stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
خیار دریایی
نمای کلی

خیارهای دریایی بیشتر بدن نرم و استوانه‌ای دارند که در انتهاها گرد یا گاهی کمی ضخیم‌تر است و عموماً بدون زواید سخت هستند. شکل آن‌ها از تقریباً کروی در «سیب‌های دریایی» (از جنس Pseudocolochirus) تا مارمانند در Apodida یا شکل سنتی سوسیس متغیر است؛ برخی دیگر به کرم‌های ابریشم شباهت دارند. دهان آن‌ها با شاخک‌هایی احاطه شده است که می‌توانند به داخل بدن کشیده شوند. اندازه این جانوران معمولاً بین ۱۰ تا ۳۰ سانتی‌متر است، اگرچه گونه‌هایی مانند Rhabdomolgus ruber چند میلی‌متر و Synapta maculata بیش از ۳ متر طول دارند. بزرگ‌ترین گونه آمریکایی، Holothuria floridana، که در صخره‌های فلوریدا به وفور یافت می‌شود، حجمی بیش از ۵۰۰ سانتی‌متر مکعب دارد و طول آن ۲۵ تا ۳۰ سانتی‌متر است. بیشتر این موجودات پنج ردیف پاهای لوله‌ای دارند که به آن‌ها «پودیا» گفته می‌شود، اما Apodida فاقد این ویژگی است و با خزیدن حرکت می‌کند.
خیارهای دریایی در نگاه اول شبیه سایر خارپوستان به نظر نمی‌رسند، زیرا بدن لوله‌ای دارند و اسکلتی قابل مشاهده یا زواید سخت ندارند. تقارن پنج‌گانه، که در خارپوستان معمول است، در اینجا ساختاری حفظ شده ولی با یک تقارن دوجانبه ترکیب شده که ظاهری شبیه به طنابداران به آن‌ها می‌بخشد. با این حال، تقارن مرکزی در برخی گونه‌ها از طریق پنج شعاع که از دهان تا مقعد امتداد دارند (مشابه خارپشت‌های دریایی)، قابل مشاهده است. این جانوران دارای سطح دهانی یا غیردهانی مشخصی مانند ستاره‌های دریایی نیستند؛ آن‌ها بر روی یکی از طرفین خود قرار می‌گیرند که به آن «ترویوم» (با سه ردیف پودیا) گفته می‌شود، در حالی که سطح پشتی «بیویوم» نام دارد. یکی از ویژگی‌های شگفت‌انگیز این موجودات، کلاژن «قفل‌شونده» است که دیواره بدن آن‌ها را تشکیل می‌دهد و می‌تواند به صورت دلخواه شل یا سفت شود، به طوری که می‌توانند بدن خود را مایع‌گونه کرده و از شکاف‌های باریک عبور کنند و سپس برای محافظت از خود، بافت کلاژنی را دوباره سفت کنند.
راه معمول برای تمایز زیررده‌های خیار دریایی، بررسی شاخک‌های دهانی آن‌ها است. گونه‌های Apodida بدنی باریک و کشیده بدون پاهای لوله‌ای دارند و شاخک‌های دهانی ساده یا شاخه‌دار تا حداکثر ۲۵ عدد دارند. گونه‌های Aspidochirotida، که متداول‌ترین خیارهای دریایی هستند، بدنی محکم و ۱۰ تا ۳۰ شاخک دهانی برگ‌مانند یا سپرمانند دارند. گونه‌های Dendrochirotida فیلترکننده غذا هستند و بدنی پرحجم با ۸ تا ۳۰ شاخک دهانی شاخه‌دار دارند که می‌تواند بسیار بلند و پیچیده باشد.
زیستگاه

خیارهای دریایی به تعداد زیادی در کف اعماق دریا یافت می‌شوند و اغلب بخش عمده‌ای از توده زیستی جانوران این مناطق را تشکیل می‌دهند. در عمق‌های بیشتر از ۸۹۰۰ متر، خیارهای دریایی ۹۰ درصد از کل توده جانوران ماکروفاونا را تشکیل می‌دهند. این موجودات در گله‌های بزرگ حرکت کرده و به دنبال غذا در بسترهای عمقی اقیانوس می‌گردند. بدن برخی از گونه‌های خاص خیارهای دریایی آب‌های عمیق، مانند Enypniastes eximia, Peniagone leander و Paelopatides confundens، از بافت ژلاتینی مقاومی ساخته شده که ویژگی‌های منحصر به فردی دارد. این ویژگی‌ها به آن‌ها امکان می‌دهد که شناوری خود را کنترل کنند و علاوه بر زندگی روی کف دریا، بتوانند فعالانه شنا کرده یا روی بستر حرکت کنند.
خیارهای دریایی به نظر می‌رسد که بهترین سازگاری را در میان خارپوستان برای زندگی در اعماق زیاد داشته باشند و در عمق‌های بیش از ۵۰۰۰ متر نیز تنوع زیادی دارند. گونه‌های مختلفی از خانواده Elpidiidae، مانند خیارهای دریایی معروف به «خوک‌های دریایی»، در عمق‌های بیش از ۹۵۰۰ متر دیده شده‌اند و رکورد عمق زیست متعلق به گونه‌ای از جنس Myriotrochus، به‌ویژه Myriotrochus bruuni، است که در عمق ۱۰۶۸۷ متری شناسایی شده است. در آب‌های کم‌عمق‌تر، خیارهای دریایی می‌توانند جمعیت‌های متراکمی را تشکیل دهند. به عنوان مثال، خیار دریایی توت‌فرنگی (Strawberry Sea Cucumber) در نیوزیلند در دیواره‌های صخره‌ای اطراف سواحل جنوبی جزیره جنوبی زندگی می‌کند، جایی که تراکم آن‌ها گاهی به ۱۰۰۰ جانور در هر متر مربع می‌رسد.
در مناطقی مانند فیوردلند نیوزیلند، این تراکم بالا به قدری چشمگیر است که به یکی از این مناطق نام «مزارع توت‌فرنگی» داده شده است. این نمونه‌ها نشان می‌دهند که خیارهای دریایی می‌توانند در زیستگاه‌های مختلف، از آب‌های کم‌عمق تا عمیق‌ترین نقاط اقیانوس، تطبیق پیدا کنند و تنوع زیستی گسترده‌ای از آن‌ها وجود دارد. این ویژگی‌ها آن‌ها را به موجوداتی منحصربه‌فرد برای مطالعه در زیست‌شناسی دریایی تبدیل کرده است.
آب‌انبار مقیسه

| آب‌انبار مقیسه | آب‌انبار مقیسه |
| --- | --- |
نام: آب‌انبار مقیسه
کشور: ایران
استان: استان خراسان رضوی
شهرستان: داورزن
بخش: باشتین
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: آب‌انبار
دیرینگی: دوره قاجار
دورهٔ ساخت اثر: دوره قاجار
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۴۹۷۴
تاریخ ثبت ملی: ۱۸ اسفند ۱۳۸۷
آب‌انبار مقیسه مربوط به دوره قاجار است و در روستای مقیسه از توابع بخش باشتین شهرستان داورزن روستای مقیسه واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۸ اسفند ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۴۹۷۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
اوضاع اداری سلجوقیان

دولت سلجوقی از جمله دولتهایی بود که نظام اداری بسیار منظم و قانونمدی داشت. در واقع قدرت امپراتوری سلجوقی از نظام اداری آن سرچشمه می‌گرفت که مانند یک اسکلت آن را محکم و استوار نگاه می‌داشت و بی شک بدون قدرت دیوانسالاران ایرانی سلجوقیان ترکمن از پس اداره چنین سیستم عظیمی برنمی‌آمدند. به همین دلیل دوران سلجوقی به عنوان عصر طلایی دیوان داری در ایران بعد از اسلام شناخته می‌شود.
با سقوط دولت سامانی در خراسان، دیوانسالاران و نخبگان ایرانی بازمانده، ضمن حفظ ارزش‌ها و فرهنگ‌های قومی و ملی خود به خدمت ترکان غزنوی و سلجوقی درآمده و سلجوقیان نیز از تجربیات آن‌ها در عرصه دیوانسالاری بهره بردند. لذا ساختار اداری ایران در عصر سلجوقی را می‌توان تداوم ساختارهای دیوانسالاری غزنوی و سامانی، در پوشش یک امپراتوری و با اندکی تغییر جزئیات دانست.
دیوان وزارت

وزارت منصبی مهم و اساسی و تقریباً هم پایه با نخست وزیر امروزی بود.اکثر وزرای عصر سلجوقی در دستگاه سامانی یا غزنوی مشغول به فعالیت بودند که با سقوط این سلسله‌ها به سلاجقه پیوستند. چنان‌که چهار وزیر نخست این سلسله در دوره طغرل بک یعنی ابوالفتح رازی، حسین بن علی بن میکاییل، ابومحمد دهستانی و عمروک رباطی، متصدیان سابق دولت غزنوی و سامانی بوده‌اند.
وزیر در رأس همه دیوان‌ها قرار داشت و تمامی دیوان‌ها و رییسانشان زیر نظر او به فعالیت می‌پرداختند و به همین دلیل به دیوان وزارت، دیوان اعلا نیز می‌گفتند. وزیر بعد از سلطان عالیترین مقام رسمی کشور بود.
دیوان وزارت > وظایف وزیر

وظایف مالی: حفظ اوضاع مساعد مالی و ذخیره پول در موارد اضطراری
وظایف نظامی: گمارش و به‌کارگیری قشون
وظایف قضایی: دعاوی و اختلافاتی که قابل رسیدگی در محاکم شرعی نبود توسط وزیر بررسی می‌شد. همچنین گمارش مأمورین قضایی نیز در حیطه وظایف وزیر بود
وظایف مذهبی: تأسیس مساجد و اماکن مذهبی و تشویق و مراقبت از فرقه‌های متمایل به اهل سنت و تصوف
امور تشریفات: حضور به عنوان نماینده سلطان در نزد خلیفه و ایام تشریفات
دیوان استیفا

این دیوان بر امور مالی، حسابداری و دخل و خرج امپراتوری نظارت داشت و علاوه بر آن مالیات و عواید را نیز از مردم جمع‌آوری می‌کرد دیوان استیفا از نظر ارزش بعد از دیوان وزارت قرار داشت. مأموران دیوان استیفا در هر منطقه را مستوفی می‌خواندند و وظیفه آنان رسیدگی به امور مالی و محاسبه دخل و خرج یک منطقه بود. رئیس و مسئول دیوان استیفا مستوفی کل نام داشت.
دیوان استیفا > اقطاع

مقالهٔ اصلی: اقطاع
یکی از خصایص مهم نظام دیوانی سلجوقیان واگذاری اقطاع بود که در زیر مجموعه وظایف دیوان استیفا قرار داشت. اقطاع زمین‌های خاصه سلطان بود که به سپهسالاران و سپاهیان و کارگزاران دولت اجاره داده می‌شد. اقطاع داران تنها دریافت مالیات ولایت و گاهی برخی اختیارات محدود دیگر را داشتند که مقدار معینی از آن به خزانه سلطان پرداخت می‌شد و این سلطان بود که اداره مناطق را بر عهده داشت. واگذاری اقطاع در دوره سلجوقی بیشتر به منظور تأمین بودجه خزانه خالی حکومت صورت می‌گرفت.
انواع اقطاع بر این قرار بود:
۱. اقطاع دیوانی: زمین‌هایی که به امرا واگذار می‌شد
۲.اقطاع لشکری:اقطاعاتی که به سپاهیان واگذار می‌شد.
۳.اقطاع شخصی:اقطاعاتی که به صورت ارثی از پدر به پسر می‌رسید و اجاره‌ای بابت آن گرفته نمی‌شد.
اقطاع در دوران سلاجقه توسعه وسیعی یافت و اوج تلاش‌ها برای پیشرفت نظام اقطاع داری در دوران خواجه نظام الملک وزیر جلال الدین ملکشاه سلجوقی صورت گرفت. از دید خواجه نظام الملک: «مقطعان که اقطاع دارند باید بدانند که ایشان را بر رعایا جز آن نیست که مال حق که بدیشان حوالت کرده‌اند از ایشان بستانند بر وجهی نیکو و چون آن بستدند آن رعایا بتن و مال و زن و فرزند و ضیاع و اسباب از ایشان ایمن باشند و مقطعان را برایشان سبیلی نبود.»
دیوان طغرا، انشا و رسایل

کار اصلی دیوان طغرا عبارت از کشیدن خط قوسی بر روی نامه‌ها و فرمان‌ها مابین علامت سلطان و بسم الله بود. کشیدن خط قوس بر روی فرمان‌ها به مانند مهر تٲیید سلطان بر اجرای یک فرمان محسوب می‌شد که به مسئول کشیدن این خط قوسطغرایی گفته می‌شد.
بخش دوم دیوان طغرا، دیوان رسایل و انشا بود که بر امور نامه نگاری و مکاتبات کلی امپراتوری نظارت داشت. این دیوان متشکل از تعداد زیادی از منشیان و کاتبان از ولایات مختلف بود که زیر نظر رئیس دیوان رسایل و انشا (نام دیگر طغرایی) فعالیت می‌کردند. رئیس دیوان رسایل علاوه بر نظارت بر فعالیت منشیان و کاتبان، در نبود وزیر نیابت صدارت را نیز بر عهده داشت.
| نام اصطلاح | معنا |
| --- | --- |
منشور: نامه دیوانی سرگشاده
توقیع: امضا و مهر سلطان در زیر نامه (با طغرا متفاوت است)
رقعه: نامه کوتاه
قصه: نامه‌ای که به سلطان یا امرا نگاشته می‌شد
بیاض: پاک‌نویس متن
سواد: پیش‌نویس متن
سلطانیات: مکاتبات رسمی حکومتی
گشادنامه: منشوری که مأموریت افراد در آن مشخص شده بود
ملطفه: نامه‌ای کوچک و مختصر از مطالب مهم بود
دیوان اشراف

دیوان اشراف مکمل کار دیوان استیفا و اگر کار دیوان استیفا را جمع‌آوری مالیات و محاسبه آن‌ها بدانیم، کار دیوان اشراف نظارت بر گزارش‌های مالی، محاسبات و به‌طور کلی بازرسی مالی بود.
دیوان اشراف همانند دیوان استیفا مٲمورانی داشت که به آن‌ها مشرف می‌گفتند و زیر دست رئیس دیوان اشراف که به وی مشرف کل می‌گفتند به فعالیت می‌پرداختند. وظیفه مشرفان بازرسی مالی ولایات بود.
دیوان عرض

دیوان عرض از نظر ارزش، پست‌ترین دیوان دولت سلجوقیان بود که بر امور سپاهیان امپراتوری نظارت داشت. رئیس دیوان عرض را با عنوان عارض لشکر می‌شناختند و وظیفه وی حضور و غیاب کردن سربازان و تنظیم مواجب و جیره غذایی آنان بود.
دیوان مظالم

وظیفه دیوان مظالم رسیدگی به امور قضایی کشور و برقراری عدالت بود و خدمتگذاران آن قاضیان بودند. رئیس تشکیلات دیوان مظالم با عنوان قاضی جمله ممالک در پایتخت امپراتوری سلجوقی یعنی اصفهان توسط شخص سلطان انتخاب می‌شد.
دیوان برید

وظیفه این دیوان همانطور که از اسمش پیداست رساندن نامه‌ها، اخبار و همچنین جاسوسی بوده‌است. رئیس دیوان برید همچون دیوان استیفا و دیوان اشراف مٲمورانی را به ولایات مختلف ارسال می‌داشت که معمولاً توسط وزیر انتخاب می‌شدند و این افراد چه به عنوان پیک و نامه‌رسان دولتی و چه به عنوان یک جاسوس به وظایف خود عمل می‌کردند.
ضعف‌های ساختار اداری حکومت سلجوقی

گرچه دیوانسالاری نظام مند دولت سلجوقی در تلاش برای ایجاد ساختار متمرکز فعالیت می‌کرد، گرایش‌های ایدئولوژی رهبری ترک‌ها مبنی بر تقسیم رهبری قبیله بین افراد خاندان، رقابت شدید دیوانسالاران در کسب قدرت و همچنین انتقال مداوم پایتخت به دلیل روحیه کوچنشینی ییلاقی قشلاقی بازمانده از دوران قبیله‌ای سلاطین سلجوقی و در پی آن انتقال تشکیلات اداری، عدم تمرکز در تشکیلات کشوری و تقسیم این امپراتوری به امیرنشین‌ها و زیرشاخه‌های مستقل متفاوت از جمله سلاجقه روم، سلاجقه کرمان و سلاجقه شام را به دنبال آورد. همچنین مشخص نبودن حدود و دامنه وظایف در هر منصب اداری و جاه طلبی مأموران دولت، نزاع بین قسمت نظامی و قسمت دیوانی امپراتوری را سبب می‌شد.
فریاد شیری

| فریاد شیری | فریاد شیری |
| --- | --- |
زاده: ۱۳۵۰ صحنه
محل زندگی: تهران 
زمینه کاری: شعر و ادبیات کُردی و فارسی
فریاد شیری شاعر، داستان‌نویس و مترجم زادهٔ ۱۳۵۰ صحنه است. وی به زبان‌های فارسی و کردی شعر می‌سراید و از برگزیدگان و دریافت کنندگان جایزه شعر کارنامه بوده‌است. در زمینه ادبیات کودک و نوجوان فعالیت داشته و ترجمه‌هایی از کردی به فارسی انجام داده‌است که از جملهٔ آنها ترجمه آثار شاعران معاصر کرد مانند شیرکو بیکس، لطیف هلمت و فرهاد پیربال است. اشعار فریاد شیری برنده چندین جایزه متعدد شده‌اند، همچنین مجموعه شعری از وی با نام «آغوش من پر از سفر است» در سومین دوره جایزه شعر امروز ایران (کارنامه) برگزیده و مورد تقدیر قرار گرفته‌است.
آثار

کلاغها زبان گنجشک را نمی‌فهمند (شعر) چاپ اول نشر پاسارگاد۱۳۷۶ چاپ دوم وسوم،نشر داستان۱۳۸۸و ۱۳۹چاپ چهارم نشر ثالث 1394
پاسپورت لبخند و آرزو (ترجمه شعر معاصر کردی) نشر مینا ۱۳۸۰
آغوش من از سفر پر است (شعر) چاپ اول نشر نیم نگاه،۱۳۸۱ چاپ دوم و سوم نشر داستان ۱۳۸۸و ۱۳۹۰ چاپ چهارم نشر ثالث1394
آدمهای سیاه، آدمهای سفید (داستان کودکان و نوجوانان) نشر نگیما، ۱۳۸۱
شیته گورانیه کانی باران (شعر کردی) چاپ اول ۱۳۸۲/چاپ دوم ۱۳۸۳ نشر شولا
ماه مهمان چشمان تو بود- کلماطرح (شعرهای کوتاه) چاپ اول نشر سفیر علم /۱۳۸۲چاپ دوم نشر مروارید ۱۳۸۸
داستان نقطه سرراهی (داستان کودکان و نوجوانان) چاپ اول نشر نگیما، ۱۳۸۳/ چاپ دوم نشر پیدایش ۱۳۹۰
امضای تازه می‌خواهد این نام (شعر)، چاپ اول ۱۳۸۳چاپ دوم ۱۳۸۴، نشر نگیما/ چاپ سوم و چهارم نشر داستان، ۱۳۸۸و۱۳۹۰
عاشقانه‌های سرزمین بلوط (ترجمه عاشقانه‌های شعر معاصر کردستان ایران) چاپ اول ۱۳۸۴؛ چاپ دوم ۱۳۸۷، نشر مشکی
زنی آهسته گفت عشق (ترجمه عاشقانه‌های شعر معاصر کردستان عراق)، نشر مرکز، ۱۳۸۶
ما در عکس زیر باران گم شده بودیم (داستان- عکس)، نشر نگیما، ۱۳۸۵
مانیفست یک نفره پناهنده شماره ۳۳۳۳۳ (ترجمه شعرهای فرهاد پیربال)، نشر چشمه، ۱۳۸۶
صد سیاوچمانه (ترجمه ترانه‌های هورامی همراه با رئوف سعیدیان) نشر مشکی، ۱۳۸۷
شردر، موش صحرایی کلاس/ جاناتان کب (ترجمه قصه‌های دبستانی) نشر پیدایش، ۱۳۸۹
گل طلایی/ راب چایلدر (ترجمه قصه‌های دبستانی) نشر پیدایش، ۱۳۸۹
مراقب گربه باش/ پاول می (ترجمه قصه‌های دبستانی) نشر پیدایش، ۱۳۸۹
خدا دلش برای کی تنگ میشه؟ (شعر سپید برای نوجوانان) نشر پیدایش. ، ۱۳۹۰
آلبوم یادگاری (داستان نوجوانان) نشر پیدایش. ،۱۳۹۰
و تن‌فروشی نیست (مجموعه شعر) نشر نگاه. ،۱۳۹۰چاپ دوم۱۳۹۲
له مانگ ته نیاترم/تنهاترم از ماه/ (شعرهای کردی همراه با ترجمه)، نشر داستان،۱۳۹۰
عاشق شدن در ساعت 25 (گزیده شعرهای عاشقانه شیرکو بی کس) نشر سرزمین اهورایی،1393
همه ی همسران اجنه شیخ محمود( رمانی از لطیف هلمت)نشر کتاب کوله پشتی 1395
جوایز ادبی

رتبه اول دومین دوره جشنواره داستان نویسان غرب کشورـ بانه ۱۳۷۸
رتبه اول جشنواره شعر و داستان جوان کشور- بندر عباس ۱۳۷۹
برنده جایزه شعر امروز ایران ـ کارنامه ۱۳۸۱ برای کتاب "آغوش من از سفر پر است"
برگزیده جشنواره دوسالانه ادبیات کودک و نوجوان کانون پرورش فکری ۱۳۹۱ برای کتاب " داستان نقطه سرراهی"
برگزیده هشتمین دوره جایزه شعر خبرنگاران 1393 برای کتاب" وتن فروشی نیست"
هرم بزرگ جیزه

| هرم بزرگ جیزه | هرم بزرگ جیزه |
| --- | --- |
خوفو: خوفو
نام باستانی: افق خوفو
ساخت: ح. ۲۵۸۰–۲۵۶۰ پیش از میلاد (دودمان چهارم مصر)
گونه: هرم
بلندی: ۱۴۶٫۵ متر (۴۸۱ فوت) (دورهٔ باستان) ۱۳۸٫۸ متر (۴۵۵ فوت) (هم‌اکنون)
پایه: ۲۳۰٫۴ متر (۷۵۶ فوت)
حجم: ۲٬۵۸۳٬۲۸۳ متر مکعب (۹۱٬۲۲۷٬۷۷۸ فوت مکعب)
شیب: ۵۱°۵۰'۴۰
هرم بزرگ جیزه (که همچنین با نام هرم خوفو یا خئوپس هم شناخته می‌شود) قدیمی‌ترین و بزرگ‌ترین هرم از مجموعه سه‌گانه اهرام مصر است. این هرم در شهر جیزه مصر واقع شده‌است و قدمت آن به حدود ۲۵۶۰ سال پیش از میلاد برمی‌گردد. باستان‌شناسان بر این باورند که در واقع این هرم به عنوان مقبره‌ای برای فرعون خوفو مصر و به دستور او و طی مدت ۱۰ تا ۲۰ سال ساخته شده‌است. این بنا جزو عجایب هفتگانه جهان است. سنگ بکار رفته در این هرم به قدری است که می‌توان با آن دور دنیا را دیواری به ارتفاع ۵۰ سانتی متر کشید
این هرم با ارتفاع ۱۴۶/۶ متر از ۳۸۰۰ سال قبل تا پیش از ساخت برج ایفل [نیازمند منبع]، بلندترین ساختهٔ دست انسان محسوب می‌شد. پوشش بیرونی این هرم از سنگ آهک بوده که امروزه فقط بخشی از آن در اطراف پایه‌ها دیده می‌شود و سطح ناهموار دیواره‌های هرم در واقع مصالح زیرین آن است. این پوشش در زمان قدیم باعث بازتاب نور خورشید شده و این هرم همانند مرواریدی در بیابان‌های مصر می‌درخشیده‌است. نظریه‌های علمی زیادی در مورد روش ساخت این هرم مطرح شده که مهم‌ترین آن «برداشتن سنگ از معدن، کشیدن، بلند کردن و قراردادن در محل ساخت هرم» است.
در هرم بزرگ، ۳ اتاق شناخته شده وجود دارد. به ترتیب بالاترین اتاق که به «اتاق پادشاه اصغو» معروف است، سپس «اتاق ملکه کیبرا» و پایینی‌ترین اتاق که در سنگ بنای هرم کنده‌کاری شده و به نظر ناتمام رها شده‌است. در مجموعه اهرام جیزه ۳ هرم کوچکتر ساخته شده که برای همسران دیگر فرعون بوده‌اند.
تاریخچه

مصرشناسان بر این باورند که این هرم در واقع مقبره ای برای فرعون چهارم خوفو (خئوپس) و در طول ۲۰ سال ساخته شده‌است. این هرم حدود ۱۴۷ متر ارتفاع دارد. این هرم که همراه با ده هرم کوچک‌تر در خارج از قاهره - در مصر- قرار دارند، به دستور خوفو یا خئوپس، فرعون سلسله چهارم، ساخته شد.
مصریان باستان به زندگی پس از مرگ اعتقاد فراوانی داشتند و این هرم در واقع مکان مقبره و محل زندگی فرعون پس از مرگ او به‌شمار می‌آمده‌است از آنجایی که گنجینه فرعون نیز همراه با او در این هرم قرار داده می‌شد، راه ورود به مقبره بسیار پیچیده و تودرتو است و تعداد زیادی از سازندگان و مهندسین آن نیز در راهروهای آن ناپدید شدند.
هر ضلع قاعده هرم ۲۳۰ متر طول دارد و در ساخت آن از حدود ۲٬۳۰۰٬۰۰۰ بلوک به وزن متوسط ۲٫۵ تن استفاده شده‌است. تاریخ شروع به ساخت این بنای عظیم ۲۵۶۹ قبل از میلاد، هم‌زمان با شروع فرمانروایی خوفو و تاریخ اتمام آن حدود ۲۵۴۹ قبل از میلاد تخمین زده شده‌است. هرم جیزه تنها بازمانده عجایب هفت‌گانه است.
مصالح به کار رفته

بلوک‌های سنگی استفاده شده در ساخت این هرم از جنس «سنگ آهک تورا» بوده که از معادن اطراف قاهره و رودها استخراج شده‌است. گفته می‌شود سنگهای استفاده شده که در این بنا یافت می‌شود وزنی معادل ۲۵ تا ۸۰ تن دارد و اعتقاد بر این است که از ۸۰۰ کیلومتر دورتر از محل ساخت هرم حمل شده باشد. مصریان باستان این سنگ‌ها را با کوبیدن قلم‌های چوبی که با آب خیس شده بودند برش داده‌اند. هنگامی که سنگ‌ها به قطعات با سایز مناسب می‌رسید توسط قایق در رودخانه نیل به محل ساخت هرم انتقال داده می‌شدند.
پوشش بیرونی

در پایان ساخت هرم، کل سازه با سنگ آهک سفید پوشش داده شده‌است. در سال ۱۳۰۳ میلادی یک زلزله عظیم باعث فرو ریختن بسیاری از سنگ نماهای این سازه شد و امروزه فقط بخشی از آن در قسمت‌های پایه قابل مشاهده است.
تئوری‌های روش ساخت

نظریه‌های بسیاری در مورد روش ساخت اهرام مطرح شده‌است که هیچ‌کدام به صورت ۱۰۰٪ مورد تأیید قرار نگرفته‌است. بسیاری بر این باورند که سنگ‌های این هرم از معادن برداشته شده، حمل می‌شده و سپس در جای خود قرار می‌گرفته‌است. یونانی‌ها بر این باور بودند که در ساخت این هرم از برده‌ها بهره‌کشی شده اما یافته‌های جدید نشان می‌دهد سازندگان این اهرام کارگرانی با تخصص بوده‌اند که در روستاهای اطراف زندگی خوبی داشته‌اند. نیروی کار مورد نیاز برای ساخت این هرم به‌طور متوسط ۱۴٫۵۰۰ نفر و در حداکثر ۴۰٫۰۰۰ نفر بوده‌است. بدون استفاده از ابزارهای فلزی، چرخ و دیگر ابزارها این هرم در طول مدت ۱۰ تا ۲۰ سال ساخته شده‌است.
فضای داخل

ورودی اصلی هرم در ضلع شمالی و در ارتفاع ۱۷ متری از سطح زمین وجود دارد. در هرم بزرگ ۳ اتاق شناخته شده وجود دارد. به ترتیب بالاترین اتاق که به «اتاق پادشاه» معروف است، سپس «اتاق ملکه» و پایینی‌ترین اتاق که در سنگ بنای هرم کنده کاری شده‌است و به نظر ناتمام رها شده‌است. همچنین راهروها و دالان‌هایی با ابعاد بسیار کم که فقط برای عبور ربات‌های کوچک مناسب است کشف شده‌است. هنوز کاربرد بسیاری از این راهروها و اتاق‌ها ناشناخته باقی مانده‌است.
فضای داخل > اتاق ملکه

در اتاق ملکه ورودی یک راهروی بسیار باریک وجود دارد و در سال ۱۹۹۳ توسط مهندس آلمانی رباتی به داخل این راهرو فرستاده شد تا از آن عکسبرداری کند. پس از طی مسیری ۶۵ متری شیب دار به سمت بالا، ربات یک درب سنگی با ۲ دستگیره فلزی کشف کرد. پس از دریافت مجوز از مقامات مصری قرار بر این شد تا با حفاری یک سوراخ بسیار کوچک از پشت آن درب عکسبرداری شود. سپس در سال ۲۰۰۲ یک ربات دیگر جهت انجام اینکار فرستاده شد و از پشت درب عکسبرداری نمود. در عکس‌های گرفته شده مشاهده شد که در پشت درب اول با فاصله ۳۰ تا ۵۰ سانت ، یک درب دوم وجود دارد. تا به امروز مقامات مصری اجازه کشف ادامه این مسیر را نداده‌اند.
فضای داخل > گالری بزرگ

گالری بزرگ با شیب صعودی در هرم وجود دارد و ارتفاع تا سقف آن ۸٫۶ متر است. در انتهای مسیر گالری یک سوراخ در سقف وجود دارد که به یکی از اتاق‌های دیگر منتهی می‌شود.
فضای داخل > حفره بزرگ

در سال ۲۰۱۷ دانشمندان با استفاده از تکنولوژی رادیوگرافی توانستند حفره‌ای بزرگ را که طول آن حداقل ۳۰ متر است، شناسایی کنند. این حفره در بالای گالری بزرگ واقع شده‌است و تاکنون راه دسترسی به آن پیدا نشده‌است. یک تیم ژاپنی دیگر نیز این کشف را تأیید کردند و عنوان کردند که این حفره شبیه هیچ‌کدام از اتاق‌ها و راهروهایی که تا به حال کشف شده نیست.
فضای داخل > اتاق پادشاه

اتاق پادشاه با ارتفاع ۱۱ متر کمی بالاتر از مرکز هرم ساخته شده و شکل آن به صورت یک مکعب کامل است. در این اتاق دو راهروی بسیار باریک کشف شده که به بیرون هرم منتهی می‌شوند و اعتقاد بر این است که در واقع به سمت ستارگان صورت فلکی سگ بزرگ نشانه رفته‌است. مصر شناسان به مدت طولانی بر این باور بودند که این راهروها برای تهویه هوای اتاق بوده اما نظریه‌های جدید مطرح می‌کنند که این راهروها در واقع برای صعود روح فرعون به آسمان بوده‌است.
اتاق پادشاه کاملاً از گرانیت سخت ساخته شده که مجموع وزن آن‌ها ۴۰۰ تن می‌باشد. همچنین در این اتاق، یک تابوت گرانیتی بدون درب کشف شده که برای یک انسان معمولی کوتاه است.
همچنین گفته شده‌است یک گلوله سنگی بسیار سنگین و بزرگ در هرم خئوپوس وجود دارد که به عنوان تله از آن استفاده می‌شود. زمانی‌که روی یکی از پله‌ها پا گذاشته می‌شود این گلوله رها شده و ۹ بار از این سمت به آن سمت رفت و برگشت می‌کند و پس از اتمام ۹ بار، دوباره سر جای خود بازمی‌گردد.
در یکی از راهروهای بسیار باریک داخل هرم، که به علت باریکی قابلیت ورود انسان به آن وجود ندارد، یک تیم پژوهش، یک روبات کاوشگر به داخل آن فرستادند که در انتهای راهرو با یک دریچهٔ سنگی با دو دستهٔ آهنی مواجه شدند. پس از ایجاد سوراخی کوچک در این در، مشخص شد که یک در دیگر در امتداد راهرو وجود دارد، که تیم تجسس موفق به دسترسی به آن نشدند.
مصریان باستان به زندگی پس از مرگ اعتقاد داشته‌اند. در کنار تابوت شاهان فرعونی یک خمره گلی قرار می‌دادند که در آن چشم و قلب و کبد واعضای دیگر شاهان را قرار می‌دادند و براین باور بودند که اجساد مومیایی شده زنده می‌شوند و اجزای بدنشان را از درون خمره برمی‌دارند و سر جایش می‌گذارند و به زندگی معمولی‌شان ادامه می‌دهند.
ورودی هرم خوفو
برشی از هرم بزرگ
گالری بزرگ
اتاق پادشاه
فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران
تاریخچه > قبل از ۱۳۷۰

پیشینهٔ برقراری امنیت شهری و کشوری به‌صورت مدرن در ایران، به یک سده پیش بازمی‌گردد. ناصرالدین شاه قاجار در مجموعه سفرهایش به قارهٔ اروپا و بازدید از یگان‌های پلیس جدید در آن مناطق و با به‌کارگیری یک افسر مشاور ایتالیایی تبعهٔ اتریش؛ به نام کنت دومونت فورت، نخستین سامانهٔ پلیسی نو را در ایران بنیان نهاد.
پلیس در ایران برای مدت زمانی طولانی از ۲ بخش اصلی شهربانی (نظمیه) و ژاندارمری (که خود شامل ۲ بخش ژاندارمری مرزی و ژاندارمری روستایی بود) تشکیل می‌شد. پس از وقوع انقلاب در ایران، کمیته انقلاب اسلامی نیز به‌عنوان یکی از اجزاء برقراری نظم و امنیت داخلی کشور و حفاظت از اصول ارزشی جمهوری اسلامی ایران، به این سازمان پلیسی اضافه گردید.
تاریخچه > بعد از ۱۳۷۰

افزایش کارکنان پلیس پس از وقوع انقلاب و لزوم ترکیب این نیروها، عاملی شد تا در سال ۱۳۷۰ با تصویب مجلس شورای اسلامی، این ۳ سازمان انتظامی در یکدیگر ادغام گردند. «قانون نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران» در سال ۱۳۷۰ در مجلس تصویب شد و طی آن ۱ سال به دولت وقت، برای سازماندهی نیروی انتظامی، فرصت داده شد. در طول سال‌های بعد این قانون نیز بروزرسانی گردید و هم‌اکنون فرماندهی انتظامی به‌همراه ارتش جمهوری اسلامی ایران و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، زیرمجموعه ستاد کل نیروهای مسلح محسوب می‌شود و تحت نظارت معاونت امنیتی-سیاسی وزارت کشور فعالیت می‌کند.
تاریخچه > بعد از ۱۴۰۰

در سال ۱۴۰۰ ناجا با ارتقا از سطح نیرو به فرماندهی، عنوانِ فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران را به خود گرفت و کلمه اختصاری ناجا نیز به فَراجا تغییر کرد. فرماندهٔ این نیرو که قبلاً هم رده وزرا بود و زیر نظر وزیر کشور فعالیت می‌نمود، با این تغییرات، هم‌رده فرماندهان کل ارتش و سپاه قرار گرفت. هم‌اکنون فرماندهان کل سه سازمان نظامی رسمی جمهوری اسلامی ایران، هم‌رده معاون اول رئیس‌جمهور می‌باشند.
تاریخچه > تحریم‌ها

۱۷ اکتبر ۲۰۲۲ اتحادیه اروپا فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی را به همراه یازده نفر از مقامات و سه نهاد دیگر جمهوری اسلامی را به دلیل سرکوب اعتراضات و مقابله با آزادی بیان تحریم کرد.
ساختار سازمانی و کارکنان

فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران (اختصاری فَراجا) که وظایف پلیس و مرزبانی را در جمهوری اسلامی ایران برعهده دارد، جزئی از ستاد نیروهای مسلح و وابسته به وزارت کشور و در تبعیت از رهبر جمهوری اسلامی؛ در جایگاه فرمانده کل قوا، قرار دارد. شمار کارکنان فعال در فرماندهی انتظامی (افسران و درجه داران) بالغ بر ۶۰ هزار نفر برآورد شده‌است.
سازمان فرماندهی انتظامی از ۳ بخش اصلی هیئت رئیسه؛ فرماندهی کل فراجا، سازمان حفاظت اطلاعات فراجا و سازمان عقیدتی سیاسی فراجا تشکیل می‌شود، که هر یک به‌طور مستقل فعالیت می‌کنند.