stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
عاشق فقیر

| عاشق فقیر | عاشق فقیر |
| --- | --- |
کارگردان: حسینعلی لیالستانی
تهیه‌کننده: مجید مدرسی
نویسنده: حسینعلی لیالستانی
بازیگران: شاهرخ غیاثی جهانگیر الماسی پرویز پورحسینی رضا بابک نگین صدق‌گویا
موسیقی: علیرضا کهن دیری
فیلم‌بردار: فرهاد صبا
تدوین‌گر: حسینعلی لیالستانی
شرکت تولید: مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی
تاریخ‌های انتشار: بهمن ۱۳۷۴ (جشنواره فجر)
مدت زمان: ۱۰۰ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
عاشق فقیر فیلمی به کارگردانی و نویسندگی حسینعلی لیالستانی محصول سال ۱۳۷۴ است.
خلاصه داستان

کارگردانی جوان فیلمی می‌سازد دربارهٔ کودکانی که ناخواسته در جنگ‌ها و تجاوزها به خاک و خون کشیده می‌شوند و همراه آن در جشنواره‌ای که در کشورش برگزار می‌شود شرکت می‌کند، اما مورد اعتنا واقع نمی‌شود و بناچار یکی از آخرین قربانیان خود را که کودکی است پنج ساله و بوسنیایی ـ در آغوش می‌گیرد و از داخل فیلم به وسط تماشاگران سینما می‌رود. کارگردان جوان به کمک یکی از پزشکان ـ که یکی از قهرمانان اصلی فیلم او می‌باشد ـ که تمیز دادن آن از دنیای بیرون آسان نیست ـ برمی‌گردد، در حالیکه خود آن پزشک نیز در یکی از جنگ‌های اخیر ـ که روی زمین رخ داده ـ کشته شده‌است.
بازیگران

شاهرخ غیاثی
جهانگیر الماسی
پرویز پورحسینی
رضا بابک
نگین صدق‌گویا
زهره صفوی
باقر صحرارودی
کامران فیوضات
کامران ملکی
پرویز کلویر
وجیهه لقمانی
محمدرضا حقگو
افسانه چهره آزاد
هوشنگ قوانلو
سیدمصطفی حسینی
شاهین بهزادی
هدی خادم رابع
رگی

| موسیقی رِگِی | موسیقی رِگِی |
| --- | --- |
ریشه‌های سبکی: ریتم و بلوز، جز، بلوز، منتو، کالبپسو، اسکا، راک استدی، سول
ریشه‌های فرهنگی: اواخر دهه ۱۹۶۰ میلادی جامائیکا، خصوصاً کینگستون
سازهای معمول: باس، درامز، گیتار، ارگان، ساز برنجی، ملودیکا
فرم‌های مشتق‌شده: دنس هال، موسیقی داب
حلقه‌های منطقه‌ای: حلقه‌های منطقه‌ای
آفریقا، استرالیا، نیجریه، پاناما: آفریقا، استرالیا، نیجریه، پاناما
سایر مطالب: سایر مطالب
موسیقی جامائیکا، لیست هنرمندان سبک رگه: موسیقی جامائیکا، لیست هنرمندان سبک رگه
رِگِی (به انگلیسی: Reggae) یک سبک موسیقی است که در اواخر دههٔ ۱۹۶۰ (میلادی) در جامائیکا پایه‌گذاری شد. در صورتی که پاره از اوقات برای بیان مفهوم گسترده تری، برای اشاره به بیشتر سبک‌های موسیقی جامائیکا استفاده می‌گردد. عبارت رگی نشانه نوعی سبک مخصوص موسیقی که سرچشمه از دوره توسعه اسکا و راک استدی می‌گیرند می باشد.
اساس رگی بر پایه‌ای ریتمیک که با تاکید روی ضدضرب‌ها شخصیت می‌گیرد (معروف به اسکنک) تشکیل شده‌است. رگه به صورت طبیعی آهسته تر از اسکا و تندتر از راک استدی است. رگه معمولاً بر روی ضرب‌های دوم و چهارم هر میزان تاکید می‌کند، در حالی که گیتار ریتم روی ضرب سوم تاکید می‌کند یا اینکه آکورد را از ضرب دوم و تا هنگام نواخته شدن ضرب سوم، نگه می‌دارد. سرعت آن و استفاده از خط باس منسجم باعث تفکیک بین این سبک و سبک راک استدی می‌باشد، گرچه بعدها هر دو سبک از این نو آوری‌ها به صورت جداگانه استفاده کردند.
از مشهورترین خوانندگان این سبک، باب مارلی است. وی نقش مهمی در گسترش این سبک و اندیشهٔ راستافاری داشت.
برخی از خوانندگان سبک رگی

باب مارلی
دمیان مارلی
روشا
شگی
شان پال
لارین هیل
یوبی۴۰
سینا حجازی
گروه موسیقی دارکوب
رامشگر

| رامشگر | رامشگر |
| --- | --- |
کارگردان: رضا صفایی
تهیه‌کننده: رضا صفایی
نویسنده: رضا صفایی
بازیگران: منوچهر وثوق ژیلا شاهانی جمشید مهرداد بهروز شاهین فر نعمت اله گرجی
فیلم‌بردار: شکراله رفیعی
تدوین‌گر: رضا صفایی
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۵۵
مدت زمان: ۹۳ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
رامشگر فیلمی به کارگردانی و نویسندگی رضا صفایی محصول سال ۱۳۵۵ است.
خلاصه داستان

جعفر در شب عروسی به رقاصه‌ای به نام شهین دل می بند و به همراه دوستش جمشید به دنبال او به شهر می‌رود. جعفر شهین را در یک بنگاه شادمانی می‌یابد و مطلع می‌شود که او اسیر دست اسماعیل است. شهین پیشنهاد جعفر را برای زندگی مشترک نمی‌پذیرد و کارش به دربه دری می‌کشد. همسر جعفر به دنبال شوهرش روانه شهر می‌شود و به دام اسماعیل می‌افتد. در لحظه‌ای که اسماعیل قصد اغفال زن را دارد جعفر سر می‌رسد و با او در گیر می‌شود. شهین، به قصد تلافی، اسماعیل را با کلنگ از پا درمی‌آورد و گرفتار مأموران پلیس می‌شود و سرانجام جعفر و همسرش به روستا بازمی‌گردند.
بازیگران

منوچهر وثوق
روشنک صدر
جمشید مهرداد
بهروز شاهین فر
نعمت اله گرجی
پاگوست

پاگوست در سال ۱۹۱۲ توسط سرگئی پروکودین-گورسکی.
پاگوست (روسی: погост)، برگرفته از اسلاوی شرقی باستان: погостъ)، یک اصطلاح تاریخی در زبان روسی است که معانی مختلفی داشته است. در زبان روسی مدرن، این واژه معمولاً به کلیسا و گورستانی روستایی اشاره دارد. این واژه همچنین به زبان لاتگالی (pogosts)، زبان فنلاندی (pogosta) و زبان لتونیایی (pagasts) قرض گرفته شده و معانی خاصی در این زبان‌ها یافته است.
تاریخچه

کاربرد اولیه این واژه به مسافرخانه‌هایی برای شاهزادگان و روحانیون بازمی‌گردد. این واژه شباهت زیادی به واژه روسی مدرن gost (гость) به معنای «مهمان» دارد. فرض بر این است که در ابتدا پوگوست‌ها جوامع روستایی در حاشیه دولت باستانی روس بودند که همچنین به‌عنوان مراکز تجاری (در روسی قدیم: gost'ba، گостьба) عمل می‌کردند.
در اواخر قرن دهم، پوگوست‌ها به مناطق اداری و قلمرویی تبدیل شدند. اندازه آن‌ها متغیر بود و در قرون ۱۱ تا ۱۴ از چندین تا صدها روستا را شامل می‌شدند. با گسترش مسیحیت در روسیه، کلیساها در پوگوست‌ها ساخته شدند. در سال ۱۷۷۵ آخرین پوگوست‌هایی که به‌عنوان مناطق اداری خدمت می‌کردند، از بین رفتند. از آن زمان به بعد، این مکان‌ها به‌عنوان پوگوست‌های شهری (погосто – место) شناخته شدند و به‌عنوان مراکز کلیسایی فعالیت کردند.
معبد ژیهوا

ورودی معبد ژیهوا
معبد ژیهوا (به چینی: 芝华寺؛ تلفظ: Zhī huá sì) یک معبد بودایی دوره سلسله مینگ در پکن چین است. این معبد در شهر در لومیکامگ هوتونگ، در منطقه چائویانگ من از منطقه دونچنگ، در محدوده جاده حلقه دوم به شمال خیابان جینبائوجیه، غرب منطقه یابائولو واقع شده‌است. این معبد در سال ۱۴۴۳ به سفارش وانگ ژن ساخته شد، او یک شخص قدرتمند در دفتر نظارت بر مناسک دربار امپراتور ژنگتونگ (همچنین به عنوان امپراتور یینگزونگ معروف است؛ که در سالهای ۱۴۳۶–۱۴۴۹ و ۱۴۵۷–۱۴۶۴ سلطنت کرد) بود.
ساختمان‌های اطراف و زمین‌های این معبد تقریباً ۲ هکتار مساحت دارد. این معبد یکی از مهمترین مجتمع‌های اصلی ساختمانی از دوره سلسله مینگ در منطقه شهر قدیمی است، و یکی از تنها سازه‌های چوبی در پکن و گروه‌های ساختمان از سلسله مینگ به علت پایداری بالاست. همچنین به دلیل استفاده گسترده از کاشی‌های سقف سیاه بسیار قابل‌توجه است.
موزه تبادل فرهنگی پکن که در نوامبر ۱۹۹۲ تأسیس شد، در مجتمع این معبد واقع شده‌است. هدف اصلی تأسیس آن «به عنوان مرکزی برای توسعه مبادله فرهنگی و توسعه مطالعه آثار و فرهنگ‌های موزه» است. معبد Zhihua در سال ۱۹۶۱ به یک یادگار فرهنگی و تاریخی با حفظ ملی تبدیل شد. در سال ۲۰۰۵، دولت چین برای آماده‌سازی بستری برای بازدید کنندگان بیشمار بین‌المللی از این معبد که در زمان بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ انتظار می‌رفت برای بازدید این معبد حضور یابند، مرمت و بازسازی معبد (که اکنون کامل شده‌است) را انجام داد.
موسیقی معبد ژیهوا

موسیقی معبد ژیهوا (به چینی: 芝华寺音乐؛ تلفظ: Zhī huá sì yīnyuè؛ به انگلیسی: Zhihua Temple Music) یک سبک موسیقی کلاسیک(سنتی) چینی شامل گروهی از نوازندگان است که مرتباً موسیقی آیینی قرون باستان را اجرا می‌کنند و بیش از ۲۷ نسل به آنها اهدا شده‌است. این گروه شش نفره توسط راهب بودائی اکتوژنیایی ژانگ بنکسینگ رهبری می‌شود. او تنها عضو بازمانده از نسل ۲۶ نوازندگان و آخرین شخصی است که این موسیقی را به روشی سنتی آموخته‌است. در این نوع از موسیقی، علاوه بر آواز خواندن ابزارهای مورد استفاده شامل گوانزی (ابو)، دیزی (فلوت بامبو)، شنگ (اندام دهان)، یونولو (مجموعه ای از ده گونگ تنظیم شده کوچک که به صورت عمودی در یک قاب نصب شده‌اند)، و سازهای کوبه‌ای شامل طبل‌ها و سمبل‌ها نیز می‌باشد.
سالن اول معبد ژیهوا در چین
علی بلوکباشی

| علی بلوکباشی | علی بلوکباشی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۸۸–۸۹ سال تهران
ملیت: ایرانی
دیگر نام‌ها: پدر رامیار
شهروندی: ایرانی
تحصیلات: دکتریِ مردم‌شناسی
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): پژوهش و نویسندگی
 :  
علی بلوکباشی (زادهٔ ۱۳۱۴) نویسنده و پژوهشگر در حوزه مردم‌شناسی اهل ایران است. وی دارای مدرک دکتری مردم‌شناسی از دانشگاه آکسفورد است. از وی به عنوان پدر رامیار یاد می‌شود.
شرح زندگی

علی بلوکباشی زاده سال ۱۳۱۴ در کوچه تهرانچی شهر تهران است. سه ماه پیش از تولدش در اثر تشخیص نادرست نوع بیماری و درمان غلط پدر خود را از دست داد.
تحصیلات آغازین خود را در دبستان دقیقی در خیابان شاهپور تهران گذراند ولی به زودی به پژوهش علاقه‌مند شد. در این مورد خود ایشان در مصاحبه ای این چنین می‌گوید:
در سالهای ابتدایی دوران دبستان جزوه بینوایان که هفته به هفته چاپ می‌شد را با پول توجیبی که هر هفته می‌گرفتم، می‌خریدم و بااشتیاق تمام می‌خواندم و هر هفته منتظر می‌ماندم تا جزوه بعدی بیاید تا ادامه داستان را بخوانم. پشت هر کدام از این جزوات جلدی بود که خواننده‌ها نظرشان را بنویسند و برای ناشر بفرستند و من در یکی از این جزوات احساس خودم را از داستان نوشتم و برای [مؤسسه] انتشاراتی معرفت فرستادم و آنها این نوشته مرا چاپ کردند و چاپ این نوشته از من، آن هم در سنین ده-دوازده سالگی باعث شد که دلبسته نوشتن شوم … تا اینکه نوبت دبیرستان شد و من دیپلم طبیعی آن زمان را گرفتم؛ ولی عاشق ادبیات بودم و علی رغم اینکه می‌توانستم در دانشگاه رشته پزشکی را دنبال کنم، رفتم به آموزشگاه شبانه و دیپلم ادبی گرفتم.
در دوران آموزشگاه شبانه، معلم ادبیات آموزشگاه شبانه خزاعلی شادروان دکتر محجوب با دیدن داستان کوتاه بلوکباشی جوان با نام گربه سفیده که محتوایش زندگی فرهنگی یک خانواده سنتی است ، استعداد پژوهش را در وی کشف می‌کند و این دستان را در مجله پیام نوین چاپ می‌نماید.
پس از پایان دبیرستان، وی وارد دانشکده ادبیات دانشگاه تهران می‌شود و در سال ۱۳۴۱ موفق به دریافت لیسانس در رشته ادبیات می‌شود. پس از آن مدرک فوق لیسانس خود را در رشتهٔ «زبان‌شناسی همگانی و زبان‌های باستانی» از دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران کسب نمود.
در دوران دانشگاه شروع به تحقیق در اقوام ایرانی می‌نماید و به مدت چندین سال مشغول سفر در ایران و مطالعه و پژوهش مردمی می‌شود. همین مسئله او را بیش از پیش ترغیب برای ادامه تحصیل در خارج از کشور اقدام نماید.

وی در سال ۱۳۴۹ به انگلستان سفر کرد و در دانشگاه آکسفورد در دوره دکتری به تحصیل مردم‌شناسی پرداخت. در همین مدت دوره‌های Diploma و B. Litt. و D. Phil را در رشته «انسان‌شناسی اجتماعی» نیز گذراند.
بلوکباشی پس از بازگشت به ایران تاکنون، بی وقفه در زمینه تدریس، تألیف و پژوهش مشغول بوده‌است. پژوهش در زمینه مسائل مربوط به مردم‌نگاری و فرهنگ عامه ایران ، مطالعه و بررسی ساختهای اجتماعی، اقتصادی، هنری ، فرهنگی ،  دینی و عقیدتی در جامعه‌های شهری و ایلی ـ عشایری از عمده‌ترین فعالیتهای ایشان در چند دهه گذشته بوده‌است.

در زمینه تدریس نیز  در دانشکده هنرهای دراماتیک، دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران، دانشگاه الزهراء و دانشگاه آزاد اسلامی در رشته‌های «مردم‌شناسی عمومی»، «روان‌شناسی اجتماعی»، «فرهنگ عامه»، «ادبیات عامه» و «نمایش در ایران» از جمله فعالیت‌های اوست.

ایشان سردبیری فصلنامه «مردم‌شناسی و فرهنگ عامه ایران» را به عهده داشته‌اند.
سوابق علمی

عضو شورای عالی علمی دایره المعارف بزرگ اسلامی از ۱۳۶۵–۱۳۹۳
مدیر بخش مردم‌شناسی دایره المعارف بزرگ اسلامی
معاونت اداره فرهنگ عامه از ۱۳۴۴–۱۳۵۲
مدیر بخش تحقیقات شهری مرکز مردم‌شناسی ایران از ۱۳۴۷–۱۳۵۵
عضو هیئت علمی فرهنگنامه کودکان و نوجوانان از ۱۳۶۲ تاکنون
عضو هیئت رئیسه نخستین انجمن انسان‌شناسی ایران از ۱۳۸۰–۱۳۸۴
مدیر بخش پیشه و صنعت در فرهنگستان زبان و ادب فارسی از ۱۳۸۴ تاکنون
عضو هیئت علمی گروه انسان‌شناسی هنر در فرهنگستان هنر از ۱۳۸۵ تاکنون
جوایز و افتخارات

پژوهشگر برگزیده پژوهش‌های فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در سال ۱۳۷۹؛
اهدای لوح تقدیر از سایت انسان‌شناسی و فرهنگ: ۱۳۹۲؛
اهدای لوح تقدیر از سوی وزارت فرهنگ و هنر: ۱۳۵۶.
آثار

حاصل پنج دهه تلاش، تألیف و ترجمه در حوزه‌های مختلف مانند ایران‌شناسی، قوم‌نگاری، انسان‌شناسی و مردم‌شناسی و فرهنگ عامه از ایشان کتاب‌ها، مقالات و پایان‌نامه‌های بسیاری است که همگی ارزشمند و قابل توجه هستند.
تألیف
ف‍ره‍ن‍گ‌ ع‍ام‍ه‌ س‍ال‌ چ‍ه‍ارم‌ آم‍وزش‌ م‍ت‍وس‍طه‌ ع‍م‍وم‍ی‌ ف‍ره‍ن‍گ‌ و ادب‌، ت‍ه‍ران‌: وزارت‌ آم‍وزش‌وپ‍رورش‌، ۱۳۵۶.
ق‍ه‍وه‌خ‍ان‍ه‌ه‍ای‌ ای‍ران‌، ت‍ه‍ران‌: دف‍ت‍ر پ‍ژوه‍ش‍ه‍ای‌ ف‍ره‍ن‍گ‍ی‌، ۱۳۷۵.
ن‍ق‍د و ن‍ظر، ت‍ه‍ران‌: دف‍ت‍ر پ‍ژوه‍ش‍ه‍ای‌ ف‍ره‍ن‍گ‍ی‌‏‫، ۱۳۷۷.‬
ج‍زی‍ره‌ ق‍ش‍م‌: ص‍دف‌ ن‍اش‍ک‍اف‍ت‍ه‌ خ‍ل‍ی‍ج‌ فارس، ت‍ه‍ران‌: دف‍ت‍ر پ‍ژوه‍ش‍ه‍ای‌ ف‍ره‍ن‍گ‍ی‌‏‫، ۱۳۷۹.‬
ق‍ال‍ی‌ش‍وی‍ان‌: م‍ن‍اس‍ک‌ ن‍م‍ادی‍ن‌ ق‍ال‍ی‌ش‍وی‍ی‌ در م‍ش‍ه‍د ارده‍ال‌، ت‍ه‍ران‌: دف‍ت‍ر پ‍ژوه‍ش‍ه‍ای‌ ف‍ره‍ن‍گ‍ی‌، ۱۳۷۹.
ن‍وروز: ج‍ش‍ن‌ ن‍وزای‍ی‌ آف‍ری‍ن‍ش‌، ت‍ه‍ران‌: دف‍ت‍ر پ‍ژوه‍ش‍ه‍ای‌ ف‍ره‍ن‍گ‍ی‌‏‫، ۱۳۸۰.‬
ن‍خ‍ل‌گ‍ردان‍ی‌: ن‍م‍ای‍ش‌ ت‍م‍ث‍ی‍ل‍ی‌ از ج‍اودان‍گ‍ی‌ ح‍ی‍ات‌ ش‍ه‍ی‍دان‌، ت‍ه‍ران‌: دف‍ت‍ر پ‍ژوه‍ش‍ه‍ای‌ ف‍ره‍ن‍گ‍ی‌‏‫‬، ۱۳۸۰.
ج‍ام‍ع‍ه‌ ای‍ل‍ی‌ در ای‍ران‌، ت‍ه‍ران‌: دف‍ت‍ر پ‍ژوه‍ش‍ه‍ای‌ ف‍ره‍ن‍گ‍ی‌، ۱۳۸۱.
پ‍ژوه‍ش‍ی‌ در م‍وس‍ی‍ق‍ی‌ و س‍ازه‍ای‌ م‍وس‍ی‍ق‍ی‌ ن‍ظام‍ی‌ دوره‌ ق‍اج‍ار، ت‍ح‍ق‍ی‍ق‌ و ت‍ال‍ی‍ف‌ با همکاری ی‍ح‍ی‍ی‌ ش‍ه‍ی‍دی‌، ت‍ه‍ران‌: دف‍ت‍ر پ‍ژوه‍ش‍ه‍ای‌ ف‍ره‍ن‍گ‍ی‌، ۱۳۸۱.
بازی‌های کهن در ایران، تهران: دفتر پژوهش‌های فرهنگی‏‫، ۱۳۸۶.‬
در فرهنگ خود زیستن و به فرهنگ‌های دیگر نگریستن: سی گفتار درباره‌ی فرهنگ، تهران: گل‌آذین‏‫ ‏‫، ۱۳۸۸.‬‭‬
ت‍ع‍زی‍ه‌خ‍وان‍ی‌: ح‍دی‍ث‌ ق‍دس‍ی‌ م‍ص‍ائب‌ در ن‍م‍ای‍ش‌ آئ‍ی‍ن‍ی‌، ت‍ه‍ران‌: ام‍ی‍رک‍ب‍ی‍ر، ۱۳۹۰.
‏‫آشپز و آشپزخانه‮‬‏‫: پژوهشی انسان‌شناختی در تاریخ اجتماعی هنر آشپزی‮‬‏‫، تهران: انتشارات فرهنگ جاوید‏‫، ۱۳۹۲.‮‬
قهوه‌خانه و قهوه‌خانه‌نشینی در ایران، تهران: دفتر پژوهشهای فرهنگی، ‏‫‬‏۱۳۹۳.
شب یلدا‏‫، تهران: دفتر پژوهشهای فرهنگی‏، ۱۳۹۴.‮‬
چهارشنبه‌سوری: جشن عروج ارواح مردگان به عالم زندگان، تهران: گل‌آذین‏‫، ۱۳۹۷.‬
مردم‌شناسی اقوام و ایلات ایران (مجموعه مقالات)، تهران: انتشارات دکتر محمود افشار: نشر سخن‏‫، ۱۳۹۹.‬‬
‏‫مردم‌شناسی جامعه تهران قدیم: و گفتارهایی درباره خانه و خانواده و سنت‌های خانوادگی‮‬ (مجموعه مقالات)، ‏‫تهران‮‬: ‏‫انتشارات دکتر محمود افشار‮‬: ‏‫نشر سخن‬، ‏‫۱۳۹۹.‮‬
مردم‌شناسی دانش پزشکی در فرهنگ ایران (مجموعه مقالات)، تهران: انتشارات دکتر محمود افشار: نشر سخن‏‫‏‫‏‫، ۱۳۹۹.‬
مردم‌شناسی دین: مناسک و آیین‌های مذهبی در ایران. تهران. ۱۴۰۳.
ترجمه
تاریخ انسان‌شناسی (از آغاز تا امروز)، تاس‌هیلند اریکسن، فین سیورت نیلسن، تهران: گل‌آذین‏‫، ۱۳۸۷.‬
‏‫بازمانده‌هایی از فرهنگ دوران جاهلی در تمدن اسلامی، ادوارد وسترمارک‏‫، ترجمه و تعلیقات، تهران‏‫: فرهنگ جاوید‏‫، ۱۳۹۶.
مقالات

بیش از ۲۰۰ مقاله در دائرهٔ المعارف بزرگ اسلامی، دانشنامه جهان اسلام، دانشنامه ایرانیکا، فرهنگنامه کودکان و نوجوانان، مجلات علمی پژوهشی و … به چاپ رسیده‌است. از جمله مهمترین آنها می‌توان به این مقالات اشاره کرد:
"نوروز و خوان نوروزی؛ نقش نمادین و اجتماعی آن در فرهنگ رفتاری و هویتی"، بخارا، فروردین و اردیبهشت ۱۳۹۲، شماره ۹۲؛
"چالش‌های اجتماعی و فرهنگی در بنیان‌گیری آموزش نوین"، حافظ، نیمه اول مرداد ۱۳۸۵، شماره ۳۲؛
"فن‌آوری‌های سنتی (زمین، باغ، دام، گاه‌شناسی)، دانش و فن کشاورزی در جامعه قدیم ایران (نگاهی به آگاهی‌های تجربی رشیدالدین فضل‌الله دربارهٔ علوم و فنون سنتی کشاورزی)"، فرهنگ مردم، بهار ۱۳۸۵، شماره ۱۷؛
"دوالک بازی و تحقیقی در واژهٔ دوال"، هنر و مردم، اسفند ۱۳۴۸، شماره ۸۹؛
"ایل‌پژوهی میرزا حسن حسینی فسایی در جغرافیای تاریخی فارسنامه ناصری"، نشر دانش، سال بیست و یکم، زمستان ۱۳۸۴، شماره ۴؛
"ضیافتی روحانی بر سر خوان نوروزی"، حافظ، فروردین ۱۳۸۴، شماره ۱۳؛
"پدیده‌ای به نام لوطی و لوطی‌گری در حیات اجتماعی ایران"، فرهنگ مردم، بهار ۱۳۸۳، شماره‌های ۸ و۹؛
"دورهٔ اساطیری ایران در تاریخ طبری"، کتاب ماه مردم، آذر و دی ۱۳۸۱، شماره ۵۱ و ۵۲؛
"هویت سازی اجتماعی از راه بادزدایی گشتاری"، انسان‌شناسی، بهار و تابستان ۱۳۸۱، شماره ۱؛
"زبان‌های رمزی در ایران"، کتاب ماه هنر، مرداد و شهریور ۱۳۸۰، شماره‌های ۳۵ و ۳۶؛
"اسطوره دراندیشه و بیان اسطوره شناسان برجسته جهان"، کتاب ماه هنر، مهر و آبان ۱۳۷۹، شماره‌های ۲۵ و ۲۶؛
"پدیدارشناسی مناسک تشرف"، نشر دانش، مرداد و شهریور ۱۳۷۹، شماره ۶۵؛
"تاریخ اجتماعی و سیاسی شاهسون کوچندگان مرزنشین ایران"، نشر دانش، سال هفدهم، تابستان ۱۳۷۹، شماره ۲؛
"تابوت گردانی، نمایشی تمثیلی از قدرت قدسی خداوند"، نشر دانش، سال شانزدهم، زمستان ۱۳۷۸، شماره ۴؛
"نقش و نگارهای سردر خانه‌های قدیم تهران"، نشر دانش، مرداد و شهریور ۱۳۷۲، شماره ۷۷؛
"توصیفی از تعزیه عروسی قاسم"، تئاتر، زمستان ۱۳۷۰، شماره ۱۶؛
"ایل بهمئی"، هنر و مردم، مهر ۱۳۴۴، شماره ۳۶.
ناخن خوردن

Medical condition
| ناخن خوردن | ناخن خوردن |
| --- | --- |
Fingers of a nail-biter.: Fingers of a nail-biter.
تخصص: روان‌پزشکی، روان‌شناسی 
طبقه‌بندی و منابع بیرونی: طبقه‌بندی و منابع بیرونی
آی‌سی‌دی-۱۰: F98.8 ( ILDS  F98.810)
آی‌سی‌دی-۹-سی‌ام: 307.9
[ویرایش در ویکی‌داده]: [ویرایش در ویکی‌داده]
خوردن ناخن
خوردن ناخن یکی از عادات در کودکان و نوجوانان و گاه بزرگسالان است که علاوه بر این که زیبایی ظاهر ناخن از بین می‌برد، باعث ایجاد بیماری گوارشی نیز می‌شود.
دسته بندی

خوردن ناخن جزو یکی از اختلالات کنترل عصبی دسته بندی می‌شود.
علائم

نوک انگشتان خورده شده گاهی نسبت به درد حساس می‌شود. بخصوص در محلی که پوست به ناخن‌ها می چسبد.
عوارض

با توجه به اینکه پوست نوک انگشت زخمی می‌شود، احتمال انتقال باکتری‌های زیر ناخن به داخل پوست وجود دارد
ممکن است موجب بیماری‌های ویروسی ناخن مانند چرک یا تبخال ناخن شود.
می‌تواند موجب انتقال کرمک‌ها از ناحیه مقعد به دهان شود.
خوردن ناخن با بیماری‌های لثه نیز در ارتباط است.
در صورت قورت دادن ناخن‌های کنده شده، احتمال رخداد بیماری‌های گوارشی نیز وجود دارد.
در صورتی که خوردن ناخن‌ها چند سال طول بکشد، می‌تواند باعث تغییر فرم ناخن‌ها شود.
درمان

درمان در این بیماری عصبی شامل جایگزین کردن یک عادت بهینه بجای عادت خوردن ناخن هاست. ساده‌ترین روش مقابله با خوردن ناخن‌ها استفاده از یک لاک ناخن مخصوص است که بسیار تلخ مزه بوده و باعث می‌شود شخص از خوردن ناخن‌هایش زده شود و به مرور تکرار این عمل را کاهش داده و به صفر برساند. همچنین رفتار درمانی نیز در درمان این عادت اشتباه کاربرد مفیدی دارد.
شیوع

۳۰ درصد بین کودکان ۷ تا ۱۰ سال و ۴۵ درصد بین نوجوانان ۱۱ تا ۱۹ سال.
زد۳

Z3در موزه آلمان در مونیخ.
زد۳ یا Z3 ابداع شده توسط کنراد تسوزه، نخستین رایانه عملیاتی کاملاً خودکار قابل برنامه‌ریزی جهان بود. زد۳ با ۲۰۰۰ رله ساخته شد. این ماشین در سال ۱۹۴۱ کامل شد.
کلیسای جامع رستاخیز

| کلیسای جامع رستاخیز | کلیسای جامع رستاخیز |
| --- | --- |
Собор Успения Пресвятой Богородицы: Собор Успения Пресвятой Богородицы
دین: دین
وابستگی: کلیسای ارتدکس روسی
وضعیت سازمانی یا کلیسایی: کلیسای جامع اسقف‌نشین ارتدکس روسی ولادیمیر
سال تقدیس: ۱۱۶۰
مکان: مکان
مکان: ولادیمیر، استان ولادیمیر، روسیه
مختصات: ۵۶°۰۷′۳۷″ شمالی ۴۰°۲۴′۳۳″ شرقی﻿ / ﻿۵۶٫۱۲۶۹۴°شمالی ۴۰٫۴۰۹۱۷°شرقی﻿ / 56.12694; 40.40917
معماری: معماری
معمار(ها): معماران روسی
گونه: رمانسک روسی
سبک: کلیسای صلیبی-گنبدی
پایان ساخت: ۱۱۸۹
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
پهنا: ۳۰٫۸ متر
بیشترین بلندی: ۳۲٫۳ متر
کلیسای جامع رستاخیز (انگلیسی: Dormition Cathedral, Vladimir) که به نام کلیسای جامع عروج نیز شناخته می‌شود، یک کلیسای ارتدکس روسی در ولادیمیر (شهر) است. این کلیسا تا سدهٔ سیزدهم به‌عنوان کلیسای مادر روسیه شناخته می‌شد. این کلیسا بخشی از میراث جهانی بناهای سفید ولادیمیر و سوزدال است.
تاریخچه

کلیسای جامع به دستور آندری یکم بوگولیوبسکی، شاهزاده بزرگ ولادیمیر (حک. 1157–1174) در پایتختش، ولادیمیر (شهر)، ساخته شد و به به خواب رفتن مریم مقدس (مریم)، که آندری او را قدیس حامی سرزمین‌های خود می‌دانست، تقدیم شد. این کلیسا که بین سال‌های ۱۱۵۸ تا ۱۱۶۰ ساخته شد، دارای شش ستون و پنج گنبد بود و بین سال‌های ۱۱۸۵ تا ۱۱۸۹ برای بازتاب اعتبار بیشتر ولادیمیر گسترش یافت. با ۱٬۱۷۸ متر مربع (۱۲٬۶۸۰ فوت مربع) مساحت، این کلیسا برای چند صد سال بزرگ‌ترین کلیسای روسیه باقی ماند.
آندری پارسا، وسوولود آشیانه بزرگ (حک. 1176–1212) و دیگر حاکمان ولادیمیر-سوزدال در گورابه این کلیسا به خاک سپرده شدند. برخلاف بسیاری از کلیساهای دیگر، این کلیسا تا حدی از ویرانی بزرگ و آتش‌سوزی ولادیمیر (شهر) در سال ۱۲۳۸ جان سالم به در برد؛ زمانی که باتوخان، فرمانده مغول، در جریان محاصره ولادیمیر، شهر را تصرف کرد.
دیوارهای بیرونی کلیسا با حکاکی‌های پیچیده‌ای پوشیده شده است. فضای داخلی آن در قرن دوازدهم نقاشی شد و سپس در سال ۱۴۰۸ توسط آندری روبلف و دانیل چرنی مجدداً نقاشی گردید. کلیسای جامع به خواب مریم به عنوان الگویی برای ارسطو فیوراوانتی در طراحی کلیسای همنام در کرملین مسکو از سال ۱۴۷۵ تا ۱۴۷۹ استفاده شد.
یک برج ناقوس مرتفع که ترکیبی از تأثیرات اصیل روسی، معماری گوتیک و معماری نئوکلاسیک بود، در سال ۱۸۱۰ در نزدیکی این کلیسا ساخته شد.
تنها در تاریکی: کابوس جدید

| تنها در تاریکی: کابوس جدید | تنها در تاریکی: کابوس جدید |
| --- | --- |
جلد نسخه ویندوز: جلد نسخه ویندوز
توسعه‌دهنده(ها): دارک ورک اسپیرال هوس (PC & PS2) پاکت استودیو (Game Boy Color)
ناشر(ها): اینفوگرامر
تهیه‌کننده(ها): برونو بونل 
آهنگساز(ان): استوارت کاپلند 
سری: تنها در تاریکی
سکو(ها): مایکروسافت ویندوز, پلی‌استیشن, دریم‌کست, پلی‌استیشن ۲, گیم‌بوی رنگی
تاریخ(های) انتشار: ۳۰ مارس, 2001: GBC ۱۵ مه, ۲۰۰۱: WIN ۲۷ ژوئن, ۲۰۰۱: PS1, DC ۲۰۰۱: پلی‌استیشن ۲
ژانر(ها): ژانر ترسناک
حالت(ها): تک‌نفره
گروه سنی: رده‌بندی سنی بازی‌های رایانه‌ای: 15+ ESRB: M ESRB: T (GBC) OFLC: MA15+ OFLC: G8+ (GBC)
تنها در تاریکی: کابوس جدید(به انگلیسی: Alone in the Dark: The New Nightmare) چهارمین بازی از سری بازی‌های ترسناک تنها در تاریکی و همچنین اولین بازشروع این مجموعه است که توسط دارک ورکز توسعه و توسط اینفو گرامرز منتشر شده است. این بازی برای مایکروسافت ویندوز, پلی‌استیشن, دریم‌کست, پلی‌استیشن ۲ و گیم بوی رنگی عرضه شده است.
فیلم

در سال ۲۰۰۵ یک نسخه فیلم از روی این بازی ساخته شده که به تنها در تاریکی نامیده شد و فروش زیادی نداشت.
هنر اجرای آذربایجانی تار

نوازنده تار آذربایجانی
تار آذربایجان یکی از تارهای معروف خاورمیانه است که درقرن هجدهم میلادی نوازنده و موسیقی دانی به نام میرزا صادق اسداوغلو (صادق جان) در شهر شوشا، بر روی تار ایرانی تغییراتی را به‌وجود آورد که باعث ابداع تار جدیدی به نام تار آذربایجانی شد.
ساخت و نواختن آذربایجانی تار و مهارتهای مربوط به آن در شکل‌دهی به هویت فرهنگی آذربایجانیها نقشی برجسته دارد. تار به تنهایی یا در کنار دیگر سازها در بسیاری از شیوه‌های موسیقی سنتی نواخته می‌شود. همچنین بسیاری این ساز را ساز اول این کشور می‌دانند.
در سال ۲۰۱۲ هنر آذربایجانی ساخت و اجرای تار به فهرست میراث فرهنگی و معنوی یونسکو افزوده شد.
تار آذربایجانی
تاریخچه

در تار در نیمه دوم قرن نوزدهم در آذربایجان نوآوریهایی ایجاد شد. صادق‌جان (۱۸۴۶–۱۹۰۲) یکی از بزرگترین موسیقیدانان، تغییراتی را در ساختار، فرم آن داد و تعداد سیمهایش را زیاد کرد و به ۱۱ تا رساند. برخی از زبان شناسان می نویسند که واژه تار ریشه فارسی دارد.  از لحاظ تاریخی، سیم‌های سازهای زهی از روده‌های حیوانات ساخته می‌شدند که به روش‌های خاصی کشیده می‌شدند. دوتار به معنی دو تار، سه تار، چهارتار به معنی چهار تار، پنکتر به معنی پنج تار، شش تار به معنای شش سیم است. ". کلمه "setar / sitara" به عنوان "گیتار" از طریق زبان یونانی (به شکل "کیتارا"، "کیفارا") به زبان های اروپایی آمده است.
پیوندها

Craftsmanship and performance art of the Tar, a long-necked string musical instrument
الگو:میراث فرهنگی شفاهی و موسیقایی یوسنکو
سه‌گانه نوازدگان مقام باکو ۱۹۱۲
هنسی کارولینا

هنسی کارولینا آلمنذار (به انگلیسی: Hennessy Carolina Almánzar) (زاده ۲۲ دسامبر ۱۹۹۵) یک شخصیت تلویزیونی و فضای مجازی آمریکایی می‌باشد که خواهر کوچک ترِ رپر کاردی بی می‌باشد.
هنسی، به‌طور منظم همراه با خواهرش در برنامه تلویزیون عشق و هیپ‌هاپ:نیویورک حضور داشت و برای مدل لباس پوشیدن غیر معمولش توجه همه را جلب کرد.
روابط

او یک دوجنس گرا می‌باشد که در ابتدا از همجنس‌گراهراسی رنج می‌برد و قدرت این را نداشت که در عموم این موضوع را بیان کند، اما او کم‌کم بر این ترسش غلبه کرد و گفت.
او ارتباط نزدیکی با خواهر خود دارد و در استوری‌های صفحه اینستاگرام ِکاردی بی معمولاً عکس‌ها و فیلم‌هایی را از هنسی مشاهده می‌کنیم.
| هنسی کارولینا | هنسی کارولینا |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: هنسی کارولینا آلمنذار
زادهٔ: 22 دسامبر1995 نیویورک,ایالات متحده آمریکا
ملیت: آمریکایی
دیگر نام‌ها: H
پیشه: شخصیت تلویزیونی . شخصیت فضای مجازی
خویشاوندان: کاردی بی(خواهر), آفست (خواننده) (شوهر خواهر)
اوایل زندگی و تحصیلات

هنسی در ۲۲ دسامبر ۱۹۹۵ متولد شده‌است. او مانند خواهرش به دبیرستان فنی و حرفه ای در محوطه دبیرستان Herbert H Lehman رفت تا در دورهٔ تئاتر موزیکال و فن‌شناسی دبیرستان رنسانس شرکت کند.
اسم هنسی توسط پدرش به او داده شد، پس از اینکه موقع تولد او مست حضور یافت. زیرا هنسی نام یک برند مشروب سازی معروف می باشد.
هنسی
نام مستعار خواهرش، بِلکَلیس، که باکاردی می‌باشد هم از روی اسم او گرفته شد که الان به نام هنری او، یعنی کاردی بی، تبدیل شده‌است. زیرا باکاردی هم نام یک برند مشهور مشروب می باشد که برای هماهنگ شدن نام او با نام خواهرش روی کاردی گذاشته شد.
باکاردی
شغل

هنسی به خاطر مدل لباس‌هایش مورد توجه قرار گرفت و برنامه دارد که کار فشن لباس خودش را راه بیندازد.
او در سومین فصل مسابقهٔ چالش: قهرمانان در مقابل ستارگان شرکت کرد. مسابقه ای که در آن، رقبا در چالش‌های ورزشی شرکت می‌کنند تا پولی را برای خیریه در بیاورند.
بر طبق گفتهٔ مجله بیلبورد: «او اقرار می‌کند که پس از روزهایی در برنامه عشق و هیپ‌هاپ:نیویورک شبکه VH1's داشته، برای برگشتن به تلویزیون استرس دارد. حالا او شغل تازهٔ فشنش را در اولویت قرار داده‌است، نه فرصت‌هایش در تلویزیون.»
هنسی پس از سه قسمت از برنامه خارج شد.
نیکولاس گونزالس

نیکولاس گونزالس (اسپانیایی: Nicolás González‎؛ زاده ۶ آوریل ۱۹۹۸) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است که به صورت قرضی برای باشگاه یوونتوس بازی می‌کند.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال آرژانتین و آرژانتین بازی کرده‌است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برنده ۱ مدال طلا شده‌است.