تیشپاک
ارتباط با سایر خداییان

همسر تیشپاک الهه کولا بود، که با عنوان «ملکه اشنونا» شناخته می‌شد.
در حالی که لقب تیشپاک، «مباشر دریا» عموماً به عنوان نشانه این در نظر گرفته می‌شود که او دشمن یک هیولای دریایی، همانطور که در اسطوره لابو توصیف شده است، ویلفرد جی. لمبرت پیشنهاد می‌کند که در عوض ممکن است یک نمونه نادر از تیامات در خارج از انوما الیش باشد، نه اینکه اشاره‌ای به دریای عادی (نه انسان‌انگاری‌شده) باشد.
یک فهرست خدای نو بابلی تیشپاک را با مردوک شناسایی می‌کند و از او به عنوان «مردوک دسته سربازان» یاد می‌کند. فرانس ویگرمن استدلال می‌کند که ارتباط موشوسو با مردوک پس از فتح اشنونا توسط حمورابی آغاز شد و نشان می‌دهد که این نتیجه تأثیر تصویر تیشپاک بر تصویر مردوک بوده است. متن‌هایی که تیشپاک را با خدای دیگری که عمدتاً از پانتئون رسمی بابل شناخته می‌شود، نابو، برابر می‌کند، نیز شناخته شده است.
در حالی که بیشتر منابع بین‌النهرینی نینازو و تیشپاک را همتای هم نمی‌دانند، و آنها به طور جداگانه در سرآغاز قانون حمورابی آمده‌اند، کتیبه‌ای دوزبانه از دوره سلطنت شولگیِ اور، تیشپاک را در نسخه اکدی و نینازو را در نسخه سومری به عنوان خدایی فهرست می‌کند که در اسیکیل پرستش می‌شود. ویلفرد جی. لمبرت علاوه بر این پیشنهاد کرد که تیشپاک را می‌توان به‌عنوان یک خدای مرتبط با نینورتا درک کرد، بر اساس ارتباط او با نینازو، که ویژگی‌های مشترک  زیادی با آخری  داشت. به طور مشابه، اندرو آر. جورج استدلال می‌کند که قرار گرفتن تیشپاک در اصطلاحا فهرست معبد شرعی ممکن است نشان دهد که او یکی از خداییان بود که می‌توانست با نینورتا، همانگونه که لوگال-مارادا، زابابا یا اوراش، تلفیق شود. به گفته مارتن استول، هم طبقه‌بندی تیشپاک به‌عنوان شخصیتی نینورتا-مانند («Ninurta-Gestalt») و هم برابری مستقیم بین این دو خدا (تیشپاک که به‌عنوان Ninurta ša ramkūti توصیف می‌شود) هر کدام در یک سند واحد تأیید شده است.
در فهرست خدای سه زبانه اوگاریتی، تیشپاک با میلکونی، یک خدای هوری-هیتی شناسایی می‌شود که نامش ترکیبی از نام الهی اوگاریتی میلکو با پسوند هوری -nni بود. ستون اوگاریتی همان فهرست (سطر ۲۷) او را به عنوان ga-ša-ru توصیف می‌کند (اوگاریتی: «قادر»؛ به صورت gṯr در خط الفبا نوشته می‌شود)، لقبی که در این مورد به عنوان یک نام الهی تلقی می‌شود که در همان متن به دو خدایی بین‌النهرینی دیگر که نام آنها حفظ نشده است، اطلاق می شود. آرون توگندهفت، به دنبال پیشنهادهای بازسازی قبلی، نتیجه می‌گیرد که می‌توان آنها را به طور آزمایشی به عنوان نینگیرسو (سطر ۴۳) و مساگونو (سطر ۴۵)، یک خدای جنگجوی کوچک از اوروک که احتمالاً با نرگال یا نینورتا مرتبط است، شناسایی کرد. خواندن نام او همچنان مورد مناقشه است، و پیشنهادات دیگر عبارتند از Mes-sanga-unug، Messagunug، Pisangunuk و Pisansagunuga. معاد‌لسازی چند خدای بین‌النهرینی با یک خدای اوگاریتی و هوری در فهرست‌های چندزبانه به خوبی گواهی شده است و نتیجه آن تلقی می‌شود که کاتبان باید با تعداد کمتری از خدایان موجود در این پانتئون‌ها در مقایسه با خدایان برشمرده شده در فهرست خدای بین‌النهرین سروکار داشته باشند. گفته شده است که در اوگاریت gašaru ممکن است به اجداد افسانه‌ای خانواده سلطنتی یا به خدای زیرزمینی اشاره داشته باشد. همچنین به عنوان لقب الهه آنات گواهی شده است. کلمه هم‌خانواده اکدی، gašru، در امار به عنوان نام یک خدایی نیز گواهی شده است. در بین النهرین، خدای Gashru معمولاً با Lugal-irra یا ارا مرتبط بود. اسناد نو بابلی که احتمالاً در آرشیو ایانا از اوروک منشا گرفته‌اند نشان می‌دهد که او با نام خودش در نزدیکی اوپیس پرستش می‌شده است. واژه gašru و مشتقات آن نیز به عنوان لقب یا بخشی از القاب خداییان گواهی شده است، به عنوان مثال اداد، دوموزی، ایشتار و نینورتا (اولین بار در زمان سلطنت تیگلات پیلسر اول گواهی شد).