میلان (اسکو)
فرهنگ، مدنیت، و ویژگی‌ها و جلوه‌های اجتماعی و فرهنگی > علما و معاریف دینی و مذهبی > خاندان سادات حسینی میلانی

اجداد این خاندان همگی از سادات حسینی شهر مدینهٔ منوره و از فرزندان امام علی بن حسین بودند که به جهت شرافت علمی و معنوی از بزرگان مدینه به‌شمار می‌رفتند. محلهٔ قدیمی بنی‌هاشم محل سکونت این خانواده بود و همواره بزرگانی از قبایل عرب و دانشوران اسلامی بدانجا رفت‌وآمد می‌کردند. هجرت آنان در اواخر قرن یازدهم هجری قمری از مدینه به آذربایجان ایران، در پی دعوتی بود که از جانب شیعیان این دیار انجام گرفت. به دنبال این دعوت، سید حسین (جد محمدهادی میلانی حسینی) و برادرش علی‌اکبر که هر دو از جوانان فرزانهٔ مدینه بودند، به همراه زائران خانهٔ خدا وارد آذربایجان شدند و در  اسکو اقامت گزیدند. سید حسین در میلان ماند و از همان‌جا ازدواج کرد. او تا آخر عمر در میان دوستداران اهل بیت پیامبر در منطقهٔ آذربایجان، به تبلیغ و ترویج احکام و اصول دینی مشغول بود. با فوت سید حسین، فرزندان وی و بعدها نوادگانش رسالت او را در منطقهٔ آذربایجان دنبال کردند.
علامه سید علی حسینی میلانی اجداد و تبار خود را چنین معرفی کرده‌است:
خاندان ما، میلانی، منتسب به شهرک میلان در نزدیکی‌های تبریز است. در حدود ۲۵۰ سال پیش مردم آن منطقه دیدند که در آن دیار سیدی از اولاد پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) وجود ندارد. به خاطر اینکه آن منطقه به وجود سادات صاحب برکت شود، این موضوع را با علمای تبریز در میان نهادند و نتیجه این شد که حجاج در موسم حج از رئیس سادات مدینه تقاضا نمایند تا سیدی را به همراه آنها با خودشان بیاورند. دو نفر از سادات مدینه به نام‌های سید علی‌اکبر و سید حسین که با هم برادر بودند، به تقاضای مردم و علما جواب مثبت دادند و به همراه آنان آمدند و در این منطقه ساکن شدند، که سید علی‌اکبر جد ماست. سید علی‌اکبر نوادگانی دارد به نام سید احمد که جهت تحصیلات علوم دینی، ساکن نجف اشرف گردید و از شاگردان صاحب جواهر بود، فرزند وی سید جعفر که از فضلای حوزهٔ علمیهٔ نجف اشرف بود، مفتخر به دامادی آیت‌الله‌العظمی شیخ محمدحسن مامقانی، عالم و مرجع بزرگ عصر خود گردید که جدم آیت‌الله‌العظمی سید محمدهادی حسینی میلانی، داماد فرزند آن بزرگوار و داماد دایی خود آیت‌الله‌العظمی شیخ عبدالله مامقانی می‌باشد. اما بنده از طرف مادری نیز منتسب به خاندان علم و تقوا و فضیلت هستم. مادرم که بانویی پرهیزگار، اهل عبادت، متهجد و از لحاظ اخلاقی ممتاز بودند، دخت علامه سید حسین رضوی تبریزی نجفی است که در سال ۱۳۷۵ قمری در نجف درگذشت و در صحن مطهر علوی مدفون گردید. سید حسین فرزند برومند آیت‌الله‌العظمی آقا سید علی رضوی تبریزی ملقب به داماد است؛ چرا که وی نیز داماد آیت‌الله‌العظمی شیخ محمدحسن مامقانی است. مادر این بانو، دختر علامه شیخ حسن شربیانی، فرزند عالم بزرگ آیت‌الله‌العظمی فاضل شربیانی است که از بزرگان شیعهٔ امامیهٔ عصر در نجف اشرف بود. مادر پدر بزرگوارم نیز دختر گرامی مرحوم آیت‌الله شیخ عبدالله مامقانی فرزند عالم بزرگوار آیت‌الله‌العظمی شیخ محمدحسن مامقانی (ره) است و لذا انتساب بنده از دو طرف پدر و مادر به آیت‌الله‌العظمی حاج شیخ محمدحسن مامقانی می‌باشد.
لازم به توضیح است که خاندان مزبور با اینکه دارای نام خانوادگی میلانی هستند، اما اغلب دوران‌های عمرشان را در جاهایی غیر از این روستا سپری کرده‌اند (یعنی در مناطق و شهرهای مختلف ایران و عراق امروزی). مثلاً دربارهٔ آیت‌الله سید علی‌اصغر حسینی میلانی می‌دانیم که بنا بر حوادث و پیشامدهای کشور عراق و خالص‌سازی عربی توسط حزب بعث و اخراج معاودین عراقی، او در سال ۱۳۹۰ هجری قمری به همراه تعدادی از سایر ایرانیان و برخی از شیعیان ناگزیر به ترک کشور عراق شد و رهسپار ایران گردید.