تمایز علامت تجاری
تمایز به دست آمده

یک علامت تجاری بدون شخصیت متمایز (به عنوان مثال علامت که به لحاظ ذاتی نیست متمایز است) نخست نامعلوم است. با این وجود، اکثر حوزه‌های قضایی هنوز می‌توانند چنین علامت‌هایی را ثبت کنند، اگر صاحب علامت تجاری می‌توانند، معمولاً با اشاره به شواهد استفاده، نشان می‌دهند که مصرف‌کنندگان در بازار منحصراً علامت را به عنوان مورد استفاده در کالاهای مشخص شده یا در ارتباط با خدمات مشخص شده، با یک منبع یا منبع تجاری خاص (یعنی صاحب علامت تجاری). «استفاده» ممکن است شامل استفاده مجاز توسط یک مجوز یا طرف دیگر باشد. اگر اداره علامت تجاری معتقد باشد که شواهد نشان می‌دهد که یک علامت به عنوان حقیقی «شخصیت متمایز» را «به دست آورده»، علامت ممکن است براساس تمایز پذیری پذیرفته شده برای ثبت نام پذیرفته شود.
ماهیت و میزان شواهد قابل قبول استفاده در بین حوزه‌های قضایی متفاوت است، گرچه شواهد مفیدترین، معمولاً شامل آمار فروش، جزئیات تبلیغات و هزینه‌های تبلیغاتی و نمونه‌هایی از مواد تبلیغاتی می‌باشد. نظرسنجی‌های مصرف‌کننده همچنین ممکن است به این نکته کمک کنند که مصرف‌کنندگان به‌طور عمده یک علامت غیرقابل تشخیص را با مالک مالک علامت تجاری و محصولات یا خدمات خود مرتبط می‌کنند. به‌طور کلی، شواهدی از استفاده ممکن است تنها زمانی قابل قبول یا مناسب باشد که برای مدت زمانی مشخص (به عنوان مثال سه سال قبل از تاریخ ثبت درخواست استفاده از علامت تجاری) پوشش داده شود و از صلاحیت محاکماتی باشد که در آن ثبت نام می‌شود.
اصطلاح تقارن به دست آمده در حوزه‌های اتحادیه اروپا و کشورهای مشترک‌المنافع مانند استرالیا، هنگ کنگ و انگلستان و صلاحیت قانون مشترک ایالات متحده (که همچنین از معنی ثانویه استفاده می‌کند) پذیرفته می‌شود. در ایالات متحده، اگر یک علامت تجاری برای یک دوره پیوسته حداقل پنج سال پس از تاریخ ثبت نام استفاده شود، حق استفاده از علامت و ثبت نام ممکن است «غیر قابل انکار» باشد (مثلاً برای لغو غیرقابل استفاده برای استفاده غیرقابل استفاده، اما نه برای تبدیل شدن به عمومی) در چنین مواردی، USPTO بررسی و تأیید می‌کند که آیا درخواست عدم اطمینان مطابق با الزامات قانونی است، اما آیا در طول پرونده‌های قانونی مربوط به ثبت نام می‌توان تعیین کرد که آیا ثبت نام غیرقانونی در قانون است یا نه.
عملکرد اساسی یک علامت تجاری منحصراً منبع تجاری یا مبدأ محصولات یا خدمات را شناسایی می‌کند، به‌طوری‌که یک علامت تجاری که به درستی نامیده می‌شود، منبع را نشان می‌دهد یا به عنوان نشان دهنده مبدأ به کار می‌رود. استفاده از علامت تجاری به این روش به عنوان استفاده از علامت تجاری شناخته می‌شود. برخی از حقوق انحصاری به یک علامت ثبت شده پیوست می‌شود که می‌تواند به وسیله یک اقدام برای نقض علامت تجاری اجرا شود، در حالی که حقوق علامت تجاری ثبت نشده می‌تواند به موجب قانون‌شکنی قانون مجازات محول شود.
لازم است ذکر شود که حقوق علامت تجاری به‌طور کلی از استفاده و / یا ثبت نام (نگاه کنید به زیر) علامت در ارتباط فقط با یک نوع خاص یا محدوده محصولات یا خدمات ناشی می‌شود. اگر چه گاهی ممکن است اقدام قانونی برای جلوگیری از استفاده از علامت در ارتباط با محصولات یا خدمات خارج از این محدوده (به عنوان مثال برای عبور) ممکن است گاهی اوقات امکان‌پذیر باشد؛ اما این به این معنی نیست که قانون علامت تجاری مانع استفاده از علامت توسط عمومی می‌شود. یک کلمه، عبارت یا علامت دیگری می‌تواند تنها از مزایای عمومی حذف شود تا صاحب علامت تجاری قادر به حفظ حقوق انحصاری در برابر این علامت در ارتباط با محصولات یا خدمات خاص باشد، در حالی که هیچ علامت تجاری دیگر وجود ندارد. برای مطالعه موردی در هر دو مفاهیم، ​​اپل سپاه و اختلافات خود را با Apple, Inc.