stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
چارلز ای. بوتل

| چارلز ادیسون بوتل | چارلز ادیسون بوتل |
| --- | --- |
عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا از مین: عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا از مین
دوره مسئولیت ۴ مارس ۱۸۸۳ – ۳ مارس ۱۹۰۱: دوره مسئولیت ۴ مارس ۱۸۸۳ – ۳ مارس ۱۹۰۱
پس از: ایجاد ناحیه
پیش از: Llewellyn Powers
حوزه انتخاباتی: E (1883–85) C (1885–1901)
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۹ فوریهٔ ۱۸۳۹ داماریسکوتا، مین
درگذشته: ۲۱ مهٔ ۱۹۰۱ (۶۲ سال) بیمارستان مک‌لین، بلمونت، ماساچوست
آرامگاه: قبرستان ماونت هوپ، بنگر، مین
شهروند:  ایالات متحده آمریکا
حزب سیاسی: جمهوری‌خواه
همسر(ان): Elizabeth Hodsdon
فرزندان: Grace Hodsdon Boutelle Elizabeth Boutelle Anne Curtis Boutelle
پیشه: شیپمستر افسر دریایی ویرایشگر روزنامه ناشر
کارگروه‌ها: کمیته خانه نیروی دریایی
خدمات نظامی: خدمات نظامی
وفاداری:  ایالات متحده آمریکا
خدمت/شاخه:  نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا
سال‌های خدمت: ۱۸۶۲–۱۸۶۶
درجه:  ستوان داوطلب
فرمانده: یواس‌اس Nyanza
جنگ‌ها/عملیات‌: جنگ داخلی آمریکا
چارلز ادیسون. بوتل (Charles Addison Boutelle)‏ (۹ فوریه ۱۸۳۹–۲۱ مه ۱۹۰۱)، ملوان آمریکایی، ناخدا، افسر نیروی دریایی، کهنه سرباز جنگ داخلی، سردبیر روزنامه، ناشر، سیاستمدار محافظه‌کار جمهوری‌خواه و نمایندهٔ نُه دوره‌ای ناحیهٔ چهارم کنگره مِین در کنگره ایالات متحده بود. بلاند دومین نمایندهٔ ایالات متحده با سابقهٔ طولانی خدمت از مِین است، اولی آن همکار او توماس براکت رید بود.
اوایل زندگی

بوتل در داماریسکوتا شهرستان لینکلن ایالت مِین در خانوادهٔ چارلز و لوسی ای. (کورتیز) بوتل متولد شد. در سال ۱۸۴۸ خانواده‌اش از داماریسکوتا به برانزویک در ایالت مِین نقل مکان نمود. بوتل در مدارس دولتی برانزویک درس خواند و بعداً در سال‌های ۱۸۵۰ و ۱۸۵۱ در آکادمی بارموث پذیرفته شد.
حرفهٔ نیروی دریایی

پدر بلاند ناخدا بود و خود چارلز در سن پانزده سالگی ملوان شد. یازده سال آینده را به‌عنوان ملوان سپری کرد و به توانائی خود و بدون اتکاء به دیگران در ۱۸۶۰ میلادی ناخدا شد. به‌منظور سهم گرفتن در جنگ کشور، از یک سفر دریایی دو ساله در سال ۱۸۶۲ برگشت و داوطلبانه به نیروی دریایی خدمت کرد و در ۵ آوریل سال ۱۸۶۲ به سرپرستی کاپیتان کشتی گماشته شد.
بلاند در پاول جانیز که یک ناوچهٔ توپ‌دار بخار دوطرفه و دو چرخه بود و به گردان‌های هوایی محاصره اقیانوس‌اطلس جنوبی اختصاص داده شده بود، خدمت کرد. در جریان این مأموریت ناو کم عمق، به جمع‌آوری اطلاعات، گشت‌زنی در راه‌های خروجی رودخانه و پاسداری در برابر ترافیک دریایی مؤتلفه (که در تلاش دوام دادن به محاصره دریایی خط ساحل جورجیا بود)، مشغول بود.
مأموریت بعدی بلاند بر کشتی ساساکوس بود، یک ناوچهٔ توپدار بخار دوسره که مشغول محاصره چارلستون و ویلمینگتون بود. در ۵ مه سال ۱۸۶۴ زمانی‌که در آن کشتی جنگی مأموریت داده شد، کشتی او همراه با سایر کشتی‌های جنگی اتحادیه با کشتی سی‌اس‌اس البمارل زرهی کنفدراسیون وارد جنگ شد. در جریان این درگیری ساساکوس با البمارل که در تلاش فرار بود، برخورد کرد. ساساکوس مستقیماً از سمت راست دیگ بخار برخورد کرد و پس از انفجار دیگ، آسیب قابل توجهی را متحمل شد. در جریان آن نبرد از بوتل «به‌خاطر رفتار شجاعانه» یادآوری شد و این کار سبب شد که به درجه ستوان داوطلب که بالاترین درجهٔ اعطاء شده برای افسران داوطلب خارج از نیروهای دریایی دائمی بود، ارتقا یابد.
متعاقباً استوان بوتل، فرماندهی کشتی جنگی نایاناز یکی دیگر از کشتی‌های بخار کم عمق و زره پوش سبک معروف به 'تینکلادز' را به‌عهده گرفت. در جریان فرماندهی بوتل، کشتی جنگی نایاناز در ۵ ماه اوت سال ۱۸۶۴ تحت فرماندهی دریاسالار دیوید فراگوث در نبرد خلیج موبایل شرکت نمود که در آنجا تسلیم‌گیری ناوگان کنفدراسیون به ستوان بوتل نسبت داده شد. پس از پیروزی در نبرد موبایل، بوتل به فرماندهی نیروهای دریایی اتحادیه در باریکهٔ می‌سی‌سی‌پی گماشته شد.
ستوان بوتل الی پایان جنگ زمانی‌که داوطلبانه ترک خدمت کرد، به خدمت در نیروهای دریایی ادامه داد. در ۱۴ ژانویه سال ۱۸۶۶ ترخیص افتخاری برایش اعطاء گردید.
به‌زودی پس از خروج از خدمت در نیروی دریایی در ۱۶ مه سال ۱۸۶۶ در آگوستا زادگاه عروس با الیزابت («لیزی») هادسدون دختر وکیل و معاون ایالت مِین، ارتشبد جان. ال. هادسدون ازدواج نمود. آن‌ها جمعاً سه دختر به‌نام‌های گرس هادسدون بوتل، الیزابت بوتل و آن («آنی») کورتیز بوتل، داشتند. در سال ۱۸۹۰ آن بوتل رزم‌ناو محافظت شده به‌نام نیوآرک که نخستین رزم‌ناو مدرن نیروهای دریایی ایالات متحده بود، را طراحی کرد.
سردبیر روزنامه و ناشر

بوتل پس از جنگ، کاپیتان یک کشتی بخار که بین نیویورک و ویلمینگتون رفت و آمد می‌کرد، شد. بوتل مدت کوتاهی با یکی از بنگاه‌های دلالی نیویورک همکاری می‌کرد اما در سال ۱۸۷۰ برای سمت سردبیری یک روزنامهٔ جمهوری‌خواه به‌نام دیلی ویگ و کوریر بانگر، پیشنهاد شد. بوتل این سمت را به‌عهده گرفت و خانوادهٔ نو تشکیل خود را به بانگر در ایالت خود در مِین انتقال داد که تا پایان عمر در آنجا زندگی نمودند.
بوتل یک سردبیر پویا بود و این روزنامه تحت رهبری او به یکی از تأثیرگذارترین روزنامه در ایالات شمال‌شرقی ایالات متحده تبدیل شد. به‌مجرد مرگ جی.اچ. لایند مالک روزنامه، بوتل همراه با یک شریک به‌نام بی.ای. بور در ۱۵ مه سال ۱۸۷۴ روزنامهٔ دیلی ویگ و کوریر را خرید. بوتل به کنترل فعالانه سردبیری ادامه داد تا این‌که بیماری و رقابت روزافزون او را مجبور ساخت که روزنامه را در مارس ۱۹۰۰ به فروش برساند.
حرفهٔ سیاسی

مواضع سرمقالهٔ جمهوری‌خواه شدیداً محافظه کارانهٔ بوتل، او را بیشتر به سیاست‌های ایالتی و ملی کشاند. در سال ۱۸۷۶ به‌عنوان نمایندهٔ ناحیه‌ای در کنوانسیون ملی جمهوری‌خواهان در سینسیناتی انتخاب شد و به‌عنوان رئیس انجمن مِین (جیمز. جی) بلین در کنوانسیون ملی سال ۱۸۸۰ خدمت کرد. بوتل با کسب شهرت بیشتر در حزب جمهوری‌خواه ایالتی، نماینده ایالت مِین در کمیتهٔ ملی جمهوری‌خواهان در کنوانسیون ملی سال ۱۸۸۴ معرفی جیمز. جی. بلین، انتخاب شد. وی نمایندهٔ کل و رئیس هیئت نمایندگی ایالت مِین در کنوانسیون ملی جمهوری‌خواهان سال ۱۸۸۸ بود که در جریان آن پیامی تلگرافی مبنی بر رد نامزدیش را از شهر بلین قرائت نمود. از سال ۱۸۷۵ تا سال ۱۸۸۲ عضو کمیتهٔ ایالتی جمهوری‌خواه مِین بود.
حرفهٔ سیاسی > عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده

به‌عنوان یک انتخاب مسلم برای کنگره، بوتلر در ۲۴ ژوئن سال ۱۸۸۰ در نخست به‌عنوان کاندیدا جمهوری‌خواه برای ناحیهٔ چهارم کنگره مِین (شامل شهرستان‌های آروستوک، پنوبوسکات، پیسکاتاکوئیس و واشینگتن) کاندیدا شد اما با تفاوت کم (با ۸۵۵ رأی) توسط  جورج دبلیو لاد از حزب گرین‌بک که متصدی برحال همان پُست بود، شکست خورد. در انتخابات سال ۱۸۸۲ با اکثریت قابل توجه آرا، نمایندهٔ کل ایالت مِین در کنگره چهل و هشتم انتخاب شد و متعاقباً در تمامی انتخابات بعدی نمایندهٔ ناحیهٔ چهارم انتخاب شد تا اینکه در سال ۱۹۰۱ استعفا کرد.
بوتل، عضو مجلس نمایندگان آمریکا با بهره‌گیری از پیشینهٔ کار در نیروی دریایی، به‌عنوان رئیس کمیتهٔ امور نیروهای دریایی در کنگره‌های پنجاه و یکم، پنجاه و چهارم، پنجاه و پنجم و پنجاه و ششم خدمت کرد. در جریان تصدی در این سمت، رهبری قدرت‌مندی را در مدرن سازی نیروی دریایی ایجاد کرد و در توسعهٔ اولین کشتی‌های جنگی فولادی همراه با صنایع حامی ساخت و ساز و تجهیز آن‌ها، نقش کارساز و اساسی داشت. پیشرفت کارخانهٔ کشتی‌سازی بت آیرون ورکز را می‌توان تا یک حدی به جایگاه رهبری وی نسبت داد.
بوتل عضو کنگره که یک سخنران کاریزماتیک کمتر از یک نویسنده نبود، در حمایت از مواضع جمهوری‌خواهان در مباحث بزرگ عصر خود، سرسخت بود. از بوتل به‌ویژه به‌خاطر سخنرانی در رابطه با مسئلهٔ الحاق هاوایی (کنگره پنجاه و سوم) و اختلاف مرزی بین بریتانیایی کبیر و ونزوئلا (کنگره پنجاه و چهارم) یادآوری می‌شود؛ این موارد دو مسئله مهم سیاست خارجی دومین حکومت دموکرات‌ها تحت رهبری گروور کلیولند (۱۸۹۲–۱۸۹۶) بود.
در ماه آوریل سال ۱۸۹۸، بوتل از جملهٔ شش نماینده‌ای بود که بر ضد اعلان جنگ علیه اسپانیا رأی داد.
شهرداری بنسکا

مکان
| شهرداری بنسکا Община Банско | شهرداری بنسکا Община Банско |
| --- | --- |
شهرداری‌های بلغارستان (Obshtina): شهرداری‌های بلغارستان (Obshtina)
  نشان:   نشان
موقعیت شهرداری بنسکا در نقشه: موقعیت شهرداری بنسکا در نقشه
استان (Oblast): استان بلاگووگراد
کرسی: بانسکو
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۷۵٫۸۸ کیلومتر مربع (۱۸۳٫۷۴ مایل مربع)
ارتفاع: ۸۷۱ متر (۲۸۵۸ فوت)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۱): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۱)
 • کل: ۱۳۰۸۸
 • تراکم: ۲۸/کیلومتر مربع (۷۱/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
کد پستی: ۲۷۷۰
کد منطقه: ۰۷۴۴۳
وبگاه: www.bansko.bg/en
شهرداری بنسکا (به بلغاری: Bansko Municipality) یک شهرداری در بلغارستان است که در استان بلاگووگراد واقع شده‌است.
خصوصیات

شهرداری بنسکا ۴۷۵٫۸۸ کیلومترمربع مساحت و ۱۳٬۰۸۸ نفر جمعیت دارد و ۸۷۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سوسپیرولو

مکان
| سوسپیرولو | سوسپیرولو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
سوسپیرولو: سوسپیرولو
ناحیه: ونتو
استان / شهرستان: استان بلونو (BL)
حکومت: حکومت
 • شهردار: Renato Moro
مساحت: مساحت
 • کل: ۶۶٫۰ کیلومتر مربع (۲۵٫۵ مایل مربع)
جمعیت (Dec. 2004): جمعیت (Dec. 2004)
 • کل: ۳۲۱۲
 • تراکم: ۴۹/کیلومتر مربع (۱۳۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Sospirolesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: ۳۲۰۳۷
پیش‌شماره تلفن: ۰۴۳۷
وبگاه: http://www.comune.sospirolo.bl.it
سوسپیرولو (به ایتالیایی: Sospirolo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان بلونو واقع شده‌است.
خصوصیات

سوسپیرولو ۶۶٫۰ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۲۱۲ نفر جمعیت دارد.
الکساندرا، بخش رادامسکو

Village در Łódź, 23x15px|border |alt=|link= لهستان
| Aleksandrów | Aleksandrów |
| --- | --- |
Village: Village
Aleksandrów: Aleksandrów
مختصات: ۵۱°۱۳′۴۱″ شمالی ۱۹°۲۹′۲۹″ شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۲۲۸۰۶°شمالی ۱۹٫۴۹۱۳۹°شرقی﻿ / 51.22806; 19.49139: مختصات: ۵۱°۱۳′۴۱″ شمالی ۱۹°۲۹′۲۹″ شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۲۲۸۰۶°شمالی ۱۹٫۴۹۱۳۹°شرقی﻿ / 51.22806; 19.49139
استان‌های لهستان: Łódź
County: Radomsko
گمینا: Kamieńsk
الکساندرا، بخش رادامسکو (به لاتین: Aleksandrów, Radomsko County) یک منطقهٔ مسکونی در لهستان است که در Gmina Kamieńsk واقع شده‌است.
تحصیل راجن‌پور

مکان
| تحصیل راجن‌پور تحصِیل راجن‌پور | تحصیل راجن‌پور تحصِیل راجن‌پور |
| --- | --- |
تحصیل‌های پنجاب، پاکستان: تحصیل‌های پنجاب، پاکستان
تحصیل راجن‌پور: تحصیل راجن‌پور
خطای لوآ در پودمان:Location_map در خط 436: Malformed coordinates value.: خطای لوآ در پودمان:Location_map در خط 436: Malformed coordinates value.
مختصات: مختصات: قالب‌بندی ناشناخته آرگومان : مختصات: مختصات: قالب‌بندی ناشناخته آرگومان 
استان: پنجاب (پاکستان)
بخش (تقسیم کشوری): ناحیه راجن‌پور
مرکز: راجن‌پور
تحصیل راجن‌پور (به اردو: تحصِيل راجن پُور) یکی از تحصیل‌های پنجاب، پاکستان در پاکستان است که در پنجاب (پاکستان) واقع شده‌است.
مدرسه پورنگ بابل

مدرسه پورنگ اصغرپور، دبیرستان دخترانه‌ای در شهر بابل است که به دلیل معماری منحصربه‌فرد خود شناخته می‌شود. این مدرسه توسط مهندس محمدرضا اصغرپور به یاد پسر مرحومش، پورنگ، ساخته شده است. ساخت این مدرسه از سال ۱۳۸۵ آغاز شد و در سال ۱۳۸۸ به بهره‌برداری رسید.
این مدرسه در زمینی به مساحت ۲٬۰۰۰ متر مربع و در چهار طبقه ساخته شده است که سه طبقه آن به کلاس‌های درس و یک طبقه به سالن آمفی‌تئاتر اختصاص دارد. نمای آجری قرمز و برج‌های مخروطی شکل آن، الهام‌گرفته از معماری امام‌زاده‌های مازندران است که با شرایط آب‌وهوایی این منطقه سازگاری دارد.
مدرسه پورنگ اصغرپور در میدان باغ فردوس، خیابان شهید مطهری، پلاک ۲۱۷ واقع شده است و به دانش‌آموزان دوره دوم متوسطه در رشته‌های ریاضی، تجربی و انسانی خدمات آموزشی ارائه می‌دهد.
این مدرسه علاوه بر معماری زیبا، امکاناتی نظیر ورزشگاه، کلاس‌های هوشمند، سالن کنفرانس، کتابخانه، سایت کامپیوتر، آزمایشگاه و نمازخانه دارد.
مهندس اصغرپور در طراحی این مدرسه از معماری بومی مازندران الهام گرفته و با استفاده از مصالح باکیفیت، ساختمانی ماندگار و متناسب با فرهنگ منطقه ایجاد کرده است.​
↑  https://www.irna.ir/news/82083432/%D8%AE%D9%8A%D8%B1%D9%8A%D9%86-%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D9%87-%D8%B3%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D8%AE%D8%B4%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86-%D8%B9%D9%84%D9%85-%D9%88%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B4
↑  https://www.pishkhan.com/news/302191
↑  https://www.pishkhan.com/news/302191
↑  https://medusadecor.ir/porang-babol-school-a-european-school-in-iran/
↑  https://www.pishkhan.com/news/302191
↑  https://gama.ir/school/detail/62608/%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%B1%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%AF%D9%88%D9%85-%D8%AF%D8%AE%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%AF%D9%88%D9%84%D8%AA%DB%8C-%D9%BE%D9%88%D8%B1%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%B5%D8%BA%D8%B1%D9%BE%D9%88%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D9%84
مازی، اکلاهما

CDP
| Mazie, Oklahoma | Mazie, Oklahoma |
| --- | --- |
CDP: CDP
Location of Mazie, Oklahoma: Location of Mazie, Oklahoma
مختصات: ۳۶°۶′۲۷٫۹۶۱۲″ شمالی ۹۵°۲۱′۴۸٫۶۸۲۸″ غربی﻿ / ﻿۳۶٫۱۰۷۷۶۷۰۰۰°شمالی ۹۵٫۳۶۳۵۲۳۰۰۰°غربی﻿ / 36.107767000; -95.363523000: مختصات: ۳۶°۶′۲۷٫۹۶۱۲″ شمالی ۹۵°۲۱′۴۸٫۶۸۲۸″ غربی﻿ / ﻿۳۶٫۱۰۷۷۶۷۰۰۰°شمالی ۹۵٫۳۶۳۵۲۳۰۰۰°غربی﻿ / 36.107767000; -95.363523000
State: اکلاهما
شهرستان: Mayes
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۳ مایل مربع (۶٫۰ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲٫۳ مایل مربع (۶٫۰ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۶۲۳ فوت (۱۹۰ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۹۱
 • تراکم: ۳۸٫۰/مایل مربع (۱۴٫۷/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 74337
کد(های) منطقه: 539/918
FIPS code: 40-47200
GNIS feature ID: 1095199
مازی(به انگلیسی: Mazie) شهری در ایالت اکلاهما کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۹۱ نفر بوده‌است.
گودویو، مینه‌سوتا

مکان
| Goodview, Minnesota | Goodview, Minnesota |
| --- | --- |
شهر: شهر
شعار: "A Great Place To Live": شعار: "A Great Place To Live"
Location of Goodview, Minnesota: Location of Goodview, Minnesota
مختصات: ۴۴°۳′۵۲″ شمالی ۹۱°۴۲′۲۱″ غربی﻿ / ﻿۴۴٫۰۶۴۴۴°شمالی ۹۱٫۷۰۵۸۳°غربی﻿ / 44.06444; -91.70583: مختصات: ۴۴°۳′۵۲″ شمالی ۹۱°۴۲′۲۱″ غربی﻿ / ﻿۴۴٫۰۶۴۴۴°شمالی ۹۱٫۷۰۵۸۳°غربی﻿ / 44.06444; -91.70583
ایالت: مینه‌سوتا
County: Winona
حکومت: حکومت
 • نوع: Mayor - Council
 • شهردار: Jack Weimerskirch
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۴۹ مایل مربع (۶٫۴۵ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲٫۲۵ مایل مربع (۵٫۸۳ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۲۴ مایل مربع (۰٫۶۲ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۶۶۹ فوت (۲۰۴ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۴٬۰۳۶
 • برآورد (2012): ۴٬۰۰۴
 • تراکم: ۱۷۹۳٫۸/مایل مربع (۶۹۲٫۶/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 55987
کد منطقه: 507
FIPS code: 27-24524
GNIS feature ID: 0644228
گودویو، مینه‌سوتا (به انگلیسی: Goodview, Minnesota) یک شهر در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان وینونا، مینه‌سوتا واقع شده‌است.
خصوصیات

گودویو ۶٫۴۵ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۰۳۶ نفر جمعیت دارد و ۲۰۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بخشش

بخشش یا همان داد و دهش، عطا کردن  (به انگلیسی:  Donation, Contribution, Baksheesh) روندی است که در آن مردمان از داشته خود به سود دیگری یا دیگران می‌گذرند و آگاهانه و داوطلبانه آن را به او می‌دهند؛ از این رو در فارسی آن را دهش نیز می‌گویند. آن را بخشندگی، سخاوتمندی و گشاده دستی نیز نام می‌نهند که ویژگی‌هایی نیک در میان مردمان به شمار می‌آیند.
شاپور شاهنشاه ساسانی، جان والریانوس فرمانروای روم و گارد پرتورین و سناتورهای رومی را بر او می‌بخشد. فیلیپ عرب، فرمانروای روم به میانجیگری تاوان می‌پردازد.
این واژه گاهی نیز به جای بخشایش و بخشودن (گذشت؛ آمرزش) (به انگلیسی: Forgiveness) به کار می‌رود. فرایندی که در آن یک آسیب دیده (مادی یا روانی) آگاهانه احساس و رفتار دیگری جز آزردگی، دلخوری و کینه توزی در برابر گناهکار از خود نشان می‌دهد و تلاش می‌کند که آن آسیب دیدگی را فراموش کند. رها کردن احساسات منفی همچون انتقام‌جویی، تلافی جرمِ صورت گرفته با پرداخت غرامت یا تنبیه مجرم می‌تواند جزو دلایل این امر باشد. بخشش با چشم‌پوشی (نادیده انگاشتن عمل مجرمانه)، تبرئه (اعلام برائت فرد از عمل مجرمانه)، فراموشی (از یاد بردن عمل مجرمانه)، عفو (اعطای آزادی فرد از جرم انجام شده توسط یک مرجع قضایی) و مصالحه (بازگرداندن رابطه آسیب دیده) تفاوت دارد.
در برخی زمینه‌ها، بخشش یک اصطلاح حقوقی است که برای اشاره به بخشیدن یا گذشت از همه بستانکاری‌ها همچون بدهی، وام، یا دیگر تعهّدات کاربرد دارد.
رابعه بلخی

با رابعه عدویه اشتباه نشود.
| رابعه بلخی | رابعه بلخی |
| --- | --- |
آرامگاه رابعه بلخی: آرامگاه رابعه بلخی
زاده: بلخ، خراسان، سامانیان
درگذشته: مسجد سبز (بلخ)، بلخ
آرامگاه: آرامگاه خواجه ابونصر پارسا، ولایت بلخ، افغانستان کنونی
پیشه: شاعر
سبک(های) نوشتاری: سبک خراسانی
سال‌های فعالیت: قرن چهارم
رابعه دختر کعب قُزداری که به رابعه بلخی هم شناخته شده است، شاعر پارسی‌گوی نیمه نخست سده چهارم هجری (۹۱۴-۹۴۳میلادی) است. وی طبق اسناد موجود، نخستین شاعر زن پارسی گوی است.
از تاریخ ولادت و مرگ رابعه اطلاعات درستی در دست نیست. آنچه قطعیست آن است که او همدوره با سامانیان و رودکی بوده و به استناد گفتار عطار نیشابوری با رودکی دیدار و مشاعره داشته است. زمان مرگ رابعه به احتمال قریب به یقین پیش از مرگ رودکی بوده است، بنابراین تاریخ مرگ او را می‌توان پیش از سال ۳۲۹ هجری قمری در نظر گرفت.
رابطه بلخی شاعری غیرعارف بود، اما بعدها توسط نویسندگانی چون عطار نیشابوری (متوفی ۱۲۲۱) و جامی تصویرش به شاعری عارفانه تبدیل شد. مزار او در آرامگاه صوفی و عارف بزرگ، خواجه ابونصر پارسا در شهر بلخ، افغانستان است. هرساله از او در ایالت بلوچستان پاکستان، افغانستان و ایران جشن گرفته می‌شود و مدارس، بیمارستان‌ها و جاده‌های مختلفی به نام او نامگذاری شده است.
زندگی رابعه > کودکی و نوجوانی

از تولد و دوران کودکی و نوجوانی رابعه اطلاعی در دست نیست. تنها مدرک مستند از زندگی رابعه، روایتی‌ست که عطار نیشابوری در حکایت بیست و یکم کتابِ الهی‌نامه خویش در بحر هَزج مسدّس محذوف، در چهارصد و اندی بیت آورده است. آنچه از این روایت برمی‌آید آنست که رابعه دختر کعب قزداری، والی بلخ بوده و برادری بنام حارث داشته است. کعب علاقه خاصی به رابعه داشته و در پرورش و تعلیم او کوشا بوده است و به جهت توانایی‌های بی‌نظیر او در هنر و فنون، او را با لقب زین‌العرب (زینت قوم عرب) خطاب می‌کرد. رابعه به استناد گفتار عطار، در سرودن شعر و هنر نقاشی به‌غایت توانمند و در شمشیرزنی و سوارکاری بسیار ماهر بوده است.
زندگی رابعه > دیدار با بکتاش

پس از مرگ کعب، حارث بر تخت پدر می‌نشیند و در یکی از بزم‌های شاهانه او، رابعه با بکتاش، از کارگزاران نزدیک حارث دیدار می‌کند. عطار جایگاه بکتاش در دربار را کلیددار خزانه عنوان کرده است. رابعه بی‌درنگ دل به بکتاش می‌بازد و در نهایت دایهٔ رابعه که از علاقه رابعه به بکتاش آگاه می‌شود، میان آن دو واسطه می‌شود. رابعه خطاب به بکتاش نامه‌ای می‌نویسد و تصویری از خویش ترسیم کرده و پیوست آن نامه می‌کند و بدست دایه می‌سپارد تا بدو رساند. چون بکتاش نامه رابعه را می‌خواند و تصویر او را می‌بیند بدو دل می‌بازد و نامه‌اش را پاسخ می‌دهد. این نامه‌نگاری‌های پنهانی ادامه پیدا می‌کند و رابعه اشعار فراوانی خطاب به بکتاش ضمیمه نامه‌ها کرده و برای او می‌فرستد. ظاهراً روزی بکتاش رابعه را در دهلیزی می‌بیند و آستین او را می‌گیرد که «چرا مرا چنین عاشق و شیدا کردی اما با من بیگانگی می‌کنی؟» رابعه از او آستین می‌افشاند که «عشق من به تو بهانه‌ایست بر عشقی عظیم‌تر» و او را بخاطر افتادن در دام شهوت نکوهش می‌کند.
زندگی رابعه > رابعه در میدان نبرد

بر اساس روایت عطار، روزی لشکر دشمن به حوالی بلخ می‌رسد و بکتاش به همراه سپاه بلخ به نبرد می‌رود. رابعه که تاب بی‌خبری از وضعیت بکتاش را ندارد، با لباس مبدل و روی پوشیده، پنهانی در پس سپاه بلخ به میدان جنگ می‌رود. بکتاش در گیرودار نبرد زخمی می‌شود و رابعه که جان بکتاش را در خطر می‌بیند، شمشیر کشیده و به میانه میدان می‌رود و پس از کشتن تعدادی از سپاهیان دشمن پیکر نیمه جان بکتاش را بر اسب کشیده از مهلکه نجات می‌دهد:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  بگفت این و چو مردان برنشست او  |  |  از آن مردان تنی را ده بخست او |
|  برِ بکتاش آمد، تیغ در کف  |  |  وز آنجا برگرفتش برد با صف |
|  نهادش پس نهان شد در میانه  |  |  کس‌اش نشناخت از اهل زمانه |
زندگی رابعه > رابعه و رودکی

در روایت عطار، رابعه روزی در راه با رودکی که عازم بخارا بوده دیدار می‌کند. رودکی شیفته توانایی رابعه در سرودن شعر می‌شود و او را تحسین می‌کند و با او به صحبت و مشاعره می‌نشیند. عطار آن واقعه را این‌گونه در الهی‌نامه می‌آورد:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  نشسته بود آن دختر دلفروز  |  |  براه و رودکی می‌رفت یک روز |
|  اگر بیتی چو آبِ زر بگفتی  |  |  بسی دختر از آن بهتر بگفتی |
|  بسی اشعار گفت آن روز اُستاد  |  |  که آن دختر مجاباتش فرستاد |
|  ز لطف طبع آن دلداده دمساز  |  |  تعجب ماند آنجا رودکی باز |
رودکی پس از آن راهی بخارا می‌شود و در بزمی در دربار امیر سامانی شعری که از رابعه به یادداشت بازگو می‌کند که بسیار مورد پسند امیر می‌افتد و چون از آن سؤال می‌کنند، رودکی داستان آشنایی‌اش با رابعه و عشق او به بکتاش را برای شاه بازگو می‌کند، غافل از اینکه حارث نیز در آن بزم حاضر است و از آن داستان باخبر می‌شود. حارث بسیار خشمگین می‌شود، به بلخ بازمی‌گردد و پس از یافتن صندوقی حاوی اشعار رابعه در اتاق بکتاش، به گمان ارتباط نامشروع آنان، فرمان می‌دهد بکتاش را در زندان افکنده و رابعه را به گرمابه برده و رگِ دستان او را بگشاید و درِ گرمابه را به سنگ و گچ مسدود کنند. روز بعد چون در گرمابه را می‌گشایند، پیکر بیجان رابعه را مشاهده می‌کنند که با خون خویش اشعاری را خطاب به بکتاش با انگشت بر دیوارهٔ گرمابه نگاشته است. بکتاش پس از آن، به نحوی از زندان می‌گریزد و شبانه سر از تن حارث جدا می‌کند، سپس بر مزار رابعه رفته و جان خویش را می‌گیرد.
رابعه در منابع ادب پارسی > اشعار رابعه

از رابعه جز هفت (به روایتی یازده) غزل و قطعه در دست نیست. ظاهراً تمامی اشعار وی بدست برادرش حارث معدوم گردیده و الباقی در گذر زمان از بین رفته است. اما قلیل اشعار بازمانده از وی بیانگر ذوق سرشار وی و تسلط او بر سرایش شعر است. رابعه را مادر شعر پارسی خوانده‌اند. او بحور و اوزانی را وارد شعر پارسی نموده که تا پیش از آن کسی در آن اوزان شعر نمی‌سروده است. به عنوان مثال شمس قیس رازی در کتاب المعجم فی معاییر اشعار العجم عقیده دارد که دختر کعب در بیت زیر بحری بر بحور پارسی افزوده است (بحر مسدّس مخنّق):
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ترک از درم درآمد، خندانک  |  | آن خوبروی چابک، مهمانک |
همچنین از اوست:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| مرا بعشق همی متهم کنی به حیل  |  | چه حجت آری پیش خدای عزوجل |
| به عشقت اندر عاصی همی نیارم شد |  | بذنبم اندر طاغی همی شوی بمثل |
| نعیم بی تو نخواهم جحیم با تو رواست |  | که بی تو شکّر زهر است و با تو زهر عسل |
| بروی نیکو تکیه مکن که تا یکچند |  | به سنبل اندر پنهان کنند نجم زحل |
| هرآینه نه دروغ است آنچه گفت حکیم |  | فمن تکبر یوماً فبعد عز ذل |
هم از اوست:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| دعوت من بر تو آن شد کایزدت عاشق کناد  |  | بر یکی سنگین‌دل نامهربان چون خویشتن |
| تا بدانی درد عشق و داغ هجر و غم کشی |  | چون بهجر اندر بپیچی پس بدانی قدر من |
و این غزل نیز بدو منسوب شده است:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ز بس گل که در باغ مأوی گرفت |  | چمن رنگ ارتنگ مانی گرفت |
| صبا نافهٔ مشک تبت نداشت |  | جهان بوی مشک از چه معنی گرفت |
| مگر چشم مجنون به ابر اندر است |  | که گل رنگ رخسار لیلی گرفت |
| به مِی ماند اندر عقیقین قدح |  | سرشکی که در لاله مأوی گرفت |
| قدح گیر چندی و دنیی مگیر |  | که بدبخت شد آنکه دنیی گرفت |
| سر نرگس تازه از زرّ و سیم |  | نشان سر تاج کسری گرفت |
| چو رهبان شد اندر لباس کبود |  | بنفشه مگر دین ترسی گرفت |
و نیز:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| عشق او باز اندر آوردم به بند |  | کوشش بسیار نامد سودمند |
| عشق دریایی کرانه ناپدید |  | کی توان کردن شنا ای هوشمند |
| عشق را خواهی که تا پایان بری |  | بس بباید ساخت با هر ناپسند |
| زشت باید دید و انگارید خوب |  | زهر باید خورد و انگارید قند |
| توسنی کردم ندانستم همی |  | کز کشیدن تنگ‌تر گردد کمند |
عرفان رابعه

در عارف بودن رابعه دیدگاه‌ها متفاوت است. تمام منابعی که به عرفان رابعه اشاره کرده‌اند، به گفتار شیخ ابوسعید ابوالخیر استناد کرده‌اند، که این‌جای تأمل دارد.
رضا اشرف‌زاده در کتاب خود حکایت رابعه بر اساس بازمانده اشعار او و گفتار ابوسعید، چنین استدلال می‌کند که «ذوق تیز و لطیف ابوسعید، اصولاً هر بیتی و شعری را می‌تواند تاویل عرفانی نماید» و داستان شنیدن بیتی از عماره مروزی و رفتن ابوسعید به زیارت قبر او را گواهی بر این مدعا می‌داند. و نتیجه می‌گیرد که گفتار شیخ لزوماً به معنی عرفان رابعه نیست. او همچنین در همین کتاب عنوان می‌کند که آمدن داستان رابعه در الهی‌نامه و «... حکایت و جانبازی دختر در راه این عشق عُذری، اورا به موجودی پاک و باصفا تبدیل می‌کند که با پاکی عشق و دامانی پاک در خون می‌غلتد و جان می‌بازد و [...] توهم عشق عارفانه را در سر و ذهن ما می‌اندازد».  او هم‌نامی رابعهٔ بلخی با رابعه عدویه و رابعه شامیه - که هر دو از زنان عارف بوده‌اند – را نیز یکی از دلایل ایجاد شائبهٔ عرفان رابعه عنوان کرده است.
سلیمان راوش نیز در مقاله خویش رابعه بلخی یا حمامه‌ای در حمام خون ذؤیان خرد معتقد است که عرفایی چون عطار و ابوسعید ابوالخیر، در حقیقت بجهت حفظ نام و آثار رابعه از گزند کوته‌فکران، به وی نسبت تصوف و عرفان داده‌اند:
حضرت عطار، عارفانه، [...] جهت غفلت کافران عشق و منکران انسان شمردن زن و حفظ آبروی رابعه، به نوعی عشق انسانی او را مطابق شریعت منکران عاطفه‌های انسانی، عمداً پیوند واژگونه به جایی دیگر می‌دهد [...] حضرت عطار نیشابوری چنان‌که ابوسعید ابوالخیر، در حق رابعه الطاف نمود و با بهانهٔ اینکه رابعه نه عاشق بکتاش، بل عاشق الله بوده [...] جسد و مرقد مبارک رابعه را از شر تکفیر و تازیانه نوازی و ویرانی کافران و منکران نجات داد [...] ذکرِ خیر رابعه از سوی عارف بزرگ و نامی ابوسعید ابوالخیر هم در نهایت، عارفانه و هشیارانه، برای به سکوت واداشتن کافران عشق و منکران ارزش‌های انسانی زنان به عمل آمده است.
لیلی رشیتا، نویسنده افغان نیز معتقد است:
«برعکس آنچه که عرفاً عشق او را به بکتاش، حقیقی نه بل مجازی می‌پنداشته‌اند، اشعارش محض بازگوی احساس‌اش نسبت به بکتاش بوده است. از هفت قطعه شعر رابعه که بجا مانده است، پنج تای آن در وصف عشق ناسوتی و دو تای آن در وصف زیبایی طبیعت سروده شده است.»
در رسانه

هدی زین العابدین نقش رابعه را در فیلم سمفونی نهم بازی می‌کند.
آرامگاه رابعه دختر کعب قُزداری