stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سعید بن علی الکرمی
زندگی و پیشه > سال‌های خدمت دولتی

هنگامی که دولت عربی در اکتبر ۱۹۱۸ در دمشق تشکیل شد، سعید الکرمی به پایتخت سوریه دعوت شد و در «بخش ترجمه و تألیف» منصوب شد. او از اولین کسانی بود که به پیشبرد زبان عربی و اصلاح زبان عربی پس از عثمانی پرداخت. سپس به عضویت دیوان المعارف درآمد که در ۸ ژوئن ۱۹۱۹ به فرهنگستان زبان عربی تبدیل شد. او در اولین کنفرانس عرب فلسطین در سال ۱۹۱۹ حضور یافت و در برخی از فعالیت‌های جنبش ملی فلسطین در آن دوره شرکت کرد. سعید الکرمی با همکاران خود برای تأسیس فرهنگستان علمی عربی بر پایه‌های استوار کار کرد و زمانی که منصب وزیر آموزش و پرورش به رئیس فرهنگستان، محمد کرد علی واگذار شد، الکرمی معاونت ریاست فرهنگستان را بر عهده گرفت. او دو سال کار فرهنگستان و دار الآثار و کتابخانهٔ ظاهریه را مدیریت کرد. در سال ۱۹۲۱ مقامات فرانسه به پاس قدردانی از او و فرهنگستان نشان شوالیه لژیون د نور را به او اعطا کردند.
در مارس ۱۹۲۲، شیخ سعید الکرمی تصمیم گرفت به امّان نقل مکان کند، اگرچه او عضو متناظر/مُراسل فرهنگستان در شرق اردن و فلسطین باقی ماند. الکرمی پس از ورود به امان به عنوان قاضی القضاة مجلس مشاوران (شورای وزیران) و رئیس مجلس معارف منصوب شد و تا سال ۱۹۲۶ در سمت خود باقی ماند. در تابستان ۱۹۲۳، او با جمعی از علما و روشنفکران در بحث و تبادل نظر در مورد ایدهٔ تأسیس فرهنگستان علمی عربی در عمان شرکت کرده بود، این ایده به شاهزاده عبدالله بن الحسین ارائه شد. او ریاست آن را به سعید الکرمی واگذار کرد و نیز توصیه کرد مجله‌ای به نام «مجله فرهنگستان علمی در شرق عربی» برای آن تأسیس شود، اما این مجلس که چندین جلسه تشکیل داد، چندان دوام نیاورد. شاهزاده عبدالله بن الحسین به پاس قدردانی از تلاش‌های علمی الکرمی به وی مدال اعطا کرد.
زندگی و پیشه > در ادبیات

او نویسنده و شاعری کم‌گو بود. در نثر جز رساله‌ای در تصوف با عنوان «واضح البرهان فی الرد علی أهل البهتان» که در سال ۱۸۷۵ منتشر کرد، ننوشت. شعر او به زبان جاهلی و سیمای صحرایی یا سنتی گرایش دارد، با سبکی نیکو و بیان استوار.پسرش عبدالکریم الکرمی کتابی با عنوان «شیخ سعید الکرمی: شرح حال علمی و سیاسی او، منتخبی از آثار او» در سال ۱۹۷۳ منتشر کرد که شامل اشعار کمی از وی با موضوعات متنوع است.
زندگی شخصی

پدرش شیخ علی بن منصور الکرمی بود. سعید الکرمی متاهل و دارای چند فرزند از جمله: حسن الکرمی زبان‌شناس، عبدالغنی الکرمی سیاستمدار، عبدالکریم الکرمی شاعر، احمد شاکر الکرمی نویسنده و محمود الکرمی نویسنده بوده است.
درگذشت

سعید الکرمی در سال ۱۹۲۶ به زادگاه خود بازگشت و در پایان عمر به عنوان معلم در مسجد طولکرم مشغول به کار شد. در سن ۸۳ سالگی در ۱۰ مارس سال ۱۹۳۵ درگذشت.به مناسبت بزرگداشت یاد او و به پاس قدردانی از کمک های او، خیابانی در امان، پایتخت اردن، به نام او نامگذاری شد.
از راست به چپ به ترتیب: عبدالکریم الکرمی، سعید بن علی الکرمی و عبدالغنی الکرمی.
قهرمانی جام جی‌لیگ / جام سودامریکانا

تورنمنت فوتبال
| 0 | 1 |
| --- | --- |
سال بنیان‌گذاری: ۲۰۰۸
منطقه: آمریکای جنوبی (کونمبول) ژاپن (فدراسیون فوتبال ژاپن)
شمار تیم‌های حاضر: ۲
قهرمان کنونی:  اتلتیکو پارانائنزه (اولین قهرمانی)
موفق‌ترین باشگاه:  کاشیما آنتلرز (۲ قهرمانی)
پخش تلویزیونی: فاکس اسپورتس (قبل از ۲۰۱۸) دایرکت‌تی‌وی (آمریکای جنوبی) (از ۲۰۱۹) ای‌اس‌پی‌ان برزیل (از ۲۰۱۹) فوجی تلویژن (ژاپن)
 قهرمانی جام جی‌لیگ / جام سودامریکانا ۲۰۱۹:  قهرمانی جام جی‌لیگ / جام سودامریکانا ۲۰۱۹
قهرمانی جام جی‌لیگ / جام سودامریکانا یک مسابقه فوتبال بین قاره‌ای سالانه است که در ژاپن برگزار می‌شود و قهرمانان فعلی جام‌های جی‌لیگ و کوپا سودامریکانا در آن به رقابت می‌پردازند.
این مسابقات قبلاً به طور رسمی مسابقات قهرمانی بانک سوروگا بین سال های ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۸ نامیده می‌شد زیرا توسط بانک سوروگا حمایت مالی می‌شد. از سال ۲۰۱۹، با استفاده از نام رسمی دو تورنمنت مقدماتی، رسماً جام قهرمانی جام جی‌لیگ / جام سودامریکانا نامیده می‌شود.
تاریخ

قهرمانی جام جی‌لیگ / جام سودامریکانا در اوایل سال ۲۰۰۸ توسط اتحادیه فوتبال ژاپن (JFA)، کونمبول و جام جی‌لیگ تأسیس شد و توسط بانک سوروگا در ژاپن حمایت مالی شد. مسابقات قهرمانی هر ساله در ورزشگاه خانگی قهرمان جام جی‌لیگ میزبانی می‌شود.
اولین بازی در ۹ مرداد ۱۳۸۷ در ورزشگاه ناگای در اوساکا برگزار شد که در آن آرسنال آرژانتین با نتیجه ۱–۰ گامبا اوزاکای ژاپن را شکست داد.
فینال‌ها

| فصل | کشور | برنده | نتیجه | بازنده | کشور | مکان | تماشاگران |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۰۸ |  آرژانتین | آرسنال | ۱–۰ | گامبا اوساکا |  ژاپن | ورزشگاه ناگای، اوساکا | ۱۹،۷۲۸ |
| ۲۰۰۹ |  برزیل | اینترناسیونال | ۲–۱ | اوئیتا ترینیتا |  ژاپن | ورزشگاه اوئیتا، اوئیتا | ۱۶،۵۰۵ |
| ۲۰۱۰ |  ژاپن | توکیو | (۴)۲–۲(۳) | ال‌دی‌یو کیتو |  اکوادور | ورزشگاه ملی توکیو، توکیو | ۱۹،۴۲۳ |
| ۲۰۱۱ |  ژاپن | جوبیلو ایواتا | (۴)۲–۲(۲) | ایندپندینته |  آرژانتین | ورزشگاه شیزوئوکا، فوکورویی | ۱۹،۰۳۴ |
| ۲۰۱۲ |  ژاپن | کاشیما آنتلرز | (۷)۲–۲(۶) | یونیورسیداد |  شیلی | ورزشگاه کاشیما ساکر، کاشیما | ۲۰،۰۲۱ |
| ۲۰۱۳ |  ژاپن | کاشیما آنتلرز | ۳–۲ | سائوپائولو |  برزیل | ورزشگاه کاشیما ساکر، کاشیما | ۲۶،۶۹۵ |
| ۲۰۱۴ |  ژاپن | کاشیوا ریسول | ۲–۱ | لانوس |  آرژانتین | ورزشگاه هیتاچی کاشیوا، کاشیوا | ۱۰،۱۴۰ |
| ۲۰۱۵ |  آرژانتین | ریور پلاته | ۳–۰ | گامبا اوساکا |  ژاپن | ورزشگاه اوزاکا اکسپو ۷۰، اوساکا | ۱۲،۷۲۲ |
| ۲۰۱۶ |  کلمبیا | سانتا فه | ۱–۰ | کاشیما آنتلرز |  ژاپن | ورزشگاه کاشیما ساکر، کاشیما | ۱۹،۷۱۶ |
| ۲۰۱۷ |  ژاپن | اوراوا رد دیاموندز | ۱–۰ | شاپه‌کوئنزه |  برزیل | ورزشگاه سایتاما، سایتاما | ۱۱،۰۰۲ |
| ۲۰۱۸ |  آرژانتین | ایندپندینته | ۱–۰ | سرزو اوساکا |  ژاپن | ورزشگاه ناگای، اوساکا | ۱۰،۰۳۵ |
| ۲۰۱۹ |  برزیل | اتلتیکو پارانائنزه | ۴–۰ | شونان بلمار |  ژاپن | ورزشگاه هیراتسوکا، هیراتسوکا | ۹،۱۲۹ |
۲۰۲۰: بازی دوتیم  کاوازاکی فرونتال و  ایندپندینته دل‌وایه به دلیل اینکه بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ در ابتدا قرار بود در همان زمان برگزار شود، برگزار نشد که در نهایت به دلیل همه‌گیری کووید ۱۹ به حالت تعلیق درآمد.
۲۰۲۱: بازی دوتیم  توکیو و  دیفنسا جاستیکیا به دلیل بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ لغو شد.
۲۰۲۲: بازی دوتیم  ناگویا گرامپوس و  اتلتیکو پارانائنزه به دلیل مسابقات قهرمانی فوتبال شرق لغو شد.
قهرمانی‌ها > باشگاهی

| تیم | تعداد قهرمانی | تعداد نایب‌قهرمانی | سال قهرمانی | سال نایب‌قهرمانی |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  کاشیما آنتلرز | ۲ | ۱ | ۲۰۱۲، ۲۰۱۳ | ۲۰۱۶ |
|  ایندپندینته | ۱ | ۱ | ۲۰۱۸ | ۲۰۱۱ |
|  آرسنال | ۱ | ۰ | ۲۰۰۸ |  |
|  اینترناسیونال | ۱ | ۰ | ۲۰۰۹ |  |
|  توکیو | ۱ | ۰ | ۲۰۱۰ |  |
|  جوبیلو ایواتا | ۱ | ۰ | ۲۰۱۱ |  |
|  کاشیوا ریسول | ۱ | ۰ | ۲۰۱۴ |  |
|  ریور پلاته | ۱ | ۰ | ۲۰۱۵ |  |
|  سانتا فه | ۱ | ۰ | ۲۰۱۶ |  |
|  اوراوا رد دیاموندز | ۱ | ۰ | ۲۰۱۷ |  |
|  اتلتیکو پارانائنزه | ۱ | ۰ | ۲۰۱۹ |  |
|  گامبا اوساکا | ۰ | ۲ |  | ۲۰۰۸، ۲۰۱۵ |
|  اوئیتا ترینیتا | ۰ | ۱ |  | ۲۰۰۹ |
|  ال‌دی‌یو کیتو | ۰ | ۱ |  | ۲۰۱۰ |
|  یونیورسیداد | ۰ | ۱ |  | ۲۰۱۲ |
|  سائوپائولو | ۰ | ۱ |  | ۲۰۱۳ |
|  لانوس | ۰ | ۱ |  | ۲۰۱۴ |
|  شاپه‌کوئنزه | ۰ | ۱ |  | ۲۰۱۷ |
|  سرزو اوساکا | ۰ | ۱ |  | ۲۰۱۸ |
|  شونان بلمار | ۰ | ۱ |  | ۲۰۱۹ |
قهرمانی‌ها > کشوری

| کشور | تعداد قهرمانی | تعداد دومی | تیم‌های برنده | نایب قهرمان‌ها |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  ژاپن | ۶ | ۶ | کاشیما آنتلرز (۲)، توکیو (۱)، جوبیلو ایواتا (۱)، کاشیوا ریسول (۱)، اوراوا رد دیاموندز (۱) | گامبا اوزاکا (۲)، اوئیتا ترینیتا (۱)، کاشیما آنتلرز (۱)، سرزو اوساکا (۱)، شونان بلمار (۱) |
|  آرژانتین | ۳ | ۲ | آرسنال (۱)، ریور پلاته (۱)، ایندپندینته (۱) | لانوس (۱) ، ایندپندینته (۱) |
|  برزیل | ۲ | ۲ | اینترناسیونال (۱)، اتلتیکو پارانائنزه (۱) | سائوپائولو (۱) شاپه‌کوئنزه (۱) |
|  کلمبیا | ۱ | ۰ | سانتا فه (۱) |  |
|  اکوادور | ۰ | ۱ |  | ال‌دی‌یو کیتو (۱) |
|  شیلی | ۰ | ۱ |  | یونیورسیداد (۱) |
حسین دانشور

| حسین دانشور | حسین دانشور |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۰۸ تهران
درگذشت: ۱۳۶۶/۱۳۷۴؟ ونکوور؟
ملیت: ایرانی
پیشه(ها): بازیگر و کارگردان
سال‌های فعالیت: ۱۳۲۹-۱۳۳۴
حسین دانشور (زادهٔ ۱۳۰۸، تهران) بازیگر و کارگردان فیلم اهل ایران بود.
زندگی‌نامه

حسین دانشور متولد ۱۳۰۸ در تهران، پس از پایان دورهٔ دبیرستان البرز وارد دانشسرای تربیت بدنی شد و در سال ۱۳۲۵ در بین ۱۵۰۰ نفر داوطلبان کنکور استودیو احیا هنرهای زیبا، موفق به تحصیل در رشتهٔ سینما شد. فعالیت در سینمای حرفه‌ای  را از ۱۳۲۹ به عنوان بازیگر و با فیلم شرمسار به کارگردانی اسماعیل کوشان آغاز کرد. به دلیل علاقه به فعالیت‌های سیاسی و سیر و سفر، به مدت سه سال به هند، عراق، ترکیه و لبنان رفت. در سال ۱۳۳۳ به ایران بازگشت. پس از چند سال ۱۳۳۷ فعالیت سینمایی را کنار گذاشت و مدیر چند پروژهٔ آپارتمان سازی، از جمله شهرک اکباتان بود. وی در سال ۱۳۶۶ درگذشت.
فیلمشناسی > بازیگر

طوفان در شهر ما (۱۳۳۷)
آخرین شب (۱۳۳۴ بعلاوه کارگردانی)
شاهین طوس (۱۳۳۳)
مستی عشق (۱۳۳۰)
شرمسار (۱۳۲۹)
ربکا ریتن هاوس

| ربکا ریتن هاوس | ربکا ریتن هاوس |
| --- | --- |
ریتن هاوس در سال ۲۰۱۴: ریتن هاوس در سال ۲۰۱۴
نام هنگام تولد: ربکا ریتن هاوس میدرز
زادهٔ: ۳۰ نوامبر ۱۹۸۸ ‏(۳۶ سال) لس آنجلس، کالیفرنیا، ایالات متحده
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۱–تاکنون
ربکا ریتنهاوس (زاده ۳۰ نوامبر ۱۹۸۸) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. ریتن هاوس اخیراً در نقش شخصیت اصلی سریال کمدی هولو مگی بازی کرده است.
ریتنهاوس در لس آنجلس به دنیا آمد و در پاسادنا بزرگ شد. ریتنهاوس در دانشگاه پنسیلوانیا تحصیل کرد و در آنجا زبان‌های رومی را مطالعه کرد.
جوئی کینگ

| جویی کینگ | جویی کینگ |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: جویی لین کینگ
زادهٔ: ۳۰ ژوئیهٔ ۱۹۹۹ ‏(۲۵ سال)
ملیت: لس‌آنجلس، کالیفرنیا، ایالات متحده
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۶–اکنون
شریک زندگی: استیون پیت (نامزد)
خویشاوندان: هانتر کینگ (خواهر)
جویی لین کینگ (زادهٔ ۳۰ ژوئیهٔ ۱۹۹۹؛ لس‌آنجلس) یک بازیگر آمریکایی است. او ابتدا با بازی در نقش رامونا کوئیمبی در فیلم کمدی رامونا و بیزوس (۲۰۱۰) شناخته شد و از زمان ایفای نقش اصلی خود برای فیلم غرفه بوسه (۲۰۱۸) و به دنبال آن قسمت دوم این فیلم به شهرت بیشتری دست یافت. کینگ برای بازی در سریال درام جنایی تظاهر (۲۰۱۹) مورد تحسین منتقدان قرار گرفت که برای آن نامزد جایزه امی و جایزه گلدن گلوب شد. او در سال ۲۰۲۲ نقش شاهزاده‌خانم را در فیلم شاهزاده‌خانم دیزنی بازی کرد. او جایزهٔ بهترین بازیگر نقش اصلی کمتر از ۱۰ ساله را برای بازی در فیلم رامونا و بیزوس دریافت کرد.او خواهر کلی کینگ و هانتر کینگ است.
تبلیغات تلویزیونی: کینگ در سن چهار سالگی اولین تجربه بازیگری خود را در یک تبلیغ تلویزیونی برای سریال Life Cereal کسب کرد. پس از آن، او در تبلیغات برندهای معتبری مانند AT&T، Kay Jewelers و Eggo نیز حضور داشته است.
فیلم‌شناسی

برخی از فیلم‌های جوئی کینگ:
فیلم‌شناسی > مجموعه‌های تلویزیونی

زندگی سوئیت زاک و کودی (۲۰۰۶)
دنیای مالکوم (۲۰۰۶) (یک قسمت)
جریکو (۲۰۰۶–۲۰۰۷) (دو قسمت)
حیاط خلوت و گلوله (۲۰۰۷)
دارودسته (۲۰۰۷)
فرشته انتقام (۲۰۰۷)
سی‌اس‌آی (دو قسمت) (۲۰۰۷–۲۰۰۸)
متوسط (۲۰۰۸)
آناتومی امید (۲۰۰۹)
دختر آسانسور (۲۰۱۰)
شبح عصبانی (۲۰۱۰)
بنت (نقش اصلی) (۲۰۱۱)
دختر جدید (یک قسمت) (۲۰۱۲)
ساعت‌های فراموش نشدنی آر ال استینز (۲۰۱۳)
فارگو (۲۰۱۴)
بابای آمریکایی! (۲۰۱۴)
ممنوعیت پیامبر (۲۰۱۴)
فلش (۲۰۱۶)
مرغ ربات (۲۰۱۶)
تین فست (۲۰۱۶)
تظاهر (۲۰۱۹)
سیمپسون‌ها (۲۰۲۰)
فیلم‌شناسی > فیلم‌های سینمایی

بر من حکمرانی کن (۲۰۰۷)
هورتون صدایی می‌شنود (۲۰۰۸)
قرنطینه (۲۰۰۸)
عصر یخبندان: ظهور دایناسورها (۲۰۰۹)
رامونا و بیزوس (۲۰۱۰)
نبرد در لس‌آنجلس (۲۰۱۱)
عشق، احمقانه، دیوانه‌وار (۲۰۱۱)
شوالیه تاریکی برمی‌خیزد (۲۰۱۲)
از بزرگ و قدرتمند (۲۰۱۳)
احضار (۲۰۱۳)
سقوط کاخ سفید (۲۰۱۳)
آخر هفته خانوادگی (۲۰۱۳)
خشم و هیاهو (۲۰۱۴)
کاش من اینجا بودم (۲۰۱۴)
استون‌وال (۲۰۱۵)
روز استقلال: بازخیز (۲۰۱۶)
مد روز (۲۰۱۷)
برفراز آرزو (۲۰۱۷)
غرفه بوسه (۲۰۱۸)
اسلندرمن (۲۰۱۸)
زیروویل (۲۰۱۹)
به سوی زندگی لوکس
غرفه بوسه ۲ (۲۰۲۰)
غرفه بوسه ۳ (۲۰۲۱)
شاهدخت (۲۰۲۲)
قطارسریع السیر (۲۰۲۲)
دنیای میان ما (۲۰۲۲)
من نفرت‌انگیز ۴ (۲۰۲۴)
نماهنگ

بدجنس (ترانه تیلور سوئیفت) (۲۰۱۱)
راجر دی. برانیگین

| راجر دی>  برانیگین | راجر دی>  برانیگین |
| --- | --- |
۴۲مین فرماندار ایندیانا: ۴۲مین فرماندار ایندیانا
دوره مسئولیت ۱۱ ژانویه ۱۹۶۵ – ۱۳ ژانویه ۱۹۶۹: دوره مسئولیت ۱۱ ژانویه ۱۹۶۵ – ۱۳ ژانویه ۱۹۶۹
معاون: Robert L. Rock
پس از: Matthew E. Welsh
پیش از: Edgar Whitcomb
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: راجر داگلاس برنیگین ۲۶ ژوئیه ۱۹۰۲ فرانکلین، ایندیانا،  U.S.
درگذشته: ۱۹ نوامبر ۱۹۷۵ (۷۳ سال) لافیت، ایندیانا،  U.S.
آرامگاه: قبرستان گرینلان، فرنکلین، ایندیانا
ملیت: آمریکایی
حزب سیاسی: دموکرات
همسر(ان): Josephine Mardis (ا. ۱۹۲۹)
فرزندان: ۲
محل تحصیل: کالج فرانکلین، مدرسه حقوق دانشگاه هاروارد
خدمات نظامی: خدمات نظامی
خدمت/شاخه: نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا
سال‌های خدمت: ۱۹۴۱–۱۹۴۵
جنگ‌ها/عملیات‌:  ضابط کل دادگستری 
راجر داگلاس برانیگین (Roger Douglas Branigin)‏ (۲۶ ژوئیه ۱۹۰۲–۱۹ نوامبر ۱۹۷۵)، سیاستمدار آمریکایی بود که از ۱۱ ژانویه سال ۱۹۶۵ تا ۱۳ ژانویه ۱۹۶۹ به عنوان چهل و دومین فرماندار ایالت ایندیانا خدمت کرد. برانیگین که کهنه سرباز جنگ دوم جهانی و یک سخنران عمومی سرشناس بود، در یک مجمع عمومی حزب دموکرات برای نخستین بار پس از رکود بزرگ که دموکرات‌ها قوه اجرائیه و مقننه دولت ایالتی ایندیانا را در کنترل داشند، به قدرت رسید. برانیگین یک دموکرات محافظه‌کار بود که بر الغای مالیات بر اموال شخصی ایالتی بر کالاهای خانگی نظارت کرد، دسترسی به آموزش را افزایش داد و به ساخت و ساز بندرگاه آب‌های عمیق ایندیانا در لنگرگاه هاربر در دریاچهٔ میشیگان را آغاز کرد. برانیگین در جریان یک دوره تصدی به عنوان فرماندار، صد مرتبه از قدرت وتوی خود استفاده کرد که یک شماره رکورد برای یک دوره واحد است. برانیگین آخرین دموکراتی بود که الی زمان به قدرت رسیدن ایون بای در سال ۱۹۸۹، به عنوان فرماندار ایندیانا خدمت کرد.
برانیگین در سال ۱۹۶۸ زمانی‌که در انتخابات مقدماتی ریاست‌جمهوری حزب دموکرات ایالت ایندیانا به نیابت از لیندون بی. جانسون کاندید شد، در سطح ملی مطرح شد. جانسون در ۳۱ ماه مارس سال ۱۹۶۸ از دور رقابت خارج شد اما برانیگین به‌عنوان کاندید نامزد ریاست‌جمهوری به نیابت از وی علیه رابرت اف. کندی و یوجین مک‌کارتی وارد رقابت شد. برانیگین امیدوار بود که تلاش‌هایش نقش قوی تری برای ایالت ایندیانا در کنوانسیون ۱۹۶۸ حزب دموکرات در شیکاگو کسب نماید. برانیگین در انتخابات مقدماتی پس از کندی در جایگاه دوم قرار گرفت. پس از ختم دورهٔ فرمانداریش، به لافایت برگشت در آنجا وکالت خصوصی را از سر گرفت و به فعالیت‌های مدنی پرداخت و به عنوان رئیس اتاق بازرگانی لافایت بزرگ و شورای دسته مردم ایندیانا پیشاهنگی پسران آمریکا خدمت کرد. برانیگین به‌عنوان متولی کالج فرانکلین، دانشگاه پردو و انجمن تاریخی ایندیانا نیز کار کرد.
اوایل زندگی

برانیگین در ۲۶ ژوئیه ۱۹۰۲ در شهرک فرانکلین ایالت ایندیانا متولد شد. پدر برانیگین حقوق‌دان، معلم و تاریخ‌نویس غیر حرفه‌ای بود. برانیگین در مدارس دولتی محلی پذیرفته شد و در سال ۱۹۱۹ از دبیرستان فارغ شد و در کالج فرانکلین که در همان نزدیکی‌ها موقعیت داشت ثبت نام کرد و در رشتهٔ اسپانیایی، فرانسوی و تاریخ تحصیل کرد. برانیگین در انجمن کارهای نقاشی و هنری مدرسه نیز شرکت می‌ورزید. پس از فراغت از کالج فرانکلین در سال ۱۹۲۳، در دانشکدهٔ حقوق دانشگاه هاروارد ثبت نام کرد و در سال ۱۹۲۶ مدرک کارشناس حقوق را از این دانشگاه بدست آورد. برانیگین به ایالت ایندیانا برگشت و در ادارهٔ دادستانی شهرستان ایندیانا به کار آغاز کرد و سه سال در آنجا ماند. در ۲ نوامبر سال ۱۹۲۹ با جوزفین ماردیس، فارغ‌التحصیل کالج فرانکلین ازدواج کرد. این زوج دو پسر بنام‌های روگر جونیور و رابرت داشتند.
برانیگین در سال ۱۹۳۰ به‌عنوان وکیل بانک زمین فدرال و اداره اعتبار مزرعه در لوییویل ایالت کنتاکی مشغول به کار شد. به زودی به مشاور عمومی بانک ارتقا یافت و به منطقه پنج ایالت سفر کرد و سخنرانی‌های ایراد کرد. در سال ۱۹۳۸ به‌منظور پیوستن در یک شرکت حقوقی در لافایت ایندیانا، از بانک کناره‌گیری کرد. برانیگین، شریک شرکت حقوقی استورات، برانیگین، ریکز و شیلینگ شد. در شروع جنگ دوم جهانی به ارتش ایالات متحده پیوست و به بخش قراردادی دادستانی دادگاه نظامی در واشینگتن دی. سی گماشته شد و با کسب درجهٔ سرهنگ دوم رئیس شعبه حقوقی سپاه انتقالات یا ترابری ارتش شد. برانیگین پس از جنگ به وکالت خود در لافیابت برگشت.
زندگی سیاسی

برانیگین به‌عنوان یک دموکرات با سابقه در سیاست‌های محلی و ایالتی فعال بود. در سال ۱۹۴۸ رئیس کنوانسیون ایالتی دموکرات‌ها بود. پس از این‌که هنری اف. شریکر، کاندید انتخابات فرمانداری در همان سال برندهٔ انتخابات شد، برانیگین را رئیس حفاظت از منابع طبیعی ایالت منصوب کرد. وی به‌عنوان رئیس انجمن کانون وکلای ایندیانا نیز خدمت کرد. در سال ۱۹۵۶ وارد رقابت نامزدی فرمانداری حزب دموکرات شد اما توسط رالف تاکر شکست خورد.
فرماندار ایندیانا

برانیگین در کنوانسیون ایالتی حزب دموکرات در سال ۱۹۶۴ در نخسیتن رای‌گیری برندهٔ نامزدی فرمانداری شد. ریچارد اْ. ریستین، نائب فرماندار آن زمان رقیب جمهوری‌خواه برانیگین، در مجلس سنای ایالتی ایندیانا رای گره شکن (رای که برای برهم زدن وضعیت مساوی برای مشخص شدن برندهٔ نهایی داده داده می‌شود) داده بود که در اثر آن رای مالیات بر فروش مجاز شد که یک تصمیم منفور در بین رای‌دهندگان بود. برانیگین در جریان کمپین انتخاباتی بر ریستین به‌خاطر سابقه بالا بردن مالیات، حمله کرد. علاوه بر این، برانیگین حمایت روزنامهٔ به‌طور سنتی جمهوری‌خواه بنام ایندیان پولیس استار و چندین روزنهٔ دیگر را بدست آورد و به وی کمک کرد با که بزرگترین تفاوت رای در تاریخ ایالت در آن زمان برندهٔ انتخابات شود. سرود کمپین انتخاباتیش از آهنگ بلوز واک رایتا ان اقتباس شده بود. برای نخستین بار از سال ۱۹۳۸ به این‌طرف دموکراتان کنترل مجلس قانون‌گذاری ایندیانا را نیز بدست گرفتند.
برانیگین پس از به قدرت رسیدن، ثابت ساخت که محافظه‌کار تر از دوران رهبری خود در مجلس قانون‌گذاری است. به صد لایحهٔ بی‌سابقه شامل لایحهٔ قانونی سازی سقط جنین، لایحهٔ ممنوعیت مجازات اعدام و قوانین حمایت از اتحادیه، رای داد. علیرغم اختلاف نظر با مجلس قانون‌گذاری در رابطه با بسیاری از مسائل، برانیگین تعدادی از دستورهای کار خود را به قانون تبدیل کرد. با موفقیت از بورسیه‌های به حمایت مالی ایالت برای تحصیلات عالی حمایت کرد، اختیارات کمیسیون حقوق مدنی ایالت را افزایش داد، سیستم زندان ایالت را بهبود بخشید، سیستم شاهراه‌های بزرگ ایالت را توسعه داد، مالیات ثابت سرانه را منسوخ کرد و یک‌تعداد پارک‌های دولتی جدید و نواحی حفاظت شده طبیعی را ایجاد کرد. در جریان دورهٔ فرمانداری خود، برانیگین از الغای مالیات بر دارایی شخصی نظارت کرد و کار را روی بندرگاه ایندیانا نخستین لنگرگاه آب‌های عمیق ایالتی در دریاچه مشیگان آغاز کرد.
کاندید ریاست‌جمهوری

در اوایل ماه مارس سال ۱۹۶۸، رئیس‌جمهور لیندی جانسون از برانیگین خواست تا به نیابت از وی در انتخابات مقدماتی حزب دموکرات ایالت ایندیانا کاندید شود. برانیگین این درخواست را پذیرفت و به‌عنوان کاندید هوزیر (لقب مردم ایندیانا) به نمایندگی از مردم ایندیانا به دلگرمی کمپین نمود. در ۳۱ ماه مارس پس از اعلام کناره‌گیری جانسون از رقابت‌ها در انتخابات، برانیگین به امید کنترل آرای ایالت در کنوانسیون حزب دموکرات در اواخر همان سال در شیکاگو، به کمپین خود ادامه داد. برانیگین علیرغم کمپین نفس‌گیر و سبقت ابتدائی در نظرسنجی‌ها، انتخابات مقدماتی ایندیانا را به رابرت کندی باخت. برانیگین در مقایسه با ۳۲۸٬۱۱۸ رای کندی ۲۳۸٬۷۰۰ رای بدست آورد اما جلوتر از یوجین مک‌کارتی سوم، قرار گرفت.
اواخر زندگی

برانیگین پس از ترک سیاست یکبار دیگر به وکالت خود به لافایت برگشت. در سال‌های بعد، به عنوان رئیس اتاق تجارت لافایت بزرگ، شورای دسته مردم ایندیانا پیشاهنگی پسران آمریکا و عضو هیئت کالج فرانکلین و دانشگاه پردو خدمت کرد. برانیگین در طول زندگی خود مجموع بزرگی از کتاب‌ها را جمع کرد که بعدها آن‌ها را به کتابخانه کالج فرانکلین وقف کرد. وی از سال ۱۹۶۵ الی زمان مرگش به‌عنوان عضو هیئت امنای انجمن تاریخی ایندیانا، نیز خدمت کرد. برانیگین در ۱۹ نوامبر سال ۱۹۷۵ در لافایت فوت کرد و در قبرستان گرینلاون درزادگاهش در فرانکلین ایالت ایندیانا به خاک سپرده شد. در جریان دههٔ ۱۹۹۰، پل برانیگین، یک پل بزرگ‌راه در شهرستان تیپکانو در ایالت ایندیانا به افتخار وی نام‌گذاری شد.
یاد بود نصب شده برای بزرگداشت برانیگین در 2000.
لری جنوبی

| لُری جنوبی | لُری جنوبی |
| --- | --- |
لری دومِنی: لری دومِنی
زبان بومی در:  ایران
منطقه: غرب آسیا
قومیت: مردم لر
شمار گویشوران: حدود ۵ میلیون نفر  (بدون تاریخ)
تبار:   زبان‌های هندوایرانیزبان‌های ایرانیزبان‌های ایرانی غربیزبان‌های ایرانی جنوب غربیزبان لریلُری جنوبی
سامانه نوشتاری: الفبای فارسی در ایران
کدهای زبان: کدهای زبان
ایزو ۱–۶۳۹: luz
ایزو ۲–۶۳۹: luz
ایزو ۳–۶۳۹: در زمان‌های گوناگون:  mamasani 1241 – لری ممسنی  boyer.a 1238 – لری بویر احمدی  bahmaei 1238 – لری بهمئی  shuli 1241 – لری شولی  liravi 1238 – لری لیراوی
این نوشتار شامل نمادهای آوایی آی‌پی‌ای است. بدون پشتیبانی مناسب تفسیر، ممکن است علامت‌های سوال، جعبه یا دیگر نمادها را جای نویسه‌های یونی‌کد ببینید.: این نوشتار شامل نمادهای آوایی آی‌پی‌ای است. بدون پشتیبانی مناسب تفسیر، ممکن است علامت‌های سوال، جعبه یا دیگر نمادها را جای نویسه‌های یونی‌کد ببینید.
لری جنوبی (به لری:لِری دۊمِنی) نام دسته‌ای از گویش‌های زبان لری است. دانشنامه ایرانیکا، فهرست لینگوییست و اتنولوگ گویش‌های لری را به دو شاخه لری شمالی و جنوبی تقسیم کرده‌اند. گویش‌های لری با تفاوت‌های کم و بیش از هم سخن گفته می‌شوند. دانشنامه ایرانیکا گویش لری را به دو دسته کلی لری شمالی و لری جنوبی تقسیم کرده است. از سوی دیگر فهرست لینگوییست لری را به سه دسته لری شمالی، لری بختیاری و لری جنوبی تقسیم کرده است که لری جنوبی شامل (لری بهمئی، لری بویراحمدی، لری ممسنی، لری شولی، لری لیراوی و…) دسته‌بندی کرده است.گویش‌های جنوبی زبان لری دارای تفاوت عمده در افعال، ضمایر، حروف اضافه و حتی گرامر با کردی و فارسی است. برای مثال علامت جمع در لری به سه گونهٔ " ئل، یل و گل " است که در فارسی وجود ندارد. حروف اضافه همچنین متفاوت است برای مثال؛ سی ← برای، نه ←را، ڤه ← از-به و… که متفاوت از کردی و فارسی‌اند.
لری جنوبی با لری بختیاری ۸۶ درصد و با لری شمالی ۷۸ درصد به هم شباهت دارند مردم لر با یک زبان با لهجه‌های متفاوت سخن می‌گویند. شباهت لری بختیاری و جنوبی به گونه ای است که به دو روش می‌توان لری جنوبی را از لری بختیاری تشخیص داد:
در گویش لری بختیاری ضمیر متصل سوم شخص مفرد و جمع که در فارسی"ش" است به صورت "س" تلفظ می‌شوند. مانند: بۊؤخشش (اونو ببخش): بۊؤخشس/ خوش (خودش): خوس. در لری جنوبی، "ش" همان "ش" تلفظ می‌شود.
تلفظ متفاوت و تفاوت در برخی واژگان؛ برای مثال در لری بختیاری به مادر «دا»، ولی در لری جنوبی «دِی» یا «دای» گفته می‌شود.
گویش‌ها

لری جنوبی نام چندین گویش لری پیوسته به هم در جنوب غرب ایران است.
لری بویراحمدی
لری بهمئی
لری ممسنی
لری کامفیروزی
لری شولی
لری لیراوی
لهجه لری ماهشهری
لهجه لری دیلمی
لهجه لری هندیجانی
پراکندگی

شهرهایی که اکثریت آنها به زبان مادری لری جنوبی سخن می‌گویند.
| شهرها | استان | جمعیت |
| --- | --- | --- |
| یاسوج | کهگیلویه و بویراحمد | ۱۹۴٬۵۳۵ |
| بهبهان | خوزستان | ۱۲۲٬۶۰۴ |
| دوگنبدان | کهگیلویه و بویراحمد | ۹۶٬۷۲۸ |
| امیدیه | خوزستان | ۹۲٬۴۶۱ |
| گناوه | بوشهر | ۷۳٬۴۷۲ |
| نورآباد | فارس | ۰۵۸'۵۷ |
| دهدشت | کهگیلویه و بویراحمد | ۵۷٬۰۳۶ |
| هندیجان | خوزستان | ۲۹٬۰۱۵ |
| قائمیه | فارس | ۲۶٬۹۱۸ |
| دیلم | بوشهر | ۲۵٬۷۳۰ |
| چرام | کهگیلویه و بویراحمد | ۱۵٬۲۱۸ |
| اردکان | فارس | ۱۴٬۶۳۳ |
| لنده | کهگیلویه و بویراحمد | ۱۳٬۲۲۸ |
| آغاجری | خوزستان | ۱۱٬۹۱۲ |
| مصیری | فارس | ۱۱٬۰۳۱ |
| دیشموک | کهگیلویه و بویراحمد | ۷٬۸۵۲ |
| باشت | کهگیلویه و بویراحمد | ۷٬۶۹۹ |
| بیضا | فارس | ۷٬۲۵۲ |
| سده | فارس | ۶٬۷۴۷ |
| هماشهر | فارس | ۳٬۸۵۲ |
جغرافیا

لری جنوبی در پنج استان عمده تکلم می‌شود:
کهگیلویه و بویراحمد: تمام استان
خوزستان: شهرستان‌های بهبهان، امیدیه، رامهرمز، صیدون، هندیجان، ماهشهر، رامشیر، آغاجاری، باغملک، هفتکل و اهواز
فارس: اکثریت شهرستان‌های ممسنی، فراشبند، رستم، سپیدان، بخش‌های کامفیروز شمالی، کامفیروز جنوبی، گله دار، سده و بخشی از جمعیت شهرستان‌های کازرون، اقلید، آباده، کوه چنار، مرودشت، بیضا، شیراز
بوشهر: شهرستان‌های دیلم، گناوه، بخشی از دشتستان و تنگستان و همچنین دهستان انگالی
اصفهان: بخش‌های پادنا، پادناعلیا و شهر حنا