stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ناد۳۲
محصولات برپایه فناوری نود ۳۲ > محصولات دیگر ESET > محصولات خانگی

ESET NOD32 Antivirus
ESET Internet Security
ESET Mobile Security
ESET Cyber Security
ESET Cyber Security Pro
ESET NOD32 Antivirus for Linux
ESET Parental Control
ESET Multi-Device Security Pack
ESET Smart Security Premium
محصولات برپایه فناوری نود ۳۲ > محصولات دیگر ESET > محصولات سازمانی

ESET Endpoint Protection Standard
ESET Endpoint Protection Advanced
ESET Secure Business
ESET Secure Enterprise
ESET Secure Authentication
ESET Mail Security
ESET Virtualization Security
ESET Endpoint Encryption
ESET PROTECT Entry
ESET PROTECT Advanced
ESET PROTECT Complete
دهستان سرکور

| اطلاعات کلی | اطلاعات کلی |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: سرباز
بخش: مرکزی
مرکز دهستان: مچ کور
جمعیت: ۱۷،۰۵۶ نفر(۱۳۹۵)
دهستان سرکور نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان سرباز، استان سیستان و بلوچستان در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۷۰۵۶ نفر (۴۱۴۵ خانوار) بوده‌است.
جیمز هرینگتون

جیمز هرینگتون، پورتره از سر پیتر لیلی، حدود ۱۶۵۸ میلادی، گالری ملی پرتره، لندن
جیمز هرینگتون (James Harrington) (یا هرینگتون) (۳ جنوری ۱۶۱۱ – ۱۱ سپتمبر ۱۶۷۷) یک نظریه‌پرداز سیاسی انگلیسی جمهوری‌خواه کلاسیک بود. او بیشتر به خاطر تألیف جنجالی‌اش، «مشترک المنافع اقیانویسه»‏ (۱۶۵۶) شناخته می‌شود. این اثر نمایشی از یک قانون اساسی ایده‌آل، یک آرمان‌شهر بود که برای تسهیل توسعه جمهوری انگلیسی که پس از اعدام چارلز اول در سال ۱۶۴۹ میلادی تأسیس شده بود، طراحی گردید.
اوایل زندگی

هرینگتون در سال ۱۶۱۱ میلادی در آپتون، نورث‌همپتون‌شر متولد شد، او پسر ارشد «سرساپکوت هرینگتون» از رند، لینکلن‌شر بود که در سال ۱۶۳۰ میلادی درگذشت و همسر اولش «جین سامول» از آپتون، دختر «سر ویلیام سامول» بود. «جیمز هرینگتون» از برادرزاده‌های «جان هرینگتون»، «اولین بارون هرینگتون از اکستون» بود که در سال ۱۶۱۳ میلادی درگذشت. او بر اساس وصیت سر ویلیام سامول به دخترش بعد از عروسی، مدتی به همراه پدرش در خانه اعیانی در میلتون مالزور، نورث همپتون شایر ساکن بود. یک پلاک آبی در «میلتون مالزور مانور» نشان دهنده این موضوع است.
کلیسای صلیب مقدس در میلتون مالزور دارای بنای یادبودی در دیوار جنوبی مکان مخصوص کشیش، به نام دیم «جین هرینگتون»، مادر هرینگتون است. بر اساس این یادبود، مادرش در ۳۰ مارس ۱۶۱۹ میلادی، زمانی که جیمز ۷ یا ۸ ساله بود، درگذشت. این یادبود به زبان انگلیسی مدرن اما با علامت گذاری اصلی چنین نوشته‌است:
«این‌جا جسد دیم جین خوابیده‌است، دختر سر ویلیام ساموئل نایت و همسر فقید سر ساپکوتس هرینگتون [همانگونه که نقل شده آورده شده] اهل میلتون نایت که از او صاحب ۲ پسر و ۳ دختر به نام‌های جیمز، ویلیام، جین، آنه و الیزابت شده‌است. این بانو در ۳۰ مارس ۱۶۱۹ درگذشت.
هنگامی که پدرش در ژوئن ۱۶۳۰ میلادی درگذشت، جیمز بنای یادبود دومی را سفارش داد که هنوز هم در کلیسای «سنت اسوالد» در رند در لینکلن شایر قابل مشاهده است. این یادبود ساپکوتس و همسر اولش جین را به همراه پنج فرزندشان به تصویر می‌کشد.
کودکی و تحصیل

اطلاعات در مورد دوران کودکی و تحصیلات اولیه هرینگتون ناچیز است، اگرچه او به وضوح هم در میلتون مالزور و هم در خانه خانوادگی‌اش در رند، زمان گذرانیده است. در سال ۱۶۲۹ میلادی او به‌عنوان یک نجیب‌زاده معمولی وارد کالج تثلیث، آکسفورد شد و دو سال بعد بدون مدرک تحصیلی آنجا را ترک کرد. زندگی‌نامه نویس قرن هجدهم او «جان تولند»، می‌گوید یکی از مربیان او در آنجا «ویلیام چیلینگوورت»، رهبر کلیسای سلطنتی بود، که ممکن است قبل از رفتن مربی دیگرش به مدرسه علمیه کاتولیک در «دوآی» در سال ۱۶۳۰، چنین موردی بوده باشد. در ۲۷ اکتبر ۱۶۳۱ هرینگتون وارد «معبد میانی» شد.
نوجوانی

در این زمان، پدر هرینگتون درگذشته بود، میراث او کمک کرد تا هزینه جیمز را در طول چندین سال سفر قارهٔ بپردازد. برخی گفته‌ها وجود دارد که او قبل از سفر به هلند، دانمارک، آلمان، فرانسه، سوئیس و ایتالیا در یک گروه شبه نظامی هلندی (ظاهراً بدون هیچ خدمتی) نام‌نویسی کرد. او در تابستان ۱۶۳۵ با «جیمز زوش» در ژنو بود و متعاقباً به روم رفت. با توجه به این موضوع، اشاره تولاند به دیدارش از واتیکان، جای‌که او «از بوسیدن پای پاپ خودداری کرد» احتمالاً به اوایل سال ۱۶۳۶ می‌رسد. در همین حال، سفر او به ونیز به تقویت دانش و اشتیاق او در مورد جمهوری‌های ایتالیا کمک کرد. دهه بعد، شامل آمدن و رفتن او در طول جنگ‌های داخلی، تا حد زیادی توسط هیچ چیز دیگری به جز داستان‌های غیرمستند توضیح داده نشده‌است، به‌عنوان مثال او و چارلز اول را در سال ۱۶۳۹ در ارتباط با اولین جنگ اسقف‌ها به اسکاتلند همراهی کرد. در سال‌های ۱۶۴۱–۱۶۴۲ و در سال ۱۶۴۵ او به پارلمان کمک مالی کرد، قرضه‌های را ارائه داده و شاید از طرف پارلمان در لینکلن‌شایر نیز پول جمع‌آوری کرد. با این حال، تقریباً در همان زمان، او به عنوان «عامل» برای چارلز لوئیس، «شاهزاده انتخاب‌گر پالاتین»، عمل می‌کرد که برادرزاده چارلز اول بود و برادرش شاهزاده روپرت، نیروهای سلطنتی را در جنگ داخلی انگلیس رهبری می‌کرد. چارلز لوئیس و مادرش حمایت خود را از پارلمان در سال ۱۶۴۲ اعلام کرده بودند.
وفاداری ظاهری سیاسی هرینگتون به پارلمان مانع از تعهد شدید او به پادشاه نشد. زمانیکه چارلز اول پس از دست‌گیری توسط اسکاتلندی‌ها دوباره آزاد شد، هرینگتون «کمیسیونی» از نمایندگان مجلس را که برای همراهی چارلز از نیوکاسل به «خانه هولدنبی» (هولمبی) توظیف شده بودند، همراهی کرد. پسر عموی هرینگتون، سر جیمز هرینگتون، یکی از گماشتگان بود، که شاید توضیح دهد چرا مؤلفه آیندهٔ اقیانوسیه یکی از کسانی بود که گماشتگان را به عنوان خدمتکاران «برای انتظار» پادشاه در سفر همراهی کرد. هرینگتون هنگامی که به خانه هولدنبی رسیدند، به عنوان «آقای اتاق خواب» به پادشاه ادامه داد و ما او را می‌بینیم که تا پایان سال در «قلعه کاریزبروک» و «قلعه هرست» در این سمت عمل می‌کند. با این حال، زمانی‌که در قلعه هرست، هرینگتون با فرمان‌دار و افسران ارتش مختلف وارد بحث شد و طی آن حمایت خود را از موضع پادشاه در مورد معاهده نیوپورت اعلام کرد، موجب شد تا برکنار گردد.
حداقل دو روایت معاصر هرینگتون را همراه با چارلز اول در داربست اعدام ذکر می‌کنند، اما این روایات از سطح شایعات بالاتر نمی‌روند.
اقیانوسیه

پس از مرگ چارلز، هرینگتون احتمالاً وقت خود را به ترکیب‌بندی اثر مشترک المنافع اقیانوسیه اختصاص داد. به‌دستور الیور کرامول، که در آن زمان نیابت لرد انگلستان بود، هنگام ارسال به مطبوعات توقیف گردید. اما هرینگتون موفق شد علاقه «الیزابت کلیپول»، دختر مورد علاقه کرامول را جلب کند. این اثر به او بازگردانیده شده و در سال ۱۶۵۶ میلادی به عنوان اثر تازه تقدیم شده به کرامول، ظاهر گردید. هرینگتون و دیگران (که در سال ۱۶۵۹ باشگاهی به نام «روتا» تشکیل دادند) تلاش کردند نگرش‌های بیان شده در اقیانوسیه، به‌ویژه نگرش‌هایی که در مورد رای‌گیری با اوراق رای و دورانی بودن «قضات صلح» و قانون‌گذاران، را عملی کنند، اما این تلاش‌های شان با موفقیت کمی همراه بود.
اقیانوسیه > تاریخچه سرمقاله

دست نوشته‌های هرینگتون ناپدید شده‌اند. نوشته‌های چاپی او شامل اقیانوسیه و مقالات، جزوات، سخنان کوتاه و رساله‌هایی است که بسیاری از آن‌ها به دفاع از آن اختصاص دارند. دو نسخه اول اقیانوسیه با نام‌های چپمن و پکمن شناخته می‌شوند. محتویات آن‌ها تقریباً یکسان است. آثار او، از جمله اقیانوسیه‌ی پکمن و نسخه خطی منتشر نشده اما مهم «یک نظام سیاسی»، برای اولین بار با زندگینامه‌ای از جان تولند در ۱۷۰۰ میلادی ویرایش شد. ویرایش تولند، با افزوده‌های مهم متعددی توسط «توماس برچ»، برای اولین بار در سال ۱۷۳۷ در لندن ظاهر گردید. نسخه‌ای که شامل اضافات توماس برچ نشده بلکه نسخه‌ای از کتاب «هنری نویل» با عنوان «بازیافت افلاطونی» در دوبلین در همان سال منتشر شد. نسخه ۱۷۳۷ لندن در ۱۷۴۷ و ۱۷۷۱ تجدید چاپ شد. اقیانوسیه در سال ۱۸۸۷ در «کتابخانه جهانی هنری مورلی» مجدداً چاپ شد. «اس.بی. لیلژگرن» در سال ۱۹۲۴ نسخه‌ای از پکمن را که به دقت آماده شده بود، دوباره منتشر کرد.
ویراستار مدرن هرینگتون، «جِی. جی. اِی. پوکاک» است. در سال ۱۹۷۷، او مجموعهٔ پرشماری از رساله‌های هرینگتون را با مقدمه تاریخی طولانی ویرایش نمود. به گفته پوکاک، نثر هرینگتون با یک عادت کاری بی‌انضباط و «عدم پختگی» آشکار خدشه دار شده و هرگز به سطح «یک سبک ادبی بزرگ» نرسید. برای مثال، برخلاف «هابز» و «میلتون»، موارد زیر در آن دیده می‌شود:
«سایه‌های مهم معنا … منتقل شده از طریق ریتم، تأکید و نقطه‌گذاری؛.. او با عجله، به سبک باروک و متناوب می‌نوشت که بیش از یک بار راه خود را گم کرده بود. او از لاتین‌گرایی‌ها رنج می‌برد… تصوراتش در مورد نحوه درج نقل قول‌ها، ترجمه‌ها و ارجاعات در متن او گاهی اوقات باعث سردرگمی می‌شد».
در مقابل، «راشل همرسلی» استدلال کرده‌است که رویکرد ادبی هرینگتون به‌طور خاص برای خدمت به اهداف سیاسی او طراحی شده‌است تا خوانندگانش را متقاعد سازد براساس ایده‌های او عمل کنند.
زندانی شدن

پس از بازگردانی استوارت، در ۲۵ نوامبر ۱۶۶۱ میلادی، هرینگتون به اتهام توطئه علیه دولت در کابال «خیابان بو» دست‌گیر شده و بدون محاکمه رسمی، به داخل برج پرتاب شد. در آنجا با او «بدرفتاری می‌شد» و در آوریل ۱۶۶۲ میلادی حکمی برای او صادر گردید که در بازداشت نزدیک نگه داشته شود، که باعث شد خواهرانش حکم قرار احضار زندانی را به دست آورند. با این حال، قبل از اجرای حکم، مقامات او را به «جزیره سنت نیکلاس» در سواحل پلیموث بردند. برادر و عمویش موفق شدند با ارسال یک وثیقه ۵۰۰۰ پوندی، هرینگتون را در قلعه پلیموث آزاد کنند. پس از آن، وضعیت سلامت عمومی او، شاید به دلیل مصرف داروی اعتیادآور گایاکام با توصیه پزشک، به‌سرعت بدتر شد. به نظر می‌رسید که ذهن هرینگتون تحت تأثیر قرار گرفته‌است. او دچار «هذیان‌های متناوب» گردید. یکی از ناظران او را «به سادگی دیوانه» قضاوت کرد. او فقط اندکی بهبود یافت، سپس به‌طور قطعی در سراشیبی لغزید. او قبل از این‌که قربانی یک سکته فلج کننده شود، دچار حملات نقرس و رعشه شد. در مقطعی بین سال‌های ۱۶۶۲ و ۱۶۶۹ او با «خانم دیرل، «عشق قدیمی‌اش» دختر یکی از اشراف باکینگهام‌شایر ازدواج کرد.
هرینگتون در «لیتل آمبری»، «دینز یارد»، وست مینستر درگذشت. او در کنار سر والتر رالی در سنت مارگارت، وست مینستر به خاک سپرده شد. در «کلیسای سنت مایکل، آپتون»، یک بنای یادبود بر روی دیوار تخته سنگی برای او وجود دارد.
[هرینگتون اغلب با پسر عمویش سر جیمز هرینگتون، «سومین بارونت ریدلینگتون»، نماینده مجلس، عضو کمیسیون پارلمانی که چارلز اول را محاکمه کرد و دو بار رئیس شورای ایالتی کرامول، اشتباه گرفته می‌شود. او متعاقباً از «مصوبه غرامت و فراموشی» مستثنی شد، قانونی که بسیاری از کسانی را که طی جنگ‌های داخلی (۱۶۴۲–۱۶۴۶) علیه پادشاه سلاح به دست گرفته بودند، عفو می‌کرد.]
ارجاعات

↑  "England's premier civic humanist and Machiavellian. He was not the first to think about English politics in these terms... , but he was the first to achieve a paradigmatic restatement of English political understanding in the language and world-view inherited through Machiavelli." Pocock, "Intro", p. 15.
↑  "James Harrington". Milton Malsor Historical Society. Archived from the original on 4 April 2016. Retrieved 22 March 2008.
↑  Moderate Intelligencer, 97, 7-14, January 1647.
↑  Thomas Herbert Memoirs of the Last Two Years of the Reign of King Charles I, third edition, London, G and W. Nichol, 1815, pp128-30
↑  Pocock writes that this explanation of Cromwellian censorship "has the authority of family tradition, but is not especially convincing." More credible, he finds, is that Oceana criticizes the Protectorate's maintenance of a standing army (in order to hold power), a concept clearly denounced in Oceana and other English republican tracts of the time, in favor of locally controlled regiments (militia). Pocock, "Intro", 8–9.
↑  the Rota being "a select debating society" which conducted "high quality discussions" where "proposals were formally voted on" by members of "salience", which may have included Samuel Pepys. Höpfl, ODNB, p. 388.
↑  The Oceana and other Works of James Harrington, with an account of his Life by John Toland.
↑  Pocock, "Intro", p. xv.
↑  Hammersley, R. (2019) James Harrington: An Intellectual Biography, Oxford, Oxford University Press, chapter 8.
↑  a "circle of Commonwealthsmen [radical republican] 'plotters'." Höpfl, ODNB, p. 390.
↑  tincture of the lingum resin of a West Indies tree, "best known as a remedy in gout and rheumatism and as a diuretic." see John Henry Clarke, M.D., Dictionary of Practical Materia Medica.
↑  هیستوریک اینگلند. "Church of St Michael, Upton (۱٬۳۷۲٬۱۵۲)". فهرست میراث ملی انگلستان. Retrieved 9 April 2015.
برای مطالعه بیشتر

Blitzer, Charles. An Immortal Commonwealth: the Political Thought of James Harrington (Hamden, Conn. : Archon Books, 1970;1960); ISBN 0-208-00811-X.
Cotton, James. James Harrington's Political Thought and its Context (New York: Garland Pub. , 1991); ISBN 0-8153-0130-8.
Dickinson, W. Calvin. James Harrington's Republic (Washington, DC: University Press of America, 1983); ISBN 0-8191-3019-2.
Downs, Michael. James Harrington (Boston: Twayne Pubs. , 1977); ISBN 0-8057-6693-6.
Hammersley, Rachel. James Harrington: An Intellectual Biography (Oxford: Oxford University Press, 2019); ISBN 9780198809852
Pocock, J.G.A. "Interregnum: the Oceana of James Harrington", chapter 6 in Pocock, The Ancient Constitution and the Feudal Law: a Study of English Historical Thought in the Seventeenth Century, a reissue with a retrospect (Cambridge: 1987;1957); [pb: ISBN 0-521-31643-X].
Pocock, J. G. A. “James Harrington and the Good Old Cause: A Study of the Ideological Context of His Writings. ” Journal of British Studies' 10#1 1970, pp. 30–48. online
Pocock, The Work of J.G.A. Pocock: Harrington section.
Robbins, Caroline. The Eighteenth-Century Commonwealthman: Studies in the Transmission, Development, and Circumstance of English Liberal Thought from the Restoration of Charles II until the War with the Thirteen Colonies (1959, 2004).
Russell-Smith, Hugh Francis. Harrington and his Oceana; a story of a 17th century Utopia and its influence in America (New York: Octagon Books, 1971); ISBN 0-374-96996-5.
Scott, Jonathan. "The Rapture of Motion: James Harrington's Republicanism", in Nicholas Phillipson; Quentin Skinner, eds. Political Discourse in Early Modern Britain (Cambridge: 1993), 139–163; ISBN 0-521-39242-X.
یادبودی برای مادر هرینگتون، «دیم جین» در «کلیسای صلیب مقدس»، میلتون مالزور
یادبودی که سیر ساپکوتس هرینگتون و اولین همسرش جین با پنج فرزندش را به تصویر کشیده‌است. این یادبود در کلیسای سنت اوسالد در رند، لینکلن‌شر قرار دارد.
پرتره از جیمز هریگتون، روغن روی پرده نقاشی، حدود ۱۶۳۵ میلادی
صفحه عنوان مشترک المنافع اقیانوسیه
پلاک آبی، نصب شده در تاریخ ۴ اکتبر ۲۰۰۸ میلادی که خانه مانور اهل میلتون مالزور را نشانه گذاری کرده‌است، جایی که هرینگتون در آن زندگی می‌کرد
پیرینو، پزشک اس.ای.یو.بی.

| پیرینو، پزشک اس> ای.یو.بی. | پیرینو، پزشک اس> ای.یو.بی. |
| --- | --- |
آلوارو ویتالی در نقش پزشک زنان، در صحنه‌ای از فیلم: آلوارو ویتالی در نقش پزشک زنان، در صحنه‌ای از فیلم
کارگردان: جولیانو کارنیمئو
نویسنده: جینو کاپونه جورجو ماریوتسو
داستان: اوگو توچی
بازیگران: آلوارو ویتالی
موسیقی: پیرو پیچونی
توزیع‌کننده: ورایتی دیستربیوشن
تاریخ‌های انتشار:  ۱۹۸۱ (۱۹۸۱)  
زبان: ایتالیایی 
پیرینو، پزشک اس.ای.یو.بی. (ایتالیایی: Pierino medico della S.A.U.B.) یک فیلم کمدی سکسی سبک ایتالیایی به کارگردانی جولیانو کارنیمئو است که در سال ۱۹۸۱ منتشر شد.
گزیدهٔ بازیگران

آلوارو ویتالی
ماریو کاروتنوتو
ماریو فلیچانی
آنا کامپوری
استر کارلونی
انتسو گارینی
انیو آنتونلی
سابرینا سیانی
دینو کاسیو
سرنا بناتو
ماریا تدسکی
نانسی شلی

نانسی شلی (به انگلیسی: Nancy Shelley) ؛ ( درگذشته: ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۰ ) صاحب نشان استرالیا یک فعال صلح کوئیکرها بود که در سال ۱۹۸۲ جنبش صلح استرالیا را در سازمان ملل متحد نمایندگی کرد. او سخنران برجسته‌ای بود که در بسیاری کنفرانس‌های بین‌المللی و استرالیا در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ شرکت کرد. شلی در سال ۱۹۸۹مدال نشان استرالیا را دریافت کرد. او در ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۰ درگذشت.
اوزاکی یوکیئو

در این نام ژاپنی، «اوزاکی» نام خانوادگی است.
اوزاکی یوکیئو (به ژاپنی: 尾崎 行雄 Yukio Ozaki؛ زادهٔ ۲۴ دسامبر ۱۸۵۸ در ساگامیهارا، کاناگاوا – درگذشتهٔ ۶ اکتبر ۱۹۵۴ در شینجوکو-کو، توکیو) سیاستمدار لیبرال ژاپنی بود. اوزاکی در مجلس نمایندگان دایت ژاپن خدمت کرد.
بیا جلو، ابله

| بیا جلو، ابله | بیا جلو، ابله |
| --- | --- |
کارگردان: لوچانو سالچه
فیلمنامه‌نویس: لینو بانفی
بازیگران: لینو بانفی فرانکو براکاردی دادا گالوتی جیجی ردر میکلا میتی دینو کاسیو نلو پاتزافینی آدریانا روسو پائولو پائولینی روبرتو دلا کازا لوچانو سالچه لوچانا تورینا موانا پوتسی میمو پُلی جیمی ایل فنومنو ماریا تدسکی
موسیقی: فابیو فریتزی
فیلم‌بردار: انریکو منچر
تدوین‌گر: آنتونیو سیچیلیانو
زبان: ایتالیایی 
بیا جلو، ابله (ایتالیایی: Vieni avanti cretino) یک فیلم کمدی ایتالیایی به کارگردانی لوچانو سالچه است.
بازیگران

لینو بانفی
دادا گالوتی
جیجی ردر
میکلا میتی
دینو کاسیو
نلو پاتزافینی
آدریانا روسو
پائولو پائولینی
روبرتو دلا کازا
لوچانو سالچه
لوچانا تورینا
موانا پوتسی
میمو پُلی
فرانکو براکاردی
جیمی ایل فنومنو
ماریا تدسکی
نگارش انجیل متی

تصوير متی یکی از دوازده رسول (حواری) عیسی کشيده شده در قرن نهم ميلادی.
بر اساس روایت سنتی مسیحیت انجیل متی توسط «مَتّی» یکی از دوازده رسول (حواری) عیسی نگاشته شده‌است. برخی از محققین بر این باورند که این دیدگاه سنتی از اواسط قرن دوم میلادی به بعد رایج بوده‌است.
از قرن ۱۸ میلادی به بعد، پژوهشوران به صورت فزاینده‌ای صحت دیدگاه سنتی را زیر سؤال برده و امروزه اکثراً معتقدند که متی، انجیلی که نام وی بر آن نهاده شده را ننوشته‌است. اکثر محققین معاصر بر این نظرند که انجیل توسط یک نویسنده مستقل مسیحی در اواخر قرن اول میلادی نگاشته شده‌است.
اجماع نظر متخصصین عهد جدید این است که نویسنده ابتدایی انجیل آن را به زبان یونانی تألیف کرده‌است.
به‌جز قلیلی از محققین، بقیه بر این عقیده توافق دارند که متی و لوقا از روایت انجیل مرقس، به علاوه نوشته فرضی Q (که شامل سخنان عیسی می‌شود)، به عنوان منبع استفاده نموده‌اند. گروه اقلیت بر این نظرند که اول متی انجیل خود را نگاشته، سپس مرقس انجیل خود را نگاشته و نهایتاً لوقا آن دو را ترکیب نموده‌است.
دیدگاه دو منبع: انجیل متّی و انجیل لوقا مستقل از هم نوشته شده‌اند، ولی هردو از انجیل مَرقُس و نوشتهٔ دیگری که «کیو» نامیده شده به‌عنوان منبع استفاده کرده‌اند. منبع کیو با مرقس موارد مشترکی ندارد
نویسنده

بر اساس روایت سنتی مسیحیت این کتاب توسط متی یکی از دوازده رسول (حواری) عیسی نگاشته شده‌است. این انجیل مفصل‌ترین انجیل‌های چهارگانه بوده و در ابتدای عهد جدید قرار گرفته‌است. از قرن ۱۸ میلادی به بعد، محققین به صورت فزاینده‌ای صحت دیدگاه سنتی را زیر سؤال برده‌اند و امروز اکثراً معتقدند که  متی انجیلی که اسمش را بر روی آن گذشته‌اند را ننوشته‌است. اکثر محققین معاصر بر این باورند که انجیل توسط یک نویسنده مستقل مسیحی در اواخر قرن اول میلادی نوشته شده‌است. برخی از مورخین محافظه کار معاصر انجیل را به متی، حواری عیسی نسبت می‌دهند. محقق هاوارد کلارک کی بر این نظر است که تعلیمات عیسی و سخنان او به صورت شفاهی منتشر می‌شدند تا بالاخره مکتوب شدند. این نظریه توسط این حقیقت که نوشته‌های مسیحی دیگر سخنان نسبت داده شده به عیسی را نقل می‌کنند که به آنچه در انجیل‌ها آمده شبیه‌است ولی دقیقاً با آن‌ها یکسان نیست، تأیید می‌شود.
نویسنده > حواری عیسی متی

دلیل تغییر دیدگاه  سنتی توسط پژوهشوران بر پایه استدلال‌های زیر بوده‌است: زبانی که انجیل ابتداً به آن نوشته شده یونانی بوده و نه آرامی. آرامی زبانی بود که عیسی و حواریون به آن صحبت می‌کردند و بر اساس دیدگاه سنتی متی انجیلش را به زبان آرامی نوشت. دلایل دیگر استفاده انجیل متی از انجیل مرقس به عنوان منبع، و نبود ویژگی‌هایی که معمولاً در نوشته‌های شواهد  عینی دیده می‌شود. به علاوه، به نظر می‌آید که انجیل پس از محاصره و تخریب اورشلیم توسط رومی‌ها تألیف شده‌است (متی ۲۲:۷ را ببینید) محققین هوارد کلارک و آربری ویلیام ارگیل می‌گویند که غیر محتمل است که متی حواری عیسی، انجیل را نگاشته باشد زیرا نویسنده در هیچ جای انجیل توجه را به این جلب نمی‌کند که شاهد عینی اتفاقات بوده و  نه اینکه در جایی این ادعا را مطرح می‌کند. به علاوه فرض اینکه این انجیل را متی حواری عیسی نوشته توضیحی برای آنچه استفاده او از انجیل مرقس (که بر اساس روایت سنتی مسیحیت توسط شاهد عینی نوشته نشده) به نظر می‌آید به دست نمی‌دهد. بارت ارهمن می‌گوید که اسم نویسنده در نسخه‌های اولیه انجیل نوشته نمی‌شده‌است. دلیل این حرف این است که نسخه‌های بجا مانده یونانی که ما در دست داریم عناوین مختلفی روی انجیل‌ها می‌گذارند. به نظر ارهمن، اگر متی انجیل را نوشته بود اسمش را «انجیل عیسی مسیح» می‌گذاشت؛ عنوان «انجیل بر اساس متی» این را نشان می‌دهد که کسی دیگر از بیرون سعی دارد بگوید که این نوشته کدام روایت از ماجرا است. علاوه بر این انجیل همیشه شخص سوم حرف می‌زند و عبارتی مانند «من و عیسی» ندارد. این انجیل در آیه ۹:۹ به حواری عیسی متی اشاره می‌کند ولی هیچ نشانی از اینکه مَتّی همان کسی است که این متن را نوشته وجود ندارد (آیه ۹:۹ مَتّی می‌گوید: «عیسی از آنجا گذشت و در بین راه مردی را به نام متی دید که در محل وصول عوارض نشسته بود. عیسی به او گفت ««به دنبال من بیا»» متی برخاسته به دنبال او رفت.») با مقایسه این آیه با آیه ۱۴-۲:۱۳ از انجیل مرقس که در آن مسئول اخذ عوارض اسمش لیوای است، محقق میلز استدلال می‌کند که این ممکن است یک تغییر آگاهانه توسط نویسنده باشد که نشان دهنده این است که او به گروهی از مسیحی‌ها تعلق داشته که تشکیل هسته اولیه گروهشان را مدیون مَتّی حواری بوده‌اند.
نویسنده > حواری عیسی متی > تاریخ کلیسا پاپیاس

اولین اشاره به متنی که توسط متی، حواری عیسی، نوشته شده از پاپیاس (اسقف هیراپلیس در آسیا صغیر در نیمه اول قرن دوم میلادی) می‌آید. پاپیاس گفته اش را حدود ۱۲۰-۱۳۰ میلادی، تقریباً پنجاه سال پس از اینکه کتاب در گردش بود، بیان کرده‌است. به گفته پاپیاس:«متی ««لگیا(logia)»» را به زبان عبری تالیف کرد و هر کسی آن را آنگونه که می‌توانست تعبیر کرد». محقق ارهمن می‌گوید که این اشاره به انجیلی که ما داریم نیست زیرا متخصصین عهد جدید در اینکه انجیل مربوط به زبان یونانی نوشته شده و نه عبری هم صدا هستند. تفسیر گفته پاپیاس  بستگی به معنی کلمه «لگیا (logia)» دارد. این کلمه لغوی به معنی «پیشگویی» یا «الهام الهی» (oracle) می‌باشد، ولی یافتن معنی ای که پاپیاس  قصد کرده بحث‌برانگیز بوده‌است. به صورت سنتی گفته می‌شده که این به انجیل متی اشاره دارد. دیدگاه دیگر به استفاده از این حقیقت که پدران کلیسا از «پیشگویی» یا «الهام الهی» (oracle) برای اشاره به کلمات عهد عتیق استفاده می‌کردند استفاده کرده، و نتیجه می‌گیرند که متی یک لیست از پیشگویی‌ها یا «متن‌های اثباتی» از عهد عتیق را نوشته‌است. بقیه می‌گویند که این اشاره به یک سری از سخنان عیسی دارد. ارهمن که نظر آخر را می‌پذیرد، می‌گوید دلیل دیگری که پاپیاس اشاره به انجیل ما نمی‌کند این است که انجیل شامل خیلی بیشتر از سخنان عیسی است.
آربری ویلیام ارگیل می‌گوید امکان اینکه حتی به صحت گفته پاپیاس اطمینان کامل داشت وجود ندارد زیرا مورخ قرن چهارم، یوسبیوس، که سخنان پاپیاس را مکتوب کرده می‌گوید که بهره هوشی پاپیاس بسیار پایین بوده‌است.
نویسنده > حواری عیسی متی > ایرنیوس و چهار انجیل

جدا از اشاره پاپیاس، ما راجع به نویسنده انجیل تا زمان ایرنیوس در حدود سال ۱۸۵ میلادی نمی‌شنویم. ایرنیوس بیان می‌کند که فقط ۴ انجیل وجود دارند که توسط خدا وحی شده‌اند و آن‌ها متی، مرقس، لوقا  و یوحنا هستند. محقق ارهمن بر این عقیده‌است که ایرنیوس دلایلی داشت که خواننده‌هایش را قانع کند که این چهار انجیل منتسب به حواریون عیسی هستند. ایرنیوس، مثل خیلی از رهبران کلیسا، درگیر بحث‌های داغ در زمینه اعتقاد درست بود. او به عنوان مثال تعداد کثیری از مردم را می‌شناخت که اعتقاد داشتند که دو خدا وجود دارد: خدای عهد عتیق و خدای عهد جدید. هر گروهی، مستقل از اینکه چه سلسله عقایدی داشت، برای اثبات عقایدشان کتاب‌هایی داشتند. بسیاری از کتاب‌هایی که قبلاً به صورت بدون نام پخش می‌شدند حالا در جهت حمایت از صحت شان به آن‌ها اسم نویسنده نسبت داده می‌شد. از نظر ارهمن، دلیل تأکید و پافشاری روی اینکه متی نویسنده انجیل است را باید بخشی از کارزار علیه گروه‌های مرتد دید.
نویسنده > نظر محققین هم عصر

محققین مدرن پیشنهادهای متفاوتی راجع به هویت نویسنده انجیل داده‌اند:
یک خاخام یا کاتب یهودی که به مسیحیت گرویده
یک یهودی یونانی
یک غیر یهودی که عمیقاً از مذهب یهود آگاهی دارد
عضوی از یک «مکتب» کاتبین خاص درون جامعه یهودی-مسیحی‌ها.
اکثر محققین بر این باورند که نویسنده یک مسیحی-یهودی بوده، و نه یک غیر یهودی.
بعضی از صاحب نظران گفته‌اند که در آیه ۱۳:۵۲ از انجیل، نویسنده ممکن است به صورت ناخودآگاه به خودش اشاره داشته وقتی می‌گوید: «هر کاتب که پیرو پادشاهی آسمان شده باشد، مثل رییس یک خانواده‌است که گنج‌های نو و قدیمی را از خزینه بیرون می‌آورد.» نظر محقق برونینگ این است که امکان اینکه نویسنده از شهری که کلیسا آن توسط متی حواری عیسی به وجود آمده بود باشد وجود دارد.