stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
گابی: یک داستان واقعی

| گابی: یک داستان واقعی | گابی: یک داستان واقعی |
| --- | --- |
کارگردان: لوئیس ماندوکی
بازیگران: لیو اولمان نورما آله‌آندرو رابرت لوجا لارنس مونوسن ریچل شاگال
موسیقی: موریس ژار
فیلم‌بردار: لایوش کولتائی
توزیع‌کننده: ترایستار پیکچرز
تاریخ‌های انتشار:  ۳۰ اکتبر ۱۹۸۷ (۱۹۸۷-10-۳۰)  
مدت زمان: ۱۱۰ دقیقه
کشور: ایالات متحده مکزیک
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۵٬۰۰۰٬۰۰۰ دلار
فروش گیشه: ۱۲۵٬۴۰۰ دلار
گابی: یک داستان واقعی (به انگلیسی: Gaby: A True Story) فیلمی محصول سال ۱۹۸۷ و به کارگردانی لوئیس ماندوکی است. در این فیلم بازیگرانی همچون لیو اولمان، نورما آله‌آندرو، رابرت لوجا، لارنس مونوسن، ریچل شاگال، تونی گلدوین و رابرت بلتران ایفای نقش کرده‌اند.
فشتنق

مکان
| فشتنق پُشتنگ | فشتنق پُشتنگ |
| --- | --- |
روستا: روستا
چهارطاقی خانه دیو: چهارطاقی خانه دیو
محل : محل 
فشتنق: فشتنق
مختصات: ۳۶°۱۰′۵۱″شمالی ۵۷°۱۲′۴۹″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۱۸۰۹°شمالی ۵۷٫۲۱۳۷°شرقی﻿ / 36.1809; 57.2137: مختصات: ۳۶°۱۰′۵۱″شمالی ۵۷°۱۲′۴۹″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۱۸۰۹°شمالی ۵۷٫۲۱۳۷°شرقی﻿ / 36.1809; 57.2137
استان: خراسان رضوی
شهرستان: داورزن
بخش: بخش باشتین
دهستان: باشتین
جمعیت: ۱۶۹ نفر (سرشماری ۹۵)
فُشتَنق روستایی در دهستان باشتین بخش باشتین شهرستان داورزن استان خراسان رضوی ایران است. این روستای کوه پایه ای در دهانه دره رودخانه ریوند واقع شده و جزعی از شهرستان ریوند است، و در زمان گذشته مسیر دسترسی به آتشکده آذر برزین مهر بوده است. امامزاده ای وجود دارد که به این مکان درقدرق می‌گویند
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۶۹ نفر (در ۶۸ خانوار) بوده است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۵ | ۱۹۰ | —     |
| ۱۳۹۰ | ۱۷۰ | ۱۰٫۵٪− |
روستای فشتنق از نظر قدمت و تاریخ:

محوطهٔ باستانی اطراف روستای فشتنق در شمال غربی سبزوار نشان می‌دهد که این منطقه در عصر ساسانی شهری بزرگ بوده است. در حوالی سبزوار در روستای فشتنق (کوه ریود) آتشکده‌ای ساخته شده از سنگ و ساروج وجود دارد که بنای آن به دوران ساسانیان بازمی‌گردد و بازمانده از عصر رواج کیش زرتشتی در ایران باستان است که پس از اسلام آن را خانه دیو خوانده‌اند.
نقاط دیدنی

چهارتاقی خانه دیو
امامزاده شاهزاده ابوالقاسم یا درقدرق
آبجنگ و سه آبشار زیبا در زیر چهارتاقی خانه دیو
ورزدو

Municipality and town در Nordeste, 23x15px|border |alt=|link= برزیل
| Varzedo | Varzedo |
| --- | --- |
Municipality and town: Municipality and town
مختصات: مختصات: ناتوان در تجزیه عرض جغرافیایی به عنوان یک رقم:N {{#coordinates:}}: عرض جغرافیایی نامعتبر: مختصات: مختصات: ناتوان در تجزیه عرض جغرافیایی به عنوان یک رقم:N {{#coordinates:}}: عرض جغرافیایی نامعتبر
Region: Nordeste
ایالت: باهیا
منطقهٔ زمانی: UTC -3
ورزدو (به پرتغالی: Varzedo) یک شهرستان برزیل در برزیل است که در باهیا واقع شده‌است.
خواجه تاجدار

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): ژان گوِر (jean guèvre)
برگرداننده(ها): ذبیح‌الله منصوری
کشور: ایران
زبان: فارسی
تعداد جلد: دو
موضوع(ها): رمان تاریخی
گونه(های) ادبی: واقع‌گرایی
ناشر: انتشارات امیرکبیر
شمار صفحات: ۱۰۰۸
خواجه تاجدار رمانی تاریخی است که توسط ذبیح‌الله منصوری با ترجمه و اقتباس از نوشته‌ای که در مقدمه کتاب به فردی فرانسوی بنام ژان گِور (به فرانسوی: jean guèvre) منتسب گردیده، فردی که هیچوقت هویتش توسط تاریخ دان های برجسته تأیید نشده. این کتاب به رخدادهای تاریخی ایران از هنگام مرگ نادرشاه افشار تا پایان زندگی آغامحمدخان قاجار را با دیدی داستان‌گونه و به شکل داستان‌پردازی و بسط داستان، توسط مترجم می‌پردازد. داستان کتاب از شب تولد آقا محمد خان قاجار آغاز و با مرگ وی به پایان می‌رسد.
آغا محمد خان قاجار
عناوین و سرفصل‌ها

عناوین جلد اول:
ستاره دنباله‌دار و نوزاد بدون دنباله
در شب دوازدهم ماه ربیع الثانی سال ۱۱۵۵ هجری قمری برابر سال ۱۱۱۲ خورشیدی، در صحرای ترکمان (ولایت استرآباد) که ستاره‌ای دنباله‌دار در آن شب طلوع کرده بود محمدحسن خان رئیس طایفه "اشاقه باش" از ایل قاجار (پدر آقامحمدخان قاجار) از استرآباد به صحرای ترکمان و محل سکونت طایفه خود برگشت. آقا محمدخان، در ساعات بعد از نیمه شب به دنیا آمد و در همان شب بر اثر بارش شدید باران و جاری شدن سیل، طایفه اشاقه باش گرفتار سیل شد و خسارات و مشکلات بسیاری برای محمدحسن خان و طایفه او به وجود آمد...
شیرزنی به نام جیرا
محمدحسن خان به خاطر سیل و مشکلات طایفه‌اش، همسرش جیران (مادر آقامحمدخان قاجار) را به همراه خود آقامحمدخان به استرآباد می‌فرستد و در آن شهر حکمران استرآباد (به نام سبزعلی بیگ) بعد از دیدن جیران به خاطر زیبایی او در صدد تصاحب وی بر می‌آید و زمانی که جیران از این موضوع مطلع می‌شود تصمیم می‌گیرد به صحرای ترکمان بازگردد. سبزعلی بیک حکمران استرآباد که نمی‌خواست جیران را از دست بدهد، پنج نفر از نوکران خود را مأمور ربودن جیران می‌کند...
انتشار و بازخورد

رمان «خواجه تاجدار» نخستین بار در دههٔ ۱۳۳۰ خورشیدی به صورت پاورقی در مجلهٔ «اطلاعات هفتگی» منتشر شد و با استقبال گستردهٔ مخاطبان روبه‌رو شد. پس از آن، این رمان به صورت کتاب منتشر شد و بارها تجدید چاپ گردید. محبوبیت این کتاب به حدی بود که در سال‌های بعد، اقتباس‌های نمایشی و رادیویی متعددی از آن صورت گرفت.
بازخوردها نسبت به این رمان، به ویژه از سوی منتقدان ادبی و تاریخ‌دانان، متفاوت بوده‌است. برخی از منتقدان، به قلم روان و جذاب ذبیح‌الله منصوری و توانایی او در خلق فضاهای تاریخی و شخصیت‌های داستانی اشاره کرده‌اند. با این حال، برخی دیگر از منتقدان، به عدم تطابق وقایع تاریخی با واقعیت و تخیل‌پردازی بیش از حد نویسنده انتقاد کرده‌اند. همچنین، برخی از مورخان، به تحریف وقایع تاریخی و ارائهٔ تصویری غیرواقعی از آقامحمدخان قاجار اعتراض کرده‌اند.
انتقادات

بسیاری از اهل فن[چه‌کسانی؟] بر این باورند که چنین نویسنده‌ای وجود خارجی نداشته و این کتاب نیز مانند بیشتر ترجمه‌های ذبیح‌الله منصوری ساخته و پرداخته ذهن خود اوست.
محمود هوتکی

با محمود غزنوی اشتباه نشود.
محمود هوتکی (۱۶۹۷ – ۲۲ آوریل ۱۷۲۵) که در ایران به محمود افغان معروف است، سومین فرمانروای دودمان هوتکی بود که دودمان صفویان را در دوره شاه سلطان حسین سرنگون کرد و سه سال از ۱۷۲۲ میلادی تا سال ۱۷۲۵ بر مناطقی از ایران حکومت کرد.
دوران کودکی و نوجوانی

او پسر ارشد میرویس خان هوتک، رئیس طایفهٔ غلجی قوم پشتون بود. پدرش میرویس خان، در سال ۱۷۰۹ میلادی قندهار را از سلطه ایران صفوی بیرون کشید.
پس از مرگ میرویس هوتک در سال ۱۷۱۵، برادرش عبدالعزیز هوتک به قدرت رسید. محمود با مغلوب کردن عموی خود در سن ۱۸ سالگی تاج و تخت را گرفته و پادشاه جدید دودمان هوتکی شد.
سلطنت (۱۷۱۷–۱۷۲۵) > حمله به اصفهان

مقاله‌های اصلی: تسخیر کرمان به دست محمود افغان و سقوط اصفهان
محمود جوان که اراده کشورگشایی را داشت، حمله علیه صفوی را آغاز نمود. او ابتدا سلطنت سدوزایی هرات را در سال ۱۷۲۰ سرنگون کرد و سپس به کرمان لشکر کشیده و آنجا را تصرف نمود. در سال ۱۷۲۲ محمود لشکری ۲۰٫۰۰۰ نفری ترتیب داده و از راه سیستان، کرمان و یزد سوی اصفهان لشکر کشید. او لشکر صفوی را در نبرد گلون‌آباد شکست داده و اصفهان را محاصره نمود.
در طول محاصره اصفهان توسط محمود، وی به دلیل نداشتن توپخانه، مجبور شد به محاصرهٔ طولانی‌مدت متوسل شود به این امید که آنها را به گرسنگی کشانده و ناچار به تسلیم گرداند. بالاخره محمود اصفهان را گشود، شاه سلطان حسین صفوی سلطنت و تاج خود را به او تقدیم کرد.
سلطنت (۱۷۱۷–۱۷۲۵) > پادشاهی بر مناطقی از ایران

محمود در همان روزهای آغازین حکومت خود، خیرخواهی از خود نشان داد، با خانوادهٔ سلطنتی اسیر به‌خوبی رفتار کرد و مواد غذایی را برای مردم گرسنه اصفهان فرستاد. اما زمانی که پسر حسین، تهماسب دوم خود را شاه اعلام کرد، محمود لشکری به‌سوی پایگاه تهماسب در قزوین فرستاد. تهماسب فرار کرد و پشتون‌ها شهر را تصرف کردند، اما مردم، که از برخورد ارتش فاتح با آن‌ها شوکه شده بودند، در ژانویهٔ ۱۷۲۳ علیه آن‌ها قیام کردند. این شورش موفقیت‌آمیز بود و سربازان زنده مانده به اصفهان بازگشتند و خبر شکست را به محمود دادند. محمود که از بیماری‌های روانی رنج می‌برد و از شورش رعایا می‌ترسید، وزیران و بزرگان پارسی خود را به بهانه‌های واهی به جلسه‌ای دعوت کرد و آن‌ها را سلاخی کرد. او همچنین تا ۳۰۰۰ نفر از نگهبانان سلطنتی را اعدام کرد. در همان زمان، رقبای سرسخت ایرانی، عثمانی‌ها و روس‌ها از هرج و مرج در ایران استفاده کردند و زمین‌هایی را برای خود تصرف کردند و مقدار قلمروی تحت کنترل محمود را محدود کردند.
ناکامی او در تحمیل حکومت خود در سراسر ایران، محمود را افسرده و بدگمان کرد. او همچنین نگران وفاداری مردان خود بود، زیرا بسیاری از قبایل پشتون پسر عمویش اشرف‌خان را به وی ترجیح می‌دادند. محمود در فوریهٔ ۱۷۲۵ با باور شایعهٔ فرار یکی از پسران سلطان حسین به‌نام صفی میرزا، دستور اعدام سایر شاهزادگان صفوی را که در دست او بودند به استثنای خود سلطان حسین صادر کرد. سلطان حسین سعی کرد جلوی کشتار را بگیرد اما این اقدام او باعث شد تا محمود، دو فرزند خردسال سلطان حسین را نیز به قتل برساند.
سرانجام

به‌دنبال مشکلات روانی محمود، در ۱۱۳۷ ه‍.ق (۱۷۲۵ میلادی) بزرگان افغان او را از سلطنت خلع کردند و پسرعمویش اشرف هوتکی را به جایش انتخاب کردند که محمود به دست او به کینه قتل پدر، در خفا به قتل رسید. جنون محمود روز به روز شدت می‌یافت به‌طوری که گاهی به ضرب و قتل نزدیکان خود فرمان می‌داد، گاهی مانند مستان فریاد و فغان می‌کرد، مردم از او می‌ترسیده و می‌گریختند. دیوانگی او به جایی رسید که دیگر امکان جلوگیری او نبود، بنابراین درها را بر روی او بسته و او را از بیرون محافظت می‌کردند. چند روز در حبس نخورد و نیاشامید و نخفت تا این‌که بیتاب شد و بستری گردید. آنچه معالجه کردند مفید نیفتاد، مأیوس و نومید گردیدند. برای شفای او زر بسیار از خزانه بیرون آورده صدقه دادند و رنج‌دیدگان را دل به‌دست آوردند، به کشیشان جلفا هزار تومان به ایلچی فرنگ هزار تومان دادند ولی روز به روز مرض شدید می‌شد. ورمی در شکمش پیدا شد و با دندان گوشت‌های بدن خود را پاره می‌کرد و از درد فریاد می‌زد.
پس از چند روز بدنش مانند غربال سوراخ سوراخ شد و شروع به گندیدن و ریختن گذاشت و متعفن شد. و چون آثار مرگ در او هویدا گشت، در صدد برآمدند که برادر بزرگش را از قندهار بیاورند و به تخت شاهی بنشانند ولی چون زمستان و راه دور بود مناسب ندیدند و اشرف سلطان پسر میرعبدالله خان که عموزادهٔ محمود بود به جای او نشانیدند و چون پدر اشرف را محمود به قتل رسانیده بود، اشرف گفت تا به قصاص خون پدرم محمود را نکشم قدم بر تخت سلطنت نخواهم گذاشت. آنها سر محمود را در رختخواب بریده در برابر او گذاشتند و اشرف بر جای محمود نشست. او را مبارک باد گفتند.
شیوهٔ حکومت

مسئولان عالی‌رتبهٔ متعددی به دست محمود و اشرف کشته شدند. این دو اکثریت اسناد صفویه را نیز از بین بردند. با این حال، محمود که بر بخش عمده‌ای از ایران حکومت می‌کرد، از اقدامات عجولانهٔ خود پشیمان شد. سران غلجی با شیوهٔ دیوان‌سالاری آشنایی نداشتند و پیش از این، تحت حکومت صفویه مدت‌ها به‌عنوان کلانترهای قندهار خدمت می‌کردند؛ بنابراین آن‌ها خواهانِ یاری بودند و دیوان‌سالاری مرکزی را بازسازی کردند. محمود به میرزا سمیع دستور داد تا تذکرة الملوک را بنویسد. این کتاب، دستورالعملی برای دولت بود که نحوهٔ ادارهٔ کشور، پرداخت مالیات از سوی چه کسانی، و اینکه چه مقدار پول برای چه نوع وظایفی به کدام مقامات پرداخت شود را مشخص می‌کرد.
نقشهٔ که حکمرانی پشتون‌های ابدالی را در خراسان حکومت پشتون‌های غلجی را قندهار نشان می‌دهد.
سکه ده شاهی محمود هوتکی؛ ضرب اصفهان ۱۱۳۶ قمری
تودی (ایتالیا)

مکان
| تودی | تودی |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
Comune di Todi: Comune di Todi
نمای پانوراما: نمای پانوراما
ناحیه: اومبریا
استان / شهرستان: استان پروجا (PG)
دهستان: Asproli, Cacciano, Camerata, Canonica, Casemascie, Cecanibbi, Chioano, Collevalenza, Cordigliano, Duesanti, Ficareto, Fiore, Frontignano, Ilci, Izzalini, Loreto, Lorgnano, Montemolino, Montenero, Monticello, Pantalla, Pesciano, Petroro, Pian di Porto, Pian di San Martino, Pontecuti, Ponterio, Ponterio Stazione, Porchiano, Quadro, Ripaioli, Romazzano, Rosceto, San Damiano, Torrececcona, Torregentile, Vasciano
حکومت: حکومت
 • شهردار: Carlo Rossini (حزب دموکراتیک ایتالیا)
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۲۳ کیلومتر مربع (۸۶ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۱۰ متر (۱۳۵۰ فوت)
جمعیت (2007): جمعیت (2007)
 • کل: ۱۷٬۰۱۶
 • تراکم: ۷۶/کیلومتر مربع (۲۰۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Tuderti or Todini
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 06059
پیش‌شماره تلفن: 075
قدیس پشتیبان: St. Fortunatus
روز قدیس: October 14
وبگاه: وبگاه رسمی
تودی (ایتالیا) (به ایتالیایی: Todi) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پروجا واقع شده‌است.
خصوصیات

تودی ۲۲۳ کیلومترمربع مساحت و ۱۷٬۰۱۶ نفر جمعیت دارد و ۴۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده

شهرهای درو (فرانسه) و ملزونگن خواهرخوانده‌های تودی (ایتالیا) هستند.
پیدهورودنه

مکان در 23x15px|border |alt=استان دنیپروپتروفسک|link=استان دنیپروپتروفسک دنیپروپتروفسک, 23x15px|border |alt=|link= اوکراین
| پیدهورودنه Підгородне | پیدهورودنه Підгородне |
| --- | --- |
St John's Church in Pidhorodne: St John's Church in Pidhorodne
  پرچمنشان:   پرچمنشان
Oblast:  دنیپروپتروفسک
رایون: Dnipropetrovsk Raion
تاسیس‌شده: 17th century
City rights: ۱۹۸۱
حکومت: حکومت
 • شهردار: Petro Dudka
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۵۵ کیلومتر مربع (۱۳۷ مایل مربع)
ارتفاع: ۵۶ متر (۱۸۴ فوت)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۱۹۳۲۲
 • تراکم: ۵۰۰/کیلومتر مربع (۱۰۰۰/مایل مربع)
کد پستی: ۵۲۰۰۱–۵۲۰۰۴
کد منطقه: +۳۸۰–۵۶2(2)
شهر پیدهورودنه (به روسی: Підгородне) در استان دنیپروپتروفسک در کشور اوکراین واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۱۷٬۷۶۳ نفر است.
دیونیزوس (باکوس)

| Dionysus(باکوس) | Dionysus(باکوس) |
| --- | --- |
خدای شراب، گیاه، باروری، جشن، جنون آیینی، وجد مذهبی، و تئاتر: خدای شراب، گیاه، باروری، جشن، جنون آیینی، وجد مذهبی، و تئاتر
عضوی از دوازده المپیک: عضوی از دوازده المپیک
مجسمه رومی قرن دوم دیونیسوس، پس از یک مدل هلنیستی (همیار سابق کاردینال ریشلیو، لوور). یک نوع دیگر، از مجموعه سلطنتی اسپانیا، در موزه پرادو، مادرید است.: مجسمه رومی قرن دوم دیونیسوس، پس از یک مدل هلنیستی (همیار سابق کاردینال ریشلیو، لوور). یک نوع دیگر، از مجموعه سلطنتی اسپانیا، در موزه پرادو، مادرید است.
اقامتگاه: کوه المپ
جانوران: گاو، پلنگ، ببر یا شیر، بز، مار
نماد: تیرسوس، انگور، پیچک، ماسک تئاتری، فالوس
جشنواره‌ها: باکانالیا (رومی)، دیونیزیا
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
والدین: زئوس و سمله زئوس و پرسفون (اورفیک) سیلنوس (پدر خوانده)
خواهر و برادر: چند خواهر و برادر ناتنی پدری
همسر: آریادنه
فرزندان: پریاپوس،  Hymen, توماس، استافیلوس، اونوپیون،  کاموس، فتونوس، و زیبایی، دیانیرا
همتایان: همتایان
همتای رومی: باکوس، لیبر
همتای مصری: اوزیریس
دیونیسوس یا دیونیزوس (به یونانی: Διόνυσος یا Διώνυσος) نام ایزدی در اساطیر یونان که دارای دو ریشه مجزا است، از طرفی او ایزد شراب، زراعت انگور، قداست می، ناظر بر جشن‌های مقدس و حاصل‌خیزی طبیعت است و از طرفی دیگر دیونیسوس نشان‌دهندهٔ ویژگی‌های برجسته هنر ادیان مختلف همانند کسانی که در الوزیس به‌عبادت می‌پرداختند. او بزرگ‌ترین خدای جهان یونانی (هلنیستی) متأخر است، که در آن پرستش او با مراسمی پرزرق و برق همراه بود و آن نوعی وعده رهایی محسوب می‌شد. دیونیسوس را اغلب با ساتیرهای مذکر و مؤنث و مائنادها (ایزد کشتزاران) نشان می‌دهند. او همچنین ایزد شهوت است، از این رو، بسیاری از پرستشگاه‌ها به نام او بودند و جشن‌ها با نام او برگزار می‌شدند.
رومیان این خدا را بیشتر با نام باکخوس (به یونانی: Βάκχος) یا باکوس (به لاتین: Bakchos) می‌خواندند. در حدود دو دهه پس از رواج گستردهٔ ماگنا ماتر در روم، مجلس سنا بر ضد کیش رازآمیز دیگر، این بار از یونان، دست به مخالفت برداشت. باکوس (برابر دیونیسوس یونانی) ایزد منجی و خداوندگارِ مَی بود. شعایر مربوط به او باکانالیا خوانده می‌شد، به می‌گساری و هرزگی شهره بود و احتمالاً به تجربه خلسه‌وار آیینی کمک می‌کرد. در ۱۸۶ پیش از میلاد مجلس سنا این کیش را ممنوع کرد زیرا معتقد بودند که نه تنها باعث هرزگی و فساد بیش از حد می‌شد، بلکه طبقات پایین جامعه را به توطئه بر ضد مقامات دولتی وامی‌داشت. همهٔ شعایر سِرّی باکوسی در سراسر ایتالیا ممنوع گردید و رومی‌ها نیز از کاهن شدن منع شدند و عقوبتش مرگ بود.
دیونیسوس که در متون اورفیک به نام زاگرئوس نیز نامیده می‌شود.
زایش و تبار

دیونیسوس جوان‌ترین ایزد در میان خدایان بزرگ یونان به‌شمار می‌رفت. او نه تنها خدای شراب بود، بلکه نفوذ اجتماعی و سودآور شراب نیز مربوط به او بوده است. خاستگاه جغرافیایی اسطوره‌های او نامعلوم است، اما تقریباً همهٔ افسانه‌ها ریشهٔ بیگانه‌ای را برای او می‌دانند. شاید در اصل (مانند دیمیتر) خدای محصول و زراعت بوده است.
سمله، یکی از دختران کادموس و خواهر آگاوه بود، و در روایتی دیگر، سمله نه دختر کادموس، که از اهالی فریگیه و همان زملو (Zemelo) مادر زمین و از عناصر فریگیه‌ای در کیش تراکیایی است. گفته می‌شود که زئوس عاشق سمله شده و حاصل این شیدایی زاده شدن دیونیسوس از سمله است. در روایتی از اوریپید، آگاوه که شیدایی زئوس به سمله را باور نداشت، از خواهرش می‌خواهد که از زئوس بخواهد با تمام شکوه خویش بر او پدیدار شود. زئوس که وعده داده بود همه خواسته‌های سمله را برآورد، بر او نمایان شد و سمله چنان سوخت که در روایتی پس از مرگ نیز از آرامگاه او دود برمی‌خاست و این شاید از آتش مقدسی بود که در آرامگاه سمله به یاد تجلی زئوس فروزان نگاه داشته می‌شد. آگاوه به دیگران می‌گوید که سمله با انسانی عادی سر و کار داشته و زئوس به سبب ادعای خویش، او را خاکستر کرده است. به همین دلیل، دیونیسوس از آگاوه انتقام می‌گیرد.
در برخی افسانه‌ها آمده است که دیونیسوس از ران زئوس متولد شد؛ به این ترتیب که هنگامی که زئوس شاید به سبب حسادت هرا و به تحریک او با تمام شکوه خود بر سمله نمایان شد، فرزند را از زهدان او ربود و تا هنگام زادن او را در ران خود نهان کرد و این شاید تقلیدی از رسمی کهن است که فرمانروایان زادن را تقلید می‌کردند تا از دید کارن هورنای عقده نزادن را جبران کنند.
آیین پرستش

دیونیسوس ایزد شراب و کشاورزی در یونان باستان، با اصلیت تراکی‌های (اهل تراس) بود. دیونیسوس نه تنها ایزد شراب با قدرت مست کنندگی‌اش، بلکه نماد تمام آیین‌ها و آثار شراب در جامعه بود. در افسانه‌های یونان، دیونیسوس یک جام خرگوشی داشت که هرچه از آن می‌نوشید هیچ‌گاه خالی نمی‌شد. کیش دیونیسوس ترکیبی از کیش خدایان تراکیایی (Trace) و فریگیه‌ای و خدایان باروری و حاصلخیزی است که در مراسم آیینی و سالیانه برای بزرگداشت وی در یونان، در تاکستان‌ها و زمین‌های کشاورزی، مردم دور هم جمع می‌شدند و یک بز را قربانی می‌کردند و آواز می‌خواندند و سپس بز را قطعه‌قطعه کرده و در کل زمین پخش می‌کردند و اعتقاد داشتند که با این کار دیونیزوس باعث حاصل‌خیزی زمین می‌شود.
اشعاری که این کشاورزان می‌خواندند به تراگو دیا (trago dia) معروف شد. تراگو در یونانی به معنی بز و دیا به معنی شعر است و در واقع به معنای سرود بزی است. نام امروزی تراژدی از همین واژه گرفته شده است. رفته‌رفته این اشعار را همه ساله در جشنواره‌ای به نام سپاس که به افتخار دیونیزوس برپا می‌شده می‌خواندند و همین سنگ بنای تئاترهای اولیه شد.
پرستش او در یونان و روم با مراسم شراب‌خواری همراه بوده است، چرا که حالت رهایی و جذبه‌ای که نیایش‌کنندگان دیونیسوس آنان را تجربه می‌کردند با نوشیدن زیاد شراب شدت می‌گرفت و این کیش به ویژه نزد زنان پیروان بسیار داشت. مراسم آیینی این کیش در شرایط حاد تنش‌های اجتماعی برخاسته از فرهنگ گناه دوران تاریک بعد از فرود فرهنگ موکنای را جبران می‌کرد. چنین بر می‌آید که مردمان موکنه نیز خدایی به نام دیونیسوس را می‌شناختند، اما شتاب گسترش کیش جذبه‌آلود دیونیسوس، بی‌تردید مربوط به دوره‌های بعد و اهمیت او در این است که تنها خدای المپی است که از زنی میرا زاده شد.
می‌گویند دیونیسوس در فریگیه تاک را کشف و به مردم ساختن شراب را یاد داد. بدین روایت با رواج کیش دیونیسوس و مراسم آیینی آن مردمی را که از کیش او دوری می‌جستند، دچار کیفر شیدایی می‌شدند. رفتار زنانی که به تپه‌های فریگیه روی می‌آوردند نمودی از این شیدایی و شاید این رفتار بخشی از مراسمی بود که در پایان سال زنان سال کهنه را از شهر بیرون می‌بردند و در بازگشت سال نو را به شهر می‌آوردند و این رسمی است که هنوز هم در بسیاری از شهرهای اروپا رواج دارد. در این مراسم زنان دسته‌دسته شب را برفراز تپه‌های برهنه به پایکوبی و دست‌افشانی می‌گذراندند و این رقص در آن‌ها شور و خلسه پدیدمی‌آورد. اوریپیدس در اثر خود به نام «زنان معبد باکوس» هم زیبایی و هم خشونت و پاره‌پاره کردن جانداران را در این مراسم توصیف کرده است.
آیین پرستش > مایندادس

زنان پرستنده دیونیسوس، مایندادس نامیده می‌شدند. مراسم آن‌ها با می‌گساری و رقص و نواختن آهنگ همراه بود. آن‌ها معمولاً به شکل پای‌کوبان پریشان‌موی در حالی‌که چوبی از شاخه مو و عشقه در دست داشتند، تجسم یافته‌اند.
نگارخانه

تندیس دیونسیوس در موزهٔ بریتانیا در لندن
تجسم آنتینوس، معشوقهٔ هادریان (امپراتور روم) در هیبت باکوس
پورته (پیدمونت)

مکان
| پورته | پورته |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
Comune di Porte: Comune di Porte
ناحیه: پیمونت
استان / شهرستان: استان تورین (TO)
حکومت: حکومت
 • شهردار: Laura Zoggia
مساحت: مساحت
 • کل: ۴٫۴ کیلومتر مربع (۱٫۷ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۲۷ متر (۱۴۰۱ فوت)
جمعیت (30 September 2010): جمعیت (30 September 2010)
 • کل: ۱٬۱۱۸
 • تراکم: ۲۵۰/کیلومتر مربع (۶۶۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Portesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 10060
پیش‌شماره تلفن: 0121
پورته (پیدمونت) (به ایتالیایی: Porte, Piedmont) یک کومونه در ایتالیا است که در استان تورین واقع شده‌است.
خصوصیات

پورته ۴٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۱۱۸ نفر جمعیت دارد و ۴۲۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فهرست پررفت‌وآمدترین فرودگاه‌های ایالات متحده آمریکا

فرودگاه بین‌المللی هارتسفیلد-جکسون آتلانتا در منطقه کلان‌شهری آتلانتا، پررفت‌وآمدترین فرودگاه جهان و ایالات متحده آمریکا است.
۵۰۰ فرودگاه برتر ایالات متحده بر پایهٔ تعداد سوارشدگان تا سال ۲۰۲۳
این مقاله شامل فهرستی از پررفت‌وآمدترین فرودگاه ایالات متحده آمریکا است که بر اساس معیارهای مختلف رتبه‌بندی شده‌اند.
پررفت‌وآمدترین فرودگاه‌های ایالات متحده بر پایهٔ کل سوارشدن هواپیماهای تجاری

اداره هوانوردی فدرال از تعداد سوارشدگان در نیم‌سال تقویمی برای تعیین مشمولیت‌های برنامه بهسازی فرودگاه‌ها (AIP) استفاده می‌کند. واژهٔ «قطب» توسط ادارهٔ هوانوردی فدرال برای شناسایی فرودگاه‌های پررفت‌وآمد خدمات تجاری به‌کار می‌رود. قطب‌های بزرگ، فرودگاه‌هایی هستند که هر یک حداقل یک درصد از کل سوارشدگان ایالات متحده را شامل می‌شوند. قطب‌های متوسط، فرودگاه‌هایی هستند که هر یک بین ۰٫۲۵ درصد تا ۱ درصد از کل سوارشدگان را به خود اختصاص می‌دهند.
پررفت‌وآمدترین فرودگاه‌های ایالات متحده بر پایهٔ کل حجم جابه‌جایی بار

فهرست‌شده بر پایهٔ داده‌های گردآوری‌شده توسط اداره هوانوردی فدرال برای ایالات متحده آمریکا و رتبه‌بندی‌شده بر اساس کل حجم جابه‌جایی بار به پوند در سال ۲۰۱۷.
| ردیف | نام فرودگاه | موقعیت | کد یاتا | بار> پوند | بار> درصد تغییرات ۲۰۱۷/۱۶ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | فرودگاه بین‌المللی ممفیس | ممفیس، تنسی | MEM | ۲۳٬۹۴۹٬۵۲۵٬۷۸۰ | 0۰٫۳۵٪ |
| ۲ | فرودگاه بین‌المللی تد استیونز انکوریج | انکوریج | ANC | ۱۷٬۳۳۷٬۳۳۷٬۳۷۷ | 0۲٫۷۹٪ |
| ۳ | فرودگاه بین‌المللی لوئیویل | لویی‌ویل، کنتاکی | SDF | ۱۳٬۴۰۳٬۶۸۲٬۶۵۲ | 0۴٫۶۸٪ |
| ۴ | فرودگاه بین‌المللی اوهر شیکاگو | شیکاگو | ORD | ۱۰٬۳۷۳٬۵۵۹٬۵۹۳ | 0۱۰٫۸۴٪ |
| ۵ | فرودگاه بین‌المللی میامی | میامی | MIA | ۷٬۹۶۳٬۹۸۸٬۴۰۷ | 0۰٫۸۲٪ |
| ۶ | فرودگاه بین‌المللی لس آنجلس | لس آنجلس | LAX | ۷٬۱۹۷٬۹۳۰٬۲۶۴ | 0۳٫۸۵٪ |
| ۷ | فرودگاه بین‌المللی سینسیناتی/کنتاکی شمالی | هیبران، کنتاکی | CVG | ۵٬۷۰۰٬۲۸۲٬۹۹۴ | 0۳۳٫۳۲٪ |
| ۸ | فرودگاه بین‌المللی ایندیاناپلیس | ایندیاناپلیس | IND | ۵٬۱۳۸٬۵۰۰٬۳۱۸ | 0-۳٫۵۸٪ |
| ۹ | فرودگاه بین‌المللی دالاس-فورت ورث | ایروینگ | DFW | ۴٬۱۵۵٬۳۶۲٬۲۹۷ | 0۷٫۶۵٪ |
| ۱۰ | فرودگاه بین‌المللی انتاریو | انتاریو | ONT | ۳٬۵۲۲٬۵۱۰٬۳۱۸ | 0۱۵٫۸۱٪ |
استان کوفو

مکان در 23x15px|border |alt=|link= بنین
| استان کوفو | استان کوفو |
| --- | --- |
استان‌های بنین: استان‌های بنین
استان کوفو: استان کوفو
موقعیت استان کوفو در نقشه: موقعیت استان کوفو در نقشه
مختصات: ۶°۵۷′۴۳″ شمالی ۱°۴۸′۰۶″ شرقی﻿ / ﻿۶٫۹۶۱۹۴°شمالی ۱٫۸۰۱۶۷°شرقی﻿ / 6.96194; 1.80167: مختصات: ۶°۵۷′۴۳″ شمالی ۱°۴۸′۰۶″ شرقی﻿ / ﻿۶٫۹۶۱۹۴°شمالی ۱٫۸۰۱۶۷°شرقی﻿ / 6.96194; 1.80167
پایتخت: دوگبو-توتا، بنین
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۴۰۴ کیلومتر مربع (۹۲۸ مایل مربع)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۳): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۳)
 • کل: ۷۴۱۸۹۵
 • تراکم: ۳۱۰/کیلومتر مربع (۸۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (WAT)
استان کوفو (به لاتین: Kouffo Department) یک استان در بنین است.
خصوصیات

استان کوفو ۲٬۴۰۴ کیلومترمربع مساحت و ۷۴۱٬۸۹۵ نفر جمعیت دارد.