stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فابریتزیو گوئیدی

| مشخصات فردی | مشخصات فردی |
| --- | --- |
نام کامل: Fabrizio Guidi
زاده: ۱۳ آوریل ۱۹۷۲ ‏(۵۲ سال) پونتدرا، ایتالیا،
اطلاعات تیم: اطلاعات تیم
تیم فعلی: بازنشسته
نوع مسابقات: جاده
نقش: رکابزن
نوع راندن: سرعتی
تیم(های) حرفه‌ای: تیم(های) حرفه‌ای
۱۹۹۵: Navigare-Blue Storm
۱۹۹۶–۱۹۹۷: Scrigno
۱۹۹۸–۱۹۹۹: Team Polti
۲۰۰۰: فرانسیس دو ژو
۲۰۰۱: Mercury-Viatel
۲۰۰۲–۲۰۰۳: Team Coast/Bianchi
۲۰۰۴–۲۰۰۵: تیم سی‌اس‌سی
۲۰۰۵–۲۰۰۶: فوناک
۲۰۰۷: تیم بارلوورلد
 :  
قهرمانی‌های مهم: قهرمانی‌های مهم
گرند تورها جیرو دیتالیا رده‌بندی امتیازی (۱۹۹۶) رده‌بندی اینترجیرو (۱۹۹۶، ۱۹۹۹، ۲۰۰۰) ۲ مرحله (۱۹۹۹، ۲۰۰۰) ووئلتا اسپانیا رده‌بندی امتیازی (۱۹۹۸) ۳ مرحله (۱۹۹۸) مسابقات مرحله‌ای تور دوچرخه‌سواری دانمارک (۱۹۹۶) Tour de Wallonie (۲۰۰۶) مسابقات دوچرخه‌سواری کلاسیک Tre Valli Varesine (۱۹۹۶) : گرند تورها جیرو دیتالیا رده‌بندی امتیازی (۱۹۹۶) رده‌بندی اینترجیرو (۱۹۹۶، ۱۹۹۹، ۲۰۰۰) ۲ مرحله (۱۹۹۹، ۲۰۰۰) ووئلتا اسپانیا رده‌بندی امتیازی (۱۹۹۸) ۳ مرحله (۱۹۹۸) مسابقات مرحله‌ای تور دوچرخه‌سواری دانمارک (۱۹۹۶) Tour de Wallonie (۲۰۰۶) مسابقات دوچرخه‌سواری کلاسیک Tre Valli Varesine (۱۹۹۶) 
 :  
Infobox last updated on ۲۱ مه ۲۰۰۸: Infobox last updated on ۲۱ مه ۲۰۰۸
فابریتزیو گوئیدی (زاده ۱۳ آوریل ۱۹۷۲ در پونتدرا، استان پیزا) رکابزن حرفه‌ای سابق ایتالیایی است که در رشته دوچرخه‌سواری جاده فعالیت می‌کرد. او توانست از آغاز فعالیت حرفه‌ای خود در سال ۱۹۹۵ در بیش از ۴۰ مسابقه پیروز شود. از جمله برندهٔ دو مرحلهٔ جیرو دیتالیا و سه مرحلهٔ ووئلتا اسپانیا شد. همچنین برندهٔ رده‌بندی امتیازی جیرو در سال ۱۹۹۶ و رده‌بندی امتیازی ووئلتا در سال ۱۹۹۸ شد. گیدی در سال ۲۰۰۷ بازنشسته شد.
شهرستان خورولسکی

| Khorolsky District Хорольский район | Khorolsky District Хорольский район |
| --- | --- |
بخش: بخش
  پرچم:   پرچم
fa (in English: Expected satiety)موقعیت شهرستان خورولسکی در نقشه: faموقعیت شهرستان خورولسکی در نقشه
مختصات: ۴۴°۲۶′ شمالی ۱۳۲°۰۵′ شرقی﻿ / ﻿۴۴٫۴۳۳°شمالی ۱۳۲٫۰۸۳°شرقی﻿ / 44.433; 132.083: مختصات: ۴۴°۲۶′ شمالی ۱۳۲°۰۵′ شرقی﻿ / ﻿۴۴٫۴۳۳°شمالی ۱۳۲٫۰۸۳°شرقی﻿ / 44.433; 132.083
کشور: روسیه
واحد فدرال: سرزمین پریمورسکی
بنیان‌گذاری: January 25, 1935
مرکز: Khorol
مساحت: مساحت
 • مجموع: ۱۹۶۸٫۶ کیلومتر مربع (۷۶۰٫۱ مایل مربع)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰)
 • مجموع: ۳۰۲۸۱
 • تراکم: ۱۵/کیلومتر مربع (۴۰/مایل مربع)
 • شهری: ۳۰٫۱٪
 • روستایی: ۶۹٫۹٪
ساختار اداری: ساختار اداری
 • Inhabited localities: ۱ Urban-type settlements، ۲۴ Rural localities
ساختار شهرداری: ساختار شهرداری
 • عضو شهرداری: Khorolsky Municipal District
 • تقسیمات شهرداری: ۱ Urban settlements، ۳ Rural settlements
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱۰ ()
OKTMO ID: 05650000
وبگاه: http://khorol.ru
شهرستان خورولسکی (به لاتین: Khorolsky District) یک شهرستان در روسیه است که در سرزمین پریمورسکی واقع شده‌است.
ابویسان

| ابویسان | ابویسان |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۶°۴۷′۳٫۹۸″ شمالی ۵۷°۰′۴۳٫۹۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۷۸۴۴۳۸۹°شمالی ۵۷٫۰۱۲۲۱۹۴°شرقی﻿ / 36.7844389; 57.0122194: مختصات: ۳۶°۴۷′۳٫۹۸″ شمالی ۵۷°۰′۴۳٫۹۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۷۸۴۴۳۸۹°شمالی ۵۷٫۰۱۲۲۱۹۴°شرقی﻿ / 36.7844389; 57.0122194
کشور: ایران
استان: خراسان رضوی
شهرستان: جغتای
بخش: بخش هلالی
دهستان: میان جوین
جمعیت: ۶۹۷ نفر (سرشماری ۹۵)
ابویسان، روستایی است از توابع بخش هلالی و در شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران. زبان مردم روستا ترکی خراسانی می‌باشد.
جمعیت

این روستا در دهستان میان جوین قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیّت آن ۷۳۹ نفر (۱۸۵ خانوار)
بوده است.
مونسترجلین

| مونسترجلین | مونسترجلین |
| --- | --- |
مختصات: ۵۰°۵۸′۲۹″ شمالی ۵°۵۲′۰″ شرقی﻿ / ﻿۵۰٫۹۷۴۷۲°شمالی ۵٫۸۶۶۶۷°شرقی﻿ / 50.97472; 5.86667: مختصات: ۵۰°۵۸′۲۹″ شمالی ۵°۵۲′۰″ شرقی﻿ / ﻿۵۰٫۹۷۴۷۲°شمالی ۵٫۸۶۶۶۷°شرقی﻿ / 50.97472; 5.86667
کشور: هلند
استان: Limburg
شهرستان: سیتارد-خلین
مساحت: مساحت
 • کل: ۴٫۶۴ کیلومتر مربع (۱٫۷۹ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۰۸): ۵۰۹۰
مونسترجلین (به هلندی: Munstergeleen) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در سیتارد-خلین واقع شده‌است. مونسترجلین ۴٫۶۴ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۰۹۰ نفر جمعیت دارد.
شعر در جهان اسلام

شعر در جهان اسلام در سه زبان مهم عربی، فارسی و ترکی به اوج رونق خود رسید. دو زبان دیگر در شعر اسلامی، زبان اردو و زبان بنگالی هستند.
شعر در صدر اسلام

پس از ظهور اسلام، شعر و شاعری دچار رکود شد. قرآن در آیات ۲۲۴ تا ۲۲۷ سورهٔ الشعرا، کسانی را که از شعرا(ی بی ایمان ) تبعیت کرده‌اند، سرزنش کرده و آن‌ها را گمراه دانسته است و فقط شاعرانی را استثناء کرده‌است که ایمان آورده و عمل‌های شایسته نموده و خدا را بسیار به یاد آورده باشند. در این آیات به ترجمه آیت الله مشکینی آمده‌است : "و (پیامبر شاعر نیست، زیرا) شاعران را گمراهان پیروی می‌کنند. آیا ندیده‌ای که آن‌ها در هر وادیی (از افکار خیالی) سرگردانند؛ و آن‌ها می‌گویند آن چه را خود انجام نمی‌دهند؟! مگر کسانی (از آن‌ها) که ایمان آورده و عمل‌های شایسته نموده و خدا را بسیار به یاد آورده و پس از آن که ستم دیده‌اند انتقام گرفته‌اند، و به زودی کسانی که ظلم کردند خواهند دانست که به کدامین بازگشتگاه باز می‌گردند."   شاعرانی که به اسلام گرویدند مُخَضرَم نامیده شدند. سرآمد شاعران مخضرم، حسان بن ثابت انصاری بود که زمان محمد و خلفای راشدین را درک کرد.
رکود شعر و شاعری در زمان خلفای راشدین نیز ادامه یافت؛ این خلفا سیاست سخت و خشنی را نسبت به شاعران پیش گرفتند؛ از یک سو این خلفا مدح و هجو و مباهات و قبیله‌گرایی را نکوهش می‌کردند و از سوی دیگر شاعران را از آوردن مضامین قدیمی فرهنگ عرب مانند شراب و زن در اشعارشان نهی می‌کردند.
امویان پس از آن که به خلافت اسلامی دست یافتند، در گسترش ادبیات و شعر سعی کردند و شعر درباری را گسترش دادند. در این دوره، هجا و مباهات در قالب غزل در میان شاعران شیوع یافت. همچنین ادبیات عرب به سوی عنصر عشق و شمشیر بازگشت کرد.
ابن‌خلدون نخستین کسی بود که شعر اموی را بر شعر جاهلی و نیز بر شعر صدراسلام برتری داد. در این دوره شاعرانی چون فرزدق، به مدح امویان و ذمّ دشمنان آن‌ها در قالب قصیده می‌پرداختند. شاعر دیگر الاخطل به شرابخوارگی می‌پرداخت و در وصف شراب شعر می‌سرود.
با ظهور عباسیان، حمایت دربار از استعدادهای شاعری افزایش یافت. در این دوره، مفاهیم اخلاقی از سرگرفته شد. شعر فلسفی با ابولعلاء معری به اوج استواری خود رسید. قصاید و غزلیات عرفانی نیز گسترش یافت. در عصر عباسی، عنصر شراب که پیش از آن نیز در ادب عرب اهمیت داشت، به هنری مستقل تبدیل شد و خمریه‌سرایی رواج یافت.
در اواخر عصر عباسی، بلاد اسلامی بر اثر حمله مغول‌ها و غلبه ترکان عثمانی به ضعف انجامید.
شعر فارسی

قدیمی‌ترین نمونه‌های موجود شعر فارسی به اواسط سده سوم باز می‌گردد؛ این اشعار به دوره طاهریان و سپس صفاریان بازمی‌گردد. بزرگ‌ترین شاعران پارسی‌سرا در این دوره رودکی، شهید بلخی و فردوسی بودند.
عرفا و متصوفه، زبان فارسی را برای بیان معتقدات خود به کار بردند. ابوسعید ابوالخیر، سنایی، فریدالدین عطار، مولوی و حافظ از این دسته هستند. برخی از شعرای فارسی‌گو مانند سعدی به زبان عربی نیز شعر می‌سرودند.
شعر ترکی

پس از اسلام آوردن، هنوز عده‌ای از ترکان به حفظ ادبیات ترکی توجه داشتند.
از نخستین شاعران اسلامی ترکی می‌توان به یوسف خاص حاجب بلاساغونی اشاره کرد که مثنوی گران جای قوتادغو بیلیگ را در اواسط قرن چهارم هجری پدید آورده است. این کتاب در اصل ماهیت اخلاقی دارد و می‌توان آن را یک پندنامه اسلامی نامید.
بعد از یوسف حاجب خاص می‌توان به شعرای ترکی گویی مانند ادیب احمد یوکناکی خالق عتبه‌الحقایق، خواجه احمد یسوی خالق دیوان حکمت، علی خوارزمی خالق قصه یوسف، خواجه احمد فقیه خالق چرخ‌نامه، شیاد حمزه، خواجه دهانی، سلطان ولد، علی خلیل اوغلو خالق یوسف و زلیخا، بایرک قوشچو اوغلو، قاضی برهان الدین، شیخ محمود شبستری، غریبی، شیخ شرف خیوه‌ای خالق رونق‌الاسلام و شاه اسماعیل ختایی اشاره کرد.
با ظهور امیرعلیشیر نوایی، ادبیات چغتایی به اوج خود رسید و سلطان بابر نیز به قدرتمند شدن ادبیات چغتایی کمک زیادی کرد.
در قرن دهم، قدرت سیاسی عثمانی به رونق ادبیات ترکی انجامید. در این عصر، آگاهی از زبان ادبی عثمانی به‌طور کلی در میان مسلمانان طبقه پایین و نیز در نواحی که جمعیتشان ترک‌زبان نبودند یا به لهجه ترکی غیر از ترکی عثمانی سخن می‌گفتند، رواج یافت. بزرگ‌ترین شاعری که در این دوره به مثنوی‌های عاشقانه روی آورد، نوعی‌زاده عطایی بود. کتب دینی و عرفانی و شرح حال اولیا و کتب تعلیمی طریقت‌های گوناگون در این قرن نیز به ترکی نوشته می‌شد. در قرن سیزدهم، شعر ترکی عثمانی دچار رکود شد؛ در قرن‌های بعدی ادبیات ترکی به صورت ادبیات عامه جلوه‌گر شد.
منبع

هنرهای اسلامی؛ میرمحمد شریف، مرکز نشر دانشگاهی تهران، ۱۳۸۲
تاریخ زبان و لهجه‌های ترکی؛ جواد هیئت
| ن ب واسلام‌شناسی | ن ب واسلام‌شناسی |
| --- | --- |
هنر:  اسلیمی  معماری  خوشنویسی  The garden  Geometric pattern  ادبیات  موسیقی  شعر  هنر سرامیک  تاثیرهای اسلامی بر هنر غربی 
اقتصاد:  تاریخچه اقتصاد اسلامی  Agency  بانکداری اسلامی  سرمایه‌داری  فقر  سوسیالیسم اسلامی  وقف  ربا  بیت‌المال 
تاریخ:  گاه‌شمار  تاریخ‌نگاری  اصلاحات  فتوحات  دوران طلایی  نقش اسلام در رشد قرون وسطی  مکتب تجدیدنظرطلبانه  Reception in Early Modern Europe 
احکام اسلام و سیاست در اسلام:  مردم‌سالاری اجماع  شورا  فمنیسم  فقه قیاس  مجتهد  مذهب  Peace  تقیقه  سکولاریسم  اصلاحات  حکومت اسلامی  فهرست فرقه‌های کلامی 
فلسفه:  فلسفه اولیه اسلامی  فلسفه معاصر  الهیات علم کلام  اخلاق اسلامی  منطق  Astrology  اصلاحات در صدر اسلام solidarity 
علوم:  گاه‌شمار  کیمیاگری و شیمی  اخترشناسی کیهان‌شناسی  جغرافیا و نقشه‌کشی  اختراعات  ریاضیات  طب چشم‌پزشکی  فیزیک  روانشناسی 
زمینه‌های دیگر:  انقلاب کشاورزی عربی  مدرسه اجازه  مکتب‌خانه  Sufi studies تصوف  cosmology  فلسفه
شاه‌بروئیه

| شاه‌بروئیه | شاه‌بروئیه |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: : مختصات: 
کشور: ایران
استان: کرمان
شهرستان: کرمان
بخش: راین
دهستان: راین
جمعیت: ۰ نفر (سرشماری ۹۵)
شاه‌بروئیه، یک آبادی از توابع بخش راین، شهرستان کرمان در استان کرمان ایران است.
جمعیت

این آبادی در دهستان راین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
پراب آزمایش

پراب اسیلوسکوپ غیرفعال نمونه که برای آزمایش مدار مجتمع مورد استفاده قرارگرفته.
پرآب آزمایش (به انگلیسی: test probe) یا پروب آزمایش یا کاوند آزمایش یک دستگاه فیزیکی است که برای اتصال تجهیزات آزمایش الکترونیکی به دستگاه تحت آزمایش (دی‌یوتی) استفاده می‌شود. پراب‌های آزمایش از دستگاه‌های بسیار ساده و مقاوم تا پراب‌های پیچیده که حرفه‌ای، گران‌قیمت و آسیب‌پذیر هستند. انواع خاص شامل پراب‌های آزمایش، پراب‌های اسیلوسکوپ (به انگلیسی: oscilloscope probes) و پراب‌های جریان است. یک کاوند آزمایش اغلب به عنوان سَری آزمایش (به انگلیسی: test lead) عرضه می‌شود که شامل پرآب، کابل و کانکتور پایاننده است.
ولتاژ

پراب‌های ولتاژ برای اندازه‌گیری ولتاژ موجود در دی‌یوتی استفاده می‌شود. برای دستیابی به دقت بالا، ابزار آزمایش و پراب آن نباید به‌طور قابل‌توجهی بر ولتاژ اندازه‌گیری شده تأثیر بگذارد. این امر با اطمینان از اینکه ترکیب ابزار و پراب دارای امپدانس کافی بالا است که دی‌یوتی را بارگذاری نمی‌کند، انجام می‌شود. برای اندازه‌گیری AC، جزء راکتانسی امپدانس ممکن است مهم‌تر از مقاومت باشد.
ولتاژ > سَری‌های آزمایش ساده

یک پراب ولت‌متر معمولی از یک سر آزمایش سیمی تشکیل شده است که در یک سر آن یک اتصال‌دهنده متناسب با ولت‌متر و در سر دیگر یک بخش پلاستیکی لوله ای سفت و سخت که شامل یک دسته و بدنه پراب است، دارد. دسته این امکان را به فرد می‌دهد که بدون تأثیر بر اندازه‌گیری (با تبدیل شدن به بخشی از مدار الکتریکی) یا قرار گرفتن در معرض ولتاژهای خطرناکی که ممکن است باعث شوک الکتریکی شود، پراب را نگه داشته و هدایت کند. در داخل بدنه پرآب، سیم به یک نوک فلزی سخت و نوک تیز متصل می‌شود که با دی‌یوتی تماس می‌گیرد. برخی از کاوندها اجازه می‌دهند که یک گیره سوسماری به نوک آن متصل شود، بنابراین پراب را قادر می‌سازد تا به دی‌یوتی متصل شود تا نیازی به نگه داشتن آن نباشد.
ولتاژ > سَری‌های آزمایش ساده > پراب‌های موچینی

پراب‌های موچینی جفت پراب‌های ساده ای هستند که با یک دست کار می‌کنند تا ولتاژها یا سایر پارامترهای مدار الکترونیکی بین پین‌های نزدیک به هم را اندازه‌گیری کنند.
ولتاژ > سَری‌های آزمایش ساده > پین پوگو

پراب‌های فنری (با نام مستعار " پین‌های پوگو ") پین‌های فنری هستند که در ماندابزارهای آزمایش الکتریکی برای تماس با نقاط آزمایش، سیم‌های قطعات و سایر ویژگی‌های رسانای دی‌یوتی (دستگاه در حال تست) استفاده می‌شوند. این پراب‌ها معمولاً در سوکت‌های پراب قرار می‌گیرند تا امکان جایگزینی آسان آن‌ها در ماندابزارهای آزمایش که ممکن است برای دهه‌ها در خدمت باقی بمانند و هزاران دی‌یوتی را در تجهیزات آزمایش خودکار آزمایش کنند، امکان‌پذیر می‌سازد.
ولتاژ > پراب اسیلوسکوپ

اسیلوسکوپها شکل‌موج لحظه‌ای کمیت‌های الکتریکی متفاوت را نشان می‌دهند، برخلاف سایر ابزارها که مقادیر عددی کمیت‌های نسبتاً پایدار را ارائه می‌دهند.
پراب‌های اسکوپ به دو دسته اصلی تقسیم می‌شوند: غیرفعال و فعال. پراب‌های غیرفعال شامل هیچ بخش الکترونیکی فعالی مانند ترانزیستور نیستند، بنابراین نیازی به برق خارجی ندارند.
به دلیل فرکانس‌های بالا که اغلب درگیر هستند، اسیلوسکوپ‌ها معمولاً از سیم‌های ساده ("سری‌های پرنده") برای اتصال به دی‌یوتی استفاده نمی‌کنند. سری‌های پرنده احتمالاً تداخل را دریافت می‌کنند، بنابراین برای سیگنال‌های سطح‌پایین مناسب نیستند. علاوه بر این، اندوکتانس سَری‌های پرنده آنها را برای سیگنال‌های فرکانس بالا نامناسب می‌کند. در عوض، از یک پرآب اُسکوپ خاص استفاده می‌شود که از یک کابل کواکسیال برای انتقال سیگنال از نوک پراب به اسیلوسکوپ استفاده می‌کند. این کابل دو مزیت اصلی دارد:
از سیگنال در برابر تداخل الکترومغناطیسی خارجی محافظت می‌کند و دقت سیگنال‌های سطح پایین را بهبود می‌بخشد.
اندوکتانس کمتری نسبت به سَری‌های پرنده دارد، که باعث می‌شود کاوشگر برای سیگنال‌های فرکانس بالا دقیق‌تر باشد.
اگرچه کابل کواکسیال اندوکتانس کمتری نسبت به سَری‌های پرنده دارد، اما ظرفیت‌خازنی بالاتری دارد: یک کابل ۵۰ اهم نوعی حدود ۹۰ پیکوفاراد در هر متر است درنتیجه، یک پراب کواکسیال مستقیم (۱×)با امپدانس‌بالای یک متری ممکن است مدار را با ظرفیت‌خازنی حدود ۱۱۰پیکوفاراد و مقاومت ۱ مگااُهم بارگذاری کند.
پراب‌های اسیلوسکوپ با محدودیت فرکانس خود مشخص می‌شوند، دراینجا پاسخ دامنه ۳ دسی‌بل و/یا با زمان خیز آنها  t_{r}  افت می‌کند. اینها به‌صورت (در شکل‌های گردشده) مرتبط هستند
بنابراین یک پراب ۵۰ مگاهرتز دارای زمان خیز ۷ نانوثانیه است. پاسخ ترکیبی اسیلوسکوپ و پراب داده می‌شود با
مثلاً، یک پراب ۵۰ مگاهرتز که یک اسیلوسکوپ ۵۰ مگاهرتز را تغذیه می‌کند، یک سیستم ۳۵ مگاهرتز را ارائه خواهد داد بنابراین استفاده از پراب با محدودیت فرکانس بالاتر برای به حداقل رساندن تأثیر بر پاسخ کلی سیستم سودمند است.
ولتاژ > پراب اسیلوسکوپ > پراب‌های کم Z (کم امپدانس)

پراب‌های Z0 یک نوع تخصصی از پراب غیرفعال با ظرفیت‌خازنی کم هستند که در مدارهای با امپدانس کم و فرکانس بسیاربالا استفاده می‌شود. آنها از نظر طراحی شبیه به پراب‌های غیرفعال ۱۰× هستند اما در سطوح امپدانس بسیار پایین‌تر. کابل‌های پراب معمولاً دارای امپدانس مشخصه ۵۰ اهم هستند و به اسیلوسکوپ‌هایی با امپدانس ورودی ۵۰ اهم (به جای ۱ مگا اهم) متصل می‌شوند. پراب‌های دامنه امپدانس بالا برای اسیلوسکوپ‌های معمولی ۱ مگا اهم طراحی شده‌اند، اما امپدانس ورودی ۱ مگا اهم فقط در فرکانس پایین است. امپدانس ورودی یک مگا اهم در سراسر پهنای‌باند پراب ثابت نیست، بلکه با فرکانس کاهش می‌یابد. به عنوان مثال، امپدانس ورودی تِکترونیکس P6139A شروع به اُفت از ۱۰ کیلوهرتز می‌کند و حدود ۱۰۰ اهم در ۱۰۰ مگاهرتز است. یک فنّ کاوند متفاوت برای سیگنال‌های فرکانس بالا مورد نیاز است.
یک اسیلوسکوپ با فرکانس بالا یک بار تطبیق‌شده (معمولا ۵۰ اهم) را در ورودی خود ارائه می‌دهد که بازتابش را در اسیلوسکوب به حداقل می‌رساند. پراب با یک خط انتقال ۵۰ اهم تطبیقی، عملکرد فرکانس بالایی را ارائه می‌دهد، اما اغلب مدارها را به‌طور غیرمنطقی بارگذاری می‌کند. برای به حداقل رساندن بارگذاری می‌توان از تضعیف‌کننده (تقسیم‌کننده مقاومتی) استفاده کرد. در نوک، این پراب‌ها از یک مقاومت سِری ۴۵۰ اهم (برای تضعیف ۱۰×) یا ۹۵۰ اهم (برای تضعیف ۲۰×) استفاده می‌کنند. تکسترونیکس یک پراب تقسیم‌کننده ۱۰× را با ۹ گیگاهرتز پهنای‌باند با مقاومت سری ۴۵۰ اهم می‌فروشد. [ تأیید ناموفق ] این پراب‌ها، پراب‌های تقسیم‌کننده مقاومتی نیز نامیده می‌شوند، زیرا یک خط انتقال ۵۰ اهم یک بار کاملاً مقاومتی ارائه می‌دهد.
نام Z0 به امپدانس مشخصه اسیلوسکوپ و کابل اشاره دارد. امپدانس‌های تطبیق‌شده عملکرد فرکانس بالا بهتری نسبت به یک پراب غیرفعال عدم‌تطبیق‌شده ارائه می‌دهند، اما به قیمت بار کم ۵۰۰ اهمی ارائه شده توسط نوک پراب به دی‌یوتی. ظرفیت‌خازنی مزاحم در نوک پراب بسیار کم است، بنابراین، برای سیگنال‌های فرکانس بسیار بالا، پراب Z0 می‌تواند بارگذاری کمتری نسبت به هر پراب Z-بالا و حتی بسیاری از پراب‌های فعال ارائه دهد.
در اصل این نوع پراب را می‌توان در هر فرکانسی استفاده کرد، اما در مدارهای DC و فرکانس‌های پایین‌تر که اغلب امپدانس‌های بالایی دارند، توسط امپدانس کم پراب ۵۰۰ یا ۱۰۰۰ اهم به‌طور غیرقابل‌قبولی بارگذاری می‌شود. امپدانس‌های مزاحم مدارهایی با فرکانس بسیار بالا را محدود به کار در امپدانس پایین می‌کنند، بنابراین امپدانس پراب مشکل کمتری دارد.
ولتاژ > پراب اسیلوسکوپ > پراب‌های اسکوپ فعال

پراب‌های اسکوپ فعال از یک تقویت‌کننده فرکانس بالا با امپدانس بالا نصب‌شده در سَر پراب و یک سَری سِپردار استفاده می‌کنند. هدف تقویت‌کننده بهره نیست، بلکه جداسازی (بافر) بین مدار مورد آزمایش و اسیلوسکوپ و کابل، بارگذاری مدار فقط با ظرفیت‌خازنی کم و مقاومت DC بالا و تطبیق‌سازی با ورودی اسیلوسکوپ است. پراب‌های فعال معمولاً توسط مدار مورد آزمایش به صورت ظرفیت‌خازنی ۱ پیکوفاراد یا کمتر به موازات مقاومت ۱ مگا اهم دیده می‌شوند. پراب‌ها با کابلی تطبیق‌سازی‌شده با امپدانس مشخصه ورودی اسیلوسکوپ به اسیلوسکوپ متصل می‌شوند. پراب‌های فعال مبتنی‌بر لامپ‌خلاء قبل از ظهور الکترونیک حالت‌جامد با فرکانس بالا، با استفاده از یک لامپ خلاء کوچک به‌عنوان تقویت‌کننده کاتدپِیرو استفاده می‌شد.
پراب‌های فعال دارای چندین معایب هستند که آنها را از جایگزینی پراب‌های غیرفعال برای همه کاربردها بازمی‌دارد:
آنها چندین برابر گرانتر از پراب‌های غیرفعال هستند.
آنها به برق نیاز دارند (اما این معمولاً توسط اسیلوسکوپ تأمین می‌شود).
محدوده دینامیکی آنها محدود است، گاهی به ۳ تا ۵ ولت می‌رسد، و ممکن است در اثر اضافه ولتاژ، یا از سیگنال یا تخلیه الکترواستاتیک، آسیب ببینند.
پراب‌های غیرفعال و طراحی پراب فعال متوسط در یک یادداشت کاربردی توسط ویلیامز مورد بحث قرار گرفته است.
تکترونیکس P6201 یک پراب FET فعال DC اولیه تا ۹۰۰ مگاهرتز است
در فرکانس‌های بسیار بالا، یک اسکوپ دیجیتال نوین مستلزم آن است که کاربر برای دریافت 50GS/s و نمایش ۲۰ گیگاهرتز یک پیش‌تقویت‌کننده را به دی‌یوتی لحیم کند.
ولتاژ > پراب اسیلوسکوپ > پراب‌های تفاضلی

پراب‌های تفاضلی برای به‌دست آوردن سیگنال‌های تفاضلی بهینه شده‌اند. برای به حداکثر رساندن نسبت حذف حالت مشترک (CMRR)، پراب‌های تفاضلی باید دو مسیر سیگنال را ارائه دهند که تا حد امکان تقریباً یکسان باشند، از نظر تضعیف کلی، پاسخ فرکانس و تأخیر زمانی مطابقت داشته باشند.
ولتاژ > پراب اسیلوسکوپ > ویژگی‌های اضافی پراب

تمام پراب‌های اسکوپ دارای امکاناتی برای اتصال زمین (ارتینگ) پراب به ولتاژ مرجع مدار هستند. این معمولاً با اتصال یک سیم دم‌اسبی (به انگلیسی: pigtail wire) بسیار کوتاه از سَری پراب به زمین انجام می‌شود. اندوکتانس در سیم زمین می‌تواند منجر به اعوجاج در سیگنال مشاهده شده شود، بنابراین این سیم تا حد امکان کوتاه نگه داشته می‌شود. برخی از پراب‌ها به جای هر سیم از یک پایه زمین کوچک استفاده می‌کنند که به اتصال زمین اجازه می‌دهد تا ۱۰ میلی‌متر کوتاه باشد.
اکثر پراب‌ها اجازه می‌دهند انواع «نوک‌ها» نصب شوند. نوک نقطه‌ای تیز رایج‌ترین است، اما معمولاً از پراب چَنگکی یا «قلاب آزمایش» با نوک قلاب‌دار که می‌تواند به نقطه آزمایش محکم شود نیز استفاده می‌شود. نوک‌هایی که دارای یک پایه عایق پلاستیکی کوچک با فرورفتگی در آن هستند، می‌توانند پراب مدارهای مجتمع با گام بسیار ریز را آسان‌تر کنند. فرورفتگی‌ها با گام پایه‌های آی‌سی ترکیب می‌شوند و پراب را در برابر لرزش دست کاربر تثبیت می‌کنند و درنتیجه به حفظ تماس روی پایه مورد نظر کمک می‌کنند. سبک‌های مختلف پایه‌ها سطوح مختلفی از پایه‌های IC را در خود جای می‌دهند. انواع مختلفی از نوک‌ها نیز می‌توانند برای پراب‌های ابزارهای دیگر استفاده شوند.
برخی از پراب‌ها دارای یک دکمه فشاری هستند. فشار دادن دکمه یا سیگنال را قطع می‌کند (و سیگنال زمین را به 'اُسکوب' ارسال می‌کند) یا باعث می‌شود 'اُسکوب ترسیم را به روش دیگری شناسایی کند. این ویژگی هنگام استفاده همزمان از بیش از یک پراب بسیار مفید است زیرا به کاربر این امکان را می‌دهد تا پراب‌ها و ترسیم‌ها را بر روی صفحه نمایش دامنه به هم مرتبط کند.
برخی از طرح‌های پراب دارای پایه‌های اضافی در اطراف بی‌ان‌سی هستند یا از اتصال‌دهنده پیچیده‌تری نسبت به بی‌ان‌سی استفاده می‌کنند. این اتصالات اضافی به پراب اجازه می‌دهد تا اسیلوسکوپ را از ضریب تضعیف خود (۱۰×، ۱۰۰×، و غیره) مطلع کند. سپس اسیلوسکوپ می‌تواند نمایشگرهای کاربر خود را طوری تنظیم کند که به‌طور خودکار تضعیف و سایر عوامل ناشی از پراب را در نظر بگیرد. از این پایه‌های اضافی می‌توان برای تأمین برق پراب‌های فعال نیز استفاده کرد.
برخی از پراب‌های ۱۰× دارای سوئیچ "



×
1

/

×
10


{\textstyle \times 1/\times 10}

" هستند. موقعیت "۱×" تضعیف‌کننده و شبکه جبران‌ساز را دور می‌زند و می‌تواند هنگام کار با سیگنال‌های بسیار کوچک که در صورت تضعیف ۱۰× کمتر از حد حساسیت اسیلوسکوب هستند، استفاده شود.
ولتاژ > پراب اسیلوسکوپ > تعویض‌پذیری

به‌دلیل طراحی استاندارد آنها، پراب‌های غیرفعال (از جمله پراب‌های Z0) از هر سازنده ای معمولاً می‌توانند با هر اسیلوسکوپی استفاده شوند (اگرچه ویژگی‌های تخصصی مانند تنظیم بازخوانی خودکار ممکن است کار نکنند). پراب‌های غیرفعال با تقسیم‌کننده‌های ولتاژ ممکن است با یک اسکوپ خاص سازگار نباشند. خازن تنظیم جبرانِش (به انگلیسی: compensation) فقط اجازه می‌دهد تا در محدوده کوچکی از مقادیر ظرفیت‌خازنی ورودی اسیلوسکوپ جبران شود. محدوده جبرانِش پراب باید با ظرفیت‌خازنی ورودی اسیلوسکوپ سازگار باشد.
از سوی دیگر، پراب‌های فعال به دلیل نیازهای برق، کنترل‌های ولتاژ افست و غیره، تقریباً همیشه فروشنده-خاص هستند. سازندگان پراب‌ها گاهی تقویت‌کننده‌های خارجی یا مبدل‌های برق متناوب AC را ارائه می‌کنند که به پراب‌هایشان اجازه می‌دهد با هر اسیلوسکوپی استفاده شوند.
ولتاژ > پراب‌های ولتاژ-بالا

یک پرآب ولتاژ بالا به یک ولت‌متر معمولی اجازه می‌دهد تا ولتاژهایی را اندازه‌گیری کند که در غیر این صورت برای اندازه‌گیری خیلی زیاد یا حتی مخرب هستند. این کار را با کاهش ولتاژ ورودی به سطح ایمن و قابل اندازه‌گیری با یک مدار تقسیم‌کننده ولتاژ دقیق در بدنه پراب انجام می‌دهد.
پراب‌هایی که برای حداکثر ۱۰۰ کیلوولت در نظر گرفته شده‌اند، معمولاً از یک تقسیم‌کننده ولتاژ مقاومتی با مقاومت ورودی صدها یا هزاران مگا اهم برای به حداقل رساندن بارگذاری مدار استفاده می‌کنند. خطسانی و دقت بالا با استفاده از مقاومت‌هایی با ضرایب ولتاژ بسیار پایین، در مجموعه‌های همسانی که نسبت تقسیم‌کننده دقیق و ثابت را در دمای کارکرد پراب حفظ می‌کنند، به دست می‌آید. ولت‌مترها دارای مقاومت ورودی هستند که به‌طور مؤثر نسبت تقسیم‌کننده پراب را تغییر می‌دهد و ظرفیت‌خازنی پارازیتی که با مقاومت پراب ترکیب می‌شود و یک مدار RC را تشکیل می‌دهد. اینها به راحتی می‌توانند دقت DC و AC را در صورت جبران نشدن کاهش دهند. برای کاهش این اثرات، پراب‌های تقسیم‌کننده ولتاژ معمولاً شامل اجزای اضافی هستند که پاسخ فرکانسی را بهبود می‌بخشد و به آنها اجازه می‌دهد برای سنجیدن بارهای مختلف واسنجیده (به انگلیسی: calibrated) شوند.
پراب‌های جریان

یک پراب جریان ولتاژی متناسب با جریان در مدار اندازه‌گیری تولید می‌کند. چنان‌که ثابت تناسب معروف شده است؛ ابزارهایی که به ولتاژ پاسخ می‌دهند را می‌توان برای نشان دادن جریان واسنجیده کرد. پراب‌های جریان را می‌توان هم با ابزار اندازه‌گیری و هم با اسیلوسکوپ استفاده کرد.
پراب‌های جریان > مقاومت نمونه‌برداری

پراب جریان کلاسیک یک مقاومت با مقدار کم (یک مقاومت نمونه‌گیری یا "شنت جریان") است که در مسیر جریان قرار می‌گیرد. جریان با اندازه‌گیری افت ولتاژ در مقاومت و با استفاده از قانون اهم تعیین می‌شود. (Wedlock & Roberge 1969) مقاومت نمونه برداری باید به اندازه ای کوچک باشد که عملکرد مدار را به‌طور قابل توجهی تحت تأثیر قرار ندهد، اما به اندازه کافی بزرگ باشد تا یک قرائت خوب ارائه دهد. این روش برای هر دو اندازه‌گیری AC و DC معتبر است. از معایب این روش نیاز به قطع مدار برای واردکردن شنت است. مشکل دیگر اندازه‌گیری ولتاژ در دوسَر شنت زمانی است که ولتاژهای حالت-مشترک وجود دارد؛ یک اندازه‌گیری ولتاژ تفاضلی مورد نیاز است.
پراب‌های جریان > پراب‌های جریان متناوب

اندازه‌گیری جریان‌های متناوب نسبتاً آسان است زیرا می‌توان از ترانسفورماتورها استفاده کرد. ترانسفورماتور جریان معمولاً برای اندازه‌گیری جریان‌های متناوب استفاده می‌شود. جریانی که باید اندازه‌گیری شود از طریق سیم‌پیچ اولیه (اغلب یک دور) منتقل می‌شود و جریان از طریق سیم‌پیچ ثانویه با اندازه‌گیری ولتاژ در یک مقاومت حس‌کننده‌جریان (یا " مقاومت بار ") پیدا می‌شود. سیم‌پیچ ثانویه دارای یک مقاومتِ بار برای تنظیم مقیاس جریان است. خواص ترانسفورماتور مزایای زیادی دارد. ترانسفورماتور جریان ولتاژهای حالت-مشترک را حذف می‌کند، بنابراین می‌توان یک اندازه‌گیری دقیق ولتاژ تک‌سَر را روی یک ثانویه متصل به زمین انجام داد. مقاومت سِری مؤثر  R_{s} سیم‌پیچ اولیه توسط مقاومت بار روی سیم‌پیچ ثانویه  R تنظیم می‌شود و نسبت دُورهای ترانسفورماتور  N ، که:  R_{s}=R/N^{2} .
هسته برخی از ترانسفورماتورهای جریان شکافته و لولادار است. آن را باز کرده و دور سیم وصل می‌شود تا جریان عبوری حس شود، سپس بسته می‌شود، و باعث می‌شود که بدون اینکه یک انتهای رسانا باز شود از داخل هسته عبور دهید.
یکی دیگر از طراحی‌های گیره‌دار، پیچه روگوفسکی است. این یک پیچه متعادل مغناطیسی است که جریان را با ارزیابی الکترونیکی انتگرال خط در اطراف یک جریان اندازه‌گیری می‌کند.
پراب‌های جریان غیرفعال با فرکانس بالا، سیگنال کوچک، معمولاً محدوده فرکانسی از چندین کیلوهرتز تا بیش از ۱۰۰ مگاهرتز دارند.
پراب‌های جریان > پراب‌های جریان مستقیم

ترانسفورماتورها را نمی‌توان برای بررسی جریان مستقیم (DC) استفاده کرد.
برخی از طرح‌های پراب DC از خواص غیرخطی یک ماده مغناطیسی برای اندازه‌گیری DC استفاده می‌کنند.
سایر پراب‌های جریان از حسگرهای اثر هال برای اندازه‌گیری میدان مغناطیسی اطراف سیم تولید شده توسط جریان الکتریکی از سیم استفاده می‌کنند بدون اینکه نیازی به قطع مدار برای قرار دادن پراب باشد. آنها هم برای ولت‌متر و هم برای اسیلوسکوپ در دسترس هستند. بیشتر پراب‌های جریان بی‌نیاز به دستگاه‌های کمکی هستند و انرژی را از باتری یا ابزار می‌گیرند، اما تعداد کمی از آنها نیاز به استفاده از واحد تقویت‌کننده خارجی دارند. (همچنین نگاه کنید به: آمپرمتر انبری)