stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
اکس‌اکس‌اکس تنتاسیون

جهسه دواین ریکاردو انفروی (به انگلیسی: Jahse Dwayne Ricardo Enfroi؛ ۲۳ ژانویهٔ ۱۹۹۸ – ۱۸ ژوئن ۲۰۱۸) که با نام اکس‌اکس‌اکس‌تنتاسیون (به انگلیسی: XXXTentacion) شناخته می‌شود، رپر، خواننده و ترانه‌نویس آمریکایی بود. او در ابتدا به‌دلیل درگیری با مشکلات متعدد قانونی، به شخصیتی بحث‌برانگیز مبدل گشت و در این حین، با استفاده از ابزار موسیقی خود، که با مضمون افسردگی و ازخودبیگانگی همراه است، طرفداران بسیاری را در میان جوانان به دست آورد. او در دایره شناخت طرفداران و منتقدانش، به علت توانایی در خلق انواع متنوع موسیقی شهرت داشت. در واقع اکس‌اکس‌اکس تنتاسیون به‌عنوان چهره‌ای پیشرو در ژانرهای ایمو رپ و ساوندکلاود شناخته می‌شود که در اواسط تا اواخر دههٔ ۲۰۱۰ توجه مخاطبان جریان اصلی را به خود جلب کرده است.
زندگی

اکس‌اکس‌اکس‌تنتاسیون که در پلنتیشن، فلوریدا به دنیا آمد، بیشتر دوران کودکی خود را در لودرهیل سپری کرد. او پس از آزادی از بازداشتگاه نوجوانان، نوشتن موسیقی را آغاز نمود و مدتی بعد، در سال ۲۰۱۳ فعالیت موسیقی خود را با استفاده از سبک‌ها و تکنیک‌هایی که در موسیقی رپ غیر متعارف بودند، در ساوندکلاود ادامه داد. او در طول حیاتش با مسائل و مشکلات حقوقی بسیاری روبرو بود. تاریخچه مشکلات حقوقی، و خشونت‌های نسبت داده شده به وی، از سوی برخی، به‌عنوان میراث او توصیف شده است. در حالی که برخی دیگر از بازنمود او در رسانه‌ها  انتقاد کرده‌اند.
اکس‌اکس‌اکس تنتاسیون در ۲۰ سالگی، در دیرفیلد بیچ، فلوریدا مورد اصابت گلوله قرار گرفت و موجب کشته شدن وی شد. مهاجمان پس از سرقت کیف لویی ویتون او که حاوی ۷۰ هزار دلار پول نقد بود، با خودرویی شاسی بلند از صحنه گریختند. پس از قتل وی، چهار مظنون دستگیر و در کنار سایر اتهامات به قتل درجه اول متهم شدند. در اوت ۲۰۲۲، یکی از چهار مرد در ازای شهادت علیه سه متهم دیگر در محاکمه، جرم قتل درجه دوم را پذیرفت. محاکمه در ۷ فوریه ۲۰۲۳ آغاز شد. در ۲۰ مارس ۲۰۲۳، هر سه در تمام اتهامات مجرم شناخته شدند. در ۶ آوریل ۲۰۲۳، آنها بدون امکان آزادی مشروط به حبس ابد محکوم شدند.
بر اساس انجمن صنعت ضبط موسیقی ایالات متحده آمریکا، بیش از ۶۱ میلیون از آثار اکس‌اکس‌اکس تنتاسیون در ایالات متحده به فروش رفته است. از زمان مرگش، او یک جایزهٔ موسیقی آمریکا و یک جایزهٔ هیپ هاپ بت برنده شده و ۱۱ بار نامزد دریافت جایزهٔ جوایز موسیقی بیلبورد شده است. پس از مرگ دو آلبوم استودیویی از او منتشر شد.
زندگی شخصی > دیدگاه‌های سیاسی

او در سال ۲۰۱۶، با کاندیداتوری ریاست جمهوری دونالد ترامپ به صورت علنی مخالفت کرد و در حمایت از برنی سندرز، نامزد دموکرات برخاست. او همچنین در توییتر اعلام کرد: «هر چقدر که از آن لکه گنده دونالد ترامپ متنفر باشم، همه می‌دانید این (...) برنده خواهد شد.» آهنگ او "Hate Will Never Win" شامل اشعار ضد ترامپ است.
انفروی حتی در جایی به صورت علنی گفته بود که معتقد است، «که اگر استفاده از ماری جوانا در همه جا قانونی شود، دنیا جای بهتری خواهد بود.» او همچنین حمایت خود را از قانونی شدن ازدواج همجنسگرایان ابراز داشته و از نزدیک، با موسیقی‌دان تراجنسی، فیفتی گرند همکاری می‌کرد.
در طول تور کنسرت انتقام، انفروی مشخصا حمایت خود را از حقوق شهروندی و حقوق همجنسگرایان اعلام کرده بود و بیانیه گروه‌هایی مانند کوکلاس کلن را محکوم کرده و بیان داشته که؛ «من اهمیت نمی‌دهم اگر تو سیاهی، زرد، یا بنفش. اگر همجنسگرا باشی، من اهمیت نمی‌دهم. اگر استریت باشی، اهمیتی نمی‌دهم. اگر انسان باشی… من برای برابری همه مردم می‌ایستم.»
مرگ

در ساعت ۳:۵۶ بعداز ظهر به وقت منطقه زمانی شرقی، در تاریخ ۱۸ ژوئن ۲۰۱۸ ,انفروی هنگام خروج از RIVA Motorsports در ساحل دیرفیلد فلوریدا، توسط یک وسیله نقلیه ورزشی داج سیاه، وادار به ایست شد و دو مرد مسلح، همان‌طور که وی روی صندلی راننده نشسته بود از وسیله نقلیه خارج شده و به او نزدیک شدند. پس از آن درگیری کوتاهی رخ داد و افراد مسلح با رسیدن به داخل خودروی انفروی، کیف کوچک لوئی ویتون او را که حاوی ۵۰ هزار دلار بود، به سرقت بردند و انفروی را چندین بار هدف گلوله قرار دادند. تیراندازان با وسیله خود از صحنه گریختند. بعد آن انفروی توسط امدادگران به نزدیکترین بیمارستان Broward Health) North) در دیرفیلد منتقل شد و همان‌جا اعلام شد که فوت کرده است. مرگ آنفروی دقیقاً ساعت ۵:۳۰ بعد از ظهر توسط کلانتری شهرستان بروارد اعلام شد. مظنون، دریک ویلیامز از ساحل پامپانو دو روز پس از تیراندازی، کمی قبل از ساعت ۷ شب دستگیر شد. وی که در زندان County Broward نگهداری می‌شود، به قتل از نوع درجه اول بدون پیش شرط متهم شده است.در هفته‌های پس از این رویداد، سه نفر دیگر به دلیل اقدامات مرتبط با این رویداد، از جمله مایکل بواتورایت، دستگیر شدند.
اونفروی در وصیت نامه خود، مادر و برادرش آیدن را به عنوان تنها وارث و ذینفع در املاک خود معرفی کرده است. در وصیت نامه، به فرزند آینده او که دوست دخترش هنگام مرگ اونفروی، او را باردار بود، اشاره نشده است.
مرگ > مراسم خاکسپاری

در غروب آفتاب ۶ ژوئن ۲۰۱۸ و در مرکز BB&T، فلوریدا، ایالات متحده، برای درگذشت آنفروی، مراسم تابوت باز برگزار شد که در آن طرفداران مجاز به ادای احترام بودند. مراسم خاکسپاری خصوصی وی در تاریخ ۲۸ ژوئن ۲۰۱۸ برگزار شد، جایی که خوانندگان رپ لیل اوزی ورت و لیل یاتچی و خواننده اریکا بادو در میان شرکت‌کنندگان حضور داشتند. وی در مقبره‌ای در باغ‌های یادبود پارک بوکا راتون، فلوریدا به خاک سپرده شد.
میراث

موسیقی تنتاسیون بر پایه مضامین افسردگی و از خود بیگانگی بنا شده است و بنا بر ژانر موسیقایی «افسرده و گاه ویرانگر» که به سلامت روان معطوف است، شهرت یافته است. او در طول زمان فعالیت حرفه‌ای خود از سبک‌ها و تکنیک‌هایی استفاده نموده که در هیپ هاپ غیرمتعارف شناخته می‌شود، مانند به‌کارگیری تحریف و سازهای سنگین، با پشتیبانی همزمان از ساز گیتار که الهام گرفته از موج سوم است. در این مورد کریستوفر وینگارتن از رولینگ استون معتقد است که موفقیت انفروی، به عنوان یک پدیده زشت‌ستیز، نامتعارف، نوآور و نوگرا در صنعت موسیقی، و موسیقی فرا مرز او، توسط گزارش‌های مطرح‌شده از سوی دوست‌دختر سابق او، مبنی بر آزار و سوءاستفاده، تحت‌الشعاع قرار گرفته و آنچنان که باید به عنوان ارزش واقعی تنتاسیون مورد ارزیابی قرار نگرفته است، و به اشتباه به جایگاه دوم داستان زندگی او تبدیل گردیده است. با این وجود، وینگارتن مدعی است، که علی‌رغم تلاش رسانه‌ها برای سرکوب تنتاسیون، «تأثیر انفروی بر موسیقی برای سال‌های آینده احساس خواهد شد» و ضبط‌های وی پس از پخش، به «نشانه‌ای از طلوع دوره‌ای جدید میان نوجوانان»، بدل گشته است. انفروی به دلیل تأثیرش در میان طرفداران جوان، و محبوبیتش در طول زندگی حرفه‌ای و آنچه پشت سر گذاشته توسط رولینگ استون «رد پای عظیم موسیقی» نامیده شده است. و با توجه به نفوذ بسیار زیاد وی به علت مرگ در جوانی، تأثیر فرهنگی وی را با تأثیرات ریچی والنس و داربی کراش مقایسه نموده است.
اکس پرفروش‌ترین ایمو رپر در تاریخ است و رکوردهای فراوانی را در فروش آثار، میزان استریم اسپاتیفای، ویو یوتیوب، بیلبورد، ساند کلود و… به جای گذاشته است. در ۱۸ ژوئن ۲۰۱۹، دقیقاً یک سال پس از مرگ او، یک مستند رسمی در مورد زندگی او رونمایی شد. این فیلم از انفروی که از آوریل ۲۰۱۷ جمع‌آوری شده است، شامل جزئیات بیوگرافی زندگی اوست. تنتاسیون دارای فروش معتبر RIA ۳ میلیون واحد در ایالات متحده و فروش معتبر BPI بیش از ۷ میلیون واحد در انگلیس است. او همچنین از مجموع ۴۹ میلیون فروش دیجیتال، دارای تاییدیه RIAA از اکتبر سال ۲۰۲۰ به عنوان یکی از بهترین ۲۰ هنرمند پرفروش تاریخ از لحاظ تک آهنگ دیجیتال است. آهنگ fuck love از اکس و تریپی رد با ۳۰۰ میلیون استریم در ساوندکلود بیشترین آهنگ استریم شدهٔ ساوندکلود به‌شمار می‌آید و به علت رکوردهای بالای تنتاسیون در ساوندکلود، به او لقب پادشاه ساوندکلود داده‌اند.
آلبوم ۱۷ از تنتاسیون که اولین آلبوم حرفه‌ای (استودیویی) او بود با فروش ۸۷ هزار نسخه در هفتهٔ اول انتشار، در جایگاه دو بیلبورد ۲۰۰ قرار گرفت.
از طرفی آلبومی که وی در سال ۲۰۱۸ منتشر گرد و دومین آلبوم حرفه‌ای تنتاسیون به‌شمار می‌آید و با فروش ۱۳۱ هزار نسخه در هفتهٔ اول انتشار در جایگاه اول بیلبورد ۲۰۰ قرار گرفت و تمامی ترک‌های آلبوم وارده بیلبورد ۱۰۰ شدند. مدتی بعد از مرگ اکس سینگل ترک SAD، در جایگاه نخست بیلبورد ۱۰۰ قرار گرفت و اکس به تنها آرتیست دهه تبدیل شد که بعد از مرگش به جایگاه یک بیلبورد رسید. این ترک با دریافت ۱۱ میلیون استریم در یک روز برای مدت زیادی رکورد دار اسپاتیفای بود.
اکس و دریک تنها آرتیست‌های تاریخ موسیقی هستند که در زمان حیاتشان، ۱۰۰ میلیون استریم در یک روز از البوم‌ها و سینگل ترک‌ها دریافت کرده‌اند.
میراث > جنجال - جدال سرسختانه

ماجراهای زندگی شخصی و سابقه مسائل قانونی او نیز به‌عنوان بخش‌های برجسته میراث وی به جا مانده‌اند. مقاله‌ای در گاردین میراث وی را انتقادی‌تر از هنرش توصیف کرد و بیان داشت که «او بیشتر به خاطر خشونت غیرمعمول و بی‌رحمانه‌ای که علیه افراد آسیب‌پذیر، به ویژه دوست دختر سابق خود مرتکب شد، به یاد می‌ماند، جنایاتی که هرگز نسبت به انجام آنها ابراز پشیمانی نکرد». طبق این مقاله، موسیقی وی منعکس‌کننده نوعی زندگی با ژانر «بی‌اعتنایی به انسانیت، دیگران و حتی زندگی خودش» بوده؛ و او در بیان موسیقی به ندرت اقدام به شجاعت یا رجزخوانی می‌نموده است، در عوض تمرکز ژانر موسیقایی او بر روی «بیماری روانی، خودکشی، زن ستیزی شدید و احساس بی‌حسی غالب»، بوده اگرچه باز هم در این حین به‌طور هم‌زمان، تلاش‌هایی برای بازسازی چهره خود انجام داده است. مقاله‌ای در آتلانتیک انتقادات مشابهی را بیان کرده، و به ویژه به طرفداران جوان هشدار داده و یادآوری می‌کند که صدمه حاصله از او معتبر و غیرقابل تردید است. در تقابل با این عناصر، گرچه او حرفه خود را با تشویق طرفداران جوان به شناخت و ارزش بیشتر رساند، اما با این وجود میراث او با ضربه و تلنگری که او در نهایت تجربه کرده و خود باعث آن شده است، مشخص می‌شود. در واشینگتن پست، نیز کریس ریچاردز در مورد میراث پیچیده تنتاسیون اظهار نظر کرده، و گفته؛ در حالی که او «طرفداران خود را تشویق می‌کرد امید را در ته ناامیدی پیدا کنند، اما این نوید بخشی، هم‌زمان با شور و شوق ناشی از خوشی که از اعمال بی رحمی نسبت به دیگران احساس می‌کرد، تظاهر داشت» به زعم ریچاردز، موسیقی تنتاسیون ضمن تأیید خشونت، «افسرده‌ها را به آرامش می‌رساند» اما هم‌زمان با هم دردی با طرفداران خود، به تحمل درد و رنج قربانیان خشونت خانگی مشروعیت می‌بخشد. موسیقی او نمونه‌ای ست که نشان می‌دهد چگونه «یک آهنگ با مضمون نفرت» ممکن است چنین احساساتی را در «افراد متنفر از چیزی، یا دارای زمینه حس نفرت» عادی سازد، که در نهایت به پارانویای عمیق جامعه در مورد نفرتی که ممکن است در ذهن دیگران تولید شده و باقی بماند کمک می‌کند.
دوست دختر سابق انفروی، ژنو ایالا، که او را به سوءاستفاده خانگی متهم کرده بود در سال ۲۰۱۶، در مورد جنجال پیرامون گذشته خود و انفروی گفته است: «این نفرت‌انگیز است که مردم به جای من صحبت می‌کنند. من اهمیتی نمی‌دهم اگر کسی به من اهمیت ندهد اما این من نیستم که چند ماه پیش زندگی خود را از دست داد. او این کار را با خود کرد. من هنوز اینجا هستم (زنده‌ام). اما آیا فکر می‌کنید که این به من احساس شعف می‌دهد؟ همه انتظار دارند که من دیگر راحت یا خوشحال باشم، اما نه، من شکسته‌ام.»
فرزند

کمی پس از مرگ تنتاسیون، مادر او در صفحه اینستاگرام خود عکسی از یک سونوگرافی قرار داد و زیر آن نوشت: «او برایمان هدیه آخرش را به جا گذاشت» مادر فرزند تنتاسیون، جنسیس سانچز (Jenesis Sanchez) نام دارد. او آخرین دوست دختر تنتاسیون بود. سانچز نام فرزندش را «گکیوم» (Gekyume) گذاشت. نامی که تنتاسیون ساخته بود، به معنای سرزمین جدید دنیای جدید است .
ترانه‌شناسی

آلبوم‌های استودیویی
۱۷ (۲۰۱۷)
؟ (۲۰۱۸)
پوست‌ها (۲۰۱۸)
احساسات بد تا ابد (۲۰۱۹)
آلبوم گردآوری‌شده
به من نگاه کن: آلبوم (۲۰۲۲)
آلبوم همکاری
فقط اعضا، جلد. ۴ (۲۰۱۹)
جایزه‌ها و نامزدی‌ها > جوایز موسیقی آمریکا

| سال | نامزدی / اثر | جایزه | نتیجه | منا>  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۸ | اکس‌اکس‌اکس تنتاسیون | هنرمند جدید سال | نامزدشده |  |
| ۲۰۱۸ | ۱۷ | آلبوم برگزیده – سول/آراندبی | برنده |  |
جایزه‌ها و نامزدی‌ها > جوایز هیپ-هاپ بت

| سال | نامزدی / اثر | جایزه | نتیجه | منا>  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۸ | اکس‌اکس‌اکس تنتاسیون | بهترین هنرمند هیپ هاپ جدید | برنده |  |
جایزه‌ها و نامزدی‌ها > جوایز موسیقی بیلبورد

| سال | نامزدی / اثر | جایزه | نتیجه | منا>  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۸ | ۱۷ | آلبوم آراندبی برتر | نامزدشده |  |
یادبود آنفروی در ساحل دیرفیلد، خارج از نمایندگی موتورسیکلت که او در آنجا کشته شد.
مقبره اکس‌اکس‌اکس تنتاسیون
ورلد پرس فوتو

نمایشگاه «ورلد پرس فوتو» در آمستردام، می ۲۰۱۳
بنیاد عکس‌های مطبوعاتی جهان یا وُرلد پِرِس فتو (به انگلیسی: World Press Photo) یک بنیاد مستقل و غیرانتفاعی مستقر در آمستردام است که در سال ۱۹۵۵ بنیان نهاده شده و به خاطر برگزاری معتبرترین و بزرگ‌ترین مسابقهٔ سالانهٔ عکس خبری در جهان شناخته شده‌است.
بنیاد عکس‌های مطبوعاتی جهان در سال ۱۹۵۵ توسط ۵ عکاس هلندی با هدف نمایش عکس‌های مستند و خبری منتخب برای عکاسان سراسر جهان راه‌اندازی شد و حالا به یکی از مسابقات و بنیادهای مهم در زمینه عکس مستند و خبری تبدیل شده‌است.
صحت، تنوع و شفافیت سه شعار اصلی ورلد پرس فتو هستند و عکس‌های انتخاب شده از سوی این بنیاد سالانه میلیون‌ها بازدیدکننده از سراسر جهان دارد. این بنیاد به‌دنبال گسترش فعالیت‌های خود به سمت خبررسانی چندرسانه‌ای با رویکرد ایجاد رشد و توسعه در روزنامه‌نگاری بصری است.
تاریخچه

اولین دوره این مسابقه در سال ۱۹۵۵ برگزار شد و عکسی از موگنس فن هیون (Mogens von Haven) عکاس دانمارکی که از مسابقه موتورسواری گرفته بود موفق شد به‌عنوان عکس سال نخستین دوره این مسابقه برگزیده شود.
نمایشگاه سالانه عکس‌های مطبوعاتی جهان در کلیسای قدیم (Oude Kerk) در مرکز آمستردام برگزار می‌شود.
دفتر مرکزی ورلد پرس فتو نیز در آمستردام قرار دارد. این دفتر شاخه‌هایی در هشت عرصه دارد: تیم ارتباطی و مشارکت، تیم مسابقات عکاسی، تیم توسعه، تیم آموزش، تیم نمایشگاه‌ها، تیم مالی، تیم منابع انسانی و تیم اداری.
اعلام نامزدها

در سال ۲۰۱۸ برای اولین‌بار در تاریخ بیش از ۶۰ ساله ورلدپرس فوتو، این بنیاد تصمیم گرفت تا در بخش‌های مختلف از جمله عکس سال و هشت بخش دیگر، برندگان نهایی را در دو مرحله اعلام کند. به این ترتیب ابتدا نامزدهای دریافت جایزه معرفی شدند و سپس برندگان نهایی دوازدهم آوریل معرفی شدند.
نمایشگاه ورلد پرس فتو در تهران و اصفهان

برای نخستین بار نمایشگاه منتخبی از عکس‌های برگزیده ورلدپرس فوتو طی سال‌های ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۸ از ۲۰ اردیبهشت تا ۱۱ خرداد ۱۳۹۷ در فرهنگسرای نیاوران تهران و همچنین از ۲۰ دی ماه تا ۸ بهمن ۱۳۹۷ در موزه هنرهای معاصر اصفهان برپا شد. این دو نمایشگاه به همت انجمن عکاسان مطبوعاتی ایران، بنیاد ورلدپرس فوتو و سفارت هلند در ایران برگزار شد.
یوهان یوزف فون زملین

علی میرزا خان با نام کامل مصطفی علی میرزا خان، و لقب اشرافی اتریشی بارون یوهان یوزف فون زملین (آلمانی: Freiherr Johann Joseph von Semlin زادهٔ ۱۷۳۶ یا در برخی منابع ۱۷۳۰ در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳ فوریه ۱۸۲۴ در منطقهٔ لئوپولداشتات، وین) طبق تحقیقات تاریخ‌نگاران اروپایی فرزند کوچک نادرشاه بود. در دانشنامه بروک‌هاوس، نسخه سال ۱۸۵۵ و فرهنگ‌نامه مایر چاپ ۱۸۶۵ در مقاله نادرشاه چنین آمده: «پس از قتل نادرشاه و خاندان او، یکی از فرزندان او به نام علی میرزا خان که نادرشاه او را برای پادشاهی هندوستان تعیین کرده بود، توسط یاران وفادار نادرشاه نجات داده شده و نزد ماریا ترزا، حاکم اتریش و مجارستان و امپراتریس مقدس روم سپرده می‌شود. ماریا ترزیا این پسر را پس از بررسی مدارک همراه و برخی تحقیقات، به همراه نشان و پرچم ویژه خاندان بارون فون زملین می‌نامد.» پس از مدتی ماریا ترزیا پسر ۱۰ ساله را در تاریخ ۱۰ مارس ۱۷۵۵ به همراه بارون کوتک (Kotek) به اردویی در گراتس می‌فرستد تا در آنجا زبان آلمانی، آیین و رسم‌های اروپا را فراگیرد. علی میرزا خان در ۲۵ ژانویه ۱۷۵۶ در گراتس به عنوان مسیحی کاتولیک غسل داده شد و پس از دو سال به وین بازگشت.
زندگی‌نامه

علی میرزا خان پس از آموزش‌های لازم در دانشگاه جنگ وین به ارتش اتریش پیوست و به مرور زمان به درجات بالا رسید. او برای مدتی به ارتش روسیه ملحق و در جنگ هفت ساله شرکت نمود و در انتها نایل به دریافت درجه افتخار گشت. او در جنگ توسط ارتش پروس اسیر شد و چون در هنگ (یا گردان؟) خود به شاهزاده ایرانی معروف بود و او را چنین خطاب می‌کردند پادشاه پروس فریدریش دوم از وجود او مطلع گشت و او را به قصر خود فراخواند. او پس از چند روز گفتگو با علی میرزا او را به همراهی چند سرباز نزد مادر تعمیدی خود ملکه اتریش بازگرداند. علی میرزا خان در این جنگ دو بار مجروح شده بود و مدتی بعد در سال ۱۷۹۲ م به همین خاطر با حقوق ۸۱۰ گیلدر اتریش در ماه، با درجه سرگردی بازنشست شد. علی میرزا خان در سنین کهولت معروفیت چشمگیری در شهر یافته بود و از رجال شهر محسوب می‌شد. به همین خاطر دولت فرانسه متوجه او شد و سفیر ناپلئون بناپارت به فرمان شاه به او رجوع کرده از او خواست که حق سهمی خود را نسبت به تاج و تخت ایران به ناپلئون واگذار کند. او در جواب گفت، نه او و نه فرزندانش حتی خواب تخت طاووس را نیز نمی‌بینند و اگر کوچک‌ترین حقی هم نسبت به تاج و تخت ایران می‌داشت آن را به فرانتس واگذار می‌کرد که حتی در سنین کهولت نیز حامی او است.
علی میرزا خان تا آخر عمر قبض رسید حقوق بازنشستگی خود را با نام علی میرزا خان امضا می‌کرد. او و همسر ترک تبارش «روزا فون زملین» که او نیز نجیب‌زاده اتریشی شده بود (فوت در سال ۱۸۳۷ در ۶۲ سالگی)، دو پسر به نام‌های یحیی و یوسف داشتند (احتمالاً از همسر قبلی علی میرزا خان) که هردو در بزرگسالی به ارتش اتریش ملحق شدند. سرنوشت دو فرزند روشن نیست. در برخی منابع گفته شده که فرزند بزرگتر در خانه مجروحان جنگی وین ماندگار شد و به روایتی دیگر این دو پسر بعدها به آلمان مهاجرت کردند.
درگذشت

علی میرزا خان در اواخر عمر از شهر مودلینگ به شهر وین نقل مکان کرده بود و بانوی صاحب خانه از او پرستاری می‌کرد. علی میرزا خان تقریباً در ۹۴ سالگی در تاریخ ۱۳ فوریه ۱۸۲۴ در بخش لئوپولداشتات شهر وین در خانه‌ای بنام Zum grünen Thor، واقع در خیابان Praterstraße به‌خاطر کهولت درگذشت و طبق اسناد متوفیات کلیسای زانکت نپُمُک در تاریخ ۱۵ فوریه ۱۸۲۴ در گورستان زانکت مارکس فریدهوف به خاک سپرده شد. بنا بر وصیت‌نامه علی میرزا خان، به هر فرد فقیری که در خاک‌سپاری او شرکت داشت ۵ گیلدر و بخشی دیگر از دارایی او به خانه معلولان یا مجروحان جنگی شهر وین داده شد.
یادداشت

↑  برابر با ۱۱۱۵ خورشیدی
↑  برابر با ۱۱۰۹ خورشیدی
↑  برابر با ۲۳ بهمن ۱۲۰۲ خورشیدی
↑  سملین یا زملین (گویش آلمانی) از سال ۱۹۴۵ با نام زمون بخشی از شهر بلگراد پایتخت صربستان است.
آخرین خانه علی میرزا خان در بخش لئوپولداشتات (ناحیه ۲) شهر وین
پل ادواردز (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۸۰)

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Paul Edwards
زادروز:  ۱ ژانویهٔ ۱۹۸۰ ‏(۴۵ سال)
زادگاه:  منچستر
قد:  ۵ فوت ۱۰ اینچ (۱٫۷۸ متر)
پست:  مدافع; هافبک
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  باشگاه فوتبال منچستر سیتی
:  کرو الکساندرا
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۶–۱۹۹? |  باشگاه فوتبال اشتون یونایتد |   |   |
| ۱۹۹?–۱۹۹? |  باشگاه فوتبال کرزن اشتون |   |   |
| ۱۹۹۸ |  باشگاه فوتبال دونکستر راورز |  ۹ |  (۰) |
| ۱۹۹۸–۲۰۰? |  لی جنسیس |   |   |
| ۲۰۰۰–۲۰۰۱ |  باشگاه فوتبال آلترینچام |  ۹ |  (۰) |
| ۲۰۰۱–۲۰۰۲ |  باشگاه فوتبال سوئیندون تاون |  ۱۴ |  (۰) |
| ۲۰۰۲–۲۰۰۴ |  باشگاه فوتبال ورکسام |  ۷۹ |  (۴) |
| ۲۰۰۴–۲۰۰۵ |  باشگاه فوتبال بلکپول |  ۲۸ |  (۳) |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۷ |  باشگاه فوتبال اولدهام اتلتیک |  ۶۰ |  (۰) |
| ۲۰۰۷–۲۰۰۹ |  باشگاه فوتبال پورت ویل |  ۵۶ |  (۲) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۱ |  باشگاه فوتبال بارو |  ۵۵ |  (۰) |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۲ |  باشگاه فوتبال فلیتوود |  ۷ |  (۰) |
| ۲۰۱۲ |  ← باشگاه فوتبال منزفیلد تاون (قرضی) |  ۳ |  (۰) |
| ۲۰۱۲ |  ← باشگاه فوتبال بارو (قرضی) |  ۴ |  (۰) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۴ |  باشگاه فوتبال بارو |  ۲۱ |  (۰) |
| مجموع |   |  ۳۳۶ |  (۹) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
پل ادواردز (انگلیسی: Paul Edwards؛ زادهٔ ۱ ژانویهٔ ۱۹۸۰) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال منزفیلد تاون، باشگاه فوتبال دونکستر راورز، باشگاه فوتبال اولدهام اتلتیک، باشگاه فوتبال سوئیندون تاون، باشگاه فوتبال آلترینچام، باشگاه فوتبال بارو، باشگاه فوتبال بلکپول، باشگاه فوتبال اشتون یونایتد، باشگاه فوتبال فلیتوود، باشگاه فوتبال پورت ویل، باشگاه فوتبال ورکسام، و باشگاه فوتبال کرزن اشتون اشاره کرد.
مسجد کوفه

| مسجد کوفه | مسجد کوفه |
| --- | --- |
دین: دین
هیئت حاکمه: الامانه العامه للمسجد الکوفه
مکان: مکان
مکان:  عراق، استان نجف، کوفه
مختصات: ۳۲°۰۱′۴۳″ شمالی ۴۴°۲۴′۰۳″ شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۰۲۸۶۱°شمالی ۴۴٫۴۰۰۸۳°شرقی﻿ / 32.02861; 44.40083
معماری: معماری
بنیان‌گذاری: ؟ ه‍.ق (۶۳۹ م)
مساحت داخلی: ۱۱٬۰۰۰ مترمربع
گنبد(ها): ۱
وبگاه: وبگاه
وبگاه رسمی: وبگاه رسمی
مسجد کوفه (به عربی: مَسْجِد ٱلْكُوفَة ٱلْمُعَظَّم/ٱلْأَعْظَم) یکی از چهار مسجد مهم مسلمانان اعم از شیعه و سنی است. که در شهر کوفه، عراق ساخته شده‌است. این مسجد در ۱۲ کیلومتری شمال شهر نجف واقع است. مسلمانان معتقدند این مسجد ابتدا توسط آدم ساخته شده و پس از مسجدالحرام قدیمی‌ترین مسجد جهان است. در دهه‌های اول هجری قمری این مسجد توسط سعد بن ابی وقاص بازسازی و سپس توسط علی ابن ابی طالب مرکزی مهم برای خلافت در نظر گرفته شد. مقبره برخی از بزرگان و علمای دینی در آنجا قرار دارد. به عقیده شیعه پس از ظهور حجت بن الحسن، این مسجد وسعت بسیاری خواهد یافت. این مسجد یکی از مکان‌هایی است که شیعیان حتی اگر آن جا مسافر باشند می‌توانند نماز خود را تمام بخوانند.
فضیلت

روایات متعددی در فضلیت این مسجد آمده‌است از جمله اینکه پس از مسجدالحرام و مسجدالنبی سومین مسجد مقدس به شماره می‌رود. همچنین مسجد کوفه جزو چهار مکانی است که مسافر در آنجا مخیر است که نماز خود را کامل یا شکسته بخواند.
محمد باقر در روایتی گفته‌است یک نماز واجب در آنجا معادل یک حج و یک نماز نافله در آنجا معادل یک عمره است. علی ابن ابی‌طالب در روایتی گفته‌است در این مسجد هزار پیامبر و هزار وصی پیامبر نماز خوانده‌اند. زمانی که پیامبر اسلام را به آسمان برده‌اند در مسجد کوفه فرود آمده و در آن دو رکعت نماز می‌خواند. در روایتی دیگر از جعفر صادق نقل شده‌است که سمت چپ این مسجد باغی از باغ‌های بهشت است و نشستن در آن بدون نماز و ذکر نیز عبادت است. اگر مردم فضیلت آن را می‌دانستند با حرکت روی چهار دست و پا خود را به این مسجد می‌رساندند. اگر من در کوفه بودم آرزو می‌کردم هیچ نمازی از من در آن مسجد فوت نشود. در روایتی دیگر علی بن ابیطالب گفته‌است هنگام طوفان نوح از زمین مسجد آب فوران کرده‌است و کشتی نوح از اینجا خارج شده و در این مسجد عصای موسی و انگشتر سلیمان قرار دارد.
شیخ محمدحسن نجفی، صاحب جواهر، مردم را به زیارت مسجد کوفه و توجه بیشتر به ادای آداب آن تشویق می‌کرد و خودش نیز روزهای سه‌شنبه، همراه با طلاب حوزه به زیارت مسجد کوفه می‌آمد و شب را در مسجد سهله، سپری می‌کرد.
تاریخچه

مسجد کوفه در زمان خلاف عمر بن خطاب و پس از آن در زمان سعد بن ابی وقاص با هدف محل استقرار دائم لشکر مسلمانان ساخته شد. و مسجد را در مرکز اصلی و محوری شهر ساختند. مساحت آن را به پرتاب تیر از چهار سمت مشخص کردند تا گنجایش چهل هزار را داشته باشد. بعد از آن زیاد بن ابیه مسجد را توسعه دادند تا ظرفیت بیست هزار نفر دیگر هم داشته باشد. در دوره حاکمیت زیاد بن ابیه بر عراق، بر وسعت مسجد افزوده شد.
از نوشته ابن‌جبیر چنین برمی‌آید که برخلاف شهر کوفه که در قرن ششم به مخروبه‌ای تبدیل شده، مسجد کوفه از خرابی مصون مانده‌است. علامه سید مهدی بحرالعلوم در سال ۱۱۸۱ ه‍. ق، مسجد را بازسازی نمود. در جریان این بازسازی، بخش‌ها و ستون‌های قدیمی مسجد، خراب شد و کف مسجد روی بخش‌های خراب شده، به ارتفاع چهار متر، بالا آورده شد و در محل مقام‌های مسجد که زیر خاک دفن شده بود، مقام‌های جدیدی ساخته شد.
در اوایل دو قرن نوزدهم و بیستم میلادی، جنایت‌هایی در حق شیعیان در این مسجد اتفاق افتاد؛ در سال ۱۲۱۶ ه‍. ق- ۱۸۰۲ م، وهابی‌ها به دو شهر کربلا و نجف حمله کردند و در جریان حمله خود به نجف، به مسجد کوفه یورش بردند و همه شیعیانی را که در حال نماز و عبادت بودند، به شهادت رساندند. همچنین در جریان انقلاب سال ۱۹۲۰ م شیعیان عراق علیه اشغال انگلیس، هواپیماهای انگلیسی، مسجد کوفه را که بسیاری از مردم به داخل آن پناه آورده بودند، بمباران کردند و تعداد بسیاری از شیعیان را به شهادت رساندند و بعضی از مقام‌های مسجد را خراب کردند. سپس نیروهای نظامی انگلیس، با اسب و سگ‌های خود، وارد مسجد شدند.
پس از سقوط رژیم بعثی عراق، اسماعیلیان بهره که در هند حضور دارند، مسجد کوفه را به‌صورت کامل بازسازی کردند. در این بازسازی، کف و نماهای مسجد با سنگ‌های مرمر سفیدرنگ پوشیده شد و در شبستان مسجد، ستون‌های دایره‌ای سنگی، نصب گردید و دو مناره بزرگ، در دو زاویه شمال غربی و شرقی مسجد ایجاد شد. گرچه این بازسازی، به شیوه زیبا و مناسبی صورت گرفته‌است و به‌کارگیری سنگ‌های مرمر سفید و یکپارچه و تزیینات معماری زیبا در آن، منظره دلپذیری به مسجد بخشیده‌است، اما اصالت تاریخی مسجد، از بین رفته‌است و بیشتر مقام‌های داخل صحن مسجد که پیش‌تر به‌صورت محراب یا ستون تاریخی بود، به محرابچه‌های کوچکی تبدیل شده و حتی برخی از مقام‌ها نیز به‌طور کامل، حذف شده‌است.
دروازه صحن مسلم بن عقیل، چندین بار، از جمله در سال ۱۳۸۸ ه‍. ق، بازسازی شده‌است و دروازه کوچکی به نام باب الرحمه، در میانه ضلع شمالی که در سال ۱۳۸۸ ه‍. ق، ایجاد شده‌است. بالای باب الفیل، مناره‌ای دایره‌ای وجود دارد که در سال ۱۳۷۶ ه‍. ق- ۱۹۵۶ م ساخته شده و بدنه آن با الواح و کتیبه‌های کاشی، تزیین یافته‌است. این مناره، به‌جای مناره قدیمی‌تری ساخته شد که در تاریخ مذکور، به سبب بنای مناره جدید، به‌طور کامل تخریب گردید.[۱۹۳] در بازسازی اخیر مسجد، دو مناره مربع به مسجد افزوده شده‌است که یکی از آنها، در زاویه شمال غربی مسجد، کنار مناره دایره‌ای قدیمی و مناره دیگر، در زاویه شمال شرقی، قرار دارد.