stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
محمد صالح‌علا
نمونه اشعار

سینه‌ام دکان عطاری است
دردت چیست؟
شمبلیله، رازیانه، شاهی و گیشنیز، اهل آویشن، نبیذ سرخ شورانگیز
سینه‌ام دکان عطاری است
دردت چیست؟
تو اگر جسمت بهاران است اما جان تو پاییز
راه را گم کرده‌ای
عازم مسجد سلیمانی ولیکن می‌رسی تبریز
عاشقی تو، عاشقی تو
سینه‌ام دکان عطاری است
دردت چیست؟
من برای عاشق بی‌کس
من برای عاشق بی‌چیز
راه رفتن، گریه کردن زیر باران می‌کنم تجویز
نازبوها، بوی نعناع، بوی یاس، پیرهن چاکی، درآمیدن لباس
سینه‌ام دکان عطاری است
دردت چیست؟
بازیگری

دوستان (۱۳۷۸)
مثلث آبی (۱۳۷۸)
شوکران (۱۳۷۷)
عقرب (۱۳۷۵)
پادزهر (۱۳۷۲)
دادستان (۱۳۷۰)
گرگ‌های گرسنه (۱۳۷۰)
تیغ آفتاب (۱۳۶۹)
جدال بزرگ (۱۳۶۹)
دستمزد (۱۳۶۸)
پنجره (۱۳۶۷)
تیغ و ابریشم (۱۳۶۴)
فیلم‌نامه

زخمی (۱۳۷۶)
کتاب

اجازه می‌فرمایید گاهی خواب شما را ببینم؟ (نشر پوینده)
دست بردن زیر لباس سیب (نشر پوینده)
تمامی آنچه که مردان در باب زنان می‌دانند (ترجمه)
کاپوچینو، کیک پنیر (نشر پوینده)
پارچه فروش عاشق (نشر ایماژ)
خفه‌شو عزیزم! (نمایش نامه) (نشر پوینده)
حیف! حوصله‌ام پیر شده (نشر پوینده)
لایف ایز شورت! (مجموعه داستان کوتاه، نشر دف، در دست تولید)
برنامه‌های تلویزیونی

چشم شب روشن (۱۳۹۵)
دو قدم مانده به صبح (۱۳۸۶)
روزهای شفاهی (۱۳۷۸)
نقد خنده (۱۳۷۸)
علی‌آقا ۱۲۱ (۱۳۷۴)
تا هشت و نیم (۱۳۷۳)
لحظه (۱۳۵۶)
ترانه‌ها

| خواننده | نام ترانه | ترانه‌سرا | آهنگساز | تنظیم |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ستار | آوازه خوان | محمد صالح‌علاء | تورج شعبانخانی | اریک آرکانت |
| ستار | منو نترسون | محمد صالح‌علاء | منوچهر چشم‌آذر | منوچهر چشم‌آذر |
| ستار | شازده خانوم | محمد صالح‌علاء | منوچهر چشم‌آذر | منوچهر چشم‌آذر |
| رامش | زائر | محمد صالح‌علاء | ناصر چشم‌آذر | ناصر چشم‌آذر |
| گوگوش | نعمت عشق | محمد صالح‌علاء | صادق نوجوکی | منوچهر چشم‌آذر |
| طوفان هل‌عطایی | مش تقی | محمد صالح‌علاء | طوفان | منوچهر چشم‌آذر |
| طوفان هل‌عطایی | یادته | محمد صالح‌علاء | طوفان | طوفان |
| شهره صولتی | هرکی عاشقه | محمد صالح‌علاء | مهرداد آسمانی | منوچهر چشم‌آذر |
| مهرداد آسمانی | لیسانس | محمد صالح‌علاء | مهرداد آسمانی | آرا هایراپتیان |
| مهرداد آسمانی | مش تقی | محمد صالح‌علاء | مهرداد آسمانی | پرویز رحمان‌پناه |
| مهرداد آسمانی | سگ | محمد صالح‌علاء | مهرداد آسمانی | سعید |
| مهرداد آسمانی | زلف سیاه | محمد صالح‌علاء | مهرداد آسمانی | سعید |
| مهرداد آسمانی | یادگاری | محمد صالح‌علاء | مهرداد آسمانی | سعید |
| مهرداد آسمانی | اون روزا | محمد صالح‌علاء | مهرداد آسمانی | سعید |
| مهرداد آسمانی | آفتاب | محمد صالح‌علاء | مهرداد آسمانی | آرا هایراپتیان |
| مهرداد آسمانی | عید غربت | محمد صالح‌علاء | مهرداد آسمانی | منوچهر چشم‌آذر |
| مهرداد آسمانی | باغ اطلسی | محمد صالح‌علاء | مهرداد آسمانی | آرا هایراپتیان |
| مهرداد آسمانی | سفر عشق | محمد صالح‌علاء | مهرداد آسمانی | منوچهر چشم‌آذر |
| مهرداد آسمانی | شبستون چشات | محمد صالح‌علاء | مهرداد آسمانی | فرهاد مرفه |
| مهرداد آسمانی | نیلوفر آبی | محمد صالح‌علاء | مهرداد آسمانی | منوچهر چشم‌آذر |
| مهرداد آسمانی | دریایی | محمد صالح‌علاء | مهرداد آسمانی | شوبرت آواکیان |
| مهرداد آسمانی | گلوبندک | محمد صالح‌علاء | مهرداد آسمانی | فرهاد مرفه |
| مهرداد آسمانی | حالا بیا | محمد صالح‌علاء | مهرداد آسمانی | شوبرت آواکیان |
| مهرداد آسمانی | عروس کاغذی | محمد صالح‌علاء | مهرداد آسمانی | شوبرت آواکیان |
| مهرداد آسمانی | حاشا مکن | محمد صالح‌علاء | مهرداد آسمانی | منوچهر چشم‌آذر |
| مهرداد آسمانی | هموطن | محمد صالح‌علاء | مهرداد آسمانی | منوچهر چشم‌آذر |
| مهرداد آسمانی | نفرین | محمد صالح‌علاء | مهرداد آسمانی | منوچهر چشم‌آذر |
| مهرداد آسمانی | بابا کرم | محمد صالح‌علاء | مهرداد آسمانی | امیر بدخش |
| مهرداد آسمانی | بابا کرم ۲ | محمد صالح‌علاء | مهرداد آسمانی | محمد ستاری |
| علیرضا افتخاری | یه چکه ماه | محمد صالح‌علاء | فریدون خشنود | امیر فتحی |
| فریدون آسرایی | رویا | محمد صالح‌علاء | فریدون آسرایی | پاشا یثربی |
| فریدون آسرایی | نان و ماه | محمد صالح‌علاء | فریدون آسرایی | پاشا یثربی |
| علی زند وکیلی | گل‌های شمعدانی | محمد صالح‌علاء | علیرضا افکاری | - |
| سینا سرلک | در جاده هراز | محمد صالح‌علاء | حمیدرضا روشن | پویان نوروزی |
محمد صالح علاء در دی ماه 1350 خورشیدی
محمد صالح علاء در کنار مهرداد آسمانی
محمد صالح علاء و حمید مصدق
تصویری از محمد صالح علاء که فریدون آو در کتابِ «اُه ، چه زیبایی‌یی» چاپ کرده است.
ورزشگاه غدیر اهواز

| 0 | 1 |
| --- | --- |
fa (in English: Expected satiety): fa
نام کامل: ورزشگاه غدیر اهواز
مکان: ایران، اهواز
مختصات: ۳۱°۱۹′۱۳″ شمالی ۴۸°۴۰′۰۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۳۲۰۲۸°شمالی ۴۸٫۶۶۹۱۷°شرقی﻿ / 31.32028; 48.66917
مالک: وزارت ورزش و جوانان
گنجایش: ۴۰۰۰۰ صندلی
ابعاد زمین: ۱۰۵ در ۷۵ متر
سطح: چمن
تابلوی نتایج: جامبوتران ۱۰۴ متر مربعی
ساخت: ساخت
گشایش: ۲۵ اسفند ۱۳۹۰
معمار: زهره ملیله فرشید
استفاده‌کنندگان: استفاده‌کنندگان
باشگاه فوتبال استقلال خوزستان: باشگاه فوتبال استقلال خوزستان
ورزشگاه غدیر اهواز، پنجمین ورزشگاه  بزرگ ایران در شهر اهوازاست. این ورزشگاه به عنوان ورزشگاه خانگی باشگاه استقلال خوزستان  محدوده شمالغرب شهر زیبا و پر افتخار اهواز در کنار جاده کمربندی اهواز  ساخته شده است.
گشایش

این ورزشگاه پس از ۱۷ سال از آغاز ساخت آن در سال ۱۳۹۰ گشایش یافت و نخستین بازی فوتبال در این ورزشگاه روز ۲۵ اسفند ۱۳۹۰ میان دو تیم فوتبال استقلال اهواز و تیم ملی جوانان، در حضور رئیس‌جمهور وقت برگزار شد.
ویژگی‌ها

محوطه این ورزشگاه ۴۴ هکتار است و پارکینگی با گنجایش بیش از دو هزار خودروی سواری و ۲۰۰ دستگاه اتوبوس پیش‌بینی شده است، همچنین در این ورزشگاه هشت باند برای پیست دو و میدانی در نظر گرفته شده است.
برای ساخت این ورزشگاه ۶۹۰ میلیارد ریال از اعتبارات ملی و استانی هزینه شده است.[نیازمند منبع]
پیشینه

در سال ۱۹۷۴، زهره ملیله فرشید، یکی از نخستین و جوانترین معماران زن ایرانی مجموعه ورزشی اهواز را طراحی کرد. او مایل بود تا اهواز را برای میزبانی بازی‌های المپیک تابستانی سال ۱۹۸۴ آماده کند.
حوادث

در پی خودسوزی یونس عساکره، تعدادی از شهروندان عرب اهوازی در ۲۶ اسفند ۱۳۹۳ پس از بازی فولاد خوزستان و الهلال عربستان که در چهارچوب لیگ قهرمانان آسیا برگزار شد، دست به اعتراض زدند. این اعتراضات با مداخله نیروهای پلیس به درگیری منجر شد و در این درگیری‌های یک خودروی پلیس آتش گرفت و تعدادی از معترضان دستگیر شدند.
نگارخانه

زهره ملیله فرشید، یکی از نخستین و جوان‌ترین معماران زن ایرانی مجموعه ورزشی اهواز را طراحی کرد.
جایگاه شرقی ورزشگاه غدیر
بارسوآن

Village
| Barsuan Барсуан | Barsuan Барсуан |
| --- | --- |
Village: Village
Barsuanموقعیت روی نقشه باشقیرستانBarsuanموقعیت روی نقشه روسیه: Barsuanموقعیت روی نقشه باشقیرستانBarsuanموقعیت روی نقشه روسیه
مختصات: ۵۴°۳۷′ شمالی ۵۵°۰۶′ شرقی﻿ / ﻿۵۴٫۶۱۷°شمالی ۵۵٫۱۰۰°شرقی﻿ / 54.617; 55.100: مختصات: ۵۴°۳۷′ شمالی ۵۵°۰۶′ شرقی﻿ / ﻿۵۴٫۶۱۷°شمالی ۵۵٫۱۰۰°شرقی﻿ / 54.617; 55.100
ناحیه‌های فدرال روسیه: باشقیرستان
شهر: شهرستان بلاگووارسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۰۰
بارسوآن (انگلیسی: Barsuan) یک شهرک در شهرستان بلاگووارسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
میناکاری

میناکاری، میناگری یا میناسازی به نقاشی و آراستن فلزات با رنگ‌های لعاب‌دار گفته می‌شود. این هنر سابقه‌ای در حدود پنج هزار سال دارد و از صنایع دستی محسوب می‌شود. امروزه این هنر بیشتر بر روی مس انجام می‌شود ولی می‌توان بر روی طلا، نقره و سفال نیز آن را به عمل آورد. طلا و نقره تنها فلزاتی هستند که به هنگام ترکیب با مینا اکسید نمی‌شوند از اینرو امکان اجرای طرح همراه با جزئیات و با شباهت هر چه تمامتر بر روی مینا را ایجاد می‌کنند در حالی که میناهای مسی چنین کیفیتی را ندارند. میناکاری بر روی طلا و نقره هنر شکل‌گیری مینا بر روی آن از ترکیب اکسیدهای فلزات و چند گونه نمک در مجاورت حرارت بالا (۷۵۰ تا ۸۵۰ درجه سانتی گراد) می‌باشد. که رنگ‌ها در طول زمان و بر اساس دما به وجود می‌آیند. امروزه در ایران کانون تولید ظروف میناکاری شهر اصفهان و استادان برجسته‌ای در تولید آثار مینا مشغول به فعالیت هستند.
پیشینه این هنر در ایران به زمان هخامنشیان می‌رسد و در زمان ساسانیان دچار تحولی بزرگ می‌شود، بنا بر نظر بسیاری از پژوهشگران تاریخ هنر، این دوره اوج شکوفایی هنر میناکاری است و معتقدند که میناکاران بیزانس و به دنبال آن سایر ممالک خارجی، این هنر را با ویژگی‌های عالی و شگفت انگیزش، از هنرمندان ایرانی در دوره ساسانیان فراگرفتند.
محصولات این هنر در بسیاری از نقاط ایران تولید می‌شوند؛ اما اصفهان کانون تولید میناکاری ایران به‌شمار می‌رود و استادان برجسته‌ای در این زمینه را در خود جای داده‌است.
پیرامون واژه

در فرهنگ دهخدا میناسازی چنین تعریف شده‌است: نقاشی و تزیین فلزاتی همانند طلا، نقره و مس به وسیلهٔ رنگ‌های لعابدار مخصوصی که در حرارت بسیار زیاد پخته و ثابت شود.
پیرامون واژه > مینا کاری در لغت

نزدیک‌ترین معنای لغوی برای مینا به معنی آسمان آبی است.
مینا کاری هنری است که طرح‌های متفاوتی که معمولاً با قلم سفید است بر روی ظروف مسی، نقره‌ای و طلایی نقش می‌شود. رنگ زمینهٔ زیر نقوش معمولاً به رنگ‌های آبی، سبز و گاهی قرمز می‌باشد که اگر به چشم هنر به داخل ظروف منقوش مینا بنگریم یادآور پهنای زیبای آبی آسمان باشد. شاید به همین خاطر است که اسم این هنر را مینا کاری نامیده‌اند.
پیشینه

میناکاری هنری با پیشینه‌ای در حدود پنج هزار سال است که برای زیبایی بخشیدن زیور آلات و ظروف مختلف استفاده می‌شده‌است. این هنر ترکیبی از آتش و خاک است که با هنر نقاشی آمیخته می‌گردد و نقش‌های زیبایی را می‌آفریند. به گفته برخی کارشناسان و در پی تطبیق دادن میناکاری‌های بیزانس با آثار ایرانی، این هنر در ایران شکل گرفته و سپس به دیگر کشورها رفته‌است. البته در اروپا آثاری باستانی یافت شده که پیشینه‌ای بسیار طولانی دارند. برای نمونه شش انگشتر طلا مربوط به سیزده سده پیش از میلاد در قبرس یافت شده که نمونه‌ای از میناکاری مرصع می‌باشند. همچنین مجسمه معروف زئوس که در یونان پیدا شده مربوط به پانصد سال پیش از میلاد می‌باشد.
همچنین در مورد لعاب شیشه‌ای مینا بر روی فلز؛ و در کاوش‌هایی که در نهاوند صورت گرفت یک جفت گوشواره طلا به دست آمده‌است که سبک زرگری آن به سده هفتم تا هشتم پیش از میلاد مربوط می‌باشد.
پیشینه > هخامنشیان

در کاوش‌های صورت گرفته در نهاوند، یک جفت گوشواره طلا به دست آمده‌است که سبک زرگری آن به سده هفتم تا هشتم پیش از میلاد مربوط می‌شود و نمونه ای از لعاب شیشه ای مینا بر روی فلز به‌شمار می‌رود. یکی از این نمونه‌های قدیمی بازوبندی از طلا به همراه میناکاری‌های تزیین شده بر روی آن است که مربوط به دوران هخامنشیان می‌باشد. در حال حاضر این اثر باستانی در موزه ویکتوریا و آلبرت لندن نگهداری می‌شود. کاسه برنزی موجود در موزه هنر لس آنجلس نیز از دیگر نمونه‌های ایرانی این هنر است که قدمت آن به ۵۵۰ تا ۳۳۰ پیش از میلاد بازمی‌گردد و ۱۵ سانتی‌متر قطر و ۳٫۲ سانتی‌متر عمق دارد.
پیشینه > ساسانیان

بشقاب‌های ساسانی که در ارمنستان کشف شده در موزه هنرهای اسلامی برلین و در موزه متروپولیتن نیویورک نگهداری می‌شوند، نمونه‌های از آثار باستانی میناکاری ایرانی می‌باشند. همچنین در موزه آرمیتاژ سن پترزبورگ و موزه‌های انگلستان و فرانسه نیز آثار دیگری از میناکاری ایرانی موجود می‌باشد.
پیشینه > سلجوقیان

اوج هنری این هنر در دوره سلجوقیان بوده که تهیه ظروف برنجی و میناکاری مرسومیت داشته‌است و این آثار به کشورهای همسایه نیز فرستاده می‌شده‌است. یکی از نمونه‌های ارزشمند این دوره «سینی آلپ ارسلان» است که میناکاری بر روی نقره است و در موزه صنایع ظریفه بوستون نگهداری می‌شود. این اثر توسط استادی به نام «حسن الکاشانی» ساخته شده و نامش با خط کوفی بر روی آن حک شده‌است.
پیشینه > مغول‌ها و تیموریان

در این دوره هنر فلزکاری به به دنبال آن میناکاری ایرانی دچار تغییرهایی گشت. سبک نوینی در میناکاری ایران به وجود آمد به‌طوری‌که تصویرها و شکل‌هایی که مربوط به ظاهر و لباس درباریان ایرانی بود جایگزین نگاره‌های عربی شد. همچنین در دوره تیموری نیز ترصیع فلز به شرقی‌ترین صورت خودش رسید.
پیشینه > صفویان

در این زمان نقش‌های مینیاتوری همانند مجلس‌های بزم در دبار، شکار و اسب‌سواری بیشتر رواج داشت و میناکاری بر روی نقره انجام می‌شد. همچنین نقش‌های اسلیمی و ختایی به طرح‌ها افزوده شد و رنگ قرمز نیز بیشتر از همه دوره‌ها به کار میناکاران آمد.
پیشینه > قاجار

در دوران قاجار، میناکاری کمی از تب و تاب افتاد و به اشیایی مانند سر قلیان و کوزه قلیان و کوزه و بادگیر قلیان محدود شد. در کاخ گلستان تاجی میناکاری شده از مس مربوط به آغامحمدخان دیده می‌شود. در دربار شاهان این سلسله به ویژه ناصرالدین شاه که قلیان کشیدن از سرگرمی‌هایش بود، قلیان‌های میناکاری شده وجود داشت. در خانه‌های اشراف و بزرگان نیز قلیان، کمربند، آفتابه لگن، انفیه‌دان، گلاب‌پاش، گوشواره، اشکدان و قوطی سیگار میناکاری شده نیز به چشم می‌خورد.
پیشینه > معاصر

در دوره معاصر بعد از دوره قاجار برای مدتی این هنر با فراموشی و کم فروغی همراه بود. حضور شکرالله صنیع زاده و کارگاهش که در آن هنرمندان بنامی پرورش یافتند باعث شد که این هنر تاحدی دوباره به روزهای پر شکوهش بازگردد و توانست هنر میناکاری را به‌نوعی احیا نماید. اکنون بسیاری از هنرمندان باتجربه و خوش‌ذوق در زمینه میناکاری روی طلا به سبک دوره قاجار فعالیت می‌نماید. در حال حاضر «مینای خانه‌بندی» از رونق افتاده و فقط مینای نقاشی رواج دارد و مرکز آن نیز شهر اصفهان است. از جمله دیگر میناسازان برجسته می‌توان از: غلامحسین فیض اللهی، حسین هنردوست، مهدی غفاریان، برادران نعمت‌اللهی، محمدعلی فرشید، ابراهیم زرقونی و فرزندان شکرالله صنیع زاده نام برد.
هم‌اکنون بانوان بسیاری پا به عرصه میناکاری نهاده‌اند به گونه‌ای که اکثر ظروف و نقوش میناکاری موجود در بازار به وسیله دستان هنرمند زنان اصفهانی شکل گرفته‌است. از جمله استادان زن معاصر می‌توان از خانم مینا جوهری نام برد که به صورت تلفیقی آثاری ارزشمند را خلق نموده‌است.
میناکاری در مکتوبات

آرتور پوپ خاورشناس آمریکایی در کتاب «بررسی هنر ایران» دربارهٔ هنر میناکاری چنین گفته‌است: «میناکاری هنر درخشان آتش و خاک است، با رنگ‌های پخته و درخشان که سابقه آن به ۱۵۰۰ سال پیش از میلاد می‌رسد و ظهور آن بر روی فلز در طول سده ششم تا چهارم پیش از میلاد و پس از سال ۵۰۰ پیش از میلاد مشاهده می‌شود. هنر میناکاری در ایران بیش از نقاط دیگر تجلی داشته و یکی از نمونه‌های قدیمی آن درعهد صفویه توسط ژان شاردن جهانگرد فرانسه ذکر شده‌است که قطعهٔ مینایی از کارهای اصفهان بوده، مشتمل بر طرحی از پرندگان و حیوانات بر زمینه گل و بته به رنگ آبی کم رنگ و سبز و زرد و قرمز.» لئو برونستین و اروین مرگولیس نیز سابقه این هنر را در ایران به زمان اشکانیان و ساسانیان می‌دانند ولی استفاده از آن را تا پیش از حکومت ایلخان مغول، غازان خان، روشن نیست.
همچنین در کتاب «جغرافیای اصفهان» (چاپ ۱۳۵۶) یکی از برجسته‌ترین میناکاران نامدار اصفهان را چنین نام برده‌است: آقا علی نقاش که همچون پدرش آقا باقر، نقاش و میناساز برجسته‌ای بوده که در سال‌های پایانی پادشاهی محمد شاه قاجار درگذشت. دیگر استادان به نام آن دوره محمد باقر، میرزا بابا، احمد بوده‌اند.
انواع میناکاری

مینا به لحاظ روش تولید به دو دسته تقسیم می‌شود:
انواع میناکاری > مینای خانه‌بندی

مینای خانه‌بندی شیوه‌ای قدیمی است که به «مینای سیمی» نیز معروف است از مفتول‌های بسیار نازک استفاده می‌شود. مفتول‌ها را به شکل دلخواه درمی‌آورند و با چسب روی قطعه کار قرار داده با یک لعاب شیشه‌ای روی آن را می‌پوشانند. سپس آن را در داخل کوره‌ای با حدود ۱۰۰۰ درجه حرارت قرار می‌دهند و مفتول‌ها به قطعه کار جوش می‌خورند. در مرحله بعد رنگ‌های مخصوص میناکاری را که به شکل پودر می‌باشند را بر روی سطح کار پر می‌کنند. بعد از آنکه سطح کار یکسان و هموار شد آن را به مدت ۳ دقیقه در داخل کوره‌ای با حرارتی حدود ۱۰۰۰ درجه قرار می‌دهند. مفتول‌های با برنجی بعد از قرا گرفتن در کوره سیاه می‌شوند و باید با اسیدکاری رنگشان به حالت نخستین بازگردد. مینای خانه بندی در اصفهان و تهران رایج بوده ولی در حال حاضر تنها کارگاه آموزشی مینای خانه بندی در پژوهشکده میراث فرهنگی است که این هنر را آموزش می‌دهد. «مینای سیاه» یک گونه از «مینای خانه‌بندی» به‌شمار می‌آید که به «مینای صائبین» نیز معروف است. این شیوه میناکاری به‌طور عمده در جنوب کشور و به ویژه در اهواز انجام می‌شود.
انواع میناکاری > مینای نقاشی

روشی که امروزه در اکثر شهرها مرسوم است به این صورت که نقش‌های مینا بر روی لعابی شفاف شکل می‌گیرد. بدین منظور و برای میناکاری، ابتدا استادی مسگر یا دواتگر می‌بایست که شیء مربوط را بر اساس طرح مورد نظر بسازد و سپس استادی میناکار روی آن را لعاب سفید رنگ بدهد. مرحله لعاب دهی سه یا چهار بار انجام می‌گیرد و هر بار نیز همراه با قرار گرفتن در کوره با حدود ۹۰۰ درجه گرما هست تا رنگ لعاب ثابت شود. سپس نقاشی روی این جسم سفیدرنگ انجام می‌شود و دوباره شی به کوره می‌رود تا در درجه‌ای در حدود ۸۵۰ تا ۹۰۰ درجه پخته شده و رنگ‌ها به شکل دلخواه در آیند. هم‌اکنون از رنگ‌های شیمیایی در نقاشی شی استفاده می‌گردد حال آنکه در گذشته رنگ‌های بکار گرفته شده گیاهی یا معدنی بودند. شفافیت مینا نیز از وجود اکسید قلع به‌دست می‌آید؛ ولی در مینای منقوش که در زمان قدیم معمول بود ابتدا ماده لعابین را که از سیلیس و زنگارهای فلزات به‌دست می‌آید به صورت گرد درآورده وبا قلع کدر می‌کنند آنگاه حرارت می‌دهند تا مینای کدر به فلز جوش داده می‌شود و آنگاه بر این زمینه طرح مورد نظر به رنگ‌های آبگینه‌ای رسم و سپس ذوب می‌شود.
آثار مینا

میناسازان آثار متفاوتی را تولید می‌کنند که برخی از رایج‌ترین آن‌ها چنین می‌باشند:
بشقاب میناکاری ، گلدان، کاسه و قدح، قاب‌های عکس، تابلوهای مینا که با هنرهای دیگر مانند طلاکاری، خاتم‌کاری، مینیاتور، جواهرسازی ترکیب می‌شود.
درها، پنجره‌ها و ضریح‌های میناکاری شده در مکان‌های مذهبی به ویژه حرم امامان شیعی.
اشیای تزیینی: جعبه‌های آرایش زنانه، جعبه‌های خاتم‌کاری و میناکاری، سرویس چایخوری و شربت خوری، قلیان، جعبه قرآن، زره، آیینه، قلمدان، کمربند، حباب‌های میناکاری، گلاب پاش، آلبوم عکس، انفیه دان، غلاف خنجر.
زیور آلات: گوشواره، سینه ریز، گلوبند، انگشتر، مدال.
گلدان صراحی میناکاری شده

با وزن تقریبی ۹۵۰ گرم، از جنس پایه مس و دارای طرح ختایی می‌باشد که با رنگ‌های، آبی و کرم و لاجوردی و فیروزه ای و همچنین با نقوش ختایی و اسلیمی نقاشی و تزیین گردیده.
میناکاری روی سفال

میناکاری روی سفال در ایران یکی از مهم‌ترین هنرهای دستی است و هنرمندان ایرانی با استفاده از تکنیک‌های مختلف، اثرهایی بسیار زیبا و با ارزش خلق کرده‌اند. در ادامه، به برخی از نمونه‌های میناکاری روی سفال در ایران اشاره می‌کنیم:
میناکاری روی سفال > بشقاب‌های میناکاری شاهنشاهی

این بشقاب‌ها در دوران صفویه توسط هنرمندان ماهر ایرانی ساخته شده‌اند و با استفاده از تکنیک‌های میناکاری روی سفال، طرح‌هایی با ارزش و زیبا را روی بشقاب خلق کرده‌اند. این بشقاب‌ها با طرح‌های مختلفی از جمله گل‌ها، حیوانات، طبیعت و… تزئین شده‌اند.
میناکاری روی سفال > آبدیت‌های میناکاری

آبدیت‌های میناکاری یکی از معروف‌ترین نمونه‌های میناکاری روی سفال در ایران هستند. این نوآوری‌ها با استفاده از تکنیک‌های میناکاری روی سفال و با طرح‌هایی با ارزش و زیبا، تزئین شده‌اند. در این نوآوری‌ها، طرح‌های مختلفی از جمله گل‌ها، حیوانات، فرشتگان، پرندگان و… استفاده شده‌اند.
میناکاری روی سفال > کاسه‌های میناکاری

کاسه‌های میناکاری نیز یکی دیگر از نمونه‌های مهم میناکاری روی سفال در ایران هستند. این کاسه‌ها با تکنیک‌های مختلف و با طرح‌هایی با ارزش و زیبا، تزئین شده‌اند.
میناکاری روی سفال > گلدان‌های میناکاری

گلدان‌های میناکاری نیز یکی از نمونه‌های میناکاری روی سفال در ایران هستند. این گلدان‌ها با استفاده از تکنیک‌های مختلف و با طرح‌هایی با ارزش و زیبا، تزئین شده‌اند. در این گلدان‌ها، طرح‌های مختلفی از جمله گل‌ها، حیوانات، پرندگان و… استفاده شده‌اند.
میناکاری روی سفال > بطری‌های میناکاری

بطری‌های میناکاری نیز یکی از نمونه‌های مهم میناکاری روی سفال در ایران هستند. این بطری‌ها با تکنیک‌های مختلف و با طرح‌هایی با ارزش و زیبا، تزئین شده‌اند. در این بطری‌ها، طرح‌های مختلفی از جمله گل‌ها، حیوانات، طبیعت و… استفاده شده‌اند.
میناکاری روی سفال > بشقاب‌های طبیعت

بشقاب‌های طبیعت نیز یکی از نمونه‌های میناکاری روی سفال در ایران هستند. این بشقاب‌ها با تکنیک‌های مختلف و با طرح‌هایی با ارزش و زیبا، تزئین شده‌اند. در این بشقاب‌ها، طرح‌های مختلفی از جمله درختان، شعله آتش، ماه، ابر و… استفاده شده‌اند.
میناکاری روی سفال > سبدهای میناکاری

سبدهای میناکاری نیز یکی دیگر از نمونه‌های مهم میناکاری روی سفال در ایران هستند. این سبدها با استفاده از تکنیک‌های مختلف و با طرح‌هایی با ارزش و زیبا، تزئین شده‌اند. در این سبدها، طرح‌های مختلفی از جمله گل‌ها، حیوانات، طبیعت و… استفاده شده‌اند.
میناکاری روی سفال > قاب‌های میناکاری

قاب‌های میناکاری نیز از دیگر نمونه‌های میناکاری روی سفال در ایران هستند. این قاب‌ها با تکنیک‌های مختلف و با طرح‌هایی با ارزش و زیبا، تزئین شده‌اند. در این قاب‌ها، طرح‌های مختلفی از جمله گل‌ها، حیوانات، طبیعت و… استفاده شده‌اند.
در کل، میناکاری روی سفال در ایران یکی از مهم‌ترین هنرهای دستی است و هنرمندان ایرانی با استفاده از تکنیک‌های مختلف، اثرهایی بسیار زیبا و با ارزش خلق کرده‌اند. طرح‌های مختلفی از جمله گل‌ها، حیوانات، طبیعت و… در نمونه‌های مختلف میناکاری روی سفال در ایران استفاده شده‌اند.
نوع رنگها

رنگ‌های میناکاری بر روی فلزات و روی سفال با یکدیگر متفاوت می‌باشد. رنگهایی که در میناکاری بکار می‌روند به دو طریق طبقه‌بندی می‌شوند:
نوع رنگها > بر اساس منشأ

رنگ‌های گیاهی که در چیت‌سازی هم بکار می‌رود.
رنگ‌های معدنی که در نقاشی و میناکاری به کار می‌رفتند.
رنگ‌های فلزی که روی شی کار می‌شود.
نوع رنگها > بر اساس میزان عبور نور

اوپک یا مات
ترانسپرنت یا شفاف
نوع رنگها > بر اساس میزان عبور نور > رنگ آبی (لاجوردی)

برای تهیه رنگ آبی اکسید کبالت یا فسفات کبالت یا آرسنات کبالت را به یکی از اکسیدهای آلومینیم (آلومین)، آهک (اکسید کلیسیم)، اکسید مگنز یا کوارتز اضافه می‌کنند. اکسید کبالت با کائولین ترکیب می‌شود و رنگ آبی روشن به وجود می‌آید. اگر آرسنات یا فسفات جانشین اکسید کبالت شود، رنگ آبی تیره به دست می‌آید و با اضافه کردن اکسید روی رنگ آبی آسمانی به وجود می‌آید؛ هم چنین با اضافه کردن اکسید نیکل (NiO) رنگ آبی متمایل به خاکستری به دست می‌آید و بالاخره با اضافه کردن اکسید کروم می‌توان به رنگ سبز مایل به آبی رسید.
نوع رنگها > بر اساس میزان عبور نور > رنگ قرمز مایل به بنفش (صورتی)

با مخلوط کردن موادی مانند و مقدار بسیار کمی رنگ قرمز مایل به بنفش به وجود می‌آید و با افزایش مقدار آهک، رنگ آتشی تر می‌شود و اگر مقدار بالا رود رنگ قرمز متمایل به آبی حاصل می‌شود. اسید بوریک این رنگ را به طرف رنگ بنفش تمایل می‌دهد و اکسید پتاسیم و سدیم رنگ صورتی فوق را به رنگ بنفش ارغوانی تغییر می‌دهد.
خرده‌شیشه+ نشادور+ محلول طلا
نوع رنگها > بر اساس میزان عبور نور > رنگ سبز

مواد اصلی رنگ سبز اکسید کروم است که سخت حل می‌شود و کاربرد آن در دمای بالا است و چون این کسید خود استحکام کافی در مقابل حرارت دارد، بنابراین اضافه کردن اکسید آلومینیوم (آلومین) به آن لزومی ندارد. برای مواد رنگ سبز از اکسید کروم (Cr2O3) خالص استفاده می‌شود و برای تیره کردن آن از اضافه کردن مقداری اکسید نیکل (NiO) استفاده می‌شود و برای سبز تیره دارای (O,VNiO), (Cr2O3) و سبز روشن، توسط حرارت دادن (Cr2O3) با آهک یا (CaF2) (فلوئورید کلسیم) به دست می‌آید و رنگ سبز روشن مایل به زرد، مخلوطی از کرومات باریم، آهک و اسید بوریک تهیه می‌شود و کرومات باریم از ترکیبات کلرور باریم به دست می‌آید و با اضافه کردن مقدار کمی اکسید آهن رنگ سبز متمایل به قهوه ای تولید می‌شود.
هم چنین ترکیبات مس برای تولید رنگ سبز مورد استفاده قرار می‌گیرد؛ زیرا این مواد در لعاب به راحتی حل می‌شود.
براده مس+ سنگ چخماق +کرومات سرب
نوع رنگها > بر اساس میزان عبور نور > رنگ زرد

با آنتیموانات سرب می‌توان رنگ زرد به دست آورد. با تغییر دادن مقدار اکسید بُر (B2O3)، قلیایی‌ها و (SrO2) و هم چنین (FeO) محتوی در این رنگ می‌توان انواع رنگ‌های زرد دیگری را به دست آورد. زرد لیمویی در دماهای ۱۰۲۰ الی ۱۰۵۰ درجه سانتیگراد کاربرد دارد و می‌توان با اضافه کردن اکسید سر تا ۱۲ درصد در مقابل افزایش دما تا حدی غیرحساس کرد. زرد طلایی دمای گداز مواد رنگ (SK-3a-4a) است. مواد رنگ زرد را می‌توان توسط وانادیم اکسید زیرکن و همچنین با قلع وانادیوم تولید رنگ زرد وانادیوم، اکسید زیرکن حساسیت کمتری نسبت به دما نشان می‌دهد. این رنگ در لعاب‌های قلعی ای استفاده می‌شود که مقدار اکسید کلسیم آنها تا حد امکان کم باشد. اضافه کردن کربنات منیزیم رنگ را مناسب تر می‌کند. به‌طور کلی ترکیب رنگ زرد از براده آهن، اکسید کرمیم (کرمیک) اکسید قلع و سرب است.
نوع رنگها > بر اساس میزان عبور نور > رنگ قرمز ارغوانی

از مخلوط اکسید قلع و رسوب طلا حاصل می‌شود. این دو ماده می‌توانند به نسبت‌های مختلف با یکدیگر مخلوط شوند. برای کار کردن با این رنگ بهتر است که خوب وامال شود تا بتواند بهتر و برای کارهای ظریف تر مورد استفاده قرار گیرد. ترکیبات آن عبارتند از: بلور، تنه کار، بوره، شوره و طلای حل شده.
نوع رنگها > بر اساس میزان عبور نور > رنگ فیروزه‌ای

از ترکیب قلع، سرب، پودر شیشه، سنگ چخماق، بلور توفال مس، رنگ قمی یا نائینی به دست می‌آید.
اکسید قلع و اکسید سرب+ سنگ چخماق+ خرده‌شیشه+ براده مس
نوع رنگها > بر اساس میزان عبور نور > رنگ قهوه‌ای

رنگ قهوه ای را می‌توان با مخلوط کردن اکسیدهای Fe2O3 و Cr2O3 و Al2O3 و ZnO به دست آورد. همچنین رنگ قهوه ای دیگری را می‌توان با اکسید منگنز به دست آورد. اما به‌طور کلی رنگ قهوه ای از ترکیبات اکسید آهن، اکسید کرم سبز و اکسید روی حاصل می‌شود.
نوع رنگها > بر اساس میزان عبور نور > رنگ مشکی (سیاه)

مواد رنگ مشکی با مخلوط کردن اکسید آهن (Fe2O3)، کروم و اکسید کبالت (CoO) به دست می‌آید و اگر مقدار آهن بیشتر شود رنگ مشکی متمایل به قهوه ای تغییر می‌کند و با اضافه کردن (CoO) اکسید کبالت رنگ مشکی حاصل می‌شود. برای اینکه مواد رنگ برای نقاشی‌های زیر لعاب مناسب تر شود به آن مقداری کائولن و فلدسپات اضافه کرده، مخلوط می‌کنند. البته با یک اکسید به تنهایی هرگز امکان تهیه رنگ سیاه نیست؛ بنابراین با مخلوط کردن چند اکسید رنگ سیاه کامل به وجود می‌آید و با استفاده از اکسید کبالت و اکسید آهن و حتی بعضی مواقع اکسیدهای دیگر مانند کروم و مس رنگ سیاه به وجود می‌آید. این مخلوط اکسیدها را پس از حرارت دادن آسیاب کرده، مورد استفاده قرار می‌دهند و می‌توان گفت که رنگ مشکی ترکیبی است از اکسید آهن، اکسید سرب، اکسید کبالت و دی‌اکسید منگنز.