stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
نیروهای متحد دفاع از خود کلمبیا
شکل‌گیری و ساختار

این گروه شبه نظامی در دهه ۱۹۸۰ زمانی که شبه نظامیان توسط رهبران مواد مخدر برای مقابله با آدم‌ربایی و اخاذی تشکیل می‌شدند، تأسیس شد. در آوریل ۱۹۹۷، AUC به‌طور رسمی بوسیله ادغام شبه نظامیان جناح راست، ACCU، تأسیس شد. هر یک از بخش‌های AUC قصد حفاظت از منافع اقتصادی، اجتماعی و سیاسی مختلف محلی را با مبارزه با شورشیان چپ در مناطق خود داشتند.
این سازمان ابتدا توسط کارلوس کاستانو رهبری می‌شد که در سال ۲۰۰۴ به قتل رسیده و اعتقاد بر این بود که این سازمان با برخی فرماندهان محلی ارتش در نیروهای مسلح کلمبیا رابطه داشتند. طبق دیده‌بان حقوق بشر، گروه‌های شبه نظامی و نیروهای مسلح کلمبیا ارتباط بسیار نزدیکی دارند و به همین علت گروه‌های شبه نظامی ششمین نیرو از نیروهای مسلح کلمبیا که ۵ نیروی رسمی دارد به‌شمار می‌آیند.
AUC حدود ۲۰٬۰۰۰ عضو داشت و از طریق تجارت مواد مخدر و همچنین حمایت مالکین محلی، دامداران، شرکت‌های استخراج معادن یا شرکت‌های نفتی و سیاستمداران تأمین مالی می‌شد.
بخش عمده ای از AUC تا اوائل سال ۲۰۰۶ از بین رفتند و رهبر پیشین آن، در سال ۲۰۰۸ به ایالات متحده مسترد شد. با این حال، جانشینان محلی این گروه مانند «اژدها سیاه» همچنان ادامه دارند.
در ۸ می ۲۰۰۸، کارکنان یک ایستگاه رادیویی محلی (Sarare FM Stereo) یک پیام دریافت کردند: «برای رفاه شما و عزیزانتان، در موضوعاتی که مربوط به شما نیست، دخالت نکنید. AUC, Arauca». این تهدید به دلیل مشارکت آن‌ها در یک نشست عمومی که توسط اعضای کمیسیون حقوق بشر کنگره در تاریخ ۲۷ سپتامبر ۲۰۰۷ برگزار شد، بود.
فعالیت‌ها

دشمنان اصلی AUC گروه‌های شورشی چپ مانند گروه انقلابی کلمبیا (FARC) و ارتش آزادیبخش ملی (Ejrrcito de Liberación Nacional, ELN) بودند. AUC توسط بسیاری از کشورها و سازمان‌ها، از جمله ایالات متحده، کانادا و اتحادیه اروپا، به عنوان یک سازمان تروریستی تعیین شده‌است. وزارت امور خارجه ایالات متحده در سال ۲۰۰۱ این گروه را به قتل‌عام، شکنجه و سایر موارد نقض حقوق بشر در برابر افراد غیرنظامی محکوم کرده و به لیست تروریستی خود اضافه کرد.
به گفته پلیس ملی کلمبیا، در ده ماه اول سال ۲۰۰۰، AUC تعداد ۸۰۴ قتل، ۲۰۳ آدم‌ربایی و ۷۵ قتل‌عام را با ۵۰۷ قربانی انجام دادند. AUC ادعا می‌کند که قربانیان بیشتر چریک‌ها یا هواداران آن‌ها بودند. AUC مخالفت با واحدهای نظامی و پلیس را به تدریج افزایش داد، اگرچه این گروه به‌طور سنتی با نیروهای امنیتی دولتی رابطه دوستانه داشت.
گزارش فوریه ۲۰۰۵ دفتر کمیساریای عالی سازمان ملل متحد برای حقوق بشر گزارش داد که در سال ۲۰۰۴ «AUC مسئول ۳۴۲ مورد تخلف از پایان دادن به خصومت‌ها که شامل موارد احتمالی حضور مجدد افراد غیرقانونی در صفوف آنها بود، این اقدامات در ۱۱ بخش انجام شد و در بسیاری از موارد جمعیت غیرنظامی و افراد بومی را هدف قرار می‌دادند.»
گزارش دیده‌بان حقوق بشر ادعا می‌کند که عناصر متعددی در داخل ارتش و پلیس کلمبیا با گروه‌های شبه نظامی محلی AUC همکاری می‌کنند و ارتش کلمبیا متهم شده‌است که به شبه نظامیان AUC دستور کشتن دهقانان و رهبران اتحادیه‌های کارگری و افرادی که مظنون به حمایت از جنبش‌های شورشی بودند را داده‌است و AUC عموماً و به صراحت فعالان سیاسی و کارفرمایان چپ را به عنوان اهداف مشروع اعلام می‌کرد. کارلوس کاستانو گفت: «ما اتحادیه‌های کارگری را می‌کشیم؛ زیرا آنها در کار کردن افراد دخالت می‌کنند.»
تحت رهبری سالوادور مانکوستو، پسر مهاجران ایتالیایی، AUC ارتباط نزدیکی با «اندرانگتا» در مورد قاچاق کوکائین برقرار کرد.
گیل (گودال)

| گودال گیل | گودال گیل |
| --- | --- |
Aeolis Mons rises from the crater center and landing ellipses for Curiosity are shown.: Aeolis Mons rises from the crater center and landing ellipses for Curiosity are shown.
سیاره: مریخ
مختصات: ۵°۲۴′جنوبی ۱۳۷°۴۸′شرقی﻿ / ﻿۵٫۴°جنوبی ۱۳۷٫۸°شرقی﻿ / -5.4; 137.8
قطر: ۱۵۴ کیلومتر (۹۶ مایل)
عنوان دهنده: والتر فردریک گیل
گیل یک دهانه‌ای در مریخ است در نزدیکی بخش شمال غربی چهارگوش‌ آئولیس در ۵°۲۴′جنوبی ۱۳۷°۴۸′شرقی﻿ / ﻿۵٫۴°جنوبی ۱۳۷٫۸°شرقی﻿ / -5.4; 137.8. که دمای آن تا منهای ۹۰ درجه سانتیگراد پائین می‌آید.
کاوش

در ۶ اوت ۲۰۱۲ کاوشگر کنجکاوی با موفقیت در این گودال فرود آمد. دلیل انتخاب این گودال برای فرود کاوشگر را وجود رسوباتی در آن اعلام کرده‌اند که بر اثر وجود آب زیاد شکل گرفته است. آنچه به کنجکاوی اجازه می‌دهد تا شواهدی از وجود نخستین ذرات اساسی در حیات میکروبی را بیابد.
دهانه گیل (Gale) پس از بررسی دقیق ۶۰ مکان برای کاوش توسط کاوشگر کنجکاوی انتخاب شد. فرایند این انتخاب پنج سال طول کشید و حدود ۱۵۰ محقق در آن شرکت داشتند.
احتمال وجود آب

در گیل نشانه‌های زیادی از وجود آب در گذشته دیده می‌شود. در آنجا نمونه‌های متعددی از خاک رس و دیگر مواد معدنی مربوط به آب وجود دارد که کیوریاسیتی می‌تواند مطالعه کند.
باشگاه ورزشی بنفیکا

Football club
باشگاه ورزشی بنفیکا لیسبون (به پرتغالی: spɔɾ liʒˈboɐ i bɐ̃ȷ̃ˈfikɐ) یا بنفیکا یک باشگاه ورزشی کشور پرتغال است که در شهر لیسبون قرار دارد. با وجود این که باشگاه ورزشی بنفیکا در چندین رشته ورزشی حضور دارد و در برخی از آنها بسیار موفق است، اما این باشگاه بیشتر به خاطر وجود تیم فوتبالش شناخته شده است. این باشگاه در ۲۸ فوریه ۱۹۰۴ به رهبری کوسمو دیسمیائو بنیان نهاده شد. تیم فوتبال این باشگاه یکی از تِرِس گرندسها یا سه بزرگ فوتبال پرتغال است. بنفیکا با داشتن ۱۴ میلیون هوادار ثبت نام شده، عنوان پرطرفدارترین (از نظر تعداد افراد ثبت نام شده و رسمی) باشگاه فوتبال را در رکوردهای جهانی گینس در اختیار دارد. همچنین این باشگاه از بنیانگذاران لیگ برتر پرتغال است و هیچگاه به دسته پایین‌تر سقوط نکرده است. این باشگاه پرافتخارترین باشگاه پرتغال محسوب می‌شود.
اوزه بیو ستاره سال‌های پیشین تیم ملی پرتقال اسطوره بنفیکا می‌باشد او طی ۳۰۱ بازی ۳۱۷ گل برای بنفیکا به ثمر رسانده است.
باشگاه ورزشی بنفیکا لیسبون در رشته‌های فوتسال، هاکی، بسکتبال، والیبال، دو و میدانی، راگبی، سه‌گانه، تنیس روی میز و جودو فعالیت دارد. باشگاه ورزشی بنفیکا لیسبون به عنوان یکی بزرگ‌ترین باشگاه‌های ورزشی در جهان دارای شبکهٔ تلویزیونی اختصاصی خود به نام بنفیکا تی‌وی، وبسایت شبکهٔ اجتماعی به نام اس‌ال‌بی فنس، یک هفته‌نامه به نام اُ بنفیکا و یک دوماه‌نامه به نام میستیکا می‌باشد.
افتخارات > مسابقات داخلی

لیگ برتر فوتبال پرتغال
جام حذفی فوتبال پرتغال
سوپر جام فوتبال پرتغال
جام اتحادیه فوتبال پرتغال
افتخارات > مسابقات اروپایی

لیگ قهرمانان اروپا
نایب قهرمان(۵): ۱۹۶۳_۱۹۶۵_۱۹۶۸_۱۹۸۸_۱۹۹۰
لیگ اروپا: نایب قهرمان (۳): ۱۹۸۳-۲۰۱۳-۲۰۱۴
افتخارات > مسابقات بین‌المللی

جام بین قاره ای: نایب قهرمان (۲):۱۹۶۱–۱۹۶۲
ابوعبدالله قضاعی

ابوعبدالله محمد بن سلامه بن جعفر بن علی القضاعی (وفات ۱۰۶۲ میلادی) قاضی، واعظ و تاریخ‌دان دربار فاطمیان مصر بود. وی از مردم ایرانی بود. اثر معروف وی کتاب الشهاب می‌باشد.
پروین مومند

| پروین مومند | پروین مومند |
| --- | --- |
نمایندهٔ دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان: نمایندهٔ دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان
دوره مسئولیت ۱۳۸۴ – ۱۳۸۹: دوره مسئولیت ۱۳۸۴ – ۱۳۸۹
حوزه انتخاباتی: سهمیه کوچی‌ها
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۴۴ ولسوالی کامه - ولایت ننگرهار
ملیت: افغانستان
پیشه: سیاستمدار
پروین مومند (زاده: ۱۳۴۴ ولسوالی کامه، ولایت ننگرهار) سیاست‌مدار افغانستانی و نماینده مردم کوچی در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان است.
زندگی‌نامه

پروین مومند متولد ۱۳۴۴ از ولسوالی کامه ولایت ننگرهار افغانستان است. وی دارای مدرک تحصیلی لیسانس خبرنگاری (۱۳۶۹) و ماستر/فوق لیسانس زبان و ادبیات پشتو از دپارتمانت دانشگاه کابل است.
دیگر فعالیت‌ها

مدیر مسئول مجله کیږدۍ.
خبرنگار رادیو صدای آمریکا.
گوینده تلویزیون ملی.
عضو کمیسیون تدقیق قانون اساسی.
پاناگیوتیس گیونیس

| پاناگیوتیس گیونیس | پاناگیوتیس گیونیس |
| --- | --- |
نام کامل: Panagiotis Gionis
ملیت: یونان
سبک بازی: Shakehand
بالاترین رتبه: 19 (2015)
باشگاه: Borussia Düsseldorf
تولد: ۷ ژانویهٔ ۱۹۸۰ ‏(۴۵ سال)
قد: ۱٫۸۸ متر (۶ فوت ۲ اینچ)*
وزن: ۸۵ کیلوگرم (۱۸۷ پوند؛ ۱۳٫۴ سنگ)
پاناگیوتیس گیونیس (انگلیسی: Panagiotis Gionis؛ زادهٔ ۷ ژانویهٔ ۱۹۸۰) یک بازیکن تنیس روی میز اهل یونان است.
جاده کلتوشسکویه

بزرگراه کلتوشسکویه (به روسی: Колтушское шоссе) جاده‌ای با شماره شناسایی الگو:Табличка-ru (سن‌پترزبورگ تا کُلتوشی) در منطقه وسوولوشسکی است. این بزرگراه ادامه بلوار کاسیگینا است که از طریق پل روگذر کُلتوشسکی به کلتوشی متصل می‌شود. این جاده از میان مناطق زانِوکا، یانی‌نو-۱ و یانی‌نو-۲ عبور می‌کند.
این بزرگراه از سال ۱۸۳۴ شناخته شده است، زمانی که بر روی نقشه فئودور فئودوروویچ شوبِرت ثبت شد. این مسیر از مخزن آختینسکوی به سمت کُلتوشی امتداد داشت و نام خود را از این مسیر گرفته است. تا سال ۱۹۱۸، نام بزرگراه کُلتوشسکویه به خیابان کنونی کمون اطلاق می‌شد. پیش از ساخت‌وساز گسترده در منطقه رژوکا-پوروخووی در دهه ۱۹۶۰، خیابان کمون در نزدیکی ایستگاه زانِوسکی پست به سمت شرق پیچیده و به بزرگراه کُلتوشسکویه تبدیل می‌شد.
حجم ترافیک در این مسیر به حدود ۳۰ هزار وسیله نقلیه در روز می‌رسد که بخشی از آن شامل کامیون‌های سنگین است. بیشترین ترافیک در محل خروجی از جاده کمربندی سن‌پترزبورگ در منطقه یانی‌نو-۱ ثبت شده است.
بخشی از جاده با شماره شناسایی الگو:Табличка-ru (سن‌پترزبورگ تا وسوولوشسک) در محدوده شهر وسوولوشسک نیز به نام بزرگراه کُلتوشسکویه شناخته می‌شود. این بخش از جاده از رودخانه لوبیا عبور می‌کند.
زیرساخت‌ها

شماره ۲۰: بیمارستان بالینی منطقه‌ای وسوولوشسک
شماره ۱۳۸: اداره شهرداری منطقه‌ای وسوولوشسک، استان لنینگراد
شماره ۳۰۵: هایپرمارکت لنتا.
ساختمان اداره شهرداری منطقه‌ای وسوولوشسک (بزرگراه کُلتوشسکویه، ۱۳۸)، ۲۰۲۱
بخش بازسازی‌شده بزرگراه کُلتوشسکویه در خروجی سن‌پترزبورگ، ۲۰۲۲
بی‌بی (ورق)

چهار نوع مختلف بی‌بی (کوئین)
بی‌بی یا ملکه (به انگلیسی: Queen) یک برگ از ورق‌های بازی است که روی آن عکس یک ملکه وجود دارد. در بسیاری از زبانهای اروپایی، پادشاه و ملکه با یک حرف شروع می‌شوند بنابراین دومی را اغلب خانم یا دام (dame) یا مشابه آن می‌نامند. در کارتهای بازی فرانسوی، جایگاه ملکه از نظر درجه‌بندی بین پادشاه و سرباز یا جک (jack) است. در ساختار درجه‌بندی کارت‌های بازی تاروت، بی‌بی از شوالیه بالاتر است که در نتیجه از سرباز جک هم بالاتر است.
در چندین بازی با ورق، از جمله ترکس (Trex) خاورمیانه و باربوی (Barbu) فرانسوی، ملکه یک کارت مهم برای جلوگیری از گرفتن است، و هر ملکه مجازات بازیکن را حذف می‌کند. به همین ترتیب، در بازی قلب‌ها (Hearts)، باید از نگه داشت ملکه پیاده اجتناب شود و به آن انواع نام‌های ناخوشایند گفته می‌شود.
در الگوی پاریس، هر کارت به عنوان شخصیتی خاص تاریخی یا اسطوره ای به شرح زیر تعریف می‌شود:
| دل | خشت | پیک | گشنیز |
| --- | --- | --- | --- |
| جودیت،    شکل کتاب مقدس | راشل،    شکل کتاب مقدس | پالاس،   سطوره ای از الهه آتنا | آرژین،    واروواژه روژینا(لاتین"ملکه") |
منابع فرهنگی

کاترین الوز توماس، ادعا می‌کند که شخصیت ملکه قلبها در کتاب کودکان، " ملکه قلبها " (منتشر شده در ۱۷۸۲)، در "شخصیت واقعی مادر غاز" با الهام از الیزابت استوارت بوده‌است.
بنهام، در مورد بسیاری از اسرار کتاب Playing Cards: History of the Pack خاطرنشان می‌کند که ورق بازی فرانسویان از اواسط قرن هفدهم، عیسو را از کتاب مقدس عبری به عنوان ملکه قلب‌ها در نظر داشته‌است.
ماجراهای آلیس در سرزمین عجایب (Queen of Hearts).
طیف‌شناسی فروسرخ
مفهوم > تعداد حالت‌های لرزش

هر مولکولی به تعداد ۳n درجه آزادی دارد. از این تعداد ۳ درجه مربوط به چرخشی و بسته به اینکه خطی باشد ۳n-۵ درجه آزادی ارتعاشی و اگر غیرخطی باشد ۳n-۶ درجه آزادی ارتعاشی موجود می‌باشد. تنها ارتعاشاتی در فروسرخ فعال هستند که اندازه حرکت دو قطبی آن در هنگام ارتعاش عوض شود. نظریه گروه به بررسی تفضیلی این موضوع می‌پردازد.
| Symmetrical stretching | Antisymmetrical stretching | Scissoring |
| --- | --- | --- |
| Rocking | Wagging | Twisting |
هر پیوند دارای فرکانس ارتعاش طبیعی خاصی است و نیز یک پیوند به‌خصوص در دو مولکول مختلف در دو محیط متفاوت قرار دارند، بنابراین، هیچگاه دو مولکول با ساختمان‌های متفاوت جذب مادون قرمز یا به عبارت دیگر طیف مادون قرمز مشابهی نم‌یدهند. اگرچه ممکن است که بعضی از فرکانس‌های جذب شده در دو مولکول مشابه باشند اما هیچگاه دو مولکول مختلف، طیف مادون قرمز کاملاً یکسانی را نخواهند داشت؛ بنابراین همان‌گونه که قبلاً نیز اشاره شد، طیف مادون قرمز را می‌توان مانند اثر انگشت در انسان برای شناسایی مولکول‌ها به کار گرفت. اگر تمام جذب‌ها در طیف دو مولکول بر یکدیگر منطبق شوند، آن وقت به احتمال قریب یقین دو ماده یکسان هستند. کاربرد دیگر طیف مادون قرمز که مهم‌تر از اولی است، این ا ست که طیف مزبور اطلاعاتی راجع به ساختمان یک مولکول می‌دهد.
دستگاهی

دستگاه طیف‌سنج فروسرخ در مدل‌ها و اندازه‌های گوناگونی ساخته می‌شود از یک حسگر ساده کربن دی‌اکسید تا یک تجزیه گر پیچیده تعیین گروه‌های عاملی ترکیب شیمیایی؛ همه و همه انواع مختلف این دستگاه هستند. در دستگاه‌های متداول آزمایشگاهی دو نوع ساده و تبدیل فوریه موجود است.
بخش‌های اصلی دستگاه شامل منبع و آشکارساز است.
دستگاهی > منبع تابش

منبع تابش در این دستگاه باید قابلیت تولید طیف پیوسته در گستره مورد نظر را داشته باشد. یک سیم فولادی داغ شده تا دمای ۲۰۰۰–۱۵۰۰ کلوین می‌تواند این کار را انجام دهد. چراغ نرنست یک لوله توخالی پر شده از گازهای بی‌اثر است که در ان سیمی پلاتینی قرار دارد. این چراغ در دمای ۲۲۰۰ کلوین کار می‌کند. منبع دیگر گلوبار است که یک استوانهٔ سیلیسیم کاربید است و توسط نیروی برق به دمای ۱۵۰۰ کلوین رسیده‌است.
دستگاهی > آشکارساز فروسرخ

دو دستهٔ اصلی آشکارسازها، گرمایی و کوانتومی هستند. آشکارسازهای گرمایی به ۴ دسته دماپا، بلومتر، پیزوالکتریک و بادی تقسیم می‌شوند.
دستگاهی > طیف‌سنج فروسرخ با تبدیل فوریه

این نوع از دستگاه که خود دو نوع نوری و غیر نوری را دارد بر استفاده از روش‌های تبدیل فوریه برای پرهیز از پویش استوار است.
کاربرد > تعیین گروه عاملی و تعیین ساختار

منطقهٔ ۴۰۰۰–۱۵۰۰ بر سانتیمتر، منطقه‌ای است که گروه‌های عاملی ترکیبات شیمیایی جذب می‌دهند.

منطقهٔ ۱۵۰۰–۴۰۰ بر سانتیمتر ارزش تحلیل ندارد. این منطقه با نام منطقهٔ اثر انگشت شناخته می‌شود. این بدان معناست که برای هر ترکیب این منطقه تقریباً منحصربه‌فرد است.
کاربرد > مقایسه دو ترکیب

با توجه به منحصر بودن طیف دو ماده می‌توان با مقایسه طیف فروسرخ آن‌ها به یکی بودن یا نبودن آن‌ها پی برد. این روش محدودیت‌های دارد؛ مثلاً دو آنانتیومر قابل تشخیص نیستند.
کاربرد > اندازه‌گیری کمی

اندازه‌گیری کمی با این دستگاه کمتر صورت می‌پذیرد. با این حال تعدادی از آلاینده‌ها و کربن فولاد به این روش اندازه‌گیری می‌شوند.
کاربرد > تجزیه الیاف

تصویری از دستگاه طیف سنج فروسرخ
نخ

رشته‌های باریک و بلند نخ
نخ به رشته‌های باریک و بلندی گفته می‌شود که با روش‌های ریسندگی و از در کنار هم قرار گرفتن الیاف به‌وجود می‌آید و کاربردهای مختلف در صنایع نساجی دارد.
کاربردها

دوخت: نخ جهت اتصال دو تکه پارچه به‌کار می‌رود.
تولید پارچه: نخ جزئی اصلی و گاهی تنها جزء تشکیل دهندهٔ پارچه است.
تقسیم‌بندی نخ‌ها از نظر جنس

نخ طبیعی: از الیاف طبیعی گرفته می‌شود.
نخ مصنوعی: از الیاف مصنوعی تولید می‌شود مانند پلی‌استر و …
نخ مخلوط: از ترکیبی از الیاف مصنوعی و طبیعی تولید می‌شود.
گور صندوقی

[سازهٔ گور صندوقی در انگلستان
گور صندوقی
گورِ صندوقی (زبان یونانی: κίστη)، سیست یا کیست، نوعی استودان یا جعبهٔ تابوت‌گونهٔ کوچک بوده که برای نگهداری جنازه به کار می‌رفته. گورهای صندوقی در سراسر اروپا و خاورمیانه یافت می‌شوند. در برخی موارد از گور صندوقی به همراه دیگر یادمان‌ها، مثلاً زیر یک سنگ‌چین یا گورپشته کشیده، استفاده می‌شده. گاه نیز در گور صندقی تزئیناتی به کار می‌رفته که ناظر بر ثروت یا اهمیت میت بوده‌است.
هوندا آکورد

برای دیگر کاربردها، هوندا آکورد (ابهام‌زدایی) را ببینید.
Motor vehicle
| هوندا آکورد Honda Accord | هوندا آکورد Honda Accord |
| --- | --- |
هوندا آکورد ۲۰۱۸: هوندا آکورد ۲۰۱۸
دید کلی: دید کلی
شرکت: هوندا
تولید: ۱۹۷۶ تاکنون
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
کلاس: خودروی کامپکت (۱۹۷۶–۱۹۸۹) خودروی اندازه متوسط و بزرگ (۱۹۹۰ تاکنون)
طرح‌بندی: موتور جلو-محور جلو
هوندا آکورد (به انگلیسی: Honda Accord؛ به ژاپنی: ホンダ・アコード) یک سری خودرو است که از سال ۱۹۷۶ تاکنون توسط شرکت هوندا ساخته می‌شود و بیشتر با مدل سدان شناخته شده‌است. این خودرو یکی از پرفروش‌ترین خودروهای ایالات متحده از سال ۱۹۸۹ تاکنون بوده‌است. نام آکورد در سراسر جهان بر روی طیف متنوعی از خودروها شامل کوپه‌ها، استیشن‌ها، هاچ‌بک‌ها و یک مدل کراس‌اوور استفاده شده‌است.
این خودرو علاوه بر کسب چندین جایزه با عنوان‌های خودروی سال، بهترین خودرو در کلاس خود و خودروی سبز سال، از ابتدای تولید نسل اول تاکنون، در ارائه امکانات و فناوری‌های جدید پیشرو بوده‌است. از جملهٔ این فناوری‌ها که برخی از آن‌ها برای اولین بار در بازار خودرو یا در یک کلاس خاص ارائه شدند، می‌توان به فرمان هیدرولیک برای خودروهایی با حجم موتور کمتر از ۲ لیتر، اولین سیستم مسیریاب برای خودروها (الکترو ژیروکیتور)، ترمز ضد قفل با دیسک ترمز برای هر چهار چرخ، اولین چراغ لنزی برای خودروهای تولید شده در آمریکا، و چندین فناوری و نوآوری دیگر اشاره کرد.
در دههٔ ۲۰۱۰ میلادی، و با وجود افزایش تقاضا برای خودروهای شاسی‌بلند در بازار خودرو، فروش خودروهای سدان کاهش چشمگیری داشت. با این حال نسل نهم هوندا آکورد در سال ۲۰۱۶ با فروش بیش از ۳۴۵٬۰۰۰ دستگاه در ایالات متحده، در مقایسه با مدل سی‌آر-وی با فروش ۳۵۷٬۳۳۵ دستگاه، آمار خوبی را نسبت به رقبای خود در این بازار به نام خود ثبت نمود. با در نظر گرفتن میانگین قیمت ۳۰٬۰۰۰ دلار برای هر دستگاه هوندا آکورد، مردم آمریکا سالانه در حدود ۱۰ میلیارد دلار برای خرید این مدل هزینه می‌کنند.
مجموع فروش هوندا آکورد از ابتدای تولید تا سال ۱۹۸۳ به ۱ میلیون دستگاه و در سال ۱۹۹۵ به ۵ میلیون دستگاه در سراسر جهان رسید.
نسل اول (۱۹۷۶–۱۹۸۱)

Motor vehicle
| نسل اول | نسل اول |
| --- | --- |
دید کلی: دید کلی
تولید: ۱۹۷۶–۱۹۸۱
مدل سال: ۱۹۷۷–۱۹۸۲
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
کلاس: کامپکت
شکل بدنه: ۳ در هاچ‌بک ۴ در سدان
پیشرانه: پیشرانه
موتور: ۱٫۶ لیتری آی۴ ۱٫۸ لیتری آی۴
جعبه‌دنده: ۲ و ۳ دندهٔ خودکار ۵ دندهٔ دستی
ابعاد: ابعاد
وزن خالص: ۹۴۵ کیلوگرم (۲٬۰۸۳ پوند)
هاچ‌بک
نسل اول هوندا آکورد ۷ مهٔ ۱۹۷۶ در قالب یک خودروی هاچ‌بک سه‌در با نیروی خروجی ۶۸ اسب بخار (۵۱ کیلووات)، فاصلهٔ ۲٬۳۸۰ میلیمتر (۹۴ اینچ) بین دو محور و وزن ۹۱۵ کیلوگرم (۲٬۰۱۷ پوند) معرفی شد. مدل‌های عرضه‌شده در بازار ژاپن، ۷۹ اسب بخار (۵۹ کیلووات) توان خروجی داشتند. برای همگام شدن با مقررات آلاینده‌ها که به تازگی در ژاپن تصویب شده‌بود، شرکت هوندا پیشرانهٔ آکورد را به تکنولوژی سی‌وی‌سی‌سی مجهز کرد. آکورد با توجه به اندازهٔ متوسط و مصرف سوخت به‌صرفه و اقتصادی، با فروش خوبی مواجه شد و همچنین اولین خودروی سدان ژاپنی بود که به‌طور پیش‌فرض امکاناتی همچون صندلی‌هایی با روکش پارچه‌ای، دورشمار موتور، تایمر برف‌پاک‌کن و رادیوی ای‌ام/اف‌ام را داشت. در سال ۱۹۷۸ یک مدل ال‌ایکس به سری هاچ‌بک آکورد اضافه شد که دارای امکانات جدیدی همچون سامانهٔ تهویهٔ مطبوع، ساعت دیجیتال و فرمان هیدرولیک بود. تا قبل از اینکه آکورد و یک مدل دیگر از هوندا به نام پرلود وارد بازار شوند، فرمان هیدرولیک بر روی خودروهایی با حجم موتور کمتر از دو لیتر نصب نمی‌شد.
هوندا در ۱۴ اکتبر ۱۹۷۷ (یک سال پس از عرضه در بازار ایالات متحده) یک مدل چهاردر سدان را با موتور ۱٬۵۹۹ سی‌سی ئی‌اف۱ و قدرت ۷۲ اسب بخار (۵۴ کیلووات) به سری آکورد اضافه کرد.
در سال ۱۹۸۰ خریداران می‌توانستند در هنگام خرید، به جای جعبه‌دندهٔ دو سرعته و نیمه‌خودکار قدیمی، یک جعبه‌دندهٔ سه‌دندهٔ تمام‌خودکار سفارش بدهند (تا مدل سال ۱۹۸۳، جعبه‌دندهٔ چهار سرعتهٔ خودکار بر روی آکورد نصب نشد). هوندا برای عرضه در بازار آمریکای شمالی، تغییرات اندکی در طراحی سپرها، جلوپنجره و چراغ‌های عقب ایجاد کرد.
در آمریکای شمالی، مدل سال ۱۹۸۱ تنها با چند تغییر ظاهری نظیر تودوزی‌ها و ترکیب رنگ‌های جدید وارد بازار شد، رنگ‌های بژ نیوورنو (کد رنگ Y-39) و عاجی اسلو (کد رنگ YR-43) جایگزینِ قهوه‌ای سوخته و برنزی متالیک شدند و اندکی بعد، مدل اس‌ئی با تودوزی چرم طبیعی و شیشه بالابرهای برقی نیز به بازار آمد. از این سال، در تمام مدل‌های آکورد شامل هاچ‌بک، سدان، ال‌ایکس و اس‌ئی، آینه‌های جانبی برقی با اندازهٔ کوچک‌تر و از جنس پلاستیک مشکی به کار رفت، آمپر پشت فرمان بازنگری شد و نشانه‌های تصویری جای چراغ‌ها و علائم هشداردهندهٔ نوشتاری را گرفت. همچنین دسته‌دندهٔ قدیمیِ به کار رفته در مدل‌های ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۰ با یک دسته‌دندهٔ جدید جایگزین شد که فنر قوی‌تری داشت و از درگیر شدن ناخواستهٔ دنده عقب جلوگیری می‌کرد. در سال ۱۹۸۱ در خودروهای مخصوص بازار آمریکای شمالی، نیروی خروجی موتور ۱٫۸ لیتری به ۶۸ اسب بخار (۵۱ کیلووات) کاهش یافت.
نسل دوم (۱۹۸۱–۱۹۸۵)

Motor vehicle
| نسل دوم | نسل دوم |
| --- | --- |
دید کلی: دید کلی
نام‌های دیگر: هوندا ویگور (در ژاپن)
تولید: ۱۹۸۱–۱۹۸۵
مدل سال: ۱۹۸۲–۱۹۸۵
طراح: یوکیو کوراشو (۱۹۷۹)
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
کلاس: کامپکت
شکل بدنه: ۳ در هاچ‌بک ۴ در سدان
پیشرانه: پیشرانه
موتور: ۱٫۶ لیتری آی۴ ۱٫۸ لیتری آی۴
جعبه‌دنده: ۳ و ۴ دندهٔ خودکار ۵ دندهٔ دستی
ابعاد: ابعاد
وزن خالص: ۹۸۴ کیلوگرم (۲٬۱۶۹ پوند) (سدان) ۹۶۶ کیلوگرم (۲٬۱۳۰ پوند) (هاچ‌بک)
هاچ‌بک (قبل از تغییر چهره)
نمای داخلی (قبل از تغییر چهره)
نسل دوم هوندا آکورد اولین خودروی ژاپنی است که علاوه بر ژاپن، در خاک ایالات متحده، در ماریسویل، اوهایو نیز تولید شد. رونمایی از این نسل به بازارهای ژاپن، اروپا و آمریکای شمالی، به ۲۲ سپتامبر ۱۹۸۱ بازمی‌گردد. این خودرو از اولین سال ورود به مدت ۱۵ سال پرفروش‌ترین سری خودرو در بازار آمریکا بود. همزمان با آکورد، هوندا یک مدل مشابه، با نام هوندا ویگور را نیز در ژاپن معرفی کرد و برای عرضهٔ این دو مدل از دو کانال فروش مختلف بهره برد؛ «هوندا کلیو» برای فروش آکورد و «هوندا ورنو» برای فروش ویگور.
نسل دوم با وجود طراحی داخلی و خارجی مدرن‌تر، از لحاظ فنی شباهت‌های بسیاری به نسل قبلی داشت که از آن جمله می‌توان به استفاده از پیشرانهٔ ۱٬۷۵۱ سی‌سی ئی‌کی۱ با تکنولوژی سی‌وی‌سی‌سی اشاره کرد. بر اساس مجموعه آزمایش‌های دولت ژاپن برای سنجش آلاینده‌های خروجی موتور، مصرف سوخت مدل‌هایی از آکورد که از جعبه دندهٔ دستی و کاربراتورهای سی‌وی‌سی‌سی استفاده می‌کردند، برابرِ ۷٫۳ لیتر بر ۱۰۰ کیلومتر (۳۲ مایل بر گالون آمریکایی) در شهر و ۴٫۳ لیتر بر ۱۰۰ کیلومتر (۵۵ مایل بر گالون آمریکایی) در بزرگراه با سرعت ثابت ۶۰ کیلومتر بر ساعت بود.
از جمله امکانات این نسل می‌توان به تودوزی جیر، کف‌پوش‌های مخملی و تزئینات داخلی از جنس کروم اشاره کرد که در آن زمان طرفداران بسیاری داشت. یکی از امکانات ویژه و قابل سفارش بر روی آکورد ۱۹۸۱، الکترو ژیروکیتور –اولین سامانهٔ مسیریاب برای خودروها در جهان– بود. مدل هاچ‌بک ال‌ایکس دارای یک ساعت دیجیتال بر روی داشبورد و همچنین با توجه به وزن کمتر، دارای مصرف سوخت کمتری بود.
با توجه به مقرراتی که در ایالات متحده برای سیستم روشنایی خودروها وضع شده بود، تمام خودروها باید به چراغ‌های بازتابی آلومینیومی با اندازه و شکل استاندارد مجهز می‌شدند. به همین دلیل آکوردهای ساخته شده برای فروش در ایالات متحده به چهار چراغ مستطیل‌شکل مجهز شدند؛ در حالی که نمونه‌های مخصوص بازارهای خارج از آمریکا از چراغ‌های قابل تعویض با طراحی آئرودینامیک استفاده می‌کردند. دیگر امکانات مربوط به چراغ‌ها و روشنایی، شبرنگ‌ها و نشانگرهای جانبی کهربایی در جلو و قرمز در عقب برای مدل‌های بازار آمریکا و چراغ‌شور جلو و چراغ مه‌شکن قرمز در عقب برای بازار اروپا را شامل می‌شد. آکوردهایی که برای عرضه در بازار ژاپن ساخته شدند، نسبت به مدل‌های موجود در دیگر بازارها دارای ویژگی‌های منحصر به فردی از جمله ارتفاع قابل تنظیم سیستم تعلیق و آینه‌های جانبی نصب‌شده بر روی گلگیرهای جلو بودند.
در سال ۱۹۸۳، شرکت هوندا برای به‌روزرسانی جعبه‌دندهٔ سه‌سرعتهٔ اتوماتیک، آن را با یک نمونهٔ چهار سرعتهٔ اتوماتیک جایگزین کرد که پیشرفت مهمی در جعبه دندهٔ آکورد محسوب می‌شد. در عین حال جعبه دندهٔ پنج‌سرعتهٔ دستی نیز بدون تغییر باقی ماند. مدل اس‌ئی (Special Edition) دارای امکاناتی از جمله تودوزی چرم، شیشه‌بالابر برقی و سقف بازشوی برقی بود. در بخش پیشرانه نیز موتور بهبود یافتهٔ ئی‌کی-۲، که همچنان از سیستم سوخت‌رسانی کاربراتوری استفاده می‌کرد، جایگزین موتور قبلی؛ یعنی ئی‌کی-۱ شد.
نسل سوم (۱۹۸۵–۱۹۸۹)

Motor vehicle
| نسل سوم | نسل سوم |
| --- | --- |
آکورد دی‌ایکس سدان: آکورد دی‌ایکس سدان
دید کلی: دید کلی
نام‌های دیگر: هوندا ویگور (ژاپن)
تولید: ۱۹۸۵–۱۹۸۹
مدل سال: ۱۹۸۶–۱۹۸۹
طراح: توشی اوشیکا (۱۹۸۳)
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
کلاس: کامپکت
شکل بدنه: ۲ در کوپه ۳ در هاچ‌بک ۳ در شوتینگ بریک (آئرودِک) ۴ در سدان
پیشرانه: پیشرانه
موتور: ۱٫۶ لیتری آی۴ ۱٫۸ لیتری آی۴ ۲٫۰ لیتری آی۴
جعبه‌دنده: ۴ دندهٔ خودکار ۵ دندهٔ دستی
نسل سوم آکورد ابتدا در ۵ ژوئیهٔ ۱۹۸۵ در ژاپن و مدتی بعد در همان سال در اروپا و آمریکای شمالی رونمایی شد. بدنهٔ نسل جدید را توشی اوشیکا طراحی کرده بود. طراحی جدید با استقبال زیادی در سراسر جهان مواجه شد. یکی از خصوصیات چشمگیر این نسل، که آن را از هوندا ویگور متمایز می‌ساخت، استفاده از چراغ پنهان جلو بود. در ژاپن اگرچه آکوردهای نسل سوم هاچ‌بک، آئرودک و کوپه با چراغ پنهان عرضه می‌شدند، اما از سال ۱۹۸۷ نمونه‌هایی از سدان با نام اختصاری سی‌ای (CA) وارد بازار ژاپن شد که دارای چراغ‌های معمولی بود.
نسل سوم آکورد اولین خودروی ساخت شرکت هوندا بود که هم در جلو و هم در عقب، از سیستم تعلیق دوجناقی استفاده می‌کرد. هرچند که این سیستم از سیستم تعلیق مک‌فرسون گران‌تر بود، اما باعث ایجاد پایداری بیشتر و فرمان‌پذیری دقیق‌تر در خودرو می‌شد. همهٔ انواع آکورد نسل سوم از ابتدا میل موج‌گیر جلو داشتند و در مدل‌های جدیدتر میل موج‌گیر عقب نیز به خودروهای تولیدی اضافه شد. ترمز این خودرو در بعضی از انواع به صورت چهار دیسک کوچک با کالیپرهای مجهز به پیستون دوقلو، در بعضی به صورت دیسک‌های بزرگ با کالیپرهای تک پیستون و در بعضی دیگر به صورت ترکیبی (ترمز دیسکی برای جلو و ترمز کاسه‌ای برای عقب) بود. خودروهایی که در هر چهار چرخ ترمز دیسکی داشتند، در همهٔ بازارها با سیستم ترمز ای‌بی‌اس نیز در دسترس بودند. مدل‌های پایه رینگ‌های فولادی سیزده اینچی همراه با قالپاق چرخ داشتند. اما برای مدل‌های گران‌تر، رینگ‌های چهارده اینچی آلیاژی نیز قابل سفارش بود.
با معرفی موتور جدید ۲٫۰ لیتری در ژاپن، دارندگان این خودروها ملزم به پرداخت عوارض جاده‌ای بیشتری نسبت به دو نسل قبلی شدند و به این ترتیب، هوندا آکورد در این کشور وارد دسته‌بندی خودروهای لوکس شد.
این نسل علاوه بر مدل سدان آکورد، با بدنه‌های متفاوت دیگری شامل مدل سه‌در هاچ‌بک، مدل سه‌در شوتینگ بریک (با نام آکورد آئرودک) و مدل دو-در کوپه (که در سال ۱۹۸۷ معرفی و با مدل سال ۱۹۸۸ وارد بازار شد) نیز در بازارهای مختلف جهان موجود بود. آکورد کوپه، که به‌طور اختصاصی در کارخانهٔ ماریسویل در ایالات متحده تولید می‌شد، اولین خودروی ژاپنی بود که در ایالات متحده تولید شده و از آنجا به کشور ژاپن صادر می‌شد.