stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جنگ داخلی سوریه
تلاش‌ها جهت برقراری صلح > آتش‌بس سراسری سوریه (۲۰۱۷)

بعد از آن‌که نیروهای ارتش سوریه موفق به تصرف کامل حلب شدند با گروه‌های مخالف وارد مذاکره برای آتش‌بس شدند روسیه گفته که ضامن آتش‌بس خواهد بود این آتش‌بس از اواخر سال ۲۰۱۶ به اجرا درآمد همچنین دولت سوریه اعلام کرد که همه گروه‌های مخالف جزء این آتش‌بس هستند اما گروه‌های مثل داعش و جبهه فتح شام را شامل نمی‌شود برخی از کشورها از این آتش‌بس استقبال کردند روسیه نیز اعلام کرد که با گروه‌های تروریستی که شامل آتش‌بس نیستند مقابله خواهد کرد. با وجود بر قراری آتش‌بس مخالفان اقدام به آلوده کردن آب آشامیدنی دمشق کردند که ارتش سوریه در پاسخ به اقدام مخالفان به آن‌ها در وادی بردی حمله کردو توانست منبع آب را از آن‌ها پس بگیرد و آب دمشق را تصفیه کند هم‌زمان گروه تروریستی جبهه فتح شام (جبهه نصرت سابق) آتش‌بس سراسری سوریه را محکوم کرده و آن را زمینه‌ای برای تداوم حکومت سوریه خواند همچنین این گروه افراطی گفته که به جنگ با نیروهای وفادار به بشار اسد ادامه می‌دهد.
اصلاح قانون اساسی

مقالهٔ اصلی: همه‌پرسی قانون اساسی سوریه ۱۳۹۰
در تاریخ ۷ اسفند ۱۳۹۰ در سوریه پیش‌نویس قانون اساسی نوین به همه‌پرسی گذاشته شد.
قانون اساسی جدید اختیارات حزب بعث سوریه را محدود می‌کند و رئیس‌جمهور بیش از دو دوره حق ریاست ندارد.
همه‌پرسی با مشارکت ۵۷٫۴٪ و موافقت ۸۹٫۴٪ درصد رای‌دهندگان (برآیند موافقت ۵۱٫۳٪ واجدان شرایط) رأی آورد.
عنوان شده‌بود که در پی ناامنی در برخی نقطه‌ها مردم نتوانستند همه در همه‌پرسی شرکت کنند.[نیازمند منبع]
مواضع و واکنش‌ها

مقالهٔ اصلی: مداخله خارجی در جنگ داخلی سوریه
مقالهٔ اصلی: واکنش‌های بین‌المللی دربارهٔ جنگ داخلی سوریه
مواضع و واکنش‌ها > فتوای جهاد علیه دولت بشار اسد

در ۲ می ۲۰۱۳ (۱۲ خرداد ۱۳۹۲)، در پی ادامهٔ جنگ در شهر استراتژیک قُصَیر (در همسایگی لبنان) و دخالت حزب‌الله لبنان در جنگ به سود نیروهای دولتی، یوسف قرضاوی آن حزب را «حزب شیطان» خواند و به مسلمانان، در برابر دولت اسد فتوای جهاد داد.
مواضع و واکنش‌ها > واکنش سازمان ملل متحد

بان کی مون دبیرکل سازمان ملل متحد، در ۱۶ فوریه ۲۰۱۲ با اشاره به گلوله‌باران شدید مناطق مسکونی توسط ارتش دولت بشار اسد اعلام کرد حکومت بشار اسد مرتکب جنایات ضد بشری علیه مردم سوریه شده است و گفت: «در سوریه مناطق مسکونی گلوله‌باران می‌شود، بیمارستان‌ها به شکنجه‌گاه تبدیل شده و کودکانی که سن آن‌ها کمتر از ۱۰ سال است مورد تجاوز قرار می‌گیرند و سپس کشته می‌شوند.»
نقض حقوق بشر

کمیته بین‌المللی نجات، از سازمان‌های امدادرسان در سوریه، میزان تجاوز و خشونت‌های جنسی از سوی دوطرف را در جریان درگیری‌های سوریه را «هولناک» توصیف کرده است.
در اواسط آوریل ۲۰۱۴، ناوی پیلای، مسئول کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد، در گزارشی گسترده شدن شکنجه در زندان‌های دولتی سوریه را محکوم کرد و از استفاده از شکنجه توسط برخی گروه‌های مسلح مخالف اسد هم ابراز تاسف نمود.
در مارس ۲۰۱۴ سازمان عفو بین‌الملل اعلام کرد نیروهای دولت بشار اسد از ترفند گرسنگی دادن غیرنظامیان به عنوان اسلحه‌ای جنگی علیه مردم سوریه استفاده می‌کنند، دست کم ۱۲۸ هزار آواره در اردوگاه یرموک در دمشق از گرسنگی جان داده‌اند، خانواده‌ها مجبور شده‌اند به دنبال غذا در خیابان‌ها آواره شوند و خود را در معرض گلوله تک تیراندازها قرار دهند. همچنین فیلیپ لوتر، مدیر خاورمیانه سازمان عفو بین‌الملل گفت که نیروهای بشار اسد با گرسنگی دادن غیرنظامیان به عنوان اسلحه جنگی، مرتکب جنایت جنگی شده‌اند و روایت‌های وحشتناک خانواده‌هایی که به خوردن سگ و گربه روی آورده‌اند و غیرنظامیانی که هدف گلوله تک تیراندازان قرار گرفته‌اند در حالی که به دنبال غذا می‌گشته‌اند به داستان تکراری یرموک تبدیل شده است.
گروهی از سازمان‌های خیریه در تحلیل اوضاع کنونی سوریه با بررسی تصاویر ماهواره‌ای، به این نتیجه رسیده‌اند که ۸۳٪ از چراغ‌هایی که از فضا در سراسر کشور سوریه قابل مشاهده بود، اکنون تاریک شده و دیده نمی‌شود.
نقض حقوق بشر > ارتکاب جنایت علیه بشریت

در ابتدا مخالفان حکومت اسد، خواستار «پیگیری جنایت علیه بشریت» در این کشور شدند. رضوان زیاده در گزارش خود، موردهای فراوان نقض آشکار حقوق بشر که به ارتکاب سازمان‌یافته «جنایت علیه بشریت» انجامیده را برشمرد. سپس در پایان همین ماه، کمسیون حقوق بشر سازمان ملل متحد برای نخستین بار به شکل رسمی حکومت اسد را متهم به «ارتکاب جنایت علیه بشریت» کرد. در گزارش این نهاد معتبر آمده است: «نظامیان دولتی به‌طور سیستماتیک مرتکب جنایت علیه بشریت شده‌اند». در این گزارش سازمان ملل به مواردی چون قتل، شکنجه و تعرض جنسی علیه غیرنظامیان، زنان و کودکان اشاره شده بود. در فوریه ۲۰۱۲ دبیرکل سازمان ملل اعلام کرد، رژیم بشار اسد فاقد مشروعیت است.
نقض حقوق بشر > سرکوب مخالفان

دولت بشار اسد به منظور سرکوب مخالفان بارها اقدام به بمباران شهرهای مختلف سوریه به ویژه شهر حمص کرد. نیروهای ارتش سوریه در فوریه ۲۰۱۲ به روی معترضان در دمشق، حلب و الزبدانی آتش گشودند و مناطق مسکونی و کلینیک‌های موقت درمانی شهر حمص را بمباران کردند. شورای عمومی انقلاب سوریه با ارائه آماری اعلام کرد طی یک هفته از آغاز بمباران‌ها ۷۵۵ نفر در سوریه کشته شده‌اند که دستکم ۷۱ نفر از آن‌ها کودک هستند.
در ۲۲ دسامبر ۲۰۱۳ (۱ دی ۹۲) هلی‌کوپترهای ارتش سوریه با پرتاب بشکه‌های حاوی ماده منفجره تی‌ان‌تی بر روی محلات تحت کنترل شورشیان، ده‌ها نفر را در شهر حلب کشتند. آمار کشته شدگان بین ۴۰ تا ۶۰ تن اعلام شد. گرچه «بمب‌های بشکه‌ای» از دقت بالایی برخوردار نیستند، اما سبب تخریب گسترده می‌شوند. به گفته کارشناسان نظامی استفاده از این بمب‌ها دلیل اصلی شمار فراوان قربانیان است.
نقض حقوق بشر > سرکوب مخالفان > کسب درآمد دولت سوریه از گمشدگان

سازمان عفو بین‌الملل طی بررسی‌هایی که داشته دولت سوریه و کشورهای حامی آن را به بهره‌برداری مالی از ناپدید شدگان متهم کرد. گزارش حکایت از این دارد که دولت سوریه از طریق یک بازار سیاه خوفناک دست به کسب درآمد از مفقودان کشورش است. در گزارش آمده است این اقدامات دولت علاوه بر منفعت‌های مالی باعث ارعاب شهروندان و سرکوب آن‌ها برابر هر گونه اعتراض و ابراز نارضایتی می‌شود. سازمان این اقدام را مصداق جنایت علیه بشریت قلم داده کرد. از سال ۲۰۱۱ تا کنون، تعداد ۶۵ هزار سوری مفقود شدند که حدود ۵۸ هزار تن از آنان غیرنظامیان بوده‌اند. مطابق این گزارش افراد دزدیده شده در سلول‌های پرجمعیت بازداشتگاه‌های مخفی زندانی شده و ارتباط آن‌ها با دنیای بیرون به‌طور کامل قطع می‌شود این درحالیست که اطلاعی به خانوادهٔ آن‌ها داده نمی‌شود. افراد یا بر اثر بیماری یا به سبب شکنجه جان خود را از دست می‌دهند یا نهایتاً به‌صورتی ناعادلانه محاکمه و اعدام می‌شوند. نحوه کسب درآمد دولت از این شرایط نیز بدین صورت است که یک بازار سیاه وسیع متشکل از واسطه‌ها و دلالانی که با دولت همکاری می‌کنند با دریافت رشوه‌هایی از چند صد تا چندین هزار دلار از خانواده ناپدید شدگان به آن‌ها وعدهٔ دادن اطلاعاتی پیرامون محل نگهداری بستگانشان یا وضعیت مرگ و زنده بودن آن‌ها در اختیارشان قرار دهند. افراد دزدیده شده نیز شامل کسانی مانند تظاهرکنندگان، فعالان مدافع حقوق بشر، روزنامه‌نگاران، پزشکان و امدادرسانان کمک‌کننده به دو طرف یا فعال در مناطق تحت تسلط مخالفان و همچنین کسانی می‌باشند که حکومت نسبت به وفاداری آنان مشکوک است یا اینکه خویشاوندانشان به مخالفت با حکومت متهم هستند و از چنگ رژیم گریخته‌اند.
نقض حقوق بشر > بررسی پرونده جنایت‌های جنگی

یک قاضی فرانسوی به نام کاترین مارشی-ال از طرف آنتونی گوترش دبیرکل سازمان ملل متحد برای جمع‌آوری اسنادی برای مشخص کردن جنایت جنگی در سوریه تعیین شده است. بدین ترتیب او سرپرست تیم تحقیق با پنجاه کارمند و عضو در مقر سازمان ملل در ژنو سوئیس مستقر هستند.
۱۰۵ عضو سازمان ملل در دسامبر ۲۰۱۶ برای جمع‌آوری مدارک، اسناد و شواهد از جنگ داخلی سوریه توسط این هیئت رأی مثبت دادند و تنها ۱۵ کشور از جمله ایران و روسیه با این طرح مخالفت کردند. یکبار نیز در ژانویه ۲۰۱۳ فهرستی از گروه‌ها و افراد متهم به جنایت جنگی در سوریه توسط بازرسان سازمان ملل تهیه شده است.
در هنگام رسیدگی به اتفاقات یوگسلاوی کاترین مارشی-ال از مشاوران ارشد دادگاه بین‌المللی بود، همین‌طور مسئول رسیدگی به پرونده خمرهای سرخ در کامبوج از طرف سازمان ملل و در فرانسه در برخی از پرونده‌های جنایی جدی به عنوان قاضی مسئولیت‌هایی به عهده داشت و به وزارت خارجه نیز مشاوره می‌داد. این هیئت می‌بایست تحلیل خود را از وقایع در پیوند با قوانین و معیارهای تصویب‌شده در سازمان ملل و نهادهای بین‌المللی علاوه بر جمع‌آوری مدارک از جنگ داخلی سوریه ارائه بدهد. .
استفاده از جنگ‌افزار شیمیایی

حمله شیمیایی در حومه دمشق به‌ویژه در غوطه شرقی و غربی در تاریخ ۲۱ اوت سال ۲۰۱۳ (۳۰ مرداد ۱۳۹۲) رخ داد که طی آن بسیاری کشته شدند که بیشتر آن‌ها زن و کودک بودند. به گزارش مخالفان رژیم اسد، این حمله را نظام سوریه انجام داده گرچه که هنوز مقصر اصلی این جنایت معلوم نشده است.
باراک اوباما که استفاده از سلاح شیمیایی را خط قرمز معرفی کرده بود سوریه را تهدید به دخالت مستقیم کرد. در واکنش به این موضع‌گیری، بشار اسد با جمع‌آوری، از کار انداختن و نابودی تمام زرادخانه شیمیایی سوریه موافقت کرد. قرار شد این برنامه زیر نظر سازمان ملل متحد و سازمان منع به‌کارگیری تسلیحات شیمیایی انجام شود. سال گذشته برنامه نابودسازی تسلیحات و مهمات شیمیایی سوریه به پایان رسید.
با این وجود، سازمان منع به‌کارگیری تسلیحات شیمیایی از آن زمان تاکنون شواهدی جمع‌آوری کرده است که نشان می‌دهد در حملات نیروهای دولتی به روستاهای تحت کنترل شورشیان در شمال سوریه در فاصله ماه‌های آوریل تا ژوئیه ۲۰۱۴ از مهمات شیمیایی مثل کلر یا آمونیاک استفاده شده است.
بر اساس گزارش سالیانهٔ وزارت امور خارجه آمریکا در مورد وضعیت حقوق بشر در جهان در سال ۲۰۱۳، که در روز ۸ اسفند ۱۳۹۲ منتشر شد. این واقعه که در آن هزار و چهار صد نفر جان خود را از دست دادند، فجیع‌ترین واقعه بشری در سال ۲۰۱۳ بوده است.
استفاده از جنگ‌افزار شیمیایی > واکنش آمریکا

جان کری، وزیر امور خارجه آمریکا اذعان کرد که ۱۴۲۹ نفر در حمله شیمیایی در حومه شرقی دمشق کشته شده‌اند که از میان کشته‌شدگان ۴۲۶ نفر کودک بودند.
باراک اوباما در ادامه واکنش‌های آمریکا طرح حمله به سوریه را به کنگره ایالات متحده آمریکا برد تا در آنجا برای اقدام نظامی، تصمیم‌گیری شود.
تلفات و خسارات > کشته‌شدگان

به گزارش رویترز در جریان جنگ داخلی سوریه، تا سال ۲۰۱۸، بیش از ۵۱۱٬۰۰۰ نفر کشته شده و میلیون‌ها نفر نیز زخمی و زندانی گشته‌اند؛ همچنین بیش از ۱۲ میلیون نفر هم آواره شده‌اند. ده سال جنگ، میانگین امید به زندگی کودکان سوری را ۱۳ سال کاهش داده است.
بر اساس گزارشی که سازمان ملل متحد مورد تأیید قرار داده و در شورای حقوق بشر این سازمان از سوی کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد خوانده شد، تا پایان ماه ژانویه در سوریه «۷۵۰۰» غیرنظامی به دست نیروهای رژیم اسد کشته شده‌اند. این آمار از دید انقلابیون سوری، پایین‌تر از آمار واقعی است. برای نمونه در نوامبر ۲۰۱۱ و پیش از آغاز کشتارهای دسته جمعی روزانه در سوریه، براساس گزارشی که «رضوان زیاده» در نوامبر ۲۰۱۱ در قاهره ارائه کرد، ۵ هزار تن از معترضان جان باخته بودند، ۲۵ هزار نفر بازداشت شده و شهرهای درعا، حمص، ادلب، دیرالزور و چند شهر دیگر نیز در محاصره و زیر آتش سنگین توپخانه‌ای ارتش بشار اسد قرار داشتند. پیش از آن نیز سازمان ملل تا نوامبر ۲۰۱۱ جان باختن «بیش از چهار هزار نفر» در اعتراض‌های سوریه را تأیید و از قتل «۲۵۶ کودک» ابراز انزجار کرده بود. ماه نوامبر خونین‌ترین ماه از آغاز اعتراض‌ها در سوریه به‌شمار می‌رود که در آن روزانه ۱۰ تا ۳۰ تن از معترضان جان باخته‌اند. سازمان ملل در ۱۳ دسامبر سال ۲۰۱۱ اعلام کرد که شمار کشته‌های سرکوب خیزش در سوریه از ۵۰۰۰ نفر فراتر رفته است و ۱۲ هزار نفر نیز از سوریه گریخته‌اند.
در مارس ۲۰۱۵، سازمان ملل متحد اعلام کرد که در سال ۲۰۱۴ حدود هفتاد و شش هزار تن در جنگ سوریه کشته شدند و به این ترتیب، آمار تلفات این جنگ چهارساله به بالای دویست و بیست هزار نفر رسید که اکثر آنان نیز غیرنظامیان ساکن در مناطق درگیری بوده‌اند.
به نقل از دیده‌بان حقوق بشر سوریه، شمار قربانیان درگیری‌های این کشور بر اساس مستنداتی که این نهاد در اختیار دارد، تا پایان سال ۲۰۱۳ از مرز ۱۲۵ هزار تن گذشته است. بر اساس این گزارش، یک سوم قربانیان یاد شده غیرنظامی بوده‌اند. از این تعداد ۶ هزار و ۳۶۵ تن کودک و ۴ هزار ۲۶۹ تن زن بوده‌اند. شمار کشته‌شدگان مخالف حکومت سوریه ۲۵ هزار و ۶۹۹ نفر و کشته‌شدگان نظامی و شبه نظامیان حامی حکومت ۴۸ هزار و ۸۸۰ نفر ذکر شده است. در گزارش دیده‌بان حقوق بشر سوریه آمده است که حدود ۳۰۰۰ نفر از قربانیان قابل شناسایی نبوده‌اند. سرنوشت بیش از ۱۰ هزار تن در زندان‌های حکومت سوریه و همین‌طور ۳ هزار سرباز اسیر نیروهای مخالف حکومت روشن نیست. تخمین زده شده است که نزدیک به ۱۹۰ هزار نفر تا پایان ماه اوت ۲۰۱۴ (پایان مرداد ۱۳۹۳) جان خود را از دست داده‌اند.
در ۱۱ مارس ۲۰۱۴ (۲۰ اسفند ۱۳۹۲) یونیسف اعلام کرد در خلال سه سال جنگ در سوریه بیش از ۱۰ هزار کودک جان خود را از دست داده‌اند.
بر اساس گزارشی که مرکز حقوق بشر سوریه در سپتامبر ۲۰۱۵ منتشر کرد تاکنون حدود ۱۸۶ هزار غیرنظامی در جنگ سوریه کشته‌اند که بیش از ۹۶ درصد آن‌ها توسط حکومت سوریه، ۱٫۳٪ توسط مخالفان و ۰٫۸٪ درصد توسط داعش و بقیه به دست نیروهای کرد، فتح الشام، بمباران‌های ائتلاف ضد داعش و افراد نامعلوم کشته شده‌اند. در این آمار اعلام شده که از ۵۴۶ روزنامه‌نگاری که تاکنون در سوریه کشته شده‌اند ۵۱۱ نفر به دست دولت اسد، ۱۴ نفر به دست مخالفان و ۱۴ نفر به دست داعش به قتل رسیده‌اند. ۹۹٫۵٪ موارد مرگ بر اثر شکنجه (۱۱۵۰۱ نفر) هم در زندان‌های دولت سوریه اتفاق افتاده‌اند.
تلفات و خسارات > ناپدیدشدگان

بر اساس آمار مرکز مستندسازی نقض حقوق بشر در سوریه، تا آغاز نوامبر ۲۰۱۴، ۸۵۰۰۰ نفر توسط دولت به صورت خودسرانه یا اجباری (بازداشت، دستگیری یا ربودن افراد به همراه انکار آن)، ۱۲۰۰ نفر به دست گروه‌های مسلح (در درجه اول داعش) و ۲۶۰۰ نفر هم بدون هیچ ردی ربوده شده‌اند.
تلفات و خسارات > آوارگان

جنگ سوریه علاوه بر تلفات انسانی منجر به آوارگی ۹/۵ میلیون نفر (تا آغاز نوامبر ۲۰۱۴) در این کشور نیز شده است. بر اساس گزارشی که خبرگزاری رویترز در ۹ اسفند ۱۳۹۲ منتشر کرد، ۳ میلیون پناهنده خاک سوریه را ترک کرده‌اند. این روند، یکی از بزرگ‌ترین مهاجرت‌های اجباری در تاریخ معاصر است.
در ۱۱ مارس ۲۰۱۴ (۲۰ فروردین ۱۳۹۲) یونیسف اعلام کرد که در کشورهای میزبان حدود یک میلیون و ۲۰۰ هزار کودک سوری به عنوان پناهجو در کمپ‌ها زندگی می‌کنند که دسترسی محدودی به آب آشامیدنی، مواد غذایی مغذی و امکانات آموزشی دارند.
سازمان ملل گفته است تا پایان ماه اوت ۲۰۱۴ (پایان مرداد ۱۳۹۳) بیش از سه میلیون نفر از شهروندان سوریه در اثر جنگ از خانه‌های خود گریخته و اثری از بهبود بحران سیاسی آن کشور دیده نمی‌شود. همچنین بیش از شش میلیون سوری در داخل آن کشور آواره شده‌اند و نیمی از این تعداد کودک هستند. تعدادی از افراد بی خانمان شده از سوریه خارج شده و در کشورهای همسایه پناه جسته‌اند. بیش از ۱ میلیون شهروند سوری اکنون ساکن لبنان هستند. راه خروج از سوریه برای پناهجویان سختتر شده است و بسیاری ناچار هستند که برای خروج به دسته‌های تبهکار مسلح باج دهند. ده‌ها هزار نفر دیگر به اردن و ترکیه پناه برده‌اند. کمیساریای عالی سازمان ملل برای پناهندگان گفته است که سوریه اکنون دچار بزرگ‌ترین شرایط اضطراری انسانی در دوران معاصر است.
تخمین زده می‌شود که حدود ۱۰ میلیون و ۸۰۰ هزار نفر در داخل سوریه نیازمند کمک‌های بشردوستانه هستند و از این تعداد، بیش از چهار میلیون نفر در مناطقی زندگی می‌کنند که یا تحت محاصره هستند یا دسترسی به آن‌ها بسیار دشوار است.
تلفات و خسارات > آوارگان > در ترکیه

روز شنبه ۲۰ اوت ۲۰۱۴ (۲۹ شهریور ۱۳۹۳) دفتر نخست‌وزیری ترکیه اعلام کرد برخی مناطق مرزی خود را به روی آوارگان کرد سوریه باز کرده است. بنا بر اعلام سازمان ملل، در طول تنها ۲۴ ساعت حدود ۷۰ هزار پناهجوی کرد از شمال سوریه به ترکیه پناه آوردند. سازمان ملل متحد در آخرین گزارش خود در ۲۲ اوت ۲۰۱۴ اعلام کرد که شمار پناه‌جویان کرد به ترکیه از مرز ۱۰۰ هزار نفر گذشته است. دولت ترکیه شمار آوارگان کرد را ۱۳۰ هزار نفر برآورد کرد. جز کردهای سوریه، بیش از یک میلیون پناهجوی سوری در خاک ترکیه هستند که از حملات داعش گریخته‌اند.
تلفات و خسارات > خسارات اقتصادی

جنگ داخلی سوریه منجر به تلفات انسانی وحشتناکی شد که باعث فروپاشی اقتصاد آن کشور شده است. بنا بر تحقیقات، از زمان شروع جنگ داخلی، ۱۷٫۵ درصد از خانه‌های روسیه ویران شده است. خسارات ناشی از درگیری به زیرساخت‌ها به تنهایی ۱۱۷٫۷ میلیارد دلار هزینه داشته است. سوریه نمونه‌ای بارز از پیامدهای شدیدی است که جنگ بر اقتصاد یک کشور وارد می‌آورد. تا سال ۲۰۱۸، تولید ناخالص داخلی سوریه به کمتر از ۵۰ درصد از زمان ۲۰۱۰ کاهش یافت که ناشی از پیامدهای جنگ و بی‌ثباتی سیاسی بود. مجموعه زیرساخت‌های ویران شده و کاهش تحریم‌های تولید و تجاری، منجر به کاهش صادرات سوریه شد. از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۸، صادرات کشوراز ۸٫۷ میلیارد دلار به ۷۰۰ میلیون دلار کاهش یافت که برابر با سقوط ۹۲ درصدی است. به علاوه، ارزش پول سوریه ۹۰ نیز درصد کاهش یافت و تورم کشور به ۷۰۰ درصد رسید. در نتیجه جنگ، بسیاری از زیرساخت‌های کشور تخریب شده‌اند؛ خدمات اجتماعی اغلب وجود ندارد، اقتصاد در حال سقوط آزاد است و بیش از ۹۰ درصد از مردم سوریه در فقر زندگی می‌کنند. تداوم کاهش ارزش پول محلی منجر به تورم افسارگسیخته، کاهش دستمزدهای واقعی شده و افراد بیشتری را به سمت فقر سوق داده است. از زمان شروع درگیری، فقر شدید به‌طور مداوم افزایش یافته است. به‌طور متوسط، سالانه حدود ۵۳۸۰۰۰ شغل در طول چهار سال نخست جنگ از بین رفته است و جوانانی که اکنون با نرخ بیکاری ۷۸ درصدی مواجه هستند گزینه‌های کمی برای بقا دارند. درگیری تجارت منطقه‌ای را تضعیف کرده است. انقباض اقتصاد سوریه و ظهور اقتصاد جنگی، تأثیر عمیقی بر قشربندی و ترکیب جامعه تجاری سوریه و به ویژه نخبگان داشته است. در کوتاه مدت و بلندمدت، تحریم‌ها، فرار سرمایه پایدار، کاهش دارایی‌های شرکت‌ها و کاهش چشمگیر تولید و مبادله در سراسر کشور، بر نخبگان تجاری مستقر پیش از جنگ تأثیر منفی گذاشته است. آنان شاهد کاهش ثروت خود بوده‌اند و حتی بسیاری از آنها سوریه را به مقصد کشورهای همسایه ترک کرده‌اند.
دستاوردهای ارتش سوریه

مهم‌ترین موفقیت‌ها و دستاوردهای میدانی ارتش سوریه در سال ۲۰۱۶، در تصرف بخش شرقی شهر حلب از کنترل شورشیان بود که به مدت بیش از چهار سال تحت سیطره گروه‌های شورشی قرار داشت، در تاریخ ۱۲ دسامبر ۲۰۱۶ فرماندهی ارتش سوریه کنترل کامل شهر حلب پس از شکست شورشیان و اخراج گروه‌های شورشی باقی‌مانده را اعلام کرد که در چارچوب توافقی که با نظارت روسیه به دست آمد به رهایی بیش از دو هزار نفر از مردم شهرک‌های تحت محاصره کفریا و و فوعه در حومه شمالی ادلب منجر شد. دستاورد دیگر ارتش سوریه در سال ۲۰۱۷ با تصرف شهر باستانی پالمیرا از اشغال داعش همراه بود. ارتش سوریه این شهر را در تاریخ ۲ مارس ۲۰۱۷ تصرف کرد.
حضور نیروهای خارجی در سوریه

تا ابتدای سال ۲۰۲۲ تعداد پایگاه‌های نیروهای خارجی در سوریه به ۵۹۷ رسید که جزئیات آن به شرح زیر است:
نیروهای ائتلاف بین‌المللی به رهبری آمریکا ۲۸ پایگاه
نیروهای ترکیه: ۱۲۲ پایگاه،
نیروهای روسیه: ۱۱۴ پایگاه،
نیروهای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی: ۱۸۶ پایگاه،
حزب‌الله لبنان ۸۰ پایگاه.
نیروهای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و حزب‌الله لبنان به‌طور مشترک ۶۷ پایگاه را در اختیار دارند.
پرچمی که در مناطق کردنشین سوریه از سال ۲۰۱۲ مورد استفاده قرار می‌گیرد و اغلب آن را به همراه پرچم کردستان به کار می‌برند. البته پرچم کردستان در سوریه ممنوع اعلام شده و از آن هم در جنگ سوریه استفاده شده.
کاستل دل پیانو

مکان
| کاستل دل پیانو | کاستل دل پیانو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
کاستل دل پیانو: کاستل دل پیانو
ناحیه: توسکانی
استان / شهرستان: استان گروستو (GR)
دهستان: Montegiovi، Montenero d'Orcia
حکومت: حکومت
 • شهردار: Claudio Franci
مساحت: مساحت
 • کل: ۶۷٫۷۹ کیلومتر مربع (۲۶٫۱۷ مایل مربع)
ارتفاع: ۶۳۷ متر (۲۰۹۰ فوت)
جمعیت (2001): جمعیت (2001)
 • کل: ۴٬۳۳۱
 • تراکم: ۶۴/کیلومتر مربع (۱۷۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Casteldelpianesi or Cioli
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 58033
پیش‌شماره تلفن: 0564
قدیس پشتیبان: Maria Santissima delle Grazie
روز قدیس: September 8
وبگاه: وبگاه رسمی
کاستل دل پیانو (به ایتالیایی: کستل دل پیانو) یک کومونه در ایتالیا است که در استان گروستو واقع شده‌است.
خصوصیات

کاستل دل پیانو ۶۷٫۷۹ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۳۳۱ نفر جمعیت دارد و ۶۳۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
معبد هابو

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نگاره معبد رامسس سوم، از سمت شرق. دیوار بلند که جلوی دوربین قرار دارد، دیوار شمال شرقی معبد است.: نگاره معبد رامسس سوم، از سمت شرق. دیوار بلند که جلوی دوربین قرار دارد، دیوار شمال شرقی معبد است.
مکان: هابو
مختصات: ۲۵°۴۳′۱۰٫۹۲″ شمالی ۳۲°۳۶′۲٫۵۲″ شرقی﻿ / ﻿۲۵٫۷۱۹۷۰۰۰°شمالی ۳۲٫۶۰۰۷۰۰۰°شرقی﻿ / 25.7197000; 32.6007000
گونه: معبد وداع
اطلاعات بیشتر: اطلاعات بیشتر
تاریخ‌های کاوش: ۱۸۵۹ و ۱۸۹۹
معبد هابو (انگلیسی: Medinet Habu) یا آرامگاه رامسس سوم در شهر هابو، یکی از مهم‌ترین معماری‌های معبدی در دوره پادشاهی جدید در غرب ساحل رودخانه لاکسوز در مصر بود. صرف نظر از معماری و اندازه و جنبه هنری این بنا این معبد احتمالاً بهترین سند باقی‌مانده است که چگونگی پیدایش و شکست مردم دریا در منطقه رامسس دوم را به تصویر می‌کشد.
شناسایی و حفاری مدرن

نخستین شخص اروپایی که این معبد را در ادبیات نوین به نگارش درآورد ویوانت دنن بود که در سال‌های ۱۷۹۹ تا ۱۸۰۱ از این مکان بازدید کرده بود. بعد از وی چمپلین این مکان را با جزئیات بیشتر در سال ۱۸۲۹ توصیف کرد.
حفاری درونی این معبد به صورت پراکنده بین سالهای ۱۸۵۹ تا ۱۸۹۹ زیر نظر و با رهنمودهای وزارت آثار باستانی انجام گرفت. در این چند دهه معبد اصلی پاکسازی شد و و تعداد زیادی ساختمان از دوره قبطی‌ها شامل کلیسای مهم قبطی‌ها در محوطه دوم بنا بدون هیچگونه سندبرداری یا یادداشت تخریب شدند.
مرحله دوم حفاری و ثبت و حفاظت از معبد سال ۱۹۲۴ توسط سرتیم گروه تحقیق معماری و کتیبه انیستیتوی شرق‌شناسی دانشگاه شیکاگو آمریکا که تقریباً در حال حاضر نیز جریان دارد، آغاز شد.
شرح

معبد با ستون‌هایی بالغ بر ۱۵۰ متر که طراحی آن ارتدکس می‌باشد و تقریباً نزدیک به آرامگاه رامسس دوم است. محوطه معبد حدوداً ۲۱۰*۳۰۰ متر می‌باشد که مساحت آن بالغ بر ۷۰۰۰ متر می‌شود که با دیوارهای حکاکی شده پر شده است. دیوارهای محوطه که با آجرهای گلی پوشانده شده نسبتاً از این ستون‌ها محافظت خوبی به عمل آورده و احتمال دارد برای تقویت این دیوارها به کار گرفته شده باشد. ورودی اصلی محوطه از بین یک دروازه تقویت شده عبور می‌کند که به میگدول شناخته می‌شود. (عنوان معماری قلعه‌های آسیایی در آن زمان)
درست در میان محوطه دیوارها پرستش‌گاه آمنردیس یکم شپنوپت دوم و نیتیگرات و همه کسانی که عنوان دوین ادراتریک را از آمون گرفته بودند، قرار دارد.
نخستین دروازه به محوطه‌ای باز می‌شود که تندیس بزرگی از رامسس به عنوان خدای مردگان در آن قرار دارد. دروازه دوم به محوطه‌ای فرا گرفته از ستون‌هایی با نقش رامسس، راهنمایی می‌کند. دروازه سوم به سمت شیبی که به ایوان ستون‌دار شناخته می‌شود منتهی می‌شود. سرهای واقعی و حجاری شده اسیران خارجی نیز در این مکان یافت می‌شود که نمادی از کنترل شاه به سوریه و نامیبیای آن روزگار می‌باشد.
فهرست پادشاهان کم‌اهمیت‌تر

لیست شاهان شهر هابو روی ستونی حجاری شده و نام ۹ فرعون دیده می‌شود که در جشن حضور داشتند.
دولت سرمایه‌داری

دولت سرمایه‌داری (به انگلیسی: capitalist state) به دولتی اطلاق می‌شود که کارکرد و شکل آن، بر پایهٔ سرمایه‌داری است. این مفهوم اغلب به جای مفهوم دولت مدرن استفاده می‌شود.
کارکردهای اولیه دولت سرمایه‌داری ارائه یک چارچوب قانونی و زیرساختی است که برای کسب و کار و انباشت سرمایه مفید است. نظریه‌های متفاوتی در مورد کارکرد ضروری و مناسب دولت در اقتصاد سرمایه‌داری وجود دارد. از جملهٔ آنها، لسه فر است که از دولتی که محدود به تأمین کالاهای عمومی و حفاظت از حقوق مالکیت خصوصی است دفاع می‌کند. در حالی که طرفداران مداخله‌گری بر اهمیت مقررات، مداخله و تثبیت اقتصاد کلان برای فراهم کردن محیط مساعد برای انباشت سرمایه و کسب و کار تأکید می‌کنند.
متفکران مارکسیستی، اغلب از دولت سرمایه‌داری به عنوان دیکتاتوری بورژوازی یاد می‌کنند. این متفکران، بر نقش سیاستگذاران و نخبگان سیاسی که پیشینه تجاری یا طبقاتی مشترکی دارند، تأکید می‌کنند، که منجر به تصمیمات آنها منعکس کننده منافع طبقاتی آنها می‌شود.
برای مطالعهٔ بیشتر

باراک، گرگ (ویرایش) (1991). جنایات دولت سرمایه‌داری: مقدمه ای بر جنایت دولتی. آلبانی، نیویورک: انتشارات دانشگاه ایالتی نیویورک.شابک ‎۰−۷۹۱۴−۰۵۸۴−۲شابک 0-7914-0584-2.
دانکن، گریم. دموکراسی و دولت سرمایه‌داری نیویورک: انتشارات دانشگاه کمبریج.شابک ‎۹۷۸۰۵۲۱۲۸۰۶۲۴شابک 9780521280624.
جسوپ، باب (2002). آینده دولت سرمایه‌داری. کمبریج: پولیت پرس.شابک ‎۰−۷۴۵۶−۲۲۷۲−۰شابک 0-7456-2272-0.
جسوپ، باب (1990). نظریه دولت: قرار دادن دولت سرمایه‌داری در جای خود. پارک دانشگاه: انتشارات دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا.شابک ‎۰−۲۷۱−۰۰۷۳۵−۴شابک 0-271-00735-4.
ساویل، جان (1994). تحکیم دولت سرمایه‌داری، ۱۸۰۰-۱۸۵۰. لندن و بولدر، کلرادو: Pluto Press.شابک ‎۹۷۸−۰−۷۴۵۳−۰۸۹۸−۲شابک 978-0-7453-0898-2.
شیمانسکی، آلبرت (1978). دولت سرمایه‌داری و سیاست طبقاتی. کمبریج، ماساچوست: ناشران وینتروپ.شابک ‎۹۷۸−۰۸۷۶۲۶۱۰۵۷شابک 978-0876261057.
هاشم بن عبدمناف

| هاشم بن عبدمناف | هاشم بن عبدمناف |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۵۸ پیش از هجرت
درگذشت: ۱۲۵ پیش از هجرت (۳۲–۳۳ سال)
ملیت: عرب
شناخته‌شده برای: پدر پدربزرگ محمد
همسر: سلمی بنت عمرو
فرزندان: اسد بن هاشم (پسر) عبدالمطلب (پسر)
والدین: عبدمناف بن قصی (پدر) عاتکه بنت مره (مادر)
خویشاوندان: عبدشمس بن عبدمناف (برادر) مطلب بن عبدمناف (برادر) نوفل بن عبدمناف (برادر ناتنی)
عمروالعَلاء پسر عبدمَناف معروف به هاشم (۱۵۸ سال پیش از هجرت – ۱۲۵ سال پیش از هجرت) از بزرگان قبیلهٔ قریش و شهر مکه و نیای قبیلهٔ بنی هاشم بود. وی جد محمد پیامبر اسلام بود.
هاشم از بزرگ‌ترین و بانفوذترین شخصیت‌های قریش بود. او به کعبه اهمیت بسیاری می‌داد و قریش را به تکریم و احترام زائران تشویق می‌کرد. لقب هاشم نیز به همین اشاره داشت. هاشم یعنی خرد کننده؛ او به دست خودش نان برای آبگوشت زائران خرد می‌کرد و اولین کسی بود که سنت اطعام و سقایت حجاج را تأسیس کرد.
به خاطر این خصوصیات شایسته در او مردم عرب و قریش به او لقب سید دادند؛ یعنی آقای عرب. لقب «سید» در اولاد او باقی ماند، و این سیادت از او به فرزندانش عبدالمطلب و اولاد او و بعدها به پیامبر اسلام و علی بن ابیطالب و دودمان آن‌ها رسید.
او از امپراتور بیزانس، امان‌نامه گرفت و راه تجارتی برای کاروان‌های قریش باز کرد. در شهر غزه (فلسطین) درگذشت و قبرش در آن جاست. بارگاه هاشم هم‌اکنون با نام «مسجد السید هاشم» در منطقهٔ الدرج شهر قدیمی غزه قرار دارد و به عنوان بزرگ‌ترین و کهن‌ترین مسجد این شهر معروف است. ساختمان فعلی مسجد، از سال ۱۸۵۰ میلادی باقی مانده است که به دستور سلطان عثمانی عبدالمجید ساخته شد. مقبرهٔ هاشم در گوشهٔ شمال غربی مسجد قرار دارد.
فرزندان

هاشم بن عبدمناف دارای نه فرزند بود.
چهار پسر بنام‌های:
عبدالمطلب
أسد: وی نخستین هاشمی بود که در میان هاشمیان زائیده شده بود.
أبوصیفی
نضلة.
و پنج دختر بنام‌های:
شفاء
خالدة
ضعیفة
رقیة
حیة
رقیة، سلمی دختر عمرو بن زید