stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
وحشی‌گری پلیس در ایران

همچنین ببینید: وحشیگری نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران
وحشیگری پلیس در ایران (یا خشونت پلیس ایران، جنجال‌های پلیس ایران) دست کم به دوران قاجار می‌رسد و در دوران شاهنشاهی پهلوی ادامه یافت و در دوران جمهوری اسلامی به اوج خود رسید.
در این دوران، پلیس ایران تنها نهادی بوده‌است که در حوزهٔ همگانی، برای برقراری قانون اقدام می‌کرده‌است و از خشونت نیز بهره می‌برد. پس از انقلاب ۱۳۵۷، نهادهای نظم‌دهندهٔ همگانی در ایران، پرشمار شدند. به گونه‌ای که نخست کمیته‌ها شکل گرفتند و پس از آنان پایگاه‌های بسیج. پلیس ایران نیز به نیروی انتظامی تبدیل شد. سعید مدنی، جامعه‌شناس، باور دارد که خشونت سیستماتیک و نظام‌دار، بخشی از رفتار پلیس ایران است.
وحشیگری فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران علیه مردم این کشور، با تحریم‌های حقوق بشری همراه بوده‌است و شماری از سران آن و مقامات محلی‌اش، از سوی غرب تحریم شده‌اند. از یگان ویژه این سازمان، به‌عنوان «سرکوب‌گرترین نیروی ضدشورش جمهوری اسلامی» یاد شده‌است که در خونین‌ترین سرکوب‌های خیابانی تاریخ جمهوری اسلامی در سال ۱۳۹۸، از مهم‌ترین نیروهای حاضر در خیابان بود. محاصره، کشتار و آتش گشودن به سوی مردم معترض، خشونت در بازداشتگاه‌ها، کشتن کودک هنگام تعقیب و غیره، نقدهای جدی را به این سازمان، وارد کرده‌اند. به گزارش یورونیوز در ۲۰۲۰ م، برخی باور دارند که ملزم بودن پلیس جمهوری اسلامی ایران برای پیشگیری از نقض شدن احکام شرعی از سوی مردم، بانی آن شده‌است که پلیس در ایران این دوره، بیشتر از آن که پایه‌گذار امنیت مردم این کشور باشد، باعث ناامنی روانی میان شهروندان باشد. جمع کردن دیش‌های ماهواره، کتک‌زدن و اعمال خشونت علیه مردم به خاطر شئونات و حجاب، دیگر کارهای فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران هستند که مورد نقد قرار گرفته‌اند. گرداندن متهمان در شهر که شامل نوجوانان زیر سن قانونی نیز می‌شده‌است نیز توسط رسانه‌ها و مردم، نقد شده‌است. با این حال، از سوی دیگر در بهمن ۱۳۹۹، حسین اشتری، فرمانده کل انتظامی، بر «اجرای قانون توأم با رأفت اسلامی» تأکید کرد. وی همچنین مدعی شد که «نیروهای یگان ویژه در همهٔ عرصه‌ها در کنار مردم و همراه آنان هستند».
پیشینه > قاجار

سعید مدنی، جامعه‌شناس اعلام کرد که از دوران قاجاریان که یک نهاد، به نام نظمیه بنیان‌گذاری گردید، خشونت یکی از جزءهای به عمل آوردن حاکمیت و برقراری قانون و پس از آن نظم، توسط پلیس این کشور بوده‌است.
پیشینه > پهلوی

پیش از انقلاب ۱۳۵۷، پلیس نقشی اثرگذار در به وجود آوردن نظم داشته‌است و در دوران پهلوی، تنها نهادی بوده‌است که در حوزه همگانی در این زمینه، نقش داشت. در این دوره نیز پلیس به گونه‌ای با اعمال خشونت همراهی می‌کرده‌است و بهره‌گیری پلیس از خشونت در این دوران نیز نرمال شمرده می‌شده‌است.
پیشینه > جمهوری اسلامی

سعید مدنی، جامعه‌شناس، اعلام کرد که پس از انقلاب ۱۳۵۷، نهادهای نظم‌دهندهٔ همگانی در ایران، پرشمار شدند. به گونه‌ای که نخست کمیته‌ها شکل گرفتند و پس از آنان نیز پایگاه‌های بسیج. پلیس ایران نیز به نیروی انتظامی تبدیل شد. در وضعیتی معمولی، هر سهٔ این سازمان‌های جدید، فعال بودند. در پایان، در دوره‌ای کمیته‌ها در نیروی انتظامی در هم آمیخته شدند و به عنوان نمونه در دههٔ ۱۳۹۰، در فضای شهری ایران، نیروی انتظامی و پایگاه‌های بسیج دیده می‌شود. وی همچنین گفت که بر پایهٔ ارزیابی‌ها، بخش قابل توجهی از مردم، باور دارند که هر دوی این سازمان‌ها، از خشونت در جهت به عمل آوردن نظم و قانون بهره‌گیری می‌کنند. اما پس از انقلاب ۱۳۵۷، کمیته‌ها نقش بیشتری گرفتند و نیروی انتظامی، رفتاری محافظه‌کارانه‌تر گرفت. هرچند که بعدها، با در هم آمیختن کمیته‌ها در نیروی انتظامی، «اعتماد به نفس گذشته به نیروی انتظامی بازگشت». فرماندهان کمیته‌ها نیز در نیروی انتظامی به فرماندهی رسیدند. با ورود نیروهای کمیته به نیروی انتظامی، برای باری دیگر، خشونت به پلیس ایران بازگشت و این خشونت به عنوان بخشی از رفتار این نیرو، به‌شمار می‌رفت. سعید مدنی در ادامه گفت که خشونت سیستماتیک و نظام‌دار، بخشی از رفتار پلیس ایران است و «مواردی که اخیراً اتفاق افتاده، فقط به واسطه فضای مجازی برجسته شده‌است وگرنه چنین رفتارهایی را تقریباً به‌طور روزمره می‌توان مشاهده کرد». او همچنین اعلام کرد که ادارهٔ آگاهی یکی از سازمان‌های فرماندهی انتظامی است که چه در گذشته چه در دوران کنونی، یکی از روش‌های فعالیتش، بهره‌گیری از خشونت، زور و حتی شکنجه است.
به گزارش یورونیوز در ۲۰۲۰ م، برخی باور دارند که ملزم بودن پلیس جمهوری اسلامی ایران برای پیشگیری از نقض شدن احکام شرعی از سوی مردم، بانی آن شده‌است که پلیس در ایران این دوره، بیشتر از آن که پایه‌گذار امنیت مردم این کشور باشد، باعث ناامنی روانی میان شهروندان باشد. سعید مدنی، جامعه‌شناس اعلام داشت که اینکه فرماندهی انتظامی ملزم به این شده‌است که از نقض احکام شرعی جلوگیری کند، ابهام دارد؛ فرماندهی انتظامی ضابط قضایی به‌شمار می‌رود و ضابط مذهبی یا شرعی نیست و بیشتر ورودهای فرماندهی انتظامی، شامل موارد نقض قانون بوده‌است. در مورد حجاب نیز وابسته به سیاست‌ها و قانون‌هایی که به فرماندهی انتظامی می‌دهند، این نیرو احتمال دارد که با کسانی که حجاب آنان بر پایه استانداردهای جمهوری اسلامی نبوده‌است، برخورد خشنی داشته باشد. همچنین وی گفت که تا مدت‌ها، یکی از وظیفه‌های روزانهٔ فرماندهی انتظامی، جمع کردن دیش‌های ماهواره مردم بوده‌است که این، به دلیل سیاستی از سوی وزارت کشور بود.
فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی و بخش‌های زیرین > یگان ویژه

یگان ویژه به‌عنوان «سرکوب‌گرترین نیروی ضدشورش جمهوری اسلامی» یاد شده‌است. پیشینهٔ عمر یگان ویژه به شکل حدودی با عمر شورش‌های خیابانی در دوران جمهوری اسلامی، برابری کرده‌است؛ در همین هنگام، اگر شهرت کمیته‌های وابسته در بگیر ببند و یورش بردن به مهمانی‌ها و گشت و ایست‌های بازرسی بوده‌است، یگان ویژه تمام این کارها را در خیابان به برخورد مسلحانه با معترضان و منتقدها و به گلوله‌بستن و کشتار چنین کسانی تبدیل کرد. آمارهای نهادهایی چون عفو بین‌الملل می‌گفت که دست‌کم ۳۰۴ تن، تنها در سه روز اعتراض‌های آبان ۱۳۹۸ توسط نیروهای امنیتی کشته شدند و نیروهایی که حکومت در خیابان فرستاد نیز بیشتر نیروهای یگان ویژه و لباس‌شخصی‌ها بوده‌اند. تا سال ۱۴۰۰، یگان ویژه فرماندهی انتظامی، هشت تجربهٔ بزرگ در سرکوب اعتراضات داشته‌است. در یکی از خونین‌ترین سرکوب‌های خیابانی تاریخ نظام جمهوری اسلامی، که تنها در سه روز میان ۲۴ تا ۲۶ آبان ۱۳۹۸ رخ داد، یگان ویژه مهم‌ترین نیرویی بود که برای سرکوب در خیابان‌ها حاضر شد.
گشت ارشاد

در اردیبهشت ۱۳۹۷، گزارش شد که افزون بر برخورد خشونت‌آمیز با یک دختر جوان ایرانی به دلیل حجاب از سوی یک نیروی گشت ارشاد، یک زن ۴۸ ساله به نام مینو حسن‌آبادی نیز با توجه به اعتراضش به زدن آن دختر، به شکلی «خشونت‌آمیز» بازداشت شده‌است. شمار برخوردهای خشونت‌آمیز پلیس جمهوری اسلامی ایران با آنچه «بدحجابی» خوانده شده‌است پس از اعتراض‌های آشکارا به حجاب اجباری در ایران از سوی از زنانی که با عنوان دختران خیابان انقلاب آوازه یافتند، افزایش یافت. صادق آملی لاریجانی، رئیس قوه قضائیه جمهوری اسلامی با وجود نقدهای وارد شده به زدن یک دختر توسط گشت ارشاد، اعلام کرده‌بود که نیروی انتظامی «نباید یک قدم هم عقب‌نشینی کند». زهرا ساعی، نمایندهٔ مجلس شورای اسلامی در این دوره نیز گفت که «نسل جدید دیگر پذیرای گشت ارشاد نیست».
گشت ارشاد > مقابله از سوی مردم و عقب‌نشینی گشت ارشاد در ۱۳۹۷

مقابلهٔ فیزیکی ایرانیان با گشت ارشاد، دست کم از بهمن ۱۳۹۷ شروع شد؛ جایی که فیلمی که از درگیری شهروندان با مأموران گشت ارشاد پخش شد و در ادامهٔ درگیری گروهی از ایرانیان با نیروهای پلیس برای آزاد کردن دو زن دستگیرشده به خاطر حجاب، درِ خودروی ون گشت ارشاد از جا کنده شد و مأموران مجبور شدند که شلیک هوایی کنند و در پایان، پس از رها کردن دو زن دستگیرشده، محل را ترک کردند.
علیه زنان

رادیو بین‌المللی فرانسه در آوریل ۲۰۱۸ گزارشی با عنوان «سابقهٔ ۴۰ سالهٔ خشونت فرماندهی انتظامی علیه زنان و دختران در ایران» منتشر کرد که به مسائل پیش آمده از حجاب اجباری در ایران نیز می‌پرداخت. این رسانه تصویر پخش شده از درگیری دختر جوان ایرانی با یک مأمور زن فرماندهی انتظامی را مورد توجه قرار داد و نوشت: «اما همچنان جای دستوری دربارهٔ برخورد فرماندهی انتظامی با نحوه پوشش زنان و حتی مردان در ایران خالی است و به نظر می‌رسد تا آن زمان نمی‌توان به عدم تکرار این برخورد یا رفتارهای شبیه آن امیدوار بود». پس از کتک‌خوردن دختر از مأمور، هنرمندان نیز واکنش‌هایی تند داشتند و برخی از آنان از تجربه‌های همانند این، در همین زمینه گفتند؛ همانند قیچی شدن موهای‌شان توسط مأموران فرماندهی انتظامی. زنان ایرانی برخوردهایی خشن از نیروهای کمیته و بسیج دیده‌اند و با روی کار آمدن گوشی‌های هوشمند و پخش کردن فیلم‌ها در اینترنت، توانسته‌اند به مقابله با مجریان بپردازند. نفس وجود گشت ارشاد در خیابان‌های ایران نیز مصداقی آشکار از نقض حقوق شهروندی و به‌عنوان نمونه‌ای از خشونت نسبت به زنان دانسته شده‌است. مقامات جمهوری اسلامی نیز به هیچ حالتی، درخواست زنان این کشور را برای گزینش پوشش به رسمیت نمی‌شناختند و با وجود دهه‌ها مقاومت مدنی زنان در برابر حجاب اجباری در ایران، در پایان، تنها به نادرست بودن شکل «برخورد» با زنان اذعان کردند.
در اردیبهشت ۱۳۸۶، پلیس تهران در یکی از گزارش‌هایش اعلام کرد که تنها در ۴۸ ساعت گذشته، ۱۲۸ دختر و زن «بدحجاب» دستگیر شدند. در این دوره، توقیف خودروها به دلیل «بدحجابی» سرنشینان نیز رخ می‌داده‌است.
شمار برخوردهای خشونت‌آمیز پلیس جمهوری اسلامی ایران با آنچه «بدحجابی» خوانده شده‌است پس از اعتراض‌های آشکارا به حجاب اجباری در ایران از سوی از زنانی که با عنوان دختران خیابان انقلاب آوازه یافتند، افزایش یافت. اعتراض‌های آشکارا به حجاب اجباری در ایران، از دی ۱۳۹۶ در خیابان انقلاب تهران، توسط ویدا موحد شروع شد و پس از این، شمارگان دیگری از دختران ایرانی در منطقه‌های گوناگون این خیابان و دیگر خیابان‌ها و شهرهای ایران، با رفتن روی جایی بلند و برداشتن روسری به حجاب اجباری در کشورشان اعتراض کردند. برخورد خشونت‌آمیز بر ضد این دختران و زنان، با انتقادهای سازمان‌های مدافع حقوق بشری همچون عفو بین‌الملل و دیدبان حقوق بشر، روبرو گردیده‌است. اگرچه اما علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، اعتراض‌ها را حاصل «تبلیغات پرحجم دشمنان و هزینه‌های سرسام‌آور آنان برای اثرگذاری منفی بر مسئله حجاب» اعلام کرد.
خشونت پلیس ایران علیه زنان، در رسانه‌های بین‌المللی نیز پوشش داشته‌است. در نمونه‌ای، روزنامه دیلی میل در فروردین ۱۳۹۷، کتک زدن دختر جوان توسط پلیس ایران را بازتاب داد که در آن یک زن ترسیده به شکلی بی‌رحمانه توسط گشت ارشاد پلیس در ایران، مورد حمله قرار گرفته و کتک می‌خورد.
واکنش‌های مردمی

شعارهایی چون «نیروی انتظامی، خجالت، خجالت» یا «نیروی انتظامی، چرا برادرکشی؟» از شعارهای معترضان نسبت به این نیرو هستند.
در مهر ۱۳۹۹، کاربران شبکه‌های اجتماعی، پس از کار اخیر پلیس جمهوری اسلامی ایران، یعنی دورگردانی و زدن متهمان در تهران و برخی شهرهای دیگر ایران، واکنش‌های گسترده‌ای داشتند و در نمونه‌ای از این دست واکنش‌ها، این کار صورت گرفته را با رفتار گروه تروریستی داعش با مخالفان و زندانیانش، مقایسه کردند. کاربران رسانه‌های اجتماعی افزون برداشتن نقدهایی از ابعاد فراقانونی این کار، خشونت فرماندهی انتظامی را مورد اشاره قرار داده و این «وحشی‌بازی» را محکوم کرده بودند. گروهی از کاربران نیز چنین کاری را مصداقی از «شکنجه» اعلام کردند و پرسش داشتند که هنگامی که در نمایش همگانی رفتار با متهم این گونه است، پس در زندان‌های مربوط چه می‌گذرد؟ و کاربرانی نیز به شکلی ویژه، پس از این رویداد، به شکنجه شدن نوید افکاری و دیگر زندانیان پرداخته بودند.
هاتف مطهری در همین باره نوشته بود: «پلیس ایران جلوی چشم هزاران نفر، به سر و بدن متهم ضربه می‌زنه و وادارش می‌کنه که به خودش فحش بده. بعد انتظار دارن ما قبول کنیم در بازداشتگاه و اتاق بازجویی برای نوید افکاری اتفاقی نیفتاده و سیر محاکمه عادلانه بوده». ضیا نبوی، فعال دانشجویی ایرانی و زندانی سیاسی پیشین، روش برخورد نیروهای فرماندهی انتظامی را «بخش کوچکی از آنچه در بازداشتگاه‌ها با متهم می‌کنند» دانست. کاربری دیگر، با پست‌کردن ویدئوهای کارهای حکومت ایران و داعش، به «همذاتی» این دو، اشاره کرد.
تحریم‌های حقوق بشری

این جنایت‌ها با تحریم‌های حقوق بشری همراه بوده‌اند؛ در نمونه‌ای در فروردین ۱۴۰۰، حسن کرمی فرماندهٔ یگان‌های ویژه فراجا، حسین اشتری فرماندهٔ کل انتظامی جمهوری اسلامی، غلامرضا ضیایی رئیس زندان اوین و شماری دیگر از جمله فرماندهان سپاه پاسداران و بسیج، به اتهام سرکوب کردن خشن اعتراضات آبان ۱۳۹۸ ایران، به فهرست تحریم‌های حقوق بشری اتحادیه اروپا افزوده شدند. پیشتر نیز وزارت خارجه آمریکا در ۲۸ آبان ۱۳۹۹، مسئولان کلیدی کشتار مردم معترض در نیزار ماهشهر در جریان اعتراض‌های آبان ۱۳۹۸ را تحریم کرد که در میان این مسئولان، نام سردار حیدر عباس‌زاده، فرماندهٔ انتظامی استان خوزستان و سرهنگ رضا پاپی، فرمانده انتظامی ماهشهر دارای اتهام نقض گسترده و خشن حقوق بشر، وجود داشت. بر پایهٔ گزارش‌های مرتبط، مردم معترض ایرانی در فرار از تجهیزات نظامی به نیزارها پناه می‌برند و فرماندهی انتظامی زیر فرمان حیدر عباس‌زاده و رضا پاپی، نیزارها را آتش کشید و به سوی معترضان آتش گشود و حداقل ۱۴۸ شهروند در این جریان، کشته شدند. یک شاهد عینی اعلام کرد که «هیچ‌یک از کسانی که به نیزارها پناه بردند زنده برنگشتند».
واکنش‌های رسمی و سرشناس

رضا پهلوی، فرزند ارشد محمدرضاشاه پهلوی، پس از به خشونت کشیده شدن اعتراضات کازرون در سال ۱۳۹۷ که در آن مأموران انتظامی تیراندازی کرده و معترضان وارد کلانتری شدند، در توییتی از «جنایتی دیگر این بار در کازرون» سخن گفت و برای مردم ایران، آرزوی «آزادی و دموکراسی» زودهنگام کرد.
در سال ۱۳۹۷، با وجود نقدهای انجام‌شده از برخورد دارای خشونت یک نیروی گشت ارشاد با زن ایرانی به‌خاطر حجاب، حسین اشتری، فرمانده کل انتظامی جمهوری اسلامی اعلام کرد که پلیس زیر اثر «هوچی‌گری‌ها» نمی‌رود و از نیروهایی که وظیفهٔ «قانونی» خود را انجام می‌دهند، پشتیبانی خواهد کرد. فرمانده پلیس ایران، همچنین، نیروی انتظامی را «پاسدار ارزش‌های نظام و انقلاب» اعلام کرد و در ادامه گفت که: «برای صیانت از این ارزش‌ها آماده هستیم و حتی اگر مورد هجمه واقع شویم کوتاه نمی‌آییم».
عبدالرضا داوری، سیاستمدار نزدیک محمود احمدی‌نژاد در توییتر خود در ۲۰۲۰ م، خشونت دوران کنونی را با دوران پیش از انقلاب ۱۳۵۷ مقایسه کرد و نتیجه‌گیری‌اش این بود که در دوران جمهوری اسلامی، وضعیت بدتر بوده‌است: «انصاف باید داشت؛ در عصر پهلوی اگر خشونتی هم بود محدود به ساواک و کمیته مشترک ضدخرابکاری و دادگاه نظامی بود و موارد سیاسی امنیتی؛ هرچه در آن دوره به‌ویژه پس از اصلاحات ارضی می‌گردم نه مشابه رفتار با دختر آبادانی یافت می‌شود و نه معادل قتل مهرداد سپهری! به کجا می‌رویم؟»
در تیر ۱۳۹۸، رسانه‌های اصولگرا ماجرای برخورد خشن پلیس با دختری جوان در پارکی در تهران را «درگیری هنجارشکنان با مأموران قانون» دانستند و بر «لزوم حفظ حرمت و اقتدار پلیس در جامعه» تأکید کردند و اعلام کردند: «عده‌ای با نادیده گرفتن هنجارشکنی و فحاشی مجرمان که به‌نظر دختران جوانی می‌باشند، از فرصت استفاده کرده و دنبال تخریب وجهه پلیس و عقده‌گشایی هستند». رسانه‌های اصلاح‌طلب نیز در همین باره دارای عبارت‌های کانونی چون: «تذکر دادن آدابی دارد؛ این نوع رفتارها باعث اغتشاش در جامعه می‌شود؛ حجاب در جامعه امروز ایران همچنان مسئله است و پلیس باید به وظایف ذاتی و اصلی خود برگردد»، بودند.
نگاره‌ای از برخورد نیروی انتظامی در ۲۰۰۷
گزارش خبرگزاری تسنیم از گرداندن بازداشت‌شدگان در تهران‌پارس (سپتامبر ۲۰۲۰)
گشت ارشاد در ۲۰۰۶ میلادی
گرداندن بازداشت‌شدگان در تهران‌پارس، تهران که با واکنش‌های نقدآمیز از سوی مردم روبرو شد.
وزنه‌برداری در المپیک تابستانی ۱۹۷۲

مراسم اهدای جوایز وزنه برداری، سبک وزن، بازی های المپیک 1972
وزنه‌برداری در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ نام رویداد ورزش وزنه‌برداری در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۱۹۷۲ برگزار شد.
مدال‌آوران

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| بازی‌ها | طلا | نقره | برنز |
| 52 kg جزئیات | زیگمونت اسمالتسژ  لهستان | لایوش سوچ  مجارستان | شاندور هولسریتر  مجارستان |
| 56 kg جزئیات | ایمره فولدی  مجارستان | محمد نصیری  ایران | گنادی چتین  اتحاد شوروی |
| 60 kg جزئیات | نورایر نوریکیان  بلغارستان | دیو شانیدزه  اتحاد شوروی | یانوش بندک  مجارستان |
| 67.5 kg جزئیات | موخاربی کیرژینوف  اتحاد شوروی | ملادن کوچف  بلغارستان | زبیگنیف کاچمارک  لهستان |
| 75 kg جزئیات | یوردان بیکوف  بلغارستان | محمد طرابلسی  لبنان | آنسلمو سیلوینو  ایتالیا |
| 82.5 kg جزئیات | لایف ینسن  نروژ | نوربرت اوزیمک  لهستان | دیوردی هوروات  مجارستان |
| 90 kg جزئیات | آندون نیکولوف  بلغارستان | آتاناس شوپوف  بلغارستان | هانس بتمبورگ  سوئد |
| 110 kg جزئیات | یان تالتس  اتحاد شوروی | الکساندر کرایچف  بلغارستان | اشتفان گروتزنر  آلمان شرقی |
| +110 kg جزئیات | واسیلی آلکسیف  اتحاد شوروی | رودولف مانگ  آلمان غربی | گرد بونک  آلمان شرقی |
جدول مدال‌ها

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  رتبه  | کشور | طلا | نقره | برنز | مجموع |
| ۱ |  بلغارستان (BUL) | ۳ | ۳ | ۰ | ۶ |
| ۲ |  اتحاد شوروی (URS) | ۳ | ۱ | ۱ | ۵ |
| ۳ |  مجارستان (HUN) | ۱ | ۱ | ۳ | ۵ |
| ۴ |  لهستان (POL) | ۱ | ۱ | ۱ | ۳ |
| ۵ |  نروژ (NOR) | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ |
| ۶ |  ایران (IRI) | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۶ |  لبنان (LIB) | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۶ |  آلمان غربی (FRG) | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۹ |  آلمان شرقی (GDR) | ۰ | ۰ | ۲ | ۲ |
| ۱۰ |  ایتالیا (ITA) | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۱۰ |  سوئد (SWE) | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
|  | مجموع | ۹ | ۹ | ۹ | ۲۷ |
مجری

مجری دوازدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم جوانان سئول
مجری به شخص، فرد یا نهادی گفته می‌شود که به معرفی اهداف و فعالیت‌های انجام‌شده در یک برنامه می‌پردازد. به‌ویژه در دنیای رسانه، مجری در رادیو و تلویزیون مسئولیت ارائهٔ برنامه‌ها را بر عهده دارد. اگر موضوع برنامه مسائل روز جهان باشد، مجری آن برنامه روزنامه‌نگار است.
ارتباط مؤثر با مخاطب از ویژگی‌های الزامی برای یک مجری است. او باید بداند با توجه به طیف مخاطبان و هدف برنامه، از چه شیوه‌ای برای برقراری این ارتباط استفاده کند.
متن مجری

متن مجری، شامل عبارات و جملاتی است که مجری در فواصل برنامه‌ها اجرا می‌کند و شمایی کلی از برنامه را دربرمی‌گیرد. این متن منقطع است تا بتواند در فواصل کوتاه بین برنامه‌ها خوانده و اجرا شود اما در کل موضوعی پیوسته را دنبال می‌کند و مکمل متن‌های قبلی و بعدی خود است.
مجری صحنه (مجری مراسم)

مجری یک مراسم که در اصطلاح انگلیسی به آن Master of Ceremony یا MC می‌گویند وظیفهٔ هدایت مراسم، تنظیم برنامه‌ها و گاهی نیز وظیفه گفتگو با میهمان مراسم را برعهده دارد.
نگه‌داشتن مخاطبان در یک محیط محدود مانند سالن همایش، با برنامه‌های مداوم و پشت‌سرهم می‌تواند موجب خستگی آنان و در نتیجه عدم پیگیری برنامه‌ها گردد اما مجری با توجه به این موارد می‌تواند از این حالت جلوگیری نماید.
مجری تلویزیون

مقالهٔ اصلی: مجری تلویزیون
بیش‌تر برنامه‌های تلویزیون بر مبنای فعالیت مجری اداره می‌شود. در این برنامه‌ها مجری می‌تواند در نقش معرفی‌کنندهٔ برنامه‌ها، [میزبان، گزارشگر، مفسر یا … ظاهر شود.
مجری تلویزیونی فردی است که در برنامه‌های تلویزیونی به خصوص برنامه‌های گفتگو محور شرکت کرده و نقش اداره‌کننده بحث‌ها و گفتگوها را بر عهده می‌گیرد. برخی مجری تلویزیونی را صرفاً یک گوینده تلویزیونی غیرمسئول می‌دانند که تنها متنی را از حفظ یا از روی کاغذ می‌خواند، اما کارشناسان تلویزیونی گویندگی را فقط یکی از مسوولیت‌های مهم و تخصصی متعدد این عنصر رسانه‌ای می‌دانند و معتقدند که باید بین این دو شخصیت یعنی مجری و گوینده تفاوت قائل شد.
مجری تلویزیونی از راه‌های گوناگونی فعالیت خود را انجام می‌دهد. معمولاً به صورت مستقیم برای ارتباط با مخاطب به دوربین نگاه می‌کند و دربارهٔ برنامه یا موضوع آن به ارائه توضیحاتی می‌پردازد. گاهی نیز به دوربین نگاه نمی‌کند که در این حالت اغلب متنی را که به موضوع برنامه مربوط می‌شود و از قبل توسط نویسندهٔ برنامه برای او آماده شده است را می‌خواند یا به صورت فی‌البداهه به ایراد سخنان مرتبط می‌پردازد.
گاهی نیز بدون نگاه کردن به دوربین، با افرادی که در استودیو و خارج از قاب تصویر قرار دارند صحبت می‌کند.
از دیگر موارد پرکاربرد در برنامه‌های تلویزیونی، ارتباط مجری با میهمان برنامه است. در این حالت مجری به دوربین نگاه نمی‌کند، بلکه پیرامون یک موضوع خاص با میهمان برنامه به گفتگو می‌پردازد.
صداقت با مخاطب نیز از عواملی است که می‌تواند نقش مؤثری در اعتماد مخاطبان به برنامه و مجری ایفا نماید.
مجری رادیو

مجری رادیویی نیز نقشی مشابه یک مجری تلویزیونی بر عهده دارد، با این تفاوت که در یک برنامه رادیویی نقش مجری بسیار پررنگ‌تر است. هم‌چنین در رادیو حرکات جسمانی مجری دیده نمی‌شود و او باید تنها از طریق تغییر حالات صدای خود به انتقال حس بپردازد.
مجری ورزشی

مقالهٔ اصلی: گزارشگر
مجری ورزشی به شخصی گفته می‌شود که به بیان ویژگی‌ها و مراحل یک رخداد ورزشی می‌پردازد که این کار اغلب به صورت زنده صورت می‌گیرد.
گوینده اخبار

مقالهٔ اصلی: مجری تلویزیون
گوینده اخبار یا مجری خبری کسی است که اخبار را در برنامهٔ خبری در تلویزیون، رادیو یا اینترنت به شنوندگان یا بینندگان ارائه می‌دهد. آن‌ها همچنین ممکن است بعنوانِ یک روزنامه‌نگار مشغول به کار باشند و با کمکِ مجموعه‌ای از عناصرِ خبری به شرح و تفسیر خبر در طولِ برنامه تلویزیونی بپردازند.
اعتراضات ۱۳۹۰ خوزستان

| اعتراضات در خوزستان | اعتراضات در خوزستان |
| --- | --- |
جایگاه:  ایران: اهواز حمیدیه شوش
تاریخ: ۲۶ فروردین ۲۷ فروردین ۱۳۹۰ بهمن ۱۳۹۰
گونه: تظاهرات درگیری خیابانی
سلاح‌ها: باتوم گاز اشک‌آور اسلحهٔ گرم
کشته‌شدگان: ۱۵ نفر از مردمو یک مأمور
زخمی‌ها: ۲۰ زخمی از مردم<۲ نفر از مأموران
اعتراضات ۲۶ فروردین ۱۳۹۰ در خوزستان ملقب به یوم الغضب یا روز خشم، سالروز ناآرامی‌هایی در فروردین ماه سال ۸۴ خوزستان است که در نتیجه آن چند نفر کشته و ده‌ها نفر بازداشت شدند.
پیش زمینه

رویداد سال ۱۳۸۴ پس از آن رخ داد که نامه‌ای منسوب به محمدعلی ابطحی (رئیس دفتر ریاست جمهوری محمد خاتمی)، که در آن بر تصمیم شورای عالی امنیت ملی جمهوری اسلامی بر تغییر ترکیب جمعیتی اعراب خوزستان تأکید شده بود، به شکل وسیعی در خوزستان منتشر شد. شایان ذکر است دفتر ریاست جمهوری وقت، این نامه را تکذیب و آن را جعلی اعلام کرد، اما اعراب خوزستان در شهرهای مختلف این استان به اعتراضاتی دست زدند که سرکوب شد.
تظاهرات

همزمان با سالگرد تظاهرات ۲۶ و ۲۷ فروردین ۱۳۹۰، نیروهای امنیتی و انتظامی، با تظاهرکنندگان درگیر شده و در جریان این درگیری‌ها، ۱۲ نفر کشته و ۲۰ نفر زخمی و تعدادی بازداشت شدند و بلافاصله فضای امنیتی بر این مناطق حاکم شد. برخی از منابع خبری تعداد کشته‌شدگان را تا ۴۸ نفر نیز گزارش کرده‌اند.
موضع‌گیری‌ها

شیرین عبادی در واکنش به اعتراضات صورت گرفته نامه‌ای به کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد ارسال نمود. وی در این نامه گفت: بنابراین خواهشمندم از کلیه امکانات قانونی برای آزادی بدون قید و شرط افرادی که در جریان حوادث اخیر در خوزستان دستگیر شده‌اند استفاده کنید تا از وقوع نا آرامی‌های بیشتر جلوگیری شود و ضمناً دستور فرمایید این گزارش در پرونده نقض حقوق بشر دولت جمهوری اسلامی ایران درج تا پس از تعیین گزارشگر ویژه به نظر ایشان برسد.
اعتراضات در بهمن ۱۳۹۰ در خوزستان

شب اربعین، مقارن با زمانی که تعداد زیادی از مردم برای برگزاری مراسم اربعین به شوش دانیال می‌آیند آغاز شد. در عصر روز ۲۳ دی ۱۳۹۰ (۱۳ ژانویه ۲۰۱۲)، تعدادی از معترضان عرب اهل شهر شوش، دست به راهپیمایی و سردادن شعارهایی مانند ” حریه حریه شعب الاهوازی نادیه” (آزادی، آزادی، مردم اهواز ندا می‌دهند) زدند. آن‌ها در عین حال با توجه به آغاز تبلیغات غیررسمی انتخاباتی در استان خوزستان، شعارهایی در مورد تحریم انتخابات دادند.
نیروهای امنیتی و انتظامی در بهمن ۱۳۹۰ با یورش به مناطق عرب‌نشین در شوش، حمیدیه و اهواز ۴۹ نفر را بازداشت کردند. سه نفر از بازداشت شدگان نیز به نام‌های ناصر آلبوشوکه درفشان، محمد کعبی و رضا مغامسی به دلیل «جراحات ناشی از شکنجه» در زندان کشته شدند. این بازداشت‌ها در ارتباط با تبلیغ برای ترغیب مردم به تحریم انتخابات مجلس شورای اسلامی در اسفندماه ۱۳۹۰ صورت گرفت.
در واکنش به کشته شدن و دستگیری معترضان در خوزستان دو تشکل حقوق بشریِ فدراسیون بین‌المللی جامعه‌های حقوق بشر، و همچنین جامعه دفاع از حقوق بشر در ایران، با انتشار بیانیه ای مشترک، خواستار اقدام عملی سازمان ملل متحد در متوقف ساختن جمهوری اسلامی در زمینه اِعمال تبعیض‌های قومی- نژادی شدند.
حالت‌های سطح

شکل ۱. ساده شدهٔ مدل یک بعدی از پتانسیل متناوب کریستال که در یک سطح ایده‌آل پایان می‌یابد. در سطح، مدل پتانسیل به‌طور ناگهانی به سطح خلاء (خط جامد) می‌رود. نقطه چین نشان دهنده یک تصویر واقعی تر از جایی که پتانسیل در بعضی از نقاط به سطح خلاء می‌رسد، است.
حالت‌های سطح (به انگلیسی: Surface states) حالت‌های الکترونیکی هستند که روی سطح مواد یافت می‌شوند. آنها به علت انتقال ناگهانی از مواد جامد که با یک سطح به پایان می‌رسد ،تشکیل شده‌اند و تنها در لایه‌های اتمی نزدیک به سطح یافت می‌شوند. خاتمه مواد با سطح منجر به تغییر ساختار نوار الکترونیکی از مواد فله به خلأ می‌شود. در پتانسیل تضعیف شده در سطح، حالت‌های الکترونیکی جدید می‌تواند تشکیل شود، که به اصطلاح حالت‌های سطح گفته می‌شود.