stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آشکارساز صفحه میکروکانالی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
تصویر شماتیک از عملکرد صفحه میکروکانالی: تصویر شماتیک از عملکرد صفحه میکروکانالی
ابزار مرتبط: Daly detector تکثیرگر الکترون
برای شناسایی ذرات منفرد (الکترون‌ها، یون‌ها و نوترون‌ها) و فوتون‌ها (اشعه ماوراء بنفش و اشعه ایکس)، از یک صفحه میکروکانال (MCP) استفاده می‌شود. این دستگاه ارتباط زیادی با یک تکثیرگر الکترون دارد، زیرا هر دو با چند برابر کردن الکترون‌ها از طریق گسیل ثانویه ذرات یا فوتون‌های منفرد را تقویت می‌کنند. از آنجایی که یک صفحه آشکارساز میکروکانالی دارای کانال‌های مجزای زیادی است، می‌تواند وضوح فضایی را فراهم کند.
طراحی ساده

یک صفحه میکروکانال یک صفحه ساخته شده از مادهٔ مقاوم (اغلب شیشه) با ضخامت ۰٫۵ تا ۲ میلی‌متر است که دارای یک آرایه منظم از لوله‌های کوچک (میکروکانال‌ها) است که از یک سطح به سطح دیگر می‌رسند. میکروکانال‌ها معمولاً ۵ تا ۲۰ میکرومتر قطر دارند، موازی با هم هستند و با زاویه کمی نسبت به سطح (۸ تا ۱۳ درجه از نرمال) وارد صفحه می‌شوند. صفحات اغلب دیسک‌های گرد هستند، اما می‌توانند به هر شکلی از اندازه‌های ۱۰ میلی‌متر تا ۲۰۰ میلی‌متر برش داده شوند. آن‌ها همچنین می‌توانند خمیده باشند.
نحوه کارکرد

در انرژی‌های غیر نسبیتی، ذرات منفرد معمولاً اثرات بسیار کوچکی ایجاد می‌کنند که امکان تشخیص مستقیم آن‌ها را فراهم نمی‌کند. صفحه میکروکانالی به عنوان یک تقویت کننده ذرات عمل می‌کند و یک ذره برخوردی منفرد را به ابر الکترونی تبدیل می‌کند. با اعمال یک میدان الکتریکی قوی در سراسر صفحه میکروکانالی، هر میکروکانال منفرد به یک تکثیرگر الکترون مداوم (continuous dynode) تبدیل می‌شود.
ذره یا فوتونی که از طریق یک دهانه کوچک وارد یکی از کانال‌ها می‌شود، حتماً به دیواره کانال برخورد خواهد کرد، زیرا کانال با صفحه زاویه دارد. این برخورد، یک آبشاری از الکترون‌ها را آغاز می‌کند که از طریق کانال منتشر می‌شوند و سیگنال اولیه را با چندین مرتبه بزرگی، بسته به قدرت میدان الکتریکی و هندسه صفحه میکروکانالی، تقویت می‌کنند. پس از آبشار، میکروکانال قبل از اینکه بتواند سیگنال دیگری را تشخیص دهد، زمان نیاز دارد تا بازیابی (یا شارژ) شود.
الکترون‌ها از کانال‌ها در سمت مقابل صفحه خارج می‌شوند، جایی که روی یک آند جمع‌آوری می‌شوند. برخی از آندها طوری طراحی شده‌اند که امکان جمع‌آوری یون‌ها با تفکیک فضایی را فراهم می‌کنند و تصویری از ذرات یا فوتون‌های برخورد کننده با صفحه را ایجاد می‌کنند.
با وجود اینکه در بسیاری از موارد آند جمع‌آوری به عنوان عنصر آشکارساز عمل می‌کند، خود صفخه میکروکانالی نیز می‌تواند به عنوان آشکارساز استفاده شود. تخلیه و شارژ مجدد صفحه، که توسط آبشار الکترون‌ها ایجاد می‌شود، می‌تواند از ولتاژ بالا اعمال شده به صفحه جدا و اندازه‌گیری شود، تا سیگنالی مطابق با یک ذره یا فوتون منفرد ایجاد کند.
بهره صفحه میکروکانالی بسیار پر سر و صدا است، به این معنی که دو ذره یکسان که به دنبال هم شناسایی می‌شوند، اغلب مقادیر سیگنال‌های بسیار متفاوتی تولید می‌کنند. لرزش زمانی ناشی از تغییرات ارتفاع پیک را می‌توان با استفاده از یک تفکیک کننده کسر ثابت حذف کرد؛ بنابراین، با این کاربرد، صفحه‌های میکروکانالی قادر به اندازه‌گیری زمان‌های ورود ذرات با وضوح بالا هستند، که آن‌ها را به آشکارسازهای ایده‌آلی برای طیف‌سنجی جرمی تبدیل می‌کند.
شورون صفحه میکروکانال

بیشتر صفحه‌های آشکارساز میکروکانالی مدرن از دو صفحه میکروکانالی با کانال‌های زاویه‌دار، که ۱۸۰ درجه نسبت به هم چرخیده‌اند، تشکیل شده‌اند -شکلی کم‌عمق شورون (شبیه v) ایجاد می‌کنند. در یک صفحه میکروکانالی شورون (شبه مثلثی)، الکترون‌هایی که از صفحه اول خارج می‌شوند، آبشار را در صفحه بعدی شروع می‌کنند. زاویه بین کانال‌ها باعث کاهش بازخورد یون‌ها در دستگاه را کاهش می‌دهد و همچنین در یک ولتاژ معین افزایش قابل توجهی در مقایسه با یک کانال مستقیم MCP (صفحه میکروکانالی) ایجاد می‌کند. دو MCP یا می‌توانند به هم فشرده شوند تا وضوح فضایی حفظ شود، یا شکاف کوچکی بین آن‌ها برای پخش بار در چندین کانال وجود داشته باشد، که این افزایش بهره را بیشتر می‌کند.
MCP پشت Z

این مجموعه‌ای از سه صفحه میکروکانال با کانال‌هایی است که به شکل Z هم راستا شده‌اند. صفحات میکروکانالی منفرد می‌توانند تا ۱۰۰۰۰ (۴۰ دسی بل) بهره داشته باشند، اما این سیستم می‌تواند ضریب تقویتی بیش از ۱۰ میلیون (۷۰ دسی بل) را داشته باشد.
آشکارساز > آشکارساز تأخیر خطی

در آشکارساز تأخیر خطی، الکترون‌ها بین پشت آخرین MCP و یک شبکه تا مقدار ۵۰۰ eV شتاب می‌گیرند. آن‌ها سپس به مقدار ۵ میلی‌متر در هوا می‌مانند و در یک منطقه ۲ میلی‌متری پراکنده می‌شوند. یک شبکه آن‌ها را دنبال می‌کند. هر عنصر دارای قطر ۱ میلی‌متر است و از یک عدسی الکترواستاتیک تشکیل شده است که الکترون‌های ورودی را از طریق یک سوراخ ۳۰ میکرومتر از یک ورق آلومینیومی متصل شده به زمین متمرکز می‌کند. در پشت آن، استوانه‌ای به همان اندازه دنبال می‌شود. ابر الکترونی هنگام ورود به سیلندر یک پالس منفی ۳۰۰ پیکوثانیه و هنگام خروج یک پالس مثبت القا می‌کند. پس از آن یک ورق دیگر، یک استوانه دوم و آخرین ورق دنبال می‌شود. به‌طور مؤثر سیلندرها به هادی مرکزی یک خط نواری ذوب می‌شوند. ورق‌ها مکالمه متقاطع بین لایه‌ها و خطوط مجاور در همان لایه را به حداقل می‌رسانند، که منجر به پراکندگی سیگنال و زنگ می‌شود. این خطوط نواری در سراسر آند پیچ می‌خورند تا همه سیلندرها را به هم متصل کنند، به هر سیلندر امپدانس ۵۰ Ω را ارائه دهند و تأخیری وابسته به موقعیت ایجاد کنند. از آنجایی که چرخش‌ها خط نواری بر کیفیت سیگنال تأثیر منفی می‌گذارند، تعداد آن‌ها محدود است و برای وضوح بالاتر به چندین خط مستقل نیاز است. در هر دو انتها پیچ و خم‌ها به الکترونیک آشکارساز متصل می‌شوند. این الکترونیک‌ها تاخیرهای اندازه‌گیری شده را به X- (لایه اول) و Y- مختصات (لایه دوم) تبدیل می‌کند. گاهی از یک شبکه شش ضلعی و ۳ مختصات استفاده می‌شود. این افزونگی با کاهش حداکثر مسافت طی شده و در نتیجه حداکثر تأخیر، فضا-زمان مرده را کاهش می‌دهد و امکان اندازه‌گیری سریعتر را فراهم می‌کند. آشکارساز صفحه میکروکانال نباید بیش از ۶۰ درجه سانتیگراد عمل کند، در غیر این صورت به سرعت تجزیه می‌شود، انجام آن بدون ولتاژ تأثیری ندارد.[نیازمند منبع]نیازمند منبع] </link>[ نیازمند منبع ]
نمونه‌هایی از استفاده دستگاه

کاربرد انبوه صفحات میکروکانال در لوله‌های تقویت کننده تصویر دوربین دید در شب است که نور مرئی و نامرئی را تقویت می‌کند تا محیط تاریک را برای چشم انسان قابل مشاهده کند.
یک CRT نمایشگر بدون درنگ ۱ گیگا هرتز برای یک اسیلوسکوپ آنالوگ (Tektronix 7104) از یک صفحه میکروکانال قرار داده شده در پشت صفحه فسفر برای تشدید تصویر استفاده کرد. بدون صفحه، به دلیل طراحی الکترونی-نوری، تصویر بسیار کم نور خواهد بود.
آشکارسازهای MCP اغلب در ابزار دقیق برای تحقیقات فیزیکی استفاده می‌شوند و می‌توان آن‌ها را در دستگاه‌هایی مانند طیف‌سنج‌های الکترونی و جرمی یافت.
موارد مشابه

دستگاه دید در شب
تقویت کننده تصویر
آشکارساز ذرات
ردیاب نور
شکل شماتیک آشکارساز صفحه میکروکانالی دوگانه
یک صفحه میکروکانالی در یک آشکارساز آرایه اسکن طیف‌سنج جرمی موقعیت و شمارش یون با تفکیک زمان (PATRIC) Finnigan MAT 900
الکترونیک صفحه میکرو سریع با خازن UHV ولتاژ بالا (خط خاکستری از پایین به بالا)
گابریل کاروالیو

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Gabriel Carvalho Teixeira
زادروز:  ۱۷ اوت ۲۰۰۷ ‏(۱۷ سال)
زادگاه:  پورتو آلگری
قد:  ۱٫۷۹ متر (۵ فوت ۱۰ ۱⁄۲ اینچ)
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه ورزشی اینترناسیونال
شمارهٔ پیراهن:  ۳۴
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۱۷–۲۰۲۴:  باشگاه ورزشی اینترناسیونال
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۲۴– |  باشگاه ورزشی اینترناسیونال |  ۲۴ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۳:۰۲ ۸ دسامبر ۲۰۲۴ (UTC). :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۳:۰۲ ۸ دسامبر ۲۰۲۴ (UTC). 
گابریل کاروالیو (انگلیسی: Gabriel Carvalho؛ زادهٔ ۱۷ اوت ۲۰۰۷) بازیکن فوتبال اهل برزیل است که برای باشگاه ورزشی اینترناسیونال بازی می‌کند.
دوران باشگاهی

گابریل کاروالیو در پورتو آلگری، ریو گرانده دو سول به دنیا آمد و در سن ۹ سالگی به آکادمی جوانان باشگاه ورزشی اینترناسیونال پیوست. در ۲۵ اوت ۲۰۲۳، او اولین قرارداد حرفه‌ای خود را با باشگاه امضا نمود و توافقی سه‌ساله را منعقد کرد.
گابریل کاروالیو اولین بازی خود را برای تیم اول در سری آ برزیل، در ۱۶ ژوئن ۲۰۲۴ انجام داد و به عنوان تعویض در نیمه دوم به میدان رفت و به هیوران پاس گل داد که منجر به تساوی شد، هرچند تیم در نهایت با نتیجه ۲–۱ به ویتوریا باخت. او با ۱۶ سال، ۹ ماه و ۳۰ روز، جوان‌ترین بازیکن تاریخ باشگاه در قرن ۲۱ شد و رکورد الکساندر پاتو را شکست. در ۲۳ ژوئیه، او قرارداد خود را با کولورادو تا دسامبر ۲۰۲۸ تمدید کرد و بند آزادسازی او ۶۰ میلیون یورو تعیین شد.
گابریل کاروالیو اولین گل حرفه‌ای خود را در ۱ سپتامبر ۲۰۲۴ به ثمر رساند و گل دوم اینتر را در پیروزی ۳–۱ خارج از خانه مقابل ژوونتود به ثبت رساند.
در ۲۸ دسامبر ۲۰۲۴، اینترناسیونال برای انتقال کامل گابریل کاروالیو به باشگاه فوتبال القادسیه عربستان سعودی به مبلغ ۱۶ میلیون دلار به علاوه پاداش‌ها مذاکره کرد. کاروالیو در اوت ۲۰۲۵ به این باشگاه سعودی منتقل خواهد شد، چرا که باید ۱۸ ساله شود.
اثبات‌گرایی حقوقی

پوزیتیویسم حقوقی یا اثبات‌گرایی حقوقی (به انگلیسی: Legal positivism) در مباحث فلسفهٔ حقوق و نظریهٔ حقوقی، به مکتبی اطلاق می‌شود که معتقد است وجود و محتوای قانون متکی بر واقعیت‌های اجتماعی است. این واقعیت‌های اجتماعی می‌توانند شامل اَعمال قانونگذاری (مانند تصویب قوانین در مجلس)، تصمیمات و آرای قضایی، و همچنین عرف و رسوم رایج در جامعه باشند. نکته‌ی کلیدی در پوزیتیویسم حقوقی این است که این مکتب، منشأ و اعتبار قانون را در اخلاق جستجو نمی‌کند. این دیدگاه در تقابل آشکار با سایر مکاتب فکریِ مطرح در فلسفهٔ حقوق، به‌ویژه نظریۀ حقوق طبیعی، قرار می‌گیرد. نظریهٔ حقوق طبیعی بر این باور استوار است که قانون، پیوندی ذاتی و ناگسستنی با اخلاق دارد؛ به‌گونه‌ای که هر قانونی که در تضاد با اصول اخلاقیِ بنیادین باشد، از اعتبار حقوقی ساقط می‌شود و نمی‌توان آن را قانون نامید.
توماس هابز، قانون را به مثابه «فرمان حاکم» تعریف نمود. این مفهومِ [محوری]، بعدها در قرون هجدهم و نوزدهم میلادی، توسط فیلسوفان حقوقی برجسته‌ای همچون جرمی بنتام و جان آستین، بسط و تفصیل بیشتری یافت. این اندیشمندان استدلال می‌کردند که اعتبار یک قانون، نه به دلیل مطابقت ذاتی آن با موازین اخلاقی یا عدالت، بلکه به دلیل صدور آن از سوی مرجع حاکمیت، تبعیتِ عمومیِ مردم از آن، و پشتیبانیِ ضمانت‌های اجرایی از آن است. هانس کلسن، گامی فراتر در تکامل پوزیتیویسم حقوقی برداشت. او نه‌تنها حقوق را از اخلاق – همان‌گونه که پوزیتیویست‌های پیشین انجام داده بودند – جدا دانست، بلکه قلمرو حقوق را از واقعیت‌های تجربی نیز متمایز ساخت. کلسن با معرفی مفهوم «هنجار» (Norm) به‌مثابه‌ی گزاره‌ای «بایدی» (Ought) که از گزاره‌ی «هستی» (Is) – که توصیف‌کننده‌ی واقعیت است – متمایز است، نظریه‌ی خود را صورت‌بندی کرد. از دیدگاه کلسن، اعتبار یک هنجار حقوقی، از هنجاری بالادست ناشی می‌شود. این امر، به ایجاد یک سلسله‌مراتب هنجاری می‌انجامد که در رأس آن، یک «هنجار پایه» (Basic Norm) قرار دارد. این هنجار پایه – و نه شخصِ حاکم – منبع غایی و نهاییِ اقتدار حقوقی محسوب می‌شود.
در کنار کلسن، می‌توان از چهره‌های برجستهٔ دیگری در میان پوزیتیویست‌های حقوقی قرن بیستم نام برد، از جمله اچ. ال. ای. هارت و جوزف رَز.
ریشه‌شناسی و دلالت‌های معنایی

اصطلاح "پوزیتیویسم" (Positivism) در ترکیبِ «پوزیتیویسم حقوقی»، نه به معنای "مثبت" (Positive) در تقابل با "منفی" (Negative)، بلکه به معنای فعل "وضع کردن" (to posit) است. واژه "پوزیتیویسم" ریشه در کلمه لاتین positus دارد که اسم مفعول فعل ponere به معنای "قرار دادن"، "نهادن" یا "وضع کردن" است. پوزیتیویسم حقوقی بر این باور استوار است که قوانین، قواعدی هستند که توسط انسان‌ها مقرر یا وضع می‌شوند و همین عملِ وضعِ قانون است که به آن اقتدار و الزام‌آوری می‌بخشد.
مفهوم

از منظر پوزیتیویستی، منشأ اعتبار یک قانون، تصویب یا شناسایی آن توسط یک مرجع حقوقیِ مقبولِ اجتماعی است که توانایی اجرای قواعد خود را نیز داشته باشد. شایستگی‌ها و محاسن ذاتی یک قانون، موضوعی متمایز از اعتبار حقوقی آن محسوب می‌شوند. به بیان دیگر، یک قانون ممکن است از لحاظ اخلاقی نادرست یا نامطلوب باشد، اما اگر توسط یک مرجع حقوقیِ صاحب صلاحیت، تصویب شده باشد، همچنان یک قانون معتبر تلقی می‌گردد.
لزلی گرین، تمایز میان شایستگی ذاتی و منشأ اعتبار قانون را این‌گونه جمع‌بندی می‌کند: «این واقعیت که یک سیاست [حقوقی] عادلانه، خردمندانه، کارآمد یا محتاطانه باشد، هرگز دلیل کافی برای این نیست که آن سیاست را در واقع قانون بدانیم. [به همین ترتیب،] این واقعیت که یک سیاست ناعادلانه، نابخردانه، ناکارآمد یا غیرمحتاطانه باشد، هرگز دلیل کافی برای تردید در قانونی بودن آن نیست. مطابق با [دیدگاه] پوزیتیویسم، قانون عبارت است از آنچه وضع شده است (دستور داده شده، تصمیم‌گیری شده، به‌کار گرفته شده، تحمل شده و غیره). به تعبیری امروزی‌تر، پوزیتیویسم دیدگاهی است که قانون را یک برساخته‌ی اجتماعی (social construction) می‌داند.»
پوزیتیویسم حقوقی ادعا نمی‌کند که الزاماً باید از قوانینی که به این شیوه [به عنوان قانون] شناسایی می‌شوند، اطاعت کرد، یا اینکه وجودِ قواعدِ روشن و قابل شناسایی، فی‌نفسه واجد ارزش است (اگرچه برخی از پوزیتیویست‌ها ممکن است چنین ادعاهایی نیز داشته باشند). در حقیقت، قوانینِ یک نظام حقوقی ممکن است کاملاً ناعادلانه باشند و حکومت [حاکم] نیز ممکن است نامشروع باشد؛ در نتیجه، [چه بسا] هیچ الزامی برای اطاعت از [چنین] قانونی وجود نداشته باشد. افزون بر این، معتبر شناخته شدن یک قانون توسط دادگاه، لزوماً به این معنا نیست که دادگاه باید آن قانون را در یک پرونده‌ی خاص اِعمال کند. همان‌طور که جان گاردنر بیان کرده است، پوزیتیویسم حقوقی «از حیث هنجاری، خنثی و بی‌طرف» است. پوزیتیویسم حقوقی، نظریه‌ای درباره‌ی خودِ قانون است، نه نظریه‌ای درباره‌ی رویه‌ی حقوقی، فرآیند دادرسی، یا تعهدات سیاسی. پوزیتیویست‌های حقوقی عموماً بر این باورند که شفافیت فکری، به بهترین وجه، از طریق تفکیک این موضوعات [از یکدیگر] و تحلیل مستقل هر یک حاصل می‌شود.
مفهوم > پوزیتیویسم حقوقی فراگیر و انحصاری

فلسفه تحلیلی حقوق، غالباً بین دو نوع پوزیتیویسم حقوقی تمایز قائل می‌شود: پوزیتیویسم حقوقی فراگیر (inclusive) و پوزیتیویسم حقوقی انحصاری (exclusive). پوزیتیویسم فراگیر می‌پذیرد – و پوزیتیویسم انحصاری انکار می‌کند – که ممکن است مواردی وجود داشته باشد که در آنها، تعیینِ اینکه "قانون چیست"، از ملاحظاتی درباره اینکه "قانون مطابق با اخلاق چه باید باشد" استنتاج شود.
هر دوی این رویکردها، به این دلیل که در دو اصل بنیادین مشترک هستند، ذیل عنوان پوزیتیویسم حقوقی قرار می‌گیرند. نخست، «گزاره‌ی اجتماعی» (social thesis): قانون، ماهیتاً، ساخته‌ی دست بشر است و بنابراین، محتوای آن در نهایت، توسط واقعیت‌های اجتماعی – مانند اَعمال قانونگذاری، تصمیمات قضایی و عرف‌ها – تعیین می‌شود. دوم، «گزاره‌ی جدایی» (separation thesis): قانون و اخلاق، پدیده‌هایی مفهوماً متمایز هستند و از همین رو، یک هنجار می‌تواند متعلق به [نظام] حقوقی باشد، حتی اگر ناعادلانه یا غیرمنصفانه باشد.
این دو نظریه، بر پایه‌ی این دو فرض مشترک، در تفسیر خود از چگونگی تأثیرگذاریِ اخلاق بر قانون، با یکدیگر اختلاف دارند.
بر اساس پوزیتیویسم حقوقی فراگیر (که «پوزیتیویسم نرم» نیز نامیده می‌شود)، این امکان وجود دارد که معیارهای شناساییِ قوانینِ معتبر در یک نظام حقوقیِ مشخص (یعنی، در اصطلاح‌شناسی هارت، «قاعده‌ی شناساییِ» آن نظام)، متضمن معیارهای اخلاقی باشند. به بیان دیگر، اگرچه قانون و اخلاق از نظر مفهومی متمایز هستند، یک نظام حقوقیِ خاص ممکن است، در عمل، اعتبار برخی از قوانین را وابسته به شایستگی اخلاقی آنها کند. معمولاً این امر زمانی رخ می‌دهد که یک قانون اساسی شامل بندی باشد که قوانین را ملزم به رعایت حقوق بشر، کرامت انسانی یا برابری کند، و بدین ترتیب، نوعی معیار اخلاقی را در نظام حقوقی ادغام کند. مطابقت با اصول اخلاقی، می‌تواند شرط اعتبار حقوقی باشد. با این حال، این امر ضرورتاً اینگونه نیست، بلکه وابسته به محتوای قانون و قاعده‌ی شناساییِ آن است، که ممکن است شامل معیارهای اخلاقی باشد یا نباشد. پوزیتیویسم حقوقی فراگیر توسط نویسندگانی همچون جولز کلمن، متیو کریمر، ویل والوچو، و خودِ اچ. ال. ای. هارت پذیرفته شده یا مورد دفاع قرار گرفته است.
طبق پوزیتیویسم حقوقی انحصاری («پوزیتیویسم سخت»)، اعتبار یک قانون هرگز به محتوای اخلاقی آن بستگی ندارد، بلکه صرفاً به منشأ آن (به عنوان مثال، تصویب شدن توسط یک قوه‌ی مقننه) و انطباق آن با رویه‌های شکلیِ نظام حقوقی وابسته است. بنابراین، اگر قانون اساسی به اصول اخلاقی ارجاع دهد، این اصول به عنوان معیارهای اخلاقی در قانون گنجانده نمی‌شوند، بلکه قانون اساسی به قضات و سایر نهادهای مجری قانون اختیار می‌دهد تا با توسل به استدلال اخلاقی، قانون را توسعه داده و اصلاح کنند. مطابقت با اصول اخلاقی، به‌طور ضروری، شرط اعتبار حقوقی نیست. پوزیتیویسم حقوقی انحصاری عمدتاً با نام جوزف رَز گره خورده است و توسط نویسندگانی همچون برایان لایتر، آندری مارمور و اسکات شاپیرو مورد حمایت قرار گرفته است.
به طور خلاصه، پوزیتیویسم فراگیر این امکان را در نظر می‌گیرد که اخلاق بتواند در تعیین اعتبار حقوقی در برخی نظام‌های حقوقی نقش ایفا کند، در حالی که پوزیتیویسم انحصاری بر این باور است که اخلاق هرگز نمی‌تواند یک معیار مستقیم برای اعتبار حقوقی باشد، حتی اگر یک نظام حقوقی به مفاهیم اخلاقی ارجاع دهد.
پوزیتیویسم حقوقی روش‌شناختی، نظری، و ایدئولوژیک

نوربرتو بوبیو در سال 1961 استدلال کرد که عبارت "پوزیتیویسم حقوقی" با سه معنای متفاوت به کار می‌رود که به آموزه‌های مختلف و عمدتاً مستقلی اشاره دارد. او این سه معنا را "پوزیتیویسم به عنوان روشی برای مطالعه‌ی قانون" (پوزیتیویسم حقوقی روش‌شناختی)، "پوزیتیویسم به عنوان یک نظریه یا مفهوم‌پردازی از قانون" (پوزیتیویسم حقوقی نظری) و "پوزیتیویسم به عنوان یک ایدئولوژی عدالت" (پوزیتیویسم حقوقی ایدئولوژیک) نامید.
پوزیتیویسم حقوقی روش‌شناختی، رویکردی علمی و فارغ از ارزش‌گذاری به مطالعه‌ی قانون است و، در عین حال، شیوه‌ای برای تصور موضوعِ شناختِ حقوقی به شمار می‌رود. ویژگی بارز این رویکرد، تمایز قاطع بین قانونِ موجود (real law) و قانونِ مطلوب (ideal law) (یا "قانون به مثابه‌ی واقعیت" و "قانون به مثابه‌ی ارزش"، "قانون چنان‌که هست" و "قانون چنان‌که باید باشد") و این باور است که علم حقوق باید به قانونِ موجود بپردازد.
پوزیتیویسم حقوقی نظری، مجموعه‌ای از نظریه‌ها درباره‌ی ماهیت قانون است که با یک مفهوم‌پردازی دولت‌محور (statalist) از قانون پیوند دارد. این نظریه‌ها شامل این موارد می‌شوند: نظریه‌ای که قانون را مجموعه‌ای از اوامر صادر شده توسط مرجع حاکم می‌داند که نیروی الزام‌آور آن با تهدید به مجازات تضمین می‌شود (امری‌گراییِ اجباری)؛ نظریه‌ای در باب منابع حقوقی، که در آن قانون موضوعه از برتری برخوردار است (قانون‌گرایی)؛ نظریه‌ای در باب نظم حقوقی، که قرار است یک نظام کامل و منسجم از هنجارها باشد، عاری از خلاء (lacunae) و تعارض (antinomies)؛ و نظریه‌ای در باب تفسیر حقوقی، که به عنوان یک عملِ شناختیِ محض تصور می‌شود: فعالیتی مکانیکی و منطقی.
سرانجام، پوزیتیویسم حقوقی ایدئولوژیک توسط بوبیو به عنوان نظریه‌ای هنجاری تعریف می‌شود که بر اساس آن، قانونِ موضوعه باید اطاعت شود (قانون‌گرایی اخلاقی).
مقایسه با واقع‌گرایی حقوقی

گاهی اوقات اصطلاح "پوزیتیویست" در معنایی تحقیرآمیز برای محکوم کردن آموزه‌ای به کار می‌رود که بر اساس آن، قانون همیشه روشن است (فرمالیسم حقوقی) و، هرچند ناعادلانه، باید به‌طور جدی توسط مقامات اجرا و توسط اتباع اطاعت شود (به اصطلاح "پوزیتیویسم ایدئولوژیک"). پوزیتیویسم حقوقی، هنگامی که با فرمالیسم حقوقی یکسان انگاشته شود، در تقابل با واقع‌گرایی حقوقی قرار می‌گیرد. پوزیتیویسم حقوقی، به عنوان فرمالیسم، معتقد است که در بیشتر موارد، قانون رهنمودهای مشخصی را برای اتباع خود و برای قضات ارائه می‌دهد. از سوی دیگر، واقع‌گرایان حقوقی، اغلب از شک‌گراییِ قاعده‌محور استقبال می‌کنند و ادعا می‌کنند که قواعد حقوقی نامعین هستند و اختیار قضایی را محدود نمی‌کنند. با این حال، هم پوزیتیویسم حقوقی و هم واقع‌گرایی حقوقی معتقدند که قانون یک ساخته‌ی انسانی است. علاوه بر این، بیشتر واقع‌گرایان نوعی از آموزه‌ی پوزیتیویستیِ جدایی قانون و اخلاق را پذیرفته‌اند.
به گفته‌ی برایان لایتر، این دیدگاه که پوزیتیویسم و واقع‌گرایی مواضع ناسازگاری هستند، احتمالاً عمدتاً به دلیل نقدِ هارت از واقع‌گرایی حقوقی است، اما واقع‌گرایان حقوقی آمریکایی "پوزیتیویست‌های حقوقی ضمنی" بودند که اذعان داشتند که تمام قوانین از منابع معتبری مانند قوانین موضوعه و رویه‌ی قضایی ناشی می‌شوند. اکثر واقع‌گرایان حقوقی وجود حقوق طبیعی را انکار می‌کردند، رویکردی علمی به قانون مبتنی بر تمایز بین توصیف و ارزیابی قانون داشتند، و وجود یک تعهد عینی (اخلاقی یا سیاسی) برای اطاعت از قانون را انکار می‌کردند؛ بنابراین آنها به عنوان پوزیتیویست‌های حقوقی شناخته می‌شدند.
نقد

پوزیتیویسم حقوقی در آلمان توسط گوستاو رادبروخ (Gustav Radbruch) در سال 1946 به طور مشهوری رد شد، جایی که تعقیب حامیان نازی با چالش ارزیابی اعمالی که با قوانین نازی مطابقت داشت، روبرو شد. در آنچه که به عنوان فرمول رادبروخ شناخته می‌شود، او استدلال کرد که به طور کلی یک قانون ناعادلانه باید به عنوان قانون شناخته شود، "مگر اینکه تعارض بین قانون موضوعه و عدالت به چنان درجه غیرقابل تحملی برسد که قانون موضوعه، به عنوان 'قانون معیوب'، باید در برابر عدالت تسلیم شود" یا به طور دقیق‌تر: "هر جا که حتی تلاشی برای عدالت وجود نداشته باشد، جایی که برابری، که هسته عدالت است، عمداً در صدور قانون موضوعه مورد خیانت قرار گیرد، آنگاه قانون موضوعه نه تنها 'قانون معیوب' نیست، بلکه به طور کلی فاقد ماهیت قانون است."
مجدالدین فیروزآبادی

| ابوطاهر مجدالدین محمد بن یعقوب فیروزآبادی کارزینی | ابوطاهر مجدالدین محمد بن یعقوب فیروزآبادی کارزینی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۷۲۹ هجری قمری کارزین، قیروکارزین، ایران
درگذشت: ۸۱۶ هجری قمری زبید، یمن
ملیت: ایرانی
پیشه: قاضی
ابوطاهر مجدالدین محمد بن یعقوب فیروزآبادی کارزینی (۸۱۷ / ۸۱۶–۷۲۹ ق)، عالم لغوی، ادیب، مفسر، قاضی و فقیه شافعی.
نسبش به شیخ ابواسحاق شیرازی و به روایتی به ابوبکر صدیق می‌رسید و لذا او خود را صدیقی معرفی می‌کرد.
در کارزین به دنیا آمد و در آن جا در هفت سالگی قرآن را حفظ کرد. در هشت سالگی به شیراز رفت و از محضر علمای آنجا استفاده نمود، سپس به بغداد، مصر، شام، روم، حجاز، یمن و اغلب سرزمین‌های شرقی مانند هند مسافرت کرد. فقه و تفسیر و حدیث و علوم مختلف را از اساتید مکان‌های مختلف فراگرفت. در دمشق در محضر درس ابن‌قیم و تقی‌الدین سبکی و فرضی و شیخ خلیل مالکی حضور یافت. وی مورد عنایت شاه شجاع مظفری، حکمران آذربایجان و امیر تیمور گورکانی و سلطان بایزیدخان عثمانی بود، بیشتر از همه در دربار ملک اشرف اسماعیل حکمران یمن تقرب یافت و داماد وی شد. مدت بیست سال قاضی شهر زبید یمن بود، تا به مقام قاضی‌القضاتی یمن و درجهٔ شیخ‌الاسلامی رسید. وی در زبید یمن درگذشت و در تربت شیخ اسماعیل جبروتی دفن شد. شیخ رمضان عطیفی کتابی در شرح حال فیروزآبادی نگاشته‌است. از فیروزآبادی حدود چهل تصنیف ذکر کرده‌اند.
آثار

«القاموس المحیط و القابوس الوسیط الجامع لما ذَهَبَ مِن کلام العرب شماطیط»، که به «قاموس اللغه» نیز معروف است، در چهار جزء، که مهم‌ترین اثر وی می‌باشد؛ «اللامع المعلم العجاب الجامع بین المحکم و العباب»، در شصت مجلد که پس از آن آنها را در دو مجلد خلاصه کرد؛ «بصائر ذوی التمییز فی لطائف الکتاب العزیز»، در دو مجلد؛ «الجلیس الانیس فی اسماء الخندریس»؛ «المرقاه الوفیه فی طبقات الحنفیه»؛ «البلغه فی تراجم ائمه النحو و اللغه» یا «البلغه فی تاریخ ائمه اللغه»؛ «سفر السعاده»، در حدیث و سیره نبوی؛ «نغبه الرشاف من خطبه الکشاف»؛ «نزهه الاذهان فی تاریخ اصفهان»؛ «تحبیر الموشین فی مایقال بالسین و الشین»؛ «الاسعاد بالاصعاد الی درجه الاجتهاد»؛ «الدرر الغالی/ الدرر الغوالی فی الاحادیث العوالی»؛ «الدرر النظیم المرشد الی مقاصد القرآن العظیم»، در تفسیر؛ «النفحه العنبریه فی مولد خیر البریه (ص)»؛ «زاد المعاد فی وزن بانت سعاد»؛ شرح «صحیح» بخاری.
شوولز، نبراسکا

Village در 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Sholes, Nebraska | Sholes, Nebraska |
| --- | --- |
Village: Village
Wayne County Bank building and grain bins in Sholes: Wayne County Bank building and grain bins in Sholes
Location of Sholes, Nebraska: Location of Sholes, Nebraska
ایالت: نبراسکا
شهرستان: شهرستان وین، نبراسکا
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۱۴ مایل مربع (۰٫۳۶ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۱۴ مایل مربع (۰٫۳۶ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۷۲۹ فوت (۵۲۷ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۲۱
 • برآورد (2012): ۲۱
 • تراکم: ۱۵۰٫۰/مایل مربع (۵۷٫۹/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
کد FIPS: 31-45190
شماره GNIS: 0833412
شوولز(به انگلیسی: Sholes) شهری در ایالت نبراسکا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۱ نفر بوده‌است.
ویپل (دهانه)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
مختصات: ۸۹°۰۶′شمالی ۱۱۸°۱۲′شرقی﻿ / ﻿۸۹٫۱°شمالی ۱۱۸٫۲°شرقی﻿ / 89.1; 118.2
قطر: ۱۵٫۷ کیلومتر
عمق: ۳٫۱ کیلومتر
نام‌بخش: فرد لارنس ویپل
ویپل یک دهانه برخوردی در ماه است.
دیر عطیه

مکان در 23x15px|border |alt=|link= سوریه
| Deir Atiyah دیرعطیة | Deir Atiyah دیرعطیة |
| --- | --- |
Deir Atiyahموقعیت در سوریه: Deir Atiyahموقعیت در سوریه
مختصات: ۳۴°۰۵′ شمالی ۳۶°۴۶′ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۰۸۳°شمالی ۳۶٫۷۶۷°شرقی﻿ / 34.083; 36.767: مختصات: ۳۴°۰۵′ شمالی ۳۶°۴۶′ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۰۸۳°شمالی ۳۶٫۷۶۷°شرقی﻿ / 34.083; 36.767
استان: ریف دمشق
شهرستان: النبک
ناحیه: Deir Atiyah
ارتفاع: ۱۲۵۰ متر (۴۱۰۰ فوت)
جمعیت (سرشماری ۲۰۰۴): جمعیت (سرشماری ۲۰۰۴)
 • کل: ۱۰۹۸۴
دیر عطیة (به عربی: دیر عطیة) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در شهرستان النبک واقع شده‌است.
خصوصیات

دیر عطیة ۱۰٬۹۸۴ نفر جمعیت دارد و ۱٬۲۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
انسان‌شناسی دین

انسان‌شناسی دین مطالعه نهادهای دینی و روابط آن‌ها با نهادهای اجتماعی و مقایسه اعتقادات مذهبی و اعمال دینی میان فرهنگ‌های مختلف است. انسان‌شناسی مدرن بر این باور است که میان سحرپنداری و دین پیوستگی مستقیمی وجود دارد، و هر دین محصول فرهنگی ایجادشده توسط جوامع بشری که آن‌ها را پرستش می‌کنند است.
برخی باورها و اعمال مذهبی

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  پرستش نیاکان  ستایش اغراق‌آمیز  روح‌باوری  ستاره‌بینی  اقتدار  تعویذ  جادو  فرقه  دیو  طالع‌بینی  جن‌گیری  شر  فتیشیسم  نابغه  خدا  شبح |  کفر  نامیرایی  صورتک  معجزه  پزشکی  یکتاپرستی  اسطوره‌شناسی  عصر نو  مرموزگرایی  فال  درد |  چندخدایی  نماز  نبوت  تناسخ  خلسه دینی  آیین  قربانی  شمن‌باوری  فراطبیعی  تعویذ  خداباوری  توتم‌پرستی |