اتوآرت
مدل‌ها

اتوآرت بیش از ۴۵ برند خودروسازی (تویوتا، پورشه و…) را در ۹ مقیاس مختلف تولید کرده‌است. اندازه این ماکت‌ها معمولاً از مقیاس ۱:۶۴ شروع می‌شود (طول ۲ تا ۳ اینچ) و در مقیاس ۱:۱۲ (حدود ۱۲ تا ۱۴ اینچ) تمام می‌شود.  چرخ‌ها و لاستیک‌ها، موکت، کمربند ایمنی، دستگیره درها، موتورها، سیستم تعلیق، حتی آفتاب‌گیرها و دمپرهای در/کاپوت/در صندوق‌عقب با جزئیات بی‌نظیری مورد طراحی و ساخت قرار می‌گیرند. به عنوان مثال، در ماکت فورد موستانگ ۱۹۷۱ که توسط این شرکت در مقیاس ۱:۱۸ تولید شده، جزئیات دقیقی از جمله سیم‌کشی موتور، عایق زیر کاپوت، درج‌های دانه‌بندی چوب در درها، رینگ بینظیر که قابل جداسازی از قالپاق اصلی است و همچنین پدال‌های ترمز و گاز با جزئیات واقعی را به نمایش گذاشته‌است.  ماکت جیپ نظامی ویلز(Willys) نیز۱۹۴۱ در مقیاس ۱:۱۸ ساخته این شرکت است و دارای پرچ‌های جوش دقیق، بازتابنده‌های شکل، بیل و تبر چوبی، آنتن شلاقی گره خورده و برچسب‌های داشبورد دوره دقیق است.  دنیس دوتی، یک مرجع که دربارهٔ خودروها، و یکی از همکاران مجله خودروی کلکسیونی، مدل‌های شرکت اتوآرت(AutoArt) را «واقعاً تماشایی» توصیف کرد.
از مدل‌های اتوآرت مانند خودروهای مسابقه‌ای، اسپرت و… که فوق‌العاده عجیب و غریب هستند، می‌توان به خودروهای سفید، قرمز و آبی بی‌ام‌و 3.0 CSL 1973 و فورد موستانگ رود ریسر(road racer) 2007 که در نمایشگاه استوک نیز حضور داشتند، اشاره نمود. البته اگر به دنبال این نوع ماشین‌ها هستید، منتها کمی ساده‌تر، باید به سراغ ماکت‌های نیو بیتل یا کرایسلر عجیب بروید. همچنین جیپ واگنیر ۱۹۸۹ و پی‌تی کروزر نیز کار شما را راه می‌اندازد.  در مورد سومی، یعنی جیپ واگنیر ۱۹۸۹ اتوآرت، می‌توان چرخ‌های دوره دقیق و واقعی، چراغ‌های راهنما، قفسهٔ سقفی، روکش چوبی وینیل، و در عقب کارکرده روی آن را مشاهده کرد.
دیگر از نمونه‌های تولیدی اتوآرت، از نمونه‌هایی است که در برنامه و مجله (Hemmings Sports & Exotic Car) مورد بررسی قرار گرفت؛ ماکت لامبورگینی اسپادا ۱۹۷۰ این شرکت بود که این مجله آن را به عنوان انتخاب کردن یک مدل خوب - متمایز از بین کل لامبورگینی کانتیچ‌ها(Countaches) و دیابلو(Diablos) می‌دانست.  همچنین اتوآرت چند ماکت جدید خودروهای امروزی و خودروهای قدیمی را مانند کوروت c7، لامبورگینی ونونو و مازراتی، و هوندا ۱۹۶۵ فرمول ۱ را که در موناکو مسابقه داد تولید کرده‌است. همچنین اتوآرت ماکت اتومبیل‌های مسابقه‌ای غیرعادی را نیز تولید می‌کند که می‌توان از این مدل‌ها، به کن ام و گرند پیک ریسینگز اشاره کرد که اتوآرت از دهه ۶۰ و ۷۰ تصمیم به تولید آن گرفته‌است. اولین سالی که اتوآرت ماکتی را به خط تولید رساند، سال ۱۹۳۸ بود که ماکت بی‌ام‌و ۳۲۸ میلا میگالا مورد تولید قرار گرفت. ماکت‌های آمریکایی فورد کراون ویک و سوبارو imershai (این ماکت از روی خودروی پلیس هامبرساید طراحی شده بود) به همراه تاکسی مرسدس بنز (E220) برلین و تمامی نمونه‌های بالایی، نمونه‌هایی هستند که نشان می‌دهند این شرکت علاوه بر ساخت ماکت‌های خودروی اسپرت یا سدان، ماکت خودروهایی همانند پلیس، تاکسی و…، مسابقه ای، آفرودی (مانند بنز AMG 6×۶)، موتورسیکلت‌های چهار چرخ نیز می‌سازد. علاوه بر این، شرکت اتوآرت به تازگی چند اسکوتر وسپای ایتالیایی نیز تولید کرده‌است.
در بازار کشور استرالیا، ماکت‌های هولدنز و کرایسلر نیز به چشم می‌خورد؛ ماکت‌های خودرو تحت نام شرکت Biante(بیانته) استرالیا در کارخانه اتوآرت در هنگ کنگ که با چندین مدل بسته‌بندی شده، تا سال ۲۰۰۶ تحت دو نام بیانته(Biante) و اتوآرت(AUTOart) منتشر می‌شدند و ماکت‌های تحت عنوان بیانته بسیار کمتر از نام اتوآرت بودند که در اروپا و کشورمان، تنها مدل‌های تحت نام اتوآرت موجود هستند.  شرکت (Biante) متعلق به Trevor Young بود که در سال ۲۰۰۶ درگذشت.
اخیراً، اتوآرت اقدام به تولید ماکت از ماشین‌های فیلم‌ها و سریال‌ها نمود؛ مانند فیلم Mad Max Road Warrior 1973؛ در این فیلم فورد فالکون به رانندگی مل گیبسون رانده می‌شود یا برای مثال، پورشه ۹۱۷ با رانندگی استیو مک کوئین در فیلم LeMans(لو مان) یا تویوتا تروئنو در انیمه نمایشی Initial D. اتوآرت، ماکت خودروهای فوق را در مقیاس ۱:۱۸ ساخت؛ خودروی مد مکس(Mad & Max) نیز در مقیاس ۱:۴۳ توسط اتوآرت عرضه شد.
اتوآرت، به تازگی تولید ماکت‌های کامپوزیتی را شروع کرده‌است. این شرکت معتقد است به جای استفاده بیرونی از دایکست و فلز و استفاده داخلی از کامپوزیت، باید بیرونی کامپوزیتی داشت و درونی دایکستی؛ به این دلیل که در سبک کامپوزیت به سبب نوع آلیاژ به‌کار رفته باعث می‌شوند شکل‌پذیری بهتری نسبت به دایکست انجام شود؛ به همین دلیل است که اتوآرت تصمیم خود را گرفت و ماکت کامپوزیتی پورشه ۹۱۱ و آلفا رومئو را به نمایش رساند. البته ماکت‌های کامپوزیتی بر خلاف عقیده بسیاری، قیمت گران تری نسبت به مدل‌های دایکست دارند. همچنین اتوآرت برای اینکه سبک دایکست را در ماکت‌های کامپوزیتی خود حفظ کند، از چارچوب فلزی استفاده می‌کند و فضای میان کابین و بدنه بیرونی را با آهن متراکم پر می‌کند.