جایزه ساخاروف
برندگان

| 0 | 1 |
| --- | --- |
: 
: نشان‌دهنده اعطای جایزه پس از مرگ شخص است
: 
| سال | تصویر | دریافت‌کننده | ملیت | توضیحات | منابع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۸۸ |  | نلسون ماندلا |  آفریقای جنوبی | مقاومت داخلی علیه آپارتاید و بعدها اولین رئیس‌جمهور آفریقای جنوبی |  |
| ۱۹۸۸ |  | آناتولی مارچنکو  |  اتحاد جماهیر شوروی | مخالف شوروی، نویسنده و فعال حقوق بشر |  |
| ۱۹۸۹ |  | الکساندر دوبچک |  چکسلواکی | سیاستمدار اسلواکی، تلاش کرد رژیم کمونیستی را در دوران بهار پراگ اصلاح کند |  |
| ۱۹۹۰ |  | آنگ سان سو چی |  میانمار | سو چی در زمان دریافت این جایزه، یک سیاستمدار مخالف و دبیرکل سابق اتحادیه ملی برای دموکراسی بود که به خاطر مبارزه مسالمت آمیزش علیه حکومت نظامی در میانمار شهرت داشت. او شخصاً در سال ۲۰۱۳ پس از آزادی از ۱۵ سال حبس خانگی، این جایزه را گرفت. در سال ۲۰۲۰، کنفرانس روسای پارلمان اروپا رسماً سو چی را از انجمن جایزه ساخاروف به دلیل نقش او در جنایات علیه مردم روهینگیا تعلیق کرد، اما خودِ جایزه را باطل نکرد. |  |
| ۱۹۹۱ | - | آدم دماچی |  جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی | سیاستمدار آلبانیایی کوزوو و زندانی سیاسی طولانی مدت |  |
| ۱۹۹۲ |  | مادران میدان مایو |  آرژانتین | انجمن مادران آرژانتینی که فرزندانشان در طول جنگ کثیف ناپدید شدند |  |
| ۱۹۹۳ |  | اوسلوبودنژی | جمهوری بوسنی و هرزگوین | روزنامه مشهوری که از بوسنی و هرزگوین به عنوان یک کشور چند قومیتی دفاع می‌کرد |  |
| ۱۹۹۴ |  | تسلیمه نسرین |  بنگلادش | نویسنده فمینیست و پزشک سابق |  |
| ۱۹۹۵ |  | لیلا زانا |  ترکیه | سیاستمدار کرد تبار اهل جنوب شرقی ترکیه که به دلیل عضویت در پ.ک.ک به مدت ۱۵ سال زندانی شد |  |
| ۱۹۹۶ |  | وئی ژنگشنگ |  چین | فعال در جنبش‌های دموکراسی چین |  |
| ۱۹۹۷ |  | سلیمه غزالی |  الجزایر | روزنامه نگار و نویسنده، فعال حقوق زنان، حقوق بشر و دموکراسی در الجزایر |  |
| ۱۹۹۸ |  | ابراهیم روگوا |  جمهوری فدرال یوگسلاوی | سیاستمدار آلبانیایی کوزوو و اولین رئیس‌جمهور کوزوو |  |
| ۱۹۹۹ |  | ژانانا گوژماو |  تیمور شرقی | مبارز سابق و بعداً اولین رئیس‌جمهور تیمور شرقی |  |
| ۲۰۰۰ | - | باستا یا |  اسپانیا | سازمانی که افراد مواضع مختلف سیاسی را علیه تروریسم متحد می کند |  |
| ۲۰۰۱ |  | نوریت پلد-الحنان |  اسرائیل | فعال صلح |  |
| ۲۰۰۱ | - | عزت غزاوی |  فلسطین | نویسنده و استاد |  |
| ۲۰۰۱ |  | زاخاری کامونو |  آنگولا | اسقف اعظم و فعال صلح |  |
| ۲۰۰۲ | - | اوسوالدو پایا |  کوبا | فعال سیاسی و دگراندیش |  |
| ۲۰۰۳ |  | کوفی عنان |  غنا | برنده جایزه صلح نوبل و هفتمین دبیرکل سازمان ملل متحد |  |
| ۲۰۰۳ |  | سازمان ملل متحد | جهانی | برنده جایزه صلح نوبل و هفتمین دبیرکل سازمان ملل متحد |  |
| ۲۰۰۴ | - | انجمن روزنامه‌نگاران بلاروس |  بلاروس | سازمان غیردولتی «با هدف تضمین آزادی بیان و دریافت حقوق و توزیع اطلاعات و ارتقای استانداردهای حرفه ای روزنامه‌نگاری» |  |
| ۲۰۰۵ |  | زنان سفیدپوش |  کوبا | جنبش مخالف، بستگان مخالفان زندانی |  |
| ۲۰۰۵ |  | گزارشگران بدون مرز | جهانی | سازمان غیردولتی مستقر در فرانسه که از آزادی مطبوعات دفاع می‌کند |  |
| ۲۰۰۵ |  | حوا ابراهیم |  نیجریه | حقوقدان، فعال حقوق بشر |  |
| ۲۰۰۶ |  | الكساندر ميلينكويچ |  بلاروس | سیاستمدار و نامزد انتخاب شده از طرف نیروهای متحدهٔ دموکراتیک بلاروس برای انتخابات ریاست جمهوری |  |
| ۲۰۰۷ |  | صالح محمود عثمان |  سودان | حقوقدان، فعال حقوق بشر |  |
| ۲۰۰۸ |  | هو یا |  چین | فعال و دگراندیش |  |
| ۲۰۰۹ |  | مموریال |  روسیه | انجمن بین‌المللی آزادی‌های مدنی |  |
| ۲۰۱۰ |  | گیرمو فاریناس |  کوبا | پزشک، ژورنالیست و مخالف حکومت |  |
| ۲۰۱۱ |  | اسماء محفوظ |  مصر | پنج نماینده مردم عرب، به منظور به رسمیت شناختن و حمایت از تلاش آنها برای آزادی و حقوق بشر |  |
| ۲۰۱۱ |  | احمد السنوسی |  لیبی | پنج نماینده مردم عرب، به منظور به رسمیت شناختن و حمایت از تلاش آنها برای آزادی و حقوق بشر |  |
| ۲۰۱۱ |  | رزان زیتونه |  سوریه | پنج نماینده مردم عرب، به منظور به رسمیت شناختن و حمایت از تلاش آنها برای آزادی و حقوق بشر |  |
| ۲۰۱۱ |  | علی فرزات |  سوریه | پنج نماینده مردم عرب، به منظور به رسمیت شناختن و حمایت از تلاش آنها برای آزادی و حقوق بشر |  |
| ۲۰۱۱ | - | محمد بوعزیزی  |  تونس | پنج نماینده مردم عرب، به منظور به رسمیت شناختن و حمایت از تلاش آنها برای آزادی و حقوق بشر |  |
| ۲۰۱۲ |  | جعفر پناهی |  ایران | فعالان ایرانی، ستوده، وکیل دادگستری و پناهی، کارگردان سینما |  |
| ۲۰۱۲ |  | نسرین ستوده |  ایران | فعالان ایرانی، ستوده، وکیل دادگستری و پناهی، کارگردان سینما |  |
| ۲۰۱۳ |  | ملاله یوسف‌زی |  پاکستان | فعال حقوق زنان و آموزش |  |
| ۲۰۱۴ |  | دنیس موک‌وگه |  جمهوری دموکراتیک کنگو | پزشک زنان قربانیان تجاوز گروهی |  |
| ۲۰۱۵ |  | رائف بدوی |  عربستان سعودی | نویسنده و فعال عربستانی |  |
| ۲۰۱۶ |  | نادیه مراد |  عراق | فعالان حقوق بشر که مدتی در دست داعش اسیر بودند |  |
| ۲۰۱۶ |  | لمیا حجی بشار |  عراق | فعالان حقوق بشر که مدتی در دست داعش اسیر بودند |  |
| ۲۰۱۷ |  | مخالفان دولت ونزوئلا |  ونزوئلا | جایزه ساخاروف به همه زندانیان سیاسی ونزوئلا که «فورو پنال»، یکی از سازمان‌های حقوق بشری ونزوئلا نام‌شان را منتشر کرد، اهدا شد. اطلاعات بیشتر: بحران ریاست‌جمهوری ونزوئلا ۲۰۱۹ |  |
| ۲۰۱۸ |  | اولگ سنتسوف |  اوکراین | کارگردان فیلم، نماد مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی در روسیه و سراسر جهان |  |
| ۲۰۱۹ |  | الهام توختی |  چین | اقتصاددان، محقق و فعال حقوق بشر اویغور |  |
| ۲۰۲۰ |  | مخالفان دولت بلاروس |  بلاروس | اپوزیسیون دموکراتیک بلاروس به نمایندگی از شورای هماهنگی |  |
| ۲۰۲۱ |  | آلکسی ناوالنی |  روسیه | سیاستمدار مخالف و فعال مبارزه با فساد |  |
| ۲۰۲۲ |  | مردم اوکراین |  اوکراین | به اوکراینی‌هایی اعطا شد که پس از حمله روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲ از دموکراسی، آزادی و حاکمیت قانون محافظت کردند. |  |
| ۲۰۲۳ |  | مهسا امینی  و جنبش زن، زندگی، آزادی |  ایران | کشته‌شدن مهسا امینی منجر به خیزش ۱۴۰۱ ایران تحت شعار زن، زندگی، آزادی. |  |