stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
من می‌کشم، تو می‌کشی
بازیگران

فرانکو فرانچی در نقش فرانکو (بخش «کاوالریا روستیکانا، اوجی»)
چیچو اینگراسیا در نقش توریدو (بخش «کاوالریا روستیکانا، اوجی»)
فرانکا پولزلو در نقش لولا - همسر فرانکو (بخش «کاوالریا روستیکانا، اوجی»)
روزالبا نری در نقش همسر توریددو (بخش «کاوالریا روستیکانا، اوجی»)
انریکو ویاریزیو در (بخش «رقص ساعت‌ها»)
پائولو پانلی به عنوان (بخش «رقص ساعت‌ها»)
مارگارت لی به عنوان (بخش «رقص ساعت‌ها»)
دانیلا ایگلیوزسی به عنوان (بخش «رقص ساعت‌ها»)
ماریو سیلتی به عنوان (بخش «رقص ساعت‌ها»)
اوجنیو کاپابیانکا به عنوان (بخش «رقص ساعت‌ها»)
امانوئل ریوا به عنوان (بخش «زنی که تنها زندگی می‌کرد»)
ژان-لویی ترنتینیان به عنوان (بخش «زنی که تنها زندگی می‌کرد»)
دومینیک بوشرو به عنوان (بخش «زنی که تنها زندگی می‌کرد»)
استلا مونکلار به عنوان (بخش «زنی که تنها زندگی می‌کرد»)
ماریو کلی در (بخش «زنی که تنها زندگی می‌کرد»)
السا واتسولر
جینا ماشتی
سوف‌های مرواریدی

| سوف‌های مرواریدی | سوف‌های مرواریدی |
| --- | --- |
سوف‌های مرواریدی، Glaucosoma: سوف‌های مرواریدی، Glaucosoma
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرتوبالگان
راسته:: سوف‌ماهی‌سانان
تیره:: Glaucosomatidae
سرده:: Glaucosoma
سوف‌های مرواریدی (نام علمی: Glaucosoma) نام یک سرده از بالاخانواده سوف‌ماهی‌واران است.
جیمز بجورکن

| جیمز بجورکن | جیمز بجورکن |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۲ ژوئن ۱۹۳۴ شیکاگو، ایلینوی، آمریکا
درگذشت: ۶ اوت ۲۰۲۴ (۹۰ سال) ردوود سیتی، کالیفرنیا، کالیفرنیا
ملیت: ایالات متحده آمریکا
محل تحصیل: مؤسسه فناوری ماساچوست (BS, 1956)  دانشگاه استنفورد (PhD, 1959)
شناخته‌شده برای: جیمز بجورکن کوارک افسون
همسر: جوآن گلدسویت (۱۹۶۷–۱۹۸۳)
فرزندان: ۲
جوایز: مسابقه ریاضی ویلیام لاول پاتنام (1954) ICTP Dirac Medal (2004)
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): فیزیک نظری
محل کار: آزمایشگاه فرمی، آزمایشگاه ملی شتاب‌دهنده اسلاک
 :  
جیمز بجورکن (انگلیسی: James Bjorken) (۲۲ ژوئن ۱۹۳۴ – ۶ اوت ۲۰۲۴) دانشمند و فیزیک‌دان نظری اهل ایالات متحده آمریکا بود.
احمد ولی مسعود

Afghan politician
| احمد ولی مسعود | احمد ولی مسعود |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ نوامبر ۱۹۶۴ ‏(۶۰ سال) کابل، پادشاهی افغانستان
ملیت: افغانستان
پیشه(ها): سیاست‌مدار، سفیر پیشین افغانستان در بریتانیا
احمد ولی مسعود (زادهٔ ۱ نوامبر ۱۹۶۴) برادر کوچکتر احمد شاه مسعود است.
مسعود در سال ۱۹۸۹ از دانشگاه وست‌مینستر لندن در رشته دیپلماتیک فارغ‌التحصیل شد. وی به عنوان سفیر افغانستان در بریتانیا، نماینده ویژه احمدشاه مسعود در اروپا و نماینده حزب جمعیت اسلامی در لندن فعالیت کرده‌است. او بنیانگذار یک حزب سیاسی به نام نهضت ملی افغانستان است. وی همچنین روزنامه ماندگار دیلی و مجله تاریخ یاد یار را بنیانگذاری کرده‌است. مسعود نخستین کتاب خود را به نام برنامه ملی در سال ۲۰۱۲ منتشر کرد.
مهندسی صنایع

مهندسین صنایع در حال کار در کارخانه
مهندسی صنایع (به انگلیسی: Industrial Engineering) شاخه‌ای از مهندسی است، که می‌کوشد با توسعه، بهبود و یکپارچه‌سازی سامانه‌های پیچیده، افراد، پول، دانش، اطلاعات، تجهیزات، انرژی و مواد، فرایندها، سامانه‌ها و سازمان‌های پیچیده را بهینه‌سازی کند.
مهندسی صنایع به‌طور کلی اثربخشی، کارایی، تطبیق پذیری، پاسخ گویی، کیفیت و بهبود مستمر کالاها، خدمات و سودآوری را مدنظر قرار می‌دهد. پیشینه کاربردی مهندسی صنایع به نخستین سال‌های انقلاب صنعتی بازمی‌گردد، ولی از نظر آکادمیک و علمی، مهندسی صنایع نخستین بار توسط فردریک تیلور به کار برده شد.
مهندسی صنایع ابتدا به عنوان یک شاخه فرعی از مهندسی مکانیک شناخته می‌شد، در سال ۱۹۰۹ دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا نخستین دپارتمان مستقل رشته مهندسی صنایع را بنیان نهاد.
تاریخچه

در زمان فردریک تیلور که تعدادی از موضوعات مدیریتی توسط وی ارائه گردید توسط افراد دیگر برای اینکه اهمیت این موضوعات و نیز جایگاه دست‌اندرکاران مربوطه از رشته‌های مهندسی کمتر نمود داده نشود و مهندسین برای آن‌ها نیز اهمیت قائل شوند از اصطلاح مهندسی صنایع استفاده شد. موضوعات با نام مهندسی صنایع بخشی از موضوعات علم مدیریت می‌باشد. فردریک تیلور (۱۹۱۵–۱۸۵۶) بنیان‌گذار مدیریت علمی را پدر مهندسی صنایع می‌دانند.
تعاریفی که از مهندسی صنایع ارائه می‌شود مانند اینکه رشته‌ای است که با طراحی، ارزیابی، بهبود، و پیاده‌سازی سامانه‌های یکپارچه از افراد، مواد، اطلاعات، تجهیزات و انرژی مرتبط می‌باشد، بیانی از علم مدیریت می‌باشد. مهندسی صنایع آن‌گونه که در ایران تدریس می‌شود مبتنی بر بهینه‌سازی، بهینه‌سازی خطی (تحقیق در عملیات) کارسنجی و زمان‌سنجی می‌باشد.
مهندسی صنایع در ایران

دانشکده مهندسی صنایع دانشگاه صنعتی شریف به عنوان نخستین دانشکده مهندسی صنایع کشور در سال ۱۳۴۷ با پذیرش ۳۹ دانشجو آغاز به کار کرد. در سال ۱۳۵۲ نیز دانشکده مهندسی صنایع دانشگاه علم و صنعت ایران آغاز به کار کرد؛ و در سال ۱۳۵۵ گروه مستقلی تحت عنوان مهندسی صنایع در دانشگاه صنعتی امیرکبیر (پلی تکنیک تهران) تشکیل شد و نخستین گروه فارغ‌التحصیلان دانشکدهٔ مهندسی صنایع این دانشگاه در سال ۱۳۶۲ وارد جامعهٔ صنعتی کشور گردید. با گذشت زمان، این رشته به عنوان رشته‌ای در دانشگاه‌های مختلف کشور جایگاه خود را پیدا کرده‌است.
مواد آموزشی > کارشناسی

عناوین برخی از دروس اجباری رشته تحصیلی مهندسی صنایع در دانشگاه‌های ایران (در مقطع تحصیلی کارشناسی) موارد زیر هستند:
فناوری‌ها و فرایندهای تولید
استاتیک و مقاومت مصالح
مبانی برق
آزمایشگاه اندازه‌گیری دقیق و کنترل کیفیت
کارگاه‌های فلزکاری و ماشین‌کاری ۱ و ۲
ریاضی و فیزیک
اصول حسابداری
تئوری احتمال و کاربردهای آن
آمار مهندسی
کنترل کیفیت آماری
کنترل پروژه
تحقیق در عملیات ۱ و ۲
جبر خطی
برنامه‌ریزی و کنترل پروژه
برنامه‌ریزی تولید
برنامه‌ریزی و کنترل تولید و موجودی‌ها ۱ و ۲
برنامه‌ریزی نگهداری و تعمیرات
ارزیابی کار و زمان
طرح‌ریزی واحدهای صنعتی
شبیه‌سازی رویداد گسسته
نظریه صف
فرایندهای تصادفی
فرایند تولید
برنامه‌ریزی حمل و نقل
مدیریت سامانه‌های اطلاعاتی
تحلیل سامانه‌ها
مدیریت فناوری
کاربرد کامپیوتر
اقتصاد خرد و اقتصاد کلان
اقتصاد مهندسی
اقتصاد ۱ و ۲
ارگونومی
اصول مدیریت و سازماندهی
مدیریت منابع انسانی
مهندسی ارزش
تصمیم‌گیری چند معیاره
برنامه سازی پیشرفته C
مواد آموزشی > کارشناسی ارشد

بهینه‌سازی سامانه‌ها
سامانه‌های سلامت
لجستیک و زنجیره تأمین
سامانه‌های کلان
سامانه‌های مالی
مدیریت مهندسی
کیفیت و بهره‌وری
مدیریت پروژه
تحقیق در عملیات
مواد آموزشی > دکترا

بهینه‌سازی سامانه‌ها
سامانه‌های سلامت
لجستیک و زنجیره تأمین
سامانه‌های کلان
سامانه‌های مالی
کیفیت و بهره‌وری
مدیریت پروژه
سامانه‌های اطلاعاتی
زمینه‌های کاری

مهندسین صنایع در سال‌های اخیر در طیف وسیعی از مشاغل به کار گرفته شده‌اند. علاوه بر زمینه‌های تخصصی، فارغ التحصیلان این رشته در زمینه‌هایی مانند مهندسی نرم‌افزار، فناوری اطلاعات، هوش کسب و کار، داده کاوی، علم داده و کلان‌داده نیز عملکرد موفقی داشته‌اند.
در چند سال اخیر نیز با ورود مهندسان صنایع به حوزه‌های آی تی پیشرفت در فیلدهایی مانند کلان داده، یادگیری ماشین و هوش مصنوعی که نیاز به آمار پیشرفته مهندسی نظیر رگرسیون، سری‌های زمانی و… دارند با شتاب مضاعف مواجه شده‌است.
گرایش ها

در حال حاضر مهندسی صنایع دارای چندین گرایش از جمله بهینه سازی، سیستم های صنایع، سیستم های کلان، مدیریت مهندسی، مدیریت پروژه، لجستیک و زنجیره تامین و ... میباشد.
رود اند ترک

| 0 | 1 |
| --- | --- |
جلد شماره مارس ۲۰۱۱: جلد شماره مارس ۲۰۱۱
سردبیر: مایک گای
دسته‌بندی: خودرو
بسامد: ۶ شماره در سال
ناشر: مجلات Hearst
مجموع شمارگان (فوریه ۲۰۱۷): ۵۶۶٬۴۳۲
نخستین شماره: ژوئن ۱۹۴۷
شرکت: مجلات Hearst
کشور: ایالات متحده
مستقر در: نیویورک، نیویورک
زبان: انگلیسی
وبگاه: www.roadandtrack.com
شاپا: ۰۰۳۵-۷۱۸۹
رود اند ترک (به انگلیسی: Road & Track؛ به اختصار R&T) یک مجله آمریکایی علاقه‌مند به خودرو است. این مجله متعلق به مجلات Hearst است و ۶ بار در سال منتشر می‌شود. دفاتر تحریریه در نیویورک، نیویورک واقع شده‌است.
تاریخچه

رود اند ترک (اغلب به اختصار R&T) توسط دو دوست، ویلفرد اچ. برهات، جونیور و جوزف اس. فنسی، در سال ۱۹۴۷ در همپستید، نیویورک تأسیس شد. از سال ۱۹۴۷ تا ۱۹۴۹ تنها ۶ بار منتشر شد و در سال‌های نخستین خود با مشکل مواجه شد. تا سال ۱۹۵۲، جان آر. باند و همسرش الین، یکی از همکاران و ویراستار همیشگی، صاحب مجله شدند، که سپس تا فروش آن به انتشارات سی‌بی‌اس در سال ۱۹۷۲ رشد کرد.
علامت (&) در عنوان در سال ۱۹۵۵ توسط سردبیر آن زمان تری گالانوی معرفی شد که واژه «و» را در نام مجله جایگزین کرد، زیرا واژه‌های Road و Track از نظر گرافیکی برای تشخیص مؤثر در دکه روزنامه فروشی بسیار طولانی بودند.
در سال ۱۹۸۸، Hachette Filipacchi Media مالکیت این مجله را بر عهده گرفت. در اکتبر ۲۰۰۸، مت دلورنزو سردبیر شد و جانشین توس ال. برایانت شد که ۲۰ سال در این سمت بود. مجله Hearst این مجله را در سال ۲۰۱۱ خریداری کرد. در ژوئن ۲۰۱۲، لری وبستر نقش سردبیر را بر عهده گرفت و دلورنزو مشاور این نشریه شد. علاوه بر این، مجله فعالیت‌های خود را از نیوپورت بیچ، کالیفرنیا، به آن آربور، میشیگان منتقل کرد.
در فوریه ۲۰۱۶، وبستر از سردبیری استعفا داد و کیم ولفکیل به‌عنوان جایگزین وی معرفی شد. در شماره مارس/آوریل ۲۰۱۹، ولفکیل اعلام کرد که دفاتر تحریریه در میشیگان بسته می‌شوند و این نشریه به نیویورک، نیویورک، در برج هرست منتقل می‌شود. پروفایل لینکدین او فوریه ۲۰۱۹ را به عنوان آخرین تاریخ او در رود اند ترک فهرست می‌کند. تراویس اوکولسکی، مدیر وبگاه رود اند ترک در آن زمان، نقش سردبیری را از شماره مه ۲۰۱۹ به بعد بر عهده گرفت.
کار اند درایور و رود اند ترک نشریه‌های خواهر Hearst هستند و بخش‌های تبلیغات، فروش، بازاریابی، و توزیع یکسانی دارند. با این حال، عملیات تحریریه آنها متمایز است و ناشران جداگانه دارند.
در اوت ۲۰۲۰، این مجله به یک دو ماهنامه با فرمت بزرگ تبدیل شد که بر طراحی زیبا و ویژگی‌های عمیق گزارش شده تأکید داشت. سردبیر جدید مایک گای، که قبلاً The Drive for Time Inc. را راه‌اندازی کرده بود، دانیل پاند ویراستار اجرایی و ناتان شرودر مدیر خلاقیت را استخدام کردند و با هم رود اند تراک را به عنوان مجله ۱۸۰ صفحه‌ای پرمیوم علاقه‌مندان در غرفه‌های امروزی بازسازی کردند. مت فارا از The Smoking Tire و نویسنده پرفروش A.J. Baime (برو مثل جهنم، رئیس تصادفی) به عنوان ویراستاران بزرگ پیوست.
محتوا

رود اند ترک بر روی ماشین‌های تولیدی جدید، ماشین‌های قدیمی، و ماشین‌های مسابقه‌ای با بررسی رانندگی، سفرهای جاده‌ای و تست‌های مقایسه تمرکز دارد. رانندگان سابق ماشین‌های مسابقه اغلب مطالبی را ارائه کرده‌اند، از جمله پل فر، سام پوزی، و قهرمان فرمول یک، فیل هیل. دیگر مشارکت‌کنندگان برجسته عبارتند از طراح مک‌لارن اف۱ گوردون موری، مدیر اجرایی خودرو باب لوتز، هنری ان. مانی III، پیتر ایگان، جیسون کامیسا، و مت فارا.
نامه سردبیر که توسط سردبیر تراویس اوکولسکی نوشته شده‌است.
"Enginerdy"، ستونی که به بررسی مفاهیم مهندسی مرتبط با بخش خودرو می‌پردازد.
«رازهای سرعت» نوشته شده توسط راننده سابق ایندی کار راس بنتلی با تمرکز بر رانندگی پرفورمنس.
"Smithology" نوشته سردبیر سام اسمیت.
مانند بسیاری از مجلات خودرو، رود اند ترک در حال حاضر تست سالانه «خودروی سال» را منتشر می‌کند که به عنوان خودروی عملکرد سال جاده و مسیر شناخته می‌شود. جدیدترین برنده این آزمایش، هیوندای ولستر ان ۲۰۲۰ است.
بازی‌های ویدیویی

رود اند ترک در سال ۱۹۹۲ بازی ویدیویی، Grand Prix Unlimited، که توسط اکولید برای MS-DOS توسعه یافت، مشارکت داشت. این مجله همچنین در سال ۱۹۹۴ به بازی ویدیویی جنون سرعت کمک کرد تا به طراحان کمک کند رفتار و صداهای خودرو را با خودروهای واقعی مطابقت دهند.
اروج بیگ بیات

اروج‌بیک بیات و چنان‌که بعدها خوانده شد دون خوان ایران (۱۵۶۰–۱۶۰۵م) از اعضای هیئتی ایرانی بود که به فرمان شاه عباس یکم (۱۰۰۷ق، ۱۵۹۹م) به سرپرستی حسینعلی بیگ بیات برای تحکیم روابط به اروپا رفتند. او دبیر اول نخستین سفارت شاه عباس در اروپا بود. آنها در شهر بایادولید در اسپانیا، به محضر فیلیپ سوم، پادشاه اسپانیا رسیدند و مورد پذیرایی گرم قرار گرفتند. پادشاه به اتحاد با ایران ابراز علاقه کرد و قرار شد به شاه عباس جواب دهد. در مریدا، در نزدیکی لیسبون شخصی روحانی شیعهٔ همراه گروه را کشت و حسینعلی‌بیگ، اروج بیگ را برای دادخواهی نزد پادشاه فرستاد. او هم به مذهب کاتولیک دین ترسایی گروید و به لیسبون برگشت. این هیئت قصد عزیمت به لیسبون را داشت، اما در پی آگاهی حسینعلی بیگ از مسیحی شدن برادرزاده اش از سفر به دیگر کشورهای اروپایی چشم پوشید. قرار شد این هیئت به هزینهٔ پادشاه اسپانیا از راه دماغهٔ امید نیک به ایران برگردند. اروج بیگ فکر می‌کرد کسی از تغییر مذهبش مطلع نیست و می‌خواست به ایران برگشته خانواده‌اش را به اسپانیا ببرد، ولی مطلع شد که حسینعلی‌بیگ به این مسئله پی برده و قصد قتل او را دارد. اروج بیگ از مهلکه جان به در برد و در اروپا ماند.
اروج‌بیک بیات در بایادولید ماندگار شد و از آن پس دون خوان ایران خوانده شد. اروج بیگ دیده‌هایش را در طی سفر یادداشت می‌کرد و چون در اسپانیا قرار یافت، کتابی به نام روابط (Relaciones) (چاپ ۱۶۰۴م) تألیف کرد. کتاب با شرح مختصری در جغرافیا و تاریخ قدیم ایران می‌آغازد و چون به صفویان می‌رسد، به جزئیات اندر می‌شود. به‌خصوص بخش مربوط به دوران شاه محمد خدابنده و شاه عباس که مؤلف و پدرش خود در بسیاری حوادثش شرکت داشته‌اند، به‌تفصیل نوشته شده‌است و اطلاعات گرانبهایی در آن یافت می‌شود. بخش پایانی کتاب شرح مسافرت هیئت ایرانی به اروپاست. دون ژوان ایران، یک سال پس از چاپ کتاب، در ۱۵ مهٔ ۱۶۰۵م، طی مشاجره‌ای با همراهانِ یک محتسب، زخم خورد و کشته شد. قاتلان، از بهر پنهان‌کاری، جسدش را در آبْکندی متروک در نزدیکی شهر فرو انداختند. جسد خوراک سگان شهر شد.
پیکان‌های سرخ

| پیکان‌های سرخ تیم آکروجت نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا | پیکان‌های سرخ تیم آکروجت نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا |
| --- | --- |
فعال: ۱۹۶۵ – تاکنون
کشور:  بریتانیا
رسته:  نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا
نقش: آکروجت تیم نمایشی پروازی
اندازه: ۹ خلبان ۹۱ اعضای پشتیبانی
پایگاه: فرودگاه نیروی هوایی سلطنتی اسکامپتون، لینکلن شایر، انگلستان ۱۹۸۳–۱۹۹۵, ۲۰۰۰–تاکنون
نام(های) مستعار: سرخ
شعار(ها): Éclat (انگلیسی: Excellence)
رنگها: قرمز، آبی و سفید
فرماندهان: فرماندهان
Team Leader/Red 1: فرمانده مارتین پرت
افسر فرمانده: Wg Cdr اندرو کیت
نشان: نشان
آرم اسکادران نشانگرهای سرخ نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا: 
ناوگان هوایی: ناوگان هوایی
هواگرد آموزشی: نت تی۱ (۱۹۶۴ – ۱۹۷۹) هاوک تی۱ای (۱۹۸۰ – تاکنون)
پیکان‌های سرخ (انگلیسی: Red Arrows) به‌طور رسمی تیم آکروجت نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا شناخته می‌شود و پایگاه آنها در فرودگاه نیروی هوایی سلطنتی اسکامپتون مستقر است.
تاریخچه

تیم پیکان‌های سرخ در اواخر ۱۹۶۴ به عنوان یک تیم برتر فرودگاه نیروی هوایی سلطنتی اسکامپتون تشکیل شد و تعدادی از تیم‌های غیررسمی که تحت حمایت نیروی هوایی اسکامپتون قرار داشتند را جایگزین کرد. پیکان‌های قرمز یک نقش ویژه در فرهنگ پادشاهی متحد دارد. آنها با برنامه پروازهای نمایشی تیم آکروجت یکی از رویدادهای تابستانی بریتانیا را به خود اختصاص می‌دهند. نشان پیکان سرخ این است که، هواپیماها را در هنگام پرواز به شکل علامت تجاری الماس نشان می‌دهند، با این حرکت و شعار که به زبان فرانسوی معنی «درخشش» یا «برتری» را می‌دهد، علامت اختصاری خود را به ثبت داده‌اند، در ابتدای کار، این تیم با هفت هواپیمای تمرینی پروازهای نمایشی خود را با عنوان ژاکت زردهای نیروی هوایی سلطنتی اسکامپتون آغاز کرد. هواپیمای جنگنده این تیم به این دلیل انتخاب شد زیرا برای تمرین و فعالیت آن‌ها نسبت به خط مقدم هزینه ارزان‌تری برای دولت داشت. پیکان‌های سرخ در اولین فصل فعالیت خود در ۶۵ پرواز نمایشی در سراسر کشور پرواز کرد. در سال ۱۹۶۶ اعضای این تیم به ۹ نفر افزایش یافت و آن‌ها را قادر ساخت تا شکل لوزی خود را در حرکات آکروجت توسعه دهند. در اواخر سال ۱۹۷۹، این تیم هواپیماهای تمرینی خود را بهبی‌ای‌ئی هاوک تغییر داد. پیکان‌های قرمز بیش از ۴٬۸۰۰ پرواز نمایشی در سراسر کشورهای جهان انجام داده‌اند.
سگان

| Canids محدودهٔ زمانی: Late ائوسن-هولوسن (37> 8Ma-present) | Canids محدودهٔ زمانی: Late ائوسن-هولوسن (37> 8Ma-present) |
| --- | --- |
10 of the 12 extant canid genera: سگ‌ها, سگ وحشی آسیایی,  Lycaon, روباه خرچنگ‌خوار,  گرگ یال‌دار, غاری راستین,  روباه‌ها, شب‌نوردها,  روباه گوش‌خفاشی, دم‌دارسگ: 10 of the 12 extant canid genera: سگ‌ها, سگ وحشی آسیایی,  Lycaon, روباه خرچنگ‌خوار,  گرگ یال‌دار, غاری راستین,  روباه‌ها, شب‌نوردها,  روباه گوش‌خفاشی, دم‌دارسگ
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پستانداران
راسته:: گوشت‌خوارسانان
زیرراسته:: سگ‌سانیان
تیره:: سگان گتهلف فیشر فن والدهایم، 1817
Subfamilies and extant genera: Subfamilies and extant genera
 †Prohesperocyon  †باخترسگیان  †سگ‌های استخوان‌شکن  سگان (سگ گوش‌کوتاه، سگ, روباه خرچنگ‌خوار، گرگ یال‌دار، سگ وحشی آسیایی، روباه‌های آمریکای جنوبی، Lycaon, شب‌نوردها، روباه گوش‌خفاشی، غاری راستین، دم‌دارسگ، روباه‌ها):  †Prohesperocyon  †باخترسگیان  †سگ‌های استخوان‌شکن  سگان (سگ گوش‌کوتاه، سگ, روباه خرچنگ‌خوار، گرگ یال‌دار، سگ وحشی آسیایی، روباه‌های آمریکای جنوبی، Lycaon, شب‌نوردها، روباه گوش‌خفاشی، غاری راستین، دم‌دارسگ، روباه‌ها)
تیرۀ سگان یا گُرگان (نام علمی: Canidae) خانواده‌ای از بالاخانوادۀ سگ‌واران (به لاتین: Canoidea)، فروراستۀ سگ‌وارگان (به لاتین: Cynoidea) و زیرراستۀ سگ‌سانیان (به لاتین: Caniformia) و از راستهٔ گوشت‌خوارسانان هستند. این خانواده شامل جانورانی چون گرگ، روباه و شغال و سگ اهلی می‌شود. تیرۀ سگان به دو تبار گرگ‌تباران (به لاتین: Canini) و روباه‌تباران (به لاتین: Vulpini) تقسیم می‌شوند. تیرۀ سگان در تمام قاره‌های دنیا به جز قطب جنوب حضور دارند. یکی از آن‌ها یعنی سگ اهلی که زیرگونه‌ای از گرگ خاکستری است از حدود ۲۰ تا ۳۰ هزار سال پیش نخستین حیوان اهلی شد.
سگ‌ها همگی پنجه‌رو هستند یعنی بر روی انگشتان پا راه می‌روند.
پنجۀ پا در دو تیرۀ سگان و خرسان برخلاف تیرۀ گربه‌ایان ثابت است و جمع‌شونده نیست.  یعنی دارای غلاف ناخن نیستند و در رد پای آنان اثر ناخن دیده می‌شود.
وانگ لیچین

وانگ لیچین (انگلیسی: Wang Liqin؛ زادهٔ ۱۸ ژوئن ۱۹۷۸) یک بازیکن تنیس روی میز اهل جمهوری خلق چین است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برنده ۱۹ مدال طلا، ۵ مدال نقره، ۱۳ مدال برنز شده‌است.
گربه کور

| گربه کور | گربه کور |
| --- | --- |
پروین غفاری و لیلا فروهر در صحنه‌ای از فیلم: پروین غفاری و لیلا فروهر در صحنه‌ای از فیلم
کارگردان: سردار ساگر
تهیه‌کننده: سردار ساگر
نویسنده: سردار ساگر
بازیگران: پروین غفاری منوچهر طایفه داریوش طلایی لی‌لی حسین اشراق
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۴۸
مدت زمان: ۹۰ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
گربه کور فیلمی به کارگردانی  و نویسندگی سردار ساگر محصول سال ۱۳۴۸ است.
خلاصه داستان

زن و مرد شروری تصمیم به نابودی خانواده‌ای متمول دارند تا بدین طریق صاحب ثروت زیادی شوند اما رانندهٔ خانواده مانع بزرگ آنهاست...
بازیگران

پروین غفاری
منوچهر طایفه
داریوش طلایی
لی‌لی
حسین اشراق
فرنگیس فروهر
اسدالله یکتا
لیلا فروهر
رسول میرمالک

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- |
ملیت: ایرانی
زاده: ۹ آبان ۱۳۱۷ ۳۱ اکتبر ۱۹۳۸
درگذشته: ۳۰ آبان ۱۴۰۳ (۸۶ سال) ۲۰ نوامبر ۲۰۲۴
ورزشی: ورزشی
ورزش: کشتی
رسول میرمالک (محمدرسول میرمالک) (زادهٔ ۹ آبان ۱۳۱۷ – درگذشتهٔ ۳۰ آبان ١۴٠٣) کشتی‌گیر اهل ایران بود. او در مسابقات دستهٔ پَروزن کشتی فرنگی مردان در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۴ توکیو شرکت کرد با نتیجهٔ ۵ برد و ۲ باخت، ششم شد.
بوران (ملکه)

| بوران | بوران |
| --- | --- |
ملکه ایران و انیران بازگردانندهٔ نژاد یزدان : ملکه ایران و انیران بازگردانندهٔ نژاد یزدان 
سکه دینار بوران؛ موزه هنرهای زیبای بوستون: سکه دینار بوران؛ موزه هنرهای زیبای بوستون
سی و دومین فرمانروای ساسانی (ایران‌شهر) : سی و دومین فرمانروای ساسانی (ایران‌شهر) 
نخستین دوره سلطنت: ۶۳۰
پیشین: جوانشیر
جانشین: گشتاسب   شاپور شهروراز
دومین دوره سلطنت: ۶۳۱–۶۳۲
پیشین: فرخزاد خسرو پنجم آزرمی‌دخت
جانشین: یزدگرد سوم
درگذشته: ۶۳۲ تیسفون
هم‌نشین: شیرویه
خاندان: خاندان ساسان
پدر: خسرو پرویز
مادر: مریم
بوران (به پارسی میانه: ) ملکهٔ امپراتوری ساسانی (بانبشن) از سال ۶۳۰ تا ۶۳۲ میلادی با گسستی چندماهه بود. او دختر خسرو پرویز، شاهنشاه ایران، (حکومت از ۵۹۰ تا ۶۲۸) و مریم، شاهزادهٔ بیزانسی، بود. وی نخستین زن در ایران است که به عنوان پادشاه رسمی و مستقل بر تخت نشست و دومین و یکی از سه زن در تاریخ ایران باستان به‌شمار می‌رود که توانسته بر ایران حکومت کند. دو زن دیگر موزا، ملکه ی اشکانی، و خواهر بوران، آزرمی‌دخت، هستند.
خسروپرویز در سال ۶۲۸ توسط پسرش، شیرویه (قباد دوم)، سرنگون و کشته شد. شیرویه همهٔ برادران و برادران ناتنی بوران را نیز اعدام کرد و این کار باعث آغاز دوره‌ای از جناح‌بندی در شاهنشاهی شد. شیرویه چند ماه بعد درگذشت و پسر هشت ساله‌اش اردشیر سوم، جانشین وی شد، که او نیز پس از یک دوره حکومت تقریباً دو ساله، توسط اسپهبد ایرانی شهربراز، ربوده و کشته شد. بوران اندکی بعد شهربراز را با کمک فرخ‌هرمز از حکومت کنار زد و خود بر تخت سلطنت نشست. او و خواهرش آزرمی‌دخت در آن زمان تنها وارثان قانونی بودند که می‌توانستند بر کشور حکومت کنند. بوران میراث‌دار امپراتوری رو به زوالی شده‌بود که درگیر جنگ داخلی میان دو خاندان بزرگ پارسی (پارسیگ) و پارتی (پَهلَو) بود. او متعهد به احیای یاد و اعتبار پدرش بود که در دوران سلطنتش شاهنشاهی ساسانی به اوج گستردگی سرزمینی خود رسیده بود.
دیری نپایید که بوران از سلطنت کنار زده شد و پسرعمه‌اش به نام شاپور شهروراز جانشین او شد، که حتی از او نیز کمتر سلطنت کرد. شاپور با آزرمی‌دخت، که نماینده انجمن پارسیگ بود، جایگزین شد. او پس از مدت کوتاهی سرنگون و به دست پهلوها به فرماندهی رستم فرخ‌هرمز (فرخ‌زاد)، فرزند فرخ هرمز، کشته شد. به این ترتیب، زمینه بازگشت بوران به سلطنت، برای دومین بار فراهم شد. در دوره دوم سلطنت بوران دخت، قدرت بیشتر در دست رستم بود. این وضعیت باعث نارضایتی پارسیگ‌ها و شورش آنان شد. بوران در طی این ناآرامی‌ها درگذشت. پس از او برادرزاده‌اش یزدگرد سوم حکومت را در دست گرفت که به آخرین حکمران این شاهنشاهی تبدیل شد؛ چون حمله اعراب به ایران باعث سرنگونی شاهنشاهی ساسانی شد.
اگرچه دو دورهٔ حکومت بوران کوتاه‌مدت بود، او تلاش کرد با اجرای قوانین عادلانه، بازسازی زیرساخت‌ها و کاهش مالیات و ضرب سکه، ثبات را در ایران به ارمغان آورد و نقل‌های بسیاری از حکمت و دانش او شده‌است. او از نظر دیپلماتیک خواستار روابط خوب با همسایهٔ غربی؛ یعنی بیزانس، بود و یک فرستاده را نزد امپراتور هراکلیوس (حکومت از ۶۱۰ تا ۶۴۱) فرستاد که از سمت او با احترام پذیرفته شد.
نام

نام بوران بر روی سکه‌هایش بوران عنوان شده‌است که فیلیپ ژینیو تاریخ‌نگار فرانسوی آن را کوتاه‌شدهٔ اسم *بئوراسپا («دارندهٔ اسب‌های زیاد») می‌داند. فردوسی شاعر ایرانی در اثر حماسی خود شاهنامه از او به عنوان پوران‌دخت یاد می‌کند. پسوند دخت (دوخت در پارسی میانه) به معنای «دختر» است که در زبان‌های ایرانی برای تمایز دادن میان نام‌های دختران و پسران ایجاد شده‌است. این پسوند را نباید عیناً در نظر گرفت. از او در آثار ابوعلی بلعمی در سده چهارم هجری با نام توران‌دخت یاد شده، سبئوس، تاریخ‌نگار سده هفتمی ارمنی، او را ملکه بُر و سیف بن عمر، تاریخ‌نگار صدر اسلام عرب، نیز او را دخت زبان نامیده‌است.
نام بورانی، پیش‌غذای ایرانی، ممکن است از بوران گرفته شده باشد.
پیش‌زمینه و اوایل زندگی

بوران دختر واپسین شاه برجسته ایران، خسرو دوم، معروف به خسرو پرویز (حکومت از ۵۹۰ تا ۶۲۸) و مریم، شاهزادهٔ بیزانسی، بود. خسرو در سال ۶۲۸ توسط پسر خود شیرویه، که به نام قباد دوم نیز شناخته می‌شود، سرنگون و اعدام شد. شیرویه همچنین اقدام به کشتن همه برادران و برادران ناتنی خویش، از جمله ولی‌عهد، مردانشاه، کرد. این کار چنان ضربهٔ سنگینی به امپراتوری وارد کرد که امپراتوری دیگر هرگز نتوانست دوباره به پا خیزد. گفته می‌شود که بوران و خواهرش آزرمی‌دخت از اقدامات وحشیانهٔ شیرویه انتقاد کرده و او را سرزنش کرده بودند و او در آخر از کارهایش ابراز پشیمانی کرده بود. طبق گزارش رویدادنامه خوزستان، بوران همچنین همسر شیرویه بود که این نشان‌دهندهٔ آیین زرتشتی خویدوده‎ یا ازدواج با خویشاوندان است.
در پی سرنگونی خسرو پرویز جنگی داخلی در ایران آغاز شد که با استقلال کامل خاندان‌های ممتاز مقتدر و ایجاد دولت‌های جدید همراه بود. در این میان، درگیری‌ها میان خاندان‌های ممتاز پارسی (پارسیگ) و پارتی (پهلو) نیز از سر گرفته شد که باعث بدتر شدن اوضاع شد. چند ماه بعد، طاعونی ویرانگر استان‌های غربی ساسانیان را فرا گرفت و نیمی از جمعیت آن مناطق، از جمله شیرویه را به کشتن داد. پس از شیرویه، پسر هشت ساله‌اش، اردشیر سوم، جانشین وی شد. تاج‌گذاری اردشیر را هر دو انجمن پهلو و پارسیگ و همچنین سومین انجمن بزرگ به نام نیمروزی پشتیبانی می‌کردند. با این وجود، در سال ۶۲۹، نیمروزی‌ها حمایت خود را از شاه پس گرفتند و با کمک سپهبد برجسته ایرانی شهربراز، برای سرنگونی او توطئه کردند.
پهلوها به رهبری فرخ‌هرمز از خاندان ممتاز اسپهبد، شروع به حمایت از بوران به عنوان شاهنشاه جدید ایران کردند و از آن پس او ضرب سکه را در مناطق پهلو آمل، نیشاپور، گرگان و ری آغاز کرد. در ۲۷ آوریل ۶۳۰ شهربراز اردشیر سوم را کشت، که او نیز به نوبه خود، پس از چهل روز سلطنت، در کودتایی به دست فرخ‌هرمز به قتل رسید. سپس فرخ‌هرمز در اواخر ژوئن ۶۳۰ به بوران در رسیدن به سلطنت کمک کرد.
نخستین دورهٔ پادشاهی

بوران در اواخر ژوئن ۶۳۰ بر تخت نشست. وی نخستین زن در ایران است که به عنوان پادشاه رسمی و مستقل بر تخت نشست. به احتمال زیاد به قدرت رسیدن بوران به این دلیل بود که او در کنار آزرمی‌دخت تنها وارثان قانونی باقی‌مانده از شاهنشاهی بودند که می‌توانستند بر کشور حکومت کنند. هرچند پیش از او حضور زنان سلطنتی در مقام‌های مدیریتی ایران ساسانی امری غیرمعمول نبود و زنان بسیاری پیش از وی به مناصب بالایی رسیده بودند. برای نمونه ملکه ی بزرگ سده پنجمی ساسانی به نام دینگ از سال ۴۵۷ تا ۴۵۹ در طول مبارزه دودمانی برای تاج‌وتخت میان پسرانش هرمز سوم (حکومت از ۴۵۷ تا ۴۵۹) و پیروز یکم (حکومت از ۴۵۹ تا ۴۸۴) به عنوان نایب‌السلطنهٔ امپراتوری از تیسفون بر کشور حکومت کرده بود. تاریخ‌نگار آلمانی یوزف ویزه‌هوفر نیز نقش زنان نجیب‌زاده را در ایران ساسانی برجسته می‌داند و اظهار می‌کند که «مدارک ایرانی سده سوم (کتیبه‌ها، نقش‌برجسته‌ها، سکه‌ها) نشان می‌دهد که اعضای زن خانواده سلطنتی مورد توجه و احترام غیرمعمولی قرار گرفته‌اند.» داستان ملکه افسانه‌ای کیانیان به نام همای چهرزاد و احترام به آناهیتا، ایزدبانوی ایرانی، نیز احتمالاً به تأیید حکومت بوران کمک کرده‌است.
بوران پس از رسیدن به تاج‌وتخت، فرخ‌هرمز را به عنوان وزیر ارشد (وزرگ فرمذار) شاهنشاهی گماشت. وی سپس با اجرای قوانین عادلانه، بازسازی زیرساخت‌ها، کاهش مالیات و ضرب سکه سعی در ایجاد ثبات در ایران کرد. حکومت او را اشراف و روحانیون پذیرفتند که صحت این امر را سکه‌های ضرب‌شده به نام او در استان‌های پارس، خوزستان، ماد و ابرشهر نشان می‌دهد. هیچ اثری مبنی بر مخالفت با جنسیت وی یافت نشده‌است. با این حال، او در سال ۶۳۰ از سلطنت کنار گذاشته شد و پسرعمه‌اش شاپور شهروراز، پسر شهربراز، شاه ایران شد. او نیز اندکی بعد در همان سال در پی آن که به دست انجمن پارسیگ به رهبری سپهبد مقتدر پیروز خسرو به رسمیت شناخته نشد، از سلطنت برکنار و آزرمی‌دخت، خواهر بوران، جانشین او شد.