stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کارزار ریاست‌جمهوری ۲۰۲۴ کامالا هریس
پلتفرم > سیاست‌های داخلی > تغییرات اقلیمی و انرژی

هریس مدافع عدالت زیست‌محیطی برای رسیدگی به تأثیر تغییرات آب و هوایی بر مناطق کم درآمد و به ویژه رنگین پوستان است. در دوران ریاست‌جمهوری جو بایدن، او از تصویب قانون مرتبط با تغییرات آب و هوایی حمایت کرد. او به تصویب قانون کاهش تورم کمک کرد، قانونی که بزرگ‌ترین سرمایه‌گذاری برای رسیدگی به تغییرات آب و هوا و انرژی پاک در تاریخ ایالات متحده است و ایالات متحده را در مسیر رسیدن به هدف کاهش ۵۰ درصدی انتشار گازهای گلخانه‌ای تا سال ۲۰۳۰ قرار می‌دهد. کارزار انتخاباتی هریس اعلام کرده است که او از ممنوعیت کامل استخراج نفت و گاز حمایت نمی‌کند.
پلتفرم > سیاست خارجی > جنگ اسرائیل و حماس

ذکر شده که هریس در قبال اسرائیل مواضع سخت تری نسبت به بایدن دارد. او از حمله اسرائیل به حماس پس از حمله آن به اسرائیل حمایت کرد، اما در طول جنگ به دلیل بحران انسانی غزه آن را مورد انتقاد قرار داد. همچنین مشخص شده است که او بیشتر متحد دموکرات‌های ترقی‌خواهی است که مخالف اسرائیل هستند. در دولت بایدن، او خواستار آتش‌بس شد و برای کمک‌های بشردوستانه بیشتر فشار آورد. گزارش‌ها حاکی از آن است که او بیشتر از بایدن با فلسطینی‌ها همدردی می‌کند، هرچند که این بحث وجود دارد که آیا او فوراً سیاست را تغییر می‌دهد یا خیر.
پلتفرم > سیاست خارجی > ناتو و اوکراین

انتظار می‌رود کامالا هریس به‌طور کلی از سیاست خارجی دولت جو بایدن در مورد ناتو و اوکراین پیروی کند و از اوکراین در تهاجم روسیه به اوکراین حمایت می‌کند.
ملاقات کامالا هریس با رئیس‌جمهور اوکراین ولودیمیر زلنسکی
سود اویاسیون کاراوله

| سود اویاسیون کاراوله | سود اویاسیون کاراوله |
| --- | --- |
Sud SE-210 Caravelle 10B3 Super B of فن‌ایر at فرودگاه بازل-مولوز-فرایبورگ اروپا in April 1976: Sud SE-210 Caravelle 10B3 Super B of فن‌ایر at فرودگاه بازل-مولوز-فرایبورگ اروپا in April 1976
کاربری: هواپیمای باریک پیکر jet airliner
کشور سازنده: فرانسه
تولیدکننده: سود-اویاسیون
نخستین پرواز: ۲۷ مه ۱۹۵۵
معرفی‌شده در: 1959 with هواپیمایی اسکاندیناوی
بازنشستگی: ۲۰۰۴
وضعیت: Retired
کاربر اصلی: ایر فرانس
ساخته‌شده: ۱۹۵۸–۱۹۷۲
تعداد ساخته‌شده: ۲۸۲
سود اویاسیون کاراوله (به انگلیسی: Sud Aviation Caravelle) یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ سود-اویاسیون در کشور فرانسه است که در سال ۱۹۵۸–۱۹۷۲ ساخته شد. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواگرد ایر فرانس بوده‌است. این هواگرد برای نخستین بار در ۰۱۹۵۵−۰۵−۲۷ ۲۷ مه ۱۹۵۵ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
ماشا ماگال

| ماشا ماگال | ماشا ماگال |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۰ آوریل ۱۹۵۹ ‏(۶۵ سال) بلژیک
ملیت: بلژیکی
پیشه: بازیگر
ماشا ماگال (فرانسوی: Macha Magall‎) بازیگر اهل بلژیک است که به‌طور کلی در فیلم‌های ب بازی می‌کرد و تقریباً همیشه یک بازیگر نقش مکمل زن بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به هیولای پرشهوت، افسون – کشتارگاه دلپذیر و دختران اس‌اس اشاره نمود.
جان گرین (بازیکن فوتبال، زاده ۱۸۹۴)

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  John A Green
زادروز:  سپتامبر ۱۸۹۴
زادگاه:  سنت هلنز، مرزیساید
تاریخ مرگ:  ۱۹۶۶ (۷۱−۷۲ سال)
پست:  مهاجم
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۰۰۰۰–۱۹۱۹ |  باشگاه فوتبال ولورهمپتون واندررز |  ۶ |  (۱) |
| ۱۹۱۷–۱۹۱۸ |  ← باشگاه فوتبال برنتفورد (قرضی) |  ۹ |  (۱) |
| ۱۹۱۸ |  ← باشگاه فوتبال برنتفورد (قرضی) |  ۱ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
جان گرین (انگلیسی: John Green؛ سپتامبر ۱۸۹۴ – ۱۹۶۶ (۷۱−۷۲ سال)) بازیکن فوتبال بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ولورهمپتون واندررز اشاره کرد.
مسرشمیت پی.۱۱۰۸

| مسرشمیت پی> ۱۱۰۸ | مسرشمیت پی> ۱۱۰۸ |
| --- | --- |
کاربری: Jet bomber
تولیدکننده: مسرشمیت
وضعیت: Never went past the project stage
کاربر اصلی: نیروی هوایی آلمان نازی
مسرشمیت پی. ۱۱۰۸ (به انگلیسی: Messerschmitt P.1108) یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ مسرشمیت در کشور آلمان است. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواپیما نیروی هوایی آلمان نازی بوده‌است.
خانه کاریکاتور ایران

| 0 | 1 |
| --- | --- |
شناسنامه: شناسنامه
بنیانگذاری: ۱۳۷۵
مدیرعامل: مسعود شجاعی طباطبایی
وابسته به: سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران
نشانی: تهران، خیابان دکتر شریعتی‌، میدان کتابی، خیابان گل‌نبی، شماره ۶
فعالیت‌ها و کاربری‌ها: سازماندهی و برگزاری دوسالانه کاریکاتور تهران آموزش کاریکاتور نگارخانه
وبگاه رسمی: irancartoon.com
ن ب و: ن ب و
خانه کاریکاتور ایران در سال ۱۳۷۵ توسط شهرداری تهران بنیان‌گذاری شد. این مرکز که زیرمجموعه سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران است با هدف شناسایی، مهارت‌آموزی و سازمان‌دهی کاریکاتور و کارتون (پویانمایی) در ایران و پشتیبانی از کاریکاتوریست‌ها و علاقه‌مندان کاریکاتور و معرفی آثار آنان در ایران و جهان فعالیت خود را آغاز کرد؛ و به سرعت تبدیل به مرکز اصلی کاریکاتور ایران شد. از جمله فعالیت‌های خانه کاریکاتور ایران برگزاری کلاس‌های آموزش کاریکاتور و نمایشگاه‌های کاریکاتور است.مدیر و مؤسس این مرکز حسن عوض وردی معاون اجتماعی فرهنگی شهرداری منطقه 3 تهران بود و در سال1377 مسعود شجاعی طباطبایی، به مدیریت آن گمارده شد /آرم این خانه توسط حسین خسروجردی طراحی شده است.افتتاح این خانه با حضور دکتر حسن حبیبی /گل آقا وجمعی از کاریکاتوریستهای بنام کشور توسط غلامحسین کرباسچی شهردار تهران صورت گرفت
دوسالانه کاریکاتور تهران

خانه کاریکاتور ایران با هم‌کاری مرکز هنرهای تجسمی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اقدام به برگزاری نمایشگاه دوسالانه کاریکاتور تهران می‌کند. خانه کاریکاتور ایران دبیرخانه دائمی این نمایشگاه است.
وبگاه خانه کاریکاتور ایران

کارتون هاوس وبگاه رسمی خانه کاریکاتور ایران و یکی از وبگاه‌های تخصصی کاریکاتور در ایران است.
آدرس

تهران، خیابان دکتر شریعتی، میدان کتابی، خیابان گل‌نبی، شماره ۶
مجله ایران کارتون

مجله ایران کارتون عنوان یک مجله تخصصی کاریکاتور به دو زبان فارسی و انگلیسی است که از سوی خانه کاریکاتور ایران منتشر و برای کاریکاتوریست‌ها فرستاده می‌شود؛ و هم‌زمان، در وبگاه ایران کارتون نیز به صورت رایگان در اختیار علاقه‌مندان است.
خوان کوادرادو

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 کوادرادو در حال بازی برای باشگاه فوتبال یوونتوس در سال ۲۰۱۹:  کوادرادو در حال بازی برای باشگاه فوتبال یوونتوس در سال ۲۰۱۹
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  خوان گیلرمو کوادرادو بلو
زادروز:  ۲۶ مهٔ ۱۹۸۸ ‏(۳۶ سال)
زادگاه:  نکوکلی، کلمبیا
قد:  ۱٫۷۹ متر (۵ فوت ۱۰ ۱⁄۲ اینچ)
پست:  هافبک راست
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال آتالانتا
شمارهٔ پیراهن:  ۷
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  اتلتیکو اوروبا
۲۰۰۳–۲۰۰۸:  ایندپندینته مدئین
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۸–۲۰۰۹ |  ایندپندینته مدئین |  ۳ |  (۲) |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۳ |  اودینزه |  ۲۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۲ |  ← لچه |  ۳۳ |  (۳) |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۵ |  فیورنتینا |  ۸۵ |  (۲۰) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۷ |  چلسی |  ۱۳ |  (۰) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۷ |  ← یوونتوس |  ۵۸ |  (۶) |
| ۲۰۱۷–۲۰۲۳ |  یوونتوس |  ۱۶۶ |  (۱۴) |
| ۲۰۲۳–۲۰۲۴ |  اینترمیلان |  ۱۰ |  (۰) |
| ۲۰۲۴– |  آتالانتا |  ۱۳ |  (۰) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۰– |  کلمبیا |  ۱۱۶ |  (۱۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۱ فوریه ۲۰۲۵.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۷ سپتامبر ۲۰۲۳:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۱ فوریه ۲۰۲۵.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۷ سپتامبر ۲۰۲۳
خوان کوادرادو (اسپانیایی: Juan Guillermo Cuadrado Bello‎؛ زاده ۲۶ مهٔ ۱۹۸۸) بازیکن فوتبال اهل کلمبیا است که برای باشگاه فوتبال آتالانتا در پست هافبک راست بازی می‌کند.
آمار ملی > بازی‌های ملی

تا تاریخ ۷ سپتامبر ۲۰۲۳
| تیم ملی فوتبال کلمبیا> سال | تیم ملی فوتبال کلمبیا> بازی | تیم ملی فوتبال کلمبیا> گل | تیم ملی فوتبال کلمبیا> پاس گل |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۰ | ۴ | ۱ | ۰ |
| ۲۰۱۱ | ۴ | ۰ | ۰ |
| ۲۰۱۲ | ۷ | ۲ | ۰ |
| ۲۰۱۳ | ۱۱ | ۰ | ۱ |
| ۲۰۱۴ | ۱۱ | ۲ | ۴ |
| ۲۰۱۵ | ۹ | ۰ | ۲ |
| ۲۰۱۶ | ۱۴ | ۱ | ۳ |
| ۲۰۱۷ | ۸ | ۱ | ۱ |
| ۲۰۱۸ | ۹ | ۱ | ۲ |
| ۲۰۱۹ | ۱۲ | ۰ | ۱ |
| ۲۰۲۰ | ۴ | ۰ | ۱ |
| ۲۰۲۱ | ۱۵ | ۲ | ۲ |
| ۲۰۲۲ | ۵ | ۰ | ۲ |
| ۲۰۲۳ | ۳ | ۱ | ۱ |
| مجموع | ۱۱۶ | ۱۱ | ۲۰ |
آمار ملی > گل‌های ملی

| شماره | تاریخ | میزبان | بازی ملی | حریف | نتیجه | رقابت |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  ۱ | ۳ سپتامبر ۲۰۱۰ | پورتو لاکروز |  ۱ |  ونزوئلا | ۲–۰ | دوستانه |
|  ۲ | ۲۹ فوریه ۲۰۱۲ | میامی |  ۹ |  مکزیک | ۲–۰ | دوستانه |
|  ۳ | ۱۴ نوامبر ۲۰۱۲ | رادرفورد |  ۱۵ |  برزیل | ۱–۱ | دوستانه |
|  ۴ | ۶ ژوئن ۲۰۱۴ | بوئنوس آیرس |  ۲۸ |  اردن | ۳–۰ | دوستانه |
|  ۵ | ۲۴ ژوئن ۲۰۱۴ | کویابا |  ۳۱ |  ژاپن | ۴–۱ | جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل |
|  ۶ | ۲۹ مه ۲۰۱۶ | میامی |  ۴۹ |  هائیتی | ۳–۱ | دوستانه |
|  ۷ | ۲۸ مارس ۲۰۱۷ | کیتو |  ۶۲ |  اکوادور | ۲–۰ | مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۸ |
|  ۸ | ۲۴ ژوئن ۲۰۱۸ | کازان |  ۷۱ |  لهستان | ۳–۰ | جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه |
|  ۹ | ۹ ژوئیه ۲۰۲۱ | برازیلیا |  ۱۰۱ |  پرو | ۳–۲ | کوپا آمریکا ۲۰۲۱ |
|  ۱۰ | ۵ سپتامبر ۲۰۲۱ | آسونسیون |  ۱۰۳ |  پاراگوئه | ۱–۱ | مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۲ |
|  ۱۱ | ۲۰ ژوئن ۲۰۲۳ | گلزنکیرشن |  ۱۱۵ |  آلمان | ۲–۰ | دوستانه |
افتخارات > باشگاهی

چلسی
لیگ جزیره(۱): ۱۵–۲۰۱۴
جام اتحادیه فوتبال انگلستان(۱): ۱۵–۲۰۱۴
یوونتوس
سری آ(۵): ۱۶–۲۰۱۵، ۱۷–۲۰۱۶، ۱۸–۲۰۱۷، ۱۹–۲۰۱۸، ۲۰–۲۰۱۹
جام حذفی فوتبال ایتالیا(۴): ۱۶–۲۰۱۵، ۱۷–۲۰۱۶، ۱۸–۲۰۱۷، ۲۱–۲۰۲۰
سوپرجام فوتبال ایتالیا(۲): ۲۰۱۸، ۲۰۲۰
اینترمیلان
سری آ(۱): ۲۴–۲۰۲۳
سوپر جام فوتبال ایتالیا(۱): ۲۰۲۳
افتخارات > شخصی

اقای پاس گل جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴
جان بووز (بازیکن فوتبال)

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  John Thomas Bowes
زادروز:  ۱۷ ژانویهٔ ۱۸۷۴
تاریخ مرگ:  1955 (۸۱ سالگی)
محل مرگ:  کانتی دورام
پست:  مهاجم
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۸۹?–۱۸۹۶ |  باشگاه فوتبال دارلینگتون |   |   |
| ۱۸۹۶–۱۸۹۷ |  باشگاه فوتبال شفیلد یونایتد |  ۴ |  (۲) |
| ۱۸۹۷–۱۹۰? |  باشگاه فوتبال دارلینگتون |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
جان بووز (انگلیسی: John Bowes; ۱۷ ژانویهٔ ۱۸۷۴ – 1955 (aged 81)) بازیکن فوتبال بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شفیلد یونایتد اشاره کرد.
کونگ فو یوگا

| گونک‌فو یوگا | گونک‌فو یوگا |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: استنلی تانگ
تهیه‌کننده: جکی چان جیانهونگ چی جاناتان شن باربی تونگ وی وانگ
نویسنده: استنلی تانگ
بازیگران: جکی چان عارف رحمان ژانگ گولی
موسیقی: ناتان وانگ کامیل شویان
فیلم‌بردار: وینگ هانگ وانگ
تدوین‌گر: چی لیانگ کوانگ
تاریخ‌های انتشار:  ۲۶ ژانویه ۲۰۱۷ (۲۰۱۷-01-۲۶) (تایوان)  ۲۷ ژانویه ۲۰۱۷ (۲۰۱۷-۰۱-۲۷) (مالزی)  ۲۸ ژانویه ۲۰۱۷ (۲۰۱۷-۰۱-۲۸) (چین)  ۳ فوریه ۲۰۱۷ (۲۰۱۷-۰۲-۰۳) (هند)  ۱۶ فوریه ۲۰۱۷ (۲۰۱۷-۰۲-۱۶) (هنگ کنگ) 
مدت زمان: ۱۰۷ دقیقه
کشور: چین هند
زبان: ماندارین انگلیسی هندی
هزینهٔ فیلم: ۶۵ میلیون دلار آمریکا
فروش گیشه: ۲۵۷ میلیون دلار آمریکا
گونک‌فو یوگا (چینی: 功夫瑜伽) یک فیلم کمدی اکشن ماجراجویانه چینی محصول سال ۲۰۱۷ به نویسندگی-کارگردانی استنلی تانگ و تهیه‌کنندگی-بازی جکی چان است. این ادامه افسانه (۲۰۰۵) است که چان دوباره نقش خود را به عنوان یک باستان‌شناس به نام جک بازی می‌کند. بازیگران این فیلم شامل بازیگران چینی عارف رحمان، لی ژانگ و میا موچی و بازیگران هندی دیشا پاتانی، سنو سود و آمیرا دستور هستند. دنباله این فیلم در سال ۲۰۲۴ با عنوان یک افسانه منتشر شد.
این فیلم پرفروش‌ترین فیلم جکی چان در چین است. این فیلم همچنین پرفروش‌ترین فیلم کمدی در چین بود، تا اینکه هرگز نگو بمیر (۲۰۱۷) سبقت گرفت.
خلاصه فیلم

جک (جکی چان)، پروفسور باستان‌شناس در موزه لشکر سفالین شی‌آن است با پروفسور جوان هندی اشمیتا (دیشا پاتانی) از مؤسسه موزه ملی، راجستان همکاری می‌کند تا گنج گمشده هند ماگدها را در تبت پیدا کند و در همین زمان هنگامی که نشانه‌هایی از گنجینه را در غار تبت پیدا می‌کنند، متوجه می‌شوند که گنجینه ناپدید شده است که…
بازیگران

جکی چان
عارف رحمان
سنو سود
لی
میا موچی
دیشا پاتانی
آمیرا دستور
اریک تسانگ
ژانگ گولی
کوین لی
اسکندر تسفای
تولید

فیلمبرداری اصلی سپتامبر در پکن آغاز شد و در ادامه از ۲۷ سپتامبر تا ۳۰ اکتبر در شی آن و دوبی ادامه پیدا کرد. پس از آن فیلمبرداری، دسامبر در پکن و هند ادامه پیدا کرد. قسمتی از فیلمبرداری نیز در ایسلند انجام شد.
بازخوردها

در راتن تومیتوز، بر اساس برسی‌های ۲۳ منتقد امتیاز ۴۸ درصد را دریافت کرد.
در متاکریتیک، فیلم بر اساس رای ۹ منتقد، میانگین وزنی امتیاز ۵۰ از ۱۰۰ را دریافت کرد که نشان‌دهنده «نقدهای مختلط یا متوسط» است.
این فیلم یک موفقیت بزرگ در گیشه در چین بود، جایی که با فروش ۱٫۷۵۳ میلیارد ین (۲۵۴٫۵۳۱٫۵۹۵ دلار آمریکا) به پرفروش‌ترین فیلم جکی چان در چین و یکی از ده فیلم برتر تمام دوران تبدیل شد. در مقایسه، این یک شکست تجاری در هند بود، جایی که در روز افتتاحیه آن ۴۰ میلیون روپیه (۶۱۴۲۳۵٫۵۲ دلار آمریکا) به دست آورد. این فیلم در اولین نمایش آخر هفته خود در ۲۸ ژانویه ۲۰۱۷ با درآمد ۱٫۸۵ میلیون دلار در رتبه اول در سنگاپور افتتاح شد.
انتقال اندازه حرکت

انتقال اندازه حرکت (به انگلیسی: Momentum transfer) مقدار اندازه حرکتی است که ذره ای به ذره دیگر منتقل می کند. مطالعه انتقال اندازه حرکت در علومی چون فیزیک، شیمی و مهندسی کاربرد دارد.
گلن بک

| گلن بک | گلن بک |
| --- | --- |
۱۰۰ نفر برتر مجلهٔ تایم: ۱۰۰ نفر برتر مجلهٔ تایم
زادهٔ: ۱۰ فوریهٔ ۱۹۶۴ ‏(۶۰ سال)
ملیت: آمریکایی
دیگر نام‌ها: گلن لی بک
همسر(ها): کلیر(۱۹۸۳–۱۹۹۴)، تانیا (۱۹۹۹-اکنون)
فرزندان: ماری، هانا (از ازدواج اول)٬راف ٬چِیین (از ازدواج دوم)
گلن لی بک (به انگلیسی: Glenn Beck) (متولد ۱۰ فوریه ۱۹۶۴)، مجریِ محافظه‌کار رادیو و تلویزیون و نیز نویسنده و صاحب‌نظری سیاسی است. گلن، هم‌اکنون مجری برنامهٔ گلن بک است، که برنامه‌ای گفتگومحور است که به صورت پخش همزمان در سراسر آمریکا پخش می‌گردد. وی همچنین مجری برنامه‌ای به نام خودش است که از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۸ در اچ ال ان، از ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱ در شبکهٔ فاکس نیوز و هم‌اکنون در بلیز مدیا پخش می‌شود. وی به عنوان نویسندهٔ دارای ۶ کتاب در فهرست پرفروشترین کتاب‌های نیویورک تایمز است. (۵ کتاب او در زمان انتشار دارای رتبهٔ یک بودند).
زندگی‌نامه

بک، در اورت واشینگتن متولد شد. وی در با تعالیم کلیسای کاتولیک پرورش یافت. اولین شغل وی به عنوان یک رسانه‌ای، در ایستگاه محلی شهرش و در سن ۱۳ سالگی بود. با مرگ مادرش، بک به بلینگهام، واشینگتن مهاجرت نمود و به دبیرستان رفت. بعد از فارغ‌التحصیلی، وی در ایستگاه‌های رادیویی در پروو، یوتا٬ واشینگتن، دی‌.سی. ٬کنتیکت، نیو هیون کار کرد. در طول این مشاغل، اولین ازدواج و طلاقش در زندگی وی رخ داد. وی همچنین دچار مشکلاتی از قبیل مصرف الکل و مواد مخدر شد؛ ولی در اواسط دههٔ ۹۰ میلادی ترک نمود. بعد از ازدواج مجدد در سال ۱۹۹۹، وی به همراه همسرش به مورمونیست تغییر آیین داد.
بک از طریق رسانه‌ها به شهرت و محبوبیت زیادی دست یافته‌است. این محبوبیت به خاطر بحث‌های جنجالی و انتقادیِ وی می‌باشد. طرفدارهای او نیز علت محبوبیت وی را طرفداری شجاعانه از آرمان‌های آمریکایِ سنتی، مطابق با قانون اساسی، در برابر ترقی‌خواهیِ سکولاریسم می‌دانند. منتقدانش، وی را به ترویج تئوری توطئه و لفاظی‌های آتشین برای جمع‌آوری آرای مردمی متهم می‌کنند.
دیدگاه‌ها > سیاسی

گلن بک خود را به عنوان به محافظه‌کارِ لیبرال توصیف می‌کند. از میان ارزش‌هایی که بک آن‌ها را در فهرست خود قرار داده می‌توان به مؤسسه خیریه خصوصی، حق زندگی، آزادی در دین، دولت محدودشده، خانواده به عنوان رکن اصلی جامعه، اشاره نمود.
دیدگاه‌ها > مذهبی

بک و همسرش از اکتبر سال ۱۹۹۹ به کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخر الزمان پیوستند. وی عقیده داشت که خدا وی را از ورطهٔ مواد مخدر و الکل رهانیده است. در طی اجرای برنامه‌ای کوتاه در سال ۲۰۰۶ در سایت لیک‌سیتی، یوتا و بیان نمود که چگونه تحت قدرت شفابخشی مسیح، متحول شده‌است، که این برنامه دو سال بعد در یک دیسک فشرده، توسط شرکتی که متعلق به کلیسای مورمون است منتشر شد.
پیش‌آمدهای زنده

از سال ۲۰۰۵، گلن بک هر سال دوبار٬ در شهرهای ایالات متحده تورهایی را برگزار می‌نماید. اجراهای وی٬تلفیقی از استندآپ کمدی و سخنرانی‌هایی الهام‌بخش است. از این میان می‌توان به پروژهٔ ۹–۱۲ و تظاهرات جنبش چای، تظاهرات بازگشت افتخار می‌توان نام برد
گلن بک در طی تظاهرات به نامِ بازگشت افتخار
برگه بر. ۱۰۰۱ تائون

| برگه بر>  ۱۰۰۱ تائون | برگه بر>  ۱۰۰۱ تائون |
| --- | --- |
کاربری: Single-seat strike fighter
تولیدکننده: برگه اویاسیون
نخستین پرواز: 1957
تعداد ساخته‌شده: 2
برگه بر. ۱۰۰۱ تائون (به انگلیسی: Breguet Br.1001 Taon) یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ برگه اویاسیون در کشور فرانسه است . این هواگرد برای نخستین بار در ۱۹۵۷ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
کانال سوئز

| کانال سوئز | کانال سوئز |
| --- | --- |
کانال سوئز از فضا: کانال سوئز از فضا
مختصات: ۳۰°۴۲′۱۸″ شمالی ۳۲°۲۰′۳۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۷۰۵۰۰°شمالی ۳۲٫۳۴۴۱۷°شرقی﻿ / 30.70500; 32.34417
مشخصات: مشخصات
طول: ۱۹۳٫۳ کیلومتر (۱۲۰٫۱ مایل)
Maximum boat beam: ۷۷٫۵ متر (۲۵۴ فوت ۳ اینچ)
آبخور: ۲۰٫۱ متر (۶۶ فوت)
Locks: هیچ‌یک
وضعیت: باز
Navigation authority: Suez Canal Authority
تاریخچه: تاریخچه
آغاز ساخت‌وساز: ۲۵ سپتامبر ۱۸۵۹؛ ۱۶۵ سال پیش (۱۸۵۹-25}})
تاریخ اتمام: ۱۷ نوامبر ۱۸۶۹؛ ۱۵۵ سال پیش (۱۸۶۹-17}})
جغرافیا: جغرافیا
نقطهٔ آغاز: پورت‌سعید
نقطهٔ پایان: Port Tewfik, سوئز
کانال سوئِز، آب‌راهی ساختگی در کشور مصر به درازای ۱۹۲ کیلومتر است، که دریای مدیترانه را به دریای سرخ پیوند می‌دهد. احداث کانال سوئز پس از یک‌دهه و در سال ۱۸۶۹ خاتمه یافت. این آب‌راهه در غرب صحرای سینا و شمال شرق کشور مصر واقع شده است. راه آبی سوئز به عنوان میان‌بُری برای کشتی‌ها و قایق‌هایی که از بندرهای قارهٔ اروپا و آمریکا به سمت بندرهای جنوب شرق آسیا، شرق آفریقا و قارهٔ اقیانوسیه دررفت‌وآمد هستند، ساخته شده است تا ناچار به دور زدن قارهٔ آفریقا یا انتقال زمینی بارها نباشند. کانال سوئز سریع‌ترین مسیر کشتی‌رانی بین اروپا و آسیا‌ست. چیزی حدود ۱۲ درصد کل تجارت دریایی دنیا از این کانال انجام می‌شود. این کانال یکی از منابع اصلی درآمد ارزی کشور مصر پس از اهرام مصر است.
طول کانال

درازای کانال سوئز از پورت سعید در ساحل دریای مدیترانه، تا شهر سوئز در کرانهٔ دریای سرخ ۱۶۳ کیلومتر است. در نیمه راه دریاچهٔ المرة (دریاچه تلخ بزرگ)کانال را به دو شاخه تقسیم می‌کند. قسمتی از کانال در شمال دریاچهٔ «اَلمُرةَ»، و قسمتی دیگر در جنوب این دریاچه قرار دارد. «کانال سوئز» میانبری است برای کشتی‌هایی که از اروپا به سوی آسیا روانه می‌شوند. پیش از احداث «کانال سوئز»، کشتی‌ها برای رفتن از اروپا به آسیا، ناچار بودند تا دماغه امید نیک در جنوبی‌ترین بخش قاره آفریقا پیش روند یا اینکه بار کشتی‌ها را پس از تخلیه در ساحل دریای مدیترانه، از راه زمینی به شهر سوئز در ساحل دریای سرخ رسانده، و با کشتی دیگری از دریای سرخ به کشورهای آسیایی می‌فرستادند.
تاریخچهٔ کانال سوئز

همچنین ببینید: کانال فراعنه
تاریخچهٔ کانال سوئز > ساخت کانال

فکر متصل کردن دریای سرخ به دریای مدیترانه از دوران مصر باستان وجود داشت.
کانال فعلی سوئز که دو دریای، مدیترانه و «سرخ» را مستقیماً و نه از طریق نیل به یکدیگر مربوط می‌کند، زاییده فکر مهندس فرانسوی فردینان دولسپس است که مذاکراتی را با «سعید پاشا» سومین والی مصر و نواده محمد علی پاشا بنیان‌گذار سلسله محمدعلی در مصر آغاز کرد. برای ساخت این کانال شرکت کانال سوئز تأسیس شد که بیشتر سهام آن متعلق به فرانسویان و بخشی دولت مصر بود. این پروژهٔ عظیم که با هزینهٔ دولت مصر (و حداقل در دوره‌ای) با کار اجباری کشاورزان مصری در سال ۱۸۶۹ به پایان رسید برای ۹۹ سال در اختیار شرکت فرانسوی قرار گرفته و قرار شد دولت مصر کنترلی بر حمل ونقل از آن آبراه نداشته باشد.
مراسم افتتاح کانال سوئز به پول آن روز (۱۳۶ سال پیش) نزدیک به یک میلیون جنیه (پوند) انگلیسی خرج برداشت و فرمانروایان بزرگ اروپا مانند «فرانسوا ژوزف» امپراتور اتریش و ولیعهد «پروس» در این مراسم حضور یافتند. هزینهٔ این مراسم کلاً به حساب دولت مصر گذاشته شد.
اندکی پس از افتتاح کانال سوئز، در زمان نخست‌وزیری دیزرائیلی، دولت بریتانیا ۴۴ درصد سهام شرکت کانال سوئز را از خدیوی مصر خریداری نمود و بقیه سهام در دست سرمایه‌داران فرانسوی بود؛ لذا خود مصر عملاً هیچ‌گونه بهرهٔ مالی از کانال سوئز نداشت.
«دیزرائیلی» حاصل تلاش درخشان خود را در گزارش کوتاه و جاودانه به ملکه ویکتوریا تقدیم کرد و در پایان آن چنین نوشت:
«و حالا کانال سوئز مال شماست سرور من»
به مرور ایام قروض پر بهرهٔ ناشی از ساخت کانال سوئز موجب آن شد که مستشاران مالی انگلستان در تمامی شئون اداری مصر دخالت کنند و این زمینه‌ساز تبدیل مصر به مستعمرهٔ بریتانیا تا زمان استقلال شد.
در سال ۱۸۸۲ یک مصری وطن‌پرست به نام احمد عرابی پاشا که وزیر جنگ بود، زیر بار دخالت حاکم انگلیسی مصر نرفت و یک شورش مسلحانه تمام عیار سراسر مصر را فرا گرفت. این قیام بعدها سرکوب شد و بعد از دستگیری «عرابی پاشا» انگلستان به اشغال نظامی مصر و سودان پرداخت و این اشغال استعماری ۷۰ سال به طول انجامید و سرانجام با کودتای مصر و عقد قرارداد جدیدی میان مصر و انگلستان به پایان رسید.
با آن که در سال ۱۹۵۶ در ماجرای ملی شدن کانال سوئز، می‌رفت که مصر دوباره به اشغال انگلستان و فرانسه درآید اما مقتضیات زمان نقشه انگلستان و فرانسه را نقش برآب کرد و نیروهای سه‌گانه خاک مصر را ترک نمودند.
برای مصری‌ها نام سوئز از سال ۱۹۵۶ مترادف غرور ملی بوده. در آن سال جمال عبدالناصر کانال را از بریتانیایی‌ها و فرانسوی‌ها گرفت. اقدامی که حملهٔ این دو کشور و پس از آن‌ها اسرائیل را در پی داشت. در جنگ‌های اعراب و اسرائیل در ۱۹۶۷ و ۱۹۷۳ هم این آب‌راه نقشی اساسی داشت.
تاریخچهٔ کانال سوئز > لشکرکشی برای سوئز

مقالهٔ اصلی: بحران سوئز
پس از ملی شدن کانال سوئز دولت‌های فرانسه و انگلستان موجودی مصر را در کشورهایشان مسدود کردند. نخست‌وزیر انگلیس و نخست‌وزیر فرانسه درصدد دخالت نظامی در مصر و منطقه کانال شدند. کوشش‌های سیاسی برای قانع کردن دولت مصر به جایی نرسید. دولت‌های فرانسه و انگلستان در ۳۱ ژوئیه ۱۹۵۶ اتباع خود را از مصر خارج کردند. نشست‌های شورای امنیت نیز برای حل قضیه کانال سوئز به جایی نرسید و در این مدت شوروی به رهبری خروشچف در همهٔ نشست‌های شورای امنیت قطعنامه‌های ضد مصر را وتو کرد.
در ۲۹ اکتبر ۱۹۵۶، اسرائیل با اشاره دولت‌های غربی به صحرای سینا یورش آورد و تا ساحل شرقی کانال پیش رفت. در ۳۰ اکتبر دولت‌های فرانسه و انگلستان به بهانهٔ حفظ امنیت در منطقهٔ کانال اعلام کردند که به مصر حمله نظامی می‌کنند. در اول نوامبر ۱۹۵۶ حملهٔ هوایی فرانسه و انگلستان به مصر انجام شد و نیروی دریایی انگلستان و فرانسه در ساحل مصر نیرو پیاده کرد. این رویداد را در تاریخ معاصر مصر به عدوان الثلاثی (یورش سه گانهٔ اسرائیل، انگلستان و فرانسه) می‌شناسند. در ۴ نوامبر ۱۹۵۶ نیروهای انگلیس دچار تلفات زیادی شدند. در این ماه چرخش سیاسی آمریکا و اولتیماتوم خروشچف به فرانسه و انگلستان مسیر جنگ را دگرگون کرد. آمریکا اعلام کرد که اگر فرانسه و انگلیس عملیات جنگی را متوقف نکنند، دولت ایالات متحده در رابطهٔ خود با آن دولت‌ها تجدیدنظر خواهد کرد.
خروشچف رهبر شوروی نیز دولت‌های فرانسه و انگلیس را تهدید به حمله اتمی کرد؛ بنابراین، قطعنامه آتش‌بس و خروج نیروهای اسرائیلی، فرانسوی و انگلیسی با پشتیبانی دولت شوروی در ششم نوامبر در شورای امنیت صادر شد و دولتهای سه‌گانه (انگلیس، فرانسه و اسرائیل) را وادار کرد که خاک مصر را تخلیه کنند.
تاریخچهٔ کانال سوئز > باز و بسته شدن کانال

بعد از بحران ۱۹۵۶ که مدتی کانال به خاطر عملیات جنگی بسته شد، کانال سوئز بار دیگر در جریان جنگ شش‌روزهٔ عرب‌ها با اسرائیل در سال ۱۹۶۷ بر اثر غرق شدن ماشین‌های جنگی در آب‌های کانال برای زمانی دراز بسته شد. تا آن که در زمان ریاست جمهوری سادات، در جریان جنگ رمضان و ساختن پل روی کانال سوئز و گذر کردن نیروهای مصری از آن و نفوذ در صحرای سینا، چون مرکز ثقل عملیات جنگی روی آب‌های کانال سوئز بود، کانال به مدت زیادی بسته شد تا آن که با کمک کشورهای بزرگ و اقدام دولت سادات برای رفت‌وآمد کشتی‌ها، پس از لایروبی و کوشش بسیار برای بیرون کشیدن کشتی‌های غرق شده، این کانال باز شد و تاکنون باز است است و کشتی‌های تا ۱۵۰ هزار تن می‌توانند با دادن حق عبور به دولت مصر از این آبراههٔ مهم جهانی، بگذرند.
وزارت انرژی ایالات متحدهٔ آمریکا این آبراه را یکی از چند گلوگاه (باتل نک) جغرافیایی جهان دانسته که بر جریان نفت در جهان بسیار اثرگذار است.
بسته‌شدن ۲۰۲۱ کانال سوئز

مقالهٔ اصلی: بسته‌شدن ۲۰۲۱ کانال سوئز
در پی حادثه دریایی، کشتی کانتینری متعلق به شرکت اور گیون، به طول ۴۰۰ متر (۱٬۳۰۰ فوت) در ۲۳ مارس ۲۰۲۱ در ساعت ۰۷:۴۰ به وقت اروپای شرقی (UTC + 2) در کانال سوئز به گل نشست. کشتی توسط طوفان شن و ماسه تحت تأثیر قرار گرفت و بر اثر وزش باد شدید تا ۷۴ کیلومتر بر ساعت (۴۰ گره) منحرف شد و باعث شد که از مسیر خارج شود. کشتی در قسمتی از حاشیه کانال به گل نشسته و گیر کرد، کانال را کاملاً مسدود و از عبور هرگونه شناور جلوگیری می‌کرد. و باعث شد که به مدت یک هفته کانال سوئز بسته شود.
منبع درآمد مصر

کانال سوئز پس از گردشگری، دومین منبع درآمد دولت مصر است. دولت مصر بابت عوارضی که از کشتی‌های عبوری از کانال دریافت می‌کند تاکنون میلیاردها دلار عایدی داشته است. برای مثال در سال ۲۰۱۲ دولت مصر با عبور ۱۷۲۵۵ کشتی، ۵ میلیارد و ۱۲۹ میلیون دلار (از قرار هر کشتی ۲۹۸۰۰۰ دلار) از این کانال درآمد داشته است. به خاطر این بهای کلان بسیاری از کشتی داران گذر از دماغه امید نیک را ترجیح می‌دهند. در ابتدای سال ۲۰۲۱، دولت مصر روزانه حدود ۱۴ میلیون دلار از بابت عبور کشتی‌ها از این آبراهه درآمد داشته است. با این حساب، دولت مصر در طی یک سال بیش از ۵ میلیارد دلار از این راه درآمد دارد.