فینال لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۲۰
پیشینه > بایرن مونیخ

بایرن مونیخ به یازدهمین فینال جام باشگاه‌های اروپا / لیگ قهرمانان اروپا رسید و پشت سر ۱۶ حضور رئال مادرید، همراه با میلان در رده دوم بیشترین تعداد حضور در فینال قرار گرفت. آخرین صعود آنها به فینال، در سال ۲۰۱۳ بود که در آن بازی با پیروزی ۲–۱ مقابل تیمی دیگر از آلمان، بروسیا دورتموند، پنجمین قهرمانی خود را جشن گرفتند. بایرن مونیخ در فینال‌های قبلی خود، چهار بار دیگر و در سال‌های ۱۹۷۴، ۱۹۷۵، ۱۹۷۶ و ۲۰۰۱ پیروز بود و در ۱۹۸۲، ۱۹۸۷، ۱۹۹۹، ۲۰۱۰ و ۲۰۱۲ مغلوب شد. با احتساب دو قهرمانی در فینال جام در جام اروپا ۱۹۶۷ که با برد ۱–۰ در وقت‌های اضافه مقابل رنجرز به دست آمد و در فینال جام یوفا ۱۹۹۶ که با برتری ۵–۱ در مجموع بازی‌های رفت و برگشت برابر بوردو حاصل شد، این مسابقه سیزدهمین فینال بایرن در رقابت‌های اروپایی بود. پس از قهرمانی در بوندسلیگا و جام حذفی، بایرنی‌ها به دنبال دومین سه‌گانه تاریخ باشگاه بودند. با ورود به فینال، بایرن به ۲۰ پیروزی متوالی دست یافت و با ۲۸ برد و یک تساوی، در ۲۹ مسابقه قبلی خود، در سال ۲۰۲۰ شکست‌ناپذیر بود و با پیروزی در نیمه‌نهایی، رکورددار بیشترین برد متوالی در مسابقات و همچنین بیشترین برد از ابتدای مسابقات با ۱۰ برد شد. پس از میلان سال ۱۹۹۳، که در فینال به تنها قهرمان فرانسوی تاریخ رقابت‌ها، مارسی باخت، بایرن دومین باشگاهی است که با برد در تمام بازی‌ها وارد فینال شد و همچنین دومین باشگاه پس از تیم یادشده، میلان فصل ۹۳–۱۹۹۲ است که با رکورد پیروزی در هر شش مسابقه مرحله گروهی، به فینال صعود کرد. در ۱۰ مسابقه قبل از فینال، بایرنی‌ها ۴۲ گل به ثمر رساندند، که پس از رکورد ۴۵ گل بارسلونا در ۱۶ مسابقه از فصل ۲۰۰۰–۱۹۹۹، این بیشترین گلزنی یک تیم در این رقابت‌ها بود. با این حال، بایرن بعد از یک‌چهارم نهایی (بدون در نظر گرفتن نتیجه بازی‌های باقی‌مانده) بعد از پیروزی در بازی نیمه‌نهایی با زدن ۴٬۲ گل در هر مسابقه، رکورد جدیدی در تاریخ رقابت‌ها ثبت کرد. مهاجم بایرن، روبرت لواندوفسکی پس از رسیدن به فینال، در ۹ مسابقه ۱۵ گل به ثمر رساند و تنها کریستیانو رونالدو در طول یک فصل گلزنی بیشتری نسبت به او داشت (۱۷ گل در فصل ۱۴–۲۰۱۳ و ۱۶ گل در ۱۶–۲۰۱۵). او با رکورد گلزنی در ۹ مسابقه متوالی، پس از رونالدوی پرتغالی با گلزنی در ۱۱ بازی متوالی از فصل ۱۸–۲۰۱۷، به‌طور مشترک با رود فن نیستلروی (در فصل ۰۳–۲۰۰۲)، در جایگاه دوم ایستاد. لواندوفسکی و سرژ گنابری با ۲۴ گل ترکیبی، با پشت سر گذاشتن رکورد ۲۳ گل رونالدو و گرت بیل در لیگ قهرمانان ۱۴–۲۰۱۳، رکورددار بیشترین همکاری در گلزنی در طول یک فصل شدند. هانسی فلیک، سرمربی بایرن، پانزدهمین فردی شد که حضور در فینال لیگ قهرمانان اروپا را با هر دو عنوان بازیکن و سرمربی تجربه می‌کند. او در فینال ۱۹۸۷ به عنوان بازیکن بایرن پس از شکست مقابل پورتو نایب‌قهرمانی را کسب کرده بود.
بایرن مونیخ در ۳۴ تقابلی که با باشگاه‌های فرانسوی در رقابت‌های اروپایی داشته، ۱۹ برد، ۵ تساوی و ده باخت را به ثبت رسانده است. بایرن در هفت بازی از مرحله حذفی مقابل حریفان فرانسوی شش برد را به دست آورد که دو مسابقه از آنها رقابت فینال بود، از جمله پیروزی نیمه‌نهایی مقابل لیون برای صعود به فینال ۲۰۲۰. تنها شکست آنها، برابر سن اتین در مرحله اول جام باشگاه‌های اروپا ۷۰–۱۹۶۹ بود که در مجموع بازی‌های رفت و برگشت، ۳–۲ مغلوب این تیم فرانسوی شد.
دیدار فینال، نهمین تقابل پاری سن ژرمن و بایرن مونیخ بود که پنج پیروزی برای PSG و سه پیروزی برای بایرن را در پی داشت. تمام دیدارهای قبلی این دو تیم در مرحله گروهی لیگ قهرمانان اروپا انجام شده بود و این اولین رقابت طرفین در مرحله حذفی بود. آخرین تقابل آنها در لیگ قهرمانان، به مرحله گروهی فصل ۱۸–۲۰۱۷ برمی‌گردد که پاریس در بازی رفت و در خانه ۳–۰ پیروز شد، در حالی که بایرن در بازی برگشت برد را با نتیجه ۳–۱ برای خود رقم زد. از آنجا که دو تیم در امتیازات مساوی شدند، PSG با توجه به تفاضل گل بهتر سرگروه شد.
این مسابقه بعد از فینال سال ۱۹۷۶ بین بایرن و سن اتین، دومین فینال از جام باشگاه‌های اروپا بود که یک تیم فرانسوی و آلمانی در آن حضور داشت. به‌طور کلی، این چهارمین فینال در مسابقات اروپایی بین تیم‌های فرانسوی و آلمانی بود که در فینال جام در جام اروپا ۱۹۹۲ (بین وردربرمن و موناکو) و فینال جام یوفا ۱۹۹۶ (بین بایرن و بوردو) نیز برگزار شد که در هر سه بازی، تیم‌های آلمانی پیروز بودند. این همچنین سومین فینالی بود که در آن هر دو تیم برای کسب سه‌گانه وارد مسابقه شدند، که پیش از این در فینال ۲۰۱۰، که در آن بایرن مغلوب اینترمیلان شد و فینال ۲۰۱۵، جایی که بارسلونا یوونتوس را شکست داد نیز اتفاق افتاده بود. در فینال ۱۹۹۹ که با قهرمانی منچستر یونایتد همراه شد، هر دو فینالیست به دنبال سه‌گانه بودند، گرچه بایرن هنوز در فینال جام داخلی خود مسابقه نداده بود (که در نهایت آن را از دست داد). هر دو طرف با قهرمانی در لیگ‌های داخلی فصل گذشته به فینال رسیدند، که از فینال ۱۹۹۸ بین یوونتوس و رئال مادرید، این اولین بار بود. همچنین از سال ۱۹۹۴ برای اولین بار بود که هر دو فینالیست در لیگ داخلی خود در فصل قبل و در همان فصل رسیدن به فینال قهرمان می‌شدند. این بازی پس از فینال ۲۰۱۳ با سرمربیگری یورگن کلوپ برای بروسیا دورتموند و یوپ هاینکس برای بایرن مونیخ، دومین فینالی بود که با حضور دو سرمربی آلمانی برگزار می‌شد.