رینیت
انواع > آبریزش‌بینی غیر آلرژیک

آبریزش‌بینی غیر آلرژیک به آبریزش‌بینیی گفته می‌شود که به دلیل آلرژی نباشد. این دسته قبلاً به عنوان آبریزش‌بینی وازوموتور نامیده می‌شد، زیرا اولین علت کشف شده اتساع عروق به دلیل پاسخ بیش از حد عصبی پاراسمپاتیک بود. با شناسایی علل اضافی، انواع دیگری از آبریزش‌بینی غیر آلرژیک شناسایی شد. آبریزش‌بینی وازوموتور در حال حاضر در میان این موارد در طبقه‌بندی کلی تر آبریزش‌بینی غیر آلرژیک گنجانده شده‌است. تشخیص با حذف علل آلرژیک انجام می‌شود. این یک اصطلاح چتری از آبریزش‌بینی با علل متعدد است، مانند آبریزش‌بینی شغلی (شیمیایی)، سیگار کشیدن، چشایی، هورمونی، پیری (آبریزش‌بینی سالمندان)، آتروفیک، ناشی از دارو (از جمله آبریزش‌بینی دارویی)، آبریزش‌بینی آلرژیک موضعی، غیر آلرژیک. آبریزش‌بینی همراه با سندرم ائوزینوفیلی (NARES) و ایدیوپاتیک (آبریزش‌بینی آلرژیک وازوموتور یا غیر آلرژیک، آبریزش‌بینی آلرژیک چند ساله غیر عفونی (NANIPER) یا آبریزش‌بینی غیر آلرژیک غیر عفونی (NINAR).
در آبریزش‌بینی وازوموتور، برخی از محرک‌های غیر ویژه، از جمله تغییرات در محیط (دما، رطوبت، فشار هوا، یا آب و هوا)، محرک‌های موجود در هوا (بو، بخار)، عوامل غذایی (غذای تند، الکل)، برانگیختگی جنسی، ورزش، و عوامل عاطفی باعث آبریزش‌بینی می‌شود. هنوز چیزهای زیادی در مورد این موضوع باید یادگرفت، اما تصور می‌شود که این محرک‌های غیر آلرژیک باعث گشاد شدن رگ‌های خونی در پوشش داخلی بینی می‌شوند که منجر به تورم و تخلیه می‌شود.
آبریزش‌بینی غیر آلرژیک می‌تواند همراه با آبریزش‌بینی آلرژیک وجود داشته باشد و به آن «آبریزش‌بینی مختلط» گفته می‌شود. به نظر می‌رسد آسیب‌شناسی آبریزش‌بینی وازوموتور شامل التهاب عصبی باشد و هنوز به خوبی شناخته نشده‌است. نقش کانال‌های یونی پتانسیل گیرنده گذرا بر روی سلول‌های اپیتلیال بینی غیر عصبی نیز پیشنهاد شده‌است. بیان بیش از حد این گیرنده‌ها بر واکنش بیش از حد راه هوایی بینی به محرک‌های محیطی تحریک کننده غیر آلرژیک (مثلاً دمای زیاد، تغییرات فشار اسمزی یا فشارسنجی) تأثیر می‌گذارد. به نظر می‌رسد آبریزش‌بینی وازوموتور در زنان به‌طور قابل توجهی بیشتر از مردان شایع است، و برخی از محققان را به این باور رساند که عدم تعادل هورمونی در این امر نقش دارد. به‌طور کلی سن شروع بعد از ۲۰ سالگی رخ می‌دهد، برخلاف آبریزش‌بینی آلرژیک که در هر سنی ممکن است ایجاد شود. افراد مبتلا به آبریزش‌بینی وازوموتور معمولاً علائم را در طول سال تجربه می‌کنند، اگرچه علائم ممکن است در بهار و پاییز که تغییرات سریع آب و هوا شایع تر است، تشدید شود. حدود ۱۷ میلیون شهروند ایالات متحده به آبریزش‌بینی وازوموتور مبتلا هستند.
نوشیدن الکل ممکن است باعث آبریزش‌بینی و همچنین تشدید آسم شود (به واکنش‌های تنفسی ناشی از الکل مراجعه کنید). در برخی از جمعیت‌ها، به ویژه در کشورهای آسیای شرقی مانند ژاپن، این واکنش‌ها مبنایی غیر آلرژیک دارند. در سایر جمعیت‌ها، به ویژه آنهایی که تبار اروپایی دارند، یک نوع ژنتیکی در ژن متابولیزه‌کننده اتانول به استالدئید، ADH1B، با آبریزش‌بینی ناشی از الکل همراه است. پیشنهاد می‌شود که این نوع اتانول را برای پردازش بیشتر توسط ALDH2 خیلی سریع به استالدئید متابولیزه می‌کند و در نتیجه منجر به تجمع علائم استالدهید و آبریزش‌بینی می‌شود. در این موارد، آبریزش‌بینی ناشی از الکل ممکن است از نوع آبریزش‌بینی مختلط باشد و به نظر می‌رسد که بیشتر موارد آبریزش‌بینی ناشی از الکل در جمعیت‌های غیرآسیایی منعکس کننده واکنش آلرژیک واقعی به غیر اتانول و/یا آلاینده‌های موجود در نوشیدنی‌های الکلی است. به خصوص زمانی که این نوشیدنی‌ها شراب یا آبجو هستند. آبریزش‌بینی تشدید شده با الکل در افرادی که سابقه آبریزش‌بینی تشدید شده توسط آسپرین دارند، بیشتر است.
آسپرین و سایر داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAIDs)، به ویژه آنهایی که سیکلواکسیژناز 1 (COX1) را مهار می‌کنند، می‌توانند علائم آبریزش‌بینی و آسم را در افراد با سابقه یکی از این بیماری‌ها بدتر کنند. این تشدیدها اغلب به دلیل واکنش‌های حساسیت مفرط NSAID به جای واکنش‌های آلرژیک ناشی از NSAID ظاهر می‌شوند.
آنتی هیستامین آزلاستین که به عنوان اسپری بینی استفاده می‌شود، ممکن است برای آبریزش‌بینی وازوموتور مؤثر باشد. فلوتیکازون پروپیونات یا بودزونید (هر دو استروئیدی هستند) به شکل اسپری سوراخ بینی نیز ممکن است برای درمان علامتی استفاده شوند. آنتی هیستامین سیپروهپتادین نیز احتمالاً به دلیل اثرات ضد سروتونرژیک آن مؤثر است.
یک مرور سیستماتیک در مورد آبریزش‌بینی غیر آلرژیک، بهبود عملکرد کلی را پس از درمان با کپسایسین (جزء فعال فلفل قرمز) گزارش می‌کند. با این حال، کیفیت شواهد پایین است.