فهرست میراث جهانی در آرژانتین
فهرست آزمایشی

علاوه بر مکان‌هایی که در فهرست میراث جهانی ثبت شده‌اند، کشورهای عضو می‌توانند فهرستی از مکان‌های آزمایشی را که ممکن است برای نامزدی در نظر گرفته شوند، ارائه کنند. نامزدهای فهرست میراث جهانی تنها در صورتی پذیرفته می‌شوند که سایت قبلاً در فهرست آزمایشی ثبت شده باشد.
تا تاریخ ۲۰۲۲ آرژانتین ۱۰ اثر را در فهرست آزمایشی خود دارد.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| # | نگاره | نام | موقعیت | سال ثبت | شماره ثبتمعیار | شرح | م |
| ۱ |  | دره‌های کالچاکی |  استان کاتامارکا  استان سالتا  استان توکومان | ۲۰۰۱ | ۱۵۸۲ ii, iii, iv, v, vi | دره کالچاکی یک نوارهٔ باریک شمال به جنوب، به طول ۲۵۰ کیلومتر (۱۶۰ مایل) و در امتداد رودخانه کالچاکی است. این منطقه ۱۲۰۰۰ سال قدمت دارد و محل سکونت انسان‌های شکارچی-گردآورنده تا تمدن‌های استعماری بوده‌است. |  |
| ۲ |  | پارک ملی سیرا د لاس کیخاداس |  استان سان لوئیس | ۲۰۰۵ | ۲۰۲۱  vii, viii, ix | این پارک ملی پناهگاه مهمی برای گیاهان و جانوران در بخش غرب‌میانهٔ آرژانتین است که اقلیمی بوم‌مرز دارد. رسوب‌های زمین‌شناسی آن برای مطالعه دقیق اطلاعات ژئوتاریخی و دیرینه‌زیستی دوران مزوزوئیک در آرژانتین مفید است زیرا بیش از ۱۲۰ میلیون سال قدمت دارد. |  |
| ۳ |  | لا پایونیا، نواحی آتشفشانی یانکانلو و پایون ماترو |  استان مندوسا | ۲۰۱۱ | ۵۶۱۵  vii, viii | سایت پیشنهادی شامل دو منطقه حفاظت شده‌است: ذخیره‌گاه استانی دریاچه یانکانلو و پایون ماترو. این دو ناحیه دارای وسعت زیادی بوده و چشم‌انداز آتشفشانی زیبایی دارند. یانکانلو در سال ۱۹۹۶ به عنوان سایت رامسر اعلام شد. این یکی از معدود مناطق در کشور است که دارای یک برنامه مدیریت مشارکتی است که به‌طور مشترک با ساکنان توسعه یافته‌است. |  |
| ۴ |  | مجموعه زمین‌شناسی، دیرینه‌شناسی و باستان‌شناسی ذخیره‌گاه پهوئن کو-مونته هرموسو |  استان بوئنوس آیرس | ۲۰۱۴ | ۵۸۵۱iii, v, vi, viii, ix | این مکان مرتبط با پیشروی آب اقیانوس‌ها در دوران هولوسن است که از نظر زمین‌شناسی، دیرینه‌شناسی و باستان‌شناسی از ویژگی‌های استثنایی برخوردار می‌باشد. رسوبات موجود در این سایت بخشی از وقایع ۵ میلیون سال گذشته را روشن می‌سازند. سنگ‌ها مناظر بسیار متفاوتی را تداعی می‌کنند که در طول زمان شکل گرفته‌اند و گونه‌هایی که قبل و بعد از جابه‌جایی بزرگ جانوری در قاره آمریکا در این سرزمین زندگی می‌کردند، در اینجا مشخص هستند. |  |
| ۵ |  | مویسز ویل |  استان سانتا فه | ۲۰۱۵ | ۶۰۶۶ ii, iii, vi | نخستین سکونت‌گاه یهودیان که در سال ۱۸۸۹، در آرژانتین ایجاد شد و اهالی نخستین آن بومیان پودولیا و اوکراین امروزی بودند. در نیمه اول قرن بیستم، مویسز ویل در سطح بین‌المللی، به مهم‌ترین روستای یهودی در آرژانتین و مرکز فرهنگ یهودیان شناخته شد. این روستا به به کنیسه‌ها، تئاتر، مدارس و آکادمی عبری، کتابخانه‌ها، نشریات به دو زبان ییدیش و اسپانیایی، معروف گردید. از دهه ۱۹۵۰ به بعد، بسیاری از نوادگان مهاجران اولیه شروع به ترک محل کردند تا به دنبال امکانات تحصیلی عالی باشند. در حال حاضر جمعیت یهودیان روستا حدود ۱۰ درصد از کل جمعیت آن را تشکیل می‌دهند؛ اما شواهد فرهنگ یهودی به دو شکل محسوس و ناملموس موجود و زنده است. |  |
| ۶ |  | شهر تیگره و باشگاه قایق‌رانی آن |  استان بوئنوس آیرس | ۲۰۱۷ | ۶۲۸۸ ii, iii | منطقه شهری تیگره در کنار رود رکونکوئیستا و لوژان جایی است که در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، با تأسیس باشگاه‌های قایق‌رانی توسط جوامع مهاجر، توسعه یافت و تدریجاً شهری گردشگری در کنار رودهای پرآب ناحیه ساخته شد. ساختمان‌های باشگاه، خدمات گردشگری و ویلاهای تیگره از معماری‌هایی با هنر آکادمیک تا هنر مدرن برخوردارند و تأثیر فرهنگ‌های مختلف اروپایی بر آن‌ها مشاهده می‌شود. |  |
| ۷ |  | غار دست‌ها و سایت‌های مرتبط حوضه رود پینتوراس |  استان سانتا کروس | ۲۰۱۸ | ۶۲۹۷ iii | غار دست‌ها دیوارنگاره‌هایی است که صحنه‌های شکار را بین ۹۴۰۰ تا ۶۴۰۰ سال پیش، نشان می‌دهد. شکارچیانی که از ۱۲۰۰۰ سال قبل از میلاد مسیح شروع به سکونت در پاتاگونیا کردند، این تصاویر را ترسیم کردند و هنوز غارنگاره‌ها کیفیت خوب خود را حفظ کرده‌اند. |  |
| ۸ |  | بوئنوس آیرس و لا پلاتا |  بوئنوس آیرس  استان بوئنوس آیرس | ۲۰۱۸ | ۶۲۹۶ ii, iv | این دو شهر بیشترین حد کثرت‌گرایی و ادغام فرهنگی جهان را در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم به خود دیدند. تبادل فرهنگی در زمینه‌های معماری، مهندسی، شهرسازی، محوطه‌سازی یا هنرهای تزئینی رخ داد و شامل ترکیب‌های بی‌شمار سبک‌شناختی، فناوری، فرهنگی و هنری بود، که در راس آن، تعریف شدن مفاهیم آزادی سیاسی، اجتماعی و اقتصادی توسط نظام حقوقی دولتی و ایجاد جامعه‌ای از مهاجران چندفرهنگی بود. |  |
| ۹ |  | جاده‌های سن مارتین |  استان سان خوآن  استان مندوسا  استان لا ریوخا | ۲۰۱۹ | ۶۳۸۴vi, vii, viii, ix, x | این مسیر شامل شش گذر در کوه‌های آند است که ارتش آند (با ۵۴۲۳ مرد، ۹۲۸۰ قاطر، ۱۵۰۰ اسب و ۱۸ توپ جنگی) به رهبری خوزه سن مارتین در سال ۱۸۱۷ میلادی، از آن عبور کرد تا به شیلی برسد و با نیروهای وفادار به امپراتوری اسپانیا بجنگد. یک اردوگاه نیز وجود دارد که ارتش آند پیش از اردوکشی، در آن تمرین‌های نظامی خود را انجام می‌داد. |  |