مهار اغتشاش
تجهیزات و تاکتیک‌ها

افسران پلیس که در  آموزشگاه‌های  ضد  شورش  پلیس  آموزش  دیده‌اند،  اغلب  برای  حفاظت  از  خود  در  هنگام  مهار  اغتشاشات  از  کلاه  ایمنی  و  سپر  ضد  شورش  استفاده  می‌کنند.  این  تجهیزات  به  گونه‌ای  طراحی  شده‌اند  که  از  فرد  در  برابر  خطراتی  که  در  درگیری‌های  تن‌به‌تن  و  همچنین  اشیاء  پرتاب  شده  مانند  بطری  و  آجر  وجود  دارد،  محافظت  کنند.  لباس‌هایی  که  معمولاً  توسط  افسران  مهار  اغتشاش  پوشیده  می‌شود،  تمام  بدن  را  می‌پوشاند  و  هیچ  نقطه  آسیب‌پذیری  برای  ضربه  زدن  باقی  نمی‌گذارد.  به  عنوان  مثال،  کلاه‌های  ایمنی  که  توسط  این  افسران  استفاده  می‌شود،  دارای  یک  بخش  اضافی  است  که  به  سمت  بیرون  امتداد  یافته  و  از  پشت  گردن  در  برابر  حملات  محافظت  می‌کند.  برای  تأمین  حفاظت  بیشتر،  این  تجهیزات  اغلب  دارای  محافظ  ضد  گلوله  نیز  هستند.  در  صورتی  که  قرار  باشد  از  گاز  اشک‌آور  یا  سایر  مواد  شیمیایی  مهار  اغتشاش  استفاده  شود،  افسران  پلیس  از  ماسک  گاز  نیز  استفاده  می‌کنند.
اگرچه  دیدن  پلیس  با  لباس  و  تجهیزات  کامل  ضد  شورش  ممکن  است  ترسناک و رعب‌آور باشد،  اما  لباس‌های  ضد  شورش  امروزی  به  گونه‌ای  طراحی  شده‌اند  که  آسیب‌ها  و  جراحات  را  به  حداقل  برسانند  و  از  مرگ  و  میر  افسران  پلیس  و  شهروندان  جلوگیری  کنند.  این  تحول  در  تجهیزات  ضد  شورش  نشان‌دهنده  حرکت  به  سمت  تاکتیک‌های  غیرکشنده  و  روش‌های  کاهش  تنش  است.  در  تجهیزات  ضد  شورش  معاصر  از  نوآوری‌هایی  مانند  گاز  اشک‌آور،  گلوله‌های  لاستیکی،  باتوم،  اسپری  فلفل  و  شوکر  استفاده  می‌شود  که  به  کاهش  آسیب‌ها  و  تلفات  برای  همه  طرف‌های  درگیر  کمک  می‌کند.  این  پیشرفت‌ها  با  تغییر  رویکرد  از  تکیه  بر  زور  کشنده  به  استفاده  از  روش‌های  غیرکشنده  که  ایمنی  عمومی  و  سلامت  افسران  مجری  قانون  را  در  اولویت  قرار  می‌دهند،  انقلابی  در  مهار  جمعیت  ایجاد  کرده‌اند.
یکی  دیگر  از  نگرانی‌های  مهم  در  مهار  اغتشاشات،  جلوگیری  از  دزدیده  شدن  سلاح‌های  کمری  افسران  پلیس  توسط  افراد  موجود  در  جمعیت  است.  این  سلاح‌ها  ممکن  است  به  سرقت  رفته  و  حتی  علیه  پلیس  استفاده  شوند.  در  یک  جمعیت  بسیار  متراکم،  ممکن  است  افسر  پلیس  نتواند  ببیند  چه  کسی  مسئول  دزدیدن  سلاح  است  و  حتی  ممکن  است  متوجه  این  اتفاق  نشود.  به  همین  دلیل،  پلیس  ضد  شورش  ممکن  است  از  کیف‌های  کمری  با  مکانیسم‌های  قفل  کننده  یا  سایر  روش‌های  اضافی  برای  نگهداری  سلاح  استفاده  کند،  البته  اگر  سازمان‌های  آنها  توانایی  مالی  تهیه  چنین  ابزارهایی  را  داشته  باشند.  با  این  حال،  این  موضوع  می‌تواند  یک  معامله  دو  سر  باخت  باشد،  زیرا  زمان  لازم  برای  بیرون  آوردن  سلاح  در  شرایط  اضطراری  را  افزایش  می‌دهد.  به  عنوان  یک  راه  حل  جایگزین،  ممکن  است  پلیس  ضد  شورش  اصلاً  سلاح  کمری  حمل  نکند.
انتخاب  اولیه  تاکتیک‌ها  نوع  تجهیزات  تهاجمی  مورد  استفاده  را  تعیین  می‌کند.  انتخاب  اساسی  بین  سلاح‌های  کشنده  (مانند  تفنگ  ساچمه‌زنی  کالیبر  ۱۲)  و  سلاح‌های  غیرکشنده  (مانند  گاز  اشک‌آور،  اسپری  فلفل،  گلوله‌های  پلاستیکی،  شوکر،  باتوم  و  سایر  ابزارهای  ناتوان‌کننده)  است.  این  تصمیم  بر  اساس  سطح  تهدید  احتمالی  و  قوانین  موجود  گرفته  می‌شود.  در  بسیاری  از  کشورها،  استفاده  از  زور  کشنده  برای  کنترل  شورش‌ها  در  همه  موارد  به  جز  شرایط  بسیار  شدید  و  خاص  غیرقانونی  است.
سلاح‌های  دستی  ویژه  مهار  اغتشاش  عبارتند  از:  باتوم  چوبی  یا  لاستیکی،  شلاق  سنگین  چرمی  یا  پلاستیکی  (شمباک آفریقایی)  و  چوب  بلند  با  نوک  فلزی  کند  (چوب‌دستی پاسبانان هندی  که  بین  ۱.۸  تا  ۲.۴  متر  طول  دارد).  ماشین‌های  آب‌پاش  نیز  می‌توانند  به  عنوان  مکمل  سلاح‌های  شخصی  استفاده  شوند.  برخی  از  ماشین‌های  آب‌پاش  به  پلیس  اجازه  می‌دهند  که  برای  مشخص  کردن  شورشیان  به  آب  رنگ  اضافه  کنند  یا  برای  کمک  به  متفرق  کردن  جمعیت  گاز  اشک‌آور  به  آن  اضافه  کنند.
در  ناآرامی‌های  بزرگ،  ممکن  است  پس  از  یک  مرحله  اولیه  سرکوب  با  استفاده  از  قدرت  آتش،  پلیس  با  خودروهای  زرهی  به  منطقه  اعزام  شود.  در  برخی  موارد  نیز  از  سگ‌های  پلیس،  شلنگ‌های  آتش‌نشانی  یا  پلیس  سواره  استفاده  می‌شود.
ژاندارم‌های سیار فرانسوی در حال استفاده از گاز اشک‌آور
این ژاندارم در حال شلیک کپسول‌های گاز اشک‌آور با استفاده از لانچر "Cougar" ساخت شرکت Alsetex است.
سربازان ارتش ایالات متحده در سال ۱۹۶۷ در واشنگتن دی‌سی تلاش می‌کنند تا  از شورش معترضان به جنگ ویتنام جلوگیری کنند.
نیروهای ضد شورش سوریه در دمشق در سال ۲۰۱۲
پلیس ضد شورش لهستان در ورشو در جریان راهپیمایی استقلال در سال ۲۰۱۱
صف دفاعی نیروهای "برکوت" با تجهیزات ضد شورش در کنار ساختمان کابینه وزیران در کیف در جریان اعتراضات یورومیدان در سال ۲۰۱۳
گروه ضد شورش پلیس ریودوژانیرو در حال مقابله با معترضان در مرکز تاریخی شهر.
نیروهای "چلرینی" ایتالیا در دهه ۱۹۵۰.
نیروهای امنیتی هند در جامو و کشمیر از تفنگ‌های ساچمه‌ای برای کنترل جمعیت و مقابله با افرادی که سنگ پرتاب می‌کنند، استفاده کرده‌اند.
خودروی مداخله در  رویدادهای اجتماعی  که در  سال ۲۰۱۳  در  پارک  گزی  (استانبول)  برای  متفرق  کردن  معترضان  استفاده  شد.