stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کلک‌امجدی

| کلگ امجدی کلگ امجدی | کلگ امجدی کلگ امجدی |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۵°۰′۴۲″ شمالی ۴۷°۳۳′۴۷″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۰۱۱۶۷°شمالی ۴۷٫۵۶۳۰۶°شرقی﻿ / 35.01167; 47.56306: مختصات: ۳۵°۰′۴۲″ شمالی ۴۷°۳۳′۴۷″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۰۱۱۶۷°شمالی ۴۷٫۵۶۳۰۶°شرقی﻿ / 35.01167; 47.56306
کشور: ایران
استان: کرمانشاه
شهرستان: سنقر و کلیایی
بخش: بخش باوله
دهستان: گاورود
جمعیت: ۴۳۶ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: 0835
کلگ امجدی، کل در زبان کوردی به معنی کوچه و پسوند گاف برای کوچک بودن یک جیز به کار برده میشو معنی کلگ یعنی کوچه کوچک روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سنقر در استان کرمانشاه ایران است.
گلگ امجدی از آب و هوای خوبی برخوردار است مزارع و مراتع این روستا به دو بخش اصلی و چند بخش کوچک تقسیم میشوند
مزارع بزرگ روستا = شاه جوب (شا جو ) یکی از قسمت های بزگ مزارع روستا را در بر میگیر
علت نام گذاری به شاه جوب به خاطر وجود جوی ابی است که مزارع این قسمت از روستا را سیر آب میکند که سر چشمه این جوی در زمین های روستای گردکانه علیا قرار دارد
بی آخ (بیاخ) قسمت عمده دیگر زمین های کشاورزی روستا در این مرتع قرار دارد که زمین های آن بسیار غنی بوده و بدونه هیچ دردسری بهترین محصول از آن برداشت می شود .
مراتع کوچک = ثم دل دل + بر آوای + بان پایزاوا + کُنا چالکه + بان آسیاو جو
روستا های هم جوار= کلگ امجدی از غرب به روستای پاییز آباد و مرزبان و از شرق به گردکانه سفلی و از شمال به گردکانه علیا و از جنوب به آسیاب جوب فرمان فرما و اسلامیه متصل میشود .
متاسفانه در این روستا هیچ گونه احساس مسئولیت و از خود گذشتگی وجود ندارد به خلاف روستاهای هم جوار همانند پاییز آباد و گردکانه علیا
طرح هادی روستا با چندین سال تأخیر هم اکنو به کندی در حال اجرا می باشد
الگو:امید است این نوشته ها تلنگری باشد برای مسئولین عزیز و بزرگان و بزرگ نمایان روستا
جمعیت

این روستا در دهستان گاورود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۱۸ نفر (۱۴۳خانوار) بوده‌است.
همسرکشی

سوزاندن آنه ویلیامز به دلیل همسرکشی در گلاستر در سال ۱۷۵۳ میلادی
همسرکشی به کشتن همسر چه مرد و چه زن گفته می‌شود. اما به‌طور خاص از عبارتهای شوهرکشی یا زن‌کشی (به انگلیسی: Uxoricide) استفاده می‌شود.
تا سال ۱۷۹۰ میلادی جزای این کار در انگلستان خفه کردن و سوزاندن در آتش بود.
در ایران

در ۸۵ درصد از زن‌کشی‌ها، شوهر به دلایلی مانند بدگمانی یا تحت تأثیر مواد مخدر و روان‌گردان دست به زن‌کشی می‌زند.
تهران رتبه نخست کشور در قتل‌های خانوادگی را دارد. یک گزارش بی‌بی‌سی فارسی در  آبان ۱۴۰۳/ نوامبر ۲۰۲۴ می‌گوید که عاملان همسرکشی ممکن است عموماً در ایران در سایۀ نبود حمایت‌های قانونی و به دلایل اجتماعی عادلانه محاکمه نشوند.
خسرو تسلیمی

| خسرو تسلیمی | خسرو تسلیمی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ فروردین ۱۳۰۴ رشت، ایران
درگذشت: یکشنبه ۱۹ آبان ۱۳۸۷ کرج، ایران
علت مرگ: سکته قلبی
ملیت:  ایران
پیشه: تهیه‌کننده
سال‌های فعالیت: ۱۳۳۲–۱۳۸۷
همسر: منیره تسلیمی
فرزندان: سیروس تسلیمی (تهیه‌کننده و نویسنده) سوسن تسلیمی (بازیگر و کارگردان تئاتر و سینما)
خسرو تسلیمی (زاده ۱ فروردین ۱۳۰۴ رشت – درگذشته ۱۹ آبان ۱۳۸۷ کرج) تهیه‌کننده سینما اهل ایران بود.
وی در سال ۱۳۳۲ در استودیو کاروان فیلم به عنوان مدیر تولید استخدام شد و پس از آن شرکتی را با عنوان اسکار فیلم تأسیس نمود. او در سال ۱۳۵۶ سازمان سینمایی «تسلیمی» را تأسیس کرد اما در سال ۱۳۵۷ این سازمان منحل شد. تسلیمی همسر منیره تسلیمی (منیره آخوندنیا) بازیگر تئاتر، پدر سیروس تسلیمی (تهیه‌کننده و نویسنده) و سوسن تسلیمی (بازیگر و کارگردان تئاتر و سینما) است.
تهیه‌کننده

منافق (۱۳۵۹)
خیابانی‌ها (۱۳۵۷)
اشک رقاصه (۱۳۵۶)
تازه عروس (۱۳۵۶)
آلوده (۱۳۵۴)
انگشت‌نما (۱۳۵۴)
حسرت (۱۳۵۴)
کمین (۱۳۵۴)
الکی خوش (۱۳۵۳)
تهمت (۱۳۵۳)
ترانه‌های روستائی (۱۳۴۳)
مسیر رودخانه (۱۳۴۳)
عروس دهکده (۱۳۴۱)
خاویر آگیره

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Javier Aguirre Onaindía
زادروز:  ۱ دسامبر ۱۹۵۸ ‏(۶۵ سال)
زادگاه:  مکزیکو سیتی، مکزیک
قد:  ۱٫۷۳ متر (۵ فوت ۸ اینچ)
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  تیم ملی فوتبال مصر
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۷۹–۱۹۸۰ |  باشگاه فوتبال آمریکا |  ۹ |  (۱) |
| ۱۹۸۰–۱۹۸۱ |  Los Angeles Aztecs |  ۳۰ |  (۴) |
| ۱۹۸۱–۱۹۸۴ |  باشگاه فوتبال آمریکا |  ۱۲۸ |  (۳۱) |
| ۱۹۸۴–۱۹۸۶ |  Atlante |  ۳۱ |  (۳) |
| ۱۹۸۶–۱۹۸۷ |  باشگاه فوتبال اوساسونا |  ۱۳ |  (۰) |
| ۱۹۸۷–۱۹۹۳ |  باشگاه فوتبال گوادالاخارا |  ۱۸۱ |  (۱۷) |
| مجموع |   |  ۳۹۲ |  (۵۶) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۸۳–۱۹۹۲ |  تیم ملی فوتبال مکزیک |  ۵۹ |  (۱۴) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۱۹۹۵–۱۹۹۶:  Atlante
۱۹۹۸–۲۰۰۱:  باشگاه فوتبال پاچوکا
۲۰۰۱–۲۰۰۲:  تیم ملی فوتبال مکزیک
۲۰۰۲–۲۰۰۶:  باشگاه فوتبال اوساسونا
۲۰۰۶–۲۰۰۹:  اتلتیکو مادرید
۲۰۰۹–۲۰۱۰:  تیم ملی فوتبال مکزیک
۲۰۱۰–۲۰۱۱:  باشگاه فوتبال رئال ساراگوسا
۲۰۱۲–۲۰۱۴:  اسپانیول
۲۰۱۵–۲۰۱۴:  تیم ملی فوتبال ژاپن
۲۰۱۵–۲۰۱۷:  باشگاه الوحده امارات
۲۰۱۹–۲۰۱۸:  تیم ملی فوتبال مصر
۲۰۲۰–۲۰۱۹:  باشگاه فوتبال لگانس
۲۰۲۲–۲۰۲۱:  باشگاه فوتبال مونتری
۲۰۲۲–:  باشگاه فوتبال مایورکا
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
خاویر آگیره (انگلیسی: Javier Aguirre؛ زادهٔ ۱ دسامبر ۱۹۵۸) ملقب به ال واسکو بازیکن فوتبال بازنشسته و سرمربی کنونی باشگاه فوتبال مایورکا است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مکزیک بازی کرده‌است؛ و بعدها در دو بازه‌زمانی جداگانه عهده‌دار سمت سرمربی‌گری این تیم شد. نهایتاً آگیره بعد از جام جهانی فوتبال ۲۰۱۰ از سمت خود استعفا داد.
آگیره برای تیم ملی فوتبال مکزیک در جام جهانی ۱۹۸۶ به عنوان هافبک بازی کرد و به عنوان سرمربی دو بار در سال های ۲۰۰۲ و ۲۰۱۰ با تیم ملی فوتبال مکزیک راهی جام جهانی شد. او همچنین توانست جام طلایی کونکاکاف ۲۰۰۹ را کسب کند و به فینال کوپا آمریکا ۲۰۰۱ صعود نماید. سپس او سرمربیگری در تیم ملی فوتبال ژاپن و تیم ملی فوتبال مصر را نیز تجربه کرد. 
در رده باشگاهی، او رهبری شش تیم در لالیگا اسپانیا را برعهده داشته است. در سال ۲۰۰۶ با باشگاه فوتبال اوساسونا و در سال ۲۰۰۸ با باشگاه فوتبال اتلتیکومادردید در رده چهارم جای گرفت و با باشگاه اوساسونا به فینال کوپا دل ری سال ۲۰۰۵ رسید.همچنین با باشگاه فوتبال مونتری مکزیک قهرمان لیگ قهرمانان کونکاکاف سال ۲۰۲۱ شد.
آن جی هو

| آن جی هو | آن جی هو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۵ ژانویهٔ ۲۰۰۴ ‏(۲۰ سال) کره جنوبی
پیشه: بازیگر
نماینده: CL&Company
نام کره‌ای: نام کره‌ای
هانگول: 안지호
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: An Ji-ho
مک‌کیون–ریشاور: An Chi-ho
آن جی هو (کره‌ای: 안지호؛ زادهٔ ۵ ژانویه ۲۰۰۴) بازیگر اهل کره جنوبی است.
فیلم‌شناسی > مجموعه تلویزیونی

| سال | عنوان | نقش | منابع |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۲۰ | هیچ‌کس نمی‌داند | گو اون-هو |  |
| ۲۰۲۱ | نقاب | چوی سانگ-کیون |  |
| TBA | جوانی | TBA |  |
فیلم‌شناسی > مجموعه اینترنتی

| سال | عنوان | نقش |
| --- | --- | --- |
| ۲۰۱۴ | نقاشی، بهار | سو گون-ته (جوانی) |
| ۲۰۲۱ | نقل مکان به بهشت | هان جونگ-وو (جوانی) |
| ۲۰۲۲ | ما همه مرده‌ایم | کیم چول-سو |
جشنواره فیلم شب‌های سیاه تالین

| 0 | 1 |
| --- | --- |
مکان: تالین، استونی
بنیان‌گذاری: ۱۹۹۷
جوایز: گرگ طلایی
شمار فیلم‌ها: ۲۵۰ فیلم (۲۰۱۶)
وبگاه: www.blacknightsfilmfestival.com
جشنواره فیلم شب‌های سیاه تالین(به انگلیسی: Tallinn Black Nights Film Festival) یا (استونیایی: Pimedate Ööde Filmifestival)(به اختصار PÖFF)، جشنواره فیلمی است که سالانه از سال ۱۹۹۷ تاکنون در تالین، پایتخت استونی برگزار می‌شود. پوف تنها جشنواره در شمال اروپا (منطقه بالتیک) است که از سوی FIAPF (فدراسیون بین‌المللی انجمن تهیه‌کنندگان فیلم)، جز ۱۴ فستیوال برتر دنیا در کنار جمله برلین، کن، ونیز، کارلووی واری، ورشو و سن سباستین قرار گرفته‌است. پوف حضور بیش از ۲۵۰ فیلم بلند، کوتاه و انیمیشن از ۸۰ کشور جهان (۲۰۱۸) و جذب بیش از ۸۰۰۰۰ نفر (۲۰۱۸) مخاطب، این فستیوال را به یکی از بزرگ‌ترین جشنواره‌های فیلم در شمال اروپا تبدیل کرده‌است. این جشنواره سالانه میزبان حدود ۱۲۰۰ متخصص سینما و روزنامه‌نگاراست.
هم‌زمان با این رویداد، جشنواره فیلم‌های کوتاه شب‌های سیاه تالین در این شهر برگزار می‌شود که جزئی از این رویداد بزرگ در شمال اروپاست.
جوایز > بخش اصلی

جایزه بزرگ بهترین فیلم
جایزه هیئت داوران به بهترین فیلم
جایزه هیئت داوران به بهترین فیلمنامه
جایزه هیئت داوران به بهترین بهترین بازیگر زن
جایزه هیئت داوران به بهترین بازیگر مرد
جایزه هیئت داوران به بهترین فیلمبرداری
جایزه هیئت داوران به بهترین موسیقی فیلم
جایزه هیئت داوران فدراسیون بین‌المللی منتقدان فیلم
جایزه صلیب که توسط رهبران مذهبی استونی اهدا می‌شود
جوایز > اولین فیلم بلند

بهترین فیلم
جایزه ویژه هیئت داوران
جوایز > رقابت‌های بالتیک

بهترین فیلم بالتیک
جوایز > دیگر جوایز

جایزه تماشاگران
جایزه ربل
جایزه بهترین فیلم آسیایی و کمک به معرفی آن
جایزه سینمای آسیا (شبکه ارتقای سینمای آسیا)
جایزه برونو اویا
جایزه یک عمر دستاورد هنری
جوایز > برندگان جایزه بزرگ

| سال | نام فیلم | عنوان انگلیسی | عنوان اصلی فیلم | کارگردان(ها) | ملیت کارگردان |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۰۴ | شیزا | Shiza | Шиза | گولشاد اومرووا |  قزاقستان |
| ۲۰۰۵ | رویاهای شانگهای | Shanghai Dreams | Qīng hóng / 青紅 | وانگ زیائوشوای |  چین |
| ۲۰۰۶ | آبی تیره تقریباً سیاه | Dark Blue Almost Black | Azuloscurocasinegro | دانیل سانچس آره‌والو |  اسپانیا |
| ۲۰۰۷ | تقوی: ترس یک مرد از خدا | Takva: A Man's Fear of God | Takva | اوزر قیزیلتان |  ترکیه |
| ۲۰۰۸ | گرسنگی | Hunger | Hunger | استیو مک‌کوئین |  بریتانیا |
| ۲۰۰۹ | عجمی | Ajami | עג'מי | اسکندر کوپتی، یارون شانی |  اسرائیل |
| ۲۰۱۰ | شادی من | شادی من | Schastye moyo / Счастье моё | سرگئی لوزنیتسا |  اوکراین |
| ۲۰۱۱ | یک زندگی ساده | A Simple Life | Táo Jiě / 桃姐 | ان هوی |  هنگ کنگ |
| ۲۰۱۲ | خانه‌ای با برج کوچک | House with a Turret | Dom s bashenkoy / Дом с башенкой | اوا نیمان |  اوکراین |
| ۲۰۱۳ | زیبایی بزرگ | زیبایی بزرگ | La grande bellezza | پائولو سورنتینو |  ایتالیا |
| ۲۰۱۴ | لوسیفر | Lucifer | Lucifer | گوس ون در برگ |  بلژیک |
| ۲۰۱۵ | تخت پادشاهی | تخت پادشاهی (فیلم) | Sado / 사도 | لی جون ایک |  کره جنوبی |
| ۲۰۱۶ | یک قلب آرام | A Quiet Heart | לב שקט מאוד | ایتن آنر |  اسرائیل |
| ۲۰۱۷ | حادثه شبانه | حادثه شبانه (فیلم) | Tunku Kyrsyk | تمیربک بیرنظرف |  قرقیزستان |
| ۲۰۱۸ | دختر سرگردان | Wandering Girl | Niña Errante | روبن مندوزا |  کلمبیا |
| ۲۰۱۹ | کونتورا | Kontora | Kontora | آنشول شوهان |  ژاپن |
| ۲۰۲۰ | ترس | Fear | Страх | ایوایلو هیستوری |  بلغارستان |
| ۲۰۲۱ | توماس عزیز | Dear Thomas | Lieber Thomas | آندریاس کلایرنت |  آلمان |
| ۲۰۲۲ |  | Driving Mum | Á Ferð með Mömmu' | Hilmar Oddsson |  ایسلند |
| ۲۰۲۳ |  | Misericordia | Misericordia | اما دانته |  ایتالیا |
کلیفورد رز

| کلیفورد رُز | کلیفورد رُز |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۴ اکتبر ۱۹۲۹ همنیش کلیفورد، هرفوردشر، بریتانیا
درگذشت: ۶ نوامبر ۲۰۲۱ (۹۲ سال)
ملیت:  بریتانیایی
پیشه: هنرپیشه
همسر: سیلیا راید (۲۰۱۲–۱۹۵۷)
فرزندان: جاناتان و رزالیند
کلیفورد رز (انگلیسی: Clifford Rose؛ زادهٔ ۲۴ اکتبر ۱۹۲۹ – درگذشتهٔ ۶ نوامبر ۲۰۲۱) هنرپیشه بریتانیایی بود.
او دانش آموختهٔ «مدرسه کینگز ووستر» و «دانشگاه کینگز لندن» بود و بیشتر شهرتش به خاطر بازی در نقش «اشرومبارفورر لودویگ کِسلِر» («فرمانده کسلر») در مجموعهٔ تلویزیونی ارتش سری بود. کلیفورد رز در سن ۹۲ سالگی و براثر کهولت سن درگذشت.
گزیدهٔ نقش‌آفرینی‌ها > سینما

پدر خوب (۱۹۸۵)
بانوی آهنی (۲۰۱۱)
دزدان دریایی کارائیب: سوار بر امواج ناشناخته (۲۰۱۱)
گزیدهٔ نقش‌آفرینی‌ها > تلویزیون

دکتر هو (۱۹۸۱)
ارتش سری (۱۹۷۹–۱۹۷۷)
گزیدهٔ نقش‌آفرینی‌ها > تئاتر

آخرین اعتراف (۲۰۰۷)
کیم هی جونگ (بازیگر، زاده ۱۹۷۰)

برای بازیگر دیگری با همین نام، کیم هی جونگ (بازیگر، زاده ۱۹۹۲) را ببینید.
| کیم هی جونگ | کیم هی جونگ |
| --- | --- |
زادهٔ: ۴ دسامبر ۱۹۷۰ ‏(۵۳ سال) کره جنوبی
تحصیلات: دانشگاه چونگ آنگ - تئاتر و فیلم
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۱–اکنون
نماینده: One & One Star
نام کره‌ای: نام کره‌ای
هانگول: 김희정
هانجا: 金姬貞
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Gim Hui-jeong
مک‌کیون–ریشاور: Kim Hŭijŏng
 :  
کیم هی جونگ (کره‌ای: 김희정؛ زادهٔ ۴ دسامبر ۱۹۷۰) بازیگر اهل کره جنوبی است. او حرفهٔ بازیگری خود را پس از شرکت در ادیشن اپن کال اس‌بی‌اس برای بازیگران، آغاز کرد. کیم هی جونگ بیشتر به خاطر ایفای نقش در درام‌های کره‌ای باشگاه همسران اول (۲۰۰۷–۲۰۰۸)، ته هی، هه کیو، جی هیون (۲۰۰۹)، سه برادر (۲۰۰۹–۲۰۱۰)، و زندگی با سلیقه (۲۰۱۱–۲۰۱۲) شناخته می‌شود.
فیلم‌شناسی > مجموعه تلویزیونی

| سال | عنوان | نقش | شبکه |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۱ | بک دونگ سو دلاور | بانو پارک | اس‌بی‌اس |
| ۲۰۱۳ | خورشید ارباب | کانگ گیل-جا (بازیگر مهمان) - قسمت ۸ | اس‌بی‌اس |
| ۲۰۱۴ | همگی محاصره شده‌اید | کیم هوا-یونگ (بازیگر مهمان) - قسمت ۱، ۴ | اس‌بی‌اس |
| ۲۰۱۵ | شش اژدهای پرنده | بانو کانگ | اس‌بی‌اس |
| ۲۰۱۷ | مدرسه ۲۰۱۷ | کیم سا-بون | کی‌بی‌اس۲ |
| ۲۰۱۸ | زمان | یانگ هی-سوک | ام‌بی‌سی |
| ۲۰۲۰ | افسانه نه دم | مادر نام جی-آه (حضور افتخاری) | تی‌وی‌ان |
| ۲۰۲۲ | زندگی دوباره من | لی می-اوک | اس‌بی‌اس |
:
فیلم‌شناسی > مجموعه اینترنتی

| سال | عنوان | نقش | پلتفرم |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۲۲ | بوسه حس ششم | کیم سا-را | دیزنی پلاس |
آنتون آقایانتس

| آنتون آقایانتسآنتون آقایانتس | آنتون آقایانتسآنتون آقایانتس |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳ اکتبر ۱۹۴۰ لنینگراد (سن پترزبورگ کنونی)، جمهوری فدراتیو سوسیالیستی روسیه شوروی
درگذشت: ۲۶ اوت ۲۰۱۷ (۷۶ سال) ایروان، ارمنستان
ملیت: ارمنستان
محل تحصیل: hy:Երևանի պետական գեղարվեստաթատերական ինստիտուտ
پیشه: کارگردان فیلم
سال‌های فعالیت: –
همسر: hy:Նոննա Զոտովա
جوایز: 
آنتون رافائلی آقایانتس (ارمنی: Անտոն Ռաֆայելի Աղայանց؛ زاده ۳ اکتبر ۱۹۴۰ - درگذشته ۲۶ اوت ۲۰۱۷) کارگردان فیلم اهل ارمنستان بود.
زندگی‌نامه

وی در ۳ اکتبر ۱۹۴۰ در لنینگراد در به دنیا آمد و از hy:Երևանի պետական գեղարվեստաթատերական ինստիտուտ (۱۹۶۳) فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره هنری شایسته ارمنستان شوروی شد. وی در ۲۶ اوت ۲۰۱۷ در سن ۷۶ سالگی در ایروان درگذشت.
خانه‌ای در خیابان چهل و یکم

| خانه‌ای در خیابان چهل و یکم | خانه‌ای در خیابان چهل و یکم |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: حمیدرضا قربانی
تهیه‌کننده: سید محمود رضوی
نویسنده: آزیتا ایرایی
بازیگران: مهناز افشار علی مصفا سهیلا رضوی سارا بهرامی آرش مجیدی علیرضا کمالی مانی رحمانی مانیا علیجانی
موسیقی: ستار اورکی
فیلم‌بردار: هومن بهمنش
تدوین‌گر: مریم نراقی
شرکت تولید: مؤسسه سیمای مهر
توزیع‌کننده: مؤسسه سیمای مهر
تاریخ‌های انتشار: ۲۲ دی ۱۳۹۵
مدت زمان: ۱۰۰ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
فروش گیشه: ۹۴۰٬۷۷۳٬۰۰۰ تومان
خانه‌ای در خیابان چهل و یکم فیلمی به کارگردانی حمیدرضا قربانی، نویسندگی آزیتا ایرایی و تهیه‌کننده سید محمود رضوی محصول سال ۱۳۹۴ است.
این فیلم برای حضور در بخش نگاه نو سی و چهارمین دوره جشنواره فیلم فجر انتخاب شده است. همچنین این فیلم در تاریخ ۲۲ دی ۱۳۹۵ در سینماهای ایران اکران شده است.
خلاصه داستان

خانه‌ای در خیابان چهل و یکم، داستان دعوای دو برادر است که باعث قتل یکی از آنها می‌شود. این آغاز بحران است چون برادر قاتل می‌گریزد اما مادر، راضی‌اش می‌کند که خود را به دست قانون بسپارد. مادر این خانواده و دو عروسش که در سه طبقه یک خانه زندگی می‌کنند، سعی دارند هر کدام به تنهایی بار مشکلات پیش آمده در زندگی را به دوش بکشند و در این مسیر، ماجراهایی رخ می‌دهد که طی فیلم روایت می‌شود.
بازیگران

| بازیگر | نقش |
| --- | --- |
مهناز افشار: فروغ
سارا بهرامی: حمیده
سهیلا رضوی: شکوه
علی مصفا: محسن
آرش مجیدی: فرهاد
علیرضا کمالی: مرتضی
مانی رحمانی: سعید
مانیا علیجانی: صنم
:
ستراک راشماجیان

| ستراک راشماجیان | ستراک راشماجیان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۳ مهٔ ۱۹۰۷ آلکساندراپول گیومری، فرمانداری ایروان، تحت‌الحمایگی قفقاز، امپراتوری روسیه
درگذشت: ۱ دسامبر ۱۹۷۸ (۷۱ سال) ایروان، جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان
ملیت: ارمنستان
محل تحصیل: کالج دولتی هنرهای زیبای پانوس ترلمزیان
شناخته‌شده برای: نقاشی
جوایز: 
ستراک تیگرانی راشماجیان (ارمنی: Սեդրակ Տիգրանի Ռաշմաճյան؛ زاده ۲۳ مهٔ ۱۹۰۷ - درگذشته ۱ دسامبر ۱۹۷۸) نقاش اهل ارمنستان بود.
زندگی‌نامه

وی در در آلکساندراپول در به دنیا آمد و از کالج دولتی هنرهای زیبای پانوس ترلمزیان فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون نقاش شایسته ارمنستان شوروی شد. وی در ۱ دسامبر ۱۹۷۸ در سن ۷۱ سالگی در ایروان درگذشت.
فوجیوارا نو کوسوکو

فوجیوارا نو کوسوکو (به ژاپنی: 藤原 薬子 Fujiwara no Kusuko)، مرگ ۱۳ اکتبر، ۸۱۰، یک زن دربار ژاپنی بود. او بیشتر برای نقشش در حادثه کوسوکو شناخته شده است.
اوایل زندگی

فوجیوارا نو کوسوکو در خاندان فوجیوارا شیکی به عنوان دختر فوجیوارا نو تانتسوگو به دنیا آمد.
خاندان فوجیوارا شیکی توسط فوجیوارا نو اوماکای، سومین پسر فوجیوارا نو فوهیتو، که در تعیین پایتخت به هی‌زی-کیو، نقش اساسی داشت، همچنین قانون تایهو ریتسوریو اولین سیستم حقوقی کامل ژاپن توسط او تدوین شد، خانواده ای که توسط چهار فرزند فوجیوارا فوهیتو ایجاد شد به چهار خاندان تقسیم شد:
خاندان فوجیوارای جنوبی
خاندان فوجیوارای شمالی
خاندان فوجیوارا شیکی
خاندان فوجیوارا کیو
پدر فوجیوارا نو کوسوکو، تانتسوگو فوجیوارا، مردی بود که وقتی پنجاهمین امپراتور، امپراتور کانمو، پایتخت را از هی‌زی-کیو به ناگائوکا-کیو منتقل کرد، برای ساختن پایتخت سخت تلاش کرد، اما توسط مخالفان این حرکت ترور شد. پس از مرگ فوجیوارا تانتسوگو، فوجیوارا نو کوسوکو با فوجیوارا نو تانوشی، یکی از اعضای همان خاندان فوجیوارا شیکی ازدواج کرد و صاحب سه پسر و دو دختر شد.
سپس، دختر بزرگش نزد ولیعهد امپراتور کانمو، شاهزاده امپراتوری آتنو (که بعدها امپراتور بازنشسته هی‌زی شد) فرستاده شد و همراه با زایمان دخترش، او به عنوان ندیمه به کاخ خدمت کرد.
معشوقه امپراتور

زمانی که کوسوکو به دربار به سر می‌برد، لطف ولیعهد که بعداً امپراتور هی‌زی شد، را به دست آورد و معشوقه او شد. او نایشی-نو-کامی شد و وارد سیاست دربار شد. فوجیوارا نو کوسوکو به عنوان ندیمه دخترش وارد کاخ توگو (کاخی که ولیعهد در آن زندگی می‌کرد) شد، اما در نهایت با همسر دخترش، شاهزاده امپراتوری آندونو (هی‌زی)، رابطه نامشروع برقرار کرد. رابطه بین این دو خشم پدر شاهزاده امپراتوری آندونو، امپراتور کانمو را برانگیخت و فوجیوارا نو کوسوکو مجبور به ترک کاخ امپراتوری شد.
با این حال، هنگامی که شاهزاده امپراتوری آندونو به عنوان امپراتور هی‌زی در سال ۸۰۶ بر تخت نشست، کوسوکو به کاخ امپراتوری بازگشت. او یکی پس از دیگری مناصب بالایی را به دست آورد که از نایشینوسوکه (دومین رتبه برتر در بین خانم‌های دربار) شروع شد و به دنبال آن نایشی نو کامی (بالاترین رتبه در بین خانم‌های دربار) ختم ش و لطف امپراتور هی‌زی را در انحصار خود درآورد. او همراه با، برادر بزرگتر خود فوجیوارا نو ناکاناری در دربار قدرت و نفوذ بسیاری به دست آورد.
بیماری هی‌زی

امپراتور هی‌زی در سال ۸۰۶ (سال اول دایدو) بر تخت نشست، تنها پس از سه سال از سلطنت کنار رفت و در آوریل ۸۰۹ (سال چهارم دایدو) «امپراتور بازنشسته هی‌زی» شد. متعاقباً، برادر کوچکتر امپراتور هی‌زی، امپراتور ساگا، بر تخت نشست. از آنجایی که امپراتور ساگا به جای پسر خود، پسر امپراتور بازنشسته هی‌زی، شاهزاده امپراتوری تاکائوکا را به عنوان ولیعهد منصوب کرد، رابطه بین امپراتور بازنشسته هی زی و امپراتور ساگا تا زمانی که امپراتور ساگا بر تاج و تخت نشست، خوب بود.
امپراتور بازنشسته هی‌زی تنها پس از سه سال به دلیل سلامتی خود، تاج و تخت را به امپراتور ساگا واگذار کرد. با این حال، حدود نوامبر ۸۰۹، شش ماه پس از کناره‌گیری از سلطنت، وضعیت امپراتور بازنشسته هی‌زی بهبود یافت. برعکس، از حدود ژانویه سال بعد، ۸۱۰، امپراتور ساگا شروع به بیمار شدن کرد.
فوجی‌وارا نو کوسوکو و برادر بزرگ‌ترش فوجی‌وارا ناکاناری، که در ابتدا با کناره‌گیری مخالفت کرده بودند، نقشه‌ای را برای به تخت نشستن امپراتور بازنشسته هی‌زی طراحی کردند. با تقویت نفوذ امپراتور بازنشسته هی‌زی، طرف امپراتور ساگا محتاط شد. گفته می‌شود که رابطه بین این دو امپراتور در همین زمان شروع به بدتر شدن کرد.
تشدید درگیری

در دسامبر ۸۰۹ (دایدو ۴) امپراتور بازنشسته هی‌زی به هی‌زی-کیو، پایتخت قدیمی نقل مکان کرد و در ژوئن ۸۱۰ (دایدو ۵) به عنوان کانساتسوشی منصوب شد لغو شد و سانگی (یکی از مناصب رسمی دایجوکان، بالاترین ارگان دربار امپراتوری) احیا شد.
اعتقاد بر این است که این اقدامی بود برای تقویت بیشتر قدرت امپراتور بازنشسته هی‌زی برای نشان دادن به اطرافیانش که می‌تواند تغییرات مهمی ایجاد کند. در پاسخ به اقدامات امپراتور بازنشسته هی‌زی، امپراتور ساگا «کورودو دوکورو» (Kurododokoro) را تأسیس کرد و فوجیوارا نو فویوتسوگو از خاندان فوجیوارای شمالی به عنوان رئیس «کورودو دوکورو» منصوب شد و قدرت او را افزایش داد. «کورودو دوکورو» یک اداره دولتی بود که اسناد محرمانه را مدیریت می‌کرد و هدف آن جلوگیری از افشای اطلاعات به امپراتور بازنشسته هی‌زی بود. امپراتور بازنشسته هی‌زی، که در پایتخت سابق هی‌زی-کیو مستقر بود، و امپراتور ساگا، که در هی‌آن-کیو مستقر بود، عملاً در حالت درگیری بین دو امپراتور قرار گرفتند.
حادثه کوسوکو

حادثه کوسوکو «حادثه امپراتور بازنشسته هی‌زی» نیز نامیده می‌شود. هی‌زی از برخی تغییرات ساگا ناراضی بود و از موقعیت فوجیوارا به عنوان نایشی-نو-کامی (بالاترین مقام زنان درباری) برای صدور احکام امپراتوری استفاده کرد، زیرا او می‌خواست به سطح قدرت در زمانی که امپراتور بود برگردد.
در سپتامبر ۸۱۰، امپراتور بازنشسته هی‌زی، با تشویق فوجیوارا نو کوسوکو، سرانجام انتقال پایتخت به هی‌زی-کیو را اعلام کرد. امپراتور ساگا از انتقال پایتخت به امپراتور بازنشسته ههی‌زی امتناع ورزید و هی‌زی-کیو را محاصره کرد، بنابراین امپراتور بازنشسته هی‌زی ارتش تشکیل داد. امپراتور ساکانواوئه نو تامورامارو را فرستاد تا سعی کند اوضاع را آرام کند.
امپراتور بازنشسته هی‌زی با فوجیوارا نو کوسوکو لشکرکشی کردند، اما آنها برای دفاع از دربار امپراتوری در وضعیت مناسب نبودند، بنابراین تسلیم شد و به هی‌زی-کیو بازگشت. به لطف واکنش سریع امپراتور ساگا، حادثه کوسوکو، که در آن امپراتور بازنشسته هی‌زی ارتش تشکیل داد، به یک درگیری مسلحانه تبدیل نشد و به عنوان یک درگیری داخلی در دربار امپراتوری پایان یافت.
پس از آن، فوجیوارا نو کوسوکو و دستیاران نزدیکش به دلیل همدستی در حادثه کوسوکو مجازات شدند، از جمله خلع مناصب رسمی و تنزل رتبه انجام شد. در میان آنها، فوجیوارا نو ناکاناری به مجازات شدید اعدام محکوم شد و خواهرش فوجیوارا نو ساکوکو تبعید شد. امپراتور بازنشسته هی‌زی سر خود را تراشید و تا پایان عمر زندگی کرد، اما فوجیوارا نو ساکوکو با مصرف سم خودکشی کرد.
تأثیر حادثه کوسوکو بر تاریخ

موقعیت امپراتور بازنشسته کاهش یافت و سامورایی‌ها به قدرتی در سایه تبدیل شدند. امپراتور بازنشسته در ابتدا دارای رتبه بسیار بالایی بود و تقریباً هم مقام با امپراتور در نظر گرفته می‌شد. با این حال، امپراتور ساگا پس از آموختن درسی از حادثه کوسوکو، به وضوح بیان کرد که موقعیت امپراتور بازنشسته و امپرانور زمانی که او از تاج و تخت کناره‌گیری کرد، متفاوت بود، و گفته می‌شود که موقعیت و نفوذ امپراتور بازنشسته از آن زمان ضعیف تر شد.
به همین ترتیب، قدرت زنان درباری معروف به نایشی-نو-کامی که در اختیار فوجیوارا نو کوسوکو بود، تضعیف شد و کورودو (مقام منشی در دربار امپراتوری) به جای آنها نقش فعالی ایفا کرد.
پس از آن، امپراتور ساگا کبیشی را تأسیس کرد که مأموران امنیتی مسئول حفظ نظم عمومی در کیوتو بودند.
تأثیر حادثه کوسوکو بر تاریخ > افزایش قدرت خاندان فوجیوارای شمالی

دوران امپراتور کانمو، امپراتور هی‌زی و امپراتور ساگا نیز زمانی بود که دربار امپراتوری و خاندان امپراتوری در جنگ قدرت با خاندان فوجیوارا قرار داشتند.
خاندان فوجیوارا شیکی همراه با فوجی‌وارا نو کوسوکو و برادرش فوجی‌وارا نو ناکاناری قدرت را در دست داشت، اما به دلیل حادثه کوسوکو قدرت آنها سقوط کرد. خانواده فوجیوارا شمالی که توسط پسر دوم فوجیوارا نو فوساآکی تأسیس شد، بر حادثه کوسوکو غلبه کرد و با تبدیل شدن به فوجیوارا نو فویوتسوگو معتمد امپراتور ساگا شد.
پس از آن، خاندان فوجیوارای شمالی عمیقاً درگیر سیاست شدند و اولین گام‌ها را به سمت سیاست فوجیوارا سککان در دوره هی‌آن برداشتند.<ref name="x681">
تأثیر حادثه کوسوکو بر تاریخ > تصویرسازی از کوسوکو به عنوان «زن شرور»

برای مدت طولانی، اعتقاد بر این بود که دلیل درگیری امپراتور بازنشسته هی‌زی با امپراتور ساگا و در نهایت اعلام انتقال پایتخت، به دلیل تحریک فوجیوارا نو کوسوکو، که مورد علاقه او بود، و برادر بزرگترش، فوجیوارا ناکاناری بود. گفته می‌شود که به همین دلیل نام آن را «حادثه کوسوکو» گذاشته‌اند.
با این حال، با پیشرفت تحقیقات تاریخی، این نظریه که فوجیوارا کوسوکو آنقدر که تصور می‌شود بد نبوده، رایج شده است. علاوه بر این، اعتقاد بر این است که امپراتور بازنشسته هی‌زی کسی نبود که بتواند توسط دستیاران نزدیک خود تحت نفوذ واقع شود، بلکه خود او می‌خواست به قدرت بازگردد و به‌طور مستقل عمل می‌کرد.
به عبارت دیگر، این احتمال وجود دارد که فوجیواراکوسوکو به زنی بدتر از حد وابع تبدیل شده باشد تا از بد گفتن به امپراتور جلوگیری شود. بر اساس این نظریه، حادثه کوسوکو در حال حاضر «حادثه امپراتور بازنشسته هی‌زی» نیز نامیده می‌شود.
پارک ینهویی

| پارک ینهویی | پارک ینهویی |
| --- | --- |
زاده: ۲۶ فوریهٔ ۱۹۳۰ ‏(۹۴ سال)
نام(های) دیگر: Park Yeemun
زبان(ها): کره‌ای
ملیت: کره جنوبی
نام کره‌ای: نام کره‌ای
هانگول: 박인희
هانجا: 朴仁熙
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Bak Inhui
مک‌کیون–ریشاور: Pak Inhŭi
Pen name: Pen name
هانگول: 박이문
هانجا: 朴異汶
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Bak Imun
مک‌کیون–ریشاور: Pak Imun
 :  
پارک ینهویی (زاده ۲۶ فوریه ۱۹۳۰) شاعر و نویسنده کره جنوبی است که با نام Park Yeemun به زبان کره ای آثارش را منتشر می‌کند.
زندگی

پارک در سال ۱۹۳۰ متولد شد و از دانشگاه ملی سئول با مدرک کارشناسی در رشته ادبیات فرانسه فارغ‌التحصیل شد. سپس به دانشگاه سوربن پاریس رفت و از آنجا دکترای فلسفه گرفت. پارک ۳۰ سال به عنوان استاد در ژاپن، آلمان، فرانسه و ایالات متحده گذراند. او در بوستون [در کالج سیمونز] تا زمان بازنشستگی خود در سال ۱۹۹۳ تدریس کرد و در آن زمان به کره جنوبی بازگشت و در دانشگاه پوهانگ و دانشگاه یونسی تدریس کرد.