stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کاراکارای راه‌راه

| کاراکارای راه‌راه | کاراکارای راه‌راه |
| --- | --- |
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 نزدیک تهدید  (IUCN 3.1):  نزدیک تهدید  (IUCN 3.1)
CITES Appendix II (CITES): CITES Appendix II (CITES)
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: شاهین‌سانان
تیره:: شاهینان
سرده:: Phalcoboenus
گونه:: P. australis
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Phalcoboenus australis (Gmelin, JF, 1788): Phalcoboenus australis (Gmelin, JF, 1788)
مترادف: مترادف
 Daptrius australis:  Daptrius australis
کاراکارای راه‌راه یا کاراکارای فورستر (نام علمی: Phalcoboenus australis)، یک پرنده شکاری تقریباً در معرض خطر از خانواده شاهینان، یعنی شاهین‌ها و کاراکاراها است. که در آرژانتین، شیلی، و جزایر فالکلند یافت می‌شود. در فالکلند به عنوان کلاغ سیاه جانی شناخته می‌شود که احتمالاً از نام پنگوئن جانی (پنگوئن جنتو) نام‌گذاری شده‌است.
سامانه‌های طبقه‌بندی موافق هستند که کاراکارای راه‌راه تک‌نماد است.
چارلز جی. گیتو

| چارلز جی>  گیتو | چارلز جی>  گیتو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۸ سپتامبر ۱۸۴۱ فری‌پورت، ایلینوی
درگذشت: ۳۰ ژوئن ۱۸۸۲ (۴۰ سال)
پیشه: وکیل
وضعیت جزایی: اعدام
همسر: آنی بان (طلاق)
اتهام جنایی: ترور جیمز گارفیلد، رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا
مجازات: اعدام با طناب دار
 :  
امضاء: امضاء
چارلز جی. گیتو (انگلیسی: Charles Julius Guiteau; ۸ سپتامبر ۱۸۴۱ – ۳۰ ژوئن ۱۸۸۲) وکیل، نویسنده و سخنران آمریکایی بود که جیمز گارفیلد، بیستمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا را ترور کرد.
کلای-سویی

| کلای-سویی | کلای-سویی |
| --- | --- |
کمون: کمون
کلای-سویینمایش نقشه فرانسهکلای-سویینمایش نقشه Île-de-France (region): کلای-سویینمایش نقشه فرانسهکلای-سویینمایش نقشه Île-de-France (region)
مختصات: ۴۸°۵۷′۰۰″شمالی ۲°۴۲′۰۰″شرقی﻿ / ﻿۴۸٫۹۵۰۰°شمالی ۲٫۷۰۰۰°شرقی﻿ / 48.9500; 2.7000: مختصات: ۴۸°۵۷′۰۰″شمالی ۲°۴۲′۰۰″شرقی﻿ / ﻿۴۸٫۹۵۰۰°شمالی ۲٫۷۰۰۰°شرقی﻿ / 48.9500; 2.7000
کشور: فرانسه
ناحیه: ایل-دو-فرانس
دپارتمان: سن-ا-مرن
بخش: مو
کانتون: کلای-سویی
کمون: CA Roissy Pays de France
مساحت۱: ۱۵٫۰۷ کیلومتر مربع (۵٫۸۲ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۰۶)۲: ۱۱۲۷۹
 • تراکم: ۷۵۰/کیلومتر مربع (۱۹۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان اروپای مرکزی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کد آماری/کد پستی: ۷۷۱۱۸ /۷۷۴۱۰
ارتفاع: ۴۲–۱۲۴ متر (۱۳۸–۴۰۷ فوت)
۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) ۲: ۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) ۲
کلای-سویی (تلفظ می‌شود [klaj.su.ji]) یکی از کمون‌های فرانسه است که در دپارتمان سن-ا-مرن در ناحیه ایل-دو-فرانس در شمال فرانسه واقع شده‌است. کلای-سویی ۱۵٫۰۷ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱٬۲۷۹ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده

شهر Soave خواهرخواندهٔ کلای-سویی هست.
کاراکارای تاجدار شمالی

| کاراکارای تاجدار شمالی | کاراکارای تاجدار شمالی |
| --- | --- |
کاراکارای تاجدار شمالی، Caracara cheriway: کاراکارای تاجدار شمالی، Caracara cheriway
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: شاهینیان
تیره:: شاهینیان
سرده:: Caracara
گونه:: C. cheriway
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Caracara cheriway : Caracara cheriway 
کاراکارای تاجدار شمالی (نام علمی: Caracara cheriway) نام یک گونه از تیره شاهینیان است. این گونه شباهت‌های زیادی با کاراکاری تاجدار جنوبی دارد. این گونه اغلب مردار خوار است. دامنه پراکنش این گونه در کوبا، شمال آمریکای جنوبی جنوب تا شمال پرو و شمال حوضه آمازون در برزیل و آمریکای مرکزی و مکزیک است. این پرنده در ایالات متحده آمریکا فقط در قسمت‌هایی از جنوب‌شرقی آن حضور دارد. کاراکارای تاجدار شمالی دارای بدنی است به طول ۴۹ تا ۵۸ سانتی‌متر با بال‌هایی به طول ۱۰۷ تا ۱۳۰ سانتی‌متر و وزنی در حدود ۸۰۰ تا ۱٬۳۵۵ گرم. وزن ماده‌های این گونه کمی کمتر و در حدود ۲٬۰۰ گرم است. کاراکارای تاجدار شمالی اغلب از گوشت مردار تغذیه می‌نماید اما قادر است که حیواناتی همچون پستانداران کوچک، دوزیستان، خزندگان، ماهی‌ها، خرچنگ‌ها حشرات، لاروشان، کرم خاکی، حلزون صدف دار و پرندگان جوان را نیز شکار کند.
کلیسای شرق در چین

سنگ یادبود شیان، در چانگ‌آن در ۷۸۱ میلادی برپا شد.
کلیسای شرق در چین (چینی: 景教�) کلیسای مشرق (همچنین به عنوان کلیسای نسطوری شناخته می‌شود) از نظر تاریخی در دو دوره در چین حضور داشته‌است: اول از قرن هفتم تا دهم در دودمان تانگ و بعدها در زمان دودمان یوآن در قرن‌های ۱۳ و ۱۴، زمانی که در کنار سایر ادیان خارجی مانند کاتولیک و احتمالاً مانوی به عنوان یلیکون جیائو توصیف شده‌است.
پس از قرن‌ها وقفه، اولین عبادت الهی کلیسای آشوری مشرق در سال ۲۰۱۰ در چین برگزار شد.
کلاته باغ

| کلاته باغ | کلاته باغ |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۵°۵۷′۵۱″شمالی ۵۸°۲۴′۱۸″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۹۶۴۱۸۸۰°شمالی ۵۸٫۴۰۴۹۹۷۰°شرقی﻿ / 35.9641880; 58.4049970: مختصات: ۳۵°۵۷′۵۱″شمالی ۵۸°۲۴′۱۸″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۹۶۴۱۸۸۰°شمالی ۵۸٫۴۰۴۹۹۷۰°شرقی﻿ / 35.9641880; 58.4049970
کشور: ایران
استان: خراسان رضوی
شهرستان: میان‌جلگه
بخش: مرکزی
دهستان: غزالی
جمعیت: ۶۱ نفر (سرشماری ۹۵)
کلاته باغ، روستایی در دهستان غزالی بخش مرکزی شهرستان میان‌جلگه در استان خراسان رضوی ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۶۱ نفر (۱۹ خانوار) بوده است.
کاستاریکا

| جمهوری کاستاریکا  | جمهوری کاستاریکا  |
| --- | --- |
   پرچم    نشان ملی  :    پرچم    نشان ملی  
شعار: زنده باد کار و آشتی: شعار: زنده باد کار و آشتی
سرود: ای میهن شریف، پرچم زیبای تو : سرود: ای میهن شریف، پرچم زیبای تو 
پایتخت و بزرگترین شهر: سان خوزه ۹°۵۵′ شمالی ۸۴°۴′ غربی﻿ / ﻿۹٫۹۱۷°شمالی ۸۴٫۰۶۷°غربی﻿ / 9.917; -84.067
زبان(های) رسمی: اسپانیایی
حکومت: جمهوری
• • رئیس‌جمهور • معاون اول : کارلوس الورادو کمپبل بار
 :  
بنیان‌گذاری: ۱۵ سپتامبر ۱۸۲۱ ۱۸۳۸
مساحت: مساحت
• کل: ۵۱٬۱۰۰ کیلومتر مربع (۱۹٬۷۰۰ مایل مربع) (۱۳۳ ام)
• آبها (٪): ۰٫۷
جمعیت: جمعیت
• سرشماری : ۵٬۱۱۰٬۰۰۰ (۱۲۲ ام)
• تراکم: ۱۰۰ بر کیلومتر مربع (۲۵۹٫۰ بر مایل مربع) (۱۰۷ام)
تولید ناخالص داخلی (GDP)  برابری قدرت خرید (PPP): برآورد ۲۰۲۰ 
• کل: ۹۵/۲۱Billion USD (نامعلوم)
• سرانه: ۲۱٬۴۴۸ دلار (نامعلوم)
شاخص توسعه انسانی (۲۰۲۰): ۰٬۸۳۳ ۵۳ام(بالا)
واحد پول: کولون (CRC)
منطقه زمانی: CST
پیش‌شماره تلفنی: ۵۰۶
دامنه سطح‌بالا: .cr
کاستاریکا (به اسپانیایی: Costa Rica) با نام رسمی جمهوری کاستاریکا (به اسپانیایی: República de Costa Rica) کشوری واقع در آمریکای مرکزی است. پایتخت این کشور شهر سان خوزه (کاستاریکا)؛ و واحد پول آن کولون کاستاریکا می‌باشد.
جمعیت این کشور ۵٬۱۱۰٬۰۰۰ نفرو زبان رسمی آن اسپانیایی است. ۴۰ درصد از مردم آن سفیدپوست، ۳۱ درصد مستیزو (دورگه سفید و سرخ‌پوست) و بقیه از دیگر نژادها هستند. سفیدپوستان کاستاریکا، بیشتر اسپانیایی‌تبار هستند.
شاخه کاتولیک رومی از مسیحیت، مذهب رسمی کاستاریکا است. ۷۰ درصد مردم این کشور کاتولیک، حدود ۱۴ درصد پروتستان و ۱۱٫۳ درصد بی‌دین هستند.
کاستاریکا شصت و چهار سال پیش خدمت وظیفه در ارتش خود را منحل کرد و از نظر سیاسی یکی از باثبات‌ترین کشورهای آمریکای مرکزی به‌شمار می‌آید.
این ناحیه – به عنوان بخشی از گواتمالا – تا ۱۸۲۱ تحت حکومت اسپانیایی بود. کاستاریکا هر چند که قسمتی از فدراسیون آمریکای مرکزی (۱۸۲۳ تا ۱۸۳۸) به‌شمار می‌آمد، ولی بیشتر در انزوا از همسایگانش توسعه یافت. کاستاریکا با مزارع کوچک بسیار رونق یافت و مهاجران اروپایی را جذب کرد و دموکراسی باثباتی را ایجاد نمود. به دنبال یک جنگ داخلی کوتاه در ۱۹۴۸، ارتش منحل گردید. از آن زمان این کشور نقش برقرارکنندهٔ آشتی در آمریکای مرکزی را اتخاذ کرده‌است.
نام

نام کوستاریکا یا کاستاریکا یک نام اسپانیایی است و در زبان اسپانیایی «کوستا/کستا» یعنی «ساحل» (مانند coast در انگلیسی) و «ریکا» یعنی «غنی» (مانند rich در انگلیسی) و کوستا ریکا یا کستاریکا به معنی «ساحل غنی» است.
نام این کشور در زبان فارسی کستاریکا و کوستاریکا هم نوشته می‌شود.
تاریخ

پیش از ورود اروپائیان به قاره آمریکا مردمان مایان و آزتک در آمریکای مرکزی می‌زیستند. سرخپوستان کاستاریکا تا پیش از غلبه اروپایی‌ها با استفاده از جوهرهای قرمز و مشکی که از سبزیجات می‌گرفتند، به شیوه تصویرنگاری بر روی پوست جانوران می‌نوشتند.
یکی از عجیب ترین رازها در باستان‌شناسی کاستاریکا یافته شدن حدود ۳۰۰ گوی سنگی در جلگهٔ دیکوئیس کستاریکا در دههٔ ۳۰ میلادی بود که مربوط به تمدن دیکوئیس هستند. این گوی‌ها از گراندیوریت جامد ساخته شده‌اند که یک سنگ آتشفشانی خیلی سخت است. گوی‌های سنگی کستاریکا از زمان کشف تاکنون در معرض انقراض قرار دارند. جویندگان گنج با کمک دینامیت خیلی از گوی‌ها را منهدم کرده‌اند. فعالیت‌های کشاورزی باعث ترک خوردن و شکسته شدن شماری از این گوی‌های مبهم شده‌است.
در سده شانزدهم میلادی اسپانیا سرزمین‌های این مردم را گرفت و کاستاریکا جنوبی‌ترین استان اسپانیای نو شد. پس از غلبه اسپانیایی‌ها در ۱۵۶۳، بومیانی که جان به‌در بردند تحت نفوذ شدید اروپایی‌ها شیوه‌ای جدید پیش گرفتند.
کاستاریکا از سده ۱۶ مستعمرهٔ کشور اسپانیا بوده و در روز ۱۵ سپتامبر ۱۸۲۱ از این کشور اعلام استقلال کرد. پس از دوره کوتاهی پیوستن به پادشاهی مکزیکی «اوتین د ایتوربیده»، کستاریکا از ۱۸۲۳ تا ۱۸۳۴ ایالتی از «جمهوری فدرال آمریکای مرکزی» شد. در سال ۱۸۲۴ پایتخت آن به سان خوزه منتقل شد. کستاریکا از ۱۸۴۰ کشوری مستقل بوده‌است و از ۱۸۴۸ به‌صورت جمهوری درآمد. کستاریکا را به‌خاطر دوام دموکراسی ستایش می‌کنند.
رودخانه سان‌خوان یکی از منابع اصلی اختلاف میان دو کشور کستاریکا و نیکاراگوئه در طول یک قرن گذشته بوده‌است. در سال ۲۰۱۰ کستاریکا کشور نیکاراگوئه را به مستقر کردن سربازانش در خاک خود در این منطقه متهم کرد ولی نیروهای نیکاراگوئه می‌گویند در حال انجام یک عملیات لایروبی در اطراف یک جزیره در رودخانه سان‌خوان هستند.
هژبر یزدانی از چهره‌های سرشناس و ثروتمند سال‌های پیش از انقلاب ایران، پس از انقلاب ناچار به گریز از ایران شد و به کستاریکا رفت و در آنجا با همکاری تعدادی از ایرانی‌ها یک مجتمع بزرگ دامپروری راه‌اندازی کرد. یزدانی که در نزدیکی شهر سن حوزه در کاستاریکا زندگی می‌کرد، در کنار مزرعه‌اش تابلوی بزرگی نصب کرده بود که بر آن نوشته بود سنگسر. این تابلو یادآور محل تولدش سنگسر است.
جغرافیا

مقالهٔ اصلی: جغرافیای کاستاریکا
مساحت کاستاریکا ۵۱۱۰۰ کیلومتر مربع است. این کشور از شمال با نیکاراگوئه و از جنوب شرقی با پاناما همسایه است. در شرق این کشور دریای کارائیب و در غرب آن اقیانوس آرام قرار دارد. کاستاریکا در میان جلگه‌ای باریک در ساحل اقیانوس آرام و جلگه‌ای پهن‌تر در امتداد ساحل دریای کارائیب، فلات مرکزی و رشته‌کوه‌ها قرار دارد.
رود مهم کشور ریوگرانده است. میزان بارندگی در امتداد ساحل کارائیب سنگین است، ولی ساحل اقیانوس آرام خشک‌تر است. درجهٔ دما در زمین‌های پست گرم، و در ارتفاعات پایین‌تر است.
شهرهای مهم کاستاریکا عبارتند از: لیمون ۱۰۵٬۰۰۰، الاهوئلا ۴۶٬۵۵۴، کارتاگو ۱۵۶٬۶۰۰ و لیبریا ۳۵٬۰۰۰ نفر.
بلندترین نقطه این کشور قله سرو چیریپو با ۳۸۱۹ متر ارتفاع است. این قله پنجمین قله بلند آمریکا مرکزی به‌شمار می‌آید. مرتفع‌ترین آتشفشان در کاستاریکا ایرازو (۳۴۳۱ متر) نام دارد و بزرگ‌ترین دریاچه کشور دریاچه آرنال است. کستاریکا ۱۴ آتشفشان دارد که شش تای آن‌ها دست‌کم طی ۷۵ سال اخیر فعال بوده‌اند. این کشور هم‌چنین طی یک قرن گذشته دست‌کم ۱۰ زمین‌لرزه شدیدتر از ۵٫۷ ریشتری به خود دیده‌است.
بزرگ‌ترین جزیره این کشور جزیره کالرو است و جزیره کوکوس نیز به خاطر دوری‌اش از سواحل کشور از جزایر جالب توجه کاستاریکا است. کاستاریکا از بیشترین تراکم گونه‌های زیستی در جهان برخوردار است.
تقسیمات کشوری

شامل هفت استان به شرح زیر:
| پرچم | نام استان | مرکز | مساحت | جمعیت(۲۰۱۱) | نقشه |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | استان سان خوزه | سان خوزه | ۴۹۶۶ | ۱۴۰۴۲۴۲ |  |
|  | استان پونتارناس | پونتارناس | ۱۱۲۶۶ | ۴۱۰٬۹۲۹ |  |
|  | استان لیمون | پورتو لیمون | ۹۱۸۹ | ۳۸۶٬۸۶۲ |  |
|  | استان اردیا | اردیا | ۲۶۵۷ | ۴۳۳٬۶۷۷ |  |
|  | استان گواناکاسته | لیبریا | ۱۰۱۴۱ | ۳۲۶٬۹۵۳ |  |
|  | استان کارتاگو | کارتاگو | ۳۱۲۴ | ۴۹۰٬۹۰۳ |  |
|  | استان آلاخوئلا | آلاخوئلا | ۹۷۵۷٫۵۳ | ۸۴۸٬۱۴۶ |  |
نیکاراگوئه معتقد است کاستاریکا در سال ۱۸۲۴ استان گواناکاسته این کشور را که اکنون حدود ۲۰ درصد خاک کاستاریکا را شامل می‌شود و یک مرکز گردشگری شناخته شده به‌شمار می‌رود، به اشغال خود درآورد. دانیل اورتگا رئیس‌جمهور نیکاراگوئه در شهریورماه ۱۳۹۲ به کاستاریکا هشدار داد قصد دارد برای بازگرداندن این استان، به دیوان عدالت بین‌المللی شکایت کند.
سیاست

یکی از مهم‌ترین سیاست‌ها یا می‌توان گفت دستاوردهای کستاریکا سیاستی که بر مبنا آن این کشور هزینه‌ای را که جهت امور نظامی نیاز داشت، صرف حفظ منابع طبیعی کرده و هم‌اکنون این کشور بدون ارتش می‌باشد.
قدرت اجرایی به رئیس‌جمهور واگذار شده‌است. کابینهٔ وزیرانی که منتصب خود او هستند و دو معاون وی را یاری می‌کنند. رئیس‌جمهور معاونان او و ۵۷ نماینده مجمع قانون‌گذاری برای دوره‌ای چهار ساله با رأی تمامی افراد بالغ انتخاب می‌شوند. احزاب سیاسی مهم کستاریکا عبارتند از: حزب وحدت سوسیال مسیحی، و حزب آزادیبخش ملی.
خوزه مارفا فیگوئرز از حزب آزادی ملی در سال ۱۹۹۴ به سمت رئیس‌جمهور انتخاب شد. در انتخابات سال ۲۰۰۶ اسکار آریاس سانچز به ریاست‌جمهوری کاستاریکا رسید. وی برنده جایزه صلح نوبل در سال ۱۹۸۷ شد.
در تاریخ ۸ مه ۲۰۱۰ برای نخستین بار در تاریخ سیاسی کاستاریکا و آمریکای مرکزی یک زن به عنوان رئیس‌جمهور این کشور انتخاب شد. لائورا چین چیا در آن تاریخ جانشین اسکار آریاس شد؛ هم چین چیا و هم آریاس هر دو از حزب چپ میانه آزادیبخش ملی (PLN) هستند.
خانم چینچیا، دانش‌آموخته دانشگاه جورج تاون است و به جناح محافظه‌کاران اجتماعی تعلق دارد. او با سقط جنین و ازدواج همجنس‌گرایان مخالف است. وی متعهد شده با جرایم سازمان یافته و قاچاق مواد مخدر مبارزه کند.
رئیس‌جمهور این کشور در حال حاضر لوئیس گیجرمو سولیس است.
اقتصاد

واحد پول این کشور کولون نام دارد.
قهوه بخش عمده‌ای از صادرات کستاریکا را تشکیل می‌دهد. موز، نیشکر، گاو گوشتی، کاکائو و الوار نیز دارای اهمیت است. اکوتوریسم یکی از موتورهای اصلی اقتصاد کاستاریکا است و دولت کاستاریکا تعهد کرده که این کشور را به اولین کشور خنثی از لحاظ انتشار دی‌اکسید کربن تبدیل کند.
بدهی‌های خارجی از جمله مشکلات اقتصادی این کشور شمرده می‌شود.
موج خصوصی‌سازی در سال ۱۹۸۳ به کاستاریکا، که رشد شتابان دهه ۱۹۷۰ را در مورد موسسات دولتی تجربه کرده بود، رسید. کاستاریکا از شکل یک دولت حمایت‌کننده از صنایع داخلی به سمت حمایت از یک الگوی اقتصاد آزاد حرکت کرد. از سال ۱۹۸۶ تا ۱۹۸۸ تعداد ۳۲ مؤسسه دولتی خصوصی شدند.
کاستاریکا در سال ۲۰۱۳ میزبان حدود ۲ میلیون و ۱۵۰ هزار گردشگر بود و دولت این کشور نیز قصد دارد تا سال ۲۰۱۵ تعداد گردشگران را که بخش قابل توجهی از آن‌ها گردشگران درمانی هستند به سه میلیون و ۴۰۰ هزار گردشگر برساند. کاستاریکا که در سال ۲۰۱۱ میزبان کنفرانس جهانی گردشگری درمانی بود. این کشور با جذب سرمایه‌گذاری خارجی اقدام به احداث کلینیک‌های مجهز، هتل‌ها و ویلاهای لوکس در قالب طرح «تعطیلات درمانی» کرده و به یکی از قطب‌های گردشگری درمانی جهان تبدیل شده‌است.
مردم

دین در کاستاریکا
کلیسای کاتولیک (۷۰٫۵٪)
پروتستانتیسم (۱۳٫۸٪)
بی‌دین (۱۱٫۳٪)
آیین بودایی (۲٫۱٪)
دیگر ادیان (۲٫۲٪)
گروه‌های نژادی:
۴۰ درصد سفیدپوست
۳۱ درصد: مستیزو
۱۷ درصد مولاتو
۴ درصد سرخ‌پوست
یک درصد زردپوست
غیره
فرهنگ

فرهنگ محلی کستاریکا ترکیبی از فرهنگ آمریکای لاتین و تأثیرات کابویی است؛ بسیاری از اهالی کستاریکا به عنوان صبحانه گالو پینتو می‌خورند و بعد از ظهرها در مسابقات اسب‌سواری شرکت می‌کنند.
آشپزی

غذاهای کستاریکایی ساده اما سرشار از روغن و ادویه است. اجزای اصلی غذاهای کستاریکایی را حبوبات و برنج تشکیل می‌دهند. وعده ناهار با سالاد کلم و گوجه فرنگی سرو می‌شود که هر دو، از فراورده‌های کشاورزی این کشور هستند. بیشتر مردم کستاریکا علاقه‌ای به مصرف زیاد غذاهایی با پایه سبزی ندارند و این مواد را بیشتر به عنوان دسر مصرف می‌کنند و غذای اصلی‌شان بیشتر باید سرخ‌کردنی باشد. مواد تشکیل‌دهنده دیگر غذاهای کستاریکایی، انواع گوشت قرمز، مرغ، ماهی، میگو و شاه‌میگو است. میزان حبوبات در غذاهایشان از میزان طبیعی کمی بیشتر است و امکان دارد برای کسی که عادت به خوردن غذایی حاوی حبوبات زیاد ندارد، مشکلات گوارشی ایجاد شود.
عصرانه نیز در وعده‌های غذایی کستاریکایی‌ها جایگاه خاصی دارد و شامل انواع غذاهای محلی و یک نوشیدنی داغ مثل قهوه یا شیر داغ است. یکی از عصرانه‌های محلی کستاریکایی‌ها، سوپ حبوبات است البته اگر علاقه‌ای به خوردن غذای محلی نداشته باشند، بال مرغ سوخاری انتخاب آن‌ها خواهد بود. مردم کستاریکا به دلیل صرف وعده عصرانه، معمولاً یا شام نمی‌خورند یا در صورتی می‌خورند که در مهمانی باشند چون در مهمانی‌هایشان با غذاهایی مثل ماهی و میگو و سیب زمینی سرخ کرده از مهمان‌ها پذیرایی می‌کنند. البته بعد از این شام سنگین هم عادت به خوردن یک برش تارت یا کیک شکلاتی دارند.
فرهنگ غذایی کاستاریکا ترکیبی از آشپزی سرخ‌پوستی، اسپانیایی، آفریقایی و دیگر آشپزی‌ها است. غذاهایی مانند تامال که از نوعی خمیر به نام ماسا تهیه می‌شوند و غذاهایی که با آرد ذرت تهیه می‌شوند، از جمله غذاهای پر مصرف و اصیل این کشور به‌شمار می‌روند.
یکی دیگر از اصیل‌ترین غذاهایی که پیشنهاد می‌کنیم اگر به این کشور سفر کردید، میل کنید، برنج همراه با دانه‌های مغذی روی آن، لیمو و نوعی فلفل است. این غذا که نام آن کاسادو است، یکی از محبوب‌ترین غذاهای مردم کاستاریکا است. تقریباً به هر رستوران کوچک و بزرگ کاستاریکا که بروید می‌توانید آن را در منو ببینید، در کنار این غذا معمولاً سالاد ماهی یا مرغ گریل شده سرو می‌شود.
غذاهای معمول کاستاریکایی مانند خوراک مرغ با موز یا پلانتین (نوعی موز که مخصوص پخت و پز است) سرخ شده که با برنج سرو می‌شود و لوبیا سیاه، از جمله غذاهایی است که در گوشه کنار خیابان‌های این کشور پیدا می‌شود. علاوه بر غذاهای بومی، فست فودهای آمریکایی نیز در سان خوزه بسیار دیده می‌شود.
اسکار آریاس رئیس‌جمهور پیشین کاستاریکا و برنده جایزه صلح نوبل
نقشه ناهمواری‌های کستاریکا


رودریگو روبلس رئیس جمهور کاستاریکا و کامالا هریس معاون رئیس جمهور آمریکا
چشم‌سفید چشم‌برهنه

| چشم‌سفید چشم خط‌دار | چشم‌سفید چشم خط‌دار |
| --- | --- |
چشم‌سفید چشم خط‌دار، Woodfordia superciliosa: چشم‌سفید چشم خط‌دار، Woodfordia superciliosa
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: گنجشک‌سانان
تیره:: چشم‌سفید
سرده:: چشم‌سفید وودفورد
گونه:: W. superciliosa
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Woodfordia superciliosa : Woodfordia superciliosa 
چشم‌سفید چشم خط‌دار (نام علمی: Woodfordia superciliosa) نام یک گونه از سرده چشم‌سفید وودفورد است. این گونه بوم‌زاد جزیره رنل در مجمع الجزایر سلیمان است. از این پرنده به علت مخفی کاری اطلاعات زیادی موجود نیست.
چراغ اضطراری

چراغ اضطراری یک منبع نور کوتاه‌مدت متشکل از یک لوله پلاستیکی شفاف است که حاوی مواد جدا شده‌ای است که پس از ترکیب از طریق نورتابی شیمیایی ایجاد نور می‌کند بنابراین به منبع انرژی خارجی احتیاج ندارد.
نورتابی شیمیایی پدیده‌ای شیمیایی است که طی آن پرتوهایی از فوتون به عنوان محصول در طی یک واکنش شیمیایی تولید می‌شود که منجر به ایجاد درخشش و نور قابل مشاهده‌ای در طی واکنش خواهد شد.

برای اردو، غواصی، روشنایی اضطراری، سرگرمی در فضای باز، تبلیغات، مهمانی ها و غیره مفید است.
برای فعال کردن چراغ اضطراری صرف نظر از اندازه تنها کافی است فشار ملایمی بر مرکز چراغ اضطراری وارد شود گویا مدادی از وسط نصف می‌شود. سپس ظرف حاوی مواد شیمیایی شکسته شده و مواد شیمیایی با هم ترکیب می‌شوند و با یکدیگر ایجاد درخشش می‌کنند. برای کامل شدن این فرایند می‌بایست تکان کوچکی به آن وارد شود. نور چراغ اضطراری تا حدود هشت ساعت باقی می‌ماند.
چتن‌لی (دغوبایزید)

| چتن‌لی | چتن‌لی |
| --- | --- |
نمایی از چتن‌لی و کوه آرارات: نمایی از چتن‌لی و کوه آرارات
چتن‌لی: چتن‌لی
مختصات: ۳۹°۳۲′۵۶″ شمالی ۴۴°۰۴′۴۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۵۴۸۸۹°شمالی ۴۴٫۰۷۹۱۷°شرقی﻿ / 39.54889; 44.07917: مختصات: ۳۹°۳۲′۵۶″ شمالی ۴۴°۰۴′۴۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۵۴۸۸۹°شمالی ۴۴٫۰۷۹۱۷°شرقی﻿ / 39.54889; 44.07917
کشور: ترکیه
استان: استان آگری
مساحت: مساحت
 • منطقه: ۲٬۴۱۵٫۸۴ کیلومتر مربع (۹۳۲٫۷۶ مایل مربع)
جمعیت (2012): جمعیت (2012)
 • شهری: ۷۴٬۳۱۶
 • منطقه: ۱۱۸٬۹۵۰
 • تراکم منطقه: ۴۹/کیلومتر مربع (۱۳۰/مایل مربع)
وبگاه: www.yerelnet.org.tr
چتن‌لی (به ترکی استانبولی: Çetenli، به کردی: Teperîz، به ارمنی: Թափարիզ) یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در دغوبایزید واقع شده‌است.
چشم‌سفید کاکلی

| چشم‌سفید تاجدار | چشم‌سفید تاجدار |
| --- | --- |
چشم‌سفید تاجدار، Lophozosterops dohertyi: چشم‌سفید تاجدار، Lophozosterops dohertyi
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرنده
راسته:: گنجشک‌سانان
سرده:: Lophozosterops
گونه:: L. dohertyi
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Lophozosterops dohertyi : Lophozosterops dohertyi 
چشم‌سفید تاجدار (نام علمی: Lophozosterops dohertyi) نام یک گونه از تیره چشم‌سفید است.
کورس

مسابقه اتومبیل‌رانی در دیتونا در چند ردیف سه‌تایی
مسابقه اسکیت سرعت در یک پیچ
کورس (به فرانسوی: course)،(به انگلیسی: Racing) و (به فارسی: گردونه) یک رقابت ورزشی مبتنی بر سرعت است که برای رسیدن به معیاری مشخص از جمله زمان یا نقطهٔ تعیین‌شده انجام می‌شود مانند مسابقه اتومبیل‌رانی فرمول یک. مسابقه‌دهندگان تلاش می‌کنند که خواسته معلومی را در کمترین زمان ممکن انجام دهند. معمولاً این کار شامل طی کردن مسافتی است؛ ولی ممکن است شیوه‌ های دیگر سرعتی برای رسیدن به هدفی مشخص را نیز دربر گیرد. مانند «پرش از موانع با اسب طی مدت زمان کوتاه‌تر و کم‌تر»
کورس می‌تواند به صورت پیوسته از ابتدا تا انتها برگزار شود یا از بخش‌های مختلفی تشکیل شده‌باشد که دور یا مرحله نامیده می‌شوند. مرحله، بخشی کوتاه از یک مسابقهٔ بزرگتر یا تایم تریل است. دور نیز معمولاً در یک مسیر و در زمان‌های مختلف برگزار می‌شود.
نخستین مدرک از کورس‌ها در سفال‌های یونان باستان مشاهده شده‌است که در آن، مردانی برای دستیابی به مقام اول، رقابت می‌کنند. یک مسابقهٔ گردونه در ایلیاد هومر توصیف شده‌است.
از مسابقات کورس رسمی که تاکنون طی سالهای متمادی برگزار شده است، می‌توان موارد زیر را نام برد:
فرمول یک
تور دو فرانس
مسابقات المپیک
شیوه‌های مسابقه

دویدن در یک مسافت مشخص، ساده‌ترین شکل برگزاری مسابقه است؛ ولی مسابقه را می‌توان با استفاده از وسایل نقلیه از جمله قایق، خودرو، دوچرخه و هواگرد و نیز حیواناتی از جمله سگ و اسب انجام داد. مسابقه می‌تواند با سایر روش‌های حمل‌ونقل مانند اسکی، اسکیت و صندلی چرخدار انجام شود یا شیوه‌های دیگری از جابجایی مانند شناکردن یا راه رفتن را شامل شود. در مسابقات امدادی، اعضای یک تیم در بخش‌های مختلف مسابقه با یکدیگر جابجا می‌شوند یا صورت مشخصی از مسابقه را شکل می‌دهند.
در مسابقات نقشه‌خوانی وظیفهٔ دیگری برای استفاده از نقشه و قطب‌نما برای جهت‌یابی از یک نقطه به نقطهٔ دیگر در زمینی با عوارض مختلف و معمولاً ناآشنا افزوده می‌شود.
شیوه‌های مسابقه > پایان سرعتی

پایان سرعتی تاکتیکی مسابقه‌ای است که در بسیاری از شکل‌های مسابقه به کار می‌رود و در آن، مسابقه‌دهنده در مراحل پایانی مسابقه شتاب می‌گیرد تا به بیشینهٔ سرعت خود برسد. این تاکتیک معمولاً در مسابقات دو و دوچرخه‌سواری مسافت بلند مورد استفاده قرار می‌گیرد که در آن‌ها معمولاً شماری از شرکت کنندگان در بخش زیادی از رقابت، با سرعت کمتری مسابقه می‌دهند. این فعالیت هوازی آهسته‌تر به آنان امکان می‌دهد که بتوانند فعالیت بی‌هوازی مورد نیاز برای سرعت‌گیری پایانی را انجام دهند. در این تاکتیک، مسابقه‌دهنده با قرارگیری در خلأ پشت رکابزنان جلویی تا پیش از بخش پایانی رقابت، انرژی بیشتری نسبت به حریف خود ذخیره می‌کند تا بتواند زودتر به خط پایان برسد. این روش در مقابل تاکتیک حفظ سرعت بهینهٔ یکنواخت در طول مسابقه برای بیشینه کردن بازده انرژی است.
در دو و میدانی، مسابقات مسافت ۱۵۰۰ متر به بالا معمولاً دارای پایان سرعتی هستند. در دوی صحرانوردی و جاده‌ای و حتی ماراتن نیز ممکن است پایان سرعتی دیده شود. معمولاً دویدن آخرین بخش از ورزش‌های چندرشته‌ای مانند سه‌گانه است که سرعت‌گیری پایانی در آن‌ها مانند رویدادهای دو است.
در دوچرخه‌سواری، پایان سرعتی بخش مهمی از مسابقه است و در دو بخش دوچرخه‌سواری جاده و پیست مورد استفاده قرار می‌گیرد. رکابزنان سرعتی، به‌ویژه در پیست، معمولاً بسیار تاکتیکی هستند. مسابقات طولانی پیست مانند اسکرچ دارای پایان سرعتی هستند؛ زیرا داشتن سرعت ثابت در گروه اصلی به رقیبان امکان می‌دهد که انرژی خود را حفظ کنند. رکابزنان جاده نیز از این تاکتیک بهره می‌برند. تاکتیک‌های سرعتی بخش بزرگی از رده‌بندی امتیازی را در رویدادهای جاده شکل می‌دهند. در این رویدادها متخصصان رکابزنی سرعتی نخستین کسانی هستند که به نقاط میانی می‌رسند و امتیازات و جوایز بیشتری به دست می‌آورند.
چشم‌بندان

صفحه آخر روزنامه شرق مورخه چهارم مهر ۱۳۹۱، حاوی کاریکاتور چشم‌بندان
چشم‌بندان نام کاریکاتوری از هادی حیدری است که سبب توقیف چهارم روزنامه شرق شد. در این کاریکاتور افرادی در یک صف ایستاده و برای یکدیگر چشمبند می‌بندند. اصولگرایان ایران آن را توهین به اقدام رزمندگان ایران قلمداد کرده‌اند که در زمان جنگ ایران و عراق سربند یکدیگر را می‌بستند. هادی حیدری طراح این کاریکاتور توضیح داده که هرگز قصد چنین توهینی نداشته‌است.
هادی حیدری در گفتگویی گفته است: «منظور من از کشیدن این کاریکاتور به هیچ وجه پیامی نبوده که نمایندگان مجلس برداشت کرده‌اند. من می‌خواستم جهل را از طریق کشیدن افرادی که در روز روشن چشم بند به صورت خود می‌گذارند نشان دهم.» او با اشاره به شاخصه‌هایی که در یک تصویر باید نشان دهندهٔ یک رزمنده باشد، گفت: «کاریکاتور من هیچ‌کدام از شاخصه‌های رزمندگان دوران جنگ را ندارد. رزمنده یونیفرم و لباس خاصی دارد و باید در لوکیشن خاصی قرار بگیرد.»
همچنین مهدی رحمانیان، مدیر مسئول روزنامه نیز ضمن رد ادعای توهین، دربارهٔ اهداف کسانی که به این طرح اعتراض کرده‌اند گفت: «در واکنشی که به این طرح صورت گرفته من فکر می‌کنم افراد دو دسته هستند. دسته اول کسانی هستند که ناخواسته چنین برداشتی کردند و نیتی هم ندارند و من با اینکه عرض کردم به هیچ وجه چنین قصد و منظوری از آن طرح نداشتیم؛ اما از این افراد عذرخواهی می‌کنم. …اما دسته دوم به دنبال تسویه حساب هستند که با آنها نمی‌توان حرف زد و انشالله خداوند همه ما را به راه راست هدایت کند.».
کونگتسکی ماوه

| کونگتسکی ماوه | کونگتسکی ماوه |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور:  لهستان
استان: استان پودلاسکی
شهرستان: شهرستان گرایوو
گمینا: گمینا شچوچن
کونگتسکی ماوه (به لهستانی:  Koniecki Małe) یک روستا در لهستان است که در گمینا شچوچن واقع شده‌است.
کیکونائه آکدا

| کیکونائه آکدا | کیکونائه آکدا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۸ اکتبر ۱۸۶۴ دوره Genji در کیوتو ژاپن،
درگذشت: ۳ مه ۱۹۳۶ (۷۱ سال)
ملیت: ژاپنی
تحصیلات: Science Faculty of the Tokyo Imperial Universit
کیکونائه آکدا (انگلیسی: Kikunae Ikeda؛ زاده ۸ اکتبر ۱۸۶۴ درگذشته ۳ مهٔ ۱۹۳۶) یک شیمی‌دان اهل ژاپن بود. او در سال ۱۹۰۸ موفق به شناسایی یک مزه جدید به نام اومامی شد که در کنار چهار مزه اصلی (شیرینی، شوری، ترشی و تلخی) قرار می‌گیرد.