stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تاریخ شهر رم
تهاجم ژرمن‌ها و فروپاشی امپراتوری غربی

روم هنوز یکی از پایگاه‌های قوی کفر بود که توسط اشراف و سناتورها اداره می‌شد. در هر صورت دیوار جدید نتوانست از هجوم آلاریک در ۴۱۰م و گایسریک در ۴۵۵م به شهر جلوگیری کند. ختی نتوانست از سربازان ژنرال ریسیمر که حقوقشان را نگرفته بودند جلوگیری کند۴۷۲ م. این اولین بار بود که روم پس از ۸۰۰ سال توسط دشمنان شکست می‌خورد. هجوم قبلی به روم در سال ۳۸۷پ. م توسط گلها و به رهبری برونوس انجام شده بود. به گفته سنت جروم، هجوم سال ۴۱۰م دلیل عمده سقوط امپراتوری روم می‌باشد؛ و به گفته Bethlehem شهری که تمام جهان را گرفت خودش اشغال شد. این هجوم تمام دنیای روم را در بحت و حیرت فرو برد. در هر صورت ممکن است دربارهٔ خسارتی که از هجوم پیش آمد اغراق شود. جمعیت از اواخرقرن چهارم به بعد شروع به نزول می‌کند، اگر چه نیمه‌های قرن پنجم به نظر می‌رسد رم بیشترین جمعیت را در بین دو قسمت امپراتوری دارا بود، جمعیت ساکن آن حدود ۶۵۰۰۰۰ نفر بود. این تقلیل جمعیت با اشغال استان‌های آفریقایی توسط واندال‌ها شدت گرفت. از نیمه قرن پنجم به بعد که دیگر غلات نمی‌توانست از آفریقا وارد ش بسیاری از ساکنان از شهر فرار کردند. در ابتدای قرن ششم جمعیت روم ممکن است کمتر از ۱۰۰۰۰۰ نفر باشد بسیاری از بناها توسط خود اهالی شهر نابود شدند، آنها سنگهای معابد را بردند و ختی مجسمه‌ها را سوزاندند تا آهک درست کنند و در خانه‌های شخصی استفاده کنند. علاوه بر آن بسیاری از کلیساها نیز به همین طریق ساخته شد. برای مثال اولین باسیلیکای سنت پیترز از بقایای میدان نرون ساخته شد. این نوع ساخت و ساز ویرانگر تا رنسانس در رم ادامه داشت. از قرن چهارم، امپراتوری قوانینی علیه برداشتن سنگها مخصوصاً مرمر از اماکن عمومی به تصویب رسید؛ ولی به لت نیازی که به باز سازی وجود داشت این قوانین در عمل بی اثر بود. بسیاری از کلیساهای جدید به راحتی از بقایای معابد کفر استفاده می‌کردند. حتی گاه خدایان و قهرمانان کفر را به قهرمانان مسحیت مطابق آن تغییر می‌دادند. در این مسیر، معبد رومولوس و رموس تبدیل به باسیلیکای دوقلو سنت کوسماس و دامیان می‌شود؛ و بعدها پانتئون، معبد تمام خدایان، تبدیل به کلیسای شهدا می‌شود.
روم قرون وسطی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
جدول زمانی روم: جدول زمانی روم
روم قرون وسطی: روم قرون وسطی
۷۷۲: لومباردها تا حدی بر رم تسلط پیدا می‌کنند اما شارلمانی سال بعد شهر را آزاد می‌کند.
۸۰۰: شارلمانی به عنوان امپراتور مقدس روم در باسیلیکای سنت پترو تاجگذاری می‌کند.
۸۴۶: سارسنها به سنت پیتر هجوم می‌آورند.
۸۵۲: دیوار لئونین ساخته می‌شود
۹۶۲: اوتو اول توسط پاپ ژان دوازدهم تاج گذاری می‌شود.
۱۰۰۰: امپراتور اوتو سوم و پاپ سیلوستر دوم
۱۰۸۴: نورمن‌ها رم را غارت می‌کنند.
۱۱۴۴: ساخت اتحاد روم
۱۳۰۰: اولین عفو عمومی توسط پاپ بونی فاس هشتم
۱۳۰۳: تاسیس دانشگاه روم
۱۳۰۹: پاپ کلمنس پنجم سریر مقس (موقعیت قانونی پاپ) را به آوینیون منتقل کرد
۱۳۴۷: رینزو خود را تریبون می‌نامد.
۱۳۷۷: پاپ گرگوری یازدهم سریر مقدس را به رم برمی‌گرداند.
جدایی از کنستانتینوپل و تشکیل ایالات پاپی

در ۷۲۷پاپ گرگوری دوم از پذیسرش فرمان شمایل‌شکنی امپراتور لئو سوم خودداری می‌کند. لئو نیروهای خود را به راونا می‌فرستد ولی آنها توسط لومباردها به عقب رانده می‌شوند. در۷۳۱ توسط گریگوری سوم شورایی در سنت پیتر فراخوانده شد تا شمایل شکنی را تکفیر کند. امپراتور با مصادره ایالات پاپی سیسیل و کالابریا و انتقال مناطقی که قبلاً توسط پاپ اداره می‌شد به نماینده کنستانتینوپل عکس العمل نشان داد. علی‌رغم این کشمکش‌ها گرگوری سوم هرگز کمک‌های خودش را به امپراتوری در مقابل خطرات دشمنان خارجی قطع نکرد. در این دوره پادشاهی لومبارد بر رهبری شاه لیوتپرند احیا می‌شود. در ۷۳۰ او حومه روم را به علت حمایت پاپ از دوک اسپولتو ویران کرد. گر چه شهر با دیوار بزرگ حفاظت می‌شد، پاپ توانست اقدام کمی علیه شاه لومبارد انجام دهد. پاپ ترتیبی داد تا با بیزانتین هم پیمان شود. به حمایت کننده‌های دیگری هم نیاز بود. گرگوری سوم اولین پاپی بود که از پادشاهی فرانک‌ها تقاضای کمک می‌کرد و این اتفاق بعداً در زمان شارل مارتل نیز تکرار شد۷۳۹م. حتی آیستولف جانشین لیوت پرند تهاجمی تر عمل کرد او فرارا و راونا را فتح کرد و نایب اسلطنه راونا را منحل و روم شاهد قربانی بعدی اش شد. در ۷۵۴ پاپ استفن دوم به فرانسه می‌رود تا پیپین جوان را به عنوان طرفدار روم، شاه فرانک‌ها اعلان کند. در همان سال شاه و پاپ پشت کوه‌های آلپ آیستوف را در پاویا شکست دادند. وقتی پیپین به سنت دنیس برمیگردد. آیستوف قولی نمی‌دهد و در ۷۵۶ روم را ۵۶ روز محاصره می‌کند. وقتی خبر حرکت پیپین به ایتالیا به لومباردها می‌رسد آنها به شمال بازمی‌گردند. این بار موافقت می‌کند که به پاب ایالاتی را که قول داده بود بدهد، و بدین ترتیب ایالات پاپی متولد می‌شود. در ۷۷۱ دسیدریوس شاه جدید لومباردها طرحی می‌ریزد که با یک زیارت ساختگی رم را فتح کند و پاپ استفان سوم را دستگیرکند. همدست او پائولوس آفیارتا رئیس حزب لومبارد در داخل شهر بود. او در ۷۷۲ رم را فتح کرد اما شارلمانی را عصبانی کرد. به هرحال توطئه با شکست مواجه می‌شود و پاپ هادریان اول جانشین استفن از شارلمانی علیه دزیدریوس شاه لومباردها کمک می‌خواهد و در نهایت در ۷۷۳ اورا شکست می‌دهد. پادشاهی لومبارد دیگر وجود نداشت، و اکنون روم وارد مرحله سیاسی بزرگتر و جدیدی می‌شود.
شکل‌گیری روم مقدس

در ۷۹۹ پاپ جدید لئو سوم راه‌پیمایی سنتی را از ساختمان لاتران به کلیسای سنت لورنزو در لوسینا رهبری کرد. دو تن که ضعف پاپ را در مقابل شارلمانی دوست نداشتند، با حمله به راهپیمایی زخم کشنده ای به پاپ وارد کردند ولی پاپ جان سالم به در برد. در ۸۰۰م لئو به پادشاه فرانک‌ها پناهنده می‌شود سپس شاه با ارتش قوی و کشیش‌های فرانسوی وارد رم می‌شود. او محکمه ای تشکیل می‌دهد که تصمیم بگیر آیا لئو سوم پاپ باقی بماند یا نه. این محاکمه به هر حال قسمتی از سلسله وقایعی بود که در نهایت جهان را متعجب کرد. پاپ رسمیت پیدا می‌کند و حمله کننده‌ها تبعید می‌شوند. در ۸۰۰ م پاپ لئو سوم در باسیلیکای سنت پیتر شارلمانی تاجگذاری می‌کند و او را امپراتور مقس لقب می‌دهد. با این عمل رم برای همیشه حمایت کنستانتینوپل را از دست می‌دهد؛ و در عوض رقیبی برای خود می‌سازد که بعد از یک سری جنگ‌ها شارلمانی بر بیشتر فلمرو امپراتور ی غربی مسلط می‌شود. بعد از مرگ شارلمانی نبود افرادی همچون او باعث کردید در سازمان جدید اختلاف نظر بیفتد. در همان حال کلیسای جهانی رم باید با منافع غیر روحانی خود شهر هم روبرو می‌شد. رومی‌ها، هرچند فقیر و فروتن، دوباره حق انتخاب امپراتور غربی را دارا شدند. سند مشهور جعلی به نام دهش قسطنتین که در اسناد پاپی تهیه شده بود، قلمرو پاپی را که از راونا تا گائتا گسترده بود تضمین می‌کرد. این فرمان ظاهراً مزاحم رم محسوب می‌شد، اما اغلب در حد بالایی روی آن بحث می‌شد، و با گذشت قرنها، تنها پاپ‌های قوی می‌توانستند آن را ادعا کنند. عامل اصلی ضعف دستگاه پاپی در داخل شهر تغییر دائمی پاپ‌ها بود. خانواده‌های اشراف کوشش می‌کردند به نفع خودشان رهبری را در دست گیرند. قدرت‌های همجوار به نام دوک نشین اسپولتو و توسکانا، یادگرفتند چگونه از ضعف داخلی استفاده کنند و با نقش داوری و حکمیت به دنبال منافع شخصی خودشان باشند. در این دوره روم در عمل طعمه بی نظمی‌ها بود. جمعیت خشمگین پیکر مرده پاپ فورموسوس را نبش قبر کرده و محاکمه کردند
مجمع رم

از ۱۰۴۸ تا ۱۲۵۷ پاپ‌ها با نزاع‌های فزاینده ای میان رهبرهای سیاسی و کلیساهای روم مقدس و امپراتوری بیزانس روبرو بودند. این نزاع در نهایت منجر به طرح جدایی کلیسای شرق و غرب می‌شود، کلیسای کاتولیک در غرب و کلیسای اورتودوکس در شرق. از ۱۲۵۷ تا ۱۳۷۷پاپ اگرچه اسقف رم بود ولی در شهرهای ویتربو، اورویتو، پروژیا و بعداً آوینون نیز ساکن شد. به دنبال طرح جدایی کلیسای شرق و غرب پاپ از آوینون به رم بازمی‌گردد. در این دوره بازساری کلیسا زوار و مطران‌ها (اسقف اعظم) را از دنیای مسیحیت به رم جذب می‌کرد؛ و به همراه آنان پول‌هایشان، حتی با جمعیت ۳۰۰۰۰ و با حضور یک بروکراسی دولتی رم دوباره به شهری مصرفی مبدل می‌گردد. در همان حال شهرهای خودمختار ایتالیا در حال افزایش بودند. عمده خود مختاری‌ها به وسیله خانواده‌های پیشه وران و تجاری بود که جایگزین اشرافیت قبلی شدند. بعد از غارت روم توسط نرمن‌ها در سال ۱۰۸۴، باز سازی شهر با حمایت خانواده‌های قدرتمندی مانند خانواده فراجیپان و پیر لئونی صورت می‌گیرد؛ که ثروتشان بیشتر از راه تجارت و بانکداری به دست آمده بود نه از زمین‌داری. با الهام از شهرهای اطراف مانند تیوولی و میتربو، مردم رم به فکر تشکیل مجامع مشترک و کسب آزادی قابل توجهی در مقابل اقتدار پاپ افتادند. در ۱۱۴۳با رهبری جوردانو پیرلئونی علیه آریستو کراسی و حکومت کلیسا شورشی برپا شد. درمیان مواعظ کشیش آرنالدو و مخالف سرسخت با مالکیت کلیسایی و دخالت کلیسا در امور جاری، سنا و جمهوری روم با نام مجمع رم دوباره متولد شد. شورشی که منجر به تشکیل مجمع رم شد تا ۱۱۵۵ ادامه داشت. سنای جدید برای بقای خودش مجبور بود سخت کار کند. با سیاستی دوپهلو که میان حمایت از پاپ و امپراتوری مقدس بسته به وصع سیاسی دررفت‌وآمد بود. در ۱۱۶۷ در مونتپوریزو در جنگ با توسکالوم، سربازان روم از نیروهای امپراتوری فردریک بارباروسا شکست می‌خورند. از شانس خوب، دشمنان پیروز گرفتار طاعون می‌شوند و رم در امان می‌ماند. در ۱۱۸۸ این مجمع جدید توسط پاپ کلمنت سوم به رسمیت شناخته می‌شود. در حالی که ۵۶ نفر از سناتورها تابع پاپ بودند پاپ باید پول زیادی به کارمندان مجمع می‌پرداخت. سنا همیشه در اجرای کارهایش دچار مشکل بود، گاهی یک سناتور مسند قدرت را در دست می‌گرفت و منجر به دیکتاتوری می‌شد که کمکی به استحکام این مجمع تازه تأسیس نمی‌کرد.
گلف‌ها و گیبلین‌ها

گلف‌ها احزاب طرفدار پاپ و گیبلین‌ها نام احزاب طرفدار امپراتور روم مقدس بود در قرن ۱۲ و ۱۳ رقابت میان این دو گروه مشخصه بارز سیاست‌های قرون وسطی در دولت شهرهای مرکزی و شمالی ایتالیا بود. در سال ۱۲۰۴ درگیری بین خانواده پاپ اینوسنت سوم و رقبایش خانواده قدرتمند اورسینی منجر به شورش در شهر شد. شعله‌های آتش دوباره خیابان‌های رم را فرا گرفت. دو طرف از درون استحکاماتشان به کمک ماشین آلات خود بسیاری از ساختمان‌های قدیمی یکدیگد را نابود کردند. در نزاع میان پاپ وامپراتور فردریک دوم، و همچنین شاه ناپل و سیسیل، گیبلین‌ها به طرفداری روم و امپراتور وارد میدان شدند. فردریک دوم تجهیزات و نفراتی را به نفع آنها به مجمع رم ارسال می‌کند. در آن سال در شورشی دیگر علیه پاپ، رومی‌های به رهبری سناتور لوکا ساولی ساختمان‌های لاتران را که به کلیسا تعلق داشت غارت کردند. ساولی برادر زاده پاپ هونوریوس سوم و پدر هونوریوس چهارم بود. اما در آن سالها وابستگی‌های فامیلی اغلب مشخص کننده جناح سیاسی نبود. وهرگز رم مانند شهرهای فلورانس و سینا ومیلان به خودمختاری و ثبات نرسید. به علل نزاع‌های بی پایان میان خانواده‌های اشراف (ساولی، اورسینی، کولونا، آنی بالدی)، موضع مبهم پاپ، غرور جمعیتی که هرگز رؤیای شکوه گذشته را فراموش نکرده و از طرفی در فکر منافع آنی خود بودند، و ضعف ادارات جمهوری، شهر از تمام امکانات آن محروم شده بود. به تقلید از مجامع موفق تر، در ۱۲۵۲ مردم سناتوری خارجی به نام بولوگونس را انتخاب کردند. وی برای آوردن صلح به شهر قدرتمندترین اشراف شهر را وادار کرد تا ۱۴۰ برج و بارو که در شهر داشتند تخریب کنند؛ و با الهام از قوانین شمال ایتالیا قوانینی را به تصویب رساند. بولوگونس آدم قویی بود ولی در ۱۲۵۸ می‌میرد و تقریباً هیچ‌کدام از اصلاحاتش جامع عمل نمی‌پوشد. پنج سال بعد شاه ناپل چارلز یکم سناتور می‌شود. او فقط در ۱۲۶۵ وارد شهر می‌شود اما بزودی مجبور می‌شود با کنرادین وارث دودمان هوئنس تافن روبرو شود، او آمده بود تا حقوق خانوادگی خودش را از جنوب ایتالیا مطالبه کند و شهر را ترک گوید. بعد از ۱۲۶۵ روم دوباره تبدیل به جمهوری دموکراتیک می‌شود و هنری اهل کاستیل به سناتوری انتخاب می‌شود. اما کنرادین و حزب گیبلین در جنگ تگلیاکوزه در مقابل هم قرار می‌گیرند۱۲۶۸. و درنتیجه رم دوباره به دستان چارلزیکم می‌افتد. نیکولاس سوم از خاندان اورسینی، در ۱۲۷۷ مسند پاپی را از لاتران می‌گیرد. او همچنین فرمان می‌دهد که هیچ خارجی حق سناتور شدن را ندارد. چون خودش رمی بود خود را از طرف مردم به مقام سناتوری رساند. با این حرکت، شهر دوباره به جناح پاپ تعلق گرفت. در ۱۲۸۵ چارلز دوباره سناتور می‌شود، اما شورش سیسیل از محبوبیت او می‌کاهد و از آن به بعد شهر رم از قدرت او خارج می‌شود. سناتور و پاپ بعدی دوباره رمی می‌شوند. پاپ هونریوس چهارم از دودمان ساولّی.
بونیفاکیوس هشتم و اسارت بابلی

جانشین پاپ سلستین پنجم یک رومی و از فامیل کائتانی به نام بونی فاس هشتم، درگیر نزاع‌های محلی علیه رقیب سنتی فامیلیش کولونا بود. درهین نزاع‌های محلی می‌کوشید تا برتری جهانی پاپ را به کرسی بنشاند. در ۱۳۰۰ او اولین عفو عمومی را اعلان کرد و در ۱۳۰۳ اولین دانشگاه رم را بنا کرد. عفو عمومی حرکت مهمی در رم بود. وارزش شحصیت جهانی او را بیشتر کرد. بیشتر از همه اقتصاد شهر با جریان زوار رونق بیشتری گرفت. بونی فاس بعد از شورش شهر آناگنی در ۱۳۰۳ می‌میرد. آن شورش علامتی بود از حکومت شاه فرانسه علیه پاپ و دوره ای دیگر از سقوط رم را نشان می‌داد. کلمنت پنجم جانشین بونی فاس وارد شهر نشد. دوره ای که به اسارت بابلی نام گرفت و موجب گردید مقر پاپ برای دوره ای از رم به شهر آوینیون در فرانسه منتقل شود که ۷۰ سال طول کشید. این شرایط منجر به استقلال مقامات محلی شد، اما روشن شد این وضعیت ناپدار است و کمبود پول‌های کلیسا منجر به فروپاشی رم می‌شد. بیشتر از یک قرن در رم ساختمان جدید مهمی ساخته نشد؛ و بلعکس بسیاری از ساختمان‌های شهر منجمله، کلیسای اصلی رو به خرابی رفت.
کولادی رینزو و برگشت پاپ به رم

علی‌رغم نزول و عدم حضور پاپ، رم موقعیت معنوی خود را از دست نداد: در ۱۳۴۱ شاعر معروف پترارکا به شهر وارد می‌شود و به منصب ملک‌الشعرا که منصبی دولتی بود می‌رسد و در کپیتولین برنامه اجرا می‌کند. مردم شهر از اشراف و فقیر یک صدا خواهان برگشت پاپ به رم می‌شوند. در میان سفیران بسیاری که در این دوره راه خود را به آوینیون باز کرده بودند، چهره ای غیر معمول اما فصیح ظهور می‌کند. کولدا رینزو هم چنان‌که قدرت نفوذ او در میان مردم بیشتر می‌شد، در ۱۳۴۷ در راس جمعیتی پرشور کاپیتولین را فتح کرد. طول قدرت او اگر چه عمری کوتاه داشت. با الهام از روم باستان، با موقعیتی دیکتاتوری خود را تریبون خواند، که منصب نماینده عوام در جهوری روم باستان بود. کولا همچنین خود را مساوی امپراتور مقدس روم می‌پنداشت. او به تمام شهرهای ایتالیا شهروندی رم را اعطاء کرد، و حتی خود را برای انتخاب شدن به امپراتور ایتالیا آماده می‌کرد. با این زیاده روی پاپ او را مرتد، کافر و مجرم اعلان کرد. هم چنان‌که اشراف همیشه از او متنفر بودند مردم عوام هم به تدریج از او ناراضی شدند. در ۱۵ دسامبر او مجبور به فرار می‌شود. در اوگوست ۱۳۵۴ که کاردینال آلبورنوز نقش «سناتور رم» را در برنامه تحکیم بخشیدن به حکومت پاپ در ایالات پاپی به او سپرد. او دوباره سردسته می‌شود. در اکتبر کولای دیکتاتور به علت رفتارهای عجیب و غریب و صورتحساب‌های سنگین محبوبیت خود را از دست می‌دهد و در شورشی که به دست خانواده کولونا بر پا می‌شود به قتل می‌رسد. در آوریل ۱۳۵۵چارلز دوم از بوهما وارد شهر می‌شود تا در مراسم سنتی تاجگذاری با عنوان امپراتور انتخاب شود. ملاقات او برای شهر وندان ناامید کننده بود. او پول کمی داشت و تاجگذاری او را نه پاپ بلکه یک کاردینال انجام داد، و بعد از چند روز سکونت می‌رود. با برگشت امپراتور به سرزمین خودش کاردینال آلبورنوز هچنانکه در دژ خود درلازی شمالی قرار داشت توانست کنترل شهر را در دست گیرد. سناتورها مستقیماً توسط پاپ از شهرهای مختلف ایتالیا انتخاب می‌شدند، اما شهر در حقیقت مستقل بود. شورای سنا از شش قاضی، پنج دفتر دار، شش مارشال، چندین آشنا، بیست شوالیه و بیست مرد نظامی تشکیل می‌شد. آلبورنوز خانواده‌های اشراف را به شدت سرکوب کرده بود، و دست حزب دموکراتیک برای اجرای یک سیاست تهاجمی باز بود. در ۱۳۶۲ رم علیه شهر ولتری اعلان جنگ می‌کند. به هر حال جنگ داخلی برپا می‌شود. حزب شهر حومه، گروه مزدور کوندوتیری را استخدام می‌کند و رمی‌ها سربازان آلمانی و لهستانی را به استخدام درمی‌آورند، به علاوه ۶۰۰ شوالیه و حدود ۲۲۰۰۰ پیاده‌نظام از شهروندان در دوران جنک گروه کاندوتییری در ایتالیا فعال بودند. بسیاری از آهای ساولّی، اورسینی، و آنی بالدی که از رم اخراج شده بودند رهبر این واحدهای نظامی شدند. جنگ با ولتری به ضعف گرایید و رم خود را به پاپ جدید اربن پنجم تسلیم کرد، با این شرط که آلبورنوز وارد شهر نشود. در اکتبر ۱۳۶۷ در پاسخ به نمازگراران سنت بریج و پترارکا، در نهایت پاپ اربن از شهر دیدن می‌کند و در طول حضور او، چارلز چهارم دوباره در شهر تاجگذاری می‌کند. اما کاردینال‌ها و شاه فرانسه مانع رفتن او می‌شوند. در نهایت گریگوری یازدهم در ژانویه ۱۳۷۷ به منصب اسقف رم انتخاب می‌شود.
طرح غربی و درگیری با میلان

رفتار نامناسب خلف او اوربان ششم در سال ۱۳۷۸ منجر به طرح دودستگی غرب. ، که مانع هرگونه تلاش واقعی برای بهبود شرایط روم در حال فروپاشی شد در این مدت ۴۰ سال دو مرد ادعا می‌کردند که هریک به تنهایی پاپ واقعی است. قرن ۱۴ با غیبت پاپ، پاپ نشین شدن آوینیون، یک قرن غفلت و بدبختی برای رم به بار آورد و آن را به پایین‌ترین حد جمعیت رساند. برگشت پاپ به رم به دلیل شرایط بد شهر و کمبود ایمنی و کنترل، چندین بار به تعویق افتاد. ابتدا می‌باید موقعیت سیاسی و دینی پاپ تقویت شود. وقتی در سال ۱۳۷۷ گرگوری یازدهم عملاً به رم بازگشت، به علت درگیری‌ها میان جناح‌های اشراف و عوام شهر را پر آشوب دید، در این شرایط قدرت او بیشتر فرمالیته بود. سپس چهار دهه بدون ثبات پیش آمد، مشخصه این دوه درگیری‌های مقامات محلی میان مجمع روم و پاپ بود، و از نظر بین‌المللی دودستگی کلیسای غرب. در نهایت پاپ مارتین پنجم انتخاب می‌شود. در ۱۴۳۳ دوک میلان فیلیپو ماریا با فلورانس و ونیز قرار داد صلح امضاء می‌کنند. سپس به تلافی حمایت سابق اوژن چهارم از دونفر جمهوری‌خواه، نفراتی را برای تعرض به ایالت پاپی ارسال و تیوولی را در حومه رم غارت می‌کند. علی‌رغم امتیازاتی که اوژن چهارم به دوک میلان می‌دهد، سربازان میلان دست از خرابکاری برنداشته و منجر به تأسیس یک دولت جمهوری به رهبری باندرسی در ۱۴۳۴ می‌شود. چند روز بعد ایوگین شبانه شهر را ترک می‌کند. به هر حال باندرسی ثابت می‌کند که قادر به اداره شهر نمی‌باشد و ناکفایتی و هرج و مرج آنها را از حمایت عمومی مأیوس می‌کند. در نتیجه در ۱۴۳۴ کنترل شهر به کمک ارتش جووانی ویتلسچی به ایگوئین برمیگردد. بعد از مرگ مشکوک ویتلسچی شهر تحت کنترل پاتریارک شهر آکویلیا درمی آید. ایگوئین در سپتامبر ۱۴۴۳ به رم بازمی‌گردد.
گرگ افسانه ای رم در حال شیر دادن رومولوس و رموس
شلاق زدن زنی در معبد اتروسکی
معبد ژوپیتر واقع در تپه کپیتولین26–509 BC
فروم رم
چارت سازمانی حکومت روم
نقشه گسترش رم در ایتالیا
طاق نصرت گالینوس یکی از معدود بناهای باقی مانده از قرن سوم. دیوار دوطرف تخریب شده
کلیسای قدیمی سنت لورنس. ساخته شده بر رو مقبره شهدا محبوب مردم.
نمای جنوب شرقی پانتئون، معبدی که بعداً تبدیل به کلیسا شد.
تاج گذاری شارلمانی توسط پاپ لئون سوم. شروع امپراتوری مقدس روم
نقاشی دیواری قرن ۱۳ پاپ سیلوستر و کنستانتین. نشان دهنده دهش قسطنتین ادعا شده.
کلیسای سانتا ماریا، یکی از زیباترین کلیساهای قرون وسطی، تراستور رم
یکی از برج‌های باقی مانده از خانواده‌های اشراف رم. امروزه یک سوم از برج باقی مانده‌است.
محاکمه جسد پاپ فورموزوس توسط پاپ استفن ششم. نقاش Jean Paul Laurens
۱۳۴۷ کولادی رینزو تپه کپیتولین را تصرف می‌کند و بنای جدید جمهوری روم را بر روی آن می‌سازد.
کلاته شادی

| کلاته شادی | کلاته شادی |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: خراسان رضوی
شهرستان: خلیل‌آباد
بخش: بخش مرکزی
دهستان: رستاق
جمعیت: ۹۱۳ نفر
کلاته شادی روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خلیل‌آباد در استان خراسان رضوی ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان رستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۱۳ نفر (۲۷۲خانوار) بوده‌است.
تهرانجلس

تهرانجلس (انگلیسی: Tehrangeles) یا پارس کوچک (انگلیسی: Little Persia) یک تکواژ چندوجهی است که از ترکیب «تهران» پایتخت ایران و «لس آنجلس» مشتق شده است. پیشینه ایرانیان لس آنجلس در وست‌وود، لس آنجلس به پس از انقلاب ۱۳۵۷ بر می‌گردد که باعث شد هزاران ایرانی به ایالات متحده مهاجرت کنند.
فروشگاه‌های ایرانی در امتداد بلوار وست وود در جنوب وست وود با نام «ایران کوچک» نیز شناخته می‌شود.
چهارراه ایرانی به تقاطع بلوار وست‌وود و خیابان ویلکینز در لس‌آنجلس گفته‌می‌شود. شهرداری لس‌آنجلس در سال ۲۰۰۹ به پاس خدمات ایرانیان به این شهر، این تقاطع را «چهارراه پارسی» نام‌گذاری کرد.
تقاطع بلوار وست‌وود و خیابان ویلکینز توسط شهرداری لس‌آنجلس به‌عنوان چهارراه پارسی شناخته می‌شود.
طبق گزارشِ رادیو ملی آمریکا (NPR)، تا ۲۰ درصد جمعیت کل بورلی هیلز را مقیمان ایرانی تشکیل می‌دهند. سایت گوگل در سال ۲۰۱۲ این منطقه را با نام تهرانجلس ثبت کرد. کد تلفن این منطقه ۳۱۰ است که با پیش‌شماره ۴ آن مختص این منطقه است. کد پستی این منطقه ۹۰۲۱۰ و ۹۰۲۱۱ است.
پیشینه

این اصطلاح به کنایه در مورد خود لس آنجلس به دلیل حضور بسیار ایرانی‌ها نیز به کار می‌رود و به خصوص پس از وقوع انقلاب سال ۱۳۵۷و موج ورود مهاجرین ایرانی به این نواحی شایع شد. اوایل یک جمعیت کوچک ایرانی در وست‌وود، لس آنجلس محله وست‌ساید در دهه ۱۹۶۰ متمرکز بود. بعداً به علت حوادث انقلاب ۱۹۷۹ ایران، مهاجرت به این منطقه چندین برابر شد. همچنین داستان کوتاه طنزی نیز از سید ابراهیم نبوی در مجموعه داستانی به همین نام وجود دارد. بلوار وست‌وود به دلیل وجود مغازه‌ها و رستوران‌های ایرانی بسیار معروف شده است. ایرانیان مقیم خارج لس آنجلس وارد طیف گسترده‌ای از رسانه‌ها از جمله مجلات، روزنامه‌ها، رادیو و ایستگاه‌های تلویزیونی شد و در زمان زندگی در خارج از کشور به تولید فرهنگ مدرن جهانی ایرانی کمک زیادی کرد. گورستان معروفی به نام گورستان وست وود در این منطقه وجود دارد که محل دفن افراد مشهوری همچون مرلین مونرو، هایده، نادر نادرپور و مهستی می‌باشد.
خواهرخواندگی دو شهر تهران و لس آنجلس

لازم به یادآوری است که در سال ۱۳۵۰ خورشیدی و پیش از انقلاب سال ۵۷، دو شهر تهران و لس آنجلس شهرهای خواهر خوانده اعلام شده بودند.
توزیع

با افزایش جمعیت، ایرانی‌ها و فرزندان آمریکایی‌تبارشان در محله‌هایی در سراسر لس‌آنجلس، از جمله تارزانا، وودلند هیلز، انسینو، و بورلی هیلز، و همچنین شهرهای ارواین، هانتینگتون بیچ و جاهای دیگر در اورنج کانتی ساکن شده‌اند. آنها همچنین خانه‌های خود را در سن دیگو و منطقه پالم اسپرینگز دره کواچلا ساخته‌اند.
اقتصاد

اقتصاد تهرانگلس ویژگی‌های مرکزی اقتصاد منطقه قومی را نشان می‌دهد و به دلیل ویژگی‌های فرهنگی (ایرانی) خود، طیف وسیع‌تری از فرصت‌های شغلی را نسبت به بازار عمومی فراهم می‌کند و به این ترتیب روشی امکان‌پذیر برای مهاجران ایرانی برای یافتن شغل و یکپارچگی اقتصادی فراهم می‌کند.
تهرانگلس محل زندگی جامعه قابل توجهی از کارآفرینان ایرانی مهاجر است که صاحب مشاغل خود هستند. تابلوهای تجاری معمولاً به زبان فارسی است که در مغازه‌ها نیز به آن صحبت می‌شود.  مشاغل ایرانی به ویژه در بلوار وست وود بین بلوار ویلشر در وست وود تا بلوار پیکو رایج هستند.
سراسرنمایی وست وود
دعوتنامه مراسم خواهرخواندگی
یک بروشور در وست وود، لس آنجلس، به دنبال بازیگران ایرانی برای یک فیلم
ایستگاه راه‌آهن هشتگرد

ایستگاه راه‌آهن هشتگرد درشهر هشتگرد، استان البرز واقع شده‌است. این ایستگاه تحت مالکیت شرکت راه‌آهن جمهوری اسلامی ایران قرار دارد.
سالانه میلیون ها مسافر و هزاران کالا از این ایستگاه جابه جا می‌شود
این ایستگاه بین شهر های قزوین، کرج،تبریز مشهد و تهران مسافر و کالا جا به جا می‌کند
خط راه‌آهن

خط راه‌آهن تهران-تبریز
حصین (زرند)

| حصن | حصن |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: کرمان
شهرستان: زرند
بخش: بخش مرکزی
دهستان: یزدان اباد
بنیان‌گذاری: نزدیک ۲۸۰۰ سال پیش
جمعیت: ۴۱ نفر (سرشماری ۹۵)
حصن، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زرند در استان کرمان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان جرجافک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۳ نفر (۳۸خانوار) بوده‌است.
طبق تحقیقات به عمل آمده از افراد قدیمی روستا وشواهدو آثار بجا مانده از خانه های مخروبه قدیمی جمعیت این روستا در حدود ۱۵۰ سال پیش بالای هزار نفر بود که به دلیل خشکسالی های متوالی و خشک شدن چهار چشمه و قنات این روستا اکثر ساکنانش به شهرهای زرند و رفسنجان و نوق مهاجرت کردند
فریبا خاتمی

| فریبا خاتمی | فریبا خاتمی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۲۲ (۸۰–۸۱ سال) تهران
ملیت: ایرانی
تحصیلات: دیپلم
سال‌های فعالیت: ۱۳۵۵–۱۳۴۲
فرزندان: نیلوفر
فریبا خاتمی (زادهٔ ۱۳۲۲ در تهران) بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون ایرانی است.
زندگی

فریبا خاتمی در سال ۱۳۲۲ در تهران زاده شد، او پس از اتمام تحصیلات متوسطه در ۱۹ سالگی  با بازی در فیلم‌های تبلیغاتی فعالیت هنری خود را آغاز نمود.
وی نخستین بار در سال ۱۳۴۲ با فیلم دوستت دارم مقابل دوربین قرار گرفت.
فیلم‌شناسی

عنتر و منتر (۱۳۵۵)
اخم نکن سرکار (۱۳۵۴)
دزد سوم (۱۳۵۴)
ماجراجویان خشن (۱۳۵۳)
باشرف‌ها (۱۳۵۱)
حادثه‌جویان (۱۳۴۹)
حسن فرفره (۱۳۴۹)
رضا موتوری (۱۳۴۹)
ساقی (۱۳۴۹)
قصه دل‌ها (۱۳۴۸)
گرفتار (۱۳۴۸)
بازی شانس (۱۳۴۷)
خطاکاران (۱۳۴۷)
سرسخت (۱۳۴۷)
حقه‌بازان (۱۳۴۶)
دنیای قهرمانان (۱۳۴۶)
زن‌ها و شوهرها (۱۳۴۶)
زنی به نام شراب (۱۳۴۶)
فراری (۱۳۴۶)
آقا دزده (۱۳۴۵)
آقا موچول (۱۳۴۵)
دختر کدخدا (۱۳۴۵)
میلیونر فراری (۱۳۴۵)
نخاله قهرمان (۱۳۴۵)
ول‌معطلی (۱۳۴۵)
دزد بانک (۱۳۴۴)
سه تا نخاله (۱۳۴۴)
شانس بزرگ (۱۳۴۴)
مراد و لاله (۱۳۴۴)
ابرام در پاریس (۱۳۴۳)
جهنم زیر پای من (۱۳۴۳)
شکوفه‌های امید (۱۳۴۳)
دوستت دارم (۱۳۴۲)
فریبا خاتمی