stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
داروهای ضد دیابت
تحریک‌کننده‌های ترشح انسولین > سولفونیل‌اوره‌ها

سولفونیل‌اوره‌ها اولین دسته داروهای خوراکی رایج کاهنده قند خون بودند. این داروها از طریق مهار کانال پتاسیم ATP سلول‌های بتای لوزالمعده باعث ترشح انسولین می‌شوند. تا کنون ۸ نوع مختلف از این دسته در آمریکای شمالی وارد بازار شده‌اند اما برخی از آن‌ها اکنون دیگر موجود نیستند. در حال حاضر داروهای نسل دوم این دسته رایج‌تر هستند. این داروها از نسل اول مؤثرتر بوده و عوارض کمتری دارند، با این حال همه آن‌ها می‌توانند باعث افزایش وزن شوند.
سولوفونیل‌اوره‌ها با پروتئین‌های پلاسما اتصالی قوی برقرار می‌کنند. به این علت که سولفونیل‌اوره‌ها ترشح انسولین را تحریک می‌کنند برای بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ سودمند هستند و مصرف هم‌زمان آن‌ها با متفورمین یا گلیتازون‌ها ایمن است. این دسته داروها برای بیماران بالای ۴۰ سال سن که کم‌تر از ۱۰ سال از ابتلایشان به دیابت نوع می‌گذرد بسیار مناسبند. افراد مبتلا به دیابت نوع ۱ یا دیابت بارداری نباید از این داروها استفاده کنند. عارضه اصلی این داروها افت قند خون است.
نسل دوم سولفونیل‌اوره‌ها به‌طور معمول هموگلوبین گلیکوزیله را به میزان  ٪۲-۱ کاهش می‌دهند.
داروهای نسل اول:
تولبوتاماید
استوهگزامید
تولازاماید
کلرپروپاماید
داروهای نسل دوم:
گلیپیزید
گلیبنکلامید (گلیبوراید)
گلیمپیراید
گلیکلازید
گلیکلوپیرامید
گلیکیدون
تحریک‌کننده‌های ترشح انسولین > تحریک‌کننده‌های غیر سولفونیل‌اوره‌ای ترشح انسولین > مگلیتینیدها

مگلیتیندها به لوزالمعده کمک می‌کنند تا انسولین ترشح کند و معمولاً با نام «تحریک‌کننده‌های کوتاه اثر» شناخته می‌شوند. این داروها همانند سولفونیل‌اوره‌ها روی کانال‌های پتاسیمی‌ اما در محل اتصال متفاوتی اثر می‌گذارند. آن‌ها باعث بسته شدن کانال‌های پتاسیمی سلول‌های بتا و باز شدن کانال‌های کلسیمی و ترشح انسولین می‌شوند.
آن‌ها اندکی قبل یا همراه با وعده‌های غذایی مصرف می‌شوند تا پاسخ انسولین به وعده غذایی را تقویت کنند. در صورت نخوردن یک وعده غذایی در روز، دارو نیز نباید مصرف نمی‌شود.
مگلیتیندها معمولاً هموگلوبین گلیکوزیله را ٪۱-۰.۵ کاهش می‌دهند.
داروهای این دسته:
رپاگلینید
ناتگلینید
عوارض جانبی شایع این داروها افزایش وزن و افت قند خون است.
کاهش دهنده‌های مقاومت به انسولین

این گروه از داروها، اختصاصا ایراد اصلی در بروز دیابت نوع دو، یعنی مقاومت به انسولین را هدف قرار می‌دهند.
کاهش دهنده‌های مقاومت به انسولین > بی‌گوانیدها

بی‌گوانیدها میزان تولید گلوکز در کبد را کاهش و جذب آن توسط بافت‌ها به خصوص ماهیچه‌های اسکلتی را افزایش می‌دهند. متفورمین پرمصرف‌ترین داروی دیابت نوع ۲ در کودکان و نوجوانان است، با این حال افرادی که نارسایی کبدی یا کلیوی دارند باید در مصرف آن احتیاط بورزند. هم‌چنین در بین داروهای رایج ضد دیابت، متفورمین تنها داروی خوراکی است که باعث افزایش وزن نمی‌شود. معمولاً با مصرف متفورمین هموگلوبین گلیکوزیله ٪۲-۱.۵ کاهش می‌یابد.
متفورمین معمولاً بهترین انتخاب برای آن دسته از بیمارانی است که نارسایی قلبی نیز دارند( در هاريسون ذكر شده كه از موارد منع مصرف متفورمين CHF ميباشد !؟!؟! ). به علت افزایش خطر اسیدوز لاکتیک، باید پیش از انجام اعمال رادیوگرافی با مواد حاجب یددار مصرف متفورمین به صورت موقت قطع شود.
فنفورمین در دهه‌های ۶۰ الی ۸۰ میلادی مصرف می‌شد اما به علت افزایش شدید خطر اسیدوز لاکتیک از بازار خارج شد.
بوفورمین نیز به علت خطر اسیدوز لاکتیک از بازار جمع‌آوری شد.
متفورمین معمولاً انتخاب اول در بیماران دیابت نوع ۲ است. معمولاً پس از تشخیص اولیه بیماری، متفورمین در کنار فعالیت فیزیکی و کاهش وزن برای بیماران تجویز می‌شود، بر خلاف رویه گذشته که پس از کنترل نشدن قند خون با فعالیت فیزیکی و کاهش وزن، این دارو تجویز می‌شد. متفورمین علاوه بر شکل معمولی سریع رهش، به شکل آهسته رهش برای بیمارانی که دچار عوارض گوارشی می‌شوند، موجود است. همچنین این دارو به صورت ترکیبی با دیگر داروهای ضد دیابت نیز وجود دارد.
کاهش دهنده‌های مقاومت به انسولین > تیازولیدین‌دیون‌ها

تیازولیدین‌دیون‌ها که به نام گلیتازون‌ها نیز شناخته می‌شوند، به پروتئینی به نام PPARγ متصل می‌شوند که بر رونویسی ژن‌های مؤثر در تنظیم متابولیسم چربی و گلوکز اثر دارد. این PPARها روی peroxysome proliferator responsive elements (PPRE) اثر می‌گذارند. PPREها روی ژن‌های حساس به انسولین اثر می‌گذارند و باعث بیشتر شدن تولید mRNA آنزیم‌های وابسته به انسولین می‌شود. نتیجه نهایی این فرآیندها استفاده بیشتر سلول‌ها از گلوکز است.
معمولاً با مصرف این داروها هموگلوبین گلیکوزیله ٪۲-۱.۵ کاهش می‌یابد. برخی از داروهای این دسته شامل موارد زیر است:
روزیگلیتازون: آژانس دارویی اروپا در سپتامبر ۲۰۱۰ توصیه کرد که به علت افزایش خطر قلبی-عروقی این دارو از بازارها جمع شود.
پیوگلیتازون
تروگلیتازون: در دهه ۹۰ میلادی مورد استفاده قرار می‌گرفت اما به علت هپاتیت و آسیب کبدی از بازار جمع‌آوری شد.
کاهش دهنده‌های مقاومت به انسولین > فعال‌کننده‌های Lyn Kinase

طبق نتایج مطالعات، تولیمیدون که یک فعال‌کننده Lyn kinase است می‌تواند باعث تقویم سیگنالینگ انسولین با مکانیسمی متفاوت از گلیتازون‌ها شود.
مهارکننده‌های آلفا گلوکوزیداز

مهارکننده‌های آلفاگلوکوزیداز داروی ضد دیابت هستند اما داروی هایپوگلایسمیک به حساب نمی‌آیند زیرا اثر مستقیمی بر ترشح انسولین یا کاهش مقاومت سلول‌ها نسبت به انسولین ندارند. این داروها هضم کربوهیدرات‌ها را کند می‌کنند و در نتیجه گلوکز با سرعت کم‌تر وارد جریان خون شده و مشکلِ ترشح یا حساسیت به انسولین در افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ کم‌تر تا حدی مدیریت می‌شود. این داروها به صورت تنها در مراحل اولیه عدم تحمل گلوکز مؤثر هستند اما می‌توانند همراه با سایر داروها برای بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ استفاده شوند.
مقدار کاهش هموگلوبین گلیکوزیله با مصرف داروهای مهارکننده آلفا گلوکوزیداز ٪۱-۰.۵ است.
میگلیتول
آکاربوز
وگلیبوز
مصرف این داروها به علت کاهش میزان سوخت‌وساز قندها می‌تواند باعث کاهش وزن شود.
آنالو‌گ‌های پپتیدی > داروهای تزریقی مقلد اینکرتین

اینکرتین‌ها ترشح انسولین را تحریک می‌کنند. دو مولکول اصلی که تمامی مشخصات یک اینکرتین را دارند پپتید-1 شبه گلوکاگون (GLP-1) و پپتید مهاری معده (GIP) هستند. Dipeptidyl peptidase-4 هر دوی این مولکول‌ها را به سرعت غیر فعال می‌کند.
آنالو‌گ‌های پپتیدی > داروهای تزریقی مقلد اینکرتین > آنالوگ‌ها و آگونیست‌های تزریقی پپتید شبه گلوکاگون

آگونیست‌های پپتید شبه گلوکاگون به رسپتور غشایی GLP متصل شده و باعث افزایش ترشح انسولین از سلول‌های بتای لوزالمعده می‌شوند. از آن‌جایی که نیمه‌عمر پپتید شبه گلوکاگون درون‌زاد در حد چند دقیقه است استفاده از آنالوگ آن سودمند به نظر نمی‌رسد.
اگزناتاید (با نام تجاری Byetta) نخستین آگونیست GLP-1 تأیید شده برای بیماری دیابت نوع ۲ است. اگزناتاید آنالوگ GLP نیست بلکه آگونیست گیرنده آن است. شباهت ساختاری این دارو با پپتید شبه گلوکاگون ۵۳ درصد است و به همین علت مقاومت بیشتری در برابر تجزیه شدن توسط DPP4 داشته و نیمه‌عمر بالاتری دارد. مقدار کاهش هموگلوبین گلیکوزیله با مصرف این دارو ٪۱-۰.۵ است.
لیراگلوتاید که یک آنالوگ انسانی GLP (شباهت ساختاری ۹۷ درصدی) است، توسط شرکت نوونوردیسک دانمارک و با نام تجاری Victoza توسعه پیدا کرده‌است. این دارو در سال ۲۰۰۹ توسط آژانس دارویی اروپا و در سال ۲۰۱۰ توسط سازمان غذا و داروی آمریکا برای دیابت نوع تأیید شد.
تاسپوگلوتاید که در حال حاضر در فاز ۳ مطالعات بالینی قرار دارد.
لیکسیسناتاید (Lyxumia)
سماگلوتاید که آنالوگ GLP به عنوان جایگزین طولانی‌اثر برای داروی لیراگلوتاید توسط شرکت نوونوردیسک دانمارک تولید مطرح شد.
این داروها ممکن است باعث کاهش تحرک معده شوند که احتمالاً علت عارضه حالت تهوع است و شاید با همین مکانیسم باعث کاهش وزن می‌شوند.
آنالو‌گ‌های پپتیدی > داروهای تزریقی مقلد اینکرتین > مهارکننده‌های دی‌پپتیدیل پپتیداز۴ (DPP4)

مهارکننده‌های DPP4 با مهار این آنزیم جلوی تخریب GLP-1 را گرفته و باعث افزایش غلظت خونی GLP-1 می‌شوند.
آنالوگ‌های GLP-1 باعث کاهش وزن می‌شوند و عوارض گوارشی بیشتری دارند در حالی‌که به‌طور کلی مهارکننده‌های DPP4 روی وزن تأثیری نداشته و خطر عفونت و سردرد را افزایش می‌دهند. با این حال این دو دسته داروها جایگزینی برای دیگر داروهای ضد دیابت فراهم کرده‌اند. اگرچه در مصرف ترکیبی مهارکننده‌‌های DPP4 و سولفونیل‌اوره‌ها افزایش وزن و/یا افت قند خون مشاهده شده‌است اما اثر دراز مدت آن‌ها روی سلامتی و میزان مرگ هنوز ناشناخته است.
داروهای این دسته شامل موارد زیر است:
ویلداگلیپتین: در سال ۲۰۰۸ توسط EU تأیید شد.
سیتاگلیپتین: در سال ۲۰۰۶ توسط FDA تأیید شد.
ساکساگلیپتین: در سال ۲۰۰۹ توسط FDA تأیید شد.
لیناگلیپتین: در سال ۲۰۱۱ توسط FDA تأیید شد.
الوگلیپتین
سپتاگلیپتین
تنلیگلیپتین
جمیگلیپتین
مهارکننده‌های DPP4 میزان هموگلوبین گلیکوزیله را ٪۰.۷۴ کاهش دادند.
تحریک‌کننده‌های دفع ادراری گلوکز

مهارکننده‌های SGLT2 با مهار بازجذب گلوکز در توبول‌های کلیوی باعث افزایش میزان دفع گلوکز از طریق ادرار می‌شوند. این امر منجر به کاهش خفیف وزن و پایین آمدن سطح قند خون شده و با احتمال اندک هیپوگلیسمی همراه است. فرم خوراکی داروهای این دسته به تنهایی و در ترکیب با سایر داروها موجود است. هم‌چنین این داروها نشان داده‌اند که خطر مشکلات قلبی-عروقی در بیماران دیابت نوع ۲ را کاهش می‌دهند.
برخی داروهای این دسته شامل موارد زیر است:
داپاگلیفلوزین
کاناگلیفلوزین
امپاگلیفلوزین: به صورت یک بار در روز مصرف می‌شود.
عوارض جانبی داروهای مهارکننده SGLT2 مستقیماً مرتبط با مکانیسم اثر آن‌ها است، عوارضی مانند کتواسیدوز، عفونت‌ مجاری ادراری، واژینیت کاندیدایی و هیپوگلیسمی.
گیرنده فاکتور محرک کلونی گرانولوسیت

گیرنده فاکتور محرک کلونی گرانولوسیت (انگلیسی: Granulocyte colony-stimulating factor receptor) یا «G-CSF-R»، که با نامِ «CD114» هم شناخته می‌شود، یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «CSF3R» کُد می‌شود.
این مولکول یک گیرندهٔ سطحی سلول برای فاکتور محرک کلونی گرانولوسیت است و متعلق به خانوادهٔ گیرنده‌های سیتوکینی است که با نام «خانوادهٔ گیرنده‌های اریتروپوئیتین» معروفند.
گیرنده فاکتور محرک کلونی گرانولوسیت بر روی سطح سلول‌های پیش ساز در مغز استخوان قرار دارند و در پاسخ به تحریک توسط G-CSF، موجب رشد، تمایز و بلوغ گرانولوسیت‌ها و ماکروفاژها می‌شود.
این پروتئین، یک بخش متصل‌شوندهٔ خارج‌سلولی برای اتصال به لیگاند، یک دومِـین پروتئین تراپوسته‌ای و یک یک بخش سیتوپلاسمی جهت ترارسانی پیام دارد.
جهش در ژن مسئول این گیرنده، منجر به بروز «سندرم کوستمان» (نوتروپنی شدید مادرزادی) می‌گردد.
همچنین جهش در بخش داخل‌سلولی این گیرنده با بروز برخی انواع سرطان‌های خون مرتبط است.
لکسوویسور

| لکسوویسور | لکسوویسور |
| --- | --- |
لکسوویسور، Lexovisaurus: لکسوویسور، Lexovisaurus
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
بالاشاخه:: دوم‌دهانیان
شاخه:: طنابداران
زیرشاخه:: مهره‌داران
فروشاخه:: آرواره‌داران
بالارده:: چهاراندامان
رده:: خزندگان
فرورده:: شاه‌سوسمارسانان
بالاراسته:: دایناسور
راسته:: پرنده‌کفلان
بالاخانواده:: پوشیده‌خزنده‌سانان
لکسوویسور (نام علمی: Lexovisaurus) نام یک گونه از راسته پرنده‌کفلان است.
دمونوید (فیلم)

| دمونوید | دمونوید |
| --- | --- |
کارگردان: Alfredo Zacarías
تهیه‌کننده:  Alfredo Zacarías  Miguel Zacarías 
نویسنده:  David Lee Fein  F. Amos Powell  Alfredo Zacarías 
بازیگران:  سامانتا اگار  استوارت ویتمن  Roy Jenson  Lew Saunders  Narciso Busquets  José Chávez 
موسیقی: Richard Gillis
فیلم‌بردار: Álex Phillips Jr.
تدوین‌گر: Sandy Nervig
شرکت تولید: Panorama Films
توزیع‌کننده: American Panorama
تاریخ‌های انتشار:  ژوئن ۱۹۸۱ (۱۹۸۱-۰۶) (ایالات متحده)  
مدت زمان: ۷۸ دقیقه
کشور: آمریکا
زبان: انگلیسی 
دمونوید (انگلیسی: Demonoid) فیلمی در ژانر ترسناک است که در سال ۱۹۸۱ منتشر شد.
نوآ کوهن

با نوآ کیرل اشتباه نشود.
| نوآ کوهن | نوآ کوهن |
| --- | --- |
کوهن در سال ۲۰۲۴: کوهن در سال ۲۰۲۴
زادهٔ: ۳ اوت ۲۰۰۲ ‏(۲۲ سال)
ملیت: اسرائیلی
پیشه(ها): بازیگر، مدل، مجری تلویزیون
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۸–اکنون
نوآ کوهن (انگلیسی: Noa Cohen؛ زادهٔ ۳ اوت ۲۰۰۲) بازیگر، مدل و مجری تلویزیون اهل اسرائیل است. او بیشتر برای ایفای نقش مریم باکره در فیلم حماسی مقدس مریم در سال ۲۰۲۴ شناخته شده است.
اوایل زندگی

کوهن در یک خانوادهٔ یهودی اسرائیلی به دنیا آمد و بزرگ شد، و یک یوگاکار حرفه‌ای است. او با «Starting Over Sanctuary» همکاری می‌کند، یک سازمان غیرانتفاعی اسرائیلی که بر روی ایمنی و سلامت جانوران و حیوانات خانگی تمرکز دارد.
سوابق شغلی

کوهن برای برندهای مختلف فشن و لوازم آرایشی مدل شده است که از آن‌ها می‌توان به ویت، برند هودی بار رافائلی، لوازم آرایشی اِسمش‌باکس از استه لودر، لوازم آرایشی اِسنس و بنان‌هات اشاره کرد.
کوهن در سال ۲۰۲۴، در نقش مریم باکره در فیلم حماسی مسیحیت مریم به کارگردانی دی جی کاروسو، در کنار ایدو تاکو و سِر آنتونی هاپکینز بازی می‌کند. انتخاب او به عنوان یک زن یهودی-اسرائیلی در رسانه‌های اجتماعی مورد انتقاد قرار گرفت و منتقدان معتقد بودند که این نقش باید به یک بازیگر عرب فلسطینی سپرده می‌شد.
مینیرال، کالیفرنیا

| مینیرال، کالیفرنیا | مینیرال، کالیفرنیا |
| --- | --- |
حوزه سرشماری: حوزه سرشماری
موقعیت مینیرال، کالیفرنیا در نقشه: موقعیت مینیرال، کالیفرنیا در نقشه
مینیرال، کالیفرنیاLocation in the United States: مینیرال، کالیفرنیاLocation in the United States
مختصات: ۴۰°۲۱′۲۰″ شمالی ۱۲۱°۳۴′۲″ غربی﻿ / ﻿۴۰٫۳۵۵۵۶°شمالی ۱۲۱٫۵۶۷۲۲°غربی﻿ / 40.35556; -121.56722: مختصات: ۴۰°۲۱′۲۰″ شمالی ۱۲۱°۳۴′۲″ غربی﻿ / ﻿۴۰٫۳۵۵۵۶°شمالی ۱۲۱٫۵۶۷۲۲°غربی﻿ / 40.35556; -121.56722
کشور:  ایالات متحده آمریکا
ایالت:  کالیفرنیا
شهرستان: تهاما
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۴٫۴۷۶ مایل مربع (۱۱۵٫۱۹۲ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۴۴٫۳۶۵ مایل مربع (۱۱۴٫۹۰۵ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۱۱۱ مایل مربع (۰٫۲۸۷ کیلومتر مربع)  ۰٫۲۵٪
ارتفاع: ۴۹۱۸ فوت (۱۴۹۹ متر)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰)
 • کل: ۱۲۳
 • تراکم: ۲٫۸/مایل مربع (۱٫۱/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۸ (PST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۷ (PDT)
زیپ‌کد: ۹۶۰۶۱, ۹۶۰۶۳
Area code: 530
کد FIPS code: 06-47794
شماره GNIS: 1659139
مینیرال (به انگلیسی: Mineral) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان تهاما، کالیفرنیا واقع شده است. مینیرال ۱۱۵٫۱۹۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲۳ نفر جمعیت دارد و ۱٬۴۹۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
فرانتس وپکه

فرانتس وُپکه (به آلمانی: Franz Wöpcke) (زادهٔ ۶ مه ۱۸۲۶ در دسائو — درگذشتهٔ ۲۵ مارس ۱۸۶۴ در پاریس) ریاضیدان و پژوهشگر تاریخ علم آلمانی است. وپکه بیشتر عمر کوتاه خود را به پژوهش در ریاضیات اسلامی گذراند. وی نخستین کسی است که به تحقیق در آثار ریاضی دانشمندانی چون ابوالوفای بوزجانی و ابوبکر کرجی پرداخته  و بسیاری از دستاوردهای دانشمندانی چون کرجی و غیاث‌الدین جمشید کاشانی و خیام به واسطهٔ تحقیقات او شناخته شده‌اند.
زندگی

فرانتس وپکه در دانشگاه هومبولت برلین ریاضی خواند و درجهٔ دکتری خود را در سال ۱۸۴۷ دریافت کرد. در ۱۸۴۸ به بن رفت و به تحصیل نجوم پرداخت. وی زبان عربی را نیز در دانشگاه بن آموخت. پس از آن به تحقیق در آثار ریاضیدان‌های دورهٔ اسلامی پرداخت. وی به پاریس رفت تا نسخه‌های خطی شرقی کتابخانهٔ ملی مشهور آنجا را بررسی کند. در سال ۱۸۵۱ متن کتاب جبر خیام را با ترجمهٔ فرانسوی آن همراه با پنج ضمیمه از آثار دیگر ریاضیدان‌های عربی‌نویس به چاپ رسانید. در ۱۸۵۳ کتاب مستخرج از فخری (الفخری) را منتشر نمود. از مقالات و آثار تحقیقی دیگرش می‌توان تذکره در انتشار ارقام هندی (۱۸۶۳) را نام برد. وپکه در ۳۷ سالگی در پاریس درگذشت.
نقدها > عرب» نامیدن ریاضی‌دان‌های ایرانی

وپکه همه‌جا –حتی وقتی از خیام سخن می‌گوید– از «ریاضی‌دانان عرب» صحبت می‌کند که منظور وی از «عرب» «عربی‌نویس» است. به عنوان مثال در مقالهٔ خود تحت عنوان «بحث در دو روش عربی در تعیین مقداری تقریبی برای sin ۱°» که در صفحه‌های ۱۵۳–۱۷۶ جلد نوزدهم مجلهٔ ریاضیات خالص و آلی در صفحهٔ ۱۵۴ آن مندرج است، چنین می‌نویسد:
این روش‌ها که در شرح چلبی بسط داده شده، از خود این ریاضیدان نیست بلکه از الغ‌بیگ یا از دیگر ریاضی‌دان‌های ایرانی است، و من در این باب [خواننده را] به تفضیلاتی که چلبی خود آورده است حوالت می‌کنم. برای احتراز از تکرار، بدون تمییز آن‌ها را روش‌های چلبی می‌خوانم، بدین معنی که این ریاضیدان آن‌ها را عرضه نموده است. همچنین، این روش‌ها را عربی می‌نامم، زیرا نجوم و ریاضیات نزد ایرانیان بالاصله جزء همان بسط عظیم علوم دقیقه است که از امپراطوری عربی خلفا سرچشمه گرفته است.
دکتر مصاحب این توجیه محققان غربی برای استفاده از لفظ عرب به معنی عربی‌نویس یا کسی که بیشتر آثار علمی او به زبان عربی است را غیر موجه می‌داند.
نقدها > اشتباه در نام ابوبکر کرجی

فرانتس وپکه در سال ۱۸۵۳ و در کتاب استخراج از الفخری نام دانشمند ایرانی ابوبکر کرجی را به اشتباه کرخی نوشت. این اشتباه از آنجا روی داد که در نسخهٔ خطی که در اختیار وپکه بود یک نقطه جابه‌جا شده بود و به‌جای کَرَجی، کرْخی آمده بود. از آنجایی که وپکه نخستین کسی بود که دست به ترجمه آثار کرجی زد این اشتباه تا سال‌ها ادامه داشت و برای سال‌ها ابوبکر کرجی را اهل کرخ عراق می‌دانستند. تا اینکه در سال ۱۹۳۳ پروفسور جورجیو لوی دلاویدا با بررسی چند نسخهٔ خطی از کتاب‌های کرجی به این اشتباه پایان داد و ثابت کرد که کرجی اهل کرج در ایران است و نه کرخ در بغداد.
آثار

برخی از کتاب‌های مهم وی عبارتند از:
جبر عمر الخیامی (۱۸۵۱)
مستخرج از الفخری (۱۸۵۳)
یک دلاور

| یک دلاور | یک دلاور |
| --- | --- |
پرونده:Gc7aaojWgAAOyGl.jpgپوستر فیلم: پرونده:Gc7aaojWgAAOyGl.jpgپوستر فیلم
کارگردان: استیو بارنت
تهیه‌کننده:  برنی گلدمن  استیو بارنت  آلن پاول 
فیلمنامه‌نویس:  استیو بارنت  اریک تیپتون 
داستان:  استیو بارنت  دانیل مایریک 
بازیگران: چیس استوکس لانا کاندر دسمین بورگس کالن مالوی جاناتان وایتسل
موسیقی: بنجامین بکوس
فیلم‌بردار: دنیل استیلینگ
تدوین‌گر: اندرو لون
شرکت‌های تولید: برایت لایت پیکچرز
تاریخ‌های انتشار:  ۳۱ ژانویه ۲۰۲۵ (۲۰۲۵-01-۳۱)  
کشور: آمریکا
زبان: انگلیسی 
یک دلاور (انگلیسی: Valiant One) یک فیلم اکشن و دلهره‌آور آمریکایی به کارگردانی استیو بارنت و نویسندگی مشترک با اریک تیپتون است.
این فیلم قرار است در تاریخ ۳۱ ژانویه ۲۰۲۵ در ایالات متحده اکران شود.
داستان

با تنش‌ها بین کره شمالی و کره جنوبی، یک هلیکوپتر آمریکایی در سمت کره شمالی سقوط می‌کند، اکنون بازماندگان باید با هم همکاری کنند تا از یک متخصص غیرنظامی فناوری محافظت کنند و راه خود را پیدا کنند.
ساخت

فیلمبرداری در ۱۹ سپتامبر ۲۰۲۲ در ونکوور، کانادا آغاز شد.
لیدزماهی

| لیدزماهی محدودهٔ زمانی: ژوراسیک میانه | لیدزماهی محدودهٔ زمانی: ژوراسیک میانه |
| --- | --- |
لیدزماهی، Leedsichthys problematicus: لیدزماهی، Leedsichthys problematicus
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرتوبالگان
راسته:: ستبرتنه‌ریختان
تیره:: ستبرتنگان
سرده:: انقراض
گونه:: †L. problematicus
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Leedsichthys problematicus : Leedsichthys problematicus 
لیدزماهی (نام علمی: Leedsichthys problematicus) نام یک گونه از رده پرتوبالگان است.
لیدزماهی، که شاید بزرگ‌ترین ماهی تاریخ باشد، اولین بار در سال ۱۸۸۶ نزدیک پیتربوروی انگلستان کشف شد. این ماهی، با وجود اندازه‌ی عظیمش، پالوده‌خواری بی‌آزار بود. دهان بزرگ لیدزماهی می‌توانست مقدار زیادی آب را یک‌باره ببلعد. بعد -درست مثل کوسه‌های آسوده و نهنگ‌های بی‌دندان امروزی- به‌کمک شیارهای آبششی یا صفحه‌های شبکه‌ای عقب دهانش ریزجاندارانِ آب دریا را غربال می‌کرد.
لیدزماهی را جزو ماهی‌های ستبرتنه طبقه‌بندی کرده‌اند؛ ماهی‌هایی با اسکلت‌های نیمه‌کلسیمی. چون غضروف چندان خوب سنگواره نمی‌شود، به‌سبب این کم‌کلسیم بودنِ اسکلت، بسیاری از استخوان‌های این ماهی حفظ نشده‌اند و بعضی بقایایش هم چنان ظریفند که به‌آسانی می‌شکنند. اما دندان‌های لیدزماهی محکم‌تر از استخوان‌هایش بودند و می‌توان تخمین زد که این ماهی بیش از ۴۰ هزار دندان داشته‌است.
تنها امکان دفاعی لیدزماهی در برابر مهاجمان این بود که دم ۵ متری قدرتمندش را محکم تکان بدهد.
دومیتین ندایزیه

| دومیتین ندایزیه | دومیتین ندایزیه |
| --- | --- |
رئیس‌جمهور بوروندی: رئیس‌جمهور بوروندی
دوره مسئولیت ۳۰ آوریل ۲۰۰۳ – ۲۶ اوت ۲۰۰۵: دوره مسئولیت ۳۰ آوریل ۲۰۰۳ – ۲۶ اوت ۲۰۰۵
پس از: پیر بویویا
پیش از: پیر انکورونزیزا
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲ مهٔ ۱۹۵۳ ‏(۷۱ سال) مورانگو, بوروندی
حزب سیاسی: (FRODEBU)
دومیتین ندایزیه (انگلیسی: Domitien Ndayizeye؛ زادهٔ ۲ مهٔ ۱۹۵۳) یک سیاست‌مدار اهل بوروندی است.
مصطفی الطفی المنفلوطی

| مصطفی الطفی المنفلوطی | مصطفی الطفی المنفلوطی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳۰ دسامبر ۱۸۷۶ منفلوط
درگذشت: ۲۵ ژوئیهٔ ۱۹۲۴ قاهره
ملیت: مصر
مصطفی الطفی المنفلوطی (عربی: مصطفى لطفي بن محمد لطفي بن حسن لطفي؛ زاده: ۳۰ دسامبر ۱۸۷۶ – درگذشته: ۲۵ ژوئیهٔ ۱۹۲۴) ادیب و شاعر مصری در آفرینش و ادبیات، منحصر به فرد با سبک خاص در مقالاتش، شعرهای خوبی می‌سرود، ترجمه‌های بسیاری را نقل قول کرده و از برخی رمان‌های ادبیات فرانسوی نقل قول کرده‌است و متون عربی آن بسیار چشمگیر است. او مسلط به زبان فرانسوی نبود بیشتر از دوستانش برای ترجمه رمانهایش استفاده می‌کرد.
زندگی‌نامه

مصطفی لطفی در سال ۱۸۷۶ از پدر مصری و مادر ترکیه‌ای در شهر منفلوط مصر به دنیا آمد. منفلوط یکی از شهرستانها از استان اسیوط هست. پدرش او را به مسجد الازهر تحت نظارت رفقای خود برای فراگیری قرآن فرستاد.
در سه سال از اقامت خود در الازهر شروع به پاسخ دادن به تمایلات واضح و روشن ادبی کرد، او کتاب میراث فرهنگی در عصر طلایی بجا گذاشت. این یک دستاورد ادبی سخت، سطح بالا برای وی بود.
آثار

مهمترین آثار او عبارتند از:
مجموعه‌ای از مقاله‌ها در ادبیات اجتماعی ، انتقاد، سیاست و اسلام‌گرایی و همچنین مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه که منتشر شده یا ارسال شده، همه در روزنامه‌ها منتشر شده‌است.
پنج داستان از اعراب منفلوتی: کشته‌شدگان، سالگرد، مجازات، قربانی ، انتقام. این کتاب در سال ۱۹۱۶ چاپ شده و باقر المغلیب الطیبریزی ترجمه شده‌است. این کتاب با عنوان قطره‌های اشک به فارسی ترجمه شده‌است.
رمان شاعر سروان د برگراک در سال ۱۹۲۱ به همین نام از نویسنده ادبیات ادومونت روستان منتشر شد؛ که به زبان فرانسوی ترجمه شده‌است رمان غاده آلاچیق نویسنده فرانسوی الکساندر دوما.
کتاب سخنرانیهای منفلوتی که گروهی از سیستمها و انقلاب اعراب در حال حاضر و گذشته خود است. آن را برای دانش آموزان مدارس خود جمع‌آوری کرد و تنها در یک بخش از مجلات علمی چاپ شد..
گیرنده فاکتور رشد هپاتوسیت

گیرندهٔ فاکتور رشد هپاتوسیت (انگلیسی: Hepatocyte growth factor receptor) یا گیرندهٔ اچ‌جی‌اف (انگلیسی: HGF receptor) یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «MET» کُدگذاری می‌شود.
این پروتئین عملکرد تیروزین کینازی دارد و دارای دو زیرواحد آلفا و بتاست که با یک پیوند دی‌سولفید به هم وصل هستند. این پروتئین برای رشد سلول‌های رویان، اندام‌زایی جنین و بهبود زخم در بزرگسالی ضروری است. تنها لیگاند شناخته‌شدهٔ این گیرنده، فاکتور رشد هپاتوسیت است. به‌طور معمول ژن «MET» در سلول‌هایی با منشأ بافت پوششی بیان می‌شود، حال آنکه فاکتور رشد هپاتوسیت در سلول‌های بنیادی مزانشیمی بیان می‌شود. البته این ژن در لایه درون‌رگی، نورون‌ها، هپاتوسیت‌ها، سلول‌های خون‌ساز، ملانوسیت‌ها و سلول‌های ماهیچهٔ قلب جنین هم بیان می‌شود.
ژن «MET» روی بازوی بلند کروموزوم ۷ قرار دارد و طولش ۱۲۵٬۹۸۲ جفت‌باز است که ابتدا به صورت یک آران‌ای پیام‌رسان ۶٬۶۴۱ جفت‌بازی رونویسی (ژنتیک) و سپس به یک پروتئین ۱٬۳۹۰ آمینو اسیدی ترجمه می‌شود.
عملکرد و اهمیت بالینی

فعال‌سازی غیرطبیعی ژن «MET» در سرطان، با پیش‌آگهی ضعیف مرتبط است، و باعث افزایش رشد تومور، تشکیل رگ‌های خونی جدید (رگ‌زایی) که مواد مغذی را به تومور می‌رسانند، و گسترش سرطان (متاستاز) به سایر اندام‌ها می‌شود. این ژن در بسیاری از انواع بدخیمی‌های انسانی، از جمله سرطان‌های کلیه، کبد، معده، پستان و مغز از تنظیم خارج می‌شود. به‌طور معمول، تنها سلول‌های بنیادی و سلول‌های پیش ساز ژن «MET» را بیان می‌کنند که به این سلول‌ها اجازه می‌دهد تا به صورت انفجاری رشد کنند تا بافت‌های جدید در جنین تولید کنند یا بافت‌های آسیب دیده را در یک فرد بالغ، بازسازی کنند. در واقع فعالیت این ژن سبب میتوژن و ریخت‌زایی می‌گردد.. در دوران جنینی حضور این ژن برای گاسترولاسیون، رگ‌زایی، ماهیچه‌زایی، شکل‌گیری استخوان، و جوانه زدن اعصاب محیطی ضروری است. با این حال، تصور می‌شود که سلول‌های بنیادی سرطانی، این توانایی سلول‌های بنیادی طبیعی برای بیان ژن را اتخاذ کرده و در نتیجه عامل تداوم سرطان و انتشار به سایر نقاط بدن می‌شوند. هم بیان بیش از حد ژن/پروتئین و هم فعال شدن پیام‌رسانی اتوکراین آن توسط بیان همزمان لیگاند فاکتور رشد هپاتوسیت، در سرطان‌زایی دخیل بوده است.
جهش‌های مختلف در ژن ژن «MET» با بروز کارسینوم پاپیلاری کلیه مرتبط است. تقویت گیرنده‌های سطح سلول این پروتئین اغلب باعث مقاومت در برابر داروهای ضد گیرنده فاکتور رشد اپیدرمی در سرطان روده بزرگ می‌شود.
همچنین به نظر می‌رسد که این ژن در بروز اوتیسم
 و اسکیزوفرنی نقش دارد. فعال شدن گیرنده فاکتور رشد هپاتوسیت تشکیل سیناپس‌های عصبی را تنظیم می‌کند و می‌تواند بر توسعه و عملکرد مدارهای درگیر در رفتار اجتماعی و عاطفی تأثیر بگذارد.
در بررسی‌های آزمایشگاهی بر روی موش‌های بالغ، مشخص شد که این پروتئین برای محافظت از سلول‌های ماهیچهٔ قلب لازم است و این کار را از طریق جلوگیری از استرس اکسیداتیو مرتبط با افزایش سن، آپوپتوز، تشکیل فیبروز و اختلال عملکرد قلبی انجام می‌دهد.