آنژین واریانت
علائم و نشانه ها

در مقایسه با افرادی که دچار آنژین ثانویه به آترواسکلروزیس هستند، افرادی که به آنژین واریانت مبتلا هستند معمولاً جوان‌تر بوده و عوامل خطر کمتری برای بیماری عروق کرونر دارند، به جز سیگار کشیدن که یک عامل خطر شایع و مهم برای هر دو نوع آنژین است. افراد مبتلا معمولاً دچار حملات مکرر درد قفسه سینه غیرقابل توضیح (به عنوان مثال، در غیاب فعالیت بدنی و در هنگام خواب یا ساعات اولیه صبح) می‌شوند که شامل سفتی در گلو، فشار در قفسه سینه، سرگیجه، تعریق زیاد و/یا کاهش تحمل ورزش است که برخلاف آنژین مرتبط با آترواسکلروزیس، معمولاً به انفارکتوس میوکارد (حمله قلبی) منجر نمی‌شود. برخلاف موارد آنژین پایدار مرتبط با آترواسکلروزیس، این علائم معمولاً به فعالیت بدنی مربوط نمی‌شوند و در شب یا ساعات اولیه صبح بروز می‌کنند. با این حال، افرادی که دچار آنژین ناپایدار مرتبط با آترواسکلروزیس هستند نیز ممکن است علائم مشابهی در شب تا ساعات اولیه صبح نشان دهند که به فعالیت بدنی مربوط نیست.
معاینه قلبی افراد مبتلا به آنژین واریانت معمولاً در غیاب علائم فعلی طبیعی است. دو سوم از این افراد آترواسکلروزیس همزمان در یک عروق کرونر اصلی دارند، اما معمولاً میزان آن خفیف است یا با شدت علائم آن‌ها تناسبی ندارد. افرادی که دچار انسداد آترواسکلروزیس ≥70% در یک عروق کرونر واحد هستند یا شامل چندین عروق کرونر می‌شوند، مستعد توسعه نوعی از آنژین واریانت هستند که پیش‌آگهی بدتری نسبت به بیشتر اشکال دیگر این یبماری دارد. در این افراد و همچنین در درصد کمی از افرادی که آترواسکلروزیس قابل توجهی در عروق کرونر خود ندارند، حملات اسپاسم عروق کرونر می‌تواند با بروز علائم بسیار جدی‌تری مانند غش، شوک و ایست قلبی همراه باشد. معمولاً، این تظاهرات نشان‌دهنده توسعه حمله قلبی و/یا آریتمی قلبی بالقوه کشنده است؛ این افراد نیاز به مداخله پزشکی فوری و همچنین بررسی وجود و رژیم‌های درمانی خاص برای اختلال خود دارند.
یک کاردیولوژیست زمانی باید به آنژین واریانت مشکوک شود که: الف) علائم یک فرد در حالت استراحت یا در حین خواب رخ می‌دهد؛ ب) علائم یک فرد به صورت خوشه‌ای بروز می‌کند؛ ج) فردی با سابقه آنژین در حین تست استرس تردمیل دچار آنژین نمی‌شود (آنژین واریانت تحمل فعالیت بدنی دارد)؛ د) فردی با سابقه آنژین هیچ نشانه‌ای از سایر اشکال بیماری قلبی نشان نمی‌دهد؛ و/یا ه) فردی که ویژگی‌های بیماری قلبی آترواسکلروتیک عروق کرونر را ندارد، سابقه غش غیرقابل توضیح دارد.
شکایات از درد قفسه سینه باید بلافاصله برای بررسی نوار قلب (ECG) غیرطبیعی مورد بررسی قرار گیرد. تغییرات ECG که با آنژین واریانت سازگار است اما نشان‌دهنده آن نیست، شامل افزایش به جای کاهش در بخش ST یا افزایش بخش ST به همراه گسترش موج R برای ایجاد یک قله QRS تک و عریض به نام "منوفازیک کِرو" است. در ارتباط با این تغییرات ECG، ممکن است افزایش‌های کوچکی در سطح آنزیم‌های خونی نشانگر آسیب قلبی ، به ویژه در طول حملات طولانی، وجود داشته باشد. برخی از افراد با آنژین واریانت معمولی ممکن است در طول درد آنژین، کاهش به جای افزایش در بخش‌های ST نوار قلب خود نشان دهند؛ آن‌ها همچنین ممکن است در طول حملات آنژین، موج‌های U جدیدی را در نوار قلب خود نشان دهند.
یک درصد قابل توجهی از افرادی که دچار آنژین واریانت هستند، دوره‌های بدون علامت اسپاسم عروق کرونر دارند. این دوره‌ها ممکن است بسیار بیشتر از آنچه که انتظار می‌رود، رخ دهند، باعث ایسکمی میوکارد (یعنی جریان خون ناکافی به بخش‌هایی از قلب) شوند و با اختلالات بالقوه جدی در ریتم ضربان قلب، یعنی آریتمی‌ها، همراه باشند. تنها مدرک وجود آنژین واریانت کاملاً بدون علامت، شناسایی تغییرات تشخیصی در نوار قلب (ECG) است که به طور تصادفی انجام شده باشد.