stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
لیمبورخ (هلند)

| استان لیمبورخ Provincie Limburg | استان لیمبورخ Provincie Limburg |
| --- | --- |
استان: استان
  پرچممهر:   پرچممهر
سرود: In 't Bronsgroen Eikenhout: سرود: In 't Bronsgroen Eikenhout
استان لیمبورخ هلند: استان لیمبورخ هلند
کشور:  هلند
مرکز: ماستریخت
بزرگترین شهر: -
تاسیس: ۱۸۳۹
حکومت: حکومت
 • نماینده ملکه: لیان فریسن
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٬۱۵۳ کیلومتر مربع (۸۳۱ مایل مربع)
 • آب: ۵۶ کیلومتر مربع (۲۲ مایل مربع)
 • رتبه: نهم
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۱٬۱۳۱٬۹۳۸
 • رتبه: ششم
 • تراکم: ۵۳۰/کیلومتر مربع (۱۴۰۰/مایل مربع)
  • رتبه: چهارم
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۱+ (CET)
کد ایزو ۳۱۶۶: NL-LI
مذاهب: ۷۸ درصد کاتولیک ۲ درصد پروتستان ۵ درصد دیگر ۱۵ درصد بی‌دین
وبگاه: www.limburg.nl
لیمبورخ (به هلندی: Provincie Limburg)  تلفظ  جنوبی‌ترین استان از استان‌های دوازده‌گانه هلند است.
این استان در جنوب‌شرقی‌ترین بخش هلند قرار دارد و با استان‌های خلدرلاند و برابانت شمالی از شمال، آلمان از شرق، بلژیک از جنوب و جنوب غرب هم مرز است.
مرکز این استان، شهر ماستریخت است.
جمعیت آن ۱٬۱۳۱٬۹۶۸ و مساحت آن ۲٬۱۶۷ کیلومتر مربع است.
پیش از سقوط (فیلم)

| پیش از سقوط | پیش از سقوط |
| --- | --- |
کارگردان: دنیس گانسل
تهیه‌کننده: ویولا ژگر هارالد کوگلر مولی فون فورشتنبرگ
نویسنده: دنیس گانسل مگی پرن
بازیگران: ماکس ریملت تام شیلین کارل دوبری
موسیقی: آنجلو بادالامنتی نورمان کوربیل
شرکت تولید: سون پیکچرز
توزیع‌کننده: کونستانتین فیلم
تاریخ‌های انتشار:  ۱۳ ژانویه ۲۰۰۵ (۲۰۰۵-۰۱-۱۳) (آلمان)  
مدت زمان: ۱۱۴ دقیقه
کشور: آلمان
زبان: آلمانی 
فروش گیشه: ۳٫۷۶۴٫۲۱۹ دلار
پیش از سقوط (به آلمانی: Elite für den Führer - برگردان: نیروهای ویژه پیشوا) فیلمی درام، محصول سال ۲۰۰۴ آلمان است. کارگردان فیلم دنیس گانسل بوده و فیلم دربارهٔ آموزشگاه‌های پرورش نیروهای ویژه ارتش آلمان نازی می‌باشد.
داستان

فیلم روایت‌گر داستان فردریش وایمر، یک بوکسور نوجوان که به رغم مخالفت‌های پدرش، با فرار از خانه به یکی از آموزشگاه‌های نیروهای آلمان نازی می‌پیوندد و …
بازیگران

مکس ریملت
تام شیلینگ
جوناس جگرمیر
لئون الکساندر
توماس درشسل
مارتین جورس
فلوریان اشتتار
دیوید اشتریسو
جواشیم بیسمایر
میشاییل شنک
یوستوس فون دونانی
کلودیا میشلسن
جولی انگربرخت
جوانس زیرنر
دنیس گانسل
پیوند

پیش از سقوط در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها
| ن ب وفیلم‌های کارگردانی‌شده توسط دنیس گانزل | ن ب وفیلم‌های کارگردانی‌شده توسط دنیس گانزل |
| --- | --- |
 Das Phantom (2000)  Mädchen, Mädchen (2001)  قبل از سقوط (فیلم) (2004)  موج (فیلم ۲۰۰۸) (2008)  We Are the Night (2010)  The Fourth State (2012)  مکانیک: رستاخیز (2016) :  Das Phantom (2000)  Mädchen, Mädchen (2001)  قبل از سقوط (فیلم) (2004)  موج (فیلم ۲۰۰۸) (2008)  We Are the Night (2010)  The Fourth State (2012)  مکانیک: رستاخیز (2016)
مرد من (ترانه سیمین غانم)

| «مرد من»> ترانه سیمین غانم | «مرد من»> ترانه سیمین غانم |
| --- | --- |
آهنگساز(ها): بابک بیات
ترانه‌سرا(ها): ایرج جنتی عطایی
«مرد من» از معروف‌ترین ترانه‌های سیمین غانم با شعری از ایرج جنتی عطایی و آهنگسازی بابک بیات است.
ساخت

سیمین غانم دربارهٔ آهنگسازی این ترانه توسط بابک بیات می‌گوید:
حدودا سال ۱۳۵۱ بود که آهنگی از او [بابک بیات] اجرا کردم به نام «مرد من» که شعر آن از آقای جنتی عطایی بود. اولین بار او را در خانه‌اش ملاقات کردم. بسیار جوان، پرشور و پرکار بودند. او آرام، حساس و درون گرا به نظرم آمد. گویی شور آهنگسازی در دلش غوغا 
می‌کرد. وقتی پشت پیانو نشست و شروع کرد به نواختن ملودی «مرد من» انگار از دنیا و متعلقاتش رها شده و در عالم زیبایی‌ها سیر می‌کرد [...] بیات در این ترانه از زیروبم و وسعت صدای من به خوبی استفاده کرد، به خصوص در این ترانه مدلاسیون (پرش از نتی به نتهای بالاتر) به گوش می‌رسد که به زیبایی ترانه بسیار افزوده.
سایر اجراها

این ترانه در مرحلهٔ دوم از فصل دوم آکادمی موسیقی گوگش و نیز برنامهٔ صدای برتر توسط شرکت‌کنندگان اجرا شد.
کارل دیترس فن دیترسدرف

| کارل دیترس فن دیترسدرف | کارل دیترس فن دیترسدرف |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲ نوامبر ۱۷۳۹
درگذشت: ۲۴ اکتبر ۱۷۹۹
ملیت:  اتریشی
کارل دیتِرس فُن دیتِرسدُرف (به آلمانی: Carl Ditters von Dittersdorf) (زادهٔ ۲ نوامبر ۱۷۳۹ – درگذشتهٔ ۲۴ اکتبر ۱۷۹۹) آهنگساز و نوازندهٔ ویولن دورهٔ کلاسیک اهل اتریش بود. او از دوستان یوزف هایدن و موتسارت بود.
سیرینگ‌آلدهید

| سیرینگ‌آلدهید | سیرینگ‌آلدهید |
| --- | --- |
نام‌گذاری آیوپاک4-Hydroxy-35-dimethoxybenzaldehyde: نام‌گذاری آیوپاک4-Hydroxy-35-dimethoxybenzaldehyde
دیگر نام‌ها35-Dimethoxy-4-hydroxybenzene carbonal Gallaldehyde 35-dimethyl ether 4-Hydroxy-35-dimethoxybenzaldehyde Syringic aldehyde: دیگر نام‌ها35-Dimethoxy-4-hydroxybenzene carbonal Gallaldehyde 35-dimethyl ether 4-Hydroxy-35-dimethoxybenzaldehyde Syringic aldehyde
شناساگرها: شناساگرها
شماره ثبت سی‌ای‌اس: ۱۳۴-۹۶-۳ Y
پاب‌کم: ۸۶۵۵
کم‌اسپایدر: ۸۳۳۳ Y
شمارهٔ ئی‌سی: 205-167-5
ChEBI: CHEBI:67380 N
ChEMBL: CHEMBL۲۲۵۳۰۳ Y
شمارهٔ آرتی‌ئی‌سی‌اس: CU5760000
جی‌مول-تصاویر سه بعدی: Image 1
 SMILES COc1cc(cc(c1O)OC)C=O :  SMILES COc1cc(cc(c1O)OC)C=O 
 InChI InChI=1S/C9H10O4/c1-12-7-3-6(5-10)4-8(13-2)9(7)11/h3-5,11H,1-2H3 Y Key: KCDXJAYRVLXPFO-UHFFFAOYSA-N YInChI=1/C9H10O4/c1-12-7-3-6(5-10)4-8(13-2)9(7)11/h3-5,11H,1-2H3 Key: KCDXJAYRVLXPFO-UHFFFAOYAW :  InChI InChI=1S/C9H10O4/c1-12-7-3-6(5-10)4-8(13-2)9(7)11/h3-5,11H,1-2H3 Y Key: KCDXJAYRVLXPFO-UHFFFAOYSA-N YInChI=1/C9H10O4/c1-12-7-3-6(5-10)4-8(13-2)9(7)11/h3-5,11H,1-2H3 Key: KCDXJAYRVLXPFO-UHFFFAOYAW 
خصوصیات: خصوصیات
فرمول مولکولی: C9H10O4
جرم مولی: 182.17 g/mol
شکل ظاهری: جامد بی رنگ
چگالی: 1.01 g/cm3
دمای ذوب:  ۱۱۰ تا ۱۱۳ درجه سلسیوس (۲۳۰ تا ۲۳۵ درجه فارنهایت؛ ۳۸۳ تا ۳۸۶ کلوین) 
دمای جوش:  ۱۹۲ تا ۱۹۳ درجه سلسیوس (۳۷۸ تا ۳۷۹ درجه فارنهایت؛ ۴۶۵ تا ۴۶۶ کلوین) at 19 kPa
انحلال‌پذیری در آب: نامحلول
خطرات: خطرات
شماره‌های نگهداری: S24/25, S۲۸A, S۳۷, S45
خطرات اصلی: Irritant (Xi)
لوزی آتش:     
نقطه اشتعال:  
به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa): به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa)
 N (بررسی) (چیست: Y/N؟):  N (بررسی) (چیست: Y/N؟)
Infobox references: Infobox references
:   
سیرینگ‌آلدهید(به انگلیسی: Syringaldehyde) یک ترکیب آلی است که به مقدار کمی در طبیعت مشاهده می‌شود. برخی از گونه‌های حشرات در سیستم‌های ارتباطی شیمیایی خود از سیرینگ‌آلدهید استفاده می‌کنند. سوسک نارون‌نشین اروپایی از آن به عنوان سیگنال برای یافتن درخت میزبان در طی فرایند تخمک گذاری خود استفاده می‌کند.
از آنجا که این ترکیب دارای بسیاری از گروه‌های عاملی است ، می‌توان آن را در طبقه بندی‌های مختلف مانند ترکیبت آروماتیک ، آلدهید و فنول دسته بندی کرد. این ماده به صورت جامد بی رنگ است (نمونه‌های ناخالص آن به رنگ زرد دیده می‌شود) که در الکل و حلال‌های آلی قطبی قابل حل است و ضریب شکست آن ۱٫۵۳ است.
منابع طبیعی

سیرینگ‌آلدهید را می‌توان به طور طبیعی در چوب درختانی چون کاج نوئل و افرا یافت .
فرآوری

این ترکیب توسط واکنش داف از سیرینگول تهیه می‌شود :
میکیتا ماخینا

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Mykyta Leonidovych Makhynya
زادروز:  ۱۶ ژانویهٔ ۲۰۰۳ ‏(۲۱ سال)
زادگاه:  ملیتوپول، اوکراین
قد:  1.81 m
پست:  مهاجم
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال ماریوپول
شمارهٔ پیراهن:  ۳۸
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۱۶–۲۰۱۹:  DVUFK Dnipro
۲۰۱۹–۲۰۲۰:  باشگاه فوتبال شاختار دونتسک
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۹–۲۰۲۱ |  باشگاه فوتبال شاختار دونتسک |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۲۱– |  باشگاه فوتبال ماریوپول |  ۱ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۶ دسامبر ۲۰۲۱. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۶ دسامبر ۲۰۲۱. 
میکیتا ماخینا (اوکراینی: Микита Леонідович Махиня؛ زادهٔ ۱۶ ژانویهٔ ۲۰۰۳) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
فرکانس کاری جی‌اس‌ام

باندهای فرکانس GSM (به انگلیسی: GSM frequency bands) یا محدوده فرکانس‌های جی‌اس‌ام توسط اتحادیه بین‌المللی مخابرات برای کار کردن با ابزارهای تماس بی‌سیم طراحی شده‌اند.
فرکانس GSM در ایران

در ایران شرکت همراه اول و همین‌طور شرکت ایرانسل با استفاده از هر دو باند فرکانس 900 MHz است و فرکانس DSMدر ایران 1800MHzاست
محمد فتحی

محمد فتحی (انگلیسی: Mohamed Fathi
مرکور ایکس‌آر۴تی‌آی

Motor vehicle
| مرکور ایکس‌آر۴تی‌آی | مرکور ایکس‌آر۴تی‌آی |
| --- | --- |
دید کلی: دید کلی
شرکت: Karmann
تولید: ۱۹۸۴–۱۹۸۹
مدل سال: ۱۹۸۵–۱۹۸۹
مونتاژ: اسنابروک،  Germany
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
کلاس: خودروی کامپکت
شکل بدنه: 3-door هاچ‌بک
طرح‌بندی: خودروی موتور جلو-محور عقب
خودروهای وابسته: Ford Sierra
پیشرانه: پیشرانه
موتور: 2.3 L توربوشارژر Lima I4
جعبه‌دنده: 5-speed T-۹ جعبه‌دنده دستی 3-speed C3 جعبه‌دنده خودکار
ابعاد: ابعاد
فاصله بین محورها: ۱۰۲٫۷ اینچ (۲٬۶۰۹ میلیمتر)
درازا: ۱۷۸٫۴ اینچ (۴٬۵۳۱ میلیمتر)
پهنا: ۶۸ اینچ (۱٬۷۲۷ میلیمتر)
بلندی: ۵۳٫۸ اینچ (۱٬۳۶۷ میلیمتر)
وزن خالص: 2920lb (1324.49kg)
مرکور ایکس‌آر۴تی‌آی (Merkur XR4Ti) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۸۵ تا ۱۹۸۹در اسنابروک تولید شده‌است.
این خودرو در کلاس خودرو کامپکت قرار گرفته و طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۳ دنده به دو صورت خودکار و دستی است.
جرمن گریر

| جرمن گریر | جرمن گریر |
| --- | --- |
گریر در سال ۲۰۰۶: گریر در سال ۲۰۰۶
زاده: ۲۹ ژانویهٔ ۱۹۳۹ ‏(۸۵ سال)
نام(های) دیگر: Rose Blight (for Private Eye) Dr. G (for Oz)
زبان(ها): زبان انگلیسی
ملیت: استرالیا
تحصیلات: ملبورن (B.A.) دانشگاه سیدنی (M.A.) دانشگاه کمبریج (پی‌اچ‌دی)
دوره: 1970–اکنون
سبک نوشتاری: فمینیسم
کار(های) برجسته: خواجه مؤنث
جرمن گریر (انگلیسی: Germaine Greer؛ زاده ۲۹ ژانویهٔ ۱۹۳۹) یک نویسنده اهل استرالیا است.
جرمن گریر (/ɡrɪər/؛ زاده ۲۹ ژانویه ۱۹۳۹) نویسنده و فمینیست استرالیایی است که به عنوان یکی از صداهای اصلی جنبش موج دوم فمینیسم در نیمه دوم قرن بیستم شناخته می‌شود.
او که متخصص در ادبیات انگلیسی و زنان است، در انگلستان در دانشگاه وارویک و کالج نیونهام در کمبریج و در ایالات متحده در دانشگاه تولسا سمت‌های آکادمیک داشته است. او که از سال 1964 در بریتانیا مستقر است، زمان خود را از دهه 1990 بین کوئینزلند، استرالیا، و خانه خود در اسکس، انگلستان تقسیم کرده است.
ایده های گریر از زمانی که اولین کتاب او، خواجه زن (1970) نام آشنای او را بر سر زبان ها انداخت، بحث و جدل ایجاد کرد. این کتاب که پرفروش‌ترین کتاب بین‌المللی و متنی نقطه عطف در جنبش فمینیستی است، ساختارشکنی نظام‌مندی از ایده‌هایی مانند زنانگی و زنانگی را ارائه می‌کند و استدلال می‌کند که زنان مجبور هستند نقش‌های تسلیم‌کننده در جامعه را برای تحقق فانتزی‌های مردانه در مورد آنچه زن بودن مستلزم آن است، به عهده بگیرند.
کارهای بعدی گریر بر ادبیات، فمینیسم و ​​محیط زیست متمرکز شده است. او بیش از 20 کتاب نوشته است، از جمله جنسیت و سرنوشت (1984)، تغییر (1991)، کل زن (1999)، و پسر (2003). کتاب او در سال 2013، راش سفید: سال‌های جنگل بارانی، تلاش‌های او را برای احیای منطقه‌ای از جنگل‌های بارانی در دره Numinbah در استرالیا توصیف می‌کند. او علاوه بر فعالیت‌های آکادمیک و فعالیت‌های آکادمیک، در روزنامه‌های ساندی تایمز، گاردین، دیلی تلگراف، اسپکتیتور، ایندیپندنت، و اولدی، در میان دیگران، مقاله‌نویس پرکار بوده است.
گریر یک فمینیست آزادی خواه (یا رادیکال) است تا برابری.[a] هدف او برابری با مردان نیست، که او آن را همانندسازی و "موافقت با زندگی مردان غیرآزاد" می داند. او در «کل زن» (1999) نوشت: «رهایی زنان»، «پتانسیل زن را بر حسب بالفعل مرد نمی دید». او در عوض استدلال می‌کند که آزادی عبارت است از ابراز تفاوت و «اصرار بر آن به‌عنوان شرط خودتعریف و تعیین سرنوشت». این مبارزه ای است برای آزادی زنان برای "تعریف ارزش های خود، نظم دادن به اولویت های خود و تصمیم گیری در مورد سرنوشت خود"
دوران اولیه زندگی و تحصیل

ملبورن
گریر در ملبورن در خانواده ای کاتولیک به دنیا آمد که دو دختر بزرگتر و پس از آن پسر بودند. پدرش خود را اریک رجینالد ("Reg") گریر می نامید. او به او گفت که در آفریقای جنوبی به دنیا آمده است، اما او پس از مرگ او فهمید که او رابرت همیلتون کینگ در لانستون، تاسمانی به دنیا آمد. او همچنین فهمید که او رابرت هنری ارنست هامبرت نامیده شده است. او و مادرش، مارگارت ("پگی") می لافرنک، در مارس 1937 ازدواج کرده بودند. رگ قبل از عروسی به کاتولیک گروید. پگی یک صنعتگر بود و رگ یک فروشنده تبلیغات در روزنامه. با وجود تربیت کاتولیک و یهودی ستیزی آشکار پدرش، گریر متقاعد شد که پدرش مخفیانه از میراث یهودی است. او معتقد بود که مادربزرگش زنی یهودی به نام راشل وایس بوده است، اما اعتراف می کند که احتمالاً این موضوع را از "اشتیاق شدید برای یهودی بودن" ساخته است. گریر علیرغم اینکه نمی دانست آیا اجداد یهودی دارد یا نه، "احساس یهودی" می کرد و شروع به درگیر کردن خود در جامعه یهودی کرد. او ییدیش را آموخت، به یک گروه تئاتر یهودی پیوست و با مردان یهودی قرار گرفت. گریر علاوه بر زبان انگلیسی، سه زبان اروپایی را تا سن 12 سالگی آموخت.
خانواده در حومه ملبورن الوود، ابتدا در یک آپارتمان اجاره‌ای در خیابان داکر، نزدیک ساحل، سپس در آپارتمان اجاره‌ای دیگری در Esplanade زندگی می‌کردند. در ژانویه 1942، پدر گریر به دومین نیروی امپراتوری استرالیا پیوست. پس از آموزش با نیروی هوایی سلطنتی استرالیا، او روی رمزها برای نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا در مصر و مالت کار کرد. گریر از فوریه 1943 در مدرسه ابتدایی کاتولیک سنت کلمبا در الوود تحصیل کرد - خانواده در آن زمان در 57 جاده اورموند، الوود زندگی می کردند - به دنبال آن مدرسه کلیسای قلب مقدس، ساندرینگهام، و مدرسه رستگار مقدس، ریپونلیا.
در سال 1952 گریر بورسیه تحصیلی برای کالج ستاره دریا در گاردن ویل، مدرسه صومعه ای که توسط خواهران ارائه مریم مقدس اداره می شود، گرفت. یک گزارش مدرسه او را "در مطالعه و پاسخ های شخصی اش کمی دیوانه و تا حدودی نامنظم" نامید. گریر دوران کودکی خود را به عنوان "کسالتی که مدت ها به یاد می آورد" توصیف کرد و گفته است که مدرسه کاتولیک او بود که او را با هنر و موسیقی آشنا کرد. در آن سال، آثار هنری او در بخش زیر 14 سال نمایشگاه هنر کودکان در گالری تای، که توسط اسقف اعظم مانیکس افتتاح شد، گنجانده شد. گریر دومین نتایج امتحانی بالاتر را در ایالت به دست آورد. یک سال پس از ترک مدرسه، گریر مذهب کاتولیک را ترک کرد، زیرا استدلال راهبه‌ها برای وجود خدا را متقاعدکننده نمی‌دانست. او در 18 سالگی خانه را ترک کرد. او رابطه سختی با مادرش داشت که به گفته گریر احتمالاً به سندرم آسپرگر مبتلا بود. در سال 2012 او گفت که ممکن است برادرش او را به خاطر "ترک کردن" آنها ببخشد، اما در مورد خواهرش که "من بیش از هر کس دیگری روی زمین دوستش دارم" مطمئن نبود.
کالج کبل، آکسفورد

کالج کبل (به انگلیسی: Keble College, Oxford) یکی از کالج‌های تشکیل دهنده دانشگاه آکسفورد در انگلستان است. ساختمان‌های اصلی آن در خیابان پارکز، روبروی موزه دانشگاه و پارک‌های دانشگاه قرار دارد. این کالج از شمال با جاده کبل، از جنوب با جاده موزه و از غرب با جاده بلک هال همسایه است. کالج کبل در سال ۱۸۷۰ تأسیس شد و به عنوان بنای یادبود جان کبل، که یکی از اعضای برجسته جنبش آکسفورد بود ایجاد شد، این بنا به دنبال تأکید بر ماهیت کاتولیک کلیسای انگلستان بود. در نتیجه، تمرکز اصلی تدریس کالج عمدتاً الهیات بود، اگرچه کالج اکنون طیف گسترده‌ای از موضوعات را ارائه می‌دهد که منعکس کننده تنوع مدارک ارائه شده در سراسر دانشگاه گسترده‌تر است. در دوره پس از جنگ جهانی دوم، گرایش به دروس علوم بود. همان‌طور که در ابتدا تشکیل شده بود، فقط برای مردان بود و دانشجویان عمدتاً مقیم کالج بودند. مانند بسیاری از کالج‌های مردانه آکسفورد، کبل در سال ۱۹۷۹ مختلط شد.
مسجد جامع قیروان

| مسجد جامع قیروان | مسجد جامع قیروان |
| --- | --- |
سراسرنمای مسجد در نزدیکی غروب: سراسرنمای مسجد در نزدیکی غروب
دین: دین
وابستگی: اسلام
وضعیت: فعال
مکان: مکان
مکان: قیروان، تونس
معماری: معماری
آغاز ساخت: ۵۰ قمری
مناره(ها): ۱
نمای داخلی نمازخانه مسجد عقبه (مسجد جامع قیروان)
مسجد جامع قیروان که با نام مسجد عقبه بن نافع نیز شناخته می‌شود، یکی از بااهمیت‌ترین مسجدهای تونس است که در شهر تاریخی قیروان قرار دارد.
مسجد در سال ۵۰ هجری قمری (۶۷۰ میلادی) توسط عقبه بن نافع در ابتدای تأسیس شهر قیروان در زمینی به مساحت ۹٬۰۰۰ مترمربع ساخته شد و یکی از کهن‌ترین مساجد جهان اسلام و الگویی برای سایر مساجد ساخته شده در مغرب عربی است. مسجد قیروان یکی از تأثیرگذارترین و بزرگ‌ترین یادبودهای اسلامی در شمال آفریقا است. فضای آن شامل یک نمازخانه با ستون‌های موازی، حیاط دارای سنگفرش مرمری و یک گلدستهٔ بزرگ مربعی است.
در دورهٔ اغلبیان کارهای زیادی در توسعهٔ مسجد انجام شد. شهرت مسجد عقبه و سایر مکان‌های مذهبی قیروان، به توسعه و افزایش جمعیت آن کمک کرد. دانشگاهی که دانشجویان آن در مسجد، درس می‌خواندند، مرکزی برای آموزش علوم اسلامی و طبیعی بود. با زوال شهر قیروان، مرکز مطالعات فکری به دانشگاه زیتونه در شهر تونس منتقل شد.
موقعیت مکانی

مسجد در منطقهٔ داخلی حومة الجامی در شمال شرق شهر قیروان قرار دارد. این مکان، قلب بافت شهری شهر تأسیس شده توسط عقبه بن نافع است؛ ولی به دلیل طبیعت ویژهٔ این سرزمین که در معرض شاخه‌هایی از وادی بود، توسعهٔ شهری به سمت جنوب شهر انجام شد. سپس تحولات قیروان باعث هجوم بنی‌هلال در ۴۴۹ قمری شد که نتیجهٔ آن، زوال شهر بود.
ساختمان به صورت یک چهارضلعی نامنظم بزرگ است. طول شرقی ۱۲۷٫۶ متر و طول غربی ۱۲۵٫۲ متر است. عرض دو سوی شمالی (که گلدسته در میانهٔ آن قرار دارد) و جنوبی آن نیز ۷۲٫۷ متر و ۷۸ متر است. مساحت کل مسجد، ۹ هزار مترمربع است.
ساختمان مسجد، از بیرون به صورت یک دژ دیده می‌شود. دیوارهای مسجد با بلندای ۱٫۹۰ متر از سنگ‌های پرداخت شده و روی آن‌ها ردیفی از سنگ لاشه و ردیفی از آجر ساخته شده‌اند، برج‌های مربعی به بلندای ۴٫۲۵ متر در هر ضلع بنا شده‌اند و پایه‌های توپر و برجسته برای حمایت دیوارها کاربرد دارند. علاوه بر نقش دفاعی، پایه‌ها و برج‌ها در پایدارسازی بنا روی خاک نرم تأثیر دارند.
تاریخچه > تکامل

در زمان تأسیس قیروان در ۵۰ قمری (۶۷۰ میلادی)، عقبه بن نافع فرماندهٔ عرب مکان مسجد را در مرکز شهر، نزدیک به امارت حکومتی برگزید. در حدود ۶۹۰ میلادی، بربرها پس از تصرف شهر، مسجد را تخریب کردند. سپس مسجد در سال ۷۰۳ توسط حسن بن نعمان غسانی بازسازی شد. با افزایش تدریجی جمعیت قیروان و افزایش تعداد نمازگزاران، هشام بن عبدالملک اموی، به فرماندار خود، بشر بن صفوان دستور داد که شهر را توسعه دهد که شامل نوسازی و توسعهٔ مسجد در حدود سال‌های ۷۲۴ تا ۷۲۸ نیز بود. در این فرایند توسعه، همهٔ مسجد را به جز محراب بازسازی کرد. ساخت گلدسته نیز زیر نظر او آغاز شد. یک دورهٔ دیگر بازسازی در سال ۷۷۴ شامل تغییرات و تزئیناتی در مسجد، زیر نظر یزید بن حاتم فرماندار عباسی انجام شد.
در زمان فرمانروایان اغلبی، قیروان در دوران اوج خود بود و مسجد، از این دورهٔ ثبات و رفاه سود می‌برد. در ۸۳۶، زیادت‌الله دوباره مسجد را بازسازی کرد. ظاهری که اکنون از مسجد دیده می‌شود، در این زمان شکل گرفت. هم‌چنین کنبد آجدار محراب برافراخته شد. ابوالابراهیم در حدود ۸۶۲، مسجد را با افزودن ۳ دهانه به سمت شمال توسعه داد و گنبدی روی رواق طاق‌دار پیش از نمازخانه افزود. ابراهیم دوم در ۸۷۵، سه دهانهٔ دیگر ساخت که باعث کوچک شدن صحن مسجد شد.
وضعیت کنونی مسجد را می‌توان تا دورهٔ اغلبیان ردیابی کرد. هیچ عنصری به جز محراب، قدیمی‌تر از سدهٔ نهم میلادی نیست. پس از اغلبیان، ترمیم‌های جزئی در ۱۰۲۵ توسط زیریان، در ۱۲۴۸ و ۱۲۹۳ توسط حفصیان، در ۱۶۱۸ توسط مرادیان و در اواخر سدهٔ نوزدهم و اوایل سدهٔ بیستم انجام شد. در ۱۹۶۷ فعالیت‌های ترمیمی عمده‌ای زیر نظر مؤسسه ملی باستان‌شناسی و هنر آغاز شد که پنج سال به طول انجامید و مسجد در روز میلاد پیامبر در سال ۱۹۷۲ بازگشایی رسمی شد.
نگارخانه

نقشهٔ قیروان (۱۹۱۶) نشان دهندهٔ مسجد جامع در گوشهٔ شمال شرقی شهر
بخش بیرونی دارای پایه‌های فراوان. این تصویر، گوشهٔ شمال غربی را نشان می‌دهد.
نمای مسجد جامع قیروان در ابتدای سدهٔ بیستم میلادی
حواصیل ببری پرنوار

| حواصیل ببری پرنوار | حواصیل ببری پرنوار |
| --- | --- |
حواصیل ببری پرنوار، Tigrisoma fasciatum: حواصیل ببری پرنوار، Tigrisoma fasciatum
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرنده
راسته:: مرغ‌سقاسانان
تیره:: حواصیل
سرده:: حواصیل ببری
گونه:: T. fasciatum
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Tigrisoma fasciatum : Tigrisoma fasciatum 
حواصیل ببری پُرنوار (نام علمی: Tigrisoma fasciatum) نام یک گونه از سرده حواصیل ببری است.
پسح

این مقاله دربارهٔ یک مراسم یهودی است. برای فیلمی به همین نام، پسح (فیلم) را ببینید.
| پِسَح | پِسَح |
| --- | --- |
یک میز چیده‌شده برای جشن پِسَح.: یک میز چیده‌شده برای جشن پِسَح.
نام رسمی: پسح (به عبری: פסח).
برپایی توسط: یهودیان وهمچنین سامریان
گونه: یکی‌از جشن‌های اصلی شالوش رگالیم
اهمیت: رهایی بنی‌اسرائیل از برده‌داری در مصر باستان.
آغاز: ۱۵اُم ماه نیسان
پایان: ۲۱اُم ماه نیسان در سرزمین مقدس ۲۲اُم ماه نیسان در سایر نقاط جهان (دیاسپورا)
تاریخ: 15 Nisan، 16 Nisan، 17 Nisan، 18 Nisan، 19 Nisan، 20 Nisan، 21 Nisan، 22 Nisan
مرتبط با: شاوت
پِسَح (به عبری: פֶּסַח‎) (به عربی: عيدُ الفَصْح) هم‌چنین معروف به فطیر، عید آزادی قوم یهود از قید برده‌داری فرعون‌های مصر است. عید پسح با مراسمی پرشکوه و نیایش‌ها و آوازهای مذهبی هم‌راه است و خوراکی‌های ویژه دارد. این عید، یکی از سه عید بزرگ یهودیان به‌شمار می‌آید. این عید در نیمه ماه نیسان در تقویم عبری که در نیمکره شمالی در بهار است، آغاز شده و به مدت یک هفته در سرزمین مقدس یا هشت روز در سایر نقاط جهان ادامه دارد.
ریشه‌شناسی

معادل انگلیسی کلمه پِسَح در زبان انگلیسی، passover بود که اولین بار در اولین ترجمه انگلیسی کینگ جیمز از نسخه لاتین کتاب مقدس (Bible) بود. برابر این واژه در زبان پارسی، «گذر» و برابر آن در زبان عربی «عبور» است.
رسوم مراسم شب عید پسح

در شب عید پسح، تمامی اعضای خانواده به دور سفره غذا می‌نشینند و هر یک از اعضای خانواده، به نوبت بخشی از هگادا (داستان خروج از مصر) را می‌خواند. در جریان مراسم عید، چهار جام شراب کوشر نوشیده می‌شود، ولی کودکان آب انگور می‌نوشند. شام شب عید بسیار مفصل است و تخم مرغ، کاهو و ران مرغ، بخشی از خوراک‌های سنتی شب عید پسح است. پس از صرف شام، اعضای خانواده به خواندن غزل غزل‌های سلیمان و دیگر سروده‌های مذهبی ویژه عید پسح می‌پردازند.
کشتار روز پسح

مقالهٔ اصلی: کشتار روز پسح
در تاریخ ۲۷ مارس ۲۰۰۲ و در جشن عید پسح، در شهر نهاریای اسرائیل، یک عملیات انتحاری از سوی گروه شبه‌نظامی حماس انجام گرفت که در طی آن بیش از ۳۰ شهروند غیرنظامی اسرائیلی کشته و بیش از ۱۴۰ نفر دیگر زخمی‌شدند.
شام شب عید پسح، یکی از نکات برجسته عید پسح است.
میامی بیس

| میامی بیس | میامی بیس |
| --- | --- |
ریشه‌های سبکی: هیپ هاپ الکترو بریک بیت موسیقی باس موسیقی بانس
ریشه‌های فرهنگی: اواسط دههٔ ۱۹۸۰، میامی (فلوریدا)
سازهای معمول: رولند تی آر-۸۰۸، ترن تیبل، ماشین درام، سمپلر، سینث‌سایزر، بیت‌باکس خوانی
فرم‌های مشتق‌شده: فانک کاریوکا، موسیقی فری استایل
زیرژانرها: زیرژانرها
اودیو باس - موسیقی بانس: اودیو باس - موسیقی بانس
میامی بیس (به انگلیسی: Miami Bass) (شناخته شده با نام هائی چون بوتی میوزیک یا بوتی بیس، اصطلاحاتی که می‌توانند شامل سبک‌های دیگری همچون رپ کثیف نیز باشند) زیرسبکی از موسیقی هیپ هاپ است که در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ محبوبیت پیدا کرد. ریشهٔ این سبک مستقیماً به صداهای الکترو فانک اوایل دههٔ ۱۹۸۰، که پیشگامان آن افریکا بمباتا و پس از آن موسیقیدان بریتانیائی، پُل هاردکسل بودند، بازمی‌گردد.
استفاده از کیک-درامهای تأکید شدهٔ رولند تی آر-۸۰۸، نوازندگی مشخص و رقص‌آور تمپو، و محتوای متنی اغلب صریح از نظز جنسی، باعث تمایز میامی بیس از دیگر زیرسبک‌های هیپ هاپ می‌شود.
ریچی آنتربرگر، نویسنده‌ای که در آثار خود به بحث در مورد موسیقی عامه‌پسند می‌پردازد، میامی بیس را با خصوصیاتی همچون استفاده از ریتم‌ها با «چاشنی حرکت و توقف» و سنج هائی با صدای «هیس» مانند همراه با غزل هائی که «زبان خیابان‌ها، به ویژه محله‌های تاریک میامی مانند لیبرتی سیتی و اوورتاون را بازتاب می‌دهند» توصیف نموده‌است.
میامی بیس هیچ‌گاه مورد پذیرش عوام قرار نگرفته‌است، گرچه تأثیر عمیقی روی توسعه و پیشرفت سبک هائی چون بالتیمور کلاب، وست کوست هیپ هاپ، فانک کاریوکا و دیگر سبک‌ها داشته‌است.
ناجی (ترانه رایز اگنست)

ناجی سومین تک‌آهنگ رسمی آلبوم توسل به عقل اثر گروه هاردکور پانک رایز اگنست می‌باشد. این ترانه در ۳ ژوئن ۲۰۰۹ به صورت تک‌آهنگ منتشر شد. این آهنگ در بازی «راک بند» نیز مورد استفاده قرار گرفته‌است. موزیک ویدئو این ترانه در ۲۸ سپتامبر ۲۰۰۹ منتشر شد که تا به امروز بیش از ۴۰ میلیون بیننده در یوتوب داشته‌است.
ناجی اردم

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادروز:  ۲۸ ژانویهٔ ۱۹۳۱
زادگاه:  استانبول
تاریخ مرگ:  ۲۸ مارس ۲۰۲۲ (۹۱ سال)
محل مرگ:  İstanbul, Turkey
قد:  1.77 m
پست:  مدافع
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۵۱–۱۹۵۳ |  باشگاه فوتبال فاتح قره‌گمرک |   |   |
| ۱۹۵۳–۱۹۶۳ |  باشگاه فوتبال فنرباغچه |  ۴۴۰ |  (۴۶) |
| ۱۹۶۳–۱۹۶۴ |  Beyoğluspor |  ۱۷ |  (۰) |
| ۱۹۶۴–۱۹۶۶ |  باشگاه فوتبال گالاتاسرای |  ۴۲ |  (۰) |
| ۱۹۶۶–۱۹۶۷ |  Edirnespor |  ۱۴ |  (۱) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۵۴–۱۹۶۵ |  تیم ملی فوتبال ترکیه |  ۳۱ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
ناجی اردم (ترکی استانبولی: Naci Erdem; ۲۸ ژانویهٔ ۱۹۳۱ – ۲۸ مارس ۲۰۲۲) بازیکن فوتبال اهل ترکیه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گالاتاسرای، باشگاه فوتبال فنرباغچه، و باشگاه فوتبال فاتح قره‌گمرک اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال ترکیه بازی کرده‌است.
اعتراضات ۱۳۹۷ خوزستان

| نا آرامی‌های فروردین ۱۳۹۷ خوزستان | نا آرامی‌های فروردین ۱۳۹۷ خوزستان |
| --- | --- |
جایگاه:  ایران: اهواز
تاریخ: فروردین ماه ۱۳۹۷
گونه: تظاهرات درگیری خیابانی
سلاح‌ها: باتوم گاز اشک‌آور
بازداشت شدگان: تعدادی از تظاهرکنندگان
نا آرامی‌های فروردین ۱۳۹۷ خوزستان مجموع تجمعات اعتراضی مردم عرب در اهواز و چند شهر دیگر نسبت به یکی از برنامه‌های شبکه دو صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران است. این اعتراضات به مرور به خشونت و پرتاب گاز اشک آور در مرکز شهر اهواز کشیده شد. رسانه‌ها از دستگیری ۱۰۰ نفر از معترضین را اطلاع‌رسانی کردند. این تجمعات از اهواز به ماهشهر، آبادان، خرمشهر و شیبان کشیده شد.