پوگروم‌های لووف (۱۹۴۱)
پوگروم‌ها و کشتارهای دسته‌جمعی > پوگروم نخست

در زمان حمله آلمان به اتحاد جماهیر شوروی، حدود ۱۶۰٬۰۰۰ یهودی در لووف زندگی می‌کردند ؛ این تعداد به دلیل ورود پناهندگان یهودی از لهستان اشغالی در اواخر سال ۱۹۳۹ تا ده‌ها هزار نفر بیشتر شده بود. تدارکات ОУН برای حمله پیش‌بینی شده آلمان شامل دستورالعمل‌های پاکسازی قومی در ماه مه ۱۹۴۱ به واحدهای شبه‌نظامی خود بود. در دستورالعمل‌ها آورده شده بود که «روس‌ها، لهستانی‌ها، و یهودیان» با ملت اوکراین دشمن بوده و «در جنگ نابود خواهند شد». بروشورهایی که در روزهای نخست حمله آلمان توسط ОУН توزیع شده بود، به مردم می‌گفت: «هنوز اسلحه خود را کنار نگذارید. آنها را به دست بگیرید. دشمن را نابود کنید … مسکو، مجارها، یهودیان - اینها دشمنان شما هستند. آنها را نابود کنید.»
لووف در ساعات اولیه ۳۰ ژوئن ۱۹۴۱ توسط ورماخت اشغال شد. نیروهای آلمانی از لشکر ۱ کوهستانی و گردان ناختیگال زیرمجموعه آبور تشکیل شده بودند و از اوکراینی‌های بومی نیرو استخدام کرده بودند. در آن روز آلمانی‌ها یهودیان را تحت فشار قرار دادند تا اجساد قربانیان NKVD را از زندان بیرون آورند و کارهای دیگری مانند پاکسازی خسارات بمباران‌ها و نیز تمیز کردن خیابان‌ها و ساختمان‌ها را انجام دهند. به گفته بازماندگان، برخی از یهودیان توسط آلمانی‌ها مورد سوءاستفاده قرار گرفتند و حتی به قتل رسیدند. در بعد از ظهر همان روز، ارتش آلمان گزارش داد که مردم لووف در حال خالی کردن خشم خود در زمینه کشتار زندان‌ها «بر روی یهودیان هستند … کسانی که همیشه با بلشویک‌ها همکاری کرده‌اند.» در طی صبح ۳۰ ژوئن، نیرویی اد هوک از شبه‌نظامیان مردمی اوکراین در این شهر شکل گرفت. این نیرو یا شامل فعالینی از ОУН می‌شد که از کراکوف به همراه آلمانی‌ها نقل مکان کرده بودند، یا اعضایی که در لووف زندگی می‌کردند و نیز پلیس‌های شوروی سابق - که یا تصمیم به تغییر سمت داده بودند یا اعضای ОУН بودند که به پلیس شوروی نفوذ کرده بودند. ОУН خشونت علیه یهودیان را، که از بعد از ظهر ۳۰ ژوئن آغاز شده بود، تشویق می‌کرد. شبه‌نظامیان اوکراینی که می‌شد آنها را با بازوبند به رنگ‌های ملی: زرد و آبی شناسایی کرد، مشارکت فعالی در کشتارها داشتند. پلیس‌های شوروی سابق یونیفورم‌های آبی‌رنگ شوروی سابق خود را می‌پوشیدند، اما به جای ستاره سرخ بر روی کلاه‌های خود، یک نیزه سه‌شاخ اوکراینی داشتند.
در طول عصر ۳۰ ژوئن، ملی‌گرایان اوکراین اعلام تشکیل کشور مستقل اوکراین کردند. اعلامیه «احیای دولت اوکراین» با امضای استتسکو، میل به همکاری آینده ОУН با آلمان نازی را اعلام کرد؛ همکاری‌ای که به گفته ОУН «به مردم اوکراین کمک می‌کرد تا خود را از اشغال مسکو آزاد کنند.» در همان حین، خبرها در مورد کشف هزاران جسد در سه زندان شهر پس از کشتار زندانیان توسط NKVD در اطراف شهر در حال پخش شدن بود.
پوگروم تمام عیاری در روز بعد، یکم ژوئیه آغاز شد. هودیان را از آپارتمان‌هایشان بیرون بردند، و آنها را ناچار به تمیز کردن خیابان‌ها با دست‌هایشان و بر روی زانوهاشان کردند. ساکنان غیر یهودی در خیابان‌ها جمع می‌شدند تا تماشا کنند. زنان یهودی را به ویژه برای تحقیر کردن جدا کردند: آنها را برهنه کردند، مورد ضرب و شتم قرار داند و از آن‌ها سوءاستفاده جنسی شد. در یک مورد، یک شرکت تبلیغاتی ارتش آلمان از این صحنه‌ها فیلمبرداری کرد. همچنین تجاوزهای جنسی نیز گزارش شدند. یهودیان به‌طور مداوم به سه زندان شهر آورده می‌شدند تا ابتدا اجساد را از رندان بیرون بکشند، سپس خود به ضرب گلوله کشته شوند. کمینه دو عضو شاخه B سازمان ملی‌گرایان اوکراین، با نام‌های ایوان کوالیشین و میخایلو پچارسکی، توسط تاریخ‌دان جان پل هیمکا از عکس‌های کشتار شناسایی شده‌اند.
اگرچه یهودیان توسط ОУН به عنوان دشمن اصلی در نظر گرفته نمی‌شدند (این نقش مختص لهستانی‌ها و روس‌ها بود)، اما آنها احتمالاً یهودیان لووف را به این دلیل هدف قرار دادند تا به آلمانی‌ها خوش‌خدمتی کرده، به این امید که اجازه ایجاد دولتی دست‌نشانده در اوکراین را داشته باشند. یهودستیزی رهبران ОУН، به ویژه استتسکو، نیز از عوامل مؤثر در این امر بود.