stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سرینیواسا رامانوجان
تحصیلات

او تا ۱۷ سالگی به تنهایی شروع به تحقیق دربارهٔ اعداد برنولی و ثابت اویلر کرد. او برنده بورس تحصیلی کالج دولتی در کومباکونام شد ولی چون نتوانست در درس‌های غیر ریاضی خود موفق شود، به ناچار این امتیاز تحصیلی را از دست داد. او به کالج دیگری رفت تا بتواند تحقیق‌های انفرادی خود در ریاضی را ادامه دهد؛ هم‌زمان به عنوان کارمند حسابدار در Madras Port Trust Office شروع به کار کرد تا بتواند هزینه‌های زندگی خود را تأمین کند. در سال‌های ۱۹۱۲ تا ۱۹۱۳، او چند نمونه از تلاش‌های خود در ریاضی را برای سه نفر از استادان دانشگاه کمبریج فرستاد. هاردی متوجه استعداد ویژهٔ رامانوجان در ریاضی شد و او را به کمبریج دعوت کرد تا هم او را ببیند و هم با او کار کند. پس از آن رامانوجان به عضویت انجمن سلطنتی و کالج ترینیتی کمبریج در می‌آید. او در نهایت به دلیل ابتلا به بیماری سل در سال ۱۹۲۰ در ۳۲ سالگی از دنیا رفت.
او در طول عمر کوتاهش به تنهایی نزدیک به ۳۹۰۰ اتحاد جبری و معادله بیان کرد که تعداد بسیار کمی از آن‌ها اشتباه بود، بعضی از آن‌ها در جای دیگر توسط دیگران گفته شده بود ولی درستی بیشتر آن‌ها اثبات شد. بسیاری از نتایج رامانوجان که نخستین بار به‌وسیلهٔ خود او گفته شده بود، غیرمتعارف بودند مانند عدد اول رامانوجان و تابع تتای رامانوجان که این‌ها خود الهام‌بخش بسیاری از تحقیق‌های بعدی بودند. جامعهٔ ریاضی با سرعت کمی، رابطه‌های پیدا شده به‌وسیلهٔ رامانوجان را پذیرفت و بر فرضیه‌های او صحه گذاشت. مجلهٔ رامانوجن (Ramanujan Journal) که به صورت بین‌المللی انتشار می‌یابد، به توضیح تأثیر کارهای او در همهٔ بحث‌های ریاضی می‌پردازد.
لیتِلوود دربارهٔ او گفته‌است که: «هر یک از اعداد صحیح مثبت یکی از دوستان صمیمی اوست.» هاردی در خاطرات خود نوشته‌است: «روزی که برای عیادت او، که در پتنی بستری بود، سوار تاکسی شدم که شمارهٔ آن ۱۷۲۹ بود، وقتی او را دیدم گفتم که این عدد هیچ خاصیت جالبی ندارد. او بلافاصله گفت: نه، این‌طور نیست. این عدد کوچک‌ترین عددی است که می‌توان به دو شکل گوناگون به‌صورت مجموع دو مکعب کامل نوشت.»
باورها

رامانوجان، به‌عنوان یک هندوی بسیار مذهبی، توانایی‌های ریاضی خود را ملهم از منبعی الهی دانسته و گفته‌بود که دانش ریاضی‌اش توسط الهه خانوادگی‌اش به او الهام می‌شود. او یک بار گفته‌بود «یک معادله برای من هیچ معنی ندارد، مگر آن که تفکر خدا را بیان کند».
درمورد مذهبش نوشته‌اند که اظهار می‌داشت که الهه ناماکال در خواب روش استدلال‌ها و دستورها را به او الهام می‌کرده‌است و وقتی صبح از خواب بیدار می‌شد شروع به نوشتن می‌کرده‌است. او از طایفه هندی متعصب بود ولی عارف و زاهد نبود و دین‌ها را یکی می‌دانسته و برای آنکه سبب رنجش دیگران نشود، از آیین خود پیروی می‌کرده‌است. او گیاه‌خوار بود و خود غذایش را آماده می‌کرد و هنگام تهیهٔ غذا پیجامه می‌پوشید.
فیلم «مردی که بی‌نهایت را می‌دانست» (۲۰۱۵) به کارگردانی مت براون راوی زندگی اوست.
آثار

کارهای مهم او عبارتند از: عدد ثابت لاندو - رامانوجان، توابع شبه تتا، حدس رامانوجان، عدد اول رامانوجان، عدد ثابت رامانوجان - سولدنر، تابع تتای رامانوجان، مجموع رامانوجان، همانی‌های روجرز - رامانوجان، قضیه اصلی رامانوجان، سری‌های رامانوجان - ساتو.
هایلی (آیداهو)

مکان
| Hailey, Idaho | Hailey, Idaho |
| --- | --- |
شهر: شهر
Soccer fields in Hailey (2009): Soccer fields in Hailey (2009)
موقعیت در شهرستان بلین، آیداهو و ایالت آیداهو: موقعیت در شهرستان بلین، آیداهو و ایالت آیداهو
Hailey, Idahoموقعیت در ایالات متحده آمریکا: Hailey, Idahoموقعیت در ایالات متحده آمریکا
مختصات: ۴۳°۳۰′۵۴″ شمالی ۱۱۴°۱۸′۲۳″ غربی﻿ / ﻿۴۳٫۵۱۵۰۰°شمالی ۱۱۴٫۳۰۶۳۹°غربی﻿ / 43.51500; -114.30639: مختصات: ۴۳°۳۰′۵۴″ شمالی ۱۱۴°۱۸′۲۳″ غربی﻿ / ﻿۴۳٫۵۱۵۰۰°شمالی ۱۱۴٫۳۰۶۳۹°غربی﻿ / 43.51500; -114.30639
ایالت: آیداهو
شهرستان: بلین
حکومت: حکومت
 • شهردار: Fritz X. Haemmerle
مساحت: مساحت
 • کل: ۳٫۶۵ مایل مربع (۹٫۴۵ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۳٫۶۵ مایل مربع (۹٫۴۵ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۵۳۱۸ فوت (۱۶۲۱ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۷۹۶۰
 • برآورد (۲۰۱۲): ۷۹۲۰
 • تراکم: ۲۱۸۰٫۸/مایل مربع (۸۴۲٫۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۷ (MST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۶ (MDT)
زیپ‌کد: ۸۳۳۳۳
کد منطقه: ۲۰۸
FIPS code: ۱۶–۳۴۳۹۰
GNIS feature ID: ۰۳۹۶۶۰۳
وبگاه: haileycityhall.org
هایلی (به انگلیسی: Hailey) شهری در شهرستان بلین ایالت آیداهو است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی ۷٬۹۶۰ نفر بوده است.
موقعیت جغرافیایی

موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
Localidades na vizinhança
اشلند (حوزه سرشماری)

مکان
| اشلند (حوزه سرشماری)، مین | اشلند (حوزه سرشماری)، مین |
| --- | --- |
حوزه سرشماری: حوزه سرشماری
AshlandLocation within the state of Maine: AshlandLocation within the state of Maine
مختصات: ۴۶°۳۷′۳۶″ شمالی ۶۸°۲۴′۷″ غربی﻿ / ﻿۴۶٫۶۲۶۶۷°شمالی ۶۸٫۴۰۱۹۴°غربی﻿ / 46.62667; -68.40194: مختصات: ۴۶°۳۷′۳۶″ شمالی ۶۸°۲۴′۷″ غربی﻿ / ﻿۴۶٫۶۲۶۶۷°شمالی ۶۸٫۴۰۱۹۴°غربی﻿ / 46.62667; -68.40194
ایالت آمریکا: مین
شهرستان: شهرستان اروزتوک، مین
Town: اشلند، مین
مساحت: مساحت
 • کل: ۴٫۵ مایل مربع (۱۱٫۶ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۴٫۴ مایل مربع (۱۱٫۵ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۱ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۷۱۲ فوت (۲۱۷ متر)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا)
 • کل: ۷۰۹
 • تراکم: ۱۵۹/مایل مربع (۶۱٫۴/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (منطقه زمانی شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: ۰۴۷۳۲
کد منطقه: 207
کد FIPS: ۲۳–۰۱۶۷۵
شماره GNIS: ۲۵۸۳۵۵۳
اشلند (به انگلیسی: Ashland) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان اروزتوک، مین واقع شده‌است. اشلند ۱۱٫۶ کیلومتر مربع مساحت و ۷۰۹ نفر جمعیت دارد و ۲۱۷٫۰۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
احمد شیبانی

احمد شیبانی (زاده ۱۳۲۹ در سمنان) عضو شورای‌ عالی سازمان انتقال خون، مدیر کل نظارت بر امور دارو و مواد غذایی وزارت بهداشت در دولت هاشمی رفسنجانی و در دولت دوم محمود احمدی‌نژاد (از ۲۸ شهریور ۱۳۸۸) و همچنین نخستین رئیس سازمان غذا و دارو پس از تأسیس در سال ۱۳۹۰ بود. او در آخرین ماه‌های فعالیت دولت احمدی‌نژاد و در دوران سرپرستی محمدحسن طریقت منفرد در وزارت بهداشت پس از برکناری مرضیه وحید دستجردی در فروردین ۱۳۹۲ در حالی که تنها چند ماه از فعالیت دولت احمدی‌نژاد باقی‌مانده بود، برکنار گردید.
شیبانی دکترای داروسازی خود را در سال ۱۳۵۴ از دانشگاه تبریز گرفت. او از سال ۵۴ در وزارت بهداشت فعالیت می‌کند و سِمت‌ های مختلفی از جمله مدیریت شرکت فرآورده‌های تزریقی و دارویی ایران شرکت پارس دارو، شرکت داروپخش (هولدینگ) را نیز داشته‌است.
وی همچنین مدیر شرکت گسترش و سرمایه‌گذاری دارویی ایران، عضو هیئت مدیره انجمن داروسازان ایران ، هیئت مدیره نظام پزشکی تهران بزرگ، هیئت مدیره سندیکای تولیدکنندگان داروهای انسانی نیز بوده‌است.
ریاست بر سازمان غذا و دارو

پس از تصویب تأسیس سازمان غذا و دارو در شورای‌عالی امور اداری، شیبانی به‌عنوان اولین رئیس این سازمان حکم خود را از مرضیه وحید دستجردی وزیر وقت بهداشت در ۱۶ فروردین ۱۳۹۰ دریافت کرد. وی همزمان معاون داروی این وزارت خانه نیز بود. و نیز عضو هیئت مدیره شرکت توسعه گردشگری ایران می‌باشند.
ریاست بر سازمان غذا و دارو > جنجال پیرامون ارز دارو

در دوران ریاست وی بر سازمان غذا و دارو و همزمان با تحریم‌های گسترده علیه ایران و بحران ارزی کشور جنجال‌هایی پیرامون سرنوشت ارز دارو مطرح شد. در این جنجالها بانک مرکزی و وزارت بهداشت یکدیگر را به اتهاماتی پیرامون تخصیص ارز دارو به مواردی همچون واردات کالاهای لوکس همچون زین اسب، خودروهای لوکس و غیره متهم ساختند.
ریاست بر سازمان غذا و دارو > ادعای رونمایی از دارو

در دوران دولت محمود احمدی‌نژاد که بخشی از آن مصادف با ریاست وی بر سازمان غذا و دارو ادعاهایی مبنی بر ساخت دارو برای بیماری‌های سخت همچون ایدز و ام اس و همانند با تبلیغات فراوان مطرح گردید. پس از پایان دولت احمدی نژاد رسانه‌ها نوشتند که اغلب این موارد غیر واقعی یا اغراق‌آمیز بوده‌است.
واردات دارو از هند و چین

موضوع واردات دارو یا مواد اولیه دارو و تجهیزات پزشکی از هند، چین و سایر کشورهای آسیایی که از سوی برخی رسانه‌ها و نمایندگان مجلس طرح و از سوی وزارت بهداشت تکذیب می‌گردید که از دیگر رویدادهای مرتبط با دوران ریاست وی بودند.
برکناری از سمت‌ها

پس از برکناری مرضیه وحید دستجردی از وزارت بهداشت توسط احمدی‌نژاد و انتصاب طریقت منفرد به‌عنوان سرپرست وزارتخانه، وی در اردیبهشت ۱۳۹۲ احمد شیبانی را در کنار تعدادی دیگر از مسئولان وزارت بهداشت برکنار کرد درحالی‌که مدت چندانی به پایان کار دولت احمدی نزاد باقی نبود. وزارت بهداشت مدعی بود که وی استعفا کرده و وی مدعی بود که برکنار شده‌است.
وی در این باره گفت: «بنده به هیچ وجه از سمت خود به عنوان معاون وزیر و رئیس سازمان غذا و دارو استعفا نکرده‌ام و این مسئولیت را ترک نکردم، دوستان و مسئولان جدید وزارت بهداشت مایل به ادامه همکاری با بنده نبودند و قبل از تعطیلات و در آخرین روزهای سال گذشته به من گفتند که این سمت را تحویل دهم… بنده تمایلی ندارم که در این مورد صبحت کنم و در مورد مشکلات دارویی کشور که سال گذشته به آن مواجه بودیم هم صحبت نمی‌کنم. در مورد جایگزینم در سازمان غذا و دارو نیز اطلاعی ندارم.»
عباس حاجی آخوندی به‌عنوان ریس بعدی این سازمان منصوب گردید.
چبینا، استان اوپوله

Village در 23x15px|border |alt=لهستان|link=لهستان لهستان
| Trzebina | Trzebina |
| --- | --- |
Village: Village
استان‌های لهستان: استان اوپوله
County: Prudnik
گمینا: Lubrza
ارتفاع: ۲۶۰ متر (۸۵۰ فوت)
جمعیت: ۸۰۶
چبینا، استان آپوله (به لاتین: Trzebina, Opole Voivodeship) یک سکونتگاه مسکونی در لهستان است که در Gmina Lubrza, Opole Voivodeship واقع شده‌است.
خصوصیات

چبینا ۸۰۶ نفر جمعیت دارد و ۲۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مارکو فرج

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Marko Hussein Farji
زادروز:  ۱۶ مارس ۲۰۰۴ ‏(۲۰ سال)
زادگاه:  گریمستا
قد:  ۱٫۸۴ متر (۶ فوت ۱⁄۲ اینچ)
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال استرومسگودست
شمارهٔ پیراهن:  ۲۱
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۰۰۰۰–۲۰۲۱:  باشگاه فوتبال یرف
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۲۲– |  باشگاه فوتبال استرومسگودست |  ۳۴ |  (۱) |
| ۲۰۲۱–۲۰۲۴ |  باشگاه فوتبال استرومسگودست ۲ |  ۵۴ |  (۲۱) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۲۳– |  تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عراق |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۲۴– |  تیم ملی فوتبال عراق |  ۱ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۴ دسامبر ۲۰۲۴. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۴ دسامبر ۲۰۲۴. 
مارکو فرج (انگلیسی: Marko Farji؛ زادهٔ ۱۶ مارس ۲۰۰۴) بازیکن فوتبال اهل عراق است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال استرومسگودست بازی می‌کند.
زندگی شخصی

فرج در گریمستا، از والدینی عراقی اهل سلیمانیه متولد شد و در تابستان ۲۰۲۰ با خانواده‌اش به گولسکوگن نقل مکان کرد.
دوران باشگاهی

او تا سال ۲۰۲۱ برای باشگاه یرف بازی کرد.
او در سال ۲۰۲۲ در مرحله یک چهارم نهایی جام نروژ برای باشگاه فوتبال استرومسگودست اولین بازی خود را انجام داد و مقابل باشگاه فوتبال ساندنس قرار گرفت. او در ژانویه ۲۰۲۳ در سن ۱۸ سالگی قرارداد حرفه‌ای خود را با این باشگاه امضا کرد. او اولین گل خود را در لیگ لیگ برتر فوتبال نروژ در تاریخ ۵ نوامبر ۲۰۲۳ در پیروزی ۱–۰ مقابل باشگاه فوتبال ترومسو به ثمر رساند.
دوران ملی

وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال و بزرگسالان عراق بازی کرده است.
دهنو کشکولی

مکان
| دهنو کشکولی | دهنو کشکولی |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۲۹°۴۷′۴۰″شمالی ۵۱°۳۳′۳۵″شرقی﻿ / ﻿۲۹٫۷۹۴۳۸۳۴°شمالی ۵۱٫۵۵۹۷۵۸۹°شرقی﻿ / 29.7943834; 51.5597589: مختصات: ۲۹°۴۷′۴۰″شمالی ۵۱°۳۳′۳۵″شرقی﻿ / ﻿۲۹٫۷۹۴۳۸۳۴°شمالی ۵۱٫۵۵۹۷۵۸۹°شرقی﻿ / 29.7943834; 51.5597589
استان: فارس
شهرستان: کازرون
بخش: مرکزی
دهستان: شاپور
بنیان‌گذاری: ۱۳۵۶
جمعیت: ۲۱۴ نفر (سرشماری ۹۵)
دهنو کشکولی، روستایی در دهستان چنارشاهیجان بخش مرکزی شهرستان کوه‌چنار در استان فارس ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۱۴ نفر (۵۶ خانوار) بوده است.
جولیان هالووی

| جولیان هالووی | جولیان هالووی |
| --- | --- |
هالووی در ۱۹۶۲: هالووی در ۱۹۶۲
زادهٔ: ۲۴ ژوئن ۱۹۴۴ واتلینگتون، آکسفوردشر، انگلستان
درگذشت: ۱۶ فوریهٔ ۲۰۲۵ (۸۰ سال) بورنموث، انگلستان
ملیت: انگلیسی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۲۰۲۰–۱۹۶۲
همسر: زینا واکر
فرزندان: سوفی دال
جولیان هالووی (به انگلیسی: Julian Holloway؛ زادهٔ ۲۴ ژوئن ۱۹۴۴  – درگذشتهٔ ۱۶ فوریهٔ ۲۰۲۵) یک بازیگر اهل انگلستان بود.
از جمله فیلم‌هایی که وی در آن‌ها بازی کرده‌است،  می‌توان به سرخ و سیاه و فصلی از زندگی بزرگان اشاره کرد.
ان‌جی‌سی ۴۶۸

| ان‌جی‌سی ۴۶۸ | ان‌جی‌سی ۴۶۸ |
| --- | --- |
نقشه‌برداری آسمانی دیجیتال اسلون image of NGC 468: نقشه‌برداری آسمانی دیجیتال اسلون image of NGC 468
اطلاعات رصدی (مبدأ مبدا): اطلاعات رصدی (مبدأ مبدا)
صورت فلکی: ماهی
بُعد: 01h 19m 48.50s
مِیل: ‏ 04.0″ 46′ ‎+32°
انتقال به سرخ: 0.016908
سرعت شعاعی: ۵۰۲۶ ± 85 km/s
فاصله: ۲۲۹٫۶ ± ۱۶٫۲ مگا سال نوری (۷۰٫۴۱ ± ۴٫۹۶ مگاپارسک)
قدر ظاهری (B): 15.19
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
گونه: S0-a
نام‌های دیگر: نام‌های دیگر
کاتالوگ عمومی جدید ۹۲، MCG+۰۵-۰۴-۰۲۰، PGC 4780: کاتالوگ عمومی جدید ۹۲، MCG+۰۵-۰۴-۰۲۰، PGC 4780
ان‌جی‌سی ۴۶۸ (انگلیسی: NGC 468) یک کهکشان مارپیچی در صورت فلکی ماهی است که در فاصله تقریبی ۲۰۹ میلیون سال نوری از زمین قرار دارد و توسط ویلیام هرشل در سال ۱۸۲۷ کشف شد.
ان‌جی‌سی ۴۷۳

| ان‌جی‌سی ۴۷۳ | ان‌جی‌سی ۴۷۳ |
| --- | --- |
SDSS view of NGC 473: SDSS view of NGC 473
اطلاعات رصدی (مبدأ مبدا): اطلاعات رصدی (مبدأ مبدا)
صورت فلکی: ماهی
بُعد: 01h 19m 55.0731s
مِیل: ‏ 41.668″ 32′ ‎+16°
انتقال به سرخ: 0.007118
سرعت شعاعی: 2,134 km/s
فاصله: ۲۹٫۸ پارسک
قدر ظاهری (V): 12.5
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
گونه: SABo(r)a
اندازه: ~۷۳٬۵۰۰ سال نوری (۲۲٫۵۴ کیلوپارسک) (estimated)
اندازه ظاهری (V): 1.9' x 1.2'
نام‌های دیگر: نام‌های دیگر
ایراس ۰۱۱۷۲+۱۶۱۶، UGC ۸۵۹، MCG+۰۳-۰۴-۰۲۲، PGC ۴۷۸۵: ایراس ۰۱۱۷۲+۱۶۱۶، UGC ۸۵۹، MCG+۰۳-۰۴-۰۲۲، PGC ۴۷۸۵
ان‌جی‌سی ۴۷۳ (انگلیسی: NGC 473) یک کهکشان عدسی شکل در صورت فلکی ماهی است و در ۲۰ دسامبر ۱۷۸۶ توسط ویلیام هرشل کشف شد.
علودانی

مکان
| علودانی الودانی | علودانی الودانی |
| --- | --- |
روستا: روستا
جمعیت: ۱۵۴۰۰ (۱۳۹۴)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۴:۳۰+
علودانی مجموعه‌ای از هزاره‌های غزنی است که از بازماندگان و بستگان سلطان حسین علاءالدین غوری مشهور به (علاءالدین جهانسوز) است که بعد از فتح غزنی در نزدیک شهر غزنی ساکن شدند. اکنون دره‌ای تقریباً در ۳۰ کیلومتری غرب شهر غزنی به نام علودانی یا علاءالدینی وجود دارد که از لحاظ اداری مربوط به ولسوالی ناور به‌شمار می‌آید.
در علودانی تعداد ۱۰ باب مدرسه برای دروس ابتدایی و ۳ مدرسه هم به عنوان لیسه و متوسطه فعال است. حدود ۳۵٪ از مردم سواد کافی برای خواندن و نوشتن دارند. (این آمار به سرعت در حال افزایش است) مردم علودانی به تعداد بیش از ۲۰۰۰ دانشجو هم در دانشگاه‌های سراسر کشور و خارج از کشور (بیشترایران و هند وایالات متحده و استرالیا) دارند که در رشته‌های مختلف تحصیل می‌کنند. حدود ۴۵٪ از مردم این قوم در نقاط دیگر افغانستان ویا خارج از افغانستان (ایران، پاکستان و…) مهاجرت کرده‌است.
آب و هوا

منطقه علودانی دارای آب و هوای نیمه خشک و در زمستان‌ها بسیار سرد است. در گرم‌ترین روزهای تابستان دمای هوا در این منطقه به ۲۷ درجه بالای صفر و در سردترین روزهای زمستان گاهی ممکن است به ۱۰ درجه زیر صفر برسد.
منطقه علودانی به دلیل کوهستانی بودنش بسیار برف گیر است (بخصوص قسمت‌هایی که شامل دشت ناهور می‌شود). در این منطقه، بارندگی از نیمه ماه دوم فصل خزان (ماه عقرب) به صورت برف و باران آغاز می‌گردد. (شیب برف و باران از غرب به سمت شرق است) در این منطقه از فصل بهار تا آخر تابستان دو رود به نام‌های:رود غجورگ و رود سرقول جریان دارد. سرچشمه رود غجورگ که از دره شیملتو عبور می‌کند، از غجورک هوته و سرچشمه رود سرقول که از دره علودانی و سوخته عبور می‌کند، سرقول شاغنه می‌باشد. بیشترین آب رودخانه غجورک از سرچشمه گرم بلاق است که از کزک با رود غجورک یک جا می‌شود. بلندترین نقطه علودانی را که سلسله کوه‌های قجیر تشکیل می‌دهد که بیش ۳۰۰۰ متر از سطح در یا ارتفاع دارد. سلسله کوه‌های قجیر به سمت شمال دره شیملتو و جنوب دره قرناله امتداد دارد.
اقتصاد

بیشتر مردم علودانی از طریق شغل کشاورزی و دامپروری امرار معاش می‌کنند. در گذشته حبوبات مثل گندم و جو بیشترین محصول کشاورزی منطقه را تشکیل می‌داد ولی اکنون(۱۳۸۵–۹۳ ه‍.ش) این روش تغیر کرده و محصولات دیگر مثل:لوبیا-نخود-جواری(ذرت)-کچالو(سیب زمینی)-سبزیجات (تره، گشنیز، تربچه، نعنا، هویج، و…)-پیاز-سیر-بادمجان-گوجه-و… نیز توسط مردم زرع می‌گردد.
باغ‌های میوه به استثنای مناطق غربی که شامل دشت ناور می‌شود، به وفور یافت می‌شود. زردآلو-آلو-سیب و گیلاس از میوه‌های اصلی علودانی بوده و هلو-انگور-بادام-هندوانه-خربوزه نیز در این منطقه دیده می‌شود. درخت چنار درلب جوی (نهر)ها و اطراف زمین‌های کشاورزی زیاد به چشم می‌خورد و یکی از محصولات صادراتی منطقه به‌شمار می‌رود. مواد سوختی مردم را بیشتر گیاهان به نام بوته تشکیل می‌دهد و از چوب هم برای سوخت استفاده می‌شود. بخصوص چوب درخت خربید که توسط خود مردم کاشت می‌شود.
مردم علودانی از احشامی مانند گاو و گوسفند نیز نگهداری می‌کنند. از گاو و گوسفند ماده برای شیردهی آن‌ها و از گوسفند نر برای گوشتش نگهداری می‌شود. شیب دام داری از شرق به سمت غرب بیشتر می‌شود. برعکس باغ‌های میوه که به سمت غرب کم می‌شود، دامداری به سمت شرق کم می‌شود. طوری‌که در قریه وارکلاغ (غربی‌ترین) هر خانوار بیش از ۵۰ راس گوسفند و در قریه شیونه قلعه (شرقی‌ترین) در هر خانوار تا ۵ راس گوسفند نگهداری می‌شود. در کل در منطقه علودانی حدود ۸۰ رمه گوسفند وجود دارد که حداقل رمه‌ها ۷۰ و حد اکثر آن به بیش از ۵۰۰ راس گوسفند می‌رسند. درفصول گرم و نسبتاً گرم هر رمه توسط یک چوپان نگهداری و به چراگاه برده می‌شود. از گاوها همیشه در اطراف منزل و تبیله نگهداری می‌شود. زنان در تابستان‌ها برای گاوهای ماده علوفه تهیه می‌کنند و شیر آنهارا می‌دوشند. مرکب (الاغ) قبلاً به عنوان یکی از حاملین بارها زیاد نگهداری می‌شده ولی اکنون (۹۳–۱۳۸۵ ه‍.ش) بخاطر ترویج موتر (خودرو) و موتور زیاد به چشم نمی‌خورد.
سیب زمینی - درخت چنار - سیب - قروت خشک (قره قرود) - گوسفند زنده - و حبوبات از محصولات صادراتی منطقه به نقاط دیگر کشور و کشور پاکستان به‌شمار می‌رود.
محصولات حمل و نقل و ابزار کشاورزی مثل:تراکتورموتور - موتر و همچنین لباس و مواد غذایی بسته‌بندی شده مثل: بیسکویت ها- کیک - میوه‌های خشک - ماکارونی - نوشابه - چای - برنج و… از جمله محصولات وارداتی منطقه به حساب می‌آید. وسایل مثل: کلنگ - غربال - داس - چکش - پارو - تویوبی (نوع کفش) - برک (نوع کت و شلوار هزارگی) و گلیم در خود منطقه ساخته شده و مورد استفاده قرار می‌گیرد. کارگاه‌های قالین بافی در بسیار از قریه‌ها فعال است.
برق یکی از انرژی‌های ضروری مردم است که در بعضی جاها مثل: دره شیملتو با آب و جاهای دیگر هم با رویش‌های دیگر مثل:استفاده از شیشه نوری و موتورهای گازوئیلی تولید می‌شود. در کل برق منطقه کم است. مردم علودانی روزانه به‌طور میانگین حدود چهار ساعت از نعمت برق که توسط خودشان تولید می‌شود، برخوردارند.
وضع اقتصادی مردم بستگی به وضع اقتصاد کشور و همچنین شرایط آب و هوایی منطقه دارد. در سال‌های کم‌آبی وضع اقتصادی مردم پایین است.
تعداد قابل توجه از مردم (بخصوص جوانان و تحصیل کرده‌ها) در کارهای به جز کشاورزی و دامپروری، مثل: مغازه داری-معلمی-کار با موتر-تجارت- ادارات دولتی-مهندسی-پزشکی و… مشغولند.
مردم

در این منطقه (علودانی) مردمانی از قوم هزاره زندگی می‌کنند که پیرو مذهب شیعه می‌باشند. رنگ پوست مردم علودانی از غرب به سمت شرق منطقه از تیرگی به روشنی تغیر می‌کند که دلیل آن هوای سرد و خشن قسمت غربی و هوای ملایم شرقی آن می‌باشد. رنگ چشمان بیشتر مردم بور بوده و رنگ‌های سبز و عسلی نیز زیاد دیده می‌شود. جمعیت این منطقه بر اساس آمارهای ولایتی افغانستان ۲۰۰۷(م) حدود ۱۵۴۰۰ نفر برآورد شده‌است. (این آمار تخمینی است) آمار نفوس علودانی در تاریخ ۱۲۶۳ ش ۲۵۰۰ خانوار گفته شده‌است که اگر هر خانوار را حداقل ۱۰نفر در نظر بگیریم، می‌شود ۲۵۰۰۰نفر با در نظر گرفتن این آمار، براساس رشد جمعیت طی این ۱۴۰ سال، آمار واقعی شاید خیلی بیشتراز این‌ها و حدوداً ۳تا ۴ برابر این رقم(۲۵۰۰۰)باشد. تقریباً حدود ۸۰۰۰۰ نفر
مردم علودانی در بین خود به طایفه‌های کوچک‌تر تقسیم‌بندی می‌شوند که قرار زیر است: باقی-قلو-صمد-بابا-فقیر-میری-خاشعی-سادات-سلطان محمدی-میرزاخانی-گوشه (اسم مستعار و مردم نهاد) آخندی-خوش احمد-دارو (مستعار و مردم نهاد)-ده خروار-غوله-دایتی این طایفه‌های کوچک از زیر شاخه‌های دو طایفه بزرگ به نام‌های آغودی و ننگیه انشعاب گرفته‌اند.
مردم علودانی خود را از بازماندگان سلسلهٔ غوریان و از اولادهٔ علاءالدین حسین غوری می‌دانند.
قریه جات

مردمعلودانی در دو دره به نام‌های دره علودانی و شملتو و مقدار هم در دشت ناور قرار داردند که به منظور تنظیم امور اداری به شش دنگ (بخش) تقسیم می‌گردد؛ که در ذیل هر دنگ و قریه جات مربوطه آن درج می‌گردد:
دنگ (ده خروار) که در قسمت پایین دره شملتو قرار دارد و شامل قریه‌های دهن ولی، بالای ولی، قرغه، ته بوم، شینیه، بریگ، دهن سی و گدول می‌باشد.
دنگ (غوله) که در قسمت وسط دره شملتو قرار دارد و شامل قریه‌های گرگی، کزک، قلعهٔ خالو، قلعهٔ لنگر، سیاه ریگ، جوقول، قولجوقول و باریک قول می‌باشد.
دنگ (سوخته) که در قسمت پایین دره علاؤالدینی قرار دارد و شامل قریه‌های خوش آمد، ده افغانان، نوقلعه، قلعه نو، قول ملا مهدی، غارا، گدول ملا ملک، ده تهماس، کاریز، ده جانبیگ، لاغری پیتاب و لاغری گیرو می‌باشد.
دنگ (چهار قلعه) که در قسمت وسط دره علاؤالدینی قرار دارد و شامل قریه‌های سیاقول، سرقول، فاضل، نوده، گودولا، قره باقی، قریه عباس، کهنه ده، قریه میرزاخان، به کسری و آب پران می‌باشد.
دنگ (چاچه) که قریه‌های میانه، سرپامی، قول بچه، فیضی، قلعه آخند، شیربیک (سرسنگ)، شاغنه، در قسمت بالای دره علاؤالدینی قریه‌های هوته، سرشملتو، چپری در قسمت بالای دره شملتو قرار دارند.
دنگ (ناهور) که در دشت ناهور قرار داشته و شامل قریه‌های گردو، دیوال، تکریک، سرمه، حصارک، قاشخلبیک، شیری، توچی، دره آبدره شامل قریه جات (سرآبدره، کهنه قلعه، گودول حیدرعلی، ده رضا) ورقلخ_وارکلاغ_ شامل قریه جات (کاریز، سرنه قلعه، سنگ قلعه، میانه، گیرو، آغودی، ساقی، درویش علی، چهاونی) چراغ سنگ، سنگ چپچی و بالای گردن می‌باشند.
ودر مجموع دارا ۷۵ قریه می‌باشد.
تذکر: ملاک ه رقریه مسجد همان قریه می‌باشد.
افراد مشهور درگذشته

علی جان زاهدی متولید۱۳۳۳ه‍.ش در ولسوالی ناور ولایت غزنی، مؤسس پایگاه «امام جعفرصادق»، و سخنگوی شورای ائتلاف اسلامی افغانستان۱۳۶۶، عضو شورای مرکزی حزب وحدت۱۳۶۸ه‍. ش، معاون ارشد حزب وحدت ملی اسلامی افغانستان ۱۳۸۳–۱۳۹۴ه‍.ش و وزیرمشاور رئیس‌جمهور کرزی در امور دینی ۱۳۸۸–۱۳۹۲ ه‍.ش/وفات ۱۳۹۴/۲/۳ شهر کابل، ده سبز
مهتر غلام رضا و مهتر دودی از خان های علودانی. تاریخ زیست ۱۲۵۹ه‍.ش به بالا دوره عبدالرحمن خان
مهتر غلام رضا و مهتر دودی در دوره خود از افراد پرنفوذ جغتو (که در آن زمان علودنی جزئ جغتو بوده) به حساب می‌آمده و در جنگ که در تاریخ۱۲۵۹(تناقض در تاریخ بین ۱۲۵۹و۱۲۶۷ ه‍.ش در اصل منبع) با پشتون‌های غلزایی صورت گرفته، همراه با رجب علی خان، رهبر جغتو شرکت کرده و به گفته گزارشگران انگلیسی، رجب علی خان همراه با دیگر خائنین جغتو با پشتیبانی قوای انگلیس موفق به شکست پشتون‌ها شده‌است و غنیمت‌های بی‌شماری را از آن‌ها به غنیمت گرفت بوده‌است.
کتاب هزاره‌ها و هزارستان که از منابع درجه یک به‌شمار می‌رود، به گفته گروه تحقیق، به کمک حسین صوبه دار فرزند سوم رجب علی خان رهبر جغتو نوشته شده‌است. معلومات این کتاب دربارهٔ هزاره‌ها و سرزمین آن‌ها تا جایی درست و قابل تأمل است.
افراد مشهور زنده

محسن سعیدی (مهدی یار) نویسنده، شاعر، خطاط و کارشناس مسائل اسلامی (فعلا رئیس انجمن امام جعفرصادق و مدیر خانه ادبیان افغانستان در شعبه قم
ساجدحسین جنتی برنده هشتمین دوره «جشنواره ستاره افغان» و فعلاً کارمند شبکه تلویزیونی طلوع
گذشتهٔ تاریخی

غوریان یک سلسله از پادشاهان از اجداد قوم هزاره افغانستان بودند که بین سده‌های ۱۰ و ۱۱ میلادی در نواحی صعب غور واقع در کوهستان‌های مابین هرات و غزنه که این مناطق هم‌اکنون بنام‌های هزاره جات یا هزارستان نامیده می‌شو، فرمانروایی می‌کردند.
غوریان به ملوک شنسبانیه یا آل‌شنسب نیز مشهور بوده‌اند. علت نام‌آوری این دو سلسله به آل‌شنسب، انتساب آنان به شخصی است به نام شنسب که می‌گویند در صدر اسلام می‌زیست.
سلطان علاءالدین حسین، معروف به جهانسوز، پسر عزالدین حسین، از ۵۴۵ تا ۵۵۶ ه‍.ق فرمانروای سلسله غوریان بود. وی دولت غوریان را به اوج قدرت رسانید.
علاءالدین غوری با بهرامشاه غزنوی جنگ کرده او را شکست داد وخود در شهر غزنه اعلام فرمانروای کرد.
هم‌اکنون بازماندگان از علاءالدین حسین غوری در ولسوالی ناهور ولایت غزنی بنام رایج محلی علودانی که منظور اصلیش همان علاءالدینی هست، زندگی می‌کنند. مردم علودانی (علاءالدینی) که خودرا از بازماندگان اصلی «علاءالدین» غوری می‌دانند، در دو دره بنام‌های درهٔ علودانی (علاءالدنی) و درهٔ شیملتو ویک مقدار هم در دشت ناهور زندگی می‌کنند.
مردم علودانی در طول تاریخ مدام با دیگر هم نژادهای هزارهٔ خود در برابر تهاجمات بی گانگان، برای دفاع از ناموس و سرزمین خود مبارزه کرده‌است؛ که در این راه کشته‌های بسیار را داده‌است، از جمله این کشته‌ها می‌توان به" شیخ ناصر فیاض "اشاره کرد. شیخ ناصر فیاض یکی از علمای برجسته و شناخته شدهٔ افغانستان بودکه در سال ۱۳۵۷ توسط دولت حفیظ الله امین دستگیر و به زندان انداخته شده و در۱۳۹۲جنازه اش از یک گور دسته جمعی در شمال کشور کشف شد.
ابراهیم پورداوود

| ابراهیم پورداوود | ابراهیم پورداوود |
| --- | --- |
زاده: ۲۰ بهمن ۱۲۶۴ محله سبزه‌میدان، رشت، استان گیلان، ایران
درگذشته: ۲۶ آبان ۱۳۴۷ (۸۲ سال) تهران، ایران
آرامگاه: آرامگاهِ خانوادگی در رشت
پیشه: پژوهشگر، نویسنده، ایران‌شناس
ملیت:  ایران
استاد: استاد فرهنگ ایران باستان و زبان اوستایی در دانشگاه تهران
دلیل سرشناسی: نخستین اوستاشناس
فرزند(ان): پوراندخت
پدر و مادر: داوود (پدر)
ابراهیم پورداوود (زادهٔ ۲۰ بهمن ۱۲۶۴، رشت – مرگ ۲۶ آبان ۱۳۴۷، تهران) ایران‌شناس معاصر، نخستین اوستاشناس و استاد فرهنگ ایران باستان و زبان اوستایی در دانشگاه تهران بود.