stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پرس هیدرولیک
کاربرد پرس هیدرولیک در صنعت حمل و نقل هوایی

پرس هیدرولیک به‌طور گسترده ای در صنایع مختلف استفاده می‌شود. این یک نوع ماشین است که مایع (به‌طور عمده روغن هیدرولیک به عنوان اصلی) را به عنوان محیط کاری کار می‌برد و برای انتقال انرژی برای تحقق فرآیندهای مختلف استفاده می‌شود. در زمینه صنعت حمل و نقل هوایی نیز نقش مهمی ایفا کرده‌است، عمدتا برای ساخت هواپیما، موتور برای مقاومت بارهای متناوب و بار متمرکز از قطعات اصلی و قطعات مهم است. مانند چارچوب بدن هواپیما، پرتو، دنده فرود، مفاصل، موتور در صفحه، شفت، برگ، حلقه‌ها و دیگر جعل، فشار دادن و تشکیل.
زمینه پرواز به دلیل استفاده از ارتفاع بالا برای مدت زمان طولانی، فشار نسبتا بزرگ است. بنابراین استفاده از مواد فلزی عمدتا آلومینیوم، تیتانیوم، آلیاژهای با درجه حرارت بالا، فولاد ساختاری آلیاژ فوق العاده بالا، فولاد ضد زنگ و غیره است. قطعات فورج حدود 20 تا 35 درصد وزن ساختار بدنه هواپیما و 30 تا 45 درصد وزن ساختار موتور وزن دارند. این یکی از عوامل مهم در تعیین عملکرد، قابلیت اطمینان، طول عمر و اقتصاد هواپیما و موتور است. از این رو، تمام کشورهای صنعتی، اهمیت زیادی برای توسعه فن آوری فوریتهای حمل و نقل هوایی، و همچنین تحقیق و توسعه فن آوری زنجیره ای صنایع پیشین و پایین دست و حمایت از کارهای ساختمانی، اهمیت توسعه و تولید حمل و نقل هوایی را به خود اختصاص می‌دهند. هواپیمایی چین توسعه و پیشرفت فن آوری را جعل می‌کند، نزدیک به صنعت جمهوری هوانوردی 58 سال از روند رشد و رشد، در برنامه‌ریزی و ساخت و ساز هواپیما، کارخانه تولید موتور در همان زمان، برنامه‌ریزی و ساخت مواد مطابق با آن و فرفره ظرفیت تولید، 1956 تأسیس مؤسسه مواد حمل و نقل هوایی، اولین چین در زمینه مواد حمل و نقل هوایی، فن آوری پردازش حرارتی (از جمله فن آوری جعل) و تحقیق و توسعه سازمان‌های تخصصی است. تا کنون، مواد حمل و نقل هوایی چین و ظرفیت تولید فرآورده‌های تولید شده، قادر به دیدار با نسل سوم هواپیماهای نظامی و نیازهای تولید آن موتور است.
در حال حاضر، بزرگترین پرس هیدرولیک چین ساخته شده‌است و در زمینه حمل و نقل هوایی کاربرد دارد. تولید کنندگان ماشین آلات هیدرولیک به منظور توسعه بهتر تکنولوژی جعل، نیازمند نوآوری فنی، دستیابی به موفقیت هستند، تا بتوانند با پیشرفت ماشین آلات جعل سازگار شوند.
دانشگاه علوم پزشکی اصفهان

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نشان دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی اصفهان: نشان دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی اصفهان
لاتین: Isfahan University of Medical Sciences: لاتین: Isfahan University of Medical Sciences
شعار: یا مَنْ اسْمُهُ دَواءٌ وَ ذِکْرُهُ شِفاءٌ» «نامش دارو و یادش درمان»
نوع: دولتی
بنیانگذاری شده: ۱۹۴۶ میلادی
رئیس: شاهین شیرانی
اعضای هیئت علمی: ۱۰۴۰
دانشجویان: ۱۰۰۰۰
موقعیت: اصفهان
تلفن: ۰۳۱–۳۶۶۸۰۰۴۸
رنگ آموزشگاه:   سبز ایرانی
وبگاه: سایت رسمی
دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی استان اصفهان یکی از دانشگاه‌های دولتی تیپ یک ایران و تحت پوشش وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی در استان اصفهان است.
تعداد دانشجویان دانشگاه مشتمل بر حدود ۱۰۰۰۰ نفر می‌باشد. تعداد ۱۰۴۰ نفر هیئت علمی، ۳۹ بیمارستان و مرکز آموزشی، حدود ۲۳۰۰۰ نفر نیروی انسانی و تعداد ۱۳۴ پایگاه اورژانس پیش بیمارستانی علاوه بر آموزش و پژوهش، به اراِئه خدمات بهداشتی درمانی در سطح استان اصفهان به غیر از کاشان و آران و بیدگل مشغول می‌باشند.
امروزه دانشگاه علوم پزشکی اصفهان یکی از برترین دانشگاه‌های علوم پزشکی کشور می‌باشد و رقابت قابل توجهی بین داوطلبان کنکور سراسری برای ورود به این دانشگاه وجود دارد. این دانشگاه امکانات رفاهی و ورزشی گسترده برای هیئت علمی و دانشجویان فراهم آورده است. این دانشگاه همچنین در کنار دانشگاه اصفهان و دانشگاه صنعتی اصفهان یکی از ۳ دانشگاه برتر استان اصفهان می‌باشد.
تاریخچه دانشگاه

پایه نخستین آن در سال ۱۳۲۵ با ایجاد آموزشگاه عالی بهداری گذاشته شد. این آموزشگاه با تعدادی دانشیار در خانه محقری واقع در احمدآباد کار خود را آغاز کرد، پس از مدتی کوتاه از آنجا به گوشه‌ای از دبیرستان سعدی منتقل گردید و آموزشگاه‌های این دبیرستان مورد استفاده دانشجویان قرار گرفت. پس از چهار سال دانشکده پزشکی اصفهان در جوار آزمایشگاه مذکور با داشتن دوره شش ساله تحصیلی و اجازه صدور دیپلم دکترا در پزشکی کار خود را آغاز نمود. بدین ترتیب آموزشگاه عالی بهداری به تدریج تعطیل شد و اعضای هیئت علمی آن به دانشکده پزشکی منتقل گشتند و تعدادی از پزشکان واجد صلاحیت نیز برای تدریس به گروه آنان پیوستند. در سال تحصیلی ۳۵–۱۳۳۴ دانشکده داروسازی تشکیل و به دانشکده پزشکی ملحق گشت و از کلاسها و آزمایشگاه‌های دانشکده پزشکی که ساختمان‌های مربوط به آن به‌طور پراکنده در شهر اجاره شده بود استفاده نمود. دو سال بعد دانشکده داروسازی به صورت واحد مستقلی درآمد. با افزوده شدن دانشکده ادبیات در سال ۱۳۳۷ به دو واحد آموزش عالی گذشته یعنی دانشکده‌های پزشکی و داروسازی موجودیت دانشگاه اصفهان تحقق یافت. در سال ۱۳۴۶ دوره‌های تخصصی پزشکی شروع به کار نمود. در سال تحصیلی ۴۸–۱۳۴۷ سه واحد آموزش عالی نیز به نام دانشکده علوم دارویی، رشته لیسانس علوم آزمایشگاهی و آموزشگاه عالی پرستاری به واحدهای پیشین افزوده شد. تأسیس کلینیک ویژه دانشگاه نیز صورت گرفت و همزمان با آنها مراکز پزشکی ثریا و خورشید هم توسعه یافت. در سال ۱۳۵۱ دوره چهارساله علوم دارویی به دوره شش ساله دکترای داروسازی تبدیل شد و عنوان آن به دانشکده داروسازی و علوم دارویی تغییر یافت. در سال ۱۳۵۳ دوره‌های فوق لیسانس میکروب‌شناسی، انگل‌شناسی و تشخیص طبی افزوده شد و یکسال بعد دانشکده دندانپزشکی نیز تأسیس گردید. در سال ۱۳۶۴ و با تصویب وزارت بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان و دانشگاه اصفهان از یکدیگر جدا شدند.
در سال‌های ۱۳۷۵و ۱۳۹۵ به مناسبت پنجاهمین و هفتادمین سالگرد تأسیس دانشکده پزشکی از طرف دولت جمهوری اسلامی لوح سنگی یادبود (به مناسبت پنجاه سالگی) و یک نشان یادبود (به مناسبت هفتاد سالگی) تقدیم شده که هم‌اکنون این دو نشان یادبود در حیاط دانشکده نصب می‌باشند.
پارک علم و فناوری سلامت
دانشگاه علوم پزشکی اصفهان به همراه دانشگاه علوم پزشکی تهران اولین دانشگاه‌هایی بودند که مجوز تأسیس پارک علم و فناوری سلامت را گرفتند. در دویست و ششصد و نهمین جلسه شورای گسترش دانشگاه‌های علوم پزشکی در تاریخ ۶ آبان ۹۷ با تأسیس پارک علم و فناوری سلامت در دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی و درمانی اصفهان موافقت گردید. در روز شنبه مورخ ۲۲ دی ماه ۹۷، پارک علم و فناوری سلامت این دانشگاه افتتاح شد.
جایگاه > دانشگاه مادر

دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، در رده‌بندی کلان‌منطقه‌ای وزارت بهداشت، به عنوان دانشگاه مادر قطب ۷ آمایشی علوم پزشکی کشور شناخته می‌شود. همچنین این دانشگاه یکی از ۸ دانشگاه تیپ ۱ علوم پزشکی در کشور است.
جایگاه > رتبه‌بندی

دانشگاه علوم پزشکی و خدمات درمانی اصفهان همواره به عنوان یکی از دانشگاه‌های برتر کشور در رده‌بندی‌های مختلف علمی شناخته می‌شود. در آخرین رده‌بندی دانشگاه‌های علوم پزشکی کشور در سال ۱۴۰۲، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان پس از دانشگاه علوم پزشکی ایران، در رده پنجم قرار دارد. این دانشگاه در رده‌بندی وبومتریکس در ژانویه ۲۰۲۲ پس از دانشگاه علوم پزشکی تهران و دانشگاه علوم پزشکی شهیدبهشتی، در رتبه سوم دانشگاه‌های ایران قرار گرفت. در آخرین رتبه‌بندی وبومتریکس در ژانویه ۲۰۲۳، این دانشگاه در رده ۹۰۹ جهانی قرار گرفت. در رتبه‌بندی تایمز و در رده‌بندی دانشگاه‌های تأثیرگذار (Impact ranking) در سال ۲۰۲۳، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در رده دوم دانشگاه‌های علوم پزشکی ایران و در رده ۴۰۱–۶۰۰ام رده‌بندی جهانی و رتبه ۱۰۰۱–۱۲۰۰ام رده‌بندی کلی دانشگاه‌های جهان قرار دارد. همچنین این دانشگاه در رتبه‌بندی آموزشی دانشگاه‌های کشور، حائز رتبه دوم کشوری شد.
دانشکده‌ها

دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی استان اصفهان مشتمل بر ده دانشکده است:
دانشکده پزشکی
دانشکده داروسازی
دانشکده دندانپزشکی
دانشکده پرستاری و مامائی
دانشکده پیراپزشکی
دانشکده فناوری‌های نوین
دانشکده بهداشت
دانشکده توانبخشی
دانشکده مدیریت و اطلاع‌رسانی
دانشکده تغذیه و علوم غذایی
پژوهشکده‌ها و مراکز تحقیقاتی

تعداد ۴۹ مرکز تحقیقاتی و پژوهشکده در دانشگاه علوم پزشکی اصفهان فعال هستند.
مرکز تحقیقات قلب و عروق
مرکز تحقیقات پرفشاری خون
مرکز تحقیقات اقدامات تهاجمی قلب و عروق
مرکز تحقیقات بازتوانی قلب
مرکز تحقیقات فیزیولوژِی کاربردی
مرکز تحقیقات نارسایی قلب
مرکز تحقیقات قلب کودکان
مرکز تحقیقات بیماری‌های ارثی کودکان
مرکز تحقیقات رشد و نمو کودکان
مرکز تحقیقات محیط زیست
مرکز تحقیقات آموزش پزشکی
مرکز تحقیقات اسکلتی عضلانی
مرکز تحقیقات امنیت غذایی
مرکز تحقیقات ایمپلنت‌های دندانی
مرکز تحقیقات بیماری‌های چشم
مرکز تحقیقات بیماری‌های عفونی و گرمسیری
مرکز تحقیقات بیماری‌های کلیوی
مرکز تحقیقات بیماری‌های متابولیک کبد
مرکز بیوانفورماتیک
بیوسنسور
مرکز پردازش تصویر و سیگنال پزشکی
مرکز تحقیقات بیهوشی و مراقبت‌های ویژه
مرکز پرفشاری خون
مرکز تحقیقات پوست و سالک
مرکز تحقیقات توکسیلوژی بالینی
مرکز تحقیقات سایکوسوماتیک
مرکز تحقیقات شکاف لب و کام
مرکز طب اورژانس
مرکز تحقیقات عفونت‌های بیمارستانی
مرکز علوم اعصاب
مرکز تحقیقات علوم دارویی
مرکز تحقیقات علوم رفتاری
مرکز غدد و متابولیسم
مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت
مرکز فناوری اطلاعات در امور سلامت
مرکز تحقیقات پزشکی بازساختی
مرکز تحقیقات گوارش پورسینای حکیم
مرکز تحقیقات ناهنجاری‌های فک و صورت
مرکز توسعه پژوهش‌های بین رشته‌ای
مرکز تحقیقات علوم باروری و سلامت جنسی
مرکز تحقیقات سیستم نوین دارورسانی
مرکز تحقیقات مراقبتهای پرستاری و مامایی
مرکز تحقیقات ایمپلنت‌های دندانی
مرکز تحقیقات دندانپزشکی
مرکز تحقیقات مواد دندانی
بیمارستان‌ها و مراکز آموزشی درمانی

۳۹ بیمارستان و مرکز آموزشی درمانی تحت نظر دانشگاه علوم پزشکی اصفهان قرار دارند از جمله مهم‌ترین این مراکز عبارتند از:
بیمارستان عیسی بن مریم
بیمارستان الزهرا
بیمارستان امین
بیمارستان کاشانی
مجتمع آموزشی درمانی امید
بیمارستان قلب چمران
بیمارستان فیض
بیمارستان فارابی
بیمارستان نور
بیمارستان کودکان
بیمارستان سوانح سوختگی
امکانات دانشگاه > کتابخانه

کتابخانه مویدالاطبا، به همراه کتابخانه‌های مختلف دانشکده‌ها، بیمارستان‌های آموزشی و مراکز تحقیقاتی از جمله کتابخانه‌های این دانشگاه می‌باشند.
امکانات دانشگاه > تالارها و سالن‌های کنفرانس

تالار اصفهان
تالار زیتون
سالن آمفی تئاتر نفیس
تالار شریعتی
سالن همایشها و تالار لقمان
امکانات دانشگاه > امکانات ورزشی

مجموعه ورزشی موحدی
استخر ۹ دی
مجموعه‌های روباز ورزشی (مجموعه ورزشی فرزانگان، دانشوران، زمین تنیس تلاش، زمین چمن مصنوعی))
روسای دانشگاه

شاهین شیرانی (۱۴۰۰ تاکنون)
طاهره چنگیز
غلامرضا اصغری
شاهین شیرانی
عباس رضایی
حمیدرضا جمشیدی
ابراهیم اسفندیاری
محمداسماعیل اکبری
محمدعلی طوسی
ابوتراب نفیسی
قاسم معتمدی
مهدی نامدار
محمد ریاحی
حسینقلی اوژند
مرتضی حکمی (اولین رئیس دانشگاه)
مجلات علمی > انگلیسی

Journal of research in medical sciences
International journal of preventive medicine
Iranian journal of nursing and midwifery research
Journal of Medical Signals and Sensors
Research in Pharmaceutical Science
Dental Research Journal
ARYA Atherosclerosis
Advanced Biomedical Research
Journal of Education and Health Promotion
Journal of Research in Pharmacy Practice
International Journal of Environmental Health Engineering
مجلات علمی > فارسی

مجله علمی تحقیقات نظام سلامت
مجله مدیریت اطلاعات سلامت
مجله دانشکده دندانپزشکی اصفهان
مجله پژوهش در علوم توانبخشی
مجله تحقیقات علوم رفتاری
مجله دانشکده پزشکی اصفهان
مجله ایرانی آموزش در علوم پزشکی
نگارخانه

تصویر قدیمی از دانشکده پزشکی اصفهان
دانشکده پزشکی - هم اکنون
سلف مرکزی دانشگاه
محوطه دانشگاه
سردر دانشگاه علوم پزشکی اصفهان واقع در خیابان هزارجریب
دانشکده پزشکی اصفهان
بیمارستان الزهرا
بیمارستان عیسی بن مریم
جمشید دانایی‌فر

جمشید دانایی‌فر (زاده ۱۳۶۶ در محمدآباد - درگذشته ۳ فروردین ۱۳۹۳) گروهبان یکم و مرزبان در نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران بود که پس از ۳۶ روز اسارت توسط گروه جیش العدل، کشته شد. انتشار خبر دار زدن وی که تنها بیست روز از به دنیا آمدن فرزندش گذشته بود، موجی از واکنشها را میان مردم ایران برانگیخت.
به اسارت گرفته شدن شدن توسط گروه جیش العدل

تلویزیون العربیه در ۲۸ بهمن ۱۳۹۲ فیلمی را منتشر ساخت که حاکی از اسارت پنج سرباز مرزبان ایرانی توسط سازمان جیش العدل بود. در این فیلم کوتاه یکی از سربازان می‌گوید: «بسم‌الله الرحمن الرحیم. گروهبان یکم جمشید دانایی‌فر فرزند محمد؛ من و دوستانمان که در دست سازمان جیش‌العدل اسیر هستیم، در سلامتی کامل به سر می‌بریم و از آن‌ها هیچ‌گونه نارضایتی نداریم و از حکومت جمهوری اسلامی ایران خواستاریم که خواسته آنان را برآورده کنند تا ما به کانون گرم خانواده‌های خود برگردیم.»
این افراد در منطقه عمومی جکیگور استان سیستان و بلوچستان در حین انجام وظیفه مفقود و به کوه‌های بلوچستان منتقل شدند.
محکومیت گسترده اسارت نیروهای ایرانی

اقدام گروه جیش العدل در اسارت مرزبانان ایرانی با محکومیت گسترده در داخل و خارج ایران مواجه شد.
این اقدام بازتاب فراوانی در شبکه‌های اجتماعی و جامعه ایران داشت و همدردی گسترده‌ای را با این سربازان و خانواده‌های آنان ایجاد کرد. بیش از یک میلیون نفر به دعوت هنرمندان در کمپینی برای درخواست از سازمان ملل جهت آزادی سربازان ایرانی شرکت کردند. بسیاری از هنرمندان ورزشکاران و شخصیت‌های مختلف نیز در بیانیه‌هایی خواستار آزادی سربازان شدند.
همچنین موج درخواست‌ها برای آزادی این سربازان هشتگ #FreeIranianSoldiers را در توییتر به یکی از موضوعات داغ تبدیل کرد. تعداد توییت‌های ایرانیان در این باره بیش از دو میلیون برآورد شده و موجب بسته شدن حساب سازمان جیش العدل در توییتر و واکنش آنان گردید. توییت‌ها و واکنش‌های ایرانیان در برابر این رویداد ضد حکومتی توجه رسانه‌های غیر ایرانی نیز جلب کرد.
کشته‌شدن

جمشید دانایی‌فر توسط گروه جیش‌العدل در سال ۱۳۹۳ کشته شد.
۴ فروردین ۱۳۹۳ گروه جیش العدل در وبلاگ خود اعلام کرد که جمشید دانایی‌فر را دار زده‌است. این گروه ادعا کرد که آقای دانایی‌فر را به تلافی مرگ یکی از نزدیکان اعضای گروه خود در زندانی داخل ایران که زیر شکنجه کشته شده کشته‌است.
همچنین مولوی عبدالحمید، امام جمعه وقت اهل سنت زاهدان، که در آزادی مرزبانان ایرانی نقش مؤثری داشت، در تاریخ ۱۹ فروردین ۱۳۹۳ اذعان کرد که موضوع کشته شدن جمشید دانایی‌فر به دست گروه جیش العدل و دفن او در کوه‌های بلوچستان ایران «تقریباً تأیید شده‌است». وی گفت افرادی که برای مذاکره با گروه جیش العدل و تحویل گرفتن مرزبانان ایرانی از مرزهای ایران خارج شده بودند، نتیجه گرفته‌اند که جسد آقای دانایی‌فر در مناطق کوهستانی بلوچستان ایران دفن شده‌است.
وزارت اطلاعات پس از یک سال در فروردین ۱۳۹۴ در بیانیه‌ای اعلام کرد که پیکر وی را کشف و شناسایی کرده به کشور منتقل نموده‌است.
کشته‌شدن > واکنش‌ها به خبر کشته‌شدن

مرضیه افخم، سخنگوی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران، دولت پاکستان را مسئول پاسخگویی به این اقدام ناگوار دانست و از آنان خواست به دستگیری و تحویل عاملان اقدام فوری کنند. وی افزود ایران آمادگی دارد هرگونه همکاری در هر سطحی با دولت پاکستان برای تأمین امنیت مناطق مرزی دو کشور و مقابله با تروریسم به عمل آورد.
بان کی مون، دبیرکل سازمان ملل این اقدام را محکوم کرد و خواستار اقدام قانونی برضد عاملان واقعه شد.
علی اوسط هاشمی، استاندار سیستان و بلوچستان گفت این اقدام بی‌پاسخ نخواهد ماند.
الهام نظام دوست همسر جمشید دانایی‌فر از مجامع بین‌المللی برای کمک به روشن شدن وضعیت همسرش درخواست همکاری کرد.
عبدالرضا رحمانی فضلی، وزیر کشور وقت ایران، در ۲۱ فروردین ۱۳۹۳ گفت که در حال حاضر نمی‌توان مرگ جمشید دانایی‌فر را قبول کرد و دولت پاکستان باید پاسخگوی این موضوع باشد. او افزود هیچ‌یک از اطلاعاتی که تاکنون دربارهٔ وضعیت دانایی‌فر منتشر شده «کامل نیست و تنها حرف است».
سید حسین نقوی حسینی، سخنگوی کمیسیون امنیت ملی مجلس، در ۲۷ فروردین ۱۳۹۳ گفت که قرائن و دلایلی وجود دارد که جمشید دانایی فر زنده است و با مجاهدان جیش العدل همکاری می‌کند اما نمی‌تواند آن را فعلاً تأیید یا تکذیب کندوبرخی اذعان نموده‌اند که به آمریکا پناهنده شده‌است ولی این ادعا هم تأیید نشده‌است.
حسینعلی امیری، قائم مقام وزارت کشور، در ۲۷ فروردین ۱۳۹۳ از حسین نقوی، سخنگوی کمیسیون امنیت ملی مجلس، خواست شواهد و مدارک ادعای خود را ارائه دهد.
علاءالدین بروجردی، رئیس کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس، در ۲۷ فروردین ۱۳۹۳ با اشاره به سخنان سخنگوی کمیسیون (حسین نقوی) گفت که از زنده بودن دانایی فر اطلاعی ندارد.
اسماعیل احمدی‌مقدم، فرمانده نیروی انتظامی، در روز ۲۷ فروردین ۱۳۹۳ از وضعیت آقای دانایی‌فر ابراز بی‌اطلاعی کرد.
کشته‌شدن > کشف جسد

وزارت اطلاعات ایران در تاریخ دوم فروردین ۱۳۹۴ با انتشار بیانیه‌ای از کشف جسد گروهبان دانایی‌فر خبر داد.
با دستگیری تنی چند از عوامل دخیل در کشتن گروهبان دانایی‌فر بعد از گذشت یک سال از این جنایت بدست عناصر گروهک تروریستی ضدانقلاب، پیکر وی کشف، شناسایی و در تاریخ ۱/۱/۹۴ به داخل کشور بازگردانده شد.
مریم تخت‌کشیان

| مریم تخت‌کشیان | مریم تخت‌کشیان |
| --- | --- |
 مریم تخت‌کشیان و سیمرغ بلورین جشنواره ۳۸ فجر:  مریم تخت‌کشیان و سیمرغ بلورین جشنواره ۳۸ فجر
زمینه فعالیت: عکاسی در سینما
تولد: ۱۷ دی ۱۳۶۲ ‏(۴۱ سال)  تهران
ملیت: ایرانی
سال‌های فعالیت: ۱۳۸۷ – اکنون
صفحه در وبگاه IMDb: صفحه در وبگاه IMDb
صفحه در وبگاه سوره: صفحه در وبگاه سوره
مریم تخت‌کشیان متولد ۱۷ دی ۱۳۶۲ در تهران است. او فعالیت سینمایی خود را از سال ۱۳۸۷ با فیلم هفت و پنج دقیقه آغاز کرد. وی چهار بار نامزد دریافت جایزه سیمرغ بلورین برای بهترین عکس - اطلاع‌رسانی و تبلیغات شده‌است.
او در سی‌وهشتمین جشنواره فیلم فجر موفق به دریافت سیمرغ بلورین بخش عکس برای عکس‌های فیلم غلامرضا تختی شد.
جوایز و نامزدی‌ها

| سال | جایزه | دسته | اثر نامزد شده | نتیجه | منبع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۹۸ | سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر | بهترین عکس | غلامرضا تختی | برنده |  |
| ۱۳۹۷ | سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر | بهترین عکس | قانون مورفی | نامزدشده |  |
| ۱۳۹۵ | سی و پنجمین دوره جشنواره فیلم فجر | بهترین عکس | نگار | نامزدشده |  |
| ۱۳۹۰ | سی‌امین دوره جشنواره فیلم فجر | بهترین عکس | زندگی با چشمان بسته | نامزدشده |  |
:
فلزات سنگین در خاک

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): برایان‌جی. الووی
کشور: ایران
زبان: فارسی
گونه(های) ادبی: کشاورزی
ناشر: انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد
جایزه(ها): کتاب سال ایران
شابک: شابک ‎۹۷۸−۹۶۴−۳۸۶−۳۶۴−۷
فلزات سنگین در خاک کتابی به نویسندگی برایان‌جی. الووی است که توسط امیر فتوت ترجمه و در سال ۱۳۹۷ توسط نشر دانشگاه فردوسی مشهد به زبان فارسی منشتر شد. این کتاب در زمینه کشاورزی بوده و در زمستان ۱۳۹۸ در فهرست نامزدهای دریافت جایزه کتاب سال قرار گرفت.
کتاب فلزات سنگین در خاک به عنوان یکی از برگزیدگان سی و هفتمین دوره کتاب سال ایران انتخاب شد.
برگزیدگان و شایستگان تقدیر سی و هفتمین دوره کتاب سال ۱۶ بهمن ۱۳۹۸ در مراسم واقع در تالار وحدت با حضور رئیس‌جمهور، حسن روحانی، معرفی شدند.
جوایز

کتاب برگزیده سال ۱۳۹۸
کتاب سال

مقاله‌های اصلی: کتاب سال جمهوری اسلامی ایران و جایزه سلطنتی کتاب سال
کتاب سال عنوان یک جایزه نیمه‌دولتی ایرانی است که هر ساله در بهمن ماه توسط خانه کتاب ایران با تأیید نهایی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی به نویسندگان برگزیده و شایسته تقدیر در بخش‌های کلیات، فلسفه و روانشناسی، دین، علوم اجتماعی، زبان، علوم کاربردی، هنر، ادبیات و تاریخ و جغرافیا اعطا می‌شود.
پیش تر این جایزه تحت عنوان جایزه سلطنتی کتاب سال از سوی بنیاد پهلوی به کتاب‌های برگزیدهٔ اهدا می‌شد و تا نوروز ۱۳۵۷ ادامه داشت.
فانی کاریون دی فیرو

| فانی کاریون دی فیرو | فانی کاریون دی فیرو |
| --- | --- |
زاده: Fanny Natalia Carrión de Fierro ۱۹۳۶
پیشه: نویسنده
ملیت: اکوادور
کار(های) برجسته: Where Light Was Born (1999)
فانی کاریون دی فیرو (انگلیسی: Fanny Carrión de Fierro؛ زادهٔ ۱۹۳۶) نویسنده اهل اکوادور است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
زندگی و حرفه

او موفق به اخذ دکترای ادبیات از دانشگاه کاتولیک پاپی اکوادور (کیتو) در سال ۱۹۸۱، و همچنین مدرک کارشناسی ارشد هنر از دانشگاه کالیفرنیا در برکلی، و لیسانس در آموزش و پرورش از دانشگاه مرکزی اکوادور شد.
فضل‌احمد پیمان

| سید فضل‌احمد پیمان | سید فضل‌احمد پیمان |
| --- | --- |
سید فضل‌احمد پیمان، شاعر، نویسنده و حقوق‌دان معاصر افغان: سید فضل‌احمد پیمان، شاعر، نویسنده و حقوق‌دان معاصر افغان
زادهٔ: ۱۳۲۰ هرات-افغانستان
درگذشت: ۱ عقرب ۱۳۹۷ هرات
آرامگاه: گازرگاه جوار آرامگاه خواجه عبدالله انصاری
ملیت: افغان
پیشه: حقوق دان
سال‌های فعالیت: ۱۳۵۷ تا اکنون
سازمان: ادبستان دری
مکتب: جامی
آثار: شام شهیدان، نوای آزادی، توفان خون
سبک: حماسی
منصب: دادستان کل قبلی در هرات و بادغیس
دوره: ۱۳۵۷ تا اکنون
فرزندان: وحید پیمان، مسعود پیمان، خلیل پیمان، ناصر پیمان
والدین: سید نورالدین
سید فضل‌احمد پیمان (زاده ۱۳۲۰ ـ درگذشته ۱  عقرب ۱۳۹۷ متخلص به سوگوار - شاعر، سیاستمدار و حقوق‌دان معاصر افغان اهل هرات و از بانیان شعر مقاومت در افغانستان بود. پیمان به زبان فارسی شعر سروده‌است. وی در روستای ملدان ولسوالی انجیل هرات در خانواده اصالتاً هراتی به‌دنیا آمد.
مهم‌ترین آثار پیمان منظومه‌های شام شهیدان؛ نوای آزادی و توفان خون است که از شاه‌کارهای ادبیات حماسی افغانستان به‌شمار می‌روند.
وی همچنان مؤسس و صاحب امتیاز ماهنامه فروغ انقلاب، نخستین نشریه چاپی در ولایت بادغیس افغانستان و مدیر مسوول ماهنامه پیام همبستگی در ولایت هرات بوده‌است.
پیمان از فعالان عرصه سیاسی در غرب افغانستان است. او در دهه هفتاد خورشیدی رئیس دادستانی ولایت بادغیس بوده و در اوایل دهه هشتاد به عنوان مستوفی ولایت هرات و در اوسط همین دهه به صفت رئیس دادستانی (سارنوالی استیناف) ولایت هرات و مدتی را نیز به عنوان سرپرست ولایت هرات ایفای نقش کرده‌است.
شهرت پیمان اما بیشتر به‌خاطر اشعار و حماسه‌سرایی‌های اوست، پیمان در سرودن انواع گونه‌های شعر فارسی -مانند قصیده، مثنوی، غزل، قطعه، رباعی و ترکیب بند- تبحر داشت. سروده‌های حماسی پیمان به‌ویژه در زمان جنگ افغانستان و شوروی همواره در جبهات جنگ دست‌به‌دست می‌شد و در میان مهاجرین افغان در ایران و پاکستان توسط گروه‌های سرود مدارس و نهادهای فرهنگی در مجالس بزرگ خوانده می‌شد.
سرگذشت

فضل‌احمد پیمان در ۱۳۲۰ خورشیدی در ولایت هرات افغانستان به دنیا آمد. مدرسه را در روستای ملدان از توابع ولسوالی انجیل آغاز کرد و در کنار آن به آموختن کتاب‌های عربی و دینی پرداخت.
او سرودن شعر را در سن ۱۸ سالگی آغاز کرد و روزهای جوانی اش نیز مصادف بود با جنگ‌های خونین افغانها با شوروی سابق.
در سال ۱۳۴۸ رسماً کارمند حکومت افغانستان شد و تا سال ۱۳۵۷ در پست‌های اداری حقوقی و عدلی در ولسوالی‌های گلران، غوریان، انجیل و کرخ هرات به وظیفه اش ادامه داد و پس از کودتای هفت ثور به اتهام گرایش فکری به ایده‌های مجاهدین افغانستان به‌طور جزایی به ولایت بادغیس موظف شد اما تحت تعقیب استخبارات حکومت افغانستان قرار گرفت و در سال ۱۳۶۰ وظیفه رسمی اش را ترک و به صفوف مجاهدین در بادغیس پیوست و هم‌زمان نشریه فروغ انقلاب را برای مجاهدین دربادغیس تأسیس کرد.
سفر به بادغیس فصل تازه‌ای از زندگی پیمان را در پی داشت. او با ایجاد روابط گسترده فرهنگی از نخستین کسانی بود که زمینه چاپ و نشر به صورت کلاسیک را در ولایت بادغیس آغاز کرد.
پیمان سال‌ها در جبهات مختلف جنگ در بادغیس دوشادوش همرزمانش علیه نظامیان شوروی سابق جنگید و مدتی فرماندهی جنگ در منطقه بند سبزک در دهستان لامان مرز میان هرات و بادغیس را نیز بر عهده داشت.
او تقریباً بیشتر اشعارش را در همین منطقه سروده، جایی که به گفته خودش خون و شعر و آتش با هم برایش مدغم شده بودند.
سرگذشت > درخواست رئیس‌جمهور از پیمان

حین شدیدترین درگیری‌های مجاهدین با نظامیان وابسته به ارتش شوروی سابق نجیب الله احمد زی معروف به دکتر نجیب الله، رئیس‌جمهور وقت افغانستان یکی از نزدیکانش را به نزد پیمان فرستاد و از او خواست تا دست از سرودن چنین اشعاری علیه حکومت بردارد و از این طریق به پست‌های مهم حکومتی دست یابد، اما پیمان نپذیرفت.
پیمان در پی بحران‌های سیاسی مختلف به وجود آمده در افغانستان بارها با خانواده اش مهاجر شد، به گفته خود او، دو بار همراه با خانواده اش به ایران مهاجر شده‌است و چندین بار به گوشه و کنار خود افغانستان.
پیمان مدتی را نیز در کمیته‌های سیاسی مجاهدین افغان در پاکستان گذرانده‌است.
او مدتی نیز در ایران کارمند دفتر سیاسی حزب مجاهدین افغانستان «جمعیت اسلامی افغانستان» بود.
پیمان پس از پیروزی مجاهدین افغانستان به‌عنوان سارنوال (رئیس دادستانی) ولایت بادغیس از سوی اسماعیل خان که در آن‌وقت فرماندهٔی چهار ولایت از جمله بادغیس را نیز به عهده داشت مقرر شد.
پس از تصرف غرب افغانستان بدست طالبان پیمان دوباره به ایران مهاجر شد.
زندگی‌نامه

| گاهشمار زندگی فضل‌احمد پیمان | گاهشمار زندگی فضل‌احمد پیمان |
| --- | --- |
مهمترین رویدادهای زندگی پیمان به اجمال: مهمترین رویدادهای زندگی پیمان به اجمال
۱۳۲۰: تولد
۱۳۳۸: سرودن نخستین شعر
۱۳۴۸: آغاز به‌کار در حکومت افغانستان
۱۳۵۷: شروع تحولات تازه سیاسی با کودتای ۷ ثور در افغانستان
۱۳۶۰: ترک حکومت و پیوستن به صفوف مجاهدین و سفر به ولایت بادغیس
۱۳۶۴: هجرت خانواده پیمان به ایران
۱۳۶۵: چاپ نخستین اثر شعری به نام شام شهیدان
۱۳۶۹: چاپ دومین اثر شعری به نام نوای آزادی
۱۳۷۱: پیروزی مجاهدین در افغانستان، تعیین پیمان به عنوان رئیس دادستانی ولایت بادغیس
۱۳۷۴: سقوط ولایت‌های هرات و بادغیس به‌دست طالبان و هجرت پیمان به ایران
۱۳۷۴: حضور در جبهات جنگ شمال افغانستان و اسارت به دست طالبان
۱۳۷۵: بازگشت به ایران الی سقوط طالبان
۱۳۸۱: سقوط طالبان و آغاز به کار صفت مستوفی هرات
۱۳۸۲: آغاز به کار به صفت رئیس اداره دادستانی ولایت هرات
۱۳۸۴: آغاز به‌کار مجدد به عنوان رئیس دادستانی ولایت بادغیس
۱۳۸۵: آغاز بازنشستگی
۱۳۹۴: چاپ سومین اثر شعری به شام شهیدان
زندگی‌نامه > اسارت به دست طالبان

پیمان در سال ۱۳۷۴ هجری خورشیدی از ایران خارج شد و همراه با اسماعیل خان در جبهات جنگ در شمال افغانستان شرکت کرد، سپس او با اسماعیل خان فرمانده ارشد نظامی غرب افغانستان در پی معامله پنهانی جنرال عبدالملک با طالبان در ۲۸ ثور ۱۳۷۶ به دست طالبان در مربوطات شهر فاریاب اسیر شد.
بعد از آن پیمان با تعدادی از همرزمانش در یک اقدام غافلگیرانه موفق شد هنگامیکه طالبان اسرای جنگی را به طرف شهر مزار شریف انتقال می‌دادند، با استفاده از یک فرصت خود را از چنگ آنان نجات دهد. طالبان دیگر همرزمان پیمان از جمله اسماعیل خان را ۳ سال در اسارت داشتند.
پس از سقوط طالبان و بازگشت از ایران او برای مدتی مستوفی هرات شد. و سپس به عنوان رئیس سارنوالی (دادستانی) هرات مقرر شد و سه سال به این وظیفه اش ادامه داد.
پیمان در خلال این وظیفه اش یکبار به عنوان سرپرست ولایت هرات در غیاب اسماعیل خان والی وقت آن ولایت انتخاب شد.