stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
امبرائر ئی‌ام‌بی ۳۱۲ توکانو
هواپیماهای به نمایش گذاشته شده

یک فروند امبرائر ئی‌ام‌بی ۳۱۲ اف با کدشناسایی۳۱۲۴۹۶، از ناوگان سابق نیروی هوایی فرانسه از سال ۲۰۱۴ در موزه هوا و فضا (به فرانسوی: Musée de l'air et de l'espace) به نمایش گذاشته شده است.
یک فروند امبرائر ئی‌ام‌بی ۳۱۲ اف با کدشناسایی ۳۱۲۴۹۹ در موزه هوانوردی جنک درانکون قرار دارد.
یک فروند امبرائر/شورت ئی‌ام‌بی ۳۱۲ اس با کدشناسایی ۳۱۲۰۰۷ جی-بی‌تی‌یوسی (کد شناسایی سابق PP-ZTC در نمایش در موزه آلستر آویشن در ایرلند شمالی
مشخصات (ئی‌ام‌بی ۳۱۲ استاندارد)

داده‌ها از Air International, Vol. 26, Issue 6, and armament data from Air International, Vol. 24, Issue 1.
ویژگی‌های عمومی
خدمه: ۲
طول: ۹٫۸۶ متر (۳۲ فوت ۴ اینچ)
پهنای بال: ۱۱٫۱۴ متر (۳۶ فوت ۷ اینچ)
ارتفاع: ۳٫۴ متر (۱۱ فوت ۲ اینچ)
مساحت بال‌ها: ۱۹٫۴ متر مربع (۲۰۹ فوت مربع)
ایرفویل: root: NACA 63A415; tip: NACA 63A212
وزن خالی: ۱٬۸۱۰ کیلوگرم (۳٬۹۹۰ پوند)
بیشترین وزن برخاست: ۳٬۱۷۵ کیلوگرم (۷٬۰۰۰ پوند)
ظرفیت سوخت: ۶۹۴ لیتر (۱۸۳ گالون آمریکایی؛ ۱۵۳ گالون بریتانیایی)
پیشرانه: ۱ عدد موتورتوربوپراپ پرت اند ویتنی کانادا پی‌تی۶ای-۲۵سی، ۵۵۲ کیلووات (۷۴۰ اسب بخار)
ملخ‌ها: چهارملخه با سرعت ثابت
عملکرد
حداکثر سرعت: ۴۵۸ کیلومتر بر ساعت (۲۸۵ مایل بر ساعت، ۲۴۷ گره) at ۴٬۱۱۵ متر (۱۳٬۵۰۱ فوت)
سرعت کروز: ۴۴۱ کیلومتر بر ساعت (۲۷۴ مایل بر ساعت، ۲۳۸ گره)
سرعت واماندگی: ۱۲۴ کیلومتر بر ساعت (۷۷ مایل بر ساعت، ۶۷ گره)
بیشینه سرعت مجاز: ۵۳۹ کیلومتر بر ساعت (۳۳۵ مایل بر ساعت، ۲۹۱ گره)
بُرد: ۱٬۹۱۶ کیلومتر (۱٬۱۹۱ مایل، ۱٬۰۳۵ مایل دریایی)
حداکثر ارتفاع: ۸٬۷۵۰ متر (۲۸٬۷۱۰ فوت)
حد شتاب جی: +۶ /-۳
بارگیری بال: ۱۶۴ کیلوگرم بر متر مربع (۳۴ پوند بر فوت مربع)
تسلیحات
اسلحه‌ها:
علاف حامل تیربار:
تیربار ای ان/ام-بی
تیربار سنگین ۱۲٫۷ میلی‌متری
تیربار ۷٫۶۲ میلی‌متری با ۵۰۰ گلوله
علاف حامل راکت و تیربار:
آر ام پی-ال سی حامل یک تیربار سنگین ۱۲٫۷ میلی‌متری ام ۳ برونینگ و چهار راکت ۷۰ میلی‌متری
آویزگاه‌های حمل سلاح: چهارعدد زیربالها با ظرفیت ۱٬۰۰۰ کیلوگرم (۲٬۰۰۰ پوند)
راکت‌ها:
راکت ۱۲۷ میلی‌متری سرعت بالا برای حملات هوا به زمین
غلاف‌های حامل راکت:
۷ عدد راکت ۳۷ میلی‌متری اس.بی. اِی. تی
۷ عدد راکت ۷۰ میلی‌متری اس.بی. اِی. تی
بمب‌ها:
بمب چندمنظوره:
ام‌کی۸۱
ام‌کی۸۲
بمب مشقی:
ام کی ۷۶ (۲۰ پوندی)
سایر تجهیرات:
مخزن فرابَری: ۲ عدد ۶۶۰ لیتر (۱۷۰ گالون آمریکایی) یا ۳۳۰ لیتر (۸۷ گالون آمریکایی)
یک فروند شورت توکانو از ناوگان نیروی هوایی سلطنتی در حال پرواز
ئی‌ام‌بی-۳۱۲ اچ به شماره سریال (s/n 161) با بدنه کشیده تر و موتور قوی تری و به آن «سوپرتوکانو» لقب داده شد.
برای حفاظت از ارتعاشات صندلی عقب در مواقع اضطراری است، از یک قاب شیشه ای در مرکز کانوپی حبابی ئی ام بی-۳۱۲ اف استفاده شده است.
یک فروند توکانو از ناوگان نیروی هوایی آرژانتین و خلبانان آن
یک فروند تی-۲۷ از ناوگان نیروی هوایی برزیل
یک فروند ای تی-۲۷ متعلق به پاراگوئه
توکانو متعلق به نیروی هوایی پرو با رنگ آمیزی استتار جنگل و نقش دهان کوسه در دماغه
ئی ام بی ۳۱۲ اف از متعلق به نیروی هوایی فرانسه.
یک فروند توکانو متعلق به کلمبیا
ئی‌ام‌بی ۳۱۲اف از ناوگان نیروی هوایی موریتانی
ای تی-۲۷ متعلق به نیروی هوایی ونزوئلا
ای تی-۲۷ متعلق به نیروی هوایی هُندوراس در فرودگاه بین‌المللی گلسون
توکانو ام‌کی. ۵۱ (زداچ۲۰۹)در نمایشگاه هوایی فارن‌بورو در سپتامبر ۱۹۹۰.
کاربران ئی‌ام‌بی۳۱۲ به رنگ آبی، کاربران شورت توکانو به رنگ آبی روشن، کاربران سابق به رنگ قرمز، بروی نقشه مشخص شده‌اند
توکانوی متعلق به دانشکده نیروی هوایی برزیل، با رنگ آمیزی ویژه برای تجلیل از ۳۰ ام سال خدمت آن در نیروی هوایی برزیل.
امبرائر ئی‌ام‌بی ۳۱۲ اف نیروی هوایی فرانسه، با کد شناسایی ۳۱۲۴۹۹ در موزه هوانوردی جنک در انکون
اتاقک خلبان یک ئی‌ام‌بی-۳۱۲ نیروی هوایی برزیل
آمریتا پوری

| آمریتا پوری | آمریتا پوری |
| --- | --- |
 :  
زمینه فعالیت: سینما
تولد: ۲۰ اوت ۱۹۸۳ ‏(۴۱ سال)  بمبئی، هند
ملیت: هندی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۰-حال
صفحه در وبگاه IMDb: صفحه در وبگاه IMDb
آمریتا پوری (به انگلیسی: Amrita Puri) (زاده ۲۰ اوت ۱۹۸۳) بازیگر هندی است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به عایشا، کای پو چی!، ۸۳، مگه دیوانه‌ای، خون‌بها و انگیزه اشاره کرد.
پیتر کالتورپ

| پیتر کالتورپ | پیتر کالتورپ |
| --- | --- |
کالتورپ در سال 2011: کالتورپ در سال 2011
زادهٔ: ۱۹۴۹ (۷۵–۷۶ سال)
همسر: جین دریسکال
فرزندان: ۳
پیتر کالتورپ (متولد ۱۹۴۹) معمار، طراح شهری و برنامه‌ریز شهری ساکن سان‌فرانسیسکو است. او یکی از اعضای بنیان‌گذار کنگرهٔ شهرسازی نوین است؛ یک گروه مدافع مستقر در شیکاگو که در سال ۱۹۹۲ تشکیل شد و به ترویج شیوه‌های ساخت پایدار می‌پردازد. به خاطر تلاش‌هایش در بازتعریف مدل‌های رشد شهری و حومه‌ای در آمریکا، کالتورپ به عنوان یکی از ۲۵ نورآور پیشرو توسط مجلهٔ نیوز-ویک معرفی شده است.
حرفه

در سال ۱۹۸۶ او همراه با سم ون در رین (Sim Van der Ryn) کتاب «مناطق پایدار» را منتشر کرد. در اوایل دههٔ ۱۹۹۰ او مفهوم توسعهٔ مبتنی بر حمل و نقل (T. O. D.) را معرفی کرد که در کتاب «کلان‌شهر بعدی آمریکا: بوم‌شناسی، جامعه و رویای آمریکایی» به آن پرداخته شده است.
در سال ۱۹۸۹ او مفهومی به نام کیسهٔ پیاده‌روی (Pedestrian Pocket) را مطرح کرد، منطقه‌ای تا ۱۱۰ هکتار که برای پیاده‌روی و دسترسی به حمل و نقل عمومی طراحی شده و با کاربری‌های مختلط شامل مسکن با تراکم کم، تجاری و خرده‌فروشی و پارک در مرکز آن ساخته می‌شود. این مفهوم شباهت‌هایی با باغ‌شهر ابنزر هاوارد داشت و هدف آن ارائهٔ جایگزینی برای توسعه‌های مسکونی کم‌تراکم در حومه‌ها بود.
به عنوان یک کارشناس برنامه‌ریزی شهری، پیتر کالتورپ به‌طور مکرر در رسانه‌های معتبر مانند نیویورک تایمز، گاردین، نشنال جئوگرافیک، نیوز-ویک، گریزت، متروپولیسمگ و دیگران نقل‌قول شده است.
در سال ۲۰۱۸، کالتورپ نرم‌افزار برنامه‌ریزی شهری به نام UrbanFootprint را معرفی کرد که باید به مبارزه با گسترش شهری کمک کند و به افراد غیرمتخصص اجازه می‌دهد تأثیرات سناریوهای مختلف برنامه‌ریزی شهری را مدل‌سازی کنند.
یکی از نگرانی‌های اخیر کالتورپ خودروهای خودران است که ممکن است دلیل افزایش شهری و گسترش حومه‌ها باشند. برخلاف طرفداران خودروهای خودران که بر این باورند که این فناوری باعث کاهش تعداد خوردوها و سرعت بیشتر رفت‌وآمدها خواهد شد، کالتورپ معتقد است که راحتی حمل و نقل خودران تنها باعث افزایش سفرهای با خودرو خواهد شد. او طرح جایگزینی برای جلوگیری از ترافیک پیشنهاد می‌کند - حمل و نقل سریع خودران - ناوگان‌های ون خودران در خطوط ویژه در جاده‌های اصلی.
آثار

کالتورپ، پیتر و سیم ون در رین (۱۹۸۶). «مناطق پایدار: یک سنتز طراحی جدید برای شهرها، حومه‌ها و شهرک‌ها». سان‌فرانسیسکو: انتشارات Sierra Club Books (زبان انگلیسی).
کالتورپ، پیتر (۱۹۹۳). «کلان‌شهر بعدی آمریکا: بوم‌شناسی، جامعه و رویای آمریکایی». انتشارات Princeton Architectural Press (زبان انگلیسی).
کالتورپ، پیتر و ویلیام فولتون (۲۰۰۱). «شهر منطقه‌ای». انتشارات Island Press (زبان انگلیسی).
کالتورپ، پیتر (۲۰۱۰). «شهرسازی در عصر تغییرات اقلیمی». انتشارات Island Press (زبان انگلیسی). این کتاب توسط انتشارات دانشگاه تهران با عنوان «شهرنشینی در عصر تغییرات آب و هوایی» با ترجمهٔ دکتر سید حسین بحرینی و همکاران در سال ۱۳۹۴ به چاپ رسید.
هک خبرگزاری فارس

هک خبرگزاری فارس، معروف به فارس‌گیت، در ۴ آذر ۱۴۰۱ و در بحبوحه خیزش ۱۴۰۱ ایران توسط گروه بلک ریوارد انجام شد. به گفته این گروه، آنها ۲۵۰ ترابایت داده را از سرورهای خبرگزاری فارس حذف کرده و بخشی از اسناد شامل فکس‌ها، تماس‌های ضبط شده، اطلاعات پورتال‌های داخلی مربوط به مکالمات اداری، آرشیو تصاویر و اسناد مالی را بارگیری کردند.
گروه هکری «بلک ریوارد» خبرگزاری فارس را به «انتشار دروغ، شایعه‌پراکنی، پرونده‌سازی علیه مردم ایران» متهم کرده و مدعی شد که مطابق اطلاعاتی که به آن دست یافته خبرگزاری فارس «گزارش های محرمانه به نهاد رهبری و سپاه» می‌فرستاده‌است.
پیش‌زمینه

خبرگزاری فارس که خود را نخستین خبرگزاری مستقل ایران می‌خواند، توسط نزدیکان سپاه پاسداران و بسیج اداره می‌شود و به عنوان یک رسانه وابسته به سپاه شناخته می‌شود.
گروه هکری بلک ریوارد به گفته خود «بخشی از جامعه هکرهای ایرانی» است و «برای مقابله با رژیم جنایتکار آخوندی و نابودی آن» فعالیت می‌کند. این گروه قبلاً ایمیل مدیران و کارمندان شبکه خبری پرس تی‌وی، وابسته به صدا و سیمای جمهوری اسلامی، ایمیل‌های کارکنان دانشگاه الزهرا و سازمان پزشکی قانونی و وب‌سایت برخی دیگر از دانشگاه‌ها و اداره‌های حکومتی مثل بنیاد مسکن و شرکت توسعه انرژی اتمی ایران را نیز هک کرده بود.
همزمان با اعتراضات سراسری در ایران، بلک ریوارد همراه با گروه هکری تپندگان با هک کردن سامانه‌های ارسال پیامک، میلیون‌ها پیام فراخوان برای شرکت در تجمع‌های اعتراضی به مردم ارسال کرده بود.
هک وبگاه

گروه هکری بلک ریوارد، شامگاه جمعه ۴ آذر ۱۴۰۱، اعلام کرد وبگاه خبرگزاری فارس، وابسته به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، را هک کرد. به‌نوشته این گروه هکری، در جریان این حمله سایبری، بیش از ۲۵۰ ترابایت داده از تمامی سرورها و رایانه‌های وابسته به این مجموعه حذف شده‌است.
این گروه هکری، ضمن انتشار تصویری از یک دختر جوان، در جریان اعتراض‌های ضدحکومتی بر روی صفحه اول وبگاه خبرگزاری فارس، این مجموعه رسانه‌ای را «بنگاه لجن‌پراکنی» خطاب کرد و مسئولان و کارکنان این خبرگزاری را تهدید کرد که تمامی اسناد داخلی، از جمله اسناد و گزارش‌های مالی این خبرگزاری، بارگذاری شده‌است و افشا می‌شوند.
خبرگزاری فارس، شامگاه جمعه چهارم آذر در پیامی در شبکه اجتماعی تلگرام، ضمن تأیید حمله سایبری بلک ریوارد اعلام کرد تیم فنی این خبرگزاری در حال بازگرداندن وبگاه هستند. این خبرگزاری، نهم آذر در اطلاعیه‌ای اعلام کرد پس از هک این خبرگزاری، فعالیت سایت آن به مدت یک‌ونیم روز برای «کشف منشاء آلودگی» متوقف شد ولی «بعضی سرویس‌ها مثل سیستم کامنت‌گذاری تا ارتقای امنیت شبکه موقتا غیرفعال شده است».
خودارضایی کارکنان

در پی این هک، ویدیویی از خودارضایی یکی از کارکنان خبرگزاری فارس منتشر شد که این خبرگزاری اعلام کرد «پخش فیلمی به نام دوربین مدار بسته صحت نداشته و مربوط به خبرگزاری فارس نیست»
علی خضریان، نماینده حوزه انتخابیه تهران، در تذکری در صحن مجلس یازدهم دربارهٔ این فیلم گفت «جریان ضدانقلاب مانند دهه ۶۰ به سمت ترور رفته‌است که یکی از ترورهای اخیر، ترور رسانه‌ای خبرنگار فارس است.»
سند متنی

چند روز بعد از هک خبرگزاری فارس، بلک ریوارد دو سند متنی را که در دو فایل پی‌دی‌اف تهیه شده‌است منتشر کرد. در این دو سند برنامه‌ریزی و راهکارهای جمهوری اسلامی برای بهره‌برداری سیاسی از جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲، به‌ویژه در راستای سرکوب هرگونه اعتراض از سوی بازیکنان تیم ملی فوتبال ایران نشان داده می‌شود.
پدیدار شدن «دوگانگی میان تیم ملی ایران و تیم ملی جمهوری اسلامی» در جامعه ایران، ازجمله برجسته‌ترین نگرانی‌های تهیه‌کنندگان این سند است. در بخشی دیگر از این دو سند نیز به موضوع تهدید بازیکنان تیم ملی فوتبال ایران از سوی مقامات جمهوری اسلامی و هماهنگی کارلوس کی‌روش، سرمربی تیم، با حکومت جمهوری اسلامی اشاره شده‌است.
یکی از این دو فایل، متنی چهارده صفحه‌ای با عنوان «طرح عملیات جام جهانی» است که از سوی سازمانی به نام «مرکز شمس» نوشته شده‌است. در فایل دیگر، توصیه‌کننده‌های ناشناسی که «سردبیران رسانه‌های جبهه انقلاب» خوانده شده‌اند نیز توصیه‌هایی را برای «مقابله با کنش‌های احتمالی در جام جهانی» به مقام‌های جمهوری اسلامی ارائه کرده‌اند.
بولتن خبری فرمانده سپاه

بلک ریوارد چهارم آذر بولتن محرمانه‌ای را منتشر کرد که خبرگزاری فارس برای حسین سلامی، فرمانده کل سپاه پاسداران، تهیه کرده بود. این بولتن که پس از دیدار سید علی خامنه‌ای با بسیجیان در پنجم آذرماه تنظیم شده است، با نظارت عباس درویش توانگر، قائم مقام این خبرگزاری، تهیه و تحت عنوان «بولتن ویژه بیان» به دفتر حسین سلامی ارسال شده‌است. در این بولتن برخی از اخبار داخلی حکومت ایران، دستورهای رهبر آن و آمارهای مربوط به جهت‌گیری‌های جامعه ایران وجود دارد که بسیاری از آنها در رسانه‌ها درج نشده‌است.
در بخشی از این بولتن بر اساس نتایج برخی نظرسنجی‌ها هشدار داده شده‌است که در صورت استمرار برخورد با فیلترشکن‌ها احتمال شکل‌گیری «عصبانیت و ناآرامی در گروه‌های سنی فعال» در اعتراضات تشدید می‌شود.  نتایج نظرسنجی وزارت کشور ایران با جامعه آماری سه هزار و ۹۷۷ نفر در سراسر کشور نیز در این بولتن مورد اشاره قرار گرفته که بر اساس آن، «۵۱ درصد مردم معتقدند که حجاب باید اختیاری باشد». از دیگر نتایج این نظرسنجی به این موارد اشاره شده که «۸۴ درصد مردم معتقدند که این اعتراضات خیابانی سبب کاهش مشکلات می‌شود و ۷۰ درصد مردم تمایلی به حضور در راهپیمایی در حمایت از نظام و انقلاب ندارند».
بخشی از این بولتن نیز به اعتراضات جمعه خونین زاهدان اختصاص دارد. بنابر این بولتن سید علی خامنه‌ای با جمع‌بندی شورای عالی امنیت ملی و نیروی انتظامی برای بازداشت مولوی عبدالحمید مخالفت کرده است و گفته است با مولوی عبدالحمید مدارا شود و به مرور «توانایی‌اش» سلب شود و دستور داده است کسی که با تیربار شلیک کرده دستگیر شود.
خبرگزاری فارس نهم آذر تایید کرد که بولتن‌های این رسانه توسط گروه «بلک ریوارد» هک شده است ولی محتوای آن را «رصد شنیده‌های محافل رسانه‌ای، شایعات فضای مجازی و ادعاهای رسانه‌های بیگانه» خواند.
این بولتن‌ها از جمله دلایل ناکامی جمهوری اسلامی ایران در دستیابی به توافق احیای برجام را ناشی از اختلافات داخلی، از جمله میان حسین امیرعبداللهیان، وزیر خارجه و علی باقری کنی معاون او، و اختلاف نظر شورای عالی امنیت ملی و وزارت خارجه ایران بیان میکند.
پیامدها

علی القاصی، رئیس کل دادگستری استان تهران به دادستان تهران مأموریت داد تا با تشکیل کارگروهی نسبت به بررسی ابعاد حمله سایبری به خبرگزاری فارس اقدام کند. چند روز بعد عباس درویش توانگر قائم مقام خبرگزاری فارس بازداشت شد.
تن‌تن و پرتقال‌های آبی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کارگردان: فیلیپه کندرویر
تهیه‌کننده: آندرو بارت جکس براو رابرت لافونت
نویسنده: هرژه
فیلمنامه‌نویس: رنه گوسینی
بازیگران: فلیکس فرناندس آنخل آلوارس ژان-پیر زولا جیسس توردسیلاس ژان-پیر تالبوت جین بوییس جنی اورلیانز  مکس الوآ پیر دستگراپس آشیل زاواتا
موسیقی: آنتونی دوهامل
فیلم‌بردار: جین بادل
تدوین‌گر: مادلین بیبولت
تاریخ‌های انتشار:  ۱۸ دسامبر ۱۹۶۴ (۱۹۶۴-۱۲-۱۸)  
مدت زمان: ۱۰۵ دقیقه
کشور: فرانسه
زبان: فرانسوی / اسپانیایی
تن‌تن و پرتقال‌های آبی (انگلیسی: Tintin and the Blue Oranges) یک فیلم بر اساس ماجراهای تن‌تن و میلو است که در سال ۱۹۶۴ منتشر شد.
خلاصهٔ داستان

پروفسور «سالامیا» پرتقال آبی رنگی را برای پروفسور تورنسل می‌فرستد. با دزدیده شدن پروفسور تورنسل و پرتقال آبی، تن‌تن و کاپیتان هادوک عازم والنسیا در اسپانیا می‌شوند و پس از طی ماجراها و اتفاقات فراوان در آن جا موفق می‌شوند هر دو پروفسور را نجات دهند.
بازیگران

فلیکس فرناندس
آنخل آلوارس
ژان-پیر زولا
جیسس توردسیلاس
ژان-پیر تالبو
جین بوییس
فلیکس فرناندز
جنی اورلیانز
مکس الوآ
پیر دستگراپس
آشیل زاواتا
بارتا باری
آرادو آر ۱۹۹

| آرادو آر ۱۹۹ | آرادو آر ۱۹۹ |
| --- | --- |
کاربری: هواپیمای آموزشی، پیش‌نمونه
تولیدکننده: آرادو فلوکتسایک‌ورک
نخستین پرواز: 1939
کاربر اصلی: نیروی هوایی آلمان نازی
تعداد ساخته‌شده: ۲
آرادو آر ۱۹۹ (به انگلیسی: Arado_Ar_199) یک هواگرد از نوع هواپیمای آموزشی و پیش‌نمونه ساخت شرکت آرادو فلوکتسایک‌ورک در آلمان است. هواگرد آرادو آر ۱۹۹ نخستین پروازش را در 1939 میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۲ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
بایرام گلدی برمک

| بایرام گلدی برمک> اطلاعات شخصی | بایرام گلدی برمک> اطلاعات شخصی |
| --- | --- |
زاده: ۱۳۴۹ خورشیدی کلاله، ایران
تحصیلات: کارشناس حقوق قضایی
پیشه: نمایندهٔ دورهٔ هفتم مجلس شورای اسلامی
بایرام گلدی برمک (زادهٔ ۱۳۴۹ در کلاله) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ مینودشت، کلاله، مراوه‌تپه و گالیکش در دورهٔ هفتم مجلس شورای اسلامی بوده‌است.
کونال خمو

| کونال خمو | کونال خمو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۵ مهٔ ۱۹۸۳ ‏(۴۱ سال) سرینگر
ملیت: هند
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۹–اکنون
کونال خِمو (انگلیسی: Kunal Khemu؛ زادهٔ ۲۵ مهٔ ۱۹۸۳) هنرپیشه اهل کشور هند است. وی از سال ۱۹۸۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به ما مسافران راه عشقیم اشاره کرد.
فیلم‌شناسی

فهرست برخی از فیلم‌هایی که کونال خمو در آنها به ایفای نقش پرداخته است:
ما مسافران راه عشقیم
۹۹
هرج و مرج ۳
هرج و مرج دوباره
دشمن
ابرستاره
زخم
فرار کن جانی
برو گوآ رفته
عصر مدرن
طبل
رسوایی
آرزو
برادر
ولگرد
غارت چمدان
خسیس
خون‌بها
دورنیه دو ۱۸

| دورنیه دو ۱۸ | دورنیه دو ۱۸ |
| --- | --- |
کاربری: قایق پرنده گشت ساحلی و نجات هوایی
تولیدکننده: دورنیه
نخستین پرواز: ۱۵ مارس ۱۹۳۵
کاربر اصلی: لوفت‌وافه
تعداد ساخته‌شده: ۱۷۰ فروند
دورنیه دو ۱۸ (به آلمانی: Dornier_Do_18) یک هواگرد از نوع قایق پرنده ساخت شرکت دورنیه در آلمان بود که به صورت غیرنظامی برای لوفت‌هانزا و نظامی برای لوفت‌وافه خدمت کرد.
طراحی و تولید

شرکت هواپیماسازی دورنیه هواگرد دو ۱۸ را به عنوان جایگزینی برای قایق پرنده دو ۱۵ وال برای مقاصد نظامی و غیرنظامی طراحی کرد. کار بر روی چهار پیش‌نمونه اولیه اوایل سال ۱۹۳۴ آغاز شد. دو ۱۸ همان پیکربندی پایه دو ۱۵ با بدنه دو پله‌ای معمول دورنیه، را داشت. پله پشتی به سکان آب منتهی می‌شد. بدنه از هفت قسمت ضدآب تشکیل می‌گشت که اگر هر دو قسمتی از آن‌ها نیز پرآب می‌گردید هواگرد نه غرق می‌شد و نه ثبات خود را از دست می‌داد. باله‌های بخش‌بندی‌شده ثبات هواگرد روی آب را تأمین می‌کرد و در هوا بر نیروی برآر می‌افزود. هواگرد دارای سکان آب دوگانه و برآافزای رادیاتور قابل تنظیم تولید بود.
دو ۱۸ یک اتاقک سر پوشیده داشت که خلبان و کمک خلبان را در کنار یک‌دیگر در جلو و بیسیم‌چی و ناوبر را در پشت آن‌ها در خود جای می‌داد. یک قسمت در پله پشتی فضایی برای تیربارچی دم بود. یک جایگاه سر باز نیز برای یک مسلسل دیگر در جلوی دماغه وجود داشت. دو محفظه بمب نوع ایی‌تی‌سی ۵۰ برای حمل یک جفت بمب ۵۰ کیلوگرمی زیر بال راست قرار داشت.
در نمونه اولیه دو موتور دوزمانه ۶ سیلندر اشتعال تراکمی یومو ۲۰۵ هر یک با توان ۶۰۰ اسب بخار (۴۴۷ کیلووات) هنگام برخاستن، به صورت پشت سر هم بر فراز پیکربندی بال‌بالای هواگرد قرار داشتند.
پیش‌نمونه نخست تحت عنوان دو ۱۸آ روز ۱۵ مارس سال ۱۹۳۵ به پرواز درآمد. پیش‌نمونه دوم با عنوان دو ۱۸ب یک پیش‌نمونه خط تولید مدل دو ۱۸دی بود. پیش‌نمونه دو ۱۸دی دومین هواگرد به پرواز درآمده و نخستین هواگرد نظامی این نوع بود. تولید هواگردهای نظامی ابتدا در کارخانه فریدریشسهافن خود شرکت دورنیه و سپس، با افزایش تولید هواگردهای دو ۱۷، در کارخانه‌های آینسواردن و نوردنهام شرکت وزر تولید گردیدند. نیاز به بهبود عملکرد هواگرد منجر به تولید مدل‌های دو ۱۸دی-۲ و دو ۱۸دی-۳ با اندکی تغییرات در تجهیزات شد.
در مدل دو۱۸گه-۱ از موتور ارتقا یافته یومو ۲۰۵دی با ۸۸۰ اسب (۶۵۶ کیلووات) بخار توان استفاده شد. با بهبودهای آیرودینامیکی از جمله دماغه تیزتر، هواگرد عملکرد هر چه بهتری یافت. با به کارگیری تقویت‌کننده‌های راکتی اِر-گِرِت برخاست هواگرد یاری می‌شد.  تسلیحات دفاعی هم بهبود یافت که در آن یک مسلسل ۱۳ میلی‌متری ام‌گه ۱۳۱ در جایگاه رو باز دماغه و یک توپ خودکار ۲۰ میلی‌متری ام‌گه ۱۵۱ در یک برجک الکتریکی در پله پشتی بدنه استفاده شد. مدل دو ۱۸ها-۱ یک هواگرد آموزشی غیر مسلح بود. از این دو مدل مجموعا ۷۱ هواگرد تحویل لوفت‌وافه شد تا این که تولید اوایل تابستان سال ۱۹۴۰ متوقف گشت. مدل دو ۱۸اِن مخصوص عملیات نجات هوایی بود. بسیاری از هواگردهای مدل دو ۱۸گه به مدل دو ۱۸ان تبدیل شدند.
تاریخچه عملیاتی

پیش‌نمونه نخست و سوم و دو هواگرد اولیه دیگر از سال ۱۹۳۵ در خطوط هوایی لوفت‌هانزا خدمت کردند. این چهار هواگرد تحت عنوان دو ۱۸ایی چندین رکورد پرواز برد بلند را شکستند. از این هواگردها در مسیر اقیانوس اطلس جنوبی استفاده شد.
بیشتر هواگردهای دو ۱۸ تولید شده به خدمت نظامی تعلق گرفتند. این هواگردها غالبا از مدل دو ۱۸دی بودند. تحویل هواگردهای نظامی دو ۱۸ به لوفت‌وافه از سال ۱۹۳۶ آغاز شد. تا سال ۱۹۳۹ پنج اسکادران از این هواگردها تشکیل گردید. به هر صورت در این زمان دیگر با توجه به عملکرد نسبتاً ضعیف و تسلیحات دفاعی محدود آن، دو ۱۸ منسوخ به حساب می‌آمد. از مدل دو۱۸گه-۱ در کنار مدل دو ۱۸دی استفاده شد. مدل دو ۱۸دی بعدا در وظایف نجات هوایی به‌کارگرفته شد. آخرین هواگردهای مدل دو ۱۸گه-۱ ماه اوت سال ۱۹۴۱ از کاربرد عملیاتی در گروه‌های ۴۰۶ و ۹۰۶ ساحلی در نروژ عقب کشیده شد. بسیاری از آن‌ها با تغییر به مدل دو ۱۸ان-۱ در نقش نجات هوایی به خدمت ادامه دادند.
مشخصات فنی

دو ۱۸گه-۱:
خدمه: ۴ نفر
طول: ۱۹.۳۸ متر
طول بال: ۲۳.۷ متر
مساحت بال: ۹۸ متر مربع
ارتفاع: ۵.۳۲ متر
وزن خالی: ۵٬۹۷۸ کیلوگرم
حداکثر وزن هنگام برخاستن: ۱۰٬۷۹۵ کیلوگرم
نیرومحرکه: ۲ × موتور پیستونی شش سیلندر یونکرسس یومو ۲۰۵دی: ۸۸۰ اسب (۶۵۶ کیلووات) هنگام برخاست
حداکثر سرعت: ۲۶۷ کیلومتر بر ساعت
پایاسیر: ۱۶۴ کیلومتر بر ساعت در برد بلند
سقف پرواز: ۴٬۲۰۰ متر
برد: ۳٬۵۰۰ کیلومتر
۱ × مسلسل ۱۳ میلی‌متری ام‌گه ۱۳۱ در جایگاه رو باز دماغه
۱ × توپ خودکار ۲۰ میلی‌متری ام‌گه ۱۵۱/۲۰ در برجک سقف
۲ × بمب ۵۰ کیلوگرمی در بال‌ها
کیوآی

| کیوآی | کیوآی |
| --- | --- |
پرونده:QI Title Card.jpg: پرونده:QI Title Card.jpg
نام‌های دیگر:  Quite Interesting  QI XL (قسمت‌های طولانی‌تر)  QI VG (قسمت‌های تلفیقی)  QI XS (قسمت‌های تلفیقی) 
ژانر:  کمدی 
سازنده: جان لوید
کارگردان: ایان لوریمر
مجری:  سندی تاکسویگ  استیون فرای 
بازیگران: آلن دیویس
سازنده موسیقی متن: هوارد گودال
کشور سازنده: بریتانیا
زبان اصلی: انگلیسی
شمار سری‌ها: ۲۰
شمار قسمت‌ها: ۲۹۳ (فهرست قسمت‌ها)
تولید: تولید
تهیه‌کننده‌ها:  جان لوید  پیرز فلچر (سری‌های F به بعد) 
مکان‌های تولید: استودیوهای لندن (سری‌های A-P)  مرکز تلویزیون، لندن (سری‌های Q به بعد)
تدوین‌گران:  نیک کینگ  ریچارد اورتون (سری A) 
مدت:  ۳۰ دقیقه  ۴۵ دقیق (XL)  ۳۰ دقیقه (VG)  ۱۴ دقیقه (XS سری ۱)  ۸ دقیقه (XS سری ۲) 
تولیدکننده‌ها:  کوایت اینترستینگ لیمیتد  تاک‌بک (۲۰۰۶–۲۰۰۳ و ۲۰۱۲ تا اکنون)  تاک‌بک تیمز (۲۰۰۳–۲۰۱۲) 
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی:  بی‌بی‌سی چهار (۲۰۰۸–۲۰۰۳)  بی‌بی‌سی وان (۲۰۱۱–۲۰۰۹۰)  بی‌بی‌سی دو (۲۰۰۸–۲۰۰۳; ۲۰۱۱ تا اکنون) 
فرمت تصویر:  16:9 576i (سری‌های A تا F)  16:9 1080i (سری‌های G تا اکنون) 
فرمت صدا: صدای استریو
انتشار اولیه: ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۳ (۲۰۰۳-09-۱۱) – اکنون
انتشار: انتشار
نمایش‌های مشابه:  موزه کنجکاوی  چیزی مثل ماهی نیست  چیزی مثل خبر نیست  حقیقت باورنکردنی 
وبگاه: وبگاه
کیوآی (انگلیسی: QI کوتاه‌شده Quite Interesting به معنی خیلی جالب) یک نمایش بازی پرسش و پاسخ کمدی بریتانیایی است که به‌وسیله جان لوید برای تلویزیون ساخته می‌شود. این مجموعه اکنون از بی‌بی‌سی دو پخش می‌شود و سندی تاکسویگ آن را اجرا می‌کند. در هر قسمت شرکت‌کننده دائمی آلن دیویس به همراه سه مهمان حضور دارند. بیشتر مهمان‌ها طنزپرداز هستند. این مجموعه در ابتدا از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۶ به‌وسیله استیون فرای اجرا می‌شد.
قالب برنامه حول این مطلب است که احتمال اینکه مهمان‌ها به پرسش‌های بسیار ناشناخته‌ای که مطرح می‌شوند پاسخ درست بدهند بسیار کم است؛ بنابراین شرکت‌کنندگان نه تنها برای پاسخ‌های درست، بلکه برای پاسخ‌های جالبی که به سؤال مرتبط باشند نیز امتیاز دریافت می‌کنند. اما شرکت‌کنندگان برای «پاسخ‌هایی که به‌صورت واضح و مشخصی اشتباه باشند امتیاز از دست می‌دهند» یا به عبارتی پاسخ‌هایی که اغلب به دلیل باورهای غلط گمان می‌شود که درست باشند. در برنامه به چنین پاسخ‌هایی «جریمه» (انگلیسی: forfeit) گفته می‌شود و به‌وسیله صدای بوق (انگلیسی: klaxon)، نور چشمک‌زن و نوشته شدن آن بر روی صفحه نمایش پشت سر شرکت‌کنندگان مشخص می‌شوند. فلسفه کیوآی این است که همه چیز جالب است اگر از زاویه درست به آن نگاه شود. بسیاری از مطالب اشتباهی که در نمایش مطرح شده‌اند در قسمت‌های بعدی یا در بلاگ نمایش تصحیح شده‌اند.
قالب و محتوا

در هر قسمت چهار شرکت‌کننده حضور دارند. سه شرکت‌کننده مهمان و یک شرکت‌کننده دائمی آلن دیویس که معمولاً در صندلی سمت راست مجری می‌نشیند. دیویس در تمام قسمت‌ها حضور داشته است و اگرچه در قسمت Divination (فالگیری) نتوانست در استودیو حاضر شود اما توانست از ماورا بازی کند. اگرچه دیویس در تعدادی از بازی‌ها برنده شده است اما او اغلب از نظر امتیاز نفر آخر می‌شود چرا که جریمه‌های زیادی را متحمل می‌شود.
سؤالاتی که برای شرکت‌کنندگان مطرح می‌شود اغلب گمراه‌کننده، ناشناخته و بسیار سخت هستند. دادن «جواب‌های واضح ولی غلط» که به آنها جریمه گفته می‌شود باعث می‌شود که تعدادی بوق و هشدار و نورهای چشمک‌زن پخش شوند و امتیاز کم شود. دیویس اغلب شرکت‌کننده‌ای است که چنین پاسخ‌هایی را می‌دهد. در دو سری اول فرای پاسخ‌های دارای جریمه را بر روی کاغذ به‌همراه داشت و در هنگامی که بوق‌ها به‌صدا درمی‌آمدند و بر روی صفحه‌های بزرگ پشت سر شرکت‌کنندگان ظاهر می‌شدند او کاغذ را نیز به شرکت‌کننده نشان می‌داد. البته در قسمت پایلوت و در اولین قسمت از اولین سری فقط از کارت‌های کاغذی استفاده می‌شد. از سری سوم به بعد کارت‌های کاغذی کاملاً حذف شدند و پاسخ‌های دارای جریمه فقط بر روی صفحه نمایش پشت سر شرکت‌کنندگان نمایش داده می‌شوند. هدف از نمایش آنها این است که نشان دهد طراحان سؤال دادن چنین پاسخ‌های غلطی را پیش‌بینی کرده بوده‌اند.
سازندگان مجموعه انتظار داشتند که هیچکسی بدون آماده‌سازی زیاد قادر به دادن پاسخ درست نباشد؛ بنابراین آنها دادن جواب‌های جالب را تشویق می‌کنند و امتیازهای مثبت معمولاً به این دلیل داده می‌شود. بنابراین معمولاً بحث‌های حاشیه‌ای تشویق می‌شوند و شرکت‌کنندگان تمایل پیدا می‌کنند که وارد بحث با یکدیگر شوند و در مورد تفکرات و تصورات خودشان یا داستان‌هایی از زندگی شخصی خودشان صحبت کنند. تعداد امتیازهای مثبت و منفی ممکن است به‌وسیله مجری مشخص شود یا از قبل به‌وسیله پژوهشگران کیوآی که به آنها الف‌های کیوآی گفته می‌شود مشخص شده باشد؛ مثلاً در یک قسمت از دیویس ۱۰ امتیاز کم شد چون به سؤال «اصلی‌ترین ماده تشکیل‌دهنده هوا چیست؟» پاسخ داد «اکسیژن».
امتیازهای منفی رایج هستند و گاهی حتی مجموع امتیازهای برنده نیز منفی است. جمع امتیازها در پایان هر قسمت اعلام می‌شوند. فرای گفته است: «فکر می‌کنم همه ما موافق هستیم که هیچکسی در این دنیا سیستم امتیازدهی کیوآی را نمی‌فهمد.» سازنده کیوآی جان لوید در یک موقعیت اعتراف کرده است که حتی او نمی‌داند که سیستم امتیازدهی چگونه کار می‌کند اما شخصی وجود دارد که برای بررسی کردن امتیازها به او پول داده می‌شود. بنابر دی‌وی‌دی سری A مهمان‌ها حق دارند اگر فکر می‌کنند که امتیاز آن‌ها اشتباه است درخواست بازنگری کنند. اما تا کنون کسی از این حق استفاده نکرده است.
قالب و محتوا > زنگ‌ها

هر شرکت‌کننده یک زنگ دارد تا در هنگام پاسخ دادن از آن استفاده کند. زنگ هر شرکت‌کننده صدای متفاوتی دارد. در سه سری اول صدای زنگ‌ها به‌ظاهر تصادفی انتخاب می‌شدند یا اینکه یک تم تصادفی داشتند؛ مثلاً در سری C قسمت Common Knowledge (دانش عمومی) تمام زنگ‌ها صداهای روزمره بودند. اما از سری D به بعد صدای هر چهار زنگ بر اساس تم قسمت انتخاب می‌شود؛ مثلاً در سری F قسمت Films and Fame (فیلم‌ها و شهرت) صدای زنگ‌ها از فیلم‌های شناخته‌شده انتخاب شدند. صدای زنگ دیویس در این قسمت صدای لکنت‌دار پورکی پیگ بود که می‌گفت: «همش همین بود، رفقا!». صدای زنگ‌ها همیشه در ابتدای هر قسمت پخش می‌شوند اما به‌طور معمول هر صدا دارای یک نسخه کوتاه‌تر است که در طول برنامه از آن استفاده می‌شود. به‌نظر می‌رسد که اکثر بینندگان از این مسئله اطلاع ندارند. دیویس همیشه تحقیرآمیزترین صدا را به‌عنوان زنگ دریافت می‌کند.