stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
باربی شو
زندگی شخصی

او از اواخر سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۰ با خواننده اهل کره جنوبی، کو جون یوپ شروع به قرار گذاشتن کرد. آنها به دلیل «ممنوعیت قرار گذاشتن» آژانس کو از یکدیگر جدا شدند.
در ۱۶ نوامبر ۲۰۱۰، او با کارآفرین چینی وانگ شیائوفی در پکن ازدواج کرد. مراسم ازدواج آنها در ۲۲ مارس ۲۰۱۱ در جزیره هاینان برگزار شد. آنها دو فرزند داشتند: یک دختر به نام وانگ شی یوئه (زادهٔ ۲۴ آوریل ۲۰۱۴) و یک پسر به نام وانگ شی لین (زادهٔ ۱۴ مه ۲۰۱۶) در ۲۲ نوامبر ۲۰۲۱, شو و وانگ در میان ادعای خیانت و اختلافات سیاسی بر سر تایوان، طلاق خود را اعلام کردند.
پس از طلاق، شو و کو جون یوپ رابطهٔ خود را احیا کردند. این زوج در ۸ مارس ۲۰۲۲ ازدواج خود را اعلام کردند.
درگذشت

در ۲۹ ژانویه ۲۰۲۵، باربی شو در تعطیلات سال نو چینی به ژاپن سفر کرد و به گفته خواهرش به آنفلوانزا مبتلا شد. او در ۲ فوریه در سن ۴۸سالگی در توکیو درگذشت. علت مرگ سینه‌پهلو ناشی از عوارض آنفلوانزا  بود.
دمیتری مدودف

| دمیتری مِدوِدِف Дмитрий Медведев | دمیتری مِدوِدِف Дмитрий Медведев |
| --- | --- |
دمیتری مدودف: دمیتری مدودف
دهمین نخست‌وزیر روسیه: دهمین نخست‌وزیر روسیه
دوره مسئولیت ۸ مه ۲۰۱۲ – ۱۵ ژانویه ۲۰۲۰: دوره مسئولیت ۸ مه ۲۰۱۲ – ۱۵ ژانویه ۲۰۲۰
رئیس‌جمهور: ولادیمیر پوتین
پس از: ولادیمیر پوتین
پیش از: میخائیل میشوستین
سومین رئیس‌جمهور روسیه: سومین رئیس‌جمهور روسیه
دوره مسئولیت ۷ مه ۲۰۰۸ – ۷ مه ۲۰۱۲: دوره مسئولیت ۷ مه ۲۰۰۸ – ۷ مه ۲۰۱۲
پس از: ولادیمیر پوتین
پیش از: ولادیمیر پوتین
معاون اول نخست‌وزیر روسیه: معاون اول نخست‌وزیر روسیه
دوره مسئولیت ۱۴ نوامبر ۲۰۰۵ – ۱۲ می ۲۰۰۸: دوره مسئولیت ۱۴ نوامبر ۲۰۰۵ – ۱۲ می ۲۰۰۸
رئیس‌جمهور: ولادیمیر پوتین
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: دمیتری آناتولیِویچ مدودف ۱۴ سپتامبر ۱۹۶۵ ‏(۵۹ سال) لنینگراد، جمهوری فدراتیو سوسیالیستی روسیه شوروی، اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی
ملیت:  روسیه
حزب سیاسی: روسیه واحد (۲۰۱۲–اکنون)
دیگر عضویت‌های سیاسی: حزب کمونیست اتحاد شوروی (قبل از ۱۹۹۱) مستقل (۱۹۹۱–۲۰۱۱)
همسر(ان): سوتلانا مدودف
فرزندان: ایلیا مدودف
تخصص: سیاستمدار
امضا: 
وبگاه: medvedev2008.ru
دمیتری آناتولیِویچ مِدوِدِف (به روسی: Дмитрий Анатольевич Медведев) ‏ (۱۴ سپتامبر ۱۹۶۵ در لنینگراد، اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی)، یک سیاستمدار روسی است که از سال ۲۰۲۰ به عنوان معاون رئیس شورای امنیت روسیه فعالیت می‌کند. مدودف همچنین در دوره‌های مختلف به عنوان رئیس‌جمهور روسیه (۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲) و نخست‌وزیر روسیه (۲۰۱۲ تا ۲۰۲۰) فعالیت کرد.
مدودف در انتخابات سال ۲۰۰۸ به عنوان رئیس‌جمهور منتخب اعلام شد. او به عنوان شخصی لیبرال تر از رئیس‌جمهور قبل خود یعنی ولادیمیر پوتین، که حالا نخست‌وزیر شده بود، شناخته می‌شد. برنامه اصلی مدودف به عنوان رئیس‌جمهور، برنامه‌ای جامع برای نوین‌سازی کشور بود که به هدف به‌روزسازی اقتصاد و جامعه روسیه و کاهش وابستگی کشور به نفت و گاز می‌پرداخت. در طی دوره ریاست‌جمهوری مدودف، تفاهم نامه کاهش تسلیحات هسته‌ای بین روسیه و آمریکا منعقد شد، روسیه در جنگ روسیه و گرجستان پیروز شد و از بحران اقتصادی بزرگ بهبود یافت. همچنین مدودف یک کمپین ضدفسادی را آغاز کرد، با این حال در آینده به فساد متهم شد.
او یک دوره ریاست‌جمهوری فعالیت کرد و پس از انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۲۰۱۲، پوتین به عنوان جانشین او منصوب شد. مدودف سپس توسط پوتین به عنوان نخست‌وزیر منصوب شد. او در تاریخ ۱۵ ژانویه ۲۰۲۰ همراه با باقی دولت استعفا داد تا به پوتین امکان اعمال تغییرات گسترده در قانون اساسی را بدهد؛ وی در تاریخ ۱۶ ژانویه ۲۰۲۰ توسط میخائیل میشوستین جایگزین شد. در همین روز، پوتین مدودف را به سمت جدید معاون رئیس شورای امنیت منصوب کرد.
به نظر برخی از تحلیلگران، به نظر می‌رسید که ریاست جمهوری مدودف نویدبخش تغییرات مثبت، هم در داخل روسیه و هم در روابط با غرب است، که نشان‌دهنده «احتمال یک دوره جدید و لیبرال‌تر در سیاست روسیه» است. با این حال، او بعداً به‌طور فزاینده ای مواضعی خودکامه و ضد غرب را اتخاذ کرد. از سوی ناظران داخلی و بین‌المللی پیشنهاد شده است که این گسست از لفاظی‌های گذشته مدودف در تلاش برای تغییر تلقی عمومی خود به عنوان یک زیردست میانه‌رو پوتین است.
سنین جوانی و تحصیل

دمیتری مدودف در تاریخ ۱۴ سپتامبر ۱۹۶۵ در لنینگراد، در اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی متولد شد. پدرش، آناتولی آفاناسیوویچ مدویدف (نوامبر ۱۹۲۶–۲۰۰۴)، مهندس شیمی بود و در مؤسسه فناوری دولتی لنینگراد تدریس می‌کرد. مادر دمیتری، یولیا ونیامینونا مدویدوا (زاده شاپوشنیکوا در ۲۱ نوامبر ۱۹۳۹)، زبان‌شناسی را در دانشگاه وورونژ تعلیم گرفته بود و در دانشگاه پداگوژیکال هرتسن تدریس روسی می‌کرد. بعدها نیز به عنوان راهنمای تور در کاخ پاولوفسک کار می‌کرد. خانواده مدویدف در یک آپارتمان به مساحت ۴۰ متر مربع در خیابان بلا کون در منطقه مونیسیپال کوپچینو لنینگراد زندگی می‌کردند. دمیتری تنها فرزند والدینش بودند و در آن زمان خانواده مدودف به عنوان خانواده‌ای متخصص در حوزه فرهنگ و آموزش شناخته می‌شدند. پدربزرگ مادری او اهل اوکراین بود و نام خانوادگی آن‌ها کووالف بود.
دمیتری به عنوان یک کودک، کنجکاوی فکری زیادی داشت و توسط معلم کلاس اولش، ورا اسمیرنوا، به عنوان یک فرد «پرسشگر» توصیف می‌شد. پس مرخص شدن از مدرسه، او مدتی را با دوستانش بازی می‌کرد و سپس با عجله به خانه برمی‌گشت تا به تکالیفش بپردازد. در کلاس سوم، دمیتری ده جلد دانشنامه کوچک شوروی را که متعلق به پدرش بود، مطالعه کرد. در کلاس دوم و سوم، علاقه‌مند به دایناسورها بود و دوره‌های تکوین ژئولوژیکی اصلی زمین را از آرکئان تا سنوزوئیک حفظ کرد. در کلاس چهارم و پنجم، علاقه‌مند به شیمی بود و آزمایش‌های ابتدایی انجام می‌داد. او به ورزش هم علاقه زیادی داشت. در کلاس هفتم، کنجکاوی نوجوانانه‌اش از طریق رابطه با سوتلانا لینیک، همسر آینده اش، که در همان مدرسه در کلاس موازی درس می‌خواند، گسترش یافت. به نظر می‌رسد که این تأثیر منجر به کاهش عملکرد مدرسه دمیتری شده است. او آزمون‌های پایانی مدرسه را در سال ۱۹۸۲ «دوره‌ای سخت که باید توانایی‌هایم را برای اولین بار در زندگی به حداکثر برسانم» می‌نامد.
سنین جوانی و تحصیل > سالهای دانشجویی و حرفه تحصیلی

در پاییز سال ۱۹۸۲، دمیتری مدودف ۱۷ ساله به دانشگاه دولتی لنینگراد برای تحصیل رشته حقوق پذیرفته شد. اگرچه او ابتدا به تحصیل زبان‌شناسی نیز فکر می‌کرد، اما بعدها مدودف گفت که از انتخاب خود پشیمان نشده و رشته تحصیلی خود را به دوست دارد. وی اظهار کرد که خوش شانس بوده که «یک رشته انتخاب کرده که واقعاً به آن علاقه دارد و واقعاً برای او جذاب است».
در طول سال‌های دانشجویی‌اش، مدودف طرفدار گروه‌های راک انگلیسی مانند بلک صبات، لد زپلین و دیپ پورپل بود. او همچنین علاقه‌مند به ورزش بود و در مسابقات ورزشی کشتی و وزنه‌برداری شرکت می‌کرد.
وی در سال ۱۹۸۷ از دانشکده حقوق دانشگاه دولتی لنینگراد فارغ‌التحصیل شد (همراه با ایلیا یلیسیوف، آنتون ایوانوف، نیکولای وینیچنکو و کنستانتین چویچنکو که بعدها همکاران او شدند). پس از فارغ‌التحصیلی، مدودف به فکر پیوستن به دفتر دادستانی برای تبدیل شدن به یک بازپرس بود؛ اما از فرصتی برای ادامه تحصیلات تکمیلی به عنوان رئیس قانون مدنی استفاده کرد و تصمیم گرفت سه دانشجوی کارشناسی ارشد با بودجه بودجه را برای کار در خود کرسی بپذیرد.
در سال ۱۹۹۰، مدویدف پایان‌نامه‌اش با عنوان «مشکلات تحقق شخصیت حقوقی مدنی شرکت دولتی» را دفاع کرد و مدرک دکترای حقوق خود را در حقوق مدنی کسب کرد.
آناتولی سوبچاک، یک سیاستمدار دموکرات بزرگ در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰، یکی از اساتید مدودف در دانشگاه بود. در سال ۱۹۸۸، مدویدف به تیم دموکرات‌های سوبچاک پیوست و به عنوان رئیس واقعی کمپین موفق سوبچاک برای کسب صندلی در پارلمان جدید شوروی، کنگره نمایندگان مردم شوروی، خدمت کرد.
پس از کمپین انتخابات سوبچاک، دمیتری مدویدف تحصیلات خود را در سمتاستادیار در دانشگاه سنت پترزبورگ ادامه داد، که به تازگی نام آن تغییر یافته بود. وی تا سال ۱۹۹۹ درس‌های حقوق مدنی و رومی را تدریس می‌کرد. به گفته یک دانشجو، مدودف یک معلم محبوب بود؛ «سخت اما نه بی‌رحم». در طی دوران خدمت او، مدویدف به همراه دیگران کتاب درسی معتبر حقوق مدنی به سه جلد نوشت که در طی سال‌ها بیش از یک میلیون نسخه از آن فروش رفته است. همچنین، مدویدف در یک شرکت مشاوره حقوقی کوچک که با دوستانش، آنتون ایوانوف و ایلیا یلیسیوف تأسیس کرده بود، کار می‌کرد تا درآمد تحصیلی خود را تکمیل کند.
در آغاز کار > شغل در سن پترزبورگ

در سال ۱۹۹۰، آناتولی سوبچاک از مسکو به عنوان رئیس شورای شهر لنینگراد بازگشت. سوبچاک مدودف را که پیش‌تر رئیس کمپین انتخاباتی او بوده بود، استخدام کرد. یکی از دانشجویان سوبچاک، ولادیمیر پوتین، به عنوان مشاور به تیم پیوست. در تابستان بعدی، سوبچاک به عنوان شهردار شهر انتخاب شد و مدویدف به عنوان مشاور کمیته امور خارجی شهرداری شهر شد. این کمیته توسط پوتین رهبری می‌شد.
در نوامبر ۱۹۹۳، دمیتری مدویدف مدیر امور حقوقی شرکت پالپ ایلیم (ILP)، یک شرکت چوب‌کشتی مستقر در سنت پترزبورگ شد. مدویدف به شرکت در توسعه استراتژی کمک کرد و با پیشروی قابل توجه شرکت، ۲۰٪ از سهام آن را دریافت کرد. در هفت سال بعد، پالپ ایلیم اینترپرایس به بزرگ‌ترین شرکت چوب کشتی روسیه با درآمد سالیانه حدود ۵۰۰ میلیون دلار تبدیل شد. مدویدف سهام خود را در شرکت پالپ ایلیم در سال ۱۹۹۹ فروخت. سودهای کسب شده توسط مدویدف مشخص نیست.
سایر سمت‌ها

مشاور کمیته امور خارجی شهرداری سن پترزبورگ (۱۹۹۱ تا ۱۹۹۶)
معاون رئیس دفتر ریاست‌جمهوری (۱۹۹۹)
رئیس کمپین انتخاباتی ریاست‌جمهوری ولادیمیر پوتین (۲۰۰۰)
رئیس شرکت گازپروم روسیه (۲۰۰۰)
رئیس دفتر ریاست‌جمهوری (۳۰ اکتبر ۲۰۰۳ تا ۱۴ نوامبر ۲۰۰۵)
معاون اول نخست‌وزیر روسیه (۱۴ نوامبر ۲۰۰۵ تا ۱۲ مه ۲۰۰۸)
رئیس‌جمهور روسیه (۷ مه ۲۰۰۸ تا ۷ مه ۲۰۱۲)
نخست‌وزیر روسیه (۸ مه ۲۰۱۲ تا ۱۶ ژانویه ۲۰۲۰)
رئیس شورای وزیران اتحادیه روسیه و بلاروس (۱۸ ژوئیه ۲۰۱۲ تا ۱۶ ژانویه ۲۰۲۰)
رهبر حزب روسیه واحد (از ۳۰ مه ۲۰۱۲)
نائب رئیس شورای امنیت روسیه (از ۱۶ ژانویه ۲۰۲۰)
ریاست جمهوری

انتخاب وی به ریاست جمهوری مدیون حمایت‌های ولادیمیر پوتین رئیس‌جمهور وقت بود.
دمیتری مدودف در تاریخ ۱۵ ژانویه ۲۰۲۰ از سمت خود به عنوان نخست‌وزیر استعفاء داد. مدودف در روز چهارشنبه ۱۵ ژانویه از استعفای هیئت وزرا خبر داد و ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور کشور از این اقدام دولت، استقبال و قدردانی کرد. استعفای وزیران دولت روسیه در آستانه ایجاد تغییرات در قانون اساسی فدراسیون روسیه انجام شده است.
دیمتری مدودف در سال ۱۹۶۷ در سن حدود ۲ سالگی
نمای از انیستیتو اسمولنی، جایی که مدودف به عنوان مشاور کار می‌کرد.
ساختمان دانشکده حقوق دانشگاه ایالتی سن پترزبورگ، مکانی که مدودف در آن تحصیل و سپس در آن به تدریس مشغول شد.
فیلومینو دا پایکساو دی جسوس

| فیلومینو دا پایکساو دی جسوس | فیلومینو دا پایکساو دی جسوس |
| --- | --- |
فیلومنو در ۲۰۱۹: فیلومنو در ۲۰۱۹
وزیر دفاع: وزیر دفاع
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۹ ژوئیه ۲۰۱۸ (۲۰۱۸-07-۰۹): آغاز به کار  ۹ ژوئیه ۲۰۱۸ (۲۰۱۸-07-۰۹)
نخست‌وزیر: تائور ماتان رواک
پس از: Agostinho Sequeira Somotxo
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۷ مارس ۱۹۵۳ ‏(۷۱ سال) بابونارو، تیمور پرتغال (اکنون تیمور شرقی)
حزب سیاسی: مستقل
همسر(ان): Maria José dos Mártires de Carvalho
فرزندان: پنج
محل تحصیل: دانشگاه ملی تیمور شرقی
سرتیپ فیلومینو دا پایکساو دی جسوس (Filomeno da Paixão de Jesus) (متولد ۲۷ مارس ۱۹۵۳) یک سیاستمدار اهل تیمور شرقی و افسر پیشین در نیروهای دفاعی تیمور شرقی (F-FDTL) بوده‌است. او از ماه ژوئیه ۲۰۱۸ به بعد به عنوان وزیر دفاع در حکومت سوم قانونی تیمور شرقی به رهبری تائور ماتان رواک خدمت می‌کند. از اکتبر ۲۰۱۱ تا ژوئیه ۲۰۱۸، او به عنوان معاون نیروهای دفاعی تیمور شرقی خدمت می‌کرد.
دوران کودکی و حرفه

فیلومینو در بوبونارو، در قسمت غربی (جای که بنام لورو مونو یاد می‌گردید) تیمور پرتغالِ آن زمان، زاده شد. او در ۱۹۷۳ میلادی، پس از به اتمام رساندن هفت سال آموزش ثانوی، از لیسو دکتر فراسسکو ماکادو فارغ‌التحصیل گردید.
از ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۵ میلادی، فیلومینو در اداره مالی استعماری تیمور پرتغال کار کرد. در ۱۹۷۴، وی یکی از اعضای بنیانگذار انجمن اجتماعی دموکراتیک تیمور بود که بعداً در سپتامبر ۱۹۷۵ به فریتلین تغییر نام داده شد. در نوامبر ۱۹۷۵، فریتلین به‌طور یکجانبه استقلال تیمورِ پرتغال را اعلام کرد و کمیته مرکزی آن فیلومینو را در سمت معاون وزیر دادگستری گماشت تا به جستینو موتا کمک کند.
حرفه نظامی

پس از یورش نظامی اندونزی به تیمور شرقی در ۱۹۷۵ میلادی، فیلومینو به فالنتیل (FALINTIL) که در آن وقت واحد نظامی فریتلین بود، پیوست. از مارس تا ژوئن ۱۹۷۶، او به عنوان فرمانده دسته و از ژوئن تا سپتامبر ۱۹۷۶ به عنوان فرمانده نظامی شهرداری کوچک لیکویچا خدمت کرد. از سپتامبر تا نوامبر ۱۹۷۶، وی به عنوان شهردار شهرستان لیکویچای آن وقت و از ژانویه تا اکتبر ۱۹۷۷ میلادی به عنوان معاون سیاسی در بخش مرزی شمالی (پرتغالی: Fronteira Norte) خدمت کرد.
در اواخر ۱۹۷۷ میلادی، فیلومینو به عنوان فرمانده دوم بخش مرزی شمالی گماشته شد. مدت کوتاهی پس از آن، او به فرمانده آن بخش ترفیع داده شد. پس از اینکه اوضاع بسیار بحرانی گردیده و خطر مرگ ناشی از امراض و گرسنگی وجود داشت، او با نیروهای مسلح اندونزی در فاتوبیسی، ارمیرا به تماس شد. در ۷ فوریه ۱۹۷۹، بیشتر رهبران نظامی و غیرنظامی تیمور شرقی، مرز شمالی را به گردان ۵۱۲ اندونزی تسلیم نمودند.
در نتیجه دیدار پاپ ژان پل دوم از تیمور شرقی در ۱۹۸۹ میلادی، ارتش اندونزی اخلالگرهای بالقوه را استخدام نمودند تا از تظاهرات‌ها در حمایت از استقلال تیمور شرقی جلوگیری نمایند. یکی از این افراد فیلومینو بود، کسی که در ژوئن ۱۹۹۰ میلادی دستگیر گردیده و سپس به یک پایگاه نظامی در دیلی برده شده بود.
در ۱ فوریه ۲۰۰۱، طبق فرایندی که در ۱۹۹۹ میلادی آغاز شده بود، FALANTIL قرار بود به نیروهای دفاعی جمهوری دموکراتیک تیمور شرقی تحت نظارت سازمان ملل متحد، تغییر داده شود. همزمان با آن، فیلومینو به درجه نظامی سرهنگ دوم ترفیع داده شده و به عنوان رئیس لوژستیک گماشته شد. او در فوریه ۲۰۰۴ فرمانده نیروهای دریایی شده و در ۲۰۰۶ به عنوان وزیر دفاع گماشته شد. در سپتامبر ۲۰۰۷، او به سِمت معاون نیروهای دفاعی تعیین گردید، سمتی او تا ۲۰۰۸ میلادی در آن باقی ماند و پس از آن به عنوان رئیس اداره توسعهٔ برنامه‌ریزی برای پروژه «نیروی ۲۰۲۰» گماشته شد.
همزمان، فیلومینو در اوایل ۲۰۰۸ میلادی به عنوان فرمانده اول عملیات هیلبور خدمت می‌کرد، عملیات هیلبور یک فرماندهی مشترک نیروهای دفاعی تیمور شرقی و چندین آژانس دیگر بود.
تئاتر دراماتیک دولتی وارطان آجمیان گیومری

| 0 | 1 |
| --- | --- |
ساختمان تئاتر دراماتیک: ساختمان تئاتر دراماتیک
آدرس: گیومری ارمنستان
گشایش: ۱ نوامبر ۱۹۲۸
تئاتر دراماتیک دولتی وارطان آجمیان گیومری (ارمنی: Գյումրու Վարդան Աճեմյանի անվան պետական դրամատիկական թատրոն؛ انگلیسی: Gyumri State Drama Theater named after Vardan Ajemyan) (پیشتر تا سال ۱۹۳۸ آسکاناز مراویان) در سال ۱۹۲۸ تأسیس شد و در روز ۱ نوامبر با اجرای نمایش «شورش» اثر دیمیتری فورمانوف به کارگردانی ای. گولاکیان و نقش‌آفرینی م. آروشیان و و. شریشف رسماً افتتاح شد.
بازیگران تئاتر دراماتیک

آرمن آرمنیان
تسولاک آمریکیان
لوون ظهرابیان
آروس آزناووریان
آرکادی آرزومانیان
پیش‌نویس:کارپ آردزرونیان hy:Կարպ Արծրունյան
پیش‌نویس:ماریا مارتیروسیان hy:Մարիա Մարտիրոսյան
آرتاوازد پاشایان (Արթուր Փաշայան)
آروس آسریان
آزات شرانتس
ژانا توماسیان
فرونزیک مکرتچیان
پیش‌نویس:لوون آبراهامیان hy:Լևոն Աբրահամյան
آرتاشس آبلیان
پیش‌نویس:یلیزاوتا آلیخانیان hy:Ելիզավետա Ալիխանյան
استپان هاروتیونیان
آقاسی بادالیان
پیش‌نویس:کریستاپور بادالیان hy:Քրիստոփոր Բադալյան
پیش‌نویس:گای بیلریان hy:Գայ Բեյլերյան
نینا بوخیان
پیش‌نویس:یوری وسکانیان hy:Յուրի Ոսկանյան
پیش‌نویس:آشوت گئورگیان hy:Աշոտ Գևորգյան
آرتاشس گیوداکیان
سیرانا قوکاسیان
پیش‌نویس:واوارا کاراپتیان hy:Վարվարա Կարապետյան
ماریا کاراپتیان
پیش‌نویس:روزا ملیان hy:Ռոզա Մելյան
پیش‌نویس:هنریخ مکرتچیان hy:Հենրիխ Մկրտչյան
پیش‌نویس:ریما اوداباشیان hy:Ռիմա Օդաբաշյան
پیش‌نویس:آلبرت سارگسیان hy:Ալբերտ Սարգսյան
پیش‌نویس:گوهارینا صافاریان hy:Գոհարինա Սաֆարյան
پیش‌نویس:واروارا تامرازیان hy:Վարվարա Թամրազյան
پیش‌نویس:وارطان ترزیباشیان hy:Վարդան Թերզիբաշյան
پیش‌نویس:اسمیرامیدا ترتریان hy:Սեմիրամիդա Տերտերյան
پیش‌نویس:سرگئی چولاخیان hy:Սերգեյ Չոլախյան
فهرست فیلم‌های درباره فرشتگان

در فیلم چه زندگی شگفت‌انگیزی، فرشته نگهبان کلارنس اودبادی به جورج بیلی نشان داد که دنیا، ارزش زندگی کردن را دارد.
این مقاله فهرستی از فیلم‌هایی ارائه می‌دهد که در آنها فرشتگان ظاهر می‌شوند:
فرشتگان > دهه ۱۹۰۰

فرشته کریسمس (۱۹۰۴)
فرشتگان > دهه ۱۹۳۰

گابریل بر فراز کاخ سفید (۱۹۳۳)
لیلیوم (۱۹۳۴)
گذر از طبقه سوم به عقب (۱۹۳۵)
مراتع سبز (۱۹۳۶)
فرشتگان > دهه ۱۹۴۰

آقای جردن وارد می‌شود (۱۹۴۱)
تصمیم دونالد (۱۹۴۲)
من با یک فرشته ازدواج کردم (۱۹۴۲)
مردی به نام جو (۱۹۴۳)
کابین در آسمان (۱۹۴۳)
بهشت می‌تواند صبر کند (۱۹۴۳)
این روح است (۱۹۴۵)
شاخ در نیمه شب (۱۹۴۵)
مسئله زندگی و مرگ (۱۹۴۶)
چه زندگی شگفت‌انگیزی (۱۹۴۶)
پایین به زمین (۱۹۴۷)
فقط خدا می‌داند (۱۹۴۷)
زن اسقف (۱۹۴۷)
جوجه اردک روباهی (۱۹۴۷)
جانی اپلسید (۱۹۴۸)
فرشتگان > دهه ۱۹۵۰

محض رضای خدا (۱۹۵۰)
فرشتگان در زمین بیس‌بال (۱۹۵۱)
فرشته‌ای که چنگش را گرو گذاشت (۱۹۵۴)
چرخ‌وفلک (۱۹۵۶)
برای همیشه، عزیزم (۱۹۵۶)
ماه عسل پرماجرا (۱۹۵۶)
داستان بشر (۱۹۵۷)
فرشته‌ای که چنگش را گرو گذاشت (۱۹۵۹)
فرشتگان > دهه ۱۹۶۰

انجیل به روایت متی (۱۹۶۴)
کتاب مقدس (۱۹۶۶)
قضیه (۱۹۶۸)
کوچک‌ترین فرشته (۱۹۶۹)
فرشته لڤین (۱۹۷۰)
ویلی مایز و بچه‌ها (۱۹۷۲)
چارلی و فرشته (۱۹۷۳)
اهریمن درون دوشیزه جونز (۱۹۷۳)
یک کریسمس اتفاق افتاد (۱۹۷۷)
زن و فرشته (۱۹۷۷)
بهشت می‌تواند صبر کند (۱۹۷۸)
فرشتگان > دهه ۱۹۸۰

اوه! سگ بهشتی (۱۹۸۰)
کوه کریسمس (۱۹۸۱)
فرشته (۱۹۸۲)
بچه با هاله شکسته (۱۹۸۲)
به تو گیر کرده! (۱۹۸۲)
طوفان فکری (۱۹۸۳)
دو مدل از یک نوع (۱۹۸۳)
یک کریسمس جادویی (۱۹۸۵)
بچه بهشتی (۱۹۸۵)
قرار با یک فرشته (۱۹۸۷)
ساخت بهشت (۱۹۸۷)
زیر آسمان برلین (۱۹۸۷)
همه سگ‌ها به بهشت می‌روند (۱۹۸۹)
همیشه (۱۹۸۹)
یحتمل (۱۹۸۹)
فرشتگان > دهه ۱۹۹۰

تقریباً یک فرشته (۱۹۹۰)
کلارنس (۱۹۹۰)
آقای سرنوشت (۱۹۹۰)
سفر وحشیانه بیل و تد (۱۹۹۱)
دفاع از زندگی خود (۱۹۹۱)
خیلی دور، خیلی نزدیک (۱۹۹۳)
قلب و ارواح (۱۹۹۳)
فرشتگان در زمین بیس‌بال (۱۹۹۴)
ممکن است برای تو هم اتفاق بیفتد (۱۹۹۴)
همه سگ‌ها به بهشت می‌روند ۲ (۱۹۹۶)
مایکل (۱۹۹۶)
همسر واعظ (۱۹۹۶)
فرشته بعید (۱۹۹۶)
یک زندگی کمتر معمولی (۱۹۹۷)
فرشتگان در منطقه پایانی (۱۹۹۷)
سرود کریسمس همه سگ‌ها (۱۹۹۸)
شهر فرشته‌ها (۱۹۹۸)
کتاب زندگی (۱۹۹۸)
نگهبان من دبیل (۱۹۹۸)
چه رویاهایی که می‌آیند (۱۹۹۸)
کاملاً بیدار (۱۹۹۸)
فصلی برای معجزه (۱۹۹۹)
دگما (۱۹۹۹)
فرشتگان > دهه ۲۰۰۰

فرشتگان در این فیلد (۲۰۰۰)
نیکی کوچک (۲۰۰۰)
افسانه باگر ونس (۲۰۰۰)
شهر بدون کریسمس (۲۰۰۱)
تحویل میلو (۲۰۰۱)
واقع‌بین (۲۰۰۱)
گابریل و من (۲۰۰۱)
سه روز (۲۰۰۱)
این یک فیلم کریسمس ماپت بسیار مبارک است (۲۰۰۲)
یافتن جان کریسمس (۲۰۰۳)
جنگ فرشته (۲۰۰۴)
کریسمس در لبه آب (۲۰۰۴)
تثنیه - روز قیامت (۲۰۰۴)
وقتی فرشتگان به شهر می‌آیند (۲۰۰۴)
آنجل-آ (۲۰۰۵)
فرشته خداوند (۲۰۰۵)
الیزابت‌تاون (۲۰۰۵)
همراهان خانه‌ای در علف‌زار (۲۰۰۶)
فرشتگان اس‌ای (۲۰۰۷)
گابریل (۲۰۰۷)
هنکاک (۲۰۰۸)
پوکمون: گیراتینا و جنگجوی آسمان (۲۰۰۸)
پیشگویی (۲۰۰۹)
یک محصول بهشتی (۲۰۰۹)
فرشتگان > دهه ۲۰۱۰

کریسمس کوپید (۲۰۱۰)
لژیون (۲۰۱۰)
نمایش مصائب (۲۰۱۰)
چه می‌شود اگر … (۲۰۱۰)
پاک! پاک! دکتر کواک! (۲۰۱۱)
اداره تعدیل (۲۰۱۱)
نوح (۲۰۱۴)
افسانه زمستان (۲۰۱۴)
شب قبل (۲۰۱۵)
فرشته پروردگار ۲ (۲۰۱۶)
فروافتاده (۲۰۱۶)
یک نغمه تاریک (۲۰۱۶)
فرشته عصبانی (۲۰۱۷)
دکمه‌ها: یک داستان کریسمس (۲۰۱۸)
فرشتگان > دهه ۲۰۲۰

عروسی کریسمس نیویورک (۲۰۲۰)
کریسمس در میدان (۲۰۲۰)
فرشته آسیایی (۲۰۲۱)
فرشتگان مغذوب

لیلیوم (۱۹۳۰)
لیلیوم (۱۹۳۴)
فرشته تاریکی: صعود (۱۹۹۴)
رسالت (۱۹۹۵)
اسپاون (۱۹۹۷)
فروافتاده (۱۹۹۸)
رسالت ۲ (۱۹۹۸)
رسالت ۳: صعود (۲۰۰۰)
ون هلسینگ (۲۰۰۴)
ون هلسینگ: مأموریت لندن (۲۰۰۴)
کنستانتین (۲۰۰۵)
رسالت: قیام (۲۰۰۵)
رسالت رها شده (۲۰۰۵)
کلیک (۲۰۰۶)
گوست رایدر (۲۰۰۷)
دوزخ دانته: حماسه متحرک (۲۰۱۰)
لژیون (۲۰۱۰)
گوست رایدر: روح انتقام (۲۰۱۲)
مجموعه‌های تلویزیونی

بزرگراه به بهشت (۱۹۸۴–۱۹۸۹)
بهشت به ما کمک کن (۱۹۹۴)
لمس شده توسط یک فرشته (۱۹۹۴–۲۰۰۳)
دو بار در یک زندگی (۱۹۹۹–۲۰۰۱)
فمینیسم در تایلند

فمینیسم در تایلند از بسیاری از بنیان‌های سنتی نظریه فمینیستی نشأت می‌گیرد، اما با این وجود از طریق گروه‌های فعال اجتماعی در بستر دموکراسی غیرلیبرال تایلند پیش می‌رود. دولت تایلند ادعا می‌کند که به‌عنوان یک جامعه مدنی عمل می‌کند و کنشگری اجتماعی در برابر تبعیض‌های جنسیتی را به رسمیت می‌شناسد.
در دولت تایلند، کنشگری فمینیستی به شدت به ساختارهای طبقاتی وابسته است و بر جنبه‌های خاصی از سیاست عمومی تمرکز دارد که با وضعیت اجتماعی-اقتصادی زنان مرتبط است. سلسله‌مراتب مسائل فمینیستی به جایگاه طبقاتی فرد بستگی دارد. نخبگان تایلندی بر سیاست عمومی، برابری اجتماعی و افزایش حضور زنان در حوزه‌های اقتصادی تمرکز دارند. نسل جوان‌تر تایلندی کمتر به سیاست عمومی و سیاست رسمی اهمیت می‌دهد، در حالی که زنان فمینیست طبقه متوسط تایلند نگرانی‌های سیاسی خود را از طریق ابزارهای سنتی‌تر و قدیمی‌تر مانند اجراهای هنری بیان می‌کنند.
تاریخچه جنبش زنان در تایلند > دهه ۱۹۲۰

در سال ۱۹۲۷ برای اولین بار در تاریخ تایلند، هفت دانشجوی زن در دانشگاه چولالونگکورن پذیرفته شدند.
تاریخچه جنبش زنان در تایلند > دهه ۱۹۳۰

در سال ۱۹۳۲، زنان تایلندی حق رأی به دست آوردند و تایلند اولین کشور آسیایی بود که حق رأی به زنان اعطا کرد.
سه نفر از هفت زن اولیه‌ای که در دانشگاه چولالونگکورن پذیرفته شده بودند، فارغ‌التحصیل شدند و اولین مدرک لیسانس پزشکی زنان را دریافت کردند.
تاریخچه جنبش زنان در تایلند > دهه ۱۹۴۰

اوراپین چایاکان اولین زنی بود که در تاریخ ۵ ژوئن ۱۹۴۹ برای تصدی یک پست پارلمانی در تایلند انتخاب شد. چایاکان به عنوان نماینده مجلس نمایندگان در مجمع ملی پادشاهی تایلند انتخاب شد.
تاریخچه جنبش زنان در تایلند > دهه ۱۹۵۰

حقوق زنان در مدیریت اموال زناشویی به رسمیت شناخته شد.
تاریخچه جنبش زنان در تایلند > دهه ۱۹۶۰

در حالی که تایلند در دهه ۱۹۶۰ تحت دیکتاتوری نظامی قرار داشت، گروهی از زنان تحصیل‌کرده و از طبقه متوسط به بالای جامعه شروع به پرداختن به جنبه‌های نابرابر سیاست عمومی تایلند کردند، که فعالیت آن‌ها ابتدا از پرداختن به قوانین خانواده آغاز شد. این جنبش اولیه زنان طبقه متوسط به بالا، ادامه‌ای از یک جنبش اصلاح قوانین در دهه ۱۹۵۰ بود که در آن فعالان زن بر حقوقی مانند مدیریت اموال زناشویی توسط همسر و جلوگیری از ثبت دوگانه ازدواج توسط مردان تمرکز داشتند.همزمان با نگرانی‌های سیاستی زنان طبقه متوسط بالا، جنبش دانشجویی تایلند در دهه ۱۹۶۰ پدیدار شد و گروه‌های زنان در دانشگاه تاماسات شکل گرفتند. این دانشجویان بر «ایجاد آگاهی زنان» تمرکز داشتند و از طریق انتشار کتاب و برگزاری اعتراضات، توجه عمومی را جلب کردند.
گروه‌های زنان در این دوره همچنین همراه با مردان در جنبش مردمی و اعتراضات مشارکت داشتند. جنبش مردمی نقشی کلیدی در قیام دانشجویی ضد نظام حاکم در سال ۱۹۷۳ در بانکوک ایفا کرد (که اکنون در خاطرات مردم تایلند به نام «هوک تولا» ثبت شده است) و به تبدیل تایلند به یک «دموکراسی ناپایدار» از سال ۱۹۷۳ کمک کرد. این جنبش در سال ۱۹۷۳ از طریق فعالیت روزنامه‌نگاران فمینیست، و همچنین نهادهای دانشگاهی آن زمان، به شدت تبلیغ شد.
تاریخچه جنبش زنان در تایلند > دهه ۱۹۷۰

فمینیسم در دهه ۱۹۷۰ در دولت تایلند با تغییر قانون اساسی در سال ۱۹۷۴ و تصویب قانون حفاظت از حقوق برابر، شتاب بیشتری گرفت. قانون حفاظت از حقوق برابر، اولین قانون در تاریخ تایلند بود که به مسائل زنان و برابری جنسیتی تمرکز داشت. این قانون گامی اساسی برای گسترش گروه‌های زنان در دولت تایلند بود. در سال ۱۹۷۶، یک واکنش راست‌گرایانه علیه جنبش مردمی تایلند و گروه‌های زنان از سوی دانشجویان دانشگاه تاماسات شکل گرفت. ارتش و سازمان راست‌گرای «پیشاهنگان» تبلیغاتی را پخش کردند که دانشجویان لیبرال طرفدار دموکراسی دانشگاه تاماسات را کمونیست‌هایی معرفی می‌کرد که با «زیرزمینی‌ها» همکاری دارند و باعث سقوط تایلند خواهند شد. در اکتبر ۱۹۷۶، «پیشاهنگان» به دانشگاه تاماسات هجوم بردند و شروع به تیراندازی در محوطه دانشگاه کردند. گفته می‌شود که با وجود حضور پلیس تایلند، آنها هیچ کمکی به هفتاد فعال کشته‌شده، مخفی‌شده و دفن‌شده نکردند. شرکت‌کنندگان گروه‌های زنان مورد تجاوز قرار گرفتند و زنده‌به‌گور شدند. پس از این واکنش شدید علیه دموکراسی ناپایدار تایلند، دولت به حالت دیکتاتوری پیشین خود بازگشت و بسیاری از کسانی که در سازمان «پیشاهنگان» مشارکت داشتند، به جنگل‌ها فرار کردند و به چریک تبدیل شدند.
تاریخچه جنبش زنان در تایلند > دهه ۱۹۸۰

در اواخر دهه ۱۹۷۰ تا اوایل دهه ۱۹۸۰، تایلند به دلیل دوری از چین از کمونیسم فاصله گرفت. این تغییر از ساختارهای سلسله‌مراتبی، فضایی سیاسی ایجاد کرد که به دهه جهانی زنان (۱۹۷۵–۱۹۸۵) منجر شد. این جنبش سیاسی راه را برای تأسیس برنامه‌های مطالعات زنان در سال ۱۹۸۵ و در ادامه حذف بسیاری از اشکال تبعیض دولتی علیه زنان هموار کرد. دهه ۱۹۸۰ همچنین شاهد افزایش نسبت زنان به مردان در آموزش عالی بود.
تاریخچه جنبش زنان در تایلند > دهه ۱۹۹۰

جنبش فمینیستی دهه ۱۹۹۰ بر برابری سیاسی میان جنسیت‌ها متمرکز بود. در سال ۱۹۹۲، فعالان تایلندی در عملیات سیاه شرکت کردند؛ تظاهراتی مسالمت‌آمیز که در آن مردم علیه نخست‌وزیر «نامشروع» تایلند در سال ۱۹۹۲ اعتراض کردند.
تاریخچه جنبش زنان در تایلند > دهه ۲۰۰۰

تایلند در سال ۲۰۰۷ تجاوز در ازدواج را غیرقانونی اعلام کرد. در سال ۲۰۱۱، پارلمان تایلند یینگلاک شیناواترا را به‌عنوان اولین زن و بیست‌وهشتمین نخست‌وزیر این کشور انتخاب کرد. یینگلاک با کسب ۲۶۵ رأی از ۵۰۰ کرسی پارلمان (۵۲ درصد آرا) پیروز شد. او در ۷ مه ۲۰۱۴ با تصمیم جنجالی دادگاه قانون اساسی از سمت خود برکنار شد.