stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
زرنه (قاخ)

| زرنه | زرنه |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
زرنه: زرنه
مختصات: ۴۱°۳۰′۳۸″ شمالی ۴۶°۴۹′۰۵″ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۵۱۰۵۶°شمالی ۴۶٫۸۱۸۰۶°شرقی﻿ / 41.51056; 46.81806: مختصات: ۴۱°۳۰′۳۸″ شمالی ۴۶°۴۹′۰۵″ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۵۱۰۵۶°شمالی ۴۶٫۸۱۸۰۶°شرقی﻿ / 41.51056; 46.81806
کشور:  جمهوری آذربایجان
بخش: شهرستان قاخ
جمعیت[نیازمند منبع]: جمعیت[نیازمند منبع]
 • کل: ۷۸۱
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AZT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (AZT)
زرنه (به لاتین: Zərnə، به آواری: ЦIоронуб) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان قاخ واقع شده است. زرنه ۷۸۱ نفر جمعیت دارد.
تاراج رم

| تاراج رم | تاراج رم |
| --- | --- |
کارگردان: انریکو گواتسونی جولیو آریستیده سارتوریو
نویسنده: امیلیو کالوی فائوستو سالواتوری جولیو آریستیده سارتوریو
بازیگران: لیویو پاوانلی رایموندو وان ریل
شرکت تولید: انریکو گواتسونی
تاریخ‌های انتشار: اکتبر ۱۹۲۰
کشور: ایتالیا
زبان: صامت با میان‌نویس ایتالیایی
تاراج رم (ایتالیایی: Il Sacco di Roma) فیلم صامت درام تاریخی با کارگردانی انریکو گواتسونی و جولیو آریستیده سارتوریو است که در سال ۱۹۲۰ منتشر شد.
یورگن گراف

یورگن گراف نویسنده ، پژوهشگر و مورخ فرانسوی می باشد و او منکر هولوکاست بوده و با انتشار کتاب افسانه هولوکاست سرو صدای زیادی را در کشورهای غربی ایجاد کرد. وی به زبان‌های آلمانی ، انگلیسی ، فرانسه ،ایتالیایی ،اسپانیایی ، هلندی ، روسی ،یونانی و سوئدی مسلط است و اولین کتاب خود را نیز به زبان آلمانی منتشر کرد. او کتاب افسانه هولوکاست را با الهام از کتاب نویسنده فرانسوی «روبر فوریسون» در مورد «هولوکاست فریب بزرگ» نوشته‌است.
حکم دادگاه

وی پس از انتشار افسانه هولوکاست به دلیل قوانین برخی از کشورهای غربی مبنی بر جرم انگاری انکار هولوکاست به زندان محکوم شد.
فرار و پناهندگی در روسیه

وی پس از حکم دادگاه و محکوم شدن، برای رهایی از زندان به روسیه سفر کرد و پناهنده آن کشور شد.
بال‌ببری آشفته

| بال‌ببری آشفته | بال‌ببری آشفته |
| --- | --- |
نمای شکمی (راست) و پشتی (چپ) جنس نر♂: نمای شکمی (راست) و پشتی (چپ) جنس نر♂
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: بندپایان
رده:: حشره
راسته:: پروانه‌سانان
تیره:: فرچه‌پایان
سرده:: Mechanitis
گونه:: بال‌ببری آشفته
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Mechanitis polymnia (کارل لینه, سامانه طبیعت (کتاب)): Mechanitis polymnia (کارل لینه, سامانه طبیعت (کتاب))
مترادف: مترادف
 Papilio polymnia Linnaeus, 1758  Papilio mopsus Linnaeus, 1758  Mechanitis isthmia Bates, 1863  Mechanitis californica Reakirt, [1866]  Mechanitis ovata Distant, 1876  Mechanitis lycidice Bates, 1864  Mechanitis doryssa Boisduval, 1870  Mechanitis veritabilis Butler, 1873  Mechanitis polymnia sancti-gabrielis Bryk, 1953:  Papilio polymnia Linnaeus, 1758  Papilio mopsus Linnaeus, 1758  Mechanitis isthmia Bates, 1863  Mechanitis californica Reakirt, [1866]  Mechanitis ovata Distant, 1876  Mechanitis lycidice Bates, 1864  Mechanitis doryssa Boisduval, 1870  Mechanitis veritabilis Butler, 1873  Mechanitis polymnia sancti-gabrielis Bryk, 1953
بال‌ببری آشفته به انگلیسی: (Mechanitis polymnia) گونه‌ای پروانه است که در تیره فرچه‌پایان قرار دارد. زیستگاه این پروانه از مکزیک تا جنگل‌های آمازون است.
زیرگونه‌ها

Mechanitis polymnia polymnia (Surinam, French Guyana, Brazil)
Mechanitis polymnia isthmia Bates, 1863 (Mexico, Panama, Costa Rica)
Mechanitis polymnia chimborazona Bates, 1864 (Ecuador)
Mechanitis polymnia lycidice Bates, 1864 (Mexico, Guatemala, Honduras)
Mechanitis polymnia veritabilis Butler, 1873 (Colombia, Venezuela)
Mechanitis polymnia dorissides Staudinger, [1884] (Peru)
Mechanitis polymnia casabranca Haensch, 1905 (Brazil (Minas Gerais))
Mechanitis polymnia eurydice Haensch, 1905 (Peru)
Mechanitis polymnia caucaensis Haensch, 1909 (Colombia)
Mechanitis polymnia werneri Hering, 1925 (Colombia)
Mechanitis polymnia angustifascia Talbot, 1928 (Peru, Brazil)
Mechanitis polymnia apicenotata Zikán, 1941 (Brazil (Amazonas))
Mechanitis polymnia mauensis Forbes, 1948 (Brazil (Pará))
Mechanitis polymnia proceriformis Bryk, 1953 (Peru)
Mechanitis polymnia bolivarensis Fox, 1967 (Venezuela)
Mechanitis polymnia kayei Fox, 1967 (Trinidad)
نمونه زنده
خلفه، حمص

| خلفه، حمص خلفة | خلفه، حمص خلفة |
| --- | --- |
روستا: روستا
خلفه، حمص: خلفه، حمص
خلفه، حمصLocation in Syria: خلفه، حمصLocation in Syria
مختصات: ۳۴°۵۳′۲″ شمالی ۳۷°۱۱′۵۶″ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۸۸۳۸۹°شمالی ۳۷٫۱۹۸۸۹°شرقی﻿ / 34.88389; 37.19889: مختصات: ۳۴°۵۳′۲″ شمالی ۳۷°۱۱′۵۶″ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۸۸۳۸۹°شمالی ۳۷٫۱۹۸۸۹°شرقی﻿ / 34.88389; 37.19889
کشور:  سوریه
استان: استان حمص
منطقه: منطقه المخرم
ناحیه: المخرم
جمعیت (۲۰۰۴): جمعیت (۲۰۰۴)
 • کل: ۱۰۶۸
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (زمان اروپای شرقی)
 • تابستانی (DST): +۳
City Qrya Pcode: C2917
خلفه (به عربی: خلفة) یک روستا در سوریه است که در المخرم واقع شده‌است. خلفه ۱٬۰۶۸ نفر جمعیت دارد.
یوسف اسلام (هیرمند)

| یوسف اسلام (هیرمند) | یوسف اسلام (هیرمند) |
| --- | --- |
روستا: روستا
یوسف اسلام (هیرمند): یوسف اسلام (هیرمند)
مختصات: ۳۱°۰۸′۵۵″ شمالی ۶۱°۴۴′۵۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۱۴۸۶۱°شمالی ۶۱٫۷۴۸۶۱°شرقی﻿ / 31.14861; 61.74861: مختصات: ۳۱°۰۸′۵۵″ شمالی ۶۱°۴۴′۵۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۱۴۸۶۱°شمالی ۶۱٫۷۴۸۶۱°شرقی﻿ / 31.14861; 61.74861
کشور:  ایران
استان: استان سیستان و بلوچستان
شهرستان: شهرستان هیرمند
بخش: بخش مرکزی شهرستان هیرمند
دهستان: دهستان دوست‌محمد
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۱۱۵
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
یوسف اسلام یک روستا در ایران است که در استان سیستان و بلوچستان واقع شده‌است. یوسف اسلام ۱۱۵ نفر جمعیت دارد.
بانس ریت

بانس ریت یا نرخ پرش یا نرخ گزافه گویی (انگلیسی: Bounce rate) یک اصطلاح در زمینه بازاریابی آنلاین است.
نرخ پرش، به‌طور معمول درصد کاربرانی است که بعد از دیدن یک صفحه از سایت خارج می‌شوند و نشان‌دهنده جذابیت سایت برای بازدیدکننده است. هر چه درصد بانس ریت کمتر باشد بهتر است.
اگر درصد پرش کاربران یا بانس ریت بالا باشد، به این معناست که بازدیدکننده‌های بیشتری بعد از وارد شدن به سایت و بررسی یک صفحه به بازدید سایر صفحات تشویق نشده، یا مورد جذابی برای حفظ کاربر در سایت وجود نداشته و کاربران بیشتری بلافاصله بعد از ورود سایت را ترک کرده‌اند.
مهم‌ترین مواردی که باعث بالا رفتن این شاخص خواهند شد به شرح زیر هستند:
1- واکنش گرا نبودن سایت
2- واسط گرافیکی خسته‌کننده یا غیر‌حرفه‌ای
3- اشکال در محتوای سایت مانند غلط املایی زیاد، به روز نبودن مطالب سایت و ...
4- تک‌صفحه بودن سایت (Single Page Website)
یوهانس فریچ

| یوهانس فریچ | یوهانس فریچ |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۲۷ ژوئیهٔ ۱۹۴۱ اوئرباخ، بنزهایم، آلمان
خاستگاه:  آلمانی
درگذشته: ۲۹ آوریل ۲۰۱۰ (۶۸ سال) بن، آلمان
ژانر: موسیقی کلاسیک، موسیقی الکترونیک
پیشه(ها): آهنگساز، مدرس موسیقی
ساز(ها): ویولن، ویولا
یوهانس فریچ (آلمانی: Johannes Fritsch؛ ۲۷ ژوئیه ۱۹۴۱ – ۲۹ آوریل ۲۰۱۰) یک آهنگساز و مدرس موسیقی اهل آلمان بود.
او دانش‌آموختهٔ دانشگاه کلن و از شاگردان برند آلویس تسیمرمان و گوتفرید میشائل کونیش بود.
اسکالاک، استان بورگاس

| اسکالاک، استان بورگاس | اسکالاک، استان بورگاس |
| --- | --- |
روستا: روستا
اسکالاک، استان بورگاسموقعیت در بلغارستان: اسکالاک، استان بورگاسموقعیت در بلغارستان
مختصات: ۴۲°۴۸′۳۰″ شمالی ۲۷°۰۵′۲۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۲٫۸۰۸۳۳°شمالی ۲۷٫۰۸۸۸۹°شرقی﻿ / 42.80833; 27.08889: مختصات: ۴۲°۴۸′۳۰″ شمالی ۲۷°۰۵′۲۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۲٫۸۰۸۳۳°شمالی ۲۷٫۰۸۸۸۹°شرقی﻿ / 42.80833; 27.08889
کشور:  بلغارستان
استان: استان بورگاس
شهرداری: شهرستان روئن
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: افزایش ۶۲۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
اسکالاک (به بلغاری: Skalak) روستایی در بلغارستان است که در Ruen واقع شده‌است.
فهرست قنات‌های شهرستان باغملک

جدول زیر براساس آمار وزارت جهاد کشاورزی تهیه شده‌است. فهرست زیر قنات‌های شهرستان باغملک در استان خوزستان را نشان می‌دهد.
| نام قنات | موقعیت | نزدیک‌ترین روستا | طول قنات (متر) | تعداد میله چاه | عمق مادر چاه | دبی (لیتر بر ثانیه) | سطح زیر کشت (هکتار) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ارغوانی | بخشی نامعلوم در شهرستان باغملک | نامعلوم | ۰٫۳۰۰۰۰۰۰۱۱۹۲۰۹۲۹ | ۰ | ۰ | ۰ | ۵۰ |
| باغات باغملک | بخشی نامعلوم در شهرستان باغملک | نامعلوم | ۰٫۵ | ۰ | ۰ | ۰ | ۱۰۰ |
| بختگان | بخشی نامعلوم در شهرستان باغملک | نامعلوم | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۷۰ |
| شنگ | بخشی نامعلوم در شهرستان باغملک | نامعلوم | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۲۰۰ |
| عروه | بخشی نامعلوم در شهرستان باغملک | نامعلوم | ۰٫۲۰۰۰۰۰۰۰۲۹۸۰۲۳۲ | ۰ | ۰ | ۰ | ۷۰ |
| قلعه تل | بخشی نامعلوم در شهرستان باغملک | نامعلوم | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۵۰ |
ریکا آلن

| ریکا آلن | ریکا آلن |
| --- | --- |
زادهٔ: ۹ ژوئن ۱۸۶۳ ویکتوریا، کانادا
درگذشت: ۱۳ سپتامبر ۱۹۴۹ (۸۶ سال) لس آنجلس، ایالات متحده آمریکا
ملیت: کانادایی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۱۳ تا ۱۹۴۱
ریکا آلن (انگلیسی: Ricca Allen؛ ‏ ۹ ژوئن ۱۸۶۳ – ۱۳ سپتامبر ۱۹۴۹) بازیگر اهل کانادا بود. وی مابین سال‌های ۱۹۱۳ و ۱۹۴۱ در بیش از ۵۰ فیلم نقش‌آفرینی کرد.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به دختر خدایان، زن مطلقه و باز هم چاقالو اشاره نمود.
بانستس

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت سهامی عام
صنعت: خدمات مالی
بنا نهاده: ۱۹۳۷ (۱۹۳۷)
دفتر مرکزی: ویتوریا، اسپریتو سانتا، برزیل
محصولات: بانکداری
تعداد کارکنان: ۲٬۳۵۸ نفر
وبگاه: www.banestes.com.br
بانستس (انگلیسی: Banestes) شرکت خدمات مالی و بانکداری برزیلی است، که در سال ۱۹۳۷ تأسیس شد.
الشبهانه

| الشبهانه الشبهانة | الشبهانه الشبهانة |
| --- | --- |
روستا: روستا
الشبهانهLocation in Qatar: الشبهانهLocation in Qatar
مختصات: ۲۵°۱۲′۴۸″شمالی ۵۰°۵۶′۱۹″شرقی﻿ / ﻿۲۵٫۲۱۳۴۵۹°شمالی ۵۰٫۹۳۸۷۲۷°شرقی﻿ / 25.213459; 50.938727: مختصات: ۲۵°۱۲′۴۸″شمالی ۵۰°۵۶′۱۹″شرقی﻿ / ﻿۲۵٫۲۱۳۴۵۹°شمالی ۵۰٫۹۳۸۷۲۷°شرقی﻿ / 25.213459; 50.938727
کشور:  قطر
شهرداری‌های قطر: شهرداری الشحانیه
الشبهانه یک منطقهٔ مسکونی در قطر است که در شهرداری الشحانیه واقع شده‌است.
جنیفر الیسون

| جنیفر الیسون | جنیفر الیسون |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳۰ مهٔ ۱۹۸۳ ‏(۴۱ سال)
جنیفر الیسون (انگلیسی: Jennifer Ellison؛ زادهٔ ۳۰ مهٔ ۱۹۸۳) یک هنرپیشه، مانکن (فرد)، و خواننده اهل بریتانیا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به شبح اپرا اشاره کرد.
یوجین تی. بوت

| یوجین تی>  بوت | یوجین تی>  بوت |
| --- | --- |
درگذشت: ۶ مارس ۲۰۰۴
یوجین تی. بوت (انگلیسی: Eugene T. Booth؛ زاده ۱۹۱۲ درگذشته ۶ مارس ۲۰۰۴) یک فیزیک‌دان بود.
جوایز پوره طلایی

Award
| جوایز پوره طلایی | جوایز پوره طلایی |
| --- | --- |
پیکره جایزه پوره طلایی: پیکره جایزه پوره طلایی
اهداء برای: برتری در تلویزیون جهانی
مکان: موناکو
برگزارکننده: جشنواره تلویزیونی مونت-کارلو
نخستین دوره: ۱۹۶۱
وبگاه: www.tvfestival.com
جوایز پوره طلایی (انگلیسی: Golden Nymph Awards) جوایزی هستند که به برندگان رقابت رسمی جشنواره تلویزیونی مونت-کارلو اهدا می‌شود.
تاریخچه

رینیه سوم، شاهزاده موناکو در سال ۱۹۶۱ جشنواره تلویزیونی مونت-کارلو را برای «ترغیب شکل جدیدی از هنر برای خدمت به صلح و درک میان مردم» ایجاد کرد.
جوایز پوره طلایی جوایزی هستند که برای برندگان این مراسم ساخته شده‌است.
یوجین جتر

| 0 | 1 |
| --- | --- |
شمارهٔ ۵ – NBA G League Ignite: شمارهٔ ۵ – NBA G League Ignite
پست: پوینت گارد
لیگ: لیگ ترقی ان‌بی‌ای
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادهٔ: ۲ دسامبر ۱۹۸۳ ‏(۴۰ سال) لس آنجلس
ملیت: ایالات متحده آمریکا
قد: ۵ فوت ۱۱ اینچ (۱٫۸۰ متر)
وزن: ۱۷۵ پوند (۷۹ کیلوگرم)
اطلاعات حرفه: اطلاعات حرفه
دبیرستان: Junipero Serra (گاردنا، کالیفرنیا)
کالج: Portland (2002–2006)
درفت ان‌بی‌ای: ۲۰۰۶: درفت‌نشده
پیشه بازیکنی: ۲۰۰۶–اکنون
تاریخچه فعالیت: تاریخچه فعالیت
۲۰۰۶–۲۰۰۷: Colorado 14ers
۲۰۰۷–۲۰۰۸: Kyiv
۲۰۰۸–۲۰۰۹: ViveMenorca
۲۰۰۹: Unicaja Málaga
۲۰۰۹–۲۰۱۰: Hapoel Jerusalem
2010–2011: ساکرامنتو کینگز
۲۰۱۱–۲۰۱۲: باشگاه بسکتبال یوونتوت بادالونا
۲۰۱۲–۲۰۱۶: Shandong Lions / Golden Stars
۲۰۱۵: Limoges CSP
۲۰۱۶–۲۰۱۸: Tianjin Gold Lions
۲۰۱۸–۲۰۲۰: باشگاه بسکتبال فوجیان
۲۰۲۱: BC Dnipro
۲۰۲۱–present: NBA G League Ignite
 :  
دستاوردهای حرفه‌ای و جوایز: دستاوردهای حرفه‌ای و جوایز
 LNB Pro A champion (2015)  CBA All-Star (2013)  Israeli Super League 6th Man of the Year (2010)  NBA D-League All-Star (2007)  ۲× First-team All-WCC (2004, 2006) :  LNB Pro A champion (2015)  CBA All-Star (2013)  Israeli Super League 6th Man of the Year (2010)  NBA D-League All-Star (2007)  ۲× First-team All-WCC (2004, 2006) 
 :  
آمار  در NBA.com: آمار  در NBA.com
آمار  در Basketball-Reference.com: آمار  در Basketball-Reference.com
یوجین جتر (انگلیسی: Eugene Jeter؛ زادهٔ ۲ دسامبر ۱۹۸۳) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال فوجیان و ساکرامنتو کینگز اشاره کرد.
خوان روخاس

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Juan Carlos Rojas Díaz
زادروز:  ۱۷ دسامبر ۱۹۴۵ ‏(۷۸ سال)
زادگاه:  آسونسیون
قد:  1.67 m
پست:  هافبک
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
|  |  باشگاه فوتبال سرو پورتنیو |   |   |
| ۱۹۶۸–۱۹۷۳ |  باشگاه فوتبال کوردوبا |  ۱۱۸ |  (۱۳) |
| ۱۹۷۳–۱۹۷۶ |  باشگاه فوتبال خرس |   |   |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۶۵–۱۹۶۷ |  تیم ملی فوتبال پاراگوئه |  ۱۷ |  (۵) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.
خوان روخاس (انگلیسی: Juan Rojas؛ زادهٔ ۱۷ دسامبر ۱۹۴۵) بازیکن سابق فوتبال اهل پاراگوئه است که در پست دفاع راست بازی می‌کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال پاراگوئه بازی کرده‌است.
بایانچاندمانی

| بایانچاندمانی Баянчандмань сум ᠪᠠᠶ᠋ᠠᠨᠴᠢᠨᠳᠠᠮᠠᠨᠢᠰᠤᠮᠤ | بایانچاندمانی Баянчандмань сум ᠪᠠᠶ᠋ᠠᠨᠴᠢᠨᠳᠠᠮᠠᠨᠢᠰᠤᠮᠤ |
| --- | --- |
شهر: شهر
کشور: مغولستان
استان‌های مغولستان: استان تو
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۸ (UTC + 8)
بایانچاندمانی (به لاتین: Bayanchandmani) یک منطقهٔ مسکونی در مغولستان است که در استان تو واقع شده‌است.
ریشه‌های آسمان

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): رومن گاری
عنوان اصلی: Les Racines du ciel
برگرداننده(ها): جاناتان گریفین
کشور: فرانسه
زبان: فرانسوی
ناشر: انتشارات گالیمار
تاریخ نشر: ۵ اکتبر ۱۹۵۶
شمار صفحات: ۵۱۰
ریشه‌های آسمان (فرانسوی: Les Racines du ciel‎) کتابی به قلم رومن گاری است که توسط انتشارات گالیمار منتشر شد. این کتاب در سال ۱۹۶۵ برنده جایزه گنکور شده‌است. سیلویا بجانیان این رمان را در ۱۳۶۹ (نشر علم) و منوچهر عدنانی آن را در ۱۳۷۸ (نشر ثالث) به فارسی برگرداندند.
بانسره

| بانسره | بانسره |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۴°۱۴′۱۵″ شمالی ۴۸°۲۶′۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۲۳۷۵۰°شمالی ۴۸٫۴۳۳۳۳°شرقی﻿ / 34.23750; 48.43333: مختصات: ۳۴°۱۴′۱۵″ شمالی ۴۸°۲۶′۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۲۳۷۵۰°شمالی ۴۸٫۴۳۳۳۳°شرقی﻿ / 34.23750; 48.43333
کشور: ایران
استان: همدان
شهرستان: نهاوند
بخش: بخش مرکزی
دهستان: شعبان
جمعیت: ۳۵۸ نفر (سرشماری ۹۵)
بانسره، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نهاوند در استان همدان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان شعبان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۳۵۸ نفر (۱۰۰خانوار) بوده‌است.
دلاور (ایالت)

مقایسهٔ تولید ناخالص داخلی ایالت‌های آمریکا با کشورهای دیگر در سال ۲۰۱۲. ایالت دلاور در این سال تولید ناخالصی اش قابل مقایسه با کشور عمان بوده‌است.
دلاوِر (به انگلیسی: Delaware) ایالتی در شمال شرقی آمریکا و یکی از ایالت‌های ساحلی اقیانوس اطلس آمریکا است. پایتخت آن دوور و شهر مهم آن ویلمینگتن است.
پیشینه > بومیان آمریکا

پیش از آنکه دلاور توسط مستعمره نشینان اروپایی اشغال شود، موطن قبیلهٔ آلگونکیان شرقی بود که به نام اونامی لینِیپ یا دلاور نیز شناخته می‌شوند و عمدتاً در نوار ساحلی مسکن داشتند. مردم مانتیکاک نیز در بخش جنوبی شبه‌جزیره دیلماروا زندگی می‌کردند. به گفتهٔ جان اسمیت مردمی از ایروکوئیان، به نام کوسکاراواک و تاکوو، در نواحی شمالی‌تر از مردم مانتیکاک مسکن داشتند. آن‌ها احتمالاً پیش از مهاجرت به خلیج چساپیک، در بخش کوچکی از زمین‌های غربی ایالت زندگی می‌کردند.
مردم اونامی لینیپ در درهٔ دلاور خویشاوندی نزدیکی با مردم مونسی لینیپ داشتند که در امتداد رود هادسن زندگی می‌کردند. آن‌ها از راه شکار و کشاورزی ارتزاق می‌کردند.
این مردم از دست دادن زمین‌هایشان در حاشیهٔ رود دلاور و نابودی مینکووا به دست اتحادیهٔ پنج ملت ایروکوا در سال‌های ۱۶۷۰، سعی کردند بقایای قومشان را با ترک منطقه و ساکن شدن در کوه‌های آلگانی نجات دهند.
عمدهٔ مردمی که زمین‌های ایالت دلاور را ترک نکردند، تعمید داده شدند و به دین مسیح گرویدند. سپس با مردم رنگین‌پوست دیگر علیه همسایگان غیربومی خود متحد شدند.
پیشینه > دلاور مستعمره

هلندی‌ها نخستین اروپایی‌هایی بودند که به دلاور امروزی پا گذاشتند و در ۱۶۳۱، منطقهٔ بازرگانی زوانندیل را نزدیک لوزدر منطقهٔ میانی برپا کردند. تمام استعمارگران مستقر در این ناحیه ظرف یک سال در یک نزاع قبایل سرخپوست بومی آمریکا کشته شدند. در سال ۱۶۳۸، سوئد نو، توسط پیتر مینوئیت، سرپرست مردم سوئدی، فنلاندی و هلندی، یک مستعمره و منطقهٔ بازرگانی سوئدی را در فورت کریستینا (ویلمینگتون امروزی) برپا کرد. این مستعمرهٔ سوئدی ۱۷ سال دوام آورد. در ۱۶۵۱، هلندیان با فرماندهی پیتر استویوِسانت برگشته و یک قلعه در نیوکاسل امروزی بنا نمودند و در ۱۶۵۵، مستعمرهٔ سوئد نو را ضمیمهٔ هلند نو کردند. تنها نه سال بعد، در ۱۶۶۴، این مستعمرات مورد حملهٔ ناوگان بریتانیایی قرار گرفته و توسط سر رابرت کار تحت سلطنت جیمز، دوک یورک تسخیر شدند. در ۱۶۸۲، دوک مقداری از زمین‌هایی که توسط سیسیل کالورت، بارون دوم بالتیمور، فرماندار مریلند، ادعا شده بود، به ویلیام پن واگذار کرد. پن به شدت علاقه داشت که استان پنسیلوانیای تحت فرمانش را به دریا متصل کند، به همین دلیل زمین‌هایی که امروزه به «زمین‌های پست دلاور» شهرت دارد را از دوک اجاره کرد.
پن در ۱۶۸۲، یک نماینده برای این متصرفات تعیین کرد و به‌طور خلاصه دو سرزمین تحت حاکمیتش را با هم تلفیق نمود. اگرچه در ۱۷۰۴، استان پنسیلوانیا بسیار بزرگ شد و نمایندگان این ایالت خواستند تا بدون رضایت نمایندگان سرزمین‌های پست دلاور تصمیم‌هایشان را عملی کنند؛ به همین دلیل گروهی از نمایندگان در نیوکاسل و عده‌ای دیگر در فیلادلفیا دور هم جمع شدند. پن و وارثان او مالکین هر دو منطقه ماندند و فرمانداران استان پنسیلوانیا و قلمرو سرزمین‌های پست را تعیین می‌کردند. در اصل به‌طور رسمی دلاور و پنسیلوانیا یک فرماندار داشتند. همان‌طور که از ۱۷۰۳ تا ۱۷۳۸ نیویورک و نیوجرسی یا در دوره‌ای ماساچوست و نیوهمپشایر یک فرماندار داشتند.
با رشد کار و نیاز به کارگر، دلاور نسبت به مهاجران انگلیسی که وضع اقتصادی کشورشان رو به پیشرفت بود، بردگان بیشتری جذب کرد. مستعمره یک جامعهٔ بردگانی شد و کشت تنباکو رشد کرد. اگرچه مهاجران انگلیسی هنوز به این ایالت می‌آمدند.
پیشینه > انقلاب آمریکا

مقاله‌های اصلی: ترتیب عضویت ایالات آمریکا، کمپین فیلادلفیا، و جنگ انقلاب آمریکا
مانند دیگر مستعمرات میانه، قلمرو پست دلاور اشتیاق کمی به قطع وابستگی به بریتانیا داشتند. شهروندان با فرمانداران استعمارگر ارتباط خوبی داشتند و عموماً از دیگر مستعمرات در اجتماع‌ها و روابطشان آزادی عملشان بیشتر بود. بازرگانان بندر ویلمینگتون نیز روابط تجاری مستحکمی داشتند.
در این شرایط، توماس مک‌کین، وکیل اهل نیوکاسل، قانون تمبر را به شدت محکوم کرد، و جان دیکنسون نیز بدل به «نویسندهٔ انقلاب» شد و دوازده متن تحت عنوان «نامه‌ای از یک دهقان پنسیلوانیایی» را به رشتهٔ تحریر درآورد. با پیش‌بینی اعلام استقلال، رهبران میهن‌دوستان، توماس مک‌کین و سزار رُدنی، مجلس استعماری را متقاعد کردند که جدایی خود را از بریتانیا و اعلام نماید.
تیپ نظامی دلاور به نام «آبی‌ها دلاور (به انگلیسی: Delaware Blues)» و نام مستعار «جوجه مرغ‌های آبی»، تحت رهبری جان هاسلت، در ارتش قاره‌ای خدمت می‌کرد. در اوت ۱۷۷۷، ارتش بریتانیا تحت رهبری ژنرال ویلیام هاو، برای نبرد براندی‌وین وارد دلاور شد و شهر فیلادلفیا را تسخیر نمود. تنها اشغال حقیقی خاک دلاور در نبرد پل کوچ، در ۳ سپتامبر ۱۷۷۷، رخ داد.
پس از نبرد براندی‌وین، ویلمینگتون توسط ارتش بریتانیا تسخیر شده و فرماندار ایالت، جان مک‌کینلی، زندانی‌ها را به آن‌جا آورد. برای بقیهٔ جنگ، بریتانیا کنترل رود دلاور را در دست داشت. بریتانیا از این راه در تجارت مستعمرات اخلال ایجاد می‌کرد و وفادارماندگان را، به ویژه در شهرستان ساسکس، تشویق می‌کرد. چونکه بریتانیا به بردگان شورشی قول داده بود که اگر برای آن‌ها بجنگند، آزاد خواهند شد. به همین دلیل بردگان فراری به سمت جبهه‌های آن‌ها در شمال سرازیر بودند.
پیشینه > برده‌داری و نژادپرستی

بسیاری از مردم مریلند و ویرجینیا به دلاور مهاجرت کردند و رشد جمعیت بسیار سریع شد. اقتصاد این مستعمره‌ها عمدتاً بر کشاورزی تنباکو متمرکز بود و رشد جمعیت باعث می‌شد تا میزان وابستگی به بردگان آفریقایی بیشتر شود. بسیاری از استعمارگران انگلیسی نیز در ابتدا تحت قراردادهای کار اجباری برای خدمتگزاری به آمریکا آمدند و به همین دلیل در سال‌های ابتدایی مرز میان خدمتگزار و برده شکننده بود.
بسیاری از خانواده‌های آفریقایی-آمریکایی در دلاور، پیش از انقلاب، برای یافتن زمین‌های مقرون به صرفه از مریلند وارد ایالت شده بودند. فرزندان این خانواده‌ها معمولاً حاصل رابطهٔ یک زن خدمتگزار یا بردهٔ سفید و یک آفریقایی یا آفریقایی-آمریکایی خدمتگزار یا آزاد بودند. طبق قوانین برده‌داری، بچه‌هایی که از زن خدمتگزار سفید به دنیا می‌آمدند، بدون در نظر گرفتن صفات پدری، دارای امتیازهای اجتماعی مادرش می‌شد، اما بچه‌ای که از یک زن سفید برده متولد می‌شد، در طبقهٔ بردگان جای می‌گرفت. با بهتر شدن وضعیت اقتصادی انگلستان، همان‌طور که نیاز ایالت به کارگر بیشتر می‌شد، بردگان بیشتری وارد می‌شدند که جابجایی مرزهای طبقهٔ آن‌ها بسیار مشکل بود.
در پایان دورهٔ استعماری، شمار بردگان در دلاور رو به کاهش رفت. اقتصاد کشاورزی از کشت تنباکو به کشت مختلط رفت که نیاز به بردگان کارگر کمتری داشت. به علاوه، پیروان محلی متدیسم و کوئیکرها صاحبات برده را تشویق می‌کردند که آن‌ها را همزمان با انقلاب آمریکا آزاد کنند و در پی این افکار ایدئالیسم، آزادی فردی گسترش بیشتری یافت. در ۱۸۱۰، سه چهارم سیاهان دلاور آزاد بودند. تا پیش از ۱۷۷۷، زمانی‌که جان دیکنسون بردگانش را آزاد می‌کرد، با ۳۷ برده، بزرگ‌ترین برده‌دار دلاور بود. در ۱۸۶۰، تعداد بردگان بزرگ‌ترین برده‌دار ایالت به ۱۶ نفر می‌رسید.
اگرچه تلاش‌ها برای لغو قانون برده‌داری، به خاطر کم‌کاری قوهٔ مقننهٔ دلاور، شکست می‌خورد اما در عمل برده‌داری تا حد زیادی در ایالت از بین رفته بود. در سرشماری سال ۱۸۶۰، در نزدیکی جنگ داخلی آمریکا، ۹۱٫۷٪ از مردم سیاه آزاد بودند؛ ۱۷۹۸ نفر برده در مقابل ۱۹۸۲۹ نفر آزاد.
در ۱۸۱۳، یک بردهٔ آزاد شده به نام پیتر اسپنسر، گروهی مستقل به نام «اتحاد کلیسای مردم آفریقایی» برای سیاه‌پوستان ایجاد کرد. این فرقه در پی ایجاد گروه «کلیسای متدیست اسقاط آفریقایی‌ها» که در ۱۷۹۳، توسط ریچارد آلن در فیلادلفیا، تأسیس شد. اسپنسر در ویلمینگتون یک کلیسا برای فرقهٔ خود ساخت. این گروه بعدها نامش را به «کلیسای متحد مردم رنگین‌پوست متدیست پروتستان و گروه‌های وابسته» تغییر یافت، که بیشتر به نام کلیسای ای.یو.ام. پی شهرت دارد. در ۱۸۱۴، اسپنسر نخستین گردهمایی گروهش را که یک جشنوارهٔ مذهبی-فرهنگی بود و باعث می‌شد اعضای جدید و قدیمی و بچه‌هایشان با یکدیگر آشنا شوند، تحت عنوان «چهارگانهٔ بزرگ اوت» ترتیب داد.
۳ ژانویهٔ ۱۸۶۱، دلاور علیه تجزیه‌طلبی، رأی داد و در دولت متحد باقی ماند. در حالی که بیشتر ساکنان دلاور تحت عنوان ارتش دولتی در جبهه‌ها می‌جنگیدند، برخی از آن‌ها در کارخانه‌های مؤتلفهٔ مریلند و ویرجینیا خدمت می‌کردند. دلاور تنها ایالت برده‌ای بود که به شبه‌نظامیان مؤتلفه نپیوست. دلاور کمی پس از شروع جنگ داخلی بردگان باقیمانده را نیز مرخص کرد، اما متمم‌های سیزدهم، چهاردهم و پانزدهم قانون اساسی را رد کرد. متمم سیزدهم در ۸ فوریه ۱۸۶۵، متمم چهاردهم ۸ فوریهٔ ۱۸۶۷ و متمم پانزدهم در ۱۸ مارس ۱۸۶۹ رد شدند اما به‌طور رسمی در ۱۲ فوریهٔ ۱۹۰۱ همهٔ آن‌ها را تصویب نمودند.
نام

نام این ایالت از رود دلاور گرفته شده که خود نامش از توماس وست، بارون سوم د لا وار (۱۶۱۸–۱۵۷۷)، نخستین فرماندار زمان استعمار انگلیس پس از کشف رود توسط اروپاییان، مشتق شده‌است. اروپاییان نخست از دلاور برای نامیدن مردم بومی و سرخپوست قوم لناپ استفاده می‌کردند.
این ایالت را «ایالت اول» می‌نامند چرا که نخستین ایالتی بود که در انقلاب آمریکا قیام کرد.
جغرافیا

دلاور ۹۶ مایل (۱۵۴ کیلومتر) طول دارد و عرض آن از ۹ مایل (۱۴ کیلومتر) تا ۳۵ مایل (۵۶ کیلومتر) متغیر است. به‌طور کلی مساحت این ایالت ۱۹۵۴ مایل مربع (۵۰۶۰ کیلومتر مربع) است و دومین ایالت کوچک آمریکا بعد از رود آیلند به حساب می‌آید. با این وجود تراکم جمعیت بالایی دارد و هفتمین ایالت متراکم آمریکا می‌باشد.
هوای این ایالت معمولاً معتدل است. این ایالت هم‌مرز با ایالت‌های پنسیلوانیا از شمال، مریلند از جنوب و غرب، و نیوجرسی و اقیانوس اطلس از شرق می‌باشد. بخش کوچکی از اراضی دلاور در سمت شرقی رود دلاور قرار دارد که مرز مشترکی با نیوجرسی تشکیل می‌دهد. این ایالت در کرانه شرقی مریلند و کرانه شرقی ویرجینیا، از شبه‌جزیره دیلماروا تا بخش آتلانتیک میانی کشیده شده‌است.
مرز شمالی این ایالت یکی از نامتعارف‌ترین مرزهای ایالات متحده است. مرز دلاور و پنسیلوانیا با یک کمان به طول ۱۲ مایل (۱۹٫۳ کیلومتر) از گنبد کاخ دادگستری شهر نیوکاسل، دلاویر کشیده شده‌است. این مرز معمولاً با نام دایرهٔ دوازده مایلی شناخته می‌شود. اگرچه این مرز تنها مرزی در ایالت متحده است که شکل کمانی کامل دارد، امّا مرز مکزیک و تگزاس در جنوب دارای چندین کمان هستند. همچنین شهرهایی بالاخص در جنوب ایالات متحده مرزهای کمانی شکل دارند. (مانند پلینز، جورجیا)
مرزهای این ایالت تا پایین‌ترین نقطهٔ کرانهٔ نیوجرسی کشیده می‌شود و سپس دوازده مایل (۱۹ کیلومتر) به سمت جنوب کشیده می‌شود. پس از آن مرز تعریف شده براساس اصول ژرفگاه در کانال اصلی رود دلاور ادامه می‌یابد. در شرق مرز از ادامهٔ دایرهٔ دوازده مایلی، که در شرقی‌ترین نقطهٔ ایالت است، به سمت جنوب، به صورت مایل در همسایگی ایالت مریلند، کشیده می‌شود. در شمال شرقی، زمینی به مساحت ۱٫۰۶۸ مایل مربع (۶۸۴ هکتار، ۲٫۷۷ کیلومتر مربع) وجود دارد که مالکیتش تا سال ۱۹۲۱ میان دلاور، پنسیلوانیا و مریلند مورد اختلاف بود. در سال ۱۹۲۱ با توافق انجام شده، این بخش به ایالت دلاور اضافه گشت.
جغرافیا > مکان نگاری

دلاویر بر روی یک سطح جلگه‌ای قرار گرفته‌است. ارتفاع این ایالت از سطح دریا پایین‌تر از تمام ایالات دیگر است. بلندترین نقطهٔ دلاویر در ایبرایت آزیمورث در نزدیکی دبیرستان کنکورد قرار دارد که ارتفاعش کمتر از ۴۵۰ فوت (۱۴۰ متر) از سطح دریاست.
شمالی‌ترین بخش ایالت بخشی از فلات پیدمونت می‌باشد و دارای تپه‌ها و سطوح حرکت‌کننده‌ست. یک برآمدگی ۷۵ تا ۸۰ فوتی (۲۳–۴ متری) در حد غربی ایالت کشیده می‌شود و حوضه آبریزی که رود دلاور را تغذیه می‌کند در شرق و خلیج چساپیک را در غرب از یکدیگر جدا می‌نماید.