stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فورستریت
ساختار، شکل‌گیری و خواص فیزیکی

فورستریت عمدتاً از آنیون SiO44− و کاتیون Mg 2 + در نسبت مولی 1:2 تشکیل شده است.  سیلیکون اتم مرکزی در آنیون SiO4 4- است. هر اتم اکسیژن توسط یک پیوند کووالانسی به سیلیکون متصل می‌شود. چهار اتم اکسیژن به دلیل پیوند کووالانسی با سیلیکون دارای بار منفی جزئی هستند. بنابراین، اتم‌های اکسیژن باید از یکدیگر دور بمانند تا نیروی دافعه بین آن‌ها کاهش یابد. بهترین شکل هندسی برای کاهش دافعه، شکل چهاروجهی است. کاتیون‌ها دو مکان هشت‌وجهی متفاوت  M1 و M2 را اشغال می‌کنند و با آنیون‌های سیلیکات پیوند یونی تشکیل می‌دهند. M1 و M2 کمی متفاوت هستند. همانطور که در شکل نشان داده شده است، فضای M2 بزرگتر و منظم‌تر از M1 است.(شکل.1). بسته‌بندی در ساختار فورستریت متراکم است. گروه فضایی این سازه Pbnm و گروه نقطه‌ای 2m 2/m 2/m/  است که ساختار بلوری راست‌لوزی است.
این ساختار فورستریت می‌تواند با جایگزینی آهن با منیزیم یک محلول جامد کامل تشکیل دهد.  آهن می‌تواند دو کاتیون مختلف تشکیل دهد که Fe 2+ و Fe 3+ هستند. یون آهن (II) همان بار یون منیزیم را دارد و شعاع یونی آن بسیار به منیزیم شباهت دارد. در نتیجه، Fe 2+ می‌تواند جایگزین یون منیزیم در ساختار الیوین بشود.
یکی از عوامل مهمی که می‌تواند سهم فورستریت را در محلول جامد الیوین افزایش دهد، نسبت یون‌های آهن (II) به یون‌های آهن (III) در ماگما است.  همان‌طور که یون‌های آهن (II) اکسید و تبدیل به یون آهن (III) می‌شوند، یون‌های آهن (III) به دلیل بار 3+شان نمی‌توانند الیوین تشکیل دهند. وقوع فوستریت در اثر اکسیداسیون آهن، در آتشفشان استرومبولی در ایتالیا مشاهده شد. با شکسته‌شدن آتشفشان، گازها و مواد فرار از اتاقک ماگما خارج شدند. دمای تبلور ماگما با خروج گازها افزایش یافت. از آنجایی که یون‌های آهن (II) در ماگمای استرومبولی اکسید شده بودند، آهن (II) کمی برای تشکیل الیوین غنی از آهن (فایالیت) در دسترس بود. از این رو، الیوین متبلور غنی از منیزیم بود و سنگ‌های آذرین غنی از فورستریت تشکیل شد.
در فشار بالا، فورستریت متحمل یک انتقال فاز به وادسلییت می‌شود. تحت شرایط حاکم در گوشته بالایی زمین، این دگرگونی در فشارهای حدودا  14-15 GPa رخ می‌دهد. در آزمایش‌های فشار بالا، تغییر شکل ممکن است به تأخیر بیفتد به طوری که فورستریت می‌تواند در فشارهای تقریباً GPa 50 ناپایدار باقی بماند. (مطابق شکل فوق).
دگرگونی پیشرونده بین واکنش دولومیت و کوارتز برای تشکیل فورستریت، کلسیت و دی‌اکسید‌کربن :
{\ce {2CaMg(CO3)2 + SiO2 -> Mg2SiO4 + 2CaCO3 + 2CO2}}
فورستریت با کوارتز واکنش می‌دهد تا ماده‌ی معدنی ارتوپیروکسن انستاتیت را در واکنش زیر تشکیل دهد:
{\ce {Mg2SiO4 + SiO2 -> 2MgSiO3}}
کشف و نام

فورستریت برای اولین بار در سال 1824 به علت یک اتفاق در کوه سوما واقع در وزوو ایتالیا توصیف شد. فورستریت در سال 1824 توسط آرماند لوی و به یاد طبیعت‌شناس و جمع‌آورنده مواد معدنی انگلیسی آدولاریوس جاکوب فورستر نامگذاری شد.
برنامه های کاربردی

فورستریت در حال حاضر به عنوان یک ماده‌ی زیستی بالقوه برای ایمپلنت‌ها به دلیل خواص مکانیکی برتر آن در حال مطالعه است.
فوستریت نارنجی با بخشی از تفرویت
شکل. 1: ساختار مقیاس اتمی فوستریت که در امتداد محور a مشاهده می‌شود. اکسیژن با رنگ قرمز، سیلیکون به رنگ صورتی و منیزیم با رنگ آبی نشان داده شده است. طرحی از سلول واحد با مستطیل سیاه نشان داده می‌شود.
حجم مولی در برابر فشار در دمای اتاق
Forsterite var. پریدوت با پیروکسن جزئی (قهوه‌ای) روی بازالت تاولی. جمع‌آوری‌شده در نزدیکی پریدوت، آریزونا .
موسیقی تانگو

| تانگو | تانگو |
| --- | --- |
ریشه‌های سبکی: سبک‌های اروپایی از جمله:  پولکا، habanera، فلامنکو، مازورکا، contradanse, Candombe, vals criollo, milonga.
ریشه‌های فرهنگی: آرژانتین و اروگوئه
سازهای معمول: ویولن، پیانو، گیتار، فلوت، کنترباس و آکاردئون بایان
زیرژانرها: زیرژانرها
Neotango – Tango-canción: Neotango – Tango-canción
ژانرهای درهم‌آمیخته: ژانرهای درهم‌آمیخته
تانگو-راک: تانگو-راک
حلقه‌های منطقه‌ای: حلقه‌های منطقه‌ای
Dodompa (Japanese tango) – Easter Island: Dodompa (Japanese tango) – Easter Island
سایر مطالب: سایر مطالب
تانگو – Maxixe (Brazilian tango) Record labels  یک آکاردئون بایان محبوب در آرژانتین و اروگوئه.: تانگو – Maxixe (Brazilian tango) Record labels  یک آکاردئون بایان محبوب در آرژانتین و اروگوئه.
موزیک تانگو (انگلیسی: Tango music)  تانگو، یک سبک از موسیقی است که در کشورهای اروپایی و آسیایی هند و ایران نیز شهرت زیادی. دارد که به‌طور سنتی از تکنوازی گیتار، آواز یا موسیقی دو نفره، سرچشمه گرفته‌است. یک گروه شناخته شده به عنوان típica orquesta، که شامل حداقل دو ویولون، فلوت، پیانو، دبل بیس، و حداقل دو آکاردئون بایان است. گاهی گیتار و کلارینت نیز به این گروه می‌پیوندند. تانگو ممکن است صرفاً ابزاری یا با یک خواننده همراه باشد. موسیقی تانگو، رقص تانگو را در سراسر جهان محبوب نموده‌است.
حکایت‌های ناپسند

| حکایت‌های ناپسند | حکایت‌های ناپسند |
| --- | --- |
نیکولتا ماکیاولی (راست) در صحنه‌ای از فیلم: نیکولتا ماکیاولی (راست) در صحنه‌ای از فیلم
کارگردان: سرجو چیتی
تهیه‌کننده: آلبرتو گریمالدی
نویسنده: پیر پائولو پازولینی سرجو چیتی
داستان: پیر پائولو پازولینی
بازیگران: نینتو داولی فرانکو چیتی نیکولتا ماکیاولی
موسیقی: فرانچسکو د مازی
فیلم‌بردار: تونینو دلی کلی
تدوین‌گر: نینو بارالی
تاریخ‌های انتشار:  ۱۹۷۳ (۱۹۷۳)  
مدت زمان: ۹۳ دقیقه
کشور: ایتالیا
زبان: ایتالیایی 
حکایت‌های ناپسند (ایتالیایی: Storie scellerate؛ ‏انگلیسی: Bawdy Tales) یک فیلم کمدی گروتسک ایتالیایی به کارگردانی سرجو چیتی است که در سال ۱۹۷۳ منتشر شد.
گزیدهٔ بازیگران

فرانکو چیتی
نینتو داولی
جاکومو ریتسو
جانی ریتسو
نیکولتا ماکیاولی
شش‌مقام

تصویری از اجرای موسیقی شش مقام
شش‌مقام موسیقی سنتی فرارود (بیشتر تاجیکستان و ازبکستان) است. ترانهٔ این موسیقی دربارهٔ عشق عرفانی است. سازهای به کار رفته در این موسیقی عبارت اند از: بربط، دایره، دف و تنبور. شش‌مقام از مقام‌های بزرگ، راست، نوا، دوگاه، سه‌گاه و عراق تشکیل شده‌است. یونسکو در سال ۲۰۰۰ میلادی، شش‌مقام را در فهرست کهن‌ترین سبک‌های موسیقی و همچنین سرمایه‌های غیرمادی به ثبت رساند.
شش‌مقام در ازبکستان

در نیمهٔ نخست سدهٔ بیستم عبدالرئوف فطرت، عضو گروه جدید توجه ویژه‌ای به شش‌مقام نشان داد. در سال ۱۹۲۷ کتابی با نام «موسیقی کلاسیک ازبکی و تاریخش» نوشت و شش‌مقام را به عنوان موسیقی بزرگ ازبکان معرفی کرد. در دههٔ ۱۹۳۰ در دوران حکومت استالین، از شش‌مقام به عنوان مقابله با موسیقی اروپایی پشتیبانی شد. ولی در ۱۹۵۱ فرمانی از سوی اتحادیهٔ آهنگ‌سازان ریاست جمهوری ازبکستان، مقام و توسعهٔ موسیقی را مانع شد. این فرمان از سوی کمیتهٔ ازبکستان تأیید گردید. در نیمهٔ دههٔ ۱۹۵۰، مقام از نظر ایدئولوژیک احیا شد.
شش‌مقام در تاجیکستان

از شش‌مقام گاهی به عنوان «موسیقی حال تاجیکی» و «قرآن موسیقی ملت تاجیک» یاد شده‌است. تاجیکستان که در آغاز دههٔ ۱۹۲۰ بخش خودمختاری از ازبکستان بود به جمهوری مستقلی تبدیل شد. رهبران تاجیکستان تصمیم گرفتند که شش‌مقام را به عنوان بخشی از سنت بزرگ موسیقی خود معرفی نمایند. سال ۱۹۴۹ به ابتکار برخی از سرشناسان تاجیکستان مانند صدرالدین عینی و باباجان غفورف انجمن شش‌مقام شکل گرفت. بدین ترتیب شش‌مقام دو بخش شد: شش‌مقام تاجیکی که در دوشنبه انتشار می‌یافت و شش‌مقام ازبکی که در تاشکند منتشر می‌گردید. در کتاب‌های تاجیکی یادی از شش‌مقام ازبکی نمی‌شد و متقابلاً ازبک‌ها هم یادی از شش‌مقام تاجیکی نمی‌کردند.
در دههٔ ۱۹۸۰، این بخش‌بندی ساختگی دچار تحول شد. هر دو کشور شروع به آموختن سبک‌های شش‌مقام یکدیگر کردند. این وضعیت تاکنون ادامه دارد، ولی موج ملی‌گرایی ازبکی ممکن است آن را تغییر دهد برای نمونه خوانندگاه رادیو بخارا که شهری دوزبانه (فارسی تاجیکی و ازبکی) می‌باشد تنها از ترانه‌های ازبکی در موسیقی شش‌مقام بهره می‌گیرند.
کلیسای سنت سوفیا (نووگورود)

| کلیسای سنت سوفیا | کلیسای سنت سوفیا |
| --- | --- |
دین: دین
وابستگی: کلیسای ارتدکس روسی
مکان: مکان
مختصات: ۵۸°۳۱′۱۸″ شمالی ۳۱°۱۶′۳۴″ شرقی﻿ / ﻿۵۸٫۵۲۱۶۷°شمالی ۳۱٫۲۷۶۱۱°شرقی﻿ / 58.52167; 31.27611
معماری: معماری
گونه: کلیسا
پایان ساخت: ۱۰۵۰
کلیسای سنت سوفیا یک کلیسای جامع ارتدکس روسی واقع در ولیکی نووگورود، روسیه می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان ۱۰۵۰ به پایان رسید.
امروزه، این کلیسا قدیمی‌ترین بنای تاریخی معماری اسلاو در روسیه است. ساختار و معماری منحصربه‌فرد کلیسای جامع سنت سوفیا در نووگورود که تفاوت‌های بسیاری با کلیساهای بیزانسی دارد، برای مدت‌ها الگویی برای معماری دیگر کلیساها در روسیه بود. یکی از انواع گنبدهای ارتدکس گنبد کلاه ایمنی نام دارد که گنبد کلیسای جامع سنت سوفیا در نووگورود نیز از این نوع است. امروزه تصاویر فرد کلیسای جامع سنت سوفیا در نووگورود را می‌توان بر روی اسکناس‌های پنج روبلی و ده روبلیِ فدراسیون روسیه مشاهده کرد.
پیشینه

نووگورود به محض تأسیس در میانه‌های سده نهم در شمال غرب روسیه، به رقیبی برای مرکز سیاسی مهمِ منطقه در آن زمان، یعنی کی‌یف، تبدیل شد. این رقابت به ویژه در ساخت و ساز ساختمان‌های زیبا که نظیر آن‌ها در کی‌یف بسیارند، آشکار شده است. به این ترتیب هنگامی که معتقدان به مذهب ارتدکس، به افتخار سنت سوفیای مقدس کلیسای جامع بزرگ و باشکوهی بنا نهاده و آن را با موزاییک تزئین نمودند، بلافاصله در نووگورود نیز ساخت کلیسای جامعی به نام سنت سوفیا آغاز شد.
دستور کار (نشست)

دستور کار (به انگلیسی: Agenda) که گاهی با نام‌های دستور جلسه، برنامه جلسه، جدول زمان‌بندی یا تقویم نیز شناخته می‌شود فهرستی از فعالیت‌های یک جلسه است که به ترتیب انجام آن‌ها تنظیم شده است، از آغاز جلسه تا زمانی که پایان جلسه اعلام شود این دستور کار برای پیگیری روندها و کارها به کار گرفته می‌شود. دستور کار معمولاً شامل یک یا چند مورد خاص از مسائل کاری است که باید دربارهٔ آن‌ها اقدام شود. دستور کار ممکن است زمان مشخصی برای یک یا چند فعالیت تعیین کند؛ اما این امر الزامی نیست.
توضیح

دستور کار شامل موارد کاری است که باید در طول جلسه یا نشست مورد بررسی قرار گیرند. این فهرست ممکن است با عنوان «تقویم» نیز شناخته شود. دستور کار معمولاً با تاریخ، زمان و مکان برگزاری جلسه شروع می‌شود و سپس مجموعه‌ای از نکات را شامل می‌شود که ترتیب اجرای امور را مشخص می‌کنند. مراحل هر دستور کار می‌تواند هر برنامه یا ترتیبی که گروه تمایل دارد دنبال کند را داشته باشد. بر اساس اهداف خاص گروه، دستور جلسات ممکن است اشکال مختلفی داشته باشند و شامل تعداد مختلفی از موارد شوند.
در جلسات کاری یک مجمع مشورتی، موارد دستور کار به عنوان دستورهای روز نیز شناخته می‌شوند. به‌طور ایده‌آل، دستور کار پیش از برگزاری جلسه در اختیار شرکت‌کنندگان قرار می‌گیرد تا از موضوعات مورد بحث مطلع شوند و بتوانند به‌طور مناسب برای جلسه آماده شوند.
توالی موارد دستور کار در کارگاه‌ها اهمیت دارد، زیرا مراحل بعدی ممکن است وابسته به اطلاعات یا تکمیل مراحل قبلی باشند. در جلسات استاندارد، موارد دستور کار ممکن است دارای محدودیت زمانی باشند تا از میزان مشخصی زمان فراتر نروند. اما در کارگاه‌ها، محدودیت زمانی ممکن است عملی نباشد زیرا ضروری است که از تکمیل درست یک بخش مطمئن شویم و سپس به مرحله بعدی برویم. از این رو کارگاه‌ها معمولاً نیاز به دستور کار منعطف‌تری دارند.
داشتن دستور کار در رویه‌های پارلمانی برای یک جلسه پارلمانی الزام‌آور نیست مگر اینکه قوانین مجلس آن را الزام‌آور کند یا اکثریت اعضا در ابتدای جلسه، آن را به عنوان دستور کار تصویب کنند. در غیر این صورت، دستور کار تنها به عنوان نقش غیرالزام‌آور و ارشادی برای رئیس جلسه دارد.
اگر دستور کار برای یک مجمع الزام‌آور باشد و زمانی مشخص برای یک مورد تعیین شده باشد، آن مورد نمی‌تواند قبل از آن زمان مطرح شود و باید دقیقاً در زمان تعیین‌شده مورد بررسی قرار گیرد، حتی اگر امور دیگری در جریان باشد. در صورتی که لازم باشد به گونه‌ای دیگر عمل شود، قوانین می‌توانند برای این منظور تعلیق شوند.
ترتیب کارها

در آیین‌نامه‌های پارلمانی، دستور کار، همان‌طور که از نام آن پیداست، توالی مواردی است که قرار است در طول یک جلسه مورد بررسی قرار گیرند. این توالی ممکن است یک دستور کار استاندارد یا فهرستی باشد که در دستور کار توسط اعضای مجمع تأیید شده است.
ترتیب کارها > دستور کار استاندارد

نسخه بازبینی‌شده قوانین رابرت دستور کار استاندارد زیر را ارائه می‌دهد:
خواندن و تصویب صورت‌جلسه‌ها
گزارش‌های مدیران، هیئت‌ها و کمیته‌های ثابت
گزارش‌های کمیته‌های ویژه
دستورهای ویژه
امور ناتمام و دستورهای عمومی
امور جدید
این دستور کار استاندارد در بیشتر سازمان‌ها برای جلسات مناسب تشخیص داده شده است.
«دستورهای ویژه» و «دستورهای عمومی» به مواردی اشاره دارند که معمولاً از جلسه قبلی به جا مانده‌اند (در این موارد، کلمه «دستور» به معنای «توالی» نیست، بلکه بیشتر شبیه به یک «فرمان» است). معمولاً موارد با تصویب پیشنهاد به تعویق افتادن، به دستورهای ویژه یا عمومی تبدیل می‌شوند. تفاوت این دو دستور در این است که معمولاً یک دستور ویژه می‌تواند در زمان مقرر، کارهای دیگر را قطع کند، در حالی که یک دستور عمومی منتظر می‌ماند تا امور جاری به پایان برسند. برای نمونه فرض کنید پیشنهادی در حال بررسی است و سپس به جلسه بعدی موکول می‌شود. این پیشنهاد موکول‌شده به عنوان یک دستور عمومی برای جلسه بعدی ثبت می‌شود. زمانی که نوبت به «دستورهای عمومی» در دستور کار می‌رسد، بررسی پیشنهاد موکول‌شده از سر گرفته می‌شود.
«امور جدید» بخشی است که معمولاً بیشترین بحث‌ها و تصمیم‌گیری‌های جلسه در آن صورت می‌گیرد. اگر گروهی دستور کار یا ترتیب کار مشخصی را تصویب نکرده باشد، تمام امور آن به عنوان «امور جدید» در نظر گرفته می‌شود.
ترتیب کارها > عناوین اختیاری

سازمان‌ها ممکن است عناوین اختیاری زیر را در دستور کار خود داشته باشند.
مراسم افتتاحیه - شامل دعا، سرود ملی، قرائت تعهدنامه، خواندن مأموریت سازمان، تقدیر از شخصیت‌های برجسته، و غیره.
حضور و غیاب (ثبت حضور افراد)
بررسی و تصویب دستور کار
تقویم موافقت - ابزاری که توسط مجامع مشورتی با حجم کاری سنگین برای بررسی گروهی چندین مورد به صورت یک رأی استفاده می‌شود.
خیر و صلاح امور، رفاه عمومی یا گفتگوی آزاد - برای مطرح کردن موضوعات دیگر توسط شرکت‌کنندگان برای بحث.
اعلامیه‌ها - شامل مرور نکات کلیدی، بحث دربارهٔ وظایف، برنامه ارتباطات برای اطلاع‌رسانی به افراد غایب در جلسه، و تأیید جلسه بعدی (در صورت وجود).
برنامه‌های خاص (مانند سخنرانی آموزشی، نمایش فیلم یا حضور مهمان ویژه)
یک دستور کار ممکن است شامل هر یک از موارد بالا باشد.
سودکلا

| سودکلا سودکلا | سودکلا سودکلا |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: ساری
بخش: دودانگه
دهستان: بنافت
جمعیت: ۱۵۷ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۱۱
سودکلا، روستایی است از توابع بخش دودانگه شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان بنافت قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۹۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۵۷نفر (۵۷خانوار) بوده‌است.
اماکن تاریخی > آستان درویش علی حاجی

در بخش دودانگه شهرستان ساری، هشت کیلومتری شهرمحمدآباد (مرکزبخش دودانگه)، دهستان بنافت، روستای سودکلا درمیان گورستان عمومی روستا واقع شده‌است.
به گفته اهالی در دوره سلجوقيان ، درويش علي حاجي در روستاي سودكلا با خانواده اش زندگي مي كرد كه اصليت وي ساروي بود. اين شخص شيعه دوازده امامي و القاب اوبر روي صندوق به اين عبارت (حضرت شيخ الاسلام اعظم ، قطب اولياءالله العظام ، مرشد طوايف العنام سيف الله) نوشته است . از اين القاب چنين مي نمايد كه اين شخص مرجع تقليد زمان خود و مرشد درویشان آن دوره بوده و سودكلا مركز دين آن زمان بود و تمام مردم دودانگه و اطراف آن به اين شخص اقتدا مي كردند.
اين بزرگوار در بنايي به ابعاد 5/80 در 5/80متر بيروني و 2/75در4/30 متر قسمت داخلي مدفون بوده كه از آجر و ساروچ ساخته شده‌است و به صورت چهار ضلعي كه قبلاً پوشش گنبدرك بوده كه گنبد آن دو جداره و داخل گنبد هم به صورت مدور مي باشد.
در داخل اين بنا يك صندوق چوبي مكعب مستطيل شكل كه در اطراف آن اين عبارت نوشته شده بود وجود داشت:
عمل عبادالله حاجي ابن محمد نجار فريمي - در ستون غربي صندوق عمل محمد بن يوسف سلطاني -ستون غربي با خط خوش صلوات كبير- در بالاي چهار چوب افق اضلاع غربي ، شمالي و شرقي از محمد مصطفي )ص(تا حجت بن عسكري آمده است.
سوره اخلاص با خط بسيار زيباي كوفي در ضلع جنوبي صندوق و نوشته تزئين گلدار:
اتمام شد صندوق به مدت يك سال حسين بن درويش تاج سر
در مركز بدنه ضلع جنوبي صندوق سوره مباركه كوثر با خط زيبا و عبارت عمل يوسف ابن احمد سلطاني آمده است.
دو وسط بدنه شمالي صندوق عبارت:
هو وفات حضرت شيخ الاسلام اعظم ، قطب اولياء الله العظام، مرشد طوايف الانام سيف الله في الدنيا، مال درويش علي حاجي قدس الله روحه العزيز ،
در شب دوشنبه دوازدهم جمادي الاول ، سنه ثلاث و ثلاثين و ثمانمانه )833ه-ق(اين بنا در دوره صفويه تعمير شد و در سال 1353
هجري قمري ، حدود 76 سال پيش يك بار ديگر بر اثر زلزله تخريب شد كه با اهتمام شیخ ابوالقاسم دودانگی بنا بازسازي گردید كه شعر معروف
مرحوم نادعلي طيبي به اين صورت آمده است.
در هزار و سيصدوپنجاه و سه/ شد زمين لرزه، بنا از بين رفت
شد دودانگه باني تعمير وي/در هزار و سيصد و پنجاه و هفت
در اطراف اين بنا دو امامزاده به نام‌هاي امامزاده حسين و خضر عالم هم موچود مي باشد و يك درخت به نام ارس(سرو) كه كارشناسان عمر آن را بيش
از 2000 سال تخمين زده‌اند نيز موجود مي باشد.
دوریش علی حاجی در بین مردم منطقه به امامزاده مشهورند.
بنای ساختمان بقعه قدیمی به شکل مربع وبرفرازآن گنبدی عرقچینی قرار دارد که بیرون آنراحلب سرکرده اند، مدخل اصلی بقعه شامل اتاق است.
که ازآن به عنوان شبستان استفاده می‌کنند و توسط دودرب تودرتوی قدیمی که متعلق به دوره قاجاریه است به حرم راه می یابد.
زمین زیارتگاه حدود ششصد مترمربع است که چند اصله درخت سرو تنومند به آن  زیبایی بخشیده است. در مقابل بقعه مزاردیگری است.
که به آن بقعه درویش می‌گویند و تمام اثر آن ازبین رفته ودورآنرا پرده کشیده‌اند..
اماکن تاریخی > امامزاده حسین

در ضلع غربی قبرستان بنایی سنتی با کاهگل درست شده و داخل این بنا ضریحی چوبی و ساده قرار دارد که ایشان از فرزندان میر عماد می‌باشند که از اجداد سادات ولیک بنی هااست .
اماکن تاریخی > خضر عالم

این بزرگوار از عالمان عصر خود بوده و ایشان از اجداد عالمی‌های روستای ولیکچال است  چنانچه عقبه ایشان این بنای نپار مانند را که قبلا کاهگل بوده و به علت عوامل طبیعی تخریب شده بود مرمت می نمودند .
اما سنگی روی مزار آرامگاه جناب خضر عالم وجود داشت که به صورت مکعب مستطیل بوده و به وزن بیش از یک تن و به ابعاد دو متر در یک متر در هفتاد سانتی متر که در داخل یک قاب سنگی دیگر به ارتفاع چهل سانتیمتر قرار داشت و در سی سال گذشته دستخوش سوداگران گنج قرار گرفته و تخریب گردید.
همچنین عالمان بنام دیگری از حدود 200 سال پیش بنا به شواهد نسل حاضر و به استناد به اثار تاریخی و کتاب تاریخ بنافت ظهور نمودند از جمله شیخ محمد حسین و شیخ محمد می‌توان نام برد که از نجف و کربلا و نزد اساتید بزرگی مانند آخوند ملا محمد کاظم خراسانی تلمذ نمودند.
اماکن تاریخی > مقبره خواهر درویش علی حاجی

نقل است در باغ کناری قبرستان سودکلا که قبلا  جزء حریم قبرستان  بود  قبر خواهر دوریش علی  وجود داشت  که یک سنگ منتظم  حکاکی شده  با خط ثلث در بالای آن قرار داشت که متأسفانه به تاراج رفته است.
اماکن تاریخی > حمام تاریخی

با توجه به قدمت طولانی ساخت این حمام  و رواج  این حمام  در دوران صفویه(صفویان از سال 907 تا سال 1135 هجری قمری حکومت داشتند) می‌توان گفت این حمام به احتمال زیاد در دوران صفویه ساخته شده‌است .
در آن زمان در منطقه بنافت تنها حمام عمومی فعال  بوده و معروف است اهالی روستاهای مجاور به این حمام می آمدند. آب مصرفی حمام از طریق چاهی که در حیاط مرحوم حسین شریفی قرار داشت تأمین میشد.
ورودی حمام با  شش پله به زیرزمین می‌رفت و بعد از  عبور از  پاشور  وارد رختکن می‌شد که پنج یا شش عدد طاق  داشت. به دلیل  قرار گرفتن حمام در زیر زمین ،  روشنایی  داخل  حمام از  سه روجین  که روی طاق حمام بود وشیشه در آن  استفاده شده  بود  تأمین می‌شد.
سیستم گرمایشی  حمام  به  صورت زیر  بود:
سوخت حمام از هیزم‌هایی بود که در "تونی"  زیر دیگ (دز)   قرار میدادند  که بعد از گرم کردن دیگ از طریق کانال‌هایی که از زیر حمام رد میشد عبور و باعث گرم شدن اتاقک حمام می‌شد. آب گرم داخل دز  به خزانه انتقال و درآنجا با آب سرد ی که از سرداب می‌رسید  به دمای مطلوب می‌رسید. تأمین  هیزم حمام  با مشارکت عمومی و  سرانه   خانواری یک بار هیزم  بود.
این حمام چندین بار توسط زلزله خسارت هایی  به آن وارد شد  که آخرین آن، زلزله سال 1313 بوده  که مرحوم مشتی نادعلی طیبی در گزارشی از آن یاد می‌کنند.  در آن زمان بزرگ محل مرحوم شیخ ابولقاسم دودانگی بودند و تعمیرات مربوط به خسارت‌های زلزله توسط ایشان انجام  گرفت.
در  دهه چهل  برای تعمیر حمام مقرر شد هر خانواده  دو بار گچ از کلیج کلا بیاورد  و همچنین دو یا سه روز برای تعمیر آن کار کنند سنگ گچ را در کوره ای پختند و طی فرایندی  به  پودر گچ تبدیل  و  در تعمیر  حمام به کار بردند. تعمیر  حمام  توسط آقای رنجبر که به دعوت آقای محمدتقی کیایی (از خیرین و معتمد محل)  به سودکلا  آمده  بود انجام گرفت.
در دهه 50 خزانه حمام به دلایل مسائل بهداشتی برچیده و تعداد 4 عدد دوش در آن  مجهز گردید.
در حال حاضر این حمام در حال از بین رفتن است و همت اهالی را برای احیایش می طلبد.
مشاهیر > حسین طیبی سودکلایی

(زادهٔ ۱۲ آبان ۱۳۱۵ در سودکلا، ساری - ۶ اسفند ۱۳۹۵) خواننده، نوازنده و موسیقی‌دان مازندرانی بود. او در سومین جشنوارهٔ موسیقی فجر به عنوان نوازندهٔ برتر شناخته شد. درمرداد ماه سال ۱۳۷۰ با سازِ لَلِه‌وا در جشنواره آوینیون فرانسه و در شهریورماه همان سال در جشن هنر ایران در شهر دوسلدرف آلمان شرکت کرد.
پدرش با موسیقی مخالف بود ولی او با تشویق مادرش از ۷ سالگی آموختن موسیقی را آغاز کرد. در مکتب زادگاهش و همچنین مکتب روستای سید ابوصالح درس خواندن را شروع کرد و بدین ترتیب هنگام نام‌نویسی در دبستان روستای همسایه (سنگده) مستقیم در پایهٔ سوم پذیرفته شد. پایه‌های بعدی را در دبستان حافظ ساری گذراند و با نمرهٔ ممتاز این مقطع را به پایان رساند. با از دست دادن پدر در ۱۵ سالگی ناگزیر تحصیل را رها کرد و شغل پدر یعنی دامپروری را ادامه داد. طیبی در ۲۱ سالگی ازدواج کرد و در ۳۴ سالگی به‌عنوان نوازنده و خواننده در رادیو ساری حضور یافت. در ۳۵ سالگی با مدرک ششم دبستان به صورت کارمزدی به استخدام ادارهٔ فرهنگ و هنر در آمد و پس از ۶ سال فعالیت توانستدر پست نوازندگی مشغول شود. پیش از پیروزی انقلاب ۴ نوار منتشر کرد پس از انقلاب هم «لله وا» نخستین نواری بود که از در سال ۱۳۶۵
پخش شد. او در این اثر، قطعات ویژهٔ للِه‌وا را نواخت. قطعاتی که هم‌اکنون منبع و ماخذ لَله نوازانِ مازندران است. در همین سال‌ها با بردن جایزهٔ
جشنواره فجر به آوازهٔ خود افزود و در سراسر ایران طرفدارانی یافت.
مشاهیر > نادعلی طیبی سودکلا یی

مرحوم نادعلی طیبی مشهور به مشهدی علیجان شاعر ،طبیب و مداح  سودکلائی در تاریخ 1282/10/05 در روستای سودکلا به دنیا آمد، پدر ایشان محمد باقر و مادر ایشان سید زینب تقوی بود. او کودکی بسیار باهوش بوده و  در سال سال 1290به درخواست اهالی  میرزا علی اکبر تهرانی مکتب خانه ای در سودکلا دایر  و نادعلی در این مکتب   خانه  به تحصیل پرداخت و بعد از چند سال به تشویق باسوادهای محل جهت تحصیل  به حوزه علمیه سلیمان خان ساری  رفت و بعد از اتمام تحصیل به سودکلا بازگشت و مکتب خانه ای دایر کرد و شاگردانی از روستاهای سودکلا ، دادوکلا ، ولیکچال و رسکت و رجه و دهمیان و برنت در این مکتب خانه تحصیل می‌کردند. نادعلی از طریق تدریس ،طبابت و کار در دفتر ثبت ازدواج و طلاق دودانگه که در سودکلا قرار داشت ارتزاق می‌کرد و در سال 1320/11/08 بر اثر بیماری حصبه درگذشت در سودکلا دفن و در سال 1348 طبق وصیت نبش قبر شد و به مشهد منتقل و در انجا به خاک سپرده شد.
وی اشعار فراوانی پیرامون مسائل و موضوعات مختلف سروده که علی اصغری ولیکبنی این اشعار را در سه جلد مرثیه ها، دیوان اشعار  و اشعار تبری در سال 1397 به چاپ رساند
مشاهیر > شیخ ابوالقاسم دودانگی

شیخ ابوالقاسم دودانگی در سال 1270 خورشیدی در سودکلا متولد شد و پس از گذرندان تحصیلات مقدماتی در مکتب خانه سودکلا ، برای ادامه تحصیل نزد ملا محمد کاظم اقا مشهدی رفت و چند سال خدمت ایشان به کسب علوم پرداخت. بعد از درگذشت ملا محمد کاظم ،ایشان به مدرسه سلیمان خان ساری رفت و بعد از سال ‌ها تحصیل به عنوان استاد در این مدرسه به تدریس پرداخت.
با روی کارامدن رضا شاه  وبسته شدن درب مدارس دینی ایشان به سودکلا بازگشت و در سال 1318 مجوز تأسیس سردفتری ازدواج و طلاق دهستان‌های دودانگه را از وزیر دادگستری پهلوی اول اخذ و این دفتر را در سودکلا تأسیس کرد و تا سال 1322 این دفتر در سودکلا وجود داشت.
ایشان در تاریخ  1322/10/26 بر اثر بیماری حصبه درگذشت و در کنار مزار درویش علی حاجی به خاک سپرده شد.
مشاهیر > ارسلان طیبی سودکلائی

ارسلان طیبی فرزند استاد حسین طیبی سودکلائی در تاریخ 1345/10/01در روستای سودکلای دودانگهٔ ساری زاده شد.  در سال 1356کارش را به همراه استاد حسین طیبی به عنوان هنرجوی آواز محلی شروع نمود  و سپس لله وا را نزد ایشان فراگرفت و به همراه استاد در اکثر جشنواره‌های سراسری شرکت داشته‌است. وی در سال 1376 به عضویت گروه شواش به سرپرستی استاد احمد محسن پور در آمده و در اکثر آلبوم‌ها و کنسرت‌های این گروه به عنوان خواننده و نوازنده شرکت داشته و در سال 1383و 1387 به همراه گروه شواش در کشور آلمان به اجرای برنامه پرداختند و دو آلبوم مستقل به نام‌های مازنی خونش و کلک چو را منتشر کردند .
بیوگرافی گروه ماه تی تی
گروه ماه تی تی به سرپرستی ارسلان طیبی در سال 1382 فعالیت هنری خود را آغاز نموده است و در همایش‌های گوناگونی به اجرای برنامه پرداختند و تا کنون یک اثر به نام کلک چو را منتشر کرده‌اند.
هنرمندان گروه ماه تی تی : ارسلان طیبی ( خواننده، لله وا )، فریدون طیبی ( نقاره )، بهشاد طیبی ( دو تار ) علی باکویی ( دوتار )
میراث طبیعی

در جوار بنای درویش علی حاجی سودکلا  يك درخت به نام ارس(سرو) كه كارشناسان عمر آن را بيش از 2000 سال تخمين زده‌اند نيز موجود مي باشد.
fa (in English: Expected satiety)
ورزش

روستای سودکلا دارای تیم فوتبال و فوتسال  در دو ردهٔ جوانان و پیشکسوتان است و  در مسابقات فوتبال جام بنافت ، فوتسال یادواره شهدا شرکت میکنند.[نیازمند منبع]
نگارخانه

منابع
↑  «نتایج سرشماری ایران در سال ۱۳۹۵». درگاه ملی آمار. بایگانی‌شده از اصلی (اکسل) در ۲۰ شهریور ۱۴۰۲.
↑  «درویش علی سودکلا». http://emamzadegan.ir. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۶ دسامبر ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۲۶ دسامبر ۲۰۱۸. پیوند خارجی در |وبگاه= وجود دارد (کمک)
↑  «امام زاده حسین سودکلا». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۶ دسامبر ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۲۶ دسامبر ۲۰۱۸.
1 2 3  طیبی، نادعلی (۱۳۹۶). کتاب دیوان اشعار نادعلی طیبی. ساری: کلک واژه. صص. ۱۸. شابک ۹۷۸-۶۰۰-۹۶۳۳۹-۹-۹.
↑  طیبی، نادعلی (۱۳۹۶). نوحه ها  و مراثی عاشورایی. ساری: کلک واژه. صص. ۱. شابک ۹۷۸-۶۰۰-۹۶۳۳۹-۸-۲.
↑  «Image_1.jpg». dx.doi.org. دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۱۲-۲۶.
↑  «بیوگرافی هنری استاد ارسلان طیبی». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۹ دسامبر ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۲۸ دسامبر ۲۰۱۸.
↑  «بیوگرافی استاد ارسلان طیبی سودکلائی».
درخت کهنسال ارس، سودکلا
درویش علی حاجی سودکلا ،فروردین 96
امام زاده حسین سودکلا
خضر عالم سودکلا ،سال 1396
جانمایی حمام تاریخی سودکلا
سودکلا، فروردین ۱۳۹۷
استاد حسین طیبی سودکلائی