میلتون فریدمن
خدمات عمومی

فریدمن نتوانست شغل آکادمیک بیابد، بنابراین در سال ۱۹۳۵ به دنبال دوست خود دبلیو آلن والیس به واشینگتن دی سی رفت، جایی که نیو دیل فرانکلین دی. در این مرحله، فریدمن گفت که او و همسرش "برنامه‌های ایجاد شغل مانند WPA, CCC، و PWA پاسخ‌های مناسب به وضعیت بحرانی را مورد توجه قرار می‌دهند" اما "اقدامات تثبیت قیمت و دستمزد اداره ملی احیای ملی را رعایت نمی‌کنند." و اداره تعدیل کشاورزی." او با پیش‌بینی ایده‌های بعدی خود، معتقد بود که کنترل قیمت‌ها با مکانیسم سیگنال‌دهی ضروری برای کمک به استفاده از منابع در جایی که بیشترین ارزش را دارند تداخل می‌کند. در واقع، فریدمن بعداً به این نتیجه رسید که تمام مداخلات دولت مرتبط با نیو دیل "درمان اشتباه برای بیماری اشتباه" است، و استدلال کرد که فدرال رزرو مقصر است، و آنها باید عرضه پول را در واکنش به آنچه که بعداً در توضیح داد افزایش می‌دادند. تاریخ پولی ایالات متحده به عنوان "انقباض بزرگ." بعدها، فریدمن و همکارش آنا شوارتز، تاریخ پولی ایالات متحده، ۱۸۶۷–۱۹۶۰ را نوشتند، که استدلال می‌کرد که رکود بزرگ ناشی از یک وضعیت پولی شدید است. انقباض ناشی از بحران‌های بانکی و سیاست ضعیف از سوی فدرال رزرو. رابرت جی شیلر این کتاب را به عنوان «تاثیرگذارترین گزارش» از رکود بزرگ توصیف می‌کند. en:Milton Friedman#cite note-49
NBER، جایی که فریدمن در آن کار می‌کرد، از سال ۱۹۳۷ شروع شد
در طول سال ۱۹۳۵، او شروع به کار برای هیئت برنامه‌ریزی منابع ملی کرد، که سپس بر روی یک بررسی بودجه مصرف‌کننده بزرگ کار می‌کرد. ایده‌های این پروژه بعداً به بخشی از نظریه تابع مصرف او تبدیل شد، کتابی که برای اولین بار هموارسازی مصرف و فرضیه درآمد دائمی را توصیف کرد. فریدمن در پاییز ۱۹۳۷ با دفتر ملی تحقیقات اقتصادی شروع به کار کرد تا به سیمون کوزنتس در کارش در زمینه درآمد حرفه ای کمک کند. این کار منجر به انتشار مشترک آنها درآمد حاصل از فعالیت‌های حرفه ای مستقل شد که مفاهیم درآمد دائمی و گذرا را معرفی کرد، که جزء اصلی فرضیه درآمد دائمی است که فریدمن در دهه ۱۹۵۰ با جزئیات بیشتری به آن پرداخت. این کتاب این فرضیه را مطرح می‌کند که مجوزهای حرفه ای به‌طور مصنوعی عرضه خدمات را محدود می‌کند و قیمت‌ها را افزایش می‌دهد. en:Milton Friedman#cite note-:18-51
درآمد حاصل از فعالیت‌های حرفه‌ای مستقل در جامعه اقتصاد کاملاً بحث‌برانگیز باقی ماند، زیرا این فرضیه فریدمن مبنی بر اینکه موانع ورود، که توسط انجمن پزشکی آمریکا اعمال و اجرا می‌شد، منجر به دستمزدهای بالاتر از متوسط برای پزشکان، در مقایسه با سایر گروه‌های حرفه‌ای شد. موانع ورود هزینه ثابتی است که باید بدون توجه به عوامل خارجی مانند سابقه کار یا سایر عوامل سرمایه انسانی متحمل شود. en:Milton Friedman#cite note-52
در طول سال ۱۹۴۰، فریدمن به عنوان استادیار تدریس اقتصاد در دانشگاه ویسکانسین-مدیسون منصوب شد، اما با یهودی‌ستیزی در بخش اقتصاد مواجه شد و به خدمات دولتی بازگشت. فریدمن از سال ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۳ به عنوان مشاور مقامات ارشد وزارت خزانه داری ایالات متحده، روی سیاست مالیاتی زمان جنگ برای دولت فدرال کار کرد. به عنوان سخنگوی وزارت خزانه داری در سال ۱۹۴۲، او از سیاست مالیات کینزی حمایت کرد. از آنجایی که دولت فدرال برای تأمین بودجه جنگ به پول نیاز داشت، او به ابداع سیستم مالیات کسر حقوق کمک کرد. او بعداً گفت: "من بابت آن عذرخواهی نمی‌کنم، اما واقعاً آرزو می‌کنم که ای کاش آن را ضروری نمی‌دانستیم و ای کاش اکنون راهی برای لغو توقیف وجود داشت. او در خاطرات مشترک میلتون و رز فریدمن، نوشت: "رز در طول سال‌ها بارها و بارها به من دربارهٔ نقشی که در ایجاد دولت بیش از حد رشد یافته فعلی که هر دو به شدت از آن انتقاد می‌کنیم، سرزنش کرده‌است." en:Milton Friedman#cite note-Two Lucky People: Memoirs-55