فرهنگ گرجی
اطّلاعات کلّی فرهنگی

آثار فرهنگ مادی گواه بر سطح بالایی از هنر معماری و ساختمان سازی، زرگری، نقاشی و شیشه‌گری است. پیشرفت‌های فرهنگی و قدرت اقتصادی در حفاری متسختا - آرمازی، اوپلیستسیخه، وانی و تسیخه گوجی، مورد تأیید قرار می‌گیرد. فرهنگ مادی دوره‌ای که در ناحیه‌ای شکل گرفته‌است، آثار معماری آن توسط عظمت و لطافت شکل آن‌ها، متمایز می‌شود. قابل ملاحظه است که در متسختا اداره‌ای برای معماران و هنرمندان برجسته وجود داشت. از آثار ارزندهٔ قلعهٔ آرمازی ارگ شاه‌نشین است که باید مستثنی شود. از این نوع قلعهٔ بزرگ دیگری در روستاهای تسیتاموری در ناحیهٔ متسختا است؛ که به نام زدان - تسیخه شناخته می‌شود و مؤلفان خارجی آن را سئوسامورا نام برده‌اند. بقعهٔ اعضای خانوادهٔ سلطنتی و اشراف که در متسختا یافت شده‌اند، نمونهٔ کاملی از آثار معماری‌اند. زیورآلات طلایی که سنگ‌های قیمتی در آن کارگذاشته شده، یعنی انگشتر، گوشواره، دستبند، آویزها، منجق‌ها، الماس‌ها و… در آن جا یافت شده‌اند که کارهای اصلی هنر جواهر کاری است.
به موازات هنر زرگری، حرفه‌های دیگری توسعه پیدا کرد: توسعه آجر، ظروف شیشه‌ای، سلاح‌های فلزی و.. دولت وقدرت فرهنگی کارتلی در دورهٔ کلاسیک یکی از عوامل اصلی در فرایند شکل‌گیری فرهنگ گرجی بوده. در آن زمان بود که به‌طور مساعدی ثبات ملیت «گرجی» شکل گرفت، که متعاقباً نقش یک وسیلهٔ پیوند در آفرینش گرجی را بازی کرد. این فرایند کمی بعد تکمیل شد - در زمان گسترش نفوذ کلیسای مسیحی در سراسر گرجستان – و ظهور یک دولت واحد گرجی.
در سال‌های ۳۳۰ میلادی، مسیحیت به عنوان دین رسمی و دولتی گرجستان اعلام شد، این دوره بر آغاز توسعهٔ فراوان هنر و ادبیات دلالت دارد. اعضای انجمن‌های عالی رتبه کارتلی و اگریسی، با ادبیات و فلسفهٔ شرق و غرب به خوبی آشنایی داشتند. در میان آن‌ها دانشمندان و فیلسوفان والا مقامی چون: پیتر ایبریایی و ایوانه لازی (قرن ۵) وجود داشتند. مراکز فرهنگی و هدایت افکار نیز در گرجستان به وجود آمده بود که بعضی از آن‌ها اهمیت بین‌المللی داشتند. در قرن ۴ مکتب علم معانی بیان و فلسفه در نزدیکی پوتی امروزی شکل گرفت. در کنار نخبگان محلی، دانشجویانی از خارج نیز برای آموختن به این مدرسه می‌آمدند. این مدرسه همچنین محل تحصیل فیلسوف و ناطق مشهور یونانی تمیستیوس بود که می‌گوید پدرش اوگئیوس نیز، دانش را در همین مدرسه به دست آورد.
مسیحیت، ادبیات کهن گرجی را نابود کرد و شروع به ایجاد ادبیات مربوط به خود کرد؛ که اغلب شامل آثار ترجمه شده بود. قدیمی‌ترین کتاب‌ها و سپس انجیل‌ها و «وصیت‌نامه قدیمی» از منشأ یونانی و سریانی ترجمه شدند. به زودی کارهای اصلی، اغلب تاریخ انبیا و قدیسین ظاهر شدند. «شهادت شوشانیک» قدیمی، در قرن ۵ میلادی نوشته شده بود. چنین کار دیگری از نویسنده‌ای گمنام تحت عنوان «در شهادت استاته مسختی» از قرن ۶ رسیده‌است.
آثار معماری کلیسایی و نیز تعداد ساختمان‌های غیر مذهبی (برای مثال قلعه اوجارما) تا امروز پابرجا مانده‌اند. کلیساهایی که با سبک بازیلیک در بولنیسی و اوربنیسی وجود دارند، به قرن ۵ میلادی تعلق دارند و گنبد چلیپایی کلیسای «جواری» پایان قرن ۶ و آغاز قرن ۷ میلادی در نزدیکی متسختا، در محل تلاقی رودهای آراگوی و متکواری ساخته شده‌اند که از آثار ارزشمند معماری هستند. در تاریخ این آثار به قرن ۵ و ۶ میلادی برم می‌گردد که گواه بر سطح بالای هنر معماری در گرجستان است.
قرن‌های ۱۱ و ۱۲ میلادی شاهد سطح بالای از توسعهٔ فرهنگ گرجستان فئودالی از جمله فلسفه، تاریخ، ادبیات، معماری، نقاشی مینیاتور، فلزکاری و سفالگری بود. منظومهٔ عظیم حماسی شوتا روستاولی به نام «پلنگینه پوش» در پایان قرن ۱۲ و آغاز قرن ۱۳ سروده شده‌است. کارهای ادیبانه و عالمانه‌ای در مراکز فرهنگی گرجستان در داخل و خارج کشور به نمایش درمی‌آمد. فرهنگ بسیار توسعه یافتهٔ قرن ۱۲ گرجستان در دورهٔ پیش تدارک دیده شده بود. صومعه ایورون در آتن، صومعهٔ گرجی در کوه سیاه، صومعه صلیب در فلسطین، صومعه پتریتسیونی در بلغارستان، مراکز گرجی بودند که در آن‌ها کارهای علمی و فرهنگی عمیقی انجام می‌شد.
فرهنگ کشور با توسعهٔ تعلیم و تربیت که به ترقی قابل ملاحظه‌ای در دورهٔ مورد بررسی نائل شده بود، دست یافته بود. مدارس عموماً وابسته به کلیساها و صومعه‌ها بودند. نظام تعلیم و تربیت گرجستان در حقیقت کاملاً تابع ایدئولوژی مسیحیت بود. این موضوع که مدارس ابتدای در بسیاری از شهرها، در کنار مدارس روحانی فعالیت داشتند، به اثبات می‌رسد. مدارس تحت سرپرستی کلیساها و صومعه‌ها، رسمی بودند، موضوعاتی که در آن‌ها تدریس می‌شد عبارت بودند از:الهیات، سروده‌های مذهبی و استنتاخ تألیفات گرجی. در عین حال، فرزندان اعضای خاندان سلطنتی و فئودال‌ها توسط معلمان خصوصی آموزش می‌دیدند. بزرگ‌ترین کلیساها نه تنها برای فعالیت‌های آیین دینی، بلکه به عنوان مراکز و مدارس تعلیم و تربیت در خدمت بودند.
آشنایی نزدیک با سیستم آموزش بیزانس، نقش مهمی را در توسعه مدارس آموزشی در قرن ۱۱ و ۱۲ دارا بوده‌است. بسیاری از گرجی‌ها در بیزانس آموزش دیده بودند، در نتیجه تعدادی از آنان عالمان و ادیبان برجسته‌ای بودند.
در زمان داویت چهارم، مدارس و فرهنگستان‌های بسیاری در گرجستان وجود داشت که از میان آن‌ها «گلاتی» (غرب گرجستان) جایگاه ویژه‌ای داشت. مورخان آن زمان دربارهٔ فرهگستان گلاتی نوشته‌اند: «این فرهنگستان در نوع خود اورشلیم دوم برای یادگیری و آموزش ارزشمند دانش است. آتن دوم و اولین مرکز فوق العادهٔ گستردهٔ قوانین الهی و همه شکوه و جلال کلیسایی است». فرهنگستان گلاتی جزو نخستین‌ها بود که در دورهٔ فئودالیسم تأسیس شده بود. این فرهنگستان نیازهای علمی روز را پاسخ می‌داد و همواره حرکاتی ایدئولوژیک داشت که راه رنسانس گرجستان را، پیش‌بینی کرده بود. در کنار گلاتی، مراکز فرهنگی - روشنگری و علمی دیگری نیز در گرجستان آن زمان وجود داشت. در ایقالتو (شرق گرجستان) نیز مدرسه عالی وجود داشت. موس و اولین رئیس فرهنگستان، آرسن ایقالتوئلی بود که در سال‌های ۱۱۲۰ از گلاتی به ایقالتو آمده بود. از دیگر مراکز آموزش عالی می‌توان از ساخت یک فرهنگستان در گرمی در کاختی (شرق گرجستان) نام برد. کارهای ادبی عمیق، فلسفی و ترجمه در مراکز فرهنگی. آموزشی در خارج از گرجستان انجام می‌شد. در این دوره تعدادی کارهای اساسی نوشته شدند و آثار مهم فرهنگ جهان به زبان گرجی ترجمه شد که پیشرفت علم و ادبیات ملی را تسهیل کردند.