stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
لومبینی

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
معیار ثبت: فرهنگی: iii، vi
شمارهٔ ثبت: ۶۶۶
تاریخ ثبت: ۱۹۹۷ (طی نشست ۲۱)
| لومبینی लुम्बिनी | لومبینی लुम्बिनी |
| --- | --- |
منطقه شهری: منطقه شهری
کشور: نپال
منطقه: لومبینی
استان: راپاندی
ارتفاع: ۱۵۰ متر (۴۹۰ فوت)
زبان‌ها: زبان‌ها
 • رسمی: نپالی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۰۵:۴۵ (ساعت استاندارد نپاب)
کد منطقه: ۷۱
لومبینی (نپالی و سانسکریت: लुम्बिनी  گوش دادن  به معنای دوست‌داشتنی) یک زیارت‌گاه بودایی در منطقه روپاندهی نپال است. به عقیده بوداییان، لومبینی مکانی است که سیذارتا گوتاما در سال ۵۶۳ پیش از میلاد از ملکه مایادوی زاده شد. گوتاما حدود سال ۵۲۸ پیش از میلاد به روشنایی رسید و گوتاما بودا خوانده شد و بودیسم را بنیان نهاد. لومبینی از زیارت‌گاه‌هایی است که در مکان‌های مکان محوری زندگی گوتاما بودا پدیدار شده‌اند.
لومبینی چندین معبد دارد، از جمله معبد مایادوی و چند معبد دیگر که هنوز هم در مرحله ساخت و ساز قرار دارند. تعداد زیادی بنای تاریخی، صومعه و یک موزه (مؤسسه تحقیقاتی بین‌المللی لومبینی) نیز در این زیارت‌گاه قرار دارند. هم‌چنین پوسکارینی، یعنی حوض مقدسی که در آن مادر بودا پیش از تولد وی غسل کرده بود و بودا را نیز پس از تولد برای نخستین‌بار در آن شسته بود، در همین مکان قرار دارد. در نزدیکی لومبینی، سایت‌های دیگری قرار دارند که به روایت سنت بودایی بوداهای پیشین در آن‌ها متولد شده، به روشنایی رسیده و در نهایت دنیا را وداع گفته بودند.
در سال ۱۹۹۷ یونسکو لومبینی را به عنوان یکی از میراث جهانی یونسکو به رسمیت شناخت.
در زمان بودا

در زمان بودا، لومبینی بین کاپیلاواستو و دواداها (هر دو در نپال) واقع بود. بودا در لومبینی زاده شد. اعتقاد بر این است که ستونی که در سال ۱۸۹۶ کشف شد علامتی برای مکان بازدید آشوکا از لومبینی بوده است. سایت فعلی پیش از اکتشاف ستون با نام لومبینی شناخته نمی‌شد. با توجه به کتیبهٔ روی ستون، کسانی این ستون را به یادبود بازدید آشوکا بازدید و هدیه‌های او بنا نهاده بودند. پارک محل قرارگیری ستون که در ۳٫۲ کیلومتری باگوانپورا واقع شده قبلاً با نام رامیندی شناخته می‌شد.
در سوتا نیپاتا (بیت ۶۸۳) آمده است که بودا در دهکده‌ای در ساکیانز در لومبینیا جاناپادا متولد شد. بودا در لومبینوانا ماند و در سفر خود به دواداها، موعظهٔ سوتای دواداها را ادا کرد.
اکتشاف دوباره

در سال ۱۸۹۶، باستان‌شناسان نپالی (به رهبری خادگا سامشر رانا و کمک آلویس آنتون فورر) یک ستون سنگی بزرگ را در لومبینی کشف کردند. فورر حدس زد که ستون توسط آشوکا (امپراتور شاهنشاهی موریا) حدود سال ۲۴۵ پیش از میلاد بر پا شده است. از یادداشت‌های زائر چینی فاکسیان در اوایل قرن پنجم میلادی در روند شناسایی این سایت باستان‌شناسی استفاده شد.
حفاری‌های اخیر زیر سازه‌های آجری معبد مایادوی در لومبینی شواهدی از وجود سازه‌های قدیمی‌تر چوبی در زیر دیواره‌های آجری جدید عبادت‌گاه به دست می‌دهد که قدمت‌شان به عصر آشوکا برمی‌گردد. طرح عبادت‌گاه آشوکایی مشابه طرح سازه چوبی قدیمی است. این موضوع نشان از تداوم استفاده از این سایت به عنوان عبادت‌گاه است. سازه پیشا-موریایی شبیه به یک معبد درختی باستانی متشکل از تیرچال‌ها و یک نرده چوبی دور یک کف سرامیکی حاوی ریشه‌های درخت معدنی شده است که به نظر می‌رسد بر اثر بازدید بازدیدکنندگان فرسوده شده است. سن‌یابی کربن پرتوزای زغال چوب تیرچال‌ها تعیین سن لومینسانس عناصر خاک نشان می‌دهند که فعالیت‌های انسانی (احتمالاً عبادت درختان پیش از بودیسم) در این سایت در حدود سال ۱۰۰۰ پیش از میلاد آغاز شده است و در حدود ۵۵۰ پیش از میلاد در این مکان یک جامعه بودایی صومعه مانند شکل گرفته است.
وضعیت فعلی

در حال حاضر سایت تاریخی لومبینی ۴٫۸ کیلومتر طول و ۱٫۶کیلومتر عرض دارد. سایت لومبینی در یک منطقه رهبانی بزرگ محصور شده که در آن تنها صومعه ساخته می‌شود و هیچ مغازه، هتل یا رستورانی در آن نیست. این منطقه رهبانی به دو نیمه شرقی و غربی تقسیم شده است که صومعه‌های تراوده در نیمه شرقی و صومعه‌های مهایانه و وجره‌یانه در نیمه غربی قرار دارند.
سایت لومبینی شامل خرابه‌های صومعه‌های باستانی، یک درخت بودا، یک برکه حمام باستانی، ستون آشوکایی و معبد مایادوی است که محل تولد فرضی بودا در آن واقع شده است. از صبح زود تا عصر، زائران کشورهای مختلف به مناجات و مراقبه در سایت می‌پردازند.
یک سازمان غیردولتی به نام بنیاد سامیردی از سال ۲۰۱۳ در زمینه آموزش و پرورش و بهداشت و به خصوص در مدارس دولتی منطقه فعالیت گسترده‌ای داشته است. یک سازمان غیردولتی به نام «بنیاد تبادل و همکاری آسیا و اقیانوسه» (APECF) با حمایت رئیس حزب متحد کمونیست نپال (مائوئیست)، نخست وزیر نپال پراچاندا، دولت چین و گروهی به نام «سازمان توسعه صنعتی ملل متحد» (یونیدو) از سازمان ملل متحد قراردادی را به منظور توسعه لومبینی به سوی یک «منطقه توسع ویژه» با بودجه‌ای به ارزش ۳ میلیارد دلار امضا کردند. سرمایه مشترکاً به دست‌چین و سازمان ملل متحد تأمین شده بود. یک سازمان عمومی‌تر به نام «کمیته ملی راهبری توسعه لومبینی» تحت رهبری پوشاپا کمال داهال در ۱۷ اکتبر ۲۰۱۱ تشکیل شد. این کمیته شش عضوی شامل رهبرحزب کمونیست نپال (اتحادیه مارکسیست-لنینیست) منگل سیدی مناندار، رهبر کنگره نپال مینندرا ریجل، وزیر جنگل‌داری محمد وکیل مسلمان و دیگر رهبران است. به این کمیته این اختیار داده شده بود که «پیش‌نویس یک طرح جامع برای توسعه لومبینی یک منطقه آرام گردشگری را تهیه و این پیش‌نویس را ارائه کند.» هم‌چنین این کمیته مسئول جمع‌آوری حمایت‌های بین‌المللی برای این منظور است.
در سال ۲۰۱۱ جنبش مذهبی نیپونزان میوهی تصمیم به ساخت یک نیایش‌گاه صلح در این پارک گرفت که هرروزه مردمانی از فرهنگ‌ها و ادیان مختلف از آن بازدید می‌کنند.
از آن‌جا که هندوها بودا را یک تجسم ویشنو تلقی می‌کنند، هزاران هندو در طول هلال کامل ماه در ماه نپالی بیساک (آوریل–مارس) برای عبادت ملکه مایادوی به عنوان روپا دوی (الهه مادر لومبینی) به زیارت‌گاه لومبینی می‌آیند.
لومبینی در سال ۱۹۹۷ در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفت.
بر روی اسکناس روپیه نپالی

بانک مرکزی نپال یک اسکناس ۱۰۰ روپیه‌ای با طرح لومپینی، زادگاه بودا، چاپ می‌کند. بنا به گفته بانک مرکزی نپال این اسکناس تنها در طول دشین، جشنواره بزرگ نپال در اکتبر ۲۰۱۳ در دسترس خواهد بود. این اسکناس تصویری از مایادوی مادر بودا را به نمایش می‌گذارد. اسکناس دارای یک نقطه سیاه است که به نابینایان کمک می‌کند اسکناس را تشخیص دهند. نام بانک مرکزی نپال به خط لاتین در کنار تاریخ چاپ اسکناس در هر دو تقویم میلادی و ویکرم چاپ خواهد شد. این اسکناس مطابق تصمیم کابینه نپال در ۲۷ اوت چاپ شد.
حمل و نقل

لومبینی از کاتماندو حدود ۸ ساعت رانندگی فاصله دارد و از بایراهاوا با ۳۰ دقیقه رانندگی قابل دسترس است. نزدیک‌ترین فرودگاه به لومبینی فرودگاه گوتام بودا در بایراهاوا است که پروازهای دوطرفه به کاتماندو دارد.
بازدید کنندگان خارجی (۲۰۱۴–۲۰۱۲)

| سال | ژانویه | فوریه | مارس | آوریل | می | ژوئن | ژوئیه | آگوست | سپتامبر | اکتبر | نوامبر | دسامبر | مجموع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۴ | ۸٬۳۵۶ | ۱۷٬۹۶۴ | ۲۰٬۰۳۷ | ۶٬۸۴۳ | ۲٬۵۵۳ | ۲٬۱۱۱ | ۲٬۷۲۶ | ۱۴٬۱۲۳ | ۷٬۹۹۹ | ۱۶٬۴۳۳ | ۲۱٬۰۸۹ | ۱۲٬۷۶۵ | ۱۳۲٬۹۲۶ |
| ۲۰۱۳ | ۹٬۳۷۱ | ۱۷٬۸۶۹ | ۲۲٬۵۸۱ | ۷٬۱۰۱ | ۳٬۶۵۴ | ۳٬۵۵۲ | ۳٬۶۲۱ | ۹٬۶۸۵ | ۷٬۳۵۱ | ۱۳٬۶۱۰ | ۱۶٬۴۸۳ | ۱۰٬۶۱۸ | ۱۲۵٬۴۹۶ |
| ۲۰۱۲ | ۶٬۵۹۱ | ۲۰٬۰۴۵ | ۲۰٬۵۱۹ | ۸٬۲۹۵ | ۱٬۳۱۶ | ۱٬۳۶۶ | ۲٬۶۵۱ | ۱۷٬۹۲۴ | ۷٬۹۵۵ | ۱۳٬۰۹۹ | ۲۱٬۷۴۰ | ۱۴٬۵۶۶ | ۱۳۶٬۰۶۷ |
نگارخانه

گنبد نیلوفر بزرگ درگونگ کاگیود
درخت بودا و خوض مقدس در لومبینی
سنگی که گفته می‌شود محل دقیق تولد بودا را نشان می‌دهد
ستون آشوکا
ستون آشوکا در دهه ۱۹۳۰
نوشته روی ستون آشوکا
شعله صلح ابدی
نوشتارهای مرتبط

بودا
پوخارا
کاتماندو
لومبینی روی نقشه نپال
شعله صلح ابدی
لومبینی
پرچم جزیره کریسمس

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کاربرد: پرچم‌های زمینی و دریایی شهروندی و کشوری
تناسب: ۱:۲
پذیرفته‌شده: ۲۶ ژانویهٔ ۲۰۰۲
طرح: دو بخش آبی و سبز به‌صورت مورب، چلیپایی جنوبی متشکل از ۴ ستارهٔ سفید هفت‌پر و یک ستارهٔ سفید پنج‌پر در زمینهٔ آبی، پرنده‌ای استوایی به رنگ طلایی در زمینهٔ سبز و دایره‌ای طلایی‌رنگ حاوی نقشهٔ جزیرهٔ کریسمس در میان پرچم
طراح: تونی کوچ
 :  
پرچم جزیره کریسمس با تناسب ۱:۲ نخست به‌طور غیر رسمی در سال ۱۹۸۶ پذیرفته شد. این پرچم، طرح برگزیدهٔ مسابقه‌ای بود که برای طراحی پرچم این قلمرو برگزار شده و طرح تونی کوچ از سیدنیِ استرالیا برگزیده شد. پرچم جزیرهٔ کریسمس سرانجام در ۲۶ ژانویهٔ ۲۰۰۲ در روز استرالیا به‌طور رسمی مورد پذیرش قرار گرفت.
مشخصات

زمینهٔ پرچم جزیرهٔ کریسمس به‌صورت مورب به دو قسمت آبی و سبز تقسیم شده و ۴ ستارهٔ سفیدرنگ هفت‌پر و یک ستارهٔ کوچکتر پنج‌پر، چلیپایی جنوبی را در نیمهٔ آبی پرچم تشکیل می‌دهند. پرنده استوایی طلایی‌رنگی در نیمهٔ سبز پرچم قرار دارد و بخش میانی پرچم را، دایره‌ای طلایی‌رنگ حاوی نقشهٔ جزیره به رنگ سبز تشکیل می‌دهد.
ایگل پریمیر

Motor vehicle
| ایگل پریمیر | ایگل پریمیر |
| --- | --- |
1992 Eagle Premier ES Limited: 1992 Eagle Premier ES Limited
دید کلی: دید کلی
شرکت: AMC/رنو (before September 1987) کرایسلر (after September 1987)
نام‌های دیگر: دوج موناکو Renault Premier AMC Premier Chrysler Premier ES (Japan)
تولید: September 1987–December 17, 1991
مدل سال: 1988–1992
مونتاژ: Brampton Assembly، برمپتون، انتاریو، کانادا
طراح: جورجتو جوجارو Richard A. Teague
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
کلاس: خودروی اندازه بزرگ خودروی لوکس
شکل بدنه: 4-door سدان
طرح‌بندی: خودروهای موتور جلو-محور جلو
سکو: Chrysler B-body
خودروهای وابسته: دوج موناکو
پیشرانه: پیشرانه
موتور: 2.5 L AMC I4 3.0 L PRV V6
جعبه‌دنده: 4-speed آئودی AR-4 جعبه‌دنده خودکار 4-speed زد اف فریدریش‌هافن 4HP18 automatic
ابعاد: ابعاد
فاصله بین محورها: ۱۰۶٫۰ اینچ (۲٬۶۹۲ میلیمتر)
درازا: ۱۹۲٫۸ اینچ (۴٬۸۹۷ میلیمتر)
پهنا: ۷۰٫۰ اینچ (۱٬۷۷۸ میلیمتر)
بلندی: ۵۳٫۳ اینچ (۱٬۳۵۴ میلیمتر)
وزن خالص: ۲٬۹۹۱–۳٬۰۶۸ پوند (۱٬۳۵۷–۱٬۳۹۲ کیلوگرم)
گاه‌شمار: گاه‌شمار
پیشین: AMC Matador/Ambassador
پسین: ایگل ویژن
ایگل پریمیر (Eagle Premier) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۲در کانادا تولید شده‌است. طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور جلو بوده طول آن در حالت طبیعی ۱۹۲٫۸ اینچ (۴٬۹۰۰ میلیمتر) است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۴ دنده به صورت خودکار است.
جوایز ویدئو موسیقی ام‌تی‌وی ۲۰۲۲

Award
| جوایز ویدئو موسیقی ام‌تی‌وی ۲۰۲۲ | جوایز ویدئو موسیقی ام‌تی‌وی ۲۰۲۲ |
| --- | --- |
تاریخ: یکشنبه، ۲۹ اوت ۲۰۲۲ ۸:۰۰–۱۱:۱۹ بعدازظهر منطقه زمانی شرقی
مکان: پرودنشال سنتر، نیوآرک، نیوجرسی، نیوجرسی
کشور: ایالات متحده
میزبان: ال‌ال کول جی نیکی میناژ جک هارلو
بیشترین دفعات برد: جک هارلو (۴)
بیشترین دفعات نامزدی: دوجا کت جک هارلو هری استایلز (هرکدام ۸)
وبگاه: mtv.com/vma
پوشش تلویزیونی/رادیویی: پوشش تلویزیونی/رادیویی
شبکه:  ام‌تی‌وی  سی‌دابلیو  ام‌تی‌وی۲  وی‌اچ‌وان  بت  بت هر  نیک ات نایت  سی‌ام‌تی  کمدی سنترال  پارامونت نتورک  تی‌وی لند  پاپ تی‌وی  لوگو  چنل ۵  اپلیکیشن موبایل ام‌تی‌وی و mtv.com 
تهیه‌کننده: بروس گیلمر جسی ایگنجاتویک
کارگردان: لیز کلر
 → ۲۰۲۱  جوایز موسیقی ویدئوی ام‌تی‌وی  ۲۰۲۳ ← :  → ۲۰۲۱  جوایز موسیقی ویدئوی ام‌تی‌وی  ۲۰۲۳ ← 
جوایز ویدئو موسیقی ام‌تی‌وی ۲۰۲۲ (انگلیسی: 2022 MTV Video Music Awards) در پرودنشال سنتر در نیوآرک، نیوجرسی در ۲۸ اوت ۲۰۲۲ برگزار شد. نمایش توسط ال‌ال کول جی، نیکی میناژ و جک هارلو اجرا شد. میناژ با جایزه پیشگام ویدئو مایکل جکسون که توسط طرفدارانش به او تقدیم شده بود، مفتخر شد. رد هات چیلی پپرز نیز با جایزه جهانی آیکون که توسط چیک و چانگ به آنها اهدا شد مفتخر شدند. این آخرین مراسم وی‌ام‌ای بود که از سی‌دابلیو پخش شد.
جهانشهر

برای دیگر کاربردها، جهان‌شهر (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| جهانشهر | جهانشهر |
| --- | --- |
منطقه مسکونی: منطقه مسکونی
بلوار جمهوری: بلوار جمهوری
استان: البرز
شهرستان: شهرستان کرج
شهر: کرج
حکومت: حکومت
 • شهردار کرج: شهرداری کرج (منطقه ۸)
ارتفاع: ۱۳۳۱ متر (۴۳۶۷ فوت)
جمعیت (۱۳۹۵): جمعیت (۱۳۹۵)
 • کل: ۱۳۶٫۲۹۹
کد پستی: کد پستی کرج
کد منطقه: ۳۲۵۰ الی ۳۲۵۸
جهانشهر منطقه هشتم کرج و یکی از محله‌های شهر کرج در استان البرز ایران است. نام جهانشهر برگرفته از نام جهان همسر محمد صادق فاتح مؤسس محله جهانشهر است.
جهانشهر از شمال محدود به حاجی‌آباد است و از غرب محدود به کوی کارمندان شمالی از جنوب محدود به محله چهارصددستگاه و از شرق نیز به بلوار طالقانی شمالی محدود است.
جهانشهر بهترین و ارام ترین منطقه حال حاضر در استان البرز است
پیشینه

در قدیم جهانشهر دارای باغ‌های فراوانی بوده که در طی ۵۰ سال اخیر با ساخت و سازهای بیشماری روبرو شده و بسیاری از این باغات رو به ویرانی رفته‌اند. یکی از معروفترین افرادی که باغ‌های زیادی در جهانشهر داشته و باغ‌هایش اکنون رو به ویرانی است، محمد صادق فاتح است.
لوتوس اوورا

Motor vehicle
| لوتوس اوورا | لوتوس اوورا |
| --- | --- |
دید کلی: دید کلی
شرکت: لوتوس کارز
تولید: 2009–Present
مدل سال: 2010–Present
مونتاژ: Hethel, Norfolk, England
طراح: Russell Carr
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
کلاس: خودروی اسپورت (S)
شکل بدنه: 2- or 2+2-passenger کوپه
طرح‌بندی: خودروهای موتور وسط عقب-محور عقب
پیشرانه: پیشرانه
موتور: 3.5 L تویوتا 2GR-FE V6 (۲۸۰ اسب بخار متری (۲۰۶ کیلووات؛ ۲۷۶ اسب بخار)) 3.5 L Toyota 2GR-FZE V6 (supercharged, ۳۵۰ اسب بخار متری (۲۵۷ کیلووات؛ ۳۴۵ اسب بخار))
جعبه‌دنده: 6-speed جعبه‌دنده دستی built by آیسین سیکو 6-speed جعبه‌دنده خودکار
ابعاد: ابعاد
فاصله بین محورها: ۲٬۵۷۵ میلیمتر (۱۰۱٫۴ اینچ)
درازا: ۴٬۳۵۰ میلیمتر (۱۷۱ اینچ)
پهنا: ۱٬۸۴۸ میلیمتر (۷۲٫۸ اینچ)
بلندی: ۱٬۲۲۹ میلیمتر (۴۸٫۴ اینچ)
وزن خالص: ۱٬۳۸۳ کیلوگرم (۳٬۰۴۹ پوند) ۱٬۴۴۲ کیلوگرم (۳٬۱۷۹ پوند) (S IPS model)
لوتوس اوورا (Lotus Evora) خودرویی است که از سال ۲۰۰۹ تا کنون در انگلستان تولید شده‌ است.
این خودرو در کلاس خودرو اسپورت قرار گرفته و طراحی آن خودروهای موتور وسط عقب-محور عقب بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۶ دنده به دو صورت خودکار و دستی است.
سوئد در المپیک تابستانی ۱۹۶۰

سوئد در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۰ که در شهر رم ایتالیا برگزار شد، کاروان سوئد با ۱۳۴ ورزشکار در این رقابت‌ها شرکت کرد و موفق به کسب ۶ مدال (۱ طلا، ۲ نقره، ۳ برنز) شد. در جدول رتبه‌بندی توزیع مدال‌ها، سوئد در ردهٔ ۱۶ مسابقات قرار گرفت.
ولف‌اشتاین

| Wolfstein | Wolfstein |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: راینلاند-فالتس
ناحیه: Kusel
انجمن شهرداری: Wolfstein
حکومت: حکومت
 • شهردار: Gerhard Kirch
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۳٫۷۵ کیلومتر مربع (۵٫۳۱ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۸۹ متر (۶۲۰ فوت)
جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱): جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱)
 • کل: ۱۹۹۴
 • تراکم: ۱۵۰/کیلومتر مربع (۳۸۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: ۶۷۷۵۲
کدهای شماره‌گیری: ۰۶۳۰۴
پلاک خودرو: KUS
وبگاه: www.wolfstein.de
شهر ولف‌اشتاین (به آلمانی: Wolfstein) در ایالت راینلند-فالتز در کشور آلمان واقع شده‌است.
سید عبدالحسین دستغیب

| سید عبدالحسین دستغیب | سید عبدالحسین دستغیب |
| --- | --- |
عبدالحسین دستغیب (چپ) و رئیس‌جمهور خامنه‌ای (راست)؛ ۱۹۸۱م.: عبدالحسین دستغیب (چپ) و رئیس‌جمهور خامنه‌ای (راست)؛ ۱۹۸۱م.
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: سید عبدالحسین دستغیب شیرازی ۱۲۹۲ خورشیدی (۱۳۳۲ قمری) شیراز، ایران
درگذشته: ۲۰ آذر ۱۳۶۰ شیراز، ایران
محل دفن: آرامگاه سید میر محمد، شیراز
محل اقامت: شیراز
همسر: حاجیه خانم هوشیار
آثار معروف: آدابی از قرآن سرای دیگر معارفی از قرآن رازگویی و قرآن قلب قرآن حقایقی از قرآن و …
تحصیلات: شیراز، نجف
استادان: سید ابوالحسن اصفهانی آقا ضیاءالدین عراقی سید باقر اصطهباناتی محمدکاظم شیرازی قاضی طباطبائی محمدجواد انصاری همدانی و …
 شاگردان سید علی‌اصغر دستغیب سید علی‌محمد دستغیب :  شاگردان سید علی‌اصغر دستغیب سید علی‌محمد دستغیب 
سید عبدالحسین دستغیب شیرازی (زادهٔ ۱۲۹۲ خورشیدی – درگذشتهٔ ۲۰ آذر ۱۳۶۰) مجتهد شیعه اهل ایران، موسوم به سومین شهید محراب، رئیس حوزه علمیهٔ فارس،نماینده ولی فقیه در استان فارس، امام جمعه شیراز و نمایندهٔ استان فارس در مجلس خبرگان قانون اساسی بود. وی فرزند سید محمدتقی، برادر سید محمدمهدی و دایی سید علی‌محمد و سید علی‌اصغر دستغیب بود.
نسبش با ۳۲ واسطه به «زید بن علی» فرزند علی بن حسین می‌رسد.
تحصیل

درس را از مکتب‌خانه شروع کرد و با فراگیری قرآن و نصاب و خواندن چند کتاب منظوم و منثور فارسی دوره مکتب را پشت سر گذاشت. پس از آن شروع به تحصیل علوم اسلامی نمود و درس‌های ابتدایی حوزه علمیه را نزد پدر خواند.
پس از فوت پدرش، تحصیلات را در مدرسه خان شیراز ادامه داد و نزد اساتیدی همچون شیخ اسماعیل، ملا احمد دارابی و ملا علی‌اکبر ارسنجانی دوره مقدماتی و سطح را به پایان رساند. در سال ۱۳۱۴ به نجف رفت و در طول هفت سال به درجه اجتهاد نایل آمد.
محمدجواد انصاری همدانی، از استادان اخلاق و عرفان وی بود که با حسنعلی نجابت شیرازی، در همدان به حضور او می‌رفتند.
سرکوب و آزار بهائیان

همچنین ببینید: بهائی‌ستیزی
خانه‌ها و مغازه‌های بهائیان شیراز به دستور سید عبدالحسین دستغیب (امام جمعه و نمایندهٔ ولی فقیه) چپاول شده و آتش زده شد و بیش از ۵۰۰ بهائی شیراز، آواره شدند.
استادان

سید ابوالحسن اصفهانی
آقا ضیاءالدین عراقی
سید باقر اصطهباناتی
محمدکاظم شیرازی
از استادان اخلاق و عرفان
محمدجواد انصاری همدانی،
سید علی قاضی طباطبایی
حسنعلی نجابت
تألیفات

متن کامل ایمان
آدابی از قرآن
سرای دیگر
معارفی از قرآن
رازگویی و قرآن
قلب قرآن
حقایقی از قرآن
معراج
معاد
قیامت و قرآن
بهشت جاویدان
فاتحه‌الکتاب
صلوة الخاشعین
بندگی راز آفرینش
ایمان
گناهان کبیره
گنجینه‌ای از قرآن
سیدالشهداء
زندگانی صدیقه کبری فاطمه زهرا
قلب سلیم
استعاذه
شرح فوائد الاصول شیخ انصاری
شرح کفایة الاصول آخوند خراسانی
تقریرات درس فقه و اصول محمدکاظم شیرازی
داستان‌های شگفت
ترور

وی در ۲۰ آذر سال ۱۳۶۰–۱۴ صفر ۱۴۰۲ توسط یکی از اعضای سازمان مجاهدین خلق ایران، در حال حرکت به سمت محل برگزاری نماز جمعه در ساعت ۱۱:۲۵ با بمب‌گذاری انتحاری ترور شد.
فایل سخنرانی‌ها

↑  «حکم انتصاب آقای سید عبد الحسین دستغیب به سمت امام جمعه شیراز». سایت جامع امام خمینی.
↑  این سلسله را شهید دستغیب در پایان کتاب «قلب سلیم» آورده‌است.
↑  پیام انقلاب، ش ۹۹، ص ۱۶ و ۵۴، مصاحبه با آیت‌الله دستغیب.
↑  ماه‌مهر گلستانه، پروازها و یادگارها، صفحه.
↑  اعتصام، ش ۸، ص ۶۶، روزنامه جمهوری اسلامی، ۱۳۶۹/۹/۲۰، ص ۲ و ۱۰.
↑  «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۶ مارس ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۲۲ اکتبر ۲۰۱۹.
https://web.archive.org/web/20120515025609/http://www.radiomaaref.ir/programslist.aspx?parentid=64&page=0&itemsPage=1
خبر کشته‌شدن دستغیب در روزنامه اطلاعات
ب‌ام‌و زد۱

Motor vehicle
| ب‌ام‌و زد۱ | ب‌ام‌و زد۱ |
| --- | --- |
دید کلی: دید کلی
شرکت: ب‌ام‌و
تولید: March 1989 – June 1991
طراح: Harm Lagaay (1986)
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
کلاس: رودستر
سکو: ب‌ام‌و سری ۳ (ای۳۰)
خودروهای وابسته: ب ام و سری ۳
پیشرانه: پیشرانه
موتور: 2.5 L BMW M20B25 I6
ابعاد: ابعاد
فاصله بین محورها: ۲٬۴۴۷ میلیمتر (۹۶٫۳ اینچ)
درازا: ۳٬۹۲۱ میلیمتر (۱۵۴٫۴ اینچ)
پهنا: ۱٬۶۹۰ میلیمتر (۶۷ اینچ)
بلندی: ۱٬۲۲۷ میلیمتر (۴۸٫۳ اینچ)
وزن خالص: ۱٬۲۵۰ کیلوگرم (۲٬۷۶۰ پوند)
گاه‌شمار: گاه‌شمار
پسین: ب‌ام‌و زد۳
ب‌ام‌و زد-۱ (BMW Z1) خودرویی است که در فاصله سال‌های March ۱۹۸۹–June ۱۹۹۱ تولید شده‌است.
زد-۱ به دلیل پانل‌های بدنه پلاستیکی و درهای کشویی عمودی که به داخل رکاب جمع می‌شوند، منحصر به فرد است.  این خودرو یکی از اولین خودروهای بی‌ام‌و است که از سیستم تعلیق چند اتصالی عقب استفاده می کند. پیشرانه 2.5 لیتری شش سیلندر خطی و گیربکس 5 سرعته دستی از E30 325i تنها پیشرانه و گیربکسی است که در این خودرو استفاده گردیده.
در سال ۱۹۹۶ Z3 بعنوان جانشین Z1 بر روی خط تولید قرار گرفت.
توسعه و راه اندازی

در آغاز سال ۱۹۸۵، بی ام دبلیو یک بخش به نام BMW Technik GmbH راه اندازی کرد تا مفاهیمی را برای وسایل نقلیه و فناوری های جدید توسعه دهد.  مدیر BMW Technik GmbH اولریش بز بود که بر توسعه Z1 نظارت داشت. زمانی که بز در اکتبر ۱۹۸۸ بی ام دبلیو را ترک کرد، کنترل پروژه به کلاوس فاوست واگذار شد. طراح اصلی هارم لاگای بود.
در آگوست ۱۹۸۵، هیئت مدیره BMW مجوز توسعه بیشتر اولین وسیله نقلیه مفهومی BMW Technik بنام Z1 را صادر کرد. یک سال بعد، نمونه اولیه جاده ای تولید شد و BMW به طور عمومی از این پروژه رونمایی کرد. یک مدل کوپه نیز موضوع مطالعه طراحی بود، اما به تولید نرسید.
در آگوست ۱۹۸۷، BMW اعلام کرد که Z1 وارد تولید خواهد شد و ماه بعد فرم تولید Z1 در نمایشگاه خودرو فرانکفورت رونمایی شد. تولید در اکتبر ۱۹۸۸ آغاز شد. قیمت اولیه ۸۰ هزار مارک بود، اما با شروع تولید، قیمت پایه به ۸۳ هزار مارک افزایش یافت.
درها

درها از این جهت منحصر به فرد هستند که به‌جای طرح‌های سنتی که به سمت بیرون یا بالا می‌چرخند، به‌صورت عمودی جمع می‌شوند (اولین خودروی با درهای جمع‌شونده Kaiser Darrin 1954 بود، اگرچه آن درهای Kaiser Darrin به سمت جلو می‌لغزیدند نه به سمت پایین). بدنه با رکاب‌های بلند خود، حفاظت در برابر تصادف را مستقل از درها ارائه می‌کند.
پنجره ها ممکن است مستقل از درها کار کنند، اگرچه اگر درب پایین بیاید، به طور خودکار جمع می شوند. پنجره و در هر دو توسط موتورهای الکتریکی از طریق تسمه های لاستیکی دندانه دار هدایت می شوند و در مواقع اضطراری می‌توانند به صورت دستی جابجا شوند.
بدنه

علاوه بر طراحی منحصر به فرد درها، بدنه Z1 دارای چندین نوآوری دیگر بود که عبارتند از: پانل های بدنه پلاستیکی قابل جابجایی، یک زیر انداز صاف، حلقه رول ادغام شده در اطراف شیشه جلو و درزها پیوسته با فلز روی جوش داده شده.
پانل های جانبی و درها از ترموپلاستیک Xenoy جنرال الکتریک ساخته شده اند. کاپوت، رکاب و پوشش سقف از اجزای GRP ساخته شده توسط Seger + Hoffman AG هستند.  این خودرو با پوشش لاکی انعطاف پذیر ویژه ای که به طور مشترک توسط AKZO Coatings و BMW Technik GmbH توسعه یافته، رنگ آمیزی شده است. در طول عرضه Z1 شرکت BMW به خریداران پیشنهاد کرد که مجموعه ای اضافی از پانل های بدنه را خریداری کنند و هر از چند گاهی رنگ خودرو را تغییر دهند. این خودرو در واقع می تواند با حذف کامل تمام پنل ها، مشابه پونتیاک فیرو، رانده شود.  BMW خاطرنشان کرد که بدنه را می توان به طور کامل در 40 دقیقه تعویض کرد، اگرچه دارندگان Z1 بر این باورند که بسیار خوش بینانه و دور از واقعیت است.
آیرودینامیک محور طراحی خودرو بود. رکاب پلاستیکی تخت برای بالابردن آیرودینامیک در مقابل زمین استفاده می شود و سپر عقب - در ارتباط با صدا خفه کن به شکل آیرودینامیکی - یک دیفیوزر را برای کاهش بالابر عقب تشکیل می دهد. ظاهراً قسمت جلویی یک ناحیه با فشار بالا را درست جلوتر از چرخ‌های جلو ایجاد می‌کند تا کشش چرخ جلو را افزایش دهد.Z1 دارای ضریب درگ 0.36 Cd به بالا یا 0.43 Cd با پایین است.
تعلیق

سیستم تعلیق عقب، به نام محور Z، به طور خاص برای Z1 طراحی شده بود. این یکی از اولین BMW بود که دارای طراحی چند تیکه بود. در دهه 1990، اکسل Z بر روی انواع خودروهای گروه BMW از جمله E36 سری ۳ و R40 Rover 75 استفاده می شد.
سیستم تعلیق جلو مطابق E30 325i است. چرخ‌ها، مشابه E30 325i، دارای قطر 15 اینچ (380 میلی‌متر) در چرخ‌هایی با عرض 7 اینچ (180 میلی‌متر) در جلو و عقب که مجهز به لاستیک‌های 205/55VR-15 هستند.
پیشرانه

تنها پیکربندی پیشرانه، یک موتور ۲/۵ لیتری M20 شش سیلندر خطی راسته و گیربکس پنج سرعته Getrag 260/5 دستی است که از E30 325i تهیه شده است.  این موتور یک موتور ۲۴۹۴ سی‌سی (۱۵۲ مکعب اینچ) SOHC مستقیم شش‌گانه است که ۱۲۵ کیلووات (۱۶۸ اسب‌بخار) در ۵۸۰۰ دور در دقیقه و ۲۲۲ نیوتن‌متر (۱۶۴ پوند فوت) گشتاور تولید می‌کند.
بخاطر سازگاری با درپوش پایین، موتور ۲۰ درجه به سمت راست متمایل می‌شود،.
== سری Z ==
نوشتار اصلی: BMW Z
"Z" در Z1 در ابتدا مخفف Zukunft، کلمه آلمانی برای آینده است.  خودروهای بعدی سری Z Z3، Z4 و Z8 هستند که همگی به صورت کانورتیبل ۲ سرنشینه در دسترس بودند (البته برخی از مدل ها به صورت کوپه ۲ صندلی نیز موجود بودند).
تولید

Z1 از مارس ۱۹۸۹ تا ژوئن 1991 تولید شد، [18]:  258  همه در کارخانه BMW در مونیخ، [19] دقیقا 8000 خودرو تولید شد.[5]  همه خودروها فرمان چپ بودند و اکثریت (6443) در بازار بومی BMW آلمان فروخته شد.[20]  کشوری که  تعداد Z1 را دریافت کرد، ایتالیا، کمتر از 7 درصددومین از کل فروش داخلی را دریافت کرد.  خودروهای BMW Z1 که رسماً برای فروش به فرانسه وارد می‌شوند، به جای چراغ‌های شفافی که در جاهای دیگر یافت می‌شوند، چراغ‌های زرد رنگ دارند.
تقاضای اولیه قوی بود و BMW سفارشات 3500 وسیله نقلیه را قبل از شروع تولید دریافت کرد.[5]  با این حال، تقاضا در حدود سال 1988 به میزان قابل توجهی کاهش یافت و BMW به تولید خود در سال 1991 پایان داد. گمانه زنی هایی وجود دارد که کاهش تقاضا به دلیل افزایش تقاضای اولیه سرمایه گذاران سفته باز بوده است.[17]  با این حال، در سال 1988، به نقل از بی ام و گفته شد که آنها 35000 سفارش برای Z1 داشته اند.
بنا بر گزارش ها، BMW قادر به ساخت بیش از 10 تا 20 وسیله نقلیه Z1 در روز نبود.[22]  بیش از نیمی از تمام خودروهای Z1 (به طور خاص، 4091) برای مدل سال 1990 تولید شدند.  گزارش شده است که هفتاد و هشت وسیله نقلیه Z1 به عنوان قاطر آزمایشی مورد استفاده قرار گرفتند، اگرچه بیشتر آنها بعداً بدون گارانتی و احتمالاً با قیمت کمتر فروخته شدند.
Z1 در شش رنگ بیرونی و چهار رنگ داخلی موجود بود.  قرمز رایج ترین رنگ بیرونی است.[7]  بیشتر آنها (6177) قرمز، سیاه یا سبز با فضای داخلی خاکستری تیره بودند.[23]  رنگ بیرونی زرد روشن (fun-gelb در آلمانی یا fun-gelb در انگلیسی؛ 133 نمونه ساخته شده) یا داخلی قرمز (38 نمونه ساخته شده) کمیاب ترین رنگ های Z1 هستند.  رنگ های آبی استخر شنا و اوه بسیار نارنجی برای طراحان ماشین، اولریش بز و هارم لاگای در نظر گرفته شده است.
== حضور در سینما و تلویزیون ==
Z1 در یکی از قسمت‌های Wheeler Dealers در سال 2014 نمایش داده شد.[24]  آنها ماشین را به رنگ زرد غیر استاندارد خریدند و ماشین را به رنگ قرمز برگرداندند.  مشاهده شد که BMW ادعا کرده است که پانل های قابل جابجایی را می توان در 40 دقیقه برداشت.  با این حال در واقع شش ساعت طول کشید.[نیازمند منبع]
اتومبیل بی‌ام‌و - زد ۱
ب‌ام‌و زد۱ (BMW Z۱)
پرچم ایرلند شمالی

پرچم یونیون جک
پرچم اولستر
صلیب سنت پاتریک
تنها پرچم ایرلند شمالی به صورت رسمی، پرچم یونیون جک یعنی همان پرچم بریتانیا است. هیچ پرچم محلی رسمی‌ای وجود ندارد که فقط، نماینده ایرلند شمالی باشد. برافراشتن پرچم‌های مختلف در ایرلند شمالی، یک مسئله فرقه‌ای مهم است و جوامع مختلف با پرچم‌های مختلف شناسایی می‌شوند.
پرچم اولستر، از سال ۱۹۵۳ توسط دولت ایرلند شمالی استفاده می‌شد؛ تا زمانی که دولت و پارلمان، در سال ۱۹۷۳، لغو شدند. این پرچم، از آن زمان تاکنون، دیگر رسمیت ندارد. با این حال، هنوز هم به عنوان پرچم ایرلند شمالی توسط وفاداران و اتحادیه‌گرایان و برای نمایندگی ایرلند شمالی در سطح بین‌المللی، در برخی مسابقات ورزشی مانند بازی‌های کشورهای مشترک‌المنافع، استفاده می‌شود.
پرچم میسیسیپی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کاربرد: پرچم زمینی شهروندی و کشوری
تناسب: ۲:۳
پذیرفته‌شده: ۲۳ آوریل ۱۸۹۴
طرح: سه نوار افقی آبی، سفید و قرمز. نشان گوشه پرچم مربعی شکل با عرض دو برابر نوارهای سه گانه و پرچم اتحاد همرزمان
 :  
پرچم ایالت میسیسیپی در سال ۱۸۹۴ توسط ایالات متحده آمریکا به عنوان پرچم ایالتی پذیرفته و برگزیده شد. این تنها پرچم ایالتی آمریکا است که در آن پرچم ایالات مؤتلفه آمریکا قرار دارد.
پرچم مگنولیا
پرچم پیشنهاد شده سال ۲۰۰۱