stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مراسم المپیک
توزیع مدال

پس از اتمام هر رویداد المپیک، مراسم توزیع مدال برگزار می‌شود. در بازی‌های تابستانی معمولاً بلافاصله پس از رویداد در مکان‌های مربوطه مراسم مدال برگزار می‌کنند. با این حال، نسخه‌های زمستانی، مدال‌ها را در مراسم پیروزی شبانه که در میدان مدال برگزار می‌شود، ارائه می‌کنند، به استثنای رویدادهای داخلی و خاص؛ زیرا به دلیل ارتفاع برخی از رویدادهای زمستانی، ارائه مدال در محیط‌های مذکور ممکن است دشوار باشد. یک تریبون سه پله برای سه برنده مدال استفاده می‌شود که برنده مدال طلا به بالاترین سکو در مرکز صعود می‌کند و مدال آوران نقره و برنز در کنار او قرار دارند. مدال‌ها توسط یکی از اعضای IOC اهدا می‌شود. عضو IOC معمولاً توسط فردی از فدراسیون ورزشی حاکم بر ورزش (مانند دو و میدانی جهانی در دو و میدانی یا ورزش‌های آبی جهانی در شنا) همراهی می‌شود که به هر ورزشکار یک دسته گل کوچک هدیه می‌دهد. شهروندان کشور میزبان نیز به عنوان میزبان در مراسم مدال، نقش پرچم داران را ایفا می‌کنند و به مقامات اهدا کننده مدال کمک می‌کنند. زمانی که بازی‌ها در سال ۲۰۰۴ در آتن برگزار شد، برندگان مدال همچنین تاج‌های زیتون را به افتخار سنت در المپیک باستان دریافت می‌کردند. در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶، برای اولین بار در تاریخ، گل‌ها با یک مدل سه بعدی کوچک از لوگوی بازی‌ها جایگزین شدند. در بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۱۸، گل‌ها با نسخه خاصی از اسباب‌بازی شگون‌دار با لباس‌های تاریخی کره‌ای جایگزین شدند.
پس از توزیع مدال‌ها، پرچم کشورهای سه مدال آور برافراشته می‌شود. پرچم کشور دارنده مدال طلا در مرکز و بالاترین برافراشته است در حالی که پرچم کشور دارنده مدال نقره در سمت چپ رو به پرچم‌ها و پرچم کشور دارنده مدال برنز در سمت راست هر دو در ارتفاعات پایین‌تر از پرچم ورزشکار قهرمان قرار دارد. پرچم‌ها در حالی برافراشته می‌شوند که سرود ملی کشور دارنده مدال طلا پخش می‌شود. اگر چندین ورزشکار برای کسب مدال طلا برابر شدند (همان‌طور که برای نمونه‌هایی مانند دو دارنده مدال طلا برای پرش ارتفاع مردان در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ وجود داشت)، سرودهای ملی (اگر از چندین NOC باشند) با توجه به نام خانوادگی مدال آوران، به ترتیب حروف الفبا پخش می‌شود.
قوانین سختگیرانه ای بر رفتار ورزشکاران در طول مراسم مدال حاکم است. به عنوان مثال، آنها ملزم به پوشیدن لباس‌های از پیش تأیید شده هستند که برای تیم ملی المپیک ورزشکار استاندارد است. آنها مجاز به نمایش هیچ گونه وابستگی سیاسی یا بیانیه سیاسی در هنگام حضور در جایگاه مدال نیستند. معروف‌ترین نقض این قانون، سلام قدرت سیاه توسط تامی اسمیت و جان کارلوس در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۸ در مکزیکو سیتی بود.
اوری براندیج، رئیس کمیته بین‌المللی المپیک، به خاطر این اقدام خواستار اخراج آنها از المپیک شد. پس از اینکه کمیته المپیک ایالات متحده (USOC) از انجام این کار خودداری کرد، براندیج تهدید کرد که کل تیم دو و میدانی ایالات متحده را از المپیک حذف خواهد کرد. به دنبال آن، USOC موافقت کرد و اسمیت و کارلوس اخراج شدند.
همان‌طور که مرسوم است، از المپیک تابستانی ۲۰۲۰ مدال‌های ماراتن مردان و زنان (در بازی‌های المپیک تابستانی) و از بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۱۴، مدال‌های اسکی کراس کانتری ۵۰ ک‌م مردان و ۳۰ ک‌م بانوان (در بازی‌های المپیک زمستانی) به عنوان بخشی از مراسم اختتامیه اهدا می‌شود که در روزهای ماقبل آخر و روزهای آخر در استادیوم المپیک برگزار می‌شوند و به‌طور سنتی آخرین مسابقات بازی‌ها هستند.
ایچی (اصفهان)

| ایچی | ایچی |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: اصفهان
شهرستان: اصفهان
بخش: مرکزی
دهستان: کرارج
بنیان‌گذاری: اطلاعاتی در دسترس نیست
جمعیت: ۱۷۹۳ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: 3876_031
ایچی روستایی در دهستان کرارج بخش مرکزی شهرستان اصفهان استان اصفهان ایران است.
جغرافیا

فاصله روستا تا مرکز استان حدود ۲۰ کیلومتر است. قدمت روستا بیش از ۴۰۰ سال است. مساحت کلی روستا بیش از ۳۰۰ هکتار، مساحت محدوده مسکونی روستا ۳۵ هکتار، ارتفاع متوسط از سطح دریا ۱۵۳۶ متر، طول جغرافیایی ۵۱ درجه، ۵۱ دقیقه، ۷۲ ثانیه شرقی، عرض جغرافیایی ۳۲ درجه، ۳۱ دقیقه، ۹۷ ثانیه شمالی است. جمعیت روستا طبق آخرین سرشماری سال ۱۳۹۵: ۱۷۹۳ نفر، ۵۳۸ خانوار، سرانه کل کاربری‌ها ۱۶۸ متر مربع و سرانهٔ کاربری مسکونی ۹۰ متر مربع است.
در دوران هشت سال دفاع مقدس ، روستای ایچی چهار شهید گرانقدر را در راه ایران و اسلام فدا کرد : شهید علی رحیمی ، شهید رضا رحیمی ، شهید غلامرضا عبدالهی و شهید اصغر کوهرنگی
یکی از زیبایی‌های این روستا عبور رودخانهٔ زاینده رود از مجاورت روستا است. شغل اکثر مردم روستا کشاورزی و اندکی هم دامداری است ؛ همچنین تعدادی هم در شرکت های صنعتی همجوار روستا مشغول به کارند . کشاورزان در چند سال اخیر به دلیل خشکسالی های مداوم و عدم اختصاص حقابه به کشاورزان شرق اصفهان به مشکلات زیادی برخورده اند.
{موقعیت مکانی}
در میدان امام علی (ع) در مرکز روستا مسجد امیر المومنین (ع)، حسینیه و آرامگاه امامزاده سید محمد (ع) قرار دارد.
در مجاورت میدان جابر انصاری، خانه بهداشت روستا، مخابرات، مدرسه راهنمایی جابر انصاری و مدرسه ابتدایی هجرت ایچی قرار دارد؛ پارک ایچی در خیابان امام رضا (ع) قرار دارد و شرکت تعاونی ایچی و ساختمان دهیاری روستا در مجاورت یکدیگر در مرکز روستا در خیابان سپاهان قرار دارند.
همچنین آرامستان روستا در مجاورت آرامگاه امام زاده شاهرضا (ع) قرار دارد.
{همسایه‌های روستا}
روستای ایچی از شرق با کرچگان، از غرب با یفران، از جنوب با جار (گار) و از شمال از طریق رودخانه زاینده رود با مهدی‌آباد (شَوَردِز) همسایه است.
جاده ی روستای کرچگان از ایچی می‌گذرد و برای رفتن به کرچگان باید از روستای ایچی رد شد.
وجه تسمیه

در جلد دهم کتاب فرهنگ جغرافیایی ایران که در سال ۱۳۳۲ توسط ارتش به چاپ رسیده است ، درباره ایچی آمده است که :
ایچی ؛ دِه از دِهِستانِ براآن ، بخش حومه شهرستان اصفهان ؛ ۲۲ کیلومتری جنوب باختر (جنوب شرقی) اصفهان ، ۲ کیلومتر راه فرعی
جلگه ، معتدل ، سکنه ۲۴۴ ، شیعه ، فارسی
آب از زاینده رود و چاه ، محصول : غلات ، ذرت ، پنبه ، تریاک ، هندوانه
شغل زراعت ، صنایع دستی زنان : کرباس بافی ، راه فرعی
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱٬۷۹۳ نفر (۵۰۷خانوار) بوده‌است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۵ | ۱٬۴۴۶ | —     |
| ۱۳۹۰ | ۱٬۷۴۵ | ۲۰٫۷٪+ |
| ۱۳۹۵ | ۱٬۷۹۳ | ۲٫۸٪+ |
آرنولد شونبرگ

«شونبرگ» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای شهری در آلمان، شونبرگ (بایرن) را ببینید.
آرنولد شونبرگ، لس آنجلس، ۱۹۴۸
آرنولد شونبرگ (به آلمانی: Arnold Schönberg) آهنگ‌ساز و نظریه‌پرداز اتریشی در ۱۳ سپتامبر ۱۸۷۴ در وین به دنیا آمد و در ۱۳ ژوئیه ۱۹۵۱ در لس آنجلس درگذشت.
آرنولد شونبرگ آهنگ‌ساز، موسیقی‌دان و نظریه‌پرداز خودآموخته، بنیان‌گذار مکتب دوم موسیقی وین به همراه دو تن از شاگردانش آنتون وبرن و آلبان برگ می‌باشد. او در سراسر زندگی خود به آموزش موسیقی پرداخت. از دیگر شاگردان او جان کیج، اتو کلمپرر، لئوپولد استوکوفسکی و… بودند.
زندگی و آثار

با وجود اینکه مادرش نوازنده پیانو بود ولی به‌جز چند درسی که در زمینه کنترپوان از شوهرخواهر خود فرا گرفت، موسیقی‌دانی خودآموخته بود. در سال‌های ۲۰ زندگی‌اش، با سازبندی اپرتها هزینه زندگی خود را فراهم می‌کرد و هم‌زمان به آفرینش آثار هنری دست می‌زد؛ آثاری که در آن‌ها شیفتگی خود را به ریشارد واگنر و ریشارد اشتراوس نشان می‌داد از آن جمله «شب دگرگون» برای شش ساز زهی در سال ۱۸۹۹ و کانتات غیرمذهبی در دو قسمت و چهارنوازی برای سازهای زهی شماره ۱ در ۱۹۰۵؛ پس از این دوره در پی دگرگونی‌های ژرفی که در بینش او به موسیقی به‌وجود آمد، او با آفرینش آثار جدیدی، موسیقی تونال را کنار گذاشت و به گسترش نظریه‌ای که در آن آواز و سخن گفتن بسیار به هم نزدیک می‌شوند پرداخت. برای نمونه به‌ویژه باید از قطعه «پیروی ماه گون» برای هشت ساز و سوپرانو در سال ۱۹۱۲ نام برد. با این اثر شونبرگ خود را به عنوان رهبر جنبش آتونال به جامعه می‌شناساند. داریوس میو این قطعه را در پاریس اجرا می‌کند و پس از آن بحث و جدل‌های بسیاری در اروپا بین هواداران و مخالفان آتونالیته درمی‌گیرد. ایگور استراوینسکی در «سه شعر ژاپنی» و موریس راول در «سه شعر از مالارمه» زیر نفوذ این قطعه قرار دارند.
از آن‌جا که شونبرگ بسیار میهن‌پرست بود و با وجود سن بالایی که داشت در نخستین جنگ جهانی به عنوان داوطلب وارد جنگ شد و در پشت جبهه خدمت کرد، امری که دشمنی آهنگ‌ساز میهن‌پرست دیگری به نام کلود دبوسی را در جبهه روبه‌رو در پی‌ داشت.
شونبرگ همواره در پی به وجود آوردن روش جدیدی در آهنگ‌سازی بود و بسیار به مطالعه آثار آهنگ‌سازان پیش از خود به‌ویژه باخ، موتسارت و برامس می‌پرداخت و سرانجام این پژوهش‌ها به آفرینش روشی جدید در آهنگ‌سازی به نام «سری» (موسیقی سریال) انجامید که او را به عنوان موسیقی‌دانی پیشرو شناساند. از جمله آثاری که با این روش نوشته شده‌اند می‌توان به سوئیت برای پیانو در ۱۹۲۳، چهارنوازی برای سازهای زهی شماره ۳ در ۱۹۲۷ و واریاسیون برای ارکستر اشاره کرد.
حزب نازی در آلمان او را آهنگ‌سازی یهودی و فاسد می‌خواند. بنابراین شونبرگ در سال ۱۹۳۳ به آمریکا کوچ کرد و در آن‌جا نظریه موسیقایی خود را به نام روش (گام) دوازده‌نتی با نوشتن آثاری چون کنسرتو برای ویلن در ۱۹۳۶، «در ستایش ناپلئون» برای صدای باریتون، ۲ ویلن، آلتو، ویلنسل و پیانو در ۱۹۴۲، کنسرتو برای پیانو و سه‌نوازی برای سازهای زهی در ۱۹۴۶، «یک بازمانده از ورشو» در ۱۹۴۷، گسترش داد.
با این‌که منزل شونبرگ و استراوینسکی بسیار نزدیک هم بود ولی او که استراوینسکی را همیشه مورد نقد قرار می‌داد، هرگز حاضر نشد به دیدار او برود و با او گفت‌وگو کند. هرچند که در این زمینه استراوینسکی هم بهتر از او نبود اما پس از مرگِ شونبرگ، از انتقاد کردن او دست برداشت و از نظریه‌های او به نیکی سخن گفت.
موسیقی شونبرگ

شونبرگ در آغاز زندگی هنری‌اش بسیار رمانتیک و کارهایش در ادامه سنت‌های ژرمنی (آلمانی) بود. او از ستایش‌گران بی چون و چرای آهنگ‌سازان پیش از خود چون باخ، موتسارت، بتهوون، برامس و واگنر بود و سرانجام موفق شد دو دیدگاه متضاد موسیقی واگنر و برامس را با یکدیگر آشتی دهد؛ کاری که در آن دوره ناممکن انگاشته می‌شد. او پس از یک‌سری تجزیه و تحلیل‌های بسیار شخصی که از موسیقی رمانتیک و روند دگرگونی‌ها در هارمونی در تاریخ موسیقی و به‌ویژه پایان دوره رومانتیک انجام داد، به روش جدیدی دست یافت که آن را روش «دوازده نتی» (موسیقی دوازده‌نغمه‌ای) نامید (او از کاربرد عنوان موسیقی آتونال برای آثارش پرهیز داشت). شونبرگ می‌انگاشت که در این دوره تغییرات تونالیته (پرده‌گردانی) بیش از پیش و با فاصله‌های زمانی کمتری صورت می‌گیرد و به‌کارگیری روزافزون نت‌های بیگانه همچون آپوجیاتورها، برودری‌ها و… باعث شده‌است تا گوش شنوندگان به شنیدن صداهای نامطبوع هر چه بیشتر خو بگیرد. بنابراین به‌تدریج آثاری نوشت که هر چه بیشتر از روش تونال فاصله می‌گرفت و یافتن روشی که جایگزین روش تونال شود، تمام اندیشه او را به خود مشغول کرده بود (او از وجود اثری از فرانتس لیست به نام «باگاتل بدون تونالیته» بی‌خبر بود).
بدون تونالیته تمام موسیقی اروپای شرقی که بر این روش بنا نهاده شده‌است، از هم فرو می‌پاشید. با این روش درجه‌ها، نمایان، زیر نمایان و کاربرد نت‌ها در آکورد از بین می‌روند؛ بنابراین شونبرگ بر آن شد تا دستور استفاده‌ای برای موسیقی دوازده‌نتی خود بیافریند که آن را آهنگ‌سازی سریال نامید تا از خطر بی‌نظمی که در نتیجه ناپدید شدن تونالیته به‌وجود می‌آمد، جلوگیری کند. بنابراین استفاده از روش سریال و دوازده‌نتی توسط خود او قانونمند گردید. نخستین اثری که او با رعایت دقیق این قوانین آفرید «والس» اپوس ۲۳ می‌باشد با این سری دوازده نت: دو دیز، لا، سی، سل، لا بمل، سل بمل، سی بمل، ر، می، می بمل، دو، فا
شونبرگ

همزمان با شونبرگ یکی از آهنگ‌سازان هم‌دوره او به نام یوزف ماتیاس هوور نیز به نوعی روش دوازده نتی دست یافته بود که البته شباهت زیادی به روش شونبرگ ندارد و بدون دخالت شونبرگ تکمیل شده‌است.
شونبرگ همچنین به نویسندگی نیز می‌پرداخت، به‌جز کتاب‌ها و گفتارهایی که دربارهٔ یهودیت نگاشت (او یک‌بار به مسیحیت گرایید ولی بعد دوباره یهودی شد). چندین نمایش‌نامه، دفتر شعر و آثاری در زمینه موسیقی نوشت، از جمله نامدارترین آن‌ها «رساله هارمونی».
او همچنین نقاشی می‌کرد و در این کار آن‌قدر مهارت داشت که آثارش در کنار آثار واسیلی کاندینسکی و فرانتس مارک معرفی می‌شد. او به‌ویژه تصویرهایی را از چهره خودش کشید که یکی از آن‌ها از پشت است. همچنین او یک بازیکن تنیس بود و گاهی به دیدن همسایه‌اش جرج گرشوین می‌رفت تا او را به مبارزه بخواند.
برخی از آثار

۴ اپرا
سمفونی مجلسی
سونات ویولن
سرناد برای هفت نوازنده
آثار زیادی برای پیانو
کنسرتو برای ویولن و ارکستر
کنسرتو برای پیانو و ارکستر
کنسرتو برای ویولنسل و ارکستر
چندین چهارنوازی برای سازهای زهی
تصویر نقاشی شده زندگی و آثار آرنولد شونبرگ
فردریک کانورسه بیچ

| فردریک کانورسه بیچ | فردریک کانورسه بیچ |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۷ مارس ۱۸۴۸ نیویورک
درگذشت: ۸ ژوئن ۱۹۱۸ (۷۰ سال) استراتفرد، کنتیکت
تحصیلات: دانشگاه ییل
فرزندان: استنلی ییل بیچ
والدین: آلفرد الی بیچ
خویشاوندان: موسس ییل بیچ, grandfather موسس اس. بیچ, uncle ویلیام ییل بیچ, uncle بروستر ییل بیچ, پسر عمو
خانواده: ییل 
فردریک کانورس بیچ (به انگلیسی: Frederick Converse Beach) (27 مارس 1848 - 8 ژوئن 1918)، وکیل ثبت اختراع نیویورک، ویراستار و مالک مشترک مجله علمی آمریکایی و سردبیر دایره المعارف جدید آمریکایی در اوایل دهه 1900 بود.  او رئیس قدیمی ترین باشگاه قایق بادبانی در کنتیکت شد.  او همچنین پدر استنلی ییل بیچ ، پیشگام هوانوردی و سرمایه گذار اولیه گوستاو وایتهد بود.
ساختمان Woolworth ، 1915، مقر دفاتر علمی آمریکا
جان همینگز

| جان همینگز | جان همینگز |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۵ نوامبر ۱۵۵۶ درویویچ اسپا
درگذشت: ۱۰ اکتبر ۱۶۳۰ لندن
ملیت: بریتانیا
جان همینگز (انگلیسی: John Heminges; ۲۵ نوامبر ۱۵۵۶ – ۱۰ اکتبر ۱۶۳۰) بازیگر تئاتر اهل بریتانیا بود.
در سال ۱۶۲۳ دو تن از اعضای هیئت شکسپیر، جان همینگز و هنری کاندل، نسخه جامع و ویراسته‌ای از نمایش نامه‌هایش را به چاپ رساندند که فرست فولیو (به انگلیسی: First Folio) نام گرفت.
شارزفلد

شارزفلد (انگلیسی: Scharzfeld)، دهکده ای در ناحیه هرتسبرگ آم هارتس در گوتینگن (ناحیه) در جنوب نیدرزاکسن، آلمان است.
هرمان شافهاوزن

| هرمان شافهاوزن | هرمان شافهاوزن |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹ ژوئیهٔ ۱۸۱۶ کوبلنتس
درگذشت: ۲۶ ژانویهٔ ۱۸۹۳ پدرنامی
ملیت: پادشاهی پروس
هرمان شافهاوزن (انگلیسی: Hermann Schaaffhausen; ۱۹ ژوئیهٔ ۱۸۱۶ – ۲۶ ژانویهٔ ۱۸۹۳) کالبدشناس، انسان‌شناس، و استاد دانشگاه اهل پادشاهی پروس بود.
برج‌های ترامپ استانبول

| برج‌های ترامپ استانبول | برج‌های ترامپ استانبول |
| --- | --- |
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
گونه: چندکاره
گشایش: ۲۰۱۰
جزئیات فنی: جزئیات فنی
شمار طبقات: ۳۹ و ۳۷
برج‌های ترامپ استانبول دو برج به هم پیوسته در شیشلی، استانبول، ترکیه هستند. یکی از برجها برجی اداری و دیگری برجی مسکونیست که از بیش از ۲۰۰ سکونتگاه تشکیل می‌شود. اینها نخستین برج‌های ترامپ در اروپا هستند. دونالد ترامپ سرمایه‌دار آمریکایی اجازهٔ استفاده از نام خود را بر روی این مجتمع می‌دهد ولی مالک آن نیست. رویترز در دسامبر ۲۰۱۵ گزارش کرد مالک می‌خواهد ارتباط این ملک با نام ترامپ را پس از این که این کاندید ریاست جمهوری آمریکا اعلام کرد مسلمانان باید از ورود به آمریکا منع شوند قطع کند.
دیود ابرنورتاب

دیود ابرنورتاب (به انگلیسی: superluminescent diode) (اس‌ال‌ای‌دی یا اس‌ال‌دی) یک منبع نوری نیم‌رسانایی گسیلنده لبه‌ای است که براساس ابرنورتابی ساخته شده است. آن‌ها توان و روشنایی بالای دیودهای لیزری را با همدوستی کم دیودهای گسیلنده نوری معمولی ترکیب می‌کند. باند انتشار نوری آن در گستره ۵–۷۰۰ نانومتر است.
پیشینه

دیود ابرنورتاب برای اولین بار توسط کورباتوف و همکاران در سال (۱۹۷۱) و لی بوروس و میلر در سال (۱۹۷۳) گزارش شد. در سال ۱۹۸۶ جرارد ای آلفونس در آزمایشگاه‌های ارسی‌ای (اس‌آرآی اینترنشنال)، طرحی جدید اختراع کرد که دیودهای ابرنورتاب با توان بالا را امکان‌پذیر می‌کند. این منبع نور به‌عنوان یک جزء اصلی در نسل‌های بعدی ژیروسکوپ‌های فیبر نوری، مقطع‌نگاری همدوسی اپتیکی برای تصویربرداری پزشکی و لیزرهای کاواک تنظیم‌پذیر با کاربردهایی در مخابرات فیبر نوری توسعه یافته است. در سال ۱۹۸۹ این فناوری به جی‌ایی-ارسی‌ای در کانادا منتقل شد، که به بخشی از ایی‌جی‌اندجی تبدیل شد. دیودهای گسیلنده نور ابرنورتاب گاهی دیودهای ابرنورتابی یا ال‌ئی‌دیهای ابرنورتاب نیز نامیده می‌شوند.
کاربرد اس‌ال‌ایی‌دی

اس‌ال‌ایی‌دی در شرایطی که خواستار شدت نور زیاد و همدوستی فضایی هستند اما در جایی که نیاز به یک طیف خروجی نوری گسترده و هموار که دیودهای لیزر را نامناسب می‌کند، کاربرد پیدا می‌کنند. برخی از نمونه‌ها شامل مقطع‌نگاری همدوسی اپتیکی، تداخل‌سنجی نور سفید، حسگر نوری و ژیروسکوپ فیبر نوری است.
فرزندان زمین

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کتاب‌ها: قبیله خرس غار دره اسب‌ها شکارچیان ماموت دشت‌های گذر پناهگاه‌های سنگی سرزمین غارهای نقاشی شده: کتاب‌ها: قبیله خرس غار دره اسب‌ها شکارچیان ماموت دشت‌های گذر پناهگاه‌های سنگی سرزمین غارهای نقاشی شده
نویسنده: جین ام. آئول
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی
ژانر: رمان حماسی داستان تاریخی ادبیات گمانه‌زن
تاریخ انتشار: ۱۹۸۰–۲۰۱۱
گونه رسانه: چاپ (جلد جلد و شومیز)
فرزندان زمین (انگلیسی: Earth's Children)، مجموعه‌ای از رمان‌های حماسی (ژانر) و داستان تاریخی (یا دقیق‌تر، داستان‌های پیش از تاریخ) نوشته شده توسط جین ام. آئول به‌طور تقریبی در مورد حدود ۳۰۰۰۰ سال پیش از امروز است.
والیبال در بازی‌های جنوب شرق آسیا

بازی‌های والیبال جنوب شرق آسیا از سال ۱۹۹۷ در رده زنان و مردان آغاز شد.
مسابقات و مدال های بخش مردان از 1977 تا 2015

| والیبال مردان> سال | والیبال مردان> میزبان | والیبال مردان>  قهرمان | والیبال مردان>  نایب قهرمان | والیبال مردان>  سوم | والیبال مردان>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۷۷  |  کوالالامپور |  بورما |  فیلیپین |  تایلند |  |
| ۱۹۷۹  |  جاکارتا |  بورما |  اندونزی |  فیلیپین |  |
| ۱۹۸۱  |  مانیل |  اندونزی |  بورما |  فیلیپین |  |
| ۱۹۸۳  |  سنگاپور |  بورما |  اندونزی |  فیلیپین |  |
| ۱۹۸۵  |  بانکوک |  تایلند |  اندونزی | ? |  |
| ۱۹۸۷  |  جاکارتا |  اندونزی |  بورما |  تایلند |  |
| ۱۹۸۹  |  کوالالامپور |  اندونزی |  برمه |  تایلند |  |
| ۱۹۹۱  |  مانیل |  اندونزی |  تایلند |  فیلیپین |  |
| ۱۹۹۳  |  سنگاپور |  اندونزی |  تایلند |  سنگاپور |  |
| ۱۹۹۵  |  چیانگ مای |  تایلند | ? | ? |  |
| ۱۹۹۷  |  جاکارتا |  اندونزی |  تایلند | ? |  |
| ۱۹۹۹  |  بندر سری بگاوان | برگزار نشد | برگزار نشد | برگزار نشد |  |
| ۲۰۰۱  |  کوالالامپور |  اندونزی |  ویتنام |  تایلند |  |
| ۲۰۰۳  |  هانوی |  اندونزی |  ویتنام |  تایلند |  |
| ۲۰۰۵  |  مانیل |  تایلند |  اندونزی |  ویتنام |  |
| ۲۰۰۷  |  ناخون راتشاسيما |  اندونزی |  ویتنام |  تایلند |  |
| ۲۰۰۹  |  وینتیان |  اندونزی |  تایلند |  برمه |  |
| ۲۰۱۱  |  پالم‌بانگ-جاکارتا |  تایلند |  اندونزی |  ویتنام |  |
| ۲۰۱۳  |  نایپیداو |  تایلند |  اندونزی |  ویتنام |  |
| ۲۰۱۵ |  سنگاپور |  تایلند |  ویتنام |  اندونزی  برمه |  |
↑
مسابقات و مدال های بخش مردان از 1977 تا 2015 > جدول مدال‌ها

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  رتبه  | کشور | طلا | نقره | برنز | مجموع |
| ۱ |  اندونزی | ۱۰ | ۶ | ۱ | ۱۷ |
| ۲ |  تایلند | ۶ | ۴ | ۶ | ۱۶ |
| ۳ |  میانمار | ۳ | ۳ | ۲ | ۸ |
| ۴ |  ویتنام | ۰ | ۳ | ۳ | ۶ |
| ۵ |  فیلیپین | ۰ | ۱ | ۵ | ۶ |
| ۶ |  سنگاپور | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
مسابقات و مدال های بخش زنان از 1977 تا 2015

| والیبال زنان> سال | والیبال زنان> میزبان | والیبال زنان>  طلا | والیبال زنان>  نقره | والیبال زنان>  برنز | والیبال زنان>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۷۷  |  کوالالامپور |  فیلیپین |  اندونزی |  تایلند |  |
| ۱۹۷۹  |  جاکارتا |  فیلیپین |  اندونزی |  ویتنام |  |
| ۱۹۸۱  |  مانیل |  فیلیپین |  اندونزی |  سنگاپور |  |
| ۱۹۸۳  |  سنگاپور |  اندونزی |  فیلیپین |  مالزی |  |
| ۱۹۸۵  |  بانکوک |  فیلیپین |  تایلند |  اندونزی |  |
| ۱۹۸۷  |  جاکارتا |  فیلیپین |  اندونزی |  تایلند |  |
| ۱۹۸۹  |  کوالالامپور |  تایلند |  اندونزی |  فیلیپین |  |
| ۱۹۹۱  |  مانیل |  تایلند |  اندونزی |  فیلیپین |  |
| ۱۹۹۳  |  سنگاپور |  فیلیپین |  تایلند |  اندونزی |  |
| ۱۹۹۵  |  چیانگ مای |  تایلند |  فیلیپین | ? |  |
| ۱۹۹۷  |  جاکارتا |  تایلند |  فیلیپین |  ویتنام |  |
| ۱۹۹۹  |  بندر سری بگاوان | برگزار نشد | برگزار نشد | برگزار نشد |  |
| ۲۰۰۱  |  کوالالامپور |  تایلند |  ویتنام |  فیلیپین |  |
| ۲۰۰۳  |  هانوی |  تایلند |  ویتنام |  فیلیپین |  |
| ۲۰۰۵  |  مانیل |  تایلند |  ویتنام |  فیلیپین |  |
| ۲۰۰۷  |  ناخون راتشاسيما |  تایلند |  ویتنام |  اندونزی |  |
| ۲۰۰۹  |  وینتیان |  تایلند |  ویتنام |  اندونزی |  |
| ۲۰۱۱  |  باندونگ |  تایلند |  ویتنام |  اندونزی |  |
| ۲۰۱۳  |  نایپیداو |  تایلند |  ویتنام |  اندونزی |  |
| ۲۰۱۵  |  سنگاپور |  تایلند |  ویتنام |  اندونزی  سنگاپور |  |
مسابقات و مدال های بخش زنان از 1977 تا 2015 > جدول مدال‌ها

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  رتبه  | کشور | طلا | نقره | برنز | مجموع |
| 1 |  تایلند | ۱۲ | ۲ | ۲ | ۱۶ |
| ۲ |  فیلیپین | ۶ | ۳ | ۵ | ۱۴ |
| ۳ |  اندونزی | ۱ | ۶ | ۸ | ۱۵ |
| ۴ |  ویتنام | ۰ | ۸ | ۱ | ۹ |
| ۵ |  سنگاپور | ۰ | ۰ | ۲ | ۲ |
| ۶ |  مالزی | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۷ |  میانمار | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
مجموع

مجموع مدال‌ها در دو بخش زنان و مردان از ۱۹۷۷ تا امروز.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  رتبه  | کشور | طلا | نقره | برنز | مجموع |
| ۲ |  تایلند | ۱۸ | ۸ | ۸ | ۳۴ |
| ۲ |  اندونزی | ۱۱ | ۱۲ | ۹ | ۳۲ |
| ۳ |  فیلیپین | ۶ | ۷ | ۱۰ | ۲۳ |
| ۴ |  میانمار | ۳ | ۳ | ۳ | ۹ |
| ۵ |  ویتنام | ۰ | ۱۲ | ۳ | ۱۵ |
| ۶ |  سنگاپور | ۰ | ۰ | ۳ | ۲ |
| ۶ |  مالزی | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| Totals | Totals | ۳۸ | ۴۲ | ۳۷ | ۱۱۷ |
سیاست روادید جمهوری آرتساخ

بازدیدکنندگان از جمهوری آرتساخ باید روادید بگیرند مگر اینکه اهل یکی از کشورهای معاف از روادید باشند.
سیاست روادید

شهروندان کشورهای زیر از جمله کشورهای مستقل همسود و کشورهای عضو اتحادیه اروپا می‌توانند بدون روادید از جمهوری آرتساخ بازدید کنند.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|   ارمنستان   بلاروس   قزاقستان   قرقیزستان   مولدووا |   روسیه   تاجیکستان   اوکراین   ازبکستان |  |
علاوه بر کشورهای فوق، شهروندان سه کشور موردمناقشه پساشوروی می‌توانند بدون روادید به آرتساخ سفر کنند. تمامی اعضای کشورهای جامعه برای دموکراسی و حقوق موافقت کرده‌اند که الزامات روادید برای شهروندان خویش را لغو نمایند:
| 0 | 1 |
| --- | --- |
  آبخاز   اوستیای جنوبی   ترانس‌نیستریا: 
شهروندان کشورهای دیگر می‌توانند روادید را در سفارت جمهوری آرتساخ در ارمنستان به دست آورند. در موارد استثنایی، روادید ورودی می‌تواند در وزارت امور خارجه جمهوری آرتساخ در استپاناکرت اعطا شود. روادید توریستی ۲۱ روزه، و روادید چند و چند گانه برای یک، دو یا سه ماه معتبر در دسترس است.
مسافران دارای ویزای جمهوری آرتساخ (منقضی شده یا معتبر) یا مدارک سفر به آرتساخ (مهرها) برای همیشه از ورود به آذربایجان منع می‌شوند.
علی‌اصغر احمدی

با علی‌اصغر احمدی (روان‌شناس) اشتباه نشود.
| علی‌اصغر احمدی | علی‌اصغر احمدی |
| --- | --- |
دهمین معاون سیاسی وزیر کشور: دهمین معاون سیاسی وزیر کشور
دوره مسئولیت ۱۷ آذر ۱۳۹۵ – ۲۰ شهریور ۱۳۹۶: دوره مسئولیت ۱۷ آذر ۱۳۹۵ – ۲۰ شهریور ۱۳۹۶
رئیس‌جمهور: حسن روحانی
وزیر: عبدالرضا رحمانی فضلی
پس از: محمدحسین مقیمی
پیش از: اسماعیل جبارزاده
دومین استاندار گلستان: دومین استاندار گلستان
دوره مسئولیت ۸ خرداد ۱۳۷۹ – ۱۵ بهمن ۱۳۸۰: دوره مسئولیت ۸ خرداد ۱۳۷۹ – ۱۵ بهمن ۱۳۸۰
رئیس‌جمهور: سید محمد خاتمی
پس از: سید ابراهیم درازگیسو
پیش از: هادی پژوهش جهرمی (سرپرست)
نمایندهٔ مجلس شورای اسلامیدورهٔ پنجم: نمایندهٔ مجلس شورای اسلامیدورهٔ پنجم
دوره مسئولیت ۷ خرداد ۱۳۷۵ – ۶ خرداد ۱۳۷۹: دوره مسئولیت ۷ خرداد ۱۳۷۵ – ۶ خرداد ۱۳۷۹
پس از: سید حسین حسینی شاهرودی
پیش از: کاظم جلالی
حوزه انتخاباتی: شاهرود
اکثریت: ۳۴٬۰۷۹ (۳۳٫۹٪)
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۳۵ (۶۸ ساله) شاهرود، ایران
حزب سیاسی: حزب همبستگی ایران اسلامی
خدمات نظامی: خدمات نظامی
وفاداری: ایران
خدمت/شاخه: سپاه پاسداران
علی‌اصغر احمدی (زاده ۱۳۳۵ شاهرود) عضو پیشین سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، سیاستمدار ایرانی و دبیرکل حزب همبستگی ایران اسلامی از سال ۱۳۸۵ تا ۱۴۰۲ و عضو این حزب است.
وی معاون سیاسی وزیر کشور از سال ۱۳۹۵ تا ۱۳۹۶ بوده‌است. احمدی پیش‌تر معاون هماهنگی و پیگیری معاونت اجرایی رئیس‌جمهور و قائم‌مقام ستاد کاروان تدبیر و امید و دبیرکل جمعیت هلال احمر بوده‌است. او مدتی استاندار گلستان و نماینده شاهرود در پنجمین دوره مجلس شورای اسلامی بود. وی همچنین معاون وزیر کشور در دو دوره، دبیر ستاد مرکزی مبارزه با قاچاق کالا و ارز و دبیر شورای امنیت کشور بوده‌است.
احمدی ۲ مرتبه‌ رئیس دوره‌ای شورای هماهنگی جبهه اصلاحات بوده‌است. رئیس شورای هماهنگی جبهه اصلاحات با رأی اعضای این شورا به مدت سه ماه انتخاب می‌شود.
قبیله خرس غار

| 0 | 1 |
| --- | --- |
First edition: First edition
نویسنده(ها): جین ام. آئول
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی
مجموعه: کودکان زمین
گونه(های) ادبی: داستان پیشاتاریخ
انتشار: May 4, 1980، Crown
گونه رسانه: چاپ (گالینگور)
شمار صفحات: 468 pp
شابک: شابک ‎۰−۵۱۷−۵۴۲۰۲−۱
شماره اوسی‌ال‌سی: ۶۲۷۷۱۶۶
رده‌بندی دیوئی: ۸۱۳/.۵۴
کتابخانه کنگره: PS3551.U36 C57 1980
پیش از: The Valley of Horses 
قبیله خرس غار (انگلیسی: The Clan of the Cave Bear)، یک رمان و حماسه محصول ۱۹۸۰ است. اثر داستانی پیشاتاریخ اثر جین ام. آئول این اولین کتاب از مجموعه کتاب‌های فرزندان زمین (فروست) است که در مورد احتمالات تعامل بین انسان‌های نئاندرتال و انسان کرومانیون مدرن (انسان (سرده)) حدس و گمان می‌زند.
تادئوش بوی-ژلینسکی

| تادئوش بوی-ژِلِـینسکی | تادئوش بوی-ژِلِـینسکی |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: تادئوش کامیل مارتسیان ژِلِـینسکی
زادهٔ: ۲۱ دسامبر ۱۸۷۴ ورشو، لهستان
درگذشت: ۴ ژوئیهٔ ۱۹۴۱ (۶۶ سال) لووف، لهستان (امروزه لویو در خاک اوکراین)
علت مرگ: قتل‌عام استادان لووف
ملیت: لهستانی
محل تحصیل: دانشگاه یاگیلونیا
شناخته‌شده برای: کابارهٔ بالن سبز
پدر: ووادیسواف ژلینسکی
امضاء: امضاء
تادئوش کامیل مارتسیان ژِلِـینسکی (لهستانی: Tadeusz Kamil Marcjan Żeleński؛ ‏ ۲۱ دسامبر ۱۸۷۴ – ۴ ژوئیهٔ ۱۹۴۱) با تخلص تادئوش بوی-ژِلِـینسکی (لهستانی: Tadeusz Boy-Żeleński) زبان‌شناس، شاعر، مترجم، روزنامه‌نگار، نویسنده، استاد دانشگاه و منتقد ادبی اهل لهستان بود.
او که در اصل پزشک متخصص کودکان و زنان بود، بیش از ۱۰۰ اثر ادبی فرانسه را به زبان لهستانی کرد. بوی-ژلینسکی از حوالی سال ۱۸۹۰ تا ۱۹۱۸ شخصیتی برجسته در «جنبش لهستان جوان» و بعدها فرزند ناخلف صحنه ادبی لهستان در نیمه اول قرن بیستم بود. او طی عملیات بارباروسا در ژوئیه ۱۹۴۱، توسط نیروهای آلمانی در جریان آنچه به «قتل‌عام استادان لووف» معروف شد، به قتل رسید.
او یکی از نخستین چهره‌های سرشناس لهستان بود که از حق زنان برای سقط جنین آگاهانه و قانونی حمایت کرد و اصولاً دیدگاه ضد دینی داشت.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان نخل آکادمیک (افسر)، شوالیهٔ لژیون دونور و نشان افتخار تولد لهستان (افسر) شده است.