stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کار (ترانه ریانا)

«کار» (انگلیسی: Work) ترانه‌ای است که توسط خواننده باربادوسی ریانا برای هشتمین آلبوم استودیویی خود با عنوان آنتی (۲۰۱۶)، با حضور رپر کانادایی دریک ضبط شده‌است. این ترانه به عنوان تک‌آهنگ لید آلبوم در ۲۷ ژانویه ۲۰۱۶ از طریق وست‌باری رود و راک نیشن منتشر شد. «کار» که یک ترانه دنس‌هال، رگی فیوژن و آراندبی است، شامل یک درون‌یابی از ترانه «اگر امشب اینجا بودی» اجراشدهٔ توسط الکساندر اونیل است. از لحاظ اشعاری، این ترانه شامل مضامین کار برای پول، و همچنین بحث در مورد روابط شکننده است. این ترانه به زبان جامائیکا پاتویز و شامل سه نویسنده-تهیه‌کننده از آن است.
واکنش انتقادی به «کار» در هنگام انتشار متفاوت بود؛ منتقدان از ترکیب آن و تصمیم ریانا برای بازگشت به مضامین قبلی موسیقی دنس‌هال او را ستایش کردند، در حالی که سایر منتقدان نسبت به پتانسیل ترانه به عنوان کام‌بکی برای خواننده تردید داشتند. عقیده منتقدان با گذشت زمان نسبت به ترانه بهبود یافت؛ این ترانه در چندین فهرست پایان سال قرار گرفت و در پنجاه و نهمین مراسم جایزه گرمی نامزد دریافت دو جایزه شد: ضبط سال و بهترین اجرای پاپ دونفره/گروهی. ترانه به جایگاه نخست جدول ۱۰۰تای داغ بیلبورد رسید و به چهاردهمین تک‌آهنگ شمارهٔ یک او در این جدول تبدیل شد و او را به چهارمین هنرمند با بیشترین شمارهٔ یک در این جدول (پس از بیتلز، ماریا کری و الویس پرسلی) تبدیل کرد. این ترانه به مدت نه هفته در بالاترین موقعیت جدول قرار گرفت. این ترانه همچنین از هر ۹ کشور دیگر در رتبه یک قرار گرفت و در سیزده کشور دارای گواهی‌نامه پلاتین یا بالاتر است، از جمله ۷ پلاتین در ایالات متحده و یک الماس در فرانسه.
این ترانه با دو موزیک ویدئو همراه بود که هر دو در ۲۲ فوریه ۲۰۱۶ به نمایش درآمدند. نسخه اول از دو نسخه را کارگردان قبلی دیرکتور اکس با همکاری ریانا کارگردانی کرد، در حالی که نسخه دوم را تیم ارم کارگردانی کرد. این ترانه با اجرای زنده در جوایز بریت ۲۰۱۶ که شامل میهمانان دریک و سزا بود و همچنین اجرا در جوایز ویدئو موسیقی ام‌تی‌وی ۲۰۱۶ و در تور جهانی آنتی بیشتر تبلیغ شد. «کار» از زمان «دما» از شان پال (۲۰۰۶)، به اولین ترانه دنس‌هال تبدیل شد که در صدر ۱۰۰تای داغ بیلبورد قرار گرفت و سه هفته بعد یک ترانه دنس‌هال دیگر، «وان‌دنس» از دریک جانشینش شد.
پیش‌زمینه و انتشار

به دنبال انتشار هفتمین آلبوم استودیویی ریانا، ناعذرخواهانه و تور همراه آن، ریانا به موسیقی بازگشت. ریانا قصد داشت تا با ضبط موسیقی با وقفه‌ای روبرو شود؛ «من می‌خواستم یک سال وقت داشته باشم و فقط هر کاری را که می‌خواهم، هنری و خلاقانه انجام دهم،» ریانا در ادامه اصرار داشت که این وقفه یک هفته طول بکشد. به دنبال انتشار سه تک‌آهنگ در سال ۲۰۱۵— «چهار پنج ثانیه» (همراه کانیه وست و پل مک‌کارتنی)، «جنده بهتره پولمو داشته باشی» و «اکسیژن آمریکایی» —بیلبورد اعلام کرد که قرار است ریانا یک تک‌آهنگ جدید را در تاریخ ۲۷ ژانویه ۲۰۱۶ در ساعت ۸ صبح EST به نمایش بگذارد. همان روز، «کار» برای اولین بار در چندین ایستگاه رادیویی در سراسر جهان از جمله رادیو بی‌بی‌سی ۱ در پادشاهی متحده به نمایش درآمد. پس از آن، ترانه از طریق آی‌تیونز استور در اکثر کشورهای جهان برای دانلود دیجیتالی در دسترس قرار گرفت و برای پخش در اپل میوزیک، اسپاتیفای، و تیدال به آن اضافه شد.
تاریخچهٔ انتشار

| کشور | تاریخ | فرمت | ناشر | منا>  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| استرالیا | ۲۷ ژانویه ۲۰۱۶ | دانلود دیجیتال | راک نیشن وست‌باری رود |  |
| برزیل | ۲۷ ژانویه ۲۰۱۶ | دانلود دیجیتال | راک نیشن وست‌باری رود |  |
| کانادا | ۲۷ ژانویه ۲۰۱۶ | دانلود دیجیتال | راک نیشن وست‌باری رود |  |
| فرانسه | ۲۷ ژانویه ۲۰۱۶ | دانلود دیجیتال | راک نیشن وست‌باری رود |  |
| آلمان | ۲۷ ژانویه ۲۰۱۶ | دانلود دیجیتال | راک نیشن وست‌باری رود |  |
| ایتالیا | ۲۷ ژانویه ۲۰۱۶ | دانلود دیجیتال | راک نیشن وست‌باری رود |  |
| نیوزیلند | ۲۷ ژانویه ۲۰۱۶ | دانلود دیجیتال | راک نیشن وست‌باری رود |  |
| اسپانیا | ۲۷ ژانویه ۲۰۱۶ | دانلود دیجیتال | راک نیشن وست‌باری رود |  |
| ایالات متحده | ۲۷ ژانویه ۲۰۱۶ | دانلود دیجیتال | راک نیشن وست‌باری رود |  |
| پادشاهی متحده | ۲۷ ژانویه ۲۰۱۶ | دانلود دیجیتال | راک نیشن وست‌باری رود |  |
| ایتالیا | ۲۹ ژانویه ۲۰۱۶ | رادیو هیت بزرگسال | راک نیشن وست‌باری رود |  |
| ایالات متحده | ۱۸ مارس ۲۰۱۶ | استریمینگ (ریمیکس‌ها) | راک نیشن وست‌باری رود |  |
:
هاینکل هائی ۶۴

| هاینکل ۶۴ | هاینکل ۶۴ |
| --- | --- |
کاربری: Sports plane
کشور سازنده: آلمان
تولیدکننده: هاینکل
طراح: Siegfried and Walter Günter
نخستین پرواز: 1933
تعداد ساخته‌شده: 7
هاینکل ۶۴ (به انگلیسی: Heinkel He 64) یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ هاینکل در کشور آلمان است . این هواگرد برای نخستین بار در ۱۹۳۲ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
هاینکل هائی ۱۱۱

| هاینکل ۱۱۱ | هاینکل ۱۱۱ |
| --- | --- |
کاربری: بمب‌افکن متوسط
تولیدکننده: هاینکل
نخستین پرواز: ۲۴ فوریه ۱۹۳۵
معرفی‌شده در: ۱۹۳۵
بازنشستگی: ۱۹۴۵ (لوفت‌وافه) ۱۹۵۸ (اسپانیا)
کاربر اصلی: لوفت‌وافه
ساخته‌شده: ۱۹۴۴–۱۹۳۵
تعداد ساخته‌شده: ۷٬۶۰۳ فروند
هاینکل هائی ۱۱۱ (به آلمانی: Heinkel He 111) یک هواگرد دو موتوره ساخت شرکت هاینکل در آلمان بود که عنوان هواپیمای مسافربری و بمب‌افکن طراحی و در جریان جنگ جهانی دوم توسط لوفت‌وافه استفاده شد. در طول سال‌ها هواگرد هائی ۱۱۱ مداوما دست‌خوش ارتقا نیرو محرکه، اصلاح تسلیحات تهاجمی و دفاعی و افزایش زره بود و با نقش‌های مختلفی شامل هواگرد اژدرافکن ضدکشتی، مسیریابی، موشک‌انداز، حمل نیروی چترباز و کشیدن گلایدر، منطبق شد. هائی ۱۱۱ با بهره‌وری بالا، به کشورهای دیگر صادر شد و یک دهه پس از جنگ همچنان در اسپانیا تولید می‌شد.
طراحی

هاینکل هائی ۱۱۱ اوایل سال ۱۹۳۴ به عنوان هواگرد پرسرعت ترابری و بمب‌افکن برای لوفت‌وافه که هنوز فعالیت مخفی داشت، طراحی شد. طرح آن شباهت زیادی به هواگرد پیشین هائی ۷۰ داشت. هائی ۱۱۱ یک هواگرد دو موتوره بزرگ‌تر با همان سطوح بیضوی بال و دُم بود. هائی ۱۱۱آ (a) (بعدا هائی ۱۱۱فاو-۱)، نخستین پیش‌نمونه با موتور ب‌ام‌و ۶ اوسِت با توان ۶۶۰ اسب بخار (۴۴۸ کیلووات)، به خلبانی گرهارت نیچکه روز ۲۴ فوریه سال ۱۹۳۵ در ماریِنیه به پرواز درآمد. پیش‌نمونه دوم سه هفته بعد به هوا برخاست. پیش‌نمونه سوم، پرچم‌دار مدل هائی ۱۱۱آ (A) نسخه بمب‌افکن بود و عملکرد خوبی از خود نشان داد.
شش فروند از مدل مسافربری هائی ۱۱۱سی-۰ با ۱۰ صندلی در طول سال ۱۹۳۶ وارد خدمت در دویچه لوفت‌هانزا شد. همان سال ده فروند نخست مدل نظامی هائی ۱۱۱آ-۰ در مرکز رشلین مورد ارزیابی قرار گرفت. هواگرد به جهت توان ناکافی موتور هنگام حمل ادوات جنگی، به سرعت رد و تمامی ده فروند به چین فروخته شد. شرکت هاینکل برای رفع این مشکل مدل هائی ۱۱۱ب را طراحی نمود که مدل پیش‌تولید آن هائی ۱۱۱ب-۰ از موتور دایملر-بنتس دی‌ب ۶۰۰آ با توان ۱٬۰۰۰ اسب بخار (۷۴۶ کیلووات)، استفاده می‌کرد. با وجود افزایش قابل ملاحظه وزن، حداکثر سرعت در این مدل به ۳۶۰ کیلومتر بر ساعت رسید. اواخر سال ۱۹۳۶ نخستین مدل تولیدی، هائی ۱۱۱ب-۱، با موتور دی‌ب ۶۰۰سی با توان ۸۸۰ اسب بخار (۶۵۶ کیلووات) پدید آمد و ارزیابی‌های موفقی داشت. مدل هائی ۱۱۱ب-۲ سال ۱۹۳۷ با موتور دی‌ب ۶۰۳سی‌گه با توان ۹۵۰ اسب بخار (۷۰۹ کیلووات) تولید شد.
تعداد اندکی از نمونه‌های مدل‌های هائی ۱۱۱ده-۰ و هائی ۱۱۱ده-۱ با موتور دی‌ب ۶۰۳گه‌آ با توان ۹۵۰ اسب بخار (۷۰۹ کیلووات) از خط تولید خارج شدند. با توجه به کمبود دسترسی به این موتور، تولید از سال ۱۹۳۸ به مدل هائی ۱۱۱ایی با موتور یونکرس یومو ۲۰۱آ-۱ با توان ۱٬۰۰۰ اسب بخار (۷۴۶ کیلووات) تغییر کرد. حدود ۲۰۰ فروند از این مدل تولید شد که قابلیت خوبی در حمل ۲٬۰۰۰ کیلوگرم بمب داشت. در نتیجه تلاش‌ها برای ساده‌سازی سازه هواگرد جهت سهولت تولید، پیش‌نمونه هفتم با لبه صاف جلو و عقب بال‌ها طراحی شد. همان سال مدل هائی ۱۱۱اف بر این مبنا پدید آمد. مدتی بعد با حل مشکل تأمین موتور دی‌ب ۶۰۰ مدل هائی ۱۱۱یوت با همان موتور تولید شد.
گروه طراحی هاینکل برای حل مشکل دید ضعیف حاصل از دماغه طولانی و اتاقک ناهم‌سطح، یک دماغه نامتقارن کاملاً لعاب‌دار تولید کرد که در مدل هائی ۱۱۱په با موتور دی‌ب ۶۰۱ و در مدل هائی ۱۱۱ها با موتور یومو ۲۱۱ به‌کار رفت و شکل استاندارد این گونه شد. در این اتاقک شیشه‌ای خلبان در طرف چپ می‌نشست و ابزارهای آن در سقف بود. مسلسل دماغه به طرف راست قرار داشت. جایگاه هدف‌گیری و ابزار نشانه‌روی در بخش زیر اتاقک بود. از سال ۱۹۴۰ تولید تماماً به مدل هائی ۱۱۱ها اختصاص گرفت و موتور یومو ۲۱۱ به استاندارد این گونه در پنج سال آینده بدل شد.
مدل هائی ۱۱۱ست با دو بدنه متصل کنار یکدیگر هائی ۱۱۱ و پنج موتور یومو ۲۱۱اف برای کشیدن بادپر سنگین ترابری مسرشمیت ام‌ایی ۳۲۱ ایجاد شد. خلبان هواگرد را از اتاقک سمت چپ هدایت می‌کرد. بی‌سیم‌چی یک مهندس و یک تیربارچی هم در بدنه چپ بودند. دیده‌بان و یک مهندس و تیربارچی دیگر در بدنه سمت راست بودند. دو پیش‌نمونه از این مدل در سال ۱۹۴۱ به پرواز درآمد و ده نمونه دیگر سال ۱۹۴۲ تحویل شد.
مدل‌ها

هائی ۱۱۱فاو-۱: نخستین پیش‌نمونه، با دو موتور ب‌ام‌و ۶، نخستین پرواز در روز ۲۴ فوریه سال ۱۹۳۵
هائی ۱۱۱فاو-۲ گونه ترابری با طول بال کوتاه‌تر و لبه پشتی صاف، نخستین پرواز در روز ۱۲ مارس سال ۱۹۳۵
هائی ۱۱۱فاو-۳: گونه بمب‌افکن با طول بال‌های هر چه کوتاه‌تر
هائی ۱۱۱آ: مدل تولید بر مبنای فاو-۳، سنگین و کم‌توان - ۱۰ فروند پیش‌تولید
هائی ۱۱۱فاو-۵: پیش‌نمونه مدل ب
هائی ۱۱۱ب-۰: مدل پیش‌تولید با موتور دایملر-بنتس دی‌ب ۶۰۰آ - ۳۰۰ فروند
هائی ۱۱۱ب-۱: مدل تولیدی با موتور دایملر-بنتس دی‌ب ۶۰۰سی
هائی ۱۱۱ب-۲: با موتور دی‌ب ۶۰۳سی‌گه
هائی ۱۱۱سی-۰: مدل مسافربری
هائی ۱۱۱ده-۰ و هائی ۱۱۱ده-۱: با موتور دی‌ب ۶۰۳گه‌آ
هائی ۱۱۱ایی: گونه بمب‌افکن با موتور یونکرس یومو ۲۱۱آ۱ - حدود ۲۰۰ فروند
هائی ۱۱۱فاو-۷: پیش‌نمونه مدل اف
هائی ۱۱۱ف: با لبه جلویی صاف بال‌ها
هائی ۱۱یوت: با موتور دی‌ب ۶۰۰
هائی ۱۱۱گه: گونه ترابری
هائی ۱۱۱په: با موتور دایملر-بنتس دی‌ب ۶۰۱آآ با توان ۱٬۱۵۰ اسب بخار و دماغه کاملاً لعاب‌دار نامتقارن
هائی ۱۱۱ها: مدل استاندارد تولید از سال ۱۹۴۰ با موتور یونکرس یومو ۲۱۱ با توان ۱٬۱۰۰ اسب بخار
هائی ۱۱۱ها-۶: گونه اژدرافکن
هائی ۱۱۱ها-۶: گونه مسیرباب مجهز به تجهیزات رادویی بیشتر
هائی ۱۱۱ها-۲۱: با موتور یومو ۲۱۳ با توان ۱٬۷۵۰ اسب بخار با قابلیت حمل ۳٫۰۰۰ کیلوگرم بمب
هائی ۱۱۱ست: با دو بدنه هائی ۱۱۱ و پنج موتور یومو ۲۱۱اف برای کشیدن بادپر سنگین ترابری مسرشمیت ام‌ایی ۳۲۱
تولید

بیش از ۱٬۰۰۰ فروند از هواگرد هائی ۱۱۱ تا مدل گه تا میانه سال ۱۹۳۹، پیش از آغاز جنگ جهانی دوم، تولید شد. از دو مدل بمب‌افکن هائی ۱۱۱په وها حدود ۶٬۱۵۰ فروند تولید شد. تولید این نوع هواگرد سال ۱۹۴۴ به پایان رسید.
تاریخچه عملیاتی

هائی ۱۱۱فاو-۲، دومین پیش‌نمونه، به دویچه لوفت‌هانزا تحویل و نام روستوک بر آن نهاده شد. این هواگرد بعداً برای انجام ماموریت‌های شناسایی مخفی به‌کار رفت. با وجود این که لوفت‌هانزا استفاده از گونه هائی ۱۱۱سی را پرهزینه می‌دید، آن را اواخر دهه ۱۹۳۰ در برخی راه‌های هوایی اروپایی خود به‌کار گرفت.
نخستین نمونه‌های مدل هائی ۱۱۱ب-۱ اواخر سال ۱۹۳۶ در اختیار گروه ۱ جناح ۱۵۴ رزمی لوفت‌وافه در هانوفر قرار گرفت. سی فروند از مدل هائی ۱۱۱ب-۱ به عنوان نیروی بمب‌افکن به جنگ داخلی اسپانیا فرستاده شد. لژیون کوندور سال ۱۹۳۷ این مدل را در شرایط رزمی آزمود که بسیار موفق بود. هواگرد می‌توانست با سرعت خود از جنگنده‌های دشمن بگریزد. از مدل‌های بعدی نیز در این درگیری‌ها استفاده شد و پس از جنگ داخلی به نیروی هوایی اسپانیا تعلق گرفت.
پنج فروند از هواگردهای هائی ۱۱۱اگه به دویچه لوفت‌هانزا و چهار فروند از آن به ترکیه تحویل داده شد.
هئیت نمایندگی لوفت‌وافه به رهبری سپهبد ارهارت میلش و سرتیپ ارنست اودت ماه اکتبر سال ۱۹۳۷ در یک دیدار رسمی، برای بازدید از نیروی هوایی بریتانیا با هواگرد هائی ۱۱۱فاو-۷ به کد ده-آاِس‌آاِر (D-ASAR) به مقصد فرودگاه کرویدون به این کشور سفر کردند.
تحویل مدل‌های هائی ۱۱۱په و هائی ۱۱۱ها از سال ۱۹۳۹ آغاز شد. زیرْ گونه‌های این دو مدل ستون فقرات نیروی بمب‌افکن لوفت‌وافه را بین سال‌های ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۳ تشکیل می‌دادند. کاربرد عملیاتی نشان داد تسلیحات دفاعی هائی ۱۱۱ بسیار ناکافی است. اجرای عملیات بدون محافظت جنگنده‌ها و وارد آمدن خسارات سنگین به این هواگردها در نبرد بریتاینا سبب شد از آن‌ها در ماموریت‌های کم‌خطرتر بمباران شبانه، مین‌ریزی و اژدرافکنی استفاده شود. آن‌ها همچنین در وظایف کم‌اهمیت‌تر همچون یدک‌کشی بادپر، نیز به‌کار رفت. هائی ۱۱۱ تا میانه جنگ جهانی دوم دیگر منسوخ به حساب می‌آمد اما به جهت نبود جایگزین کاملاً مناسب، تولید آن تا سال ۱۹۴۴ ادامه پیدا کرد.
مشخصات فنی

هائی ۱۱۱ها-۱۶:
نوع: بمب‌افکن متوسط
خدمه: ۵ نفر
طول: ۱۶٫۴ متر
طول بال: ۲۲٫۶ متر
مساحت بال: ۸۶٫۵ متر مربع
ارتفاع: ۴ متر
وزن خالی: ۸٬۶۸۰ کیلوگرم
وزن بارگذاری‌شده: ۱۴٬۰۰۰ کیلوگرم
نیرومحرکه: ۲ × موتور وی معکوس ۱۲ سیلندر یونکرس یومو ۲۱۱اف خنک‌شونده با آب: ۱٬۳۵۰ اسب بخار
حداکثر سرعت: ۴۳۶ کیلومتر بر ساعت در ۶٬۰۰۰ متری - ۳۴۹ کیلومتر بر ساعت در حالت بارگذاری در ۴٬۰۰۰ متری
سقف پرواز: ۶٬۷۰۰ متر
برد: ۱٬۹۵۰ کیلومتر در سرعت ۳۳۰ کیلومتر بر ساعت در سطح دریا با ۲٬۵۰۰ کیلوگرم بمب
۱ × توپ خودکار ۲۰ میلی‌متری ام‌گه اف‌اف در دماغه
۱ × مسلسل ۱۳ میلی‌متری ام‌گه ۱۳۱ در جایگاه سقف
۲ × مسلسل ۷٫۹۲ میلی‌متری ام‌گه ۱۵ در پشت اتاقک کف
۲ × مسلسل ۷٫۹۲ میلی‌متری ام‌گه ۸۱ در جایگاه‌های اطراف بدنه
تا ۲٬۰۰۰ کیلوگرم بمب در داخل هواگرد و همان مقدار در خارج از آن
۳۲ × بمب ۵۰ کیلوگرمی یا ۸ × بمب ۲۵۰ کیلوگرمی در درون بدنه یا ۱۶ × بمب ۵۰ کیلوگرمی در درون بدن و ۱ × بمب ۱٬۰۰۰ کیلوگرمی در محفظه بیرونی
هائی ۱۱۱ست در حال کشیدن بادپر ام‌ایی ۳۲۱
آرایشی از بمب‌افکن‌های هائی ۱۱۱
فایسلر اف۲ تایگر

| فایسلر اف۲ تایگر | فایسلر اف۲ تایگر |
| --- | --- |
کاربری: آموزشی
تولیدکننده: Fieseler Flugzeugbau
طراح: Gerhard Fieseler
نخستین پرواز: ca 1932
تعداد ساخته‌شده: ۱
فایسلر اف۲ تایگر (به انگلیسی: Fieseler_F2_Tiger) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع آموزشی ساخت شرکت Fieseler Flugzeugbau است. هواگرد فایسلر اف۲ تایگر نخستین پروازش را در ca 1932 میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۱ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
طراح این هواگرد، Gerhard Fieseler بود.
ارتم بوتین

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Artem Oleksiyovych Butenin
زادروز:  ۳ اکتبر ۱۹۸۹ ‏(۳۵ سال)
زادگاه:  کی‌یف
قد:  1.87 m
پست:  مدافع
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۲–۲۰۰۶:  باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۶–۲۰۱۳ |  باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۰۶–۲۰۱۳ |  ← Dynamo-2 Kyiv |  ۱۷۱ |  (۸) |
| ۲۰۱۰ |  ← Volyn Lutsk (قرضی) |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۱۲ |  ← باشگاه فوتبال اسلوان لیبرتس (قرضی) |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |  Poltava |  ۳۴ |  (۱) |
| ۲۰۱۵ |  باشگاه فوتبال زاریا بالتی |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۵ |  باشگاه فوتبال روان باکو |  ۰ |  (۰) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۰۴ |  Ukraine-15 |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۰۴–۲۰۰۵ |  Ukraine-16 |  ۱۲ |  (۲) |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۶ |  Ukraine-17 |  ۱۳ |  (۱) |
| ۲۰۰۶–۲۰۰۷ |  Ukraine-18 |  ۱۰ |  (۲) |
| ۲۰۰۶–۲۰۰۸ |  Ukraine-19 |  ۸ |  (۰) |
| ۲۰۰۷ |  تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اوکراین |  ۱ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۴ آوریل ۲۰۱۳.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۰ دسامبر ۲۰۱۰:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۴ آوریل ۲۰۱۳.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۰ دسامبر ۲۰۱۰
ارتم بوتین (اوکراینی: Артем Олексійович Бутенін؛ زادهٔ ۳ اکتبر ۱۹۸۹) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال روان باکو، باشگاه فوتبال زاریا بالتی، باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف، و باشگاه فوتبال اسلوان لیبرتس اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Ukraine national under-16 football team, Ukraine national under-17 football team, Ukraine national under-19 football team، و زیر ۲۱ سال اوکراین بازی کرده‌است.
لینا گوسلینگ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 لینا گوسلینگ پس از قهرمانی در جام حذفی فوتبال آلمان همراه باشگاه فوتبال وولفسبورگ (زنان) در سال ۲۰۱۳:  لینا گوسلینگ پس از قهرمانی در جام حذفی فوتبال آلمان همراه باشگاه فوتبال وولفسبورگ (زنان) در سال ۲۰۱۳
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادروز:  ۸ مارس ۱۹۸۶ ‏(۳۸ سال)
زادگاه:  بیله‌فلد، آلمان غربی
قد:  ۱٫۷۱ متر (۵ فوت ۷ اینچ)*
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  وولفسبورگ
شمارهٔ پیراهن:  ۲۸
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  SV Löhne-Obernbeck
:  SV Sundern
:  FC Gütersloh 2000
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۳–۲۰۰۶ |  FC Gütersloh 2000 |  ۳۵ |  (۷) |
| ۲۰۰۶–۲۰۱۱ |  SC 07 Bad Neuenahr |  ۹۷ |  (۱۹) |
| ۲۰۱۱– |  وولفسبورگ |  ۶۱ |  (۱۲) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۰۲–۲۰۰۳ |  Germany U17 |  ۱۲ |  (۷) |
| ۲۰۰۳–۲۰۰۵ |  Germany U19 |  ۲۹ |  (۹) |
| ۲۰۰۶ |  Germany U20 |  ۴ |  (۰) |
| ۲۰۰۷ |  Germany U23 |  ۴ |  (۱) |
| ۲۰۰۸– |  آلمان |  ۷۸ |  (۸) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۵ مه ۲۰۱۵.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ 12:28, ۵ ژوئیه ۲۰۱۵ (UTC):  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۵ مه ۲۰۱۵.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ 12:28, ۵ ژوئیه ۲۰۱۵ (UTC)
لینا گوسلینگ (آلمانی: Lena Goeßling؛ زادهٔ ۸ مارس ۱۹۸۶) یک بازیکن زن فوتبال اهل آلمان است. وی هم‌اکنون به عنوان هافبک برای باشگاه فوتبال وولفسبورگ و تیم ملی فوتبال زنان آلمان بازی می‌کند.
بلوم اونت فوس ب‌فا ۱۴۱

| بلوم اونت فوس ب‌فا ۱۴۱ | بلوم اونت فوس ب‌فا ۱۴۱ |
| --- | --- |
کاربری: هواگرد شناسایی و بمب‌افکن سبک
تولیدکننده: بلوم اونت فوس
نخستین پرواز: ۲۵ فوریه ۱۹۳۸
کاربر اصلی: لوفت‌وافه
بلوم اونت فوس ب‌فا ۱۴۱ (به آلمانی: Blohm & Voss BV 141) یک هواگرد تک‌موتوره شناسایی با پیکربندی نامتقارن ساخت شرکت بلوم اونت فوس در آلمان بود که نخستین پرواز خود را ماه فوریه سال ۱۹۳۸ به انجام رساند.
طراحی و تولید

وزارت هوانوردی رایش سال ۱۹۳۷ سفارشی برای یک هواگرد تک‌موتوره سه‌سرنشین شناسایی و دیده‌بانی برد کوتاه ارائه کرد. در این سفارش تأکید ویژه‌ای بر میدان دید همه‌طرفه خوب بود. شرکت‌های آرادو و فوکه-وولف نمونه‌های خود را بدین جهت طراحی کردند. هامبورگر فلوک‌تسویک‌باو، شرکت تابعه بلوم اونت فوس، رویکرد بدیعی به این مسئله داشت. طراحی غیر متعارف این شرکت دارای یک پیکربندی نامتقارن بود. این طرح از یک موتور شعاعی ب‌ام‌و ۱۳۲اِن با توان ۸۶۵ اسب بخار بهره می‌برد که در جلوی دم‌سازه سمت چپ قرار داشت. اتاقک به شدت صیقل‌خورده خدمه بر روی بال راست بود.
ترجیح رسمی وزارت هوانوردی بر طراحی فوکه-وولف (اف‌و ۱۸۹) قرار گرفت اما هامبورگر یک پیش‌نمونه با عنوان ها ۱۴۱–۰ به صورت خصوصی تولید کرد که برای نخستین بار روز ۲۵ فوریه سال ۱۹۳۸ به پرواز درآمد. دو پیش‌نمونه دیگر پاییز همان سال تولید شدند که هر دو از پیش‌نمونه نخست بزرگ‌تر بودند. هواگرد سوم با ارابه فرود عریض‌تر، مسلح به دو مسلسل ثابت شلیک‌کننده به جلو ام‌گه ۱۷ و دو مسلسل ام‌گه ۱۵ شلیک‌کننده به عقب بود. این هواگرد همچنین می‌توانست یک دوربین و یک محفظه بمب برای چهار بمب ۵۰ کیلوگرمی حمل کند.
با موفقیت در پروارهای آزمایشی، وزارت هوانوردی سفارش پنج نمونه از مدل پیش‌تولید موسوم به ب‌فا ۱۴۱-آ۰ داد. در این طرح طول و مساحت بال افزایش یافت و از یک موتور شعاعی ب‌ام‌و برامو ۳۲۳ با توان ۱۰۰۰ اسب بخار استفاده شد.
ارزیابی‌ها در مرکز آزمایش رشلین به صورت رضایت‌بخشی انجام گرفت اما در نهایت برنامه برای تولید انبوه ماه آوریل سال ۱۹۴۰ لغو گردید چرا که هواگرد به شکل رسمی کم‌توان دانسته شد. به هر صورت دلیل اصلی این تصمیم پیکربندی غیر معمول این هواگرد تلقی می‌شود.
پنج هواگرد پیش‌تولید دیگر با عنوان ب‌فا ۱۴۱ب-۰ به شدت باز طراحی و با موتور شعاعی ب‌ام‌و ۸۰۱ تولید شدند. این طراحی دمی نامتقارن داشت تا میدان آتش تیربارچی دم بهبود یابد. این نمونه بسیار ضعیف‌تر از پیشینیان خود بود.
با وجود تحویل یک فروند ب‌فا ۱۴۱ب-۰ به دانشکده شماره ۱ شناسایی در پاییز سال ۱۹۴۱ و طرح‌هایی برای تولیدات کافی برای تجهیز یک اسکادران به آن‌ها در جبهه شرقی، ادامه توسعه به تأخیر افتاد و در نهایت سال ۱۹۴۳ متوقف شد.
مشخصات فنی

ب‌فا ۱۴۱ب-۰:
خدمه: ۳ نفر
طول: ۱۳٫۹۵ متر
طول بال: ۱۷٫۴۶ متر
ارتفاع: ۳٫۶ متر
مساحت بال: ۵۳ متر مربع
وزن خالی: ۴٬۷۰۰ کیلوگرم
حداکثر وزن هنگام برخاستن: ۵٬۷۰۰ کیلوگرم
نیرومحرکه: ۱ × موتور شعاعی پیستونی چهارده سیلندر ب‌ام‌و ۸۰۱آ: ۱۵۶۰ اسب بخار (۱۱۶۳ کیلووات)
حداکثر سرعت: ۳۷۰ کیلومتر بر ساعت در سطح دریا
سقف پرواز: ۱۰٬۰۰۰ متر
حداکثر برد: ۱٬۲۰۰ کیلومتر
۲ × مسلسل ام‌گه ۱۷ کالیبر ۷٫۹۲ میلی‌متر ثابت شلیک‌کننده به جلو در دماغه اتاقک
۲ × مسلسل متحرک ام‌گه ۱۵ کالیبر ۷٫۹۲ میلی‌متر شلیک‌کننده به عقب یکی در سقف و دیگری در دم
۴ × بمب ۵۰ کیلوگرمی
کتابشناسی

Jackson, Robert (2002). The Encyclopedia of Military Aircraft. Parragon Pub. ISBN 0-7525-8130-9.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
داده‌های کتابخانه‌ای: کتابخانه‌های ملی :  آلمان  اسرائیل  ایالات متحده آمریکا
نسوان شرق

برگی از نشریه نسوان شرق
نشریه نسوان شرق نشریه‌ای برای زنان بود که از سال ۱۳۰۵ خورشیدی در بندر انزلی توسط مرضیه ضرابی انتشار یافت.
مرضیه ضرابی صاحب امتیاز نشریه نسوان شرق بود. بر روی جلد روی روزنامهٔ نسوان‌شرق یک کادر کلیشه‌ای دیده می‌شود که از گوشهٔ سمت راست آن خورشید (معارف) پرتو خود را می‌تاباند و در این شعاع، نام نسوان شرق به صورت قوس به چشم می‌خورد و سه شاخه شعاع از زیرحرف (ه. ن. ق) اسم روزنامه به صفحه می‌تابد، میزی با رومیزی زیبا در سمت چپ و گهواره‌ای در سمت راست و زنی ایستاده در وسط که با دستی گهواره و دستی دیگر کره زمین را می‌چرخاند. در داخل کره نوشته شده‌است: «زن با دستی گهواره و با دستی دیگر کُره را حرکت می‌دهد.»
این نشریه نقش موثری در بیداری و تنویر افکار زنان گیلان ایفا نمود. فعالیت‌های فرهنگی وی از سوی قشر خاصی از زنان مورد استقبال قرار گرفت و گروهی از این زنان در روزنامهٔ او قلم می‌زدند که هدف اصلی آنها بیدار کردن همنوعان و جهت دادن به مسیر پیشرفت‌های اجتماعی آنان بود. مرضیه ضرابی زنی نوگرا بود که عملکرد وی و تلاش‌های او به توسعهٔ روند نوگرایی منجر شد.
قادریه

| 0 | 1 |
| --- | --- |
مقبرۀ شیخ عبدالقادر الگیلانی: مقبرۀ شیخ عبدالقادر الگیلانی
کوته‌نوشت: قادریه
بنیان‌گذاری: سدۀ ۱۲ م.
گونه: تصوف
افراد کلیدی: عبدالقادر گیلانی
قادریه از جمله طریقت‌های تصوف اهل سنت است. قادریان از پیروان شیخ عبدالقادر گیلانی (تولد ۵۶۲ ق ایران _گیلان)، ملقب به غوث الاعظم ، هستند.
تاریخچه

بنیانگذار قادریه را عبدالقادر گیلانی می‌دانند که در بغداد مدفون است. شیخ بابا سعید یکی از روسای فرقه در زمان قاجار بود. در سفر نامه فرمان‌ فرما عکسی از این فرقه در حال ذکر گفتن دیده می شود.
باورها و اعتقادات

پیروان این مکتب به وحدت وجودی معتقد هستند و به محبت و خدمت شهرت دارند. اگرچه در اصل از بین حنبلی‌ها برخاسته‌اند، تا حدود زیادی اهل تسامح بودند. در این طریقت به حفظ سنت و شعائر تأکید می‌شود. بخش اعظم پیروان طریقت‌های صوفیه در بالکان با توجه به عدم بهره‌مندی از منابع اصیل اسلامی و شیوخ واقعی در بسیاری از موارد به انحراف کشیده شده‌اند. این طریقت که اصالتاً متعلق به اهل سنت می‌باشد و از طریقت‌های اربعه اهل سنت می‌باشد اما در میان مسلمانان پیروان بسیاری دارد.در ایران در کردستان و مناطق کردنشین بیشترین پیروان این طریقه وجود دارند. پیروان مکتب قادری قائل به سماع و وجد هستند و شادی جسم را سبب پاکی روح می‌دانند.
باورها و اعتقادات > افغانستان

این فرقه در سده شانزدهم میلادی در هند مستقر شد و در همان‌جا برخی از پشتون‌ها را به سوی خود جذب نمود. در میان قبایل پشتون، فرقه قادریه پیروان بسیاری دارد که رهبری آن به دست خاندان گیلانی است.[نیازمند منبع]
نقیب صاحب، پدر سید احمد گیلانی، در دهه دوم قرن نوزدهم میلادی در حومه جلال‌آباد در شرق افغانستان رهبری این فرقه را بر عهده داشت که پس از او رهبری به فرزندش (احمد گیلانی) رسید. وی نیز در کنار رهبری فرقه قادریه به کارهای سیاسی و تأسیس حزب محاذ ملی افغانستان پرداخت که این حزب در کنار سایر تنظیم‌های جهادی در جنگ علیه روسها نقش فعالی داشت. خاندان گیلانی از اقوام سببی محمد ظاهر شاه می‌باشند.
باورها و اعتقادات > ترکیه

در ترکیهٔ عثمانی پیروان زیادی داشته‌است.
شیخ بابا سعید و دراویش قادری در حال ذکر(عکس از آرشیو سایه کاخ گلستان) شیخ بابا سعید فرد نشسته در جلوی تصویر
افشین یداللهی

| افشین یداللهی | افشین یداللهی |
| --- | --- |
افشین یداالهی در شانزدهمین جشن سینمایی و تلویزیونی حافظ ۳ مرداد ۱۳۹۵: افشین یداالهی در شانزدهمین جشن سینمایی و تلویزیونی حافظ ۳ مرداد ۱۳۹۵
زادهٔ: ۲۱ دی ۱۳۴۷ اصفهان، ایران
درگذشت: ۲۵ اسفند ۱۳۹۵ (۴۸ سال) هشتگرد، روستای قنبرآباد
علت مرگ: سانحه تصادف
آرامگاه: قطعهٔ هنرمندان بهشت زهرا
ملیت: ایرانی
تحصیلات: روان‌پزشک
محل تحصیل: علوم پزشکی کرمان
پیشه(ها): ترانه‌سرا، متخصص روان‌پزشکی
سال‌های فعالیت: ۱۳۷۶ تا ۱۳۹۵
شناخته‌شده برای: ترانه‌سرایی
همسر: شبنم رحمتیان (درگذشته)
والدین: پدر: ابراهیم یداللهی، مادر: فردوس یداللهی[نیازمند منبع]
وبگاه: drafshinyadollahi.ir
افشین یداللهی (زادهٔ ۲۱ دی ۱۳۴۷ – درگذشتهٔ ۲۵ اسفند ۱۳۹۵) ترانه‌سرا و روان‌پزشک اهل ایران بود.
پدر افشین یداللهی از اهالی ایزدخواست بوده است و مادر وی نیز اهل اسفرجان است.
ترانه‌سرایی > آغاز

او فعالیت‌های حرفه‌ای ترانه‌سرایی خود را در سال ۱۳۷۶ در سازمان صدا و سیما آغاز کرد. نخستین ترانه‌های وی با آهنگسازی فؤاد حجازی و شادمهر عقیلی و با خوانندگی خشایار اعتمادی اجرا می‌شد. از جمله ترانهٔ «از فارس تا خزر »
ترانه‌سرایی > تیتراژ برنامه‌های تلویزیونی

یداللهی برای تیتراژ بسیاری از سریال‌های تلویزیونی، ترانه‌هایی سرود. سریال‌هایی چون: شب آفتابی، مسافری از هند، خوش‌رکاب، فقط به خاطر تو، کمکم کن، سریال غریبانه، شب دهم، خط شکن، میوهٔ ممنوعه، مدار صفر درجه، تبریز در مه و معمای شاه.
ترانه‌سرایی > خانه ترانه

یداللهی چندین سال بود که ادارهٔ انجمنی به نام «خانهٔ ترانه» را برعهده داشت. خانهٔ ترانه در سال ۱۳۸۰ با همکاری ترانه‌سرایانی از قبیل عباس سجادی، سعید امیر اصلانی، بابک صحرایی، یغما گلرویی، افشین سیاهپوش، نیلوفر لاری‌پور، محمدرضا حبیبی و افشین یداللهی راه‌اندازی شد. این جلسات به خواندن ترانه، نقد ترانه و جلسات کارگاهی اختصاص می‌یافت. جلسات خانه ترانه سپس به فرهنگسرای قانون و پس از آن به فرهنگسرای شفق و فرهنگسرای ارسباران انتقال یافت.
در طی سال‌های گذشته به‌تدریج ترانه‌سراهای مؤسس خانهٔ ترانه به دلایل مختلفی از آن جدا شدند و افشین یداللهی تنها فرد باقی‌مانده از هیئت مؤسس این انجمن بود که بعد از این اتفاق، همچنان اداره خانه ترانه را بر عهده داشت.
جلسات خانه ترانه در فرهنگسرای شفق از کم اثرترین جلسات اجرایی بود. مکان اجرایی خانه ترانه در گذر زمان دستخوش تغییراتی بوده است.
از ترانه‌سرایان قدیمی در خانه ترانه می‌توان به اسامی: اکبر احمدی، نادر بختیاری، مونا برزویی، ساناز صفایی، علیرضا سلیمانی، روزبه بمانی، مهدی ایوبی، سیامک رجاور، فروه مخصوص، بامداد بامداد، کوروش سمیعی، سعید کریمی، صابر قدیمی، سجاد میرزاخانی، میثاق جوهری، علی ایلیا، وحید عربانی، مهسا سماواتی، المیرا آقازاده، نیما کوکلانی، میثم یوسفی و بسیاری دیگر از اعضای قدیمی انجمن اشاره کرد.