stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جنگ ایران و عراق
جنایت‌های جنگی > استفاده از کودک سرباز

از روح‌الله خمینی در مورد شرکت در جبهه در سال ۱۳۶۱ استفتاء شد. سؤال ۶۱۹۹: آیا برای رفتن به جبهه اجازهٔ والدین شرط می‌باشد یا خیر؟
جواب: مادامی که جبهه‌ها نیاز به نیرو دارد و از طرف مسئولان اعزام نیرو اعلان کفایت نشده شرکت در جبههٔ دفاع بر بالغین (۱۴ سال و شش ماه شمسی یا ۱۵ سال قمری) واجب است و اجازهٔ والدین شرط نیست.
‏
۹۵۰۰۰ کودک سرباز ایرانی در طول جنگ کشته شدند که اکثراً بین ۱۶ تا ۱۷ سال سن داشتند و معدودی نیز دارای سنی کمتر از ۱۶ سال بودند. یک منبع تخمین می‌زند که ۳ درصد از تلفات جنگ ایران و عراق زیر ۱۴ سال بودند.
البته عده‌ای (تعداد نامعلوم) از پسران مثل محمدحسین فهمیده، بدون اطلاع والدین خود تحصیل را ترک کردند و در جنگ ایران و عراق شرکت کردند. افسران عراقی ادعا می‌کردند که آنها گاهی کودکان سرباز ایرانی را تا سن هشت سالگی اسیر کردند.
بیانیه حقوق کودک سازمان ملل هر انسان زیر ۱۸ سال را کودک محسوب می‌کند.
اساسنامه دادگاه کیفری بین‌المللی رم سال ۲۰۰۲ (A/CONF.183/9)" استفاده مستقیم از کودکان زیر ۱۵ سال در درگیری‌های مسلحانه را منع و آن را جنایت جنگی می‌شناسد.
در فرهنگ و ادبیات

شوخ‌طبعی‌های جبهه، به جمله‌های کوتاه طنزآمیزی که در گفتگوی رزمندگان ایرانی وجود داشته، گفته می‌شود. گستره واژگانی مانند: استتار، عملیات، پوتین، خشاب، چفیه، خاکریز، مین، ترکش و ضدهوایی مطابق با فضای مناطق جنگی و روحیهٔ گوینده بیان می‌شد.
به دلیل جنگ سینمای دفاع مقدس شکل گرفت. سالهای پس از جنگ برنامه راهیان نور ایجاد شد.
شخصیت‌های صادق آهنگران، سید مرتضی آوینی آثار بزرگی بر محتوای فرهنگ جنگ دارند.
آثار مهم دربارهٔ دوره جنگ شاملِ باشو، غریبه‌ی کوچک، روایت فتح، ما مسلح به الله به اکبریم و بقیه است.
پس از جنگ دولت دفن کشته‌های جنگ در محل‌های پارک‌ها و دانشگاه‌ها مثل کوه صفه و تدفین کشته‌شدگان جنگ در دانشگاه صنعتی شریف را انجام داد.
در فرهنگ و ادبیات > پخش کلیدهای پلاستیکی بهشت

در برخی رسانه‌ها خبری مبنی بر کلیدهای پلاستیکی طلایی رنگی که بین رزمندگان توزیع می‌شده که نمادی بوده از ورود به بهشت برای داوطلبانی که در جریان نبرد کشته می‌شدند پخش شده بود. این مسئله مورد مناقشه پژوهشگران جنگ است. این مسئله در کتاب و فیلم پرسپولیس از مرجان ساتراپی نیز مطرح شده و تصوری عمومی از تشویق داوطلبان برای رفتن به جبهه و «شهادت» می‌دهد. به نظر حسین دهباشی:
اما واقعاً از بین میلیون‌ها رزمنده‌ای که به جنگ رفتند یا دوستان و آشنایان و خانواده‌هایشان کسی یکی از این کلیدها را دیده بود؟ پس قضیه چه بود؟
نگارخانه

سرباز ایرانی کشته شده که بر روی سینه اش عکس روح‌الله خمینی سنجاق شده است.
سرباز ایرانی با کیسه سرم در جنگ ایران و عراق.
سید علی خامنه‌ای در سنگر جنگ ایران و عراق
اسیران ایرانی در اردوگاه صلاح‌الدین در شهر تکریت در سال ۱۳۶۳ خورشیدی. اسرای ایرانی در ایران به آزادگان مشهور هستند.
قایق‌های تندرو سپاه پاسداران
محمدرضا پهلوی و صدام حسین با میانجیگری هواری بومدین، معاهده الجزایر را امضا کردند.
منطقه مورد مناقشه
مصاحبه بختیار در پاریس. گزارش شده توسط خبرگزاری پارس در ۲۰ مرداد ۱۳۵۹
کاریکاتوری توسط جواد علیزاده در کیهان در اوائل جنگ در مورد تردد بختیار اویسی اشرف و پالیزبان به عراق
مصاحبه صادق طباطبایی در خصوص روابط ایران و عراق آخر خرداد ۱۳۵۸ -ژوئن ۱۹۷۹
نابودی دو پاسگاه مرزی عراق -صفحه اول روزنامه اطلاعات ۱۲ شهریور ۱–۳۵۹
نابودی دو پاسگاه مرزی و چند خودرو عراقی -صفحه اول روزنامه اطلاعات ۱۳ شهریور ۱۳۵۹
پاسخ  ارتش ایران به حملات عراق به قصر شیرین و مهران غرب روزنامه اطلاعات ۱۵ شهریور ۱۳۵۹
درگیری هوایی - صفحه اول روزنامه اطلاعات ۱۸ شهریور ۱۳۵۹
سرکوب نیروهای مرزی عراق-صفحه اول روزنامه اطلاعات ۲۰ شهریور ۱۳۵۹
دعوت خمینی از ارتش عراق برای قیام علیه حکومتشان ۵ ماه قبل از شروع جنگ در ۳۰ فروردین ۱۳۵۹
خاکسپاری یکی از کشته شدگان جنگ هشت ساله ایران و عراق، در منطقه پردیسان شهر قم (که در ادبیات جمهوری اسلامی ایران از آنان با عنوان شهید گمنام یاد می‌شود)
نمونه ای اعلامیه ای که برای رزمندگان ایرانی پرتاب می‌شد و با معرفی عراق بعنوان سرزمین امامان شیعه آنها را تشویق به تسلیم می‌کرد.
نخستین ورود ایران به خاک عراق توسط عملیات رمضان
تخریب سکوی نفت ایرانی رستم توسط تفنگداران دریایی آمریکایی.
شلیک موشک از ناو آمریکایی یواس‌اس وینسنس. این ناو با شلیک دو موشک مشابه پرواز شماره ۶۵۵ ایران ایر را ساقط نمود که در پی آن ۲۹۰ مسافر غیرنظامی هواپیمای ایرانی شامل زنان و کودکان کشته‌شدند.
خسارت‌های سالانه
خلاصه جنگ: اشغال شده توسط عراق بنفش- اشغال شده توسط ایران نارنجی و میدانهای نفتی لکه‌های خاکستری هستند.
مسئولان ایران عراق را متجاوز محض و هرگونه میانجیگری را غیرقابل قبول می‌دانستند. روزنامه اطلاعات ۷ مهر ۱۳۵۹
روزنامه جمهوری اسلامی ایران ۲۷ شهریور ۱۳۶۱ ویژه نامه جنگ - شعارهایی در جهت ادامه جنگ
روزنامه جمهوری اسلامی ایران یازدهم فروردین ۱۳۶۰
تابلوی یادآوری فروش افزار جنگی شیمیایی توسط آلمان به عراق نصب شده در روبروی سفارت آلمان در تهران
نقشه جنگ شهرها
رزمندگان ایرانی اسیر شده طی جنگ ایران و عراق. یک سرباز نوجوان (در وسط تصویر) در میان آن‌ها دیده می‌شود.
روی جلد کتاب راویان نور، عکس‌های مجید دوخته‌چی‌زاده از جنگ ایران و عراق
واسوباندو

| واسوباندو | واسوباندو |
| --- | --- |
راهب منطقه گنداره، و فیلسوف یوگاچارا: راهب منطقه گنداره، و فیلسوف یوگاچارا
زادهٔ: ۱ ژانویهٔ ۰۴۰۰ پیشاور
درگذشت: ۱ ژانویهٔ ۰۴۰۰
پیشه: بهکشو
شناخته‌شده برای: بنیان‌گذار مکتب فلسفی یوگاچارا.
واسوبَندهو (انگلیسی: Vasubandhu) فیلسوف و راهب بودایی اهل هند بود که در قرن چهارم یا پنجم میلادی می‌زیست. او یکی از مهم‌ترین چهره‌ها در توسعه بودیسم مهایانه و به ویژه مکتب یوگاچاره به‌شمار می‌رود. واسوبَندهو در ابتدا به عنوان یک دانشمند مکتب سرواستیوَده (Sarvāstivāda) فعالیت می‌کرد، اما بعدها تحت تأثیر برادر بزرگترش، اَسَنگه (Asanga)، به مهایانه گروید.
واسوبَندهو آثار فلسفی بسیاری نوشته است که از جمله مهم‌ترین آنها می‌توان به خزانه‌داری ابهیدارما (Vasubandhu’s Abhidharmakósa) / «اَبیدَرمَه‌کوشَه» (Abhidharmakośa) و «وِیمشَتیکا» (Vimśatikā) اشاره کرد. «اَبیدَرمَه‌کوشَه» یک رساله جامع در زمینه اَبیدَرمَه (Abhidharma) است که به‌طور گسترده توسط دانشمندان بودایی مورد مطالعه قرار گرفته است. «وِیمشَتیکا» نیز یک متن کوتاه اما تأثیرگذار در زمینه یوگاچاره است که به بررسی ماهیت ذهن و آگاهی می‌پردازد.
واسوبَندهو در آثار خود به دفاع از آرمان‌گرایی و نظریه «تنها ذهن» پرداخته و استدلال کرده است که جهان خارجی تنها یک تصویر ذهنی است. او همچنین به تبیین مفاهیمی مانند «ذَخیره آگاهی» (ālayavijñāna) و «سه ماهیت» (trisvabhāva) پرداخته است که از مفاهیم کلیدی در یوگاچاره هستند.
آثار و اندیشه‌های واسوبَندهو تأثیر عمیقی بر توسعه بودیسم در هند و دیگر کشورهای آسیایی داشته است. او به عنوان یکی از بزرگ‌ترین متفکران بودایی در تاریخ شناخته می‌شود و آثارش هنوز هم توسط دانشمندان و پیروان بودیسم مورد مطالعه و تحسین قرار می‌گیرد.
قوه مقننه ایالت واشینگتن

| قوه مقننه ایالت واشینگتن | قوه مقننه ایالت واشینگتن |
| --- | --- |
گونه: گونه
گونه: دو مجلسی 
سازمان‌ها: سنای ایالتی واشینگتن House of Representatives
رهبری: رهبری
معاون فرماندار واشینگتن: دنیس هک (D)  از ۱۳ ژانویه ۲۰۲۱
President Pro Tem of the Senate: Karen Keiser (D)  از ۱۵ نوامبر ۲۰۱۷
Speaker of the House: Laurie Jinkins (D)  از ۱۳ ژانویه ۲۰۲۰
ساختار: ساختار
کرسی‌ها: ۱۴۷ 49 senators 98 representatives
گروه‌های سیاسی Senate: Majority Caucus   Democratic (28) Minority Caucus   Republican (20)    Democrat Caucusingwith Republicans (1) 
گروه‌های سیاسی House of Representatives: Majority   حزب دموکرات (۵۷) Minority   حزب جمهوری‌خواه (۴۱) 
انتخابات: انتخابات
Senate آخرین انتخابات: November ۳, ۲۰۲۰ (24 seats)
House of Representatives آخرین انتخابات: November ۳, ۲۰۲۰ (98 seats)
انتخابات آینده Senate: November ۸, ۲۰۲۲ (25 seats)
انتخابات آینده House of Representatives: November ۸, ۲۰۲۲ (98 seats)
محل نشست‌ها: محل نشست‌ها
کاپیتول ایالت واشینگتن، المپیا، واشینگتن، واشینگتن: کاپیتول ایالت واشینگتن، المپیا، واشینگتن، واشینگتن
وبگاه: وبگاه
http://www.leg.wa.gov/pages/home.aspx: http://www.leg.wa.gov/pages/home.aspx
مجلس قانونگذاری ایالت واشینگتن در ساختمان قانونگذاری در محوطه کنگره ایالت واشینگتن در المپیا تشکیل جلسه می‌دهد.
قوه مقننه ایالت واشینگتن، دارای مجلس‌های قانونگذاری این ایالت است. این قوه دو مجلسی است که شامل مجلس نمایندگان واشینگتن، متشکل از ۹۸ نماینده، و مجلس سنای ایالت واشینگتن، متشکل ۴۹ سناتور به علاوه معاون فرماندار به عنوان رئیس مجلس تشکیل شده‌است. این ایالت به ۴۹ ناحیه برای نمایندگی تقسیم شده‌است که هر کدام یک سناتور و دو نماینده را انتخاب می‌کنند.
مجالس قانونگذاری ایالتی در ساختمان کاپیتول ایالت واشینگتن در المپیا برگزار می‌شود.
رز موتومبو

| رز موتومبو کیسه | رز موتومبو کیسه |
| --- | --- |
رز موتومبو در سال ۲۰۱۳: رز موتومبو در سال ۲۰۱۳
وزیر دادگستری و حافظ مهر: وزیر دادگستری و حافظ مهر
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۱۲ آوریل ۲۰۲۱: آغاز به کار  ۱۲ آوریل ۲۰۲۱
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۹ مارس ۱۹۶۰ کانانگا
پیشه: سیاستمدار
رز موتومبو کیسه (متولد ۱۹۶۰) وکیل و سیاستمدار جمهوری دموکراتیک کنگو است. او رئیس ملی چارچوب مشورتی دائمی برای زنان کنگو (CAFCO) است. در سال ۲۰۲۱ به عنوان وزیر دادگستری و حافظ مهرها در دولت لوکوند منصوب شد.
زندگی

رز موتومبو کیسه در ۱۹ مارس ۱۹۶۰ در کانانگا به دنیا آمد. او به عنوان وکیل تحصیل کرد و به عنوان قاضی در دفتر دادستانی کل در شورای دولتی کار کرد. او رئیس ملی چارچوب مشورتی دائمی برای زنان کنگو (CAFCO) بود.
پس از چندین ماه مذاکره دربارهٔ ترکیب اتحادیه مقدس ملت در اوایل سال ۲۰۲۱، در آوریل ۲۰۲۱ رز موتومبو به عنوان وزیر دادگستری در دولت لوکوند اعلام شد.
مظفر بقائی

| مظفر بقائی کرمانی | مظفر بقائی کرمانی |
| --- | --- |
نماینده مجلس شورای ملی: نماینده مجلس شورای ملی
دوره مسئولیت ۲۵ تیر ۱۳۲۶ – ۲۸ آبان ۱۳۳۲: دوره مسئولیت ۲۵ تیر ۱۳۲۶ – ۲۸ آبان ۱۳۳۲
حوزه انتخاباتی: کرمان (دوره‌های پانزدهم تا هفدهم)
رهبر حزب زحمتکشان ملت ایران: رهبر حزب زحمتکشان ملت ایران
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱ مرداد ۱۲۹۱ کرمان، ایران
درگذشته: ۲۷ آبان ۱۳۶۶ (۷۵ سال) تهران
ملیت: ایرانی
حزب سیاسی: حزب دموکرات ایران حزب زحمتکشان ایران
پیشه: سیاستمدار، استاد دانشگاه تهران
مظفر بقائی کرمانی (۱ مرداد ۱۲۹۱ کرمان – ۲۷ آبان ۱۳۶۶ تهران) از فعالان سیاسی ایرانی، مؤسس روزنامه شاهد، مؤسس و رهبر حزب زحمتکشان ملت ایران و از بنیان‌گذاران جبهه ملی ایران بود. بقایی در مصاحبه خود با پروژه تاریخ شفاهی ایران سیاهه ای از انتقادات خود از مصدق را ذکر می‌کند که به گفته خودش بتدریج بر روی هم انباشته شدند و او را از  مصدق منزجر کردند. وی که ابتدا از یاران مصدق بود پس از ملی شدن صنعت نفت بتدریج کینه بدل گرفت و از اواخر سال ۱۳۳۱ به دشمن او تبدیل شد. بقایی در کودتای ۲۸ مرداد از مخالفان مصدق بود.
پیشینه خانوادگی و تحصیلات

از خاندانی با قدمت چندصد ساله و اصالتاً از راور کرمان بود که در آن منطقه در طول تاریخ ثروت و آب و خاکی داشتند. تولیت یکی از این موقوفات به نام مسجد و مدرسه فخریه در راور نیز با خانواده او بود. این مسجد و مدرسه را بانویی از اجدادش به نام فخرالسلطنه بنیان نهاده بود.
پدرش میرزا شهاب‌الدین کرمانی، از بانیان آموزش و پرورش نوین و بانی مدرسه‌های سبک جدید در کرمان بود که در نهضت مشروطه در کرمان نقش مهمی ایفا کرد و در دوره‌های چهارم و پنجم مجلس شورای ملی از کرمان به نمایندگی انتخاب شد. او در دوران رضا شاه از قضات دیوان عالی کشور شد و در سال ۱۳۱۳ درگذشت.
مظفر بقائی در کودکی با پدرش به تهران رفت و در زمان رضا شاه برای تحصیل به فرانسه اعزام شد. در سال ۱۳۱۷ پس از قطع رابطه ایران و فرانسه نتوانست از تز دکترای خود در دانشگاه سوربن دفاع کند و به ایران بازگشت. به دستور علی‌اصغر حکمت شورای عالی دانشگاه تهران تز بقایی را بررسی کرد و به او مدرک دکترای فلسفه اخلاق داده شد. او سپس به تدریس در دانشگاه تهران پرداخت.
فعالیت سیاسی > عضویت در حزب دمکرات قوام

با تأسیس حزب دموکرات ایران در تیر ۱۳۲۵ به رهبری احمد قوام نخست‌وزیر وقت، بقائی به این حزب پیوست و پس از پیروزی در انتخابات به عنوان نامزد حزب دمکرات از کرمان، در سال ۱۳۲۶ به مجلس پانزدهم راه یافت. او در مجلس از نمایندگان جناح اقلیت بود و آنچه نام او را بر سر زبان‌ها انداخت، مخالفت با سپهبد رزم‌آرا رئیس ستاد ارتش، به‌ویژه پس از ترور نافرجام شاه در ۱۵ بهمن ۱۳۲۷ بود.
فعالیت سیاسی > اعتراض به تغییر قانون اساسی پس از ترور شاه

پس از ترور نافرجام شاه در اسفند ۱۳۲۷، دولت حکومت نظامی اعلام کرد، حزب توده منحل و اعضا و هواداران آن زندانی شدند، آیت‌الله کاشانی به دستور رزم‌آرا شبانه از خانه‌اش بزور بیرون کشیده و به قلعه فلک‌الافلاک خرم‌آباد برده و از آن‌جا به لبنان تبعید شد. مطبوعات به‌شدت زیر فشار و سرکوب رفتند. دولت ساعد در چنین فضائی انتخابات مجلس مؤسسان را برای تغییر اصولی از قانون اساسی به منظور افزایش اختیارات شاه برگزار کرد.
بقائی همراه با حسین مکی و ابوالحسن حائری‌زاده دولت ساعد را استیضاح و او را متهم کرد که دستور تشکیل مجلس مؤسسان و تغییر قانون اساسی را از انگلستان گرفته و اینکه دولتش زیر نفوذ سپهبد رزم‌آرا رئیس ستاد ارتش است. این استیضاح طولانی‌ترین استیضاح در تاریخ قانونگذاری ایران تا آن زمان بود. بقائی به تنهایی حدود ده جلسه صحبت کرد اما سرانجام دولت ساعد با رأی موافق نود نماینده از ۹۶ نماینده حاضر در مجلس، رأی اعتماد گرفت.
بقائی از نیروهای نزدیک به بازار بود که هواداران محافظه‌کاری در بین بازاریان کرمان داشت، او یکی از تجمع‌کنندگان ۲۲ مهرماه ۱۳۲۸ بود که به همراه جمعیتی از سیاستمداران، دانشجویان و تجار بازار به رهبری مصدق وارد محوطهٔ کاخ شدند تا به نبود انتخابات آزاد اعتراض کنند. پس از این تجمع موفقیت‌آمیز حزب ایران، حزب ملت ایران، و جامعه مجاهدین اسلام به جبهه ملی پیوستند.
در اسفند ۱۳۲۹ رزم‌آرا به قتل رسید و طرح ملی شدن نفت که بقایی یکی از امضاکنندگان آن بود، تصویب شد. بقایی خود را به عنوان یکی از چهره‌های اصلی نهضت ملی مطرح می‌کرد و به این عنوان نیز شناخته می‌شد. در این دوران بقایی با خلیل ملکی همکاری نزدیکی را آغاز کرد. آشنایی و همکاری مظفر بقایی با خلیل ملکی از حدود سال‌های ۱۳۲۸ و ۱۳۲۹ با وساطت جلال آل احمد و در رابطه با انتشار روزنامه شاهد آغاز شده بود. سرانجام او در اواخر اردیبهشت ۱۳۳۰ همراه با خلیل ملکی حزب زحمت‌کشان ملت ایران را تأسیس کرد.
فعالیت سیاسی > تأسیس حزب زحمتکشان

بقائی در اردیبهشت ۱۳۳۰ سپس حزب زحمتکشان ایران را به‌همراه خلیل ملکی تأسیس کرد. حسن آیت که در اوائل انقلاب از بنیانگذاران حزب جمهوری اسلامی و از عوامل اصلی افزودن اصل ولایت فقیه به قانون اساسی شد یکی از شرکت کنندگان در جلسات حزب زحمتکشان و به نوعی شاگرد معنوی بقایی بود.
فعالیت سیاسی > بریدن از خلیل ملکی

در حدود تیرماه ۱۳۳۰ معلوم شد که بقایی عیسی سپهبدی را برای مذاکره نزد احمد قوام فرستاده‌است. اعضای حزب از وی راجع به این مسئله بازخواست کردند. مظفر بقایی سه ماه خود را تحت عنوان ترک تریاک در بیمارستان بستری کرد پس از آن روزی وارد حزب شده تاریخچه ای از فعالیت‌های خود را قرائت کرد. سپش با لحنی توهین آمیز اعتراض کرد که چرا اعضای حزب از خلیل ملکی به‌عنوان آموزگار خردمند نام می‌برند و چرا «این پسره» حسین ملک (برادر ناتنی خلیل ملکی) مقاله ای برضد او منتشر کرده‌است. خلیل ملکی معترض شد که با اینکه من با اعمال برادرم مخالف هستم حق ندارید وی را با توهین نام ببرید. در این لحظه بقایی عصای خود را برروی میز کوبید و گفت من رهبر این حزب هستم و هرکس نمی‌خواهد برود! بدین ترتیب اتحاد مزبور با خودخواهی بقایی به پایان رسید.
فعالیت سیاسی > مخالف شدن با مصدق

بقائی از بنیان‌گذاران جبهه ملی بود ولی از سال ۱۳۳۱ شروع به مخالفت با مصدق کرد و حتی پس از سقوط دولت مصدق از سرسخت‌ترین مخالفان او باقی ماند.
فعالیت سیاسی > مظنون به دست داشتن در ترور افشارطوس

پس از قتل افشارطوس، فرمانداری نظامی بقائی و زاهدی را برای بازجویی احضار و حکم جلب آنان را صادر کرد، اما ابوالقاسم کاشانی رئیس مجلس و یکی از چهره‌های مذهبی معروف آن زمان، شخصاً به مجلس آمده و به طرفداری از زاهدی و بقائی پرداخت. متهمان پرونده قتل افشارطوس با حمایت کاشانی در مجلس متحصن شده و دستگیری و محاکمه آنان به جرم قتل میسر نگردید. کاشانی در مصاحبه‌ای دربارهٔ بقائی به صراحت گفته بود: «… نظر من این است که این نسبت‌های ناروا به آقای مظفر بقائی که سالهاست در صحت عمل و درستی و فداکاری قابل تقدیر برای مملکت و ملت ایران کم‌نظیر هستند دور از انصاف و وجدان است.»
فعالیت سیاسی > دست داشتن در قتل فجیع سرگرد سخایی

هم چنین هواداران او در ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ سرگرد محمود سخایی رئیس وقت شهربانی کرمان را به طرز فجیعی به قتل رساندند. بقایی ۲۰ روز پس از کودتا به کرمان رفت و از عاملان قتل سرگرد سخایی تقدیر کرد.
فعالیت سیاسی > تداوم دشمنی او با مصدق

در روزهای پس از عزل مصدق در ۲۵ مردادماه ۱۳۳۲ نیروهای مظفر بقایی، اعضای حزب زحمتکشان ملت ایران نیز در کنار کاشانی و نیروهایش نقش فعال داشتند و حتی حمله به منزل شخصی مصدق را تدارک کردند. خط سیاسی آنها همواره از عزل مصدق توسط شاه، به قیام مردم علیه دولت غیرقانونی مصدق تعبیر می‌کردند.
مظفر بقایی و ولایت فقیه

با پیشنهاد مظفر بقائی رهبر کمیته مرکزی حزب زحمتکشان ایران و کمک حسن پاکروان رئیس وقت ساواک، و امضای پنج روحانی از جمله آیت‌الله شریعتمداری، سید روح‌الله خمینی در پی دستگیری در جریان وقایع ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ و تصمیم اسدالله علم به محاکمه او در دادگاه به عنوان مرجع تقلید معرفی و از خطر اعدام رهانیده شد.
مظفر بقایی در روز رفراندوم قانون اساسی جمهوری اسلامی در یک سخنرانی (در دفتر حزب زحمت‌کشان) که به عنوان وصیت‌نامه سیاسی او معروف است در رابطه با قانون اساسی مطالبی مطرح کرد که با توجه به عضویت حسن آیت در هیئت رئیسه مجلس خبرگان قانون اساسی و ارائه ۴۰ صفحه اصلاحیه برای پیش‌نویس قانون اساسی توسط حزب متبوع او از اهمیتی والا در تاریخ سیاسی ایران برخوردار است. این وصیت‌نامه که در مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی نگهداری می‌شد و تنها با اجازه شخص رئیس مجلس قابل دسترسی است و گفته می‌شود که در سال ۱۳۸۵ به سرقت رفت.
زندان و مرگ مشکوک

او پس از انقلاب به اتهام توطئه علیه نظام زندانی شد. در خاطرات منصور رفیع زاده به ارتباط او با آمریکایی‌ها اشاراتی شده‌است. رفیع زاده از سال ۱۳۶۲ بخشهای مختلف خاطرات خود را به نام شاهد، عنوانی برگرفته از روزنامه بقایی در اواخر دهه ۱۳۲۰ و اوایل دهه ۱۳۳۰ش می‌نوشت و آن را برای انجام اصلاحات و دانستن نظر بقایی به آدرس او در تهران ارسال می‌نمود. کتاب مزبور در سال ۱۳۶۶ در آمریکا منتشر شد. مظفر بقایی در سال ۱۳۶۶ بدرود زندگی گفت. علت مرگ او به درستی مشخص نیست. دلیل آن بیماری سفلیس اعلام شد اما به ماجرای قتل‌های مخالفان جمهوری اسلامی (قتل‌های زنجیره‌ای) نسبت داده می‌شود.
جسد او در آرامگاه خانوادگی مظفر بقائی کرمانی در گورستان بهشت زهرا مدفون است.
سعیدی سیرجانی در مورد مرگ مظفر بقائی چنین گفته‌است:
من در سفر بودم که خبر آخرین گرفتاری بقائی را شنیدم و بلافاصله به چند نفری که در اتاقم نشسته بودند گفتم «کارش تمام شد» و با قاطعیت برایشان استدلال کردم که مردی که من می‌شناسم از این هردم بیل‌هایی نیست که بشود گریمش کرد و پشت تلویزیون آوردش و به خوردم نخوردمش انداخت. او شاگرد مکتب سقراط است و یقین دارم مثل سقراط مرد مردانه به استقبال اجل خواهد رفت.
کاشانی و مظفر بقایی روبروی ساختمان مجلس شورای اسلامی
مظفر بقایی
محمدحسین پاپلی یزدی

| محمّدحسین پاپلی یزدی | محمّدحسین پاپلی یزدی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۲۷ یزد
ملیت: ایرانی 
پیشه: جغرافیا
وبگاه: http://papoli.amayeshco.com/farsi
محمّدحسین پاپلی یزدی (زاده ۱۳۲۷، یزد) جغرافیدان، محقق و نویسنده ایرانی است.
فعالیت‌ها

وی فعالیت در گروه جغرافیای دانشگاه فردوسی مشهد را از سال ۱۳۵۰ با عنوان کارشناس آغاز کرد و پس از طی مراحل استادیاری و دانشیاری در سال ۱۳۷۸ به‌عنوان استاد به فعالیت ادامه داد. پاپلی یزدی از مهر تا اسفند ۱۳۶۸ بنا به دعوت مرکز ملی تحقیقات علمی فرانسه برای همکاری در پروژهٔ اطلس ایران به فرانسه دعوت شد.

پاپلی یزدی در سال ۱۹۸۱ به عضویت مرکز ملی تحقیقات علمی فرانسه درآمد و در سال ۱۹۹۰ به عنوان استاد مدعو به تدریس در دانشگاه سوربن پاریس پرداخت.

وی بنیانگذار، مدیر مسئول و صاحب امتیاز فصلنامهٔ تحقیقات جغرافیایی و اولین ایرانی دارنده جایزهٔ انجمن جغرافیای فرانسه است. وی سابقه تدریس در دانشگاه سوربن پاریس، فردوسی مشهد و تربیت مدرس تهران را دارد. برخی آثار وی به عنوان منبع در آزمونهای کارشناسی ارشد و دکتری رشته جغرافیا معرفی می‌شود.
پاپلی یزدی در سال ۱۹۹۶ به‌عنوان عضو اصلی کمیسیون جغرافیای فرهنگی انجمن جغرافیدانان جهان انتخاب شد. این کمیسیون مجموعاً ۱۰ نفر عضو دارد و سهم آسیا ۳ نفر است.
او از مدافعان تشکیل اتحادیهٔ کشورهای اسلامی است و پیشنهاد راه‌آهن سراسری بین کشورهای مسلمان را داده‌است.

محمدحسین پاپلی یزدی هم‌اکنون مؤسس، مدیر مسوول و صاحب امتیاز فصلنامهٔ تحقیقات جغرافیایی است. این فصلنامه عملاً تنها مجله علمی- پژوهشی بخش خصوصی در ایران است که با هدف ارتقای سطح کیفی علم جغرافیا در ایران فعالیت می‌کند.
آثار > تألیف

گردشگری (ماهیت و مفاهیم)، ناشر: سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاه‌ها (سمت)، ۱۳۸۶
نظریه‌های توسعه روستایی، ناشر: سمت، ۱۳۸۶
نظریه‌های شهر و پیرامون، ناشر: سمت، ۱۳۸۶
مجموعه مقالات همایش بین‌المللی رویکرد فرهنگی به جغرافیا، جغرافیا بستری برای گفتگوی تمدنها، ناشر: دانشگاه فردوسی مشهد - ۱۳۸۱
شاه عباس و پینه دوز، ناشر: پاپلی - ۱۳۸۳
خراسان، ژئوپولیتیک و توسعه، ناشر: پاپلی - ۱۳۸۳
خاطرات شازده حمام: گوشه‌ای از اوضاع اجتماعی شهر یزد دهه ۴۰–۱۳۳۰، ناشر: پاپلی، ۱۳۸۴تجدید چاپ هجدهم۱۳۹۴
حمد، ثنا و ذکر خداوند در شاهنامه، به اهتمام محمدحسین پاپلی یزدی، ناشر: پاپلی، ۱۳۸۶
کوچ‌نشینی در شمال خراسان، تألیف محمد حسین پاپلی یزدی - ترجمه اصغر کریمی - آستان قدس
اطلس ایران، مشترک با محمود طالقانی، برنارد هورکارد و هوبر مازورک، پاریس ۱۳۷۷، فرانسه.
فرهنگ آبادی‌ها و مکان‌های مذهبی کشور، بنیاد پژوهشهای اسلامی آستان قدس رضوی بهمن ۱۳۶۷،
مجموعه مقالات سمینار جغرافیا شماره ۱٬۲٬۳٬۴ به کوشش پاپلی یزدی، بنیاد پژوهشهای اسلامی آستان قدس، ۱۳۶۵
شاخص‌های جغرافیایی کشورهای جهان، پاپلی یزدی، حسن فرخی، جغرافیایی ماهوان
افغانستان - اقوام و کوچ‌نشینی، مجموع مقالات به کوشش محمد حسین پاپلی یزد، ۱۳۷۲، مشهد.
افغانستان - جنگ و سیاست، مجموع مقالات به کوشش محمدحسین پاپلی یزدی، ۲۵۰ ص، ۱۳۷۲.
قنات‌های تفت به کوشش محمد حسین پاپلی یزدی و مجید لباف خانیکی انتشارات پاپلی ۱۳۷۲، تجدید چاپ در سال ۱۳۸۸ در ۳۰۰۰ نسخه
قنات قصبه گناباد به کوشش محمدحسین پاپلی یزدی انتشارات پاپلی ۱۳۷۱، تجدید چاپ در سال ۱۳۸۸
شازده حمام جلد ۲ و ۳، محمد حسین پاپلی یزدی، نشر پاپلی ۱۳۸۸ چاپ سوم
شازده حمام، جلد ۴، محمد حسین پاپلی یزدی، نشر پاپلی ۱۳۹۵ چاپ اول
مذهب عشق، محمد حسین پاپلی یزدی، نشر پاپلی 1398 چاپ سوم
شازده حمام جلد 5 ، شازده حمام  در میان کردهای سلیمانیه ، نشر پاپلی ، 1399
شازده حمام جلد 6 ، گل های ماه پرویز ، نشر پاپلی ، 1401
آثار > ترجمه

کوچ‌نشینان و شبانان، پدیدآورنده: گزاویه دو پلانول، ناشر: سمت - ۱۳۸۳
قنات، اثر هانری گوبلو، ترجمه ابوالحسن سروقد مقدم - پاپلی یزدی، آستان قدس ۱۳۷۱. تجدید چاپ ۱۳۸۹
جغرافیای فرهنگی، Paut Claval، ترجمه ابوالحسن سروقد مقدم- پاپلی یزدی
سمت‌ها و عناوین

معاون بنیاد پژوهش‌های اسلامی آستان قدس رضوی (۶۳–۶۵)
دبیر اجرایی سمینار بین‌المللی جغرافیای جمهوری اسلامی (۱۳۶۲)
عضو کمیته برنامه‌ریزی جغرافیا در ستاد انقلاب فرهنگی
عضو هیئت تحریریه مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه فردوسی (تا سال ۱۳۶۷)
عضو هیئت تحریریه مجله رشد جغرافیا (تا سال ۱۳۶۷)
عضو هیئت تحریریه مجله Abstract- Iranica
عضو هیئت تحریریه مجلهCEMOTI CALLERS DETUDES SUR 1. A MEDITRANNEE ORIENNTALE ET LE MONDE TURCO IRANIEN.
عضو کمیته ملی اقلیم ایران
عضو هیئت مدیره انجمن جغرافیدانان ایران
رئیس پژوهشکده امیر کبیر
مدیر مسئول انتشارات پاپلی
ریاست اتحادیه تعاونی‌های بزرگ آبران خراسان بزرگ
مدیر مسوول و صاحب امتیاز فصلنامه علمی - پژوهشی تحقیقات جغرافیایی از سال ۱۳۶۵ تا ۱۳۹۵
مدیر مسول و سردبیر مجله اقلیم ۱۳۸۴–۱۳۹۵
دبیر اجرایی و علمی همایش‌های مهاجرت‌های روستایی دانشگاه فردوسی (۱۳۶۶)،
جاده ابریشم با همکاری یونسکو واستان قدس (۱۳۶۹)،
دبیر علمی و اجرایی جغرافیا بستری برای گفتگوی تمدن‌ها (۱۳۷۸)
دبیر علمی همایش ساماندهی و تمرکززدایی از پایتخت (۱۳۹۳)،
دبیر علمی همایش ساماندهی سیاسی فضا و اداره بهینه تهران (۱۳۹۴)
دبیر علمی همایش شهر پایدار مهر۱۳۹۵
قائم مقام و معاون علمی دبیرخانه دایمی ساماندهی تهران ۱۳۹۵
رئیس انجمن ژئوپلیتیک ایران از دیماه ۱۳۹۵
جوایز
کتاب کوچ‌نشینی در شمال خراسان که در سال ۱۹۹۱ به زبان فرانسه و توسط انجمن ایرانشناسی فرانسه در پاریس به چاپ رسید، برنده جایزه (J.MOROT) یکی از جوایز انجمن جغرافیایی فرانسه شد. این اولین بار است که کتابی نوشته یک ایرانی جایزه انجمن جغرافیای فرانسه را به‌دست می‌آورد.
برنده جایزه اول طرحهای دانشگاه در اولین جشنواره فردوسی، برگزار شده در دانشگاه فردوسی.
تقدیر از محمدحسین پاپلی یزدی به عنوان چهره ماندگار[نیازمند منبع]اعلام شده توسط سازمان ثبت احوال کشور
پژوهشگر نمونه کشوری بخاطر همکاری در تألیف اطلس ایران، اولین اطلس دیجیتالی کشور ۱۳۷۱
جشن نامه به افتخار محمد حسین پاپلی یزدی مجموعه مقالاتی است که دوستان او به افتخار بازنشستگی او تهیه کرده‌اند در این مجموعه افرادی چون محمد حسن گنجی، حسین شکویی، سیروس سهامی، ابراهیم باستانی پاریزی، منوچهر ستوده، ایوایو کوبوری، شکو اوکازاکی، دره میرحیدر، محمدرضا حافظنیا، پیروز مجتهدزاده، محمد حسین رامشت، نصرالله پور افکاری، علی باقرزاده بقا، ایرج افشار، عبدالغفور آرزو، برنارد هورکاد، شهناز (راضیه) نجم‌آبادی، حسن عبداللهی، مهری اذانی، عبدالکریم بهنیا، امین علیزاده، علیرضا (عوض) کوچکی، جمشید درویش، حسنعلی غیور، ژان پیر دیگار، اصغر کریمی، ولی‌الله مظفری، مهدی مشکوه الدینی، محمد مهدی ناصح، محمد ابراهیمی، کمال امیدوار، یوسف متولی حقیقی، سعید جهان‌بخش، مهدی سقایی مقاله نوشته‌اند
روی جلد کتاب اطلس ایران در فرانسه
تایشو تریپیتاکا

تایشو تریپیتاکا (انگلیسی: Taishō Tripiṭaka) (به ژاپنی: 大正新脩大藏經 Taishō Shinshū Daizōkyō)، تجدید نظر شده تریپیتاکا در دوره تایشو است. یک نسخه قطعی از قانون بودایی چینی و تفاسیر ژاپنی آن است که توسط محققان در قرن بیستم استفاده می‌شد. این نام در زبان چینی (Dàzhèngzàng) و ژاپنی (Taishōzō) به اختصار "大正藏" است.