stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
هکر
انواع هکرها > هکرهای کلاه‌خاکستری

هکر کلاه خاکستری (به انگلیسی: Grey Hat Hacker) ترکیبی از هکر کلاه سیاه و کلاه سفید است. یک هکر کلاه خاکستری معمولاً چیزی بینابین هکرهای کلاه سیاه و کلاه سفید است. هدف هکرهای کلاه خاکستری استفاده از اطلاعات سایر کامپیوترها به هر مقصودی است ولی صدمه‌ای به کامپیوتر وارد نمی‌کند. نام دیگر این گروه Whacker می‌باشد. هدف اصلی هکر استفاده از اطلاعات سایر کامپیوترها به مقصود مختلف می‌باشد. برخی از آن‌ها در اینترنت چرخ می‌زنند و وضعیت امنیتی سایت‌ها و سرورهایی که به آن می‌رسند را چک می‌کنند اما فقط به نیت یادگرفتن چیزهای جدید یا کنجکاوی‌های فنی. این افراد گاهی با کشف یک مشکل، آن را به مدیران سیستم مورد بررسی اطلاع می‌دهند و حتی گاهی پیشنهاد همکاری برای حل مشکل را نیز با این گزارش همراه می‌کنند. این گروه کدهای ورود به سیستم‌های امنیتی را پیدا کرده و به داخل آن نفوذ می‌کنند، اما سرقت و خراب کاری جز کارهای کلاه خاکستری نیست. بلکه اطلاعات را در اختیار عموم مردم قرار می‌دهند.
انواع هکرها > هکر نخبه

هکر نخبه یا الیت (به انگلیسی:Elite hacker)، هکری است که در بین هکرهای دیگر اعتبار اجتماعی بالایی دارد. این فرد معمولاً مشکلات امنیتی تا به امروز ناشناخته را کشف می‌کند و با گزارش آن‌ها ثابت می‌کند که واقعاً به چیزی دست پیدا کرده که پیش از این ناشناخته بوده‌است. آپدیت‌های سیستم‌عامل‌ها معمولاً محصول کشف و گزارش مشکلات توسط این هکرها هستند.
انگیزه‌ها

چهار دلیل اصلی به عنوان احتمالات چرایی تلاش هکرها برای ورود به کامپیوترها و شبکه‌ها مطرح شده‌است. دلیل اول، هک کردن سیستم‌ها با هدف خاص سرقت شماره کارت‌های اعتباری یا دستکاری در سیستم‌های بانکی، برای دستیابی به منافع و سود مالی. دوم، بسیاری از هکرها از افزایش اعتبار خود در خرده فرهنگ هکرها رونق می‌گیرند و نشانه‌های خود را در وب سایت‌هایی که آنها را تخریب کرده‌اند می‌گذارند یا برخی شواهد دیگر را به عنوان اثبات اینکه آنها در یک هک خاص درگیر شده‌اند، بر جای می‌گذارند. سوم، جاسوسی شرکتی به شرکت‌ها امکان می‌دهد اطلاعات مربوط به محصولات یا خدمات قابل سرقت یا استفاده به عنوان اهرم فشار در بازار را به دست آورند. و چهارم، حملات تحت حمایت دولت‌ها، مانند جمع‌آوری اطلاعات در زمان جنگ و در فضای مجازی را در اختیار دولت‌های ملی قرار می‌دهد.
میدلند سیتی، آلاباما

مکان
| Midland City, Alabama | Midland City, Alabama |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
Location in شهرستان داله، آلاباما and the state of آلاباما: Location in شهرستان داله، آلاباما and the state of آلاباما
ایالت: آلاباما
شهرستان: شهرستان داله، آلاباما
حکومت: حکومت
 • نوع: Mayor-council
 • شهردار: Hon. Virgil Marvin Skipper, Sr.
مساحت: مساحت
 • کل: ۶ مایل مربع (۱۵٫۶ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۶ مایل مربع (۱۵٫۶ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۳۷۷ فوت (۱۱۵ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۲٬۳۵۲
 • تراکم: ۳۹۲/مایل مربع (۱۵۰٫۸/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 36350
کد منطقه: 334
FIPS code: 01-48400
GNIS feature ID: 0152313
میدلند سیتی (به انگلیسی: Midland City) شهری در شهرستان دیل ایالت آلاباما است که مساحت آن ۱۵٫۷۴ کیلومتر مربع است و در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲٬۳۴۴ نفر جمعیت داشته و تراکم جمعیتی آن، ۱۴۸٫۹۲ نفر در هر کیلومتر مربع بوده است.
والیبال نشسته در پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۴

| والیبال نشسته در پارالمپیک هفدهم | والیبال نشسته در پارالمپیک هفدهم |
| --- | --- |
ورزشگاه: آرنا شمالی پاریس
تاریخ‌ها: ۲۹ اوت – ۷ سپتامبر
شمار رویدادها: ۲
شرکت‌کنندگان: نفر
→۲۰۲۰: →۲۰۲۰
والیبال یکی از رویدادهای برگزار شده در پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۴ است که از ۲۹ اوت تا ۷ سپتامبر ۲۰۲۴ برگزار شد. بازی‌ها به میزبانی شهر پاریس پایتخت فرانسه برگزار شدند که شامل دو رویداد، یکی برای زنان و دیگری برای مردان بود.
تیم‌های شرکت کننده > خلاصه تیم های صعود کننده

| کشور | زنان | مردان | تعداد ورزشکاران |
| --- | --- | --- | --- |
|  بوسنی و هرزگوین |  |  | ۱۲ |
|  برزیل |  |  | ۲۴ |
|  کانادا |  |  | ۱۲ |
|  چین |  |  | ۱۲ |
|  مصر |  |  | ۱۲ |
|  فرانسه |  |  | ۲۴ |
|  آلمان |  |  | ۱۲ |
|  ایران |  |  | ۱۲ |
|  ایتالیا |  |  | ۱۲ |
|  قزاقستان |  |  | ۱۲ |
|  رواندا |  |  | ۱۲ |
|  اسلوونی |  |  | ۱۲ |
|  اوکراین |  |  | ۱۲ |
|  ایالات متحده آمریکا |  |  | ۱۲ |
مدال ها

| رویداد | طلا | نقره | برنز |
| --- | --- | --- | --- |
| مسابقات مردان جزئیات | ایران | بوسنی و هرزگوین | مصر |
| مسابقات زنان جزئیات | ایالات متحده آمریکا | چین | کانادا |
شیرینی پادرازی

شیرینی پادرازی یکی از انواع شیرینی‌های سنتی ایرانی است. در برخی از دستورهای تهیهٔ این نوع شیرینی سه نوع آرد نخودچی، آرد گندم، آرد برنج به کار رفته است. همچنین شیرینی پادرازی یکی از انواع شیرینی‌های قدیمی و سنتی است که برای عید نوروز در گیلان تهیه می‌شود. در گیلان مواد این شیرینی را زردهٔ تخم‌مرغ، کره، پودر قند، آرد گندم نرم، مغز هل کوبیده و پستهٔ چرخ‌کرده یا کنجد تشکیل می‌دهد.
بازه

نمونه‌ای از بازۀ کراندار یک منحنی.
بازه یا فاصله، زیرمجموعه پیوسته‌ای از اعداد حقیقی است که به دو نوع فاصله محدود (کراندار) و فاصله نا محدود (بی کران) تقسیم می‌شود.
کران بازه‌ها

بازه‌های کراندار، از دو طرف به دو عدد حقیقی محدود هستند.
بازه‌های بیکران، حداقل از یک طرف به بی‌نهایت(ها) منتهی می‌شوند.
کران بازه‌ها > تعریف بازه، به بیان جبری

برای نوشتن یک بازه از چپ به راست با یک کمانک ( ( ) (برای قسمت‌های باز) یا قلاب ( [ ) (برای قسمت‌های بسته) و پس ازآن کران اول و پس از آن ویر گول ( , ) پس از آن کران دوم و پس از آن یک کمانک ( ) ) (برای قسمت‌های باز) یا قلاب ( ] ) (برای قسمت‌های بسته) برای اتمام بازه مینویسم.
در حالت کلی برای اعداد حقیقی a و b داریم:
[a,b] یعنی اعداد a تا b به‌طوری‌که این دو عدد هم در بازه وجود دارند.
(a,b) یعنی اعداد a تا b به‌طوری‌که این دو عدد در بازه وجود ندارند.
(a,b] یعنی اعداد a تا b به‌طوری‌که b در بازه وجود ندارد.
[a,b) یعنی اعداد a تا b به‌طوری‌که a در بازه وجود ندارد.
شیرکو معارفی

| شیرکو معارفی | شیرکو معارفی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۵۹ بانه
درگذشت: ۱۳ آبان ۱۳۹۲ زندان مرکزی سقز
ملیت: ایرانی
پیشه: زندانی سیاسی
شیرکو معارفی (زاده ۱۳۵۹ در بانه - ۱۳۹۲) زندانی سیاسی کرد محکوم به اعدام بود که صبح دوشنبه ۱۳ آبان ۱۳۹۲ در زندان مرکزی سقز اعدام شد.
زندان و حکم اعدام

شیرکوه معارفی در تاریخ ۹ آبانماه سال ۱۳۸۷ به دست نیروهای سپاه پاسداران دستگیر شد. گفته شده که او در حال ورود به خاک ایران از کردستان عراق (به صورت غیرقانونی) دستگیر شده است. وکیل او نیز در مصاحبه‌ای مدعی می‌شود که او در هنگام دستگیری مسلح بوده ولی اقدامی مسلحانه انجام نداده است.
او توسط حکمی در دادگاه انقلاب اسلامی سقز به عنوان محارب شناخته و به اعدام محکوم شد. از دیگر اتهامات او «عضویت در کومله، اقدام علیه امنیت کشور و خروج غیرقانونی و اقدام مسلحانه علیه نظام جمهوری اسلامی» عنوان شده است. وکیل او سعی نمود تا تنها هواداری موکلش از کومله را در دادگاه به اثبات برساند و عضویت در این حزب را تکذیب نماید. اما پدر شیرکو در مصاحبه‌ای مدعی شد که پسرش به خاطر فقر و بی‌کاری به کومله پیوسته است و بعداً از ان جدا شده بود.
حکم اعدام معارفی بعداً در دادگاه تجدید نظر و دیوان عالی کشور نیز تأیید شد. او در فروردین ماه ۱۳۹۱ در اعتراض به حکم اعدام و زندانی شدنش دست به اعتصاب غذا زد.
اعدام

معارفی در ۱۳ آبان ۱۳۹۲ در زندان سقز به چوبه دار سپرده شد.
واکنش‌ها به بازداشت و اعدام

خانواده شیرکوه معارفی با ارسال نامه‌ای سرگشاده به مجامع بین‌المللی و سازمان‌های حقوق بشری، از آنها برای لغو حکم اعدام فرزندشان کمک طلبیده‌اند.
سازمان عفو بین‌الملل نیز در بیانیه‌ای از مقام‌های ایرانی خواسته است جلوی حکم اعدام شیرکو معارفی و حبیب‌الله لطیفی، زندانی کرد دیگر را بگیرند.
جلال طالبانی، رئیس‌جمهور عراق در سال ۲۰۰۹ در دیدار با صادق لاریجانی رئیس قوه قضائیه ایران برای شیرکو معارفی تقاضای عفو کرد
خانواده معارفی مدعی شدند که جسد فرزندشان به آنها تحویل داده نشده و اجازه برگزاری مراسم ختم به آنها داده نمی‌شود.
وایت سالفر اسپرینگز، مونتانا

مکان
| White Sulphur Springs, Montana | White Sulphur Springs, Montana |
| --- | --- |
شهر: شهر
Highway 12 looking west toward the Big Belt Mountains: Highway 12 looking west toward the Big Belt Mountains
نام مستعار: Sulphurville: نام مستعار: Sulphurville
Location of White Sulphur Springs, Montana: Location of White Sulphur Springs, Montana
ایالت: مونتانا
شهرستان: شهرستان مائگر، مونتانا
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۰۱ مایل مربع (۲٫۶۲ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۰۱ مایل مربع (۲٫۶۲ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۵۰۴۳ فوت (۱۵۳۷ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۹۳۹
 • برآورد (2012): ۹۶۵
 • تراکم: ۹۲۹٫۷/مایل مربع (۳۵۹٫۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۷ (MST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۶ (MDT)
زیپ‌کد: 59645
کد منطقه: 406
FIPS code: 30-80050
GNIS feature ID: 0793216
وایت سالفر اسپرینگز (به انگلیسی: White Sulphur Springs) شهری در ایالت مونتانا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۹۳۹ نفر بوده‌است.
موقعیت جغرافیایی

موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
Localidades na vizinhança
میدلزبرو، کنتاکی

مکان
| Middlesboro, Kentucky | Middlesboro, Kentucky |
| --- | --- |
شهر: شهر
Aerial view of Middlesboro: Aerial view of Middlesboro
نام(های) مستعار: The Magic City (official), Queen City of The Cumberlands, The Boro, M'boro, The Crater City: نام(های) مستعار: The Magic City (official), Queen City of The Cumberlands, The Boro, M'boro, The Crater City
شعار(ها): "Fac et Spera" translation: Do and Hope: شعار(ها): "Fac et Spera" translation: Do and Hope
Location of Middlesboro, Kentucky: Location of Middlesboro, Kentucky
ایالت: کنتاکی
شهرستان: Bell
Incorporated: March 14, 1890
حکومت: حکومت
 • نوع: Mayor-Council
 • شهردار: Bill Kelley
مساحت: مساحت
 • کل: ۷٫۶ مایل مربع (۱۹٫۸ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۷٫۵ مایل مربع (۱۹٫۵ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۱ مایل مربع (۰٫۲ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۱۵۴ فوت (۳۵۲ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۱۰٬۳۳۴
 • تراکم: ۱۳۵۴٫۸/مایل مربع (۵۲۳٫۱/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: 40965
کد منطقه: 606
FIPS code: 21-51924
GNIS feature ID: 498153
میدلزبروو (به انگلیسی: Middlesborough) شهری در ایالت کنتاکی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۰٬۳۳۴ نفر بوده‌است.
بهشهر

با شهرستان بهشهر اشتباه نشود.
| بهشهر | بهشهر |
| --- | --- |
کاخ چهل‌ستونکاخ صفی‌آبادباغ عباس‌آبادچشمه عمارتآتشکده کاووس: کاخ چهل‌ستونکاخ صفی‌آبادباغ عباس‌آبادچشمه عمارتآتشکده کاووس
  شهرداری بهشهر:   شهرداری بهشهر
کشور:  ایران
استان: مازندران
شهرستان: بهشهر
بخش: مرکزی
نام(های) دیگر: اشرف یا اشرف‌البلاد
نام(های) پیشین: تَمیشَه، کبودجامه، نامیه، قره‌طغان، آسیابسر، کلباد، پنج‌هزاره، خرگوران و اشرف یا اشرف‌البلاد
سال شهرشدن: عهد شاه عباس یکم (دورهٔ صفوی)
مردم: مردم
جمعیت: ۹۴٬۷۰۲ نفر (۱۳۹۵)
رشد جمعیت: ۶٫۱۱٪ + (۱۳۹۵)
تراکم جمعیت: ۱۱٫۹۱۶ نفر بر کیلومتر مربع
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
مساحت: ۱۴٫۱۶۳ کیلومتر مربع
ارتفاع: ۲۰ متر از سطح دریا 
میانگین دمای سالانه: ۱۷٫۷ درجهٔ سانتی‌گراد
میانگین بارش سالانه: ۶۲۱٫۵ میلی‌متر
روزهای یخبندان سالانه: ۱۳ روز
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
شهردار: یاسر احمدی
تأسیس شهرداری: ۱۳۱۲
ره‌آورد: انار، مرکبات، دوغیله، حلوای گردویی، نصیری و شالی، پشت زیک
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۱۱
وبگاه: http://behshahr.ir
شناسهٔ ملی خودرو:  ایران۷۲ ق ،۸۲ ه‍‌
کد آماری: ۱۱۵۸
  بهشهر  روی نقشه ایران ۳۶°۴۱′شمالی ۵۳°۳۲′شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۶۹°شمالی ۵۳٫۵۴°شرقی﻿ / 36.69; 53.54   :   بهشهر  روی نقشه ایران ۳۶°۴۱′شمالی ۵۳°۳۲′شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۶۹°شمالی ۵۳٫۵۴°شرقی﻿ / 36.69; 53.54   
 :  
بِهْشَهْر، از شهرهای استان مازندران، یکی از کهن‌ترین شهرهای ایران و مرکز شهرستان بهشهر است. در گذشته (پیش از دورهٔ پهلوی یکم) آن را «اشرف» یا «اشرف‌البلاد» می‌نامیدند.
مردم بهشهر به زبان مازنی سخن می‌گویند و از قومیت تبری و ایرانی‌تبار هستند دین مردم بهشهر اسلام ( شیعه دوازده‌امامی و سنی شافعی ) است، اقلیت‌های بهائی، مسیحی و یهودی هم در گذشته (دورهٔ پهلوی) در بهشهر زندگی می‌کردند.
بهشهر پنجمین شهر پرجمعیت استان مازندران است.
بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ خ. جمعیت این شهر برابر با ۹۴٫۷۰۲ نفر جمعیت بوده‌است.
بهشهر در عهد شاه عباس بزرگ، پایتخت تابستانی ایران بود.
بهشهر در بهمن ۱۴۰۱ خ. شهر ملی گلیچ معرفی شد.
نام

نام بهشهر در دورهٔ ساسانی «تَمیشَه» بود و واژهٔ تَمیشَه برگرفته از نام دانه و بوته تمشک است؛ پیش از دورهٔ تیموری، «کبودجامه» بود؛ پیش از شاه عباس بزرگ، «خرگوران» بود و در عهد شاه عباس بزرگ، چون خیرالنساء بیگم اشرف الملوک، مادر شاه عباس بزرگ، از اهالی «خرگوران» بوده و نام او نیز «اشرف» بود، شاه عباس بزرگ نام «خرگوران» را به‌نام مادرش «اشرف» تغییر داد و از عهد شاه عباس بزرگ تا پایان دورهٔ قاجاری به این شهر «اشرف» یا «اشرف‌البلاد» می‌گفتند و در دورهٔ پهلوی یکم، چون «اشرف‌البلاد» واژه‌ای از ریشه زبان عربی است و به فارسی «اشرف» معنای «بِهْ» و «بهترین» و «بِلاد» معنای «شهر» را می‌داد، نام آن به «بهشهر» دگرگون شد و «بهشهر» نیز معنای «بهترین شهر» می‌دهد.
تاریخ > پیشدادیان و کیانیان

در اسطوره‌های ایرانی، تَمیشَه (بهشهر کنونی) اقامتگاه فریدون پادشاه ایرانیان خوانده شده‌است. در شاهنامه گفته شده که شهر تَمیشَه (بهشهر کنونی) دومین پایتخت فریدون، پس از آمل، بوده‌است.
بنای تَمیشَه (بهشهر کنونی) را به فریدون نسبت داده‌اند. فردوسی تَمیشَه (بهشهر کنونی) را تختگاه دوم فریدون خوانده‌است. ابن اسفندیار به نقل از شاهنامه آورده‌است: «فریدون پس از پیروزی بر ضحاک تمیشه را پایتخت کرد». ظهیرالدین مرعشی آورده‌است: «چون آفریدون پیر شد، مقام خود در تمیشه بساخت و این تمیشه ... اکنون خرابه است و تمیشه کوتی می‌خوانند و هنوز اطلال و دمن آن در موضعی که بانصران می‌خوانند، ظاهر است.» واژه «کوت» در زبان مازنی منطقه به معنی انباشته، انباشته شده و روی هم قرار گرفته می‌باشد. منظور ظهیرالدین مرعشی از تمیشه کوتی به‌نظر می‌رسد که خرابه‌های انباشته شده شهر بوده‌است. پژوهشگران در ارتباط با نام «بانصران» (یا بانسرا یا بانو سرا) که امروزه مکانی مشتمل بر زمین‌های مسطح و کشاورزی است، باور دارند که این واژه شکل بومی واژه «بانو سرای» است که احتمالاً باید نام یکی از کاخ‌هایی باشد که اسپهبد خورشید برای یکی از زنان خود ساخته بود. ابن اسفندیار آورده‌است: «گرشاسف ایرانی در حمله‌ای به سرزمین‌های شرقی، فغفور چین (پادشاه چین) را با هشتاد پادشاه دیگر توسط نریمان به تمیشه نزد فریدون فرستاده بود». در مجمل التواریخ و القصص نیز دربارهٔ پایتخت فریدون آمده‌است: «پس به گرگان ببود، اول به زمین بابل بنشست، پس دارالملک به تمیشه بساخت و طبرستان».
بنا بر گواهی افسانه‌ای، قریه‌ای که اکنون به «کوسان» (به پارسی: کوهستان) مشهور است زمانی «طوسان» نام داشت که به دست توس پسر نوذر که از خاندان کیانیان بوده بنیاد شده‌است و سبب بنایش را آن دانند که توس پسر نوذر فرمانده لشکر کیخسرو بود که در امور پادشاهی همواره کار شکنی می‌نموده و با فریبرز پسر کی‌کاووس هم آهنگی نشان می‌داد، از این رو هنگامی که کیخسرو بر حریفان خود غالب شد با جمعی از خاندان نوذر به جانب تپورستان روانه شد و مدتی را در بیشه «ناروَن»، که یکی از نواحی تپورستان بود، پناه گرفت و چندی بعد قصبه‌ای در «پنج‌هزاره» (بهشهر کنونی) در مکانی که مشهور به کوسان بود، ساخت و آن را «طوسان» نامید.
تاریخ > سلوکیان و اشکانیان

در زمان لشکرکشی آنتیوخوس سوم سلوکی به سرزمین هیرکانی برای رویارویی با اشکانیان، پس از گذر او از کوه البرز از بخشی به‌نام «تامبراکس» نام برده شده که ممکن است همان تَمیشَه (بهشهر کنونی) باشد.
تاریخ > ساسانیان

تَمیشَه (بهشهر کنونی) دوران ساسانیان نیز شهری آباد بوده و با ساری شانزده فرسنگ دوری داشت. آنچه مسلم است فرمانروایی شرقی پتشخوارگر با خانواده کشنسف بوده‌است این خاندان تا سال ۵۲۸م در پتشخوارگر فرمانروایی داشته‌اند و در این سال چون فرمانروایی پتشخوارگر به فرمان قباد یکم به پسر بزرگش کاووس که یکی از سرسپردگان و هواداران سرسخت دین مزدک بود آشکاراً برچیده شد و کاووس رسماً شاه پتشخوارگر گردید و پایتخت او هزارجریب و کیاسر بود. در منابع آمده‌است انوشه‌روان دادگر به آن شهر رفته و زمانی را در آنجا گذرانده و دستور گستره شهر و ساخت بارو و دیوار دفاعی تَمیشَه (بهشهر کنونی) را به جهت جلوگیری از یورش‌های تُرکان و قبایل شرقی داده‌است، انوشه‌روان دادگر در شرق تمیشه دیوار آجری مار سرخ را ساخت تا از تازشات قبایل تُرک به تپورستان جلوگیری کند. تَمیشَه (بهشهر کنونی) شرقی‌ترین شهر تپورستان و در مرز تپورستان و گرگان بوده‌است. ابن رسته تمیشه را نخستین شهر تپورستان از مشرق معرفی کرده و انوشه‌روان دادگر را بنا کننده شهر خوانده و از دیوار تمیشه که میان تپورستان و گرگان کشیده شده و مسجد جامع و جمعیت فراوان شهر یاد کرده‌است. از کاووس پسر قباد یکم فرزندی ماند به نام شاپور که در نزد عمویش انوشه‌روان دادگر بسیار گرامی بود و در دربار می‌زیست و پس از مرگ انوشه‌روان دادگر به تپورستان رفته و در آتشکده کاووس پیرامون کیاسر و هزارجریب به سر برده و مردم تپورستان دلبستگی و گرایش زیادی به او پیدا کردند. هنگام یورش اعراب به ایران و فرار یزدگرد سوم، وی (یزدگرد سوم) از خراسان به تپورستان آمد و مانند پدرش شهریار (پسر خسرو پرویز و شیرین)، در آتشکده کاووس (غرب بهشهر) گوشه‌نشین شد و به نیایش مشغول گردید. پس از یورش اعراب به ایران، باو نوه کاووس از یزدگرد سوم در ری جدا شد و به کوسان رفت و آشکاراً انگیزه داشت پس از جمع‌آوری سپاهی به یزدگرد سوم بپیوندد و با تازیان به نبرد برود ولی به این خواسته خود نرسید زیرا که یزدگرد سوم به سرزمین خراسان رسید و در همان‌جا کشته شد. آنگاه که جریان مرگ یزدگرد سوم به گوش وی رسید در آتشکده کاووس گوشه‌نشین شد و با سر تراشیده به نیایش و ستایش مشغول شد.[منبع بهتری نیاز است]
تاریخ > مغولان و تیموریان

کبودجامه (بهشهر کنونی) دوران یورش مغول به ایران و زمان چنگیزخان، امیران این شهر با والیان مغول همکاری داشتند و از همدست‌هایشان بشمار می‌رفتند.[نیازمند منبع]
تَمیشَه و کبودجامه (بهشهر کنونی) دوران یورش تیمور لنگ به این شهر، ویران شد. همچنین شهری به نام روغد در نزدیکی آن برای همیشه از برگ روزگار ستردن شد.
تاریخ > صفویان، افشاریان و قاجاریان

اشرف‌البلاد (بهشهر کنونی) دوران شاه عباس بزرگ و صفویان شکوفا و شهری آباد بود. شاه عباس بزرگ همیشه به این‌که از سمت مادری مازندرانی بود افتخار می‌ورزید؛ در این مکان روستایی بود به نام خرگوران که به پیرزنی تعلق داشت و شاه عباس بزرگ آن را از او خرید و در این مکان شهری را در سال ۱۰۲۲ قمری بنا کرد. مادر او (خیرالنساء بیگم اشرف الملوک) از اهالی خرگوران (بهشهر کنونی) بود. شاه عباس بزرگ در سال ۱۰۳۲ق اشرف‌البلاد (بهشهر کنونی) را گسترش داد. شاه عباس بزرگ با مسافرت به اشرف‌البلاد (بهشهر کنونی)، این شهر را پایتخت تابستانی خود ساخته. شاه عباس بزرگ بناهایی را در اشرف‌البلاد (بهشهر کنونی) بنا نهاد که می‌شود از آن‌ها به باغ عباس‌آباد، چشمه عمارت، کاخ چهل‌ستون و کاخ صفی‌آباد اشاره کرد. شاه عباس بزرگ هرگاه به تبرستان می‌آمد، اشرف‌البلاد (بهشهر کنونی) را به دیگر نقاط آن ترجیح می‌داد. باشندگان این شهر از تیره‌ها گوناگون تشکیل شده بود، از جمله چندین هزار گرجی بهشهر (گرجی‌محله) نیز در دوران تازش‌های شاه عباس بزرگ به گرجستان، گرجی‌ها از قفقاز به اشرف‌البلاد (بهشهر کنونی) کوچانده شده‌اند، همچنین گروهی از خانواده‌های تالشی لنکران که از کرانه‌های دریای کاسپین آمده بودند و گروهی از تات‌ها که یکی از قبایل ایرانی بود. احتمالاً نخستین گروه نمایندگان سیاسی پادشاهی انگلستان در اشرف‌البلاد (بهشهر کنونی) به حضور شاه عباس بزرگ رسیدند. سرانجام شاه عباس بزرگ پیش از برآمدن آفتاب روز جمعه ۲۴ جمادی‌الاول سال ۱۰۳۸ق در کاخ چهل‌ستون بهشهر درگذشت. عالم‌آرای عباسی دربارهٔ علت مرگ او می‌نویسد: «چند روز قبل از آن در شکارگاه، پادشاه در خوردن و آشامیدن طعام افراط کرد و در بازگشت، به سبب سنگینی بار معده دچار تب شد و در اندک مدتی از اوج کمال به حضیض وبال رسید.»
دوران شاه صفی یکم نیز کاخ صفی‌آباد گسترش پیدا کرد.[نیازمند منبع]
اشرف‌البلاد (بهشهر کنونی) در اثر جنگ‌های داخلی تازش‌های ترکمن‌ها، افغان‌ها و تازش‌های سپاهیان زند صدمات فراوان دید و به‌طور پی‌درپی ویران شد.
نادرشاه در دوران شاهنشاهی خود هنگامی که اعزام نبرد با لزگی‌ها بود زمانی را در این شهر سپری کرد و در آبادانی اشرف‌البلاد (بهشهر کنونی) بسیار کوشید. از جمله کاخ چهل‌ستون بهشهر را که هنگام نابسامانی‌های دوران شورش افغان‌ها ویران شدهٔ بود، بازسازی کرد.[نیازمند منبع]
در دورهٔ قاجاری، محمدحسن‌خان قاجار (پدر آقامحمدخان) گرایش زیادی نسبت به اشرف‌البلاد (بهشهر کنونی) داشت و در دوران فرمانروایی خود بیشتر در این شهر ماندگاری می‌کرد.
در آغاز قدرت یافتن آقامحمدخان، ناوگان جنگی روسیه برای احداث پایگاه نظامی در کناره‌های جنوبی دریای مازندران، اشرف‌البلاد (بهشهر کنونی) را اشغال کردند.
جهانگردان اروپایی که در دورهٔ قاجاری از اشرف‌البلاد (بهشهر کنونی) دیدن کرده‌اند، آن‌جا را شهری نیمه ویران وصف نموده‌اند (مانند ژول لورانس و یاسنت لویی رابینو).
رکن‌الاسفار، از درباریان دورهٔ ناصری، در سفرنامه خود وجه تسمیه دیگری را برای اشرف (بهشهر کنونی) ذکر می‌کند. او باور داشت زمانی که شاه عباس بزرگ این شهر را به صورت مدرن و امروزی بنا نهاد، پاره‌ای از درباریان گفتند «هذا اشرف من فرح آباد» و همین کلمه به مذاق شاه خوش آمد. ناصرالدین‌شاه در سفر نخست خود به مازندران (۱۲۸۳ق) چند روزی در اشرف‌البلاد (بهشهر کنونی) اقامت کرد و دستور داد تا کاخ‌های ویران شده را بازسازی نمایند که در سفر دوم خود در ۱۲۹۲ق هنوز بازسازی آن به اتمام نرسیده بود.[منبع بهتری نیاز است]
به گفته یاسنت لویی رابینو بهشهر در زمان قاجار هفت محله به نام‌های نقاش‌محله، بازارمحله، گرجی‌محله، فراش‌محله، چشمه‌سر، باغ‌شاه، گالش‌محله بود.
کاوش‌های تاریخی

بررسی و کاوش‌هایی که در سواحل دریای خزر در مکان‌هایی مانند سابقه غارهای هوتو و کمربند در ۲ کیلومتری شهرستان بهشهر در روستای شهید آباد (تروجن) و همچنین در گوهر تپه واقع در ۱۰ کیلومتری شهرستان بهشهر ودر منطقه رستمکلا انجام گرفته‌است، قدمت این ناحیه را به دوره غارنشینی و تقریباً ۱۰۰۰۰ سال پیش به ثبت رسانده‌است. تحقیقات دیگر موید آن است که در ادوار باستانی این منطقه یکی از حوزه‌های مهم تمدن گذشته بوده‌است.
براساس کاوش‌های باستان‌شناسی که از تپه‌های شمال غرب بهشهر (نزدیک رستمکلا) به عمل آمد یک قطعه هاون سنگ سفید را کشف نموده و که به ۲۰۰۰ سال قبل از میلاد بر می‌گردد، یا اینکه غارهای هوتو و کمربند آثار حیات در دوران‌های فرو لیتیک (میانه سنگی) ۶۰۰۰ تا ۸۰۰۰ سال قبل از میلاد و نئولیتیک (پارینه) سنگی را در محدوده بهشهر بیان دارد. گوهرتپه رستم‌کلا یکی از جایگاه‌های بزرگ کهن‌نگاری شمال ایران بوده که در خاور استان مازندران و در گستره شهرستان بهشهر جای دارد. گستره پژوهش باستان‌شناسی و دانش‌های پیوسته که گوهرتپه در کانون آن جا دارد. گوهرتپه بهشهر یک دانشگاه باستان‌شناسی و انسان‌شناسی است که همواره موردتوجه محافل باستان‌شناسی داخلی و بین‌المللی قرار دارد.
محققان از طریق کتاب‌هایی چون اشرف‌البلاد و از آستارا تا استرآباد و گزارش‌های مردمی متوجه شدند این منطقه دارای آثار باستانی می‌باشد و گروهی باستان‌شناس در سال ۱۳۷۹ به سرپرستی علی ماهفروزی منطقه گوهرتپه را مورد کاوش اولیه قرار دادند. گوهرتپه در اسفند ماه سال ۱۳۸۰ ثبت ملی شد و تاکنون ۵ فصل کاوش باستان‌شناسی را سپری کرده‌است. نخستین فصل مطالعات پروژه بزرگ مطالعات باستان‌شناسی حاشیه جنوب و جنوب شرق دریای کاسپین (از آغاز تا اواسط هزاره اول قبل از میلاد) با موضوع از «غار تا شهر» بود که توسط هیئت‌های ایرانی و آلمانی و لهستانی انجام شد. این پروژه به بررسی چگونگی خروج انسان از غار و شکل‌گیری نخستین شهرها در استان مازندران پرداخت.
گروه لهستانی به سرپرستی آرکادیوش سولتیشیاک انسان‌شناس از دانشگاه ورشو، «اکانیسکا چستیکا» گیاه باستان‌شناس و «مارزنا آرزاک» جانور باستان‌شناس در سال‌های ۱۳۸۶ و ۱۳۸۷ با پروژه همکاری نمودند. گروه آلمانی نیز به سرپرستی «کریستین کرنل پیلر» از دانشگاه مونیخ آلمان به مدت یک ماه در سال ۱۳۸۷ با پروژه همکاری داشتند.
لایه‌نگاری به صورت طبقه‌ای و پلکانی صورت گرفته و هرچه به طبقات پایین‌تر می‌رویم قدمت مکان بیش‌تر می‌شود و هر طبقه نشانه یک دوره از زمان است.
کاوش‌های تاریخی > کهن‌ترین ساکنان مازندران

قدمت بقایای باستانی به دست آمده از غار شوپری رستمکلا به بیش از یکصدهزار سال گذشته بازمی‌گردد. قدمت بقایای باستانی به دست آمده از غار شوپری به بیش از یکصدهزار سال گذشته بازمی‌گردد؛ این بقایا شامل دست‌افزاهای سنگی و فسیل استخوان‌های جانورانی است که توسط انسان‌های عصر پارینه سنگی شکار شدند. غار شوپری که در ۱۰ کیلومتری جنوب شهر رستمکلا در شرق مازندران و دره مهربان رود واقع شده، از بزرگ‌ترین غارهای شناخته شده در مازندران است که بیش از ۷۵ متر طول و بیش از ۷۰۰ متر مربع مساحت دارد. غار شوپری در سال ۱۳۹۹ توسط نگارنده شناسایی و به دلیل اهمیت بالای این اثر بلافاصله فرایند تعیین عرصه و حریم آن با مجوز پژوهشگاه میراث‌فرهنگی و گردشگری، در سال ۱۴۰۰ انجام شد و با شماره ۳۳۶۹۶ در فهرست میراث‌فرهنگی کشور به ثبت رسید. کاوش باستان‌شناسی به منظور لایه‌نگاری این غار در سال‌های ۱۴۰۱ و تابستان ۱۴۰۲ با مجوز پژوهشگاه میراث‌فرهنگی و گردشگری توسط نگارنده از سوی اداره کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی مازندران انجام شد. بقایای بسیار فراوان استخوان‌های جانوری به دست آمده که اثر قصابی با ابزارهای سنگی بر روی آنها برجای مانده، همچنین بقایایی از دوره نوسنگی با قدمت بیش از هفت هزار سال از لایه‌های سطحی غار شوپری به دست آمده که نشان از ارتباطات پیش از تاریخ ساکنان مازندران با نواحی شرقی و شمال شرقی ایران و نواحی جنوبی آسیای میانه دارد.
غار کمربند
غار هوتو
نمایی از گورستان سفیدچاه
نمایی از گوهرتپه
مردم > زبان و قومیت

مردم بهشهر به زبان زبان مازنی سخن می‌گویند و از قومیت تبری هستند و ریشه در قوم باستانی تپوری (به یونانی: Τάπυροι، تَپیری) دارند. شهر بهشهر، جزئی از سرزمین قوم تپوری بود. همچنین گروهی از مردمان با نام گالش که به گویشی از زبان مازنی موسوم به گالشی گفتگو می‌کنند در این منطقه سکونت دارند. همچنین گروهی از گرجی‌ها نیز در بهشهر سکونت دارند که در زمان شاه عباس بزرگ از قفقاز به بهشهر کوچانده شدند. رابینو به گروهی از مردمان به نام گودار در شهر بهشهر اشاره می‌کند. یاسنت لویی رابینو به گروهی از مردمان به نام تات در بهشهر اشاره می‌کند. به گفته پژوهشگران تات‌های مازندران گروهی از مردمان کوه‌نشین در منطقه غرب گرگان، سدن‌رستاق، کردکوی، گلوگاه و بهشهر می‌باشند که به گویشی از زبان تبری موسوم به تاتی سخن می‌گویند. به گفته محمدصالح ذاکری تات در زبان اهالی مازندران به معنی بومی، روستایی و یکجانشین می‌باشد و منظور از زبان تاتی همان زبان مازندرانی می‌باشد.
مردم > جمعیت

بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر برابر با ۹۴٫۷۰۲ نفر جمعیت بوده‌است.