stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کلارآباد
جمعیت

بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر برابر با ۶،۲۶۷ نفر جمعیت بوده است. مردم این شهر به زبان طبری با گویش کلارستاقی صحبت می‌کنند.
نقشه قدیم مازندران ۱۸۱۴ میلادی
موقعیت تپورها در قرن دوم قبل از میلاد، از شرق سپیدرود تا اسرم هیرکانیا
چاه ابرژرف کولا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
در سال ۲۰۰۷: در سال ۲۰۰۷
مکان: مکان
موقعیت: شهرستان پچنگسکی
استان مورمانسک: استان مورمانسک
کشور: روسیه (در دوره اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی)
مختصات: ۶۹°۲۳′۴۷″شمالی ۳۰°۳۶′۳۶″شرقی﻿ / ﻿۶۹٫۳۹۶۵°شمالی ۳۰٫۶۱۰۰°شرقی﻿ / 69.3965; 30.6100
بیشترین ژرفا: ۱۲٬۲۶۲ متر (۴۰٬۲۳۰ فوت؛ ۷٫۶۱۹ مایل)
تاریخچه: تاریخچه
آغاز به کار: ۱۹۶۵
سال‌های کار: ۱۹۷۰–۱۹۸۳ ۱۹۸۴ ۱۹۸۵–۱۹۹۲
پایان کار: ۱۹۹۵
مالک: مالک
وبگاه: superdeep.pechenga.ru (به زبان روسی)
چاه اَبَرژرف کولا، عمیق‌ترین چاه ساخته بشر و عمیق‌ترین حفره مصنوعی کره زمین است. این پروژه در سال ۱۹۶۲ پیشنهاد و حفاری آن به شورای علمی میان‌بخشی برای مطالعه درونه زمین و حفاری ابرژرف واگذار شد. در سال ۱۹۶۵ (میلادی) موقعیت حفاری آن در شبه‌جزیره کولا واقع در شمال باختر اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی، ۱۰ کیلومتری باختر شهری به نام زاپولیارنی انتخاب شد.
عملیات حفاری

هدف نخست، رسیدن به ژرفای ۱۵٬۰۰۰ متر (۴۹٬۰۰۰ فوت؛ ۹٫۳ مایل) بود. کار حفاری در سال ۱۹۷۰ آغاز شد. در ۶ ژوئن ۱۹۷۹ رکود عمیق‌ترین گمانه که در اختیار گمانه برثا راجرز (به ژرفای ۹٬۵۳۸ متر (۳۱٬۲۹۳ فوت؛ ۵٫۹۲۷ مایل) واقع در شهرستان وشیتا، اکلاهما، ایالات متحده آمریکا بود شکسته شد. در سال ۱۹۸۳ ژرفای حفاری از ۱۲٬۰۰۰ متر (۳۹٬۰۰۰ فوت؛ ۷٫۵ مایل) گذشت و حفاری به علت جشن این رویداد در حدود یک سال متوقف شد. اما در سپتامبر ۱۹۸۴ این وقفه زمانی، ادامه پیدا کرد. چرا که در حین حفاری در ۱۲٬۲۶۲ متر (۴۰٬۲۳۰ فوت؛ ۷٫۶۱۹ مایل) نزدیک به ۵۰۰۰ متر از لوله حفاری پیچ خورد و در گمانه باقی‌ماند. برای رفع این مشکل تصمیم گرفته شد که حفاری از ژرفای ۷۰۰۰ متری دوباره انجام شود. در سال ۱۹۸۹ ژرفای حفاری، بار دیگر به ۱۲٬۲۶۲ متر (۴۰٬۲۳۰ فوت؛ ۷٫۶۱۹ مایل) رسید. در آن سال چنان انتظار می‌رفت که گمانه در پایان سال ۱۹۹۰ به ژرفای ۱۳٬۵۰۰ متر (۴۴٬۳۰۰ فوت؛ ۸٫۴ مایل) و در سال ۱۹۹۳ به ژرفای نهایی ۱۵۰۰۰ برسد. اما در این ژرفا دانشمندان با گرمای غیرمنتظره‌ای معادل ۱۸۰ درجه سلسیوس مواجه شدند. درحالیکه گرمای پیش‌بینی‌شده در این ژرفای معادل ۱۰۰ درجه سلسیوس بود. حفاری بیشتر در این شرایط امکان‌ناپذیر به نظر می‌رسید و در نتیجه حفاری در سال ۱۹۹۲ متوقف شد. چرا که حفاری تا ژرفای ۱۵۰۰۰ متری مستلزم افزایش دما تا ۳۰۰ درجه سلسیوس می‌شد و در این دما سرمته‌های حفاری نمی‌توانستند کار زیادی انجام دهند.
وضعیت امروزی

در سال ۱۹۹۵ پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، دولت روسیه، ورود به محل حفاری را ممنوع اعلام کرد. اما گردشگران همچنان برای بازدید به آنجا می‌روند.
دیگر چاه‌ها

در دوره جنگ سرد، بین شوروی و ایالات متحده آمریکا در همه زمینه‌ها رقابت بود. از این رو آمریکایی‌ها نیز اقدام به حفر چاه‌های عمیق کردند. اما این رقابت، برنده‌ای نداشت. زیرا دولت‌ها به این نتیجه رسیدند که هزینه رکوردشکنی در مسابقه حفاری بیش از نفع آن است و برنامه خود را تعطیل کردند. برای نمونه، کنگره ایالات متحده آمریکا در سال ۱۹۶۷ بودجه حفاری عمیق را قطع کرد. زیرا تنها چند متر نمونه سنگ بازالتی که از عمق زمین بیرون آورده شده بود، به ارزش امروز نزدیک چهل میلیون دلار آمریکا خرج برداشته بود.
دیگر چاه‌ها > آمریکا

آمریکایی‌ها برنامه حفاری خود را از اواخر دهه ۱۹۵۰ آغاز کردند. آنها برای زودتر رسیدن به گوشته زمین، حفاری را از کف اقیانوس آرام آغاز کردند. اما مشکل این بود که نازک‌ترین بخش پوسته، معمولاً در عمیق‌ترین نقاط اقیانوس است.
دیگر چاه‌ها > آلمان

آلمان در سال ۱۹۹۰ حفاری چاهی را در ایالت بایرن آغاز کرد و تا ژرفای ۹ کیلومتری زمین پایین رفت. امروز از این چاه برای کارهای پژوهشی یا هنری یا به عنوان ابزار اندازه‌گیری استفاده می‌شود. استفاده هنری از این چاه به اینگونه است که یک بار لوته خیفان، هنرمند هلندی، میکروفونی را با پوشش حرارتی به ته چاه فرستاد. میکروفون صدای غرشی ضبط کرد که دانشمندان، توضیحی برای دلیل آن نداشتند.
دیگر چاه‌ها > ژاپن

ژاپن حفر چند چاه عمیق را آغاز کرده‌است. پژوهش علمی این پروژه را مؤسسه علوم دریایی-زمینی ژاپن بر عهده دارد.
دیگر چاه‌ها > دستاورد

مشکل اصلی همه پروژه‌های حفاری این چنینی، نبود فناوری لازم بود. بنابرین این فناوری باید ابداع می‌شد. آمریکایی‌ها سرجانگه‌داشتن کشتی را بلد نبودند؛ بنابراین پره‌هایی اطراف کشتی حفاری ساختند که کشتی را در یک نقطه مشخص ثابت نگه دارد.
مشکل دیگر، عمودی نگه‌داشتن مته بود وگر نه گشتاور روی مته زیاد می‌شد. روشی که آلمانی‌ها برای حل این مسئله ارائه کردند امروزه در میدان‌های نفت و گاز جهان به کار می‌رود. آلمانی‌ها پایه راه حل خود را از شوروی یادگرفتند.
نگارخانه

تمبری به یادگار چاه حفاری اَبَرژرف کولا. چاپ‌شده در شوروی در سال ۱۹۸۷.
پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، پروژه حفاری کولا تعطیل و ساختمان آن به حال خود رها شد.
در سال ۲۰۱۲، دهانه چاه، بسته شد.
ساختمان پوشاننده دهانه چاه
مکان چاه اَبَرژرف کولا
مزدلفه

در قرآن از مزدلفه با نام مشعرالحرام یاد شده است.
«فاذا افضتم من عرفات فاذکروا الله عند المشعر الحرام»
مزدلفه نام دیگر مشعرالحرام است. مشعرالحرام محلی است میان عرفات و منا که پس از وادی یا درة مأذمین قرار دارد و حجاج باید بعد از غروب شرعی روز عرفه یعنی پس از پایان وقوف اختیاری در عرفات به این سمت حرکت کنند تا از آن هنگام تا طلوع آفتاب روز دهم ذی حجه همان روز اعمال مخصوص این مکان را انجام دهند وقوف در این مدت از ارکان حج است.
مسافت

مزدلفة در میانه راه بین منا و عرفات در فاصله ۵/۵ کیلومتری منا قرار دارد.
معنی کلمه مزدلفه

کلمه مزدلفه از ازدلاف گرفته شده و به معنای تقدم یا نزدیکی و برگرفته شده از زُلَف است به معنای نزدیک شدن. برای این معنی تعابیر مختلفی ذکر شده است از جملة چون مردم در این مکان به خداوند تقرب پیدا می‌کنند آن را مزدلفه گفته‌اند. بعضی نیز ازدلاف را به معنی اجتماع دانسته‌اند، زیرا حجاج در این مکان اجتماع کرده و به هم نزدیک می‌شوند.
از جعفر صادق نقل شده است: ‹‹ جبرئیل پس از پایان وقوف در عرفات به ابراهیم فرمود: یا ابراهیم ازِدَلِف الی المشعر الحرام و به همین جهت این مکان را مزدلفه نامیده‌اند››.
مزدلفه در محدوده حرم واقع شده و به همین علت آن را مشعرالحرام گویند.
بعضی از افراد طول آن را حدود ۴۰۰۰ متر و برخی طول آن را نیز بیشتر ذکر کرده‌اند. نام این سرزمین در اصل نام کوهی است که به وادی محسر امتداد می‌یابد.
نگارخانه

ورود حاجیان به مشعر مزدلفه
فهرست شخصیت‌های کلند

این مقاله فهرستی از شخصیت‌های کلند است که شامل رمان تصویری، مانگا و انیمه می‌شود.
پوستر تبلیغاتی انیمهٔ کلند در سال ۲۰۰۸.
از چپ ریو، تومویا، کوتومی، ناگیسا، کیو، تومویو، بوتان (گراز) و یوهی (افتاده بر روی زمین).
شخصیت‌های فرعی > خانواده‌ها > خانوادهٔ اوکازاکی

نائویوکی اوکازاکی پدر تومویا است. همسرش، آتسوکو اوکازاکی، زمانی که تومویا کوچک بود از دنیا رفت که باعث شد نائویوکی خودش به تنهایی از تومویا مراقبت کند. او پس از مرگ همسرش، به الکل و قمار روی آورد و بارها با پسرش دعوا می‌کرد. در یک روز، وقتی که او داشت با پسرش بر سر مسائل بی‌اهمیت بحث می‌کرد، او را محکم به سمت پنجره کوبید و کتف راست تومویا را از جا درآورد. او فوراً به بیمارستان رفت؛ ولی مشخص شد که غیرقابل درمان است. از آن روز به بعد، نائویوکی با او مهربانانه‌تر رفتار می‌کند؛ ولی مانند یک غریبه به جای پدر. این رفتار پدرش بیشتر به او آسیب وارد کرد که باعث شد او بدون هیچ هدفی زندگی را با بیکاری بگذراند؛ چون دیگر نمی‌توانست به خاطر کتف آسیب دیده‌اش در تیم بسکتبال مدرسه نیز بازی کند. او سعی می‌کرد دیرتر به خانه بیاید تا مبادا با پدرش روبه‌رو شود. همان‌طور که در آرک داستانی کوتومی (در فصل اول انیمه) مشخص شد، تومویا از کودکی قصد داشت از خانه‌اش فرار کند. پس از نقل مکان به خانهٔ فوروکاوا، نائویوکی برای تماشای نمایش درام ناگیسا به مدرسه آمد که باعث شد تومویا تعجب کند.
در آرک پس از داستان (فصل دوم انیمه)، نائویوکی به خاطر ارتکاب جرم به زندان فرستاده شد. علی‌رغم اینکه خبر زندانی شدن پدرش باعث شد تومویا در ارتقای شغلش با شکست مواجه شود؛ با این حال او با پدرش در زندان ملاقات می‌کند. او یک بار دیگر به ملاقات پدرش می‌رود تا به او اطلاع دهد که او قرار است با ناگیسا ازدواج کند. پدرش از این موضوع راضی است. پنج سال بعد و پس از مرگ ناگیسا، مادر نائویوکی، شینو اوکازاکی، به تومویا گفت که پدرش همه چیز زندگی خود را به خاطر پسرش فدا کرده تا او برخلاف پدرش مرد خوبی شود. تومویا سرانجام متوجه شد که پدرش در چه وضعیتی قرار دارد و تصمیم گرفت او را ببخشد و اعتراف کرد که او واقعاً پدر خوبی بوده‌است. پس از اینکه تومویا با پدرش کنار می‌آید، نائویوکی تصمیم می‌گیرد به زادگاهش برگردد تا در کنار مادرش بماند. سپس می‌گوید که نقش او به عنوان یک پدر به پایان رسیده‌است.
شینو اوکازاکی، مادربزرگ پدری تومویا است. او فقط در آرک پس از داستان (فصل دوم انیمه) دیده می‌شود. در آرک داستانی اوشیو، زمانی که اوشیو در حال پیدا کردن اسباب بازی ربات گمشده‌اش است، تومویا با مادربزرگش در بالای یک تپه ملاقات می‌کند و شینو خودش را به او معرفی می‌کند. ملاقات بین این دو نفر توسط سانائه، مادرزن تومویا، ترتیب داده می‌شود. شینو گذشته و تراژدی نائویوکی پس از مرگ آتسوکو را تعریف می‌کند؛ شبیه به آنچه که پس از مرگ ناگیسا برای تومویا اتفاق افتاد. پس از گوش کردن به داستان پدرش، تومویا از اینکه چطور دخترش را نادیده گرفت و چگونه با پدرش رفتار می‌کرد، متوجه می‌شود پدرش چقدر او را دوست داشته و بسیار احساس پشیمانی می‌کند و تصمیم می‌گیرد رابطه‌اش را با اوشیو و نائویوکی اصلاح کند. شینو از تومویا درخواست می‌کند پیامی را به نائویوکی برساند که در آن پیام می‌خواهد او به خانه‌اش برگردد تا بتواند دوباره با او زندگی کند؛ که سرانجام نائویوکی موافقت می‌کند.
شخصیت‌های فرعی > خانواده‌ها > خانوادهٔ سونوهارا

می سونوهارا خواهر کوچکتر یوهی است که او را به عنوان برادرش دوست دارد و در روستا زندگی می‌کند. می دختر باهوشی است که دوست دارد چیزهای جدید را تجربه کند. او یکی از طرفداران یوسوکه یوشینو است. او که نگران وضعیت زندگی یوهی است، به او زنگ می‌زند؛ اما به جای برادرش تومویا تلفن را برمی‌دارد و برای شوخی ادای یوهی را درمی‌آورد و به او می‌گوید که بیاید.
شخصیت می کاملاً برخلاف شخصیت یوهی است. او می‌تواند در مورد بعضی مسائل بسیار کنجکاو باشد؛ مثلاً تلاش می‌کند رابطهٔ بین تومویا و ناگیسا را تقویت کند یا سعی می‌کند از وضعیت زندگی برادرش و آیندهٔ او چیزهایی بفهمد. اگرچه یوهی از می دوری می‌کند ولی به خواهرش بسیار اهمیت می‌دهد؛ مثلاً زمانی که می‌بیند اعضای باشگاه فوتبال مدرسه دارند خواهرش را اذیت می‌کنند، با آنها دعوا راه می‌اندازد و خواهرش را نجات می‌دهد. در نتیجه رابطهٔ این دو نفر مستحکم می‌شود.
تومویا اوکازاکی، یکی از شخصیتهای اصلی داستان، در انیمۀ کلند.
گوشی به گوشی

مخابرات گوشی به گوشی (به انگلیسی: Device to Device) به ارتباط کابران نزدیک به یکدیگر  در شبکهٔ سلولی، بدون مداخلهٔ ایستگاه پایه (base station) یا با دخالت محدود، اشاره دارد. مخاگ یکی از فناوری‌های جدیدی هست که در نسل پنجم مخابرات سلولی ارائه خواهد شد و به میزان زیادی خواهد توانست توان عملیاتی شبکه را افزایش دهد.
گروه آوازی دامور

| گروه آوازی دامور | گروه آوازی دامور |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
ژانر: آکاپلا
سال‌های فعالیت: ۱۳۸۹-اکنون
ناشر(ان): نوای مهان، آوای موسیقی راتا
اعضا: غزل اکلیلی - اهدا مصلحی - مینا جعفری - فروغ فضلی - محمود رحمانی - سپند الهی - عطا حکاک
بنیانگذار: فراز خسروی دانش
آلبوم پرآوازه: آکاپلا (گروه آوازی دامور)
جایزه(ها): برنده تندیس بهترین آلبوم دوسالانه خانه موسیقی ایران کسب مقام سوم جشنواره بین‌المللی موسیقی فجر نامزد جایزه باربد بهترین آلبوم در شاخه موسیقی کلاسیک
وبگاه: وبگاه گروه آوازی دامور
گروه آوازی دامور یک گروه موسیقی شناخته شده در ژانر آکاپلا است که در زمستان سال ۱۳۸۹ توسط فراز خسروی دانش و با همفکری عطا حکاک تأسیس شد.
اعضای کنونی این گروه را غزل اکلیلی، اهدا مصلحی، مینا جعفری، فروغ فضلی، محمود رحمانی، سپند الهی، عطا حکاک تشکیل می‌دهند.
قطعات گروه منتخبی از موسیقی سازی و آوازی است که در شاخه‌های کلاسیک، جَز، محلی و پاپ اجرا می‌شوند. این قطعات که در گستره‌های مختلف صدایی به صورت پولی فونی (چندصدایی) برای خوانندگان تنظیم شده، همراه با افکت‌های صوتی و تقلید سازهای مختلف مانند درامز، گیتارباس، ترومپت، نی، دودوک و غیره، بدون همراهی ساز (A'capella) می‌باشد. با این نوع تنظیم مخاطب می‌تواند موسیقی سازی را توسط حنجره این گروه بشنود. موزیکالیته، کیفیت مطلوب اجرایی، ارتباط با مخاطب و جذب آن و همچنین بازنگری آثار ماندگار تاریخ موسیقی ایران و جهان با رویکردی نوین مهمترین اهداف این گروه را تشکیل می‌دهند.
فعالیت‌ها

کنسرت‌های متعدد از سال ۹۰ تاکنون
انتشار اولین آلبوم صوتی تصویری موسیقی ایران
کنسرت خیریه به نفع کودکان مبتلا به سرطان محک
تولید موسیقی مجموعه انیمیشن شیپرز
همکاری گروه آوازی دامور در کنسرت مازیار فلاحی
اجراهای مختلف در صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران
حضور گروه آوازی دامور در برنامه تلویزیونی خندوانه به کارگردانی رامبد جوان
آلبوم‌ها

آلبوم صوتی تصویری آکاپلا گروه آوازی دامور
افتخارات

برنده تندیس برترین آلبوم دوسالانه خانه موسیقی ایران
کسب مقام سوم بیست و هفتمین جشنواره بین‌المللی موسیقی فجر
نامزد بهترین آهنگسازی جایزه باربد جشنواره بین‌المللی موسیقی فجر
شرکت واحد اتوبوسرانی اصفهان و حومه

See also: سامانه اتوبوس تندرو اصفهان
| 0 | 1 |
| --- | --- |
مسیرها:  4 خط BRT تندرو  100 خط واحد 
Fleet: ۸۰۰
مجری: شهرداری اصفهان
وب‌گاه: https://ica.isfahan.ir/
شرکت واحد اتوبوسرانی اصفهان و حومه شرکت نیمه خصوصی-دولتی حمل و نقل اتوبوس عمومی شهر اصفهان است.
نقشه خطوط سامانه اتوبوس تندرو «BRT» خط ۱:پایانه باقوشخانه-پل یزد آباد خط ۲:پایانه خرم-پایانه ارغوانیه

خط ۳:پایانه خرم-پایانه آبشار خط ۴:پایانه جی-سه راه درچه
سال ۱۴۰۰ اتوبوس برقی آزمایشی خرید.
پرداخت کرایه به شکل کارت بلیت الکترونیک یا qr code است.
در طول شب تا نیمه شب نیز بعضی خطوط سرویس دارند؛ خطوط 1،9،10،25،28،34،42،43،57،79،91،92،94.
نزدیک به ۵/۵ میلیون کارت صادر شده‌است.
شهر اصفهان ۱۰۰۰ تا ۱۴۰۰ عدد اتوبوس کمبود دارد. ۵۰ میدل باس خرید.
اصرو

اصرو  برنامه موبایل  پرداخت الکترونیک متصل به کیف پول حساب شهروندان اصفهانی است قابلیت نشان دادن موقعیت‌یاب اتوبوس و زمان تقریبی رسیدن را دارد.
بی آر تی /تندرو

مقاله اصلی:سامانه اتوبوس تندرو اصفهان
شرکت‌های مرتبط

سازمان اتوبوسرانی شهرداری شاهین شهر و حومه [en]
غلامحسین دلجو

| غلامحسین دلجو | غلامحسین دلجو |
| --- | --- |
مدیرعامل بیمه ایران: مدیرعامل بیمه ایران
دوره مسئولیت ۲۴ شهریور ۱۳۶۹ – ۱۵ فروردین ۱۳۷۳: دوره مسئولیت ۲۴ شهریور ۱۳۶۹ – ۱۵ فروردین ۱۳۷۳
پس از: احمد شفیعی هنجنی
پیش از: علی موسی‌رضا
سی و ششمین شهردار تهران: سی و ششمین شهردار تهران
دوره مسئولیت ۱۶ شهریور ۱۳۶۰ – ۲۲ مهر ۱۳۶۱: دوره مسئولیت ۱۶ شهریور ۱۳۶۰ – ۲۲ مهر ۱۳۶۱
گمارنده: سید کمال‌الدین نیک‌روش
قائم‌مقام: محمدکاظم سیفیان
پس از: سید کمال‌الدین نیک‌روش
پیش از: محمدکاظم سیفیان
وزیر پست و تلگراف و تلفنسرپرست: وزیر پست و تلگراف و تلفنسرپرست
دوره مسئولیت ۸ تیر ۱۳۶۰ – ۲۶ مرداد ۱۳۶۰: دوره مسئولیت ۸ تیر ۱۳۶۰ – ۲۶ مرداد ۱۳۶۰
رئیس‌جمهور: محمدعلی رجایی
نخست‌وزیر: محمدعلی رجاییمحمدجواد باهنر
پس از: محمود قندی
پیش از: سید مرتضی نبوی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۲ آذر ۱۳۲۳ ‏(۸۰ سال) تهران
ملیت: ایرانی
حزب سیاسی: مستقل
محل تحصیل: دانشگاه تهران
پیشه: سیاستمدار، مدرس دانشگاه
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): مدیریت، اقتصاد
محل کار: دانشگاه علامه طباطبائی
 :  
 :  
غلامحسین دلجو (زادهٔ ۱۲ آذر ۱۳۲۳ در تهران) سیاستمدار و مدرس دانشگاه ایرانی است. وی شهردار پیشین تهران وسرپرست وزارت پست و تلگراف و تلفن بوده‌است.همچنین وی از ۲۴ شهریور ۱۳۶۹ تا ۱۵ فروردین ۱۳۷۳ مديرعامل و رئیس هیئت‌مدیره بیمه ایران بود.
بر اساس گزارش سایت شهرداری تهران، دلجو در آغاز مدیریت خود در شهرداری قول داده بود کلیه انبارهای بزرگ عمومی و خصوصی را به خارج شهر منتقل کند، اما بیش از همه سخنرانی وی به زبان عربی در اجلاس شهرداران پایتخت‌های کشورهای اسلامی در بین مردم باقی مانده‌است. او در بازگشت به تهران در پاسخ به خبرنگاران گفت: «زبان دوم ما در این کنفرانس به دلایل مکتبی و سیاسی زبان عربی بود که این عمل نتیجه مثبتی به همراه داشت.»
غجدوانی

نام خواجه عبدالخالق غجدوانی با خط خوش
'خواجه عبدالخالق غجدوانی (۴۹۶[؟]-۵۷۵ هـ. ق/ ۱۱۰۳-۱۱۷۹ م.) زاده قریه غجدوان در شش فرسنگی بخارا است که از بزرگترین پیران طریقت نقشبندی و از مشایخ نامی ماوراءالنّهر است. خواجه عبدالخالق در مبادی حال در بخارا به تحصیل علوم می‌پردازد. از استادانش فقط نام امام صدرالدّین در برخی مآخذ ذکر شده که عدالخالق بر او تفسیر می‌خوانده‌است.
در سن بیست و دو سالگی به هنگام اقامت خواجه یوسف همدانی(۵۵۳ ـ ۴۴۰ هـ) در بخارا، از او طریقت می‌گیرد و پس از رفتن خواجه یوسف همدانی به خراسان، عبدالخالق به ریاضت و خلوت و مجاهدت می‌نشیند و پس از چندی به ارشاد می‌پردازد. تا آنگاه که در ۵۷۵ هـ وفات می‌یابد و در همان دیه غجدوان به خاکش می‌سپرند. او خود وصیت کرده بوده‌است که قبرش را عمارت نکنند از همین روی است که قبر او فاقد هر نوع بارگاه یا گنبد است. منابع متأخرتر از عمارت مزار حکایت می‌کند و اینکه آنجا زیارتگاهی معتبر بوده و مجاورانی داشته‌است. خواجه ملای اصفهانی که در شوال ۹۱۴ هـ به همراه سلطان محمّد شیبانی به زیارات آنجا رفته، از این مزار توصیفی کرده‌است. نایب الصدر شیرازی نیز در۱۳۱۶ ق. به غجدوان رفته و مزار خواجه را زیارت کرده‌است.
سلسلة خواجگان منسوب بدوست و هشت اصل از اصول یازده گانه طریقه نقشبندی ازوست. بهاءالدّین نقشبند خود را پرورده روحانیت  غجدوانی می‌دانست و متأثّر از او بود. به همین جهت است که طریقت نقشبند بر اساس تعالیم خواجه عبدالخالق بنیان شده‌است. خواجه عبدالخالق مبنای طریقة خود را بر این هشت اصل نهاده بود: هوش در دم، نظر بر قدم، خلوت در انجمن، سفر در وطن، بازگشت، نگاه‌داشت و یادداشت. بهاءالدّین نقشبند این هشت اصل را گرفت و خود سه اصل دیگر(وقوف قلبی، وقوف عددی، وقوف زمانی) بدانها افزود. و بنای طریقت نقشبندی این یازده کلمه شد.
خواجه عبدالخالق به مانند اخلاف نقشبندیش از صوفیان میانه‌رو و مواظب سنّت و ملازم شریعت بود. در رساله وصایا می‌گوید:
«بر تو باد بر سنّت و جماعت ملازمت نمایی و بر طریقت سنّت قدم زنی، که هرچه نو بیرون آورده‌اند، آن مخالف سنّت و جماعت است، آن ضلالت است...»
و نیز ذکر جهر را منکر بود و ذکر را ذکر خفیه می‌دانست. وی کتابی نیز در مقامات استاد خود به نام مفتاح الطالبین تألیف کرد و در ۹۷۳ ق نیز خلاصه‌ای از آن را به نام جاده العاشقین نگاشت. عبدالخالق شعر نیز می‌سروده‌است در متن مقامات سه رباعی از او نقل شده و در پایان همین مقامات کاتب یک قطعة نه بیتی به نام دهقان‌نامه و یک رباعی به نام او نوشته‌است.
صاحب نفحات الانس می‌نویسد: اتفاق روش ایشان در طریقت حجت است و مقبول همه فرقه‌اند علی‌الدوام در راه صدق و صفا و متابعت شرع و سنت مصطفی (ص) و مجانبت و مخالفت اهل بدعت و هوی کوشیده‌اند و روش پاک خود را از نظر اغیار پوشیده‌اند. بعد از آنکه شیخ الشیوخ خواجه امام ابویعقوب یوسف همدانی به بخارا آمدند خواجه عبدالخالق صحبت ایشان را دریافتند و تا مدتی که در بخارا بودند همچنان بود و پس از خواجه یوسف به ریاضت مشغول شدند و احوال خود را پوشیده می‌داشتند. خواجه عبدالخالق را سه خلیفه بوده‌است: خواجه احمدصدیق، خواجه عارف ریوگروی و خواجه اولیاء کلان، و سلسله نسبت ارادت خواجه بهاءالحق والدین نقشبنداز این جماعت به خواجه عارف می‌رسد... از خواجه علی رامتین که از خلفای خواجه عبدالخالق غجدوانی.. است منقول است که اگر در روی زمین یکی از فرزندان خواجه عبدالخالق بودی منصور هرگز بر سر دار نرفتی . به نقل قاموس الاعلام  غجدوانی سال ۶۱۷ هـ. ق درگذشت.
آثار

در مجموعه‌های خطی چند رسالة کوچک منسوب به  غجدوانی موجود است و از آن جمله یکی رساله وصیت‌نامهاست که به نامهای وصایاونصایح نیز مشهور است. به گفتة فخرالدّین کاشفی، این رساله را عبدالخالق برای فرزند معنوی خود خواجه اولیاء کبیر نوشته‌است. از این رساله نسخی چند در کتابخانه‌های جهان موجود است. و عبدالخالق در آن مریدان را به اتباع سنّت و اجتناب از هوی و بدعت و پرهیز از رذایل اخلاقی و دوری از صوفیان جاهل... سفارش کرده‌است. نسخه چاپ سنگی این وصیت‌نامه در کتابخانه ملی ایران موجود است.
رساله آداب طریقت را که برخی اثری جداگانه از او شمرده‌اند ظاهراً همین رساله وصیت‌نامه باشد چه اوّلاً موضوعات و مطالب هردو رساله یکی است و ثانیاً در رسالة آداب طریقت نیز، نصایح خطاب به خواجه اولیاء کبیر است.
گروه ای۴

| 0 | 1 |
| --- | --- |
صنعت: مهندسی
بنا نهاده: ۲۰۰۶
دفتر مرکزی: مسکو، روسیه
افراد کلیدی: آبزوف میکائل (رئیس هیئت مدیره هیئت مدیره)
درآمد: $1.5bln ۱۰۰۰۰۰۰۰۰۰
تعداد کارکنان: 18,000 (2008)
وبگاه: www.e4group.ru
گروه ای۴ شرکتی مهندسی در روسیه بود که در تاریخ ۲۰۰۶ احداث شد و در سال ۲۰۱۶ منحل شد. در دوران فعالیت بیست‌هزار تن نیروی کار و بیش از صد تن با مدرک دکترا در اختیار داشت.
گروه اف ۶۴

یکی از عکس های گرفته شده گروه اف ۶۴
گروه اف ۶۴ (انگلیسی: Group f/64) گروهی از عکاسان به نام‌های ایموژن کانینگام، هنری سوئیفت، ویلارد ون دایک، جان پل ادواردز، برت وستون، کنسوئلو کاناگا، آلما لاونسون، سونیا نوسکوویاک و پرستون هولدر می‌شد. این افراد نام گروه خود را اف ۶۴ گذاشتند و در نمایشگاه گروهی سال ۱۹۳۲، در موزه دی یانگ در سانفرانسیسکو، این موضوع را اعلام کردند. این عدد کمترین تنظیم دیافراگم ممکن بر روی یک دوربین است که واضح‌ترین و عمیق‌ترین پیش زمینه را ایجاد می‌کند. آن‌ها از این تنظیم در عکس‌هایشان بهره می‌گرفتند و به همین جهت این نام را برای خود انتخاب کردند.
پس از سال ۱۹۳۵ این گروه منحل شد و اعضای اف ۶۴، تمرینات خود را در جهات مختلف انجام دادند. برخی در اواخر دهه ۴۰ تبدیل به عکاس مستند شدند و برخی دیگر عکاسی به سبک فتوژورنالیسم را پیگیری کردند. تاریخ فعالیت هنری این گروه شاید بسیار کم بود ولی از آن‌ها به عنوان بعضی از تاثیرگذاران رسانه قرن بیستم یاد می‌کنند.
بیانیه‌ها

این گروه به صداقت ذاتی دوربین معتقد بودند و می‌گفتند دوربین برای ضبط زندگی اصیل ساخته شده‌است. عکاسان گروه اف ۶۴، از موضوعات طبیعی مثل نمای نزدیک میوه‌ها و سبزیجات، اشیای روزمره، پارک و … عکس برداری می‌کردند.
آن‌ها در سال ۱۹۳۲، اعلام کردند که عکاسی خالص فاقد هرگونه تکنیک و ویرایش‌های افزایش کیفیت است و نباید با ایده یا هنرهای دیگر ترکیب شود. به نظر آن‌ها هر رشتهٔ هنری هویت مستقل خود را داشت، یعنی می‌گفتند نقاشی‌ها باید فرم نقاشی را داشته باشند، عکس‌ها باید نشان از تکنیک عکاسی داشته باشند و با دیدن مجسمه‌ها باید فرم مجسمه نمایانگر شود.
وضوح ۸کی

نمودار مقایسه
نمونهٔ فیلم ۸کی از ایستگاه فضایی بین‌المللی (برای مشاهده «WebM source» را از منو انتخاب کنید).
وضوح ۸کی (به انگلیسی: 8K Resolution) بزرگ‌ترین وضوح تصویری تلویزیون وضوح بسیار بالا (UHDTV) موجود در تلویزیون دیجیتال و فیلم‌برداری دیجیتال است. عرض این فرمت نزدیک به ۸۰۰۰ پیکسل و ابعاد دقیقش ۴۳۲۰×۷۶۸۰ پیکسل است. تعداد پیکسل‌های فرمت ۸کی شانزده برابر فرمت فول اچ‌دی است. وضوح تصویری ۸کی به‌عنوان جایگزین ۴کی معرفی شده‌است؛ بااین‌حال برای پخش این وضوح هنوز زیرساخت‌های مناسب ایجاد نشده و همه‌گیری آن ممکن است سال‌ها به‌طول بینجامد.
اشتباهات رایج

برخی وضوح 8k را با فرمت‌های تصویری اشتباه می گیرند .
برخی دیگر فیلم‌های خود را به همراه عنوان 8k در شبکه های ویدئویی داخلی آپلود میکنند در حالی که در حال حاضر شبکه های داخلی حداکثر تا کیفیت full hd  یا 1080p را پشتیبانی می کنند  و همچنین برای تسهیل پخش در این شبکه ها  فیلم پس از بارگذاری ، مجدد پردازش میشود.
عیسی‌بیگ آشوربیگف

| عیسی‌بیگ آشوربیگف | عیسی‌بیگ آشوربیگف |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۸۷۸ شهر باکو، امپراتوری روسیه
درگذشت: اکتبر ۱۹۳۸ باکو، جمهوری شوروی سوسیالیستی آذربایجان
ملیت: آذربایجانی
پیشه(ها): سیاستمدار، روزنامه‌نگار، استاد، کارآفرین
شناخته‌شده برای: نیکوکاری
عیسی‌بیگ آشوربیگف (ترکی آذربایجانی:  İsa bəy Aşurbəyov) سیاستمدار، روزنامه‌نگار، استاد، میلیونر نفت و خیر اهل آذربایجان بود.
زندگی‌نامه

عیسی‌بیگ آشوربیگف در سال ۱۸۷۸، در شهر باکو در امپراتوری روسیه زاده شد. پدر او «حاج مهدی‌قلی‌بیگ آشوربیگف» از میلیونرهای نفت باکو بود. عیسی‌بیگ ابتدا آموزش دینی دیده و بعداً دوره متوسطه را در یکی از مدارس شهر شهر پسش سر گذاشت. او از سوی دانشمندان و علمای دینی شاخص دوران خود آوزش دید. در نتیجه سیاست سرکوب شوروی، در ۳۱ دسامبر سال ۱۹۳۷، با اتهامات «جاسوسی به سرویس‌های اطلاعاتی کشورهای بیگانه» و «مشارکت در جریان قومی» بازداشت و به اعدام با تیرباران محکوم شد. حکم اعدام او در اکتبر ۱۹۳۸ اجرا شد.
فعالیت

عیسی‌بیگ آشوربیگف در عنفوان جوانی اش گرایشی به ایدئولوژی سوسیال دموکراسی داشت. بعدها به واسطه نزدیکی با سوسیالیست‌هایی که علیه سیاست مستعمره‌سازی روسها مبارزه می‌نمودند، به احزاب سوسیال دموکرات «دفاعی»، «اتحاد» و «همت» پیوست. در سال ۱۹۰۵، در روزنامه «ارشاد» احمدبیگ آقااوغلو فعالیت‌های روزنامه‌نگاری خود را آغاز نموده و همچنین شروع به حمایت مالی از آن کرد. در سال ۱۹۰۶، سردبیر روزنامه سوسیال دموکرات موسوم به «دعوت» شد. در سال ۱۹۱۰، به عنوان عضو شورای شهر باکو به مدت چهار سال انتخاب شد. عیسی‌بیگ از سازمان «نجات» مسلمانان، سازمان «نشر معارف» که با ریاست حاج زین‌العابدین تقی‌اف با هدف سوادآموزی اهالی فرمانداری باکو تأسیس شده بود، و نیز سازمان «یک قطره شیر» که برای جلوگیری مرگ و گرسنگی کودکان دایر شده بود، حمایت به عمل می‌آورد. در حین جنگ جهانی اول، حامی نهضت بین‌المللی صلیب سرخ بود که به منظور کمک به اسرای ترک به صورت نامشروع فعالیت داشت.
عیسی‌بیگ آشوربیگف خیر شناخته شده‌ای بود. یکی از اولین نمایش‌های اپرای لیلی و مجنون عزیر حاجی‌بیگف در خانه عیسی‌بیگ واقع در خیابان «پرسیدیسکی» (خیابان «مرتضی مختارف» فعلی») صورت گرفت. بعدها صاحب نشریه‌هایی مانند «شلاله»، «ودوپاد» و «مکتب»، که به زبان‌های آذربایجانی و روسی انتشار می‌یافتند، شد.
همگاه بروز وقایع مارس، وی با استفاده از ارتباطات خود از ارتش عثمانی به باکو دعوت نمود. در دوره جمهوری دمکراتیک آذربایجان تصدی یکی از انتشارات وابسته به وزارت آموزش و پرورش را به عهده داشت. پس از اشغال آذربایجان توسط شوروی و استقرار همین نظام بر این کشور، با اینکه عیسی‌بیگ مجدداً مسئولیت یکی از انتشارات را عهده‌دار شد، ولی به خاطر سابقه کاری اش قبل از این نظام جدید، پیرو فوت نریمان نریمانف از سمت خود برکنار شد. در سال ۱۹۳۷ بازداشت و در سال ۱۹۳۸ اعدام گردید.
شموشک سفلی

| شموشک سفلی | شموشک سفلی |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: گلستان
شهرستان: گرگان
بخش: بخش مرکزی
دهستان: روشن آباد
جمعیت: ۸۳۵ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۱۷
شموشک سفلی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گرگان در استان گلستان ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان روشن آباد قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸۸۲ نفر (۲۱۸ خانوار) بوده‌است.