stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فینال جام ملت‌های اروپا ۲۰۲۴
محل برگزاری

در تاریخ ۱۷ سپتامبر ۲۰۱۸ یوفا اعلام کرد که ورزشگاه المپیک برلین میزبان فینال جام ملت‌های اروپا ۲۰۲۴ خواهد بود.ورزشگاه المپیک برلین سابقه میزبانی فینال جام جهانی فوتبال ۲۰۰۶ را بین ایتالیا و فرانسه را بر عهده داشت. همچنین این ورزشگاه میزبان فینال لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۱۵ که بین باشگاه فوتبال بارسلونا و باشگاه فوتبال یوونتوس برگزار شد، بوده است.
مسابقه

۱۴ ژوئیه
۲۲:۳۰
| اسپانیا  | ۲–۱ |  انگلستان |
| --- | --- | --- |
| ویلیامز  ۴۷'   اویارزابال  ۸۶' | گزارش |  ۷۳' پالمر |
تماشاگران: ۶۵,۶۰۰ نفر
داور: فرانسوا لتکسیر  (فرانسه)
| 0 | 1 |
| --- | --- |
             اسپانیا  :              انگلستان  
ورزشگاه المپیک برلین میزبان فینال جام
بلبل زرین بورویی

| بلبل زرین بورویی> وضعیت حفاظت | بلبل زرین بورویی> وضعیت حفاظت |
| --- | --- |
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: گنجشک‌سانان
تیره:: بلبلان
سرده:: Hypsipetes
گونه:: H. mysticalis
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Hypsipetes mysticalis (Wallace, 1863): Hypsipetes mysticalis (Wallace, 1863)
مترادف: مترادف
 Alophoixus affinis mystacalis  Alophoixus affinis mysticalis  Alophoixus mystacalis  Criniger mystacalis  Hypsipetes affinis mystacalis  Hypsipetes affinis mysticalis  Ixos affinis mystacalis  Ixos affinis mysticalis  Thapsinillas affinis mystacalis  Thapsinillas affinis mysticalis  Thapsinillas mystacalis:  Alophoixus affinis mystacalis  Alophoixus affinis mysticalis  Alophoixus mystacalis  Criniger mystacalis  Hypsipetes affinis mystacalis  Hypsipetes affinis mysticalis  Ixos affinis mystacalis  Ixos affinis mysticalis  Thapsinillas affinis mystacalis  Thapsinillas affinis mysticalis  Thapsinillas mystacalis
بلبل زرین بورویی (نام علمی: Hypsipetes mysticalis) گونه‌ای از پرندگان آوازخوان از تیرهٔ بلبلان و بومی جزیره بورو است. زیستگاه طبیعی آن جنگل‌های جلگه‌ای نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است.
تپه خابانادالو باغی

| تپه خابانادالو باغی | تپه خابانادالو باغی |
| --- | --- |
نام: تپه خابانادالو باغی
کشور: ایران
استان: استان قزوین
شهرستان: شهرستان آوج
بخش: بخش مرکزی شهرستان آوج
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: تپه
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۴۱۰۸
تاریخ ثبت ملی: ۱۰ مهر ۱۳۸۰
تپه خابانادالو باغی در شهرستان آوج، بخش مرکزی، روستای نیرج واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۰ مهر ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۱۰۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
هشتمین جشن سینمای ایران

| 0 | 1 |
| --- | --- |
مکان: تالار وحدت، تهران، ایران
بنیان‌گذاری: ۱۳۶۱
جوایز گرفته: شهر زیبا
جوایز: تندیس زرین
تاریخ جشنواره: شهریور ۱۳۸۳
دوره هفتم ← → دوره نهم: دوره هفتم ← → دوره نهم
هشتمین دوره جشن خانه سینمای ایران شهریور ماه ۱۳۸۳ در تالار وحدت برگزار شد. که حوادثی را در پی داشت.
حواشی

پس از نوشتن مقاله‌ای در کیهان توسط محمدتقی فهیم در نقد نحوه‌ی برگزاری هشتمین جشن خانه سینما هیئت مدیره خانه سینما و ابولحسن داوودی رئیس هیئت مدیره‌ی این خانه بازداشت شدند که منجر به سکته‌ی قلبی داوودی شد و و به بیمارستان منتقل شد. با حمایت جمعی از سینماگران پس از چند روز همه‌ی بازداشت‌شدگان آزاد شدند.
تعداد نامزدها و برنده‌ها

فیلمهایی که در چند رشته کاندیدای دریافت تندیس بودند:
| 0 | 1 |
| --- | --- |
شهر زیبا: ۱۰
مهمان مامان: ۱۰
اشک سرما: ۸
بوتیک: ۶
شمعی در باد: ۵
قدمگاه: ۵
مزرعه پدری: ۵
لاک‌پشت‌ها هم پرواز می‌کنند: ۴
روایت سه‌گانه (اپیزود سوم، ننه‌گیلانه): ۳
رسم عاشق‌کشی: ۳
فیلمهایی که موفق به دریافت چند تندیس شدند:
| 0 | 1 |
| --- | --- |
لاک‌پشت‌ها هم پرواز می‌کنند: ۳
مزرعه پدری: ۳
مهمان مامان: ۲
اشک سرما: ۲
جوایز

| 0 | 1 |
| --- | --- |
 تندیس بهترين فيلم ایرج تقی‌پور – شهر زیبا مرتضی شایسته – سربازهای جمعه  منوچهر محمدی – مارمولک  داریوش مهرجویی – مهمان مامان  مرتضی شایسته – هم‌نفس:  تندیس بهترين کارگردانی بهمن قبادی – لاک‌پشت‌ها هم پرواز می‌کنند عزیزالله حمیدنژاد – اشک سرما  حمید نعمت‌الله – بوتیک  اصغر فرهادی – شهر زیبا  داریوش مهرجویی – مهمان مامان
 تندیس بهترين بازیگر زن گلشیفته فراهانی – اشک سرما گلشیفته فراهانی – بوتیک  فاطمه معتمدآریا – روایت سه‌گانه (اپیزود سوم، ننه‌گیلانه)  ترانه علیدوستی – شهر زیبا  گلاب آدینه – مهمان مامان:  تندیس بهترين بازیگر مرد پرویز پرستویی – مارمولک پارسا پیروزفر – اشک سرما  بهرام رادان – شمعی در باد  بابک انصاری – شهر زیبا  حسن پورشیرازی – مهمان مامان
 تندیس بهترين بازیگر زن نقش مکمل مریلا زارعی – سربازهای جمعه افسانه چهره‌آزاد – بوتیک  آهو خردمند – شهر زیبا  فریده سپاه‌منصور – مهمان مامان  نسرین مقانلو – مهمان مامان:  تندیس بهترين بازیگر مرد نقش مکمل پارسا پیروزفر – مهمان مامان رضا رویگری – بوتیک  حامد بهداد – بوتیک  شهاب حسینی – شمعی در باد  فرامرز قریبیان – شهر زیبا
 تندیس بهترين فیلمنامه محمد رضایی‌راد – قدمگاه عزیزالله حمیدنژاد – اشک سرما  اصغر فرهادی – شهر زیبا  بهمن قبادی – لاک‌پشت‌ها هم پرواز می‌کنند  خسرو معصومی – رسم عاشق‌کشی:  تندیس بهترين موسیقی متن سعید انصاری – اشک سرما کارن همایون‌فر – سیزده گربه روی شیروانی  ناصر چشم‌آذر – شمعی در باد  مجید انتظامی – عروس افغان  محمدرضا علیقلی – قدمگاه
 تندیس بهترين فيلمبرداری شهریار اسدی – لاک‌پشت‌ها هم پرواز می‌کنند علی لقمانی – شهر زیبا  فرشاد بشیرزاده – عاشق مترسک  رسول احدی – مزرعه پدری  محمد آلادپوش – گاوخونی:  تندیس بهترين تدوین بهرام دهقان – مزرعه پدری هایده صفی‌یاری – اشک سرما  محمدرضا مویینی – بوتیک  داوود یوسفیان – روایت سه‌گانه (اپیزود سوم، ننه‌گیلانه)  حسن حسن‌دوست – رسم عاشق‌کشی
 تندیس بهترين چهره‌پردازی مهرداد میرکیانی – روایت سه‌گانه (اپیزود سوم، ننه‌گیلانه) فرهنگ معیری – اشک سرما  عبدالله اسکندری – تارا و تب توت‌فرنگی  مهری شیرازی، نوید فرح‌مرزی – شمعی در باد  محسن ملکی – عاشق مترسک: تندیس بهترین طراحی هنری محسن شاه‌ابراهیمی – مهمان مامان خسرو خورشیدی – تب  کیوان مقدم – شهر زیبا  ژیلا مهرجویی – صبحانه‌ای برای دونفر  سیامک احصایی – قدمگاه
 تندیس بهترین صدابرداری بهمن بنی‌اردلان – لاک‌پشت‌ها هم پرواز می‌کنند نظام‌الدین کیایی – شمعی در باد  حسن زاهدی – شهر زیبا  عباس رستگارپور – قدمگاه  جهانگیر میرشکاری، امین میرشکاری، مازیار شیخ‌محبوبی – مهمان مامان:  تندیس بهترین صداگذاری و میکس محمدرضا دلپاک – رسم عاشق‌کشی امیرحسین قاسمی – پروانه‌ای در باد  محسن روشن – قدمگاه  گشتاسب آریانا – مزرعه پدری  جهانگیر میرشکاری، حسین ابوالصدق – مهمان مامان
تندیس بهترین جلوه‌های ویژه بصری محمدرضا شرف‌الدین – مزرعه پدری عباس شوقی – اشک سرما  اصغر پورهاجریان – پروانه‌ای در باد  امیررضا معتمدی – سیزده گربه روی شیروانی  داوود رسولیان، علیرضا زرین‌دست، نجف فتاحی – ملاقات با طوطی: تندیس بهترین فیلم کوتاه داستانی جواد امامی – روایت مرگ نازلی از زبان جن‌گیر عاشق کاظم ملایی – اکبر تو رو خدا پیش از من نمیر!  پيمان ماندگار – كولاك   الهام حسين زاده – همسفر خاموش  اشكان احمدي – آدمهاي دورند
تندیس بهترین عکس فیلم امیر عابدی – مزرعه پدری: تندیس بهترین فیلم مستند مجتبی میرطهماسب – ساز مخالف
تندیس بهترین فیلم انیمیشن وحید نصیریان – حفره: تندیس افتخار خانه سینما مسعود کیمیایی  شهلا ریاحی  فؤاد نور  حسین شمسی
:
گذرگاه مرزی تمرچین

| مرز تمرچین> موقعیت | مرز تمرچین> موقعیت |
| --- | --- |
کشور: ایران
مختصات: ۳۶٫۶۵۹۸, ۴۵٫۰۸۱۳
گذرگاه مرزی تمرچین یکی از مرزهای رسمی بین ایران و عراق است که در استان آذربایجان غربی و نزدیک به شهر پیرانشهر قرار دارد. این گذرگاه مرزی به ویژه برای تردد مسافران و تجارت با اقلیم کردستان عراق اهمیت بالایی دارد.
گذرگاه تمرچین به دلیل موقعیت جغرافیایی خود، به عنوان یکی از مسیرهای اصلی برای صادرات و واردات کالا بین ایران و عراق شناخته می‌شود. همچنین در ایام اربعین و دیگر مناسبت‌های مذهبی، این گذرگاه به عنوان یکی از مسیرهای پرتردد زائران ایرانی به سمت عراق مورد استفاده قرار می‌گیرد.
زیرساخت‌های این گذرگاه در سال‌های اخیر بهبود یافته است تا بتواند از عهده حجم بالای تردد مسافران و کالاها برآید. این مرز یکی از نقاط استراتژیک در روابط اقتصادی و فرهنگی بین ایران و عراق، به ویژه اقلیم کردستان عراق، محسوب می‌شود.
چی‌چی‌آباد

| چی‌چی‌آباد (ساوه) | چی‌چی‌آباد (ساوه) |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مرکزی
شهرستان: ساوه
بخش: بخش مرکزی
دهستان: قره‌چای
جمعیت: ۱۹ نفر (سرشماری ۹۵)
چی‌چی‌آباد (ساوه)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ساوه در استان مرکزی ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان قره‌چای قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵ نفر (۴خانوار) بوده است.
هروان

| هروان | هروان |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: آذربایجان شرقی
شهرستان: عجب‌شیر
بخش: بخش مرکزی
دهستان: دیزجرود غربی
جمعیت: ۳۲۲ نفر (سرشماری ۹۵)
هروان یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان دیزجرود غربی بخش مرکزی شهرستان عجب‌شیر واقع شده‌است.
جمعیت این روستا بر پایهٔ نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۸۵ خورشیدی، برابر با ۴۵۰ نفر بوده‌است.
بورگهاون

| بورگهاون  | بورگهاون  |
| --- | --- |
The Protestant (left) and Catholic (right) churches in the Baroque style in Burghaun: The Protestant (left) and Catholic (right) churches in the Baroque style in Burghaun
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: هسن
منطقه اداری: Kassel
ناحیه: Fulda
حکومت: حکومت
 • شهردار: Simon Sauerbier
مساحت: مساحت
 • کل: ۶۵٫۰۴ کیلومتر مربع (۲۵٫۱۱ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۶۱ متر (۸۵۶ فوت)
جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱): جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱)
 • کل: ۶۶۸۸
 • تراکم: ۱۰۰/کیلومتر مربع (۲۷۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: ۳۶۱۵۱
کدهای شماره‌گیری: ۰۶۶۵۲ & ۰۶۶۵۳
پلاک خودرو: FD
وبگاه: www.burghaun.de
بورگهاون (به آلمانی: Burghaun) یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در فولدا واقع شده‌است. بورگهاون ۶٬۶۸۸ نفر جمعیت دارد.
پل گرد

| پلگرد | پلگرد |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: خراسان رضوی
شهرستان: درگز
بخش: لطف آباد
جمعیت: ۵۸۴ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۴۶۶۹ ۰۵۱
پلگرد ، روستایی است از توابع بخش لطف‌آباد و در شهرستان درگز استان خراسان رضوی ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان زنگلانلو قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۰ جمعیت آن (۱۸۳خانوار) ۶۸۳نفر
بوده‌است.
جغرافیا و طبیعت

روستا در دامنه شمالی کوه‌های هزار مسجد قرار گرفته‌است و به همین دلیل دارای آب و هوای معتدل و ریزش باران مناسب در فصول زمستان و بهار است. در شرق روستا جنگل پسته وحشی پلگرد قرار دارد.
حیوانات

هرچند در این عصر، روزهای سیاهی بر بعضی از گونه‌های جانوری می‌گذرد ولی می‌توان با آگاهی دادن سرعت انقراض شان را کاهید.
برخی از جانوران منطقه را می‌توان یوز ایرانی، پلنگ،  گرگ، گربه وحشی، شغال، قوچ و کل، خوک، خار پشت، خفاش، راسو، خوک، موش مغان، کپک، قرقاول، جغد وحشی، مرغ مینا و … نام برد.
مناظر دیدنی

دره با پیچ و خم‌ها متوالی و انبوهی از گیاهان دارویی
رشته کوه هزار مسجد با درختان بیش از هشتصد ساله اُرس
کوچ عشایر به مناطق ییلاقی
درختان سیب و گردو
جشن‌های بومی
جنگل پسته پلگرد
نگارخانه

جنگل پسته در دشت شقایق
گل‌های دارویی
رقص محلی روستای پلگرد/هزارمسجد/درگز
بر فراز کوه‌های هزار مسجد
مژده بهار

| مژده بهار> آلبوم بهترین‌ها از ایرج بسطامی، پرویز مشکاتیان  | مژده بهار> آلبوم بهترین‌ها از ایرج بسطامی، پرویز مشکاتیان  |
| --- | --- |
ژانر:  سنتی
زبان: فارسی
مژده بهار نام یک آلبوم موسیقی اثر پرویز مشکاتیان با خوانندگی ایرج بسطامی، هنرمند ایرانی است که در سبک سنتی تهیه شده و دارای ۱۱ آهنگ است. این آلبوم توسط گروه عارف اجرا شده‌است.
شرح > فهرست آهنگ‌ها

| 0 | 1 |
| --- | --- |
ردیف: آهنگ
۱: رنگ اصول
۲: ساز و آواز
۳: خزان
۴: تکنوازی سنتور ـ ساز و آواز
۵: سماع آوا
۶: ساز و آواز
۷: چهارمضراب شور ـ تصنیف طالع اگر مدد دهد (شعر از حافظ)
۸: ساز و آواز
۹: گریلی شستی و هشتری
۱۰: ساز و آواز
۱۱: تصنیف گلعذار (شعر از حافظ)
:
شرح > اشعار > تصنیف طالع اگر مدد دهد (شعر از حافظ)

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| طالع اگر مدد دهد دامنش آورم به کف |  | گر بکشد زهی طرب ور بکشد زهی شرف |
| طرف کرم ز کس نبست این دل پر امید من |  | گرچه صبا همی برد قصه ی من به هر طرف |
| از خم ابروی تو ام هیچ گشایشی نشد |  | وه که در این خیال کج عمر عزیز شد تلف |
| من به خیال زاهدی گوشه نشین و طرفه آنک |  | مغبچه ای ز هر طرف میزندم به چنگ و دف |
| ابروی دوست کی شود ناز کش خیال من |  | کس نزد است از این کمان تیر مراد بر هدف |
شرح > اشعار > تصنیف گلعذار (شعر از حافظ)

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| گلعذاری ز گلستان جهان ما را بس |  | زین چمن سایه ی آن سرو روان ما را بس |
| من و همصحبتی اهل ریا دورم باد |  | از گرانان جهان رطل گران ما را بس |
| قصر فردوس به پاداش عمل می بخشند |  | ما که رندیم و گدا دیر مغان ما را بس |
| بنشین بر لب جوی و گذر عمر ببین |  | کین اشارت زجهان گذران ما را بس |
| نقد بازار جهان بنگر و آزار جهان |  | گر شما را نه بس این سود و زیان مارا بس |
| یار با ماست چه حاجت که زیادت طلبیم |  | دولت صحبت آن مونس جان ما را بس |
| حافظ از مشرب قسمت گله بی انصافی است |  | طبع چون آب و غزلهای روان ما را بس |
کارکمیش

جانور افسانه‌ای با تن شیر و سر انسان و بینی‌ای چنگکی، با ویژگی‌های نژادی وابسته به هیتی‌ها یا لووی‌ها، مربوط به شیوهٔ هنری پسین هیتی با تأثیراتی از آرامی‌ها(۸۵۰–۷۵۰ پیش از میلاد)، یافته شده در کارکمیش؛ این اثر امروزه در موزهٔ تمدن آناتولی در آنکارا نگاه داشته‌می‌شود.
کارکمیش (‎/ˈkɑːrkəmɪʃ/‎ KAR-kəm-ish یا ‎/kɑːrˈkiːmɪʃ/‎ kar-KEE-mish), کارچمیش (ترکی استانبولی: Karkamış), پایتخت باستانی مهمی در شمال منطقه سوریه و کرانهٔ باختری فرات بوده است. در دوره‌هایی در طول تاریخ این شهر مستقل بود، اما بخشی از امپراتوری‌های میتانی، هیتی و آشوری نو نیز بود. ویرانه‌های امروزین آن در جرابلس در مرز میان کشورهای کنونی ترکیه و سوریه جای دارد.
نام این شهر در تورات به ریخت کارمکَیش آمده است. یونانیان و رومیان این شهر را اروپوس می‌خواندند.
تاریخچه

یافته‌های باستانی دیرینگی این شهر را به دوران نوسنگی می‌رساند. زمانی که فرعون تحوتموس یکم بر سوریه چیره گشت ستونی را به شادی این پیروزی در این شهر برافراشت. با مرگ آخناتون (آخن‌آتون)، شوپ‌پیلولیومای یکم شاه هیتی در پیرامون سدهٔ چهاردهم پیش از زایش بر این شهر دست یازید. به زودی کارکمیش یکی از مهم‌ترین شهرهای هیتی شد و تا سدهٔ ۱۱ پیش از میلاد به دوران اوج خود رسید.
در سدهٔ نهم پیش از زایش پادشاهان آشوری آشور-ناصیر-پال دوم و شلمنسر سوم از ساکنان این شهر باج می‌گرفتند و سرانجام سارگون دوم در ۷۱۷ (پیش از میلاد) به آنجا لشکر کشید و آن را به سرزمین‌های زیر فرمان آشوریان پیوست. این شهر مکان نبرد کرکمیش میان نیروهای متحد بابلی-مادی با نیروهای متحد مصری-باقیمانده ارتش آشوریان بود. امپراتوری بابل نو بر این شهر چیره شده و کوشش‌های فرعون‌های مصر هم برای چیرگی بر آن بیهوده بود.
خسرو روزبه

| خسرو روزبه | خسرو روزبه |
| --- | --- |
خسرو روزبه لحظاتی پیش از مرگ: خسرو روزبه لحظاتی پیش از مرگ
زادهٔ: ۱ شهریور ۱۲۹۴ سامن شهرستان ملایر استان همدان
درگذشت: ۲۱ اردیبهشت ۱۳۳۷ زندان قزل قلعه
علت مرگ: اعدام به دست جوخه آتش
ملیت: ایران
محل تحصیل: دانشگاه افسری
پیشه: ستوان ارتش
حزب سیاسی: حزب توده
خسرو روزبه، (۱ شهریور ۱۲۹۴  – ۲۱ اردیبهشت ۱۳۳۷) ستوان کمونیست، ریاضیدان، نویسنده، متخصص نظامی و استاد دانشکده افسری و از اعضای سازمان نظامی و مخفی حزب توده و مسئول شعبه اطلاعات کل آن بود. او را می‌توان یکی از جنجال‌برانگیزترین چهره‌های جنبش کمونیستی استالین در ایران نامید. روزبه، نویسنده چندین کتابچه در زمینه های آموزش شطرنج و جنگ‌افزارهای توپخانه‌ای بود و تألیفات او دربارهٔ خمپاره و توپ، سال‌ها به عنوان کتاب درسی مدارس نظامی تدریس می‌شد. او به همراه آرداشس اُوانِسیان، نخستین فرهنگ واژگان سیاسی در ایران را به رشته تحریر درآورد. او در سال ۱۳۳۶ دستگیر شد و یک سال پس از آن به اعدام محکوم و تیرباران شد.
زندگی

خسرو روزبه، دومین فرزند خانوادهٔ «ضیاء لشکر» در سال ۱۲۹۴ شمسی در سامن متولد شد. خسرو در خانواده‌ای سطح متوسط به دنیا آمد و در شرایط نامساعد مادی پرورش یافت. روزبه که به ریاضیات علاقه زیادی داشت، در کلاس پنجم متوسطه، رساله‌ای در زمینه حل معادلات درجهٔ چهارم و درجات عالی از طریق تقسیم تسلسل نوشت و به کمک آن، مسائل شیخ بها را که به معادلات درجهٔ عالی منتهی می‌شد، حل کرد.[نیازمند منبع]
وی به دلیل شرایط مادی پدرش که اجازه تحصیل در شعبه ریاضیات دانشکده علوم را نمی‌داد، وارد دانشکده افسری شد. طی دوران تحصیل در دانشکدهٔ افسری، روزبه پیوسته در زمره شاگردان برجسته رسته توپخانه بود و مورد علاقه فرماندهانش قرار داشت. وی پس از مدتی برای آموزش دانشجویان، به خدمت در دانشکده افسری فراخوانده شد و کنفرانس‌های علمی و نظامی در دانشکدهٔ افسری، دانشکدهٔ فنی، دبیرستان، دانشکدهٔ کشاورزی و دانشکدهٔ دامپزشکی برگزار کرد و در این دوران شانزده جلد کتاب نظامی، فنی و ریاضی برای شاگردان خود تألیف کرد.
عضویت در حزب توده

روزبه در سال ۱۳۲۲، به حزب توده پیوست. در سال‌های اولیه شکل‌گیری حزب توده، کثرت مراجعه نظامیان با گرایش چپ، موجب شد که حزب، تصمیم به تأسیس یک سازمان نظامی مخفی بگیرد. آرداشس اُوانِسیان به عنوان نخستین مسئول سازمان نظامی معرفی شد، اما پس از بازگشت کامبخش از باکو، مسئولیت سازمان افسری به او سپرده شد. خسرو روزبه نیز، در این دوران عضو هیئت اجرائیه سازمان افسری بود.
در تابستان سال ۱۳۲۴ سرهنگ عبدالرضا آذر به اتفاق سرگرد علی اکبر اسکندانی که هر دو عضو سازمان افسران حزب توده بودند، تصمیم به قیام مسلحانه علیه محمدرضا شاه گرفته و به همراه گروهی از همفکرانشان در ترکمن صحرا قیام کردند؛ ولی این حرکت که به قیام افسران خراسان شهرت یافت و به سرعت سرکوب شد، حساسیت فراوانی برانگیخت. عده‌ای از افسران مبارز به فرمان ستاد ارشد، به کرمان تبعید شدند. طرح دستگیری روزبه نیز، ریخته شد اما روزبه که در مرخصی یک‌ماهه به سر می‌برد، به جای بازگشت به خدمت، مخفی شد و از بازداشت نجات یافت.
بازجویی و اعدام

خسرو روزبه را پس از دستگیری، ابتدا جهت مداوا به بیمارستان و سپس به زندان قزل‌قلعه منتقل کردند. چنان‌که ارواند آبراهامیان تاریخ‌نگار مشهور ایران معاصر در کتاب خود «اعترافات شکنجه‌شدگان» نقل می‌کند: روزبه - تحت شرایطی که اکنون بر ما آشکار نیست - مورد بازجویی قرار گرفت، از محاکمه او فیلم‌برداری شده و به‌طور مخفیانه در قزل قلعه به تاریخ ۲۱ اردیبهشت ۱۳۳۷ تیرباران شد.
بازجویی و اعدام > اعتراف قتل محمد مسعود

سرهنگ علی زیبایی، بازجوی اصلی بازداشت‌شدگان حزب توده که بعدها به سفارش ساواک، کتابی را به نام «کمونیسم درایران» نگاشته‌است و امکان دسترسی عموم به این کتاب تا پیش از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ وجود نداشته‌است، در کتاب خود نقل می‌کند که خسرو روزبه در بازجویی‌ها به قتل محمد مسعود یک روزنامه‌نگار مستقل، در سال ۱۳۲۶ و همچنین قتل چهار تن از اعضای حزب توده که به‌خاطر خیانت به حزب و فروش اطلاعات به پلیس پس از کودتای ۲۸ مرداد مورد ظن قرار داشتند، اعتراف کرده‌است. از این چهار نفر، نام حسام لنکرانی، فرزند یک روحانی شناخته شده در آذربایجان به چشم می‌خورد. زیبایی می‌نویسد که روزبه با این حال، تأکید کرده‌است که قتل محمد مسعود را بدون در میان گذاشتن آن با حزب انجام داده‌است، در حقیقت حزب توده تشکیلات نظامی خود را در سال ۱۳۲۵ منحل کرده و تا سال ۱۳۲۹ آن را دوباره ایجاد نکرده‌است. به خاطر میانه‌روی بیش از حد و نامطلوب حزب، روزبه به سال ۱۳۲۵ از آن کناره‌گیری کرده و تا حدود سال ۱۳۳۰ دوباره به آن نپیوسته‌است. در کتاب علی زیبایی، روزبه - که به پیروی از میخائیل باکونین و نه مارکس و انگلس یک افراطی بوده - همچنین اعتراف می‌کند که معتقد بوده ترور یک روزنامه‌نگار شناخته‌شده و ضدّ دربار مانند مسعود، کشور را به وضعیت دوقطبی رسانده و حزب توده را افراطی‌تر و رادیکال‌تر خواهد کرد.
ساواک هیچ‌گاه اعترافات روزبه را بیرون نداد، شاید به این خاطر که مرگ جسورانه‌اش، از او یک الگوی انقلابی ساخته و پرداختن بیش‌تر به این موضوع، موجب شهرت بیش‌تری برای روزبه می‌شد. ساواک ترجیح می‌داد از مخالفان شاه، افرادی گمنام بسازد.
بازجویی و اعدام > تیرباران

در شام‌گاه اجرای حکم اعدام، خسرو روزبه، وصیت‌نامه هفتاد صفحه‌ای خود را در تقبیح کاپیتالیسم و ستایش سوسیالیسم نگاشت و شرح داد که به چه خاطر او خواهان آن است تا برای «آرمان بزرگ انقلابی» حزب توده، جان خود را بدهد.
واکنش‌ها

حزب پس از تیرباران شدن روزبه، او را به مقام عضویت در کمیته مرکزی رساند و هم‌رده تقی ارانی قرار داد. همچنین، هر سال در سال‌روز کشته شدن او، با انتشار مقالاتی به تمجید و ستایش او پرداخت و مجسمه‌ای به افتخار او در ایتالیا برپاشد. احمد شاملو در سال ۱۳۵۴ نیز شعری با عنوان «خطابه تدفین» در کتاب دشنه در دیس، به مناسبت اعدام او سرود. در یادداشتی که در آخر کتاب برای این شعر نوشته شده‌است، شاعر از اینکه شعر را به خسرو روزبه تقدیم کرده‌است، اظهار پشیمانی می‌کند. او دلیل این کار خود را اقاریر روزبه در قتل محمد مسعود دانسته‌است. روزنامهٔ «ایزوستیا»، تعبیر «مردی بود که افسانه شد» را برای او به کار برد.
کتاب‌شناسی

بالستیک خارجی
قنداق
نقشهٔ قنداق (جلد مکمل قنداق)
اصول علمی تیراندازی ادوات سبک علیه هدف‌های متحرک
دیدبانی - محترقه‌ها
تیر ساحلی
رسالهٔ حل معادلات درجه چهارم و درجه عالی از طریق تقسیم تسلسل
اصول نظری و علمی حل مسائل ساختن هندسه
کتاب‌شناسی > ادبی و فلسفی

تاریخ مختصر جنگ جهانی دوم
اصول فلسفه (جلد اول – مقدمه)
رز فرانس
کودک در خانه و مدرسه
دهکده لجوج
بازی عشق و مرگ (اثر رومن رولان)
سومیکو دختر هیروشیمایی
رفقا (کتاب آموزشی کودکان)
خود آموز زبان روسی – ترجمه از فرانسه و تطبیق با خصوصیات زبان فارسی
غنچه‌های پژمرده
سوسیالیسم علمی و سوسیالیسم تخیلی
فرهنگ لغات و اصطلاحات فلسفی و اقتصادی و سیاسی
جنگ کره
کتاب‌شناسی > سیاسی

اطاعت کورکورانه
کشور شوراها چگونه‌است و چطور اداره می‌شود؟
خاندان پهلوی
کتاب‌های آموزش شطرنج
ادل اگزارکوپولوس

| ادل اگزارکوپولوس | ادل اگزارکوپولوس |
| --- | --- |
اگزارکوپولوس در سال ۲۰۲۴: اگزارکوپولوس در سال ۲۰۲۴
زادهٔ: ۲۲ نوامبر ۱۹۹۳ ‏(۳۱ سال) پاریس، فرانسه
ملیت:  فرانسه
پیشه(ها): بازیگر، مدل
همسر: دومس رپر سیاه پوست فرانسوی شوهر سابق 
فرزندان: ۱
والدین: مارینا نیکه  دیدیِر اگزارکوپولوس
ادل اگزارکوپولوس (فرانسوی: Adèle Exarchopoulos‎؛ زادهٔ ۲۲ نوامبر ۱۹۹۳) بازیگر سینمای فرانسوی است. او در فیلم آبی گرم‌ترین رنگ است به شهرت رسید.
بنابر گفته استیون اسپیلبرگ، رئیس هیئت داوران شصت و ششمین جشنواره فیلم کن با تصمیم اعضای هیئت داوران، نخل طلا علاوه بر کارگردان فیلم زندگی آدل استثنائاً به دو هنرپیشه زن این فیلم، یعنی آدل اگزارکوپولوس و لئا سیدو نیز اهدا شد. او یک پسرکه نامزدش دومس دارد.
فیلم‌شناسی

Boxes ۲۰۰۷
Les Enfants de Timpelbatch ۲۰۰۸
The Round Up ۲۰۱۰
Turk's Head ۲۰۱۰
بچه‌های پاریس ۲۰۱۰
Chez Gino ۲۰۱۱
Carré blanc ۲۰۱۱
Des morceaux de moi ۲۰۱۲
زندگی آدل ۲۰۱۲
یتیم ۲۰۱۶
از روی درماندگی ۲۰۱۶
کلاغ سفید ۲۰۱۸
کانن در ر

کانن در رِ یا کاننِ پاخلبل اسمی است که بر روی یکی از کانن‌های یوهان پاخلبل، موسیقی‌دان و آهنگساز آلمانی موسیقی دورهٔ باروک، گذاشته شده‌است. نام اصلی و کامل این قطعه کانن و ژیگ برای سه ویولن و باسو کانتینو
(به آلمانی: Kanon und Gigue für drei Violinen mit Generalbaß) است؛ هرچند که با نام‌های کوتاه‌تری مثل کانن در رِ ماژور نیز شناخته می‌شود.
کانن و ژیگ در رِ ماژور
صفحهٔ اولِ کانن و ژیگِ پاخلبل، قدیمی‌ترین نسخهٔ دست‌نویس این اثر
تاریخ و مراحل آهنگسازی این قطعه امروزه نامشخص است و قدیمی‌ترین دست‌نویسی که تاکنون از این اثر پیدا شده، مربوط به سدهٔ نوزدهم میلادی است.
همانند دیگر آثار پاخلبل، این اثر هم باآنکه در زمان خودِ پاخلبل شناخته‌شده و محبوب بود، اما به‌زودی از روالِ اجرا خارج شد و تا چند قرن ناشناخته بود. در سال ۱۹۶۸، تنظیمی از آهنگ برای ارکستر توسط ژان-فرانسوا پیلار موجب شد تا این قطعه به محبوبیت چشمگیر و افسانه‌ای برسد، به‌طوری‌که در دهه‌های بعد این قطعه بارها در مراسم‌های گوناگونی همچون مجلس عروسی یا مراسم ختم مورد استفاده قرار می‌گرفت و بارها توسط ارکسترهای گوناگون ضبط و اجرا می‌شد و تنظیم‌ها و کاورهای این قطعه بارها در موسیقی پاپ نیز اجرا می‌شد و مورد استفاده قرار می‌گرفت.
هر دو موومان این قطعه در گام رِ ماژور نوشته شده‌است و بااین‌که این قطعه یک کانن محسوب می‌شود، اما عناصری از فرم شاکن را نیز داراست.
ساخت و آهنگسازی

پاخلبل در دوران زندگی خود به خاطر ساختن آثار برای ارگ و دیگر سازهای شستی‌دار به شهرت اساسی رسید. امروزه هم او را بیشتر به خاطر موسیقی مجلسی و موسیقی کلیسایی می‌شناسند. متأسفانه امروزه بیشتر آثار وی از میان رفته‌است و تنها بخش‌های کوچک و دست‌نویس‌های پراکنده‌ای از آثار او وجود دارد که باقی مانده‌است. «کانن و ژیگ» نیز یکی از همین آثار باقی‌مانده از وی است. قدیمی‌ترین نسخهٔ دست‌نویسی که در حال حاضر از این قطعهٔ موسیقی باقی مانده، در کتابخانه دولتی برلین نگهداری می‌شود. (با شمارهٔ Mus.MS 16481/8)
از مراحل و علت ساخته شدن چنین اثری اطلاعاتی در دست نیست. هانس-یواخیم شولتسه، در نوشته‌ای، دلیلِ ساخته شدن چنین قطعه‌ای را مراسم عروسی یوهان کریستف باخ در تاریخ ۲۳ اکتبر ۱۶۹۴ می‌داند که در آن مراسم پاخلبل دعوت شده بوده‌است. یوهان کریستف باخ برادر یوهان سباستیان باخ و شاگرد پاخلبل بوده‌است. به‌هرحال، بیشتر محققان، تاریخ نوشته شدن این اثر را پیش از سدهٔ ۱۸ می‌دانند.
بازیابی مجدد و محبوب شدن

کانن (بدون همراهی ژیگ) ابتدا در سال ۱۹۱۹ توسط یک محقق به اسم گوستاو بکمان در تحقیقش راجع به موسیقی مجلسیِ پاخلبل چاپ شد.
تحقیقات بکمان توسط محقق دیگری به اسم مکس سیفرت پشتیبانی شد. تنظیم وی از کانن در سال ۱۹۲۹ منتشر شد. این تنظیم با قطعه اصلی تفاوت زیادی داشت و نتواست توجه دیگر محققان را برانگیزد.
کانن اولین بار در سال ۱۹۴۰ توسط آرتو فیدلر ضبط شد.
با وجود اینکه قبل از ژان-فرانسوا پیلار از این قطعه اجراها و تنظیم‌هایی ضبط شده بود اما این نسخهٔ ارکسترال وی بود که در سال ۱۹۶۸ صورت گرفت و تا ابد سرنوشت این قطعه را تغییر داد. نسخهٔ ژان بیشتر به سبک موسیقی رمانتیک بود تا به سبک موسیقی باروک و تمپو ی آن بسیار پایین بود و حتی خود پیلار قسمت‌های ابلیگاتویی نیز به اثر اضافه کرده بود. این تنظیم موجب شهرت یک دفعهٔ این قطعه شد.
پس از آن رادیوهای بسیاری بنا به درخواست شنوندگان این اثر را پخش کردند و ارکسترهای فراوان این قطعه را اجرا کردند.