stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فهرست معماران ایرانی
قرن ۱۶ میلادی

بایزید بن حاجی جواد: سازنده حرم امامزاده یحیی در لاریجان در ۱۵۱۳ میلادی.
استاد حسین خراسانی: آرامگاه دوباره ساخته شده شیخ عبدالحسین صمد در نطنز در ۱۵۱۴ م.
استاد میر احمد بن میر حاجی قمی: سازنده مسجد جامع ساوه در ۱۵۱۶ م.
فارابی بن عثمان سعدی: سازنده مسجد بزرگ قلعه حسن خیفا در ۱۵۲۰ م.
استاد حسین: سازنده آرامگاه امامزاده هارون ولایت در نزدیکی اصفهان در ۱۵۲۱ م.
استاد شمس الدین اصفهانی: سازنده آرامگاه امامزاده حمزه در بوانات در ۱۵۲۸ م.
ابراهیم بن استاد اسماعیل بنا اصفهانی: مسئول مسجد جامع اصفهان در ۱۵۳۱ م.
تقی سلطان قمی: سازنده مدرسه فیضیه در قم در ۱۵۳۲ م.
صنیع الله معمار یزدی: سازنده مسجد جامع یزد در ۱۵۳۹ م.
استاد شاه حسین لاهیجی: سازنده مقبره آقا شیخ ابول وجیه نزدیک لاهیجان در ۱۵۴۰ م.
حیدر علی اردستانی: سازنده حرم امامزاده محروق در نیشابور در ۱۵۴۵ م.
سید محمد بن میرک غیاث الدین: سازنده آرامگاه همایون در هند از میراث جهانی یونسکو در ۱۵۶۲ م.
قرن ۱۷ میلادی

احمد سپه بنا: سازنده بازار قیصریه لار در ۱۶۰۵ میلادی.
سلطان محمد یزدی: سازنده کاروانسرا و حمام گنجعلیخان در کرمان در ۱۶۱۰ م.
استاد علی اکبر اصفهانی: او و دو همکار دیگر سازنده مسجد شاه اصفهان بین ۱۶۱۲ و ۱۶۳۱ م.
استاد حسین شماعی شیرازی: سازنده مدرسه خان در شیراز در ۱۶۱۵ م.
بهاءالدین محمد بن حسین عاملی (شیخ بهایی): طراحی سد در قهرود، ۳۵ کیلومتری جنوب کاشان در ۱۶۱۶ م، و همچنین میدان نقش جهان و خیابان چهارباغ، و منارجنبان در اصفهان.
عبدالجبار: سازنده مدرسه شیردار در شیراز در ۱۶۱۸ م.
محمد رضا بن استاد حسین بنا اصفهانی: سازنده مسجد شیخ لطف‌الله در اصفهان در ۱۶۱۸ م.
ملا علاءالملک تونی: یکی از معماران باغ شالیمار، لاهور.
شاه طاهر بن سلطان محمد نقاش: سازنده بقعه شیخ جبرئیل نزدیک اردبیل در ۱۶۲۱ م.
استاد محمد بنا: سازنده رباط شاه عباس پلور در نزدیکی لار در ۱۶۲۴ م.
استاد حسینعلی: سازنده امامزاده اسماعیل در اصفهان در ۱۶۳۲ م.
محمد علی بن استاد علی بیک البناء اصفهانی: سازنده مسجد حکیم اصفهان در ۱۶۶۱ م.
استاد قاسم معمار: سازنده کاروانسرای دامغان در ۱۶۸۰ م.
محمد طاهر همدانی: سازنده مسجد سلطانی در اسدآباد در همدان در ۱۶۸۵ م.
استاد طاهر ولد استاد رضا اصفهانی: سازنده کاروانسرای شیخ علی خان زنگنه با نام مستعار چاله سیاه در اصفهان در ۱۶۸۶ م.
حیدر بن حسین بنا اصفهانی: سازنده مسجد ورزنه اصفهان در ۱۶۸۷ م.
مهدی حسینی: سازنده سد در نزدیکی روستای شمنلو بر روی رودخانه زاینده رود در ۱۶۸۹ م.
استاد عیسی شیرازی: او و بسیاری دیگر مسئول ساخت تاج محل در آگرا در هند بودند.
قرن ۱۸ میلادی

محمد هادی قزوینی: سازنده مسجد شیخ موحدثین کبیر در بابل در ۱۷۲۳ میلادی.
استاد باقر اصفهانی: سازنده مناره مسجد جامع کاشان، ۱۷۷۹ م.
استاد میرزا شیرازی: سازنده مسجد النبی قزوین در ۱۷۸۷ م.
استاد اسکندر شیرازی: سازنده مسجد سلطانی بروجرد در ۱۷۹۴ م.
کربلایی محمد البناء: سازنده مسجد استرآباد همدان در دوره قاجار در ۱۷۹۶ م.
استاد حاج شعبان علی: سازنده مسجد آقا بزرگ در کاشان در اواخر قرن ۱۸ م.
قرن ۱۹ میلادی

محمد تقی خان معمار باشی: سازنده دارالفنون در ۱۸۴۹ میلادی.
عبدالله خان: معمار دربار محمد شاه قاجار.
حاجی ابوالحسن معمار نوایی: سازنده کاخ گلستان به شکل کنونی آن در ۱۸۶۵ م.
معاصر

داریوش بوربور: آثار شامل بازار رضا و موزه‌های آستان قدس رضوی، مشهد در میان دیگر آثار
ایرج اعتصام
محسن فروغی
وارطان هوانسیان
پرویز مویدعهد
کریم طاهرزاده بهزاد
یوسف شریعت‌زاده
سیاوش تیموری
محمدعلی حمیدی نوا: آثار شامل برج ساعت ساری و صحن امامزاده عباس ساری
حسین امانت: آثار شامل برج آزادی و دانشگاه صنعتی شریف، در میان دیگر آثار
کامران دیبا: موزه هنرهای معاصر تهران/باغ نیاوران و مجموعه فرهنگی
عبدالعزیز فرمانفرمائیان: مسجد دانشگاه تهران و دانشکده فنی دانشگاه تهران/مجموعه ورزشی آزادی/کاخ نیاوران
حیدر غیایی: مجلس سنای ایران
هادی میرمیران: برنده بسیاری از مسابقات بزرگ معماری و موفق به کسب مدال افتخار در هنر بعد از انقلاب
محمدکریم پیرنیا
فرشید موسوی
فریبرز صهبا
علی اکبر صارمی
هوشنگ سیحون: آرامگاه ابن سینا/آرامگاه نادرشاه/آرامگاه باباطاهر (همدان)
یعقوب دانشدوست: بنای یادبود میدان آزادی مشهد/المان راه‌آهن مشهد/دریافت نشان فردوسی
بهرام شیردل
فرهاد احمدی
کامران افشار نادری
علیرضا تغابنی
حبیبه مجدآبادی
لیلا عراقیان: پل طبیعت
رضا مفاخر
هومن بالازاده
معاصر > خارج از ایران

علی اکبر بنای یزدی: طراحی اولین مشرق‌الاذکار در جهان در عشق‌آباد.
عباس غریب
نادر خلیلی
محسن مصطفوی
حریری و حریری: گیسو حریری و مژگان حریری دو نفر از معروف‌ترین معماران ایران‌الاصل آمریکا هستند. آنها در لیست ۴۰ معمار برتر زیر ۴۰ سال ذکر شده‌اند.
فرشید موسوی
فریبرز صهبا: یک معمار بهائی که معبد لوتوس در هند را طراحی کرده است.
شهرام انتخابی
نادر خلیلی
کامران دیبا
نادر تهرانی
هادی تهرانی
گنبد سلطانیه
مسجد گوهرشاد در ۱۴۱۸ میلادی به دستور گوهرشاد، همسر شاهرخ ساخته شده است.
آرامگاه همایون در دهلی
میدان نقش جهان در اصفهان
معبد لوتوس با طراحی فریبرز صهبا در هند
سید حمید طهایی

| سید حمید طهائی | سید حمید طهائی |
| --- | --- |
چهارمین استاندار البرز: چهارمین استاندار البرز
دوره مسئولیت ۴ خرداد ۱۳۹۳ – ۲۲ شهریور ۱۳۹۶: دوره مسئولیت ۴ خرداد ۱۳۹۳ – ۲۲ شهریور ۱۳۹۶
رئیس‌جمهور: حسن روحانی
پس از: سید طاهر طاهری
پیش از: محمدعلی نجفی
سومین استاندار قم: سومین استاندار قم
دوره مسئولیت ۵ آبان ۱۳۸۱ – ۸ آبان ۱۳۸۴: دوره مسئولیت ۵ آبان ۱۳۸۱ – ۸ آبان ۱۳۸۴
رئیس‌جمهور: سید محمد خاتمی
پس از: قربانعلی سعادت
پیش از: عباس محتاج
دومین استاندار اردبیل: دومین استاندار اردبیل
دوره مسئولیت آبان ۱۳۷۶ – شهریور ۱۳۸۱: دوره مسئولیت آبان ۱۳۷۶ – شهریور ۱۳۸۱
رئیس‌جمهور: سید محمد خاتمی
پس از: محمود احمدی‌نژاد
پیش از: سید جواد نگارنده
استاندار سمنان: استاندار سمنان
دوره مسئولیت ۱۳۶۸ – ۱۳۷۶: دوره مسئولیت ۱۳۶۸ – ۱۳۷۶
رئیس‌جمهور: اکبر هاشمی رفسنجانی
پس از: سید محمد جهرمی
پیش از: محمود میرلوحی
استاندار مرکزی: استاندار مرکزی
دوره مسئولیت ۱۳۶۶ – ۱۳۶۸: دوره مسئولیت ۱۳۶۶ – ۱۳۶۸
رئیس‌جمهور: سید علی خامنه‌ای
نخست‌وزیر: میر حسین موسوی
پس از: محمدصالح مدرسه‌ای
پیش از: مسیح مؤمنی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۳۱ همدان
ملیت: ایرانی
محل تحصیل: دانشگاه تهران
پیشه: سیاستمدار
هیئت دولت: دولت چهارم دولت پنجم  دولت ششم دولت هفتم دولت هشتم دولت یازدهم
سید حمید طهائی (زاده ۱۳۳۱ همدان) سیاستمدار ایرانی و استاندار استان‌های مرکزی، سمنان، استان اردبیل، قم و استان البرز بوده‌است.
طهائی معاون سیاسی استانداری همدان از سال ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۶، مشاور وزیر کشور در سال ۱۳۸۴ و رئیس کمیسیون اجتماعی دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی از سال ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۹ بوده‌است.
منغیت (شهر)

| منغیت Mangʻit / منغیت  Mańǵıt / ماڭعىُت Мангит | منغیت Mangʻit / منغیت  Mańǵıt / ماڭعىُت Мангит |
| --- | --- |
شهر: شهر
منغیتموقعیت در نقشه ازبکستان: منغیتموقعیت در نقشه ازبکستان
مختصات: ۴۲°۰۷′ شمالی ۶۰°۰۴′ شرقی﻿ / ﻿۴۲٫۱۱۷°شمالی ۶۰٫۰۶۷°شرقی﻿ / 42.117; 60.067: مختصات: ۴۲°۰۷′ شمالی ۶۰°۰۴′ شرقی﻿ / ﻿۴۲٫۱۱۷°شمالی ۶۰٫۰۶۷°شرقی﻿ / 42.117; 60.067
کشور مستقل:  ازبکستان
ولایت‌های ازبکستان:  قره‌قالپاقستان
ناحیه‌های ازبکستان: ناحیه آمودریا
شهر: ۱۹۵۷
ارتفاع: ۸۵ متر (۲۷۹ فوت)
جمعیت (۲۰۰۴): جمعیت (۲۰۰۴)
 • کل: ۳۰۷۰۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵ (زمان ازبکستان)
مانغیت (به ازبکی: Mangʻit، منغیت)(به قره‌قالپاقی: Mańǵıt، ماڭعىُت) یک شهر در ازبکستان است که در ناحیه آمودریا واقع شده‌است. مانغیت ۳۰٬۷۰۰ نفر جمعیت دارد و ۸۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آنجلیکا پانگانیبان

| آنجلیکا پانگانیبان | آنجلیکا پانگانیبان |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: آنجلیکا جین دیوید چارلسون
زادهٔ: ۴ نوامبر ۱۹۸۶ ‏(۳۸ سال) مانیل
ملیت: فیلیپین
پیشه‌ها: بازیگر زن مدل مجری کمدین وبلاگ نویس
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۲–اکنون
نماینده: استار مجیک (۱۹۹۲–تاکنون)
همسر: گرگ هومن (ا. ۲۰۲۳)
فرزندان: ۱
آنجلیکا پانگانیبان (انگلیسی: Angelica Panganiban؛ زادهٔ ۴ نوامبر ۱۹۸۶) کمدین و بازیگر اهل فیلیپین است. وی از سال ۱۹۹۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
نور (اسلام)

نور (Nūr)، به معنای «واضح بودن و واضح ساختن»، بهترین کلید واژه برای شناخت خدا و چگونگی ارتباط ساحت ربوبی با ماسوی الله است. در قرآن کریم، خدای متعال صریحاً با نام «نور» یاد شده‌ است: اللَّهُ نُورُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ‏(نور۳۵)
نور الانوار

اللَّهُ نُورُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ‏، اصل حقیقت کمالیه نور است، و به همین معنی است که اشراقیین از واجب الوجود علی الاطلاق به «نور الانوار» تعبیر کرده‌اند.
لوح محفوظ

لوح محفوظ: در اصطلاح صوفیه یکی از مراتب نور الهی است که در مرتبه‌ای از مراتب خلق و آفرینش متجلی است و تمام موجودات در آن، بالاصاله نمایان است و بنا بر این می‌توان گفت که مرتبهٔ علم تفصیلی حق است.
ریشه و عامل حیطه‌های ادراکی از نظر مولوی

نورِ دل: که خود انشعابی از نورِ جان است.
نورِ جان: که خود شاخهٔ منشعب شده از نور اسماء و صفات الهی می‌باشد.
نورِ اسماء و صفات: خود شاخه ای منشعب شده از ذاتِ الهی است.
ذاتِ الهی.
مثنوی معنوی

نیست دید رنگ بی‌نور برون‏-همچنین رنگ خیال اندرون‏
این برون از آفتاب و از سها-و اندرون از عکس انوار علی‏
نور نور چشم خود نور دل است‏-نور چشم از نور دل‌ها حاصل است‏
باز نور نور دل نور خداست‏-کاو ز نور عقل و حس پاک و جداست‏
نور جان جزئی و کلی

مولانا به تقسیم‌بندی نور جان جزئی و نور جانِ کلی (جانِ جانان) می‌پردازد، در این دیدگاه نور جانِ ارسال‌شده به سمت انسان، به صورت متناوب، ضربان دار و لحظه به لحظه مانند یک رودِ جاری به پیکره و دلِ انسان واردشده و باعث حیات و کارکرد اعضای حیاتی انسان می‌گردد.
سرنای جان‌ها را در می‌دمی تو دم دم‏-نی را چه جرم باشد چون تو همی خروشی‏
استفان آدام (بازیکن فوتبال)

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۱۰ نوامبر ۱۹۸۶ ‏(۳۸ سال)
زادگاه:  Scotland
پست:  مدافع
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  باشگاه فوتبال لیوینگستون
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۳–۲۰۰۶ |  باشگاه فوتبال لیوینگستون |  ۷ |  (۰) |
| ۲۰۰۶ |  ← باشگاه فوتبال ریت روورز (قرضی) |  ۷ |  (۱) |
| ۲۰۰۶–۲۰۰۷ |  باشگاه فوتبال ایست استایلینگشا |  ۲۱ |  (۰) |
| ۲۰۰۷–? |  Craigielea Star |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
استفان آدام (انگلیسی: Stephen Adam؛ زادهٔ ۱۰ نوامبر ۱۹۸۶) بازیکن سابق فوتبال اهل اسکاتلند است که در پست مدافع برای ایست استایلینگشا و لیوینگستون بازی کرد.
گیون هوون

گیون هوون (زاده ۸۶۷) (حکومت ۸۹۲ - ۹۳۵) نخستین پادشاه سلسله باکجه جدید بود که از تجزیه سلسله شیلا ایجاد شد. وی از سال ۸۹۲ تا ۹۳۵ میلادی پادشاه باکجه جدید بود.
اورنگ‌زیب

اُوْرَنگ‌زیب عالَمگیر یا عالمگیرِ اعظم (زادهٔ ۳ نوامبر ۱۶۱۸ – درگذشتهٔ ۳ مارس ۱۷۰۷) عنوان و لقب محی‌الدین محمد، ششمین امپراتور گورکانی هند بود که بین سال‌های ۱۰۶۷ تا ۱۱۱۸ ه‍.ق/۱۶۵۸ تا ۱۷۰۷م حکومت کرد. اورنگ‌زیب به معنای زیبندهٔ اورنگ (برازندهٔ تختِ پادشاهی) است. در دورهٔ حکومت عالمگیر دولتی بسیار وسیع، جنگ‌طلب و مذهبی جلوه‌گر شد. او یک شخص بسیار مذهبی بود که همهٔ تلاش خود را کرد که هندوستان را متحد و به یک کشور اسلامی تبدیل کند. همچنین در دورهٔ وی امپراتوری گورکانی آخرین امپراتوری عصر طلایی اسلام در جهان بود. او سومین پسر شاه‌جهان و همسر ایرانی‌اش ارجمندبانو ملقب به ممتاز محل بود که بنای زیبای تاج‌محل به یاد او ساخته شد.
به قدرت رسیدن

شاه‌جهان در رمضان ۱۰۶۸ ه‍.ق (۱۶۵۸م) بیمار شد و میان فرزندانش رقابتی خونین برای تصاحب تاج و تخت درگرفت. داراشُکوه پسر بزرگتر به‌طور طبیعی جانشین او شناخته می‌شد. اما برادر دوم شاه شجاع در بنگال اعلام جانشینی پدر کرد. سپاهیان شاه‌جهان و دارا شکوه به نبرد با شاه‌شجاع پرداختند و او ناگزیر به عقب‌نشینی شد.
بلافاصله جوانترین پسر مراد بخش با قول پنهانی حمایت از اورنگ‌زیب که پسر سوم بود در گجرات اعلام پادشاهی کرد. اورنگ‌زیب به ظاهر در حمایت از مرادبخش از اورنگ‌آباد به سمت شمال تاخت. شاه‌جهان رسماً اعلام کرد که داراشکوه جانشین او است و تاج‌وتخت را به او سپرده‌است. اما اورنگ‌زیب اعلام کرد که داراشکوه حکومت را غصب کرده‌است و به‌سوی پایتخت تاخت. حاکم راجپوت برای جلوگیری از پیشروی اورنگ‌زیب و مرادبخش به نبرد با آنان پرداخت. اورنگ‌زیب او را شکست داده و تمرکز خود را بر سپاه داراشکوه افزایش داد. پس از آن با مجموعه‌ای از جنگ‌های خونین، سپاه دارا شکوه را درهم کوبید. او از ترس جان به دهلی گریخت و شاه‌جهان را در آگره پشت سر گذاشت. پادشاه پیر در قلعهٔ آگره به محاصرهٔ نیروهای پسرش اورنگ‌زیب درآمد. اورنگ‌زیب از ملاقات با پدر سرباز زد و اعلام کرد برادرش داراشکوه از دین خارج شده‌است. سپس با وعده اهدای هدایای ارزشمند، هم‌پیمان خود مرادبخش را فراخواند. اما او را گرفته و به زندان افکند و خود به دهلی رانده به سلطنت نشست.
اورنگ‌زیب پس از سه‌سال زندانی کردن مرادبخش او را کشت. او نبردهای سنگینی با داراشکوه کرد که عاقبت با خیانت یکی از سران سپاه داراشکوه، توانست او را اسیر کند و پس از چند سال زندان و تحقیر، از آنجایی که هنوز او را رقیبی برای خود می‌دید اعلام کرد که مرتد است و عده‌ای از متعصبین شبانه او را کشتند. اورنگ‌زیب به شاه‌شجاع در ابتدا فرمانروایی بنگال را پیشنهاد کرد. اما از آنجایی که شاه‌شجاع می‌دانست وعده برادرش توخالی است به نبرد با او ادامه داد اما شکست خورد و به برمه گریخت تا از آنجا به مکه و سپس به ایران برود. اما به دست فرمانروای برمه کشته شد؛ و شاه‌جهان نیز در سال ۱۰۷۶ ه‍.ق / ۱۶۶۶م در حبس درگذشت.
روش حکومت‌داری

اورنگ‌زیب در توسعهٔ قلمرو خویش کوشید. او سنت تساهل‌وتسامح که اکبر شاه برقرار کرده بود را زیر پاگذاشت و در برپایی قوانین شریعت اصرار به‌خرج داد. در مذهب سنت بسیار تعصب داشت و دوباره دستور داد از هندوها جزیه گرفته شود.
گفته می‌شود او از موسیقی و دیگر هنرها متنفر بود و دستور داد چندین معبد هندو تخریب شوند. از جمله دستور داد معبد ویشوانات را ویران کرده و روی آن مسجد بسازند.
اورنگ‌زیب در زندگی شخصی خود، اصولگرای افراطی نبود. او شراب می‌نوشید و ساز وینا می‌نواخت. اما برای پوشاندن اشتباهات سیاسی و تحکیم قدرت خود به ابزار دین متوسل می‌شد و مسائل مذهبی را دامن می‌زد.
جانشین

اورنگ‌زیب درباری باشکوه ترتیب داد و پس از نزدیک به ۵۰ سال پادشاهی، عاقبت در احمدنگر از شهرهای مهم آن زمان دکن درگذشت.
بعد از او دومین پسرش محمد معظم با لقب شاه عالم بهادرشاه به‌سلطنت نشست. در واقع با اورنگ‌زیب دوران پرشکوه امپراتوری گورکانی که آخرین امپراتوری عصر طلایی اسلامی در جهان بود به پایان رسید و از او به‌عنوان آخرین پادشاه بزرگ سلسله گورکانیان هند یا امپراتوری مغول کبیر هند یاد می‌شود.
تاس‌ماهی نارنجی

| تاس‌ماهی نارنجی | تاس‌ماهی نارنجی |
| --- | --- |
تاس‌ماهی نارنجی، Acipenser fulvescens: تاس‌ماهی نارنجی، Acipenser fulvescens
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 نزدیک تهدید  (IUCN 3.1):  نزدیک تهدید  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرتوبالگان
راسته:: تاس‌ماهی‌سانان
تیره:: ماهیان خاویاری
سرده:: تاس‌ماهیان اصلی
گونه:: A. fulvescens
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Acipenser fulvescens : Acipenser fulvescens 
تاس‌ماهی نارنجی (نام علمی: Acipenser fulvescens) نام یک گونه از تیره ماهیان خاویاری است.
هوگو اشپرله

| هوگو اشپرله | هوگو اشپرله |
| --- | --- |
زاده: ۷ فوریهٔ ۱۸۸۵ لودویگسبورگ، امپراتوری آلمان
درگذشته: ۲ آوریل ۱۹۵۳ (۶۸ سال) مونشن، باواریا، آلمان غربی
وفاداری:  امپراتوری آلمان (تا ۱۹۱۸)  جمهوری وایمار (تا ۱۹۳۳)  رایش سوم
شاخه نظامی: نیروی زمینی (تا ۱۹۳۵)نیروی هوایی
سال‌های خدمت: ۱۹۰۳–۱۹۴۴
درجه: فیلدمارشال
فرماندهی: ناوگان سوم هوایی
جنگ‌ها و عملیات‌ها:  جنگ جهانی اول  جنگ داخلی اسپانیا (۱۹۳۹–۱۹۳۶)  جنگ جهانی دوم: جنگ تصنعی (۱۹۴۰)  نبرد فرانسه (۱۹۴۰)  نبرد بریتانیا (۱۹۴۱–۱۹۴۰)  نبرد نرماندی (۱۹۴۴)  دفاع از رایش (۱۹۴۵–۱۹۳۹) 
نشان‌ها: صلیب شوالیه صلیب آهنین
هوگو اشپرله (به آلمانی: Hugo Sperrle) (۷ فوریه ۱۸۸۵–۲ آوریل ۱۹۵۳) نظامی بلندپایه و فیلد مارشال آلمانی در دوره رایش سوم بود.
اشپرله سال ۱۹۰۳ به نیروی زمینی امپراتوری آلمان پیوست. جنگ جهانی اول را به عنوان دیده‌بان توپخانه آغاز کرد و سپس وارد نیروی هوایی شد. پس از جنگ در رایشسور ماند و تا روی کار آمدن رایش سوم به درجه سرهنگ دوم ترفیع گرفت. از بدو تشکیل مخفیانه لوفت‌وافه وارد آن شد و پس از علنی شدن وجود آن در سال ۱۹۳۵ با درجه سرتیپ در جایگاه‌های عالی آن خدمت کرد. اشپرله نخستین فرمانده لژیون کوندور، یگان اعزامی از جانب آلمان به جنگ داخلی اسپانیا بود. پس از بازگشت به آلمان از ماه فوریه سال ۱۹۳۸ به فرماندهی ناوگان سوم هوایی منصوب شد و با آن در ضمیمه‌سازی اتریش و چکسلواکی به رایش نقش داشت. ناوگان سوم هوایی تحت امر اشپرله در تمامی طول جنگ جهانی دوم در جبهه غربی مستقر بود و در نبرد فرانسه و نبرد بریتانیا در سال ۱۹۴۰ نقش پررنگی ایفا کرد. پس از ناکامی بر فراز بریتانیا و در جریان تمرکز ورماخت بر تهاجم به شوروی در شرق، اشپرله فرمانده ارشد هوایی آلمان در مناطق غربی و مسئول دفاع آن در برابر حملات هوایی متفقین بود. به هر صورت در جریان تهاجم متفقین به فرانسه یگان او در موضع ضعف مطلق در برابر قدرت هوایی آن‌ها بود و امکان تأثیر گذاری چندانی در نبرد نرماندی نیافت. بدین شکل از مقام خود خلع شد و دیگر تا پایان جنگ هیچ مقامی نداشت. پس از جنگ در اسارت بریتانیایی‌ها بود. در دادگاه نورنبرگ حضور یافت اما از تمامی اتهامات به جنایت جنگی تبرئه شد.
سال‌های اولیه

هوگو اشپرله روز ۲ فوریه سال ۱۸۸۵ در لودویگسبورگ در وورتمبرگ زاده شد. پدرش آبجوساز بود. سال ۱۹۰۳ به عنوان افسر دانشجو به نیروی زمینی امپراتوری آلمان پیوست. حدود یک سال بعد با درجه ستوان دوم در هنگ ۸ پیاده‌نظام وورتمبرگ به سلک افسران درآمد. سال ۱۹۱۳ به درجه ستوان یکم و اواخر سال ۱۹۱۴ به درجه سروان ترفیع گرفت. اشپرله دوره آموزشی دیده‌بان توپخانه را می‌گذراند که جنگ جهانی اول آغاز شد. در طول این جنگ عملکرد آن‌چنان متمایزی نداشت. در گردان ۴ پرنده صحرایی در شناسایی هوایی خدمت کرد. سپس آموزش پرواز دید و گردان‌های ۴۲ و ۶۰ پرنده صحرایی و جناح ۱۳ پرنده هوایی را فرماندهی نمود. به عنوان فرمانده دانشکده دیده‌بان هوایی در کلن منصوب شد. در پایان جنگ افسر مسئول تمام یگان‌های هوایی ضمیمه‌شده به ارتش هفتم در جبهه غربی بود.
رایشسور

اشپرله پس از جنگ به فرای‌کور ملحق شد و فرمانده گردان هوایی آن بود. سال ۱۹۱۹ به عنوان یکی از ۱۸۰ افسر سابق هوانوردی گروه ۴٬۰۰۰ نفری افسران در رایشسور پذیرفته شد. با بازگشت به رسته پیاده‌نظام، در ستاد منطقه نظامی شماره ۵ در اشتوتگارت (۱۹۲۳–۱۹۱۹)، در وزارت دفاع (۱۹۲۴–۱۹۲۳) و در لشکر چهارم پیاده‌نظام در درسدن (۱۹۲۵–۱۹۲۴) خدمت کرد. با وجود ممنوعیت وجود نیروی هوایی در آلمان بر اساس [[[پیمان ورسای]]، سال ۱۹۲۸ دوره پیشرفته پرواز را در پایگاه مخفی آلمان در لیپستک در شوروی گذراند. دست کم دو بار به انگلستان را تا نمایش نیروی هوایی بریتانیا را مشاهده کند. بین سال‌های ۱۹۲۵ تا ۱۹۲۹ در ستاد کل در وزارت رایشسور بود. در این مدت سال ۱۹۲۶ به درجه سرگرد ترفیع گرفت. سپس تا سال ۱۹۳۳ هنگ ۱۴ پیاده‌نظام بادن را در کوبلنتس فرماندهی کرد. سال ۱۹۳۱ درجه سرهنگ دوم ترفیع گرفت. روز ۱ اکتبر سال ۱۹۳۳ به فرماندهی هنگ ۸ پیاده‌نظام پروس در فرانکورت/اودر منصوب شد.
ورماخت

اشپرله ماه آوریل سال ۱۹۳۴ با درجه سرهنگ تمام، به لوفت‌وافه، نیروی هوایی جدید آلمان با فعالیت فعلاً مخفی، پیوست و فرمانده لشکر یکم هوایی شد. همزمان فرمانده هوانوردی نیروی زمینی بود. در پی علنی شدن نقض پیمان ورسای توسط حاکمیت رایش سوم، اشپرله نقش مؤثری در گسترش لوفت‌وافه داشت. پس از عیان شدن وجود نیروی هوایی در ماه مارس سال ۱۹۳۵، اشپرله جزو نخستین افرادی بود که رسماً از نیروی زمینی به آن منتقل شد. در ابتدا مسئول یگان‌های پرنده منطقه ۲ هوایی بود. با توجه به سابقه قبلی در زمینه نیروی هوایی، روز ۱ مارس سال ۱۹۳۵ به درجه سرتیپ ترفیع گرفت و فرمانده منطقه هوایی شماره ۵ در مونشن شد.
ورماخت > جنگ داخلی اسپانیا

در پی در درخواست کمک نیروهای ملی‌گرا در جنگ داخلی اسپانیا از آلمان، اشپرله در راس یگان هوایی مستقل اعزامی موسوم به لژیون کوندور اواخر ماه اکتبر سال ۱۹۳۶ به اسپانیا فرستاده شد. این جایگاه معادل فرماندهی نیروی هوایی یک جبهه بود. یگان او در ابتدا شامل، یک اسکادران جنگنده، یک اسکادران هوانوردی دریایی و یک از هر یک از آتشبارهای سبک و سنگین ضدهوایی بود. مأموریت اصلی او پشتیبانی از نیروهای زمینی ژنرال فرانسیسکو فرانکو بود. اشپرله در جریان این جنگ از نزدیک با سازمان یگان‌های هوایی، تاکتیک‌های رزمی و طراحی هواگردها سر و کار داشت. بیشتر تاکتیک‌های رزم هوایی لوفت‌وافه در این درگیری‌ها طراحی و توسعه یافت. اشپرله روز ۱۵ نوامبر شخصاً حمله به پایگاه دریایی نیروهای جمهوری‌خواه در کارتاخنا را هدایت کرد که منجر به انهدام آن شد. اشپرله روز ۱ آوریل سال ۱۹۳۷ به درجه سرلشکر ترفیع گرفت.
ورماخت > ناوگان سوم هوایی

اشپرله روز ۳۱ اکتبر سال ۱۹۳۷ فرماندهی لژیون کندر را به سرتیپ هلموت فولکمان سپرد و به آلمان بازگشت. دستگاه تبلیغانی رایش سوم او را به عنوان یک «قهرمان» به تصویر کشید. اشپرله روز ۱ نوامبر، تنها ۷ ماه پس از ارتقا پیشین، به درجه سپهبد (ژنرال نیروی هوایی) ترفیع گرفت.
اشپرله روز ۱ فوریه سال ۱۹۳۸ فرماندهی گروه ۳ لوفت‌وافه را دست گرفت. این یگان دقیقاً یک سال بعد به ناوگان سوم هوایی تغییر عنوان داد. با استقرار در مونشن، مسئول تمامی یگان‌ها، پایگاه‌ها و عملیات‌های هوایی در جنوب آلمان بود. اشپرله در تمامی طول مذاکره برای الحاق اتریش به آلمان، حضور داشت. گفته می‌شود از اندام و جثه درشت او برای ارعاب و تأثیر بر طرف مقابل استفاده می‌شده‌است. به هر صورت این مذاکرات ثمر بخش بود و اتریش بدون درگیری ماه مارس سال ۱۹۳۸ ضمیمه آلمان شد. در ابتدا منطقه اتریش به حوزه مسئولیت اشپرله افزون گشت اما مدت کوتاهی بعد ناوگان چهارم هوایی به فرماندهی سپهبد الکساندر لور، فرمانده پیشین کل نیروی هوایی اتریش، در آن تشکیل گردید.
در ادامه، اشپرله رزمایش‌های هوایی از جمله بمباران‌های زمینی برای ارعاب برای ارعاب چکسلواکی جهت تسلیم سودتنلند اجرا کرد که نسبتاً موفق بود و پس از نشست مونشن این منطقه ماه اکتبر سال ۱۹۳۸ به آلمان تحویل شد. شش ماه بعد تمامی چکسلواکی، این بار بدون درگیری، ضمیمه آلمان شد. اشپرله فرماندهی بخشی از عملیات هوایی این اقدام را بر عهده داشت.
پس از جنگ

اشپرله روز ۱ مه سال ۱۹۴۵ به اسارت نیروهای بریتانیایی درآمد. در دادگاه نورنبرگ به اتهام جنایت جنگی محاکمه شد اما از تمامی اتهامات روز ۲۷ اکتبر سال ۱۹۴۸ تبرئه گردید. ماه ژوئن سال ۱۹۴۹ آزاد شد و سپس زندگی آرامی در مونشن پیش گرفت. فیلدمارشال هوگو اشپرله در نهایت روز ۲ آوریل سال ۱۹۵۳ درگذشت و در همان مونشن به خاک سپرده شد.
در کنار رایشس‌مارشال هرمان گورینگ، ژانویه ۱۹۴۱
فوریه ۱۹۴۲
در دادگاه نورنبرگ، ۱۹۴۸
برهان حقیقت

| 0 | 1 |
| --- | --- |
': '
Editor-in-chief:  علی محزون رحیمف  حسن میرزازاده علی اف 
نویسنده‌ها:  علی محزون  جبار عسکرزاده  میرزا جبار محمدزاده  رحیم ناجی  واحد موغانلی  علی‌قلی غم‌کوثر  تحویل ایروانی  سریه خانم  فاطمه مفیده  هنرمندان:
دسته‌بندی: ادبی، اجتماعی- سیاسی
بنیان‌گذار: علی مخزون رحیمف و حسن میرزازاده علی اف
سال بنیان‌گذاری: ژانویه ۱۹۱۷
آخرین شماره: ژوئیه ۱۹۱۷
مستقر در:  ایروان، امپراتوری روسیه 
زبان: زبان ترکی آذربایجانی
برهان حقیقت (ترکی آذربایجانی: Bürhani-Həqiqət) یک مجله ادبی، سیاسی- اجتماعی آذربایجانی، اولین مؤسسه مطبوعاتی به زبان ترکی آذربایجانی بود که پس از تعطیلی «مجله لک لک»، دیگر نشریه آذربایجانی‌زبان، در ایروان منتشر می‌شد. این مجله از ۱ ژانویه (۱۴ ژانویه) تا ۲۹ ژوئن (۱۲ ژوئیه) سال ۱۹۱۷ در ایروان به طبع می‌رسید. نام‌برده دو بار در ماه و در ۸ صفحه تنظیم می‌شد و در مجموع ۹ شماره اش به چاپ رسیده‌است.
اطلاعات کلی

چاپ اولین شماره مجله برهان حقیقت در ۱ (۱۴) ژانویه سال ۱۹۱۷ تحت سرپرستی و سردبیری «علی محزون رحیمف» شاعر و روزنامه‌نگار، و «حسن میرزازاده علی اف»، نماینده نخبگان انتشارات اریوان، صورت پذیرفت.
نویسندگان

نویسندگان مجله عبارت بودند از: «جبار عسکرزاده»، «میرزا جبار محمدف»، «رحیم ناجی»، «وحید مغانلی»، «تحویل ایروانی» و همچنین شاعران «شهرت»، «نگار»، «سریه خانم»، «عبدالحق مهرینیسا»، «فاطمه مفیده»، «رمزیه» و دیگران و همچنین دانشجویان دارالمعلمین ایروان. بیشتر آنها قبلاً در ملا نصرالدین شاغل بودند و سیر سبک و سیاق آن نشریه را ادامه می‌دادند.
محتوا

مقالاتی در مورد مسائل اجتماعی و سیاسی از جایگاه بزرگی در مجله برخوردار بود، اما در کنار آنها، نوشته‌هایی مربوط به وضعیت معیشت مردم و فرزندپروری نیز در مجله منتشر می‌شد. از شماره دوم به بعد، اثر «علی مخزون» موسوم به «دربارهٔ ادبیات» نیز در مجله انتشار می‌یافته‌است. در سال ۲۰۱۲ «شفق نصیر»، منتقد ادبی، تمام شماره‌های مجله را رونویسی کرد.
شهرستان قره‌اوزک

| ناحیهٔ قره‌اوزک Qoraoʻzak tumani / قاره‌اۉزک تومنی Qaraózek rayonı / قارااوزىُك رایونىُ Караузякский район | ناحیهٔ قره‌اوزک Qoraoʻzak tumani / قاره‌اۉزک تومنی Qaraózek rayonı / قارااوزىُك رایونىُ Караузякский район |
| --- | --- |
ناحیه: ناحیه
موقعیت ناحیهٔ قره‌اوزک در نقشه: موقعیت ناحیهٔ قره‌اوزک در نقشه
کشور:  ازبکستان
ولایت: قره‌قالپاقستان
مرکز: قره‌اوزک
مساحت: مساحت
 • کل: ۵٬۸۹۰ کیلومتر مربع (۲۲۷۰ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۲۴): جمعیت (۲۰۲۴)
 • کل: ۵۴٬۴۰۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵ (زمان ازبکستان)
ناحیهٔ قره‌اوزک (به ازبکی: Qoraoʻzak tumani، قاره‌اۉزک تومنی)(به قره‌قالپاقی: Qaraózek rayonı، قارااوزىُك رایونىُ) یک شهرستان در ازبکستان است که در قره‌قالپاقستان واقع شده‌است. ناحیه قره‌اوزک ۵۴٬۴۰۰ نفر جمعیت دارد.
ژان بوفتی

| ژان بوفتی | ژان بوفتی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۷ ژوئن ۱۹۲۵ شانتل، آلیه، فرانسه
درگذشت: ۲۵ ژوئن ۱۹۸۸ پاریس، فرانسه
ملیت: فرانسوی
ژان بوفتی (فرانسوی: Jean Boffety‎؛ ۷ ژوئن ۱۹۲۵ – ۲۵ ژوئن ۱۹۸۸) فیلم‌بردار اهل فرانسه بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به کوئینتت، یک پسر بد، پروانه روی شانه، یک داستان ساده، یک دنیای تازه، ماجراجویان، دوستت دارم، دوستت دارم و چیزهای زندگی اشاره نمود.
رویه راکت تنیس روی میز

رویه راکت از برند Tenergy 05
رویه راکت تنیس‌روی‌میز (انگلیسی: Table tennis rubber) نوعی لاستیک است که به عنوان پوشش روی راکت تنیس‌روی‌میز استفاده می‌شود. لاستیک تنیس‌روی‌میز مدرن معمولاً از دو لایه تشکیل شده است: یک لایه فوم (اسفنج) در زیر و یک لایه لاستیک در سطح بالایی. چهار نوع رایج لاستیک تنیس‌روی‌میز وجود دارد: دانه کوتاه، دانه بلند، آنتی اسپین و معکوس. ضخامت و چگالی لایه اسفنج زیرین نیز بر نحوه عملکرد لاستیک در برابر توپ تأثیر می‌گذارد.
به دلیل تنوع زیاد لاستیک‌های تنیس‌روی‌میز، تنوع بیشتری در سبک‌های بازی تنیس‌روی‌میز نسبت به سایر ورزش‌های راکتی وجود دارد.