طور تمام‌وقت مشغول نویسندگی شد.
از آثار دویل، پدی کلارک در سال ۱۳۸۴ با ترجمهٔ میلاد زکریا توسط مؤسسهٔ فرهنگی-انتشاراتی اندیشه‌سازان منتشر شده‌است.
آثار > رمان

تعهدات (۱۹۸۷)
The Snapper (۱۹۹۰)
وَن (۱۹۹۱)
پدی کلارک (۱۹۹۳)
زنی که به در و دیوار می‌خورد (۱۹۹۷)
ستاره‌ای به نام هنری (۱۹۹۹)
Oh، Play That Thing! (۲۰۰۴)
پائولا اندرسون (۲۰۰۶)
آثار > داستان کوتاه

برده
تدریس (۲ آوریل ۲۰۰۷، مجلهٔ نیویورکر)
آثار > نمایش‌نامه

نان قهوه‌ای (۱۹۸۷)
جنگ (۱۹۸۹)
زنی که به در و دیوار می‌خورد (۲۰۰۳)
آثار > فیلم‌نامه

بچه (۱۹۹۳)
خانواده (۱۹۹۴، سریال بی‌بی‌سی)
وقتی برندن با ترودی آشنا شد (۲۰۰۰)
احمدوند (طایفه)

ایل احمدوند (به لوری:Hâmëwand) یکی از ایلات لر و لک است. مردم طایفهٔ احمدوند که با نام بومی (هَمیوَن) نیز شناخته می‌شوند، در استان‌های غربی ایران (از جمله همدان، لرستان، کرمانشاه، ایلام، )سکونت دارند، به دلیل مهاجرت های داخلی و تبعیدهای تاریخی، آنان در سراسر کشورهای مذکور و برخی دیگر از کشورهای خاورمیانه نیز به شکل پراکنده سکونت دارند. زبان مادری ایل احمدوند  لکی است، البته به دلایل مختلف برخی از آنان در ایران به لری و فارسی نیز تکلم مینمایند.
مردی از ایل احمدوند به همراه نوه اش در استان همدان، ایران
طبق مطالعات تاریخی، انسان شناسی و مردم شناسی صورت گرفته ریشه این ایل در آناتولی شرقی و حوالی دریاچه وان و سایر مناطق آناتولی بوده است که طی دوره های تاریخی به مکان های فعلی شان پراکنده شدند، در واقع آنان از کردهای آنجا بوده اند.
طبق گفته دانشنامه جهان اسلام احمدوندها به یاغیگری و غارت مشهور بودند، احمدوندها به سرکردگی جوانمیر همه‌وند در اواخر قرن‌ سیزدهم‌ و اوایل‌ قرن‌ چهاردهم منطقه قصرشیرین و دشت ذهاب را تصرف نموده و آن استقرار یافتند، به طوری که با اقتدار جوانمیرخان حکومت مرکزی نیز تملک آنان بر آن سرزمین را به رسمیت شناخت. آنان همچنین در جنگهای‌ روس‌ و عثمانی‌ به نفع دولت عثمانی مبارزه کردند که دولت عثمانی در ازای‌ آن‌ به‌ آنها سرزمین ها و امتیازاتی‌ را در بازیان‌ و چمچمال‌ به آنها اعطا کرد.
سازمان ملی زمین و مسکن

| 0 | 1 |
| --- | --- |
گونه: شرکت دولتی
محدودهٔ فعالیت: ایران
مدیرعامل: علی نبیان (سرپرست)
وبگاه: http://www.nlho.ir
سازمان ملی زمین و مسکن که تا پیش از ۱۵ شهریور ۱۳۷۲ با نام سازمان زمین شهری شناخته می‌شد، از شرکت‌های دولتی وابسته به وزارت راه و شهرسازی است. این سازمان شرکتی است سهامی با مدت نامحدود که دارای شخصیت حقوقی و استقلال مالی بوده و طبق قانون تجارت، اساسنامه و مقررات مربوط به شرکتهای دولتی اداره می‌شود و سرپرست مدیرعاملی این سازمان علی نبیان است.
تاریخچه

تا پیش از ۱۵ شهریور ۱۳۷۲ این سازمان با نام سازمان زمین شهری شناخته می‌شد و وابسته به وزارت مسکن و شهرسازی بود. بعد از تغییر نام، این سازمان کماکان وابسته به وزارت مسکن و شهرسازی بود تا این که در سال ۱۳۹۰ این وزارتخانه با وزارت راه و ترابری ادغام شد و وزارت راه و شهرسازی ایجاد شد؛ از آن زمان این سازمان وابسته به وزارت راه و شهرسازی است. در سال ۱۳۷۵، سه سال بعد از تغییر نام سازمان، اساسنامه آن نیز تغییر کرد. براساس این تغییر، سازمان به شرکتی سهامی تبدیل شد و وظایف آن نیز بازبینی شد. براساس این تغییرات، برخی از وظایف این سازمان عبارت است از اجرای قانون زمین شهری، تدوین برنامه‌های بخش مسکن و بسترسازی برای اجرای برنامه‌ها از طریق الگوسازی، سرمایه‌گذاری به‌طور مستقل یا با مشارکت بخش عمومی و خصوصی، تحصیل وام و مشارکت در ایجاد کارخانه‌های تهیه مصالح ساختمانی.
تاریخچه > رؤسای سازمان از زمان تغییر اساسنامه

فریدون درویش‌زاده از آذر سال ۱۳۷۶ تا آذر ۱۳۸۴
مهدی ذاکرالحسینی از آذر سال ۱۳۸۴ تا دی ۱۳۸۶
احمد اصغری مهرآبادی از دی سال ۱۳۸۶ تا شهریور ۱۳۹۲
محمد پژمان از شهریور سال ۱۳۹۲ تا اردیبهشت ۱۳۹۵
حمیدرضا عظیمیان از اردیبهشت سال ۱۳۹۵ تا آبان ۱۳۹۷
علی نبیان از آبان سال ۱۳۹۷ تا دی ۱۳۹۹
احمد اصغری مهرآبادی برای دومین بار از دی سال ۱۳۹۹ تا دی ۱۴۰۰
علیرضا فخاری از دی سال ۱۴۰۰ تا آذر ۱۴۰۱
ارسلان مالکی از آذر سال‌ ۱۴۰۱ تا آذر ۱۴۰۳
علی نبیان برای دومین بار از آذر سال ۱۴۰۳ تاکنون‌
مسکن مهر

در ابتدای طرح مسکن مهر در دولت محمود احمدی‌نژاد، وظیفه مدیریت و راهبری این طرح به سازمان ملی زمین و مسکن محول شد. اما در دولت حسن روحانی با توجه به موضوعات پیش آمده این اختیار از این سازمان سلب و در اختیار مجریه ویژه طرح مسکن مهر قرار گرفت.
در سال‌های ابتدایی پروژهٔ مسکن مهر، اظهار نظرهای مسئولین سازمان در خصوص نحوهٔ سرعت بخشیدن به این پروژه مورد نقد واقع شده‌بود. در سال‌های اخیر نیز، پس از آن که در تحویل برخی از ساختمان‌های طرح مسکن مهر مشکلاتی پیش آمد، نام سازمان ملی زمین و مسکن نیز به عنوان یکی از مقصران احتمالی در خبرها مطرح شد که با تغییر رئیس این سازمان این اتهامات احتمالی برطرف گردید.
حفاظت اراضی

از سال ۱۳۹۵، زیر مجموعه‌ای برای این سازمان با نام یگان حفاظت اراضی ایجاد شد که از جمله وظایف آن جلوگیری از هر گونه اخلال، تصرف، تعرض، تجاوز در اراضی عمومی و شخصی است. یگان حفاظت سازمان ملی زمین و مسکن زیرمجموعه پلیس پیشگیری نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران است و فرماندهی این یگان را سرهنگ حمیدرضا محمدشاهی  عهده‌دار است.
افتخارات

سازمان ملی زمین و مسکن یک بار در سال ۱۳۹۰ و یک بار در سال ۱۳۹۵ در جشنواره شهید رجایی به عنوان یکی از ۲۰ دستگاه اجرایی برگزیده انتخاب شد.
بروندیو

مکان
| Brondello | Brondello |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
Comune di Brondello: Comune di Brondello
ناحیه: پیمونت
استان / شهرستان: استان کونیو (CN)
مساحت: مساحت
 • کل: ۹٫۹ کیلومتر مربع (۳٫۸ مایل مربع)
جمعیت (Dec. 2004): جمعیت (Dec. 2004)
 • کل: ۳۴۹
 • تراکم: ۳۵/کیلومتر مربع (۹۱/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 12030
پیش‌شماره تلفن: 0175
بروندیو (به ایتالیایی: Brondello) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کونیو واقع شده‌است.
خصوصیات

بروندیو ۹٫۹ کیلومترمربع مساحت و ۳۴۹ نفر جمعیت دارد.
واینایلون

مردان کره شمالی یونیفورم ساخته شده از وینیلون پوشیده‌اند.
واینایلون، یک نوع فیبر صنعتی است که از پلی وینیل الکل ساخته می‌شود. سنگ آهک و آنتراسیت مواد خام واینایلون را تشکیل می‌دهند. واینایلون اولین بار در ژاپن در سال ۱۹۳۹ توسط ری سونگ جی، ایکیرو ساکارودا و کاواکامی ساخته شد. ساخت آزمایشی این محصول در سال ۱۹۵۴ شروع شد و در سال ۱۹۶۱ مجتمع «واینایلون ۸ فوریه» در هامهونگ کره شمالی ساخته شد. استفاده زیاد واینایلون در کره شمالی نمونه ای از اجرا فلسفه جوچه است و برای همین از آن به عنوان الیاف جوچه یاد می‌شود.
وینایلون الیاف ملی کره شمالی است و از آن در اکثر پارچه‌ها استفاده می‌شود. این نوع الیاف از پنبه و نایلون که در کره شمالی به صورت کم تولید می‌شود، پیشی گرفته‌است. جدای از لباس، وینایلون در کفش، طناب و حوله استفاده می‌شود.
توشیکو مک آدام، هنرمند کانادایی ژاپنی، از وینایلون در کارهای اولیه اش استفاده کرد بخاطر این که وینایلون مقرون به صرفه تر از نایلون بود.
وینایلون در برابر گرما و مواد شیمیایی مقاوم است ولی چند بدی هم دارد که شامل سفت بودن، جذب سخت رنگ و هزینه زیاد تولید آن می‌شود.
سنتز وینیلون.
ریشه‌های استعماری

بین سال‌های ۱۹۱۰ تا ۱۹۴۵، کره به عنوان مستعمره ژاپن اداره می‌شد. این باعث تأثیر گذاری کره بر اقتصاد و سیاست ژاپن می‌شد. سپس، بعد از دومین جنگ ژاپن و چین که در سال ۱۹۳۷ شروع شده بود، کره درگیر تلاش‌های جنگی شد. در بین تلاش‌های ژاپن برای ساخت کشوری علمی تر و از نظر تکنولوژی پیشرفته تر بود که گروهی از پژوهشگران بر روی ساخت وینایلون کار کردند.
اولین موفقیت در ساختن وینایلون توسط دانشگاه کیوتو واقع در ژاپن توسط تیم پژوهشگری در سال ۱۹۳۹ اتفاق افتاد. گرچه بعداً وینایلون به وسیله ری سونگ جی که یکی از افراد گروه پژوهش دانشگاه کیوتو بود، در دوران راه اندازی کمپینی که هدفش استخدام دانشمندان و مهندسان از کره جنوبی بود و در دوران استقلال کره شمالی در سال ۱۹۴۵، به کره شمالی انتقال پیدا کرد. او به عنوان پروفسور در دانشگاه ملی سئول کار می‌کرد. در دوران جنگ کره، زمانی که سئول توسط لشکر مردمی دموکرات اشغال شده بود، به ری پیشنهاد تحقیقات در کره شمالی را دادند. ری سونگ جی قبول کرد و کره شمالی پناهنده شد.
هدف اصلی

بعد از استقلال کره در سال ۱۹۴۵، کره شمالی در استعمار شوروی قرار گرفت و بعد از شوروی به منظور استواری کشور کمک دریافت می‌کرد. این کمک‌ها از تمام شدن جنگ کره در سال ۱۹۵۳ شروع شد. شوروی، چین و بقیه کشورهای کمونیست شروع به دادن کمک به کره شمالی کردند. به خاطر همین کره شمالی به صورت خیلی حاد به این کمک‌ها وابسته شده بود.
گرچه در سال ۱۹۶۰ کمک‌ها از طرف شوروی کم شد. کره شمالی دیگر کمک‌ها را به صورت اهدا دریافت نمی‌کرد، بلکه به صورت قرض شده بود؛ بنابراین رهبران کره شمالی تصمیم گرفتند که بر اقتصاد داخلی قوی بسازند. در سال ۱۹۶۱ مرع شمالی برنامه ۷ ساله رشد اقتصادی خود را شروع کرد. این برنامه تمرکز خود را بر روی ابداعات تکنولوژی، انقلاب فرهنگی، رشد استانداردهای زندگی، مدرنیته شدن اقتصاد و تسهیل تجارت و اقتصاد جهانی گذاشته بود. در نتیجه رهبران کره شمالی تصمیم گرفتند که کارخانه وینایلون و همچنین شهر وینایلون را تأسیس کنند.
شهر وینایلون

در تاریخ اولیه کره شمالی، در زمان دولت کیم سونگ دوم و ایدئولوژی جوچه، این نظریه را تقویت کرد که برای دست یابی به اقتصاد مستقل باید از دستگاه‌های صنعتی سنگین استفاده کرد. تولید واینایلون قدم بزرگی در راستای رشد کره شمالی به عنوان یک کشور مدرنیزه صنعتی بود. در راستای ناسیونالیسم، دولت کره شمالی مردم را برای ساخت و حمایت از یک کارخانه جدید ساخت وینایلون به نام شهر وینایلون بسیج کرد.
در سال ۱۹۶۱، شهر وینایلون، در شمال شرقی شهر هوگنام ساخته شد. ساخت این کارخانه ۱۴ ماه طول کشید که به نسبت این که این شهر از ۵۰ ساختمان تشکیل شده بود خیلی سریع بود. وینیل سیتی ۱۳۰ هزار متر مربع مساحت داشت، و دارای ۱۵ هزار دستگاه، ۱۷۰۰ کانتینر و ۵۰۰ کیلومتر لوله‌کشی بود. بلندترین ساختمان در شهر وینایلون که ۳۲ متر ارتفاع و ۴۰ متر دودکش داشت کارگاه استیک اسید بود. کارگاه نخ ریسی که برای ساخت الیاف وینایلون و حمل و نقل آن بود، بزرگترین ساختمان آنجا حساب می‌شد که دارای ۱۶۰ متر طول و ۱۱۷ متر عرض با ۳۵هزار متر مربع مساحت بود.
شهر وینایلون به افتخار کره شمالی تبدیل شد و با افتخار به عنوان سازه ای که بدون کمک از هیچگونه بیگانه ای ساخته شده‌است جار زده می‌شد. ساخت این شهر نشان دهنده این بود که کره شمالی از چین و شوروی مستقل شده و ایدئولوژی جوچه را به نمایش می‌گذاشت. گرچه چندین کارگر مجبور بودند کارهای بسیار سخت انجام دهند و چندین کارگر درحین این کارها جان خود را از دست دادند ولی شهر وینایلون باعث تقویت ایدئولوژی، خانواده کیم و دولت شد.
این شهر با هدف تولید الیاف برای تأمین مصرف داخلی برای ساخت لباس، کفش و بقیه ملزومات شروع به کار کرد. این کار تا دهه‌ها هنوز باعث تأمین مصرف داخلی شده‌است. این محصول آنقدر مهم است که در مراسم یادبود تولد کیم سونگ دوم، به مردم لباس‌های وینایلون اهدا شد. گرچه بعد از دهه‌ها اقتصاد کره شمالی فروریخت و قحطی سوخت باعث بسته شدن شهر وینایلون در سال ۱۹۹۴ شد. وینایلون برای ۱۶ سال بسته موند تا سال ۲۰۱۰ دوباره بازگشوده شد.
بازگشایی مجتمع وینیلون

در ۸ فوریه ۲۰۱۰، کیم جونگ ایل از مجموعه قدیمی وینیلون شهر در هامونگ دیدن کرد تا بازگشایی آن را جشن بگیرد. کیم با افسران عالی‌رتبه حزب مانند رئیس هیئت رئیسه مجلس عالی خلق کیم یونگ نام، وزیر دفاع کیم یونگ چون و دبیران حزب کارگران کره کیم کی نام و چوی تائ بوک همراه بود. به این اولین باری بود که او در یک تجمع گسترده صنعتی شرکت کرد. در حالی که حضور وی و مهمترین اعضای حزب می‌تواند نشان دهنده اهمیت مجموعه وینایلون و نقش آن در پیشبرد سیاست‌های اقتصادی کیم جونگ ایل باشد، شواهدی وجود دارد که این تأسیسات می‌تواند در برنامه هسته ای کره شمالی نقش داشته باشد. برنامه تسلیحاتی بر اساس تجزیه و تحلیل تصاویر ماهواره ای، اطلاعات کو چونگ سونگ (یک مقام کره شمالی که تبعید شده بود) و تعدادی از اسناد فنی کره شمالی، این گمانه زنی وجود دارد که کارخانه هامونگ در حال تولید دی متیل هیدرازین نامتقارن است. این ماده در موشک‌های دوربرد کره شمالی استفاده می‌شود.
اهمیت تاریخی

اگرچه وینیلون در ابتدا برای کمک به توسعه اقتصاد کره شمالی به عنوان یک محصول خانگی استفاده می‌شد، اما با ناسیونالیسم نیز آمیخته شد. در نتیجه، وینایلون به بخشی استوار از هویت ملی کره شمالی تبدیل شد.
ورودی مجتمع کارخانه وینیلون ۸ فوریه در Hungnam، کره شمالی .
دیوار بزرگ مینگ

Sections of the Great Wall of China built during the Ming dynasty (1368-1644)
دیوار بزرگ در موتیانیو. این قسمت و بسیاری دیگر از بخش‌های معروف دیوار بزرگ در ابتدا در زمان دودمان مینگ ساخته شد.
وسعت دودمان مینگ و دیوارهای آن، که بیشتر آنچه را که امروزه دیوار بزرگ چین نامیده می‌شود، تشکیل می‌دهد.
دیوار بزرگ مینگ (چینی: 明長城; پین‌یین: Míng Chángchéng)، که توسط دودمان مینگ (۱۳۶۸–۱۶۴۴ میلادی) ساخته شد، نمایان‌ترین بخش دیوار بزرگ چین را امروز تشکیل می‌دهد. یک بررسی جامع باستان‌شناسی، با استفاده از فناوری‌های پیشرفته، به این نتیجه رسیده است که طول دیوارهای مینگ ۸٬۸۵۰ کیلومتر (۵٬۵۰۰ مایل) است. از گذرگاه جیایو در غرب تا دریا در گذرگاه شانهای دارند، سپس به منچوری در دیوار بزرگ هوشان ختم می‌شوند. این از ۶٬۲۵۹ کیلومتر (۳٬۸۸۹ مایل) بخش دیوار واقعی، ۳۵۹ کیلومتر (۲۲۳ مایل) ترانشه و ۲٬۲۳۲ کیلومتر (۱٬۳۸۷ مایل) از موانع دفاعی طبیعی مانند تپه‌ها و رودخانه‌ها تشکیل شده است.
در حالی که دیوارهای مینگ در دوران مدرن به‌طور کلی به عنوان دیوار بزرگ (چانگ‌چنگ) نامیده می‌شوند، در زمان مینگ توسط چینی‌ها به آنها «موانع مرزی» (邊牆؛ bianqiang) می‌گفتند، زیرا اصطلاح چانگ‌چنگ تصور می‌شد که تداعی کننده ظلم و ستم چن شی هوانگ(۲۶۰–۲۱۰ پیش از میلاد) بود.
ساندال

مکان در Møre og Romsdal
| ساندال | ساندال |
| --- | --- |
بخش: بخش
ساندال: ساندال
  نشانMøre og Romsdal در  نروژ:   نشانMøre og Romsdal در  نروژ
استان: Møre og Romsdal
شهرستان: Nordmøre
مرکز مدیریت: Sunndalsøra
حکومت: حکومت
 • شهردار (۲۰۰۹): Ståle Refstie (Ap)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۷۱۳٫۴۱ کیلومتر مربع (۶۶۱٫۵۵ مایل مربع)
 • خشکی: ۱۶۴۷٫۹۰ کیلومتر مربع (۶۳۶٫۲۶ مایل مربع)
 • آب: ۶۵٫۵۱ کیلومتر مربع (۲۵٫۲۹ مایل مربع)
 • رتبه: ۴۰ در نروژ
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۷۲۰۵
 • رتبه: ۱۳۷ در نروژ
 • تراکم: ۴٫۴/کیلومتر مربع (۱۱/مایل مربع)
 • تغییر (۱۰ سال): -۲٫۸ %
اهلیت‌نام: Sunndaling
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان اروپای مرکزی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (زمان اروپای مرکزی)
کد ایزو ۳۱۶۶: ISO 3166-2:NO
زبان: زبان نروژی
وبگاه: www.sunndal.kommune.no
Data from Statistics Norway: Data from Statistics Norway
ساندال (به لاتین: Sunndal) یک شهرستان نروژ در نروژ است که در مور او رومسدال واقع شده‌است.
خصوصیات

ساندال ۱٬۷۱۳٫۴۱ کیلومترمربع مساحت و ۷٬۲۰۵ نفر جمعیت دارد.
اورایچو

مکان در 23x15px|border |alt=|link= قبرس
| اورایچو | اورایچو |
| --- | --- |
اورایچو: اورایچو
Evrychou: Evrychou
اورایچوLocation in Cyprus: اورایچوLocation in Cyprus
مختصات: ۳۵°۰۲′ شمالی ۳۲°۵۴′ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۰۳۳°شمالی ۳۲٫۹۰۰°شرقی﻿ / 35.033; 32.900: مختصات: ۳۵°۰۲′ شمالی ۳۲°۵۴′ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۰۳۳°شمالی ۳۲٫۹۰۰°شرقی﻿ / 35.033; 32.900
ناحیه‌های قبرس: ناحیه نیکوزیا
جمعیت (۲۰۰۱): جمعیت (۲۰۰۱)
 • کل: ۸۱۹
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
اورایچو (به لاتین: Evrychou) یک روستا در قبرس است که در ناحیه نیکوزیا واقع شده‌است.
خصوصیات

اورایچو  ۸۱۹ نفر جمعیت دارد.
شارپیلیش

مکان
| شارپیلیش | شارپیلیش |
| --- | --- |
استان: تولنا
مساحت: مساحت
 • مجموع: ۲۱٫۷ کیلومتر مربع (۸٫۴ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • مجموع: ۶۹۰
 • تراکم: ۳۲/کیلومتر مربع (۸۲/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
کدپستی: ۷۱۴۵
کد منطقه: ‎+۳۶ ۷۴
وبگاه: www.sarpilis.hu
شارپیلیش (به مجاری:  Sárpilis) یک شهرداری در مجارستان است که در ناحیه سکسارد واقع شده‌است. شارپیلیش ۲۱٫۷ کیلومتر مربع مساحت و ۶۹۰ نفر جمعیت دارد.
دربند، بارتین

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ترکیه
| دربند | دربند |
| --- | --- |
روستا: روستا
استان: استان بارتین
District: بارتین
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۳۸۶
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
دربند (به ترکی استانبولی: Derbent) یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بارتین واقع شده‌است. دربند ۳۸۶ نفر جمعیت دارد.
روبی فرانک

| روبی فرانکه | روبی فرانکه |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: روبی گریفیتس
زادهٔ: ۱۸ ژانویهٔ ۱۹۸۲ ‏(۴۳ سال) یوتا، ایالات متحده آمریکا
آثار برجسته: -
همسر: کوین فرانکه (ازدواج ۲۰۲۲، جدایی سپتامبر ۲۰۲۳)
فرزندان: ۶
جوایز: -
وبگاه: -
روبی فرانک (با نام خانوادگی قبلی گریفیتس؛ زاده ۱۸ ژانویه ۱۹۸۲) یک یوتیوبر سابق اهل ایالات متحده است که به خاطر کانال یوتیوب خود به نام ۸ مسافر شناخته می‌شد. این کانال زندگی روبی فرانک، همسرش کوین و شش فرزندشان را به تصویر می‌کشید. در ۳۰ اوت ۲۰۲۳، فرانکه در یوتا به جرم کودک آزاری دستگیر شد. مقامات یکی از فرزندان او را سوءتغذیه و با زخم‌های باز پیدا کردند. پس از تحقیقات، او به شش فقره کودک آزاری متهم شد که در فوریه ۲۰۲۴ به چهار فقره از آنها اعتراف کرد. او به ۴ تا ۶۰ سال زندان محکوم شد.
اوایل زندگی و حرفه یوتیوب

فرانکه که در سال ۱۹۸۲ متولد شد، کانال یوتیوب خود را در سال ۲۰۱۵ راه‌اندازی کرد. این کانال به دلیل به تصویر کشیدن زندگی روزمره در یک خانواده بزرگ، شرح فعالیت‌ها، چالش‌ها و لحظات طنز، محبوبیت پیدا کرد. این کانال قبل از تعطیلی، حدود ۲٫۵ میلیون مشترک و بیش از ۱ میلیارد بازدید داشت. کانال ۸ مسافر پس از دستگیری فرانکه تعطیل شد. این پرونده بحث‌هایی را در مورد ایمنی کودکان در فضای مجازی و خطرات احتمالی وبلاگ‌نویسی خانوادگی برانگیخت.