مرگ آیرتون سنا
پس‌آیندها > بهبود ایمنی

در ۳ مه، سازمان فیا به درخواست باشگاه اتومبیل‌رانی ایتالیا همایشی را برای بازبینی رویدادهای آخر هفته ترتیب داد. بعدها، هیئت حاکم بر مسابقات برای راند بعدی در موناکو، قوانین ایمنی جدیدی را وضع و اعلام کرد. این اقدامات ایمنی مواردی نظیر کنترل ورودی و خروجی مسیر پیت با استفاده از یک مسیر منحنی جهت اجبار خودروها به کاهش سرعت و همچنین ممنوعیت حضور مکانیک‌های تیم در سطح مسیر پیت، به‌جز در مواردی که رانندگان برای پیت‌استاپ وارد مسیر پیت می‌شدند، را شامل می‌شد. در کنار این اقدامات، برای تعیین ترتیب و نوبت تیم‌ها جهت انجام پیت‌استاپ نیز در ابتدای هر مسابقه، قرعه‌کشی انجام می‌گرفت و نوبت‌های مشخص‌شده تنها به موارد اضطراری اختصاص می‌یافتند و خودروها در این پیت‌استاپ‌ها مجاز به تعویض تایر یا سوخت‌گیری نبودند. بر پایه گزارش‌ها، فدریکو بندینلی، یکی از مقامات پیست ایمولا در ۸ مه گفت که سنا پیچ تامبورلو را بررسی کرده‌بود و به گفتهٔ او در این پیچ، مشکلی وجود نداشت. تیم ویلیامز با استفاده از تجهیزاتی که در اختیار داشتند، اقدام به انجام آزمون‌هایی برای شبیه‌سازی تصادف سنا با استفاده از داده‌های به‌دست آمده از تصادف کردند. آن‌ها در شبیه‌سازی‌های خود، یک نقص فنی مکانیکی را شبیه‌سازی کردند که در نهایت، قطعیت آن اثبات نشد. در مسابقهٔ بعدی در موناکو، نیکی لائودا، قهرمان جهان که اکنون بازنشسته شده‌بود، اعلام کرد که انجمن رانندگان گراند پری (جی‌دی‌پی‌ای) دوباره تشکیل خواهد شد. نیکی لائودا به همراه رانندگان فعال میشائیل شوماخر، گرهارد برگر و کریستین فیتیپالدی به‌عنوان نمایندگان این انجمن انتخاب شدند. در پایان فصل مسابقات، انجمن رانندگان، خواستار بهبود وضعیت ایمنی در مسابقات فرمول یک توسط فدراسیون بین‌المللی اتومبیل‌رانی شد. سازمان فیا نیز بی‌درنگ به این درخواست پاسخ داد و تغییراتی را در قوانین اعمال کرد که این تغییرات از این قرار بودند:
برای گراند پری اسپانیا:
اندازهٔ دیفیوزرها کاهش خواهد یافت؛
صفحه‌های انتهای بال جلو بلندتر خواهند شد؛
اندازهٔ بال جلو کاهش خواهد یافت.
با تمام این تغییرات، نیروی رو به پایین به‌میزان ۱۵٪ کاهش خواهد یافت.
برای گراند پری کانادا:
جهت افزایش و بهبود حفاظت جانبی از سر رانندگان، ارتفاع لبه‌های جانبی کابین راننده افزایش خواهد یافت؛
حداقل وزن برای یک خودروی فرمول یک به میزان ۲۵ کیلوگرم افزایش خواهد یافت (این میزان همزمان با گراند پری کانادا به ۱۵ کیلوگرم تغییر یافت)؛
برای کاهش احتمال جدا شدن چرخ جلو و برخورد آن با راننده، استحکام جناق‌های سیستم تعلیق جلو افزایش خواهد یافت؛
برای جلوگیری از برخورد سر رانندگان با بخش جلویی کابین راننده، طول کابین راننده افزایش خواهد یافت؛
استفاده از پمپ بنزین اجباری خواهد شد؛
با هدف کاهش جریان ورودی هوا به موتور و در نتیجه کاهش قدرت در دسترس، جعبه‌های هوای موتور حذف خواهند شد.
از دیگر تغییرات اعمال شده در قوانین ایمنی فرمول یک می‌توان به بهبود حصارهای حائل تصادف، طراحی مجدد حصارهای لاستیکی و پیکربندی پیست‌ها، استانداردهای بالاتر برای ایمنی تصادف، لبه‌های مرتفع‌تر در اطراف کابین راننده و محدود شدن حجم موتورها به ۳ لیتر اشاره کرد. سازمان فیا بلافاصله پس از حادثه پیست انزو دینو فراری در ایمولا را مورد بازرسی قرار داد، و در نتیجهٔ این بررسی‌ها، پیچ معروف تامبورلو در این پیست به یک مانع چپ-راست تغییر یافت.
در فوریهٔ ۱۹۹۵ یک گزارش ۵۰۰ صفحه‌ای توسط گروهی از بازرسان قضایی تسلیم دادستان‌های ایتالیا شد که در آن گزارش، تصادف سنا به نقص در ستون فرمان، که در پی تغییرات اعمال‌شده پیش از مسابقه ایجاد شده‌بود، نسبت داده‌شد.
روبنس باریکلو (تصویر ثبت‌شده در گراند پری ۱۹۹۵ فرانسه) یک تصادف با سرعت بالا را در پیچ واریانت باسا تجربه کرد.
رولند راتزنبرگر پس از برخورد با دیوار بتونی در پیچ ویلنیوو کشته شد.
نقشهٔ پیکربندی پیست انزو دینو فراری در سال ۱۹۹۴. پیچ تامبورلو با دایرهٔ زرد رنگ مشخص شده‌است.
بنای یادبود آیرتون سنا، ساختهٔ ملیندا گارسیا، نصب‌شده در ورودی تونلی در زیر پارک ایبیراپوئرا، سائو پائولو، برزیل
پیکربندی پیست پس از این دو تصادف مرگبار در رویداد سال ۱۹۹۴ تغییر یافت.