پیمان فتاحی
از نگاه مخالفان

نام پیمان فتاحی (ایلیا م. رام‌الله) به صورت رسمی برای اولین بار در سال ۱۳۸۳ و در روزنامه کیهان و به عنوان یک شخص منحرف منتشر گردید. این نام حدود سه سال بعد و چند ماه قبل از دستگیری او توسط وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران و از طریق روزنامه‌های رسالت و سپس کیهان مجدداً به صورت رسمی منتشر شد.
از نظر برخی، او مدعی پیامبری و نبوت است و او را در سنخ نبوتی از جنبش‌های نو پدید دینی می‌دانند. برخی دیگر هم او را سرکرده فرقه‌ای فریبکار، مرتبط با شبکه‌های صهیونیزم بین‌الملل، نزدیکی با فراماسونری، هیپنوتیزور بسیار توانمند، جادوگر، دارای فساد شدید مالی، راسپوتین زمانه، مروج کابالائیسم و… می‌دانند.
وی در بهمن ماه سال ۱۳۸۶ از طریق سایت آریانیوز و صبح نیوز به حرکت در جهت فرادینی و خروج از قیودات مذهبی متهم می‌شود.
در آذر ماه ۱۳۸۷ سایت خبری رهاورد نور او را بر اساس لقبی که به آن شناخته شده (رام‌الله) به پلورالیزم متهم می‌کند و می‌نویسد: «حتی اسم او هم حکایت از پلورالیزم دارد»
همچنین روزنامه جمهوری اسلامی با درج مطلبی تحت عنوان «خدایی که فرزند سیزدهم است» ایلیا را فردی مدعی الوهیت دانسته‌است.
در سال ۸۵ برای رسیدگی به اتهامات متعدد مورد ادعای مخالفین ایلیا، شعبه ششم دادسرای کارکنان پرونده‌ای ویژه گشود و از طریق روزنامه کیهان از عموم کسانی که از او شکایتی دارند فراخوان عمومی گردید، اما به دلیل فقدان شاکی پرونده مذکور بدون نتیجه خاصی مختومه گردید.
در گزارشی دیگر، مخالفان او با اشاره به بخشی از زندگی‌نامه او، ریشه انحرافات مورد ادعای آنان در خصوص او را ناشی از شرایط دوران کودکی و مسائل خانوادگی او و البته استعداد و نبوغ ذاتی او می‌دانند: «وی به دلیل مشکلات عدیده خانوادگی، به ویژه جو روانی پر تلاطم و پر از درگیری خانواده، مجبور به ترک تحصیل و گوشه نشین و منزوی شد. وی از همان ابتدای جوانی به حرکات و اعمال راز آلود از جمله شعبده بازی و فنون تردستی علاقه‌مند بود و همچنین در گفتگوهای دو نفره یا چند نفره سعی می‌کرد سخنانی راز آلود و پیچیده به زبان بیاورد تا شنوندگان را دچار سر در گمی کند».
مخالفان ایلیا توانمندی و دانش او در حوزه‌های مخلف را رد نمی‌کنند اما بر خلاف هواداران او که آن را ناشی از برخورداری از شعور الهی می‌دانند، مخالفان آن را به مطالعات گسترده ایلیا در حوزه‌های مختلف مرتبط می‌دانند.
«وی بعدها به سمت مطالعه کتب و نوشتارهای مرتبط با علوم متافیزیک روز از جمله سایکو تکنولوژی‌ها، هاله بینی، رویابینی، ماها مدیتیشن، انرژی درمانی و دیگر علوم موسوم به علوم کیهانی رفت و با افراد معروف در این حوزه ملاقات کرد.» هر چند خود وی تسلطش روی علوم باطنی را نتیجه جمع‌بندی و برآیندگیری از مجموعه تحقیقاتش در علوم متافیزیک و فراروانشناسی و نیز مشاهدات و یافته‌های خود می‌داند
«وی با وجود نداشتن تحصیلات رسمی و کلاسیک، با مطالعات خود و بهره‌گیری از استعداد و توانمندی نسبی‌اش، خلاء شخصیتی خود را به خوبی پر کرد…»
همچنین در سلسله نشست‌های میز اندیشه که در دیماه ۱۳۸۸ (توسط سازمان تبلیغات اسلامی) برگزار شد، ضمن اذعان به پذیرش قدرت‌های باطنی ایلیا، این توانایی‌ها به سحر و جادو نسبت داده می‌شود. سایت پژوهه در این باره گزارش می‌کند: «فتاحی (ایلیا) تواناییهای خاصی دارد. اما این تواناییها تلفیقی از «سحر و جادو» و «علوم غریبه» است… رهبر این گروه، پیمان فتاحی به خوبی توانسته‌است از این نیروها بهره برده و پیرامون خود پیروان نسبتاً زیادی سازماندهی نماید.»
روزنامه کیهان در مقاله‌ای تعلیمات ایلیا را جزو تعلیمات نفی‌کننده شریعت می‌شمارد و در همان متن با ذکر نقل قولی از ایلیا که می‌گوید: «هر دینی را که پذیرفتید، می‌بایست به احکام آن عمل کنید و نمی‌توانید به دلخواه خود چیزی بر آن بیفزایید یا از آن بکاهید».
ماهنامه مهر نو ضمن فرقه نامیدن مجموعه ال یاسین آن را «یکی از جنجالی‌ترین و در عین حال پرطرفدارترین فرقه‌هایی که در ایران ظهور کرده» می‌خواند در حالیکه هفته‌نامه پنجره در شماره ۵۷ خود، تعلیمات رام‌الله را «وابسته به شبه عرفانهای مسیحی، یهودی و بودایی» می‌نامد.
این در حالی است که شخص پیمان فتاحی در بیانیه‌های رسمی دفتر روابط او عمومی خود موضوع فرقه بودن جمعیت تحت راهبرد خود را صریحاً رد کرده‌است:
من نه قدیس‌ام و نه عارف و روحانی…؛ قطب هیچ فرقه‌ای نیستم. نه فرقه‌ای را بنیاد گذاشته‌ام و نه با فرقه‌گرایی موافقم.
با اوج گرفتن تنش‌های سیاسی بعد از انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸، طی مقاله‌ای در روزنامه جوان عنوان شد که ایلیا رام‌الله و شاگردان وی در حمایت از برخی از جریان‌های سیاسی اقداماتی انجام داده‌اند: "گروه ایلیا رام الله تمام بروشورهای خود را به کاندیدایی اختصاص می‌دهد و می‌گویند به سبز رأی دهید. اینجا سیاسی می‌شود و معتقدند، زمینه ظهور فرادینی اینجاست. تحلیل این است که بهائیت به مباحثی مثل معماری توجه زیادی دارند. ماسونها هم که معمار هستند. ما اینجا فرهنگستانی به نام فرهنگستان هنر داریم که در بخش معماری قوی عمل می‌کند و سمینار جهانی سازی معماری در ایران برگزار می‌کند. چرا فرهنگستان دنبال این قضیه‌است؟ احساس می‌شود که یک ردپا پشت این موضوعهاست… ". این در حالی است که در زمان انتخابات ایلیا در زندان به سر می‌برد و عده‌ای از شاگردان او هم در مرقد بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران روزها به اعتصاب غذا و تحصن دست زده بودند تا شاید حکومت یا رهبر جمهوری اسلامی صدای آنان را بشنود.
او خود به برخی اتهامات وارد بر خودش این گونه پاسخ گفته‌است: «سؤال: بعضی گمان کرده‌اند که شما دیوانه یا جادوگر هستید. چرا باید اینطور فکر کنند؟ جواب: اگر من برای درمان بیماری، دارویی را مصرف کنم که شما عکس آن را برای همان بیماری مصرف می‌کنید، آن‌گاه طبیعی است که شما مرا و من شما را دیوانه بپندارم؛ زیرا می‌بینید که من دارم عکس کار شما را انجام می‌دهم، بر عکس شما می‌اندیشم و حرکت می‌کنم… اما آنان که مرا ساحر و جادوگر می‌خوانند، می‌خواهند وجدان خود را خلاص و آسوده کنند. از این طریق می‌خواهند به خود تلقین کنند که هنوز حقند. آنان تعالیم مرا می‌شنوند و تحت تأثیر قرار می‌گیرند، دیگران را هم تحت این تأثیر می‌بینند. تغییر و تحولات را مشاهده می‌کنند. بیدار شدن‌ها و گریان شدن‌ها را، بنابراین با نیروی الهی مواجه می‌شوند، با تعالیم مقدس حق. اما با خود می‌اندیشند که اگر این تعالیم را بپذیرند، کاخ عظیمی را که در خودبینی خویش ساخته‌اند فرو می‌ریزد و حقانیت کاذب و ظاهریشان فاش می‌شود. می‌بینند اگر تعالیم روح خدا را بپذیرند، منافعشان به خطر می‌افتد (و…) امّا از آنجا که نمی‌توانند حقانیت تعالیم روح خدا را، قدرت دگرگون‌کنندهٔ کلام حق، و تجلّیات نیروی الهی را انکار کنند، بر آن برچسب می‌زنند. جادوگر، دیوانه، بدعت‌گذار و منحرفش می‌خوانند تا از عذاب وجدان خود بکاهند و به شکلی ساخته‌ها و بافته‌های منی خود را حفظ نمایند. آن‌ها نیروی الهی را می‌بینند، اما جهت آن بر خلاف امیال خودخواهانه‌شان است پس به شخص تعلیم دهنده و به فردیت او حمله‌ور می‌شوند…».
علی‌رغم تلاش‌های هواداران پیمان فتاحی برای پاسخگویی به ابهامات و اتهامات وارده در سال‌های گذشته، تهاجمات از جانب مخالفان ایلیا بصورتهای مختلفی من‌جمله انتشار مقاله و ویژه نامه‌های رایگان، ساخت برنامه‌ها و میزگردهای رادیو- تلویزیونی، و مجموعه‌های شبه - مستند و برگزاری همایش‌ها و نمایشگاه‌هایی از جانب سازمان تبلیغات اسلامی همچنان در جریان بوده‌است.
در سال ۱۳۹۰ نیز مجموعه صد و چند قسمتی با عنوان آرماگدون (پروژه اشباح) به تهیه‌کنندگی دفتر پژوهش‌های روزنامه کیهان ساخته و در شبکه خبر صدا و سیمای جمهوری اسلامی پخش شد که قسمت بیست و پنجم آن اختصاص به ایلیا رام‌الله و پائولو کوئیلو داشت.
بر اساس لقب «رام‌الله» برخی نیز همچنان پیمان فتاحی و تعالیم او را با عنوان «فرقه رام‌الله» می‌خوانند و می‌گویند جریانی است منتسب به شیخ کبیر و آیین رام‌الله که تلفیقی از هندوئیسم و اسلام بوده‌است. اما این تعریف در دایرةالمعارف‌های معتبر ادیان و فرقه‌های جهان وجود ندارد.
این در حالی است که ایلیا رام‌الله (پیمان فتاحی) در این باره تصریح کرده که « «رام‌الله نام من نیست. رام‌الله یک مفهوم است، رام‌الله یعنی کسی که رام و تسلیم خداوند است» و هر گونه انتساب تعالیم خود با فرقه مذکور را رد کرده‌است. همین افراد نیز ایلیا میم و سایر جریان‌های معنوی را در کنار شیطان‌پرستی قرار می‌دهند و آن‌ها را عرفان‌های وارداتی می‌دانند که قصد بردن جوانان ایرانی را دارند.
در واکنش به انتقادات نسبتاً زیاد پیرامون او، شامل فرقه سازی، ادعای نبوت، آوردن دین جدید، شخص پرستی و قطب گرایی، ارتباط با امام زمان (عج) و… از طرف جمعیت آل‌یاسین چند بیانیه بین سال‌های ۱۳۷۶ الی ۱۳۷۹ منتشر گردید که بیانگر موضع رسمی این جمعیت در قبال شایعات فوق بود.