stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
اسکندر مقدونی در قرآن
تصویرسازی‌های اسلامی از اسکندر کبیر > روایات فارسی نو > ذوالقرنین از دیدگاه شعرای پارسی گوی و مورخان و بزرگان ایرانی

در تمام آثار شعرای بزرگ و قدیم ایران هرجا صحبت از ذوالقرنین شده‌است، این شعرا مقصود از کیستی ذوالقرنین نبی را شخص اسکندر رومی معرفی کرده‌اند و ابیات فراوانی در توصیف شخصیت و اعمال وی به ثبت رسانده‌اند از این شعرا می‌توان به این بزرگان اشاره کرد: فردوسی، ناصر خسرو، سعدی شیرازی، مولانا، انوری، ثنایی، خاقانی، عطار نیشابوری، نظامی گنجوی، هاتف اصفهانی، محتشم کاشانی، فرخی سیستانی، ملک الشعرای بهار، شیخ بهایی، قاآنی، سلمان ساوجی، آرتیمانی، بیدل دهلوی، جامی، عباس صبوحی، صائب تبریزی.
فردوسی کبیر قسمتی از شاهنامه را به اسکندر (سکندر نامه) اختصاص می‌دهد و او را با ابیات فراوانی مقصود قرآن از ذوالقرنین پیامبر می‌داند و نحوهٔ بنای سد بر یاجوج و مأجوج را به شعر توضیح می‌دهد (مختصری از ابیات):
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| سکندر بیامد نگه کرد کوه |  | بیاورد زان فیلسوفان گروه |
| بفرمود کاهنگران آورید |  | مس و روی و پتک گران آورید |
| ازو یک رش انگشت و آهن یکی |  | پراگنده مس در میان اندکی |
| همی ریخت گوگردش اندر میان |  | چنین باشد افسون دانا کیان |
| بسی نفت و روغن برآمیختند |  | همی بر سر گوهران ریختند |
| ز یاجوج و ماجوج گیتی برست |  | زمین گشت جای خرام و نشست |
| ازان نامور سد اسکندری |  | جهانی برست از بد داوری |
مورخان و بزرگان ایرانی بالإجماع اسکندر رومی را در کتبشان ذوالقرنین نبی می‌دانند، از جمله این بزرگان و مورخان می‌توان به این نام‌ها اشاره کرد: ابوریحان بیرونی، ابن سینا، طبری، ابن بلخی، بلعمی، حمدالله مستوفی، دینوری، میر خواند، فخر رازی، یعقوبی اصفهانی، بیضائی، شرف الدین علی یزدی مورخ ایرانی دربار گورکانیان، ناصر خسرو، سور آبادی.
تصویرسازی‌های اسلامی از اسکندر کبیر > روایات آسیای مرکزی

مردم مسلمان بخصوصی از آسیای مرکزی، بالاخص مردم بلغار، تاتار و باشقیر منطقه «ولگا–اورال» (در جایی که امروزه در فدراسیون روسیه تاتارستان نامیده می‌شود) سنتی غنی از افسانه اسکندر را به خوبی به قرن ۱۹ میلادی منتقل کردند. این منطقه توسط خلافت عباسیان در اوائل قرن ۱۰ میلادی تسخیر شد. در این افسانه‌ها، اسکندر تحت عنوان اسکندر ذوالقرنین (اسکندر دوشاخ) مورد ارجاع قرار گرفته‌است، و «به عنوان مؤسس شهرهای محلی و جدی از شخصیت‌های محلی به تصویر کشیده شده» است. فولکلور محلی دربارهٔ اسکندر ذوالقرنین نقش مهمی در هویت کمونیستی بازی کرد:
گرویدن بلغارهای ولگا به اسلام عموماً به اولین دهه قرن ۱۰ میلادی تاریخ‌گذاری می‌شود، و از میانه قرن ۱۲ میلادی، آشکار است که اشخص تاریخی اسلامی و اشکال اسلامی اعتبار اجتماعی به عاملی مهم برای همبستگی کمونیستی و سیاسی بلغار تبدیل شده بود. سیاح اندلسی ابو حمید القرناطی که بلغار را در ۱۱۵۰ میلادی بازدید کرده بود، ذکر می‌کند که اسکندر ذوالقرنین در در راهش برای ساخت دیوار آهنی که یاجوج و ماجوج [گاگ و مگاگ] را درون سرزمین تاریکی در بر می‌گیرد از بلغار عبور کرده‌است، یعنی، منطقه ولگا-کاما [Volga-Kama] … در حالی که نجاب الهمدانی [Nijab al-Hamadani] گزارش می‌کند که حاکمان بلغار از تبار اسکندر ذوالقرنین هستند.
افسانه‌های اسکندر ذوالقرنین نقش مهمی در روایات ایمان‌آوری مسلمانان بلغار ولگا بازی کرد.
حاشیه گویی‌های متعددی به روایت تغییر مذهب تأسیس بلغارستان مربوط می‌شود، و افسانه‌هایی در رابطه با اسکندر ذوالقرنین و سقراط وجود دارد. بنا به حکایت، سقراط به عنوان یک مسیحی در سمرقند متولد شد و به یونان رفت تا به خدمت اسکندر ذوالقرنین (اسکندر رومی) در بیاید. با هم، به سرزمین تاریکی (دارالظلمات) رفتند تا چشمه جوانی (آب الحیات) را بیابند. در سرزمین‌های شمالی شهری ساختند و نامش را بلغار گذاشتند.
در ۱۵۷۷ میلادی روسیه تزاری کنترل منطقه را به زور تصاحب کرد و نوشته‌های مسلمانان بلغار در رابطه با ذوالقرنین دیگر تا قرن‌های ۱۸ و ۱۹ میلادی به چشم نخورد [یا چاپ نشد]، که این قرون احیای افسانه‌های اسکندر ذوالقرنین به عنوان منبعی برای هویت مسلمانی و قومیتی را به خود دیدند:
صرفاً با گذر از قرن ۱۸ و ۱۹ میلادی بود که ما شروع کردیم به دیدن افسانه‌های تاریخی در رباطه با اسکندر ذوالقرنین که در میان مسلمانان ولگا-کارما بازپدیدار شده بود، حداقل به شکل نوشتاری، و تا قرن ۱۰ میلادی نبود که سپس چنین افسانه‌هایی از روی سنت ضفاهی مسلمانان محلی ثبت و ضبط شدند. الهی‌دان تاتار، شهاب‌الدین مرجانی، در یکی از اخیرترین آثار تاریخی اش، با نام Ghilālat al-Zamān و ۱۸۷۷ میلادی نوشت که بنا به نوشته‌های عربی و دیگران مسلمین، و همچنین بنا به افسانه‌های محبوب، شهر بلغار توسط اسکندر کبیر تأسیس شد.
دیدگاه‌های شرق‌شناختی و غربی

در قرن ۱۹ میلادی، مستشرقینی که قرآن را مطالعه می‌کردند شروع به تعیین هویت ذوالقرنین کردند. تئودور نلدکه، باور داشت که ذوالقرنین هیچ‌کسی جز اسکندر کبیر که در نسخه‌های رمانس اسکندر و ادبیات مرتبط در سریانی (گویشی از آرامی میانه) ذکر شده‌است نبوده‌است. نسخه‌های خطی سریانی در ۱۸۸۹ میلادی توسط والیس بودج به انگلیسی ترجمه شدند.
در اواخر قرن ۲۰ میلادی اندرو رونی اندرسون در ترنسکشن‌های جامعه متن‌شناسی آمریکا یک سری مقالات بر این سؤال نوشت. یافته‌های متن‌شناسان حاکی از آن است که منبع داستان قرآن درباره ذوالقرنین رمانس اسکندر است، تألیفی به‌طور کامل آب و تاب یافته دربارهٔ استثمارات اسکندر، از منابع هلنیستی و مسیحی اولیه، که به مدت دو هزار سال، در سرتاسر دوره‌های قرون وسطی و باستان زیر موضوع‌پروری و بازنویسی‌های متعدد رفت.
همان‌طور که در نقل قول‌های رو به رو از ادواردز می‌توان دید، متن‌شناس سکولاری که افسانه‌های مسیحی سریانی دربارهٔ اسکندر کبیر را مطالعه مورد مطالعه قرار می‌دهد نیز به این نتیجه رسیده‌است که ذوالقرنین عبارتی وصفی (لقبی) برای اسکندر کبیر می‌باشد. ادواردز می‌گوید،
پیوند اسکندر با دو شاخ و با بنا کردن دروازه ای بر ضد گاگ و مگاگ [یاجوج و ماجوج] خیلی قبل تر از قرآن رخ می‌دهد و در باورهای هر سه دین باقی می‌ماند [یهودیت، مسیحیت، و اسلام]. انکار هویت اسکندر به عنوان ذوالقرنین انکار میراثی مشترک است که توسط فرهنگ‌هایی که دنیای مدرن را شکل می‌دهند به اشتراک گذاشته شده‌است—هم در شرق و هم در غرب. محبوبیت افسانه اسکندر کبیر ثابت می‌کند که این سه فرهنگ تاریخی مشترک را به اشتراک دارند که حاکی از آن است که شاید آن‌ها با این همه بالاخره چندان هم متفاوت نباشند.
فرودگاه بین‌المللی چنگیزخان

فرودگاه بین‌المللی چنگیز خان (یاتا: UBN، ایکائو: ZMCK)، که همچنین با نام فرودگاه بین‌المللی جدید اولان‌باتور شناخته می‌شود، فرودگاه اصلی خدمت‌رسان به اولان‌باتور است و تنها فرودگاه بین‌المللی مغولستان محسوب می‌شود. این فرودگاه در تاریخ ۴ ژوئیه ۲۰۲۱ افتتاح شد. این فرودگاه جایگزین فرودگاه بین‌المللی بویانت-اوخا شد.
این فرودگاه بزرگ‌ترین تأسیسات هوایی در کشور مغولستان است و به عنوان یک قطب برای تمام شرکت‌های هواپیمایی اصلی مغولستان خدمت می‌کند. این فرودگاه در دره خُشِگ واقع در سرگلن، استان تو، ۵۲ کیلومتری جنوب اولان‌باتور و ۲۰ کیلومتری جنوب‌غربی زونماد قرار دارد. این فرودگاه از طریق بزرگراه به اولان‌باتور متصل است و اتوبوس‌های شاتل به نقاط مختلف شهر رفت‌وآمد می‌کنند. این فرودگاه دارای پروازهای مستقیم به ۱۱ مقصد داخلی و همچنین مقاصد بین‌المللی در آسیا و اروپا است.
در سال ۲۰۲۳، این فرودگاه به حدود ۱٫۷ میلیون مسافر داخلی و بین‌المللی خدمت‌رسانی کرد.
تابلو پروازهای خروجی فرودگاه
فرودگاه مساحتی معادل ۱۰۴٬۲۰۰ متر مربع را پوشش می‌دهد. این فرودگاه دارای یک باند با طول ۳٬۶۰۰ متر (۱۱٬۸۰۰ فوت) و عرض ۴۵ متر (۱۴۸ فوت) است. همچنین شامل یک تاکسی‌وی موازی به طول ۳٬۳۳۹ متر (۱۰٬۹۵۵ فوت) (عرض ۲۳ متر (۷۵ فوت))، دو تاکسی‌وی سریع و سه تاکسی‌وی خروجی است.
نام

فرودگاه جدید در ۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ به نام کنونی خود نامگذاری شد و فرودگاه بین‌المللی چنگیز خان سابق به نام پیش از ۲۰۰۵ خود یعنی فرودگاه بین‌المللی بویانت-اوخا بازگشت. چنگیز خان یک آوانویسی از تلفظ مدرن مغولی چنگیز خان است.
در مراحل برنامه‌ریزی و ساخت، این فرودگاه با نام‌های مختلفی از جمله فرودگاه بین‌المللی جدید اولان‌باتور و فرودگاه دره خُشِگ (یا خُشِگت) شناخته می‌شد.
تاریخچه

فرودگاه اصلی سابق اولان‌باتور، فرودگاه بین‌المللی بویانت-اوخا، که در سال ۱۹۵۷ تأسیس شده بود، در نزدیکی دو کوه در جنوب و شرق خود واقع شده است. به همین دلیل، تنها یک سمت باند این فرودگاه قابل استفاده بود و اغلب تحت تأثیر رویدادهای جوی قرار می‌گرفت. فرودگاه جدید با ظرفیت پذیرش تا ۱۱۰۰ مسافر در هر ساعت و سه میلیون مسافر در سال طراحی شده است و ظرفیت حمل بار آن ۱۱٬۹۰۰ تن است.
توسعهٔ این فرودگاه عمدتاً توسط یک وام کم‌بهره از دولت ژاپن (آژانس همکاری بین‌المللی ژاپن) (۹۳٪)، و مابقی آن توسط دولت مغولستان تأمین مالی شد.
تاریخچه > توسعه

برنامه‌ریزی اولیه برای این فرودگاه در سال ۲۰۰۶ با کمک دولت ژاپن انجام شد.
در ماه مه ۲۰۰۸، یک قرارداد وام کم‌بهره به مبلغ ¥۲۸٫۸ میلیارد (۳۸۵ میلیون دلار آمریکا) به مدت ۴۰ سال با نرخ بهرهٔ ۰٫۲٪ بین دولت مغولستان و بانک همکاری بین‌المللی ژاپن برای ساخت یک فرودگاه بین‌المللی جدید امضا شد. بر اساس این وام، پروژه باید توسط مشاوران و پیمانکاران ژاپنی انجام شود؛ با این حال، مواد و تجهیزات مورد استفادهٔ پیمانکاران می‌توانست تا ۷۰٪ از هر کشور دیگری تأمین شود. بین سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱، مشارکت مشترک Azusa Sekkei و Oriental Consultants طراحی و اسناد مناقصهٔ فرودگاه را تهیه کردند. در سال ۲۰۱۱، مناقصه‌ای برای ساخت فرودگاه اعلام شد که در آن مشارکت مشترک میتسوبیشی-چیودا (MCJV) در مناقصه فنی موفق شد. پس از بازبینی قیمت و مذاکرات قراردادی طولانی، قرارداد اصلی ساخت در ۱۰ مه ۲۰۱۳ بین MCJV و اداره هوانوردی کشوری مغولستان امضا شد.
مبلغ نهایی وام‌های دولت ژاپن برای توسعهٔ فرودگاه به ¥۶۵٫۶ میلیارد (۶۰۰ میلیون دلار آمریکا) رسید که باید طی چهل سال بازپرداخت شود.
تاریخچه > ساخت و افتتاح

مراسم کلنگ‌زنی در ۲۲ آوریل ۲۰۱۲ برگزار شد، و ساخت اولیه با یک طرح حفاظت از سیلاب در محل آغاز شد. سایر کارهای در حال انجام شامل ساخت خط برق از نالایخ بود.
ساخت اصلی از مه ۲۰۱۳ تا آوریل ۲۰۲۰ ادامه داشت.  عملیات بتن‌ریزی برج کنترل در ۱۳ سپتامبر ۲۰۱۳ آغاز شد. در ۲۹ ژانویه ۲۰۱۴، ساخت ایستگاه برق فرودگاه تکمیل و به شبکهٔ مرکزی برق مغولستان متصل شد.
ساخت یک بزرگراه شش بانده به طول ۳۰ کیلومتر به اولان‌باتور در مه ۲۰۱۶ آغاز شد و در سال ۲۰۱۹ به پایان رسید.
در حالی که تاریخ افتتاح اولیه برای دسامبر ۲۰۱۶ تعیین شده بود، بخش عمده‌ای از ساخت‌وساز تنها در سال ۲۰۱۷ به پایان رسید. افتتاح فرودگاه بارها به ۲۰۱۸، ۲۰۱۹، ۲۰۲۰، و ۲۰۲۱.  به تأخیر افتاد. این تأخیرها به مذاکرات قراردادی مربوط به بهره‌برداری و مالکیت فرودگاه، ساخت بزرگراه به اولان‌باتور و تأثیر دنیاگیری کووید-۱۹ در مغولستان مربوط می‌شد.
عملیات در فرودگاه در ۴ ژوئیه ۲۰۲۱ با یک پرواز افتتاحیه به توکیو توسط میات مونگولین ایرلاینز با مسیر اولان‌باتور-ناریتا-اولان‌باتور با بوئینگ ۷۳۷ آغاز شد.
عملیات > مدیریت

فرودگاه بین‌المللی چنگیز خان توسط شرکت «فرودگاه بین‌المللی جدید اولان‌باتور» (مغولی: Нью Улаанбаатар интернэйшнл эйрпорт ХХК) مدیریت می‌شود، که مسئولیت عملیات فرودگاه را تا سال ۲۰۳۶ بر عهده دارد. این شرکت به عنوان یک شراکت بین دو شرکت تشکیل شده است: شرکت مدیریت فرودگاه ژاپن (متعلق به میتسوبیشی کرپریشن، فرودگاه بین‌المللی ناریتا، Japan Airport Terminal، و JALUX) که ۵۱ درصد از این شرکت را در اختیار دارد، در حالی که «فرودگاه خوشگیین خونده» (مغولی: Хөшигийн хөндийн нисэх онгоцны буудал ТӨХХК) که توسط دولت مغولستان تأمین مالی شده است، مالک ۴۹ درصد از سهام است. JALUX manages the airport's retail businesses. شرکت JALUX مدیریت کسب‌وکارهای خرده‌فروشی فرودگاه را بر عهده دارد.
شرکت‌های هواپیمایی و مقصدهای پروازی

| شرکت‌های هواپیمایی | مقصدهای پروازی |
| --- | --- |
Aero K: فرودگاه بین‌المللی چئونگ‌جو 
آئرو مونگولیا: فرودگاه آلتایی، فرودگاه دلنزدگد، فرودگاه بین‌المللی نوا به، فرودگاه بین‌المللی هوهوت بایتا، فرودگاه بین‌المللی ایرکوتسک، فرودگاه خاود، فرودگاه مورون، فرودگاه تولمچوا، فرودگاه اولگی، Ovoot, Oyu Tolgoi, فرودگاه بین‌المللی فو کوئوک، فرودگاه بین‌المللی اینچئون، Tavan Tolgoi, فرودگاه بین‌المللی ناریتا، فرودگاه اولانگوم 
ایر بوسان: فرودگاه بین‌المللی گیمهی 
ایر چاینا: فرودگاه بین‌المللی پکن، فرودگاه بین‌المللی هوهوت بایتا 
آنگارا ایرلاینز: فرودگاه بین‌المللی ایرکوتسک 
آسیانا ایرلاینز: فرودگاه بین‌المللی اینچئون 
ازنیس ایرویز: فرودگاه پراگ رازیون 
هونو ایر: فرودگاه بین‌المللی آلماتی، Beijing–Daxing, فرودگاه بین‌المللی چانگشا هوانگهوا، فرودگاه دلنزدگد، فرودگاه بین‌المللی دالیان ژووشویزی، فرودگاه بین‌المللی آل مکتوم، فرودگاه بین‌المللی هایکو میلان، فرودگاه هایلار دنگشان، فرودگاه بین‌المللی هاربین تایپینگ، فرودگاه خاود، فرودگاه مانژولی ضیاجیاو، فرودگاه ماتسویاما، فرودگاه مورون، فرودگاه بین‌المللی موان، فرودگاه اولانگوم 
ایر آئرو: فرودگاه بین‌المللی ایرکوتسک، فرودگاه اولان‌اوده 
ججو ایر: فرودگاه بین‌المللی گیمهی، فرودگاه بین‌المللی اینچئون 
ژین ایر: فرودگاه بین‌المللی موان 
کورین ایر: فرودگاه بین‌المللی اینچئون 
کراس‌اویا: فرودگاه یملیانو 
میات مونگولین ایرلاینز: فرودگاه آلتایی، فرودگاه بین‌المللی پکن، فرودگاه بین‌المللی گیمهی، فرودگاه چویبالسان، فرودگاه دلنزدگد، فرودگاه بین‌المللی فرانکفورت، فرودگاه بین‌المللی هنگ کنگ، فرودگاه استانبول، فرودگاه خاود، فرودگاه مورون، فرودگاه اولگی، فرودگاه بین‌المللی سانیا فونیکس، فرودگاه بین‌المللی اینچئون، فرودگاه بین‌المللی ناریتا، فرودگاه اولانگوم، فرودگاه دونویی فصلی: فرودگاه بین‌المللی سووارنابومی، فرودگاه بین‌المللی تان سون نهات، فرودگاه بین‌المللی کانزای، فرودگاه بین‌المللی پوکت 
تای ویت‌جت ایر: چارتر فصلی: فرودگاه بین‌المللی سووارنابومی 
ترکیش ایرلاینز: فرودگاه استانبول 
تی وی ایرلاینز: فصلی: فرودگاه بین‌المللی دئگو، فرودگاه بین‌المللی اینچئون 
ویت‌جت ایر: فصلی: فرودگاه بین‌المللی کام ران 
یاکوتیا ایرلاینز: فرودگاه یاکوتسک
ترافیک و آمار

| سال | مسافران داخلی | مسافران بین‌المللی | حرکات هواپیماهای داخلی | حرکات هواپیماهای بین‌المللی | بار داخلی (تن) | بار بین‌المللی (تن) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۲۲ | ۳۳۳٬۸۰۵ | ۶۱۸٬۹۶۰ | ۸٬۸۱۹ | ۵٬۳۳۴ | ۲۴٫۲ | ۱۲٬۸۶۹ |
| ۲۰۲۳ | ۴۱۹٬۰۱۴ | ۱٬۳۱۲٬۱۷۳ | ۱۰٬۳۱۰ | ۹٬۶۵۴ | ۱۷٫۹ | ۸٬۵۵۵ |
ترافیک و آمار > مسافران

ترمینال‌های مسافری فرودگاه دارای مساحتی برابر با ۲۵٬۳۰۰ متر مربع (۲۷۲٬۰۰۰ فوت مربع) هستند که قسمت ورودی‌ها در طبقهٔ اول (همکف) و خروجی‌ها در طبقهٔ دوم قرار دارد.
ترافیک و آمار > باربری

ترمینال باربری فرودگاه دارای مساحتی برابر با ۳٬۷۵۰ متر مربع (۴۰٬۴۰۰ فوت مربع) است و ظرفیت سالانهٔ باربری آن ۱۱٬۹۰۰ تن است. این ترمینال همچنین دارای تأسیسات جداگانه برای واردات/صادرات کالاهای خطرناک، با ارزش بالا، و کالاهای یخچالی است.
ترافیک و آمار > حمل و نقل زمینی

فرودگاه از طریق بزرگراه به اولان‌باتار متصل است و تقریباً ۵۰ کیلومتر (۳۱ مایل) از مرکز شهر فاصله دارد. خدمات اتوبوس شاتل، تاکسی‌ها و وسایل نقلیه خصوصی از جمله روش‌های حمل و نقل هستند.
منطقهٔ پروازهای خروجی بین‌المللی
باند فرودگاه
بزرگراه تازه‌ساز از فرودگاه به مرکز شهر اولان‌باتار
کریستین زاپاتا

کریستین ادواردو زاپاتا والنسیا (اسپانیایی: Cristián Eduardo Zapata Valencia‎؛ زادهٔ ۳۰ سپتامبر ۱۹۸۶) بازیکن فوتبال اهل کلمبیا است که برای باشگاه جنوا بازی می‌کند.
او یک مدافع سریع و از نظر جسمی قدرتمند است و به خاطر یارگیری سخت حریفان و قدرت سرزنی معروف است. زاپاتا به‌طور طبیعی راست پا است، اما توانایی بازی با هر دو پا، و در پست مدافع کناری در هر دو طرف زمین را دارد.
او کار خود را در کلمبیا با دیپورتیوو کالی در سال ۲۰۰۴ آغاز کرد و سال بعد به باشگاه اودینزه در سری آ منتقل شد. پس از گذراندن چند فصل با اودینزه، زاپاتا به باشگاه اسپانیایی ویارئال پیوست.[نیازمند منبع] در سال ۲۰۱۲، او به ایتالیا بازگشته و به میلان پیوست. پس از اتمام قراردادش با روسونری در سال ۲۰۱۹، او با عقد قراردادی دو ساله، و به عنوان نخستین کلمبیایی راهی جنوا شد.
فرد برزیلی در حال رقابت با زاپاتا (در مرکز) و خوان کوادرادو کلمبیایی در یک چهارم‌نهایی جام جهانی ۲۰۱۴
زاپاتا نخستین بازی ملی خود را در سال ۲۰۰۸ برای کلمبیا انجام داد. او در مسابقات کوپا آمریکای ۲۰۱۱، ۲۰۱۵، ۲۰۱۶ و ۲۰۱۹، و همچنین جام‌های جهانی ۲۰۱۴ و ۲۰۱۸ با پیراهن تیم ملی کشورش به میدان رفته‌است.
زندگی شخصی

عمه زاپاتا لیمباین زاپاتا در ۱ مهٔ ۲۰۱۳ دزدیده شد. آدم ربایان برای آزاد کردن او خواستار ۱۵۰ میلیون پزو شدند. روز بعد پلیس ملی کلمبیا، سارقان را در میراندا شناسایی و دستگیر کرد و لیمباین زاپاتا بدون هیچ آسیبی آزاد شد.
او پسر عموی فوتبالیست حرفه‌ای، دووان زاپاتا است.
آمار دوران حرفه‌ای > باشگاهی

تا تاریخ بازی‌های انجام شده تا ۲۵ نوامبر ۲۰۱۹
| عملکرد باشگاهی> فصل.کلمبیا | عملکرد باشگاهی> باشگاه.کلمبیا | عملکرد باشگاهی> لیگ.کلمبیا | لیگ> حضور.لیگ | لیگ> گل.لیگ | جام حذفی> حضور.جام حذفی | جام حذفی> گل.جام حذفی | قاره‌ای> حضور.کونمبول | قاره‌ای> گل.کونمبول | مجموع> حضور.مجموع | مجموع> گل.مجموع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۰۵ | دیپورتیوو کالی | سری آ | ۱۷ | ۰ | — | — | — | — | ۱۷ | ۰ |
| ایتالیا | ایتالیا | ایتالیا | لیگ | لیگ | کوپا ایتالیا | کوپا ایتالیا | اروپا | اروپا | مجموع | مجموع |
| ۰۶–۲۰۰۵ | اودینزه | سری آ | ۲۰ | ۱ | ۵ | ۰ | ۴ | ۰ | ۲۹ | ۱ |
| ۰۷–۲۰۰۶ | اودینزه | سری آ | ۳۶ | ۰ | ۲ | ۰ | — | — | ۳۸ | ۰ |
| ۰۸–۲۰۰۷ | اودینزه | سری آ | ۲۸ | ۱ | ۰ | ۰ | — | — | ۲۸ | ۱ |
| ۰۹–۲۰۰۸ | اودینزه | سری آ | ۱۸ | ۱ | ۲ | ۰ | ۶ | ۰ | ۲۶ | ۱ |
| ۱۰–۲۰۰۹ | اودینزه | سری آ | ۳۱ | ۰ | ۴ | ۰ | — | — | ۳۵ | ۰ |
| ۱۱–۲۰۱۰ | اودینزه | سری آ | ۳۵ | ۲ | ۳ | ۰ | — | — | ۳۸ | ۲ |
| مجموع | اودینزه | اودینزه | ۱۶۸ | ۵ | ۱۶ | ۰ | ۱۰ | ۰ | ۱۹۴ | ۵ |
| اسپانیا | اسپانیا | اسپانیا | لیگ | لیگ | کوپا دل ری | کوپا دل ری | اروپا | اروپا | مجموع | مجموع |
| ۱۲–۲۰۱۱ | ویارئال | لا لیگا | ۲۸ | ۰ | ۲ | ۰ | ۶ | ۰ | ۳۶ | ۰ |
| ایتالیا | ایتالیا | ایتالیا | لیگ | لیگ | کوپا ایتالیا | کوپا ایتالیا | اروپا | اروپا | مجموع | مجموع |
| ۱۳–۲۰۱۲ | میلان | سری آ | ۲۳ | ۰ | ۱ | ۰ | ۵ | ۰ | ۲۹ | ۰ |
| ۱۴–۲۰۱۳ | میلان | سری آ | ۲۰ | ۱ | ۱ | ۰ | ۸ | ۱ | ۲۹ | ۲ |
| ۱۵–۲۰۱۴ | میلان | سری آ | ۱۲ | ۰ | ۱ | ۰ | ۰ | ۰ | ۱۳ | ۰ |
| ۱۶–۲۰۱۵ | میلان | سری آ | ۱۶ | ۱ | ۵ | ۰ | ۰ | ۰ | ۲۱ | ۱ |
| ۱۷–۲۰۱۶ | میلان | سری آ | ۱۵ | ۱ | ۱ | ۰ | ۰ | ۰ | ۱۶ | ۱ |
| ۱۸–۲۰۱۷ | میلان | سری آ | ۱۲ | ۰ | ۰ | ۰ | ۸ | ۰ | ۲۰ | ۰ |
| ۱۹–۲۰۱۸ | میلان | سری آ | ۱۳ | ۰ | ۲ | ۰ | ۵ | ۱ | ۲۰ | ۱ |
| مجموع | میلان | میلان | ۱۱۱ | ۳ | ۱۱ | ۰ | ۲۶ | ۲ | ۱۴۸ | ۵ |
| ۲۰–۲۰۱۹ | جنوا | سری آ | ۱۲ | ۱ | ۱ | ۰ | ۰ | ۰ | ۱۳ | ۱ |
| مجموع دوران حرفه‌ای | مجموع دوران حرفه‌ای | مجموع دوران حرفه‌ای | ۳۳۶ | ۹ | ۳۰ | ۰ | ۴۲ | ۲ | ۴۰۸ | ۱۱ |
آمار دوران حرفه‌ای > بین‌المللی

تا تاریخ ۳ ژوئیه ۲۰۱۸
| تیم ملی | سال | حضور | گل |
| --- | --- | --- | --- |
| کلمبیا | ۲۰۰۷ | ۱ | ۰ |
| کلمبیا | ۲۰۰۸ | ۴ | ۰ |
| کلمبیا | ۲۰۰۹ | ۷ | ۰ |
| کلمبیا | ۲۰۱۰ | ۲ | ۰ |
| کلمبیا | ۲۰۱۱ | ۱ | ۰ |
| کلمبیا | ۲۰۱۲ | ۱ | ۰ |
| کلمبیا | ۲۰۱۳ | ۴ | ۰ |
| کلمبیا | ۲۰۱۴ | ۹ | ۰ |
| کلمبیا | ۲۰۱۵ | ۱۰ | ۰ |
| کلمبیا | ۲۰۱۶ | ۷ | ۱ |
| کلمبیا | ۲۰۱۷ | ۸ | ۱ |
| کلمبیا | ۲۰۱۸ | ۲ | ۰ |
| مجموع | مجموع | ۵۶ | ۲ |
آمار دوران حرفه‌ای > گل‌های ملی

| No>  | تاریخ | ورزشگاه | بازی | حریف | گل | نتیجه | رقابت |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | ۳ ژوئن ۲۰۱۶ | ورزشگاه لیوایز، سانتا کلارا، ایالات متحده | ۴۲ |  ایالات متحده آمریکا | ۱–۰ | ۲–۰ | کوپا آمریکا ۲۰۱۶ |
| ۲ | ۱۰ نوامبر ۲۰۱۷ | ورزشگاه جام‌جهانی سوون، سوون، کره جنوبی | ۵۴ |  کرهٔ جنوبی | ۱–۲ | ۱–۲ | دوستانه |
افتخارات > میلان

سوپر جام فوتبال ایتالیا: ۲۰۱۶
افتخارات > جوانان کلمبیا

قهرمانی جوانان آمریکای جنوبی: ۲۰۰۵
افتخارات > تیم ملی کلمبیا

رتبه سوم کوپا آمریکا: ۲۰۱۶
تشی دم‌فرچه‌ای آفریقایی

| تشی دم‌فرچه‌ای آفریقایی | تشی دم‌فرچه‌ای آفریقایی |
| --- | --- |
تشی دم‌فرچه‌ای آفریقایی، Atherurus africanus: تشی دم‌فرچه‌ای آفریقایی، Atherurus africanus
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پستانداران
راسته:: جوندگان
تیره:: تشی‌های بر قدیم
سرده:: تشی‌های دم‌فرچه‌ای
گونه:: A. africanus
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Atherurus africanus : Atherurus africanus 
تشی دم‌فرچه‌ای آفریقایی (نام علمی: Atherurus africanus) نام یک گونه از سرده تشی دم‌فرچه‌ای است.
کارل لوگر

| کارل لوگر | کارل لوگر |
| --- | --- |
Mayor of Vienna: Mayor of Vienna
دوره مسئولیت ۸ آوریل ۱۸۹۷ (۱۸۹۷-04-۰۸) – ۱۰ مارس ۱۹۱۰ (۱۹۱۰-03-۱۰): دوره مسئولیت ۸ آوریل ۱۸۹۷ (۱۸۹۷-04-۰۸) – ۱۰ مارس ۱۹۱۰ (۱۹۱۰-03-۱۰)
پس از: Josef Strobach
پیش از: Josef Neumayer
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۴ اکتبر ۱۸۴۴ Wieden, امپراتوری اتریش
درگذشته: ۱۰ مارس ۱۹۱۰ (۶۵ سال) وین, اتریش-مجارستان
حزب سیاسی: Christian Social Party
تخصص: وکیل
کارل لوگر (انگلیسی: Karl Lueger؛ ۲۴ اکتبر ۱۸۴۴ – ۱۰ مارس ۱۹۱۰) یک سیاست‌مدار اهل اتریش بود.
نژادپرست ضد یهود

لوگر به خاطر گفتار نژادپرستانه ضد یهودی خود شناخته شده بود و خود را معتقد به ادوارد دروموند می‌دانست، کسی که در سال ۱۸۸۹ اتحادیه ضد یهودی فرانسه را بنیان نهاد. دهه‌ها بعد، آدولف هیتلر، ساکن وین از سال ۱۹۰۷ تا ۱۹۱۳، او را به عنوان الهام‌بخش دیدگاه‌های خود درباره یهودیان می‌دید. گرچه لوگر یک پان‌ژرمنیست آشکار نبود، اما از سیاست‌های نژادپرستانه علیه اقلیت‌های غیرآلمانی‌زبان در اتریش-مجارستان حمایت می‌کرد و در سال ۱۸۸۷ به لایحه‌ای رأی داد که از سوی رقیب دیرینه او گئورگ فون شونرر برای محدود کردن مهاجرت یهودیان روس و رومانیایی پیشنهاد شده بود. او همچنین از جنبش فولکیش گوئیدو فون لیست حمایت آشکار می‌کرد و اصطلاح "یهودپست" را ابداع کرد که به تسلط گویا یهودیان بر پایتخت مجارستان، بوداپست اشاره داشت. [نیاز به استناد]  مورخ لئون پولیاکف در کتاب تاریخ نژادپرستی ضد یهود نوشت:
"به زودی مشخص شد که به ویژه در وین هیچ گروه سیاسی که می‌خواست به پیشه‌وران متوسل شود، بدون داشتن یک برنامه ضد یهودی شانسی برای موفقیت نداشت. [...] این در آن زمان بود که یک عبارت معروف در وین ساخته شد: "نژادپرستی ضد یهود، سوسیالیسم احمق‌هاست". این وضعیت توسط سیاستمدار کاتولیک کارل لوگر، رهبر حزب مسیحی-اجتماعی اتریش با برنامه‌ای مشابه حزب همنام برلینی به رهبری کشیش استوکر مورد بهره‌برداری قرار گرفت. در سال ۱۸۸۷، لوگر پرچم نژادپرستی ضد یهود را برافراشت. [...] با این حال، ادای احترام پرشور هیتلر به او در "نبرد من" توجیه‌پذیر به نظر نمی‌رسد، زیرا در دوران حکومت او یهودیان رنج نبردند."
ناظران دیگر استدلال می‌کنند که نژادپرستی علنی لوگر تا حد زیادی یک ژست برای کسب آرا بود، او از نخستین کسانی بود که از پوپولیسم به عنوان یک ابزار سیاسی استفاده کرد. مورخ ویلیام ال. شیرر نوشت که "مخالفانش، از جمله یهودیان، به راحتی اعتراف می‌کردند که او در دل یک انسان شریف، جوانمرد، بخشنده و متساهل بود."  به گفته اموس الون، "نژادپرستی ضد یهودی لوگر نوعی گونه خانگی و انعطاف‌پذیر بود - تقریباً می‌توان گفت خوش‌مشرب بود. وقتی از او پرسیدند که چگونه این واقعیت را توضیح می‌دهد که بسیاری از دوستانش یهودی بودند، لوگر به طرز معروفی پاسخ داد: 'من تصمیم می‌گیرم چه کسی یهودی است.'"  نویسنده یهودی وینی استفان تسوایگ، که در دوران تصدی لوگر در وین بزرگ شده بود، به یاد آورد که "اداره شهری او کاملاً عادلانه و حتی به طور کلاسیک دموکراتیک بود."
نبرد وادی‌الخزندار

نبرد وادی‌الخزندار (به عربی: معركة وادي الخزندار) که به عنوان نبرد سوم حمص نیز شناخته می‌شود، پیروزی مغول بر سلطنت ممالیک در سال ۱۲۹۹ بود.
کلودیو آبادو

| کلودیو آبادو | کلودیو آبادو |
| --- | --- |
کلودیو آبادو: کلودیو آبادو
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۲۶ ژوئن ۱۹۳۳میلان، ایتالیا
درگذشته: ۲۰ ژانویهٔ ۲۰۱۴ (۸۰ سال)
ژانر: موسیقی کلاسیک
ساز(ها): پیانو
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۰ تا ۲۰۱۳
کلودیو آبادو (زادهٔ ۲۶ ژوئن ۱۹۳۳ – درگذشتهٔ ۲۰ ژانویهٔ ۲۰۱۴) رهبر ارکستر برجستهٔ ایتالیایی بود.
کلودیود آبادو ۱۹۶۵
زندگی‌نامه

فراگیری دروس پیانو را در کنسرواتوار میلان نزد پدرش میکلانجلو آبادو فراگرفت. همچنین نزد هانس سواروفسکی در آکادمی موسیقی وین رهبری ارکستر را فراگرفت. از سال ۱۹۶۰ با لا اسکالای میلان به همکاری پرداخت و به عنوان مدیر هنری از سال ۱۹۶۸ تا ۱۹۸۶ به فعالیت پرداخت. از فعالیتهای او در لا اسکالا اجرای آثار برجستهٔ اپرای معاصر در کنار رپرتوار سنتی ایتالیایی بود. از جمله اختصاص سری کنسرت‌هایی به آثار آلبان برگ و مودست موسورگسکی. همچنین در زمان فعالیتش در لا اسکالا، ارکستر دلا اسکالا را برای اجرای رپرتوار ارکستری در کنسرت پایه‌گذاری کرد.
زندگی‌نامه > ارکستر فیلارمونیک برلین

در ۱۹۶۶ به عنوان رهبر با ارکستر فیلارمونیک برلین همکاری کرد که حاصل آن ایجاد ارتباط ویژهٔ هنری بین او و ارکستر بود که منجر به انتخاب شدن او به عنوان رهبر اصلی ارکستر در سال ۱۹۸۹ گردید. وی در اجراهای فیلارمونیک برلین از آثار موسیقی معاصر به موازات آثار موسیقی کلاسیک و رمانتیک استفاده می‌کرد.
زندگی‌نامه > فعالیت در وین

در ۱۹۶۵ برای اولین بار ارکستر فیلارمونیک وین را در فستیوال زالتسبورگ رهبری کرد. همچنین به عنوان مدیر موسیقی اپرای دولتی وین (۱۹۸۶–۱۹۹۱)انتخاب شد، از اجراهای شاخص آن زمان باید به آثار موسورگسکی (Boris Godunov)، شوبرت (Fierrabras)و روسینی (Il viaggio a Reims) اشاره کرد. در سال ۱۹۸۷ به عنوان مدیر کل موسیقی شهر وین منصوب شد و در ۱۹۸۸ فستیوال
موسیقی مدرن وین را پایه گذاشت که هرساله با کارگردانی وی برگزار می‌شود.
.
زندگی‌نامه > رهبر میهمان

وی به عنوان رهبر میهمان با ارکسترهای متعددی همکاری داشته‌است. از آن جمله می‌توان به همکاری او با ارکستر جوانان سیمون بولیوار ونزوئلا (SBYOV) در سال ۲۰۰۵ در کاراکاس و هاوانا اشاره کرد. ارکستری که ۳۰ سال پیش به همت خوزه آبرئو تشکیل شد و نوازندگان آن را جوانانی از خانواده‌های فقیر تشکیل می‌دهند که به همت این ارکستر امکانات آموزش و نوازندگی آنان در سطح حرفه‌ای فراهم شده‌است.
زندگی‌نامه > ضبطها

ضبطهای وی شامل آثار بزرگ سمفونیک بتهوون، شوبرت، مندلسون، برامس، چایکوفسکی، مالر، راول، پروکفیف و اپراهای موتسارت، روسینی، وردی و واگنر است. در سال ۲۰۰۰ سری کامل سمفونیهای بتهوون را که با ارکستر فیلارمونیک برلین ضبط کرده بود منتشر کرد. در زمینهٔ ضبط با کمپانیهای معتبری چون دویچه گراموفون، EMI Classics, Sony Classics همکاری داشته‌است. ضبطهای او جوائز متعددی برده‌اند که از آن جمله می‌توان به: گرمی، دیاپازون طلایی، جایزهٔ رکورد آکادمی، استلای طلایی و… اشاره کرد.