stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
شقاق پستان
علائم و نشانه‌ها

ترک‌خوردگی نوک سینه به عنوان یکی از بیماری‌های پستان طبقه‌بندی می‌شود. نوک سینه نه تنها ارگانی جهت تحویل شیر مادر به نوزاد است، بلکه دارای غدد چربی کوچک یا غدد مونتگومری برای چرب کردن پوست هاله پستان است. شقاق پستان اغلب با شیردهی همراه است و به صورت ترک‌خوردگی یا بریدگی کوچک یا پارگی در پوست نوک پستان ظاهر می‌شود. در برخی موارد شقاق پستان ممکن است خود را به صورت زخم نشان دهد. نوک پستان در مادر شیرده به‌طور مداوم با نوزاد شیرخوار در تماس است. شقاق پستان باعث آسیب‌دیدگی نوک سینه شده و می‌تواند بسیار دردناک باشد. شقاق پستان معمولاً سه تا هفت روز پس از به دنیا آمدن نوزاد در مادر ظاهر می‌شود.
اگر نوک پستان گوه‌ایی شکل بوده یا سفید و صاف به نظر برسد، این امر ممکن است نشانه‌ای از این امر باشد که شیرخوار به خوبی قادر به گرفتن سینه مادر نخواهد بود و (به همین دلیل) در مادر شیرده با نوک پستان گوه‌ای‌شکل یا صاف احتمال ایجاد شقاق نوک پستان وجود دارد.
علائم و نشانه‌ها > عوارض

باکتری‌ها می‌توانند از طریق شکاف‌های موجود در نوک سینه‌های ترک‌خورده وارد پستان شوند که این امر خطر ابتلا به ماستیت (عفونت پستان) را افزایش می‌دهد. عفونت کاندیدا (برفک) نوک پستان نیز ممکن است (همراه با شقاق پستان) رخ دهد، در صورت وجود برفک نوک سینه، نوک پستان ترک خورده، دردناک و به رنگِ صورتی پر رنگ می‌باشد.
علائم و نشانه‌ها > موارد منع شیردهی در صورت وجود شقاق پستان

از آنجایی که شقاق پستان می‌تواند سبب خونریزی از نوک ترک خورده پستان و در نتیجه تماس نوزاد با خون (مادر) شود، ممکن است به مادرانی که مبتلا به انواع خاصی از بیماری‌های واگیردار قابل انتقال از راه خون، هستند توصیه شود که در صورت وجود شقاق پستان، شیردهی را متوقف کنند. یافته‌های موجود نشان می‌دهد که در صورتی که مادر دچار شقاق پستان مبتلا به بیماری هپاتیت بی باشد، شیردهی مادر مبتلا به هپاتیت بی به نوزاد شیرخوار (در صورت وجود شقاق پستان در مادر) بدون خطر می‌باشد.
در صورتی که مادر شیرده در فاصله زمانی یک تا دو هفته بلافاصله پس از ابتلا به بیماری توکسوپلاسموزیس (زمانی که هنوز انگل توکسوپلاسما در خون گردش می‌کند) دچار ترک‌خوردگی و خونریزی و التهاب در پوست نوک پستان وکسوپلاسما از نظر تئوری امکان انتقال انگل توکسوپلاسما گوندی از مادر شیرده دچار شقاق پستان به نوزاد شیرخوار وجود دارد. در مادرانی که دچار بیماری‌های کمبود سیستم ایمنی هستند انگل توکسوپلاسما برای مدت طولانی‌تری می‌تواند در سیستم گردش خون مادر باقی بماند با این همه، احتمال انتقال انگل توکسوپلاسما از طریق شیر مادر بسیار کم است
خطر انتقال HIV در صورتی افزایش می‌یابد که مادر دچار خونریزی از محل ترک‌خوردگی پوست شقاق پستان باشد بیماری شاگاس (یک نوع بیماری عفونی نادر) در مادر، می‌تواند از طریق ترک‌خوردگی پوست نوک سینه‌های مادر دچار شقاق پستان به شیرخوار منتقل شود. در مورد هپاتیت سی به زنان مبتلا به هپاتیت سی توصیه می‌شود در صورت وجود شقاق پستان یا خونریزی از محل ترک‌خوردگی نوک پستان از شیردهی به نوزاد خودداری کنند.
علت

برخی از مطالعات نشان می‌دهند که شقاق پستان به دلیل روش نادرست گرفتن سینه مادر توسط نوزاد ایجاد می‌شود. با این حال دلایل دیگری از جمله وضعیت نامناسب قرار گرفتن نوزاد در زیر سینه مادر هنگام شیردهی، استفاده از شیشه شیر، احتقان پستان‌ها، بی تجربگی مادر، فرورفته بودن نوک سینه‌ها، استفاده از شیردوش و کم بودن میزان رنگدانه پوستی در نوک سینه‌ها ممکن است در ایجاد شقاق پستان نقش داشته باشند. احتقان سینه می‌تواند یکی از عوامل اصلی در تعیین چگونگی توانایی شیرخوار برای گرفتن پستان مادر باشد. احتقان پستان باعث تورم پستان و همچنین صاف و سفت شدن (پوست) پستان و در نتیجه تغییر در شکل و انحنای ناحیه نوک پستان می‌گردد. نوک سینه‌های پستانهای محتقن صاف هستند.
هنگامی که شیرخوارسینه مادر را به روش درست می‌گیرد، نوک پستان در مقابل نرم کام که همان قسمت نرم در عقب سقف دهان کودک است قرار می‌گیرد. هنگامی که نوک پستان مادر نزدیک قسمت جلوی سقف دهان شیرخوار قرارگیرد و به سخت کام (قسمت سخت جلوی سقف دهان نوزاد) فشرده شود این امر (تماس نوک پستان با قسمت سخت سقف دهان شیرخوار) باعث درد و ایجاد ترک‌خوردگی در نوک سینه مادر شیرده می‌شود. یکی از علل دردناک شدن و ترک خوردگی نوک سینه‌ها، وضعیت نادرست قرار گرفتن کودک زیر سینه مادر و همچنین طریقه نادرست گرفتن سینه مادر توسط نوزاد است. نوزاد شیرخوار به طرق مختلف می‌تواند باعث ایجاد شقاق سینه شود از جمله خود مک زدن نوزاد و مکیدن پستان مادر با فشار مَکِش زیاد توسط نوزاد، و کشیدن نوک پستان مادر توسط نوزاد، و حتی مالش پوست نوزاد به پوست سینه مادر همگی می‌توانند باعث ایجاد شقاق پستان در مادر شوند. زخم و ترک‌خوردگی در نوک سینه‌های مادر همچنین می‌تواند ناشی از عفونت قارچی یا کاندیدیاز (برفک) در نوزاد یا مادر یا هر دو باشد. برفک می‌تواند پس از استفاده از آنتی‌بیوتیک‌ها (توسط مادر یا نوزاد) ایجاد شود. برای مادرانی که برای اولین بار شیر می‌دهند، معمولاً چند بار امتحان لازم است تا مادر و شیرخوار طریقه درست گرفتن سینه را یاد بگیرند، همین امتحان مکرر می‌تواند باعث حساس شدن و درد نوک سینه‌ها در چند روز اول شود. اگر نوک سینه‌ها ترک خورد یا خونریزی کرد، ممکن است نیاز به اصلاح طریقه گرفتن سینه مادر توسط نوزاد شیرخوار باشد. در صورت بروز شقاق سینه به مادران شیرده توصیه می‌شود به شیردهی ادامه دهند، چرا که این امر به بهبود نوک سینه‌ها کمک می‌کند. (قرار دادن) کمی شیر مادر یا کرم یا پماد لانولین خالص (روی محل شقاق پستان) به روند بهبودی کمک می‌کند.
اگر در کنار تغذیه با شیر مادر از شیشه شیر استفاده شود، نوک سینه‌ها ممکن است ترک بخوردند، دلیل امر (عادت کردن نوزاد به طریقه مکش از بطری شیر) و تفاوتی است که بین روش مکیدن شیر از شیشه شیر و پستان مادر توسط نوزاد وجود دارد. نوزادانی که از شیشه شیر می‌خورند از زبان خود برای تنظیم جریان شیر استفاده می‌کنند. در صورتی که شیرخوار (به تغذیه با شیشه عادت کرده باشد) هنگام گرفتن سینه مادر از همین روش (استفاده از زبان برای تنظیم جریان شیر) استفاده می‌کنند، مالش زبان شیرخوار به نوک سینه مادر باعث ایجاد (خراش) ناشی از اصطکاک روی نوک پستان مادر در هنگام شیردهی می‌شود. این امر (خراش و درد سینه ناشی از اصطکاک ناشی از مالش زبان کودک به سینه مادر) به نوبه خود موجب استفاده بیشتر از شیشه شیر و سپری کردن زمان کمتر برای شیردهی توسط مادر می‌گردد.
درد ناشی از ترک‌خوردگی نوک سینه گاهی می‌تواند منجر به قطع شیردهی شود. علاوه بر ترک‌خوردگی در پوست نوک پستان، تاول یا زخم نیز می‌توانند در نوک پستان ایجاد شوند.
جلوگیری

نوک پستانهای مادران شیرده به‌طور طبیعی ماده مرطوب‌کننده ای برای جلوگیری از خشک شدن، ترک خوردن یا عفونت (پوست نوک پستان) می‌سازد.
موارد زیر برای جلوگیری از ایجاد شقاق پستان در مادر شیرده توصیه می‌گردد:
از مصرف صابون (جهت شستشوی پستان مادر شیر ده) خودداری کنید (صابون چربی پوست را حل کرده و باعث خشکی پوست نوک پستان می‌شود) همچنین از ساییدن (کیسه کشیدن) و خشک کردن پستانها و نوک سینه‌ها با الیاف زبر خودداری کنید.
جهت محافظت از پستان پس از هر بار شیردهی کمی شیر مادر به نوک پستان بمالید.
نوک سینه‌ها برای جلوگیری از ترک خوردن و عفونت باید خشک نگه داشته شوند.
بابونه رومی گاهی به عنوان یک دارو در طب جایگزین (طب سنتی) برای درمان ترک خوردگی نوک پستان به‌طور موضعی استفاده می‌شود. با این حال، هیچ مدرک علمی برای اثربخشی آن وجود ندارد استفاده از بابونه رومی در دوران بارداری مجاز نیست.
درمان

نوک سینه‌های ترک‌خورده را می‌توان با لانولین خالص (لانولین ۱۰۰٪) درمان کرد. همچنین می‌توان پدهای دارای گلیسیرین را در یخچال قرار داد تا خنک شده و سپس (پد گلیسیرین سرد) را روی نوک پستان‌ها گذاشت تا به تسکین و التیام نوک‌های ترک‌خورده یا دردناک سینه‌ها کمک کند. اگر شقاق پستان به دلیل بیماری برفک (عفونت قارچی نوک پستان باشد) درمان معمولاً با داروی نیستاتین شروع می‌شود. اگر مادر علامت دار باشد، می‌توان مادر و نوزاد را درمان کرد. این امر قابل توجه است که ادامه شیردهی مادر به نوزاد (علیرغم وجود شقاق پستان) به بهبود شقاق پستان کمک می‌کند. استفاده از مقدار کمی شیر مادر یا مقدار کمی پماد یا کِرِم لانولین خالص به روند بهبودی کمک می‌کند.
مشاوره با متخصصان تغذیه با شیر مادر شامل پرستاران، ماماها و مشاوران شیردهی می‌توانند در درمان ترک‌خوردگی نوک سینه‌ها کمک کنند.
توصیه‌های گوناگونی برای درمان شقاق پستان وجود دارد، بی فایده بودن بعضی از این توصیه‌ها در درمان شقاق پستان امری شناخته شده است. کوتاه نگاه داشتن زمان شیردهی (با تصور اینکه با کوتاه کردن زمان شیردهی نوک پستان زمان کافی برای بهبودی در فواصل شیردهی خواهد داشت) توصیه ایی بی فاید جهت درمان شقاق سینه است، استفاده از محافظ نوک پستان یکی دیگر از توصیه‌های بی فایده موجود است. کوتاه نگاه داشتن زمان شیردهی (توسط مادر) به منظور استراحت نوک سینه‌ها در تسکین درد ترک خوردگی نوک سینه مؤثر نیست و می‌تواند بر شیردهی تأثیر منفی بگذارد. همچنین محافظ نوک پستان نحوه گرفتن سینه مادر را توسط شیرخوار بهبود نمی‌بخشد.
همه گیرشناسی

در یک نظرسنجی در شهر نیویورک، ۳۵ درصد از مادران شیرده پس از یک هفته (از شروع شیردهی) شیردهی را به دلیل درد ناشی از شقاق پستان متوقف کردند. سی درصد از مادران شیرده بین هفته‌های اول تا سوم شیردهی شیردادن به نوزاد را به دلیل درد ناشی از شقاق سینه متوقف کردند. نظرسنجی دیگری از مادران شیرده در برزیل گزارش داده که در کودکانی که به تنهایی با شیر مادر تغذیه می‌شوند در صورت بروز شقاق سینه در مادر احتمال قطع تغذیه تنها با شیر مادر به میزان ۲۵٪ از مادران سالم بیشتر است. مادرانی که سطح تحصیلات بالاتری دارند در صورت وجود شقاق پستان دردناک به احتمال بیشتری به تغذیه کودک با شیر مادر ادامه می‌دهند.
جامعه و فرهنگ

گزارشهای متعددی در مورد اهمیت جلوگیری از ایجاد شقاق نوک سینه‌ها در دوران شیردهی موجود است. در یک نظرسنجی غیررسمی در مورد شیردهی به نوزادان در بریتانیا، برخی از مادران دلیل قطع شیردهی به نوزاد را وجود درد شدید در هنگام شیردهی به دلیل وجود شقاق پستان ابراز کردند.
کتابشناسی - فهرست کتب

Dennis, Cindy-Lee; Jackson, Kim; Watson, Jo (2014-12-15). "The Cochrane Library". Cochrane Database of Systematic Reviews (به انگلیسی) (12): CD007366. doi:10.1002/14651858.cd007366.pub2. PMID 25506813.
دانشکده فیزیک دانشگاه تبریز

| 0 | 1 |
| --- | --- |
دانشکده فیزیک دانشگاه تبریز: دانشکده فیزیک دانشگاه تبریز
نوع: دولتی - سراسری
بنیانگذاری شده: 1374
نهاد مادر: دانشگاه تبریز
وابستگی: وزارت علوم، تحقیقات و فناوری
ارائه دهنده رشته‌های: فیزیک نظری و کاربردی
رئیس: صالح اشرفی
پردیس: شهری ؛ تبریز / فلکه دانشگاه
وبگاه: https://physics.tabrizu.ac.ir/fa
دانشکدهٔ فیزیک یکی از دانشکده‌های دانشگاه تبریز است. این دانشکده در سال ۱۳۷۴ خورشیدی از دانشکدهٔ علوم مستقل و راه‌اندازی شده‌است.با ادغام پژوهشکده فیزیک کاربردی و ستاره شناسی در دانشکده فیزیک، حوزه فعالیت این دانشکده گسترش پیدا کرد. شمار اعضای هیئت علمی دانشکدهٔ فیزیک 39 نفر می‌باشد که از این تعداد 12 نفر در گروه فیزیک ماده چگال ، 8 نفر در گروه فیزیک و اخترفیزیک ، 7 نفر در گروه فیزیک اپتیک و لیزر ، 4 نفر در گروه فیزیک هسته ای و 8 نفر در گروه فیزیک . فناوری پلاسما مشغول فعالیت هستند.
پیشینه

دانشکدهٔ فیزیک از سال ۱۳۳۹ خورشیدی فعالیت‌های آموزشی خود را تحت عنوان گروه فیزیک در دانشکدهٔ علوم آغاز نمود. در سال ۱۳۷۴ خورشیدی گروه آموزشی فیزیک به دانشکدهٔ فیزیک تبدیل شد و چهار گروه آموزشی اخترفیزیک و فیزیک هسته‌ای، فیزیک اتمی و مولکولی، فیزیک حالت جامد و الکترونیک و فیزیک نظری در این دانشکده ایجاد و راه‌اندازی شدند. این دانشکده هم‌اکنون در مقاطع تحصیلی کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری دانشجو می‌پذیرد.
گروه‌های آموزشی

دانشکدهٔ فیزیک در ۵ گروه آموزشی دانشجو می‌پذیرد:
گروه فیزیک ماده چگال
گروه فیزیک نظری و اختر فیزیک
گروه فیزیک اپتیک و لیزر
گروه فیزیک هسته ای
گروه فیزیک و فناوری پلاسما
رشته گرایشهای موجود در دانشکده فیزیک تبریز

کارشناسی : فیزیک ، فیزیک مهندسی
کارشناسی ارشد : فناوری پلاسما ، نانو فیزیک ، فوتونیک ، فیزیک - فیزیک ماده چگال ، فیزیک - فیزیک هسته ای ، فیزیک - نجوم و اختر فیزیک فیزیک - گرانش و کیهان شناسی ، فیزیک - اپتیک و لیزر ، فیزیک - فیزیک پلاسما ، فیزیک - ذرات بنیادی و نظریه میدان ها
دکتری تخصصی :
مهندسی پلاسما ، فوتونیک ، فیزیک - فیزیک هسته ای ، فیزیک - اپتیک و لیزر ، فیزیک - فیزیک پلاسما ، فیزیک - فیزیک ماده چگالفیزیک - نجوم و اختر فیزیک ، فیزیک - گرانش و کیهان شناسی ، فیزیک - ذرات بنیادی و نظریه میدان ها ، علوم و فناوری نانو-نانو فیزیک-نانو ساختارها ، علوم و فناوری نانو-نانو فیزیک-نانو فوتونیک
نگارخانه

اساتید بازنشسته دانشکده فیزیک دانشگاه تبریز
از راست : دکتر صمد سبحانیان بنیانگذار رشته ی فیزیک پلاسما در ایران، دکتر محمد علی جعفری زاده بنیانگذار رشته اطلاعات کوانتومی در ایران ، دکتر حبیب الله تجلی بنیانگذار رشته لیزر و فوتونیک ایران
اعضای بازنشسته هیئت علمی فیزیک دانشگاه تبریز
اعضای بازنشسته هیئت علمی فیزیک دانشگاه تبریز
حسین درخشان

| حسین درخشان | حسین درخشان |
| --- | --- |
درخشان در سال ۲۰۱۹: درخشان در سال ۲۰۱۹
زادهٔ: ۱۷ دی ۱۳۵۳ ۷ ژانویهٔ ۱۹۷۵ ‏(۵۰ سال) تهران، ایران
ملیت: ایرانی - کانادایی
جوایز: جایزه تالار گفتگوی جهانی دولت الکترونیک در فرانسه (۱۳۸۹)
وبگاه: Hoder.com
حسین درخشان (زادهٔ ۱۷ دی ۱۳۵۳) ملقب به حودر یا هودر (hoder)، وبلاگ‌نویس و روزنامه‌نگار از ایرانیان کانادا است. وی در ۱۱ آبان ۱۳۸۷ دستگیر و محکوم به ۱۹ سال و ۶ ماه حبس و ۵ سال محرومیت از عضویت در احزاب و فعالیت در رسانه‌ها شد اما هفت سال بعد، در ۲۸ آبان ۱۳۹۴ با عفو رهبری آزاد شد. وی هم‌اکنون در لندن اقامت دارد.
زندگی‌نامه

حسین درخشان در تاریخ ۱۷ دی ۱۳۵۳ در شهر تهران متولد شد. پس از تکمیل تحصیلات مقدماتی در مدرسه نیکان و شهید مدرس، در مقطع کارشناسی رشته جامعه‌شناسی در دانشگاه شهید بهشتی تحصیل کرد.
در سال ۱۳۷۸ به کشور کانادا مهاجرت کرد، و در سال ۱۳۸۵ برای تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد مطالعات رسانه در دانشکده مطالعات مشرق‌زمین و آفریقا راهی لندن شد. حسین درخشان از پیشتازان وبلاگ نویسی به زبان فارسی است و به همین دلیل بسیاری او را «پدر وبلاگ‌نویسی ایران» می‌نامند. او در وبلاگ خود به نام «سردبیر خودم» به زبان‌های فارسی و انگلیسی در مورد سیاست و فرهنگ ایران قلم می‌زد.
سفر به اسرائیل

حسین درخشان دو سفر علنی و از قبل اعلام شده به اسراییل در سال‌های ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷ و با پاسپورت کانادایی‌اش انجام داد.
او پیش از سفر در وبلاگش هدف خود را چنین توضیح داد:
من به عنوان یک شهروند-خبرنگار و فعال صلح به اسراییل می‌روم. به عنوان یک شهروند-خبرنگار می‌خواهم به بیست هزار خوانندهٔ روزانهٔ ایرانی‌ام نشان دهم که اسراییل واقعاً چه شکلی است و مردم آنجا چگونه زندگی می‌کنند. جمهوری اسلامی مدت‌هاست که اسراییل را به عنوان یک حکومت شیطانی تصویر کرده است که هدف سیاسی مورد توافق همهٔ مردمش کشتن هر زن و مرد مسلمان است، از جمله ایرانیان. من می‌خواهم این تصویر را به چالش بکشم.
به عنوان یک فعال صلح، می‌خواهم به اسراییلی‌ها نشان دهم که بر خلاف چیزی که از بیرون به نظر می‌رسد، اغلب مردم ایران با نحوهٔ سخن گفتن احمدی‌نژاد موافق نیستند. می‌خواهم به آن‌ها بگویم که چرا هرگونه عمل خشونت‌آمیز علیه ایران تنها به جوانان ایرانی‌ای که آرام آرام دارند حکومت را اصلاح می‌کنند آسیب خواهد زد و چطور چنان وضعیتی تنها به سود تندروها خواهد بود.
و اضافه کرد:
من به عنوان یک کانادایی-ایرانی به اسراییل می‌روم تا همان‌طور که آقای خاتمی در ایدهٔ گفتگوی تمدنهایش گفته بود، با برقرار کردن دیالوگ با اسراییلی‌های مثل خودم از جنگ جلوگیری و به صلح کمک کنم… بزرگ‌ترین هدف من از این سفر آن است که برای آن‌ها ایرانی را که می‌شناسم نشان دهم و برای شما هم برداشتم را از اسراییل و مردمانش بنویسم. سعی می‌کنم هر روز هم به انگلیسی و هم به فارسی مطلب بنویسم و شما را در جریان قرار دهم. دوربینم را همه‌جا با خودم می‌برم و عکس‌ها و ویدیوهایی را که می‌گیرم روی اینترنت می‌گذارم تا همه بتوانید ببینید. اگر بتوانم یکی دو تا پادکست هم درست می‌کنم. تمام خرج سفر را از جیب خودم و کمک مالی خوانندگان وبلاگم از طریق وب‌سایت پی پل می‌دهم و سعی می‌کنم در نقش یک شهروند روزنامه‌نگار (Citizen Journalist) برای هدفی که بالاتر گفتم تا جایی که می‌توانم تلاش کنم. در ضمن، حواسم هم هست که گروه‌های دست راستی اسراییلی و آمریکایی نتوانند از من به نفع برنامهٔ سیاسی خودشان استفاده کنند.
سفر دوم او در ژانویه ۲۰۰۷ برای شرکت در کنفرانس سالانهٔ مرکز مطالعات خاورمیانه در دانشگاه بن گوریون در شهر بئرشبع بود. عنوان این کنفرانس در سال ۲۰۰۷ «اصلاحات، مقاومت، و تعارض در خاورمیانه» بود که درخشان در یک پانل آن به همراه چند نفر دیگر دربارهٔ وبلاگ صحبت کرد.
جروزالم پست، در پی دستگیری وی و در توضیح خبر دستگیر شدن حسین درخشان در ایران، از قول وی می‌نویسد:
«هر کاری که کردم و هر چه در اسراییل گفتم برای دفاع از منافع ایران در برابر پروپاگاندای وحشتناک و دروغین اسراییل و رسانه‌های جهان دربارهٔ ایران بود.»
هاآرتص در گفتگویی در حین سفر دوم درخشان می‌نویسد:
با وجود مشکلات، درخشان به انقلاب ایران، خمینی و جمهوری اسلامی اعتقاد دارد. شنیدن این‌ها از یک جوان با ظاهری کاملاً غربی، در حالی که در بعد از ظهری گرم روی چمن دانشگاه بن گوریون عجیب است؛ ولی این‌ها چیزهایی است که او می‌گوید: «انقلاب خمینی به اهمیت انقلاب فرانسه است. اندیشه مرکزی خمینی عدالت و استقلال بود. من هم به آن‌ها باور دارم. من قبلاً خیلی منتقد ایدهٔ جمهوری اسلامی بودم. اما امروز فکر می‌کنم ایده‌ای پست‌مدرن و درست است.»
نیویورک تایمز به نقل از او می‌نویسد:
او گفت که اگر جنگی بین ایران و آمریکا در بگیرد، او به کشورش بازمی‌گردد و برای وطنش می‌جنگد.
او در مصاحبه‌ای با تلویزیون پرس تی‌وی دربارهٔ سخنان محمود احمدی‌نژاد دربارهٔ اسراییل می‌گوید:
فکر می‌کنم کاری که احمدی‌نژاد می‌کند در شکستن تابوی زیر سؤال بردن مشروعیت رژیم موسوم به اسراییل بسیار مؤثر بوده است.
تغییرات فکری و حمایت از جمهوری اسلامی

حسین درخشان در آغاز دوران وبلاگ‌نویسی‌اش، خود را از «منتقدین» جمهوری اسلامی می‌نامید و در بسیاری از نوشته‌های وبلاگ خود، انتقادهای شدیدی را متوجه مقامات جمهوری اسلامی ایران می‌کرد.
وی در سال ۱۳۸۴ شمسی و در گرماگرم رقابت انتخاباتی نامزدان مقام ریاست جمهوری به ایران رفت و با حمله به «نظریه تحریم انتخابات فرمایشی» به حمایت از مصطفی معین، نامزد اصلاح‌طلب پرداخت، اما پس از آغاز شروع ریاست جمهوری محمود احمدی‌نژاد، در حالی که در خارج از ایران اقامت داشت، «از مواضع قبلی خود اظهار ندامت کرده و نوشته بود که برای پاسخ دادن به اتهاماتش در ایران، آمادگی دارد».
افکار و مواضع وی به تدریج از سال ۱۳۸۶ شروع به تغییر کرد و به تدریج به مواضع پیشین خود را تغییر داد و در مقاطع مختلف به حمایت از برخی سیاست‌ها و اعمال جمهوری اسلامی و دولت وقت پرداخت. در این مدت انتقادات و افشاگری‌هایی را نیز علیه گروه‌ها و افراد مخالف جمهوری اسلامی‌کرد. در این مدت، وی دو بار به استودیوی لندن شبکه تلویزیونی انگلیسی‌زبان دولت ایران به نام پرس‌تی‌وی، دعوت شد و نظرات جدیدش را در حمایت محمود احمدی‌نژاد و سیاست‌های نظام جمهوری اسلامی و نقد مواضع اسراییل دربارهٔ ایران مطرح کرد. برخی از منتقدان درخشان همچون مازیار بهاری این تغییر در مواضع درخشان را به «ناکامی او در جامه عمل پوشاندن به رؤیای موفقیتش در غرب» نسبت می‌دهند.
او در بهمن ۱۳۸۶، نزدیک به یک سال پیش از بازگشت به ایران و بازداشت متعاقب آن، در مطلبی با عنوان «پشیمانم، بخاطر نگاه سابقم دربارهٔ فلسطین و لبنان» به صراحت از مواضع پیشینش دربارهٔ اسراییل اظهار پشیمانی کرد و نوشت:
اعتراف می‌کنم که می‌شد در عین پرداختن به هدفم، به رفتار غیرانسانی حکومت اسراییل با ساکنان مناطق اشغالی و همین‌طور تا اندازه‌ای با شهروندان عرب مسلمان ساکن خود اسراییل حداقل اشاره بکنم؛ ولی متأسفانه من کمی از روی ترس بخاطر از دست دادن حمایت معنوی دوستان سابق و نیز رسانه‌های اروپایی و آمریکایی و همین‌طور کمی احساسات خفیف نژادپرستانهٔ ضد عرب و کمی هم تنبلی، حتی یک کلمه هم در این باره ننوشتم.
در ادامهٔ همین تغییر نگرش به جمهوری اسلامی و اسراییل، درخشان در شهریور ۱۳۸۷ در مطلبی با عنوان «بهترین استراتژی برای دفاع در مقابل اسراییل: جدا کردن صهیونیزم از یهودیت» نوشت:
این کارها اصلاً نباید به حمایت ایران از مردم آواره و استعمار شدهٔ فلسطین و نهضت‌های مقاومت و آزادی‌بخش آن‌ها مثل حماس لطمه‌ای بزند. همین‌طور نباید حتی یک قدم از موضعش در نامشروع دانستن کشوری به اسم اسراییل که روی جسد و خانه‌های غصب شدهٔ میلیون‌ها فلسطینی مسلمان و مسیحی بنا شده‌است کوتاه بیاید. بلکه برعکس، باید در این زمینه جلوتر هم برود و تمام زوایای ایدهٔ صهیونیزم به عنوان یک جنبش کاملاً سیاسی و استعماری را زیر سؤال ببرد و با سند و مدرک آن را از یهودیت جدا کند.
لطمه‌ای که از این گفتمان - که خمینی بزرگ آغاز کرد و احمدی‌نژاد با شجاعت زنده کرد - به اسراییل خواهد خورد بسیار بزرگ‌تر از هرجور اقدام نظامی یا عملی ضد اسراییل است و از همین حیث دقیقاً بر طبق دفاع از امنیت ملی ایران است.
بازگشت به ایران و زندانی شدن

او پس از چند سال زندگی در کشور کانادا و تحصیل در بریتانیا، در آبان ۱۳۸۷ به ایران بازگشت و دو هفته پس از آن در ۱۱ آبان ۱۳۸۷ در منزل پدری خود بازداشت شد. پس از گذشت حدود دوماه از بازداشت وی، خانواده او اعلام کردند که بیش از یک ماه است که از محل وی خبری ندارند. در تاریخ ۱۰ دی ۱۳۸۷ علیرضا جمشیدی، سخنگوی قوه قضائیه ایران بازداشت وی را تأیید کرد.
بازگشت به ایران و زندانی شدن > واکنش احمدی‌نژاد

در فروردین سال ۱۳۸۸، محمود احمدی‌نژاد در نامه‌ای که از سوی دفترش و خطاب به سعید مرتضوی منتشر شد تأکید کرد ترتیبی اتخاذ شود تا مراحل رسیدگی به اتهامات حسین درخشان و رکسانا صابری با دقت کامل و رعایت قسط و عدل و جمیع موازین قانونی صورت گیرد و کوچک‌ترین حقی از آن‌ها ضایع نشود. رکسانا صابری کمی بعد محکوم ولی آزاد شد، اما تغییری در وضعیت درخشان ایجاد نشد.
بازگشت به ایران و زندانی شدن > واکنش خانواده

در تاریخ ۲۹ مهر ۱۳۸۸ خورشیدی، حسن درخشان، پدر حسین درخشان در نامه‌ای سرگشاده به رئیس قوه قضائیه ایران، خواهان روشن شدن وضعیت و اتهامات پسرش شد. حسن درخشان ضمن اشاره به این‌که در این مدت فقط دو ملاقات چند دقیقه‌ای با پسرش داشته‌است، مدعی شد که «هیچ اطلاع مشخصی از وضعیت حقوقی پسرم ندارم، نه دادگاهی تشکیل شده و نه مشخص است که حسین در اختیار کدام نهاد یا سازمان امنیتی است». عذرا کیارش‌پور، مادر حسین درخشان نیز در تاریخ ۲۶ اسفند ۱۳۸۸ خورشیدی، در شکواییه‌ای به رئیس قوه قضائیه ایران، خواهان مشخص شدن وضعیت حسین درخشان شد. وی در شکواییه‌اش، متذکر شد که حسین درخشان «با پای خودش به ایران بازگشته و از نظر دشمنان، حامی نظام و دولت اسلامی» بوده‌است،
خانواده حسین درخشان در تاریخ ۵ خرداد ۱۳۸۹ وبلاگی برای اطلاع‌رسانی و پیگری وضعیت او به راه انداختند.
محکومیت در دادگاه انقلاب

کیفرخواست دادستان در مورد اتهامات وی شامل «همکاری با دول متخاصم، تبلیغ علیه نظام اسلامی، تبلیغ به نفع گروهک‌های ضدانقلاب، توهین به مقدسات، راه‌اندازی و مدیریت سایت‌های مبتذل و مستهجن» اعلام شد. ستاد حقوق بشر قوه قضاییه در پاسخی که به گزارش شورای حقوق بشر سازمان ملل داده‌است، اتهام همکاری با دول متخاصم او را از طریق شرکت در کنفرانس ضدانقلابی در دانشگاه بن گوریون اسراییل معرفی کرده‌است.
وی در مهرماه ۱۳۸۹ از سوی شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب اسلامی تهران به «۱۹ سال و نیم حبس تعزیری، پنج سال محرومیت از عضویت در احزاب و فعالیت در رسانه‌ها و بازگرداندن وجوه اخذشده به مبلغ ۳۰ هزار و ۷۵۰ یورو، ۲ هزار و ۹۰۰ دلار و ۲۰۰ پوند انگلیس» محکوم شد.
در بخشی از متن حکم دادگاه آمده‌است:
بررسی وبلاگ متهم نشان می‌دهد وی هرگاه به غلط بودن مطلبی پی برده‌است آن را در وبلاگش اصلاح کرده یا روی آن خط کشیده‌است که در طی بررسی‌ها حتی یک مورد از مطالب این‌گونه که مورد اصلاح یا خط‌خوردگی واقع شده باشند، یافت نگردیده و ادعای وی در سعی در اصلاح این گونه موارد مطلقاً صحت ندارد. نمونه‌هایی از اصلاح موارد و خط زدن آن‌ها که البته ربطی به موارد سیاسی و ضد دینی ندارد به پیوست است که متناقض ادعای وی در بازجویی و عملکرد وی در فضای رسانه را نشان می‌دهند. این در حالیست که در خصوص مطالب توهین آموز مذکور و موارد مشابه حتی چنین اصلاحی کفایت نکرده و لازم است که مطالب مذکور از صفحه پاک می‌شدند که مطالب مذکور نه تنها پاک نشده‌اند بلکه حتی خط‌خوردگی نیز پیدا نکرده‌اند.
دفاع مکرر درخشان در مقابل اتهامات مختلف همانگونه که مشاهده می‌شود صرفاً در چهارچوب اعتراف به رویکردهای منفی گذشته و طرح ادعای توبه صورت می‌گیرد. اما درخشان هرگز این توبه و بازگشت را انجام نداده‌است و تغییر در خروجی‌های رسانه‌ای صرفاً برای زمینه‌سازی برای نفوذ در جامعه مذهبی و انقلابی صورت گرفته و این موضوع با تغییری تدریجی و گام به گام برای جلوگیری از ایجاد حساسیت و موضع‌گیری انجام گرفته‌است.
در خرداد ۱۳۹۰ شعبه ۲۶ تجدید نظر دادگاه انقلاب اسلامی تهران رأی دادگاه بدوی را عیناً تأیید کرد.
در مرداد ۱۳۹۲، به مناسبت عید فطر، یک سوم از هفت سال و نیم از کل حکم او (بخش مربوط به اهانت به مقدسات، رهبری و رئیس‌جمهور) مورد بخشودگی علی خامنه‌ای قرار گرفت و در نتیجه دو سال و نیم از حکم نوزده سال و نیمهٔ او کم شد. به این ترتیب حکم او به ۱۷ سال حبس کاهش یافت.
محکومیت در دادگاه انقلاب > مرخصی‌ها از زندان

به گزارش سایت‌های خبری، حسین درخشان در تاریخ ۱۷ آذر ۱۳۸۹ خورشیدی، پس از تحمل ۲۶ ماه حبس (شامل هشت ماه انفرادی در آغاز بازداشت) و با قرار وثیقه یک میلیارد و پانصد میلیون تومانی به یک مرخصی دو روزه آمد و پس از آن به زندان بازگشت.
بنا بر وبلاگ رسمی خانواده درخشان، او از آذر ۱۳۸۹ چند مرخصی کوتاه مدت دیگر را نیز بیرون از زندان سپری کرده‌است. گزارش‌های سایت‌های خبری حاکی از حضور او در مراسم عزاداری حسین بن علی و فاطمه با پیراهن مشکی بود. سایت آینده نیز عکس‌هایی از او در قبرستان بهشت زهرا بر سر مقبره علی درخشان (عموی او و از کشته شدگان هفتم تیر ۱۳۶۰) و مرتضی آوینی منتشر شد.
آزادی از زندان

درخشان در ۲۸ آبان سال ۱۳۹۳ پس از بازگشت دوباره از مرخصی به زندان، با حکم عفو باقی‌ماندهٔ محکومیتش از سوی علی خامنه‌ای روبرو شد. به این صورت، او پس از ۶ سال زندان و در حالی که ۱۱ سال و نیم دیگر از مدت قانونی زندانش باقی‌مانده بود از زندان آزاد شد. او در پیامی در صفحهٔ فیس‌بوکش بدین‌گونه از رهبر ایران بخاطر آزادی‌اش تشکر کرد:
«پس از اینکه مرخصی دو هفته‌ای ام تمدید نشد و دستور دادند به زندان برگردم، ساعت ۶ عصر از قرنطینه به اندرزگاه ۸ اوین رسیده بودم و تازه داشتم با همه سلام و علیک می‌کردم که ابلاغ شد باقی‌مانده حبسم مورد عفو مقام معظم رهبری قرار گرفته‌است. آزاد شدم؛ پس از شش سال. خدایا شکرت. ممنون از حضرت آیت‌الله خامنه‌ای. ممنون از یاوران و دعاگویان روزهای سخت…»
پس از آزادی

درخشان کمی پس از آزادی نوشتن را در مطبوعات و شبکه‌های اجتماعی آغاز کرد. وی ستون ثابتی در هفته‌نامهٔ همشهری جوان می‌نوشت. او وب‌سایت شخصی خود را نیز راه اندازی کرده. او اکنون مقیم لندن است. در سال ۱۳۹۷، دعوت مدرسه حکمرانی جان اف. کندی در دانشگاه هاروارد از حسین درخشان واکنش منفی گروهی از فعالان سیاسی و روزنامه‌نگاران ایرانی را برانگیخت. این گروه با اشاره به ادعای پرونده‌سازی درخشان برای مخالفین حکومت ایران از جمله رامین جهانبگلو و هاله اسفندیاری، خواهان لغو دعوت دانشگاه هاروارد شدند.