stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
اندونزی
جغرافیا > تقسیمات کشوری

آچه
سوماترای شمالی
سوماترایغربی
ریائو
جزایر ریائو
جزایر بانگکا-بلیتونگ
جامبی
سوماترای جنوبی
بنگکولو
لامپونگ
بانتن
جاکارتا
جاوه غربی
جاوه مرکزی
منطقه ویژه یوگیاکارتا
جاوه شرقی
بالی
سوندای غربی
سوندای شرقی
کالیمانتان غربی
کالیمانتان مرکزی
کالیمانتان شرقی
کالیمانتان جنوبی
سولاوسی شمالی
ملوک شمالی
سولاوسی مرکزی
گورونتالو
سولاوسیغربی
سولاوسی جنوبی
سولاوسی جنوب شرقی
ملوک
پاپوآی غربی
پاپوآ
فهرست استان‌های اندونزی که برپایه منطقه دسته‌بندی شده است. نام‌های اندونزیایی در پرانتز آمده و نام مرکز استان‌ها نیز پس از آن آمده است.
در این فهرست در جلوی استان‌های دارای وضعیت ویژه ستاره گذاشته شده است.
سوماترا
آچه* – بندر آچه
سوماترای شمالی (Sumatera Utara) – مدان
سوماترای غربی (Sumatera Barat) – پادانگ
ریائو – پکانبارو
جزایر ریائو (Kepulauan Riau) – تانجونگ پینانگ
جامبی – جامبی
سوماترای جنوبی (Sumatera Selatan) – پالم‌بانگ
جزایر بانگکا-بلیتونگ (Kepulauan Bangka-Belitung) – پانگکال پینانگ
بنگکولو (Bengkulu) – بنگکولو
لامپونگ – بندر لامپونگ
جاوه
جاکارتا* (Daerah Khusus Ibu Kota Jakarta) – Jakarta
بانتن – سرانگ
جاوه غربی (Jawa Barat) – باندونگ
جاوه مرکزی (Jawa Tengah) – سمارانگ
یوگیاکارتا* (Daerah Istimewa Yogyakarta) – یوگیاکارتا
جاوه شرقی (Jawa Timur) – سورابایا
جزایر سوندای کوچک
بالی – دنپاسار
سوندای غربی (Nusa Tenggara Barat) – ماتارام
سوندای شرقی (Nusa Tenggara Timur) – کوپانگ
|

|
کالیمانتان
کالیمانتان غربی (Kalimantan Barat) – پونتیاناک
کالیمانتان مرکزی (Kalimantan Tengah) – پالانگ‌کارایا
کالیمانتان جنوبی (Kalimantan Selatan) – بانجارماسین
کالیمانتان شرقی (Kalimantan Timur) – ساماریندا
سولاوسی
سولاوسی شمالی (Sulawesi Utara) – مانادو
گورونتالو – گورونتالو
سولاوسی مرکزی (Sulawesi Tengah) – پالو
سولاوسی غربی (Sulawesi Barat) – ماموجو
سولاوسی جنوبی (Sulawesi Selatan) – ماکاسار
سولاوسی جنوب شرقی (Sulawesi Tenggara) – کنداری
جزایر ملوک
ملوک – آمبون
ملوک شمالی (Maluku Utara) – سوفیفی
پاپوآی غربی
پاپوآی غربی* (Papua Barat) – مانوکواری
پاپوآ* – جایاپورا
| ن ب واستان‌های اندونزی | ن ب واستان‌های اندونزی | ن ب واستان‌های اندونزی |
| --- | --- | --- |
| پاپوآی غربی |  پاپوآ ·   پاپوآی غربی  | پرچم اندونزی. جاکارتا. باندونگ. سورابایا. |
| جاوه |  بانتن ·   جاکارتا ·   جاوه شرقی ·   جاوه غربی ·   جاوه مرکزی ·   یوگیاکارتا  | پرچم اندونزی. جاکارتا. باندونگ. سورابایا. |
| سولاوسی |  سولاوسی جنوبی ·   سولاوسی جنوب شرقی ·   سولاوسی شمالی ·   سولاوسی غربی ·   سولاوسی مرکزی ·   گورونتالو  | پرچم اندونزی. جاکارتا. باندونگ. سورابایا. |
| سوماترا |  آچه ·   بنگکولو ·   جامبی ·   جزایر بانگکا-بلیتونگ ·   جزایر ریائو ·   ریائو ·   سوماترای جنوبی ·   سوماترای شمالی ·   سوماترای غربی ·   لامپونگ  | پرچم اندونزی. جاکارتا. باندونگ. سورابایا. |
| سوندای کوچک |  بالی ·   سوندای شرقی ·   سوندای غربی  | پرچم اندونزی. جاکارتا. باندونگ. سورابایا. |
| کالیمانتان |  کالیمانتان جنوبی ·   کالیمانتان شرقی ·   کالیمانتان غربی ·   کالیمانتان مرکزی ·   کالیمانتان شمالی  | پرچم اندونزی. جاکارتا. باندونگ. سورابایا. |
| ملوک |  ملوک ·   ملوک شمالی  | پرچم اندونزی. جاکارتا. باندونگ. سورابایا. |
جغرافیا > محیط زیست

اندونزی دارای بزرگ‌ترین جنگل‌ها در کشورهای جنوب شرق آسیا است به‌طوری‌که ۱۲۰ میلیون هکتار آن را جنگل‌های بارانی تشکیل داده است. حریق در جنگل‌های اندونزی به رویدادی سالانه در فصل خشک کشور تبدیل شده و تاکنون برای کشورهای همسایه آلودگی زیادی ایجاد کرده است. افزایش تقاضا برای تهیه روغن درخت نخل در هند نیز موجب تخریب نگران‌کننده جنگل‌های استوایی در اندونزی شده است. دولت اندونزی در ابتکاری زیست‌محیطی زوج‌های جوان را ملزم کرده قبل از ازدواج خود یک درخت بکارند. اندونزی دارای آب و هوای استوایی، گرم و مرطوب می‌باشد و تغییرات فصلی و دما در آن بسیار کم است. این کشور دارای دو فصل گرم، بارانی و مرطوب است.
اندازه، آب و هوای گرمسیری و جغرافیای مجمع‌الجزایر اندونزی، یکی از بالاترین سطوح از تنوع زیستی جهان را پشتیبانی می‌کند و این کشور یکی از ۱۷ کشور دارای تنوع زیستی کلان است که توسط Conservation International شناسایی شده است. گیاهان و جانوران آن مخلوطی از گونه‌های آسیایی و استرالیایی است. جزایر سوندا شلف (سوماترا، جاوه، بورنئو و بالی) زمانی به سرزمین اصلی آسیا متصل بودند و دارای فون‌های آسیایی هستند. گونه‌های جانوری بزرگی مانند ببر سوماترا، کرگدن، اورانگوتان، فیل آسیایی و پلنگ زمانی تا شرق بالی فراوان بودند، اما تعداد و پراکنش به شدت کاهش یافته است. سولاوسی، نوسا تنگگارا و مالوکو که مدت‌ها از خشکی‌های قاره‌ای جدا شده‌اند، گیاهان و جانوران منحصربه‌فرد خود را توسعه داده‌اند. پاپوآ بخشی از خشکی استرالیا بود و زیستگاه جانوران و گیاهان منحصربه‌فردی است که نزدیک به استرالیا است، از جمله بیش از ۶۰۰ گونه پرنده.
مردم

اندونزی ۲۸۵ میلیون نفر جمعیت دارد و زبان رسمی آنان «اندونزیایی» است ولی به زبان‌های مختلف گویش می‌نمایند. ۸۶٫۱ درصد از مردم اندونزی مسلمان هستند و اسلام توسط بازرگانان دریانورد مسلمان از تانزانیای دارالسلام به این منطقه رسید و در نتیجه مسلمانان این منطقه نیز مانند مسلمانان شرق قاره آفریقا شافعی مذهب هستند.
اندونزی در ۱۷ اوت ۱۹۴۵ از هلند استقلال یافت و استقلال آن در ۲۷ دسامبر ۱۹۴۹ به رسمیت شناخته شد.
جمعیت‌شناسی اندونزی (انگلیسی: Demographics of Indonesia) به بررسی جمعیت اندونزی می‌پردازد. جمعیت اندونزی طبق سرشماری ملی سال ۲۰۱۰، ۲۳۷٫۶۴ میلیون نفر بود و تخمین زده می‌شد در سال ۲۰۱۵ به ۲۵۵٫۴ میلیون نفر برسد. ۵۸٪ در جزیره جاوه، پرجمعیت‌ترین جزیره جهان زندگی می‌کنند.
با وجود برنامه نسبتاً مؤثری در زمینه برنامه‌ریزی خانواده، که از سال ۱۹۶۷ آغاز شده است، برای دهه منتهی به سال ۲۰۱۰، رشد جمعیت اندونزی ۱٫۴۹ درصد بود. با این سرعت، پیش‌بینی می‌شود جمعیت اندونزی از جمعیت فعلی ایالات متحده پیشی بگیرد. برخی می‌گویند که برنامه‌ریزی خانواده باید بر اساس برنامه سال ۱۹۶۷ احیا شود تا اندونزی به عنوان سومین کشور پرجمعیت جهان تبدیل نشود، اما این هدف توسط گروه‌های مذهبی که معتقدند برنامه‌ریزی خانواده بر خلاف آموزه‌های دینی است، مورد انتقاد قرار گرفته است.
اندونزی در مقایسه با ملل غربی جمعیت به نسبت جوانی دارد، هرچند که پیر شدن آن به دلیل کاهش سرعت تولد این کشور و امید به زندگی آن افزایش یافته است. میانگین سنی اندونزی در سال ۲۰۱۷ ۳۰٫۲ سال بود. اندونزی شامل چندین گروه قومی، فرهنگی و زبانی است که برخی از آن‌ها به یکدیگر مرتبط هستند. از زمان استقلال، اندونزیایی (نوعی زبان مالایی و زبان رسمی) زبان بیشتر ارتباطات کتبی، آموزش، دولت و تجارت است. بسیاری از زبان‌های قومی محلی اولین زبان اکثر اندونزیایی‌ها است و هنوز هم مهم است.
مردم > گروه‌های قومی

گروه‌های قومی در اندونزی (انگلیسی: Ethnic groups in Indonesia) شامل تمام اقوام شناخته شده در اندونزی است. در اندونزی ۶۳۳ گروه قومی شناخته شده وجود دارد. اکثریت قریب به اتفاق متعلق به مردمان آسترونزیایی است.
بر اساس طبقه‌بندی قومی، بزرگ‌ترین گروه قومی اندونزی مردمان جاوه ای هستند که حدود ۴۰٪ از کل جمعیت را تشکیل می‌دهند. آن‌ها در جزیره جاوه متمرکز شده‌اند اما میلیون‌ها نفر به دلیل برنامه انتقال به جزایر دیگر در سراسر مجمع الجزایر مهاجرت کرده‌اند. سوندا، باتاک، مادورس، مینانگ کابائو و بوژین‌ها بزرگ‌ترین گروه‌های قومی اندونزی هستند. بسیاری از اقوام، به ویژه در کالیمانتان و پاپوآ، تنها صدها عضو دارند. اغلب زبان‌های محلی متعلق به خانواده زبان آسترونزیایی است، گرچه تعداد قابل توجهی از مردم، به ویژه در شرق اندونزی، با زبان‌های پاپوایی صحبت می‌کنند. اندونزیایی‌های چینی طبق سرشماری سال ۲۰۰۰، کمی کمتر از ۱ درصد از کل جمعیت اندونزی را تشکیل می‌دهند. برخی از این اندونزیایی‌ها از تبار چینی با لهجه‌های مختلف چینی صحبت می‌کنند، مهم‌ترین آن‌ها هاوکیین و هاکا.
طبقه‌بندی گروه‌های قومی در اندونزی به دلیل مهاجرت‌ها، تأثیرات فرهنگی و زبانی، سفت و سخت نیست و در برخی موارد نیز مشخص نیست. به عنوان مثال برخی ممکن است بانانتزی و سیربونز را عضو مردم جاوه بدانند؛ با این حال، برخی دیگر استدلال می‌کنند که آن‌ها گروه‌های قومی مختلف هستند زیرا لهجه‌های متمایز خود را دارند. این مورد در مورد مردم بدوئی که بسیاری از شباهت‌های فرهنگی را با مردم سوندا به اشتراک می‌گذارند، مشابه است. نمونه ای از قومیت ترکیبی قوم بتاوی است که نه تنها از ازدواج‌های بین اقوام مختلف در اندونزی بلکه با مهاجران عرب، چینی و هندی از دوران استعمار باتاویا (جاکارتا) سرچشمه گرفته است.
مردم > مذهب

حدود ۸۶ درصد از مردم اندونزی مسلمان و بقیه مسیحی، هندو یا بودایی هستند. فرقه اسلامی احمدیه در اندونزی حدود دویست هزار هوادار دارد.
اندونزی که پرجمعیت‌ترین کشور مسلمان جهان است همواره به داشتن سنت بردباری مذهبی افتخار می‌کرده و در قانون اساسی این کشور آزادی مذهبی تضمین شده است ولی در سال‌های اخیر این آزادی مذهبی مورد تهدید قرار گرفته است. امروزه قوانین این کشور تبلیغ افکار خداناباوری را جرم دانسته و برای کسانی که بخواهند مؤمنان مسلمان را با باورهای دیگری آشنا کنند تا پنج سال زندان پیش‌بینی کرده است.
در اندونزی دین نقش مهمی در آموزش خصوصی دارد و در شرایطی که تعداد مدارس دولتی خوب بسیار اندک است غیر از مدارس دینی گزینه دیگری نیست.
آچه تنها استان اندونزی است که قوانین شریعت می‌تواند در آن اجرا شود. پارلمان محلی آچه در سال ۲۰۰۹ به تنبیه همجنسگرایان با ترکه چوب رأی داد، اما فرماندار آچه حاضر به اجرای این رأی و تبدیل آن به قانون نشده است.
در قانون مجازات «کفرگویی» که در سال ۱۹۶۵ در اندونزی به تصویب رسیده است هرگونه دگراندیشی از یکی از شش دین رسمی اندونزی ممنوع اعلام شده است. در سال ۱۳۸۷ خورشیدی نهادی اسلامی در اندونزی با صدور فتوایی نرمش‌های یوگا را ممنوع اعلام کرد.
ابوبکر بشیر، روحانی بنیادگرای مسلمان اندونزی، به اتهام همکاری در عملیات تروریستی و سازماندهی یک مرکز آموزش تندروهای مسلح در استان آچه، در غرب اندونزی، محاکمه شده است.
اقتصاد

مقالهٔ اصلی: اقتصاد اندونزی
با وجود جمعیت زیاد و مناطق پرتراکم، اندونزی جنگل‌های کم‌جمعیت بسیار گسترده‌ای نیز دارد که دومین سطح از تنوع زیستی را در جهان در خود جای داده‌اند. بنابر آمار سال ۲۰۰۵ تولید ناخالص داخلی اندونزی ۲۸۷ میلیارد دلار بوده است که سهم سرانه هر فرد ۴۴۵۸ دلار است. در سال ۲۰۲۲تولید ناخالص داخلی (GDP) اندونزی برابر ۱۰۸۹میلیارد دلار بوده است. اندونزی سهم صنعت ۴۰٫۷٪ که بیشتر به فرآوری محصولات کشاورزی و معدنی مشغول است و سهم بخش کشاورزی ۱۴٪ می‌باشد و محصول اصلی اش برنج است. با این حال بیشترین شاغلان در بخش کشاورزی مشغول به کار هستند. ۴۱ میلیون و هشتصد هزار نفر از نیروی کار در بخش کشاورزی شاغلند؛ که کشاورزانی هستند که حرفه‌ای نیستند و در سطح کلان تولید نمی‌کنند. اما هم کشاورزان بزرگ و هم روستاییان مقدار زیادی لاستیک، چای، قهوه، تنباکو و ادویه تولید و صادر می‌کنند. از دوران استعمار هلند زیرساخت مناسب آبیاری در کشاورزی برای اندونزی به جا مانده است.
بیشترین صادرات اندونزی به کشورهای آمریکا و ژاپن و چین و سنگاپور می‌باشد. اندونزی از لحاظ معدنی کشوری غنی می‌باشد و معادن نفت، گاز طبیعی، قلع، نیکل، زغال‌سنگ، بوکسیت و مس در این کشور موجود است اما به علت نسبت بیشتر جمعیت به ثروت جمعیت مردم فقیر زیاد است. صنعت معدنکاری سهمی ۱۲ درصدی در تولید ناخالص داخلی اندونزی دارد.
یکی دیگر از منابع کسب درآمد برای اندونزی صنعت گردشگری است.
در اواخر دهه ۹۰ میلادی که بازارهای اقتصادی در آسیا دچار مشکلات شدید شد، ارزش پول اندونزی نیز به‌شدت سقوط کرد و سوهارتو ناچار شد تا اصلاحات اقتصادی شدیدی را انجام دهد و در همین رابطه با صندوق بین‌المللی پول برای کمکی به ارزش بیش از ۴۰ میلیارد دلار به توافق رسید. نارضایتی‌های سیاسی و در خواست استعفای سوهارتو، از پیامدهای این مشکلات اقتصادی بود.
در مارس سال ۱۹۹۸ سوهارتو برای چندمین بار به قدرت رسید. اما مشکلات برای دولت همچنان ادامه داشت.
در میان سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۲ شمار میلیونرها در اندونزی رشد فزاینده‌ای داشته است اما هنوز نیمی از مردم با درآمد روزی کمتر از دو دلار زندگی می‌کنند. تنها ۱۰ درصد کسانی که کار می‌کنند مالیات می‌پردازند و دولت برای تأمین آموزش رایگان و بهداشت مشکل دارد.
تولید نفت در اندونزی بسیار کم است و این میزان تنها برای تأمین نیازهای داخلی این کشور صرف می‌شود ولی با این حال اندونزی بزرگ‌ترین تولیدکننده نفت در کشورهای جنوب شرقی آسیا به‌شمار می‌آید.
اندونزی به دلیل فرسودگی چاه‌های نفت و کمبود تولید نفت در این کشور در ماه مه ۲۰۰۸ از سازمان اوپک خارج شد.
واحد پول این کشور روپیه اندونزی است که هر دلار آمریکا معادل ۱۵/۱۵۰ روپیه است. (آگوست۲۰۲۴)
فرهنگ

مقالهٔ اصلی: فرهنگ در اندونزی
هنر نقاشی در بالی هنری دارای سنت و پیشینه است. تماس هنرمندان محلی با سبک نقاشی اروپایی در سده بیستم روی داد. امروزه البته در جاوه مرکزی روش‌های نقش‌پردازی کلاقه‌ای که از روش‌های بسیار قدیمی اندونزیایی است رفته‌رفته کاربردهای بیشتری در نقاشی‌ها پیدا می‌کنند.
موسیقی در اندونزی انواع گوناگونی داد ولی معروف‌ترین آن موسیقی گاملان است که موسیقی سنتی دربارهای جاوه و بالی به‌شمار می‌آید. امروزه تمام سبک‌های موسیقی پاپ نیز به زبان ملی (اندونزیایی) یا به زبان محلی خوانده می‌شود. افزون بر این سبک‌های عامه‌پسندی مانند کرونتیونگ، دانگ‌دوت، کاپورساری و جایپونگان نیز رایجند.
زبان رسمی این کشور زبان اندونزیایی و واحد پول آن روپیه است. مردم این کشور متشکل از اقوام گوناگونی هستند که جاوه‌ایها با حدود ۴۰ درصد بزرگ‌ترین قوم هستند و پس از آن‌ها سوندانی‌ها با ۱۵ درصد قرار دارند. جاوه‌ای‌ها بر امور سیاسی اندونزی چیرگی دارند.
تسلیم شدن شاهزاده جاوه به ژنرال هلندی، جنگ جاوه در ۱۸۳۰
سوکارنو، رئیس‌جمهور بنیان‌گذار اندونزی.
جنبش پادری متأثر از وهابیت در سوماترا
تهاجم نظامی اندونزی به تیمور
زمین‌لرزه ۲۰۰۴ و سونامی اقیانوس هند سومین زمین لرزه بزرگ جهان در مجاورت سوماترا در اندونزی با ۹٫۱ ریشتر.
اندونزی جزو کشورهای دارای تنوع زیستی کلان
جنگل‌زدایی در سوماترا با هدف بازکردن راه به سمت یک مزرعهٔ نخل روغنی
لوسینتا لونا بازیگر مطرح اندونزیایی
دانش آموزان اندونزیایی هنگام مسافرت مدرسه به یک موزه. اندونزی در حال حاضر جمعیت به نسبت جوانی دارد.
نقشه گروه‌های قومی بومی در اندونزی، گروه‌های قومی با منشأ خارجی مانند چینی‌ها، عرب‌ها و هندی‌ها نشان داده نشده است، اما به‌طور معمول در مناطق شهری سکونت دارند.
نقشه ادیان اکثریت مردم در استان‌های مختلف اندونزی
جاکارتا پایتخت اندونزی و بزرگ‌ترین مرکز بازرگانی کشور.
روپیه اندونزی جزو ده پول رایج بی‌ارزش جهان
رزول، جورجیا

مکان
| Roswell, Georgia | Roswell, Georgia |
| --- | --- |
شهر: شهر
Roswell City Hall: Roswell City Hall
موقعیت در Fulton County و ایالت جورجیا: موقعیت در Fulton County و ایالت جورجیا
ایالت: جورجیا
شهرستان: فولتن
Incorporated: February 16, 1854
حکومت: حکومت
 • شهردار: Jere Wood (حزب جمهوری‌خواه ایالات متحده آمریکا)
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۱٫۹۵ مایل مربع (۱۰۰ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۴۱٫۳۵ مایل مربع (۹۸٫۵ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۶ مایل مربع (۱٫۵ کیلومتر مربع)  ۱٫۵٪
ارتفاع: ۱۱۸۰ فوت (۳۵۰ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۸۸٬۳۴۶
 • تراکم: ۲۰۸۶٫۵/مایل مربع (۸۰۵٫۴/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کدs: 30075-30077
Area code: 770 and 678 404
FIPS code: 13-67284
GNIS feature ID: 0332929
وبگاه: Roswell, Georgia
رزول، جورجیا (به انگلیسی: Roswell, Georgia) یک شهر در ایالات متحده آمریکا با جمعیت ۸۸٬۳۴۶ نفر است که در شهرستان فولتن، جورجیا واقع شده‌است.
اجلاس ۲۰۱۹ ورشو

| اجلاس ۲۰۱۹ ورشو | اجلاس ۲۰۱۹ ورشو |
| --- | --- |
کشور میزبان:  لهستان
تاریخ: ۱۳–۱۴ فوریه ۲۰۱۹
شهرها: ورشو، لهستان
شرکت‌کنندگان:   افغانستان   آلبانی   الجزایر   استرالیا   اتریش   جمهوری آذربایجان   بحرین   بلژیک   برزیل   بلغارستان   کلمبیا   کرواسی   قبرس   جمهوری چک   مصر   فرانسه   گرجستان   آلمان   هند   اسرائیل   اردن   کویت   لتونی   لوکزامبورگ   مالزی   مالت   مراکش   نیوزیلند   هلند   نیجریه   نروژ   عمان   لهستان (میزبان)   پرتغال   رومانی   عربستان سعودی   اسلواکی   اسلوونی   کره جنوبی   سوئد   تاجیکستان   امارات متحدهٔ عربی   بریتانیا   ایالات متحده آمریکا   یمن (دولت هادی)
اجلاس ۲۰۱۹ ورشو، طی روزهای ۱۳ و ۱۴ فوریه در ورشو، لهستان برگزار می‌شود. این اجلاس به درخواست وزارت خارجه ایالات متحده آمریکا طی اطلاعیه‌ای در تاریخ ۱۱ ژانویه ۲۰۱۹ اعلام شد. مایک پومپئو وزیر خارجه ایالات متحده در مصاحبه‌ای با شبکه خبری فاکس نیوز هدف از این اجلاس را برقراری صلح، آزادی و امنیت در خاورمیانه اعلام کرد.
به دلیل روابط خوب دولت کنونی لهستان با آمریکا، ورشو برای این اجلاس انتخاب شده‌است.
روز سه شنبه ۱۲ فوریه وزیران خارجه آمریکا و لهستان پیش از برگزاری نشست ورشو یک کنفرانس مطبوعاتی در پایتخت لهستان برگزار کردند. مایک پمپئو وزیر خارجه آمریکا در این کنفرانس خبری از شرکت بیش از ۶۰ کشور در نشست دو روزه ورشو خبر داد.
برخی کشورها اعلام کرده‌اند در این اجلاس شرکت نمی‌کنند. فدریکا موگرینی رئیس سیاست خارجی اتحادیه اروپا، به گفته مقامات این اتحادیه در این اجلاس با اهداف ضد ایرانی حضور نخواهد یافت. برخی از کشورهای اروپایی این اجلاس را بایکوت کردند. وزیر خارجه انگلستان در اجلاس ورشو شرکت می‌کند.
اعلان اجلاس مشترک

در ۱۱ ژانویه ۲۰۱۹ دولت‌های ایالات متحده آمریکا و جمهوری لهستان بیانیه‌ای با نام «ترویج آینده ای از صلح و امنیت در خاورمیانه» ، منتشر و اعلام کردند: «ایالات متحده آمریکا و جمهوری لهستان در ۱۳–۱۴ ماه فوریه، مشترکاً میزبان «اجلاس وزرا برای ترویج آینده ای از صلح و امنیت در خاورمیانه» در ورشو خواهند بود. کشورهایی از سراسر دنیا برای شرکت در این اجلاس دعوت شده‌اند… این اجلاس وزرا به طیفی از مسائل حیاتی از جمله تروریسم و افراطی‌گری، تولید و گسترش موشک‌ها، امنیت و تجارت دریایی، و تهدیدات گروه‌های نیابتی در سراسر منطقه خاورمیانه خواهد پرداخت… اجلاس مشترک وزرا، همچنین بر مشارکت نزدیک و استراتژیک و منافع مشترک ایالات متحده و لهستان در ترویج صلح و امنیت بین‌المللی تأکید دارد.»
کنفرانس مطبوعاتی

روز سه شنبه ۱۲ فوریه مایک پمپئو وزیر خارجه آمریکا با همتای لهستانی خود کنفرانس خبری برگزار کردند.
در این کنفرانس که پیش از برگزاری نشست ورشو در پایتخت لهستان برگزار شد وزیر خارجه آمریکا گفت در این نشست دو روزه بیش از شصت کشور حضور خواهند داشت. وی همچنین گفت: «ما چندین هفته است که برای این نشست برنامه‌ریزی کرده‌ایم. وزرای کشورهای مختلف در این نشست حضور دارند و این نشست مهمی برای آینده خاورمیانه خواهد بود.»
در این کنفرانس خبری وزیر خارجه لهستان گفت: «تاکنون اقدامات و راه حل‌ها نتوانسته بحران‌ها در خاورمیانه را برطرف کند.»
دیدارها

وزارت خارجه آمریکا اعلام کرد در لهستان، وزیر امور خارجه آمریکا، مایک پمپئو با وزیر خارجه لهستان چاپوتوویتس ملاقات خواهد کرد، مسائل امنیتی و انرژی را مورد گفتگو قرار خواهد داد برای تقویت رابطه قوی که ایالات متحده با لهستان دارد. در اجلاس وزیران در لهستان برای ترویج یک آینده ای با صلح و امنیت در خاورمیانه میزبانی مشترک خواهند کرد.
برگزاری اجلاس

صبح پنجشنبه ۱۴ فوریه ۲۰۱۹ جلسات رسمی اجلاس ورشو آغاز شد. این اجلاس با حضور نمایندگانی از ۷۰ کشور جهان، روی مسائل منطقه و خاورمیانه متمرکز است.
مایک پمپئو در سخنان آغازین کنفرانس ورشو گفت: «چالش‌های زیادی در مقابل ما است، ولی این فقط نقطه‌ای برای شروع است.»
وی ادامه داد: «همان‌طور که در سفر اخیر خود به قاهره گفتم، ما نیاز به برنامه‌ای جامع برای چالش‌های خاورمیانه داریم.»
وی گفت: «برگزاری این کنفرانس نشانگر خواست رئیس‌جمهور دونالد ترامپ در جمع کردن کشورهای شرکت‌کننده، برای حل بحران‌های خاورمیانه است.»
وی در پایان گفت: «کنفرانس ورشو موضوعاتی چون ایران، جنگ در سوریه، پرونده یمن و روند صلح میان اسرائیل و فلسطینی‌ها را مورد بحث قرار خواهد داد.»
در شروع این جلسه مایک پمپئو به خبرنگاران گفت: «جمهوری اسلامی تهدید اصلی در خاورمیانه است و عقب راندن ایران را محور مواجهه با مشکلات منطقه دانست.»
همچنین وزارت خارجه لهستان در پاسخ به گفته‌های ظریف گفت: «کنفرانس ورشو بازتاب‌دهنده دموکراسی، آزادی بیان و همبستگی است»، «هیچ تروریستی امروز در ورشو حضور ندارد».
مایک پنس معاون رئیس‌جمهور آمریکا از کشورهای اروپایی خواست بدنبال آمریکا از توافق هسته ای ۲۰۱۵ ا (برجام) با ایران خارج شوند و با تلاشهای دور زدن تحریم‌های آمریکا مقابله کنند.
پنس گفت: «ایران بزرگترین حامی تروریسم در جهان و بزرگترین تهدید صلح و امنیت در خاورمیانه است.»
وی همچنین گفت: «جهان نباید فرصت حمایت از مردم ایران و صلح جهانی را از دست بدهد.»
شرکت کشورها > کشورهای شرکت کننده

براساس بیانیه وزارت امور خارجه لهستان، این اجلاس تشکلی برای کشورهای شرکت کننده است که در مورد بی‌ثباتی در منطقه خاورمیانه نگران هستند. این اجلاس برای به اشتراک گذاشتن ارزیابی‌هایشان و پیشنهاد ایده‌هایی با شیوه‌ای بهتر و رو به پیش است. نزدیک به هفتاد کشور برای شرکت در این اجلاس دعوت شده‌اند، اما از ایران برای شرکت در این اجلاس دعوت نشده‌است.
مایک پنس معاون رئیس‌جمهور آمریکا در ماه فوریه در جلسه وزرا برای ارتقاء آینده صلح و امنیت در خاورمیانه به لهستان سفر و در اجلاس شرکت می‌کند.
جرمی هانت وزیر خارجه انگلستان موافقت کرده‌است تا در اجلاس سازمان داده شده توسط آمریکا در ورشو شرکت کند.
عربستان سعودی، امارات متحده عربی و اسرائیل در بلندپایه‌ترین سطح به لهستان رفتند.
شرکت کشورها > کشورهایی که شرکت ندارند

یک دیپلمات اتحادیه اروپا گفت: «فدریکا موگرینی رئیس سیاست خارجی اتحادیه اروپا، بخاطر آنکه برنامه اش پر می‌باشد، در این اجلاس شرکت نخواهد کرد.»
به نوشته وال استریت ژورنال اتحادیه اروپا اعلام کرد که در این نشست حضور نخواهد یافت.
روسیه اعلام کرد که در این اجلاس شرکت نخواهد کرد.
لبنان به این کنفرانس دعوت نشده‌است. مقام آمریکایی آنرا به مصلحت لبنان دانست.
مقامات فلسطین اعلام کردند در اجلاس ورشو حضور نخواهند داشت.
۳ هزار نفر از فعالان صلح در جهان، کشورهای مختلف را به تحریم این نشست فراخواندند.
واکنش‌ها

مایک پمپئو، وزیر خارجه ایالات متحده آمریکا در سفرش به قطر در نیمه ژانویه، دربارهٔ اجلاس ورشو گفت: «ائتلاف عظیم که آماده کمک به ایجاد ثبات و صلح در خاورمیانه است.»
جاناتان کوهن، معاون نماینده آمریکا در سازمان ملل، در ۲۲ ژانویه در شورای امنیت، دربارهٔ اجلاس ورشو گفت که «قرار است در آن ایده‌های زیادی ارائه شوند و به پیشرفت طرحی برای «معماری امنیتی قوی تر» در خاورمیانه یاری برساند.»
مشاور ارشد رئیس‌جمهور لهستان کریستوف سرزسکی به رادیو تلویزیون عمومی لهستان گفت که «واکنش تهران قابل پیش‌بینی بود و بیش از شعارهای تکراری نبود».
ماسی لانگ، معاون وزیر خارجه لهستان به ادریسی کرمانشاهی، سفیر ایران در ورشو گفت: «نزدیک به ۸۰ کشور که ظاهراً دارای دیدگاه‌های مختلف می‌باشند و با ایران روابط متفاوتی دارند برای شرکت در این اجلاس دعوت شده‌اند.»
انور قرقاش وزیر مشاور در امور خارجه امارات با تأیید اقدام آمریکا برای برگزاری نشست لهستان به منظور بررسی بحران‌های خاورمیانه، آن را یک فرصت برای ارسال پیامی یکپارچه به ایران دربارهٔ نگرانی‌های جامعه بین‌الملل نسبت به فعالیت‌های نگران کننده در منطقه دانست.
واکنش‌ها > واکنش مقامات ایران

مقامات ایران دیپلمات بلندپایه لهستان در ایران را فرا خواندند و در واکنش به اجلاس، یک فستیوال فیلم لهستان را لغو کردند.
گردهمایی در ورشو

روز چهارشنبه ۱۳ فوریه یک گردهمایی توسط شورای ملی مقاومت ایران علیه جمهوری اسلامی ایران در ورشو برگزار شد، که در آن رودی جولیانی وکیل پرزیدنت ترامپ و شهردار سابق نیویورک یکی از سخنرانان بود. جولیانی از کنفرانس خاورمیانه در ورشو خواهان موضع قاطع علیه ایران شد تا حکومت ایران را وادارد تا مسیری دموکراتیک را پیش بگیرد. وی گفت: «جهت داشتن صلح و امنیت در خاورمیانه بایستی یک تغییر عمده در رژیم استبداد مذهبی در تهران باشد. این استبداد بایستی خاتمه یابد و سریعاً خاتمه یابد تا ما به صلح و ثبات برسیم.»
مریم رجوی رئیس سازمان مجاهدین خلق ایران طی پیامی ویدئویی به این تجمع گفت: «برای مقابله با تروریسم و جنگ‌افروزی رژیم ولایت فقیه، علاوه بر آمریکا، اتحادیه اروپا نیز تحریم‌هایی علیه این رژیم اعمال کرده‌است. اما این کافی نیست و باید قاطع‌تر در مقابل این رژیم بایستند.» وی خواستار تحریم «تمامیت سپاه پاسداران» از سوی آمریکا و اتحادیه اروپا شد.
آناستازیا، آلبرتا

Unincorporated Community در 23x15px|border |alt=|link= آلبرتا, 23x15px|border |alt=|link= کانادا
| Anastasia | Anastasia |
| --- | --- |
Unincorporated Community: Unincorporated Community
نام مستعار: The Colony: نام مستعار: The Colony
استان:  آلبرتا
Region: Southern Alberta
Census division: 5
Municipal district: Vulcan County
Founder: Anastasia Holoboff
تاسیس‌شده: 1926
ثبت‌شده: September 3, 1901
حکومت: حکومت
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۷ (MST)
Postal code span: TOK 2EO
کد منطقه: +1-403
Highways: Highway 547
آناستازیا، آلبرتا (به انگلیسی: Anastasia, Alberta) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در آلبرتا واقع شده‌است.
تاریخ مصر
مصر پیش از سلسله‌ها (پیش از ۳۱۵۰ سال قبل از میلاد)

مقالهٔ اصلی: مصر پیش از تاریخ
سالشمار

تاریخ مصر را می‌توان به دوره‌های زیر بخش‌بندی کرد:
مصر پیش از تاریخ
تاریخ مصر باستان
دوره آغازین دودمانی مصر: سی و یکم تا بیست و هفتمین سده قبل از میلاد مسیح
پادشاهی کهن مصر: بیست و هفتمین تا بیست و دومین سده قبل از میلاد مسیح
دوره نخست میانی مصر: بیست و دومین تا بیست و یکمین سده قبل از میلاد مسیح
پادشاهی میانه مصر: بیست و یکمین تا هفدهمین سده قبل از میلاد مسیح
دوره دوم میانی مصر: سال  ۱۶۴۰ تا ۱۵۷۰ قبل از میلاد مسیح
پادشاهی نوین مصر: ۱۵۷۰ تا ۱۰۷۰ قبل از میلاد مسیح
دوره سوم میانی مصر و ۱۰۷۰ تا ۶۶۴ قبل از میلاد مسیح
دوره آخر مصر باستان
تاریخ مصر هخامنشی: ۵۲۵ تا ۴۰۲  از میلاد  و ۳۴۳ تا ۳۳۲ قبل از میلاد
یونانی-رومی مصر
تاریخ مصر بطلمیوسی: ۳۳۲ تا ۳۰ قبل از میلاد مسیح
تاریخ مصر رومی: ۳۰ قبل از میلاد مسیح تا  ۶۲۱ میلادی
تاریخ مصر ساسانی(جنگ شاهنشاهی ساسانی و امپراتوری بیزانس (۶۰۲–۶۲۸)) : ۶۲۱ تا ۶۲۸ میلادی
تاریخ مصر رومی: ۶۲۸ تا ۶۴۵
قرون وسطی مصر
تاریخ مصر اسلامی: ۶۳۹ تا ۱۲۵۰
سلطنت ممالیک: ۱۲۵۰ تا ۱۵۱۷
تاریخ مصر عثمانی: ۱۵۱۷ تا ۱۸۰۵
مدرن مصر
تاریخ مصر سلسله محمدعلی: ۱۸۰۵ تا ۱۸۸۲
تاریخ مصر مدرن: از ۱۸۸۲
ذکیه ذکی

| ذکیه ذکی | ذکیه ذکی |
| --- | --- |
زادهٔ: حدود ۱۹۷۲ افغانستان
درگذشت: ۴ ژوئن، ۲۰۰۷ جبل السراج، حوزه جبل السراج، پروان، افغانستان
علت مرگ: در خانه اش در حال خواب با گلوله به قتل رسید. هنگام قتل، دو فرزندش در صحنه حضور داشتند.
ملیت: افغانستان
پیشه: روزنامه‌نگار
سال‌های فعالیت: ۸ سال
کارفرما: رادیو صلح افغان
شناخته‌شده برای: اولین روزنامه‌گار زن که علیه طالبان در افغانستان سخن گفت
همسر: عبدالاحد رنجبر
فرزندان: ذکی و شوهرش عبدوال شش فرزند داشتند
ذکیه ذکی (Zakia Zaki) (حدود ۱۹۷۲ تا ۴ ژوئن ۲۰۰۷)، روزنامه‌نگار اهل افغانستان بود که برای رادیو صدای صلح در کابل، افغانستان کار می‌کرد. ذکی نخستین زن افغان بود که پس از شروع جنگ ایالات متحده در افغانستان (۲۰۰۱ تا ۲۰۲۱) صدای خود را بر علیه طالبان بلند کرد، وی هم‌چنین برای اهدافی چون برابری جنسیتی و حقوق زنان در افغانستان مبارزه می‌کرد. قتل وی به عنوان بخشی از زنجیره قتل‌های هدف‌مند علیه زنان بلند مقام افغان پنداشته می‌شود.