stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سیسیمیترس (سردار سغدی)
فرضیه یکسان بودن سیسیمیترس با کورینس

بنا به گفته تاریخ اسکندر مقدونی سیسیمیترس ساتراپ ناحیه شهر سبز در سغد بود و برای استحکام بخشیدن به گذرگاه‌های کشورش و صعب العبور ساختن آنها تلاش زیادی کرده بود.
از گزارش‌های مختلف مشخص می‌شود که سیسیمیترس همان شخصی بود که آریان او را «کورینس» می‌نامید، علیرغم نظر این مورخ ای. بی باسورث (A. B Bosworth) اعتقاد دارد که این دو نام متعلق به دو نفر است. کورتیوس، استرابون و پلوتارک، حریف اسکندر در محاصره صخره سغدی را «سیسیمیترس» نامیدند. به نظر ویلهلم گایگر «کورینس» لقبی است که به مکان منشأ سیسیمیترس اشاره دارد، در محتمل تر به نظر می‌رسد که کورینس نام مکانی بوده یا اشاره به مکانی داشته باشد و مورخان اسکندر که آریان بر آنها تکیه کرده است آن را با نام صاحب مکان اشتباه گرفته باشند؛ بنابراین آنها "صخره (یعنی در) کورینس (نام محل)" را به معنای «صخره متعلق به کورینس» فهمیدند.
پیشینه

در کتاب یک سال گمشده در تاریخ اسکندر بزرگ آمده است که در بهار ۳۲۸ اسکندر مقدونی در نقطه حساسی از کار خود قرار داشت. در تابستان گذشته، او خیلی سریع به منطقه سغد هجوم آورده بود و مقاومت مردم محلی در برابر قدرت خود را دست کم گرفته بود. در نتیجه، هنگامی که او با گروه‌های عشایری در سواحل سیردریا درگیر بود، کل ساتراپی پرجمعیت باختر-سغد، از حاشیه‌های هندوکش در جنوب تا شهرهای مرزی به شورش برخاستند.
محاصره صخره سغدی

مقالهٔ اصلی: محاصره صخره سغدی
محاصره صخره سغدی > زمینه تاریخی

سغد احتمالاً تا سال ۴۰۰ پیش از میلاد تحت کنترل هخامنشیان باقی مانده بود و در آن زمان بود که شورشی در آن منطقه روی داد که منجر به استقلال سغد شد. احتمالاً وقایع پرآشوب آغاز شاهنشاهی اردشیر دوم، این فرصت را برای سغدیان فراهم کرده است. در این دوران همچنین مصر نیز بر شاه بزرگ شورید و استقلال خود را پس گرفت. اما برخلاف مصریان که مدتی بعد دوباره تحت فرمان شاهنشاهی هخامنشی درآمدند، سغد تا زمان فتح منطقه توسط اسکندر مستقل باقی ماند.
به گفته آریان (مورخ)، هنگامی که اسکندر در اوایل سال ۳۲۷ قبل از میلاد در راه هندوستان به شهر سبز در سغد رسید، متوجه شد که کل منطقه به خوبی برای دفاع آماده شده است و جاده پیش رو توسط دژهای قوی محافظت می‌شود. اولین وظیفه سیسیمیترس این بود که خود را فرمانده «صخره سغدی» کند، جایی که رئیسی به نام آریمازس فرماندهی می‌کرد و خانواده وخش‌ارد/اکسیارتس، یکی از اشراف بزرگ کشور، در آن پناه گرفته بودند.
محاصره صخره سغدی > محل صخره‌ها

در میان منابع ادبی سردرگمی قابل توجهی یافت می‌شود. در تاریخ کورتیوس، اولین صخره، صخره آریمازس نام دارد. مهم‌تر از همه، موضوع به دلیل شناسایی درست شخصیت کورینس یا سیسیمیترس موضع تعیین محل بسیار پیچیده شده است.
بر اساس توصیف کورتیوس، فون شوارتز صخره سغدی (یا صخره آریمازس) را در کوه بایسونتو، در حدود ۲۰ کیلومتری شرق دربند (تاجیکستان) پیدا کرد.
صخره سغدی شاید نزدیکی شهر سبز قرار داشت، باید در منطقه کوهستانی جنوب ازبکستان در کنار رود کشک‌دریا یا در غرب تاجیکستان در اطراف پنج‌کند بوده باشد.
صخره سغدی در کوه نور در رشته کوهی در جنوب فیض‌آباد (افغانستان) در شمال شرقی افغانستان بوده است.
آمده است که صخره در بخشی از سغد بود که تقریباً با ناحیه فعلی دربند (تاجیکستان) مطابقت داشت. «صخره» به احتمال زیاد کوهی است که اکنون کوه نور نامیده می‌شود و رود مجاور آن رود وخش (در تاجیکستان) یکی از شاخه‌های آمودریا (Oxus) است.
فون شوارتز نیز صخره کورینس یا سیسیمیترس را با کوه نور، در حدود ۸۰ کیلومتری جنوب شرقی دوشنبه (تاجیکستان) شناسایی کرد.
محاصره صخره سغدی > ۳۰۰ مرد بالدار

طبق داستانی که توسط پلوتارک نقل شده است، اسکندر با بازی زیرکانه سیسیمیترس را شکست داد. اسکندر داوطلبانی را خواست که اگر بتوانند از صخره‌های زیر قلعه که سیسیمیترس از آن دفاع می‌کرد، بالا بروند. حدود ۳۰۰ مرد بودند که از محاصره‌های قبلی در صخره‌نوردی تجربه کسب کرده بودند. آنها با استفاده از میخ چادر و کتان، شبانه از صخره بالا رفتند اگر چه در طول صعود حدود ۳۰ نفر از افراد خود را از دست دادند. طبق دستور اسکندر، آنها موفقیت خود را با تکان دادن تکه‌های پارچه کتان به سربازان مدافع قلعه که زیر باقی مانده بودند، نشان دادند و اسکندر کسی را فرستاد تا به مدافعان بگوید که اگر به بالا نگاه کنند، آنها خواهند دید که او «مردان بالدار» خود را پیدا کرده است. در نهایت آریمازس تسلیم شد. در میان کسانی که اسیر شده بودند، دختر زیبای وخش‌ارد روشنک (همسر اسکندر)/رکسانا، بود که اسکندر پس از آن با او ازدواج کرد.
نبرد صخره سیسیمیترس/کورینس

ارتش مقدونی سپس به کشور پاریتاکای (پارسیتاکای) حرکت کرد، جایی که اشراف محلی به رهبری سیسیمیترس در قلعه‌ای مستقر شده بودند. این قلعه توسط صخره‌ها احاطه شده و تقریباً غیرقابل دسترس بود. برای تصرف قلعه ابتدا لازم بود دره اطراف قلعه پر شود. اسکندر خود در روز و سه ژنرال اصلی او، پردیکاس، لئوناتوس و بطلمیوس، در نوبت‌های شب بر کار نظارت می‌کردند. تکمیل این کار زمان زیادی به درازا کشید و به دلیل هوای سخت زمستانی و برف سنگین دشوارتر شد، اما زمانی که سطح زمین در دره به اندازه تیراندازی به طرف ساکنان قلعه بالا رفت، سیسیمیترس نگران شکست شد و شروع به مذاکره کرد. اسکندر وخش‌ارد را که در آن هنگام اسیر بود، فرستاد تا سیسیمیترس را به تسلیم ترغیب کند. سیسیمیترس به دنبال توصیه وخش‌ارد و پس از تردید زیاد و برخلاف توصیه مادرش، سرانجام تصمیم به تسلیم گرفت.
آریان و کورتیوس بر اعتماد کامل سربازان به اسکندر تأکید می‌کنند اما پلوتارک اشاره واضحی به تضعیف روحیه بزرگ سپاهیان اسکندر در حین محاصره دارد.
نبرد صخره سیسیمیترس/کورینس > پس از تسلیم

در شرایط سخت آب و هوایی سرد تصرف دو صخره اتفاق افتاد. آریان می‌گوید ساکنان صخره سغدی مصلوب یا به بردگی کشیده شدند، در حالی که آنهایی که در صخره کورین/سیسیمیترس بودند متحدان اسکندر شدند. با این حال، خلاصه متس گزارش می‌دهد که آریامازس توسط شهروندان خود کشته شده است که در ازای آن شهروندان توسط اسکندر بخشوده شدند.
اسکندر او را دوستانه پذیرفت و شخصاً برای تصرف قلعه به آنجا رفت. او متعاقباً سیسیمیترس را به عنوان فرماندار قلعه و قلمرو اطراف آن که قبلاً متعلق به او بود، بازگرداند و سیسیمیترس متعهد شد که برای دو ماه غذا و علوفه ارتش فاتح را تأمین کند. اسکندر او را به عنوان فرماندار بازگرداند و چشم‌انداز استان مهمتری را برای او در نظر گرفت. سیسیمیترس تعداد زیادی حیوان بارکش و ۲۰۰۰ شتر را به اسکندر تحویل داد، که متعاقباً اسکندر پس از فتح سکاها ۳۰۰۰۰ حیوان باری که به عنوان غنیمت از سکاها گرفته شده بود، را به آنها هدیه داد.
استرابون خیانت یک جناح محلی و حضور راهنماهای مؤمن محلی را عامل پیروزی اسکندر در سغد می‌داند. این شاید به ما اجازه دهد که در استرابون رئالیسم تاریخی خاصی را پیدا کنیم که در آریان وجود ندارد، او در عوض تحت تأثیر حذف ابزاری بطلمیوس یکم سوتر از رفتار کمتر شرافتمندانه مقدونی هاست. باید پیچ و خم‌های تبلیغات مقدونی کنار گذاشته شود، دلایل واقعی «فتح» صخره‌ها احتمالاً خیانت برخی از رهبران مقاومت، همراه با اتحاد با کورینس/سیسیمیترس و پدر رکسانا با اسکندر بوده است. وقتی اسکندر صخره‌ها را «تسخیر» کرد و با رکسانا ازدواج کرد، چریک‌های سغدی به آرامی ضعیف شدند. تنها پس از این رویدادها و به لطف استراتژی اتحاد با اشراف محلی، مقدونی‌ها از باتلاق سغد بیرون آمدند و حرکت خود را به سوی هند آغاز کردند.
کورتیوس در زمان تسلیم وخش‌ارد را یک ساتراپ می‌نامد، هرچند که منطقه کنترل او ذکر نشده است. او وضعیت وخش‌ارد را پس از تسلیم به این نحو شرح می‌دهد:
وخش‌ارد خود را تحت اقتدار و حفاظت پادشاه قرار داد، پس از آن اسکندر موقعیت خود را به او بازگرداند و فقط از سه پسر وخش‌ارد خواست که دو پسر او در لشکرکشی‌هایش به او بپیوندند. در واقع، ساتراپ پسری را که از رفتن به جنگ رها شده بود نیز به او متعهد کرد. وخش‌ارد ضیافتی با اسراف معمولی بربرها ترتیب داده بود و در آن از اسکندر پذیرایی کرد. در حالی که او ضیافت را با با شوق و گرمی برگزار می‌کرد، سی زن اشرافی جوان را آورد که یکی از آنها دختر خودش رکسانا بود، زنی با زیبایی ظاهری قابل توجه با رفتاری باوقار که به ندرت در میان بربرها یافت می‌شود.
بعداً او می‌گوید که اسکندر وخش‌ارد را به عنوان «فرماندار» منطقه باختر ترک کرد.
بازنگری تاریخی

سردرگمی در میان منابع ادبی قابل توجه است؛ بنابراین هیچ قطعیتی در مورد خاستگاه‌شناسی یا تاریخ‌های احتمالی وجود ندارد. کلیفورد ادموند باسورث ذکر می‌کند که ناپیوستگی در روایت آریان، در مقایسه با پیچیدگی روایت کورتیوس، که انسجام و تفصیل بیشتری دارد به چشم می‌خورد. در مورد صحت اینکه مدافعان حمله اسکندر در سغد به مقدونی‌ها تسلیم شدند و در عوض نجات یافتند یا در مورد معنای شهادت عجیب کورتیوس که پس از این محاصره‌ها، ارتش مقدونی توسط دشمن سابق سیسیمیترس نجات یافت، تردید وجود دارد. هر دو تفسیر ممکن است به تفسیرهای گمراه کننده از منابع تاریخی بستگی داشته باشد و تا حدودی تأثیرات سیاسی رویدادهای معاصر (یعنی توسعه‌طلبی روس‌ها و بریتانیا در آسیای مرکزی) قرار گرفته باشد علیرغم حکایت پرشور آریان و کورتیوس، به احتمال زیاد اسکندر در پیروزی در لشکرکشی خود با مشکلات زیادی روبرو بوده است. تمسخر بربرها و اغراق در در قدرت نظامی مقدونیه در این حکایت مشهود است. آنها توانستند با کمک «۳۰۰ مرد بالدار» از یک دیوار صخره‌ای برفی به ارتفاع ۳۶۰۰ یا ۵۴۰۰ متر (طبق منابع مختلف) تنها در یک یا دو روز با ابزار ابتدایی میخ و طناب بالا بروند که باورکردن آن مشکل است. در روایات مبسوط آریان و کورتیوس تناقضاتی را می‌توان یافت. در روایت‌های آنها از یک طرف در قدرت و توانایی‌های سپاه اسکندر ممکن است اغراق‌های ادبی وجود داشته باشد و از طرف دیگر این گمان وجود دارد که در واقع اسکندر در پیشروی خود با مقاومت و مخالفت نظامی قابل توجهی از سوی مدافعان سغدی، بسیار قوی تر از آنچه توسط مورخان باستان و مدرن ادعا شده، روبرو شده باشد.
نقشه سغد
تی-۳۴

|  تی-۳۴  |  تی-۳۴  |
| --- | --- |
تی-۳۴–۸۵ در موزه: تی-۳۴–۸۵ در موزه
نوع: تانک متوسط
خاستگاه:  اتحاد جماهیر شوروی
تاریخچه خدمت: تاریخچه خدمت
خدمت: از ۱۹۴۰ تا دههٔ ۱۹۶۰ در  اتحاد جماهیر شوروی از دههٔ ۱۹۵۰ تا کنون در کشورهای دیگر
استفاده‌شده توسط: شوروی و ۳۹ کشور دیگر
جنگ‌ها: جنگ جهانی دوم، جنگ کره، جنگ ویتنام، حمله ترکیه به قبرس، جنگ بوسنی
تاریخچه تولید: تاریخچه تولید
طراح: شورای طراحی کارخانه ماشین‌سازی خارکف-موروزوف
تاریخ طراحی: ۴۰–۱۹۳۷
سازنده: شوروی
قیمت واحد: هزینه تولید: ۲۷۷ هزار روبل (تی-۳۴ مدل ۱۹۴۱) ۱۶۴ هزار روبل (تی-۳۴–۸۵)
تاریخ تولید: شوروی: ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۵ لهستان: ۱۹۵۱–۱۹۵۵ چکسلوواکی: ۱۹۵۱–۱۹۵۸
تعداد ساخته‌شده: مجموعا ۸۴٬۰۷۰ عراده ۳۵٬۱۲۰ (مدل تی-۳۴) ۴۸٬۹۵۰ (مدل تی-۳۴–۸۵)
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
وزن: ۲۶٫۵ تن (مدل ۱۹۴۱) ۳۲ تن (مدل تی-۳۴–۸۵)
طول: ۶٫۶۸ متر (مدل ۱۹۴۱) ۶٫۱ متر (تی-۳۴–۸۵ بدون لوله) ۸٫۱۵ متر (تی-۳۴–۸۵ با لوله)
عرض: ۳ متر
ارتفاع: ۲٫۴۵ متر ۲٫۷۲ متر (تی-۳۴–۸۵)
خدمه: ۴ نفر (تی-۳۴) ۵ نفر (تی-۳۴–۸۵)
زره: مدل ۱۹۴۱: جلو بدنه (فوقانی): ۴۷ م‌م زاویه ۶۰ درجه جلو بدنه (تحتانی): ۴۵ م‌م زاویه ۶۰ درجه کنار بدنه (فوقانی): ۴۰ م‌م زاویه ۴۱ درجه پشت بدنه: ۴۵ م‌م سقف بدنه: ۲۰ م‌م کف بدنه: ۱۵ م‌م جلو برجک: ۶۰ م‌م کنار برجک: ۵۲ م‌م در زاویه ۳۰ درجه پشت برجک: ۳۰ م‌م سقف برجک: ۱۶ م‌م
تسلیحات اصلی: توپ ۷۶ میلی‌متری (مدل ۱۹۴۱: ۷۷ گلوله، مدل ۱۹۴۳: ۱۰۰ گلوله) توپ ۸۵ م‌م (تی-۳۴–۸۵ با ۶۰ گلوله)
تسلیحات ثانویه: دو تیربار ۷٫۶۲ م‌م دگتیاریوف (هم‌محور و روی بدنه)
موتور: موتور دیزلی ۱۲ سیلندر وی۲ ۵۰۰ اسب بخار (۳۷۰ کیلووات)
قدرت/وزن: ۱۷٫۵ اسب بخار به تن
بیشینهٔ سرعت: جاده: ۴۷ تا ۵۵ کیلومتر در ساعت (تی۳۴–۸۵) ۸ تا ۳۵ کیلومتر در ساعت: خارج از جاده (تی۳۴–۸۵)
تانک تی-۳۴ تانک متوسط ساخت شوروی در دوران جنگ جهانی دوم بود که بسیاری آن را بهترین تانک دوران خود می‌دانند. تانک تی-۳۴ که برای نخستین بار در کارخانه خارکف اوکراین ساخته شد ستون فقرات نیروهای زرهی شوروی را در جنگ دوم جهانی تشکیل می‌داد و پس از جنگ تعداد زیادی از آن‌ها به کشورهای دیگر صادر شدند و برخی تا دهه‌ها بعد مورد استفاده قرار گرفتند.
توصیف

طراحی تانک تی-۳۴ بین سال‌های ۱۹۳۷ تا ۱۹۴۰ برای جایگزینی تانک‌های سریع کلاس بی‌تی و تانک پیاده‌نظام تی-۲۶ در ارتش سرخ صورت گرفت. تی-۳۴ در زمان ورود خود به خدمت نظامی؛ تعادل بسیار خوبی میان قدرت آتش، قدرت تحرک، قدرت حفاظتی و مقاومت برقرار کرده بود اما وضعیت نامناسب سرنشینان، فقدان دستگاه‌های رادیویی و بی‌سیم و اشتباهات تاکتیکی در نحوه استفاده از آن باعث شد تا در سال‌های آغازین نمایش ضعیفی داشته باشد.
در طول جنگ جهانی دوم طرح این تانک چندین بار تغییر کرده که هدف اصلی از این تغییرات سهولت بیشتر تولید انبوه، کاهش قیمت و همچنین رفع برخی از ایرادات تکنیکی بود که در جنگ مشخص شد. مدل اصلی تی-۳۴ از یک توپ ۷۶ میلی‌متری استفاده کرده و برجک آن فقط برای دو نفر (فرمانده و گلوله‌گذار توپ) جا داشت. در پی افزایش قدرت زره تانک‌های آلمانی و مشخص شدن ایرادات برجک دوسرنشینه مدل تی-۳۴–۸۵ با برجک بزرگتری حامل سه سرنشین (افزودن یک توپچی) و یک توپ پرقدرت‌تر ۸۵ میلی‌متری ساخته شد. سادگی تولید، استفاده و تعمیر امتیاز مهم این تانک به خصوص در مقایسه با تانک‌های آلمانی بود که هرچند کیفیت بسیار بالایی داشتند اما تولید انبوه آن‌ها نیاز به وقت بیشتر و نیروی کار حرفه‌ای‌تر داشت.
این تانک همچنین دومین تانک پرتیراژ تاریخ بعد از تانک تی-۵۴ است که آن هم بر اساس طرح تی-۳۴ در شوروی ساخته شد. از سال ۱۹۴۱ تا پایان سال ۱۹۴۵ بیش از ۵۷ هزار عراده تی-۳۴ ساخته شد که شامل ۳۴٬۷۸۰ عراده از مدل اولیه تی-۳۴ بین سال‌های ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۴ و ۲۲٬۵۵۹ عراده مدل پیشرفته تر تی-۳۴–۸۵ در سال‌های ۴۵–۱۹۴۴ بود. در سال ۱۹۴۶ هم با ساخت ۲۷۰۰ عراده دیگر تولید انبوه این تانک پایان یافت. البته لهستان (۱۹۵۱ تا ۱۹۵۵) و چکسلواکی (۱۹۵۱ تا ۱۹۵۸) به تولید داخلی این تانک در کشور خود اقدام کردند و تا سال ۱۹۵۶ به ترتیب ۱٬۳۸۰ عراده تانک در لهستان و ۳٬۱۸۵ عراده تانک در چکسلواکی ساخته شد. در مجموع بیش از ۸۴ هزار عراده تی-۳۴ ساخته شده که می‌توان ۱۳۱۷۰ توپ خودکششی تولید شده بر پایه بدنه تی-۳۴ را هم به آن افزود.
تی-۳۴–۸۵ می‌توانست از آب‌هایی به عمق ۱٫۳ متر، خندقی به عمق ۲٫۵ متر و موانع عمودی به ارتفاع ۷۳ سانتی‌متر بگذرد.
ویژگی‌ها

وزن تانک مدل سال ۱۹۴۱ تی-۳۴ حدود ۲۶٫۵ تن، ظرفیت حمل مهمات آن ۷۷ گلوله ۷۶ میلی‌متری، برد عملیاتی آن ۴۰۰ کیلومتر، ظرفیت سوخت آن ۶۱۰ لیتر و ضخامت زره آن در بخش‌های مختلف بین ۲۰ تا ۵۲ میلی‌متر و هزینه تولید آن ۲۷۷ هزار روبل بود. در مدل تی-۳۴–۸۵ وزن تانک ۳۲ تن، ظرفیت حمل مهمات آن ۶۰ گلوله ۸۵ میلی‌متری، برد عملیاتی آن ۳۶۰ کیلومتر، ظرفیت سوخت آن ۸۱۰ لیتر و ضخامت زره آن در بخش‌های مختلف بین ۲۰ تا ۹۰ میلی‌متر بود، در حالی که هزینه تولید به ۱۶۴ هزار روبل کاهش یافته بود.
از بین خدمه تی-۳۴ راننده/مکانیک بیشترین شانس بقا را داشت. راننده در جایگاهی نسبتاً پایین‌تر می‌نشست و ناهمواری‌های زمینی تا حدودی او را در مقابل گلوله‌های دشمن پوشش می‌داد. از طرفی صفحه ۴۵ میلی‌متری جلوی راننده با زاویه عمودی ۶۰ درجه که برابر با زره ۹۰ میلی‌متری بود، محافظت خوبی برای او تأمین می‌نمود. دریچه خروج راننده نقطه ضعف رزه پیشین به حساب می‌آمد اما به او اجازه می‌داد به سرعت از تانک خارج شود. بیسیم‌چی و بارگذار دریچه مخصوص خود را نداشتند؛ از این رو مجبور بودند حتی در شرایط بسیار خطرناک و مرگبار برای خروج در نوبت بمانند. باز کردن دریچه اضطراری کف تانک کاری بسیار زمان‌بر بود و با شل و باز شدن چند پیچ و مهره، به صورت میانگین دو و نیم دقیقه به طول می‌انجامید. حدود یک دقیقه دیگر نیز لازم تا چهار خدمه آموزش‌دیده از طریق آن از تانک خارج شوند. در طول چنین مدت نسبتاً طولانی به سختی کسی می‌توانست درون یک تانک در حال سوختن طاقت بیاورد. به علاوه پخش شدن سوخت مشتعل در کف تانک مکرراً چنین عملی را غیرممکن می‌کرد.
هاگاتنیا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= گوآم, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| هاگاتنیا Hagatna | هاگاتنیا Hagatna |
| --- | --- |
شهر: شهر
موقعیت هاگاتنیا در نقشهٔ گوام: موقعیت هاگاتنیا در نقشهٔ گوام
مختصات: ۱۳°۲۸′۴۵″ شمالی ۱۴۴°۴۵′۰۰″ شرقی﻿ / ﻿۱۳٫۴۷۹۱۷°شمالی ۱۴۴٫۷۵۰۰۰°شرقی﻿ / 13.47917; 144.75000: مختصات: ۱۳°۲۸′۴۵″ شمالی ۱۴۴°۴۵′۰۰″ شرقی﻿ / ﻿۱۳٫۴۷۹۱۷°شمالی ۱۴۴٫۷۵۰۰۰°شرقی﻿ / 13.47917; 144.75000
قلمرو:  گوآم
حکومت: حکومت
 • شهردار: جان ای. کروز
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۶ کیلومتر مربع (۱٫۰ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۱۰۵۰
 • تراکم: ۴۰۰/کیلومتر مربع (۱۰۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۱۰+ (ChST)
کد پستی: ۹۶۹۱۰ , ۹۶۹۳۲
کد منطقه: ۶۷۱
وبگاه: {{URL|example.com|optional display text}}
هاگاتنیا (چامورویی: Hagåtña، سابقاً انگلیسی: Agana/اَگانیا، اسپانیایی: Agaña/اَگانیا) مرکز قلمروی گوآم، از قلمروهای تحت ادارهٔ ایالات متحدهٔ آمریکا است.
جزیرهٔ گوام در اقیانوس آرام قرار گرفته و شهر هاگاتنیا در ساحل غربی این جزیره قرار دارد. جمعیت هاگاتنیا در سال ۲۰۱۰ برابر با ۱٬۰۵۰ نفر بو که در مساحتی معادل ۲٫۴۶ کیلومتر مربع سکونت داشتند.
بخش هاگاتنیا دومین بخش کوچک در گوام، هم از لحاظ تعداد ساکنان و هم از نظر مساحت است؛ زیرا تنها اوماتاک ساکنان کمتری دارد و تنها سیناجانا منطقه کوچکتری را پوشش می‌دهد.
جمعیت

جمعیت هاگتنیا در محدودهٔ شهری، در سال ۲۰۱۰ میلادی ۱٬۰۵۰ نفر بوده‌است.
| جمعیت‌ها> سرشماری | جمعیت‌ها> جمعیت | جمعیت‌ها>  | جمعیت‌ها> ٪± |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۶۰ | ۱٬۶۴۲ |  | — |
| ۱۹۷۰ | ۲٬۱۱۹ |  | ۲۹٫۰% |
| ۱۹۸۰ | ۸۹۶ |  | -۵۷٫۷% |
| ۱۹۹۰ | ۱٬۱۳۹ |  | ۲۷٫۱% |
| ۲۰۰۰ | ۱٬۱۰۰ |  | -۳٫۴% |
| ۲۰۱۰ | ۱٬۰۵۱ |  | -۴٫۵% |
نگارخانه

خیابان شهر در سال ۱۸۹۹-۱۹۰۰
خیابان شهر در سال ۱۸۹۹-۱۹۰۰
قبل از جنگ جهانی دوم
رابین آر۳۰۰۰

| رابین آر۳۰۰۰ | رابین آر۳۰۰۰ |
| --- | --- |
کاربری: هواپیمای سبک
تولیدکننده: Avions Robin
نخستین پرواز: ۸ دسامبر ۱۹۸۰
رابین آر۳۰۰۰ (به انگلیسی: Robin_R3000) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع هواپیمای سبک ساخت شرکت Avions Robin است. هواگرد رابین آر۳۰۰۰ نخستین پروازش را در ۸ دسامبر ۱۹۸۰ میلادی انجام داد.
فوجی تی-۵

| فوجی تی-۵ | فوجی تی-۵ |
| --- | --- |
کاربری: Basic trainer
تولیدکننده: صنایع سنگین فوجی
نخستین پرواز: 28 June 1984
معرفی‌شده در: 1988
کاربر اصلی: Japan Maritime Self-Defense Force
توسعه‌یافته از: فوجی کی‌ام-۲
فوجی تی-۵ (به انگلیسی: Fuji T-5) یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ صنایع سنگین فوجی در کشور ژاپن است. این هواگرد برای نخستین بار در ۰۱۹۸۴−۰۶−۲۸ ۲۸ ژوئن ۱۹۸۴ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
ام‌بی‌بی/کاوازاکی بی‌کی ۱۱۷

| ام‌بی‌بی/کاوازاکی بی‌کی ۱۱۷ | ام‌بی‌بی/کاوازاکی بی‌کی ۱۱۷ |
| --- | --- |
آ بی‌کی۱۱۷ پلیس ایالتی آلمان: آ بی‌کی۱۱۷ پلیس ایالتی آلمان
کاربری: بهره‌برداری از ظرفیت/حمل و نقل هوایی
کشور سازنده: آلمان/ژاپن
تولیدکننده: مسراشمیت بولکوف بلوم (دایملر - بنز) صنایع سنگین کاواساکی
نخستین پرواز: ۱۳ ژوئن ۱۹۷۹
معرفی‌شده در: ۹ دسامبر ۱۹۸۲
وضعیت: خارج خط تولید، هنگام خدمات رسانی
کاربر اصلی: DRF ADAC
ساخته‌شده: ۱۹۷۹–۲۰۰۴
تعداد ساخته‌شده: ۴۴۳
توسعه‌یافته از: MBB بی‌او ۱۰۵
توسعه‌یافته به: یوروکوپتر ئی‌سی۱۴۵
ام‌بی‌بی/کاوازاکی بی‌کی ۱۱۷ (انگلیسی: MBB/Kawasaki BK 117)
هواگرد چندمنظوره یا هواگرد ترابری نظامی. محصول مشترک کمپانی مسراشمیت بولکوف بلوم آلمان و صنایع سنگین کاوازاکی ژاپن است که بعدها توسط دایملر - بنز خریداری شد
پیشینه

به‌دنبال خرید محصول مشترک دو کمپانی توسط کمپانی دایملر- بنز در نهایت این هواگرد بخشی از ایرباس هلیکوپترز یا هلیکوپتر ایرباس شد. در ۲۵ فوریه ۱۹۷۷، دایملر بنز و کاواساکی یک توافقنامه همکاری امضا کردند تا به کار مستقل خود توقف زده و طرح سرمایه‌گذاری مشترکی را برای تولید یک هلیکوپتر دو موتوره یا دوقلو و چند منظوره برای ارتقاء و ارائه یک هلیکوپتر جدید به پیش ببرند. آنچنانکه هزینه‌های این پروژه مشترک به‌طور مساوی بین دو کمپانی تقسیم شود، در این طراحی تولید بخشهایی از طرح بین دو کمپانی تقسیم شد. دایملر بنز از تخصص کمپانی خود در ارتقاء سیستم سخت روتور استفاده نمود که در ابتدا بیشتر برای پیشرفت سیستم‌های دینامیک هلیکوپترهای بو ۱۰۵ استفاده می‌کرد. در حالی که کاواساکی روی بدنه هلی‌کوپتر و عناصر ساختاری و اجزای مختلف آن متمرکز شد. در ۱۳ ژوئن ۱۹۷۹، نمونه اولیه این هلیکوپتر اوتوبرون یک پرواز آزمایشی در آلمان انجام داد. چند ماه بعد، نمونه اولیه کاواساکی نیز در استان گیفو ژاپن در ۱۰ اوت ۱۹۷۹ به پرواز آزمایشی پرداخت. به این ترتیب هر دو شرکت خط مونتاژ نهایی خود را ایجاد کردند.استفاده‌های این هلی‌کوپتر برای طیف متنوعی از عملیات‌ها به کار می‌رود، از قبیل آژانس مسافری هوایی، هلیکوپتر هواگرد ترابری نظامی و آمبولانس هوایی، هلیکوپتر نجات، و در دهه ۱۹۹۰ به خاطر محبوبیتش به یوروکوپتر ئی‌سی ۱۴۵ ارتقاء یافت.
در حال حاضر یک فروند از این خانواده بالگرد در غالب آمبولانس هوایی HEMS در اورژانس پیش بیمارستانی دانشگاه علوم پزشکی گناباد مشغول فعالیت میباشد.
بخش بلورد

| بخش بلورد | بخش بلورد |
| --- | --- |
بخش بلورد در شرق شهرستان سیرجان: بخش بلورد در شرق شهرستان سیرجان
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
کشور:  ایران
استان: کرمان
شهرستان: سیرجان
مرکز بخش: بلورد
شهرها: بلورد
دهستان‌ها: چهارگنبد ، بلورد
سال تأسیس: ۲۰۱۰
اداره: اداره
بخش‌دار: ایوب مقدم
مردم: مردم
جمعیت: ۱۱۴۷۳ نفر (۱۳۹۵)
داده‌های دیگر: داده‌های دیگر
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۳۴۴
بخش بلورد یکی از بخش‌ های شهرستان سیرجان در استان کرمان ایران است. این بخش در شرق شهرستان سیرجان قرار دارد.
جمعیت

براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش بلورد ۱۱۴۷۳ نفر بوده‌است. بخش بلورد از لحاظ جمعیت رتبه پنجم را در شهرستان سیرجان دارد.
موقعیت جغرافیایی

بخش بلورد در شرق شهرستان سیرجان قرار دارد. از شمال غربی به بخش پاریز، از غرب به  بخش مرکزی از جنوب غربی به بخش گلستان و از سمت شرق به 
شهرستان بافت و شهرستان بردسیر متصل است. این بخش یکی از بخش های مرتفع با ارتفاع میانگین  ۲۰۴۴ متر از سطح دریا میباشد و به همین منظور از هوای نسبتا معتدلی برخوردار است.
تقسیمات کشوری

بخش بلورد از دو دهستان تشکیل شده‌است:
دهستان بلورد
دهستان چهارگنبد
| بخش | مرکز بخش | جمعیت بخش ۱۳۹۵ | نام دهستان | مرکز دهستان | جمعیت دهستان ۱۳۹۵ | شهر | جمعیت شهر ۱۳۹۵ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| بلورد | بلورد | ۱۱٬۴۷۳ نفر | چهارگنبد | تکیه | ۴٬۳۱۸ نفر | بلورد | ۳٬۵۳۴ نفر |
| بلورد | بلورد | ۱۱٬۴۷۳ نفر | بلورد | بلورد | ۳٬۶۲۱ نفر | بلورد | ۳٬۵۳۴ نفر |
موقعیت بخش بلورد در استان کرمان
بانک شاهنشاهی ایران

| بانک شاهنشاهی ایران | بانک شاهنشاهی ایران |
| --- | --- |
نام: بانک شاهنشاهی ایران
کشور: ایران
استان: تهران
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
نام‌های دیگر: موزه بانک تجارت
نوع بنا: آجر فشاری
سال‌های مرمت: ۱۳۷۰
کاربری: بانک
کاربری کنونی: موزه
دورهٔ ساخت اثر: قاجاریه
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
تاریخ ثبت ملی: ۱۲ بهمن ۱۳۸۱
اطلاعات بازدید: اطلاعات بازدید
وبگاه: http://www.tejaratbank.ir/
بانک شاهنشاهی ایران (به انگلیسی: The Imperial Bank of Persia) به عنوان اولین بانک ایران به‌شمار می‌آید که با صدور امتیازنامه‌ای از جانب ناصرالدین شاه قاجار در یازدهم بهمن ۱۲۶۷ خورشیدی (سی ام ژانویه ۱۸۸۹میلادی) برای بارون جولیوس دو رویتر، بانکدار یهودی‌تبار انگلیسی و با فرمان سلطنتی ملکه ویکتوریای بریتانیا تاًسیس شد. این بانک سال‌ها بعد به بانک بریتانیایی خاورمیانه (BBME) تغییر نام داد و امروزه به نام بانک اچ‌اس‌بی‌سی خاورمیانه شناخته می‌شود.
بانک شاهنشاهی ایران اولین بار ایده‌های بانکداری اروپایی را به ایران وارد کرد که در آن این ایده‌ها تا آن زمان شناخته شده نبودند. همچنین استفاده از اسکناس در دوران قاجار اولین بار توسط بانک شاهنشاهی ایران در ایران رایج شد.[نیازمند منبع]
پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران و به موجب لایحه ملی‌شدن بانک‌ها تمامی فعالیت‌های بانک شاهنشاهی ایران به بانک تجارت واگذار شد.
به نقل از روابط عمومی بانک تجارت، در محل عمارت تاریخی بانک تجارت در میدان توپخانه (بان بازرگانی، شاهی) موزه ای با عنوان موزه بانکداری در حال احداث است و در آینده به عنوان موزه تاریخچه بانکداری آماده بازدید علاقه‌مندان خواهد بود.
ساختمان بانک شاهنشاهی

مقالهٔ اصلی: ساختمان بانک شاهی
این بنای تاریخی که تنها میراث ارزشمند باقی‌مانده از بدنه‌های میدان توپخانه قدیم است، دارای طرحی یگانه بوده و استفاده از عناصر تزیینی معماری ایران، همانند کاسه‌سازی در نیم‌گنبد سردر ورودی، کاشیکاری و گچبری را می‌توان از ویژگی‌های برجسته آن شمرد. هم چنین وجود ستون‌های رفیع در فضای داخلی بانک شاهنشاهی ایران و تلفیق هنرمندانه آن با دوره‌های تیزه‌دار و استفاده از چوب در پوشش سقف، ترکیبی موزون را پدیدآورده است که شکوه و عظمت معماری هخامنشی را به بیننده یادآوری می‌کند. کاشیکاری سردر توسط حسین کاشی‌پز انجام شده‌است، اما معمار طراح ساختمان مارکار گالستیانس بوده‌است.در مورد طراح بنا در بعضی نوشته‌ها به مارکف روسی نسبت داده شده ولی به گفته سیروس سمیعی که به نظر درست‌تر می‌رسد از آرچیبالد اسکات به عنوان طراح نام برده شده‌است. از نظر معماری پلان این بانک به صورت باسیلیکا می‌باشد که فضای میانی در دو طبقه است. قوسها در بنا به صورت جناغی با سر ستونهای مقرنس. سر در بانک توسط حسین لرزاده طراحی و اجرا شده که یک بازشو با قوس جناغی و کاشیکاری با تزئینات اسلیمی و گره چینی و کاسه چینی زیبا با کاشی خشتی هفت رنگ مزین است. در بالای سردر یک سنتوری که داخل آن قوس نیم دایره است را تشکیل می‌دهد.
نگارخانه

بانک شاهی در تهران (سمت راست) سال ۱۹۱۰ میلادی
اسکناس یک تومانی متعلق به ۱۲۸۵ خورشیدی. اسکناسها گاهی در سراسر ایران دارای اعتبار نبودند و بر روی اسکناس مهر «فقط در یزد ادا خواهد شد» چاپ شده‌است
ساختمان بانک شاهی تبریز
عمارت خورشید وعمارت شهرداری تهران دریک قاب
ساختمان نخستین بانک شاهنشاهی ایران با پرچم دولت‌های ایران و بریتانیای کبیر
ساختمان بانک شاهی در میدان توپخانه
محرمانگی

«راز» و «اسرار» به اینجا تغییر مسیر دارند. برای دیگر کاربردها، راز (ابهام‌زدایی) و اسرار (ابهام‌زدایی) را ببینید.
تصویری از یک سرباز آمریکایی در حال نگریستن به شعار بالای آینه دستشویی « اگه زیاد حرف بزنی ممکنه مرد توی آینه بمیره»
محرمانگی به مخفی نگه داشتن اطلاعات از اشخاص یا گروه‌های خاص -در عین بازگویی و به اشتراک‌گذاری آن با اشخاصی دیگر- گفته می‌شود. آنچه مخفی نگاه داشته می‌شود راز خوانده می‌شود.
محرمانگی -بسته به ماهیت یا محتوای راز، اشخاص یا گروه‌های رازدار و نیز انگیزهٔ محرمانگی- معانی و کاربردهای مختلفی دارد. محرمانگی از سوی دولت‌مردان غالباً به دلیل دامن زدن به سوءمدیریت تقبیح شده‌است، حال اینکه افشاسازی بی‌مورد اطلاعات شخصی ممکن است با رعایت حریم خصوصی یا رازداری در تعارض باشد. محرمانگی نقطه مقابل شفافیت اجتماعی‌ست.
محرمانگی در علوم رایانه

محرمانگی، حفاظت داده‌های ارسال شده در مقابل حملات غیرفعال است. بدین ترتیب پیام به شکلی ساخته و ارسال می‌شود که فقط توسط گیرنده‌های مورد نظر قابل شناسایی (خواندن) باشد.
جنبه دیگر محرمانگی، حفاظت از جریان ترافیک در مقابل تحلیل است. این کار مستلزم این است که حمله‌کننده نتواند مبدأ، مقصد، تعداد دفعات ارسال پیام، یا سایر ویژگی‌های ترافیک را در امکانات ارتباطی مشاهده نماید.
در بحث امنیت ارتباطات: در انتقال اطلاعات مایلیم فقط «فرستنده» و «گیرندهٔ مورد نظر فرستنده» قادر باشند به محتوای اطلاعات رد و بدل شده دست یابند و آن را بفهمند.
برای جلوگیری از حملات احتمالی، نظیر استراق سمع، می‌توان داده‌های ارسالی را رمزنگاری کرد.