مارشال مدرز ال‌پی
سروده‌های آلبوم

«می‌کشمت» ()
اولین آهنگی که امینم برای این آلبوم ضبط کرد
«اسلیم شیدی اصلی» ()
اولین تک آهنگ این آلبوم و یکی از پرفروش‌ترین آهنگ‌های امینم
«استن» ()
یکی از معروف‌ترین و پرفروش‌ترین آهنگ امینم
سبک آلبوم هرورکور هیپ-هاپ، هاردکور هیپ-هاپ و هیپ-هاپ طنز هستند. نیمه نخست آلبوم توسط دکتر دره و مل-من تهیه شده است که بیت‌های ساده آن‌ها به سروده‌های امینم کمک می‌کنند تا خود را بیشتر به رخ شنونده بکشند. موسیقی‌های آلبوم بیس‌های روان، ریتم‌های کوتاه، جلوه‌های صوتی ناچیز و فضایی هارمونیک دارند. برادران بس و امینم نیمه دوم آلبوم را تولید کردند که از چندین ریف گیتار در ترانه «مارشال مترز» تا فضای هارمونیک در ترانه «آمیتی ویل» را شامل می‌شوند. تنها تهیه‌کننده دیگر آلبوم د ۴۵ کینگ بود که بیت ترانه «متشکرم» دایدو را ساخت و به آن یک خط بیس آرام و آهسته اضافه کرد.
مارشال مدرز ال‌پی یک آلبوم بسیار جنجال‌برانگیز در زمان اتشار خود بود و در مقایسه با اسلیم شیدی ال‌پی دارای زمینه‌های بیشتری از زندگی شخصی امینم بود. امینم بخش زیادی از آلبوم را صرف گفتن از به شهرت رسیدن خود می‌کند. او در ادامه کسانی که آلبوم قبلی او را مورد نقد و انتقاد قرار می‌دادند را مورد تمسخر قرار می‌دهد. موضوعات دیگر آلبوم شامل رابطه او با خانواده اش به ویژه مادرش و کیم همسر سابقش است. برخلاف اولین آلبوم امینم مارشال مدرز ال‌پی سروده‌های امینم در این اثر بیشتر درون نگر و جدی تری هستند و کمتر از شخصیت اسلیم شیدی استفاده می‌کنند. منتقد موسیقی استیون توماس ارلوین می‌نویسد: «سروده‌های آلبوم مرزبندی بین واقعیت، داستان، طنز، ترس و هجو دارند که در اسلیم شیدی ال‌پی وجود نداشت». او ادامه می‌دهد: «آلبوم احساسات مختلفی را به نمایش می‌گذارد. از بی‌احترامی و بذله گویی گرفته تا جستارهای زننده و ناراحت‌کننده که شنونده را وادار می‌کنند تا به خود بگوید که چرا برچسب هشدار به والدین را در جلد آلبوم بزرگ‌تر نمی‌کنند.» به گفته نیل اشتراوس نویسنده روزنامه نیویورک تایمز: «امینم به‌طور عیان و روشن بیان نمی‌کند که کدام ترانه از اسلیم شیدی و کدام ترانه از امینم است و کدام از این دو شخصیت واقعی هستند. از دید من دلیل آن این است که هیچ پاسخ روشنی وجود ندارد به جز اینکه مقدار کمی از هر دوی این دو شخصیت‌ها در همه ما هستند».
مباحثی که ترانه‌های آلبوم به آن اشاره می‌کنند مانند درگیری‌های دوران کودکی و مسائل خانوادگی امینم با مادرش (در ترانه «میکشمت»)، مشکلات زناشویی با همسرش (در ترانه «کیم»)، مشکلات او از تبدیل شدن به یک سلبریتی و تغییر زندگی و  انتظاراتش از زندگی (در ترانه‌های «استن»، «من برگشتم» و «مارشال مترز»)، تأثیر او بر صنعت موسیقی (در ترانه‌های «مرا به یاد دارید؟» و «جنده خفه شو ۲»)، مصرف پیش از حد مواد مخدر (در ترانه‌های «تصنیف یک تریاکی» و «بچه‌ها»)، تأثیر او بر جوانان و جامعه آمریکا (ترانه‌های «همان گونه که هستم» و «کی حدس می‌زد») و پاسخ به انتقاداتی که به ترانه‌های او وارد بود (در ترانه «یاغی») است». سروده‌های آلبوم با استقبال گسترده منتقدان و جامعه هیپ-هاپ روبه رو شد و بسیاری از منتقدان از دایره واژگان و قافیه‌های گسترده امینم تقدیر و تمجید کردند.
مارشال مدرز ال‌پی دارای سروده‌های با مضامین ضد همجنس بازی است. ترانه «یاغی» شامل سروده‌های مانند: «کلمات من مثل خنجری اند با لبه‌های زنگ زده/ که تیکه تیکت می‌کنند چه کونی باشی و چه لز… از الواطی متنفری؟ /پاسخ ام آرست.» اتحادیه همجنس بازان سروده‌های او را محکوم کردند و از آلبوم مارشال مدرز ال‌پی به دلیل «تشویش خشونت علیه مردان و زنان همجنس باز» انتقاد کردند. سردبیر مجله ادویکت دیو وایت می‌نویسد: «امینم همجنس بازان را مورد اذیت و آزار قرار داده، همچنین در ترانه‌های خود می‌گوید که به مادر خود تجاوز می‌کند! همسرش را کشته است! و تهیه‌کننده خود دکتر دره را نیز به قتل رسانده است. اگر بخواهیم او را جدی بگیریم، باید بریتنی اسپیرز را هم جدی بگیریم.» جیمز دوبسون روحانی کلیسای مسیحیان اونجلیست نیز از سروده‌های خوشنت آمیز امینم به شدت انتقاد کرد.