stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
نژادپرستی زیست‌محیطی
علت‌ها

چهار عامل: فقدان زمین مقرون به صرفه، فقدان قدرت سیاسی، عدم تحرک و فقر منجر به نژادپرستی محیطی می‌شود. شرکت‌ها و ارگان‌های دولتی به دنبال زمین ارزان هستند. در نتیجه، جوامعی که نمی‌توانند به‌طور مؤثر در برابر این شرکت‌ها و نهادهای دولتی مقاومت کنند و نمی‌توانند به قدرت سیاسی دسترسی داشته باشند، نمی‌توانند صرفاً در مورد هزینه‌ها مذاکره کنند. جوامعی که تحرک اجتماعی-اقتصادی آنها به حداقل رسیده‌است نمی‌توانند جابه‌جا شوند. فقدان کمک‌های مالی همچنین توانایی جوامع را برای اقدام فیزیکی و سیاسی کاهش می‌دهد. چاویس نژادپرستی زیست‌محیطی را شامل: تبعیض نژادی در تعریف سیاست‌های زیست‌محیطی، اجرای تبعیض آمیز مقررات و قوانین، هدف قرار دادن عمدی جوامع اقلیت به عنوان مکان‌های تخلیه زباله‌های خطرناک، تحریم رسمی آلاینده‌های خطرناک در جوامع اقلیت، و محرومیت رنگین پوستان از این مکان‌ها می‌داند. که شامل موقعیت‌های رهبری محیط زیست است.
جوامع اقلیت اغلب دارای امکانات مالی، منابع و نمایندگی سیاسی برای مخالفت با سایت‌های زباله‌های خطرناک نیستند. این امکانات که به عنوان کاربری‌های ناخواسته محلی (LULUs) شناخته می‌شوند، اغلب کیفیت زندگی جوامع اقلیت را کاهش می‌دهند. این محله‌ها همچنین ممکن است به فرصت‌های اقتصادی که سایت به ارمغان می‌آورد بستگی داشته باشند و تمایلی به مخالفت با موقعیت آن در خطر سلامتی خود ندارند. علاوه بر این، پروژه‌های بحث‌برانگیز کمتر در مناطق غیر اقلیت قرار می‌گیرند که انتظار می‌رود اقدامات جمعی را دنبال کنند و در مخالفت با مکان‌یابی پروژه‌ها در منطقه خود موفق شوند.
فرآیندهایی مانند حاشیه نشینی، اصیل سازی، و تمرکززدایی منجر به الگوهای نژادپرستی محیطی می‌شود. برای مثال، فرایند حومه‌سازی (یا پرواز سفید) شامل ترک مناطق صنعتی غیر اقلیت‌ها به منظور مناطق حومه‌ای امن‌تر، تمیزتر و ارزان‌تر است. در همین حال، جوامع اقلیت در داخل شهرها و در مجاورت مناطق صنعتی آلوده باقی مانده‌اند. در این مناطق، بیکاری بالا است و کسب و کارها کمتر برای بهبود منطقه سرمایه‌گذاری می‌کنند، شرایط اقتصادی بدی را برای ساکنان ایجاد می‌کند و تشکیلات اجتماعی را تقویت می‌کند که نابرابری نژادی را بازتولید می‌کند. علاوه بر این، فقر مالکان و ساکنان یک شهرداری ممکن است توسط توسعه‌دهندگان تأسیسات زباله‌های خطرناک در نظر گرفته شود، زیرا مناطقی با ارزش پایین املاک و مستغلات هزینه‌ها را کاهش می‌دهند. نژادپرستی زیست‌محیطی عوامل بسیاری دارد که به تبعیض آن کمک می‌کند. اقدام سبز به «هنجارها و ارزش‌های فرهنگی، قوانین، مقررات، رفتارها، سیاست‌ها و تصمیمات» اشاره می‌کند که از مفهوم پایداری و نژادپرستی زیست‌محیطی حمایت می‌کند.
آلودگی

بخش جنوب شرقی ایالات متحده حجم زیادی از آلودگی را تجربه کرده‌است و جمعیت‌های عمومی تحت تأثیر این تأثیرات قرار گرفته‌اند. موارد زیادی از افرادی وجود دارد که در اثر کارخانه‌های زغال سنگ در مکان‌هایی مانند دیترویت، ممفیس و کانزاس سیتی جان خود را از دست داده‌اند یا به‌طور مزمن بیمار شده‌اند. ساکنان تنسی و ویرجینیای غربی اغلب در معرض تنفس خاکستر سمی به دلیل انفجار در کوه‌ها برای استخراج معادن هستند. خشکسالی، سیل، کاهش مداوم زمین و کیفیت هوا، سلامت و ایمنی ساکنان اطراف این مناطق را تعیین می‌کند. جوامع رنگین‌پوست و وضعیت کم درآمد غالباً بار اصلی این مسائل را احساس می‌کنند. جوامع زیادی در سراسر جهان وجود دارند که با مشکلات مشابهی روبرو هستند. به عنوان مثال، کار Desmond D'Sa بر جوامعی در جنوب دوربان متمرکز بود که در آن صنایع با آلودگی بالا بر افرادی که به زور در طول آپارتاید جابجا شده بودند تأثیر می‌گذارد.
تجزیه و تحلیل هزینه – فایده

تحلیل هزینه-منفعت (CBA) فرآیندی است که برای ارزیابی مسائل، ارزش پولی را برای هزینه‌ها و منافع قائل می‌شود. هدف CBA محیطی ارائه راه‌حل‌های سیاستی برای محصولات نامشهود مانند هوای پاک و آب با اندازه‌گیری تمایل مصرف‌کننده به پرداخت برای این کالاها است. CBA از طریق ارزش گذاری منابع زیست‌محیطی بر اساس سودمندی آنها برای جامعه به نژادپرستی زیست‌محیطی کمک می‌کند. وقتی کسی مایل باشد و بتواند برای آب یا هوای پاک هزینه بیشتری بپردازد، جامعه او از نظر مالی بیشتر از زمانی که مردم نتوانند برای این کالاها بپردازند، به نفع جامعه است. این امر باری را برای جوامع فقیر ایجاد می‌کند. جابجایی زباله‌های سمی موجه است زیرا جوامع فقیر قادر به پرداخت هزینه‌های یک منطقه ثروتمندتر برای یک محیط پاک نیستند. قرار دادن زباله‌های سمی در نزدیکی افراد فقیر ارزش دارایی زمین‌های ارزان قیمت را کاهش می‌دهد. از آنجایی که کاهش ارزش دارایی کمتر از یک منطقه تمیزتر و ثروتمندتر است، با ریختن زباله‌های سمی در یک منطقه «کم ارزش» منافع پولی برای جامعه بیشتر است.
تأثیرات بر سلامت

نژادپرستی زیست‌محیطی بر سلامت جوامعی که تحت تأثیر محیط‌های ضعیف قرار دارند، تأثیر می‌گذارد. عوامل مختلفی که می‌توانند باعث مشکلات سلامتی شوند عبارتند از قرار گرفتن در معرض سموم شیمیایی خطرناک در محل‌های دفن زباله و رودخانه‌ها. قرار گرفتن در معرض این سموم همچنین می‌تواند رشد مغز را ضعیف یا کند کند. طبق گزارش آژانس حفاظت از محیط زیست (EPA)، جمعیت‌های اقلیت نسبت به سفیدپوستان در معرض خطرات سلامت محیطی بیشتری قرار دارند. همان‌طور که توسط گرین‌لاینینگ، یک سازمان مدافع مستقر در اوکلند، کالیفرنیا، بیان شد: «مرکز ملی ارزیابی زیست‌محیطی EPA دریافت که وقتی صحبت از آلاینده‌های هوا می‌شود که به مسائلی مانند بیماری‌های قلبی و ریوی کمک می‌کنند، سیاه‌پوستان ۱٫۵ برابر در معرض خطر قرار می‌گیرند. این آلاینده بیشتر از سفیدپوستان است، در حالی که اسپانیایی‌ها حدود ۱٫۲ برابر سفیدپوستان غیر اسپانیایی در معرض آلودگی قرار داشتند. افراد فقیر ۱٫۳ برابر افراد غیر فقیر در معرض قرار گرفتند.» مطالعه ای که شامل ۱۰۸ منطقه شهری بود نشان داد که محله‌هایی با سابقه خط قرمز پنج تا دوازده درجه گرمتر از محله‌های بدون خط قرمز هستند. این افزایش دما ناشی از جزیره گرمایی شهری است، منطقه ای که آب و هوای کمی گرمتر از جزایر اطراف خود دارد. جوامع کم درآمد به دلیل کاهش دسترسی به تهویه مطبوع و همچنین پوشش درختان به شدت در معرض خطر مرگ و میر ناشی از گرما هستند. «دما در یک روز سوزان تابستانی می‌تواند تا ۲۰ درجه در نقاط مختلف یک شهر متفاوت باشد و محله‌های فقیرنشین یا اقلیت اغلب این گرما را تحمل می‌کنند.» سازمان حمایت از حیوانات در دفاع از حیوانات ادعا می‌کند که کشاورزی فشرده از طریق آلودگی و بی عدالتی زیست‌محیطی بر سلامت جوامعی که در نزدیکی آنها هستند تأثیر می‌گذارد. آنها بر این باورند که چنین مناطقی دارای تالاب‌هایی از زباله هستند که سولفید هیدروژن تولید می‌کنند، سطوح بالاتری از سقط جنین، نقص‌های مادرزادی و شیوع بیماری ناشی از آلودگی ویروسی و باکتریایی آب آشامیدنی، و مزارع در این مناطق به‌طور نامتناسبی قرار دارند و عمدتاً مناطق کم درآمد را تحت تأثیر قرار می‌دهند. و جوامع رنگی به دلیل موقعیت اجتماعی-اقتصادی و موقعیت بسیاری از این مناطق، مردم آسیب دیده نمی‌توانند به راحتی از این شرایط فرار کنند. این شامل قرار گرفتن در معرض آفت‌کش‌ها در کشاورزی و تخلیه زباله‌های سمی با مدیریت ضعیف به خانه‌ها و جوامع اطراف از کارخانه‌های دفع زباله‌های سمی حیوانات است. کشاورزی فشرده همچنین از طریق سرعت تقاضای بالا، دستمزد کم، نظافت ضعیف در تأسیسات و سایر خطرات سلامتی، برای کارگرانش خطر ایجاد می‌کند. کارگران شاغل در کشاورزی فشرده عمدتاً از گروه‌های اقلیت تشکیل شده‌اند و این امکانات اغلب در نزدیکی جوامع اقلیت قرار دارند. مناطقی که در نزدیکی کارخانه‌های این نوع هستند نیز در معرض آب آشامیدنی آلوده، دودهای سمی، روان‌آب‌های شیمیایی، ذرات آلاینده موجود در هوا و سایر خطرات مضر مختلف هستند که منجر به کاهش کیفیت زندگی و شیوع احتمالی بیماری می‌شود.
کاهش نژادپرستی محیطی

فعالان خواستار «مفاهیم مشارکتی تر و شهروند محورتر از عدالت» شده‌اند. جنبش عدالت زیست‌محیطی (EJ) و جنبش عدالت آب و هوا (CJ) نژادپرستی زیست‌محیطی را در جلب توجه و اعمال تغییرات به گونه‌ای که جمعیت‌های حاشیه نشین به‌طور نامتناسبی در برابر تغییرات آب و هوا و آلودگی آسیب‌پذیر نباشند، مورد توجه قرار می‌دهند. طبق کنفرانس سازمان ملل متحد در مورد محیط زیست و توسعه، یک راه حل ممکن، اصل احتیاط است که می‌گوید: «در مواردی که تهدیدات آسیب جدی یا غیرقابل برگشت وجود دارد، فقدان اطمینان کامل علمی نباید به عنوان دلیلی برای به تعویق انداختن مقرون به صرفه بودن استفاده شود. اقداماتی برای جلوگیری از تخریب محیط زیست». بر اساس این اصل، آغازگر فعالیت بالقوه خطرناک موظف به نشان دادن ایمنی فعالیت است. فعالان عدالت زیست‌محیطی همچنین بر لزوم کاهش زباله‌ها به‌طور کلی تأکید می‌کنند که می‌تواند بار کلی را کاهش دهد و همچنین انتشار متان را کاهش دهد که به نوبه خود باعث کاهش تغییرات آب و هوایی می‌شود. تمرکز اقلیت‌های قومی یا نژادی نیز ممکن است همبستگی را تقویت کند، علیرغم چالش‌ها از حمایت حمایت کند و تمرکز سرمایه اجتماعی لازم برای فعالیت‌های مردمی را فراهم کند. شهروندانی که از قرار گرفتن در معرض خطرات آلودگی در جوامع خود خسته شده‌اند، با اعتراض سازمان یافته، اقدامات قانونی، راهپیمایی، نافرمانی مدنی و فعالیت‌های دیگر با ساختارهای قدرت مقابله کرده‌اند.
اقلیت‌های نژادی اغلب از سیاست و برنامه‌ریزی شهری (مانند برنامه‌ریزی سازگاری با افزایش سطح دریا) کنار گذاشته می‌شوند، بنابراین دیدگاه‌های مختلف یک موضوع در سیاست‌گذاری که ممکن است در آینده بر این گروه‌های حذف شده تأثیر بگذارد، گنجانده نمی‌شود. به‌طور کلی، مشارکت سیاسی در جوامع آفریقایی آمریکایی با کاهش خطرات سلامتی و مرگ و میر مرتبط است. راهبردهای دیگر در مبارزه با شرکت‌های بزرگ شامل جلسات عمومی، انتخابات حامیان در دفاتر ایالتی و محلی، جلسات با نمایندگان شرکت‌ها و سایر تلاش‌ها برای ایجاد آگاهی عمومی و پاسخگویی است. در پرداختن به این موضوع جهانی، فعالان به پلتفرم‌های مختلف رسانه‌های اجتماعی برای افزایش آگاهی و فراخوان اقدام می‌کنند. بسیج و ارتباط بین جنبش‌های مردمی متقاطع که در آن عدم تعادل نژادی و محیطی به هم می‌رسند، مؤثر بوده‌است. این جنبش با کمک توییتر، فیس بوک، اینستاگرام و اسنپ چت در میان دیگر پلتفرم‌ها مورد توجه قرار گرفت. افراد مشهوری مانند Shailene Woodley که از خط لوله Keystone XL حمایت می‌کرد، تجربیات خود از جمله دستگیری به دلیل اعتراض را به اشتراک گذاشته‌اند. رسانه‌های اجتماعی امکان گفتگوی تسهیل شده بین همسالان و سایر نقاط جهان را در مورد مسائل عدالت اجتماعی نه تنها به صورت آنلاین بلکه در تعاملات رو در رو فراهم کرده‌است.
مطالعات

مطالعات در جلب توجه انجمن‌ها و توجه عمومی با افشای اقداماتی که باعث آسیب‌پذیری جوامع حاشیه نشین در برابر خطرات بهداشتی محیطی می‌شود، مهم بوده‌است. مدل عدالت زیست‌محیطی/اقتصادی با کنار گذاشتن مدل مرتکب-قربانی مطالعه موضوعات عدالت زیست‌محیطی، از لنز تیزتری برای مطالعه بسیاری از عوامل پیچیده، همراه با نژاد، استفاده کرد که به عمل نژادپرستی و بی عدالتی محیطی کمک می‌کند.[نیازمند منبع] برای مثال، لرنر نه تنها نقش نژاد را در تقسیم ساکنان دیاموند و نورکو فاش کرد، بلکه نقش تاریخی شرکت نفت شل، تبار برده ساکنان الماس و تاریخ سفیدپوستان را نیز فاش کرد. کارگران و خانواده‌هایی که به پاداش‌های شل وابسته بودند. مشارکت سازمان‌های بیرونی، مانند باکت بریگاد و صلح سبز، نیز در قدرتی که جامعه الماس در مبارزه برای عدالت زیست‌محیطی داشت، در نظر گرفته شد. در زمان جنگ، نژادپرستی زیست‌محیطی به روش‌هایی رخ می‌دهد که بعدها عموم مردم از طریق گزارش‌ها با آن آشنا می‌شوند. به عنوان مثال، گزارش نکبت محیطی دوستان زمین توجه را به نژادپرستی زیست‌محیطی که در نوار غزه در جریان درگیری اسرائیل و فلسطین رخ داده‌است، جلب می‌کند. برخی از اقدامات اسرائیل شامل قطع سه روزه آب برای پناهجویان فلسطینی و تخریب مزارع است. علاوه بر مطالعاتی که به موارد نژادپرستی زیست‌محیطی اشاره می‌کند، مطالعات همچنین اطلاعاتی را در مورد چگونگی تغییر مقررات و جلوگیری از وقوع نژادپرستی زیست‌محیطی ارائه کرده‌است. در مطالعه‌ای توسط Daum, Stoler و Grant در مورد مدیریت زباله‌های الکترونیکی در آکرا، غنا، اهمیت تعامل با حوزه‌ها و سازمان‌های مختلف مانند شرکت‌های بازیافت، جوامع و تاجران ضایعات فلزی بر استراتژی‌های انطباق مانند ممنوعیت سوزاندن و طرح‌های بازخریدی که تأثیر زیادی بر تغییر رویه‌ها نداشته‌است. مطالعات همچنین نشان داده‌است که از زمانی که قوانین زیست‌محیطی در کشورهای توسعه یافته برجسته شده‌است، شرکت‌ها زباله‌های خود را به سمت جنوب جهانی منتقل کرده‌اند. کشورهای کمتر توسعه‌یافته سیاست‌های زیست‌محیطی کمتری دارند و بنابراین مستعد اعمال تبعیض‌آمیز بیشتری هستند. اگرچه این امر باعث توقف کنشگری نشده‌است، اما تأثیرات کنشگری بر محدودیت‌های سیاسی را محدود کرده‌است. محققین عدالت زیست‌محیطی مانند لورا پولیدو، رئیس گروه مطالعات قومیتی و استاد دانشگاه اورگان، و دیوید پلو، دهلسن و رئیس گروه مطالعات زیست‌محیطی و مدیر پروژه جهانی عدالت زیست‌محیطی در دانشگاه کالیفرنیا، سانتا. باربارا، استدلال می‌کند که به رسمیت شناختن نژادپرستی محیطی به عنوان عنصری که از میراث ریشه دار سرمایه‌داری نژادی ناشی می‌شود، برای جنبش بسیار مهم است، با برتری سفیدپوستان که همچنان به شکل‌دادن به روابط انسان با طبیعت و کار ادامه می‌دهد.
عدالت رویه ای

ایدئولوژی‌های سیاسی کنونی پیرامون چگونگی درست کردن مسائل نژادپرستی زیست‌محیطی و عدالت زیست‌محیطی در حال تغییر به سمت ایده به‌کارگیری عدالت رویه ای هستند. عدالت رویه ای مفهومی است که استفاده از انصاف را در فرایند تصمیم‌گیری حکم می‌کند، به ویژه زمانی که تصمیمات مذکور در موقعیت‌های دیپلماتیک مانند تخصیص منابع یا حل و فصل اختلافات اتخاذ می‌شود. عدالت رویه‌ای خواستار یک فرایند تصمیم‌گیری منصفانه، شفاف، بی طرفانه با فرصت برابر برای همه طرف‌ها برای بیان مواضع، نظرات و نگرانی‌های خود است. عدالت رویه‌ای به‌جای تمرکز بر نتایج توافق‌ها و تأثیراتی که این نتایج بر جمعیت‌ها و گروه‌های ذی‌نفع دارند، به نظر می‌رسد که همه ذینفعان را در طول فرایند از برنامه‌ریزی تا اجرا درگیر کند. از نظر مبارزه با نژادپرستی زیست‌محیطی، عدالت رویه‌ای به کاهش فرصت‌های بازیگران قدرتمند مانند دولت‌های غالباً فاسد یا نهادهای خصوصی کمک می‌کند تا کل فرایند تصمیم‌گیری را دیکته کنند و بخشی از قدرت را به دست کسانی بازگرداند که مستقیماً تحت تأثیر قرار می‌گیرند. تصمیمات در حال اتخاذ
فعالیت

کنش گرایی اشکال مختلفی دارد. یک شکل تظاهرات یا اعتراضات جمعی است که می‌تواند در سطوح مختلف از محلی تا بین‌المللی برگزار شود. علاوه بر این، در جاهایی که فعالان احساس می‌کنند راه‌حل‌های دولتی جواب می‌دهند، سازمان‌ها و افراد به‌طور یکسان می‌توانند اقدام سیاسی مستقیم را دنبال کنند. در بسیاری از موارد، فعالان و سازمان‌ها هم در سطح منطقه و هم در سطح بین‌المللی مشارکت می‌کنند تا در تعقیب اهداف خود نفوذ بیشتری داشته باشند. قبل از دهه ۱۹۷۰، جوامع رنگین‌پوست واقعیت نژادپرستی محیطی را به رسمیت شناختند و علیه آن سازماندهی کردند. برای مثال، حزب پلنگ سیاه برنامه‌هایی برای بقا ترتیب داد که با توزیع ناعادلانه زباله در محله‌های عمدتاً سیاه‌پوست مواجه شد. به‌طور مشابه، لردهای جوان، یک سازمان ملی‌گرای انقلابی پورتوریکویی مستقر در شیکاگو و شهر نیویورک، به آلودگی و زباله‌های سمی موجود در جامعه خود از طریق برنامه توهین به زباله اعتراض کردند. این سازمان‌ها و سایر سازمان‌ها نیز برای مقابله با توزیع نابرابر فضاهای باز، رنگ سمی سربی و گزینه‌های غذایی سالم تلاش کردند. آنها همچنین برنامه‌های بهداشتی را برای کسانی که تحت تأثیر بیماری‌های قابل پیشگیری و ناشی از محیط زیست مانند سل قرار داشتند ارائه کردند. به این ترتیب، این سازمان‌ها به عنوان پیشگامی برای جنبش‌های تیزتر علیه نژادپرستی زیست‌محیطی عمل می‌کنند.
کارگران مزرعه لاتین تبار متشکل از سزار چاوز برای حقوق محیط کار، از جمله بیمه از آفت کش‌های مضر در مزارع مزارع دره سن خواکین کالیفرنیا، مبارزه کردند. در سال ۱۹۶۷، دانش‌آموزان آفریقایی-آمریکایی در خیابان‌های هیوستون شورش کردند تا با زباله‌دانی شهری در محل خود که دو کودک را کشته بود، مبارزه کنند. در سال ۱۹۶۸، ساکنان وست هارلم، در شهر نیویورک، به‌طور ناموفقی علیه استقرار یک کارخانه تصفیه فاضلاب در محله خود مبارزه کردند.
تلاش‌های کنش‌گری نیز به‌شدت تحت تأثیر زنان و بی‌عدالتی‌هایی که از نژادپرستی زیست‌محیطی با آن‌ها روبرو هستند، بوده‌است. زنان از نژادها، قومیت‌ها، وضعیت اقتصادی، سن و جنسیت مختلف به‌طور نامتناسبی تحت تأثیر بی عدالتی‌های زیست‌محیطی قرار دارند. علاوه بر این، تلاش‌های انجام شده توسط زنان در طول تاریخ نادیده گرفته شده یا توسط تلاش‌های مردان به چالش کشیده شده‌است، زیرا مشکلاتی که زنان با آن روبرو هستند اغلب اجتناب شده یا نادیده گرفته شده‌است. وینونا لادوک یکی از بسیاری از فعالان زن است که روی مسائل زیست‌محیطی کار می‌کند و در آن با بی عدالتی‌هایی که جوامع بومی با آن مواجه هستند مبارزه می‌کند. لادوک در سال ۲۰۰۷ به دلیل رهبری مستمرش در راستای عدالت به تالار مشاهیر ملی زنان راه یافت.
تقویت جوامع به حاشیه رانده شده و مبارزات آنها با تغییرات آب و هوایی بسیار مهم است. جامعه علم آب و هوا باید روی تنوع بخشیدن به اطلاعات موجود، داده‌هایی که جمع‌آوری می‌کنند، و همچنین برای خلاص شدن از نابرابری‌های تاریخی در منابع تلاش کند. به عنوان مثال، کمبود جدی اطلاعات در مورد تشدید امواج گرما در آفریقا وجود دارد، با این حال امواج گرما بر بسیاری از مردم تأثیر می‌گذارد.
جنبش‌های زنان بومی در کانادا

جنبش‌های مقاومت زیادی در کانادا توسط زنان بومی علیه نژادپرستی زیست‌محیطی آغاز شده‌است. یکی که برجسته بود و تأثیر زیادی بر جنبش داشت، ابتکار عمل خواهران انجمن زنان بومی کانادا (NWAC) بود. هدف این ابتکار ایجاد گزارش‌هایی در مورد مرگ و ناپدید شدن زنان بومی به منظور افزایش آگاهی و ترغیب دولت و گروه‌های جامعه مدنی به اقدام است. اگرچه دولت فدرال کانادا در سال ۲۰۱۰ تصمیم گرفت تا بودجه ابتکار خواهران در روح را کاهش دهد، NWAC به حمایت از زنان، دو روحیه و افراد بومی LGBTQ+ در مبارزه آنها برای شنیده شدن ادامه می‌دهد. در دیگر جنبش‌های مقاومت بومی، بر درمان آسیب‌های روحی با تمرکز بر معنویت و شیوه‌های سنتی به منظور مبارزه با نیروهای مردسالاری و نژادپرستی که باعث نژادپرستی زیست‌محیطی شده‌اند، تأکید می‌شود. فعالان و جوامع بومی نیز از مسیرهای قانونی رسمی دولتی عبور کرده‌اند تا نگرانی‌های خود را مانند بحث در مورد معاهدات، قوانین ضد قاچاق انسان، قوانین ضد خشونت علیه زنان و UNDRIP بیان کنند. گروه‌ها و جوامع بومی اینها را راه‌حل‌های ناکافی می‌دانند زیرا برخی صداها شنیده نمی‌شوند و به این دلیل که دولت به حاکمیت ملت‌های بومی احترام نمی‌گذارد یا به رسمیت نمی‌شناسد.
بیان هنری

هنرمندان متعددی رابطه بین محیط، قدرت و فرهنگ را از طریق بیان خلاق کشف می‌کنند. از هنر می‌توان برای آگاهی بخشی به مسائل اجتماعی، از جمله نژادپرستی محیطی استفاده کرد. توسط کارولینا کایسدو مورد لعنت قرار بگیرید از عناصر ویدئویی، عکس‌ها، رنگ‌ها، و پارچه‌ها و کاغذهای ترکیبی استفاده می‌کند تا رابطه بین آب و قدرت را در آمریکای لاتین تعریف کند. نوشته‌های او دربارهٔ دیدگاه بومی آب به معنای ارتباط با طبیعت و یکدیگر و اینکه خصوصی‌سازی آب بر جوامع و اکوسیستم‌ها تأثیر می‌گذارد، توضیح می‌دهد. این مجموعه آثار پس از یک "طرح اصلی" در سال ۲۰۱۴ برای توسعه استخراج از رودخانه ماگدلنا در کلمبیا متولد شد - این طرح جزئیات ساخت ۱۵ سد برق آبی را نشان داد و باعث افزایش اتکای خارجی به منابع کلمبیا شد. Caycedo بر پیوستگی فرآیندهای استعمار، طبیعت، استخراج و بومی بودن در هنر خود تأکید می‌کند.
آلیسون جانای همیلتون هنرمندی از ایالات متحده است که کار خود را بر روی بررسی ایده‌های اجتماعی و سیاسی و استفاده از زمین و فضا، به ویژه در ایالت‌های جنوبی ایالات متحده متمرکز کرده‌است. کار او به این موضوع می‌پردازد که چه کسانی تحت تأثیر آب و هوای در حال تغییر هستند، و همچنین آسیب‌پذیری منحصر به فردی که برخی از جمعیت‌ها دارند. کار او بر فیلم‌ها و عکس‌ها تکیه دارد تا نشان دهد چه کسانی تحت تأثیر گرمایش جهانی قرار دارند و چگونه تجربیات مختلف زندگی آنها دیدگاه‌های متفاوتی را به مسائل آب و هوایی ارائه می‌دهد.
ترمیم‌های زیست‌محیطی

برخی از دانشمندان و اقتصاددانان به چشم‌انداز جبران‌های زیست‌محیطی یا اشکال پرداختی به افرادی که به نوعی تحت تأثیر حضور صنعت هستند، پرداخته‌اند. گروه‌های بالقوه ای که تحت تأثیر قرار می‌گیرند شامل افرادی هستند که در مجاورت صنعت زندگی می‌کنند، قربانیان بلایای طبیعی و پناهندگان آب و هوایی که از شرایط زندگی خطرناک در کشور خود فرار می‌کنند. غرامت می‌تواند اشکال مختلفی داشته باشد، از پرداخت مستقیم به افراد، پول کنار گذاشته شده برای پاکسازی محل‌های زباله، خرید مانیتور هوا برای محله‌های مسکونی کم درآمد، سرمایه‌گذاری در حمل و نقل عمومی که انتشار گازهای گلخانه ای را کاهش می‌دهد. همان‌طور که رابرت بولارد می‌نویسد،
جبران‌های زیست‌محیطی نشان‌دهنده پلی برای پایداری و برابری است. . . غرامت هم داروی معنوی و هم محیطی برای شفا و آشتی است.»
سیاست‌ها و قراردادهای بین‌المللی

صادرات زباله‌های خطرناک به کشورهای جهان سوم یکی دیگر از نگرانی‌های فزاینده است. بین سال‌های ۱۹۸۹ و ۱۹۹۴، حدود ۲۶۱۱ تن زباله خطرناک از کشورهای سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) به کشورهای غیر OECD صادر شد. دو قرارداد بین‌المللی در واکنش به صادرات فزاینده زباله‌های خطرناک به مرزهای آنها به تصویب رسید. سازمان وحدت آفریقا (OAU) نگران بود که کنوانسیون بازل که در مارس ۱۹۸۹ تصویب شد، ممنوعیت کامل حرکت فرامرزی زباله‌های خطرناک را شامل نمی‌شود. در پاسخ به نگرانی‌های آنها، در ۳۰ ژانویه ۱۹۹۱، کنفرانس پان آفریقایی در مورد محیط زیست و توسعه پایدار، کنوانسیون باماکو را تصویب کرد که واردات همه زباله‌های خطرناک به آفریقا را ممنوع کرده و حرکت آنها را در این قاره محدود می‌کند. در سپتامبر ۱۹۹۵، کشورهای G-77 به اصلاح کنوانسیون بازل کمک کردند تا صادرات تمام زباله‌های خطرناک از کشورهای صنعتی (عمدتا کشورهای OECD و لیختن اشتاین) به سایر کشورها ممنوع شود. قطعنامه ای در سال ۱۹۸۸ توسط OAU امضا شد که دفن زباله‌های سمی را «جنایت علیه آفریقا و مردم آفریقا» اعلام کرد. اندکی پس از آن، جامعه اقتصادی کشورهای غرب آفریقا (ECOWAS) قطعنامه‌ای را تصویب کرد که مجازات‌هایی مانند حبس ابد را برای افرادی که در حال تخلیه زباله‌های سمی دستگیر می‌شدند، تصویب کرد.
جهانی شدن و افزایش قراردادهای فراملی، احتمالاتی را برای موارد نژادپرستی زیست‌محیطی ایجاد می‌کند. به عنوان مثال، قرارداد تجارت آزاد آمریکای شمالی (نفتا) در سال ۱۹۹۴ کارخانه‌های متعلق به ایالات متحده را به مکزیک جذب کرد، جایی که زباله‌های سمی در جامعه Colonia Chilpancingo رها شد و تا زمانی که فعالان از دولت مکزیک خواستند زباله‌ها را پاک کند، پاکسازی نشد.
جنبش‌های عدالت زیست‌محیطی رشد کرده‌اند و به بخش مهمی از اجلاس‌های جهانی تبدیل شده‌اند. این موضوع توجه را به خود جلب می‌کند و طیف وسیعی از مردم، کارگران و سطوحی از جامعه را نشان می‌دهد که با هم کار می‌کنند. نگرانی در مورد جهانی شدن می‌تواند طیف وسیعی از ذینفعان از جمله کارگران، دانشگاهیان و رهبران جامعه را که برای آنها افزایش توسعه صنعتی یک مخرج مشترک است، گرد هم.
بسیاری از سیاست‌ها را می‌توان بر اساس وضعیت رفاه انسان تبیین کرد. این به این دلیل رخ می‌دهد که عدالت زیست‌محیطی با هدف ایجاد فرصت‌های ایمن، عادلانه و برابر برای جوامع و اطمینان از عدم وقوع مواردی مانند خط قرمز است. با در نظر گرفتن همه این عناصر منحصر به فرد، پیامدهای جدی برای سیاست گذاران وجود دارد که باید در هنگام تصمیم‌گیری در نظر بگیرند.
نمونه‌ها بر اساس منطقه > آفریقا > نیجریه

در نیجریه، نزدیک دلتای نیجر، موارد نشت نفت، سوزاندن زباله‌های سمی و آلودگی هوای شهری مشکلاتی در مناطق توسعه یافته تر است.
صفحات وب متعددی برای حمایت از مردم اوگونی، که بومی منطقه نفت خیز دلتای نیجریه هستند، ایجاد شد. سایت‌ها برای اعتراض به اثرات مخرب زیست‌محیطی و اقتصادی حفاری نفت شل، تشویق به تحریم نفت شل، و محکوم کردن نقض حقوق بشر توسط دولت نیجریه و شل مورد استفاده قرار گرفتند. استفاده از اینترنت در فرمول‌بندی یک درخواست بین‌المللی پس از اعدام ۹ فعال اوگونی در نوامبر ۱۹۹۵ توسط دولت نیجریه، از جمله کن سارو-ویوا، که یکی از بنیان‌گذاران جنبش بدون خشونت برای بقای مردم اوگونی (MOSOP) بود، به‌طور چشمگیری تشدید شد. .
آفریقای جنوبی

ارتباط بین صنعت معدن و تأثیرات منفی آن بر سلامت جامعه و فردی توسط تعدادی از سازمان‌ها در سراسر جهان مورد مطالعه و مستندسازی قرار گرفته‌است. پیامدهای بهداشتی زندگی در مجاورت عملیات معدن شامل عوارضی مانند عوارض بارداری، مسائل مربوط به سلامت روان، انواع مختلف سرطان و بسیاری موارد دیگر است. در طول دوره آپارتاید در آفریقای جنوبی، صنعت معدن به دلیل فقدان مقررات زیست‌محیطی به سرعت رشد کرد. جوامعی که شرکت‌های معدنی در آنها فعالیت می‌کنند معمولاً جوامعی هستند که نرخ بالای فقر و بیکاری دارند. علاوه بر این، در این جوامع، معمولاً بین شهروندان در مورد این موضوع که آیا مزایای معدن از نظر فرصت‌های اقتصادی بر معایب آن از نظر سلامت افراد جامعه بیشتر است، شکاف وجود دارد. شرکت‌های معدنی اغلب سعی می‌کنند با بزرگنمایی این تعارض از این اختلافات به نفع خود استفاده کنند. علاوه بر این، شرکت‌های معدنی در آفریقای جنوبی روابط نزدیکی با دولت ملی دارند و توازن قوا را به نفع خود تغییر می‌دهند و در عین حال مردم محلی را از بسیاری از فرآیندهای تصمیم‌گیری مستثنی می‌کنند. این میراث محرومیت تأثیرات ماندگاری در قالب فقیرترین آفریقای جنوبی داشته‌است که بار عمده تأثیرات زیست‌محیطی ناشی از اقدامات، برای مثال، شرکت‌های معدنی را متحمل می‌شود. برخی استدلال می‌کنند که برای مبارزه مؤثر با نژادپرستی محیطی و دستیابی به نوعی عدالت، باید با عواملی که موقعیت‌های نژادپرستی محیطی را شکل می‌دهند، مانند مکانیسم‌های ریشه‌دار و نهادینه‌شده قدرت، روابط اجتماعی و عناصر فرهنگی، حسابرسی کرد.
اصطلاح «فقر انرژی» برای اشاره به «عدم دسترسی به حامل‌ها و فن‌آوری‌های انرژی کافی، قابل اعتماد، مقرون‌به‌صرفه و پاک برای رفع نیازهای خدمات انرژی برای پخت و پز و فعالیت‌هایی که توسط برق برای حمایت از توسعه اقتصادی و انسانی انجام می‌شود» استفاده می‌شود. بسیاری از جوامع در آفریقای جنوبی با نوعی فقر انرژی روبرو هستند. زنان آفریقای جنوبی معمولاً مسئولیت مراقبت از خانه و اجتماع را بر عهده دارند. کسانی که در مناطق فقیر اقتصادی هستند، نه تنها باید این مسئولیت را بر عهده بگیرند، بلکه چالش‌های متعدد دیگری نیز وجود دارد که با آن روبرو هستند. تبعیض بر اساس جنسیت، نژاد و طبقه هنوز در فرهنگ آفریقای جنوبی وجود دارد. به همین دلیل، زنان که کاربران اصلی منابع عمومی در کار خود در خانه و برای جامعه هستند، اغلب از هرگونه تصمیم‌گیری در مورد کنترل و دسترسی به منابع عمومی محروم هستند. فقر انرژی ناشی از آن، زنان را مجبور به استفاده از منابع انرژی می‌کند که گران هستند و ممکن است هم برای سلامت خود و هم برای محیط زیست مضر باشند. در نتیجه، چندین طرح انرژی تجدیدپذیر در آفریقای جنوبی پدید آمده‌است که به‌طور خاص این جوامع و زنان را برای اصلاح این وضعیت هدف قرار داده‌است.