stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سندرم گیلن باره

Medical condition
| نشانگان گیلن باره | نشانگان گیلن باره |
| --- | --- |
تخصص: عصب‌شناسی 
طبقه‌بندی و منابع بیرونی: طبقه‌بندی و منابع بیرونی
آی‌سی‌دی-۱۰: G61.0
آی‌سی‌دی-۹-سی‌ام: 357.0
اُمیم: ۱۳۹۳۹۳
دادگان بیماری‌ها: 5465
مدلاین پلاس: 000684
ئی‌مدیسین: emerg/۲۲۲ neuro/7 pmr/48 neuro/598
پیشنت پلاس: نشانگان گیلن باره
سمپ: D020275
[ویرایش در ویکی‌داده]: [ویرایش در ویکی‌داده]
سندروم گیلن باره (به انگلیسی: Guillain-Barré syndrome)، نوعی نوروپاتی محیطی است که باعث نارسایی عصبی عضلانی حاد می‌شود. سندروم گیلن باره عبارت است از یک بیماری التهابی نادر که دستگاه عصبی محیطی را درگیر می‌کند و به سرعت موجب ضعف عضلات و بی‌حسی می‌شود. این سندروم می‌تواند در تمام سنین رخ دهد اما بین ۵۰–۳۰ سالگی شایع‌تر است.
علایم شایع آن در مراحل اولیه، ضعف عضلات دست و پا، ساعد، بازو، ساق و ران‌ها، شکم و قفسه سینه. ضعف عضلات در عرض ۷۲ ساعت پیشرفت می‌کند و ممکن است باعث بروز مشکلات تنفسی تهدیدکننده حال بیمار شود. شوک (ضعف، غش، سرد شدن دست‌ها و پاها، تند شدن ضربان قلب؛ تعریق). در مراحل بعدی گاهی فلج کامل برای هفته‌ها یا ماه‌ها روی می‌دهد و علت نشانگان گیلن-باره ناشناخته است، اما امکان دارد یک اختلال خودایمنی باشد. این سندروم گاهی به دنبال واکسیناسیون یا جراحی‌های کوچک ایجاد می‌شود.
انواع

تعدادی از انواع بیماری گیلن‌باره تا کنون شناسایی و دسته‌بندی شده‌است. با این وجود، بسیاری از مبتلایان به زیرگروه‌های این بیماری، علائم مشابه و مشترکی دارد و همین موضوع، دسته‌بندی بیماری‌ها را مشکل کرده‌است. تمام این انواعِ فرعی هم خودشان، اَشکال جزئی و متفاوتی دارند. به‌عنوان مثال، برخی بیماران تنها علائم چشمی یا اختلالات هماهنگی عضلانی دارند که به نظر می‌رسد زیرشاخه‌های سندرم میلر-فیشر باشند و الگوی مشابهی از لحاظ «آنتی‌بادی‌های آنتی‌گانگلیوزید» دارا هستند.
| نوع | علائم | جمعیت درگیر | آزمایش هدایت عصبی (NCS) | پادتن‌های آنتی‌گانگلیوزید |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| پُلی‌رادیکولونوروپاتی التهابیِ حادِ دِمیلینه‌کننده (AIDP) | علائم حسی و ضعف عضلانی که اغلب با ضعف اعصاب مغزی و درگیری سیستم اتونوم همراه است. | در اروپا و آمریکای شمالی شایع‌تر است. | پلی‌نوروپاتی دِمیلینه‌کننده | ارتباط نامشخص |
| اختلال آکسونی حرکتی حاد (AMAN) | ضعف عضلانی مجزا بدون علائم حسی در کمتر از ۱۰٪ بیماران؛ درگیری اعصاب مغزی چندان شایع نیست. | در اروپا و آمریکای شمالی نادر است، در اغلب موارد (۳۰–۶۵٪) در آسیا و آمریکای مرکزی و جنوبی دیده می‌شود و گاهی به آن «سندرم فلج‌کنندهٔ چینی‌ها» گفته می‌شود. | پلی‌نوروپاتی آکسونال، پتانسیل عمل حسی نرمال است. | GM1a/b, GD1a و GalNac-GD1a |
| نوروپاتی آکسونی حسی و حرکتی حاد (AMSAN) | ضعف عضلانی شدید مشابه AMAN با این تفاوت که بی‌حسی هم وجود دارد. | - | پلی‌نوروپاتی آکسونال، پتانسیل عمل حسی کاهش‌یافته یا به‌کلی وجود ندارد. | GM1، GD1a |
| نوعِ فارنژیال-سِرویکال-براکیال (حلقی-گردنی-بازویی) | ضعف عضلانی به ویژه در عضلاتِ گلو، صورت، گردن و شانه‌ها | - | معمولاً نرمال، گاهی نوروپاتی آکسونال در بازوها دیده می‌شود. | اغلب GT1a، گاهی GQ1b، به ندرت GD1a |
| سندرم میلر فیشر | آتاکسی، ضعف عضلات چشمی و فقدان رفلکس، اما اغلب ضعف اندام وجود ندارد. | این نوع، در مردان بیشتر از زنان دیده می‌شود (نسبت ۲:۱). معمولاً در فصل بهار رخ می‌دهد و میانگین سنی ابتلا، ۴۳ سالگی است. | معمولاً نرمال، گاهی تغییرات گسسته و مجزا در هدایت اعصاب حسی یا H-reflex دیده می‌شود. | GQ1b, GT1a |
سایر موارد بالینی در گسترهٔ تشخیصی سنرم گیلن باره قرار می‌گیرد. به عنوان مثال، «انسفالیت ساقه‌مغزی بیکرستف» (BBE) بخشی از انواع بیماری است که امروزه از زیرشاخه‌های سندرم میلر فیشر محسوب می‌شوند، (سندرم آنتی‌بادی آنتیGQ1b) و همچنین «پُرخوابی آتاکسیک حاد» که در آن هماهنگی عضلانی از بین می‌رود و خواب‌آلودگی وجود دارد، اما ضعف عضلانی موجود نیست. در «انسفالیت ساقه‌مغزی بیکرستف» افتالموپلژی (فلج عضلات چشم)، آتاکسی، اختلالات سطح هوشیاری وجود دارد و ممکن است با کاهش یا فقدان رفلکس‌های تاندونی و علامت بابنسکی همراه باشد. روند این بیماری منوفازیک است اما اپیزودهای راجعه هم در آن گزارش شده‌است. اختلالات تصویری ساقه مغز در ام‌آرآی ۱۱٪ از مبتلایان دیده می‌شود.
اینکه آیا «ازدست رفتن حاد حس» به صورت منفرد و مجرد در بدن، نوعی از بیماری گیلن باره هست یا خیر، هنوز مورد بحث است. این یافتهٔ بالینی در مقایسه با خودِ گیلن باره (که در آن ضعف عضلانی بدون هیچگونه اختلال حسی وجود دارد) بسیار نادر است.
در ۹۰ درصد موارد احتمال بهبودی بیمار وجود دارد.
تشخیص

آزمایش دقیق و قطعی برای تشخیص گیلن باره وجود ندارد اما تشخیص براساس علایم از جمله ضعف ماهیچه‌ها و ناتوانی در راه رفتن، آزمایشات و تاریخچهٔ بیماری شما صورت می‌گیرد. پزشک یا پرستار از شما دربارهٔ علایم و نشانه‌ها می‌پرسد و شما را معاینه می‌کند.
آزمایشاتی که برای شما انجام می‌شود شامل:
نوار عصب و عضله
گرفتن مایع مغزی نخاعی از کانال نخاعی
بروز

بروز نشانگان گیلن باره بین ۶/۱–۲/۱ مورد در ۱۰۰ هزار نفر است.
انواع خانوادگی گزارش شده‌است.
ارتباط قوی با HLA ندارد.
نژاد

هیچ برتری نژادی وجود ندارد
جنس

نسبت مرد به زن ۱٫۵ به ۱ می‌باشد.
نمای بالینی

اغلب باشروع پیشرونده ضعف اندام‌ها که در طول ۴ هفته به حداکثر میزان خود می‌رسد
ضعف اغلب کل اندام‌های پروگزیمال و دیستال درگیر می‌کند
در یک‌سوم از بیماران دستگاه تنفسی درگیر است.
نشانه‌های اتونوم مانند تاکی کاردی، افزایش فشار خون یا آریتمی شایع است.
اغلب اعصاب جمجمه‌ای نیز می‌تواننند درگیر شوند و شایع‌ترین نشانه‌های مرتبط عبارتند از ضعف صورت و فلج بولبر و اختلال حرکتی چشم.
دیمارشن

مکان در 23x15px|border |alt=|link= آلمان
| دیمارشن | دیمارشن |
| --- | --- |
ناحیه: ناحیه
  پرچمنشان:   پرچمنشان
ایالت: شلسویگ-هولشتاین
مرکز: هایده (اشلسویگ-هولشتاین)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۴۰۵ کیلومتر مربع (۵۴۲ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۰۲): جمعیت (۲۰۰۲)
 • کل: ۱۳۷۵۰۰ 
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CSET)
پلاک خودرو: HEI
وبگاه: dithmarschen.de
دیمارشن (به آلمانی: Kreis Dithmarschen) یک منطقهٔ روستایی در آلمان است که در شلسویگ-هولشتاین واقع شده‌است.
خصوصیات

دیمارشن ۱۳۷٬۵۰۰ نفر جمعیت دارد.
شهرک‌ها و شهرداری‌ها

(جمعیت در ۳۰ سپتامبر ۲۰۰۵)
| Ämter Kirchspielslandgemeinden | Ämter Kirchspielslandgemeinden | Ämter Kirchspielslandgemeinden |
| --- | --- | --- |
|  1. Burg-Sankt Michaelisdonn آفرلاک (۶۴۰)  بریکلن (۲۱۲)  بوخهولتس (۱٬۱۱۵)  بورگ (دیمارشن)1 (4,364)  دینگن (دیمارشن) (۷۱۴)  ادلاک (۱٬۴۶۲)  اگشتدت (۸۳۶)  فرشتدت (۴۰۱)  گروسنراده (۵۲۹)  هوخدون (۱٬۲۴۹)  کودن (۶۶۴)  کویکبورن (۱۹۹)  زانکت مایشائلیسدون (۳٬۷۲۸)  سودرهاشتدت (۸۷۴) 2. Büsum-Wesselburen Büsum1 (4,880)  بوزومر دایشهاوزن (۳۴۵)  فریدرایشسگابکووگ (۷۱)  هدویگنکووگ (۲۷۱)  هلشن-هرینگزاند-اونترشار (۱۶۹)  هیلگروفن (۸۶)  نوردایش (۴۳۰)  اوشتردایششترایش (۲۷۳)  اوشتروورت (۲۷۴)  راینسبوتل (۴۲۷)  شولپ (۴۸۹)  شتروبل (۹۶)  سودردایش (۵۳۶)  وارورورت (۲۸۴)  وسلبورن2 (3,112)  وسلبورنر دایشهاوزن (۱۴۲)  وسلبورنرکووگ (۱۵۱)  وشتردایششترایش (۹۰۸) |  3. Eider بارکنهولم (۱۸۹)  برگووهردن (۳۶)  دلشت (۸۰۱)  دلف (۷۳۷)  دورپلینگ (۶۱۱)  فدرینگن (۲۷۷)  گاوسهورن (۲۱۳)  گلوزینگ (۱۱۹)  گروفن (۱۲۸)  Hemme (514)  هنشتدت1 (1,880)  هولینگشتدت (۳۳۸)  هوفده (۶۴)  کارولیننکووگ (۱۳۲)  کلف (۴۵۲)  کرمپل (۶۶۳)  له (۱٬۱۶۰)  لیندن (۸۷۶)  لوندن (۱٬۶۵۵)  نوردرهایشتدت (۱۴۴)  پالن (۱٬۱۶۸)  رهم-فلهد-بارگن (۶۰۹)  زانکت آنن (۳۵۵)  شالکهولتس (۵۹۵)  شلایشتینگ (۲۳۹)  سودردورف (۳۹۶)  سودرهایشتدت (۵۴۲)  تلینگشتدت (۲٬۴۹۳)  تیلنهمه (۱۷۸)  والن (۳۷)  ولمبوتل (۴۶۵)  وشتربورشتل (۹۸)  ویمرشتدت (۱۶۵)  وروهم (۷۳۲) 4. Heider Umland [seat: Heide] همینگشتدت (۲٬۹۸۹)  لایته (۳۹۶)  لوه-ریکلسهوف (۱٬۹۴۲)  نوینکیرشن (۱٬۰۴۴)  نوردرووهردن (۲۸۷)  نوردهاشتدت (۲٬۷۵۳)  اوشتروهه (۹۶۳)  شتل-ویتنوورت (۴۸۶)  ودینگشتدت (۲٬۳۲۱)  وسلن (۱٬۳۵۲)  ووهردن (۱٬۳۳۴) |  5. Marne-Nordsee دیکهوزن-فارشتدت (۷۳۴)  فریدرایشسکووگ (۲٬۵۲۲)  هلز (۹۶۴)  کایزر-ویلهلم-کووگ (۳۶۴)  کرونپرینتسنکووگ (۹۶۵)  مارنه1, 2 (6,018)  مارنردایش (۳۴۱)  نویفلد (۶۴۶)  نویفلدرکووگ (۱۴۴)  رامهوزن (۱۶۳)  شمدسوورت (۲۱۵)  ترنوورت (۲۶۹)  فولزمنهوزن (۳۶۸) 6. Mitteldithmarschen البرس‌دارف (۳٬۵۸۸)  آرکبک (۲۵۰)  بارگنشتدت (۹۲۵)  بارلت (۸۴۴)  بونزوه (۸۷۱)  بوزنوورته (۳۳۱)  الپرسبوتل (۹۱۵)  اپنووهردن (۸۰۸)  Gudendorf (425)  ایمنشتدت (۹۷)  کرومشتدت (۵۵۶)  ملدورف1, 2 (7,655)  نیندورف (۱٫۱۶۵)  نوردرملدورف (۶۴۹)  اودراده (۳۲۵)  اوفنبوتل (۲۸۳)  اوشتراده (۴۶۲)  زارتسبوتل (۷۳۵)  شافشتدت (۱٬۳۴۳)  شروم (۷۷)  تنسبوتل-روشت (۶۹۲)  ونبوتل (۷۷)  ویندبرگن (۸۴۱)  وولمرسدورف (۳۴۵) |
1مرکز؛ 2شهرک: 1مرکز؛ 2شهرک
لی دا یون

| لی دا یون | لی دا یون |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۸ سپتامبر ۲۰۰۳ ‏(۲۱ سال) اینچئون، کره جنوبی
تحصیلات: مؤسسه هنر سئول - هنرهای نمایشی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۹–اکنون
نماینده: کینگ کنگ بای استارشیپ
نام کره‌ای: نام کره‌ای
هانگول: 이다연
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: I Da-yeon
مک‌کیون–ریشاور: Yi Tayŏn
 :  
لی دا یون (کره‌ای: 이다연؛ زادهٔ ۱۸ سپتامبر ۲۰۰۳) بازیگر اهل کره جنوبی است. او به خاطر ایفای نقش در مجموعه تلویزیونی بانو دوریان به شهرت رسید.
فیلم‌شناسی > مجموعه تلویزیونی

| سال | عنوان | نقش | توضیحات | منابع |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۹ | سرچ: دبلیودبلیودبلیو | جوانی به تا می (تامی) |  |  |
| ۲۰۲۰ | داستان عشق خانگی | جوانی لی سون جونگ |  |  |
| ۲۰۲۱ | مالیخولیا | کیونگ سو یونگ | سیاهی لشکر |  |
| ۲۰۲۲ | سی و نه | جوانی جانگ جو هی |  |  |
| ۲۰۲۳ | بانو دوریان | کیم سو جو |  |  |
:
فیلم‌شناسی > مجموعه اینترنتی

| سال | عنوان | نقش | توضیحات | منابع |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۲۰ | عاشقانه بدون بازگشت | هان سو دام |  |  |
سارگپه عسلی دم‌دراز

| سارگپه عسلی دم‌دراز | سارگپه عسلی دم‌دراز |
| --- | --- |
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: بازسانان
تیره:: بازان
سرده:: سارگپه‌عسلی‌های دم‌دراز
گونه:: H. longicauda
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Henicopernis longicauda (Garnot, 1828): Henicopernis longicauda (Garnot, 1828)
سارگپه عسلی دم‌دراز (نام علمی: Henicopernis longicauda) یک پرنده شکاری از خانواده بازان است.
در گینه نو و برخی از گروه‌های جزیره‌ای مجاور یافت می‌شود. زیستگاه طبیعی آن جنگل‌های دشت مرطوب نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری و جنگل‌های کوهستانی مرطوب نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است.
ژان پینگ

| ژان پینگ | ژان پینگ |
| --- | --- |
دبیر کمیسیون اتحادیه آفریقا: دبیر کمیسیون اتحادیه آفریقا
دوره مسئولیت ۲۸ آوریل ۲۰۰۸ – ۱۵ اکتبر ۲۰۱۲: دوره مسئولیت ۲۸ آوریل ۲۰۰۸ – ۱۵ اکتبر ۲۰۱۲
پس از: آلفا عمر کوناری
پیش از: Nkosazana Dlamini-Zuma
رئیس مجمع عمومی سازمان ملل متحد: رئیس مجمع عمومی سازمان ملل متحد
دوره مسئولیت ۱۷ سپتامبر ۲۰۰۴ – ۱۸ سپتامبر ۲۰۰۵: دوره مسئولیت ۱۷ سپتامبر ۲۰۰۴ – ۱۸ سپتامبر ۲۰۰۵
پس از: Julian Hunte
پیش از: یان الیاسون
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۴ نوامبر ۱۹۴۲ ‏(۸۲ سال) آمبوو، آفریقای استوایی فرانسه (اکنون گابن)
اقامتگاه: لیبرویل
محل تحصیل: دانشگاه پانتئون-سوربن
ژان پینگ (Jean Ping) (تلفظ فرانسوی: [ʒɑ̃ piŋ]؛ متولد ۲۴ نوامبر ۱۹۴۲ در آمبوو)، یک دیپلومات و سیاست‌مدار گابن است، که از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲ به عنوان رئیس کمیسیون اتحادیه آفریقا خدمت کرد. او که پدرش چینی و مادرش گابنی بود، اولین فرد چینی‌تبار است، که شاخه اجرائی اتحادیه آفریقا را رهبری نمود.
ژان پینگ از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۸ به عنوان وزیر دولت و وزیر امور خارجه، همکاری و فرانکفونی جمهوری گابن خدمت کرد و از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۵ رئیس مجمع عمومی سازمان ملل متحد بود. وی در انتخابات ریاست جمهوری گابن در سال ۲۰۱۶ در مقابل رئیس‌جمهور علی بونگو ایستاد.
زندگی‌نامه > زندگی شخصی

پینگ در آمبوو، یک شهر کوچک در تالاب Fernan Vaz، در جنوب پورت جنتیل متولد شد. پدرش، چنگ ژیپینگ، که گابنی‌ها او را وانگ پینگ صدا می‌زدند، یک چینی اهل ونژو، ژجیانگ بود، که در دهه ۱۹۲۰ به عنوان کارگر استخدام گردیده و به یک دروگر الوار تبدیل شد. چنگ که با ژرمن آنینا، دختر گابنی یکی از رهبران قبیلهٔ که در کنگو به دنیا آمده بود ازدواج کرد، پسرش را تشویق کرد، تا با بورسیه دولت گابن در فرانسه تحصیل کند.
پینگ دارای دکترای علوم اقتصادی از دانشگاه Paris 1 Patheon-Sorbonne است، که زیر نظر رنه پاست در سال ۱۹۷۵ به‌دست‌آورد.
پینگ قبلاً با پاسکالین بونگو، دختر رئیس‌جمهور عمر بونگو رابطه داشته و از او دو فرزند دارد، او همچنین با ماری-مادلین لیان نیز فرزندانی دارد. با این حال، او همیشه با ژان-ترز که اصالت ایتالیایی-عاج دارد متأهل باقی ماند. او پدر هشت فرزند است.
زندگی‌نامه > سمت‌های بین‌المللی

در سال ۱۹۷۲ میلادی، پینگ به عنوان یک کارمند ملکی بین‌المللی در یونسکو در پاریس شروع به کار کرد. او از سال ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۴ میلادی به عنوان نماینده دائمی گابن در یونسکو خدمت نمود و سپس در سیاست کشورش دخیل شد. او همچنین در سال ۱۹۹۳، زمانی که گابن یک کشور عضو بود، رئیس اوپک بود.
پینگ در سال ۲۰۰۴ میلادی به عنوان ۵۹ مین رئیس مجمع عمومی سازمان ملل متحد انتخاب گردید.
پینگ در اولین دور اتحادیه آفریقا در سال ۲۰۰۸ میلادی به عنوان رئیس این کمیسیون انتخاب شده و سمتش را در سال ۲۰۱۲ ترک گفت.
پینگ چندین بار در کنفرانس‌های بین‌المللی متعددی نماینده گابن بوده‌است: یونسکو، سازمان اتحادیه آفریقا (اکنون به عنوان AU شناخته می‌شود)، جنبش عدم تعهد، سازمان همکاری اسلامی (OIC)، سازمان کشورهای صادرکننده نفت (اوپک)، بانک جهانی، اجلاس‌های فرانکفونی، مجمع‌های فرانسه-آفریقا، آفریقا-کارائیب-اقیانوس آرام-اتحادیه اروپا، چین-آفریقا، کنفرانس بین‌المللی توکیو در مورد توسعه آفریقا (TICAD) و کنفرانس‌های ایالات متحده-آفریقا که در رابطه با قانون رشد و فرصت آفریقا (AGOA) سازمان‌دهی شده‌اند.
پینگ در میانجی‌گری‌های متعددی که توسط رئیس‌جمهور عمر بونگو برای بازگرداندن صلح و ثبات در آفریقای مرکزی راه‌اندازی شد، مشارکت داشته‌است: DRC، جمهوری کنگو، چاد، جمهوری آفریقای مرکزی و سائوتومه و پرنسیپ. در ۱۷ دسامبر ۲۰۱۰، اتحادیه آفریقا از او خواست تا راه حلی برای بحران ساحل عاج بیابد. این کشور در آن زمان درگیر جنگ قدرت بود که از دور دوم انتخابات ریاست جمهوری ۲۸ نوامبر ۲۰۱۰ ادامه داشت و هر دو نامزد، لوران گباگبو و آلسان اوتارا، خود را پیروز اعلام کردند.
پینگ از مداخله نظامی فرانسه در لیبی در سال ۲۰۱۱ انتقاد کرد، که به نظر او این کشور را ویران و منطقه را بی‌ثبات کرد. او این سیاست را «نئو استعماری» توصیف کرد که با مداخله‌گری برنارد هانری لوی و تصمیم نیکلا سارکوزی برای رد سیاست سنتی فرانسه و «رفتن به جنگ، آتش کردن تفنگ‌ها و رهبری خصومت‌ها از جلو، تحت پوشش پرچم سازمان ملل و زیر چتر نظامی آمریکا و ناتو». او یک سیاست غربی را محکوم کرد که «برگرفته از احساسات پست و اشتیاق غالب بر عقاید است».
زندگی‌نامه > حرفه سیاسی

پینگ در سال ۱۹۷۲ میلادی، در یونسکو در بخش روابط خارجی و همکاری به عنوان یک کارمند ملکی بین‌المللی شروع به کار کرد. در سال ۱۹۷۸ میلادی مشاور سفارت گابن در فرانسه شده و متعاقباً نماینده دائمی گابن در یونسکو شد و تا سال ۱۹۸۴ در این سمت باقی ماند.
پینگ پس از بازگشت به گابن در سال ۱۹۸۴ میلادی، زندگی سیاسی‌اش را به عنوان رئیس دفتر عمر بونگو، رئیس‌جمهور جمهوری گابن آغاز گرد.
زندگی‌نامه > حرفه سیاسی > حرفه وزارت

در ۲۶ فوریه ۱۹۹۰، پینگ به عنوان وزیر اطلاعات، خدمات پُستی، مخابرات، توریسم، اوقات فراغت و اصلاحات بخش شبه دولتی با مسئولیت روابط پارلمانی و سخن‌گوی دولت منصوب شد. وی قبل از این‌که از ۲۹ آوریل ۱۹۹۰ تا ژوئن ۱۹۹۱ به سمت سرپرستی وزارت معادن، انرژی و منابع هیدرولیک برود، برای مدت ۱۹ ماه از ۲۸ اوت ۱۹۹۲ تا ۲۴ مارس ۱۹۹۴، تنها مدت کوتاهی در این سمت حضور داشت.
پینگ قبل از این‌که در ۳۰ اکتبر ۱۹۹۴ معین مالیه، اقتصاد، بودجه و خصوصی‌سازی شود، در ۲۵ مارس همان سال برای اولین بار مسئولیت وزارت امور خارجه و همکاری را به عهده داشت.
پینگ در انتخابات پارلمانی دسامبر ۱۹۹۶، انتخابات پارلمانی دسامبر ۲۰۰۱ و انتخابات پارلمانی دسامبر ۲۰۰۶، از آمبوو به مجلس نمایندگان انتخاب گردید.
پینگ از ۲۷ ژانویه ۱۹۹۷ تا ۲۵ ژانویه ۱۹۹۹ به مدت دو سال وزیر برنامه‌ریزی، محیط زیست و توریسم بود و سپس مجدداً مسئولیت وزارت امور خارجه و همکاری را بر عهده گرفت، که این بار با پورتفولیوی فرانکفونی و با عنوان وزیر دولت به این سمت رسید. او تا زمان انتخابش به عنوان رئیس کمیسیون اتحادیه آفریقا در ۶ فوریه ۲۰۰۸ در آن‌جا باقی ماند، سمتی که آن را تا ۱۵ اکتبر ۲۰۱۲ حفظ کرد. در این آخرین دوره نُه ساله وزارت بود که او از ۲۰۰۴–۲۰۰۵ به عنوان رئیس مجمع عمومی سازمان ملل خدمت کرد.
در ۱ فوریه ۲۰۱۴، پینگ ناامیدی خود را از حزب حاکم دموکراتیک گابن (PDG) اعلام کرد و در ۱۹ فوریه ۲۰۱۴ استعفا داد. او از آن زمان در درگیری آشکار با رئیس‌جمهور علی بونگو بوده و بر متحدکردن نیروهای مخالف در ساختاری به نام Front uni de l'opposition pour l'alternance (FUOPA) تمرکز داشت.
زندگی‌نامه > حرفه سیاسی > انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۶

در یک نشست سیاسی در شهر اویم در ۲۵ اوت ۲۰۱۵، پینگ رسماً پیشنهاد خود را برای تبدیل‌شدن به تنها نامزد مخالفان برای انتخابات ریاست جمهوری ۲۷ اوت ۲۰۱۶ آغاز کرد.
در آستانه انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۶، پینگ به همراه رئیس‌جمهور مستعفی علی بونگو، یکی از دو نامزد مورد علاقه، در کنار هشت نامزد دیگر بود. چهار نامزد دیگر از او حمایت کردند: کازیمیر اویه امبا، نخست‌وزیر سابق، گی انزوبا-نداما، رئیس سابق مجلس نمایندگان، لئون پل نگولاکیا، پسر عموی رئیس‌جمهور بونگو و رولاند دزیره آبا مینکو، یک نامزد مستقل.
بر اساس نتایج رسمی ۳۱ اوت ارائه شده توسط CENAP، کمیسیون ملی انتخابات گابن، که بی‌طرفی آن به شدت مورد انتقاد مخالفان قرار گرفته‌است، علی بونگو را با ۴۹٫۸ درصد آرا پیروز اعلام کرد. پیروزی او در حالی برگزار شد که ژان پینگ با ۴۸٫۲ درصد تنها با ۵۵۹۴ رای شکست خورد. تقلب به ویژه در استان هاوت اوگوئه ادعا شد، پایگاه علی بونگو، که مشارکت مردمی به ۹۹٫۹۳ درصد در مقابل ۵۹٫۵ درصد در سطح ملی بود که ۹۸ درصد از آرا به نفع او رسید.
در شب ۳۱ اوت تا ۱ سپتامبر ۲۰۱۶، مقر ستاد انتخابات ریاست جمهوری پینگ مورد حمله نیروهای نظامی قرار گرفت که چندین نفر کشته شدند. پینگ از آن زمان «کودتای نظامی-انتخاباتی» را محکوم کرده‌است.
در ۲ سپتامبر، پینگ در یک کنفرانس مطبوعاتی گفت: «همه دنیا می‌دانند که رئیس‌جمهور کیست: من هستم، ژان پینگ». وی خواستار بازشماری آرا توسط شعبه اخذ رای شد. پیشتر در ۳۰ اوت، سفیر آمریکا در گابن خواستار انتشار نتایج توسط شعبه رای‌گیری شد و اظهار داشت که «رأی دهندگان به دلیل ناکامی‌های سیستماتیک و بی نظمی‌های متعدد ناامید شده‌اند». در ۱ سپتامبر، اتحادیه اروپا همچنین اعلام کرد: «اعتماد به نتایج انتخابات تنها با یک راستی آزمایی شفاف، رای‌گیری شعبه به شعبه می‌تواند احیا شود».
در ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۶، دادگاه قانون اساسی بونگو را با ۵۰٫۶۶ درصد آرا، بالاتر از پینگ با ۴۷٫۲۴ درصد، برنده اعلام کرد. پس از صدور حکم، پینگ که تحت فشار جامعه بین‌المللی به دادگاه عالی شکایت کرده بود، با مردم گابن صحبت کرد: «دیروز، دادگاه علی‌رغم و برخلاف همه چیز حکم خود را صادر کرد، حاکمیت مردم گابن را زیر پا گذاشت و آشکارا درخواست فوری جامعه ملی و بین‌المللی برای شفافیت را نادیده گرفت. اما این حکم مردم گابن را متحد یا راضی نمی‌کند زیرا مردم گابن آن را به رسمیت نمی‌شناسند. و جامعه بین‌المللی نیز به آن اعتبار نخواهد بخشید».
ژیبلو، فریبورگ

مکان در Fribourg
| ژیبلو | ژیبلو |
| --- | --- |
بخش سوئیس: بخش سوئیس
  نشان:   نشان
موقعیت ژیبلو : موقعیت ژیبلو 
ژیبلوموقعیت روی نقشه سوئیسژیبلوموقعیت روی نقشه کانتون فریبورگ: ژیبلوموقعیت روی نقشه سوئیسژیبلوموقعیت روی نقشه کانتون فریبورگ
مختصات: ۴۶°۴۴′ شمالی ۷°۶′ شرقی﻿ / ﻿۴۶٫۷۳۳°شمالی ۷٫۱۰۰°شرقی﻿ / 46.733; 7.100: مختصات: ۴۶°۴۴′ شمالی ۷°۶′ شرقی﻿ / ﻿۴۶٫۷۳۳°شمالی ۷٫۱۰۰°شرقی﻿ / 46.733; 7.100
کانتون: Fribourg
ناحیه: سرین
حکومت: حکومت
 • شهردار: Syndic
 • مجلس: Syndic
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۶٫۰۶ کیلومتر مربع (۱۳٫۹۲ مایل مربع)
ارتفاع: ۶۸۷ متر (۲۲۵۴ فوت)
جمعیت (2018-12-31): جمعیت (2018-12-31)
 • کل: ۷٬۴۴۷
 • تراکم: ۲۱۰/کیلومتر مربع (۵۳۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۱:۰۰+ (زمان اروپای مرکزی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۲:۰۰+ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کد(های) پستی: 1695-6, 1726-8
SFOS number: 2236
احاطه‌شده توسط: Autigny, Arconciel, Cottens, Hauterive, Le Glèbe, Pont-en-Ogoz
وبگاه: https://www.commune-gibloux.ch   SFSO statistics
ژیبلو (فرانسوی: Gibloux، آرپیتان: Dzubyà) شهری است که در بخش سرین کانتون فریبورگ در کشور سوئیس است. این شهر در ۱ ژانویه ۲۰۱۶ بر اثر ادغام ۴ شهرک و آبادی مسکونی کوچک‌تر و به فرمان دولت محلی کانتون فریبورگ تشکیل شد.
جمعیت این شهر در پایان سال ۲۰۱۸ بالغ بر ۷٬۴۴۷ نفر بوده است.
تاریخ

نام این شهر برای اولین در نقشه‌های تهیه شده در سال ۱۱۶۲ به نام روسنس ذکر شده است. تا قرن بیستم نام آلمانی روسینگ بر روی این شهر بود، ولی با تصمیم مقامات محلی این نام با نام فرانسوی فعلی جایگزین شد.
بک بونگ کی

| بک بونگ کی | بک بونگ کی |
| --- | --- |
بک در مه ۲۰۱۹: بک در مه ۲۰۱۹
زادهٔ: ۱۶ دسامبر ۱۹۸۰ ‏(۴۴ سال) ده‌جون، کره جنوبی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۱–اکنون
نماینده: گریم کامپنی
همسر: لی یو ری (ا. ۲۰۱۳)
فرزندان: بک آه ران
نام کره‌ای: نام کره‌ای
هانگول: 백봉기
هانجا: 白峯基
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Baek Bong-gi
مک‌کیون–ریشاور: Paek Pongki
 :  
بک بونگ کی (کره‌ای: 백봉기؛ زادهٔ ۱۶ دسامبر ۱۹۸۰) بازیگر اهل کره جنوبی است. او به خاطر ایفای نقش در فیلم نوآر روزی روزگاری در دبیرستان و سیتکام بلو تاور شناخته می‌شود.
فیلم‌شناسی > مجموعه تلویزیونی

| سال | عنوان | نقش |
| --- | --- | --- |
| ۲۰۰۱ | مدرسه ۴ | گانگستر |
| ۲۰۰۲ | رهبر جوخهٔ من | گروهبان بک بونگ کی |
| ۲۰۰۴ | مارکت انسانی | (مهمان، قسمت ۳۴۲) |
| ۲۰۰۴ | معجزه | افسر پلیس بک |
| ۲۰۰۵ | داستان غم‌انگیز عشق | یونگ چول |
| ۲۰۰۵ | لاوهولیک |  |
| ۲۰۰۵ | افسانه سودانگ | بوم رو (مهمان، قسمت ۲) |
| ۲۰۰۷ | دراما سیتی – یک غول کوچک | پارک سونگ جه |
| ۲۰۱۰ | پاستا | مین سونگ چه |
| ۲۰۱۰ | کینه: شورش گومیهو | با وی |
| ۲۰۱۱ | پرنسس من | بونگ جه |
| ۲۰۱۱ | تپش قلب شیرین | کیم جون سوب |
| ۲۰۱۱ | خانم ریپلی | معاون مدیر کیم |
| ۲۰۱۱ | منم گلم |  |
| ۲۰۱۲ | سندرم | (مهمان، قسمت ۱) |
| ۲۰۱۲ | قلب زرد |  |
| ۲۰۱۲ | Tight Family | بک بونگ کی |
| ۲۰۱۳ | بلو تاور | سرباز وظیفه بک بونگ کی |
| ۲۰۱۳ | دوشیزه کره | اوه جی سوک |
| ۲۰۱۴ | مثلث | پارک یونگ وو (مهمان) |
| ۲۰۱۴ | امتحان الهی ۴ | لی هوان سونگ (مهمان، قسمت ۶) |
| ۲۰۱۴ | گلدن تاور | صاحبخانه |
| ۲۰۱۵ | مشکلی نیست |  |
| ۲۰۱۵ | کارآگاهان دبیرستان دخترانه | کیونگ جانگ هیون (مهمان) |
| ۲۰۱۶ | پسر فردا | میونگ سو |
| ۲۰۱۷ | نه گمشده | سرباز (مهمان) |
تئاتر

| سال | عنوان | نقش |
| --- | --- | --- |
| ۲۰۰۷ | زمان جادویی |  |
:
لوکاس پودولسکی

لوکاس یوزف پودولسکی (آلمانی: Lukas Josef Podolski؛ زادهٔ ۴ ژوئن ۱۹۸۵)، بازیکن فوتبال لهستانی الاصل اهل آلمان است.وی در باشگاه فوتبال گورنیک زابژه لهستان بازی می‌کند.
وی در جام جهانی ۲۰۰۶ عنوان بهترین بازیکن جوان را به دست آورد.
وی پس از سپری کردن دورانی ناموفق در باشگاه بایرن مونیخ از تاریخ ۱ ژوئیه ۲۰۰۹ مجدد به باشگاه سابق خود کلن بازگشت. پودولسکی در جام جهانی آفریقای جنوبی زننده اولین گل آلمان به تیم استرالیا بود، او همچنین در بازی با انگلستان در مرحله یک‌هشتم پایانی موفق به گلزنی شد و تعداد گل‌های خود را به عدد ۴۰ رساند.
وی سرانجام در تابستان سال ۲۰۱۲ از تیم فوتبال کلن جدا شد و به آرسنال انگلستان پیوست
او در بازی مقابل دانمارک در بازی‌های مرحله گروهی جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲ صدمین بازی ملی اش را برای تیم ملی آلمان انجام داد و به باشگاه صد تایی‌ها پیوست وی در آن دیدار همچنین موفق شد چهل و چهارمین گل ملیش را نیز به ثمر برساند.
اجداد پدری لوکاس پودولسکی مثل میروسلاو کلوزه دارای‌تبار آلمانی هستند که در منطقه سیلیزیای لهستان که تا پیش از جنگ جهانی دوم بخشی از خاک آلمان و عمدتاً آلمانی زبان بوده ساکن بوده‌اند و تا سال ۱۹۴۵ شهروند آلمانی محسوب می‌شدند. خانواده آنها در سال ۱۹۸۷ در زمانی که پودولسکی ۲ ساله بود به دلیل آلمانی‌تبار بودن و طبق قانون بین‌المللی Right of return یا حق بازگشت توانستند تابعیت آلمان را دریافت نمایند.
لوکاس پودولسکی در زمستان ۲۰۱۵ به اینتر قرض داده شد و فقط یک نیم فصل در اینتر بماند سپس او با قرارداد ۳ ساله به گالاتاسرای ترکیه پیوست. از افتخارات مهم وی در سطح باشگاهی می‌توان به قهرمانی در بوندسلیگا و جام حذفی آلمان با تیم بایرن مونیخ، قهرمانی جام حذفی انگلیس با آرسنال، قهرمانی دو جام حذفی و دو سوپر جام ترکیه با گالاتاسرای نام برد
افتخارات > کلن

قهرمان بوندسلیگا دو:۲۰۰۴
افتخارات > بایرن مونیخ

قهرمان بوندسلیگا:۲۰۰۷/۰۸
قهرمان جام حذفی المان:۲۰۰۸
قهرمان جام اتحادیه المان:۲۰۰۷
افتخارات > آرسنال

قهرمان جام حذفی انگلیس:۲۰۱۴
زجزسچال۶سککتلهب۶بلاشاکنیس۴۴۴
خسرو و شیرین

با داستان خسرو با شیرین اشتباه نشود.
| خسرو و شیرین | خسرو و شیرین |
| --- | --- |
سرودهٔ نظامی گنجوی: سرودهٔ نظامی گنجوی
قرن ۷ هجری: قرن ۷ هجری
خسرو برای بار اول شیرین را در چشمه‌ای هنگام شنا می‌بیند. صحنه‌ای مشهور در ادبیات فارسی.: خسرو برای بار اول شیرین را در چشمه‌ای هنگام شنا می‌بیند. صحنه‌ای مشهور در ادبیات فارسی.
معشوق: معشوق
نام: شیرین
منصب: شاهزاده ارمنستان
عاشق: عاشق
نام: خسرو
منصب: پادشاه ایران
تخت‌گاه: تیسفون
عاشق ناکام: عاشق ناکام
نام: فرهاد
منصب: مهندس
پیشه: کوهکن
مشخصات اثر ادبی: مشخصات اثر ادبی
محل احتمالی چشمه نخستین دیدار
خسرو و شیرین عنوان اثری منظوم و عاشقانه از شاعر ایرانی، نظامی گنجوی است که همچنین منظومهٔ لیلی و مجنون را هم سروده‌است. این منظومه، داستان عشق خسرو پرویز پادشاه بزرگ شاهنشاهی ساسانی و شاهزاده ارمنی، شیرین، که بعدها ملکهٔ ارمنستان می‌شود را روایت می‌کند.
ریشه‌های داستان

داستان عاشقانهٔ خسرو و شیرین را به غیر از نظامی، فردوسی در شاهنامه و شاعران دیگر هم آورده‌اند و نسخه‌های مختلفی از آن با عنوان‌های «شیرین و فرهاد» هم موجود است. برخی معتقدند این داستان ریشه در فولکلور دارد.