فیلیپ جانسون
برای مطالعه بیشتر

نویسنده مدخل انگلیسی مطالعه منابع زیر را توصیه می‌کند:
Schulze, Franz. Philip Johnson: Life and Work, Chicago: University of Chicago Press, 1996.
Lacayo, Richard (۲۸ ژوئن ۲۰۰۷). "Splendor in the Glass" بایگانی‌شده  در ۲۶ اوت ۲۰۱۳ توسط Wayback Machine. Time. Accessed August 12, 2010.
Philip Johnson: Diary of an Eccentric Architect, 1997 documentary.
"Extending the Legacy" Alexandra Lange article on the preservation of the Glass House, from the November 2006 issue of Metropolis magazine.
Philip Johnson article at Great Buildings Online. Retrieved Sep. 27, 2003.
Philip Johnson bio on the Pritzker Architecture Prize website. Retrieved Sep. 27, 2003.
Philip Johnson on NewsHour (1996). Retrieved Sep. 27, 2003.
Heyer, Paul, ed. (1966). Architects on Architecture: New Directions in America, p. 279. New York: Walker and Company.
One hour interview with چارلی رز at Google Video (۸ ژوئیه ۱۹۹۶)
Other interviews with or about Phillip Johnson on Charlie Rose at Google Video
Tompkins, Calvin (۲۳ مه ۱۹۷۷). "Profile of Philip Johnson".[نیازمند شفاف‌سازی] نیویورکر.
Jenkins, Stover, et al. The Houses of Philip Johnson, New York: Abbeville Publishing Group (Abbeville Press, Inc.), 2001.
| ن ب ودریافت‌کنندگان جایزه معماری پریتزکر | ن ب ودریافت‌کنندگان جایزه معماری پریتزکر |
| --- | --- |
 فیلیپ جانسون (۱۹۷۹)  لوئیس باراگان (۱۹۸۰)  جیمز استیرلینگ (۱۹۸۱)  کوین روشه (۱۹۸۲)  آی.ام. پی (۱۹۸۳)  ریچارد مایر (۱۹۸۴)  هانس هولاین (۱۹۸۵)  گوتفرید بوهم (۱۹۸۶)  کنزو تانگه (۱۹۸۷)  گوردون بانشفت و اسکار نیمایر (۱۹۸۸)  فرانک گری (۱۹۸۹)  آلدو روسی (۱۹۹۰)  رابرت ونچوری (۱۹۹۱)  آلوارو سیزا (۱۹۹۲)  فومیهیکو ماکی (۱۹۹۳)  کریستیان دپورتزآمپاک (۱۹۹۴)  تادائو آندو (۱۹۹۵)  رافائل مونئو (۱۹۹۶)  سور فهن (۱۹۹۷)  رنزو پیانو (۱۹۹۸)  نورمن فاستر (۱۹۹۹)  رم کولهاس (۲۰۰۰)  هرتزوگ و دمورن (۲۰۰۱)  گلن مورکات (۲۰۰۲)  یورن اوتزان (۲۰۰۳)  زها حدید (۲۰۰۴)  تام مین (۲۰۰۵)  پائولو مندز دا روشا (۲۰۰۶)  ریچارد راجرز (۲۰۰۷)  ژان نوول (۲۰۰۸)  پیتر زومتور (۲۰۰۹)  کازویو سجیما و ریوئه نیشی‌زاوا / سانا (۲۰۱۰)  ادواردو سوتو د مورا (۲۰۱۱)  وانگ شو (۲۰۱۲)  تویو ایتو (۲۰۱۳)  شیگرو بان (۲۰۱۴)  فرای اتو (۲۰۱۵)  الخاندرو آراونا (۲۰۱۶)  معماران آرسی‌آر (۲۰۱۷)  بالکریشنا دوشی (۲۰۱۸)  آراتا ایسوزاکی (۲۰۱۹)  ایوون فارل و شلی مک‌نامارا (۲۰۲۰)  آن لاکاتون و ژان فیلیپ واسال (۲۰۲۱)  دیبدو فرانسیس کره (۲۰۲۲) :  فیلیپ جانسون (۱۹۷۹)  لوئیس باراگان (۱۹۸۰)  جیمز استیرلینگ (۱۹۸۱)  کوین روشه (۱۹۸۲)  آی.ام. پی (۱۹۸۳)  ریچارد مایر (۱۹۸۴)  هانس هولاین (۱۹۸۵)  گوتفرید بوهم (۱۹۸۶)  کنزو تانگه (۱۹۸۷)  گوردون بانشفت و اسکار نیمایر (۱۹۸۸)  فرانک گری (۱۹۸۹)  آلدو روسی (۱۹۹۰)  رابرت ونچوری (۱۹۹۱)  آلوارو سیزا (۱۹۹۲)  فومیهیکو ماکی (۱۹۹۳)  کریستیان دپورتزآمپاک (۱۹۹۴)  تادائو آندو (۱۹۹۵)  رافائل مونئو (۱۹۹۶)  سور فهن (۱۹۹۷)  رنزو پیانو (۱۹۹۸)  نورمن فاستر (۱۹۹۹)  رم کولهاس (۲۰۰۰)  هرتزوگ و دمورن (۲۰۰۱)  گلن مورکات (۲۰۰۲)  یورن اوتزان (۲۰۰۳)  زها حدید (۲۰۰۴)  تام مین (۲۰۰۵)  پائولو مندز دا روشا (۲۰۰۶)  ریچارد راجرز (۲۰۰۷)  ژان نوول (۲۰۰۸)  پیتر زومتور (۲۰۰۹)  کازویو سجیما و ریوئه نیشی‌زاوا / سانا (۲۰۱۰)  ادواردو سوتو د مورا (۲۰۱۱)  وانگ شو (۲۰۱۲)  تویو ایتو (۲۰۱۳)  شیگرو بان (۲۰۱۴)  فرای اتو (۲۰۱۵)  الخاندرو آراونا (۲۰۱۶)  معماران آرسی‌آر (۲۰۱۷)  بالکریشنا دوشی (۲۰۱۸)  آراتا ایسوزاکی (۲۰۱۹)  ایوون فارل و شلی مک‌نامارا (۲۰۲۰)  آن لاکاتون و ژان فیلیپ واسال (۲۰۲۱)  دیبدو فرانسیس کره (۲۰۲۲) 
| داده‌های کتابخانه‌ای  | داده‌های کتابخانه‌ای  |
| --- | --- |
عمومی:  ISNI 1  ویاف 1  ورلدکت (از طریق ویاف) 
کتابخانه‌های ملی:  نروژ  اسپانیا  فرانسه (داده‌ها)  کاتالونیا  آلمان  ایتالیا  اسرائیل  ایالات متحده آمریکا  لتونی  ژاپن  جمهوری چک  استرالیا  کره  کرواسی  هلند  لهستان 
نهادهای پژوهش هنری:  کولتورناو (نروژ)  هنرمندان آرکی‌دی (هلند)  نام هنرمندان (گتی) 
واژه‌نامه‌های زندگی‌نامه‌ای:  آلمان 
پایگاه‌های دادهٔ علمی:  ساینی (ژاپن) 
سایر:  کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی  ریرو (سوئیس) 1  شبکه‌های اجتماعی و محتوای بایگانی شونده  سوداک (فرانسه) 1  2  تروو (استرالیا) 1 
| ن ب ونوگرایی | ن ب ونوگرایی |
| --- | --- |
نقاط عطف:  ناهار در چمنزار (۱۸۶۲–۶۳)  المپیا (۱۸۶۳)  بعدازظهر یکشنبه در جزیره گراند ژات (۱۸۸۶)  کوه سنت-ویکتور (۱۸۸۷)  شب پرستاره (۱۸۸۹)  شاه اوبو (۱۸۹۶)  شب دگرگون (۱۸۹۹)  لذت زندگی (۱۹۰۵–۱۹۰۶)  دوشیزگان آوینیون (۱۹۰۷)  پرنده آتشین (۱۹۱۰)  بعدازظهر یک فان (۱۹۱۲)   برهنه از پله پایین می‌آید، شماره ۲  (۱۹۱۲)  در جستجوی زمان ازدست‌رفته (۱۹۱۳–۱۹۲۷)  مسخ (۱۹۱۵)  چشمه (۱۹۱۷)  مطب دکتر کالیگاری (۱۹۲۰)  شش شخصیت در جستجوی یک نویسنده (۱۹۲۱)  اولیس (۱۹۲۲)  سرزمین هرز (۱۹۲۲)  کوه جادو (۱۹۲۴)  رزم‌ناو پوتمکین (۱۹۲۵)  خورشید همچنان می‌دمد (۱۹۲۶)  اپرای سه‌پولی (۱۹۲۸)  سگ اندلسی (۱۹۲۹)  ویلا ساوا (۱۹۳۱)  گل آبی (۱۹۳۶)  خانه آبشار (۱۹۳۶)  در انتظار گودو (۱۹۵۳) 
ادبیات نوگرا:  گیوم آپولینر  جونا بارنز  تادئوش بوروفسکی  آندره بروتون  میخائیل بولگاکف  آنتون چخوف  جوزف کنراد  ادوارد مورگان فورستر  ویلیام فاکنر  گوستاو فلوبر  فورد مادوکس فورد  آندره ژید  کنوت هامسون  یاروسلاو هاشک  ارنست همینگوی  هرمان هسه  جیمز جویس  فرانتس کافکا  آرتور کستلر  دی. اچ. لارنس  ویندهام لوئیس  توماس مان  کاترین منسفیلد  فیلیپو تومازو مارینتی  گی دو موپاسان  روبرت موزیل  کاترین آن پورتر  مارسل پروست  گرترود استاین  ایتالو اسووو  ویرجینیا وولف 
شعر نوگرا:  آنا آخماتووا  ریچارد آلدینگتون  ویستن هیو آودن  شارل بودلر  لوکا کاراجیاله  کنستانتین کاوافی  بلز ساندرار  هارت کرین  هیلدا دولیتل  روبر دسنوس  تی. اس. الیوت  پل الوار  اودیسیاس الیتیس  فرانک فلینت  اشتفان گئورگه  ماکس ژاکوب  فدریکو گارسیا لورکا  ایمی لوول  رابرت لاول  مینا لوی  استفان مالارمه  ماریان مور  ویلفرد اوون  اکتاویو پاز  فرناندو پسوآ  ازرا پاوند  راینر ماریا ریلکه  آرتور رمبو  گیورگوس سفریس  والاس استیونز  دیلن تامس  تریستان تزارا  پل والری  ویلیام کارلوس ویلیامز  ویلیام باتلر ییتس 
هنر نوگرا:  یوزف آلبرس  ژان آرپ  بالتوس  جرج بلوز  اومبرتو بوچونی  پی‌یر بونار  ژرژ براک  کنستانتین برانکوشی  الکساندر کالدر  مری کست  پل سزان  مارک شاگال  جورجو د کیریکو  کامیل کلودل  جوزف کورنل  یوژف چاکی  سالوادور دالی  ادگار دگا  ویلم دکونینگ  روبر دولونه  چارلز دموث  اتو دیکس  تئو وان دوسبرگ  مارسل دوشان  جیمز انسور  ماکس ارنست  جیکوب اپستین  پل گوگن  آلبرتو جاکومتی  ونسان ون گوگ  خولیو گونزالس  خوان گری  گئورگه گروس  رائول هاوسمان  هانا هوش  ادوارد هاپر  فریدا کالو  واسیلی کاندینسکی  ارنست لودویگ کیرشنر  پاول کله  اسکار کوکوشکا  فرنان لژه  فرانتس مارک  رنه ماگریت  کازیمیر ماله‌ویچ  ادوار مانه  آنری ماتیس  کالین مک‌کاهون  ژان متزینگر  خوان میرو  آمادئو مودیلیانی  پیت موندریان  کلود مونه  هنری مور  ادوارد مونک  امیل نولده  جورجیا اوکیف  مریت اپنهایم  فرانسیس پیکابیا  پابلو پیکاسو  کامی پیسارو  من ری  اودیلون ردون  پیر آگوست رنوآر  اگوست رودن  آنری روسو  اگون شیله  ژرژ سورا  آلفرد سیسلی  ادوارد جین استایکن  آلفرد اشتایگلیتس  آنری دو تولوز-لوترک  ادوار وویار  گرنت وود 
موسیقی نوگرا:  جرج انتایل  میلتون بابیت  ژان باراک  آلبان برگ  لوچیانو بریو  نادیا بولانژه  پی‌یر بولز  جان کیج  الیوت کارتر  آرون کوپلند  هنری کاول  آنری دوتیو  مورتون فلدمن  یوزف ماتیاس هوور  پل هیندمیت  آرتور هونگر  چارلز آیوز  لئوش یاناچک  گئورگ لیگتی  ویتولد لوتسواوسکی  الیویه مسیان  لوئیجی نونو  هری پرچ  کریستف پندرسکی  سرگئی پروکفیف  لوئیجی روسولو  اریک ساتی  پی‌یر شفر  آرنولد شونبرگ  دمیتری شوستاکوویچ  ریشارد اشتراوس  ایگور استراوینسکی  ادگار وارز  آنتون وبرن  کورت وایل  یانیس زناکیس 
تئاتر نوگرا:  ادوارد آلبی  مکسول اندرسون  ژان آنوئی  آنتونن آرتو  ساموئل بکت  برتولت برشت  آنتون چخوف  فریدریش دورنمات  ژان ژنه  ماکسیم گورکی  والتر هاسنکلور  هنریک ایبسن  ویلیام اینگ  اوژن یونسکو  آلفرد ژاری  گئورگ کایزر  موریس مترلینک  ولادیمیر مایاکوفسکی  آرتور میلر  شان اوکیسی  یوجین اونیل  جان آزبرن  لوئیجی پیراندلو  اروین پیسکاتور  جرج برنارد شاو  اگوست استریندبرگ  جان میلینگنون سینگ  ارنست تولر  فرانک ودکیند  تورنتون وایلدر  استانیسلاو ایگناسی ویتکویچ 
فیلم:  اینگمار برگمان  آنتون جولیو براگالیا  لوئیس بونوئل  مارسل کارنه  چارلی چاپلین  رنه کلر  ژان کوکتو  مایا درن  الکساندر داوژنکو  کارل تئودور درایر  ویکینگ اگلینگ  سرگئی آیزنشتاین  ژان اپستاین  رابرت فلاهرتی  آبل گانس  ایسیدوره ایسو  باستر کیتون  لو کولشف  فریتس لانگ  مارسل لربیه  ژرژ ملی‌یس  فریدریش ویلهلم مورنائو  گئورگ ویلهلم پابست  وسیوالاد پودوفکین  ژان رنوآر  والتر راتمن  ویکتور شوستروم  جوزف فون اشترنبرگ  ژیگا ورتوف  ژان ویگو  روبرت وینه 
رقص نوگرا:  جرج بالانچین  مرس کانینگهام  کلوتیلد فان‌درپ  سرگئی دیاگیلف  ایزادورا دانکن  مایکل فوکین  لویی فولر  مارتا گراهام  هانیا هولم  دوریس هامفری  لئونید ماسین  واسلاف نیژینسکی  الوین نیکلاس  الکساندر ساخاروف  تد شاون  آنا سوکولف  راس سنت دنیس  هلن تامیریس  چارلز ویدمن  ماری ویگمن 
معماری نوگرا:  آلوار آلتو  مارسل برور  گوردون بانشفت  آنتونی گادی  والتر گروپیوس  هکتور گیمار  ریموند هود  ویکتور آورتا  فریدنریخ هاندرتواسر  فیلیپ جانسون  لوئی کان  لوکوربوزیه  آدلف لوس  کنستانتین ملنیکوف  اریک مندلسون  پیر لوئیجی نروی  ریچارد نویترا  اسکار نیمایر  هانس پلتسیگ  آنتونین ریموند  گریت ریتفلد  ایرو سارینن  رودولف اشتاینر  ادوراد دورل استون  لوئیس سالیوان  ولادیمیر تاتلین  پاول تروست  یورن اوتزان  لودویگ میس فن در روهه  فرانک لوید رایت 
مقاله‌های مرتبط:  نوگرایی در آمریکا  Armory Show  آرت دکو  هنر نو  مکتب اشکن  پیشرو (هنر)  باله روس  باوهاوس  ساخت‌گرایی (هنر)  حجم‌گرایی  دادائیسم  هنر فاسد  د استایل  سوارکار آبی  بروکه  هیجان‌نمایی  موسیقی اکسپرسیونیستی  فوویسم  بُعد چهارم در هنر  بُعد چهارم در ادبیات  آینده‌گری  تصویرگرایی  دریافتگری  سبک بین‌المللی (معماری)  Late modernism  Late modernity  حروف گرایی  فهرست جنبش‌های هنری  فهرست هنرمندان آوانگارد  فهرست شاعران نوگرا  انتزاع تغزلی  ساده‌گرایی  هنر نوگرا  دوران مدرن  نودادا  بدوی‌گرایی  عینیت نو  ارفیسم  پسادریافتگری  پساساده‌گرایی  پسانوگرایی  Reactionary modernism  Metamodernism  بازنوگرایی  رمانتیسم  دومین مکتب موسیقی وین  Structural film  فراواقع‌گرایی  نمادگرایی  Synchromism  تونالیسم 
پرتره جانسون از کارل ون وکتن
خانه شیشه‌ای، نیو کنان
خانه مهمان، نیو کنان. پروژه خانه شیشه‌ای با ساخت چند بنای دیگر از جمله این خانه مهمان ادامه پیدا کرد.
ساختمان سیگرام، اثر مشترک جانسون و میس فن در روهه
پی‌پی‌جی پلیس. مجموعه شش برج برای دفتر مرکزی صنایع پی پی جی
برج سونی
کلیسای کریستال. یک کلیسای درایواین در گاردن گروو