stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تقسیم با قرعه

تقسیم با قرعه (sortition) یکی از روش‌های حکومت است که در آن مقامات سیاسی از طریق نمونه‌گیری تصادفی از میان مجموعه ای بزرگ از نامزدها انتخاب می‌شوند. منطق پشت این فرایند از این ایده سرچشمه می‌گیرد که «قدرت فسادآور است.» به همین دلیل آتنی‌های باستان، هنگام انتخاب افراد برای قدرت‌گیری سیاسی، به‌جای انتخابات از روش نمونه‌گیری تصادفی از میان جمعیت استفاده می‌کردند؛ بنابراین در دموکراسی آتن باستان، تقسیم با قرعه روش سنتی و اصلی برای انتصابات سیاسی بود و استفاده از آن به عنوان یکی از ویژگی‌های اصلی یک دموکراسی واقعی در نظر گرفته می‌شد.
امروزه sortition معمولاً برای انتخاب اعضای هیئت منصفه در سیستم‌های حقوقی مبتنی بر کامن لا استفاده می‌شود. همچنین گاهی نیز در تشکیل گروه‌های شهروندی با قدرت مشورتی (شهروندان داور یا شوراهای شهروندان) از تقسیم با قرعه استفاده می‌شود.
تاریخچه > در آتن باستان

آتنی‌ها معتقد بودند sortition شیوه ای دموکراتیک است اما انتخابات نه و با استفاده از روش‌های پیچیده و دستگاه‌های مخصوص (مثل kleroteria) از تقلب جلوگیری می‌کردند. تقلب و فسادهایی همانند خریدن رأی در این روش وجود ندارند.
تاریخچه > سوئیس

به دلیل سود مالی که از طریق موقعیت «شهردار» بدست می‌آمد بعضی از بخش‌های سوئیس با استفاده از انتخاب تصادفی در طول سال‌های بین ۱۶۴۰ و ۱۸۳۷ از فساد جلوگیری می‌کردند.
تاریخچه > هند

دولت محلی در بخش‌های از تامیل نادو مانند روستای Uttiramerur به‌طور سنتی با استفاده از سیستمی با نام kuda-olai اعضای شورای روستا را انتخاب می‌کردند که در آن نام نامزدها را در برگ نخل نوشته و درون یک قابلمه قرار می‌دادند و اسامی توسط یک کودک بیرون کشیده می‌شود.
مزایا و معایب > مزایا

نمایندگی مؤثر از منافع مردم
تنوع شناختی
انصاف و برابری
دموکراتیک
مبارزه با فساد
توانمند سازی مردم عادی
کاهش مشکلات عدم مشارکت رای‌دهندگان
وفاداری به وجدان و نه به حزب سیاسی
مزایا و معایب > معایب

انتخاب با قرعه تمایزی قائل نیست
احتمال عدم تطابق نمایندگان
رای‌گیری نشان دهنده مشروعیت
فقدان بازخورد یا پاسخگویی
یک kleroterion در موزه آگورا باستان (آتن)
آرچی الکساندر

| آرچی الکساندر | آرچی الکساندر |
| --- | --- |
فرماندار جزایر ویرجین ایالات متحده: فرماندار جزایر ویرجین ایالات متحده
دوره مسئولیت ۹ آوریل ۱۹۵۴ – ۳۱ اوت ۱۹۵۵: دوره مسئولیت ۹ آوریل ۱۹۵۴ – ۳۱ اوت ۱۹۵۵
رئیس‌جمهور: دوایت آیزنهاور
پس از: موریس د کاسترو
پیش از: Charles Claunch (کنشگر)
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۴ مهٔ ۱۸۸۸ اوتوموا، آیووا،  U.S.
درگذشته: ۴ ژانویهٔ ۱۹۵۸ (۶۹ سال) دموین، آیووا،  U.S.
حزب سیاسی: جمهوری‌خواه
همسر(ان): آودرا لینزی (ا. ۱۹۱۳)
تحصیلات:  کالج هایلند پارک  کالج کومینز آرت  دانشگاه آیووا (BS) 
آرچیبالد آلفونسو الکساندر (Archibald Alphonso Alexander) (زادهٔ ۱۴ مه ۱۸۸۸ – درگذشتهٔ ۴ ژانویه ۱۹۵۸)، معمار و مهندس آمریکایی بود. او نخستین فارغ‌التحصیل آفریقایی-آمریکایی از دانشگاه آیووا و اولین فردی بود که از دانشکدهٔ مهندسی دانشگاه آیووا فارغ‌التحصیل شد. او همچنین فرماندار جزایر ویرجین در ایالات متحده بود.
اوایل زندگی و تحصیلات

الکساندر در اتوموا، ایالت آیووا و در اجتماع کوچک آفریقایی-آمریکایی چشم به جهان گشود. والدینش، پرایس و مری همیلتون الکساندر بودند و آرچی بزرگترین فرزند از ۹ فرزند بود. زمانی که خانوادهٔ الکساندر به مزرعه‌ای خارج از دموین نقل مکان کردند، پرایس نگهبان بانک ملی دموین شد. الکساندر در سال ۱۹۰۵، از دبیرستان اوک پارک فارغ‌التحصیل شد. او پیش از تحصیل در رشتهٔ مهندسی در دانشگاه ایالتی آیووا (که بعدها دانشگاه آیووا نامیده شد)، به کالج هایلند پارک و کالج هنر کامینز می‌رفت. الکساندر نه تنها در آن زمان، تنها دانشجوی سیاه‌پوست آن دانشگاه، بلکه اولین دانشجوی آفریقایی-آمریکایی بود که در سال ۱۹۱۲ از رشتهٔ مهندسی دانشگاه آیووا فارغ‌التحصیل شد. استادانش به او هشدار دادند که احتمالاً یافتن کار به عنوان مهندس آفریقایی-آمریکایی برای او دشوار خواهد بود. الکساندر یکی از اولین فوتبالیست‌های آفریقایی-آمریکایی در دانشگاه آیووا بود که در آنجا به مدت سه سال، شروع کنندهٔ تکل و صاحب لقب «اسکندر کبیر» بود. او در دوران کالج برای تأمین هزینه‌ها و پرداخت شهریه‌اش، چندین شغل پاره‌وقت داشت. او همچنین عضو انجمن اخوت کاپا آلفا سای بود که اکثراً سیاه‌پوست بودند. الکساندر در طول تابستان، به عنوان نقشه‌کش در شرکت مهندسی مارش کار کرد. این شرکت که در دموین واقع بود، بسیاری از پل‌های مهم که تا به امروز باقی مانده‌اند را طراحی کرده‌است. در سال ۱۹۲۱، الکساندر در زمان فرصت مطالعاتی خود در دانشگاه لندن به مطالعهٔ طراحی پل پرداخت. او بعدها در سال ۱۹۲۵، مدرک مهندسی عمران از دانشگاه ایالتی آیووا گرفت.
حرفه > مهندسی و معماری

الکساندر پس از فارغ‌التحصیلی و پیش از تأسیس شرکت مهندسی خود در ۲۶ سالگی، به عنوان سرکارگر در شرکت مهندسی مارش مشغول به کار شد. شرکت الکساندر، به نام ای ای الکساندر، در بدو امر، به صورت تخصصی در ساخت پل‌ها فعالیت داشت. الکساندر تا زمان مرگ پیمانکار سفیدپوست جورج اف هیگبی، به مدت هشت سال با او شریک بود. پس از مرگ هیگبی، الکساندر به مدت چهار سال به تنهایی شرکت را اداره کرد. پروژهٔ مهم او در این مدت شامل سیستم گرمایش و سرمایش دانشگاه آیووا بود.
در سال ۱۹۲۶، به خاطر دستاورد برجستهٔ الکساندر در تجارت و مهندسی، جایزهٔ هارمون به او اعطا شد. در همان سال، او همچنین جایزهٔ لورل ریث، عالی‌ترین جایزهٔ انجمن اخوت کاپا آلفا سای را برای یک عمر دستاورد دریافت کرد.
در سال ۱۹۲۹، او با موریس ای ریپاس، همکلاسی و هم‌تیمی سابق خود، شریک شد و نام شرکت را به الکساندر و ریپاس تغییر داد. اولین پروژهٔ بزرگ آنها ساخت پالایشگاه فاضلاب چند میلیون دلاری در گرند رپیدز، میشیگان بود. آنها همچنین ساخت بسیاری از جاده‌ها و پل‌ها در سراسر کشور از جمله ساخت بزرگراه وایت‌هرست و گسترش بزرگراه بالتیمور-واشینگتن را بر عهده داشتند. آنها برای ساخت پل و موج‌شکن در تایدل بیسن در واشینگتن دی‌سی استخدام شدند و الکساندر برای این پروژه، گروه منسجمی را برای کلیهٔ کارهای ساختمانی به کار گرفت. به علاوه، آنها ساخت فرودگاه موتون که هوانوردان تاسکیگی در آنجا آموزش می‌دیدند، و مجموعه‌ای مسکونی برای انجمن ملی زنان رنگین‌پوست را نیز برعهده داشتند. شرکت الکساندر آنقدر موفق شد که مجلهٔ اِبنی در سال ۱۹۴۹، آن را «معروف‌ترین تجارت میان‌نژادی کشور» اعلام کرد. در آخر، الکساندر در طول دوران کاری خود، بیش از ۳۰۰ پروژه را رهبری کرد.
در سال ۱۹۲۵، دانشگاه آیووا به او مدرک افتخاری کارشناسی ارشد در رشتهٔ مهندسی و در سال ۱۹۴۶، دانشگاه هوارد به او دکترای افتخاری در رشتهٔ مهندسی اعطا کردند. اگرچه برخی منابع ادعا می‌کنند که الکساندر مدال معتبر اسپینگارن را از سوی انجمن ملی پیشرفت رنگین‌پوستان دریافت کرده، با این حال، این انجمن نام او را در فهرست دریافت‌کنندگان خود ثبت نکرده‌است.
حرفه > فعالیت سیاسی

الکساندر فعالیت سیاسی خود را در سال ۱۹۳۲، زمانی که معاون رئیس کمیتهٔ ایالتی جمهوری‌خواهان بود، آغاز کرد که این سمت را دوباره در سال ۱۹۴۰ برعهده گرفت. در سال ۱۹۳۴، الکساندر عضو تیم تحقیقاتی شد که به بررسی فرصت‌های توسعهٔ اقتصادی در کشور هائیتی می‌پرداخت. در طول دههٔ سی، الکساندر یکی از اعضای فعال حزب جمهوری‌خواه بود. او در سال ۱۹۵۲، با تمام قوا برای انتخابات ریاست جمهوری دوایت دی آیزنهاور فعالیت کرد. او علاوه بر فعالیت در حزب جمهوری‌خواه، عضوی فعال در سازمان‌های آمریکایی-آفریقایی بود. الکساندر یکی از بنیانگذاران شعبهٔ انجمن ملی پیشرفت سیاه‌پوستان در دموین بود و در سال ۱۹۴۴، به عنوان رئیس این شعبه خدمت کرد. او همچنین رئیس هیئت مدیرهٔ مرکز اجتماع سیاه‌پوستان و یکی از اعضای هیئت امنا در دانشگاه هوارد و مؤسسهٔ تاسکیگی بود.
در سال ۱۹۵۴، الکساندر از سوی رئیس‌جمهور دوایت دی آیزنهاور به فرمانداری جزایر ویرجین در ایالات متحده منصوب شد. از زمان تأسیس دولت مدنی در این جزایر، الکساندر اولین فرماندار جمهوری‌خواه در آنجا بود. دوران تصدی او در این سمت، کوتاه و بحث‌برانگیز بود. در سال ۱۹۵۵، او به دلیل حمایت از شرکای تجاری قدیمی در قراردادهای ساخت جاده در جزیرهٔ سنت توماس به شدت مورد انتقاد قرار گرفت. مجلس نمایندگان ایالات متحده، تحقیقاتی را در این باره آغاز کرد و در پی آن، الکساندر ظاهراً به خاطر وضعیت سلامتش، در ۱۸ اوت ۱۹۵۵، از سمت خود کناره‌گیری کرد.
زندگی شخصی

الکساندر در سال ۱۹۱۳ با اودرا ای لیندزی در دنور، ایالت کلرادو ازدواج کرد. آنها صاحب یک فرزند به نام آرچیبالد آلفونسو جونیور شدند که در کودکی درگذشت.
الکساندر در سال ۱۹۵۸، بر اثر حملهٔ قلبی در دموین، ایالت آیووا از دنیا رفت.
میراث

پس از مرگ اودرا لیندزی الکساندر در سال ۱۹۷۳، بر اساس وصیت‌نامهٔ الکساندر، دانشگاه آیووا، مؤسسهٔ تاسکیگی و دانشگاه هوارد، کمک هزینه‌ای برای بورسیه‌های مهندسی دریافت کردند. هر دانشگاه سپرده‌ای به مبلغ بیش از ۱۰۰۰۰۰ دلار (در مجموع، تقریباً ۱٫۵ میلیون دلار در سال ۲۰۰۹) برای بورسیه‌های مهندسی دریافت کرد.
مقالات آرچی آلفونسو الکساندر در مجموعهٔ تخصصی و آرشیو دانشگاه آیووا نگهداری می‌شوند.
نام الکساندر به خاطر سه فصل حضورش در تیم فوتبال دانشگاه آیووا در تالار افتخار فوتبال کالج چیک-فیل-ای درج شده‌است.
شالاکو (فیلم)

| شالاکو | شالاکو |
| --- | --- |
پوستر اصلی فیلم از تام چانترل: پوستر اصلی فیلم از تام چانترل
کارگردان: ادوارد دمیتریک
تهیه‌کننده: یوان لوید
نویسنده: جی.جی. گریفیث هال هاپر
بازیگران:  شان کانری  بریژیت باردو  استیون بوید  جک هاوکینز  پیتر فن ایک  اونور بلکمن  وودی استرود  اریک سایکس  الکساندر ناکس  والری فرنچ 
موسیقی: رابرت فارنن
فیلم‌بردار: تد مور
تدوین‌گر: جان دی. گاتریج بیل بلاندن   کیث پالمر
شرکت تولید: Palomar Pictures International کینگستون فیلم پروداکشنز, Ltd.  CCC Film
توزیع‌کننده: سینه‌راما ریلیزینگ کورپوریشن (آمریکا) آنجلو-آمالگامیتد فیلم دیستریبیوترز (بریتانیا) کلمبیا-باواریا فیلم (W. Germany)
تاریخ‌های انتشار: ۱۹۶۸
مدت زمان: ۱۱۳ دقیقه
کشور: انگلستان  آلمان غربی
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: پنج میلیون دلار
فروش گیشه: $1,310,000
شالاکو (به انگلیسی: Shalako) فیلمی وسترن محصول بریتانیا و آلمان ۱۹۶۸ به کارگردانی ادوارد دمیتریک و با بازی شان کانری و بریژیت باردو است. این فیلم در استودیوهای شپرتون در نزدیکی لندن با طراحی کارگردان هنری اثر هربرت اسمیت ساخته شده‌است.
خلاصه داستان

شالاکو ماجرای چند شکارچی اروپایی است که در سال 1880 در مکزیک  به آپاچیها برخورد می‌کنند و یک عضو سابق سوارکاران ارتش به آنها کمک می‌کند تا بتوانند از این موقعیت جان سالم به در ببرند.
یادداشت

↑  Financial Close-Up of a Movie Cliff-Hanger: Financing of a Movie in Spain Turns Out to Be a Cliff-Hanger
By TAD SZULC Special to The New York Times. New York Times (1923-Current file) [New York, N.Y] 01 Apr 1968: 69.
↑  "ABC's 5 Years of Film Production Profits & Losses", Variety, 31 May 1973 p 3
وزارت‌خانه‌های ایران

دولت ایران شامل ۱۹ وزارتخانه است که نام آنها به ترتیب حروف الفبای فارسی، همراه با نام وزیر و آدرس وبسایت به شرح زیر است:
| نام وزارتخانه | وزیر کنونی | آدرس وبسایت |
| --- | --- | --- |
| وزارت آموزش و پرورش | علیرضا کاظمی | https://medu.gov.ir |
| وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات | سید ستار هاشمی | https://www.ict.gov.ir |
| وزارت اطلاعات | سید اسماعیل خطیب | https://www.vaja.ir |
| وزارت امور اقتصادی و دارایی | سید رحمت‌الله اکرمی (سرپرست) | https://mefa.ir |
| وزارت امور خارجه | سید عباس عراقچی | https://mfa.gov.ir |
| وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی | محمدرضا ظفرقندی | https://behdasht.gov.ir |
| وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی | احمد میدری | https://www.mcls.gov.ir |
| وزارت جهاد کشاورزی | غلامرضا نوری قزلجه | https://maj.ir |
| وزارت دادگستری | امین‌حسین رحیمی | https://www.moj.gov.ir |
| وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح | عزیز نصیرزاده | https://defanews.ir |
| وزارت راه و شهرسازی | فرزانه صادق | https://www.mrud.ir |
| وزارت صنعت، معدن و تجارت | سید محمد اتابک | https://mimt.gov.ir |
| وزارت علوم، تحقیقات و فناوری | حسین سیمایی صراف | https://www.msrt.ir |
| وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی | سید عباس صالحی | https://www.farhang.gov.ir |
| وزارت کشور | اسکندر مؤمنی | https://moi.ir |
| وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی | سید رضا صالحی امیری | https://www.mcth.ir |
| وزارت نفت | محسن پاک‌نژاد | https://www.mop.ir |
| وزارت نیرو | عباس علی‌آبادی | https://moe.gov.ir |
| وزارت ورزش و جوانان | احمد دنیامالی | https://msy.gov.ir |
پیشینه

کمترین تعداد وزارتخانه‌ها در تاریخ ایران ۳ وزارتخانه و مربوط به دوره رئیس‌الوزرایی «میرزا محمد شفیع مازندرانی» در ابتدای دوران قاجار و بیشترین آن با تعداد ۲۴ وزارتخانه بعد از پیروزی انقلاب اسلامی در دوران جنگ ایران و عراق و نخست‌وزیری میرحسین موسوی، اتفاق افتاده‌است.
پیشینه > قاجار

ساماندهی نظام اداری و تشکیل وزارتخانه‌ها برای اداره امور تخصصی کشور در زمان پادشاهان قاجاری، گسترش یافته و بسیاری از وزارتخانه‌های مهم کشور مانند وزارت امور خارجه، اطلاعات و حتی صنایع و معادن و… ریشه در این دوره تاریخی دارند.
رشد علوم و فنون در این دوره به همت امیرکبیر، همزمان با گسترش دانش سیاسی، دستگاه اداری منظمی را برای اداره کشور فراهم کرده بود و اگرچه برخی از وزارتخانه‌ها در آن دوره جنبه تشریفاتی داشت یا برخی انتصاب‌ها در آن‌ها بر اساس رابطه فامیلی بود، اما تقسیم‌بندی مدیریت کشور به حوزه‌های تخصصی، الگوی نظام‌مندی برای دستگاه‌های حکومتی وقت، تعریف کرد.
در دوران قاجار، هم‌زمان با انتصاب میرزا حسین خان سپهسالار به ریاست شورای دولت، تعداد وزارتخانه‌ها از ۷ به ۱۴ افزایش می‌یابد و این در حالی است که تنها یک سال بعد از این اتفاق، وی دوباره تعداد وزارتخانه‌ها را به ۹ کاهش می‌دهد، به‌طوری که روال کاهش وزارتخانه‌ها پس از وی و از سوی وزیران مختار دربار ادامه داشته و به ۶ وزارتخانه هم رسیده‌است.
اما میرزا علی اصغرخان امین السلطان، چند سال در سال‌های پایانی دوران قاجار، با یک جهش یک‌باره شمار وزارتخانه‌ها را به ۱۸ رساند، به طوری که برخی از این وزارتخانه‌ها بدون استقلال تخصصی، هم‌پوشانی بسیاری در کارکرد داشتند.
در دوره قاجار غیر از وزارتخانه‌هایی مانند تلگراف، مالیه، علوم، خارجه و جنگ که تقریباً در همه دولت‌ها جایگاه ثابتی داشته‌اند، دیگر وزارتخانه‌ها بر حسب اراده وزیران ارشد، تشکیل شده‌اند و در دوره بعدی حذف شده‌اند.
پیشینه > مشروطه

در دوره مشروطیت اگرچه انتصاب سمت‌های وزارتی، همچنان بر اساس الگوهای قاجاری بود، اما ساختار و دستگاه اداری حکومت، نظام و قوام متعادل‌تری یافت.
برای مثال اگر در دوره قاجاری صدر اعظمی سه و دیگری ۱۸ وزارتخانه داشت، در دوره مشروطیت بیشترین میزان اختلاف در تعداد وزارتخانه‌های رئیس‌الوزراهای مختلف، به زحمت به دو می‌رسد این در حالی است که عنوان وزارتخانه‌ها نیز در قیاس با دوره پیشین سیر تطوری یک‌دست را تجربه کرده و میانگین تعداد وزارتخانه‌ها نیز کاهش داشته‌است.
اصولاً اهمیت دوره مشروطیت به عنوان یک دور تاریخی جریان‌ساز بیشتر به دلیل تغییر دستگاه سیاسی گذشته و تشکیل ساختار منظم حکومتی و اداری است و تدوین قانون اساسی اولیه نیز در ایجاد این نظم اداری تأثیر چشمگیری داشته‌است.
در دوره مشروطیت، موضوع ادغام وزارتخانه‌ها روال جدی‌تری به خود می‌گیرد، ادغام وزارت تجارت با فواید عامه، از مهم‌ترین اتفاق‌های این دوره است.
پیشینه > پهلوی > رضاشاه پهلوی

در دوران پهلوی اول که ۱۶ سال طول کشید، تعداد وزارتخانه‌ها تقریباً چارچوب ثابتی به خود گرفت و دست کم از هشت و حداکثر از ۱۱ وزارتخانه تجاوز نکرد.
افزون بر این در دوره ریاست مهدی قلی خان هدایت، وزارت اقتصاد، جای وزارت تجارت و فوایده عامه را گرفت و سه سال پس از او محمدعلی فروغی، این وزارتخانه جدید را به سه بخش مستقل اداره کل تجارت، اداره کل فلاحت و اداره کل صناعت، تقسیم کرد.
نکته مهم دیگر در این دوره این است که در دوره رئیس‌الوزرایی متین دفتری، عنوان وزارتخانه‌ها که بیشتر عربی بود، به فارسی روان برگردانده شد.
پیشینه > پهلوی > محمدرضاشاه پهلوی

ادغام برخی وزارتخانه‌ها مانند بازرگانی و اقتصاد، بازرگانی و پیشه و هنر، دارایی و اقتصادی و همچنین اقتصاد ملی و بازرگانی در این دوره اتفاق می‌افتد و جالب است که در این دوره و در زمان نخست‌وزیری امیراسدالله علم، وزارت صنایع و معادن با وزارت بازرگانی ادغام شد هرچند که این ادغام بیش از چند ماه طول نکشید و دوباره از سوی اسدالله علم تفکیک شد.
این دوره را می‌توان پر افت و خیزترین دوره تغییر در عنوان و شمار دستگاه‌های اجرایی خواند که با نخست‌وزیری امیرعباس هویدا، فراز و نشیب این تغییرها، بلندتر می‌شود.
نخست‌وزیری هویدا در دوران پهلوی دوم آغازگر افزایش دوباره تعداد وزارتخانه‌ها است؛ وی هم‌زمان با چهارمین سال نخست‌وزیری‌اش، تعداد وزارتخانه‌ها را به ۲۰ افزایش داد که تا آن زمان در تاریخ اداری کشور، منحصربه‌فرد بود.
به‌طور کلی در دوره پهلوی دوم، اختلاف میان تعداد وزارتخانه‌ها در دوره‌های مختلف نخست‌وزیری به ۱۰ می‌رسد و این نشان دهنده تحولات گسترده در نظام دستگاه‌های اداری کشور در این دوره است.
پیشینه > جمهوری اسلامی

با پیروزی انقلاب اسلامی و نخست‌وزیری بازرگان کاهش در تعداد وزارتخانه‌ها آغاز شد.
در این دوره محمدعلی رجایی برای نخستین بار برای صنعت نفت وزارتخانه‌ای مستقل تعریف کرد.
اما پس از آن و هم‌زمان با نخست‌وزیری میرحسین موسوی آمار وزارتخانه‌ها به ۲۴ رسید که این تعداد در تاریخ ایران بی‌سابقه بود؛ موسوی وزارتخانه‌هایی را با عنوان برنامه و بودجه و همچنین سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، تأسیس و وزارت صنایع و معادن را به سه وزارتخانه «صنایع»، «صنایع سنگین» و «معادن و فلزات» تقسیم کرد.
پس از او با ریاست جمهوری هاشمی رفسنجانی، وزارتخانه‌های برنامه و بودجه، صنایع سنگین و سپاه پاسداران حذف و تعداد وزارتخانه‌ها به ۲۱ کاهش یافت.
ریاست جمهوری خاتمی نیز با ادغام دو وزارتخانه جهاد سازندگی و کشاورزی، آغاز شد تا شمار وزارتخانه‌ها به ۲۰ برسد اما در سال آخر مسئولیت وی، با تأسیس وزارتخانه‌ای به نام رفاه و تأمین اجتماعی، عدد وزارتخانه‌ها ۲۱ شد.
در دوره احمدی‌نژاد با تصویب قانون تشکیل وزارت ورزش و جوانان در مجلس شورای اسلامی و تکلیف قانون برنامه پنجم توسعه دربارهٔ کاهش تعداد وزارتخانه‌ها، یکی از پر تغییرترین دوران‌های تاریخ معاصر در تحول وزارتخانه‌ها در این دوره به وجود آمد.
دولت دهم با ادغام برخی از وزارتخانه‌ها مانند بازرگانی و صنایع و معادن (صنعت، معدن و تجارت)، راه و ترابری و مسکن و شهرسازی (راه و شهرسازی)، تعاون‌، کار و امور اجتماعی و رفاه و تأمین اجتماعی (تعاون، کار و رفاه اجتماعی)، در کنار تشکیل وزارت ورزش و جوانان، تعداد و عناوین وزارتخانه‌ها را تغییر داد.
در زمان ریاست جمهوری روحانی، سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری به وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی تبدیل شد.
ساباودیا

مکان
| ساباودیا | ساباودیا |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
Comune di Sabaudia: Comune di Sabaudia
تالار شهرداری: تالار شهرداری
ناحیه: لاتزیو
استان / شهرستان: استان لاتینا (LT)
دهستان: Baia d'Argento, Bella Farnia, Borgo San Donato, Borgo Vodice, Cerasella, Mezzomonte, Molella, Sacramento, Sant'Andrea, Sant'Isidoro
حکومت: حکومت
 • شهردار: Maurizio Lucci
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۴۴ کیلومتر مربع (۵۶ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۷ متر (۵۶ فوت)
جمعیت (9 October 2011): جمعیت (9 October 2011)
 • کل: ۱۸٬۸۱۲
 • تراکم: ۱۳۰/کیلومتر مربع (۳۴۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Sabaudiesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 04016
پیش‌شماره تلفن: 0773
قدیس پشتیبان: SS. Annunziata
روز قدیس: March 25
وبگاه: وبگاه رسمی
ساباودیا (به ایتالیایی: Sabaudia) یک کومونه در ایتالیا است که در استان لاتینا واقع شده‌است.
خصوصیات

ساباودیا ۱۴۴ کیلومترمربع مساحت و ۱۸٬۸۱۲ نفر جمعیت دارد و ۱۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده

شهرهای سن مدردان ژل و ال بندری خواهرخوانده‌های ساباودیا هستند.
اکوتیا

مکان
| Akoutia | Akoutia |
| --- | --- |
AkoutiaLocation in Togo: AkoutiaLocation in Togo
مختصات: ۹°۲۳′ شمالی ۱°۱۹′ شرقی﻿ / ﻿۹٫۳۸۳°شمالی ۱٫۳۱۷°شرقی﻿ / 9.383; 1.317: مختصات: ۹°۲۳′ شمالی ۱°۱۹′ شرقی﻿ / ﻿۹٫۳۸۳°شمالی ۱٫۳۱۷°شرقی﻿ / 9.383; 1.317
Region: منطقه کارا
Prefecture: Assoli
منطقهٔ زمانی: ساعت هماهنگ جهانی + 0
اکوتیا (به لاتین: Akoutia) یک منطقهٔ مسکونی در توگو است که در منطقه کارا واقع شده‌است.
آغچه‌کهل رجبانلو

village در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| آغچه‌کهل رجبانلو اغچه کهل رجبانلو | آغچه‌کهل رجبانلو اغچه کهل رجبانلو |
| --- | --- |
village: village
آغچه‌کهل رجبانلو: آغچه‌کهل رجبانلو
مختصات: ۳۷°۳۷′۲۲″ شمالی ۴۶°۵۷′۳۳″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۶۲۲۷۸°شمالی ۴۶٫۹۵۹۱۷°شرقی﻿ / 37.62278; 46.95917: مختصات: ۳۷°۳۷′۲۲″ شمالی ۴۶°۵۷′۳۳″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۶۲۲۷۸°شمالی ۴۶٫۹۵۹۱۷°شرقی﻿ / 37.62278; 46.95917
استان‌های ایران: استان آذربایجان شرقی
شهرستان‌های ایران: شهرستان بستان‌آباد
بخش (تقسیمات کشوری): بخش تیکمه‌داش
تقسیمات کشوری در ایران: دهستان عباس غربی
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۳۳۴
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
آغچه‌کهل رجبانلو یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان عباس غربی بخش تیکمه‌داش شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است.این روستا ۳۳۴ نفر جمعیت دارد.
موقعیت جغرافیایی

اغچه کهل رجبانلو که اسم ان باتوجه به بنااولیه ان دریک وسعت اغچه تماما غار واغچه سهم رجب بعد زلزله سده ششصد میلادی توسط عشایر ودامداران منطقه باسمنج وقره داغ برمکان قبلی روستای شمس اباد که قصبه وسیعی درمنطقه بوده ساخته شد باتوجه به سردسیربودن منطقه وشغل دامداری یک اغچه ازاراۻی قصبه زلزله وطاعون زده شمس اباد به ایجاد زاغه جهت دامداران وعشایر انجا اختصاص یافته که این اغچه درمرکز اراضی قرارگرفته است که بعدها هم باتوجه به زیرزمینی بودن روستا وموقیعت سوق الجیشی ان توسط دراویش تحت امرفاخرسیفالدین به مقرر مبارزه با حکومت عباسیان تبدیل شد که قبر سه درویش ازهمراهان فاخر شاید هم مرقد خود درویش دردره بلاغ همین روستا بنام پیربلاغ موجود میباشد.
دهه

یک دهه به معنی یک بازهٔ زمانی ۱۰ ساله است. واژه‌های دیگری که برای بازه بندی زمان کاربرد دارند عبارتند از: سده یا قرن و هزاره.
نمایش نوشتاری دهه

هر بازه زمانی ده ساله را می‌توان یک دهه نامید، ولی معمول نیست که برای هر بازه ده ساله‌ای از این واژه استفاده شود. در نوشتار و گفتار، یک دهه به بازه زمانی میان سال‌هایی که عدد آن‌ها با صفر تمام می‌شود، گفته می‌شود؛ مانند دهه ۱۹۶۰ که برابر است با سال‌های ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۹. در بیشتر موارد برای کوتاه‌تر یاد کردن از یک دهه فقط دو رقم پایانی را می‌گویند مانند دهه ۶۰ که البته در این روش بیان روشن نیست که صحبت از کدام سده است.
نام‌گذاری یک دهه به این گونه کاربرد روزانه دارد، اما در واقع چنین بیانی درست و دقیق نیست. در واقع از نظر ریاضی و اعداد کاملاً غلط و ناصحیح است. به بیان روشن‌تر در گاه‌شمار سال‌ها از سال ۱ شروع می‌شود پس سال‌های ۱ تا ۱۰ را دهه نخست و سال‌های ۱۱ تا ۲۰ را دهه دوم می‌خوانند.  و تا دههٔ آخر نیز باید به همین ترتیب باشد؛ در شمارش سده و هزاره نیز به همین روش اخیر محاسبه می‌کنند.
اگرچه در روال عادی سال‌های میان ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۹ را دهه ۱۹۶۰ حساب کرده‌اند ولی طبق شمارشی که توضیح داده شد، سال‌های ۱۹۶۱ تا ۱۹۷۰ را، ۱۹۷ اُمین دهه و یا دهه هفتم سده ۲۰‌ اُم می‌گویند. اما در گویش معمولی و برای مثال، منظور از متولدین دهه ۶۰ کسانی هستند که در سالهای ۶۱ تا ۷۰ به دنیا آمده‌اند که یک اشتباه مصطلح عامیانه است. در واقعیت و از نظر اعدادی و ریاضی، دهه ۶ اُم عمر مابین سال‌های ۵۱ تا ۶۰ است و این روش صحیح و اصولی می‌باشد، اما روش نخست بیان بین مردم عادی، جا افتاده‌تر است. این اشتباه در گویش و نوشتار تا حدّی جاافتاده و پیش رفته است که حتی در رسانه‌های تلویزیونی، روزنامه‌ها، مجلات، ادارات و حتی در مصاحبه‌های مسئولان نیز از روش نخست بیان استفاده میکنند یعنی همانند گویش عامهٔ مردم منظور از دههٔ شصتی‌ها یعنی افرادیکه در مابین سالهای ۶۱ تا ۷۰ متولد شده‌اند میباشد.
گاهی از واژه دهه برای کاربردهای ویژه دیگری نیز استفاده می‌شود. برای نمونه در جمله «موتسارت در دهه آخر عمرش در زمینه موسیقی نوآوری‌های بسیار کرد.» واژه دهه بدون توجه به اینکه در مورد چه سال‌هایی از گاه‌شمار صحبت می‌کنیم تنها به ده سال پایانی عمر موتسارت توجه دارد.
پس در عبارتی مانند «این دهه» تنها از روی جمله‌های پیشین و پسین می‌توان تشخیص داد منظور کدام سال‌ها است.
نام

دهه از عدد ده گرفته شده‌است. در زبان انگلیسی decade گفته می‌شود که از واژهٔ dekas از زبان یونان باستان که به معنی «ده» است، گرفته شده‌است.
بلوغ (انسان)

بُلوغ (به انگلیسی: Puberty) فرایند تغییرات جسمی است که از طریق آن بدن کودک در یک بدن بزرگسال قادر به تولیدمثل جنسی بالغ می‌شود. این فرایند توسط سیگنال‌های هورمونی از مغز به غدد جنسی شروع می‌شود: تخمدان در یک دختر، بیضه در یک پسر. در پاسخ به سیگنال‌ها، غدد جنسی هورمون‌هایی تولید می‌کنند که لیبیدو و رشد، عملکرد و تحول مغز، استخوان‌ها، عضلات، خون، پوست، مو، پستانها و اندام‌های جنسی را تحریک می‌کنند. رشد جسمی — قد و وزن — در نیمه اول بلوغ تسریع می‌شود و هنگامی که بدن بزرگسال رشد می‌کند کامل می‌شود. قبل از بلوغ، اندام‌های جنسی خارجی، که به عنوان ویژگی‌های اصلی جنسی شناخته می‌شوند، ویژگی‌های جنسی هستند که پسران و دختران را از یکدیگر متمایز می‌کند. بلوغ از طریق ایجاد خصوصیات جنسی ثانویه، که باعث تمیز بیشتر جنس‌ها می‌شود، سبب بدشکلی جنسی می‌شود.
به‌طور متوسط، دختران در ۸ تا ۱۲ سالگی بلوغ و در ۱۳ تا ۱۸ سالگی بلوغ کامل را شروع می‌کنند. پسران به‌طور کلی در ۱۱ تا ۱۳ سالگی بلوغ و در ۱۴ تا ۱۸ سالگی بلوغ کامل را شروع می‌کنند. مهم‌ترین نقطه عطف بلوغ زنان، قاعدگی است که به‌طور متوسط در ۸ تا ۱۱ سالگی اتفاق می‌افتد. برای مردان، اولین انزال، اسپرمارچ، به‌طور متوسط در ۱۳ سالگی اتفاق می‌افتد. در قرن بیست و یکم، میانگین سنی بلوغ کودکان، به ویژه دختران، در مقایسه با قرن نوزدهم که برای دختران ۱۵ سال و برای پسران ۱۶ سال است، کمتر است. این می‌تواند به دلیل تعداد زیادی از فاکتورها باشد، از جمله بهبود تغذیه منجر به رشد سریع بدن، افزایش وزن و رسوب چربی، یا قرار گرفتن در معرض اختلالات غدد درون ریز مانند xenoestrogens، که می‌تواند در بعضی مواقع به دلیل مصرف غذا یا سایر عوامل محیطی باشد. بلوغی که زودتر از حد معمول شروع می‌شود به عنوان بلوغ زودرس شناخته می‌شود و بلوغی که دیرتر از حد معمول شروع می‌شود به عنوان بلوغ تأخیری شناخته می‌شود.
در میان تغییرات ریخت‌شناختی در اندازه، شکل، ترکیب و عملکرد بدن بلوغ قابل توجه است، ایجاد خصوصیات جنسی ثانویه، «پر کردن» بدن کودک است. از دختر به زن، از پسر به مرد.