stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تاکتیک‌ها و سازمان نظامی مغول

تاکتیک‌ها و سازمان‌های نظامی مغول امپراتوری مغول را قادر ساخت تقریباً تمام قاره آسیا، خاورمیانه و بخش‌هایی از شرق اروپا را تسخیر کند. این سیستم در ابتدا با گسترش سبک زندگی عشایری مغولان به وجود آمد. سایر عناصر توسط چنگیز خان، ژنرال‌ها و جانشینان او اختراع شده‌اند. مغولان فن آوری‌های مفیدی را برای حمله به استحکامات از فرهنگ‌های دیگر اقتباس کردند. کارشناسان فنی خارجی در ساختار فرماندهی ادغام شدند. در بسیاری موارد، مغول‌ها توانستند با ارتش‌های مخالفی که به طرز قابل توجهی بزرگتر بودند بجنگند و آنها را شکست دادند.
انتقال نیروها بین واحدها به صورت ممنوع بود. رهبران در هر سطح دارای مجوز قابل توجهی برای اجرای دستورهای خود به روشی بودند که به نظر آنها بهترین بود. این ساختار فرماندهی بسیار انعطاف‌پذیر بود و به ارتش مغول اجازه می‌داد تا به صورت گسترده حمله کند، به گروه‌های کوچکتر تقسیم شود تا دشمن را محاصره کنند یا آنها را به کمین سوق می‌دهند یا آنها را به گروه‌های کوچک تقریباً ۱۰ نفره تقسیم کنند تا بتوانند یک ارتش فراری و شکست خورده را از بین ببرند. آنان هرچند که به عنوان یک واحد می‌جنگیدند اما سربازان جداگانه مسئولیت تجهیزات، اسلحه‌ها و حداکثر پنج سوار را بر عهده داشتند. خانواده‌ها و گله‌ها، آنها را در سفرهای خارجی همراهی می‌کردند.
بالاتر از همه یگان‌ها، یک نیروی نخبه به نام کشیک (مغول) وجود داشت. آنها به عنوان نگهبان امپراتوری مغول و همچنین یک زمین تعلیم برای افسران جوان بالقوه عمل می‌کردند. سبتای، یک ژنرال مقتدر مغول، فعالیت خود را از کشیک (مغول) آغاز کرد.
| نام واحد نظامی | تعداد مردان |
| --- | --- |
آربان: ده
زون: صد
مینگان: هزار
تومن (واحد): ده هزار
تحرک

هر سرباز مغول به‌طور معمول از ۳ یا ۴ اسب نگهداری می‌کرد. تغییر اسب‌ها معمولاً به آنها اجازه می‌داد تا روزها بدون توقف یا فرسودن حیوانات، با سرعت بالا سفر کنند. وقتی یک اسب خسته می‌شد، سوار پیاده می‌شد و به سوار اسب دیگری می‌شد. اگرچه اسب استفاده شده هنوز باید به سفر ادامه می‌داد، اما بدون سنگینی سوارکار این کار را انجام می‌داد. توانایی آنها برای زندگی در خارج از سرزمین خودشان و در شرایط سخت و استفاده از حیوانات (مخصوصاً شیر مادیان) باعث شد ارتش آنها به مراتب کمتر از ارتش‌های دیگر وابسته به سیستم سنتی کشاورزی باشد. در بعضی موارد، مانند حمله به مجارستان در اوایل سال ۱۲۴۱، آنها تا ۱۰۰ مایل (۱۶۰ کیلومتر) در روز حرکت می‌کردند که همچنین سرعتی را سایر ارتش‌های زمان هرگز ندیده بودند.
تحرک سربازان منفرد امکان اعزام آنها را در مأموریت‌های جستجوی موفقیت‌آمیز، جمع‌آوری اطلاعات در مورد مسیرها و جستجوی زمینی متناسب با تاکتیک‌های جنگی مغولان فراهم می‌ساخت.
در حمله مغول به روس کیف آنها از رودخانه‌های یخ زده به عنوان بزرگراه استفاده می‌کردند و فصل زمستان که معمولاً برای هر فعالیت عمده به دلیل سرما انجام نمی‌شود، به زمان ترجیح مغول‌ها برای حمله تبدیل شد.
آموزش و نظم و انضباط

ارتشهای مغول بارها و بارها سوارکاری، تیراندازی با کمان و تاکتیک‌های واحد، صف آرایی و تغییر موقعیت را تمرین می‌کردند. این آموزش‌ها سخت، اما نه بیش از حد سخت یا غیر منطقی، انجام می‌شد.
مغولان از گرفتاری‌های نظم و انضباط بیش از حد سفت و سخت مدیریت میکرو جلوگیری کردند، این نوع مدیریت در طول تاریخ مانع نیروهای مسلح شده بود. با این حال، همه اعضا باید بی قید و شرط وفادار به یکدیگر و به مافوق خود و به ویژه به خان بودند. اگر یک سرباز در جنگ از خطر فرار کند، او و ۹ رفقایش از همان بخش با هم به مجازات اعدام محکوم می‌شدند.
سواره نظام

مغول‌ها به همان اندازه‌ای که از خودشان محافظت می‌کردند،از اسب‌های خود مراقبت می‌کردند و آنها را با زره می‌پوشاندند. زره اسب به پنج قسمت تقسیم شده بود و این زره برای محافظت از هر قسمت از اسب از جمله پیشانی که دارای یک صفحه ساخته شده خاص بود که به هر طرف گردن بسته شده بود، طراحی شده بود.
اسب مغولی نسبتاً کوچک، اما بسیار سرسخت، خودکفا و پراستقامت هستند. این اسب‌ها می‌توانند در آب و هوایی که منجر به کشته شدن نژادهای دیگر می‌شود، زنده بمانند و مغول‌ها را قادر ساختند حملات زمستانی موفقیت‌آمیز به روسیه انجام دهند. اسب‌های مغول به‌طور معمول نیازی به تهیه روزانه غلات ندارند. توانایی آنها برای به دنبال علوفه و ترکه گشتن با نیروی خود - و برای زنده ماندن با چنین علوفه‌هایی - ارتش مغول را از نیاز به تأمین علوفه رهایی بخشید. اسب‌های مغول استقامت عالی دارد. در ۳۰ کیلومتر مسابقه‌های سنتی بین اسب‌های مغول و نژادهایی مانند عرب یا تروبرد، مشخص شده‌است که دومی سریع تر هستند، اما اسب‌های مغول بهتر قادر به دویدن هستند. طبیعت خستگی ناپذیر اسب مغول به این معنی بود که می‌توانست مدت بیشتری در جنگ تازه‌نفس بمانند و به ارتش‌های چنگیزخان، مزیت استقامت بخشید.
اسب مغول که به عنوان ماشین جنگی در نظر گرفته می‌شود وسیله نقلیه همه‌کاره ای که نیاز به گاز یا نگهداری کمی دارد و بسیار خوب امکان پیمودن مسافت را فراهم می‌کند. یک جنگجو به گله خود تکیه می‌کرد تا غذاهای اصلی شیر و گوشت را برای او فراهم کند. پوست حیوان، تسمه، کفش و زره پوش؛ مدفوع خشک شده به عنوان سوخت برای آتش خود استفاده می‌شد. مو برای طناب، نشان‌های نبرد، آلات موسیقی و تزئینات کلاه خودها؛ شیر نیز برای اطمینان از پیروزی در مراسم‌های شمن باوری استفاده می‌شد؛ و شکار جهت سرگرمی که اغلب به عنوان آموزش نظامی نیز بکار می‌آمد. اگر جنگجو در جنگ می‌مرد، گاه اسب وی نیز با او قربانی می‌شد تا در آخرت سوارش شود.
نقطه ضعف اسب‌های مغول عدم سرعت آنها بود. آنها در شرایط مساوی با اسب‌های بزرگتر از مناطق دیگر، و در مسابقات مسافت‌های کوتاه بازنده می‌شدند. با این حال، از آنجا که بیشتر از ارتش‌های دیگر زره‌های سنگین تر حمل می‌کردند، مغول‌ها هنوز هم می‌توانستند از اکثر سوارکاران دشمن در نبرد پیشی بگیرند. علاوه بر این، اسب‌های مغول بسیار بادوام و محکم بودند و به مغول‌ها اجازه می‌دادند به سرعت در مسافت‌های بزرگ حرکت کنند، غالباً دشمنانی را غافلگیر کننده که انتظار داشتند آنها روزها یا حتی چند هفته بعد برسند.
همه اسبها به رکاب مجهز بودند. این مزیت فنی باعث می‌شد تا کمانداران مغول بتوانند بدن بالایی خود را بچرخانند و از همه جهت از جمله به عقب شلیک کنند.
هر سرباز دو تا چهار اسب داشت - بنابراین وقتی یک اسب خسته می‌شد می‌توانست به یکی دیگر سوار شود. این امر آنها را به یکی از سریعترین ارتش‌های جهان تبدیل کرد، اما همچنین ارتش مغول را در برابر کمبود علوفه آسیب‌پذیر کرد. لشکرکشی در مناطق خشک مانند آسیای میانه یا مناطق جنگلی جنوب چین به همین دلیل دشوار و حتی در زمینهای استپی که برای چرا ایدئال بودند، یک سپاه مغول مجبور می‌شد برای اطمینان از چرای کافی برای گله‌های بزرگ اسب خود همواره در حرکت باشد.
تدارکات > آذوقه

ارتشهای مغول سبک سفر می‌کردند تا حد زیادی قادر بودند در خارج از سرزمینشان زندگی کنند. تجهیزات آنها شامل قلاب ماهی و سایر ابزارهایی بود که باعث می‌شد هر یک از جنگجوها غیر وابسته به هر منبع تأمین ثابت باشد.
تدارکات > ارتباطات

مغولان برای انتقال سریع پیام‌های کتبی، سیستمی از ایستگاه‌های انتقال اسب به نام calledrtöö درست کرده بودند، مشابه راه شاهی در ایران باستان که انتقال سریع پیامهای نوشتاری از این راه انجام می‌شد.
لباس فرم

لباس اصلی مرد مبارز مغول شامل یک کت سنگین بود که توسط کمربند چرمی در کمر بسته شده بود. شمشیر، خنجر و احتمالاً تبر خود را از کمربند آویزان می‌کردند.
سلاح‌ها

کمانداران سوارکار بخش عمده ای از ارتشهای امپراتوری مغول بودند.
سلاح‌ها > کمان مغولی

مغول‌ها می‌توانستند یک پیکان را بیش از ۲۰۰ متر (۶۶۰ فوت) شلیک کنند. پرتاب تیرهای هدفمند در فاصله ۱۵۰ یا ۱۷۵ متر (۴۹۲ یا ۵۷۴ فوت) امکان‌پذیر بود.
سلاح‌ها > شمشیر

شمشیرهای مغول شمشیر هلالی شکل بود که از آن برای حملات مخفی استفاده می‌کردند اما به دلیل شکل و ساختار آن می‌توانستند از آن برای برش و رانش نیز استفاده کند. استفاده از این شمشیر بر روی اسب آسان‌تر بود. رزمندگان می‌توانستند شمشیر را با گرفتن یک دست یا دو دست استفاده کنند. تیغه آن معمولاً به طول (۰٫۷۶ متر) و طول کلی شمشیر با دسته تقریباً ۱ متر بود.
سلاح‌ها > باروت > سلسله کین

اولین حمله هماهنگ شده مغول به دودمان کین (۱۲۳۴–۱۱۱۵) در سال ۱۲۱۱ اتفاق افتاد و فتح کامل آن تا سال ۱۲۳۴ محقق نشد. در سال ۱۲۳۲ مغولان محاصره کایفنگ توسط مغول را انجام دادند و اسلحه باروت را به همراه سایر روشهای معمول تر محاصره مانند ساخت حصارها، برجهای نگهبانی، سنگرها، پاسدار خانه‌ها مستقر کردند؛ و اسیر چینی‌ها را مجبور به حمل و نقل لوازم و پر کردن خندق‌ها کردند.
سلاح‌ها > باروت > دودمان سونگ

ماشین جنگی مغول به سمت جنوب حرکت کرد و در سال ۱۲۳۷ در حمله به شهرستان شوو (امروزی]، آن‌هوئی از بمب‌های باروت [هوو پائو] برای سوزاندن برجهای دفاعی استفاده کردند. این بمب‌ها ظاهراً کاملاً بزرگ بودند. چند صد نفر یک بمب را شلیک می‌کردند و اگر بمب به برج برخورد می‌کرد بلافاصله می‌توانست آن را خرد کند.
سلاح‌ها > باروت > اروپا و ژاپن

باروت ممکن است در طول تهاجم مغول‌ها به اروپا مورد استفاده قرار گرفته باشد. استفاده از «منجنیق آتش»، «پائو» و «تیراندازهای نفتی» در برخی منابع ذکر شده‌است. با این حال، طبق گفته تیموتی می، هیچ مدرک مشخصی مبنی بر اینکه مغول‌ها از اسلحه باروت به‌طور منظم در خارج از چین استفاده می‌کردند وجود ندارد.
اندکی پس از حمله مغول به ژاپن (۱۲۷۴–۱۲۸۱)، ژاپنی‌ها یک نقاشی از این جنگ ترسیم کردند که بمبی را نشان می‌داد. این بمب به زبان ژاپنی «تتسوهائو» خوانده می‌شود.
سلاح‌ها > باروت > توپ دستی

به‌طور سنتی، قدمت ظهور اولین توپ دستی، اواخر قرن سیزدهم میلادی، درست پس از تسخیر سلسله سونگ توسط مغول در نظر گرفته می‌شود.
سلاح‌ها > منجنیق و ماشین‌آلات

فناوری یکی از جنبه‌های مهم جنگ مغولستان بود. به عنوان مثال، ابزارهای محاصره بخش مهمی از جنگ چنگیز خان به ویژه در حمله به شهرهای مستحکم بودند. ابزارهای محاصره از هم مجزا بودند و توسط اسب‌ها حمل می‌شدند تا در محل نبرد بازسازی شوند، این روش در ارتش‌های اروپایی نیز معمول بود.
سلاح‌ها > منجنیق و ماشین‌آلات > حَشَر

یک تاکتیک متداول استفاده از آنچه بود که حَشَر «خاراش» خوانده می‌شد. در طی محاصره، مغول‌ها اسیرانی را که در جنگ‌های قبلی اسیر شده بودند را در محاصره‌ها و نبردها به صف جلو جا می‌داند. غالباً پیکان‌های دشمن به این "سپرهای انسانی " برخورد می‌کرد، بنابراین رزمندگان مغول ایمن‌تر بودند.
فن تدابیر جنگی

تاکتیک‌های میدان جنگ مغول ترکیبی از آموزش‌های استادانه با ارتباطات عالی و نظم و انضباط در هرج و مرج جنگ بود. آنها تقریباً در هر فرصتی تمرین می‌کردند، بنابراین وقتی جنگی رخ می‌داد، می‌توانستند بر همین اساس واکنش نشان دهند. مغول‌ها همچنین از افسران درجه دار خود به خوبی محافظت می‌کردند.
فن تدابیر جنگی > هوشمندی و برنامه‌ریزی

مغولها قبل از هرگونه تهاجم، با احتیاط از دشمنان خود تجسس و جاسوسی می‌کردند. قبل از حمله به اروپا، باتو و سبتای تقریباً ده سال جاسوسان را به قلب اروپا فرستادند و نقشه‌هایی از جاده‌های قدیمی روم، ایجاد مسیرهای تجاری و تعیین سطح توانایی هر قلمروی پادشاهی در مقابل تهاجم را بررسی کردند. آنها حدس‌های حساب شده‌ای راجع به تمایل هر یک از قلمروهای پادشاهی برای کمک به دیگران و توانایی آنها در مقاومت به تنهایی یا با هم را داشتند. همچنین، هنگام حمله به یک منطقه، مغول‌ها تمام آنچه لازم بود را برای تسخیر کامل شهر یا شهرها انجام می‌دادند. برخی از تاکتیک‌ها منحرف کردن مسیر رودخانه‌ها از شهر یا روستا بود.
فن تدابیر جنگی > جنگ روانی و فریب

مغول‌ها از جنگ روانی بسیار با موفقیت در بسیاری از جنگ‌های خود، به خصوص از روش گسترش رعب و وحشت در شهرها و روستاها استفاده می‌کردند. آنها اغلب فرصتی برای دشمن برای تسلیم و ادای احترام و باج، به جای غارت و نابودی ارائه می‌کردند. آنها می‌دانستند که جمعیت یکجانشین در هنگام فرار از خطر به مانند جمعیت عشایری آزاد نیستند و تخریب شهرها آنان بدترین رویدادی بود که یک جمعیت یکجانشین می‌توانست تجربه کند. وقتی شهرها پیشنهاد مغول را می‌پذیرفتند، آنها، در امان بودند اما برای حمایت از فتح حمله مغول نیروی انسانی، تجهیزات، و دیگر خدمات مورد نیاز بود.
اما اگر از پذیرفتن پیشنهاد مغول امتناع می‌شد، مغول‌ها به شهر یا روستا حمله می‌کردند و آن را ویران می‌کردند، اما به تعدادی از غیرنظامیان اجازه می‌دادند که فرار کنند و قتل و ویرانی آنان را به دیگران گزارش کنند. این گزارش‌ها ابزاری اساسی برای تحریک ترس در دیگران بودند. با این حال، هر دو طرف درگیر غالباً با انگیزه متفاوت در مبالغه حوادث بد شهرت داشتند. به همین دلیل، در مورد داده‌های خاص (مانند آمار تلفات) که در منابع معاصر شرح داده شده‌است باید با دقت ارزیابی صورت گیرد.
راه دیگری که مغولان از فریب استفاده می‌کردند، گره زدن شاخه‌های درخت یا برگ‌ها پشت اسب‌های‌شان بود. آنها شاخ و برگ‌ها را پشت اسب به منظور ایجاد طوفان‌های گرد و غبار در پشت تپه‌ها می‌کشیدند تا در مقابل دشمن به عنوان حمله ارتشی بسیار بزرگتر ظاهر شوند و بدین ترتیب دشمن را وادار به تسلیم کنند. از آنجا که هر سرباز مغول بیش از یک اسب داشت، به زندانیان و غیرنظامیان اجازه می‌دادند قبل از درگیری بر اسب‌ها سوار شوند و بدین شکل در بزرگی نیروی انسانی خود اغراق کنند.
فن تدابیر جنگی > ادغام

همان‌طور که آنها سرزمین‌های مردم جدید را فتح می‌کردند، به میل خود یا به نحوی دیگر، مردان سرزمین‌های فتح شده در ارتش مغول ادغام می‌شدند؛ بنابراین، هنگامی که آنها به مناطق دیگر پیشروی می‌کردند، تعداد سربازان آنها افزایش می‌یافت. مثال بارز این سقوط بغداد (۱۲۵۸) بود که در طی آن بسیاری از افراد با قوم‌های گوناگون تحت سلطنت مغول می‌جنگیدند. با وجود این ادغام، مغول‌ها هرگز نتوانستند وفاداری طولانی مدت از مردمان مستقر در ممالک تسخیر کرده خود به‌دست آورند.
تاکتیک‌های زمینی > جناح‌بندی

در تمام شرایط جنگ، سربازان بسته به شرایط مورد نیاز، به واحدهای مجزا از ۱۰، ۱۰۰، ۱۰۰۰ یا ۱۰۰۰۰ نفری تقسیم می‌شوند. اگر تعداد سربازان تقسیم شده از نیروی اصلی، قابل توجه بود، به عنوان مثال ۱۰٬۰۰۰ نفر یا بیشتر، این واحد به یک فرمانده مهم یا نفر دوم فرماندهی تحویل داده می‌شد، در حالی که رهبر اصلی در خط مقدم بود.
تاکتیک‌های زمینی > محاصره و باز کردن

نکته اصلی در مانورهای محاصره شهرها قطع فرار از هر دو طرف بود. اگر اوضاع در یکی از جبهه‌ها یا پهلوها بدتر می‌شد، رهبر از فراز تپه یک قسمت از ارتش را برای پشتیبانی از بخش دیگر هدایت می‌کرد.
تاکتیک‌های زمینی > عقب‌نشینی مصنوعی

مغولها معمولاً برای اجرای عقب‌نشینی مصنوعی، که شاید دشوارترین تاکتیک میدان جنگ باشد، تمرین می‌کردند.
سربازان مغول در حال استفاده از کمان، در جامع‌التواریخ توسط رشیدالدین، ۱۳۰۵–۱۳۰۶.
تصویر «تتسوهائو» که در موزه تاریخ گنکو نگهداری می‌شود. «تتسوهائو» نوعی مواد منفجره نارنجک مانند و حاوی باروت است که توسط قوای مغول در حمله به ژاپن استفاده می‌شد.
ترسیم مغول‌ها در خارج از ولادیمیر (شهر) احتمالاً آنان خواستار تسلیم قبل از غارت شهر هستند.
حمله به موهی (بخشی از مجارستان امروزی) تقسیم سپاه مغول به بیش از سه آرایش جداگانه و یک صف زیر فرمان سبتای که حریف را از سمت راست می‌چرخاند.
مونالیزومب

| پادتن مونوکلونال | پادتن مونوکلونال |
| --- | --- |
گونه: ?
منبع: Humanized
هدف: NKG2A
وضعیت قانونی: وضعیت قانونی
وضعیت قانونی:  آزمایشی 
شناسه‌ها: شناسه‌ها
شمارهٔ سی‌ای‌اس: 1228763-95-8
کم‌اسپایدر: none
مونالیزومب (انگلیسی: Monalizumab) یک داروی آزمایشی است که هم‌اکنون جهت درمان روماتیسم مفصلی، سرطان‌های دستگاه تناسلی زنان و برخی سرطان‌های دیگر تحت پژوهش و بررسی است.
مونالیزومب یک پادتن مونوکلونال است که پروتئین NKG2A را هدف قرار می‌دهد. این دارو یک «مهارکننده وارسی ایمنی» (checkpoint inhibitor) است.
توپولف تو-۱۴

| توپولف تو-۱۴ | توپولف تو-۱۴ |
| --- | --- |
کاربری: Torpedo bomber
تولیدکننده: توپولف
نخستین پرواز: ۱۳ اکتبر ۱۹۴۹
معرفی: ۱۹۵۲
بازنشستگی: ۱۹۵۹
کاربر اصلی: Soviet Naval Aviation
تعداد ساخته‌شده: About ۱۵۰
توپولف تو-۱۴ (به انگلیسی: Tupolev Tu-14) یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ توپولف در کشور اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی است. این هواگرد برای نخستین بار در ۰۱۹۴۹−۱۰−۱۳ ۱۳ اکتبر ۱۹۴۹ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
متروی نووسیبیرسک

| متروی نووسیبیرسک | متروی نووسیبیرسک |
| --- | --- |
Entrance pavilion of Ploschad Marksa metro station: Entrance pavilion of Ploschad Marksa metro station
اطلاعات: اطلاعات
مکان: نووسیبیرسک، روسیه
نوعی ترابری: قطارشهری
تعداد خطوط: ۲
تعداد ایستگاه‌ها: ۱۳
مسافران روزانه: ۲۲۵٬۰۰۰ (متوسط روزانه. , ۲۰۱۲)
اداره: اداره
آغاز بهره‌برداری: ۱۹۸۶
تعداد قطارها: 22 class 81-۷۱۷/۸۱–۷۱۴
فنی: فنی
طول سیستم: ۱۵٫۹ کیلومتر (۹٫۹ مایل)
متروی نووسیبیرسک (انگلیسی: Novosibirsk Metro) سیستم قطار شهری زیرزمینی در نووسیبیرسک، روسیه است.
این مترو که در سال ۱۹۸۶ تأسیس شده دارای ۲ خط، ۱۳ ایستگاه و ۱۵٫۹ کیلومتر طول می‌باشد.
نگارخانه

Metro Bridge over the Ob
Beryozovaya Roscha Station
میکل اگو

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  میکل ان‌دوبوسی اگو
زادروز:  ۲۷ مهٔ ۱۹۹۳ ‏(۳۱ سال)
زادگاه:  بنین، نیجریه
قد:  ۱٫۸۴ متر (۶ فوت ۱⁄۲ اینچ)
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  بورسااسپور
شمارهٔ پیراهن:  ۴۶
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۱۱–۲۰۱۲:  پورتو
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۵ |  پورتو بی |  ۶۹ |  (۲) |
| ۲۰۱۴– |  پورتو |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۶ |  ← کلوب بروژ (قرضی) |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ |  ← ویتوریا ستوبال (قرضی) |  ۲۷ |  (۰) |
| ۲۰۱۷– |  ← بورسااسپور (قرضی) |  ۱۱ |  (۲) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۷– |  نیجریه |  ۴ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱ اوت ۲۰۱۷.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۴ ژوئن ۲۰۱۷:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱ اوت ۲۰۱۷.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۴ ژوئن ۲۰۱۷
میکل ان‌دوبوسی اگو (انگلیسی: Mikel Ndubusi Agu؛ زادهٔ ۲۷ مهٔ ۱۹۹۳) بازیکن فوتبال اهل نیجریه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به پورتو، کلوب بروژ، ویتوریا ستوبال و بورسااسپور اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال نیجریه بازی کرده‌است.
مردی به نام اوه (رمان)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نسخه انگلیسی کتاب (ایالات متحده): نسخه انگلیسی کتاب (ایالات متحده)
نویسنده(ها): فردریک بکمن
عنوان اصلی: En man som heter Ove
زبان: انگلیسی
موضوع(ها): رمان
گونه(های) ادبی: کمدی-رومانتیک
ناشر: انتشارات سایمون شوستر
تاریخ نشر: ۲۰۱۲ سوئد   ۲۰۱۳ ایالات متحده
گونه رسانه: چاپی
شمار صفحات: ۳۶۸ صفحه (سوئد)   ۳۴۷ صفحه (ایالات متحده)
شابک: شابک ‎۹۷۸−۱−۴۷۶۷−۳۸۰۲−۴
مردی به نام اوه (سوئدی: En man som heter Ove) نام رمانی از نویسنده سوئدی فردریک بکمن است که به زبان سوئدی در سال ۲۰۱۲ منتشر شد. این رمان در سال ۲۰۱۳ به زبان انگلیسی منتشر شد و ۱۸ ماه پس از انتشار به فهرست کتاب‌های پرفروش نیویورک تایمز رسید و به مدت ۴۲ هفته در این فهرست ماند.
فردریک بکمن پس از خواندن مقاله‌ای در مورد مردی به نام اوه که هنگام خرید بلیت در یک موزه هنر دچار بیماری شده بود، برای این کتاب الهام گرفت. او شروع به نوشتن پست‌های وبلاگی تحت عنوان "من مردی هستم به نام اوه" کرد، جایی که در مورد ناراحتی‌های حیوان خانگی خود نوشت. در نهایت، او متوجه شد که نوشته‌هایش پتانسیل خلق یک شخصیت داستانی جالب را دارد.
داستان

داستان درباره پیرمردی سوئدی به نام اوه است که بسیار بد اخلاق است؛ ولی با آمدن همسایه جدید به محله‌شان اخلاق او بهتر می‌شود.
اقتباس سینمایی

فیلم سوئدی مردی به نام اوه به کارگردانی هانس هولم با بازی رولف لاسگارد، که توسط نوردیسک فیلم در ۲۵ دسامبر ۲۰۱۵ اکران شد. این فیلم نامزد شش جایزه در پنجاه و یکمین جوایز گلدبگ شده، ازجمله بهترین فیلم. این فیلم سینمایی به عنوان فیلم منتخب سوئد برای جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی‌زبان در هشتاد و نهمین دوره جوایز اسکار بود.
فیلم آمریکایی مردی به نام اتو با بازی تام هنکس که در ۳۰ دسامبر ۲۰۲۲ منتشر شد.
مسابقات فرمول یک فصل ۱۹۸۸

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
مسابقات جهانی فرمول یک ۱۹۸۸  : مسابقات جهانی فرمول یک ۱۹۸۸  
| قبلی: | ۱۹۸۷ | بعدی: | ۱۹۸۹ |
مسابقه بر پایهٔ کشور مسابقه بر پایهٔ فصل: مسابقه بر پایهٔ کشور مسابقه بر پایهٔ فصل
مسابقات فرمول یک فصل ۱۹۸۸ در سال ۱۹۸۸ میلادی برگزار شد. در این مسابقات آیرتون سنا (به انگلیسی: Ayrton Senna) از تیم مک‌لارن و با خودروی هوندا به قهرمانی رسید وی که در آغاز مسابقه در خط ۱۳ قرار داشت، بهترین زمان خود را در دور ۳ به دست آورد و در مجموع صاحب ۹۰ امتیاز شد.
مشترک‌المنافع (ناحیه‌های جزیره‌ای ایالات متحده)

مشترک‌المنافع (انگلیسی: Commonwealth) این سرزمین‌ها عبارتند از: جزایر ماریانای شمالی، نام کامل آن جزایر مشترک‌المنافع ماریانای شمالی و پورتوریکو است.
این اصطلاح همچنین توسط فیلیپین در بیشتر دوره خود تحت حاکمیت ایالات متحده، زمانی که به‌طور رسمی فیلیپین مشترک‌المنافع نامیده می‌شد، استفاده می‌شد.
مومیایی شاهزاده هخامنشی

فروهر از نماد های هخامنشی
مومیایی پارسی (به انگلیسی: Persian Princess) یک مومیایی ایرانی در پاکستان بود. این مومیایی در سال ۲۰۰۰ کشف شد و خبر آن به تمام جهان مخابره گردید. پس از بررسی‌های گسترده مشخص گردید که این مومیایی یک مومیایی جعلی است و متعلق به یک قربانی کشته‌شده در سال ۱۹۹۶ است.
ماجرا > لو رفتن جعلی بودن مومیایی

یک زن ایرانی که از طریق ضربه‌ای شدید به گردنش کشته شده از قبر خارج و به حالتی بسیار استادانه با مواد شیمیایی تبدیل به یک مومیایی می‌شود و جهت فروش به مبلغ ده‌ها میلیون دلار توسط واسطه‌ای به یک موزه در نیویورک ارائه می‌گردد.
موزه متروپولیتان در نیویورک از فردی به نام ماسکارا که نه تنها از متخصصین برجسته در زمینه باستان‌شناسی ایران است، بلکه تخصص ویژه در فاش کردن کپی‌های تقلبی از آثار باستان‌شناسی نیز دارد دعوت کرد تا قبل از خرید، نظر خود را در این زمینه به موزه ارائه دهد. او هنگامی که یک ایرانی در نیویورک، به‌نام امان‌الله ریگی با وی تماس می‌گیرد و چهار عکس از مومیایی برایش ارسال می‌کند در این زمینه مشکوک می‌شود.
وی اعلام کرد در این که این جنایت و تبدیل جسد این دختر نگون‌بخت به یک مومیایی در ایران صورت گرفته شکی ندارد.
باستان شناسان و برجسته‌ترین پزشکان دنیا که به پاکستان دعوت شده بودند توانستند رازی تکان‌دهنده را در مورد این مومیایی فاش کنند. باستان‌شناسان با ترجمه خط میخی استفاده شده در تابوت و ماسک طلایی روی صورت مومیایی آن را به این‌صورت ترجمه کردند:
من «رهو دوگونه» دختر خشایارشا پادشاه بزرگ هستم
باستان شناسان با بررسی بیشتر متوجه شدند که در خط میخی استفاده شده غلط‌های نگارشی وجود دارد که با خط‌های میخی باستانی موجود همخوانی ندارد. همچنین طرح اهورا مزدای استفاده شده در تابوت نیز با نمونه‌های باستانی موجود تطبیق نداشته‌است.
ماجرا > صاحب مومیایی

پس از اینکه باستان شناسان فاش کردند که این مومیایی تقلبی است سؤال بزرگ باقی‌مانده این است.
خانم اَسما ابراهیم از موزه ملی پاکستان در تمامی مراحل تا کشف تقلبی بودن جسد و تلاش پلیس در شناسایی جسد و یافتن افرادی که دست به این کار زده‌اند با این جسد بوده‌است. این دختر نگون‌بخت چه کسی است و چه کسانی دست به این جنایت زده‌اند. در این مورد از پروفسور کریس میل روی متخصص بین‌المللی کالبدشکافی و آناتومی از انگلستان دعوت شد تا به پاکستان سفر کند. مراحل شکافتن جسد و درآوردن آن از مومیایی ضخیم، سه ساعت به طول می‌انجامد.
پروفسور میل‌روی پس از معاینه جسد اعلام کرد که جسد متعلق به دختری است بالای ۲۵ سال که در سال ۱۹۹۶ در گذشته‌است. پروفسور میل‌روی، علت درگذشت دختر را وارد آمدن ضربه شدید به گردنش و شکسته شدن آن اعلام کرد و گفت که نمی‌توان با اطمینان اعلام کرد که آیا این ضربه حادثه بوده یا اینکه وی به قتل رسیده‌است؛ با توجه به درجه دمای بالای ایران یا پاکستان که جسد سریعاً تخریب می‌گردد جسد این دختر یا هرگز دفن نشده یا اینکه حداکثر یک شب پس از دفن شدن از خاک خارج شده‌است. او اعلام کرد با توجه به اینکه خشکاندن جسد این دختر نگون‌بخت به مقدار حدود نیم تن مواد شیمیایی نیاز داشته این عمل توسط افراد عادی صورت نگرفته‌است.
ماجرا > عاملان جعل

باستان شناسان نیز اعلام کردند که حداقل چندین نفر در این جنایت دست داشته‌اند که تعدادی از آن‌ها با تاریخ ایران باستان و مصر و چگونگی مومیایی کردن آشنایی داشته‌اند. همچنین جهت تهیه نقاب طلاییِ صورت این جسد مومیایی شده، از طلاکاری ماهر و حرفه‌ای استفاده شده، و نیز برای ساخت تابوت و حکاکی بر روی آن نیاز به نجاری زبردست و حکاکی بر روی سنگ آن هم به خط میخی ۲۶۰۰ سال پیش می‌بایست از یک سنگ‌تراش چیره‌دست استفاده شده باشد. با استفاده از تکنولوژی پیشرفته و اندازه‌های صورت این دختر عکسی به اصطلاح فانتومی از صورت وی ساخته شد و پلیس پاکستان زیر فشار و علاقه بین‌المللی تحقیقات گسترده‌ای را در این زمینه آغاز کرد و دو نفر در این زمینه دستگیر و بازجویی شدند.
ماجرا > کشف ابعاد دیگری از تقلب

پس از فاش شدن راز این مومیایی،  تقلبی بودن دو مومیایی دیگر که ادعا شده بود متعلق به ایران باستان است نیز فاش شد و این ترس وجود دارد که دو انسان دیگر نیز در این زمینه به قتل رسیده یا از قبور خود دزدیده شده باشند.
دعوی مالکیت

پیش از مشخص‌شدن جعلی بودن این مومیایی، سازمان میراث فرهنگی ایران، دولت پاکستان و طالبان مدعی تملک این مومیایی شده بودند.
مدرسه جعفری اسلامی اردبیل

| مدرسه جعفری اسلامی | مدرسه جعفری اسلامی |
| --- | --- |
نام: مدرسه جعفری اسلامی
کشور: ایران
استان: استان اردبیل
شهرستان: اردبیل
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: مدرسه
دیرینگی: دوره قاجار
دورهٔ ساخت اثر: دوره قاجار
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۴۰۵۱
تاریخ ثبت ملی: ۱۰ مهر ۱۳۸۰
مدرسه جعفری اسلامی مربوط به دوره قاجار است و در اردبیل، محله قدیمی، کوچه ارمنستان، نزدیک کلیسای‌حضرت‌مریم واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۰ مهر ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۰۵۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
توروبیا د سوریا

| توروبیا د سوریا | توروبیا د سوریا |
| --- | --- |
کشور: اسپانیا
بخش خودمختار: کاستیا و لئون
استان: سریا (استان)
فهرست دهستان‌های سریا: Torrubia de Soria
مساحت: مساحت
 • کل: ۵۲ کیلومتر مربع (۲۰ مایل مربع)
جمعیت (2004): جمعیت (2004)
 • کل: ۸۱
 • تراکم: ۱٫۶/کیلومتر مربع (۴/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
توروبیا د سوریا (به اسپانیایی: Torrubia de Soria) یکی از دهستان های اسپانیا است که در سریا واقع شده‌است.
خصوصیات

توروبیا د سوریا ۵۲ کیلومترمربع مساحت و ۸۱ نفر جمعیت دارد.