stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جنگل ملی هورون–منستی

| جنگل ملی هورون-منستی | جنگل ملی هورون-منستی |
| --- | --- |
رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: VI (منطقه حفاظت‌شده با هدف بهره‌برداری پایدار از منابع طبیعی): رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: VI (منطقه حفاظت‌شده با هدف بهره‌برداری پایدار از منابع طبیعی)
کانو روی رودخانه در جنگل ملی منستی.: کانو روی رودخانه در جنگل ملی منستی.
Map showing National Forests in Michigan.: Map showing National Forests in Michigan.
مکان: Lower Peninsula، میشیگان
مختصات: Huron ۴۴°۳۴′شمالی ۸۳°۵۹′غربی﻿ / ﻿۴۴٫۵۷°شمالی ۸۳٫۹۹°غربی﻿ / 44.57; -83.99 Manistee ۴۳°۵۱′شمالی ۸۵°۵۷′غربی﻿ / ﻿۴۳٫۸۵°شمالی ۸۵٫۹۵°غربی﻿ / 43.85; -85.95
مساحت: Total - ۹۷۸٬۹۰۶ جریب فرنگی (۳٬۹۶۰ کیلومتر مربع) Huron - ۴۳۸٬۵۸۴ جریب فرنگی (۱٬۷۷۰ کیلومتر مربع) Manistee - ۵۴۰٬۳۲۲ جریب فرنگی (۲٬۱۹۰ کیلومتر مربع)
تاسیس‌شده: Huron - 1909 Manistee - 1938
هیئت حاکمه: سازمان جنگل‌داری ایالات متحده آمریکا
www.fs.fed.us/r9/hmnf/index.shtml: www.fs.fed.us/r9/hmnf/index.shtml
جنگل ملی هورون-منستی (به انگلیسی: Huron-Manistee National Forests) یک مجموعه جنگل ملی در آمریکا است.
مساحت این جنگل ۴۰۵۰ کیلومتر مربع است و در ایالت میشیگان گسترده است.
مقاومت غلتشی

چرخ سخت روی یک سطح نرم می غلتد و شکل آن را تغییر شکل می دهد و در نتیجه نیروی واکنش R از سطح دارای جزء است که با حرکت مخالف است. (W مقداری بار عمودی روی محور است، F مقداری نیروی بکسل اعمال شده به محور، r شعاع چرخ است، و هر دو اصطکاک با زمین و اصطکاک در محور ناچیز فرض می‌شوند و بنابراین چرخ نشان داده نمی‌شود. با سرعت ثابت به سمت چپ می غلتد.) توجه داشته باشید که R نیروی حاصل از فشار غیر یکنواخت در سطح تماس چرخ و بستر جاده است. این فشار به دلیل هیسترزیس به سمت جلوی چرخ بیشتر است.
مقاومت غلتشی (انگلیسی: Rolling resistance) که گاهی اوقات اصطکاک غلتشی یا کشش غلتشی نامیده می شود، نیرویی است که در برابر حرکت مقاومت می کند، زمانی که یک جسم (مانند یک توپ، تایر یا چرخ) روی یک سطح می غلتد. عمدتاً توسط اثرات غیر الاستیک ایجاد می شود. یعنی تمام انرژی مورد نیاز برای تغییر شکل (یا حرکت) چرخ، بستر و غیره با برداشته شدن فشار بازیابی نمی شود. توجه داشته باشید که لغزش بین چرخ و سطح نیز منجر به اتلاف انرژی می شود. اگرچه برخی از محققان این اصطلاح را در مقاومت غلتشی گنجانده‌اند، برخی پیشنهاد می‌کنند که این اصطلاح اتلاف باید جدا از مقاومت غلتشی در نظر گرفته شود، زیرا به دلیل گشتاور اعمال شده به چرخ و لغزش حاصله بین چرخ و زمین است که به آن افت لغزش می‌گویند. علاوه بر این، فقط به اصطلاح مقاومت در برابر لغزش شامل اصطکاک است، بنابراین نام "اصطکاک غلتشی" تا حدی نامناسب است.
هیسانوری تاکادا

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Hisanori Takada
زادروز:  ۳۰ مهٔ ۱۹۸۱
زادگاه:  استان کیوتو
محل مرگ:  ۱۷ مارس ۲۰۲۲  (۴۰ سال)
قد:  ۱٫۸۵ متر (۶ فوت ۱ اینچ)*
پست:  دروازه‌بان
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۰–۲۰۰۲:  Kyoto Sanga
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۲–۲۰۰۳ |  Chester City |  ۵ |  (۰) |
| ۲۰۰۳–۲۰۰۴ |  Drogheda United |  ۵ |  (۰) |
| ۲۰۰۴–۲۰۰۶ |  FF Lillehammer |  ۴۰ |  (۰) |
| ۲۰۰۶–۲۰۰۷ |  FSV Oggersheim |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۰۷–۲۰۰۸ |  Heidelberg United |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۰۸–۲۰۰۹ |  باشگاه ایسترن اسپورتز |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۰ |  Rangers (HKG) |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۱ |  Citizen |  ۸ |  (۰) |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۲ |  Persitara |  ۲۵ |  (۰) |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۳ |  TSW Pegasus |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۳ اوت ۲۰۰۹. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۳ اوت ۲۰۰۹. 
هیسانوری تاکادا (انگلیسی: Hisanori Takada؛ زادهٔ ۳۰ مهٔ ۱۹۸۱ – ۱۷ مارس ۲۰۲۲) بازیکن فوتبال اهل ژاپن بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده بود می‌توان به باشگاه ایسترن اسپورتز اشاره کرد. تاکادا در ۱۷ مارس ۲۰۲۲ در سن ۴۰ سالگی به طور ناگهانی درگذشت.
میوچا پرادا

| میوچا بیانکی پرادا | میوچا بیانکی پرادا |
| --- | --- |
پرادا در سال ۲۰۱۱ میلادی: پرادا در سال ۲۰۱۱ میلادی
نام هنگام تولد: Miuccia Bianchi Prada
زادهٔ: ۱۰ مهٔ ۱۹۴۹ ‏(۷۵ سال) میلان
ملیت:  ایتالیا
تحصیلات: (کارشناسی، دکتری)
محل تحصیل: دانشگاه میلان
ناشر(ها): پرادا میو میو
همسر(ها): پاتریتسیو برتلی （۱۹۷۸—）
فرزندان: لورنتسو برتلی
والدین: لوئیجی بیانکی لوییزا پرادا
خویشاوندان: ماریو پرادا (پدربزرگ)
جوایز: جایزه بین‌المللی انجمن طراحان مد آمریکا (۱۹۹۳)
وبگاه: www.prada.com
میوچا پرادا (ایتالیایی: Miuccia Prada)، (زادهٔ ۱۰ مهٔ ۱۹۴۹ میلادی)؛ طراح مد وکارآفرین میلیاردر اهل ایتالیا است. او طراح ارشد برندهای پرادا و میو میو بوده و برندهٔ جوایزی همچون جایزه ترنر شده‌ است.
وادیم کاپرانوف

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- |
ملیت: اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی
زاده: ۲۶ فوریهٔ ۱۹۴۰ ‏(۸۴ سال) مسکو
ورزشی: ورزشی
ورزش: بسکتبال
وادیم کاپرانوف (انگلیسی: Vadim Kapranov؛ زادهٔ ۲۶ فوریهٔ ۱۹۴۰) بازیکن بسکتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
متالورژی در آمریکای پیشاکلمبی

متالورژی در آمریکای پیشاکلمبی استخراج، خالص‌سازی و آلیاژ کردن فلزات و ساخت فلزات توسط بومیان قاره آمریکا قبل از تماس اروپایی‌ها در اواخر قرن پانزدهم است. بومیان آمریکایی از زمان‌های قدیم از فلزات بومی استفاده می‌کردند، با یافته‌های اخیر از مصنوعات طلا در منطقه آند مربوط به سال‌های ۲۱۵۵–۱۹۳۶. قبل از میلاد، و یافته‌های مس در آمریکای شمالی که قدمت آنها به حدود ۵۰۰۰ می‌رسد قبل از میلاد این فلز بدون نیا
تبر برنزی از مکزیک در موزه ماقبل تاریخ والنسیا
ز به ذوب در طبیعت یافت می‌شد و با استفاده از چکش سرد و گرم بدون تغییر شیمیایی یا آلیاژ به شکل دلخواه درمی‌آمد. تا به امروز «هیچ‌کس شواهدی دال بر استفاده از ذوب، ذوب و ریخته‌گری در شرق آمریکای شمالی ماقبل تاریخ پیدا نکرده‌است.» (p 136)
در آمریکای جنوبی قضیه کاملاً متفاوت است. بومیان آمریکای جنوبی متالورژی کاملی با ذوب و آلیاژهای مختلف فلزات داشتند. متالورژی در میان آمریکا و غرب مکزیک ممکن است به دنبال تماس با آمریکای جنوبی از طریق بازرگانان دریایی اکوادور توسعه یافته باشد.
امپراتوری اینکاها

فقط با اینکاها فلزات واقعاً مورد استفاده عملی قرار می‌گیرند. در ماچوپیچو و سایر سایت‌ها، از فلز برای بولاس، شاقول، اسکنه، قیچی، میله‌های فندقی، موچین، سوزن، بشقاب، قلاب ماهی، کفگیر، ملاقه، چاقو (تومی)، زنگ، سینه‌پال، آهک استفاده می‌شد. قاشق، سر گرز، قرقره گوش، کاسه، سنجاق شنل (توپوس)، تبر، و آز گاوآهن پا. با این وجود، آنها موادی باقی ماندند که از طریق آنها ثروت و موقعیت را نشان می‌دادند. اهمیت مشخصه ای که به رنگ داده می‌شد، که منجر به برخی از پیشرفت‌های قبلی شده بود، هنوز وجود داشت (ارتباط خورشید / ماه با طلا / نقره). فلزات غیر از طلا نیز ارزش ذاتی داشتند و قطعات تبر در این زمینه از اهمیت خاصی برخوردار بودند. با گسترش ابزارهای فلزی توسط اینکاها، این احتمال وجود دارد که استفاده بیشتر در دنیای قدیم از فلزات رایج تر شده باشد. در هر صورت، همان‌طور که برونز اشاره می‌کند، «[b] برنز را می‌توان به عنوان یک جایگزین گران‌قیمت برای سنگ به همان اندازه کارآمد در نظر گرفت». (p 183) با این حال، تحقیقات رسوبی در بولیوی نشان داده‌است که فلزاتی مانند نقره در مقیاس بسیار بزرگ، هزاران تن، از اواخر تیواناکو تا زمان اینکاها (۱۰۰۰–۱۵۳۰) ذوب می‌شدند. CE)، که نشان می‌دهد کمبود فلز (به ویژه فلزات گرانبها) در سایت‌های اینکا بیشتر به دلیل خرید و صادرات اسپانیایی است تا استفاده محدود قبل از استعمار.
ادعا شده‌است که امپراتوری اینکاها به دلیل ثروت معدنی خود به سرزمین‌های دیاگویتا در شمال مرکزی شیلی گسترش یافته‌است، اما این دیدگاه توسط برخی از محققان رد شده‌است. علاوه بر این، یک احتمال دیگر این است که اینکاها به دره‌های نسبتاً پرجمعیت دیاگویتا شرقی (آرژانتین کنونی) حمله کردند تا نیروی کار برای اعزام به مناطق معدنی شیلی به دست آورند. اینکاها بر دیاگویتاس تأثیر گذاشتند که تکنیک‌های فلزکاری اینکاها را پذیرفت.
در جنوب شیلی، قبایل ماپوچه در داخل یا نزدیک امپراتوری اینکا، خراج را با طلا پرداخت می‌کردند. باستان شناسان تام دیلهی و آمریکو گوردون معتقدند یاناکونای اینکا در جنوب مرز اینکاها در قلمرو آزاد ماپوچه طلا استخراج کرده‌اند. به دنبال این تفکر، انگیزه اصلی گسترش اینکاها به قلمرو ماپوچه، دسترسی به معادن طلا بود. در میان مردم ماپوچه در مرکز و جنوب مرکزی شیلی، طلا اهمیت فرهنگی مهمی داشت که قبل از تماس با اینکاها بود. در زمان فتح شیلی توسط اسپانیایی‌ها، ماپوچ‌ها توسط وقایع نگاران مختلف گزارش شده‌اند که از زیور آلات طلا استفاده می‌کنند. به گفته مورخ ، اسوالدو سیلوا، زیور آلات طلای ماپوچه‌های منطقه کنسپسیون نوعی تعامل بین ماپوچه‌ها و اینکاها را نشان می‌دهد که ممکن است تجارت، هدایا یا غنایم جنگی باشد که از ارتش شکست خورده اینکاها گرفته شده‌است. شناخته شده‌است که ابزار ماپوچه پیش از اسپانیایی نسبتاً ساده و از چوب و سنگ ساخته شده بود، اما تعداد کمی از آنها در واقع از مس و برنز ساخته شده بودند.
آهن

آهن هرگز توسط بومیان آمریکا ذوب نشد، بنابراین دنیای جدید قبل از اکتشاف اروپایی‌ها هرگز وارد " عصر آهن " مناسبی نشد و این اصطلاح برای قاره آمریکا استفاده نمی‌شود. اما استفاده محدودی از سنگ آهن بومی (ذوب نشده) از مگنتیت، پیریت آهن و ایلمنیت (آهن-تیتانیوم)، به ویژه در آند (فرهنگ‌های شاوین و موچه) و مزوامریکا، پس از ۹۰۰ وجود داشت. قبل از میلاد و تا ح. ۵۰۰ CE اشکال مختلف سنگ آهن استخراج شد، حفاری و به شدت صیقل داده شد. شواهد قابل توجهی وجود دارد مبنی بر اینکه این فناوری، مواد خام و محصولات نهایی آن در سراسر دوران شکل‌گیری (۲۰۰۰–۲۰۰۰) به‌طور گسترده در آمریکای مرکزی آمریکا معامله می‌شد. قبل از میلاد).
توده‌های پیریت آهن، مگنتیت و سایر مواد بیشتر به شکل آینه، آویز، مدال و زیورآلات روسری برای جلوه‌های تزئینی و تشریفاتی شکل می‌گرفتند. با این حال، آینه‌های سنگ آهن مقعر ظاهراً برای پخت و اهداف نوری توسط اولمک (۱۵۰۰–۴۰۰) استفاده می‌شد. قبل از میلاد) و چاوین (۹۰۰–۳۰۰). قبل از میلاد) فرهنگ‌ها، و «مهره‌های» ایلمنیت ممکن است به عنوان چکش برای کارهای خوب عمل کرده باشند. اولمک و ایزاپا (۳۰۰ قبل از میلاد - ۱۰۰ CE) همچنین به نظر می‌رسد که از مغناطیس آهن برای تراز و قرار دادن بناها استفاده کرده‌است. آنها ممکن است قطب‌نمای مرتبه صفر را با استفاده از میله مگنتیت ساخته باشند.
به نظر می‌رسد که برخی از کاربردهای آهن بومی در میان آمریکائی‌ها نظامی بوده‌است. استیون جونز پیشنهاد کرد که اولمک «دانه‌های» ایلمنیت را به زره یا کلاه ایمنی محافظت کند. موزاییک‌ها و صفحات پیریت آهنی تزکاکویتلاپالی محافظ (سپرهای پشتی آینه ای) و زیورآلات سینه بند در لباس نظامی تئوتیواکان (۱۰۰) را تشکیل می‌دادند. قبل از میلاد - 600 CE), Toltec (800-1150 CE) و چیچن ایتزا (800-1200). CE) فرهنگ‌ها.
رهبری

سنگ معدن سرب (گالن) به شکل نسبتاً خالص از نظر زمین‌شناسی در تعدادی از نقاط آمریکای شمالی وجود دارد. برخی از جمعیت‌های بومی سرب را استخراج و استفاده کردند.
آمریکای مرکزی و کارائیب

تولید اشیاء طلا، مس و تومباگا در پاناما و کاستاریکا بین 300 – ۵۰۰ شروع شد. CE. ریخته‌گری در قالب باز با تذهیب اکسیداسیون و فیلیگرهای ریخته‌گری استفاده می‌شد. در ۷۰۰–۸۰۰ پس از میلاد، مجسمه‌های فلزی کوچک رایج بودند و طیف گسترده‌ای از زیورآلات طلا و تومباگا، منظره‌ای معمولی برای افراد با منزلت بالا در پاناما و کاستاریکا را تشکیل می‌داد.
اولین نمونه فلزکاری از دریای کارائیب یک ورق کربن آلیاژ طلا است که تاریخ آن بین ۷۰ تا ۳۷۴ است. CE. قدمت بیشتر متالورژی کارائیب بین ۱۲۰۰ تا ۱۵۰۰ بوده‌است CE و از قطعات ساده و کوچک مانند ملحفه، آویز، مهره و زنگ تشکیل شده‌است. اینها عمدتاً طلا یا آلیاژ طلا (با مس یا نقره) هستند و مشخص شده‌است که عمدتاً قطعات آبرفتی با چکش سرد و صیقل داده شده با شن و ماسه هستند، اگرچه به نظر می‌رسد چند مورد با ریخته‌گری موم گم شده تولید شده باشند. فرض بر این است که حداقل برخی از این اقلام از طریق تجارت از کلمبیا به دست آمده‌است.
آمریکای میانه

متالورژی تنها در سال ۸۰۰ در میان آمریکا ظاهر شد CE با بهترین شواهد از غرب مکزیک. مانند آمریکای جنوبی، فلزات ریز به عنوان ماده ای برای نخبگان دیده می‌شدند. به نظر می‌رسید که ویژگی‌های خاص رنگ و طنین فلز بیشتر جذابیت داشته باشد و سپس منجر به پیشرفت‌های تکنولوژیکی خاص در منطقه شود.
به نظر می‌رسد تبادل ایده‌ها و کالاها با مردم منطقه اکوادور و کلمبیا (احتمالاً از طریق یک مسیر دریایی) باعث علاقه و توسعه اولیه شده‌است. انواع مصنوعات فلزی مشابهی در غرب مکزیک و دو منطقه یافت می‌شود: حلقه‌های مسی، سوزن‌ها و موچین‌هایی که به روش‌های مشابه در اکوادور ساخته می‌شوند و همچنین در بافت‌های باستان‌شناسی مشابه یافت می‌شوند. تعداد زیادی زنگ نیز پیدا شد، اما در این مورد با استفاده از همان روش ریخته‌گری موم گمشده که در کلمبیا دیده می‌شود، ریخته‌گری شدند. در این دوره تقریباً به‌طور انحصاری از مس استفاده می‌شد.
تماس مستمر جریان ایده‌ها را از همان منطقه حفظ کرد و بعدها، همزمان با توسعه تجارت دریایی راه دور آند، به نظر می‌رسد نفوذ از جنوب بیشتر به منطقه رسیده و به دوره دوم (۱۲۰۰–۱۳۰۰) منجر شده‌است. CE تا ورود اسپانیایی). در این زمان، آلیاژهای مس توسط متالورژی‌های مکزیک غربی مورد کاوش قرار می‌گرفت، تا حدی به این دلیل که خواص مکانیکی متفاوتی برای شکل‌دادن به مصنوعات خاص، به‌ویژه تبرها مورد نیاز بود - شواهد دیگری برای تماس با منطقه آند. با این حال، به‌طور کلی ویژگی‌های جدیدی که چنین آلیاژهایی معرفی شده‌اند، برای رفع نیازهای منطقه ایجاد شده‌اند، به‌ویژه زنگ‌های سیم‌کاری، که در مواقعی دارای قلع بالایی در برنز بودند که به دلیل خواص مکانیکی آن بی‌اهمیت بود، اما به زنگ‌ها رنگ طلایی می‌داد.
مصنوعات واقعی و سپس تکنیک‌ها از جنوب وارد شد، اما متالورژیست‌های مکزیکی غربی سنگ‌های معدنی را از ذخایر فراوان محلی استخراج کردند. فلز وارد نمی‌شد حتی زمانی که این فناوری از غرب به شمال شرقی، مرکزی و جنوب مکزیک گسترش یافت، مصنوعاتی که می‌توان به سنگ‌های معدنی مکزیک غربی ردیابی کرد، اگر منحصر به فرد نباشد، فراوان هستند. همیشه مشخص نیست که این فلز به عنوان یک شمش، یک سنگ معدن یا یک مصنوع تمام شده به مقصد نهایی خود رسیده‌است. مطالعات منشأ بر روی مصنوعات فلزی از جنوب مزوآمریکا ریخته‌گری شده با تکنیک موم گمشده و غیرمشابه با مصنوعات مکزیکی غربی نشان داده‌اند که ممکن است نقطه دوم ظهور متالورژی در آمریکای جنوبی وجود داشته باشد زیرا هیچ منبع شناخته‌شده‌ای شناسایی نشده‌است. در امپراتوری تاراسکان از مس و برنز برای اسکنه، منگنه، بال، موچین، سوزن، تبر، دیسک و سینه‌پشت استفاده می‌شد.
آزتک‌ها در ابتدا فلزکاری را قبول نکردند، حتی اگر اشیاء فلزی را از مردمان دیگر به دست آورده بودند. با این حال، همان‌طور که فتح آنها را به مناطق فلزکاری تبدیل کرد، این فناوری شروع به گسترش کرد. در زمان تسخیر اسپانیا، فناوری ذوب برنز قبلاً توسعه یافته بود. فاتحان اسپانیایی از فناوری ذوب بومی برای تولید سلاح و ابزار استفاده کردند.
آمریکای شمالی

شواهد باستان‌شناسی ذوب فلز یا آلیاژ فلزات توسط مردم بومی پیش از کلمبیا در شمال ریو گراند را نشان نداده‌است. با این حال، آنها به‌طور گسترده از مس بومی استفاده کردند.
مس در فرهنگ می‌سی‌سی‌پی

در دوره می‌سی‌سی‌پی (۸۰۰–۱۶۰۰ پس از میلاد، در نقاط محلی متفاوت است)، نخبگان در مراکز مهم سیاسی و مذهبی در سراسر میانه‌غرب و جنوب شرقی ایالات متحده از تزئینات مسی به عنوان نشانه‌ای از موقعیت خود استفاده می‌کردند. . این تزیینات شامل صفحات مسی می‌سی‌سی‌پی، بشقاب‌های مس کوبیده شده‌است که اکنون در مناطق دوردست مانند آلاباما، فلوریدا، جورجیا، ایلینوی، می‌سی‌سی‌پی، اوکلاهاما و تنسی یافت می‌شود. برخی از معروف‌ترین بشقاب‌ها مربوط به پرندگان شکارچی و جنگجویان رقصنده با تم پرندگان است. این صفحات، مانند صفحات روگان از Etowah , صفحات Spiro از Spiro در اوکلاهاما، و مخفیگاه Wulfing از جنوب شرقی میسوری، در توسعه مفهوم باستان‌شناسی معروف به SECC نقش اساسی داشتند
تنها مکان فرهنگی ایالت می‌سی‌سی‌پی که در آن یک کارگاه مس توسط باستان شناسان قرار گرفته‌است، کاهوکیا در غرب ایلینوی است، جایی که یک کارگاه مس مربوط به فاز مورهد (ح. ۱۲۰۰ CE) در تپه ۳۴ شناسایی شد. گریگوری پرینو در سال ۱۹۵۶ این مکان را شناسایی کرد و باستان شناسان متعاقباً آن را کاوش کردند.
قطعات مس متعددی در این سایت یافت شد. تجزیه و تحلیل متالوگرافی نشان داد که کارگران مس می‌سی‌سی‌پی، مس را از طریق چکش کاری و بازپخت مکرر به ورق نازک تبدیل می‌کردند، فرآیندی که می‌تواند در آتش‌سوزی چوب‌های روباز موفقیت‌آمیز باشد.
پس از فروپاشی سبک زندگی می‌سی‌سی‌پی در دهه ۱۵۰۰ با ظهور استعمار اروپا، مس همچنان به عنوان ماده ای خاص جایگاهی را در زندگی مذهبی بومیان آمریکا حفظ کرد. مس به‌طور سنتی توسط بسیاری از قبایل شرقی دوره تاریخی مقدس تلقی می‌شد. قطعات مس در بسته‌های دارویی در میان قبایل دریاچه‌های بزرگ گنجانده شده‌است. در میان ۱۹ نهرهای مسکوگی قرن، گروهی از بشقاب‌های مسی که در امتداد مسیر اشک‌ها حمل می‌شوند، به عنوان برخی از مقدس‌ترین اقلام این قبیله در نظر گرفته می‌شوند.
آهن در شمال غربی اقیانوس آرام

آهن‌کاری‌های بومی در ساحل شمال غربی در مکان‌هایی مانند سایت باستان‌شناسی روستای هندی اوزت، جایی که اسکنه‌ها و چاقوهای آهنی کشف شد، یافت شده‌است. به نظر می‌رسد این آثار در حدود سال ۱۶۱۳ بر اساس تجزیه و تحلیل دندروکرونولوژیک قطعات چوب مرتبط در سایت ساخته شده‌اند و از آهن رانش از کشتی‌های غرق شده آسیایی (به ویژه ژاپنی) ساخته شده‌اند، که توسط جریان کوروشیو به سمت ساحل کشیده شده‌است. آمریکای شمالی.
سنت کار با آهن رانش آسیایی قبل از تماس با اروپا در شمال غربی به خوبی توسعه یافته بود و در میان چندین قوم بومی منطقه از جمله مردم چینوکان و تلینگیت وجود داشت که به نظر می‌رسد کلمه خاص خود را برای فلزی داشته‌اند. مطالبی که توسط فردریکا د لاگونا به عنوان همجنس‌گرا رونویسی شد. غرق شدن کشتی‌های ژاپنی و چینی در حوضه اقیانوس آرام شمالی نسبتاً رایج بود، و ابزار آهنی و سلاح‌هایی که با خود حمل می‌کردند، مواد لازم را برای توسعه سنت‌های آهن‌کاری محلی در میان مردمان ساحل شمال غربی اقیانوس آرام فراهم می‌کرد، اگرچه در این منطقه نیز وجود داشت. منابع دیگر آهن، مانند آن از شهاب سنگ‌ها، که گهگاه با سندان‌های سنگی کار می‌کردند.
خداحافظ، کرامر عزیزم

| خداحافظ، کرامر عزیزم | خداحافظ، کرامر عزیزم |
| --- | --- |
 جلد نسخهٔ اول:  جلد نسخهٔ اول
さよなら私のクラマー‎ (‏Sayonara Watashi no Kuramā‎‏): さよなら私のクラマー‎ (‏Sayonara Watashi no Kuramā‎‏)
ژانر: ورزشی
 مانگا:  مانگا
نویسنده: نائوشی آراکاوا
ناشر: کودانشا
دسته: شونن
انتشار در: ماهنامه شونن
پخش اصلی: ۶ مه ۲۰۱۶ – ۴ دسامبر ۲۰۲۰
شمار کتاب‌ها: ۱۴ جلد
 مجموعه تلویزیونی :  مجموعه تلویزیونی 
کارگردان: سیکی تاکونو
نویسنده: ناتسوکو تاکاهاشی
آهنگ‌ساز: ماسارو یوکویاما
استودیو: لیدن فیلمز
شبکه: توکیو ام‌ایکس، بی‌اس-ان‌تی‌وی، ای‌تی-ایکس، کی‌بی‌اس
پخش اصلی: ۴ آوریل ۲۰۲۱ – ۲۷ ژوئن ۲۰۲۰
قسمت‌ها: ۱۳
 درگاه انیمه و مانگا:  درگاه انیمه و مانگا
خداحافظ، کرامر عزیزم (ژاپنی: さよなら私のクラマー, هپبورن: Sayonara Watashi no Kuramā؟) یک مجموعه مانگای ژاپنی اثر نائوشی آراکاواست که در مورد فوتبال زنان است. این مانگا در واقع دنباله کار قبلی آراکاواست که خداحافظ، فوتبال نام داشت. این مجموعه مانگا در مجله ماهانه شونن کودانشا از تاریخ ماه مه ۲۰۱۶ تا دسامبر ۲۰۲۰ به‌صورت سریالی منتشر شد و فصل‌های جداگانه آن در چهارده جلد تانکوبون جمع‌آوری شد. این سریال در آمریکای شمالی توسط کودانشا کمیکس چاپ و همچنین به‌صورت دیجیتال منتشر شد. از روی این مانگا یک سریال تلویزیونی انیمه نیز توسط استودیو لیدن فیلمز ساخته شد که از آوریل تا ژوئن ۲۰۲۱ پخش شد.
داستان

سومیره سو و میدوری سوشیزاکی ستارگان تیم‌های فوتبال دختران دبیرستان خود هستند. آن دو هنگامی که از دبیرستان فارغ‌التحصیل می‌شوند، در نهایت به گروه التقاطی جدید فوتبال دختران در دبیرستان وارابی سینن می‌پیوندند، با این امید که تیم مدرسه را که معمولاً عملکرد ضعیفی دارد، به اوج برسانند. آنها با کمک نائوکو نومی بازیکن سابق نادشیکو ژاپن (تیم ملی فوتبال زنان در ژاپن) که اکنون به‌عنوان مربی جدید دبیرستان وارابی فعالیت می‌کند، باید راهی برای شکست دادن دشمنان قدرتمند یعنی تیم‌های فوتبال مدرسه‌های دیگر در سطح ملی تا خود بیابند.
شخصیت‌ها > دبیرستان کونکران

یک مدافع فیزیکی که در دوران راهنمایی به استعداد هارونا حسادت می‌کرد، ری تصمیم گرفت به جای تقویت مهارت‌های فنی روی چگونگی استفاده از بدنش تمرکز کند.
رسانه > مانگا

مانگای سریالی خداحافظ، کرامر عزیزم، با نویسندگی و طراحی نائوشی آراکاوا از تاریخ ۶ مه ۲۰۱۶ تا ۴ دسامبر ۲۰۲۰ از مجله ماهانه شونن منتشر شد. عنوان مانگا از مدیر و فوتبالیست معروف دتمار کرامر (پدر فوتبال مدرن در ژاپن) برگرفته شده است. کودانشا این مانگا را در ۱۴ جلد تانکوبون جمع‌آوری کرده است. اولین جلد این مجموعه تانکوبون در تاریخ ۱۷ آگوست ۲۰۱۶ و آخرین جلد آن نیز در تاریخ ۱ آوریل ۲۰۲۱ منتشر شد.
مانگای خداحافظ، کرامر عزیزم به‌طور همزمان به زبان انگلیسی در کیندل و کمیکسولوژی منتشر شده است. شرکت کرانچی‌رول این مانگا را در سال ۲۰۱۸ منتشر کرد. در ماه جولای ۲۰۱۹، کودانشا کمیکس انتشار چاپی مانگا را اعلام کرد. جلد اول در تاریخ ۲۶ ژانویه ۲۰۲۱ منتشر شد و آخرین آن در ۲۸ مارس ۲۰۲۳ منتشر شد.
رسانه > مانگا > جلدها

| شماره | تاریخ انتشار اصلی | شابک اصلی | تاریخ انتشار انگلیسی | شابک انگلیسی |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  ۱۷ آگوست ۲۰۱۶ | شابک ‎۹۷۸−۴−۰۶−۳۹۲۵۳۹−۵ | ۲۶ ژانویه ۲۰۲۱ | شابک ‎۹۷۸−۱−۶۳۲۳۶−۹۶۵−۹ |
| 2 |  ۱۷ ژانویه ۲۰۱۷ | شابک ‎۹۷۸−۴−۰۶−۳۹۲۵۶۱−۶ | ۳۰ مارس ۲۰۲۱ | شابک ‎۹۷۸−۱−۶۳۲۳۶−۹۸۵−۷ |
| 3 |  ۱۶ ژوئن ۲۰۱۷ | شابک ‎۹۷۸−۴−۰۶−۳۹۲۵۸۱−۴ | ۲۵ مه ۲۰۲۱ | شابک ‎۹۷۸−۱−۶۴۶۵۱−۰۹۹−۳ |
| 4 |  ۱۷ اکتبر ۲۰۱۷ | شابک ‎۹۷۸−۴−۰۶−۳۹۲۵۹۹−۹ | ۲۶ ژوئن ۲۰۲۱ | شابک ‎۹۷۸−۱−۶۴۶۵۱−۱۰۰−۶ |
| 5 |  ۱۶ فوریه ۲۰۱۸ | شابک ‎۹۷۸−۴−۰۶−۵۱۰۸۸۲−۶ | ۲۴ آگوست ۲۰۲۱ | شابک ‎۹۷۸−۱−۶۴۶۵۱−۱۰۱−۳ |
| 6 |  ۱۵ ژوئن ۲۰۱۸ | شابک ‎۹۷۸−۴−۰۶−۵۱۱۷۰۵−۷ | ۸ فوریه ۲۰۲۲ | شابک ‎۹۷۸−۱−۶۴۶۵۱−۱۰۲−۰ |
| 7 |  ۱۷ اکتبر ۲۰۱۸ | شابک ‎۹۷۸−۴−۰۶−۵۱۳۷۵۱−۲ | ۲۶ آوریل ۲۰۲۲ | شابک ‎۹۷۸−۱−۶۴۶۵۱−۱۰۳−۷ |
| 8 |  ۱۵ فوریه ۲۰۱۹ | شابک ‎۹۷۸−۴−۰۶−۵۱۴۶۱۹−۴ | ۱۰ مه ۲۰۲۲ | شابک ‎۹۷۸−۱−۶۴۶۵۱−۱۰۴−۴ |
| 9 |  ۱۷ ژوئن ۲۰۱۹ | شابک ‎۹۷۸−۴−۰۶−۵۱۶۰۹۸−۵ | ۱۴ ژوئن ۲۰۲۲ | شابک ‎۹۷۸−۱−۶۴۶۵۱−۱۰۵−۱ |
| 10 |  ۱۷ اکتبر ۲۰۱۹ | شابک ‎۹۷۸−۴−۰۶−۵۱۷۳۶۹−۵ | ۲۶ جولای ۲۰۲۲ | شابک ‎۹۷۸−۱−۶۴۶۵۱−۴۲۹−۸ |
| 11 |  ۱۷ فوریه ۲۰۲۰ | شابک ‎۹۷۸−۴−۰۶−۵۱۸۵۴۳−۸ | ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۲ | شابک ‎۹۷۸−۱−۶۴۶۵۱−۵۹۲−۹ |
| 12 |  ۱۷ ژوئن ۲۰۲۰ | شابک ‎۹۷۸−۴−۰۶−۵۱۹۶۸۵−۴ | ۱۳ دسامبر ۲۰۲۲ | شابک ‎۹۷۸−۱−۶۴۶۵۱−۵۹۳−۶ |
| 13 |  ۱۶ اکتبر ۲۰۲۰ | شابک ‎۹۷۸−۴−۰۶−۵۲۱۰۴۲−۰ | ۳۱ ژانویه ۲۰۲۳ | شابک ‎۹۷۸−۱−۶۴۶۵۱−۵۹۴−۳ |
| 14 |  ۱ آوریل ۲۰۲۱ | شابک ‎۹۷۸−۴−۰۶−۵۲۲۹۹۰−۳ | ۲۸ مارس ۲۰۲۳ | شابک ‎۹۷۸−۱−۶۴۶۵۱−۷۱۹−۰ |
رسانه > انیمه

در تاریخ ۴ سپتامبر ۲۰۲۰، ساخت یک اقتباس مجموعه تلویزیونی انیمه از روی مانگا در شماره اکتبر مجله ماهانه شونن اعلام شد. این انیمه سریالی توسط استودیو لیدن فیلمز و به کارگردانی سیکی تاکونو ساخته شده است. ناتسوکو تاکاهاشی ترکیب‌بندی سریال را بر عهده داشته و آهنگسازی این مجموعه را ماسارو یوکویاما عهده‌دار بوده است. این مجموعه تلویزیونی از تاریخ ۴ آوریل تا ۲۷ ژوئن ۲۰۲۱ از شبکه توکیو ام‌ایکس پخش شد. آیکا کوبایاشی تیتراژ آغازین سریال به نام «هدف جاه‌طلبانه» را اجرا کرد، و میکاکو کوماتسو نیز تیتراژ پایانی سریال یعنی «چیزهای خسته‌کننده را کنار بگذار» را اجرا کرد. پروانه پخش سریال در خارج از آسیا توسط کرانچی‌رول صادر شد و همچنین پروانه پخش سریال در آسیای جنوب شرقی توسط میوز کمونیکیشن این سریال صادر گردید.
اعتدال میانگین

مقایسه کوک فیثاغورثی (آبی)، اعتدال مساوی (سیاه)، یک‌چهارم کمای میانگین (قرمز) و یک‌سوم کمای میانگین (سبز). نقطهٔ مشترک همهٔ آن‌ها به صورت دلخواه روی نت دو (C) تنظیم شده‌است. درجات بر اساس دایره پنجم‌ها مرتب شده‌اند. از آنجا که در تمام این چهار کوک فاصله‌های پنجم همیشه ثابت هستند، هر چهارتای آن‌ها به صورت خط‌های صاف نمایش یافته‌اند. شیب خط نشان می‌دهد که این کوک‌ها نسبت به کوک فیثاغورثی چقدر تعدیل شده‌اند. در کوک فیثاغورثی فواصل پنجم، خالص هستند (نسبت ۳:۲ دارند، معادل ۷۰۲ سنت). لا بمل (♭A) در کوک فیثاغورثی بر ۷۹۲ سنت منطبق است (سمت چپ تصویر) و سل دیز (♯G در سمت راست تصویر) بر ۸۱۶ سنت منطبق است؛ تفاوت این دو معادل کمای فیثاغورثی است. اعتدال مساوی، بنا بر تعریفش، چنان است که لا بمل و سل دیز در یک سطح قرار دارند و فاصله‌ای از هم ندارند. در کوک یک‌چهارم کمای میانگین، فواصل سوم بزرگ خالص هستند (نسبت ۵:۴ دارند، معادل ۳۸۶ سنت، و یک کمای همصدا پایین‌تر از فاصلهٔ سوم بزرگ کوک فیثاغورثی که ۴۰۸ سنت طول دارد). در کوک یک‌سوم کمای میانگین، فواصل سوم کوچک خالص هستند (نسبت ۶:۵ دارند، معادل ۳۱۵ سنت، یا یک کمای همصدا بالاتر از معادل فیثاغورثی که ۲۹۴ سنت طول دارد). در هر دوی این کوک‌ها که انواعی از اعتدال میانگین هستند، فاصلهٔ بین نت‌های مترادف  لا بمل و سل دیز بیشتر از چیزی است که از کوک فیثاغورثی به دست می‌آید، و این تفاوت در سمت سل دیز به مراتب بیشتر است تا در سمت لا بمل.
اعتدال میانگین یا اعتدال متوسطه یک اعتدال موسیقی است، یعنی یک روش برای کوک‌کردن سازها. در حالت کلی، اعتدال میانگین به روشی مشابه کوک فیثاغورثی ساخته می‌شود، یعنی با استفاده از دایره پنجم‌ها؛ تفاوت این در آن است که اندازهٔ فاصلهٔ پنجم درست در اعتدال میانگین اندکی کمتر از نسبت ۳:۲ است که در کوک فیثاغورثی استفاده می‌شود. در اعتدال میانگین، این نسبت حتی از نسبت ۲۱/۱۲:۱ که در اعتدال مساوی دوازده‌نتی استفاده می‌شود هم کوچک‌تر است.
اعتدال میانگین

تمام فواصل پنجم را با استفاده از فواصل تعدیل شدهٔ پنجم درست ایجاد می‌کند؛ و
با انتخاب اندازهٔ مناسبی برای فاصلهٔ سوم بزرگ یا کوچک، کمای همصدا را از میان می‌برد و به همصدایی کامل تبدیل می‌کند.
اعتدال یک‌چهارم کمای میانگین بهترین اعتدال میانگین شناخته شده‌است، و عبارت اعتدال میانگین غالباً برای توصیف از این نوع خاص آن اعتدال به کار می‌رود.
لوئیس آرکت

| لویس آرکت | لویس آرکت |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۴ دسامبر ۱۹۳۵
درگذشت: ۱۰ فوریهٔ ۲۰۰۱ (۶۵ سال)
ملیت: ایالات متحده آمریکا
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۷–۲۰۰۱
لویس آرکت (انگلیسی: Lewis Arquette; ۱۴ دسامبر ۱۹۳۵ – ۱۰ فوریهٔ ۲۰۰۱) یک هنرپیشه، فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده، و بازیگر سینما اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۷۷ تا ۲۰۰۱ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به اسلج همر!، جیغ ۲، هشداردهنده، سمت وحشی و حمله زن ۵۰ فوتی اشاره کرد. او در سال ۲۰۰۱ درگذشت.
شیشه شیر

کودکی در حال نوشیدن با شیشه‌شیر
شیشه‌شیر کودک یک بطری به همراه پستانک است که معمولاً زمانی که مادر با سینه خود کودک را تغذیه نمی‌کند یا برای فردی که نمی‌تواند از ظروفی مانند فنجان بنوشد، استفاده می‌شود. شیشه‌شیر معمولاً زمانی استفاده می‌شود که دسترسی به مادر نباشد.