stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سایپا اطلس
طراحی

اساس پلتفرم اطلس مطابق با کوییک و تیبا ۲ بوده و این موضوع در طراحی این خودرو تا حد زیادی مشهود است. طراحی نمای جلو و عقب در مقایسه با کوییک تغییراتی داشته و بر اساس خطوط جدید سایپا است، و می توان گفت از نظر ظاهر و چهره با خودرو جدیدی روبه رو هستیم اما طراحی نمای جانبی آن تقریباً بدون تغییر مانده و همین موضوع از دید برخی باعث ایجاد ناهماهنگی در ظاهر خودرو شده‌است.
طراحی داشبورد این خودرو با سهند یکی است و با تریم زرشکی و کرم عرضه می شود (تریم داخلی این خودرو در تیپ اتوماتیک و دنده ای متفاوت است)طراحی کلی داخل این خودرو نسبت تیبا ۲ و کوییک متفاوت بوده و طراحی آن مشابه نسل دوم رنو لوگان و همچنین دریچه کولرهای آن نیز مشابه با مدل‌های جدید مرسدس-بنز است. با این حال، غربیلک فرمان اطلس مشابه چیزی‌ست که پیش از این در برخی مدل‌های ساینا s و کوییک s دیده شده. همچنین طراحی آینه‌بغل‌های این خودرو نیز مشابه سایپا شاهین است.
برخی منتقدان مدعی شباهت طراحی این خودرو با فورد فیگو، کیا فورت و رنو کپچر و آریزو ۵ اسپرت شده‌اند.
نمای بغل
نمای عقب
ویژگی‌های فنی و امکانات > پیشرانه

سایپا اطلس به‌مانند نیاکان خود از موتور ۱٫۵ لیتری M15 بهره می‌برد که مدل حجم‌خوردهٔ موتور پراید است. با این حال، این موتور در اطلس دستخوش تغییراتی شده و اکنون با کد M15+ شناخته می‌شود. این موتور با تغییراتی چون سرسیلندر، چندراهه، میل سوپاپ بلوک سیلندر، درپوش سوپاپ، دماپای حرارتی و… همراه بوده که سبب افزایش قدرت و گشتاور، عملکرد بهتر سامانه خنک‌کاری، استفاده از فناوری زمان‌بندی متغیر سوپاپ‌ها (VVT)، کاهش مصرف سوخت و… شده‌است. این پیشرانه که اکنون با نام M15GSI شناخته می شود، قدرتی معادل ۹۰ اسب بخار و گشتاوری برابر با ۱۳۷ نیوتن متر تولید کند.
| نام | حجم موتور | نوع | قدرت | گشتاور | حداکثر سرعت | شتاب ۰ تا ۱۰۰ | مصرف سوخت ترکیبی | جعبه‌دنده |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| M15+ | ۱۵۰۳ سی‌سی | ۴ سیلندر ۸ سوپاپ | ۹۰ اسب بخار (۶۷ کیلووات؛ ۹۱ اسب بخار متری) در ۵۲۵۰ دور در دقیقه | ۱۳۷ نیوتن متر (۱۰۱ پوند نیرو-فوت) در ۴۰۰۰ دور در دقیقه | - | - | ۶٫۹۳ لیتر بر ۱۰۰ کیلومتر (۴۰٫۸ مایل بر گالون بریتانیایی؛ ۳۳٫۹ مایل بر گالون آمریکایی) | ۵ سرعتهٔ دستی سی‌وی‌تی |
ویژگی‌های فنی و امکانات > جعبه‌دنده

اطلس بسته به تیپ با جعبه‌دنده دستی ۵ سرعته یا جعبه‌دنده متغیر پیوسته با شبیه‌سازی ۶ سرعته عرضه می‌شود.
ویژگی‌های فنی و امکانات > تعلیق

تعلیق اطلس در محور جلو از نوع مک فرسون و در محور عقب از نوع یکپارچه میله پیچشی است.
ویژگی‌های فنی و امکانات > ترمز

اطلس در چرخ‌های جلو از ترمز دیسکی بهره برده و ترمز چرخ‌های عقب آن نیز از نوع کاسه‌ای است. همچنین ترمزهای این خودرو به سیستم‌هایی نظیر ترمز ضد قفل ABS، توزیع نیروی ترمز الکترونیکی EBD و ترمز اضطراری BAS نیز مجهزند.
ویژگی‌های فنی و امکانات > امکانات رفاهی

سایپا اطلس طبق اعلام سایپا قرار است در ۴ تیپ S, G, L و E عرضه شود که دو تیپ S و G به جعبه‌دنده دستی ۵ سرعته و دو تیپ L و E به جعبه‌دنده متغیر پیوسته با شبیه‌سازی ۶ سرعته مجهز هستند. تیپ S نسخهٔ پایه با گیربکس دستی است و تیپ G نمونهٔ فول‌آپشن این محصول به‌شمار می‌رود. همچنین تیپ L نسخهٔ پایه مدل خودکار و تیپ E نیز نمونهٔ فول‌آپشن مدل خودکار است.
سایپا اطلس E به عنوان نمونه فول آپشن اطلس با رادار نقاط کور، حسگر باران، شیشه دودی عقب، تنظیم برقی صندلی راننده به همراه گرمکن، سقف دو رنگ، سانروف، استارت دکمه‌ای، کروز کنترل، تریم داخلی دو رنگ، آنتن سقفی کوسه ای، آیینه تاشو برقی، فرمان چند منظوره، دوربین دید عقب و نمایشگر ۷ اینچی به بازار می‌آید.
سایپا اطلس G، رادار نقاط کور، حسگر باران، شیشه دودی عقب، امکان تنظیم برقی صندلی راننده با گرمکن، استارت دکمه‌ای و کروز کنترل ندارد. اما تمامی آپشن‌های دیگر اطلس E در این تیپ هم وجود دارند.
سایپا اطلس L، علاوه‌بر تمام امکاناتی که در اطلس G حذف شدند، سقف دو رنگ و سانروف را هم ندارد. اما مابقی آپشن‌هایی که در مدل‌های G و E وجود دارند، در این تیپ هم مشاهده می‌شوند. بعدها و با تغییر سیاست سایپا این تیپ کنار گذاشته شد.
سایپا اطلس S، فقط با جعبه‌دنده پنج سرعته دستی و صندلی تاشو عقب به دست مشتریان می‌رسد. یعنی هیچ‌کدام از آپشن‌های اضافه مدل‌های دیگر، در این تیپ وجود ندارد.
اطلس برقی

نسخه برقی اطلس از پیشرانه‌ای برقی با حداکثر قدرت ۹۴ اسب بخار و گشتاور ۲۵۰ نیوتن متر استفاده می‌کند. شتاب صفر تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت این خودرو هم ۱۲ ثانیه خواهد بود. ظرفیت باتری این خودرو ۳۵ کیلووات ساعت است. حداکثر شعاع پیمایش با یکبار شارژ کامل نیز ۲۷۰ کیلومتر خواهد بود. ضمن اینکه مدت زمان شارژ آهسته و سریع این خودرو به ترتیب ۴ ساعت و ۴۰ دقیقه است. حداکثر سرعت نیز ۱۳۰ کیلومتر بر ساعت خواهد بود. البته این اعداد احتمالاً در نسخه نهایی با تغییراتی همراه می‌شوند. چون نمونه اولیه اطلس برقی، فعلاً در حد یک کانسپت بوده و راه درازی تا تولید انبوه پیش روی خود دارد.
موتور M15+
گناه در وجودت حبس شده و فقط من کلیدش را دارم

| گناه در وجودت حبس شده و فقط من کلیدش را دارم | گناه در وجودت حبس شده و فقط من کلیدش را دارم |
| --- | --- |
پوستر سینمایی فیلم: پوستر سینمایی فیلم
کارگردان: سرجو مارتینو
تهیه‌کننده: لوچانو مارتینو
فیلمنامه‌نویس: ارنستو گاستالدی آدریانو بولتسونی سائورو اسکاوُلینی
داستان: لوچانو مارتینو سائورو اسکاوُلینی
بر پایه: "گربه سیاه" اثر ادگار آلن پو
بازیگران: ادویژ فنش آنیتا استریندبری لوئیجی پیستیلی ایوان راسیموف فرانکو نبیا ریکاردو سالوینو  مارکو ماریانی
موسیقی: برونو نیکولای
فیلم‌بردار: جانکارلو فراندو
تدوین‌گر: آتیلیو وینچونی
شرکت تولید: لئا فیلم
توزیع‌کننده: تیتانوس
تاریخ‌های انتشار: ۴ اوت ۱۹۷۲
مدت زمان: ۹۶ دقیقه
کشور: ایتالیا
زبان: ایتالیایی 
گناه در وجودت حبس شده و فقط من کلیدش را دارم (انگلیسی: Your Vice Is a Locked Room and Only I Have the Key) با نام اصلیِ گناه تو، اتاقِ دربسته‌ای است و تنها من کلیدش را دارم (ایتالیایی: Il tuo vizio è una stanza chiusa e solo io ne ho la chiave) یک فیلم جالو به کارگردانی سرجو مارتینو است که در سال ۱۹۷۲ منتشر شد.
در فیلم‌نامهٔ این فیلم، عناصر زیادی از داستانِ «گربه سیاه» اثر ادگار آلن پو دیده می‌شود.
بازیگران

ادویژ فنش
آنیتا استریندبری
لوئیجی پیستیلی
ایوان راسیموف
فرانکو نبیا
ریکاردو سالوینو
انریکا بوناکورتی
دانیلا جوردانو
نرینا مونتانیانی
کارلا مانچینی
دالیا دی لاتسارو
مارکو ماریانی
ابراهیم لطفی

| ابراهیم لطفی | ابراهیم لطفی |
| --- | --- |
ابراهیم لطفی - موسیقی‌دان و رهبر ارکستردی ۱۳۹۷: ابراهیم لطفی - موسیقی‌دان و رهبر ارکستردی ۱۳۹۷
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۱۳۴۵
ژانر: موسیقی کلاسیکموسیقی کلاسیک ایرانی
ساز(ها): ویولن
سال‌های فعالیت: از ۱۳۵۹ تا کنون
اعضای پیشین: ارکستر سمفونیک تهران
سازهای اصلی: سازهای اصلی
ویولن: ویولن
بنیانگذار: کوارتت زهی تهرانارکستر زهی آرکو
ابراهیم لطفی (زادهٔ ۳ خرداد ۱۳۴۵ در تهران) نوازنده و مدرس ویولن، رهبر ارکستر و بنیانگذار «کوارتت زهی تهران» و «ارکستر زهی آرکو» است.
زندگی هنری

ابراهیم لطفی در سال ۱۳۴۵ در تهران متولد شد. نواختن ویولن را از ۱۰ سالگی با تشویق پدرش که خود از شاگردان ویولن ابوالحسن صبا بود در هنرستان عالی موسیقی آغاز کرد.
از جمله استادان او در هنرستان موسیقی می‌توان به ماریکو مانوکیان و ابوالقاسم طالب‌زاده اشاره نمود. در سال‌های آغاز هنرستان به عنوان خواننده خردسال در اجرای چند اُپرا از جمله اپراهای توسکا، کارمن، «ورتر» و «اتللو» در تالار رودکی شرکت کرد. وی از ۱۶ سالگی با ارکستر سمفونیک تهران، صدا و سیما و فرهنگسرای بهمن همکاری داشته‌است. او در سال ۱۳۷۵ از دانشکده موسیقی دانشگاه هنر تهران فارغ‌التحصیل شد و پایان‌نامه او با عنوان «اصول نوازندگی ویولُن» به عنوان پایان‌نامه برتر، موفق به اخذ جایزه و لوح تقدیر شد. وی در انتشار کتاب‌های «اُصول نوازندگی و تدریس ویولُن» ایوان گالامیان، «اُصول دست چپ در ویُلن» روجرو ریچی و «اُصول عالیِ آرشه‌کشی» از لوسین کاپه (کَپِه)، هر سه با ترجمه و توضیحات محسن کاظمیان، مشارکت داشته 
است. برادر او شریف لطفی نیز مدرس دانشگاه، نوازنده هورن، پداگوژیست موسیقی و رهبر ارکستر است.
فعالیت هنری

ابراهیم لطفی در سال ۱۳۷۶ «کوارتت زهی تهران» را پایه‌گذاری و در کنسرت‌هایی را در تالارهای مختلف تهران همچون تالار رودکی برگزار کرد. در سال ۱۳۸۰ رهبری «ارکستر مجلسی فرهنگسرای نیاوران» را بر عهده گرفت و در تهران و شیراز کنسرت‌هایی را به صحنه برد. او در ضبط و اجرای بیش از هزار اثر موسیقی از جمله موسیقی فیلم، سریال و آلبوم‌های موسیقی شرکت داشته‌است.
وی با هنرستان‌های موسیقی دختران، پسران، دانشگاه تهران  و دانشگاه هنر به عنوان مُدرس ویولن در مقاطع مختلف همکاری داشته و شاگردان بسیاری را تربیت کرده است.
او همچنین عضو هیئت داوران در چند دوره از جشنواره‌های موسیقی، امتحانات عملی کنکور کارشناسی و کارشناسی ارشد موسیقی و گزینش نوازنده برای ارکستر سمفونیک و ارکستر ملی ایران بوده‌است. وی از تابستان ۱۳۹۷ با تأسیس «ارکستر زهی آرکو» رهبری این ارکستر را به عهده گرفته‌است.
روز جمعه هشتم خرداد ۱۳۹۴ در اولین دوره آیین سال نوای موسیقی ایران، تندیس «سال نوا» و لوح تقدیر به ابراهیم لطفی اهدا گردید.
اوکوود، جورجیا

مکان
| Oakwood, Georgia | Oakwood, Georgia |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location in Hall County and the state of جورجیا: Location in Hall County and the state of جورجیا
ایالت: جورجیا
شهرستان: Hall
Oakwood: 1896
حکومت: حکومت
 • نوع: انتخابات Democracy.
 • شهردار: Lamar Scroggs
مساحت: مساحت
 • کل: ۳٫۱ مایل مربع (۸٫۱ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۳٫۱ مایل مربع (۸٫۱ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۱۵۸ فوت (۳۵۳ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۳٬۹۷۰
 • تراکم: ۸۶۷٫۴/مایل مربع (۳۳۲/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern Standard Time (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کدs: 30566, 30542, 30502, 30504
کد منطقه: 770
FIPS code: 13-57260
GNIS feature ID: 0319873
وبگاه: www.cityofoakwood.net
اوکوود، جورجیا (به انگلیسی: Oakwood, Georgia) یک شهر در ایالات متحده آمریکا با جمعیت ۳٬۹۷۰ نفر است که در جورجیا واقع شده‌است.
موقعیت جغرافیایی

موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
Localidades na vizinhança
رئیس‌جمهور الجزایر

| رئیس‌جمهور الجزایر | رئیس‌جمهور الجزایر |
| --- | --- |
رئیس الجمهوریة الجزائریة الدیمقراطیة الشعبیة: رئیس الجمهوریة الجزائریة الدیمقراطیة الشعبیة
نشان رسمی الجزایر: نشان رسمی الجزایر
پرچم ریاست‌جمهوری: پرچم ریاست‌جمهوری
متصدی کنونی عبدالمجید تبون از ۱۹ دسامبر ۲۰۱۹: متصدی کنونی عبدالمجید تبون از ۱۹ دسامبر ۲۰۱۹
اقامت‌گاه: المرادیة
گمارنده: The Electorate
مدت دوره: ۵ سال، تجدید پذیر به‌طور نامحدود
دارندهٔ افتتاحی: احمد بن بله
بنیادگذاری: ۱۵ سپتامبر ۱۹۶۳
وبگاه: Official Webpage
رئیس‌جمهور الجزایر (به عربی: رئيس الجزائر)، ریاست دولت، و مدیر اجرایی کشور الجزایر، و همچنین فرمانده کل قوای نیروهای مسلح ملی الجزایر است.
پیشینهٔ ایجاد

برنامه طرابلس، که در سال ۱۹۶۲ به عنوان قانون اساسی الجزایر شناخته شد و این کشور استقلال خود از فرانسه را بر پایهٔ آن به دست آورد، رئیس‌جمهور را به عنوان رئیس دولت با نخست‌وزیری که در عملیات اجرایی دولت کمک می‌کند، تأسیس کرد.
رؤسای جمهور پیشین الجزایر

عباس
بن بلا
بومدین
بیطاط
بن جدید
بوضیاف
کافی
زروال
بوتفلیقه
دکیتر، جورجیا

مکان
| دکیتر | دکیتر |
| --- | --- |
شهر: شهر
Old DeKalb County Courthouse in Decatur: Old DeKalb County Courthouse in Decatur
  [[ دکیتر، جورجیا|]]:   [[ دکیتر، جورجیا|]]
موقعیت در DeKalb County و ایالت جورجیا: موقعیت در DeKalb County و ایالت جورجیا
ایالت: جورجیا
شهرستان: دیکلب
مساحت: مساحت
 • کل: ۴٫۲ مایل مربع (۱۰٫۸ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۴٫۲ مایل مربع (۱۰٫۸ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۰۴۳ فوت (۳۱۸ متر)
جمعیت (2012): جمعیت (2012)
 • کل: ۱۹٬۸۵۳
 • تراکم: ۴۷۰۰/مایل مربع (۱۸۰۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کدs: 30030-30037
کد منطقه: 404 678
FIPS code: 13-22052
GNIS feature ID: 0331532
وبگاه: http://www.decaturga.com/
دکیتر (به انگلیسی: Decatur, Georgia) یک شهر در ایالات متحده آمریکا با جمعیت ۱۹٬۸۵۳ نفر است که در شهرستان دیکلب، جورجیا واقع شده‌است.
موقعیت جغرافیایی

موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
Localidades na vizinhança
نان سودا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نان ایرلندی که ابتدا به چهار قسمت تقسیم شده و سپس پخته می‌شود: نان ایرلندی که ابتدا به چهار قسمت تقسیم شده و سپس پخته می‌شود
گونه: نان سریع
خاستگاه: ایرلند
مواد اصلی: آرد، جوش‌شیرین، نمک، آب‌دوغ
  رسانه: نان سودا:   رسانه: نان سودا
نان سودا نوعی نان سریع است که در آن از سدیم هیدروژن‌کربنات (که به نام «جوش شیرین» یا در ایرلند «جوش نان» شناخته می‌شود) به عنوان عامل ورآورنده به جای مخمر استفاده می‌شود. مواد اولیه نان سودا آرد، جوش شیرین، نمک و آب‌دوغ است. آب‌دوغ حاوی اسید لاکتیک است که با جوش شیرین واکنش نشان می‌دهد و حباب‌های دی‌اکسید کربن را تشکیل می‌دهد. مواد دیگری مانند کره، تخم مرغ، کشمش یا آجیل را می‌توان اضافه کرد. نان‌های سریع را می‌توان به سرعت و با اطمینان، بدون نیاز ورز دادن و سپری کردن مدت زمان طولانی جهت عمل آوری مخمر، تهیه کرد.
نان سودا با غله کامل (که در بخش‌هایی از ایرلند به نان گندم معروف است)
نان سودا مسطح لهستانی
طرز تهیه

نان سودا با آرد سفید، آرد کامل یا مخلوط هر دو درست می‌شود. از آرد با پروتئین بالا استفاده نمی‌شود زیرا بافت آن شکننده و سفت می‌شود. ممکن است غلات دیگر (مانند جو دوسر) اضافه شود. نان سودا معمولاً ورز داده نمی‌شود، زیرا ورز دادن می‌تواند آن را سفت کند.
ممکن است موادی مانند روغن زیتون، تخم مرغ، ملاس، شکر یا عسل اضافه کنند.
طرز تهیه > صربستان

در صربستان، نان سودا با قوانین و آیین‌های مختلفی تهیه می‌شود. در حین ورز دادن اغلب یک سکه یا اجسام کوچک‌تر
دیگری در خمیر می‌گذارند. در ابتدای شام کریسمس، سسنیکا را قبل از این که بین اعضای خانواده تقسیم کنند، سه بار در خلاف جهت عقربه‌های ساعت می‌چرخانند. فردی که سکه را در تکه نان خود پیدا کند، ظاهراً در سال آینده بسیار خوش شانس خواهد بود. قبل از پخت، ممکن است سطح بالایی با نمادهای مختلفی تزیین شود، نمادهایی مانند ستاره‌ها، دایره‌ها، و نقش کلیدها یا شانه‌ها.
خاستگاه

مبدأ این نان را ایرلند می‌دانند. از لحاظ تاریخی نان سودا بر روی سینی به عنوان نان تخت پخته می‌شد زیرا آردهای خانگی خواص لازم برای پف کردن در ترکیب با مخمر را نداشتند. جوش شیرین جایگزین خوبی برای مخمر بود. اما محبوبیت جوش شیرین زمانی کم شد که آردهای وارداتی با گلوتن بالا در دسترس همگان قرار گرفت.
اعضای یک خانواده صرب در یک شام کریسمس نان سودا یا سسنیکا را تقسیم می‌کنند.
غاز

| غاز | غاز |
| --- | --- |
یک غاز خاکستری و جوجه‌هایش: یک غاز خاکستری و جوجه‌هایش
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
بالاراسته:: غازماکیان‌مانان
راسته:: غازسانان
زیرراسته:: غازسانیان
تیره:: مرغابیان
زیرخانواده:: غازیان
تبار:: غازتباران Anserini
سرده‌ها: سرده‌ها
 Anser  غازهای سیاه  متن را نیز ببینید.:  Anser  غازهای سیاه  متن را نیز ببینید.
غاز (به انگلیسی: Goose)، نامی عمومی برای گونه‌هایی از پرندگان است که متعلق به خانوادهٔ مرغابیان (Anatidae) می‌باشند. خانواده مرغابیان شامل قو‌ها و اردک‌ها نیز می‌شود. این گروه از غازها خود به سه سرده تقسیم می‌شوند.
غازهای کبود (Anser) - غازهای سیاه (Branta) - غاز برفی (Chen)
غازها در زیرخانوادهٔ غازسانان (Anserinae) و به تبار غازتباران (Anserini) تعلق دارند. تعدادی از عروس‌مرغابی‌ها که از خانوادهٔ مرغابی‌های وحشی هستند و در دسته‌بندی دیگری قرار دارند نیز به نام غاز معروف‌اند.
واژه‌شناسی

واژه	غاز
معادل ابجد	1008
تعداد حروف	3
تلفظ	qāz
نقش دستوری	اسم
ترکیب	(اسم) [معرب، مٲخوذ از اوستایی] [ZAO][قدیمی]
مختصات	(اِ.)
آواشناسی	qAz
الگوی تکیه	S
شمارگان هجا	1
منبع	فرهنگ ریشه های هندواروپایی زبان فارسی
فرهنگ ریشه واژگان فارسی دکتر علی نورایی
خاستگاه گونه‌های غاز اهلی

غازها در بیشتر نقاط جهان به خصوص دهشاد دیده می‌شوند و جزء نخستین جانورانی هستند که اهلی شدند (در برخی متون، اهلی شدن غازها را مربوط به ۳٬۰۰۰ سال پیش در مصر می‌دانند) غازهای اهلی را در رنگ‌ها و شکل‌های متفاوتی می‌توان یافت که از نظر جثه بسیار بزرگ‌تر از اجداد وحشی خود هستند. در بسیاری از کشورها، غازهای اهلی از نظر ژنتیکی بهبود یافته‌اند. از انواع غازهای اهلی می‌توان به غاز خاکستری و غاز قونما اشاره کرد.
کالدونیای جدید

| کالدونیای جدید Nouvelle-Calédonie | کالدونیای جدید Nouvelle-Calédonie |
| --- | --- |
   پرچم اصلی (بالا) و پرچم غیررسمی (پایین)    نشان ملی  :    پرچم اصلی (بالا) و پرچم غیررسمی (پایین)    نشان ملی  
سرود: مارسییز: سرود: مارسییز
پایتخت و بزرگترین شهر: نومئا ۴۱°۵۴′ شمالی ۱۲°۲۹′ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۹۰۰°شمالی ۱۲٫۴۸۳°شرقی﻿ / 41.900; 12.483
زبان(های) رسمی: زبان فرانسوی
حکومت: جمهوری
• • رئیس‌جمهور فرانسه • نخست‌وزیر : امانوئل مکرون ژان مارک اِرو
 :  
بنیان‌گذاری: ۱۸۵۳
مساحت: مساحت
• کل: ۱۸٬۵۷۵ کیلومتر مربع (۷٬۱۷۲ مایل مربع) (۱۵۴اُم)
جمعیت: جمعیت
• سرشماری : ۲۸۵٬۰۰۰ (۱۷۶م)
• تراکم: ۱۳ بر کیلومتر مربع (۳۳٫۷ بر مایل مربع) (۲۰۰اُم)
تولید ناخالص داخلی (GDP)  برابری قدرت خرید (PPP): برآورد ۲۰۰۷ 
• کل: ۸٫۸۲ میلیارد دلار
• سرانه: ۳۶٬۳۷۶ دلار
شاخص توسعه انسانی (۲۰۰۳): نامعلوم 
واحد پول: فرانک اقیانوسیه (XPF)
منطقه زمانی: CET
• تابستان (ساعت تابستانی): CEST utc = +۱۱
پیش‌شماره تلفنی: ۰۰۶۸۳
دامنه سطح‌بالا: .nc
کالِدونیای جدید (انگلیسی: New Caledonia, فرانسوی: Nouvelle-Calédonie‎ مجموعه‌ای از جزایر تحت تملک فرانسه (از ۱۸۵۳) در اقیانوس آرام است. این جزایر در محدودهٔ ملانزی در جنوب باختری اقیانوس آرام قرار دارند.
کالدونیای نو از جزیرهٔ اصلی (Grande Terre)، جزیره‌های لویالتی و چند جزیرهٔ کوچک تشکیل شده است. جمعیت کالدونیای جدید برابر با ۲۸۵٬۰۰۰ نفر برآورد شده است.
دریادار جیمز کوک آن را در ۱۷۷۴ نامگذاری کرد. چرا که کوه‌های این جزیره او را به یاد اسکاتلند (در لاتین: کالدونیا) می‌انداخت.
کالدونیای جدید یک قلمرو نیمه‌خودمختار تحت حاکمیت فرانسه است. بر اساس توافق‌نامه نومئا که در سال ۱۹۹۸ امضا شد، دولت فرانسه همچنان کنترل دفاع، سیاست خارجی، نظم و قانون، سیاست پولی، و آموزش عالی و پژوهش را در اختیار دارد.
این قلمرو شامل جزیره اصلی گراند تر (که پایتخت آن، نومئا، در آن قرار دارد)، چهار جزیره لویالتی (اووه‌آ، لیفو، تیگا و مارِه)، مجمع‌الجزایر بِلِپ، جزیره پاینز و تعدادی جزایر دورافتاده است.
بر اساس سرشماری سال ۲۰۱۹، جمعیت کالدونیای جدید حدود ۲۷۰ هزار نفر است. حدود ۳۹ درصد از این جمعیت را بومیان کاناک تشکیل می‌دهند و بقیه شامل کالدونیایی‌های اروپایی‌تبار، پلی‌نزیایی و گروه‌های دیگری از جمله ویتنامی‌ها، اندونزیایی‌ها و الجزایری‌ها هستند.

کالدونیای جدید به عنوان یک قلمرو فرادریایی فرانسه، تحت ریاست رئیس‌جمهور فرانسه قرار دارد و نماینده عالی دولت فرانسه در این منطقه مسئول اجرای سیاست‌های فرانسه است.
این سرزمین یکی از کشورهای فرادریایی و سرزمین‌های وابسته به اتحادیه اروپا (OCTs) محسوب می‌شود، اما عضو اتحادیه اروپا، منطقه یورو یا پیمان شنگن نیست.
کالدونیای جدید دارای یکی از بزرگ‌ترین ذخایر نیکل جهان است و حدود یک‌چهارم از ذخایر شناخته‌شده نیکل را در خود جای داده، که آن را به یکی از پیشروترین صادرکنندگان نیکل تبدیل کرده است. با این حال، نوسانات قیمت جهانی نیکل، هزینه‌های بالای استخراج و ناآرامی‌های اخیر چالش‌هایی برای این صنعت ایجاد کرده است.
علاوه بر این، گردشگری نیز یکی از بخش‌های مهم اقتصادی این منطقه است و بر گردشگری لوکس، طبیعت‌گردی و سفرهای دریایی تمرکز دارد. دولت کالدونیای جدید در تلاش است تا با تنوع‌بخشی به صادرات و افزایش یکپارچگی اقتصادی با منطقه اقیانوس آرام، اقتصاد این قلمرو را تقویت کند.
تاریخ

ملانزی‌های بومی این سرزمین از نسل مردمان ساکن جزیرهٔ گینهٔ نو هستند که از ۵۰ هزار سال پیش به این جزایر کوچیدند.
در حدود ۱٬۵۰۰ سال پیش مردمان ملانزی ساکن جزایر شمال کالدونیای جدید، موسوم به لاپیتا به این جزایر آمدند. آن‌ها دریانوردانی ماهر بودند که از کشاورزی نیز آگاهی داشتند و بر منطقهٔ بزرگی در اقیانوس آرام تأثیر گذاشته‌اند. از قرن یازدهم میلادی پلی‌نزی‌ها هم به این جزیره آمده و با اهالی آن آمیختند. جیمز کوک در سال ۱۷۷۴ نخستین اروپایی بود که کالدونیای نو را دید. کالدونیای نو در سال ۱۸۵۳ مستعمرهٔ فرانسه شد و مهاجرت گسترده از اروپا به آن نیز از نیمهٔ دوم قرن نوزدهم آغاز شد.
نام

مقالهٔ اصلی: کلدونیا
کالدونیا نام سرزمین اسکاتلند در زبان لاتین است. جیمز کوک دریانورد انگلیسی در سال ۱۷۷۴ وقتی برای نخستین بار جزیرهٔ اصلی کالدونیای جدید را دید، این نام را به آن داد. چرا که تپه‌های آن او را به یاد کوه‌های اسکاتلند می‌انداخت. او جزیره‌ای که در شمال آن قرار داشت (وانواتو کنونی) را نیز با توجه به جزیره‌ای که در شمال اسکاتلند قرار دارد؛ «نیو هبردی» نامید
کاناکی (Kanaky) نام دیگر این جزیره است که در فرانسوی، انگلیسی و زبان‌های محلی و به‌ویژه توسط ملی‌گرایان ملانزی به‌کار می‌رود. این واژه در زبان‌های پولینزی به معنی «انسان» یا «مردم» است.
جغرافیا

مقالهٔ اصلی: جغرافیای کالدونیای جدید
این جزایر در محدودهٔ ملانزی در جنوب غربی اقیانوس آرام قرار دارند.
مساحت کالدونیای جدید که از یک جزیرهٔ اصلی و تعدادی جزیرهٔ کوچک تشکیل یافته ۱۸٬۵۷۵ کیلومتر مربع (تقریباً نصف تایوان) است و برآورد رسمی ژانویهٔ ۲۰۰۷ جمعیت آن را ۲۴۴ هزار نفر تخمین زده است.
بزرگ‌ترین شهر و مرکز کالدونیای جدید نومئا است که دبیرخانهٔ سازمان منطقه‌ای جامعهٔ اقیانوسیه نیز در آن قرار دارد. کد تلفنی کالدونیای جدید ۰۰۶۸۳ و پسوند اینترنتی آن nc است.
کالدونیای جدید در سال ۱۹۸۶ در فهرست مناطق غیر خودمختار سازمان ملل قرار گرفت. با توجه به اختلاف نظر در مورد باقی‌ماندن این جزیره در حکومت فرانسه یا استقلال آن، در نوامبر ۲۰۱۸ یک همه‌پرسی برگزار شد و اکثریت مردم این جزیره به باقی‌ماندن در تحت حاکمیت فرانسه رأی دادند.
پس از سال ۲۰۱۸ دوباره در سال ۲۰۲۱ همپرسی استقلال برگزار شد با وجود تحریک مردم توسط گروه‌های استقلال طلب باز هم مردم به‌طور قاطع به باقی ماندن کالدونیای نو زیر حاکمیت فرانسه رای دادند.
تقسیمات

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|  Thio  Yaté  L'Île-des-Pins  Le Mont-Dore  Nouméa  Dumbéa  Païta  Bouloupari  La Foa  Sarraméa  Farino  Moindou  Bourail  Poya |  Poya  Pouembout  Koné  Voh  Kaala-Gomen  Koumac  Poum  Belep  Ouégoa  Pouébo  Hienghène  Touho  Poindimié  Ponérihouen  Houaïlou  Kouaoua  Canala |  Ouvéa  Lifou  Maré |  |
جمعیت

بر اساس سرشماری رسمی سال ۱۹۹۶ بومیان پلی‌نزی (کاناک‌ها) این جزیره ۴۴٫۶٪ از جمعیت آن را تشکیل می‌دهند. ساکنان دیگر این جزیره نیز مردمانی هستند که در ۱۵۰ سال اخیر به آن کوچ کرده‌اند.
ساختار جمعیتی

اروپایی‌ها: ۳۵٫۴٪ (بیشتر فرانسوی، به همراه اقلیت‌های آلمانی، بریتانیایی و ایتالیایی)
پلی‌نزی‌های والیسی و تاهیتی: ۱۱٫۸٪
اندونزی‌ایی‌ها: ۲٫۶٪
ویتنامی‌ها: ۱٫۴٪
نی-وانواتویی‌ها: ۱٫۲٪
اقلیت‌های دیگر: ۳٫۹٪ (فیلیپینوها، مالاباری‌ها، هندی‌ها، تامیل‌ها، سریلانکایی‌ها، بنگال‌ها، چینی‌ها، ژاپنی‌ها، اهالی هند غربی (بیشتر هائیتی)، اهالی فیجی، اعراب و آفریقایی‌ها)
زبان

همانند سایر مناطق فرانسه در کالدونیای نو نیز فرانسوی زبان رسمی است. ۹۷٪ مردم بالای ۱۴ سال جزایر کالدونیای نو قادر به خواندن، نوشتن و صحبت کردن به فرانسه هستند و در حدود ۶۵٪ جمعیت بالای ۲۰ سال آن دارای تحصیلات دانشگاهی می‌باشند. ۳۷/۱٪ از مردم بالای ۱۴ سال نیز می‌توانند به یکی از ۲۸ زبان محلی این جزایر صحبت کنند.
مذهب

حدود ۹۰٪ اهالی کالدونیای جدید مسیحی هستند. دوسوم آن‌ها پیرو آئین پروتستان و یک‌سوم کاتولیک هستند. اقلیت مسلمان و بهائی نیز در این کشور حضور دارند.
مذهب > شاخص‌های بهداشتی و جمعیتی

بیشتر این شاخص‌ها مربوط به سال ۲۰۰۵ می‌شوند:
رشد جمعیت: ۱/۸۴٪ (بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۶: ۱/۹۱٪)
نرخ زاد و ولد: ۱۷/۲ در هزار نفر
نرخ مرگ و میر: ۴/۹ در هزار نفر
میانگین باروری: ۲/۲۰ کودک برای هر زن
مرگ‌ومیر نوزادان زیر یک‌سال: ۷/۵۷ مرگ در هزار تولد زنده
دختر: ۶/۸۳ در هزار
پسر: ۸/۲۷ در هزار
نرخ مهاجرت: ۵/۶۲+ در ۱۰۰ هزار نفر
امید به زندگی: ۷۵/۲ سال
مردان: ۷۱/۹ سال
زنان: ۷۸/۶ سال
اقتصاد

خاک کالدونیای جدید غنی از ذخایر زیرزمینی است، حدود یک‌چهارم ذخیره نیکل دنیا در این کشور واقع است. از این رو استخراج معادن صنعتی مهم و سودآور در این کشور است. از سوی دیگر حفر و بهره‌برداری بی‌رویه از معادن آسیب‌هایی را به اکوسیستم قدیمی و میراث طبیعی این سرزمین وارد کرده است.
در سال ۲۰۰۷ تولید ناخالص داخلی این کشور حدود ۸٫۸۲ میلیارد دلار آمریکا بوده که این کشور را چهارمین اقتصاد بزرگ اقیانوسیه پس از استرالیا، نیوزیلند و هاوایی می‌کند. درآمد سرانه مردم کالدونیای جدید نیز ۳۶٫۳۷۶ دلار است که پائین‌تر از استرالیا و هاوایی و بالاتر از نیوزیلند است.
صادرات کالدونیای جدید در سال ۲۰۰۷ حدود ۲٫۱۱ میلیارد دلار بوده که ۹۶٫۳٪ آن را فلزات و دیگر مواد معدنی شامل می‌شود. واردات این کشور در همین سال ۲٫۸۸ میلیارد دلار بوده که ۲۶٫۶٪ آن از فرانسه، ۱۶٫۱٪ از دیگر کشورهای اروپایی، ۱۳٪ از سنگاپور (بیشتر سوخت) ۱۰٫۷٪ از استرالیا، ۴٪ از نیوزیلند، ۳٫۲٪ از آمریکا، ۳٪ از ژاپن و ۲۲٫۷ از دیگر کشورها می‌آمده است.
ورزش

راگبی ۱۳ نفره ورزش ملی کالدونیای جدید است. در سال ۲۰۰۳ باشگاه‌ها و فدراسیون راگبی ۱۵ نفره این جزیره از اتحادیه راگبی جدا و به لیگ راگبی پیوستند و در نتیجه راگبی لیگ مهم‌ترین رشته ورزشی در این جزیره شد.
تیم ملی فوتبال کالدونیای جدید نیز در مسابقات بین‌المللی فوتبال قاره اقیانوسیه شرکت می‌کند.
کالدونیای نو از فضا
سبز استان شمالی، نارنجی استان جنوبی، زرد استان جزایر لویالتی
گروهی از زنان کاناک از کالدونیای جدید (فرانسه).
فوارهٔ Celeste Noumea
خلیج لاک‌پشت
کالِدونیای جدید یا کالِدونیای نو
ویلن هاکوبیان

| ویلن هاکوبیان | ویلن هاکوبیان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ مهٔ ۱۹۳۸ ‏(۸۶ سال) گارناهوویت، شهرستان تالین، جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان
ملیت: ارمنستان
تحصیلات: دکتری علوم پزشکی (۱۹۷۰)، استاد (۱۹۷۸) و آکادمیسین (۱۹۹۴)
محل تحصیل: دانشگاه پزشکی دولتی ایروان
جوایز:      شهروند افتخاری ایروان     
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): پزشکی
 :  
ویُلِن بارویری هاکوبیان (ارمنی: Վիլեն Պարույրի Հակոբյան؛   زادهٔ ۱ مهٔ ۱۹۳۸) پزشک اهل ارمنستان است.
زندگی‌نامه

وی در ۱ مهٔ ۱۹۳۸ در گارناهوویت به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی عضو مکاتبه‌ای فرهنگستان ملی علوم ارمنستان (۱۹۹۰) بود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال مخیتار هراتسی (۱۹۹۸)، نشان مسروپ ماشتوتس مقدس (۲۰۰۰)، مدال وازگن سارگسیان (۲۰۱۱، جایزه رئیس‌جمهور جمهوری ارمنستان (جایزه پوغوسیان) (۲۰۰۳)، مدال گارگین نژده (۲۰۱۲)، مدال دراستامات کانایان (۲۰۰۲)، مدال یادبود نخست‌وزیر ارمنستان (۲۰۰۵)، دانشمند شایسته جمهوری ارمنستان، نشان افتخار ساهاک مقدس-مسروپ مقدس)، شهروند افتخاری ایروان (۲۰۰۰) و مدال طلای یادبود فریتیوف نانسن (۲۰۰۱) شده است.
یادداشت

↑  բժշկական գիտությունների դոկտոր