stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
خیبر
قلعه‌های خیبر

این سرزمین در سال‌های آغازین هجرت، دارای هفت قلعه بدین شرح بوده‌است:
حصن ناعم
حصن تموص (یا حصن ابی الحقیق)
حصن السلالم
حصن الشق
حصن النطاه
حصن الوطیح
حصن الکتیبه
در سال هفتم هجرت، این قلعه‌ها در جنگ خیبر به دست علی بن ابی‌طالب گشوده‌شدند.
به ترتیب قلعه‌های حصن ناعم، حصن قموص (بزرگ‌ترین قلعه)، حصن شق، حصن نطاه، حصن کتیبه، حصن وطیح و حصن سلالم یکی پس از دیگری فتح شدند.
پس از گشوده‌شدن این قلعه‌ها، ساکنانشان از محمد خواستند تا وظیفهٔ نگهداری از ساختمان‌ها و نخلستان‌های گرداگرد آنجا به گردن آن‌ها گماشته شود. محمد نیز بخشی از آن سرزمین را به آنان واگذار نمود و جزیه نیز می‌پرداختند. این پیمان تا زمان خلیفه عمر باقی‌ماند و در زمان عمر، خیبریان دست به فحشا زدند و به آزار مسلمانان قیام کردند. پس عمر آنان را به شام کوچانید و خیبر را میان کسانی تقسیم کرد که محمد پس از گشوده‌شدن خیبر سهمی به آنان نداده بود.
داروینیسم اجتماعی

داروینیسم اجتماعی که در اواخر عهد ویکتوریا در انگلستان، آمریکا و دیگر نقاط شهرت یافت، باوری است بر این مبنا که قوی‌ترین‌ها یا شایسته‌ترین‌ها باید باقی بمانند و در جامعه رشد و نمو کنند، درحالیکه ضعیفان و بی‌خاصیّت‌ها باید رها شوند تا از بین بروند. منشأ این عقیده از فیلسوف انگلیسی هربرت اسپنسر است، و چیزی در این مورد در نوشته‌های خود داروین وجود ندارد.
پشتیبانان داروینیسم اجتماعی در قرن بیستم به دنبال به دنیال بِه نژادی با روش اصلاح نژاد بودند. برخی مخالفان بر این باورند که داروینیسم اجتماعی دنباله منطقی نظریه تکامل است ولی زیست‌شناسان و تاریخ نگاران بر این باورند که این انحراف از ایده‌های چارلز داروین است. درحالیکه اغلب پژوهشگران به ارتباط تاریخی میان نظریه داروین و برخی انواع داروینیسم اجتماعی اذعان دارند، آنها معتقدند که داروینیسم اجتماعی لزوماً حاصل اصول تکامل زیستی نیست و استفاده از تکامل زیستی و تفاوت صفات ارثی انسان ها برای توجیه سیاست نابرابری یک مغالطه طبیعت‌گرایانه است.
پارک تویلری

چشم انداز باغ تویلری به سمت موزه لوور
پارک تویلری (فرانسوی: Jardin des Tuileries‎) نام پارک عمومی بین موزه لوور و میدان کنکورد پاریس است. این پارک چهارمین پارک بزرگ شهر پاریس است.
زنده‌باد مخالف من

زنده‌باد مخالف من یک شعار سیاسی است که برای پاسداشت آزادی بیان توسط سید محمد خاتمی در دولت اصلاحات بیان شد. دامنه تعابیر این شعار ستایش آزادی بیان، توسعه سیاسی، مردم سالاری، دموکراسی، تلاش برای رسیدن جامعه مدنی، لیبرال دموکراسی است.
تاریخچه

دولت اصلاحات آغازگر توسعه سیاسی در ایران بود، از این جهت شعارهای، ایران برای همه ایرانیان و زنده باد مخالف من در این دوران مطرح شد. زنده باد مخالف من به جهت پاسداشت آزادی بیان، دموکراسی، آزادی مطبوعات در سال ۱۳۷۶ بیان شد. از اهداف این شعار جلوگیری از خودکامگی حاکمیت و تکامل فکری سیاسیون و گفتمان اصلاحات با سایر جناح‌ها بود.
بازخوردها

سید محمد خاتمی این شعار احساساتی نبود و من معتقدم اگر مخالفی وجود داشته باشد، من می‌توانم تکامل پیدا کنم، قوی باشم و اشتباهات خود را اصلاح کنم.
مصطفی تاجزاده زنده باد مخالف من همان حقی که من برای داشتن حزب، روزنامه و معرفی نامزد انتخاباتی حق دارم، این حق را برای همه قائل شوم. اصلاح‌طلبان مادام که از این حق دفاع می‌کنند طرفدار شعار زنده باد مخالف من هستند. اما اگر به جایی برسند که با استفاده فلان جناح از حقوقش به این دلیل که مخالف دیدگاه آنهاست، مخالفت کنند، به مسیری ضد اصلاحی افتاده‌اند و شعارشان با تغییری ماهوی به زنده باد موافق من تبدیل می‌شود
علی حکمت رئیس اسبق انجمن مطبوعات: زنده باد مخالف من یا ضرورت ایجاد فضاهای نقد و نقادی در جامعه و تبلیغ این تفکر تأثیرات مثبتی در عرصهٔ مطبوعات و رسانه‌ها بگذارد.
معصومه ابتکار ما به این شعار معتقدیم
محمدرضا صالحی استاندار سابق خراسان شمالی: پیامبر الگو زنده باد مخالف من بود
مهدی کروبی دربارهٔ زنده باد مخالف من، گفت: دانشجو باید تحمل داشته باشد، ما باید با دنیا تعامل داشته باشیم و دولت باید به‌طور منطقی گفتگو کند و حرف نسنجیده نزند.
کالیگولا

برای دیدن نمایشنامه کالیگولا نوشتهٔ آلبر کامو، کالیگولا (نمایش‌نامه) را ببینید.
گایوس یولیوس سزار کالیگولا اگوستوس گِرمانیکوس (به لاتین: Gaius Julius Caesar Augustus Germanicus) (زادهٔ ۳۱ اوت ۱۲ میلادی – کشته‌شده در ۲۴ ژانویهٔ ۴۱ میلادی) سومین امپراتور روم بود که از سال ۳۷ تا ۴۱ میلادی فرمان راند.
وی سومین فرمانروای رومی از خانوادهٔ آگوستوس بود. گایوس سزار (۱۲–۴۱ میلادی)، که به کالیگولا (به‌معنی پوتین‌های کوچک) معروف بود، در سال ۳۷ میلادی به پادشاهی رسید. سربازان ارتش، که پدرش فرماندهی آنان را برعهده داشت، نام مستعار کالیگولا را به او دادند، چراکه او پوتین‌های سربازیِ کوچکی به پا می‌کرد.
مرگ بستگان

پدر کالیگولا، ژرمانیکوس، جانشین تیبریوس، امپراتور وقت روم بود، اما به‌طرز مشکوکی درگذشت. تیبریوس از او وحشت داشت، اما هیچ سندی در دست نیست که امپراتور روم ژرمانیکوس را کشته‌باشد. علائم مشاهده‌شده هنگام مرگ ژرمانیکوس که در کتب تاریخی ذکر شده، شبیه علائمی است که در مسمومان به‌وسیلهٔ آرسنیک مشاهده می‌شود. البته بیماری وبا هم علائم مشابهی دارد و در گذشته به‌خاطر شباهت علائم بیماری وبا و علائم ناشی از مسمومیت با آرسنیک، وقتی از این سم استفاده می‌شد، اطرافیان متوفی به گمان این‌که مرگ ناشی از وبا بوده‌است، پیگیر ماجرا نمی‌شدند، بعد از مرگ ژرمانیکوس همسر او یعنی مادر کالیگولا، اگریپینا بزرگتر با تمام توان درگیر جنگ خونین با امپراتور تبیریوس شد و در آخر تیبریوس مادر کالیگولا، اگریپینا بزرگتر و دو برادر بزرگترش را هم کشت.
دوران ولیعهدی

بعداز مرگ پدر، مادر و دو برادر بزرگش، کالیگولا به قصر تیبریوس، که در جزیرهٔ کاپری در ۳۰مایلی جنوب رُم قرار داشت، احضار شد و تا مرگ تیبریوس در آنجا ساکن بود. او در آنجا خوی وحشیگری و بی‌رحمی را از تیبریوس آموخت. در این جزیره پرتگاهی بود که ۳۰۰۰ متر ارتفاع داشت. در برخی نوشته‌ها آمده که برای تفریح، هزاران زن و کودک بی‌گناه را از این صخره‌ها به پایین پرت کرده‌اند. همچنین برخی معتقدند که کالیگولا تیبریوس را خفه کرد. بعد از مرگ تیبریوس، نوه‌اش با کالیگولا در سلطنت شریک بود، ولی چون سنش پایین بود (۱۸ سال)، کالیگولا سلطنت را ازآنِ خود کرد.
امپراتور دیوانه

کالیگولا پس از رسیدن به مقام امپراتوری چند ماه نخست بسیار خوب و عالی بود، اما رفته رفته جنون و حس مزایای قدرت بر او وارد شده و سلامت عقل خود را از دست داد. یکی از وقایعی که توسط تاریخ‌نگار رومی، سیوتاتیوس (۶۹–۱۰۴ میلادی) ثبت شده، این است که کالیگولا به ارتش بسیار زیاد آموزش‌دیده، مسلح، وسیع و قدرتمند و گارد محافظ آموزش‌دیده و قدرتمند خود دستور داد در ساحل دریا صدف حلزون جمع کنند. او به اسب مورد علاقهٔ خود لقب کنسول روم (عنوان مسئولان رده‌بالا و قدرتمند در اداره روم) داده‌بود و برای اسبش کاخی باشکوه ساخته بود و احترام و سجده بر اسب خود را واجب دانسته بود.
شایعه ای به شدت قوی در همه امپراتوری روم به‌خصوص در کاخ سلطنتی پیچیده بود که او با هر سه خواهر خود رابطهٔ جنسی و عاشقانه دارد،  این شایعه ها برای این بود که کالیگولا به خواهران خود افتخارات بسیار بزرگ، احترامات زیاد و ثروت و دارایی های عالی داده بود و آن‌ها را با وجود داشتن شوهر همچنان نزد خود کنار اتاق خود نگهداشته بود و حتی دستور داد بود همانند همسر او با آنها رفتار کنند و حتی دستور داد بود خواهرانش مهمتر از هر زنانی دیگر در امپراتوری هستند، حتی شایعه شده بود که او در مورد خصوصیات اخلاقی و بدنی خواهرانش اظهار نظر کرده بود و گفت: "هر کدام از نظر چهر و خصوصا بدنی جذابتر از زنان دیگر هستند و از نظر شخصیت عالی، چه کسی مثل آنها".
مرگ

در سال ۴۱ میلادی، کالیگولا به همراه همسر و دخترش، در مراسم «بازی‌های پالاسیوم» توسط گروهی از محافظان گارد پرتورین، از جمله کاسیوس کرئا (Cassius Chaerea) و کورنلیوس سابینوس (Cornelius Sabinus) به قتل رسید. وی در هنگام مرگ، ۲۹ یا ۳۰ سال داشت.
کالیگولا اولین امپراتور در تاریخ امپراتوری روم بود که توسط افسران گارد پرتورین، ترور می‌شُد.
با مرگ کالیگولا، عمویش کلادیوس به سلطنت رسید.
نگارخانه

سکه‌ای که در سال ۳۸ میلادی به‌مناسبت لغو مالیات مردم ازسوی کالیگولا ضرب شد. در یک سوی آن جام آزادی به تصویر درآمده که نشانگر آزادی مردم از پرداخت مالیات است.
سکه‌ای متعلق به دوران زمامداری کالیگولا (۳۱-۴۱ میلادی) و دو سکه مربوط به دوران نرون (۵۴-۶۸ میلادی). این سکه‌ها در هند پیدا شده و متعلق به دوران تجارت میان هند و امپراتوری روم است.
کسنزانی

شیخ شمس‌الدین محمد نهرو الكسنزانی حسینی
طریقت علیه قادریه کَسنَزانیه از طریقت‌های تصوف بوده که به دارای شجره نامه ایی است، سلسله پیران طریقت آن به محمد بن عبدالله پیامبر اسلام می‌رسند.[نیازمند منبع]
طریقت کسنزانی یکی از شاخه‌های طریقت قادریه می‌باشد، کسنزان اصطلاحی کردی است و از دو واژه کَس و نزان (ندان) ساخته شده و به معنای «کسی نمی‌داند» و (ناشناخته) می‌باشد.
در این طریقت تمام دستورهای شریعت اسلام رعایت می‌گردد و شروع آن با توبه به درگاه خدا و بیعت مستقیم به دست پیر طریقت یا بیعت با پیر طریقت توسط خلیفه‌ هایی (نماینده هایی) که پیر طریقت هستند، آغاز شده و به گفته اهل طریقت با این بیعت، دانه نور معرفتی در دل مرید کاشته می‌شود که مرید با نگاه داشتن توبه خود و بیان اذکار طریقت خواهد توانست دانه این نور معرفت را به درخت تنومندی بدل سازد.
لازم به ذکر است که در رأس همه طریقه‌های علیه قادریه  کهن‌ترین آنها و حتی در میان سادات الطریقة العلیه القادریه کانی که وه می‌باشد ، رهبر طریقت علیه قادریه کانی که وه در عالم اسلامی حضرت سیدشیخ بابا علی حسینی برزنجی اشنویه (ادام الله عمره) می‌باشد که قریب هزاران مرید و منسوب و دراویش در داخل ایران و در کشور های اسلامی دارند ، رهبران شاخه های طرائق علیه قادریه در خصوص اکثریت مسائل با وی مشورت و همفکری میکنند و وی در شهرستان اشنویه استان آذربایجان غربی در تکیه مرکزی سلطان العرفا حضرت حاج سیدشیخ اسماعیل حسینی برزنجی قدس الله سره العزیز ساکن هستند و خلفای وی برای گسترش شریعت و طریقت در شهرستانهای مختلف ایران و خارج از ایران مشغول هستند .
در این طریقت به رسم سنت محمد بسیار یاد الله را بر دل داشته و دو روز دوشنبه و پنج شنبه را روزه مستحبی می‌گیرند. مریدان این طریقت همواره با وضو بوده و الله را حاضر بر تمام اعمال خود می‌دانند.
در حال حاضر شمس‌الدین محمد نهرو الکسنزانیه الحسینی رهبری طریقت قادریه کسنزانیه را بر عهده دارد.[نیازمند منبع]
سلسله طریقت قادریه کسنزانی

این سلسله به مشایخی گفته می‌شود که هر یک در زمان خود، استاد طریقت بوده و این طریقت را به استاد طریقت بعدی، تحویل داده‌اند (پیر به معنی بزرگ طریقت، فقط خاص پایه‌گذار اسلام می‌باشد). این نقل از زبان محمد کسنزانی است.
سلسله طریقت قادریه کسنزانی > شروع سلسله

ابتدا از خدا به محمد بن عبدالله نازل شده و سپس از او به دست علی ابن ابی طالب منتقل گشت و از او به دو جناح تبدیل شده و جناح‌های یاد شده در معروف کرخی به هم پیوسته‌اند:
سلسله طریقت قادریه کسنزانی > جناح ذهبی

از دست علی ابن ابی طالب به دست حسین بن علی و از حسین بن علی به دست سجاد و از سجاد به دست محمد باقر و از محمد باقر به دست جعفر صادق و از جعفر صادق به دست موسی کاظم و از موسی کاظم به دست علی بن موسی الرضا و سپس به دست معروف کرخی.
سلسله طریقت قادریه کسنزانی > جناح دوم

از دست علی ابن ابی طالب به دست حسن بصری و از او به دست حبیب عجمی و از او به دست داوود طایی و از او به دست معروف کرخی.
سلسله طریقت قادریه کسنزانی > ادامه سلسله

و از معروف کرخی به دست سری سقطی و از او به دست جنید بغدادی و از او به دست ابوبکر شبلی و از او به دست عبدالواحد یمانی و از او به دست ابوفرج طرطوسی و از او به دست علی هکاری و از او به دست ابوسعید مخزومی و از او به دست عبد القادر گیلانی (۴۷۱–۵۶۱ق) و از او به دست عبدالرزاق و از او به دست داوود ثانی و از او به دست محمد غریب‌الله و از او به دست عبد الفتاح سیاح و از او به دست محمد قاسم و از او به دست محمد صادق و از او به دست حسین بصرایی، و از او به دست احمد احسایی، و از او به دست اسماعیل ولیانی و از او به دست محی الدین کرکوک و از او به دست عبدالصمد گله زرده، و از او به دست حسین قازان قایه و از او به دست عبدالقادر قازان‌قایه و از او به دست عبدالکریم شاه‌کسنزان(۱۸۱۹–۱۸۹۹م) و از او به دست عبدالقادر کسنزان (۱۸۶۴–۱۹۱۹م) و از او به دست حسین کسنزان (۱۸۸۲–۱۹۳۸م) و از او به دست عبدالکریم کسنزان (۱۹۱۵–۱۹۷۸م) و از او به دست سید محمد کسنزانی(۱۹۳۸-۲۰۲۰ م). 
در حال حاضر و پس از وفات محمد کسنزانی، طریقت قادریه کسنزانی توسط فرزندش یعنی شمس‌الدین محمد‌ نهرو کسنزانی اداره می‌شود.
علت نام‌گذاری طریقت علیه قادریه کسنزانی

در زمان سید عبدالقادر گیلانی به دلیل اینکه او زنده‌کننده دین اسلام بود، نام طریقت به طریقت علیه قادریه تبدیل شد.
در زمان سید عبدالکریم کسنزان (شاه کسنزان)، چون او نیز زنده‌کننده دین اسلام بود و مانند سید عبدالقادر گیلانی زحمات بسیار زیادی برای طریقت کشید، نام طریقت به، طریقت علیه قادریه کسنزانی تغییر یافت.
پیمان لوزان

| 0 | 1 |
| --- | --- |
ترکیه بعد از پیمان لوزان: ترکیه بعد از پیمان لوزان
تاریخ امضا: ۲۴ ژوئیه ۱۹۲۳
مکان امضا: لوزان، سوئیس
تاریخ اجرا: ۶ اوت ۱۹۲۴
امضاکنندگان:   ترکیه   امپراتوری بریتانیا   جمهوری سوم فرانسه   پادشاهی ایتالیا  امپراتوری ژاپن   پادشاهی یونان   پادشاهی رومانی 
گروه‌ها:   امپراتوری بریتانیا   جمهوری سوم فرانسه   پادشاهی ایتالیا  امپراتوری ژاپن   پادشاهی یونان   پادشاهی رومانی   پادشاهی یوگسلاوی   ترکیه 
ضامن: جمهوری سوم فرانسه
زبان: زبان فرانسه
 [[wikisource:Treaty of Lausanne}|Treaty of Lausanne}]] در ویکی‌نبشته:  [[wikisource:Treaty of Lausanne}|Treaty of Lausanne}]] در ویکی‌نبشته
مرزهای ترکیه بر اساس معاهده سور (۱۹۲۰) تصویب نشده که پس از جنگ استقلال ترکیه لغو و با معاهده لوزان (۱۹۲۳) جایگزین شد.
پیمان لوزان پیمان صلحی بود که در تاریخ ۲۴ ژوئیه ۱۹۲۳ میلادی در شهر لوزان-سوئیس؛ برای حل و فصل مناقشه‌ای که از جنگ جهانی اول بین نیروهای متفقین و متحدین آغاز شده بود به توافق رسیدند. پیمان صلح بین جمهوری سوم فرانسه، امپراتوری بریتانیا، امپراتوری ژاپن، پادشاهی ایتالیا، پادشاهی یونان، پادشاهی رومانی و پادشاهی یوگسلاوی به امضاء رسید. متن اصلی این پیمان به زبان فرانسه، و از تاریخ ۲۳ اوت سال ۱۹۲۳ میلادی اجراء آن واجب شد و تا ۶ اوت ۱۹۲۴ میلادی، تمامی شرایط صلح توسط کشورها به اجرا درآمد و اسناد را به‌طور رسمی در پاریس، به فرانسه سپردند.
این پیمان در ۲۳ اوت ۱۹۲۳ توسط ترکیه و در ۱۶ ژوئیه ۱۹۲۴ توسط دیگر امضا کنندگان تصویب و در ۶ اوت ۱۹۲۴ هنگامیکه اسناد تصویب رسماً به پاریس سپرده شد، اجرایی گردید.
سند پیمان

با توجه به مفاد پیمان صلح مودانیا که تشکیل کنفرانس صلح را پیش‌بینی می‌کرد، در نوامبر سال ۱۹۲۲ میلادی در لوزان-سوئیس کنفرانس صلح لوزان گشایش یافت. این پیمان رسماً به تنش‌های منطقه خاور نزدیک در سال‌های ۱۹۱۹–۱۹۲۱ میلادی به خصوص به جنگ ترکیه و یونان پایان داد.
نام کامل سند پیمان به زبان فرانسه به قرار زیر می‌باشد:
(Accord relatif à la restitution réciproque des internés civils et à l'échange des prisonniers de guerre, signé à Lausanne)
پیمان بازگشت افراد پناهنده سیاسی و تبادل اسرای جنگی. منعقده در لوزان. متن کامل به زبان انگلیسی:
(TREATY OF PEACE WITH TURKEY SIGNED AT LAUSANNE,JULY 24, 1923,THE CONVENTION RESPECTING THE REGIME OF THE STRAITS AND OTHER INSTRUMENTS SIGNED AT LAUSANNE)
مفاد و تعهدات پیمان صلح > ارمنستان

ارمنستان در زمان عقد پیمان لوزان حضور نداشته‌است بنابراین مفاد آن در ارتباط با آن کشور نمی‌باشد. در دوم دسامبر ۱۹۲۰ میلادی اولین جمهوری ارمنستان به یک جمهوری سوسیالیستی ارمنستان شوروی تبدیل یافت و نتوانست در کنفرانس لوزان حضور یابد. به همین دلیل نیز پیمان لوزان هیچگونه تعهد حقوقی برای آن کشور به وجود نمی‌آورد. در اینجا حقوق بین‌المللی حضور نداری؛ تعهدی نداری وجهه قانونی دارد.
مفاد و تعهدات پیمان صلح > ترانزیت کالا

بر اساس پیمان لوزان مجلس ملی کبیر ترکیه تعهد خود را نسبت به اجراء مفاد و موارد ثبت شده در کنواسیون بارسلون به تاریخ آوریل سال ۱۹۲۱ میلادی در خصوص اجازه ترانزیت کالا از خاک کشورش توسط همسایگان را اعلان می‌کند.
در این خصوص ماده ۱۰۱ پیمان لوزان به قرار زیر می‌باشد:
«ترکیه متعهد به وفادار ماندن به کنوانسیون و قوانین آزادی ترانزیت کالا از خاک خود بر اساس مواد کنفرانس بارسلون به تاریخ ۱۴ آوریل ۱۹۲۱ میلادی می‌باشد؛ همچنین در خصوص اجراء مفاد همان کنفرانس به تاریخ ۱۹ آوریل سال ۱۹۲۱ میلادی در خصوص آبراهه‌های مورد توجه جامعه بین‌الملل متعهد می‌باشد.»
موضوع آزادی ترانزیت؛ ذکر شده در ماده ۱۰۱ پیمان لوزان و بر اساس ماده دو کنوانسیون بارسلون؛ متعهد (ترکیه) موظف است برای تحقق ترانزیت کالا از طریق راه‌آهن؛ آبراه یا جاده را برای مناطق حاکمیت یا اقتدار محقق نماید. هیچگونه تبعیضی با در نظر گرفتن ملیت؛ مالکیت کشتی؛ مبدأ تولید کالا؛ مبدأ و مقصد؛ و هر مورد دیگری گذاشته شود. بر اساس ماده ۱۰۴؛ ترکیه متعهد به اجراء کلیه مفاد کنوانسیون بارسلون در خصوص ترانزیت کالای بین‌المللی می‌باشد.
مفاد و تعهدات پیمان صلح > مسئله اقلیت‌ها

در معاهده لوزان حق تابعیت ترکیه به اقلیت‌ها اعطا شد. از ماده ۳۷ تا ۴۵ راجع به اقلیت‌ها است. در ماده ۳۹ آمده‌است اقلیت‌های غیر مسلمان منسوب به «نژاد ترک» از کلیه حقوق مدنی و سیاسی برخوردارند.
ناسیونالیسم تُرک، (ملی‌گرایی) و سکولاریسم این دو اصل از شش اصول اصلی بنیان‌گذار جمهوری ترکیه بود. هدف مصطفی کمال آتاترک به عنوان رهبر در دهه‌های آغازین جمهوری ترکیه برای تشکیل یک دولت و ملت واحد و یک رنگ از طریق بقایای باقی‌مانده امپراتوری عثمانی بود. در طول سه دهه اول جمهوری ترکیه برای ایجاد ترکیه جدید هدف اصلی سیاست، ترک سازی و تغییر نام‌های جغرافیایی بود.
مفاد و تعهدات پیمان صلح > مصادره اموال توسط جمهوری ترکیه

مقالهٔ اصلی: مصادره اموال ارمنی‌ها در ترکیه
در ۱۵ آوریل ۱۹۲۳، درست بعد از امضای پیمان لوزان، دولت ترکیه «قانون دارایی‌های رها شده» را تصویب کرد که امکان مصادره اموال هر ارمنی غایب (که بر سر اموالش حاضر نبود) را بدون در نظر گرفتن علت غیبت و عدم حضور وی فراهم می‌کرد. در حالیکه دادگاه‌های محلی مجاز به ارزیابی ارزش هر ملک و ارائه راهی برای صاحبان املاک جهت طرح دعوی شده بودند، قانون استفاده از هر نوع وکالت نامه از سوی صاحبان غائب اموال را ممنوع کرده بود. این امر باعث می‌شد که آن‌ها بدون بازگشت به کشور نتوانند به دارایی‌های خویش دست یابند. علاوه براین، مدافع این پرونده دولت ترکیه بود که کمیته‌های تخصصی را ایجاد کرده بود تا به این موارد رسیدگی کنند.
مفاد و تعهدات پیمان صلح > ارتباط حقوقی معاهده سور و لوزان

این تصور وجود دارد که معاهده سور با عقد پیمان لوزان باطل گردیده‌است اما تصور اشتباهی است زیرا پیمانی باطل می‌گردد که ابطال آن اعلام شود. بنابراین پیمان سوور زمانی باطل می‌شد که کلیه امضا کنندگان آن این موضوع را اعلان کرده و در پیمان جدید قید می‌کردند در حالی که در پیمان لوزان ابطال پیمان سوور اعلان نشده‌است. در پیمان لوزان هیچگونه اشاره‌ای به معاهده سور نشده‌است. طبق حقوق بین‌الملل طرف‌های عقد پیمانی اجازه دارند در پیمان بعدی اصلاحاتی را در مواد پیمان قبلی قید نمایند و این اصلاحات یا اضافه شدن مواد جدید در پیمان بعدی برای طرف‌های امضاکننده الزام‌آور است. این موضوع در مواد ۳۹؛ ۴۰ و ۴۱ کنوانسیون عقد پیمان وین، (قرارداد وین درباره روابط سیاسی)، به صراحت آمده‌است. امضاکننده پیمان سور ۱۸ کشور هستند در حالی که پیمان لوزان را فقط هشت کشور امضا کرده‌اند یعنی کشورهایی که در پیمان لوزان را امضا نکرده‌اند؛ آن مواد معاهده سور معتبر است که در پیمان لوزان تغییر نکرده‌اند.
به دلیل ناتمام ماندن تصویب معاهده سور از ابتدا به اجرا در نیامد اما پیمان لوزان آن را باطل اعلان نکرده‌است هر چند کنفرانس لوزان قادر به انجام چنین کاری نبود زیرا پیمان لوزان چه از نظر ماهیت و چه طرف‌های امضاکننده در حقیقت با معاهده سور متفاوت بوده و معاهده سور یک سند بین‌المللی است که برای آن مذاکرات انجام شده و طرف‌ها آن را امضا کرده‌اند اما به اجرا گذاشته نشده‌است. اگر تمام کشورهای امضاکننده معاهده سور آن را تأیید کنند قابل اجرا خواهد بود. عدم به اجرا گذاشتن معاهده سور آنچنان که در حقوق بین‌الملل به ردیف پیمان‌های تصویب نشده قرار داده می‌شود اما منافع جمهوری ارمنستان را به خطر نمی‌اندازد زیرا تعهد ترکیه در قبال ارمنستان نه از این پیمان بلکه از رای حقوقی وودرو ویلسون رئیس‌جمهور آمریکا در ۲۲ نوامبر ۱۹۲۰ میلادی برمی‌خیزد.
از نظر حقوقی پیمان لوزان و معاهده سور دو سند متفاوت از یکدیگر می‌باشند. متفاوت از نظر کشورهای حاضر در عقد این دو پیمان و همچنین از نظر مسائل مطرح شده در آن‌ها و از همه مهم‌تر هدف عقد هر یک از پیمان‌ها. معاهده سور در خصوص مسائل جنگ جهانی اول می‌باشد؛ اما پیمان لوزان مربوط به جنگ‌های رخ داده در سال‌های ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۱ میلادی می‌باشد. هدف معاهده سور پایان دادن به درگیری‌های کشورهای متفقین و همپیمانان آن‌ها با ترکیه طی دوره جنگ جهانی اول و به وجود آوردن صلحی پایدار و بلند مدت براساس عدالت می‌باشد اما هدف پیمان لوزان پایان دادن به جنگ بین ابرقدرت‌ها با مجلس ملی کبیر ترکیه و نه دولت ترکیه بود.
مفاد و تعهدات پیمان صلح > مرزها

پیمان لوزان نه تنها حقوق ارمنستان را باطل اعلان نکرده بلکه براساس ماده ۱۶ آن را تأیید کرده‌است. در پیمان لوزان موضوع مرزهای ترکیه – بلغارستان؛ ترکیه – یونان؛ ترکیه – سوریه مطرح شده‌است و مرزهای ترکیه در قبال این کشورها را مشخص کرده‌است. اما از آنجائی که طبق ماده ۱۶؛ ترکیه می‌پذیرد که از تمامی مناطقی که براساس پیمان لوزان مالکیت ترکیه بر آن مناطق تأیید نشده؛ چشم پوشی می‌کند و مناطقی که طبق رأی حقوقی ویلسون متعلق به ارمنستان می‌باشند و در پیمان لوزان مالکیت ترکیه بر این مناطق تأیید نشده‌است بنابراین یک بار دیگر ترکیه تأیید می‌کند که ادعای مالکیت بر مناطقی که براساس رأی حقوقی ویلسون متعلق به ارمنستان می‌باشد؛ ندارد.
مفاد و تعهدات پیمان صلح > پیمان لوزان و مرزهای ارمنستان و ترکیه

بخش اول ماده ۱۶ پیمان لوزان چنین می‌گوید:
«بدین وسیله ترکیه از حق و حقوق خود در قبال تمامی سرزمین‌ها و جزایری که از مرزهای ترسیم شده در این پیمان خارج است؛ چشم پوشی می‌کند به استثناء مناطقی که طبق این پیمان دارای خودمختاری می‌باشند. وضعیت این مناطق توسط طرفین حل و فصل شده یا خواهد شد.»
از آنجائی که پیمان لوزان وضعیت مرزهای ترکیه با بلغارستان؛ یونان؛ سوریه و عراق را مشخص کرده‌است بنابراین حق و حقوق ترکیه در قبال مناطق داخل این مرزها به رسمیت شناخته شده‌است. در پیمان لوزان هیچ اشاره‌ای به مرزهای ارمنستان و ترکیه نشده‌است به علت این که مرزهای دو کشور طی رأی حقوقی وودرو ویلسون رئیس‌جمهور وقت ایالات متحده آمریکا در ۲۲ نوامبر ۱۹۲۰ میلادی تعیین شده‌است. از آنجائی که مناطق مشخص شده طی رأی حقوقی در پیمان لوزان به تاریخ ۲۹ اکتبر ۱۹۲۳ میلادی در داخل مرزهای ترکیه شمول نشده‌است بنابراین هیئت نمایندگی ترکیه در کنفرانس لوزان از تمامی حقوق کشور ترکیه طبق ماده ۱۶ پیمان لوزان از کلیه سرزمین‌های ذکر شده در رأی حقوقی چشم پوشی کرده‌است. بند دوم ماده ۱۶ پیمان لوزان بر این موضوع تأکید گذاشته‌است.
مفاد این ماده شامل پیمان‌های خاصی که براساس حسن همجواری ترکیه با هر یک از همسایگانش منعقد شده یا خواهند شد؛ نمی‌گردد. بند دوم ماده ۱۶ پیمان نه تنها مورد مرزها را مطرح می‌کند بلکه اشاره به «پیمان‌های خاصی» دارد که رأی حقوقی نیز یکی از آن‌ها می‌باشد. بدین ترتیب ماده ۱۶ پیمان لوزان مواد ۸۹ الی ۹۰ معاهده سور را تأیید کرده و بر اساس آن ترکیه از تمامی سرزمین هائی که طی رأی حقوقی وودرو ویلسون متعلق به ارمنستان می‌باشند چشم پوشی می‌کند.
مفاد و تعهدات پیمان صلح > نتیجه

پیمان لوزان وضعیت کشورهایی که مستقیم یا غیر مستقیم درگیر جنگ در سال‌های ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۲ بودند را بازنگری کرده‌است که در معاهده سور همین موضوع نیز مطرح گردیده‌است. حقوق بین‌الملل مانع از آن نمی‌شود که پیمان عقد شده جدید در مفاد پیمان قبلی تغییراتی ندهد یا پیمانی که چندین طرف در آن وجود دارند با نام دو یا چندین طرف پیمان اصلاحات انجام دهد. اما واضح است که پیمان جدید همچون هر پیمانی؛ شامل روابط طرف‌های شرکت‌کننده در عقد پیمان می‌گردد و اصلاحات می‌توانند شامل مفاد مربوط به طرف‌های شرکت‌کننده باشد و نمی‌تواند هر گونه تأثیری در حقوق و تعهدهای کشورهای دیگر داشته باشد. از نیمه سده نوزدهم میلادی که حقوق و روابط بین‌الملل ترقی یافته بود به‌طور دقیق مشخص کرده بود که تغییر یا اصلاح مفاد هیچ پیمانی نمی‌تواند وجهه حقوقی و قانونی داشته باشد به غیر از این که کلیه طرف‌های پیمان قبلی در آن حضور داشته باشند. نه تنها در پیمان لوزان مشخص نمی‌باشد که کدام یک از طرفین خواستار لغو معاهده سور می‌باشند بلکه در پیمان لوزان هیچ اشاره‌ای به معاهده سور نشده‌است. پیمانی می‌تواند باطل شود که کلیه طرفین اعلان ابطال آن را اعلام کنند. براساس حقوق بین‌الملل؛ هیچ حکومتی نمی‌تواند از تعهدات خود در قبال پیمانی عمل نکند و حتی نمی‌تواند اصلاحاتی در آن انجام دهد تا زمانی که کلیه طرف‌های پیمان آن را قبول نمایند. مشخص می‌گردد که معاهده سور و لوزان دو پیمان کاملاً جدا از یکدیگر می‌باشند. پیمان لوزان اجازه ابطال معاهده سور را ندارد. پیمان لوزان از نظر حقوق اساسی؛ اختیارات و حقوق اقلیت‌های غیر مسلمان را به رسمیت می‌شناسد. پیمان لوزان تأکید دارد بر چشم پوشی ترکیه از حاکمیت و حقوقش بر سرزمین هائی که، براساس رأی ویلسون به جمهوری ارمنستان داده شده‌است.
گزارش‌های نماینده ایران از لوزان

اسماعیل ممتاز در یکی از گزارش‌هایی که در اواخر آبان ۱۳۰۱ خورشیدی به تهران ارسال داشت از مهم‌ترین مطالب و مسائل عمده‌ای که می‌بایست موضوع مذاکره قرار گیرند و در این نشست مطرح شود بیان داشت. این مسائل مانند:
«تثبیت حدود ملی که گویا راجع به حدود کردستان و عراق مذاکراتی شود و موصل و کرکوک و سلیمانیه را مطالبه نمایند. در خصوص حدود سوریه اگر چه با فرانسه قراردادی امضاء کرده‌اند ولی از آنجا هم بعضی تصمیمات را شاید بخواهند، حدود تراکیه معین شده ولی برای تراکیه غربی احتمال دارد مذاکراتی بنمایند. مورد دیگر مذاکره مربوط به سیر آزاد سفر در تنگه‌های داردانل و بسفر بود. کشورهای مذاکره‌کننده با سیر و سفر آزاد موافق بودند ولی شرط اصلی آن را مأمون بودن استانبول می‌دانستند.»
سند. معاهدهٔ سِور که در دهم اوت ۱۹۲۰ میلادی به امضاء توماس وودرو ویلسون رسید (معروف به معاهده ویلسون) تعیین مرز ارمنستان غربی
نقشه مربوط به سال ۱۹۲۷ میلادی تهیه شده توسط مجلس ملی کبیر ترکیه
داف (فیلم)

| داف | داف |
| --- | --- |
کارگردان: اری سندل
تهیه‌کننده: سوزان کارتسونیس جوزف مک‌گینتی نیکول ماری ویولا
فیلمنامه‌نویس: جاش ای کاگان
بر پایه: داف اثر کودی کپلینگر
بازیگران: می ویتمن رابی امل بلا تورن بیانکا سانتوس الیسون جنی کن جیونگ اسکایلر ساموئلز
شرکت تولید: واست اینترتیمنت واندرلند ساوند اند ویژن
توزیع‌کننده: لاینزگیت سی‌بی‌اس فیلمز
تاریخ‌های انتشار:  ۲۰ فوریه ۲۰۱۵ (۲۰۱۵-0۲-۲۰)  
مدت زمان: ۱۰۱ دقیقه
کشور: آمریکا
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۸٫۵ میلیون دلار
فروش گیشه: ۴۳ میلیون دلار
داف (انگلیسی: The Duff) فیلمی کمدی به کارگردانی اری سندل است که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد.
بازیگران

می ویتمن
رابی امل
بلا تورن
بیانکا سانتوس
الیسون جنی
کن جیونگ
اسکایلر ساموئلز
داشلی سفلی

| داشلی سفلی چوککلی | داشلی سفلی چوککلی |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: گلستان
شهرستان: گنبد کاووس
بخش: بخش مرکزی
دهستان: سلطانعلی
جمعیت: ۳۰۵ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۱۷۲۳۳۴
داشلی سفلی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گنبد کاووس در استان گلستان ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان سلطانعلی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۲۹۰نفر (۶۰خانوار) بوده‌است.
مردم ان روستا به کار دامداری و کشاورزی مشغول می‌باشند.