نرم‌افزار کسب‌وکار

نرم‌افزار کسب‌وکار (یا برنامه کسب‌وکار) هر نرم‌افزار یا مجموعه ای از برنامه‌های کامپیوتری است که توسط کاربران تاجر برای انجام کارهای مختلف تجاری مورد استفاده قرار می‌گیرد. این برنامه‌های کسب‌وکار برای افزایش بهره‌وری، اندازه‌گیری بهره‌وری و انجام دقیق کارهای دیگر کسب‌وکار استفاده می‌شود.
به‌طور کلی، نرم‌افزار کسب‌وکار احتمالاً برای نیازهای یک کسب و کار خاص طراحی شده‌است و بنابراین به راحتی قابل انتقال به یک محیط کاری دیگر نیست، مگر اینکه طبیعت و عمل آن یکسان باشد. با توجه به الزامات منحصر به فرد هر کسب و کار، بعید است یک نرم افراز آماده مصرف همهٔ نیازهای یک شرکت را برطرف کند. پس با این که یک راه حل آماده مصرف موجود است، با توجه به ملاحظات زمانی یا پولی، ممکن است تعدادی از موارد سفارشی سازی مورد نیاز باشد. بسته به نوع کسب و کار مورد نظر، استثنائات وجود دارد، و قبل از سفارشی سازی یا راه حل‌های آماده مصرف، همیشه باید تحقیق کامل انجام شود.
برخی از برنامه‌های کسب‌وکار تعاملی هستند، یعنی آن‌ها یک رابط کاربری گرافیکی یا رابط کاربری دارند و کاربران امکان بررسی / اصلاح / ورودی دادن داده‌ها و مشاهدهٔ نتایج را دارند. آن‌ها همچنین می‌توانند نتایج را بلافاصله اجرا کنند. برخی از برنامه‌های بازرگانی در حالت دسته ای اجرا می‌شوند: آن‌ها برای اجرا بر اساس یک رویداد / زمان پیش تعیین شده تنظیم شده‌اند و یک کاربر تاجر نیازی به راه اندازی آن‌ها یا نظارت بر آن‌ها ندارد.
برخی از برنامه‌های کسب‌وکار ساخته شده درون سازمان و برخی از آن‌ها از فروشندگان (نرم‌افزار آماده مصرف) خریداری شده‌اند. این برنامه‌های بازرگانی بر روی دسکتاپ یا سرورهای بزرگ نصب می‌شوند. پیش از معرفی COBOL (یک کامپایلر جهانی) در سال ۱۹۶۵، بازرگانان زبان ماشین منحصر به فرد خود را توسعه می‌دادند.. زبان RCA شامل یک آموزش ۱۲ موقعیتی بود. برای مثال، برای خواندن یک رکورد در حافظه، دو رقم اول کد راهنما (عملیات) هستند. چهار موقعیت بعدی راهنما (آدرس "A") دقیقاً مکان حافظه سمت چپ است که شما می‌خواهید کاراکتر قابل خواندن قرار گیرد. چهار موقعیت (آدرس "B") راهنما، مکان بسیار دقیق حافظه سمت راست را که در آن شما می‌خواهید آخرین کاراکتر رکورد قرار گیرد را ذکر می‌کند. یک آدرس دو رقمی "B" همچنین امکان تغییر هر دستورالعملی را فراهم می‌کند. کدهای راهنما و نامگذاری‌های حافظه استفاده از ۸ یا ۹ را منع می‌کردند. اولین نرم‌افزار بازرگانی RCA در سال ۱۹۶۲ در 4K RCA ۳۰۱ اجرا شد. RCA 301، قاب متوسط ۵۰۱ و قاب بزرگ ۶۰۱ بازاریابی خود را در اوایل سال ۱۹۶۰ آغاز کردند.
انواع مختلفی از کاربران در محیط تجارت یافت می‌شوند و می‌توانند با استفاده از یک ماتریس کوچک، متوسط و بزرگ دسته‌بندی شوند:
بازار تجارت کوچک به‌طور کلی شامل نرم‌افزار حسابداری خانه و سوئیت‌های اداری مانند لیبره‌آفیس، مایکروسافت آفیس یا GSuite است.
متوسط یا شرکت کوچک و متوسط (SME) طیف گسترده‌ای از برنامه‌های نرم‌افزاری شامل حسابداری، برنامه‌های گروهی، مدیریت ارتباط با مشتری، سیستم‌های مدیریت منابع انسانی، مدیریت ارتباطات برون سپاری، نرم‌افزار تولید وام، نرم افزار فروشگاه اینترنی، نرم‌افزار خدمات زمینه و دیگر برنامه‌های افزایش بهره‌وری را شامل می‌شوند.
بخش آخر برنامه سطح سازمانی را شامل می‌شود، مانند مواردی در برنامه‌ریزی منابع سازمانی، مدیریت محتوا سازمانی (ECM)، مدیریت فرایند کسب و کار (BPM) و مدیریت چرخه عمر محصول. این برنامه‌ها در ابعاد وسیع هستند و اغلب با ماژول‌هایی که توابع بومی را اضافه می‌کنند یا قابلیت برنامه‌های کامپیوتری شخص ثالث را شامل می‌شوند؛ همراه می‌شوند.
فناوری‌هایی که قبلاً فقط در نرم‌افزارهای نظیر نظیر ماندند کازا و نپستر، وجود داشتند در برنامه‌های بازرگانی ظاهر می‌شوند.