داچیا لوگان
نسل اول (L90/U90/F90؛ ۲۰۰۴) > تولید و بازاریابی > ایران

مسئولان وزارت صنایع دولت خاتمی امضای قرارداد ال-۹۰ را برگی زرین در کارنامه خویش قلمداد می‌کردند و به گفته آن‌ها پروژه ال۹۰ بزرگ‌ترین سرمایه‌گذاری خارجی صنعت ایران پس از انقلاب است. ارزش کل سرمایه‌گذاری در دو فاز ۵/۱ میلیارد دلار پیش‌بینی شده که فاز نخست آن ۷۵۰ میلیون دلار ارزش دارد و بر این اساس قرار بود تولید ال۹۰ با ساخت داخل حداقل ۵۰ درصد طی ۳ سال به ۸۰ درصد برسد. به هر حال، آن‌ها سعی می‌کردند هر مانعی که ممکن بود تولید این خودرو را با اشکال مواجه کند را از میان بردارند. یکی از مهم‌ترین موانع را مرکز پژوهش‌های مجلس و با فرماندهی احمد توکلی برای آن‌ها ایجاد کرد.
با آمدن دولت احمدی‌نژاد بر سر کار و قوام نسبی دولت او علیرضا طهماسبی دستور توقف تولید ال۹۰ را داد. مصطفی سیدهاشمی رئیس کمیسیون صنایع و معادن مجلس شورای اسلامی اولین کسی بود که روز سه شنبه ۲۹ فروردین ۱۳۸۵ در گفت وگو با خبرگزاری فارس از توقف تولید ال۹۰ خبرداده بود. به گفته او «وزیر صنایع طی نامه ای به شرکت پارس خودرو و ایران خودرو و سایپا دستور توقف ال۹۰ را صادر کرده است. وزیر صنایع در این نامه اعلام کرده در جهت تحقق مفاد قرارداد از طرف کشور خارجی این پروژه متوقف شود». اندکی از پخش این خبر نگذشته بود که مدیرکل روابط عمومی وزارت صنایع که تنها یک روز از آغاز کارش می‌گذشت این خبر را تأیید کرد و گفت که دستور توقف پروژه ال۹۰ از سوی وزیر صنایع و معادن صادر شده و تا زمانی که شرکت رنو نظرات این وزارتخانه در مورد پروژه ال۹۰ را تأمین نکند اجرای این پروژه همچنان متوقف خواهد بود و اجرایی شدن این قرارداد منوط به تأمین خواسته‌ها و شروط ایران است.
روابط عمومی شرکت رنو پارس درخصوص توقف این پروژه اعلام کرد که شرکت رنو سه مورد از چهار مورد اصلاحات موردنظر ایران در پروژه ال ۹۰ را اعمال کرده و در مورد محور چهارم نیز که به بخش صادراتی این پروژه مربوط می‌شود، مذاکرات در جریان است؛ در همین حال خبرگزاری ایسنا در گزارش روز چهارشنبه خود راجع به توقف ال۹۰ از وجود نامه ای خبر داد که وزیر صنایع و معادن به رئیس سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران فرستاده بود تا پروژه ال۹۰ را متوقف کند. ایسنا در ادامه دلیل استعفای دانش فهیم از ریاست هیئت مدیره رنوپارس را همین دستور اعلام نمود و البته این استعفا از سوی وزیر پذیرفته شده بود.
در سال ۱۳۸۶، لوگان با نام تجاری رنو تندر ۹۰ (که رنو ال۹۰ نیز نامیده می‌شود)، توسط رنو پارس به بازار ایران عرضه شد. ال۹۰ در ایران در شرکت‌های ایران خودرو و پارس خودرو و سایپا در سه تیپ E0 ،E1 و E2 و پنج رنگ نقره‌ای، سفید، مشکی، زرشکی و دلفینی تولید می‌شد. در ماه اول تولید بیش از ۱۰۰ هزار دستگاه تندر ۹۰ سفارش داده شده بود. رنو پارس یک سرمایه‌گذاری مشترک است که ۵۱ درصد آن متعلق به رنو فرانسه است و ۴۹ درصد دیگر آن به‌طور مشترک در اختیار سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران، ایران خودرو و سایپا است.
در سال ۱۳۸۷ شرکت‌های ایران خودرو و پارس خودرو و سایپا شروع به تولید مدل دوگانه‌سوز تندر ۹۰ کردند که می‌توانست با بنزین و سی‌ان‌جی کار کند. تولید مدل‌های دوگانه‌سوز در سال ۱۳۹۱ متوقف شد.
در سال ۱۳۹۲ شرکت ایران خودرو شروع به تولید تندر ۹۰ با گیربکس اتوماتیک کرد و آن را مطابق با استانداردهای یورو ۴ قرار داد و تا سال ۱۳۹۶ تولید شد.
شرکت پارس خودرو اقدام به تولید مدلی ویرایش یافته از این خودرو تحت عنوان «پارس تندر» از سال ۱۳۹۱ نموده‌است. عمده‌ترین تغییر در این طراحی، تغییر نمای عقب خودرو و بهبود وزن آن بوده‌است. تولید این مدل در سال ۱۳۹۸ متوقف شد.
شرکت ایران خودرو هم در سال ۱۳۹۶ از نمونه‌ای فیس‌لیفت شده از این خودرو تحت نام «تندر پلاس» پرده برداشت که در واقع مدل فیس لیفت ۲۰۰۸ رنو لوگان است. این فیس‌لیفت در واقع تغییراتی بر روی در صندوق، جلو پنجره، چراغ‌های جلو و عقب، سپرهای جلو و عقب، آینه بغل‌ها و در نهایت تریم داخلی آن که با رنو ساندرو مشترک است، بود. در سال ۱۳۹۹ تولید این مدل متوقف شد. در سال ۱۳۹۳ مدل وانت تندر ۹۰ نیز توسط ایران خودرو عرضه شده‌است و در سال ۱۳۹۷ تولید آن متوقف شد.
در سال ۱۳۹۶ رنو بر روی تندر ۹۰ ایرانی گیربکس JHQ را به‌جای مدل قدیمی‌تر JH3 قرار داد تا خودرو قابل اعتمادتر بشود.