stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پیتر پل روبنس
زندگی‌ > دهه گذشته (1630-1640)

دهه آخر روبنس در آنتورپ و اطراف آن سپری شد. کارهای عمده برای حامیان خارجی همچنان او را مشغول می کرد، مانند نقاشی های سقفی برای خانه ضیافت در کاخ اینیگو جونز در وایت هال ، اما او همچنین جهت های هنری شخصی تری را کاوش کرد.
در سال 1630، چهار سال پس از مرگ همسر اولش ایزابلا، این نقاش 53 ساله با خواهرزاده همسر اولش، هلن فورمنت 16 ساله ازدواج کرد . هلن در بسیاری از نقاشی‌های خود از دهه 1630، از جمله جشن زهره (موزه Kunsthistorisches، وین)، سه لطف و داوری پاریس (هر دو در پرادو، مادرید) الهام‌بخش چهره‌های جذاب بود . در نقاشی اخیر که برای دربار اسپانیا ساخته شده بود، همسر جوان هنرمند توسط بینندگان در شکل زهره شناخته شد. در پرتره‌ای صمیمی از او، هلن فورمنت در پوشش خز ، همسر روبنس حتی تا حدی از مجسمه‌های کلاسیک الگوبرداری شده است.ونوس پودیکا مانند ناهید مدیچی .
جشن زهره
در سال 1635، روبنس ملکی در خارج از آنتورپ به نام Steen خریداری کرد ، جایی که بیشتر وقت خود را در آنجا گذراند. مناظر، مانند Château de Steen با شکارچی (گالری ملی، لندن) و کشاورزان بازگشته از مزارع (گالری پیتی، فلورانس)، ماهیت شخصی‌تر بسیاری از آثار بعدی او را منعکس می‌کنند. او همچنین از سنت‌های هلندی پیتر بروگل بزرگ برای الهام گرفتن در آثار بعدی مانند کرمیس فلاندری (حدود 1630؛ لوور، پاریس) استفاده کرد.
روبنس و محجر محراب

بالا بردن صلیب که موضوع عینی آن از پویایی باروک خبر می‌دهد، نخستین محجر قابل توجه روبنس است که پس از بازگشت او به آنت ورپ در ۱۶۰۹ نقاشی شده‌است و نشانگر دین زیاد او به تجربیاتش در ایتالیاست. پیکره‌های عضلانی، در جهت نشان دادن قدرت فیزیکی و احساسات آتشین طرح ریخته شده‌اند و یادآور پیکرهٔ هلنی دورهٔ باستان اس که روبنس دیده، طراحی کرده و گردآوری کرده‌است و نیز یادآور شمایلی از سقف کلیسای سیستین است که از آن نسخه برداری کرده بود. این آثار هنری در سراسر زندگی، مدل قهرمانانهٔ او بودند. او همچنین از گالری فرانسه و از سایه روشن‌های آثار کاراوادجو الهام گرفت. ترکیب بندی این محجر محراب یادآور تابلوی هبوط از صلیب اثر روسو است. هرچند هنوز در ابعاد و مفهوم، حماسی تر از آثار گذشتهٔ اروپای شمالی است، رنگهای غنی و درخشش اثر، در نهایت، مدیون تأثیرات تیتیان است. به این ترتیب، این تابلو قسمت اعظم موفقیت خود را مدیون توانایی روبنس در ترکیب تجلیات ایتالیایی با نگاره‌های ندرلندی و خلق اثری کاملاً جدید است. روبنس همچنین در جزئیاتی مثل شاخ و برگ‌ها، سربازان و سگ مو مجعد پیش زمینه بسیار واقع گرا عمل می‌کند. این عناصر متنوع در ترکیب بندی، شدیداً نیرومند بوده و به یکپارچگی می‌رسند. هرم نا پایداری که بدن‌ها تشکیل می‌دهند، در زیر فشار عمل نمایشی، معلق مانده و حدود قاب را با روشی باروک مانند، از هم پاشیده و در بیننده احساسی از همراهی در این فعالیت به وجود می‌آورد.
طرح‌های رنگ روغن

بالا بردن صلیب برای محراب بلند کلیسای سن والبورگا (که اکنون از بین رفته) اجرا شد اما می‌توان از خلال پیش طرح رنگ و روغنی که برای این نقاشی شده‌است دریافت که عناصر پویا که وجه تمایز شیوهٔ باروک هستند، هنوز در این پیش طرح‌ها مشاهده نمی‌شوند. این پیش طرح، شلوغ تر و کم تمرکز تر است و پیکر مسیح در آن، به صورتی تقریباً عمودی در صفحهٔ تصویر واقع شده‌است. اگر چه در نقاشی، مسیح موازی با صفحه است و می‌توان بالا رفتن او به سمت صلیب به عینیت مشاهده کرد. مفهوم عینی «بالا رفتن»، مفهومی کاملاً باروک است که بر حرکت و فعالیتی دلالت دارد که در لحظه در حال وقوع است. کلیت صحنه نیز حالتی نمایشی، قدرتمند و تاریخی دارد. پیش طرح رنگ و روغنی، که یکی از صدها پیش طرحی است که او یرای آماده‌سازی نور پردازی و رنگ آثار اصلی به انجام رسانده، فقط طراحی اولیه است از آنچه سر انجام خلق می‌شود-یک محجر محراب که باید در شکل نهایی خود ۳۵ پا ارتفاع داشته باشد-قالب سه لتی با نقاشی خدای پدر در بالا (که اکنون از میان رفته‌است)، به توصیف نگاه پر استغاثهٔ مسیح روبه آسمان می‌پردازد. نقاشی در قسمت بالای محراب بالای نوزده پله واقع شده، بنابراین کلیت محجر محراب می‌تواند بر همه چیز محیط باشد.
کارگاه

نقاشی‌های کارگاه روبنس را می‌توان به سه دسته تقسیم کرد: نقاشی‌هایی که خودش کشیده، نقاشی‌هایی که به‌طور جزئی نقاشی کرده است (عمدتاً دست‌ها و صورت‌ها)، و کپی‌هایی که از روی نقاشی‌ها یا طرح‌های روغنی او نظارت می‌شوند . او طبق معمول در آن زمان یک کارگاه بزرگ با شاگردان و شاگردان زیادی داشت. شناسایی شاگردان و دستیاران روبنس همیشه ممکن نبوده است، زیرا روبنس به عنوان یک نقاش دربار مجبور نبود دانش آموزان خود را در انجمن صنفی سنت لوک آنتورپ ثبت کند.

. حدود 20 دانش آموز یا دستیار روبنس شناسایی شده اند که سطوح مختلفی از شواهد برای آنها وجود دارد. همچنین از سوابق باقی مانده مشخص نیست که آیا شخص خاصی شاگرد یا دستیار کارگاه روبنس بوده یا هنرمندی بوده که استاد مستقلی بوده و در کارهای خاصی با روبنس همکاری می کرده است. جاکوب مورمن ناشناس به عنوان شاگرد او ثبت شد در حالی که ویلم پانلز و یوستوس ون اگمونت به عنوان دستیاران روبنس در سوابق انجمن ثبت شده بودند. آنتونی ون دایک پس از تمرین با هندریک فن بالن در آنتورپ در کارگاه روبنس کار کرد. دیگر هنرمندانی که به عنوان شاگرد، دستیار یا همکار با کارگاه روبنس مرتبط هستند، آبراهام ون دیپن بیک هستند.لوکاس فایدربه ، لوکاس فرانچویس جوان ، نیکلاس ون در هورست ، فرانس لویکس ، پیتر ون مول ، دئودات دل مونت ، کورنلیس شوت ، اراسموس کوئلینوس جوان ، پیتر ساوتمن ، دیوید تنیرز بزرگ ، فرانس وندوئور ، توماس واندوئورز Thulden و Victor Wolfvoet (II) .
او همچنین اغلب عناصری مانند حیوانات، مناظر یا طبیعت‌های بی‌جان را در ترکیب‌های بزرگ به متخصصانی مانند فرانس اسنایدرز و پل دو ووس ، نقاشان حیوانات ، یا هنرمندان دیگری مانند جیکوب جوردن ، قرارداد فرعی واگذار می‌کرد . یکی از رایج ترین همکاران او یان بروگل جوان بود.
کارگاه > تفسیر  اناتومی ها

برهنه‌های او بر مفاهیم باروری، میل، زیبایی فیزیکی، وسوسه و فضیلت تأکید دارند. فمینیست‌ها تصور می‌کنند که این نقاشی‌های زنان برهنه که به طرز ماهرانه‌ای ارائه شده‌اند، برای جذابیت جنسی برای مخاطبان عمدتاً مرد حامیان او خلق شده‌اند، اگرچه برهنگی زن به عنوان نمونه ای از زیبایی، برای قرن ها یک موتیف سنتی در هنر اروپا بوده است. بعلاوه، روبنس به نقاشی زنان تمام قد علاقه زیادی داشت و اصطلاحاتی مانند «روبنسین» یا «روبنسک» (گاهی اوقات «روبنسسک») به وجود آمد. چرخه بزرگ مقیاس او به نمایندگی از ماری دو مدیسیس بر چندین کهن الگوی کلاسیک زن مانند باکره، همسر، همسر، بیوه و نایب السلطنه دیپلماتیک متمرکز است.  گنجاندن این شمایل نگاری در پرتره های زنانه او، همراه با هنر او در به تصویر کشیدن زنان نجیب روز، به ارتقای پرتره نشینان زن او به جایگاه و اهمیت پرتره نشینان مرد کمک می کند.
تصویر روبنس از مردان به همان اندازه سبک، مملو از معنا و کاملاً برعکس سوژه های زن او است. برهنه های مرد او نشان دهنده مردان بسیار ورزشکار و بزرگ اسطوره ای یا کتاب مقدسی است. برخلاف لباس‌های برهنه‌ی زنانه‌اش، اکثر برهنه‌های مرد او تا حدی برهنه به تصویر کشیده می‌شوند، با ارسی‌ها، زره‌ها یا سایه‌هایی که آنها را از برهنه شدن کامل محافظت می‌کند. این مردان در حال چرخش، رسیدن، خم شدن، و چنگ زدن هستند: همه اینها سوژه‌های مرد او را درگیر کنش‌های فیزیکی زیادی، گاهی تهاجمی، به تصویر می‌کشد. مفاهیمی که روبنس به صورت هنری نشان می دهد، مرد را قدرتمند، توانا، نیرومند و قانع کننده نشان می دهد. موضوعات تمثیلی و نمادینی که او ترسیم کرد، اشاره به تمثیل های کلاسیک مردانه ورزش، دستاوردهای عالی، دلاوری در جنگ و اقتدار مدنی دارد. کهن الگوهای مردانه که به راحتی در نقاشی های روبنس یافت می شوند عبارتند از: قهرمان، شوهر، پدر، رهبر مدنی، پادشاه و خسته از نبرد.
روبنس از تحسین‌کنندگان بزرگ آثار لئوناردو داوینچی بود. روبنس با استفاده از حکاکی که 50 سال پس از شروع پروژه خود در نبرد انگیاری انجام شد، روبنس نقاشی استادانه ای از نبرد انجام داد که اکنون در موزه لوور پاریس است. سالواتوره ستیس، باستان شناس و مورخ هنر، می گوید: «این ایده که یک نسخه باستانی از یک اثر هنری گم شده می تواند به اندازه اصل آن مهم باشد، برای محققان آشناست.
مرگ

روبنس در 30 مه 1640 بر اثر نارسایی قلبی در اثر نقرس مزمن درگذشت. او در کلیسای سنت جیمز در آنتورپ به خاک سپرده شد. کلیسایی برای دفن این هنرمند و خانواده اش در این کلیسا ساخته شد. ساخت کلیسای کوچک در سال 1642 آغاز شد و در سال 1650 هنگامی که کورنلیس ون میلدرت (پسر دوست روبنس، مجسمه ساز یوهانس ون میلدرت) سنگ محراب را تحویل داد، به پایان رسید. نمازخانه یک رواق محراب مرمرین با دو ستون است که محراب باکره و کودک با قدیسین را قاب می کند.توسط خود روبنس نقاشی شده است.
این نقاشی اصول اولیه ضد اصلاحات را از طریق چهره های باکره و قدیسین بیان می کند. در طاقچه بالایی رتبل مجسمه ای از مرمر وجود دارد که باکره را به عنوان Mater Dolorosa نشان می دهد که قلبش با شمشیری سوراخ شده است، که احتمالا توسط لوکاس فایدربه ، شاگرد روبنس، مجسمه سازی شده است. بقایای هلنا فورمنت همسر دوم روبنس و دو فرزندش (که پدر یکی از آنها روبنس بود) نیز بعداً در کلیسای کوچک دفن شدند. در طول قرن‌های آینده حدود 80 نفر از نوادگان خانواده روبنس در کلیسای کوچک دفن شدند.
به درخواست Canon van Parijs، سنگ نوشته روبنس که به زبان لاتین توسط دوستش Gaspar Gevartius نوشته شده بود، بر روی کف نمازخانه چیده شد. در سنت رنسانس، روبنس در سنگ نگاره با آپلس ، معروف ترین نقاش دوران باستان یونان مقایسه می شود.
آثار گمشده

آثار گمشده روبنس عبارتند از:
مصلوب ، نقاشی شده برای کلیسای سانتا کروچه در جروسالم ، رم، در سال 1811 به انگلستان وارد شد. در سال 1812 و دوباره در سال های 1820 و 1821 به حراج گذاشته شد، اما مدتی پس از 1821 در دریا گم شد.
پرتره سوارکاری آرشیدوک آلبرت
سوزانا و بزرگان اکنون تنها با حکاکی از سال 1620 توسط لوکاس وسترمن شناخته شده است.
ساتر، پوره، پوتی و پلنگ در حال حاضر تنها از حکاکی شناخته شده است.
جودیت سر بریدن هولوفرنس ج. 1609 تنها از طریق حکاکی 1610 کورنلیس گال بزرگ شناخته شده است.
آثار تخریب شده در بمباران بروکسل عبارتند از:
مدونای تسبیح برای کلیسای سلطنتی کلیسای دومینیکن نقاشی کرد
باکره آراسته با گل توسط سنت آن ، 1610 نقاشی شده برای کلیسای برادران کارملیت
سه گانه سنت ایوب ، 1613، نقاشی شده برای کلیسای سنت نیکلاس
کمبوجیه تعیین اوتانس قاضی ، حکم سلیمان ، و آخرین داوری ، همه برای تالار قضات
در آتش سوزی کاخ کودنبرگ چندین اثر از روبنس از بین رفت، مانند تولد (1731)، ستایش مغان و پنطیکاست .
نقاشی‌های نپتون و آمفیتریت ، چشم انداز سنت هوبرت و دایانا و پوره‌های غافلگیرشده توسط ساترها در آتش سوزی برج فریدریش‌شاین در سال 1945 از بین رفت.
تابلوی ربوده شدن پروزرپین در آتش سوزی در کاخ بلنهایم ، آکسفوردشایر، 5 فوریه 1861 نابود شد
تابلوی مصلوب شدن با مریم، سنت جان، مگدالن ، 1643 در جنگ داخلی انگلیس توسط نمایندگان پارلمان در کلیسای کوچک ملکه، سامرست هاوس، لندن، 1643 تخریب شد
نقاشی پرتره سوارکاری فیلیپ چهارم اسپانیایی در آتش سوزی رویال آلکازار مادرید در سال 1734 از بین رفت. نسخه ای از آن در گالری اوفیزی موجود است.
Continence of Scipio در یک آتش سوزی در Western Exchange، Old Bond Street، لندن، مارس 1836 نابود شد
نقاشی The Lion Hunt توسط ماموران ناپلئون از Schloss Schleissheim در نزدیکی مونیخ در سال 1800 برداشته شد و بعداً در آتش سوزی در Musée des Beaux-Arts de Bordeaux نابود شد .
گزارش شده است که روبنس نقاشی پرتره یک دختر در مجموعه اسکندر دوما در آتش سوزی گم شده است.
نقاشی پرتره سوارکاری دوک باکینگهام (1625) و نقاشی سقفی دوک باکینگهام که بر حسادت و خشم پیروز می شود (حدود 1625) که هر دو بعداً متعلق به ارل جرسی در پارک اوسترلی بود، در آتش سوزی در لو از بین رفتند. انبار گالایس در سنت هلیر، جرسی، در 30 سپتامبر 1949.
پرتره فیلیپ چهارم از اسپانیا در سال 1628 در حمله آتش زا در Kunsthaus زوریخ در سال 1985 نابود شد.
پرتره جورج ویلیرز ، c. 1625. این نقاشی که برای نزدیک به 400 سال گم شده بود، در سال 2017 در خانه پولوک ، گلاسکو ، اسکاتلند دوباره کشف شد. درمان حفاظتی انجام شده توسط سایمون رولو گیلسپی کمک کرد تا نشان داده شود که این اثر یک کپی بعدی توسط یک هنرمند کمتر نبوده، بلکه اصل آن توسط خود استاد بوده است.
نگارخانه

تجاوز به دختران لئوکیپوس
مرگ آدونیس
حوالی ۱۶۱۴ م.
موزه اسرائیل
پرترهٔ دوک لِرما سواره بر اسب
۱۶۰۳ م.
موزه دل پرادو
فرود از صلیب
بین ۱۶۱۲ و ۱۶۱۴ م.
کلیسای جامع بانوی ما
The Massacre of the Innocents, c.  1611. Art Gallery of Ontario
ونوس at the Mirror, 1615ونوس در آینه، ۱۶۱۳–۱۶۱۴، رنگ روغن، مجموعه خصوصی
Diana Presenting the Catch to Pan 1620 National Museum of Serbia
شکار کروکدیل و اسب آبی
Portrait of Władysław IV, 1624
Portrait of Hélène Fourment (Het Pelsken), c.  1630s Kunsthistorisches Museum, Vienna
The Château de Steen with Hunter, c.  ۱۶۳۵–۸ (نگارخانه ملی لندن)
Diana and Callisto, ۱۶۳۹, موزه دل پرادو
داوری پاریس, ۱۶۳۹, موزه دل پرادو
سه‌لتی قحطی ماهی‌ها
بین ۱۶۱۸ و ۱۶۱۹ م.
سه الههٔ رحمت نقاشی رنگ روغن اثر پیتر پل روبنس از سه الهه رحمت است.
این نقاشی تا زمان مرگ روبنس در مجموعه شخصی او قرار داشت.
این اثر که اکنون در موزه دل پرادو نگه‌داری می‌شود، پیش از آن در دژ سلطنتی مادرید قرار داشت.
کشتار بی‌گناهان در سال ۱۶۱۸ کشیده شده و در آلته پیناکوتک مونیخ نگهداری می‌شود. نقاشی کستور فانی و پولوکس نامیرا را در حال ربودن فوبه و هیلاریا، دختران لئوکیپوس نشان می‌دهد.
روبنس و همسرش

فرود مسیح
خاندان اشراف
نبرد اسمان
هابیل وقابیل
پایین اوردن از صلیب
مجسمه روبنس در رونپرونت
رستاخیز

نمونه زیر سازی
سنت سیاستین
گرل این رد

| گرل این رد | گرل این رد |
| --- | --- |
گرل این رد در ۲۰۱۹: گرل این رد در ۲۰۱۹
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام هنگام تولد: ماری اولون رینگهایم
زاده: ۱۶ فوریهٔ ۱۹۹۹ ‏(۲۵ سال) هورتن، نروژ
ژانر: آلترناتیو پاپ
پیشه(ها): خواننده-ترانه‌پرداز تهیه‌کنندهٔ موسیقی
ساز(ها): صدا گیتار پیانو سینث‌سایزر
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۷–اکنون
ناشر(ان): آوال کلمبیا
همکاری‌های مرتبط: کلرو کنن گری
وبگاه: worldinred.com
ماری اولون رینگهایم (به انگلیسی: Marie Ulven Ringheim؛ زادهٔ ۱۶ فوریهٔ ۱۹۹۹) خواننده-ترانه‌پرداز و تهیه‌کنندهٔ موسیقی نروژی است که با نام هنری ایندی پاپ، گرل این رد (دختر قرمزپوش) شناخته می‌شود. اولین آلبوم چند آهنگ‌های او، فصل ۱ (۲۰۱۸) و فصل ۲ (۲۰۱۹) در اتاق خواب او ضبط شده و دارای آهنگ‌هایی عاشقانه و دربارهٔ سلامت روان هستند. اولین آلبوم استودیویی او اگر می‌توانستم ساکت‌اش کنم (۲۰۲۱) از سوی آوال منتشر شد، که یک موفقیت انتقادی و تجاری بود و برنده سه جایزه گرمی نروژی، از جمله آلبوم سال شد.
گرل این رد به عنوان گی آیکان توسط پی‌پر و «یکی از زیرک‌ترین و هیجان‌انگیزترین خواننده-ترانه‌سراهای فعال در دنیای موسیقی گیتار» توسط نیویورک تایمز ذکر شده‌است. در ژانویه ۲۰۲۱، تک‌آهنگ‌های او «می‌خواهم دوست‌دخترت باشم» (۲۰۱۷) و «ما در اکتبر عاشق شدیم» (۲۰۱۸) در ایالات متحده گواهی طلا گرفتند.
اوایل زندگی

ماری اولون رینگهایم در شهر هورتن، نروژ در ۱۶ فوریه ۱۹۹۹ به دنیا آمد. او با خواهران و والدین مطلقه‌اش بزرگ شد، و شهر هورتن را در مصاحبه‌ای با تریپل جی در اکتبر ۲۰۱۹، «آرام و تا حدی خسته‌کننده» توصیف کرد. مادرش مهندس فناوری و پدرش پلیس بود. پدربزرگش می‌توانست گیتار و پیانو بنوازد ولی او بدون هیچ‌گونه ابزار موسیقی‌ای در خانه بزرگ شد. در دوران مدرسه و قبل از اینکه در سن ۱۴ سالگی با گیتار و ترانه‌سرایی آشنا شود، اولون می‌خواست که معلم شود. اولون اولین گیتار خود را از پدربزرگش در سال ۲۰۱۲ به عنوان هدیه کریسمس دریافت کرد، اما تا سال ۲۰۱۳ و پس از از دست دادن علاقه‌اش به بازی با فینگربرد، نواختن آن را شروع نکرد. او پدربزرگش را عامل علاقه‌اش به موسیقی می‌داند. اولون از اتاق خوابش استفاده کرده و در آن به خودش نواختن پیانو، گیتار و تهیه کنندگی موسیقی را آموزش داده بود. او کار خود را با نوشتن و انتشار موسیقی بومی نروژی شروع کرد و قصد داشت در دانشگاه در رشته موسیقی تحصیل کند ولی هرگز به این نتیجه نرسیده بود که قرار است موسیقیدان شود.
زندگی شخصی

اولون اکنون در در اسلو ساکن است. او خود را همجنسگرا و کوئیر معرفی می‌کند. او تولید موسیقی و ترانه‌سرایی را در دانشکده هنر، ارتباطات و فناوری وستردالز اسلو خواند. اولون در سال ۲۰۲۱ فاش کرد که مبتلا به اختلال وسواس فکری-اجباری و اختلال اضطراب فراگیر شده‌است.
دیسکوگرافی > آلبوم‌های استودیویی

| عنوان | جزئیات | اوج موقعیت‌های نمودار> نروژ  | اوج موقعیت‌های نمودار> استرالیا  | اوج موقعیت‌های نمودار> بلژیک (FL)  | اوج موقعیت‌های نمودار> فنلاند  | اوج موقعیت‌های نمودار> آلمان  | اوج موقعیت‌های نمودار> هلند  | اوج موقعیت‌های نمودار> نیوزیلند  | اوج موقعیت‌های نمودار> سوئد  | اوج موقعیت‌های نمودار> انگلستان  | اوج موقعیت‌های نمودار> ایالات متحده |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| اگر می‌توانستم ساکت‌اش کنم |  اکران: ۳۰ آوریل ۲۰۲۱  لیبل: ورلد این رد (توزیع شده توسط آوال)  فرمت: دانلود دیجیتال، پخش آنلاین، کاست، صفحه پخش، سی‌دی | ۲ | ۱۰ | ۱۱ | ۳۰ | ۱۹ | ۷ | ۳۱ | ۳۱ | ۷ | ۶۷ |
دیسکوگرافی > آلبوم‌های تألیفی

| عنوان | جزئیات | اوج موقعیت نمودار> نروژ وینیل  |
| --- | --- | --- |
| آغاز |  اکران: ۶ سپتامبر ۲۰۱۹  ناشر: ورلد این رد (توزیع شده توسط آوال)  فرمت: وینیل | ۶ |
دیسکوگرافی > آلبوم‌های چند آهنگه

| عنوان | جزئیات |
| --- | --- |
فصل ۱:  اکران: ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۸  ناشر: گرل این رد (توزیع شده توسط آوال)، هیومن ساندز رکوردز  فرمت: دانلود دیجیتال، پخش آنلاین، کاست
فصل ۲:  اکران: ۶ سپتامبر ۲۰۱۹  ناشر: گرل این رد (توزیع شده توسط آوال)  فرمت: دانلود دیجیتال، پخش آنلاین
تک آهنگ‌های اسپاتیفای:  منتشر شده: ۸ سپتامبر ۲۰۲۱  ناشر: گرل این رد (توزیع شده توسط آوال)  فرمت: پخش آنلاین
دیسکوگرافی > آلبوم‌های چند آهنگه > به عنوان هنرمند همکار

| عنوان | سال | آلبوم |
| --- | --- | --- |
| «ملیبو» (لوکوی به‌همراهٔ گرل این رد) | ۲۰۱۸ | میتونیم هممون بریم رختخواب |
ویدئوشناسی

| عنوان | سال | هنرمند(ها) | کارگردان(ها) |
| --- | --- | --- | --- |
| «دخترها» | ۲۰۱۸ | گرل این رد | ماری اولون رینگهایم |
| «ما در اکتبر عاشق شدیم» | ۲۰۱۸ | گرل این رد | پیتر تیزن املی |
| «لازمه تنها باشم» | ۲۰۱۹ | گرل این رد | ایزاک جنسن |
| «دختر مرده توی استخر» | ۲۰۱۹ | گرل این رد | لورا لین پتریک |
| «ایدهٔ بد» | ۲۰۱۹ | گرل این رد | ایزاک جنسن |
| «روئه» | ۲۰۲۰ | گرل این رد | نیلز ویندفلد |
| «دو ملکه در تخت‌خواب کینگ ساز» | ۲۰۲۰ | گرل این رد | نیلز ویندفلد |
| «سروتونین» | ۲۰۲۱ | گرل این رد | ماری اولون رینگهایم و ایزاک جنسن |
| «بدن و ذهن» | ۲۰۲۱ | گرل این رد | تئا هویستندال |
| «تو رو مال خودم میدونم» | ۲۰۲۱ | گرل این رد | ماری اولون رینگهایم و ماتیاس تلز |
ویدئوشناسی > تلویزیون

| سال | برنامه تلویزیونی | یادداشت |
| --- | --- | --- |
| ۲۰۲۱ | نمایش امشب با بازی جیمی فالون | مهمان موزیکال (قسمت ۱۴۵۴) |
تورها

تور ورلد این رد (۲۰۱۹)
گشت و گذار آرام (۲۰۲۲)
حمایت کننده
تور پاییز (۲۰۱۸) (کلرو)
تور نمایش‌های غروب (۲۰۱۹–۲۰۱۸) (کنن گری)
تور جهانی شادتر از همیشه (۲۰۲۲) (بیلی آیلیش)
تور دوران‌ها (۲۰۲۳) (تیلور سویفت)
دوک ادینبرو

| دوک ادینبرو | دوک ادینبرو |
| --- | --- |
نشان شاهزاده ادوارد، دوک ادینبرو: نشان شاهزاده ادوارد، دوک ادینبرو
تاریخ ایجاد: ۱۰ مارس ۲۰۲۳
ایجاد: چهارم
فرمانروا: چارلز سوم
اشرافیت: اشرافیت بریتانیا
نخستین صاحب: فردریک، شاهزاده ولز
صاحب کنونی: شاهزاده ادوارد، دوک ادینبرو
ولیعهد: موروثی نیست
عناوین وابسته: ارل وسکس، ارل فورفار، وایکنت سورن
وضعیت: موجود
شاهزاده چارلز در کنار ملکه الیزابت که فرد قبلی دارندهٔ عنوان دوک ادینبرو و برادر دوک کنونی بود.
دوک ادینبرو (به انگلیسی: Duke of Edinburgh) عنوانی اشرافی است که تاکنون چهار بار برای افرادی از خانواده سلطنتی بریتانیا ایجاد شده. دارندهٔ کنونی این عنوان، شاهزاده ادوارد است که عنوان دوک ادینبرو را در روز تولد ۵۹ سالگی، از برادرش چارلز سوم دریافت کرده‌است. پیش از این، عنوان دوک ادینبرو در روز ازدواج پدر دوک کنونی، فیلیپ مونت‌باتن با الیزابت دوم، به شاهزاده فیلیپ اعطا شده بود. بعد از مرگ شاهزاده فیلیپ، عنوان دوک ادینبرو به صورت موروثی به چارلز، شاهزاده ولز رسید که تا هنگام مرگ الیزابت دوم در ۸ سپتامبر ۲۰۲۲ صاحب این عنوان بود. بعد از به سلطنت رسیدن چارلز، این عنوان اصطلاحاً در سلطنت ادغام شد.
ایجاد ۱۷۲۶

این عنوان نخستین بار در ۲۶ ژوئیه ۱۷۲۶ توسط جرج یکم ایجاد و به نوه‌اش فردریک، شاهزاده ولز اعطا شد. یک سال بعد با مرگ جرج یکم و به سلطنت رسیدن جرج دوم، عنوان شاهزاده ولز نیز به فردریک رسید. فردریک قبل از پدرش درگذشت و عناوین او به فرزندش جرج رسید. هنگامی که جرج به عنوان جرج سوم به سلطنت رسید، تمامی عناوین او در سلطنت ادغام شده و ادامه پیدا نکردند.
ایجاد ۱۸۶۶

عنوان دوک ادینبرو برای بار دوم توسط ملکه ویکتوریا در ۲۴ مه ۱۸۶۶ ایجاد شد. با وجود آن که عنوان سنتی پسر دوم پادشاه دوک یورک بود، ملکه ویکتوریا عنوان دوک ادینبرو را به پسر دوم خود شاهزاده آلفرد اعطا کرد. آلفرد در ۱۸۹۳ به مقام دوک ساکس کوبورگ و گوتا در امپراتوری آلمان رسید اما کماکان عناوین بریتانیایی خود را حفظ کرد. تنها پسر آلفرد در سال ۱۸۹۹ درگذشت و عنوان دوک ادینبرو با مرگ آلفرد بدون وارث باقی ماند.
ایجاد ۱۹۴۷

عنوان دوک ادینبرو سومین بار در ۱۹ نوامبر ۱۹۴۷ توسط جرج ششم ایجاد و به دامادش فیلیپ مونتباتن اعطا شد. به این ترتیب الیزابت تا قبل از رسیدن به سلطنت به عنوان دوشس ادینبرو شناخته می‌شد. فیلیپ که نوه جرج اول یونان و کریستیان نهم دانمارک بود، در هنگام تولد شاهزاده یونان و دانمارک محسوب می‌شد، اما در هنگام نامزدی با الیزابت از عناوین غیر بریتانیایی و حق خود بر تاج و تخت یونان چشم‌پوشی کرده بود.
بعد از مرگ فیلیپ، عنوان به پسر بزرگ‌تر وی، چارلز، شاهزاده ولز رسید. با به سلطنت رسیدن چارلز، عنوان دوک ادینبرو در سلطنت ادغام شده و ادامه پیدا نکرد.
دوک ادینبروی خیالی

در سریال کمدی بلک ادر، روآن اتکینسون در نقش شاهزاده ادموند بلک ادر عنوان دوک ادینبرو را از پدرش ادوارد چهارم (شخصیت خیالی) دریافت می‌کند.
ظهیر سعادت

ظهیر سعادت زاده ۱۳۵۳ از ولسوالی ولایت پنجشیر می‌باشد. ایشان تحصیلات ابتدایی خود را در مکتب ولسوالی خینج و دوره لیسه خود را در لیسه مجاهد واقع در پیشاور پاکستان به پایان رسانده‌است. وی پس از آن توانست مدرک لیسانس خود را در رشته اداره و منجمنت در سال ۱۳۷۸ در لندن و مدرک ماستری/فوق لیسانس خود را در رشته طب از دانشگاه کابل در سال ۱۳۸۶ کسب کند.
دیگر فعالیت‌ها

دیگر فعالیت‌های ایشان:
فعالیت در بخش درمان و پزشکی.
رئیس NGO جیحون (JRSO).
رئیس بیمارستان آریا سیتی.
وی پس از استعفای صالح محمد ریگستانی توانست به مدت یک سال در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان نیز فعالیت کند.
ریس گاسکل

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Reece Gaskell
زادروز:  ۱۵ سپتامبر ۲۰۰۱ ‏(۲۳ سال)
زادگاه:  وارینگتون
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال اولدهام اتلتیک
شمارهٔ پیراهن:  ۴۳
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  باشگاه فوتبال اولدهام اتلتیک
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۹– |  باشگاه فوتبال اولدهام اتلتیک |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۱۹ |  ← باشگاه فوتبال رانکورن لینتز (قرضی) |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۰۱:۰۰, ۱۷ دسامبر ۲۰۱۹ (UTC). :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۰۱:۰۰, ۱۷ دسامبر ۲۰۱۹ (UTC). 
ریس گاسکل (انگلیسی: Reece Gaskell؛ زادهٔ ۱۵ سپتامبر ۲۰۰۱ ) بازیکن فوتبال است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اولدهام اتلتیک اشاره کرد.
آبخوره

| آبخوره | آبخوره |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: قزوین
شهرستان: بوئین‌زهرا
بخش: بخش دشتابی
دهستان: دشتابی شرقی
جمعیت: ۳۴۹ نفر (سرشماری ۹۵)
آبخوره روستایی از توابع بخش دشتابی شهرستان بوئین‌زهرا در استان قزوین ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان دشتابی شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۳۳ نفر (۸۶خانوار) بوده است.
وجه تسمیه

در فرهنگ جغرافیایی ایران، رزم آرا دربارهٔ این ده اینگونه آمده است: آب‌خوره دهی جزو دهستان دشتابی بخش بوئین شهرستان قزوین در ۴۲ کیلومتری باختر بوئین است. سکنه آن ۷۰ مردمان آن شیعه و زبان آنها ترکی است. از محصولات آن می‌توان به غلات، گلیم و جاجیم نام برد.
آپارتاید اسرائیلی
نوار غزه و کرانه باختری > مقایسه هفرادا-آپارتاید

هفرادا (عبری: הפרדה‎ به معنای لفظی "جدایی") لفظ رسمی حکومت اسرائیل برای سیاست جداسازی جمعیت فلسطینی در سرزمین‌های فلسطینی از جمعیت اسرائیلی است. در اسرائیل، این لفظ در اشاره به سیاست کلی ای که حکومت اسرائیل برای مردم فلسطینی در کرانه باختری و نوار غزه اتخاذ و پیاده‌سازی کرده مورد استفاده قرار می‌گیرد. این واژه از سوی دانشوران و مفسران با «آپارتاید» مقایسه شده، و برخی مدعی اند هافرادا معادل آپارتاید است.
نوار غزه و کرانه باختری > دسترسی به آب

بانک جهانی در سال ۲۰۰۹ دریافت که به شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری (که ۱۵٪ از جمعیت کرانه باختری را تشکیل می‌دهند) دسترسی به ۸۰٪ از منابع آب شیرین آن داده شده است، با این که پیمان‌های اسلو خواهان مدیریت «مشترک» این منابع شده بود. این وضعیت بنا به گفته این بانک «کمبودهای واقعی آب» برای فلسطینیان ایجاد کرده. در ژانویه ۲۰۱۲, کمیته روابط خارجی مجلس فرانسه گزارشی منتشر کرد که سیاست‌های آبی اسرائیل در کرانه باختری را «سلاحی در خدمت آپارتاید نوین» خواند. این گزارش ذکر کرد که «برخلاف قانون بین‌المللی» ۴۵۰٬۰۰۰ شهرک نشین اسرائیلی بیشتر از ۲٫۳ میلیون فلسطینی آب مصرف کرده‌اند، فلسطینیان اجازه ندارند از آبخوان‌های زیرزمینی استفاده کنند، و این که اسرائیل عامدانه چاه‌ها، مخازن آب و تصفیه خانه‌ها را تخریب می‌کند. ییگال پالمور سخنگوی وزارت امور خارجه اسرائیل گزارش را «مملو از زبان پروپاگاندای شریرانه، و به دور از هر نقد حرفه ای خواند که بشود با آن هوشمندانه استدلال کرد.» گزارشی از مرکز مطالعات استراتژیک بگین-سادات نتیجه گرفت که اسرائیل توافقاتی که با فلسطینیان کرده را اجرا کرده، و نویسنده آن بیان داشت که وضعیت «درست متضاد آپارتاید» است چرا که اسرائیل زیرساخت آب در اختیار بیش از ۷۰۰ روستای فلسطینی گذاشته است. انجمن حقوق بشر در اسرائیل در سال ۲۰۰۸ نتیجه گرفت که یک شبکه جاده ای جداسازی شده در کرانه باختری، توسعه شهرک‌های یهودی، محدودسازی رشد شهرهای فلسطینی و اعطای تبعیض آمیز خدمات، بودجه‌ها و دسترسی به منابع طبیعی «نقض فاحش اصل برابری و از بسیاری نظرها یادآور رژیم آپارتاید در آفریقای جنوبی است.» این گروه از آنجا که به گفته سخنگویش «چیزها دارند بدتر می‌شوند نه بهتر» اکراه پیشین خود برای استفاده از مقایسه با آفریقای جنوبی را کنار گذاشت.
خود اسرائیل (داخل اسرائیل)

هریبرت ادم و کوگیلا مودلی در سال ۲۰۰۶ نوشتند که فلسطینیان اسرائیلی به دلیل ممنوعیت‌های قانونی بر دسترسی به زمین، و نیز تخصیص نابرابر موقعیت‌های خدمات مدنی و هزینه کرد سرانه در تحصیلات بین «شهروندان مسلط و اقلیت» «به وضعیت شهروند درجه دوم محدود شده‌اند در حالی که گروه قومی دیگری قدرت دولتی را در انحصار دارد.».