ال. ران هابارد
سال های آغازین زندگی

لافایت رونالد هابارد در سال ۱۹۱۱ در تیلدن، نبراسکا به دنیا آمد. او تنها فرزند لدورا می (موسوم به واتر بری) که برای معلم شدن تعلیم دیده بود، و هری رز هابارد افسر سابق نیروی دریایی ایالات متحده بود. در۱۹۱۳آن‌ها بعد از رفتن به کالیزپل مونتانا در هلنا اقامت کردند. پدر هابارد در آوریل ۱۹۱۷ در طی جنگ جهانی اول دوباره به نیروی دریایی پیوست، در حالیکه مادرش به عنوان فروشنده دولتی کار می‌کرد.
زندگی‌نامه‌هایی را که کلیسای ساینتولوژی منتشر کرده‌است هابارد را اعجوبه‌ای توصیف می‌کند که قبل از راه رفتن اسب سواری می‌کرد و در سن چهار سالگی قادر به خواندن و نوشتن بود. یک پروفایل ساینتولوژی می‌گوید که او در مرتع بزرگ پدربزرگش در مونتانا - جایی که روزهایش را با اسب سواری، رام کردن اسب‌های وحشی، شکار گرگ صحرایی و برداشتن اولین گام‌هایش به عنوان کاشف می‌گذراند-پرورش یافت. پدر بزرگش به عنوان گله دار ثروتمند غربی توصیف شده‌است که هابارد از او دارایی و سهام خانوادگی موجود در آمریکا، آفریقای جنوبی و جاهای دیگر را به ارث برد." ساینتولوژی ادعا می‌کند که هابارد در سن شش سالگی از طریق دوستی با یک پزشک و جادوگر از اعضای قبیله بلک فیت از اهالی بومی آمریکا برادر خونی آن قبیله شده‌است.
به‌هرحال زندگی‌نامه‌های معاصر می‌گویند که پدربزرگ او دامپزشک بوده‌است نه یک گله دار و ثروتمند هم نبوده‌است و در واقع هابارد در یک خانه شهری در مرکز هلنا پرورش یافته‌است. به گفته عمه‌اش، خانواده مرتعی نداشتند اما یک گاو و چهار یا پنج اسب در چند جریب در خارج شهر داشتند وهابارد در مکانی یکصد مایل دورتر از محل اسکان قبیله بلک فیت زندگی می‌کرد. قبیله بلک فیت رسمی برای برادر خونی شدن نداشت و هیچ مدرکی دال بر برادری خونی او با بلک فیت پیدا نشده‌است.
در دهه ۱۹۲۰ هابارد مکرراً در آمریکا و آنسوی دریاها زندگی کرد. بعد از اینکه پدر هابارد دوباره به نیروی دریایی پیوست، انتقال او به بیرون از کشتی یواسراس اوکلاهما در ۱۹۲۱ باعث شد خانواده در بنادر کشتی‌ها، ابتدا در سان دیاگو و سپس سیاتل، واشینگتن اقامت کند. هابارد در سفری به واشینگتن دی سی در ۱۹۲۳ روانشناسی فروید را از فرمانده جوزف اسنیک تامسون که روانکاو و پزشک نیروی دریایی ایالات متحده بود، فرا گرفت.
بیوگرافی‌های ساینتولوژی این ملاقات را در ایجاد انگیزه برای هابارد برای مطالعه علوم روانشناسی که رضایت اش راجلب نکردند، مؤثر می‌دانند. هابارد در پیشاهنگ پسران فعال بود و در سال ۱۹۲۴ دو هفته بعد از تولد سیزده سالگی اش رتبه پیشاهنگ عقاب را بدست آورد. هابارد در دفتر خاطراتش ادعا کرده‌است که جوانترین پیشاهنگ عقاب در آمریکا بوده‌است.
سال بعد هری رز هابارد به پاجت ساند محل کشتی سازی نیروی دریایی دربرمرتون واشینگتن فرستاده شد. پسرش در دبیرستان یونیون برمرتون ثبت نام کرد، بعدها در دبیرستان ملکه اَن در سیاتل، واشینگتن تحصیل کرد. در۱۹۲۷ پدر هابارد به پایگاه دریایی ایالات متحده در گوام واقع در جزایر ماریانای شمالی در جنوب اقیانوس آرام فرستاده شد. گرچه مادرش هم با او رفت، خود هابارد همراه آن‌ها نرفته و تحت مراقبت مادربزرگش در هلنا، مونتانا ماند تا درسش را تمام کند.
بین ۱۹۲۷ و ۱۹۲۹ هابارد به ژاپن، چین، فیلیپین و گوام مسافرت کرد. متن‌های ساینتولوژی این دوره از زندگی او را زمانی می‌دانند که به شدت کنجکاو بود تا برای رنج‌های بشر راه حلی پیدا کند و برای یافتن پاسخ فلسفه‌های قدیمی شرقی را بررسی کرده و متوجه شد که آن‌ها جوابی ندارند. او را به عنوان کسی توصیف کرده‌اند که زمانی به چین مسافرت کرد که غربیانِ اندکی اجازه ورود به آنجا را داشتند "، و به گفته ساینتولوژی وقتش را صرف بررسی دین بودا، لاماها و ملاقات با جادوگران پیر چینی کرده‌است. برطبق نوشته‌های کلیسا هزینه سفرهایش توسط پدربزرگ ثروتمندش پرداخت شده‌است.
زندگی‌نامه نویسان غیررسمی او شرح کاملاً متفاوتی از مسافرت‌های او به آسیا ارائه کرده‌اند. در دفتر خاطرات هابارد دو مسافرت به ساحل شرقی چین ثبت شده‌است. اولین سفر زمانی بود که همراه مادرش در ۱۹۲۷ از ایالات متحده به گوام مسافرت می‌کرد؛ که شامل چند توقف کوتاه در چند بندر چین قبل از مسافرت به گوام، جایی که قبل از بازگشت به خانه شش هفته در آنجا ماند، بود. تأثیراتی را که از مکان‌های مورد بازدیدش گرفته ثبت کرده‌است او فقر ساکنان کشور ژاپن و چین را تحقیر کرده و آن‌ها را با صفات عاشق، تنبل و نادان توصیف می‌کند.
دومین مسافرتش تعطیلاتی بوده که به همراه خانواده اش در سال ۱۹۲۸ از طریق فیلیپین به چین رفتند.
بعد از بازگشت به ایالات متحده در سپتامبر ۱۹۲۷، هابارد در دبیرستان هلنا ثبت نام کرد اما نمرات پایینی گرفت. سال آینده در ماه مه مدرسه را ترک کرد و برای ماندن با عمه و عمویش در سیاتل، واشینگتن به غرب کشور رفت. در ژوئن ۱۹۲۸ دوباره به والدینش در گوام پیوست. مادرش عهده‌دار تحصیل او شد به این امید که او را برای امتحان ورودی دانشکده دریایی ایالات متحده در آناپولیس، مریلند آماده کند.
بین اکتبر و دسامبر ۱۹۲۸ گروهی از خانواده‌های نیروی دریایی از جمله خانواده هابارد از خارج ستاره طلایی یواس اس از گوام به چین مسافرت کردند. کشتی قبل از مسافرت به کینگدائو (تسینگ تائو) چین در مانیل فیلیپین توقف کرد.
هابارد و خانواده اش قبل از رفتن به شانگهای و هنگ کنگ، یک مسافرت side trip به بیجینگ کردند، و از آنجا به گوام بازگشتند. گزارش‌های ساینتولوژی حوادث متفاوتی را شرح می‌دهند و می‌گویند: هابارد در آخرین مرحله دوستی باجادوگرها به طرف تپه‌های غربی منچوری به سراغ خدم و حشم قوبیلای خان و دزدهای مغولی، و برای نشستن دورآتش اردوگاه شمنهای سیبری دورتر رفت.
بهر حال، هابارد این حوادث را در دفتر خاطراتش ثبت نکرده‌است. او تحت تأثیر کشور چین و چینی‌ها قرار نگرفت و نوشته است: یک چینی نمی‌تواند با یک چیز زندگی کند و معمولاً آن را به پایین می‌کشد و مناظر بیجینگ را به عنوان ایستگاه‌های فضولی برای جهانگردان و قصرهای شهر ممنوعه را چرندی که ارزش اشاره افتخار آمیز را ندارند توصیف کرده‌است. او تحت تأثیر دیوار چین نزدیک شهر بیجینگ قرار گرفت اما نتیجه‌گیری کرد که چینی‌ها بخاطر حمام نکردن به مدت طولانی بو می‌دهند و مشکل چین این است که اینجا پول زیادی وجود دارد.
هابارد در بازگشت به گوام بیشتر وقت اش را صرف نوشتن چند دوجین داستان کوتاه و مقاله کرده و در امتحان ورودی دانشکده دریایی مردود شد. در سپتامبر سال ۱۹۲۹ در مدرسه آمادگی سواولی در مانسانس ویرجینیا ثبت نام کرد تا برای شرکت مجدد در امتحان ورودی آماده شود. بهر حال به خاطر نزدیک بینی اش کنار گذاشته شده و به جای آن به مدرسه پسرانه وود ورد در واشینگتن دی سی فرستاده شد تا برای ورود به دانشگاه واشینگتن آماده شود. در ژوئن ۱۹۳۰ با موفقیت از مدرسه فارغ‌التحصیل شده و سپتامبر بعدی وارد دانشگاه شد.