stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
هنری واتکینز آلن
خدمت در ارتش ایالات مؤتلفه

الن به عنوان سرباز هنگ چهارم پیاده لوئیزیانا وارد ارتش شد، اما به زودی در ۱۵ اوت ۱۸۶۱ به درجه نظامی سرهنگ دوم ترفیع داده شد. وی در ۱ مارس ۱۸۶۲ سرهنگ این هنگ شد. در جریان جنگ داخلی آمریکا، وی در نبردهای شایلو و باتون‌روژ شدیداً زخم برداشت.
سرهنگ آلن هنگامی که هنوز هم به دلیل جراحت‌های که در هر دو پای خود در نبرد باتون‌روژ برداشته بود قادر به راه رفتن نبود، در ۲ نوامبر ۱۸۶۲ با سارا مورگان آشنا شد. مورگان در دفتر خاطرات خود که در اواخر قرن بیستم میلادی پس از مرگش منتشر شد، آلن را به عنوان یک «مرد بسیار کوچک» با «چهره گوشتی/خمیری» توصیف کرد.
در اوایل ۱۸۶۳ میلادی، زمانی که آلن هنوز در حال بازیابی سلامت خود بود، به عنوان قاضی ارتش می‌سی‌سی‌پی پمبرتون و همزمان به عنوان سرلشکر شبه‌نظامیان لوئیزیانا خدمت می‌کرد. در ژوئن ۱۸۶۳، زمانی که آلن در حال فرار از یک آتش‌سوزی هتل در جاکسون، می‌سی‌سی‌پی بود، جراحت بیشتری برداشت.
وی در ۱۹ اوت ۱۸۶۳ به درجه نظامی سپهبد ترفیع نمود. او به رقابت در انتخابات فرمانداری لوئیزیانا موافقت نموده و به عنوان فرماندار قسمت‌های از لوئیزیانا که هنوز تحت کنترل ایالات مؤتلفه بود انتخاب شد، او در ژانویه ۱۸۶۴ کار خود به عنوان فرماندار را آغاز کرد؛ دوره خدمت فرمانداری وی در بهار ۱۸۶۵ با فروپاشی ائتلاف پایان یافت.
الن هنگام دوران خدمت خود به عنوان فرماندار، قانونی را از طریق مجلس قانون‌گذاری به تصویب رساند تا از ضبط غیرقانونی اموال توسط کارمندان ائتلاف جلوگیری نماید. یکی دیگر از قوانین به آلن این امکان را فراهم نمود تا دارو خریداری نموده و به مستمندان توزیع نماید. سربازان معلول ماهانه مبلغ ۱۱ دلار حقوق دریافت می‌کردند. آلن بیمارستان‌های جدیدی را تأسیس کرد که وجوه مالی آن به‌طور عمومی و خصوصی تأمین می‌گردید. به‌خاطر فقدان صنایع تولیدی در لوئیزیانا، وی سیستمی از فروشگاه‌ها، کارگاه‌های ریخته‌گری و کارخانه‌های دولتی را به این هدف تأسیس نمود تا پس از پایان جنگ، فعالیت‌های تولیدی آنرا به‌سوی تولید کالاهای غیرنظامی سوق دهد.
چون ایالات مؤتلفه کمبود شدید دارو داشت، آلن زمان و منابع وسیعی را وقف تأسیس یک دستگاه اطلاعاتی و سرویس پنهانی کرد تا این دستگاه بتواند تدارکات حیاتی، به‌ویژه داروهایی چون کینین، را به‌طور مخفیانه از عقب خط‌های متحدین از نیواورلئان یا مکزیک تدارک نماید. آزمایشگاه‌های دولتی قادر بودند تربانتین، روغن کرچک، الکل طبی و سدیم کربنات را تولید کنند.
الن با ژنرال ادموند کربی اسمیت به توافق رسید تا زمانی که دیون ائتلاف پس داده می‌شود، وی مقدار هنگفت پنبه و شکر که توسط کارمندان ائتلاف گردآوری شده بود را به عنوان مالیات غیرنقدی انتقال دهد.
پس از پایان جنگ داخلی

بخشی از مزرعه الندیلِ آلن واقع در پورت الن، لوئیزیانا از جمله کارخانه ساخت شکر الندیل، در جریان جنگ داخلی آمریکا (۱۸۶۱ – ۱۸۶۵ میلادی) به آتش کشیده شده بود.
زمانی که نیروهای ارتش اتحادیه به تصرف لوئیزیانای تحت کنترل ائتلاف آغاز نمودند، مقامات نظامی اعلام نمودند که فرماندار آلن یک قانون‌شکن بوده و بلافاصله پس از دستگیری به جزای مرگ محکوم می‌شود. مورخ جان دی. وینترز که به رویاپردازی در مورد ائتلاف و بدنام‌سازی آمریکایی-آفریقایی‌ها شهره است، در مورد رویدادی که آلن لوئیزیانا را ترک و به مکزیک پناهنده شد چنین می‌نویسد:
«قبل از ترک، او نامه‌ای خطاب به مردم لوئیزیانا نوشت و در آن به آنها عاجزانه التماس نمود تا صلح را حفظ نموده و بدون ناله و نومیدی به 'رویداد اجتناب‌ناپذیر خود را تسلیم شوند' و 'یک زندگی جدید را آغاز نمایند'. پس از آن، این فرماندار که از فرط ناتوانی زمین‌گیر شده بود وارد آمبولانس خود شده و گروهی از دوستان که سیلی از اشک در چشمان آنها جاری بود، با وی وداع کردند».
با پایان ائتلاف، جیمز مدیسون ویلز که فرماندار مناطق تحت کنترل متحدین بود، فرماندار کل ایالت لوئیزیانا شد. پس از آن، آلن به مکزیکوسیتی رفت و به ویراستاری روزنامه مکزیکو تایمز که یک نشریه انگلیسی-زبان بود، مشغول شد. در نوامبر ۱۸۶۵، یک انتخابات ویژه تحت حکومت دوره بازسازی ایالات متحده راه‌اندازی گردیده و آلن (که در مکزیک بسر می‌برد) با دریافت ۵٬۴۹۷ رأی در مقابل ویلز که ۲۲٬۳۱۲ رأی کسب کرده بود، مغلوب شد.
مرگ و میراث

الن در ۲۲ آوریل ۱۸۶۶ بر اثر اختلال معده در مکزیکوسیتی درگذشت. آلن در نخست در گورستان ملی مکزیکوسیتی به خاک سپرده شده بود، اما جسد وی پس از ۱۰ سال به نیواورلئان بازگردانده شده و در گورستان لفایتی دفن شد. در ۱۸۸۵ میلادی، ۱۹ سال پس از مرگ وی، جسد آلن دوباره در زمینی در مقابل ساختمان سابقه کنگره ایالتی لوئیزیانا در بتن‌روژ به خاک سپرده شده و یک صلیب سرخ-رنگ بالای قبر وی گذاشته شد.
برای مطالعه بیشتر

Dorsey, Sarah A. (1866). Recollections of Henry Watkins Allen, Brigadier-General Confederate States Army Ex-Governor of Louisiana. New York: M. Doolady.
Roland, Charles P. (1957). Louisiana Sugar Plantations During the Civil War. Baton Rouge: Louisiana State University Press.
Winters, John D. (1963). The Civil War in Louisiana. Baton Rouge: Louisiana State University Press.
الانسیک، سینسیک

Village در 23x15px|border |alt=|link= ترکیه
| Alancık | Alancık |
| --- | --- |
Village: Village
استان: استان آدیامان
District: Sincik
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
الانسیک، سینسیک (به لاتین: Alancık, Sincik) یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در استان آدیامان واقع شده‌است.
استرلینگ، کانزاس

مکان
| Sterling, Kansas | Sterling, Kansas |
| --- | --- |
شهر: شهر
شعار: "Where the Quality of Life Shines!": شعار: "Where the Quality of Life Shines!"
Location of Sterling, Kansas: Location of Sterling, Kansas
Detailed map of Sterling, Kansas: Detailed map of Sterling, Kansas
مختصات: ۳۸°۱۲′۳۸″ شمالی ۹۸°۱۲′۱۶″ غربی﻿ / ﻿۳۸٫۲۱۰۵۶°شمالی ۹۸٫۲۰۴۴۴°غربی﻿ / 38.21056; -98.20444: مختصات: ۳۸°۱۲′۳۸″ شمالی ۹۸°۱۲′۱۶″ غربی﻿ / ﻿۳۸٫۲۱۰۵۶°شمالی ۹۸٫۲۰۴۴۴°غربی﻿ / 38.21056; -98.20444
ایالت: کانزاس
شهرستان: Rice
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۷۱ مایل مربع (۴٫۴۳ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۶۷ مایل مربع (۴٫۳۳ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰۴ مایل مربع (۰٫۱۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۶۴۰ فوت (۵۰۰ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۲۳۲۸
 • برآورد (۲۰۱۱): ۲۳۲۶
 • تراکم: ۱۳۹۴٫۰/مایل مربع (۵۳۸٫۲/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: ۶۷۵۷۹
کد منطقه: ۶۲۰
FIPS کد: ۲۰-۶۸۲۰۰
GNIS feature ID: ۰۴۷۵۹۰۸
وبگاه: Sterling-Kansas.com
استرلینگ (به انگلیسی: Sterling) شهری در ایالت کانزاس کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲٬۳۲۸ نفر بوده‌است.
پیرمین زوربریگن

پیرمین زوربریگن (انگلیسی: Pirmin Zurbriggen؛ زادهٔ ۴ فوریهٔ ۱۹۶۳) اسکی‌باز آلپاین اهل سوئیس بود.
بیضا

| بیضا | بیضا |
| --- | --- |
fa (in English: Expected satiety): fa
کشور:  ایران
استان: فارس
شهرستان: بیضا
بخش: مرکزی
سال شهرشدن: ۱۳۷۸ خورشیدی
مردم: مردم
جمعیت: ۷٬۲۵۲ نفر (۱۳۹۵)
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
تأسیس شهرداری: ۱۳۷۸ خورشیدی
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۷۱
شناسهٔ ملی خودرو: ۷۳ ی
کد آماری: ۲۵۰۳
  بیضا  روی نقشه ایران ۳۰°۰۰′۳۵″شمالی ۵۲°۲۱′۲۷″شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۰۰۹۷۶۹۶°شمالی ۵۲٫۳۵۷۳۷۰۴°شرقی﻿ / 30.0097696; 52.3573704   :   بیضا  روی نقشه ایران ۳۰°۰۰′۳۵″شمالی ۵۲°۲۱′۲۷″شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۰۰۹۷۶۹۶°شمالی ۵۲٫۳۵۷۳۷۰۴°شرقی﻿ / 30.0097696; 52.3573704   
 :  
بیضا شهری در بخش مرکزی شهرستان بیضا در استان فارس ایران است. این شهر، مرکز شهرستان بیضا است. شهر بیضا در فاصله ۳۰ کیلومتری شمال غربی از کلانشهر شیراز است.
پیشینه نام

نام بیضا از اثر باستانی تل بیضا در روستای تل بیضا (به فارسی یعنی سپید) گرفته شده است. علت این نام وجود دژی بود که به دست پاپک با سنگ مرمر ساخته شده بود برگرفته شده است. درسال‌های اخیر آثار تاریخی بسیاری در شهر تاریخ نسایک کشف گردیده است.
بنای روستای تل بیضا را به گشتاسب، پسر لهراسب کیانی، نسبت می‌دهند. در زمان ساسانیان هنگامی که اردشیر هفت ساله شد، پدرش، بابک، او را با خود به نسا (انشان) نزد جوزهرشاه (یا جُزِهر/گوزِهْر) برد.
جغرافیا

شهرستان بیضا، در شمال غربی استان فارس در منطقه سردسیر، در دشتی چمن زار واقع شده و مشتمل است بر دهستان‌های بیضا، بانش و کوشک هزار، از شمال به بخش کامفیروز در مرودشت، از مشرق به شهرستان مرودشت، از جنوب به کلانشهر شیراز و از مغرب به بخش مرکزی شهرستان سپیدان محدود است.
جغرافیا > آب و هوا

بیضا در منطقه سردسیر و کوهستانی استان فارس قرار دارد که توسط رشته کوهای زاگرس احاطه شده است.
مردم

جمعیت شهر بیضا بر پایه سر شماری سال ۱۳۵۹ مرکز آمار ایران برابر با ۷٬۲۵۲ تن است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۵۵ | ۱٬۷۵۷ | —     |
| ۱۳۶۵ | ۲٬۲۶۴ | ۲۸٫۹٪+ |
| ۱۳۷۰ | ۲٬۶۵۱ | ۱۷٫۱٪+ |
| ۱۳۷۵ | ۲٬۸۰۱ | ۵٫۷٪+ |
| ۱۳۸۵ | ۳٬۹۳۹ | ۴۰٫۶٪+ |
| ۱۳۹۰ | ۴٬۲۳۴ | ۷٫۵٪+ |
| ۱۳۹۵ | ۷٬۲۵۲ | ۷۱٫۳٪+ |
در شهر بیضا مردم به گویشهای فارسی بیضایی، ترکی قشقایی و لری صبت می‌کنند.
اقتصاد

بیضا منطقه‌ای سرسبز خوش آب و هوا است و کشاورزی و دامپروری پررونقی دارد. محصولات مهم آن گندم، جو، بُنشن، انگور، سیب و تره بار است. پرورش دام (گوسفند، گاو و شتر) و زنبور عسل در آن رایج است. گلیم بافی و قالی بافی از صنایع دستی آن به‌شمار می‌آید. قالی‌های آن با نقش‌های سالاری و محمدی صادر می‌شود.
در بیضا انگورهایی می‌رویید که هر دانه آن ده مثقال بود، و سیبهایی بود که دور هریک از آن دو وجب بود. بیضا همچنین مار و عقرب و سایر حیوانات موذی داشت.
مراکز آموزش عالی

دانشگاه آزاد و دانشگاه پیام نور از جمله مراکز آموزش عالی بیضا هستند.
ریدگویل، کارولینای جنوبی

مکان
| Ridgeville, South Carolina | Ridgeville, South Carolina |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
Location of Ridgeville, South Carolina: Location of Ridgeville, South Carolina
ایالت: کارولینای جنوبی
شهرستان: Dorchester
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۸ مایل مربع (۴٫۷ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۸ مایل مربع (۴٫۷ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۷۵ فوت (۲۳ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۱٬۶۹۰
 • تراکم: ۹۳۰٫۴/مایل مربع (۳۵۹٫۲/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: 29472
کد منطقه: 843
FIPS code: 45-60370
GNIS feature ID: 1250386
ریدگویل(به انگلیسی: Ridgeville) شهری در ایالت کارولینای جنوبی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۹۷۹ نفر بوده‌است.
تولیت آستان قدس رضوی

| تولیت آستان قدس رضوی متولی حرم علی بن موسی الرضا | تولیت آستان قدس رضوی متولی حرم علی بن موسی الرضا |
| --- | --- |
متصدی کنونی احمد مروی از ۱۰ فروردین ۱۳۹۸: متصدی کنونی احمد مروی از ۱۰ فروردین ۱۳۹۸
آستان قدس رضوی: آستان قدس رضوی
لقب: متولی آستان قدس رضوی
اقامت‌گاه: مشهد،خراسان رضوی، ایران
گمارنده: رهبر جمهوری اسلامی ایران
بنیادگذاری: ۹۱۶ هجری قمری
نخستین متصدی: غیاث الدین عزیز رضوی
تولیت آستان قدس رضوی مقامی است که سرپرستی حرم امام رضا و موقوفات علی بن موسی الرضا، امام هشتم شیعیان دوازده‌امامی، را بر عهده دارد. سرپرستی و ادارهٔ این بارگاه در آغاز به عهده افرادی بود که به آن‌ها نقیب گفته می‌شد و از میان علویان ناحیهٔ طوس انتخاب می‌شدند که علاوه بر منصب نقابت، منصب کلیدداری حرم را نیز برعهده داشتند. منصب تولیت از آغاز دوران صفوی و رسمی شدن مذهب شیعه در ایران اهمیت ویژه یافت. تولیت آستان قدس رضوی همگام با روی کار آمدن حکومت صفوی، رسمی شدن مذهب تشیع و بیرون راندن ازبکان از مشهد و خراسان از اهمیت ویژه‌ای برخوردار شد؛ و خصوصاً با رواج سنت وقف در این دوره، زمین‌های زیادی وقف آرامگاه علی بن موسی الرضا گردید که برای اداره این املاک منصبی به نام تولیت به وجود آمد.
وضعیت تولیت و سیستم اداری آستان قدس در دورهٔ پهلوی تحولات فراوانی یافت. در این دوران عنوان نایب‌التولیه جایگزین متولی‌باشی شد که در دوران قاجار رایج بود. متولیان در دوره‌های پادشاهی ایران توسط شاه منصوب می‌شدند اما پس از انقلاب ۱۳۵۷ و روی‌کار آمدن جمهوری اسلامی در ایران، انتصاب این منصب به دست ولی فقیه افتاد. در دورهٔ جمهوری اسلامی به لحاظ ساختار اداری و تشکیلاتی نیز دارالتولیهٔ آستان قدس به سازمانی گسترده و پویا تبدیل شد. انتخاب رئیس دانشگاه علوم اسلامی رضوی بر عهده وی می‌باشد.
متولیان > دورهٔ قاجار

در دوران قاجار اختیارات تولیت آستان در منطقه خراسان به‌شدت افزایش یافت. به علت درگیری بین جانشینان شاهرخ نادری و هرج و مرج اوایل دوره قاجار، آستان قدس تا مدت‌ها از تولیت برخوردار نبود و اداره‌اش در اختیار صاحب منصبان و بزرگان آن بود. اسناد باقی‌مانده از آن دوره حاکی از آشفتگی و عدم نظم در امور آستانه است. در آن زمان این وضعیت تا آمدن میرزا موسی خان فراهانی ادامه داشت؛ با تلاش و کوشش وی اوضاع بهبود یافت و تولیت در دوره قاجار با دوره‌های قبلی تفاوت‌های ماهوی زیادی پیدا کرد. روزنامهٔ «Gazzete of Persia» در توصیف متولی این دوره می‌نویسد:
«در مشهد یک نظام حکومتی منحصربه‌فرد حکمفرماست که یکی دارای قدرت اداری غیرروحانی و والی ایالت است که از طرف شاه برگزیده می‌شود و دیگری روحانی و متولی باشی است که سرپرست حرم مطهر، سخنگو و نماینده امام است. قلمرو قدرت متولی باشی منحصراً در داخل بست و با وظایف معینی می‌باشد، چرا که دوگانگی قدرت حتی در داخل حرم به چشم می‌خورد. انتصاب متولی باشی از اختیارات شاه است و این منصب حقوق ثابت و معینی ندارد. این منصب الزاماً مختص به یک فرد روحانی نیست و نفوذ و اقتداری که معمولاً از طرف این مقام اعمال می‌شود، تقریباً هم‌طراز با قدرت روحانیت است و گاهی حتی از قدرت والی ایالت، بیشتر است».
چهار نکته در مورد تولیت در دوره قاجاریه حائز اهمیت است:
برخلاف متولیان دورهٔ صفوی و افشار که از میان علما و سادات انتخاب می‌شدند، متولیان دورهٔ قاجار از میان رجال حکومتی که اکثراً از مرکز فرستاده می‌شدند، انتخاب می‌گردیدند.
در دوره‌های پیشین بیشتر متولیان از افراد بومی خود استان انتخاب می‌شدند، ولی در این دوره تمام افراد بدون استثناء از تهران فرستاده می‌شدند.
برای اولین بار افرادی به صورت مشترک عهده‌دار تولیت آستان قدس و اداره ایالت شدند.
تمام متولیان دورهٔ قاجار نائب‌التولیه داشتند که از رجال سرشناس آستان قدس انتخاب می‌شدند و تولیت را در اداره امور یاری می‌رساندند. دستمزد متولیان این دوره نیز مانند قبل از عشر حق‌التولیه و حق‌النظاره موقوفاتی که متولی شرعی داشتند پرداخت می‌شد.
متولیان > دورهٔ قاجار

|  | ۴۰ | جواد ظهیرالاسلام | ۱۳۳۸ه‍.ق | ۱۳۳۹ه‍. ق | وی در سال ۱۳۳۸ه‍.ق برای بار دوم به سمت تولیت منصوب شد. او مدعی شد امور اداری و مالی آستان در وضعیت اسف‌باری قرار دارد و بزرگ‌ترین علت این بی‌نظمی را مشخص‌نبودن وظایف متولی عنوان کرد. |  |
|  | ۴۱ | مرتضی‌قلی‌خان طباطبایی نایینی | ۱۳۴۰ه‍. ق | ۱۳۴۱ه‍. ق | دورهٔ سوم تولیت وی همزمان با قیام کلنل محمدتقی پسیان بود. همچنین در سال ۱۳۴۰ه‍.ق به دستور وی، مأموران آستانه چندین صندوق اسناد بسیار مهم آستان را از منزل میرزاابوالقاسم ضابط به کتابخانه منتقل کردند. |  |
|  | ۴۲ | محمدعلی رضوی قائم‌مقام‌التولیه | ۱۳۴۱ه‍. ق | ۱۳۴۲ه‍. ق | وی از سال ۱۳۱۱ه‍.ق که پدرش با حکم ناصرالدین‌شاه به قائم مقامی آستانه رسید، منصب رئیس دفتری آستانه را عهده‌دار شد. در همین سال، عنوان وزیر آستانه را نیز به دست آورد. بعد از فوت پدر، با حکم مظفرالدین شاه تمام عناوین پدر به وی رسید. محمدعلی رضوی تنها فرد از سادات رضوی بود که در دورهٔ قاجار به عنوان متولی آستان انتخاب شد. او مقداری از قروض آستانه را پرداخت کرد، بناها را مرمت کرد و از پایه‌گذاران نظام اصلاحات مالی در آستان بود. همچنین ملکی به نام خواجه حراج را وقف دارالضیافه کرد. |  |
|  | ۴۳ | مرتضی‌قلی‌خان طباطبایی نایینی | ۱۳۴۲ه‍. ق | ۱۳۴۴ه‍. ق | احمدشاه قاجار وی را برای چهارمین بار به عنوان متولی آستان منصوب کرد. با روی کارآمدن حکومت پهلوی، مرتضی قلی‌خان به مستشاری دیوان عالی تمیز برگزیده شد. از اقدامات وی در آستان می‌توان به توسعهٔ ایوان طلای نادری و سنگ‌فرش آن با سنگ مرمر اشاره کرد. همچنین ضریح برنجی کوچکی در محل دفن شیخ حر عاملی در صحن انقلاب نصب کرد. وقفیاتی همچون چندین جلد کتاب نفیس و اراضی رجب‌آباد از خود بجای گذاشت. |  |
= فتحعلی شاه
      = محمدشاه
      = ناصرالدین شاه
      = مظفرالدین شاه
      = محمدعلی شاه
      = احمد شاه
| دوره | نام | تاریخ آغاز مسئولیت | تاریخ پایان مسئولیت | توضیحات | منبع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۴۴ | حسین عرب | ۱۳۰۲ه‍. ق | ۱۳۳۵ه‍. ق | وی از سادات موسوی است که نسبش با سی‌واسطه به ابراهیم‌المرتضی بن موسی‌الکاظم می‌رسد. او در اواخر سال ۱۳۰۲ه‍.ق منصب نایب‌التولیهٔ آستان قدس را دریافت نمود. سیدحسین ۳۳ سال مقام نیابت تولیت را برعهده داشت که در این مدت ۱۸ تن به عنوان متولی منصوب شدند. یکی از وظایف او این بود که خلعت‌های تقدیمی آستانه برای پادشاهان و بزرگان حکومتی را در نوروز سلطانی تقدیم کند و در مقابل هدایایی از شاه دریافت می‌کرد. |  |
گتان بوشر

گتان بوشر (انگلیسی: Gaétan Boucher؛ زادهٔ ۱۰ مهٔ ۱۹۵۸) اسکیت‌باز سرعت، و اسکیت‌باز سرعت، اهل کانادا وی از برندگان مدال‌های بازی‌های المپیک زمستانی است.
بارچ

مکان در 23x15px|border |alt=|link= مجارستان
| بارچ Barcs | بارچ Barcs |
| --- | --- |
شهر: شهر
  پرچمنشان:   پرچمنشان
بارچ: بارچ
مختصات: ۴۵°۵۷′۳۶″شمالی ۱۷°۲۷′۳۶″شرقی﻿ / ﻿۴۵٫۹۶۰۱۳°شمالی ۱۷٫۴۶۰۰۸°شرقی﻿ / 45.96013; 17.46008: مختصات: ۴۵°۵۷′۳۶″شمالی ۱۷°۲۷′۳۶″شرقی﻿ / ﻿۴۵٫۹۶۰۱۳°شمالی ۱۷٫۴۶۰۰۸°شرقی﻿ / 45.96013; 17.46008
شهرستان: شومودی
حکومت: حکومت
 • شهردار: Karvalics Ottó
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۲۲٫۹ کیلومتر مربع (۴۷٫۵ مایل مربع)
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۱۲٬۱۶۸
 • تراکم: ۹۹/کیلومتر مربع (۲۶۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۱+ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۲+ (CEST)
کد پستی: ۷۵۷۰
کد منطقه: ۸۲
شهر بارچ (به مجاری: Barcs) در شومودی در کشور مجارستان واقع شده است. جمعیت این شهر ۱۱٫۹۳۰ نفر است.
ژو دسن

| ژو دسن | ژو دسن |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: ژوزف ایرا "ژو" دَسَن
نام(های) دیگر: ژو دسن
زاده: ۵ نوامبر ۱۹۳۸ بروکلین، نیویورک، آمریکا
درگذشته: ۲۰ اوت ۱۹۸۰ (۴۱ سال) پاپیته، تاهیتی، فرانسه
ژانر: پاپ فرانسوی، شانسون
ساز(ها): گیتار، پیانو، بانجو، آکاردئون، ویولون
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۰–۱۹۶۴
ناشر(ان): کلمبیا رکوردز (کانادا، ۱۹۶۴–۷۱) سونی میوزیک (در جای دیگر، و کانادا از سال ۱۹۷۶ شروع می‌کند)  آرسی‌ای رکوردز (کانادا، ۱۹۷۲–۷۶)
ژوزف ایرا "ژو" دَسَن (داسَن) (به فرانسوی Joseph Ira "Joe" Dassin) (زادهٔ ۵ نوامبر ۱۹۳۸ – درگذشتهٔ ۲۰ اوت ۱۹۸۰) خواننده‌ و ترانه‌سرای فرانسوی-آمریکایی بود. او اولین خواننده فرانسوی‌زبان بود که با یک ناشر موسیقی آمریکایی قرارداد بست. در دههٔ ۷۰ میلادی آهنگ‌های او در صدر لیست‌ ترانه‌های فرانسوی بودند و در کشور فرانسه شهرت فراوانی دارد.
اوایل زندگی

دسن در شهر نیویورک متولد شد. پدر او فیلم‌ساز آمریکایی ژول دسن (۲۰۰۸–۱۹۱۱) و مادرش بئاتریس لونه (۲۰۰۵–۱۹۱۳) نوازندهٔ ویولن متولد نیویورک بود که پس از فارغ‌التحصیل شدن از یک دبیرستان عبری در برانکس، در مدرسهٔ موسیقی جولیارد با ویولن‌نواز بریتانیایی، هارولد برکلی به تحصیل پرداخت.
والدینش هردو یهودی بودند. پدرش از نسل یهودیان روس ـ لهستانی با ریشه‌های اوکراینی (از اودسا) بود و پدربزرگ مادری‌اش یهودی مهاجری اهل اتریش بود که در یازده‌سالگی همراه خانواده‌اش وارد نیویورک شده‌بود.
پدرش، ژول داسن، کارگردان فیلم آمریکایی و مادرش، بئاتریس لانونر، ویولونیست بود. جو داسن در نیویورک و لس آنجلس دوران کودکی خود را گذراند. به دلیل سیاست‌های ضدکمونیستی جوزف مک‌کارتی، پدرش مجبور به ترک ایالات متحده شد و پس از اقامت در کشورهای مختلف اروپایی، در سال ۱۹۵۰ خانواده‌اش را به پاریس برد.
دسن در مدرسهٔ بین‌المللی ژنو و انستیتو لُ رزی در سوییس به تحصیل پرداخت و در گرونوبل فارغ‌التحصیل شد. دسن سپس از والدینش جدا شد و به ایالات متحده بازگشت. دکترایش را در مردم‌شناسی فرهنگی در دانشگاه میشیگان در شهر ان‌اربور ایالت میشیگان گرفت.
پس از فارغ‌التحصیلی، در سال ۱۹۶۳ به پاریس برگشت و به عنوان نویسنده مشغول به کار شد و رمان‌ها و مقالاتی برای مجلات آمریکایی چون نیویورکر و پلی‌بوی نوشت و همچنین در رادیو لوکزامبورگ کار کرد. مدتی نیز در صنعت فیلم مشغول بود و به پدرش در فیلمبرداری فیلم توپکاپی (۱۹۶۴) کمک کرد.
زندگی حرفه‌ای

با رفتن به فرانسه، دسن به‌عنوان تکنیسین در فیلم‌های پدرش مشغول به کار شد و در نقش‌های جانبی در چند فیلم ساختهٔ پدرش ازجمله توپکاپی (در نقش ژوزف) ظاهر شد.
در ۲۶ دسامبر سال ۱۹۶۴ دسن قراردای را با سی‌بی‌اس رکوردز (کلمبیا رکوردز) امضا کرد که او را به نخستین خوانندهٔ فرانسوی که با ناشر موسیقی آمریکایی قرارداد بست بدل کرد و اولین تک‌آهنگ او به نام Je change un peu de vent منتشر شد.
دهه ۱۹۷۰ موفق‌ترین دوران حرفه‌ای جو داسن بود. او تقریباً هر سال یک یا دو تک‌آهنگ موفق منتشر کرد که به فروش بالایی رسیدند، از جمله Les Champs-Élysées (1969)، یکی از مشهورترین ترانه‌هایش، و نسخه‌های فرانسوی از آهنگ‌های معروف انگلیسی‌زبان مانند L’Amérique (1970) بر اساس آهنگ Yellow River از کریستی، Ma Musique (1975) بر اساس Sailing از راد استوارت، و L’été indien (1975) بر اساس Africa از آلباتروس. دیگر موفقیت‌های بزرگ او شامل La fleur aux dents (1971)، Et si tu n'existais pas (1975)، Ça va pas changer le monde (1975)، Le jardin du Luxembourg (1976) و Dans les yeux d'Émilie (1977) بودند.
در آلمان، داسن با آلبوم Septemberwind که شامل نسخه آلمانی Les Champs-Élysées بود، موفقیت زیادی کسب کرد. دیگر ترانه‌های معروف به زبان آلمانی او شامل In Versailles in dem großen Garten, Schöne Grüße an Mama و Es gibt Mädchen so zum Träumen (نسخه آلمانی La fleur aux dents) بودند. در اواخر دهه ۱۹۷۰، داسن بازار آلمان را ترک کرد و تمرکز بیشتری روی ضبط آهنگ‌های اسپانیایی‌زبان گذاشت تا بازارهای جنوب اروپا و آمریکای لاتین را تسخیر کند.
در مجموع، حدود ۵۰ میلیون نسخه از آثار جو داسن در سراسر جهان فروخته شده است که ۱۷ میلیون نسخه از آن‌ها در فرانسه بوده است.
پسر جو داسن، موسیقیدان ژولین داسن، در سال ۲۰۱۰ یک موزیکال به نام Il etait une fois Joe Dassin را به یاد پدرش به روی صحنه برد.
در سال ۲۰۱۳، خواننده هلن سگارا آلبومی به نام Et si tu n'existais pas منتشر کرد که در آن دوئت‌های مجازی با جو داسن وجود داشت و این آلبوم به وضعیت پلاتینی رسید.
در چهلمین سالگرد درگذشت جو داسن، در اکتبر ۲۰۲۰ آلبومی شامل بازخوانی‌های آثار او توسط هنرمندان مختلف منتشر شد.
در سال ۲۰۲۲، آلبوم Garou joue Dassin توسط خواننده کانادایی گارو منتشر شد.
زندگی خصوصی

دسن با ماریس ماسیه‌را (که نام واقعی‌اش ایوت است) در ۱۸ ژانویهٔ ۱۹۶۶ در پاریس ازدواج کرد. پسرشان، جاشوا، یک‌ونیم/دو ماه زودتر از موعد، در ۱۲ سپتامبر ۱۹۷۳ به دنیا آمد و پنج روز بعد مُرد. والدین سخت آسیب‌دیده، پس از آن جدا از هم زندگی کردند، اما تا ۱۹۷۷ طلاق نگرفتند.
در ۱۴ ژانویهٔ ۱۹۷۸ دسن با کریستینا دلوو پاولوپولو ازدواج کرد و آن‌ها ۱۵ مارس همان سال به آتن رفتند. پسر اولشان، جاناتان، در ۱۴ سپتامبر ۱۹۷۸ به دنیا آمد. پسر دوم آن‌ها، جولین، در ۲۲ مارس ۱۹۸۰ به دنیا آمد. کریستینا در دسامبر ۱۹۹۵ درگذشت.
مرگ

دسن به‌علت سکتهٔ قلبی، هنگام تعطیلات در تاهیتی، در ۲۰ اوت ۱۹۸۰ جان سپرد. بازماندگان او دو پسرش ــ که هردو ساکن فرانسه هستند ــ و دو خواهرش ریچل (متولد ۱۹۴۰) و جولی (متولد ۱۹۴۵) هستند.
دسن در آرامگاه بت اولام، که بخشی از قبرستان «هالیوود برای همیشه» است در هالیوود کالیفرنیا دفن شده است.
نیم تنه برنزی ژو دسن به عنوان یادبود.
قبر ژو دسن در گورستان هالیوود در لس آنجلس، کالیفرنیا.
وارنیکلین

| 0 | 1 |
| --- | --- |
داده‌های بالینی: داده‌های بالینی
نام‌های تجاری: Chantix
AHFS/Drugs.com: monograph
مدلاین پلاس: a606024
 داده‌ها:  EU EMA: by INN  US سازمان غذا و دارو (آمریکا): Varenicline 
رده‌بندی داروهایبارداری:  AU: B3   
روش مصرف دارو: Oral
کد ATC: N07BA03 
وضعیت قانونی: وضعیت قانونی
وضعیت قانونی:  AU: فقط با نسخه (اس۴)   CA: فقط ℞   UK: فقط ℞ (POM)   US: فقط ℞   OTC: IRI 
داده‌های فارماکوکینتیک: داده‌های فارماکوکینتیک
پیوند پروتئینی: <۲۰٪
متابولیسم: Limited (<10%)
متابولیت‌ها: انتقال دهنده کاتیون آلی ۲(OCT2)
نیمه‌عمر حذف: 24 hours
مدت زمان اثر: ۱۸–۲۶ ساعت
دفع: Renal (81–92%)
شناسه‌ها: شناسه‌ها
 نام آیوپاک 7,8,9,10-Tetrahydro-6,10-methano-6H-pyrazino[2,3-h] [3]benzazepine :  نام آیوپاک 7,8,9,10-Tetrahydro-6,10-methano-6H-pyrazino[2,3-h] [3]benzazepine 
شمارهٔ سی‌ای‌اس: ۲۴۹۲۹۶-۴۴-۴ Y ۳۷۵۸۱۵-۸۷-۵
پاب‌کم CID: ۵۳۱۰۹۶۶
IUPHAR/BPS: ۵۴۵۹
دراگ‌بنک: DB01273 Y
کم‌اسپایدر: ۴۴۷۰۵۱۰ Y
UNII: W6HS99O8ZO
KEGG: D08669 N
ChEBI: CHEBI:۸۴۵۰۰ N
ChEMBL: ChEMBL۱۰۷۶۹۰۳ Y
CompTox Dashboard (EPA): DTXSID40861516 DTXSID70891447، DTXSID40861516 
داده‌های فیزیکی و شیمیایی: داده‌های فیزیکی و شیمیایی
فرمول شیمیایی: C13H13N۳
جرم مولی: 211.267 g/mol g·mol−1
مدل سه بعدی (جی‌مول): Interactive image
نقطه ذوب: ۲۱۴ درجه سلسیوس (۴۱۷ درجه فارنهایت)
نقطه جوش: ۴۰۰ درجه سلسیوس (۷۵۲ درجه فارنهایت)
 SMILES n1c2cc3c(cc2ncc1)[C@@H]4CNC[C@H]3C4 :  SMILES n1c2cc3c(cc2ncc1)[C@@H]4CNC[C@H]3C4 
 InChI InChI=1S/C13H13N3/c1-2-16-13-5-11-9-3-8(6-14-7-9)10(11)4-12(13)15-1/h1-2,4-5,8-9,14H,3,6-7H2/t8-,۹+ Y Key:JQSHBVHOMNKWFT-DTORHVGOSA-N Y :  InChI InChI=1S/C13H13N3/c1-2-16-13-5-11-9-3-8(6-14-7-9)10(11)4-12(13)15-1/h1-2,4-5,8-9,14H,3,6-7H2/t8-,۹+ Y Key:JQSHBVHOMNKWFT-DTORHVGOSA-N Y 
 NY (این چیست؟)  (صحت‌سنجی):  NY (این چیست؟)  (صحت‌سنجی)
وارِنیکلین (به انگلیسی: Varenicline) با نام تجاری چَنتیکس در آمریکا (یا وارنِکس در ایران) یک قرص ترک سیگار محرک غیرنیکوتینی برای رهایی از اعتیاد به سیگار است. این دارو جدیدترین داروی ترک سیگار دارای مجوز سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) است که در ایران نیز تولید می‌شود. همچنین برای درمان بیماری خشکی چشم استفاده می‌شود. وارنیکلین به‌عنوان موثرترین داروی ترک سیگار شناخته می‌شود
این دارو نخستین بار در سال ۱۹۹۶ از سوی سازمان غذا و داروی آمریکا موسوم به FDA مجوز ساخت گرفت بعدها در سال ۲۰۰۶ در انگلستان مورد تأیید قرار گرفت و وارد بازار دارویی شد. وارنیکلین در بدن به نوعی نقش نیکوتین را ایفا می‌کند و بدین ترتیب میل فرد به کشیدن مجدد سیگار را کاهش می‌دهد و همچنین عوارض ناشی از قطع سیگار مانند عدم تمرکز، بدن‌درد، بی‌قراری، وسوسه مصرف، تحریک‌پذیری و غیره را تسکین می‌دهد احتمال ترک سیگار با وارنیکلین بیش از ۴۴ درصد است.
تولید در ایران

در ایران نخستین بار شرکت داروسازی کوثر وارنیکلین را فرموله و روانه بازار کرد. پس از آن سبحان دارو (با نام تجاری Varnex) و شهردارو آن را تولید کردند. وارنیکلین در ایران هنوز مانند کشورهای دیگر به خوبی شناخته شده نیست و برخی از پزشکان با آن آشنایی ندارند.
فارماکوکینتیک

جذب: به خوبی جذب می‌شود و تحت تأثیر غذا نیست. اتصال به پروتئین: ۲۰٪≥، متابولیسم: بسیار کم (کمتر از ۱۰٪ کلیرانس مربوط به متابولیسم است)، نیمه‌عمر: حدود ۲۴ ساعت، زمان رسیدن به پیک پلاسمایی: حدود ۴–۳ ساعت، دفع: ادرار (۹۲٪ به‌صورت داروی تغییر نیافته)