stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
نقش صنعت گردشگری در توسعه اقتصادی
جذابیت هنری و فرهنگی ایران

هنر و فرهنگ کشورها، بیشترین اهمیت را در جذب گردشگر خارجی و ارتقاء صنعت گردشگری آن کشور دارد. تاریخ هنر ایرانی به هزاران سال قبل میلاد مسیح برمی‌گردد. زیبایی‌شناسی منحصر به فرد ایرانیان در آثار به جا مانده از دوران هخامنشیان نمایان است. همچنین زبان‌های مختلف در قسمت‌های مختلف ایران وجود دارد. ادبیات ایرانی هم به هزاران سال قبل برمی‌گردد و به دلیل ارزشمند و غنی بودن این زبان، تناسب زیادی برای شعر سرایی داشت. موسیقی سنتی و قدیمی ایرانیان به ۱۷۰۰ سال قبل برمی‌گردد. این‌ها همگی فرصت‌های مناسبی برای جذب گردشگر فرهنگی به وسیله کنسرت‌ها، جشنواره‌های موسیقی و فرهنگی و غیره می‌باشد (آندریو و همکاران، ۲۰۱۰: ۱۰). جشن‌ها، جشنواره‌ها و روزهای سنتی ایرانیان می‌تواند جذب کننده گردشگران خارجی باشد. روزهای معروف و سنتی ایرانیان بیشتر شامل: جشن آتش، عید نوروز، روز طبیعت، جشنواره آب، جشنواره پاییز و زمستان می‌باشد.
سیاستگذاری برای توسعه گردشگری

گردشگری یکی از پویاترین فعالیت‌های اقتصادی عصر حاضر است که در توسعه پایدار محلی نقش مهمی دارد. این صنعت از طریق ترکیب و به‌کارگیری همزمان منابع داخلی و خارجی، منافع اجتماعی، اقتصادی، زیست‌محیطی و فرهنگی زیادی را به همراه دارد. در بسیاری از کشورها امروزه گردشگری نیروی اصلی پیشبرد و رشد اقتصادی کشور به‌شمار می‌رود و به اندازهای در توسعه اقتصادی- اجتماعی کشورها اهمیت دارد که اقتصادانان آن را صادرات نامرئی نامیدهاند. از این رو بیشتر برنامهریزان در پی ارائه برنامههای مناسب برای توسعه گردشگری هستند و بهرهگیری مناسب از ظرفیت‌های گردشگری نیازمند مطالعه، بررسی و برنامه‌ریزی دقیق است (امین بیدختی و همکاران، ۱۳۸۹: ۵۵). ایران با تأکید بر چشمانداز ۲۰ ساله کشور و سرمایهگذاری ۳۰ میلیارد دلاری برآن است سهم خود را از بازار جهانی گردشگری در سال ۱۴۰۴ با جذب حداقل یک و نیم درصد تعداد گردشگر بینالمللی (۲۰ میلیون نفر) به ۲ درصد از درآمد صنعت گردشگری جهان برساند که مسلماً رسیدن به این مهم با سیاستگذاری‌های مناسب برای جذب گردشگران در این زمینه محقق خواهد شد (رسول‌زاده و دیگری، ۱۳۹۱: ۳۰).
در زیر به برخی از مهمترین سیاست‌های توسعه صنعت گردشگری در ایران اشاره می‌گردد:
الف) حمل و نقل

بر اساس گزارش انجمن جهانی مسافرت و گردشگری(۲۰۱۳) کیفیت زیرساخت‌های هوایی، جاده‌ای، راه‌آهنی و دریایی ایران در بین کشورهای جهان به ترتیب در رتبه ۱۲۹، ۶۸، ۴۵ و ۸۰ قرار دارد (گزارش انجمن جهانی مسافرت و گردشگری، ۲۰۱۳: ۱۴). ظرفیت و کارایی پایین و بنگاههای اقتصادی مرتبط با بخش گردشگری کشورمان، از جمله شبکه حمل و نقل شهری، زمینی، دریایی، هوایی و راه‌آهن و مشکلات ناشی از تأخیر پرواز، بلیت هواپیما، نبود امکانات مناسب در مبادی ورودی گردشگران، کمبود تجهیزات ارتباطی و غیره از جمله موانع و مشکلات بزرگ در راه توسعه گردشگری به‌شمار می‌روند. تشویق بخش خصوصی به سرمایه‌گذاری، ایجاد زمینه‌های لازم جهت ورود سرمایه‌های خارجی، اخذ وام از سازمان‌های جهانی جهت تکمیل پروژههای موجود و انجام مطالعات وتحقیقات توجیهی فنی و اقتصادی جهت احداث زیرساخت‌هایی نظیر پایانه‌های حمل و نقل مسافرتی، جادهها، فرودگاه‌ها، از جمله راهکارهای پیشنهادی جهت توسعه حمل و نقل می‌باشند. جدا از امکانات سخت‌افزاری، تدوین قوانین و مقررات دقیق و ساده گمرکی و جلوگیری ازتشریفات زاید و دست و پاگیر در مورد ورود و خروجکالا و مسافر، ایجاد یا تقویت مراکز اطلاع‌رسانی و عرضه کتب راهنمای گردشگری، نقشه استان‌ها، آدرس هتل‌ها و رستوران‌ها، مسیر و برنامه وسایل نقلیه عمومی و همچنین افزایش کارایی مأموران گذرنامه در مرزهای ورودی، نتایج مطلوبی در راستای توسعه صنعت گردشگری خواهد داشت (صمدیان و همکاران، ۱۳۸۸: ۱۱۱).
ب) مدیریت محیطی و مسئله امنیت

یکی از مهمترین عواملی که باعث افول صنعت گردشگری در هر کشور می‌شود، فقدان امنیت در آن کشور است. ناگفته پیداست که با افزایش ضریب امنیت در کشور در هر دو بعد مرزی و داخلی بر میزان تمایل گردشگران افزوده می‌شود. به عبارت دیگر، با گسترش ناامنی در ابعاد جانی و مالی، میزان تمایل و رغبت گردشگران به صورت تصاعدی کاهش مییابد (غفاری و دیگری، ۱۳۸۸: ۲۲۱). بر اساس گزارش انجمن جهانی مسافرت و گردشگری(۲۰۱۳)، ایران در متغیر میزان آرامش و امنیت؛ با ابعادی مثل میزان جرم و خشونت، میزان تصادف در جاده‌ها، میزان اعمال تروریستی و قابلیت اعتماد به نیروی پلیس؛ با نمره ۴ (از ۷) دربین کشورهای جهان درجایگاه نازل ۱۰۶ قرار دارد (انجمن جهانی مسافرت و گردشگری، ۲۰۱۳: ۳۶). گام اول در ارتقاء صنعت گردشگری در ایران، برقراری و تضمین امنیت فراگیر هم در بعد خارجی و هم در بعد داخلی می‌باشد. برای تحقق این هدف باید ابتدا اقداماتی مثل افزایش امنیت مرزی و داخلی، جلوگیری از وقوع حوادث و رخدادهای داخلی علیه گردشگران بین‌المللی، تربیت پلیس راهنمای گردشگری، تأمین امنیت برای گردشگران در ساعت‌های خلوت و کم تردد دربافت‌های تاریخی و استفاده از تجربیات دیگر کشورها به ویژه کشورهای موفق درحوزه گردشگری انجام داد و سپس با ایجاد شبکه-های ماهواره‌ای و انجام تبلیغات در سطح بین‌المللی، به صورت گسترده چهره واقعی ایران نشان داده شود (صیدایی و دیگری، ۱۳۸۹: ۱۰۸).
ج) حکومت

حکومت‌ها درکشورهای درحال توسعه شاخص‌هایی مانند تمرکز شدید قدرت و اقتدار سیاسی، سیطره مالکیت دولتی، سرکوب آزادی سیاسی و ساختارهای بوروکراتیک دارند. از جمله محتمل‌ترین نتایج چنین شرایطی، به حاشیه رانده شدن بخش خصوصی در داخل و کاهش میزان سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های صنعت گردشگری می‌باشد (توسون، ۲۰۰۱: ۱۵). تعدد مراکز تصمیم‌گیری و عدم تفکیک کارکردهای اقتصادی، سیاسی و فرهنگی - اجتماعی در ایران منجر به شکل‌گیری موانع جدی در برابر صنعت گردشگری ایران شده‌است. اما در ورای این مشکلات ظاهری و در سطحی عمیق‌تر، موانع بسیار بنیادین در ساختار اقتصاد ایران وجود دارد که اغلب آنها ریشه در نگرش‌های مربوط به اقتصاد سیاسی خاص ایران دارد که در این زمینه روند ناقص خصوصی‌سازی و تسلط اقتصاد دولتی نفت محور در ایران، منجر به کاهش اهمیت سایر بخش‌های مختلف اقتصادی از جمله گردشگری شده‌است. در این شرایط گردشگری با حضوری بسیار کمرنگ، همواره در حاشیه سیاست‌ها و برنامه‌های کلان توسعه دولت قرار گرفته‌است (حیدری چیانه، ۱۳۹۲: ۲۷). به منظور دستیابی به اهداف توسعه صنعت گردشگری، باید تسهیلاتلازم برای بخش خصوصی چون تضمین امنیت سرمایه و سرمایه‌گذاری توسط دولت، پرداخت وام‌های بلندمدت با بهره کم، واگذاری زمین مناسب با بهای دولتی، حذف تشریفات زائد و دست و پاگیر اداری برای ایجاد هتل، متل، رستوران، تفرجگاه و دیگر تأسیسات مورد نیاز و تخفیفات گمرکی و مالیاتی ایجاد شود (بنادرویش، ۱۳۸۲: ۲۷). همچنین حکومت‌ها باید با قوانین و آیین‌نامه‌هایی مثل ویزای آنلاین و سیاست‌های ورود خارجی‌ها و غیره شرایط را برای ورود گردشگر به منطقه یا کشور مورد نظر فراهم کنند.
نتیجه‌گیری

برای توسعه گردشگری در ایران، اتخاذ یک چشم‌انداز جامع با توجه به هر دو سطح خرد و کلان پیشنهاد می‌شود. درسطح کلان، باید به بالا بردن اولویت توسعه گردشگری در درازمدت، سیاست‌های توسعه ملی، توجه بیشتر به برنامه‌ریزی، هماهنگی و نظارت و بهبود زیرساخت‌های مورد نیاز برای توسعه گردشگری، توانمندسازی مسئولان محلی به منظور اجتناب از بوروکراسی و سرمایه‌گذاری، توجه بیشتری شود. همچنین در سطح خرد، جوامع محلی باید در تصمیم‌گیری برای منطقه خود مشارکت بیشتری داشته باشند، آگاهی آنها از اثرات مثبت و منفی گردشگری (از طریق رسانه‌های جمعی، آموزش و پرورش، کارگاه‌ها و غیره) افزایش یابد. همچنین مردم فرصت بالا بردن صدای خود را، در صورت نیاز، از طریق تقویت نهادهای مدنی داشته باشند.
نتایج تحقیق نشان می‌دهدکه قدمت و تمدن ایرانی، اکوتوریسم مناسب و منحصر به فرد، وجود فرقه‌ها و مذاهب مختلف و هزینه‌های کم گردشگری در ایران از مهمترین فرصت‌ها و پتانسیل‌های گردشگری در این کشور می‌باشد. همچنین وجود محدودیت‌های سیاسی و برنامه‌ریزی، اتکای بیش از حد به درآمدهای نفتی، محدودیت‌های زیربنایی و متمرکز شدن صنایع و خدمات در چند شهر بزرگ، محدودیت‌های فرهنگی و مذهبی، محدودیت‌های مرتبط با تبلیغات و رسانه و محدودیت در زمینه آموزش از جمله مهمترین چالش‌ها و محدودیت‌های صنعت گردشگری در ایران می‌باشد. ایران مانند بسیاری از کشورهای درحال توسعه دیگر، با معضلات شدید اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی مثل نرخ بالای بیکاری، رشد سریع در سن کار جمعیت، تورم و غیره مواجه است. توسعه صنعت گردشگری باتوجه به مزیت‌های مناسبی که در زمینههای اقتصادی، رونق کسب و کار، ایجاد اشتغال، بهبود وضعیت زندگی، ارتقاء انسجاماجتماعی و اشتراک فرهنگی دارد، می‌تواند بهکاهش معضلات شدید اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی کمک کند. با توجه به اهمیت نقش صنعت گردشگری در کاهش معضلات و مشکلات مختلف درکشورها، برنامه‌ریزی و توسعه برای ارتقاء صنعت گردشگری در ایران عموماً به دلیل اتکای بیش از حد و بی دردسر به درآمدهای نفتی در حاشیه قرار گرفته‌است. همچنین طرح‌های توسعه گردشگری در ایران، بیشتر بر روی تعداد گردشگری خارجی به ایران تمرکز می‌کنند و کمتر به عوامل مؤثر بر ورود این نوع گردشگر مثل توسعه زیرساختی، سیاست‌های کلی حکومت‌ها، رسانه و تبلیغات و شرابط سیاسی- اجتماعی حاکم بر جامعه توجه میکنند. به طورکلی توسعه پایدار گردشگری در ایران دارای نواقص مثل: الف) فقدان جامعیت و یکپارچه‌سازی، ب) عدم هماهنگی بین و در میان نهادهای مرتبط، ج) عدم تمرکززدایی همراه با تمایل به استفاده از منافع حکومت مرکزی و د) فقدان چشم‌انداز محلی میباشد.
هیوردس پترسون

| هیوردس پترسون | هیوردس پترسون |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: Hjördis Olga Maria Pettersson
زادهٔ: ۱۷ اکتبر ۱۹۰۸ ویزبه
درگذشت: ۲۷ مهٔ ۱۹۸۸ (۷۹ سال) استکهلم
ملیت: سوئد
پیشه: هنرپیشه
سال‌های فعالیت: ۱۹۳۳–۱۹۸۵
همسر(ها): اوله لیندهوم (ا. ۱۹۳۷–۱۹۳۹) فرد رناستورم (ا. ۱۹۴۲–۱۹۴۹)
هیوردس پترسون (انگلیسی: Hjördis Petterson; ۱۷ اکتبر ۱۹۰۸ – ۲۷ مهٔ ۱۹۸۸) هنرپیشه اهل سوئد بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به کشتی برای هند، گربه‌ها اشاره کرد.
کاپائو دا کانوا

| کاپائو دا کانوا | کاپائو دا کانوا |
| --- | --- |
شهرداری‌های برزیل: شهرداری‌های برزیل
  پرچمنشان:   پرچمنشان
موقعیت کاپائو دا کانوا در نقشه: موقعیت کاپائو دا کانوا در نقشه
کاپائو دا کانواLocation in Brazil: کاپائو دا کانواLocation in Brazil
مختصات: ۲۹°۴۶′ جنوبی ۵۰°۰۱′ غربی﻿ / ﻿۲۹٫۷۶۷°جنوبی ۵۰٫۰۱۷°غربی﻿ / -29.767; -50.017: مختصات: ۲۹°۴۶′ جنوبی ۵۰°۰۱′ غربی﻿ / ﻿۲۹٫۷۶۷°جنوبی ۵۰٫۰۱۷°غربی﻿ / -29.767; -50.017
کشور:  برزیل
ایالت: ریو گرانده جنوبی
جمعیت (۲۰۲۰): جمعیت (۲۰۲۰)
 • Total: ۵۴۰۵۱
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۳ (BRT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۲ (BRST)
کاپائو دا کانوا (به پرتغالی: Capão da Canoa) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو گرانده جنوبی واقع شده‌است. کاپائو دا کانوا ۵۴٬۰۵۱ نفر جمعیت دارد.
خرفخانه‌های دیدگان

| خرفخانه‌های دیدگان | خرفخانه‌های دیدگان |
| --- | --- |
نام: خرفخانه‌های دیدگان
کشور: ایران
استان: استان فارس
شهرستان: شهرستان خرم بید
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: خانه
دیرینگی: دوره اشکانیان
دورهٔ ساخت اثر: دوره اشکانیان، دوره ساسانیان
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۱۹۰۹
تاریخ ثبت ملی: ۲۶ اسفند ۱۳۸۶
خرفخانه‌های دیدگان مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان خرم بید، بخش مشهد مرغاب، جاده قدیم قادرآباد به خرم بید، ارتفاعات گردنه دیدگان واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۶ اسفند ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۰۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ندای جوانان

| ندای جوانان | ندای جوانان |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: هیو فورد
نویسنده: هنری آرتور جونز (نمایش‌نامه) ایوا اونسل
فیلمنامه‌نویس: آلفرد هیچکاک
بر پایه: بر پایه نمایش‌نامه جیمز مه‌آود اثر هنری آرتور جونز
بازیگران: مری گلین مالکوم چری جک هابز بن وبستر جان پیچی
فیلم‌بردار: هال یانگ
توزیع‌کننده: فیموس پلیرز-لاسکی
تاریخ‌های انتشار:  ۱۳ مارس ۱۹۲۱ (۱۹۲۱-0۳-۱۳)  
مدت زمان: ۳۹ دقیقه
کشور: بریتانیا
زبان: صامت (میان‌نویس انگلیسی)
ندای جوانان (انگلیسی: The Call of Youth) فیلمی صامت به کارگردانی هیو فورد است که در سال ۱۹۲۱ منتشر شد. آلفرد هیچکاک طراح تیتراژ این فیلم بوده‌است. این فیلم هم‌اکنون یک فیلم گمشده است.
نسرین معظمی

نسرین معظمی (۱۳۲۴–) زیست‌شناس و میکروب‌شناس ایرانی است.
او برای خدمات علمی خود نشان نخل آکادمیک فرانسه را دریافت کرده‌است و در سال ۱۳۷۵ از سوی ریاست‌جمهوری ایران به‌طور رسمی تقدیر شد.
معظمی کارشناسی را از دانشگاه تهران و دکترای خود را در رشته میکروبیولوژی از دانشگاه لاوال  کانادا دریافت کرد.
فعالیتها

نسرین معظمی در بازگشت به ایران مدیر گروه بیولوژیکی سازمان پژوهش‌های علمی و صنعتی شد و مرکز بیوتکنولوژی و مرکز کلکسیون قارچ‌ها و باکتری‌های صنعتی و عفونی را بازگشایی نمود. (طرح ایجاد مرکز کلکسیون قارچ‌ها و باکتری‌های صنعتی و عفونی نخستین بار توسط دکتر بزرگمهر وزیری میکرب‌شناس برجسته ایرانی به سازمان پژوهش‌های علمی و صنعتی ایران پیشنهاد شده بود) تأسیس مرکز تحقیقات بیوتکنولوژی خلیج فارس در قشم.
جوایز

برگزیده جایزه علمی علامه طباطبایی بنیاد ملی نخبگان سال 1393
جایزه البرز در سال ۱۳۹۶ به عنوان دانشمند برتر
جایزه رتبه اول تحقیق جشنواره بین‌المللی خوارزمی و جایزه اول بهترین دانشمند ایران.
خاک‌آشنا

| خاک‌آشنا | خاک‌آشنا |
| --- | --- |
کارگردان: بهمن فرمان‌آرا
تهیه‌کننده: بهمن فرمان‌آرا
نویسنده: بهمن فرمان‌آرا
بازیگران: رضا کیانیان بابک حمیدیان مریم بوبانی بیتا فرهی رؤیا نونهالی نیکو خردمند هدایت هاشمی رعنا آزادی‌ور قلندر لکی سیاوش چراغی‌پور فرید ولی زاده سحر خلخالیان فرزین صابونی امیر حسین رستمی
موسیقی: کارن همایونفر
فیلم‌بردار: محمود کلاری
تدوین‌گر: عباس گنجوی
کشور: ایران
زبان: فارسی 
خاکْآشنا چهارمین فیلم بعد از انقلاب بهمن فرمان‌آرا است که در سال ۱۳۸۶ تولید و پس از دو سال توقیف در تابستان سال ۱۳۸۸ اکران شد.
خلاصه داستان

نامدار (رضا کیانیان) نقاش و هنرمندی است که در گریز از هیاهوی مرکز به روستایی در کردستان پناه برده و سال‌ها است به خلق آثار خود مشغول است. ورود خواهرزاده جوان او به محیط روستا در کنار وقایعی که در محیط روستا رخ می‌دهد، باعث تغییری شگرف در زندگی نامدار می‌شود و او را وامی‌دارد که در شیوه زندگی خود بازنگری کند.
بازیگران

رضا کیانیان
بابک حمیدیان
مریم بوبانی
بیتا فرهی
رؤیا نونهالی
نیکو خردمند
هدایت هاشمی
رعنا آزادی‌ور
قلندر لکی
سیاوش چراغی‌پور
فرید ولی زاده
سحر خلخالیان
فرزین صابونی
امیر حسین رستمی
عوامل فیلم

نویسنده کارگردان و تهیه‌کننده بهمن فرمان‌آرا
مدیر فیلمبرداری: محمود کلاری
تدوین: عباس گنجوی
طراح چهره‌پردازی: مهرداد میرکیانی
طراح صحنه و لباس: فرهاد ویلکیجی
دستیار کارگردان و برنامه‌ریز: مانفرد اسماعیلی
مدیر تولید: محمدرضا نجفی
سرمایه‌گذار: فضل‌الله یوسف‌پور
موسیقی: کارن همایونفر
جوایز

بهترین کارگردانی، بهترین موسیقی متن، بهترین صداگذاری و میکس و بهترین تدوین تندیس جشن سینمای ایران.
حواشی

فیلم قبل مجوز اکران در جشن خانه سینما نمایش و برنده جوایز متعددی شد.
به گفته بهمن فرمان‌آرا چهار سکانس فیلم به‌طور کامل و نود درصد از یک سکانس دیگر آن مورد حذف قرار گرفته‌اند. (خاک‌آشنا همچون عکسی شده که چشم‌های آن را درآورده‌اند)
ترنر ماکان

| ترنر ماکان | ترنر ماکان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳۰ سپتامبر ۱۷۹۲ کورک، ایرلند
درگذشت: ۲۴ ژوئیه ۱۸۳۶ کلکته، هند
ملیت: بریتانیایی
پیشه(ها): مترجم، زبان شناس، نظامی
شناخته‌شده برای: تصحیح کتاب شاهنامه
متن آثارِ  در ویکی‌نبشته
ترنر ماکان (به انگلیسی: Turner Macan)، (زادهٔ ۳۰ سپتامبر ۱۷۹۲ در کورک، ایرلند و درگذشتهٔ ۲۴ ژوئیه ۱۸۳۶ در کلکته، هند) مترجم و زبان شناس زبان فارسی و سروان هنگ شانزدهم سواره‌نظام ارتش بریتانیا که به عنوان مترجم فارسی فرمانده قوای بریتانیا در هند انتخاب شده بود. تصحیح او از شاهنامه نخستین تصحیح در اروپا بود که برپایه ۱۷ نسخه خطی کامل و چهار نسخه ناقص خطی از شاهنامه تهیه شده است.
پراگا (ورشو)

پراگا (انگلیسی: Praga) یک منطقه در ورشو در لهستان است. در ساحل شرقی رودخانه ویستولا قرار دارد. اولین بار در سال ۱۴۳۲ ذکر شده‌است، تا سال ۱۷۹۱ یک شهر جداگانه با منشور شهر خود را تشکیل داد.
کروز داس الماس

| کروز داس الماس | کروز داس الماس |
| --- | --- |
شهرداری‌های برزیل: شهرداری‌های برزیل
Landscape of the city,Rectory دانشگاه فدرال رکونکاو دا باهیا، Home to the  EMBRAPA  Cassava and Tropical Fruits,Town Hall,Saint John Festival and Mother Church: Landscape of the city,Rectory دانشگاه فدرال رکونکاو دا باهیا، Home to the  EMBRAPA  Cassava and Tropical Fruits,Town Hall,Saint John Festival and Mother Church
  پرچمنشان:   پرچمنشان
موقعیت کروز داس الماس در نقشه: موقعیت کروز داس الماس در نقشه
کروز داس الماسLocation in Brazil: کروز داس الماسLocation in Brazil
مختصات: : مختصات: 
کشور: Brazil
منطقه‌های برزیل: منطقه شمال شرقی برزیل
ایالت: باهیا
شهرستان‌های برزیل: Metropolitana de Salvador
حکومت: حکومت
 • شهردار: Orlando Peixoto Pereira Filho (حزب کارگر برزیل)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۴۵٫۷۴ کیلومتر مربع (۵۶٫۲۷ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۲۰): جمعیت (۲۰۲۰)
 • کل: ۶۳۵۹۱
 • تراکم: ۴۴۰/کیلومتر مربع (۱۱۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۰۳:۰۰ (BRT)
Postal code: ۴۴۳۸۰۰۰۰
وبگاه: www.cruzdasalmas.ba.gov.br
کروز داس الماس (به پرتغالی: Cruz das Almas) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در باهیا واقع شده‌است. کروز داس الماس ۱۴۵٫۷۴ کیلومتر مربع مساحت و ۶۳٬۵۹۱ نفر جمعیت دارد.
نمودار بلند-آلتمن

نمونه‌ای از یک نمودار بلند–آلتمن
نمودار بلند–آلتمن (یا نمودار تفاوت) نوعی روش نمایش داده در مطالعات زیستی، پزشکی مطالعات توافق و آمار زیستی است که برای تحلیل میزان توافق بین دو پارامتر یا حتی اجازه بیش از 2 گروه از مشاهدات را می دهد. نمودار آلتمن برای بررسی الگوی عدم موافقت بین repeated measurement ها یا بین یک اندازه خاص و معیار طلایی را به ما می دهد. در این نمودار 3 خط موازی با محور x ها رسم می‌شود که خط وسط آن مقدار Mean و 2 خط اطراف میانگین مقادیر +2sd و -2sd را نشان می دهد. میانگین در این نمودار روی نقطه صفر قرار دارد.  از این نمودا به کرات در مطالعات اپیدمیولوژیک استفاده می شود. در واقع این نمودار همان نمودار میانگین تفاوت توکی است و در زمینه‌های دیگر علوم نیز با آن نام شناخته می‌شود، اما در آمار پزشکی توسط جی مارتین بلند  و داگلاس جل آلتمن محبوبیت پیدا کرده‌است.
توافق در مقابل همبستگی

بلند و آلتمن نشان دادند که هر دو روشی که برای اندازه گیری یک پارامتر (یا ویژگی) طراحی شده‌اند، باید همبستگی خوبی داشته باشند چنانچه مجموعه‌ای از نمونه ها انتخاب شوند که مقادیرشان تفاوت قابل توجهی داشته باشد. به بیان دیگر، همبستگی بالا بین دو روش اندازه‌گیری می‌تواند صرفاً ناشی از آن باشد که مقادیر گسترده‌ای از نمونه‌ها انتخاب شده‌اند. از این رو همبستگی بالا به خودی خود نشان دهندهٔ توافق بالا بین نتایج آن دو روش نیست.
چگونگی ساخت یک نمودار بلند–آلتمن

مجموعه‌ای از n نمونه (به عنوان مثال اشیائی با حجم نامشخص) را در نظر بگیرید. هر دو روش اندازه‌گیری (برای مثال روش های مختلف اندازه گیری حجم) روی هر نمونه انجام می‌شود و در نتیجه 2n داده به دست می‌آید. سپس هر یک از n نمونه روی نمودار نشان داده می‌شود، به این شکل که مقدار محور x برابر با میانگین دو اندازه‌گیری تعیین می‌شود و تفاوت بین این دو اندازه‌گیری روی محور y نمایش داده می‌شود.
به این ترتیب مختصات دکارتی داده برای نمونهٔ S با مقادیر  S_{1} و  S_{2} که از اندازه‌گیری‌ها به دست آمده، چنین خواهد بود:
برای مقایسه تفاوت بین دو مجموعه از نمونه‌ها به‌طور مستقل از مقدار میانگین‌شان، بهتر آن است که به کسری از جفت‌های اندازه‌گیری شده نگاه کنیم. با تغییر متغیرها به صورت لگارتیمی (بر پایهٔ ۲) پیش از تحلیل داده‌ها می‌توان از روش‌های استاندارد استفاده کرد؛ لذا نمودار با توجه به معادله زیر ترسیم می‌گردد:
این نسخه از این نمودار برای نمودار ام‌ای استفاده می‌گردد.
کاربرد

یکی از کاربردهای اولیهٔ نمودار بلند–آلتمن در مقایسهٔ دو سنجهٔ بالینی است که هر یک حاوی مقداری خطا است. این نمودار همچنین می‌تواند برای مقایسهٔ یک روش اندازه‌گیری با روشی دیگر که استاندارد طلایی است به کار گرفته بشود، به خصوص زمانی که استاندارد طلایی نیز خود خالی از خطا نیست.
نمودار بلند–آلتمن
وایلمونشتر

| وایلمونشتر   | وایلمونشتر   |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: هسن
منطقه اداری: Gießen
ناحیه: Limburg-Weilburg
حکومت: حکومت
 • شهردار: Manfred Heep
مساحت: مساحت
 • کل: ۷۷٫۴۲ کیلومتر مربع (۲۹٫۸۹ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۹۳ متر (۶۳۳ فوت)
جمعیت (2013-12-31): جمعیت (2013-12-31)
 • کل: ۸٬۸۴۳
 • تراکم: ۱۱۰/کیلومتر مربع (۳۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: 35789
کدهای شماره‌گیری: 06472
پلاک خودرو: LM, WEL
وبگاه: www.weilmuenster.de
وایلمونشتر (به آلمانی: Weilmünster) یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در لیمبرگ-وایلبورگ واقع شده‌است. وایلمونشتر ۹٬۳۰۳ نفر جمعیت دارد.
فعل مجهول

فعل مجهول فعلی است که به مفعول نسبت داده می‌شود. مانند: زمین کنده شد.
فعل مجهول را به نهادی که قبلاً در جملهٔ معلوم، مفعول بوده است، نسبت می‌دهند. برای نمونه، در جمله معلومی چون: فرزانه کتاب را آورد. فعل این جمله (آورد) معلوم است، زیرا آن را به نهاد (فرزانه) نسبت داده‌ایم. صورت مجهول این جمله چنین است:
کتاب آورده شد. فعل این جمله (آورده شد) مجهول است زیرا آن را به نهاد جدید (کتاب) نسبت داده‌ایم که در جملهٔ معلوم، مفعول بود.
مجهول کردن جملهٔ معلوم در فارسی

برای تبدیل جملهٔ معلوم به مجهول، نخست باید نهاد جملهٔ معلوم را حذف کنیم، سپس مفعول جملهٔ معلوم را نهاد جمله مجهول قرار دهیم و اگر «را» یعنی نقش‌نمای مفعول داشته باشد، آن را حذف کنیم. سپس شناسهٔ فعل مجهول را با نهاد جدید منطبق سازیم.
در فارسی، فرمول تبدیل فعل معلوم (که الزاماً باید گذرا به مفعول باشد) به مجهول چنین است:
صفت مفعولی فعل + صرف فعل «شدن»
فعل اصلی جمله به شکل " بن ماضی+ه" می نویسیم سپس از "شدن" فعلی متناسب با شناسه و زمان فعل اصلی میاوریم
مثال: «من نامه را خواهم فرستاد» که صفت مفعولی فعل این جمله می‌شود «فرستاده» و صورت مجهول جمله چنین است: «نامه فرستاده خواهد شد.»
در فارسی همهٔ افعال گذرا نقش‌نمای مفعول «را» نمی‌گیرند. مثلاً جملهٔ مجهول «باید توافق حاصل شود» متناظر جملهٔ معلوم «باید توافق حاصل کنیم» است و فعل مرکب «حاصل‌کردن» برای مفعولش («توافق») از نقش‌نمای مفعولی بی‌نیاز است (یعنی به صورت «باید توافق را حاصل کنیم» به کار نمی‌رود).
نوجورید

| نوجورید | نوجورید |
| --- | --- |
Commune: Commune
نوجوریدموقعیت نوجورید در نقشه: نوجوریدموقعیت نوجورید در نقشه
مختصات: ۴۶°۵۹′ شمالی ۲۱°۵۳′ شرقی﻿ / ﻿۴۶٫۹۸۳°شمالی ۲۱٫۸۸۳°شرقی﻿ / 46.983; 21.883: مختصات: ۴۶°۵۹′ شمالی ۲۱°۵۳′ شرقی﻿ / ﻿۴۶٫۹۸۳°شمالی ۲۱٫۸۸۳°شرقی﻿ / 46.983; 21.883
کشور:  رومانی
شهرستان: بیهور
جمعیت (۲۰۰۲): ۴٬۵۹۴
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
نوجورید (به لاتین: Nojorid) یک منطقهٔ مسکونی در رومانی است که در شهرستان بیهور واقع شده‌است.
خصوصیات

نوجورید  ۴٬۵۹۴ نفر جمعیت دارد.
پارادوکس بردباری

پارادوکس بردباری (به انگلیسی: Paradox of tolerance) توسط کارل پوپر در سال ۱۹۴۵ میلادی توصیف شده‌است. این پارادوکس بیان می‌کند که اگر جامعه‌ای بدون محدودیت بردبار باشد، سرانجام توانایی این جامعه برای بردباری توسط افراد نابردبار از بین خواهد رفت. پوپر به این نتیجه‌گیری ظاهراً متناقض رسید که برای داشتن جامعه‌ای بردبار، جامعه باید نسبت به نابردباری نابردبار باشد.
توضیح پارادوکس

کارل پوپر این پارادوکس را در کتاب جامعه باز و دشمنان آن توضیح داده‌است:
بردباری بی‌حد و حصر مسلماً به از میان رفتن بردباری منجر می‌شود. اگر بردباری نامحدود ما حتی آنان که نابردبار هستند را نیز در بر بگیرد، اگر ما آماده نباشیم تا از جامعه‌ای بردبار در مقابل ظهور نابردباری دفاع کنیم، آنگاه افراد بردبار و همراه آنان بردباری نابود خواهد شد. از این قاعده نباید این را دریافت که همیشه باید صحبت کردن از ایده‌های نابردبارانه را سرکوب کرد؛ تا زمانی که ما می‌توانیم با بحث منطقی با آن مقابله کنیم و با عقاید عمومی در جای خود نگهشان داریم، سرکوب کردن ناعاقلانه خواهد بود؛ ولی ما باید سرکوب کردنشان حتی با زور را حق خود بدانیم، زیرا ممکن است مشخص شود که آنان با محکوم کردن هر نوع بحثی، حاضر نیستند در جایگاه مناظره‌های منطقی با ما مواجه شوند، ممکن است دنباله‌روهای خود را از شنیدن استدلال‌های منطقی منع کنند زیرا آن را گمراه‌کننده می‌بینند و به آنان یاد دهند جواب بحث را با مشت یا گلوله بدهند. در این صورت ما باید به نام بردباری این حق را داشته باشیم تا نابردباران را تحمل نکنیم.
در سال ۱۹۷۱، فیلسوفی به نام جان رالز در کتاب نظریه‌ای در باب عدالت به این نتیجه رسید که یک جامعه با اخلاق باید نسبت به نابردبارها (تا حدی) شکیبا باشد، در غیر این صورت جامعه نابردبار و نهایتاً بی‌اخلاق خواهد شد. هر چند رولز مانند پوپر بر این نکته تأکید می‌کند که یک جامعه باید حق دفاع از خود را نیز داشته باشد که در نهایت جای اصول بردباری را می‌گیرد: وقتی بخش نابردبار جامعه به خودشان اجازه اعتراض به نابردباری را ندهند، آزادی آن‌ها باید محدود شود تا زمانی که بخش بردبار جامعه با دلیل و صداقت به این باور برسد که امنیت و آزادی خودشان در خطر نیست.
در تحقیقی در سال ۱۹۹۷، مایکل والزر این سؤال را مطرح کرد که آیا ما باید نابردبارها تحمل کنیم؟ او به این موضوع اشاره کرد که بیشتر اقلیت‌های مذهبی که از بردباری برخوردار هستند، حداقل در بعضی موارد، نابردبار هستند. در یک رژیم بردبار، چنین افرادی ممکن است یاد بگیرند که تحمل کنند یا حداقل اینطور رفتار کنند که این خصوصیت را دارا هستند.
توماس جفرسون در اولین سخنرانی برد ریاست جمهوری خود دربارهٔ مفهوم جامعهٔ بردبار، به جمله‌ای دربارهٔ کسانی که ممکن است کشور و وحدت آن را بی‌ثبات سازد، اشاره می‌کند:
آن‌ها را تنها در صورتی که مخل جامعه نیستند به عنوان نماد ایمنی جامعه، آزاد بگذارید که نشان دهد اشتباه در دیدگاه توسط جامعه تحمل می‌شود اگر دلیل آن اختلاف قابل بحث و مشاجره باشد. (به عبارتی دیگر تنها در صورتی که بت وان باآن‌ها روی عقایدشان بحث منطقی کرد باید در جامعه زندگی کنند)
بردباری و آزادی بیان

پارادوکس بردباری در بحث تعیین حدود آزادی بیان مهم است. پوپر بیان می‌کند که قائل شدن آزادی بیان برای آنان که از آن استفاده می‌کنند تا از میان برش دارند، در خود پارادوکس دارد. به گفته مایکل روزنفلد:
به نظر تناقض‌برانگیز می‌رسد که آزادی بیان را به افراط‌گرایانی بسط دهیم که اگر بتوانند، آزادی بیان افرادی که با آنان موافق نیستند را با خشونت سرکوب خواهند کرد.
وی همچنین به تفاوت‌های جوامع دموکرات اروپای غربی و ایالات متحده آمریکا در تحمل سخنان نفرت‌پراکنانه اشاره می‌کند.