جیمز ناکس پولک
اوایل کار سیاسی > فرماندار تنسی

در سال 1835، دموکرات ها برای اولین بار در تاریخ خود فرمانداری تنسی را از دست دادند و پولک تصمیم گرفت برای کمک به حزب به خانه بازگردد.تنسی برای وایت و ویگیسم در آتش بود.ایالت از زمان تسلط جکسونیان، وفاداری های سیاسی خود را معکوس کرده بود.به عنوان رئیس حزب دموکرات ایالتی، پولک اولین مبارزات انتخاباتی خود را در سراسر ایالت انجام داد.این واقعیت که پولک کسی بود که برای "رستگاری" تنسی از ویگ ها فراخوانده شد، به طور ضمنی او را به عنوان رئیس حزب دموکرات ایالتی تصدیق کرد.
پولک در مورد مسائل ملی مبارزات انتخاباتی داشت، در حالی که کنن بر مسائل دولتی تأکید داشت.پس از اینکه پولک در مناظره های اولیه مورد ستیز قرار گرفت، فرماندار به نشویل، پایتخت ایالت عقب نشینی کرد و ادعا کرد که کارهای رسمی مهمی دارد.پولک در سراسر ایالت سخنرانی کرد و به دنبال این بود که بیشتر از زادگاهش در تنسی میانه شناخته شود.وقتی کنن در روزهای پایانی به مبارزات انتخاباتی بازگشت، پولک او را تعقیب کرد و طول ایالت را تسریع کرد تا بتواند دوباره با فرماندار مناظره کند.در روز انتخابات، 1 اوت 1839، پولک با 54,102 بر 51,396 کانن را شکست داد، زیرا دموکرات‌ها مجلس قانونگذاری ایالت را پس گرفتند و سه کرسی کنگره را به دست آوردند.
فرماندار تنسی قدرت محدودی داشت - هیچ حق وتوی فرمانداری وجود نداشت و اندازه کوچک دولت ایالتی هرگونه حمایت سیاسی را محدود می کرد.اما پولک این دفتر را سکوی پرشی برای جاه‌طلبی‌های ملی خود می‌دید و به دنبال نامزد شدن به عنوان معاون ریاست جمهوری ون بیورن در کنوانسیون ملی دموکرات‌ها در سال 1840 در بالتیمور در ماه مه بود.پولک امیدوار بود که اگر معاون رئیس جمهور ریچارد ام. جانسون از بلیط خارج شود، جایگزین شود.جانسون توسط بسیاری از سفیدپوستان جنوبی به دلیل پدر شدن دو دختر از یک معشوقه دو نژادی و تلاش برای معرفی آنها به جامعه سفیدپوستان مورد تنفر بود.جانسون اهل کنتاکی بود، بنابراین اقامتگاه پولک در تنسی بلیط نیویورکر ون بیورن را متعادل نگه می داشت.این کنوانسیون تصمیم گرفت هیچ کس را برای معاونت رئیس جمهور تأیید نکند و بیان داشت که پس از رأی گیری مردم، یک انتخاب انجام می شود.پولک سه هفته پس از برگزاری کنگره، با درک این که جانسون در حزب محبوبیت زیادی دارد و نمی‌توان آن را برکنار کرد، نام خود را پس گرفت.کاندیدای ریاست جمهوری ویگ، ژنرال ویلیام هنری هریسون، یک کمپین متحرک با شعار «تیپکانو و تایلر هم» به راه انداخت و به راحتی هم رأی ملی و هم در تنسی را به دست آورد.پولک بیهوده برای ون بیورن مبارزه کرد و از نتیجه خجالت کشید.جکسون که به خانه‌اش، هرمیتاژ، نزدیک نشویل بازگشته بود، از چشم‌انداز دولت ویگ وحشت داشت.در انتخابات 1840، پولک یک رای از یک انتخاب کننده بی ایمان در رای کالج الکترال برای معاون رئیس جمهور دریافت کرد.مرگ هریسون پس از یک ماه ریاست جمهوری در سال 1841 ریاست جمهوری را به معاون رئیس جمهور جان تایلر واگذار کرد که به زودی از ویگ ها جدا شد.
سه برنامه مهم پولک در دوران فرمانداری اش؛ تنظیم بانک‌های دولتی، اجرای بهبودهای داخلی دولت، و بهبود آموزش، همگی موفق به کسب تأیید قانون‌گذار نشدند.تنها موفقیت بزرگ او به عنوان فرماندار، سیاست ورزی او برای تضمین جایگزینی دو سناتور آمریکایی ویگ تنسی با دموکرات ها بود.ادامه تصدی پولک به دلیل ادامه بحران اقتصادی سراسری که به دنبال وحشت سال 1837 بود و باعث شکست ون بیورن در انتخابات 1840 شده بود، مانع شد.
ویگ‌ها که از موفقیت کمپین هریسون تشویق شده بودند، در سال 1841 یک قانون‌گذار دانشجوی سال اول از شهرستان مرزی ویلسون به نام جیمز سی. جونز را علیه پولک رهبری کرد.«لین جیمی» یکی از مؤثرترین ضربات خود را در برابر پولک و لحن آرام خود در مناظره‌های مبارزات انتخاباتی ثابت کرده بود.در برابر پولک جدی بسیار موثر بود.این دو در مورد طول تنسی بحث کردند، و حمایت جونز از توزیع درآمدهای مازاد فدرال به ایالت ها و یک بانک ملی، مورد توجه رای دهندگان تنسی قرار گرفت.در روز انتخابات در آگوست 1841، پولک با 3000 رای شکست خورد، اولین باری که در پای صندوق های رای شکست خورد.پولک به کلمبیا و وکالت بازگشت و خود را برای مسابقه مجدد مقابل جونز در سال 1843 آماده کرد، اما اگرچه فرماندار جدید لحن شوخی کمتری داشت، اما تفاوت چندانی در نتیجه نداشت، زیرا پولک این بار دوباره شکست خورد.در پی دومین شکست سراسری خود در سه سال، پولک با آینده سیاسی نامشخصی روبرو شد.