سنجه سیم آمریکایی

سنجه سیم آمریکایی (AWG)، همچنین به عنوان سنجه سیم براون و شارپ شناخته می‌شود، یک سیستم اندازه‌گیری استانداردشده پله‌ای لگاریتمی است که از سال ۱۸۵۷، عمدتاً در آمریکای شمالی، برای قطر سیم‌های رسانای الکتریکی گرد، مفتولی، غیرآهنی استفاده می‌شود. ابعاد سیم‌ها در استاندارد ای‌اس‌تی‌ام بی۲۵۸ مشخص شده‌است. سطح مقطع هر سنجه یک عامل مهم برای تعیین حمل جریان‌پذیری آن است.
(AWG) که برگرفته از عبارت American Wire Gauge است، روش استاندارد برای نشان دادن اندازه سیم در آمریکای شمالی است. در AWG، هر چه عدد بزرگتر باشد، قطر و ضخامت سیم کمتر است. بزرگترین اندازه استاندارد AWGا صفر ست و 40 AWG کوچکترین اندازه استاندارد است.
AWG برای سیم تک رشته، جامد، گرد و رسانای الکتریکی است. اولین بار در سال 1857 به عنوان یک استاندارد برای جایگزینی اندازه گیری های مختلف مورد استفاده توسط تولید کنندگان مختلف معرفی شد. استفاده از اعداد بزرگتر که نشان دهنده سیم های کوچکتر هستند مشابه استاندارد Wire Gauge است که در بریتانیا استفاده می شود.
American wire gauge
اکثر کشورهای دیگر از استاندارد متریک بین‌المللی سطح مقطع سیم بر حسب میلی‌متر مربع (mm2) که در کمیسیون بین‌المللی الکتروتکنیکی 60228 تعریف شده است، استفاده می‌کنند.اندازه AWG شامل اندازه عایق محافظ سیم نمی شود.
AWG به یک نام عددی اشاره دارد که به توصیف اندازه و ظرفیت سیم ها کمک می کند و با مجذور کردن تعداد شعاع سیم و ضرب آن در پی (AWG = πr²) محاسبه می شود.به عنوان مثال، کابل 23AWG سیم های بزرگتری نسبت به کابل 28AWG دارد و کابل 26AWG سیم های کوچکتری نسبت به کابل 24AWG دارد.
0000 AWG با قطر 0.46 اینچ و 36 AWG به قطر 0.005 اینچ تعریف می شود. تمام اندازه های دیگر به عنوان مراحل لگاریتمی بین این دو اندازه تعریف شده به دست می آیند. 39 پله گیج بین این اندازه ها وجود دارد و نسبت قطر آن 1 به 92 است.
یک سیم گیج کوچکتر (اندازه بزرگتر) می تواند با خیال راحت الکتریسیته بیشتری را نسبت به سیم گیج بزرگتر (اندازه کوچکتر) هدایت کند. کاهش اندازه AWG یک سیم به میزان سه، سطح مقطع سیم را دو برابر می کند و مقدار جریانی که می تواند حمل کند را دو برابر می کند. تغییر اندازه AWG به میزان 10، سطح مقطع را ده برابر می کند.
از آنجایی که آلومینیوم به خوبی مس رسانا نیست، برای محاسبه میزان جریانی که یک سیم آلومینیومی در مقایسه با سیم مسی می تواند داشته باشد، آن را به عنوان AWG 2 گیج بزرگتر در نظر بگیرید.
هرچه سطح مقطع سیم بزرگتر باشد مقاومت آن کمتر می شود. همچنین، هر چه سطح مقطع بزرگتر باشد، میزان جریان (آمپراژ) سیم را می تواند قبل از گرم شدن بیش از حد، با خیال راحت حمل کند. سیمی با گیج کوچکتر (قطر بزرگتر) می تواند قدرت بیشتری نسبت به سیمی با گیج بزرگتر حمل کند.
به طور کلی، یک عدد AWG کمتر بهتر از AWG بالاتر است.AWG برای سیم‌هایی که نیروی برق را حمل می‌کنند - برای مثال، سیم‌کشی برق خانگی یا تجاری، سیم‌های داخلی یا سیم‌های پرقدرت در مصارف خودرو یا صدا، اهمیت اولیه دارد. اگر از سیم خیلی کوچک استفاده شود (AWG بالا)، ممکن است سیم بیش از حد گرم شود، ذوب شود یا آتش بگیرد. بنابراین، مهم است که ظرفیت حمل جریان یک سیم یا مدار در نظر گرفته شود.
سیم ضخیم تر از فلز بیشتری استفاده می کند و بنابراین گران تر است.برای سیم های حامل سیگنال، مانند اتصال صوتی (RCA، S/PDIF) یا اتصال تصویری (VGA، DVI یا HDMI)، AWG سیم به اندازه سیم برق مهم نیست. از آنجایی که این سیگنال‌های الکتریکی معمولاً کم توان هستند، AWG کوچکتر (سیم بزرگتر) مورد نیاز نیست. در این شرایط، محافظ مناسب و چرخش جفت کابل برای یکپارچگی سیگنال مهمتر از AWG رشته ها است.
AWG پایین ممکن است استحکام فیزیکی کابل را افزایش دهد و می تواند در شرایطی که سیم پیچیده، خم، کشیده شده یا به گونه ای دیگر برای جلوگیری از شکستن کابل در داخل استفاده می شود، مفید باشد. سیم رشته ای نیز نسبت به سیم جامد در برابر شکستگی ناشی از خمش مقاوم تر است.در مورد اینکه از چه سیم AWG برای شبکه استفاده می شود، توجه دقیقی لازم است. از آنجایی که سیم ضخیم تر مقاومت کمتری دارد، ممکن است برای کابل کشی طولانی مورد نیاز باشد.
AWG همچنین معمولاً برای مشخص‌کردن اندازه‌های جواهرات با بدنه سوراخ‌شده (به خصوص اندازه‌های کوچکتر) استفاده می‌شود، حتی اگر این مواد فلزی نباشد.