stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
میهن‌پرست (فیلم ۱۹۹۸)

| میهن‌پرست | میهن‌پرست |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: دین سملر
تهیه‌کننده:  هاوارد بالدوین  نیل نیامی  استیون سیگال  جولیوس راس ناسو 
نویسنده:  ام. سوسمن  جان کینگزول 
بازیگران: استیون سیگال گایلارد سارتاین کمیلا بل
موسیقی: استفان ادواردز
فیلم‌بردار: استیون اف. ویندن
تدوین‌گر: درک برچین
شرکت تولید: تاچ‌استون پیکچرز
تاریخ‌های انتشار:  ۱۰ ژوئیه ۱۹۹۸ (۱۹۹۸-07-۱۰) (بین‌المللی)  ۶ فوریه ۱۹۹۹ (۱۹۹۹-۰۲-۰۶) (آمریکا)  
مدت زمان: ۹۰ دقیقه
کشور: آمریکا
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۲۵ میلیون دلار
میهن‌پرست (انگلیسی: The Patriot) یک فیلم اکشن و دلهره‌آور آمریکایی محصول سال ۱۹۹۸ به کارگردانی دین سملر با بازی استیون سیگال است، بر اساس رمان آخرین کانادایی نوشته ویلیام سی. هاین ساخته شده است. اولین فیلم ویدئوی سیگال محسوب می‌شود و او را به در نقش یک پزشک محلی و ایمونولوژیست سابق نشان می‌دهد که با زمان مسابقه می‌دهد تا درمانی برای یک شیوع ویروسی فعال پیدا کند، که منشأ آن به یک رهبر شبه نظامی برمی‌گردد که به خود یک ویروس کشنده تزریق کرد.
این فیلم در ۱۰ ژوئیه ۱۹۹۸ در سراسر جهان و در ۶ فوریه ۱۹۹۹ در ایالات متحده منتشر شد و نقدهای منفی را از منتقدان دریافت کرد.
داستان

گروهی تحت عنوان «میهن‌پرست» با عقاید نژاد پرستانه توسط نیروهای امنیتی قلع و قمع شده و رهبر آنها زندانی می‌گردد. از این واقعه طولی نمی‌گذرد که بیماری واگیردار هولناکی نیز سطح منطقه را فرامی‌گیرد.
بازیگران

استیون سیگال . . دکتر وسلی مک کلارن
گایلارد سارتاین . . فلوید چیشولم
لوقا جونز . . . صریح
سیلاس وایر میچل . . . پگو
کمیلا بل . . . هالی مک کلارن
دن بن . . ریچارد باچ
دیمون کولازو. . . لس جانسون
Whitney Yellow Robe. . . دکتر ان سفید ابر
براد للاند . . . باب بزرگ
مولی مک کلور. . . مولی
فیلیپ وینچستر . . . جوان مأمور پلیس
داگلاس سپرین. . . قاضی توکینز
راس لونی. . . کلم
برنارد اوکانر. . . دکتر تام هرگوت
رئیس لئونارد کوه. . . پدربزرگ
RJ برنز. . . کاپیتان نیروی دریایی
رابرت هاروی . . سرهنگ هاروی
رون اندروز. . . رادیوم
جف تیلتسون. . . Pvt. بنسون
دان پترسون. . . TS Soldier # 1
کوری براون . . سرباز شماره ۲
تام وانک . . Roadblock Sentry
اسکات وستل . . مأمور اف‌بی‌آی
دیلینگ استیل . . مارشال
ژن E. کارلستروم. . . خرگوش قدیمی
آیاکو فوجیتانی . . . دستیار مک کلارن (به عنوان آیکا سایگال)
Kelcie Beene. . . هالی دوست # ۱
Callie Strozzi. . . هالی دوست # ۲
استفن جنسن.
ساخت

این فیلم که توسط فیلمبردار برنده اسکار، دین سملر کارگردانی شده بود، ظاهراً در ابتدا برای اکران جهانی در نظر گرفته شده بود، اما در نهایت به صورت فیلم ویدئویی منتشر شد. این فیلم طی هشت هفته در انیس و ویرجینیا سیتی، مونتانا، و به مدت سه روز در محوطه دانشگاه ایالتی مونتانا فیلمبرداری شد. فیلمبرداری برای مدت کوتاهی متوقف شد تا برف از روی زمین در طول فیلمبرداری در ویرجینیا سیتی حذف شود تا تداوم آن حفظ شود. اگرچه این فیلم به‌عنوان اقتباسی از رمان آخرین کانادایی نوشته ویلیام سی هاین شناخته می‌شود، اما تقریباً هیچ شباهتی با رمان ندارد به جز ایده یک ویروس کشنده. هیچ نام شخصیت، رویداد، یا حتی مکان در کتاب و فیلم ظاهر نمی‌شود.
این فیلم تنها تلاش سیگال تا به امروز است که در آن او با دخترش آیاکو فوجیتانی، همبازی می‌شود و به خاطر تعداد بسیار کم صحنه‌های اکشن در مقایسه با دیگر آثار سیگال قابل توجه است.
امباتومانتی، ایکلاماونی

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ماداگاسکار
| Ambatomainty | Ambatomainty |
| --- | --- |
فهرست منطقه‌های ماداگاسکار: هائوته ماتسیاترا
District: Ikalamavony
ارتفاع: ۷۴۹ متر (۲۴۵۷ فوت)
جمعیت (2001): جمعیت (2001)
 • کل: ۶٬۰۰۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۳ (EAT)
امباتومانتی، ایکلاماونی (به لاتین: Ambatomainty, Ikalamavony) یک سکونتگاه مسکونی در ماداگاسکار است که در هائوته ماتسیاترا واقع شده‌است.
خصوصیات

امباتومانتی ۶٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۷۴۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جام باشگاه‌های کارائیب ۲۰۱۶

| 2016 CFU Club Champions’ Cup | 2016 CFU Club Champions’ Cup |
| --- | --- |
پرونده:2016 CFU Club Championship.png: پرونده:2016 CFU Club Championship.png
جزئیات مسابقات: جزئیات مسابقات
تاریخ برگزاری: ۲۴ فوریه – ۱ مه ۲۰۱۶
شمار تیم‌ها: ۱۴ (از ۸ فدراسیون)
رده‌بندی نهایی: رده‌بندی نهایی
 سنترال (دومین عنوان):  سنترال (دومین عنوان)
نایب‌قهرمان:  دبلیو کانکشن
جایگاه سوم:  دون بوسکو
جایگاه چهارم:  آرنت گاردنز
آمار مسابقات: آمار مسابقات
بازی‌های برگزار شده: ۲۲
گل‌های زده شده: ۸۳ (۳٫۷۷ گل به‌ازای هر بازی)
→ ۲۰۱۵ ۲۰۱۷ ← : → ۲۰۱۵ ۲۰۱۷ ← 
جام باشگاه‌های کارائیب ۲۰۱۶ هجدهمین دوره جام باشگاه‌های کارائیب، رقابت‌های بین‌المللی فوتبال باشگاهی سالانه در منطقه کارائیب بود که در بین باشگاه‌هایی که اتحادیه‌های فوتبال آن‌ها به اتحادیه فوتبال کارائیب (سی‌اف‌یو) وابسته هستند، برگزار می‌شود. سه تیم برتر مسابقات به لیگ قهرمانان کونکاکاف ۱۷–۲۰۱۶ راه یافتند.
تیم‌ها

سامرست تروجانز
اسکولارز اینترنشنال
اتلتیکو پانتوجا
آتلانتیکو
مولین
لا گالوایز
آمریکا ده کای
دون بوسکو
آرنت گاردنز
مونتگو بی یونایتد
اینتر موئنگوتاپو
ناچ
سنترال
دبلیو کانکشن
مکان تیم‌های 
 قرمز: گروه ۱;  سبز: گروه ۲;  آبی: گروه ۳;  زرد: گروه ۴
این مسابقات برای همه قهرمانان لیگ و نایب قهرمانان از هر یک از ۳۱ انجمن عضو سی‌اف‌یو (یا برندگان جام در صورت عدم برگزاری لیگ)، پس از پایان رقابت آنها در یا قبل از پایان سال ۲۰۱۵ باز بود.
| انجمن | تیم |
| --- | --- |
 برمودا: سامرست تروجانز
 جزایر کیمن: اسکولارز اینترنشنال
 جمهوری دومینیکن: اتلتیکو پانتوجا
 جمهوری دومینیکن: آتلانتیکو
 گوادلوپ: مولین
 گوادلوپ: لا گالوایز
 هائیتی: دون بوسکو
 هائیتی: آمریکا ده کای
 جامائیکا: آرنت گاردنز
 جامائیکا: مونتگو بی یونایتد
 سورینام: اینتر موئنگوتاپو
 سورینام: ناچ
 ترینیداد و توباگو: سنترال
 ترینیداد و توباگو: دبلیو کانکشن
برنامه مسابقات

| مرحله | تاریخ | تاریخ |
| --- | --- | --- |
| مرحله مقدماتی | گروه A و B | ۲۴–۲۸ فوریه ۲۰۱۶ |
| مرحله مقدماتی | گروه C | ۹–۱۳ مارس ۲۰۱۶ |
| مرحله مقدماتی | گروه D | ۲–۶ مارس ۲۰۱۶ |
مرحله نهایی: ۲۹ آوریل – ۱ مه ۲۰۱۶
مرحله مقدماتی > گروه ۱

| رتبه | تیم | بازی | برد | مساوی | باخت | گل زده | گل خورده  | گل تفاضل  | امتیاز | صلاحیت |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  دبلیو کانکشن (H) | ۳ | ۳ | ۰ | ۰ | ۱۲ | ۴ | ۸+ | ۹ | مرحله نهایی |
| ۲ |  اینتر موئنگوتاپو | ۳ | ۲ | ۰ | ۱ | ۵ | ۵ | ۰ | ۶ |  |
| ۳ |  آتلانتیکو | ۳ | ۱ | ۰ | ۲ | ۶ | ۵ | ۱+ | ۳ |  |
| ۴ |  مولین | ۳ | ۰ | ۰ | ۳ | ۳ | ۱۲ | ۹− | ۰ |  |
منبع: CFU
 میزبان
| اینتر موئنگوتاپو  | ۳–۲ |  مولین |
| --- | --- | --- |
| دبلیو کانکشن  | ۴–۲ |  آتلانتیکو |
| --- | --- | --- |
| دبلیو کانکشن  | ۰–۱ |  اینتر موئنگوتاپو |
| --- | --- | --- |
| دبلیو کانکشن  | ۵–۱ |  مولین |
| --- | --- | --- |
| مولین  | ۰–۴ |  آتلانتیکو |
| --- | --- | --- |
| دبلیو کانکشن  | ۳–۱ |  اینتر موئنگوتاپو |
| --- | --- | --- |
:
مرحله مقدماتی > گروه ۲

| رتبه | تیم | بازی | برد | مساوی | باخت | گل زده | گل خورده  | گل تفاضل  | امتیاز | صلاحیت |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  دون بوسکو (H) | ۲ | ۲ | ۰ | ۰ | ۸ | ۱ | ۷+ | ۶ | مرحله نهایی |
| ۲ |  لا گالوایز | ۲ | ۱ | ۰ | ۱ | ۵ | ۴ | ۱+ | ۳ |  |
| ۳ |  سامرست تروجانز | ۲ | ۰ | ۰ | ۲ | ۱ | ۹ | ۸− | ۰ |  |
منبع: CFU
 میزبان
| دون بوسکو  | ۵–۰ |  سامرست تروجانز |
| --- | --- | --- |
| لا گالوایز  | ۴–۱ |  سامرست تروجانز |
| --- | --- | --- |
| دون بوسکو  | ۳–۱ |  لا گالوایز |
| --- | --- | --- |
:
مرحله مقدماتی > گروه ۳

| رتبه | تیم | بازی | برد | مساوی | باخت | گل زده | گل خورده  | گل تفاضل  | امتیاز | صلاحیت |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  سنترال | ۲ | ۲ | ۰ | ۰ | ۷ | ۰ | ۷+ | ۶ | مرحله نهایی |
| ۲ |  مونتگو بی یونایتد (H) | ۲ | ۱ | ۰ | ۱ | ۴ | ۱ | ۳+ | ۳ |  |
| ۳ |  اسکولارز اینترنشنال | ۲ | ۰ | ۰ | ۲ | ۰ | ۱۰ | ۱۰− | ۰ |  |
منبع: CFU
 میزبان
| مونتگو بی یونایتد  | ۴–۰ |  اسکولارز اینترنشنال |
| --- | --- | --- |
| سنترال  | ۶–۰ |  اسکولارز اینترنشنال |
| --- | --- | --- |
| مونتگو بی یونایتد  | ۰–۱ |  سنترال |
| --- | --- | --- |
:
مرحله مقدماتی > گروه ۴

| رتبه | تیم | بازی | برد | مساوی | باخت | گل زده | گل خورده  | گل تفاضل  | امتیاز | صلاحیت |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  آرنت گاردنز | ۳ | ۳ | ۰ | ۰ | ۱۲ | ۴ | ۸+ | ۹ | مرحله نهایی |
| ۲ |  اتلتیکو پانتوجا (H) | ۳ | ۲ | ۰ | ۱ | ۴ | ۱ | ۳+ | ۶ |  |
| ۳ |  آمریکا ده کای | ۳ | ۱ | ۰ | ۲ | ۱ | ۴ | ۳− | ۳ |  |
| ۴ |  ناچ | ۳ | ۰ | ۰ | ۳ | ۴ | ۱۲ | ۸− | ۰ |  |
منبع: CFU
 میزبان
| آرنت گاردنز  | ۳–۰ |  آمریکا ده کای |
| --- | --- | --- |
| اتلتیکو پانتوجا  | ۳–۰ |  ناچ |
| --- | --- | --- |
| ناچ  | ۴–۸ |  ارنت گاردنز |
| --- | --- | --- |
| اتلتیکو پانتوجا  | ۱–۰ |  آمریکا ده کای |
| --- | --- | --- |
| آمریکا ده کای  | ۱–۰ |  ناچ |
| --- | --- | --- |
| اتلتیکو پانتوجا  | ۰–۱ |  آرنت گاردنز |
| --- | --- | --- |
:
مرحله نهایی

دون بوسکو میزبان بازی‌های فینال بود.
مرحله نهایی > نیمه نهایی

| دبلیو کانکشن  | ۲–۰ |  آرنت گاردنز |
| --- | --- | --- |
|  | Report (CFU) Report (CONCACAF) |  |
| دون بوسکو  | ۱–۱ (و> ا.) |  سنترال |
| --- | --- | --- |
|  | Report (CFU) Report (CONCACAF) |  |
ضربات پنالتی: ضربات پنالتی
|  | ۲–۴ |  |
مرحله نهایی > رده بندی

| آرنت گاردنز  | ۰–۲ |  دون بوسکو |
| --- | --- | --- |
|  | Report (CFU) Report (CONCACAF) |  |
مرحله نهایی > فینال

| دبلیو کانکشن  | ۰–۳ |  سنترال |
| --- | --- | --- |
|  | Report (CFU) Report (CONCACAF) |  |
قره‌باغ‌لار (نخجوان)

مکان در 23x15px|border |alt=|link= جمهوری آذربایجان
| قره‌باغ‌لار | قره‌باغ‌لار |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
قره‌باغ‌لار: قره‌باغ‌لار
مختصات: ۳۹°۲۵′۳۱″ شمالی ۴۵°۱۱′۴۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۴۲۵۲۸°شمالی ۴۵٫۱۹۶۹۴°شرقی﻿ / 39.42528; 45.19694: مختصات: ۳۹°۲۵′۳۱″ شمالی ۴۵°۱۱′۴۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۴۲۵۲۸°شمالی ۴۵٫۱۹۶۹۴°شرقی﻿ / 39.42528; 45.19694
ناحیه: نخجوان
شهرستان: شهرستان کنگرلی
جمعیت[نیازمند منبع]: جمعیت[نیازمند منبع]
 • کل: ۵۸۳۳
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (ساعت رسمی آذربایجان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (ساعت رسمی آذربایجان)
قره باغلار (به ترکی آذربایجانی: Qarabağlar) یک شهر در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان کنگرلی واقع شده‌است. قره باغلار ۵٬۸۳۳ نفر جمعیت دارد.
جغرافیا
شهر قره‌باغلار در بخش مرکزی شهرستان کنگرلی و در نزدیکی مرز ایران واقع شده‌است. این شهر در دشت آرارات و در ارتفاع حدود ۸۰۰ متری از سطح دریا قرار دارد.
تاریخچه
قره‌باغلار در گذشته بخشی از خانات نخجوان بود. این شهر در اوایل قرن نوزدهم به تصرف روسیه درآمد و پس از فروپاشی شوروی، به جمهوری آذربایجان پیوست.
اقتصاد
اقتصاد قره‌باغلار عمدتاً بر کشاورزی و دامداری استوار است. این شهر دارای زمین‌های حاصلخیز و منابع آبی فراوان است که امکان کشت انواع محصولات کشاورزی و پرورش دام را فراهم می‌کند.
فرهنگ
فرهنگ قره‌باغلار متاثر از فرهنگ آذربایجانی است. مردم این شهر به زبان ترکی آذربایجانی صحبت می‌کنند و آداب و رسوم خاص خود را دارند.
جاذبه‌های گردشگری
قره‌باغلار دارای جاذبه‌های گردشگری متعددی است که از جمله آنها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
مسجد جامع قره‌باغلار: این مسجد تاریخی در مرکز شهر واقع شده و یکی از آثار باستانی مهم منطقه است.
مقبرهٔ پیر داود: این مقبره در نزدیکی شهر واقع شده و زیارتگاه بسیاری از مردم محلی است.
طبیعت زیبای اطراف شهر: قره‌باغلار در منطقه‌ای خوش آب و هوا و با طبیعت بکر قرار دارد که امکان فعالیت‌های گردشگری مانند پیاده‌روی، کوهنوردی     و کمپینگ را فراهم می‌کند.
حمل‌ونقل
دسترسی به قره‌باغلار از طریق جاده‌های آسفالته امکان‌پذیر است. این شهر دارای یک ایستگاه اتوبوس است که ارتباط آن را با سایر شهرهای جمهوری آذربایجان فراهم می‌کند.
بندر گواتر

مکان
| بندر گواتر | بندر گواتر |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۲۵°۰۹′۵۳″شمالی ۶۱°۳۰′۰۵″شرقی﻿ / ﻿۲۵٫۱۶۴۶۹۳۹°شمالی ۶۱٫۵۰۱۳۳۵۱°شرقی﻿ / 25.1646939; 61.5013351: مختصات: ۲۵°۰۹′۵۳″شمالی ۶۱°۳۰′۰۵″شرقی﻿ / ﻿۲۵٫۱۶۴۶۹۳۹°شمالی ۶۱٫۵۰۱۳۳۵۱°شرقی﻿ / 25.1646939; 61.5013351
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: دشتیاری
بخش: مرکزی
دهستان: سند میرثوبان
جمعیت: ۶۸۸ نفر (سرشماری ۹۵)
بندر گواتر، روستایی در دهستان سند میرثوبان بخش مرکزی شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
این روستا، آخرین موقعیت روستایی ایران در خط ساحلی جنوب است و با پاکستان دارای مرز آبی است.
رودخانه سرباز در نزدیکی این روستا وارد آب‌های دریای مکران و اقیانوس هند می‌شود.
جاذبه گردشگری

این روستا چند ویژگی منحصر به فرد دارد که گردشگران را از شهر چابهار که صد کیلومتر دورتر قرار دارد به سمت خود می‌کشد.
اولین ویژگی اش؛ بودن در آخر نقطه مرز ایران است، چرا که روستا در آخرین نقطه جنوب شرقی قرار گرفته و بعد از کشور پاکستان قرار دارد. چراغ‌های شهر جیوانی پاکستان در شب به راحتی قابل رویت است.
ویژگی دوم دلفین‌هایی هستند که در آب‌های اقیانوسی وجود دارند و صبح‌ها برای شکار گونه‌های از ماهی به ساحل و سطح آب نزدیک می‌شوند وبه راحتی در جوار قایق می‌توان آنها را دید.
ویژگی سوم، جنگل‌های حرایی هستند که در مجاورت روستا واقع شده‌اند و قایق‌های صیادی گردشگران را به داخل و میانه‌های آن می‌برند.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۶۸۸ نفر (۱۲۱ خانوار) بوده است.
جنگ داخلی ایرلند

جنگ داخلی ایرلند (ایرلندی: Cogadh Cathartha na hÉireann)ُ درگیری‌ست که به‌دنبال جنگ استقلال ایرلند میان جمهوری‌خواهان ایرلند و دولت آزاد ایرلند شکل گرفت که انگلستان در این جنگ به‌نفع دولت آزاد ایرلند دخالت کرد.
در سال ۱۹۲۲، ایرلند جنوبی با نام دولت آزاد ایرلند به استقلال واقعی رسید. شش استان در شمال ایرلند در اشغال پادشاهی متحد باقی‌ماندند که ایرلند شمالی است. همین مسئله (ایرلند شمالی) شکافی در سازمان به‌وجود آورد. اعضایی که از صلح با انگلستان پشتیبانی می‌نمودند به رهبری مایکل کولینز هسته ارتش ملی ایرلند (ارتش دولت آزاد) را تشکیل دادند. گروه دوم که مخالف سازش بود و خواستار آزادی سراسر خاک ایرلند بود، نام خود را (ارتش جمهوریخواه) حفظ نمود و در سالهای ۱۹۲۲ تا ۲۳ با همرزمان پیشین خود وارد جنگ داخلی شد. ارتش در جنگ داخلی شکست خورد و بار دیگر با هدف سرنگونی دولت آزاد ایرلند و ایرلند شمالی آغاز به کار کرد.
سسنا سایتیشن ۱

| سسنا سایتیشن ۱ | سسنا سایتیشن ۱ |
| --- | --- |
A Cessna Citation I/SP: A Cessna Citation I/SP
کاربری: جت تجاری
کشور سازنده: ایالات متحده آمریکا
تولیدکننده: سسنا
نخستین پرواز: September 15, 1969 (FanJet 500)
ساخته‌شده: 1969-1985
تعداد ساخته‌شده: 689
گونه‌ها: سسنا سایتیشن ۲
سسنا سایتیشن ۱ (به انگلیسی: Cessna Citation I) یک هواگرد ۷ نفره ساختِ کارخانهٔ سسنا در کشور ایالات متحده آمریکا است که در سال ۱۹۶۹-۱۹۸۵ ساخته شد. این هواگرد برای نخستین بار در ۱۹۶۹ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
امباتوندرازاک

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ماداگاسکار
| Ambatondrazaka | Ambatondrazaka |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
منطقه: آلائوترا-مانگورو
امباتوندرازاک (به لاتین: Ambatondrazaka) یک سکونتگاه مسکونی در ماداگاسکار است که در آلائوترا-مانگورو واقع شده‌است.
در موقعیت تئاتر و سینما

| 0 | 1 |
| --- | --- |
آگهیِ شبِ سوّمِ شبهای نویسندگان و  شاعران ایران در روزنامهٔ اطّلاعاتِ ۲۰ مهرِ ۱۳۵۶: آگهیِ شبِ سوّمِ شبهای نویسندگان و  شاعران ایران در روزنامهٔ اطّلاعاتِ ۲۰ مهرِ ۱۳۵۶
تاریخ: ۱۲ اکتبر ۱۹۷۷ (۱۹۷۷-10-۱۲)
مکان: باغِ انجمنِ روابطِ فرهنگیِ ایران و آلمان، تهران
با نام دیگر: سخنرانیِ شب‌های شعر گوته، سخنرانیِ ده شب
«در موقعیت تئاتر و سینما» نامی است که سخنرانیِ سی‌دقیقه‌ایِ بهرام بیضایی در شبِ سوّمِ شبهای نویسندگان و شاعران ایران به تاریخِ چهارشنبه ۲۰ مهرِ ۱۳۵۶ بِدان نامور است. به تخمینِ یک گزارشِ ساواک کمابیش هشت‌هزار شنونده در این شبِ بارانی حاضر بودند. متن و صدای این سخنرانی سپس‌تر بارها منتشر شد و از مهم‌ترین گفتارها دربارهٔ آزادیِ بیان و سانسورِ اجتماعی (یا «غیرمستقیم»)، مخصوصاً در ایران، گشت.
بعضِ مورّخان و محقّقان این سخنرانی را میانِ سخنرانی‌های شب‌های دهگانهٔ شعرِ گوتهٔ سالِ ۱۳۵۶ از لحاظِ معنی استثنایی دانسته‌اند.
موضوع

نوشتهٔ آماده‌ای نبود. به شادروان به‌آذین گفتم می‌خواهم دربارهٔ فشار بر نمایش چیزی بگویم و به ویژه چشم‌انداز بستهٔ نمایش شهرستان‌ها. امّا با پرخاش‌های تندی که بر کارگاه نمایش و تئاترهای جشن هنر در سخنرانی‌ها شد، دیدم در واقع می‌گویند چرا فشار بر نمایش کم است و چرا حکومت سانسورهای خواستهٔ ما را اعمال نمی‌کند! همان‌جا از خودم پرسیدم آیا ما از آزادی دفاع می‌کنیم یا آزادی می‌خواهیم برای سانسور دیگران؟
بیضایی، ۱۳۹۵
بیضایی یگانه سخنران از اصحابِ «موج نوی سینمای ایران» در شب‌های شعرِ گوتهٔ ۱۳۵۶ بود. با این که بیشترِ نطق‌ها و شعرهای اعضای کانونِ نویسندگانِ ایران در این ده شب علیهِ سانسورِ حکومتی بود، بیضایی و چند سخنرانِ دیگر، از جمله سیمین دانشور و غلامحسین ساعدی و هوشنگ گلشیری و علی موسوی گرمارودی، از مسائلِ دیگری نیز سخن گفتند. ضمنِ «اشاره‌های مستقیم به «دستگاه نظارتِ» دولتی» و شرحِ «اثرات سوء ممیزی و تفتیش»، بیضایی، با اشاره به «فرهنگ محدودکننده روشن‌فکران»، به نکوهشِ «نویسندگان و روشنفکرانی که دگراندیشی را محکوم می‌کردند» پرداخت. هادی ابراهیمی دو نیروی سانسورچی، غیر از حکومت، را که بیضایی معترضشان است چنین بازشناخته: «سانسوری که روشنفکر بر روشنفکر روامی‌دارد» و «افکار عمومی» همچون «سدی . . . در برابر تحول ایده‌ها و اندیشه‌های مترقی».
بیضایی به ریشه‌های اجتماعی و مردمیِ سانسور پرداخت و از کارِ هنرمند گفت؛ که در نتیجهٔ فشارها هنر «گره‌دار» و «کمپلکسه» می‌شود؛ که سزا نیست هنرمند پیروی گروه باشد، بلکه او «احتمالاً قراره نیازهایی رو بگه که جمع نمی‌دونه بهش احتیاج داره.» و چنین به پایان برد که اگر بناست دستگاه دولتی هم از آزادی سخن بگوید و «ما» هم، «من یک‌کمی راجع به این آزادی، مشکوکم.»
به داوریِ محمّدحسین خسروپناه بیضایی به «معضلی» پرداخت که «تا آن زمان چندان مورد توجه قرار نگرفته بود یا اگر هم گرفته بود به صراحت بیان نشده بود.»
اجرای ارتجالی

هوشنگ گلشیری، که مُجریِ جلسه است، پس از سخنرانیِ شمس آل احمد بیضایی را فرامی‌خواند، جمعیت کف می‌زند، و او پشتِ میکروفون سخن را با یادِ «پروژه‌های ناتمام» ِ خود و همکارانش آغاز می‌کند. بیضایی این گفتار را به این صورت ننوشته بود، بلکه به‌طورِ ارتجالی سخن راند؛ و، با این همه، «یکی از متین‌ترین و محقّقانه‌ترین سخنرانی‌های ده شب را ایراد کرد»، چنان‌که محقّقِ دیگری، که باقر مؤمنی بوده باشد، در سخنرانیِ خود در شبِ پنجم بدو ارجاع داد، گفته‌اش را تفسیر کرد و ازش در تشریح و توضیح و گزارشِ اوضاعِ مطبوعات استفاده کرد. متن و صدای گفتارِ بیضایی، چنان‌که سخنرانی‌ها و شعرخوانی‌های دیگرِ این ده شب نیز، سپس‌تر منتشر شد.
بیضایی این سخنرانیِ نیم‌ساعته را چنین به پایان برد:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| « | . . . احتمالاً ما هم از نویسنده نمی‌خواهیم که واقعیت را بگه. ما هم علاقمندیم که نویسنده آنچه را که مصلحته بگه، منتها مصلحت ما البته فرق می‌کنه. به این ترتیب ما هم به نوعی نویسنده را تعیین می‌کنیم. این هر دو نادرسته. این چه دستگاه و دولت و دستگاه نظارت تعیین می‌کنه و آنچه که ما به عنوان عکس‌العمل تعیین می‌کنیم. درست این نیست که ما بخواهیم که نویسنده آنچه را که ما می‌خوایم بگه، درست اونه که بگذاریم نویسنده آن طور که فکر می‌کنه بگه. و ما هم خودمون شخصاً فضایی به وجود میآریم که توش بتونیم آن چه رو که فکر می‌کنیم بگیم. احتمالاً فکرهایی که در زمینه با هم مساوی‌اند، یکی‌اند ولی طرز بیان، استقلال فکر یا احتمالاً جلوتر بودن یا بینش شخصی درش فرق کنه. شما نخواهید که یک هنرمند در پشت سر گروه و قافله بیاد. اون احتمالاً قراره که جلو بره. اون احتمالاً قراره نیازهایی رو بگه که جمع نمی‌دونه بهش احتیاج داره. احتمالاً این درست نیست که ما بخواهیم که یک نویسنده اون چیزی رو بگه که ما می‌خواستیم. اون کافی نیست. نویسنده باید یک چیزی بیشتر از اون رو بگه که ما می‌خواستیم. اون باید یه چیزهایی رو بگه که ما نمی‌دونیم می‌خوایم. خب، در این صورت من فکر می‌کنم که به این نوع طرز فکر متعلّقم. فکر می‌کنم اگر این شستشو می‌بایست در فضا اتّفاق بیفته یک مقدار هم باید در ما اتّفاق بیفته. ما باید این احساس رو بکنیم که کلمات، معیارها، اصطلاحاتی که به کار می‌بریم به خصوص کمی فرسوده شدند از وقتی همه به کار بردن. کلمه‌ای که از دستگاه دولتی تا روشنفکر معاصر همه به کار می‌برند به من حق بدید که نسبت به اون کلمه‌ها یک‌کمی مشکوک باشم. اگر قرار است که دستگاه‌های دولتی هم مسئولیت بگه و ما هم بگیم، من یک‌کمی به اون مسئولیت مشکوکم. اگر قراره که او هم راجع به آزادی صحبت بکنه و ما هم، من یک‌کمی راجع به این آزادی، مشکوکم. متشکّرم. |  » |
پس از سخنرانی

. . . هشدار تکان‌دهنده‌ی او در تپش تبدار سخنرانان و مخاطبان آن «شب‌ها» و شب‌ها و شب‌های دیگر تحلیل رفت، و در صحنه‌ی جنگِ خیر و شرّ، «مردم» . . . ماندند و حاکمیت شاه.
ملیحه تیره‌گل
فردای سخنرانی، یعنی در نیمروزِ ۲۱ مهرِ ۱۳۵۶، بیضایی همراهِ شمس آل احمد در جلسه‌ای کوتاه در انستیتو گوته شرکت کرد و، چنان‌که یک گزارشِ ساواک آورده، از کاستیِ شعورِ سیاسی و اجتماعیِ طبقاتِ کارگر و کشاورزِ ایران و وابستگیِ حکومتیِ نهادهای هنری سخن گفت.
سالِ بعد، یعنی در ۱۳۵۷، بیضایی – که نخستین کسی بود که «بیانیهٔ دربارهٔ کنگرهٔ نویسندگان» (۱۳۴۶) را امضا کرد و یکی از نُه نویسنده‌ای شد که هیئتِ مؤسّسِ چهل‌ونه‌نفرهٔ کانونِ نویسندگانِ ایران را گردآوردند تا کانون تشکیل شود – از کانونِ نویسندگان کناره‌گرفت.
پس از سخنرانی > انتشار

این سخنرانی بارها به صورت‌های گوناگون به‌طورِ رسمی و غیررسمی منتشر شده‌است. مهم‌ترین بارها:
پس از سخنرانی > انتشار > صدا

این سخنرانی – که سی دقیقه بوده‌است – ضبطِ صوتی شده و صدایش روی نوارِ کاست و در اینترنت منتشر شده‌است.
پس از سخنرانی > انتشار > متن

متن ویراستهٔ سخنرانی در سالِ ۱۳۵۷ در کتابِ ده شب (ناصر مؤذّن) منتشر شد. این متن با سخنانِ بیضایی «تفاوت‌های جدی دارد.» در این متن اشارت‌هایی هست به متن‌هایی پیشین؛ از جمله آنجا که گوید «. . . هر صنفی می‌تواند جلوی کار شما را با شکایتی یا گله‌ای بگیرد، البته غیر از جاهلها و فواحش که صنفی ندارند»، چنین می‌نماید که اشارتی باشد به گفته‌های امان منطقی که در تابستانِ ۱۳۵۴ در مجلّهٔ فرهنگ و زندگی منتشر شد: «در کار سینما ما به هیچ عنوان، به هیچ فردی که وابسته به دستگاهی باشد نمی‌توانیم بپردازیم، یعنی زندگی واقعی او را نشان بدهیم. زندگی واقعی یک معلم، یک افسر، یک کارگر، حتی کسانی که در یکی از سندیکاهای مقتدر عضو هستند. بنا بر این تنها صنفی که صنف نیست و سندیکا ندارد، فواحش و جاهل‌ها هستند، کسانی که مدّعی برای آنها نیست و برای همین بیشتر فیلم‌ها دربارهٔ این مردم است.» شاید هم برگرفته باشد از این سخنِ همانندِ عبّاس شباویز در همایشِ حزبِ رستاخیز در بهارِ ۱۳۵۶: «نتیجهٔ این ممیزی‌ها فقط این است که اجباراً فیلمسازان ایرانی فقط از قصه‌های روسپیان و کلاه‌مخملی‌ها فیلم می‌سازند.» بعدها دیگرانی هم چیزی از این سخن را تکرار کرده‌اند. پاره‌هایی از سخنِ بیضایی دربارهٔ تأثیرِ سانسور بر صورتِ هنر نیز پیش‌تر، مثلاً در سخنرانیِ ۱۳۴۸ جعفر والی در دانشگاهِ پهلوی سابقه داشت.
همین متن در سالِ ۱۳۹۲ در کتابِ بازخوانی ده شب (به کوششِ ماندانا زندیان) آمد.
متنِ دقیقِ سخنرانی، که از روی نسخهٔ صوتی پیاده شده، در سالِ ۱۳۹۶ با عنوانِ «سخنرانی بهرام بیضایی» در کتابِ شب‌های نویسندگان و شاعران ایران: انستیتو گوته − تهران ۲۷–۱۸ مهر ۱۳۵۶ (محمّدحسین خسروپناه) چاپ شد.
چاپ‌های دیگر:
«در موقعیت تئاتر و سینما». نمایش (۲۳۸): ۹۷–۹۹. ۱۳۹۸.
پس از سخنرانی > در نظرِ دیگران

ماندانا زندیان بر این باور بوده که سخنرانیِ بیضایی یگانه سخنرانیِ این ده شب است که بر سانسورِ حکومتی متمرکز نشده است. شبنم آذر نیز بر همین معنی تأکید دارد: «بهرام بیضایی در آن شب‌ها شاید تنها کسی بود که وقتی از سانسور حاکمیت حرف زد از محدودیت‌هایی که عرف هم ایجاد می‌کند سخن گفت.» ملیحه تیره‌گل نیز این گفتار را، به این خاطر که اعتراضی بوده به «ریشه‌ی فرهنگی‌ی فاجعه» که همانا «ذهنیت فرهنگی مردم» باشد، «یک استثناء» می‌دانست. علی بزرگیان این سخنرانی را از لحاظِ ناهمانندی و ناهماهنگی با گفتارهای دیگرِ این ده شب «شاید بهترین ترسیم‌کننده‌ی چهره‌ی بهرام بیضایی روشنفکر در یکی از فرازهای عصر روشنفکران» گفته و سیامک مهاجری نیز آنچه را بیضایی در این گفتار نگران است «آزادی خودآیین» نامیده است. مهرداد حجّتی سال‌ها بعد سخنرانیِ بیضایی را پیش‌بینیِ افتادنِ «شعله‌های انقلاب» به دامنِ «روشنفکران» شناخت.
نعمت آزرم مصداقِ اشارهٔ بیضایی را سعید سلطان‌پور می‌دانسته که چند سال پیش‌تر نمایشِ سلطان مارِ بیضایی را سخت نکوهیده بود. سالِ ۱۳۴۸ گروهی به تحریکِ سلطان‌پور حمله کرده و نمایشِ سلطان مار را در مشهد برآشفته و برچیده بود. اسماعیل خویی نیز، همچون آزرم، رأیِ بیضایی را دربارهٔ همدستیِ اندیشه‌وران با سانسور تأیید کرده؛ ولی بر این باور بوده‌است که تأکیدِ اصلیِ بیضایی جای دیگر است: «آنچه بهرام جان بیضایی بر آن تکیه دارد، و به گمان من هم حق با اوست، همنوا شدن روشنفکران با برخی جنبه‌های عوامانهٔ زندگانی مردمان است».
محمّدعلی سپانلو اهمیتِ سخنِ بیضایی در میانِ گفته‌های سخنرانانِ دیگرِ این ده شب را از آن می‌داند که «بر خلاف بعضی از سخنگویان که عقیده‌ای سوای اکثریت جمعیت داشتند لکن به احترام یا ملاحظهٔ آنان می‌کوشیدند از کنار قضایا بگذرند، این یکی مستقیماً به قلب موضوع می‌زند، یعنی آشکارا از خود شنوندگان انتقاد می‌کند. اگر این سخنرانی نبود، امروزه پس از گذشت سال‌ها، به نظر می‌آمد که هیچ‌کس از تعبّداتی که جمعیت بر سخنران‌ها تحمیل کرد، ناراضی نبوده‌است.»
در فرهنگِ عامّه

در سریالِ تاسیان (۱۴۰۳) بیضایی به تصویر درآمده در حالِ این سخنرانی.
پوسترِ شبهای نویسندگان و شاعران ایران، مهرِ ۱۳۵۶، کارِ بزرگ خضرایی
روی جلدِ کتابِ ده شب، انتشاراتِ امیر کبیر، ۱۳۵۷