stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جایزه بزرگ اروپا
بخشی از مسابقات قهرمانی جهان > نوربورگ‌رینگ

در سال ۱۹۸۴ برندز هچ نتوانست میزبان جایزه بزرگ اروپا باشد، بنابراین این مسابقه به پیست اصلاح شده و کوتاه شده نوربورگ‌رینگ منتقل شد. این پیست، سایه‌ای از مسیر ۲۳ کیلومتری پیشین بود و در آغاز بازگشت به فرمول یک چندان محبوب نبود.
مسابقه در سال ۱۹۹۵ به نوربورگ‌رینگ که اکنون محبوبیت خود را میان رانندگان بازیافته بود، بازگشت. در سال ۱۹۹۷ نیز خرز میزبان مسابقه شد تا جایگزین جایزه بزرگ پرتغال شود. در سال ۱۹۹۹ دوباره مسابقه به نوربورگ‌رینگ بازگشت.
تا سال ۲۰۰۷ مسابقه در نوربورگ‌رینگ برگزار می‌شد. در ۲۹ اوت ۲۰۰۶ اعلام شد که مسابقه از تقویم فصل ۲۰۰۷ فرمول یک حذف شده‌است. از آن پس قرار شد هر سال تنها یک جایزه بزرگ در آلمان برگزار شود که میان هوکنهایمرینگ و نوربورگ‌رینگ جابجا می‌شد. البته تا مدتی نام مشخصی برای مسابقه انتخاب نشده بود و با این که قرار بود از سال ۲۰۰۷ با عنوان جایزه بزرگ آلمان برگزار شود، ولی مسابقه ۲۰۰۷ نوربورگ‌رینگ به دلیل نزاع بر سر مالکیت عنوان جایزه بزرگ آلمان به جایزه بزرگ اروپا تغییر نام داد.
بخشی از مسابقات قهرمانی جهان > والنسیا

از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲ جایزه بزرگ اروپا در والنسیا برگزار می‌شد. حین برگزاری مسابقه ۲۰۰۹ والنسیا قراردادی برای ۵ مسابقه دیگر امضا کرد و با این قرارداد تا سال ۲۰۱۴ در تقویم باقی می‌ماند. با این وجود، در مارس ۲۰۱۲ اعلام شد که جایزه بزرگ اروپا در سال ۲۰۱۳ ادامه نخواهد یافت و چنین برنامه‌ریزی شد که جایزه بزرگ اسپانیا میان والنسیا و بارسلونا جابجا شود. هرچند بارسلونا مسابقه را از سال ۲۰۱۳ برای خود نگه داشت و پیست والنسیا از تقویم فرمول یک حذف شد.
بخشی از مسابقات قهرمانی جهان > باکو

در فصل ۲۰۱۶ جایزه بزرگ اروپا به تقویم فرمول یک بازگشت و در پیست شهری باکو برگزار شد. برای فصل ۲۰۱۷ نام آن به جایزه بزرگ آذربایجان تغییر کرد. به این ترتیب، جایزه بزرگ اروپا پس از یک دوره بازگشت، دوباره متوقف شد.
بخشی از مسابقات قهرمانی جهان > ‌جستارهای وابسته

جایزه بزرگ اروپا (۲۰۲۵)
برندگان چندگانه

| پیروزی | راننده | سال |
| --- | --- | --- |
| ۶ |  میشائیل شوماخر | ۱۹۹۴، ۱۹۹۵، ۲۰۰۰، ۲۰۰۱، ۲۰۰۴، ۲۰۰۶ |
| ۳ |  فرناندو آلونسو | ۲۰۰۵، ۲۰۰۷، ۲۰۱۲ |
| ۲ |  روبنس باریکلو | ۲۰۰۲، ۲۰۰۹ |
| ۲ |  سباستین فتل | ۲۰۱۰، ۲۰۱۱ |
هسته زمین

بخش مرکزی زمین هسته است. هستهٔ زمین دارای دو بخش است: هسته درونی و هسته بیرونی. هسته داخلی به دلیل فشار بسیار زیاد، جامد و هسته خارجی، مایع است. قطر آن ۲۵۶۰ کیلومتر و دمای آن ۸۰۰ درجه سانتی‌گراد است اما دمای آن می‌تواند در بعضی نقاط هسته به ۶۰۰۰ درجه سانتیگراد هم برسد. یعنی بخش‌هایی از هسته (هسته درونی) گرم‌تر از سطح خورشید هست (سطح خورشید درحدود ۵۵۰۰ درجه سانتیگراد حرارت دارد). فاصله مرکز آن از سطح زمین ۶۳۷۸ کیلومتر است. مواد هسته به علت فشار زیادی که بر آن وارد می‌شود، بسیار انباشته‌تر از سایر پاره زمین است.
هسته بیشتر از آهن و نیکل تشکیل شده است. هسته زمین روی شکل‌گیری میدان مغناطیسی و قطبهای مغناطیسی کره زمین کارساز است. تقریباً ۸۴ درصد هسته را آهن و مابقی را نیکل تشکیل داده است. تا به حال، بشر موفق به وارد شدن به هستهٔ زمین نشده است اما توانسته اطلاعات زیادی با امواج لرزه‌ای در مورد هسته به دست بیاورد. بیشتر جرم زمین را هستهٔ زمین تشکیل داده است.
ب (سیریلیک)

| {{{Heading}}}> .الفبای سیریلیک | {{{Heading}}}> .الفبای سیریلیک | {{{Heading}}}> .الفبای سیریلیک | {{{Heading}}}> .الفبای سیریلیک | {{{Heading}}}> .الفبای سیریلیک | {{{Heading}}}> .الفبای سیریلیک | {{{Heading}}}> .الفبای سیریلیک |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| А | Б | В | Г | Ґ | Д | Ѓ |
| Ђ | Е | Ѐ | Ё | Є | Ж | З |
| Ѕ | И | Ѝ | І | Ї | Й | Ј |
| К | Л | Љ | М | Н | Њ | О |
| П | Р | С | Т | Ћ | Ќ | У |
| Ў | Ф | Х | Ц | Ч | Џ | Ш |
| Щ | Ъ | Ы | Ь | Э | Ю | Я |
زبان‌های غیراسلاوی: زبان‌های غیراسلاوی
| Ӑ | Ӓ | Ә | Ӛ | Ӕ | Ғ | Ӷ |
| Ҕ | Ӗ | Ҽ | Ҿ | Ӂ | Җ | Ӝ |
| Ҙ | Ӟ | Ӡ | Ӥ | Ӣ | Ӏ | Ҋ |
| Қ | Ҟ | Ҡ | Ӄ | Ҝ | Ӆ | Ӎ |
| Ҥ | Ң | Ӊ | Ӈ | Ӧ | Ө | Ӫ |
| Ҩ | Ҧ | Ҏ | Ҫ | Ҭ | Ӳ | Ӱ |
| Ӯ | Ү | Ұ | Ҳ | Һ | Ҵ | Ӵ |
| Ҷ | Ӌ | Ҹ | Ӹ | Ҍ | Ӭ |   |
حروف قدیمی: حروف قدیمی
| Ҁ | Ѹ | Ѡ | Ѿ | Ѻ | Ѣ | ІА |
| Ѥ | Ѧ | Ѫ | Ѩ | Ѭ | Ѯ | Ѱ |
| Ѳ | Ѵ | Ѷ |   |   |   |   |
فهرست حروف سیریلیک: فهرست حروف سیریلیک
| Cyrillic letter Be> Cyrillic letter Be - uppercase and lowercase.svg.الفبای سیریلیک | Cyrillic letter Be> Cyrillic letter Be - uppercase and lowercase.svg.الفبای سیریلیک | Cyrillic letter Be> Cyrillic letter Be - uppercase and lowercase.svg.الفبای سیریلیک | Cyrillic letter Be> Cyrillic letter Be - uppercase and lowercase.svg.الفبای سیریلیک | Cyrillic letter Be> Cyrillic letter Be - uppercase and lowercase.svg.الفبای سیریلیک | Cyrillic letter Be> Cyrillic letter Be - uppercase and lowercase.svg.الفبای سیریلیک | Cyrillic letter Be> Cyrillic letter Be - uppercase and lowercase.svg.الفبای سیریلیک |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| А | Б | В | Г | Ґ | Д | Ѓ |
| Ђ | Е | Ѐ | Ё | Є | Ж | З |
| Ѕ | И | Ѝ | І | Ї | Й | Ј |
| К | Л | Љ | М | Н | Њ | О |
| П | Р | С | Т | Ћ | Ќ | У |
| Ў | Ф | Х | Ц | Ч | Џ | Ш |
| Щ | Ъ | Ы | Ь | Э | Ю | Я |
زبان‌های غیراسلاوی: زبان‌های غیراسلاوی
| Ӑ | Ӓ | Ә | Ӛ | Ӕ | Ғ | Ӷ |
| Ҕ | Ӗ | Ҽ | Ҿ | Ӂ | Җ | Ӝ |
| Ҙ | Ӟ | Ӡ | Ӥ | Ӣ | Ӏ | Ҋ |
| Қ | Ҟ | Ҡ | Ӄ | Ҝ | Ӆ | Ӎ |
| Ҥ | Ң | Ӊ | Ӈ | Ӧ | Ө | Ӫ |
| Ҩ | Ҧ | Ҏ | Ҫ | Ҭ | Ӳ | Ӱ |
| Ӯ | Ү | Ұ | Ҳ | Һ | Ҵ | Ӵ |
| Ҷ | Ӌ | Ҹ | Ӹ | Ҍ | Ӭ |   |
حروف قدیمی: حروف قدیمی
| Ҁ | Ѹ | Ѡ | Ѿ | Ѻ | Ѣ | ІА |
| Ѥ | Ѧ | Ѫ | Ѩ | Ѭ | Ѯ | Ѱ |
| Ѳ | Ѵ | Ѷ |   |   |   |   |
فهرست حروف سیریلیک: فهرست حروف سیریلیک
ب (Б б یا Ƃ, δ; ایتالیک: Б б یا Ƃ, δ) حرفی از الفبای سیریلیک است.
لخضر بویاحی

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۲۱ ژانویهٔ ۱۹۴۶
زادگاه:  الجزیره، الجزایر فرانسه
تاریخ مرگ:  ۲۴ ژانویهٔ ۲۰۲۵ (۷۹ سال)
تیم ملی: تیم ملی
| سال‌ها |  تیم |  بازی‌ها† |  (گل‌ها)† |
| ۱۹۶۷–۱۹۶۸ |  تیم ملی فوتبال الجزایر |  ۷ |  (۱) |
لخضر بویاحی (به انگلیسی: Lakhdar Bouyahi؛ زادهٔ ۲۱ ژانویهٔ ۱۹۴۶ – درگذشتهٔ ۲۴ ژانویهٔ ۲۰۲۵) یک بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
وی در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌بود.
بویاحی در ۲۴ ژانویهٔ ۲۰۲۵، در سن ۷۹ سالگی درگذشت.
قرارداد مرزی ایران و ترکیه (۱۳۱۰)

قرارداد تعیین خط سرحد ایران و ترکیه ۱۳۱۰ (به فرانسوی: Accord relatif à la Fixation de la Ligne Frontière entre Perse et la Turquie) قراردادی بین پادشاهی پهلوی ایران و جمهوری ترکیه بود که تغییرات محدود ولی شایان توجهی را در خط مرزی ۱۹۱۴ دو کشور ایجاد کرد، که به‌طور کلی به نفع ایران بود. از آنجایی که دو سوم آرارات کوچک و تمامی کوه آرارات بزرگ توسط اتحاد جماهیر شوروی در عهدنامه قارص به ترکیه داده شده بود و در وسط نیز بین روستای ارمنی گوییربران و کتول داغ‌ به سوی شرق جابه‌جا شد تا نود مایل مربع دیگر از شهرستان قطور توسط ترکیه به پادشاهی ایران بدهد. همچنین ایران بخش بزرگی از زمین در منتهی الیه شمالی منطقه مرزی در نزدیکی تالاب بورالان را دریافت کرد و در جنوب خط مرزی به سوی غرب جابه‌جا شد تا کنترل هشتاد مایل مربع دیگر بین روستا باژرگه و دره باژرگه و کوتو داغ را به ایران بدهد. این قرارداد در دوم بهمن ماه ۱۳۱۰ شمسی / ۲۳ ژانویه ۱۹۳۲ میلادی به امضای  محمدعلی فروغی وزیر امور خارجه ایران و توفیق رشدی‌بیک وزیر امور خارجه ترکیه  رسید و سپس در سال ۱۳۱۱ در مجلس شورای ملی ایران به ریاست حسین دادگر تصویب شد.
مصوبه مجلس ایران که به تایید نخست وزیر دو کشور نیز رسید شامل حق مالکیت تام ایران برای استفاده از آبهای چشمه ثریا و چشمه‌های «سلپ» و قزلو و یارم‌قیه سفلی و مراتع واقعه در جنوب و مغرب خط سرحدی بوده است.
همچنین شش سال بعد پیمان سعدآباد برای احترام به مرزیهای همسایگان بین پادشاهی پهلوی ایران و کشورهای پادشاهی افغانستان، جمهوری ترکیه و پادشاهی عراق امضا گردید.
در توافق ۲۶ مه ۱۹۳۷ اصلاح کوچکی در خط مرزی ۱۳۱۰ شمسی به نفع ایران در محل ماربیشو در بخش شمالی مرز مابین باژرگه و کتول داغ‌ انجام شد.
به عقیده محمدعلی بهمنی قاجار، ترکیه تلاش فراوانی داشت تا قرارداد مرزی جدید را جانشین عهدنامه ارزنه الروم و پروتکل اسلامبول کند تا آثار عهدنامه قارص میان شوروی و ترکیه به رسمیت شناخته شود و مناطق استراتژیکی از خاک ایران به ترکیه ملحق گردد. هر چند محمد علی فروغی وزیر خارجه وقت معتقد بود که ترکیه چشمداشتی به خاک ایران ندارد.
نمای سه بعدی از دو قله آرارات بزرگ و آرارات کوچک که تنها یک سوم آرارات کوچک تحت تصرف ایران بود که با ترکیه در ازای مناطقی وسیع تر از خاک ترکیه معاوضه و به ایران اهدا شد.
زمینه > مرز ترکیه و ارمنستان

پس از سرنگونی حکومت تزاری در روسیه، بلشویک‌ها بر اساس پیمان برست-لیتوفسک در ۳ مارس ۱۹۱۸ تمامی اراضی ای را که روسیه پس از جنگ ۱۸۷۷–۷۸ روسیه-عثمانی به دست آورده بود را رها کردند. تا مه آن سال گرجستان، ارمنستان و آذربایجان جمهوری‌های مستقل تشکیل داده بودند و حالا دیگر مرز قبل از جنگ ۱۸۷۸ روسیه-عثمانی ترکیه، گرجستان و ارمنستان را از یکدیگر جدا می‌کرد. ترکیه فوراً به ارمنستان حمله کرد و جمهوری ارمنستان مجبور به امضای پیمان باتوم در ۴ ژوئن ۱۹۱۸ شد که باعث شد نیمی از اراضی خود از جمله نخجوان، شرور، سورمالو، و نیمی از اچمیادزین و الکساندروپول را به ترک‌ها ببازند. پایان جنگ جهانی اول و شکست قدرت‌های محور ترک‌ها را مجبور کرد به مرزهای ۱۹۱۴ برگردند و ارمنستان را قادر ساخت نه تنها اراضی از دست رفته اش را بازپس گیرد بلکه به درون استان قارص حرکت کند. معاهده سور و مرزهای ویلسون رئیس جمهور آمریکا برای یک دولت بزرگ ارمنی به جمهوری ارمنستان امید داد ولی ده روز بعد ترک‌ها و بلشویک‌ها با امضای پیمانی در مسکو تمامی معاهدات پیشین حکومت تزاری را ملغی کردند و از پذیرش معاهده سور سر باز زدند. ترک‌ها که از عدم مداخله شوروی و بی عملی اروپا اطمینان یافته بودند تا آخر سپتامبر به ارمنستان حمله کردند و تا میانه نوامبر همه اراضی از دست داده پیش از عقب‌نشینی شان در نوامبر ۱۹۱۸ را پس گرفتند. سرنگونی جمهوری کوتاه مدت ارمنستان و شوروی شدن ارمنستان در ۲ دسامبر ۱۹۲۰ یک بار دیگر مرزها بین ترکیه و ارمنستان را دستخوش تغییر کرد. روسیه و ترکیه با پیمان مسکو در ۱۶ مارس ۱۹۲۱ مرزهای امروزی روسیه و ترکیه را ترسیم کردند که در پیمان قارص در ۱۳ اکتبر ۱۹۲۱ مورد پذیرش ارمنستان، گرجستان و آذربایجان قرار گرفت. در این پیمان‌ها ترکیه در ازای بازگردانی آجارستان با بندر باتومی آن به گرجستان شوروی، بخش سومارلو (که از قبل در اشغال نیروهای ترک قرار داشت) را به دست آورد. علاوه بر این ترکیه بخش الکساندروپول اشغالی را به ارمنستان شوروی بازگرداند و به این شرط که نخجوان منطقه ای خودمختار تحت حاکمیت آذربایجان شوروی باشد و بی اجازه ترکیه به طرف دیگری (چون ارمنستان شوروی) واگذار نشود سربازانش را از شارور-نخجوان خارج کرد. بدین ترتیب ترکیه با ضمیمه کردن سومارلو و اطمینان از این که شارور بخشی از نخجوان می‌ماند، این نوار را که ترکیه را به شارور در نخجوان در کنترل آذربایجان متصل می‌کرد به دست آورد. مرز جدیدی بین ترکیه و اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی ترسیم شد که تا به امروز مرز بین‌المللی ترکیه، ارمنستان و گرجستان است. دیپلمات‌های زیرک ترک انزوای ارمنستان را تضمین و به نخجوان آذربایجان دسترسی پیدا کردند. آنان امیدوار بودند منطقه زنگزور نیز بخشی از آذربایجان باشد، که به آنان یک راه باز زمینی به باکو می‌داد. در پی خیزش و اعتراضات عمده ارمنی‌ها، مسکو زنگزور را به ارمنستان داد و مناطق ارمنی نشین قره باغ کوهستانی را درون بومی داخل آذربایجان تعیین کرد. شوروی چند هفته پیش از پیمان مسکو در ۲۱ فوریه ۱۹۲۱ پیمان دوستی ای با ایران بست که گرچه مواد معینی از عهدنامه ترکمانچای را ملغی می‌کرد به از دست دادن اراضی ایران در سال ۱۸۲۸ نمی‌پرداخت. دودمان قاجار در این زمان در حال احتضار بود و مسایل مهمتری در مرزهایش با شوروی داشت.
مورخین بین المللی استدلال می‌کنند که اتحاد شوروی مالک بر حق نوار ارضی بین رود قره سوی علیا و رود ارس بود و آنها را به اشتباه به ترک‌ها در پیمان‌های مسکو و قارص واگذار کرد؛ شماری از نقشه‌های قرن هیجدهم این نوار را بخشی از حکومت ماکو و نه بخشی از ناحیه سورمالوی ایروان که امروزه در روسیه واقع شده را نشان می‌دهند.
زمینه > حمله ترکیه به خاک ایران

از دیگر رویدادها منتهی به قرارداد؛ حمله ترکیه به خاک ایران در ۱۳۰۸ (دو سال پیش از امضای قرارداد مرزی) است. در مرداد ۱۳۰۸ عشایر ترکیه با کمک ارتش این کشور با حمله مرز ایران مناطقی را اشغال می‌کنند و ارتش ترکیه از عشیره ایرانی خلیکانلو می‌خواهد که مناطقی از مرز را به سمت داخل ایران ترک کند. همچنین هواپیماهای ارتش ترکیه ۸۰ بمب به خاک ایران در منطقه آواجیق پرتاب کرده و ۲۰ شهریور همان سال، حمله گسترده‌تری توسط عشایر و ارتش ترکیه به خاک ایران روی می‌دهد که توسط نیروهای نظامی ایران دفع و نیروهای ترکیه وادار به خروج از خاک ایران می‌گردند. اقدامات ترکیه در راستای تحت فشار گذاردن ایران برای همکاری جهت سرکوب شورش آرارات ارزیابی می‌گردد.
زمینه > منطقه قره‌سو

منطقه قره‌سو که در این قرارداد تعیین تکلیف شد که از اهمیت استراتژیک بالایی برخوردار بود و از سال‌ها پیش محل منازعه ایران، روسیه تزاری و عثمانی بود، زیرا امکان اتصال به قفقاز و ارمنستان را فراهم می‌آورد. منطقه قره سو بنا به برداشت اقبال‌السلطنه ماکویی حاکم ایرانی منطقه، برخلاف عهدنامه ترکمانچای توسط روسیه تزاری از خاک ایران جدا شده بود و در قرارداد دوستی شوروی و ترکیه (عهدنامه قارص در شهریور ۱۳۰۰) از سوی شوروی به ترکیه واگذار گردید و ترکیه را با نخجوان هم‌مرز کرد. از همان زمان اقبال السلطنه در مکاتبات خود با مرکز خواستار اعمال حاکمیت ایران بر این منطقه شد و چند بار نیز شخصاً در این باره اقدام کرد. همچنین ایل جلالی نیز در این منطقه ساکن بودند. به اظهار اقبال السلطنه (حاکم ایرانی منطقه) شوروی در قرارداد دوستی با ترکیه، منطقه ایگدیر را به ترکیه واگذار می‌کند و ترکیه نیز مدعی است که آرالیق جزیی از ایگدیر و قره‌سو نیز یکی از محال آرالیق است و بدین ترتیب مدعی مالکیت بر آن است. ترکیه در ۱۳۰۲ در ادامه ادعاهای خود پیرامون مرز ایران «پاسگاه بلاغ باشی» را به اشغال خود درآورده بود. با درگذشت اقبال السلطنه ماکویی دولت ایران سلطان حسن خان جلیلوند را به ایلخانی عشایر ماکو منصوب می‌کند. هرچند وی از توانایی، سابقه آگاهی و نفوذ اقبال السلطنه برخوردار نیست. رضا شاه در دی ماه ۱۳۰۲ به عبدالله خان امیر طهماسبی امیر لشکر شمال غرب دستور می‌دهد که «قره سو را از دست ندهید»
اما در اسفند همان سال در نامه به طهماسبی از وی می‌خواهد اگر مدارک صحیحی از مالکیت ایران بر قره‌سو دارد اطلاع دهد اما اذعان می‌کند که این قریه از زمان عهدنامه ترکمنچای متعلق به روسیه بوده است. محمد علی بهمنی قاجار نویسنده کتاب «تمامیت ارضی ایران در دوره پهلوی» این نامه را دستور ضمنی رضاشاه به مختومه شدن این موضوع تعبیر کرده است.
امضای قرارداد

سر انجام «قرارداد راجع به تعیین خط سرحدی بین ایران و ترکیه» در تاریخ ۲ بهمن ۱۳۱۰ در تهران به امضای وزرای امور خارجه دو کشور رسید. ایران اراضی ای را در غرب دریاچه ارومیه پیرامون قطور واگذار کرد و نواری در نزدیکی باژرگه به ایران واگذار شد. در این تبادل اراضی ترکیه کنترل کامل آرارات کوچک و دشت آغری داغ را به دست آورد.
نقشه برداران دو طرف در ژوئن آن سال شروع به کار کردند. شماری از دیپلمات‌های ایرانی اعتراض کردند و به ارزش استراتژیک منطقه پیرامون آرارات کوچک برای دفاع از خوی و تبریز اشاره کردند. علاوه بر این برخی اعضای کمیسیون یک بار دیگر ذکر کردند که ایران از امضاکنندگان عهدنامه قارص نیست و لازم نیست آن را بپذیرد. علاوه بر این عهدنامه ترکمانچای گنگ است و باید در کرانه شرقی رود قره سوی علیا از ارالوخ به بورالان اراضی ای به ایران واگذار شود. اعتراضات ایران علامت گذاری نهایی مرزی را تا پایان تابستان ۱۹۳۴ و در جریان و پس از سفر رضاشاه به ترکیه و دیدار او با آتاتورک به تعویق انداخت. رضاشاه که در ابتدا موافق حفظ نوار کناری رود قره سوی سفلی بود، به دیپلمات‌ها دستور داد دست از مخالفت بردارند و با خواسته‌های ترکیه موافقت کنند. گزارش شده که او گفته «این جزئیات اهمیت ندارد… خواستار آنم که دشمنی و رقابت گذشته مابین ایران و ترکیه پایان یابد. ما دو کشور شرقی باید با هم متحد شویم. اگر ترک‌ها با ما باشند، ما از روس‌ها یا انگلیسی‌ها نمی‌ترسیم.»
در سال ۱۹۳۷، اصلاح کوچکی در نزدیکی میرابشو به نفع ایران انجام شد و در پیمان سعدآباد گنجانده شد.
مناطق جداشده از ایران طبق این قرارداد

خط مرزی که بر اساس آن در ازای جدای یک سوم آرارات کوچک ،  نزدیک به ۸۰۰ کیلومتر مربع از خاک ترکیه را به ایران واگذار کرد ؛ همچنین از ادعای مالکیت واهی ایران بر منطقه قره‌سو نیز که در آغاز دهه ۱۳۰۰ خورشیدی توسط اقبال السلطنه ماکویی تعقیب می‌گردید، دست برداشت.
متقابلاً منطقه قطور به ایران واگذار گردید. همچنین در منابع تاریخی گفته می شود آرارات کوچک از ایران تجزیه نشده است بلکه ایران آن منطقه را با منطقه قطور مبادله کرده است. از این منابع میتوان به یکی از نوشته های محمد علی بهمنی قاجار در کتاب تمامیت ارضی ایران در دوره پهلوی اشاره داشت.
پیمان جبلی

| پیمان جبلی | پیمان جبلی |
| --- | --- |
جبلی در سال ۱۳۹۸: جبلی در سال ۱۳۹۸
هشتمین رئیس سازمان صدا و سیما: هشتمین رئیس سازمان صدا و سیما
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۷ مهر ۱۴۰۰: آغاز به کار  ۷ مهر ۱۴۰۰
گمارنده: سید علی خامنه‌ای
قائم‌مقام: سید رمضانعلی موسوی‌مقدممهدی مجتهد (قائم‌مقام در امور اجرایی) حسین رضی (قائم‌مقام در امور اقتصادی) وحید جلیلی (قائم‌مقام در امور فرهنگی)
پس از: عبدالعلی علی‌عسگری
معاون برون‌مرزی سازمان صدا و سیما: معاون برون‌مرزی سازمان صدا و سیما
دوره مسئولیت ۲۴ مرداد ۱۳۹۵ – ۷ مهر ۱۴۰۰: دوره مسئولیت ۲۴ مرداد ۱۳۹۵ – ۷ مهر ۱۴۰۰
گمارنده: عبدالعلی علی‌عسگری
پس از: محمد اخگری
پیش از: احمد نوروزی
معاون سیاسی سازمان صدا و سیما: معاون سیاسی سازمان صدا و سیما
دوره مسئولیت شهریور ۱۳۹۳ – ۲۴ مرداد ۱۳۹۵: دوره مسئولیت شهریور ۱۳۹۳ – ۲۴ مرداد ۱۳۹۵
گمارنده: محمد سرافراز
پس از: مجید آخوندی
پیش از: مجید آخوندی
سفیر ایران در تونس: سفیر ایران در تونس
دوره مسئولیت ۱۳۸۹ – ۱۱ شهریور ۱۳۹۳: دوره مسئولیت ۱۳۸۹ – ۱۱ شهریور ۱۳۹۳
رئیس‌جمهور: محمود احمدی‌نژادحسن روحانی
پس از: محمدتقی مؤید
پیش از: مصطفی بروجردی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۴۵ ‏(۵۷–۵۸ سال) شمیران، استان تهران، ایران
ملیت: ایران
حزب سیاسی: بدون عضویت حزبی
اقامتگاه: تهران، ایران
محل تحصیل: کارشناسی ارشد رشته معارف اسلامی و تبلیغ دانشگاه امام صادق دکتری فرهنگ و ارتباطات دانشگاه امام صادق
پیمان جبلی (زادهٔ ۱۳۴۵) دیپلمات ایرانی و رئیس سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران است. جبلی ۷ مهر ۱۴۰۰ با حکم سید علی خامنه‌ای به عنوان  رئیس سازمان صدا و سیما منصوب شد. او پیش از این مدیریت معاونت برون‌مرزی سازمان صدا و سیما را برعهده داشت.
۲۵ آبان ۱۴۰۱ وزارت خزانه‌داری ایالات متحده پیمان جبلی را به اتهام پخش اعتراف اجباری از بازداشت‌شدگان تحریم کرد. ۲۱ در آذر ۱۴۰۱ پیمان جبلی به دلیل نقض فاحش حقوق بشر در ایران در فهرست تحریم‌های اتحادیه اروپا قرار گرفت.
زندگی

سال ۱۳۴۵ در شمیران در به دنیا آمد. وی تحصیلاتش را در دبیرستان نیکان به پایان رساند. جبلی کارشناس و تحلیلگر مسائل سیاسی است که سال‌ها کارمند صداوسیما بوده و در معاونت سیاسی، مسئولیت‌های مختلفی در بخش خبر داشته. او در سال ۱۳۷۲ فارغ‌التحصیل کارشناسی ارشد رشته معارف اسلامی و تبلیغ از دانشگاه امام صادق شد و سال ۱۳۸۳ مدرک دکترای فرهنگ و ارتباطات را دریافت کرد.
جبلی قبل از پست معاونت برون مرزی صداوسیما، عضو هیئت علمی دانشگاه صداوسیما، معاون سیاسی (خبر) صداوسیما، دبیر اخبار خارجی بخش شامگاهی رادیو، دبیر اخبار خارجی و داخلی اخبار تلویزیون، سردبیر اخبار سراسری شبکه ۲ سیما، مدیرکل اخبار داخلی واحد مرکزی خبر، مدیرکل اخبار شبکه العالم، مدیر دفتر شبکه العالم در بیروت، معاون رسانه‌ای دبیر شورای عالی امنیت ملی در زمان تصدی سعید جلیلی، سفیر جمهوری اسلامی ایران در تونس بود.
پیمان جبلی سه برادر دارد. یکی از برادرهای او جراح است که پسرش (محمدامین جبلی) را در پرواز شماره ۷۵۲ هواپیمایی بین‌المللی اوکراین از دست داده‌است. میثم و برادر دیگر او بعد از این رخداد ایران را ترک کرده و در خارج از کشور پناهجو هستند.
تحریم‌ها

چهارشنبه ۲۵ آبان ۱۴۰۱ وزارت خزانه‌داری ایالات متحده دو «بازجو-خبرنگار» و چهار مقام ارشد صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران از جمله پیمان جبلی را به اتهام پخش صدها اعتراف اجباری از بازداشت‌شدگان تحریم کرد.
روز دوشنبه ۲۱ آذر ۱۴۰۱ اتحادیه اروپا، همزمان با اعدام دو جوان بازداشت شده در اعتراضات سه ماه اخیر ایران با حکم دادگاه‌های جمهوری اسلامی، ۲۰ شخص حقیقی از جمله پیمان جبلی و سازمان صداوسیمای جمهوری اسلامی را به‌دلیل نقض فاحش حقوق بشر در فهرست تحریم‌های خود قرار داد.
عطیه معصومی

| عطیه معصومی | عطیه معصومی |
| --- | --- |
زمینه فعالیت: بازیگری
تولد: ۱۳۵۸ (۴۶ سال) 
محل زندگی: تهران، ایران 
ملیت: ایرانی
پیشه: بازیگری
همسر(ها): جهانگیر طاهری اصل
عطیه معصومی (متولد ۱۳۵۸) بازیگر نیمه ناشنوای اهل ایران است. او دانش آموخته‌ی رشته گرافیک می‌باشد که با معلولیت مادرزادی نیمه ناشنوایی در ۸ سالگی با بازی در نقش «ملیحه» در فیلم پرنده کوچک خوشبختی و سپس در سریال بزنگاه به شهرت رسید. بازی در فیلم سینمایی شمعی در باد نیز از تجربه‌های بازیگری اوست. وی متاهل و دارای دو دختر است و در حال حاضر، همراه با همسرش یک فروشگاه لوازم تزئینی و کادویی دارند.
بازیگری

زمانی که ۸ سال داشت نقش دختری به نام «ملیحه» را در فیلم سینمایی پرنده کوچک خوشبختی (۱۳۶۷) ایفا کرد. وی در مورد ایفای نقش در این فیلم چنین گفته‌است:
«اولین کار حرفه‌ای من با فیلم پرنده کوچک خوشبختی ساخته پوران درخشنده آغاز شد. ایشان برای انتخاب بازیگر نقش اصلی فیلمشان به مدرسه ما آمدند. باغچه‌بان جایی بود که من و دوستانم با عشق فراوان در آنجا به معنای واقعی زندگی می‌کردیم. مدیر مدرسه طبق نظر خودش پنج نفر از بچه‌ها را به خانم درخشنده معرفی کردند.»
البته عطیه جزو پنج نفری که به پوران درخشنده معرفی شدند، نبود. اما وی توانست این نقش را به دست بیاورد؛ خودش ماجرای به دست آوردن نقش را چنین بازگو کرده‌است:
«مدیر مدرسه‌مان اصلاً حواسش به من نبود و چند نفر دیگر را انتخاب کرد اما وقتی کارگردان از بازی آن‌ها خوشش نیامد من معرفی شدم. چند تا تست مختلف مثل راه‌رفتن، گریه کردن و حرف زدن دادم و درخشنده گفت این نقش را تو بهتر از هرکسی می‌توانی بازی کنی.»
از دیگر آثار او بازی در فیلم سینمایی «شمعی در باد» (۱۳۸۲) و مجموعه‌های تلویزیونی «راه شب» (۱۳۸۵)، «بزنگاه» (۱۳۸۷)  تله‌فیلم بلندترین شب سال (۱۳۸۹) و «بال‌های خیس» (۱۳۹۱) است.
عطیه معصومی در حال حاضر به حرفه‌ی بازیگری مشغول نیست. او در کنار همسر و دو فرزندش در شهرک غرب تهران زندگی می‌کند.
زندگی شخصی

وی با جهانگیر طاهری‌اصل ازدواج کرده و با همراهی وی در یکی از مرکز خریدهای تهران فروشگاه لوازم تزئینی و کادویی دارند.
معرفت‌شناسی فرگشتی

معرفت‌شناسی فرگشتی (به انگلیسی: Evolutionary Epistemology) نظریه‌ای است در حوزهٔ معرفت‌شناسی که بر فرگشت پذیری فهم و ادراک بشر تأکید دارد. اما تقریرهای بسیار متنوعی در مورد فرگشت پذیری فهم تاکنون صادر و بیان شده‌است. دردهه‌های اخیر، بسیاری از زیستشناسان و فیلسوفان علاقه وافری به معرفت‌شناسی فرگشتی پیدا کرده‌اند. در این دیدگاه استدلال می‌شود که نه تنها توانایی‌های شناختی انسان‌ها (و حتی جانوران)، نتیجهٔ فرگشت زیستی‌اند، بلکه خود فرگشت را می‌توان به عنوان یک فرایند شناختی توصیف کرد.
تاریخچه

معرفت‌شناسی فرگشتی به مثابه یک اصطلاح توسط دونالد توماس کمبل با هدف بازسازی علم و به‌طور کلی معرفت، بر پایه‌های علوم زیستی، روان‌شناسی و جامعه‌شناسی وضع شده‌است. و شاید هم از نظریه فرگشت داروین ریشه گرفت (کتاب‌های خاستگاه گونه‌ها و تبار انسان اثر چارلز داروین) و سپس با تعبیر فرگشت توسعه یافت. بر اساس نظریه داروین گونه‌های زیستی با گذشت زمان فرگشت می‌یابند. این گونه سازگاری‌ها نسبت به محیط شانس بیشتری برای زنده ماندن دارند. در زیست‌شناسی فرگشتی جانداران از طریق انطباق پذیری با محیط می‌توانند معرفت خود را نسبت به محیط افزایش (بهبود و فرگشت ) دهند. این نظریه اولین بار توسط کمبل مطرح شد و توسط کارل پوپر بسط داده شد. اما اینک این رویکرد، گاهی یک رهیافت طبیعت گرایانه و گاه شامل رهیافتهای الهی نیز هست؛ که براهمیت فرگشت پذیری فهم بشر و دامنهٔ گسترده حقیقت، تأکید می‌کند.
در تقریر فرگشتی برای حرکت طبیعت پدیده‌ها، دو نقش وجود دارد، در نقش اول، انتخاب طبیعی زاینده و حفظ‌کننده و اعتماد پذیری حواس و مکانیسم‌های شناختی ماست. همچنان‌که میان آن مکانیسم‌ها و جهان سازگاری ایجاد می‌کند. در نقش دوم، یادگیری خطا و آزمایش و فرگشت نظریه‌های علمی به عنوان فرایندهای طبیعی تفسیر می‌شوند.
مدلها و دیدگاه‌های فرگشتی

در معرفتشناسی فرگشتی، مدل‌ها و استعاره‌ها به مانند ابزارهای ارتباطی مسایلِ مختلف، از فرگشتِ زیستی تا رشد معرفت علمی را به هم مرتبط می‌کنند. در این میان کمبل می‌گویند: «فرگشت زیستی خودش فرایندی معرفتی است.» اما تولمین می‌گویند که تغییر مفهومی،[۳۲] فرایندی فرگشتی شبیه به فرایند انتخاب طبیعی است. تولمین معتقد است که مفاهیم علمی رقیب در فرایند انتخاب طبیعی مورد گزینش دانشمندان قرار می‌گیرند. برخی دیگر، از جمله دیوید هال انتخابِ طبیعی زیستی و فرگشتِ فهمِ علمی را دو نمونه از یک فرایند واحد می‌دانند. عده‌ای دیگر از جمله پلاتکین، ژیگو و بلکمور فرایندهای انتخابی را در همه جا پی‌می‌گیرند و نگرشی را که به نام داروینیسم جهانی شناخته شده‌است توسعه داده‌اند.
ام‌وی نرماندی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیشینه: پیشینه
مالک: 
سفارش ساخت::  ۱ مه ۱۹۹۰
تعمید::  ۱۴ مه ۱۹۹۲
تکمیل ساخت::  ۱۹۹۲
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
گنجایش::  27,542 tonnes[نیازمند شفاف‌سازی]
درازا::  ۱۶۱ متر (۵۲۸ فوت)
پهنا::  ۲۶ متر (۸۵ فوت)
سرعت::  ۲۰٫۵ گره (۳۸٫۰ کیلومتر بر ساعت؛ ۲۳٫۶ مایل بر ساعت)
ام‌وی نرماندی (به انگلیسی: MV Normandie) یک کشتی است که طول آن ۱۶۱ متر (۵۲۸ فوت) می‌باشد. این کشتی در سال ۱۹۹۲ ساخته شد.
ورزگ
معدن مس ورزگ

معدن مس ورزگ که ذخیره آن به ۶۴۴ هزار تن می‌رسد دومین معدن مس خراسان جنوبی است. استخراج از معدن مس شروع شده است ولی به علت نبودن کارخانه مواد خام ان دپو می شود .
اماکن دیدنی و تاریخی

روستای ورزگ با داشتن سابقه تاریخی کهن و بهره‌وری از منابع و اماکن طبیعی و همچنین سرسبزی قابل توجه استعداد ویژه‌ای برای جذب گردشگر دارد که در این مقاله به برخی از جاذبه‌های گردشگری این روستا اشاره شده‌است.