stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دیوید آدکولا

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  David Adeolu Adekola
زادروز:  ۱۹ مهٔ ۱۹۶۸ ‏(۵۶ سال)
زادگاه:  لاگوس
قد:  ۶ فوت ۰ اینچ (۱٫۸۳ متر)
پست:  مهاجم
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۸۷–۱۹۹۰ |  Julius Berger |   |   |
| ۱۹۹۳–۱۹۹۴ |  باشگاه فوتبال بری |  ۳۵ |  (۱۲) |
| ۱۹۹۴ |  ← باشگاه فوتبال اکستر سیتی (قرضی) |  ۳ |  (۱) |
| ۱۹۹۴ |  باشگاه فوتبال ای‌اف‌سی بورنموث |  ۱ |  (۰) |
| ۱۹۹۴–۱۹۹۵ |  باشگاه فوتبال ویگان اتلتیک |  ۴ |  (۰) |
| ۱۹۹۵ |  Halifax Town |  ۲ |  (۰) |
| ۱۹۹۵ |  باشگاه فوتبال هرفورد یونایتد |  ۰ |  (۰) |
| ۱۹۹۵ |  Bath City |  ۷ |  (۲) |
| ۱۹۹۵ |  باشگاه فوتبال کمبریج یونایتد |  ۵ |  (۱) |
| ۱۹۹۵ |  ← باشگاه فوتبال بیشاپس استورتفورد (قرضی) |   |   |
| ۱۹۹۵–۱۹۹۶ |  BFC Preussen |   |   |
| ۱۹۹۶ |  باشگاه فوتبال ویکتوریا کلن |   |   |
| ۱۹۹۶ |  باشگاه فوتبال برایتون اند هوو آلبیون |  ۱ |  (۰) |
| ۱۹۹۸–۱۹۹۹ |  باشگاه فوتبال بیلریکای |   |   |
| ۱۹۹۹–۲۰۰۰ |  باشگاه فوتبال سلو تاون |  ۲۴ |  (۵) |
| ۲۰۰۰ |  باشگاه فوتبال والتون اند هرشام |   |   |
| ۲۰۰۰–۲۰۰۱ |  باشگاه فوتبال هندون |  ۳۰ |  (۷) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۸۷ |  Nigeria U20 |  ۳ |  (۱) |
| ۱۹۸۹–۱۹۹۱ |  تیم ملی فوتبال نیجریه |  ۲ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
دیوید آدکولا (انگلیسی: David Adekola؛ زادهٔ ۱۹ مهٔ ۱۹۶۸) بازیکن سابق فوتبال اهل نیجریه است که در دهه‌های ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰ برای باشگاه‌های مختلف انگلیسی بازی کرد.
وی در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال نیجریه و نیجریه بازی کرده است.
سعید العاص

| سعید العاص | سعید العاص |
| --- | --- |
رهبران پیشرو در انقلاب بزرگ عرب: رهبران پیشرو در انقلاب بزرگ عرب
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۸۸۹ حما، سوریه
درگذشته: ۶ اکتبر ۱۹۳۶
حزب سیاسی: حزب العهد
سعید العاص (عربی: عبد الحميد مهري؛ زاده: ۱۸۸۹ – درگذشته: ۶ اکتبر ۱۹۳۶) یک مبارز سوری و یکی از رهبران پیشرو در انقلاب بزرگ عرب بود.
زندگی‌نامه

سعید العاص در سال ۱۸۸۹ در حما متولد شد. او از آکادمی نظامی استانبول بود که در سال ۱۹۰۷ فارغ‌التحصیل شد و در جنگ بالکان شرکت کرد.
او یکی از رهبران پیشرو در انقلاب بزرگ عرب از گروه افسران عرب آزاد بود، بعد از مدتی به حزب العهد تحت رهبری ژنرال عزیز المصری پیوست که بتواند حقوق اعراب برای آزادی و استقلال کامل و حکومت خود در سرزمین‌های خود مطالبه کند.
او به‌عنوان یک افسر ارتش عرب به همراه انقلاب شیخ صالح علی که در کوه‌های علاوی و انقلاب ابراهیم هانانو در مناطق حلب می‌جنگید تا در برابر تجاوز فرانسه بایستد.
او به عمان رفت و به عنوان سرهنگ در ارتش اردن منصوب شد، اما هنگامی که خواسته شد در مبارزه با ارتش عبدالعزیز آل سعود شاه سعودی در حجاز شرکت کند، استعفا داد.
درگذشت

سعید العاص در سال ۱۹۳۶ با عبدالکراد حسینی به انقلاب فلسطین پیوست تا زمانی که در ۶ اکتبر همان سال در نبرد سبزها به قتل شد.
ونجلیس

| Vangelis | Vangelis |
| --- | --- |
ونجلیس در اکران اِل‌گرکو در اکتبر ۲۰۰۷: ونجلیس در اکران اِل‌گرکو در اکتبر ۲۰۰۷
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام بومی: Ευάγγελος Οδυσσέας Παπαθανασίου
نام تولد: Evángelos Odysséas Papathanassíou
زاده: ۲۹ مارس ۱۹۴۳ آگریا، Hellenic State (هم‌اکنون یونان)
درگذشته: ۱۷ مهٔ ۲۰۲۲ (۷۹ سال) پاریس، فرانسه
ژانر:  موسیقی الکترونیک  موسیقی امبینت  موسیقی تجربی  موسیقی کلاسیک قرن بیستم  پراگرسیو راک  موسیقی نیو ایج 
پیشه(ها):  Musician  composer  producer 
ساز(ها):  پیانو  کیبورد  درام (ساز)  سازهای کوبه‌ای 
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۳–۲۰۲۲
ناشر(ان):  گروه موسیقی یونیورسال  آرسی‌ای رکوردز  آتلانتیک رکوردز  سونی میوزیک  وارنر رکوردز  پالیدور رکوردز  دویچه گرامافون  دکا رکوردز 
همکاری‌های مرتبط:  The Forminx  Aphrodite's Child  Jon & Vangelis  دمیس روسس 
اوانگلوس اودیسئاس پاپاتاناسیو [eˈvaɲɟelos oðiˈseas papaθanaˈsi.u] با نام هنری ونگلیس (فرانسوی: Vangelis‎؛ ‏ ۲۹ مارس ۱۹۴۳ – ۱۷ مهٔ ۲۰۲۲) آهنگساز و نوازندهٔ سبک الکترونیک، امبینت، نیو اِیج، پراگرسیو، جاز و پاپ راک اهل یونان بود.
وی برای آهنگسازی موسیقی فیلم ارابه‌های آتش برندهٔ جایزه‌ی اسکارِ سال ۱۹۸۱ شد. از دیگر کارهای او ساخت موسیقی فیلم‌های بلید رانر، ۱۴۹۲: فتح بهشت، اسکندر، باونتی، جنوبگان، گم‌شده و گیتی: یک سفر شخصی است.
ونگلیس دورهٔ حرفه‌ای موسیقی را با همکاری در گروه‌های موسیقی دههٔ ۱۹۶۰ مانند افرودایتس چایلد آغاز کرد. از میانه دههٔ ۱۹۷۰ به ساخت موسیقی برای چند مستند دربارهٔ جانوران و طبیعت روی آورد که موفقیت این کارها سبب شد تا به موسیقی فیلم علاقهٔ بیشتری نشان دهد. در اوایل دههٔ ۱۹۸۰ میلادی ونگلیس به عنوان یک پروژهٔ جانبی، به همراه جان اندرسون، خوانندهٔ گروه پراگرسیو راک انگلیسی یس، چند آلبوم را تحت عنوان جان و ونجلیس عرضه کرد.
در سال ۱۹۸۱ جایزه اسکار برای موسیقی فیلم ارابه‌های آتش را به عنوان آهنگساز آن فیلم دریافت کرد. تک‌آهنگ «ارابه‌های آتش» که برای آلبوم موسیقی این فیلم عرضه شد توانست تا جایگاه نخست ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد بالا بیاید. همچنین از این تک‌آهنگ در مسابقه‌های المپیک ۲۰۱۲ لندن و در هنگام اهدای مدال استفاده شد.
ونگلیس در طول بیش از ۵۰ سال فعالیت در عرصهٔ موسیقی، بیش از ۵۰ آلبوم موسیقی منتشر کرد و به عنوان یکی از برترین آهنگسازان موسیقی الکترونیک در همهٔ دوران یاد می‌شود.
زندگی شخصی و هنری او > دوران کودکی

ونجلیس در ۲۹ مارس ۱۹۴۳ در شهر آگریا یونان زاده شد. وی کار موسیقی را در چهار سالگی آغاز کرد و بیشتر به عنوان یک موسیقیدان خودآموخته شناخته می‌شود. در شش سالگی، والدینش او را به یک مدرسه تخصصی موسیقی در شهر آتن فرستادند. شاید عدم استقبال او از فراگرفتن درس‌های پیانو در قالب سنتی آن، موجب شد تا او با موسیقی مبتنی بر خواندن و نوشتن نُت بیگانه باشد. ونجلیس بعدها در مصاحبه‌ای با مجله لایف دربارهٔ عدم توانایی خواندن موسیقی چنین می‌گوید: «وقتی معلم‌هایم از من می‌خواستند تا چیزی را برای آن‌ها بنوازم، تظاهر می‌کردم که دارم از روی نت می‌خوانم درحالی‌که از حفظ آن را اجرا می‌کردم. البته آن‌ها حقه من را می‌فهمیدند، اما برایم مهم نبود.»
زندگی شخصی و هنری او > سال‌های پیشرفت

ونجلیس در اوایل دهه ۱۹۶۰ میلادی در یونان مورد توجه قرار گرفت؛ در این زمان او به عنوان یکی از بنیانگذاران گروه موسیقی فورمیکس فعالیت می‌کرد. این گروه در کنار اجرای آثار هنرمندان دیگر، آهنگ‌های خود را نیز تولید می‌کرد. ونجلیس آهنگسازی بیشتر آثار اصلی گروه را برعهده داشت و نیکو ماستوراکیس نیز ترانه‌های انگلیسی گروه را می‌سرود.
در اواخر دهه ۱۹۶۰ ونجلیس یک گروه پراگرسیو راک با نام افرودایتس چایلد را تشکیل داد. پراگرسیو راک در اواخر دهه ۱۹۶۰ و اوایل دهه ۱۹۷۰ و با هدف ارتقای موسیقی راک به سطح جدیدی از اعتبار هنری شکل گرفت. در کنار ونجلیس، دمیس روسس خواننده یونانی نیز از اعضای این گروه به‌شمار می‌رفت.
زمانی‌که تلاش افرودایتس چایلد برای ورود به بریتانیا ناکام ماند، اعضای آن در پاریس مستقر شدند و نخستین آلبوم خود را در فرانسه تولید کردند. این آلبوم در بیشتر اروپا مورد توجه قرار گرفت. اما پس از انتشار این آلبوم، اعضای گروه به‌خاطر اختلافات داخلی از گروه جدا شدند. ونجلیس در مدت همکاری با افرودایتس چایلد به فعالیت‌های انفرادی نیز می‌پرداخت. اما این جدایی باعث تمرکز بیشتر وی روی این‌گونه فعالیت شد. او در این مدت نخستین آلبوم انفرادی رسمی خود را با همکاری چند هنرمند دیگر با نام زمین منتشر کرد. این همکاری برای مدت کوتاهی تحت عنوان اودیسه و با تولید یک تک ترانه با نام هو ادامه یافت. در سال ۱۹۷۴ ونجلیس به فکر پیوستن به یک گروه پراگرسیوراک دیگر با نام یس می‌افتد، اما هرگز این تفکر را عملی نمی‌کند. پس از نقل مکان به لندن و بعد از راه‌اندازی یک استودیوی شخصی، ونجلیس چند آلبوم الکترونیکی را تولید کرد که در میان آن‌ها می‌توان به بهشت و جهنم (۱۹۷۵) اشاره کرد.
زندگی شخصی و هنری او > سینما

مهم‌ترین عامل ورود ونجلیس به دنیای سینما همکاری او با فردریک روسیف کارگردان سرشناس فرانسوی بود. ونجلیس با ساخت موسیقی متن فیلم‌هایی مستند دربارهٔ حیات وحش به کارگردانی روسیف، پروژه‌هایی را در کارنامه خود ثبت کرد. این همکاری‌ها موجب شد تا ونجلیس از سوی چندین کارگردان مطرح جهان مورد توجه قرار گیرد. در سال ۱۹۸۱ با ساخت موسیقی فیلم ارابه‌های آتش برنده جایزه اسکار شد این فیلم همچنین جایزه اسکار بهترین فیلم سال را نیز از آن خود کرد. در سال ۱۹۹۱ برای عضویت در هیئت داوران جشنواره فیلم کن انتخاب شد.
یکی از مهم‌ترین آثار ونجلیس، همکاری وی با ریدلی اسکات در فیلم ۱۴۹۲: فتح بهشت (۱۹۹۲) با بازی ژرار دوپاردیو بود که برای بزرگداشت پانصدمین سالگرد سفر کریستوفر کلمبوس به دنیای جدید ساخته شده بود. آلبوم موسیقی این فیلم در سال ۱۹۹۵ منتشر شد و رکوردهای بسیاری را شکست.
زندگی شخصی و هنری او > سایر کارها

ونجلیس تولید موسیقی اختتامیه المپیک سیدنی (۲۰۰۰) و سرود رسمی جام جهانی فوتبال ۲۰۰۲ و المپیک ۲۰۰۴ آتن را نیز برعهده داشت. حتی ناسا از موسیقی‌های ساخته او استفاده کرده است. موسیقی ونجلیس تأکید بسیار زیادی روی سینث‌سایزر دارد. برخی از کارشناسان، موسیقی او را به یک ارکستر الکترونیک تشبیه کرده‌اند. به گفته ونجلیس فناوری و موسیقی همیشه با هم بوده‌اند و موسیقی هرچه باشد، یک علم است. دربارهٔ ساخت موسیقی فیلم‌ها نیز کار وی به محض دیدن نسخه خام یک فیلم آغاز می‌شود. این آهنگساز خود را مانند تونلی می‌داند که آشوب صداها پس از عبور از آن تبدیل به موسیقی می‌شود.
موسیقی آرامی که در تلویزیون ایران ثانیه‌هایی قبل از اخبار پخش می‌شد به نام دختر کوچک دریا (انگلیسی: La Petite Fille de la mer) اثر او است.
درگذشت

ونجلیس در ۱۷ مه ۲۰۲۲ در سن ۷۹ سالگی در بیمارستانی در پاریس بر اثر نارسایی قلبی درگذشت.
دیسکوگرافی

مقالهٔ اصلی: دیسکوگرافی ونگلیس
| 0 | 1 |
| --- | --- |
 (1970) Sex Power  (1972) Fais Que Ton Rêve Soit Plus Long Que la Nuit (Poéme Symphonique)   (1973) L'Apocalypse des Animaux  (۱۹۷۳) زمین (آلبوم ونگلیس)  (1975) Entends-tu les chiens aboyer? (Ignacio)  (۱۹۷۵) بهشت و جهنم (آلبوم ونگلیس)  (۱۹۷۶) روز وحشت  (۱۹۷۶) آلبدو ۰٫۳۹  (۱۹۷۷) مارپیچ (آلبوم ونگلیس)  (1978) Beaubourg  (۱۹۷۹) چین  (۱۹۷۹) اپرای وحشت (آلبوم)  (۱۹۸۰) بعداً میبینمت  (۱۹۸۱) ارابه‌های آتش (آلبوم)  (۱۹۸۳) قطب جنوب (آلبوم ونگلیس):  (۱۹۸۴) جشن خاک  (۱۹۸۵) ماسک (آلبوم ونگلیس)  (۱۹۸۵) ارتباط نادیدنی  (۱۹۸۸) مستقیم (آلبوم ونگلیس)  (۱۹۹۰) The City  (۱۹۹۲) 1492: Conquest of Paradise  (۱۹۹۴) Blade Runner  (۱۹۹۵) Voices  (۱۹۹۶) Oceanic  (۱۹۹۸) ال گرکو (آلبوم)  (۲۰۰۱) اسطوره‌ای  (۲۰۰۴) الکساندر (موسیقی متن)  (۲۰۰۷) ال گرکو (موسیقی متن)  (۲۰۰۷) Blade Runner Trilogy: 25th Anniversary  (2012) Chariots of Fire - The Play (Music From The Stage Show)  (2016) Rosetta  (۲۰۱۹) نوکتورن: آلبوم پیانو
اودیشای غربی

اودیشای غربی (انگلیسی: Western Odisha)، بخش غربی ایالت اودیشا در هند است که از بخش کالاهاندی در جنوب تا بخش سوندرگار در شمال امتداد دارد.
سامبالپور، در اودیشای غربی  منطقه‌ای در هند است. آهنگ‌ها، لباس‌ها، رقص‌ها، زبان، غذا و جشنواره‌هایی که در سامبالپور و غربی اودیشا برگزار می‌شوند منحصربه‌فرد هستند. این هویت فرهنگی متمایز از پیوند قوی جوامع قبیله ای و عامیانه ناشی می شود که برای قرن ها در سامبالپور و سایر مناطق منطقه غربی اودیشا وجود داشته اند.
حزب کمونیست چکسلواکی

| حزب کمونیست چکسلواکی Komunistická strana Československa | حزب کمونیست چکسلواکی Komunistická strana Československa |
| --- | --- |
دبیرکل: Bohumil Jílek (نخستین) Ladislav Adamec (آخرین)
بنیان‌گذاری: ۱۶ مه ۱۹۲۱ (۱۹۲۱-0۵-۱۶)
انحلال و برچینش: ۲۸ نوامبر ۱۹۹۰ (۱۹۹۰-11-۲۸)
پسین: Communist Party of Bohemia and Moravia (جمهوری چک) Communist Party of Slovakia (اسلواکی)
ستاد: پراگ، چکسلواکی
روزنامه: Rudé právo
شاخه جوانان: اتحادیه جوانان کمونیست چکسلواکی (۱۹۲۱–۱۹۳۶)، اتحادیه جوانان چکسلواک (۱۹۴۹–۱۹۶۸)، اتحادیه جوانان سوسیالیست (۱۹۷۰–۱۹۸۹)
شاخه پارلمانی: Ľudové milície
مرام سیاسی: کمونیسم مارکسیسم-لنینیسم
طیف سیاسی: چپ تندرو
وابستگی بین‌المللی: کمینترن (۱۹۲۱–۱۹۴۳) کمینفرم (۱۹۴۷–۱۹۵۶)
رنگ رسمی:   سرخ
حزب کمونیست چکسلواکی (چکی و اسلواکی: Komunistická strana Československa, KSČ) یک حزب سیاسی کمونیست و مارکسیست-لنینیست در چکسلواکی بود که از ۱۹۲۱ تا ۱۹۹۲ میلادی برقرار بود. این حزب عضو کمینترن بود و از ۱۹۲۹ تا ۱۹۵۳ کلمنت گوتوالد رهبر آن بود. پس از پیروزی در انتخابات ۱۹۴۶ قدرت را در کودتای ۱۹۴۸ به دست گرفت و نظام تک‌حزبی را راه‌اندازی کرد و متحد اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی شد. به دنبال آن ملی‌سازی همهٔ شرکت‌های خصوصی انجام شد.
در ۱۹۶۸ الکساندر دوبچک رهبر حزب، اصلاحاتی شامل فرایندی دموکراتیک را پیشنهاد داد که منجر به حمله شوروی به چکسلواکی شد. تحت فشار کرملین، همهٔ اصلاحات لغو شد، رهبری حزب به دست شاخهٔ اقتدارگرای آن افتاد و تصفیهٔ غیر خونین بزرگی در حزب انجام شد.
در ۱۹۸۹ رهبری حزب، زیر فشار مردم در انقلاب مخملی، نخستین انتخابات رقابتی از سال ۱۹۴۶ را برگزار کرد. انجمن مدنی در انتخابات ۱۹۹۰ به پیروزی رسید و حزب کمونیست شکست خورد.
در اکتبر ۱۹۹۰ حزب کمونیست چکسلواکی به فدراسیونی از حزب کمونیست بوهم و موراویا و حزب کمونیست اسلواکی تبدیل شد.
رهبران

Note: The KSČ leader was called Chairman (Předseda) 1945 - 1953, First Secretary (První tajemník) 1953-1971, and General Secretary (Generální tajemník) 1921 - 1945 and again 1971 - 1989.
واتسلاو استورک (۱۹۲۱–۱۹۲۲)
آلویس مونا (۱۹۲۲–۱۹۲۴)
ژوزف هاکن (۱۹۲۴–۱۹۲۵)
بوهومیل ژیلک (۱۹۲۵–۱۹۲۹)
کلمنت گوتوالد (۱۹۲۹–۱۹۵۳)
آنتونین نووتنی (۱۹۵۳–۱۹۶۸)
الکساندر دوبچک (۱۹۶۸–۱۹۶۹)
گوستاو هوشاک (۱۹۶۹–۱۹۸۷)
میلوش یاکش (۱۹۸۷ – ۲۴ نوامبر ۱۹۸۹)
کارل اوربانک (۲۴ نوامبر – ۲۰ دسامبر ۱۹۸۹)
لادیسلاو آدامک (۱۹۸۹–۱۹۹۰)، رئیس؛ واسیل موهوریتا (۱۹۸۹–۱۹۹۰)، نخستین دبیرکل
پویش z

Schematic of a z-scan setup
در اپتیک غیر خطی تکنیک پویش (روبش، جاروب) Z  برای تعیین خواص اپتیکی غیر خطی از قبیل ضریب شکست غیرخطی  و ضریب جذب غیرخطی بکار گرفته می‌شود. تکنیک پویش Z به دو طریق با نام پویش Z دریچه بسته و پویش Z دریچه باز انجام می‌گیرد. در روش دریچه بسته یک دریچه با قطر بسیار کوچکتر از قطر باریکه لیزر بعد از نمونه مورد بررسی طوری قرار می گیرد که مرکز دریچه منطبق بر محور باریکه لیزر باشد. در روش دریچه اساسا هیچ دریچه‌ای پس از نمونه قرار نمی‌گیرد، در عوض یک عدسی همگرا قرار می گیرد تا تمام توان عبوری از نمونه را جمع کرده و به سمت آشکارساز هدایت نماید. برای محاسبه بخش حقیقی ضریب شکست غیرخطی، چیدمان پویش Z در حالت بسته خود استفاده می‌شود. در این حالت، به دلیل این که ماده غیر خطی، مثل یک لنز ضعیف در جهت z عمل می‌کند، روزنه میدان دور، آشکار سازی اعوجاجات کوچک پرتو در پرتو اصلی را ممکن می‌سازد. از آنجایی که توان کانونی کردن این عدسی ضعیف غیر خطی بستگی دارد به ضریب شکست غیر خطی، این امکان وجود دارد که مقدار آن را به دست بیاوریم با بررسی داده‌های وابسته به جهت z که دیتکتور به ما می‌دهد و همچنین با تفسیر هوشیارانه آن با یک نظریه مناسب. برای اندازه‌گیری قسمت موهومی ضریب شکست غیر خطی، یا ضریب جذب غیر خطی، چیدمان پویش z در حالت باز خود مورد استفاده قرار میگیرد. در اندازه‌گیری‌های با روزنه باز، روزنه میدان دور را بر میداریم و همه سیگنال به کمک آشکار ساز اندازه‌گیری می‌شود. با اندازه‌گیری کل سیگنال، اعوجاجات کوچک پرتو قابل صرف نظر می‌شوند. و تحولات در جهت z سیگنال به‌طور کامل ناشی از جذب غیر خطی خواهد بود. بر عکس سادگی آن، در بسیاری از موارد، نظریه اولیه پویش z کاملاً دقیق نیست؛ برای مثال زمانی که واکنش محیط غیر خطی به تابش لیزر به صورت غیر محلی است. هر زمانی که واکنش غیرخطی القا شده لیزر در یک نقطه خاص از محیط تنها به کمک شدت لیزر در آن نقطه تعیین نمی‌شود بلکه نیاز به دانستن شدت لیزر در محیط اطراف هم هست، به آن واکنش غیر محلی غیر خطی اپتیکی گفته می‌شود. به‌طور کلی، چندین مکانیسم ممکن است به غیر خطی شدن بینجامند که برخی از آن‌ها ممکن است غیر محلی باشند. برای مثال، زمانی که محیط غیرخطی با یک ترکیب دی الکتریک مخلوط بشود، جهت‌گیری دوقطبی‌ها (دائمی یا القایی) به عنوان کنش میدان اپتیکی در فضا غیر محلی می‌شود و میدان الکتریکی حس شده توسط محیط غیر خطی را تغییر میدهد. نظریه پویشz غیر محلی، می‌تواند برای بررسی سیستماتیک نقش مکانیسم‌های مختلف در ایجاد واکنش‌های غیر خطی غیر محلی مواد مختلف استفاده شود.
تکنیک پویش z با روزنه بسته

در این چیدمان، یک روزنه قرار داده می‌شود تا از ورود بخشی از نور به آشکارساز جلوگیری کند. این دستگاه همانطور که در تصویر میبینید چیده می‌شود. یک عدسی لیزر را در یک نقطه خاص کانونی می‌کند و بعد از این نقطه پرتو به صورت طبیعی غیر کانونی می‌شود. بعد از یک فاصه‌ای، روزنه و یک آشکار ساز پشت آن، قرار داده می‌شوند. روزنه باعث می‌شود فقط بخش مرکزی مخروط نوری وارد آشکارساز بشود. به صورت معمول، مقدار نرمال شده عبور بین 0.1 <S <0.5 است.
حالا آشکارساز به هر کانونی یا غیرکانونی کردنی که نمونه باعث آن باشد، حساس است. نمونه معمولاً در محل فاصله کانونی عدسی قرار داده می‌شود و در جهت محور z به اندازه z0 ± جا به جا می‌شود که به آن بازه ریلی گفته می‌شود:
تقریب نمونه نازک بیان می‌کند که ضخامت نمونه اگر L باشد، آنگاه L باید کوچتر از z0 باشد.
تکنیک پویش z با روزنه باز

این روش مانند روش بالا است، اگرچه روزنه حذف شده‌است و یا بزرگتر شده‌است تا همه نور به آشکارساز برسد. که این روش باعث می‌شود که مقدار نرمال شده عبور به 1 برسد. این استفاده می‌شود تا ضریب جذب غیرخطی اندازه‌گیری بشود. اصلی‌ترین دلیل جذب غیرخطی، جذب دو فوتونی است.
پالو پینو، تگزاس

Unincorporated community
| Palo Pinto | Palo Pinto |
| --- | --- |
Unincorporated community: Unincorporated community
Palo Pinto County Courthouse: Palo Pinto County Courthouse
ایالت: تگزاس
شهرستان: پالو پینتو
جمعیت (2008): جمعیت (2008)
 • کل: ۴۲۵
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کدs: 76484
کد منطقه: 940
پالو پینو، تگزاس (به انگلیسی: Palo Pinto, Texas) یک محدوده ثبت‌نشده در ایالات متحده آمریکا است که در ایالت تگزاس واقع شده‌است.
خصوصیات

پالو پینو ۴۲۵ نفر جمعیت دارد.
شمس‌الدین امیرعلائی

| شمس‌الدین امیرعلائی | شمس‌الدین امیرعلائی |
| --- | --- |
وزیر کشور: وزیر کشور
دوره مسئولیت ۱۳ مرداد ۱۳۳۰ – ۸ آذر ۱۳۳۰: دوره مسئولیت ۱۳ مرداد ۱۳۳۰ – ۸ آذر ۱۳۳۰
پادشاه: محمدرضا پهلوی
نخست‌وزیر: محمد مصدق
پس از: احمد فریدونی
پیش از: محمدابراهیم امیرتیمور کلالی
وزیر دادگستری: وزیر دادگستری
دوره مسئولیت ۸ آذر – بهمن ۱۳۳۰: دوره مسئولیت ۸ آذر – بهمن ۱۳۳۰
نخست‌وزیر: محمد مصدق
پس از: حسن سمیعی (سرپرست)
پیش از: حسن سمیعی (سرپرست)
دوره مسئولیت ۲۹ اسفند ۱۳۲۹ – ۶ اردیبهشت ۱۳۳۰: دوره مسئولیت ۲۹ اسفند ۱۳۲۹ – ۶ اردیبهشت ۱۳۳۰
نخست‌وزیر: حسین علاء
پس از: محمدعلی بوذری
پیش از: علی هیئت
وزیر اقتصاد ملی: وزیر اقتصاد ملی
دوره مسئولیت ۱۷ اردیبهشت – ۱۳ مرداد ۱۳۳۰: دوره مسئولیت ۱۷ اردیبهشت – ۱۳ مرداد ۱۳۳۰
نخست‌وزیر: محمد مصدق
پس از: جمشید مفخم
سفیر کبیر ایران در فرانسه: سفیر کبیر ایران در فرانسه
دوره مسئولیت ۱۳۵۷ – ۱۳۵۹: دوره مسئولیت ۱۳۵۷ – ۱۳۵۹
پس از: شاپور بهرامی (حکومت پهلوی)
پیش از: علی آهنی
وزیر مختار ایران در بلژیک: وزیر مختار ایران در بلژیک
دوره مسئولیت ۱۳۳۱ – ۱۳۳۲: دوره مسئولیت ۱۳۳۱ – ۱۳۳۲
پس از: مصطفی سمیعی
پیش از: سید جلال‌الدین تهرانی
استاندار خوزستان: استاندار خوزستان
عضو جبهه ملی ایران: عضو جبهه ملی ایران
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۲۷۹ خورشیدی تهران، ایران
درگذشته: ۱۳۷۳ خورشیدی تهران، ایران
ملیت:  ایران
حزب سیاسی: جبهه ملی ایران
دیگر عضویت‌های سیاسی: حزب ایران
پیشه: سیاستمدار
شمس‌الدین امیرعلائی (۱۲۷۹ تهران – ۱۳۷۳) از اعضای حزب ایران و جبهه ملی ایران، دولتمرد دوران پهلوی و نخستین سفیر جمهوری اسلامی ایران در فرانسه بود.
تحصیلات

پسر علی‌اکبرخان نجدالدوله و نوه عبدالله‌خان ناظم‌السلطنه بود. در مدرسه دارالفنون و سن لوئی تهران درس خواند و برای ادامه تحصیل به اروپا رفت. پس از کسب لیسانس حقوق به ایران برگشت و درپی اصلاحات دادگستری در زمان علی اکبر داور به استخدام عدلیه درآمد.
تالیفات

چند خاطره سیاسی - شرکت سهامی انتشار ۱۳۲۱
در راه انقلاب و دشواریهای مأموریت من در فرانسه - نشر دهخدا ۱۳۶۲ - جلد اول
مصدق هم ملی بود هم مذهبی - انتشارات میترا - ۱۳۷۰
خاطرات من در یادداشتهای پراکنده و پاسخ فرمایشات دربارهٔ جناب آقای حسین مکی - انتشارات دهخدا - ۱۳۶۳
نقدی بر کتاب سیاه یا خط سیاهی بر کتاب سیاه - انتشارات دهخدا -۱۳۶۰
مجازات اعدام
خلع ید از شرکت نفت انگلیس و ایران
جنگ سرد نفت
مجاهدان و شهیدان راه آزادی
بیگناهان زیر گیوتین
صعود محمدرضا شاه به قدرت یا شکوفایی دیکتاتوری - انتشارات دهخدا ۱۳۶۱
سید الدوله

| سید قیدار هاشمی "سیدالدوله" | سید قیدار هاشمی "سیدالدوله" |
| --- | --- |
زادهٔ: دولت‌آباد، روانسر، کرمانشاه ۱۳۰۰ هجری قمری
ملیت: ایرانی
پیشه: سیاستمدار،ملّاک، شاعر، عارف
عنوان: سیدالدوله، رئیس‌الاشراف
فرزندان: آقایان:سید وجیه الدین، سید علی، سید محمدطاهر ، سید عبدالقادر ،سید واهب و خانمها: ملیحه؛:طوبی ، طلعت ؛ حمیده ، وجیهه هاشمی
والدین: شیخ عبدالقادر حسینی دولت آباد و آسیه خاتون باجلان دختر ابراهیم پاشای باجلان از حکام و پاشایان کردستان
سید قیدار هاشمی ملقب به سیدالدوله (زاده ۱۲۶۰ شمسی  دولت‌آباد روانسر - درگذشته آبان ماه ۱۳۲۳ همان مکان) از مشاهیر کرد، سیاستمدار ؛  شاعر و از متنفذین و رجال کردستان ایران بود. وی پدر دانشمند کُرد  سید محمد طاهر هاشمی است
زندگی

نسبش از خاندان سادات سۆڵه‌ای از سلسلهٔ سادات برزنجه است. فرزند شیخ عبدالقادر ابن شیخ رسول دولت‌آباد از متنذفین و روسای بنام عشایر بود. در سنین نوجوانی طی دستخطی به وسیله شاه ایران به رئیس‌الاشراف ملقب گردید که بسیار کم از این لقب استفاده شده‌است، پس از مدتی لقب سیدالدوله به وی داده می‌شود. سید قیدار (سیدالدوله) در زمان حکومت شریف الدوله بنی آدم در کردستان به مدت دو سال به حکومت جاف و جوانرود منصوب گردید. در زمان حیات او رجال سیاسی و فرهنگی در تشکیلات علمی، عرفانی و حکومتی وی در دولت‌آباد روانسر به دیدارش می‌رفتند. ابوالقاسم لاهوتی شاعر و فعال سیاسی مشروطه خواه معروف رابطه دوستی عمیقی با سید الدوله داشت و به مدت شش ماه در دولت‌آباد نزد وی از حکومت متواری و سکونت داشت. او در پیوستن سالارالدوله قاجار به یارمحمدخان کرمانشاهی سردار ملی کرد نقش به سزایی داشت.
در سال ۱۳۱۰ شمسی به دلیل نفوذ محلی با روسای عشایر به همراه پسرش مرحوم آقا سید علی هاشمی بازداشت و در زندان شهربانی اصفهان حبس گردید و تا زمستان ۱۳۲۰ در زندان به سر برد. سید قیدار در مدتی که در اصفهان زندانی بود نام خانوادگی یا شناسنامه‌ای «هاشمی» را برای خود و فرزندانش انتخاب نمود که فرزندانش  آن را به «سیدزاده هاشمی» تغییر دادند.
از وی اشعاری به خوشنویسی استاد سید محمد طاهر هاشمی باقیست که تا کنون چاپ و منتشر نگردیده است.
مرگ

وی در هفدهم آبان ماه سال ۱۳۲۳ هجری شمسی برابر با ۱۳٦۳ قمری دیده از جهان فروبست و در دولت‌آباد در جوار نیاکانش به خاک سپرده شد.
نمونه‌ای از اشعار

کی توان وصف جمال تو نماید کس به جا؟ حسن روی تو کجا فهم من اخرس کجا
وصف آن مو چون توانم ایزدش واللیل گفت مدح آن رو کی بدانم، حق بگفته والضحی
تو به زیبایی و خوبی فرد و فخر عالمی گر کنم با هرچه تشبیه تو خبط است و خطا
حق کریم العفو باشد تو شفیع المذنبین «قیدر» بدبخت تا کی باد در قید بلا
محمد ابراهیم خواخوژی

| محمد ابراهیم خواخوژی استاد محمد ابراهیم خواخوږی | محمد ابراهیم خواخوژی استاد محمد ابراهیم خواخوږی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۸ فوریهٔ ۱۹۲۰ قندهار، افغانستان
درگذشت: ۲۴ اکتبر ۱۹۹۲ (۷۲ سال) کابل، افغانستان
آرامگاه: Shuhada-e-Saliheen
ملیت: افغانستان
پیشه(ها): شاعر، نویسنده، روزنامه‌گار، معلم، کارمند عمومی
فرزندان: ۲ پسر و ۲ دختر
وبگاه: http://www.ikhwakhuzhiworld.com
محمد ابراهیم خواخوژی (پشتو: محمد ابراهیم خواخوږی)، فرزند دُرمحمد خان بلوچ (نوه خانِ کلات میر محمد نصیر خان اول) در ۲۸ فوریه ۱۹۲۰ در ولسوالی مالجات ولایت قندهار، افغانستان چشم به جهان گشود.
پسر وی غرزی خواخوژی یک سیاست‌مدار فعال در حکومت افغانستان بوده و نوه وی غرنی خواخوژی به عنوان مدیر خدمات خارجی در وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی افغانستان کار می‌کند.
دوران کودکی

محمد ابراهیم خواخوژی در ۶ سالگی به مکتب رفت، وی پس از اتمام دوره بکلوریا در ۱۹۳۶ میلادی وارد مرکز تربیه معلم شده و موفق شد در ۱۹۳۸ میلادی از آن‌جا فارغ‌التحصیل شود.
وی توانست در ۱۹۴۲ میلادی در تعلیم و تربیه و ادبیات دیپلوم بگیرد و پس از آن لیسانس خود را در ۱۹۶۲ میلادی در رشته خبرنگاری به‌دست‌آورد.
وی پس از این‌که از دانشگاه فارغ شد، حرفه تدریس خود را با وظیفه مدیر مکتب احمد شاه بابا در ولایت قندهار آغاز کرد. چندی بعد به عنوان استاد ادبیات در لیسه عالی حبیبیه گماشته شد. نخستین شعر وی در ۱۹۳۴ میلادی (زمانی که وی ۱۴ ساله بود) در روزنامه طلوع افغان به نشر رسید.
زندگی سیاسی

محمد ابراهیم خواخوژی حرفه‌سیاسی خود را با بنیان‌گذاری جنبش ویښ زلمیان (جوانان بیدار) در ۱۹۴۷ میلادی آغاز کرد، وی یکی از اعضای بنیان‌گذار این جنبش از ولایت قندهار بود. آقای زرملوال در یکی از مقالات خود از وی نام می‌برد.
افراد ذیل از جمله بنیان‌گذاران جنبش جوانان بیدار بودند: از قندهار و فراه: پوهاند عبدالحی حبیبی، استاد عبدالروف بینوا، مرحوم فیض محمد انگار، مرحوم محمد رسول خان پشتون، پوهاند عبدالشکور رشاد، استاد محمد ابراهیم خواخوژی و مرحوم عبدالرزاق فراهی. از ننگرهار: استاد گل پاچا الفت، استاد قیام الدین خادم، پوهان صدیق‌الله راستین و مرحوم غلام حسن خان صافی. از غزنی: مرحوم نور محمد ترکی. از پکتیا: نیک محمد پکتیانی و غلام معی الدین زرملوال، که به‌نام غلام معی الدین روشن نیز معروف بود.
جنبش جوانان بیدار (ویښ زلمیان) در ۱۹۵۰ میلادی به‌خاطر خواست‌های آزادی خواهانه و مدرنیته سازی خود مورد پیگرد حکومت قرار گرفت و محمد ابراهیم خواخوژی که در آن زمان مدیر معارف ولایت قندهار بود، نخستین عضو جنبش بود که توسط حکومت دست‌گیر گردید. غلام گیلانی خان در یک موضوع در کتاب محمد علم بسرکی تحت عنوان «ویښ زلمیان» می‌نویسد که:
«جنبش ویښ زلمیان افغانستان در ۱۹۵۰ میلادی در ولایت قندهار در اوج خود قرار داشت و به‌خوبی در حال پیشرفت بود. زمانی که نخستین عضو جنبش ما، مرحوم محمد ابراهیم خواخوژی که رئیس معارف ولایت قندهار بود، توسط والی ولایت قندهار به‌نام یونس خان دست‌گیر گردید؛ وی نخستین عضو جنبش ما بود که توسط حکومت دست‌گیر شد».
وی بعدها در اواسط دهه ۶۰ میلادی به حزب مترقی دموکراتیک افغانستان تحت رهبری مرحوم محمد هاشم میوندوال پیوست.