stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مجموعه دژهای ویلنیوس

| مجموعه قلعه ویلنیوس | مجموعه قلعه ویلنیوس |
| --- | --- |
لیتوانی : لیتوانی 
مجموعه قلعه ویلنیوس: مجموعه قلعه ویلنیوس
اطلاعات پایگاه: اطلاعات پایگاه
کنترل‌کننده: لیتوانی، روسیه، سوئد
پیشینه مکان: پیشینه مکان
ساخت: بخش‌هایی از قلعه در قرن دهم
زمان استفاده: برای دفاع از قرن دهم تا هفدهم
مصالح: سنگ، آجر، چوب
 ثبت نامعتبر:  ثبت نامعتبر
نام رسمی: شهر قدیمی ویلنیوس
گونه: فرهنگی
معیار: فرهنگی: (ii), (iv)
تاریخ ثبت: ۱۹۹۴
شماره ثبت: 541
منطقه یونسکو: فهرست‌های میراث جهانی
 :  
 :  
قلعه ویلنیوس در سال ۱۷۴۰:

قلعه بالا: ۱. برج غربی (برج گدیمیناس); ۲. برج جنوبی (فقط پایه‌ها باقی مانده است); ۳. دژ قلعه (ویرانه‌ها باقی مانده است)

قلعه پایین: ۴. دروازه‌ها و پل به سوی شهر (خیابان پیلیس); ۵. جاده و پل به خیابان تیلتاس؛ ۶. کلیسای جامع ویلنیوس; ۷. کاخ دیوان عالی؛ ۸. کاخ اسقف‌ها؛ ۹. کاخ سلطنتی; ۱۰. باغ کاخ؛ ۱۱. زرادخانه جدید، در حال حاضر موزه؛ ۱۲. برج شمال‌شرقی و دروازه‌های زرادخانه قدیمی؛ ۱۳. حیاط زرادخانه قدیمی
مجموعه دژهای ویلنیوس (لیتوانیایی: Vilniaus pilių kompleksas یا Vilniaus pilys) گروهی از سازه‌های فرهنگی و تاریخی است که در ساحل چپ رودخانه نریس، نزدیک به تلاقی آن با ویلنیا، در شهر ویلنیوس، لیتوانی قرار دارند. این مجموعه، که تکامل آن بین قرون ۱۰ تا ۱۸ میلادی صورت گرفته، یکی از مهم‌ترین سازه‌های دفاعی لیتوانی بوده است.
این مجموعه شامل سه قلعه بوده است: قلعه بالایی، قلعه پایینی و قلعه کج (لیتوانیایی: Kreivoji pilis). قلعه کج در سال ۱۳۹۰ میلادی توسط شوالیه‌های تتونیک به آتش کشیده شد و هرگز بازسازی نشد. قلعه‌های ویلنیوس پس از سال ۱۳۹۰ چندین بار توسط شوالیه‌های تتونیک مورد حمله قرار گرفتند، اما آن‌ها موفق به تصرف کل مجموعه نشدند. تصرف کامل مجموعه برای اولین بار در جریان نبرد ویلنیوس در سال ۱۶۵۵ رخ داد.
به‌زودی پس از این واقعه، قلعه‌های آسیب‌دیده اهمیت خود را از دست دادند و بسیاری از ساختمان‌های آن متروکه شدند. در دوران تقسیم لهستان و ضمیمه شدن این منطقه به دیگر قلمروها، برخی ساختمان‌های تاریخی تخریب شدند؛ همچنین، بسیاری دیگر در جریان ساخت استحکامات در قرن ۱۹ میلادی آسیب دیدند.
امروزه، برج گدیمیناس باقی‌مانده از این مجموعه، به نمادی مهم از شهر ویلنیوس و ملت لیتوانی تبدیل شده است. هر ساله در اول ژانویه، پرچم لیتوانی برای بزرگداشت روز پرچم بر فراز این برج برافراشته می‌شود. این مجموعه بخشی از موزه ملی لیتوانی، یکی از بزرگ‌ترین موزه‌های کشور، است.
تاریخچه قلعه بالایی

بخشی از مجموعه قلعه ویلنیوس که در قسمت بالایی ساخته شده است، به نام قلعه بالایی شناخته می‌شود. تپه‌ای که این قلعه بر روی آن قرار دارد، به عنوان تپه گدیمیناس شناخته می‌شود. سطح صاف بالای این تپه به شکل بیضی است و ارتفاع آن بین ۴۰–۴۸ متر (۱۳۰–۱۶۰ فوت) و طول آن حدود ۱۶۰ متر (۱۷۰ یارد) است.
اطلاعات باستان‌شناسی نشان می‌دهد که این محل از زمان دوران نوسنگی مسکونی بوده است. در قرن نهم، دیوارهای دفاعی چوبی این تپه تقویت و با سنگ مستحکم شدند. حدود قرن دهم، یک قلعه چوبی بر روی این تپه ساخته شد و از قرن سیزدهم، دیوارهای سنگی همراه با برج‌ها، تپه را محصور کردند. در زمان حکومت گدیمیناس، شهر ویلنیوس به عنوان پایتخت لیتوانی انتخاب شد. در سال ۱۳۲۳، قلعه بهبود یافته و گسترش پیدا کرد.
لیتوانی در دوران جنگ‌های صلیبی شمالی بیش از دو قرن درگیر جنگ بود. شوالیه‌ها با ادعای تلاش برای تغییر مذهب لیتوانیایی‌های پاگان به کلیسای کاتولیک، قصد فتح لیتوانی را داشتند. با تبدیل ویلنیوس به یکی از مهم‌ترین شهرهای کشور، این شهر به هدف اصلی نظامی تبدیل شد. مجموعه قلعه در سال‌های ۱۳۶۵، ۱۳۷۵، ۱۳۷۷، ۱۳۸۳، ۱۳۹۰، ۱۳۹۲، ۱۳۹۴ و ۱۴۰۲ توسط شوالیه‌های تتونیک مورد حمله قرار گرفت، اما هرگز به‌طور کامل تصرف نشد.
در سال ۱۳۹۰، مخرب‌ترین حملات توسط مارشال‌های شوالیه‌های تتونیک، انگلهارد راب فون ویلشتاین و کنراد فون والنروده، در طول جنگ داخلی لیتوانی (۱۳۸۹–۱۳۹۲) بین ویتائوتاس و پسرعمویش یوگایوا رخ داد. در این حملات، بسیاری از اشراف‌زادگان اروپای غربی، از جمله هنری، ارل دربی و هنری چهارم آینده، با ۳۰۰ شوالیه شرکت داشتند.
در زمان حمله سال ۱۳۹۰، مجموعه قلعه شامل سه بخش بود: قلعه بالایی، پایینی و قلعه کج. شوالیه‌های تتونیک موفق به تصرف و تخریب قلعه کج شدند، اما نتوانستند دو قلعه دیگر را بگیرند. در حمله سال ۱۳۹۴، قلعه‌های ویلنیوس به مدت بیش از سه هفته محاصره شدند و یکی از برج‌های دفاعی تخریب شد و به نریس فرو افتاد.
جنگ داخلی بین ویتائوتاس و یوگایوا با توافق آستراوا در سال ۱۳۹۲ خاتمه یافت و ویتائوتاس عنوان دوک بزرگ لیتوانی را به دست آورد. در دوران حکومت او، قلعه بالایی بازسازی گسترده‌ای را تجربه کرد. پس از آتش‌سوزی بزرگ در سال ۱۴۱۹، ویتائوتاس بازسازی قلعه بالایی و تقویت دیگر ساختمان‌های مجموعه را آغاز کرد. بقایای امروزی قلعه بالایی متعلق به این دوره است.
بازسازی قلعه فوقانی

قلعه فوقانی در سبک معماری گوتیک بازسازی شد و از کاشی‌های سبز لعاب‌دار برای سقف آن استفاده شد. تالار برجک دفاعی در طبقه دوم قلعه فوقانی، بزرگ‌ترین تالار این مجموعه بود (۱۰ در ۳۰ متر)؛ این تالار کمی کوچک‌تر از تالار کاخ استاد اعظم در مالبورک (دژ) (۱۵ در ۳۰ متر) بود، اما بسیار بزرگ‌تر از تالار قصر دوک در قلعه جزیره تراکای (۱۰ در ۲۱ متر) به‌شمار می‌رفت. بازسازی قلعه در سال ۱۴۲۲ به پایان رسید. دولت برنامه‌هایی برای تاج‌گذاری پادشاه اعلام‌شده، ویتاوتاس بزرگ، در این قلعه داشت که با مرگ زودهنگام او این مراسم انجام نشد.
پس از قرن شانزدهم، قلعه فوقانی دیگر نگهداری نشد و در اثر بی‌توجهی آسیب دید. تا اوایل قرن هفدهم، زندانی برای اشراف‌زادگان در این قلعه وجود داشت. آخرین بار این قلعه در زمان تهاجم مردم روس در سال ۱۶۵۵ به‌عنوان دژ استفاده شد؛ زمانی که برای نخستین بار در تاریخ لیتوانی، ارتشی خارجی کل مجموعه را تصرف کرد. شش سال بعد، ارتش مشترک‌المنافع لهستان–لیتوانی موفق شد ویلنیوس و قلعه‌ها را بازپس گیرد. پس از آن، قلعه فوقانی متروکه شد و بازسازی نشد.
این مجموعه در طول جنگ جهانی آسیب‌های جدی دید. در این زمان، تنها برج غربی، معروف به برج گدیمیناس، باقی ماند که به نماد ویلنیوس و لیتوانی تبدیل شده است. از قلعه فوقانی تنها بقایای محدودی از برج اصلی و دیگر برج‌ها باقی مانده است.
تاریخچه قلعه تحتانی

مجموعه قلعه از دوران نوسنگی سکونت‌گاه بوده است. پیش از قرن سیزدهم، ساختارهای آن از چوب ساخته می‌شد. در قرون سیزدهم و چهاردهم، دیوارهای دفاعی، برج‌ها و دروازه‌هایی از سنگ ساخته شدند که چندین بار بازسازی و گسترش یافتند. تنها ساختارهایی که به‌طور مستقل دست‌نخورده باقی مانده‌اند، در قلعه تحتانی قرار دارند. دو بنای اصلی قلعه تحتانی، کاخ سلطنتی و کلیسای جامع ویلنیوس هستند.
کاخ دوک بزرگ

کاخ دوک بزرگ در قلعه تحتانی طی سال‌ها گسترش یافت و در قرون شانزدهم و میانه قرن هفدهم شکوفا شد. این کاخ به مدت چهار قرن، مرکز سیاسی، اداری و فرهنگی دوک‌نشین بزرگ لیتوانی بود.
در قرون سیزدهم و چهاردهم، ساختمان‌های سنگی در محل کاخ وجود داشت؛ برخی باستان‌شناسان معتقدند که کاخی چوبی نیز در این مکان قرار داشته است. کاخ سلطنتی سنگی در قرن پانزدهم و احتمالاً پس از آتش‌سوزی بزرگ در سال ۱۴۱۹ ساخته شد. ساختمان‌های سنگی موجود و سازه‌های دفاعی قلعه تحتانی که مانع ساخت‌وساز بودند، تخریب شدند و کاخ سلطنتی به سبک گوتیک ساخته شد. برج اصلی قلعه فوقانی و کاخ سلطنتی برای تاج‌گذاری ویتاوتاس بزرگ طراحی شده بودند. کاخ گوتیک دارای سه جناح بود و تحقیقات نشان می‌دهد که ساختمانی دوطبقه با زیرزمین بوده است.
کاخ دوک بزرگ > کلیسای جامع ویلنیوس

کاخ بزرگ دوک‌نشین و کلیسای جامع ویلنیوس در طول قرن‌ها یک مجموعه را تشکیل داده و در کنار هم قرار داشتند، اما تاریخچه این دو بنا متفاوت است.
شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد در دوران پیش از مسیحیت، خدای پگانی پرکوناس در این مکان پرستیده می‌شد. گفته شده است که میندوگاس، پادشاه لیتوانی، در سال ۱۲۵۱ کلیسای اصلی را به‌عنوان محل تعمید خود در آئین مسیحی ساخت. پس از مرگ او در سال ۱۲۶۳، این مکان دوباره به عبادت اسطوره‌شناسی لیتوانیایی اختصاص یافت.
در سال ۱۳۸۷، زمانی که لیتوانی رسماً به مسیحیت گروید، دومین کلیسای جامع با سبک معماری گوتیک و پنج نمازخانه ساخته شد. این کلیسا در سال ۱۴۱۹ دچار آتش‌سوزی شد. پس از آن، ویتوتاس کلیسای جامع بزرگ‌تری با سبک گوتیک در همان مکان بنا کرد. در سال ۱۵۲۲ این کلیسا بازسازی شد و منابع مکتوب برای اولین بار به برج ناقوس آن اشاره کردند. برج ناقوس در محل یکی از برج‌های دفاعی قلعه پایینی در حدود قرن پانزدهم ساخته شد. پس از آتش‌سوزی سال ۱۵۳۰، کلیسا دوباره بازسازی شد و از ۱۵۳۴ تا ۱۵۵۷ نمازخانه‌ها و گورابه‌های بیشتری به آن اضافه شدند. در این دوران، کلیسا ویژگی‌های معماری مربوط به رنسانس را به خود گرفت. پس از آتش‌سوزی دیگری در سال ۱۶۱۰، کلیسا بار دیگر بازسازی شد و دو برج در نمای جلویی اضافه شد. این کلیسا در طول سال‌ها چندین بار بازسازی و تزئین شد.
در سال ۱۷۸۳، کلیسای جامع توسط لوریانس گوچویچوس با سبک معماری نئوکلاسیک بازسازی شد و شکل چهارگوش و منظم خود را به دست آورد. این طرح تا امروز حفظ شده است. بین سال‌های ۱۷۸۶ و ۱۷۹۲، سه مجسمه روی بام کلیسا قرار گرفت: سنت کاسیمیر در جنوب، سنت استانیسلاوس در شمال، و سنت هلنا در مرکز. این مجسمه‌ها در سال ۱۹۵۰ برداشته شدند و در سال ۱۹۹۷ بازسازی شدند.
چندین شخصیت تاریخی برجسته در سرداب‌های کلیسا به خاک سپرده شده‌اند، از جمله ویتوتاس بزرگ (۱۴۳۰)، برادر او زیگیسموند کاستوایتیس (۱۴۴۰)، پسرعمویش شویتریگایلا (۱۴۵۲)، سنت کاسیمیر (۱۴۸۴)، الکساندر یاگیلون (۱۵۰۶)، و دو همسر سیگیسموند دوم آگوستوس: الیزابت هابسبورگ (۱۵۴۵) و باربارا رادزیویل (۱۵۵۱).
در دهه ۱۹۵۰، این کلیسا به کاربری سکولار تبدیل شد. بازگشایی آن به‌عنوان کلیسا در اواخر دهه ۱۹۸۰ به‌عنوان نقطه عطفی در تاریخ معاصر لیتوانی جشن گرفته شد.
کاخ دوک بزرگ > زرادخانه‌های قلعه

در مجموعه قلعه ویلنیوس در طول تاریخ، دو زرادخانه وجود داشته است که به «قدیمی» و «جدید» معروف‌اند. زرادخانه قدیمی در قرن پانزدهم، در دوران حکومت ویتوتاس بزرگ تأسیس شد. این زرادخانه در دوران سیگیسموند یکم پیر توسعه یافت و کارهای مربوط توسط پسر او، سیگیسموند دوم آگوستوس ادامه پیدا کرد. در بازسازی‌های قرن شانزدهم، یک بال جدید ساخته شد. در میانه قرن شانزدهم و آغاز قرن هفدهم، دو بال دیگر به این مجموعه اضافه شد. گزارش‌های معاصر نشان می‌دهند که زرادخانه قدیمی در آن زمان حدود ۱۸۰ توپ سنگین را در خود جای داده بود.
زرادخانه جدید در یکی از قدیمی‌ترین ساختمان‌های قلعه در قرن هجدهم و به دستور کازیمیر اوگینسکی، هتمان بزرگ لیتوانی، تأسیس شد. این ساختمان که به‌عنوان پادگان استفاده می‌شد، به‌خوبی حفظ شده است. دیوار بیرونی آن بخشی از سیستم دیوارهای دفاعی بود. در قرن شانزدهم، برج این ساختمان نقش راهنمای کشتی‌ها در رودخانه نریس را ایفا می‌کرد. این زرادخانه گاهی به‌عنوان دفترهای اداری قلعه نیز مورد استفاده قرار می‌گرفت.
در دوران حکومت تزاری، هر دو زرادخانه میزبان سربازان و تدارکات جنگی بودند. این ساختمان‌ها در جریان جنگ جهانی دوم دچار آسیب‌های جدی شدند. برخی بخش‌های آن‌ها پس از جنگ جهانی دوم و در سال‌های ۱۹۸۷ و ۱۹۹۷ بازسازی شدند. امروزه زرادخانه‌ها میزبان موزه هنرهای کاربردی و موزه ملی لیتوانی هستند.
کاخ دوک بزرگ > تحولات مدرن

برج گدیمیناس به‌عنوان یک نماد برجسته و متمایز در افق شهر قدیمی ویلنیوس قرار دارد. سکوی دیدبانی در بالای برج، نمایی پانورامیک از شهر ویلنیوس ارائه می‌دهد. در سال ۲۰۰۳، به مناسبت جشن‌های ۷۵۰مین سالگرد تاج‌گذاری میندوگاس، این برج از طریق ساخت یک آسانسور دسترس‌پذیرتر شد. این آسانسور طی ۳۰ ثانیه حدود ۷۰ متر ارتفاع را طی می‌کند و ظرفیت حمل ۱۶ مسافر را دارد.
در بالای برج، در اول ژانویه ۱۹۱۹، پرچم سه‌رنگ لیتوانی برای اولین بار برافراشته شد. به‌منظور گرامیداشت این رویداد، روز اول ژانویه اکنون به‌عنوان «روز پرچم» شناخته می‌شود و پرچم لیتوانی به‌صورت رسمی در این برج و دیگر نقاط کشور به اهتزاز درمی‌آید. در تاریخ ۷ اکتبر ۱۹۸۸، در جریان تلاش لیتوانی برای بازپس‌گیری استقلال خود، ۱۰۰ هزار نفر در مجموعه قلعه گرد هم آمدند و پرچم بار دیگر به اهتزاز درآمد. این برج و تپه، با پرچمی که بر فراز آن برافراشته شده است، نماد حاکمیت دولتی لیتوانی و مبارزات آن برای استقلال است و یادآور سنتی دیرینه است که در آن حاکمیت بر شهر از طریق پرچم برافراشته‌شده نمایش داده می‌شد.
پس از اتمام کارهای حفاظتی برج گدیمیناس در سال ۱۹۶۸، این برج به یکی از شعبات موزه ملی لیتوانی تبدیل شد. طبقه اول برج، عکس‌هایی از ویلنیوس در قرون ۱۹ و ۲۰ و مدل‌هایی از شهر تاریخی ویلنیوس و مجموعه قلعه را به نمایش می‌گذارد. در طبقه دوم، پرچم‌هایی که توسط ارتش ویتوتاس بزرگ در نبرد گرونوالد استفاده شده‌اند، همراه با تسلیحات اصیل مربوط به قرون ۱۳ تا ۱۸ به نمایش گذاشته شده‌اند.
سایر ساختمان‌های باقی‌مانده در مجموعه قلعه شامل دفاتر موزه ملی لیتوانی، بخش‌های باستان‌شناسی و سکه‌شناسی آن، و همچنین موزه هنرهای کاربردی هستند. این موزه حدود یک میلیون اثر تاریخی را در خود جای داده است که بازه‌ای گسترده از تاریخ را پوشش می‌دهند. مجموعه آن شامل آثاری از دوران ماقبل تاریخ لیتوانی، سکه‌هایی که در طول تاریخ این کشور استفاده شده‌اند، و طیف گسترده‌ای از اشیاء مربوط به قرون وسطی و دوره‌های بعدی است. سالانه حدود ۲۵۰ هزار گردشگر از این موزه بازدید می‌کنند.
نقاشی از Juozas Kamarauskas از ویرانه‌های قلعه بالایی ویلنیوس همراه با نشان ملی لیتوانی و ستون‌های گدیمیناس، ۱۹۳۷
باقی‌مانده‌های قلعه بالایی
باقی‌مانده‌های قلعه بالایی
باقی‌مانده از برج قلعه
برج و چشم‌انداز بالای آن
ماکت کاخ دوک بزرگ
ویرانه‌های کاخ دوک، کشیده‌شده در اواخر قرن هجدهم
کلیسای جامع ویلنیوس
نمازخانه سنت کاسیمیر
زرادخانه قدیمی
زرادخانه جدید
راه‌آهن کابلی تپه گدیمیناس، افتتاح شده در سال ۲۰۰۳
فلگلر بیچ، فلوریدا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= فلوریدا, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Flagler Beach | Flagler Beach |
| --- | --- |
شهر: شهر
Scenic view of Flagler Beach Pier: Scenic view of Flagler Beach Pier
Location in Flagler County and the state of فلوریدا: Location in Flagler County and the state of فلوریدا
مختصات: ۲۹°۲۸′۲۷″ شمالی ۸۱°۰۷′۳۷″ غربی﻿ / ﻿۲۹٫۴۷۴۱۷°شمالی ۸۱٫۱۲۶۹۴°غربی﻿ / 29.47417; -81.12694: مختصات: ۲۹°۲۸′۲۷″ شمالی ۸۱°۰۷′۳۷″ غربی﻿ / ﻿۲۹٫۴۷۴۱۷°شمالی ۸۱٫۱۲۶۹۴°غربی﻿ / 29.47417; -81.12694
ایالت:  فلوریدا
Counties: Flagler, Volusia
Incorporated: April, 1925
حکومت: حکومت
 • نوع: Council-manager government
 • شهردار: Linda "P" Provencher
 • City Manager: Bruce Campbell
مساحت: مساحت
 • کل: ۴٫۱ مایل مربع (۱۰٫۶ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۳٫۷ مایل مربع (۹٫۵ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۴ مایل مربع (۱٫۰ کیلومتر مربع)  ۹٫۸٪
ارتفاع: ۱۰ فوت (۳ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۴٬۴۸۴
 • تراکم: ۱۱۰۰/مایل مربع (۴۲۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
ZIP codes: 32136
کد منطقه: 386
FIPS code: 12-22550
GNIS feature ID: 0307132
وبگاه: http://www.cityofflaglerbeach.com
فلگلر بیچ (به انگلیسی: Flagler Beach) شهری در شهرستان فلگلر ایالت فلوریدا است که در سال ۱۹۲۵ بنیان‌گذاری شده‌است. این شهر طبق سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴٬۴۸۴ نفر جمعیت داشته و مساحت آن نیز ۱۰٫۶ کیلومتر مربع است.
ایونس، یوتا

مکان
| Ivins, Utah | Ivins, Utah |
| --- | --- |
شهر: شهر
Aerial view of Ivins: Aerial view of Ivins
Location of Ivins, Utah: Location of Ivins, Utah
مختصات: ۳۷°۱۰′۳″ شمالی ۱۱۳°۴۰′۵۱″ غربی﻿ / ﻿۳۷٫۱۶۷۵۰°شمالی ۱۱۳٫۶۸۰۸۳°غربی﻿ / 37.16750; -113.68083: مختصات: ۳۷°۱۰′۳″ شمالی ۱۱۳°۴۰′۵۱″ غربی﻿ / ﻿۳۷٫۱۶۷۵۰°شمالی ۱۱۳٫۶۸۰۸۳°غربی﻿ / 37.16750; -113.68083
ایالت: یوتا
شهرستان: Washington
Incorporated: 1935
Became a city: January 1, 1998
همنام: Anthony W. Ivins
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۰٫۳ مایل مربع (۲۶٫۶ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱۰٫۲ مایل مربع (۲۶٫۴ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۱ مایل مربع (۰٫۲ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۳۰۸۱ فوت (۹۳۹ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۶٬۷۵۰
 • تراکم: ۶۹۵٫۳/مایل مربع (۲۶۸٫۵/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۷ (MST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۶ (MDT)
زیپ‌کد: 84738
کد منطقه: 435
FIPS code: 49-38710
GNIS feature ID: 1429067
ایونس (به انگلیسی: Ivins) شهری در ایالت یوتا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶٬۷۵۳ نفر بوده‌است.
پلزنت ولی، آلاسکا

CDP
| Pleasant Valley, Alaska | Pleasant Valley, Alaska |
| --- | --- |
CDP: CDP
Pleasant Valley, Alaskaموقعیت در داخل ایالت آلاسکا: Pleasant Valley, Alaskaموقعیت در داخل ایالت آلاسکا
مختصات: ۶۴°۵۲′۳۸″ شمالی ۱۴۶°۵۳′۲″ غربی﻿ / ﻿۶۴٫۸۷۷۲۲°شمالی ۱۴۶٫۸۸۳۸۹°غربی﻿ / 64.87722; -146.88389: مختصات: ۶۴°۵۲′۳۸″ شمالی ۱۴۶°۵۳′۲″ غربی﻿ / ﻿۶۴٫۸۷۷۲۲°شمالی ۱۴۶٫۸۸۳۸۹°غربی﻿ / 64.87722; -146.88389
ایالت: آلاسکا
Borough: Fairbanks North Star
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۰٫۳ مایل مربع (۷۸٫۴ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۳۰٫۳ مایل مربع (۷۸٫۴ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۶۲۳ فوت (۱۹۰ متر)
جمعیت (۲۰۰۷): جمعیت (۲۰۰۷)
 • کل: ۷۳۳
 • تراکم: ۲۰٫۶/مایل مربع (۷٫۹/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۹ (Alaska (AKST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۸ (AKDT)
زیپ‌کد: ۹۹۷۱۲
کد منطقه: ۹۰۷
FIPS code: ۰۲–۶۱۱۲۰
GNIS feature ID: ۱۸۶۶۹۶۷
پلزنت ولی (به انگلیسی: Pleasant Valley) شهری در بخش فیربنکس نورث استار ایالت آلاسکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۶۲۳ نفر بوده‌است.
کشل، شهرستان تیپراری

Town در Ireland
| Cashel Caiseal | Cashel Caiseal |
| --- | --- |
Town: Town
Panorama of town from the Rock of Cashel: Panorama of town from the Rock of Cashel
CashelLocation in Ireland: CashelLocation in Ireland
مختصات: ۵۲°۳۱′۰۰″شمالی ۷°۵۳′۲۲″غربی﻿ / ﻿۵۲٫۵۱۶۷۱۷°شمالی ۷٫۸۸۹۴۲۸°غربی﻿ / 52.516717; -7.889428: مختصات: ۵۲°۳۱′۰۰″شمالی ۷°۵۳′۲۲″غربی﻿ / ﻿۵۲٫۵۱۶۷۱۷°شمالی ۷٫۸۸۹۴۲۸°غربی﻿ / 52.516717; -7.889428
استان‌های ایرلند: مونستر (ایرلند)
شهرستان‌های ایرلند: شهرستان تیپراری
Barony: Middle Third
ارتفاع: ۱۲۵ متر (۴۱۰ فوت)
جمعیت (۲۰۱۶): جمعیت (۲۰۱۶)
 • کل: ۴۴۲۲
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۰ (زمان اروپای غربی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۱ (IST)
Eircode: E25
Area code: ۰۶۲
Irish Grid Reference: S075408
وبگاه: www.cashel.ie
کَشِل (تلفظ: ‎/ˈkæʃəl/‎؛ به ایرلندی: Caiseal، به‌معنای "سنگ رینگفورت") شهری در شهرستان تیپراری است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۶ میلادی، ۴۴۲۲ نفر بوده است. این شهر نام خود را از ولایت کلیسایی کشل وام گرفته است. علاوه بر این، کلیسای جامع اسقف نشینی کاتولیک رومی کشل و املی در اصل قبل از اصلاحات انگلیسی در این شهر بود. این بخشی از محله کشل و روزگرین در همان اسقف نشینی است. یکی از شش کلیسای جامع اسقف انگلیکن کشل و اوسوری، که در حال حاضر در کیلکنی است، در این شهر قرار دارد. این محله در محله مدنی سنت پاتریک راک قرار گرفته و در بارون تاریخی میدل سوم است.
منبع

↑  "Census 2016 – Small Area Population Statistics (SAPMAP Area) – Settlements – Cashel". Census 2016. Central Statistics Office. Archived from the original on 20 August 2018. Retrieved 19 August 2018.
↑  "Placenames Database of Ireland". Archived from the original on 31 May 2012. Retrieved 15 July 2010.
↑  "Placenames Database of Ireland – civil parish and barony details". Archived from the original on 20 September 2012. Retrieved 17 May 2011.
میزولا (مونتانا)

مکان
| میزولا، مونتانا | میزولا، مونتانا |
| --- | --- |
شهر: شهر
شهر میزولا: شهر میزولا
میزولا، مونتانا: میزولا، مونتانا
  مهر:   مهر
نام مستعار: "The Garden City": نام مستعار: "The Garden City"
شعار: «اکتشاف ادامه دارد»: شعار: «اکتشاف ادامه دارد»
موقعیت میزولا در شهرستان میزولا، مونتانا و مونتانا: موقعیت میزولا در شهرستان میزولا، مونتانا و مونتانا
موقعیت میزولا: موقعیت میزولا
ایالت: مونتانا
County: شهرستان میزولا، مونتانا
تاسیس‌شده: ۱۸۶۶
Incorporated (town): ۸ مارس ۱۸۸۳
Incorporated (city): ۱۲ مارس ۱۸۸۵
بنیان‌گذار:  Christopher P. Higgins  Francis Lyman Worden 
حکومت: حکومت
 • نوع: Mayor–Council
 • نهاد: Missoula City Council
 • شهردار: John Engen (حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا)
مساحت: مساحت
 • شهر: ۲۹٫۰۸ مایل مربع (۷۵٫۳ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲۸٫۹۰ مایل مربع (۷۴٫۹ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۱۸۴ مایل مربع (۰٫۴۸ کیلومتر مربع)
 • شهری: ۴۵٫۴۳ مایل مربع (۱۱۷٫۷ کیلومتر مربع)
 • کلان‌شهری: ۲٬۶۱۸ مایل مربع (۶٬۷۸۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۳۲۰۹ فوت (۹۷۸ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • شهر: ۶۶٬۷۸۸
 • برآورد (2014): ۶۹٬۸۲۱
 • تراکم: ۲۴۱۶/مایل مربع (۹۳۲٫۸/کیلومتر مربع)
 • کلان‌شهری: ۱۱۲٬۶۸۴ (US: ۳۳۶th)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۷ (Mountain)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۶ (Mountain)
زیپ‌کد: 59801–59804, 59806–59808
دانشگاه مونتانا ZIP code: 59812
Area code: 406
FIPS code: 30-50200
GNIS feature ID: 0787504
Highways:    
وبگاه: ci.missoula.mt.us
میزولا (به انگلیسی: Missoula) شهری در ایالت مونتانا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶۶٬۷۸۸ نفر بوده‌است.
مارکو آرناتوویج

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 آرناتوویج همراه تیم ملی فوتبال اتریش در سال ۲۰۱۶:  آرناتوویج همراه تیم ملی فوتبال اتریش در سال ۲۰۱۶
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  مارکو آرناتوویج آف بنجل
زادروز:  ۱۹ آوریل ۱۹۸۹ ‏(۳۵ سال)
زادگاه:  وین، اتریش
قد:  ۱٫۹۲ متر (۶ فوت ۴ اینچ)*
پست:  مهاجم
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال اینتر میلان
شمارهٔ پیراهن:  ۸
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۵–۱۹۹۸:  فلوریدسدورف
۱۹۹۸–۲۰۰۱:  آستریا وین
۲۰۰۱–۲۰۰۲:  فرست ویینا
۲۰۰۲–۲۰۰۳:  آستریا وین
۲۰۰۳–۲۰۰۴:  راپیدوین
۲۰۰۴–۲۰۰۵:  فلوریدسدورف
۲۰۰۶–۲۰۰۷:  توئنته
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۶–۲۰۱۰ |  توئنته |  ۴۴ |  (۱۲) |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۰ |  ← اینترمیلان |  ۳ |  (۰) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۳ |  وردر برمن |  ۷۲ |  (۱۴) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۷ |  استوک سیتی |  ۱۲۵ |  (۲۲) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۹ |  وستهام |  ۵۹ |  (۲۱) |
| ۲۰۱۹–۲۰۲۱ |  شانگهای |  ۳۳ |  (۱۹) |
| ۲۰۲۱–۲۰۲۳ |  بولونیا |  ۵۴ |  (۲۴) |
| ۲۰۲۳–۲۰۲۴ |  ← اینتر میلان |  ۲۷ |  (۵) |
| ۲۰۲۴– |  اینتر میلان |  ۱۰ |  (۲) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۰۷ |  زیر ۱۹ سال اتریش |  ۴ |  (۰) |
| ۲۰۰۷–۲۰۱۰ |  زیر ۲۱ سال اتریش |  ۵ |  (۳) |
| ۲۰۰۸– |  اتریش |  ۱۲۱ |  (۳۹) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۹ مارس ۲۰۲۵.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۳۰ نوامبر ۲۰۲۴:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۹ مارس ۲۰۲۵.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۳۰ نوامبر ۲۰۲۴
مارکو آرناتوویچ (آلمانی: Marko Arnautović؛ زادهٔ ۱۹ آوریل ۱۹۸۹) بازیکن فوتبال اهل اتریش است که برای باشگاه فوتبال اینتر میلان در پست مهاجم بازی می‌کند.
افتخارات > باشگاهی

اینترمیلان
سری آ(۲): ۱۰–۲۰۰۹، ۲۴–۲۰۲۳
کوپا ایتالیا(۱): ۱۰–۲۰۰۹
سوپرجام فوتبال ایتالیا(۱): ۲۰۲۳
لیگ قهرمانان اروپا(۱): ۱۰–۲۰۰۹
افتخارات > شخصی

بازیکن سال وستهام یونایتد(۱): ۱۸–۲۰۱۷
بهترین بازیکن سال اتریش(۱): ۲۰۱۸
آمار ملی > بازی‌های ملی

| اتریش> سال | اتریش> بازی | اتریش> گل | اتریش> پاس گل |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۰۸ | ۳ | ۰ | ۰ |
| ۲۰۰۹ | ۲ | ۰ | ۰ |
| ۲۰۱۰ | ۳ | ۳ | ۱ |
| ۲۰۱۱ | ۸ | ۲ | ۱ |
| ۲۰۱۲ | ۷ | ۲ | ۳ |
| ۲۰۱۳ | ۹ | ۰ | ۱ |
| ۲۰۱۴ | ۸ | ۰ | ۳ |
| ۲۰۱۵ | ۸ | ۳ | ۱ |
| ۲۰۱۶ | ۱۲ | ۳ | ۳ |
| ۲۰۱۷ | ۷ | ۳ | ۱ |
| ۲۰۱۸ | ۱۰ | ۴ | ۴ |
| ۲۰۱۹ | ۸ | ۶ | ۲ |
| ۲۰۲۰ | ۲ | ۰ | ۲ |
| ۲۰۲۱ | ۹ | ۶ | ۲ |
| ۲۰۲۲ | ۱۰ | ۲ | ۲ |
| ۲۰۲۳ | ۵ | ۲ | ۰ |
| ۲۰۲۴ | ۱۰ | ۳ | ۰ |
| مجموع | ۱۲۱ | ۳۹ | ۲۶ |
کاردی بی

| کاردی بی | کاردی بی |
| --- | --- |
کاردی بی در سال ۲۰۲۱: کاردی بی در سال ۲۰۲۱
نام هنگام تولد: بِلکالیس مارلِنیس آلمانسار
زادهٔ: ۱۱ اکتبر ۱۹۹۲ ‏(۳۲ سال) نیویورک سیتی، ایالات متحده
پیشه: رپر
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۵–اکنون
همسر: آفست (ا. ۲۰۱۷–۲۰۲۳)
فرزندان: ۳
پیشه موسیقی: پیشه موسیقی
ژانر: هیپ هاپ ساحل شرقی ترپ درتی رپ
ساز(ها): آواز
ناشر(ان): آتلانتیک
وبگاه: cardib.com
 :  
 :  
بِلکالیس مارلِنیس آلمانسار (اسپانیایی: Belcalis Marlenis Almánzar‎؛ زادهٔ ۱۱ اکتبر ۱۹۹۲) که با نام حرفه‌ای کاردی بی (به انگلیسی: Cardi B) شناخته شده است، رپر آمریکایی است. او برای وجههٔ عمومی و اشعار بی‌پرده‌اش مورد توجه قرار گرفته است.
او متولد و بزرگ شده در برانکس شهر نیویورک است، از سال ۲۰۱۵ تا سال ۲۰۱۷ به عنوان یک عضو از مجموعه تلویزیون واقع‌نما عشق و هیپ‌هاپ:نیویورک در شبکهٔ وی‌اچ‌وان ظاهر شد. کاردی بی ابتدا توجه‌ها را برای بحث در مورد حرفهٔ او به عنوان یک رقاص در رسانه‌های اجتماعی به خود جلب کرد. تک‌آهنگ «بوداک یلو» و سپس «خوشم میاد» و همکاری‌اش با گروه مارون ۵ در تک‌آهنگ «دخترایی مثل تو» به صدر جدول بیلبورد هات ۱۰۰ رسیدند. اولین آلبوم استودیویی او تعرض به حریم خصوصی (۲۰۱۸) نیز به صدر جدول فروش آمریکا رسید و بیلبورد بعداً آن را برترین آلبوم رپ زن در دهه ۲۰۱۰ معرفی کرد. او در سال ۲۰۲۰ ترانهٔ «واپ» (با مگان د استالین) و در سال ۲۰۲۱ «بالا» را منتشر کرد که هر دو در صدر جدول هات ۱۰۰ و سایر جدول‌های فروش در سراسر جهان قرار گرفتند.
کاردی بی یک جایزه جایزه گرمی، شش رکورد جهانی گینس، شش جایزه موسیقی آمریکا، چهار جایزه موزیک ویدئوی ام‌تی‌وی، و یک جایزه موسیقی بیلبورد دریافت کرده است. او بر اساس گواهی‌نامه‌های فروش بیش از ۱۰۰ میلیون نسخه از آثارش را تنها در ایالات متحده فروخته است.
اوایل زندگی

کاردی بی در ۱۱ اکتبر ۱۹۹۲، در شهر برانکس از یک پدر دومینیکن و مادر ترینیداد متولد شد.
او در محله هایبریج برانکس جنوبی بزرگ شد، و وقت زیادی را در خانه مادربزرگ پدرش اش در واشینگتن هیتس گذراند.
کاردی بی که کوتاه شدهٔ نام باکاردی است، نام یک برند تجاری مشروب است و توسط مردم برای صدا زدن وی استفاده می‌شده است. چون نام خواهر کوچکتر او هنسی است که برگرفته از نام برند مشروبات الکلی دیگری است.
کاردی بی در دبیرستان فنی و حرفه‌ای در محوطه هربرت اچ. لمن تحصیل می‌کرد تا در دورهٔ تئاتر موزیکال و فن‌شناسی دبیرستان رنسانس شرکت کند.
در طی سال‌های نوجوانی، کاردی بی در سوپرمارکت در مناطق پایین شهر منهتن مشغول به کار بود، که آخرین شغل وی بود تا قبل از اینکه ۱۹ ساله شود. پس از اخراج از سوپرمارکت، مدیر سابق او پیشنهاد کرد که او در یک باشگاه رقص میله‌ای کار کند. او گفته است که برای فرار از فقر و خشونت خانگی به یک استریپر تبدیل شد و همچنین او در یک رابطه خشونت‌آمیز بوده است. کاردی بی همچنین گفته است که تبدیل شدن به یک استریپر برای زندگی اش از بسیاری جهات مثبت بود: «این واقعاً مرا از بسیاری چیزها نجات داد. زمانی که من شروع به انجام این کار کردم به مدرسه بازگشتم.» او می‌گوید این شغل تنها راه به دست آوردن پول کافی و همچنین خروج او از شرایط سخت و ادامه تحصیل او بوده است. او قبل از آنکه سرانجام از این شغل خارج شود در کالج منهتن حضور یافت. در سال ۲۰۱۳، او شروع به انتشار چندین ویدیو در رسانه‌های اجتماعی، در Vine و صفحه اینستاگرامش کرد.