stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فضل‌الله خان وکیل‌الملک
زندگی

فضل‌الله خان وکیل‌الملک به سال ١٢٢۵ در تبریز متولد شد. پدرش میرزا علی‌اصغر مستوفی از علمای تبریز بود. او سه برادر با نام‌های محمد رفیع، اسدالله و محمود داشت که همه دارای مناصب نظامی و سیاسی بودند.
او در سال ١٢٨١ در سن ۵٧ سالگی در مرند درگذشت و پیکرش را در کربلا به خاک سپردند.
همسر و فرزندان

وکیل‌الملک دو بار ازدواج کرد. بار اول با «خاور خانم بهجت‌الدوله»، دختر حاج میرزا محمدعلی، تاجر معروف تبریز، چهار پسر و هفت دختر به ترتیب سن:
سید ابوالفتح دیبا ملقب به حشمت‌الدوله
سیده ماه‌طلعت دیبا ملقب به مرحمت‌السلطنه
سیده قمر دیبا ملقب به رفعت‌الدوله
سید عبدالحسین دیبا ملقب به وکیل الملک
سیده کوکب دیبا ملقب به عظمت‌السلطنه همسر محمدحسین لقمان‌ادهم و مادر علی‌قلی لقمان‌ادهم
سیده والیه دیبا ملقب قدس السلطنه
سید ابوطالب دیبا
سید غلامعلی دیبا
سیده گوهر تاج دیبا
سیده مهپاره دیبا
سیده رخساره دیبا
سپس با حاجیه «ملک‌تاج فیروز نجم‌السلطنه»، دختر فیروز میرزا نصرت‌الدولهکه حاصل این وصلت پسری به نام ابوالحسن دیبا ملقب به ثقةالدوله بود.
اپسیلون

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| الفبای یونانی | الفبای یونانی |  |  |  |  |
| Αα آلفا | Νν نو |  |  |  |  |
| Ββ بتا | Ξξ کسی |  |  |  |  |
| Γγ گاما | Οο امیکرون |  |  |  |  |
| Δδ دلتا | Ππ پی |  |  |  |  |
| Εε اپسیلون | Ρρ رو |  |  |  |  |
| Ζζ زتا | Σσς سیگما |  |  |  |  |
| Ηη اتا | Ττ تاو |  |  |  |  |
| Θθ تتا | Υυ اوپسیلون |  |  |  |  |
| Ιι یوتا | Φφ فی |  |  |  |  |
| Κκ کاپا | Χχ خی |  |  |  |  |
| Λλ لامبدا | Ψψ پسی |  |  |  |  |
| Μμ مو | Ωω اومگا |  |  |  |  |
| حروف منسوخ | حروف منسوخ |  |  |  |  |
|  واو, دیگما |  هتا |  |  |  |  |
|  سان |  شو |  |  |  |  |
حروف اعداد: حروف اعداد
|  استیگما |  قوپا |  |  |  |  |
 سمپی: 
| الفبای یونانی | الفبای یونانی |  |  |  |  |
اپسیلون (بزرگ: Ε، کوچک: ε; (به یونانی: Έψιλον)) پنجمین حرف الفبای یونانی است که آوا آن در زبان یونانی /e/ است. در سیستم شمارش یونانی مقدار ۵ را دارد که از حرف He  مأخوذ شده‌است. معادل آن در رومی E و در سیریلیک ی است.
نماد

حرف کوچک اپسیلون به عنوان نماد در موارد زیر به کار می‌رود:
در ریاضیات برای حد به کار می‌رود.
در ستاره‌شناسی و در نام‌گذاری بایر، پنجمین ستاره پرنور هر صورت فلکی معمولاً اپسیلون آن به کار می‌رود.
در الفبای آوایی بین‌المللی(IPA)، به عنوان نمایشگر یک آوای متوسط صدادار به کار می‌رود.
در ستاره‌شناسی، اپسیلون نام دورترین حلقه اورانوس است.
در شیمی، به عنوان ضریب کاهش مولی استفاده می‌شود.
در اقتصاد، ε به عنوان کشش به کار می‌رود.
در الکترونیک به عنوان ضریب گذردهی الکتریکی خلأ به کار می‌رود.
در مکانیک مواد به عنوان کرنش (نسبت تغییر طول به طول اولیه) به کار می‌رود.
فقط زمان

«فقط زمان» (به انگلیسی: Only Time) ترانه‌ای از خواننده/ترانه‌سرای ایرلندی انیا است. این قطعه در ۱۳ نوامبر سال ۲۰۰۰ به‌عنوان تک‌آهنگ اصلی آلبوم یک روز بدون باران منتشر شد. «فقط زمان» در زمان انتشارش در کانادا، آلمان، لهستان و سوئیس شماره ۱ جدول‌های فروش بود.
در سال ۲۰۰۱ و پس از حملات ۱۱ سپتامبر، این قطعه به‌خاطر شعر دلداری‌دهنده و ملودی آرامش بَخشَش، مورد استفاده گستردهٔ رسانه‌های آمریکایی برای پوشش آن واقعه قرار گرفت و به «سرودی برای امید دوباره» در آمریکا تبدیل شد. «فقط زمان» در آمریکا تا ردهٔ دهم جدول ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد صعود کرد و تنها اثر انیا است که در جمع ۱۰ ترانهٔ پرفروش ایالات متحده جایی داشته‌است.
گواهی‌های فروش

| منطقه | گواهی | واحد گواهی‌شده/فروش |
| --- | --- | --- |
| اتریش (فونوگرافی اتریش) | Gold | ۲۵٬۰۰۰* |
| دانمارک (آی‌اف‌پی‌آی) | Gold | ۴۵٬۰۰۰ |
| آلمان (بی‌وی‌ام‌آی) | ۳× Gold | ۷۵۰٬۰۰۰^ |
| ایتالیا (اف‌آی‌ام‌آی) sales since 2009  | Gold | ۲۵٬۰۰۰ |
| سوئیس (آی‌اف‌پی‌آی سوئیس) | Gold | ۲۵٬۰۰۰^ |
| بریتانیا (بی‌پی‌آی) | Silver | ۲۰۰٬۰۰۰ |
 * رقم فروش تنها بر پایهٔ گواهی‌ها. ^ رقم توزیع تنها بر پایهٔ گواهی‌ها.  رقم فروش+پخش جاری تنها بر پایهٔ گواهی‌ها.:  * رقم فروش تنها بر پایهٔ گواهی‌ها. ^ رقم توزیع تنها بر پایهٔ گواهی‌ها.  رقم فروش+پخش جاری تنها بر پایهٔ گواهی‌ها.
آکسبریج، انتاریو

| آکسبریج | آکسبریج |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
شهرک آکسبریج: شهرک آکسبریج
خیابان براک: خیابان براک
  نشان:   نشان
کشور:  کانادا
استان‌ها و قلمروهای کانادا:  انتاریو
منطقه: شهرستان دورام
بنیان‌گذاری: ۱۸۵۰
حکومت: حکومت
 • شهردار: دیو بارتون
 • شورای شهر: گُرد هایِت
 • اعضای شورای شهر: گُرد هایِت
 • هیئت حاکمه: شورای شهر آکسبریج
مساحت: مساحت
 • خشکی: ۴۲۰٫۵۲ کیلومتر مربع (۱۶۲٫۳۶ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۷۳ متر (۸۹۶ فوت)
جمعیت (۲۰۲۱): جمعیت (۲۰۲۱)
 • کل: ۲۱۵۵۶
 • تراکم: ۵۱٫۳/کیلومتر مربع (۱۳۳/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی −۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی −۴ (Eastern (EDT))
کد پستی در کانادا: L9P
وبگاه: www.uxbridge.ca
آکسبریج (انگلیسی: Uxbridge) شهرکی در شهرستان دورام واقع در جنوب مرکزی انتاریو در کانادا است. این شهرک نامش را از آکسبریج لندن که برگرفته از «پلِ ویکسان» (Wixan's Bridge) است. کوئیکرها از حوالی سال ۱۸۰۶ نخستین ساکنان این منطقه مسکونی بودند که در سال ۱۸۵۰ جزئی از شهرستان تاریخی یورک شد. زبان انگلیسی، زبان مادری ۹۱٫۷٪ از ساکنان منطقه است و زبان فرانسوی، زبان آلمانی و زبان ایتالیایی، به‌ترتیب زبان‌های رسمی ۱٫۰٪، ۱٫۴٪ و ۱٫۰٪ از مردم منطقه است.
آکسبریج مطابق سرشماری ۲۰۲۱ اداره آمار کانادا ۲۱٬۵۵۶ نفر جمعیت داشت که در ۸٬۰۰۸ خانه شخصی از مجموع ۸٬۳۱۰ خانهٔ منطقه زندگی می‌کردند که نسبت به جمعیت ۲۱٬۱۷۶ نفری آن در سال ۲۰۱۶ میلادی، ۱٫۸٪ افزایش یافته بود. مطابق آمار سال ۲۰۲۱، مساحت آکسبریج ۴۲۰٫۵۲ کیلومتر مربع و تراکم جمعیتی آن ۵۱٫۳ نفر در هر کیلومتر مربع بود.
پراکندگی جمعیتی

| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۹۹۱ | ۱۴٬۰۹۲ | —     |
| ۱۹۹۶ | ۱۵٬۸۸۲ | ۱۲٫۷٪+ |
| ۲۰۰۱ | ۱۷٬۳۷۷ | ۹٫۴٪+ |
| ۲۰۰۶ | ۱۹٬۱۶۹ | ۱۰٫۳٪+ |
| ۲۰۱۱ | ۲۰٬۶۲۳ | ۷٫۶٪+ |
| ۲۰۱۶ | ۲۱٬۱۷۶ | ۲٫۷٪+ |
| ۲۰۲۱ | ۲۱٬۵۵۶ | ۱٫۸٪+ |
|  |  | —     |
مسیه ۸۳

| مسیهٔ ۸۳ | مسیهٔ ۸۳ |
| --- | --- |
تلسکوپ فضایی هابل از این کهکشان تصویربرداری کرده‌است سازندهt: HST/ناسا/ESA: تلسکوپ فضایی هابل از این کهکشان تصویربرداری کرده‌است سازندهt: HST/ناسا/ESA
اطلاعات رصدی: اطلاعات رصدی
صورت فلکی: مارباریک
بُعد: ۱۳h ۳۷m ۰۰٫۹s
مِیل: ‏ ۵۷″ ۵۱′ ‎−۲۹°
انتقال به سرخ: ۵۱۳ ± ۲ km/s
فاصله: ۱۴٫۷ Mly (۴٫۵ Mpc)
قدر ظاهری (V): ۸٫۲
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
اندازه: ۱۲′.۹ × ۱۱′.۵
نام‌های دیگر: نام‌های دیگر
NGC 5236, UGCA 366, PGC48082, Southern Pinwheel Galaxy,: NGC 5236, UGCA 366, PGC48082, Southern Pinwheel Galaxy,
مسیهٔ ۸۳ (یا کهکشان فرفرهٔ جنوبی، M83 و NGC 5236) یک کهکشان مارپیچی از نوع متوسط و در فاصلهٔ ۱۵ میلیون سال نوری است و در صورت فلکی مار باریک قرار دارد.
یخبندان زاله

حداکثر وسعت مجموعه Saale (خط زرد). خط قرمز بیشترین وسعت یخبندان جوان‌تر ویچسلی را نشان می‌دهد.
یخبندان زاله (انگلیسی: Saale glaciation)، (به نام مرحله ولستونین در بریتانیا)، وسط سه یخبندان بزرگ در شمال اروپا، اروپای شرقی، اروپای مرکزی و غرب اروپا را توسط صفحه یخی داخلی اسکاندیناوی می‌پوشاند. پس از هولشتاین بین یخبندان (مرحله هوکسنی در بریتانیا) و قبل از Eemian بین یخبندان (که در سطح جهانی به عنوان آخرین بین یخبندان و ایپسویچیان در بریتانیا شناخته می‌شود)، از حدود ۴۰۰۰۰۰ سال پیش تا ۱۳۰۰۰۰ سال پیش می‌رود. یخبندان زاله چرخه‌های یخبندان متعددی را پوشش می‌دهد که با دوره‌های بین یخبندان نقطه گذاری شده‌اند. در بخش آخر آن همسن با دوره جهانی دوره یخبندان ماقبل آخر است.
عشایر کوچ‌نشین اوراسیایی

آویز درخشهٔ سکایی از یک غزال، از طلا
عشایر اوراسیایی را گروه‌های عشایر کوچ‌نشین تشکیل می‌دهند که در مناطق مختلف استپ اوراسیا زندگی کرده‌اند.
تاریخ عمدتاً از طریق منابع تاریخی مرزی از اروپا و آسیا آنها را می‌شناسد.
عشایر استپ‌نشین هیچ اقامتگاه دائمی نداشتند، اما از جایی به جایی سفر می‌کردند تا چراگاه تازه‌ای برای دام‌های خود پیدا کنند. این نام عمومی شامل گروه‌های قومی متنوعی است که گاهی در مناطق استپ قزاقستان قرقیزستان، تاجیکستان، ترکمنستان، ازبکستان، اویغورستان، مغولستان، روسیه و اوکراین امروزی زندگی می‌کنند.
آنها اسب را در حدود ۳۵۰۰ سال پیش از میلاد اهلی کردند و سطح امکانات سبک زندگی عشایری را به شدت افزایش دادند، و متعاقباً اقتصاد و فرهنگ آنها بر پرورش اسب، اسب سواری و دامداری عشایری تأکید داشت. این معمولاً شامل تجارت با مردم ساکن در اطراف لبه‌های استپ بود. آنها ارابه، گاری، سواره‌نظام، و تیراندازی با کمان اسب، و نوآوری‌هایی مانند لگام، عنان، رکاب،  و زین را معرفی کردند. سرعت بسیار سریعی که نوآوری‌ها از دشت‌ها عبور کردند، این نوآوری‌ها را به‌طور گسترده گسترش داد، و آنها را برای کپی برداری توسط مردم ساکن در مناطق هم‌مرز استپ در دسترس قرار داد. در طول عصر آهن، فرهنگ‌های سکایی در میان کوچ‌نشینان اوراسیا پدید آمدند که با هنر سکایی متمایز مشخص می‌شدند.
ایلیانا دی‌کروز

| ایلیانا دی‌کروز | ایلیانا دی‌کروز |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ نوامبر ۱۹۸۷ ‏(۳۷ سال) بمبئی
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۶–اکنون
ایلیانا دی‌کروز (انگلیسی: Ileana D'Cruz؛ زادهٔ ۱ نوامبر ۱۹۸۷) یک هنرپیشه، و مدل اهل هند است. وی از سال ۲۰۰۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به من قهرمان تو هستم و رستم اشاره کرد.
وی همچنین برنده جوایزی همچون جوایز فیلم‌فیر شده‌است.
فیلم‌شناسی

فهرست برخی از فیلم‌هایی که ایلیانا دی‌کروز در آنها به ایفای نقش پرداخته‌است:
من قهرمان تو هستم
برفی!
قهرمان واقعی
رستم
پادشاهان
پایان خوش
مبارک
یورش
دوداس
کدی
جولای
مونا
قدرت
آمر اکبر آنتونی
دیوونه بازی
خوشی
لگد
بازی
آنها دزد هستند
استیون ری

| استیون ری | استیون ری |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳۱ اکتبر ۱۹۴۶ ‏(۷۸ سال) بلفاست، ایرلند شمالی
ملیت: ایرلندی
تحصیلات: دانشگاه کوئینز بلفاست
پیشه: بازیگر
همسر: دولورس پرایس
استیون ری (به انگلیسی: Stephen Rea) (زاده ۳۱ اکتبر ۱۹۴۶) بازیگر ایرلندی است.
از فیلم‌های او می‌توان به بلوم، وی مثل وندتا، تفنگدار، اولین، این پدر من است، روی لبه، اوندین، ژست بیشتر، هکس، گوئین‌اور، گیرافتاده و بازی گریه اشاره کرد.
جوایز

کاندیدای بفتای بهترین بازیگر نقش اول مرد برای فیلم بازی گریه در سال ۱۹۹۲
انجمن بین‌المللی تبلیغات

سازمان جهانی تبلیغات -IAA-  یا اتحادیه جهانی تبلیغات یا انجمن بین المللی تبلیغات (به انگلیسی: Intenational Advertising Association) در اسناد رسمی و تاریخی ایران از ابتدا با نام سازمان جهانی تبلیغات شناخته شده یک نهاد بین‌المللی تأسیس شده در سال ۱۹۳۸ میلادی است.
این نهاد که مرکز آن در نیویورک - ایالات متحده آمریکا - قرار دارد برای اولین بار در سال ۱۳۵۳ خورشیدی توسط فرهاد هرمزی وارد ایران شد و پس از پیروزی انقلاب اسلامی از سال ۱۳۵۷ تا سال ۱۳۹۴ (۲۰۱۵) در جمهوری اسلامی ایران دفتر و نمایندگی رسمی نداشته است.
این نهاد با تأیید قوهٔ قضاییهٔ آمریکا در سال ۱۹۳۸ (هفت سال قبل از تاسیس سازمان ملل متحد) با شکل corporation (شخصیت حقوقی برای همکاری بدون سود سهام) و در سال ۱۹۵۳ با تشکیلات جدید به عنوان international corporation organization (شخصیت حقوقی برای مشارکت در همکاری های بین‌المللی بدون سود سهام) که هردو از فرم‌های اختصاصی حقوق آمریکا هستند ثبت شده و در سال ۲۰۰۷ با تغییر شکل به organization (سازمان) هویت خود را به طور کامل به برند بین‌المللی خود IAA وابسته نموده است. اما نمایندگی‌های آن در کشورهای مختلف که chapter نامیده می شوند بر اساس قوانین و ظرفیت های کشور میزبان هرکدام وضعیت ثبتی-حقوقی متفاوتی دارند، مثلاً در هند به صورت یک شرکت، در ترکیه به صورت یک شورای تخصصی، در انگلستان به صورت یک مؤسسه، در امارات متحده عربی به شکل یک انجمن، در استرالیا به عنوان یک انجمن علمی ثبت شده است که اشتراک همهٔ این نمایندگی‌ها در به رسمیت شناخته شدن آن‌ها توسط مرکزیت بین‌المللی IAA (به عنوان مرجع قابل اعتماد علمی در حوزهٔ مارکتینگ و تبلیغ تجاری در کشور خودشان) ونیز نمایندگی برند بین‌المللی IAA است.
سازمان جهانی تبلیغات امروزه در ۸۱ کشور توسعه یافته و در حال توسعه از طریق آموزش، استانداردسازی ، انتقال تکنولوژی و همکاری‌های متقابل بین‌المللی، توسعهٔ علمی مارکتینگ و تبلیغات تجاری را پیگیری می‌نماید.
فلش ماب

فلش ماب، (به انگلیسی: Flash mob) (فلش = صاعقه و مابیلیس = پویا) یک پدیده اجتماعی و جدید در رابطه با یک «قرار دسته جمعی هدفمند» به اصطلاح خودجوش است. فلش ماب به گروه شهروندانی گفته می‌شود که از طریق رسانه‌های دنیای مجازی (اینترنت، ایمیل و غیره) یا تلفن همراه یا نامه زنجیره‌ای همدیگر را خبردار کرده و در زمان معینی در مکان‌های عمومی برای انجام کارهای شگفتی‌آور، از جمله اجراء کنسرت یا آواز گروهی فی‌البداهه، آب بازی، پرفورمنس یا حتی ایجاد مزاحمت برای مردم دیگر و غیره تجمع می‌کنند. شگفتی‌آور به این خاطر که نه مکان اجراء مناسب برنامه است (مثلا کنسرت یا «جنگ بالش‌ها» در محل خرید یا بازار تره‌بار) و نه اغلب اعضای آن گروه، بجز گروه هسته‌ای، اهل آن هنر هستند. در بسیاری موارد، طی اجراء برنامه ده‌ها یا صدها شهروند رهگذر به گروه اولیه ملحق می‌شوند. درصد بزرگی از این شهروندان یکدیگر را نمی‌شناسند و ارزشی نیز برای آشنا شدن با یکدیگر قائل نمی‌شوند، مگر بر حسب اتفاق. «فلش ماب» در ابتدا حرکتی بود کاملاً غیرسیاسی و برای خوش‌گذرانی ولی امروزه برخی «گردهم‌آیی‌ها» جنبه سیاسی و/یا اقتصادی یا تبلیغاتی به خود گرفته‌اند.
در ایران

«جشنواره خزبازی» (به گویش جوانان: «جوات پارتی») در پارک پردیسان
تعدادی از جوان‌ها در پارک پردیسان دور هم با لباس‌های مبدل جمع شدند که برپایی این اجتماع از طریق فیس بوک انجام گرفته بود.
آب‌بازی بوستان آب و آتش در تهران
تعدادی از جوانان تهران در تابستان سال ۱۳۹۰، به صورت مختلط و در انظار عمومی با هماهنگی از طریق فیس بوک در بوستان آب و آتش تهران آب‌بازی راه‌انداختند
فرهنگ در افغانستان

سرزمین‌های باستانی باختر (Bactria) و هریوه (Aria) در این نقشه موقعیت افغانستان را در جاده ابریشم نشان می‌دهند. این کشور به‌دلیل قرارگرفتن در مسیر شاهراه جادهٔ ابریشم محل پیوندگاه فرهنگ‌ها و تمدن‌های بزرگ جهان بوده‌است.
افغانستان به دلیل قرارگرفتن در مسیر جاده ابریشم پیوندگاه تمدن‌های بزرگ جهان بوده و یکی از مهم‌ترین مراکز بازرگانی عصر باستان به‌شمار می‌رفته‌است. این موقعیت مهم و حساس ژئواستراتژیکی و ژئوپولیتیکی افغانستان در شکل‌دادن موزائیکی غنی از فرهنگ‌ها و تمدن‌های بزرگ همچون ایرانی، آسیای مرکزی، خاورمیانه و آسیای جنوبی در این کشور نقش مهمی داشته‌است. از عصر پارینه‌سنگی و طی دوره‌های تاریخی، مردم افغانستان، جایگاه عمده‌ای در معرفی و گسترش ادیان جهانی و نقش مهمی در بازرگانی و دادوستد داشته و گهگاه کانون مسلط سیاسی و فرهنگی در آسیا بوده‌اند.
جشن‌ها > نوروز

مقالهٔ اصلی: نوروز در افغانستان
نوروز یکی از کهن‌ترین جشن‌های به جا مانده از دوران باستان است. زمان برگزاری نوروز، در آغاز فصل بهار است. نوروز در افغانستان نیز همچون ایران آغاز سال نو محسوب می‌شود. این جشن طبق سنت‌ها برای مدت دو هفته برگزار می‌شود و مردم از چند روز قبل (حداقل قبل از چهارشنبه سوری) برای آغاز این جشن آماده می‌شوند. جشن‌های نوروزی در افغانستان عبارتند از:
جشن گل سرخ:
جشن گل سرخ (میله گل سرخ) یک جشن خاص است که در مزار شریف در ۴۰ روز اول سال و به مناسبت روییدن گل‌های سرخ اجرا می‌شود و در طول این ۴۰ روز مردم از همه جا برای حضور در این جشن به مزار شریف می‌آیند. این مراسم به‌طور هم‌زمان با مراسم جهنده بالا (یا پرچم علی) انجام می‌شود. این مراسم با برافراشتن یک علم (که ترکیب رنگ آن به درفش کاویانی شباهت دارد و به آن ژنده سخی می‌گویند) در حرم منسوب به امام علی و در اولین روز سال اجرا می‌شود. جشن گل سرخ برای چهل روز در دشت‌های لاله و حرم ادامه می‌یابد.
جشن دهقان (دهگان):
یکی دیگر از جشن‌های نوروزی در افغانستان «جشن دهقان» است که در روز اول سال اجرا می‌شود کشاورزان به شهرها می‌آیند و تولیدات خود را به نمایش می‌گذارند. در سال‌های اخیر این مراسم تنها در کابل و برخی شهرهای بزرگ اجرا می‌شود و حتی شخصیت‌های بلندپایه حکومتی نیز در تماشای آن شرکت دارند.
سَمَنَک:
زن‌ها در طول شب یک مراسم خاص برای سَمَنَک (سمنو) می‌گیرند و از اواخر عصر تا صبح روز بعد مشغول پختن آن هستند و شعری به این مضمون را تکرار می‌کنند:
«سمنک در جوش، ما کفچه زنیم، دیگران در خواب، ما دفچه زنیم!»
هفت میوه:
در افغانستان همراه هفت سین مردم به آماده کردن هفت میوه می‌پردازند. هفت میوه چیزی شبیه به سالاد میوه است که از هفت نوع میوه خشک مختلف تر شده در آب تشکیل شده. این هفت میوه عبارتند از: کشمش، سنجد، پسته، فندق، قیسی (زردآلوی خشک) و چهارمغز (گردو) یا آلو.
سیزده بدر:
مردم هرات علاوه بر چهارشنبه اول سال در روز سیزده فروردین نیز به گردش در طبیعت می‌پردازند.
جشن‌ها > جشن استقلال

این جشن هر ساله در ۲۸ اسد (۲۸ مرداد) در سالروز استقلال افغانستان تجلیل می‌شود. این مراسم با اجرای رقص و پایکوبی همراه است. افغانستان در سال ۱۹۱۹ میلادی (۱۲۹۸ خورشیدی) در زمان حکومت امان‌الله خان، استقلال خود را از بریتانیا کسب کرد.
موسیقی و رقص

مقالهٔ اصلی: موسیقی افغانستان
موسیقی افغانستان نقطه عطف زیبایی‌های تنوع قومی و زبانی در افغانستان است. در این کشور سبک‌ها و شیوه‌های گوناگون موسیقی، از غزل فارسی گرفته تا راگ هندی رواج دارد. موسیقی افغانستان تا حد زیادی به صورت ترانه است، با اینحال رپرتوار قابل توجهی از موسیقی بدون کلام نیز وجود دارد. شعر جایگاه ویژه‌ای در فرهنگ موسیقی این کشور دارد. میراث شعر فارسی، که مشترکات فراوانی نیز با ایران دارد، اهمیت بسیاری در بین مردم داشته و همچنین شعر پشتو نیز دارای ریشه‌های تاریخی است. متن ترانه‌ها متشکل از موضوعات معدودی است. آهنگ‌های عاشقانه با تِم‌هایی از عشق نافرجام و اشارهٔ مکرر به داستان لیلی و مجنون، بیشتر موضوعات ترانه‌ها را تشکیل می‌دهند و به وقایع جاری و تجربهٔ شخصی کمتر پرداخته می‌شود.
در طول تاریخ هزاران سالهٔ این سرزمین، آریایی‌ها از موسیقی و رقص برای اجرای مراسم مذهبی استفاده کرده‌اند. یکی از نخستین گونه‌های موسیقی در این سرزمین، ریگ‌ودا است. آواها، ریتم‌ها و تِم‌های ریگ‌ودا هنوز هم در موسیقی مدرن افغانستان نفوذ دارند.
موسیقی و رقص > سبک‌های موسیقی افغانستان

موسیقی تصوف:
این موسیقی توسط نعت خوانان و شاعران سبک صوفیه و قوالی خوانان اجرا می‌شود. موضوع این سبک توصیف خداوند و پیغمبر اسلام و یاران دوره محمد می‌باشد. شعرهای این سبک بعضاً تا ده ساعت طول می‌کشد. معمولاً در پهلوی سرود خوان ۳ تا ۱۰ نفر مکررین و همکاران نیز سرودخوان را یاری می‌کنند. این موسیقی دارای روش‌های چشتی، روضه‌ای، نوائی و غیره‌اند.
موسیقی محلی:
هر گروه قومی در افغانستان سبک ویژهٔ موسیقی محلی خود را دارد. ترانه‌ها، صرف نظر از اینکه از کجا باشند، بیشتر در وصف گل و بلبل، می و معشوقه و بر اساس شعر حماسی و افسانه‌ها می‌باشند. موسیقی آن عده محلات و سمتهایی که شهرت دارند عبارتند از: سبک بدخشی، خراباتی، قطغنی، هزارگی، داستان سمت مشرقی، سبک غزنی، کلیوالی ملیت پشتون، ترکمنی، هراتی، قرصک پنجشیر، و هارمونیک یا چند آواز کشین مردم نورستان می‌باشد.
آلات موسیقی:
رباب ساز ملی افغانستان است و از سازهای زهی، با دستهٔ کوتاه که با دست یا کمانه نواخته می‌شود. سازهای زِهی با دستهٔ بلند همچون تنبور، دوتار و دمبوره و همچنین سازهای زهی با دستهٔ خمیده همچون سَرِنده و غیچک رایج هستند. تنبور و دوتار ۱۴-سیمِ هراتی تنها سازهایی هستند که منحصر به افغانستان می‌باشند.
وُرُو وُرُو کیژده قدمونه آشنا، اثری به زبان پشتو از محمددین زاخیل با توله و طبله. ()
.
موسیقی و رقص > رقص‌های محلی

مقالهٔ اصلی: رقص افغانی
اَتَنِ ملی:
رقص اتن یا اَتَنِ ملی از جمله رقص‌های ملی افغانستان است. این رقص در مراحل اول در بین قوم پشتون ساکن افغانستان و پاکستان مروج بود. اتن ملی معمولاً طور دسته‌جمعی به‌وسیلهٔ جوانان مرد یا زن اجرا می‌شود. رقص اتن ملی به‌شکل مدور با جنباندن سر و دست به‌طور منظم انجام می‌شود. گمان می‌رود این رقص در دوره یونانی‌های باختر در سرزمین باستانی باختر در شمال افغانستان مروج گردیده باشد. این رقص در طول دوره تاریخ اشکال مختلف را بخود گرفته‌است. برخی از محققان بر این باورند که رقص اتن از روزگار زردشت به جای مانده‌است. آن‌ها دورادور آتش می‌چرخیدند و سروده‌هایی از اوستا را می‌خواندند که با حملات عرب و مغول‌ها بسیاری از این سنت‌ها از بین رفته‌اند.
رقص قَرصَک پنجشیر:
این رقص در بین مردم تاجیک ساکن منطقهٔ پنجشیر رواج دارد که با کف زدن و یک دایره اجرا می‌شود. معمولاً در قرصک ده تا پانزده نفر اشتراک می‌کنند. یک نفر دایره می‌زند و دو نفر دیگر شعرگویی می‌کنند یا رباعی می‌خوانند، که در آغاز مقام است.
بازی‌ها و سرگرمی‌ها > تفریحات ملی

تفریح نمودن یکی از خصوصیات انسانی بوده که به منظور رفع خستگی و دقت مورد استفاده قرار می‌گیرد. در افغانستان تفرجگاه مردانه و زنانه از هم تفاوت دارد معمولاً تفریح مردم روستاها زیارت رفتن و دیدن اقارب نزدیک است؛ ولی در شهرها بعضی از مردم با فامیل خود در جاهای تفریحی دور از شهر می‌روند. مردمان  شهر کابل قبلاً در روزهای رخصتی عمومی میله پغمان، بندقرغه، استالف سالنگ، خواجه صفا، گلبهار، چوک ارغندی، دره پنجشیر، سروبی، جلال‌آباد و روضه سخی غرض تفریح و استراحت بدن می‌رفتند. پس از سال ۱۳۵۸ مردم افغانستان از نعمت تفریح و استراحت بدن محروم شدند. پس ورود طالبان درخاک طبقه اناث افغانستان از بیرون رفتن تفریح نمودن ورزش نمودن رفتن به مدرسه دفاتر کار و غیره محروم شدند. با وجودی‌که پس از سال ۲۰۰۱ در افغانستان برای زن‌ها حقوق داده شده‌است؛ ولی حوادث طالبان، به قدرت نشستن دوباره جهادی‌ها و تندروان در دستگاه دولت مجال نداد تا زن‌ها مانند سال‌های قبل از ۱۳۷۲ زندگی نمایند. از اینکه فعلاً امنیت کشور تضمین نیست مردم از سفر نمودن به خارج شهر تا حدود امکان امتناع می‌ورزند. مهم‌ترین تفرجگاه‌های افغانستان عبارتند از دره آجر، درنور، بدخشان، درواز، پامیر، بند شیوا، بند امیر، آب استاده غزنی، زیارتهای هرات، قندهار، روضه مزارشریف، سالنگ‌ها، گلدره، شکر دره، گلغندی، پنجشیر، در زمستان سروبی و جلال‌آباد و… می‌باشد.
بازی‌ها و سرگرمی‌ها > تفریحات ملی > تفریحات ورزشی مردان

تفریحات ملی مردانه افغانستان عبارتند از ورزش، کوه گردی، آب‌بازی، یخ مالک زنی، تشله بازی، پربازی، گیرکان، کفتربازی، دوش، آواز کشیدن صحرائی، درخت نوردی، موسیقی، بجل بازی، کمسائی بازی، قوچ جنگی، شتر جنگی، اسب دوانی، خردوانی، مرغ جنگی، بودنه جنگی، کوک جنگی، شرط زنی، نیزه بازی، کاغذ پران بازی (گدی پران بازی)، رقص بیل ّبازی، شمشیر جنگی، مره یاد ترا فراموش بازی، شیر جنگی، مزاح نمودن، آزار دادن، مضمون سازی، خیله سازی، دست بردکان، ارواح بازی، برف جنگی، شکار، نشان زنی، سفر، سنگ اندازی و شب‌نشینی می‌باشد.
بازی‌ها و سرگرمی‌ها > تفریحات ملی > تفریحات اطفال مذکر

علاوه بر فوتبال و کرکت چشم پتکان، گیرکان، آب‌بازی، پهلوانی، خاک جنگی، برف جنگی، خیز زنی، ملاق زنی، دویدن با دو پا ویک پا، آواز کشیدن صحرائی گدی پران بازی، خیز زنی، دنده کلک بازی، توپ بازی، آب‌بازی، یخ مالک زنی، تشله بازی، قطکان، کشتی‌گیری، گل بازی، خم تکه بازی و غیره می‌باشد.
بازی‌ها و سرگرمی‌ها > تفریحات ملی > تفریحات زنانه

تفریحات زنان عادی افغانستان عبارتند زیارت رفتن نذر لب آب، نذر مشکل کشا، رقص آبوبه جان، رقص اتن ملی، برفی ساختن، عروسی گدی، رقص پیشپو، دایره زنی، گازکان و شب‌نشینی زنانه می‌باشد. در بعضی مناطق افغانستان که زنان قید اند صرف عروسی‌ها یگانه خوشی‌های زنان است که درین اواخر طالبان آن را هم مردود دانسته و ممنوع ساخته بود.
بازی‌ها و سرگرمی‌ها > تفریحات ملی > تفریحات اطفال

سرگرمی‌های اطفال اناث گدی بازی، جز بازی، رقص آبوبه جان، گیرکان، چشم پتکان، جز بازی، مهمان بازی، زن و شویکانی، چشم بردکان، گاز خوردن، دویدن، انواع رقص‌های محلی، بابه زنجیرباف و غیره می‌باشد.
بازی‌ها و سرگرمی‌ها > بُزکَشی

بُزکَشی (BOZKASHĪ) یک بازی سنتی گروهی است که بر پشت اسب انجام می‌شود. این بازی در قدیم توسط جنگجویان شمال افغانستان ابداع گردید و هم‌اکنون در میان مردمان آسیای میانه از جمله ازبک‌ها، تاجیک‌ها، هزاره‌ها، قرقیزها و ترکمن‌ها انجام می‌شود.
نحوهٔ انجام بازی به این صورت است که عده‌ای سوارکار برای کنترل لاشه یک بز یا گوساله تازه ذبح شده با هم به رقابت می‌پردازند. سوارکاران باید لاشهٔ بز را در حین سوارکاری از روی زمین برداشته و آن را و با پیشی گرفتن از رقبا در محل مشخصی که معمولاً یک دایره علامت‌گذاری شده در زمین بازی است به زمین بگذارند. بازیگران بازکشی که در افغانستان «چپ‌انداز» نامیده می‌شوند گاه برای کسب مهارت به سال‌ها تمرین نیاز دارند.
بازی‌ها و سرگرمی‌ها > پهلوانی

پهلوانی ورزشی است باستانی که به کُشتی شباهت دارد و در سراسر افغانستان، به ویژه در شهرهای بزرگ رایج است. پهلوانی به قصد بر زمین‌افکندن هم‌نبرد و نگه‌داشتن او انجام می‌شود. هم‌نبردان اجازهٔ گرفتن پای یکدیگر را ندارند، ولی می‌توانند بازوان، بدن یا لباس حریف را بگیرند.
بازی‌ها و سرگرمی‌ها > شکار

افغانها معمولاً پرندگان، بزهای کوهی، آهو و میش را شکار می‌کنند. در هنگام شکار از سگ تازی برای آوردن شکار استفاده می‌شود. گفتنی‌است که شکار بی‌رویه، سال‌ها جنگ و خشکسالی و بی‌توجهی مسئولان، عوامل کاهش جمعیت حیات وحش افغانستان و انقراض برخی از گونه‌های جانوری بوده‌است.
هنر و معماری

مقالهٔ اصلی: هنر در افغانستان
قالی‌بافی

پیشینهٔ دقیق قالی‌بافی معلوم نیست و تا آنجا که دانسته شده‌است به هزارهٔ پنجم و ششم پیش از میلاد در آسیای مرکزی برمی‌گردد. قالی پازیریک (به انگلیسی: Pazyryk Rug) قدیمی‌ترین فرش دنیا است که در سال ۱۳۲۸ (خورشیدی) (۱۹۴۹) توسط سرگی رودنکو، باستان‌شناس روس در دره پازیریک در کنار اشیاء باستانی دیگری در در گور یخ‌زدهٔ یکی از فرمانروایان سکایی کشف شد.
ارزش و اعتبار قالی افغانستانی را می‌شود از پیوند قدیمی و گسترده‌اش با بخش‌های متفاوت زندگی افغان‌ها پی برد. گاهی که شاهان این مرز و بوم هدیه ارزشمندی به همتایان خود می‌داده‌اند، به سراغ قالی می‌رفته‌اند و دوشیزگان دم بخت و نازدانه، قالی را مهم‌ترین بخش جهیزیه و ابزار شکوه عروسی خود می‌دیدند.
با آن که قالی افغانستانی در بافت و ظرافتش شهرهٔ جهان است، در افغانستان هنوز از کارخانه‌های بزرگ تولیدی این فرش گران‌بها خبری نیست، بلکه قالی در خانواده توسط کودکان و زنان بافته می‌شود. این خانواده‌ها قالی بافی را بیشتر، راه درآمد و تأمین مصارف روزمرهٔ زندگی می‌دانند، تا هنر. نبود برق و اجازه نداشتن زنان در خانواده‌های سنتی برای انجام کار در بیرون از خانه، عوامل اصلی نبود قالیبافی‌های بزرگ عنوان می‌شود.
مناطق مرکزی و شمال افغانستان، از گذشته تا امروز، مهم‌ترین مراکز تولید قالی این کشور شمرده می‌شوند.
قالی افغانستانی، در بیشتر از سی طرح و نوع بافته می‌شود که ترکمنی، قزاق، بامیانی، مزاری، آقچه، جوزجانی و چوب‌رنگ، معروف‌ترین و ظریف‌ترین سبک‌های آن هستند.