stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مدیریت درمان سرطان لوزالمعده
مدیریت درمان > سرطان‌های بخش برون‌ریز

یکی از ارزیابی مهمی که پس از تشخیص بیماری انجام می‌شود آن است که آیا برداشتن تومور با جراحی امکان‌پذیر است یا خیر (به مرحله‌بندی مراجعه کنید)، زیرا جراحی تنها راه درمان سرطان لوزالمعده است. اینکه آیا می‌توان تومور را برداشت یا نه بستگی به میزان گسترش سرطان دارد. محل دقیق تومور نیز عامل مهمی است و سی‌تی اسکن می‌تواند نشان دهد که پیوستگی یا نزدیکی تومور با رگ‌های خونی اصلی که از نزدیک لوزالمعده عبور می‌کنند، چگونه است. سلامت عمومی فرد نیز باید مورد ارزیابی قرار گیرد، اگرچه سن به‌خودی خود مانعی برای جراحی نیست.
شیمی‌درمانی و تا حدی پرتودرمانی احتمالاً برای بیشتر مبتلایان پیشنهاد می‌شود، صرف نظر از اینکه جراحی امکان‌پذیر باشد یا خیر. متخصصان توصیه می‌کنند که مدیریت سرطان لوزالمعده باید با همکاری نزدیک یک تیم چندرشته‌ای شامل متخصصان در چندین حوزهٔ سرطان‌شناسی باشد و بنابراین بهتر است در مراکز بزرگتر و مجهزتر انجام شود.
مدیریت درمان > سرطان‌های بخش برون‌ریز > شیمی‌درمانی

یک تا دو ماه پس از جراحی، شیمی‌درمانی کمکی (اَدجوانت) با جمسیتابین و فلوروراسیل در صورتی که فرد وضعیت عملکردی مناسبی داشته باشد، قابل انجام است.در افرادی که توانایی تحمل جراحی‌های سنگین درمانی را ندارند، ممکن است از شیمی‌درمانی برای افزایش طول عمر یا بهبود کیفیت زندگی استفاده شود. گاهی پیش از جراحی، شیمی‌درمانی نئو-ادجوانت یا پرتوشیمی‌درمانی در تومورهایی که «قابل برداشت مرزی» هستند، در نظر گرفته می‌شود (به مرحله‌بندی مراجعه کنید) تا اندازه تومور را به حدی برسد که انجام جراحی مقدور یا مفید باشد. در سایر موارد، انجام درمان نئو-ادجوانت مورد اختلاف‌نظر است، زیرا جراحی را به تأخیر می‌اندازد.
سازمان غذا و داروی ایالات متحده آمریکا (FDA) به‌دنبال اثبات بهبود کیفیت زندگی و افزایش ۵ هفته‌ای در میانگین مدت بقا در مبتلایان به سرطان لوزالمعده پیشرفته در یک کارآزمایی بالینی که جمسیتابین مصرف کرده بودند، این دارو را در سال ۱۹۹۷ تأیید کرد. جمسیتابین نخستین داروی شیمی‌درمانی بود که توسط سازمان غذا و داروی آمریکا بر پایهٔ کارآزمایی بالینی‌ای تأیید شد که هدف نهایی‌اش بهبود کیفیت زندگی (و نه بقای بیمار) بود. شیمی‌درمانی با استفاده از جمسیتابین به‌تنهایی، به‌مدت حدود یک دهه استاندارد درمان دارویی سرطان لوزالمعده بود، زیرا تعدادی از کارآزمایی‌هایی که آن را در ترکیب با سایر داروها آزمایش کردند، نتایج قابل توجهی بهتری را نشان ندادند. با این حال، امروزه مشخص شده است که ترکیب جمسیتابین با ارلوتینیب، نرخ بقای مبتلایان را به میزان متوسطی افزایش می‌دهد، و در نتیجه سازمان غذا و دارو در سال ۲۰۰۵ ارلوتینیب را جهت استفاده در سرطان لوزالمعده مورد پذیرش قرار داد.
رژیم شیمی‌درمانی فولفیرناکس با استفاده از چهار دارو، موثرتر از جمسیتابین به تنهایی بود، اما با عوارض جانبی قابل توجهی همراه بود و بنابراین فقط در افرادی قابل انجام است که «وضعیت عملکردی» مناسبی دارند. این مسئله همچنین در مورد پاکلیتاکسل متصل به پروتئین، هم صادق است که سازمان غذا و دارو در سال ۲۰۱۳ به آن برای استفاده با جمسیتابین در سرطان لوزالمعده مجوز داد. تا پایان سال ۲۰۱۳، هر دو رژیم شیمی‌درمانی مورد بحث همراه با جمسیتابین به عنوان گزینه‌های درمانی خوب در کسانی که قادر به تحمل عوارض جانبی بودند، در نظر گرفته شدند و جمسیتابین به تنهایی، یک گزینه مؤثر برای کسانی بود که اینگونه نبودند. یک کارآزمایی مقایسه‌ای پایاپای بین دو گزینه جدید در حال انجام است و کارآزمایی‌های دیگری برای درمان‌های متفاوت در دست اقدام است. با این حال، در چند سال اخیر تغییرات شکل‌گرفته در رژیم‌های درمانی، تنها چند ماه زمان بقای بیمار را افزایش داده است. کارآزمایی‌های بالینی اغلب برای درمان‌های اَدجوانت نوین انجام می‌شوند.
مدیریت درمان > سرطان‌های بخش برون‌ریز > پرتودرمانی

نقش پرتودرمانی به عنوان یک درمان کمکی (اَدجوانت) پس از جراحی از دهه ۱۹۸۰ مورد بحث بوده است. در اوایل دهه ۲۰۰۰، «کارگروه مطالعاتی اروپا برای پژوهش‌های سرطان لوزالمعده» برتری پیش‌آگهی شیمی‌درمانی اَدجوانت را نسبت به پرتوشیمی‌درمانی نشان داد. «انجمن آنکولوژی پزشکی اروپا» توصیه می‌کند که پرتودرمانی کمکی فقط برای افرادی که در کارآزمایی‌های بالینی شرکت کرده‌اند، استفاده شود. با این حال، تمایل مستمری در پزشکان آمریکایی در استفاده از رادیوتراپی اَدجوانت نسبت به پزشکان اروپایی دیده می‌شود. کارآزمایی‌های بالینی فراوانی، انواع مختلفی از ترکیبات درمانی را از دهه ۱۹۸۰ تا کنون آزمایش کرده‌اند که نتایج متناقضی دربرداشته است، اما نتوانسته‌اند این مشکل را به‌طور قطعی حل کنند.
گاهی هدف از پرتودرمانی، کوچک کردن تومور به اندازه‌ای است که بتوان آن را با جراحی برداشت؛ اما استفاده از آن در تومورهای غیرقابل جراحی همچنان بحث‌برانگیز است، چرا که نتایج متناقضی از کارآزمایی‌های بالینی به‌دست آمده است. به‌دنبال انتشار نتایج اولیهٔ یک کارآزمایی بالینی که در سال ۲۰۱۳ ارائه شد، تمایل برای استفاده از پرتودرمانی در درمان تومورهای پیشرفتهٔ موضعی «به‌طور قابل توجهی کاهش یافت.»
مدیریت درمان > تومورهای نوراندوکرین

درمان تومورهای نوراندوکرین، از جمله انواع بدخیم ناشایع، ممکن است رویکردهای گوناگونی را دربرگیرد. برخی از تومورهای کوچک کمتر از ۱ سانتی‌متر را که به‌طور تصادفی شناسایی می‌شوند — مثلاً هنگام انجام سی‌تی اسکن به‌منظوری دیگر — می‌توان با روش «انتظار همراه با مراقبت دقیق از بیمار» زیر نظر داشت. اتخاذ این روش به خطر ارزیابی‌شده جراحی بستگی دارد که تحت تأثیر محل تومور و حضور سایر مشکلات همزمان پزشکی است. تومورهایی که تنها در داخل لوزالمعده قرار دارند (تومورهای موضعی) یا متاستاز محدود دارند (مثلاً به کبد)، ممکن است با جراحی برداشته شوند. نوع جراحی به محل تومور و میزان انتشار به غدد لنفاوی بستگی دارد.
برای تومورهای موضعی، جراحی محدودتری به نسبت جراحی‌های مورد استفاده برای درمان آدنوکارسینوم لوزالمعده (که پیش‌تر در بالا شرح داده شد) انجام می‌شود، اما به غیر از این تفاوت، نحوه جراحی مشابه روش‌های برداشتن تومورهای برون‌ریز است. دامنه پیامدهای درمانی بسیار متفاوت است. برخی از انواع این تومورها پس از جراحی میزان بقای بسیار بالایی دارند در حالی که برخی دیگر پیش‌آگهی ضعیفی دارند. از آنجایی که همهٔ این گروه از تومورها نادر هستند، دستورالعمل‌ها کنونی تأکید دارند که درمان باید در یک مرکز تخصصی انجام شود. پیوند کبد ممکن است در موارد خاصی از متاستاز کبدی در نظر گرفته شود.
برای تومورهای فعال، داروهای آنالوگِ سوماتواستاتین همچون اوکتروتاید، قادر به کاهش تولید بیش از حد هورمون‌ها هستند. لانرئوتاید هم قادر است رشد تومور را آهسته کند. اگر تومور علامت‌دار باشد و نتوان آن را با جراحی برداشت، درمان هدفمند با اورولیمس یا سانیتینیب گاهی به کاهش علائم و کند کردن پیشرفت بیماری کمک می‌کند. شیمی‌درمانی سیتوتوکسیک استاندارد عموماً برای تومورهای نوراندوکرین چندان مؤثر نیست، اما ممکن است زمانی که سایر درمان‌های دارویی در جلوگیری از پیشرفت بیماری شکست می‌خورند، یا در موردِ تومورهای نوراندوکرین با تمایز کم استفاده شود.
پزشکان در صورت وجود دردِ ناشی از گسترش آناتومیک سرطان، مثلاً متاستاز به استخوان، گاهی پرتودرمانی تجویز می‌کنند. برخی از تومورهای نوراندوکرین، پپتیدها یا هورمون‌های خاصی را جذب می‌کنند و این تومورها ممکن است به درمان پزشکی هسته‌ای با پپتیدهای نشاندارشده یا هورمون‌هایی مانند آیوبنگوان (ید-۱۳۱ یا MIBG) پاسخ دهند. حذف با بسامد رادیویی، فرایند انجماد تومور و آمبولیزاسیون شریان کبدی نیز گاهی مورد استفاده قرار می‌گیرند.
افسران پلیس (مجموعه تلویزیونی)

| افسران پلیس | افسران پلیس |
| --- | --- |
بازیگران: مانوئلا آرکوری اتوره باسی پینو کاروسو مارتینا کولمباری اورسو ماریا گوئرینی اریکا بلانک کتیا ریتچارلی والریا کاوالی  لوکا آرجنترو  نیکلاس واپوریدیس لورنتسو کرسپی ماسیمیلیانو آماتو  آندرئا رونکاتو پائولو بولیونی میریام کاتانیا مانفردی آلیکوئو جوزپه سولری  جانلوکا تستا آلسیا مارکوتسی جینو سانترکوله
کشور سازنده: ایتالیا
شمار فصل‌ها: ۷
شمار قسمت‌ها: ۱۷۴
تولید: تولید
تهیه‌کننده: لورن دِ سِلِه
مدت: ۵۰ دقیقه
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: کانال ۵
انتشار اولیه: مارس ۲۰۰۲ – ۳۰ ژوئیه ۲۰۰۸
وبگاه: وبگاه
افسران پلیس یا کارابینیری (انگلیسی: Carabinieri) یک مجموعه تلویزیونی ایتالیایی است که از مارس ۲۰۰۲ تا ژوئیه ۲۰۰۸ از کانال ۵ ایتالیا پخش می‌شد. از بازیگران این مجموعه می‌توان به مانوئلا آرکوری، اتوره باسی، لورنتسو کرسپی، پائولو بولیونی، جانلوکا تستا و پینو کاروسو اشاره کرد.
مدیریت دوبلاژ چند فصل اول سریال را اکبر منانی به عهده داشت.
بازیگران

| بازیگر | نقش | توضیحات |
| --- | --- | --- |
| مانوئلا آرکوری | پائولا ویتالی |  |
| اتوره باسی | آندریا فری |  |
| آندرئا رونکاتو | کستانته رومانو |  |
| لورنتسو کرسپی | توماسو پالرمو |  |
| پینو کاروسو | جوزپه کاپلا |  |
| مارتینا کولمباری | جیویا کاپلا |  |
| روبرتو فارنزی | لوئیجی تستا |  |
| آلسیا مارکوتسی | آندرئا سپی |  |
| فرانچسکا کیلمی | لورا فلسترو |  |
| لوکا آرجنترو | مارکو توسی |  |
| پائولو ویلاجیو | جیووانی |  |
| وینچنتسو کروچیتی | ویتوریو بوردی |  |
| اورسو ماریا گوئرینی | لورنزو |  |
| مائوریتسیو کاساگرانده | برونو موری |  |
| اریکا بلانک | جما |  |
| کتیا ریتچارلی | مونیکا |  |
| لیا تانتسی | مارگریتا |  |
کلاریتا گاتو: 
:
انیا (ایتالیا)

| انیا (ایتالیا) | انیا (ایتالیا) |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
انیا (ایتالیا): انیا (ایتالیا)
View from the south: View from the south
کشور: ایتالیا
ناحیه: ترنتینو آلتو آدیجه
استان / شهرستان: تیرول جنوبی (BZ)
دهستان: Laag (Laghetti), Mazon (Mazzon), St. Florian (San Floriano), Vill (Villa)
حکومت: حکومت
 • شهردار: Horst Pichler (South Tyrolean People's Party)
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۳ کیلومتر مربع (۹ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۱۴ متر (۷۰۲ فوت)
جمعیت (Nov. 2010): جمعیت (Nov. 2010)
 • کل: ۵۰۰۱
 • تراکم: ۲۲۰/کیلومتر مربع (۵۶۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام(ها): German: Neumarktner Italian: egnesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: ۳۹۰۴۴
پیش‌شماره تلفن: ۰۴۷۱
روز قدیس: ششم دسامبر
وبگاه: وبگاه رسمی
انیا (ایتالیا) (به ایتالیایی: Egna) یک منطقهٔ مسکونی در ایتالیا است که در تیرول جنوبی واقع شده است.
خصوصیات

انیا ۲۳ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۰۰۱ نفر جمعیت دارد و ۲۱۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
PTCH1

PTCH1 یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «PTCH1» کُدگذاری می‌شود. این ژن نوعی ژن سرکوب‌گر تومور است.
اهمیت بالینی

جهش‌های این ژن با سندرم کارسینومای سلول بازال نووید (مشهور به سندرم گورلین)، کارسینوم سلول سنگفرشی مری، کارسینوم سلول‌های ترانزیشنال مثانه، لب‌شکری، مدولوبلاستوما و همچنین هولوپروزنسفالی مرتبط است.
بهرام صادقی

با صادق بهرامی اشتباه نشود.
| بهرام صادقی | بهرام صادقی |
| --- | --- |
زاده: ۱۵ دی ۱۳۱۵ نجف‌آباد، اصفهان
درگذشته: ۱۲ آذر ۱۳۶۳ (۴۷ سال) در منزلش در تهران ایست قلبی
لقب: صهبا مقداری
پیشه: شاعر، نویسنده
زمینه کاری: داستان‌نویسی
ملیت: ایرانی
کتاب‌ها: «ملکوت» (داستان بلند) سنگر و قمقمه‌های خالی (مجموعه داستان)
همسر(ها): ژیلا پیرمرادی
فرزند(ان): دو دختر (مانلی و نیلوفر صادقی)
بهرام صادقی (۱۵ دی ۱۳۱۵، نجف آباد - ۱۲ آذر ۱۳۶۳، تهران) پزشک، نویسنده داستان کوتاه و از مهم‌ترین چهره‌های حلقه ادبی جُنگ اصفهان بود. از وی یک مجموعه داستان کوتاه به نام سنگر و قمقمه‌های خالی و همچنین یک داستان بلند به نام ملکوت باقی مانده است. اغلب داستان‌های وی نمایانگر فروپاشی و بیهودگی زندگی شهری است.
زندگی

بهرام صادقی در ۱۵ دی ۱۳۱۵ در نجف‌آباد به دنیا آمد. او چهارمین و آخرین فرزند حسین‌علی صادقی (خرده‌فروشی در شهر نجف‌آباد) و جهان‌سلطان بود. مادرش علاقه به شعر فارسی را در بهرام ایجاد کرد.
او دوران ابتدایی را در دبستان دهقان نجف‌آباد گذراند و سپس به همراه خانواده به اصفهان نقل مکان کرد و در دبیرستان ادب اصفهان مشغول به تحصیل شد. در آن‌جا با محمد حقوقی آشنا شد که مدتی بعد در زمینه شعر و نقد ادبی به شهرت رسید.
صادقی در سال ۱۳۳۴ پس از قبولی در رشته پزشکی دانشگاه تهران، اصفهان را ترک کرد و مقیم تهران شد. در سال ۱۳۴۵ قبل از پایان تحصیلات پزشکی، راهی خدمت سربازی شد و پس از گذراندن دوره آزمایشی، دوران خدمت خود را در سپاه دانش در یاسوج گذراند.
در سال ۱۳۴۷ به تهران بازگشت و در کلینیکی در کرج مشغول طبابت شد و در کنار آن تحصیلات خود در دانشگاه تهران را نیز ادامه داد و مدرک پزشکی خود را در سال ۱۳۵۳ دریافت کرد.
صادقی باقی عمرش را در تهران گذراند، به‌جز دو دوره کوتاه در سال‌های ۱۳۶۱ و ۱۳۶۲ که برای شرکت در جنگ ایران و عراق راهی دزفول شد.
سال‌های پایانی عمر کوتاه بهرام صادقی به درگیری با اعتیاد به مواد مخدر گذشت. تقریباً دست از نوشتن کشیده بود و خلاقیتش در اپیزودهای نامنظمی اوج می‌گرفت و در این دوره‌ها داستان‌های جدیدش را شفاهاً برای دوستانش تعریف می‌کرد.
صادقی در ۱۲ آذر ۱۳۶۳، یک سال پس از مرگ مادرش که تأثیر ویرانگری بر زندگی او گذاشت، در ۴۸ سالگی بر اثر ایست قلبی که به احتمال زیاد ناشی از مصرف شدید مواد مخدر بود، درگذشت.
فعالیت ادبی

بهرام صادقی نوشتن شعر و نثر را از نوجوانی آغاز کرد. در دبیرستان با نام مستعار «صهبا مقداری» (که در واقع مقلوب نام اصلی بود) شعر می‌سرود و اشعارش در مجله‌های ادبی نیز منتشر می‌شد. هرچند با ادبیات کلاسیک فارسی و عروض و قافیه آشنا بود اما به پیروی از نیما یوشیج به سرودن شعر نو رو آورد.
شهرت صادقی به عنوان یک نویسنده مدرنیست در دهه ۲۰ زندگی او و زمانی آغاز شد که داستان‌های کوتاه او در مجلات روز منتشر شدند. این همزمان با وقوع رویداد تاریخی کودتای ۲۸ مرداد در سال ۱۳۳۲ بود که تأثیر بسیار عمیقی بر روح و روان ملت ایران گذاشت. اولین داستان کوتاه او «فردا در راه است» نام داشت که در سال ۱۳۳۵ در مجله ادبی سخن منتشر شد. پس از آن، چندین داستان کوتاه مشهور او مانند «وسواس»، «سراسر حادثه»، «اذان غروب»، «تأثیر متقابل» و «آقای نویسنده تازه‌کار است» در مجله سخن و کتاب هفته به چاپ رسید. انتشار این داستان‌ها باعث شهرت صادقی شد. غلامحسین ساعدی دربارهٔ صادقی نوشته است «نویسنده تازه‌ای پا به میدان گذاشته بود. شاید هم کسی حدس نمی‌زد که پشت این نقاب ناآشنا، از راه رسیده‌ای پنهان شده با کوله‌باری از طنز و هزل، نه به معنای طنز متداول یا هزل مرسوم و پذیرفته‌شده، یعنی ساده و گذرا. نویسنده‌ای پیدا شده که گریه و خنده را چنان ظریف به هم گره خواهد زد که به‌صورت پوزخندی شکوفه کند؛ نه به سبک گوگول یا مایه‌گرفته از کار چخوف و دیگران. انگشت روی نکته‌ای خواهد گذاشت و دنیای تازه‌ای را نشان خواهد داد که کم کسی آن را می‌شناخته».
صادقی در این سال‌ها، در سفرهای متعددش به اصفهان، در انجمن ادبی صائب شرکت می‌کرد که به‌تازگی از سوی حمید مصدق و همفکران او پایه‌گذاری شده بود. صادقی همچنین داستان‌های خود را در مجله جنگ اصفهان نیز منتشر می‌کرد که یک مجله ادبی مستقل و آوانگارد بود و در سال ۱۳۴۴ توسط گروهی از نویسندگان و شعرا از جمله هوشنگ گلشیری، ابوالحسن نجفی و محمد حقوقی منتشر می‌شد.
شناخته‌شده‌ترین رمان کوتاه بهرام صادقی به نام ملکوت، نخستین بار در مجله کتاب هفته (۱۳۴۰) و بعدها در مجموعه داستان سنگر و قمقمه‌های خالی (۱۳۴۹) و نهایتاً به‌صورت مستقل در سال ۱۳۵۰ به چاب رسید. عناصر فراطبیعی و اندیشه‌های غم‌انگیز و تیره جزو ویژگی‌های شاخص این رمان کوتاه هستند.
داستان‌های بهرام صادقی با اقبال بسیار خوبی روبرو شد و در سال ۱۳۵۴، جایزه ادبی فروغ فرخزاد به صادقی و هوشنگ گلشیری اهدا شد.
صادقی خواننده پروپاقرص داستان‌های جنایی و کارآگاهی به‌خصوص آثار نویسندگانی مانند آگاتا کریستی و ژرژ سیمنون بود.
از نگاه دیگران

گلشیری در آن مراسم فوت بهرام صادقی را یکی دیگر از بازی‌های عجیب و شوخی‌های متفاوت صادقی می‌خواند و می‌گوید: «او همچنان دارد با ما شوخی می‌کند. من می‌دانم که این هم یکی از شوخی‌های اوست».
خسرو گلسرخی می‌گوید: «نوشته‌های بهرام صادقی کارنامهٔ دو دهه از تاریخ زندگی اجتماعی ماست».
زندگی شخصی

بهرام صادقی در سال ۱۳۵۵ با ژیلا پیرمرادی ازدواج کرد و حاصل این ازدواج دو دختر به نام‌های مانلی و نیلوفر بود.
کتاب‌شناسی

سنگر و قمقمه‌های خالی ناشر کتاب زمان (۱۳۴۹)
ملکوت - تنها داستان بلند بهرام صادقی
وعده دیدار با جوجوجیتسو
آشپزی تایوانی

سوپ تایوانی khong bah png، توفو و پوست ماهی شیر
آشپزی تایوانی سبک غذایی محبوب با چندین تنوع از جمله چینی و مردم بومی تایوان است. با بیش از یکصد سال تحول تاریخی، آشپزی فوجیان جنوبی عمیقاً بر این سبک تأثیر گذاشته است اما تحت تأثیر آشپزیهای هاکا، چینی‌های مهاجر و آشپزی ژاپنی نیز بوده است.
غذاهای تایوان به تاریخ استعمار آن گره خورده است و سیاست مدرن توصیف غذاهای تایوانی را دشوار می‌کند. با توسعه اقتصادی تایوان، غذا خوری‌های خوب به‌طور فزاینده ای محبوب شدند. غذاهای تایوانی دارای تنوع منطقه ای قابل توجهی هستند.
بازارهای شبانه در تایوان بخش مهمی از فرهنگ غذایی را تشکیل می‌دهند. غذاهای گیاهی و وگان بسیار رایج هستند. غذاهای تایوانی در سراسر جهان محبوب‌اند و برخی از آن‌ها مانند بابل‌تی و مرغ سرخ شده تایوانی به پدیده‌های جهانی تبدیل شده‌اند.
آشپزی ترکمنی

ناهار یک جشن ترکمنی که روی یک ساچاق (رومیزی ترکمنی) گذاشته شده است.
کباب ماهی خاویاری
آشپزی ترکمنی، شبیه آشپزی بقیه آسیای مرکزی است. فرهنگ عشایری ترکمن حول محور دامداری، به‌ویژه گله‌داری گوسفند می‌چرخد و بر این اساس، غذاهای ترکمنی به دلیل تمرکز بر گوشت، به‌ویژه گوشت گوسفند و بره مورد توجه قرار گرفته است. یک منبع اشاره می‌کند،
گذشته عشایری ردپای بسیار قابل توجهی در غذاهای ترکمن به جای گذاشته است - اساس رژیم غذایی گوشت است: بره، گوشت غزال، شتر، ماکیان وحشی و مرغ. گوشت گاو خیلی کمتر مصرف می‌شود چون این غذا خیلی بعدتر دیرتر سر سفره ظاهر شد، ترکمن‌ها اصلاً گوشت اسب نمی‌خورند.
در آشپزی ترکمنی معمولاً از ادویه‌های دیگری به جز نمک و فلفل سیاه استفاده نمی‌شود و غذاها به‌طور معمول با مقادیر زیادی روغن پنبه دانه پخته می‌شوند.
ZMYND10

پروتئین ۱۰ حاوی دامنه MYND انگشت روی پروتئینی است که در انسان توسط ژن ZMYND10 کدگذاری می‌شود.
المپیا

برای دیگر کاربردها، المپیا (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| Ancient Olympia Αρχαία Ολυμπία | Ancient Olympia Αρχαία Ολυμπία |
| --- | --- |
کشور: یونان
ناحیه: استان یونان غربی
شهرستان: Elis
مساحت: مساحت
 • شهرستان: ۵۴۴٫۹ کیلومتر مربع (۲۱۰٫۴ مایل مربع)
ارتفاع: ۶۹ متر (۲۲۶ فوت)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • شهرستان: ۱۳۴۰۹
 • تراکم شهرستان: ۲۵/کیلومتر مربع (۶۴/مایل مربع)
 • واحد شهرستان: ۸۱۲۸
جامعه: جامعه
 • جمعیت: ۹۷۲ (۲۰۱۱)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۲:۰۰+ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۳:۰۰+ (ساعت تابستانی)
کد پستی: ۲۷۰ ۲۵
تلفن: ۲۶۲۴۰
پلاک خودرو: OG
| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
مکان:  یونان
معیار ثبت: فرهنگی: i, ii, iii, iv, vi
شمارهٔ ثبت: ۵۱۷
تاریخ ثبت: ۱۹۸۹
المپیا (به یونانی: Ὀλυμπία یونانی باستان: ˈolympia؛ یونانی مدرن: Olympía) دشتی است در یونان که مسابقات المپیک در آن برگزار می‌شد.
المپیا، پناهگاه یونان باستان در شهر الیز، شبه جزیره پلوپونز بود که برای داشتن مکانی برای برگزاری بازی‌های المپیک در دوران کلاسیک شناخته شده است.
بازی‌های المپیک از قرن هشتم پیش از میلاد تا قرن ۴ میلادی هر چهار سال یکبار در سراسر اروپای دوران کلاسیک برگزار می‌شد. نخستین بازی‌های المپیک به افتخار زئوس برگزار شد که به ۷۷۶ قبل از میلاد برمی‌گردد.
نگارخانه

ماکت معماری محوطه معبد بزرگ المپیا، یونان.
ویرانه‌های معبد هرا (المپیا)
سکه نقره تترادراخما، ۳۶۰ قبل از میلاد، المپیا. روی سکه: سر زئوس با تاج گل برگ بو. پشت سکه: سر نیمف با پیشانی‌بند و OΛYMΠIA در سمت راست.
خرابه‌های فیلیپین
ورزشگاه در المپیا
استادیوم المپیا
ایستگاه قطار المپیا
نقشه سایت

۱. Propylon،
۲. Prytaneion،
۳. Philippeion،
۴. Temple of Hera،
۵. Pelopion،
۶. Nymphaeum of Herodes Atticus،
۷. Metroon،
۸. Treasuries،
۹. Crypt (arched way to the stadium)،
۱۰. Stadium،
۱۱. Echo Stoa،
۱۲. Building of Ptolemy II and Arsinoe II،
۱۳. Hestia stoa،
۱۴. Hellenistic building،
۱۵. Temple of Zeus،
۱۶. Altar of Zeus،
۱۷. Achaeans،
۱۸. Ex-voto of Mikythos،
۱۹. Nike of Paeonius،
۲۰. Gymnasion،
۲۱. Palaestra،
۲۲. Theokoleon،
۲۳. Heroon،
۲۴. Pheidias' workshop and paleochristian basilica،
۲۵. Baths of Kladeos،
۲۶. Greek baths،
۲۷. and 28. Hostels،
۲۹. Leonidaion،
۳۰. South baths،
۳۱. Bouleuterion،
۳۲. South stoa،
۳۳. Villa of Nero.
گنجینه (Treasuries)
I. Sicyon،
II. Syracuse، Sicily،
III. Epidamnus(?)،
IV. Byzantium(?)،
V. Sybaris(?)،
VI. Cyrene، Libya(?)،
VII. Unidentified،
VIII. Altar(?)،
IX. Selinunte،
X. Metapontum،
XI. Megara،
XII. Gela.
فرودگاه بین‌المللی انگوراه رای

فرودگاه بین‌المللی انگوراه رای (به انگلیسی: Ngurah Rai International Airport) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا DPS است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۰۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور اندونزی قرار دارد و در ارتفاع ۴ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
امیرقلی امینی

امیرقلی امینی (زادهٔ ۱۲۷۶ - درگذشتهٔ ۶ تیر ۱۳۵۷) نویسنده، روزنامه‌نگار، سیاست‌مدار، مترجم و پژوهشگر اهل ایران بود. وی در زمینه‌های سیاسی، روزنامه‌نگاری، تألیف کتاب، و ترجمهٔ متونی از زبان‌های فرانسه، عربی و اسپرانتو و نیز مشارکت در فعالیت‌های اجتماعی و عمرانی، فعال بود.
امینی پایه‌گذار پرورشگاه یتیمان اصفهان در سال ۱۳۱۳ بود. مقبرهٔ وی در کنار بیمارستان کاشانی در منزل خودش که جهت امور فرهنگی به نام بنیاد فرهنگی امیرقلی امینی وقف نموده قرار دارد.
زندگی

امیرقلی امینی در سال ۱۲۷۶ خورشیدی در اصفهان متولد شد. پدرش «ابراهیم‌خان امین‌الدوله صدری» یکی از بازماندگان صدراعظم اصفهانی و بانی مدرسهٔ صدر خواجو و مادرش زنی از خاندان نمازی شیراز بود.
او در سن ۱۲ سالگی به درد مفاصل مبتلا شد و سرانجام در اثر این بیماری هر دو پایش را از دست داد. با این حال، در حوزهٔ روزنامه‌نگاری، ترجمه و فعالیت‌های سیاسی و امور خیریه‌ای بسیار فعال بود. امیرقلی امینی در فاصلهٔ سال‌های ۱۳۰۷ تا ۱۳۲۱، روزنامهٔ اخگر و روزنامهٔ اصفهان را از ۱۳۲۲ تا ۱۳۵۴ (جز یک دوره توقیف هشت ساله) در اصفهان منتشر کرد. او از سال ۱۳۲۲ تا ۲۸ مرداد، در صحنهٔ سیاسیِ اصفهان فعال بود و در سال ۱۳۲۴ حزب آزادی را تأسیس کرد که در ۱۳۲۵ در شعبهٔ حزب دموکرات ایران ادغام شد. امینی رئیس شعبه اصفهانِ این حزب بود.
امیرقلی امینی پس از ۲۸ مرداد، به‌دلیل حمایت از مصدق و نهضت ملی شدن نفت، از فعالیت‌های سیاسی و حتی فعالیت‌های عام‌المنفعه به‌ناگزیر کناره گرفت، اما به فعالیت‌های فرهنگیِ خود ادامه داد. تأسیس جمعیت شیر و خورشید سرخ اصفهان در سال ۱۳۱۱ و تأسیس پرورشگاه کودکان اصفهان در ۱۳۱۳ از مهم‌ترین فعالیت‌های عام‌المنفعهٔ امینی است. او همچنین در فاصلهٔ سال‌های ۱۳۱۲ تا ۱۳۲۸ در چند دوره به عضویت انجمن شهر اصفهان برگزیده شد که در برخی از این دوره‌ها، ریاست انجمن را نیز برعهده داشت. او در ۱۳۵۷ درگذشت.
خاطرات امیرقلی امینی، به کوشش محمدحسین خسروپناه برای اولین بار به‌صورت کتابی دردست انتشار است.
آثار

سی افسانه از افسانه‌های محلی اصفهان، ناشر: چاپخانه اولیاء، اصفهان، ۱۳۳۸.
هزار و یک سخن در امثال و نصایح و حکم، اصفهان، ۱۳۳۹.
فلکلور ایران فرهنگ عوام یا تفسیر امثال و اصطلاحات زبان پارسی، ناشر: علمی، تهران، ۱۳۷۱.
فرهنگ عوام، ناشر: مازیار، تهران، ۱۳۸۹.
فرهنگ عوام یا تفسیر امثال و اصطلاحات زبان پارسی، ناشر: فردوس، تهران، ۱۳۹۳.
داستان‌های امثال، ناشر: فردوس، تهران، ۱۳۹۷.
کوبلنتس

| کوبلنتس   | کوبلنتس   |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: راینلاند-فالتس
ناحیه: ناحیه شهری
حکومت: حکومت
 • شهردار: Joachim Hofmann-Göttig (SPD)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۰۵٫۰۲ کیلومتر مربع (۴۰٫۵۵ مایل مربع)
ارتفاع: ۶۴٫۷ متر (۲۱۲٫۳ فوت)
جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱): جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱)
 • کل: ۱۰۵۸۸۸
 • تراکم: ۱۰۰۰/کیلومتر مربع (۲۶۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: ۵۶۰۰۱–۵۶۰۷۷
کدهای شماره‌گیری: ۰۲۶۱
پلاک خودرو: KO
وبگاه: koblenz.de
کوبلنتس (به آلمانی: Koblenz) شهری در شمال ایالت‌های آلمان راینلاند-فالتز آلمان است. این شهر پرجمعیت به خطوط راه‌آهن آلمان متصل است و بزرگراه‌هایی نیز از این شهر بزرگ می‌گذرند.
آیوالی‌پینار (گوینوجک)

| آیوالی‌پینار (گوینوجک) | آیوالی‌پینار (گوینوجک) |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور:  ترکیه
استان: استان آماسیه
شهر: گوینوجک
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (زمان اروپای شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (ساعت تابستانی اروپای شرقی)
آیوالی‌پینار (به ترکی استانبولی: Ayvalıpınar) یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در گوینوجک واقع شده‌است.
هوزان محمود

| هوزان محمود | هوزان محمود |
| --- | --- |
هوزان محمود در پاریس: هوزان محمود در پاریس
زادهٔ: اقلیم کردستان عراق
ملیت: کرد، عراقی
پیشه: کنشگر حقوق زنان
هوزان محمود (به انگلیسی: Houzan Mahmoud) (زاده ۱۹۷۳ (میلادی)) فعال حقوق زنان و ضد جنگ کرد عراقی است و از مشهورترین چهره‌های چپ عراقی در دفاع از حقوق زنان است.
روستوک

| روستوک   | روستوک   |
| --- | --- |
New Market (Neuer Markt) in Rostock: New Market (Neuer Markt) in Rostock
  پرچمنشان:   پرچمنشان
کشور: آلمان
ایالت: مکلنبورگ-فورپومرن
ناحیه: ناحیه شهری
تقسیمات: 21 boroughs
حکومت: حکومت
 • شهردار: Roland Methling (مستقل)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۸۱٫۴۴ کیلومتر مربع (۷۰٫۰۵ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۳ متر (۴۳ فوت)
جمعیت (۲۰۰۷-۱۲-۳۱): جمعیت (۲۰۰۷-۱۲-۳۱)
 • کل: ۲۰۰۴۱۳
 • تراکم: ۱۱۰۰/کیلومتر مربع (۲۹۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: ۱۸۰۰۱–۱۸۱۴۷
کدهای شماره‌گیری: ۰۳۸۱
پلاک خودرو: HRO
وبگاه: www.rostock.de
روستوک (به آلمانی: Rostock) یکی از شهرهای شمال شرقی آلمان است. این شهر بزرگ‌ترین شهر ایالت مکلنبورگ-فورپومرن است. این شهر یکی از دو ناحیه شهری این ایالت است.
روستوک در کرانهٔ رود وارنو واقع شده و در ۱۲ کیلومتری شمال مرکز شهر وارنموند و سواحل دریای بالتیک قرار گرفته است. روستوک با ۱۸۱٫۴۴ کیلومتر مربع مساحت، ۱۳ متر از سطح دریا ارتفاع دارد. دانشگاه روستوک یکی از قدیمی‌ترین دانشگاه‌های جهان در این شهر قرار دارد. جمعیت این شهر در دسامبر سال ۲۰۰۸ بالغ بر ۲۰۱٬۰۹۶ نفر بوده است.
پنی مارشال

| پنی مارشال | پنی مارشال |
| --- | --- |
Penny Marshall in 1976: Penny Marshall in 1976
نام هنگام تولد: Carole Penny Marshall
زادهٔ: ۱۵ اکتبر ۱۹۴۳ برانکس، نیویورک، ایالات متحده آمریکا
درگذشت: ۱۷ دسامبر ۲۰۱۸ (۷۵ سال) لس آنجلس، کالیفرنیا
محل تحصیل: دانشگاه نیومکزیکو
پیشه(ها): بازیگر، کارگردان، تهیه‌کننده
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۸–۲۰۱۸
همسر(ها): Michael Henry (ا. ۱۹۶۳–ج. ۱۹۶۶) راب راینر (ا. ۱۹۷۱–ج. ۱۹۸۱)
فرزندان: تریسی رینر
خویشاوندان: گری مارشال (برادر)
پنی مارشال (انگلیسی: Penny Marshall؛ زادهٔ ۱۵ اکتبر ۱۹۴۳ – درگذشته ۱۷ دسامبر ۲۰۱۸) یک کارگردان و بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی از سال ۱۹۶۸ تا ۲۰۱۸ میلادی مشغول فعالیت بوده‌است.