سایمون بارون کوهن
مقبولیت

سپیتروم نیوز کار بارون-کوهن در زمینه نظریه ذهن را به عنوان "یک مطالعه مهم" توصیف کرده است.
کتاب بارون-کوهن، تفاوت اساسی توسط گاردین به عنوان "جذاب و الهام‌بخش" توصیف شده در حالی که کتاب دیگر او، جویندگان الگو به عنوان انتخاب سردبیر توسط نیویورک تایمز انتخاب شده است. یک نقد کتاب منتشر شده در پدیدارشناسی و علوم شناختی تفاوت اساسی را به عنوان "بسیار ناامیدکننده" توصیف کرده است. طبق گزارش مجله Time، نظرات او در مورد ویژگی‌های سیستم‌سازی "خشم برخی از والدین کودکان اوتیستیک را برانگیخته است که شکایت دارند که او درد و رنج خانواده‌هایشان را دست کم گرفته است". بارون-کوهن در یک مقاله تحلیلی در Scientific American پاسخ داده و چالش‌های خانواده‌ها را تایید کرده است. او همچنین اظهار کرده که حجم عظیم شواهد علمی که از پیش‌بینی‌های نظریه ذهن‌بری و E-S پشتیبانی می‌کند، نمی‌تواند نادیده گرفته شود.
بارون-کوهن و کتاب او علم شرارت توسط نیویورک تایمز به عنوان "یک روانشناس برنده جایزه" توصیف شده است که "یک فرضیه ساده اما قانع‌کننده برای راهی جدید در تفکر درباره شر را کشف کرده است".
نظریه همدلی-سیستم‌سازی بارون-کوهن در Science منتشر شد و بیان می‌کند که انسان‌ها می‌توانند بر اساس نمرات خود در دو بعد (همدلی و سیستم‌سازی) طبقه‌بندی شوند؛ و زنان معمولاً در بعد همدلی نمرات بالاتری دارند و مردان معمولاً در بعد سیستم‌سازی نمرات بالاتری دارند. دانشمندان فمینیست، از جمله کوردلیا فاین، عصب‌شناس جینا ریپون و لیز ایلیوت نظریه مغز مردانه افراطی او در مورد اوتیسم را مورد سوال قرار داده‌اند. بارون-کوهن از مطالعه تفاوت‌های جنسی در برابر اتهامات نرو سکسیسم دفاع کرده و توضیح داده که تفاوت‌های جنسیتی فقط به تفاوت‌های میانگین بین گروه‌های مردان و زنان تعلق دارند و تأکید کرده که پیش‌داوری درباره یک فرد بر اساس جنسیت آن فرد نادرست و غیرقابل قبول است چرا که ذهن یک فرد ممکن است با جنسیت آن همخوانی نداشته باشد. مجموعه داده‌های متعدد اکنون نظریه‌های E-S و مغز مردانه افراطی را تأیید کرده‌اند.
مجله Time همچنین نظریه جفت‌گیری همسانی که توسط بارون-کوهن مطرح شده است را مورد انتقاد قرار داده و ادعا کرده که این نظریه بیشتر جنبه فرضی دارد و بر شواهد آنی استوار است. این نظریه ادعا می‌کند که نرخ‌های اوتیسم در حال افزایش است زیرا "سیستم‌سازها"، افرادی با ویژگی‌های بیشتر اوتیستی، احتمال بیشتری دارند که یکدیگر را انتخاب کنند و به دلیل تغییرات اجتماعی نسبتاً اخیر، احتمال بیشتری دارند که فرزندان اوتیستی داشته باشند. جیمز مک‌گراث نظریه ضریب اوتیسم را نقد کرده و نوشته است که نمره این مقیاس با اعلام علاقه به ریاضیات افزایش می‌یابد و با اعلام علاقه به ادبیات یا هنر کاهش می‌یابد و ادعا می‌کند که این امر به تصور غلطی منجر می‌شود که بیشتر افراد اوتیستی در ریاضیات قوی هستند.
منتقدان همچنین استدلال می‌کنند که تمرکز بارون-کوهن بر افرادی با اوتیسم بدون ناتوانی‌های فکری یا یادگیری محدود می‌کند که یافته‌های او چقدر می‌تواند به طور کلی تعمیم داده شود. بارون-کوهن اذعان کرده است که مقدار زیادی از تحقیقات اوتیسم در سطح جهانی با افراد اوتیستی بدون ناتوانی‌های یادگیری (فکری) انجام می‌شود و خواستار تحقیقات بیشتر با افراد اوتیستی دارای ناتوانی‌های یادگیری شده است تا اطمینان حاصل شود که تحقیقات اوتیسم به نفع همه جامعه اوتیسم است. اما او این انتقاد را با این اشاره که حتی در میان افرادی که ناتوانی یادگیری دارند، سیستم‌سازی قوی مشاهده می‌شود، به چالش کشیده است.
فرضیه کوری ذهنی از سوی برخی افراد در جامعه اوتیسم مورد انتقاد قرار گرفته است که استدلال کرده‌اند که افراد غیر اوتیسمی به اندازه افراد اوتیسمی نسبت به حالات ذهنی یکدیگر نابینایند. این به عنوان مشکل «دوگانگی همدلی» شناخته می‌شود. همچنین نقدهایی به مفهوم تئوری ذهن بارون-کوهِن وارد شده است که این ایده را مطرح می‌کند که افراد اوتیسمی به طور کامل انسان نیستند. در مورد اولین انتقاد، بارون-کوهِن موافقت کرده است که مشکل «دوگانگی همدلی» یک دستاورد مهم در این حوزه است. در مورد انتقاد دوم، بارون-کوهِن پاسخ داده است که افراد اوتیسمی کاملاً انسان هستند و تئوری ذهن صرفاً در قالب یک نمودار وجود دارد که تفاوت‌های فردی را نشان می‌دهد.