stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کاخ باکینگهام
تاریخچه > از خانه ملکه تا کاخ

این خانه در اصل به عنوان خلوت‌گاه شخصی ملکه شارلوت در نظر گرفته شده بود، و با نام خانه ملکه مشهور بود (۱۴ تن از ۱۵ فرزندش در آنجا به دنیا آمدند). کاخ سنت جیمز به عنوان خانه سلطنتی رسمی و تشریفاتی باقی ماند.
بازسازی ساختمان در سال ۱۷۶۲ آغاز شد. بعد از به تخت نشستن جرج چهارم در سال ۱۸۲۰، او نوسازی را با ایده داشتن خانه‌ای کوچک و راحت ادامه داد. در حالی که کار در حال پیشرفت بود، پادشاه تصمیم گرفت با کمک معمار خود، جان نش، خانه را به یک کاخ تبدیل کند. برخی از اسباب و وسایل از خانه کارلتون و برخی دیگر نیز بعد از انقلاب فرانسه، از فرانسه آمدند. نمای بیرونی کاخ، به انتخاب جرج چهارم، به منظور یادآوری تأثیر نئوکلاسیک فرانسه طراحی شده بود. هزینه نوسازی به‌طور چشمگیری افزایش یافت و زیاده‌روی طراحی‌های نش سبب شد تا از سمت خود به عنوان معمار ساختمان، برکنار شود. با مرگ جرج چهارم در سال ۱۸۳۰، برادر کوچکش، ویلیام چهارم، به منظور اتمام کار، ویلیام بلور را استخدام کرد. در یک برهه زمانی، پس از نابودی کاخ وست‌مینستر آن زمان، ویلیام تصمیم گرفت تا کاخ را به خانه مجلس تبدیل کند.
خانه پادشاهی

بخش غربی کاخ باکینگهام، محوطه عمومی، نزدیک حیاط، بعدها و بین سالهای ۱۸۴۷ و ۱۸۵۰
اضافه شد؛ از سال ۱۹۱۳ تاکنون مطابق شکل سمت راست است.
سرانجام در سال ۱۸۳۷، و با به تخت نشستن ملکه ویکتوریا، کاخ باکینگهام، به خانه اصلی سلطنتی تبدیل شد. از آن جا که ویلیام چهارم پیش از اتمام ساخت آن مرده بود، او اولین حاکم ساکن در آن بود. در حالی که اتاق‌های دولتی فورانی از آب‌طلا کاری و استفاده از رنگ‌های مختلف بودند، سایر قسمت‌های کاخ، شکوه چندانی نداشتند. طبق گزارش‌ها، یک دلیل آن این است که، دودکش‌ها دود زیادی ایجاد می‌کردند تا آتش درون کاخ کم‌فروق شود، و در نتیجه دربار در عظمتی یخی، منجمد می‌شد. تهویه آن چنان بد بود که بوی دود در داخل کاخ احساس می‌شد، و زمانی که تصمیم به نصب چراغ‌های نفتی گرفته شد، نگرانی‌هایی جدی در ارتباط با هوای طبقات پایینی ایجاد شد. همچنین گفته می‌شد، خدمه سهل‌انگار و تنبل و کاخ نیز کثیف بود. با ازدواج ملکه در سال ۱۸۴۰، همسرش شاهزاده آلبرت شروع به سازماندهی دوباره مقامات و کارکنان خانواده سلطنتی و اشتباهات مربوط به طراحی کاخ کرد. در همان زمان مشکلات برطرف شدند. اما، سازندگان باید چند دهه دیگر بازمی‌گشتند.
در سال ۱۸۴۷، آن زوج کاخ را برای زندگی درباری و خانواده در حال رشدشان کوچک دیدند، و در نتیجه بخش تازه که توسط ادوارد بلور طراحی و به وسیله توماس کوبیت ساخته شده بود، ساختمان مرکزی را احاطه کرد. جلوی شرقی بزرگ، که روبه‌رو مرکز خرید لندن قرار دارد، امروزه «چهره عمومی» کاخ باکینگهام طلقی می‌شود و شامل ایوانی است که خانواده سلطنتی در رخدادهای مهم و جشن تولد پادشاه و ملکه به جمعیت حاضر خوش آمد گویی می‌کنند. سالن رقص و ساختمان اتاق‌های دولتی نیز در این زمان و با طراحی شاگرد نش، یعنی جیمز پنتورن ساخته شدند.
پیش از مرگ شاهزاده آلبرت، این کاخ بارهای میزبان سرگرمی‌های موزیکال بود و بزرگترین موسیقی‌دان‌های آن عصر اجراهای زیبایی را در کاخ باکینگهام به نمایش گذاشتند. آهنگساز معروف، فیلیکس مندلسون، به خاطر سه بار نواختن موسیقی در آن‌جا شهرت فراوانی کسب کرد. یوهان اشتراوس (پسر) و گروه ارکستش، در آن‌جا موسیقی خود را اجرا کردند. «رقص آلیس» از آثار اشتراوس، برای اولین بار در این کاخ و به افتخار دختر ملکه، اجرا شد. در زمان ملکه ویکتوریا، این کاخ علاوه بر جشن‌های سلطنتی، اعطای نشان، و سخنرانی‌های رایج، شاهد اعطای سخاوتمندانه لباس‌ها بود.
ملکه بیوه شده در سال ۱۸۶۱، از زندگی میان عموم فاصله گرفت و کاخ باکینگهام را به مقصد قلعه ویندسور، دژ بالمورال و خانه اسبورن ترک کرد. به مدت چند سال این کاخ بدون استفاده قرار گرفت و از چشم‌ها به دور ماند. در سال ۱۸۶۴، در یادداشت چسبیده به محوطه کاخ باکینگهام، نوشته شده بود: «این محل فرماندهی به دلیل کاهش کسب‌وکار به اجاره یا فروش می‌رسد.» نهایتاً، ملکه ویکتوریا را مجبور کردند که به لندن بازگردد، اگرچه پس از آن، او ترجیح می‌داد تا جای امکان در مکانی دیگر اقامت کند. رخدادهای دربار هنوز به جای این کاخ، در قلعه ویندسور برگزار می‌شد، و اغلب با اداره ملکه غمگین، که به‌طور عادت روزها لباس سیاه می‌پوسید، کاخ باکینگهام برای مدتی دراز شاهد هیچ رخداد مهمی نبود.
پارک ملی طبیعی لاگونا مکبین اولد پروویدنس

| پارک ملی طبیعی لاگونا مکبین اولد پروویدنس | پارک ملی طبیعی لاگونا مکبین اولد پروویدنس |
| --- | --- |
Old Providence McBean Lagoon National Natural Park: Old Providence McBean Lagoon National Natural Park
رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: II (پارک ملی): رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: II (پارک ملی)
مختصات: ۱۳°۲۱′۰″ شمالی ۸۱°۲۲′۳۰″ غربی﻿ / ﻿۱۳٫۳۵۰۰۰°شمالی ۸۱٫۳۷۵۰۰°غربی﻿ / 13.35000; -81.37500
مساحت: ۹٫۹۵ کیلومتر مربع (۳٫۸۴ مایل مربع)
تاسیس‌شده: ۱۹۹۵؛ ۳۰ سال پیش (۱۹۹۵-خطا: زمان نامعتبر}})
هیئت حاکمه: SINAP
پارک ملی طبیعی لاگونا مکبین اولد پروویدنس (انگلیسی: Old Providence McBean Lagoon National Natural Park) یک پارک ملی در شمال شرقی جزیره پروویدنسیا در مجمع‌الجزایر سن آندرس، پروویدنسیا و سانتا کاتالینا، کلمبیا است.
این پارک یکی از سه پارک ملی در دریای کارائیب کلمبیا است که در قلمرو خود دارای صخره‌های مرجانی هستند. دو پارک دیگر عبارتند از: پارک ملی طبیعی تایرونا و پارک ملی طبیعی مرجان‌های روساریو و سن برناردو.
مشخصات کلی

مساحت این پارک ۹٫۹۵ کیلومتر مربع (۳٫۸۴ مایل مربع) است (که از این مقدار، ۹٫۰۵ کیلومتر مربع آن دریایی است). این پارک در سال ۱۹۹۵ به عنوان پارک ملی اعلام شد، تا حدی به منظور حفاظت اجتماعی در برابر افزایش فعالیت‌های انسانی از جمله پروژه‌های تایم‌شرینگ که ممکن بود بخش قابل توجهی از جنگل‌های حرای این منطقه را نابود کند.
این پارک دارای اکوسیستم‌های مختلفی است، مانند جنگل‌های حرا، تشکیل‌های مرجانی، بسترهای گیاهان دریایی و ناحیه‌ای کوچک از جنگل‌های خشک استوایی. به دلیل صخره‌های مرجانی رنگارنگ، جزیره پروویدنسیا به "دریای هفت رنگ"، معروف است. جزیره خرچنگ و جزایر سه برادر چهار جزیره کوچک را تشکیل می‌دهند که جزئی از این پارک ملی هستند.
میانگین بارش سالانه این پارک ۳۰۰۰ میلی‌متر است، که بیشترین بارش در ماه‌های اکتبر و نوامبر رخ می‌دهد. از ژانویه تا ژوئن دوره خشکی وجود دارد. میانگین دما ۲۵ درجه سانتی‌گراد و رطوبت نسبی ۷۳٫۳٪ است.
جنگل‌های حرا از ارتفاعات ۳ متر (۹٫۸ فوت) تا ۱۲ متر (۳۹ فوت) متغیر هستند. گونه غالب در این مناطق حرا قرمز (Rhizophora mangle) است و جمعیت‌های کوچکتری از حرا سیاه (Avicennia germinans) و حرا سفید (Laguncularia racemosa) نیز وجود دارند.
در این ناحیه ۷۴ گونه پرنده ثبت شده است. از گونه‌های مهم دریایی می‌توان به Audubon’s shearwater, magnificent frigatebird, brown booby و royal tern اشاره کرد؛ همچنین در دسته‌های غیر دریایی، green heron و bananaquit (Coereba flaveola tricolor) قابل ذکر هستند. مساحت وسیعی از گیاهان دریایی در اطراف لاگون و حاشیه جنگل‌های حرا از گونه‌های Thalassia testudinum و Syringodium filiforme تشکیل شده است.
گردشگری

مرکز بازدیدکنندگان در Crab Caye با قایق قابل دسترسی است. به دلایل حفاظتی، دسترسی به سایر جزایر کوچک که بخشی از پارک ملی را تشکیل می‌دهند، مجاز نیست.
هواپیمایی آریا

شرکت هواپیمایی آریا یکی از شرکت‌های متعلق به بخش خصوصی در ایران بود که مرکز فعالیت‌های این شرکت در تهران جای داشت. مجوز پروازی این شرکت پس از حادثهٔ سقوط پرواز شماره ۱۵۲۵ آریا در تاریخ دوم مرداد ۱۳۸۸ لغو شد.
تاریخچه

آریا در سال ۱۳۷۹ خورشیدی توسط دو تن از خلبانان صنعت هواپیمایی ایران، خلبان اصغر عبدالله پور و خلبان مهدی دادپی (وی در جریان سانحه هواپیمای ایلیوشین آریا در فرودگاه مشهد کشته شد) افتتاح شد. مهدی دادپی از خلبانان شکاری نیروی هوایی در طول جنگ ایران و عراق و همچنین فرماندهٔ پایگاه هوایی مهرآباد بود. وی پس از بازنشستگی از ارتش اقدام به تأسیس این شرکت کرد.
آریا پروازهای خود را با بهره‌گیری از هواپیماهای استیجاری یاک ۴۰ و توپولف ۱۵۴ آغاز نمود.
در سال ۱۳۸۲ این شرکت موفق به خرید دو فروندفوکر ۵۰ شد و پروازهای خود را در مسیر کیش و بندرعباس به دوبی به صورت منظم برقرار نمود.
مقصدهای پروازی

جزیره کیش
بندرعباس
مشهد
شهر دبی
ناوگان

ناوگان آریا شامل هواپیماهای زیر می‌باشد:[نیازمند منبع]
۳ فروند فوکر ۵۰
۴ فروند ایلیوشین ایل-۶۲ام (اجاره شده از شرکتهای Sayat Air و deta air قزاقستان)
سوانح

مقالهٔ اصلی: پرواز شماره ۱۵۲۵ آریا
در تاریخ دوم مرداد ۱۳۸۸ حدود ساعت ۱۸ و ۱۰ دقیقه بعدازظهر هواپیمای مسافری ایلیوشین شرکت هواپیمایی آریا با شماره پرواز ۱۵۲۵ که از تهران عازم مشهد بود هنگام فرود در باند فرودگاه مشهد دچار سانحه شد. هواپیما هنگام فرود در باند فرودگاه منحرف شده و به دیواره برخورد کرده است. از ۱۵۳ نفر مسافر هواپیمای سانحه دیده حدود ۳۰ نفر مجروح و ۱۶ نفر کشته شدند. از میان کشته شدگان خدمه و کادر پرواز، ۹ نفر کادر پروازی با تابعیت کشور قزاقستان و ۴ نفر دیگر خدمه ایرانی بودند.رئیس هیئت مدیره شرکت هواپیمایی آریا (امیر سرتیپ خلبان مهدی دادپی) نیز جزو کشته شدگان سانحه هوایی مشهد بود.
همچنین در این پرواز ۲ نفر از خدمه پرواز ایرانی هواپیمایی آریا هم کشته شدند:
خلبان محمد جواد گرجی پور
سرمهماندار مژگان پاتپور
باشگاه فوتبال هوفنهایم

Football club
باشگاه فوتبال هوفنهایم ۱۸۹۹ (به آلمانی: 1899 Hoffenheim) باشگاه فوتبال آلمانی است که در زینسهایم یکی از شهرهای ایالت بادن-وورتمبرگ قرار دارد. باشگاه هوفنهایم در ژوئیه ۱۸۹۹ تأسیس شده‌است.
باشگاه هوفنهایم در ابتدا در سال ۱۸۹۹ به عنوان یک باشگاه ژیمناستیک تأسیس شد، تا اینکه در سال ۱۹۴۵ به شکل مدرن خود درآمد. البته باشگاه هوفنهایم در سال ۲۰۰۰، با پشتیبانی مالی دیتمار هوپ به سرعت از لیگ دسته پنجم آلمان تا سیستم لیگ فوتبال آلمان پیشرفت کرد و در نهایت در سال ۲۰۰۸ هوفنهایم به لیگ برتر آلمان، بوندس‌لیگا راه یافت.
در فصل ۲۰۱۷–۱۸، هافنهایم در بوندس‌لیگا بهترین افتخار تاریخ باشگاه خود را به دست آورد و در رده سوم جدول قرار گرفت و برای اولین بار توانست خود را به مرحله گروهی لیگ قهرمانان اروپا برساند.
از سال ۲۰۰۹، هافنهایم بازی‌های خانگی خود را در ورزشگاه Rhein-Neckar-Arena که در حال حاضر با نام «PreZero Arena» شناخته می‌شود بازی کرده‌است. (قبلاً و از سال ۱۹۹۹ در Dietmar-Hopp-Stadion بازی می‌کرد) ۱
نوال منصوری

| نوال منصوری | نوال منصوری |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ اوت ۱۹۸۵ بجایه، الجزایر
ملیت: الجزایر
نوال منصوری (انگلیسی: Nawal Mansouri؛ زادهٔ ۱ اوت ۱۹۸۵) بازیکن والیبال زن اهل الجزایر است.
جنگ خوشاب

نمودار جنگ خوشاب
جنگ خوشاب نبردی است که در نیمه شب هفتم فوریه ۱۸۵۷ بین سپاه ایران  به فرماندهی شجاع الملک حاکم وقت ایالت فارس و همراهی سواران قشقایی به فرماندهی سهراب خان قشقایی و سپاه بریتانیا به فرماندهی ژنرال اترام در چند کیلومتری برازجان در نزدیکی روستای خوشاب اتفاق افتاد.
شرح وقایع

در این نبرد تاریخی که در شامگاه بارانی ۱۹ بهمن ماه سال ۱۲۳۵ شمسی حادث شد مردمان روستاهای دشتستان (روستاهای خوشاب، زیارت، خوشمکان، چاه خانی، عیسوند…) به فرماندهی شهسوار بیگ خوشابی به نیروهای انگلیسی شبیخون می‌زنند، بانگ غریو هیاهو مردمان روستای خوشاب فرماندهان انگلیسی را به این فکر می‌اندازد که توسط قوای دولتی ایران مورد شبیخون قرار گرفته‌اند لذا سراسیمه دستور عقب‌نشینی صادر می‌شود ولی نیروهای انگلیسی در روزی بارانی در گل و لای زمین شوره‌زار خوشاب زمین‌گیر شده، تلفات زیادی می‌دهند و سرانجام به بوشهر عقب‌نشینی می‌کنند. فریدون آدمیت در کتاب خود به شکست نیروهای انگلیسی از اهالی قرای دشتستان اشاراتی دارد. علت حضور فعال جنگجویان روستاهای دشتستان خصوصاً خوشابی‌ها در این نبرد کشته شدن دو تن از سرداران دشتستانی بنام حیدربیگ خوشابی (پسر دایی حاکم برازجان محمدحسن خان برازجانی) و محمد رضا بیگ زیارتی (کدخدای روستای زیارت) در نبرد بوشهر در دو ماه قبل از این جنگ بوده‌است که فارغ از احساسات ملی باعث شعله‌ور شدن احساسات قومی نیز گردیده بوده‌است. ایران این جنگ را بزرگ‌ترین پیروزی با بریتانیا دانست اما انگلیسی‌ها همواره این جنگ را پیروزی خود و شکست نیروهای ایرانی می‌دانند. بر اساس گزارش‌های انگلیسی، ایران در این جنگ هزار کشته و اسیر داده و انگلیسی‌ها و هندی‌ها ۱۹ کشته داده‌اند. این جنگ پس از واقعه هرات و با اشغال جزیره خارگ و بندر بوشهر در دسامبر ۱۸۵۶ رخ داد. در این جنگ صنایع مهم ایران ضربه‌ای سخت خوردند. در واقع در نبرد خوشاب نیروهای انگلیسی با شبیخون اهالی روستاهای دشتستان ابتدا عقب‌نشینی می‌کنند و به بوشهر بازمی‌گردند و حتی یکی از افسران انگلیسی بعد از این نبرد خودکشی می‌کند ولی قوای انگلیسی دوباره به سمت برازجان لشکرکشی می‌کنند و این بار قوای دولتی قاجاری را شکست داده و فاتح می‌گردند. نیروهای قشقایی در این جنگ نقش برجسته ای داشتند.
مجموعه ورزشی آزادی تهران

| 0 | 1 |
| --- | --- |
ورزشگاه اریامهر: ورزشگاه اریامهر
نمایی از سالن دوازده هزار نفری آزادی
ورزشگاه آزادی
مجموعه ورزشی آریامهر بزرگترین مجموعه ورزشی ایران است که در غرب شهر تهران  ساخته شده‌است و تحت مدیریت شرکت توسعه و نگهداری اماکن ورزشی کشور متعلق به وزارت ورزش و جوانان اداره می شود. مساحت تقریبی این مجموعه ۴۶۰ هکتار است. که از این میان ۴۰۰٬۰۰۰ مترمربع به فضای ساختمان‌ها اختصاص داده شده‌است. ۱۴۵ هکتار از مجموعه را جنگل تشکیل داده‌است، ۴۵ هکتار به چمن تزئینی و ۸ هکتار نیز به زمین‌های چمن ورزشی اختصاص یافته‌است. هم‌اکنون مدیر مجموعه ورزشی آزادی مهدی نصیبی است.
پیشینه

این مجموعه در آغاز جهت برگزاری بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴ (سال ۱۳۵۳خورشیدی) و سپس گرفتن میزبانی المپیک ۱۹۸۴ ساخته شد و در دهم شهریور ۱۳۵۳ گشوده شد. البته ورزشگاه آزادی تهران سه سال قبل و در ۲۵ مهرماه ١٣۵٠ به بهره‌برداری رسیده‌بود.
در هنگام بهره برداری، این مجموعه از بهترین و مدرن ترین ها در نوع خود در دنیا بود. پس از میزبانی موفقیت آمیز و تحسین آمیز مسابقات آسیایی در مجموعه آزادی، هدف دوم، گرفتن میزبانی المپیک ۱۹۸۴ برای تهران و در مجموعه آزادی بود.
تهران تنها رقیب لس‌آنجلس برای کسب میزبانی بود، اما پایتخت ایران با وجود شانس بیشتر از لس‌آنجلس، به خاطر حوادث سیاسی منتهی به انقلاب ۵۷ از فهرست نامزدها کنار گذاشته شده بود و لس‌آنجلس بدون رقیب دیگری به عنوان میزبان المپیک انتخاب شد.
امکانات

امکانات ورزشی مختلف برای اجرای ورزش‌ها و بازی‌های متفاوت است. از جمله امکانات این مجموعه می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
ورزشگاه یکصد هزار نفری
سالن دوازده هزار نفری آزادی
سالن‌ تیراندازی آزادی
پیست اسکیت آزادی
پیست اتومبیل‌رانی آزادی
پیست موتورسواری آزادی
دریاچه آزادی (جهت انجام انواع ورزش‌ها آبی)
پیست کارتینگ
مجتمع پنج سالن:
سالن بسکتبال آزادی
سالن والیبال آزادی
سالن وزنه‌برداری آزادی
سالن کشتی آزادی
سالن بانوان آزادی
زمین‌های تنیس آزادی
کمپ تیم‌های ملی فوتبال
مجموعه سوارکاری
استخر آزادی
ورزشگاه دوچرخه‌سواری آزادی
چند زمین فوتبال
سالن بدنسازی
زمین بیسبال و کریکت
جاده تندرستی آزادی (راه دور دریاچه)
امکانات > امکانات رفاهی

این مجموعه هم چنین شامل امکاناتی چون هتل المپیک، خوابگاه، درمانگاه و آتش‌نشانی است.
ساختمان‌ها اداری

مقر فدراسیون های بسکتبال، والیبال، خانه کشتی و  وزنه برداری در قسمت پنج سالن این مجموعه و ساختمان اداری فدراسیون های کونگ فو و تیراندازی و همچنین ساختمان انجمن ورزش‌ها هوائی و فدراسیون قایقرانی نیز در این مجموعه قرار دارد.
نگارخانه

ورزشگاه آزادی
ورزشگاه آزادی
سردرب ورودی در زمان ساخت
پیست دوچرخه‌سواری و دریاچه در سال‌های آغازین
سالن کشتی آزادی (خانه کشتی ایران)
مسعود زغدان

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- |
نام کامل: مسعود محمد زغدان
ملیت: الجزایر
زاده: ۲۵ ژانویهٔ ۱۹۸۱ ‏(۴۴ سال)
قد: ۱٫۷۸ m (۵ ft ۱۰ in)
وزن: ۷۴ کیلوگرم (۱۶۳ پوند)
ورزشی: ورزشی
رویداد(ها): کشتی فرنگی
مسعود زغدان (عربی: مسعود محمد زغدان؛ زادهٔ ۲۵ ژانویهٔ ۱۹۸۱) کشتی‌گیر اهل الجزایر است.
وی در وزن ۷۴ کیلوگرم کشتی فرنگی بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ شرکت کرده است.
فرانک فروجت

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Frank Froggatt
زادروز:  21 March 1898
زادگاه:  شفیلد، England
تاریخ مرگ:  ۱۹۴۴ (۴۵−۴۶ سال)
پست:  هافبک
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۱۴–۱۹۱۵ |  رز اتلتیک |   |   |
| ۱۹۱۹–۱۹۲۰ |  آترکلیف |   |   |
| ۱۹۲۰–۱۹۲۱ |  دنابی یونایتد |   |   |
| ۱۹۲۱–۱۹۲۲ |  باشگاه فوتبال وورکساپ تاون |   |   |
| ۱۹۲۱–۱۹۲۷ |  باشگاه فوتبال شفیلد ونزدی |  ۹۰ |  (۱) |
| ۱۹۲۷–۱۹۳۱ |  باشگاه فوتبال نوتس کانتی |  ۱۱۵ |  (۱) |
| ۱۹۳۱–۱۹۳۴ |  باشگاه فوتبال چسترفیلد |  ۲۸ |  (۰) |
| ۱۹۳۴–۱۹۳۵ |  اسکاربرو |   |   |
| ۱۹۳۵ |  منچستر نورث اند |   |   |
| مجموع |   |  ۲۳۳ |  (۲) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
فرانک فروجت (انگلیسی: Frank Froggatt؛ 21 March 1898 – ۱۹۴۴ (۴۵−۴۶ سال)) بازیکن فوتبال بود.
کودتای نوژه

| ن ب وتحکیم انقلاب ایران | ن ب وتحکیم انقلاب ایران |
| --- | --- |
 کردستان  خوزستان  خراسان  آذربایجان  بلوچستان  تهران  سفارت ایالات متحده  کودتای نوژه  گنبد کاووس  آمل  جنگ ایران و عراق :  کردستان  خوزستان  خراسان  آذربایجان  بلوچستان  تهران  سفارت ایالات متحده  کودتای نوژه  گنبد کاووس  آمل  جنگ ایران و عراق 
گروهی از متهمان کودتای نوژه در دادگاه. از راست به چپ: بیژن ایران‌نژاد، سرتیپ آیت محققی، یوسف پوررضایی، محمد ملک، فرخزاد جهانگیری.
عملیات نقاب (سرواژهٔ «ن‍‍جات ق‍‍یام ایران ب‍‍زرگ») که به نام کودتای نوژه معروف شد، طرحی برای سرنگونی نظام تازه تأسیس جمهوری اسلامی و احیای حاکمیت قبلی بود.
برنامهٔ کودتا

برنامه در ۱۸ تیرماه ۱۳۵۹ (۹ ژوئیهٔ ۱۹۸۰) با دستگیری و کشته‌شدن تعدادی از عوامل آن فاش شد. پایگاه سوم شکاری شاهرخی در نزدیکی شهر کبودرآهنگ استان همدان مرکز فرماندهی آن بود. فرماندهی کل کودتا به‌دست سپهبد سعید مهدیان (فرماندهِ پیشین نیروی هوایی ایران) و رهبری قسمت نیروی هوایی این کودتا برعهدهٔ سرتیپ خلبان رئیس آکروجت شاهنشاهی آیت محققی بود که نباید او را با سپهبد احمدعلی محققی آخرین فرماندهٔ ژاندارمری کل کشور شاهنشاهی اشتباه گرفت. هدف نخست کودتا حملهٔ هوایی به منزل روح‌الله خمینی در حسینیهٔ جماران و کشتن او و سپس حمله به برج مراقبت فرودگاه مهرآباد و در ادامه، شکسته‌شدن دیوار صوتی توسط هواپیماهای در دستان کودتاگران ذکر می‌شود تا برتری نظامی آن‌ها را به مردم نشان دهد. همچنین قرار بود ساختمان مجلس و مراکز رادیو و تلویزیون تسخیر و بسیاری از مسئولان جمهوری اسلامی بازداشت شوند.
افشای کودتا

برخی وجوه ماجرای کودتای نوژه همچنان در هاله‌ای از ابهام باقی‌مانده و دربارهٔ تعداد افراد دستگیر شده و تعداد نفرات اعدام شده آمار دقیقی وجود ندارد. در رابطه با نقش برخی روحانیون مانند محمدکاظم شریعتمداری در حمایت از کودتا هم سند مطمئنی در دست نیست. نقش کشورهای خارجی در طرح کودتا نیز همچنان جای پرسش دارد. در این میان، طریق لو رفتن کودتای نوژه نیز نامشخص و مبهم است.
رادیو ایران در روز پنجشنبه ۱۹ تیر ۱۳۵۹ (۱۰ ژوئیهٔ ۱۹۸۰) گزارشی منتشر کرد مبنی بر خنثی‌شدن کودتایی که هدف آن به‌دست گرفتن پایگاه‌های نظامی کشور و حمله به مراکز استراتژیک و خانهٔ خمینی بود. این سومین نقشهٔ کودتایی بود که توسط دولت بنی صدر در چند ماه گذشته خنثی می‌شد.
حزب جمهوری اسلامی در آن زمان تلاش می‌کرد این کودتا را به حزب جبههٔ ملی ایران نسبت دهد که بختیار هم در گذشته عضوِ آن بود و با پذیرش نخست وزیری از آن اخراج شده بود. جبههٔ ملی نیز در روزنامهٔ خود از بروز کودتایی دیگر خبر می‌داد که قلم‌ها را می‌شکند و حزب‌ها را نابود می‌کند.
افسران و افراد درگیر در کودتا > ارتشی‌ها (شاخه نظامی)

براساس گفته ها دستکم ۱۲۱ تن از امیران و افسران ارتش و سیاسیون در این کودتا نقش فعال داشتند.
سپهبد سید سعید مهدیون (فرمانده کودتای نوژه)
سرتیپ خلبان آیت محققی (رهبری عملیات هوایی در اتاق فرماندهی)
سرهنگ دوم محمدباقر بنی‌عامری (طراح و فرماندهٔ عملیاتی قیام)
سرگرد خلبان فرخزاد جهانگیری (فرمانده یک تیم اسکادران)
سروان خلبان حمید نعمتی (فرمانده یک تیم اسکادران)
سروان خلبان محمد ملک (فرمانده یک تیم اسکادران)
سروان خلبان کیومرث آبتین (فرمانده یک تیم اسکادران)
سرگرد کورش آذرتاش (فرمانده تیپ ۶۵ نوهد)
سروان بیژن ایران‌نژاد
همافر یوسف پوررضایی
استوار محمد مالکی
سرهنگ دوم علی فاریا
استوار یکم محمد بهرامی
علی‌اصغر سلیمانی
استوار غلامحسین قایق‌ور
مهندس قادسی نموداری
ستوان ناصر رکنی
سرهنگ زاد نادری
سرهنگ خلیفه سلطانی
استوار عبدالعلی سلامت
سرهنگ هادی ایزدی
سرگرد ایرج خلف‌بیگی
سرهنگ احمد آزموده
سرهنگ سعید امیری
سرهنگ داریوش جلالی
سرهنگ رحمت اله خلیفه‌بیگی
سرهنگ منوچهر صادقی
سرهنگ حسین مصطفوی قزوینی
سرهنگ محمدرضا نادری
سرهنگ غلامحسن بیگدلو
سرهنگ رحمت اله خلیفه سلطانی
ستوان امیدعلی بویری
سروان هرمز زمانپور
سرهنگ هادی عزیزمرادی
ستوان شکراله احمدی
استوار قاسم نقیب‌زاده
استوار جمشید بختیار
نظامی غلامحسین خرقانی خوب
نظامی محمود کیانی
ذبیح اله مؤمنی
منصور کتیرلو
مرتضی فرحپور
منصور ساجدی
علی‌اکبر عوض‌زاده
اسماعیل عرب‌شیرازی
سروان حسن گوهری
استوار یکم ناصر ساجدی
سروان ابوالفضل مهدیار
افسران و افراد درگیر در کودتا > سیاسیون (شاخه سیاسی)

ضیاء مدرس
رضا حاج مرزبان
جواد خادم
ابوالقاسم خادم (پدر جواد خادم)
پرویز قادسی (شهردار سابق آبادان در دوره شاهنشاهی)
سعید تیموری
پرویز شیبانی
روایت‌های گوناگون از فاش شدن کودتا

مارک گازیوروسکی، پژوهشگر و تاریخ پژوه در مسائل ایران، در مقاله‌ای با عنوان «طرح نوژه و سیاست ایران» نوشت که با وجود اسناد و گفتگوهای شخصی او با برخی از طرفین درگیر، اینکه «چگونه مقامات ایران از جزئیات کلی این کودتا آگاه شدند» هنوز کاملاً مشخص نیست. روایت‌های مختلفی از افشای کودتا وجود دارد. در اینجا به چند روایت از لو رفتن کودتا اشاره می‌شود:
روایت‌های گوناگون از فاش شدن کودتا > روایت هاشم صباغیان

به گفتهٔ هاشم صباغیان قابل قبول‌ترین روایت، آگاهی کاگ‌ب، سازمان اطلاعات شوروی از برنامه‌ریزی برای انجام کودتا در ایران و مطلع شدن مقامات اطلاعاتی ایران توسط آنان بود. طبق شنیده‌های او، عوامل کاگ‌ب نه‌تنها مسئولان سازمان اطلاعات و امنیت کشور را در جریان جزئیات کودتا قرار دادند، بلکه آنان را به یکی از مخفیگاه‌های کودتاگران هدایت کردند که محل تشکیل جلساتشان بود.
روایت‌های گوناگون از فاش شدن کودتا > روایت حزب توده

محمدعلی عمویی، از اعضای سازمان افسری حزب توده ایران معتقد است که حزب توده «اطلاعات ارزشمندی» را به حکومت روحانیون گزارش می‌داد و از جمله این اطلاعات، طرح کودتای نوژه بود. مهدی پرتوی، مسئول سازمان مخفی، نقش مهمی در سازماندهی اطلاعات بدست آمده از طرح کودتای نوژه ایفاء کرد.
به گفتهٔ عمویی، او با نام مستعار تبریزی مستقیماً به جماران می‌رفته و با حمید انصاری، «محافظ شخصی آقای خمینی» دیدار می‌کرده است. علی خدایی، از اعضای کمیته مرکزی حزب توده در یادداشتی برای صفحه ناظران در بی‌بی‌سی فارسی آورده است: اطلاعات اولیه از کودتای نوژه را لیلی سلیمی خیاط، همسر ناخدا سیروس حکیمی از شاخهٔ سازمان نظامی حزب توده ایران به‌دست آورده بود. بعدها ناخدا یکم سیروس حکیمی نیز در جمع زندانیان توده‌ای در سال ۶۷ اعدام شد.
روایت‌های گوناگون از فاش شدن کودتا > روایت هادی خسروشاهی

هادی خسروشاهی، نماینده وقت روح‌الله خمینی در «وزارت ارشاد ملی» طی گفتگویی بشرح ذیل ادعا کرد که کیانوری طرح کودتا را به او اطلاع داده بود.
«در چند مورد که خبر حساس و مهم بود، آقای کیانوری یا آقای محمدعلی عمویی یا آقای ابوعبدالله خبر را می‌آوردند که معمولاً در نامه‌ای با مهر رسمی حزب توده یا امضای دبیر اول آن، آقای کیانوری بود… آقای کیانوری به دفتر من آمد و گزارش و تاریخ و محل اجتماع افسران در پارک لاله، بمباران جماران و غیره را به من داد.»
خسروشاهی می‌گوید که این خبر را به احمد خمینی منتقل کرده است.
روایت‌های گوناگون از فاش شدن کودتا > روایت محمد ری‌شهری

محمد محمدی ری‌شهری، حاکم شرع وقت دادگاه‌های انقلاب اسلامی ارتش که محاکمه افسران دخیل در کودتا را عهده‌دار بود، در کتاب خاطرات خود به ماجرای نوژه می‌پردازد. به گفته او، «نزدیک غروب آفتاب روز ۱۷ تیر ۱۳۵۹ سعید حجاریان که با کمیته اداره دوم ارتش همکاری داشت به دفترم آمد و هیجان‌زده گفت کار خصوصی دارم. ظاهراً چند نفر در دفتر بودند، به من نزدیک شد و گفت: امشب قرار است کودتا شود.» هرچند در سایت «تاریخ ایرانی» روایت دیگری از ری‌شهری موجود است که طبق آن او «نقطه عطف کشف این کودتا را صحبت میان دو نفر در تاکسی می‌داند که پس از آن تحقیق و کشف شبکه‌ای به نام «نقاب» در تیپ ۶۵ نوهد و در نتیجه دستگیری ۱۳ نفر در این رابطه رخ می‌دهد.» به گفتهٔ محمد ری‌شهری رئیس دادگاه حدود ۶۰۰ نفر در رابطه با این کودتا در سراسر ایران دستگیر شدند که ۵۰۰ نفر از آن‌ها از نیروهای نظامی بودند. دستگیرشدگان به رابطه با آمریکا، اسرائیل و عراق متهم شدند.
روایت‌های گوناگون از فاش شدن کودتا > روایت سعید حجاریان

سعید حجاریان، که به گفته خود پس از دستگیری افسران کودتاچی، «مسئولیت مدیریت بازجویی» را برعهده داشت، گفته است که سه روز مانده به کودتا، چند نفر از افسران خبر کودتا را لو دادند.
«ما در ستاد مشترک، ستاد خنثی‌سازی تشکیل دادیم و ترکیبی از سپاه و کمیته ستاد مشترک و کمیته بهارستان در این ستاد حضور داشتند و عملیات‌های دستگیری را هم سپاه عهده‌دار شد. شب کودتا به آقای ری‌شهری گفتم که می‌خواهد کودتا شود.»
او همچنین در گفتگویی در برابر این پرسش که چه کسی خبر کودتا را به او داد گفت: «توده‌ای‌ها اطلاع داده بودند… توده‌ای‌ها فقط از یک بخش کودتا که شاخه سیاسی‌اش بود… اطلاع داشتند. آن‌ها مثلاً در یکی از زیرشاخه‌ها منبع داشتند و اخبار جلسات آن‌ها را ارائه می‌دادند.»
روایت‌های گوناگون از فاش شدن کودتا > روایت ابوالحسن بنی‌صدر

ابوالحسن بنی‌صدر، رئیس‌جمهور وقت، اما روایت دیگری از لو رفتن کودتا به دست می‌دهد. او معتقد است به دو روش به اطلاعات دست یافت.
به گفته او، خیلی قبل از کودتا «ذوالفقاری، فرمانده وقت حفاظت در ریاست جمهوری، یک شعاری را به خط شخصی به نام محمدمهدی حیدری شناسایی کرده بود.» اطلاعات ارتش او را تحت تعقیب قرار داد و گردانندگان کودتا را شناسایی کرد. جواد فکوری، فرمانده وقت نیروی هوایی، مأمور شده بود تا از طریق نیروی هوایی پیگیر شود. دوم اینکه همسر یک خلبان یا یکی از افراد نیروی هوایی به مجلس رفته بود و به ابراهیم یزدی و علی خامنه‌ای گفته بود شوهرش در جلساتی شرکت می‌کند. آن‌ها به او می‌گویند که به دفتر ریاست جمهوری برود. بنی‌صدر نقل می‌کند که آن خانم همان حرف را در دفتر رئیس‌جمهور هم زده بود. به گفته بنی‌صدر، اطلاعات ارتش پیگیر ماجرا بود اما اطلاعات سپاه نیز از طریقی که او اطلاع ندارد، از موضوع کودتا باخبر شده بود. به نظر او گروهی از اطلاعات سپاه با خود خمینی در ارتباط بودند. به گفته بنی‌صدر، قرار بود خود ارتش علیه کودتا وارد عمل شود نه سپاه.