stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جایزه آماندا

| جایزهٔ آماندا | جایزهٔ آماندا |
| --- | --- |
توصیف: فیلم‌های برتر نروژ
کشور: نروژ
برگزارکننده: جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم نروژ
نخستین دوره: ۱۹۸۵
وبگاه: 
جایزهٔ آماندا (به نروژی: Amandaprisen) جایزه‌ای است که از سال ۱۹۸۵، سالانه از طرف جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم نروژ به فیلم‌های نروژی و خارجی اهدا می‌شود. برندگان، جایزه‌ای را از طرف مجسمه‌سازی به نام کریستین کواکلند دریافت می‌کنند. نام این جایزه از زنی محلی و افسانه‌ای مربوط به دههٔ ۱۹۲۰ گرفته شده‌است. مراسم اهدای این جایزه در سراسر نروژ از تلویزیون پخش می‌شود.
جاده‌ای به‌سوی سیرک

| جاده‌ای به‌سوی سیرک | جاده‌ای به‌سوی سیرک |
| --- | --- |
پوستر رسمی فیلم: پوستر رسمی فیلم
کارگردان: هنریک مالیانلوون ایساهاکیان
نویسنده: آلکساندر یورفسکی (نویسنده)
بازیگران: لئونید ینگیباریان واردوهی واردرسیان کارپ خاچوانیان hy:Գուրգեն Գենhy:Ստեփան ԻսահակյանIzabella DanzasHayk Danzas
موسیقی: کنستانتین اوربلیان
شرکت تولید: آرمن‌فیلم
تاریخ‌های انتشار:  اکتبر ۱۹۶۳ (۱۹۶۳-۱۰)  
مدت زمان: ۸۸ دقیقه
کشور: اتحاد شوروی
زبان: زبان ارمنی، زبان روسی
جاده‌ای به‌سوی سیرک (ارمنی: Ճանապարհ դեպի կրկես; روسی: Путь на арену) یک فیلم کمدی به کارگردانی هنریک مالیان و لوون ایساهاکیان است که در سال ۱۹۶۳ منتشر شد.
بازیگران

از بازیگران آن می‌توان به لئونید ینگیباریان، واردوهی واردرسیان و کارپ خاچوانیان اشاره کرد.
جلاء العیون

کتاب جلاء العیون
جلاء العیون کتابی به زبان فارسی، نوشته محمد باقر مجلسی (۱۰۳۷ق - ۱۱۱۰ق) دربارهٔ تاریخ زندگی چهارده معصوم در مذهب شیعه است. این کتاب در چهارده باب نگاشته شده که هر باب شامل فصول متعددی است. جلاء العیون با توجه به نگرش مؤلف آن کتابی اعتقادی - کلامی نیز قلمداد می‌گردد.
تاریخ نگارش کتاب، محرم ۱۰۸۹ق گفته شده است و آنچه علامه مجلسی در این اثر می‌آورد، مصیب اهل بیت و ثواب گریه و تأکید بر بخش تاریخ شهادت آنان است. از این رو ذکر می‌کند که چون اشک ریختن در مصائب پیشوایان دین، موجب جلای دیده‌های ظاهر و باطن مؤمنان می‌گردد، آن را «جلاء العیون» نامیده است.
شاه‌ماهی رودخانه‌ای آمریکا

| شاه‌ماهی رودخانه‌ای آمریکا | شاه‌ماهی رودخانه‌ای آمریکا |
| --- | --- |
شاه‌ماهی رودخانه‌ای آمریکا، Alosa pseudoharengus: شاه‌ماهی رودخانه‌ای آمریکا، Alosa pseudoharengus
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرتوبالگان
راسته:: شگ‌ماهی‌سانان
تیره:: شگ‌ماهیان
سرده:: شاه‌ماهی رودخانه
گونه:: A. (P.) pseudoharengus
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Alosa (Pomolobus) pseudoharengus : Alosa (Pomolobus) pseudoharengus 
شاه‌ماهی رودخانه‌ای آمریکا (نام علمی: Alosa pseudoharengus) نام یک گونه از سرده شاه‌ماهی رودخانه است.
شهروندی الکترونیک استونی

نمایی از تابلوی نقطهٔ دسترسی به اینترنت بی‌سیم (وای‌فای) در تارتو، استونی - ۲۰۰۶. این اقدام در راستای دولت ِ الکترونیک ایجادشده‌است.
ای-استونی یا شهروندی الکترونیک استونی جنبشی است که توسط دولت استونی برای تسهیل فعالیت‌های اقامتی شهروندان یا همان دولت الکترونیک ایجادشده‌است. در این طرح تعامل شهروندان با دولت از راه‌های الکترونیکی خواهد بود و این طرح انتخابات الکترونیکی، مالیات الکترونیکی، بانکداری الکترونیکی، کسب و کار الکترونیکی، مدرسه الکترونیکی، بلیت، دانشگاه و آکادمی‌های دولتی الکترونیکی را در برمی‌گیرد. همهٔ این خدمات، از راه برنامه موبایل نیز در دسترس مردم قرار دارد.
تاریخچه

در سال ۱۹۹۱ استونی از اتحاد جماهیر شوروی مستقل شد در آن زمان تنها راه‌های اندکی از فناوری به استونی راه یافته بود و آن نیز به دسترسی تنها نیمی از مردم کشور به خطوط تلفن یا تلفن مخفی باغ نخست وزیر خلاصه می‌شد. تلفن مخفی باغ نخست وزیر نیز تنها با فنلاند در ارتباط بود. اما پس از استقلال اولین نخست وزیر استونی، مارت لار تلاش بسیاری جهت پایه‌گذاری کشور بر پایه تکنولوژی‌های نوین و مطابق با عصر دیجیتال داشت.
اصلاحات دیجیتال در استونی تاکنون دنبال شده است. در اوایل دوره اصلاحات استونی پیشنهاد تلفن‌های رایگان و آنالوگ فنلاند را نپذیرفت تا بالاخره خودش توانست تلفن‌های دیجیتال تولید کند. در سال ۱۹۹۸ توانست همه مدارس کشور را به اینترنت وصل کرده و در سال ۲۰۰۰ دولت دسترسی به اینترنت را یک حق انسانی دانست که همین باعث گسترش آن حتی به مناطق روستایی شد.
چنین تغییراتی اجازه داد که اعضای دو بخش خصوصی و دولتی بیشتر به استفاده از فناوری‌های نوین اقبال نشان داده و تماس‌های اینترنتی همچون اسکایپ نیز حاصل این اصلاحات بود که به نمونه‌ای موفق در دنیا تبدیل شد.
شهروندی و اقامت الکترونیک

در اواخر سال ۲۰۱۴ استونی اولین کشوری بود که شهروندی الکترونیکی و اقامت الکترونیک را به مردم خارج از کشور ارائه داد. دولت استونی با شعار «پیش به‌سوی ایده یک کشور بدون مرز» این طرح را تاکنون ادامه داده و حتی شهروندان دیگر کشورها نیز می‌توانند برای این اقامت و کارت‌شناسایی اقدام کنند. آنگلا مرکل، صدراعظم آلمان نیز از جمله کسانی است که دارای این شهروندی است.
جدیدیه

اسماعیل گاسپرالی، بنیانگذار جدیدیسم، در پوشش اروپایی
جدیدیسم (به روسی: Джадидизм) یا جدیدگرایی جنبشی مدرنیست و اصلاح‌طلب درون امپراتوری روسیه در اواخر سده ۱۹ و اوایل سده ۲۰ بود. در این دوران جدیدیست‌ها در برابر قدیمیست‌ها که مسلمانان محافظه‌کار روسیه بودند، به مبارزه می‌پرداختند.
جدیدیست‌ها تبلیغ می‌کردند که مسلمانان در امپراتوری روسیه وارد یک دوره از پوسیدگی شده‌اند و تنها می‌توانند با کسب دانش مدرن اروپایی اصلاح شوند. اگر چه تفاوت‌های قابل توجه ایدئولوژیک در درون این حرکت اجتماعی مشخص بود ولی آن‌ها در استفاده گسترده از رسانه‌های چاپی در ترویج پیام‌های خود را و دفاع از اصول جدید و روش مدرن تعلیم در مدارس رایج امپراتوری روسیه مشترک نقطه نظرهای مشترکی داشتند.
جدیدیست‌ها پس از پیشرفت‌های فراوان، در دوره استالین سرکوب شدند، اما بعد از سقوط اتحاد جماهیر شوروی به رسمیت شناخته شدند و در ازبکستان از آن‌ها قدردانی شد. جدیدیست‌ها به‌طور معمول خود را با اسامی ترکی نظیر Taraqqiparvarlar (ترقی‌خواهان)، Ziyalilar (روشنفکران) یا به سادگی Yäşlär/Yoshlar (جوانان) می‌نامیدند.
ارتباط با علما

جدیدیست‌ها اغلب افکار ضد روحانیت داشتند. بسیاری از علمای مخالف، جدیدیست‌ها را غیر اسلامی و بدعت‌آور می‌دانستند. بسیاری از جدیدیست‌ها علما را قدیمیست (طرفداران روش‌های قدیمی) می‌نامیدند و آن‌ها را نه تنها به بازدارنده‌های اصلاحات مدرن بلکه به عنوان فاسد قلمداد می‌کردند. اسماعیل گاسپرالی در اثر خود با نام الندا که در قاهره به چاپ رسانید، کارتونی را منتشر کرد که تجسم ملاها و شیوخ به عنوان موجوداتی شهوانی بود، که مانع از جایگاه برحق زنان به عنوان اعضای برابر جامعه می‌شوند و از حسن نیت و اعتماد مسلمانان سوء استفاده می‌کنند.
برای روشن شدن موضوع باید تأکید کرد که جدیدیست‌ها اظهار می‌کردند که علما به عنوان یک طبقه برای حفظ جامعهٔ مسلمان لازم بودند، اما در عین حال تبلیغ می‌کردند که علمایی که با نظرات جدیدیست‌ها مخالف‌اند با اسلام واقعی بیگانه‌اند.
اصلاحات آموزشی

یکی از اهداف اصلی جدیدیست‌ها اصلاحات در سیستم آموزشی بود. آن‌ها می‌خواستند مدارس جدید طرز تدریس کاملاً متفاوتی نسبت به مکتب‌های آن عصر داشته باشند.
سیستم تعلیمات سنتی تنها گزینه برای محصلان در آسیای میانه نبود، اما آن به مراتب محبوب‌تر از مدارس روس بود. در سال ۱۸۸۴ دولت تزاری در ترکستان مدارس «بومیان در روسیه» را تأسیس کرد. این مدارس به ترکیب تعلیم زبان روسی و درس تاریخ به شیوه مکتب‌ها و آموزش توسط معلمان بومی شروع کردند. بسیاری از معلمان بومی جدیدیست بودند، اما این مدارس به اندازه کافی گسترده نبودند که در بخش بزرگی از جمعیت به تحول فرهنگی که مورد نظر جدیدیست‌ها بود، برسند. با وجود این، حاکمان ولایات سعی داشتند که مطالبی را که در مکتب می‌توان انتظار تعلیم داشت در برنامه آموزشی این مدارس قرار دهند. در هر حال کودکان بسیار کمی به مدارس روسی می‌رفتند. به عنوان مثال در سال ۱۹۱۶ کمتر از ۳۰۰ مسلمان در مدارس بالاتر از ابتدایی آسیای میانه حضور داشتند.
در سال ۱۸۸۴ اسماعیل گاسپرالی برای اولین بار مدرسه‌ای با «روش جدید» در کریمه تأسیس نمود. شهرت این مدارس در میان تاتارها به سرعت پخش شد و روشنفکرانی چون موسی بیگییف خود به گسترش مدارس با روش جدید در آسیای میانه کمک کردند.
جدیدیست‌ها در مدارس خود بر استفاده از زبان بومی (اغلب ترکی) به جای روسی یا عربی تأکید داشتند. آن‌ها بر خلاف مکتب‌ها اجازه تنبیه بدنی محصلان را نمی‌دادند. آن‌ها همچنین دختران را برای حضور در مدرسه تشویق می‌کردند، اگر چه والدین کمی مایل به ارسال دختران خود به مدرسه بودند.
جدیدیست‌ها در مناطق مختلف > باشقیرستان

زین‌الله رسولف رهبر مذهبی برجسته باشقیر در قرن ۱۹ در میان مهم‌ترین نمایندگان جدیدیست و مؤسس یکی از اولین مدرسه‌ها به شیوه جدید بود.
جدیدیست‌ها در مناطق مختلف > تاتارستان

برخی از آن‌ها همچون موسی بیگییف و عبدالرشید ابراهیموف از حامیان اصلاحات مذهبی بودند، در حالی که دیگران خواستار اصلاحات آموزشی بودند.
جدیدیست‌ها در مناطق مختلف > قفقاز

در شمال قفقاز زبان‌های قفقازی و ترکی برای اشاعه ایده‌های جدیدیست‌ها استفاده می‌شد. فارسی، زبان جدیدیست‌ها در دهه ۱۹۰۰ در آسیای میانه بود و برنامه یا ایدئولوژی پان‌ترکیسم در آن زمان میان جدیدیست‌ها جریان نداشت.
جدیدیست‌ها در مناطق مختلف > آسیای میانه

از نظر بیشتر روس‌ها در ترکستان، سنت‌های مذهبی نشانه‌های ضد تمدن و فرهنگ بودند. بنابراین روس‌ها در ارتباط با مذهبیون مسلمان بی‌رغبت بودند و به علما به صورت افراط‌گرایان خطرناک سنتی می‌نگریستند.
به منظور جدا نگه داشتن روس‌ها و اهالی ترکستان، اقامت در تاشکند پایتخت ترکستان محدود به نخبگان روس بود. به‌علاوه بسیاری از شهرها در ترکستان محله‌های جدایی برای اهالی روس و «بومی» (یک اصطلاح تحقیرآمیز آسیایی مرکزی) داشتند. روس‌ها برای محدود کردن قدرت سیاسی جدیدیست‌ها در حالی که به ظاهر دسترسی بیشتری به نظام سیاسی ایجاد می‌شد، در موازات با مانیفست اکتبر ۱۹۰۵، جمعیت ترکستان را به «بومی» و «غیر بومی» تقسیم کردند تا هر گروه در انتخابات قادر به ارسال یک نماینده به مجلس دوما بشوند. این سیستم به «غیربومی‌ها» (روس‌ها) حق رای دو سوم اکثریت را در دوما می‌داد با وجود اینکه آن‌ها از کمتر از ده درصد از جمعیت ترکستان را تشکیل می‌دادند. به دلیل قدرت و مانور سیاسی حکومت، جدیدیست‌ها موفق به رسیدن به هدف خود به منظور برابری تحت حکومت امپراتوری روسیه در ترکستان نشدند.
«منور کاری» اولین مدرسه به شیوه جدیدیست‌ها را در آسیای میانه تأسیس کرد. مدارس جدید و مکتب‌های سنتی تحت حکومت روسیه با کشاکش و هم‌زمان مشغول کار بودند. روس‌ها با سیاست ضد مدرن و سنتی و با همراهی محافظه‌کاران اسلامی قصد خودداری از مخالفت‌ها در مدارس را داشتند تا مردم در حالت مرگ کاذب باشند و از نفوذ ایدئولوژی خارجی جلوگیری شود.
در سال ۱۹۱۶، تعداد موسسات آموزشی که توسط جدیدیست‌ها اداره می‌شد به بیش از ۵۰۰۰ رسید. جدیدیست‌ها منشأ تأسیس یک مدرسه در آرتوش توسط بهاالدین موسایف و حسین موسایف بودند. در سال ۱۹۳۴ مدارسی به شیوه جدیدیست‌ها توسط اتحادیه پیشرفت اویغور در کاشغر ساخته شد. رهبر جدیدیست‌ها اسماعیل گاسپرالی الهام‌بخش برهان شهیدی بود. اولین وزیر کشور جمهوری ترکستان شرقی در کاشغر یونس بیگ بود که قبلاً همکار مقصود محیطی بود. مقصود محیطی یک تاجر بود که در گسترش جدیدیسم در تورفان فعالیت کرده بود. مدارس جدیدیست‌ها همچنین در سین کیانگ برای تاتارهای چین تأسیس شد. در یکی از این مدرسه‌ها تاتارهای جدیدیست به ابراهیم مطیعی تدریس زبان اویغوری دادند.
روابط جدیدیست‌ها و بلشویک‌ها > پس از ۱۹۱۷

با انقلاب اکتبر سال ۱۹۱۷ بلشویک‌ها اقدام به ایجاد جمهوری‌های ملی برای گروه‌های قومی کردند. در این دوره جدیدیست‌ها شروع به اشاعه افکار ملی‌گرایانه نمودند.
بلشویک‌ها حاضر به کمک به جدیدیست‌ها در تحقق اهداف آن‌ها بودند، اما مطابق شرایط بلشویک‌ها. بلشویک‌ها در ایجاد ساختارهای مورد نیاز جدیدیست‌ها همچون مدارس به شیوه جدید و چاپ مطبوعات کمک می‌کردند. در عین حال بلشویک‌ها در دستور کار خود مهار انرژی جدیدیست‌ها را در نظر داشتند.
بلشویک‌ها و جدیدیست‌ها همیشه در یک جهت حرکت نمی‌کردند. جدیدیست‌ها امیدوار بودند که یک ملت متحد برای همه مردم ترک و مسلمان ایجاد کنند، در حالی که بلشویک‌ها بر اساس اطلاعات قوم‌نگاری در پی آن بودند که آسیای میانه را به جمهوری‌های قومی تقسیم کنند.
به عنوان یک چالش رسمی به مدل بلشویکی کشورسازی، جدیدیست‌ها یک دولت موقت یکپارچه را در شهر خوقند تأسیس نمودند تا استقلال خود را از اتحاد جماهیر شوروی حفظ کنند. پس از تنها یک سال، ۱۹۱۸–۱۹۱۷، خوقند توسط نیروهای شورای تاشکند فروپاشید. نزدیک به ۱۴٬۰۰۰ نفر، از جمله بسیاری از جدیدیست‌های پیشرو، در طی قتل‌عام و پس از آن کشته شدند.
در اواخر دهه ۱۹۳۰، برنامه ساخت و ساز ملل بلشویک منجر به تقسیم ترکستان به پنج کشور متمایز یعنی ازبکستان، قزاقستان، تاجیکستان، ترکمنستان و قرقیزستان شد.
به تدریج که جدیدیست‌ها با کارکرد درونی نظام شوروی آشناتر شدند، به بلشویک‌ها مشخص شد که دیگر نمی‌توانند به‌طور کامل آن‌ها را دستکاری کنند. در نتیجه، بلشویک‌ها نیروهای محلی آسیای میانه را تشکیل دادند که از لحاظ ایدئولوژیکی به انقلابیون سوسیالیست متصل بودند و از عمل مذهبی اسلامی جدا شده بودند. بالاخره این طبقه جدید رشد کرد و جدیدیست‌ها را تحت‌الشعاع قرار داد و آن‌ها را از حیاط اجتماعی جامعه دور کردند.
روابط جدیدیست‌ها و بلشویک‌ها > پس از ۱۹۲۶

با مرگ ولادیمیر لنین در سال ۱۹۲۴ ژوزف استالین فشار برای قدرت خود را آغاز کرد در نهایت این منجر به حذف مخالفان سیاسی خود و تحکیم قدرت او شد. در نتیجه این تثبیت، تا سال ۱۹۲۶، حزب کمونیست در قدرت منطقه‌ای خود در آسیای میانه احساس امنیت کرد و منجر به متهم کردن روحانیان بدون کمک جدیدیست‌ها شدند.
بدتر از آن، جدیدیست‌ها قربانیان همان تصفیه‌هایی شدند که بر روی رقبای اصلی آن‌ها، علما و روحانیت اسلامی انجام می‌شد. بدین ترتیب جدیدیست‌ها به عنوان سخنگوی بورژوازی محلی محکوم شدند و عاملان ضدانقلابی محسوب می‌شدند که باید از کارشان محروم شوند و در صورت لزوم بازداشت و اعدام شوند.
در طول دهه ۱۹۲۰ و ۳۰، تقریباً تمام روشنفکران آسیای میانه، از جمله نویسندگان و شاعران برجستهٔ جدیدست، مانند چپلن و عبدالرئوف فطرت، پاکسازی شدند. با این حال، جدیدیست‌ها در حال حاضر به عنوان «قهرمانان ملی ازبکستان» در ازبکستان پس از شوروی احیا شدند.
یادداشت

↑  Kendzior, Sarah (November 1, 2016). "The Death of Islam Karimov and the Unraveling of Authority in Uzbekistan". World Politics review.
↑  Khalid (1998), p. 93.
↑  Kuttner
↑  Khalid (1998), pp. 24–25.
↑  Khalid (1998), pp. 158–159.
↑  N. A. Bobrovnikov, as quoted in Khalid (1998), p. 84.
↑  Khalid (1998), p. 161.
↑  Keller (2001), p. 15.
↑  Françoise Companjen; László Károly Marácz; Lia Versteegh (2010). Exploring the Caucasus in the 21st Century: Essays on Culture, History and Politics in a Dynamic Context. Amsterdam University Press. p. 63. ISBN 978-90-8964-183-0.
↑  Françoise Companjen; László Károly Marácz; Lia Versteegh (2010). Exploring the Caucasus in the 21st Century: Essays on Culture, History and Politics in a Dynamic Context. Amsterdam University Press. pp. 74–75. ISBN 978-90-8964-183-0.
1 2 3  Sahadeo (2007), p. 151.
↑  Khalid (2006), p. 236.
↑  ÖZTÜRK, SELİM (May 2012). THE BUKHARAN EMIRATE AND TURKESTAN UNDER RUSSIAN RULE IN THE REVOLUTIONARY ERA: 1917 - 1924 (PDF) (A Master’s Thesis). Department of International Relations İ hsan Doğramacı Bilkent University Ankara. p. 47. Archived from the original (PDF) on 22 October 2016.
↑  Kirill Nourzhanov; Christian Bleuer (8 October 2013). Tajikistan: A Political and Social History. ANU E Press. pp. 23–. ISBN 978-1-925021-16-5.
↑  Andrew D. W. Forbes (9 October 1986). Warlords and Muslims in Chinese Central Asia: A Political History of Republican Sinkiang 1911-1949. CUP Archive. pp. 16–. ISBN 978-0-521-25514-1.
↑  Alexandre Bennigsen; Chantal Lemercier-Quelquejay; Central Asian Research Centre (London, England) (1967). Islam in the Soviet Union. Praeger. p. 15.
↑  Andrew D. W. Forbes (9 October 1986). [httahUKEwizlorbxvvLAhVE7RQKHXo3A88Q6AEIIzAB#v=onepage&q=beware%20of%20associating%20themselves%20with%20a%20people%20who%20are%20entirely%20without%20religion%20and%20who%20would%20harm%20them%20and%20mislead%20their%20women&f=false Warlords and Muslims in Chinese Central Asia: A Political History of Republican Sinkiang 1911-1949]. CUP Archive. pp. 17–. ISBN 978-0-521-25514-1. {{cite book}}: Check |url= value (help)
↑  Ildikó Bellér-Hann (2007). Situating the Uyghurs Between China and Central Asia. Ashgate Publishing, Ltd. pp. 166–. ISBN 978-0-7546-7041-4.
↑  Situating the Uyghurs Between China and Central Asia. Ashgate Publishing, Ltd. 2007. pp. 167–. ISBN 978-0-7546-7041-4. {{cite book}}: Unknown parameter |aps://books.google.com/books?id= ignored (help)
↑  James A. Millward (2007). Eurasian Crossroads: A History of Xinjiang. Columbia University Press. pp. 174–. ISBN 978-0-231-13924-3.
↑  James A. Millward (2007). Eurasian Crossroads: A History of Xinjiang. Columbia University Press. pp. 203–. ISBN 978-0-231-13924-3.
↑  Ondřej Klimeš (8 January 2015). Struggle by the Pen: The Uyghur Discourse of Nation and National Interest, c.1900-1949. BRILL. pp. 80–. ISBN 978-90-04-28809-6.
↑  Clark, William (2011). "Ibrahim's story" (PDF). Asian Ethnicity. Taylor & Francis. 12 (2): 203, 207–208, 218. doi:10.1080/14631369.2010.510877. ISSN 1463-1369. Retrieved 4 August 2016.
1 2 3 4  Khalid (2006), p. 241.
↑  Khalid (2001), p. 172.
مدرسه جدیدیست مرجانی در کازان
جرج کولیاس

| جرج کولیاس George Kollias | جرج کولیاس George Kollias |
| --- | --- |
جورج کولیاس در یک درام کلینیک در وین اتریش: جورج کولیاس در یک درام کلینیک در وین اتریش
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۳۰ اوت ۱۹۷۷ (سن:۴۷ سال) کورینتوس، یونان
ژانر: دث متال، بلک متال، گوتیک متال، ترش متال
ساز(ها): درام، پرکاشن، گیتار، بیس، ساز کلیدی، خواننده
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۰–تاکنون
ناشر(ان): نوکلیر بلست، ریلپس
همکاری‌های مرتبط: نایل، سری‌برم، د سرکل آو زافیان، اکسترمتی آبسشن، نایت‌فال، سیکنینگ هورر، سیستم شوک
سازهای اصلی: سازهای اصلی
سیبین سیمبالز پرل درامز ویک فرث اونس: سیبین سیمبالز پرل درامز ویک فرث اونس
وبگاه: www.georgekollias.com
جرج کولیاس (به انگلیسی: George Kollias) متولد ۳۰ اوت ۱۹۷۷، (۸ شهریور ۱۳۵۶) در کورینتوس یونان یک معلم موسیقی، و نوازنده یونانی درام در گروه نایل می باشد.
زندگی‌نامه

جرج، نوازندگی درام را به طور خودآموز از سن ۱۲ سالگی، با کاور کردن آهنگهای بندهای مورد علاقه‌اش همچون سپولترا و اسلیر آغاز کرد. حوالی سال ۱۹۹۹ او آموختن درام از درامر یونانی، یعنی یانیس استاوروپولاس که بزرگترین تاثیر را بر روی او گذاشت، آغاز کرد.
تاثیرگذاران اولیه بر روی جرج عبارتند از: ریچارد کریستی، پاول بوستاف، پیت سندوال، دیو لومباردو، ایگور کاوالرا، ژن هگلن و لارس اولریک. او بعدها سلیقه خود را به درامرهای بسیار متفاوتی همچون: وینی کولیتا، دیو وکل، استیو گد، توماس لنگ و مایک منجینی گسترش داد.
خانه شترداران

| خانه شترداران | خانه شترداران |
| --- | --- |
نام: خانه شترداران
کشور: ایران
استان: استان کرمان
شهرستان: کرمان
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: خانه
دیرینگی: دوره قاجاریه
دورهٔ ساخت اثر: دوره قاجاریه
بانی اثر: موقوفه حاجیه بی بی شرف نساء
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۳۷۰۳
تاریخ ثبت ملی: ۲۸ فروردین ۱۳۸۰
خانه شترداران مربوط به دوره قاجاریه است و در کرمان و در محلهٔ ته باغ لله واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۸ فروردین ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۳۷۰۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه تاریخی شتردارها در محله تاریخی «تَه باغ لَلِه» شهر کرمان واقع شده است. این خانه تاریخی زیبا توسط «بی‌بی شرف نساء» دختر ابوتراب نمدمال کرمانی به یادگار مانده است. دلیل معروفیت این خانه به خانه شتردارها این است که برادر بی‌بی شرف نساء بنام موسی، صاحب کاروان شتر بوده است و خانه او مقابل خانهٔ بی‌بی نساء بوده و در جوار خانه بی‌بی نساء، زمین خالی بوده که محل استراحت شترها بوده است و لذا به این خانه، خانه شتر داران گویند.[نیازمند منبع] این خانه بیش از یک و نیم قرن است که میزبان عزاداران است و هر ساله در دههٔ پایانی ماه صفر در عزای امام سوم شیعیان سیاه پوش می‌گردد. بی‌بی شرف نساء به دلیل ارادت به امام سوم شیعیان، این خانه و بخش دیگری از اموال خود را وقف روضه خوانی کرده است. قدمت این خانه بر اساس وقف نامه موجود به ۱۱۰ سال پیش بر می‌گردد اما بر اساس ظروف قدیمی این خانه می‌توان قدمت این خانه را تا حدود ۱۴۰ سال پیش تخمین زد.[نیازمند منبع]
جلاتو

| 0 | 1 |
| --- | --- |
گونه: Gelato
خاستگاه: ایتالیا
دمای سرو: سرد
مواد اصلی: ۳٫۲۵٪ شیر، شکر، flavouring ingredient (e.g. – fruit or nut puree)
  رسانه: جلاتو:   رسانه: جلاتو
جلاتو یا ژلاتو (انگلیسی: Gelato) نام بستنی اصیل ایتالیایی است. جلاتو دسر منجمدی است حاوی چربی کمتر و هوای کمتری نسبت به بستنی معمولی است و در درجه حرارت بالاتری نسبت به أن سرو می‌شود، در نتیجه رایحه شدیدتر و تغلیظ‌شده‌تری دارد.
چم صیدی علیا

چَم صیدی علیا روستایی است کوهستانی در شهرستان بروجرد در استان لرستان. این روستا در دهستان همت‌آباد از توابع بخش مرکزی این شهرستان قرار دارد و آب و هوای آن سرد و کوهستانی است. روستای چم صیدی بالا در کوهپایه‌های مشرف به تنگه‌ای که از آن رودخانه‌ای عبور می‌کند قرار گرفته‌است.
مردمشناسی

اهالی روستای چم صیدی بالا بیشتر گویش لری دارند و دامپروری شغل اصلی آنان است.
جمعیت

بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت چم صیدی بالا در سال ۱۳۸۵، برابر با ۷۱ نفر بوده‌است که از این میان ۴۳ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. ۷۵٪ ساکنان چم صیدی بالا باسوادند. این روستا ۱۲ خانوار دارد.
حمید فاخر

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۳ نوامبر ۱۹۷۸ ‏(۴۵ سال)
زادگاه:  امارات متحده عربی
پست:  مدافع
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۷–۲۰۰۹ |  باشگاه فوتبال العین |   |   |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۰ |  باشگاه ورزشی بنی یاس |   |   |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۰۰–۲۰۰۷ |  تیم ملی فوتبال امارات متحده عربی |  ۴۹ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
حمید فاخر (انگلیسی: Humaid Fakher؛ زادهٔ ۳ نوامبر ۱۹۷۸) بازیکن فوتبال اهل امارات متحده عربی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی بنی یاس و باشگاه فوتبال العین اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال امارات متحده عربی بازی کرده‌است.
شهرستان لینشو

| شهرستان لینشو | شهرستان لینشو |
| --- | --- |
LinshuLocation in Shandong: LinshuLocation in Shandong
مختصات: ۳۴°۵۵′ شمالی ۱۱۸°۳۹′ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۹۱۷°شمالی ۱۱۸٫۶۵۰°شرقی﻿ / 34.917; 118.650: مختصات: ۳۴°۵۵′ شمالی ۱۱۸°۳۹′ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۹۱۷°شمالی ۱۱۸٫۶۵۰°شرقی﻿ / 34.917; 118.650
کشور: چین
استان‌های جمهوری خلق چین: شاندونگ
شهر مرکزی: لینیای
ارتفاع: ۶۰ متر (۱۹۶ فوت)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۸ (زمان چین)
شهرستان لینشو (به لاتین: Linshu County) یک منطقهٔ مسکونی در چین است که در لینیای واقع شده‌است. شهرستان لینشو ۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جلابی (رود)

رودخانه جلابی  یکی از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران است.
رودخانه جلابی از کوههای شمالی بندرعباس سرچشمه می‌گیرد و به طرف جنوب جریان می‌یابد و پس از دریافت آب شعبات متعدد، در حدود ۴۰ کیلومتر شرق بندرعباس به خلیج فارس می‌ریزد .
شان مالونی

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 مالونی در حال بازی برای سلتیک در نوامبر ۲۰۱۰:  مالونی در حال بازی برای سلتیک در نوامبر ۲۰۱۰
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  شان ریچارد مالونی
زادروز:  ۲۴ ژانویهٔ ۱۹۸۳ ‏(۴۱ سال)
زادگاه:  میری، مالزی
قد:  ۱٫۷۰ متر (۵ فوت ۷ اینچ)
پست:  هافبک هجومی / وینگر
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  سلتیک (مربی)
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۰–۲۰۰۷ |  سلتیک |  ۱۰۴ |  (۲۶) |
| ۲۰۰۷–۲۰۰۸ |  استون ویلا |  ۳۰ |  (۵) |
| ۲۰۰۸–۲۰۱۱ |  سلتیک |  ۵۴ |  (۱۳) |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۵ |  ویگان اتلتیک |  ۷۹ |  (۱۴) |
| ۲۰۱۵ |  شیکاگو فایر |  ۱۴ |  (۳) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۷ |  هال سیتی |  ۲۸ |  (۲) |
| مجموع |   |  ۳۰۹ |  (۶۳) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۰۲–۲۰۰۵ |  زیر ۲۱ سال اسکاتلند |  ۲۰ |  (۶) |
| ۲۰۰۷ |  اسکاتلند بی |  ۱ |  (۱) |
| ۲۰۰۵–۲۰۱۶ |  اسکاتلند |  ۴۷ |  (۷) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
شان ریچارد مالونی (انگلیسی: Shaun Richard Maloney؛ زادهٔ ۲۴ ژانویهٔ ۱۹۸۳) بازیکن فوتبال سابق اهل اسکاتلند است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به سلتیک، استون ویلا، ویگان اتلتیک، شیکاگو فایر و هال سیتی اشاره کرد. وی در آخرین مصاحباتش اعتراف کرد بر خلاف خیلی از اروپایی ها از ایرانی ها خوشش میآید و آرزو دارد زمانی به ایران سفر کند.
افتخارات > باشگاهی

لیگ برتر فوتبال اسکاتلند (۵): ۰۱–۲۰۰۰، ۰۲–۲۰۰۱، ۰۲–۲۰۰۳، ۰۶–۲۰۰۶، ۰۷–۲۰۰۶
جام حذفی فوتبال اسکاتلند (۵): ۲۰۰۱، ۲۰۰۴، ۲۰۰۵، ۲۰۰۷، ۲۰۱۱
جام حذفی فوتبال انگلستان (۱): ۲۰۱۳
سوزانا نیکولیچ

| سوزانا نیکولیچ | سوزانا نیکولیچ |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: Suzana Nikolić
زادهٔ: ۲۲ ژوئن ۱۹۶۵ ‏(۵۹ سال) ژوپانیا
ملیت: کرواسی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۹–اکنون
همسر: Enes Midžić (ا. ۱۹۹۵–۲۰۱۵)
سوزانا نیکولیچ (کرواتی: Suzana Nikolić؛ زادهٔ ۲۲ ژوئن ۱۹۶۵) بازیگر اهل کرواسی است. وی از سال ۱۹۷۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
جو هیون می

| جو هیون می | جو هیون می |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۲۷ سپتامبر ۱۹۶۱ ‏(۶۳ سال) گوانگجو
خاستگاه: گوانگجو، کره جنوبی
ژانر: تروت
پیشه(ها): خوانندگی
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۴–اکنون
همسر(ها): لیم دونگ شین (ا. ۱۹۸۸)
وبگاه: Official website 
نام کره‌ای: نام کره‌ای
هانگول: 주현미
هانجا: 周炫美
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Ju Hyeon-mi
مک‌کیون–ریشاور: Chu Hyŏnmi
 :  
جو هیون می (انگلیسی: Joo Hyun-mi; ۲۷ سپتامبر ۱۹۶۱) خواننده اهل کره جنوبی است. وی از سال ۱۹۸۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
حیلونه

| حیلونه الحیلونة | حیلونه الحیلونة |
| --- | --- |
روستا: روستا
حیلونهموقعیت حیلونه در نقشه: حیلونهموقعیت حیلونه در نقشه
مختصات: ۳۵°۷′۵۵″ شمالی ۳۶°۱۷′۷″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۱۳۱۹۴°شمالی ۳۶٫۲۸۵۲۸°شرقی﻿ / 35.13194; 36.28528: مختصات: ۳۵°۷′۵۵″ شمالی ۳۶°۱۷′۷″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۱۳۱۹۴°شمالی ۳۶٫۲۸۵۲۸°شرقی﻿ / 35.13194; 36.28528
کشور:  سوریه
استان: استان حماه
منطقه: منطقه مصیاف
ناحیه: ناحیه مرکزی مصیاف
جمعیت (۲۰۰۴): جمعیت (۲۰۰۴)
 • کل: ۱۶۶۵
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (زمان اروپای شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (ساعت تابستانی اروپای شرقی)
City Qrya Pcode: C3335
حیلونه (به عربی: الحیلونة) یک روستا در سوریه است که در ناحیه مرکزی مصیاف واقع شده‌است. حیلونه ۱٬۶۶۵ نفر جمعیت دارد.