stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آنه والیانت برنت تندی
زندگی شخصی

آن برنت برای اولین‌بار در سال ۱۹۲۲ با گای واگنر، وارث مزرعهٔ واگنر، پیوند زناشویی بست و در سال ۱۹۲۸ طلاق گرفت. آن‌ها در مزرعهٔ واگنر زندگی می‌کردند و زمانی که به فورت ورث می‌رفتند، در خانهٔ مادر برنت، الیو، واقع در خیابان کرست‌لاین ۴۹۱۰ اقامت می‌گزیدند. واگنر شوهری وفادار نبود؛ یک روز برنت، سوار بر ماشین، تمام دروازه‌های مزرعه را شکست و سپس ماشین را در ایستگاه قطار رها کرد. در سال ۱۹۳۲، او با جیمز گودوین هال ازدواج کرد. آن‌ها در کلیسای پروتستان واقع در خیابان پنجم شهر نیویورک عهد زناشویی بستند. دختر آن‌ها، آن برنت، زادهٔ نوامبر ۱۹۳۸ بود. آن‌ها ساکن خانه‌ای در شهر وستورهیلز بودند که جان اف. استوب آن را طراحی کرده بود. این ملک در اوایل دههٔ ۱۹۵۰ بازسازی شد؛ ویلیام هاینز و ملانی کاهان یک استخر، غرفه سرگرمی مدرن و اتاق بازی را طراحی و به ملک اضافه کردند. مجلهٔ خانه و باغ در شمارهٔ اوت ۱۹۵۶، مقاله‌ای دربارهٔ این ملک منتشر کرد.
پس از طلاق، آن برنت در سال ۱۹۴۲ با رابرت فریری ویندفور ازدواج کرد که رابرت در سال ۱۹۶۴ درگذشت. مادرش، الیو لیک برنت، در سال ۱۹۶۶ چشم از جهان فروبست.
در سال ۱۹۴۴، او حلقهٔ الماس وارگاس را به مبلغ ۴۲۰۰۰۰ دلار از هری وینستون خرید. این حلقهٔ تراش زمرد و ۴۸ قیراطی به‌حدی سنگین بود که وقتی آن را در انگشتش می‌کرد، نمی‌توانست دستش را بلند کند. در سال ۱۹۵۸، وینستون دوباره این حلقه را خرید.
در سال ۱۹۴۹، آن‌ها از فرانک لوید رایت خواستند تا خانه‌ای جدید به‌نام «کرونفیلد» را در محلی در وستورهیلز طراحی کند. این خانهٔ مدرن یک طبقه با ساختاری دایره‌شکل و سازه‌های گنبدی با سقفی طلایی در اتاق نشیمن بود. عدم تمایل رایت به تعبیهٔ تهویهٔ مطبوع، یکی از دلایلی بود که این طرح‌ها هیچ‌وقت اجرا نشدند.
در سال ۱۹۶۹، آن برنت با چارلز تندی، مؤسس شرکت تندی ازدواج کرد.
در اوایل دههٔ شصت، برنت از معمار چینی - آمریکایی، آی.ام. پی، خواست تا خانه‌ای جدید در محل وستورهیلز در فورت ورث، جاییکه پروژهٔ کرونفیلد رها شده بود، طراحی کند. ساختمان بتنی و مرمری ۱۹۰۰۰ فوت مربعی و چشم‌گیر آی.ام. پی - که طراحی آن دو سال و ساختش سه سال طول کشید - در سال ۱۹۶۹ تکمیل شد. این خانه استاندارد جدیدی را در طراحی مسکونی در منطقهٔ دالاس، فورت ورث شکل داد و به جاذبه‌ای توریستی تبدیل شد. برای آن‌که سنگ‌دانه‌های کوارتز و فلدسپات صورتی در معرض دید قرار بگیرند، دیوارهای بتنی خانه را چکش‌کاری کرده بودند. بامی تک‌شیب با نورگیری اُریب که بر فراز ساختمان پذیرایی با کف مرمر قرار گرفته بود، به خانه هویتی خاص می‌داد. مجلهٔ خانه و باغ در شمارهٔ نوامبر ۱۹۷۰، مقاله‌ای دربارهٔ این ملک منتشر کرد. این اولین خانه‌ای بود که آی.ام. پی طراحی کرده بود. آن برنت در سال ۱۹۷۸ بیوه شد.
وفات و میراث

آن برنت در اول ژانویه ۱۹۸۰ بر اثر سرطان در خانهٔ خود در فورت ورث دارفانی را وداع گفت. او در قبرستان Greenwood Memorial Park در فورت ورث به خاک سپرده شد. دخترش وارث دارایی‌های او بود. برنت پیش از مرگش، در حال مذاکره با معمار مشهور مکزیکی، لوئیس باراگان، برای طراحی خانه‌ای به سبک رنچ بود. او پس از مرگش، در سال ۱۹۹۰ به انجمن اسب‌های نژاد کوارتر و در سال ۲۰۰۲ به موزه و تالار مشاهیر ملی دختر گاوچران راه یافت. در سال ۱۹۹۴ نیز افتخار راهیابی به تالار Great Westerners در موزهٔ ملی کابوی و میراث وسترن نصیب آن برنت شده بود.
سوجیز (گروه موسیقی)

سوجز (به انگلیسی: Savages) ، یک گروه موسیقی راک انگلیسی است که درسال ٢٠١١ در لندن تأسیس یافت.
| سوجز | سوجز |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
خاستگاه: لندن ،انگلستان
ژانر:  پست پانک  نویز راک  آلترنتیو راک 
سال‌های فعالیت: ٢٠١١ _ اکنون
ناشر(ان):  Pop Noire  Matador 
اعضا:  جنی بث  جما تامپسن  عایشه حسن  فی میلتن 
وبگاه: savagesband.com
جما تامپسن ، گیتاریست گروه، ایده نام گروه را ارائه داده بود و تقریبا یکسال پیش از تأسیس گروه در این‌باره با جنی بث، خواننده گروه صحبت کرده بود. به گفته جما نام گروه بر گرفته از کتابی بنام ارباب مگس ها ست که او در جوانی مطالعه کرده بود.
سرانجام گروه در سال ٢٠١١ تاسیس شد و اولین کنسرت خود را در ژانویه ۲۰۱٢ با همراهی سی پاور، گروه راک بریتانیایی برگزار کرد.
اعضا

جنی بث، آواز، ٢٠١١ _اکنون
جما تامپسن ، گیتار، ٢٠١١ _اکنون
عایشه حسن ، گیتار بیس، ٢٠١١ _اکنون
فی میلتن ،درامز، ٢٠١١ _اکنون
ترانه شناسی > آلبوم های استودیویی

| سال | مشخصات | جایگاه در چارت ها> UK  | جایگاه در چارت ها> FRA  | جایگاه در چارت ها> GER  | جایگاه در چارت ها> NED   | جایگاه در چارت ها> US  | میزان فروش |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۳ | Silence Yourself تازیخ انتشار : ۶ می ٢٠١٣  ناشر : Matador  فرمت: CD, vinyl, digital download | ١٩ | — | — | ٧۵ | ٧٠ |  US: ۴٣٠٠٠ |
| ٢٠١۶ | Adore Life تاریخ انتشار : ٢٢ ژانویه ٢٠١۶  ناشر: Matador  فرمت: CD, vinyl, digital download | ٢۶ | ۵٧ | ۵٣ | ٣٩ | ٩٩ |  |
:
ترانه شناسی > آلبوم های مشترک

Words to the Blind (٢٠١۴ ) (با همکاری Bo Ningen)
In What I'm Seeing; The Sun (٢٠١۵) (با همکاری A  Dead Forest Index)
ترانه شناسی > تک آهنگ ها

Flying To Berlin / Husbands (٢٠١٢)
She Will (٢٠١٣)
Shut Up (٢٠١٣)
Fuckers / Dream Baby Dream (٢٠١۴)
The Answer (٢٠١۵)
T.I.W.Y.G (٢٠١۵)
Surrender (٢٠١۶)
جمهوری ایرلند

| جمهوری ایرلند Poblacht na hÉireann Republic of Ireland ایرلند | جمهوری ایرلند Poblacht na hÉireann Republic of Ireland ایرلند |
| --- | --- |
   پرچم    نشان ملی  :    پرچم    نشان ملی  
سرود: «سرود سرباز»: سرود: «سرود سرباز»
ایرلند (سبز) اتحادیه اروپا (سبز کم رنگ) اروپا (خاکستری تیره): ایرلند (سبز) اتحادیه اروپا (سبز کم رنگ) اروپا (خاکستری تیره)
پایتخت و بزرگترین شهر: دوبلین ۵۳°۲۰′ شمالی ۱۸°۴′ غربی﻿ / ﻿۵۳٫۳۳۳°شمالی ۱۸٫۰۶۷°غربی﻿ / 53.333; -18.067
زبان(های) رسمی: ایرلندی انگلیسی
دین(ها) :   ۶۹٫۱٪ مسیحیت کاتولیک   ۲٫۵٪ مسیحیت انگلیکان   ۴٫۱٪ دیگر مسیحیان   ۱۴٫۵٪  بی‌دین   ۴٫۵٪ سایر ادیان
حکومت: نظام پارلمانی
• رئیس‌جمهور  •  نخست‌وزیر  •  معاون نخست‌وزیر  •  رئیس دادگستری : مایکل دی هیگینز مایکل مارتین سیمون هریس  دونال اودانل
 :  
بنیان‌گذاری: ۱۹۱۹ میلادی
مساحت: مساحت
• کل: ۷۰٬۲۷۳ کیلومتر مربع (۲۷٬۱۳۳ مایل مربع) (۱۱۸ام)
• آبها (٪): ۲
جمعیت: جمعیت
• سرشماری : ۵٬۳۸۰٬۳۰۰ (۱۲۲ام)
• تراکم: ۷۰ بر کیلومتر مربع (۱۸۱٫۳ بر مایل مربع) (۱۱۳ام)
تولید ناخالص داخلی (GDP)  برابری قدرت خرید (PPP): برآورد ۲۰۱۹ 
• کل: ۳۸۵ میلیارد دلار (۴۲ام)
• سرانه: ۸۰٬۶۴۱ دلار (۴ام)
شاخص توسعه انسانی (۲۰۱۷): ۰٫۹۴۵ هشتم
واحد پول: یورو (€)۱ (Euro)
منطقه زمانی: CET
• تابستان (ساعت تابستانی): DST
پیش‌شماره تلفنی: ۳۵۳
کد ایزو ۳۱۶۶: IE
دامنه سطح‌بالا: .ie
جمهوری ایرلند (به ایرلندی: Poblacht na hÉireann) یا ایرلند (به انگلیسی: Ireland) با نام قدیم هیبرنیا (به انگلیسی: Hibernia), کشوری در جزیرهٔ ایرلند، در شمال‌غرب قارهٔ اروپا است. دوبلین پایتخت و بزرگ‌ترین شهر ایرلند است و این کشور ۲۶ شهرستان از ۳۲ شهرستان جزیره ایرلند را دربر می‌گیرد. جمهوری ایرلند گاهی با نام ایرلند جنوبی خوانده می‌شود تا با ایرلند شمالی اشتباه نشود. جمعیت جمهوری ایرلند طبق تخمین آوریل ۲۰۲۴ حدود ۵٫۴ میلیون نفر است.
پنج‌ششم از مساحت جزیره ایرلند، به ایرلند جنوبی تعلق دارد. ایرلند جنوبی و ایرلند شمالی (بخشی از بریتانیا) با یک مرز ساده از همدیگر جدا شده‌اند. همچنین در غرب ایرلند اقیانوس اطلس، در شرق دریای ایرلند و در جنوب دریای سلتی و در جنوب‌غربی کانال سنت جورج قرار دارد.
جمهوری ایرلند یکی از اعضای اتحادیه اروپا است که در ۱ ژانویه ۱۹۷۳ به این اتحادیه ملحق شد.
جزیرهٔ ایرلند سومین جزیرهٔ بزرگ اروپا و بیست و دومین جزیرهٔ بزرگ جهان است. جزیرهٔ بزرگ‌تری به نام بریتانیای کبیر در شرق ایرلند قرار دارد که دریای ایرلند این دو را از هم جدا کرده است.
جزیره ایرلند تا سده هفدهم با جنگل‌های انبوه پوشیده شده بود، ولی امروزه از بی‌جنگل‌ترین مناطق اروپا است. در این جزیره ۲۶ گونه پستاندار بومی زندگی می‌کنند.
دو زبان ایرلندی و انگلیسی زبان‌های رسمی جمهوری ایرلند هستند، اما انگلیسی از ایرلندی رایج‌تر است. زبان ایرلندی از شاخه زبان‌های سلتی و متعلق به خانواده زبان‌های هندواروپایی است. پیش از گسترش انگلیسی، زبان ایرلندی بیش از دو هزار سال زبان بومی مردم این کشور بود.
نماد ملی ایرلند چنگ سلتی است که بر سکه‌های یورو ایرلند نیز حک شده است.
وجه تسمیه

نام ایرلند برگرفته از نام الهه اریو، ایزدبانوی آیین پیش از مسیحیت ایرلند می‌باشد.
کشورداری

جمهوری ایرلند دارای یک نظام پارلمانی است. رئیس‌جمهور که رئیس دولت است برای یک دوره ۷ ساله برگزیده می‌شود و می‌تواند برای دو دوره پیوسته نیز انتخاب گردد.
مجلس شند (سنا) متشکل است از ۶۰ عضو که ۱۱ نفر آن را نخست‌وزیر تعیین می‌کند، ۶ نفر را دانشگاه‌ها انتخاب می‌کنند و ۴۳ نفر غیر مستقیم انتخاب می‌شوند تا برای دوره‌ای پنج ساله به نمایندگی منافع ویژه و صنفی بپردازند.
دویل (مجلس نمایندگان) متشکل است از ۱۶۶ عضو که برای دوره‌ای پنج ساله با رأی تمامی افراد بالغ تحت نظام تعیین تعداد نمایندگان به نسبت جمعیت هر منطقه انتخاب می‌گردند. رئیس‌جمهور برای دوره‌ای هفت ساله مستقیماً انتخاب می‌شود. نخست‌وزیر و شورای وزیران را مجلس نمایندگان نامزد و رئیس‌جمهور منصوب می‌کند.
احزاب مهم سیاسی عبارتند از: • فیانا فیل (سربازان تقدیر، میانه‌رو متمایل به راست) • فینه گیل (حزب متحد ایرلند، میانه‌رو متمایل به راست) • حزب کارگر (چپ‌گرا) • دموکرات‌های پیشرو (میانه‌رو متمایل به راست).
مردم ایرلند در ۲۳ مه ۲۰۱۵ با بیش از ۶۲ درصد، به قانونی شدن ازدواج همجنسگرایان رأی موافق دادند. به این ترتیب، ایرلند اولین کشوری بود که ازدواج همجنس‌گرایان را از طریق همه‌پرسی قانونی اعلام کرد.
تقسیمات کشوری

ایرلند از ۴ استان اولستر، کناخت، لینستر و مانستر و ۳۴ شهرستان تشکیل شده است.
جغرافیا

مرکز ایرلند زمین پستی است که در آن تپه‌های کوچک، دره‌های پهناور، فلات‌ها و دریاچه‌ها قرار دارند. این زمین پست را به‌جز ساحل شرقی در شمال دوبلین تپه‌ها و کوه‌های ساحلی از جمله کوه‌های ویکلو (جنوب دوبلین) کوه‌های کامرا (در بخش واترفورد) و کوه‌های آکس و تپه‌های کانمارا و دانگال در غرب احاطه کرده است.
بلندترین ارتفاعات مک‌گیلیاردی ریکز در جنوب غرب است. ساحل ناهموار ایرلند در کنار اقیانوس اطلس پستی و بلندی‌هایی فراوان دارد. رودهای مهم ایرلند شانن، شوئر، بوین، برو، ارن و بلندترین نقطه آن قله کونتوال، با ۱۰۴۱ متر است. آب و هوای ایرلند معتدل و ملایم است و میزان بارندگی بالاست و از بیش از ۲۵۰۰ میلی‌متر در غرب و جنوب غرب تا ۷۵۰ میلی‌متر در شرق متغیر است.
مردم

پژوهش‌های ژنتیکی نشان داده است که مهاجران اولیه ایرلند پس از پایان عصر یخبندان از شبه جزیره ایبری به ایرلند آمده‌اند.
جمعیت ایرلند در طول سال‌های اخیر افزایش یافته است. بخش زیادی از این افزایش جمعیت را می‌توان به افزایش مهاجرها و بازگشت برخی مهاجران ایرلندی از خارج که به علت بیکاری سالیان گذشته مهاجرت کرده بودند همراه با فرزندانشان که در خارج متولد شده‌اند دانست. همچنین میزان زاد و ولد در ایرلند دوبرابر مرگ و میر است و این در میان کشورهای اروپای غربی غیرمعمولی است. ده درصد جمعیت ایرلند در حال حاضر از مهاجران خارجی تشکیل شده است.
مردم > زبان

دو زبان ایرلندی و انگلیسی، زبان‌های اصلی ایرلند شناخته می‌شوند. هر دو زبان به‌طور چشمگیری به ادبیات این منطقه کمک کرده‌اند. زبان ایرلندی زبان بومی و رسمی ایرلند است که از بیش از دو هزار سال پیش و از زمان مهاجرت پروتوگالیک‌ها در عصر آهن به وجود آمده اما امروزه گویشورانش در اقلیت هستند.

زبان ایرلندی دارای گنجینهٔ بزرگی از نوشته‌ها در سده‌های مختلف است و توسط زبان شناسان به ایرلندی باستان از قرن ۶ تا ۱۰ میلادی و ایرلندی میانه از قرن ۱۰ تا ۱۳، زبان ایرلندی نوین اولیه تا قرن ۱۷ و ایرلندی امروزی از قرن ۱۷ تاکنون تقسیم‌بندی شده است. این زبان برای مدت‌ها زبان رایج ایرلند بود و در دوره‌هایی تحت تأثیر زبان‌های لاتین، زبان نورس باستان، فرانسوی و انگلیسی قرار گرفته بود.
زبان انگلیسی نخست پس از حمله نورمن‌ها به ایرلند توسط عدهٔ کمی از دهقانان و بازرگانان که از انگلستان آمده بودند سخن گفته می‌شد. پس از حملهٔ خاندان تودور، زبان انگلیسی به‌طور گسترده جایگزین زبان ایرلندی شد.

امروزه کمتر از ۱۰ درصد جمعیت جمهوری ایرلند، به زبان ایرلندی در خارج از نظام آموزشی سخن می‌گویند. و ۳۸ درصد از افراد بالای ۱۵ سال در ایرلند شمالی به عنوان گویشوران زبان ایرلندی شناخته می‌شوند.
زبان شلتا نیز توسط برخی از عشایر بومی ایرلند سخن رانده می‌شود.
فرهنگ

ایرلند سهم بزرگی در شاخه‌های مختلف ادبیات جهان، به‌خصوص ادبیات انگلیسی داشته است. شعر به زبان ایرلندی، قدیمی‌ترین نمونهٔ شعر بومی در اروپاست. جاناتان سوییفت که اغلب، کماکان از وی به عنوان نخستین هجونویس در زبان انگلیسی یاد می‌شود، در عصر خود برای نوشتن آثاری چون سفرهای گالیور و یک پیشنهاد ساده، بسیار معروف بود. همچنین اسکار وایلد که از دیگر نویسندگان ایرلندی است، بیش از هر چیز به خاطر بذله گویی‌های نقل شده‌اش شناخته می‌شود.
در قرن بیستم، ایرلند چهار برندهٔ نوبل ادبیات داشته است: جرج برنارد شاو، ویلیام باتلر ییتس، ساموئل بکت و سیموس هینی. همچنین جیمز جویس اگرچه برندهٔ جایزهٔ نوبل ادبیات نبود، اما به‌طور گسترده‌ای به عنوان یکی از شاخص‌ترین چهره‌های ادبیات قرن بیستم شناخته می‌شود. اولیس (رمان)، رمان معروف جویس یکی از مهم‌ترین آثار در ادبیات مدرن است. ادبیات مدرن ایرلندی، غالباً در ارتباط با فرهنگ روستایی است، این امر در آثار نویسندگانی چون جان مک گاهرن و شاعرانی چون سیموس هینی مشهود است.
استان‌های ایرلند:
  لینستر  مانستر  کناخت  اولستر
سبری، کنتاکی

مکان
| Sebree, Kentucky | Sebree, Kentucky |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of Sebree, Kentucky: Location of Sebree, Kentucky
ایالت: کنتاکی
شهرستان: Webster
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۶ مایل مربع (۴٫۲ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۶ مایل مربع (۴٫۲ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۳۸۷ فوت (۱۱۸ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۱٬۵۵۸
 • تراکم: ۹۵۹٫۵/مایل مربع (۳۷۰٫۵/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 42455
کد منطقه: 270
FIPS code: 21-69222
GNIS feature ID: 0503138
سبری (به انگلیسی: Sebree) شهری در ایالت کنتاکی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۶۰۳ نفر بوده‌است.
ستنیل د لاس بودگاس

مکان
| سِتنیل دِ لاس بودگاس | سِتنیل دِ لاس بودگاس |
| --- | --- |
موقعیت سِتنیل دِ لاس بودگاس در استان کادیز: موقعیت سِتنیل دِ لاس بودگاس در استان کادیز
حکومت: حکومت
 • شهردار: Cristóbal Rivera Hormigo
مساحت: مساحت
 • کل: ۸۲ کیلومتر مربع (۳۲ مایل مربع)
 • خشکی: ۸۲ کیلومتر مربع (۳۲ مایل مربع)
 • آب: ۰٫۰۰ کیلومتر مربع (۰٫۰۰ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۰۵): جمعیت (۲۰۰۵)
 • کل: ۳۰۱۶
 • تراکم: ۳۶٫۸/کیلومتر مربع (۹۵/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
وبگاه: setenildelasbodegas.es
سِتنیل دِ لاس بودگاس(به اسپانیایی: Setenil de las Bodegas) شهری است کوچک با معماری شگفت‌انگیز در استان کادیز اسپانیا. این شهر در زیر تخته سنگ بزرگی که به حالت معلق در هوا می‌باشد ساخته شده است.
براساس سرشماری سال ۲۰۰۵ جمعیت ساکن این شهر ۳٬۰۱۶ هستند. این شهر در نقطه مقابل یا متقاطر آوکلند، نیوزیلند قرار دارد.
سیاه شدن (فیلم)

| سیاه شدن | سیاه شدن |
| --- | --- |
کارگردان: تیم استوری
تهیه‌کننده:  تیم استوری  تریسی الیور  ای. برایان دابینز  مارسی ای. براون  جیسون کلارک  شارلا سامپتر بریجت 
نویسنده:  تریسی الیور  دوین پرکینز 
بر پایه: The Blackening اثر 3Peat
بازیگران:  Grace Byers  Jermaine Fowler  Melvin Gregg  X Mayo  Dewayne Perkins  Antoinette Robertson  Sinqua Walls  Jay Pharoah  Yvonne Orji 
موسیقی: Dexter Story
فیلم‌بردار: Todd A. Dos Reis
تدوین‌گر: Peter S. Elliot
شرکت تولید:  MRC  The Story Company  Tracy Yvonne Productions  Artists First  Catchlight Studios 
توزیع‌کننده: Lionsgate
تاریخ‌های انتشار:  ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۲ (۲۰۲۲-09-۱۶) (TIFF)  ۱۶ ژوئن ۲۰۲۳ (۲۰۲۳-06-۱۶) (United States)  
مدت زمان: 97 دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: $5 million
فروش گیشه: $18.6 million
سیاه شدن (انگلیسی: The Blackening) یک فیلم کمدی ترسناک سیاه‌پوستان آمریکایی محصول سال ۲۰۲۲ است که به کارگردانی تیم استوری و نویسندگی تریسی اولیور و دیوین پرکینز ساخته شده است. این فیلم بر اساس فیلم کوتاهی به همین نام از گروه کمدی 3Peat در سال ۲۰۱۸ ساخته شده است.
بازیگران اصلی فیلم شامل دیوین پرکینز، گریس بایرز، جرمین فاولر، ملوین گرگ، ایکس مایو، آنتوانت رابرتسون، سینکوآ والز، جی فارو و ایوان اورجی هستند.
داستان فیلم که در روز جونتینث اتفاق می‌افتد، گروهی از دوستان سیاه‌پوست را دنبال می‌کند که در حین اقامت در یک کلبه جنگلی، هدف یک قاتل نقاب‌دار قرار می‌گیرند.
فیلم The Blackening در تاریخ ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۲ در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو برای اولین بار به نمایش درآمد و در ۱۶ ژوئن ۲۰۲۳ توسط لاینزگیت در ایالات متحده و در ۲۳ اوت ۲۰۲۳ توسط یونیورسال پیکچرز در بریتانیا اکران شد.
این فیلم ۱۸ میلیون دلار فروش داشت و نقدهای عمدتاً مثبتی دریافت کرد. منتقدان به طنزپردازی فیلم در مورد کلیشه‌های ژانر ترسناک و تصورات قالبی نژادی اشاره کردند.
داستان

مورگان و شاون برای جشن جونتینت با دوستانشان به یک کلبه در جنگل می‌روند. آن‌ها در اتاق بازی با یک بردگیم نژادپرستانه به نام The Blackening روبه‌رو می‌شوند. ناگهان برق می‌رود و یک صدای مرموز آن‌ها را مجبور به بازی می‌کند. شاون پس از پاسخ اشتباه به یک سؤال، با تیری به گردن کشته می‌شود و مورگان اسیر می‌شود. روز بعد، دوستانشان به کلبه می‌رسند و شب هنگام، دوباره برق می‌رود. آن‌ها بازی را پیدا می‌کنند و صدا به آن‌ها می‌گوید که برای نجات مورگان باید بازی کنند. در نهایت، پس از یک سری حملات و خیانت‌ها، مشخص می‌شود که کلیفتون، که از دوستان قدیمی‌شان است، پشت این نقشه بوده تا از آن‌ها انتقام بگیرد. اما در نهایت، او را به داخل چاهی می‌اندازند و از دست او خلاص می‌شوند. در صبح روز بعد، دوستان برای کمک گرفتن، به‌جای پلیس، آتش‌نشانی را صدا می‌زنند، اما با شلنگ آب مورد حمله قرار می‌گیرند.
ادامه احتمالی

در نوامبر ۲۰۲۳، ورایتی گزارش داد که MRC و لاینزگیت در حال مذاکره با نویسندگان دیوین پرکینز، تریسی الیور و تهیه‌کننده ای. برایان دابینز برای بازگشت برای یک دنباله بودند.
پرکینز قبلاً به مجله گفته بود که فرنچایزی شبیه به «سریال‌های ترسناک فیلم‌های ترسناک در مقابل سبک چاقوکشی (فیلم ۲۰۱۹) با یک بازیگر جدید برای هر رمز و راز» در نظر گرفته است.
سترهیا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= رومانی
| Strehaia | Strehaia |
| --- | --- |
شهر: شهر
شهرستان: شهرستان مهدینتسی
Status: Town
حکومت: حکومت
 • شهردار: Simion Burcu (National Liberal Party)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۰۸٫۶۴ کیلومتر مربع (۴۱٫۹۵ مایل مربع)
جمعیت (2002): جمعیت (2002)
 • کل: ۱۱٬۸۴۶
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
شهر سترهیا (به رومانیایی: Strehaia) در شهرستان مهدینتسی در کشور رومانی واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۱۲٬۵۶۴ نفر  است.
هووخشتره

برای دیگر کاربردها، هووخشتره (ابهام‌زدایی) را ببینید.
سومین شاه ماد
| هووخشتره | هووخشتره |
| --- | --- |
سنگ‌نگاره منتسب به هووخشتره؛ آرامگاه قیزقاپان در سلیمانیه، کردستان عراق.: سنگ‌نگاره منتسب به هووخشتره؛ آرامگاه قیزقاپان در سلیمانیه، کردستان عراق.
سومین شاه ماد: سومین شاه ماد
سلطنت: ۶۲۵ تا ۵۸۵/۴ پ. م
تاج‌گذاری: ۶۲۵ پ. م
پیشین: فرورتیش
جانشین: ایشتوویگو
درگذشته: ۵۸۵ یا ۵۸۴ پ. م
آرامگاه: آرامگاه قیزقاپان
همسر(ان): دختر (یا نوهٔ) نابوپولاسار شاهدخت بابلی
فرزند(ان): ایشتوویگو آمیتیس (احتمالاً نوه‌اش بوده)
دودمان: ماد
پدر: فرورتیش
هُووَخْشَتْرَه یا کیاکزاز(به پارسی باستان: hUvaxštra، اکدی: mÚ-ak-sa-tar و mUk-sa-tar، ایلامی: mÚ-ak-sa-tar, mUk-sa-tar و mÚ-ma-ku-iš-tar، فریگی باستان: Ksuwaksaros، یونانی: Kyaxárēs) سومین شاه ماد بود که در سال ۶۲۵ پیش از میلاد به سلطنت رسید و تا سال ۵۸۵/۴ پیش از میلاد حکومت کرد. قلمروی مادها در دوران حکومت هووخشتره از مرزهای جغرافیایی قومی خود فراتر رفت و بسیار گسترش یافت و به بزرگ‌ترین امپراتوری زمان خود تبدیل شد. امپراتوری هووخشتره در مغرب تا رود هالیس (قزل‌ایرماق) و در مشرق تا آمودریا یا سیردریا گسترده شده بود. برخی از پژوهشگران نام وی را برگرفته از دو واژه پارسی باستان «هو» (خوب) و «خشثره» (شاه) دانسته‌اند که در کل به معنی «پادشاه خوب» است. دربارهٔ زندگی هووخشتره منابع اندکی موجود است، که شامل منابع آشوری و رویدادنامه‌های بابلی، منابع یونانی به‌ویژه تاریخ هرودوت و گزارش‌هایی پراکنده از منابع یهودی می‌شود.
هووخشتره، نخست سکاها را که پس از مرگ پدرش فرورتیش بر ماد سلطه یافته‌بودند، شکست داد. پس از آن برای مقابله با آشوریان، نیروی نظامی مجهزی تشکیل داد؛ زیرا سربازان طوایفی که به‌همراه سرکردگان خود در هنگام جنگ به اردو می‌پیوستند، هرگز از عهدهٔ یک سپاه منظم برنمی‌آمدند. به همین خاطر ابتدا ارتش ماد را تجدید سازمان و نوسازی کرد و به جای تقسیمات سابق عشیرتی، آن‌ها را بر حسب نوع سلاح تقسیم‌بندی کرد و این خود استعداد جنگی آن‌ها را بسیار بالا برد. هووخشتره سپس با دولت بابل متحد شد و با نیروی نظامی خود به سوی سرزمین آشور حرکت کرد. در سال ۶۱۴ پیش از میلاد از کوه‌های زاگرس گذشت و ضمن تسخیر آبادی‌های آشوری سر راه، شهر آشور، پایتخت باستانی دولت آشور را در محاصره گرفت. پس از سقوط شهر آشور، نبوپَلَّسَر (پادشاه بابل) در شهر آشور به دیدار هووخشتره آمد و در آنجا پیمان دوستی ماد و بابل تجدید شد. در سال ۶۱۲ پیش از میلاد هووخشتره و نبوپلسر توانستند با حمله به نینوا (پایتخت آشوریان) و فتح آن، به عمر امپراتوری آشور خاتمه دهند.
پس از فتوحات و پیروزی‌های فراوان، هووخشتره این‌بار متوجه غرب و لیدیه و شهرهای تجاری یونان باستان در آسیای صغیر شد. وی با آلیات شاه لیدیه جنگید و توانست سرزمین‌های بالای رود هالیس را تصرف کند. جنگ بین مادها و لیدی‌ها سرانجام در سال ۵۸۵ پیش از میلاد مسیح به‌دلیل خورشیدگرفتگی ناگهانی پایان یافت و هووخشتره هم در همان سال یا سال بعد از آن درگذشت و پس از وی، پسرش ایشتوویگو به پادشاهی رسید و ۳۵ سال سلطنت کرد. بنا بر گفتهٔ ایگور دیاکونوف، آرامگاه هووخشتره در نقش‌برجسته قزقاپان، مقبره‌ای صخره‌ای در استان سلیمانیه در کردستان عراق است.
منابع زندگانی هووخشتره

همچنین ببینید: منبع‌شناسی تاریخ ماد و هخامنشی
منابع مرتبط با زندگی هووخشتره شامل منابع آشوری و رویدادنامه‌های بابلی، منابع یونانی، به‌ویژه تاریخ هرودوت و گزارش‌هایی پراکنده از منابع یهودی است. مورخان یونانی گزارش‌هایی دربارهٔ مادها و هووخشتره داده‌اند، اما این گزارش‌ها غالباً اندک و آمیخته به افسانه‌اند. اطلاعاتی پراکنده از مورخینی چون هکاته وجود دارد که همین اطلاعات را مورخان بعدی نیز در آثارشان بازتاب داده‌اند. نخستین کسی که گزارشی جامع در مورد مادها ارائه کرد، هرودوت بود. در میان منابع کهن یونانی موجود که دربارهٔ هووخشتره سخن گفته‌اند، مهم‌ترین آن‌ها هرودوت و کتسیاس هستند که نوشته‌های هرودوت تاحدودی قابل اعتماد است و پژوهش‌های نوین باستان‌شناسی هم در پاره‌ای از موارد، گفته‌های او را تأیید می‌کنند؛ اما نوشته‌های کتسیاس جنبهٔ داستان‌سرایی و تفریح‌انگیز دارند و تقریباً در تمامی مواردی که هرودوت و کتسیاس دربارهٔ واقعهٔ یکسانی صحبت کرده‌اند، گفته‌های آنان بسیار با هم اختلاف دارند و در مواردی که بتوان این اختلاف‌ها را از روی منابع دیگر بررسی کرد، گفته‌های کتسیاس نادرست است.
منبع اصلی برای عملیات نظامی بابلی‌ها و مادها علیه آشوری‌ها، رویدادنامهٔ نبوپلسر (یا رویدادنامهٔ گاد) است که دورهٔ بین سال‌های ۶۱۶ تا ۶۰۹ پیش از میلاد را پوشش می‌دهد. به ویژه، سقوط آشور به دست ارتش‌های ماد و بابل در آن توصیف شده‌است. بر اساس این نوشته، در سال ۶۱۴ پیش از میلاد، مادها با فرمانروایی هووخشتره، استان آشوری آراپخا را تسخیر کردند و سپس به‌سوی نینوا گام برداشتند و شهر را محاصره کردند. آن‌ها موفق نشدند نینوا را تصرف کنند، ولی در پاییز همان سال آشور، پایتخت باستانی امپراتوری آشوریان، را محاصره و سپس به تصرف خود درآوردند. نبوپلسر، شاه بابل، و هووخشتره همدیگر را در آشور ملاقات کردند و پیمان اتحاد بستند (خط‌های ۲۴–۳۰). نوشته سپس در متنی که امروزه اندکی از آن باقی مانده‌است، به محاصرهٔ نینوا، پایتخت آشور، توسط ارتش‌های بابل و ماد می‌پردازد. پس از سه ماه، در سال ۶۱۲ پیش از میلاد، نینوا به تصرف درآمد و هووخشتره به خانه بازگشت (خط‌های ۳۸–۵۲). در این متن که حاوی گزارش تسخیر آشور و اتحاد هووخشتره با نبوپلسر است، از مادها به‌عنوان اولین متحد بابلی‌ها نام برده شده‌است؛ با این حال در جای دیگر از «سپاهیان ماد» نیز یاد شده‌است. به‌طور خاص، این رویدادنامه از هووخشتره با عنوان «شاهِ سپاهیانِ ماد» یاد می‌کند.
پیامبران یهودی، ناحوم و حبقوق، که تقریباً هم‌زمان بوده‌اند و در سدهٔ هفتم پیش از میلاد می‌زیستند، سقوط فوری دولت آشور را شرح می‌دهند. کتاب ناحوم سقوط نینوا را گزارش کرده‌است و کتاب حبقوق دربارهٔ تسخیر آشور توسط مادها سخن می‌گوید. احتمالاً پیش‌گویی‌های هر دو کتاب به زمانی که دولت آشور هنوز پابرجا بوده تعلق دارند، ولی آن‌ها در دوره‌ای بوده‌اند که سرانجام مصیبت‌بار دولت آشور، آشکار به نظر می‌رسید.
ریشه‌شناسی

نام هووخشتره در فارسی باستان به صورت هووَخْشَتَرَه () آمده‌است. در اکدی به شیوه‌های mÚ-ak-sa-tar, mUk-sa-tar و mÚ-ma-ku-iš-tar ثبت شده و در عیلامی به صورت‌های Ma-ki-iš-tur-ri و Ma-ak-iš-tar-ra (که در آن -m- به صورت -w- خوانده می‌شود) آمده‌است. این نام در زبان فریگی باستان به شکل Ksuwaksaros خوانده می‌شده‌است. ریشهٔ این واژه مبهم است. برخی هوخشتره را آمیزه ای از دو واژه پارسی باستان هو (خوب) و خشثره (شهریار) می‌دانند که در کل به معنی «پادشاه خوب» است. برخی نیز آن را برگرفته از فعل نیاایرانی *Haxš به معنی «نشانه‌گرفتن» می‌دانند و هووخشتره را «خوش‌نشانه»، یعنی کسی که می‌تواند خوب نشانه‌گیری کند، معنا کرده‌اند.
در سنگ‌نوشتهٔ بابلی نبوپلسر، در هنگام سقوط آشور به هووخشتره تحت نام «مو-ما-کیشتار شار اومان-مان-دا» اشاره شده‌است. احتمالاً در این سنگ‌نوشته هر جا از «شاه اومان-مان-دا» (لفظ قدیمی زبان اکدی برای نامیدن مردمان شمالی) یا «شاه ماد» نام برده‌شده، مقصود هووخشتره است. مترادف بودن این دو لقب توسط فرانسوا تورو-دانگن، در مورد نامه‌ای در مورد شرکت مادی‌ها در بابل هنگام محاصرهٔ کران (حرّان امروزه) کمی بعد از سقوط نینوا در سال ۶۱۲ پیش از میلاد، نشان داده‌شده‌است.
وضعیت ماد پیش از هووخشتره

مقالهٔ اصلی: ماد