نیکلاس جرجسکو-روگن
جنجال‌ها

همچنین ببینید: قوانین ترمودینامیک، بازیافت انرژی، و بازیافت مواد بر پایه تولید
کار جرجسکو-روگن تا حدودی به‌دلیل اشتباهات ناشی از درک ناکافی او ازترمودینامیک لکه‌دار شد. جرجسکو-روگن در حین کار بر روی قانون آنتروپی و فرایند اقتصادی این درک را داشت که قانون آنتروپی هم برای منابع انرژی و هم برای منابع مادی به‌خوبی اعمال می‌شود، و بسیاری از استدلال‌هایش در این کار بر این درک استوار است. اما برای جرجسکو-روگن، این درک درست بود- و هنوز هم هست- نادرست: در ترمودینامیک درست، قانون آنتروپی در مورد انرژی صدق می‌کند، اما در مورد مواد در مقیاس ماکروسکوپی (یعنی نه برای منابع مادی) اعمال می‌شود.  بعداً، زمانی که جرجسکو-روگن به اشتباه خود پی برد، واکنش او از چندین مرحله تفکر و پالایش گذشت و در نهایت منجر به تدوین قانون فیزیکی جدید، یعنی قانون چهارم ترمودینامیک شد. این قانون چهارم می‌گوید که بازیافت کامل مواد غیرممکن است. هدف قانون چهارم پیشنهادی جرجسکو-روگن اثبات ادعای اولیه او بود مبنی بر این‌که نه تنها منابع انرژی، بلکه منابع مادی نیز در معرض تخریب فیزیکی عمومی و غیرقابل برگشت قرار دارند و این زمانی است که در فعالیت‌های اقتصادی مورد استفاده قرار گیرند. علاوه بر این، او اصطلاح «آنتروپی مادی» را برای توصیف این تخریب فیزیکی منابع مادی معرفی کرد.
خود جرجسکو-روگن در مورد این راه حل آزمایشی اطمینان نداشت. او از این که سوءتعبیر کرده بود، خجالت می‌کشید و در نتیجه، اعمال صحیح قانون فیزیکی را که بخشی از عنوان کار بزرگ او را تشکیل می‌داد، بیش از حد طولانی کرد. او پذیرفت که به‌عنوان یک تازه‌کار جسور وارد علم ترمودینامیک شده‌است. او که به بین‌رشته‌ای بودن این کار آگاه بود، نگران بود که فیزیک‌دانان تمام کارهای او را به عنوان کاری آماتوری رد کنند. این مخمصه تا آخر عمر او را آزار می‌داد. جرجسکو-روگن در آخرین مقاله منتشرشده خود در مورد این موضوع قبل از مرگش، عقیده خود را به یاد آورد، زمانی که قبلاً با مفهوم «پراکندگی ماده» که توسط فیزیک‌دان آلمانی و برنده جایزه نوبل ماکس پلانک برای توضیح وجود غیرقابل برگشت استفاده شده بود، برخورد کرد. فرآیندهای فیزیکی که در آن هیچ تبدیل هم‌زمان انرژی صورت نمی‌گرفت. جرجسکو-روگن در این باور تسلی یافت که مفهوم «اتلاف ماده» که توسط فیزیک‌دانی با مقام پلانک استفاده می‌شود، قانون چهارم او و مفهوم آنتروپی مادی را به‌طور قاطع اثبات می‌کند.
فرمول‌بندی قانون چهارم ترمودینامیک توسط جرجسکو-روگن و مفهوم آنتروپی مواد به‌زودی باعث ایجاد بحث‌هایی شد که هم فیزیک‌دانان و هم اقتصاددانان بوم‌شناسی را درگیر کردند.
یک فصل کامل در مورد اقتصاد جرجسکو-روگن این بحث را مرور می‌کند و به‌طور تأییدی در یک کتاب درسی فیزیک ابتدایی در مورد پیشینه ترمودینامیک گنجانده شده‌است، و جزئیات (اشتباهات جورجسکو-روگن) در مورد قانون چهارم و آنتروپی مواد در آن‌جا حذف شده‌است.
رابرت آیرس با الگوبرداری از یک سیستم اقتصادی احتمالی آینده برای بشر، با موضع جرجسکو-روگن در مورد عدم امکان بازیافت کامل و دائمی منابع مادی مقابله کرده‌است. به عقیده آیرس، می‌توان آنچه را که او به‌عنوان «اقتصاد سفینه‌ای» بر روی زمین تعریف می‌کند، به‌صورت پایدار و دائمی توسعه داد، مشروط بر این‌که جریان کافی انرژی برای پشتیبانی از آن در دسترس باشد (مثلاً با عرضه کافی انرژی خورشیدی). در این اقتصاد فضایی، تمام مواد زائد به‌طور موقت دور ریخته می‌شوند و در مخازن غیرفعال ذخیره می‌شوند. - یا آنچه او «سبدهای زباله» می‌نامد - قبل از بازیافت و بازگشت به استفاده فعال در سیستم اقتصادی در زمان بعدی. لازم نیست یا حتی ممکن نیست که بازیافت مواد، جریان جداگانه و پیوسته خود را تشکیل دهد تا مورد استفاده قرار گیرد. - فقط سبدهای زباله موردنظر باید به اندازه کافی بزرگ باشند تا نرخ و کارایی تلاش بازیافت را جبران کنند. در واقع، بازیافت کامل و همیشگی منابع مادی در اقتصاد سفینه‌ای آینده از این نوع مشخص‌شده امکان‌پذیر خواهد بود و در نتیجه قانون چهارم ترمودینامیک پیشنهادی جورجسکو-روگن را منسوخ می‌کند.
در اقتصاد بوم‌شناختی، مشارکت آیرس در برابر قانون چهارم پیشنهادی جرجسکو-روگن، از آن زمان به‌عنوان نمونه دیگری از به اصطلاح «دگم انرژی» توصیف شد: پیش از این، جرجسکو-روگن برچسب «دگم پرانرژی» را به نظریه‌پردازان مختلفی که بر این عقیده بودند که تنها منابع انرژی، و نه منابع مادی، عامل محدودکننده در تمام فعالیت‌های اقتصادی هستند، چسبانده بود.  به‌نظر می‌رسد آیرس مرد عجیبی در این موضوع باشد: وضعیت علمی و اعتبار قانون چهارم جرجسکو-روگن هرچه باشد، چندین اقتصاددان دیگر در این زمینه به جز جرجسکو-روگن امکان عملی این موضوع را انکار می‌کنند. داشتن بازیافت کامل و همیشگی تمام منابع مادی در هر نوع سیستم اقتصادی، صرف‌نظر از میزان انرژی، زمان و اطلاعاتی که باید به تلاش بازیافت اختصاص داده شود.