stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
۲۴ بهمن
درگذشت‌ها

۱۳۰۶ - محمود پولادین، از افسران ژاندارمری ایران
۱۳۴۵ - فروغ فرخزاد، شاعر
۱۳۹۱ - حسن شاطری، معاون مهندسی نیروی قدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی
کارلوس آلبرتو آرویو دل ریو

| کارلوس آلبرتو آرویو دل ریو | کارلوس آلبرتو آرویو دل ریو |
| --- | --- |
۲۶مین رئیس‌جمهور اکوادور: ۲۶مین رئیس‌جمهور اکوادور
دوره مسئولیت ۱ سپتامبر ۱۹۴۰ – ۲۸ مه ۱۹۴۴: دوره مسئولیت ۱ سپتامبر ۱۹۴۰ – ۲۸ مه ۱۹۴۴
پس از: خولیو انریکه مورنو
پیش از: خوزه ماریا ولاسکو ایبارا
رئیس‌جمهور اکوادور موقت: رئیس‌جمهور اکوادور موقت
دوره مسئولیت ۱۸ نوامبر ۱۹۳۹ – ۱۰ دسامبر ۱۹۳۹: دوره مسئولیت ۱۸ نوامبر ۱۹۳۹ – ۱۰ دسامبر ۱۹۳۹
پس از: اورلیو مسکورا
پیش از: اندرس کوردوا
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۷ نوامبر ۱۸۹۳ گوایاکیل
درگذشته: ۳۱ اکتبر ۱۹۶۹ (۷۵ سال) گوایاکیل
ملیت: اکوادور
حزب سیاسی: Radical Liberal
همسر(ان): Elena Yerovi Matheu (ا. ۱۹۲۲–۱۹۶۸)
فرزندان: ۲
محل تحصیل: University of Guayaquil
کارلوس آلبرتو آرویو دل ریو (انگلیسی: Carlos Alberto Arroyo del Río؛ زاده ۲۷ نوامبر ۱۸۹۳ – درگذشته ۳۱ اکتبر ۱۹۶۹) سیاست‌مدار اهل اکوادور بود. وی از ۱ سپتامبر ۱۹۴۰ تا ۲۸ مه ۱۹۴۴ رئیس‌جمهور این کشور بود.
کارلوس آلبرتو آرویو دل ریو در ۳۱ اکتبر ۱۹۶۹، در سن ۷۵ سالگی درگذشت.
علی‌اصغر عزتی‌پاک

| علی‌اصغر عزتی‌پاک | علی‌اصغر عزتی‌پاک |
| --- | --- |
عزتی‌پاک در ۱۳۹۹: عزتی‌پاک در ۱۳۹۹
زاده: ۱۳۵۳ همدان
پیشه: نویسنده و داستان‌نویس
ملیت: ایرانی
علی‌اصغر عزتی‌پاک (متولد ۱۳۵۳شمسی در همدان)، نویسنده و داستان‌نویس ایرانی است؛ رمان‌ها و مجموعه‌داستان‌های او نامزد یا برنده جایزه‌های ادبی مختلفی بوده‌است.
زندگی

عزتی‌پاک در سال ۱۳۵۳ در همدان به دنیا آمد. کار ادبی را با نگارش داستان در مجلات آغاز کرد؛ در سال ۱۳۸۴، نخستین کتاب خود را با عنوان می‌مانم پشت در در انتشارات هزاره ققنوس منتشر کرد.
کتاب‌شناسی > رمان

باغ‌های همیشه بهار، انتشارات سوره مهر (۱۳۹۶)
آواز بلند، انتشارات شهرستان ادب (۱۳۹۰)
باغ کیانوش، انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ایران (۱۳۸۹)
زود برمی‌گردیم، انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ایران (۱۳۸۶)
تشریف، انتشارات شهرستان ادب (۱۳۹۹)
کتاب‌شناسی > مجموعه داستان

می‌مانم پشت در، انتشارات هزاره ققنوس (۱۳۸۴)
موج فرشته، انتشارات شهرستان ادب
کتاب‌شناسی > داستان کوتاه

می‌مانم پشت در، ماهنامه عصر پنجشنبه، شماره ۶۹، آبان ۱۳۸۲، صفحهٔ ۲۰
بر فراز تپه، ماهنامه نافه، شماره ۳۴، بهمن و اسفند ۱۳۸۱، صفحهٔ ۱۸
ماهی در کاسه آش، ماهنامه نافه، شماره ۴۱، مرداد - مهر ۱۳۸۲، صفحهٔ ۱۴
چشمهای آبی، مجله ادبیات داستانی، دی و بهمن و اسفند ۱۳۸۰، شماره ۵۸، صفحهٔ ۳۲
جوایز

کتاب سال حوزه هنری ۱۳۸۵ شمسی بابت مجموعه داستان می‌مانم پشت در
دیپلم افتخار  دو سالانه ادبیات کودک و نوجوان ایران (کانون پرورش فکری) برای زود برمی‌گردیم
جایزه کتاب سال سلام بابت زود برمی‌گردیم[نیازمند منبع]
رتبه سوم کتاب سال دفاع مقدس ۱۳۹۰ برای باغ کیانوش
نامزد کتاب سال دفاع مقدس بابت آواز بلند
نامزد بهترین مجموعه داستان مهرگان ادب می‌مانم پشت در
نامزد رمان نوجوان پانزدهمین جشنواره کودک و نوجوان بابت باغ کیانوش
‌ جایزه ادبی حبیب غنی‌پور
برای مطالعه بیشتر

نقد داستان نازی، با عنوان «مخمصه پسامدرن مؤلف در داستان نازی»، در کتاب داستان کوتاه در ایران (داستان‌های پسامدرن) نوشته حسین پاینده، انتشارات نیلوفر (۱۳۹۰)
فروزان‌فر، احمد؛ ملکزاده، زهرا (هشتم). «سبک روایی رمان باغ کیانوش» (PDF). فصل‌نامه تخصصی سبکشناسی نظم و نثر فارسی. تهران (سوم): ۴۴۹–۴۶۸. دریافت‌شده در ۰۸/۰۵/۱۳۹۷. تاریخ وارد شده در |تاریخ بازبینی=،|سال= را بررسی کنید (کمک)
بهزاد بلور

| بهزاد بلور | بهزاد بلور |
| --- | --- |
بهزاد بلور در سازمان بی‌بی‌سی: بهزاد بلور در سازمان بی‌بی‌سی
زادهٔ: ۳ فروردین ۱۳۴۳ خورشیدی ۲۳ مارس ۱۹۶۴ ‏(۶۰ سال) تهران، ایران
دیگر نام‌ها: بهزاد بلورفروشان
شهروندی: بریتانیا
پیشه(ها): مجری، کارگردان و تهیه‌کننده تلویزیونی و رادیویی برنامه‌های هنری، فرهنگی، موسیقی و موسیقی زیرزمینی
سال‌های فعالیت: ۱۳۶۹ تا کنون
سازمان: بی‌بی‌سی
شناخته‌شده برای: بلور بنفش، تاریخ بوسه و ایفای نقش در آسودگی‌های مخلوق
سبک: سنتی، مرزشکنی محدودیت‌ها
تلویزیون: بلور بنفش، تاریخ بوسه، کوک (مجموعه تلویزیونی)، نون و نمک، روز هفتم و اجرا و تهیه‌کنندگی در بی‌بی‌سی فارسی
جوایز: سومین دورهٔ جوایز آکادمی جهانی هنر، ادبیات و رسانه و جوایز متعدد دیگر
بهزاد بلور یا بهزاد بلورفروشان (زادهٔ ۳ فروردین ۱۳۴۴، تهران) از روزنامه‌نگاران و تهیه‌کنندگان ارشد سابق بی‌بی‌سی فارسی از سال ۱۳۶۹ تا ۱۴۰۲ و تهیه‌کننده و کارگردان سابق برنامه «بلور بنفش» است.
زندگی و فعالیت‌ها

او در سن ۱۵ سالگی موفق به دریافت جایزه ملی هنرهای زیبای دبیرستان‌های ایران شد و به مطالعه موسیقی سنتی ایرانی روی آورد، در سال ۱۳۶۲ ایران را ترک کرد و به طراحی مُد، طراحی داخلی و نقاشی‌های دیواری هنری روی آورد و یک آلبوم سنتی فارسی را ضبط کرد که در سال ۱۳۶۹ راه وی را در تهیه برنامه‌های موسیقی و جوانان، اجرا و تهیه‌کنندگی به رادیوی بی‌بی‌سی فارسی باز کرد و در ادامه مجله تفریحی «روز هفتم» را تهیه کرد.
برنامه «تاریخ بوسه» یا پیشینه بوسه از وی برای سرویس جهانی بی‌بی‌سی همانند دیگر برنامه‌هایش نامزد جوایز متعددی شد. او در سری فیلم‌های پویانمایی آسودگی‌های مخلوق در نقش یک نریان حاضر شده‌است و پروژه داستان مصور زیگ‌زاگ بی‌بی‌سی را مدیریت کرده‌است.
او صفحه وب پربازدید تفریحی بی‌بی‌سی فارسی را راه‌اندازی کرد، پخش زنده کنسرت‌های ایرانی در اروپا و دوبی را مدیریت کرد و از همان آغاز فعالیتش در دهه ۱۹۹۰ فرهنگ و موسیقی زیرزمینی ایرانی را حمایت کرده‌است. وی همچنین در سازماندهی رویدادهای متعدد فرهنگی در بریتانیا و آسیای مرکزی درگیر بوده‌است. همچنین از سال ۲۰۰۰ روزنامه‌نگاران جوان در افغانستان و ایران را آموزش می‌داده‌است.
وی در برنامه چندشنبه با سینا گفت که تأکید خاصی بر عدم استفاده از واژه‌های غیرفارسی در زبان فارسی دارد، همچنین دربارهٔ تزئینات همراهش از یونان و سودان، تنوع کلاه‌هایش و استفاده خودش از گل روی کلاه و دلیل استفاده از کلاه صحبت کرد.
او در ۳۰ اسفند ۱۳۸۷ در پابلیک رادیو اینترنشنال ایالات متحده ترکیبی از نوروز و موسیقی را به مناسبت سال نوی ایرانی ارائه کرد.
در انقلاب ۱۳۵۷ ایران

بهزاد بلور در مقاله‌ای برای وبلاگ بی‌بی‌سی فارسی نوشته بود که در روزهای انقلاب ۱۳۵۷ ایران، با مسلسل‌های یوزی غارت‌شده از پادگان‌ها که به دست مردم افتاده بود در خیابان تیر هوایی می‌زدیم.
بلور بنفش

او دربارهٔ انتخاب نام برنامه بلور بنفش گفت که علی‌رغم اینکه به رنگ بنفش علاقه‌ای ندارد به دلیل هدف مرزشکن بودن این برنامه قرار بوده‌است که نام آن از اصطلاح نوی «جیغ بنفش» هوشنگ ایرانی گرفته شود که به دلیل اختلاف نظر بر سر واژه جیغ از بلور استفاده شد. بلور بنفش به معرفی هنرمندان دنیای موسیقی و اجرا‌های زنده آن‌ها اختصاص داشت. در این برنامه بهزاد بلور به شهر‌های مختلف جهان سفر می‌کرد و با هنرمندان به گفتگو می‌پرداخت. وی در سری‌های متفاوت این برنامه به بررسی موسیقی، هنر و فرهنگ ایرانی و خاورمیانه به صورت مهاجر در نقاط مختلف دنیا و با هنرمندان به گفتگو می‌پرداخت از جمله مستند تاجیکستان و رودکی، مجموعه سریال موسیقی ایرانی در آمریکا، ایرانیان مهاجر گرجستان و ویژه‌برنامه‌هایی چون شب یلدا در تاجیکستان.
بهزاد بلور که از دوره رادیو بی‌بی‌سی و پیش از فعالیت تلویزیون بی‌بی‌سی فارسی با این مجموعه همکاری می‌کرد، پس از ۳۳ سال همکاری در اواخر اسفندماه ۱۴۰۲ و در آستانه برنامه نوروزی بی‌بی‌سی فارسی اعلام کرد از بی‌بی‌سی جدا شده و در ادامه برنامه بلور بنفش نیز جمع شد و در تا هفته‌های بعد، بی‌بی‌بی فارسی گلچینی از آهنگ‌هایی که خواننده‌ها در دوره حضور بلور برای این شبکه خوانده‌ بودند را به جای بلور بنفش پخش شد.
وی در واکنش گفت: «اصلا حال خوشی ندارم و ضربان قلبم بالاست. بی‌بی‌سی فارسی برنامه بلور بنفش و نام من را حذف کرده است؛ به‌طوریکه انگار اصلا وجود خارجی نداشته‌ام. من برای بی‌بی‌سی فارسی ۳۳ سال خدمت کردم و در کوچکترین شهر‌ها دنبال هنرمندان مختلف و فرهنگ ایران رفتم، ولی این شبکه اسم من را از آرشیوش پاک کرد».
جوایز

جایزه ملی هنرهای زیبای دبیرستان‌های ایران در سن ۱۵ سالگی
برنده سومین دوره جوایز آکادمی جهانی هنر، ادبیات و رسانه
بهزاد بلور یا بهزاد بلورفروشان
جورجیوس روبانیس

جورجیوس روبانیس (به یونانی: Γεωργιος Ρουμπανης؛ ۱۵ اوت ۱۹۲۹ – ۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۵) ورزشکار پرش با نیزه اهل یونان بود.
از افتخارات وی، می‌توان به کسب مدال برنز در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۵۶ اشاره‌کرد.
روبانیس در ۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۵، در سن ۹۵ سالگی در آتن، یونان درگذشت.
به رنگ صدف

| به رنگ صدف | به رنگ صدف |
| --- | --- |
سازنده: عباس رنجبر
نویسنده: عباس رنجبر
بازیگران: بهزاد فراهانیجمشید اسماعیل‌خانیشهره لرستانی مهتاج نجومیزهرا سعیدیمجید افشاریانزهره سرمدیغلامحسین لطفیالهام جوادی
آهنگساز: پیروز ارجمندسیدجواد موسوی
کشور سازنده:  ایران
زبان اصلی: فارسی
شمار قسمت‌ها: ۲۵
تولید: تولید
تهیه‌کننده: محمد ناجی
فیلم‌برداری: احمد ابراهیمی
تدوین‌گر: اصغر شاهوردی
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: شبکه ۱
انتشار اولیه: ۱۳۷۵
به رنگ صدف مجموعه تلویزیونی بود که در سال ۱۳۷۵ از شبکه ۱ سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش گردید. این مجموعه به کارگردانی عباس رنجبر و تهیه‌کنندگی محمد ناجی بود.
عوامل تولید

مدیر تصویربرادری: احمد ابراهیمی
نویسنده: عباس رنجبر
صدابرداران صحنه: مهدی دارابی - خسرو کیوانمهر - حسن زرفام
طراح گریم: بیژن محتشم
طراح صحنه: هادی ابراهیم‌زاده
موسیقی: پیروز ارجمند - سیدجواد موسوی
مشاور فیلمنامه: پریوش کاشانی
مدیر تولید: رضا سبط احمدی
برنامه‌ریز و دستیار اول کارگردان: سیروس حسن‌پور
روابط عمومی و دستیار دوم کارگردان: مسعود فرخنده
منشی صحنه و دستیار سوم کارگردان: محمد ارژنگ
تهیه کننده: محمد ناجی
بازیگران

بهزاد فراهانی
جمشید اسماعیل‌خانی
مازیار لرستانی
مهتاج نجومی
زهرا سعیدی
مجید افشاریان
زهره سرمدی
غلامحسین لطفی
الهام جوادی
اکبر دودکار
نسرین نکیسا
فریبا حیدری
اکبر قدمی
علی یعقوب‌پور
سالومه حبیب‌الهی
مهناز قهرمان‌پور
سمیه جهانبخش
نرگس خوش‌الحان
نیاز آوان
ازاده تادی
مازیار افتاده نیا
عباس افشاریان
امنینگ

مکان
| امنینگ | امنینگ |
| --- | --- |
استان: ریفت والی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳ (زمان شرق آفریقا)
امنینگ روستایی در استان ریفت والی، کنیا می‌باشد.
رافائل ایسرائلیان

| رافائل ایسرائلیان | رافائل ایسرائلیان |
| --- | --- |
رافائل ایسرائلیان (نفر سمت چپ) و آرا سارگسیان: رافائل ایسرائلیان (نفر سمت چپ) و آرا سارگسیان
زادهٔ: ۱۷ سپتامبر [سبک قدیمی: ۴ سپتامبر] ۱۹۰۸ تفلیس، امپراتوری روسیه
درگذشت: ۸ سپتامبر ۱۹۷۳ (۶۵ سال) ایروان، جمهوری سوسیالیستی ارمنستان شوروی
ملیت: ارمنستانی
پیشه: معمار
جوایز:   
رافائل ایسرائلیان (ارمنی: Ռաֆայել Իսրայելյան؛ ۴ سپتامبر ۱۹۰۸ – ۸ سپتامبر ۱۹۷۳) یک معمار و طراح اهل ارمنستان بود. وی نویسنده میراث معماری ساختمان‌ها، مجسمه‌های یادبود و آثار طراحی است.
زندگی‌نامه

ایسرائلیان در سال ۱۹۰۸ میلادی در شهر تفلیس به دنیا آمد. وی در بین سال‌های ۱۹۲۶–۱۹۲۸ در «دانشکده معماری آکادمی هنرهای تفلیس» و سپس در «دانشکده انستیتو ساختمانی عمومی ایلیا رپین لنینگراد» تحصیل نمود. ایسرائلیان در سال ۱۹۳۴ به عنوان هنرمند-معمار فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۹۳۶ میلادی ایسرائلیان با موفقیت دوره کارشناسی ارشد خویش را نیز از در همان انستیتو تکمیل نمود؛ و در سال به ایروان نقل مکان نمود و شروع به کار در موسسات طراحی معماری شهر ایروان نمود.
ایسرائلیان سابقه طولانی تدریس در انستیتو پلی‌تکنیک ایروان در بین سال‌های ۱۹۴۱ تا ۱۹۶۳ میلادی داشت. بین سال‌های ۱۹۵۶ تا ۱۹۷۰ وی عضو کمیسیون معماری سریر مریم مقدس اچمیادزین بود.
پس از درگذشت رافائل ایسرائلیان، پسرش آرگ، که او نیز مسئولیت تکمیل پروژه‌های ناتمام پدرش را برعهده گرفت.
جوایز و افتخارات

وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره هنری شایسته ارمنستان شوروی، معمار شایسته ارمنستان شوروی و جایزه استالین شده است.
آثار

ایسرائلیان سازهای عظیمی از سنگ طبیعی با ترکیب نئوکلاسیک و سنت‌های معماری ارمنی طراحی نمود.
یکی از ساختمان در سال
مشهورترین آثار وی عبارتنداز:
مام ارمنستان
خزانه‌های شراب کارخانه شراب‌سازی آرارات ایروان (۱۹۳۷–۱۹۶۱)
آب‌نمای دره هرازدان (۱۹۴۹–۱۹۵۰)
موزه نظامی (موزه یادبود پیروزی) در ایروان (۱۹۵۰–۱۹۶۷)
مجسمه «واهاگن، اژدها را خفه می‌کند» (بزرگراه ایروان-سوان ۱۹۶۲)
چلیپاسنگ-لوحه تاریخی به یاد قربانیان نسل‌کشی ارمنی‌ها در کلیسای جامع اچمیادزین (۱۹۶۵)
یادبود نبرد سارداراباد - نبرد سارداراباد در سال ۱۹۱۸ (۱۹۶۸)
بنای یادبود مقاومت صائم‌بیلی در شهر نور هاچن (۱۹۷۳)
بنای یادبود مقاومت موسی داغ در شهر موسی داغ (۱۹۷۶)
بازسازی ساختمان کلیسای جامع سارکیس مقدس، ایروان (۱۹۷۶)
موزه قوم‌نگاری در سردارآباد (۱۹۷۸)
بنای یادبود نبرد باش‌آپاران در آپاران (۱۹۷۹)
کلیسای جامع وارطان مقدس، ایالت نیویورک، ایالات متحده آمریکا (۱۹۶۸)
کلیسای چهل شهید ارمنی، میلان، ایتالیا
کلیسای ارمنی نِرسِس شنورهالی مونته‌ویدئو، اروگوئه
نگارخانه

کلیسای سارگیس مقدس، ایروان
کلیسای جامع وارطان مقدس، ایالت نیویورک
کلیسای ارمنی نِرسِس شنورهالی، مونته‌ویدئو، اروگوئه
امنیکان فالز، ویسکانسین

unincorporated community
| Amnicon Falls, Wisconsin | Amnicon Falls, Wisconsin |
| --- | --- |
unincorporated community: unincorporated community
State: ویسکانسین
County: Douglas
ارتفاع: ۸۵۰ فوت (۲۶۰ متر)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
کد(های) منطقه: 715 and 534
GNIS feature ID: 1577490
امنیکان فالز، ویسکانسین (به انگلیسی: Amnicon Falls, Wisconsin) یک محدوده ثبت‌نشده در ایالات متحده آمریکا است که در امنیکان، ویسکانسین واقع شده‌است.
خصوصیات

امنیکان فالز ۲۵۹٫۰۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آنتی کاریزما

| آنتی کاریزما | آنتی کاریزما |
| --- | --- |
نام تولد: آنتی کاریزما
ژانر: راک ایرانی، بلوز، رپ
سال‌های فعالیت: ژانویه ۲۰۱۰ - ۲۰۱۱
همکاری‌های مرتبط: شاهین نجفی
اعضا: بابک خزایی پژمان افشاری آرمین مستعد
وبگاه: 
آنتی کاریزما نام یک گروه رپ و راک ایرانی بود که شاهین نجفی در ۱۷ ژانویه ۲۰۱۰ به صورت رسمی آن را به عموم معرفی و آغاز به کار کرد.
شاهین نجفی در فیلمی کوتاه (ساخته شهریار آحادی) از صحنه‌های تمرین این گروه می‌گوید:
من فکر می‌کنم آن چیزی که تاریخ را به انحراف کشانده و موجب کشتار انسان‌ها با ابزارهایی جون مذهب و ایدئولوژی‌های آسمانی و زمینی شده است کاریزماتیسم بوده است و آن تسلط یک شخص یا ایده بر جمعی مشخص می‌باشد.
شاهین نجفی در متنی با عنوان «استغفار و اعلام موجودیت آنتی کاریزما» می‌نویسد:
موسیقی را بر مبنای اسلوب سنتی بلوز و راک، و نیم نگاهی به دستگاه‌های موسیقی ایرانی ساخته‌ایم و ملودی آوازها، نشانه‌هایی از شیوه‌های گرانج و پانک را در خود دارد. ”آنتی کاریزما” نوایی ست اعتراضی دقیقاً بر ضد هر آنچه که کاریزما دارد. ظاهراً این کلمه تناقضی را در خود نهان کرده است، زیرا هرآنچه که علیه کاریزماتیسم می‌شورد، می‌تواند خود کاریزمایی جدید ایجاد کند.
شاهین نجفی به همراه آنتی کاریزما برای اولین بار در بزرگترین فستیوال رپ فارسی در سه شهر استکهلم، گوتنبرگ و مالمو در کشور سوئد در تاریخ ۴، ۵ و ۶ فوریه ۲۰۱۰ شرکت کرد و مورد استقبال قرار گرفت. ترانه‌های نجفی در این فستیوال به سبک‌های راک و رپ اجرا شد. وی در این فستیوال علاوه بر سایر ترانه‌ها، بازخوانی آهنگ «مشتی ماشاالله» (از ترانه‌های فریدون فروغی) را اجرا نمود و ترانه «قاضی» را به مجید توکلی، دانشجوی دربند اهدا نمود.
اعضای گروه

شاهین نجفی: خواننده، آهنگساز، ترانه سرا و گیتاریست
بابک خزایی: تنظیم کننده، نوازنده گیتار، پیانو، تار و درامز
آرمین مستعد: نوازنده گیتار باس (نوازنده سابق گروه آرین و تپش ۲۰۱۲)
پژمان افشاری: نوازنده درامز
بلن روئدا

| بلن روئدا | بلن روئدا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۶ مارس ۱۹۶۵ ‏(۵۹ سال) مادرید، اسپانیا
ملیت: اسپانیایی
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۴–اکنون
بلن روئدا (اسپانیایی: Belén Rueda‎؛ زادهٔ ۱۶ مارس ۱۹۶۵) بازیگر و مجری تلویزیون اهل اسپانیا است. وی از سال ۱۹۹۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به خانواده بی‌نقص، مادران، عشق و زندگی، خانواده سرانو، سفارت، اسماعیل، طبقه هفتم، فیلم اسپانیایی، دریای درون و یتیم‌خانه اشاره کرد.
دیوید لینچ

| دیوید لینچ | دیوید لینچ |
| --- | --- |
لینچ در سال ۱۹۹۰: لینچ در سال ۱۹۹۰
نام هنگام تولد: دیوید کیث لینچ
زادهٔ: ۲۰ ژانویهٔ ۱۹۴۶ میزولا، مونتانا، ایالات متحده آمریکا
درگذشت: ۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۵ (۷۸ سال) لس آنجلس، ایالات متحده آمریکا
دیگر نام‌ها: جوداس بوث
پیشه‌ها: کارگردان نقاش هنرمند تجسمی موسیقی‌دان نویسنده بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۷–۲۰۲۵
آثار: فیلم‌شناسی
همسران: پگی لنتس  (ا. ۱۹۶۸–۱۹۷۴) مری فیسک  (ا. ۱۹۷۷–۱۹۸۷) ماری سویینی (ا. ۲۰۰۶–۲۰۰۷) امیلی استافل (ا. ۲۰۰۹–۲۰۲۳)
شریک زندگی: ایزابلا روسلینی (۱۹۸۶–۱۹۹۱)
فرزندان: ۴، از جمله جنیفر
جوایز: نخل طلایی جشنواره فیلم کن (۱۹۹۰) شیر طلایی جشنواره فیلم ونیز برای یک عمر فعالیت هنری (۲۰۰۶)
وبگاه: davidlynch.com
امضاء: امضاء
دیوید کیث لینچ (به انگلیسی: David Keith Lynch؛ ۲۰ ژانویهٔ ۱۹۴۶ – ۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۵) فیلم‌ساز، هنرمند تجسمی، موسیقی‌دان و بازیگر آمریکایی بود. او در طول پنجاه سال فعالیت حرفه‌ای، جوایز متعددی از جمله شیر طلایی یک عمر دستاورد در جشنواره فیلم ونیز ۲۰۰۶ و جایزه اسکار افتخاری ۲۰۱۹ را به دست آورد. لینچ که از او با عنوان «رویاپرداز» یاد می‌شود، یکی از مهم‌ترین فیلم‌سازان عصر خود به حساب می‌آمد.
اگرچه فیلم‌های لینچ موفقیت بزرگی در گیشه کسب نکردند ولی همیشه محبوب منتقدان و فیلم‌دوستان بوده‌اند. در سال ۲۰۰۳ در یک نظرسنجی که از منتقدان فیلم در سراسر دنیا توسط روزنامه گاردین انجام گرفت، دیوید لینچ به‌عنوان بزرگ‌ترین فیلم‌ساز زندهٔ جهان برگزیده شد. فیلم‌های وی پر است از نمادهای سورئالیستی، سکانس‌های رؤیاگونه و نظایر آن. وی در نقاشی و مجسمه‌سازی و موسیقی نیز آثاری دارد.
لینچ پیش از ساخت فیلم‌های کوتاه در اواخر دهه ۱۹۶۰، نقاشی را آموخته بود. نخستین فیلم بلند او، فیلم مستقل سوررئالیستی کله‌پاک‌کن (۱۹۷۷) بود که به عنوان یک فیلم نیمه‌شب به موفقیت رسید. او برای درام بیوگرافی مرد فیل‌نما (۱۹۸۰)، فیلم مهیج مخمل آبی (۱۹۸۶) و فیلم معمایی سورئالیستی جاده مالهالند (۲۰۰۱) نامزد جایزه اسکار بهترین کارگردانی شد. درام جنایی عاشقانه از ته دل وحشی (۱۹۹۰) ساختهٔ او برنده نخل طلای جشنواره کن شد. او همچنین اقتباس سینمایی تلماسه (۱۹۸۴)، فیلم نئو-نوآر سورئالیستی بزرگراه گمشده (۱۹۹۷)، درام زندگی‌نامه‌ای داستان استریت (۱۹۹۹) و فیلم تجربی امپراتوری درون (۲۰۰۶) را کارگردانی کرد.
لینچ و مارک فراست سریال توئین پیکس (۱۹۹۰–۱۹۹۱) را ساختند که برای آن نامزد پنج جایزه امی ساعات پربیننده شامل رشته‌های کارگردانی ممتاز برای سریال درام و نویسندگی ممتاز برای سریال درام شدند. لینچ در نویسندگی و کارگردانی پیش‌درآمد سینمایی آن، توئین پیکس: با من بر آتش برو (۱۹۹۲)، و فصل سوم آن در سال ۲۰۱۷ همکاری کرد. او همچنین نقش گوردون کول، مأمور اف‌بی‌آی را در توئین پیکس و نقش جان فورد را در فیلم خانواده فیبلمن (۲۰۲۲) به کارگردانی استیون اسپیلبرگ بازی کرد و در مجموعه‌هایی مانند کلیولند شو (۲۰۱۳–۲۰۱۰) و لوئی (۲۰۱۲) به‌عنوان بازیگر مهمان حضور یافت.
وی فیلم‌های هشت و نیم (فدریکو فلینی)، سانست بلوار (بیلی وایلدر)، تعطیلات موسیو اولیو (ژاک تاتی)، پنجره عقبی (آلفرد هیچکاک)، این یک هدیه است (نورمن زد مک‌لاود)، آپارتمان (بیلی وایلدر)، جاده (فدریکو فلینی)، لولیتا (استنلی کوبریک)، جادوگر شهر از (ویکتور فلمینگ)، اشتروشک (ورنر هرستوگ) و سرگیجه (آلفرد هیچکاک) را محبوب‌ترین فیلم‌های زندگی خود نام برد.
فعالیت حرفه‌ای > ۱۹۷۶–۱۹۶۷: فیلم های کوتاه و کله‌پاک‌کن

لینچ  از آنجایی که والدینش به والنات کریک، کالیفرنیا نقل مکان کرده بودند به ویرجینیا بازگشت. او مدتی نزد دوستش توبی کیلر ماند، سپس تصمیم گرفت به فیلادلفیا نقل مکان کند و در آکادمی هنرهای زیبای پنسیلوانیا ثبت نام کرد، پس از مشاوره فیسک، که قبلاً در این آکادمی بود، کالج هنرهای زیبا را به مدرسه قبلی خود در بوستون ترجیح داد و گفت: "در فیلادلفیا نقاشان بزرگ و جدی بودند و همه به یکدیگر الهام می‌دادند و زمان زیبایی در آنجا بود. اینجا بود که او با یکی از دانش‌آموزانش، پگی ریوی رابطه برقرار کرده بود در سال ۱۹۶۷ ازدواج کرد. سال بعد، پگی دخترشان جنیفر را به دنیا آورد. پگی بعداً گفت: «[لینچ] قطعاً پدری بی میل بود، اما بسیار دوست داشتنی بود.»
اوایل زندگی

دیوید لینچ در ۲۰ ژانویه ۱۹۴۶ در خانواده‌ای از طبقه متوسط در میزولا، مونتانا زاده شد. بیشتر دوران کودکی وی در مسافرت در ایالات متحده سپری شد تا زمانی که برای تحصیل نقاشی به آکادمی هنرهای زیبای پنسیلوانیا در فیلادلفیا رفت و در آن‌جا به ساخت فیلم‌های کوتاه روی آورد. وی سپس به لس آنجلس، کالیفرنیا رفت و در آن‌جا اولین فیلم بلند خود کله‌پاک‌کن، اثری سوررئال در ژانر ترسناک را ساخت که به فیلمی کالت بدل گشت.
تأثیرها

لینچ گفته بود که کارهای او از بسیاری جهات بیشتر به فیلمسازان اروپایی شبیه هستند تا آمریکایی؛ وی باور داشت که بیشتر فیلم‌هایی که روح را به هیجان و رقص می‌آورند متعلق به کارگردانان اروپایی بوده‌اند. وی فیلمسازانی مانند استنلی کوبریک، فدریکو فلینی، ورنر هرتسوک و ژاک تاتی را تحسین می‌کرد. فیلم‌های سان‌ست بلوار بیلی وایلدر و لولیتای کوبریک از فیلم‌های مورد علاقه او بودند.
بیماری و درگذشت

لینچ در مصاحبه‌ای با سایت اند ساوند در اوت ۲۰۲۴ گفت که به دلیل سال‌ها سیگار کشیدن از آمفیزم رنج می‌برد و به دلیل خطرات سلامتی خانه‌نشین شده بود. او گفت احتمالاً این عارضه مانع از ادامه پروژه کارگردانی‌ام می‌شود. در نوامبر ۲۰۲۴، لینچ به پیپل گفت که در سال ۲۰۲۲ به دنبال تشخیص آمفیزم سیگار را ترک کرد وی از ۸ سالگی شروع به کشیدن سیگار کرده بود. او گفت برای عمده فعالیت‌های روزانه‌اش به اکسیژن مکمل وابسته است. او گفت: «من به سختی می‌توانم از یک اتاق عبور کنم.»
در ژانویه ۲۰۲۵، لینچ به دلیل آتش‌سوزی‌های کالیفرنیای جنوبی خانه‌اش را تخلیه کرد. ددلاین هالیوود گزارش داد که این وقایع قبل از کاهش شدید سلامتی او رخ داده است. لینچ در ۱۵ ژانویه در خانه دخترش در سن ۷۸ سالگی درگذشت و خانواده او روز بعد به تی‌ام‌زد اطلاع دادند.
جوایز

نخل طلا، جشنواره کن برای فیلم از ته دل وحشی (۱۹۹۰)
شیر طلایی، جشنواره فیلم ونیز برای یک عمر فعالیت هنری (۲۰۰۶)
چهار بار نامزد کسب اسکار بهترین کارگردان شد که البته در هیچ‌کدام برنده نشد.
جایزهٔ اسکار افتخاری (۲۰۱۹)
فیلم‌شناسی

مقالهٔ اصلی: فیلم‌شناسی دیوید لینچ
فیلم‌شناسی > فیلم‌های بلند

| سال | فیلم | جایزه اسکار> نامزدی | جایزه اسکار> برنده شدن | بفتا> نامزدی | بفتا> برنده شدن | جایزه گلدن گلوب> نامزدی | جایزه گلدن گلوب> برنده شدن | جشنواره فیلم کن> نامزدی | جشنواره فیلم کن> برنده شدن |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۷۷ | کله‌پاک‌کن |  |  |  |  |  |  |  |  |
| ۱۹۸۰ | مرد فیل‌نما | ۸ |  | ۷ | ۳ | ۴ |  |  |  |
| ۱۹۸۴ | تلماسه | ۱ |  |  |  |  |  |  |  |
| ۱۹۸۶ | مخمل آبی | ۱ |  |  |  | ۲ |  |  |  |
| ۱۹۹۰ | از ته دل وحشی | ۱ |  | ۱ |  | ۱ |  | نخل طلا | نخل طلا |
| ۱۹۹۲ | توئین پیکس: با من بر آتش برو |  |  |  |  |  |  | نخل طلا |  |
| ۱۹۹۷ | بزرگراه گمشده |  |  |  |  |  |  |  |  |
| ۱۹۹۹ | داستان استریت | ۱ |  |  |  | ۲ |  | نخل طلا |  |
| ۲۰۰۱ | جاده مالهالند | ۱ |  | ۲ | ۱ | ۴ |  | نخل طلا | بهترین کارگردان |
| ۲۰۰۶ | امپراتوری درون |  |  |  |  |  |  |  |  |
فیلم‌شناسی > سریال‌های تلویزیونی

| سال | سریال | شخصیت | اپیزودها |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۹۰–۱۹۹۱، ۲۰۱۷ | توئین پیکس | گوردون کول | ۴۸ |
| ۱۹۹۲ | روی آنتن |  | ۷ |
| ۱۹۹۳ | اتاق هتل |  | ۳ |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۳ | کلیولند شو | گاس | ۱۹ |
| ۲۰۱۲ | لوئی | جک دال | ۳ |
دموچال

مکان
| دموچال | دموچال |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۷°۱۴′ شمالی ۵۰°۰′ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۲۳۳°شمالی ۵۰٫۰۰۰°شرقی﻿ / 37.233; 50.000: مختصات: ۳۷°۱۴′ شمالی ۵۰°۰′ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۲۳۳°شمالی ۵۰٫۰۰۰°شرقی﻿ / 37.233; 50.000
استان: گیلان
شهرستان: لاهیجان
بخش: بخش رودبنه
دهستان: رودبنه
جمعیت: ۲۷۶ نفر (سرشماری ۹۵)
دموچال، روستایی از توابع بخش رودبنه شهرستان لاهیجان در استان گیلان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان رودبنه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶۱ نفر (۸۲خانوار) بوده‌است.
اکثریت محلی های آنجا با هم نسبت خانوادگی دارند از جمله هاشمی،اکبرنژاد جمال امیدی زائری مقدم غلامی می‌باشد.شغل اکثر مردم آنجا کشاورزی بوده و مشغول کاشت برنج می‌باشند.
تهمینه

| تهمینه | تهمینه |
| --- | --- |
تهمینه در شاهنامه تهماسبی: تهمینه در شاهنامه تهماسبی
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
نام: تهمینه
منصب: شاهدخت
آئین: دیویسنا
زادگاه: سمنگان
ملیت: توران
سایر اطلاعات: سایر اطلاعات
شناخته شده: تولد و پرورش سهراب
دوره: افراسیاب - کی‌قباد - کیکاووس
خانواده: خانواده
نام پدر: شاه سمنگان
همسر: رستم
فرزندان: سهراب،به احتمالی فرامرز
آمدن تهمینه دختر شاه سمنگان به دیدار رستم
تَهمینه شخصیت قهرمان زن در حماسه ملی شاهنامه است؛ او دختر شاه سمنگان، همسر رستم و مادر سهراب است.
تهمینه ساخته شده از دو بخش تهم و اینه که بخش اول به مفهوم قوی و نیرومند و بخش دوم پسوند نسبت است و با هم به معنی زن قوی و نیرومند می‌باشد.
تهمینه در شاهنامه

فردوسی، دربارهٔ این بانو چنین می‌سراید، که روزی رستم برای نخجیر به مرز سمنگان رسید، گوری را شکار کباب کرده و خورد، آنگاه رخش را در بیشه‌زار رها بخواب و استراحت پرداخت. عده‌ای از سواران ترک در آن شکارگاه رخش را بی‌صاحب یافته آن را با خود به سمنگان بردند. رستم که از خواب برخاست به اطراف نظر افکند، رخش را ندید دلگیر شد به ناچار از جای بلند شد زین را کول کرده پی اسب را گرفته به شهر سمنگان رسید:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| چو نزدیک شهر سمنگان رسید |  | خبر زو به شاه و بزرگان رسید |
تنی چند از اهالی سمنگان ورود رستم دستان را به شاه سمنگان خبر می‌دهند، مرزبان سمنگان به محض آگهی با چند تن از خاصان و بزرگان به استقبال رستم آمده او را با احترام به ارگ دعوت و به افتخار او بزم شایسته‌ای برپا می‌کنند. رستم از گم شدن رخش اظهار نگرانی می‌کند، شاه سمنگان و اعیان آن جا به رستم اطمینان می‌دهند رخش پیدا خواهد شد نگران نباشد. تهمتن شاد گردیده، تا پاسی از شب به می‌گساری پرداخت سپس در بستری که برایش آماده شده بود به خواب رفت ولی در امتداد شب مهمان ناخوانده بر او وارد می‌شود:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| یکی بنده شمعی معنبر به دست |  | خرامان بیامد به بالین مست |
| پس پرده اندر یکی ماهروی |  | چو خورشید تابان پر از رنگ و بوی |
| دو ابروکمان و دو گیسو کمند |  | به بالا به کردار سرو بلند |
| روانش خرد بود و تن جانِ پاک |  | تو گفتی که بهره ندارد ز خاک |