stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ردپای فناوری
تحلیل سیارات > تحلیل جو سیارات

تحلیل جو سیارات، که پیش‌تر در مورد اجسام مختلف منظومه شمسی و به‌صورت ابتدایی روی چند مشتری داغ انجام شده، ممکن است وجود مواد شیمیایی تولید شده توسط تمدن‌های فناوری را آشکار کند.
به‌عنوان مثال، انتشار گازهای ناشی از فناوری‌های انسانی روی زمین، از جمله نیتروژن دی‌اکسید و کلروفلوئوروکربن‌ها، از فضا قابل شناسایی است.
آلودگی هوای مصنوعی ممکن است از طریق «SETI جوی» بر روی سیارات فراخورشیدی و زمین شناسایی شود – از جمله سطوح آلودگی NO2 و با فناوری تلسکوپی نزدیک به سطح امروزی.
چنین نشانه‌های فناوری ممکن است شامل شناسایی همزمان سطوح چندین ماده شیمیایی خاص در جو سیارات باشند، نه فقط سطح یک ماده خاص.
با این حال، احتمال تشخیص اشتباه همچنان وجود دارد؛ برای مثال، جو تیتان دارای نشانه‌هایی از مواد شیمیایی پیچیده است که شبیه به آلاینده‌های صنعتی روی زمین هستند، اما منشأ آن‌ها به تمدن مربوط نمی‌شود. برخی از دانشمندان SETI پیشنهاد داده‌اند که جستجو برای جوهای مصنوعی که از طریق مهندسی سیارات برای ایجاد محیط‌های قابل سکونت جهت استعمار توسط موجودات فرازمینی (ETI) ایجاد شده‌اند، انجام شود.
مصنوعات فرازمینی، تأثیرات و فضاپیما > فضاپیما

ستاره‌پیما ممکن است از صدها تا هزاران سال نوری فاصله از طریق اشکال مختلف تابش، مانند فوتون‌های منتشر شده توسط یک راکت پادماده یا تابش سیکلوترون از تعامل بادبان مغناطیسی با محیط میان‌ستاره‌ای قابل شناسایی باشد. چنین سیگنالی به‌راحتی از سیگنال‌های طبیعی قابل تشخیص است و در صورت شناسایی می‌تواند وجود حیات فرازمینی را به‌طور قطعی اثبات کند.
علاوه بر این، کاوشگرهای کوچک‌تر کاوشگر بریسول که در منظومه شمسی خودمان قرار دارند نیز ممکن است از طریق جستجوهای نوری یا رادیویی قابل شناسایی باشند.
فضاپیماهای خودتکثیرکننده یا شبکه‌های ارتباطی آن‌ها ممکن است در منظومه شمسی (سامانهٔ خورشیدی) ما یا در سامانه‌های ستاره‌ای نزدیک قابل شناسایی باشند، در صورتی که در این مناطق قرار داشته باشند.
این فناوری‌ها یا آثار آن‌ها ممکن است در مدار زمین، روی ماه یا روی خود زمین حضور داشته باشند.
مصنوعات فرازمینی، تأثیرات و فضاپیما > ماهواره‌ها

فناوری ساده‌تر و نزدیک‌تر به سطح فناوری فعلی انسان، کمربند کلارک (Clarke Exobelt) است که توسط اخترفیزیکدان هکتور سوکاس-ناوارو از مؤسسه اخترفیزیک جزایر قناری پیشنهاد شده است. این کمربند فرضی می‌تواند شامل تمام ماهواره‌های مصنوعی باشد که در مدارهای مدار زمین‌ایستا یا مدار زمین‌همگام اطراف یک سیاره فراخورشیدی قرار دارند.
بر اساس شبیه‌سازی‌های اولیه، به نظر می‌رسید که یک کمربند ماهواره‌ای بسیار متراکم، که تنها به تمدنی با فناوری کمی پیشرفته‌تر از ما نیاز دارد، با فناوری فعلی از طریق تغییرات در منحنی نور مشاهده شده از روش‌های یافتن سیاره‌های فراخورشیدی قابل شناسایی باشد. اما تحلیل‌های بعدی این نتیجه را زیر سؤال برده و پیشنهاد می‌کنند که کمربندهای کلارک قابل شناسایی با مأموریت‌های فعلی و آتی بسیار نادر خواهند بود.
مصنوعات فرازمینی، تأثیرات و فضاپیما > تأثیر یا فعالیت فرازمینی روی زمین

پیشنهاد شده است که زمانی که موجودات فرازمینی به یک «خانه جدید» می‌رسند، به احتمال زیاد نشانه‌های فناوری ایجاد می‌کنند (زیرا با استفاده از فناوری به آنجا رسیده‌اند) و بخشی از آن‌ها ممکن است در نهایت به ایجاد زیست‌سپهر جدید منجر شود.
دی‌ان‌ای میکروارگانیسم‌ها ممکن است برای پیام‌های خودتکثیر استفاده شده باشد. همچنین ببینید: ذخیره داده دیجیتال در دی‌ان‌ای
مصنوعات فرازمینی، تأثیرات و فضاپیما > روی سیاره‌های فراخورشیدی

نصب و راه‌اندازی‌های با بازتاب کم یا زیاد مانند صفحات خورشیدی ممکن است قابل شناسایی باشد، اگرچه تمایز سازه‌های کلان مصنوعی از محیط‌های طبیعی با بازتاب بالا یا پایین (مانند یخ‌های روشن قطبی) ممکن است غیرعملی باشد.
پروژه‌های علمی برای جستجوی نشانه‌های فناوری

یکی از اولین تلاش‌ها برای جستجوی کره دایسون توسط ویچسلاو اسلیش از مؤسسه تحقیقات فضایی روسیه در مسکو در سال ۱۹۸۵ با استفاده از داده‌های ایراس انجام شد.
جستجوی دیگری برای نشانه‌های فناوری در حدود سال ۲۰۰۱ شامل تحلیل داده‌های رصدخانه پرتوی گامای کامپتون برای یافتن نشانه‌های پادماده بود. این جستجو، به‌جز یک «طیف جالب که احتمالاً به SETI مربوط نبود»، نتیجه‌ای نداشت.
در سال ۲۰۰۵، آزمایشگاه فرمی یک بررسی مداوم برای چنین طیف‌هایی را از طریق تحلیل داده‌های IRAS آغاز کرد.
شناسایی یکی از منابع متعدد فروسرخ به‌عنوان یک کره دایسون نیاز به تکنیک‌های بهبودیافته‌ای برای تمایز آن از منابع طبیعی دارد. آزمایشگاه فرمی ۱۷ مورد «مبهم» را شناسایی کرد که چهار مورد آن‌ها «جالب اما همچنان سوال‌برانگیز» توصیف شده‌اند. جستجوهای دیگر نیز چندین مورد مشابه را شناسایی کرده‌اند، اما این موارد همچنان تأیید نشده‌اند.
در مقاله‌ای در سال ۲۰۰۵، لوک آرنولد روشی را برای شناسایی سازه‌های مصنوعی به اندازه سیارات از طریق الگوهای خاص در منحنی نور گذر آن‌ها پیشنهاد کرد. وی نشان داد که چنین نشانه‌های فناوری با پروژه‌هایی مانند Corot یا Kepler، که برای شناسایی سیارات فراخورشیدی طراحی شده‌اند، قابل شناسایی است. این اصل برای مأموریت‌های آینده شناسایی سیارات فراخورشیدی همچنان قابل‌استفاده است.
در سال ۲۰۱۲، گروهی از ستاره‌شناسان به رهبری جیسون رایت، جستجویی دو ساله برای کره‌های دایسون را با کمک کمک‌هزینه‌هایی از بنیاد جان تمپلتون آغاز کردند.
در سال ۲۰۱۳، جف مارسی بودجه‌ای برای استفاده از داده‌های کپلر در جستجوی کره‌های دایسون و ارتباطات بین‌ستاره‌ای با استفاده از لیزر دریافت کرد، و Lucianne Walkowicz بودجه‌ای برای شناسایی نشانه‌های مصنوعی در عکسبرداری ستاره‌ها دریافت کرد.
از سال ۲۰۱۶، ستاره‌شناس ژان-لوک مارگو از دانشگاه کالیفرنیا (لس آنجلس) جستجوی نشانه‌های فناوری را با استفاده از تلسکوپ‌های رادیویی بزرگ آغاز کرده است.
پروژه‌های علمی برای جستجوی نشانه‌های فناوری > ستارگان ناپدیدشونده

در سال ۲۰۱۶، پیشنهاد شد که ستارگان ناپدیدشونده می‌توانند نشانه‌ای از فناوری باشند. یک پروژه پایلوت برای جستجوی ستارگان ناپدیدشونده انجام شد که یک شیء نامزد را یافت. در سال ۲۰۱۹، پروژه «منابع ناپدیدشونده و ظاهرشونده در طول یک قرن از مشاهدات» (VASCO) جستجوهای عمومی‌تری برای ستارگان ناپدیدشونده و ظاهرشونده و سایر اخترشناسی پدیده‌های گذرا را آغاز کرد.
آن‌ها ۱۰۰ پدیده گذرای سرخ از «منشأ به احتمال زیاد طبیعی» را شناسایی کردند و ۱۵٪ از داده‌های تصویری را تحلیل نمودند. در سال ۲۰۲۰، همکاری VASCO یک پروژه دانشوری شهروندی را برای تحلیل تصاویر هزاران شیء نامزد آغاز کرد. این پروژه در همکاری نزدیک با مدارس و انجمن‌های آماتوری، عمدتاً در کشورهای آفریقایی، انجام می‌شود.
پروژه VASCO به‌عنوان «شاید عمومی‌ترین جستجوی آثار مصنوعی تاکنون» شناخته شده است.
در سال ۲۰۲۱، محقق اصلی پروژه VASCO، بئاتریز ویارروئل، برای این پروژه جایزه لورئال-یونسکو برای زنان در علم را در سوئد دریافت کرد.
در ژوئن ۲۰۲۱، این همکاری کشف ۹ منبع نوری را که ظاهراً به‌طور همزمان ظاهر و ناپدید می‌شدند و از تصاویر آرشیوی ثبت‌شده در سال ۱۹۵۰ گرفته شده بودند، منتشر کرد.
تیم ویارروئل همچنین سه ستاره با قدر ۱۶ را یافتند که روی صفحات تصویربرداری شده در یک ساعت در ۱۹ ژوئیه ۱۹۵۲ ناپدید شده بودند.
در سال ۲۰۲۱، ستاره‌شناسان پیشنهاد کردند که یک سلسله «بررسی‌های تأییدی برای سیگنال‌های ردپاهای فناوری باند باریک» انجام شود. این پیشنهاد پس از نتیجه‌گیری بود که نشانه تکنولوژی BLC1 ممکن است نتیجه‌ای از نوعی تداخل الکترومغناطیسی محلی باشد.
پیشنهاد شده است که رصدخانه‌هایی روی ماه می‌توانند موفقیت بیشتری داشته باشند.
در سال ۲۰۲۲، دانشمندان مرور جامعی از توانایی‌های مأموریت‌های جاری، اخیر، گذشته، برنامه‌ریزی‌شده و پیشنهادی برای شناسایی ردپاهای فناوری بیگانگان ارائه دادند.
پیامدهای کشف

Steven J. Dick بیان می‌کند که به‌طور کلی اصول مشخصی برای برخورد با کشف موفقیت‌آمیز SETI وجود ندارد. کشف ردپاهای فناوری می‌تواند پیامدهای اخلاقی داشته باشد، مانند ارائه اطلاعات مرتبط با اخلاقیات کیهانی و اصول اخلاقی مرتبط با اصول اخلاق ماشین (مثلاً ارزش‌های اخلاقی اعمال‌شده توسط ماشین‌ها)، یا شامل اطلاعاتی دربارهٔ فناوری و جامعه یا تاریخ‌ها و سرنوشت‌های بیگانه‌ها باشد. نوع، گستردگی و شکل فناوری نشانه‌های کشف‌شده می‌تواند پیامدهای متنوعی داشته باشد که بسته به زمان و زمینه متغیر است.
یک کره دایسون، یکی از فناوری‌های فرضی شناخته‌شده که ممکن است رد پای فناوری تولید کند.
نورهای شهرها و زیرساخت‌ها روی زمین در شب، از فضا
تصویر هنری از یک تمدن فرازمینی پیشرفته با آلودگی صنعتی
کاوشگر ایکاروس با بادبان خورشیدی در سال ۲۰۱۰
نشانه‌های فناوری عمده، همان‌طور که در بررسی علمی سال ۲۰۲۱ توضیح داده شده است.
توانایی‌های شناسایی ردپاهای فناوری با مأموریت‌ها و امکانات اخیر، جاری و آینده. یاخته‌های سبزرنگ نشان‌دهندهٔ قابلیت شناسایی حداقل یک نشانه برای حداقل یک سامانهٔ  ستاره‌ای هستند که در یک نشریهٔ بازبینی‌شده ارزیابی شده باشد.
چار منار (ازبکستان)

| چار منار | چار منار |
| --- | --- |
دین: دین
وابستگی: اسلام
وضعیت: دروازه‌خانه
مکان: مکان
مکان: بخارا، ازبکستان
مختصات: 
معماری: معماری
گونه: مسجد
پایان ساخت: ۱۸۰۷
گنبد(ها): ۴
چار منار (ازبکی Chor Minor) که با نام مدرسه خلیف نیازکل نیز نامیده می‌شود، دروازه‌خانه تاریخی مدرسه‌ای اکنون نابود شده در شهر تاریخی بخارا در ازبکستان است. این سازه به عنوان یک بنای میراث فرهنگی حفاظت شده، و همچنین بخشی از میراث جهانی یونسکو در مرکز تاریخی بخارا است. نام چار منار به فارسی بوده و به وجود چهار مناره در این سازه اشاره دارد.
تاریخچه

این سازه در قرن نوزدهم میلادی در زمان حکومت جانی‌ها توسط خلیف نیازکل، یک بخارایی ثروتمند با اصلیت ترکمن ساخته شد. این سازه که دارای چهار برج است گاهی به اشتباه دروازه ورودی مدرسه‌ای که در گذشته در پشت آن قرار داشت قلمداد می‌شود، اما چهار منار در اصل مجموعه‌ای از ساختمان‌ها با دو کارکرد مختلف تشریفاتی آیینی و پناهگاه است. در اصل، این سازه بخشی از مجموعه مدرسه بوده که اکنون تخریب شده‌است. این ساختمان هیچ‌گونه مشابهی در معماری بخارا ندارد، و مشخص نیست موارد الهام‌بخش یا انگیزه نیازکل چه بوده‌است.
معماری

بنای اصلی یک مسجد است. علی‌رغم شکل ظاهری غیرمعمول آن، این بنا فضای داخلی معمول یک مسجد آسیای میانه را داراست. به دلیل وجود قبه در بنا، اتاق از خواص آکوستیک خوبی برخوردار است و بنابراین اهمیت ویژه‌ای به عنوان «ذکرخانه» دارد، که مکانی است برای مراسم تشریفاتی «ذکر» صوفیان، که اغلب شامل خواندن قرآن، آواز خواندن و نواختن موسیقی است. در هر دو سمت ساختمان مرکزی اتاق‌های مسکونی قرار دارد که برخی از آنها تخریب شده و فقط پی آنها قابل مشاهده‌است. در نتیجه، مدرسه برای کامل بودن فقط به کلاس درس و برخی اتاق‌های خدماتی نیاز داشته‌است. اما عموماً مدارس اتاق سخنرانی نداشتند یا حتی اگر داشتند، هیچ سخنرانی‌ای در آنها برگزار نمی‌شد. این مدرسه‌ها به عنوان آسایشگاه طلبگی به کار گرفته می‌شدند.
در سمت راست چار منار استخری وجود دارد که احتمالاً با بقیه مجموعه بنا هم‌دوران است. چار منار اکنون عمدتاً توسط خانه‌ها و مغازه‌های کوچک در حاشیه آن احاطه شده‌است.
معماری > برج‌ها

برج‌های چار منار مناره نیستند و صرفاً کاربرد تزئینی داشته‌اند. سه برج به عنوان انبار مورد استفاده قرار می‌گرفتند، و دیگری دارای یک راه‌پله است که به طبقه بالا می‌رسد. بر روی همه آنها گنبدهایی قرار دارد که با کاشی آبی پوشانده شده‌اند. هر یک از چهار برج موتیف تزئینی متفاوتی را داراست. برخی ادعا می‌کنند المان‌های تزئینی نمایانگر چهار دین شناخته شده در آسیای میانه هستند. نقشی از یک صلیب، یک موتیف ماهی مسیحی، و یک چرخ-دعای بودایی در کنار موتیف‌های زرتشتی و اسلامی دیده می‌شوند.
در سال ۱۹۹۵، یک نهر زیرزمینی باعث فروریختن یکی از چهار برج شد و کمک‌های اضطراری توسط یونسکو تحت صندوق میراث جهانی درخواست و اعطا شد. اگرچه این تخریب منجر به ناپایداری کل سازه شد، اما مقامات تلاش کردند که اطلاع‌رسانی دربارهٔ این فاجعه را به حداقل برسانند. بدون هیچ توضیحی این ساختمان از لیست دیدنی‌ها ناپدید شد و پس بازسازی باعجله برج «با استفاده از مصالح ساختمانی غیرسنتی، مانند سیمان کم‌کیفیت و فولاد» چار منار به عنوان یکی از محبوبترین دیدنی‌های شهر بازگشت، هرچند از آن زمان تاکنون این رویداد مخفی نگه داشته شده‌است.
راجر واترز

| راجر واترز | راجر واترز |
| --- | --- |
واترز در ۲۰۱۵: واترز در ۲۰۱۵
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: جرج راجر واترز
زاده: ۶ سپتامبر ۱۹۴۳ ‏(۸۱ سال) گریت بوکهام، ساری، انگلستان
ژانر:  پراگرسیو راک  سایکدلیک راک  آرت راک  بلوز راک 
پیشه(ها):  خواننده  ترانه‌نویس  آهنگساز  تهیه‌کنندهٔ موسیقی 
ساز(ها):  آواز  بیس  گیتار 
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۴–اکنون
ناشر(ان):  کپیتال  کلمبیا  سونی  هاروست 
عضو پیشینِ: پینک فلوید دی بلیدینگ هارت بند
همسر(ها):  فهرست جودیث تریم (ا. ۱۹۶۹–۱۹۷۵) کارولین کریستی (ا. ۱۹۷۶–۱۹۹۲) پریسکیلا فیلیپس (ا. ۱۹۹۳–۲۰۰۱) لوری درنینگ (ا. ۲۰۱۲–۲۰۱۵) کمیلا چاوس (ا. ۲۰۲۱) 
وبگاه: rogerwaters.com
   آوای راجر واترز (۰:۳۳)  از برنامهٔ لوح‌های جزیره متروک بی‌بی‌سی، ۲۹ مهٔ ۲۰۱۱ :    آوای راجر واترز (۰:۳۳)  از برنامهٔ لوح‌های جزیره متروک بی‌بی‌سی، ۲۹ مهٔ ۲۰۱۱ 
جرج راجر واترز (انگلیسی: George Roger Waters؛ زادهٔ ۶ سپتامبر ۱۹۴۳) خواننده-ترانه‌سرا و موسیقی‌دان انگلیسی است. او در سال ۱۹۶۵ در کنار نیک میسن، ریچارد رایت و سید برت گروه راک پینک فلوید را بنیان نهادند. پس از خروج سید برت از گروه، واترز در سال ۱۹۶۸ به ترانه‌سرا، آوازخوان مشترک و رهبر مفهومی پینک فلوید تبدیل گردید و در سال ۱۹۸۵ از این گروه خارج شد.
پینک فلوید با آلبوم‌های مفهومی نیمه تاریک ماه (۱۹۷۳)، کاش اینجا بودی (۱۹۷۵)، جانوران (۱۹۷۷)، دیوار (۱۹۷۹) و برش نهایی (۱۹۸۳) به موفقیت بین‌المللی دست یافت. در اوایل دهه ۱۹۸۰، آن‌ها به یکی از تحسین‌شده‌ترین و موفق‌ترین گروه‌های موسیقی عامه‌پسند تبدیل شدند. در میان اختلافات در دیدگاه، واترز در سال ۱۹۸۵ گروه را ترک کرد و یک دعوای حقوقی بر سر استفاده از نام و محتوای گروه به راه انداخت. آن‌ها در سال ۱۹۸۷ بدون اقدام قانونی اختلافات حقوقی خود را حل کردند. کارهای انفرادی واترز شامل آلبوم‌های استودیویی مزایا و معایب مفت‌سواری (۱۹۸۴)، رادیو کی.ای.او.اس. (۱۹۸۷)، تفریح تا سرحد مرگ (۱۹۹۲) و آیا این همان زندگی است که واقعاً می‌خواهیم؟ (۲۰۱۷) می‌شوند. او در سال ۲۰۰۵ اپرای سا ایرا را منتشر کرد.
در سال ۱۹۹۰، واترز یکی از بزرگ‌ترین کنسرت‌های راک تاریخ یعنی کنسرت دیوار در برلین را با حضور ۴۵۰٫۰۰۰ نفر برگزار کرد. به عنوان عضوی از پینک فلوید، نام او در سال ۱۹۹۶ به تالار مشاهیر راک اند رول ایالات متحده و در سال ۲۰۰۵ به تالار مشاهیر موسیقی انگلستان راه یافت. بعداً در سال ۲۰۰۵، او در رویداد لایو ۸ دوباره به پینک فلوید ملحق شد. او از سال ۱۹۹۹ به‌عنوان خواننده انفرادی تورهای کنسرتی زیادی برگزار کرده است.
واترز مضامین سیاسی را در آثار خود گنجانده است و از حامیان برجسته فلسطین در جریان درگیری فلسطین و اسرائیل است. او خواستار برداشتن دیوار حایل اسرائیل در کرانه باختری شده است، از جنبش بایکوت، عدم سرمایه‌گذاری و تحریم اسرائیل حمایت و رفتار اسرائیل با فلسطینیان را آپارتاید توصیف می‌کند. برخی از گفته‌های او، مانند تشبیه اسرائیل به آلمان نازی، و همچنین عناصر اجراهای زنده‌اش، اتهامات یهودستیزی را برانگیخت. واترز این اتهامات را به‌عنوان آمیختن یهودی‌ستیزی با صهیونیسم‌ستیزی رد کرده است.
(۱۹۴۳–۱۹۶۴) سال‌های اولیه

واترز با نام اصلی جورج راجر واترز در کمبریج بزرگ شد.
پدرش اریک فلچر واترز یک کمونیست و صلح طلب تند و تیز بود و در جنگ جهانی دوم جنگید و در نبردی در آنزیو در سال ۱۹۴۴، وقتی که راجر تنها ۵ ماه داشت، کشته شد. راجر به این فقدان در برخی از آثار خود، به خصوص برش نهایی که سال ۱۹۸۳ عرضه شد (که آن را به پدرش تقدیم کرد) و ترانه‌ای به نام وقتی ببرها آزاد شدند* و در فیلم دیوار* اشاره کرده است. هرچند وی دربارهٔ شخصیت مادر* در این فیلم، گفت که شباهتی به مادر خودش ندارد. بدگمانی به پادشاه و دولت، نظام آموزشی و سازمان‌های لشکری، در اکثر نوشته‌های واترز مشهود است. این موضوع به‌طور واضح در وقتی ببرها آزاد شدند، نشان بر این داشت که واترز به چه می‌اندیشد و چه کسی را مسئول قربانی شدن پدرش در آنزیو می‌داند:
"و شاه جورج پیر و مهربان، برای مادرم پیام فرستاد، وقتی که خبر مرگ پدرم را شنید.
یادم میاد که اون شکل یه طومار بود و طلا کوب شده بود، فقط همین!
و من یه روز توی کشوی عکس‌های قدیمی پیداش کردم، پنهان شده بود؛ و هنوز هم هروقت یادم میاد چشام خیس میشن، اعلاحضرت اون رو با مُهر لاستیکی مخصوصش مُهر زده بود.
همه جا تاریک بود و زمین یخ بسته بود وقتی که ببرها آزاد شدند؛ و هیچ‌کس از هنگ ارتش سلطنتی انگلستان زنده نموند.
آنها پشت سر جا مانده بودند، بیشتر مرده بودند و بقیه هم جان می‌کندند؛ و چنین بود که فرماندهی کل پدرم رو ازم گرفت."
(۱۹۶۵–۱۹۸۴) پینک فلوید

مقالهٔ اصلی: پینک فلوید
او بین سال‌های ۱۹۶۶ تا ۱۹۸۵ به عنوان عضوی از گروه پینک فلوید و در پوشش نوازندهٔ گیتار بیس و خواننده فعالیت می‌کرد. پس از جدایی سید برت، وی به عنوان ترانه‌سرا و مفهوم دهنده اصلی آلبوم‌های پینک فلوید نقش عمده‌ای ایفا کرد و توانست در دههٔ ۷۰ میلادی همراه با پینک فلوید، با عرضه آلبوم‌های مفهومی نیمهٔ تاریک ماه، کاش این‌جا بودی، جانوران و دیوار موفقیت‌های بین‌الملی چشمگیری به دست آورد؛ به‌طوری‌که تا سال ۲۰۱۳، این آلبوم‌ها بیش از ۲۵۰ میلیون نسخه در سرتاسر جهان فروخته‌اند که از این تعداد تنها ۷۴٫۵ میلیون نسخه مختص ایالات متحده بوده است. واترز در سال ۱۹۸۵ قصد انحلال پینک فلوید را داشت اما به دلیل اختلافات ایجاد شده بین اعضا پیرامون این مبحث، کار به دادگاه کشیده شد که در نهایت اعضا باقی‌مانده توانستند در سال ۱۹۸۷ حق استفاده از نام پینک فلوید را به‌دست آورند. حدود هجده سال تمام اعضا هیچ اجرایی با حضور هر چهار عضو پینک فلوید نداشتند.
در سال ۱۹۸۰ واترز با ساخت یکی از آهنگ‌های کارتون انیمالیمپیک‌ها در ساخت موسیقی فیلم هم همکاری کرد.
(۱۹۸۴-اکنون) فعالیت انفرادی

واترز پس از ترک گروه، پروژه شخصی خود را شروع کرد و به ساخت آلبوم‌های استودیویی مزایا و معایب اتواستاپ زدن، رادیو کیاس و تفریح تا سرحد مرگ و اجرای کنسرت به صورت انفرادی روی آورد. او یکی از بزرگ‌ترین کنسرت‌های تاریخ به نام دیوار برلین را در سال ۱۹۹۰ (میلادی) برگزار کرد که حدود ۲۰۰٬۰۰۰ شنونده آن را از نزدیک به تماشا نشستند. او در سال ۱۹۹۶ وارد تالار مشاهیر راک اند رول ایالات متحده شد و در سال ۲۰۰۵ به تالار مشاهیر راک اند رول انگلستان راه پیدا کرد. در سال ۲۰۰۵، وی اُپرایی به نام سا ایرا* را نوشت که از موضوع انقلاب کبیر فرانسه و ترانه‌ای انقلابی به همین نام الهام گرفته شده است. اواخر همان سال، ۲ ژوئیه در لندن، واترز در کنسرت لایو ۸* شرکت کرد و پس از ۲۴ سال، اجرایی را در کنار سه عضو دیگر پینک فلوید انجام داد. واترز از سال ۱۹۹۹ چندین تور به صورت شخصی برگزار کرده و در تور ۲۰۰۶–۲۰۰۸ به صورت کامل آلبوم پینک فلوید، نیمه تاریک ماه، را زنده اجرا کرد. او تور دیوار خود را در سال ۲۰۱۰ آغاز کرد و در سال ۲۰۱۱ گیلمور و میسن برای اجرای آلبوم در لندن به او پیوستند. این تور او در سال ۲۰۱۳ به پرسودترین تور برگزار شده توسط یک هنرمند تک‌نفره تبدیل شد.
وی ترانه‌هایی نیز برای فیلم‌های «وقتی که باد می‌وزد» - ۱۹۸۶، ساخته جیمی تی موراکامی، «رفتار مضطربانه» - ۱۹۹۸ ساخته دیوید ناتر، «قدرت ذهن» - ۱۹۹۸ ساخته رابرت رودریگز، «افسانه ۱۹۰۰» - ۱۹۹۸ ساخته جوزپه تورناتوره، «شغل ایتالیایی» - ۲۰۰۳ ساخته گَری گرِی، «روز، شب بخیر» - ۲۰۰۳ ساخته مارکو بلوچیو، «قلاب و وال‌ها» - ۲۰۰۵ ساخته نوح بامبچ، «د. ی. و. ا. ن. ه.» - ۲۰۰۵ ساخته ژان مارک واله، «اربابان شهر سگی» - ۲۰۰۵ ساخته کاترین هاردویک، «رفتگان» - ۲۰۰۶ ساخته مارتین اسکورسیزی و «آخرین میمزی» - ۲۰۰۷ ساخته رابرت شای نیز اجرا کرده است.
در سی‌امین سال‌گرد انتشار آلبوم دیوار واترز در سال ۲۰۰۹ توری را برگزار کرد.
زندگی شخصی

واترز تاکنون پنج بار ازدواج کرده است: بار نخست در سال ۱۹۶۹ با دوست دوران کودکی خود «جودی تریم» ازدواج کرد که از این پیوند هیچ فرزندی ندارد، آن‌ها در سال ۱۹۷۵ از هم جدا شدند. یک سال بعد در سال۱۹۷۶، واترز با «کارولین کریستی» ازدواج کرد که حاصل این ازدواج اولین فرزند او، هری واترز، است که تبدیل به یک نوازنده کیبورد شد و از سال ۲۰۰۶ راجر را در تورهایش همراهی می‌کند. همچنین از این ازدواج آن‌ها صاحب دختری به نام ایندیا واترز شدند که به عنوان یک مدل حرفه‌ای کار می‌کند. راجر و کارولین در سال ۱۹۹۲ از یکدیگر جدا شدند. او در سال ۱۹۹۳ با «پریسکیلا فیلیپس» ازدواج کرد که آن‌ها پیش از طلاق در سال ۲۰۰۱، از این پیوند صاحب فرزندی به نام جک فلتچر شدند. واترز در سال ۲۰۱۲ با بازیگر و فیلم‌سازی به نام «لوری درنینگ» ازدواج کرد. آن‌ها نیز در سال ۲۰۱۵ از هم جدا شدند.
در اکتبر ۲۰۲۱، واترز با انتشار پستی در حساب توییتر خود، از ازدواجش با کمیلا چاوس خبر داد.
دیدگاه‌ها و حواشی

راجر واترز در طول زندگی حرفه ای هنری خود همواره به دلیل دیدگاهایش با حواشی بسیاری روبرو بوده است که نخستین آن در جریان اولین اجرای زنده همراه با گروه پینک فلوید در ایالات متحده آمریکا آغاز گردید، یکی از تشویش‌های واترز همواره دیدگاه خاص او نسبت به آثار هنری بود که در اجرای آن سهیم بود، او اعتقاد داشت پراگرسیو راک برای گوش کردن و محو شدن در یک اثر هنری است نه برای رقصیدن و وقت گذراندن، همین دیگاه باعث شد او در آن کنسرت با تماشاگرانی که در صف اول بودند درگیری لفظی پیدا کند و بروی آنها تُف بیندازد و سپس ادرار کند، این برخورد او برایش دردسر ساز شد و مجبور شد به ملاقات یک روان‌پزشک برود، روان‌پزشک فقدان پدر از کودکی و وسواس جبرگونه او نسبت به هنر موسیقی را عامل این رفتار او قلمداد کرد.
واترز در سال ۲۰۰۶ میلادی، به درخواست فلسطینی‌ها، کنسرتش را از شهر تل‌آویو در اسرائیل، به دهکده عرب‌نشین نوه شالوم منتقل کرد.
در ژوئن ۲۰۲۰ واترز طی مصاحبه ای اسراییل را لکه ننگی خواند که نیاز است به مرور برداشته شود. وی گفت اسرائیل به‌طور غیرمستقیم مسئول قتل جورج فلوید است چرا که «نیروهای دفاعی اسرائیل روش بستن گردن با زانو را ابداع کردند».
در ۱۴ می ۲۰۲۱ وی خواستار توقف کمک‌های نظامی خارجی به اسراییل و پایان حمله به غزه شد.
او در واکنش به کشته شدن مهسا امینی و در حمایت از اعتراضات سراسری مردم گفته است: «آقای آیت‌الله، مهسا امینی خواهر من است و همه خواهران او در ایران و جهان باید بتوانند در مورد پوشاندن سر خودشان تصمیم بگیرند و به شما ربطی ندارد.»
در ۲۸ می ۲۰۲۳ دولت آلمان کنسرت برلین راجر واترز را به دلیل انتقاد این هنرمند از نسل‌کشی فلسطینیان توسط اسرائیل لغو کرد
آلبوم‌ها > آلبوم‌های انفرادی اصلی

مزایا و معایب مفت‌سواری (۱۹۸۴)
رادیو کی.ای.او.اس. (۱۹۸۷)
تفریح تا سرحد مرگ (۱۹۹۲)
آیا این همان زندگی است که واقعاً می‌خواهیم؟ (۲۰۱۷)
داستان سرباز ایگور استراوینسکی (۲۰۱۸)
جلسات قرنطینه (۲۰۲۲)
نیمه تاریک ماه ردوکس (۲۰۲۳)
آلبوم‌ها > دیگر آثار

موسیقی بدنی (با ران گیزین) (۱۹۷۰)
وقتی باد می‌وزد (۱۹۸۶)
سا ایرا (۲۰۰۵)
مزایا و معایب (مصاحبه‌ها) (۲۰۱۵)
واترز همراه با پینک فلوید در دانشگاه لیدز ۱۹۷۰
راجر جرج واترز در حال اجرای کنسرت
گاکلم فیدت

| گاکلم فیدت | گاکلم فیدت |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۱۵۶
درگذشت: ۱۲۰۹
ملیت: فرانسه
گاکلم فیدت (انگلیسی: Gaucelm Faidit) تروبادور، شاعر، و آهنگساز قرن ۱۳ اهل فرانسه بود.
فهرست بوستان‌های شیراز

شیراز به عنوان یک شهر تاریخی، باغ‌ها بوستان‌ها و بوستان‌های جنگلی بسیاری دارد.
فهرست بوستان‌های جنگلی شیراز

پارک ملت
پارک لاله ، بلوار فدک
پارک ایرانی
پارک گلستان
پارک پرواز
پارک سعدی
پارک آزادی ، بلوار آزادی
پارک خلدبرین
پارک حاشیه چمران
بوستان ولیعصر
پارک بعثت
پارک مروارید ، بلوار رازی
پارک انقلاب
پارک شکوفه
پارک خواجوی کرمانی
پارک فضیلت ، بلوار مدرس
پارک سیزده ابان
پارک صاحب الامر
پارک کودک زرهی
پارک درکی
پارک حدیث
پارک والفجر
پارک شهدا ، بلوار رضوان
پارک هاشمی
پارک کوهستانی ۷۰ هکتاری آبشار شهرک گلستان
پارک رحمت ، بزرگراه رحمت
پارک علوی
پارک امام رضا
پارک گلدشت
پارک فاطمی
پارک ارغوان
پارک رضوی
پارک سیبویه
پارک فتحیه
پارک رویا
پارک آزادگان
پارک شقایق
پارک کشتکاران
پارک معلم
پارک گلهاشهرک منصوراباد
پارک بزرگ مادر ، بلوار احمد بن موسی
پارک حاشیه باهنر
پارک کوهستانی بوستان ورودی بلوار ارامگاه سعدی
لونا پارک
پارک کوهستانی نور دروازه قرآن
پارک و دریاچه فروزان
پیاده راه و پیست دوچرخه سواری حاشیه بلوار حرم
پارک وصال شیرازی
پارک سایه بولوار رسول اعظم
پارک کوهستانی دراک ، بزرگراه حسینی الهاشمی
پارک جوان ، بلوار دلاوران بسیج
پارک وصال شیرازی
پارک سایه بلوار رسول اعظم
پارک کوهستانی دراک
پیاده راه استاد شجریان
پیاده راه بهشت بولوار چمران
فهرست باغ‌های شیراز

باغ ارم
باغ ملی
باغ جهان‌نما
باغ دلگشا
باغ طاووسیه
باغ جنت
پارک مطهری
نارنجستان قوام
باغ عفیف آباد
فهرست بوستان‌های شیراز

بوستان شهید دوران نبش پل غدیر
بوستان سه کنج بولوار کسائی
بوستان حاشیه بزرگراه دکتر حسابی
بوستان نماز بولوار رسول اعظم
بوستان سیب زار قصردشت
بوستان قدوسی
بوستان هنر بولوار بعثت
بوستان نیایش محله نیایش چمران
بوستان و پیاده راه باباکوهی
بوستان مادر بولوار سیاحتگر
بوستان کوهپایه دروازه قران
بوستان خورشید کلاه شهرک زیبا شهر
بوستان نمازی شهرک دینکان
بوستان حاشیه ای رهگذر نبش شهرداری منطقه ۶
بوستان کوثر خیابان قصردشت
بوستان گلها خیابان گلها معالی اباد
بوستان بهار نارنج بولوار چمران
بوستان ارشاد نبش زیرگذر صنایع
بوستان شهرداری نبش شهرداری منطقه ۵
بوستان قشقائی فلکه کوزه گری
بوستان ولیعصر
پارک کوهستانی بوستان ورودی بولوار ارامگاه سعدی
بوستان سهراب سپهری شهرداری منطقه۱۱
بوستان اردیبهشت بولوار کریم خان زند
بوستان بنفشه بولوار محلاتی خیابان زنده یاد علیرضایی
بوستان حدیث شهرک گلشن بولوار مطهری
بوستان رجایی بولوار فرهنگ شهر
بوستان فرهنگ بولوار فرهنگ شهر
بوستان کتاب بولوار فرهنگ شهر
بوستان سجادیه خیابان سجادیه فرهنگ شهر
بوستان کوکب بولوار پرستار
بوستان شهید کوهنورد شهرک عرفان نبش کمربندی
بوستان خلیلی خیابان سراج
پارک و دریاچه فروزان
بوستان و پیاده راه وحدت بزرگراه دراک
بوستان نهراعظم شهرک جوادیه نبش کمربندی
استونی در المپیک تابستانی ۱۹۳۲

استونی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۳۲ که در شهر لس آنجلس، ایالات متحده آمریکا برگزار شده با ۲ ورزشکار مرد در دو رشته ورزشی شرکت کرده‌است. استونی در این دوره از بازی‌های المپیک موفق به کسب مدالی نشد.
دو و میدانی

مقالهٔ اصلی: دو و میدانی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۳۲
کشتی

مقالهٔ اصلی: کشتی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۳۲
| ورزشکار | رویداد | Elimination Pool> مرحله ۱ نتیجه | Elimination Pool> مرحله ۲ نتیجه | Elimination Pool> مرحله ۳ نتیجه | Elimination Pool> مرحله ۴ نتیجه | Elimination Pool> رتبه | مرحله نهایی> مرحله نهایی نتیجه | مرحله نهایی> رتبه |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| اسوالد کاپ | ۷۲- کیلوگرم |  Ercole Gallegati (ITA) برد |  Børge Jensen (DEN) برد |  ایوار یوانسون (SWE) باخت F 8:39 | — | ۴ | صعود نکرد | صعود نکرد |
| ورزشکار | رویداد | Elimination Pool> مرحله ۱ نتیجه | Elimination Pool> مرحله ۲ نتیجه | Elimination Pool> مرحله ۳ نتیجه | Elimination Pool> مرحله ۴ نتیجه | Elimination Pool> رتبه | مرحله نهایی> مرحله نهایی نتیجه | مرحله نهایی> رتبه |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| اسوالد کاپ | ۶۶- کیلوگرم |  شارل پاکوم (FRA) باخت |  کارولی کارپاتی (HUN) باخت | — | — | ۶ | صعود نکرد | صعود نکرد |