stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جسیکا چستین

| جسیکا چستین | جسیکا چستین |
| --- | --- |
چستین در جشنواره بین‌المللی فیلم برلین ۲۰۲۵: چستین در جشنواره بین‌المللی فیلم برلین ۲۰۲۵
نام هنگام تولد: جسیکا میشل چَستِین
زادهٔ: ۲۴ مارس ۱۹۷۷ ‏(۴۷ سال) ساکرامنتو، کالیفرنیا، ایالات متحده
تحصیلات: آکادمی هنرهای دراماتیک آمریکا مدرسه جولیارد (کارشناسی)
پیشه‌ها:  بازیگر  تهیه‌کننده 
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۸–اکنون
آثار: فهرست کامل
همسر: جیان لوکا پاسی د پره‌پوسولو (ا. ۲۰۱۷)
فرزندان: ۲
جوایز: فهرست کامل
جسیکا میشل چَستِین (انگلیسی: Jessica Michelle Chastain؛ زادهٔ ۲۴ مارس ۱۹۷۷) بازیگر و تهیه‌کنندهٔ آمریکایی است. او اساساً بابت بازی در فیلم‌هایی با مضمون فمینیستی مشهور است و جوایز مختلفی از جمله یک جایزهٔ اسکار و یک جایزهٔ گلدن گلوب برنده شده است و همچنین یک بار نامزد جایزهٔ امی ساعات پربیننده بوده است. مجلهٔ تایم در سال ۲۰۱۲ از او به‌عنوان یکی از ۱۰۰ فرد دارای بیشترین تأثیر در جهان یاد کرد.
چستین از سنین پایین به بازیگری علاقه نشان داد و اولین نقش رسمی خود در تئاتر را در سال ۱۹۹۸ با بازی در نقش ژولیت اثر ویلیام شکسپیر ایفا کرد. سپس برای تعلیم در رشتهٔ بازیگری به مدرسه جولیارد رفت، و پس از آن با جان ولز، تهیه‌کنندهٔ تلویزیون، قرارداد امضا کرد. او بارها در مجموعه‌های تلویزیونی مختلف، از جمله نظم و قانون: دادگاه با هیئت منصفه (۲۰۰۵–۲۰۰۶)، به دفعات در نقش‌های مهمان بازی کرد. نخستین نقش چستین در سینما، مربوط به بازی در درام جولین (۲۰۰۸) بود اما در سال ۲۰۱۱ و پس از بازی در شش فیلم، از جمله درام‌های پناه بگیر و درخت زندگی به شهرت رسید. بازی در نقش زنی مشتاق در درام خدمتکاران (۲۰۱۱) و یک تحلیل‌گر سی‌آی‌اِی در فیلم مهیج سی دقیقه پس از نیمه‌شب (۲۰۱۲) منجر به نامزد شدن وی برای جایزهٔ اسکار شد.
موفقیت تجاری چستین با بازی در فیلم‌های علمی تخیلی میان‌ستاره‌ای (۲۰۱۴) و مریخی (۲۰۱۵) و فیلم ترسناک آن: بخش دوم (۲۰۱۹) حاصل شد. او بابت بازی در نقش زنانی با اراده قوی، در درام‌های خشن‌ترین سال (۲۰۱۴)، دوشیزه اسلون (۲۰۱۶) و بازی مالی (۲۰۱۷)، و مینی‌سریال صحنه‌هایی از یک ازدواج (۲۰۲۱) مورد ستایش قرار گرفت. او در ادامه تامی فی بکر را در فیلم زندگی‌نامه‌ای چشم‌های تامی فی (۲۰۲۱) به تصویر کشید که برای آن برندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر زن شد، و همچنین تمی وینت را در جرج و تمی (۲۰۲۲).
در تئاتر برادوی، چستین در بازآفرینی نمایش وارثه (۲۰۱۲) و خانه عروسک (۲۰۲۳) حضور داشته است. بازی در نمایش دوم برای او نامزدی جایزهٔ تونی بهترین بازیگر زن در نمایش را به همراه داشت. او بنیان‌گذار شرکت تهیه‌کنندگی سینمایی فرکل فیلمز است که با هدف ترویج تنوع فرهنگی در فیلم‌ها ایجاد شد. او از سرمایه‌گذاران باشگاه فوتبال انجل سیتی است. چستین در مورد مسائل مربوط به سلامت روان، برابری جنسیتی و رفع تبعیض نژادی فعال است. همسر او، جیان لوکا پاسی د پره‌پوسولو، در زمینهٔ مُد فعال است و از او صاحب دو فرزند شده است.
اوایل زندگی و تحصیلات

جسیکا میشل چَستِین در ۲۴ مارس ۱۹۷۷ در ساکرامنتو، کالیفرنیا به دنیا آمد؛ مادرش جری رنه هیستی بود (که نام خانوادگیش پیش از ازدواج چستین بود) و پدرش مایکل موناستریو، موسیقی‌دان سبک راک. زمانی که جسیکا به دنیا آمد پدر و مادرش هر دو هنوز زیر بیست سال سن داشتند. جسیکا مایل به صحبت کردن در انظار عمومی راجع به پیش‌زمینهٔ خانوادگی‌اش نیست؛ او از پدرش جدا زندگی می‌کرد و گفته که در اسناد تولدش هم نام پدری ذکر نشده است. او دو خواهر و دو برادر دارد؛ خواهرش جولیت در سال ۲۰۰۳ و پس از سال‌ها اعتیاد، خودکشی کرد و درگذشت. چستین در ساکرامنتو و توسط مادرش و ناپدری‌اش، مایکل هیستی، که یک مأمور آتش‌نشانی بود، بزرگ شد. خانوادهٔ او از لحاظ مالی دچار مشکل بودند. او گفته که ناپدری‌اش اولین کسی بود که باعث شد او در زندگی‌اش احساس امنیت کند. او همچنین رابطهٔ نزدیکی با مادربزرگ مادری‌اش، مریلین داشت و می‌گفت که مریلین همیشه به او ایمان داشت.
چستین اولین بار در هفت‌سالگی، زمانی که با مادربزرگش به تماشای اجرایی از جوزف و کت تکنی‌کالر شگفت‌انگیز رفت، به بازیگری علاقه‌نشان داد. او به همراه بچه‌های دیگر به‌طور مرتب اجراهای خانگی غیرحرفه‌ای بر پا می‌کردند، که چستین خودش را کارگردان هنری این اجراها می‌دانست. در مدتی که در دبیرستان ال‌کامینو فاندامنتال مشغول به تحصیل بود، از نظر درسی مشکل بسیار داشت. او تنها بود و احساس می‌کرد با بقیهٔ بچه‌های مدرسه صمیمیتی ندارد. در نهایت، راه فرار را در هنرهای نمایشی یافت. او تعریف کرده است که چگونه گاهی از مدرسه غیبت می‌کرد تا آثار ویلیام شکسپیر را مطالعه کند. نهایتاً به خاطر غیبت‌های مکرر در سال آخر دبیرستان، موفق به اتمام دبیرستان نشد، و بعدها از طریق مدرسه بزرگسالان توانست دیپلم بگیرد. او از سال ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۷ به کالج شهر ساکرامنتو رفت و در این مدت عضو تیم مناظرهٔ این کالج شد. چستین در مورد دوران کودکی‌اش چنین می‌گوید:
من با مادری مجرد [بزرگ شدم] که بسیار سخت کار می‌کرد تا غذایی روی میز داشته باشد. ما پول نداشتیم. شب‌های زیادی بود که باید گرسنه می‌خوابیدیم. من با سختی زیادی بزرگ شدم. هیچ چیز در آن دوره آسان نبود.
در سال ۱۹۹۸، چستین تحصیلاتش را در آکادمی هنرهای دراماتیک آمریکا به پایان رساند و اولین اجرای حرفه‌ای خود را با بازی در نقش ژولیت، در اجرایی از رومئو و ژولیت که توسط کمپانی هنری منطقه خلیج سانفرانسیسکو بر پا شده بود، انجام داد. این اجرا باعث شد که در آزمون هنرآزمایی مدرسهٔ جولیارد، در نیویورک، شرکت کند. او با کمک هزینهٔ تحصیلی که توسط رابین ویلیامز اهدا شده بود، به این مدرسه راه یافت. در اولین سال حضورش در جولیارد، چستین از اضطراب رنج می‌برد و نگران بود که از این مدرسه بیرون انداخته شود، به همین خاطر بیشتر وقتش را صرف مطالعه و تماشای فیلم می‌کرد. زمانی که در سال دوم تحصیلش در جولیارد، در نمایش موفق مرغ دریایی نقش‌آفرینی کرد، اعتماد به نفس خود را به دست آورد. او در نهایت در سال ۲۰۰۳ با مدرک کاردانی در رشتهٔ هنرهای زیبا، از این مدرسه فارغ‌التحصیل شد.
فعالیت‌های غیر سینمایی

چستین یک فمینیست است و بارها علیه تبعیض جنسیتی که در مورد زنان و اقلیت‌ها در هالیوود اعمال می‌شود صحبت کرده است. در دسامبر ۲۰۱۵ او یک ستون مطلب در هالیوود ریپورتر منتشر کرد که حاوی نظراتش در مورد عدم توازن جنسی در صنعت سینما بود. همچنین در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۷، چستین که خود عضو هیئت داوران هم بود از تصویر منفعلی که از زنان در بیشتر فیلم‌ها ارائه شده بود گله کرد. او همچنین از کمبود منتقدان سینمایی زن شکایت کرده و این امر را سدی در راه به تصویر کشیدن زنان به شکلی که جنسیت‌زده نباشد عنوان کرده است. چستین مدافع توازن بیشتر بین دو جنس در صحنهٔ سینما است، به ویژه حضور بیشتر زنان در بین دست‌اندرکاران پشت صحنه و در مناصب صاحب قدرت. در شبکه‌های اجتماعی هم چستین تلاش می‌کند تقویت‌کنندهٔ صدای قربانیان آزار جنسی در صنعت سینما باشد. در سال ۲۰۱۸، او با ۳۰۰ زن دیگر که در هالیوود فعال هستند همکاری کرد تا جنبش دیگر بس است را برپا کنند؛ این جنبش حامی زنانی است که مورد آزار یا تبعیض قرار گرفته‌اند. در همین سال چستین در فیلم مستند این همه‌چیز را تغییر می‌دهد نقش بازی کرد که موضوعش نوع برخورد با بازیگران زن در هالیوود است.
چستین همچنین علناً از برابری درآمد در محل کار دفاع می‌کند و چند پیشنهادی کاری را که از این جهت غیرمنصفانه بوده‌اند رد کرده است. او در حمایت از میشل ویلیامز که برای تمام پول‌های جهان در سال ۲۰۱۷ دستمزد کمتری نسبت به همبازی‌اش مارک والبرگ دریافت کرد، به‌طور انتقادی صحبت کرد. به گفتهٔ ویلیامز، این حرکت منجر به آگاهی بیشتر از این موضوع و کمک مالی به ارزش ۲ میلیون دلار به صندوق دفاع قانونی دیگر بس است شد. در سال ۲۰۱۳ چستین از جنبش «پشتت هستیم» حمایت کرد که از کهنه‌سربازان ارتش ایالات متحده پشتیبانی می‌کند، و در سال ۲۰۱۶ هم عضو هیئت مشاوران سازمان «با هم انجامش می‌دهیم» شد که فیلم‌ها و مجموعه‌های تلویزیونی می‌سازد که به زنان قدرت می‌بخشند. در سال ۲۰۱۷ چستین به همراه چندین شخصیت معروف هالیوودی در اجرایی از تک‌گویی‌های کودکان نقش‌آفرینی کرد؛ نقش چستین یک دختر ۱۳ ساله بود که توسط عموی خود مورد تجاوز قرار گرفته بود. در این برنامه برای مؤسسهٔ خیریه‌ای به اسم نیازهای دراماتیک کمک مالی جمع شد که به بچه‌های آفریقایی که در رشته‌های هنری فعالیت می‌کنند کمک می‌کند. در سال ۲۰۲۰ چستین سرمایه‌گذار فرنچایزی مستقر در لس آنجلس برای لیگ ملی فوتبال زنان شد. این تیم جدید از آن زمان باشگاه فوتبال انجل سیتی نام گرفته است.
چستین که خواهر خودش را به دلیل خودکشی از دست داده است، تلاش می‌کند که آگاهی در مورد افسردگی را افزایش دهد و از کسانی که از آن رنج می‌برند حمایت کند. او از سازمان‌های خیریه‌ای که به بهبود سلامت روانی می‌پردازند حمایت می‌کند و با سازمان غیرانتفاعی روی بازوانش بنویس عشق کار می‌کند که به دانش‌آموزان دبیرستانی که هویت جنسی یا جنسیتی متفاوتی دارند کمک می‌کند تا بر احساس عدم امنیت خود غلبه کنند. خود چستین در زمان کودکی به خاطر موهای قرمز و صورت پر از کک و مکش متلک می‌شنید و اینک در برابر قلدری و تمسخر اندام می‌ایستد. چستین همچنین برای دسترسی زنان به بهداشت باروری قابل استطاعت تلاش می‌کند و در سال ۲۰۱۷ مجلهٔ ورایتی بابت همکاری چستین با سازمان فرزندپروری تنظیم‌شده از او با افتخار یاد کرد. او در واکنش به ممنوعیت سقط جنین در برخی ایالت‌های آمریکا، به چندین سلبریتی پیوست و از کار کردن در آن مناطق امتناع کردند. در سال ۲۰۲۲، چستین در جریان حمله روسیه به اوکراین، به کی‌یف در اوکراین سفر کرد. او در طول این سفر از بیمارستان کودکان بازدید کرد و با رئیس‌جمهور ولودیمیر زلنسکی و رئیس اداره ریاست‌جمهوری آندری یرماک دیدار کرد.
سبک بازیگری و تصویر در رسانه‌ها

در سال ۲۰۱۵ روی پورتر نویسندهٔ مجلهٔ این استایل در توصیف شخصیت چستین در پشت دوربین چنین نوشت که «او بلوغ یافته است، چیزی که همیشه در هالیوود نمی‌بینیم؛ پاسخ‌های صادقانهٔ ناخودآگاه می‌دهد، عمق نگاهی دارد که نزد همکارانش نادر است، و نظراتی واقعی دارد.» پورتر همچنین او را از معدود بازیگرانی دانست که «تماماً وقف این هنر» هستند. اوجنیا پرتز یکی از ویراستاران ونتی فر هم چستین را «حساس‌ترین و همدل‌ترین بازیگری» نامید که تا به حال با او مصاحبه کرده است.
چستین در به تصویر کشیدن شخصیت‌هایی که از نظر احساسی ناتوان هستند تخصص دارد، و به بازی کردن نقش زن‌های قدرتمند اما دارای کاستی علاقه‌مند است. سانجیو باتاچارا در نقش‌های او یک مضمون مشترک یافته که عبارت است از «برانداختن انتظارات جسنیتی»، و دیوید الریخت از ایندی‌وایر او را به عنوان تنها بازیگر زن آمریکایی که همواره نقش‌هایی با «ایده‌آل‌های فمینیستی» را پیش می‌برند تحسین کرده است. چستین به آماده‌سازیِ مُفصّل برای نقش‌هایش اعتقاد دارد و چنین گفته است: «من خود را تا جایی که بتوانم با تاریخچهٔ آن نقش مملو می‌کنم». منتقدان سینمایی راجر ابرت و ریچارد روپر چستین را به خاطر گوناگونی نقش‌هایش ستوده‌اند، و مجلهٔ دبلیو بابت پرهیز از نقش‌آفرینی‌های شبیه به هم او را تحسین کرده است.
گیرمو دل تورو — که چستین قبلاً در فیلم قله‌ای به رنگ خون به کارگردانی وی بازی کرده است — می‌گوید که چستین «علاقه‌دارد که آفتاب‌پرست‌وار باشد» و حتی به وضعیت‌های غیرعادی هم اصالت می‌بخشد. سوفی هیوود از گاردین اعتقاد دارد که توانایی چستین در این که حداقلی از غرور را به شخصیت‌هایش راه بدهد، باعث می‌شود که شخصیت خود او در نقش‌هایش برای بینندگان قابل شناسایی نباشد. سارا کارمالی از هارپرز بازار می‌نویسد که چستین تماماً در نقش‌هایش غرق می‌شود و چنان به عمق نقش فرومی‌رود که گویی چهره‌اش هم برای هر نقش تغییر می‌کند. لیا گولدمن از ماری کلر هم او را با بازیگرانی همچون مریل استریپ و کیت بلانشت مقایسه می‌کند و می‌نویسد که چستین به هنرش بیشتر از ظاهرش اهمیت می‌دهد. همچنین بن دیکینسون از مجلهٔ ال در توصیف فعالیت‌های چستین در سال ۲۰۱۷ چنین نوشته است:
«با چشم‌هایش که غالباً مسخ‌شده به نظر می‌رسند، چهرهٔ رنگ‌پریده‌اش، و آن یال قرمز باشکوه … وی می‌تواند هر چیزی را از یک غروری سرد (در مریخی و دوشیزه اسلون) تا گرمای عشق (در درخت زندگی و همسر نگهبان باغ وحش) یا یک تعادل ناپایدار و هوش سرشار بین این‌ها (در سی دقیقه پس از نیمه‌شب و خشن‌ترین سال) به تصویر بکشد.»
ووگ چستین را «بسیار دلپذیر با ویژگی‌هایی در چهرهٔ رنگ‌پریده‌اش که به آثار بوتیچلی می‌ماند و ساختار استخوانی در صورتش که کمی مردانه است، حتی تا زنخدان پایین چانه‌اش» توصیف می‌کند. در سال ۲۰۱۲ چستین در یک نظرخواهی که توسط پیتا برگزار شد به عنوان سکسی‌ترین گیاه‌خوار انتخاب شد. از ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۴ او در فهرست مجلهٔ اینترنتی اَسک‌مِـن برای خواستنی‌ترین زنان قرار داشت، و در سال ۲۰۱۵ مجلهٔ گلمر او را جزو یکی از خوش‌لباس‌ترین زنان سال نامید.
در سال ۲۰۱۲ مجلهٔ تایم چستین را جزو صد شخصیت با بیشترین اثرگذاری در جهان نام برد. همان سال، او برای عضویت در آکادمی علوم و هنرهای سینما دعوت شد، و عطری ساختهٔ ایو سن لوران با نام مانیفستو را پشتیبانی کرد. در سال ۲۰۱۵، او سفیر جهانی شرکت جواهرات و ساعت‌های سوییسی پیاژه شد و در سال ۲۰۱۷ هم چهرهٔ تبلیغاتی برای عطری از رالف لورن با نام زن شد. برای این عطر، او طرحی به نام مانند یک زن رهبری کن را رهبری کرد و در یک فیلم کوتاه به نام رهبری با شور و شوق (۲۰۱۹) ساخته شده توسط بازیگران و پرسنل کاملاً زنانه حضور داشت.
زندگی شخصی

به رغم توجه رسانه‌ها، چستین در مورد زندگی خصوصی‌اش بسیار محتاط بوده و در مراسم فرش قرمز هرگز به همراه شریک زندگی‌اش شرکت نکرده است. او خود را شخصی خجالتی می‌داند، و در سال ۲۰۱۱ گفت که از انجام فعالیت‌های فردی مثل راه بردن سگ‌ها یا نواختن یوکللی بیشتر لذت می‌برد تا رفتن به مهمانی. او ایزابل هوپر را (که هم‌زمان با بازی نقش‌های آنچنانی زندگی شخصی موفقی هم داشت) به عنوان فردی مؤثر بر سبک زندگی خودش یاد کرده است. چستین به حیوانات علاقهٔ زیادی دارد و خودش هم یک سگ بی‌پناه را به خانه آورده است. او مدت زیادی از زندگی‌اش را به ماهی‌خواری گذراند، اما پس از یک سری مشکلات سلامتی، به گیاهخواری مطلق روی آورد. او از سرمایه‌گذاران شرکت شبه‌گوشت بیاند میت است.
در دههٔ ۲۰۰۰، چستین رابطه‌ای طولانی‌مدت با ند بنسون، نویسنده و کارگردان سینما داشت، اما این رابطه در سال ۲۰۱۰ به پایان رسید. در سال ۲۰۱۲ او رابطه‌اش با جیان لوکا پاسی د پره‌پوسولو را آغاز کرد؛ جیان لوکا یک کُنت ایتالیایی از خانواده‌ای اشرافی است که یک برند پوشاک با نام مونکلر را اداره می‌کند. در ۱۰ ژوئن ۲۰۱۷ او و جیان لوکا در ملک خانوادگی جیان لوکا در ایتالیا با هم ازدواج کردند. این زوج در سال ۲۰۱۸ از طریق رحم اجاره‌ای صاحب یک دختر شدند. آن‌ها بعداً دختر دومی داشتند. آن‌ها در شهر نیویورک زندگی می‌کنند.
کارنامهٔ هنری و جوایز

مقاله‌های اصلی: فهرست آثار جسیکا چستین و فهرست جایزه‌ها و نامزدی‌های جسیکا چستین
بر اساس وبگاه راتن تومیتوز و وبگاه آماری باکس آفیس موجو، پرفروش‌ترین و پرافتخارترین فیلم‌های چستین عبارتند از: پناه بگیر (۲۰۱۱)، خدمتکاران (۲۰۱۱)، کوریولانوس (۲۰۱۱)، ماداگاسکار ۳ (۲۰۱۲)، سی دقیقه پس از نیمه‌شب (۲۰۱۲)، ماما (۲۰۱۳)، میان‌ستاره‌ای (۲۰۱۴)، خشن‌ترین سال (۲۰۱۴)، مریخی (۲۰۱۵)، دوشیزه اسلون (۲۰۱۶)، بازی مالی (۲۰۱۷) و آن: بخش دوم (۲۰۱۹). در بین نقش‌های او روی صحنهٔ تئاتر هم می‌توان به اجرای وارثه در سال ۲۰۱۲ اشاره کرد. پروژه‌های تلویزیونی او شامل صحنه‌هایی از یک ازدواج (۲۰۲۱) و جرج و تمی (۲۰۲۲) می‌شوند.
چستین برای چشم‌های تامی فی جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن را کسب کرد و دو بار دیگر نامزد دریافت جایزه اسکار شده است: جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن بابت فیلم خدمتکاران (۲۰۱۱) و جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن بابت سی دقیقه پس از نیمه‌شب (۲۰۱۲). او یک بار بابت سی دقیقه پس از نیمه‌شب جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر زن – فیلم درام را برده است و هفت بار دیگر هم نامزد گلدن گلوب شده است: جایزهٔ بهترین بازیگر زن درام بابت دوشیزه اسلون، بازی مالی و چشم‌های تامی فی؛ جایزهٔ بهترین بازیگر زن در نقش مکمل بابت خدمتکاران و خشن‌ترین سال و جایزهٔ بهترین بازیگر زن در مینی‌سریال برای صحنه‌هایی از یک ازدواج و جرج و تمی.
واژه‌نامه

↑  Freckle Films
↑  Angel City FC
↑  Gian Luca Passi de Preposulo
↑  Jerri Renee Hastey
↑  Michael Monasterio
↑  Marilyn
↑  Anya
↑  Justin Chang
↑  Celia Foote
↑  Betsy Sharkey
↑  Tar
↑  Catherine Sloper
↑  Maya
↑  Roger Ebert
↑  Him
↑  Her
↑  Them
↑  David Rooney
↑  Drew McWeeny
↑  Peter Debruge
↑  David Sims
↑  Capitol Punishment
↑  Johan Heldenbergh
↑  Antonina Żabiński
↑  Jan Żabiński
↑  Got Your 6
↑  We Do It Together
↑  Dramatic Needs
↑  To Write Love on Her Arm
↑  Roy Porter
↑  Evgenia Peretz
↑  Sanjiv Bhattacharya
↑  David Ehrlich
↑  Sophie Heawood
↑  Sarah Karmali
↑  Lea Goldman
↑  Ben Dickinson
↑  Woman
مدرسه جولیارد در شهر نیویورک، که چستین در آنجا بازیگری را فرا گرفت
چستین در سال ۲۰۱۰، در جشنوارهٔ فیلم میل‌ولی
چستین در شصت و یکمین جشنواره بین‌المللی فیلم برلین در سال ۲۰۱۱. فیلم کوریولانوس از او برای اولین بار در این جشنواره به نمایش درآمد.
چستین در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۲ که در آن‌جا دو فیلم از او به نمایش درآمد: ماداگاسکار ۳: تحت تعقیب‌ترین‌های اروپا و بی‌قانون
چستین در رویدادی برای فیلم خانم جولی در جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم تورنتو ۲۰۱۴
چستین در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۶
چستین در جوایز تونی ۲۰۲۲
چستین در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۷ که در آن‌جا عضو هیئت داوران بود
چستین در مراسم فرش قرمز فیلم رؤیاها در جشنواره بین‌المللی فیلم برلین ۲۰۲۵
چَستِین در سال ۲۰۱۵
جنگ هسته‌ای

|  سلاح‌های هسته‌ای  |  سلاح‌های هسته‌ای  |
| --- | --- |
بمب هسته‌ای با نام پسر کوچک: بمب هسته‌ای با نام پسر کوچک
نوع: بمب هسته‌ای
خاستگاه: ایالات متحده آمریکا
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
وزن: ۹٬۷۰۰ پوند (۴٬۴۰۰ کیلوگرم)
طول: ۱۲۰ اینچ (۳٫۰ متر)
قطر: ۲۸ اینچ (۷۱۰ میلیمتر)
جنگ هسته‌ای (گاه جنگ اتمی) یک نبرد نظامی یا استراتژی سیاسی است که در آن از تسلیحات هسته‌ای استفاده می‌شود. از آنجا که سلاح‌های هسته‌ای نوعی از جنگ‌افزارهای کشتارجمعی هستند، برخلاف جنگ متعارف، جنگ هسته‌ای می‌تواند در مدت زمانی بسیار کوتاه ویرانی ایجاد کند و عواقب رادیولوژیکی طولانی مدتی دربرداشته باشد.
یک مبادلهٔ هسته‌ای عمده می‌تواند اثرات طولانی مدتی دربرداشته باشد، در درجه اول پیامدهای ناشی از بارش هسته‌ای منتشر شده و نیز عواقبی همچون زمستان هسته‌ای که ممکن است دهه‌ها، قرن‌ها یا حتی هزاره‌ها پس از حملهٔ اولیه ادامه داشته باشد. برخی از تحلیلگران فرضیهٔ زمستان هسته‌ای را رد می‌کنند و برآوردشان این است که حتی با وجود ذخایر تسلیحات هسته‌ای در اوج جنگ سرد و این حقیقت که میلیاردها نفر کشته خواهند شد، ولی میلیاردها نفر دیگر از مردم مناطق روستایی زنده خواهند ماند. با این حال یک استدلال دیگر این است که آثار ثانویهٔ یک هولوکاست هسته‌ای همچون قحطی هسته‌ای و فروپاشی جامعه منجر به مرگ قریب به تمامی انسان‌های روی زمین از گرسنگی خواهد شد.
تا زمان حال تنها مورد به‌کارگیری از سلاح‌های هسته‌ای در درگیریهای مسلحانه در بمباران اتمی هیروشیما و ناکازاکی توسط آمریکا در سال ۱۹۴۵ بوده است. در ۶ ماه اوت ۱۹۴۵، دستگاهی شبیه به یک اسلحهٔ اورانیومی (با نام رمزی «پسر کوچک») بر روی شهر هیروشیمای ژاپن انداخته شد. سه روز بعد در ۹ اوت نوعی از بمب پلوتونیوم (با نام رمزی «مرد چاق») بر فراز شهر ناگازاکی منفجر شد. این دو بمب‌گذاری مجموعاً منجر به کشته شدن حدود ۲۰۰۰۰۰ نفر و تسلیم شدن ژاپن در جنگ گردید.
عکسی از جراحات پشت «سومیترو تانیگوچی» که در ژانویه ۱۹۴۶ توسط عکاسی از سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده گرفته شد
پس از جنگ جهانی دوم سلاح‌های هسته‌ای توسط اتحاد جماهیر شوروی (۱۹۴۹)، انگلستان (۱۹۵۲)، فرانسه (۱۹۶۰) و جمهوری خلق چین (۱۹۶۴) نیز توسعه یافتند که این نقش به سزایی در افزایش درگیری و تنش‌هایی داشت که به جنگ سرد معروف شد. در سال ۱۹۷۴ هند و در ۱۹۹۸ پاکستان دو کشوری که آشکارا با یکدیگر خصومت داشتند، سلاح هسته‌ای تولید کردند. این باور وجود دارد که اسرائیل (دههٔ ۶۰ میلادی) و کره شمالی (۲۰۰۶) نیز ذخایر تسلیحات هسته‌ای تولید کرده‌اند، ولی اطلاعاتی در مورد تعداد آنها موجود نیست. دولت اسرائیل هیچگاه داشتن سلاح هسته‌ای را نه پذیرفته و نه تکذیب کرده است، اگرچه بارز است که راکتور و کارخانهٔ بازفرآوری لازم برای ساخت سلاح‌های هسته‌ای را ساخته است. آفریقای جنوبی نیز چندین سلاح هسته‌ای کامل در دههٔ ۱۹۸۰ تولید کرد، اما متعاقباً اولین کشوری بود که به‌طور داوطلبانه ذخایر تسلیحات ساخت خود را نابود کرد و تولید بیشتر را کنار گذاشت (دههٔ ۱۹۹۰). سلاح‌های هسته‌ای در بیش از ۲۰۰۰ مورد برای آزمایش و نیز نمایش منفجر شده‌اند.
پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱ که منجر به پایان جنگ سرد شد، عموماً تصور بر این بود که خطر یک جنگ هسته‌ای بزرگ میان دو ابرقدرت هسته‌ای کاهش یافته است. از آن زمان، نگرانی اصلی در مورد سلاح‌های هسته‌ای جلوگیری از درگیری‌های هسته‌ای محلی ناشی از پروتکل الحاقی به معاهدهٔ منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای و نیز تهدید تروریسم هسته‌ای است.
انواع جنگ هسته‌ای

|  | نماد | یونی‌کد | تصویر |
| --- | --- | --- | --- |
| جنگ‌افزارهای سمی | ☠ | U+2620 |  |
| جنگ‌افزارهای هسته‌ای | ☢ | U+2622 |  |
| جنگ‌افزار میکروبی | ☣ | U+2623 |  |
| جنگ‌افزار شیمیایی | N/A | N/A |  |
احتمال استفاده از سلاح‌های هسته‌ای در جنگ معمولاً به دو زیر گروه تقسیم می‌شود که هریک دارای تأثیرات متفاوتی است و به‌طور بالقوه جنگ با گونه‌ای متفاوت از تسلیحات هسته‌ای انجام می‌گیرد.
اولین زیر گروه «جنگ هسته‌ای محدود» است که به استفادهٔ دو (یا بیشتر) متخاصم از سلاح‌های هسته‌ای در مقیاس کوچک اشاره دارد. یک جنگ هسته‌ای محدود می‌تواند شامل هدف قرار دادن تأسیسات نظامی باشد، یا به منظور ناتوان کردن پیشگیرانهٔ دشمن تا نتواند اقدام به حملهٔ دفاعی کند یا به عنوان مقدمه‌ای برای حملهٔ نیروهای معمولی و به عنوان یک اقدام تهاجمی به کار گرفته شود. این اصطلاح ممکن است برای هر گونه استفادهٔ کوچک از سلاح‌های هسته‌ای که ممکن است شامل اهداف نظامی یا غیرنظامی (یا هر دو) باشد به کار رود.
دومین زیر گروه «جنگ هسته‌ای در مقیاس کامل» است که می‌تواند شامل استفاده از تعداد زیادی سلاح هسته‌ای باشد که در حمله به کل یک کشور، از جمله اهداف نظامی، غیرنظامی و اقتصادی به کار گرفته شود. چنین حمله‌ای به یقین می‌تواند تمامی زیرساخت‌های اقتصادی، اجتماعی و نظامی کشور مورد هدف را از بین ببرد و احتمالاً تأثیر مخربی بر زیست کره زمین خواهد داشت.
استدلال برخی از استراتژیست‌های جنگ سرد از جمله هنری کیسینجر این بود که یک جنگ هسته‌ای محدود بین دو ابرقدرت بسیار مسلح (مانند ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی) امکان‌پذیر است. با این وجود برخی بر این باورند که یک جنگ محدود به‌طور بالقوه می‌تواند منجر به یک جنگ هسته‌ای در مقیاس کامل شود. دیگران[نیازمند منبع] جنگ هسته‌ای محدود را یک «هولوکاست هسته‌ای جهانی در حرکت آهسته» نامیده‌اند و استدلال می‌کنند که زمانی که چنین جنگی رخ دهد، سایرین مطمئناً در طول چند دهه دنباله‌رو خواهند شد و درست همانند یک جنگ هسته‌ای در مقیاس کامل بین دو ابرقدرت، عملاً این کرهٔ خاکی را به مکانی غیرقابل سکونت تبدیل خواهند کرد. تنها تفاوت آن مسیری طولانی‌تر (و بی‌شک رنج‌آورتر) با نتیجه‌ای یکسان خواهد بود.
تروریسم هسته‌ای

تروریسم هسته‌ای توسط سازمانهای غیردولتی (و یا حتی افراد شخصی) عمدتاً عاملی ناشناخته و کمتر تحقیق شده در زمینهٔ بازدارندگی هسته‌ای است. این به آن دلیل است که دولتهایی که دارای سلاح‌های هسته‌ای هستند مستعد اقدامات تلافی‌جویانه‌اند، در حالی که عاملان فرعی یا فرامرزی کمتر چنین تمایلاتی از خود نشان می‌دهند. فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی این احتمال را افزایش داده است که سلاح‌های هسته‌ای شوروی سابق (باصطلاح «سلاح‌های هسته‌ای آزاد») در بازار سیاه موجود شوند.
موارد نگران‌کنندهٔ دیگری نیز در مورد امنیت سلاح‌های هسته‌ای در دست قدرتهای جدیدتر هسته‌ای با دولتهای نسبتاً کم ثبات (همچون پاکستان) ابراز شده است. اما در هر مورد، این نگرانیها با اظهارات و شواهد ارائه شده توسط آن کشورها و نیز برنامه‌های همکاری بین‌المللی تا حدی برطرف شده است. با این حال بسیاری از کاهش نسبی امنیت سلاح‌های هسته‌ای در سال‌های اخیر نگرانند و این امر که تروریست‌ها یا سایرین ممکن است سعی کنند کنترل (و یا استفاده) از سلاح‌های هسته‌ای، فن‌آوری‌های کاربردی نظامی یا مواد هسته‌ای و سوخت را در دست گیرند.
یکی دیگر از تهدیدهای احتمالی تروریسم هسته‌ای دستگاه‌هایی هستند که برای پخش مواد هسته‌ای در یک منطقه وسیع با استفاده از مواد منفجره معمولی به نام بمب‌های کثیف طراحی شده‌اند. انفجار «بمب کثیف» نه موجب یک انفجار هسته‌ای خواهد شد و نه انتشار پرتوهای هسته‌ای به میزانی که منجر به کشته یا زخمی شدن تعداد زیادی از مردم شود. با این حال می‌تواند اختلالات شدیدی ایجاد کند که مستلزم روش‌های بسیار پرهزینه برای پاکسازی و افزایش هزینه‌های اقدامات امنیتی شود.
ذخایر بزرگ با محدوده جهانی (آبی تیره)، ذخایر کوچکتر با محدوده جهانی (آبی متوسط)، ذخایر کوچک با محدوده منطقه‌ای (آبی روشن).
تن‌استرایک، مینه‌سوتا

مکان
| Tenstrike, Minnesota | Tenstrike, Minnesota |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of Tenstrike, Minnesota: Location of Tenstrike, Minnesota
State: مینه‌سوتا
County: Beltrami
مساحت: مساحت
 • کل: ۴٫۴۷ مایل مربع (۱۱٫۵۸ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۳٫۲۶ مایل مربع (۸٫۴۴ کیلومتر مربع)
 • آب: ۱٫۲۱ مایل مربع (۳٫۱۳ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۴۲۱ فوت (۴۳۳ متر)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده امریکا): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده امریکا)
 • کل: ۲۰۱
 • برآورد (2012): ۲۰۵
 • تراکم: ۶۱٫۷/مایل مربع (۲۳٫۸/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 56683
کد منطقه: 218
استاندارد پردازش اطلاعات فدرال: 27-64444
GNIS feature ID: 0658635
تن‌استرایک، مینه‌سوتا (به انگلیسی: Tenstrike, Minnesota) یک شهر در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان بلترامی، مینه‌سوتا واقع شده‌است.
خصوصیات

تن‌استرایک ۱۱٫۵۸ کیلومترمربع مساحت و ۲۰۱ نفر جمعیت دارد و ۴۳۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سفر مرگ

| سفر مرگ | سفر مرگ |
| --- | --- |
کارگردان: حسن آقاکریمی
تهیه‌کننده: حسن آقاکریمی
نویسنده: غلامرضا رمضانی
بازیگران: مهران رجبی آتیلا پسیانی محمود پاک‌نیت مهرداد صدیقیان پرویز پورحسینی
موسیقی: سعید شهرام
فیلم‌بردار: مهدی جعفری
تدوین‌گر: مستانه مهاجر
شرکت تولید: مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۸۷
مدت زمان: ۹۰دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
سفر مرگ فیلمی به کارگردانی حسن آقاکریمی و نویسندگی غلامرضا رمضانی ساختهٔ سال ۱۳۸۷ است.
خلاصه

سیف‌الله و دامادش مرتضی به علت حادثه ای که برای یکی از اقوام‌شان رخ داده است نیمه شب مجبور به عزیمت به سمت روستای‌شان می‌شود و برای رفتن به مقصد، با راننده‌ای به نام فریدون همراه می‌شود...
بازیگران

مهران رجبی
آتیلا پسیانی
محمود پاک‌نیت
مهرداد صدیقیان
پرویز پورحسینی
مهرداد فلاحتگر
سیامک قاسمی
حشمت اله آرمیده
وحید ملکی
محمود صحرایی
محمدحسین زوارکعبه
آرزو نیک پور
کیانوش گرامی
شاه جهان (فیلم)

| شاهجهان | شاهجهان |
| --- | --- |
کارگردان: حسن نقاشی
تهیه‌کننده: حسن نقاشی
نویسنده: حسن نقاشی
فیلم‌بردار: حسن نقاشی و آرش یزدانی
تدوین‌گر: حسن نقاشی
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۹۲
مدت زمان: ۴۵ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
شاهجهان نام فیلم مستندی است که به کارگردانی حسن نقاشی ساخته شده است. پرویز شاهجهان تاجری پارسی و از مؤسسین بانک ملی ایران بود. این فیلم نگاه نوینی به تاریخ مشروطه دارد و به بررسی نقش پرویز شاهجهان در انقلاب مشروطه ایران و فعالیت‌هایی که برای قیام مشروطه خواهی ایران انجام داده است می‌پردازد.
برای ساخت این فیلم از نوه پرویز شاه جهان دعوت شد تا به ایران سفر کند که حدود یک سال طول کشید.
این فیلم در تاریخ ۶ اسفند ۱۳۹۲ در خانه هنرمندان تهران اکران شد و برای مراسم آن از انجمنهای زرتشتی و نماینده زرتشتیان در مجلس، دعوت بعمل آمده بود.
شاه جهان، در مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی تهیه شده است.