نخستین جنگ یهودیان و رومی ها
وقوع شورش

در بهار سال ۶۶ میلادی، خشونت قومی در قیصریه آغاز شد. یهودیان محلی سعی کردند زمین کنار کنیسه خود را از صاحب یونانی  از آن  ها بخرند.  با وجود پیشنهادی که بسیار بیشتر از ارزش زمین بود، مالک آن را رد کرد و به جای آن کارگاه هایی را در محل ساخت و دسترسی به کنیسه را مسدود کرد.  هنگامی که یهودیان جوان تلاش کردند ساخت و ساز را متوقف کنند، فلوروس از طرف یونانی ها مداخله کرد.  یهودیان برجسته پس از آن به فلوروس هشت استعداد برای توقف کار پیشنهاد دادند، که او قبل از سفر به سباست پذیرفت و اجازه داد ساخت و ساز به هر حال ادامه یابد.  روز بعد، در روز شبات ، یکی از افراد محلی در مقابل کنیسه قربانی پرندگانی انجام داد و خشونت را بین جوامع برانگیخت.    سواره نظام محلی تلاش کرد تا مداخله کند اما موفق نشد و یهودیانی که برای شکایت از این واقعه به فلوروس در سباست رفتند، دستگیر شدند.
ویرانه‌های قیصریه ، محل شورش‌های قومی ۶۶ پس از میلاد که با قربانی کردن پرندگان یونانی در مقابل کنیسه یهودی برافروخته شد.
اندکی بعد، هنگامی که فلوروس به بهانه «نیازهای امپراتوری» ۱۷ استعداد از خزانه معبد خارج کرد، خشونت های بیشتری در اورشلیم آغاز شد. این امر اعتراض و تمسخر جمعیت را برانگیخت و برخی فلروس را با رد کردن سبدی برای جمع آوری صدقه برای او مسخره کردند.  هنگامی که رهبران یهودی از تسلیم کسانی که او را مسخره کرده بودند خودداری کردند، فلوروس به سربازان خود دستور داد تا آگورا بالا را غارت کنند، جایی که بیش از ۳۶۰۰ نفر از جمله یهودیان ثروتمندی را که شهروندان رومی متعلق به نظم سوارکاری بودند شلاق زدند، مصلوب کردند و کشتند.  قتل عام دوم زمانی رخ داد که یهودیان شهر به استقبال دو اسکادران سواره نظام که از قیصریه نزدیک می شدند، رفتند. سربازان ساکنان وحشت زده را به اورشلیم تعقیب کردند و بسیاری را در حالی که سعی داشتند به قلعه آنتونیا برسند، کشتند. فلوروس که تلاش می کرد خود را به قلعه برساند، توسط جمعیت خشمگین مسدود شد و آنها همچنین دسترسی بین معبد و آنتونیا را قطع کردند. در نهایت، فلروس از شهر گریخت و گروهی متشکل از ۵۰۰ تا۱۰۰۰ سرباز را پشت سر گذاشت.
پادشاه آگریپا دوم ، پادشاه رعیت یهودی کلکیس ، با عجله از اسکندریه برای آرام کردن مردم طی گردهمایی در اورشلیم، در ابتدا در متقاعد کردن آنها به حماقت جنگ علیه روم موفق ظاهر شد.   به خاطره این که نمیخاست دست یهودی ها بماند
پس از سخنرانی او، آگریپا و خواهرش برنیس گریه کردند و جمعیت اعلام کردکه در جنگ با روم نیستند، بلکه با فلوروس در حال جنگ هستند.  آگریپا هشدار داد که امتناع از پرداخت خراج و برچیدن رواق‌هایی که قلعه آنتونیا را به معبد متصل می‌کند، شورش محسوب می‌شود و برای جلوگیری از اتهامات بیشتر، از بازسازی و پرداخت مالیات آن‌ها خواست. مردم با قانع شدن شروع به بازسازی کردند و مسئولان ۴۰ استعداد بدهکار را جمع آوری کردند.  با این حال، هنگامی که آگریپا سعی کرد آنها را متقاعد کند تا از فلوروس پیروی کنند تا زمانی که فرماندار جدید رومی منصوب شود، در میان توهین‌ها و سنگ‌هایی که به او پرتاب می کردنمجبور شد شهر را با شرمندگی ترک کند.
در این هنگام، الازار بین حنانیا  ، یکی از کارمندان معبد، کاهنان را متقاعد کرد که خارجی ها باید از این کارها که کسی را قربانی کنند یا از هدایان دست بردارند.  این عمل به رسم قربانی کردن از طرف روم و امپراتور آن پایان داد، که از زمان آگوستوس رواج داشت. به گفته یوزفوس، این رویداد باعث توقف فداکاری ها شد که پایه و اساس جنگ علیه روم بود.   در حالی که برخی از مورخان این اقدام را به عنوان اعلان جنگ به روم می‌دانند، برخی دیگر استدلال می‌کنند که این اقدام نه علیه رم بوده و نه به عنوان اعلام جنگ در نظر گرفته شده است.  در همین زمان، سیکاری ها، تحت رهبری مناهم بین یهودی ها  ، حمله غافلگیرانه ای را به قلعه صحرای ماسادا انجام دادند، آن را تصرف کردند، پادگانی ایجاد کردند و سلاح های غارت شده را به اورشلیم منتقل کردند.
پس از آن، رهبران اورشلیم، همراه با کاهنان اعظم و سران فریسیان، تلاش کردند تا مردم را از شورش با روم منصرف کنند، اما تلاش آنها ناموفق بود. آنها سپس با درخواست از فلوروس و آگریپا به اورشلیم می‌کوشند تا قیام را سرکوب کنند. در پاسخ، آگریپا دوم ۲۰۰۰ سواره نظام را که از Auranitis ،  و Trachonitis استخدام شده بودند، به اورشلیم اعزام کرد.  این نیروها همراه با میانه‌روها شهر بالا را کنترل کردند، در حالی که شهر پایین و کوه معبد تحت کنترل شورشیان قرار گرفتند.  پس از چند روز نبرد، شورشیان شهر بالا را تصرف کردند و میانه‌روها را مجبور کردند به کاخ هیرودیس پناه ببرند، در حالی که دیگران فرار کردند یا مخفی شدند.  به گفته پدران کلیسای قرن چهارم، یوسبیوس و اپیفانیوس از سالامیس ، مسیحیان اورشلیم قبل از جنگ به پلا گریختند .  به گفته گای راجرز، پیروان عیسی ممکن است آنقدر بی‌اهمیت بوده باشند که در جریان درگیری‌های درون شهر مورد هدف قرار گیرند.
شورشیان سپس خانه کاهن اعظم سابق حانیا، کاخ های آگریپا و برنیکه و بایگانی های عمومی را که اسناد بدهی در آنجا نگهداری می شد، به آتش کشیدند.  این عمل اغلب به عنوان منعکس کننده اهمیت عناصر اجتماعی-اقتصادی در شورش تلقی می شود.  زیرا شورشیان با از بین بردن آرشیوها به دنبال جلب حمایت فقرا و بدهکاران اورشلیم بودند.   اندکی پس از آن، کاخ هیرودیس را تسخیر کردند و با میانه‌روها و نیروهای آگریپا موافقت کردند، اما از هرگونه سازش با سربازان رومی خودداری کردند. رومیان به برج‌های Phasael، Hippicus و Mariamne در شمال کاخ هیرودیس عقب‌نشینی کردند.  بعداً، هنگامی که سربازان محاصره شده رومی سلاح های خود را در ازای عبور ایمن تسلیم کردند، شورشیان آنها را قتل عام کردند و تنها فرمانده خود متیلیوس را که متعهد شد به یهودیت گرویده و ختنه شود، امان ندادند.
با تشدید حوادث در اورشلیم، خشونت قومی در سرتاسر یهودیه، سوریه و مناطق همجوار گسترش یافت. در همان روز با قتل عام پادگان، به گفته یوزفوس، غیر یهودیان قیصریه پاکسازی قومی جمعیت یهودی محلی را انجام دادند که حدود ۲۰۰۰۰ نفر را کشتند. بقیه بازماندگان توسط فلوروس دستگیر شدند.  خبر این کشتار باعث خشونت قومی بیشتر شد و گروه های یهودی را به حمله به روستاها و شهرهای مجاور، به ویژه روستاهای دکاپولیس ، مانند فیلادلفیا ، هشبون ، گراسا ، پلا ، و اسکیتوپولیس سوق داد.  شواهد باستان شناسی از گراسا و گادارا، تخریب ساختمان های عمومی را در این دوره تایید می کند.  این شهرها احتمالاً به دلیل ریشه یونانی یا مقدونی و تأثیر فرهنگی آنها مورد هدف قرار گرفته اند، اگرچه برخی از آنها ساکنان یهودی در نتیجه فتوحات الکساندر جنائوس در قرن اول قبل از میلاد داشتند.
خشونت همچنین در اسکندریه مصر رخ داد ، جایی که درگیری‌ها پس از حمله یونانی‌ها به یهودی‌هایی که در یک سالن آمفی‌تئاتر جمع شده بودند، آغاز شد و برخی را زنده دستگیر کردند و باعث انتقام‌جویی سایر یهودیان شهر شد.  زمانی که تلاش‌های مسالمت‌آمیز فرماندار رومی مصر، تیبریوس جولیوس الکساندر - یهودی که ایمان و سنت‌های اجدادی خود را کنار گذاشته بود  - بی‌ثمر ماند، او نیروهای نظامی علیه یهودیان مستقر کرد که منجر به کشته شدن ده‌ها هزار نفر شد.