stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دانشگاه آکسفورد
تاریخچه > دوران رنسانس

یادگیری جدید رنسانس از اواخر قرن پانزدهم به بعد بر آکسفورد تأثیر زیادی گذاشت. از جمله دانشمندان دانشگاه در آن دوره می‌توان به ویلیام گروسین، که در احیای مطالعات زبان یونانی کمک کرد، و جان کولت، محقق مشهور کتاب مقدس، اشاره کرد.
با اصلاحات انگلیسی و قطع ارتباط با کلیسای کاتولیک رومی، دانشمندان از آکسفورد به اروپای قاره گریختند و به ویژه در دانشگاه دوآی مستقر شدند. روش تدریس در آکسفورد از روش مکتبی قرون وسطایی به آموزش دوره رنسانس تبدیل شد، اگرچه مؤسسات مرتبط با دانشگاه متحمل خسارت زمین و درآمد شدند. شهرت آکسفورد به‌عنوان مرکز یادگیری و دانش‌آموزی در عصر روشنگری کاهش یافت. ثبت نام کاهش یافت و تدریس نادیده گرفته شد.
در سال ۱۶۳۶، ویلیام لاود، صدراعظم و اسقف اعظم کانتربری، اساسنامه دانشگاه را تدوین کرد. اینها تا حد زیادی تا اواسط قرن نوزدهم مقررات حاکم بر آن باقی ماندند. لاود همچنین مسئول اعطای منشوری بود که امتیازاتی را برای انتشارات دانشگاه تضمین می‌کرد و کمک‌های قابل توجهی به کتابخانه بودلیان، کتابخانه اصلی دانشگاه کرد. از ابتدای پیدایش کلیسای انگلستان به عنوان کلیسای تأسیس‌شده تا سال ۱۸۶۶، عضویت در کلیسا برای دریافت مدرک کارشناسی از دانشگاه الزامی بود و «مخالفان» تنها در سال ۱۸۷۱ مجاز به دریافت مدرک کارشناسی ارشد بودند.
دانشگاه در طول جنگ داخلی انگلیس (۱۶۴۲–۱۶۴۹) مرکز حزب سلطنتی بود، در حالی که شهر طرفدار آرمان پارلمانی مخالف بود. با این حال، از اواسط قرن ۱۸ به بعد، دانشگاه در درگیری‌های سیاسی شرکت چندانی نداشت.
کالج Wadham، که در سال ۱۶۱۰ تأسیس شد، کالج کارشناسی سر کریستوفر رن بود. رن بخشی از یک گروه درخشان از دانشمندان تجربی در آکسفورد در دهه ۱۶۵۰ بود، باشگاه فلسفی آکسفورد، که شامل رابرت بویل و رابرت هوک بود. این گروه تحت هدایت سرپرست کالج، جان ویلکینز، جلسات منظمی را در Wadham برگزار کرد و گروه هسته ای را تشکیل داد که در ادامه انجمن سلطنتی را تأسیس کرد.
تاریخچه > تحصیلات زنان

اولین بار و در سال ۱۸۷۵ بود که اجازه تدریس و آزمون از زنان در دانشگاه آکسفورد حالت رسمی پیدا کرد. در ابتدا چهار دانشکده زنان در سال‌های ۱۸۷۸، ۱۸۷۹، ۱۸۸۶ و ۱۸۹۳ تشکیل شد.
دانشگاه آکسفورد از دانشگاه‌هایی بود که به‌خاطر فقط مردانه بودنش شناخته می‌شد و به‌همین دلیل تا اکتبر ۱۹۲۰ زنان حق عضویت کامل این دانشگاه را نداشتند. همچنین چهار دانشکده فقط مردانه به نام‌های براسنوز، جیزز، وادهام و سنت کاترین جزء اولین دانشکده‌هایی بودند که شروع به پذیرش زنان نیز کردند.
در سال ۲۰۰۸ نیز تنها دانشکدهٔ تک‌جنسیتی آکسفورد به نام سنت هیلدا که جنسیت پذیرشش فقط زنان بود نیز شروع به پذیرش آقایان کرد که از این سال به بعد تمام کالج‌ها به شکل مختلط درآمد.
تاریخچه > نگارخانه تاریخ آکسفورد

معماری آکسفورد در سیر تاریخ
از قدیمی‌ترین بناهای آکسفورد دانشکده الهیات Christ Church Cathedral است که در سال ۱۱۶۰ تا ۱۲۰۰ میلادی ساخته شد.
نیو کالج (معروف به کالج سنت ماری) در آکسفورد در سال ۱۳۷۹ میلادی تأسیس شد.
از دیگر بناهای اولیه دانشگاه آکسفورد University Church of St Mary the Virgin است که در سالیان قرن دوازدهم و سیزدهم میلادی ساخته شد.
از دیگر ساختمانهای دانشکده الهیات که در سال ۱۴۲۷ میلادی ساخته شد.
کالج مجدلیه که در سال ۱۴۵۸ میلادی ساخته شد.
تماشاخانه شلدون تأسیس ۱۶۶۴ میلادی برای مراسمها و سخنرانی‌های دانشگاه.
کتابخانه ردکلیف کمرا تأسیس ۱۷۴۸ میلادی
موزه اشمولین تأسیس ۱۶۷۸ میلادی موزه دانشگاه.
امکانات > مرکز اصلی

دانشگاه آکسفورد دانشگاهی شهری است. به این معنا که همه‌چیز را یک‌جا ندارد و دانشکده‌ها و دپارتمان‌ها و امکاناتش در سرتاسر شهر پراکنده است.
امکانات > کتابخانه

دانشگاه آکسفورد مالک بزرگ‌ترین کتابخانه در سرتاسر بریتانیا است. بیش از ۱۱ میلیون جلد کتاب (شامل ۸۰۰۰۰ نشریه الکترونیکی) در ۳۰ کتابخانه این مجموعه گردآوری شده است.
امکانات > موزه

تعدادی موزه و گالری نیز از اموال دانشگاه آکسفورد است. این موزه‌ها و گالری‌ها برای بازدید عموم آزاد است. موزه اشمولین که در این مجموعه قرار دارد، تأسیس سال ۱۶۸۳ بوده و قدیمی‌ترین موزه در بریتانیا و قدیمی‌ترین موزه دانشگاهی در سرتاسر جهان است. در این موزه آثار هنری و باستانی بسیار زیادی از هنرمندان نامی‌ای چون لئوناردو دا وینچی و پیکاسو نگهداری می‌شود.
موزه تاریخ طبیعی آکسفورد نیز از موزه‌های بسیار ارزشمند این مجموعه است که آثاری در مورد جانورشناسی، حشره‌شناسی و زمین‌شناسی را در خود جای داده است.
امکانات > پارک

پارک‌های دانشگاه که در منطقهٔ شمال‌شرقی شهر قرار دارند نیز از اموال دانشگاه آکسفورد هستند. این پارک‌ها در طول روز به شکل مجانی به‌روی عموم باز هستند و شامل باغ‌های زیبا و نمایش گیاهان نادر و زیبا می‌شود.
سازمانی

دانشگاه آکسفورد علاوه‌بر سیستم مدیریت، دارای سیستم دانشکده‌های خود مختار است به این‌گونه که بیش از ۴۰ دانشکده این دانشگاه خودمختار عمل می‌کنند. دانشگاه یک رئیس (به انگلیسی: Chancellor) رسمی دارد که از سال ۲۰۰۳ تاکنون مسئولیتش بر عهدهٔ کریس پاتن است. عنوان ریاست معمولاً تشریفاتی و افتخاری بوده و رئیس دانشگاه در جریان امور روزانه و فعالیت‌ها به شکل ریز و دقیق (که رؤسای سایر دانشگاه‌ها درگیر آن هستند) نیست. رئیس دانشگاه برای خود یک معاون (به انگلیسی: Vice Chancellor) نیز دارد که اندرو همیلتون هم‌اکنون عهده‌دار این سمت است.
سازمانی > دانشکده‌ها

تمام دانشجویان و بیشتر کادر آکادمیک دانشگاه باید عضو یک دانشکده باشند. دانشگاه آکسفورد ۱۸ دانشکدهٔ مختلف و ۶ مؤسسهٔ آموزشی (زیر مالکیت آکسفورد) دارد که هرکدام از این مراکز دانشجویان و کادر را طبق ساختار داخلی خود کنترل می‌کنند.
سازمانی > مالی

در سال مالی ۲۰۱۸/۷/۳۱–۲۰۱۷/۸/۱ درآمد سالیانه (به انگلیسی: Annual Income) دانشگاه آکسفورد برابر بود با ۱ میلیارد و ۵۹۲ میلیون پوند انگلیس که از این مقدار ۵۷۹ میلیون پوند آن مربوط به تحقیقات و طرح‌های پژوهشی، ۳۳۲ میلیون پوند مربوط به درآمد تدریس و ۱۸۷ میلیون پوند آن مربوط به درآمدهای آکادمیک دانشگاهی بود. دانشکده‌ها نیز به معمولاً تا ۳۶۱ میلیون پوند برای خود درآمد دارند.
زندگی دانشجویی > سنت‌ها

دانشگاه آکسفورد یک دانشگاه تمام شُمول برای ارتقاء سطح دانش دانشجویان در در تمام ادوار تاریخ خود بوده است.
دانشجویان برجسته

درطول سال‌های فعالیت دانشگاه آکسفورد، خیلی از دانشجویان این دانشگاه موفق به کسب شهرت بسیاری برای خود شدند. به‌عنوان مثال ۴۶ نفر از اشخاصی که تا کنون جایزه نوبل را دریافت کرده‌اند یا دانش‌آموختهٔ این دانشگاه بوده‌اند یا در اینجا تدریس کرده بودند.
۲۶ نخست‌وزیر انگلیس، بیش از ۱۰۰ نفر از اعضای مجلس عوام، بیش از ۵۰ برندهٔ مدال المپیک ورزشی و بیش از ۳۰ نفر از رهبران سیاسی دنیا از دیگر کشورها نیز در بین دانش‌آموختگان این دانشگاه هستند.
دانشجویان برجسته > سیاست

نخست وزیران بریتانیا که در دانشگاه آکسفورد حضور داشتند
مارگارت تاچر، کالج سامرویل، آکسفورد
تونی بلر، کالج سنت جونز آکسفورد
بوریس جانسون، کالج بالیول، آکسفورد
بیش از ۱۰۰ فارغ‌التحصیل آکسفورد در سال ۲۰۱۰ به مجلس عوام انتخاب شدند. این شامل رهبر سابق مخالفان، اد ملیبند، و بسیاری از اعضای کابینه و کابینه سایه است. علاوه بر این، بیش از ۱۴۰ آکسونی در مجلس اعیان نشسته‌اند.
رهبران بین‌المللی که در دانشگاه آکسفورد حضور داشتند
آنگ سان سو چی، کالج سنت هیو
ایندیرا گاندی، کالج سامرویل
بیل کلینتون، کالج دانشگاه
حداقل ۳۰ رهبر بین‌المللی دیگر در آکسفورد تحصیل کرده‌اند. این تعداد شامل هارالد پنجم نروژ، عبدالله دوم اردن، ویلیام دوم هلند، پنج نخست‌وزیر استرالیا (جان گورتون، مالکوم فریزر، باب هاوک، تونی ابوت و مالکوم ترنبول)، شش نخست‌وزیر پاکستان (لیاقت علی خان، حسین شهید سهروردی، سرفراز خان نون، ذوالفقار علی بوتو، بی نظیر بوتو و عمران خان)، دو نخست‌وزیر کانادا (لستر بی پیرسون و جان ترنر)، دو نخست‌وزیر هند (مانموهان سینگ و ایندیرا گاندی، گرچه دومی مدرک خود را به پایان نرساند)، نخست‌وزیر سریلانکا (راتانسیری ویکرمانایکه)، نورمن واشینگتن مانلیوف جامائیکا، هیثم بن طارق آل سعید (سلطان عمان) اریک ویلیامز (نخست‌وزیر ترینیداد و توباگو)، پدرو پابلو کوچینسکی (رئیس‌جمهور سابق پرو)، ابحسیت وججاجیوا (نخست‌وزیر سابق تایلند)، و بیل کلینتون (اولین رئیس‌جمهور ایالات متحده که در آکسفورد حضور داشته است؛ وی به عنوان دانشمند رودز در آنجا شرکت کرده است). آرتور موتامبارا (معاون نخست‌وزیر زیمبابوه)، در ۱۹۹۱ دانش‌آموخته رودز بود. سرتسه خاما، اولین رئیس‌جمهور بوتسوانا، یک سال را در کالج بالیول گذراند. فستوس موگائه (رئیس‌جمهور سابق بوتسوانا) دانشجوی کالج دانشگاه بود. آنگ سان سوچی، فعال دموکراسی و برنده نوبل برمه، دانشجوی کالج سنت هیوز بود. جیگم خسار نامگیل وانگچاک، دروک گایالپو (پادشاه اژدهای) بوتان، حاکم فعلی، عضوی از کالج سنت پیتر بود. ملاله یوسف زی لیسانس فلسفه، سیاست و اقتصاد را به پایان رساند.
دانشجویان برجسته > حقوق

حقوقدانانی که در دانشگاه آکسفورد حضور داشتند
لارد نئوبرگر کلیسای عیسوی، آکسفورد
رونالد دورکین، کالج مگدالن، آکسفورد
الینا کاگان، کالج ووستر، آکسفورد
آکسفورد تعداد زیادی از حقوقدانان، قضات و وکلای برجسته در سراسر جهان را فارغ کرده است. لاردز بینگهام و دنینگ که معمولاً به عنوان دو نفوذترین قاضی انگلیسی در تاریخ قانون عمومی شناخته می‌شوند، هر دو در آکسفورد تحصیل کردند. در داخل انگلستان، سه قاضی دیوان عالی کشور تحصیل کرده آکسفورد هستند: رابرت رید (معاون رئیس دیوان عالی کشور)، نیکلاس ویلسون و مایکل بریگز؛ قضات بازنشسته شامل دیوید نوبرگر (رئیس عالی کشور) دادگاه ۲۰۱۲–۲۰۱۷)، جاناتان مانس (معاون رئیس دادگاه عالی ۲۰۱۷–۲۰۱۸)، آلن راجر، جاناتان سامپشن، مارک ساویل، جان دایسون و سایمون براون. دوازده رئیس شورای لرد و نه رئیس دادگستری لرد که در آکسفورد تحصیل کرده‌اند شامل توماس بینگهام، استنلی باک مستر، توماس مور، توماس ولزی، گاوین سیموندز. در میان آنها لئونارد هافمن، کنت دیپلاک، ریچارد ویلبرفورس، جیمز اتکین، سایمون براون، نیکلاس براون-ویلکینسون، رابرت گاف، برایان هاتون، جاناتان مانس، آلن راجر، مارک ساویل، لسلی اسکارمن، یوهان استاین؛ استاد رول‌ها شامل آلفرد دنینگ و ویلفرد گرین هستند.
دانشجویان برجسته > ریاضیات و علوم

دانشمندانی که در دانشگاه آکسفورد حضور داشتند
استیون هاوکینگ، کالج دانشگاه
تیم برنرز لی، کالج کوینز
دوروتی هاجکین، کالج سامرویل
سه ریاضیدان آکسفورد، مایکل عطیه، دانیل کوئلین و سیمون دونالدسون، مدال فیلدز را کسب کرده‌اند که اغلب «جایزه نوبل ریاضیات» نامیده می‌شود. اندرو وایلز، که آخرین قضیه فرما را اثبات کرد، در آکسفورد تحصیل کرده و در حال حاضر استاد رجیوس و استاد تحقیقات انجمن سلطنتی در ریاضیات در آکسفورد است. دانشگاه استیون ولفرام طراح ارشد ریاضیات در دانشگاه، به همراه تیم برنرز لی، مخترع شبکه جهانی وب، مخترع مدل رابطه ای داده‌ها و تونی هوره، پیشگام و مخترع زبانهای برنامه‌نویسی کویکسورت در ن دانشگاه تحصیل کرده‌اند.
این دانشگاه با یازده برنده جایزه نوبل شیمی، پنج نفر در فیزیک و شانزده نفر در پزشکی مرتبط است.
دانشجویان برجسته > ادبیات، موسیقی و هنر پیشگی

چهره‌های ادبی که در دانشگاه آکسفورد حضور داشتند
اسکار وایلد، کالج مگدالن، آکسفورد
ویرا بریتین، کالج سامرویل
جی. آر. آر. تالکین، کالج اکستر
نویسندگان مرتبط با آکسفورد عبارتند از را بریتین بایت، لوئیس کارول، پنلوپه فیتزجرالد، جان فاولز، تئودور گیزل، رابرت گریوز، گراهام گرین، جوزف هلر، هفت شاعر برنده جایزه: توماس وارتون، هنری جیمز، رابرت ساوتی، رابرت بریجز، سیسیل دی لوئیس، سر جان بتجمن، و اندرو موندشاین.
آهنگسازان هوبرت پری، جورج باترورث، جان تاونر، ویلیام والتون، جیمز ویتبورن و اندرو لوید وبر همه با این دانشگاه درگیر بوده‌اند.
هنر پیشگانی که در دانشگاه آکسفورد حضور داشتند
روآن اتکینسون، [کالج کوینز
رزمند پایک، کالج ودهام
هیو گرانت، نیو کالج
بازیگران هیو گرانت، کیت بکینسیل، رزمند پایک، فلیسیتی جونز، جما چان، دادلی مور، از دانشگاه آکسفورد فارغ‌التحصیل شدند.
دانشجویان برجسته > ورزش

ورزشکاران که در این دانشگاه حضور داشتند
عمران خان، کالج کیبل
بیل بردلی، کالج ووستر
متیو پینسنت، کالج سنت کاترین
سر راجر گیلبرت بنیستر که در کالج ووستر و کالج مرتون بوده است که اولین مایل زیر ۴ دقیقه را در آکسفورد دوید.
حدود ۱۵۰ برنده مدال المپیک با دانشگاه ارتباطات علمی دارند، از جمله سر متیو پینسنت که قایقران مدال طلای چهار برابر را به‌دست‌آورد.
کالج کورپوس کریستی، آکسفورد یکی از کالج‌های تشکیل دهنده دانشگاه آکسفورد در بریتانیا است. این کالج در سال ۱۵۱۷ تأسیس شد و دوازدهمین کالج قدیمی در آکسفورد است.

این کالج که در خیابان مرتون بین کالج مرتون و چرچ مسیح واقع شده است، از نظر جمعیت دانشجویی یکی از کوچک‌ترین کالج‌های آکسفورد است که حدود ۲۵۰ دانشجوی کارشناسی و ۹۰ دانشجوی تحصیلات تکمیلی دارد. قوانین این دانشگاه طبق استانداردهای دانشگاهی آکسفورد است و در سال‌های اخیر به‌طور متوسط در نیمه بالای سیستم رتبه‌بندی غیررسمی دانشگاه، جدول نورینگتون، قرار دارد و در سال‌های ۲۰۰۹–۲۰۱۰ در رتبه دوم قرار داشت.

نقش کالج در ترجمه کتاب مقدس شاه جیمز از نظر تاریخی قابل توجه است. این کالج همچنین برای ساعت آفتابی ستونی در چهارگوش اصلی معروف به ساعت آفتابی پلیکان که در سال ۱۵۸۱ برپا شد، مورد توجه قرار گرفته است. کورپوس در سال‌های اخیر با برنده شدن در چالش دانشگاه در ۹ می ۲۰۰۵ و بار دیگر در ۲۳ فوریه ۲۰۰۹ به شهرت رسید، اگرچه این پیروزی بعداً رد صلاحیت شد.
کورس سرهنگ‌زاده

| کورس سرهنگ‌زاده | کورس سرهنگ‌زاده |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: کورس سرهنگ‌زاده
زاده: ۱۰ تیر ۱۳۱۵ (۸۸ سال) پاریز سیرجان
کورس سرهنگ‌زاده (زادهٔ ۱۰ تیر ۱۳۱۶) خواننده ایرانی است.
تولد و تحصیلات

وی در سال ۱۳۱۶ در پاریز سیرجان متولد شد. والدین و جد او اهل شهرستان بم بودند. 
تحصیلات ابتدایی خود را در سیرجان و بم به پایان برده و برای ادامه تحصیل به کرمان آمد. دبیرستان را در کرمان شروع کرد و زمانی که به تهران رفت، در تهران به اتمام رسانید.
فعالیت‌های اداری و شغلی

در تهران، وارد کار مطبوعات شد و با مجله کیهان بچه‌ها همکاری داشت. پس از هشت سال، وارد کار دولتی شد و در اداره آمار عمومی مشغول انجام وظیفه گردید و مدتی نیز مدیر کل تدارکات سازمان نقشه‌برداری کشور بود. او در کابینه شاپور بختیار به سمت معاون وزارت پست و تلفن و تلگراف معرفی شد.
فعالیت خوانندگی

وی به مدت ۱۳ سال با حبیب‌الله بدیعی همکاری کرد و اشعاری از برخی از ترانه‌سرایان آن دوران مانند معینی کرمانشاهی، تورج نگهبان و ایرج نیری را اجرا کرد. علاوه بر بدیعی، سرهنگ‌زاده آهنگ‌هایی از مجید وفادار و منوچهر لشکری را نیز اجرا کرده‌است. او جزء خوانندگانی است که در سال ۱۳۸۸ پخش صدایشان از رادیوی دولتی ایران ممنوع اعلام شد؛ اما در پاییز ۱۳۹۲ یکی از آهنگ‌های وی به عنوان تیتراژ پایانی برنامه رادیو هفت پخش و نام وی در تیتراژ ذکر گردید.
در آخرین بخش برنامه ۸ اسفند ۱۳۹۲ از رادیو هفت بار دیگر آهنگی از او به نام ای کاروان که توسط بامداد فلاحتی بازخوانی شده بود نیز پخش شد.همچنین ترانه پایانی سریال اولین شب آرامش با نام به سوی تو که در تمام قسمتهای سریال با صدای مهران زاهدی پخش شده بود،  در قسمت آخر آن سریال، با صدای کورس سرهنگ زاده پخش شد.
آثار

دل که بی یار نمیشه
چشمام آخه شوره
با تو دنیا قشنگه
الهی بمیری تو ای دل
قصه‌های من
آشفتگی
از یاد رفته
عشق بی‌ریا
میخانه
«دیگه عاشق شدن فایده نداره» (شعر و موسیقی: جهانبخش پازوکی)
رفته بود
باد صبا
زهره
من شمع شبم
«زنگ کاروان» برای فیلم «لیلی و مجنون»
به‌سوی تو
آسمون
فال حافظ
شبگرد
یا علی
لیلا
قسم
افسانه هستی
دشت جنون
مکن هرگز فراموشم
تو رفتی
قصه آشنایی
قصه این عشق
کورس سرهنگ زاده (چپ) و حسین رضا اسدی (راست)
وانشا رودبارکی

| وانشا رودبارکی | وانشا رودبارکی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۷ آبان ۱۳۴۵   ۱۸ نوامبر ۱۹۶۶ ‏(۵۸ سال)   رشت
ملیت: ایرانی ساکن فرانسه
سبک: اکسپرسیونیست
وبگاه: Site Officiel De Vanecha roudbaraki
وانشا رودبارکی (به فرانسوی: Vanecha Roudbaraki)، (زاده ۲۷ آبان ۱۳۴۵ در رشت) هنرمند نقاش ایرانی است.
زندگی‌نامه

وانشا رودبارکی، زاده ۲۷ آبان ۱۳۴۵ در رشت از سال ۱۳۶۹ ساکن پاریس می‌باشد. او فعالیت هنری خود را در رشتهٔ نقاشی به‌طور حرفه‌ای پیش گرفت. او که تحصیلات دانشگاهی خود را در رشتهٔ ریاضیات به پایان رسانیده، همواره از فلسفه و ابزار ریاضیات در خلق تابلوهایش بهره گرفته‌است. نقاشیهای او، به دلیل حضور نوعی نور ویژه، حرکت و نوعی انرژی پیش برنده، مورد توجه کارشناسان و منتقدان هنری چون، ژان لوک شالومو، ژرارد شوریگورا، ماریا ترزا پرستیژیاکومو، فرانسیس پاران، دومینیک استال و برنارد بوآ قرار گرفت و مقالاتی در مورد آثارش نوشته‌اند. بیش از صد نمایشگاه از آثارش در گالری‌ها، سالن‌ها و بینال‌های بین‌المللی در اروپا، آمریکا و آسیا برگزار شده که از جمله آن‌ها می‌توان از نمایشگاه‌های: گراند پله، کاروسل دو لوور، سالن دوتون، آرت ان کاپیتال و کمپرزون درپاریس، سالن بین‌المللی هنر شانگهای و موزهٔ هنرهایِ معاصر آن شهرکیجن آرت می‌وزیم، جشنواره بین‌المللی رم، نگارخانه سانترو استوریکو و دوسالانه فلورانس و موزه چیان چیانو در ایتالیا، دوسالانه لندن ،کی میک سانتر در ونکوور، گورا گالری در مونترآل، آرت فر در گوانگجو چین، گالری سیحون در لس‌آنجلس و میامی آرت فر نام برد.
مقالات

ژان لوک شالومو: (تاریخدان و منتقد هنری فرانسوی) وانشا رودبارکی، یا گفتگوی نور و تاریکی
ژرارد شوریگورا:(تاریخدان، نویسنده و منتقد هنری فرانسوی) وانشا رودبارکی، استعاره‌ای از زندگی
ماریا ترزا پرستیژیاکومو: (تاریخدان و منتقد هنری ایتالیایی) وانشا رودبارکی، نور مدیترانه
دانشگاه‌های تهران

آموزش عالی مدرن ایران با تأسیس دارالفنون (۱۲۳۰ خ) توسّط امیرکبیر در تهران آغاز شد. پس از آن در دورهٔ رضاشاه در سال ۱۳۰۰، دانشکده افسری به عنوان اولین مرکز آکادمیک مدرن و در سال ۱۳۱۳ دانشگاه تهران به عنوان اولین دانشگاه (اونیورسیته) ایران تأسیس شد. هم‌اکنون در بین دانشگاه‌های وابسته یا تحت نظارت وزارت علوم دانشگاه‌های تهران، صنعتی شریف، دانشگاه علامه طباطبایی، دانشگاه الزهرا، علم و صنعت ایران، صنعتی امیرکبیر، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی، دانشگاه شاهد، دانشگاه تربیت مدرس، دانشگاه هنر تهران و دانشگاه شهید بهشتی در شهر تهران قرار دارند. دانشگاه‌های علوم پزشکی دولتی موجود در تهران عبارتند از: دانشگاه‌های علوم پزشکی ایران، تهران، شهید بهشتی و بقیةالله.
دانشگاه آزاد اسلامی نیز در مرداد ۱۳۶۱ خ. با ایجاد واحد تهران مرکزی شروع به کار کرد. سپس به‌تدریج واحدهای تهران جنوب، تهران شمال، تهران شرق، تهران غرب و علوم و تحقیقات تهران تأسیس شدند. پس از دانشگاه آزاد، دانشگاه پیام نور در مهر ۱۳۶۷ خ. با هدف آموزش عالی از راه دور تأسیس شد؛ و بالاخره در سال ۱۳۷۲ نیز دانشگاه جامع علمی کاربردی، با هدف یکسان کردن مدارک و نحوه آموزش مورد تأیید مراکز آموزش دولتی وابسته به سازمانها که به آموزش عالی می‌پرداختند تشکیل گردید..
دانشگاه تهران

مقالهٔ اصلی: دانشگاه تهران
دانشگاه تهران در خیابان انقلاب اسلامی شهر تهران واقع شده‌است. این دانشگاه بزرگ‌ترین نهاد آموزش عالی در ایران است که در سال ۱۳۱۳، با حمایت رضاشاه پهلوی تأسیس شد. هم‌اکنون دارای ۲۵ دانشکده است و از استادان مجرب ایرانی در بیشتر رشته‌ها بهره می‌گیرد. با داشتن ۳۲ هزار دانشجو یکی از بزرگ‌ترین دانشگاه‌های خاورمیانه می‌باشد. نگاره سر در دانشگاه تهران بر روی اسکناس‌های پنج‌هزار تومانی نقش بر بسته‌است.
دانشگاه علوم پزشکی تهران

مقالهٔ اصلی: دانشگاه علوم پزشکی تهران
دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تهران بازماندهٔ مدرسهٔ طب دارالفنون تهران است و از این لحاظ از کهن‌ترین موسسات علوم پزشکی آکادمیک ایران محسوب می‌شود. مدرسه طب تا سال ۱۳۰۳ شمسی در دارالفنون دایر بود. در سال ۱۳۰۲ رئیس‌الوزرا عمارت مسعودیه را به مبلغ ۳۹ هزار تومان خریداری و برای تأسیس مدرسه علوم عالیه به وزارت معارف هدیه کرد. در سال ۱۳۰۳ پس از تعمیرات لازم، وزارت معارف به آن محل منتقل و دو مدرسه طب و دواسازی در یکی از حیاط‌های آن تشکیل شدند. مدرسه دواسازی از سال ۱۳۰۱ با استخدام یک معلم ارمنی تبعه ترکیه به نام پاپاریان که ماهیانه ۷۵ تومان حقوق برای او در نظر گرفته شد، کار خود را آغاز کرده بود.
مدرسه دیگری که در همان سالها تأسیس و بعداً از هسته‌های تشکیل دهنده دانشگاه تهران شد، مدرسه دندانسازی بود که از سال ۱۳۰۸ یک استاد لهستانی به نام فالک کوش میلچارسکی برای مدیریت و تدریس در آن با حقوق ماهیانه دویست و پنجاه تومان استخدام شد. در سالهای دوم و سوم مدیریت او هر ساله پنجاه تومان به حقوق ماهیانه‌اش افزوده شد.
چندی بعد مدرسه طب به عمارتی در خیابان لاله زار نو و سپس به عمارت بیمارستان معتمد و در اسفند ماه ۱۳۱۶ به محل فعلی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران منتقل و در زیرمجموعه دانشگاه تهران فعالیت خود را از سرگرفت.
بسیاری از موسسات و دروس این دانشگاه را شارل ابرلن پایه‌گذاری کرد.
در سال ۱۳۶۵ دانشکده‌های علوم پزشکی از دانشگاه تهران رسماً با بخشنامه جدید دولت جدا و مستقل شدند و دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تهران را تشکیل دادند. اما بر اساس تفاهم‌نامه بین دو دانشگاه، اعضای هیئت علمی، دانشجویان و پژوهشگران دو دانشگاه کماکان متعهدند مقالات علمی و پژوهشی خود را در مجلات و کتب و کنفرانس‌های خارجی و بین‌المللی با یک نام به چاپ برسانند.
دانشگاه الزهرا

مقالهٔ اصلی: دانشگاه الزهرا
دانشگاه الزهرا که تا پیش از انقلاب ۱۳۵۷ ایران، دانشگاه فرح پهلوی نام داشت، در سال ۱۳۵۴ رسماً شروع به کار کرد. این دانشگاه در منطقهٔ ده ونک تهران واقع شده‌است. این دانشگاه در سال ۱۳۴۳ با پذیرش ۹۰ دانشجو فعالیت خود را تحت عنوان «مدرسه عالی دختران» آغاز کرد و علاوه بر رشته‌های مترجمی زبان‌های خارجی، منشی‌گری و روان‌شناسی رشته‌هایی تحت عنوان فنون خانه‌داری و تغذیه را در برنامه فعالیت‌های آموزشی خود قرار داد (در رشته اخیر، از سال دوم تأسیس ۴۵–۱۳۴۴، پذیرش دانشجو صورت گرفت). از سال تحصیلی ۱۳۵۴ به دانشگاه تبدیل شده و پس از آن در سال ۱۳۵۶ در قالب مجموعه‌ای از ۴ دانشکده: علوم پایه، ادبیات و علوم انسانی، علوم مدیریت و اقتصاد به فعالیت خود ادامه داد.
در سال ۱۳۶۵ چهار دانشکده مزبور به دانشکده‌های: علوم پایه، علوم اجتماعی و اقتصادی، ادبیات و هنر تغییر یافت. در سال ۱۳۷۳ دانشکده‌های: علوم تربیتی و روان‌شناسی، تربیت بدنی و علوم ورزشی، فنی مهندسی به صورت مجزا موجودیت یافتند و در سال ۱۳۸۰ نیز دانشکده الهیات و ادبیات با دریافت موافقت اصولی وزارتخانه، به دو دانشکده ادبیات، زبان‌ها و تاریخ و دانشکده الهیات تبدیل گردید. در سال ۱۳۹۳ و با تفکیک دانشکده علوم پایه دانشگاه به سه دانشکده علوم ریاضی، علوم زیستی، فیزیک و شیمی تعداد دانشکده‌ها به ۱۰ مورد افزایش یافت. دانشگاه الزهرا (س) با وسعتی معادل ۱۴هکتار، افزون بر فضای فیزیکی دانشکده و پژوهشکده‌ها، دارای: آزمایشگاه‌ها، سایت‌ها و کارگاه‌های تخصصی، آمفی تئاتر، استخر، رستوران، سالن‌های ورزش، بانک، پست و مهد کودک می‌باشد.
دانشگاه الزهرا توانست در نخستین رتبه‌بندی اثر گذاری موسسه تایمز (University Impact Ranking) بین ۴۶۰ دانشگاه جهان رتبه بین ۳۰۰–۲۰۱ دانشگاه برتر جهان را به خود اختصاص دهد. طبق همین رتبه‌بندی، دانشگاه الزهرا بعد از دانشگاه علوم پزشکی ایران در رتبه دوم دانشگاه‌های کشور قرار گرفت؛ در این رتبه‌بندی مجموعاً ۱۲ دانشگاه از ایران لیست شده‌اند.
دانشگاه صنعتی شریف

مقالهٔ اصلی: دانشگاه صنعتی شریف
دانشگاه صنعتی شریف در سال ۱۳۴۴ با نام دانشگاه صنعتی آریامهر و برای تأمین بخشی از نیروهای متخصص مورد نیاز کشور، در سطوح بالای علمی تأسیس گردید. این دانشگاه در مقایسه با بسیاری از دانشگاه‌های ایران و جهان دانشگاهی جوان و در حال رشد است. خوشبختانه در طول دوران فعالیت خود توانسته‌است به صورت یک مؤسسه علمی پیشرو در صنعت، فناوری‌های روز و علوم کاربردی در عرصه علم، منطقه‌ای و جهانی مطرح و جایگاه ارزشمندی پیدا کند. هدف این دانشگاه، فراهم نمودن محیطی علمی و پویا برای کسانی است که در راستای کسب علم و دانش تلاش می‌نمایند، و پایگاه و نقطه اتکاء و اعتماد آنانی است که واقعیات و حقایق علمی را درک کرده، برای نشان دادن آن به دیگران کوشش می‌کنند.
دانشگاه هنر تهران

مقالهٔ اصلی: دانشگاه هنر تهران
دانشگاه هنر بزرگ‌ترین مرکز آموزش عالی رشته‌های هنری در ایران است که از ادغام پنج مؤسسه آموزشی هنر قبل از انقلاب (دانشگاه فارابی، دانشکده هنرهای تزیینی، دانشکده هنرهای دراماتیک، هنرستان عالی موسیقی و هنرکده موسیقی ملی) تشکیل شده‌است.
هنرستان عالی موسیقی قدیمی‌ترین هنرکده دانشگاه هنر است. این مدرسه موزیک در سال ۱۲۹۷ «کلاس موزیک» به صورت یک مدرسه مستقل از دارالفنون جدا شد و به مدیریت غلامرضا مین باشیان (با همکاری فرزندش نصر السلطان) و زیر نظر وزارت معارف درآمد و نام مدرسه موزیک بر آن نهاده شد.
پس از انقلاب اسلامی به منظور پیشبرد اهداف فرهنگی و هنری جامعه اسلامی، و گسترش هنرهای گوناگون به ویژه هنرهای اسلامی، بومی و سنتی و آشنا ساختن این نیروها با فرهنگ کهن ایران، اسلام و جهان، ایجاد یک مرکز آموزش عالی هنر در برنامه وزارت علوم، تحقیقات و فناوری قرار گرفت. به همین منظور در پی ادغام پنج مؤسسه آموزشی هنر قبل از انقلاب (دانشگاه ملی) و با تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی، مجمع دانشگاهی هنر در سال ۱۳۵۸ به وجود آمد، و در سال ۱۳۶۲ بازگشایی و رسماً به فعالیت پرداخت.
با گسترش و توسعه کمی و کیفی فعالیت‌های آموزشی و پژوهشی دانشگاه از جمله ایجاد رشته‌های متعدد در مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد، و رشد جمعیت دانشجویی، این مجتمع بر اساس مصوبه شورای گسترش آموزش عالی از سال ۱۳۷۰ به «دانشگاه هنر» تغییر نام یافت و با چهار دانشکده هنرهای کاربردی، هنرهای تجسمی، سینما و تئاتر و پردیس اصفهان فعالیت خود را ادامه داد. دانشکده موسیقی در سال ۱۳۷۳ و دانشکده معماری و شهرسازی در سال ۱۳۸۰ پس از اخذ مجوز به مجموعه دانشکده‌های دانشگاه هنر افزوده شدند. دانشکده پردیس اصفهان نیز از سال ۱۳۷۹ بر اساس مصوبه شورای گسترش آموزش عالی از مجموعه دانشگاه هنر منتزع شد. در سال ۱۳۹۴ دانشکده حفاظت و مرمت و دانشکده علوم نظری و مطالعات عالی هنر به مجموعه دانشکده‌های دانشگاه هنر تهران افزوده شدند.