stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پاترهد
جامعه و فعالیت‌ها > همایش‌ها و کنفرانس‌ها

طرفداران هری پاتر به‌طور مرتب در همایش‌ها و کنفرانس‌های مختلفی شرکت می‌کنند. این همایش‌ها فرصت‌های بی‌نظیری برای ملاقات با نویسندگان، بازیگران و دیگر طرفداران است و امکان گسترش روابط اجتماعی و ایجاد تبادل نظر بین طرفداران را فراهم می‌آورد. یکی از بزرگ‌ترین همایش‌ها «لیکی‌کان» (LeakyCon) است که هرساله در مکان‌های مختلف در ایالات متحده برگزار می‌شود و هزاران پاترهد را به خود جذب می‌کند. این کنفرانس‌ها معمولاً شامل نمایش‌های زنده، پنل‌های گفتگو، مسابقات و نمایشگاه‌های مختلف هستند که در آنها طرفداران می‌توانند به محصولات و محتوای هری پاتر دسترسی داشته باشند. سایر همایش‌ها و رویدادهای مهم شامل «MuggleNet» و «The Leaky Cauldron» می‌باشند که به‌طور دائم برنامه‌های خود را برگزار می‌کنند.
جامعه و فعالیت‌ها > فعالیت‌های آنلاین

پاترهدها در فضای مجازی نیز به شدت فعال هستند. وب‌سایت‌ها، وب‌لاگ‌ها، و شبکه‌های اجتماعی مختلفی وجود دارد که به اشتراک‌گذاری محتواهای مرتبط با هری پاتر می‌پردازند. وب‌سایت‌هایی مانند "MuggleNet" و "The Leaky Cauldron" از جمله مهم‌ترین منابع اطلاعاتی برای طرفداران این سری هستند. این وب‌سایت‌ها نه تنها اخبار و مطالب مربوط به کتاب‌ها و فیلم‌های هری پاتر را منتشر می‌کنند، بلکه به تحلیل شخصیت‌ها، معانی فلسفی، و نظریه‌های مختلف در مورد دنیای جادویی نیز پرداخته‌اند.
در کنار این سایت‌ها، پلاتفرم‌های اجتماعی مانند اینستاگرام، توییتر، و ردیت نیز تبدیل به مکان‌های اصلی تعامل پاترهدها شده‌اند. این طرفداران به‌طور گسترده‌ای در گروه‌های مختلف بحث و تبادل نظر می‌کنند و محتوای مختلفی مانند تصاویر، ویدیوها، و حتی تحلیل‌های عمیق منتشر می‌کنند.
جامعه و فعالیت‌ها > آثار طرفداری

پاترهدها به خلق آثار هنری و ادبی متنوعی می‌پردازند. این آثار شامل فن‌فیکشنها، نقاشی‌ها، موسیقی و حتی فیلم‌های کوتاه است. برخی از این آثار به قدری محبوب شده‌اند که خود به بخش جدایی‌ناپذیری از فرهنگ پاترهدها تبدیل شده‌اند. این آثار گاهی به صورت آنلاین منتشر می‌شوند و بعضاً به‌طور رسمی از سوی دیگر طرفداران یا هنرمندان مستقل به عنوان بخشی از دنیای هری پاتر شناخته می‌شوند. علاوه بر این، پاترهدها در برخی رویدادهای هنری مانند «آرت‌کان» نیز شرکت کرده‌اند که در آن آثار خود را به نمایش می‌گذارند.
فن‌فیکشن‌ها از جمله آثار مهم و پرطرفدار طرفداران هری پاتر هستند. این آثار معمولاً به بررسی داستان‌های جانبی و رویدادهای جدید در دنیای هری پاتر پرداخته و گاهی اوقات بر اساس شخصیت‌های اصلی یا شخصیت‌های فرعی ساخته می‌شوند. این نوع نوشتار توانسته است به یک جریان مهم در جوامع آنلاین تبدیل شود.
جامعه و فعالیت‌ها > تأثیرات فرهنگی

سری هری پاتر و جامعه پاترهدها تأثیرات زیادی بر فرهنگ عامه و رسانه‌ها داشته‌اند. این مجموعه نه تنها باعث ترویج مطالعه در میان جوانان شده بلکه الهام‌بخش بسیاری از هنرمندان، نویسندگان و کارگردانان سینما نیز بوده است. شخصیت‌ها و مفاهیم این سری به نوعی در فرهنگ عامه جا افتاده‌اند و به‌طور گسترده‌ای مورد استفاده قرار می‌گیرند. به‌ویژه واژه‌ها و مفاهیم مختلفی همچون «اسلیترین»، «هاگوارتز»، «لجند آگوستا» و «آواداکداورا» به بخشی از زبان روزمره طرفداران و حتی مردم عادی تبدیل شده است.
این تأثیرات همچنین در تولیدات تلویزیونی، فیلم‌های سینمایی و حتی تبلیغات تجاری مشاهده می‌شود. بسیاری از کمپانی‌ها و مارک‌ها از عناوین و نمادهای هری پاتر برای جلب توجه مخاطبان استفاده می‌کنند. از سوی دیگر، رویدادهای خاصی همچون «روز هری پاتر» (Harry Potter Day) و «هفته جادوی هری پاتر» در سراسر جهان برگزار می‌شود که تأثیرات فرهنگی و اجتماعی این مجموعه را نشان می‌دهد.
اسپرینگ سیتی، یوتا

مکان
| Spring City, Utah | Spring City, Utah |
| --- | --- |
شهر: شهر
Old Spring City schoolhouse: Old Spring City schoolhouse
Location of Spring City, Utah: Location of Spring City, Utah
ایالت: یوتا
شهرستان: Sanpete
Settled: 1852
همنام: چشمه
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۳ مایل مربع (۳٫۴ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۳ مایل مربع (۳٫۴ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۵۸۲۳ فوت (۱۷۷۵ متر)
جمعیت (2000): جمعیت (2000)
 • کل: ۹۵۶
 • تراکم: ۷۲۰٫۵/مایل مربع (۲۷۸٫۲/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۷ (MST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۶ (MDT)
زیپ‌کد: 84662
کد منطقه: 435
FIPS code: 49-71730
GNIS feature ID: 1445992
اسپرینگ سیتی (به انگلیسی: Spring City) شهری در ایالت یوتا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۹۸۸ نفر بوده‌است.
اکینی

مکان در Haut-Ogooué, 23x15px|border |alt=|link= گابن
| Akiéni | Akiéni |
| --- | --- |
شهر: شهر
استان‌های گابن: Haut-Ogooué
Department: Lekoni-Lekori
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (WAT)
اکینی (به لاتین: Akiéni) یک منطقهٔ مسکونی در گابن است که در Haut-Ogooué Province واقع شده‌است.
استان شیراک

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ارمنستان
| شیراک Շիրակ մարզ | شیراک Շիրակ մարզ |
| --- | --- |
استان: استان
استانداری شیراک در شهر گیومری: استانداری شیراک در شهر گیومری
استان شیراک ارمنستان: استان شیراک ارمنستان
مرکز: گیومری
حکومت: حکومت
 • فرماندار: کارن ساروخانیان
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۶۸۱ کیلومتر مربع (۱۰۳۵ مایل مربع)
 • رتبه: ۶ام
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۲۵۱۹۴۱
 • رتبه: ۲ام
 • تراکم: ۹۴/کیلومتر مربع (۲۴۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۴+ (UTC)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۵+ (DST)
کد پستی: ۲۶۰۱–۳۱۲۶
کد ایزو ۳۱۶۶: AM-SH
زبان رسمی: ارمنی
مذهب: کلیسای حواری ارمنی
وبگاه: shirak.gov.am
شیراک (ارمنی: Շիրակ) یکی از استان‌های ارمنستان است که در شمال غربی این کشور واقع شده و با ترکیه در غرب و گرجستان در شمال هم‌مرز است. استان شیراک ۲۵۲ هزار نفر جمعیت دارد. مرکز و بزرگترین شهر این استان شهر گیومری است. این استان هم بخش‌هایی نیمه‌بیابانی دارد و هم در قسمت‌هایی علفزار کوهستانی یا پوشش گیاهی کوهستانی مرتفع. در جنوب، استپ‌های مرتفع به کوهستان‌ها می‌پیوندند و این مناطق در بهار سرسبز است و در تابستان رنگ‌هایی از قهوه‌ای مایل تا قرمز دارند.
گیومری دو موزه دارد و یک دژِ گِرد و چند کلیسا. فرودگاه بین‌المللی شیراک در نزدیکی این شهر واقع است. استان شیراک به خاطر غذای خاش معروف است.
جغرافیا

استان شیراک بخش شمال غربی ارمنستان را اشغال می‌کند و مساحتی معادل ۲۶۸۰ کیلومتر مربع (۹٪ از کل مساحت ارمنستان) را در بر می‌گیرد. شیراک با استان لوری از شرق، استان آراگاتسوتن از جنوب، استان قارص ترکیه از غرب، و منطقه سامتسخه-جاواختی گرجستان از شمال مرز مشترک دارد.
از نظر تاریخی، قلمرو فعلی استان عمدتاً همان اراضی شهرستان شیراک در استان آیرارات ارمنستان باستان است. شیراک عمدتاً تحت سلطه فلات آشوتسک (ارتفاع ۱۹۰۰ تا ۲۱۰۰ متر) در شمال و دشت شیراک (ارتفاع ۱۴۰۰ تا ۱۸۰۰ متر) در مرکز و جنوب استان است. دشت‌های وسیع استان از شرق با کوه‌های بازوم و پامبک، از شمال به رشته کوه‌های جواختی و کوه‌های یغنخاق و از جنوب به توده آراگتس احاطه شده‌است.
رود آخوریان در شرق، شیراک را از استان قارص ترکیه جدا می‌کند. رود آخوریان و مخزن آن منبع اصلی آب استان است. آنی، پایتخت باستانی ارمنستان هم‌اکنون در کناره چپ رودخانه یعنی در خاک ترکیه قرار گرفته که ویرانه‌های آن از این سوی رود پیداست. دریاچه آرپی در شمال غربی شیراک تنها دریاچه استان است. این منطقه توسط دولت به عنوان پارک ملی دریاچه آرپی محافظت می‌شود.
رشته‌کوه جاواختی و کوه آچکاسار با ۳۱۹۶ متر ارتفاع در شیراک واقع شده‌اند. رود آخوریان از این استان می‌گذرد.
شیراک دارای منابع غنی توف، سنگ پا و سنگ آهک است. استان شیراک آب و هوایی سخت برّی دارد، با زمستان‌های بسیار سرد برفی و تابستان‌های معتدل.
و در زمستان منفی ۳۸ درجه و در تابستان ۳۶ درجه بالای صفر می‌شود. میزان بارندگی سالانه می‌تواند تا ۷۰۰ میلی‌متر (۲۸ اینچ) برسد.
تاریخ > دوران باستان کلاسیک و دوره اورارتو

بسیاری از سکونتگاه‌های انسانی باستانی در دره آخوریان یافت شده‌است که دیرینگی آن‌ها به حدود ۹۰۰۰ سال پیش از میلاد بازمی‌گردد. محدوده شیراک از اوایل عصر حجر مسکونی بوده‌است. در نواحی مرتفعی که بالای ۲۰۰۰ متر هستند، بقایای زیادی از اوایل عصر برنز پیدا شده‌است. بقایای دیگر از هزاره دوم قبل از میلاد نشان می‌دهد که تمدنی بین قرن‌های ۲۰ و ۱۲ قبل از میلاد در اینجا پایه‌گذاری شده‌بود. با آغاز عصر آهن در قرن ۱۲ قبل از میلاد، روابط بین اقوام مختلف در ارتفاعات ارمنستان توسعه یافت. اندکی پس از تأسیس پادشاهی اورارتویی وان در پایان قرن نهم پیش از میلاد، شیراک بخشی از این پادشاهی شد.
دو نگاشته با خط میخی در شیراک به دست آمده‌است که از شاه آرگیشتی یکم (۷۸۶–۷۶۴ ق. م) به جا مانده‌است، جایی که وی در مورد حمله به سرزمین اریاخی (نامی که شیراک به گفته بسیاری از مورخان از آن گرفته شده‌است) نوشته‌است. بر اساس این سنگ‌نبشته‌ها، این منطقه دارای تمدن توسعه‌یافته مبتنی بر کشاورزی و دامداری بوده‌است. در سال ۷۲۰ قبل از میلاد، کیمریان آریایی منطقه را فتح کردند و احتمالاً سکونتگاه کومایری (گیومری کنونی) را بنیاد نهادند. این نام با نامی که ارمنیان باستان برای کیمریان به کار می‌بردند، همانندی آوایی دارد. مورخان بر این باورند که گزنفون در بازگشت به دریای سیاه از سرزمین شیراک گذشت، سفری که در آناباسیس او جاودانه شد.
تاریخ > دوران هخامنشی و پادشاهی ارمنی باستان

در نیمه دوم سده ششم پیش از میلاد، شیراک بخشی از شاهنشاهی هخامنشیان شد. یازمانده‌های یک سکونتگاه سلطنتی یافت‌شده در نزدیکی روستای بنیامین که قدمت آن به قرن پنجم تا دوم قبل از میلاد بازمی‌گردد، نمونه‌ای از نفوذ هخامنشیان در منطقه است. در آغاز قرن پنجم پیش از میلاد، شیراک بخشی از یک ساتراپی در ارمنستان هخامنشی، تحت فرمانروایی اَروَندی‌ها، شد. بعداً در سال ۳۳۱ قبل از میلاد، کل قلمرو به عنوان بخشی از شهرستان شیراک در استان آیرارات پادشاهی ارمنستان بزرگ قرار گرفت.
در سده یکم پس از میلاد، شیراک به خانواده کامساراکان، که در زمان سلسله اشکانی ارمنستان بر منطقه حکومت می‌کردند، اعطا شد.
تاریخ > دوران ساسانی و بغ‌داده‌ها

پس از تجزیه ارمنستان در سال ۳۸۷ پس از میلاد مناطق ارمنی‌نشین بین بیزانسیان و ایرانیان تقسیم شد و در نتیجه سقوط پادشاهی ارمنستان در سال ۴۲۸، منطقه شیراک بخشی از شاهنشاهی ایران ساسانی شد. با این حال، شیراک جایگاه بسیاری از نمونه‌های اولیه معماری کلیسای ارمنی است که قدمت آن به قرن پنجم بازمی‌گردد، از جمله باسیلیکای یریرویکی، کلیسای سنت مارین آرتیک، و صومعه هوکِوانک.
در سال ۶۵۸ پس از میلاد، در اوج حمله اعراب به ایران، شیراک - همراه با بقیه سرزمین‌های ارمنی - در جریان فتح ایران توسط مسلمانان فتح شد، زیرا شیراک نیز بخشی از ارمنستان تحت فرمانروایی پارسیان بود.
شیراک بخشی از امارت ارمنستان تحت خلافت امویان شد. با این حال، خاندان کامساراکان تحت حکومت اعراب به حکومت منطقه ادامه دادند. با تأسیس پادشاهی باگراتونی (بغ‌داده) ارمنستان در سال ۸۸۵، شیراک وارد دوره جدیدی از رشد و پیشرفت شد، به ویژه زمانی که شهر آنی شیراک در سال ۹۶۱ پایتخت این پادشاهی شد. در نیمه دوم قرن دهم، شیراک با کوشش خاندان پهلوانی که از نوادگان کام‌سَرَکان بودند و اقدام به تأسیس دژها، مجتمع‌های صومعه، مؤسسات آموزشی و غیره کردند پیشرفت داشت. صومعه‌های ختزکونک، هاریچاوانک، مارماشن و هوروموس از مراکز برجسته مذهبی و آموزشی ارمنستان قرون وسطی بودند.
تاریخ > دوره سلجوقیان، زاکاری‌ها و ترکمن‌ها

پس از سقوط ارمنستان به دست امپراتوری بیزانس در سال ۱۰۴۵ و بعداً به دست مهاجمان سلجوقی در سال ۱۰۶۴، این منطقه وارد دوران انحطاط در تمام جنبه‌های اجتماعی، آموزشی و فرهنگی شد. با این حال، با تأسیس پادشاهی زاکاری ارمنستان در سال ۱۲۰۱ در تحت‌الحمایگی گرجستان، سرزمین‌های ارمنستان شرقی، عمدتاً لوری و شیراک، وارد دوره جدیدی از رشد و ثبات شدند و به یک ایستگاه بازرگانی بین شرق و غرب تبدیل شدند. پس از تسخیر آنی توسط مغول‌ها در سال ۱۲۳۶، ارمنستان به عنوان بخشی از قلمرو ایلخانان ایران درآمد و زاکاری‌ها تابع مغولان شدند. پس از سقوط حکومت ایلخانان در اواسط قرن چهاردهم، شاهزادگان زاکاری تا سال ۱۳۶۰ بر لوری، شیراک و دشت آرارات حکومت کردند تا اینکه به دست قبایل مهاجم ترک برافتادند.
در ربع آخر قرن چهاردهم، قبیله اغوز سنی آق‌قویونلو، ارمنستان از جمله شیراک را تصرف کرد. در سال ۱۴۰۰ تیمور لنگ به ارمنستان و گرجستان حمله کرد و بیش از ۶۰ هزار نفر از مردم محلی را که از کشتار او زنده مانده بودند، به عنوان برده اسیر کرد. بر اثر این کشتارهای جمعی بسیاری از مناطق از جمله شیراک خالی از سکنه شد. در سال ۱۴۱۰ ارمنستان تحت کنترل قبیله اغوز شیعه قراقویونلو قرار گرفت. به گفته مورخ ارمنی توماس متسوب، اگرچه کارا قراقویونلوها مالیات‌های سنگینی بر ارمنیان وضع می‌کردند، سال‌های اولیه حکومت آنها نسبتاً مسالمت‌آمیز بود و برخی بازسازی‌ها در شهرها صورت گرفت.
تاریخ > حکومت ایران و روسیه

در سال ۱۵۰۱، اکثر مناطق ارمنستان شرقی از جمله شیراک توسط سلسله نوظهور صفویه ایران به رهبری شاه اسماعیل یکم فتح شد. اندکی پس از آن در سال ۱۵۰۲، شیراک بخشی از بیگلربیگی تازه‌تأسیس ایروان شد؛ قلمرو اداری جدید ایران که توسط صفویان تشکیل شده بود.
در نیمه اول سده هجدهم، کومایری تحت حکومت افشاریان و بعداً تحت سلسله قاجاری ایران بخشی از خانات ایروان شد. در ژوئن ۱۸۰۴، امپراتوری روسیه کنترل منطقه شیراک را در آغاز جنگ ایران و روسیه (۱۸۱۳–۱۸۰۴) به دست گرفت. این منطقه با عهدنامه گلستان که در ۱ ژانویه ۱۸۱۳ امضا شد، رسماً بخشی از امپراتوری روسیه شد. در دوره حکومت روسیه، منطقه شاهد رشد سریعی بود و شهر گیومری به یکی از شهرهای در حال توسعه در قفقاز جنوبی تبدیل شد. در سال ۱۸۲۹، پس از جنگ روسیه و ترکیه، مهاجرت زیادی از جمعیت ارمنی آناتولی به شیراک به‌وجود آمد، زیرا حدود ۳۰۰۰ خانوار که از سرزمین‌های امپراتوری عثمانی - به ویژه از شهرهای قارص، ارزروم و دغوبایزید - به سمت شرق مهاجرت کرده بودند. در شیراک ساکن شد.
الکساندر پوشکین، شاعر روسی، در سفر خود به قفقاز و شرق ترکیه در سال ۱۸۲۹ از این منطقه دیدن کرد. در سال ۱۸۳۷ تزار روسیه نیکلاس اول وارد شیراک شد و شهر گیومری را با نام الکساندروپل دوباره تأسیس کرد. این نام به افتخار همسر تزار نیکلای یکم، شاهدخت شارلوت پروس، که پس از گرویدن به مسیحیت ارتدکس نام خود را به آلکساندرا فیودوروفنا تغییر داده بود، برگزیده شد.
یک قلعه بزرگ روسی در سال ۱۸۳۷ در الکساندروپل ساخته شد. این شهر در سال ۱۸۴۰ به‌طور کامل بازسازی شد تا به مرکز استان تازه‌تأسیس الکساندروپل تبدیل شود و در دهه اول رشد سریعی را تجربه کرد. استان الکساندروپل شامل نواحی شمالی ارمنستان شیراک، لوری و تاووش بود. در سال ۱۸۴۹، استان الکساندروپل بخشی از فرمانداری ایروان شد و شیراک به پایگاه مهمی برای نیروهای مسلح امپراتوری روسیه در قفقاز جنوبی تبدیل شد و در آن پادگان‌هایی برپا کردند. در طول جنگ روسیه و عثمانی (۱۸۷۷–۱۸۷۸) ، شیراک یکی از مراکز اصلی نیروهای روسیه شد. پس از تأسیس ایستگاه راه‌آهن در الکساندروپل در سال ۱۸۹۹، شیراک به‌عنوان مرکز بازرگانی و صنعت رشد چشمگیری داشت و به توسعه‌یافته‌ترین منطقه در ارمنستان شرقی تبدیل شد.
تاریخ > قرن بیستم

پس از انقلاب اکتبر ۱۹۱۷ و خروج روسیه از قفقاز جنوبی، نخستین جمهوری ارمنستان در ۲۸ مه ۱۹۱۸ اعلام شد که شامل شیراک نیز می‌شد. در ۱۰ مه ۱۹۲۰، ارمنیان بلشویک محلی با کمک جمعیت مسلمان، اقدام به کودتا در الکساندروپل علیه دولت داشناک ارمنستان کردند. این قیام در ۱۴ مه توسط دولت ارمنستان سرکوب شد و رهبران آن اعدام شدند. با این حال، در جریان تهاجم دیگر ترکیه، نیروهای ترک دوباره به شیراک حمله کردند و در ۷ نوامبر ۱۹۲۰ الکساندروپل را اشغال کردند. ارمنستان مجبور شد در ۳ دسامبر پیمان الکساندراپول را امضا کند تا از پیشروی ترکیه به سمت ایروان جلوگیری کند، اما تهاجم همزمان شوروی منجر به سقوط دولت ارمنستان در ۲ دسامبر شد. نیروهای ترکیه پس از امضای عهدنامه قارص در اکتبر ۱۹۲۱ توسط دولت‌های شوروی و ترکیه که هردو به رسمیت شناخته نشده بودند، از الکساندروپل بیرون رفت.
در زمان بلشویک‌ها، الکساندروپل در سال ۱۹۲۴ به نام ولادیمیر لنین، از رهبران شوروی، به لنیناکان تغییر نام داد. شیراک به یک منطقه صنعتی بزرگ در جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان تبدیل شد. لنیناکان پس از پایتخت کشور یعنی ایروان، دومین شهر بزرگ این جمهوری بود. با این حال، شیراک، و به‌ویژه لنیناکان، در جریان زمین‌لرزه ۱۹۸۸ ارمنستان که بسیاری از مناطق شمالی ارمنستان را ویران کرد، متحمل خسارات زیادی شد. این زمین‌لرزه در امتداد یک گسل رانش شناخته‌شده به طول ۶۰ کیلومتر رخ داد. امتداد و شیب آن موازی با رشته‌کوه قفقاز بود و به سمت شمال - شمال شرق فرورفت. از سال ۱۹۳۰ تا ۱۹۹۵، شیراک امروزی به ۵ منطقه و ۱ شهر تابعه جمهوری در داخل اتحاد جماهیر شوروی ارمنستان تقسیم شد: آماسیا، غوکاسیان، آخوریان، آنی، آرتیک و شهر لنیناکان. با اصلاحات اداری ارضی در سال ۱۹۹۵، ۵ منطقه و شهر گیومری (لنیناکان) ادغام شدند و استان شیراک را تشکیل دادند.
مناطق شهری

در این استان در کل سه شهر وجود دارد به نام‌های گیومری، آرتیک و مارالیک.
استان شیراک شامل موارد زیر است.
| تصویر | شهر (شهرک) | استان | بنیانگذاری | مساحت (کیلومترمربع) | جمعیت (سرشماری ۲۰۱۱) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | آرتیک | شیراک | ۱۹۳۹ | ۹ | ۱۹٬۵۳۴ |
|  | گیومری | شیراک | سده پنجم پیش از میلاد   در سال ۱۸۳۷ الکساندروپل | ۵۴ | ۱۲۱٬۹۷۶ |
|  | مارالیک | شیراک | سده ۵ام میلادی (نخستین اشاره) | ۴ | ۵٬۳۹۸ |
روستاها

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  آغین  آغووریک  آخوریک  آخوریان  الوار  آماسیا  آنیاوان  آنیپمزا  آنوشاوان  آروشات  آرویک  آراپی  آردنیس  آرگنادم  آرپنی  آشوتسک  آیگاباتس  آزاتان  باندیوان  باسن  باشگیوغ  باورا  بایاندور  بنیامین  برداشن  بیوراکن  دزیتهانکوو  دزوراکاپ  دزوراشن  گارناریچ  گغانیست  گتک  گتاب  غاریبجانیان  غازانچی  گوگهوویت  گتاشن  گوساناگیوغ |  هاریچ  هارتاشن  هاتسیک  هایکادزور  هایکاسار  هایکاوان  هایرنیاتس  هوغمیک  هوروم  هوویت  هوتاشن  هوتون  هوونی  ایساهاکیان  جاجور  جاجوراوان  جرادزور  جراپی  جرارات  کاکاواسار  کامو  کاپس  کارابرد  کارمراکار  کارمراوان  کارنوت  کتی  کراسار  کراشن  لانجیک  لرناگیوغ  لرناکرت  لرنوت  لوساغبیور  لوساکرت  مارماشن  ماییسیان  مغراشات  مغراشن  |  متس مانتاش  متس ساریار  متس سپاسار  موسایلیان  ناهاپتاوان  نور کیانک  نورشن  پانیک  پمزاشن  پوکر مانتاش  پوکر ساریار  پوکر سپاسار  پوکراشن  سالوت  ساراگیوغ  ساراکاپ  سارالانج  ساراپات  ساراتاک  سارناغبیور  شاغیک  شیراک  شیراکاوان  سیزاوت  اسپانداریان  تاوشوت  توروسگیوغ  تساغکوت  تسوغامارگ  توفاشن  واهرامابرد  وارداغبیور  وارداکار  ووغجی  ووسکهاسک  یرازگاوروس  زاریشات  زوراکرت  زویگاغبیور   |
روستاها > دیگر مناطق روستایی

آغین کایاران متعلق به منطقه آغین
باردزراشن متعلق به منطقه ایساهاکیان.
داریک متعلق به منطقه  زوراکرت.
هاتسیکاوان متعلق به منطقه  هاتسیک.
کامخوت متعلق به منطقه گتاشن.
خارکوو متعلق به منطقه نورشن.
پاغاکن متعلق به منطقه  برداشن.
یغناجور متعلق به منطقه  گارناریچ.
روستاها > روستاهای پیشین

آخوریان کایاران متعلق به منطقه غاریبجانیان.
آراوت متعلق به منطقه آلوار.
لوراسار متعلق به منطقه تساغکوت.
یریزاک متعلق به منطقه زاریشات.
اماکن گردشگری، مذهبی و تاریخی

سازه‌های تاریخی، گردشگری و مذهبی این استان عبارتنداز:
کلیسای جامع شهیدان مقدس، گیومری
هاریچاوانک
هاریچ
لمباتاوانک
کلیسای پمزاشن
صومعه هاریچاوانک
دژ سیاه (گیومری)
صومعه مارماشن
کلیسای مسیح منجی، گیومری
فرودگاه شیراک
ایستگاه راه‌آهن گیومری
ورزشگاه شهر گیومری
میدان وارتانانتس
میدان شارل آزناوور، گیومری
میدان استقلال، گیومری
موزه معماری ملی ژیتوغتسیان
مام ارمنستان، گیومری
شیراک
لمباتاوانک در نزدیکی آرتیک،  سده ۷ام میلادی
هاریچاوانک،  سده ۸ام میلادی
صومعه مارماشن،  سده ۱۰ام میلادی
رود آخوریان
روستای  هاریچ
بازمانده‌ای از یک ساختمان مربوط به دودمان اَروَندی از سده پنجم ق. م تا ۲ ق. م، روستای بنیامین شیراک.
صومعه مارماشن
کلیسای سنت پل و پیتر بارزراشن در زمان زاکاری‌ها شکوفا شد.
دژ سیاه در نزدیکی گیومری که در دهه ۱۸۳۰، در جریان جنگ روسیه و ترکیه (۱۸۲۸–۱۸۲۹)، توسط روس‌ها ساخته شد.
خسارات شدید در لنیناکان (گیومری) در اثر زمین‌لرزه ۱۹۸۸ ارمنستان.
سید مجید تفرشی

با مجید تفرشی (سندپژوه) اشتباه نشود.
سید مجید تفرشی خامنه (متولد آبان ۱۳۴۵) دیپلمات ایرانی و سفیر ایران در پرتغال است.
سمت‌ها

او از خرداد ۱۴۰۲ تا کنون سفارت ایران در لیسبون را بر عهده دارد. او در شهریور ۱۴۰۲ طی مراسم رسمی در کاخ ریاست‌جمهوری پرتغال استوارنامه‌اش را به مارسلو ریبلو دی سوزا رئیس‌جمهور پرتغال تقدیم کرد.
تفرشی از سال ۱۳۹۷ تا ۱۴۰۱، معاون امور بین‌الملل ستاد حقوق بشر (نماینده وزارت امور خارجه) بود.
همچنین از سال ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۳ سفیر جمهوری اسلامی ایران در نیوزیلند (اولین سفیر آکردیته ایران در جمهوری فیجی)
بود.
تفرشی مدتی نیز رایزن سیاسی سفارت ایران در فنلاند بود.
اکیم اودا

مکان در Eastern Region
| Akim Oda Akyem Oda | Akim Oda Akyem Oda |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
  نشان‌واره رسمی Akim OdaBirim Central Municipal District logo:   نشان‌واره رسمی Akim OdaBirim Central Municipal District logo
Akim OdaLocation of Akim Oda in Eastern Region, Ghana: Akim OdaLocation of Akim Oda in Eastern Region, Ghana
مختصات: ۰۵°۵۵′۲۵″ شمالی ۰۰°۵۹′۱۸″ غربی﻿ / ﻿۵٫۹۲۳۶۱°شمالی ۰٫۹۸۸۳۳°غربی﻿ / 5.92361; -0.98833: مختصات: ۰۵°۵۵′۲۵″ شمالی ۰۰°۵۹′۱۸″ غربی﻿ / ﻿۵٫۹۲۳۶۱°شمالی ۰٫۹۸۸۳۳°غربی﻿ / 5.92361; -0.98833
منطقه: Eastern Region
منطقه: Birim Central Municipal
جمعیت (2013): جمعیت (2013)
 • کل: ۶۰٬۶۰۴
منطقهٔ زمانی: ساعت گرینویچ
 • تابستانی (DST): ساعت گرینویچ
اکیم اودا (به لاتین: Akim Oda) یک منطقهٔ مسکونی در غنا است که در منطقه شرقی (غنا) واقع شده‌است.
خصوصیات

اکیم اودا ۶۰٬۶۰۴ نفر جمعیت دارد.
آس ایلا

مکان در 25px جیبوتی
| آس ایلا | آس ایلا |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
جیبوتی: منطقه دخیل
ارتفاع: ۲۵۳ متر (۸۳۰ فوت)
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۶۸۴
آس ایلا  یک شهرک در جیبوتی است که در منطقه دخیل واقع شده‌است.
خصوصیات

آس ایلا  ۶۸۴ نفر جمعیت دارد و ۲۵۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آسته

مکان
| آسته | آسته |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
Città di Asti: Città di Asti
پانورامای آسته: پانورامای آسته
  نشان:   نشان
ناحیه: پیدمونت
استان / شهرستان: آسته (AT)
حکومت: حکومت
 • شهردار: جورجو گالوانیو
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۵۱٫۸۲ کیلومتر مربع (۵۸٫۶۲ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۲۳ متر (۴۰۴ فوت)
جمعیت (۳۰ آوریل ۲۰۰۹): جمعیت (۳۰ آوریل ۲۰۰۹)
 • کل: ۷۵۷۹۳
 • تراکم: ۵۰۰/کیلومتر مربع (۱۳۰۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Astigiani
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: ۱۴۱۰۰
پیش‌شماره تلفن: ۰۱۴۱
قدیس پشتیبان: سنت سکوندوس آسته
روز قدیس: نخستین سه‌شنبهٔ ماه مه
وبگاه: وبگاه رسمی
شهر آسته (به ایتالیایی: Asti) با جمعیت ۷۴٬۵۴۹ نفر در ناحیه پیمونت در کشور ایتالیا واقع شده‌است.
استان مانیکا

مکان
| استان مانیکا Manica  (پرتغالی) | استان مانیکا Manica  (پرتغالی) |
| --- | --- |
استان: استان
چشم‌اندازی از فراز کوه زمبه: چشم‌اندازی از فراز کوه زمبه
محل قرار گرفتن استان مانیکا در نقشه موزامبیک: محل قرار گرفتن استان مانیکا در نقشه موزامبیک
مرکز: چیمویو
مساحت: مساحت
 • کل: ۶۲۲۷۲ کیلومتر مربع (۲۴۰۴۳ مایل مربع)
بیشترین ارتفاع: ۲۴۳۶ متر (۷۹۹۲ فوت)
جمعیت (۲۰۰۷): جمعیت (۲۰۰۷)
 • کل: ۱۴۱۲۲۴۸
 • تراکم: ۲۳/کیلومتر مربع (۵۹/مایل مربع)
 : 
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۳ + (شرق آفریقا)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۳+ (رعایت نمی‌شود)
کد پستی: 22xx
کد منطقه: (+۲۵۸) ۲۵۱
وبگاه: www.manica.gov.mz
مانیکا (پرتغالی: Manica) یکی از استان‌های موزامبیک است که دارای ۶۲٬۲۷۲ کیلومتر مربع مساحت و طبق آمار سال ۲۰۰۷ دارای جمعیتی بالغ بر ۱٬۴۱۲٬۲۴۵ نفر می‌باشد. مرکز این استان شهر چیمویو است.
سایه یک شک

| سایه یک شک | سایه یک شک |
| --- | --- |
کارگردان: آلفرد هیچکاک
تهیه‌کننده: جک اچ. اسکربال
فیلمنامه‌نویس:  تورنتون وایلدر  سالی بنسون  الما لوسی رویل 
داستان: گوردو مک‌دانل
بازیگران:  ترزا رایت  جوزف کاتن  مکدونالد کری  پاتریسیا کالینج  هنری تراورز 
موسیقی:  دیمیتری تیومکین (اصلی)  فرانتس لهار 
فیلم‌بردار: جوزف ولنتاین
توزیع‌کننده: یونیورسال استودیوز
تاریخ‌های انتشار:  ۱۲ ژانویه ۱۹۴۳ (۱۹۴۳-01-۱۲) (ایالات متحده)  
مدت زمان: ۱۰۸ دقیقه
کشور: ایالات متحدهٔ آمریکا
زبان: انگلیسی 
سایهٔ یک شک (به انگلیسی: Shadow of a Doubt) فیلمی آمریکایی در ژانر تریلر روان شناختی به کارگردانی آلفرد هیچکاک است که در سال ۱۹۴۳ ساخته شد. هیچکاک این فیلم را از فیلم‌های مورد علاقه‌اش می‌نامید؛ که همراه با بدنام از جمله شاهکارهای او در دههٔ ۱۹۴۰ به‌شمار می‌آید.
در سال ۱۹۹۱م، این فیلم به تشخیص کتابخانه کنگره آمریکا برای نگهداری در  فهرست ملی فیلم ایالات متحده انتخاب شد. این فیلم همچنین محبوبترین اثر آلفرد هیچکاک به عقیده خودش در میان تمام فیلم‌هایش بود.
داستان فیلم

چارلی اوکلی وارد یک شهر آفتابی در کالیفرنیا می‌شود تا مدتی نزد خانواده خواهرش زندگی کند. افراد خانواده از او به گرمی استقبال می‌کنند و به خصوص دختر نوجوان خانواده -که نام دایی اش چارلی را بر او گذاشته‌اند- مسحور دایی جذاب و دنیا دیده اش می‌شود؛ ولی دایی در حال فرار است و در واقع گمان می‌رود که مسئول مرگ چندین بیوه ثروتمند در نقاط مختلف کشور باشد. دختر جوان که ابتدا اخطار یک کارآگاه جوان را جدی نمی‌گیرد به تدریج به وضعیت روانی بیمارگونه دایی اش پی می‌برد. وقتی یک مظنون دیگر به‌طور تصادفی کشته می‌شود، پرونده قتل‌ها بسته می‌شود؛ ولی اکنون چارلی جوان از حقیقت آگاه است و این موضوع را با دایی اش در میان می‌گذارد. اوکلی سعی می‌کند چارلی جوان را به قتل برساند ولی خود کشته می‌شود. در مراسم تدفین افراد محلی شخصیت والای چارلی اوکلی را می ستایند. در حالی که خواهرزاده وی و کارآگاه جوان که از حقیقت آگاه هستند مبهوت و وحشت زده در گوشه‌ای ایستاده‌اند.
بازیگران

ترزا رایت
جوزف کاتن
مکدونالد کری
پاتریسیا کالینج
هنری تراورز
والاس فورد
هیوم کرونین
اروینگ بیکن
کلارنس میوس
وان گلیزر
کاخ هشت‌بهشت

برای دیگر کاربردها، هشت‌بهشت را ببینید.
| کاخ هشت‌بهشت | کاخ هشت‌بهشت |
| --- | --- |
نام: کاخ هشت‌بهشت
کشور: ایران
استان: استان اصفهان
شهرستان: اصفهان
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: موزه
دیرینگی: دوره صفوی
دورهٔ ساخت اثر: دوره صفوی
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۲۷
تاریخ ثبت ملی: ۲۲ آذر ۱۳۱۳
  کاخ هشت‌بهشت  روی نقشه اصفهان ۳۲°۳۹′۱۲″شمالی ۵۱°۴۰′۱۳″شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۶۵۳۳۷۸°شمالی ۵۱٫۶۷۰۱۷۲°شرقی﻿ / 32.653378; 51.670172   :   کاخ هشت‌بهشت  روی نقشه اصفهان ۳۲°۳۹′۱۲″شمالی ۵۱°۴۰′۱۳″شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۶۵۳۳۷۸°شمالی ۵۱٫۶۷۰۱۷۲°شرقی﻿ / 32.653378; 51.670172   
نمای ورودی پشت
کاخ هشت بهشت یک کاخ تاریخی در شهر اصفهان است که در دوران صفویان و در سال ۱۰۸۰ قمری ساخته شده است. ساختمان این کاخ در دو طبقه در میان باغی بزرگ بنا شده است. سبک معماری این بنا به شیوه اصفهانی است.
بنا به درخواست ظل‌السلطان از ناصرالدین شاه، اولین مدرسه به شکل جدید آن، در عمارت هشت‌بهشت اصفهان ایجاد شد.
در پی این درخواست، هیئت علمی عالی‌رتبه‌ای از تهران عازم اصفهان شدند که عبارت بودند از: «میرزا علیخان سرتیپ» معروف به «ناظم العلوم» از تحصیل‌کرده‌های مدرسه «سن سیر» فرانسه؛ «میرزا علی اکبرخان سرتیپ» و برادرش «میرزا حسن خان سرهنگ» که هر دو از دانش‌آموختگان تعالیم افسری در مدرسه دارالفنون بودند. در حضور این هیئت علمی در اصفهان به سال ۱۲۹۸ قمری، اولین مدرسه دولتی به مدیریت و سرپرستی میرزا علیخان ناظم العلوم در عمارت هشت بهشت تأسیس و افتتاح شد.