سیدنی مشبیر
سوابق نظامی > بین ۲ جنگ جهانی

به دنبال جنگ جهانی اول، مشبیر در دانشگاه سیراکیوس، به سمت مدرس، شروع به تدریس علوم نظامی کرد. درحالی‌که مقصود اصلی وی تحصیل زبان و فرهنگ ژاپن بود.
در اوت ۱۹۱۹، سیدنی فارستر مشبیر، از وزارت جنگ پرسید که آیا می‌تواند این دوره از تحصیل را طبق برنامهٔ قبلی خود آغاز کند؟ مشبیر اظهار کرد که قصد او این است که در صورت صلاح دید وزارت جنگ، برای سفر و اقامت در ژاپن با هدف یادگیری زبان اقدام کند. در ۷ ژوئیه ۱۹۲۰، مشبیر، به‌عنوان یکی از چهار افسر زبان ارتش ایالات متحده آمریکا، در ژاپن به‌عنوان کاپیتان منصوب شد. او ماه بعد برای شروع دوره چهار سالهٔ خود به توکیو نقل مکان کرد. وقتی وارد شد برای انجام وظیفه به سرهنگ دوم چارلز برنت، وابسته نظامی گزارش داد. مشبیر با داشتن تعداد کم همکاران ارتش، در حالی که در توکیو بود، به دنبال شرکت سایر متخصصان اطلاعاتی در نیروی دریایی بود، یکی از آن‌ها دستیار وابستهٔ نظامی نیروی دریایی بود، فرمانده ستوان الیس ام. زاخاریاس، که مشبیر با او دوستی و همکاری مادام العمر را آغاز کرد. در ژوئیه ۱۹۲۲، به درخواست زاخاریاس، مشبیر مخفیانه، شبانه روز کار کرد، تا طرحی مخفی را برای جمع‌آوری اطلاعات تهیه کند. طرحی که می‌توانست برای حفظ صلح بین ایالات متحده و ژاپن استفاده شود یا در صورت وقوع جنگ، از ژاپن اطلاعات کسب کند. این طرح به نام M-Plan معروف شد که به نام مشبیر نامگذاری شده‌است. فعالیت‌های غیر شفاف سیدنی فارستر مشبیر، که برای وابستهٔ نظامی نیروی دریایی کار می‌کرد، چندان مورد رضایت مافوق وی قرار نگرفت.
مشبیر در طی سال‌های ۱۹۲۱–۱۹۲۳ هنگامی که به‌عنوان دانشجوی زبان ژاپنی، در ژاپن مستقر بود، با رهبران تأثیرگذار ژاپنی، مانند شاهزاده توکوگاوا ایه‌ساتو و بارون شیبوساوا ایچی، دوستی و اتحاد نزدیک برقرار کرد. طی دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ برای حفظ صلح بین دو ملت خود، آن‌ها با هم همکاری کردند. در سال۱۹۲۳، مشبیر برای کمک به ژاپنی‌ها در هنگام زلزله بزرگ کانتو، با جدیت تلاش کرد تا کارهای امدادی و اضطراری انجام دهد.
از طرف دیگر، برای ایجاد شبکه‌ای از بازرگانان خارجی در ژاپن که می‌توانست در زمان جنگ به یک شبکهٔ اطلاعاتی تبدیل شود، فرماندهٔ وی، سرهنگ برنت، پیشنهاد کرد که مشبیر استعفا بدهد و شخصاً در توکیو بازرگان شود. تا بتواند برنامه M را عملی کند. در نتیجه، مشبیر در سال ۱۹۲۳ برای پیگیری منافع تجاری و مخفی کردن اطلاعات مربوط، استعفا داد. سیدنی مشبیر، تصور می‌کرد که بعد از انجام مأموریت می‌تواند به ارتش بازگردد. با این وجود زلزله بزرگ کانتی در سپتامبر ۱۹۲۳ وی را ورشکست کرد و هنگامی که وی خواستار بازگشت به خدمت در ارتش شد، کشف کرد که این امکان وجود ندارد، زیرا مادهٔ قانونی که وی بر اساس آن استعفا داده بود؛ دیگر معتبر نبود. نه مشبیر و نه سرهنگ برنت که مشبیر را به استعفا ترغیب کرده بود، از این موضوع آگاهی نداشتند و این مسئله به مشکلی بزرگ در زندگی آینده مشبیر تبدیل شد. از آنجایی این قانون از قبل، حتی در سال ۱۹۲۶ بدون قید بند مربوط، در حال تجدید چاپ بود. در نتیجه، برنامه M برای ایجاد یک شبکهٔ اطلاعاتی در ژاپن منتفی شد. مشبیر در سال ۱۹۲۶ با این تصور که دوران کار نظامی‌اش به پایان رسیده‌است، به ایالات متحده بازگشت و به دنبال امرار معاش، اقدام به فروش یخچال و فریزر کرد. اگر چه وی موفق شد؛ مجدداً به رزمندگان بخش اطلاعات ارتش بپیوندد، اما فقط یک سال در خدمت فعال بود. مشبیر از تابستان ۱۹۲۷ شروع به کار کرد و در طی این زمان اسناد دستورالعمل وضعیت نارنجی را در ژاپن به روز کرد.
مشبیر ده سال بعدی را به حرفه اصلی خود مهندسی مشغول شد؛ و از جمله برخی از کارهای دولتی در مورد استانداردهای فنی را به انجام رساند. طی این مدت او دوستی و اتحاد خود را با، بارون شیبوساوا ایچی تحکیم کرد.
عکس سیدنی مشبیر، به عنوان افسر زبان در توکیو (ژانویه ۱۹۲۳) که قبل از استعفا از ارتش منظم و تلاش سرنوشت ساز او برای اجرای برنامه M در ژاپن گرفته شده‌است.