stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
خیرالنساء بیگم
نفوذ سیاسی ملکه

پس از کشته شدن شاه اسماعیل دوم، برادرش خدابنده به پادشاهی رسید. خدابنده مبتلا به ضعف بینایی شدید بود و در صلاحیتش برای پادشاهی تردید جدی وجود داشت اما با کمک و حمایت خواهرش پری خان خانم به این مقام دست یافت. پری خان خانم متحدانی از قزلباش‌ها داشت و بر این باور بود که با به قدرت رسیدن خدابنده قدرت اصلی در دستان خود او خواهد بود. با قدرت گرفتن پری خان خانم و حمایت قزلباشان از او وزیر اعظم، میرزا سلمان جابری اصفهانی که به‌وسیلهٔ شاه طهماسب بر سرکار آمده بود و چندان مورد عنایت شاهزاده خانم نبود، به بهانه احترام به شاه جدید و در واقع از ترس جانش پایتخت، قزوین، را ترک گفت. هنگامی‌که وزیر اعظم وارد شیراز شد، مهدعلیا او را مردی آگاه به امور و وقایع پایتخت و متحدی بالقوه برای رسیدن به اهدافش یافت چراکه میرزا سلمان جابری اصفهانی نیز همچون ملکه به یک خانواده اشرافی ایرانی متعلق بود و ارج و قربی در میان قزلباشان نداشت.
با اتحاد وزیر اعظم و ملکه، میرزا سلمان جابری اصفهانی بار دیگر مقام برتر خود را در زمان شاه جدید نیز به دست آورد و شاهد تنزل موقعیت دشمن خویش پری‌خان خانم گردید. پری‌خان خانم در مدتی بسیار کوتاه پس از ورود شاه و ملکه جدید به دربار قزوین اقتدار و نفوذ بیش از حدش را از دست داد و در همان شب، به سرعت به قتل رسید. با این همه میرزا سلمان جابری اصفهانی نیز به تدریج قدرت و نفوذی که پریخان خانم روزی صاحبش بود را به ملکه واگذار کرد. خیرالنساء بیگم پذیرای نفوذ کم و بیش غیرمستقیم در جریان امور نبود و به جای آن علناً همه مسئولیت‌های اساسی را خود بر دوش گرفت که مخصوصاً شامل انتصاب و عزل افسران عالی‌رتبه و بالاترین مقامات امپراتوری می‌شد. این افسران و مقامات به‌جای حضور در دربار عام سلطنتی، هر روز از صبح تا شب به در حرمسرا می‌آمدند تا عریضه‌ها و نامه‌های مهم از سراسر امپراتوری را به ملکه برسانند و فرمان‌های ملکه را دریافت کنند و در آنجا احکام درباری صادر و مهر می‌شد. به مدت بیش از یکسال امور حکومتی بر این روال رتق و فتق می‌شد و این امر باعث بروز اختلافات شدید بین او و سران قزلباش شد.
توطئه و قتل ملکه

در خلال جنگ چلدر، خیرالنساء بیگم، فرمان گردآوری سپاه داد و به همراه پسر ارشد خود حمزه میرزا (ولیعهد) و گروهی از سران دولت و امرای قزلباش به قصد سد کردن راه قشون عثمانی، مسیر آذربایجان را پیش گرفتند و در قره‌باغ توقف کردند و نهایتاً شروان را تصرف کردند. در جنگ چلدر، به دلیل نبود هماهنگی و وجود اختلاف بین مهدعلیا و سران قزلباش، امرای قزلباش کم‌کم نسبت به فرمان‌های همسر شاه ناخرسند و خشگمین شدند. اقدامات خیرالنساء بیگم قزلباش‌ها را برآشفت، و آنان با ارسال طوماری تهدیدآمیز برای شاه خواهان برکناری او شدند. خدابنده از خیرالنساء خواست تا پایتخت را ترک نماید اما با مقاومت او روبرو شد. سرانجام دسته‌ای از قزلباشان توطئه‌ای ساختند و بدو تهمت زدند که با عادل خان برادر خان کریمه (بخشی از قلمرو عثمانی) که در آن زمان به اسارت در دربار صفویان بود رابطه نامشروع دارد. بدین تهمت و پس از ماجرای انتقام میرزا خان، صدرالدین‌خان صفوی در تاریخ ۱ جمادی‌الاول ۹۸۷ قمری برابر با ۵ تیر ماه ۹۵۸ خورشیدی به همراه امامقلی میرزای موصلو و چند تن از اقوام نزدیک شاه محمد خدابنده، وارد حرمسرای شاه شدند و مهدعلیا را در هنگامی که در آغوش شاه پناه برده بود خفه کردند. آنها مادر مهدعلیا را نیز در این توطئه به قتل رساندند.
میراث ملکه

پس از به قدرت رسیدن شاه عباس یکم وی با این بهانه که جانشین مقتدری در میان شاهزادگان مرعشی وجود ندارد خود را به عنوان شاهنشاه تبرستان و وارث قلمرو مرعشیان دانست. سپس بسیاری از شهرهای آن دیار را آباد کرد و دو شهر اشرف (بهشهر) و فرح‌آباد (ساری) را پایتخت تفریحی و تابستانی خویش قرار داد.
همچنین زمانیکه در قزوین اقامت داشت، به این بهانه که ملک بهمن دوم به قلمرو نیاکانش (آمل) تجاوز و نفوذ نموده وی و خویشاوندانش و همهٔ طرفدارانش را قتل‌عام کرد و یک تن را زنده نگذاشت. سپس به بهانه خویشاوندی وی با شاخهٔ دیگر پادوسبانیان (ملکان کجور) این سلسله را پس از ۹۸۴ سال به کلی منقرض کرد.
امور فرهنگی

خیرالنساء به علت علاقهٔ زیاد به زبان طبری دربار خویش را همیشه پر از خوانندگان و شاعران طبرستانی می‌کرد. مهم‌ترین شاعر دربار در زمان وی، امیر پازواری نام داشته که اشعاری عرفانی، عاشقانه و علل‌الخصوص در وصف علی بن ابی‌طالب داشته است و بنیان‌گذار سبک امیری در زبان مازندرانی می‌باشد.
آستین (آرکانزاس)

مکان
| آستین (آرکانزاس) | آستین (آرکانزاس) |
| --- | --- |
شهر: شهر
Austin: Austin
ایالت: آرکانزاس
County: Lonoke
حکومت: حکومت
 • نوع: Mayor-council
 • شهردار: Bernie Chamberlain
مساحت: مساحت
 • کل: ۳ مایل مربع (۷٫۷ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۳ مایل مربع (۷٫۷ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۲۴۶ فوت (۷۵ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۱۰۰۰+
 • تراکم: ۲۰۱٫۷/مایل مربع (۷۸٫۶/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: ۷۲۰۰۷
کد منطقه: 501
FIPS code: ۰۵-۰۲۸۶۰
GNIS feature ID: ۰۰۴۵۹۷۹
وبگاه: www.austin-ar.com
آستین (آرکانزاس) (به انگلیسی: Austin, Arkansas) یک شهر در ایالات متحده آمریکا با جمعیت ۱٬۰۰۰+ نفر است که در آرکانزاس واقع شده‌است.
موقعیت جغرافیایی

موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
Localidades na vizinhança
آکائا

مکان
| Akaa Ackas | Akaa Ackas |
| --- | --- |
شهر: شهر
Akaan kaupunki: Akaan kaupunki
Akaa medieval stone sacristy: Akaa medieval stone sacristy
  نشان:   نشان
Location of Akaa in فنلاند: Location of Akaa in فنلاند
منطقه: پیرکانما
ناحیه: پیرکانمای جنوبی
تاسیس‌شده: 2007
کرسی: Toijala
حکومت: حکومت
 • مدیریت شهری: Aki Viitasaari
وبگاه: www.akaa.fi
اکاء (به لاتین: Akaa) یک شهرک و شهرداری در فنلاند است که در پیرکانما واقع شده‌است.
آسمینی

مکان
| Assemini | Assemini |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
Comune di Assemini: Comune di Assemini
Saint Peter parish: Saint Peter parish
ناحیه: ساردینیا
استان / شهرستان: استان کالیاری (CA)
حکومت: حکومت
 • شهردار: Mario Puddu (M5S)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۱۷٫۵ کیلومتر مربع (۴۵٫۴ مایل مربع)
ارتفاع: ۶ متر (۲۰ فوت)
جمعیت (Dec. 2004): جمعیت (Dec. 2004)
 • کل: ۲۵٬۳۴۳
 • تراکم: ۲۲۰/کیلومتر مربع (۵۶۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Asseminesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 09032
پیش‌شماره تلفن: 070
قدیس پشتیبان: پطرس
روز قدیس: June 29
وبگاه: وبگاه رسمی
آسمینی (به ایتالیایی: Assemini) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کالیاری واقع شده‌است.
خصوصیات

آسمینی ۱۱۷٫۵ کیلومترمربع مساحت و ۲۵٬۳۴۳ نفر جمعیت دارد و ۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آژیگودی

village در 23x15px|border |alt=|link= هند
| Aazhigudi Alikudi, Aalikudi, Aligudi, Aaligudi, Azhigudi, Azhikudi, Aazhikudi | Aazhigudi Alikudi, Aalikudi, Aligudi, Aaligudi, Azhigudi, Azhikudi, Aazhikudi |
| --- | --- |
village: village
ایالت‌ها و قلمروهای هند: تامیل نادو
District: Tuticorin
مساحت: مساحت
 • کل: ۸ کیلومتر مربع (۳ مایل مربع)
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۱٬۲۵۰
 • تراکم: ۱۲۵/کیلومتر مربع (۳۲۰/مایل مربع)
Languages: Languages
 • Official: زبان تامیلی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۳۰ (IST)
PIN: 628809
Telephone code: 0462
پلاک خودرو: TN-
Coastline: ۰ کیلومتر (۰ مایل)
Nearest city: Tirunelveli
نسبت جنسی انسانی: 51:49 نر/ماده (جنس)
Literacy: 67%
Climate: summer/winter (سامانه طبقه‌بندی اقلیمی کوپن)
Avg. summer temperature: ۳۵ درجه سلسیوس (۹۵ درجه فارنهایت)
Avg. winter temperature: ۲۵ درجه سلسیوس (۷۷ درجه فارنهایت)
آژیگودی (به لاتین: Aazhigudi) در هند با جمعیت ۱٬۲۵۰ نفر است که در تامیل نادو واقع شده‌است.
آغنجادزور

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ارمنستان
| آغنجادزور Աղնջաձոր | آغنجادزور Աղնջաձոր |
| --- | --- |
کاروانسرای اربلیان: کاروانسرای اربلیان
استان: وایوتس‌جور
ارتفاع: ۱٬۶۱۰ متر (۵۲۸۰ فوت)
جمعیت (۲۰۰۱): جمعیت (۲۰۰۱)
 • کل: ۴۴۹
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AMT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (AMST)
کد منطقه: ؟؟؟ (۳۷۴)
آغنجادزور (به ارمنی: Աղնջաձոր) یک روستا در ارمنستان است که در استان وایوتس‌جور واقع شده‌است. آغنجادزور در ۲۳ کیلومتری شمال یغگنادزور، مرکز استان وایوتس‌جور واقع شده است.
خصوصیات

آغنجادزور ۴۴۹ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع ۱۶۱۰ متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
آغاونادزور، کوتایک

مکان
| آغاونادزور Աղավնաձոր | آغاونادزور Աղավնաձոր |
| --- | --- |
روستا: روستا
استان: کوتایک
ارتفاع: ۱٬۷۵۰ متر (۵۷۴۰ فوت)
جمعیت (۲۰۰۸): جمعیت (۲۰۰۸)
 • کل: ۱٬۳۶۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۴+ (UTC)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۵+ (DST)
کد منطقه: ۳۷۴
آغاونادزور (به ارمنی: Աղավնաձոր) روستایی در ارمنستان است که در استان کوتایک واقع شده‌است. آغاونادزور در ۱۱ کیلومتری شمالغرب گیومری، مرکز استان شیراک واقع شده است.
خصوصیات

آغاونادزور ۱٬۳۶۰ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع ۱۷۵۰ متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| سال   | ۱۸۹۷   | ۱۹۲۶   | ۱۹۳۹   | ۱۹۵۹   | ۱۹۷۹   | ۱۹۸۹   | ۲۰۰۱   | ۲۰۰۴   |
| جمعیت   | ۷۰۹   | ۸۶۸   | ۱٬۱۸۲   | ۷۳۶   | ۱٬۰۴۱   | ۹۷۱   | ۱٬۳۶۶   | ۱٬۰۷۱   |
:
آرواشوغ

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ارمنستان
| آرواشوغ Արևաշող | آرواشوغ Արևաշող |
| --- | --- |
بنای یادبود قربانیان زمین‌لرزه ۱۹۸۸ ارمنستان: بنای یادبود قربانیان زمین‌لرزه ۱۹۸۸ ارمنستان
استان: لوری
جمعیت (۲۰۰۸): جمعیت (۲۰۰۸)
 • کل: ۲۶۴۵
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AMT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (AMST)
کد منطقه: ؟؟؟ (۳۷۴)
آرواشوغ (به ارمنی: Արևաշող) یک روستا در ارمنستان است که در استان لوری واقع شده‌است.  در  کیلومتری شمال وانادزور، مرکز استان لوری واقع شده است.
خصوصیات

آرواشوغ ۲٬۶۴۵ نفر 
جمعیت دارد و در ارتفاع  متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
نگارخانه

کلیسای کوچک (چاپل) ساهاک مقدس،  در شمال روستا
صدرا ذوالریاستین

| صدرا ذوالریاستین | صدرا ذوالریاستین |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۸ آذر ۱۳۱۵ (۸۸ سال) شیراز
ملیت: ایرانی
پیشه(ها): شاعر، نویسنده، روزنامه‌نگار، پژوهشگر،منتقد
صدرا ذوالریاستین،(صدرالدین ذواریاستین) (زاده ۲۸ آذر ۱۳۱۵ شیراز) در هفده سالگی اولین قصه‌اش را بر بساط کتاب نشاند: سال که شروع می‌شود؛ انشایی با سرمایهٔ دبیرستان نمازی شیراز و به دنبال آن یاغی (قصه)، شراب تلخ (شعر) و مردی در تاریکی روحش (قصه) آثاری بودند که پیش از سال ۱۳۴۰ چاپ شدند.
مشغلهٔ شغلی و درگیری‌های مدیریتی در بانک‌های بوشهر و شیراز یک توقف ۱۷ ساله را در چاپ آثار، باعث شد. پس از سال ۱۳۵۷ و به دنبال بازنشستگی دفترهای تازه‌ای را روانه بازار کتاب کرد. تالیفات ایشان تا کنون مشتمل بر ۱۵ کتاب و حدوداً ۵۰۰۰ مقاله است که در نشریات مختلف به چاپ شده‌است. لازم به توضیح است
به گفته منتقدان بیشترین شعر را در مورد وطن سروده‌است.
از این قلم

بین سال‌های ۳۵ تا ۴۰
سال که شروع می‌شود (با سرمایه دبیرستان نمازی شیراز) انشاء
یاغی (قصه)
شراب تلخ (شعر)
مردی در تاریکی روحش (قصه)
پس از سال ۵۷
یادنامهٔ دکتر مرتضی (شاپور) ذوالریاستین، کاردار ایران در نروژ
غزلواره (مجموعه غزل)
شاید غزل (مجموعه غزل)
حنجره‌های آفتابی (پژوهش)
همصدا با ساز باران (مجموعه غزل)
معاصران - فریدون توللی (پژوهش)
آوازهای غریب (مجموعه شعر)
قافیه‌های غایب (شعر آزاد)
آماده چاپ
گزینه ستونهای آینه کردار، آینه در آینه، با مخاطب آشنا
گزینه‌ای از گزارش معاصران (چهره‌های فرهنگی صد سال اخیر فارس و شیراز)
گزینه‌ای از غزل‌های چاپ شده
اوزان مغشوش (شعر آزاد)
نقد و بررسی کتاب
از جنگ بین‌الملل دوم تا حوالی جنگ بین‌الملل سوم
سوابق کاری

سوابق کاری ایشان از پیش از انقلاب و پس از آن در بانک‌های بازرگانی، فرهنگیان و تجارت بوده و تا سِمَت‌های منطقه‌ای (مدیریت مناطق کشوری) پیش رفته‌است. پس از بازنشستگی از شغل‌های دولتی در سمت دبیر فرهنگی روزنامه‌های چون تحلیل روز، روزنامه عصر مردم، همگام، نیم نگاه و صحبت نو مشغول به فعالیت‌های فرهنگی شدند. هم‌اکنون نیز به‌جز تألیفات شخصی، در سمت دبیر فرهنگی روزنامه نیم‌نگاه شیراز مشغول فعالیت است.
نمونه‌ای از اشعار

حجت گویایی من
ضمیر را تغییر دادم و در همان وزنی که در برابر «شیخ شعر» دست ادب به سینه گذاشتم، به خاکبوسی «خواجهٔ شعر» رفتم. آن شعر را هم در این دفتر می‌بینید.
ای عروسِ غزلت بانویِ رؤیایی من
نغمهٔ روز و شب و آیهٔ نجوایی من
در شبِ هول و گره در گره بیم و هراس
ساحلِ امنِ من و شاعرِ دریایی من
مهر و ماه غزل از دفتر تو سرزده‌اند
ای مزامیر تو سازِ لب خنیایی من
در سکوتِ شب و غم، ساز و نوای تو شده
سوز و سازِ غزل خسته و شیدایی من
ای که در وصف تو با سنگ تمام آمده‌ام
در پناهِ تو هویدا شده پیدایی من
گر چُنین مست و سَر انداز و هوایی شده‌ام
شعر سرمست تو شد ساغر صهبایی من
بارها گفته‌ام این را، که شده پیر سخن
ارغنون غزلت ساز خوش آوایی من
بی تو ((حافظ!))چه غریب است در این قصه صدا
با تو امّا ز «صدا» پر شده تنهایی من
ای که در سایهٔ شعرت شده‌ام اهل غزل
مُهره یِ مهر تو شد حُجت گویایی من
نقد و نظر اهالی قلم

پرویز خائفی (شاعر-نویسنده-استاد دانشگاه):
دربارهٔ سخن شیرین و صحبت دیرین صدراذوالریاستین بارها گفته‌ام و باردیگر می‌گویم که توازن هنر و شخصیت کمتر معقول و مقبولی در حیطه این کارگران در جامعه خاص و عام اتفاق می‌افتد. متواضع است و سخته می‌گوید و با این همه احاطه در آفرینش استوار، خاشعانه مصر است در محور شعر نیست و حاشیه‌ای در مقوله شعر است، انتخاب اسامی کتاب‌های متعددش از جمله (غزل واره) و (شاید غزل) و سروده‌هایی دیگر با عناوین مشابه که در دست انتشار دارد به نظر من شاهد این مدعاست؛ ولی در سایه تواضع هم نتوانسته‌است به کناره جهت گیرد و از واقعیّت راستین شعر دور بماند. (روزنامه نیم نگاه ۱۸ آبان ۱۳۸۲).
سید محمدرضا خالصی (شاعر، منتقد، روزنامه‌نگار، استاد دانشگاه):
نکته دیگر در شعر (صدرا) که شاید وجه تمایز شعر او از دیگران محسوب می‌شود، استفاده مناسب و دقیق اوست از تشخیص یا جان پنداری(Personification). نحوه عملکرد صدرا در غزل مخصوصاً پیرامون وطن که ترجیع بند فکری او محسوب می‌شود و پوشاندن جامعه انسانی به واژه‌ها علاوه بر عینیت دادن، یک حالت ذهنی را با اتکا به احساس و ادراک مخاطب ارائه می‌کند. یعنی واژه‌هایی که به شکلی مربوط به حیطه وطن و میهن می‌شوند، علاوه بر ایفای نقش خود به خوبی از جان پنداری بهره می‌برند، تا جایی که می‌توان گفت غزل (صدرا) یک غزل عاشقانه نیست و تغزل(Lyric)رابه مفهوم همیشگی در آثار او نمی‌توان دید. معشوقه او از جنس معشوقه‌های دیگر شاعران نیست، به همین دلیل او برای این که بتواند شکل تغزلی کار خود را حفظ کند و برای رسائی زبان، به تشخیص روی می‌آورد و معشوقهٔ خود را جامعهٔ انسانی می‌پوشاند. وطن در اشعار او منشأ تحریک عواطف و احساساتش به‌شمار می‌رود. (روزنامه عصر مردم-۳۰ اردیبهشت ۱۳۸۰)
عزیز شبانی (استاد دانشگاه، شاعر،منتقد):
شعر «دیر آمدی به پرسهٔ پهلوها» از جمله غزل‌هایی است که عمق فاجعه ویرانی انسان را در یک نمود حماسی از یک زبان قوی و توفنده در سهراب کشی‌های تاریخی این سرزمین رنجی مقدس را به کالبدینگی واژگانی درآورده است. آبشخور شعر «صدرا» روحیات، اندیشه‌ها، عشق‌ها و نفرت‌های یکی ملت بزرگ و سرزمین کهن است (روزنامه عصر مردم-۳۰ اردیبهشت ۱۳۸۰)
گزینه غزل‌ها و اشعار آزاد ذوالریاستین منتشر می‌شود.
آثار موجود در سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.
حضور صدرا در مراسم روز بزرگداشت حافظ در شیراز-مهر ۱۳۹۰.
آکسفورد، نبراسکا

Village
| Oxford, Nebraska | Oxford, Nebraska |
| --- | --- |
Village: Village
Downtown Oxford: Ogden Street: Downtown Oxford: Ogden Street
Location of Oxford, Nebraska: Location of Oxford, Nebraska
ایالت: نبراسکا
Counties: Furnas، شهرستان هارلن، نبراسکا
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۹۵ مایل مربع (۲٫۴۶ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۹۵ مایل مربع (۲٫۴۶ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۲۰۷۷ فوت (۶۳۳ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۷۷۹
 • برآورد (2012): ۷۷۳
 • تراکم: ۸۲۰٫۰/مایل مربع (۳۱۶٫۶/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 68967
کد منطقه: 308
FIPS code: 31-37910
GNIS feature ID: 0831942
آکسفورد(به انگلیسی: Oxford) شهری در ایالت نبراسکا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۷۷۹ نفر بوده‌است.
آباکواند

مکان
| Abakouande | Abakouande |
| --- | --- |
Region: منطقه کارا
Prefecture: Assoli
منطقهٔ زمانی: ساعت هماهنگ جهانی + 0
آباکواند (به لاتین: Abakouande) در توگو است که در منطقه کارا واقع شده‌است.
صادق فطرت ناشناس

| ناشناس | ناشناس |
| --- | --- |
نام تولد: محمد صادق فطرت
زاده: ۱۹۳۵ (۸۹–۹۰ سال) قندهار، افغانستان
ژانر: غزل
پیشه(ها): آهنگساز و آواز خوان مطرح به زبان‌های فارسی، پشتو و اردو/هندی
سال‌های فعالیت: ۱۹۵۶ الی ۲۰۱۲
محمدصادق فطرت مشهور به ناشناس خوانندهٔ افغانستانی است که آهنگ‌های وی به زبان‌های فارسی، پشتو و اردو/هندی می‌باشد.
زندگی

ناشناس در سال ۱۹۳۵ (میلادی) در قندهار افغانستان متولد شد. بعد از کودکی به هندوستان رفت و در شهر دهلی تا صنف هفتم مکتب درس خواند بعد دوباره به افغانستان برگشت و تحصیلات دوران مکتب را در لیسه حبیبیه کابل به پایان رسانید او همزمان در دانشگاه کابل راه یافت و از دانشکده‌های حقوق و علوم سیاسی و اقتصاد فارغ شد. او بعد از چند مدت کار به عنوان مدیر در رادیو افغانستان برای ادامهٔ تحصیلات عالی در رشتهٔ ادبیات و زبان روسی به شوروی رفت و پس از دریافت لیسانس در رشتهٔ ادبیات و زبان روسی همچنان موفق به دریافت درجهٔ دُکتُرا در رشتهٔ ادبیات پشتو شد. صادق فطرت در آغاز به خودش بیباک بعد پرواز تخلص گذاشته بود و بالاخره در سال ۱۹۵۴ (میلادی) تخلص ناشناس را برای خودش انتخاب کرد.
در‭ ‬۲۶‭ ‬سپتمبر‭ ‬۱۹۹۱‭ ‬دولت‭ ‬انگلستان‭ ‬پناهندگی‭ ‬داکتر‭ ‬ناشناس‭ ‬را‭ ‬می‭ ‬پذیرد‭ ‬و‭ ‬با‭ ‬خانواده‭ ‬به‭ ‬انگلستان‭ ‬می‌روند.
آستوریا، اورگن

مکان در اورگن subdivision_name2=کلتساپ
| Astoria, Oregon | Astoria, Oregon |
| --- | --- |
شهر: شهر
Astoria and the Astoria–Megler Bridge: Astoria and the Astoria–Megler Bridge
  مهر:   مهر
موقعیت در اورگن: موقعیت در اورگن
ایالت: اورگن subdivision_name2=کلتساپ
تاسیس‌شده: 1811
شرکت شهردار: 1876
حکومت: حکومت
 • شهردار: Arline J. LaMear
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۰٫۱۱ مایل مربع (۲۶٫۱۸ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۶٫۱۶ مایل مربع (۱۵٫۹۵ کیلومتر مربع)
 • آب: ۳٫۹۵ مایل مربع (۱۰٫۲۳ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۲۳ فوت (۷ متر)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰)
 • کل: ۹٬۴۷۷
 • برآورد (2012): ۹٬۵۲۷
 • تراکم: ۱۵۳۸٫۵/مایل مربع (۵۹۴٫۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۸ (PST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۷ (PDT)
زیپ‌کد: 97103
کد(های) منطقه: 503 and 971
FIPS code: 41-03150
GNIS feature ID: 1117076
وبگاه: www.astoria.or.us
آستوریا (به انگلیسی: Astoria) شهری در شهرستان کلتسپ ایالت اورگن است و در سرشماری سال ۲۰۱۱ میلادی، ۹٬۴۷۷ نفر جمعیت داشته که نسبت به سال ۲۰۱۰، ۰٫۱۹ درصد رشد جمعیت داشته‌است.
موقعیت جغرافیایی

موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
Localidades na vizinhança
سازمان پیکار در راه آزادی طبقه کارگر

| سازمان پیکار در راه آزادی طبقه کارگر | سازمان پیکار در راه آزادی طبقه کارگر |
| --- | --- |
هدر روزنامه با شعار "کارگران جهان متحد شوید!" زیر ستاره سرخ: هدر روزنامه با شعار "کارگران جهان متحد شوید!" زیر ستاره سرخ
رهبر: تقی شهرام، علیرضا سپاسی آشتیانی و حسین روحانی
بنیان‌گذاری: ۱۹۷۶ وبا نام پیکار از آذر ۱۳۵۷
ادغام از: برخی گروه‌های کوچک مائوئیستی و مجاهدین مارکسیست
انشعاب از: سازمان مجاهدین خلق ایران
ادغام در: حزب کمونیست ایران
روزنامه: پیکار
اعضای ثبت‌نام کرده  (۱۹۸۰–۱۹۸۲): حداکثر ۳٬۰۰۰ عضو فعال
مرام سیاسی:  مارکسیسم-لنینیسم  تروتسکیسم  مائوئیسم 
طیف سیاسی: چپ
سیاست در ایران حزب‌ها انتخابات: سیاست در ایران حزب‌ها انتخابات
سازمان پیکار در راه آزادی طبقه کارگر (به‌اختصار سازمان پیکار) نام یکی از سازمان‌های سیاسی مارکسیست-لنینیست با مشی چریکی و مخالف حکومت پهلوی و جمهوری اسلامی در سال‌های دهه ۱۳۵۰ است. این سازمان تا سال ۱۳۶۱ پرچمدار اصلی مائوئیسم و مارکسیسم–لنینیسم در ایران به شمار می رفت. این سازمان از دل مجاهدین خلق برآمد و مخالف ملی گرایی در ایران است، در تاریخ ۱۶ آذر ۱۳۵۷ سازمان پیکار در راه آزادی طبقه کارگر اعلام موجودیت نمود و این اعلام موجودیت توسط اعلامیه معروف «پیش به سوی تشکیل هسته‌های مسلح خلق» اعلام شد. قبل از آن به «مجاهدین مارکسیست» معروف بودند. تقی شهرام بنیان‌گذار و رهبر اولیه این گروه تا هنگام دستگیری اش بود. پیکار در میان تمام گروه های کمونیستی ایرانی فعال در آن زمان «افراطی ترین» به حساب می آمد.
پس از سقوط نظام پادشاهی، پیکار به مخالفت با جمهوری اسلامی بلند شد، زیرا این نظام را همچنان امپریالیستی می دانستند که حتی در مورد مردم فلسطین کم کاری می کند. آنها شوروی را به نیز به دلیل استفاده از امکانات مالی آمریکا، سوسیال-امپریالیستی و به دور از سوسیالیسم می دانستند. از شعارهای اصلی این گروه که در نشریاتشان منتشر میشد «مرگ بر امپریالیسم آمریکا، دشمن اصلی خلقهای ایران»، «پیش به سوی اتحاد طبقه کارگر»، «برقرار باد جمهوری دموکراتیک خلق» و «حق تعیین سرنوشت، حق مسلم خلق هاست» بود.
پیکار از درگیری کردها در دهه شصت حمایت می کرد و با کومله ائتلافی تاکتیکی داشت و مانند آنها حزب دمکرات کردستان ایران را یک «حزب بورژوازی» می دانست.
مرگ بهرام آرام، مغز متفکر نظامی مجاهدین مارکسیست، در مهر ۱۳۵۵، تأثیر مخربی بر سازمان داشت. در سال ۱۳۵۶ رهبر گروه، تقی شهرام، ایران را ترک کرد و رهبری را به جواد قائدی واگذار کرد و بعد از مدتی او هم به خارج رفت و شورایی ۱۲ نفره به پاریس رفتند که شهرام و جواد را از ریاست خلع کنند. از جلسه پاریس اطلاعات زیادی در دست نیست. اسامی این افراد به این شرح است: علیرضا سپاسی اشتیانی، حسین احمدی روحانی، احمد علی روحانی، مسعود جیگاره‌ای، بهجت مهرآبادی، قاسم عابدینی، مسعود پورکریم، محمد کوچک آقا نمازی، شهرام محمدیان باجگیران، مهدی فیروزکوهی، و بهرام و سلیم که دو تای آخر اسم مستعار است و نه نفر اول توسط جمهوری اسلامی اعدام شدند.
مجاهدین و تغییر مواضع ایدئولوژیک

در سال ۱۳۵۴. ش، گروهی از اعضای سازمان مجاهدین خلق ایران از جمله تقی شهرام، بهرام آرام و وحید افراخته به این نتیجه رسیدند که باید ایدئولوژی سازمان از اسلام به مارکسیسم تغییر یابد. با مخالفت بخش دیگری از سازمان مجاهدین با این اعتقاد، درگیری‌هایی میان اعضای معتقد به ایدئولوژی اسلامی و گروه مارکسیست رخ داد که در جریان آن تعدادی از طرفین کشته شدند.
سازمان در نخستین اطلاعیه علنی پیرامون تغییر مواضع ایدئولوژیک خود نوشت:
 در آغاز گمان می‌کردیم می‌توانیم مارکسیسم و اسلام را ترکیب دهیم و فلسفه جبر تاریخ را بدون ماتریالیسم و دیالکتیک بپذیریم. اینک دریافتیم که چنین پنداری نا ممکن است… ما مارکسیسم را انتخاب کردیم زیرا راه درست و واقعی برای رها ساختن طبقه کارگر زیر سلطه است.
در نهایت این درگیری‌ها منجر به جدایی گروه مارکسیست از سازمان شد. بخش زیادی از این گروه پس از انقلاب با نام سازمان پیکار در راه آزادی طبقه کارگر فعالیت خود را ادامه دادند. سایر اعضای سرشناس پیکار عبارتند از: علیرضا سپاسی آشتیانی، حسین روحانی، تراب حق‌شناس، پوران بازرگان، محسن فاضل، قاسم عابدینی، ابراهیم نظری، حسن آلاد پوش، افخم احمدی. مرگ بهرام آرام، مغز متفکر نظامی مجاهدین مارکسیست، در مهر ۱۳۵۵، تأثیر مخربی بر سازمان داشت.
گرایش‌ها

پیکار از سال ۱۳۵۷ تا هنگام فروپاشی اش در اوایل سال ۱۳۶۱، پرچمدار اصلی مائوئیسم و استالینیسم در ایران بود. این سازمان با رد اصلاحات پس از مائو در چین، دشمن افراطی چین و شوروی بود. آمریکا را دشمن اصلی جنبش انقلابی ایران می‌دانست، اتحاد شوروی را یک قدرت سوسیال امپریالیستی می‌نامید. پیکار با رد الگوهای چین و شوروی، هیچ کشوری را سرمشق و الهام بخش خود نمی‌دید، و به استقلال اقتصادی پایبند بود. گروه توفان و حزب کمونیست کارگران و دهقانان ایران را که طرفدار آلبانی بودند به تمسخر می‌گرفت و آن‌ها را حزب دو طبقه معرفی می‌کرد. به دیدگاه مائو و خصوصاً تئوری‌های تضاد و تکامل او باور داشت، ولی اعتقادی به تئوری سه جهان نداشت و آن را زمینۀ مماشات چین با آمریکا می‌دانست. همچنین با تروریسم شدیداً مخالف بود و فقط به انقلاب از طریق توده‌ها و در نهایت انقلاب مسلحانه اعتقاد داشت.
پس از انقلاب

سازمان پیکار در راه آزادی طبقه کارگر بعد از انقلاب ۵۷ تبدیل به یکی از سازمان‌های سیاسی چپ شد. این سازمان جزو اولین گروه‌های سیاسی مخالف جمهوری اسلامی بود که توسط نظام حاکم سرکوب شده و اکثر اعضای آن اعدام یا کشته شدند. از سازمانهای جانبی این سازمان می‌توان سازمان دانشجویان و دانش آموزان هوادار پیکار را نام برد که به آن اصطلاحاً دال دال می‌گفتند. سازمان پیکار نشریه‌ای منتشر می‌کرد به نام پیکار. این نشریه تا خرداد سال ۶۰ که چاپخانه سازمان پیکار لو رفت، به شکلی منظم منتشر می‌شد. بعد از وقایع سال ۶۰ و مشخصا دستگیری بخشی از کمیته مرکزی و کادرهای بالای این سازمان، انتشار نشریه نیز متوقف شد و جمع کوچکی از این سازمان که خود را «پیکار کمونیست» می‌نامیدند نشریه‌ای هم با همین نام منتشر کردند. این جمع بعداً در اواخر سال ۶۱ به کومله و اتحاد مبارزان کمونیست پیوستند و حزب کمونیست ایران را تشکیل دادند.
پیکار و جمهوری اسلامی

پیکار در نخستین روزهای انقلاب، گرایشی به جناح لیبرال اسلامی از خود نشان داد، اما به زودی سیاست خود را به مقابله با کل جمهوری اسلامی تغییر داد. پس از بحران خرداد ۱۳۶۰، سیاست سازمان از دشمنی با جمهوری اسلامی به حمایت از لیبرال‌های اسلامی تغییر یافت. نتیجه این سیاست، شکاف درونی بود. سه جناح شکل گرفت: جناح اول از خط مشی تازه (حمایت از لیبرال‌های اسلامی) دفاع می‌کرد. جناح دوم که خود را خط انقلابی می‌خواند رهبری را به انحراف از راست متهم می‌کرد. جناح سوم که از ادامه سیاست پیشین حمایت می‌کرد، خواهان تشکیل کمیسیونی برای عزل رهبری فعلی و تجدید سازمان شد.
پیکار و سازمان‌های سیاسی دیگر

پیکار و تعدادی هسته‌ها و سازمان‌های مائوئیستی دیگر، به عنوان پرچمداران مائوئیسم در ایران، در اردیبهشت ۱۳۵۸، در تهران یک کنفرانس وحدت برگزار کردند. هدف این کنفرانس، اتحاد گروه‌های مائوئیستی در یک جبهه واحد علیه جمهوری اسلامی و سایر گروه‌های مارکسیستی بود. سازمان کومله و اتحادیه کمونیست‌های ایران از شرکت کنندگان دراین کنفرانس بودند.
مجاهدین مارکسیست از سایر گروه‌ها، به ویژه سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران، خواستند که برای تشکیل یک جبهه متحد خلق به آن‌ها بپیوندند. فداییان در مورد تصفیه‌های درونی سکوت کردند، اما بر سر جبهه خلق پیشنهادی مجاهدین مارکسیست پیشنهاد آن‌ها را رد کردند.
فرجام

در اواخر سال ۶۲ کومله و اتحاد مبارزان کمونیست متحد شدند و حزب کمونیست ایران را تشکیل دادند. بخش کوچکی از سازمان پیکار که بعد از ضربات سال ۶۰ با نام پیکار کمونیست فعالیت می‌کردند، به این جریان پیوستند.
شعارنویسی حامیان سازمان پیکار علیه اعدام‌ زندانیان سیاسی بر در ساختمان سفارت ایران در لاهه به تاریخ ۲۶ آوریل ۱۹۸۴ م.