stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ویلیام جانستون آرمفیلد

| ویلیام جی>  آرمفیلد | ویلیام جی>  آرمفیلد |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: ویلیام جانستون آرمفیلد چهارم
زادهٔ: ۳ نوامبر ۱۹۳۴ اشبورو، کارولینای شمالی
درگذشت: ۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۶ (۸۱ سال) ریچموند، ویرجینیا
ملیت: آمریکایی
دیگر نام‌ها: بیلی آرمفیلد
تحصیلات: مدرسه وودبری فارست
محل تحصیل: دانشگاه کارولینای شمالی در چپل هیل دانشگاه هاروارد
پیشه(ها): اجرائیات تجارت منسوجات نوع‌دوست
همسر(ها): مری هاینس واکر (مطلقه) جنی هال
فرزندان: ۹
ویلیام جانستون بیلی آرمفیلد چهارم (William Johnston "Billy" Armfield IV) (زادهٔ ۳ نوامبر ۱۹۳۴- درگذشتهٔ ۱۱ ژوئیه ۲۰۱۶)، مدیر اجرائیات نساجی و نوع‌دوست آمریکایی بود.
اوایل زندگی و تحصیلات

ویلیام جانستون آرمفیلد چهارم در ۳ نوامبر ۱۹۳۴ در اشبورو، ایالت کارولینای شمالی چشم به جهان گشود. پدرش ویلیام جانستون آرمفیلد سوم و مادرش الیزابت آلن آرمفیلد بود. خانوادهٔ او در منطقهٔ کلیسای متودیست متحد خیابان وست مارکت ساکن بودند. ویلیام در دبیرستان وودبری فارست در ویرجینیا تحصیل کرد. او در این مدرسه، فوتبال و گلف بازی می‌کرد، کاپیتان تیم اول فوتبال آنجا و عضو باشگاه آلمانی و هیئت نظارت بود. در سال ۱۹۵۲، آرمفیلد از وودبری فارغ‌التحصیل شد و در سال ۱۹۵۶ مدرک کارشناسی مدیریت کسب‌وکار را از دانشگاه کارولینای شمالی در چپل هیل دریافت کرد. او پس از فارغ‌التحصیلی از کالج، دو سال در ارتش ایالات متحده خدمت کرد. ویلیام تحصیلات خود را ادامه داد و در سال ۱۹۶۲ موفق به اخذ کارشناسی ارشد مدیریت کسب‌وکار از دانشگاه هاروارد شد. در سال ۲۰۰۹، او دکترای افتخاری حقوق را از دانشگاه کارولینای شمالی در چپل هیل دریافت کرد.
حرفه

آرمفیلد حرفهٔ خود را در صنعت نساجی به‌عنوان معاون بازاریابی در شرکت پدرش، مدیسون تروئینگ در مدیسون، کارولینای شمالی آغاز کرد. در سال ۱۹۷۰، او به‌همراه دالتون ال مک مایکل شرکت نساجی مکفیلد را تأسیس کرد. نساجی مکفیلد بعدها با اونیفای ادغام شد. آرمفیلد از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۵، به‌عنوان کارشناس اجرایی و مدیر و یک‌بار دیگر از سال ۲۰۰۱ تا زمان وفاتش در سال ۲۰۱۶، به‌عنوان مدیر در این شرکت فعالیت کرد. آرمفیلد شرکت یونیفای را ترک کرد و اسپاتوود کپیتال را بنیان نهاد که در حوزهٔ سرمایه‌گذاری خصوصی در گرینزبرو فعال بود و تا زمان وفاتش در سال ۲۰۱۶، ریاست این شرکت را برعهده داشت.
آرمفیلد از سال ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۱، عضو هیئت امنای دانشگاه کارولینای شمالی بود و از سال ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۶، رئیس هیئت امنا بود. او همچنین در هیئت نظارت دانشگاه کالیفرنیا در چپل، هیئت نظارت دانشکدهٔ بازرگانی کنان فلاگلر، هیئت مشورتی انجمن جردن و دانشگاه کارولینای شمالی در هیئت بنیاد چپل هیل عضویت داشت. از سال ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۵، آرمفیلد به‌عنوان یکی از مدیران پویش جشن دویست‌سالهٔ کارولینا فعالیت کرد و از اعضای افتخاری کمیتهٔ راهبری پویش اول کارولینا بود. او در هیئت‌های بنیاد نساجی کارولینای شمالی در دانشگاه دولتی کارولینای شمالی و مدرسهٔ وودبری فارست فعالیت کرد.
بشردوستی

آرمفیلد به‌همراه همسرش جانی، یکی از حامیان مالی اصلی دانشگاه کارولینای شمالی در بنیاد چپل هیل، کالج آلیس و علوم، مدرسهٔ کار اجتماعی، بنیاد پزشکی UNC، بنیاد آموزشی، مرکز تاریخی و فرهنگی سیاهان سونیا هاینز، دانشکدهٔ بازرگانی کنان فلاگلر، دانشکدهٔ روزنامه‌نگاری و ارتباط جمعی و مرکز جامع سرطان لینبرگر بود. او همچنین یکی از خیرین مدرسهٔ ایام کودکی‌اش، مدرسهٔ سنت کاترین در ریچموند و مدرسهٔ وودبری فارست بود. در سال ۱۹۹۴، آرمفیلد صندوق رفاه دانشجویی آرمفیلد را برای ارتقای تنوع نژادی و فرهنگی در این نهاد دانشجویی در UNC و پشتیبانی از دانشجویان سال اولیِ نیازمند تأسیس کرد. در سال ۲۰۰۸، خانوادهٔ آرمفیلد به‌همراه سم و بتسی ریوز، صندوق نوآوری آرمفیلد-ریوز را در دانشگاه کارولینای شمالی در چپل هیل راه‌اندازی کرد.
بشردوستی > افتخارات، جوایز و نام‌گذاری‌ها

جایزهٔ خدمات متمایز (۱۹۸۹)
جایزهٔ ویلیام ریچاردسون دیوی (۱۹۹۲)
نشان خدمات متمایز عمومی انجمن دانش‌آموختگان (۱۹۹۵)
جایزهٔ جی. کارتر واکر (۲۰۱۵)
دهلیز آرمفیلد در دانشگاه سلامت همگانی جهانی UNC گیلینگز
اتحادیهٔ دانشجویی جین هال آرمفیلد و ویلیام جانستون آرمفیلد چهارم در UNC‏
زندگی شخصی

آرمفیلد با مری هاینس واکر ازدواج کرد، اما بعدها از او جدا شد. هاینس واکر در ۲۱ آوریل ۱۹۹۵ درگذشت. آرمفیلد بعدها با جین هال پیوند زناشویی بست. محل اصلی سکونت این خانواده در ریچموند، ایالت ویرجینیا بود. آرمفیلد نُه فرزند و نوه داشت؛ ویلیام جانستون آرمفیلد وی، آدلاید الن آرمفیلد، واکر آرمفیلد ویلسون، ویلیام کلیبورن هانکوک، جیمز کول براکستون هانکوک، کارولین کارتر هانکوک جانستون، آلستون آرمفیلد دایگ، ویلیام اسپاتوود آرمفیلد، نیکولاس کابل آرمفیلد و اولیویا کوربین آرمفیلد.
او یکی از حاضران همیشگی کلیسای اسقفی سنت استفان در ریچموند بود.
آرمفیلد که گلف‌بازی پرشور بود، یکی از اعضای باشگاه مشترک‌المنافع، باشگاه ورزشی تفریحی ویرجینیا و ریچموند جرمن در ریچموند بود. او همچنین یکی از اعضای باشگاه اورگلیدز، باشگاه بث اند تنیس و باشگاه گلف سمینول در فلوریدا، باشگاه تفریحی گرینزبورو در کارولینای شمالی و باشگاه اوکلند در کارولینای جنوبی بود. او که ساکن جزیرهٔ فیگور اِیت بود، یکی از پایه‌گذاران باشگاه گلف ایگل پوینت در ویلمینگتون بود. آرمفیلد به‌مدت ده سال ریاست باشگاه گلف ایگل پوینت را برعهده داشت.
آرمفیلد در ۱۱ ژوئیه ۲۰۱۶ در ۸۱ سالگی در خانه‌اش در ریچموند دیده از جهان فروبست.
ویلیام فیلیپس (اقتصاددان)

| ویلیام فیلیپس | ویلیام فیلیپس |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: آلبان ویلیام هاوسگو فیلیپس
زادهٔ: ۱۸ نوامبر ۱۹۱۴ ته رهونگا نزدیک دنویرکه
درگذشت: ۴ مارس ۱۹۷۵ (۶۰ سال) اوکلند
ملیت: نیوزیلند
فعالیت دانشگاهی: فعالیت دانشگاهی
زمینه: اقتصاد کلان
نهاد: مدرسه اقتصاد لندن دانشگاه ملی استرالیا دانشگاه آکلند
مکتب یا سنت: اقتصاد نئو-کینزی
دانشگاه: مدرسه اقتصاد لندن
تأثیرگذاران: ایروینگ فیشر جان مینارد کینز
مشارکت‌ها: منحنی فیلیپس
 :  
آلبان ویلیام هاوزگو «ای. دبلیو.» «بیل» فیلیپس (Alban William Housego "A. W." "Bill" Phillips) MBE‏ (۱۸ نوامبر ۱۹۱۴ – ۴ مارس ۱۹۷۵)،‏ اقتصاددان نیوزیلندی بود که بیشتر زندگی حرفه‌ای دانشگاهی‌اش را به عنوان استاد اقتصاد در مدرسه اقتصاد لندن (LSE) سپری کرد. معروف‌ترین نقش او در اقتصاد منحنی فیلیپس است که برای اولین‌بار در سال ۱۹۵۸ میلادی آن را توصیف کرد. او همچنین کامپیوتر هیدرولیکی اقتصادی MONIAC را در سال ۱۹۴۹ میلادی طراحی کرده و ساخت.
اوان زندگی

فیلیپس در تی ریهونگا نزدیک دانیویرکه، زیلاند جدید، به هارولد هاوزگو فیلیپس، یک دهقان لبنیات و خانمش، ادیث ویبر، معلم مدرسه و رئیسه پُسته خانه، متولد شد.
او قبل از تکمیل تحصیلات، زیلاند جدید را ترک کرده و در استرالیا در شغل‌های مختلفی از جمله شکارچی تمساح و مدیر سینما کار کرد. فیلیپس در سال ۱۹۳۷ میلادی به چین رفت، اما زمانی که ژاپن به چین حمله‌ور شد، مجبور شد به روسیه فرار کند. او از طریق راه‌آهن سراسری سیبری در امتداد روسیه سفر کرده و در سال ۱۹۳۸میلادی به انگلستان رفت، جاییکه مهندسی برق را خواند. در اوج جنگ جهانی دوم، فیلیپس به قوای هوایی پادشاهی ملحق شد و به سنگاپور اعزام گردید. زمانی که سنگاپور سقوط کرد، او با یک کشتی جنگی Empire State که قبل از رسیدن امن به جاوه مورد حمله قرار گرفت، فرار نمود.
زمانی که جاوا، نیز، مورد تاخت و تاز قرار گرفت، فیلیپس توسط ژاپنی‌ها دستگیر شده و سه و نیم سال را در یک کمپ زندانیان جنگ که بعدها هند شرقی هلندی (اندونزی کنونی) نامیده می‌شد، سپری کرد. در جریان این مدت او زبان چینی را از سایر زندانیان آموخت، یک رادیوی مخفی را ترمیم کرده و مینیاتور آن را ساخت و یک آبگرمکن سری برای چای ساخت که آن را در سیستم روشنایی کمپ وصل کرده بود. در سال ۱۹۴۶ میلادی او به دلیل خدمات جنگی‌اش، عضوی از نشان امپراتوری بریتانیا (MBE) شد.
پس از جنگ، از آنجاییکه از توانایی نظم‌دهی زندانیان متحیر شده بود، به لندن رفته و به تحصیل جامعه‌شناسی در مدرسه اقتصاد لندن پرداخت. اما از جامعه‌شناسی خسته شد و به نظریهٔ کینزی علاقه‌مند شد، بنابراین رشته‌اش را به اقتصاد تغییر داد و در ظرف ۱۱ سال استاد اقتصاد شد.
حرفهٔ اقتصادی

زمانی که LSE فیلیپس یک محصل بود، از آموزش‌های مهندسی‌اش برای ساختن MONIAC، یک کامپیوتر آنالوگ به کار برد که با استفاده از هایدرولیک کارکرد اقتصاد بریتانیا را مدل‌سازی می‌کرد و اصطلاح اقتصاد ماکروی هایدرولیک از آن انگیزه گرفته‌است. این کامپیوتر به خوبی پذیرای شد و فیلیپس به زودی یک سمت تدریسی در LSE دریافت کرد. او از یک معاون استاد در سال ۱۹۵۱ میلادی به استاد در سال ۱۹۵۸ ارتقا کرد.
کارهای او بر اطلاعات بریتانیا متمرکز بود و مشاهده کرد که در سال‌هایی که نرخ عدم اشتغال بالا بود، دستمزدها ثبات داشت، یا احتمالاً سقوط می‌کرد. از سوی دیگر، زمانی که عدم اشتغال کم بود، دستمزدها سریعاً افزایش یافت. این نوع الگو قبلاً توسط اروینگ فیشر مشاهده شده بود اما در سال ۱۹۵۸ میلادی فیلیپس کار خودش را بر رابطه میان تورم و عدم اشتغال منتشر کرد که توسط منحنی فیلیپس نشان داده می‌شود. به زودی پس از چاپ مقاله فیلیپس، این ایده که میان اقتصاد قوی و تورم پایین انتخابی وجود دارد، تصور اقتصاددانان علمی و سیاست‌سازان را به‌خود جلب نمود. پال سامولسن و رابرت سولو مقاله تأثیرگذاری نوشتند که احتمالات پیشنهاد شده توسط منحنی فیلیپس در شرایط ایالات متحده را توصیف می‌کرد. از آنجاییکه منجنی فیلیپس به مرور زمان تغییرات چشم‌گیری داشته و طرز فکر مردم تغییر کرده اما این منحنی یک ویژگی مهم تجزیه و تحلیل اقتصاد ماکرو در نوسانات اقتصادی است. اگر فیلیپس زندگی طویل‌تر می‌داشت، نقش او ظرفیت برنده شدن جایزه نوبل در اقتصاد را داشت. او نقش‌های قابل ملاحظه زیاد دیگر نیز در اقتصاد، مخصوصاً مرتبط با سیاست باثبات سازی، داشته‌است.
او در سال ۱۹۶۷ میلادی برای سمتی در دانشگاه ملی استرالیا به استرالیا بازگشت که او را قادر ساخت تا نیمی از وقتش را به مطالعات چین تخصیص دهد. در سال ۱۹۶۹ میلادی تأثیرات محرومیت حین جنگ و سگرت با او دست و گریبان شدند. دچار حمله‌ای قلبی شده و باعث شد قبل از موعد بازنشسته شود و به آوکلند، زیلاند جدید، جاییکه او در دانشگاه آوکلند تدریس می‌کرد، بازگشت نمود. او در ۴ مارس ۱۹۷۵ در آوکلند درگذشت.
فیلیپس با کامپیوتر MONIAC
غلاف میلین

۱-میلین ۲- آکسون
غلاف میلین یک لایه از جنس چربی است که بر روی بسیاری از آکسون‌ها و بعضی از دندریت‌ها، تشکیل می‌شود و نورون را سفید رنگ جلوه می‌دهد نقش نهادین پوشش میلین، ایجاد نارسانایی بیشتر بر روی سطح تار عصبی‌ها است که این امر باعث افزایش سرعت هدایت پیام‌های الکتریکی در درازای تار می‌شود. میلین افزون بر افزایش سرعت ترارسانی پیام‌های عصبی در طول رشته‌های عصبی، وظیفه نگهداری از سلول‌های عصبی را نیز به عهده دارد.
همه طول تار از میلین پوشیده نشده‌است. بخش‌هایی که پوشش میلین قطع می‌شود گره رانویه نامیده می‌شوند. در رشته‌های میلین‌دار پیام عصبی بسیار تندتر ترارسانی می‌شود.
از دیدگاه میلینه بودن، نورون‌ها بر ۲ گونه هستند:
نورون‌های بدون میلین: سرعت پایینی در ترارسانی پیام‌های عصبی دارند، و بخش خاکستری مغز و نخاع را می‌سازند.
نورون‌های میلین دار: سرعت ترارسانی در نورون‌های میلین‌دار بیش از ۱۰۰ برابر نورورن‌های بی میلین است. این نورون‌ها بخش سفید مغز و نخاع را می‌سازند).
موارد استفاده میلین در قشر مخ، نخاع، مخچه (شجره الحیاة یا درخت زندگی) و … است.
سلول‌های سازنده میلین

میلین توسط سلول‌های الیگودندروسیت در سیستم عصبی مرکزی و سلول‌های شوان در سیستم عصبی محیطی به دور تارهای عصبی ساخته می‌شود. این سلول‌ها لایه‌های پیچ در پیچی از میلین را پیرامون تارهای عصبی می‌سازند.
سلول‌های شوان و اولیگودندروسیت‌ها دو تفاوت مهم با هم دارند:
یک سلول شوان فقط یک بخش از میلین یک رشته عصبی را درست می‌کند، در حالی که یک اولیگودندروسیت، ممکن است ۴۰، ۵۰ بخش را میلین دار کند.
رشته‌های بدون میلین هم، در سیستم عصبی محیطی به وسیله سلول‌های شوان پوشیده شده‌اند؛ ولی در سیستم عصبی مرکزی (مغز و نخاع) رشته‌های بدون میلین توسط اولیگودندروسیت احاطه نمی‌شود.
همچنین سلول‌های میلین توسط سلول‌های پشتیبان که آکسون‌ها و دندریت‌ها را احاطه کرده‌اند به‌وجود می‌آید.
بیماری‌های وابسته به میلین

از بین رفتن پوشش میلین موجب نارسایی در هدایت پیام‌های عصبی و بنابراین بروز بیماری‌های عصبی همچون اسکلروز چندگانه یا همان ام. اس می‌شود. دانشمندان سال‌ها است برای یافتن شیوه‌ای که با آن بتوان بدن را به بازسازی دوباره میلین واداشت، پژوهش می‌کنند.
منچستر بای د سی

برای شهری به این نام، منچستر-بای-د-سی، ماساچوست را ببینید.
| منچستر بای د سی | منچستر بای د سی |
| --- | --- |
پوستر اکران سینما: پوستر اکران سینما
کارگردان: کنت لونرگان
تهیه‌کننده:  مت دیمون  کیمبرلی استوارد  کریس مور  لورن بک  کوین جی. والش 
نویسنده: کنت لونرگان
بازیگران:  کیسی افلک  میشل ویلیامز  کایل چندلر  لوکاس هجز 
موسیقی: لزلی باربر
فیلم‌بردار: جودی لی لایپس
تدوین‌گر: جنیفر لیم
شرکت‌های تولید:  کی پریود مدیا  پرل استریت فیلمز  د مدیا فارم  د افلک / میدلتون پراجکت  بی استوری 
توزیع‌کننده:  آمازون استودیوز  رودساید اترکشنز 
تاریخ‌های انتشار:  ۲۳ ژانویه ۲۰۱۶ (۲۰۱۶-01-۲۳) (ساندنس)  ۱۸ نوامبر ۲۰۱۶ (۲۰۱۶-۱۱-۱۸) (ایالات متحده)  
مدت زمان: ۱۳۷ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۹ میلیون دلار
فروش گیشه: ۷۹ میلیون دلار
منچستر بای د سی (انگلیسی: Manchester by the Sea) فیلمی آمریکایی در ژانر درام روان‌شناختی به کارگردانی کنت لونرگان است که در سال ۲۰۱۶ منتشر شد. کیسی افلک، میشل ویلیامز، کایل چندلر و لوکاس هجز از بازیگران فیلم هستند. این فیلم به مضامین افسردگی، احساس گناه، سوگ، مسئولیت، خانواده‌های ناکارآمد و اختلال اضطراب پس از سانحه می‌پردازد. داستان آن دربارهٔ مردی افسرده و داغدار است که به‌طور غیرمنتظره مسئول مرگ سه فرزندش بود و پس از مرگ برادرش باید از برادرزادهٔ نوجوانش مراقبت کند.
منچستر بای د سی در مارس و آوریل ۲۰۱۵ در شهرک به همین نام در ماساچوست و دیگر شهرهای این ایالت مانند بورلی، اسکس، گلوکستر، سوامسکات، لینن، میدلتون، توکسبری و سیلم فیلم‌برداری شد. این فیلم در ۲۳ ژانویهٔ ۲۰۱۶ در جشنوارهٔ فیلم ساندنس به نمایش درآمد و برای عرضه از طریق آمازون استودیوز انتخاب شد. انتشار محدود آن در ۱۸ نوامبر ۲۰۱۶ و انتشار گسترده در ۱۶ دسامبر همان سال آغاز شد. این فیلم در گیشه ۷۹ میلیون دلار فروش کرد در حالی که بودجه ساختش ۹ میلیون دلار بوده‌است.
منچستر بای د سی با تحسین منتقدان مواجه شد و یکی از بهترین فیلم‌های سال ۲۰۱۶ به‌شمار می‌رود. هیئت ملی بازبینی فیلم این فیلم را بهترین فیلم ۲۰۱۶ معرفی کرد. نقش‌آفرینی افلک، ویلیامز و هجز و همچنین فیلم‌نامه و کارگردانی لونرگان با ستایش منتقدان همراه بود. منچستر بای د سی جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر مرد برای افلک و جایزهٔ اسکار بهترین فیلم‌نامه غیراقتباسی را برنده شد و علاوه بر این نامزد دریافت جوایز اسکار در رشتهٔ بهترین فیلم، بهترین کارگردانی، بهترین بازیگر نقش مکمل زن (ویلیامز)، و بهترین بازیگر نقش مکمل مرد (هجز) بود. همچنین نامزد دریافت پنج جایزهٔ گلدن گلوب شد که افلک جایزهٔ بهترین بازیگر مرد درام را کسب کرد.
خلاصه داستان

لی چندلر سرایدار جوانی است که زندگی یکنواختی دارد و وقایع زندگیش به اتفاقات تلخی مثل اخراج از محل کار بخاطر توهین کردن به مستأجر محل کارش یا دعوا با غریبه‌ها در بار خلاصه می‌شود. یک روز صبح به لی تلفن می‌شود و او می‌فهمد برادرش که برای مدت‌ها از او دور بوده به علت سکته قلبی در بیمارستان بستری است. لی به طرف بیمارستان حرکت می‌کند اما دیر می‌رسد و تنها موفق به دیدن جنازه برادرش می‌شود. سپس او برای خبر دادن به برادرزاده اش که در شهر منچستر در ماساچوست زندگی می‌کند راهی این شهر کوچک می‌شود که اطرافش را سراسر دریا گرفته‌است. رابطه او با برادرزاده اش پاتریک ابتدا چندان جدی نیست اما به مرور زمان حکم نوعی قیم را برای او پیدا می‌کند و خاطرات خود را دربارهٔ دلیل رفتنش از منچستر و تلاشش برای دوری جستن از گذشته را نقل می‌کند…
بازیگران

کیسی افلک
میشل ویلیامز
کایل چندلر
گرچن مول
تیت داناوان
کارا هیوارد
متیو برودریک
هتر برنس
نحوه شکل‌گیری داستان

کنت لونرگان از فیلم‌نامه نویسان و کارگردانان معتبر هالیوود است که کارنامه پرباری دارد. لونرگان نویسنده دارودسته نیویورکی‌ها بود که برایش نامزدی اسکار را در پی داشت. لونرگان اولین قدمش برای کارگردانی را با ساختن فیلم می‌توانی روی من حساب کنی برداشت که با واکنش خوب منتقدان همراه بود و نامزد دو جایزه اسکار از جمله بهترین فیلم‌نامه شد. بعد از فیلم مارگریت لونرگان کار بر روی سومین فیلمش را شروع کرد. ایده کلی فیلم‌نامه توسط مت دیمون و جان کرایزیسکی به لونرگان داده شد. در واقع اصلاً از ابتدا قرار بود دیمون نقش اصلی فیلم را بر عهده داشته باشد اما طولانی شدن زمان فیلمبرداری فیلم مریخی باعث شد در نهایت کیسی افلک جایگزین او شود و مت دیمون صرفاً یکی از تهیه‌کنندگان فیلم باقی بماند.
نام فیلم

نام «منچستر» در عنوان فیلم اشاره به شهر معروف منچستر در انگلیس ندارد. داستان در شهر منچستر-بای-د-سی در ایالت ماساچوست آمریکا اتفاق می‌افتد. در منابع تاریخی ذکر شده‌است که در کرانه شمالی ماساچوست شهری به اسم Manchester-by-the Sea وجود دارد که پیش تر «منچستر» نام داشت اما در سال ۱۹۸۹ به واسطه حکم ایالتی جنجالی و عدم اشتباه گرفتن با شهر اصلی منچستر نامش به منچستر بای د سی یا «منچستر کنار دریا» تغییر کرد. علت این نام هم نزدیک بودن این شهر به آب دریا بوده‌است. فیلمبرداری فیلم در مارس ۲۰۱۵ در همین شهر آغاز شد.
جوایز و نامزدی‌ها > هفتاد و چهارمین مراسم گلدن گلوب

برنده جایزه بهترین بازیگر نقش اول مرد در فیلم درام در هفتاد و چهارمین مراسم گلدن گلوب برای کیسی افلک
نامزد دریافت جایزه بهترین بازیگر مکمل زن در هفتاد و چهارمین مراسم گلدن گلوب برای میشل ویلیامز
نامزد دریافت جایزه بهترین فیلم‌نامه در هفتاد و چهارمین مراسم گلدن گلوب برای کنت لونرگان
نامزد دریافت جایزه بهترین کارگردانی در هفتاد و چهارمین مراسم گلدن گلوب برای کنت لونرگان
نامزد دریافت جایزه بهترین فیلم درام در هفتاد و چهارمین مراسم گلدن گلوب
جوایز و نامزدی‌ها > هشتاد و نهمین دوره جوایز اسکار

برنده اسکار بهترین فیلم‌نامه غیر اقتباسی در هشتاد و نهمین دوره جوایز اسکار برای کنت لونرگان
برنده اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد در هشتاد و نهمین دوره جوایز اسکار برای کیسی افلک
نامزد اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد در هشتاد و نهمین دوره جوایز اسکار برای لوکاس هجز
نامزد اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن در هشتاد و نهمین دوره جوایز اسکار برای میشل ویلیامز
نامزد اسکار بهترین کارگردانی در هشتاد و نهمین دوره جوایز اسکار برای کنت لونرگان
نامزد اسکار بهترین فیلم در هشتاد و نهمین دوره جوایز اسکار
عروق محیطی

دستگاه عروق محیطی بخشی از دستگاه گردش خون است که شامل سیاهرگ‌ها و سرخرگ‌هایی است که در قفسه سینه یا شکم نیستند (یعنی در دست‌ها و پاها هستند).
وریدهای محیطی رایج‌ترین محل تزریق هم در بیمارستان‌ها و هم در خدمات پیراپزشکی برای آنژیوکت هستند.
در برخی موارد، جهت رفع انسداد عروق محیطی به جای جراحی، به آسانی  می توان از آنژیوکت یا قسطره بادکنکی استفاده کرد.
گورخانه (قزوین)

مکان
| گورخانه (قزوین) گرخانه | گورخانه (قزوین) گرخانه |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
گورخانه (قزوین): گورخانه (قزوین)
مختصات: ۳۶°۴۱′۹″ شمالی ۴۹°۱۹′۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۶۸۵۸۳°شمالی ۴۹٫۳۱۶۶۷°شرقی﻿ / 36.68583; 49.31667: مختصات: ۳۶°۴۱′۹″ شمالی ۴۹°۱۹′۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۶۸۵۸۳°شمالی ۴۹٫۳۱۶۶۷°شرقی﻿ / 36.68583; 49.31667
استان: قزوین
شهرستان: قزوین
بخش: بخش طارم سفلی
دهستان: خندان
بنیان‌گذاری: مسکن اولیهٔ ایل کلهر (قشلاق)
جمعیت: ۱۹۸ نفر (سرشماری ۹۵)
گورخانه (قزوین)، روستایی از توابع بخش طارم سفلی شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان خندان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵ نفر (۹خانوار) بوده است. اما در سال ۱۳۹۵ جمعیت آن به ۲۰۰ تن رسیده است. اهالی این روستا از ایل کلهر (طایفه تُرک تبار کَلهر و متفاوت از کلهرهای غرب کشور) بوده و با یکدیگر نسبت‌های فامیلی دارند. زبان مردم روستای گورخانه مانند دیگر روستاهای بخش طارم سفلی، زبان ترکی آذربایجانی است.
پیشینه تاریخی

پس از مهاجرت افراد طایفه (کلهر) که دسته ای از ایل بزرگ کنگرلو هستند؛ به منطقه طارم، این روستا به عنوان اولین جایگاه زندگی آنان قرار گرفت که رفته رفته با گسترش جمعیت ایل، اغلب آنان به مناطق خریداری شدی خود که هم‌اکنون روستاهای قوشچی، مرتضانک و دلجک نام دارند، منزل گزیدند. این روستا دارای دو محله متروکه قدیمی در خود است که نشان دهنده تاریخ ایل کلهر می‌باشد. هم چنین قبرستان این روستا قدیمی‌ترین قبرستان ایل کلهر است.
مناظر طبیعی

کوه قر ه داغ در بالای این روستا قرار گرفته و به عنوان نماد این روستا می‌باشد. از دیگر مناظر تفریحی این روستا، منطقه سنگور است که پایین این ناحیه باغ‌های گسترده زیتون اهالی ایل کلهر قرار گرفته و نواحی بالایی آن به صورت کوهستانی و دست نخورده باقی مانده است که جایگاه زندگی بزهای کوهی بسیاری می‌باشد که در فصل سرما به این ارتفاعات می‌آیند. دشت قمیشلر از جمله مناظر تفر یحی این روستا می‌باشد که دارای چشمهٔ بهاری است. در این دشت و تپه‌های متصل به آن قارچ دنبلان، در اوایل بهار به وفور یافت می‌گردد که سالانه مردمان ایل کلهر برای پیدا کردن این ماده مقوی به این ناحیه می‌آیند. از جمله دیگر طبیعت‌های سرسبز این روستا که می‌توان نام برد عبارتند از:چشمه آب معدنی کسمبعین در ارتفاعات نیمه ییلاقی، دربند سنگور، حاجتگاه در مناطق ییلاقی، طبیعت آشاقی بیبار در ییلاقات ایل کلهر، ییلاق ساختمان، ییلاق فردوس و سه قلعهٔ آن.
ویلیام دویت

| ویلیام دویت | ویلیام دویت |
| --- | --- |
عضو خانه نمایندگان کارولینای جنوبی از سنت دیویدز پاریش: عضو خانه نمایندگان کارولینای جنوبی از سنت دیویدز پاریش
دوره مسئولیت ۱۸ ژانویه ۱۷۸۲ – ۲۵ مارس ۱۷۸۴: دوره مسئولیت ۱۸ ژانویه ۱۷۸۲ – ۲۵ مارس ۱۷۸۴
عضو سنای کارولینای جنوبی از سنت دیویدز پاریش: عضو سنای کارولینای جنوبی از سنت دیویدز پاریش
دوره مسئولیت ۸ ژانویه ۱۷۸۴ – ۱۸۰۶: دوره مسئولیت ۸ ژانویه ۱۷۸۴ – ۱۸۰۶
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۷۳۸&#۱۶۰;(۱۷۳۸) فردریکسبرگ، مستعمره ویرجینیا، آمریکای بریتانیا
درگذشته: ۱۸ ژوئیهٔ ۱۸۱۳ (۷۵ سال) دارلینگتون، کارولینای جنوبی، US
آرامگاه: قبرستان ترینیتی، تپه جامعه، کارولینای جنوبی
تخصص: وکیل، سیاستمدار
خدمات نظامی: خدمات نظامی
وفاداری: ایالات متحده آمریکا
خدمت/شاخه: ارتش قاره‌ای نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا
سال‌های خدمت: ۱۷۷۷–۱۷۸۳
درجه: کاپیتان
جنگ‌ها/عملیات‌: جنگ انقلاب آمریکا
ویلیام دویت (William Dewitt)‏ (۱۸ ژوئیه ۱۷۳۸–۱۸۱۳)، مزرعه‌دار، حقوق‌دان و سیاست‌مدار از کارولینای جنوبی بود که در جنگ انقلابی آمریکا به عنوان سروان فعالیت می‌کرد. شش سال بعد از امضاء اعلامیه استقلال عضو مجلس نمایندگان کارولینای جنوبی بود. وی در کنوانسیون تصویب کارولینای جنوبی در چارلستون شرکت کرد. وی یکی از جمله نمایندگانی بود که با تصویب قانون اساسی ایالات متحده آمریکا موافقت نمود.
اوایل زندگی

ویلیام دویت در فردریکزبرگ استان ویرجینیا در خانواده مارتین دویت و الن دوتل متولد شد. ویلیام دویت یک مرد تحصیل کرده بود. در سال ۱۷۶۴ وی با مری دیوونالد ازدواج کرد و ده فرزند داشت. جان دویت نخستین فرزند آن‌ها در ۱۷۶۵ به دنیا آمد. سه سال بعد، دویت به قانون تمبر اعتراض نمود. در ۴ اکتبر سال ۱۷۶۸ شهرستان سنت دویت در شهرستان کروین در استان کارولینای جنوبی تأسیس شد. ویلیام دویت یکی از اعضای مجمع بود. وی ۳۰ ساله بود. قتل‌عام بوستون در ۵ مارس ۱۷۷۰ صورت گرفت. در ۲۰ آوریل ۱۷۷۲ ویلیام دویت به‌عنوان کارمند کلیسای شهرستان سنت دویت انتخاب شد. در دوره‌های استعماری هئیت‌های منصفه بزرگ، موضوعات را به منظور اقدامات قانونی و هم برای تنظیم و کنترل نواحی به اطلاع عموم مردم می‌رسانیدند. آنها شکایت و علت نارضایتی خویش را به مجلس عوام استعماری بیان می‌کردند. در اوایل ۱۷۷۲، ویلیام دویت یکی از اعضای هیئت منصفه بزرگ در منطقه چریو کارولینای جنوبی بود.
در ۱۶ دسامبر سال ۱۷۷۳ جنبش چای بوستون برگزار شد و موجی از شوک‌ها را در سراسر مستعمرات ایجاد کرد. ویلیام دویت در ۱۷۷۳ به عنوان عضو مشورت دهنده کلیسای سنت دوید انتخاب شد. او به کار خود با هیئت منصفه بزرگ ادامه داد. یک سال بعد از ۵ سپتامبر تا ۲۶ اکتبر ۱۷۷۴ نخستین کنگره قاره‌ای تشکیل جلسه داد. ادوارد راتلج و جان راتلج از جمله نمایندگان کارولینای جنوبی بودند. در ۱۵ آوریل ۱۷۷۵ ویلیام دویت و اعضای هیئت منصفه بزرگ در منطقه چریو از ولیعهد بریتانیا خوش نبودند و قرار بود که شورش‌های به‌وقوع بپیوندد. دویت در این زمان ۳۷ سال داشت. نخستین نبرد در ماساچوست آغاز شد. ویلیام دویت، پدر وی مارتین دویت و هر دو پسرش جان و چارلز نقش فعالی در انقلاب آمریکا بازی نمودند.