اسباب‌بازی
پازل

پازل‌ها نیز محبوب شدند. در سال ۱۸۹۳، وکیل انگلیسی آنجلو جان لوئیس، با نام مستعار پروفسور هافمن، کتابی به نام "پازل‌های قدیمی و جدید" نوشت. این کتاب شامل بیش از ۴۰ توصیف از پازل‌هایی با مکانیسم‌های بازگشایی مخفی بود. این کتاب به یک اثر مرجع برای بازی‌های پازل تبدیل شد و در زمان خود بسیار محبوب بود. پازل تانگرام، که اصالتاً از چین می‌آمد، در قرن نوزدهم به اروپا و آمریکا گسترش یافت.
در سال ۱۹۰۳، یک سال پس از انتشار "داستان پیتر خرگوشه"، نویسنده انگلیسی بئاتریکس پاتر نخستین اسباب‌بازی نرم پیتر خرگوشه را خلق کرد و او را در دفتر ثبت اختراع در لندن ثبت کرد و پیتر را به قدیمی‌ترین شخصیت مجاز تبدیل کرد. این محصول به دنبال خود دیگر کالاهای مرتبط مانند کتاب‌های رنگ‌آمیزی و بازی‌های تخته‌ای را داشت. مجله اسمیتسونیان بیان داشت: "پاتر همچنین یک کارآفرین و پیشرو در صدور مجوز و تجارت شخصیت‌های ادبی بود. پاتر یک امپراتوری خرده‌فروشی از کتاب خرگوش خود ساخت که امروز ارزشی برابر با ۵۰۰ میلیون دلار دارد. او سیستمی را ایجاد کرد که همچنان به نفع همه شخصیت‌های مجاز، از میکی ماوس تا هری پاتر است."
هم‌زمان با توسعه اسباب‌بازی‌های تولید انبوه، ایده‌های روشنگری در مورد حقوق کودکان به آموزش و زمان فراغت به ثمر رسید. در اواخر قرن ۱۸ و اوایل قرن ۱۹، بسیاری از خانواده‌ها نیاز داشتند که کودکانشان را به کار در کارخانه‌ها و دیگر مکان‌ها بفرستند تا زندگی‌شان را بگذرانند – همان‌طور که پیشینیانشان نیاز به کار تولید کالاهای خانگی در دوره قرون وسطی داشتند. استثمار و سوءاستفاده کارفرمایان از کودکان کارگر در این دوره متفاوت از چگونگی برخورد با کودکان به عنوان کارگر در یک واحد خانوادگی بود. با تشکر از فعالیت‌های اعتراضی شامل مستندسازی تصویری از استثمار و سوءاستفاده کودکان توسط کارفرمایان، کشورهای غرب
ی مجموعه‌ای از قوانین کار کودکان را وضع کردند و به کار کودکان در کشورهایی مانند آمریکا (۱۹۴۹) پایان دادند. این ایده که کودکی زمانی برای فراغت است، نه کار، از طریق قانون کاملاً تثبیت شد – و با زمان فراغت بیشتر، فضای بیشتری برای کالاهای مصرفی مانند اسباب‌بازی‌ها ایجاد شد.
در دوران جنگ جهانی دوم، برخی از انواع جدید اسباب‌بازی‌ها از طریق نوآوری‌های تصادفی ایجاد شدند. پس از تلاش برای ایجاد جایگزینی برای لاستیک مصنوعی، ارل ل. وریک آمریکایی به طور تصادفی "ناتی پوتی" را در دوران جنگ جهانی دوم اختراع کرد. بعدها، پیتر هاجسون به پتانسیل آن به عنوان یک وسیله بازی کودکانه پی برد و آن را به عنوان "سیلی پوتی" بسته‌بندی کرد. به همین ترتیب، "پلی‌دو" در ابتدا به عنوان یک پاک‌کننده کاغذ دیواری ایجاد شده بود. در سال ۱۹۴۳، ریچارد جیمز در حال آزمایش با فنرها به عنوان بخشی از تحقیقات نظامی خود بود که یکی از فنرها شل شد و به کف افتاد. او مجذوب نحوه حرکت آن روی کف شد. او دو سال صرف تنظیم دقیق طراحی کرد تا بهترین سنج فلز و کویل را پیدا کند؛ نتیجه آن "اسلینکی" بود که در فروشگاه‌های سراسر آمریکا به فروش رفت.
پس از جنگ جهانی دوم، همان‌طور که جامعه هر چه بیشتر مرفه شد و تکنولوژی و مواد جدید (پلاستیک) برای ساخت اسباب‌بازی‌ها در دسترس قرار گرفت، اسباب‌بازی‌ها در خانه‌های سراسر جهان غرب ارزان و همه‌گیر شدند. در این نقطه، اسباب‌بازی‌های نام‌دار در آمریکا گسترده شدند – یک پدیده جدید که به بازاریابی اسباب‌بازی‌های تولید انبوه به مخاطبان کودکان با وقت فراغت فراوان و در دوره‌ای از رفاه نسبی کمک کرد.
در میان محصولات معروف دهه ۱۹۵۰، شرکت دانمارکی لگو با مجموعه‌های ساختاری پلاستیکی رنگارنگ خود که بر اساس آجرهای خود قفل‌کننده هیلاری پیج بود (که توسط موزه کودکان ویکتوریا و آلبرت لندن به عنوان "اسباب‌بازی‌های ضروری" دهه ۱۹۴۰ توصیف شده است)، آقای سیب‌زمینی، عروسک باربی (که از عروسک بیلد لیلی از آلمان الهام گرفته بود) و اکشن من قرار داشتند. مکعب روبیک در دهه ۱۹۸۰ فروش بسیاری داشت. در زمان‌های مدرن، عروسک‌های کامپیوتری وجود دارند که می‌توانند اشیاء را شناسایی کنند و صدای مالکشان را تشخیص دهند و از بین صدها جمله از پیش برنامه‌ریزی‌شده برای پاسخ دادن انتخاب کنند.