stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
امید (خواننده)
شروع خوانندگی

امید فعالیت خود در موسیقی را از دبیرستان شروع کرد او سپس در کنار کار خوشنویسی و طراحی به سفارش همسر استاد بنان به انجمن حفظ و اشاعه موسیقی اصیل راه پیدا کرد و آنجا زیر نظر استادان مختلف آموزش دید.
اولین آلبوم او «باران» نام دارد که در ترکیه ضبط شد و توسط شرکت ترانه به مدیریت وارطان آوانسیان و جهانگیر طبریائی در سال ۱۹۹۲ در آمریکا و اروپا پخش شد.
بعد از موفقیت این آلبوم، امید راهی آمریکا شد. ثمرهٔ آن سال‌ها چهار آلبوم دیگر به نام‌های «هر دو عاشق» (۱۹۹۵)، «حضرت عشق» (۱۹۹۶)، «پرسه‌های عاشقانه» (۱۹۹۷) و «سربلند» (۱۹۹۹) بود.
آلبوم «پیروزی»، آغاز مجدد فعالیت‌های هنری امید پس از سال‌ها دوری از دنیای موسیقی بود که در سال ۲۰۰۲ منتشر شد. پس از انتشار آن، امید هر ماه کنسرت‌هایی را در شهرهای مختلف برگزار کرد. آلبوم کنسرت‌های امید آلبومی بود که در اکتبر ۲۰۰۴، توسط کمپانی آونگ عرضه شد.
همکاری با توماس اندرس

در اواخر سال ۲۰۱۳، اثر مشترک امید با توماس اندرس (گروه مدرن تاکینگ) به‌نام "We Are One" منتشر شد.
آلبوم‌ها

مقالهٔ اصلی: ترانه‌شناسی امید
امید تاکنون ۹ آلبوم استودیویی و یک آلبوم اجرای زنده منتشر کرده‌است.
باران (۱۹۹۲/۱۳۷۱)
هر دو عاشق (۱۹۹۵/۱۳۷۳)
حضرت عشق (۱۹۹۶/۱۳۷۵)
پرسه‌های عاشقانه (۱۹۹۷/۱۳۷۶)
سربلند (۱۹۹۹/۱۳۷۸)
پیروزی (۲۰۰۲/۱۳۸۱)
کنسرت زنده (۲۰۰۴/۱۳۸۳)
انتظار (۲۰۰۶/۱۳۸۵)
شب میلاد (۲۰۱۰/۱۳۸۸)
هوای آزادی (۲۰۱۶/۱۳۹۵)
رندی جونز

رندی جونز (انگلیسی: Randy Jones؛ زادهٔ june ۲۴, ۱۹۶۹&#۱۶۰;(۱۹۶۹-۰۶-۲۴) (۵۵ سال)) ورزشکار بابسلد اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
جان هرشل

| جان هرشلBt KH FRS | جان هرشلBt KH FRS |
| --- | --- |
عکس توسط جولیا مارگارت کامرون، ۱۸۶۷: عکس توسط جولیا مارگارت کامرون، ۱۸۶۷
زادهٔ: ۷ مارس ۱۷۹۲ اسلاو، برکشر
درگذشت: ۱۱ مهٔ ۱۸۷۱ (۷۹ سال) کولینگ‌وود نزدیک هاک‌هرست، کِنت، انگلستان
آرامگاه: کلیسای وست‌مینستر
ملیت: انگلیسی
تحصیلات: کالج ایتن
جوایز: مدال کاپلی (۱۸۲۱) مدال طلائی انجمن سلطنتی اختر شناسان (۱۸۲۶), (۱۸۳۶) مدال پادشاهی (۱۸۳۶, ۱۸۴۰) مدال کاپلی (۱۸۴۷) انجمن سلطنتی ولفی
پیشینه علمی: پیشینه علمی
تأثیر گرفته از: ویلیام هرشل، کارولینه هرشل
 :  
سِر جان فردریک ویلیام هرشل (به انگلیسی: Sir John Frederick William Herschel, 1st Baronet) (زادهٔ ۷ مارس ۱۷۹۲ – درگذشتهٔ ۱۱ مهٔ ۱۸۷۱) ریاضیدان، ستاره‌شناس، شیمیدان، عکاس و مخترع تجربی بود. او چند سال نیز در کار گیاه‌شناسی فعالیت داشت. جان پسر ماری بالدوین و منجم سرشناس، فردریک ویلیام هرشل، و پدر ۱۲ فرزند بود.
هرشل بنیادگذار استفاده از سیستم روز جولین در ستاره‌شناسی است. او هفت قمرِ زحل و چهار قمرِ اورانوس را نامگذاری کرده‌است. جان خدمات زیادی به علم عکاسی عرضه داشته و بررسی کوررنگی و تأثیر شیمیایی پرتو فرابنفش از کارهای اوست.
زندگی

هرشل در اسلاو، باکینگهام‌شایر متولد شد، وی پسر مری بالدوین و ستاره شناس ویلیام هرشل بود. وی مدت کوتاهی در کالج ایتن و کالج سنت جان، کمبریج تحصیل کرد و در سال ۱۸۱۳ فارغ التحصیل شد.
ارزین

مکان
| ارزین | ارزین |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
ارزین: ارزین
مختصات: ۳۷°۳۶′۱۹″ شمالی ۴۴°۴۵′۴۶″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۶۰۵۲۸°شمالی ۴۴٫۷۶۲۷۸°شرقی﻿ / 37.60528; 44.76278: مختصات: ۳۷°۳۶′۱۹″ شمالی ۴۴°۴۵′۴۶″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۶۰۵۲۸°شمالی ۴۴٫۷۶۲۷۸°شرقی﻿ / 37.60528; 44.76278
استان: آذربایجان شرقی
شهرستان: کلیبر
بخش: بخش سیلوانه
بنیان‌گذاری: ۱۱۸۹
جمعیت: ۵۲ نفر (سرشماری ۹۵)
ارزین، روستایی است از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان کلیبر استان آذربایجان شرقی ایران.این روستا در قره داغ یا ارسباران قرار دارد و زبان آن‌ها ترکی است. مردم آنجا بسیار توانمند هستند و کار های سخت را انجام میدهند مردم از  آنجا بخاطر زلزله بزرگ شرایط سخت نبود آب کافی نبود برق ،تحصیل و... مهاجرت کردند و رشد منفی جمعیت داشته و بیشترین جمعیت آن ۶۰خانوار بوده است و از ۳۰۰ نفر تا ۴۰۰ نفر جمعیت داشته است
جمعیت

این روستا در دهستان ترگور قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷۲ نفر (۱۰ خانوار)
بوده‌است.
مرغ سحر

| «مرغ سحر» | «مرغ سحر» |
| --- | --- |
صفحهٔ پولیفون اولین ضبط «مرغ سحر»: صفحهٔ پولیفون اولین ضبط «مرغ سحر»
تک‌آهنگ مرتضی نی‌داوود: تک‌آهنگ مرتضی نی‌داوود
تاریخ پخش: ۱۳۰۶ ه‍.خ
ژانر: موسیقی سنتی ایرانی
ترانه‌سرا(ها): محمدتقی بهار
«مرغ سحر» تصنیفی از ساخته‌های مرتضی نی‌داوود با شعری از محمدتقی بهار است. این اثر نخست در جشنی به مناسبت هفتمین سالگرد انتشار روزنامهٔ ناهید در سال ۱۳۰۶ ه‍.خ اجرا شد و کمی بعدتر اجرای دیگری از آن با صدای ملوک ضرابی به روی صفحه گرامافون آمد.
شعر این تصنیف مضمونی سیاسی-اجتماعی دارد و مفاهیم انقلابی در آن به وفور دیده می‌شود. بهار این شعر را کمی پس از استبداد صغیر و در دوره‌ای سرود که جنبش مشروطه ایران به تازگی به پایان و رضاشاه تازه به پادشاهی رسیده بود. از همین رو، شعر مرغ سحر منعکس‌کنندهٔ روحیات انقلابی مردم در آن دوره دانسته می‌شود. متن شعر روایتگر گفتگوی شاعر با یک پرنده («مرغ سحر») است که هر دو ناامید هستند. شاعر از مرغ سحر می‌خواهد که از قفس بیرون بیاید و نغمه‌سرایی کند، اما مرغ محبوس آه و ناله سر می‌دهد تا جایی که شاعر را به تنگ می‌آورد. موسیقی این تصنیف را نی‌داوود در منزل خودش ساخت. این موسیقی در دستگاه ماهور است و بخش‌هایی از آن به دستگاه شور نیز وارد می‌شود.
تصنیف «مرغ سحر» جایگاه ویژه‌ای در تاریخ موسیقی ایران دارد و خوانندگان بسیاری آن را بازخوانی کرده‌اند. برخی از این بازخوانی‌ها به سبک اصلی اثر وفادار بوده‌اند اما در برخی دیگر سازبندی تغییر یافته یا آهنگ به شکلی نو تنظیم شده است. به واسطهٔ اجراهای متعددی که محمدرضا شجریان از این تصنیف داشته، نام وی نیز با این تصنیف گره خورده است.
تاریخچه > انتشار و اجراهای اولیه

در تاریخ ۷ تیر ۱۳۰۶، روزنامهٔ ناهید که مطالب طنز منتشر می‌کرد، جشنی به مناسبت آغاز هفتمین سال انتشار خود بر پا کرد. این جشن در باغی برگزار شد که متعلق به شخصی به نام سهم‌الدوله بود. در این جشن قطعه‌ای به نام «تصنیف در ماهور» اجرا شد که به جای ذکر نام شاعرش، از لفظ «اثر طبع یکی از اساتید سخن» استفاده شده بود. شعر این تصنیف نیز در اولین شمارهٔ سال هفتم روزنامه، به صورت یک پیوست منتشر شد. این تصنیف بعداً «مرغ سحر» یا «نالهٔ مرغ سحر» نام گرفت و معلوم شد که شاعرش محمدتقی بهار (معروف به ملک‌الشعرا) بوده است. به گفتهٔ ناصرالدین پروین، خوانندهٔ تصنیف در جشن مذکور ایران‌الدوله هلن (معروف به ایران خانم) بود اما جلال تاج اصفهانی در مصاحبه‌ای در اوایل دههٔ ۱۳۵۰ مدعی شد که خود او بود که برای اولین بار این اثر را در باغ سهم‌الدوله اجرا کرد.
انتشار شعر بهار در روزنامهٔ ناهید، خود قابل توجه است. این نشریه از ۱۳۰۰ تا ۱۳۱۲ و به صورت هفتگی به وسیله میرزا ابراهیم ناهید و با همکاری عارف قزوینی در تهران منتشر می‌شد و ارگان طنزآمیز هواداران سردار سپه (رضاخان) بود. در این نشریه به بسیاری از مخالفان سردار سپه پرخاش می‌شد یا ناسزا گفته می‌شد و بهار نیز یکی از ایشان بود. با این حال، از سال ۱۳۰۵ به بعد شعرهای تازهٔ بهار در ناهید منتشر شد که به عقیدهٔ ناصرالدین پروین، امکان دارد ناشی از تلاش بهار برای مصون ماندن از بدخواهی دستگاه کینه‌جوی آن نشریه باشد. در برخی از این اشعار، بهار به مجیزگویی شاه جدید (رضاخان) نیز پرداخته بود. با این حال، پس از آن که «مرغ سحر» شهرت یافت و معلوم شد او شاعرش بوده است، بهار به زندان افتاد و جالب آن که در زندان با ابراهیم ناهید هم‌بند شد.
تاریخچه > ضبط‌های اولیه

نخستین ضبط این تصنیف بر روی صفحه‌های پولیفون در پاییز سال ۱۳۰۶ خورشیدی، با صدای ملوک ضرابی و تار مرتضی نی‌داوود انجام شد. نسخه‌ای از اجرای این تصنیف توسط ملوک ضرابی در صفحه‌های اچ‌ام‌وی (شمارهٔ ۳۸۸ تا ۳۹۰) نیز منتشر شد. اجرای معروف دیگری که بعدتر در گراند هتل انجام شد، بسیار مورد توجه قرار گرفت. گفته شده که در این اجرا، قمرالملوک وزیری خوانندهٔ تصنیف بود و بدون حجاب روی صحنه حاضر شد که این نخستین بار در تاریخ معاصر ایران بود که زنی بی‌حجاب روی صحنه آواز می‌خواند. با این حال، نی‌داوود که سازندهٔ این تصنیف است، بعدها این مطلب را که قمرالملوک وزیری این تصنیف را خوانده باشد، رد کرد.
شهرت این تصنیف و نشر گستردهٔ آن از طریق صفحهٔ گرامافون، در تغییر دیدگاه دولتمردان آن زمان در خصوص گرامافون (به عنوان اولین رسانهٔ صوتی در ایران) اثر گذاشت و باعث شد که به آن به عنوان یک وسیلهٔ تجملی نگاه نکنند و خطرش را از مطبوعات کمتر ندانند، تا آنجا که کمتر از یک سال بعد، در اردیبهشت ۱۳۰۷، «نظامنامهٔ مقررات ضبط صوت در صفحات گرامافون» تألیف شد و به تصویب وزیران رسید. صفحه‌های گرامافون این اثر نیز تنها یک ماه پس از انتشار، توسط شهربانی از بازار جمع شد که باعث شد این صفحه‌ها به بازار سیاه راه پیدا کنند و به چند برابر قیمت اولیه فروخته شوند. با این که «مرغ سحر» در سال‌های اولیهٔ به قدرت رسیدن رضا شاه پهلوی و در اعتراض به وی روی صفحه ضبط و منتشر شده است، اما پس از آن تا چندین دهه، چندان صدایی از آن به گوش نمی‌رسید؛ تا اینکه در سال‌های دههٔ ۱۳۵۰ خورشیدی، با آغاز فصل تازه‌ای از ترانه‌های اعتراضی، «مرغ سحر» بار دیگر جان گرفت. در آن دوره نیز پخش این تصنیف با مخالفت طبقهٔ حاکم — از جمله هلاکو رامبد که از نمایندگان مجلس بود — مواجه شد. از آن پس خوانندگان مختلف نیز این تصنیف را بازخوانی کرده‌اند.
یکی از اولین اجراهای این تصنیف در ایران پس از انقلاب اسلامی، در سریال هزاردستان ساختهٔ علی حاتمی بود؛ جایی که اسماعیل محمدی در نقش استاد گلبهار و با گویندگی ناصر طهماسب این تصنیف را اجرا کرد.
شعر > شاعر تصنیف

شعر تصنیف «مرغ سحر»
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| مرغ سحر ناله سر کن |  | داغ مرا تازه‌تر کن |
| ز آهِ شرربار این قفس را |  |  بَرشِکَن و زیر و زِبَر کن |
| بلبلِ پَربسته ز کنجِ قفس درآ |  |  نغمهٔ آزادیِ نوع بشر سَرا |
| وَز نفسی عرصهٔ این خاک توده را |  |  پرشرر کن، پرشرر کن |
| ظلم ظالم، جور صیاد |  |  آشیانم داده بر باد |
| ای خدا، ای فلک، ای طبیعت |  |  شام تاریک ما را سحر کن |
| نوبهار است، گل به‌بار است |  |  ابر چشمم ژاله‌بار است |
این قفس، چون دلم، تنگ و تار است: این قفس، چون دلم، تنگ و تار است
| شعله فکن در قفس ای آهِ آتشین |  | دستِ طبیعت گُلِ عمر مرا مچین |
| جانبِ عاشق نِگَه ای تازه گل از این |  |  بیشتر کن، بیشتر کن، بیشتر کن |
مرغ بی‌دل، شرح هجران مختصر، مختصر کن: مرغ بی‌دل، شرح هجران مختصر، مختصر کن
 :  
| عمر حقیقت به‌سر شد |  |  عهد و وفا بی‌اثر شد |
| نالهٔ عاشق، ناز معشوق |  |  هر دو دروغ و بی‌ثمر شد |
| راستی و مهر و محبت فسانه شد |  | قول و شرافت همگی از میانه شد |
| از پی دزدی، وطن و دین بهانه شد |  |  دیده تر شد! دیده تر شد! |
| جور مالک، ظلم ارباب |  |  زارع از غم گشته بی‌تاب |
| ساغر اغنیا پُر میِ ناب |  |  جام ما پُر ز خون جگر شد |
| ای دل تنگ ناله سر کن |  |  از قوی دستان حذر کن |
از مساوات صرف نظر کن: از مساوات صرف نظر کن
| ساقی گل‌چهره بده آب آتشین |  |  پردهٔ دلکش بزن ای یار دلنشین |
| ناله برآر از قفس ای بلبل حزین |  | کز غم تو، سینهٔ من پرشرر شد |
کز غم تو، سینهٔ من پرشرر، پرشرر شد: کز غم تو، سینهٔ من پرشرر، پرشرر شد
محمدتقی بهار شعر این تصنیف را در کوران حوادث پس از سقوط سلسلهٔ قاجاریان و روی کار آمدن حکومت پهلوی سروده است. اسماعیل نواب صفا این شعر را مربوط به «حوادث دوران محمدعلی‌شاه و به توپ بستن مجلس شورای ملی» انگاشته است. وی با اشاره به روایتی از زبان موسی نی‌داوود (برادر مرتضی نی‌داوود)، می‌افزاید که بهار در واقع این ترانه را برای مخالفت با رضاشاه سروده است. این شعر روایتگر گفتگویی است بین شاعر و مرغی در قفس که هر دو ناامید هستند. شاعر از مرغ سحر می‌خواهد که از قفس بیرون بیاید و نغمه‌سرایی کند اما مرغ محبوس به جای آواز، آه و ناله سر می‌دهد تا جایی که شاعر به تنگ می‌آید و از او می‌خواهد که بس کند.
تصنیف «مرغ سحر» را می‌توان سرود شکست آرمان‌ها و شعارهای انقلاب مشروطه دانست. کامیار عابدی، پژوهشگر ادبیات معاصر، معتقد است که «مرغ سحر» ترانهٔ شکست آرمان‌ها و شعارهای انقلاب مشروطه است و از شعارهای پیروان مرام اشتراکی در فضای برخاسته پس از انقلاب کمونیستی اکتبر ۱۹۱۷ در روسیه تأثیر گرفته است.
در سال ۱۳۰۶ که این ترانه نخستین بار اجرا شد، نام شاعرش را پنهان داشتند. از همین رو، عده‌ای سُرایش آن را به دورهٔ زندان یا پس از زندان و تبعید بهار منسوب کرده‌اند که نادرست است؛ زیرا در آن هنگام، بهار اگرچه مغضوب شاه بود اما هنوز نمایندگی مجلس را بر عهده داشت.
شعر > متن شعر

شعر این تصنیف لحنی انقلابی دارد و بیان آن، همچون اغلب اشعار بهار، ساده و غنی است. با این حال، برخلاف عمدهٔ اشعار بهار که دارای مفاهیم ملی‌گرایانه هستند، این شعر بیشتر به مفاهیمی چون مساوات و شعارهای «مرام اشتراکی» و «اجتماعیون عامیون» (که جزو آرمان‌های حزب سوسیال دمکرات ایران در دورهٔ مشروطه بودند) مبتنی است. در این شعر اشاراتی هم به مفاهیم چپ‌گرایانه و کمونیستی شده است؛ از جمله در عبارت «خاک توده» و اشاره به «ارباب» و «زارع».
شعر تصنیف «مرغ سحر» مانند بسیاری از تصنیف‌های آن زمان دارای دو بند است. بند اول بیشتر شاعرانه است، در حالی‌که بند دوم دارای اشارات و مضمون صریح سیاسی و اجتماعی است. ملک‌الشعرا در بند اول شعر دربارهٔ تلخی‌های اجتماعی با زبانی تمثیلی سخن می‌گوید و در واقع شنونده را برای شنیدن خبر نهایی آماده می‌کند و در بند دوم مجموعه‌ای از اخبار و اطلاعات تلخ چون تمام شدن عمر حقیقت و عهد و وفا را به مخاطب منتقل می‌کند. در اجراهای اولیه که روی صفحهٔ گرامافون منتشر می‌شدند، روی دوم صفحه شامل اجرای بند دوم شعر بود اما در اجراهای اخیرتر، بند دوم تصنیف معمولاً اجرا نمی‌شود. مرتضی نی‌داوود در مصاحبه‌ای که با بهروز مبصری (از محققان موسیقی ایرانی) انجام داده بود، می‌گوید که متن این شعر نه شاد است و نه غمگین و ملک‌الشعرا را بابت این شعر می‌ستاید.
موسیقی > آهنگسازی

موسیقی این تصنیف در دستگاه ماهور و ساختهٔ مرتضی نی‌داوود است و از نظر ساختاری نوعی پیش‌درآمد دانسته شده است. نی‌داوود آهنگ این تصنیف را در خانه‌اش ساخت که در یکی از کوچه‌های منشعب از خیابان فردوسی — که در آن زمان خیابان علاءالدوله نام داشت — قرار داشت به نام کوچهٔ بختیاری‌ها (که بعداً به کوچهٔ فروشگاه فردوسی تغییر نام یافت). موسیقی این تصنیف پیش از شعر آن ساخته شد و بهار بعداً بر اساس این موسیقی، شعرش را سرود. در این قطعه، بخشی از موسیقی با کمک گوشهٔ دلکش از ماهور به شور پرده‌گردانی می‌کند. در شعر بهار هم همین قسمت با مصراع «پردهٔ دلکش بزن ای یار دلنشین» مصادف است. پیش از آن نیز در بخشی از موسیقی، از گوشهٔ شکسته استفاده می‌شود که در بند اول شعر، این بخش با مصراع «ظلم ظالم جور صیاد» مصادف است.
موسیقی > تنظیم‌های متفاوت

بیشتر اجراهای مختلف «مرغ سحر» در چهار دههٔ گذشته به آنچه مرتضی نی‌داوود ساخت وفادار مانده‌اند و کمابیش به همان شیوهٔ ملوک ضرابی این ترانه را اجرا کرده‌اند. به جز تنظیم پایور که سازبندی و کوک متفاوتی داشت، تنظیم‌های دیگری هم از این تصنیف با شکلی متفاوت از نسخهٔ اصلی اجرا شده‌اند. در یک اجرا که احتمالاً جهانبخش پازوکی تنظیم کرده بود، از هارمونی دو صدایی استفاده شده بود. این نسخه با صدای هوشمند عقیلی ضبط شده است. گروه کیوسک و محسن نامجو هم در سال ۱۳۸۹ اجرایی چندصدایی از «مرغ سحر» را ارائه دادند که ضرب‌آهنگ ترانه در آن از شش و هشت (6
8) به دو چهارم (2
4) تغییر یافته بود. این اجرا با اینکه از لحاظ سازبندی و چندصدایی بودن متفاوت بود، ولی همچنان در چارچوب سنتی باقی ماند. فرهاد مهراد نیز نسخه‌ای از این تصنیف برای گیتار تنظیم و اجرا کرده است. همچنین، اجرایی دوصدایی با صدای عبدالوهاب شهیدی و پوران با تنظیم جواد معروفی (یا به روایتی، با تنظیم روح‌الله خالقی) و با جایگزینی شعر دیگری به جای شعر محمدتقی بهار منتشر شد که به گفتهٔ مرتضی حسین دهکردی توفیق چندانی پیدا نکرد. نسخه‌ای که به تنظیم خالقی است، بعداً در برنامهٔ گل‌های رنگارنگ ۳۳۸ پخش شد. در سال ۱۳۹۳ هم گوگوش در کنسرتش در ومبلی لندن ترانهٔ «مرغ سحر» را با تنظیم بابک امینی در سبک پاپ بازخوانی کرد. در این اجرا هم (مانند اجرای گروه کیوسک) ضرب‌آهنگ قطعه به یک ریتم چهارضربی تغییر یافت و امینی قطعه را برای سازهای غربی تنظیم کرد و در نتیجه ریزپرده‌ها از این اجرا حذف شدند؛ اما بی‌بی‌سی فارسی در مطلبی تحلیلی، این تنظیم امینی و اجرای گوگوش را در تضاد با معنای شعر توصیف کرد و نوشت که این اجرا کمتر با استقبال مثبت روبرو شده است.
بازتاب در فرهنگ معاصر

اجراهای محمدرضا شجریان از این تصنیف چنان مشهور بوده‌اند که نام وی با این تصنیف رابطه‌ای تنگاتنگ پیدا کرده است. در سال ۱۳۹۹ که شجریان در بیمارستانی در تهران بستری بود، مجلهٔ آزما مطلبی را شامل قدرشناسی چند موسیقی‌دان مطرح ایران از وی منتشر کرد و عنوان این مقاله را «مرغ سحر ناله سر کن!» قرار داد. مجلهٔ ادبستان فرهنگ و هنر نیز در سال ۱۳۷۲ در مطلبی شجریان و اختلافاتی که با برخی از موسیقی‌دانان ایرانی معاصرش (همچون محمدرضا لطفی) داشته را نقد کرد که در عنوان آن مطلب نیز شجریان با لفظ «مرغ سحر» خطاب شده بود. در سال ۱۳۹۶ سردیس محمدرضا شجریان در همایش سالانهٔ انجمن‌های دوست‌داران حافظ در سمنان رونمایی شد و در این مراسم کیوان ساکت و فاضل جمشیدی تصنیف «مرغ سحر» را به احترام شجریان اجرا کردند.
نام بهار نیز با این تصنیف گره خورده است. در سال ۱۳۸۷ سعید رشتیان با همکاری مجموعهٔ آینهٔ فرهنگ، فیلمی به نام مرغ سحر تهیه کرد که به زندگی بهار می‌پرداخت. کارگردان فیلم مهدی باقری بود و پیروز کلانتری نقش مشاور کارگردان را بر عهده داشت.
از دیگر آثار مرتبط به این تصنیف می‌توان به یک نوانما برای این تصنیف اشاره کرد که مسعود آب‌پرور ساخته و کارگردانی کرده است. این نوانما روی اجرای کیوان ساکت با آواز فاضل جمشیدی تنظیم شده بود و در چهارمین جشنوارهٔ بین‌المللی ویدئو و فیلم سوره در اصفهان، برندهٔ جایزهٔ ویژهٔ هیئت داوران شد. همچنین، منصور اوجی در سال ۱۳۵۶ کتاب شعری با نام مرغ سحر منتشر کرد که حاوی چهل رباعی انقلابی و اجتماعی بود و الهام بخش شاعران دیگر (از جمله قیصر امین‌پور، سید حسن حسینی و دیگران) شد تا رباعی‌های انقلابی به‌سرایند.
تصنیف «مرغ سحر» جایگاهی ویژه در تاریخ موسیقی ایران دارد و محصول دوره‌ای از تاریخ ایران است که با تلاقی هنر و سیاست، مقدمات تولد ترانهٔ اعتراضی شکل می‌گیرد. تصنیف «مرغ سحر»، تصنیفی «جاودانه» نام گرفته است. مجلهٔ ایران‌شناسی نیز از این تصنیف به عنوان یکی از «شاهکارهای موسیقی ایرانی» یاد کرده است.
نگارخانه

جلد صفحهٔ تصنیف «مرغ سحر» با صدای ملوک ضرابی
جلد صفحهٔ تصنیف «مرغ سحر» با صدای ایران خانم روی صفحهٔ اچ‌ام‌وی
جلد صفحهٔ تصنیف «مرغ سحر» با صدای جمال صفوی (که نامش به صورت ج-ص نوشته می‌شد)
اعلامیهٔ اولین اجرای «مرغ سحر»
محمدتقی بهار شاعر تصنیف
مرتضی نی‌داوود آهنگ این تصنیف را در منزل ساخته بود.
ملوک ضرابی خوانندهٔ قدیمی‌ترین نسخهٔ ضبط‌شدهٔ «مرغ سحر» بود.
محمدرضا شجریان تصنیف «مرغ سحر» را بارها اجرا کرده است.
فرهاد مهراد این تصنیف را برای گیتار تنظیم و اجرا کرده است.
آرام بونیاتیان

| آرام بونیاتیان | آرام بونیاتیان |
| --- | --- |
4مین شهردار ایروان: 4مین شهردار ایروان
دوره مسئولیت نوامبر ۱۸۹۵ – اکتبر ۱۸۹۶: دوره مسئولیت نوامبر ۱۸۹۵ – اکتبر ۱۸۹۶
پس از: لوون تیگرانیانتس
پیش از: واهان تر-سارگسیان
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۸۳۹
ملیت: ارمنستان
پیشه: سیاستمدار
آرام مارتیروسی بونیاتیان (ارمنی: Արամ Մարտիրոսի Բունիաթյան) یک سیاستمدار و اهل ارمنستان که از تاریخ نوامبر ۱۸۹۵ تا تاریخ اکتبر ۱۸۹۶ سمت شهردار ایروان را برعهده داشت.
زندگی‌نامه

در ۱۸۳۹ به دنیا آمد و از فارغ‌التحصیل شد. وی همچنین برنده شده‌است . وی در در سن سالگی در درگذشت تاریخ درگذشت وی نامعلوم است.
یادداشت

↑  Երևանի քաղաքագլուխ
جست‌وجوی اسطوره‌ها

| جست‌وجوی اسطوره‌ها | جست‌وجوی اسطوره‌ها |
| --- | --- |
کارگردان: استفان اسکاینی مانفرد گوته نیکلاس کندال راب دبلیو کینگ پل اشنایدر
بازیگران: کریستوفر جاکت مردیت هندرسون وندی اندرسون متیو واکر جوزف کل
آهنگساز: میکی میوزر
کشور سازنده: کانادا
زبان اصلی: انگلیسی
شمار قسمت‌ها: ۱۳
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: سی‌بی‌سی تله‌ویژن (کانادا) پی‌بی‌اس (ایالات متحده)
فرمت صدا: صدای مونو
انتشار اولیه: ۲۵ اوت ۲۰۰۱ (۲۰۰۱-08-۲۵) – ۱۷ نوامبر ۲۰۰۱ (۲۰۰۱-11-۱۷)
جست‌وجوی اسطوره‌ها (به انگلیسی: mythquest) که در تلویزیون ایران بانام دنیای افسانه‌ها پخش شد مجموعه تلویزیونی محصول سال ۲۰۰۱ است. در این مجموعه تلویزیونی بازیگرانی همچون کریستوفر جاکت، مردیت هندرسون، وندی اندرسون، متیو واکر و جوزف کل ایفای نقش کرده‌اند.
چارلز هملین

چارلز هملین (انگلیسی: Charles Hamelin؛ زادهٔ ۱۴ آوریل ۱۹۸۴) اسکیت‌باز سرعت اهل کانادا است.
از افتخارات وی میتوان به کسب ۳ مدال طلا در بازی‌های المپیک زمستانی اشاره کرد.
راوی شانکار

| راوی شانکار | راوی شانکار |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۷ آوریل ۱۹۲۰ بنارس، اوتار پرادش، هندوستان
درگذشته: ۱۱ دسامبر ۲۰۱۲ (۹۲ سال) سن دیه گو، کالیفرنیا، آمریکا
ساز(ها): سیتار
سال‌های فعالیت: ۱۹۳۹–۲۰۱۲ (۷۳ سال)
وبگاه: RaviShankar.org
راوی شانکار (۷ آوریل ۱۹۲۰–۱۱ دسامبر ۲۰۱۲) آهنگ‌ساز و نوازنده هندی سیتار بود. همکاری او با ویولونیست بزرگ معاصر یهودی منوهین و با فیلم‌ساز مشهور هندی ساتیاجیت ری و نیز با گروه بیتل‌ها و جرج هریسون به شهرت او افزود. او پدر انوشکا شانکار نوازنده سیتار و نورا جونز خواننده و نوازندهٔ جز مدرن و برنده جایزه گرمی بود.
راوی شانکار در طول دوران فعالیت هنری خودش برنده چندین جایزه گرمی شد.
مانموهان سینگ نخست وزیر هند راوی شانکار را یک «گنجینه ملی» توصیف کرده‌است.

شانکار پیش از انقلاب توسط فرح پهلوی، برای اجرای برنامه در جشن هنر شیراز به ایران دعوت شد.
مرگ

راوی شانکار روز سه شنبه ۱۱ دسامبر ۲۰۱۲ در سن ۹۲ سالگی درگذشت. در بیانیه‌ای که روی وب سایت وی منتشر شده گفته می‌شود که وی در خانه خود در حوالی شهر سن دیه گو در ایالت کالیفرنیا درگذشته و در آن لحظات همسر و جوانترین دخترش در کنار وی بوده‌اند. در توضیحات بعدی گفته شده‌است که وی از مشکلات تنفسی و بیماری قلبی رنج می‌برد و چندی پیش عمل جراحی دریچه قلب روی او انجام شده بود.
ژولیوس نپوس

ژولیوس نپوس (به لاتین: Julius Nepos) (درگذشتهٔ ۴۸۰) امپراتور روم غربی از ۴۷۴ تا ۴۷۵ در ایتالیا بود و پس از فرار به دالماتیا همچنان از سوی روم شرقی به عنوان امپراتور روم غربی از ۴۷۵ تا ۴۸۰ شناخته می‌شد. ژولیوس نپوس را آخرین امپراتور «قانونی» روم غربی می‌دانند. هرچند در تاریخ، رومولوس آگوستولوس به عنوان آخرین امپراتور نیمهٔ باختری شناخته می‌شود.
زندگی‌نامه > سال‌های آغازین

ژولیوس نپوس فرزند نپوتیانوس، ارشد سربازان در حکومت آویتوس و مادرش خواهر مارسلینوس، فرماندهٔ نیروهای مستقر در دالماتیا و دشمن بزرگ ریکیمر، فرماندهٔ قدرتمند ژرمانی‌تبار و پادشاه‌ساز روم غربی بود. ژولیوس پس از مرگ مارسلینوس جانشین او شد و در ۴۶۸ فرماندهی دالماتیا را برعهده گرفت. دالماتیا در آن زمان منطقه‌ای بود که به‌طور رسمی بخشی از خاک امپراتوری شرقی محسوب می‌شد اما در زمان مارسلینوس به صورت سرزمینی مستقل اداره می‌گردید. با این وجود ارتباط ژولیوس نپوس با دربار امپراتوری روم شرقی پس از ازدواجش با خواهرزادهٔ آئلیا ورینا، همسر لئوی یکم، امپراتور وقت روم شرقی مستحکم شد.
زندگی‌نامه > امپراتوری روم غربی

روم غربی پس از مرگ اولیبریوس در ۴۷۲ به مدت ۴ ماه فاقد امپراتور بود و لئوی یکم ادارهٔ هر دو نیمهٔ امپراتوری را برعهده گرفت. او سپس در جستجوی فرد مناسبی برای منصب امپراتوری روم غربی بود که گاندوباد، خواهرزادهٔ ریکیمر که پس از مرگ او «ارشد سربازان» شده بود یکی از نظامیان خود به نام گلیسریوس را انتخاب و او را در مارس ۴۷۳ در راونا به امپراتوری رساند. اما لئو (امپراتور روم شرقی) او را به رسمیت نشناخت و غاصب تاج و تخت نامید و ژولیوس نپوس را برای سرنگونی او و در دست گرفتن حکومت روم غربی به عنوان امپراتور جدید به ایتالیا فرستاد. نپوس از قسطنطنیه همراه با ناوگانی حرکت کرد و در پورتوس آگوستی در نزدیکی رم فرود آمد و در ژوئن ۴۷۴ خود را امپراتور نامید. گلیسریوس که پس از رفتن گاندوباد بدون حامی مانده بود خود را بدون هیچ‌گونه درگیری تسلیم ژولیوس نپوس کرد و او نیز در مقابل او را به مقام اسقفی سالونی (سولین امروزی) منصوب کرد.
پس از برتخت نشستن نپوس در روم غربی، دالماتیا نیز ضمیمهٔ آنجا شد اما تقریباً در همان زمان حیوریک، پادشاه ویزیگوتها با پیروی از گایسریک و وندالها، استقلال خود از رم را اعلام نمود و غرب کنترل خود بر بیشتر بخش‌های گل را از دست داد. به دنبال این خودمختارخواهی نیروهای دو طرف با یکدیگر درگیر شدند که به شکست رومیان انجامید. پس در ۴۷۵ عهدنامه‌ای بین آنها به امضا رسید و ویزیگوت‌ها به عنوان مالکان اصلی بخش بزرگی از گل و بیشتر مناطق اسپانیا به رسمیت شناخته شدند و با استقلال پادشاهی ویزیگوتی که در مرگز تولوز امروزی در فرانسه واقع بود موافقت شد.
زندگی‌نامه > شورش اورستس و فرار نپوس به دالماتیا

اورستس پیشتر دستیار آتیلا، رهبر هونها بود و نپوس او را در ۴۷۵ به عنوان «ارشد سربازان» خود جایگزین اِکدیسیوس، پسر امپراتور پیشین آویتوس نمود.
اما دیری نپایید که اورستس در همان سال علیه نپوس سر به شورش برداشت تا پسر خود رومولوس را به امپراتوری روم غربی برساند. او سپاهیانش را از رم به سوی راونا، مرکز قدرت امپراتوری حرکت داد اما ژولیوس نپوس توانست در اوت ۴۷۵ از راه دریا به قلمرو قدیمی خود در دالماتیا فرار کند. با این وجود امپراتوری روم شرقی او را همچنان به عنوان فرمانروای روم غربی به رسمیت می‌شناخت.
رومولوس آگوستولوس در ۳۱ اکتبر ۴۷۵ به امپراتوری روم غربی رسید اما یکی از فرماندهان ژرمنی‌تبار به نام اودواکر (به لاتین: Odoacer) علیه اورِستس شورید، او را کشت و فرزندش رومولوس را در سپتامبر ۴۷۶ مجبور به کناره‌گیری از سلطنت کرد. او سپس از زنو، امپراتور روم شرقی درخواست نمود تا او را به عنوان نجیب‌زاده و فرمانروای ایتالیا از جانب روم شرقی به رسمیت بشناسد. زنو با این درخواست موافقت کرد اما گفت که نپوس، حتی به‌طور صوری، باید امپراتور روم غربی باقی بماند.
اودواکر این سخن را پذیرفت و سکه‌های طلایی که در زمان او ضرب شد منقش به نام نپوس بود. بدین ترتیب می‌توان نپوس را آخرین امپراتور رومی‌تبار روم باختری دانست، اما در عمل ژولیوس نپوس در تبعید باقی ماند و نتوانست تاج و تخت خود را بازپس گیرد.
زندگی‌نامه > مرگ

ژولیوس نپوس در سال ۴۸۰ پس از میلاد به دست دو تن از مستخدمانش در خانهٔ ییلاقی خود در نزدیکی سالونی به قتل رسید. برخی منابع قاتلان را از دوستان گلیسریوس دانسته‌اند که در آن زمان گفته می‌شد به اسقف‌اعظمی مدیولانوم (میلان) دست‌یافته بود. با این حال می‌توان آن را احتمالی مبهم دانست چون این احتمال نیز وجود دارد که گلیسریوس خود تا آن زمان درگذشته باشد. برخی دیگر نیز قاتلان را از میان حامیان خود نپوس معرفی کرده‌اند. در مورد تاریخ دقیق مرگ نپوس نیز اختلاف نظر وجود دارد. برخی آن را ۹ مه، برخی ۲۵ آوریل و برخی دیگر نیز آن را ۲۲ ژوئن ۴۸۰ ذکر نموده‌اند. این اختلاف تاریخ شاید به‌دلیل تفاوت زمان دریافت اخبار مربوط به مرگ نپوس باشد و با توجه به این موضوع شاید بتوان ۲۵ آوریل را تاریخ دقیق‌تری در نظر گرفت.
رزین (اهر)

village در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| رزین (اهر) رزین | رزین (اهر) رزین |
| --- | --- |
village: village
استان‌های ایران: استان آذربایجان شرقی
شهرستان‌های ایران: شهرستان اهر
بخش (تقسیمات کشوری): بخش مرکزی شهرستان اهر
تقسیمات کشوری در ایران: دهستان بزکش
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۱۰۷
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
رزین یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان بزکش بخش مرکزی شهرستان اهر واقع شده‌است.این روستا ۱۰۷ نفر جمعیت دارد.
'''رزین''' یکی از روستاهای [[استان آذربایجان شرقی]] است که در [[
طبق شواهد و آثار بجا مانده این روستا محل زندگی زرتشتیان بوده و از تاریخی چند هزار ساله برخوردار است.