stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ریزن (نرم‌افزار)
امکانات و ابزار > سمپلرها

سمپلر پیشرفته ان‌ان ــ ایکس‌تی (NN-XT Advanced Sampler)
سمپلر ان‌ان ــ ۱۹ (NN-19 Sampler)
تدوینگر نمونه‌برداری (سمپلینگ) زنده صدا (Live Sampling Editor)
امکانات و ابزار > درام و لوپ

ریدرام (Redrum Drum Computer)
کونگ (Kong Drum Designer)
دکتر اوکتو رکس (Dr. Octo Rex Loop Player)
امکانات و ابزار > دیوایس‌های کنترل‌کننده

اسپایدر (Spider Mergers/Splitters)
ماتریکس (Matrix Pattern Sequencer)
کامبینیتور (Combinator)
آر پی‌جی ــ ۸ (RPG-8 Arpeggiator)
امکانات و ابزار > داینامیک/اکولایز

MClass Mastering Suite
Master Bus Compressor
BV512 Vocoder
Modeled Channel EQ/Dynamics
امکانات و ابزار > افکت‌ها

ریورب پیشرفته آر وی ۷۰۰۰ (RV7000 Advanced Reverb)
اسکریم ۴ (Scream 4 Distortion)
آمپ‌های گیتار و بیس‌لاین ۶ (Line 6 Guitar/Bass Amps)
اکو (The Echo)
الیگی‌تور (Alligator Triple Filtered Gate)
پال‌ورایزر (Pulveriser Demolition Unit)
امکانات و ابزار > دیگر افکت‌ها

COMP-01 Compressor/Limiter
PEQ-2 Two Band Parametric EQ
RV-7 Digital Reverb
DDL-1 Digital Delay
CF-101 Chorus/Flanger
D-11 Foldback Distortion
ECF-42 Envelope Controlled Filter
PH-90 Phaser
UN-16 Unison
امکانات و ابزار > میکسر

Gain
Equalizer
Send Effects
Insert Effects
Master Compressor
Master Compressor w/ Sidechain Input
Compressor
Gate
Lo-pass/Hi-pass filter
ماه پنهان است

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): جان اشتاین‌بک
زبان: انگلیسی
موضوع(ها): ادبیات
تاریخ نشر: ۱۹۴۳
این مقاله دربارهٔ کتابی ادبی، از جان اشتاین‌بک است. برای تله‌تئاتری به همین نام، ماه پنهان است (نمایش تلویزیونی) را ببینید.
ماه پنهان است (به انگلیسی: The Moon Is Down) رمانی از جان اشتاین‌بک، نویسندهٔ اهل ایالات متحده آمریکا است.
این رمان را می توان یکی از مصادیق ادبیات مقاومت خواند که در آن مردم شهر کوچکی که پیش از آن درگیر تجربه تلخ اشغال نظامی نشده بودند، سر به طغیان و البته نه شورش علنی برداشتند.
ترجمه به فارسی

این رمان به زبان فارسی ترجمه شده و با مشخصات زیر به چاپ رسیده است:
‏م‍اه‌ پ‍ن‍ه‍ان اس‍ت‌، ت‍رج‍مۀ پ‍روی‍ز داری‍وش‌، ت‍ه‍ران‌: سازمان کتاب‌های جیبی: مؤسسۀ انتشارات فرانکلین‏‫، ۱۳۴۱.
‏م‍اه‌ پ‍ن‍ه‍ان اس‍ت‌، ترجمۀ احمد حسینی، تهران: ناژ‏‫، ۱۳۹۴.
‏م‍اه‌ پ‍ن‍ه‍ان اس‍ت‌، ترجمۀ شهرزاد بیات‌موحد، تهران: انتشارات ماهی، ‏‫۱۳۹۴.
همچنین یک نسخۀ تلخیص‌شده از این رمان به چاپ رسیده است:
‏م‍اه‌ پ‍ن‍ه‍ان اس‍ت‌، تلخیص حسن زمانی، تهران: همشهری‏‫، ۱۳۹۱.
زبان ایتالیایی
تاریخ > دوران نوین

فتح و اشغال ایتالیا توسط ناپلئون (که خود از نژاد ایتالیایی-کورسی بود) در اوایل قرن نوزدهم رخداد مهمی بود که به گسترش زبان ایتالیایی کمک شایانی کرد. این فتح اتحاد ایتالیا در چند دهه بعد به پیش راند و زبان ایتالیایی را به یک زبان میانجی سوق داد که نه تنها در میان دفتریاران، اشراف و کارمندان در دادگاه‌های ایتالیا بلکه توسط بورژوازی نیز مورد استفاده قرار گرفت.
نخستین رمان نوین ادبیات ایتالیا، I promessi sposi (نامزد) از آلساندرو مانزونی بود که ایتالیایی معیار بر اساس آن، همانگونه که خود در پیشگفتار نسخه ۱۸۴۰ این رمان «آبکشی» گوش میلانی «در آب‌های آرنو» (رودخانه فلورانس) نامیدش، تعریف شد.
پس از اتحاد، شمار زیادی از کارمندان و سربازان استخدام‌شده از سراسر کشور واژگان و اصطلاحات بیشتری را از زبان‌های محلی خود به ایتالیایی وارد کردند؛ مثلاً ciao از واژه ونتی s-cia[v]o («برده») و panettone از واژه لومباردی panetton گرفته شده است و غیره. در سال ۱۸۶۱ در زمان اتحاد ایتالیا فقط ۲٫۵ درصد از جمعیت کشور می‌توانستند زبان ایتالیایی معیار را به درستی صحبت می‌کنند.
دسته‌بندی

ایتالیایی یک زبانی رومی و از نوادگان لاتین عامیانه (لاتین محاوره‌ای) است. ایتالیایی معیار مبتنی بر زبان توسکانی، به ویژه گویش فلورانس آن است و بنابراین یک زبان ایتالیایی-دالمیایی به‌شمار می‌رود، گروهی که شامل بیشتر زبان‌های ایتالیای مرکزی و جنوبی و زبان منقرض‌شده دالماسیایی است.
بر طبق منابع بسیاری، ایتالیاییی از نظر دایره واژگان نزدیک‌ترین زبان به لاتین است. مطابق اتنولوگ شباهت واژگانی آن با فرانسوی ۸۹٪، با کاتالان ۸۷٪، با ساردنیایی ۸۵٪، با اسپانیایی ۸۲٪، با پرتغالی ۸۰٪، با لادین ۷۸٪ و با رومانیایی ۷۷٪ است. برآوردهای دیگر منابع ممکن است کمی متفاوت باشند.
مطالعه‌ای در سال 1949 توسط ماریو پی، زبان‌شناس ایتالیایی-آمریکایی، که میزان هفت زبان رومی (ساردینی، ایتالیایی، اسپانیایی، رومانیایی، اکسیتان، پرتغالی و فرانسوی) را تجزیه و تحلیل کرد، نشان داد که حروف صدادار تاکید شده در ایتالیایی کمتر از زبان مبتذل فاصله دارد. لاتین، در مقایسه با شش زبان دیگر تجزیه و تحلیل شده است.
با این حال، این مطالعه تأکید کرد که تنها «نمایشی بسیار ابتدایی، ناقص و آزمایشی» را نشان می‌دهد که چگونه روش‌های آماری می‌توانند تغییرات زبانی را اندازه‌گیری کنند، مقادیر نقطه‌ای «صراحتاً دلخواه» را به انواع مختلف تغییر اختصاص می‌دهد و زبان‌های نمونه را با هم مقایسه نمی‌کند. با توجه به هر ویژگی یا اشکال واگرایی به غیر از حروف صدادار تاکید شده، در میان سایر هشدارها.
پراکندگی جغرافیایی

ایتالیایی زبان رسمی ایتالیا و سان مارینو است و توسط بیشتر جمعیت این کشورها به راحتی صحبت می‌شود. ایتالیایی (پس از آلمانی و فرانسوی) سومین زبان گفتاری در سوئیس است، اگرچه استفاده از آن از دهه ۱۹۷۰ تاکنون نسبتاً کاهش یافته است. در اسناد رسمی و اداری در شهر واتیکان نیز از ایتالیایی استفاده می‌شود.
به دلیل نفوذ شدید ایتالیا در دوران استعمار، ایتالیایی هنوز در برخی از مستعمرات پیشین درک می‌شود. ایتالیایی از زمان استعمار در لیبی زبان اصلی آنجا بود اما استفاده از آن تحت حاکمیت معمر قذافی، که جمعیت ایتالیایی‌های لیبی را اخراج کرد و عربی را به عنوان تنها زبان رسمی کشور قرار داد، بسیار کاهش یافت. چند صد مهاجر ایتالیایی در دهه ۲۰۰۰ به لیبی بازگشتند. امروز ایتالیایی پرگویشورترین زبان دوم در کشور است و به عنوان یک زبان تجاری و گاهی به عنوان زبان میانجی میان لیبیایی‌ها و خارجی‌ها عمل می‌کند.
ایتالیایی زبان رسمی اریتره در زمان استعمارش توسط ایتالیا نیز بود. امروزه در این کشور از ایتالیایی در تجارت استفاده می‌شود و هنوز هم خصوصاً در میان سالخوردگان صحبت می‌شود. علاوه بر این، واژگان ایتالیایی بسیاری به عنوان وام‌واژه به زبان اصلی کشور (تیگرینیا) وارد شده‌اند. پایتخت اریتره، اسمره، هنوز دارای چندین مدرسه ایتالیایی است که در دوره استعمار تأسیس شده‌اند. در اوایل قرن نوزدهم، اریتره کشوری بود که بیشترین تعداد ایتالیایی‌ها را در خارج از کشور داشت و ایتالیایی‌های اریتره از ۴٫۰۰۰ نفر در طول جنگ جهانی اول به تقریباً ۱۰۰٫۰۰۰ نفر در آغاز جنگ جهانی دوم رسیدند.
زبان ایتالیایی نیز از طریق استعمار به سومالی نیز وارد شد و تنها زبان رسمی اداری و آموزشی آن در دوره استعمار بود اما پس از تخریب زیرساخت‌های آموزشی، اقتصادی و اقتصادی در جنگ داخلی سومالی کاربرد آن کم شد.
آلبانی و مالت دارای جمعیت زیادی از گویشوران غیربومی ایتالیایی هستند و بیش از نیمی از مردم این کشورها از زبان ایتالیایی آگاهی دارند.
اگرچه بیش از ۱۷ میلیون از آمریکایی‌ها ایتالیایی‌تبار هستند، اما فقط کمی بیش از یک میلیون نفر در ایالات متحده در خانه به ایتالیایی صحبت می‌کنند. با این وجود، چندین رسانه ایتالیایی‌زبان در این کشور وجود دارد.
مهاجران ایتالیایی به آمریکای جنوبی نیز این زبان را به آن قاره بردند. طبق برخی منابع، ایتالیایی بعد از اسپانیایی، زبان رسمی، دومین زبان پرکاربرد در آرژانتین است، اگرچه گویشوران آن، عمدتاً از نسل سالخورده هستند و شمار آن‌ها در حال کاهش است.
پراکندگی جغرافیایی > تأثیر و زبان‌های اشتقاقی

از اواخر قرن نوزدهم تا اواسط قرن بیستم، هزاران ایتالیایی در آرژانتین، اروگوئه، برزیل جنوبی و ونزوئلا و همچنین در کانادا و ایالات متحده مستقر شدند و در آنجا حضور فیزیکی و فرهنگی خود را تشکیل دادند.
در برخی موارد، مستعمره‌نشین‌هایی ایجاد شد که مردم آن بیشتر از زبان‌های منطقه‌ای ایتالیا استفاده می‌کردند و امروزه برخی همچنان به استفاده از این زبان‌ها ادامه می‌دهند. به عنوان نمونه در ریو گرانده جنوبی، برزیل که از تالیان استفاده می‌شود و در چیپیلو در نزدیکی پوئبلای مکزیک؛ همچنان گونه‌ای مشتق‌شده از ونتی را که قدمت آن به قرن نوزدهم بازمی‌گردد، استفاده می‌کنند. مثال دیگر کوکولیکه، یک پیجین ایتالیایی-اسپانیایی است که روزی آرژانتین و به خصوص در بوئنوس آیرس و لونفاردو گویش می‌شد.
پراکندگی جغرافیایی > زبان میانجی

در اواخر قرون وسطی در بیشتر اروپا و مدیترانه، زبان‌های اصلی ایتالیا (به ویژه توسکانی و ونتی) به عنوان زبان اصلی تجارت، جایگزین لاتین شدند. این گونه‌ها در دوران رنسانس با قدرت یافتن ایتالیا و پدیداری انسان‌گرایی و هنرها بیش از پیش تحکیم یافتند.
در آن دوره، ایتالیا نفوذ هنری خود را نسبت به بقیه اروپا حفظ کرد. برای همه فرهیختگان آن دوران انجام تور بزرگ و بازدید از ایتالیا و آثار تاریخی و هنری عالی آن تبدیل به عادت شده بود و بنابراین انتظار می‌رفت که آن‌ها حداقل کمی ایتالیایی بلد باشند. در انگلستان، در حالی که زبان‌های کلاسیک لاتین و یونانی نخستین زبان‌هایی بودند که آموزش داده می‌شدند، ایتالیایی پس از فرانسوی به دومین زبان رایج نوین تبدیل شده بود و این موقعیت تا اواخر قرن هجدهم با جایگزینی آلمانی حفظ شد. برای نمونه، جان میلتون، برخی از شعرهای نخستین خود را به ایتالیایی نوشته است.
درون کلیسای کاتولیک، بخش بزرگی از سلسله مراتب کلیسایی زبان ایتالیایی را می‌دانند و در برخی از اسناد رسمی از آن به عنوان جایگزین زبان لاتین استفاده می‌کنند.
وام‌واژههای ایتالیایی در بیشتر زبان‌ها در امور هنری و موسیقی (به ویژه موسیقی کلاسیک از جمله اپرا)، در صنایع طراحی و مد، در برخی از ورزش‌ها مانند فوتبال و به ویژه در آشپزی مورد استفاده قرار می‌گیرند.
واج‌شناسی

ایتالیایی دارای یک سامانه واکه‌ای هفت‌تایی متشکل از /a, ɛ, e, i, ɔ, o, u/ و همچنین ۲۳ همخوان است. همخوان‌ها و واکه‌های این زبان عبارتند از:
واج‌شناسی ایتالیایی در مقایسه با بیشتر زبان‌های رومی محافظه‌کارانه است و این زبان بسیاری از واژگان را تقریباً بدون تغییر از لاتین عامیانه حفظ کرده است. چند نمونه:
ایتالیایی quattordici «چهارده»> لاتین quattuordecim (در برابر paisprezece/paișpe رومانیایی، catorce اسپانیایی، quatorze فرانسوی، catorze کاتالان و پرتغالی)
ایتالیایی settimana «هفته»> لاتین septimāna (در برابر săptămână رومانیایی، semana اسپانیایی و پرتغالی، semaine فرانسوی، setmana کاتالان)
ایتالیایی medesimo «همسان»> لاتین عامیانه *medi(p)simum (در برابر mismo اسپانیایی، mesmo پرتغالی، même فرانسوی، mateix کاتالان)
ایتالیایی guadagnare «بردن، گرفتن»> لاتین عامیانه *guadanyāre> ژرمنی /waidanjan/ (در برابر ganar اسپانیایی، ganhar پرتغالی، gagner فرانسوی، guanyar کاتالان)
ماهیت محافظه‌کارانه واج‌شناسی ایتالیایی تا حدودی با ریشه آن توضیح داده می‌شود. زبان ایتالیایی از یک زبان ادبی ناشی می‌شود که پایه آن در قرن سیزدهم در شهر فلورانس در منطقه توسکانی بنیان نهاده شده است و در حدود ۷۰۰ سال اخیر تغییر چندانی نکرده است. گویش توسکانی همچنین از محافظه‌کارترین گویش‌های ایتالیایی است و با زبان‌های گالی-ایتالی که در کمتر از ۱۶۰ کیلومتری شمال آن گویش می‌شوند، کاملاً متفاوت است.
سامانه نوشتاری

مقالهٔ اصلی: الفبای ایتالیایی
ایتالیایی دارای املایی کم‌عمق است؛ نوشتار آن بسیار مطابق با گفتار است و همواره در آن به ازای هر حرف یک صدا وجود دارد. الفبای ایتالیایی گونه‌ای از الفبای لاتین متشکل از ۲۱ حرف می‌باشد. حروف j ,k، w, x و y به‌طور سنتی کنار گذاشته می‌شوند، اگرچه در وام‌واژگان دیده می‌شوند. این حروف در جدول زیر آمده‌اند:
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | حروف ایتالیایی | حروف ایتالیایی | حروف ایتالیایی | حروف ایتالیایی | حروف ایتالیایی | حروف ایتالیایی | حروف ایتالیایی | حروف ایتالیایی | حروف ایتالیایی | حروف ایتالیایی | حروف ایتالیایی | حروف ایتالیایی | حروف ایتالیایی | حروف ایتالیایی | حروف ایتالیایی | حروف ایتالیایی | حروف ایتالیایی | حروف ایتالیایی | حروف ایتالیایی | حروف ایتالیایی | حروف ایتالیایی | حروف افزوده‌شده | حروف افزوده‌شده | حروف افزوده‌شده | حروف افزوده‌شده | حروف افزوده‌شده |
| شکل بزرگ | A | B | C | D | E | F | G | H | I | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | Z | J | K | W | X | Y |
| شکل کوچک | a | b | c | d | e | f | g | h | i | l | m | n | o | p | q | r | s | t | u | v | z | j | k | w | x | y |
از نظر زبان‌شناختی، سامانه نوشتاری ایتالیایی تقریباً واجی است. مهم‌ترین استثناهای آن عبارتند از:
حرف c در پایان واژگان و پیش از حروف a ,o، و u صدای /ک/ و پیش از حروف e و i صدای /چ/ می‌دهد.
حرف ɡ در پایان واژگان و پیش از حروف a ,o، و u صدای /گ/ و پیش از حروف e و i صدای /ج/ می‌دهد.
حرف n معمولاً صدای /ن/ می‌دهد ولی پیش از حروف k و g (فقط g با صدای /گ/) صدای /نگ/ (همانند صدای دو حرف پایانی «آهنگ» و «بانک» در فارسی) می‌دهد.
حرف h همواره ناخوانا است: hotel می‌شود /oˈtɛl/. با ترکیب آن با c یا g دونگارههایی ایجاد می‌شود تا صدای /ک/ و /گ/ را پیش از حروف e و i نشان دهد (چون در حالت عادی به ترتیب صدای /چ/ و /ج/ می‌دهند): chi می‌شود /ki/ یعنی «کی»، che می‌شود /ke/ یعنی «چه»، aghi می‌شود /ˈagi/ یعنی «سوزن».
دستور زبان

دستور زبان ایتالیایی و به‌طور کلی شبیه دستور سایر زبان‌های رومی است. در این زبان برای ضمایر شخصی حالت‌های دستوری (نهادی، غیر فعلی، مفعولی، برایی) وجود دارند، اما برای اسم وجود ندارد.
ساختار زبان ایتالیایی معمولاً به نه پاره‌گفتار (بخش دستوری)∗ یعنی فعل، اسم، حرف تعریف، صفت، ضمیر، قید، حرف اضافه، حرف ربط و علائم تقسیم می‌گردد، که تنها به شرح بخش‌های فعل، اسم و حرف تعریف به شرح ذیل بسنده می‌کنیم:
ساختار فعل در زبان ایتالیایی به این شکل است که کلیه افعال به سه دسته ARE- IRE - ERE تقسیم می‌شوند که هر دسته در هر زمان با فرمول خاص زمانی و دسته‌ای خود صرف می‌شود و این فرمول نسبتاً ساده به کاربر این امکان را می‌دهد که دسته و زمان فعل را به آسانی تشخیص دهد.
در بخش اسم تمامی نام‌های ایتالیایی به یکی از حروف: O-I-A-E ختم می‌شوند که عموماً، نام‌های ختم شده به O مفرد مذکر، نام‌های ختم شده به A مفرد مؤنث، بیشتر نام‌های ختم شده به I جمع مذکر و اکثر نام‌های ختم شده به E جمع مؤنث می‌باشند.
حرف تعریف در زبان ایتالیایی به شش بخش: Il -I -La- Le- Lo- Gli تقسیم می‌شود که اساساً بر حسب تعداد، جنس و حرف اول کلمه‌ای که بعد از آن می‌آید تغییر می‌کند، بنابراین حرف تعریف معین IL قبل از نام‌های مفرد مذکری که باحروف بی صدا (بجز s ناخالص و z که باحرف تعریف Lo درمفرد و با gli در جمع نشان داده می‌شوند) قرار می‌گیرد و صورت جمع آن I می‌باشد.
شکل مؤنث حرف تعریف به پیچیدگی مذکر آن نیست و تنها برای مفرد یک شکل وجود دارد و آن La می‌باشد که قبل از کلماتی که باحروف باصدا شروع می‌شوند به شکل 'L درمیاید، در جمع هم تنها یک شکل دارد آنهم Le که قبل از کلماتی که با e شروع شوند به صورت 'L درمیاید.
واژگان > واژگان پرسشی

| فارسی | ایتالیایی | تلفظ |
| --- | --- | --- |
| چه | che | /ke/ |
| چی | cosa | /ˈkɔza/, /ˈkɔsa/ |
| کی | chi | /ki/ |
| چگونه | come | /ˈkome/ |
| کجا | dove | /ˈdove/ |
| چرا، چون | perché | /perˈke/ |
| کدام | quale | /ˈkwale/ |
| کِی | quando | /ˈkwando/ |
| چقدر | quanto | /ˈkwanto/ |
واژگان > زمان

| فارسی | ایتالیایی | تلفظ |
| --- | --- | --- |
| امروز | oggi | /ˈɔddʒi/ |
| دیروز | ieri | /ˈjɛri/ |
| فردا | domani | /doˈmani/ |
| ثانیه | secondo | /seˈkondo/ |
| دقیقه | minuto | /miˈnuto/ |
| ساعت | ora | /ˈora/ |
| روز | giorno | /ˈdʒorno/ |
| هفته | settimana | /settiˈmana/ |
| ماه | mese | /ˈmeze/, /ˈmese/ |
| سال | anno | /ˈanno/ |
واژگان > عددها

| فارسی | ایتالیایی | تلفظ |
| --- | --- | --- |
| صد | cento | /ˈtʃɛnto/ |
| هزار | mille | /ˈmille/ |
| دوهزار | duemila | /ˌdueˈmila/ |
| دوهزار و بیست (۲۰۲۰) | duemilaventi | /dueˌmilaˈventi/ |
| یک میلیون | un milione | /miˈljone/ |
| یک میلیارد | un miliardo | /miˈljardo/ |
واژگان > روزهای هفته

| فارسی | ایتالیایی | تلفظ |
| --- | --- | --- |
| دوشنبه | lunedì | /luneˈdi/ |
| سه شنبه | martedì | /marteˈdi/ |
| چهارشنبه | mercoledì | /ˌmɛrkoleˈdi/, /ˌmer-/ |
| پنجشنبه | giovedì | /dʒoveˈdi/ |
| جمعه | venerdì | /venerˈdi/ |
| شنبه | sabato | /ˈsabato/ |
| یکشنبه | domenica | /doˈmenika/ |
واژگان > ماه‌های سال

| فارسی | ایتالیایی | تلفظ |
| --- | --- | --- |
| ژانویه | gennaio | /dʒenˈnajo/ |
| فوریه | febbraio | /febˈbrajo/ |
| مارس | marzo | /ˈmartso/ |
| آوریل | aprile | /aˈprile/ |
| مه | maggio | /ˈmaddʒo/ |
| ژوئن | giugno | /ˈdʒuɲɲo/ |
| ژوئیه | luglio | /ˈluʎʎo/ |
| اوت | agosto | /aˈɡosto/ |
| سپتامبر | settembre | /setˈtɛmbre/ |
| اکتبر | ottobre | /otˈtobre/ |
| نوامبر | novembre | /noˈvɛmbre/ |
| دسامبر | dicembre | /diˈtʃɛmbre/ |
پیترو بمبو شخصیتی تأثیرگذار در توسعه زبان ایتالیایی از گویش توسکانی بود.
آلساندرو مانزونی پایه زبان ایتالیایی نوین را ایجاد و به وحدت زبانی در سراسر ایتالیا کمک کرد.
ایتالیایی به عنوان بخشی از زبان‌های ایتالیایی-دالماسیایی. 
  توسکانی  ایتالیایی میانه  ایتالیایی جنوبی میانه (ناپولی)  ایتالیایی جنوبی دور (سیسیلی)
استفاده از زبان ایتالیایی در اروپا
استفاده از زبان ایتالیایی در اروپا و گسترش تاریخی آن در آفریقا
در مناطق آبی بوئنوس آیرس، آرژانتین، کوکولیکه گسترش یافت.
اقلیت‌های قومی-زبانی ایتالیا.
درصد زبان‌های مورد استفاده بر روی اینترنت
بخشی از دستور زبان ایتالیایی
خط شکسته دست نویس در مکتب ایتالیایی (قرن بیست و یکم)
کارن کارلسون

| کارن کارلسون | کارن کارلسون |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۵ ژانویهٔ ۱۹۴۵ ‏(۸۰ سال) شروپورت، لوئیزیانا, آمریکا
محل تحصیل: دانشگاه آرکانزاس
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۷–تاکنون
همسر(ها): دیوید سول (ا. ۱۹۶۸–۱۹۷۷) دوین پین (? - ?)
فرزندان: 3
کارن کارلسون (زاده ۱۵ ژانویه ۱۹۴۵) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است.
زندگی و حرفه

کارلسون در شروپورت، لوئیزیانا، به دنیا آمد. او در دبیرستان سی بیرد و در دانشگاه آرکانزاس، فایت ویل، تحصیل کرد، جایی که او عضو کاپا کاپا گاما بود و نماینده دانشگاه و ایالت آرکانزاس در مسابقه دوشیزه آمریکا در سال ۱۹۶۴ بود، و به مقام دوم رسید. ووندا کی ون دایک.
کارلسون کار خود را با نمایش‌های مختلف باب هوپ و فیلیس دیلر، بخند و کاخ هالیوود آغاز کرد. او همچنین در سریال‌ها و فیلم‌های تلویزیونی از جمله کاندید (۱۹۷۲) با رابرت ردفورد و هشت ضلعی (۱۹۸۰) با چاک نوریس ظاهر شد. در تلویزیون، کارلسون نقش نانسی اسکاتفیلد را در ده قسمت از اپرای صابون دالاس (۱۹۸۶) و سارا هالیسی در دوازده قسمت از سریال در گرمای شب بازی کرد. او همچنین یک سریال معمولی در رؤیای آمریکایی با استفان ماخت، رز زرد با همسر اولش، دیوید سول، و سیبیل شپرد،  بود و دو ازدواج با مایکل مورفی.
کارلسون برای نقش سارا یوینگ در قسمت ۱۹۷۰ "مرد مزکلاً انتخاب شد. در اپیزود دیگر روزهای دره مرگ در سال ۱۹۷۰، "Pioneer Pluck"، کارلسون به عنوان Anabelle Colvin انتخاب شد.
او بعداً برای نقش مری الن در '''سریال اینجا بیا عروس ها''' از ABC انتخاب شد.  او در فیلم‌های «مردی از عمو» (۱۹۶۷)، «ماموریت: غیرممکن» (۱۹۷۱)، «بونانزا» (۱۹۷۳)، «استارسکی و هاچ» (۱۹۷۶–۱۹۷۷) با دیوید سول، صدمین سالگرد (۱۹۷۸)، ماجراهای بد کلانتر لوبو (۱۹۷۹) به عنوان مهمان بازی کرد. هارت تا هارت (۱۹۸۰)، هیل استریت بلوز (۱۹۸۳) و هتل (۱۹۸۷). آخرین حضور او در فیلم Out of Ashes (2013) بود. او از آن زمان تمرکز خود را از بازیگری به کارگردانی و فیلمنامه‌نویسی معطوف کرده‌است.
زندگی شخصی

کارلسون با بازیگر و همبازی اش دیوید سول ازدواج کرد. آنها طلاق گرفتند و او بعداً با موسیقیدان دوین پین ازدواج کرد. او یک فرزند از سول و دو فرزند از پین داشت.
فیلم‌شناسی

| سال | عنوان | نقش | یادداشت |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۶۹ | شرم، شرم، همه نام او را می‌دانند | سوزان بارتون |  |
| ۱۹۷۰ | پرستاران دانشجو | Phred |  |
| ۱۹۷۲ | نامزد | نانسی مک کی |  |
| ۱۹۷۳ | خیابان‌های سانفرانسیسکو | کتی کالن | قسمت: "Legion of the Lost" |
| ۱۹۷۵ | قفس بدون کلید | بتی هولیان | فیلم تلویزیونی |
| ۱۹۷۶–۱۹۷۷ | استارسکی و هاچ | کریستین دی فلپس / جیلیان اینگرام | ۲ قسمت |
| ۱۹۷۷ | توطئه بلوط سیاه | لوسی متکالف |  |
| ۱۹۷۷ | یک کریسمس اتفاق افتاد | بنفش | فیلم تلویزیونی |
| ۱۹۷۸ | ماتیلدا | کاتلین اسمیت |  |
| ۱۹۷۸ | صد ساله | لیست مرسی | ۳ قسمت |
| ۱۹۷۹ | باک راجرز در قرن ۲۵ | استلا واردن | قسمت: "سیاره برده دختران" |
| ۱۹۸۰ | هالک باورنکردنی | لورن | قسمت: "تصویر شکسته" |
| ۱۹۸۰ | هشت ضلعی | جاستین | ۱۹۸۲ "عاشق با یک زن مسن" |
| ۱۹۸۰ | هارت به هارت | مارسی | قسمت: "قتل، قتل روی دیوار" |
| ۱۹۸۴ | فلش برن | شرلی پینتر |  |
| ۱۹۸۵ | محبت برادرانه | دونا رایدر | فیلم تلویزیونی |
| ۱۹۸۶ | دالاس | نانسی اسکاتفیلد | ۷ قسمت |
| ۱۹۸۶ | اسپنسر: برای استخدام | لانور فریمونت | ۱ قسمت |
| ۱۹۸۸ | نوجوان وامپ | خانم مورفی |  |
| ۱۹۹۰ | در گرمای شب | آتی. سارا هالیسی | ۱۲ قسمت |
| ۱۹۹۷ | مرد همسایه | رحمت |  |
| ۲۰۰۸ | حقوق یک پدر | خانم کوچولو |  |
ابر در فنجان

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): محمد چرمشیر
کشور: ایران مکان ناشر فارسی: تهران
زبان: فارسی
موضوع(ها): نمایشنامه
ناشر: کتاب نیستان
تاریخ نشر: ۱۵ آبان ۱۳۸۰
شابک: شابک ‎۹۷۸-۹۶۴-۳۳۷-۰۹۶-۱
ابر در فنجان عنوان نمایشنامه‌ای نوشته محمد چرمشیر است، که در سال ۱۳۸۰، توسط کتاب نیستان در مجلد گزیده ادبیات معاصر، همراه با نمایشنامه‌های در قابی خالی‌مانده و ناتمام به‌چاپ رسیده است. چرمشیر این نمایشنامه را در سال ۱۳۷۸ نوشته است.
ابر در فنجان برای اولین بار در سال ۱۳۷۹، با کارگردانی رؤیا کاکاخانی به‌روی صحنه رفته است.
اقتصاد کینزی

اقتصاد کِینزی (به انگلیسی: Keynesian economics) یا کِینزی‌گرایی (به انگلیسی: Keynesianism) نظریه‌ای در اقتصاد کلان است که بر مبنای ایده‌های اقتصاددان انگلیسی، جان مینارد کینز بنا شده‌است. اقتصاددانان کینزی‌گرا با این استدلال که تصمیمات بخش خصوصی گاه ممکن است منجر به نتایجی غیرکارا در اقتصاد کلان شود، از سیاست‌گذاری فعال دولت در بخش عمومی حمایت می‌کنند. به عنوان مثال کینزی‌گراها از سیاست‌های پولی اعمال شده توسط بانک مرکزی یا سیاست‌های مالی حکومت به منظور پایدار کردن چرخه تجاری حمایت می‌کنند.
متعاقباً، اصطلاح «اقتصاد کینزی» برای اشاره به این مفهوم به کار می‌رفت که عملکرد اقتصادی مطلوب به‌وسیله تأثیرگذاری بر تقاضای کل از طریق تثبیت فعالیت‌های اقتصادی دولت و همین‌طور اتخاذ سیاست‌های مداخله‌جویانه دولت در اقتصاد قابل دستیابی بود. اقتصاد کینزی به عنوان نظریهٔ «بخش تقاضا» در نظر گرفته می‌شود که بر تغییرات کوتاه‌مدت اقتصاد تمرکز دارد.
کینزگرایی ملی، نوعی سیاست اقتصادی-سیاسی است که در تلاش است در درون نظام سرمایه‌داری با ارائه مجموعه‌ای خدمات رفاهی-اجتماعی و کنترل نسبی اقتصاد توسط دولت از بروز بحران‌های ادواری و غیرادواری نظام اقتصادی سرمایه‌داری جلوگیری کند.
جمله معروف کینز خطاب به کلاسیک ها:"ما در بلند مدت مرده ایم"
خاستگاه

در ۱۹٣۰ ایالات متحده آمریکا دست‌خوش بحران اقتصادی شد و رکود گسترش یافت. طی این بحران که رکود بزرگ خوانده می‌شد با ترکیدن حباب سوداگری مالی، تولید صنعتی بین سال‌های ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۲، ۴۸ درصد سقوط کرد. کینزگرایی ملی واکنشی به درد و رنج ناشی از رکود بزرگ و در نتیجه طرد گرایش‌های ارتدوکس بازارهای آزاد یا اقتصادهای آزاد اولیه بود. رکود بزرگ اعتماد به نفس طبقهٔ حاکم را به هم ریخت و مسائلی بنیادی دربارهٔ ثبات سرمایه‌داری بی‌ضابطه مطرح کرد. در قارهٔ اروپا، اهل صنعت با فاشیست‌ها همکاری کردند و در همان حال کمونیست‌ها و سوسیالیست‌ها فعالانه به مقاومت در برابر نازیسم پرداختند. در پایان جنگ جهانی اول، کارگران و نیروی‌های سیاسی چپ از اعتبار زیادی برخوردار شده بودند و برای آنکه به نیروی سیاسی عمده‌ای در حکومت پس از جنگ تبدیل شوند، دست به سازماندهی زدند. دولت مشارکتی سوسیال دموکرات که بر سیاست‌های رفاهی تأکید زیادی داشت، در واقع اقدامی برای مقابله با حمایت کارگران از نیروهای سیاسی چپ بود تا با دادن امتیازاتی ناگزیر از قدرت گرفتن جنبش‌های ضدسرمایه‌داری جلوگیری کند. کینزگرایی ملی پایه و بنیادی را برای ساختاری از حاکمیت پی ریخت که در آن رشد سود و سطح بالاتر زندگی با یکدیگر همزیستی داشتند. قهرمانان ملی مورد حمایت قرار گرفتند و یارانه دریافت کردند و ابزارهای کنترلی سرمایه حفظ شد. در ژاپن، و بعدها در کشورهای آسیای شرقی، نظام مشارکتی بدون حضور کارگران تحت شرایط سیاسی خودکامه‌تری ظهور کرد. این کشورها توسعه با حمایت دولت را با مجموعه‌ای متفاوت از نیروهای طبقاتی مسلط در این اقتصادها پیش بردند. راهبرد اقتصادی توزیع درآمد و شبکهٔ تأمین اجتماعی نقش اقتصادی دولت را در اروپا و تا حد کمتری در امریکا در دهه‌های پس از جنگ جهانی دوم دست کم تا اواخر دههٔ ۱۹۶۰ تعریف می‌کرد.
اقتصاد کینزی به عنوان الگوی اقتصادی استاندارد در کشورهای توسعه یافته و بعد از رکود بزرگ، جنگ جهانی دوم و رشد اقتصادی پس از جنگ (۱۹۷۳-۱۹۴۵) به کار گرفته شد. اگرچه به دنبال شوک نفتی و نتایج رکود تورمی سال ۱۹۷۰ بخشی از تاثیرات خود را از دست داد.
ظهور بحران مالی ۲۰۰۸–۲۰۰۷ باعث تجدید نظر در اندیشه‌‌های كینزی شد، كه آن را به عنوان اقتصاد نئو-کینزی می شناسیم. اقتصاددانان کینزی به طور کلی استدلال می‌کنند که از آن‌جا که تقاضای کل بی‌ثبات و ناپایدار است، یک بازار اقتصادی اغلب نتایج ناکارآمد کلان اقتصادی را در قالب رکود اقتصادی (هنگامی که تقاضا کم است) و تورم (هنگامی که تقاضا زیاد است) تجربه می‌کند. آن‌ها معتقدند که با واکنش و پاسخ‌های سیاست اقتصادی می‌توان چنین مواردی را کاهش داد. به ویژه، اقدامات سیاست پولی توسط بانک مرکزی و اقدامات سیاست مالی توسط دولت، که می تواند به تثبیت بازده در چرخه تجارت کمک کند.
اقتصاددانان کینزی عموماً از یک اقتصاد بازار مدیریت شده حمایت می‌کنند. اقتصادی که عمدتا بر مبنای فعالیت بخش خصوصی شکل می‌گیرد، اما دولت نقشی فعال برای مداخله در زمان بحران یا رکود اقتصادی  بر عهده دارد.
زمینه‌های تاریخی > اقتصاد کلان پیش از کینزی‌

مطالعهٔ عواملی که بر کل اقتصاد اعمال می‌شوند، مانند سطح کلی قیمت، نرخ بهره و سطح اشتغال، اقتصاد کلان نامیده می‌شود.
سنت کلاسیک نظریهٔ تعادل جزئی اقتصاد را به بازارهای جداگانه تقسیم کرد، که هر یک از شرایط تعادل آن می‌تواند به عنوان یک معادلهٔ واحد تعیین کنندهٔ یک متغیر واحد بیان شود. دستگاه نظری منحنی‌های عرضه و تقاضا که توسط فلمینگ جنکین (به انگلیسی: Fleeming Jenkin) و آلفرد مارشال ایجاد شده است، مبنای ریاضی واحدی را برای این رویکرد فراهم می کند، که مکتب لوزان (به انگلیسی: Lausanne school) آن را به نظریه تعادل عمومی تعمیم داد.
تئوری‌های جزئی مربوط برای اقتصاد کلان عبارت بودند از تئوری کمی تعیین سطح قیمت، نظریه کلاسیک نرخ بهره و شرطی پیرامون اشتغال که کینز از آن به عنوان «اولین فرضیهٔ اقتصاد کلاسیک» یاد کرده است و در قالب نظریه عمومی اشتغال، بهره و پول در قرن نوزدهم میلادی توسعه یافته است. کینز به دنبال الغاء هر سه جنبهٔ نظریه کلاسیک و جایگزینی آن با نظریاتی جدید بود.