stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
اوزگه گورل
آثار

سینما
| نام فیلم | کاراکتر | نقش | سال |
| --- | --- | --- | --- |
| ما معلم خود هستیم | کاردلن | نقش مکمل | ۲۰۱۴ |
| داستان‌های عشق طبیعی | دمت | نقش اصلی | ۲۰۱۷ |
| اولین بوسه | بهار | نقش اصلی | ۲۰۱۷ |
| لوله | گوکچه دمیر | نقش مکمل | ۲۰۱۸ |
| مادرم | نازلی | نقش اصلی | ۲۰۱۹ |
تلویزیون
| نام سریال | کاراکتر | نقش | سال |
| --- | --- | --- | --- |
| دخترم کجاست | زینب | نقش اصلی | ۲۰۱۱–۲۰۱۰ |
| و انسان فریب خورد | دریا | بازیگر مهمان | ۲۰۱۱ |
| خیابانی آرام | ملیسا | بازیگر مهمان | ۲۰۱۲ |
| جزرومد | آدا ساواشار | نقش مکمل | ۲۰۱۴ |
| فصل گیلاس | اویکو آجار | نقش اصلی | ۲۰۱۵–۲۰۱۴ |
| ستاره‌ها شاهد منن | هازیران | نقش اصلی | ۲۰۱۷ |
| ماه کامل | نازلی پینار | نقش اصلی | ۲۰۱۷ |
| زوج طلایی | نیلوفر جان | نقش اصلی | ۲۰۱۹–۲۰۱۸ |
| آقای اشتباه | ازگی اینال | نقش اصلی | ۲۰۲۰ |
خوانندگی

اوزگه در عرصه خوانندگی هم فعالیتی داشته است.
از جمله کارهای او که مورد پسند مردم قرار گرفت Affet (ببخش) بوده‌است.
جوایز

| نتیجه | نام فیلم یا سریال | توضیحات | جایزه | سال |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| برنده شد | فصل گیلاس | بهترین بازیگر زن سال | Yeditepe Üniversitesi 3. Dilek Ödülleri | ۲۰۱۵ |
| نامزد | فصل گیلاس | نامزد بهترین بازیگر زن | Seul Drama Ödülleri | ۲۰۱۵ |
| برنده شد | فصل گیلاس | بهترین بازیگر نقش اول زن | Future Fest Ödülleri | ۲۰۱۵ |
| برنده شد | فصل گیلاس | بهترین بازیگر زن کمدی سال | MGD 21. Altın Objektif Ödülleri | ۲۰۱۵ |
| نامزد | فصل گیلاس | بهترین بازیگر زن سریال تلویزیونی | 1. YBU Medya Ödülleri | ۲۰۱۶ |
| نامزد | ماه کامل | بهترین بازیگر زن کمدی رمانتیک | 45. Pantene Altın Kelebek Ödülleri | ۲۰۱۸ |
| برنده شد | دخترم کجاست | بهترین بازیگر نقش مکمل زن | 45. Pantene Altın Kelebek Ödülleri | ۲۰۱۹ |
بالون بچه ترامپ

| 0 | 1 |
| --- | --- |
هنرمند: مت بونر
تاریخ پایان: ژوئیه ۲۰۱۸ (۲۰۱۸-07)
مواد: پلاستیک قابل باد کردن
موضوع: دونالد ترامپ
ابعاد: ۶ m (۲۰ فوت)
بالون بچه ترامپ یا بالون ترامپ نوزاد (به انگلیسی: Donald Trump baby balloon) یک بالون نارنجی رنگ است که در جریان سفر ترامپ به بریتانیا و در اعتراض به سیاست‌های او ساخته شد. این بالون، ترامپ را با یک تلفن همراه در دست نشان می‌دهد.
سازندگان بالون در انگلیس می‌گویند که این بالن نماد مقاومت و پیام واضحی برای عدم خوشامدگویی به ترامپ است.
بالون ترامپ نوزاد در جریان سفر ترامپ به بریتانیا و اعتراضاتی که در میدان پارلمان پیش‌بینی شد صدهزار نفر در ان حضور یابند به پرواز درآمد.
نمونه دیگری از این بادکنک در آمریکا ساخته شده و در اعتراض به او به پرواز درآمد.
در خارج از بریتانیا > آمریکا

مهر ۱۳۹۷ بچه ترامپ در لس آنجلس به پرواز درآمد.
مصادف با سخنرانی ترامپ در روز استقلال آمریکا در سال ۲۰۱۹ برخی معترضان پرچم آمریکا را آتش زدند و «ترامپ نوزاد» هم مقابل کاخ سفید به پرواز درآمد.
در خارج از بریتانیا > فرانسه

در پاریس هم معترضان این بالون را به پرواز دراوردند.
در خارج از بریتانیا > ایرلند

در خرداد ۱۳۹۸ همزمان با سفر ترامپ به ایرلند بالون بچه ترامپ در این کشور به پرواز درآمد.
در خارج از بریتانیا > آرژانتین

همزمان با سفر ترامپ و اجلاس گروه ۲۰، بچه ترامپ بر فراز کاخ کنگره ملی آرژانتین هم به پرواز درآمد.
خانات تالش

خانات تالش که با نام خانات لنکران نیز شناخته می‌شود، خان‌نشینی در منطقه کنونی جنوب شرقی جمهوری آذربایجان و نواحی غرب استان گیلان و بخشی از استان اردببل در ایران امروزی بود که از دوران امپراتوری صفوی تا سال ۱۸۲۸ بر تالش حکم می‌راند که قسمت بزرگی از آن در نتیجه جنگ‌های ایران و روسیه برپایه پیمان ترکمنچای از ایران جدا شد.
‌این خانات در سال ۱۷۴۷ میلادی توسط سادات  تالش زبان بنیان گذاشته شد که
اولین خان این خانات میرجمال الدین خان از یاران نزدیک نادرشاه و آخرین آن‌ها میرحسن خان بود.
پایتخت این خان‌نشین، شهر لنکران و مردم این خانات را تالش‌ها تشکیل می‌دادند.
حاکمان > میر جمال‌الدین خان

نخستین حکمران تالش میرجمال‌الدین بیگ، از سادات لنکران بود که نسب خود را به زید بن علی می‌رساند. پدر میرزابیگ، میرعباس‌خان، از سادات ضیابری بود که در عصر شاه عباس دوم صفوی از گیلان به خلخال کوچ کرد و سپس در راه شروان بود که به روستای خرختان در ناحیه الوف لنکران رسید و به فرمان شاه، خلیفه صوفیان آن منطقه شده بود. میرجمال‌الدین در جنگ با لزگی‌ها در داغستان (۱۱۵۳–۱۱۵۴) همراه نادرشاه بود. نادر او را به سبب تیره بودن چهره‌اش قراخان لقب داده بود. نادر پس از سرکوب مردم تالش که به علت به علت فشارهای مالیاتی قیام کرده بودند، میر جمال‌الدین تالش را به حکومت آن منطقه گماشت. بعدها قره‌بیگ‌خان ضمن اطاعت از جانشینان نادر و حتی کریم خان زند، توانست بر مدعیان محلی فائق‌آید و حکومت خود را در آن ناحیه تثبیت کند. میر جمال‌الدین خان پس از قتل نادرشاه و در هنگامه جنگ‌های مدعیان سلطنت ایران، بر قلمرو خود افزود و بخش بزرگی از سرزمین تالش را تصرف کرد. جانشینان کریم خان زند نتوانستند حضور خود را در تالش حفظ کنند و این سرزمین در دوره آنان با تاخت و تاز مدعیان غیرتالش مواجه بود که بر سر کسب قدرت با یکدیگر در ستیز بودند. قراخان برای رویارویی با این مدعیان به روسیه تزاری متوسل شد.
حاکمان > میر مصطفی خان

مقالهٔ اصلی: میر مصطفی خان تالشی
پس از درگذشت قراخان در ۱۲۰۱، فرزند بزرگش، میرمصطفی‌خان، حاکم تالش شد. نخستین سال‌های حکومت میرمصطفی‌خان مصادف با به قدرت رسیدن آقامحمدخان قاجار بود. میرمصطفی‌خان که یارای مقابله با آقامحمدخان را نداشت، کوشید تا حمایت حاکمان قفقاز را جلب کند. به این منظور، هیئتی را نزد اراکلی، پادشاه گرجستان فرستاد و در جلسه‌ای که هیئتی نیز از سوی محمدخان، حاکم ایروان در آن حضور داشت، سه طرف توافق کردند که ضمن جلب حمایت روسیه، در مقابل آقامحمدخان قاجار متحد شوند.
میرمصطفی خان یکپارچگی و استقلال تالش را در سر می‌پروراند و استراتژی خود را به گونه‌ای انتخاب کرده بود که به این هدف برسد. برای این منظور هرگونه اتحاد استراتژیک سیاسی و نظامی با محورهای قدرت آن زمان را در برنامه خود داشت. زمانی که حکومت مرکزی قاجار قصد تصرف تالش را داشت میرمصطفی خان از نیروهای روسیه برای مقابله با این حملات کمک می‌گرفت و زمانی هم که نیروهای روسیه به سمت سرزمین تالش حمله می‌کردند، با نیروهای حکومت متحد می‌شد؛ ولی هدف اصلی او محکم کردن پایه‌های سیاسی تالش برای استقلال بود.
آقامحمدخان که در صدد سرکوب قیام‌های اقوام در گوشه و کنار کشور بود، با ارسال نامه‌هایی به خانات نواحی مختلف قفقاز و تالش از آن‌ها خواست که از حکومت مرکزی تبعیت کنند. میرمصطفی‌خان به پشت‌گرمی روسیه پاسخ منفی به نامه آقامحمدخان داد و در ۱۲۰۹ به هنگامی که آقامحمدخان قصد تصرف گرجستان را داشت، ضد نیروهای قاجار وارد عمل شد. آقامحمدخان نیز نیروهایی را به تالش گسیل داشت و لنکران مرکز حکومت میرمصطفی‌خان را به تصرف درآورد. میرمصطفی‌خان به کوه‌های اطراف روانه شد و پس از آنکه نیروهای آقامحمدخان، لنکران را ترک کردند، به آنجا بازگشت و کوشید تا بیش از پیش قدرت و نیروهای خود را تقویت کند.
میرمصطفی در ۱۲۱۲ پس از آگاهی از خبر قتل آقامحمدخان، همراه آقاعلی شفتی، حاکم موروثی شفت، به نیروهای مستقر در گیلان حمله برد و رشت را تصرف کرد، اما اقامت او در رشت دیری نپایید و پیش از رسیدن سپاهیان فتحعلی‌شاه به گیلان، به تالش بازگشت.
میرمصطفی‌خان در آغاز سلطنت الکساندر اول، نماینده‌ای به دربار روسیه فرستاد و حمایت آنان را درخواست کرد. دولت روسیه که آماده پذیرش چنین درخواستی بود، قوایی به تالش فرستاد و میرمصطفی‌خان نیز آنان را در قلعه کهنه آستارا و قریه گرمی اوجارود و شهر لنکران جای داد.
در دوره سلطنت فتحعلی‌شاه قاجار و با آغاز دوره نخست جنگ‌های ایران و روسیه، عباس میرزا و قائم‌مقام فراهانی کوشیدند با گفتگو میرمصطفی‌خان را از نزدیکی به روسیه بازدارند. در این زمان میرمصطفی‌خان گاهی به سمت ایران و گاهی به سمت روسیه تمایل پیدا می‌کرد، اما سرانجام تحت شرایط حاکم بر آن زمان و نتیجه بخش نبودن مذاکرات با نمایندگان حکومت، هیئتی از جانب خود برای پذیرش تحت‌الحمایگی به دربار روسیه گسیل داشت.
میرمصطفی خان در روز ۱۶ مرداد ۱۱۹۳ خورشیدی درگذشت و پس از او پسر ارشدش به نام میر حسن، به جای او نشست.
حاکمان > میر حسن خان

مقالهٔ اصلی: میر حسن خان
میر حسن خان تالشی ملقب به اسبق‌المجاهدین آخرین حاکم مستقل تالش بود که پس از پدرش، میر مصطفی خان، به قدرت رسید.
پس از مرگ مرگ میر مصطفی خان در روز یک‌شنبه ۷ اوت ۱۸۱۴ میلادی (۱۶ مرداد ۱۱۹۳ خورشیدی)، روس‌ها به ناچار حکومت پسر ارشد وی، میر حسن خان را به رسمیت شناختند، اما میر حسن خان برخلاف روش پدر، با اهداف توسعه‌طلبانه روس‌ها به مخالفت برخاست. در دوره دوم جنگ‌های ایران و روسیه
با شکست نیروهای ایران در نقاط مرزی و تصرف تبریز و برخی از شهرهای ایران، مقام‌های ایرانی به پای میز مذاکره کشیده شدند و عباس میرزا در پی پافشاری پاسکویچ، فرمانده لشکریان روس، ضمن انعقاد پیمان ترکمانچای در تاریخ ۲۲ فوریه ۱۸۲۸ میلادی (۲ اسفند ۱۲۰۶ خورشیدی)، تالش شمالی را به روسیه واگذار کرد. عباس میرزا از میر حسن خان درخواست کرد تالش شمالی را به روسیه تحویل دهد و در عوض حکومت شهر اردبیل همراه با ولایت کرگانرود و اسالم و ویلکیج را دریافت کند اما میر حسن خان با رد خواسته عباس میرزا، حاضر به تخلیه تالش شمالی نشد.
سرانجام پس از کش و قوس فراوان و چند درگیری و نیز وارد شدن تلفات سنگین به نیروهای میر حسن خان در اثر هجوم نیروهای روسی، نیروهای میر حسن خان در ژوئیه ۱۸۲۸ میلادی (تیر ۱۲۰۷ خورشیدی) از تالش شمالی خارج شدند.

با وقوع قتل الکساندر گریبایدوف در روز چهارشنبه ۱۱ فوریه ۱۸۲۹ میلادی (۲۲ بهمن ۱۲۰۷ خورشیدی) و انتشار خبر آن، میر حسن خان، فرصت را مناسب یافته و با حضور در تالش شمالی، کوشید تا منطقه را از سلطه روس‌ها خارج کند، اما دستگیر شد و به بالا خان (حاکم کرگانرود) و سپس جهانگیر میرزا (حاکم اردبیل) تحویل داده شده و به دستور عباس میرزا در قلعه نمین زندانی شد. او پس از تحمل چند ماه حبس، دوباره به تالش شمالی فرار کرد و چندین بار برای تصرف منطقه کوشید که با حمله سپاهیان روس، سربازان شیروانی و مزدوران تالشی، به تالش جنوبی وارد شد و سپس به انزلی گریخت و از آنجا به مازندران نزد پسر فتحعلی شاه رفت.

میر حسن خان در روز در روز پنج‌شنبه ۲۱ تیر ۱۲۱۱ خورشیدی در زندان و بر اثر بیماری استسقاء درگذشت.

با مرگ میر حسن خان، حکومت تنها بخشی از تالش جنوبی که با نام الوف آستارا شناخته می‌شد به میر کاظم خان (پسر او و داماد نایب‌السلطنه عباس میرزا) رسید. دودمان خانات تالش از نسل میر حسن خان، حدود ۱۰۰ سال، حکومت الوف آستارا را در اختیار داشتند تا این که انجام برخی اصلاحات ارضی در زمان رضاشاه، موجب از بین رفتن شیوه حکومتی ملوک الطوایفی شده و در پی آن، فرمانداری‌ها، در شهرستان‌ها تأسیس شد.
زبان

زبان اداری و رسمی خانات فارسی بود. مردم منطقه به زبان تالشی تکلم می‌کردند همچنین زبان تالشی زبان و ادبیات مادری درباریان و خاندان خان بود.
.
پیوند به پیرون

حکومت لنکران - ماهنامه تالش- سال اول- شماره دوازدهم-فروردین
خانات تالش در دانشنامه جهان اسلام
Генеалогия Талышинский - Талышхановых بایگانی‌شده  در ۲۰۰۵-۰۵-۲۵ توسط Archive.today
| ن ب وخانات قفقاز | ن ب وخانات قفقاز |
| --- | --- |
خانات باکو  ·  خانات ایروان  ·  خانات گنجه  ·  خانات قره‌باغ  ·  خانات نخجوان  ·  خانات قبه  ·  خانات شکی  ·  خانات شیروان  ·  خانات تالش  ·  خانات آوار  ·  خانات غازی‌قمق · خانات دربند · سلطان‌نشین الیسو: خانات باکو  ·  خانات ایروان  ·  خانات گنجه  ·  خانات قره‌باغ  ·  خانات نخجوان  ·  خانات قبه  ·  خانات شکی  ·  خانات شیروان  ·  خانات تالش  ·  خانات آوار  ·  خانات غازی‌قمق · خانات دربند · سلطان‌نشین الیسو
| ن ب وتالش | ن ب وتالش |
| --- | --- |
منطقه تالش: تالش گشتاسبی :آستارا •  جلیل‌آباد •  لریک •  لنکران •  ماساللی •  یاردیملی  تالش ایران: آستارا •  طوالش •  رضوانشهر •  ماسال •  صومعه‌سرا •  فومن •  شفت
زبان و فرهنگ مردم:  تالشی‌ها  تالشی آذری  روسی  گیلکی  فارسی  کردی (کرمانجی) 
تاریخ:  پایتاکاران  اسپهبدان گیلان  تالش صفوی  استان مغان  خانات تالش  یورش به لنکران  پیمان گلستان  پیمان ترکمنچای  حکومت مغان  خیزش لنکران  نبرد لنکران  جمهوری شوروی مغان  جمهوری خودگردان تالش-مغان 
دیدنی‌ها:  کوه‌های تالش  مریان  سووتون  اسبومار  لاتون  گیسوم  لوندویل  سیاهداران  ویسادار  ماسوله  قلعه رودخان  اولسبلانکاه  ارده  دژ سلسال  سراگاه  نوئه‌دی  شاهمیلرزان  پارک ملی هیرکان  دریاچه نئور 
شهرها: تالش گشتاسبی :آستارا • لریک • لنکران • ماساللی • یاردیملی • جلیل‌آباد • ارچوان • ارکیوان • برادیگاه • تنگه‌رود • کج‌آبه • محمودآباد •  پنسر •  لیمان  تالش: آستارا • لوندویل • ویزنه • چوبر • حویق • خطبه سرا • لیسار • جوکندان • هشتپر • اسالم • پره‌سر • رضوانشهر • پونل • ماسال • شاندرمن • صومعه‌سرا • فومن • شفت • احمدسرگوراب • ماکلوان
افراد:  اهالی تالش  فهرست تالشان  تالش‌تباران اهل ایران  تالش‌تباران اهل جمهوری آذربایجان 
 درگاه:تالش:  درگاه:تالش
| ن ب ودودمان خانات تالش | ن ب ودودمان خانات تالش | ن ب ودودمان خانات تالش |
| --- | --- | --- |
| خـان تالش | میر جمال‌الدین خان (قره‌خان)  •  میر مصطفی خان  •  میر حسن خان |  |
| حاکم الوف آستارا | میر کاظم خان  •  میر سلطان احمدخان سیف‌الملک  •  میر لطفعلی‌خان  •  میر زین‌العابدین‌خان سرهنگ  •  میر اسداللّه‌خان صارم‌السلطنه  •  میر لطفعلی‌خان (مرتبه دوم)  •  مير سليمان‌خان صارم‌السلطنه  •  میر لطفعلی‌خان (مرتبه سوم)  •  مير سليمان‌خان صارم‌السلطنه (مرتبه دوم)  •  مير صادق‌خان صارم‌السلطنه  •  میرداوودخان اميرالممالك |  |
ردهٔ تاریخ تالش  •  ردهٔ تاریخ آستارا  •  ردهٔ خانات قفقاز جنوبی: ردهٔ تاریخ تالش  •  ردهٔ تاریخ آستارا  •  ردهٔ خانات قفقاز جنوبی
رودلف هوس

با رودلف هس اشتباه نشود.
| رودلف هوس | رودلف هوس |
| --- | --- |
رودلف هوس در دادگاه نورنبرگ: رودلف هوس در دادگاه نورنبرگ
زادهٔ: ۲۵ نوامبر ۱۹۰۱ بادن بادن، آلمان
درگذشت: ۱۶ آوریل ۱۹۴۷ (۴۵ سال) اردوگاه آشویتس، لهستان ۵۰°۰۱′۴۰″شمالی ۱۹°۱۲′۲۳″شرقی﻿ / ﻿۵۰٫۰۲۷۶۸۳°شمالی ۱۹٫۲۰۶۲۶۷°شرقی﻿ / 50.027683; 19.206267﻿ (Site of Rudolf Höss execution on 1۶ آوریل ۱۹۴۷)
علت مرگ: به دار آویختن
ملیت: آلمانی
دیگر نام‌ها: 
پیشه:  افسر اس‌اس
شناخته‌شده برای: فرمانده اردوگاه آشویتس ۴ مه ۱۹۴۰ – ۱ دسامبر ۱۹۴۳ ۸ مه ۱۹۴۴ – ۱۸ ژانویه ۱۹۴۵
حزب سیاسی: حزب ملی سوسیالیست کارگران آلمان
همسر: هدویگ هنزل
فرزندان: ۵ (۲ پسر، ۳ دختر)
والدین: فرانس کساور هوس و لینا هوس
رودُلف فرانتس فردیناند هُوس (به آلمانی: Rudolf Franz Ferdinand Höß)
(۲۵ نوامبر ۱۹۰۰ – ۱۶ آوریل ۱۹۴۷) افسر نظامی و جنایت‌کار جنگی اهل آلمان نازی بود که از ۴ مه ۱۹۴۰ تا نوامبر ۱۹۴۳ فرمانده اردوگاه آشویتس بوده‌است.
زندگی

رودلف هُوس سال ۱۹۰۰ در شهر بادن-بادن آلمان در خانواده‌ای کاتولیک به دنیا آمد، اما بعدها رسماً از این مذهب ابراز انزجار کرد. او فرزند بزرگ خانواده بود و دو خواهر داشت. بر مبنای نوشته خودش، او تا زمان ورود به مدرسه ابتدایی کودکی گوشه‌گیر بود و هیچ همبازی نداشت. پدر او، که سابقاً به عنوان افسر ارتش آلمان در آفریقا خدمت کرده بود، مغازه چای و قهوه فروشی داشت. پدر فرزندش را تحت تربیت متعصبانه مذهبی و قواعد خشک نظامی بزرگ کرد، با این امید که او را در آینده به مدرسه کشیشی بفرستد. در نتیجه، از سالهای اولیه زندگی، اعتقاد به «وظیفه» مبنای فکری هُوس قرار گرفت. در آغاز دهه دوم زندگی، به علت اینکه گمان می‌برد کشیش مدرسه مفاد یکی از اعترافاتش را نزد پدر او افشا کرده، هوس از مذهب دلزده شد. اندکی بعد پدر مرد و پسر به زندگی نظامی گرایش پیدا کرد. در آغاز جنگ اول جهانی هُوس مدتی کوتاه در بیمارستان نظامی کار کرد و آنگاه، در سنّ ۱۴ سالگی، به تیپ ۲۱ ارتش آلمان، تیپی که سابقاً پدر بزرگ و پدرش در آن خدمت کرده بودند، پیوست. در پانزده سالگی، همراه با ارتش ششم عثمانی در بغداد، کوت المرا و فلسطین جنگید. او به درجه گروهبانی رسید، و پس از سه بار زخمی شدن و ابتلا به مالاریا مدال گالیپو امپراطوری عثمانی، مدال آهنی درجه ۲ و درجه ۳، و نشان‌های دیگر را دریافت کرد. بعد از تسلیم آلمان، هوس دبیرستان را تمام کرد و آنگه به گروه‌های شبه نظامی ملی‌گرا پیوسته و در عملیات چریکی علیه لهستانی‌ها و اشغال گران فرانسوی شرکت‌کرد.
هوس در سال ۱۹۲۲ رسماً از مذهب کاتولیک اعلام انزجار کرده و، بعد از شنیدن یکی از خطابه‌های هیتلر در مونیخ، به حزب نازی پیوست (شماره عضویت ۳۲۴۰). یک سال بعد، او و یارانش به خواسته مارتین بورمان—که بعدها منشی هیتلر شد—کمونیستی به نام والتر کادو را، به بهانه آنکه یکی از شبهه نظامیان عضو نازی را به فرانسوی‌ها لو داده بود، با ضربات تخماق به قتل رساندند. در سال ۱۹۲۳، بعد از آنکه یکی از قاتلین جریان قتل را در روز نامه‌ای محلی افشا کرد، هوس دستگیرشده و به عنوان سرکرده گروه محاکمه شد. او مقصر شناخته شده و به ده سال زندان محکوم شد. در سال ۱۹۲۸، هوس متعاقب یک عفو عمومی از زندان آزاد شد. او به جنبش ملی گرایانه برگشت-به-مزرعه پیوست. در ۱۷ اوت ۱۹۲۹، هوس با هدویگ هنسل (۱۹۰۸–۱۹۸۹) ازدواج کرد. آن‌ها صاحب دو پسر و سه دختر شدند، که بین سالهای ۱۹۳۰ تا ۱۹۴۳ به دنیا آمدند.
زندگی شغلی > پیوستن به اس‌اس

سال ۱۹۳۴ هاینریش هیملر، که چهار سال پیش از آن با هوس ملاقات کرده بود، از او برای پیوستن به اس‌اس دعوت کرد و هوس پذیرفت. پس از آن هوس مرید هاینریش هیملر شد. در همان سال نخست هوس به «یگان جوخه مرگ» منتقل شد و در ماه دسامبر به اردوگاه کار اجباری داخائو مأموریت یافت، جایی که تئودور ایک رئیسش بود. هوس به علت لیاقت در انجام وظایفش مورد تشویق قرار گرفت و بعد از چهار سال کار به مقام مدیر اموال زندانیان رسید. در سال ۱۹۳۸ هوس به درجه هاوپت‌اشتورم‌فورر ترفیع گرفت و در اردوگاه مرگ زاخسنهاوزن آجودان هرمان بارانووسکی شد.
زندگی شغلی > فرماندهی آشویتس

در ماه مه۱۹۴۰، هوس فرمانده اردوگاه آشویتس شد. اردوگاه که در اطراف یک پادگان لهستانی قدیمی ساخته شده بود، در مدت فرماندهی ۳٫۵ ساله هوس به یک مجموعه عظیم گسترش یافت. زندانیان اولیه آشویتس روستائیان و روشنفکران لهستانی، و اسرای جنگی روس بودند. در اوج کار، آشویتس سه مقر عظیم و تعدادی زیاد اردوگاه‌های اقماری را شامل می‌شد که در یک محدوده ۸۰۰۰ هکتاری، خالی شده از سکنه، بنا شده بودند. اردوگاه آشویتس۱ مرکز اداری مجموعه بود، آشویتس۲ به قتل و سوزاندن اجساد اختصاص داشت، و آشویتس۳ محل کار اجباری برای صنایع آلمان بود. بنا به اقاریر هوس، او در ژوئن ۱۹۴۱ برای ملاقات با هینریش هیملر به برلین فرا خوانده شد. هینریش هیملر به هوس گفت که هیتلر فرمان ریشه کنی جهودهای لهستانی را صادر کرده‌است. هینریش هیملر آشویتس را به‌علت سهولت دسترسی به راه‌آهن و قابلیت استتار برای این هدف انتخاب کرده بود. هینریش هیملر گفت که قرار شده هوس تمام دستورهای اجرایی را از آدولف آیشمن دریافت کند. هینریش هیملر، به‌علاوه، پروژه را «یکی از اسرار نظام» توصیف کرد، به این معنی که هوس تا حد جان خود باید آن را از همه، از جمله زنش، مخفی نگاه‌می‌داشت.
بعد از بازدید اردوگاه تربلینکا (Treblinka) و مطالعه روش‌های کشتار آدمها در آنجا، هوس در تاریخ ۳ سپتامبر ۱۹۴۱ شروع به مطالعه و بهبود روش‌های کشتار وسیع کرد تا بتواند آشویتس را به عنوان موثرترین ابزار «راه حل نهایی» درآورد. بر مبنای گفته‌های هوس، در شرایط کارکرد استاندارد، روزانه ۲ تا ۳ قطار حامل ۲۰۰۰ زندانی وارد آنجا می‌شد. زندانیان در اردوگاه بیرکناو تخلیه می‌شدند، آنهایی که قادر به کار بودند به پادگان بیرکناو برده می‌شدند، و بقیه مستقیماً به اتاق گاز. در آغاز کار تانکرهای کوچک گاز در داخل جنگل، دور از انظار، بودند. بعدها چهار اتاق گاز و یک اتاق جسد سوزی در بیرکناو احداث شد تا بازده و نرخ کشتار را افزایش دهند. اتاق‌های گاز در تربلینکا، در آن واحد، قادر به کشتن ۲۰۰۰ انسان بودند. یکی از ابداعات هوس آن بود که قربانیان را گول‌می‌زدند که فکر کنند فقط برای استحمام وارد اتاق گاز می‌شوند. بر مبنای اعترافات آیشمن، هوس در اوایل کار از فیلترهای پنبه‌ای آغشته به اسید سولفوریک برای کشتن استفاده می‌کرد. بعدها، اما، او گاز سیانور تولید شده از حشره کش زیکلون ب (Zyklon B) را به کار گرفت، که قربانیان را در ۳ تا ۱۵ دقیقه می‌کشت. هوس گفته‌است که هینریش هیملر در سال ۱۹۴۲ اردوگاه را بازدید کرده و عملیات کشتار را از آغاز تا پایان تماشا کرد. هوس اضافه کرده‌است که اهالی محل از طریق بوی چندش‌آور ناشی از کوره‌های آدم سوزی در جریان کشتار قرار گرفته‌بودند.
زندگی شغلی > بعد از آشویتس

در ۱۰ نوامبر ۱۹۴۳، هوس مقام خود را با آرتور لیبهنشل (Arthur Liebehenschel) تعویض کرده به سمت مدیر کل (Amtsgruppe D)، و قائم مقام بازرسی اردوگاه‌ها رسید. در ۸ می ۱۹۴۴ به آشویتس برگشت تا عملیات معروف به "Aktion Höss" را اجرا کند، که در نتیجه آن در یک مدت ۵۶ روزه ۴۳۰۰۰۰ جهود مجاری کشته شدند. بخشی از جنایات این عملیت در کتابی توسط میکلوش نیسزلی (Miklós Nyiszli) توصیف شده‌است.
اقرار نامه

در نخستین دادگاهی که در شهر نورنبرگ آلمان برای محاکمه نازی‌ها تشکیل شد، هوس در اقرار نامه خود می‌نویسد:
من تا اول ماه دسامبر ۱۹۴۳ فرمانده اردوگاه آشویتس بودم - اردوگاهی که قریب به ۲٬۵ میلیون نفر در آن از طریق گازهای سمی و کوره‌های آدم سوزی اعدام شدند - ۵۰۰ هزار نفر دیگر هم از گرسنگی و بیماری مردند که کّل تعداد کشته شدگان آن اردوگاه را به ۳٬۰۰۰٬۰۰۰ نفر می‌رساند. این رقم تنها ۷۰ تا ۸۰٪ افرادی بود که به آشویتس فرستاده شدند. مابقی را در قالب برده‌ها و نیروی کار رایگان، در صنایع اردوگاه بکار گرفتیم. در میان اعدام شدگان، ۲۰ هزار اسیر جنگی شوروی هم بودند که پس از بازجویی‌های گشتاپو، توسط کامیون‌های ارتش آلمان نازی به من تحویل داده شدند. سایر قربانیان، شامل ۱۰۰ هزار یهودی دیگر بودند که از آلمان، هلند، فرانسه بلژیک، لهستان، مجارستان، چکسلواکی، یونان و دیگر کشورها به قتل رسیدند. تنها در تابستان ۱۹۴۴، ما ۴۰۰ هزار یهودی مجار را در آشویتس اعدام کردیم…
مرگ

در آخرین روزهای جنگ، هیملر به هوس توصیه کرد که با تعویض یونیفورم خود را به عنوان عضو نیروی دریایی جا بزند. او توانست حدود یک سال با نام مستعار به زندگی مخفیانه ادامه دهد. هنگامی که نیروهای انگلیسی او را دستگیر کردند، هوس خود را کشاورزی به نام فرانز لانگ معرفی کرد. در واقع، همسرش از ترس آنکه پسرش به شوروی فرستاده شده و شکنجه شود، جای هوس را لو داده بود. در ۱۵ آوریل ۱۹۴۶، هوس در مقابل دادگاه بین‌المللی نظامی در نورنبرگ حاضر شده جزئیات جنایات خود را توضیح داد. در تاریخ ۲۵ می ۱۹۴۶ او به دادگاه عالی لهستان تحویل داده شد. در طی محاکمه، هنگامی که او را به قتل ۳٫۵ میلیون نفر متهم کردند، هوس واکنش نشان داد، «نه. تنها ۲٫۵ میلیون نفر؛ بقیه از بیماری و گرسنگی مردند.»
در ۲ آوریل ۱۹۴۷، هوس به اعدام محکوم شد. حکم او در ۱۶ آوریل، در مجاورت کوره آدم سوزی اردوگاه سابق آشویتس اجرا شد.
در مدتی که هوس در انتظار اجرای حکم اعدام بود، خاطرات خود را نوشت. این نوشته‌ها در سال ۱۹۵۸ با عنوان «دلال مرگ» چاپ شد.
رودلف هس در پای چوبه دار
رودلف هوس در دادگاه نورنبرگ
رودلف هوس (راست) در کنار هاینریش هیملر (چپ)
رودلف هوس در محاصره سربازان آمریکایی پس از دستگیری
رودلف هوس (راست-جلو) در کنار همقطاران خود
رودلف هوس در لباس زندانی
پیرچشمی

پیر چشمی (به انگلیسی: Presbyopia) دوربینی و اختلال دید بر اثر بالا رفتن سن است که در آن با از دست رفتن تدریجی خاصیت ارتجاعی عدسی چشم، قدرت تطابق کم خواهد شد.
بخشی از روند طبیعی افزایش سن می‌باشد و در هنگامی که عدسی چشم قابلیت انعطاف خود را به تدریج از دست می‌دهد، اتفاق می‌افتد. معمولاً این حالت در حدود سن ۴۵–۴۰ سالگی شروع می‌شود. در نتیجه افراد با دید طبیعی (بدون ضعف چشم) احتیاج به عینک مطالعه پیدا می‌کنند و افراد نزدیک‌بین یا دوربین احتیاج به دو عینک یکی برای دور و یکی برای نزدیک یا عینک دو دید پیدا می‌کنند. یک مزیت نزدیک‌بینی کمتر از ۳ دیوپتر این است که این افراد بعد از شروع پیرچشمی می‌توانند عینک دور خود را بردارند و قادر به خواندن بدون عینک باشند. بعد از انجام لیزر برای اصلاح نزدیک‌بینی، این توانایی از دست خواهد رفت زیرا این افراد همانند سایر افراد طبیعی نیاز به عینک مطالعه خواهند داشت. اما افراد با نزدیک‌بینی متوسط و شدید پس از شروع پیرچشمی علاوه بر عینک دور نیاز به عینک مطالعه هم خواهند داشت و در واقع مزیتی نسبت به افراد طبیعی ندارند. لیزر تأثیری بر روی قدرت متمرکزکننده عدسی چشم نداشته و بنابراین نمی‌تواند پیرچشمی را درمان کند.
درمان پیرچشمی با تکنیک کمرا Kamra

پیشرفت فناوری، هم در بخش لیزرهای چشم پزشکی و هم در تولید بیومتریال‌های دقیق و کاملاً سازگار با بدن، به همراه نیاز مبرم به ارائهٔ روش درمانی کامل تر در پیرچشمی، به تولد تکنیک و محصولی به نام کمرا انجامید.
کمرا یک درون‌کاشت (inlay) مؤثر و ایمن است که کمتر از یک دهه پیش به عرصه چشم پزشکی وارد شد و پس از نتایج مثبت و سربلند بیرون آمدن از آزمون‌های مختلف، هم‌اکنون در اتحادیه اروپا شمالی (CE) و شرق آسیا و برخی کشورهای آمریکای وارد مراحل درمانی شده.
بتازگی محققان دانشگاه لیدز انگلیس روشی را کشف کردند که افراد مبتلا به پیرچشمی را از عینک بی‌نیاز می‌کند. در این روش، از مواد استفاده شده در صفحه نمایش‌های کریستال مایع (LCD) استفاده می‌شود. با استفاده از این مواد، عدسی‌های مصنوعی تولید می‌شود که با حرکت ماهیچه‌های اطراف عدسی طبیعی چشم، به‌طور خودکار متمرکز می‌شوند و مشکلات مربوط به عدسی مانند پیرچشمی و آب مروارید را حل می‌کنند.
عباس فروتن

| عباس فروتن | عباس فروتن |
| --- | --- |
نماینده بیست و دوم، بیست و سوممجلس شورای ملی: نماینده بیست و دوم، بیست و سوممجلس شورای ملی
حوزه انتخاباتی: تهران
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
ملیت: ایرانی
پیشه: سیاستمدار
عباس فروتن سیاست‌مدار ایرانی بود، که در دوره‌های   بیست و دوم  و   بیست و سوم  بعنوان نماینده تهران در مجلس شورای ملی حضور داشت.