دیدگاه‌های فمینیستی درباره تن‌فروشی
مخالفان با تن‌فروشی > پیامدها و همبستگی‌ها با خشونت علیه زنان

دسته‌ای از فمینیستهای مدافعِ لغو تن‌فروشی، خریدو فروش رابطه جنسی در تن‌فروشی را پس از اعمال خشونت علیه زنان، می‌بینند. آمار تأییدکننده این ادعا، مطالعات پیش زمینه‌ای تن‌فروشی است. عمده زنان تن‌فروش سطح بالایی از خشونت را تجربه می‌کنند، هم در دوران کودکی، قبل از آنکه وارد تن‌فروشی شوند و هم بعد از آن. دستِ کم در کشورهای انگلستان، نروژ، استرالیا و کانادا، مطالعات در زمینه خشونت علیه زنان نشان می‌دهد که ۶۰٪ تا ۷۰٪ آن‌ها کسانی بودند که در دوران کودکی مورد سوء استفاده‌های جنسی قرار گرفتند و از این تعداد ۶۵٪ مورد تجاوز واقع شده‌اند. اغلب آن‌ها کمتر از ۱۵ سال سن داشتند. بسیاری از زنان و دختران جوان مورد آزار جنسی، مستقیماً پس دوره مراقبت به تن‌فروشی بازمی‌گردند.
طرفداران لغو تن‌فروشی همچنین به میزان بالای خشونت بر زنان در صنعت جنسی اعتراض می‌کنند. تحقیقات بر روی زنان تن‌فروش، نشان‌دهندهٔ سطح بسیار بالایی از خشونت علیه این دسته از زنان می‌باشد. اعداد و ارقام در طول تحقیقات در نوسان هستند. یک تحقیق نمونه‌ای نشان می‌دهد که ۸۰٪ نمونه‌ها از زمانی که شروع به تن‌فروشی کرده‌اند مورد تجاوز تنانی قرار گرفته‌اند، که ۵۵٪ آن‌ها توسط مردان بوده‌است. علاوه بر این، ۸۰٪ نمونه‌ها از زمانی که شروع به تن‌فروشی کرده‌اند به‌طور تنانی مورد تهدید واقع شده‌اند که ۸۳٪ آن با اسلحه بوده‌است. ۸٪ از حمله‌های تنانی توسط دلال‌های محبت یا مردانی از یک قماش بوده که به صدمه‌های جدی از قبیل جراحت با گلوله و چاقو منجر شده‌است. ۶۸٪ از زمانی که شروع به تن‌فروشی کرده‌اند مورد تجاوز جنسی قرار گرفته‌اند، که ۴۸٪ موارد بیش از ۵ مرتبه بوده‌است و ۴۶٪ از تجاوزهای جنسی گروهی خبر می‌دهند. در نهایت ۴۹ درصدی که از آن‌ها در ساخت پورنوگرافی (جنسیت‌نگاری) استفاده شده، ۳۲ درصدشان در پریشانی حاصل از اجرای نمایش تجاوز گروهی قرار گرفته‌اند. گزارش مربوط به زنان تن‌فروشِ خیابانی و خانگی هر دو نشان دهندهٔ سطوح بالایی از خشونت هستند و احتیاج مبرمی به مواظبت و هراس دائمی دارند. بسیاری از مکان‌های تن‌فروشی جهت جلوگیری از تهدید خشونت داخلی دکمه‌های اضطراری نصب کرده‌اند.
مخالفان برده‌داری، تن‌فروشی را به خودی خود فارغ از نمونه‌های منحصربه‌فرد خشونت یا خشونتی که بیشتر زنان به‌طور تاریخی در تن‌فروشی متحمل آن شده‌اند، به صورت نوعی خشونت مردانه علیه زنان و کودکان
می‌بینند.
این باور ریشه اصلی نظری تقاضا جهت رفع مجرمیت از روسپیان (عمدتاً زنان) و ادامهٔ اعلام جرم علیه مشتریان، دلالان، سوداگران و قاچاقچیان انسان می‌باشد. در مورد سایر فرم‌های خشونت علیه زنان، فمنیست‌های ضد خشونت انتظار دارند که زنانی که دچار ضرب و جرح، تجاوز، تجاوز از سوی محارم، مزاحمت و تهدید شده‌اند، به خاطر جرایمی که علیه آن‌ها رخ داده مجازات نشوند و مردان بزهکاران که عمدتاً از آشنایان قربانیان هستند با توجه به قانون متحمل عواقب مجرمانه گردند.
مدافعان لغو تن‌فروشی، همچنین، نمونه‌هایی از شباهتِ بین تن‌فروشی و خشونت علیه زنان، ارائه می‌دهند. فالی، لین و کوتن (۲۰۰۵)استدلال می‌کنند که تن‌فروشی بیشتر شبیه اعمال زور است. به این دلیل که در آن زن بواسطه الگوی اجبار و رفتار کنترلی (از طرف دلالان تن‌فروشی و قاچاقچیان، به‌علاوه مشتریان تن‌فروشی) کنترل می‌شود. تحقیقات انجام شده توسط گیوبه (۱۹۹۳) نشان داد که شباهت‌هایی میان دلالان جنسی و زورگویان وجود دارد. هر دو گروه به استفاده از زنان از طریق، انزوای اجتماعیِ اجباری، تهدید، ارعاب، سوء استفاده کلامی و جنسی، نگرش مالکیت و خشونت‌های فیزیکی شدید، می‌پردازند. بسیاری از کسانی که سابق تن‌فروشی می‌کردند، براین باورند که که تن‌فروشی شباهت زیادی به تجاوز جنسی دارد؛ و این به دلیل آن است که، تن‌فروشی شکلی از برآوردن تمایلات جنسی است که به‌طور کامل توسط مرد، کنترل می‌شود. تجاوز نیز شکلی از برآوردن تمایلات جنسی است که متجاوز در آن، رابطه را کنترل می‌کند و نسبت به تمایلات، سلامت فیزیکی یا آسیب روانی قربانی، بی‌تفاوت است
مدافعان لغو تن‌فروشی، رویکردی فمینیستی (intersectional)را اتخاد می‌کنند که در آن روابط قدرت، درگیر در تن‌فروشی است، به این معنا که آن‌ها علاوه بر اینکه تن‌فروشی را تبعیض جنسی علیه زنان می‌دانند، معتقدند، تن فروشان به واسطه اشکال گوناگونی از قدرتِ سرکوبهای اجتماعی، به این کار وادار شده‌اند. برخی تحلیلگران بر روی مسائل حقوق بشر پیرامون تن‌فروشی، از جمله سیگما هودا در گزارشش برای کمسیون حقوق بشر سازمان ملل متحد، این رویکرد را اتخاذ کرد:
«عمل تن‌فروشی با پیوستن دو شکل از قدرت اجتماعی (رابطه جنسی و پول) که در تعامل با یکدیگر اند، تعریف می‌شود. در هر دو قلمرو (تمایلات جنسی و اقتصاد) مردان قدرت نظام بندی شدهً قابل توجهی بر زنان دارند. ترکیب این دو نابرابریِ قدرت در تن‌فروشی، هر دو، اختصاص و تأکید مجددی بر سلطهً وضعیت اجتماعی مردان نسبت به زنان دارد.»
«تقاضا برای رابطه جنسیِ تجاری، اغلب ریشه در نابرابری‌های قدرت نژادی، ملیتی، طبقه‌ای و رنگ، دارد.»
مدافعان، تن‌فروشی را به فقدان منابع اقتصادی نسبت می‌دهند. امروزه جهانی سازی و نئولیبرالیسم، نابرابریِ اقتصادی را به وضع بدتری نسبت به قبل کشانده‌است، این امر از طریق کاهش هزینه‌های اجتماعی در کشورهای سوسیالیسم شمالی سابق و افزایش تقاضا برای نیروی کار ارزان، از جمله در تن‌فروشی، در کشورهای جنوبی و شمالی، ممکن شده‌است. کنار هم قرار گرفتن مسائلی چون، تبعیض جنسی در میزان دستمزد و نوع کار، آزار جنسی در محل کار، و بار سنگین مسئولیت نگهداری از کودکان، افراد مسن و بیمار، زنان را در ضرر اقتصادی قابل توجهی در ساختار فعلی اقتصاد، قرار داده‌است.. فقر، بزرگ‌ترین عامل فشار برای زنان آسیب‌پذیر است تا برای امرار معاش خود به تن‌فروشی تن دهند.
علاوه بر این، شکل‌های مختلف نژادپرستی، عامل ورود زنان به تن‌فروشی است. در هر دو عامل، به دلیل تمایل مردان به زنانِ با نژاد خاص در تن‌فروشی، این دسته از زنان را بیشتر در معرض خطر قرار داده‌است. نژادپرستی در آموزش پروش و سیستم‌های اقتصادی –سیاسی بر قدرت انتخاب زنان رنگین‌پوست تأثیر می‌گذارد. علاوه بر این، تبعیض جنسیتی، از طریق پورنوگرافی نیز نمود پیدا می‌کند. در آن‌ها زنان سیاه‌پوست و آسیایی با تمایلات جنسی بالایِ اغراق‌آمیز و بسیار مطیع، نشان داده می‌شوند. در حالت متفاوت دیگری، آن‌ها برای مردانی که متقاضی زنان با نژاد خاص در تن‌فروشی هستند، آماده می‌شوند. اتاق‌های ماساژ، کاباره‌ها و سایر مکان‌های تجاری مربوط به تن‌فروشی در محله‌های فقیر و نژادی، واقع شده‌است. مردان تشویق می‌شوند که این محله‌ها را به منظور تن‌فروشی زنان اداره کنند. تمامی زنان در این محله‌ها نسبت به آزار جنسی مرتبط با تن‌فروشی آسیب پذیرند و بسیار محتمل است که در حالت عادی حاضر به پذیرش تن‌فروشی شوند.[۳۴]
زنان بومی در سراسر جهان به‌طور ویژه مورد هدف تن‌فروشی قرار می‌گیرند. مطالعات نشان می‌دهد که درکانادا، نیوزیلند، مکزیک و تایوان زنان بومی در کف سلسله مراتب تن‌فروشی قرار دارند و معمولاً در معرض بدترین شرایط و بیشترین درخواست‌های خشونت‌آمیز قرار می‌گیرند و به پایین‌ترین قیمت فروخته می‌شوند. برای زنان بومی عادی است که در مقایسه با جمعیت کلی خود بیش از اندازه درگیر تن‌فروشی باشند. این نتیجهٔ ترکیبی از نیروهای نفرت از زنان، جهانی سازی/نئولیبرالیسم، از هم گسیختگی اجتماعی و فرهنگی، تبعیض نژادی و درجات بسیار بالا از خشونت که علیه آن‌ها رخ می‌دهد می‌باشد. «جنبش شبکهٔ زنان بومی»، یک مؤسسهٔ ضد برده داری در کانادا، به‌طور ویژه تأکید کرده‌است که از آن جا که تن‌فروشی زنان بومی نتیجه و تقویت‌کننده نفرتی شدید نسبت به زنان بومی است، هیچ نظام قانون مندسازی (که این صنعت را گسترش می‌دهد و زنان بیشتری را به دام می‌اندازد) از دیگری برای زنان بومی ایمن‌تر نخواهد بود. تن‌فروشی تنها می‌تواند بیش از پیش به زنان بومی صدمه بزند.