stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جانی گاش
ناپدید شدن

در صبح روز یکشنبه ۵ سپتامبر ۱۹۸۲ در حومهٔ وست دی موین، جانی گاش قبل از طلوع آفتاب خانه را ترک کرد تا کار توزیع روزنامههایش را آغاز کند. اگرچه معمولاً او پدرش را برای کمک بیدار می‌کرد، اما آن روز صبح تنها سگ خانگیشان، گرچن را با خود برد. سایر پسران روزنامه‌رسان بعدها گزارش دادند که او را در محل تحویل روزنامه دیده‌اند که در حال جمع‌آوری روزنامه‌هایش بوده است. این آخرین باری بود که چندین شاهد حضور او را تأیید کردند.
پسر روزنامه‌رسانی به نام مایک گزارش داد که جانی را در حال صحبت با مردی چاق در یک خودروی آبی رنگ دیده است. شاهد دیگری به نام جان روسی، این مرد را در حال صحبت با جانی دیده و احساس کرده که «چیزی مشکوک به نظر می‌رسد». جانی به روسی گفته بود که آن مرد از او آدرس می‌پرسد و از روسی خواسته بود کمک کند. روسی به شماره پلاک نگاه کرده بود اما نتوانست آن را به خاطر بسپارد. او گفت: «همیشه امیدوارم نیمه شب بیدار شوم و آن شماره پلاک را به وضوح ببینم، اما چنین چیزی رخ نداده است». روسی تحت هیپنوتیزم، بخشی از شماره پلاک و اینکه متعلق به شهرستان وارن آیووا بوده را به پلیس گفت.
در حالی که جانی مسیرش را در خیابان شمالی ادامه می‌داد، یک پسر روزنامه‌رسان دیگر متوجه شد که مرد دیگری او را دنبال می‌کند. یکی از همسایه‌ها صدای محکم بسته شدن درب خودرو را شنید و یک خودروی فورد فیرمونت نقره‌ای را دید که با سرعت از محلی که واگن جانی پیدا شده بود، به سمت شمال حرکت می‌کرد.
پدر و مادر جانی، جان و نورین گاش، تماس‌هایی از مشتریان دریافت کردند که از نرسیدن روزنامه‌هایشان شکایت داشتند. جان حدود ساعت ۶ صبح جستجوی مختصری در محله انجام داد و بلافاصله واگن پسرش را که پر از روزنامه بود، دو بلوک دورتر از خانه پیدا کرد. آن‌ها بلافاصله پلیس وست دی مورین را در جریان گذاشتند. نورین در کتاب خود چرا جانی نمی‌تواند به خانه بگردد از واکنش کُند پلیس و این سیاست که جانی را تا ۷۲ ساعت پس از ناپدید شدن، نمی‌توانستند به عنوان فرد گمشده ثبت کنند، به شدت انتقاد کرد. او تخمین زد که پلیس ۴۵ دقیقه پس از گزارش ناپدید شدن پسرش، به محل رسید.
در ابتدا پلیس معتقد بود که جانی فرار کرده است، اما بعدتر این نظر تغییر کرد و اعلام شد که احتمالاً ربوده شده است، اما انگیزه‌ای برای این آدم‌ربایی مشخص نشد. پلیس مدارک کمی یافت و هیچ مظنونی در این پرونده دستگیر نشد. چند ماه پس از ناپدید شدن جانی، نورین گاش گفت که پسرش در تولسا اوکلاهما دیده شده است؛ جایی که پسرش فریاد کمک سر داده و سپس توسط دو مرد کشیده و بُرده شده است.
ناپدید شدن > واقعهٔ کلاه‌برداری از خانوادهٔ گاش

در سال ۱۹۸۵ نورین گاش نامه‌ای از فردی به نام رابرت هرمان مایر دوم دریافت کرد که خود را به عنوان نگهبان یک باشگاه موتورسواران معرفی کرده بود. او ادعا کرد که پسرش توسط این گروه ربوده شده و به حلقهٔ برده‌داری کودکان فروخته شده است. اف.بی.آی. بعدها دریافت که مایر برای ارائهٔ اطلاعات ۱۱ هزار دلار از خانوادهٔ گاش دریافت کرده و ۱۰۰ هزار دلاش دیگر نیز درخواست کرده بود. او در مرز کانادا دستگیر و به جُرم کلاه‌برداری متهم شد. با وجود این، نورین گاش همچنان ادعاهای او را باور داشت و معتقد بود که اقدام اف.بی.آی. به اعتبار او و همسرش در پرداخت باج برای پسرشان لطمه زده است.
پرونده‌های مرتبط احتمالی

در ۱۲ اوت ۱۹۸۴ یوجین مارتین، یک روزنامه‌رسان دیگر از منطقهٔ دی موین تحت شرایطی مشابه ناپدید شد. در ۲۹ مارس ۱۹۸۶ مارک جیمز وارن آلن، پسری ۱۳ ساله به مادرش گفت که قصد دارد به خانهٔ دوستی که در همان خیابان زندگی می‌کند، برود. او هرگز به آنجا نرسید و دیگر دیده نشد. اگرچه ابتدا گزارش شده بود که آلن سومین پسر روزنامه‌رسانی است که در دههٔ ۱۹۸۰ در آیووا ناپدید شده، اما بعدها مشخص شد که او در زمان ناپدید شدن در مسیر توزیع روزنامه نبوده است.
مقامات نتوانستند ارتباطی بین این سه پرونده پیدا کنند، اما نورین گاش ادعا کرد که چند ماه قبل از ناپدید شدن یوجین مارتین، یک کارگاه خصوصی به او هشدار داده بود که یک پسر روزنامه‌رسان دیگر در دومین آخر هفتهٔ اوت ۱۹۸۴ از جنوب دی موین ربوده خواهد شد.
علاقهٔ عمومی و قوانین جدید

نورین گاش به دلیل انتقادهای شدید از نحوهٔ برخورد پلیس با پرونده‌های کودکان گمشده، به چهره‌ای ملی تبدیل شد. او بنیاد جانی گاش را تأسیس کرد و در مدارس و سمینارها دربارهٔ خطرات سوءاستفاده از کودکان صحبت کرد. او همچنین برای تصویب قانونی که پلیس را ملزم به اقدام فوری در موارد ناپدید شدن کودکان می‌کرد، تلاش کرد. این قانون در سال ۱۹۸۴ در آیووا تصویب شد و بعداً در هشت ایالت دیگر نیز اجرایی شد.
این پرونده همچنان حل‌نشده باقی مانده و موضوع گمانه‌زنی‌های متعدد، نظریه‌های توطئه و تحقیقات مستقل قرار دارد.
پلنگ

| پلنگ محدودهٔ زمانی: پلیوسن پسین یا پلیستوسن تا امروزه | پلنگ محدودهٔ زمانی: پلیوسن پسین یا پلیستوسن تا امروزه |
| --- | --- |
یک پلنگ در پارک ملی سرنگتی، تانزانیا: یک پلنگ در پارک ملی سرنگتی، تانزانیا
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 آسیب‌پذیر  (IUCN 3.1):  آسیب‌پذیر  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پستانداران
راسته:: گوشت‌خوارسانان
زیرراسته:: گربه‌سانان
تیره:: گربه‌ایان
زیرخانواده:: پلنگیان
سرده:: پلنگ‌مانندها
گونه:: پلنگ
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Panthera pardus کارل لینه، ۱۷۵۸: Panthera pardus کارل لینه، ۱۷۵۸
پلنگ (نام علمی: Panthera pardus) جانوری از زیرراستهٔ گربه‌سانان و خانوادهٔ گربه‌ایان است که پس از پلنگ برفی کوچک‌ترین گونه در میان پنج گونه گربهٔ بزرگ در سردهٔ پلنگ‌مانندها است که ببر، شیر و جگوار به ترتیب سه گونهٔ بزرگ‌تر آنند.
زیستگاه پلنگ در گذشته از آفریقای جنوبی تا کره را در بر می‌گرفت و این جانور در سراسر آفریقا و جنوب آسیا پراکنده بود. اما تخریب زیستگاه و شکار، قلمرو این جانور را به شدت کاهش داده و امروزه بیشترین تراکم پلنگ‌ها در آفریقای جنوب صحرا است. اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت این جانور را با توجه به کاهش جمعیت و کاهش محدودهٔ زندگی آن در فهرست گونه‌های آسیب‌پذیر قرار داده است. با این همه اما جمعیت پلنگ از جمعیت دو خویشاوند نزدیکش یعنی شیر و ببر بیشتر است و وضعیت حفاظتی بهتری دارد.
پلنگ اکنون به‌طور محلی در هنگ کنگ، سنگاپور، کره جنوبی، اردن، مراکش، توگو، امارات متحده عربی، ازبکستان، لبنان، موریتانی، کویت، سوریه، لیبی، تونس و به احتمال زیاد در کره شمالی، گامبیا، لائوس، لسوتو، تاجیکستان، ویتنام و فلسطین منقرض شده است. این جانور اکنون تنها در ۲۵ درصد گسترهٔ جهانی تاریخی خود وجود دارد.
قدمت نخستین فسیل پلنگ یافت‌شده در کاوش‌ها در اروپا ۶۰۰۰۰۰ سال تخمین زده می‌شود که قدمت آن به اواخر پلیستوسن پیشین می‌رسد. فسیل پلنگ همچنین در ژاپن و سوماترا یافت شده است.
ویژگی‌ها

خال‌های پلنگ
یک پلنگ در آفریقای جنوبی
ویژگی‌ها > اندازه

پلنگ در مقایسه با دیگر گربه‌سانان، پاهایی کوتاه، بدنی کشیده و جمجمه‌ای بزرگ دارد. این جانور، دارای دودیسی جنسی است و نرها، بزرگ‌تر و سنگین‌تر از ماده‌ها هستند. این جانوران، بر اساس نوع زیرگونه، زیستگاه و منطقهٔ جغرافیایی، اندازهٔ متفاوتی دارند اما به‌طور کلی، ارتفاع یک پلنگ نر تا شانه، ۶۰ تا ۷۰ سانتی‌متر و در ماده‌ها ۵۷ تا ۶۳ سانتی‌متر است. طول بدن پلنگ‌ها از سر تا دُم، ۹۰ تا ۱۹۶ سانتی‌متر، طول دُم بلند آن‌ها ۶۶ تا ۱۰۲ سانتی‌متر است. وزن پلنگ نر، ۱۰۰ تا ۲۰۰ کیلوگرم و در ماده‌ها ۳۰ تا ۸۰ کیلوگرم است. حداکثر وزن ثبت‌شدهٔ یک پلنگ وحشی در جنوب آفریقا، حدود ۹۶ کیلوگرم (۲۱۲ پوند) و اندازهٔ آن ۲۶۲ سانتیمتر (۸ فوت ۷٫۱ اینچ) بود. یک پلنگ هندی که در سال ۲۰۱۶ در هیماچال پرادش کشته شد، ۲۶۱ سانتیمتر (۸ فوت ۶٫۸ اینچ) طول و حدود ۷۸٫۵ کیلوگرم (۱۷۳٫۱ پوند) وزن داشت؛ این مورد، احتمالاً بزرگ‌ترین پلنگ وحشی شناسایی‌شده در هند بود.
زیست‌شناسی

موفقیت بالای این گونه در حیات وحش تا حدی به قابلیت‌های شکارگری فرصت‌طلبانه‌اش، انطباق‌پذیری‌اش با زیستگاه‌های مختلف، امکان دویدن با سرعت ۵۸ کیلومتر در ساعت، توانایی بی‌نظیرش در بالارفتن از درخت حتی در حالی که لاشهٔ بزرگی را با خود حمل می‌کند و همچنین توانایی شناخته‌شده‌اش در حرکت پنهانی مربوط می‌شود. پلنگ بعد از جگوار، دومین گربه بزرگ است که می‌تواند شکارهایی بزرگ‌تر از جثه خودش را به بالای درخت بکشاند. پلنگ به صورت انفرادی زندگی می‌کند و در مناطقی که احساس آرامش داشته باشد، روز و شب در حال فعالیت است، ولی در جاهایی که احساس خطر کند، شب‌ها، آن هم با احتیاط ظاهر می‌شود. پلنگ‌ها دارای قلمرو هستند و محدودهٔ آن را به وسیلهٔ ادرار خود، مشخص می‌کنند. در شرایط عادی، پلنگ، آرام و با وقار حرکت می‌کند. ولی به راحتی می‌تواند سرعت خود را به ۶۰ کیلومتر در ساعت افزایش دهد. پلنگ قادر است شش متر به صورت افقی و سه متر به حالت عمودی بپرد.
تغذیه

مراحل شکار یک طعمه توسط پلنگ
کمین کردن
کشتن یک کل بیشه
جابه‌جایی بک ایمپالای کشته‌شده
پس از انتقال شکار به بالای درخت
پلنگ تقریباً از هر جانوری که بتواند شکار کند تغذیه می‌کند و از حشراتی چون سوسک و ملخ تا بزرگ‌ترین پستانداران در فهرست طعمه‌های آن قرار دارند، در صورت پیدا نکردن شکار لاشه‌خواری هم می‌کنند. شکار اصلی آن‌ها پستانداران متوسط‌جثه (وزن بین ۲۰ تا ۸۰ کیلو) است. بزرگ‌ترین شکاری که از یک پلنگ، ثبت شده شکار یک گاو کوهی معمولی ۹۰۰ کیلویی به دست یک پلنگ نر آفریقایی بوده است. اما آن‌ها هم معمولاً به سراغ جانوران بسیار بزرگ نمی‌روند. پلنگ‌ها در اکثر مناطق با شکارچیان دیگری همچون ببر، شیر، کفتار راه‌راه و کفتار خال‌دار، خرس قهوه‌ای، گرگ، سگ وحشی آسیایی و سگ وحشی آفریقایی و یوزپلنگ هم‌بوم هستند و رقابت بین‌گونه‌ای میان آن‌ها وجود دارد. در این شرایط ممکن است آن‌ها طعمهٔ همدیگر را بدزدند یا توله‌های همدیگر را بکشند. اما معمولاً با انتخاب نوع شکارهای متفاوت و پرهیز از مناطق اصلی محل حضور شکارچیان دیگر از درگیری اجتناب می‌کنند. شدیدترین رقابت در مناطقی است که پلنگ و ببر زیستگاه مشترکی دارند. در این شرایط معمولاً پلنگ‌ها به سراغ طعمه‌های کوچک‌تر می‌روند و در مناطقی که ببر جمعیت بیشتری دارد جمعیت پلنگ کمتر است.
پلنگ برای شکار عمدتاً به حس شنوایی و بینایی قدرتمند خود وابسته است و در بیشتر مناطق، عمدتاً در شب شکار می‌کند. آن‌ها اما در جنگل‌های غرب آفریقا و پارک ملی Tsavo، در حال شکار در روز مشاهده شده‌اند. آن‌ها معمولاً روی زمین شکار می‌کنند اما در سرنگتی، مشاهده شده است که پلنگ‌ها با کمین و سپس پریدن بر روی طعمه از روی درختان، به شکار پرداخته‌اند.
زیستگاه

پلنگ‌ها بیشترین پراکندگی و گسترش را در میان تمامی گربه‌های وحشی دارند. که در مناطقی گسترده در آفریقا، قفقاز و آسیا یافت می‌شوند، اگرچه جمعیت آن تکه‌تکه شده و مساحت زیستگاه آن‌هارو به کاهش است. این جانور در شمال آفریقا منقرض‌شده در نظر گرفته می‌شود. منطقهٔ زیست پلنگ‌ها عمدتاً شامل ساوانا، جنگل‌های بارانی و علفزارها، درختزارها، جنگل‌های دست‌نخورده و دور از فعالیت‌های انسانی است. با این وجود، همچنان پتانسیل قابل‌توجهی برای تعارض انسان و پلنگ به‌دلیل احتمال شکار دام‌های اهلی توسط پلنگ، وجود دارد.
تولید مثل و چرخهٔ زندگی

پلنگ‌ها مثل بیشتر گربه‌سانان دیگر، زندگی انفرادی دارند و فقط در فصل جفت‌گیری کنار هم هستند. آن‌ها قلمرویی را برای خود مشخص کرده و به‌شدت برای حفظ آن تلاش می‌کنند. قلمرو پلنگ‌های نر بین ۳۰ تا ۷۸ کیلومتر مربع و قلمرو پلنگ‌های ماده، حدود ۱۵ کیلومتر مربع گزارش شده است. در یک مطالعه در نامیبیا قلمروهای بسیار وسیع تا حد ۳۰۰ کیلومتر مربع گزارش شده است. ممکن است قسمتی از قلمرو پلنگ‌های نر و ماده با یکدیگر مشترک باشد. در یک مطالعه در ساحل عاج مشخص شد، که قلمرو یک پلنگ ماده کاملاً داخل قلمرو یک پلنگ نر است. اما تداخل در قلمرو پلنگ‌های هم‌جنس، معمولاً اتفاق نمی‌افتد.
در برخی مناطق، پلنگ‌ها در تمام طول سال، جفت‌گیری می‌کنند. در منچوری و سیبری، آن‌ها در ژانویه و فوریه جفت‌گیری می‌کنند. چرخه فحلی ماده‌ها حدود ۴۶ روز و دورهٔ آبستنی ۹۰ تا ۱۰۵ روز طول می‌کشد و معمولاً ۲ تا ۴ توله متولد می‌شوند. مرگ‌ومیر توله‌ها در طول سال نخست، ۴۱ تا ۵۰ درصد، برآورد می‌شود. ماده‌ها در غار، شکافی در میان صخره‌ها یا درختان توخالی، توله‌ها را به دنیا می‌آورند. توله‌ها با چشمان بسته به دنیا می‌آیند که ۴ تا ۹ روز پس از تولد، باز می‌شوند. خز توله‌ها نسبت به بزرگسالان بلندتر و ضخیم‌تر است. رنگ پوشش بدن آن‌ها نیز بیشتر خاکستری و تیره است و لکه‌های کم‌رنگ‌تری دارند. توله‌ها در حدود سه‌ماهگی، شروع به پیروی از مادر خود در هنگام شکار می‌کنند. در سن یک‌سالگی، توله‌ها احتمالاً می‌توانند از پسِ خود برآیند، اما برای ۱۸ تا ۲۴ ماه در کنار مادر خود، می‌مانند. متوسط طول عمر معمول یک پلنگ در طبیعت، ۱۲ تا ۱۷ سال است. مسن‌ترین پلنگ ثبت‌شده، یک پلنگ ماده بود که ۲۴ سال و ۲ ماه و ۱۳ روز عمر داشت.
تولید مثل و چرخهٔ زندگی > پلنگ‌های دورگه

در سال ۱۹۵۳، یک پلنگ نر و یک شیر ماده، در پارک هانشین در نیشینومیای ژاپن با هم جفت‌گیری کردند. فرزندان دورگهٔ آن‌ها با نام پلنشیر در سال‌های ۱۹۵۹ و ۱۹۶۱ متولد شد. همهٔ توله‌ها خال‌دار و بزرگ‌تر از توله پلنگ‌ها بودند. تلاش برای جفت‌گیری یک پلنگ با یک ببر ناموفق بوده است.
تولید مثل و چرخهٔ زندگی > تنوع رنگی

پلنگ سیاه یا پلنگ مبتلا به ملانیسم، حاصل یک آلل مغلوب است که به‌عنوان یک صفت مغلوب به ارث می‌رسد. از جفت‌گیری پلنگ‌های سیاه، تعداد زاده‌های کمتری در مقایسه با پلنگ‌های طبیعی، حاصل می‌شود. پلنگ‌های سیاه، بیش از همه در جنگل‌های گرمسیری و نیمه‌گرمسیری مانند جنگل‌های بارانی استوایی شبه‌جزیره مالایی و جنگل‌های بارانی استوایی در دامنه‌های برخی از کوه‌های آفریقا مانند کوه کنیا رایج هستند.
در هند، ۹ پلنگ بی‌رنگ و سفید بین سال‌های ۱۹۰۵ و ۱۹۶۷ گزارش شده است. پلنگ‌هایی که دارای اریتریسم بودند بین سال‌های ،۱۹۹۰ تا ۲۰۱۵ در منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ مادیکوِه در آفریقای جنوبی و در امپومالانگا ثبت شدند. علت این چندریختی، به‌خوبی شناخته نشده است.
در ادبیات فارسی

پلنگ می‌آید، هَف‌هفتا پلنگ و شیش‌تا، پلنگ لَنگ‌لنگان می‌آید، هَف‌هفتا پلنگ و شیش‌تا، ولی پلنگ دیگر نمی‌آید.
خیال خام پلنگ من به سوی ماه پریدن بود، و ماه را ز بلندایش به روی خاک کشیدن بود، پلنگ من دل مغرورم پرید و پنجه به خالی زد، که عشق ماه بلند من ورای دست رسیدن بود
به دریا نهنگ و به خشکی پلنگ   ورا کس ندیدی گریزان ز جنگ
زیرگونه‌ها

۹ زیرگونهٔ زنده از پلنگ در سراسر دنیا وجود دارد:
پلنگ آفریقایی (P. pardus pardus)، آفریقای جنوب صحرا - پرشمارترین زیرگونهٔ پلنگ
پلنگ هندی (P. pardus fusca)، شبه‌قاره هند، میانمار و جنوب تبت. دومین زیرگونه پرجمعیت پلنگ
پلنگ عربی (P. pardus nimr)، شبه‌جزیره عربستان و منقرض‌شدهٔ محلی در شبه‌جزیره سینا. این زیرگونه، کم‌تعدادترین زیرگونه از پلنگ‌هاست.
پلنگ هندوچینی (P. pardus delacouri)، جنوب شرق آسیا
پلنگ جاوه (P. pardus delacouri)، جاوه، اندونزی
پلنگ شمال چینی (P. pardus japonensis)، شمال چین
پلنگ ایرانی (P. pardus saxicolor)، آسیای مرکزی، قفقاز، هندوکش و فلات ایران. این گونه، در خطر انقراض است.
پلنگ سری‌لانکایی (P. pardus kotiya)، سری‌لانکا
پلنگ آمور (P. pardus orientalis)، خاور دور روسیه و شمال چین و به‌طور محلی در شبه‌جزیره کره، منقرض شده است.
پلنگ کامتال (P. pardus kamtal)، علمدار رشته کوه‌های کامتال.
گربه‌سان دیگری به نام پلنگ برفی با نام علمی Uncia uncia نیز وجود دارد که با وجود شباهت ظاهری با پلنگ یک گونه مستقل محسوب می‌شود.
نگارخانه

پلنگ بر روی درخت
پلنگ (چپ) در کارت یادبود شانس‌بیارهای بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۱۴
طعمه پلنگ
یک پلنگ سیاه
یک پلنگ در حال استراحت روی یک درخت
بیل اسمیت

بیل اسمیت ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره کند :
بیل اسمیت (بازیکن فوتبال، زاده ۱۸۸۷)
بیل اسمیت (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۲۶)
بیل اسمیت (بازیکن فوتبال، زاده ۱۸۹۷)
بیل اسمیت (شناگر)
بهوالا-۱

| بهوالا-۱ | بهوالا-۱ |
| --- | --- |
حوزهٔ انتخاباتی   مربوط به جاتیا سانگساد: حوزهٔ انتخاباتی   مربوط به جاتیا سانگساد
بخش: ناحیه بهولا
Division: استان باریسال
رأی‌مندان: 310,048 (2018)
حوزهٔ کنونی: حوزهٔ کنونی
شکل‌گیری: 1984
حزب: عوامی لیگ بنگلادش
نماینده(گان): تفیل احمد
شکل‌گیری از: باکرگنج-1
بهوالا-۱ (به لاتین: Bhola-1) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه بهولا واقع شده‌است.
پاف (مبلمان)

پاف به سبک عثمانی
پاف (به فرانسوی: Pouf)، یا عثمانی (به انگلیسی: Ottoman)، نوعی مبل است. عموماً پافها فاقد تکیه‌گاه پشتی و تکیه‌گاه بازو (آرنج) هستند. آن‌ها ممکن است یک کاناپهٔ روکش‌دار کم ارتفاع یا یک نیمکت کوچک کوسن‌دار باشند که به عنوان میز، چهارپایه یا زیرپایی استفاده می‌شوند. پاف ممکن است دارای لولاها و درپوشی برای حفره‌ای داخلی باشد که به عنوان مکانی برای نگهداری ملحفه‌ها، مجلات یا سایر اقلام، مورد استفاده قرار گیرد که آن را به نوعی از مبلمان ذخیره‌سازی تبدیل می‌کند. نسخهٔ کوچکتر معمولاً در نزدیکی صندلی راحتی یا مبل به عنوان بخشی از دکوراسیون اتاق نشیمن قرار می‌گیرد، یا ممکن است به عنوان یک نشیمنِِ کنار آتش استفاده شود.
زیرپایی‌های عثمانی اغلب به عنوان مبلمان هماهنگ با صندلی دسته‌دار، صندلی راحتی، کاناپه یا گلایدر فروخته می‌شوند. نام‌های دیگر این قطعه مبلمان عبارتند از: زیرپایی (به انگلیسی: Footstool), هاسوک (به انگلیسی: Hassock) (به معنی: بالش زیر زانویی)، و اسامی به گویش قدیمی، هامپتی (به گویش نیوفاندلندی: Humpty), تامپتی (به گویش شراپ‌شری: Tumpty).
تاریخچه

پاف اصطلاحی با منشأ فرانسوی است که برای نشان دادن عناصری از سالن نشیمن که برای لم دادن یا استراحت دادن به پاها در نظر گرفته شده، استفاده می‌شود. این عنصر می‌تواند به فرم متوازی‌السطوح کلاسیک، به فرم کیسه یا طبق آخرین پیشرفت‌ها به شکل تشک باشد که می‌تواند به عنوان تخت نیز استفاده شود.
ریشهٔ عثمانی به شیوه‌های چیدمان اثاثیه در امپراتوری عثمانی در ترکیه امروزی باز می‌گردد، جایی که بخش مرکزی نشیمن‌گاه مسکونی بود، که عموماً به‌ عنوان یک سکوی چوبی کم ارتفاع طراحی می‌شد که برای انباشته شدن کوسن‌ها طراحی شده بود. ابتدا به عنوان مبلمان مقطعی که در اطراف سه دیوار یک اتاق پیچیده شده بود، توسعه یافت، قبل از اینکه به نسخه‌های کوچکتر تبدیل شود که در گوشه یک اتاق قرار می‌گیرند یا صندلی‌های دایره‌ای شکل که یک ستون یا تیر را در یک اتاق عمومی احاطه می‌کنند.
عثمانی سرانجام در اواخر سدهٔ هجدهم میلادی از امپراتوری عثمانی به اروپا آورده شد و نام آن را از محل پیدایش آن نامگذاری کردند. اولین نمونهٔ شناخته شدهٔ استفاده از نام عثمانی در فرانسه در سال ۱۷۲۹ میلادی است. اولین استفادهٔ ثبت شدهٔ شناخته شده در زبان انگلیسی در یکی از کتابهای یادداشت توماس جفرسون از سال ۱۷۸۹ میلادی نگارش شده: «[پرداخت]. برای عثمانی از مخمل‌های اوترخت».
در طول نسل‌های بعدی، عثمانی به یک قطعهٔ معمولی از مبلمان اتاق خواب تبدیل شد. عثمانی‌های اروپایی در اندازهٔ کوچکتر از عثمانی سنتی ترک استانداردسازی شدند و در سدهٔ نوزدهم میلادی شکل دایره‌ای یا هشت ضلعی به خود گرفتند. صندلی در مرکز توسط بازوها یا توسط یک ستون مرکزی و پر شده که ممکن است یک گیاه یا مجسمه را در خود جای دهد تقسیم می‌شد. نشیمن‌های لولایی نیز ظاهر شدند تا از فضای داخل عثمانی برای نگهداری وسایل استفاده شود.
زیرپایی عثمانی، یک قطعهٔ مبلمان نزدیک به هم، یک زیرپایی روکش‌دار روی چهارپایه بود که می‌توانست به‌عنوان نشیمن کنار آتش، نشیمن‌گاهی که با فرش، گل‌دوزی یا مهره‌کاری پوشانده می‌شود، استفاده شود. در سدهٔ بیستم میلادی، کلمهٔ عثمانی هر دو شکل را در بر می‌گرفت.
در طول سال‌ها، آن‌ها اصلاح و تغییر یافته‌اند و در حال حاضر در اشکال مختلف، در تمامی اندازه‌ها و در متنوع‌ترین مواد موجود هستند.
پاف کیسه لوبیا

آن‌ها اخیراً به یک عنصر طراحی واقعی برای فضای داخلی و خارجی تبدیل شده‌اند: در استودیوها، دفاتر، یا برای تنظیم محیط برای سمینارها، کنفرانس‌ها و کارگاه‌ها استفاده می‌شود. راحت و همه‌کاره هستند و به شما امکان می‌دهند بسته به موقعیت بنشینید، دراز بکشید یا لم بدهید.
پاف کلاسیک از پی‌وی‌سی ساخته شده است، ماده‌ای قابل شستشو که بسیار شبیه پلاستیک است که باعث می‌شود پاف در برابر آب مقاوم باشد و اجازه می‌دهد آن را در فضای باز قرار دهید. نسخه‌هایی از چرم (بسیار گران) یا مواد جایگزین چرم، سازگار با محیط زیست و ارزان‌تر نیز وجود دارد.
پاف کیسه لوبیا
اسلاوهای جنوبی

کشورهایی که زبان اسلاوی جنوبی زبان رسمی است.
اسلاوهای جنوبی، شاخهٔ جنوبی مردمان اسلاو هستند که در بالکان و عمدتاً در سراسر یوگسلاوی پیشین (به معنای: «سرزمین اسلاوهای جنوبی») و بلغارستان زندگی می‌کنند. از نظر جغرافیایی، اسلاوهای جنوبی بومیان جلگه پانونین جنوبی، آلپ شرقی و شبه‌جزیرهٔ بالکان هستند و به زبان‌های اسلاوی جنوبی سخن می‌گویند. با جمعیتی نزدیک به ۳۵ میلیون نفر، این گروه به دو شاخه تقسیم می‌شود: بلغارها و مقدونیها در شرق؛ بوسنیاییها، کرواتها، مونته‌نگرویها، صربها و اسلوونها در غرب.
حسن فتحی (کارگردان)

| حسن فتحی | حسن فتحی |
| --- | --- |
فتحی در سال ۱۳۹۵: فتحی در سال ۱۳۹۵
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
همسر(ان): اعظم بروجردی (۱۳۸۰-۱۳۶۸)
فرزندان: ۲
محل تحصیل: دانشگاه شهید بهشتی
حسن فتحی (زادهٔ ۱۰ شهریور ۱۳۳۸) کارگردان و فیلم‌نامه‌نویسِ ایرانی سینما، تلویزیون و تئاتر است. او کار حرفه‌ای خود در تلویزیون را با کارگردانی مجموعه تلویزیونی همسایه‌ها در سال ۱۳۷۲ آغاز کرد. مجموعه‌های تلویزیونی پهلوانان نمی‌میرند، شب دهم، مدار صفر درجه، میوه ممنوعه، زمانه، شهرزاد و جیران از آثار فتحی در عرصه سریال‌سازی است. او فیلم پرفروش مست عشق (۱۴۰۳) را نیز کارگردانی کرد.
زندگی

حسن فتحی متولد محله نظام آباد تهران است. او از سوی پدر اصالتی خوانساری و از جانب مادر اصالتی زنجانی دارد. وی دارای دانشنامه کارشناسی روان‌شناسی از دانشگاه شهیدبهشتی تهران و کارشناسی ارشد رشته کارگردانی نمایش از دانشگاه آزاد اسلامی است. همسر وی اعظم بروجردی، کارگردان و نمایشنامه‌نویس تئاتر است. آنان دو فرزند به نام‌های محمدرضا و امیرحسین دارند. امیرحسین از کودکی نقش های کوتاهی در سریال های پدرش بازی کرد، از جمله شب دهم و مدار صفر درجه . چند سال بعد در نوجوانی نقش فرعی در فیلم کیفر بازی کرد و در نهایت کار حرفه ای بازیگری را با  سریال شهرزاد شروع کرد.
فتحی فعالیت‌های هنری خود را با بازیگری تئاتر در دوران دانشجویی آغاز کرد ولی به‌طور جدی از سال ۱۳۶۸ با نوشتنِ نقدِ تئاتر و سینما در مجلاتی همچون سروش، تماشاخانه، دنیای تصویر و نمایش و نیز نویسندگی و کارگردانیِ تئاتر وارد دنیای هنر شد؛ که از این حیث او را می‌توان یک کارشناس و پژوهشگر هنر و سینما برشمرد. او از سال ۱۳۷۲ به سیمای جمهوری اسلامی ایران پیوست و به ساختِ سریال پرداخت و از سال ۱۳۸۳ با ساختِ فیلمِ سینماییِ ازدواج به سبک ایرانی در جَرگه کارگردانان سینمای ایران قرار گرفت.
وی در دانشگاه‌های مختلفی به عنوانِ استاد تدریس می‌کند و هم‌اکنون مدیر آموزشی مؤسسه فرهنگی هنری کارنامه است.
کارنامه

حسن فتحی که یکی از کارگردان‌های مهم در عرصه سریال‌سازی در دو دهه گذشته سینما به حساب می‌آید با علاقه وافر خود به فرهنگ و تاریخ  معاصر ایران نشان داده است که می‌توان سریال‌های پر مخاطب را در سبک و سیاق متفاوت بر صفحه جادویی تلویزیون در حالی منعکس نمود که مخاطب با شخصیت‌های داستان همدلی قابل قبولی نشان دهد. شاخصه مهم آثار تلویزیونی او دیالوگ‌های خاص با ضرباهنگ مناسب و استفاده به‌جا از آنها در بستر فیلم‌نامه‌ای قابل قبول و در بسیاری از لحظات، ساختارشکن است. همین امر در بررسی کلیت آثار او برگ برنده سریال‌های پرمخاطب کارنامه هنری اوست. شناخت خوب او از جامعه معاصر و آشنایی وی با موضوعات مورد پسند متناسب با فرهنگ بومی تماشاگر ایرانی آثار او را در رده بهترین مجموعه‌های سیما در دو دهه گذشته قرار داده است.این کارگردان در سریال هایش ، ژانرهای مختلفی را تجربه کرده است اما وجه اشتراک آثارش ، تم های عاشقانه شان است .
فتحی برای اجرای موسیقی میانی و پایانی سریال‌هایش با خواننده‌های سرشناسی همچون همایون شجریان، احسان خواجه امیری، محسن چاوشی، علیرضا قربانی و محمد اصفهانی همکاری داشته است.
کارنامه > داوری در جشنواره‌ها

جشنواره تئاتر آئینی ـ سنتی؛ ۱۳۸۱
جشنواره تئاتر فجر؛ ۱۳۸۲
رئیس هیئت داوران مسابقه ستاره بیست
آثار > مجموعه‌های تلویزیونی و نمایش خانگی

| سال | نام سریال | سمت | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۷۲ | همسایه‌ها | کارگردان | شبکه دو |
| ۱۳۷۳ | معمای یک قتل | نویسنده و کارگردان | شبکه دو |
| ۱۳۷۳ | عاطفه | کارگردان | شبکه دو |
| ۱۳۷۴ | سوءتفاهم | کارگردان | شبکه دو |
| ۱۳۷۵ | هوای تازه | کارگردان | شبکه سه |
| ۱۳۷۷–۱۳۷۶ | فردا دیر است | کارگردان | شبکه سه |
| ۱۳۷۶ | پهلوانان نمی‌میرند | نویسنده و کارگردان | شبکه دو |
| ۱۳۷۸ | روشن‌تر از خاموشی | نویسنده و کارگردان | پخش ۱۳۸۲ - شبکه یک |
| ۱۳۸۰ | شب دهم | نویسنده و کارگردان | پخش محرم ۱۳۸۱ - شبکه یک |
| ۱۳۸۴ | مدار صفر درجه | نویسنده و کارگردان | پخش ۱۳۸۶ - شبکه یک |
| ۱۳۸۶ | میوه ممنوعه | کارگردان | پخش رمضان ۱۳۸۶ - شبکه دو |
| ۱۳۸۷ | اشک‌ها و لبخندها | کارگردان | پخش نوروز ۱۳۸۸ - شبکه یک |
| ۱۳۸۹ | در مسیر زاینده‌رود | کارگردان | پخش رمضان ۱۳۸۹ - شبکه یک |
| ۱۳۹۱ | زمانه | کارگردان | شبکه سه |
| ۱۳۹۴–۱۳۹۳ | شهرزاد | نویسنده و کارگردان | (نمایش خانگی) نویسندگی مشترک با نغمه ثمینی |
| ۱۳۹۵ | شهرزاد ۲ | نویسنده و کارگردان | (نمایش خانگی) نویسندگی مشترک با نغمه ثمینی |
| ۱۳۹۶ | شهرزاد ۳ | نویسنده و کارگردان | (نمایش خانگی) نویسندگی مشترک با نغمه ثمینی |
| ۱۴۰۰ | جیران | نویسنده و کارگردان | (نمایش خانگی) نویسندگی مشترک با احسان جوانمرد |
| ۱۴۰۳ | ازازیل | کارگردان | نمایش خانگی |
آثار > فیلم سینمایی

کارگردانی فیلم سینمایی ازدواج به سبک ایرانی نوشته مینو فرشچی؛ ۱۳۸۳
نویسندگی و کارگردانی فیلم سینمایی پستچی سه بار در نمی‌زند؛ ۱۳۸۷
کارگردانی فیلم سینمایی کیفر نوشته علیرضا نادری؛ ۱۳۸۸
نویسندگی و کارگردانی فیلم سینمایی یک روز دیگر؛ ۱۳۹۱
کارگردانی فیلم سینمایی مست عشق نوشته فرهاد توحیدی؛ ۱۳۹۸
آثار > تئاتر

بازی در نمایش چهار صندوق نوشته بهرام بیضایی به کارگردانی فردوس کاویانی؛ تهران، فرهنگسرای نیاوران؛ ۱۳۵۹ – ۱۳۵۸
نویسنده و کارگردان نمایش هی هی ماتادور؛ تهران، تئاترشهر، تالار قشقایی؛ ۱۳۶۸
نویسنده و کارگردان نمایش مضحکه پهلوان و پری؛ تهران، تالار هنر؛ ۱۳۶۹
کارگردانی نمایش داوری اینیدرا نوشته دان کوپال موکرجی؛ تهران، تالار سنگلج؛ ۱۳۷۰
کارگردانی نمایش در خیابان‌های سرد شب نوشته اعظم بروجردی؛ تهران، موزه آزادی؛ ۱۳۷۲
کارگردانی تله تئاتر ملکه‌های فرانسه نوشته تورنتو وایلدر؛ شبکه ۲؛ ۱۳۷۳
کارگردانی و بازنویسی تله تئاتر معمای یک قتل نوشته آگاتا کریستی؛ شبکه ۲؛ ۱۳۷۳
کارگردانی تله تئاتر سوءتفاهم نوشته آلبر کامو؛ شبکه ۲؛ ۱۳۷۴
کارگردانی و بازنویسی تله تئاتر تله موش نوشته آگاتا کریستی؛ شبکه ۲؛ ۱۳۷۵
کارگردانی و بازنویسی تله تئاتر جان گابریل بورکمان نوشته هنریک ایبسن؛ شبکه ۲؛ ۱۳۷۶
کارگردانی تئاتر گربه نره فرانک لوکاس شبکه یک؛ ۱۳۶۴
آثار > تله‌فیلم

نویسندگی و کارگردانی تله فیلم یک روز معمولی؛ ۱۳۸۱
نویسندگی و کارگردانی تله فیلم نسخه خطی؛ ۱۳۸۲
بازنویسی و کارگردانی تله فیلم رویاهایت را به خاطر بسپار نوشته فرهاد توحیدی؛ ۱۳۸۳
نویسندگی و کارگردانی تله فیلم دنده معکوس؛ ۱۳۸۸
کارگردانی تله فیلم چرخ و فلک نوشته علیرضا مسعودی؛ ۱۳۹۱
آثار > فیلم مستند

تحقیق و نگارش مجموعه مستند ۱۸ قسمتی تاریخ تئاتر جهان؛ شبکه ۲؛ ۱۳۷۱
تحقیق و نگارش مجموعه مستند ۱۸ قسمتی تاریخ و تحول هنر؛ شبکه ۲؛ ۱۳۷۱
تحقیق و نگارش مجموعه ۲۶ قسمتی تاریخ نمایشنامه‌های سنتی ایران؛ شبکه جام‌جم؛ ۱۳۷۵
نویسندگی و کارگردانی مستند سفر ناتمام دربارهٔ زندگی نادر ابراهیمی؛ ۱۳۹۱