پل لازارسفلد
همکاری با مرتن

لازارسفلد به سبب توانایی در ایجاد همکاری‌های سازنده با طیف وسیعی از متفکران مورد توجه قرار گرفت. یکی از مشهورترین همکارانش، رابرت کی. مرتن بود. مرتن و لازارسفلد هر دو عضو جدید هیئت علمی در گروه جامعه‌شناسی دانشگاه کلمبیا بودند که در سال ۱۹۴۱ استخدام شده بودند. مرتن به عنوان یک نظریه‌پرداز نوپا ولی لازارسفیلد یک متخصص روش‌شناسی در نظر گرفته می‌شد. ظاهراً آنان تماس چندانی با هم نداشتند تا اینکه مرتن و همسرش عصر شنبه ۲۳ نوامبر ۱۹۴۱ برای شام به آپارتمان لازارسفلد در منهتن آمدند. به محض ورود، لازارسفلد به مرتن گفت دفتر آمار و ارقام جدید دولت ایالات متحده از او خواسته‌است تا یک برنامه رادیویی را ارزیابی کند؛ بنابراین مرتن با لازارسفلد به استودیوی رادیو رفتند و همسران خود را در آپارتمان لازارسفلد شام نخورده تنها گذاشتند. ازارسفلد از تحلیلگر مشهور «برنامه استانتون لازارسفلد» برای ضبط پاسخ‌های شنوندگان استفاده می‌کرد و در مصاحبه‌های بعدی که آنها انجام دادند، مرتن در حصول اطمینان از پاسخ صحیح به پرسش‌ها نقش داشت. باور بر این بود که این شروع مصاحبه گروهی متمرکز یا چیزی است که ما اکنون به عنوان گروه کانونی می‌شناسیم.  همچنین آغاز یک همکاری غنی و تأثیرگذار در زمینه مطالعات ارتباطات بود.
مقاله‌ای که لازارسفلد و مرتن بیشتر به خاطر آن شناخته شده‌اند، «ارتباطات جمعی، سلیقه مردمی و کنش اجتماعی سازمان‌یافته» (۱۹۴۸) آنهاست.
این مقاله که به‌طور گسترده گلچین گردیده، به عنوان متنی متعارف در مطالعات رسانه‌ای پیشنهاد شده‌است. لازارسفلد و مرتن به دنبال درک علاقه فزاینده عمومی به مسایل رسانه‌های ارتباط جمعی بودند. پس از بررسی انتقادی رویکردهای رایج و مسئله‌ساز در رسانه‌های جمعی با توجه به اینکه حضور محض این رسانه‌ها ممکن است جامعه ما را آن قدر که تصور می‌شود تحت تأثیر قرار ندهد آنها از طریق سه جنبه از آنچه به عنوان مسئله می‌بینند، کار خود را انجام می‌دهند. آن‌ها سه «کارکرد اجتماعی» را برجسته می‌کنند که سایه‌ای طولانی تا امروز انداخته‌است:
اولین کارکرد، پایگاه اجتماعی کارکرد اعطایی است یا روشی که «رسانه‌های جمعی به موضوعات عمومی، افراد، سازمان‌ها و جنبش‌های اجتماعی وضعیت می‌دهند».
دوم کارکرد «اجرای هنجارهای اجتماعی» که در آن رسانه‌های جمعی از افشای عمومی رویدادها یا رفتارها استفاده می‌کنند تا «انحراف از این هنجارها را در معرض دید عموم قرار دهند».
سومین کارکرد و شاید شناخته‌شده‌ترین کارکرد، کژکارکرد رسانه‌ای است که در آن انرژی‌های افراد جامعه به‌طور سیستماتیک از کنش سازمان‌یافته دور می‌شوند به دلیل زمان و توجه مورد نیاز برای همگام شدن با خواندن یا گوش دادن به رسانه‌های جمعی: «قرار گرفتن در معرض این سیل اطلاعات ممکن است به جای ایجاد انرژی برای خواننده یا شنونده معمولی، به مواد مخدر کمک کند.
بقیه مقاله لازارسفلد و مرتن ساختار مالکیت و کارکرد رسانه‌های جمعی خاص ایالات متحده را مورد بحث قرار می‌دهد، به‌ویژه این واقعیت که در مورد مجلات، روزنامه‌ها و رادیو، تبلیغات از شرکت حمایت می‌کند: «تجارت بزرگ تولید و توزیع رسانه‌های جمعی را تأمین مالی می‌کند [...] کسی که پول می‌دهد عموماً آهنگ می‌گوید».  آنها به مشکلات متعاقب سازگاری اجتماعی اشاره می‌کنند و تأثیر آن را بر ذائقه عمومی در نظر می‌گیرند (جنجالی که تا کنون بی وقفه ادامه دارد). بخش پایانی مقاله به موضوعی می‌پردازد که در دوره پس از جنگ جهانی دوم برجسته بود یعنی تبلیغات برای اهداف اجتماعی. در اینجا آنها سه شرط را برای مؤثر جلوه دادن چنین تبلیغاتی پیشنهاد می‌کنند که عبارتند از:
«انحصارگرایی» (حذف تبلیغات ضد)،
«کانالیزاسیون» (گرفتن رفتار تثبیت شده و جذب آن در جهتی خاص) و
«تکمیل» (تقویت پیام‌های رسانه‌های جمعی از طریق تماس چهره به چهره در سازمان‌های محلی). مقاله کلاسیک لازارسفلد و مرتن مدت‌هاست که به عنوان نقطه اوج سنت تأثیرات غالب در نظریه ارتباطات مورد انتقاد قرار گرفته‌است. با این حال، گزارش‌های تجدیدنظرطلب اکنون توجه را به ترکیبی از ایده‌هایی که از سنت‌های ارتباطی «انتقادی» دارد، به همان اندازه که رویکردهای تجربی، روش‌شناختی و کمی دارد، جلب کرده‌اند.