بندتا
داستان

در قرن هفدهم در ایتالیا، «بِنِدِتّا کارلینی» نوجوان را به صومعه شهر «پِشیا» می‌برند تا راهبه شود. هنگامی که آنها در یک محراب کنار جاده برای دعا توقف می‌کنند گروهی از راهزنان می‌کوشند گردنبند مادر بِنِدِتّا را بدزدند. بِنِدِتّا به آنها هشدار می‌دهد که با مریم باکره صحبت می‌کند که آنها را مجازات کند. هنگامی که یک پرنده که بِنِدِتّا آن را به عنوان نشانه‌ای از شنیدن صدای مریم مقدس می‌داند در چشم یکی از راهزنان مدفوع می‌کند راهزنان خنده کنان گردنبند مادر بندتا را به او پس می‌دهند.
بِنِدِتّا به صومعه پِشیا که توسط «آبیس فِلیسیتا» اداره می‌شود برده می‌شود. «گیلیانو کارلینی» پدر بِنِدِتّا قبول می‌کند برای حضور او در صومعه سالی یکصد سکه و به همین اندازه از مواد خوراکی به صومعه اهدا کند. شب‌هنگام بِنِدِتّا برای دعا به‌پای مجسمه مریم مقدس می‌رود و مجسمه معجزه‌وار بدون آن که شکسته یا به بِنِدِتّا آسیب برساند به روی او می‌افتد. بِنِدِتّا می‌کوشد از پستان مجسمه مریم شیر بنوشد.
پس از هجده سال که بِنِدِتّا زنی بالغ و راهبه‌ای مؤمن شده‌است در نمایشی که در آن بِنِدِتّا در نقش مریم باکره بازی می‌کند در بیداری رویای عیسی مسیح را می‌بیند که او را به خودش دعوت می‌کند.
از سوی دیگر زن جوانی به نام «بارتولوما» برای رهائی از آزارهای پدر بدسرپرستش  به صومعه پناهنده می‌شود. بِنِدِتّا مأمور نظارت بر اعمال و زندگی بارتولوما فقیر و بی سواد در صومعه می‌شود. بارتولوما بعد از حمام و نشان دادن عمدی بدن برهنه‌اش به بِنِدِتّا شب‌هنگام با نشان دادن آثار جراحت‌های روی بدنش به او فاش می‌کند که بعد از مرگ مادرش توسط پدر و برادرانش مورد تعرض و آزارجنسی قرار می‌گرفته‌است. در آن شب بارتولوما لب‌های بِنِدِتّا را می‌بوسد. بِنِدِتّا به بارتولوما هشدار می‌دهد که مراقب فِلیسیتا و دخترش «خواهر کریستینا» باشد.
در هنگام خواندن سرود، بارتولوما با دست و از پشت باسن بِنِدِتّا را لمس می‌کند و در همان لحظه بِنِدِتّا مارهایی را می‌بیند که به او حمله کردند و مسیح با کشتن مارها او را نجات می‌دهد؛ عیسی به او اخطار می‌دهد که گناه‌ها می‌خواهند که آن‌ها از هم دور بمانند و سپس لب‌های بِنِدِتّا را می‌بوسد.
بِنِدِتّا در جریان ریخته شدن غیرعمدی دوک‌های نخ توسط بارتولوما در آب‌جوش ناخواسته از او انتقام می‌گیرد و از او می‌خواهد با همان انگشتان دوک‌ها را دربیاورد که این موجب سوختن دست بارتولوما می‌شود. بِنِدِتّا از سوی فِلیسیتا تنبیه می‌شود.
بِنِدِتّا پس از یک رؤیای بسیار وحشتناک دچار تشنج می‌شود. در رؤیا می‌بیند که مردی که او را با مسیح اشتباه گرفته بنِدِتّا را از تجاوزگروهی نجات می‌دهد اما سپس خودش قصد تجاوز دارد. برای بهبودی، او توسط خواهران به تخت بسته می‌شود. بارتولوما مجدداً با بوسیدن لب‌های بِنِدِتّا به او ابراز علاقه می‌کند. فِلیسیتا، بارتولوما را برای مراقبت از او می‌گمارد، بارتولوما با شوخی می‌کوشد بدن برهنه و سینه‌های عریان بِنِدِتّا را هنگام پوشیدن لباس خواب ببیند.
نیمه شب بِنِدِتّا رؤیایی از مسیح روی صلیب می‌بیند که به او می‌گوید که لباس‌های خود را دربیاورد و سپس با نزدیکی به او دست‌هایش را لمس کند و با برداشتن واسطه از روی اندام‌جنسی به او بپوندد. صبح روز بعد بِنِدِتّا با زخم‌هایی مشابه صلیب کشیده‌شدن مسیح (استیگماتا) بر روی دست، پا و بدنش در حضور خواهران و فِلیسیتا ظاهر می‌شود و همه به معجزه او ایمان می‌آورند.
(پدیده استیگماتا توضیح علمی ندارد ولی برای چند راهب مقدس من‌جمله فرانسیس آسیزی مقدس و کاترین سیه‌نا اتفاق افتاده‌است.)
تحقیقی توسط کلیسای اعظم رُم و نماینده آنها انجام می‌شود. فِلیسیتا بدبین است زیرا حوادث قبلی استیگماتا همیشه در هنگام نماز اتفاق می‌افتادند امّا بِنِدِتّا در خواب بود. همچنین او فاقد زخم‌های سر که توسط تاج خار ایجاد می‌شوند بود. بعد از خروج از اتاق فِلیسیتا، بِنِدِتّا می‌افتد. در حالی که مردم برای بررسی حال او می‌آیند بِنِدِتّا شروع به صحبت با صدای مردانه مسیح می‌کند و کسانی را که به او اعتقاد ندارند سرزنش می‌کند و خبر از رسیدن طاعون می‌دهد. او اکنون زخم‌های خونریزی بر روی پیشانی همانند خارهای مسیح را نیز دارد.
خواهر کریستینا متوجه یک تکه شیشه شکسته روی زمین می‌شود و به فِلیسیتا می‌گوید که معتقد است که بِنِدِتّا خودش این زخم‌ها را ایجاد کرده‌است. نماینده کلیسا به فِلیسیتا هشدار می‌دهد که قدرت مسیح تصمیم گرفته‌است که بِنِدِتّای مقدّس را به عنوان یک معجزه مشروع تأیید کند. با تصمیم اسقف اعظم ببِنِدِتّا به جای فِلیسیتا به آبیس معبد ارتقا می‌یابد. کریستینا علیه این موضوع صحبت می‌کند اما فِلیسیتا به او هشدار می‌دهد که مخالفت با این تصمیم می‌تواند او را نابود کند. عیسی در رؤیا قلب خود را به بِنِدِتّا اهدا می‌کند و بِنِدِتّا از بارتولوما می‌خواهد سینه برهنه او را لمس کند.
بِنِدِتّا و بارتولوما به اتاق فِلیسیتا منتقل می‌شوند و کریستینا در کلیسا به پدر روحانی اعتراف می‌کند که بِنِدِتّا را در حالی‌ که خودش به سرش آسیب رسانده‌است دیده‌است. به زودی بِنِدِتّا و بارتولوما شروع به رابطه‌جنسی می‌کنند و بارتولوما با رابطه‌دهانی بِنِدِتّا را ارضاء می‌کند. در مراسم خواندن دعای پیش از غذا پدر روحانی کلیسا از کریستینا می‌خواهد برای همه دربارهٔ ادعایش صحبت کند؛ کریستینا مادر فِلیسیتا را شاهد می‌گیرد در حالی که فِلیسیتا حاضر به شهادت دروغ نمی‌شود. در همین لحظه صدای عیسی از بِنِدِتّا به خروش آمده تقاضای مجازات کریستینا را می‌کند.
بارتولوما با استفاده از سر یک مجسمه چوبی کوچک مریم مقدّس که بِنِدِتّا در کودکی با خود به صومعه آورده بود یک اسباب بازی جنسی برای بِنِدِتّا حکاکی می‌کند. هنگام خودارضایی بِنِدِتّا با مجسمه توسط بارتولوما، فِلیسیتا آن‌ها را از طریق سوراخی در دیوار اتاق می‌بیند. یک ستاره دنباله دار قرمز دقیقاً از بالای صومعه عبور می‌کند که پدرروحانی آن را نشانه‌ای از گناه و یک تراژدی قریب‌الوقوع می‌داند. در همین حال کریستینا خود را از سقف صومعه پرت کرده با خودکشی به زندگی خود پایان می‌دهد. زمانی که او می‌میرد بِنِدِتّا درخواست می‌کند که از روح او را نزد خدا شفاعت کند اما فِلیسیتا با توهینی زننده و حالتی عصبانی به او می‌گوید، که دور بماند. فِلیسیتا پس از غسل کریستینا با ارابه برای گزارش وقایع به فلورانس می‌گریزد. بِنِدِتّا متکبرانه از بارتولوما دربارهٔ ایمان به معجزه‌اش می‌پرسد و از او درخواست نزدیکی می‌کند و وقتی با پاسخ منفی روبه‌رو می‌شود از بارتولوما می‌خواهد سینه‌هایش را به اشتراک بگذارد تا خودارضایی کند. سپس به بارتولوما وعده می‌دهد که حقیقت پنهان نخواهد ماند.
فِلیسیتا در ملاقات با «لو نونس» اسقفی در فلورانس آن چه را که دربارهٔ بی‌بند و باری‌های جنسی بِنِدِتّا می‌داند با او در میان می‌گذارد و از اسقف اعظم می‌خواهد اگر دید بینایی دارد به پِشیا بیاید. نونس به او و بِنِدِتّا وعده آتش در صورت اثبات یا عدم اثبات ادعایش را می‌دهد.
هنگامی که طاعون شروع به ویران کردن حومه شهر می‌کند بِنِدِتّا با تصور وعده مسیح به خودش این تصور را دارد که پِشیا در امان خواهد ماند و دستور می‌دهد سربازان دروازه‌های شهر را برای جلوگیری از عفونت ببندند و سپس بی‌هوش می‌شود. فِلیسیتا با بدتر شدن طاعون به همراه نونس به صومعه بازمی‌گردد. آنها با ورود به صومعه متوجه می‌شوند که بِنِدِتّا به دلایل نامعلومی درگذشته است. در حالی که نونس تلاش می‌کند تا آخرین مراسم را اجرا کند، بِنِدِتّا از خواب بیدار می‌شود و می‌گوید که به او در بهشت وعده داده شده‌است؛ و تا مسیح زنده است او نیز باقی می‌ماند. او می‌گوید سرنوشت همه حاضران را دیده‌است.
نونس، بِنِدِتّا را متهم به کفر و انحراف‌جنسی کرده و دادرسی را آغاز می‌کند. او از مردانش می‌خواهد که در صومعه برای یافتن اسباب بازی چوبی جنسی، جستجو کنند؛ اما نمی‌توانند آن را پیدا کنند. او دادگاهی را در مورد رفتار بِنِدِتّا باز می‌کند. وقتی از بارتولوما سؤال می‌شود، او رابطه‌جنسی را انکار می‌کند و می‌گوید که بِنِدِتّا را مانند سایر خواهرانش دوست دارد. بارتولوما توسط مردان نونس برهنه بر روی تخته شکنجه قرار می‌گیرد و با دیلدو بازشونده (ابزارشکنجه) مورد تعرض قرار می‌گیرد؛ در این میان مشخص می‌شود، فِلیسیتا به طاعون شدید مبتلاست.
نونس به‌طور خصوصی با بِنِدِتّا صحبت می‌کند. هنگامی که بِنِدِتّا پاهای او را می‌شوید، متوجه می‌شود که او طاعون را به صومعه آورده‌است. بارتولوما تحت شکنجه و در نهایت به فعالیت‌های جنسی خود اعتراف می‌کند و نونس را به دیلدوی چوبی که در داخل کتابی در اتاق‌های بِنِدِتّا پنهان کرده‌است هدایت می‌کند. آن‌ها بِنِدِتّا را دستگیر می‌کنند اما او یک بار دیگر و با صدای مردانه شروع به صحبت می‌کند و به کسانی که او را آزار می‌دهند حمله می‌کند و اعلام می‌کند که نونس به زودی بیمار خواهد شد. نونس متوجه می‌شود که فِلیسیتا مبتلا به طاعون است و دستور می‌دهد وضعیت او پنهان شود. بارتولوما نیز از صومعه اخراج و مورد استهزاء مردم قرار می‌گیرد.
روز اعدام بِنِدِتّا فرا رسیده‌است. او ابتدا می‌خواهد که با فِلیسیتا صحبت کند تا طلب بخشش کند. او به فِلیسیتا می‌گوید که کریستینا در بهشت است. فِلیسیتا پریشان از بِنِدِتّا می‌پرسد که از آینده اش چه دیده‌است؟ بِنِدِتّا چیزی با او زمزمه می‌کند. پدران روحانی به نونس هشدار می‌دهند که مردم پِشیا اجازه نمی‌دهند بِنِدِتّا اعدام شود اما او به هر حال ادامه می‌دهد. در حالی که بِنِدِتّا از میان جمعیت هدایت می‌شود بارتولوما راه خود را به سمت جلو باز می‌کند و از او طلب بخشش می‌کند. بِنِدِتّا فقط به او لبخند می‌زند و می‌گوید که باید به او خیانت می‌شد. در میدان شهر، نونس به بِنِدِتّا می‌گوید که در صورت اعتراف اجازه می‌دهد او را خفه و سپس در آتش بسوزانند. بِنِدِتّا موافق است. بِنِدِتّا زخم‌های جدید روی دستانش را به مردم نشان می‌دهد و با صدای مسیح شروع به صحبت می‌کند و به جمعیت می‌گوید، که فرشته مرگ نزدیک می‌شود. فِلیسیتا از میان جمعیت بیرون می‌آید و لباس خود را درمی‌آورد و زخم‌های طاعون را آشکار می‌کند.
مردان نونس شروع به سوزاندن بِنِدِتّا روی چوب می‌کنند اما جمعیّت به آنها حمله می‌کنند و آنها را مجبور به فرار می‌کنند. بارتولوما گره‌های بِنِدِتّا را باز می‌کند؛ اما یک سفال خونی را در کفش او پیدا می‌کند. نونس برای امنیت فرار می‌کند، اما توسط مردم مورد حمله قرار می‌گیرد؛ و کشته می‌شود. بِنِدِتّا از راه می‌رسد و پیشنهاد می‌کند، که برای او دعا کند. نونس از او می‌پرسد که آیا او دیده که به بهشت یا جهنم می‌رود؟ وقتی بِنِدِتّا به او می‌گوید: "بهشت" نونس به او می‌گوید که تا لحظه آخر هم بِنِدِتّا دروغ گفته‌است. بارتولوما، بِنِدِتّا را دور می‌کند. در همین بین فِلیسیتا بر روی آتشی که برای بِنِدِتّا در نظر گرفته شده بود قدم می‌گذارد و می‌سوزد.
در اصطبل متروکه ای خارج از شهر، بِنِدِتّا و بارتولوما برهنه بیدار می‌شوند. آن‌ها با هم‌آغوشی شب را صبح کرده بودند. بِنِدِتّا با دیدن پِشیا از دور، شروع به لباس پوشیدن می‌کند و می‌گوید که باید برگردد. بارتولوما به او التماس می‌کند که بماند و می‌گوید که بالاخره می‌توانند باهم باشند و هر جای دیگری بروند. او سعی می‌کند بِنِدِتّا را وادار به اعتراف و نمایشی بودن معجزه‌اش کند اما بِنِدِتّا قبول نمی‌کند. بِنِدِتّا با اصرار بر این که مردم به او نیاز دارند به سمت پِشیا می‌رود.
"در نهایت شهادت خواهر بِنِدِتّا کارلینی مورد قبول واقع نشد و تا سن هفتاد سالگی در انزوا در صومعه زندگی کرد. طاعون کشور را سوزاند ولی نتوانست به پِشیا وارد شود."