stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تاریخ ایران کمبریج
زمینه تألیف

طرح تألیف تاریخ ایران کمبریج را نخستین بار در سال ۱۹۵۹ میلادی آرتور آربری و حسین قدس نخعی، سفیر وقت ایران در لندن ارائه دادند. شرکت ملی نفت ایران با سرمایه‌ای بالغ بر ۲۵ هزار پوند، بودجهٔ این طرح را تأمین کرد؛ ولی پس از انقلاب ۱۳۵۷، این ردیف بودجه قطع شد و مؤسسه مطالعات ایرانی در واشینگتن برای جلد دوم، مؤسسه یارشاطر وابسته به دانشگاه کلمبیا برای جلدهای ششم و هفتم و ابوالفضل میرزا عضدالسلطان برای جلد هفتم، کمک‌های مالی بلاعوضی کردند و انتشارات دانشگاه کمبریج چاپ این اثر را با عنوان تاریخ ایران کمبریج (به انگلیسی: The Cambridge History of Iran) به عهده گرفت.
آربری برای تشکیل هیئت ویراستاری، از برخی پژوهشگران نامدار دعوت کرد و نخستین گردهمایی در ژانویه ۱۹۶۱ برگزار شد. هیئت ویراستاران عبارت بودند از: آرتور آربری (رئیس: ۱۹۶۱–۱۹۶۹)، هرلد والتر بیلی (۱۹۶۱ و از ۱۹۷۰ به بعد به عنوان رئیس)، آن لمبتون (۱۹۶۱–۱۹۷۰)، روبن لوی (۱۹۶۱–۱۹۶۶)، رابرت چارلز زینر (۱۹۶۱–۱۹۶۷)، باسیل گری (نایب رئیس: ۱۹۶۱–۱۹۸۹)، پیتر ایوری (سرویراستار: ۱۹۶۱–۱۹۶۹)، عیسی صدیق (۱۹۶۳–۱۹۶۹)، سید حسن تقی‌زاده (۱۹۶۳–۱۹۶۹)، لارنس لاکهارت (۱۹۶۴–۱۹۷۵)، جان اندرو بویل (۱۹۶۷–۱۹۷۸)، سر مکس مالوان (۱۹۷۰–۱۹۷۸)، کلیفورد ادموند باسورث (۱۹۷۰)، ایلیا گرشویچ (۱۹۷۰)، هیوبرت س.ج. دارک (سرویراستار: ۱۹۷۰)، ویلیام بین فیشر (۱۹۷۹–۱۹۸۴) و محمود صناعی (۱۹۷۲–۱۹۸۵) که رابط رسمی هیئت ویراستاری با مراکز علمی ایران بود.
شیوۀ نوشتار

تاریخ ایران کمبریج افزون بر بررسی تاریخ سیاسی ایران، به هنرهای ایرانی و تأثیر آن‌ها بر تمدن جهان می‌پردازد. این کتاب به جنبه‌های مذهبی، فلسفی، اقتصادی، علمی و هنری تمدن ایرانی توجه کرده‌است؛ اما بر برخی جنبه‌ها، از جمله اوضاع جغرافیایی و بوم‌شناسی تأکید بیشتری دارد.
محتوای جلدها > جلد اول

جلد نخست تاریخ ایران کمبریج با عنوان «سرزمین ایران» شامل چهار بخش و ۲۲ فصل است. مطالب این بخش‌ها عبارت‌اند از: بخش نخست دربارهٔ جغرافیای طبیعی، زمین‌شناسی، موقعیت اقلیمی، گیاهان، جانوران و پرندگان ایران؛ بخش دوم با نام «مردم ایران»، دربارهٔ نخستین تشکل‌های جوامع انسانی در ایران؛ بخش سوم دربارهٔ امور معیشتی، ارتباطات، حمل ونقل و کشاورزی و گله داری؛ و بخش چهارم، نتیجه‌گیری از مطالب فصل‌های پیشین. این مجلد با ویراستاری ویلیام بین فیشر در سال ۱۹۶۸ به چاپ رسید. تعدادی از محققان ایرانی و اروپایی از جمله محمدحسن گنجی، جمشید بهنام، ساندرلند، اندرسون و هریسون در تدوین این مجلد همکاری داشته‌اند.
محتوای جلدها > جلد دوم

جلد دوم با نام «دوره‌های ماد و هخامنشی» شامل ۲۱ فصل است: فصل نخست تا دهم دربارهٔ تمدن ایلام و انشان، بنیان‌گذاری شاهنشاهی هخامنشی، تشکیلات اداری آن و جنگ‌های هخامنشیان با یونان و فروپاشی پادشاهی آنان بر اثر حمله اسکندر مقدونی به ایران؛ فصل یازدهم و دوازدهم دربارهٔ اسناد سنگ‌نبشته‌های تخت جمشید، سکه‌ها، اوزان و مقادیر در زمان هخامنشیان؛ فصل سیزدهم دربارهٔ جهان‌بینی ایران خاوری، بنا به روایت اوستا؛ فصل چهاردهم دربارهٔ دین و آیین ایرانیان در زمان هخامنشیان؛ فصل پانزدهم شامل بررسی زبان آرامی در زمان هخامنشیان؛ فصل شانزدهم دربارهٔ گاه‌شماری در ایران قدیم؛ و فصل هفدهم تا بیست ویکم دربارهٔ معماری هخامنشیان، کنده کاری‌های بیستون و کشفیات تپه نوش جان و پاسارگاد و ابزارهای فلزی. این مجلد، با ویرایش ایلیا گرشویچ و با همکاری برخی از پژوهشگران نامدار از جمله ایگور دیاکونوف، تادئوش سولیمیرسکی، مکس مالوان، آدریان دیوید هیو بیوار، گرینفیلد و هرلد والتر بیلی، و محمود صناعی در هیئت ویراستاری، در سال ۱۹۸۵ به چاپ رسیده‌است.
محتوای جلدها > جلد سوم

جلد سوم با عنوان «دوران سلوکیان، پارتیان و ساسانیان» که دوره‌ای تقریباً هزار ساله را در بر می‌گیرد، در دو قسمت (دو مجلد) و ۹ بخش تدوین شده‌است. بخش اول شامل چهار بخش، با مقدمه‌ای مفصل از احسان یارشاطر، ویراستار این جلد، دربارهٔ سنت‌های ایرانی پیش از دوره ساسانی و اوضاع اجتماعی و مناسک دینی و مناسبات فرهنگی ایران باستان آغاز می‌شود. بخش اول، با عنوان «تاریخ سیاسی» دربارهٔ تاریخ سیاسی سلوکیان و اشکانیان و ساسانیان، بخش دوم دربارهٔ سکه‌شناسی، بخش سوم دربارهٔ تاریخ روایی ایران و بخش چهارم دربارهٔ مناسبات ایران و همسایگانش در آن روزگار است. برخی از نویسندگان این مجلد عبارت اند از: الیاس یوزف بیکرمن، آدریان دیوید هیو بیوار، ریچارد فرای، دیوید سلوود، دیوید مارشال لانگ، نینا گارسویان، کلیفورد ادموند باسورث و گابن.
قسمت دوم از جلد سوم، ادامه قسمت اول و شامل پنج بخش (پنجم تا نهم) است: بخش پنجم دربارهٔ نهادهای اجتماعی، بخش ششم دربارهٔ تاریخ دینی و بخش هفتم و هشتم دربارهٔ تاریخ هنر، خط و زبان و ادبیات دوره سلوکیان و پارتیان و ساسانیان است. بخش پایانی کتاب، کتاب‌شناسی است که در آن به منابع تاریخ پارتیان و ساسانیان و نقد منابع پرداخته شده‌است. برخی از مؤلفان این قسمت عبارت اند از: احسان یارشاطر، گئو ویدن‌گرن، شلومبرژه، مری بویس، ویلیام بیلی و ایلیا گرشویچ. مجلد سوم در سال ۱۹۸۳ به چاپ رسید.
محتوای جلدها > جلد چهارم

جلد چهارم به بررسی فروپاشی ساسانیان تا به قدرت رسیدن سلجوقیان اختصاص دارد و شامل بیست فصل است: فصل نخست، با عنوان «فتح ایران توسط اعراب و پیامد آن» یازده عنوان فرعی دارد و دربارهٔ موقعیت ایرانیان و اعراب در دوره‌های پیش از اسلام و ورود اسلام به ایران تا تشکیل دولت عباسی است؛ فصل دوم دربارهٔ خلافت عباسیان در ایران؛ فصل سوم تا هشتم دربارهٔ سلسله طاهریان، صفاریان، سامانیان و دوره اول غزنوی و سلسله‌های کوچک شمال ایران و آل بویه؛ فصل هشتم با عنوان «قبایل، شهرها و نظام اجتماعی» دربارهٔ روند اسلامی شدن ایران؛ فصل نهم تا دوازدهم دربارهٔ هنرهای تجسمی، سکه‌شناسی و علوم دقیقه؛ فصل دوازدهم دربارهٔ علوم زیستی؛ فصل سیزدهم تا پانزدهم دربارهٔ فلسفه و جهان‌شناسی و تصوف، علوم دینی و ملل و نحل؛ فصل شانزدهم دربارهٔ ناصرخسرو و اسماعیلیه ایران و فصل هفدهم تا بیستم دربارهٔ ادبیات زرتشتی پس از فتوح مسلمانان، ادبیات عربی در ایران، ظهور زبان فارسی نو، رباعی در ادب فارسی و معرفی عمر خیام است. ویراستار این جلد ریچارد نلسون فرای است و نویسندگان این مجلد عبارت اند از: عبدالحسین زرین‌کوب، مرتضی مطهری، باسورث، ویلفرد مادلونگ، اولگ گربر، ادوارد استوارت کندی، سید حسین نصر، هانری کربن، ژیلبر لازار، بویل و کلود کاهن. این مجلد در سال ۱۹۷۵ به چاپ رسید.
محتوای جلدها > جلد پنجم

جلد پنجم با عنوان «دوران سلجوقیان و مغولان» شامل یک مقدمه و ده فصل است: فصل نخست با عنوان «تاریخ سیاسی و دودمانی ایران (۳۹۰–۶۱۴)» دربارهٔ ورود ترکان به ایران و استیلای آنان بر بقایای غزنویان و آل بویه و شکل‌گیری حکومت سلجوقیان است؛ فصل دوم با عنوان «ساختار درونی امپراتوری سلجوقی» دربارهٔ اوضاع دیوانی و اقتصادی و اجتماعی سلجوقیان و ساختار اجتماعی آنان و نحوه معیشت عشیره‌ای، شیوه زمین‌داری و فنون جنگاوری آنان؛ فصل سوم با عنوان «دین در دوره سلجوقی» دربارهٔ مذهب تسنن و تشیع و تصوف؛ فصل چهارم، «تاریخ سلسله‌ای و سیاسی ایلخانان» دربارهٔ حمله مغول تا فروپاشی دولت ایلخانی؛ فصل پنجم با نام «دولت اسماعیلی» دربارهٔ جنبش اسماعیلیه در دوره سلاجقه، قیام حسن صباح و شیوه‌های مبارزه او و واکنش‌های اهل سنت؛ فصل ششم با عنوان «اوضاع اجتماعی–اقتصادی ایران در دوره ایلخانان» دربارهٔ پیامدهای حمله مغول، اوضاع کشاورزی، موقعیت روستاییان در این دوره و نظام مالیاتی در زمان ایلخانان؛ فصل هفتم با عنوان «دین در عهد مغول» دربارهٔ موقعیت مسیحیان، یهودیان، شیعیان و متصوفه در دولت ایلخانی، دین بودایی و بازمانده‌هایی از پیروان ادیان باستانی ایران مانند مزدکیان؛ فصل هشتم با عنوان «شعرا و نثرنویسان اواخر عهد سلجوقی و دوره مغول»، که در آن به اشخاصی چون سنایی و محمد معزی و سعدی و مباحثی چون مکاتب آذربایجان و اصفهان پرداخته شده‌است؛ فصل نهم با نام «هنرهای تجسمی در ۴۴۲–۷۵۱» دربارهٔ معماری مذهبی و غیرمذهبی و ره آوردهای این هنر در دوره سلجوقی و ایلخانی و سفالگری و فلزکاری و نگارگری؛ و فصل دهم با عنوان «علوم دقیقه در ایران عهد سلجوقی و مغول» دربارهٔ پیشینه علوم در دوره‌های پیش از سلجوقیان تا عصر مغول است. این مجلد زیر نظر بویل و با همکاری باسورث، لمبتون، مارشال هاجسون، ایلیا پاولوویچ پتروشفسکی، یان ریپکا، اولگ گرابر و ادوارد استوارت کندی و در سال ۱۹۶۸ منتشر شده‌است.
محتوای جلدها > جلد ششم

جلد ششم با عنوان «دوران تیموریان و صفویان» به چهار دوره مهم تاریخ ایران پرداخته‌است و هجده فصل دارد: فصل نخست دربارهٔ جلایریان و مظفریان و سربداران و بررسی حکومت آنان و آخرین حاکمان چنگیزی؛ فصل دوم دربارهٔ حمله تیمور به ایران و هند و سوریه و آناتولی و مرگ تیمور؛ فصل سوم دربارهٔ حیات سیاسی، اقتصادی، بازرگانی، مذهبی و فرهنگی در امپراتوری تیموری؛ فصل چهارم دربارهٔ سلسله‌های ترکمانان، خاستگاه آنان، ظهور اوزون حسن و دوره شکوفایی و زوال آق‌قویونلوها؛ فصل پنجم و ششم دربارهٔ دوره صفویان و تشکیلات اداری آنان؛ فصل هفتم و هشتم دربارهٔ تماس اروپاییان با ایران و تجارت در دوره صفویه؛ فصل نهم شامل اوضاع اجتماعی و اقتصادی و نظام مالیاتی در دوران بعد از مغول؛ فصل دهم و یازدهم دربارهٔ علوم دقیقه در دوره تیموریان و علوم ایرانی در روزگار صفویان؛ فصل دوازدهم و سیزدهم دربارهٔ مذهب در دوران تیموریان و صفویان و نهضت‌های فکری، فلسفه و کلام در زمان صفویان؛ فصل چهاردهم تا شانزدهم دربارهٔ صنعت نساجی و قالی بافی، معماری تیموریان و صفویان، هنرهای تصویری در دوره تیموری و هنر در دوره صفویان؛ و فصل هفدهم و هجدهم دربارهٔ ادبیات و شعر در زمان تیموریان و ترکمانان و صفویان است. ویراستاران این مجلد لارنس لاکهارت و پیتر جکسون بوده‌اند. این مجلد در سال ۱۹۸۶ به چاپ رسید. برخی از نویسندگان این مجلد عبارت اند از: ذبیح‌الله صفا، سیدحسین نصر، احسان یارشاطر، هانس رومر، رونالد فریه، برت فراگنر، بیانکا اسکارچا آمورتی، پیندر ـ ویلسون، گری و آنه‌ماری شیمل.این جلد در فارسی در دو مجلد ترجمه شده است.
محتوای جلدها > جلد هفتم

جلد هفتم از آغاز حکومت نادرشاه افشار در سال ۱۱۴۸ تا سال ۱۳۵۹ را در بر می‌گیرد و به چهار بخش و ۲۴ فصل تقسیم می‌شود. بخش نخست با عنوان «چارچوب سیاسی»، شامل هفت فصل دربارهٔ وقایع سیاسی به ترتیب تاریخی است. عناوین این فصل‌ها عبارت‌اند از: نادرشاه و سلسله افشاریان، سلسله زند، آقامحمدخان و استقرار سلطنت قاجار، ایران در دوره فتحعلی‌شاه و محمدشاه، ایران در دوره آخرین شاهان قاجار، خودکامگی دودمان پهلوی. بخش دوم دربارهٔ مناسبات ایران با کشورهای دیگر و سیاست خارجی است و شامل پنج فصل است: مناسبات ایران با امپراتوری عثمانی در سده هجدهم و نوزدهم، مناسبات با روسیه تزاری و شوروی تا سال ۱۹۲۱، شرکت‌های تجاری اروپایی تا سال ۱۷۹۸، انگلستان و هند در دوره استعمار انگلستان ۱۷۹۸–۱۹۲۱ و سیاست خارجی ایران از ۱۹۲۱ تا ۱۹۷۹. بخش سوم دربارهٔ توسعه اقتصادی و اجتماعی و شامل شش فصل است: وزارت مالیه و ملک‌داری در سده سیزدهم، عشایر ایران در قرن دوازدهم و سیزدهم، شهر سنتی ایرانی در دوره قاجار، نفوذ اقتصادی اروپاییان در ۱۸۷۲–۱۹۲۱، توسعه اقتصادی در ۱۹۲۱–۱۹۷۹ و صنعت نفت ایران. بخش چهارم در شش فصل به اوضاع فرهنگی و دینی ایران می‌پردازد: دو فصل نخست معرفی نیروهای مذهبی از سده دوازدهم تا چهاردهم؛ فصل سوم دربارهٔ تغییرات اجتماعی و رسانه‌ای و سرگرمی‌های عمومی ایرانیان در سده چهاردهم؛ فصل چهارم دربارهٔ مسائل نشر و مطبوعات و ادبیات در ایران امروز؛ دو فصل آخر به ترتیب دربارهٔ نقاشی ایرانی در دوره زندیان و قاجاریان و هنرهای معماری، کاشی‌کاری، فلزکاری و بافندگی از سده دوازدهم تا چهاردهم است. این مجلد در سال ۱۹۹۱ به چاپ رسیده‌است. هجده تن از استادان دانشگاه‌های انگلستان و آمریکا با سرویراستاری پیتر ایوری و گاوین همبلی و چارلز ملویل در این مجلد همکاری داشته‌اند. نویسندگان شاخص این جلد، افزون بر سرویراستاران که خود نگارنده چند فصل بوده‌اند، عبارت‌اند از: جان پری، نیکی آر. کدی، ریچارد تاپر، چارلز عیسوی، آن لمبتون، پیتر چلکووسکی و پژوهشگران ایرانی چون مهرداد امانت و فیروز کاظم‌زاده.
بازخورد

برخی از شرق‌شناسان و پژوهشگران، این کتاب را به سبب اهمیتش نقد و بررسی کرده‌اند که برخی از این بررسی‌ها به‌طور مستقل یا در مجلات به چاپ رسیده‌است. از جمله گودرز رشتیانی در کتاب ماه تاریخ و جغرافیا شماره ۱۴۶، بگلی در شماره ۴۷ «مجله اسلام» و مقاله والتر هینتس در شماره ۲۴۲ «مجله تاریخ».
منبع

رازپوش، شهناز (۱۳۹۳). «تاریخ ایران کیمبریج». دانشنامه جهان اسلام. ج. ۶. تهران. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۵ ژانویه ۲۰۲۵. دریافت‌شده در ۲۵ ژانویه ۲۰۲۵.
آژند، یعقوب (۱۳۹۳). «تاریخ ایران کیمبریج». دانشنامه جهان اسلام. ج. ۶. تهران. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۵ ژانویه ۲۰۲۵. دریافت‌شده در ۲۵ ژانویه ۲۰۲۵.
منفرد، افسانه (۱۳۹۳). «تاریخ ایران کیمبریج». دانشنامه جهان اسلام. ج. ۶. تهران. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۵ ژانویه ۲۰۲۵. دریافت‌شده در ۲۵ ژانویه ۲۰۲۵.
Darke, Hubert S. G (1990). "CAMBRIDGE HISTORY OF IRAN". Encyclopædia Iranica (به انگلیسی). Vol. IV. p. 724-726. Retrieved 25 January 2025.
تنیتس ناد شلزا

Village در Lower Silesian, 23x15px|border |alt=|link= لهستان
| Tyniec nad Ślęzą | Tyniec nad Ślęzą |
| --- | --- |
Village: Village
Tyniec nad Ślęzą: Tyniec nad Ślęzą
مختصات: ۵۰°۵۳′۱۸″ شمالی ۱۶°۵۵′۴۱″ شرقی﻿ / ﻿۵۰٫۸۸۸۳۳°شمالی ۱۶٫۹۲۸۰۶°شرقی﻿ / 50.88833; 16.92806: مختصات: ۵۰°۵۳′۱۸″ شمالی ۱۶°۵۵′۴۱″ شرقی﻿ / ﻿۵۰٫۸۸۸۳۳°شمالی ۱۶٫۹۲۸۰۶°شرقی﻿ / 50.88833; 16.92806
استان‌های لهستان: Lower Silesian
County: Wrocław County
گمینا: Kobierzyce
جمعیت: ۵۷۷
تنیتس ناد شلزا (به لاتین: Tyniec nad Ślęzą) یک منطقهٔ مسکونی در لهستان است که در Gmina Kobierzyce واقع شده‌است.
خصوصیات

تنیتس ناد شلزا ۵۷۷ نفر جمعیت دارد.
ادعاهای ارضی در جنوبگان

نقشه ادعاهای ارضی در جنوبگان با توجه به سیستم پیمان جنوبگان:
  بریتانیا
  نیوزیلند
  فرانسه
  استرالیا
  نروژ
  شیلی
  آرژانتین
  سرزمین ماری برد
ادعاهای ارضی در جنوبگان به قلمروهای مورد ادعای هفت کشور آرژانتین، استرالیا، بریتانیا، شیلی، فرانسه، نروژ و نیوزیلند در جنوبگان گفته می‌شود. این کشورها تمایل به پایه‌گذاری ایستگاه‌های پژوهشی و علمی در سرزمین‌های مورد ادعای خود دارند، با این حال برخی از این مراکز در خارج از محدوده مورد ادعای هر کشور قرار گرفته و برخی از کشورهای بدون ادعای ارضی مانند روسیه و ایالات متحده آمریکا اقدام به ساخت تجهیزات پژوهشی در سرزمین‌های مورد ادعای دیگر کشورها کرده‌اند.
این هفت کشور پیش از سال ۱۹۶۱، هشت قلمرو ادعایی در جنوب مدار ۶۰ درجه جنوبی را مشخص کرده‌اند. هیچ‌کدام از این سرزمین‌ها سکنه بومی ندارد.
بر اساس سیستم پیمان جنوبگان، مناطق پایین‌تر از مدار ۶۰ درجه جنوبی، تنها منطقه‌ای برای تحقیقات علمی است و هر گونه فعالیت نظامی و ادعای مالکیت در آن ممنوع است. این پیمان، نخستین پیمان کنترل تسلیحات در زمان جنگ سرد است. دفتر این پیمان از سپتامبر سال ۲۰۰۴ در بوئنوس آیرس آرژانتین قرار دارد. این پیمان از سال ۱۹۵۹ و بدنبال ادعا مالکیت آرژانتین بر جنوبگان ظهور پیدا کرد. قدرت‌های بزرگ (ایالات متحده آمریکا، اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی و پادشاهی متحد بریتانیا) تصمیم گرفتند که با ایجاد معاهده‌ای مانع از سلطه کشورها بر جنوبگان شوند.[نیازمند منبع] این پیمان در یکم دسامبر ۱۹۵۹ به امضا شده‌است و در ۲۳ ژوئن ۱۹۶۱ به اجرا درآمده. در ابتدا تنها ۱۲ کشو فعال در پروژه سال ژئوفیزیک بین‌الملل (از ژوئن ۱۹۵۷ تا دسامبر ۱۹۵۸) شامل ایالات متحده آمریکا، اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی، پادشاهی متحد بریتانیا، آرژانتین، استرالیا، بلژیک، شیلی، فرانسه، ژاپن، نیوزیلند، نروژ و آفریقای جنوبی آن را امضا کردند. این کشورها ۵۰ ایستگاه تحقیقاتی در جنوبگان ایجاد کرده‌اند. این پیمان، بیانی دیپلماتیک از همکاری علمی و عملی است که اصطلاحاً «بر روی یخ» به دست آمده‌است. تا سال ۲۰۱۶، ۵۳ کشور آن را امضا کرده‌اند.
سرزمین‌های مورد ادعای رسمی در جنوب مدار ۶۰ درجه جنوبی

| سرزمین | سرزمین | مدعی | تاریخ | محدوده مورد ادعا | محدوده مورد ادعا | مساحت (km2) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | جنوبگان آرژانتین (بخشی از استان تیرا دل فوئگو، آرژانتین) |  آرژانتین |  |  | 25°W–74°W | ۱٬۴۶۱٬۵۹۷ |
|  | قلمرو جنوبگان استرالیا (ایالت‌ها و قلمروهای استرالیا) |  استرالیا | ۱۹۳۳ |  | 160°E–142°2′E 136°11′E–44°38′E | ۵٬۸۹۶٬۵۰۰ |
|  | قلمرو جنوبگان شیلی (بخشی از استان جنوبگان شیلی) |  شیلی | ۱۹۴۰ |  | 53°W–90°W | ۱٬۲۵۰٬۲۵۷٫۶ |
|  | سرزمین ادلی (بخشی از سرزمین‌های جنوبی و جنوبگانی فرانسه) |  فرانسه | ۱۸۴۰ |  | 142°2′E–136°11′E | ۴۳۲٬۰۰۰ |
|  | قلمرو وابسته راس (قلمرو وابسته نیوزیلند) |  نیوزیلند | ۱۹۲۳ |  | 150°W–160°E | ۴۵۰٬۰۰۰ |
|  | جزیره پتر یکم (قلمرو وابسته نروژ) |  نروژ | ۱۹۲۹ |  | ۶۸°۵۰′ جنوبی ۹۰°۳۵′ غربی﻿ / ﻿۶۸٫۸۳۳°جنوبی ۹۰٫۵۸۳°غربی﻿ / -68.833; -90.583 | ۱۵۴ |
|  | سرزمین شهبانو ماود (قلمرو وابسته نروژ) |  نروژ | ۱۹۳۹ |  | 44°38′E–20°W | ۲٬۷۰۰٬۰۰۰ |
|  | قلمرو جنوبگان بریتانیا (سرزمین‌های فرادریایی بریتانیا) |  بریتانیا | ۱۹۰۸ |  | 20°W–80°W | ۱٬۷۰۹٬۴۰۰ |
| مجموع | مجموع | مجموع | مجموع | مجموع | مجموع | ۱۳٬۸۹۹٬۹۰۸٫۶ |
جنوبگان ایران

مقالهٔ اصلی: جنوبگان ایران
جنوبگان ایران منطقه‌ای ادعا شده توسط جمهوری اسلامی ایران در قطب جنوب است که ما بین ۵۹٫۵ درجه شرقی تا ۶۳ّ. ۱۴ درجه شرقی قرار گرفته‌است. هم‌اکنون این منطقه میان ایران و استرالیا مورد مناقشه است.
سازمان اقیانوس‌شناسی ایران در صدد ایجاد کلبه پژوهشی در قطب جنوب است. در اسفند ۱۳۹۱ محمدحسین باقری، رئیس ستاد کل نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران گفت که ایران به دلیل امکان دسترسی از طریق دریای مکران به قطب جنوب و حایل نبودن هیچ سرزمینی در این میان می‌تواند «بر طبق قوانین بین‌المللی در بخشی از قطب جنوب ادعای حاکمیت کند.» منطقه مورد نظر حدفاصل مختصات ۵۹٫۵۰ تا ۶۳٫۱۴ شرقی از سواحل ایران (۳٫۶۴ درجه عرض جغرافیایی) یک قطاع به طول تقریبی ۳۰۰۰ کیلومتر و عرض ۴۰۵ کیلومتر و مساحت تقریبی ۲۰۰ تا ۲۵۰ هزار کیلومتر مربع است. گفتنی است که جنوبگان ایران با قلمرو جنوبگان استرالیا هم پوشانی دارد.
نقشه جنوبگان ایران
آرشین مالالان (فیلم ۱۳۳۹)

| آرشین مالالان | آرشین مالالان |
| --- | --- |
کارگردان: صمد صباحی
تهیه‌کننده: اسماعیل کوشان
نویسنده: اسماعیل کوشان صمد صباحی
بازیگران: ویگن تهمینه تقی ظهوری عالیه بیوک محمدی چنگیز جلیلوند سیما رویا پرنده صفوی
فیلم‌بردار: ایرج خواجه نصیری
شرکت تولید: استودیو پارس فیلم
تاریخ‌های انتشار: ۱۳ مهر ۱۳۳۹
مدت زمان: ۹۳ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
آرشین مالالان (به معنای پارچه‌فروش) یک فیلم سیاه‌وسفید ایرانی است که در سال ۱۳۳۹ توسط صمد صباحی بر پایهٔ اپرای آرشین مال آلان نوشتهٔ اوزیر حاجی‌بیف ساخته‌شده‌است. ویگن و تهمینه نقش‌های اصلی را در این فیلم بر عهده داشتند.
خلاصه داستان

پدری قصد دارد که دخترش را به پیرمرد متمولی شوهر دهد اما او شیفتهٔ بزاز دوره گردی است...
الورادا دو جورجیا

Municipality and town در Nordeste, 23x15px|border |alt=|link= برزیل
| Alvorada do Gurguéia | Alvorada do Gurguéia |
| --- | --- |
Municipality and town: Municipality and town
Region: Nordeste
ایالت: پیاوی
میان‌منطقه: Sudoeste Piauiense
منطقهٔ زمانی: UTC -3
الورادا دو جورجیا (به پرتغالی: Alvorada do Gurguéia) یک سکونتگاه مسکونی در برزیل است که در پیاوی واقع شده‌است.
رسول خادم

رسول خادم در مجموعه ورزشی آزادی تهران، دی ۱۳۹۱
رسول خادم اَزغَدی (زادهٔ ۲۷ اسفند ۱۳۵۰ در مشهد) کشتی‌گیر بازنشسته، مدیر ورزشی و سیاستمدار ایرانی است. او رئیس پیشین فدراسیون کشتی ایران و عضو دوره‌های دوم و سوم شورای شهر تهران بوده است. وی در دومین دورهٔ شورای شهر تهران رئیس کمیسیون فرهنگی و اجتماعی و در سومین دوره، رئیس کمیسیون برنامه و بودجه بود. خادم همچنین مدیر فنی تیم‌های ملی کشتی از ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۵، سرمربی‌گری تیم ملی کشتی آزاد از ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۷ و همچنین ۱۳۹۶ تا ۱۳۹۷، عضویت در هیئت اجرایی کمیته ملی المپیک (۱۳۹۲ تا ۱۳۹۶) را بر عهده داشته است.
خادم از برترین کشتی‌گیران ایرانی تمام ادوار به‌شمار می‌رود و افتخاراتی از جمله قهرمانی در المپیک ۱۹۹۶ آتلانتا و کسب مدال برنز در المپیک ۱۹۹۲ بارسلون، دو دوره قهرمانی و یک نائب قهرمانی در مسابقات قهرمانی کشتی جهان، مدال طلای بازی‌های آسیایی ۱۹۹۴ و پنج مدال طلا در مسابقات قهرمانی آسیا دارد. رسول خادم برادر امیررضا خادم و پسر محمد خادم است.
تحصیلات

او دارای مدرک کارشناسی علوم سیاسی و روابط بین‌الملل از دانشگاه روابط بین‌الملل وزارت خارجه (۱۳۷۸–۱۳۷۴) و کارشناسی ارشد علوم اجتماعی (گرایش جامعه‌شناسی) از دانشگاه آزاد واحد تهران مرکزی (۱۳۸۴–۱۳۸۲) بوده و از سال ۱۳۸۹ تاکنون، وی دارای مدرک دکتری جامعه‌شناسی (گرایش گروه‌های اجتماعی) است.
همچنین، مدرس و عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد (واحد شرق) و مدرس دانشکدهٔ پیراپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران است.
فعالیت سیاسی > شورای شهر تهران

خادم در رأی‌گیری ۹ اسفند ۱۳۸۱، درحالی‌که نامش در فهرست «آبادگران» دیده می‌شد، به عنوان نفر یازدهم به شورای شهر تهران راه یافت. وی در انتخابات دورهٔ سوم شورا نیز که در سال ۱۳۸۵ برگزار شد بار دیگر منتخب مردم تهران شد و تا سال ۱۳۹۲ به عنوان عضو شورای شهر تهران به کار خود ادامه داد. او در دورهٔ دوم شورای شهر تهران، عضو شورا و رئیس کمیسیون فرهنگی-اجتماعی این شورا بود و دورهٔ سوم نیز، عضو شورا و رئیس کمیسیون برنامه و بودجهٔ این شورا بوده است.
وی در دورهٔ چهارم انتخابات شوراها پس از ثبت نام و تأیید صلاحیت، از نامزدی انصراف داد. خادم دلیل انصراف خود را فرصت بیشتر برای حضور در عرصهٔ ورزش و ادامهٔ تدریس در دانشگاه اعلام کرد.
فعالیت سیاسی > شهرداری تهران

در ۱۹ اردیبهشت ۱۳۸۶، چهار نامزد برای احراز پست شهرداری تهران با هم رقابت کردند. در دور نخست خادم و قالیباف هرکدام ۸ رأی به دست آوردند و به دور بعدی راه یافتند. حسن بیادی با ۷ و نادر شریعتمداری با ۵ رأی از دور رقابت کنار رفتند. در دور پایانی قالیباف با ۸ رأی در برابر ۶ رأی خادم به عنوان شهردار تهران در سمت خود باقی ماند.
در اواخر مرداد ۱۳۹۲ و در جریان طرح و بررسی گزینه‌های احتمالی تصدی سِمَت شهردار تهران، از رسول خادم به عنوان یکی از ۱۳ کاندیدای مطرح برای مدیریت شهری تهران نام برده شد. اما این اتفاق هرگز روی نداد و محمدباقر قالیباف در سمت شهردار تهران، به فعالیت خود ادامه داد.
فعالیت سیاسی > وزارت ورزش و جوانان

دارندهٔ مدال طلای المپیک آتلانتا، آبان سال ۱۳۹۲، در فهرست وزیران پیشنهادی برای وزارت ورزش و جوانان دولت حسن روحانی به مجلس، یکی از کاندیداهای اصلی بود.
در سیل سیستان و بلوچستان
وی در سیل سیستان و بلوچستان مشغول به فعالیت های انسان دوستانه است. مردم او را با شعار تختی رو شنیدیم، خادم رو دیدیم صدا میزنند.
ریاست فدراسیون > انتخابات

در شنبه ۱۴ دی ۱۳۹۲ پس از ۳۵ ماه مجمع فدراسیون کشتی با حضور ۳۸ نفر از اعضا به ریاست نصرالله سجادی در آکادمی ملی المپیک و پارالمپیک آغاز شد. بهرام افشارزاده نیز به نمایندگی از کمیتهٔ ملی المپیک در این مجمع حضور داشت. علی بدیع، محمدرضا توپچی و حمید سیفی از کاندیداهای حاضر در این مجمع پس از صحبت‌های خود، به نفع رسول خادم از انتخابات کنار رفتند. سید مجتبی شیرازی دیگر نامزد این انتخابات، هیچ رأیی به دست نیاورد.
در پایان، رسول خادم با ۳۷ رای از ۳۸ رأی مأخوذه به مدت چهار سال به عنوان رئیس فدراسیون کشتی انتخاب شد.
چهار سال بعد، در روز سه‌شنبه ۲۸ آذر ۱۳۹۶، انتخابات فدراسیون کشتی برگزار گردید و رسول خادم با صددرصد آرا رئیس فدراسیون کشتی باقی ماند تا برای ۴ سال دیگر ریاست این فدراسیون را برعهده بگیرد. انتخابات با ریاست محمدرضا داورزنی، معاون ورزش قهرمانی وزارت ورزش و جوانان و مسئولان کمیتهٔ ملی المپیک و فدراسیون کشتی برگزار شد و در نهایت رسول خادم از ۴۰ رأی ممکن، با ۴۰ رأی دوباره به عنوان رئیس فدراسیون انتخاب شد.
این انتخابات با حواشی زیادی همراه بود و بعد از انصراف ۵ نامزد و قهر عباس جدیدی و ترک مجمع توسط وی، فقط رسول خادم باقی مانده بود که در نهایت با اعتراض هیئت‌ها و رأی داورزنی، جدیدی هم به لیست نامزدها اضافه شد و جدیدی و خادم برای ریاست با هم رقابت کردند. اسامی حمید بنی‌تمیم، احد پازاج، عباس جدیدی، عبدالله چمن‌گلی، رسول خادم، امین رشید لمیر و نقی کلانتری در فهرست نامزدهای ریاست فدراسیون دیده می‌شد.
ریاست فدراسیون > استعفا

رسول خادم در ۹ اسفند ۱۳۹۶ چند روز پس از انتقاد شدید از سیاست پنهان‌کاری در روبه‌رو نشدن با ورزشکاران اسرائیلی از سوی مسئولان جمهوری اسلامی، اعلام کرد که از سمت ریاست فدراسیون کشتی ایران کناره‌گیری می‌کند. او در این‌باره گفته بود: «اگر سیاست ایران به رسمیت نشناختن اسرائیل و روبه‌رو نشدن با ورزشکاران آن است، پس پنهانی به حریف پیشین باختن و برای تهیهٔ گواهی بیماری یا ضرب‌خوردگی، به درمانگاه‌ها و پزشکان در خارج از کشور مراجعه کردن چه معنایی دارد؟»
به دنبال استعفای رسول خادم و به حمایت از او، اعضای شورای فنی تیم‌های ملی کشتی آزاد و فرنگی ایران و همچنین رؤسای تمامی هیئت‌های کشتی ایران نیز به‌طور جمعی استعفا دادند.
ریاست فدراسیون > پس‌گرفتن استعفا

در پی استعفای رسول خادم، اعضای مجمع فدراسیون کشتی برای بازگشت او به فدراسیون تلاش کردند و با برگزاری دو نشست فوق‌العاده و با پادرمیانی بزرگان کشتی و غافلگیری رسول خادم در گود زورخانه، او را به بازگشت به فدراسیون راضی کردند. او در نهایت «ضمن تأکید بر نظرات پیشین خود» اعلام کرد که در سمت‌اش باقی می‌ماند. همچنین با توجه به بازگشت رسول خادم به فدراسیون، اعضای شورای فنی تیم‌های ملی کشتی آزاد و فرنگی استعفای خود را پس گرفتند و به مسئولیت خود بازگشتند.
ریاست فدراسیون > نامه به شورای امنیت ملی

رسول خادم به نمایندگی از خانوادهٔ کشتی ایران با ارسال نامه‌ای به اعضای شورای عالی امنیت ملی از آن‌ها درخواست کرد با ورود تیم دیپلماسی کشور در برابر «مناسبات آمریکایی – صهیونیستی کمیتهٔ بین‌المللی المپیک»، مانع از محرومیت کشتی‌گیران و تعلیق کشتی ایران شوند. وی در بخشی از این نامه خاطرنشان کرد: «رجال محترم سیاسی، قهرمانان ملی ما از شکست در برابر حریفان هراسی ندارند، ما از «مفت بازی» بیزاریم… زمان بسیار محدود است و فعالیت دیپلماتیک کاری است که نیاز به زمان دارد. متأسفانه عدم دغدغهٔ مدیرانی که باید در این مدت پیگیر این مسئلهٔ مهم و حیاتی ورزش ملی کشور می‌بودند، و شاید دغدغهٔ «معاش سیاسی» از سوی ایشان، چهار ماه زمان را از ما گرفت. گمان نمی‌شود «سکوت و سکون» پاسخی مناسب برای درخواست منطقی و کاملاً کاربردی قهرمانان ملی کشور باشد.»
ریاست فدراسیون > استعفای دوباره

در ۹ آبان ۱۳۹۷ و پس از عدم دریافت پاسخ از سوی مسئولان سیاسی و ورزشی جمهوری اسلامی پیرامون مبارزهٔ ورزشکاران ایران با ورزشکاران اسرائیلی، خادم با انتشار نامه‌ای، دوباره از ریاست فدراسیون کشتی ایران استعفا داد و تأکید کرد که این بار برگشتی در کار نخواهد بود. در نهایت این استعفا در ۱۲ آبان از طرف وزارت ورزش ایران پذیرفته شد. علیرضا دبیر در ۲۶ تیر در انتخابات فدراسیون کشتی شرکت کرد و با پیروزی در رأی‌گیری، جانشین خادم در این سمت شد.
موتولاس

مکان
| موتولاس | موتولاس |
| --- | --- |
موتولاس: موتولاس
مختصات: ۳۴°۵۹′ شمالی ۳۲°۴۹′ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۹۸۳°شمالی ۳۲٫۸۱۷°شرقی﻿ / 34.983; 32.817: مختصات: ۳۴°۵۹′ شمالی ۳۲°۴۹′ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۹۸۳°شمالی ۳۲٫۸۱۷°شرقی﻿ / 34.983; 32.817
ناحیه‌های قبرس: ناحیه نیکوزیا
ارتفاع: ۸۰۰ متر (۲۶۰۰ فوت)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۱۷۴
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
Postal code: ۲۸۶۶
وبگاه: moutoullas.com.cy
موتولاس (به لاتین: Moutoullas) یک روستا در قبرس است که در ناحیه نیکوزیا واقع شده‌است.
خصوصیات

موتولاس  ۱۷۴ نفر جمعیت دارد و ۸۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.