stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
منصور ستاری
نگاه مقامات > حسن روحانی

حسن روحانی، رئیس‌جمهور دولت یازدهم و دوازدهم، ۲۶ دی ۱۳۹۳ در مراسمی گفت: «ستاری پیوسته با این تأکید که ما خودمان می‌توانیم بسازیم، همیشه از طرح‌های خودکفایی حمایت می‌کرد. همه پرسنل نیروهای مسلح ستاری را به عنوان فردی باسواد، نخبه و به روز می‌شناختند؛ او در دوران دفاع مقدس و بعد از جنگ همیشه در حال فعالیت و تلاش بود و همه ایشان را به عنوان فردی فوق‌العاده پرکار می‌شناختند.»
مدفن منصور ستاری در بهشت زهرا
کریستین پراودا

| کریستین پراودا | کریستین پراودا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۸ مارس ۱۹۲۷ کوف‌اشتاین
درگذشت: ۱۱ نوامبر ۱۹۹۴ کیتزبوهل
ملیت: اتریش
کریستین پراودا (انگلیسی: Christian Pravda; ۸ مارس ۱۹۲۷ – ۱۱ نوامبر ۱۹۹۴) اسکی‌باز آلپاین اهل اتریش بود.
دوست‌پسر

یک دختر با دوست‌پسرش
دوست‌‌پسری درحال بوسیدن دوست‌دخترش
یک پسر با دوست‌پسرش
دوست‌پسر عنوانی است که به پسر یا مرد داده می‌شود و در تعریف، دوست و همدمی است که با کسی، به گونه متقابل، ارتباطی عاشقانه یا عاشقانه-جنسی برقرار کرده‌است.
عنوان‌هایی همچون: شوهر، شریک زندگی و نسبت‌های دیگر ازدواجی در این تعریف نمی‌گنجند. عنوان «دوست‌پسر» در بعضی فرهنگ‌ها به دوست مرد یا پسر که رابطه جنسی و عاشقانه ندارند نیز گفته می‌شود. افزون بر این، همجنس‌گرایان مرد نیز به شریک عشقی خود، دوست‌پسر می‌گویند.
حوزه تعریف و فرهنگ‌ها

«فرد مهم»، «شریک زندگی»، «همدمِ بی‌دردسر»، عناوینی است که به دو دوست گفته می‌شود که خارج از پیمان زناشویی با هم زندگی می‌کنند، به ویژه دو نفری که بدون عقد زناشویی، زندگی مشترک دارند و ممکن است دارای فرزند هم باشند که به آن، (به انگلیسی: cohabiting) گفته می‌شود. بسته به طرز فکر، فرهنگ، عادات و هدف، برای هر کس معنای دوست‌پسر، متفاوت است؛ مثلاً در قرن بیستم در کشور آمریکا، زن‌ها اغلب به دعوت آقایان نجیب‌زاده و شریف به منزل آن‌ها دعوت می‌شدند. پسران مجرد هم به امید معاشقه از طرف خانم‌ها به خانه آن‌ها سر می‌زدند. جایگاه این موضوع در ذهن افراد جامعه، تفاوت دارد.
آمار

در گذشته، دوستی (با جنس مخالف) و ارتباطِ خارج از ازدواج چه به صورت عاشقانه و چه به صورت جنسی نامشروع [نیازمند منبع]  خارج از مقررات بود؛ اما امروزه این رابطه عموماً پذیرفته شده و به دور از بار معنایی منفی است[نیازمند منبع]. در هر فرهنگی و بنا بر آداب و فرهنگ هر قومیتی روش انتخاب فرد مورد نظر از جنس مخالف و همچنین چگونگی برقراری ارتباط با او مختلف و گاهی هم متضاد است، در کشورهایی مثل آمریکا نیز که فضای آزاد برای ارتباطات دو جنس به گونه‌ای فراهم است، حدود ۵۰ تا ۸۰ درصد دختران و پسران نوجوان در آن پیش از ازدواج در فعالیت‌های جنسی شرکت دارند، با این حال محدودیت‌های اخلاقی، عرفی و قانونی برای این خواسته و غریزه انسانی وجود دارد.
در کشور ایران نیز مسئله روابط دختران و پسران قبل از ازدواج به عنوان یکی از مسائل مبتلا به و در عین حال چالش‌برانگیز می‌باشد. در ایران طبق چندین تحقیق به عمل آمده مشخص شده‌است که حدود ۳۰ تا ۷۰ درصد نوجوانان به نوعی با موضوع دوستی با جنس مخالف درگیرند، همچنین در یک پژوهش گسترده که روی ۷۵ هزار نفر از جوانان و نوجوانان ۱۴ تا ۱۹ ساله در سراسر کشور انجام شد، ۴۵ درصد از نمونه‌ها عنوان کردند که مسائل جنسی فکرشان را آزار می‌دهد و ۳۵ درصد مطرح نمودند که به خاطر مسائل جنسی گاهی به دردسر افتاده‌اند. با وجود اینکه نوع ارتباط بین دو جنس نگرانی‌هایی را در جوامع مختلف به وجود آورده و حتی به عنوان نشانه برخی معضلات و نابهنجاری‌ها و نیز نتیجه آن شناخته می‌شود، با این حال هنوز اختلاف نظر در مورد بهترین راه‌ها برای برقراری ارتباط مناسب بین دو جنس وجود دارد.
نظام جمهوری اسلامی ایران، مخالف روابط دختر و پسر در پیش از ازدواج بوده و در همین راستا به گزارش ایسنا در اردیبهشت ۱۳۹۳، محمود گلزاری، معاون سامان‌دهی امور جوانان وزیر ورزش و جوانان گفت: «متأسفانه ارتباط دختران و پسران نسبت به ۳۰ سال گذشته سه برابر شده و زمان شروع رابطه به دوران تحصیلی راهنمایی و نوع رابطه از عاطفی به جنسی رسیده و ارتباط هم‌زمان با چند نفر زیاد شده‌است.»
هاپکیدو

| 0 | 1 |
| --- | --- |
مسابقات هاپکیدو در کره.: مسابقات هاپکیدو در کره.
همچنین شناخته شده: Hap Ki Do, Hapki-Do
تاکید: گلچین شده و چندتبار
کشور مبدا:  کره جنوبی
پدیدآور: چوئی یونگ سول
افراد شناخته شده: چینیل چانگ، جی هان جا، چونگ کی تا، میونگ کوانگ سیک، هان بونگ سو، میونگ جا نام، هان جونگ دو، اوه سلیم، کیم یون سانگ جکی چان وسلی اسنیپس، بکهیون
والد: هنرهای رزمی کره
هنرهای پیشین: بیشتر دایتو ریو آیکی جوجوتسو، جودو، تکواندو و تانگ سو دو.
المپیک: (شاید در ۲۰۲۲
| 0 | 1 |
| --- | --- |
هاپکیدو: هاپکیدو
هانگول: 합기도
هانجا: 合氣道
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: هاپکیدو
مک‌کیون–ریشاور: هاپکیدو
هاپکیدو (به کره‌ای: 합기도) نوعی هنر رزمی کره‌ای  است که  از انواع دفاع شخصی است. این رشته یکی از تلفیقی‌ترین سبک‌های رزمی به‌شمار می‌آید که در سراسر جهان و ایران طرفداران و علاقه‌مندان زیادی را به خود جلب نموده‌است. بنیان‌گذار هاپکیدو رزمی‌کار چویی یونگ سول  است. وی یکی از هنرهای رزمی ژاپنی به نام دایتو ریو آیکی جوجوتسو را در ژاپن آموخته بود. او پس از جنگ جهانی دوم به کره جنوبی بازگشته و آموزش هنر رزمی خود را با تلفیق تکنیک‌های رشته‌های ژاپنی جودو (که خود از سبک‌های منشعب شده از جوجیتسو محسوب می‌شود)، کره‌ای تکواندو و تانگ سو دو آغاز کرد.
در هاپکیدو از اطلاعات نقاط حساس عصبی، تکنیک‌های قفل مفصل، انواع فنون گلاویزی و پرتابی، ضربات مشت و لگد و سلاح‌های سنتی از جمله خنجر، شمشیر، طناب، نانچیکو، عصا، بادبزن و انواع چوب برای غلبه بر حریف استفاده می‌شود. نام این رشته مشابه آیکیدو است در حالی که شباهت کمی دارند. بازیگران معروفی مانند جکی چان، بکهیون عضو اکسو، آنجلا مائو، کارتر وانگ و دیگران از شاگردان جین پال کیم در هاپکیدو بوده‌است.
انواع سبک‌های هاپکیدو:
هاپکیدوG.H.F
هاپکیدوW.H.F
هاپکیدوG.H.A
هاپکیدوK.H.Fهاپکیدو I.T.H و هانمینجوک هاپکیدو .
تعریف

کلمهٔ «هاپکیدو» به معنی هماهنگی (هاپ) نیروی درونی (کی) و روش (دو) است. بر این اساس با استفاده از این فنون می‌توان از نیروی حریف علیه خودش استفاده کرد. این رشته علاوه بر دفاع شخصی بر انضباط روحی و جسمی برای خودسازی تأکید دارد.
Hap: means Unify or coordinate: هماهنگ‌کردن
ki: means mental and/or physical energy: انرژی جسمی/ذهنی
do: means a way of life, or the path or way of coordinating: راه و روش هماهنگی
فلسفه

«هاپکیدو» بر سه اصل استوار است: اصل آب، اصل دایره و اصل هماهنگی. در اصل آب، شما حرکات خود را به روانی آب انجام می‌دهید و انرژی را فقط در جهت درست و بهینه استفاده می‌کنید مانند خروش و حرکت آب در رودخانه، اصل دایره به معنی تغییر جهت انرژی به صورت دایره وار است، به طوری که فعالیت شما در طول دفاع یا حمله در یک توپ انرژی نگه داشته می‌شود و اصل هماهنگی به معنی تناسب فکر و بدن است.
مسابقات هاپکیدو

هاپکیدو مسابقات آسیایی، جهانی را داراست که علاقه‌مندان به این رشته می‌توانند دراین مسابقات در بخش‌های مختلف شرکت نموده و به مقامهای قهرمانی دست یابند.
مسابقات هاپکیدو > انواع مسابقات

مبارزه سمی کنتاکت (این مبارزه بدون دستکش، کلاه و هوگو می‌باشد. فقط پوشیدن کاپ الزامی است. فرد مبارز با پوشیدن لباس فرم و کمربند خویش مبارزه می‌کند. البته با بستن کمربند باند قرمز و آبی دو حریف مشخص می‌شوند. دراین نوع مبارزه طبق قوانین هر نوع مشت زدن و ضربه دست درصورت ممنوع می‌باشد و ضربات شامل تمام ضربات پا، فن کمر و پرتاب حریف به زمین (تکنیک‌های جودویی)، کراپلینگ (تکنیک‌های کشتی درخاک) وکانست کردن حریف روی تشک (تکنیک‌های درخاک خفه کردن و فشار بر وی مفاصل وعدم اجازه حرکت به حریف) می‌باشد)
مبارزه فول کنتاکت (دراین مبارزه داشتن دستکش بوکس، کلاه، لثه و پوشیدن کاپ و هوگو الزامی است. این مسابقه مانند سیستمهای رزمی جهان می‌باشد. مشت زدن درصورت مانعی ندارد. ضربات دست و صورت آزاد است ولی تکنیک‌های جوجیتسو و جودو، گراپلینگ و فن کمر استفاده نمی‌شود.
تذکر: البته در هر دو نوع مبارزه ضربه به پشت سرتا پائین کمرو نخاع خطاست و ضربه به نقاط حساس و ممنوعه ممنوع می‌باشد)
مبارزه کیک بوکسینگ (مبارزه با مشت و دستکش بوکس است و ضربه در سر و صورت آزاد می‌باشد)
مبارزه دفاع شخصی (این مسابقه شامل انجام تکنیک‌های دفاع شخصی به صورت نفراتی ویا یک به دو و همچنین می‌توان از نفرات بیشتری استفاده نمود. پرتاب حریف، قفل مفصل واجرای تکنیکهای رزمی و پلیسی به این هنر رزمی زیبایی بخشیده‌است)
مبارزه سلاح (مسابقه سلاح شامل نانچیکو-چوب- شمشیر، تونفا، بادبزن، چوب کوتاه و انواع سلاح‌های کره‌ای می‌باشد)
مسابقات افت (شامل افت زدن‌ها، افت از روی مانع و ارتفاع و حرکات نمایشی)
اصطلاحات هاپکیدو > کونگ بانگ جاسه - استقرار

«یون جاسه» - ایستاده با حواس جمع (خبردار)
«کیما جاسه» - حالت سوار بر اسب رو به جلو (استقرار پنجاه در پنجاه)
«جون گول جاسه» - حالت میز رو به جلو (یک پا جلو و دیگری عقب)
«هوگول جاسه» - (استقرار روی پای عقب)
«بیانگ اون جاسه» - استقرار مبارزه
«جون شین سوبی جاسه» - استقرار روی یک پا* پانگول جاسه - پا به عرض شانه باز (استقرار دفاعی)
اصطلاحات هاپکیدو > جوک سول (پال چاگی) - ضربات پا

آپ چاگی - ضربه رو به جلو
یاپ چاگی - ضربه با لبهٔ کناری پا
تیگو چاگی - پرتاب قوسی ضربه
دیکوم چی مت چاگی - ضربهٔ پرتابی پایی از داخل به خارج با پاشنهٔ پا
آپ دا مت چاگی - ضربهٔ مستقیم پایین با داخل پا
هاچ چاگی - ضربهٔ مورب رو به پایی با پاشنهٔ پا از بیرون به داخل
دیکومچی سونمون چاگی - ضربه به پایین پا
دیکومچی چا ناریگی - حرکت دوار ضربهٔ پاشنه از بالا به پایین (از بیرون به داخل)
دیکومچی چا تولیگی - ضربهٔ پاشنه از بیرون به داخل (پای خم)
دیکومچی کانچول چو دولیگی - ضربهٔ پاشنه از داخل به خارج (پای خم)
دیکومچی چا میرو نوتکی - ضربه برآمدگی پاشنه به سمت جلو
آن تاری چاگی - ضربهٔ گردان پای مستقیم از بیرون به داخل
باکات داری چاگی - ضربهٔ گردان پای مستقیم از داخل به خارج
موروپ چاگی - ضربه به زانو
هادان سونمون چاگی - «برش» ضربه به ساق پا
چکتو دا دولیگی - شلیک گردان پا از خارج به داخل
چکتو کانچول چا دولیگی - زدن با لبهٔ پا از داخل به خارج (پای خم)
دیکومچی دولو چاگی - ضربهٔ چرخان معکوس با پاشنهٔ پا
تیت چاگی - ضربهٔ عقب با چرخش
دولو چاگی - ضربهٔ معکوس قوسی چرخشی
هادان دورا چاگی - ضربهٔ قوسی معکوس پایین
دی چاگی - ضربهٔ قوسی به عقب
اصطلاحات هاپکیدو > بنگ کوان سول - فن دفاع

سادان مگی (وی مگی)- دفاع با ساعد رو به بالا (دفاع با ساعد دست به طرف بالای سر)
هادان مگی - دفاع با ساعد رو به پایین
جون دان (آن پال) مگی - دفاع با ساعد از خارج به داخل
نا جون (پاکات پال) مگی - دفاع با ساعد از داخل به خارج
اصطلاحات هاپکیدو > هون شین سول - فنون پرتابی

کوان چیل گی بوب - اهرم دست به بیرون
نوی گی بوب - پرتاب حرکت از نوک انگشتان از داخل به بیرون
ونی گی بوب - پرتاب حرکت از دست از خارج به داخل
چون پال تو بوب - پرتاب گشتاور به پشت شانه
مو کاما بوب - پرتاب فشار روی شانه
چیپچا گی بوب - پرتاب دست پیچیده به پشت (قیچی)
اصطلاحات هاپکیدو > سلاح

تانبون - چوبدستی کوچک
یان بون - عصا
ساندزولبون - زنجیر دوتایی (نانچیکو)
چیپ هین یی - نی
اصطلاحات هاپکیدو > سطح حمله

سادان - بالا
چونگ دان - میانه
هادان - پایین
یک ضربهٔ پای دوطرفه.
نانچیکو (سانگ جیول گون؛ 쌍절곤), یکی از سلاح‌های هاپکیدو.
موریس، آیووا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= آیووا, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| مریس، آیووا | مریس، آیووا |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of Maurice, Iowa: Location of Maurice, Iowa
مختصات: ۴۲°۵۷′۵۸″ شمالی ۹۶°۱۰′۵۱″ غربی﻿ / ﻿۴۲٫۹۶۶۱۱°شمالی ۹۶٫۱۸۰۸۳°غربی﻿ / 42.96611; -96.18083: مختصات: ۴۲°۵۷′۵۸″ شمالی ۹۶°۱۰′۵۱″ غربی﻿ / ﻿۴۲٫۹۶۶۱۱°شمالی ۹۶٫۱۸۰۸۳°غربی﻿ / 42.96611; -96.18083
ایالت:  آیووا
شهرستان: شهرستان سو، آیووا
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۵۶ مایل مربع (۱٫۴۵ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۵۵ مایل مربع (۱٫۴۲ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰۱ مایل مربع (۰٫۰۳ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۳۱۹ فوت (۴۰۲ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۲۷۵
 • برآورد (2012): ۲۷۷
 • تراکم: ۵۰۰٫۰/مایل مربع (۱۹۳٫۱/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 51036
کد منطقه: 712
FIPS code: 19-50430
GNIS feature ID: 0458859
مریس (به انگلیسی: Maurice) شهری در ایالت آیووا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۷۵ نفر بوده‌است.
عبدالحسین هژیر

| عبدالحسین هژیر | عبدالحسین هژیر |
| --- | --- |
نخست‌وزیر ایران: نخست‌وزیر ایران
دوره مسئولیت خرداد – آبان ۱۳۲۷: دوره مسئولیت خرداد – آبان ۱۳۲۷
پادشاه: محمدرضاشاه پهلوی
پس از: ابراهیم حکیمی
پیش از: محمد ساعد
وزیر دربار: وزیر دربار
دوره مسئولیت ۲۸ تیر – ۱۳ آبان ۱۳۲۸: دوره مسئولیت ۲۸ تیر – ۱۳ آبان ۱۳۲۸
پیش از: ابراهیم حکیمی
وزیر کشور: وزیر کشور
دوره مسئولیت ۸ فروردین ۱۳۲۳ – ۱۵ شهریور ۱۳۲۳: دوره مسئولیت ۸ فروردین ۱۳۲۳ – ۱۵ شهریور ۱۳۲۳
نخست‌وزیر: محمد ساعد
پس از: سید محمد تدین
پیش از: محمد سروری
وزیر دارایی: وزیر دارایی
دوره مسئولیت ۱۳۲۵ – ۱۳۲۵: دوره مسئولیت ۱۳۲۵ – ۱۳۲۵
نخست‌وزیر: احمد قوام
پس از: سهام‌السلطان بیات
دوره مسئولیت ۱۳ آبان – ۳۰ دی ۱۳۲۴: دوره مسئولیت ۱۳ آبان – ۳۰ دی ۱۳۲۴
نخست‌وزیر: ابراهیم حکیمی
پس از: محمود بدر
پیش از: سهام‌السلطان بیات
دوره مسئولیت ۲۳ اردیبهشت – ۱۳ خرداد ۱۳۲۴: دوره مسئولیت ۲۳ اردیبهشت – ۱۳ خرداد ۱۳۲۴
پس از: عزالممالک اردلان
پیش از: محمود بدر
وزیر بازرگانی و پیشه و هنر: وزیر بازرگانی و پیشه و هنر
دوره مسئولیت ۱۱ اسفند ۱۳۲۰ – ۲۴ بهمن ۱۳۲۱: دوره مسئولیت ۱۱ اسفند ۱۳۲۰ – ۲۴ بهمن ۱۳۲۱
نخست‌وزیر: محمدعلی فروغیعلی سهیلیاحمد قوام
پس از: عباسقلی گلشائیان
پیش از: محمود بدر
وزیر راه: وزیر راه
دوره مسئولیت ۲۸ بهمن ۱۳۲۱ – ۲۷ اسفند ۱۳۲۲: دوره مسئولیت ۲۸ بهمن ۱۳۲۱ – ۲۷ اسفند ۱۳۲۲
نخست‌وزیر: علی سهیلی
پس از: علی معتمدی
پیش از: حمید سیاح
وزیر مشاور: وزیر مشاور
دوره مسئولیت ۲۰ اسفند ۱۳۲۶ – ۲۳ خرداد ۱۳۲۷: دوره مسئولیت ۲۰ اسفند ۱۳۲۶ – ۲۳ خرداد ۱۳۲۷
نخست‌وزیر: ابراهیم حکیمی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳ خرداد ۱۲۸۱ تهران، ایران
درگذشته: ۱۳ آبان ۱۳۲۸ (۴۷ سال) مسجد سپهسالار، تهران، ایران
علت مرگ: ترور
ملیت: ایرانی
پیشه: سیاستمدار
عبدالحسین هژیر (۱۳ خرداد ۱۲۸۱ – ۱۳ آبان ۱۳۲۸) سیاست‌مدار و نخست‌وزیر ایران از خرداد ۱۳۲۷ تا آبان ۱۳۲۷ بود. او فردی مذهبی بود که بسیاری از قوانین سکولار، مخالف با دین و یا محدودکننده دینداران در دوره رضاشاه به اصرار او لغو شد. در طول دوران نخست‌وزیری، وی بارها سعی کرد از روحانیان دلجویی و از مراجع تقلید کسب تکلیف کند.
به اصرار او سید حسین امامی عامل قتل احمد کسروی از زندان رها شد. امامی چهار سال بعد هژیر را که برای عبادت و مراسم روضه‌خوانی به مسجد سپهسالار رفته بود، ترور کرد.
تحصیلات

عبدالحسین هژیر فرزند محمد هژیر (وثوق همایون خلوت) بود و در سال ۱۲۸۱ در تهران متولد شد. در خردسالی بینایی یک چشم خود را به‌سبب انفجار مواد منفجره از دست داد. تحصیلات ابتدایی را در مدرسهٔ مظفری و تحصیلات متوسطه را در دارالفنون به پایان رساند. در پایان این دوره زبان فرانسوی را به‌خوبی فراگرفته بود. برای ادامهٔ تحصیل وارد مدرسهٔ سیاسی شد و چون مدرک دیپلم داشت، دورهٔ دو سالهٔ آخر را طی کرد و در ۱۲۹۸ فارغ‌التحصیل شد.
آغاز کار

پس از فارغ‌التحصیلی به‌عنوان مترجم در سفارت شوروی در تهران استخدام شد و هشت سال در آن سفارتخانه مشغول به کار بود تا آن که در سال ۱۳۰۷ به خدمت همه ایرانیان در سفارت شوروی خاتمه داده شد و هژیر به‌عنوان مترجم زبان‌های روسی و فرانسوی به استخدام وزارت امور خارجه درآمد.
عبدالحسین هژیر در سال ۱۳۰۹ در وزارت‌خانهٔ تازه تأسیس شده طرق و شوارع (راه) استخدام شد که وزارت آن را سید حسن تقی‌زاده به عهده داشت. هژیر در سِمت بازرسی بود. در همان سال حسن تقی‌زاده وزیر مالیه شد و هژیر را هم به آن وزارتخانه برد و در ادارهٔ امور اقتصادی به کار مشغول کرد. وی در این سمت از طرف تقی‌زاده مأموریت یافت که کلیهٔ پرونده‌های مربوط به شرکت نفت ایران و انگلیس را مطالعه و گزارش جامعی تهیه کند. در جریان تجدیدنظر در قرارداد دارسی (۱۹۳۳)، هژیر از دست‌اندرکاران بود و قسمت اعظم مدارکی را که علی اکبر داور همراه خود در دادگاه لاهه ارائه کرد، اسناد و مدارکی بود که هژیر با مطالعهٔ دقیق پرونده‌ها انتخاب کرده بود.[نیازمند منبع]
در سال ۱۳۱۳ هژیر رئیس اداره حقوقی وزارت مالیه و یک سال بعد مفتش دولت در بانک ملی ایران شد که در آن تاریخ بانک ناشر اسکناس بود. در سال ۱۳۱۴ علی‌اکبر داور وزیر مالیه برای پیشبرد امور اقتصادی، چندین شرکت دولتی تشکیل داد و هژیر در چندین سمت مختلف قرار گرفت، که از جمله آن مدیر عامل شرکت قماش، عضو هیئت مدیره شرکت بیمه، عضو هیئت مدیره شرکت ساختمان، بازرس بانک فلاحت و رئیس کمیسیون اسعار (ارزها) می‌بود. عبدالحسین هژیر در ۱۳۱۸ مدیر کل وزارت دارایی و پس از مدت کوتاهی معاون بانک ملی ایران شد.
ورود به سیاست

پس از شهریور ۱۳۲۰ هژیر وارد میدان سیاست شد و در ۱۱ اسفند ۱۳۲۰ در آخرین ترمیم کابینه محمدعلی فروغی به عنوان وزیر پیشه و هنر (صنایع و معادن) و بازرگانی به مجلس معرفی شد. با اینکه همان روز مجلس به کابینه تازه فروغی رأی اعتماد داد، فروغی از وزارت کناره گرفت و علی سهیلی به جایش نشست که هژیر را در سمت خود حفظ کرد.
هژیر برای پایان دادن بر انحصار ۱۰ ساله دولت بر بازرگانی خارجی گام‌هایی برداشت و با لایحه‌ای که در ۲۰ اردیبهشت ۱۳۲۱ از تصویب مجلس گذراند، تجار می‌توانستند کالاهایی را که ورود آن‌ها به کشور براساس سهمیه واردات مجاز شده بود، بدون کسب موافقتنامه از دولت وارد کنند. با مصوبه دیگری در هفتم خرداد، صادرات را نیز آزاد کرد و تجار از کسب موافقت‌نامه صدور و پرداخت عوارض مربوط به آن به دولت معاف شدند.
هژیر در دولت احمد قوام که پس از دولت سهیلی تشکیل شد، همچنان وزیر پیشه و هنر ماند. وقتی سهیلی برای دومین بار نخست‌وزیر شد، هژیر را وزیر راه کرد. وی بعدها در کابینهٔ محمد ساعد در سال ۱۳۲۳ به مقام وزارت کشور رسید و در کابینهٔ اول و دوم ابراهیم حکیمی به وزارت دارایی منصوب شد و در ۱۳۲۵ در کابینهٔ احمد قوام هم در وزارت دارایی باقی ماند و در چهار ترمیم کابینه، این سمت را حفظ کرد و در ۱۳۲۶ در کابینهٔ حکیمی سمت وزیر مشاور یافت.
ترور

عبدالحسین هژیر در انتخابات مجلس مؤسسان دوم در اردیبهشت ۱۳۲۸ از تهران به نمایندگی انتخاب و در ۲۸ تیر ۱۳۲۸ به سمت وزیر دربار منصوب شد. او پس از واقعه ترور نافرجام شاه در بهمن ۱۳۲۷ به عضویت مجلس مؤسسانی درآمد که اختیارات شاه را افزایش داد. همان زمان بود که فدائیان اسلام که نسبت به این انتصاب اعتراض داشتند او را به مرگ محکوم کردند.
در جریان تحصن محمد مصدق و یارانش، در اعتراض به شیوه برگزاری انتخابات مجلس شانزدهم که به تشکیل جبهه ملی انجامید، هژیر از سوی شاه مأمور مذاکره با تحصن‌کنندگان بود. دخالت دربار و نظامیان در این انتخابات به حدی بود که گمان می‌رفت مجلسی کاملاً مطیع شاه تشکیل خواهد شد.[نیازمند منبع] هژیر نیز به عنوان وزیر دربار، در فرایند تقلب در انتخابات نقش مهمی داشت.[نیازمند منبع]
بنا به نظر مورخان، هژیر می‌توانست نقش مهمی در جلوگیری از ورود نمایندگان مستقل و غیر درباری ایفا کند. تمهیدات لازم برای تقلب در انتخابات دیده شده بود و حتی ادعا شده است که سید حسین امامی عامل ترور هژیر و یکی از فدائیان اسلام خود نظاره‌گر تعویض آرا در مسجد سپهسالار بوده و این امر بر تصمیم او به ترور هژیر اثر گذاشته‌بود.[نیازمند منبع]
برابر شنیده‌ها، به دنبال انتقال صندوق‌ها به عمارت فرهنگستان (دانشکده معقول و منقول) در رده‌بندی حائزین بالاترین آرا در میان نمایندگان تهران رفته‌رفته تغییرات محسوس به وجود آمد. کاندیداهای جبهه ملی که قبل از حرکت صندوق‌ها، جزء هشت نفر اول بودند جای خود را به «وکلای دولتی» دادند؛[نیازمند منبع] بنابراین جمعیت فدائیان اسلام تنها راه چاره را در ترور هژیر دید و این وظیفه به عهده سید حسین امامی عضو این جمعیت گذاشته‌شد.
در روز ۳ محرم برابر با ۱۳ آبان ۱۳۲۸ مراسم عزاداری از سوی دربار در مسجد سپهسالار برگزار شد و محمدتقی فلسفی بر روی منبر رفت. هژیر هم در راهروی مسجد ایستاده بود و به هر مداحی که می‌آمد یک خلعت می‌داد. سید حسین امامی به محض آنکه وارد شد گردن هژیر را گرفت و یک تیر به او شلیک کرد. مردم از صدای تیر وحشت‌زده شدند. فلسفی هم ناراحت شد و خواست منبر را ترک کند ولی گفته شد که لامپ ترکید. مردم آرام شدند و دوباره به جای خود نشستند. امامی به تصور اینکه کار هژیر تمام نشده یقه او را گرفت و دو تیر دیگر به او زد و هژیر نقش بر زمین شد. سپس امامی را از در پشت مسجد بیرون بردند. هژیر روز بعد در سن ۴۷ سالگی درگذشت. دوستان امامی قصد خارج‌کردن او از صحنه را داشتند اما شخصی درشت‌اندام به نام قهرمانی که کارمند وزارت پست و تلگراف بود، امامی را گرفت و تلاش دوستان امامی برای رهانیدن او از مهلکه بی‌نتیجه ماند. بعد از دستگیری امامی وی بلافاصله به این اقدام اعتراف کرد و گفت چون زنده‌ماندن هژیر را به زیان مملکت می‌دانسته، اقدام به ترور او کرده است. دادگاه نظامی، روز ۱۴ آبان، امامی را به اعدام محکوم کرد. امامی حتی تجدیدنظر نخواست و سحرگاه روز ۱۸ آبان اعدام شد.
در ۱۹ آبان، محمد ساعد، نخست‌وزیر وقت، دستور تجدید انتخابات تهران را صادر کرد و به این ترتیب محمد مصدق، حائری‌زاده، حسین مکی، محمود نریمان و علی شایگان از نیروهای ملی و مذهبی توانستند به نمایندگی از مردم تهران وارد مجلس شوند و «فراکسیون جبهه ملی» در مجلس شانزدهم را تشکیل دهند.
فعالیت ادبی

هژیر به زبان‌های فرانسوی، روسی و انگلیسی تسلط داشت. او در سن ۲۰ سالگی روزنامه «پیکان» را به صاحب امتیازی پدرش به مدت دو سال، هفته‌ای دو شماره انتشار می‌داد. پیکان از لحاظ مرام و مسلک طرفدار اکثریت مجلس و مخالف اقلیت و از دشمنان سرسخت سید ضیاءالدین طباطبایی بود. از مطالب روزنامهٔ پیکان به خوبی روشن است که نویسندهٔ آن دارای اندیشهٔ سیاسی بوده و به ادب و فلسفه وقوف داشته است. در سنین جوانی کتابی تحت عنوان «حافظ تشریح» انتشار داد که گلچینی از غزلیات حافظ با نظم و ترتیب موضوعی است. مقدمه این کتاب در حدود هشتاد صفحه نوشته است. آثار او عبارتند از: «پطرزبورگ تا قسطنطنیه»، تاریخ روابط دربار ایران با دو دربار مزبور از ظهور صفویه تا مرگ نادرشاه؛ «تاریخ قرون وسطی تا جنگ صد ساله» و «تاریخ ملل شرق و یونان» (ترجمه قسمتی از تاریخ آلبر ماله و ژول ایزاک).
جواهری در قصر

این مقاله دربارهٔ مجموعه تلویزیونی کره جنوبی در دهه ۲۰۰۰ است. برای شخصیت، یانگوم را ببینید.
| جواهری در قصر | جواهری در قصر |
| --- | --- |
نماگرفتی از تیتراژ ابتدایی جواهری در قصر: نماگرفتی از تیتراژ ابتدایی جواهری در قصر
نام‌های دیگر: Dae Jang Geum
هانگول: 대장금
هانجا: 大長今
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Dae Jang-geum
مک‌کیون–ریشاور: Tae Chang-gǔm
عنوان عینی: The Great Jang-geum
 :  
ژانر: درام تاریخی
نویسنده: کیم یونگ هیون
کارگردان: لی بیونگ هون
بازیگران: لی یونگ ئه جی جین هی هنگ ری نا ایم هو یانگ می‌گیونگ کیون می ری
آهنگ آغاز: «چانگ‌ریونگ»
آهنگ پایان: «اونارا»
کشور سازنده: کره جنوبی
زبان اصلی: کره‌ای
شمار قسمت‌ها: ۵۴
تولید: تولید
تهیه‌کنندهٔ اجرایی: جو جونگ-هیون
دوربین: چند دوربین
مدت: ۶۰ دقیقه
تولیدکننده: ام‌بی‌سی سلف-پروداکشن
توزیع‌کننده: ام‌بی‌سی
بودجه: ۱۵ میلیون دلار
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: ام‌بی‌سی
فرمت تصویر: ان‌تی‌اس‌سی
انتشار اولیه: ۱۵ سپتامبر ۲۰۰۳ (۲۰۰۳-09-۱۵) – ۲۳ مارس ۲۰۰۴ (۲۰۰۴-03-۲۳)
وبگاه: وبگاه
جواهری در قصر (به کره‌ای:대장금؛ همچنین شناخته شده با عنوان یانگوم) مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی است که در سال ۲۰۰۳ به کارگردانی لی بیونگ هون ساخته شد. این سریال، اولین بار از ۱۵ سپتامبر ۲۰۰۳ تا ۲۳ مارس ۲۰۰۴ از شبکهٔ ام‌بی‌سی پخش شد و با میانگین ۴۵٫۸٪ بیننده، برترین برنامه در زمان پخش بود که آن را به یکی از پربیننده‌ترین درام‌های تلویزیونی کره تبدیل کرد. جواهری در قصر با بودجه‌ای معادل ۱۵ میلیون دلار تولید شد و بعدها توانست به ۹۱ کشور صادر شده و درآمدی در حدود ۱۰۳٫۴ میلیون دلار کسب کند. از این رو این سریال یکی از نشانه‌های اصلی گسترش موج کره‌ای در دنیا تلقی می‌شود.
این مجموعه با بازی لی یونگ ئه در نقش اصلی، داستان یک آشپز یتیم در آشپزخانه دربار را روایت می‌کند که اولین پزشک زن پادشاه می‌شود. در زمانی که زنان نفوذ کمی در جامعه دارند، او تلاش می‌کند اسرار آشپزی و پزشکی کره‌ای را بیاموزد تا خانواده پادشاه را از بیماری‌های مختلف درمان کند. جواهری در قصر بر اساس داستان واقعی سو یانگوم، اولین پزشک زن خاندان سلطنتی سلسله چوسان است. این مجموعه، پشتکار یانگوم و فرهنگ سنتی کره، از جمله غذاهای دربار کره و طب سنتی را به تصویر می‌کشد.
بازیگران وشخصیت‌ها > بازیگران اصلی

| بازیگر | نام کره‌ای | نقش |
| --- | --- | --- |
| لی یونگ ئه | 이영애 | سو یانگوم |
| جو جونگ ون | 이영애 | سو یانگوم |
| جی جین هی | 지진희 | افسر مین جانگو |
| هنگ ری نا | 홍리나 | چویی گیومیونگ |
| لی سه یونگ | 홍리나 | چویی گیومیونگ |
| ایم هو | 임호 | امپراتور جونگ‌جونگ |
| یانگ می‌گیونگ | 양미경 | هن بکیونگ (بانو هن) |
| کیون می ری | 견미리 | چویی سونگوم (بانو چویی) |
:
بازیگران وشخصیت‌ها > دیگر بازیگران

| بازیگر | نام کره‌ای | نقش |
| --- | --- | --- |
| پارک چان هوان | 박찬환 | سو چون-سو (پدر یانگ-گوم) |
| کیم هیه سون | 김혜선 | پارک میونگ-یی (مادر یانگ-گوم) |
| ایم هیون سیک | 임현식 | کنگ دا-گو (پدرخوانده یانگ-گوم) |
| گیوم بورا | 금보라 | نا جو-داک (همسر کانگ دا-گو) |
| پارک اون هه | 박은혜 | لی یون-سنگ (بعداً لی سوک-وون) |
| لی ایپ سه | 이잎새 | یون یانگ-رو |
| کیم سویی | 김소이 | مین گوی-یول (بانو مین) |
| یئو وون کیه | 여운계 | یونگ مال-گوم (بانو یونگ) |
| پارک جونگ سو | 박정수 | پارک یونگ-شین (بانو پارک، بانوی سابق منشی‌ها) |
| چویی جا هیه | 최자혜 | چنگ یی |
| چو کیونگ هوان | 조경환 | وزیر او گیوم-هو |
| لی هی دو | 이희도 | چویی پان-سول |
| نا سونگ گیون | 나성균 | یون مک-گی (عموی یانگ-رو) |
| لی هیه سانگ | 이혜상 | جو بنگ |
| شین گوک | 신국 | مشاور یونگ گون |
| جون این تک | 전인택 | پرشک یونگ یونگ-سو |
| منگ سانگ هون | 맹상훈 | پزشک یونگ وون-بک |
| کیم یو جین | 김여진 | ینگ دوک |
| هان جی مین | 한지민 | پزشکیار شین بی |
| لی سه اون | 이세은 | پزشکیار پارک یولی |
| لی سونگ آ | 이승아 | پزشکیار یون بی |
| پارک ئون سو | 박은수 | پزشک شین ایک-پیل |
| کیم مین هی | 김민희 | بی سون |
| پارک جونگ سوک | 박정숙 | ملکه مون‌جونگ (همسر سوم امپراتور) |
| ئوم یوشین | 엄유신 | ملکه‌مادر جاسون |
| جونگ کی سونگ | 연산군 | امپراتور یون‌سان |
| لی یونگ جین | 정현왕후 | ملکه جانگ‌گیونگ (همسر دوم امپراتور) |
| لی جو هی | 폐비윤씨 | ملکه معزول یون |
| هان یونگ سو | 한영수 | افسر پارک بو-گیوم |
| سو بوم شیک | 서범식 | پیل دو |
| جی سانگ ریول | 지상렬 | پزشک چو |
| کیم سون یونگ | 김선영 | سرپرستار قصر |
| کیم دو یون | 김도연 | پزشکیار قصر سلطنتی |
| سون دونگ اون | 순동운 | پزشک لی هیون-ووک |
| کنگ جونگ هوآ | 강정화 | جو دانگ |
| جون سو یون | 전수연 | چو بوک |
| بائک هیون سوک | 백현숙 | این دونگ |
| لی سوک | 이숙 | بانوی همراه بانوی منشی‌ها |
| نو یون | 노윤 | هانگ |
| کیم یونگ ایم | 김영임 | سو کوان |
| او هیوپ | 오협 | سرباز مین جانگ-هو |
| هان یونگ سو | 한영수 | پارک بو-گیوم |
| ایم مون سو | 임문수 | یو سانگ-چون |
| کیم سو وون | 김소원 | بانو نو |
| سون یونگ سون | 손영순 | دایه ملکه |
| کیم سو یئون | 김수연 | بانو کیم (ندیمه ملکه ملکه‌مادر) |
| چویی اون سوک | 최은숙 | عمه بانو چویی |
| کیم جونگ‌ها | 김정하 | بانوی معلم دربار |
| چا جو اوک | 차주옥 | بانوی آشپزخانه قصر ولیعهد |
| بیون اون یونگ | 변은영 | بانوی آشپزخانه قصر ملکه‌مادر |
| گو یونگ هوا | 고용화 | بانوی اتاق دسر |
| کیم جین یانگ | 김진양 | بانوی اتاق دسر |
| لی یونگ جا | 이영자 | بانوی اتاق دسر |
| لی یونگ هی | 증 부부인 고령 신씨 | بانو شین، مادر ملکه معزول یون |
| هوانگ گوم ریون | 소혜왕후 | ملکه‌مادر بزرگ این‌سو |
| جانگ‌ها لین | 민소연 | مین سو-یان (فرزند یانگ-گوم و مین جانگ-هو) |
: