stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کارل جانسون
بیوگرافی شخصیت های داستانی > تبعید، اتحادهای جدید و سرمایه گذاری های تجاری

کارل در طول مدتی که در حومه شهر بود با یک کشاورز علف هرز هیپی معروف به "حقیقت" دوست می شود و چندین سرقت را در کنار کاتالینا، پسر عموی روان پرخاشگر سزار انجام می دهد، که با او وارد یک رابطه کوتاه مدت می شود. او همچنین در چند مسابقه خیابانی غیرقانونی شرکت می‌کند که توسط رهبر سه‌گانه نابینا وو زی مو ("Woozie") برگزار می‌شود، که در آن یک گاراژ منقرض شده از دوست پسر جدید کاتالینا برنده می‌شود. کارل و همکارانش بعداً به سان فیرو می‌روند، جایی که با کمک چندین متحد جدید، گاراژ را به یک مغازه خرد کردن وسایل نقلیه تبدیل می‌کنند و یک نمایندگی خودرو و یک مغازه RC خریداری می‌کنند. کارل بعداً برای Triads محلی کار می‌کند و در این فرآیند روابط خود را با Woozie تقویت می‌کند و بزرگترین کارتل مواد مخدر سن آندریاس، Loco Syndicate را که کوکائین کراک را به بالاها عرضه می‌کرد، نفوذ کرده و نابود می‌کند. در این روند، او همچنین از رایدر به خاطر خیانتش انتقام می گیرد و او را در جلسه ای با رهبران سندیکا می کشد.
پس از حذف سندیکای لوکو، رهبر سابق آن، مایک تورنو، با کارل تماس می گیرد که خود را یک مامور مخفی دولتی نشان می دهد و در ازای آزادی زودهنگام سویت از زندان، از او برای انجام چندین عملیات کمک می گیرد. زمانی که کارل برای تورنو کار می کرد، یک فرودگاه متروکه در بیابان را خریداری می کند، گواهینامه خلبانی می گیرد و یک جت پک 60 میلیون دلاری را از یک پایگاه نظامی می دزدد. او بعداً به لاس ونتوراس سفر می کند تا به ووزی کمک کند تا با دزدی از کازینوی رقیب مافیایی، کالیگولا، پس از جلب اعتماد اوباش با کار برای دون سالواتوره لئونه، پدر کارفرمای سابق کارل، کازینوی باز کند. در این روند، او با مدیر سابق کالیگولا، کن روزنبرگ، دوست می شود و به او و همکارانش کمک می کند تا از چنگال سالواتوره فرار کنند. کارل در طول اقامتش در لاس ونتوراس، رپر معروف سابق مدد داگ را که به طور ناخواسته در حین کمک به OG Loc نابود کرد، از یک اقدام خودکشی نجات می‌دهد و به کار برای CRASH ادامه می‌دهد تا زمانی که آنها خیانت می‌کنند و سعی می‌کنند او را بکشند. کارل توسط افسر هرناندز که با گزارش دادن به شرکای خود به امور داخلی مخفیانه خیانت کرد نجات می یابد و پولاسکی را پس از قتل هرناندز به قتل می رساند. سوئیت بعداً با کارل تماس می گیرد که به حبس ابد محکوم شده است و عملاً ابزار چانه زنی تن پنی را حذف می کند.
در حالی که کارل و همکارانش برای بازگشت به لوس سانتوس برنامه ریزی می کنند، مد داگ از کارل می خواهد که مدیر او شود و به او کمک کند تا حرفه اش را بازسازی کند. کارل مالکیت عمارت مد داگ در لوس سانتوس را که دومی برای مواد مخدر به باند واگوس فروخته بود، دوباره به دست می‌آورد و با کمک روزنبرگ و دوستانش کار خود را از سر می‌گیرد.
بیوگرافی شخصیت های داستانی > بستن انتهای شل

مدت کوتاهی پس از بازگشت او به لوس سانتوس، تورنو برای کار نهایی با کارل تماس گرفت. پس از اتمام، دومی به توافق آنها احترام می گذارد و سویت را از زندان آزاد می کند. با وجود اینکه سویت از بازگشت برادرش خوشحال است، اما از سرمایه گذاری های تجاری کارل تحت تأثیر قرار نمی گیرد و او را به خاطر فراموش کردن باند آنها سرزنش می کند، قبل از اینکه با او صحبت کند تا بار دیگر به بازسازی قدرت خانواده کمک کند.
در طول این مدت، تن پنی به اتهامات متعددی محاکمه می شود، اما در محاکمه خود تبرئه می شود و باعث شورش در تمام مناطق تحت اشغال گروه های تبهکار لوس سانتوس می شود. در بحبوحه هرج و مرج، کارل چمن از دست رفته خانواده ها را از رقبای خود پس می گیرد و بیگ اسموک را به پنت هاوس قصرش می کشد، جایی که او را به خاطر خیانتش می کشد. سپس تن پنی از راه می رسد تا سهم خود را از پول اسموک بگیرد و کارل را بکشد، اما دومی زنده می ماند و تن پنی را که در حال رانندگی یک ماشین آتش نشانی است، با کمک سویت تعقیب می کند. تعقیب و گریز برادران در نهایت باعث می شود که تن پنی با ماشین آتش نشانی در خارج از خانه خانواده کارل تصادف کند و در نتیجه او بر اثر جراحات جان خود را از دست بدهد. با کشته شدن تن پنی، شورش ها به یکباره پایان می یابند و تمام پایان های سست زندگی کارل حل می شود.
در پایان بازی، کارل و متحدانش در حال بحث در مورد آینده‌شان در خانه اولی دیده می‌شوند، زمانی که مد داگ از آنها دیدن می‌کند تا اعلام کند که برای آلبوم جدیدش رکورد طلایی دریافت کرده است. در حالی که همه جشن می گیرند، کارل خانه را ترک می کند تا چیزهای اطراف محله را بررسی کند.
بازخوردها

شخصیت کارل جانسون پس از انتشار Grand Theft Auto: San Andreas مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و در لیست های بسیاری از بهترین شخصیت های بازی های ویدیویی قرار گرفته است. جان دیویسون، نویسنده رسمی مجله پلی استیشن ایالات متحده، سی جی را به دلیل شخصیت لایه‌ای و رفتار واقع‌گرایانه‌اش «احتمالاً یکی از توسعه‌یافته‌ترین و باورپذیرترین شخصیت‌های بازی ویدیویی می‌دانست که تا کنون ساخته شده است». اقدامات بازی کمتر قابل باور هستند، مشکلی که ممکن است از طریق آن دور زده شده باشد روایتی منشعب. جسی SChedeen از IGN، از بین تمام قهرمانان سریال، "تعداد کمی به اندازه CJ بدجنس یا قانع کننده هستند" و سفارشی سازی را ستوده است. پل تامبورو از کریوآنلاین نوشت که «تسلط بر شخصیتی که مراقب زمان و زمان انجام کشتار دسته جمعی عجولانه نیست، شاداب بود» و متیو کوپر از Sabotage Times گفت که سی جی «اولین کسی بود که با وجدان، اولین کسی که ظاهراً از کشتن تعداد زیادی از مردم لذت نمی برد».
GameDaily CJ را در میان لیست خود از بهترین شخصیت‌های سیاه‌پوست در بازی‌های ویدیویی فهرست کرد، و این ایده را رد کرد که او کلیشه‌های منفی را تقویت می‌کند، زیرا او "بیشتر جیمز باند زاده محله یهودی نشین است تا گانگستای مستقیم". به طور مشابه، لری هستر از Complex Gaming، سی‌جی را به‌عنوان "بازیگر با قلب خوب" معرفی کرد. در سال 2008، The Age CJ را "متواضع ترین" ضدقهرمانان Grand Theft Auto و "یکی از اولین شخصیت های اصلی آفریقایی-آمریکایی قوی در هر بازی ویدئویی بزرگ" نامید. مت هلگسون از Game Informer احساس می کرد "او به راحتی می توانست یک کلیشه گانگستری دیگر باشد، اما در پایان سن آندریاس، ما سی جی را به عنوان مردی معیوب، اما در نهایت خوب می بینیم که در بدترین شرایط بهترین کار ممکن را انجام داد." در سال 2011، خوانندگان نسخه گیمر رکوردهای جهانی گینس، کارل «سی جی» جانسون را به عنوان بیست و دومین شخصیت برتر بازی ویدیویی انتخاب کردند. همه زمان ها.
سی جی قهرمان سال 2005 در جوایز جوی استیک طلایی شد. در G-Phoria، CJ نامزد برای شخصیت مورد علاقه و Young Maylay برای بهترین اجرای صوتی - مرد شد.
به دلیل محبوبیت CJ و سادگی نسبی مدل شخصیت او، تبدیل غیررسمی مدل CJ به بازی های ویدیویی مختلف به یک "سنت" طنز و یک آیتم آزمایشی غیررسمی در جامعه مودینگ تبدیل شده است، به ویژه زمانی که یک بازی برای تغییرات پشتیبانی می شود، به روشی مشابه Doom که به هر پلتفرم محاسباتی منتقل می‌شود.
مهدی تیکدری

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  مهدی تیکدری‌نژاد
زادروز:  ۲۳ تیر ۱۳۷۵ ‏(۲۸ سال)
زادگاه:  کرمان، ایران
قد:  ۱٫۸۴ متر (۶ فوت ۱⁄۲ اینچ)
پست:  مدافع راست
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  گل‌گهر
شمارهٔ پیراهن:  ۱۱
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
–:  مس کرمان
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۹ |  مس کرمان |  ۶۸ |  (۱۴) |
| ۲۰۱۹–۲۰۲۱ |  تراکتور |  ۵۶ |  (۳) |
| ۲۰۲۱– |  گل‌گهر |  ۸۳ |  (۵) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
‌
مهدی تیکدری‌نژاد (زاده ۲۳ تیر ۱۳۷۵ در کرمان) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست مدافع راست برای باشگاه فوتبال گل‌گهر سیرجان در لیگ برتر خلیج فارس بازی می‌کند.
بازگشت (فیلم ۱۳۳۲)

| بازگشت | بازگشت |
| --- | --- |
کارگردان: ساموئل خاچیکیان
تهیه‌کننده: ساناسار خاچاطوریان باغدان یگانیان فرید زینی
نویسنده: ساموئل خاچیکیان
بازیگران: آرمان هوسپیان هایده مهری عقیلی عزت‌الله وثوق شهین اکبر خواجوی رحیم روشنیان مسعود پورزنجانی
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۳۲
مدت زمان: ۱۰۰ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
بازگشت فیلمی به کارگردانی ساموئل خاچیکیان محصول سال ۱۳۳۲ است.
خلاصه داستان

خانواده نسبتاً مرفه کودکی را از دهکده‌ای به شهر می‌برند تا در خانه‌شان خدمت کند. کودک روستایی با حوصله و فداکاری از حداقل اوقات فراغتش برای تحصیل استفاده می‌کند و در جوانی فرد فعال و ارزشمندی می‌شود. در حالیکه حمید فرزند بزرگ خانواده که در رفاه پرورش یافته، جوان بزهکاری می‌شود. این دو به دختر جوانی علاقه‌مند می‌شوند. حمید برای اینکه جوان روستایی را از سر راه خود دور کند از خانه‌شان دزدی کرده و او را متهم می‌کند؛ ولی بزودی حقیقت آشکار شده و جوان با دختر مورد علاقه‌اش ازدواج می‌کند.
منطقه دئی

مکان در 23x15px|border |alt=|link= پاپوآ گینه نو
| منطقه دئی | منطقه دئی |
| --- | --- |
منطقه: منطقه
مختصات: مختصات: طول جغرافیایی وارد نشده‌است {{#coordinates:}}: عرض جغرافیایی نامعتبر: مختصات: مختصات: طول جغرافیایی وارد نشده‌است {{#coordinates:}}: عرض جغرافیایی نامعتبر
استان: استان ارتفاعات غربی
مرکز: دئی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱۰ (AEST)
منطقه دئی یکی از منطقه های استان ارتفاعات غربی واقع در کشور پاپوآ گینه نو می باشد. مرکز این منطقه دئی است. چمعیت منطقه مطابق با سرشماری رسمی سال ۲۰۰۰ میلادی ۵۰٬۰۳۳ بوده است. این منطقه خود از ۲ فرمانداری محلی تشکیل می گردد که هر فرمانداری به منظور سهولت در امر آمارگیری خود به چند بخش تقسیم می شود.
تقسیمات

این منطقه دارای ۲ فرمانداری محلی است که اسامی آن ها به شرح زیر است:
فرمانداری محلی روستایی موگلامپ
فرمانداری محلی روستایی کوتنا
باشگاه فوتبال آتلانتی

Football club
باشگاه فوتبال آتلانتی یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای است که در مکزیکوسیتی، مکزیک واقع شده است. آتلانتی که در سال ۱۹۱۶ تأسیس شد، از اعضای اصلی لیگ برتر مکزیک در سال ۱۹۴۳ بود.
آتلانتی سه قهرمانی لیگ ملی را به دست آورده است، دو قهرمانی از خانه اصلی خود در مکزیکوسیتی، و آخرین مورد پس از نقل مکان آنها به کانکون در سال ۲۰۰۷ قبل از بازگشت به مکزیکوسیتی. آنها همچنین سه بار برنده جام حذفی مکزیک و دو بار برنده لیگ قهرمانان کونکاکاف شدند.
آتلانتی در حال حاضر پس از سقوط از لیگ دسته برتر مکزیک در پایان فصل ۱۴–۲۰۱۳، در لیگ آسنسیو مکزیک رقابت می‌کند. آنها برنده آپرتورا ۲۰۲۱ و آپرتورا ۲۰۲۲ شدند.
حضور در جام باشگاه‌ها

آتلانتی با قهرمانی در لیگ قهرمانان کونکاکاف ۰۹–۲۰۰۸ جواز حضور در جام باشگاه‌های جهان ۲۰۰۹ را پیدا کرد. این تیم مسابقات را از مرحله یک‌چهارم نهایی شروع کرد. حریف اول این تیم، آوکلند سیتی بود. این بازی که ۷،۰۰۰ تماشاگر از نزدیک آن را تماشا کردند، با برد ۳–۰ آتلانتی همراه بود. در نیمه نهایی، آتلانتی مقابل تیم قدرتمند بارسلونا ایستاد و با وجود گل دقیقه ۵ گیلرمو روخاس، در نهایت با ۳ گل از سرخیو بوسکتس، لیونل مسی و پدرو رودریگز با نتیجه ۳–۱ بازنده شد و مجبور شد در رده‌بندی برای مقام سوم شرکت کند. در رده بندی، آتلانتی مقابل نماینده آسیا، پوهانگ استیلرز قرار گرفت. این بازی در پایان وقت قانونی با نتیجه ۱–۱ مساوی شد و پوهانگ استیلرز در ضربات پنالتی ۴–۳ آتلانتی را شکست داد. آتلانتی با وجود دریافت رتبه چهارم، جایزه بازی جوانمردانه را بدست آورد.
افتخارات > قهرمانی‌های داخلی

لیگ دسته برتر مکزیک: ۳
لیگ آسنسیو: ۰
لیگ دسته دوم مکزیک: ۲
لیگ ملی آماتور: ۲
جام حذفی مکزیک: ۳
جام کمپئونز: ۲
لیگ گسترش مکزیک: ۲
افتخارات > قهرمانی‌های بین‌المللی

لیگ قهرمانان کونکاکاف: ۲
جام باشگاه‌های جهان: ۰
بارتولومیو فوسل

| بارتولومیو فوسل | بارتولومیو فوسل |
| --- | --- |
بارتولومیو فوسل تصویر از «تصاویر تاریخی US»: بارتولومیو فوسل تصویر از «تصاویر تاریخی US»
زادهٔ: ۹ ژانویه ۱۷۹۴ شهرستان چستر، پنسیلوانیا USA
درگذشت: ۱۴ ژانویهٔ ۱۸۷۱ (۷۷ سال) شهرستان چستر، پنسیلوانیا USA
ملیت: آمریکایی
پیشه: پزشک
شناخته‌شده برای: مشارکت کننده در راه‌آهن زیرزمینی حامی اشتغال زنان در حوزه پزشکی
بارتولومیو فوسل (Bartholomew Fussell) (زادهٔ ۱۷۹۴ ـ درگذشتهٔ ۱۸۷۱)، از مخالفان برده‌داری بود که با احداث پناهگاهی به بردگان فراری در خانهٔ امن خود در میدان کنت، پنسیلوانیا و مکان‌های دیگری در پنسیلوانیا و اوهایو در راه‌آهن زیرزمینی کمک کرد. او به حدود ۲۰۰۰ برده در فرار از بردگی کمک کرد. فوسل یکی از پایه‌گذاران انجمن مبارزه با برده‌داری آمریکا بود. او مدافع زنانی بود که در کسوت پزشک فعالیت می‌کردند و در تأسیس کالج پزشکی زنان پنسیلوانیا مؤثر بود. فوسل به‌عنوان پزشک مشغول به فعالیت بود و به بردگان فراری خدمات پزشکی ارائه می‌داد.
اوایل زندگی و تحصیلات

فوسل در خانواده‌ای عضو کلیسای کویکر در چستر، ایالت پنسیلوانیا چشم به جهان گشود. پدرش، بارتولومیو فوسل و مادرش، ربکا فوسل (با نام باند) بود. پدر و خواهرش استر، فوسل را به‌غایت تشویق کردند تا تحصیلات عالی را دنبال کند. او با تصور این‌که در مریلند فرصت‌های تحصیلی بهتری به دست خواهد آورد، در عنفوان جوانی به این شهر نقل‌مکان کرد. فوسل در آنجا مدرسه‌ای را در لیتل فالز مریلند راه‌اندازی کرد و به تدریس پرداخت. او شب‌ها در رشتهٔ پزشکی تحصیل می‌کرد و در نهایت در کسوت پزشک از کالج پزشکی بالتیمور فارغ‌التحصیل شد. فوسل همچنین یک مکتب مذهبی یکشنبه‌ها در بوش ریور نک، مریلند، برای بردگان آفریقایی-آمریکایی راه‌اندازی کرد و خواندن کتاب مقدس را به آن‌ها آموزش داد. در آن زمان، چنین فعالیتی بسیار بحث‌برانگیز بود. در این مدت، او از طریق روابط خانوادگی با اعضای کلیسای کواکر در جنبش محلی مبارزه با برده‌داری، به‌ویژه الیشا تایسون، آشنا شد. خود فوسل علیه نهاد برده‌داری سخن گفت که البته مورد انتقاد برده‌داران محلی قرار گرفت.
زندگی شخصی و خانواده

فوسل پس از فارغ‌التحصیلی، به چستر، پنسیلوانیا بازگشت و در آنجا مطب پزشکی دایر کرد. کمی بعد، در ۲۶ مه ۱۸۲۶، فوسل با لیدیا موریس پیوند زناشویی بست و خانه‌ای در میدان کنت، پنسیلوانیا بنا نمود که بعدها به «کاج‌ها» معروف شد و به‌عنوان خانه‌ای امن برای راه‌آهن زیرزمینی استفاده می‌شد. او «کاج‌ها» را از جاناتان و آن توماس خرید که از قبل در راه‌آهن زیرزمینی فعالیت داشتند و از سال ۱۸۰۵ تا ۱۸۳۰ از آن به‌عنوان پناهگاهی برای بردگان فراری استفاده می‌کردند.
سوزان فوسل، دختر بارتولومیو فوسل و لیدیا موریس بود. او در کسوتِ معلم و پرستار در جنگ داخلی ایالات متحده فعالیت کرد و بشردوستی برجسته بود. او پس از مرگ زودهنگام مادرش مسئول انجام کارهای خانه بود. فرزندان دیگر آن‌ها جاشوا لانگسترث فوسل، موریس فوسل، لیدیا آدا فوسل و بنجامین لوندی فوسل بودند.
لیدیا، همسر فوسل، در سال ۱۸۴۰ چشم از جهان فروبست. او در ۲ سپتامبر ۱۸۴۱، با ربکا چرچمن هیوز ازدواج کرد و از او صاحب یک فرزند به نام ادوارد چرچمن فوسل شد.
مشارکت در راه‌آهن زیرزمینی

فوسل در پنسیلوانیا رابطه‌ای شغلی با توماس گرت، فعال محلی مبارزه با برده‌داری برقرار کرد. در آن زمان، فوسل به بردگان فراری که از پناهگاه قبلی‌ای که با گرت داشت به خانهٔ او آورده می‌شدند، پناه می‌داد. او علاوه بر پناه‌دادن به بردگان، از خانه‌اش، «کاج‌ها»، برای ارائهٔ خدمات پزشکی به بردگان فراری بیمار یا مجروح استفاده کرد. خانهٔ او تقریباً در یک مایلی شرق دهکدهٔ تاریخی میدان کنت قرار داشت که مرکز جنبش مبارزه با برده‌داری در جنوب‌شرقی پنسیلوانیا بود. «کاج‌ها» یک انبار زیرزمینی داشت که به‌عنوان مخفیگاه بردگان فراری استفاده می‌شد و همچنین یک خروجی دوم برای فرار سریع داشت. فوسل و همسرش لیدیا مدام در «کاج‌ها» میزبان سایر طرفداران مبارزه با برده‌داری بودند.
در سال ۱۸۳۳، فوسل یکی از امضاکنندگان اصلی بیانیهٔ عقاید انجمن ضد برده‌داری آمریکا بود. این بیانیه اصول مبارزه با برده‌داری این سازمان را اعلام می‌کرد. این امضا در اولین جلسهٔ این سازمان رخ داد که در فیلادلفیا، پنسیلوانیا برگزار شد.
در اواخر دههٔ ۱۸۳۰، فوسل تقریباً به ۲۰ مایلی شمال میدان کنت یعنی وست وینسنت، پنسیلوانیا، به مزرعهٔ مجاورخواهرش استر لوئیس نقل‌مکان کرد. در آنجا، او با لوئیس، دخترانش و نیز گرت و جان ویکرز و الیجا پنی پکر از طرفداران مبارزه با برده‌داری در پیشبرد روند راه‌آهن زیرزمینی، همکاری کرد.
لیدیا، همسر فوسل، در سال ۱۸۴۰ دیده از جهان فروبست. او یک سال بعد با ربکا هیوز ازدواج کرد و در همان زمان فوسل و همسر جدیدش به یورک، پنسیلوانیا رفتند. در آن زمان، برادر و برادرزاده‌اش برای ادامهٔ فعالیت در راه‌آهن زیرزمینی به خانهٔ فوسل در وست وینسنت نقل‌مکان کردند تا به خانه‌های فوسل و لوییس بروند.
فعالیت‌های راه‌آهن زیرزمینی پس از تصویب قانون برده‌های فراری در سال ۱۸۵۰ افزایش یافت و مجازات کمک به بردگان فراری را افزایش می‌داد. فوسل نیز به نوبهٔ خود، فعالیتش را بیشتر کرد. در سال ۱۸۵۱، او به فرار سه نفر از شرکت‌کنندگان در شورش کریستیانا کمک کرد و به فراری‌ها در خانهٔ خانوادگی لوییس در چستر پناه داد. فوسل تا پایان جنگ داخلی ایالات متحده عضو فعال انجمن ضد برده‌داری پنسیلوانیا باقی ماند.
او در جایگاه گردانندهٔ یک خانهٔ امن، نمونه‌ای از کنترلچی (یا کمک‌راننده) و فرماندهٔ ایستگاه در راه‌آهن زیرزمینی است، در نتیجه، اصطلاحات راه‌آهن اغلب در این متن به کار رفته‌است.
فعالیت فوسل در راه‌آهن زیرزمینی در رسالهٔ اولیه‌ای دربارهٔ این موضوع، سوابق راه‌آهن زیرزمینی، در سال ۱۸۷۲ به قلم ویلیام استیل، آفریقایی-آمریکایی مستند شده‌است. کنت تاون شیپ در سال ۲۰۱۶، خانهٔ فوسل، «کاج‌ها»، را برای محافظت از تاریخ خرید.
تأثیر بر حرفه‌ها برای زنان به‌عنوان پزشک

فوسل به‌دلیل تلاش‌های سرکوب‌شدهٔ خواهرش استر در دنبال‌کردن حرفهٔ پزشکی، در رابطه با فرصت‌های محدودی که زنان زمانه‌اش در زمینهٔ پزشکی داشتند، حساس شده بود. به همین دلیل، در سال ۱۸۴۰، فوسل کلاس‌هایی را با هدف آموزش اصول اولیهٔ پزشکی به زنان آغاز کرد. او سپس کارزاری برای پیشبرد آرمان زنان در کسوت پزشک راه انداخت. در سال ۱۸۴۶، فوسل جلسه‌ای متشکل از شش پزشک محلی و خواهرزاده‌اش گریسیانا لوییس برای بحث دربارهٔ ضرورت فعالیت زنان در حرفهٔ پزشکی ترتیب داد. شرکت‌کنندگان شامل شش پزشک ازرا میچنر، ادوین فوسل (شوهرخواهر گریسیانا، ربکا لوییس)، فرانکلین تیلور، الوود هاروی، سیلوستر بردسال و نیز خواهرزادهٔ فوسل بودند. این جلسه در نهایت منجر به پایه‌گذاری کالج پزشکی زنان پنسیلوانیا در سال ۱۸۵۰ شد، اگرچه او مستقیماً در ایجاد آن نقشی نداشت.
سال‌های بعد و وفات

پس از جنگ داخلی ایالات متحده و ممنوعیت برده‌داری، فوسل بیشتر وقت خود را در پندلتون ایندیانا در خانهٔ پسرش جاشوا فوسل سپری کرد. بااین‌حال، او در وست پیکلند، پنسیلوانیا، در خانهٔ پسرش موریس فوسل چشم از جهان فروبست. فوسل در کنار همسرش لیدیا در آرامگاه پیلند فرندز در فینیکسویل، پنسیلوانیا در ایالات متحده آمریکا به خاک سپرده شد.
جیمز براون (هنرپیشه)

| جیمز براون | جیمز براون |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۲ مارس ۱۹۲۰
درگذشت: ۱۱ آوریل ۱۹۹۲ (۷۲ سال)
جیمز براون (انگلیسی: James Brown؛ ۲۲ مارس ۱۹۲۰ – ۱۱ آوریل ۱۹۹۲) یک هنرپیشه و خواننده اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به به راه خود می‌روم، شن‌های آیو جیما، جزیره بیداری اشاره کرد.
باشگاه فوتبال بکیا یونایتد

Football club
| 0 | 1 |
| --- | --- |
پرونده:Bequia United.png: پرونده:Bequia United.png
نام کامل: باشگاه فوتبال بکیا یونایتد
تاریخ بنیان‌گذاری: ۲۰۱۲
زمینِ بازی: کلیو تنیس پلیینگ فیلد, پورت الیزابت، سنت وینسنت و گرنادین‌ها
گنجایش: ۵۰۰
لیگ: لیگ برتر ان‌ال‌ای
باشگاه فوتبال بکیا یونایتد یک باشگاه فوتبال وینسنتی از پورت الیزابت، سنت وینسنت و گرنادین‌ها است. این باشگاه در لیگ برتر ان‌ال‌ای، بالاترین سطح فوتبال در سنت وینسنت و گرنادین بازی می‌کند.
چاس مارتینز

مارتینز در سال ۲۰۱۵
چاس مارتینز (متولد سال ۱۹۷۲) طراح، مورخ هنر و نویسنده اسپانیایی است. او در حال حاضر مدیر آکادمی هنر و طراحی اف اچ ان دابلیو در بازل است. در این آکادمی او فضای نمایشگاهی مؤسسه در تانک را نیز اداره می‌کند.
مارتینز همچنین مدیر هنری فضای اقیانوس ونیز است، مکانی که توسط آکادمی تی بی ای ۲۱ رهبری می‌شود و هدف آن ترویج، تحقیق و حمایت از دانش اقیانوس از طریق هنر است. در سال ۲۰۱۷، مارتینز متصدی کولن اسکالپور شماره ۹ بود.. او در هیئت‌های مشاوره بسیاری از موسسات هنری بین‌المللی مانند کاستلو دی ریوولی، تورین، دی اپل، آمستردام؛ موزه تاریخ آلمان، برلین؛ و موزه در مدرن، سالزبورگ حضور داشته‌است..
حرفه

مارتینز بین سال‌های ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۴ مدیر ارشد موزه دل باریو در نیویورک بود. قبل از آن، او رئیس بخش کارگردانی هنری و عضو گروه عامل اصلی برای داکیومنتا بود و در آن زمان همراه با بتینا فونکه، مجموعه «۱۰۰ یادداشت-۱۰۰ فکر» را ویرایش کرد.
مارتینز قبلاً به عنوان سرپرست ارشد موزه هنرهای معاصر بارسلونا در سالهای ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۰ بود.
در سالهای ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۸ مدیر فرانکوورتر و در ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۵ مدیر هنری سالا رکاردو بیلبائو بوده‌است. در این مدت او نمایشگاه‌های متعددی با هنرمندان معاصر سازماندهی کرده‌است. در سال ۲۰۰۵، او غرفه قبرس را در پنجاه و یکمین بینال ونیز با هنرمندان پانایوتیس مایکل و کنستانتیا سوفوکلووس و در سال ۲۰۱۵، این غرفه را با هنرمند آلبرت سرا، برای پنجاه و ششمین بینال ونیز سرپرستی کرد. مارتینز همچنین عنوان مشاور متصدی برای دوسالانه استانبول در سال ۲۰۱۵، بیست و نهمین دوسالانه هنر سائوپائولو در سال ۲۰۱۰، و کارنگی بین‌المللی در سال ۲۰۰۸ را در کارنامه کاری خود دارد.
تحصیلات

مارتینز تاریخ هنر و فلسفه را در دانشگاه خودمختار بارسلون و سپس در دانشگاه توبینگن و دانشگاه آزاد برلین تحصیل کرده‌است. در سال ۱۹۹۵، او در همبرگر بانهوف، در برلین کار کرد. به دنبال آن، او کارشناسی ارشد خود را در دانشگاه کلمبیا و مرکز مطالعات کیوریتوریال در کالج بارد نیویورک اخذ کرد.
نمایشگاه‌ها

سالا رکالده
فرانکفورتر کونستوراین
رینا سوفیا
مکبا
مالبا
کونستهاوس هامبورگ
کانستال بازل
موزه تیزن بورنمیزا
در تنک
نوشته‌ها

اختاپوس عاشق
پاسخ پیچیده
من می‌خواهم معشوق شما باشم، نه فقط دوست شما: آموزش فرار از سیاست پیش‌بینی
کتاب وحشی اختراعات (آینده، انتشارات استرنبرگ)
باشگاه فوتبال اولسان سیتیزن

باشگاه فوتبال اولسان سیتیزن (به کره‌ای: 울산 시민 축구단) یک باشگاه فوتبال در شهر اولسان در کشور کره جنوبی می‌باشد که در کی لیگ ۳ بازی می‌کند.
Football club
منی فی، کالیفرنیا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= کالیفرنیا, 23x15px|border |alt=ایالات متحده آمریکا|link=ایالات متحده آمریکاایالات متحده آمریکا
| City of Menifee | City of Menifee |
| --- | --- |
شهر: شهر
City of MenifeePosition in California.: City of MenifeePosition in California.
مختصات: ۳۳°۴۰′۴۲″ شمالی ۱۱۷°۱۰′۰۱″ غربی﻿ / ﻿۳۳٫۶۷۸۳۳°شمالی ۱۱۷٫۱۶۶۹۴°غربی﻿ / 33.67833; -117.16694: مختصات: ۳۳°۴۰′۴۲″ شمالی ۱۱۷°۱۰′۰۱″ غربی﻿ / ﻿۳۳٫۶۷۸۳۳°شمالی ۱۱۷٫۱۶۶۹۴°غربی﻿ / 33.67833; -117.16694
ایالت:  کالیفرنیا
شهرستان:  ریورساید
Incorporation (city): ۱ اکتبر ۲۰۰۸
حکومت: حکومت
 • نوع: Council-Manager
 • شهردار: John V. Denver
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۶٫۶۰۷ مایل مربع (۱۲۰٫۷۱۱ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۴۶٫۴۶۶ مایل مربع (۱۲۰٫۳۴۵ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۱۴۱ مایل مربع (۰٫۳۶۵ کیلومتر مربع)  ۰٫۳۰٪
ارتفاع: ۱۴۳۰ فوت (۴۴۰ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۷۷۵۱۹
 • تراکم: ۱۷۰۰/مایل مربع (۶۴۰/کیلومتر مربع)
کد منطقه: 951
وبگاه: http://www.cityofmenifee.us/
سامانه اطلاعات نام‌های جغرافیایی ایالات متحده آمریکا: منی فی، کالیفرنیا: سامانه اطلاعات نام‌های جغرافیایی ایالات متحده آمریکا: منی فی، کالیفرنیا
منی فی (به انگلیسی: Menifee) شهری در شهرستان ریورساید، کالیفرنیا ایالت کالیفرنیا است که در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۷۷۵۱۹ نفر جمعیت داشته است.
چرم‌خوران علیا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| چرم‌خوران علیا | چرم‌خوران علیا |
| --- | --- |
استان‌های ایران: استان آذربایجان شرقی
شهرستان‌های ایران: شهرستان بستان‌آباد
بخش (تقسیمات کشوری): بخش تیکمه‌داش
تقسیمات کشوری در ایران: دهستان عباس غربی
جمعیت (2006): جمعیت (2006)
 • کل: ۲۰۶
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
چرم‌خوران بالا یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان عباس غربی بخش تیکمه‌داش شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است.
این روستا ۱۰ خانوار الی ۲۰۶ نفر جمعیت دارد.
تثبیت کننده (غذا)

پکتین به عنوان تثبیت کننده در غذاهایی مانند ماست استفاده می‌شود
تثبیت کننده یک افزودنی به غذا است که به حفظ ساختار آن کمک می‌کند. کاربردهای معمولی شامل جلوگیری از جدا شدن امولسیون روغن، آب در محصولاتی مانند سس سالاد است. جلوگیری از تشکیل کریستال‌های یخ در مواد غذایی منجمد مانند بستنی؛ و از ته‌نشین شدن میوه‌ها در محصولاتی مانند مربا، ماست و ژله جلوگیری می‌کند. برخی از این افزودنی‌های غذایی ممکن است باعث رشد میکروارگانیسم‌های خاصی در دستگاه گوارش شوند که می‌توانند آنها را تخمیر کنند. هیدروکلوئیدهای زیر رایج‌ترین مواردی هستند که به عنوان تثبیت کننده استفاده می‌شوند:
آلژینیک اسید
آگار
خزه ایرلندی
سلولز و مشتقات سلولز
ژلاتین
گوارگام
صمغ عربی
صمغ لوبیا
پکتین
نشاسته
صمغ زانتان
زنان در فرهنگ مازندرانی

زنان در فرهنگ مازندرانی از جایگاه ویژه ای برخوردار هستند. زن در فرهنگ مردم مازندران همانند سایر اقوام ایرانی، مظهر مهربانی، عطوفت و انسانیت است. افزون بر آن زن مازندرانی به ویژه در روستاها، مزارع و کشتزارها، همراه ثابت‌قدم همسرش است و همسرداری و تربیت و پرورش فرزندان بخشی از وظایف او به‌شمار می‌آید.
زنان در شمال ایران در دوران قدیم هم چون مردان به کار و کوشش و تمرین جنگ می‌پرداختند و دوش به دوش آنان بیشترین مسئولیت را به عهده می‌گرفتند، چنان‌که تاریخ و جغرافیا نویسان دوران باستان از زنان شمال ایران با خصوصیاتی هم چون مردان یاد کرده‌اند. از تعصب و غیرت و شجاعت زنان مازندرانی وصراحت گفتار آن‌ها به مردانشان در زمان یعقوب لیث می‌توان یاد کرد.
پوشاک زنان مازندرانی

پوشاک مازندرانی و به ویژه پوشاک زنان مازندرانی نشانگر فرهنگ عفاف و حجاب در سرزمین‌های شمالی کشور باستانی ایران است و از گذشته‌های دور در میان آثار و اشیای عتیقه به دست آمده قابل شناسایی است. به‌طور مثال طرح و چهره بانوی گیلک که بر روی جام پوشیده مفرغی به دست آمده نشان می‌دهد که زنان سرزمین گیلان، روسری بزرگی بر سر می‌گذاشتند و با پیشانی بندی که از روی پیشانی عبور می‌کرد و در پشت سر گره می‌خورد، روسری را روی سر نگاه می‌داشتند. دیرینه این جام مفرغی که در تپه مارلیک از دل خاک بدست آمده، به ۳ هزار سال پیش بازمی‌گردد.
پوشاک زنان مازندران در رنگ‌های شاد و زیبای طبیعت به‌طور کامل پوشیده و جذاب است و رنگ‌هایش الهام گرفته از طبیعت مصفای این دیار بوده است.
مهم‌ترین لباس زنان مازندرانی شلیته یا چرخی شلوار از جنس پارچه ابریشمی و کتان‌های ظریف یک رنگ که معمولاً دورادور لبه پایین آن را با نوار سیاه رنگی تزیین می‌کردند و به آن سیاهیک می‌گویند. در تندیس‌های به دست آمده از دورهٔ اشکانیان مجسمه زنی با شلیته‌ای بلند و پیراهنی نیمه کوتاه وجود دارد. در حال حاضر از شلیته هنگام جشن‌ها و برای رقص‌های محلی استفاده می‌شود.