stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ازدواج همجنس در شیلی
اتحادیه‌های مدنی > اولین دوره ریاست جمهوری پینیه‌را

پینیه‌را در دوران ریاست جمهوری خود در سال ۲۰۰۹ قول داد به تبعیض بر اساس گرایش جنسی پایان دهد و یک زوج همجنس را در یکی از تبلیغات کمپین تلویزیونی خود قرار داد.
در ژوئن ۲۰۱۰، سناتور آندرس آلاماند از حزب تجدید ملی لایحه‌ای را برای اجازه دادن به «توافق زندگی مشترک» (اسپانیایی: Acuerdo de Vida en Común‎) به کنگره ارائه کرد که برای زوج‌های همجنس و غیرهمجنس بود. در ۳ اوت ۲۰۱۰، سناتور فولویو روسی از حزب سوسیالیست لایحه ای را برای قانونی کردن ازدواج همجنس در کشور ارائه کرد. در هفته اول سپتامبر ۲۰۱۰، چندین سناتور حامی این لایحه بیان کردند که پس از گفتگو با اعضای کلیسای انجیلی، حمایت خود را پس خواهند گرفت و در عوض از لایحه اتحاد مدنی ارائه شده توسط سناتور آلاماند حمایت خواهند کردند.
در می ۲۰۱۱، رئیس‌جمهور پینیه‌را اظهار داشت که طرفدار لایحه آتی برای قانونی کردن شکلی از اتحاد مدنی است. هدف اعلام شده او «حفاظت و حراست از حیثیت و منزلت آن زوج‌ها، چه از جنس مخالف یا حتی همجنس» بود. پینیه‌را لایحه‌ای را به نام Acuerdo de Vida en Pareja («موافقتنامه مشارکت زندگی») در اوت ۲۰۱۱ به کنگره ارائه کرد که اجازه زندگی مشترک ثبت‌شده را می‌داد. این به شرکای مجرد بسیاری از حقوقی را که فقط به زوج‌های متأهل اعطا می‌شود، مانند ارث و برخی از مزایای رفاه اجتماعی و مراقبت‌های بهداشتی را می‌دهد. طبق قانون پینیه‌را، زوج‌های همجنس می‌توانستند مشارکت مدنی خود را در دفتر اسناد رسمی ثبت کنند.
در ۱۰ آوریل ۲۰۱۳، قانون Acuerdo de Vida en Pareja برای ایجاد اتحادهای مدنی در شیلی توسط کمیته‌های قانون اساسی، قانون و عدالت سنا با رای ۴ در مقابل ۱ تصویب شد. در ۷ ژانویه ۲۰۱۴، مجلس سنا با ۲۸ رای موافق در برابر ۶ رای مخالف به این قانون رای داد، اما این لایحه علیرغم اینکه برای پینیه‌را در اولویت قرار داشت قبل از پایان دوره پارلمان در مارس ۲۰۱۴ توسط مجلس نمایندگان به رای گذاشته نشد.
اتحادیه‌های مدنی > دومین دوره ریاست جمهوری باچله

هنگامی که میچل باچله بار دیگر در مارس ۲۰۱۴ به عنوان رئیس‌جمهور به قدرت رسید، تصویب لایحه اتحاد مدنی پینیه‌را را در اولویت قرار داد. در ۵ اوت ۲۰۱۴، یک کمیته سنا لایحه اتحاد مدنی را تصویب کرد. در ۷ اکتبر ۲۰۱۴، این لایحه توسط سنا تصویب شد و به مجلس نمایندگان فرستاده شد.
در ۱۷ دسامبر نام این لایحه به پیمان اتحاد مدنی (به اسپانیایی: Pacto de Unión Civil‎) تغییر کرد، و کنگره قصد خود را برای برگزاری جلسه رای نهایی تا ژانویه ۲۰۱۵ تکرار کرد. در ۶ ژانویه ۲۰۱۵، ماده ای که ازدواج‌های خارجی (ثبت شده در خارج از شیلی) را به عنوان اتحاد مدنی به رسمیت می‌شناخت در کمیته قانون اساسی تصویب شد در حالی که بند مربوط به حقوق فرزندخواندگی رد شد. این لایحه با اصلاحات برای رای نهایی به هر دو مجلس سنا و مجلس نمایندگان رفت. در ۱۳ ژانویه، مجلس نمایندگان مجدداً مفاد فرزندخواندگی را اضافه کرد. در ۲۰ ژانویه ۲۰۱۵، مجلس با ۸۶ رأی موافق، ۲۳ رأی مخالف و ۲ رأی ممتنع این لایحه را تصویب کرد. در ۲۷ ژانویه، سنا تمام اصلاحات مجلس نمایندگان را رد کرد، بنابراین این لایحه به کمیته مشترک هر دو مجلس فرستاده شد. کمیته در مورد متن لایحه به توافق رسید و نام آن را به توافقنامه اتحاد مدنی تغییر داد. در همان روز این لایحه در ۲۸ ژانویه ۲۰۱۵ در هر دو مجلس تصویب شد. چندین قانونگذار از دادگاه قانون اساسی شیلی خواستند تا قانون اساسی این لایحه را تأیید کند، که توسط دادگاه در حکمی که در ۶ آوریل ۲۰۱۵ منتشر شد، تأیید شد. این لایحه توسط رئیس‌جمهور باچله در ۱۳ آوریل ۲۰۱۵ امضا شد. و در ۲۱ آوریل ۲۰۱۵ در روزنامه رسمی جمهوری شیلی منتشر شد و در ۲۲ اکتبر ۲۰۱۵ اعمال شد.
مقررات اتحاد مدنی شیلی به زوج‌ها این امکان را می‌دهد که در صورت فوت شریک مدنی آنها حقوق بازنشستگی و حق به ارث بردن دارایی‌ها را داشته باشند و همچنین به راحتی حق مالکیت اموال خود را داشته باشند و برای یکدیگر تصمیمات پزشکی بگیرند. تمام اختلافات و درگیری‌های مربوط به شرکای مدنی توسط دادگاه خانواده رسیدگی می‌شود.  در زمان اجرایی شدن این قانون، دولت تخمین زد که حدود دو میلیون زوج شیلیایی که با هم زندگی می‌کنند، می‌توانند اتحادیه‌شان را از نظر قانونی به رسمیت بشناسند. در روز پس از اجرایی شدن این قانون، تقریباً ۱۶۰۰ زوج برای ثبت اتحاد خود ثبت نام کردند.
در ۱ دسامبر ۲۰۱۶، مجلس نمایندگان به اتفاق آرا، با ۶ رای ممتنع، لایحه ای را تصویب کرد که به زوج‌هایی که وارد یک اتحاد مدنی می‌شوند، ۵ روز مرخصی مانند زوج‌های تازه ازدواج کرده داده می‌شود. این لایحه در اکتبر ۲۰۱۷ با ۱۵ رای موافق در مقابل ۰ رای مخالف به تصویب سنا رسید. این قانون در ۸ نوامبر ۲۰۱۷ لازم الاجرا شد
اتحادیه‌های مدنی > آمار

۳۱۰۹۸ زوج بین سال‌های ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۹ وارد یک اتحاد مدنی شدند. از این تعداد، ۲۱ درصد زوج‌های همجنس (۳۳۱۰ زوج زن و ۳۲۷۱ زوج مرد) بودند. در ماه‌های اول اجرا در سال ۲۰۱۵، ۲۸٫۷ درصد از اتحادهای مدنی ثبت شده مربوط به زوج‌های همجنس بود. اما در ماه‌های بعد این عدد کاهش یافت و به حدود ۲۰ درصد رسید.
اتحادهای مدنی حدود ۱۰ درصد از کل اتحادهای ثبت شده در کشور را تشکیل می‌دهند. بین سال‌های ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۹، ۲۴۸۵۶۷ ازدواج و ۲۲۹۵۱ پیوند مدنی انجام شده‌است. در همان دوره، ۵۹۵۰ پیوند مدنی همجنس به ثبت رسید که ۲٫۱۴٪ از کل پیوندهای قانونی ثبت شده (شامل ازدواج و قراردادهای اتحاد مدنی) را تشکیل می‌داد.
اکثر اتحادهای مدنی در منطقه متروپولیتن سانتیاگو (۴۴ درصد) و پس از آن منطقه والپارایزو (۱۴ درصد) ثبت شدند. با در نظر گرفتن جمعیت، منطقه ای که بیشترین تعداد پیوندهای مدنی را دارد، منطقه آنتوفاگاستا (۷٫۶ در هر ۱۰۰۰۰ نفر) است، در حالی که کمترین آن منطقه آرائوکانیا (۲٫۰ در هر ۱۰۰۰۰ نفر) است. منطقه متروپولیتن همچنین بیشترین سهم پیوندهای مدنی همجنس را در مقایسه با پیوندهای جنس مخالف (۲۷٪) دارد و پس از آن منطقه ا هیگینز (۲۲٪) و والپارایسو (۲۰٪) قرار دارند. از سوی دیگر، آیسن کمترین سهم را در پیوندهای همجنس (۸٪) دارد و پس از آن لوس ریوس (۱۱٪)، کوکیمبو (۱۲٪) و ماژلان (۱۲٪) قرار دارند.
| سال | پیوندهای همجنس> زن | پیوندهای همجنس> مرد | پیوندهای همجنس> جمع | پیوند های  جنس مخالف | جمع  پیوندها | درصد پیوند  همجنس |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۵ | ۲۷۴ | ۳۵۷ | ۶۳۱ | ۱٬۵۶۶ | ۲٬۱۹۷ | ۲۸٫۷۲٪ |
| ۲۰۱۶ | ۷۴۴ | ۸۵۴ | ۱۵۹۸ | ۵۶۷۶ | ۷۲۷۴ | ۲۱٫۹۷٪ |
| ۲۰۱۷ | ۶۶۲ | ۶۱۳ | ۱۲۷۵ | ۴٬۹۴۷ | ۶۲۲۲ | ۲۰٫۴۹٪ |
| ۲۰۱۸ | ۷۴۰ | ۷۴۳ | ۱٬۴۸۳ | ۵۷۷۳ | ۷٬۲۵۶ | ۲۰٫۴۴٪ |
| ۲۰۱۹ | ۸۵۱ | ۷۴۳ | ۱۵۹۴ | ۶۵۵۵ | ۸٬۱۴۹ | ۱۹٫۵۶٪ |
| جمع | ۳۲۷۱ | ۳٬۳۱۰ | ۶۵۸۱ | ۲۴٬۵۱۷ | ۳۱٬۰۹۸ | ۲۱٫۱۶٪ |
ازدواج همجنس > چالش‌های حقوقی

اولین تلاش‌ها برای قانونی کردن ازدواج همجنس در شیلی پس از اعتراض قانونی این ممنوعیت در دادگاه‌های مختلف ملی و بین‌المللی انجام شد.
دادگاه قانون اساسی شیلی در ۲۸ ژوئیه ۲۰۱۱ استدلال‌هایی را در رابطه با قانون اساسی ماده ۱۰۲ قانون مدنی، که ازدواج همجنس را ممنوع می‌کرد، مورد بررسی قرار داد، اما در ۳ نوامبر با رای ۹ در مقابل۱ حکم داد که این ممنوعیت خلاف قانون اساسی نیست.
در سال ۲۰۱۲، شکایتی در دادگاه حقوق بشر بین آمریکایی مطرح شد که در آن استدلال می‌کرد که ممنوعیت ازدواج همجنس در شیلی نقض کنوانسیون آمریکایی حقوق بشر و تعهدات بین‌المللی شیلی است. دولت پینیه‌را مخالفت خود را با این شکایت در سال ۲۰۱۳ اعلام کرد.
در ۱۰ ژوئن ۲۰۱۶، شعبه سوم دادگاه تجدیدنظر سانتیاگو شکایت دیگری را که توسط گروه ال‌جی‌بی‌تی MOVILH ارائه شده بود را رد کرد. دادگاه حکم داد که از آنجایی که قانون شیلی ازدواج همجنس را مجاز نمی‌داند، اداره ثبت احوال نمی‌تواند زوج‌های همجنس را به رسمیت بشناسد. همچنین اعلام کرد که گشایش ازدواج برای زوج‌های همجنس باید تصمیم کنگره باشد نه دادگاه.
در دسامبر ۲۰۱۸، دادگاه عالی شیلی ازدواج را به عنوان یک حق اساسی به رسمیت شناخت، که کارشناسان حقوقی بیان کردند که ممکن است راه را برای ازدواج همجنس هموار کند. مدت کوتاهی پس از این حکم، یک زوج همجنس علیه ممنوعیت ازدواج همجنس شکایت کردند و استدلال کردند که این ممنوعیت ازدواج همجنس خلاف قانون اساسی و نقض حقوق بشر است. در ۲۶ آوریل ۲۰۱۹، پس از اینکه دادگاه عالی پرونده را به دلیل نقض احتمالی قانون اساسی به دادگاه تجدیدنظر سانتیاگو ارجاع داد، دادگاه تصمیم گرفت که رد مجوز ازدواج برای این زوج غیرقانونی نیست. شاکیان به این حکم به دیوان عالی کشور اعتراض کردند. اما درخواست تجدیدنظر پذیرفته نشد.
ازدواج همجنس > بحث و تصویب مجلس

بحث کمیته دربارهٔ لایحه ازدواج همجنس در ۹ ژانویه ۲۰۱۹ از سر گرفته شد و در ماه مه ادامه یافت. در ماه مه ۲۰۱۹، جیمی کوینتانا، رئیس سنا، گفت که لایحه ازدواج همجنس، همراه با لایحه‌ای که اجازه می‌دهد زوج‌های همجنس حق فرزندخواندگی داشته باشند، در دستور کار سنا اولویت دارند. در ژوئیه ۲۰۱۹، سناتور فیلیپه هاربو از حزب PPD با به عهده گرفتن نقش خود به عنوان رئیس کمیته قانون اساسی، پیگیری سریع روند لایحه ازدواج همجنس را آغاز کرد، زیرا احزاب مخالف اعلام کردند که قصد دارند قبل از تعطیلات در فوریه ۲۰۲۰ برای بحث در کنگره فشار بیاورند. در ۱۵ ژانویه ۲۰۲۰، این لایحه در اولین قرائت در مجلس سنا با ۲۲ رای موافق و ۱۶ رای مخالف تصویب شد و به کمیسیون قانون اساسی سنا ارسال شد. در اکتبر ۲۰۲۰ گزارش شد که کمیسیون ۲۹ ماده از این لایحه را تصویب کرده و ۲۷ ماده برای تصویب باقی مانده‌است.
در ۱ ژوئن ۲۰۲۱، در آخرین سخنرانی سالانه در کنگره ملی، پینیه‌را اعلام کرد که دولتش از این لایحه حمایت خواهد کرد و فوریت را برای ارائه آن به رای‌گیری اعلام کرد. در ۲۱ ژوئیه ۲۰۲۱، سنا این قانون را با ۲۸ رای موافق و ۱۴ رای مخالف تصویب کرد. این لایحه سپس به مجلس نمایندگان منتقل شد. این لایحه در ۱۳ اکتبر ۲۰۲۱ به تصویب کمیته قانون اساسی مجلس نمایندگان رسید و در ۲ نوامبر ۲۰۲۱ این لایحه به تصویب کمیته مالی مجلس رسید. در ۲۳ نوامبر ۲۰۲۱، مجلس نمایندگان نسخه اصلاح شده این لایحه را با ۱۰۱ رای موافق و ۳۰ رای مخالف تصویب کرد. همان‌طور که توسط اتاق نمایندگان اصلاح شد، کمیته قانون اساسی سنا تصمیم گرفت به دلیل اختلاف نظر، این لایحه را به کمیته مشترک دو مجلس ارسال کند. در ۶ دسامبر، کمیته مشترک با ۷ رای موافق در مقابل ۲ رای به نسخه مجلس نمایندگان این لایحه با اصلاحاتی، از جمله ماده سازش مبنی بر اینکه همسران افراد ترنس که مایل به تغییر نام و جنسیت قانونی خود هستند، ابتدا در مورد اینکه آیا آنها مایل به طلاق هستند یا خیر مشورت شود رای مثبت داد، که توسط MOVILH به عنوان «ترنس هراسی» مورد انتقاد قرار گرفت.
در نهایت، لایحه کمیته مشترک در ۷ دسامبر ۲۰۲۱ توسط هر دو مجلس به تصویب رسید و سنا با ۲۱ رای موافق در برابر ۸ و ۳ غایب و مجلس نمایندگان با ۸۲ رای موافق در مقابل ۲۰ رای با ۲ غایب به تصویب رسید. این لایحه توسط پینیه‌را در ۹ دسامبر امضا شد و گفت: «آزادی واقعی با به رسمیت شناختن یکدیگر در کرامت و حقوق برابر ایجاد می‌شود». این لایحه در ۱۰ دسامبر در روزنامه رسمی جمهوری شیلی منتشر شد و ۹۰ روز بعد (یعنی ۱۰ مارس ۲۰۲۲) اجرایی شد.
ازدواج همجنس > تلاش برای گنجاندن اتحادیه‌های همجنس در قانون اساسی

در اکتبر ۲۰۲۰، شیلی در یک همه‌پرسی ملی به بازنویسی قانون اساسی خود رأی داد. در انتخابات مه ۲۰۲۱، رای‌دهندگان اعضای کنوانسیون قانون اساسی را انتخاب کردند، نهادی که وظیفه نگارش قانون اساسی جدید را بر عهده داشت. گروه‌های ال‌جی‌بی‌تی امیدوارند که ازدواج همجنس و حقوق فرزندخواندگی برای زوج‌های همجنس در قانون اساسی جدید گنجانده شود، به‌ویژه که ائتلاف حکومتی راست‌گرای شیلی واموس نتوانست به سومین عضوی که برای وتو در قانون اساسی نیاز داشتند، دست یابد.
ازدواج همجنس > تلاش برای ممنوعیت اتحادهای همجنس

در پاسخ به قانون پیشنهادی برای به رسمیت شناختن اتحادیه‌های همجنس و درگیری‌های حقوقی احتمالی در دادگاه قانون اساسی کشور، اعضای اتحادیه دموکرات مستقل شیلی (UDI) اصلاحیه‌ای در قانون اساسی در ۱۱ اوت ۲۰۱۱ ارائه کردند که به دنبال تعریف ازدواج به عنوان «اتحاد یک مرد و زن» بود، اما این لایحه هرگز به رأی نرسید.
در ۱۶ ژوئن ۲۰۱۶، دو نماینده UDI لایحه‌ای را برای اصلاح قانون اساسی شیلی برای ممنوعیت ازدواج همجنس و ممنوعیت فرزندخواندگی زوج‌های همجنس ارائه کردند. اما اقدام موفقیت‌آمیز نبود.
یادداشت

↑  اسپانیایی: tribunales de familia‎; ماپودانگان: norümpeyüm reñma; آیمارا: wilamasinakar arxatir uta; کچوا: yawar masikunamanta apukuna; رپا نویی: hare ture o te hua’ai.
به رسمیت شناختن ازدواج همجنس‌گرایان در آمریکای جنوبی
  ازدواج همجنس‌گرایان
  گونه‌های دیگری از زندگی مشترک
  به رسمیت شناخته نشده یا نامشخص
  به رسمیت شناخته نمی‌شود، ازدواج همجنس‌گرایان توسط قانون اساسی ممنوع شده است
  روابط جنسی همجنسان غیرقانونی است

ن
ب
و
فعالان ال‌جی‌بی‌تی در بالدیبیا، با بنری که روی آن نوشته شده بود «ما هم خانواده هستیم»، در سال ۲۰۱۱.
رئیس‌جمهور میچل باچله قانون اتحاد مدنی را در ۱۳ آوریل ۲۰۱۵ اعلام می‌کند.
رئیس‌جمهور میچل باچله لایحه ازدواج همجنس را در ۲۸ اوت ۲۰۱۷ به کنگره معرفی می‌کند.
رئیس‌جمهور سباستین پینیه‌را لایحه ازدواج همجنس را در ۹ دسامبر ۲۰۲۱ امضا می‌کند و شیلی را به ششمین کشور آمریکای جنوبی تبدیل می‌کند که ازدواج همجنس را قانونی می‌کند.
حبیب گردانی

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 حبیب گردانی در سال ۱۳۹۳ با لباس تراکتور:  حبیب گردانی در سال ۱۳۹۳ با لباس تراکتور
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادروز:  ۱۹ خرداد ۱۳۶۲ ‏(۴۱ سال)
زادگاه:  تبریز، ایران 
قد:  ۱٫۷۷ متر (۵ فوت ۱۰ اینچ)
پست:  مدافع چپ
شمارهٔ پیراهن:  ۳۳
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
–:  شهرداری تبریز
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۲–۲۰۰۷ |  شهرداری تبریز |  ۱۰۲ |  (۴) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۲ |  تراکتورسازی تبریز |  ۶۳ |  (۴) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۵ |  سپاهان اصفهان |  ۲۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۶ |  ماشین‌سازی تبریز |  ۱۸ |  (۰) |
| ۲۰۲۲-۲۰۲۱– |   باشگاه فوتبال مس سونگون ورزقان |  ۱ |  (۰) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۰۵ |  امید ایران |  ۴ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۳ اوت ۲۰۱۶.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۷ مه ۲۰۱۶:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۳ اوت ۲۰۱۶.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۷ مه ۲۰۱۶
حبیب گردانی (زادهٔ ۱۹ خرداد ۱۳۶۲ - تبریز) یک بازیکن فوتبال است که در پست مدافع چپ است.
وی سابقهٔ حضور در تیم‌های شهرداری تبریز، تراکتور، سپاهان اصفهان و ماشین‌سازی تبریز را دارد. گردانی با بازی‌های خوب خود در تراکتورسازی محبوبیت خاصی را نزد هواداران تراکتور بدست آورده‌بود. هوادارن تبریزی لقب حبیب بچه تبریز را به وی داده بودند که این نشات گرفته از تعصب گردانی به تبریز است.
گردانی توسط کارلوس کی‌روش به تیم ملی ایران دعوت شد و به همراه تیم راهی اردوی آفریقا شد، اما موفق به انجام بازی ملی نشد. وی همچنین ۴ بار برای تیم ملی امید ایران بازی کرده و یک گل نیز به‌ثمر رسانده‌است. وی الان در تیم ماشین‌سازی کاپیتان است و شماره او ۳۳ است.
محرومیت

اواخر سال ۱۳۹۵، غلامرضا نوروزی رئیس فدراسیون پزشکی ورزشی و دبیرکل ستاد ملی مبارزه با دوپینگ، نام چهار ورزشکار که تست دوپینگ آنها مثبت شده بود را اعلام کرد. حبیب گردانی یکی از آن چهار ورزشکار بود که به دلیل مصرف ماده ممنوعه متنولون به مدت ۴ سال، از ۲۶ بهمن ماه ۱۳۹۵ تا ۲۵ بهمن ماه ۱۳۹۹، محروم شد.
بازگشت پس از محرومیت

گردانی پس از اتمام دوران محرومیت، در نیم‌فصل دوم بیستمین دورهٔ لیگ برتر خلیج فارس، با پیوستن دوباره به باشگاه ماشین‌سازی تبریز، به فوتبال حرفه‌ای بازگشت.او پس از بازگشت به فوتبال آمادگی بدنی خود را حفظ کرد.و کاپیتان ماشین سازی و کاپیتان این تیم شد.
افتخارات

جام حذفی
قهرمانی در مسابقات جام حذفی ۹۳–۱۳۹۲ به همراه تیم تراکتورسازی تبریز
جام شهدا
قهرمانی در مسابقات جام شهدا ۱۳۹۳ به همراه تیم تراکتورسازی تبریز
گرادیان زمین‌گرمایی

نمای شماتیک از برآورد نیمرخ گرمایی درون زمین. عدد ۴۱۰ نشان‌دهنده سطح بالای منطقه گذار در گوشته بالایی است. ضخامت سنگ‌کره کمتر از ۳۰۰ کیلومتر است.
گرادیان زمین گرمایی یا شیب زمین‌گرمایی، آهنگ افزایش دما نسبت به افزایش عمق درون زمین است. در بیشتر بخش‌های جهان، در نواحی دور از مرزهای صفحات تکتونیک، آهنگ افزایش دما حدود ۲۵ درجه سانتی گراد در هر کیلومتر عمق (۱ درجه فارنهایت در هر ۷۰ فوت از عمق) است. غالباً زمین گرمایی اشاره به زمین دارد هرچند که این مفهوم را می‌توان برای سایر سیاره‌ها هم استفاده کرد. دمای درون زمین ناشی از ترکیب گرمای باقی‌مانده از برافزایش سیارات (planetory accretion)، دمای حاصل از تباهی رادیواکتیوی decay radioactive، و احتمالاً دمای حاصل از سایر منابع است. ایزوتوپ‌های مهم تولیدکننده گرما در زمین پتاسیوم ۴۰، اورانیوم ۲۳۸ و توریوم ۲۳۲ هستند. در مرکز زمین، دما تا ۷۰۰۰ و فشار تا ۳۶۰ می‌رسد.
منابع گرما

دما در زمین با عمق افزایش می‌یابد.
بیشتر گرما با زوال عناصر رادیواکتیو طبیعی ایجاد می‌شود. حدود ۴۵ تا ۹۰ درصد از گرمایی که از زمین
کاربرد مستقیم

دمای درون زمین را می‌توان به عنوان یک منبع گرمایی موسوم به انرژی زمین گرمایی استفاده کرد.
انواع مختلف

گرادیان زمین‌گرمایی از مکانی به مکان دیگر تغییر می‌کند.
ماشین دریل زمین گرمایی در ایالت ویسکانسین آمریکا
گردان

| یگان‌های نظامی | یگان‌های نظامی | یگان‌های نظامی |
| --- | --- | --- |
| یگان‌ها | شمار افراد | فرمانده |
| تیم آتش | ۲–۴ | سرباز یکم |
| جوخه | ۵–۱۵ | سرجوخه |
| گروه | ۱۵–۲۵ | گروهبان/استوار |
| دسته | ۸۰–۴۰ | ستوان |
| گروهان | ۸۰–۲۵۰ | سروان |
| گردان | ۳۰۰–۱٬۰۰۰ | سرگرد |
| هنگ | ۱٬۰۰۰–۵٬۵۰۰ | سرهنگ |
| تیپ | ۶،۰۰۰–۱۰،۰۰۰ | سرتیپ |
| لشکر | ۱۰٬۰۰۰–۲۵٬۰۰۰ | سرلشکر |
| سپاه | ۳۰٬۰۰۰–۵۰٬۰۰۰ | سپهبد |
| ارتش | ۱۰۰٬۰۰۰–۳۰۰٬۰۰۰ | ارتشبد |
| گروه ارتش | بیش از دو ارتش | فیلد مارشال |
| جبهه | بیش از چهار گروه ارتش | ژنرال نیروی زمینی |
گُردان یک یگان نظامی است، که اغلب از ۵۰۰ تا ۸۰۰ سرباز تشکیل می‌شود و به تعدادی گروهان یا آتشبار تقسیم می‌گردد. یک گردان اغلب توسط یک سرهنگ دوم یا یک سرگرد، فرماندهی می‌شود. به‌طور معمول ۳ تا ۵ گروهان با هم یک گردان را تشکیل می‌دهند و ۳ تا ۵ گردان در کنار یکدیگر نیز یک هنگ را می‌سازند و ۶ تا ۸ هنگ یک تیپ را می‌سازند. گردان‌ها در سازمان‌های نظامی، بخشی از یک هنگ یا تیپ بشمار می‌آیند.
واژه‌شناسی

«گردان» به معنای «سپاهیان، لشکریان یا جنگاوران» است و در «شاهنامه» بسیار به کار رفته است. چنانچه، فردوسی گفته:
برو با سپاهی به کردار کوه، 

گزین کن ز گردان لشکر گروه.
اصطلاح «گردان» ظاهراً با روش پسین‌سازی از واژۀ «سرگرد» ساخته شده است، که در تذکرۀ «خزانه عامره»، تالیف میرغلامعلی آزاد بلگرامی «فرمانده دسته‌ای از لشکر» تعریف شده و ساخته‌شده از دو واژه - «سر» («سردار») + «گردان» (جمع گُرد به معنی «پهلوان، دلیر؛ جنگاور» < پارسی میانه: gurd < ایرانی باستان: -vr̥ta* > نیاایرانی: vr̥t- : -vart «محافظت کردن، پاییدن، مقاومت کردن») پنداشته شده‌است.
اصطلاح «گردان» را سال ۱۳۱۴ فرهنگستان زبان ایران با پیشنهاد انجمن واژه‌گزینی ارتش شاهنشاهی ایران، جایگزین اصطلاح فرانسوی «باطالیون» (از فرانسوی: Bataillon‎ > ایتالیایی: Battaglione «دسته» > ایتالیایی: Battaglia «گروه») کرد. همزمان واژۀ «سرگرد» نیز با پیشنهاد انجمن واژه‌گزینی ارتش به معنای «فرمانده گردان» جایگزین درجۀ «یاور» شد، که برابر درجۀ «ماژور» (از فرانسه‌ای major > لاتینی maior «مهتر، سردار») بود.
پیشینه

| سپاه ساسانیان | سپاه ساسانیان | سپاه ساسانیان |
| --- | --- | --- |
| یگان‌ها | شمار نیروها | فرمانده |
| radag | ۱۰ سرباز | radagbān* |
| tahm | ۱۰۰ سرباز | tahmdār |
| wašt | ۵۰۰ سرباز | wašt-sālār |
| drafš | ۱۰۰۰ سرباز | drafš-sālār |
| gund | ۵۰۰۰ سرباز | gund-sālār |
| spāh | ۱۰۰۰۰ سرباز | spāhbed |
| artēštārān |  | artēštārān-sālār |
یگان رزمی برابر با گردان نخستین بار در سپاه ساسانیان (۲۲۴ — ۶۵۱ میلادی) تشکیل شده‌است. سپاه (پارسی میانه: spāh) بر پایه سیستم شمارش دهدهی گروهبندی می‌شده و فرمانده آن سپاهبد (پارسی باستان: spāhbed) بود.
سپاه چند یگان ۵٬۰۰۰ نفری را در بر می‌گرفته که گند (پارسی میانه: gund) نامیده می‌شده‌اند و فرمانده آنها گندسالار (پارسی میانه: gund-sālār) بوده‌است. هر گند از چند یگان ۱۰۰۰ نفری تشکیل می‌شده که درفش (پارسی میانه: drafš) نام داشتند و فرمانده آنها درفش‌سالار (پارسی میانه: drafš-sālār) خوانده می‌شد. این هنگ‌ها از چند یگان‌ ۵۰۰ نفره تشکیل می‌شده‌اند که برابر با گردان‌های امروزی بوده و «وَشت» (پارسی میانه: wašt) نام داشته‌اند و فرمانده آنها وشت‌سالار (پارسی میانه: wašt-sālār) بوده است. هر وشت یا گردان چند گروهان‌ را در بر داشته که «تَهم» (پارسی میانه: tahm) نامیده و فرمانده آن تهم‌دار (پارسی میانه: tahmdār) خوانده می‌شدند. احتمال می‌رود که کوچک‌ترین یگان در سپاه شاهنشاهی ساسانی رده (پارسی میانه: radag) نام داشته‌اشت.
باشگاه فوتبال ابها

Football club
| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام کامل: باشگاه فوتبال ابها
لقب‌(ها): بازیچه رونالدو
تاریخ بنیان‌گذاری: ۱۹۶۶؛ ۵۹ سال پیش (۱۹۶۶-خطا: زمان نامعتبر}})
زمینِ بازی: ورزشگاه شاهزاده سلطان بن عبدالعزیز، ابها
گنجایش: ۲۵۰۰۰
مدیرعامل: احمد الحدیثی
سرمربی: چسلاو میخنیویچ
لیگ: لیگ حرفه‌ای فوتبال عربستان
باشگاه فوتبال ابها (عربی: نادی ابها) یک باشگاه فوتبال مستقر در عربستان سعودی است که در شهر ابها واقع شده‌است. این باشگاه در سال ۱۹۶۶ تأسیس شده است.
بازیکنان برجسته فعلی

چیپریان تاتاروشانو
گژگوژ کریهوویاک
کارل توکو اکامبی
گتو لوبارتوف

| گتو لوبارتوف | گتو لوبارتوف |
| --- | --- |
گورستان یهودیان در لوبارتوف: گورستان یهودیان در لوبارتوف
    Lubartów    موقعیت لوبارتوف در شرق اردوگاه کار اجباری مایدانک در جریان هولوکاست در لهستان:     Lubartów    موقعیت لوبارتوف در شرق اردوگاه کار اجباری مایدانک در جریان هولوکاست در لهستان
گتو لوبارتوفموقعیت گتو در لهستان کنونی: گتو لوبارتوفموقعیت گتو در لهستان کنونی
موقعیت: لوبارتوف، لهستان اشغالی ۵۱°۱۷′شمالی ۲۲°۲۲′شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۲۸°شمالی ۲۲٫۳۶°شرقی﻿ / 51.28; 22.36
گونه رویداد: زندانی کردن، کار اجباری، گرسنگی، انتقال به اردوگاه‌های نابودی
سازمان‌ها: اس‌اس
کمپ: اردوگاه آشویتس
قربانیان: ۴٬۵۰۰ یهودی لهستانی
گتو لوبارتوف (انگلیسی: Lubartów Ghetto) از جمله گتوهای نازی در لهستان اشغالی در طول جنگ جهانی دوم بود که به‌طور رسمی از سال ۱۹۴۱ تا اکتبر ۱۹۴۲ وجود داشت. یهودیان لهستانی شهر لوبارتوف در آغاز در این اردوگاه در حالت توقیف نگهداری می‌شدند. زندانیان گتو همچنین شامل یهودیانی بودند که از سایر شهرهای اطراف از جمله لوبلین و چیخانوف و دیگر کشورهای اشغال شده آلمان آورده شده بودند؛ از جمله ۳۵۰۰ یهودی شامل ۲۰۰۰ تن از اسلواکی که در مراحل آغازین اردوگاه آورده شدند. در ماه مه ۱۹۴۲، ۲۴۲۱ یهودی دیگر از اسلواکی وارد شدند.
گتو لوبارتوف یکی از صدها گتویی بود که در جریان هولوکاست در لهستان اشغالی تأسیس شدند. طبق آمار اشتتل مجازی، حداکثر تعداد زندانیان در هر زمان ۴۵۰۰ نفر بود. این گتو هنگامی برچیده شد که همه زندانیان آن - مردان، زنان و کودکان - به اردوگاه مرگ بلزک و دیگر مراکز پنهانی کشتار تأسیس شده توسط اس‌اس فرستاده شدند تا تحت عنوان «اسکان مجدد» به قتل برسند.
پیشینه

نخستین اشاره به جامعه یهودیان در لوبارتوف مربوط به سال ۱۵۹۲ می‌شود. تا سال ۱۶۷۶، ۸۰ یهودی در این شهر زندگی می‌کردند که ۱۵ کارخانه آبجوسازی را اداره می‌کردند. دادگاه دیانی بت دین نیز در آنجا گشوده شد. در سده‌های ۱۷ و ۱۸ یهودیان امتیازاتی پی‌درپی را از میخاو یکم (در ۱۶۷۸)، یوزف لوبومیرسکی (در ۱۶۸۸) و خاندان یانوش الکساندر سانگوشکو (در ۱۷۸۰ و ۱۷۹۶) دریافت کردند. سه کنیسه و دو گورستان یهودی وجود داشتند که از سده نوزدهم به بعد یکی از آن‌ها دیگر مورد استفاده قرار نمی‌گرفت. در دوره میان دو جنگ بر پایه آمار سرشماری ملی ۵۳٫۶ درصد جمعیت این شهر یهودی بودند و در سال ۱۹۲۱، ۳ هزار و ۲۶۹ یهودی در آن ساکن بودند. در هنگام تهاجم به لهستان در سال ۱۹۳۹، جمعیت یهودیان به دلیل مهاجرت به ۴۲ درصد کاهش یافته بود.
ارتش آلمان در ۱۹ سپتامبر ۱۹۳۹، در اوایل تهاجم به لهستان، وارد این شهر شد. صبح روز ۱۲ اکتبر ۱۹۳۹، ارتش آلمان به همه یهودیان دستور داد که به میدان بازار که در آنجا ایشان توسط مسلسل محاصره شده بود، بروند. این امر به ارتش آلمان این امکان را داد تا خانه‌ها و مشاغل کاروبارهای یهودیان را مورد سرقت قرار دهد. این رویداد یک روز کامل به طول کشید.
اخراج‌ها و اعدام‌ها

تبعید یهودیان به شهرک‌های اطراف فیرلِی، اوستروف لوبلسکی و کامیونکا، در اوایل نوامبر سال ۱۹۳۹ آغاز شد. به همه یهودیان گفته شد که لوبارتوف را ترک کنند. چند تن که برای کار اجباری در ارتش آلمان باقی مانده بودند تا سپتامبر ۱۹۴۰ از لوبارتوف تبعید شدند.
یک یودنرات در اواخر ۱۹۳۹ برای آن دسته از یهودیانی که باقی مانده بودند تأسیس شد. یاکوب مودکو لیختنفل، نخستین رئیس آن، مدت زیادی در سمت خود باقی نماند و کمی بعد داوید پرتس جایگزین او شد. آخرین یودنرات از لوبارتوف متشکل از پنج عضو بود: موشه یوئل ادلمان (رئیس)، شلومو بر چیسلر (معاون اول)، ایزرائیل راتنسیلبر، مناشه کسمان و یخیل واینبرگ.
هنگامی که که یهودیان از پروژه‌های کار اجباری بازگردانده شدند، گتو هنوز در اطراف دو بازار لوبارتوف وجود داشت. آشپزخانه‌ای مشترک برای یهودیان فقیرتر سازمان یافت. اخراج‌هایی نیز به گتو لوبارتوف صورت گرفتند که نمونه آن فرستادن ۱۰۰۰ یهودی از چیخانوف بود. علاوه بر این، تا ماه مه ۱۹۴۲، حدود ۲۴۲۱ یهودی اسلواکی به لوبارتوف تبعید شده بودند.
نخستین تبعید به اردوگاه‌های مرگ توسط قطارهای هولوکاست در ۹ آوریل ۱۹۴۲، واپسین روز عید پسح، انجام شد. در روز نخست، به ۸۰۰ یهودی که کارت کار نداشتند دستور داده شد که به ایستگاه راه‌آهن بروند، و از آنجا به اردوگاه مرگ بلزک منتقل شدند. واپسین مورد از اخراج توسط قطارها به بلزک در ۱۱ اکتبر ۱۹۴۲ روی داد که در جریان آن ۳۰۰۰ یهودی به سوی مرگ فرستاده شدند. برخی از این اخراجی‌ها به مایدانک فرستاده شدند و بقیه به اردوگاه مرگ در تربلینکا رفتند. آن یهودیانی که پی به پنهان‌شدنشان برده می‌شد تیرباران می‌شدند. در مجموع، تعداد یهودیانی که پس از واپسین اخراج پیدا شدند ۳۰۰ تن بود. پس از مدتی، یهودیانی که پیدا شدند به جای تیرباران به گتو پیاسکی تبعید می‌شدند.
اعضای یودنرات و خانواده‌های آن‌ها به ونچنا تبعید شدند. آنها در نوامبر ۱۹۴۲ تیرباران شدند، در حالی که یهودیانی که برای ژاندارمری آلمان کار می‌کردند در ۲۹ ژانویه ۱۹۴۳ تیرباران شدند. پس از آخرین اخراج‌ها، کنیسه‌ها و گورستان‌ها نابود شدند. از سنگ قبرها برای ساخت سنگ‌فرشی در مقر ورماخت استفاده شد. لوبارتوف در فوریه ۱۹۴۳ توسط نازی‌ها عاری از یهود اعلام شد.