stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تاکسی (فیلم ۱۳۹۳)

| تاکسی | تاکسی |
| --- | --- |
کارگردان: جعفر پناهی
تهیه‌کننده: جعفر پناهی
نویسنده: جعفر پناهی
بازیگران: جعفر پناهینسرین ستودهحنا سعیدی
توزیع‌کننده: سلولوئید دریمز
تاریخ‌های انتشار: ۶ فوریهٔ ۲۰۱۵ (جشنواره فیلم برلین)
مدت زمان: ۸۲ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
فروش گیشه: ۱۱٫۲۳۴ میلیون دلار
تاکسی مستندی ایرانی به نویسندگی و کارگردانی جعفر پناهی است که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد. این فیلم پس از پرده و این فیلم نیست سومین فیلمی است که پناهی در دوران محرومیت خود از فیلم‌سازی در ایران ساخته است. این فیلم که ساختاری مستندگونه دارد، با امکانات محدودی ساخته شده و داستان آن در یک تاکسی در تهران و بجنورد می‌گذرد که رانندگی این تاکسی با خود جعفر پناهی است. حقوق‌دان نسرین ستوده و حنا سعیدی، یکی از اعضای کانون مدافعان حقوق بشر، دیگر بازیگران هستند.
تاکسی نخستین بار در بخش رقابتی شصت و پنجمین جشنواره بین‌المللی فیلم برلین به نمایش درآمد و در آن‌جا برندهٔ جایزه خرس طلای جشنواره شد. پناهی به دلیل ممنوع‌الخروج بودن از ایران نتوانست در این جشنواره حضور یابد و جایزه او توسط حنا سعیدی، خواهرزاده‌اش، دریافت شد. این فیلم به‌طور کلی نقدهای مثبتی از سوی منتقدان داشت و فروش جهانی آن بیش از ۱۱ میلیون دلار بود.
سلولوئید دریمز، توزیع بین‌المللی فیلم را به عهده داشت. در پوسترهای این فیلم در اروپا، این فیلم با عنوان تاکسی تهران شناخته شده است.
«معلممون گفته اگر میخواید یک فیلم قابل پخش بسازید باید این جور چیزا را رعایت کنید: رعایت حجاب و شئونات اسلامی، ممنوعیت تماس زن و مرد، پرهیز از سیاه‌نمایی، پرهیز از خشونت، ممنوعیت استفاده از کراوات برای شخصیت‌های مثبت، عدم استفاده از اسامی ایرانی برای شخصیت‌های مثبت، بهتر است از اسامی ائمه اطهار باشد.
دختر بچه مسافر تاکسی خطاب به جعفر پناهی در بخشی از فیلم
بازیگران

جعفر پناهی
نسرین ستوده
حنا سعیدی
بازخورد

تاکسی در وبگاه نقد و بررسی راتن تومیتوز بر اساس نظر ۱۰۷ منتقد، امتیاز ۹۶٪ با نمرهٔ ۸٫۵۰/۱۰ را کسب کرده است. اجماع منتقدان این وبگاه می‌گوید «تاکسی جعفر پناهی دور دیگری از تفسیرهای اجتماعی را از کارگردانی ارائه می‌کند که تمام فیلم‌شناسی او به‌عنوان اقدامی شجاعانه از اختلاف عقیده است.» این فیلم در متاکریتیک، که از میانگین وزنی استفاده می‌کند، بر اساس نظر ۲۵ منتقد، امتیاز ۹۱ از ۱۰۰ را کسب کرده که نشان‌گر «تحسین همگانی» است.
دویچه وله می‌نویسد، «در آغاز فیلم این شبهه وجود دارد که مسافران از وجود دوربین‌ها آگاهی ندارند و موضوعات مورد بحث اتفاقی و تصادفی هستند، اما روند فیلم خلاف این تصور را تقویت می‌کند. البته می‌توان تصور نمود که این فیلم محصول گفتگوهای متفاوت و متعددی بوده که پناهی در تدوین دست به گزینش زده تا محتوایی یک‌دست و دلخواه خود را در قالب یک فیلم خوب تهیه و ارائه کند.» رادیو زمانه آن را با ده عباس کیارستمی مقایسه کرد و نوشت «در این فیلم که از سویه‌های سیاسی و در همان حال سرگرم‌کننده‌ای برخوردار است، جعفر پناهی نقش یک راننده تاکسی در تهران را ایفا می‌کند. در گفتگوی او با مسافرانش، موقعیت‌های قابل تأملی شکل می‌گیرد..» دارن آرنوفسکی، رئیس هیئت داوران جشنواره فیلم برلین در مورد تاکسی گفته است: «جعفر پناهی به جای اینکه در هم بشکند و تسلیم شود، به جای اینکه بگذارد خشم و نومیدی او را در بربگیرد، نامه‌ای عاشقانه به سینما ساخته است. فیلم او پر از عشقش به هنر، به جامعه و کشورش و عشق به مخاطبانش است.»
خبرگزاری‌های سینماپرس ، خبرگزاری دانشجو ، مشرق‌نیوز ، تابناک و باشگاه خبرنگاران جوان به نقد این فیلم و نقد موفقیت‌های جشنواره‌ای آن پرداختند.
قدرت‌الله صلح‌میرزایی

| قدرت‌الله صلح‌میرزایی | قدرت‌الله صلح‌میرزایی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۸ مهر ۱۳۳۸ ‏(۶۵ سال) تویسرکان، همدان، ایران
ملیت: ایرانی
سال‌های فعالیت: ۱۳۷۰-اکنون
قدرت‌الله صلح‌میرزایی (زاده ۸ مهر ۱۳۳۸ در تویسرکان) کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایران است.
کارگردانی

| فیلم، سریال | سال ساخت | توضیحات |
| --- | --- | --- |
| حکایت‌های کمال | ۱۳۹۷ | مجموعه ای تلویزیونی در ۱۵۰ قسمت |
| رخصت | ۱۳۹۳ | مجموعه‌ای تلویزیونی در ۱۳ قسمت، محصول شبکه قرآن |
| دختری به نام آهو | ۱۳۹۰ | این مجموعه در ۱۴ قسمت ۴۵ دقیقه ای از شبکه تهران پخش شد |
| سریال پنجره | ۱۳۹۰ | مجموعه ۳۲ قسمتی «پنجره» از شبکه تهران پخش شد |
| یک جیب پر پول | ۱۳۸۸ |  |
| دلداده | ۱۳۸۷ |  |
| زندگی شیرین (فیلم ۱۳۸۷) | ۱۳۸۷ |  |
| حنابندان | ۱۳۸۶ |  |
| هدف اصلی | ۱۳۸۵ |  |
| شاخه گلی برای عروس | ۱۳۸۳ |  |
| دختری در قفس | ۱۳۸۱ |  |
| بی تو تنهایم | ۱۳۸۰ |  |
| علف‌های هرز | ۱۳۷۷ |  |
| تهاجم | ۱۳۷۵ |  |
| گریز از مرگ | ۱۳۷۴ |  |
| حامی | ۱۳۷۳ |  |
| شاهین طلایی | ۱۳۷۲ | اولین فیلم سینمایی در مقام کارگردان |
نویسندگی

| فیلم | سال ساخت | توضیحات |
| --- | --- | --- |
| زندگی شیرین | ۱۳۸۷ |  |
| دلداده | ۱۳۸۷ |  |
| شاخه گلی برای عروس | ۱۳۸۳ |  |
| بی تو تنهایم | ۱۳۸۰ |  |
| تهاجم | ۱۳۷۵ |  |
| گریز از مرگ | ۱۳۷۴ |  |
| حامی | ۱۳۷۳ |  |
| حسنک | ۱۳۷۰ | اولین فیلم سینمایی در مقام نویسنده |
کارل دوبری

| کارل دوبری | کارل دوبری |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲ مهٔ ۱۹۶۹ ‏(۵۵ سال) کارلووی واری، چکسلواکی
ملیت:  چک
پیشه: هنرپیشه
کارل دوبری (چکی: Karel Dobrý؛ زادهٔ ۲ مهٔ ۱۹۶۹) بازیگر اهل جمهوری چک است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به تلماسه فرانک هربرت، فرزندان تلماسه فرانک هربرت، یانوشیک: روایتی واقعی، مأموریت غیرممکن، داستان یک شوالیه، زندگی گلگون، فاوست، دختر رؤیاهای شما، قبل از سقوط، سه شهریار، گمشده، آنه فرانک: تمام داستان، باتوری، در سایه، شعله و لیمو و کودک ۴۴ اشاره کرد.
سقوط شهاب‌سنگ در پرو (۲۰۰۷)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
موقعیت جغرافیایی محل برخورد شهاب‌سنگ در منطقه پونو، پرو (۱۶°۳۹′۵۲″ جنوبی ۶۹°۰۲′۳۸″ غربی﻿ / ﻿۱۶٫۶۶۴۴۴°جنوبی ۶۹٫۰۴۳۸۹°غربی﻿ / -16.66444; -69.04389).: موقعیت جغرافیایی محل برخورد شهاب‌سنگ در منطقه پونو، پرو (۱۶°۳۹′۵۲″ جنوبی ۶۹°۰۲′۳۸″ غربی﻿ / ﻿۱۶٫۶۶۴۴۴°جنوبی ۶۹٫۰۴۳۸۹°غربی﻿ / -16.66444; -69.04389).
ساختار: ساختار
درستی: تأییدشده
قطر: ۱۳٫۵ متر (۴۴ فوت)
ژرفا: ۴٫۵ متر (۱۵ فوت)
سن: ۱۵ سپتامبر ۲۰۰۷
نمایان‌شده: بله
حفاری‌شده: خیر
گونه آذرگوی: کندریت
جایگاه: جایگاه
موقعیت: Altiplano Basin
مختصات جغرافیایی: ۱۶°۳۹′۵۱٫۹۸″ جنوبی ۶۹°۰۲′۳۸٫۹۹″ غربی﻿ / ﻿۱۶٫۶۶۴۴۳۸۹°جنوبی ۶۹٫۰۴۴۱۶۳۹°غربی﻿ / -16.6644389; -69.0441639
کشور: پرو
ایالت: پونو
شهر: کارانکاس
رویداد برخورد شهاب‌سنگ در کارانکاس پرو برخورد شهاب‌سنگی کندریتی در ۱۵ سپتامبر ۲۰۰۷ در نزدیکی روستای کارانکاس در منطقه پونو، پرو، و در نزدیکی مرز بولیوی و دریاچه تیتیکاکا بود. این برخورد، یک دهانهٔ کوچک در خاک رسی منطقه ایجاد کرد و به‌دلیل حرارت بالای ناشی از آن، زمین اطراف محل برخورد، سوزانده شد. یک مقام محلی، مارکو لیماچ، گفت که «آبی جوشان از دهانه شروع به بیرون آمدن کرد و ذرات سنگ و خاکستر در نزدیکی آن یافت شد» و گازهایی «متعفن و مضر» از آن دهانه خارج شد. این برخورد در محلی با ارتفاعی بیش از ۳٬۸۰۰ متر (۱۲٬۵۰۰ فوت) رخ داد.
پس از برخورد، روستاییانی که به محل برخورد، نزدیک شده بودند، دچار یک بیماری غیرقابل توضیح با طیف وسیعی از علائم شدند. دو روز بعد، دانشمندان اهل پرو تأیید کردند که یک شهاب‌سنگ با زمین برخورد کرده و این رخداد، دارای منشأ زمینی نبوده‌است. در آن مرحله، هیچ اطلاعات بیشتری در مورد علت بیماری مرموز روستاییان، شناسایی نشد. آب‌های زیرزمینی آن منطقه، حاوی ترکیبات آرسنیک است و برخی اعتقاد دارند که بیماری گزارش‌شده، ناشی از مسمومیت با آرسنیک بوده و ساکنان منطقه به‌علت استنشاق بخار آب آلودهٔ در حال جوش از دهانه، بیمار شده‌اند.
رویداد

در ساعت ۱۱:۴۰:۱۴ به‌وقت محلی (۱۶:۴۰:۱۴ به‌وقت گرینویچ) در ۱۵ سپتامبر ۲۰۰۷، یک شهاب‌سنگ کندریتی در نزدیکی روستای کارانکاس در منطقه پونو، پرو، در نزدیکی مرز بولیوی و دریاچه تیتیکاکا به زمین برخورد کرد. این برخورد، یک دهانه با عمق بیش از ۴٫۵ متر (۱۵ فوت) و عرضی حدود ۱۳ متر (۴۳ فوت) ایجاد کرد و زمین اطراف حفره نیز، سوخت. یک مقام محلی، مارکو لیماچ، گفت که «آب جوشان از دهانهٔ حفره شروع به بیرون آمدن کرد و ذرات سنگ و خاکستر در نزدیکی آن یافت شد» و گازهایی «متعفن و مضر» از دهانه خارج شد. پیش از برخورد شهاب‌سنگ، مردم محلی، گوی آتشین و به‌شدت نورانی با دنباله‌ای دودی را مشاهده کرده بودند.
یک نفر از روستاییان، تنها صد متر با محل برخورد، فاصله داشت. او از دوچرخه‌اش به زمین افتاد اما آسیبی ندید. یک ساختمان کوچک در فاصلهٔ ۱۲۰ متری از محل برخورد قرار داشت و آسیب ناچیزی به آن وارد شد.
بلافاصله پس از ضربه، بیش از ۶۰۰ نفر از روستاییان از محل بازدید کردند و برخی از آن‌ها به‌دلایل غیرقابل توضیحی دچار علائمی مختلف چون آسیب‌های پوستی، تهوع، سردرد، اسهال و استفراغ شدند. در ۲۰ سپتامبر، دانشمندان پرو تأیید کردند که یک شهاب‌سنگ به زمین برخورد کرده، اما هیچ اطلاعات بیشتری در مورد علت بیماری مشخص نشد. متخصصان دهانه برخوردی این برخورد را غیرعادی خوانده و اعلام کردند که شهاب‌سنگ، پیش از برخورد و شکسته شدن، دست‌کم ۳ متر قطر داشته‌است.
آب‌های زیرزمینی در آن منطقه، حاوی ترکیبات آرسنیک است و در ابتدا اعتقاد بر این بود که بیماری گزارش‌شده، به‌دلیل مسمومیت با آرسنیک ناشی از استنشاق بخار آب جوشان آلوده به آرسنیک توسط ساکنان منطقه ایجاد شده‌است. با این‌حال، بررسی‌های بیشتر به این نتیجه رسیده‌اند که میزان آرسنیک در آب‌های زیرزمینی با منابع آشامیدنی محلی تفاوتی ندارد.[نیازمند منبع] و این‌که بیماری گزارش‌شده احتمالاً ناشی از تبخیر ترویلیت بوده‌است.[نیازمند منبع] این ماده، یک ترکیب گوگرددار است که در داخل شهاب‌سنگ به مقدار زیادی وجود دارد و با چنین برخوردی، ذوب می‌شود.
صدای بلند و برخورد انفجاری شهاب‌سنگ، در ابتدا باعث شده بود که پرویی‌ها فکر کنند که شیلی به آن منطقه حملهٔ نظامی کرده‌است.
ماهیت شیء

گزارشی از سه زمین‌شناس در مؤسسهٔ ژئوفیزیک پرو در روز پنجشنبه ۲۰ سپتامبر منتشر شد. اخترفیزیکدان خوزه ایشیتسوکا تأیید کرد که شهاب‌سنگی به محل حفره برخورد کرده‌است.
در ۲۰ سپتامبر، آزمایشگاه پرتو ایکس در دانشکده علوم زمین‌شناسی، دانشگاه لاپاز، بولیوی، گزارشی از تجزیه و تحلیل خود از نمونهٔ کوچکی از مواد بازیابی‌شده از محل برخورد منتشر کرد. آن‌ها آهن، نیکل، کبالت و ردپایی از ایریدیم را شناسایی کردند. این عناصر از ترکیبات معمول شهاب‌سنگ‌ها هستند. نسبت‌های کمی سیلیکون، آلومینیوم، پتاسیم، کلسیم، منیزیم و فسفر با سنگ‌هایی که به‌طور معمول در سطح زمین یافت می‌شوند نیز ناسازگار بود.
تیمی از پژوهشگران پرو در ۲۱ سپتامبر گزارشی در مورد سقوط شهاب‌سنگ کارانکاس منتشر کرد. انتشار این سند برای عموم، یک هفته به تعویق افتاد. پژوهشگران دریافتند که قطعات ناحیهٔ دهانه، دارای بافت کندریتی و ترکیب معدنی زیر هستند:
پیروکسن (۱) ۴۰٪، الیوین ۲۰٪، فلدسپات ۱۰٪، پیروکسن (۲) ۱۰٪، کاماسیت ۱۵٪، ترویلیت ۵٪ و آثاری از کرومیت و مس بومی. (کاماسیت به‌طور طبیعی فقط در شهاب‌سنگ‌ها وجود دارد)
این شهاب‌سنگ، پیش از برخورد نهایی خود با زمین، شوک قابل‌توجهی را تجربه کرده بود.
بیماری مردم محلی

۱۰۰ تا ۲۰۰ نفر از مردم محلی که به دهانهٔ ایجادشده توسط شهاب‌سنگ، نزدیک شده بودند، به‌سرعت احساس بیماری کردند. افسران پلیسی که برای بررسی صحنه حاضر شده بودند نیز بیمار شدند. پس از رویداد اولیه در ۱۵ سپتامبر، تعداد افراد بیمار افزایش یافت و پزشکان را ملزم به ایجاد چادرهای پزشکی کمکی برای مرکز بهداشتی کارانکاس کرد. بیماران برای آسیب‌های پوستی، تهوع، سردرد، اسهال و استفراغ تحت درمان قرار گرفتند. تلف شدن دام‌های منطقه نیز گزارش شد. مردم محلی به‌دلیل ترس از آلودگی، تصمیم گرفتند نوشیدن آب از منابع آبی اطراف منطقه را متوقف کنند و مقامات تصمیم گرفتند وضعیت اضطراری اعلام کنند. چهار روز پس از برخورد شهاب‌سنگ و ابتلا به بیماری غیرقابل توضیح، اکثر روستاییان گزارش دادند که بهبود یافته‌اند.
بیماری مردم محلی > واکنش دولت پرو

برخلاف دیگر گزارش‌های رسانه‌های بین‌المللی، مقامات بهداشتی پرو این رویداد را کم‌اهمیت جلوه دادند. خورخه لوپز تجادا، مدیر بهداشت منطقه‌ای پونو، وجود وضعیت پزشکی حاد را رد کرد. با این‌حال، یک گروه بهداشت با پرسنل و دارو در ۱۸ سپتامبر به محل رسید و گزارش داد که بوهای ناشی از دهانه باعث ایجاد مشکلات پزشکی شده‌اند. پیشتر تجادا اعلام کرده بود که مأموران نیز، دچار سرگیجه، حالت تهوع و برخی استفراغ شده‌اند.
در ۱۹ سپتامبر، اندینا، خبرگزاری رسمی دولتی پرو، گزارش داد که به‌نظر می‌رسد روستاییان بیمار، در حال بهبودی هستند.
قطعه‌ای به وزن ۲۷٫۷ گرم از سقوط شهاب‌سنگ کارانکاس، چند روز پس از برخورد، بازیابی شد. (مکعب به‌عنوان مقیاس، دارای طول و عرض یک سانتی‌متر است)
مروارید خلیج فارس (مستند)

| مروارید خلیج فارس | مروارید خلیج فارس |
| --- | --- |
کارگردان: اکبر عالمی
نویسنده: اکبر عالمی
تاریخ‌های انتشار: ۲۰۰۸
کشور: ایران
زبان: فارسی انگلیسی فرانسوی ایتالیایی اسپانیایی آلمانی
مروارید خلیج فارس فیلمی ساخته ایران و در سبک مستند است که به‌طور غیرمستقیم موضوع ایرانی بودن این آب راه را مطرح می‌کند. اکبر عالمی کارگردان این مستند دربارهٔ این اثر می‌گوید: "مستند مروارید خلیج فارس را به نوعی می‌توان مستند صنعتی محسوب کرد، زیرا در آن به پیشرفت‌های استان بوشهر اشاره شده و از سوی دیگر به گونه‌ای کاملاً ظریف به این موضوع تاکید داشته‌ام که خلیج فارس متعلق به ایرانیان است."
وی هم چنین معتقد است مستند صنعتی آیینه‌دار سوژه فیلم است و مرواید خلیج فارس را می‌توان آیینه‌دار اتفاق‌هایی دانست که در این سال‌ها در بوشهر و خلیج فارس رخ داده‌است. وی می‌گوید: «من تلاش نکردم صریح و به گونه‌ای به ایرانی بودن خلیج فارس اشاره کنم که گویی از تحریف نام آن دلواپس شده‌ایم. کار من بر مبنای تبلیغات غیرمستقیم است.»
این فیلم مستند چند جانبه، همچنین به پیشرفت ایران در زمینه نفت ، گاز و پتروشیمی اشاره کرده است .
این فیلم از شبکه‌های پرس تی‌وی و مستند پخش شده‌است.
عوامل این فیلم مستند عبارتند از: نویسنده، محقق و کارگردان: اکبر عالمی، دستیار اول و برنامه ریز : امیر سرایی مقدم، تصویر برداران: اردشیر عالمی، احسان حقیقی، علی مرادی، رضا روشن، عکاس: احمد معینی جم، تدوین: اکبر عالمی،امیر سرایی مقدم.
ولسوالی جلگه

| خواجه هجران | خواجه هجران |
| --- | --- |
موقعیت ولسوالی در ولایت بغلان: موقعیت ولسوالی در ولایت بغلان
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
کشور: افغانستان
ولایت: بغلان
مرکز ولسوالی: جلگه
اداره: اداره
ولسوال: محمد سرور اکبری
شوراهای ولایتی: شورای ولایتی بغلان
مردم: مردم
جمعیت: ۲۶٬۹۷۱ (۱۳۹۹)
پراکندگی: ۱۲٫۸ نفر بر کیلومتر مربع
دین: اسلام
زبان: فارسی دری
اطلاعات جغرافیا: اطلاعات جغرافیا
مساحت: ۶۲۹٫۹ کیلومتر مربع
ارتفاع از سطح دریا: ۲۲۰۸ متر
داده‌های دیگر: داده‌های دیگر
کدپستی: ۳۶۶۲
منطقه زمانی: ۴:۳۰+ (وقت استاندارد افغانستان)
ولسوالی جلگه یکی از ولسوالی‌های چهارده‌گانه ولایت بغلان درشرق این ولایت، دریک نقطه‌ای حساس و استراتژیک اخذ موقعیت نموده‌است، که می‌تواند ولسوالی‌های نهرین، برکه، خوست واندراب را با هم متصل بسازد، این ولسوالی ۶۲۹٫۹ کیلومترمربع مساحت دارد و سیزدهمین ولسوالی بزرگ بغلان می‌باشد. این ولسوالی با ۲۶٬۹۷۱ نفر. است جمعیت در سال ۱۳۹۹، سیزدهمین ولسوالی پر جمعیت ولایت بغلان است.
آب و هوا

جلگه آب و هوای کاملاً چهار فصلی دارد، بهار آن بارش‌های پیهم باران و برف و هوای نسبتاً معتدل دارد، درین فصل باران شدید صورت می‌گیرد که باعث جاری شدن سیلاب که در نتیجه ای آن زمین‌های کشاورزی تخریب گردیده و راهای مواصلاتی این ولسوالی باولسوالی‌های همجوار کاملاً قطع می‌شود، درفصل تابستان هوا نسبتاً گرم گردیده باعث آب شدن برف‌های بلند کوه‌ها می‌گردد درنتیجه آب خیزی‌های سیلگونه که سبب تخریب سربندهای آب و مانع رفتن دانش آموزان به مکاتب می‌گردد، درفصل خزان هوا نسبتاً معتدل و مایل به سردی می‌گراید این فصل در ولسوالی جلگه فصل جمع‌آوری میوه جات، سبزیجات، و غله جات می‌شود. اما درفصل زمستان فصل که نام و نشان خودرا به خاطره‌ها گذاشته مردم می‌تواند در فصل قبلی آماده گی‌های لازیم خودرا اتخاذ نمایند، در این فصل هوا خیلی سرد و یخبندان است که دما دراین فصل زیر صفر می‌باشد، که باعث بندش راه‌ها نیز می‌گردد، واین فصل را می‌توان فصل ذخیره گاه آب نامید، که برف درکوه‌ها ذخیره می‌شود ودرفصل تابستان از آب شدن آن برف‌های ذخیره شده مردم از آب آن در زراعت و باغداری شان استفاده ای اعظمی می‌نمایند، حتی از آب اضافی آن ولسوالی نهرین نیز سود زیاد می‌برند. (محقق محمد قاسم آرین)
کوه‌ها

ولسوالی جلگه درانحصار کوه‌های بلند از شرق کوه‌های چون پلفی، مالک اژدر، از غرب چون کوه زر کمر و ارتفاعات شهید، ازشمال کوه تنگی و شمال غرب کوه تیرسنگ، و از جنوب کوه ماسان و جنوب غرب کوه قصبه (سنگر مشهور مجاهدین درزمان جهاد و مقاومت).
زیارتگاه

ولسوالی جلگه دارای زیارتگاه‌های نیز می‌باشد مانند خواجه هجران، خواجه پسته، خواجه غار، چهل چنار، خواجه کوه شیر (مالک اژدر) پنجه شاه و خواجه اولیا.
آثار باستانی

این ولسوالی چنانچه که در اواخر دیده شده‌است دارای آثار باستانی نیز بوده‌است. مانند پوزه ای کمر (اثراز سلسله ساسانیان درآن دیده شده) به تعداد ۷۵قطعه سکه ساسانی ویک کوزه از آنجا از اثر کندن کاری سرک به تاریخ ۵/۱۲/۱۴۰۱ یافت شده‌است که فعلآ در موزیم ملی کشور ثبت و راجستر شده‌است، بالشت آیخانم که از تنگی به اثر راه و سرک سازی یافت گردیده بود به موزیم ملی انتقال گردیده‌است.
گذرگاه‌ها

کوتل‌های مشهور ولسوالی جلگه که این ولسوالی را به ولسوالی‌های همجوار آن وصل می‌سازد این کوتل‌ها ولسوالی جلگه را در مواقع اضطرار و بندش راه مردم را کمک می‌کند تا احتیاجات شان را از ولسوالی‌های همجوار ازین طریق مرفوع سازند. کوتل شیندره و دوابی که درشمال و شمال غرب ولسوالی جلگه قرار دارند این ولسوالی را با ولسوالی نهرین وصل می‌سازد. کوتل شرشر که درشمال شرق ولسوالی جلگه قرار دارد که این ولسوالی را به ولسوالی برکه وصل می‌کند. کوتل یخپج: این کوتل در غرب ولسوالی جلگه قرار دارد که ولسوالی جلگه را نیز به ولسوالی نهرین وصل می‌کند. کوتل پلفی وخاروزار :این دوکوتل درشرق ولسوالی جلگه قرار گرفته‌است این ولسوالی را به ولسوالی خوست ولایت بغلان وصل می‌سازد. کوتل مرغ: این کوتل از مشهورترین کوتل‌های ولسوالی جلگه می‌باشد درجنوب ولسوالی جلگه موقعیت داشته که این ولسوالی را به ولسوالی ده صلاح اندراب وصل می‌سازد که از معروفترین کوتل‌های ولایت بغلان به‌شمار می‌آید که درزمان بندش سالنگ ازین کوتل به عنوان شاه راه شمال و جنوب افغانستان نیز استفاده می‌شود.
معاون: این ولسوالی از داشتن معادن به دور نبوده که معادن زیادی ذغال سنگ در دل کوه‌های خود جا داده‌است، مانند معدن ذغال سنگ یخپج، چهارده، یرم علیا، معادن سرب و یخک نیز در قریه یرم علیا موجود است.
مراکز بهداشت و درمان

ولسوالی جلگه از نداشتن بهداشت و درمان طی سالیان زیاد رنج می‌برد خوشبختانه دراواخر یعنی درسالهای حکومت جمهوریت مورد توجه خاص قرار گرفته که چند باب کلینیک درین ولسوالی تأسیس و مورد استفاده اهالی جلگه قرار گرفت که از جمله می‌توان کلینیک بدون بستر در قریه گدری، کلینیک بدون بستر در قریه زرد اسپان و کلینیک ده بستر مرکزی ولسوالی جلگه واقع قریه محمد داد می‌باشد، ساختمان ۳۰بستر جدید را تأسیس در مرکز ولسوالی درزمان جمهوریت احداث شده اما متأسفانه تا اکنون تشکیل و پرسونل از طرف ادارات مربوطه در نظر گرفته نشده نام گرفت.
مکاتب

ولسوالی جلگه دارای شش باب لیسه می‌باشد که عبارتند از لیسه خواجه هجران در میان قریه‌های گدری و خواجه هجران موقعیت دارد، لیسه عبدالغفار شهید در دهنه قریه ای وریچی موقعیت دارد، لیسه دخترانه و پسرانه قریه محمد داد مرکزی‌ترین و با کیفیت‌ترین لیسه‌های ولسوالی جلگه از بدو تأسیس تا اکنون می‌باشد، لیسه یرم علیا در قریه یرم علیا موقعیت دارد و لیسه ای حمیدالله شهید که در قریه سیاه ریگ اخذ موقعیت نموده‌است. متوسط‌ها: مکتب متوسطه غوری سنگ که در قریه ای گدری موقعیت دارد، متوسطه زرد اسپان و متوسطه ای خواجه اولیا که در وسط قرا ای خواجه اولیا و ماه سان که در دامنه ای کوتل مرغ موقعیت دارد. ابتدایه‌ها: ابتدایه ای سیاه ریگ در قریه گدری، ابتدایه خواجه هجران در قریه خواجه هجران، ابتدایه ای پنجشیری و دره گی درمیان پنجشیری و دره گی موقعیت دارد، ابتدایه ای پسرانه و دخترانه عبدالغفار شهید در قریه وریچی، ابتدایه یرم سفلی در قریه یرم سفلی، ابتدایه ای یخپج در قریه یخپج موقعیت دارد.
مدارس دینی: مدرسه علوم دینی سید علی سید در قریه گدری، دارالحفاظ پسرانه در قریه خواجه هجران، دار الحفاظ قریه وریچی، دارالحفاظ پسرانه و دخترانه قریه محمد داد، شایان ذکر است که در دارالحفاظ پسرانه و دخترانه ای قریه محمد داد یک دور فارغ‌التحصیل پسران و دختران دستار و چادر فضیلت را درسال ۱۴۰۱ به سر بستند، دارالحفاظ یرم سفلی، یرم علیا، زرد اسپان و دارالحفاظ سیاه ریگ.
از پژوهش محمد قاسم (آرین).
زراعت

درین شکی نیست که مردم جلگه زراعت پیشه می‌باشند، مردم همه مصروف کشت و کار زراعت ازقبیل گندم، جو، جواری، زغر، تربک، شرشم نخود ولوبیا می‌باشد.
میوه جات: این ولسوالی درتربیت و پرورش درختان مثمر مانند سیب، بلخی (ناک) شفتالو، زرد آلو، الوبالو، گیلاس، انگور، چهارمغز، بادام، سنجد وتوت می‌باشد، از جمله مشهورترین میوه‌های آن که در بازارهای داخلی و خارجی مشتری خوبی دارند سیب و بلخی (ناک) می‌باشند.
دامداری

مردم این ولسوالی در پرورش دام داری وطیور از تجربه ای خوبی برخوردار اند در پرورش چون بز، گوسفند، گاو، ودام طیور دست بالا دارند. که دام‌های خویش را در فصل بهار و تابستان در ییلاق‌های چون شهید، خواجه غار، خشکک، دامنه‌های کوه مالک اژدر، زرد اسپان، خواجه اولیا، ماسان، ششبند چهارده، شلخه زار، قره جنگل، تنگی، خواجه پسته، غوری سنگ که چراه گاه‌های این ولسوالی و ولسوالی‌های همجوار می‌باشند به چرا می‌برند.
جنگلات: کوه‌های این ولسوالی که بعض شان نامبرده شده و بعض شان نام برده نشده‌اند، پوشیده از درختان چون ارچه، پسته، بید، بشال، قره غاچ، مترق، زرک، یخمه، شندل، ارغوان، ایرغی وغیره می‌باشد.
درسالهای نه چندان دور حدوداً بیست سال پیش از دیدگاه محقق کاملاً کوه‌های این ولسوالی که پوشیده از جنگل بوده‌است، به اثر بی‌توجهی دولت و مردم این جنگلات کاملاً نابود گردیده ودر اواخر حدودآ ده سال قبل توجهی که مردم نمودند واز جیب شخصی شان محافظان را گماشتند تا از جنگلات مراقبت نمایند، به فضل خداوند بزرگ این جنگلات بار دیگر رنگ و رخ دیگر را به کوه‌های این ولسوالی به ارمغان آورد تا طبیعت و محیط زیست بار دیگر منظره ای زیبای را تقدیم به مردم ماحولش نماید.
گیاهان و درختان دارویی

گیاهان و درختان دارویی مانند زرک، مترق، بربو، بوغمکی، سپند، هژدم، هزول، کروچ، زیره، شیرین بویه، یارلنگ، گزنده خار، کاسنی واسپاغول، اسمای که برگیاهان و درختان دارویی گرفته شده برگرفته شده از طرف مردم محلی و بومی می‌باشد.
خوراکی‌های طبیعی

این ولسوالی خوراکی‌های طبیعی را در کوه‌ها و زمین‌های خویش می‌رویاند مانند: قارچ، سبدان (کچالوی کوهی) قوزه قرنی، گوشی بره، شورک، چولانی، چندکان، گندم علفک و غیره می‌باشند.
بر گرفته شده از برگه‌های تحقیقاتی محمد قاسم (آرین).
جغرافیا

اطلاعات بیشتر: جغرافیای طبیعی افغانستان
ولسوالی خواجه هجران به شکل مستطیل است و از شمال شرق با ولسوالی گذرگاه نور، از جنوب با ولسوالی ده‌صلاح، از جنوب‌غرب با ولسوالی اندراب، از غرب با ولسوالی نهرین و از شرق با ولسوالی خوست و فِرِنگ محدود می‌باشد. جلگه مرکز این ولسوالی ۹۳ کیلومتر از شهر پلخمری فاصله دارد.
ولسوالی خواجه هجران از ولسوالی‌های کوهستانی ولایت بغلان است که حدود ۱۲٫۸ نفر در هر کیلومتر مربع آن زندگی می‌کنند. آب و هوای خواجه هجران سرد و خشک است و متوسط دما ۸ درجه سانتی‌گراد است. گرم‌ترین ماه آن، ماه اسد با ۲۲ درجه سانتی‌گراد و سردترین ماه آن، ماه دلو با ۹- درجه سانتی‌گراد می‌باشد. میزان بارش به‌طور میانگین ۷۵۳ میلی‌متر در سال است. مرطوب‌ترین ماه آن، ماه حوت با ۱۷۷ میلی‌متر و خشک‌ترین ماه آن، ماه اسد با ۳ میلی‌متر بارندگی است.
سنگ‌نگاره آنوبانی‌نی

| سنگ‌نگاره آنوبانی‌نی | سنگ‌نگاره آنوبانی‌نی |
| --- | --- |
نام: سنگ‌نگاره آنوبانی‌نی
کشور: ایران
استان: استان کرمانشاه
شهرستان: شهرستان سرپل ذهاب
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: مذهبی
دیرینگی: لولوبیان
دورهٔ ساخت اثر: دوره لولوبیان
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۴۹
ترسیمی از ملکه و پادشاه غالب بر لولوبیان و ستاره ایشتار
ترسیمی از اثر بر روی چوب در سال ۱۹۱۸
سنگ‌نگاره آنوبانی‌نی یا نقش‌برجسته آنوبانی‌نی یکی از نقش‌برجسته‌های متعلق به یکی از چهار عنصر قومی زاگرس‌نشین در هزارهٔ سوّم پ.م. بنام لولوبیان است؛ که پیش از آریایی‌ها در این محل سکونت داشتند. نقش برجستهٔ آنوبانی‌نی در ۱۲۰ کیلومتری کرمانشاه و در شهر سرپل ذهاب قرار دارد و در حدود ۲۳۰۰ سال پیش از میلاد تراشیده شده‌است.
این سنگ‌نگاره متعلق به حدود ۲۳۰۰ سال پیش از میلاد و مربوط به لولوبی‌ها است. که با شمارهٔ ثبت ۱۴۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. سنگ‌نگارۀ دیگری نیز از آنوبانی‌نی در نزدیکی آن وجود دارد که جداگانه و به شمارۀ ۱۵۰ ثبت شده است.
مشخصات اثر

این سنگ‌نگاره در سینه کوهی به بلندای ۳۵ متر منتسب به پادشاه لولوبی است که پای چپ را بر روی پیکر اسیری نهاده و از ایزدبانوی اینانا دو اسیر دیگر را می‌گیرد. در زیر این تصویر صور شش اسیر دیگر هم کنده کاری شده‌است. سنگتراشی بخش پایین که دربردارنده تصویر اسیران است همگی برهنه نشان داده شده‌اند و در حالیکه دست هر کدام از پشت بسته‌است از چپ به راست پشت سر پادشاهی که تاج بر سر دارد (مشابه با کلاه مادی‌های شرقی و پارسیانی که حدود هزار و پانصد سال بعد به حکومت رسیدند)، در حرکت می‌باشند. در زیر این صحنه هم سنگ‌نگاره‌ای که نشانگر پیروزی آنوبانی‌نی است تراشیده شده‌است. این اثر مربوط به قرن ۲۲ پیش از میلاد که شباهت بسیاری به سنگ نگاره مشهور نارام سین آکدی دارد از لحاظ تاریخی با فاصله نزدیکی با آن پدید آمده و ممکن است پس از تضعیف قدرت نارام سین و فرزند وی شارکالی شاری توسط حاکم لولوبی پدید آمده باشد. نام آنوبانی نی آکدی بوده و نوشته مربوط به سنگ نگاره نیز به زبان آکدی می‌باشد و در نتیجه این گمان وجود دارد که حاکم مزبور ممکن است یک حاکم دست نشانده آکدی باشد. این که نام محل سنگ‌نگاره (کوه پادیر) به صراحت ذکر شده، به ظاهر نشان می‌دهد که این محل در مرکز متصرفات آنوبانی‌نی نبوده و شاید صحنه پیروزی یا مرز متصرفات وی بوده‌است.
این اثر به سنگ‌نبشته بیستون که در حدود ۲۰۰۰ سال پس از آن ساخته شده شباهت دارد و به عقیدهٔ برخی پژوهشگران سنگ‌تراشان سنگ‌نبشتۀ بیستون آن اثر را با الهام از سنگ‌نگاره‌های آنوبانی‌نی ساخته‌اند.
دو نفر از اسیران که بزرگتر از سایر اسیران تصویر شده‌اند در پشت الهه اینانا (ایشتار) قرار دارند و دیگر اسیران در صف زیرین قرار گرفته‌اند و همگی برهنه که دستانشان از پشت بسته شده‌است. در زیر پای پادشاه اسیری دیگر لگدکوب شده و کتیبه‌ای به زبان اکدی با این مضمون نقل شده‌است:
آنوبانی‌نی پادشاه توانا، پادشاه لولوبی نقش خود و نقش الهه ایشتار را در کوه باتیر رسم کرده‌است. آن کس که این نقوش و این لوح را محو کند، به نفرین و لعنت آنو، آنوتوم، انلیل، نین‌لیل، ادد، ایشتار، سین و شمش گرفتار و دودمانش بر باد رواد.
این اثر امروزه در داخل یک دبستان دخترانه در شهر سرپل ذهاب، در ارتفاع ۱۶ متری و بر صخره‌ای به نام میان‌کل قرار دارد.
مرمت

در سال ۱۴۰۰ برخی اقدامات برای محوطه‌سازی، مستندسازی و ساماندهی کتیبۀ آنوبانی‌نی توسط پایگاه محور ساسانی کرمانشاه انجام شد. در همین راستا انجام مطالعات، آسیب‌شناسی و مرمت کتیبه نیز از سال ۱۴۰۱ آغاز شد. نخستین اقدامات مرمتی از قبیل گلسنگ‌زدایی، استحکام‌بخشی و موزون‌سازی بر روی سه کتیبه از مجموع شش کتیبۀ آنوبانی‌نی در ۳۰ شهریور ۱۴۰۱ آغاز شد که انجام آن به کارشناسان میراث فرهنگی استان فارس واگذار شده که مرمت آثار تخت جمشید را در کارنامۀ خود دارند.