stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فرانسیس ازوهو

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ازوهو هنگام بازی برای نیجریه در سال ۲۰۱۷:  ازوهو هنگام بازی برای نیجریه در سال ۲۰۱۷
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Francis Odinaka Uzoho
زادروز:  ۲۸ اکتبر ۱۹۹۸ ‏(۲۶ سال)
قد:  ۱٫۹۶ متر (۶ فوت ۵ اینچ)
پست:  دروازه‌بان
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  دپورتیوو لاکرونیا
شمارهٔ پیراهن:  ۲۶
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۱۳–۲۰۱۶:  آکادمی اسپایر
۲۰۱۷:  دپورتیوو لاکرونیا
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۸ |  Deportivo B |  ۲۶ |  (۰) |
| ۲۰۱۷–۲۰۲۰ |  دپورتیوو لاکرونیا |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۸–۲۰۱۹ |  ← الچه (قرضی) |  ۷ |  (۰) |
| ۲۰۱۹ |  ← آنورتوسیس فاماگوستا (قرضی) |  ۳ |  (۰) |
| ۲۰۱۹–۲۰۲۰ |  ← اومانیا (قرضی) |  ۵ |  (۰) |
| ۲۰۲۰–۲۰۲۱ |  آپوئل |  ۱۹ |  (۰) |
| ۲۰۲۱– |  اومانیا |  ۱ |  (۰) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
|  |  Nigeria U17 |   |   |
| ۲۰۱۷– |  تیم ملی فوتبال نیجریه |  ۳ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۴:۰۰, ۵ دسامبر ۲۰۲۱ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۴:۰۰, ۵ دسامبر ۲۰۲۱ (UTC):  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۴:۰۰, ۵ دسامبر ۲۰۲۱ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۴:۰۰, ۵ دسامبر ۲۰۲۱ (UTC)
فرانسیس ازوهو (انگلیسی: Francis Uzoho؛ زادهٔ ۲۸ اکتبر ۱۹۹۸) بازیکن فوتبال اهل نیجریه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به تیم ملی فوتبال نیجریه اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال تیم ملی فوتبال زیر 17 سال نیجریه و تیم ملی فوتبال نیجریه بازی کرده‌است.
فرانچسکو تولدو

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
 :  
شناسنامه: شناسنامه
زادروز: ۲ دسامبر ۱۹۷۱
زادگاه: پادوآ، ایتالیا
قد: ۱۹۶سانتینتر
نام مستعار: امید دهنده
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی: بازنشسته از فوتبال
شمارهٔ پیراهن: ۱۲
پُست: دروازه‌بان
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
: آث.میلان
باشگاه‌های حرفه‌ای: باشگاه‌های حرفه‌ای
| سال‌ها | باشگاه‌ها | بازی (گل) |
|  | میلان ۱۹۸۹-۹۰ ۰(۰) هلاس ورونا(قرضی)۹۰-۹۱ ۰(۰) ترنتو(قرضی) ۹۱-۹۲ ۳۸(۰) راونا(قرضی) ۹۲-۹۳ ۳۱(۰) فیورنتینا ۹۳-۲۰۰۱ ۲۶۶(۰) اینتر میلان ۲۰۰۱-۱۰ ۱۴۸(۰) مجموع      ۴۸۳(۰) |  |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۹۵-۲۰۰۴ | تیم ملی فوتبال ایتالیا | ۰ |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
-: -
فرانچسکو تولدو (به ایتالیایی: Francesco Toldo) (زادهٔ ۲ دسامبر ۱۹۷۱ در ایتالیا) بازیکن فوتبال بازنشستهٔ اهل ایتالیا است که در پست دروازه‌بان بازی می‌کرد. وی تاکنون در تیم‌های میلان، هلاس ورونا، فیورنتینا و اینتر میلان بازی کرده و ۲۸ بازی ملی هم برای تیم ملی فوتبال ایتالیا انجام داده‌است.
در سال ۲۰۱۰ از دنیای فوتبال خداحافظی کرده است و اکنون یکی از اعضا تیم مدیریتی اینتر میلان می‌باشد.
جام بین قاره‌ای ۱۹۷۰

Football match
جام بین قاره‌ای ۱۹۷۰ یازدهمین دوره از جام بین قاره‌ای فوتبال بود که بین باشگاه فاینورد هلند، برنده جام باشگاه‌های اروپا ۷۰–۱۹۶۹، و تیم آرژانتینی استودیانتس، برنده جام لیبرتادورس ۱۹۷۰ برگزار شد.
تیم‌ها

| تیم | نحوه صعود | حضور قبلی |
| --- | --- | --- |
|  فاینورد | قهرمان جام باشگاه‌های اروپا ۷۰–۱۹۶۹ | اولین بار |
|  استودیانتس | قهرمان جام لیبرتادورس ۱۹۷۰ | ۱۹۶۸، ۱۹۶۹ |
مسیر تا قهرمانی > اروپا

|  فاینورد> مرحله |  فاینورد> حریف |  فاینورد> دور رفت |  فاینورد> دور برگشت |  فاینورد> م.ر. ب |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| یک‌شانزدهم نهایی |  کی‌آر | ۱۲–۲ | ۴–۰ | ۱۶–۲ |
| یک‌هشتم نهایی |  آث میلان | ۰–۱ | ۲–۰ | ۲–۱ |
| یک‌چهارم نهایی |  ووروارتس برلین | ۰–۱ | ۲–۰ | ۲–۱ |
| نیمه نهایی |  لگیا ورشو | ۰–۰ | ۲–۰ | ۲–۰ |
| فینال |  سلتیک | ۲–۱ | ۲–۱ | ۲–۱ |
مسیر تا قهرمانی > آمریکای جنوبی

|  استودیانتس> مرحله |  استودیانتس> حریف |  استودیانتس> دور رفت |  استودیانتس> دور برگشت |  استودیانتس> م.ر. ب |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| نیمه نهایی |  ریور پلاته | ۱–۰ | ۳–۱ | ۴–۱ |
| فینال |  پنیارول | ۱–۰ | ۰–۰ | ۱–۰ |
جزئیات بازی > بازی رفت

۲۶ اوت ۱۹۷۰
بازی رفت
| استودیانتس  | ۲–۲ |  فاینورد |
| --- | --- | --- |
|  اچکوپار  ۶'  ورون  ۱۲' | Report |  فن هنگم  ۲۱'  کیندوال  ۶۷' |
تماشاگران: ۵۰،۵۰۰
داور: رودی گلوکنر (آلمان غربی)
| 0 | 1 |
| --- | --- |
             استودیانتس :              فاینورد
جزئیات بازی > بازی برگشت

۹ سپتامبر ۱۹۷۰
بازی برگشت
| فاینورد  | ۱–۰ |  استودیانتس |
| --- | --- | --- |
|  ون دیل  ۶۳' | گزارش |  |
تماشاگران: ۶۳،۴۷۵
داور: آلبرتو تجادا (پرو)
| 0 | 1 |
| --- | --- |
             فاینورد :              استودیانتس
فرانک اشمولر

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۲۱ اوت ۱۹۶۶ ‏(۵۸ سال)
زادگاه:  هامبورگ
قد:  1.87m
پست:  مهاجم
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۰۰۰۰–۱۹۸۵:  باشگاه فوتبال هامبورگ
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۸۵–۱۹۸۷ |  باشگاه فوتبال هامبورگ |  ۲۹ |  (۴) |
| ۱۹۸۷–۱۹۸۸ |  والدهف مانهایم |  ۱۹ |  (۰) |
| ۱۹۸۸–۱۹۸۹ |  باشگاه فوتبال لیرسه |   |   |
| ۱۹۸۹–۱۹۹۲ |  KFC Germinal Ekeren |   |   |
| ۱۹۹۲–۱۹۹۴ |  باشگاه فوتبال هرتابرلین |  ۵۳ |  (۱۴) |
| ۱۹۹۵ |  باشگاه فوتبال اس‌سی فورتونا کلن |  ۱۲ |  (۱) |
| ۱۹۹۵–۱۹۹۷ |  SpVgg Unterhaching |  ۴۲ |  (۱۱) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۲۰۰۲–۲۰۰۸:  SV Heimstetten
۲۰۰۹–۲۰۱۳:  FC Ismaning
۲۰۱۳–۲۰۱۹:  SV Pullach
۲۰۱۹–۲۰۲۱:  1860 Munich II
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
فرانک اشمولر (انگلیسی: Frank Schmöller؛ زادهٔ ۲۱ اوت ۱۹۶۶) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هامبورگ، باشگاه فوتبال اس‌سی فورتونا کلن، باشگاه فوتبال هرتابرلین، و باشگاه فوتبال لیرسه اشاره کرد.
اصل انسان‌نگر

اصل انسان‌نگر یا اصل انسانی (به انگلیسی: Anthropic principle) گروهی از اصول است که سعی در مشخص کردن این دارند که چقدر مشاهدات ما از جهان از نظر آماری محتمل هستند؛ با توجه به این نکته که ما تنها می توانستیم در یک نوع خاص از جهان وجود داشته باشیم. به عبارت دیگر اگر قوانین جهان با پیدایش حیات سازگار نبود، اصلا امکان مشاهده علمی جهان امکانپذیر نبود. موافقین اصل انسان‌نگر ادعا می‌کنند که این اصل سن داشتن جهان و ثابتهای بنیادی فیزیکی ضروری برای پیدایش حیات خودآگاه را توضیح می‌دهد؛ زیرا اگر به گونه دیگری بود، ما اصلا وجود نداشتیم که مشاهده‌ انجام دهیم. استدلال انسان‌نگری اغلب برای بحث در مورد این موضوع استفاده می‌شود که ما در جهانی تنظیم‌شده زندگی می‌کنیم.
فرمول‌بندی‌های مختلفی از اصل انسان‌نگر موجود است. نیک باستروم ۳۰ فرمول‌بندی مختلف را برمی‌شمارد اما می‌توان آنها را بسته به نوع ادعاهای کیهان‌شناسی که مطرح می‌کنند، به قوی و ضعیف دسته‌بندی کرد. اصل انسان نگر ضعیف (WAP) مانند اصلی که توسط براندون کارتر تعریف شده، بیان می‌کند که جهان تنظیم‌شده ظاهری حاصل سوگیری گزینش است (به ویژه سوگیری بازماندگی). بیشتر این دیدگاهها از چندجهانی به عنوان جامعه آماری برای انتخاب کردن، بهره می‌برند. اصل انسان‌نگر قوی (SAP) که توسط جان دی بارو و فرانک تیپلر پیشنهاد شد؛ بیان می‌کند که جهان به نوعی محکوم به این بوده‌است که سرانجام خودآگاهی و حیات ساپین از درون آن ظهور کند.
بوجایه

| بوجایه | بوجایه |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: گیلان
شهرستان: لاهیجان
بخش: بخش مرکزی
دهستان: آهندان
جمعیت: ۵۵۱ نفر (سرشماری ۹۵)
بوجایه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان لاهیجان در استان گیلان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان آهندان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳٬۱۸۶ نفر (۸۸۸خانوار) بوده‌است.
بابل (مازندران)

| بابُل (به مازندرانی: بابِل) | بابُل (به مازندرانی: بابِل) |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: مازندران
شهرستان: بابل
بخش: مرکزی
نام(های) پیشین: مه‌میترا، مامطیر، بارفروش‌ده، بارفروش
سال شهرشدن: ۱۳۰۴
مردم: مردم
جمعیت: ۲۵۰٬۲۱۷ نفر (۱۳۹۵)
تراکم جمعیت: ۶۸۵۸ نفر بر کیلومتر مربع
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
مساحت: ۳۸ کیلومتر مربع
ارتفاع: ۲-
آب‌وهوا: آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه: ۱۷٬۱
میانگین بارش سالانه: ۸۹۹ میلی‌متر
روزهای یخبندان سالانه: ۰
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
ره‌آورد: عرق بهار نارنج، مرکبات، برنج، مربا، ترشیجات، صنایع دستی، ماهی
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۱۱
وبگاه: شهرداری بابل
شناسهٔ ملی خودرو:  ایران ۷۲ ج ،۸۲ ج ،۸۲ ص ،۸۲ م ،۹۲ ج، ۹۲ ص، ۹۲ م
کد آماری: ۱۱۵۴
  بابُل  روی نقشه ایران ۳۶°۲۰′شمالی ۵۲°۲۶′شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۳۴°شمالی ۵۲٫۴۴°شرقی﻿ / 36.34; 52.44   :   بابُل  روی نقشه ایران ۳۶°۲۰′شمالی ۵۲°۲۶′شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۳۴°شمالی ۵۲٫۴۴°شرقی﻿ / 36.34; 52.44   
 :  
بابُل (تلفظپرونده:Babol.ogg) (به مازندرانی: بابِل) مشهور به شهر بهارنارنج مرکز شهرستان بابل می‌باشد. این شهر به دو منطقه شهری تقسیم می‌شود. بابل در دوران زندیه، مرکز ولایت مازندران بود. این شهر مرکزی مازندران، مرکز منطقه ۱ مخابراتی کشور ایران و مرکز مخابرات استان مازندران می‌باشد. مردم بابل از قومیت طبری هستند که ریشه در قوم تپوری دارند و به زبان مازندرانی صحبت می‌کنند. جمعیت شهرِ بابل در سرشماری سال ۱۳۹۵ برابر با ۲۵۰۲۱۷ نفر بوده‌است. 
بابل یکی از شهرهای مهم شمال کشور از جنبه های تجاری، سیاسی، فرهنگی، درمانی، کشاورزی و دانشگاهی است. بابل دارای پیشینه‌ای قابل توجه می‌باشد، در گذشته به دلیل تجارت و عبور و مرور تاجران و بازرگانان در این شهر، آن را بارفروش می‌خواندند. بابل دارای ۲۰ دانشگاه و مؤسسه آموزش عالی است که مهم‌ترین دانشگاه این شهر دانشگاه صنعتی نوشیروانی از برترین دانشگاه های ایران در رتبه بندی موسسه بین المللی تایمز می باشد. همچنین بابل اولین شهر شمال کشور است که دانشگاه علوم پزشکی سراسری در آن تأسیس شد.
این شهر در حد فاصل دریای مازندران و رشته کوه البرز و ۲۱۴ کیلومتری شمال شرقی تهران (پایتخت ایران)، واقع شده‌است.
نام‌شناسی > وجه تسمیه بابل

مقالهٔ اصلی: نام بابل
بابل به معنی «جایی که آب فراوان دارد» است. بر اساس پژوهش‌های به‌دست آمده، نام «بابُـل» از دو تکواژ «با» و «بُل» تشکیل شده‌است. در گذشته تکواژ «با»، در لغت به معنی هر چیز مایع و در کاربرد روزانه به معنی «آب» استفاده می‌شد. کلمه «باران» یعنی «آبی که رانده می‌شود»، گواه این مطلب است. تکواژ «بُـل» نیز به معنی «فراوان و بسیار» است. در سال ۱۳۷۲ تحقیقاتی در مورد نام‌شناسی شهرهای باستانی مازندران به چاپ رسید که گویای این مطلب است. در کتاب حدود العالم (۳۷۲ ه‍.ق) نیز می‌آید: مامطیر شهرکیست با آب‌های روان و از وی حصیری خیزد سطبر و سخت نیکو که به تابستان به کار دارند» و در سخن اندر رودها می‌خوانیم: «و دیگر رودیست کی رود باوُل خوانند، از کوه قارن برود و بر مامطیر بگذرد و اندر دریای خزران افتد. از شواهد چنین برمی‌آید که از سده ۵ و ۶ ه‍.ق مامطیر رو به ترقی و توسعه نهاده، چنان‌که در اوایل سده هفتم بقول یاقوت حموی از جاهای برجسته طبرستان به‌شمار می‌آمد.
بر اساس روایت‌های محلی غیرمستند، پس از نفوذ بابی‌ها در شهر بارفروش در دهه ۱۲۶۰ قمری، در سال ۱۳۱۰ شمسی نام "بابل" به این شهر اطلاق شد. با این حال، این ادعا نیازمند تحقیقات بیشتری است و هیچ تأیید رسمی بر ارتباط نام "بابل" با حضور بابی‌ها در این منطقه وجود ندارد. در مقابل، برخی دیگر از محققان محلی بر این باورند که نامگذاری "بابل" به دلیل اسکان یهودیان اصفهانی در شهر بارفروش بوده است و انتخاب این نام اشاره‌ای به شهر تاریخی "بابل" (Babel) در عراق دارد. گفته می‌شود که در زمان انتخاب این نام، یهودیان نفوذ قابل‌توجهی در این شهر داشته‌اند.
برای درک بهتر نام "بابل" در عراق، باید اشاره کرد که در سال ۵۹۷ پیش از میلاد، نبوکدنصر دوم، امپراتور بابل، سرزمین یهودیه را تصرف کرد و بسیاری از ساکنان آن را که قادر به کار بودند، به بابل، پایتخت امپراتوری کلدانیان، به اسارت برد. در نتیجه، یهودیه به یکی از ایالات دورافتاده امپراتوری بابل تبدیل شد.
نام‌شناسی > نام‌های پیشین

نام این شهر در روزگاران کهن مه میترا بوده‌است. در زبان‌های هند و اروپایی قدیم کلمه دیو به معنای خدا می‌باشد. مازندرانی‌ها در زمان گسترش آیین زرتشتی از پذیرش این آیین سر باز می‌زدند. در بخش‌هایی از مازندران مردم پیرو آیین «دیو یسنا» بودند و در برابر آیین جدید مقاومت می‌کردند.
در مرآة البُلْدَان در باب وجه تسمیه بارفروش‌ده آمده‌است: در قدیم دهی بوده و بارهایی که با کشتی از جاجی ترخان به بندر مشهدسر می‌آوردند به آن ده حمل نموده و می‌فروخته‌اند. لهذا این قریه موسوم به بارفروش‌ده شده‌است.
منطقه مامطیر در طول قرون متمادی میزبان تمدن‌های مختلفی بوده و افراد ثروتمند اموال خود را در اعماق زمین‌های این ناحیه ذخیره می‌کردند. از اوایل دوره صفویه، استخراج اشیای گران‌بها از این منطقه رواج یافت و این اشیاء به عنوان "بار" شناخته می‌شدند. همچنین، فروش این اشیاء در همان محل انجام می‌گرفت، به همین دلیل این منطقه به نام "بارفروش" معروف شد
نام‌شناسی > تغییر نام بابل

در سال ۱۳۱۰ که نقشه‌کشی از شهر بابل آغاز می‌شود، به دستور رضاشاه پهلوی اول، نام این شهر از بارفروش به بابُل تغییر داده می‌شود. بابل در ۱۳۱۰/۹/۱ به این نام تغییر یافت. نام بابُل از نام رودخانهٔ باوُل یا بابُل گرفته شده‌است. حتی در روزگارانی که نام این شهر بارفروش بود، رودخانه‌ها و نهرهایی با نام‌های باوُل و بابل در میان مردم شهرت داشته‌است. وجود روستاهای تاریخی با نام‌های بابلکان، بابلکنار و … نیز گویای این ادعاست.
جغرافیا > آب و هوا

ارتفاع این شهر حدود ۲ متر از سطح دریاهای آزاد پایین‌تر است. شهر بابل بین ۳۶ درجه و ۳۴ دقیقه و ۱۵ ثانیه عرض شمالی و ۵۲ درجه و ۴۴ دقیقه و ۲۰ ثانیه طول شرقی از نصف‌النهار گرینویچ واقع شده‌است و با تهران ۵ دقیقه و ۱۵ ثانیه اختلاف ساعت دارد.
جغرافیا > آب و هوا > بادها

از بادهای مهم و فصلی این منطقه می‌توان به مواردی اشاره کرد:
سورتوک، از سیبری در زمستان، باد خوش آباد، دره نور، اوزروا، گیل وا، بادسام
جغرافیا > رودخانه‌ها

بابلرود: این رود از رودهای پرآب استان، در شهرستان بابل است که از کوه‌های سواد کوه سرچشمه می‌گیرد و شاخه مهم آن سجادرود است. این رود ۷۸ کیلومتر طول دارد که پس از گذر از غرب شهرستان بابل و آبیاری شالیزارهای بابل، در بابلسر به دریای مازندران می‌ریزد. مصب این رود محل خوبی برای تفریحات آبی است. عمق این رود در قسمت‌های مرکزی بسیار کم و در هنگام ریختن به دریا بسیار زیاد است.
جغرافیا > موقعیت جغرافیایی

شهر بابل در ۱۵ کیلومتری جنوب دریای مازندران قرار دارد و رشته کوه البرز نیز حدوداً در ۱۰ کیلومتری جنوب بابل قرار دارد و بابلرود نیز از غرب این شهر می‌گذرد. قرار گرفتن ۲ بزرگراه در ۳۰ کیلومتری غربی(هراز ۷۷) و ۱۵ کیلومتری شرقی(فیروزکوه ۷۹) شهر بابل، جایگاه ویژه‌ای به موقعیت مکانی این شهر داده‌است. قرار گرفتن این شهر در مرکز مازندران اهمیت موقعیت مکانی این شهر را دو چندان کرده‌است. شهر توریستی بابلسر و دریای مازندران در شمال این شهر قرار دارند که این نیز از دیگر دلایل اهمیت موقعیت مکانی این شهر است.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | سیمرغ بهنمیر | دریای مازندران  بابلسر و فریدونکنار | محمودآباد  (چالوس، رامسر، رشت) |  |
|  | قائم شهر  (مشهد، گرگان، ساری) |  | آمل |  |
|  | قائم شهر  (مشهد، گرگان، ساری) |    بابل     | آمل |  |
|  | قائم شهر  (مشهد، گرگان، ساری) |  | آمل |  |
|  | سوادکوه شمالی، سوادکوه  (به سمت تهران) | رشته کوه‌های البرز فیروزکوه | (به سمت تهران) |  |
جغرافیا > موقعیت جغرافیایی > ارتباط با دریا

بابل می‌تواند از راه‌های مختلف با دریا ارتباط داشته باشد که عبارتند:
مسیر اصلی، اتوبان بابل به بابلسر است که از شمال شهر بابل آغاز می‌شود و پس از گذر ۸ کیلومتر تا جاده ساحلی بابلسر ادامه دارد. این راه مطمئن‌ترین راه برای مسافران است.
از دیگر راه‌ها می‌توان به جادهٔ زرگرشهرِ بابل (سپاه دانش) اشاره کرد که به مرز میان بابلسر و فریدونکنار می‌رسد. این جاده از زرگرشهرِ بابل شروع می‌شود. این مسیر حدود ۲۰ کیلومتر طول دارد. این راه در محدوده شهرستان بابل، دارای ۴ خط (۲ خط رفت و ۲ خط برگشت) و بدون تفکیک است. در خارج از محدوده بابل عرض جاده، ۲ خطه (۱ خط رفت و ۱ خط برگشت) می‌شود و تا جاده ساحلی دریا مازندران ادامه می‌یابد.
راه دیگر جادهٔ بابل به بهنمیر است. این مسیر از شمال شرقی شهر شروع می‌شود و پس از گذر ۱۵ کیلومتر به شهر ساحلی بهنمیر ادامه می‌یابد. این راه یک جادهٔ ۲ خطه (۱ خط رفت و ۱ خط برگشت) و بدون تفکیک است که عرض آن ۷ متر است.
جغرافیا > محله‌های بابل > محله‌های قدیمی

افراداربن، یهودی محله، باقر ناظر، کاسگرمحله یا کوزه‌گرمحله، عطارمحله، حیدرکلا، آستانه، مسجد کاظم‌بیگ، سیب‌باغ، طوقداربن، بی‌سرتکیه، گلشن، شاه‌کلا، شاه‌زنگی یا مسجد جامع، شهدا یا درب‌الشهدا، برج‌بن، آقارودپیش، سرحمام آقاحسن، همت‌آباد، آهنگرکلا، چاله‌زمین، قصاب‌کلا، چهارشنبه‌پیش، کفشگرمحله، آب‌بخشان، درکه‌سر، پرک‌داربن، قورمش‌لو، بیدآباد، درویش‌خیل، عرب‌خیل، سنگ‌پل، سرحمام میرزا هادی، میان‌کت، ابوالحسن و ابوالحسین، دباغ‌خانه‌پیش، هسسکاکلا، نفتی‌محله، وک‌محله، بندارکلا، درزی‌کتی، سرحمام بیزن‌حاجی، صددستگاه، سبزه‌میدان، کمانگر، هفت‌تن، قاضی‌کتی، کشتارگاه، گله‌محله، بازگیرکلا، اوشیب، خشت‌کوره‌سر، هلی‌باغ، قراءکلا یا نوعلم، خورشیدکلا، نقیب‌کلا، پیرعلم، درویش تاج‌الدین، مومن‌آباد، ابومحله، سیدجلال، آزادبن، کتی، سید زین‌العابدین.
جغرافیا > محله‌های بابل > محله‌های جدید

باغ فردوس، موزیرج، امیرکبیر، صددستگاه، باغبان محله، لرمحله، چهل دستگاه، بحر ارم شرقی، بحر ارم غربی، حمزه‌کلا، بزاز، اسلام، اکبرین، حکیم آباد، شهرک فرهنگیان، شهرک طالقانی، شهرک اندیشه، شهرک آزادگان، شهرک نیلوفر، شهرک تاکسیرانی، شهرک فرامرزی، شهرک کاظم بیگی، شهرک سعدی، شهرک بهمن، شهرک دانش، شهرک بهزاد، شهرک ارم، شهرک فاطمیه، شهرک آرزو، شهرک شمال، شهرک امام، شهرک گلسار و..
جغرافیا > محله‌های بابل > بزرگراه‌ها، بلوارها و خیابان‌ها

بزرگراه حائری مازندرانی، بلوار طالقانی، بلوار طبرسی، بلوار نوشیروانی، بلوار کشاورز، بلوار امام رضا، بلوار ولی‌عصر، بلوار جانبازان، بلوار شهید بهشتی، بلوار میرزا کوچک‌خان، بلوار ساحلی، بلوار مادر، بلوار غدیر، بلوار شهید نژاداکبر، خیابان مدرس، خیابان شریعتی، خیابان شهید صالحی، خیابان مطهری، خیابان سید جمال‌الدین اسدآبادی، خیابان امیرکبیر خاوری، خیابان امیرکبیر باختری، خیابان تختی خاوری، خیابان تختی باختری، خیابان نواب (گلشن)، خیابان بسطامی، خیابان تربیت معلم، خیابان مصطفی خمینی، خیابان نبوت، خیابان فرهنگ، خیابان سعیدالعلما (بازار)، خیابان امام، خیابان رستگار، خیابان سرگرد قاسمی، خیابان روحانی، خیابان نیما، خیابان سعیدی، خیابان شهریارپوری و…
جغرافیا > محله‌های بابل > میدان‌ها

میدان شیر و خورشید، میدان کشوری، میدان کارگر، سبزه میدان، میدان باغ فردوس، میدان جمهوری، میدان ۷ تیر، میدان دانشگاه، میدان امام حسین، میدان شهیدان نجاریان، میدان سجودی، میدان اوقاف، میدان آستانه، میدان برج دیده‌بانی، میدان غدیر، میدان مادر، میدان انقلاب، میدان بزاز، میدان ششم بهمن، میدان ۱۷ شهریور، میدان امیرکبیر، میدان شهید صفایی
مردم > قومیت

مردم بابل از قومیت طبری هستند و ریشه در قوم باستانی تپوری (به یونانی: Τάπυροι) دارند. شهرهای آمل، چالوس، کلار، سعیدآباد و رویان جزئی از سرزمین قوم تپوری بودند.
مردم > خطر انقراض قوم طبری

به گفته پژوهشگران آمار بالای طلاق، باروری کم، سالمندی و ازدواج پایین از مشکلات حوزه جمعیت در میان قوم طبری به ویژه طبری‌های مازندران محسوب می‌شود. پژوهشگران به روند پیری جمعیت قوم طبری اشاره نموده و بر لزوم توجه به سیاست جوانی جمعیت تاکید دارند. پژوهشگران خطر انقراض قوم طبری (مازندرانی) را در کشور خطر جدی میدانند. براساس غربالگری از ۴۳۰ هزار زوج طبری (مازندرانی) در سال ۱۴۰۱ حدود ۱۰ هزار زوج نابارور در مازندران شناسایی شدند.
مردم > جمعیت

در سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۲۵۰٬۲۱۷ نفر (۸۱٬۵۷۲ خانوار) اعلام شد.
| مردان | سن | زنان |
| --- | --- | --- |
| ۲۹۷  | بالای ۸۵ سال |  ۴۳۱ |
| ۱٬۰۶۲  | ۸۰–۸۴ |  ۱٬۲۹۲ |
| ۲٬۲۵۶  | ۷۵–۷۹ |  ۲٬۶۵۶ |
| ۴٬۱۲۷  | ۷۰–۷۴ |  ۴٬۰۴۹ |
| ۵٬۳۶۱  | ۶۵–۶۹ |  ۶٬۱۱۷ |
| ۷٬۳۵۹  | ۶۰–۶۴ |  ۷٬۵۸۸ |
| ۱۰٬۹۳۹  | ۵۵–۵۹ |  ۱۱٬۰۴۷ |
| ۱۷٬۱۸۹  | ۵۰–۵۴ |  ۱۵٬۹۱۸ |
| ۲۱٬۵۰۶  | ۴۵–۴۹ |  ۲۲٬۱۰۲ |
| ۲۵٬۵۳۴  | ۴۰–۴۴ |  ۲۵٬۵۱۵ |
| ۲۸٬۳۳۸  | ۳۵–۳۹ |  ۲۸٬۴۷۴ |
| ۲۷٬۵۱۰  | ۳۰–۳۴ |  ۲۷٬۸۰۶ |
| ۳۲٬۸۶۳  | ۲۵–۲۹ |  ۳۴٬۳۸۹ |
| ۳۷٬۹۲۷  | ۲۰–۲۴ |  ۴۰٬۲۲۰ |
| ۳۲٬۶۹۴  | ۱۵–۱۹ |  ۳۶٬۲۰۶ |
| ۲۶٬۶۶۴  | ۱۰–۱۴ |  ۲۶٬۷۳۳ |
| ۲۰٬۳۷۰  | ۵–۹ |  ۱۹٬۵۵۶ |
| ۲۰٬۰۶۹  | ۰–۴ |  ۱۹٬۰۳۳ |
مردم > زبان

مردم بابل به گویش بابلی که گویشی از زبان مازندرانی می‌باشد صحبت می‌کنند.گویش بابلی پر گویشورترین گویش از گویش‌های زبان مازندرانی می‌باشد. گویش بابلی در سه شهرستان بابل، بابلسر و فریدونکنار صحبت می‌شود.
بابلی‌ها در سخن گفتن به زبان تبری، سریع البیان بوده و در محاوره، از حرف «وَ /va/»، که جنبه تأکیدی دارد، استفاده می‌کنند.
مردم > دین

پیش از ورود اسلام به ایران، ساکنان این منطقه پیرو آیین میتراییسم (آیین مهرپرستی) بودند. وجود دو آتشکده بزرگ منطقه، در این شهر سبب نامگذاری این شهر به مه میترا [جایگاه میترا(خدای راستی و مهربانی) بزرگ] شد. آتشِ این آتشکده همیشه در روز و شب برای دید مردم روشن بود. بقایای موجود از این دو آتشکده و وجود محله‌هایی با نام‌های خورشیدکلا، روشن آباد، برج بن و … گویای این ادعاست.
پس از ورود اسلام، مردم منطقه بعد از اندکی مقاومت به این آیین روی آوردند. پیش از انقلاب اسلامی ایران، اقلیت مذهبی نسبتاً بزرگی در بابل ساکن بودند که پیرو آیین یهودییت بودند که پس از پیروزی انقلاب اسلامی کوچ کرده‌اند.

در حال حاضر بیشتر مردم بابل مسلمان و پیرو مذهب شیعه دوازده امامی هستند.
تاریخچه > دوران باستان

استان مازندران پیش از اسلام تپورستان (به پهلوی: ) نامیده می‌شد که برگرفته از نام قوم تپوری (به یونانی: Τάπυροι) می‌باشد که پس از اسلام قوم طبری نام گرفتند و سرزمینشان طبرستان نامیده شد.
به گفته واسیلی بارتلد تپوری‌ها در قسمت جنوب شرقی ولایت سکونت داشتند و در قید اطاعت هخامنشیان درآمده بودند و آماردها مغلوب اسکندر مقدونی و بعد مغلوب اشکانیان شدند و اشکانیان در قرن دوم ق. م آنها را در حوالی ری سکونت دادند و اراضی سابق آماردها به تصرف تپوری‌ها درآمد و بطلمیوس در شرح دیلم یعنی قسمت شرقی گیلان در ساحل بحر خزر فقط از تپوری‌ها نام می‌برد. به گفته مجتبی مینوی قوم آمارد و قوم تپوری در سرزمین مازندران می‌زیستند و تپوری‌ها در ناحیه کوهستانی مازندران و آماردها در ناحیه جلگه‌ای مازندران سکونت داشتند. در سال ۱۷۶ ق. م فرهاد اول اشکانی قوم آمارد را به ناحیه خوار کوچاند و تپوری‌ها تمام ناحیه مازندران را فرو گرفتند و تمام ولایت به اسم ایشان تپورستان نامیده شد. شهرهای آمل، چالوس، کلار، سعیدآباد و رویان جزئی از سرزمین قوم تپوری بودند. سرزمین لنگا و تنکابن بخشی از سرزمین دو قوم تپوری و آمارد بود.
ویلیام اسمیت در فرهنگ لغت جغرافیای یونان و روم می‌نویسد: تپورها قومی بودند که محل سکونت آنها در دوره‌های مختلف تاریخ به نظر می‌رسد در امتداد فضای وسیعی از کشور از ارمنستان به سمت شرق تا آمودریا گسترش یافته بود. استرابون آنها را در کنار دروازه‌های کاسپین و ری، در پارت و بین دربیک و هیرکانی و همراه با آماردی‌ها و سایر مردم در امتداد سواحل جنوبی دریای مازندران قرار می‌دهد که آخرین دیدگاه یعنی سکونت در امتداد سواحل جنوبی دریای مازندران مطابق نظر کوینت کورس و دیونیسوس و پلینی هم می‌باشد. بطلمیوس در جایی آنها را در زمره اقوام سرزمین ماد به حساب می‌آورد و در جایی دیگر آنها را به مارگیانا نسبت می‌دهد. تپوری‌هایی که در پلینی و کوینت کورس به آنها اشاره می‌کند شکی در آن نیست که ناحیه کنونی طبرستان نام خود را از آنها گرفته‌است. آلیان توصیف عجیبی از تپوری‌هایی که در ماد زندگی می‌کردند ارائه می‌دهد.
تاریخچه > بابل در متون تاریخی

نخستین مورخانی که از مامطیر یاد کرده‌اند ابن رسته و ابن فقیه (۲۹۰ ه‍.ق) می‌باشند. همچنین نویسندگانی مثل اصطخری (۳۴۰ ه‍.ق) به صورت ممطیر و مامطیر ابن حوقل (۳۷۶ ه‍.ق) به صورت مامطیر از این شهر نام برده‌اند.
در کتاب حدود العالم (۳۷۲ ه‍.ق) نیز می‌آید: مامطیر شهرکیست با آب‌های روان و از وی حصیری خیزد سطبر و سخت نیکو که به تابستان به کار دارند» و در سخن اندر رودها می‌خوانیم: «و دیگر رودیست کی رود باوُل خوانند، از کوه قارن برود و بر مامطیر بگذرد و اندر دریای خزران افتد. از شواهد چنین برمی‌آید که از سده ۵ و ۶ ه‍.ق مامطیر رو به ترقی و توسعه نهاده، چنان‌که در اوایل سده هفتم بقول یاقوت حموی از جاهای برجسته طبرستان به‌شمار می‌آمد.
مقدسی (۳۷۵ ه‍.ق) مامطیر را شهری از قصبه آمل می‌شمارد و مامطیر و ممطیر را دو شهر جداگانه می‌پندارند.
تاریخچه > وجه تسمیه مامطیر

ابن اسفندیار دربارهٔ بنای مامطیر و نام آن می‌آورد: چون امام حسن ابن علی (ع) در زمان خلافت عمر به مامطیر رسید و مالک اشتر نخعی و سپاه عرب با او بودند آن موضع که مامطیر است به چشم امام حسن ابن علی (ع) دلگشای و نزه آمد، آبگیرها و مرغان و شکوفه‌ها و ارتفاع بقعه و نزدیک به ساحل دریا دید گفت: بقعه طیبه ماء و طیر، از آن تاریخ مختصر عمارتی پدید آمد تا به عهد محمدابن خالد که والی ولایت بود، بازار فرو نهاد و بیشتر عمارت فرمود در سنه ستین و مایه مازیار بن قارن مسجد جامع بنیاد نهاد و شهر گردانید.

ولی اولیاءاله آملی می‌آورد: در عهد خلافت اصحاب از قبل خلفای راشدین، هیچ‌کس، تخصیص به تبرستان نیامد و آنچه در تاریخ تبرستان مسطور است که در ایام خلافت عمربن الخطاب امام ابومحمدالحسن علی (ع)، و عبداله ابن عمر، و مالک بن حارث الاشتر و قسیم بن العباس به تبرستان آمده‌اند به حقیقت اصلی ندارد. در این باره اختلاف نظر زیادی وجود دارد. از جمله آنکه عده‌ای فتح طبرستان را در زمان عثمان می‌دانند نه به عهد خلافت عمر؛ و عده‌ای از مورخان نیز حضور امام حسن را در فتح طبرستان صریحاً نفی کرده‌اند و عده‌ای دیگر به حضور آن حضرت در فتح طبرستان اشاره‌ای نمی‌کنند. اما براساس مدارک به دست آمده نام مامطیر در یک واقعه تاریخی مربوط به سال (۲۵۰ ه‍.ق) هنگام قیام حسن بن زید علوی (داعی کبیر) ضد حکمران عرب طبرستان آمده‌است.
تاریخچه > وجه تسمیه مامیترا

بعضی از متاخران از دو کلمه (ممطیر) و (مه میترا) چنین نتیجه گرفته‌اند که: شهر بابل امروزی شهری بود پاک و مقدس، در نزدیکی‌های دریا و برای جای داشتن (میترای بزرگ) یا (آتشکدهٔ میتر)، بومیان آن را (مه‌میترا) یا جایگاه میترای بزرگ می‌نامیدند. از سال (۲۵۰ ه‍.ق) به بعد نام مامطیر در اغلب حوادث طبرستان عنوان می‌شود که در قرن پنجم و ششم، مامطیر رو به وسعت و آبادانی می‌رود به‌طوری‌که در اوایل قرن هفتم به روایت یاقوت حموی از نقاط معتبر طبرستان به‌شمار می‌آید.