stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
رئوس مطالب رشته‌های دانشگاهی
رشته‌های علوم کاربردی و حرفه‌ها > معماری و طراحی

مقاله‌های اصلی: معماری و طراحی
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  معماری و طراحی برنامه‌ریزی شهری  طراحی داخلی  معماری منظر  نگاهداشت ساختمان‌های قدیمی  |  ارتباط دیداری هنر گرافیک طراحی فونت  طراحی رابط کاربری  نقشه‌کشی  |  طراحی صنعتی ارگونومی  طراحی بازی رایانه‌ای  طراحی اسباب‌بازی  طراحی مد  طراحی پارچه   |
رشته‌های علوم کاربردی و حرفه‌ها > مهندسی

مقالهٔ اصلی: مهندسی
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|  فیزیک مهندسی  مهندسی ابزار دقیق  مهندسی الکترونیک  مهندسی ایمنی  مهندسی برق  مهندسی بوم‌شناسی  مهندسی تضمین کیفیت  مهندسی رایانه  مهندسی زیستی مهندسی پزشکی  مهندسی زیست‌مکانیک  مهندسی سازه  مهندسی سامانه‌ها  مهندسی شیمی  مهندسی صنایع  |  مهندسی عمران زمین‌شناسی مهندسی  مهندسی بزرگراه  مهندسی ترابری  مهندسی خاک و پی  مهندسی نساجی  مهندسی زمین‌لرزه  مهندسی کشاورزی صنایع غذایی  مهندسی کنترل  مهندسی محیط زیست  مهندسی مخابرات  مهندسی معدن  مهندسی معماری  مهندسی معماری دریایی مهندسی طراحی و تعمیر موتور کشتی  مهندسی طراحی کشتی  |  مهندسی مکانیک مهندسی ساخت و تولید  مهندسی نانو  مهندسی نرم‌افزار  مهندسی نفت  مهندسی هسته‌ای  مهندسی هوافضا  مهندسی مواد مهندسی پلیمر  مهندسی سرامیک  مهندسی متالورژی  مهندسی وسائل نقلیه مهندسی خودرو  |    |
جان دی لانسی

| جان دی لانسی | جان دی لانسی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۰ مارس ۱۹۴۸ ‏(۷۶ سال) فیلادلفیا، پنسیلوانیا
ملیت: ایالات متحده
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۵–اکنون
جان دی لانسی (به انگلیسی: John de Lancie) (زاده ۲۰ مارس ۱۹۴۸ ) بازیگر آمریکایی است. از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در زن در بالا، کثرت، دکمه‌ها، دستی که گهواره تکان می‌دهد، زوج‌های عاشق، تکامل، نفوذ بد و فیشر کینگ اشاره کرد.
تایسونز کرنر، ویرجینیا

مکان
| Tysons Corner, Virginia | Tysons Corner, Virginia |
| --- | --- |
مکان مختص سرشماری (CDP): مکان مختص سرشماری (CDP)
Tysons Corner skyline: Tysons Corner skyline
Location of Tysons Corner in شهرستان فرفکس، ویرجینیا، ویرجینیا: Location of Tysons Corner in شهرستان فرفکس، ویرجینیا، ویرجینیا
Boundaries of the Tysons Corner CDP تا تاریخ ۲۰۰۳: Boundaries of the Tysons Corner CDP تا تاریخ ۲۰۰۳
ایالت: ویرجینیا
County: شهرستان فرفکس، ویرجینیا
مساحت: مساحت
 • کل: ۴٫۲۷ مایل مربع (۱۱٫۱ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۴٫۲۶ مایل مربع (۱۱٫۰ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰۱ مایل مربع (۰٫۰۲۶ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۴۸۶ فوت (۱۴۸ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۱۹۶۲۷
 • برآورد (۲۰۱۲): ۲۱۷۹۹
 • تراکم: ۴۶۰۰/مایل مربع (۱۸۰۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
FIPS code: 51-79952
GNIS feature ID: 1496341
تایسونز کرنر، ویرجینیا (به انگلیسی: Tysons Corner, Virginia) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان فرفکس، ویرجینیا واقع شده‌است.
خصوصیات

تایسونز کرنر ۱۱٫۱ کیلومترمربع مساحت و ۱۹٬۶۲۷ نفر جمعیت دارد و ۱۴۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لیلیان چاوین

| لیلیان چاوین | لیلیان چاوین |
| --- | --- |
زادهٔ: ۶ اوت ۱۹۲۵
درگذشت: ۲۶ ژوئن ۲۰۰۸ (۸۲ سال)
ملیت: فرانسه
سال‌های فعالیت: ۱۹۵۰–۲۰۰۷
لیلیان چاوین (فرانسوی: Lilyan Chauvin‎؛ ۶ اوت ۱۹۲۵ – ۲۶ ژوئن ۲۰۰۸) یک هنرپیشه اهل فرانسه بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۰ تا ۲۰۰۷ میلادی فعالیت می‌کرد.
او در فیلم جایی برای پنهان شدن نیست و نفوذ بد بازی کرده است.
هیلاری کلینتون
اوایل زندگی

وی فرزند نخست دروتی و هیو رادام بود. هیلاری و برادرانش تونی و هیو در بریج پارک در حومه شهر شیکاگو در ایالت ایلینوی رشد یافت. بعد از پایان تحصیلات در کالج ولزلی در رشته علوم سیاسی در سال ۱۹۶۹ وارد مدرسه حقوق دانشگاه ییل شد، و در این مکان برای نخستین بار با بیل کلینتون آشنا شد. او در سال ۱۹۷۳ مدرک جی دی را از همین دانشگاه دریافت کرد.
ازدواج، خانواده، کار حقوقی و بانوی اولی آرکانزاس

پس از مردود شدن در آزمون کانون وکلای واشینگتن، دی.سی. و قبولی در آزمون آرکانزاس تصمیم گرفت از «قلبش و نه سرش پیروی کند» او به دنبال بیل کلینتون به آرکانزاس رفت. در ۱۹۷۴ رادام به فایت‌ویل نقل مکان کرد، و یکی از تنها دو عضو زن هیئت علمی مدرسه حقوق دانشگاه آرکانزاس شد.
بعد از مدتی در آرکانزاس در کنار بیل کلینتون که فعالیت زیادی را برای تبدیل شدن به یک سیاست‌مدار حرفه‌ای آغاز کرده بود مشغول شد. بیل کلینتون و هیلاری در سال ۱۹۷۵ با هم ازدواج کردند. هیلاری در سال ۱۹۷۶ عضو هیئت علمی دانشکده حقوق دانشگاه آرکانسا و همچنین عضو مؤسسه حقوقی (Rose law) شد. در سال ۱۹۷۴ در اوج رسوایی واترگیت، هیلاری به عنوان دستیار کمیتهٔ قضایی کاخ سفید که پیرامون ریچارد نیکسون تحقیق می‌کرد مشغول کار شد. در سال ۱۹۸۰ بیل و هیلاری صاحب دختری به نام چلسی شدند. در این موقع همسرش بیل کلینتون به عنوان دادستان کل و بعد از مدتی فرماندار آرکانزاس انتخاب شد هیلاری به مدت ۱۲ سال بانوی اول آرکانزاس بود. او همچنین هوادار سرسخت تأمین رفاه برای کودکان و آموزش و پرورش مناسب و استاندارد بود.
بانوی اول ایالات متحده

با انتخاب بیل کلینتون به عنوان ریاست جمهوری، هیلاری، بانوی اول کشور شد. او همچنان فعالیت‌های عام‌المنفعهٔ خود را ادامه داد در سال ۱۹۹۳ مسئول گروه ویژه با نام (Health Care Reform) که وظیفه اصلاحاتی را در بخش سلامت جامعه را بر عهده داشت انتخاب شد.
بانوی اول ایالات متحده > رسوایی لوینسکی

در سال ۱۹۹۸ وقتی تحقیقات فاش کرد رئیس‌جمهور با مونیکا لوینسکی از کارآموزان کاخ سفید رابطهٔ خارج از ازدواج داشته‌است، رابطهٔ کلینتون‌ها در مظان تردید واقع شد. وقایع پیرامون رسوایی جنسی بیل کلینتون نهایتاً منجر به استیضاح بیل کلینتون از سوی مجلس نمایندگان شد. وقتی اتهامات علیه شوهر هیلاری کلینتون علنی شد، او اظهار کرد که این اتهامات ناشی از یک «توطئه گسترده دست راستی» هستند، و تهمت‌های لوینسکی را جدیدترین بخش از یک رشته تهمت‌های طولانی، سازمان دهی شده توسط دشمنان بیل کلینتون تا هر خلافی از سوی شوهرش توصیف کرد. او بعدتر گفت که ادعاهای ابتدایی شوهرش که هیچ رابطه‌ای به وقوع نپیوسته بوده، او را به اشتباه انداخته بوده‌است. پس از اینکه شواهد روابط کلینتون با لوینسکی غیرقابل مناقشه شد، هیلاری کلینتون بیانیه‌ای علنی منتشر کرد و بر تعهد او به ازدواجشان تأکید کرد، ولی گزارش شده که به‌طور خصوصی از او شدیداً عصبانی بوده و مطمئن نبوده می‌خواهد ازدواجشان باقی بماند.
واکنش‌های عمومی متفاوت بود: برخی زنان استحکام و وقار او در امور خصوصی علنی شده را ستودند، برخی با او به عنوان قربانی رفتار بی‌عاطفهٔ شوهرش همدردی کردند، دیگران او را به عنوان مؤید بی‌ملاحظگی شوهرش مورد انتقاد قرار دادند، و دیگران او را متهم به ماندن در ازدواجی شکست‌خورده به منظور روشی برای حفظ یا حتی پیشبرد نفوذ سیاسی خودش مورد انتقاد قرار دادند. میزان رضایت عمومی از او حین این وقایع به ۷۰ درصد رسید، بالاترین میزانی که هرگز او مورد رضایت عمومی بوده‌است. او در خاطرات سال ۲۰۰۳ خود تصمیمش را برای ماندن در ازدواج مرتبط با «عشقی که دهه‌ها پایدار مانده بود» دانست و افزود: «هیچ‌کس مرا بهتر از بیل نمی‌فهمد و بهتر از او نمی‌تواند مرا بخنداند. حتی پس از همهٔ این سال‌ها او هنوز جذاب‌ترین، نیروبخش‌ترین و سرزنده‌ترین شخصی است که هرگز دیده‌ام.»
سناتور ایالات متحده

در پی اعلام بازنشستگی دانیل پاتریک موینیهان از سناتوری نیویورک، چهره‌های برجستهٔ دمکرات چون چارلز بی. رنگل از کلینتون خواستند برای کرسی او در انتخابات سال ۲۰۰۰ به رقابت بپردازد. پس از تصمیم او برای نامزدی، کلینتون‌ها در سپتامبر ۱۹۹۹ خانه‌ای در شمال نیویورک در چاپاکوآ، نیویورک خریداری کردند. او نخستین بانوی اول آمریکا شد که برای یک مقام انتخابی نامزد می‌شد. در انتخابات سراسری او در برابر ریک لیزیو نمایندهٔ جمهوریخواه حوزه انتخابیه دوم نیویورک در مجلس نمایندگان قرار گرفت. در جریان مبارزات انتخاباتی مخالفان کلینتون را از آنجا که هرگز در نیویورک نه زندگی کرده بود و نه پیش از این رقابت در سیاست این ایالت شرکت کرده بود، به خانه به دوشی متهم کردند.
در سال ۲۰۰۰ هیلاری کلینتون به عنوان سناتور ایالت نیویورک انتخاب شد او یکی از اولین زنان منتخب در مجلس سنای ایالات متحده آمریکا بود.
در پی حملات ۱۱ سپتامبر کلینتون خواستار دریافت بودجه برای بهسازی نیویورک سیتی و ارتقای امنیتی در ایالتش شد. تلاش او به همراه سناتور ارشدتر نیویورک چاک شومر در تأمین ۲۱ میلیارد دلار بودجه برای بازسازی جایگاه مرکز تجارت جهانی کلیدی بود.
کلینتون به لایحه میهن‌دوستی در اکتبر ۲۰۰۱ رأی داد. در سال ۲۰۰۵ که لایحه باید تمدید می‌شد، او پیش از رأی به منظور رفع دغدغه‌ها در خصوص آزادی‌های مدنی در آن کار کرد، و سپس به نفع لایحهٔ جدیدی در پی سازش حاصل شده در مارس ۲۰۰۶ رأی داد که حمایت اکثریت بزرگی را به دست آورد.
کلینتون قویاً از مداخلهٔ نظامی آمریکا در افغانستان در سال ۲۰۰۱ حمایت کرد و گفت این اقدام فرصتی برای مبارزه با تروریسم و در عین حال ارتقای زندگی زنان افغانی است که در دولت طالبان در رنج هستند. کلینتون در اکتبر ۲۰۰۲ به قطعنامه جنگ عراق که به رئیس‌جمهور جرج دبلیو بوش اجازهٔ استفاده از نیروی نظامی علیه عراق را می‌داد رأی موافق داد.
مبارزات ریاست‌جمهوری سال ۲۰۰۸

هیلاری کلینتون پس از یک مبارزه انتخاباتی درون حزبی که ۱۸ ماه به طول انجامید، در تاریخ ۷ ژوئن ۲۰۰۸ اعلام کرد که به تلاش‌های خود برای احراز سمت اولین رئیس‌جمهور زن آمریکا پایان داده‌است و از باراک اوباما برای احراز مقام ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا حمایت کرد.
وزیر امور خارجه

در اول دسامبر سال ۲۰۰۸ باراک اوباما به‌طور رسمی هیلاری کلینتون را به عنوان وزیرخارجه دولت خود معرفی کرد
کلینتون در ۲۱ ژانویه ۲۰۰۹ از سنا رأی اعتماد گرفت و همان روز به عنوان وزیر امور خارجه سوگند خورد و از سنا استعفاء داد. او نخستین بانوی اول سابق است که در کابینه ایالات متحده آمریکا کار کرده‌است.
کلینتون در یکی از مصاحبه‌های خود با بی‌بی‌سی فارسی و صدای آمریکا به حمایت ایالات متحده از تجمعات سیاسی داخلی ایران پرداخت و گفت: «از درون جنبش اعتراضی این صدا شنیده می‌شد که آمریکا باید مواظب باشد که طوری عمل نکند که عامل و حامی اصلی این جنبش جلوه کند چون اعتبار جنبش و امنیت هواداران آن به خطر می‌افتد؛ مثلاً در لیبی، مخالفان قذافی اعلام کردند که از هرگونه حمایت خارجی استقبال می‌کنند و ما هم حمایت کردیم، اما رهبران اعتراضات ایران چنین استقبالی نمی‌کردند.»
با گسترش اعتراضات بهار عربی در سراسر منطقه، کلینتون در صف مقدم پاسخ آمریکا به آن قرار داشت، پاسخی که او نیز قبول داشت که گاهی ضد و نقیض بود، از برخی حکومت‌ها حمایت می‌کرد در حالی که از معترضین علیه برخی دیگر حمایت می‌کرد. با وقوع جنگ داخلی لیبی تغییر موضع کلینتون در حمایت از مداخلهٔ نظامی او را در ردیف سفیر آمریکا در سازمان ملل سوزان رایس و سامانتا پاور از چهره‌های شورای روابط خارجی قرار داد و نقطه چرخشی کلیدی در غلبه بر مخالفت درونی در دولت از سوی گیتس وزیر دفاع، مشاور امنیتی تامس دانیلن، و جان برنان مشاور ضد تروریسم در جذب حمایت اعراب و تأیید سازمان ملل برای مداخله نظامی در لیبی (۲۰۱۱) بود.
در ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۲، کنسولگری آمریکا در بنغازی، لیبی مورد حمله قرار گرفت که منجر به مرگ کریستوفر استیونز سفیر آمریکا و سه آمریکایی دیگر شد. حمله و سؤالات پیرامون امنیت کنسولگری آمریکا و توضیحات متغیر در پی آن در خصوص آنچه رخ داد، در آمریکا از نظر سیاسی مجادله‌برانگیز شد. کلینتون در ۱۵ اکتبر گفت او در خصوص مسئلهٔ قصورهای امنیتی مسئولیت می‌پذیرد، با این وجود توضیحات متفاوت ناشی از گیجی اجتناب ناپذیر مه جنگ در پی حوادث این‌چنینی بوده‌است. در ۱۹ دسامبر هیئتی به رهبری تامس آر. پیکرینگ و مایک مولن گزارش خود را در این خصوص منتشر کرد. این گزارش شدیداً از مسئولین وزارت امور خارجه در واشینگتن به دلیل بی‌توجهی به درخواست برای نگهبانان بیشتر و ارتقای امنیتی و قصور در تأمین رویه‌های امنیتی در محیطی که امنیتش در حال کاهش بود، انتقاد کرد. انتقادات متمرکز بر دفتر امنیت دیپلماتیک و دفتر امور خاور نزدیک بود، چهار مسئول وزارت خارجه در سطح دستیار وزیر و پایین‌تر در نتیجهٔ آن از مقام خود برکنار شدند. کلینتون گفت نتایج این گزارش را می‌پذیرد و این که تغییراتی برای پیاده‌سازی پیشنهادها در دست اقدام است. کلینتون در ۲۳ ژانویه ۲۰۱۳ در برابر کنگره در خصوص حملهٔ بنغازی شهادت داد. او از اقداماتش در پاسخ به واقعه دفاع کرد و با وجود پذیرش مسئولیت رسمی، گفت از قبل هیچ نقش مستقیمی در مباحثات خاص در خصوص امنیت کنسولگری نداشته‌است. جمهوری‌خواهان کنگره او را در موارد متعدد مورد چالش قرار دادند که گاهی باعث پاسخ‌های احساسی یا عصبی از سوی او شد.
او در روز ۳۱ دسامبر ۲۰۱۲ در بیمارستان پرسبیترین نیویورک به دلیل عارضه لخته خونی بستری شد. او همچنین اواسط ماه دسامبر هنگامی که در خانه تنها بود به دلیل درمان یک ویروس معده دچار بیهوشی شد.
درمان وی روز ۱۳ دسامبر آغاز و از او خواسته شد تا سفر به آفریقای شمالی و خاورمیانه که برای هفته بعد از آن تنظیم شده بود را لغو کند.
هیلاری کلینتون روز جمعه اول فوریه ۲۰۱۳ به‌طور رسمی از سمت خود به عنوان وزیر خارجه آمریکا کناره‌گیری کرد. جان کری در کابینه جدید باراک اوباما جایگزین کلینتون شد.
وزیر امور خارجه > مسئلهٔ ایمیل‌ها

استفادهٔ کلینتون از عامل انتقال پیغام (سرور) شخصی در سراسر دوره‌اش به عنوان وزیر امور خارجه، به جای سرور وزارتی، به دلیل دغدغه‌ها در خصوص امنیت ایمیل‌هایی که او ارسال و دریافت کرده بود، موجود بودن و حفظ آن‌ها به منظور درخواست‌های قانون دسترسی آزاد به اطلاعات و دفتر ملی بایگانی و مدارک آمریکا، و این که آیا اقدامات او هیچ‌یک از قوانین، مقررات یا دستورالعمل‌های فدرال را نقض کرده، توجه گستردهٔ عمومی را برانگیخت. کلینتون در پاسخ گفت که او چند ماه پیشتر همهٔ ایمیل‌های مرتبط با کارش در وزارت امور خارجه را در پی درخواست آن‌ها تحویل داده و می‌خواهد که آن‌ها علناً منتشر شوند، ولی گفت هیچ ایمیل شخصی را تحویل نخواهد داد و آن‌ها را حذف کرده‌است. کمیتهٔ منتخب مجلس نمایندگان در خصوص حمله به کنسولگری آمریکا در بنغازی درخواست کرد سرور ایمیل او به منظور راستی آزمایی اظهاراتش به‌طور مستقل بررسی شود ولی وکیل کلینتون گفت که همهٔ ایمیل‌های باقی‌مانده حذف شده و دیگر موجود نیست. برخی کارشناسان، مقامات، و نمایندگان کنگره بیان داشتند که استفادهٔ وی از نرم‌افزار پیام‌رسانی شخصی و حذف نزدیک به ۳۲۰۰۰ ایمیل که او شخصی تلقی‌شان می‌کرده، ناقض پروتکل‌ها و رویه‌های وزارت خارجه، و قوانین و مقررات فدرال در خصوص مدیریت مستندات بوده‌است. این باعث شروع تحقیق اف‌بی‌آی در خصوص نحوهٔ نگهداری اطلاعات طبقه‌بندی شد.
بنیاد کلینتون

پس از ترک وزارت امور خارجه، این اولین بار پس از سی سال بود که او هیچ مقام دولتی نداشت. با این که جز استراحت برنامه‌ای برای آینده اش نداشت، شروع به کار بر جلد دیگری از خاطراتش کرد و به همسر و دخترش به عنوان عضوی از بنیاد کلینتون پیوست. او در آنجا بر تلاش‌های بر توسعهٔ امور کودکان تمرکز کرد و در زمینهٔ تلاش جهانی برای نام‌نویسی دختران در مدارس راهنمایی تلاش کرد. بنیاد شروع به پذیرش کمک‌های مالی از دولت‌های خارجی که از زمانی که او وزیر بود متوقف شده بود، کرد. او همچنین شروع به سخنرانی‌های پولی کرد و حدود ۲۰۰٬۰۰۰ دلار برای هر سخنرانی دریافت کرد. او همچنین به نیابت از بنیاد، برخی سخنرانی‌های غیرپولی را انجام داد. در سپتامبر ۲۰۱۴ دختر او دختری به نام شارلوت به دنیا آورد. در آوریل ۲۰۱۵ هیلاری با شروع مبارزات انتخاباتیش از بنیاد کلینتون استعفاء داد و بنیاد اعلام کرد دیگر فقط از شش کشور اروپایی و استرالیا کمک مالی می‌پذیرد.
مبارزات ریاست‌جمهوری ۲۰۱۶

اطلاعات بیشتر: انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا (۲۰۱۶)
کلینتون در ۱۲ آوریل ۲۰۱۵، از طریق انتشار یک ویدئو کاندیداتوری خود در انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۲۰۱۶ را اعلام کرد. کلینتون انتخابات مقدماتی آیووا را با اختلاف نزدیکی نسبت به برنی سندرز برنده شد. او در نیو همپشر، با بیش از ۲۰ درصد اختلاف رقابت را واگذار کرد.
نهایتاً او با کسب ۱۷ میلیون رأی و ۲۲۱۹ دلگت در برابر ۱۳ میلیون رأی و ۱۸۳۲ دلگت رقیبش برنی سندرز نامزدی حزب دمکرات در انتخابات ریاست‌جمهوری را به دست آورد.
تئوری توطئه

پس از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۶ و پیروزی دونالد ترامپ، کلینتون بدون ارائه سند و مدرکی ادعا کرد که روسیه در انتخابات دخالت کرده، به گونه‌ای که منجر به پیروزی ترامپ شده‌است. این ادعا هیچ‍گاه مورد تأیید قرار نگرفت و میان رأی‌دهندگان دمکرات هم چندان مقبولیتی نیافت و همچنین تجمع اعتراضی و راهپیمایی از این جهت برگزار نشد.
مواضع سیاسی

سازمان‌های گوناگون سعی کرده‌اند با استفاده از رأی‌های کلینتون در سنا جایگاه او در طیف سیاسی را به‌طور علمی اندازه‌گیری کنند. نشنال ژورنال در مطالعه‌ای منتشره در سال ۲۰۰۴، درجهٔ ۳۰ را به کلینتون تخصیص داد، (در این درجه‌بندی ۱ لیبرال‌ترین و ۱۰۰ محافظه‌کارترین است) رده‌بندی‌های بعدی نشنال ژورنال کلینتون را در سال ۲۰۰۶ در جایگاه سی و دومین و در سال ۲۰۰۷ در جایگاه شانزدهمین سناتور لیبرال قرار داد.
تحلیلی در دانشگاه استنفورد در سال ۲۰۰۴ او را در جایگاه ششمین تا هشتمین سناتور لیبرال قرار داد.
در سیاست خارجی، کلینتون در اکتبر ۲۰۰۲ به قطعنامه مجوز استفاده از نیروی نظامی علیه عراق در سنا رأی موافق داد، رأیی که بعدتر گفت از آن «افسوس» می‌خورد. در سال ۲۰۱۲ او موافق مسلح کردن جنگجویان شورشی سوریه بود و خواهان برکناری بشار اسد از قدرت شده‌است. او حامی بمباران یوگسلاوی توسط ناتو در سال ۱۹۹۹ و مداخله نظامی به رهبری ناتو در لیبی در سال ۲۰۱۱ به منظور سرنگونی معمر قذافی رهبر لیبی بود. کلینتون موافق حفظ نفوذ آمریکا در خاورمیانه است. او به کمیته روابط عمومی آمریکا و اسرائیل گفته، «آمریکا هرگز وقتی پای امنیت و بقای اسرائیل در میان باشد بی‌طرف نخواهد بود.» کلینتون از حق اسرائیل برای دفاع از خود در جریان جنگ اسرائیل و لبنان ۲۰۰۶ و نبرد ۲۰۱۴ اسرائیل و غزه حمایت کرده‌است. او از راه حل دو دولت بین اسرائیل و فلسطینیان حمایت می‌کند. او خود را «حامی سرسخت و تزلزل ناپذیر امنیت و ایمنی اسرائیل» می‌خواند. او عدم حمایت از برخی شورشیان معتدل سوری را باعث بروز خلأ قدرت و ظهور دولت اسلامی می‌داند.
کلینتون همچون بیشتر دمکرات‌های عالی‌رتبه خواهان اقدام حکومتی برای مقابله با تغییر اقلیمی است. او از سیاست سقف و تجارت (cap and trade) که در چارچوب آن شرکت‌ها می‌توانند با مبادلهٔ اعتبار کربن از انتشار گازهای گلخانه‌ای بکاهند، حمایت کرده‌است. کلینتون از تصمیم اجرایی رئیس‌جمهور اوباما برای تغییر سیاست مهاجرتی حمایت کرده‌است. افراد نزدیک به او، سیاست اقتصادی او را بالا بردن حداقل دستمزد، بستن راه‌های گریز مالیات ابرشرکت‌ها کاستن از مالیات طبقهٔ متوسط و سرمایه‌گذاری بر زیرساخت‌ها اعلام کرده‌اند. او از قانون ۲۰۱۰ داد-فرنک به منظور شدیدتر کردن مقررات مالی حمایت کرده ولی به دلیل پیوندهای گستردهٔ خانواده اش با بخش مالی از جمله ایراد سخنرانی در قبال دریافت پول در وال استریت در معرض انتقاد قرار گرفته‌است.
او از سوی مجلهٔ فوربس به عنوان پنجمین زن قدرتمند جهان در سال ۲۰۱۲ انتخاب شد.
مکتوبات

وی در ۱۰ ژوئن ۲۰۱۴ کتاب خاطراتش را تحت عنوان «انتخاب‌های سخت» منتشر کرد. بنگاه انتشاراتی سایمون و شوستر، یک میلیون نسخه از کتاب خاطرات کلینتون را چاپ کرد.
نگارخانه

دیدار از یادبود کشته شدگان آمریکا در جنگ‌های جهانی
در دیدار از نیروهای نظامی
در حال دیدار از سالمندان در ۱۹۹۳ در جریان اصلاح قوانین درمان پزشکی
در کنیا
کابینه اول باراک اوباما، رئیس‌جمهوری آمریکا، در اتاق شرقی سال ۲۰۰۹
ردیف اول ایستاده از چپ به راست:
ری لحود، لیسا جکسون، گری لاک، هیلدا سولیس، باراک اوباما، جو بایدن، کن سالازار، شان داناون، پیتر اورزاگ، کریستینا رومر، آرنی دانکن
ردیف دوم ایستاده:
تام ویلساک، استیون چو، جنت ناپالیتانو، رام امانوئل، کاتلین سیبیلیوس، ران کرک، سوزان رایس، اریک شینسکی
ردیف سوم نشسته:
رابرت گیتس، تیموتی گایتنر، هیلاری کلینتون، اریک هولدر
در سال ۱۹۹۲
پرتره رسمی سناتور کیلینتون
کلینتون و محمود عباس رئیس‌جمهور تشکیلات خودگردان فلسطین
ولیکا برنا

Village در 23x15px|border |alt=|link= کرواسی
| Velika Barna | Velika Barna |
| --- | --- |
Village: Village
مختصات: مختصات: ناتوان در تجزیه عرض جغرافیایی به عنوان یک رقم:N {{#coordinates:}}: عرض جغرافیایی نامعتبر: مختصات: مختصات: ناتوان در تجزیه عرض جغرافیایی به عنوان یک رقم:N {{#coordinates:}}: عرض جغرافیایی نامعتبر
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
ولیکا برنا (به لاتین: Velika Barna) یک زیستگاه انسانی در کرواسی است.
کدوی هالووین

کدو تنبل به همراه شمع روشن داخلش
کدوی هالووین که در غرب به آن جَک اُ لَنتِرن (به انگلیسی: jack-o'-lantern) نیز گفته می‌شود، یک کدو تنبل یا شلغم کنده شده به صورت جاشمعی است که در جشن‌هایی مانند هالووین از آن استفاده می‌شود. کدوی هالووین معمولاً یک چهرهٔ شرور کارتونی دارد.
بزرگ‌ترین کدوی هالووین ساخته شده ۶۶۶٫۳۳ کیلوگرم وزن داشت و در ۳۱ اکتبر ۲۰۰۵ در کامبریای شمالی، پنسیلوانیا ساخته شد. چهره‌هایی ترسناک روی کدوی هالووین کنده‌کاری می‌شود تا روح افسانه‌ای جک خسیس دور شود.
علم اشتقاق کلمه

اصطلاح jack-o'-lantern در اصل برای توصیف پدیده بصری نور کاذب  (lit., "foolish fire") که در فرهنگ عامه انگلیسی به عنوان یک اراده و آتش (will-o'-the-wisp) شناخته می شود استفاده شد. به ویژه در شرق انگلستان ، اولین استفاده شناخته شده آن به دهه 1660 برمی گردد.
تاریخچه > خاستگاه

کنده‌کاری سبزیجات در بسیاری از نقاط جهان یک عمل رایج بوده‌است. اعتقاد بر این است که رسم ساخت جک اُ لنترن در زمان هالووین در جزایر بریتانیا آغاز شد. در قرن ۱۹، شلغم‌ها، که به عنوان فانوس توخالی شده بودند و اغلب با چهره‌های عجیب و غریب حک شده بودند در هالووین در بخش‌هایی از ایرلند و ارتفاعات اسکاتلند استفاده می‌شد. در این مناطق گالیک زبان، هالووین جشنواره سوون نیز بود و به عنوان زمانی دیده می‌شد که موجودات ماوراء طبیعی (Aos Sí) و ارواح مردگان روی زمین راه می‌رفتند. جک اُ لنترن‌ها نیز در زمان هالووین در شهرستان سامرست، انگلستان در قرن نوزدهم ساخته شدند.
توسط کسانی که آنها را ساخته‌اند، گفته شده‌است که فانوس‌ها یا ارواح یا موجودات ماوراء طبیعی را نشان می‌دهند، یا برای دفع ارواح شیطانی استفاده می‌شوند. برای مثال، گاهی شرکت‌کنندگان هالووین از آنها برای ترساندن مردم استفاده می‌کردند، و گاهی آنها را روی طاقچه‌ها می‌گذاشتند تا ارواح مضر را از خانه خود دور نگه دارند. همچنین پیشنهاد شده‌است که جک اُ لنترن‌ها در اصل نشان دهنده ارواح مسیحی در برزخ بودند، زیرا شب هالووین روز همه مقدسین (۱ نوامبر) / روز همه ارواح (۲ نوامبر) است.
در ۱۶ ژانویه ۱۸۳۶، دوبلین پنی ژورنال داستانی طولانی در مورد افسانه جک اُ لنترن‌ها منتشر کرد، اگرچه در اینجا ذکری از حک شدن فانوس از یک سبزی نشده‌است. در سال ۱۸۳۷، کرونیکل لیمریک به یک میخانه محلی اشاره می‌کند که مسابقه کدو حکاکی شده را برگزار می‌کند و جایزه ای را به «بهترین تاج جک مک لنترن» اهدا می‌کند. اصطلاح «مک لنترن» نیز در سال ۱۸۴۱ در انتشار همین مقاله ظاهر می‌شود.
همچنین شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد شلغم در اواخر قرن هجدهم برای تراشیدن چیزی که "فانوس هوبردی" نامیده می‌شد در ووسسترشر انگلستان استفاده می‌شد. فولکلورشناس Jabez Allies مشتقات دیگری از نام، "Hobany's" را که به احتمال زیاد از "Hob and his" گرفته شده‌است، با دیگر گونه‌های دیگر از جمله "Hob-o'-Lantern", "Hobbedy's Lantern" و "Hobbady-lantern" بیان می‌کند.
تاریخچه > در آمریکای شمالی

کاربرد این اصطلاح برای کدو تنبل حکاکی شده در انگلیسی آمریکایی برای اولین بار در سال ۱۸۳۷ مشاهده شد.
اقتباس از داستان کوتاه واشینگتن ایروینگ «افسانه خواب آلود» (۱۸۲۰) اغلب اسب سوار بی سر را با یک کدو تنبل یا فانوس جک به جای سر بریده اش نشان می‌دهد. (در داستان اصلی، صبح روز بعد از برخورد فرضی کرین با اسب سوار، یک کدو تنبل شکسته که در کنار کلاه رها شده بود کشف می‌شود.
کاربرد این اصطلاح برای کدو تنبل حک شده در انگلیسی آمریکایی برای اولین بار در سال ۱۸۳۴ مشاهده شد. ارتباط فانوس کدو تنبل حک شده با هالووین در نسخه ۱ نوامبر دیلی نیوز ۱۸۶۶ (کینگستون، انتاریو) ثبت شده‌است:
رسم قدیمی برگزاری هالووین شب گذشته توسط جوانان شهر فراموش نشد. آن‌ها نقاب‌ها و خوش‌گذرانی‌های خود را داشتند و پس از تاریک شدن هوا در خیابان‌ها به گونه‌ای می‌چرخیدند که بدون شک برای خودشان سرگرم‌کننده بود. قربانی بزرگی از کدو تنبل بود که از آن سر و صورت شفاف ساخته شد که با دو اینچ شمع پیه گوسفند روشن میشد .
جیمز فنیمور کوپر یک رمان دریایی با عنوان جک اولانترن (le Feu-Follet)، یا خصوصی (۱۸۴۲) نوشت. جک اولانترن نام کشتی بود.
شاعر جان جان گرینلیف ویتیر، که در سال ۱۸۰۷ در ماساچوست به دنیا آمد، شعر «کدو تنبل» (۱۸۵۰) را نوشت:
اوه!—میوه ای که در قدیم پسری دوست داشت!—به یاد روزهای قدیم،
وقتی چوب انگور ارغوانی می‌شد و آجیل قهوه ای می‌افتاد!
وقتی چهره‌های وحشی و زشتی را در پوستش حک می‌کردیم،
با یک شمع در تاریکی خیره شوید!
در سال ۱۸۷۹ در Funny Nursery Rhymes، شعری به کودکان توصیه می‌کند که شبیه "استاد جک لنترن" غیرقابل اعتماد نباشند، که به عنوان "پسربچه ای شرور و فریبنده" توصیف شده‌است، شبیه به مردی که "می‌رقصد و می‌پرد". و قمار." او با طنز به عنوان شخصیت یک فانوس نشان داده شده‌است.
اگنس کار سیج، در مقاله «ورزش‌ها و آداب و رسوم هالووین» (جوانان هارپر (۱۸۸۵):
این یک رسم باستانی بریتانیایی است که در روز هالووین آتش‌سوزی‌های بزرگ روشن می‌کنند (آتش استخوانی برای پاک کردن قبل از یخ زدن زمین در زمستان) و حمل خرچنگ‌های سوزان بر روی میله‌های بلند. اما به جای این، پسران آمریکایی از فانوس‌های خنده‌دار ساخته شده از کدو تنبل‌های زرد بزرگ با یک شمع در داخل لذت می‌برند.
در ایالات متحده، کدو تنبل حک شده برای اولین بار با فصل برداشت به‌طور کلی مرتبط بود، مدتها قبل از اینکه به نمادی از هالووین تبدیل شود. در سال ۱۸۹۵، مقاله ای در مورد سرگرمی‌های روز شکرگزاری فانوس روشن را به عنوان بخشی از جشن‌ها توصیه کرد.
دو نفر در حال ساخت کدوی هالووین