stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کاندوم طعم‌دار
خطرات > تحریکات و عفونت ها

استفاده از کاندوم‌های طعم‌دار در دخول واژینال نگرانی‌هایی را به همراه دارد، زیرا این کاندوم‌ها مقداری شکر دارند و وارد کردن شکر به محیط واژن می‌تواند منجر به عفونت‌های قارچی واژینال (کاندیدا) یا واژینوز باکتریایی شود.
خطرات > آلرژی

افراد مبتلا به آلرژی به لاتکس باید از استفاده از کاندوم های طعم دار با مواد لاتکس خودداری کنند و در عوض از کاندوم های پلی اورتان یا پلی ایزوپرن استفاده کنند.
افرادی که به لاتکس آلرژی دارند باید از استفاده از کاندوم‌های طعم‌دار ساخته شده از لاتکس خودداری کنند و به جای آن از کاندوم‌های پلی‌یورتان یا پلی‌ایزوپرن استفاده کنند.
اگر سوال یا اطلاعات بیشتری نیاز داری، خوشحال می‌شم کمک کنم!
توکای سومالی

| توکای سومالی | توکای سومالی |
| --- | --- |
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: گنجشک‌سانان
تیره:: توکایان
سرده:: Turdus
گونه:: T. ludoviciae
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Turdus ludoviciae (Lort Phillips, 1895): Turdus ludoviciae (Lort Phillips, 1895)
توکای سومالی ( Turdus ludoviciae )، که همچنین به عنوان پرنده سیاه‌توکای سومالی شناخته می‌شود، یک گونه پرنده آوازخوان از تیرۀ توکایان (Turdidae) و بومی سومالی است.
دارای سر و سینه سیاه، منقار زرد، پشت و بال قهوه‌ای و شکم خاکستری با پهلوهای قرمز است.
دیر پارک، واشینگتن

مکان در 23x15px|border |alt=واشینگتن |link=واشینگتن, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| دیر پارک، واشینگتن | دیر پارک، واشینگتن |
| --- | --- |
شهر: شهر
Deer Park, Washington: Deer Park, Washington
موقعیت دیر پارک، واشینگتن: موقعیت دیر پارک، واشینگتن
مختصات: ۴۷°۵۷′۲۵″ شمالی ۱۱۷°۲۸′۱۳″ غربی﻿ / ﻿۴۷٫۹۵۶۹۴°شمالی ۱۱۷٫۴۷۰۲۸°غربی﻿ / 47.95694; -117.47028: مختصات: ۴۷°۵۷′۲۵″ شمالی ۱۱۷°۲۸′۱۳″ غربی﻿ / ﻿۴۷٫۹۵۶۹۴°شمالی ۱۱۷٫۴۷۰۲۸°غربی﻿ / 47.95694; -117.47028
ایالت: 
شهرستان: اسپوکین
حکومت: حکومت
 • شهردار: Robert Whisman
مساحت: مساحت
 • کل: ۶٫۴ مایل مربع (۱۶٫۶ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۶٫۴ مایل مربع (۱۶٫۶ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۲۱۲۳ فوت (۶۴۷ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۳٬۶۵۲
 • تراکم: ۵۷۰/مایل مربع (۲۲۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۸ (Pacific (PST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۷ (PDT)
زیپ‌کد: ۹۹۰۰۶
Area code: 509
کد FIPS: ۵۳-۱۷۳۲۰
GNIS feature ID: ۱۵۱۲۱۴۳
وبگاه: http://www.cityofdeerparkwa.com/
دیر پارک (به انگلیسی: Deer Park) شهری در شهرستان اسپوکین ایالت واشنگتن است که در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳۶۵۲ نفر جمعیت داشته است.
مرسده شاهین‌کار

| مرسده شاهین‌کار | مرسده شاهین‌کار |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹۸۴ (۴۰–۴۱ سال) تهران، ایران
پیشه: جنبش سیاسی
جنبش: جنبش زن، زندگی، آزادی
فرزندان: ۱
جوایز: جایزه ساخاروف (۲۰۲۳) جایزه موقوفه ملی برای دمکراسی (۲۰۲۳) جایزه آزادی پولیتیکن (۲۰۲۴)
مرسده شاهین‌کار (زادهٔ ۱۹۸۴) فعال سیاسی ایرانی است که در سال ۲۰۲۳ همراه با افسون نجفی برنده جایزه ساخاروف به‌عنوان بخشی از جنبش زن، زندگی، آزادی شد. در خیزش ۱۴۰۱ ایران پس از کشته شدن مهسا امینی توسط رژیم ایران او با شلیک گلوله از سوی یکی از مأموران امنیتی چشم راستش را از دست داد. حکومت ایران او را «تهدیدی برای امنیت ملی» توصیف کرده است. در مارس سال ۲۰۲۳، به‌خاطر حفظ امنیت شخصی و فشار رو به افزایش رژیم، ایران را به مقصد آلمان ترک کرد تا کنش برای حقوق زنان ایرانی را ادامه دهد.
آسیب چشمی > رویداد

در تاریخ ۲۳ مهر ۱۴۰۱، مرسده و مادرش در خیابان ستارخان به معترضان پیوستند و علیه حکومت شعار دادند. حدود ساعت ۷:۳۰ شب نیروهای امنیتی، برخی پیاده و برخی موتورسوار، برای پراکنده کردن جمعیت حضور یافتند. یک مأمور با تفنگ پینت‌بال به چشمش شلیک کرد. مادرش که یک هفته قبل به پایش شلیک شده بود، همچنان آنتی‌بیوتیک و مسکن مصرف می‌کرد.
آسیب چشمی > پسایند

پس از این اتفاق، تصویر صورت خونین وی به‌سرعت در فضای مجازی پخش شد و در رسانه‌های اجتماعی و مورد توجه چشمگیری قرار گرفت. او متعاقباً ایران را با دختر یازده ساله‌اش ترک کرد.
جوایز

در نوامبر ۲۰۲۳، او برنده جایزه موقوفه ملی برای دموکراسی شد. ماه بعدی، در دسامبر ۲۰۲۳ مرسده و افسون نجفی همراه با هم جایزه ساخاروف را به‌عنوان بخشی از جنبش زن، زندگی، آزادی برنده شدند. در سال ۲۰۲۴، جایزه آزادی پولیتیکن به وی اهدا شد.
زندگی شخصی

مرسده مربی تناسب اندام است و به این رشته علاقه دارد.
شلیغم

مکان
| عبدالخان شلیغم | عبدالخان شلیغم |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
مختصات: : مختصات: 
استان: خوزستان
شهرستان: کرخه
بخش: بخش مرکزی
دهستان: سیدعباس
جمعیت: ۲۲۰ نفر (سرشماری ۹۵)
شلیغم(کرخه)، روستایی در عبدالخان  از توابع بخش مرکزی شهرستان کرخه در استان خوزستان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان سیدعباس قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۶ نفر (۲۶خانوار) بوده‌است.
کریستیا آدایر

| کریستیا آدایر | کریستیا آدایر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۲ اکتبر ۱۸۹۳ ویکتوریا، تگزاس
درگذشت: ۳۱ دسامبر ۱۹۸۹ (۹۶ سال) هیوستون
محل تحصیل: دانشگاه هیوستون-تیلوتسون دانشگاه ای‌&ام پریری ویو
پیشه(ها): معلم، دبیر اجرایی، هیوستون انجمن ملی پیشرفت رنگین‌پوستان، یکی از بنیانگذاران، دموکرات‌های شهرستان هریس
همسر: البرت اچ. آدایر (ا. ۱۹۱۸–۱۹۴۳)
افتخارات: تالار مشاهیر زنان تگزاس، ۱۹۸۴
کریستیا وی. دنیلز آدیر (زاده ۲۲ اکتبر ۱۸۹۳ – درگذشته ۳۱ دسامبر ۱۹۸۹) یک مبارز حق رأی و فعال حقوق مدنی آفریقایی-آمریکایی مقیم تگزاس بود. یک نقاشی دیواری در تگزاس در مورد زندگی او وجود دارد که در یک پارک شهرستانی به نمایش گذاشته شده است که به نام او نام‌گذاری شده است.
دوران اولیه زندگی و تحصیل

کریستیا وی. دانیلز در ۲۲ اکتبر ۱۸۹۳ در ویکتوریا، تگزاس به دنیا آمد و در ادنا، تگزاس بزرگ شد، دختر آدا کراسبی دانیلز، یک لباس‌شو، و هاردی دانیلز، که تجارت باربری داشت. او یک خواهر ناتنی بزرگتر داشت که مادرش به‌طور قانونی او را به فرزندی قبول کرده بود و دو برادر کوچکتر. زندگی اولیه او به‌شدت تحت‌تأثیر مذهب مسیحی او بود که در ۱۱ سالگی ایمان آورده بود و در کلیسای متدیست مشارکت می‌کرد. او در کالج ساموئل هوستون که پدرخوانده‌اش هم‌بنیان‌گذار آن بود شرکت کرد و برای تدریس در کالج صنعتی پرایری ویو آموزش دید و در سال ۱۹۱۵ فارغ‌التحصیل شد.
پیشه

کریستیا دانیلز به‌مدت سه سال در مدارس دولتی ادنا تدریس کرد و سپس در سال ۱۹۱۸ پس‌از ازدواج با البرت اچ آدیر، ترمزبان راه‌آهن میسوری-اقیانوس آرام، تدریس را ترک کرد و به کینگزویل، تگزاس نقل‌مکان کرد. در اینجا، او به گروهی از زنان پیوست و علیه مؤسسات قمار و سازماندهی دادخواست‌ها برای حق رأی زنان مبارزه کرد. علی‌رغم موفقیت جنبش حق رای زنان، او از رای دادن در تگزاس منع شد و به‌دلیل حکم ایالتی مبنی‌بر اینکه سیاهپوستان آمریکایی نمی‌توانند در انتخابات مقدماتی رای دهند حتی اگر به او اجازه ثبت‌نام برای رای دادن داده شد. و او از محل رای‌گیری دور شد. این حادثه باعث شد که آدایر همکاری خود را با جنبش حقوق مدنی سیاه‌پوستان آمریکا آغاز کند. زمانی که روند تبعیض نژادی در آن زمان بیشتر شد، کار او در آن جنبش نیز افزایش یافت.
او در سال ۱۹۲۵ به هیوستون نقل‌مکان کرد و در سال ۱۹۴۳ به بخش انجمن ملی پیشرفت رنگین‌پوستان این شهر پیوست او از سال ۱۹۴۹ یا ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۹ به‌عنوان منشی اجرایی در این بخش خدمت کرد، در طول دوره پرونده برجسته اسمیت علیه آلرایت. پس‌از اینکه پرونده به نفع اسمیت تمام شد، بخش هیوستون انجمن ملی پیشرفت رنگین‌پوستان به یک هدف محبوب برای تهدیدات بمب تبدیل شد. او از افشای فهرست اعضای گروه به پلیس امتناع کرد، زیرا معتقد بود که پلیس هوستون در تلاش است تا این فهرست را به‌منظور از هم گسیختن، تحت پوشش ادعاهایی تهیه کند. او یکی از اعضا بود که در طول دادگاه در مورد تلاش برای ضبط سوابق این گروه شهادت داد.
آدایر روی تبعیض زدایی در کتابخانه عمومی هوستون، فرودگاه، بیمارستان و امکانات حمل‌ونقل عمومی و همچنین اتاق‌های رختکن فروشگاه‌های بزرگ کار کرد. او بخشی از تلاش‌ها برای واجد شرایط ساختن سیاه‌پوستان تگزاسی برای حضور در هیئت منصفه و استخدام در مشاغل شهرستانی بود. آدیر یکی از بنیان‌گذاران دموکرات‌های شهرستان هریس، یک سازمان یکپارچه بود، و در سال ۱۹۶۶ اولین زن آفریقایی-آمریکایی بود که به کمیته اجرایی دموکرات ایالت انتخاب شد (اگرچه برای اعتراض از حضور در کمیته امتناع کرد). او همچنین از دوران کودکی در کلیسای اسقفی متدیست فعال بود و اولین زن در هیئت عمومی فرقه بود.
یک پارک شهرستانی و مرکز اجتماعی در هیوستون به نام او نام‌گذاری شده است. که شامل نقاشی دیواری جان تی بیگرز دربارهٔ زندگی او می‌شود. و در سال ۱۹۸۴ او به تالار مشاهیر زنان تگزاس معرفی شد. او همچنین در سال ۱۹۷۷ با پروژه تاریخ شفاهی زنان سیاه‌پوست در کتابخانه شلزینگر هاروارد در مورد تاریخ زنان در آمریکا مصاحبه‌ای انجام داد.
زندگی شخصی و میراث

کریستیا دانیلز در سال ۱۹۴۳ بیوه شد و در سال ۱۹۸۹ در سن ۹۶ سالگی درگذشت.
مقالات او در مجموعه کتابخانه عمومی هیوستون در کتابخانه آمریکایی آفریقایی‌تبار در مدرسه گریگوری در بخش چهارم بایگانی شده است.
النبی صالح

برای جزیره‌ای در بحرین، نبیه صالح را ببینید. برای تاجر و بازرگان ایرانی-استرالیایی، نبی صالح را ببینید.
مکان
| نبی صالح> نویسه‌گردانی(های) دیگر | نبی صالح> نویسه‌گردانی(های) دیگر |
| --- | --- |
 • به‌عربی:: النبی صالح
 • تلفظ دیگر:: النبی صالح (official) نبی صالح (غیررسمی)
حکومت: حکومت
 • نوع: کمیتهٔ توسعهٔ محلی
مساحت: مساحت
 • منطقه: ۲۷۹۷ (در ۱۹۴۵'"`UNIQ--ref-۰۰۰۰۰۰۰۳-QINU`"') دونوم (۲٫۸ کیلومتر مربع یا ۱٫۱ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۰۷): جمعیت (۲۰۰۷)
 • منطقه: ۵۳۴
معنای نام: پیامبر صالح
النبی صالح (عربی: النبی صالح) یک روستای کوچک فلسطینی در کرانه باختری رود اردن است که در استان رام‌الله و البیره و در ۲۰ کیلومتری شمال‌غربی رام‌الله واقع شده‌است. النبی صالح در ۲۰۰۷ میلادی بالغ‌بر ۵۳۴ نفر جمعیت داشته‌است.
ساکنان این روستا از سال ۲۰۰۹ میزبان تظاهرات هفتگی در اعتراض به آنچه به عنوان مصادره زمین‌های این روستا و تصرف چشمه آنها توسط شهرک اسرائیلی در نزدیکی حلمیش توصیف می‌شود، بوده‌اند. دلیل توقف این حرکت بازداشت‌های زیاد و خستگی عمومی بین معترضان بیان شد. طی شش سال اعتراض تخمین زده می‌شود که بیش از ۳۵۰ نفر مجروح شده‌اند که ۵۰ مورد آن منجر به نقص عضو شده‌است. مصطفی تمیمی در ۱۱ دسامبر ۲۰۱۱ مورد اصابت گلوله قرار گرفت و بعداً بر اثر جراحات جان باخت و اولین ساکن نبی صالح بود که در جریان تظاهرات کشته شد. همچنین راشد تمیمی نیز توسط نظامیان اسرائیلی طی این اعتراضات کشته شد.
صربستان و مونته‌نگرو

جمهوری فدرال یوگسلاوی کشوری در جنوب شرقی اروپا بود که شامل کشورهای امروزی صربستان، مونته‌نگرو وکوزوو می‌شد. این کشور بخشی از کشور یوگسلاوی بود (جمعی از دو کشوری که یوگسلاوی  تشکیل میدادند یعنی صربستان و مونته نگرو) پیشین بود. پایتخت کل این کشور و جمهوری های خود مختار شهر بلگراد بود.
تاریخ

مردمان این بخش از جهان از نژاد اسلاو بودند. اینان در این گوشه اروپا ساکن شدند و پس از چندی فرمانروایی تزارهای صربستان را ساختند.
عثمانیان در یورش به اروپا واپسین تزار صرب را کشتند و آنگاه تا زمان چیرگی امپراتوری اتریش-مجار این سرزمین در اختیار آنان بود.
پس از جنگ جهانی اول بود این سرزمین با رژیم پادشاهی اعلام استقلال کرد (پادشاهی یوگسلاوی) ولی در سال‌های جنگ جهانی دوم به دست آلمان‌ها افتاد. پس از جنگ نیز به بلوک شرق پیوست و با سرزمین‌های بوسنی و هرزگوین، کرواسی، کوزوو، مقدونیه، اسلوونی و مونته‌نگرو، جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی را ساختند که پس از فروپاشی شوروی و بلوک شرق از هم پاشید.
پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، جمهوری سوسیالیستی یوگسلاوی هم در جریان جنگ‌های یوگسلاو تجزیه شد (فروپاشی یوگسلاوی) و تنها دو جمهوری صربستان و مونته‌نگرو باقی ماندند که تا سال ۲۰۰۳ با نام جمهوری فدرال یوگسلاوی شناخته می‌شدند. در سال ۲۰۰۳، کشور یوگسلاوی به صربستان و مونته‌نگرو تغییر نام داد. برخی کشورها مانند آمریکا، از سال ۱۹۹۲ به این کشور، صربستان و مونته‌نگرو می‌گفتند.
در ۳۱ مه ۲۰۰۶، همه‌پرسی استقلال در مونته‌نگرو برگزار شد و ۵۵٫۵٪ شرکت‌کنندگان، رأی به استقلال مونته‌نگرو دادند. در ۳ ژوئن ۲۰۰۶، مونته‌نگرو به صورت رسمی اعلام استقلال کرد و بدین ترتیب، باقیماندهٔ یوگسلاوی نیز فروپاشید.
بییاباستا د بالدابیا

مکان
| Villabasta de Valdavia, Spain | Villabasta de Valdavia, Spain |
| --- | --- |
  مهر:   مهر
بخش خودمختار: کاستیا و لئون
استان: استان پالنسیا
دهستان: Villabasta de Valdavia
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۱ کیلومتر مربع (۴ مایل مربع)
جمعیت (2004): جمعیت (2004)
 • کل: ۳۸
 • تراکم: ۳٫۵/کیلومتر مربع (۹/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (زمان)
بییاباستا د بالدابیا (به اسپانیایی: Villabasta de Valdavia) یک شهرستان در اسپانیا است که در استان پالنسیا واقع شده‌است.
خصوصیات

بییاباستا د بالدابیا ۱۱ کیلومترمربع مساحت و ۳۸ نفر جمعیت دارد.
ویلیام باکلند

| ویلیام باکلند | ویلیام باکلند |
| --- | --- |
پرتره باکلند اثر سموئل کازینز (۱۸۳۳): پرتره باکلند اثر سموئل کازینز (۱۸۳۳)
زادهٔ: ۱۲ مارس ۱۷۸۴ اکسمینستر، دوون، انگلستان
درگذشت: ۱۴ اوت ۱۸۵۶ (۷۲ سال) آیلیپ، آکسفوردشر، انگلستان
ملیت: انگلیسی
محل تحصیل: کالج وینچستر کالج کورپوس کریستی
شناخته‌شده برای: مگالوسور، مدفوع فسیل‌شده
همسر: مری باکلند (ا. ۱۸۲۵)
جوایز: مدال کاپلی (1822) مدال وولاستون (1848)
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): دیرینه‌شناسی
 :  
ویلیام باکلند (William Buckland) (۱۲ مارس ۱۷۸۴ – ۱۴ اوت ۱۸۵۶)، الهی‌دان انگلیسی بود که مبدل به «دین وستمینستر» شد. او همچنین زمین‌شناس و دیرینه‌شناس بود.
باکلند اولین فسیل دایناسور را به‌طور کامل توصیف کرد و آن را مگالوسور نام نهاد. او با این کار اثبات نمود که غار کیرکدیل، لانه پیشاتاریخی برای کفتار بوده و به دلیل این کار علمی مدال کاپلی را دریافت نمود. این کار او را بدین دلیل که نشان داد چگونه تحلیل علمی قادر به بازسازی رویدادهای دوردست اند مورد تشویق قرار گرفت. او از پیشروان استفاده از مدفوع فسیل شده در بازسازی اکوسیستم بود و اصطلاح «coprolites» را ابداع نمود.
باکلند از نظریه شکاف در توصیف «پیدایش» تبعیت کرد، پیدایش در حقیقت یکی از دو مرحله خلقت در متون دینی است. این عمل به عنوان آشتی میان متون مقدس و کشفیات در زمین‌شناسی ظهور پیدا کرد و پیشنهاد می‌کرد که زمین قدمت بسیار زیادی دارد. باکلند اوایل حرفه خود معتقد بود که شواهدی از طوفان ذکر شده در کتاب مقدس پیدا کرده‌است، اما بعدها مشاهده کرد که عصر یخبندان که توسط لویی آگاسی توصیف شده، توجیه بهتری از این رویداد ذکر شده را ارائه کرده و نقش مهمی را در پشتیبانی از آن ایفا کرده‌است.
اوایل زندگی

باکلند در اکسمینستر در دوون بدنیا آمد و در کودکی پدر خود را که کشیش تمپلتون و تروشام بود را در پیاده‌روی‌هایش همراهی نمود و علاقه‌مندی به ارتقاء جاده‌ها، منجر شد که فسیل‌هایی را یافته و جمع‌آوری کند، این فسیل‌ها شامل شاخ قوچ از دوره ژوراسیک و صخره‌های لیاس بود که در معادن محلی یافت می‌شدند.
او ابتدا در مدرسه بلوندل، تیورتون، دوون و سپس در کالج وینچستر تحصیل کرد، در آنجا بود که او برنده کمک هزینه تحصیلی به کالج کورپس کریستی در آکسفورد شد و در ۱۸۰۱ میلادی وارد آنجا شده و با مدرک BA در ۱۸۰۵ میلادی از آنجا فارغ‌التحصیل شد. او در درس‌های جان کید در زمینه کانی‌شناسی و شیمی تحصیل کرده و به زمین‌شناسی علاقه‌مند گردید و در زمینه چینه‌ها طی تعطیلات خویش تحقیق می‌نمود. او مدرک MA خود را در ۱۸۰۸ بدست آورده و فلوی کورپوس کریستی در ۱۸۰۹ میلادی شده و به عنوان کشیش حکم گرفت. او گشت و گذار زمین شناختی خود را با اسب سواری ادامه داد و به نقاط مختلف انگلستان، اسکاتلند، ایرلند و ویلز سفر نمود.
در ۱۸۱۳، باکلند به عنوان قاری (ریدر) در زمینه کانی‌شناسی منصوب شد، این منصب را پس از جان کید کسب کرد و دروس پر انرژی و معروف خود را با تأکید روزافزون در زمینه زمین‌شناسی و دیرینه‌شناسی ارائه نمود. او به عنوان نمایشگاه‌گردان غیررسمی در موزه اشمولین، کلکسیون‌هایی را ایجاد کرده و در اروپا گردش و سفر می‌کرد و با محققانی شامل ژرژ کوویه ملاقات می‌نمود.
حرفه، کار و کشفیات > رد زمین‌شناسی سیل و غار کیرکدیل

در ۱۸۱۸ میلادی، باکلند به عنوان عضو انجمن سلطنتی انتخاب شد. همان سال جرج چهارم را جهت اعطای ریدرشیپ دیگری، این بار در حوزه زمین‌شناسی متقاعد نمود و مبدل به اولین دارنده چنین منصبی، سخنرانی گشایش خود را در ۱۵ مه ۱۸۱۹ ارائه نمود. این سخنرانی در Vindiciæ Geologiæ (تشریح ارتباط زمین‌شناسی با دین) منتشر شد. در این اثر او هم علم جدید زمین‌شناسی را توجیه کرده و هم سعی کرد تا شواهد زمین‌شناختی را با توصیفات کتاب مقدس از آفرینش و سیل مربوط به نوح آشتی دهد.
زمانی که سایر افراد تحت اثرات متضاد نظریه همدیس‌گرایی جیمز هاتن قرار داشتند، باکلند فرضیه جدیدی را توسعه داد که می‌گفت «آغاز جهان» در سفر پیدایش بدین معناست که دوره زمانی تعریف نشده‌ای بین منشأ زمین و خلق ساکنین فعلی اش وجود دارد که طی آن، دنباله طویلی از انقراض‌ها و خلق‌های پی‌درپی از انواع جدید گیاهان و حیوانات بر روی زمین پدیدار گشته‌اند. ازین رو، نظریه کاتاستروفیسم دربردارندهٔ نسخه‌ای از خلقت‌گرایی زمین باستان یا خلقت‌گرایی شکاف است. باکلند به طوفان جهانی طی زمان نوح معتبد بود، اما از زمین‌شناسی طوفان پشتیبانی نمی‌کرد، چرا که معتقد بود تنها میزان کمی از لایه‌ها قادر بودند طی دوره یک‌ساله طوفان تشکیل شوند.
از تحقیقات او بر روی استخوان‌های فسیل شده در غار کیرکدیل در یورک‌شر، نتیجه گرفت که این غار در حقیقت توسط کفتارها در دوره آنتیدیلویان جهت اسکان انتخاب شده بوده و باقیماندهٔ فسیل‌های این کفتارها و حیوانات خورده شده‌اند و آنگونه که او و سایرین تصور می‌کردند ناشی از تلف شدن در سیل و سپس انتقال توسط امواج آب‌های حاره‌ای نبوده‌است.
حرفه، کار و کشفیات > ازدواج

در دسامبر ۱۸۲۵ میلادی با مری مورلند از ابینگدن، آکسفوردشر ازدواج کرد. همسر او یک نگارنده فاضل و جمع‌آوری کنندهٔ فسیل بود. ماه عسلشان یک سال مسافرت در اروپا بود که طی آن مدت با زمین‌شناسان معروف ملاقات کرده و از سایت‌های زمین‌شناختی دیدن نمودند. همسر او به کمک شوهرش در کارها ادامه می داد و همزمان نه فرزند داشت که پنج تایشان تا بزرگسالی جان سالم بدر بردند. پسر او با نام فرانک باکلند طبیعت‌شناس عملی، مؤلف و متخصص ماهیگیری قزل‌آلا شد.
در یکی از موقعیت‌ها، مری به شوهرش در رمزشکنی ردپاهای یافت شده در یک لوح ماسه‌ای کمک نمود. او میز آشپزخانه را با چسپ پوشش داد در حالی که لاک‌پشت خانگیشان توسط شوهرش بر روی میز کشیده شد و مشخص شد که شهود ویلیام درست بوده و ردپاها مربوط به لاکپشت هستند. دخترشان الیزابت اوکه باکلند گوردون، مؤلفی بود که زندگی‌نامه پدرش را نگاشته و ضمایمی را در باب موقعیت‌های باکلند به انتهایش افزوده و عضویتش را در جوامع حرفه‌ای و همچنین نمایهٔ از آثار وی را در آن گنجانید.
حرفه، کار و کشفیات > بانوی قرمز پاویلند

در ۱۸ ژانویه ۱۸۲۳ میلادی، باکلند به غار پاویلند در ولز جنوبی قدم گذاشت، در آنجا اسکلتی را کشف کرد که آن را بانوی قرمز پاویلند نام نهاد. چرا که در آن زمان تصور می‌نمود که این اسکلت‌ها باقیمانده ی فاحشه‌ای محلی بوده‌است. هرچند باکلند این اسکلت را در غار پاویلند و در همان لایه ای یافت که اسکلت‌های پستانداران منقرض شده قرار داشتند (شامل ماموت‌ها)، باکلند به ژرژ کوویه گفت که هیچ انسانی همزمان با حیوانات منقرض شده وجود نداشته‌است و لذا حضور این اسکلت‌ها در آنجا را مربوط به حفر قبری در دوره‌های قدیمی تاریخ می‌دانست و احتمال می‌داد که کار همان افرادی است که برخی از سازه‌های پیش از روم باستان آن حوالی را در لایه‌های قدیمی‌تر ساخته‌اند.
امروزه آزمون‌های مربوط به داده‌های کربنی نشان می‌دهند که اسکلت‌ها مربوط به فرد مذکری در حدود ۳۳ هزار سال پیش اند. این اسکلت‌ها جزو قدیمی‌ترین انسان‌های مدرن از نظر کالبد شناختی هستند که تا کنون در بریتانیا کشف شده‌اند.
مریضی و مرگ

در حدود سال ۱۸۵۰ میلادی، ویلیام باکلند دچار اختلالی در گردن و مغز شد و براثر آن در ۱۸۵۶ میلادی فوت نمود. فرانک باکلند گزارش نمود که طی نمونه برداری از بافت پدرش، مشخص شد که «بخشی از قاعده جمجمه که بر روی آن مغز قرار داشت، به همراه دو بخش فوقانی ستون فقرات گردن، در وضعیت پیش رونده اضمحلال قرار داشته‌است. خارش، دلیل کافی بوده تا منجر به تمامی این نشانگان شود». فرانک باکلند دلیل مرگ هردوی والدینش را مربوط به تصادف شدید مربوط به سال‌ها قبل می‌دانست.
میراث

درسوم باکلند، چین خوردگی بر روی ماه، به نام وی نام نهاده شده‌است. جزیره باکلند که امروزه به آنی-جیما شناخته می‌شود، در جزایر بونین (اوگاساوارا-جیما)، توسط کاپتان بیچی در ۱۸۲۷ میلادی به نام او نامگذاری شده‌است. در ۱۸۴۶ میلادی، ویلیام باکلند کشیش سنت نیکولاس در ایسلیپ بود و یادبودی بر روی لوحه‌ای در راهروی جنوبی کلیسا برای وی نصب شده و «پنجره شرقی» به یاد باکلند و همسرش در ۱۸۶۱ اختصاص یافته‌است. همچنین در نزدیکی خانه تابستانی او در «اولد رکتوری، د واک، ایسلیپ» در تاریخ ۱۰ اوت ۲۰۰۸ میلادی برای وی اختصاص داده شده‌است. همچنین نیم تنه‌ای توسط هنری ویکس در راهروی جنوبی کلیسای وست‌مینستر واقع شده‌است.
ارجاعات

↑  Westminster Abbey
↑  Chisholm, 1911
↑  Foster, Joseph (1888–1892), "Buckland, William" , Alumni Oxonienses: the Members of the University of Oxford, 1715–1886, Oxford: Parker and Co – via Wikisource
↑  «History of the Collapse of Flood Geology and a Young Earth». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۴ آوریل ۲۰۲۲. دریافت‌شده در ۱۰ ژانویه ۲۰۲۲.
↑  "A Field Guide to the English Clergy' Butler-Gallie, F p94: London, Oneworld Publications, 2018 ISBN 9781786074416
↑  Sommer, Marianne Bones and ochre: the curious afterlife of the Red Lady of Paviland (2007) p. 1
↑  Rudwick, Martin Worlds Before Adam: The Reconstruction of Geohistory in the Age of Reform (2008) pp. 77–79
↑  Richards, M. P.; Trinkaus, E. (September 2009). "Out of Africa: modern human origins special feature: isotopic evidence for the diets of European Neanderthals and early modern humans". Proc. Natl. Acad. Sci. U.S.A. 106 (38): 16034–9. Bibcode:2009PNAS..10616034R. doi:10.1073/pnas.0903821106. PMC 2752538. PMID 19706482.
↑  Devonshire Association for the Advancement of Science, Literature and Art (1933). Report and Transactions - The Devonshire Association for the Advancement of Science, Literature and Art. p. 409.
↑  Gordon, Elizabeth Oke, 1894. The life and correspondence of William Buckland, D.D. , F.R.S. J. Murray, pp. 267–268. https://books.google.com/books?id=RqK8AAAAIAAJ&pg=RA1-PA271&lpg=RA1-PA271&dq=william+buckland+death&source=bl&ots=Q3JObUuper&sig=OTm-Szdl5vxE5vxnFKHDVRaF3RE&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjv35S9k5HaAhUH21MKHZmqDgo4ChDoATABegQICRAB#v=onepage&q=william%20buckland%20death&f=false
↑  Buckland, William (1869). Geology and mineralogy as exhibiting the power, wisdom, and goodness of God. with additions by Professor Owen, Professor Phillips [and] Robert Brown, vol. 1, 4th edition. The Bridgewater treatises on the power, wisdom, and goodness of God. VI. London: Bell & Daldy. p. lxii.
↑  'The Abbey Scientists' Hall, A.R. p53: London; Roger & Robert Nicholson; 1966
برای مطالعه بیشتر

McGowan, Christopher (2001). The Dragon Seekers. Persus Publishing. ISBN 0-7382-0282-7.
Rupke, Nicolaas (1983). The Great Chain of History: William Buckland and the English School of Geology 1814–1850. Oxford University Press.
کوویلیا

Municipality در Centro, 23x15px|border |alt=|link= پرتغال
| Covilhã | Covilhã |
| --- | --- |
Municipality: Municipality
  پرچمنشان:   پرچمنشان
منطقه: Centro
Subregion: Cova da Beira
Intermunic. comm.: Beiras e Serra da Estrela
ناحیه: Castelo Branco
بخش‌ها: 21
حکومت: حکومت
 • شهردار: Vítor Pereira (PS)
مساحت: مساحت
 • کل: ۵۵۵٫۶۰ کیلومتر مربع (۲۱۴٫۵۲ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۵۱۷۹۷
منطقهٔ زمانی: WET/WEST (UTC+0/+1)
وبگاه: www.cm-covilha.pt
کلیسای سانتا ماریا در شهر کوویلیا، یکی از از قدیمی‌ترین کلیساهای جهان است.
کوویلیا (Covilhã) یکی از شهرهای کشور پرتغال است.
این شهر در سال ۲۰۰۱، ۳۴٫۷۷۲ نفر جمعیت داشته‌است و طبق سرشماری سال ۲۰۱۱ جمعیت شهر حدود ۵۱٬۷۹۷ نفر بوده‌است.
تاریخ و مکان‌های دیدینی

این شهر
آگویلا، آریزونا

CDP
| Aguila, Arizona | Aguila, Arizona |
| --- | --- |
CDP: CDP
The Aguila Depot, built in 1907 by the Santa Fe, Prescott and Phoenix Railway and moved to the McCormick-Stillman Railroad Park in سکاتزدیل، آریزونا.: The Aguila Depot, built in 1907 by the Santa Fe, Prescott and Phoenix Railway and moved to the McCormick-Stillman Railroad Park in سکاتزدیل، آریزونا.
Location in شهرستان مریکوپا، آریزونا and the state of آریزونا: Location in شهرستان مریکوپا، آریزونا and the state of آریزونا
مختصات: ۳۳°۵۶′۳۴″ شمالی ۱۱۳°۱۰′۲۷″ غربی﻿ / ﻿۳۳٫۹۴۲۷۸°شمالی ۱۱۳٫۱۷۴۱۷°غربی﻿ / 33.94278; -113.17417: مختصات: ۳۳°۵۶′۳۴″ شمالی ۱۱۳°۱۰′۲۷″ غربی﻿ / ﻿۳۳٫۹۴۲۷۸°شمالی ۱۱۳٫۱۷۴۱۷°غربی﻿ / 33.94278; -113.17417
State: آریزونا
County: Maricopa
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده امریکا): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده امریکا)
 • کل: ۷۹۸
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۷ (MST)
کد منطقه: 928
اگویلا، اریزونا (به انگلیسی: Aguila, Arizona) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در آریزونا واقع شده‌است.
خصوصیات

اگویلا ۷۹۸ نفر جمعیت دارد.
زیگورات

تصویری بازسازی‌شده با رایانه از زیگورات اور
در تمدن‌های باستانی آسیای غربی نیایشگاهی برای خدایان می‌ساختند که والاترین آن زیگورات نامیده می‌شد.
در زیگورات‌ها از بهترین و استوارترین مصالح ساختمانی آن زمان بهره گرفته شده‌است.زیگورات‌ها به شکل هرم هستند اما جنس آن‌ها از خشت یا آجرگلی بوده‌ است.
زیگورات «ذیققوررت» کلمه‌ای اکدی است. واژه سومری آن زیقورات و ایلامی آن زیقورتو است.
در ایران تلفظ این کلمه از مقالات رومن گیرشمن گرفته شده و بیشتر «زیگورات» خوانده شده‌است، به معنای بلند و برافراشته ساختن.
.
واکنش‌های بین‌المللی به انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۰ بلاروس

در مقاله زیر، فهرستی از واکنش‌های رسمی به انتخابات ریاست‌جمهوری بلاروس در سال ۲۰۲۰ و به دنبال آن اعتراضات بلاروس در سال ۲۰۲۰ آمده است.
واکنش های بین‌المللی به انتخاب مجدد الکساندر لوکاشنکو
  بلاروس
  کشورهایی که به لوکاشنکو تبریک گفتند
  کشورهایی که تیخانوفسکایا را به عنوان برنده به رسمیت شناختند
  کشورهایی که نتایج را به رسمیت نشناختند
  کشور هایی که از تشدید اعتراضات ابراز نگرانی کردند
  بدون واکنش رسمی