داستان اسباب‌بازی

این مقاله دربارهٔ فیلم ۱۹۹۵ است. برای فرنچایز، داستان اسباب‌بازی (فرنچایز) را ببینید. برای دیگر کاربردها، داستان اسباب‌بازی (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| داستان اسباب‌بازی | داستان اسباب‌بازی |
| --- | --- |
پوستر اکران سینمایی: پوستر اکران سینمایی
کارگردان: جان لستر
تهیه‌کننده:  بونی آرنولد  رالف گوگنهایم 
فیلمنامه‌نویس:  جاس ویدون  اندرو استنتون  جوئل کوهن  الک سوکولو 
داستان:  جان لستر  پیت داکتر  اندرو استنتون  جو رنفت 
بازیگران:  تام هنکس  تیم آلن  آنی پاتس  جان راتزنبرگر  دان ریکلس  والاس شاون  جیم وارنی 
موسیقی: رندی نیومن
تدوین‌گر:  رابرت گوردن  لی آنکریچ 
شرکت‌های تولید: استودیوهای انیمیشن پیکسار
توزیع‌کننده: توزیع بوئنا ویستا پیکچرز
تاریخ‌های انتشار:  ۱۹ نوامبر ۱۹۹۵ (۱۹۹۵-۱۱-۱۹) (تئاتر ال کاپیتان)  ۲۲ نوامبر ۱۹۹۵ (۱۹۹۵-۱۱-۲۲) (ایالات متحده)  
مدت زمان: ۸۱ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۳۰ میلیون دلار
فروش گیشه: ۳۶۱٫۹ میلیون دلار
داستان اسباب‌بازی (انگلیسی: Toy Story) فیلمی پویانمایی کمدی ماجراجویی آمریکایی محصول سال ۱۹۹۵ است که توسط استودیوهای انیمیشن پیکسار برای والت دیزنی پیکچرز ساخته شد. این فیلم، اولین قسمت از فرنچایز داستان اسباب‌بازی و اولین فیلم بلند پویانمایی تمام رایانه‌ای و همچنین اولین فیلم بلند پیکسار است. این فیلم به کارگردانی جان لستر، نویسندگی جاس ویدون، اندرو استنتون، جوئل کوهن و الک سوکولو، بر اساس داستانی از لستر، استنتون، پیت داکتر و جو رنفت و تهیه‌کنندگی بونی آرنولد و رالف گوگنهایم و ساخته شده است. تام هنکس، تیم آلن، آنی پاتس، جان راتزنبرگر، دان ریکلس، والاس شاون و جیم وارنی صداپیشگان این فیلم هستند.
داستان فیلم در دنیایی رخ می‌دهد که در آن، اسباب‌بازی‌ها زمانی که انسان‌ها حضور ندارند، زنده می‌شوند. محور اصلی داستان بر رابطه‌ یک عروسک کابوی قدیمی به نام وودی و یک فیگور اکشن فضانورد مدرن به نام باز لایتیر تمرکز دارد، جایی که وودی به باز حسادت می‌کند، زیرا او تبدیل به اسباب‌بازی محبوب صاحبشان، اندی، می‌شود.
پس از موفقیت فیلم کوتاه اسباب‌بازی فلزی که در سال ۱۹۸۸ منتشر شد، دیزنی از پیکسار درخواست کرد که یک فیلم پویانمایی بلند رایانه‌ای با دیدگاه یک اسباب‌بازی کوچک بسازد. لستر، استنتون، و داکتر نسخه‌های اولیه‌ای از داستان را نوشتند، اما دیزنی آنها را رد کرد و خواستار لحنی «جذاب‌تر» برای فیلم شد. پس از چندین نسخه‌ آزمایشی ناموفق، تولید متوقف شد و فیلم‌نامه بازنویسی شد تا بهتر بازتاب‌دهنده‌ لحن و تم موردنظر پیکسار باشد: «اسباب‌بازی‌ها به‌شدت می‌خواهند که کودکان با آنها بازی کنند، و این خواسته، امیدها، ترس‌ها و اقدامات آنها را شکل می‌دهد.» این استودیو که در آن زمان تعداد نسبتاً کمی کارمند داشت، داستان اسباب‌بازی را با بودجه‌ محدود تولید کرد.
داستان اسباب‌بازی در ۱۹ نوامبر ۱۹۹۵ در تئاتر ال کاپیتان در لس آنجلس به نمایش درآمد و در ۲۲ نوامبر همان سال در سینماهای آمریکای شمالی اکران شد. این فیلم در آخر هفته‌ افتتاحیه، پرفروش‌ترین فیلم شد و در نهایت بیش از ۳۷۳ میلیون دلار در سراسر جهان فروش کرد و به دومین فیلم پرفروش سال ۱۹۹۵ تبدیل شد. این فیلم با استقبال گسترده‌ای از سوی منتقدان مواجه شد و نوآوری فنی در پویانمایی، فیلم‌نامه، موسیقی متن رندی نیومن، جذابیت برای تمامی گروه‌های سنی و اجرای صداپیشگان (به‌ویژه هنکس و آلن) مورد تحسین قرار گرفت. این فیلم در وبگاه راتن تومیتوز امتیاز ۱۰۰٪ تأییدیه دارد و اغلب به عنوان یکی از بهترین فیلم پویانمایی‌های تاریخ و همچنین به دلیل جایگاهش به عنوان اولین فیلم پویانمایی رایانه‌ای، یکی از مهم‌ترین فیلم‌های تاریخ سینما شناخته می‌شود. این فیلم نامزد سه جایزه‌ اسکار شد–بهترین فیلم‌نامه‌ غیراقتباسی (اولین فیلم پویانمایی که در این بخش نامزد شد)، بهترین ترانه‌ برای «تو در من یک دوست داری» و بهترین موسیقی فیلم–همچنین یک جایزه‌ افتخاری ویژه‌ اسکار.
در سال ۲۰۰۵، کتابخانه‌ کنگره‌ این فیلم را به دلیل اهمیت فرهنگی، تاریخی و زیبایی‌شناختی در فهرست ملی ثبت فیلم آمریکا برای حفاظت دائمی قرار داد. داستان اسباب‌بازی آغازگر یک فرنچایز چندرسانه‌ای شد که شامل سه دنباله (و یک دنباله‌ چهارم در حال برنامه‌ریزی) است که با داستان اسباب‌بازی ۲ (۱۹۹۹) شروع می‌شود؛ این فرنچایز همچنین دارای یک فیلم اسپین‌آف لایتیر (۲۰۲۲) و چندین فیلم کوتاه است. این فیلم در سال ۲۰۰۹ نیز به عنوان بخشی از یک ویژگی دوگانه همراه با فیلم دوم به‌صورت سه‌بعدی در سینماها باز‌اکران شد.