stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تاریخ دندان‌پزشکی
دندانپزشکی در مصر باستان

پژوهش‌های بیشتر حکایت از آن دارند که در حدود ۳۰۰۰ سال پیش از میلاد، در مصر باستان، هسی-ری نخستین فردی است که به نوعی از وی با عنوان «دندانپزشک» (بزرگترین فرد پردازنده به دندان) نام برده شده‌است. مصریان باستان بوسیلهٔ سیم‌های زرّین (طلایی)، بقایای بازمانده از دندان‌ها را به یکدیگر پیوند می‌دادند و از این اتصال به عنوان جایگزین دندان استفاده می‌کردند.
کورنلیوس سلسوس نویسنده رومی نیز که مطالبی در زمینه پزشکی دارد، در نوشته‌های خود به‌طور گسترده‌ای به بیماری‌های دهان و دندان و همچنین درمان‌های دندانپزشکی اشاره کرده و در این موارد از موادی همانند مرطوب کننده‌های حاوی مواد مخدر و مواد قابض به عنوان مواد پُرکاربرد یاد نموده‌است.
دندانپزشکی در تاریخ چین

چینی‌ها دندان درد را «یاتونگی» نامیدند و درد دندان را بر اساس علت آن طبقه بندی می‌کردند. به طور میانگین، حدود 18 جوشانده گیاهی برای دندان درد در چین تهیه شده بود. مردم چین از قرص‌ها و دهانشویه‌های آن زمان برای تسکین دردشان استفاده می‌کردند. همچنین، یکی از روش‌های مهمی که مردم چین برای رفع درد دندان استفاده می‌کردند طب سوزنی بود.
در طب سوزنی چین باستان، 26 نقطه بدن برای تسکین درد دندان بود. همچنین، 6 نقطه بدن برای تسکین درد و بیماری‌های مربوط به لثه بود. هوانگ تی، اولین فرد چینی است که روی بیماری‌های دهان و دندان مطالعات گسترده‌ای داشته است. این دندانپزشک چینی توانست در سال‌های 2700 قبل از میلاد، روش‌های تشخیص و درمان بیماری‌های دهان را توسعه دهد.
هوانگ تی، بیماری های دهان را به سه دسته: چانگ یا پوسیدگی دندان، فونگ یا بیماری‌های التهابی و کان یا بیماری‌های مربوط به لثه تقسیم کرد. شواهد نشان می‌دهند که هوانگ تی اولین کسی بوده است که خلال دندان را معرفی کرد و از سیم برای تثبیت دندان‌ها استفاده می‌کرد.
برخی از درمان‌هایی که چینی‌های باستان برای بیماری‌های دندان از آن استفاده می‌کردند، شامل قرص‌های با ترکیبات سیر له شده، گیاهان دارویی، استخوان‌های حیوانات، فضولات و... بوده است.
دندانپزشکی در ایران باستان

بوزید حنین فرزند اسحاق عبادی که یکی از دانش آموختگان و پرورش یافتگان دانشگاه جندی‌شاپور بود؛ کتابی با عنوان: مقاله فی حفظ الاسنان و استصلاحها نوشت که در آن به‌طور اختصاصی به دانش دندانپزشکی و به ویژه شاخه‌ای از آن که امروزه پریودنتولوژی نامیده می‌شود، پرداخت.
بخش نخست این کتاب به بهداشت بافت‌های نرم و سخت دهان پرداخته و به شیوه‌های گوناگون مراقبت از دندان‌ها و پایش آن‌ها اشاره دارد و از مواردی همچون تأثیرات انواع مواد غذایی و حتی زمان و نحوه مصرف آن‌ها بر سلامت دندان‌ها صحبت کرده‌است. چگونگی استفاده از مسواک و خلال دندان و همینطور طرز کاربرد دهان‌شویه‌ها و دندان‌شویه‌ها از دیگر موارد مورد بحث در بخش نخست کتاب اوست.
به لحاظ تاریخی، خارج نمودن و کشیدن دندان برای درمان بسیاری از بیماری‌ها مورد استفاده واقع شده‌است. در طول قرون وسطی و همینطور در سرتاسر قرن نوزدهم، دندانپزشکی به خودیِ خود، به صورتِ یک حرفهٔ مستقل شناخته نمی‌شد و اغلب درمان‌های دندانپزشکی توسط سلمانی‌ها (آرایشگران) یا پزشکان عمومی انجام می‌گرفت. به‌طور معمول، فعالیت سلمانی‌ها محدود به کشیدن و خارج ساختن دندان بود و در این ارتباط آن‌ها سعی می‌کردند تا درد و دیگر عوارض مرتبط با این فعالیت همچون عفونت مزمن دندان را کاهش بدهند.
تحولات در ابزارهای دندانپزشکی

ابزارهای مورد استفاده برای کشیدنِ دندان قدمت چندین قرنه داشتند و برای قرن‌ها در این زمینه کاربرد داشتند. در قرن چهاردهم میلادی، گای د چالیاک، پلیکان دندان که ابزاری برای کشیدن دندان بود، اختراع کرد این ابزار که به منقار پلیکان (مرغ سقا) شباهت داشت، تا اواخر قرن هیجدهم میلادی مورد استفاده قرار می‌گرفت. در این زمان، ابزار دیگری موسوم به کلید دندانپزشکی (که لابد این یکی هم شبیه کلید بود)، جایگزین پلیکان شد. کلید دندانی نیز به نوبه خود کنار رفت، و جای خود را به فورسپس‌های مدرنی داد که در قرن بیستم متداول شدند..
نخستین کتابهای دندانپزشکی

نخستین کتابی که صرفاً بر دندانپزشکی تمرکز کرده بود، کتابی بود که در سال ۱۵۳۰ میلادی توسط آرتزنی باچلین "Artzney Buchlein«نوشته شد. همچنین نخستین کتاب درسی دندان پزشکی که به زبان انگلیسی نوشته شد، کتابی به نام»اپراتور برای دندان» بود که توسط چارلز آلن در سال ۱۶۸۵ میلادی نگارش یافت. حدّ فاصل سال‌های ۱۶۵۰ و ۱۸۰۰ مصادف با سال‌هایی است که علم دندانپزشکی مدرن، توسعهٔ خود را آغاز نمود. در یکی از همین سال‌ها پزشک انگلیسی توماس براون در نوشتهٔ خود با عنوان «نامه‌ای به یک دوست» (انتشار در سال ۱۶۹۰ میلادی) که مشخصهٔ اصلی آن نوعی طنز در کلام او می‌باشد، به مشاهدات اولیهٔ خویش در ارتباط با دندانپزشکی چنین اشاره کرده‌است:
متداول شدن دندانپزشکی به شیوه امروز

گفته می‌شود که علم دندانپزشکی را آنگونه که ما امروز می‌شناسیم نخستین بار در قرن ۱۷ توسط یک پزشک فرانسوی به نام پیر فوشارد ابداع گردید، و از این جهت از وی با عنوان «پدر دندانپزشکی مدرن» یاد می‌شود. از بین شمار زیادی از پیشرفت‌هایی که وی برای این دانش به ارمغان آورد می‌توان به استفادهٔ گستردهٔ او از پروتز دندان، ارائهٔ معرفی مقدماتی از پر کردن دندان به عنوان یک شیوهٔ درمانی برای پوسیدگی دندان و بیان این نکتهٔ مهم که اسیدهای مشتق از موادّ قندی همچون اسید تارتاریک پوسیدگی دندان را به عهده دارند.
شیادی در تاریخ دندانپزشکی

یک مشکل دیگر هم که همواره در تاریخ دندانپزشکی، متداول بوده، رواج برخی تقلبات و حُقّه بازی‌ها و شیادی‌ها در این حرفه از طرف افراد غیر متخصص بوده‌است.
نگارخانه

کشاورز در دندانپزشکی؛ اثری از یوهان لیس
دندانپزشکی در قرون وسطی
شیوه کشیدن دندان در گذشته.
گرین اسپرینگ، ویرجینیای غربی

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Green Spring, West Virginia | Green Spring, West Virginia |
| --- | --- |
مکان مختص سرشماری (CDP): مکان مختص سرشماری (CDP)
Otterbein United Methodist Church: Otterbein United Methodist Church
Location of Green Spring in West Virginia: Location of Green Spring in West Virginia
مختصات: ۳۹°۳۱′۵۴″ شمالی ۷۸°۳۶′۵۹″ غربی﻿ / ﻿۳۹٫۵۳۱۶۷°شمالی ۷۸٫۶۱۶۳۹°غربی﻿ / 39.53167; -78.61639: مختصات: ۳۹°۳۱′۵۴″ شمالی ۷۸°۳۶′۵۹″ غربی﻿ / ﻿۳۹٫۵۳۱۶۷°شمالی ۷۸٫۶۱۶۳۹°غربی﻿ / 39.53167; -78.61639
ایالت: ویرجینیای غربی
شهرستان: شهرستان همپشایر، ویرجینیای غربی
مساحت: مساحت
 • کل: ۵٫۶۹ کیلومتر مربع (۲٫۱۹۸ مایل مربع)
 • خشکی: ۵٫۶۹ کیلومتر مربع (۲٫۱۹۷ مایل مربع)
 • آب: ۰٫۰۰۳ کیلومتر مربع (۰٫۰۰۱ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۶۹ متر (۵۵۴ فوت)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۲۱۸
 • تراکم: ۳۸/کیلومتر مربع (۹۹/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: 26722
کد منطقه: 304
شماره GNIS: 1539686
گرین اسپرینگ(به انگلیسی: Green Spring) شهری در ایالت ویرجینیای غربی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۱۸ نفر بوده‌است.
ژئوممبران

نصب ورقه‌های ژئوممبران
ژئوممبران (انگلیسی: Geomembrane) به ورق‌هایی گفته می‌شود که بدون نیاز به زیرساخت می‌تواند به عنوان عایق مورد استفاده قرار گیرد. این ورق‌ها با استفاده از جوش حرارتی یا روش‌های مختلف در کنار هم قرار می‌گیرند. ورق ژئوممبران از پلیمر‌های مختلفی مانند پلی اتیلن یا پلی وینیل کلراید ساخته می‌شود. از ژئوممبران برای عایق‌بندی استخرهای خاکی، مخازن ذخیره آب و مواد شیمیایی استفاده می‌شود.
ساختار ژئوممبران

ژئوممبران ورقی نفوذناپذیر است که امروزه جایگزین خوبی برای روش‌های قدیمی (سنگ و سیمان و بتن) بحث ایزولاسیون شده‌است. ورقی عایق است بر پایه پلی‌اتیلن که معمولا ژئوممبران از ۹۶ درصد رزین پلی اتیلن و ۳ درصد مستربچ و ۱ درصد آنتی‌اکسیدان تشکیل می‌شود و بر اساس رزین پلی اتیلن به سه نوع hdpe / lldpe / vldpe / pvc تقسیم می‌شود. معمولاً نقش عایق در استخرهای کشاورزی، ایزولاسیون فونداسیون، ایزولاسیون تونل، ایزولاسیون روف گاردن و ایزولاسیون انواع حوضچه‌های صنعتی را دارد.
ساختار ژئوممبران > ساختار ژئوممبران

ژئوممبران از ۹۸ درصد پلی‌اتیلن و ۲ درصد کربن بلک تشکیل شده‌است، ولی در ژئوممبران‌های رنگی به جز مشکی، مقداری مستربچ هم اضافه می‌شود و همین امر باعث می‌شود عمر آن، کاهش پیدا کند، به دلیل اینکه ورق ژئوممبران، مقاومت خود را از دست می‌دهد و پوسیده می‌شود، هرچند مورد ذکرشده برای ژئوممبران سنگین (hdpe) می‌باشد.
ژئوممبران‌های (VLDPE (vinyl low density polyethylene) , LLDPE (liner low-density polyethylene), PVC (polyvinyl chloride همین ساختار را دارند، ولی آن‌ها به ترتیب به جای پلی اتیلن سنگین از پلی وینیل کلراید، پلی اتیلن سبک، ترکیبی از پلی اتیلن و وینیل می‌باشد.
انواع ژئوممبران

ژئوممبران سنگین (high-density polyethylene): ژئوممبران HDPE نوعی از ژئوممبران می‌باشد که معمولاً برای احداث استخرهای ذخیره آب به کار می‌رود. این نوع ژئوممبران نسبت به ژئوممبران‌های دیگر انعطاف‌پذیری بالاتری دارد.
ژئوممبران سبک (liner low density polyethylene): ژئوممبران سبک نوعی ژئوممبران است که معمولاً برای ایزولاسیون فونداسیون، ایزولاسیون بام سبز و ایزولاسیون تونل به کار می‌رود و انعطاف آن از دیگر ژئوممبران‌ها بیشتر می‌باشد.
ژئوممبران (PVC (polyvinyl chloride: نوعی از ژئوممبران است که با توجه به انعطاف‌پذیری آن، مابین ژئوممبران سبک و سنگین می‌باشد، به همین خاطر از جمله کاربردهای ژئوممبران سبک و سنگین بیشترین کاربرد آن در معدن است.
ژئوممبران (VLDPE (vinyl low density polyethylene: از جدیدترین نوع ژئوممبران‌ها می‌باشد که به تازگی عرضه شده‌است که از ترکیب وینیل و LLDPE به وجود آمده‌است.
کاربرد ژئوممبران

احداث استخر کشاورزی:  امروزه برای ساخت و احداث  استخر کشاورزی ، بیشتر از استخر خاکی با پوشش ورق ژئوممبران بجای استخرهای بتنی استفاده می‌شود. به دلایل هزینه‌های کمتر و اقتصادی تر و همچنین عمر بالاتر ژئوممبران نسبت به بتن به راحتی می‌توان آنرا جایگزین استخر بتنی کرد. ژئوممبران در برابر اشعه خورشید مقاوم است و در سرما و گرما، بسیار مقاوم تر از بتن است به طوری که ژئوممبران تا دمای ۸۰+ درجه سانتی گراد و ۷۰- درجه سانتی گراد را تحمل می‌کند، ژئوممبران نفوذ ناپذیری ۱۰۰ درصد دارد، در حالی که بتن و سنگ و سیمان نفوذ ناپذیری اندکی دارد) معمولاً برای احداث استخرهای کشاورزی از نوع ژئوممبران hdpe استفاده می‌شود.
مزایای احداث استخرهای کشاورزی با ورق ژئوممبران
نصب سریع و آسان
کاهش چشمگیر هزینه‌ها در مقایسه با بتن و سنگ و سیمان
عمر مفید ۲۰–۴۰ سال ژئوممبران‌ها با توجه به شرایط محیطی و پروژه
مقاومت حرارتی بالا
استقامت بالای ورق‌های ژئوممبران دربرابر فشار آب
وجود ضخامت‌های متفاوت برای عمق‌های متنوع و بالا
خنثی بودن پلی اتیلن‌ها در برابر الودگی‌ها و مواد افزودنی
نچسبیدن جلبک و خزه‌ها به دیواره و کف استخر
قابلیت آپارات و تعمیر در صورت بروز مشکل
غیرقابل جویده شدن توسط جوندگان موذی
احداث استخرهای پرورش آبزیان : ژئوممبران به دلیل ترکیبات شیمیایی پلی اتیلنی و بیولوژی ماده ای خنثی می‌باشد و با هیچ مادهٔ دیگری ترکیب نمی‌شود و به آن هیچ ماده ای نمی‌چسبد به همین دلیل مناسب‌ترین گزینه برای احداث حوضچه پرورش آبزیان است زیرا خزه به آن نمی‌چسبد.
احداث حوضچه ذخیره اسید و هیپ لیچ : به خاطر دلایل ذکر شده در بالا ژئوممبران ماده ای خنثی می‌باشد و با اسید هم واکنش نمی‌دهد و به خاطر این خصلت تنها گزینه برای احداث استخرهای ذخیره است و حوضچه‌های هیپ لیچ و لیچینگ می‌باشد.
ایزولاسیون فونداسیون : ژئوممبران PVC نوین تونل به دلیل انعطاف بالا مناسب‌ترین گزینه برای ایزولاسیون فونداسیون می‌باشد و جایگزین بتن می‌باشد و به دلیل انعطاف‌پذیری بالا در کنج‌ها و نقاط غیرقابل دسترس به راحتی نصب می‌شود.
ایزولاسیون بام سبز : ژئوممبران‌های pvc , lldpe , vldpe مناسب‌ترین گزینه‌های ورق ژئوممبران برای ایزولاسیون بام سبز می‌باشند چون هم سبک هستند و هم هزینه آن‌ها از ایزوگام بسیار پایین‌تر می‌باشد و عمر و مقاومت بالاتری دارند.
ایزولاسیون معدن و تونل : ژئوممبران‌های PVC نوین تونل به دلیل انعظاف پذیری بالا مناسب‌ترین راه تنها راه کار برای ایزولاسیون معدن و انواع تونل می‌باشند.
مزایای ژئوممبران

حفاظت از محیط زیست
پیشگیری از نشت
دوام و طول عمر
مقرون به صرفه بودن
کبوتر میوه‌خوار

| کبوتر میوه‌خوار | کبوتر میوه‌خوار |
| --- | --- |
کبوتر میوه‌خوار زیبا: کبوتر میوه‌خوار زیبا
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: کبوترسانان
تیره:: کبوتریان
سرده:: کبوترهای میوه‌خوار سواینسون، ۱۸۲۵
گونه‌ها: گونه‌ها
 درحدود ۵۰ گونه:  درحدود ۵۰ گونه
مترادف: مترادف
 Chrysoenas:  Chrysoenas
کبوتر میوه‌خوار با نام علمی Ptilinopus  سرده‌ای بزرگ از خانوادهٔ کبوتریان است که تقریباً ۵۰ گونه را در بر می‌گیرد. این کبوترها، رنگارنگ و میوه‌خوار بوده و در جنگل‌ها و درختستان‌های آسیای جنوب شرقی و اقیانوسیه یافت می‌شوند. برخی از گونه‌های کبوتر میوه‌خوار در خطر انقراض نسل قرار دارند و برخی دیگر نیز نسلشان منقرض شده‌است.
مشخصات

این کبوترها جثه‌ای کوچک تا متوسط دارند. دم‌هایشان معمولاً کوتاه و بادبزنی‌شکل است و پرهایی رنگارنگ و غالباً براق دارند. همچنین پرندگان نر و مادهٔ بیشتر گونه‌های این سرده با یکدیگر متفاوتند.
کبوتران میوه‌خوار همانگونه که از نامشان برمی‌آید از میوه‌ها تغذیه می‌کنند
پراکندگی

این سردهٔ بزرگی است و بیشترین تنوع را در داخل یا اطراف جزیرهٔ گینه نو، ذر فیلیپین و در ناحیهٔ زیست‌جغرافیایی والاسیا دارد. برخی گونه‌های آن حتی تا غربی‌ترین مناطقی همچون جزایر سوندا، شمال تا تایوان، جنوب تا استرالیا و شرق تا پولینزی نیز پراکنده شده‌اند.
برخی گونه‌ها

کبوتر میوه‌خوار سبیلدار،  Ptilinopus mercierii
کبوتر میوه‌خوار زیبا، Ptilinopus pulchellus
کبوتر میوه‌خوار کله‌صورتی، Ptilinopus porphyreus
کبوتر میوه‌خوار نارنجی، Ptilinopus victor
کبوتر میوه‌خوار سینه‌زرد، Ptilinopus occipitalis
کبوتر میوه‌خوار گوش‌قرمز، Ptilinopus fischeri
کبوتر میوه‌خوار جامبو، Ptilinopus jambu
کبوتر میوه‌خوار ماریانا، Ptilinopus roseicapilla
کبوتر میوه‌خوار سیاه‌چانه، Ptilinopus leclancheri
کبوتر میوه‌خوار راپا، Ptilinopus huttoni
کبوتر میوه‌خوار نگروس، Ptilinopus arcanus
کبوتر میوه‌خوار کله‌سفید، Ptilinopus eugeniae
کبوتر میوه‌خوار شکم‌نارنجی، Ptilinopus iozonus
کبوتر میوه‌خوار سینه‌زرد، Ptilinopus occipitalis
کبوتر میوه‌خوار خال‌صورتی، Ptilinopus perlatus
کبوتر میوه‌خوار وامپو، Ptilinopus magnificus
کبوتر میوه‌خوار سینه‌سرخ، Ptilinopus bernsteinii
کبوتر میوه‌خوار تانا، Ptilinopus tannensis
کبوتر میوه‌خوار والاس، Ptilinopus wallacii
کبوتر میوه‌خوار چندرنگ، Ptilinopus perousii
کبوتر میوه‌خار خاکستری-سبز، Ptilinopus purpuratus
کبوتر میوه‌خوار سرنقره‌ای، Ptilinopus richardsii
کبوتر میوه‌خوار شکم‌قرمز، Ptilinopus greyii
کبوتر میوه‌خوار کوتوله، Ptilinopus naina
کبوتر میوه‌خوار سوتزن، Ptilinopus layardi
کبوتر میوه‌خوار طلایی، Ptilinopus luteovirens
کبوتر میوه‌خوار کله‌صورتی
سپیداج

| سپیداج | سپیداج |
| --- | --- |
سپیداج معمولی  ده‌پا: سپیداج معمولی  ده‌پا
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: نرم‌تنان
رده:: سرپایان
زیررده:: نیام‌داران
بالاراسته:: ده‌پاسانان
راسته:: سپیداجان زیتل، ۱۸۹۵
زیرراسته‌ها و خانواده‌ها: زیرراسته‌ها و خانواده‌ها
 †Vasseuriina †Vasseuriidae  †Belosepiellidae  Sepiina †Belosaepiidae  Sepiadariidae  Sepiidae:  †Vasseuriina †Vasseuriidae  †Belosepiellidae  Sepiina †Belosaepiidae  Sepiadariidae  Sepiidae
سِپیداج (که ده‌پا و به اشتباه ماهی مرکب (Squid) نیز نامیده شده) در انگلیسی کاتل فیش (به عربی سبیدج، الحبر/حبار، در فارسی سیبیا) جانوری نرم‌تن و دریازی است از راستهٔ سپیداجان (Sepiida) و ردهٔ سرپایان.
سپیداج‌ها شب‌رو هستند و شب‌ها به شکار خرچنگ‌ها و میگوها می‌پردازند. سپیداج‌ها معمولاً ۸ بازو دارند که دو شاخک گیره‌ای دراز در میان آن‌ها قرار گرفته است. این شاخک‌ها تنها به هنگام گرفتن شکار قابل دیدن است.
جنین سپیداج حتی پیش از به دنیا آمدن قادر به مشاهده دنیای پیرامون خود است. سپیداج‌هایی که در دوره جنینی خود در پیرامون خود بیشتر خرچنگ دیده‌باشند در دوران بلوغ بیشتر به شکار خرچنگ می‌پردازند.
هوش

مقالهٔ اصلی: هوش سرپایان
بررسی‌های تازه نشان می‌دهد که سپیداج‌ها از جملهٔ باهوش‌ترین گونه‌های بی‌مهرگان هستند. آن‌ها داری حافظه رویدادی هستند و می‌توانند (شبیه انسان‌ها) تجربه‌هایشان را به‌همراه احساسی که در آن لحظه داشته‌اند به یاد بیاورند. عمر سپیداج حدود یک تا دو سال است.
هوش > تغییر رنگ و الگوی بدن

رنگیزه‌های ویژه‌ای در بدن سپیداج‌ها باعث می‌شود بتوانند رنگ بدن خود را تغییر داده و با محیط پیرامون هم‌رنگ بشوند.
رنگ آن‌ها به هنگام جفت‌گیری به سرعت چندین بار عوض می‌شود و زمانی که عصبانی شوند به رنگ سفید در می‌آیند.
بررسی‌ها نشان داده که سپیداج‌های نر در بسیاری از موارد زمانی که به یک سپیداج ماده نزدیک می‌شوند نیمه‌ای از بدن خود که رو به او است را با الگوها و رنگ‌های جذاب نرینه برای ماده می‌پوشانند و در همین حال بر روی نیمه دیگر بدن خود رنگ‌ها و الگوهایی مادینه را به نمایش درمی‌آورند. با این کار، یک نر رقیب که به این دو نزدیک شود گمراه شده و فکر می‌کند که دو ماده در کنار هم حضور دارند و به این طریق مزاحم جفت‌گیری آن دو نمی‌شود.
ده‌پاها باهوش هستند و می‌توانند بفهمند که کدام لباس مبدل به احتمال زیاد یک شکارچی بالقوه را فریب می‌دهد. دانشمندان به این نتیجه رسیده‌اند که توانایی استتار یک ده‌پا صرفاً خودکار و انعکاسی نیست، بلکه می‌تواند با تصمیم‌گیری نیز شکل بگیرد. ده‌پا بر اساس وجود تهدیدها و آنچه در طول زمان آموخته‌اند، دربارهٔ زمان استتار تصمیم می‌گیرند. به عنوان مثال، می‌توان به ده‌پا آموزش داد که از استتار خود را در ازای یک پاداش غذایی آموخته شده، خودداری کند.
اگر یک ده‌پا با شکاری روبرو شود که برای یافتن طعمه خود به دید خود متکی است، ممکن است از کروماتوفورهای خود، برای نشان دادن لکه‌های مانند چشم غول پیکر روی بدن خود استفاده کند. این مبدل شدن می‌تواند شکارچی را فریب دهد و فکر کند که با یک ده‌پای بزرگ طرف است، که شکارچی را می‌ترساند. با این حال، اگر شکارچی از حسگرهای شیمیایی (مانند بویایی) برای یافتن طعمه‌اش استفاده کند، ده‌پا متوجه می‌شود که حتی بهترین استتار بصری‌اش هم کمکی نمی‌کند و در عوض یا یخ می‌زند یا می‌گریزد. ده‌پا حتی نفس خود را حبس می‌کند (که فعالیت الکتریکی در بدن آنها را کاهش می‌دهد و شانس آنها را برای شناسایی توسط شکارچیانی که برای شکار به دریافت الکتریکی وابسته هستند کاهش می‌دهد).
نگارخانه

سپیداج جوان
سپیداج نگارین (Metasepia pfefferi) که با رنگ‌های روشن حالت هجومی به خود گرفته.
چند سپیداج در آکواریوم جرجیا.
سن-فلاویان، کبک

Municipality در 23x15px|border |alt=|link= استان کبک, 23x15px|border |alt=|link= کانادا
| Saint-Flavien | Saint-Flavien |
| --- | --- |
Municipality: Municipality
شعار(ها): "Générosité et Solidarité"  (زبان فرانسوی) "Generosity and Solidarity": شعار(ها): "Générosité et Solidarité"  (زبان فرانسوی) "Generosity and Solidarity"
استان:  استان کبک
ناحیه: شودییر-آپالاش
منطقه شهری: Lotbinière
Constituted: December 29, 1999
حکومت: حکومت
 • Mayor: Roland Gagnon
 • Federal riding: Lotbinière—Chutes-de-la-Chaudière
 • Prov. riding: Lotbinière—Chutes-de-la-Chaudière
مساحت: مساحت
 • کل: ۶۵٫۸۰ کیلومتر مربع (۲۵٫۴۱ مایل مربع)
 • خشکی: ۶۷٫۵۴ کیلومتر مربع (۲۶٫۰۸ مایل مربع)
 : There is an apparent contradiction between two authoritative sources
جمعیت (2011): جمعیت (2011)
 • کل: ۱٬۵۷۸
 • تراکم: ۲۳٫۴/کیلومتر مربع (۶۱/مایل مربع)
 • Change (2006–11): کاهش۰٫۴%
 • Dwellings: ۶۵۱
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی −۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی −۴ (EDT)
Postal code(s): G0S 2M0
کد(های) منطقه: 418 and 581
وبگاه: www.st-flavien.com
سن-فلاویان (به فرانسوی: Saint-Flavien) شهری در منطقه شهری لوتبینییر ناحیه شودییر-آپالاش در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این شهر ۱٬۵۹۷ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۶۷٫۵۶ کیلومتر مربع است.
خواب نوشین

| خواب نوشین> آلبوم بهترین‌ها از مرضیه  | خواب نوشین> آلبوم بهترین‌ها از مرضیه  |
| --- | --- |
ژانر: سنتی
زبان: فارسی
خواب نوشین نام یک آلبوم موسیقی اثر مرضیه، هنرمند ایرانی است که در سبک سنتی و پاپ تهیه شده و دارای ۱۰ قطعه است.
فهرست آهنگ‌ها

| 0 | 1 |
| --- | --- |
ردیف: آهنگ
۱: می زده
۲: بی داد زمان
۳: خواب نوشین
۴: گیسو
۵: عوض دل
۶: وعده کردی
۷: دل غافل
۸: دختر کولی
۹: خاموش نمیرید
۱۰: چاره ساز
:
بیمارستان سینا مشهد

بیمارستان
| بیمارستان و زایشگاه سینا | بیمارستان و زایشگاه سینا |
| --- | --- |
سازمان: سازمان
گونه: خصوصی (غیر دولتی)
گشایش: 1347
بیمارستان و زایشگاه سینا یکی از بیمارستانهای خصوصی (غیر دولتی) در شهر مشهد می‌باشد .
پیشینه

بیمارستان و زایشگاه سینا در سال ۱۳۴۷ با ظرفیت ۷۵ تخت توسط گروهی از متخصصین تأسیس گردید هم‌اکنون دارای ۱۲۸ تخت می‌باشد که در حال انجام خدمت به بیماران ساکن مشهد را عهده‌دار است.
فعالیت‌های بیمارستان سینا در رشته‌های تخصصی ذیل دسته بندی می‌گردند
ارتوپدی
جراحی عمومی
زنان و زایمان
گوش وحلق و بینی
داخلی قلب
ارولوژی
عفونی
چشم
این بیمارستان یکی از قدیمی‌ترین زایشگاه‌های شهر مشهد می‌باشد .
کردحاجی

مکان
| کردحاجی | کردحاجی |
| --- | --- |
کردحاجی: کردحاجی
مختصات: ۳۹°۴۹′۳۵″ شمالی ۴۶°۲۴′۵۶″ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۸۲۶۳۹°شمالی ۴۶٫۴۱۵۵۶°شرقی﻿ / 39.82639; 46.41556: مختصات: ۳۹°۴۹′۳۵″ شمالی ۴۶°۲۴′۵۶″ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۸۲۶۳۹°شمالی ۴۶٫۴۱۵۵۶°شرقی﻿ / 39.82639; 46.41556
بخش: شهرستان لاچین
ارتفاع: ۱۱۱۰ متر (۳۶۴۰ فوت)
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۱۳۹
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵
مووسسِاشن (به ارمنی: Մովսէսաշեն) یا کردحاجی (به لاتین: Kürdhacı) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان کاشاتاق واقع شده‌است.
مریم عبداللهی

| مریم عبداللهی | مریم عبداللهی |
| --- | --- |
نمایندهٔ دورهٔ دوازدهم مجلس شورای اسلامی: نمایندهٔ دورهٔ دوازدهم مجلس شورای اسلامی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۶۱ میانه،  ایران
تحصیلات: کارشناسی ارشد ریاضی کاربردی
مریم عبداللهی (زاده ۱۳۶۱، میانه) نمایندهٔ دورهٔ دوازدهم مجلس شورای اسلامی از حوزهٔ انتخابیهٔ میانه در استان آذربایجان شرقی است که با کسب ۲۱۴۶۹ رای به مجلس شورای اسلامی راه پیدا کرد.
حادثه رانندگی

چند روز پس از برگزاری انتخابات مجلس شورای اسلامی در تاریخ ۱۵ اسفند ۱۴۰۲ خودروی شخصی مریم عبداللهی در جاده میانه به تبریز واژگون شد. مصدومین توسط اورژانس به بیمارستان برکت میانه اعزام شدند و آسیب جدی ای به وی وارد نشد.
فریدون صدیقی (مجسمه‌ساز)

این مقاله دربارهٔ مجسمه‌ساز ایرانی است. برای روزنامه‌نگار ایرانی، فریدون صدیقی (روزنامه‌نگار) را ببینید.
| فریدون صدیقی | فریدون صدیقی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳۰ خرداد ۱۳۱۵ ایران
درگذشت: ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۹ (۸۳ سال) تهران، ایران
شناخته‌شده برای: مجسمه‌سازی
فریدون صدیقی (زادهٔ ۳۰ خرداد ۱۳۱۵ – درگذشتهٔ ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۹) مجسمه‌ساز ایرانی و فرزند ابوالحسن صدیقی بود.
جانت دیتریش

| جانت دیتریش | جانت دیتریش |
| --- | --- |
متولد: ۲۸ ژوئیهٔ ۱۹۲۶ سان‌فرانسیسکو، کالیفرنیا، ایالات متحده
مرگ: ۵ ژوئن ۲۰۰۸ (۸۱ سال) سان‌فرانسیسکو، کالیفرنیا، ایالات متحده
حرفه هوانوردی: حرفه هوانوردی
شناخته شده برای: یکی از اعضای مرکوری ۱۳
جانت کریستین دیتریش (زادهٔ ۲۸ ژوئیه ۱۹۲۶ – درگذشته در ۵ ژوئن ۲۰۰۸) خلبان آمریکایی و یکی از اعضای مأموریت مرکوری ۱۳ بود که در اوایل دهه ۱۹۶۰ آزمایش‌های ناسا را که فضانوردان مرکوری ۷ گذراندند، پشت سر گذاشت.
اوایل زندگی

جانت دیتریش که در سال ۱۹۲۶ در سان‌فرانسیسکو متولد شد و با نام «جَن» نیز شناخته می‌شد، دختر ریچارد دیتریش، که در تجارت واردات فعالیت داشت، و همسرش، ماریون بود. دیتریش از سنین پایین به پرواز علاقه‌مند شد و در ۱۶ سالگی گواهینامه دانشجویی خلبانی دریافت کرد. جان و خواهر دوقلوی همسانش ماریون تنها دختران کلاس هوانوردی در دبیرستان بورلینگیم بودند. دیتریش در دوران کارشناسی در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی، رئیس باشگاه پروازی دانشگاه بود و در فرودگاه بین‌المللی اوکلند آموزش دید و در سال ۱۹۴۶ گواهینامه خلبانی خصوصی خود را دریافت کرد.
در سال ۱۹۴۷، جانت دیتریش و خواهرش ماریون در مسابقه‌ای هوایی که بین چیکو تا سن ماتئو برگزار می‌شد، شرکت کردند[نیازمند شفاف‌سازی] و مقام اول را کسب کردند و خلبانان مرد باتجربه را شکست دادند. پس از کسب مقام در مسابقات محلی دیگر، این خواهران خلبان در سال ۱۹۵۱ جام مقام دوم را در مسابقه بین‌قاره‌ای زنان، معروف به دربی پودر پاف (۱۹۴۷)، دریافت کردند. آن‌ها همچنین در مسابقه سال بعد شرکت کردند و با یک استینسون ویژر که یکی از شاگردان خلبانی دیتریش، دونالد پرل، در اختیارشان گذاشته بود، پرواز کردند.
اندکی پس از فارغ‌التحصیلی از برکلی در سال ۱۹۴۹، دیتریش به‌عنوان خلبان ارشد سسنا منصوب شد. در این سمت، دیتریش هواپیماهای چندموتوره را از کارخانه در ویچیتا تحویل می‌داد، پروازهای آزمایشی انجام می‌داد، پروازهای چارتر انجام می‌داد و بر مدارس آموزش پرواز نظارت می‌کرد. در سال ۱۹۵۳، او خلبان ارشد «سانتا مونیکا فلایرز» که یک مدرسه پرواز در سانتا مونیکا، کالیفرنیا بود، شد.
در اواخر دهه ۱۹۵۰، دیتریش به‌عنوان رئیس بخش پرواز شرکت ایر اوئیسیس در فرودگاه لانگ بیچ کار می‌کرد. بعدها، او به‌عنوان ممتحن خلبانی فدرال برای اداره هوانوردی فدرال فعالیت کرد و ارزیابی‌های خلبانی را انجام داده و گواهینامه‌ها را صادر می‌کرد.
برنامه زنان در فضا

در سال ۱۹۶۰، دیتریش و خواهرش در میان گروهی منتخب از زنان خلبان بودند که به کلینیک لاولیس در آلبوکرکی دعوت شدند. در این کلینیک کارشناسان، فضانوردان احتمالی ناسا را ارزیابی می‌کردند. این زنان همان آزمایش‌های پزشکی و معایناتی را گذراندند که آلن شپرد، جان گلن و سایر مردانی که در نهایت به فضا سفر کردند، پشت سر گذاشتند. این آزمایش‌های گسترده شامل همه چیز از بلعیدن یک شلنگ لاستیکی ۳ فوتی تا نوشیدن آب رادیواکتیو بود. دیتریش که تنها ۵ فوت و ۳ اینچ قد و ۱۰۰ پوند وزن داشت، همانند خواهرش و ۱۱ زن دیگر این مجموعه آزمایش‌ها را با موفقیت پشت سر گذاشت. در حالی که این زنان در انتظار مرحله بعدی برنامه خود در ژوئیه ۱۹۶۱ بودند، آزمایش‌ها بدون هیچ هشدار یا توضیحی متوقف شد. دو دهه دیگر طول کشید تا ایالات متحده اولین زن خود، یعنی سالی راید را که یک اخترفیزیکدان تبدیل‌شده به فضانورد بود، به فضا بفرستد.
دوران حرفه‌ای بعدی

در سال ۱۹۶۰، دیتریش نخستین زن در ایالات متحده شد که گواهینامه خلبانی حمل‌ونقل هوایی، که بالاترین مجوز اداره هوانوردی فدرال است، دریافت کرد. پس از آن، او در مشاغل خلبانی تجاری مشغول شد که تا دهه ۱۹۷۰ ادامه یافت. دیتریش در ورلد ایرویز که یک شرکت مستقر در اوکلند بود و در دوران جنگ ویتنام به یک پیمانکار نظامی کلیدی تبدیل شد، کار می‌کرد. در این سمت، او پروازهای منظم بین منطقه جنگی و پایگاه ورلد در فرودگاه بین‌المللی اوکلند را انجام می‌داد. بااین‌حال، مرگ خواهر دوقلویش در سال ۱۹۷۴ باعث شد که دیتریش به فعالیت خلبانی خود پایان دهد.
در سال ۲۰۰۶، موزه بین‌المللی زنان در هوا و فضا نمایشگاهی را به افتخار مرکوری ۱۳ با عنوان «زنان مرکوری: حلقه فراموش‌شده به آینده» افتتاح کرد. در ماه مه ۲۰۰۷، زنان مرکوری ۱۳ از دانشگاه ویسکانسین-اوشکاش دکترای افتخاری علوم دریافت کردند. دیتریش در طول ۳۴ سال حرفه هوانوردی خود، بیش از ۱۲٬۰۰۰ ساعت پرواز را در کارنامه داشت. او و خواهرش هرگز ازدواج نکردند. دیتریش در ۵ ژوئن ۲۰۰۸ در سان‌فرانسیسکو بر اثر مرگ طبیعی و در سن ۸۱ سالگی درگذشت.