نیکلاس مادورو

| نیکلاس مادورو | نیکلاس مادورو |
| --- | --- |
Nicolás Maduro: Nicolás Maduro
مادورو در ۲۰۲۳: مادورو در ۲۰۲۳
: 
چهل و ششمین رئیس‌جمهور ونزوئلا: چهل و ششمین رئیس‌جمهور ونزوئلا
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۱۹ آوریل ۲۰۱۳  مورد مناقشه با خوان گوایدو از ۱۰ ژانویه ۲۰۱۹ تا ۵ ژانویه ۲۰۲۳: آغاز به کار  ۱۹ آوریل ۲۰۱۳  مورد مناقشه با خوان گوایدو از ۱۰ ژانویه ۲۰۱۹ تا ۵ ژانویه ۲۰۲۳
پس از: هوگو چاوز
وزیر امور خارجه ونزوئلا: وزیر امور خارجه ونزوئلا
دوره مسئولیت ۲۰۰۶ – ۲۰۱۳: دوره مسئولیت ۲۰۰۶ – ۲۰۱۳
رئیس‌جمهور: هوگو چاوز
دبیرکل جنبش عدم تعهد: دبیرکل جنبش عدم تعهد
دوره مسئولیت ۲۸ شهریور ۱۳۹۵ – ۵ اسفند ۱۳۹۸: دوره مسئولیت ۲۸ شهریور ۱۳۹۵ – ۵ اسفند ۱۳۹۸
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: نیکلاس مادورو موروس ۲۳ نوامبر ۱۹۶۲ ‏(۶۲ سال) کاراکاس، ونزوئلا
ملیت: ونزوئلایی
حزب سیاسی: PSUV (۲۰۰۷–اکنون)
همسر(ان): سیلیا فلورس (دادستان سابق کل ونزوئلا)
فرزندان: نیکلاس مادورو گوئررا
اقامتگاه: کاخ میرافلورس، کاراکاس
محل تحصیل: کاراکاس
پیشه: سیاستمدار
امضا: 
وبگاه: www.nicolasmaduro.org.ve
نیکلاس مادورو (به اسپانیایی: Nicolás Maduro Moros) (زاده ۱۹۶۲) سیاست‌مدار ونزوئلایی و رئیس‌جمهور کنونی ونزوئلا است.
وی پس از مرگ هوگو چاوز، رئیس‌جمهور ونزوئلا شد. وی پیش از آن، پست‌های وزارت امور خارجه (از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۳) و معاونت اجرایی ریاست جمهوری را (از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۳) بر عهده داشت. او در آوریل ۲۰۱۳ با رای ۵۱ درصدی مردم در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۱۳ ونزوئلا به مقام چهل و ششمین ریاست جمهوری ونزوئلا دست یافت. نیکلاس در جوانی راننده اتوبوس بود و سپس رهبر اتحادیه تاجران شد تا این‌که در سال ۲۰۰۰ در انتخابات مجمع ملی ونزوئلا (مجلس قانون‌گذاری ونزوئلا) رأی آورد. مادورو در دولت چاوز دارای پست‌های مختلفی از جمله وزیر امور خارجه بود. در سال ۲۰۱۲، نشریهٔ وال‌استریت جورنال، وی را توانمندترین مسئول و سیاستمدار در حلقهٔ اطرافیان چاوز توصیف کرد. بعد از مرگ چاوز در سال ۲۰۱۳ مادورو رئیس‌جمهور ونزوئلا شد.
کمبودها در ونزوئلا و کاهش استانداردها و سطح زندگی مردم ونزوئلا، باعث کاهش محبوبیت مادورو و آغاز اعتراضات گسترده مردم ونزوئلا از سال ۲۰۱۴ شد. به نوشتهٔ نیویورک تایمز، دولت مادورو مسبب مشکلات اقتصادی ونزوئلا بوده و حکومت او با هدف سرکوب اعتراضات، مخالفان و منتقدان را تبعید، زندانی و کشته است. در انتخابات ریاست‌جمهوری ونزوئلا در سال ۲۰۱۸، رهبران مخالفان دولت، زندانی، تبعید یا از شرکت در انتخابات، منع شده و این انتخابات پرحاشیه، بدون نظارت نهادهای نظارتی و بین‌المللی انجام شد و برخی رأی‌دهندگان، وادار به حمایت از مادورو در انتخابات شدند. بسیاری از کشورها، آن انتخابات و انتخابات مجلس مؤسسان ونزوئلا در سال ۲۰۱۷ را به رسمیت نشناختند. دولت‌های آمریکا، پاناما و کانادا نیز دولت مادورو را تحریم کردند. دولت مادورو همچنین خبرنگاران منتقد را بازداشت و دسترسی به اطلاعات آزاد و اینترنت را به‌ویژه در هنگام رخدادهای مهم سیاسی، مسدود کرد. ۱۱۵ رسانه ونزوئلایی در فاصلهٔ سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۸، مسدود شد و در سال ۲۰۱۹، شاخص آزادی رسانه‌ها در ونزوئلا، در میان ۱۸۰ کشور، در رتبهٔ ۱۴۸ قرار گرفت.
مادورو در دوران ریاست‌جمهوری خود، حاکمی یکه‌سالار و دیکتاتور، توصیف شده و به‌گفتهٔ سازمان کشورهای آمریکایی، در دوران مسؤولیت مادورو، مواردی از جنایات علیه بشریت از سوی دولت وی انجام گرفته است. در فوریهٔ ۲۰۱۸، دیوان کیفری بین‌المللی بررسی جرائم ارتکابی و رفتار دولت وی را آغاز کرده است. بر پایهٔ تخمین سازمان ملل متحد، در دورهٔ مسئولیت مادورو، حدود ۹٬۰۰۰ شهروند ونزوئلایی، مورد قتل‌های فراقضایی قرار گرفته و حدود ۵ میلیون نفر، مجبور به ترک ونزوئلا شده‌اند. حکومت‌های روسیه، چین، کوبا، ایران، ترکیه و السالوادور، از حامیان حکومت مادورو هستند و بررسی نهادهای بین‌المللی را، دخالت در امور داخلی ونزوئلا اظهار کرده‌اند. این کشورها به همراه سوریه، در بحران ریاست‌جمهوری ۲۰۱۹ ونزوئلا، حامی مادورو بوده و آمریکا، کانادا، و بیشتر کشورهای غرب اروپا و کشورهای آمریکای لاتین، از خوان گوایدو حمایت کرده و وی را رئیس‌جمهور مشروع ونزوئلا دانستند. با وجود تمامی انتقادات، مادورو در ۱۰ ژانویهٔ ۲۰۱۹، برای ریاست جمهوری، سوگند خورد و گوایدو، رئیس مجمع ملی ونزوئلا نیز چند روز بعد و در ۲۳ ژانویه، خود را رئیس‌جمهور رسمی و مشروع ونزوئلا، اعلام کرد. دولت مادورو، اعتراضات را یک کودتا و حمایت آمریکا از گوایدو را فتنه‌ای از سوی آمریکا برای تصاحب ذخایر نفتی ونزوئلا دانست. این ادعا از سوی گوایدو، تکذیب و رد شد. در پی مجموعه‌ای از ناآرامی‌ها و خیزش نافرجام ۲۰۱۹ ونزوئلا، نمایندگان گوایدو و مادورو، در ۳۰ آوریل ۲۰۱۹ با هدف کاهش تنش و خشونت‌ها با یکدیگر دیدار کردند.
در ۲۶ مارس ۲۰۲۰، وزارت دادگستری ایالات متحده آمریکا، مادورو را به قاچاق موادمخدر و همکاری با قاچاقچیان مواد مخدر، با اهداف سیاسی متهم کرد. وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا نیز، پاداشی به مبلغ ۱۵ میلیون دلار برای اطلاعاتی که منجر به بازداشت و محاکمهٔ مادورو شود، پیشنهاد کرد.
نیکلاس مادرو در سال ۲۰۱۸ هنگامی که در حال سخنرانی در جمع نظامیان بود توسط پهپاد ترور ناموفق شد.