stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جام باشگاه‌های تهران ۴۸–۱۳۴۷
مرحله گروهی > گروه سوم

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۳ تیر ۱۳۴۸  |  پاس  | ۴ – ۱ |  اقبال  | تهران |
|  | مهدی مناجاتی  اصغر شرفی  |  | مسعود آذری  | ورزشگاه: امجدیه تهران |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۵ تیر ۱۳۴۸  |  نگهبان  | ۱ – ۰ |  آرارات  | تهران |
|  | کریم پاژخ  |  |  | ورزشگاه: امجدیه تهران |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۹ تیر ۱۳۴۸  |  پاس  | v |  آرارات  | تهران |
|  |  |  |  | ورزشگاه: امجدیه تهران |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰ تیر ۱۳۴۸  |  نگهبان  | ۰ – ۰ |  اقبال  | تهران |
|  |  |  |  | ورزشگاه: امجدیه تهران |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۶ تیر ۱۳۴۸  |  آرارات  | ۲ – ۱ |  اقبال  | تهران |
|  | بوریک آرزومانیان  وارطان باغومیان  |  | طاهرخانی   | ورزشگاه: امجدیه تهران |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۷ تیر ۱۳۴۸  |  پاس  | ۱ – ۰ |  نگهبان  | تهران |
|  | مالکیان  |  |  | ورزشگاه: امجدیه تهران |
مرحله گروهی > گروه چهارم

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۵ تیر ۱۳۴۸  |  عقاب  | ۲ – ۱ |  دخانیات  | تهران |
|  | عبدالله ساعدی  فریبرز اسماعیلی  |  | حسین‌علی هاشمی  | ورزشگاه: امجدیه تهران |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۸ تیر ۱۳۴۸  |  گارد  | ۱ – ۱ |  پیکان  | تهران |
|  | محمود خردبین  |  | حسن همیشه‌جوان  | ورزشگاه: امجدیه تهران |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۲ تیر ۱۳۴۸  |  عقاب  | ۵ – ۰ |  گارد  | تهران |
|  | عبدالله ساعدی  غلام وفاخواه  فریبرز اسماعیلی  حمید امینی‌خواه  |  |  | ورزشگاه: امجدیه تهران |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۲ تیر ۱۳۴۸  |  دخانیات  | ۳ – ۰ |  پیکان  | تهران |
|  |  | عدم حضور پیکان |  | ورزشگاه: امجدیه تهران |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۶ تیر ۱۳۴۸  |  گارد  | ۹ – ۰ |  دخانیات  | تهران |
|  | اکبر ادیبی  یوسف مهدوی  محمود خردبین  محمود ساطری  |  |  | ورزشگاه: امجدیه تهران |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۷ تیر ۱۳۴۸  |  عقاب  | ۳ – ۰ |  پیکان  | تهران |
|  |  | عدم حضور پیکان |  | ورزشگاه: امجدیه تهران |
یک‌چهارم نهایی

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۳۰ مرداد ۱۳۴۸  |  عقاب  | ۴ – ۱ |  نگهبان  | تهران |
|  | حمید امینی‌خواه  حسین باباخانلو  فریبرز اسماعیلی  غلام وفاخواه   |  | کریم پاژخ  | ورزشگاه: امجدیه تهران |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۳۰ مرداد ۱۳۴۸  |  پاس  | ۳ – ۱ |  گارد  | تهران |
|  | مهدی مناجاتی  محمود یاوری  |  | محمود خردبین  | ورزشگاه: امجدیه تهران |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۳۱ مرداد ۱۳۴۸  |  تاج 3  | v |  پرسپولیس 1  | تهران |
|  | منشی‌زاده الگو:گل 1 جباری  ۴۳' حق‌وردیان الگو:گل 4 |  | وطنخواه  '۳۵ گنجاپور  ۷۲' | ورزشگاه: امجدیه تهران |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲ شهریور ۱۳۴۸  |  شهربانی  | ۰ – ۰ |  راه‌آهن  | تهران |
|  |  | پرتاب سکه به نفع شهربانی |  | ورزشگاه: امجدیه تهران |
نیمه‌نهایی

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۴ شهریور ۱۳۴۸  |  پاس  | ۱ – ۰ |  عقاب  | تهران |
|  | محمود یاوری  |  |  | ورزشگاه: امجدیه تهران |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۷ شهریور ۱۳۴۸  |  تاج  | ۰ – ۰ |  شهربانی  | تهران |
|  |  |  |  | ورزشگاه: امجدیه تهران داور: عبدالرضا موزون |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۹ شهریور ۱۳۴۸  |  تاج  | ۳ – ۰ |  شهربانی  | تهران |
|  | جباری  ۱۶' مصطفوی  ۷۵' فرزامی  ۷۷' |  |  | ورزشگاه: امجدیه تهران داور: عبدالرضا موزون |
رده‌بندی

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۲ شهریور ۱۳۴۸  |  عقاب  | ۶ – ۱ |  شهربانی  | تهران |
|  | حسین باباخانلو  عبدالله ساعدی  فریبرز اسماعیلی  غلام وفاخواه  |  | کیوان جمالی  | ورزشگاه: امجدیه تهران |
فینال

مقالهٔ اصلی: فینال جام باشگاه‌های تهران ۱۳۴۸
۱۲ شهریور ۱۳۴۸
| تاج | ۴–۱ | پاس |
| --- | --- | --- |
| حسین فرزامی  ۱۲' داریوش مصطفوی  ۱۸' علی جباری  ۵۰' اکبر افتخاری  ۸۷' | گزارش | یاوری  ۳۰' (پنالتی) |
تماشاگران: ۲۰٬۰۰۰ نفر
داور: عبدالرضا موزون
تاج با قهرمانی در جام باشگاه های تهران ۶۸-۱۹۶۷ در تهران مجوز حضور در جام باشگاه های آسیا ۱۹۷۰ را دریافت کرد.
پاس به نایب قهرمانی رسید ؛ عقاب به مقام سوم رسید و تیم شهربانی نیز چهارم شد.
گلزنان برتر

| # | گلزنان | تعداد گل | تیم |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱ | داریوش مصطفوی | ۶ | تاج |
| ۲ | مهدی مناجاتی | ۵ | پاس |
| ۲ | مسعود ضرابی | ۵ | راه آهن |
| ۲ | علی جباری | ۵ | تاج |
در پایان مسابقات طی مراسمی در فدراسیون فوتبال شاهنشاهی ایران ، کفش طلایی این مسابقات به داریوش مصطفوی مهاجم تاج تهران اهدا شد‌
سید محمد حسینی (نماینده مهاباد)

| سید محمد حسینی | سید محمد حسینی |
| --- | --- |
پس از: احد انجیری مطلق
پیش از: عبدالرحیم نوربخش
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۳۲ خورشیدی مهاباد، ایران
درگذشته: ۱۴ آبان ۱۳۹۹ مهاباد، ایران
تحصیلات: دیپلم
پیشه: نمایندهٔ دورهٔ سوم مجلس شورای اسلامی
سید محمد حسینی (زادهٔ ۱۳۳۲ - درگذشته ۱۴ آبان ۱۳۹۹) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ مهاباد در دورهٔ سوم مجلس شورای اسلامی بوده‌است.
لوک ویلیامز

| لوک ویلیامز | لوک ویلیامز |
| --- | --- |
Luke in 2009: Luke in 2009
نام تولد: Brian Wickens
زاده: ۸ ژانویهٔ ۱۹۴۷ ‏(۷۸ سال) اوکلند
فرزندان: ۱
کشتی‌گیری حرفه‌ای: کشتی‌گیری حرفه‌ای
نام(های) رینگ: Bushwhacker Luke Cousin Luke Cousin Luke Dudley Gorgeous Teddy Williams "Luke" Doink Luke Williams Pretty Boy Floyd Sweet William
قد: ۶ فوت ۰ اینچ (۱۸۳ سانتیمتر)
وزن: ۲۴۲ پوند (۱۱۰ کیلوگرم)
معرفی: ولینگتون، New Zealand
آغاز: 1962
لوک ویلیامز (انگلیسی: Bushwhacker Luke؛ زادهٔ ۸ ژانویهٔ ۱۹۴۷) بازیگر، و کشتی‌گیر کشتی حرفه‌ای اهل نیوزیلند است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون تالار شهرت دبلیودبلیوای شده است.
تظاهرات ۲۹ بهمن تبریز

| اعتراضات ۲۹ بهمن تبریز | اعتراضات ۲۹ بهمن تبریز |
| --- | --- |
مسجد قزلی، محل شروع تظاهرات: مسجد قزلی، محل شروع تظاهرات
جایگاه:  ایران، تبریز
تاریخ: ۲۹ بهمن ۱۳۵۶  ۱۰ صبح تا ۵ بعدازظهر
گونه: تظاهرات و شورش
سلاح‌ها: سلاح‌های گرم، تانک چیفتن، نفربر، تانک اسکورپین
کشته‌شدگان: ۱۳ نفر، در برخی منابع بیش از ۷۰ نفر
زخمی‌ها: ۱۱۸ نفر
بازداشت شدگان: ۵۸۱ نفر
تظاهرات ۲۹ بهمن تبریز که در تقویم رسمی جمهوری اسلامی با عنوان قیام مردم تبریز مشخص شده‌است، به حوادث ۲۹ بهمن ۱۳۵۶ در تبریز اشاره دارد که در طی آن انقلابیون تبریز به مناسبت چهلمین روز کشته شدگان تظاهرات ۱۹ دی قم، دست به تظاهرات زده و بیشتر نقاط شهر را تسخیر کردند تا این که تا ساعت ۵ بعد از ظهر نیروهای دولتی کنترل شهر را به دست گرفتند.
طبق گزارش ساواک، در این تظاهرات اعتراضی، ۵۸۱ نفر دستگیر، ۹ نفر کشته، ۱۱۸ نفر زخمی، ۳ دستگاه تانک، ۲ سینما، یک هتل، کاخ جوانان، حزب رستاخیز و تعدادی اتومبیل شخصی و دولتی به آتش کشیده شدند. چند روز بعد تعداد کشته شدگان تبریز به ۱۳ نفر رسید.
در این اعتراض، برای نخستین بار پس از وقایع ۱۵ خرداد ۱۳۴۲، ارتش برای کنترل وضعیت مستقیماً وارد درگیری‌ها شد. همچنین، شعار «مرگ بر شاه» برای اولین بار در این قیام سرداده شد. چهل روز پس از این رویداد در ۱۰ فروردین ۱۳۵۷، انقلابیون شهرهای اصفهان، جهرم، یزد، شیراز و اهواز نیز به مناسبت چهلمین روز کشته شدگان تبریز، دست به تجمع و اعتراض زدند که باعث کشته شدن عده‌ای دیگر در آن شهرها شد. این اعتراضات سراسری در نهایت منجر به توجه رسانه‌های خارجی به اعتراضات ایران شد.
پیش زمینه

پس از چاپ مقاله ایران و استعمار سرخ و سیاه در روزنامه اطلاعات چاپ ۱۷ دی ۱۳۵۶ که حاوی مطالبی اهانت آمیز نسبت به روح‌الله خمینی بود، گروهی از روحانیون و مردم شهر قم نسبت به آن واکنش نشان داده و در ۱۹ دی دست به تظاهرات زدند. در جریان این اعتراضات، عده‌ای توسط نیروهای وابسته به شاه کشته شدند.
چهل روز پس از این ماجرا، در ۲۹ بهمن ۱۳۵۶ انقلابیون تبریز هم‌زمان با سایر شهرهای ایران، قصد برگزاری مراسم چهلم کشته شدگان اعتراضات قم را داشتند.
شرح ماجرا

روز ۲۹ بهمن ۱۳۵۶، قرار بود ساعت ۱۰ صبح، انقلابیون در مسجد قزلی تبریز تجمع نمایند. پیشتر از طرف آیت الله قاضی و ده تن دیگر از روحانیون تبریز از انقلابیون برای شرکت در چنین مراسمی دعوت شده بود. همچنین در ۲۵ بهمن آیت الله گلپایگانی و شریعتمداری نیز به همین مناسبت اعلامیه‌هایی صادر و این روز را عزای عمومی اعلام کرده بودند.
در روز ۲۹ بهمن، انقلابیون در مقابل مسجد جمع شده و اعلامیه‌ها را مطالعه می‌کردند. در این حین «سرگرد مقصود حق‌شناس»، رئیس کلانتری بازار تبریز به همراه عده‌ای از مأموران سر می‌رسد و به تجمع کنندگان اعلام می‌کند که متفرق شوند، اما مردم توجهی به اخطارهای او نمی‌کنند. خادم مسجد که قصد بازنمودن درب مسجد را بنا به دستور آیت‌الله قاضی طباطبایی داشت، توسط مأمورین از این کار منع می‌شود. تعدادی از جوانان انقلابی به طرف سرگرد حق‌شناس حرکت می‌کنند و از او می‌خواهند تا درب مسجد جهت برگزاری مراسم باز شود؛ اما او با این کار مخالفت می‌کند.
در این حین یکی از انقلابیون به نام «محمد تجلاّ» با سرگرد حق‌شناس گلاویز می‌شود که حق‌شناس نیز با اسلحه کمری گلوله‌ای به سینه محمد تجلا که ۲۲ سال داشت شلیک کرده و او را به قتل می‌رساند. تجمع کنندگان جنازه خون آلود تجلا را برداشته و به طرف خیابان‌ها به راه می‌افتند. کم‌کم در طول راه افراد بیشتری به صف راهپیمایان می‌پیوندند و حرکت معترضان آغاز می‌شود.این حرکت اعتراضی در وسعتی به طول ۱۲ کیلومتر از دانشگاه آذرآبادگان در شرق تا ایستگاه راه‌آهن در غرب و در عرض ۴ کیلومتر از مقر حزب رستاخیز در شمال تا دو خیابان مانده به کنسولگری آمریکا در جنوب گسترده شده بود.
شرح ماجرا > دخالت ارتش

یحیی لیقوانی رئیس ساواک تبریز که متوجه عادی نبودن اوضاع شهر شده و به گستردگی ناآرامی‌ها واقف گشته بود، بلافاصله با تهران تماس می‌گیرد و کسب تکلیف می‌کند. شاه که خبر ناآرامی‌های تبریز به او رسیده بود، در تماس با جمشید آموزگار دستور حفاظت از پمپ بنزین‌ها، کارخانه‌ها، ادارات دولتی و مقابله با معترضان را می‌دهد. شورای امنیتی استان تشکیل جلسه می‌دهد و تصمیم می‌گیرند از نیروهای ارتش و ژاندارمری استفاده کرده و یگان‌های نظامی در سطح شهر مستقر شوند و برای این که نشان بدهند در سرکوب جدیت دارند دستور استقرار دو دستگاه تانک چیفتن، دو دستگاه نفربر و یک دستگاه تانک اسکورپین را در سطح شهر می‌دهند. در جریان این اعتراضات، برای نخستین بار پس از واقعه ۱۵ خرداد ۱۳۴۲، ارتش برای کنترل وضعیت مستقیماً وارد درگیری‌ها شد. همچنین گفته می‌شود، در این تظاهرات برای نخستین بار شعار «مرگ بر شاه» سر داده شد.
همچنین تصمیم گرفته می‌شود استاندار، سپهبد اسکندر آزموده با آیت‌الله قاضی تماس بگیرد و بگوید که مراسمی که صبح بر پا نشد، می‌شود بعدازظهر در مساجد مختلف برگزار شود، به شرطی که مردم به رعایت نظم و آرامش دعوت شوند. در شهر جمعیت معترضان، ساختمان حزب رستاخیز تبریز را تصرف می‌کنند و خودروها و ساختمان‌های دولتی را به آتش می‌کشند و بانک‌ها را متصرف و پول‌های آن‌ها را می‌سوزانند. دانشجویان دانشگاه نیز در این قیام حضور پیدا می‌کنند.
سرانجام ساعت ۵ بعدازظهر، نیروهای نظامی بر شهر مسلط شدند. کنسول آمریکا در تبریز در واپسین ساعت‌های روز، این یادداشت را به سفارت آمریکا در تهران مخابره کرد:
«بیشتر تظاهرکنندگان را مردان جوان تشکیل می‌دهند و اهدافشان مظاهر جامعه غیر مذهبی از قبیل سینماها و کلوبهاست. نیروهای اجتماعی و مذهبی به حالتی درآمده‌اند که کنترلشان آسان نیست. شاه (شاید) با تعویض استاندار آذربایجان و تحت انضباط درآوردن ساواک و مقامات پلیس این استان به شورش‌های تبریز واکنش نشان دهد. با این حال چهل روز بعد، باز هم در شهرهای مختلف ایران تظاهرات و خشونت‌هایی به وقوع خواهد پیوست.»
در اسناد به دست آمده از سفارت آمریکا در تهران، این گونه آمده‌است: «تاکتیک‌هایی که شورشیان به کار می‌بردند، نشانگر آمادگی کامل آنان بود. شورشیان اهداف مشخصی در سر داشتند.» بنا به نوشته مرکز اسناد انقلاب اسلامی «این اعتراضات که با برنامه‌ریزی دقیق قبلی دانشجویان دانشگاه و روحانیون به رهبری آیت الله قاضی بود، چنان گستردگی و عمقی داشت که مأموران ساواک هر چند پیشتر وضعیت شهر را غیرعادی ارزیابی کرده بودند؛ اما از پیش‌بینی قیامی به این عظمت به دلیل همان برنامه‌ریزی دقیق آن عاجز ماندند.»
زخمی و کشته شدگان

در آماری که برای رئیس ساواک تبریز تهیه کردند، این‌طور نوشته شده بود: «۵۸۱ نفر دستگیر، ۹ نفر کشته، ۱۱۸ نفر زخمی، ۳ دستگاه تانک، ۲ سینما، یک هتل، کاخ جوانان، حزب رستاخیز و تعدادی اتومبیل شخصی و دولتی به آتش کشیده شدند.» چند روز بعد تعداد کشته شدگان تبریز به ۱۳ نفر رسید.
از جمله کشته شدگان این واقعه می‌توان به «محمد تجلاّ» که دانشجو بود و در همان روز کشته شد و «محمدباقر رنجبر آذرفام» که بعد از ده روز کشته شد اشاره کرد. همچنین جوانی به نام «قربانعلی شاکری» در چهارراه دانشسرا با هدف سرنگونی مجسمه شاه، خود را به مجسمه رساند؛ اما گلوله مأموران به وی اصابت کرد و کشته شد. سید یحیی رحیم صفوی نیز از مجروحان این حادثه بود و پس از انقلاب ۱۳۵۷ به عضویت سپاه پاسداران درآمد و مدتی نیز به عنوان فرمانده کل سپاه مشغول شد.
پیامدها

پس از این ماجرا، رئیس شهربانی تبریز، معزول و به تهران احضار و استاندار هم بر کنار گردید.
آیت الله خمینی نیز بعد از این جریان، پیامی خطاب به انقلابیون تبریز صادر کرد.
اعتراضات تبریز، پس از چندی جنبه سراسری پیدا کرده و چهل روز پس از آن، در ۱۰ فروردین ۱۳۵۷ انقلابیون شهرهای اصفهان، شیراز، یزد، جهرم و اهواز نیز به مناسبت چهلمین روز کشته شدگان تبریز، دست به تجمع و اعتراض زدند که باعث کشته شدن عده‌ای دیگر در آن شهرها شد. این اعتراضات سراسری در نهایت منجر به توجه رسانه‌های خارجی به اعتراضات ایران شد. با فرارسیدن چهلم کشته شدگان تبریز، روح‌الله خمینی پیام دیگری به این مناسبت صادر نمود، در بخشی از این پیام آمده‌است: «کشتار بیرحمانه قم، ایران را به هیجان آورد و تبریز را به قیام همگانی مردانه در قبال ظلم و بیدادگری نشاند و کشتار دسته جمعی تبریز ملت غیور ایران را چنان تکان داد که در آستانه انفجار است، انفجاری که دست اجانب را به خواست خدای متعال برای همیشه قطع کند.»
پس از اعتراضات تبریز و یزد، علاوه بر اقدامات پلیسی، کوشش‌هایی از طریق حزب رستاخیز صورت گرفت. یک «کمیته راهنمایی و اطلاعات» که هدف آن تشریح «توطئه‌هایی» بود که از خارج هدایت می‌شود تا مملکت را نابود سازد و همچنین کمیته دیگری به نام «کمیته اقدام سراسری» در پایتخت و مراکز استان‌ها شگل گرفت تا با اغتشاشات مبارزه نماید.
بازتاب‌ها

مراجع حوزه علمیه قم، اولین مقامات روحانی بودند که در این خصوص با اعلامیه و تلگراف موضع‌گیری کردند. اتحادیه انجمن‌های اسلامی دانشجویان اروپا، جنبش مسلمانان مبارز، کنفدراسیون محصلان و دانشجویان ایرانی خارج از کشور و نهضت آزادی ایران نیز اعلامیه‌هایی نشر دادند. نشریه «۱۶ آذر» نشریه کنفدراسیون محصلان و دانشجویان ایرانی خارج از کشور نوشت: «قیام تبریز نه فقط برگی زرین به تاریخ مبارزات ضد ارتجاعی و قهرمانانه اهالی ستمکش این شهر می‌افزاید، بلکه لحظه‌ای درخشان در تاریخ پیکار خلق‌های میهن است.»
تعدادی از دانشجویان ایرانی مشغول به تحصیل در برلین شرقی (پایتخت جمهوری دمکراتیک سابق آلمان) سفارت ایران در برلین را به اشغال خود درآوردند و به پخش خبر مبارزه انقلابیون تبریز پرداختند، خبر این جریان به سراسر جهان مخابره شد. دانشجویان مقیم اتریش نیز مقارن سفر وزیر امور خارجه ایران که به دعوت صدراعظم و رئیس‌جمهور اتریش به آن کشور رفته بود، در خارج دانشگاه وین، دست به تظاهراتی زدند و شعار خود را «حمام خون در ایران» قرار دادند. آن‌ها می‌گفتند «تعداد بسیار زیادی از مردم به خصوص از شهر تبریز ضمن تظاهرات در زدوخوردهایی که با پلیس صورت گرفت، کشته شده‌اند.»
روزنامه واشینگتن پست و نیویورک تایمز، چند مقاله به اوضاع تبریز اختصاص دادند، نیویورک تایمز در روزهای بعد تعداد کشته شدگان تبریز را از ۶ به بالاتر از ۷۰ نفر رساند و توضیح داد که بلوای تبریز، بلوایی است پیچیده. خانم «لیزترگود» از تهران طی مقاله‌ای در گاردین از این که نسبت به تظاهرکنندگان ضدرژیم در تبریز با ملایمت برخورد شده‌است، اظهار تعجب کرده و ضمن آن به نقل از سخنان استاندار جدید آذربایجان نوشته که او سیاست خود را براساس تأمین حداکثر آزادی برای مردم قرار داده‌است.
واکنش‌ها

پس از این جریانات، هلاکو رامبد اعلام کرد: «عوامل آشوب تبریز معلوم نیست کی و از کدام مرز وارد ایران شده‌اند.» وی در روز بعد گفت: «کمونیست‌های شناخته شده سبب اغتشاش تبریز بوده‌اند.» محمود جعفریان در اجتماع اعضای حزب رستاخیز تبریز چند روز بعد از این ماجرا اعلام کرد: «آشوبگرانی که تبریز را به آتش کشیدند تبریزی نبودند.»
در ۱۱ اسفند ۱۳۵۶، ویلیام سولیوان سفیر آمریکا در تهران، در یکی از کلوپ‌های شهر سانفرانسیسکو در مورد ایران سخنرانی نمود و در آن از «عدم لیاقت مردم ایران برای دادن آزادی‌های اجتماعی» اظهار تاسف کرده و گفت: «به علت آزادی‌های اجتماعی در ایران، بالطبع در وقایع اخیر تبریز مقامات انتظامی دخالت نکرده تا جایی که متأسفانه در تظاهرات تبریز خسارت‌های زیادی وارد آمده.»
واکنش‌ها > تظاهرات طرفداران شاه

نهادهای وابسته به حکومت پهلوی، در واکنش به این اعتراضات، در روز ۱۹ فروردین ۱۳۵۷، در تبریز اقدام به برگزاری تجمعی با عنوان «تظاهرات میهنی» نمودند. در این تجمع حکومتی، جمشید آموزگار و محمود جعفریان نیز حضور داشتند. طبق اسناد منتشر شده در ویکی‌لیکس، «به کارمندان دولت در شهر و حومه آن گفته شده بود که در این تظاهرات شرکت کنند؛ در غیر این صورت شغلشان را از دست خواهند داد. تمامی مدارس نیز تعطیل بودند و به دانش‌آموزان اخطار داده شده بود که در صورت عدم حضور در این مراسم، در امتحانات آن فصل مردود خواهند شد.»
پس از این تجمعات، شاه با اشاره به این تظاهرات این چنین اظهار نظر کرد: «چند هفته نگذشته بود که نخست‌وزیر من آقای آموزگار برای برقراری تماس با مردم به استان‌ها سفر کرد و سیصد هزار نفر در تبریز گرد او را گرفتند، دقیقاً در همین تبریز که شورش‌های ماه فوریه [۲۹ بهمن ۱۳۵۶] موجب شد تا مردم دربارهٔ من و دولت من به شک بیفتند.» جمشید آموزگار نیز پس از این تظاهرات در جمع خبرنگاران گفت: «علت تشکیل این میتینگ این بود که مردم آذربایجان از طریق حزب رستاخیز نشان دهند که آنان که در تظاهرات ۵۰ روز قبل شرکت کردند، آذربایجانی نبودند، ولی از آن جا که انجام این تقاضا قبل از نوروز ممکن نبود کار به امروز موکول شد.» گفته شده‌است که در این تظاهرات حکومتی، بین جمعیت گرد آمده نیز زد و خوردهایی روی داد؛ آنچنان که آنتونی پارسونز سفیر انگلیس در ایران دربارهٔ این تظاهرات چنین نوشته‌است: «تلاش دولت موفقیت‌آمیز نبود.»
شاه پس از سرنگونی حکومتش در کتاب پاسخ به تاریخ می‌نویسد: «طبق سنن اسلامی، والدین و دوستان شخص متوفی در چهلمین روز پس از مرگش می‌بایست بر سر قبر او حضور یابند؛ گمان ندارم تاکنون این گونه بی شرمانه از مرگ کسی برای رسیدن به هدف‌های سیاسی استفاده شده باشد.»
صفحه نخست روزنامه کیهان در ۳ اسفند ۱۳۵۶ که به‌طور کامل به حوادث تبریز اختصاص یافته‌است.
صفحه اول روزنامه اطلاعات در ۲۱ فروردین ۱۳۵۷. در بالای چپ صفحه، خبر و عکسی در رابطه با تجمع طرفداران شاه در تبریز درج شده‌است.
ادوبی فتوشاپ

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نسخه ۲۰۱۹ فوتوشاپ در حال اجرا بر روی مایکروسافت ویندوز: نسخه ۲۰۱۹ فوتوشاپ در حال اجرا بر روی مایکروسافت ویندوز
نویسنده(های)اصلی: توماس نول و جان نول
توسعه‌دهنده(ها): ادوبی
انتشار اولیه: ۱۹ فوریه ۱۹۹۰؛ ۳۵ سال پیش (۱۹۹۰-19}})
انتشار پایدار: 26.3     / ۲۹ ژانویه ۲۰۲۵؛ ۲۳ روز پیش (۲۰۲۵-29}})
 :  
نوشته‌شده با: C++
سیستم‌عامل: مایکروسافت ویندوز و مک‌اواس
پلت‌فرم: آی‌ای-۳۲ و X86-64
در دسترس به: ۲۶ زبان
فهرست زبان‌هاانگلیسی ایالات متحده، انگلیسی انگلستان، عربی، زبان چینی ساده شده، چینی سنتی، چک، دانمارکی، هلندی، فنلاندی، فرانسوی، آلمانی، عبری، مجارستانی، ایتالیایی، ژاپنی، کره‌ای، نروژی، لهستانی، پرتغالی، روسی، اسپانیایی، سوئدی، رومانیایی، ترکی و اوکراینی : فهرست زبان‌هاانگلیسی ایالات متحده، انگلیسی انگلستان، عربی، زبان چینی ساده شده، چینی سنتی، چک، دانمارکی، هلندی، فنلاندی، فرانسوی، آلمانی، عبری، مجارستانی، ایتالیایی، ژاپنی، کره‌ای، نروژی، لهستانی، پرتغالی، روسی، اسپانیایی، سوئدی، رومانیایی، ترکی و اوکراینی 
نوع: ویرایشگر گرافیکی
مجوز: نرم‌افزار مشروط، اجاره نرم‌افزار
وبگاه: adobe.com/photoshop
تا تاریخ: ۱۴۰۳\۶\۱۴
ادوبی فوتوشاپ (به انگلیسی: Adobe Photoshop) یک ویرایشگر گرافیک شطرنجی است که توسط شرکت ادوبی برای سیستم عامل‌های ویندوز و مک‌اواس گسترش می‌یابد. این نرم‌افزار به‌طور رسمی در سال ۱۹۸۸ توسط توماس و جان نول ساخته شد. از آن زمان تاکنون قابلیت‌ها و ابزارهای زیادی به این نرم‌افزار افزوده شده‌است. نام فتوشاپ تبدیل به یک نشان تجاری عام و همچنین یک فعل به عنوان فتوشاپینگ (photoshopping) به معنای فتوشاپ کردن نیز شده‌است. فتوشاپ می‌تواند تصاویر گرافیکی شطرنجی (raster) را ایجاد یا ویرایش کند و همچنین از مدل‌های رنگی آرجی‌بی، سی‌ام‌وای‌کی، ال‌ای‌بی و Duotone پشتیبانی می‌کند. قالب پرونده PSD و PSB مخصوص پروژه‌های فتوشاپ هستند. علاوه بر ویرایش گرافیک شطرنجی، فتوشاپ توانایی‌های اندکی در ویرایش و رندر گرافیک برداری مانند گرافیک رایانه‌ای سه‌بعدی را دارد. فتوشاپ برای ایجاد، ترکیب، ویرایش تصاویر، بازسازی، روتوش، مَسک، موکاپ و اینفوگرافی پوسترهای تبلیغاتی، کارت ویزیت، نشان‌واره، بنرها، سربرگ‌ها، رابط گرافیکی نرم‌افزارها، جلد کتاب و محیط‌های گرافیکی سایت‌ها به کار می‌رود.
کار اصلی این نرم‌افزار، تدوین و ویرایش عکس است که می‌توان با امکانات موجود، در عکس‌ها تغییرات بسیار زیاد و متنوعی را به وجود آورد.
فتوشاپ برای سیستم‌عامل ویندوز و مکینتاش تولید شده‌است. همچنین نگارش‌های گوناگون این نرم‌افزار تا نگارش دهم، در سیستم‌عامل لینوکس نیز با کمک ابزارهای میانه (مانند کراس‌اوور) قابل استفاده‌است. آخرین نسخهٔ رسمی پایدار این نرم‌افزار نسخهٔ بیست و سوم است که در اواخر ۲۰۲۱ منتشر شد و با اسم ادوبی فتوشاپ ۲۰۲۲ شناخته می‌شود. (سی‌اس مخفف عبارت Creative Suite است و به معنای برنامهٔ خلاق است). فتوشاپ به کاربرانش این امکان را می‌دهد تا با افزودن امکانات جانبی اعم از انواع افزونه امکانات آن را گسترش دهند.
کلمهٔ CC مخفف Creative Cloud است و به معنای ابر خلاق می‌باشد.
نسخه‌های فتوشاپ

اولین نسخه این نرم‌افزار یک نسخه عمومی بود که در سال ۱۹۸۸ برای لپ تاپ‌های اپل که سیستم‌عامل‌های مکینتاش داشتن ساخته شده‌است. نرم‌افزار فتوشاپ نسخه‌های متفاوت با قابلیت‌های متفاوت دارد. مسلماً هرچه نسخه آن جدیدتر باشد کیفیت آن بهتر می‌باشد و ابزارها و حجم فایل نصبی افزایش می‌یابد. فتوشاپ از زبان‌های فارسی و پشتو پشتیبانی نمی‌کرد و متون آن‌ها براساس زبان عربی قابل تایپ بود. امروزه محصولات ادوبی از زبان‌های خاورمیانه به خوبی پشتیبانی می‌کنند
نماد نسخه‌های ۱ تا ۷ تصویر یک چشم است.
نسخه‌های فتوشاپ > نسخه ۱

Photoshop 1.0 در ۱۹ فوریه سال ۱۹۹۰ به‌طور اختصاصی برای مک او اس عرضه شد. این نرم‌افزار به کاربران امکان می‌داد پرونده‌ها را با فرمت‌های مختلف در رایانه‌های اولیه مک نمایش داده و ذخیره کنند. کاربران همچنین می‌توانستند رنگ، تعادل و رنگ تصاویر را تنظیم کنند. ورژن Barneyscan شامل ویژگی‌های ویرایش رنگ پیشرفته بود که از اولین ورژن توزیع شده توسط شرکت Adobe حذف شده بودند. قابلیت کار با رنگ در هر نسخه منتشر شده از طرف Adobe بهبود پیدا کرد و فتوشاپ سریعاً تبدیل به یک استاندارد در صنعت ویرایش تصاویر رنگی دیجیتال شد. در زمان ارائه شدن Photoshop 1.0، رتوش دیجیتالی روی سیستم‌های مخصوص مانند SciTex حدود ۳۰۰ دلار در ساعت برای رتوش ساده عکس هزینه داشت.
نسخه‌های فتوشاپ > نسخه ۲

پس از موفقیت اولیه Adobe Photoshop 1.0، نسخه Adobe Photoshop 2.0 در ژوئن ۱۹۹۱ به همراه بسیاری از ویژگی‌های جدید منتشر شد.
یکی از قابل توجه‌ترین امکانات Adobe Photoshop 2.0، مسیرها یا همان Paths بود. Paths به کاربران این امکان را می‌داد که اطراف یک شیء را با مسیر، مشخص کنند و سپس آن مسیر را برای استفاده در آینده ذخیره نمایند. این ویژگی توسط مهندس تازه‌کار، «مارک هامبورگ» اضافه شد.
شرکت Adobe پس از موفقیتِ نسخه جدید، مارک هامبورگ را استخدام کرد. قبل از هامبورگ تنها مهندسی که روی فتوشاپ کار می‌کرد، توماس نول بود.
همچنین فتوشاپ ۲٫۰ از CMYK و EPS پشتیبانی می‌کرد. هر دوی این ویژگی‌ها در نسخه فعلی فتوشاپ باقی مانده‌اند، اگرچه از انتشار فتوشاپ ۲٫۰ تا به حال بسیار پیشرفته تر شده‌اند.
پایداری نیز در Adobe Photoshop 2.0 بهبود یافته بود، زیرا مقدار RAM مورد نیاز برای نسخه جدید، ۲ برابر نسخه قبلی بود (۴ مگابایت به جای ۲ مگابایت در فتوشاپ ۰٫۱).
اگرچه سیستم عامل ویندوز در آن زمان به محبوبیت رسیده بود، اما Adobe Photoshop 2.0 همچنان تحت سیستم عامل مکینتاش منتشر شد.
نسخه‌های فتوشاپ > نسخه ۳

Adobe Photoshop 3.0 در سپتامبر ۱۹۹۴ و در نوامبر ۱۹۹۴ به ترتیب برای مک و ویندوز منتشر شد. این نسخه ۳٫۰ بود که یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های فتوشاپ را برای نرم‌افزار به ارمغان آورد؛ لایه‌ها.
توماس نول مسئول معرفی لایه‌ها بود و با این کار، واقعاً انقلابی در ویرایش تصاویر برپا کرد. قبل از فتوشاپ ۳٫۰ کاربران باید نسخه‌های مختلف طرح‌های خود را به عنوان فایل‌های کاملاً مجزا ذخیره می‌کردند و در صورت نیاز آن‌ها را در فتوشاپ باز می‌کردند. ویژگی لایه‌ها، راهی برای خلاصی طراحان از شر این کارِ تکراری و آزاردهنده بود!
لایه‌ها، قسمت‌های مختلفی از تصاویر یا پروژه‌ها هستند که کنار هم قرار می‌گیرند، با هم ترکیب می‌شوند و طرح نهایی را به وجود می‌آورند. ویژگی لایه‌ها این امکان را برای طراح فراهم می‌کند که قسمت‌های مختلف طرح یا تصویر را به صورت جداگانه و بدون تأثیر بر قسمت‌های دیگر، دستکاری کند.
به عنوان مثال، یک تصویر تبلیغاتی از یک ساعت ممکن است از دو لایه ساخته شود؛ لایه عکس ساعت و لایه پس زمینه. هر دو لایه را می‌توان به‌طور جداگانه ویرایش کرد.
لایه‌ها یک ویژگی فوق‌العاده هستند و هنوز هم در نسخه‌های جدید فتوشاپ استفاده می‌شوند.
فتوشاپ ۳٫۰ اولین ورژن فتوشاپ بود که در آن هم نسخه ویندوز و هم نسخه مکینتاشِ نرم‌افزار مشکلی نداشت.
نسخه‌های فتوشاپ > نسخه ۴

Adobe Photoshop 4.0 در نوامبر ۱۹۹۶ منتشر شد و دو ویژگی قابل توجه داشت: اکشن و لایه‌های تنظیم.
اکشن یک ویژگی عالی فتوشاپ محسوب می‌شود و هنوز هم محبوبیت فراوان دارد. فتوشاپ نسخه ۴ برای اولین بار به طراحان اجازه داد دستورها متعدد را در قالب یک اکشن ذخیره کنند و سپس همه این دستورها را با یک کلیک به اجرا دربیاورند. وجود اکشن‌ها باعث می‌شود که کاربران زمان زیادی را در حین کار و طراحی صرفه جویی کنند.
لایه‌های تنظیم یا Adjustment Layers ویژگی دیگری بود که طراحان را قادر به اعمال مجموعه ای از افکت‌ها و تغییرات به یک گروه از لایه‌ها کرد. این ویژگی نیز عامل مهمی در صرفه جویی زمان طراحان بود.
هر دوی این ویژگی‌ها هنوز در نسخه فعلی فتوشاپ حضور دارند.
یکی دیگر از تغییرات عمده Adobe Photoshop 4.0، یکپارچگی رابط گرافیکی آن با محصولات دیگر شرکت Adobe (مانند Dreamweaver و غیره) بود. این امر باعث می‌شد که کاربران، کار با فتوشاپ را سریعتر یاد بگیرند و با محیط آن آشناتر باشند. تا به امروز نیز شباهت رابط کاربری فتوشاپ با سایر محصولات شرکت ادوبی حفظ شده‌است.