stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مدار بسته

| مدار بسته | مدار بسته |
| --- | --- |
کارگردان: رحمان رضایی
نویسنده: رحمان رضایی
بازیگران: حبیب اسماعیلی جعفر والی منیژه محامدی نعمت‌الله گرجی فریبا شمس
فیلم‌بردار: علیرضا زرین‌دست
تدوین‌گر: روح‌الله امامی
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۶۴
مدت زمان: ۹۳دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
مدار بسته فیلمی به کارگردانی و نویسندگی رحمان رضایی ساختهٔ سال ۱۳۶۴ است.
بازیگران

حبیب اسماعیلی
جعفر والی
منیژه محامدی
نعمت‌الله گرجی
فریبا شمس
مهری ودادیان
محمود بهرامی
منوچهر افسری
فرهاد نیکپور
شکوفه کوثری
حمید دلشکیب
نصرالله برادران
رضا امیریان
شادروان (بازیگر)
مریم فرخ‌نیا
علی حق‌فروش
محمد درستکار
فضل‌الله حامدی
افشین کاتبی
بهروز مشهدی
حسین نوری
غلامحسین میرزایی
کریم نشاط
خسرو شاه‌کرمی
سیامک سراج‌زاده
ارغوان اشتری
ورق‌بازان

ورق‌بازان (۱۸۹۰ تا ۱۸۹۲ میلادی) اثر نقاش فرانسوی پل سزان (۱۸۳۹ - ۱۹۰۶ میلادی)
ورق‌بازان (به فرانسوی: Les Joueurs de cartes) یکی از آثار نمادین پست امپرسیونیسم است که بین سال‌های ۱۸۹۰ تا ۱۸۹۲ میلادی توسط نقاش فرانسوی، پل سزان (۱۸۳۹ - ۱۹۰۶ میلادی) خلق شد. این اثر یکی از پنج آثار تقریباً مشابه نقاش است که در آنها، عده‌ای مرد را در کافه‌ای در حال بازی کردن با ورق نشان می‌داد.
سزان در زمره هنرمندانی قرار می‌گیرد که با آثارشان پلی میان امپرسیونیسم اواخر قرن نوزدهم میلادی و کوبیسم اوایل قرن بیستم ایجاد کردند و در این میان، سزان پیشتاز انقلاب هنری مدرن در آبستره به حساب می‌آید.
در این نسخه از ورق‌بازان، بتری شراب روی میز که با سوسوی انعکاس نور سفید رنگش کاملاً مشخص است، کمپوزیسیون کار را به دو بخش رنگ‌بندی تیره و روشن اجزای تشکیل‌دهنده اثر تقسیم می‌کند طوری که حالت قرارگیری کلاه‌ها و لبه‌های آن بر سر دو مرد را نیز رعایت کرده باشد. ورق‌بازان سزان، تنها پرتره‌ای ساده از دو مرد در حال بازی با ورق نیست، بلکه استدلالی از اختلاف پنهانی کاربرد حجم و رنگ در نقاشی به زبان خود نقاش است. استدلالی که گاه او را از جمع امپرسیونیست‌ها جدا و در زمره هنرمندان آبستره قرار می‌دهد.
یکی از این نسخه‌ها در موزه اورسی در پاریس نگهداری می‌شود.
اداره موزه‌های قطر در سال ۲۰۰۷ میلادی، یکی از نسخه‌های ورق‌بازان را به مبلغ ۱۵۸ میلیون پوند خرایداری کرد.
نگارخانه

درگاه هنرهای تجسمی
پاتریارک انطاکیه

| Patriarch پاتریارک انطاکیه | Patriarch پاتریارک انطاکیه |
| --- | --- |
Christian: Christian
 :  
اطلاعات: اطلاعات
گرایش مذهبی: کلیسای ارتدکس شرقی، کلیسای ارتدکس مشرقی، کلیسای کاتولیک (کلیسای کاتولیک شرقی)
کلیسای قانونی: کلیسای ارتدکس سریانی، کلیسای کاتولیک یونانی پادشاهی، کلیسای مارونی، کلیسای کاتولیک سریانی، پاتریارک‌نشین ارتدکس یونانی انطاکیه
مراسم مذهبی: West Syriac Rite, Byzantine Rite
تأسیس: 34 (founded)451 (granted title of patriarch)
پاتریارک انطاکیه (ἐπίσκοπος) عنوانی سنتی است که به اسقف کلیسای انطاکیه (در شهر امروزی انطاکیه در ترکیه) داده می‌شود. از آنجا که انطاکیه نخستین جامعه مسیحی غیر یهودی را در خود جای داده بود، مقام اسقف این شهر از آغاز مسیحیت پولسی اهمیت ویژه‌ای داشت. این اسقف‌نشین یکی از معدود مناطقی است که اسامی اسقف‌های آن از زمان حواریون تا به امروز حفظ شده است.
امروزه پنج کلیسا از عنوان پاتریارک انطاکیه استفاده می‌کنند:
یک کلیسای مسیحیت ارتدکس شرقی یعنی پاتریارک‌نشین ارتدکس یونانی انطاکیه
یک کلیسای کلیساهای ارتدکس مشرقی یعنی کلیسای ارتدکس سریانی
سه کلیسای کلیسای کاتولیک شرقی یعنی کلیسای مارونی، کلیسای کاتولیک سریانی و کلیسای کاتولیک یونانی پادشاهی
تاریخچه

بر اساس سنت کلیسای اولیه، این پاتریارک‌نشین کهن توسط پطرس، یکی از حواریون، بنیان‌گذاری شد. جانشینی پاتریارکی در سال ۳۶۲ میلادی، در زمان ملتیوس انطاکیه، مورد اختلاف قرار گرفت و بار دیگر پس از شورای خلقیدون در سال ۴۵۱ میلادی، دو گروه رقیب ملکی و مخالفان شورای خلقیدون بر سر این منصب با یکدیگر اختلاف پیدا کردند.
در قرن هفتم میلادی، نزاع بر سر جانشینی در کلیسای ملکی موجب شد که مارونی‌ها نیز اقدام به تعیین یک پاتریارک مارونی کنند. پس از نخستین جنگ صلیبی، کلیسای کاتولیک اقدام به تعیین یک پاتریارک لاتین انطاکیه کرد، اما پس از محاصره انطاکیه (۱۲۶۸)، این مقام تنها عنوانی افتخاری شد و در نهایت در سال ۱۹۶۴ میلادی به‌طور کامل لغو شد.
در قرن هجدهم میلادی، اختلافات بر سر جانشینی در کلیساهای ارتدکس یونانی انطاکیه و کلیسای ارتدکس سریانی منجر به ایجاد شاخه‌هایی شد که به اتحاد با کلیسای کاتولیک رم پیوستند و مدعیان جدیدی برای منصب پاتریارکی به وجود آمدند:
پاتریارک کاتولیک یونانی ملکی انطاکیه
پاتریارک کاتولیک سریانی انطاکیه
اسقف‌های ارتدکس این کلیساها همچنان به‌عنوان پاتریارک ارتدکس یونانی انطاکیه و پاتریارک ارتدکس سریانی انطاکیه شناخته می‌شوند.
وستلند ولویند (بالگرد)

با وستلند ولویند (جنگنده) اشتباه نشود.
| ولویند | ولویند |
| --- | --- |
یک وستلند ولویند در نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا برای کاربری امداد و نجات: یک وستلند ولویند در نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا برای کاربری امداد و نجات
کاربری: بالگرد
کشور سازنده: بریتانیا
تولیدکننده: وستلند ایرکرفت
نخستین پرواز: آگوست ۱۹۵۳
معرفی‌شده در: ۱۹۵۴
کاربر اصلی: نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا
ساخته‌شده: ۱۹۵۳–۱۹۶۶
تعداد ساخته‌شده: ۳۶۰+
توسعه‌یافته از: سیکورسکی اچ-۱۹ چیکساو
بالگرد وستلند ولویند(به انگلیسی: Westland Whirlwind) یک نسخه بریتانیایی از سیکورسکی اچ-۱۹ چیکساو ایالات متحده بود. این هواگرد در نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا در نقش های ضد زیردریایی و جستجو و نجات خدمت می کرد.
مشخصات فنی (ولویند HAS.7)

داده‌ها از Westland Aircraft since 1915
ویژگی‌های کلی
خدمه: 2 خلبان
طول: ۴۱ فوت ۸ ۱⁄۲ اینچ (۱۲٫۷۱۳ متر)
ارتفاع: ۱۵ فوت ۷ ۱⁄۲ اینچ (۴٫۷۶۳ متر)
وزن خالی:  ۵٬۹۹۳ پوند (۲٬۷۱۸ کیلوگرم)
بیشترین وزن برخاست:  ۷٬۸۰۰ پوند (۳٬۵۳۸ کیلوگرم)
پیشرانه هواگرد: 1 عدد موتور شعاعی ۱۴ سیلندر دو ردیفه Alvis Leonides Major 755،‏ ۷۵۰ اسب بخار (۵۶۰ کیلووات)
قطر روتور اصلی:  ۵۳ فوت ۰ اینچ (۱۶٫۱۵ متر)
مساحت روتور اصلی: ۲٬۲۰۵ فوت مربع (۲۰۴٫۹ متر مربع)
عملکرد
حداکثر سرعت:  ۱۰۹ مایل بر ساعت (۱۷۵ کیلومتر بر ساعت؛ ۹۵ گره)
بُرد:  ۳۳۴ مایل (۲۹۰ مایل دریایی؛ ۵۳۸ کیلومتر)
حداكثر ارتفاع:  ۱۳٬۰۰۰ فوت (۴٬۰۰۰ متر)
نرخ صعود:  ۹۱۰ فوت بر دقیقه (۴٫۶ متر بر ثانیه)
جنگ‌افزار
1x Mark 30 یا Mark 44 torpedo یا خرج عمقی (carried in place of dipping sonar)
داگلاس دی‌سی-۳

| داگلاس دی‌سی-۳ | داگلاس دی‌سی-۳ |
| --- | --- |
A DC-3 operated in period هواپیمایی اسکاندیناوی colors by Flygande Veteraner flying over لیندنیو، Sweden (1989): A DC-3 operated in period هواپیمایی اسکاندیناوی colors by Flygande Veteraner flying over لیندنیو، Sweden (1989)
کاربری: هواپیمای مسافربری and transport aircraft
کشور سازنده: ایالات متحده
تولیدکننده: شرکت هواپیماسازی داگلاس
نخستین پرواز: ۱۷ دسامبر ۱۹۳۵
معرفی‌شده در: ۱۹۳۶
وضعیت: سرویس فعال
ساخته‌شده: ۱۹۳۶–۱۹۴۲, ۱۹۵۰
تعداد ساخته‌شده: ۶۰۷
هزینه هر فروند: ۷۹۵۰۰ دلار آمریکا (۱٬۶۹۶٬۹۰۰ دلار در ۲۰۲۵)
توسعه‌یافته از: داگلاس دی‌سی-۲
گونه‌ها: داگلاس سی-۴۷ اسکای‌ترین Lisunov Li-2 Showa/Nakajima L2D Basler BT-67 Conroy Turbo Three Conroy Tri-Turbo-Three
دی‌سی-۳ شرکت سوئیس ایر
داگلاس دی‌سی-۳ هواپیمای دوموتوره حمل و نقل ساخت شرکت هواپیماسازی داگلاس بود که در دهه ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ صنعت هواپیمایی جهان را دگرگون کرد.
نخستین نمونه این هواپیما در ۱۹۳۵ پرواز کرد. در دهه ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ بسیاری از شرکت‌های هواپیمایی آن را بکار گرفتند. در جنگ جهانی دوم ارتش آمریکا نمونه‌های مختلف آن را برای کاربردهای حمل نیرو و حمل بار سفارش داد. معروف‌ترین نمونه‌های نظامی آن با نام‌های سی-۴۷ و داکوتا شناخته می‌شد. پس از جنگ بسیاری از همین هواپیماهای نظامی را تبدیل به هواپیمای غیرنظامی‌کردند و در شرکت‌های هواپیمایی بکار رفت.
هواپیمای داگلاس دی‌سی-۳ نخستین هواپیمایی بود که یک غذاخانه طراحی‌شده در داخل خود داشت.
چند فروند از این هواپیما هنوز در وضعیت پروازی قرار دارد و برای حمل و نقل و در نمایش‌های هوایی به پرواز در می‌آید.
پیروزی (بازی ویدئویی)

| پیروزی | پیروزی |
| --- | --- |
توسعه‌دهنده(ها): پلاتینیوم گیمز
ناشر(ها): سگا
کارگردان(ـان): شینجی میکامی
تهیه‌کننده(ها): آتسوشی اینابا جون یوشینو آتسوشی کووروکا (PC)
طراح(ـان): ماساکی یامادا شیگه نوری نیشیکاوا جونیچی اوکا هیروکی کاتو
برنامه‌نویس(ـان): کیوهیکو ساکاتا شویچیرو چیبوشی
نویسنده(ها): هیروکی کاتو ژان پیر کلامز
آهنگساز(ان): ارینا نیوا ماسافومی تاکدا ماساکازو سوگیموری
سکو(ها): پلی‌استیشن ۳، اکس‌باکس ۳۶۰، مایکروسافت ویندوز، پلی‌استیشن ۴، اکس‌باکس وان
تاریخ(های) انتشار:  October 19, 2010  پلی‌استیشن ۳, اکس‌باکس ۳۶۰آمریکای شمالی: October 19, 2010 JP/استرالزی: October 21, 2010 اروپا: October 22, 2010 مایکروسافت ویندوزج: May 25, 2017 پلی‌استیشن ۴, ج: 18 فوریه 2020 JP: 28 مه 2020 (PS4) 
ژانر(ها): اکشن، تیراندازی سوم شخص
حالت(ها): بازی ویدئویی تک‌نفره
پیروزی (انگلیسی: Vanquish) یک بازی ویدئویی اکشن تیراندازی سوم شخص است که توسط پلاتینیوم گیمز ساخته شده و توسط سگا برای کنسول‌های بازی ویدیوئی اکس‌باکس ۳۶۰ و پلی‌استیشن ۳ منتشر شده‌است. توسعه آن در سال ۲۰۰۷ آغاز شد و در اکتبر ۲۰۱۰ در سراسر جهان منتشر شد. یک درگاه برای ویندوز در تاریخ ۲۷ مه ۲۰۱۷ منتشر شد.
مجموعه ای نیز با نام بسته سالگرد ۱۰ سالگی بایونتا و پیروزی که شامل نسخه‌های بازسازی شده پلاتینیوم گیمز برای پیروزی و بایونتا است، برای پلی‌استیشن ۴ و اکس‌باکس وان در ۱۸ فوریه ۲۰۲۰ منتشر شد.
بازخورد
| گردآورنده | امتیاز> پلی‌استیشن ۳ | امتیاز> اکس‌باکس ۳۶۰ |
| --- | --- | --- |
متاکریتیک: 84/100
| ناشر | امتیاز> پلی‌استیشن ۳ | امتیاز> اکس‌باکس ۳۶۰ |
| --- | --- | --- |
| دستراکتید | ن/م | 5/10 |
| اج | 8/10 | ن/م |
| یوروگیمر | ن/م | 9/10 |
| گیم اینفورمر | ن/م | 7.75/10 |
| گیم‌پرو | ن/م |  |
گیم رولیشن: B+
گیم‌اسپات: 9/10
| گیم‌تریلرز | ن/م | 9/10 |
گیم‌زون: 7/10
جاینت بامب: 
آی‌جی‌ان: 8.5/10
| جویستیک | ن/م |  |
| اواکس‌ام (ایالات متحده) | ن/م | 9/10 |
| پی‌اس‌ام | 8/10 | ن/م |
| The Daily Telegraph | ن/م | 9/10 |
| The Escapist |  | ن/م |
| ناشر | جایزه |
| --- | --- |
CGR, Zavvi.com: Game of the Year
X360: Best Shooter
IGN: Best Sci-Fi Game (PS3)
GameSpot: Best Game No One Played
GameSpot: Best Original Game Mechanic
GamesRadar: Most "Oh Shit" Moments Per Minute
یادداشت

↑  Additional work for مایکروسافت ویندوز by Little Stone Software
داوود محمدی (روزنامه‌نگار)

داوود محمدی روزنامه‌نگار ایرانی است. او از آذرماه ۱۳۸۹ سردبیری روزنامه شرق را بر عهده داشت و در دی‌ماه ۱۳۹۳ استعفا داد.
محمدی فوق لیسانس علوم سیاسی از دانشگاه تهران دارد و مدتی هم سردبیر روزنامه سرمایه و روزنامه بهار بوده‌است.
داود محمدی پس از خروج از روزنامه شرق به دعوت محمدنوری از روزنامه نگاران با سابقه و سردبیر وقت روزنامه ایران به روزنامه ایران آمد و از سوی وی به عنوان دبیر گروه سیاسی این روزنامه منسوب شد. محمد نوری از مرداد ماه 1392، تا اسفند ماه 1394 مسئولیت سردبیری روزنامه ایران را برعهده داشت و پس از آن داوود محمدی جای او را گرفت. در نهایت بعد از 22 ماه ( اول اسفند 1396) در اثر اختلاف با مدیرمسول مجبور به کناره‌گیری  از روزنامه شد.
سید محمدکاظم شریعتمداری

| سید محمدکاظم شریعتمداری | سید محمدکاظم شریعتمداری |
| --- | --- |
شریعتمداری در فروردین ۱۳۶۱: شریعتمداری در فروردین ۱۳۶۱
زادهٔ: ۱۵ دی ۱۲۸۴ تبریز، ایران
درگذشت: ۱۴ فروردین ۱۳۶۵ (۸۰ سال) تهران، ایران
علت مرگ: نارسایی کلیه
آرامگاه: قبرستان نو، قم
پیشه: فقیه
آثار برجسته: بنیانگذار حزب جمهوری خلق مسلمان ایران و دارالتبلیغ اسلامی
عنوان: آیت‌الله العظمی
فرزندان: چهار نفر، شامل حسن
سید محمدکاظم شریعتمداری (زادهٔ ۱۵ دی ۱۲۸۴ – درگذشتهٔ ۱۴ فروردین ۱۳۶۵) از مراجع تقلید شیعه و مؤسس دارالتبلیغ اسلامی قم و حزب جمهوری خلق مسلمان ایران در آذربایجان بود.
پس از انقلاب ۱۳۵۷ بین شریعتمداری و روح‌الله خمینی در جریان کودتای نوژه، مخالفت او با ولایت فقیه و درگیری‌های حزب جمهوری خلق مسلمان ایران اختلافاتی به وجود آمد. پس از اعتراف صادق قطب‌زاده، و اتهام به همکاری شریعتمداری در همکاری و طرح ترور خمینی، جامعه مدرسین حوزه علمیه قم در اقدامی بی‌سابقه در تاریخ شیعه او را از مرجعیت خلع کردند. سپس شریعتمداری محصور شد و تا پایان عمر در حصر خانگی ماند. بعداً خمینی گفت: «باید در خانه‌اش محبوس باشد تا با مرضش بپوسد و بمیرد».
نسب

سید محمد کاظم شریعتمداری از سلسله ساداتی است که نسبش به علی بن حسین امام چهارم شیعیان منتهی می‌شود. یکی از اجداد وی ابوالقاسم جعفر بن حسین از نوادگان حسن اَفطَس بن علی اصغر بن زین العابدین بوده، که اکنون در بروجرد به امامزاده جعفر معروف است.[نیازمند منبع] برادر وی سید محمد صادق شریعتمداری بروجردی از روحانیون ساکن مشهد بود.
تحصیلات

سید کاظم شریعتمداری تحصیلاتش را در علوم دینی در تبریز آغاز کرد و قبل از سن بلوغ در درس مکاسب حاضر شد و در ۱۸ سالگی خود مکاسب تدریس می‌نمود.
وی در خاطراتش آغاز تحصیل را این‌گونه بیان می‌کند:
«در اوایل تحصیل علوم دینی، در تبریز، مختصر تردیدی در خانوادهٔ ما برای ادامهٔ این رشته پیدا شد. شبی در خواب دیدم که پنجرهٔ اتاق نشیمن ما باز شد و حضرت رسول اکرم تشریف آوردند که در دست مبارک‌شان یک جلد کتاب شرایع الاسلام محقق حلی بود و کتاب را باز کرده و فرمودند: «فرزندم، بیا، من خودم به تو درس بگویم.» و صفحهٔ اول شرایع را از زبان پیامبر درس خواندم و از خواب بیدار شدم و دیگر تردیدمان از بین رفت و تحصیلاتم را تعقیب نمودم.»
وی پس از اتمام دروس سطح، دو سال در درس خارج میرزا صادق آقای تبریزی و سیدابوالحسن انگجی که از علمای معروف تبریز بودند، شرکت نمود و در سال ۱۳۰۳ شمسی، برای ادامهٔ تحصیل، به حوزهٔ علمیهٔ قم رفت و در درس عبدالکریم حائری یزدی شرکت نمود و دورهٔ خارج فقه و اصول را در نزدعبدالکریم حائری یزدی تا زمان فوتش آموخت و هم‌زمان همان درس را برای همدوره‌های خود مانند: حاج ملاعلی معصومی (آخوند همدانی)، سید ابوالفضل موسوی زنجانی، سید رضا زنجانی و روح‌الله خمینی درس می‌داد.
بعد از مرگ سید حسین طباطبایی بروجردی در سال ۱۹۶۲، وی به عنوان یکی از مراجع پیشتاز با مقلدانی از ایران، پاکستان، هندوستان، لبنان، کویت و قسمت‌های جنوبی خلیج فارس تبدیل شد که به همراه سید محمدرضا گلپایگانی و مرعشی نجفی در قم مشهور به آیات ثلاثه شدند که بلندپایه‌ترین روحانیون و مراجع ایران به‌شمار می‌آمد.
در دوران پهلوی

به گفته مهدی خلجی، سید محمدکاظم شریعتمداری «اسلام مداراگر با تجدد» را نمایندگی می‌کرد که با «اسلام انقلابی» مورد ترویج سید روح‌الله خمینی در تضاد بود.
در دوران پهلوی > تلاش برای آزادی سید روح‌الله خمینی

در ۱۵ خرداد ۱۳۴۲، به سبب مخالفت روح‌الله خمینی با اصول شش‌گانه انقلاب سفید، شاه وی را دستگیر و به تهران برد و زندانی کرد.
حسن شریعتمداری می‌گوید:
شاه طی سخنرانی گفته بود که او را به دادگاه صحرایی خواهد داد. … بنابراین آقای خمینی در معرض اعدام بود. البته نه دادگاهی تشکیل شده و نه ایشان محکوم شده بود. او آن موقع در زندان و در بازداشت بود. شاه از این صحبتی که کرده بود خیلی راضی نبود و فکر می‌کرد که اعدام آقای خمینی هم در سطح بین‌المللی و هم در سطح ملی دردسرهای زیادی برای او تولید خواهد کرد.
بنابراین آقای علی‌آبادی که دادستان وقت بود، آمد پهلوی پدرم و گفت آیا شما مایلید آقای خمینی از اعدام نجات پیدا کند؟ پدرم گفتند البته. ایشان جرمشان یک سخنرانی است و به جرم یک سخنرانی اصولاً کسی نباید اعدام شود و اگر راهی پیدا شود حتماً من اقدام خواهم کرد. آقای علی‌آبادی گفت که از لحاظ حقوقی فقط یک راه هست…
یک اصلی در قانون اساسی سابق بود به اسم اصل تراز یا اصل چهارم قانون اساسی سابق که در آن پنج تن از مجتهدین درجه یک، باید تطبیق مصوبات مجلس را با شرع جعفری تأیید می‌کردند، و چون چنین سمتی داشتند، در حقیقت هم‌تراز با قانون بودند و بر فراز دادگاه‌ها امنیت حقوقی داشتند؛ یعنی اگر کسی مجتهد درجه یک محسوب می‌شد، می‌توانست امنیت حقوقی داشته باشد و دادگاه‌ها محاکمه‌اش نکنند. آقای علی‌آبادی گفت از لحاظ حقوقی تنها راهش این است که شما تأیید کنید که ایشان یک مجتهد درجه یک است، آن وقت این باعث می‌شود که ایشان محاکمه نشود. پدر من با دو نفر دیگر از مجتهدین آن روزگار یعنی آقای آملی تهرانی و آیت‌الله میلانی که مرجع تقلید بودند یک گواهی‌نامه‌ای را امضا کردند که آقای خمینی مجتهدند و اجتهاد ایشان تأیید می‌شود و این حرف درستی بود، یعنی ایشان مجتهد بودند، چیز خلافی نبود.
برای نجات روح‌الله خمینی از اعدام و نیز آزادسازی آقایان سید حسن قمّی و بهاء الدین محلاّتی از زندان، شریعتمداری به تهران رفت و روح‌الله خمینی را به عنوان مرجع معرفی کرد تا از اعدام وی جلوگیری کند.

شریعتمداری در این زمینه می‌گوید:
«ما همان موقع به تهران آمدیم و در شاه عبدالعظیم تمام علمای شهرستان‌ها را جمع کردیم و از سید محمدهادی میلانی که در مشهد تشریف داشتند خواهش کردیم که به آنجا بیایند و چون در آن موقع راجع به سید روح‌الله خمینی نظر محاکمه و شدّت عمل داشتند و حتّی روزنامه‌های آن موقع صحبت از اعدام می‌کردند، از آن نظر لازم دیدیم که پیشگیری بشود. حضور ما در تهران یکی دو ماه طول کشید و تا حدودی آن خیال باطل از بین رفت و یک اعلامیّه یازده مادّه‌ای صادر کردیم و تمام ادّعاهای دولت را رد کردیم.»
حسینعلی منتظری در این باره خاطره‌ای را نقل می‌کند و می‌گوید:
«من متن تلگرافی را (که تهیّه کرده بودم) خواندم که از آقای خمینی به عنوان آیت‌الله و مرجع عالیقدر تقلید نام برده بودم، یکی از آقایان گفت: ایشان که مرجع تقلید نیست!، چه کسی از ایشان تقلید می‌کند؟، گفتم من از ایشان تقلید می‌کنم (پس ایشان مرجع تقلید است!).»
در شرح حال نعمت‌الله صالحی نجف‌آبادی چنین آمده‌است:
«وی پس از درگذشت سید حسین طباطبایی بروجردی مقلدان را به سید روح‌الله خمینی ارجاع می‌داد تا اینکه پس از درگذشت آیت‌الله حکیم وی همراه با حسینعلی منتظری و ده تن دیگر از مدرسین و شخصیت‌های حوزه علمیه قم در پی سؤال جمعی از طلاّب مرجعیت سید روح‌الله خمینی را اعلام کردند و این عمل به عنوان یک جرم بزرگ در پرونده آنان در ساواک ضبط شد.»
پس از انقلاب

مقالهٔ اصلی: جنبش آیت‌الله شریعتمداری
همچنین ببینید: نقض حقوق حوزویان در جمهوری اسلامی ایران
شریعتمداری پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران، با اختیارات ولی فقیه در اصل ۱۱۰ قانون اساسی مخالفت کرد. وی مخالف اختیارات ولی فقیه و مخالف وجود ولی فقیه در قانون اساسی بود و به  قانون اساسی مصوب ۱۳۵۸ رای نداد. پس از دستگیری صادق قطب‌زاده به جرم تلاش برای کودتا و بمب‌گذاری در خانه روح‌الله خمینی، نام شریعتمداری به عنوان یکی از حمایت‌کنندگان وی مطرح شد که باعث خانه‌نشینی وی تا آخر عمر گشت. قطب‌زاده اعدام شد و احمد عباسی(داماد شریعتمداری)، جواد مناقبی و سید مهدی مهدوی به عنوان رابط به زندان محکوم شدند. در هشتم اردیبهشت ماه سال ۱۳۶۱ و برای اولین بار در تاریخ تشیع، وی توسط جامعه مدرسین حوزه علمیه قم از مرجعیت عزل شد.
محمدکاظم شریعتمداری مؤسس حزب جمهوری خلق مسلمان ایران نیز بود و در جریان درگیری‌های اسفند ۱۳۵۸، هواداران او در تبریز موفق به تصرف ساختمان رادیو و تلویزیون تبریز شدند؛ که با پیام روح‌الله خمینی به شریعتمداری برای خروج از حزب و اعدام ده تن از هوادارانش توسط دادگاه انقلاب تبریز، این حزب سرکوب و منحل اعلام شد.
حسینعلی منتظری در خاطرات خود آورده‌ است که بنا به شنیده‌های وی از برخی منابع حکومتی، ماجرای کودتای منتسب شده به قطب زاده ساختگی بوده‌ است. اگرچه قطب زاده در یک برنامهٔ تلویزیونی به این کار اعتراف کرد و اسمی هم از سید محمدکاظم شریعتمداری آورد.
وی مؤسس دارالتبلیغ اسلامی بود. محسن کدیور با نوشتن مقاله‌ای با موضوع «اسناد مظلومیت آیت‌الله شریعتمداری» مدعی شد که دارالتبلیغ اسلامی توسط جمهوری اسلامی مصادره شده و به دفتر تبلیغات اسلامی تغییر نام یافته‌ است. حسینیهٔ شخصی وی هم بنا بر مقاله محسن کدیور به سرنوشت مشابهی دچار شد.
نظر شریعتمداری در مورد اصل ولایت فقیه

«آنچه در فقه شیعه تحت حمایت ولایت فقیه است، ولایت فقها بر امور حسبیه است؛ یعنی یتیمی هست که ولی او معلوم نیست کیست، فقیه موظف است برای آن یتیم یک ولی قهری تعیین کند. یا اموالی مجهول المالک است، باید آن را در جهت مصارف مردم تصرف، و خرج کند. یا فرض کنید مُرده‌ای بی‌صاحب مانده، باید ترتیب کفن و دفن او را بدهد. در این حدود است. نه اینکه بر جان و مال و سرنوشت مردم مسلط بشود. چنین توسعه‌ای را حتی ائمه شیعه هم به خودشان نمی‌دانستند، چه برسد به یک فقیه.»
بنابراین، این را یک بدعت در شیعه می‌دانست و از این جنبه هم مخالف بود. از جنبه مصلحت مملکت هم می‌گفت که این قانون اساسی، اصولی از آن بر حاکمیت ملی تصریح دارد مثل اصل ۶۷ و اصولی بر حاکمیت ولی فقیه تصریح دارد مثل اصل ۱۱۰، و این دو با هم در تضاد ماهُوی‌اند و باعث اصطکاک دائم خواهند شد و قانون اساسی را بی‌اعتبار خواهند کرد.
نامه به خمینی

در سال ۱۳۶۰ خورشیدی، شریعتمداری که در زمان بازداشتِ خمینی، او را مرجع تقلید معرفی کرده بود، در نامه‌ای به خمینی نوشت: «کارد به استخوان رسیده و اگر مقصود بی‌آبرو کردن بوده، به‌کلی حاصل گردید و اگر مقصود سلب مرجعیت است، به مقصود رسیدند».
درگذشت

وی در غروب پنجشنبه ۱۴ فروردین ۱۳۶۵ در بیمارستان مهراد تهران، بر اثر نارسایی کلیه درگذشت. جمهوری اسلامی هواداران او را از برگزاری مراسم تشییع منع کرد و وصیتنامه او را نادیده گرفت و جسد او را شبانه در گورستان ابوحسین قم دفن کرد.
سید رضا صدر برادر بزرگتر موسی صدر پس از درگذشت شریعتمداری هنگامی که قصد اقامه نماز بر جسد وی را داشت بازداشت شد و یک روز را در بازداشت گذراند.
محمدکاظم شریعتمداری و روح‌الله خمینی
حسینعلی منتظری در دیدار با سید محمدکاظم شریعتمداری
نمایی قدیمی از مقبره کاظم شریعتمداری در شهر قم
محمد یعقوب یسنا

| یعقوب یسنامحمد یعقوب یسنا | یعقوب یسنامحمد یعقوب یسنا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۸ آذر (قوس) ۱۳۵۶خورشیدی بغلان
ملیت: افغانستانی
محل تحصیل:  دانشگاه کابل  دانشگاه یزد 
پیشه: پژوهشگر - شاعر - نویسنده - اسطوره‌شناس - نظریه‌پرداز - شاهنامه‌پژوه - داستان‌نویس
آثار:  واژه‌های عربی در شاه‌نامه  اهریمن  دانایی‌های ممکن متن  خوانش متن  مقدمه‌ای بر فردوسی‌شناسی و شاهنامه‌پژوهی  گشودن  نگارش و روش تحقیق  جایگاه زبان پارسی در افغانستان  روشنگری افسون  زن‌نامه  انسان‌انگاری جهان  من و معشوق و ماقبل تاریخ  در غیبت  در برگشت به مرگ  در دیدار با موجودات فضایی چه گذشت 
همسر: اورانوس
فرزندان: فلورانس میترا پروچیستا دانا
محمد یعقوب یسنا (زادهٔ ۸ آذر/قوس ۱۳۵۶ خورشیدی در درهٔ نیکپی، شهرستان دوشی، استان بغلان) اسطوره‌شناس، شاهنامه‌پژوه، منتقد ادبی، نظریه‌پرداز و داستان‌نویس اهل افغانستان است. او نزدیک به دو دهه در دانشگاه دولتی البیرونی استان کاپیسا تدریس کرده و آثار چشم‌گیری در عرصهٔ پژوهش‌های ادبی و فلسفی، شعر و داستان نشر کرده است. یسنا یکی از فعالان حوزهٔ ادبیات و فرهنگ افغانستان و ادبیات فارسی است و تقدیرات و جوایز پرشماری را در کشورهای افغانستان، ایران و تاجیکستان به پاس فعالیت‌هایش کسب کرده است و آثار او در افغانستان، ایران، تاجیکستان، آلمان، کانادا و هلند به چاپ رسیده‌اند.
زندگی و اندیشه

محمد یعقوب یسنا تحصیلات دبستان و متوسطه را در لیسهٔ کلانگذر درهٔ نیکپی، و دورهٔ لیسه/دبیرستان را در لیسهٔ غلام‌حیدر خان کابل سپری کرده است. یسنا بنابر علاقه‌ای که به ادبیات و فرهنگ داشت، سال ۱۳۸۰ وارد دانشکدهٔ زبان و ادبیات دانشگاه کابل شد و در رشتهٔ زبان و ادبیات پارسی دری تا درجهٔ ماستری (فوق لیسانس) تحصیل کرد. در دانشگاه یزد ایران دکتری ادبیات فارسی خوانده است. او سال ۱۳۸۰ خورشیدی با اورانوس ازدواج کرد و چهار فرزند به نام‌های فلورانس، میترا، پروچیستا و دانا دارد.
محمد یعقوب یسنا قبل از شروع دورهٔ دکتری، استاد دانشگاه البیرونی، آمر گروه ادبیات فارسی، مدیر مسوول هفته‌نامه پگاه، سردبیر مجله عدالت در وزارت عدلیه، مسوول کمیتهٔ تحقیق دانشگاه خورشید، مدیر مسوول انتشارات مقصودی و… بوده است. گروهی از استادان دانشکده شرعیات دانشگاه البیرونی ولایت کاپیسا پس از به قدرت رسیدن طالبان در سال ۱۴۰۰ خورشیدی، یسنا را به دلیل نوشتن مقاله‌ها و سخنانش یوتیوب در بارهٔ روشن‌گری و روشن‌فکری، متهم به کفرگویی کردند، بنابراین استاد یعقوب یسنا از سمت استادی در این دانشگاه وادار به استعفا و ناگزیر به ترک کشور شد .
یسنا از روشن‌فکران و منتقدان جدی و مطرح افغانستان است که اندیشه و فکر خود را در کتاب‌هایش و در رسانه‌ها و رسانه‌های اجتماعی به صورت واضح بیان می‌کند. دیدگاه او در بارهٔ سیاست، دیانت و آموزش سیکولار است و به این نظر است که سیاست و آموزش باید از دیانت جدا باشد. انحصارگرایی دینی و مذهبی را درست نمی‌داند و می‌نویسد با کثرت‌گرایی می‌توان به شناخت درست ادیان و مذاهب رسید و ادیان و مذاهب را بنابر تحولات فکری، علمی و فرهنگی جهان تحول‌پذیر و قابل مدارا کرد.
به نظر او تبلیغ انحصارگرایانهٔ دین و مذهبی خاص موجب خشونت می‌شود. یکی از عوامل اساسی خشونت‌های فرهنگی، اجتماعی و خانوادگی در افغانستان و کشورهای منطقه را انحصارگرایی دینی و مذهبی حکومت‌های منطقه می‌داند و تأکید می‌کند حکومت‌ها نباید از دین و مذهب سوءاستفاده کنند. استفادهٔ سیاسی از دین و مذهب توسط حکومت‌ها موجب می‌شود انواع خشونت‌های مذهبی و از جمله زن‌ستیزی در جامعه گسترش یابد. یعقوب یسنا در کتاب روشن‌گری افسون دیدگاه خود را در بارهٔ معرفت، دین، ادبیات و آموزش بیان کرده است.
فعالیت‌ها

فعالیت‌های محمد یعقوب یسنا:
معاون مدیر مسوول هفته‌نامهٔ دانشجو از ۱۳۸۲ تا ۱۳۸۴
استاد و عضو هیئت علمی دانشگاه البیرونی در ولایت کاپیسا از ۱۳۸۳ تا اکنون
آمر دیپارتمنت پارسی دری دانشکدهٔ زبان و ادبیات دانشگاه البیرونی از ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۳
مدیر مسوول هفته‌نامهٔ «پگاه» از ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۶
سردبیر و ویراستار مجلهٔ «عدالت» وزارت عدلیه از ۱۳۸۶ تا ۱۳۹۰
مسوول کمیتهٔ فرهنگی مرکز دموکراسی و حقوق بشر (انجمن) از ۱۳۸۷ تا ۱۳۹۱
معاون شورای اجتماعی و فرهنگی مردم نیکپی از ۱۳۸۷ تا اکنون
صاحب امتیاز نشریهٔ «نامه» از ۱۳۹۲ تا اکنون
مسوول کمیتهٔ تحقیق «دانشگاه خورشید» از ۱۳۹۳ تا ۱۳۹۵
مدیر مسوول «انتشارات مقصودی» از ۱۳۹۳ تا اکنون
نمایندهٔ دانشجویان خارجی دانشگاه یزد از ۱۳۹۶ تا اکنون
عضو اتحادیهٔ نویسندگان در کابل
عضو هیئت داور در بررسی آثار ادبی فرهنگی در وزارت اطلاعات و فرهنگ افغانستان
عضو هیئت داور در سمینار نشست بین‌المللی استادات ادبیات فارسی در تهران
عضو هیئت داور در آثار داستانی زون شمال شرق افغانستان
عضو هیئت داور ادبیات داستانی در جشنوارهٔ ادبی مجلهٔ بخارا
عضو هیئت داوران جشنوارهٔ ادبی-هنری زخم‌های جنگ
مسوول کمیتهٔ فرهنگی انجمن فرهنگی و اجتماعی سید نادرشاه الحسینی کیانی
آثار

از یعقوب یسنا مقاله‌های زیاد در نشریه‌های افغانستان، ایران و تاجیکستان نشر شده است. در ضمن نوشتن و نشر مقالات، ۱۲ کتاب نیز از او تاکنون در افغانستان، ایران و هالند به چاپ رسیده است. یسنا در سمینارها و همایش‌های علمی، ادبی و فرهنگی در کشورهای ایران و تاجیکستان نیز اشتراک کرده است.