stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
قانون اساسی مشروطه
تاریخچه

غلامحسین زرگری‌نژاد تاریخ‌نگار، پژوهشگر و استاد تاریخ دانشگاه تهران، بر این باور است که در دوران ناصرالدین شاه سه بار قانون اساسی نگاشته شده‌است. این قانون‌ها اگر چه عنوان «قانون اساسی» نداشته‌اند، درعمل به منزلهٔ قانون اساسی بوده‌اند. به گفتهٔ او نخستین قانون حکومت ایران را ملکم خان در سال‌های آغازین تمایلات ناصرالدین شاه به اصلاح‌طلبی نوشت و برای میرزا جعفر خان مشیرالدوله رئیس شورای دولت، فرستاد. این قانون بر اساس تقسیم وزارتخانه‌ها به ۸ وزارتخانه تنظیم و ارائه شده بود.
قانون اساسی دوم که با عنوان «لایحهٔ تشکیل دربار اعظم» در ۱۲ شعبان ۱۲۸۹ ه‍.ق (مهر ۱۲۵۱ ه‍.خ) توسط میرزا حسین خان مشیرالدوله به شاه تقدیم شده بود، در ۲۰ شعبان با صدور دست‌خط شاه رسمیت یافت تا به اجرا درآید.
سومین قانون اساسی یا قانون حکومت ایران ناشناخته‌تر از دو مورد پیشین است. متأسفانه از نام و نشان نویسنده یا تنظیم‌کنندگان این قانون‌نامه یا دستورالعمل اطلاعی در دست نداریم، اما ظن غالب آن است که این قانون در اواخر دورهٔ تمایلات ناصرالدین شاه به اصلاح دستگاه دولت و پایان عصر سپهسالار (میرزا حسین خان مشیرالدوله) و سال‌ها پس از تنظیم قانون اساسی دوم، تنظیم شده باشد، چرا که از انعکاس آن در روزنامه‌ها و منابع قاجاری خبری نیست. گفتنی است که تنظیم‌کنندگان این قانون برای آن نامی نیز نگذاشته‌اند. زرگری‌نژاد بر اساس محتوای آن، نام «قانون حکومت ایران» را بر آن نهاده‌است. این قانون پس از تبدیل ۱۲ وزارتخانه به ۱۵ وزارتخانه نگاشته شده‌است.
پس از درگذشت ناصرالدین شاه و در پی انقلاب مشروطه در ۱۲۸۵ ه‍.خ (۱۳۲۴ ه‍.ق)، قانون اساسی مشروطه به امضای مظفرالدین شاه قاجار رسید.
کمیسیون تکمیل قانون اساسی

اعضای این کمیسیون جواد سعدالدوله، سید حسن تقی‌زاده، محمود مشاورالملک، محمدحسین امین‌الضرب، سید نصرالله تقوی و صادق مستشارالدوله بودند. در این کمیسیون که عمر آن ۲ ماه به طول انجامید متمم قانون اساسی بر مبنای قانون‌اساسی بلژیک و فرانسه تهیه شد.
تطبیق مواد قانون اساسی با شرع

بحث تطبیق قانون اساسی با شرع از همان ابتدا مطرح شد و به خصوص در چند ماده از قانون این مسئله صورت جدی‌تری به خود گرفت و لذا یک جلسهٔ فوق‌العاده تشکیل شد که در آن عده‌ای از علما هم شرکت کردند. فضل‌الله نوری از علمای مدعو به این جلسه‌است.
در تاریخ هشتم دی ماه ۱۲۸۵ خورشیدی به امضای مظفرالدین شاه رسید. پس از مرگ مظفرالدین شاه پسرش محمدعلی شاه تاجگذاری کرد و علیه مجلس و مشروطه خواهان فعالیت‌هایش را آغاز کرد. محمدعلی شاه می‌خواست که مجلس، تنها قانونگذار باشد و نمود دیگری از مشروطه در جامعه نباشد، در صورتیکه مردم و مشروطه خواهان، خواهان مشروطه پارلمانی مانند اروپا بودند. مجلس به واژه مشروطه تأکید داشت، ولی محمدعلی شاه می‌گفت ما دولت اسلامی هستیم و سلطنت مشروعه باشد، ولی مشروطه خواهان می‌گفتند ما مشروطه پارلمانی سکولار هستیم مانند اروپا. کشاکش مشروطه خواهان و مشروعه طلبان اوج گرفت. تا این که با پافشاری فضل‌الله نوری و همدستانش اصل دوم که همان اصل نوری نامیده می‌شود به متمم قانون اساسی افزودند. نوری آنقدر در برانداختن مشروطه و اسلامی‌کردن قوانینی که مردم در انقلاب مشروطه بدست آورده بودند پا فشاری کرد تا این که پس از براندازی محمد علی شاه توسط مشروطه خواهان، سردار اسعد بختیاری فضل‌الله نوری را با آن که نماینده مجلس بود به دلیل اخلال در مصلحت کشور و به وجود آوردن بلوا و هرج ومرج به دار آویخت.
اصل دوم متمم قانون اساسی معروف به اصل طراز در دوره دوم مجلس شورای ملی اجرا شد. در این دوره آخوند خراسانی و ملا عبدالله مازندرانی ۲۰ نفر از مجتهدین به مجلس معرفی می‌شوند و در نهایت حاجی میرزا زین العابدین قمی، به اتفاق آراء و آقا سید ابوالحسن اصفهانی و حاجی میر سید علی حائری و آقا سید حسن مدرس قمشه ای و حاجی امام جمعه خوئی، به حکم قرعه، به عنوان مجتهدین ناظر بر مجلس انتخاب شدند.
در جریان بحران ۱۳۴۲ یکی از درخواست‌های خمینی و اطرافیانش این بود که اصل دوم متمم قانون اساسی اجرا شود.
اصل دوم متمم قانون اساسی می‌گوید :
.... رسماً مقرر است در هر عصری از اعصار، هیاتی که کمتر از پنج نفر نباشد از مجتهدین و فقهای متدین که مطلع از مقتضیات زمان هم باشند به این طریق که علمای اعلام و حجج اسلام مرجع تقلید شیعه، اسامی بیست نفر از علما که دارای صفات مذکوره باشند معرفی به مجلس شورای ملی بنمایند، پنج نفر از آن‌ها را یا بیشتر به مقتضای عصر، اعضای مجلس شورای ملی بالاتفاق یا به حکم قرعه تعیین نموده به سمت عضویت بشناسند تا موادی که در مجلس عنوان می‌شود به دقت مذاکره و غور رسی نموده. هریک از آن مواد معنونه که مخالفت با قواعد مقدسه اسلام داشته باشد طرح یا رد نمایند که عنوان قانونیت پیدا نکند و رأی این هیئت علما در این باب مطاع و بتبع خواهد بود و این ماده تا زمان ظهور حضرت حجة عصر عجل الله فرجه تغییرپذیر نخواهد بود…
کتاب‌شناسی

بهار، محمدتقی (۱۳۵۷)، تاریخ مختصر احزاب سیاسی، تهران: شرکت سهامی کتاب‌های جیبی
کسروی، احمد. انقلاب مشروطه ایران.
کسروی، احمد. تاریخ هجده ساله آذربایجان.
سفری، محمدعلی. مشروطه‌سازان.
تاریخ بیداری ایرانیان.
بخش ویچوگسکی

مکان
| Vichugsky District Вичугский район | Vichugsky District Вичугский район |
| --- | --- |
بخش: بخش
اسکله ای در روستای Semigorye در ناحیه ویچوگسکی: اسکله ای در روستای Semigorye در ناحیه ویچوگسکی
  پرچمنشان:   پرچمنشان
موقعیت بخش ویچوگسکی در نقشه: موقعیت بخش ویچوگسکی در نقشه
مختصات: ۵۷°۱۲′ شمالی ۴۱°۵۵′ شرقی﻿ / ﻿۵۷٫۲۰۰°شمالی ۴۱٫۹۱۷°شرقی﻿ / 57.200; 41.917: مختصات: ۵۷°۱۲′ شمالی ۴۱°۵۵′ شرقی﻿ / ﻿۵۷٫۲۰۰°شمالی ۴۱٫۹۱۷°شرقی﻿ / 57.200; 41.917
واحد فدرال: استان ایوانوف
مرکز: ویچوگا
مساحت: مساحت
 • مجموع: ۱٬۰۰۵ کیلومتر مربع (۳۸۸ مایل مربع)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰)
 • مجموع: ۲۰٬۲۰۱
 • تراکم: ۲۰/کیلومتر مربع (۵۲/مایل مربع)
 • شهری: ۵۹٫۷%
 • روستایی: ۴۰٫۳%
ساختار اداری: ساختار اداری
 • Inhabited localities: 168 Rural localities
ساختار شهرداری: ساختار شهرداری
 • عضو شهرداری: Vichugsky Municipal District
 • تقسیمات شهرداری: 3 Urban settlements، 3 Rural settlements
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳ (زمان مسکو )
OKTMO ID: 24601000
وبگاه: http://www.vichuga-mr.ru
بخش ویچوگسکی (به لاتین: Vichugsky District) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان ایوانوف واقع شده‌است.
باله‌شکافته دم‌قرمز

| باله‌شکافته دم‌قرمز | باله‌شکافته دم‌قرمز |
| --- | --- |
Male: Male
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 در خطر انقراض  (IUCN 3.1):  در خطر انقراض  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرتوبالگان
راسته:: Cyprinodontiformes
تیره:: Goodeidae
سرده:: Xenotoca
گونه:: X. eiseni
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Xenotoca eiseni (Rutter, 1896): Xenotoca eiseni (Rutter, 1896)
مترادف: مترادف
 Characodon eiseni Rutter, 1896:  Characodon eiseni Rutter, 1896
باله‌شکافته دم‌قرمز (Xenotoca eiseni) یک ماهی از خانواده ماهیان باله‌شکافته و زیر خانواده Goodeinae است . مانند سایر اعضای این خانواده بومی مکزیک و یک ماهی زنده‌زا است. با این حال، سیستم جفت گیری آن از چندین جهت با ماهی های زنده‌زای معمولی از خانواده رنگین ماهیان که شامل گوپی ها و دم شمشیری ها هستند، متفاوت است. با اینکه که هیچ گونه ای از خانواده یک ماهی آکواریومی بسیار محبوب نیست، اما باله‌شکافته دم‌قرمز یکی از محبوب ترین آنهاست. تنها جنس نر دارای دمی قرمز-نارنجی است که دلیل نامگذاری این گونه شده است. نام خاص آن به افتخار گردآورنده این نوع ، گوستاو آیزن (1847-1940) است که متخصص بی مهرگان دریایی در آکادمی علوم کالیفرنیا در سانفرانسیسکو، کالیفرنیا بود.
زهره

برای دیگر کاربردها، زهره (ابهام‌زدایی) را ببینید.
ناهید یا زهره به ترتیب نزدیکی به خورشید، دومین سیارهٔ زمین‌سان سامانهٔ خورشیدی است که در هر ۲۲۵ روز یکبار به دور خورشید می‌چرخد. مدار زهره، میان مدارهای زمین و تیر قرار گرفته و از نظر مداری، نزدیک‌ترین فاصله را با مدار زمین دارد. ناهید پس از ماه، درخشان‌ترین جرم آسمانی طبیعی است که به هنگام شب در آسمان زمین دیده می‌شود و قدر ظاهری آن به ۴٫۶- می‌رسد. در زبان لاتین به این سیاره وُنوس می‌گویند که به معنی خدای عشق و زیبایی در روم باستان است.
سیارهٔ ناهید (زهره)، بدون قمر است و در مدار تقریباً دایره‌واری به‌دور خورشید می‌گردد. این سیاره از بسیاری دیدگاه‌ها ازجمله اندازه، جرم، گرانش و ترکیبات ساختاری به زمین همانندی دارد و به خاطر همین نزدیکی‌ها آن را سیارهٔ «خواهر زمین» نیز خوانده‌اند. زهره از نظر حجم و جرم، هفتمین جسم بزرگ در سامانه خورشیدی است.
ناهید گرم‌ترین سیاره در سامانه خورشیدی است. این سیاره دارای هواکره است. هواکره‌ای ضخیم و غلیظ که موجب می‌شود که دیدن سطح آن با چشم غیرمسلح دشوار باشد. بیشتر هواکرهٔ آن را کربن دی‌اکسید تشکیل داده و در ابرهای بالایی آن قطره‌های ریز سولفوریک اسید وجود دارند. وجود کربن دی‌اکسید در هواکرهٔ این سیاره که گرما را در سیاره نگه می‌دارد دمای آن را به مقدار بسیار چشم‌گیری (۴۸۱ درجهٔ سلسیوس نزدیک سطح سیاره) افزایش داده است. وجود اکسیژن بین دو لایه جو ناهید تأیید شده است. البته این اکسیژن از نوع تک اتمی می‌باشد که با اکسیژن دو اتمی که در زمین وجود دارد، متفاوت می‌باشد.
در تاریخ ۲۴ شهریور ۱۳۹۹ در حساب توییتری رسانهٔ خبری دیلی‌میل انگلستان اعلام شد که نشانه‌هایی احتمالی از حیات (وجود گاز فسفین) در این سیاره دیده شده است!
زهره در آسمان زمین هنگام غروب
این سیاره یکی از سیاره‌های سنگی و فشرده و دارای آتشفشانهای فعال، زمین‌لرزه و رشته‌کوه است. زمان لازم برای یکبار گردش این سیاره به دور خورشید ۲۲۵ روز زمینی است.
ناهید (زهره) در سنجش با بیشتر سیاره‌ها در منظومهٔ شمسی از جمله زمین، کروی‌تر است و به علت چرخش بسیار آهسته دور محوری آن، پدیدهٔ تورفتگی یا مسطح شدن قطب‌ها و برآمدگی یا تورم نواحی استوایی در آن، کمتر از دیگر سیاره‌ها رخ می‌دهد. طول یک شبانه‌روز در سیارهٔ زهره از یک سال این سیاره کمی بلندتر است.
مقایسه با زمین

سیارهٔ زهره بدون قمر است ولی از بسیاری دیدگاه‌ها مانند اندازه، جرم، گرانش و ترکیبات ساختاری به زمین همانندی دارد و به خاطر همین نزدیکی‌ها آن را سیاره خواهر زمین خوانده‌اند.
قطر زهره کمی کوچک‌تر از قطر زمین و نزدیک به ۱۲٬۰۹۲ کیلومتر (۷٬۵۱۴ مایل) است. در حالی که قطر زمین ۱۲٬۷۵۶ کیلومتر (۷٬۹۲۶ مایل) است.
گرانش سیارهٔ زهره نزدیک به ۹۱ درصد گرانش زمین، جرم آن نیز نزدیک به ۸۱ درصد جرم زمین، و چگالی آن نزدیک به ۹۵ درصد چگالی زمین است. با این حال این سیاره در سنجش با بیشتر سیاره‌ها در منظومهٔ شمسی از جمله زمین، کروی‌تر است و به علت چرخش بسیار آهسته دور محوری آن، پدیدهٔ تورفتگی یا مسطح شدن قطب‌ها و برآمدگی یا تورم نواحی استوایی در آن، کمتر از دیگر سیاره‌ها رخ می‌دهد. زهره از زمین بسیار گرم‌تر است.
سطح سیاره

این سیاره یکی از سیاره‌های سنگی و فشرده و دارای هزاران آتشفشان فعال، زلزله و رشته‌کوه است. دشت‌های صاف و سنگلاخی، دو سوم سیاره را پوشانده‌اند.
سطح سیاره > زمین‌ساخت

بیشتر سطح زهره از صفحات گدازه‌های آتشفشانی پدید آمده است. از هنگام پیدایش زهره و مدت‌ها پس از آن، کنش‌های آتشفشانی چنان زیاد بوده که سطح سیاره، چندین بار بازسازی شده و هرگونه نشانه برخورد شهاب‌سنگ را از بین برده است. آخرین بازسازی سطحی که بین ۳۰۰ تا ۵۰۰ میلیون سال پیش در این سیاره رخ داده هر گونه کنش زمین‌ساختی بَعدی در زهره را آرام کرده و سطحی یکپارچه و صُلب به آن داده است.
سطح سیاره > جغرافیا

دو منطقهٔ بزرگ یا قاره در زهره، قابل جداسازی هستند: قارهٔ Ishtar Terra در شمال با بزرگی به اندازهٔ استرالیا و قارهٔ Aphrodite Terra با بزرگی به اندازهٔ آفریقا که از استوا تا قطب جنوب زهره کشیده شده است. Ishtar Terra دارای کوه‌هایی بلند است که بلندترین کوه آن به نام «ماکسول» به ۱۰ کیلومتر می‌رسد. بلندی مهم‌ترین فلات در نیمکرهٔ شمالی زهره «آتالانتا» ۱٬۴۰۰ متر و مساحت آن به اندازهٔ خلیج مکزیک است. فلات Beta Regio در نیمکرهٔ شمالی از جنس مواد آتشفشانی با درازای نزدیک به ۲٬۵۰۰ کیلومتر است. در این فلات دو آتشفشان سپری به نام‌های Rhea Mons و Theia Mons با بلندی ۴ کیلومتر وجود دارند. بقیهٔ بخش‌های نیمکرهٔ شمالی از دشت پوشیده شده است. Leda Terra در عرض جغرافیایی ۵۰ درجه و در شمال آن فلات Alpha Regio قرار دارد.
ساختار درونی

با در دست نبودن داده‌های لرزش‌سنجی، گشتاور لختی و جزئیات زمین‌شیمی از ساختار درونی سیارهٔ ناهید، آگاهی کمی از ساختار داخلی و ژئوشیمی این سیاره در دست است.
دو دیدگاه دربارهٔ ساختار درونی سیارهٔ زهره وجود دارد. به نظر می‌رسد به خاطر نزدیکی اندازه، جرم، چگالی زهره و زمین، لایه‌های درونی زهره مانند زمین، از پوسته، گوشتهٔ احتمالاً جامد و هستهٔ مذاب تشکیل شده باشد و هستهٔ این سیاره نیز مانند زمین ترکیبی از آهن و نیکل باشد.
بر پایهٔ یافته‌های ونرا-۴ در ۱۹۶۷ میلادی سیاره زهره دارای میدان مغناطیسی بسیار ضعیفی است. به نظر می‌رسد به دلیل چرخش بسیار کند زهره، هستهٔ مذاب آن (خاستگاه پیدایش میدان مغناطیسی) حرکت زیادی نداشته و میدان مغناطیسی آن ضعیف باشد. اما گرمایی که در میلیون‌ها سال در درون سیاره حبس شده، به شکل ناگهانی و مانند فعالیت‌های آتشفشانی بسیار بزرگ آزاد شده و شکل سطحی سیاره را دگرگون می‌کند.
چرخش محوری و انحراف محوری

جهت چرخش زهره به دور خود، مانند مابقی سیارات، پادساعتگرد است. اما انحراف محوری ۱۷۷ درجه ای آن، چرخش این سیاره را ساعتگرد نشان می‌دهد. زهره در ابتدا در همان جهتی می‌چرخید که سیارات دیگر می‌چرخیدند و به نوعی هنوز هم می‌چرخد: به سادگی محور خود را در نقطه ای تقریباً ۱۸۰ درجه چرخانده است. به عبارت دیگر، در همان جهتی که همیشه می‌چرخد، فقط وارونه، به طوری که نگاه کردن به آن از سیارات دیگر باعث می‌شود چرخش ساعتگرد به نظر برسد. دانشمندان استدلال کرده‌اند که کشش گرانشی خورشید بر جو بسیار متراکم این سیاره می‌تواند باعث جزر و مد شدید جوی شود. چنین جزر و مد، همراه با اصطکاک بین گوشته و هسته زهره، می‌توانست در وهله اول باعث این چرخش شود.
هواکره

زهره دارای هواکره است. هواکرهٔ ضخیم و غلیظ آن موجب می‌شود که دیدن سطح آن به سادگی، ممکن نباشد.
هواکره > مواد سازنده

تفاوت بزرگ زهره با زمین، هواکرهٔ آن است که ۹۶٫۵٪ آن را کربن دی‌اکسید و ۳٫۵٪ آن را نیتروژن تشکیل داده و در ابرهای فوقانی آن قطرات ریز سولفوریک اسید وجود دارد. وجود کربن دی‌اکسید در هواکره این سیاره دمای آن را به مقدار بسیار چشم‌گیری افزایش داده است (تا ۴۸۰ درجهٔ سلسیوس در سطح سیاره).
هواکره > گرما

زهره گرم‌ترین سیاره در منظومهٔ شمسی است. نور آفتاب پس از نفوذ در هواکره این سیاره و جذب شدن توسط سطح آن، به‌صورت گرما از سطح بازتابیده می‌شود. اما انبوه کربن دی‌اکسید هواکره زهره، این گرمای بازتابیده را به دام انداخته و از رها شدن آن در فضای بیرونی جلوگیری می‌کند. این جذب اضافی گرما که به اثر گلخانه‌ای شناخته می‌شود میانگین گرمای زهره را بیش از هر سیارهٔ دیگری (حتی سیارهٔ تیر) در منظومهٔ شمسی بالا برده است. به‌طوری که این حرارت برای ذوب کردن فلز سرب کافیست. از اینرو پیدایش زندگی شبه‌انسان خاکی، در این سیاره، غیرممکن است.
هواکره > لایه‌ها

از دید اندازهٔ ذرات و غلظت، سه لایهٔ جداگانهٔ ترپوسفر (در بلندی ۱۰۰ تا ۷۵ کیلومتر و ۹۳ درجهٔ سلسیوس تا ۲۷ درجهٔ سلسیوس)، اکسپوسفر (در بلندی ۷۰ تا ۵۰ کیلومتری و ۲۷ درجهٔ سلسیوس تا ۹۳ درجهٔ سلسیوس)، ترموسفر (۵۰ کیلومتر تا سطح و ۹۳ درجه سلسیوس تا ۴۷۰ درجهٔ سلسیوس) وجود دارد. اکسپوسفر در بخش تاریک سیاره از میان می‌رود. در لایهٔ ترپوسفر در قطره‌های سولفوریک اسید مواد اصلی ابرهای سیاره هستند که از واکنش مولکول‌های آب و گوگرد دی‌اکسید در بخش‌های بالایی هواکره با انرژی فرابنفش پرتو خورشید پدید می‌آیند. دمای ابرهای بالایی ترپوسفر ۲۷ درجه سلسیوس و در سطح سیاره به ۴۷۰ سلسیوس افزایش پیدا می‌کند. دمای سیاره از این مقدار کنونی بیشتر نمی‌شود چون هواکرهٔ سیاره و سطح آن در موازنهٔ شیمیایی هستند.
هواکره > تندباد

برخلاف چرخش کند سیاره به دور خود، ابرهای آن هر ۴ روز یک‌بار به دور سیاره می‌چرخند. در بلندی بالای هواکرهٔ زهره طوفان‌هایی با سرعت ۳۶۰ کیلومتر بر ساعت می‌وزند. دلیل این سرعت زیاد، انتقال تکانه از حرکت کند سیاره و لایه‌های پایینی هواکره به لایه‌های بالایی آن (که غلظت بسیار کمتری دارند) است. در بلندی ۱۰ کیلومتری، سرعت باد به حدود ۱۸ کیلومتر در ساعت و به دلیل غلطت بالای هواکره در نزدیکی سطح سیاره سرعت باد تنها ۳ کیلومتر بر ساعت است. همچنین به دلیل غلظت بالای هواکره، نور شدید آذرخش‌های عظیم به سطح زهره نمی‌رسد.
مدار

مقالهٔ اصلی: مدار زهره
زهره در مدار تقریباً دایره‌واری با میانگین فاصلهٔ ۱۰۸ میلیون کیلومتر از خورشید، به دور آن می‌گردد. هنگامی که در نزدیک‌ترین وضعیت نسبت به زمین قرار می‌گیرد، فاصلهٔ آن دو با هم تنها ۴۱ میلیون کیلومتر است و در دورترین حالت این دوری به ۲۵۷ میلیون کیلومتر می‌رسد. سیارهٔ زهره از نظر مداری، نزدیک‌ترین فاصله به زمین را دارد. اما در حین گردش مداری به دور خورشید، سیارهٔ عطارد به مدت بیشتری در نزدیک‌ترین فاصله از زمین باقی می‌ماند.
قمر

زهره قمر ندارد. اما تا اواخر سدهٔ ۱۹ میلادی فکر می‌کردند که دارای قمر است و حتی آن را Neith می‌نامیدند. احتمالاً ستارگانی که در نزدیکی زهره بودند اشتباه ماه زهره انگاشته می‌شدند.
درازای شبانه‌روز

زمان لازم برای یکبار گردش این سیاره به دور خودش ۲۴۳ روز زمینی است. در واقع زهره آنقدر کند و آهسته دوران می‌کند که یک شبانه‌روز آن ۲۴۳ روز و یک سال شمسی در زهره هم کمی کمتر از این اندازه و ۲۲۵ روز است. این چرخش معکوس در سال ۱۹۶۴ میلادی و با استفاده از اثر دوپلر کشف شد.
نام‌گذاری

دیگر نام این سیاره زهره بوده و در فارسی بیدخت و بیلفت نیز نامیده می‌شد. و واژه بیدُخت در شکل کهن‌تر خود بَغدخت و به معنای «دختر خدا» بوده است.
نام این سیاره در زبان لاتین، ونوس، برگرفته از نام خدای عشق و زیبایی روم باستان است. در یونان باستان، نام خدای آفرودیته بر آن نهاده شد.
ستاره صبح
زهرهٔ صبحگاهی را کوکب صباحی و زهرهٔ شامگاهی را کوکب مسائی می‌گفتند.
عناوین «ستارهٔ صبحگاهی» و «ستارهٔ شامگاهی» تنها برای نورانی‌ترین سیاره یعنی سیارهٔ زهره (ناهید) به کار می‌رفت.
سیارهٔ زهره بسیار درخشان‌تر از ستاره‌های حقیقی آسمان بوده، چشمک نمی‌زند بلکه با نوری ثابت و نقره‌فام نورافشانی می‌کند.
کاوش‌ها

در اوایل دههٔ ۱۹۶۰ میلادی کاوشگر ماژلان را به سوی زهره نشانه‌روی کردند که سیگنال‌های آن از ابرهای این سیاره عبور کرده و پس از برخورد با سطح جامد سیاره، منعکس شد. برای نخستین بار دانشمندان اطلاع جالبی را دربارهٔ سطح زهره به‌دست آوردند که نشان می‌داد زهره دارای حرکت چرخشی در جهت معکوس است. چرخش آن از خاور به باختر است و آفتاب از باختر طلوع و در خاور غروب می‌کند.
کاوش‌ها > مارینر ۲

فضاپیمای مارینر ۲، ساخت ناسا که در اوت ۱۹۶۲ پرتاب شد، در دسامبر ۱۹۶۲ از ۳۵٬۰۰۰ کیلومتری زهره گذشت. مشاهدات این سفینه نشان داد که زهره را ابرهای سفید رنگ مایل به زردی، کاملاً پوشانده است و شکافی در این ابرها نیست که از راه آن بتوان نظری به سطح جامد این سیاره افکند.
کاوش‌ها > مارینر ۱۰

فضاپیمای مارینر ۱۰ در فوریهٔ ۱۹۷۴ از بلندی کمتر از ۶٬۵۰۰ کیلومتری، زهره را مورد پژوهش قرار داد و معلوم شد که این ابرها حرکت منطقه‌ای دارند و با سرعتی بیش از ۲۴۰ کیلومتر در ساعت سیاره را دور می‌زنند و در مناطقی از زهره که رو به خورشید است، برهمکنشی میان جریان‌های بزرگ مقیاس همرفتی با این حرکت منطقه‌ای وجود دارد.
کاوش‌ها > ونرا ۹

در ۲۲ اکتبر ۱۹۷۵ میلادی وسیله‌ای از سفینهٔ بدون‌سرنشین ونرا ۹ متعلق به اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی، بر زهره فرود آمد؛ و علی‌رغم شرایط فوق‌العاده سخت دما و فشار توانست به مدت ۲ ساعت نگاره‌هایی از چشم‌انداز این سیاره بگیرد و اطلاعات گسترده‌ای از سطح زهره بفرستد.
کاوش‌ها > ونرا-۱۰

سه روز پس از آن وسیلهٔ مشابهی از سفینهٔ ونرا-۱۰ در ۲٬۲۰۰ کیلومتری محل فرود وسیلهٔ ونرا ۹ به زهره نشست و یافته‌های خود را به مدت ۶۵ دقیقه فرستاد. این نگاره‌ها، نخستین نگاره‌هایی بودند که تا آن زمان از سطح سیاره‌ای دیگر گرفته شده بود.
کاوش‌ها > ونرا ۱۳ و ۱۴

اطلاعاتی که ونرا ۹٬۱۰٬۱۱ و۱۲ از زهره فرستادند خوب بود اما متأسفانه کامل نبود. ونرا ۱۱ و ۱۲ هم پس اتحاد جماهیر سوسیالیسیتی شوروی تصمیم گرفت ونرا ۱۳ و ۱۴ را بسازد ونرا ۱۳ با موفقیت به فرود و حتی یک نگاره رنگی فرستاد و حدود ۶۰ دقیقه اطلاعات فرستاد.
ونرا ۱۴ مانند ونرا ۱۳ با موفقیت فرود آمد و اطلاعات و یک نگاره فرستاد.
کاوش‌ها > ونوس‌اکسپرس

کاوشگر مداری ونوس‌اکسپرس، ۱۱ آوریل سال ۲۰۰۶ میلادی وارد مدار سیاره زهره شد و تنها پس از یک روز موفق شد نخستین تصویر از قطب جنوب این سیاره را به زمین بفرستد.
کاوش‌ها > ایو

قرار بود کاوشگر ایو (EVE) با همکاری آژانس فضایی اروپا و روسیه در سال ۲۰۱۳ میلادی به فضا پرتاب و بر سطح زهره بنشیند؛ ولی این کار تا به امروز انجام نشده است.
در فرهنگ ایران > دانش

ابن سینا در سدهٔ یازده میلادی گذر زهره از مقابل قرص خورشید را مشاهده کرده است. ابن باجه اخترشناسی اندلسی در سدهٔ دوازدهم میلادی از رصد دو سیاره به شکل دو نقطهٔ سیاه بر سیمای خورشید خبر داد که یک قرن پس از او قطب‌الدین شیرازی، ستاره‌شناس ایرانی در رصدخانهٔ مراغه آن را به‌درستی با عنوان گذر زهره و تیر از جلوی خورشید شناسایی کرد.
در فرهنگ ایران > اسطوره‌شناسی

در اسطوره‌شناسی ایرانیان به ویژه اسطوره‌شناسی هخامنشیان، این سیاره را به ایزدبانو آناهیتا و در زبان فارسی‌میانه به اَناهید ایزد باروری و آب‌ها، در بندهشن بزرگ مرتبط می‌دانند. در متون به زبان اوستایی مهریشت (یشت ۱۰)، مهر (ایزد) با آناهیتا پیوندهایی دارد. نام ناهید مشتق شده از اَناهید و آناهیتا است.
ساختار درونی زهره پوستهٔ بیرونی و گوشته و هسته به رنگ زرد
نگاره‌ای که کاوشگر ونرا ۱۰ از دهانهٔ ماژلان، محل فرود خود فرستاد.
ماه (جسم بزرگ)، تاج خورشیدی (نور هلالی شکل سمت راست ماه) و زهره (لکه نورانی بالای ماه)
مالکیت اشتراکی

مالکیت اشتراکی آن نظامی از مالکیتی است که در جامعه کمونیستی برقرار می‌شود. منظور از مالکیت اشتراکی، یا به عبارت دقیق تر «مالکیت اشتراکی وسایل تولید» استفاده، مدیریت و کنترل اشتراکی وسایل تولید و به تبع آن محصولات تولیدی توسط جامعه می‌باشد. مالکیت اشتراکی وسایل تولید توسط نهادهای به نام شورا و با همبستگی و هماهنگی شوراها اعمال می‌شود. به این ترتیب مالکیت اشتراکی از انواع دیگر نظام‌های مالکیت یعنی مالکیت خصوصی، مالکیت دولتی، و مالکیت تعاونی تمایز می‌یابد.
پیشینه

در مراحل اولیه تکامل اجتماعی انسان و زمانی که هنوز جوامع انسانی به اضافه تولید دست نیافته بودند، یعنی در دوران انسان شکارچی/میوه‌چین و دوران اولیه مشغولیت انسان به کشاورزی، که مارکس آن را «کمونیسم ابتدایی» نام می‌دهد، نمونه بدوی از «مالکیت اشتراکی» برقرار است. در این دوره از تاریخ، انسان‌ها مایحتاج خود را به صورت دسته‌جمعی تولید و مصرف می‌کردند. از امتیازات طبقاتی و استثمار خبری نبود و تولید آنچنان محدود بود که امکان آن وجود نداشت که بخشی از جامعه در هیئت یک طبقه مسلط ظاهر شده و اضافه تولید جامعه را به خود اختصاص دهند.
مارک والبرگ

| مارک والبرگ | مارک والبرگ |
| --- | --- |
والبرگ در ۲۰۱۲: والبرگ در ۲۰۱۲
نام هنگام تولد: مارک رابرت مایکل والبرگ
زادهٔ: ۵ ژوئن ۱۹۷۱ ‏(۵۳ سال) بوستون، ماساچوست، ایالات متحده
پیشه‌ها: بازیگر تهیه‌کننده خوداشتغال رپر
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۹–اکنون
همسر: رئا دورهام (ا. ۲۰۰۹)
فرزندان: ۴
خویشاوندان: دانی والبرگ (برادر) جیم والبرگ (برادر) رابرت والبرگ (برادر) پل والبرگ (برادر)
پیشه موسیقی: پیشه موسیقی
نام(های) دیگر: مارکی مارک
ژانر: هیپ هاپ یورودنس آراندبی پاپ نیو جک سوینگ
ساز(ها): آواز
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۴–۱۹۹۷
ناشر(ان): اینترسکوپ آتلانتیک
عضو پیشینِ: مارکی مارک اند د فانی بانچ نیو کیدز آن د بلاک
 :  
مارک رابرت مایکل والبرگ (انگلیسی: Mark Robert Michael Wahlberg؛ زادهٔ ۵ ژوئن ۱۹۷۱) بازیگر آمریکایی است. او برای فیلم جدامانده (۲۰۰۶) نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد و نامزد جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش مکمل مرد و برای فیلم مشت‌زن (۲۰۱۰) نامزد جایزه اسکار بهترین فیلم و نامزد جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم درام شد. او در آغاز کار حرفه‌ای خود، زمانی که به‌عنوان رپر در گروه مارکی مارک اند د فانی بانچ به شهرت رسید، وی با نام مارکی مارک شناخته می‌شد. بر اساس گزارش فوربز، او در سال ۲۰۱۷ با درآمد ۶۸ میلیون دلار آمریکا عنوان پر درآمدترین بازیگر تاریخ را از آن خود کرد که بیش از دو برابر درآمد اما استون پر درآمدترین بازیگر زن با ۲۶ میلیون دلار در سال ۲۰۱۷ است.
اوایل زندگی

مارک والبرگ در ۵ ژوئن ۱۹۷۱، در محله دورچستر بوستون زاده شد، وی کوچک‌ترین فرزند خانواده است و هشت خواهر و برادر بزرگتر از خودش دارد. در هنگام تولد او، پدرش راننده کامیون و مادرش کارمند بانک بود، مادرش اصالتی ایرلندی-کانادایی و پدرش اصالتی سوئدی-ایرلندی دارد. پدرش هنگامی که عضو ارتش ایالات متحده بود، در جنگ کره به شدت مجروح شده بود. والدین او در سال ۱۹۸۲ از هم جدا شدند.
مارک والبرگ به عنوان یک کاتولیک بزرگ شد و به دبیرستان کوپلی رفت. او در ۱۳ سالگی مدرسه را رها کرد و به جای تحصیل، درگیر مسائل مرتبط با مواد مخدر و جنایت‌های خیابانی شد. والبرگ در جوانی به دلیل مزاحمت برای دیگران، سرقت و معامله مواد مخدر، نژادپرستی و تلاش برای قتل دستگیر شد. او در سال ۱۹۸۸ دستگیر شد و به مدت دو سال به کانون اصلاح جوانان فرستاده شد، اما فقط چهل و پنج روز در آنجا ماند.
والبرگ در سال ۲۰۱۴ با ابراز پشیمانی از جنایت‌های خود مورد عفو قرار گرفت. او در سال ۲۰۱۳ مدرک دیپلمش را دریافت کرد.
آغاز حرفه

والبرگ در سال ۲۰۱۶، به کمک برادر بزرگترش دانی وارد عرصه موسیقی شد. او به مدت سه سال عضو گروه دانی و دوستانش به نام بچه‌های جدید بود ولی در ادامه گروه را ترک کرد و نام مارکی مارک را برای خود برگزید.
در سال ۱۹۹۰، با همکاری رپرهایی همچون اسکات راس، هربرت باروس و تری یانسی گروه موسیقی خود به نام مارکی مارک و فانکی بانچ را تشکیل داد و حتی یک بازی ویدئویی هم بر اساس گروه آنها ساخته شد. اولین آلبوم آنها به نام موسیقی برای مردم به شدت مورد استقبال قرار گرفت و آهنگ وایلدساید آنها در رتبه پنجم بیلبورد قرار گرفت.
مارک والبرگ بعدها با پرنس ایتال جو در آلبوم زندگی در خیابان‌ها همکاری کرد. او در سال ۱۹۹۱ آهنگی به نام نه مرسی را برای حمایت از دوست بوکسورش اجرا کرد. در سال ۱۹۹۷ مجموعه‌ای از تک آهنگ‌های مارک والبرگ با عنوان سرتاسر جهان به بازار آمد.
مدتی بعد والبرگ وارد عرصه مدلینگ شد و نخستین فعالیتش را با حضور در تبلیغات کالوین کلین آغاز کرد او یک ویدئو با نام تمرین‌های مارکی مارک تهیه کرد که در آن به مسئله تناسب اندام می‌پرداخت.
او نخستین بار و در سال ۱۹۹۳ و با فیلم تلویزیونی جانشین وارد عرصه بازیگری شد. بازی او در فیلم خاطرات بسکتبال به همراه لئوناردو دی‌کاپریو مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و پس از آن توانست حضور پررنگتری در سینما داشته باشد.
زندگی شخصی

مارک والبرگ در سال ۲۰۰۱، با رئا دورهام، مدل معروف وارد رابطه شد و در اوت ۲۰۰۹ و در کلیسایی واقع در بورلی هیلز، کالیفرنیا ازدواج کردند. هم‌اینک آنها چهار فرزند دارند به نام‌های الا (متولد ۲۰۰۳) برندن جوزف (متولد ۲۰۰۶) مایکل (۲۰۰۸) و گریس مارگارت (متولد ۲۰۱۰) مارک والبرگ همراه خانواده اش هم‌اکنون در لس آنجلس زندگی می‌کنند.