stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پابجی: بتل‌گراندز
ویژگی‌های بازی

وجود صدها میلیون طرفدار برای یک بازی دیجیتالی، ابداً اتفاقی نیست و قطعاً دلایلی دارد. دلایلی که باعث به وجود آمدن مسابقات و تورنومنت‌های بزرگ پابجی در سرتاسر جهان شده و منبع درآمد بسیاری از افراد می‌باشد. در نتیجه، قطعاً بازی پابجی برخی ویژگی‌ها دارد که شاید به سختی بتوان مجموعه‌ای از آن‌ها را در یک بازی یافت. این ویژگی‌ها به شرح زیر است:
گرافیک بی نظیر و با کیفیت
موتور گرافیکی بازی پابجی، Enigne Unreal 4 نام دارد که در حال حاضر یکی از بهترین موتورهای گرافیکی میان بازی‌های دیجیتالی شمرده می‌شود. گرافیک و کیفیت وضوح بازی پابجی به حدی است که در آن می‌توان جزئیاتی کم‌نظیر از لحظات وقوع درگیری‌ها و کشتارها مشاهده کرد. امروزه پابجی را در بهترین سیستم‌ها و نمایشگرهای جهان بازی می‌کنند تا از گرافیک بی نظیر آن نهایت بهره را ببرند.
وجود مجموعه‌ای از تجهیزات و سلاح‌ها برای نبرد
بازیکنان پابجی در حین نبرد می‌توانند انواع مختلف اسلحه و تجهیزات جنگی را در میدان بیابند. پابجی دارای مجموعه‌ای متنوع از تمام مهمات و تجهیزات جنگی است که افراد می‌توانند اکثر سلاح‌های موجود در جهان را داخل بازی مشاهده کنند. این تنوع در سلاح‌ها موجب شده تا ضمن چندین برابر شدن لذت بازی، افراد بتوانند مشابه یک نبرد واقعی را در موبایل یا کنسول‌های مختلف داشته باشند.
قابلیت استفاده از وسیله‌های نقلیه مختلف
در میدان نبرد تعداد زیادی وسیله نقلیه وجود دارد که بازیکنان در حین بازی می‌توانند از آن‌ها استفاده کنند. با این وسیله‌های نقلیه می‌توان سریع‌تر به مقصد رسید و حتی امنیت خود را با افزایش سرعت آن، تأمین کرد. همچنین بازیکنان می‌توانند با رد شدن از روی کارکتر بازیکنان دیگر با خودرو، موجب مرگ آن‌ها شوند.
وجود افکت‌های صوتی با کیفیت و طبیعی
شلیک، انفجار، قتل، قدم و تمام کارهایی که در دنیای واقعی صدا دارند، در بازی پابجی صدا گذاری شده‌اند. به طوری که صدای آن‌ها تفاوت چندنی با مشابه همان اتفاق در دنیای واقعی ندارد. شرایط موجود در پابجی، فضای آن را به یک نبرد واقعی تبدیل می‌کند و می‌توان شدت هیجان را در بازیکنان آن مشاهده کرد.
عدم نیاز به سیستم سطح بالا
سری بازی‌های پابجی، هیچ نیازی به سیستم‌های سطح بالا و گران‌قیمت ندارند. به طوری که پابجی موبایل را می‌توان در موبایل اندروید ۵ به بالا بازی کرد. البته به معنای این نیست که این بازی در سیستم‌های سطح بالا تفاوتی با سیستم متوسط ندارد؛ بلکه با بالا رفتن سطح سیستم، کیفیت و عملکرد بازی چندین برابر می‌شود. شاید سیستم‌های متوسط نتوانند از نهایت کیفیت بازی بهره ببرند، اما می‌توانند بازی را در سطح خود بازی کنند.
وجود مود و سبک‌های مختلف نبرد
بازیکنان پابجی می‌توانند با انتخاب سبک نبرد مود علاقه خود از میان چندین سبک، بازی خود را در شرایط مختلفی محک بزنند. در حالی که مود بتل رویال پابجی توانسته خود را به عنوان بهترین در جهان اثبات کند، سبک‌های بی نظیر دیگری نیز داخل بازی پابجی وجود دارد که از شدت کیفیت و هیجان اعتیاد آور هستند. تفاوت مودهای نبرد پابجی، تنها در قوانین و شرایط بازی است و به‌طور کلی فرمت بازی‌ها مشابه می‌باشد.
سازنده و طراح بازی پابجی

مغز متفکر و فرد خلاقی که بازی پابجی را خلق کرد، برندن گرین (انگلیسی: Brendan Greene) نام دارد که یک فرد نابغه ایرلندی می‌باشد. جالب است بدانید برندن ابتدا هیچ تخصصی در کد نویسی و طراحی نرم‌افزار نداشت. اما به خاطر رؤیای خود که طراحی بازی‌هایی با سبک بتل رویال بود، علم کدنویسی را فرا گرفت تا مسیر تحقق رویاهای خود را هموارتر کند.
به نقل از خود برندن گرین برای اولین بار ایده ساخت پابجی با سبک بتل رویال، پس از مطالعه مجموعه رمان بازی‌های گرسنگی (انگلیسی: The Hunger Games) به ذهن او خطور کرد. خود این مجموعه رمان به توصیف داستانی مشابه بازی‌های سبک بتل رویال می‌پردازد و طبق گفته خود برندن، دلیل اصلی طراحی و ساخت بازی پلیر آن‌نونز بتل گراندز است.
دلیل انتخاب نام پابجی

نام کامل پابجی، پلیر آن‌نونز بتل گراندز (Player Unknwn’s Battle Grounds) است. احتمالاً جمع کثیری از کاربران پابجی دلیل انتخاب این نام عجیب و رمز آلود را نمی‌دانند؛ زیرا این نام هیچ ارتباطی با محتوا و سبک بازی پابجی ندارد.
برندن گرین نام خالق بازی پابجی است. برندن یک گیمر حرفه‌ای در بازی‌های دیجیتالی می‌باشد که پیش از این نام مستعار خود را در بازی‌های Delta Force بازیکن ناشناخته (Player Unknown) معرفی می‌کرد. برندن که ابتدای طراحی بازی پابجی هیچوقت فکر نمی‌کرد این بازی به یکی از محبوب‌ترین و پر کاربرترین بازی‌های تاریخ بدل شود، برای یادآوری روزهای گذشته گیمری خود نام آن را اینگونه گذاشت.
آیکو (برند)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: تابعه
صنعت: لوازم الکترونیکی مصرفی
بنا نهاده: ۳۰ ژانویه ۲۰۱۹ (۶ سال پیش) (۲۰۱۹-30}})
دفتر مرکزی: دونگوان، گوانگدونگ، چین 
محدودهٔ فعالیت: جهانی
افراد کلیدی:  فنگ یوفِی (مدیر عامل) 
محصولات:  گوشی هوشمند  شارژر  ایرفون  یواس‌بی  iQOO UI 
مادر: ویوو
وبگاه: iqoo.com
آیکو (به انگلیسی: iQOO Communication Technology) نام یک شرکت تولید کننده لوازم الکترونیکی مصرفی چینی است که دفتر مرکزی آن در دونگوان، گوانگدونگ قرار دارد. این شرکت در ۳۰ ژانویه ۲۰۱۹ به عنوان یک شرکت تابعه از تولید کننده لوازم الکترونیکی مصرفی ویوو مستقر در همان شهر تأسیس شد. نام تجاری آیکو(IQOO) مخفف عبارت من تلاش میکنم و ادامه میدهم(I Quest On and On) است.
غده بارتولین

| غدد بارتولین | غدد بارتولین |
| --- | --- |
Genital organs of female.: Genital organs of female.
جزئیات: جزئیات
ساخته از: Urogenital sinus
سرخرگ‌ها: external pudendal artery
عصب‌دهی: ilioinguinal nerve
لنف: superficial inguinal lymph nodes
شناسه‌ها: شناسه‌ها
لاتین: glandula vestibularis major
MeSH: D001472
TA98: A09.2.01.016
TA2: 3563
FMA: 9598
غدد بارتولین (به انگلیسی: Bartholin's gland) دو غده هستند که هر کدام به اندازه یک نخود هستند. این دو غده در نزدیکی منفذ واژن(مهبل) واقع شده‌اند و در دستگاه تولید مثلی زنان قرار دارند. غدد بارتولین موکوسی را به درون دهلیز می‌ریزد و سطح آن را لغزنده می‌کند تا مقاربت آسان شود. این غدد مانند غدد پیازی-میزراهی (بولبواورترال) در دستگاه تولید مثلی مردان عمل می‌کنند. این غدد جزء غدد برون ریز انسان هستند. غدد بارتولین هر کدام یک مجرا دارند که طول آن‌ها ۱٫۵×۲٫۰سانتی‌متر می‌باشد. این مجراها باز می‌باشند. غدد بارتولین وقتی شروع به ترشح موکوس می‌کنند که تحریک جنسی شوند.
تاریخچه کشف غدد بارتولین

غدد بارتولین برای اولین بار در قرن ۱۷ میلادی توسط آناتومیست جوان دانمارکی به نام کاسپر بارتولین (۱۶۵۵–۱۷۳۸) کشف شد.
آسیب‌شناسی

اگر چه غیرمعمول است اما ممکن است این غدد بر اثر تحریک یا آلوده شدن عفونت کنند که باعث درد و التهاب می‌شود که بر اثر دو عفونت گانوریا(gonorrhoeal)و کلامیدیا(chlamydidl)می‌باشد که بارتولینیت نام دارد. التهاب غدد بارتولین باعث بسته شدن مجرای آن می‌شود که همین مشکل نیز می‌تواند خود را به شکل یک آبسه یا کیست بارتولین نشان دهد. التهاب بارتولین ممکن است باعث سه بیماری نادر دیگر شود که آدنوکارسینوم، سرطان خوش‌خیم و هیپرپلازی نام دارند.
جلال آل احمد

| جلال آل احمد | جلال آل احمد |
| --- | --- |
آل احمد در سال ١٣۴٨: آل احمد در سال ١٣۴٨
نام هنگام تولد: سیّد جلال‌الدّین سادات آل احمد
زادهٔ: ۱۱ آذر ۱۳۰۲ تهران، ایران
درگذشت: ۱۸ شهریور ۱۳۴۸ (۴۵ سال) اَسالِم، شهرستان تالش، استان گیلان، ایران
مدفن: مسجد فیروزآبادی، شهر ری
پیشه(ها): نویسنده، مترجم، منتقد، دبیر
همسر: سیمین دانشور
والدین: سید کاظم طالقانی
خویشاوندان: سید محمود طالقانی (پسرعمو)
امضاء: امضاء
سیّد جلال‌الدّین سادات آل احمد (۱۱ آذر ۱۳۰۲ – ۱۸ شهریور ۱۳۴۸) روشنفکر سوسیالیست، نویسنده، منتقد ادبی و مترجم ایرانی بود. وی همسر سیمین دانشور بود. آل احمد در دههٔ ۱۳۴۰ به شهرت رسید و در جنبش روشنفکری و نویسندگی ایران تأثیر به‌سزایی گذاشت. مهم‌ترین اثر او کتاب غرب‌زدگی با مطرح کردن اصطلاح نوظهور غرب‌زدگی تأثیر زیادی بر اندیشهٔ ایرانی گذاشت که تا به امروز ادامه دارد.
سرگذشت > حزب توده

در ابتدای سال ۱۳۲۳ وارد حزب توده شد و تا انشعاب حزب توده، تمام مراحل تشکیلاتی به سمت ارتقا را پشت سر گذاشت. پس از انشعاب به‌همراه خلیل ملکی و افراد باقی‌مانده از انشعاب به حزب زحمتکشان، مظفر بقایی پیوست. عضویت وی در حزب توده به مدت سه سال، از بیست تا بیست‌وسه سالگی به طول انجامیده است. وی در این حزب به‌سرعت سلسله مراتب ترقی را طی کرد و در سال ۱۳۲۵ مأمور راه‌اندازی «ماهنامه مردم» زیر نظر احسان طبری شد. زمانی که وارد حزب توده شد، حزب توده از نداشتن افرادی که سرمایه تئوری و تجربیات مبارزات مارکسیستی داشته باشند، رنج می‌برد. هنگامی‌که جلال به عضویت کمیته تهران درآمد، به مدیریت داخلی روزنامه ارگان دانشجویان «بشر» و «ماهنامه تئوریک حزب توده» منصوب شد. وی در این زمان ۲۲ ساله بوده است. یکی از دلایل جدایی وی از حزب توده را دفاع این حزب از شوروی دانسته‌اند. وی در کتاب خدمت و خیانت روشنفکران به این موضوع اشاره کرده است.
سرگذشت > حزب زحمتکشان

به‌سبب اختلافی که میان وی و مظفر بقایی در زمان دولت محمد مصدق پیش آمد، وی به‌همراه خلیل ملکی، مسعود حجازی، محمدعلی خنجی و… از حزب زحمتکشان منشعب شده و در حزب جدید ایجادشده به رهبری خلیل ملکی به نام نیروی سوم فعالیت کرد؛ ولی پس از مدتی به‌دلیل مخالفت با مصدق و حزب زحمتکشان، به‌طور کلی سیاست را در سال۱۳۳۲ رها کرد.
سرگذشت > سفر به اسرائیل

جلال آل احمد از علاقه‌مندان به ایده کیبوتص بود. وی مقالاتی را دربارهٔ «سوسیالیسم دهقانی اسرائیل» برای نشریه‌ای به نام ایرانیان نوشت و همچنین در سال ۱۳۴۱ در سفری به اسرائیل که به خرج نمایندگی سیاسی اسرائیل در تهران انجام گرفت، با همسرش سیمین دانشور، با این پدیده از نزدیک آشنا شد. این سفر معترضان فراوانی داشت که از آن جمله می‌توان به سیدعلی خامنه‌ای اشاره کرد که پیش از آن هم آثار آل احمد را خوانده بود، اما به گفته خودش «بیشتر به برکت مقاله ولایت اسرائیل» با او آشنا شد و در تماسی تلفنی با آل احمد، نسبت به سفر و مقاله «مریدانه» به وی اعتراض کرد.
سرگذشت > مرگ

جلال آل احمد در ۱۸ شهریور ۱۳۴۸ در ۴۵ سالگی در اَسالِم گیلان درگذشت. پس از مرگ نابهنگام آل احمد، پیکر وی به‌سرعت تشییع و به خاک سپرده شد که باعث باوری دربارهٔ سربه‌نیست‌شدن او توسط ساواک شد. همسر وی، سیمین دانشور، این شایعات را تکذیب کرده است.
جلال آل احمد وصیت کرده بود که جسد او را در اختیار اولین سالن تشریح دانشجویان قرار دهند؛ ولی از آن‌جا که وصیت وی برابر شرع نبود، پیکر او در مسجد فیروزآبادی جنب بیمارستان فیروزآبادی شهر ری به امانت گذاشته شد تا بعدها آرامگاهی در شأن او ایجاد شود و این کار هیچ‌گاه صورت نگرفت.
آرامگاه او در قسمت بالای شبستان مسجد فیروزآبادی در شهر ری واقع شده است. بر روی سنگ قبر کوچک و بدون نام او، تنها امضایش دیده می‌شود.
سرگذشت > شایعه قتل او توسط ساواک

برادر او شمس آل احمد معتقد شد که ساواک او را به قتل رسانده و شرح مفصلی در این باره در کتاب از چشم برادر بیان کرد.
سیمین دانشور، همسر جلال، در کتاب غروب جلال علت مرگ جلال را زیاده‌روی در مصرف نوشابه الکلی قزونیکا (نام ودکایی ساخت ایران در آن زمان) ذکر می‌کند و علت پزشکی مرگ را هم آمبولی ریه در اثر افراط در مصرف مشروبات الکلی و سیگار اُشنو نقل می‌کند و شایعات مربوط به دست داشتن ساواک در مرگ جلال را صریحاً رد می‌کند.
تأثیر جلال آل احمد بر ادبیات فارسی

معرفی آلبر کامو به جامعه ادبی؛ با ترجمه‌هایی از آندره ژید، یونگر، اوژن یونسکو و داستایوسکی نقش بسیار مؤثری در پیش‌برد ادبیات معاصر ایفا کرد.
معرفی بیشتر شعر نو نیمایی و کمک به گسترش آن
حمایت از شاعرانی چون احمد شاملو و نصرت رحمانی و حمایت از جوانان دیگر
نثر جلال آل احمد باعث جهشی بی‌سابقه در نثر فارسی به‌سوی فضای هیجان عصبانیت شد.
تأثیر پذیرفتن و تقلید دیگران از آثارش (به‌خصوص نویسندگان، روشنفکران و دانشجویان) باعث گسترش هرچه بیشتر نوع نگارش ادبی آل احمد شد، به‌گونه‌ای‌که او در میان طیف ادبی و مردمی، به الگویی خاص تبدیل شد.
ایجاد تشکل‌های ادبی و صنفی، از جمله کانون نویسندگان ایران و انتشار مقالات گوناگون از دیگر خدمات جلال به ادبیات معاصر است. درحقیقت نیمه‌های دهه۱۳۴۰ جلال نقش «پدرخوانده» ادبیات ایران را ایفا می‌کرد.
جلال آل احمد ادامه‌دهندهٔ راهی بود که محمدعلی جمال‌زاده و صادق هدایت در ساده‌نویسی و استفاده از زبان و لحن عموم مردم در محاورات، آغاز کرده بودند. در واقع این نوع نوشتن و استفاده از زبان محاوره‌ای توسط جلال به اوج رسید و گسترش یافت.
تأثیر او بر اندیشه و سیاست ایران

مفهوم غرب‌زدگی که توسط احمد فردید ضرب شده بود توسط جلال در کتاب غرب‌زدگی منتشر گردید و انعکاس زیادی در بین روشنفکران و مردم برجای نهاد که تا به امروز نیز ادامه دارد. از خوانندگان این کتاب آیت الله خمینی بود که در سخنرانی‌های پس از انقلاب بارها کلمه غرب‌زدگی را بکار برد.
محتوای کتاب غرب‌زدگی

کتاب با طعنه‌های تند به غرب‌زدگی شروع می‌شود و آدم غرب‌زده را مورد تمسخر قرار می‌دهد اینکه او قرتی و زن صفت است و به سر و پُزش خیلی ورمی‌رود. به غرب می‌تازد که «ماشین» را روانه دنیا کرده است و شرق را ویران می‌کند. وارد اقتصاد و هنر و ادبیات می‌شود و می‌گوید غرب یعنی سیری و شرق یعنی گرسنگی و سپس در تعریف مظاهر غرب به مادیات اکتفا نکرده از موسیقی و فیلم و ایده‌های فلسفی و سیاسی نام می‌برد. او در خلال کتاب یک روایت تاریخی را نیز جلو می‌برد که درآن از زمان جنگ‌های صلیبی و قبل از آن همیشه غرب می‌خواسته شرق را که او مترادف با تمدن اسلامی می‌داند نابود کند. رنسانس را نتیجه برخورد غرب با علوم مسلمانان در جریان جنگ‌های صلیبی می‌داند. و اینکه غرب زمانیکه از اندلس تا دروازه وین خود را در محاصره دید دست بکار شد و خنجر را از پشت به جهان اسلام زد. ظهور صفویه و اختلاف با خلافت عثمانی را زیر سر غرب می‌داند. او سد مقابل غرب‌زدگی را اسلام می‌داند. او غرب‌زدگی را دارای دو ریشه می‌داند: یکی شیعه‌گری صفوی و درگیری با عثمانی که زمینه‌های درونگرایی را ایجاد کرد و دوم در هجوم غرب برای استیلا.
محتوای کتاب غرب‌زدگی > نمونه ای از نثر کتاب غرب‌زدگی

آدم غرب‌زده، هُرهُری مذهب است. به هیچ چیز اعتقاد ندارد؛ امّا به هیچ چیز هم بی اعتقاد نیست. یک آدم التقاطی است؛ نان به نرخ روزخور است همه چیز برایش علی السویّه است؛ خودش باشد و خرش از پل بگذرد، دیگر بود و نبود پل هیچ است. نه ایمانی دارد، نه مسلکی، نه مرامی، نه اعتقادی، نه به خدا یا به بشریّت؛ نه در بند تحوّل اجتماعی است و نه در بند مذهب و لامذهبی؛ حتّی لامذهب هم نیست، هُرهُری است. گاهی به مسجد هم می‌رود، همان‌طور که به کلوپ می‌رود، یا به سینما؛ امّا همه‌جا فقط تماشاچی است. درست مثل این‌که به تماشای بازی فوتبال رفته؛ همیشه کنار گود است. هیچ وقت از خودش مایه نمی‌گذارد. حتّی به اندازهٔ نم اشکی، در مرگ دوستی، یا توجّهی در زیارتگاهی، یا تفکّری در ساعات تنهایی و اصلاً به تنهایی عادت ندارد، از تنها ماندن می‌گریزد و اصلاً چون از خودش محشت دارد، همیشه در همه جا هست؛ البتّه رأی هم می‌دهد. اگر رأیی باشد – و به خصوص اگر رأی دادن مد باشد – امّا به کسی که امید جلب منفعت بیش‌تری به او می‌رود، هیچ وقت از او فریادی یا اعتراضی یا امّایی یا چون و چرایی نمی‌شنوی. سنگین و رنگین و با طمأنینه‌ای در کلام، همه چیز را توجیه می‌کند و خودش را خوشبین جا می‌زند.
خانهٔ جلال آل احمد

مقالهٔ اصلی: خانه موزه سیمین و جلال
خانه سیمین دانشور و همسرش جلال آل احمد در بن‌بست ارض، در کوچه رهبری و خیابان دزاشیب قرار دارد؛ خانه‌ای که جلال آن را در زمانی که سیمین دانشور برای تحصیل در آمریکا بود، به دست خود ساخت. این خانه سال‌ها محل گردآمدن نویسندگان بسیاری بود و تا زمان مرگ جلال، محل زندگی جلال و سیمین بود. بعد از مرگ جلال هم سیمین دانشور به‌تنهایی در آن زندگی می‌کرد. این خانه بزرگ و زیبا با حیاط پر از درختان سرسبز و حوض آبی‌اش، با دیوارهای پر از عکس و نقاشی از جلال و سیمین بعد از مرگ سیمین دانشور، محل زندگی ویکتوریا دانشور (خواهر سیمین دانشور) و همسرش پرویز فرجام بوده است.
در تاریخ ۹ اردیبهشت ۱۳۹۳ این خانه از سوی شهرداری تهران خریداری و مقرر شد این خانه به «خانه ادبیات» تبدیل شود.
با این حال این قضیه به موضوعی مناقشه‌آمیز میان شهرداری و ورثهٔ سیمین و جلال تبدیل شده است.
روزنامهٔ اعتماد ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۳ در واپسین رویهٔ خود گزارشی در این باره چاپ کرده است. در این گزارش، از قول معاون شهرداری نوشته شده که خانهٔ سیمین و جلال خریده شده است؛ اما در سوی دیگر، علی خلاقی، همسر خواهرزاده و دخترخواندهٔ سیمین دانشور گفته است: «این خانه تا زمانی که حکم دادگاه مشخص نشده، نمی‌تواند به فروش رود و معامله از اساس باطل است؛ چون شهرداری تحقیقی نکرده که بداند این خانه مالک دیگری دارد یا نه.»
علی خلاقی در گفت‌وگویی که در «اعتماد» چاپ شد، به وصیت‌نامه سیمین دانشور اشاره کرده است که بر پایهٔ آن، لیلی ریاحی (دخترخواندهٔ سیمین دانشور) وارث ثلث اموال روانشاد دانشور و مسئول انتشار کتاب‌هایش دانسته شده است.
اما خبرهای بعدی، از جمله خبر منتشرشده توسط خبرگزاری مهر در اوایل تیرماه ۱۳۹۵ حاکی از آن است که جریان تبدیل خانه جلال آل احمد و سیمین دانشور به «خانه ادبیات ایران» هنوز هم گرفتار بلاتکلیفی بوده و سرانجام آن مبهم است. محمدحسین دانایی، خواهرزاده جلال آل احمد نیز در مصاحبه با خبرگزاری مهر، ضمن انتقاد از کُندی جریان مرمت و آماده‌سازی خانه مزبور، مهم‌ترین دلیل این وضعیت را ندانم‌کاری و نداشتن دانش نظری و تجربی لازم برای این قبیل کارها دانسته و در خصوص احتمال تخریب و تغییر کاربری بخشی از خانه مزبور هشدار داده است.
پس از کش‌وقوس‌های فراوان، ۸ اردیبهشت ۱۳۹۷ و در زادروز سیمین دانشور، این خانه تبدیل به موزه شد.
جایزه ادبی جلال آل احمد

در سال ۱۳۸۷ نخستین دوره جایزهٔ ادبی جلال آل احمد برگزار شد. در دورهٔ نخست این جایزه هیچ اثری به‌عنوان برگزیده معرفی نشد. این جایزه با ۱۱۰ سکه تمام بهار آزادی برای برگزیدگان، گران‌ترین جایزهٔ ادبی ایران محسوب می‌شد.
ویژگی‌های نثر

به‌طورکلی نثر جلال آل احمد تلگرافی، شلاقی، عصبی، پرخاشگر، حساس، دقیق، تیزبین، صریح، صمیمی، منزّه‌طلب، حادثه‌آفرین، فشرده، کوتاه، بریده و در عین حال بلیغ است. نثر وی به‌طور خاص در مقالات، سنگین، گزارشی و روزنامه‌نگارانه است. آل احمد دارای نثری برون‌گرا است؛ یعنی نثرش برخلاف نثر صادق هدایت، در خدمت تحلیل ذهن و باطن شخصیت‌ها نیست. آل احمد، با استفاده از دو عاملِ نثر کهن فارسی و نثر نویسندگان پیشرو فرانسوی به نثر خاص خود دست یافته است. آل احمد کوشیده تا در نثر خود، تا آن‌جا که امکان داشته، افعال، حروف اضافه، مضافٌ‌الیهها، دنبالهٔ ضرب‌المثلها و خلاصه هرآنچه را که ممکن بوده است حذف کند. حذف بسیاری از بخش‌های جمله باعث شده نثر آل احمد ضرب‌آهنگی تند و شتاب‌زده بیابد. آل احمد در شکستن برخی از سنتهای ادبی و قواعد دستور زبان فارسی شجاعتی کم‌نظیر داشت و این ویژگی در نامه‌های او به اوج می‌رسد. از ویژگی‌های دیگر نثر جلال آل احمد می‌توان به نیمه رها کردن بسیاری از جملات، تعبیرات و اندیشه‌ها و استفاده از علامت «...» به‌جای آن‌ها اشاره کرد که این امر در راستای ایجاز نوشته‌ها و ضرب‌آهنگ سریع آن‌هاست.
ویژگی‌های نثر > ادبیات متعهد

جلال در دورهٔ ادبیات متعهد زندگی می‌کرده و هنر نویسندگی‌اش، هنری متعهد بوده و این موضوع در کتاب‌هایش آشکار است. مهم‌ترین ویژگی هنر متعهد تلقی ابزار، وسیله و رسانه‌بودن هنر است؛ یعنی آنچه اهمیت دارد پیامی است که از طریق این رسانه منتقل می‌شود. تلقی ابزاری از هنر دارای نتایج چندی است:
در این تلقی آنچه ملاک اصلی ارزیابی و نقد اثر هنری می‌شود پیام و محتوایی است که از طریق اثر منتقل می‌شود؛ به‌عبارتی، نقدِ موضوعی از سایر نقدها اهمیت بیشتری می‌یابد.
دومین نتیجه تفکیکی است که بین فرم و محتوای اثر هنری صورت می‌گیرد؛ چرا که هسته و اساس هر اثر هنری درون‌مایهٔ آن است و همواره برای تفکیک فرم از محتوا باید مراقب بود که انتقال درون‌مایه توسط مزاحمت‌های فرمی و گسترش بی‌رویه آن مخدوش نشود. (جلال آل احمد در ارزیابی شتاب‌زده فرم و تکنیک یک اثر را کم‌اهمیت می‌داند و علت استفاده از یک تکنیک متداول داستانی را نبودن فضای باز و نبود امکان صریح گفتن حرف‌هایش می‌داند)
گرایش و تمایل به کلی‌گویی، به این معنا که هنر متعهد می‌کوشد تا انتقال‌دهندهٔ پیام و مضمونی کلی و عمومی باشد؛ پیامی که از قید تعلق به یک فرد و موقعیت و زمان و مکان خاص رهاست و سخنی عام و جهانی دارد. (جلال آل احمد در ارزیابی شتاب‌زده شیوهٔ برخورد ادبیات را با مسائل جهان مانند فلسفه می‌داند؛ یعنی همچون فلسفه رسیدن به کلیات و صدور احکام کلی، لذا می‌توان گفت جلال آل احمد به کلی‌گویی علاقه‌مند بوده است. به‌طور مثال روستایی که در نفرین زمین دربارهٔ آن بحث می‌شود نمونه‌ای است کلی از یک روستای ایرانی)
ویژگی‌های نثر > من‌نویسی جلال آل احمد

یکی از ویژگی‌های مشترک نوشته‌های جلال آل احمد و به‌ویژه داستان‌هایش را می‌توان «من‌نویسی» او دانست. در اینجا من‌نویسی را می‌توان در سه معنای مختلف تعبیر کرد:
ابتدایی‌ترین و سطحی‌ترین تعبیر از من‌نویسی این است که نویسنده‌ای در داستان‌های خود به ذکر حوادث و وقایعی بپردازد که پیش از این، خود به‌صورت مستقیم با آن‌ها روبه‌رو بوده و از نزدیک آن‌ها را لمس کرده است. شاید بتوان این تعبیر از من‌نویسی را تقریباً معادل ادبیات تجربی دانست (چیزی که بارها جلال آل احمد، از علاقهٔ خود به آن یاد کرده است).
دومین تعبیر از من‌نویسی آن است که نویسنده به‌عنوان فردی صاحب اندیشه در داستان خود حضور دارد و در لابه‌لای آن به بیان نظرات، افکار و احساسات خود می‌پردازد. در واقع در این‌جا با حضور فکری و روحی نویسنده سروکار داریم. در اکثر کارهای جلال آل احمد یکی از شخصیت‌ها که از قضا در بیشتر مواقع منِ راوی است، درحقیقت خودِ اوست که به بیان نظراتش می‌پردازد. این حضور البته در داستان‌های اولیه بیشتر شبیه به دوربین عمل می‌کند تا فردی که مستقیماً نظراتش را بیان کند؛ اما در داستان‌های پایانی حضور آل احمد در مقام یکی از شخصیت‌های داستان‌هایش بسیار پررنگ‌تر می‌شود.
سومین تعبیر از من‌نویسی را می‌توان صورت افراطی تعبیر دوم دانست؛ به این معنا که نویسنده علاوه بر آن‌که در داستان حضوری فکری دارد، مجال سخن گفتن و اظهار نظر سایر شخصیت‌ها را بگیرد. من‌نویسی در این تعبیر ممکن است مصادیق مختلفی بیابد. یکی آن‌که تمام شخصیت‌های داستان توده‌ای هم‌شکل و هم‌صدا باشند و همگی با لحنی واحد سخن بگویند یا یکسان احساس کنند و بیندیشند. دیگر آن‌که نویسنده در پرداخت شخصیت‌های مخالف خود بی‌دقتی کند و آن‌ها را به‌جای انسان‌های خاص و منحصربه‌فرد، تیپ‌های کلیشه‌ای ترسیم کند که پیشاپیش سستی کلام و احساس آن‌ها و حقانیت نویسنده پیش‌بینی‌شدنی است یا آن‌که آنان چنان در گفتار و کردار خود متناقض نمایانده شوند که امکان هر نوع تفکری از جانب خواننده دربارهٔ آنان سلب شود. این تعبیر از من‌نویسی را می‌توان در واقع همان تک‌صدایی‌بودن متن نامید.
شمایل فرهنگی

آل احمد یکی از شخصیت‌های رمانِ کمی بهارِ شهرنوش پارسی‌پور است.
شمایل فرهنگی > نگاه نظام جمهوری اسلامی ایران به آل احمد

سید روح‌الله خمینی در سال ۱۳۴۱ در قم، برای پدر جلال مجلس بزرگداشتی برگزار کرد.
یکی از بزرگراه‌های مهم پایتخت ایران، تهران، به نام اوست و هم‌چنین هرساله جایزه و جشنواره‌ای ادبی به نام او از سوی دولت برگزار می‌شود.
همچنین سیدعلی خامنه‌ای نگاه مثبتی به شخصیت و آثار وی دارد. وی گاه در سخنان خود به بیان خاطراتی که در ارتباط با آل احمد دارد، می‌پردازد و در برخی موارد نیز از وی نقل قول کرده است. به گفته خامنه‌ای، ایشان در دوران جوانی یک بار برای دیدار با جلال آل احمد از مشهد به تهران آمده‌اند، اما به دلایلی این دیدار انجام نشد.
از نگاه دیگران > نقد شخصیت

قدمعلی سرامی پیرامون شخصیت و جایگاه جلال آل احمد این‌گونه بیان داشته است: «بعضی روشنفکران توقع دارند که جلال یک جامعه‌شناس یا یک مورخ یا یک اقتصاددان باشد و به همین دلیل هم بر آثار و آرای او خرده می‌گیرند و چه بسا بر او می‌تازند و تهمت‌ها می‌زنند، اما حقیقت این است که او یک نویسندهٔ هنرمند است و حساب هنرمند و دانشمند در همه جای دنیا از هم جداست. نمی‌خواهم بگویم کارهای جلال از نظر تاریخی و جامعه‌شناسی و فرهنگ‌پژوهی فاقد اعتبار و ارزش است، اما می‌خواهم بگویم جلال هرگز قصد نداشته است آثاری علمی در این زمینه‌ها به وجود بیاورد. می‌خواهم بگویم جلال نویسنده‌ای است با گرایش‌های مردمی – اجتماعی. او نه در صدد خلق تئوری‌های علمی نو بوده است و نه در اندیشهٔ باطل ساختن اندیشه‌های پیش از خود. او نگرندهٔ حساس و بصیر جامعهٔ عصر خویش بوده است.»
دکتر باقر پرهام در مصاحبه خود با مجله شهروند (شهروند ۱۳۸۷ فروردین شماره ۴۲) عنوان می‌دارد که: «دکتر آدمیت با صراحت تمام به جلال‌آل‌احمد حمله کرد و آل‌احمد را آدم کم‌مایه و بی‌سوادی دانست به گونه‌ای که من –که جوانتر بودم و هنوز امثال جلال‌آل‌احمد را درست نشناخته بودم- از این دیدگاه صریح ناراحت شدم و مثلاً خواستم که ایشان در بیان خود اندکی تعدیل کند، اما آدمیت بر نظر خود تأکید کرد.»
مسعود فراستی در مصاحبه ای با نشریه رمز عبور بیان داشته است: «جلال آل‌احمد روشنفکر نیست و به نظر من نویسنده بسیار عقب‌افتاده‌ای است… غرب‌زدگی اصلاً علیه غرب نیست. درک ابتدایی جلال از غرب‌زدگی اتفاقاً اشکال اوست. کاش علیه غرب‌زدگی بود؛ در حالی که رو به عقب و علیه ماشین، تکنولوژی و هر چیز مدرنی است. عقب است. به‌جای این که مماس با زمان و حریف زمان باشد، به عقب برمی‌گردد»
احمد شاملو در سخنرانی خود در سال ۱۹۹۰ میلادی (۱۳۶۹ شمسی) در دانشگاه برکلی آمریکا در جمع دانشجویان ایرانی دربارهٔ جلال آل احمد می‌گوید: «آقا کتاب ورداشته نوشته به اسم غرب‌زدگی، استدعا دارم یکبار دیگه این کتاب رو بخونید از این یاوه تر میشه بررسی تاریخی؟ … آل احمد یک بچه آخوند بود و تا آخر عمرش نیز بچه آخوند ماند کتاب در خدمت و خیانت روشنفکران او شرم آور است»
خبرگزاری ایلنا در گزارشی از مراسم بزرگداشت جلال آل‌احمد به مناسبت پنجاه و دومین سالروز درگذشت جلال آل احمد که بعد از ظهر هجدهم شهریور ماه سال ۱۴۰۰ شمسی به صورت آنلاین از طریق اینستاگرام خانه سیمین و جلال برگزار شد روایت می‌کند که: « «غلامرضا امامی» هم در ادامه این مراسم، دربارهٔ شعری که احمد شاملو دربارهٔ جلال آل‌احمد سروده بود و ده سال بعد انتساب آن را به جلال انکار کرد، گفت: عصری را به یاد دارم پس از خاموشی جلال، که آقای احمد شاملو شاعر نامی معاصر به این خانه آمد و در اتاق بزرگ خانه که معمولا جلال و پس از او سیمین می‌نشست، این شعر بلند و زیبایش یعنی «سرود برای مردی روشن که به سایه رفت» را خواند و هم او گریست و هم سیمین خانم و هم ما چند تنی که آنجا بودیم و این شعر در مطبوعات داخلی و خارجی از جمله در کتاب «هوای تازه» چاپ شد. و هیچ انکاری از سراینده محترم شعر صورت نگرفت. این نویسنده و مترجم ادامه داد: از سال ۱۳۴۸ که درگذشت جلال بود تا سال ۱۳۵۸ که این سخنان بر زبان شاعر جاری شد، ده سال می‌گذشت. پس از سال‌ها نمی‌دانم از چه رو و به چه سبب، شاعرِ معاصر منکر سرودن این شعر برای جلال شد. معلوم نیست مخاطب این شعر کیست؟ پس این شعر برای چه کسی سروده شده؟ و چرا شاعر، در این ده سال سکوت کرده بود. می‌توانست بگوید شعری برای جلال گفته‌ام و حالا آن را پس می‌گیرم. مثل شعری که برای خسرو روزبه گفت و بعداً آن را پس گرفت. اما انکار حقیقت و انکار تاریخ کاری‌ست نه به سزا.»
از نگاه دیگران > نقد دیدگاه‌ها

صادق زیباکلام استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران مردادماه سال ۱۳۹۴ در مراسم نقد یکی از آثار جلال ال احمد در زمینه دلیل جاودانگی وی گفت: غرب‌ستیزی او را در طول تاریخ کشور جاودانه کرده است.
وی ابراز داشت که کتاب در خدمت و خیانت روشنفکران جلال ادعانامه‌ای علیه غرب و علیه جریان روشنفکری است؛ زیرا روشنفکران متمایل به غرب هستند و غرب‌ستیز نیستند.
از نگاه دیگران > مستند خسی در میقات

گروه مستندسازی فطرس مدیا، مستندی به نام خسی در بقیع را با موضوع بررسی و بیان تلاش‌های جلال آل احمد در موضوع ساخت مجدد حرم ائمه شیعه مدفون در بقیع را تهیه و منتشر کرده است.