stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دکل مخابراتی
انواع دکل‌های مخابراتی > دکل‌های مهاری

دکل‌های مهاری به دکل‌هایی گفته می‌شود که به وسیلهٔ سیم مهار به زمین یا تکیه گاه دیگری مهار گردد.
این نوع دکل‌ها به دلیل وزن پایین و سبکی وزن مزیت دارد و در مکان‌هایی که فضا به قدر کافی موجود باشد استفاده می‌گردد. اغلب در شبکه تلفن همراه، رادیو و بیسیم و شبکه‌های رایانه‌ای مورد استفاده قرار می‌گیرد.
این دکل‌ها قابلیت نصب در پشت بام منازل و ادارات را داشته علاوه بر اینکه ارتفاع ساختمان به بلندی محل نصب آنتن‌ها کمک کرده در مناطق شهری مزیت فراوانی دارد.
این نوع دکل‌ها در صورتی که روی زمین نصب گردد نیاز به فضای زیادی جهت نصب سیم مهارها دارد.
به خاطر سبکی وزن، بهای این دکل‌ها کمتر از دکل‌های دیگر بوده و نصب آن‌ها ساده و کم هزینه‌است.
این دکل‌ها بسته به ابعاد و نوع ساخت به جند دسته تقسیم می‌شوند از انواع آن می‌توان به دکل‌های سری G اشاره کرد که با انواع G25, G35, G۴۵ تولید می‌شوند این دکل‌ها به صورت سه ضلعی و به صورت سکشن‌های سه متری که پایه‌ها از لوله نمره ۳ بوده که به وسیله میل گردهای نمره ۸ یا ۱۰ به صورت خرپائی به هم متصل می‌شود این دکل‌ها ابتدا توسط کارخانه دکل سازی ROHN کانادا تولید می‌شده که اکنون در بعضی مواقع با نام این کارخانه شناخته می‌شوند. این نوع از دکل‌های مهاری با باربری بسیار کم بوده و تنها برای نصب آنتن‌های بی‌سیم یا دیش‌های کوچک اینترنت استفاده می‌گردد. عدد مقابل G نشان دهنده عرض قاعده بخش‌ها به سانتیمتر می‌باشد. این دکل‌ها به دلیل سبکی بیشتر در پشت بام‌ها نصب می‌شوند و در هر ۹ متر به وسیله سیم مهار از سه جهت مهار می‌شوند.
دکل‌های تک‌پایه
دکل‌های تک‌پایه یا مونوپل به دکل‌هایی گفته می‌شود که یک پایه داشته باشند. این دکل‌ها با مقاطع چند وجهی ساخته می‌شود.
این نوع دکل‌ها بر روی یک پایه استوار بوده و لنگر زیادی در پای دکل وجود دارد.
لرزش این دکل‌ها به تناسب بقیه دکل‌ها بیشتر می‌باشد. این نوع دکل‌ها با توجه به فضای کمی که اشغال می‌کنند مورد توجه قرار گرفته و در محیط‌های شهری که زمین از ارزش بالائی برخوردار است استفاده می‌شود. ظرفیت باربری آن‌ها محدود بوده و در اکثر مواقع تنها برای شبکه موبایل استفاده می‌شود. این دکل‌ها تنها با جرثقیل نصب می‌شود بنابراین در محلی باید نصب شود که امکان حرکت و نصب با جرثقیل وجود داشته باشد.
انواع دکل‌های مخابراتی > دکل‌های بازتابی

دکل‌های بازتابی یا پسیو رفلکتور دکل‌هایی هستند که به صورت آینه امواج رادیوئی را منعکس می‌کنند. در مناطقی که به دلیل موانع طبیعی مانند کوه دکل‌ها برای انتقال امواج دچار مشکل شوند، برای دور زدن کوه از این نوع دکل‌ها استفاده می‌کنند. این نوع دکل‌ها دارای پنل بزرگی بوده که زاویه آن قابل تنظیم می‌باشد.
طراحی دکل

مبنای طراحی دکل‌ها بر اساس بار ناشی از باد خواهد بود. البته باید مقاومت و تغییرشکل آن برای بارهای ناشی از زلزله نیز کنترل گردد.
در طراحی دکل‌ها از آئین‌نامه‌ها و استانداردهای متعددی به شرح ذیل استفاده می‌شود.
یکی از کاربردی ترین نرم افزار ها در طراحی دکل RISA TOWER می یاشد که نسخه جدید آن TNX Tower دارای قابلیتهای پیشرفته تری است .
آئین‌نامه ۲۸۰۰ ایران
آئین‌نامه فولاد AISC
استاندارد طراحی دکل‌های مخابراتی EIA-RS-222-F
ساخت دکل

دکل‌ها به صورت قطعات پیش ساخته قابل مونتاژ ساخته می‌شوند. متریال استفاده شده اغلب از آهن نوع ST۳۷ و در برخی قطعات برای مقاومت بیشتر از نوعST۴۴ یاST۵۲ استفاده می‌شود.
قطعات دکل پس از ساخت جهت جلوگیری از خوردگی و زنگ زدگی گالوانیزه گرم می‌شود.
پیچ و مهره‌های دکل‌ها اغلب از نوع پیچهای مقاوم A۳۲۵ یا معادل آن گرید ۸٫۸ بوده و به صورت گالوانیزه گرم استفاده می‌شود. یکی ار تولیدکنندگان مطرح در ایران شرکت پردازشگران عصر اطلاعات می باشد .
پی

مبنای طراحی فونداسیون‌های دکل‌های مخابراتی جهت لهیدگی و واژگونی استوار است. در استاندارد EIA-RS-222-F برای فونداسیون‌ها حداقل عمق طی فرمول‌هائی تعریف شده با توجه به اینکه دکل‌ها در برابر وزش باد مستعد واژگونی هستند مقرون به صرفه‌ترین نوع فونداسیون‌ها فونداسیون‌های عمقی می‌باشد؛ که در دکل‌های خودایستا به دلیل بروز کشش در یکی از پایه‌ها به صورت پاشنه‌ای و در دکل‌های مونوپل به دلیل بروز گشتاور زیاد در پای دکل به صورت شمعی طرح می‌شود.
در زمین‌های سنگی به دلیل مشکلات حفاری فونداسیون‌ها به صورت سطحی و گسترده طرح می‌شود که به دلیل وزن بالای خود بتواند گشتاور ناشی از واژگونی را تحمل کند.
سیستم روشنائی

با توجه به گسترش ارتفاع سازه‌های مسکونی و غیر مسکونی موجود در شهرها و علی‌الخصوص در اطراف فرودگاه‌ها، سازمان هواپیمایی کشوری (ایکائو) مجموعه قوانینی در این خصوص وضع نموده و استفاده از چراغ‌های هشدار دهنده در این اماکن رااجباری کرده‌است[۱].
چراغ‌های دکل کار اطلاع‌رسانی به انواع هواپیما و هلی کوپتر و آگاه‌سازی خطر را در مناطق شهری و غیر شهری انجام می‌دهند. مشخصات فنی اجزاء کلی سیستم چراغ دکل:
در حال حاضرروشنایی‌های نصب شده بر روی انواع دکل‌های مخابراتی و انتقال نیرو که بر حسب دستورالعمل سازمان هواپیمایی کشوری (ایکائو)
مورد استفاده قرار می‌گیرند، عموماً به دو دسته برقی یا خورشیدی تقسیم می‌گردند.
۱- چراغ دکل برقی: در این نوع چراغ انواع لامپ‌های موجود در بازار استفاده می‌گردد. لامپ‌های رشته‌ای، لامپ‌های LED، لامپ‌های Power LED و سایر نمونه‌های مشابه. منبع تغذیه همه آن‌ها جریان برق شهر و با ولتاژ ۲۲۰ ولت می‌باشد. در این میان برخی سایت‌های مخابراتی از چراغ‌هایی با ولتاژ ۴۸ ولت نیز استفاده می‌نمایند.
در اکثر چراغ‌های برقی اجباراً باید از فتوسل‌های چدنی بزرگ استفاده گردد و همچنین سرقت و خرابی کابل و هزینه‌های تحمیلی بابت اصلاح
و تعمیر آن‌ها، استفاده از این نوع چراغ را بسیار کاهش داده‌است.
۲- چراغ دکل با منبع تغذیه خورشیدی: با گسترش استفاده از انرژی خورشیدی در کشورهای مختلف، استفاده از چراغ دکل خورشیدی بعلت قیمت
بسیار اقتصادی، عدم نیاز به کابل و هزینه‌های مترتب بر آن و سهولت کارکرد آن مورد استقبال بسیار قرار گرفته‌است.
در این نوع چراغ دکل از پانل‌های سولار به عنوان جاذب انرژی خورشیدی استفاده شده و با استفاده از باتری جهت ذخیره‌سازی انرژی و همچنین
سنسورهای مادون قرمز به جای فتو سل و لامپهای LED به عنوان منبع روشنایی استفاده می‌گردد.
اکثر چراغ‌های دکل خورشیدی به صورت چشمک زن بوده که این امر باعث کاهش قابل توجه انرژی ذخیره شده در باتری می‌گردد.
۳-چراغ‌های دکل مورد استفاده می‌باید دارای گواهی حفاظت محیطی (IP) با متوسط حفاظت ۵۵ باشند.
۴- استفاده از بلور یا شیشه به عنوان طلق چراغ به علت عیوب فراوان مانند سنگینی بیش از حد، شکستگی آسان و خطرات ناشی از سقوط احتمالی
آنهاجای خود را به استفاده از طلق‌های پلی کربنات خود رنگ و نشکن داده که دارای عمر حداقل هفت ساله بوده و در مقابل تغییرات آب و هوایی بسیار مقاوم می‌باشند.
۵- بدنه چراغ دکل باید از جنس فلز بوده که استفاده از چدن بعلت وزن زیاد و خاصیت شکنندگی خیلی بالا و استفاده از آلومینیوم نیز بعلت خاصیت
انتقال حرارتی بسیار بالای این فلز و ترد بودن آن عملاً جای خود را به فولاد داده‌است. استفاده از رنگ مناسب با قدرت پوشش بالا از موارد
مورد لزوم چراغ‌های دکل می‌باشد.
۶- سایر مشخصه‌های چراغ‌های دکل می‌باید بر اساس دستورالعمل‌های ایکائو صورت پذیرد.
سیستم برقگیر

سیستم برقگیر یا به عبارتی سیستم زمین به سیستم دریافت بار الکتریکی رعد و برق و انتقال آن به زمین می‌باشد تا از آسیب رساندن به آنتنها و متعلقات دیگر جلوگیری به عمل آید.
دکل چهارپایه خودایستا در منطقه سیاه‌بیشه آمل.
دکل ۳۰ متری تک‌پایه شهرک اندیشه تهران با کاربریپارازیت شهری
دکل رادیویی ورشو تا پیش از سقوطش در تاریخ ۸ اوت ۱۹۹۱ بلندترین سازه در جهان محسوب می‌شد و حالا دومین سازه جهان بعد از برج خلیفه
شهر زیرزمینی نوش‌آباد

| شهر زیرزمینی نوش‌آباد | شهر زیرزمینی نوش‌آباد |
| --- | --- |
نام: شهر زیرزمینی نوش‌آباد
کشور: ایران
استان: استان اصفهان
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
نام محلی: اویی
نام‌های دیگر: مجموعه باستانی شهر زیرزمینی نوش‌آباد، بزرگترین مجموعه دستکند زیرزمینی جهان
نوع بنا: دستکند
کاربری: پناهگاه
کاربری کنونی: اثر بازدید گردشگری
دیرینگی:  ساسانیان  تا صفویان
دورهٔ ساخت اثر: ساسانیان
بانی اثر: انوشیروان ساسانی
مالک اثر: میراث فرهنگی
مالک فعلی اثر: شهرداری نوش‌آباد
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۵۸۱۶
تاریخ ثبت ملی: ۸ مرداد ۱۳۸۵
اطلاعات بازدید: اطلاعات بازدید
امکان بازدید: دارد
شهر زیرزمینی اویی یا شهر زیرزمینی نوش‌آباد، شهری زیرزمینی و باستانی واقع در زیر بافت کنونی شهر نوش‌آباد در سه کیلومتری آران و بیدگل است که در مجموعه‌های تاریخی آب‌انبار چاله‌سی بالاده و آب انبار مرکزی توی ده نوش‌آباد قرار دارد. این مجموعه، قدمتی ۱۵۰۰ ساله داشته و به دورۀ ساسانیان تا دورۀ صفوی مربوط می‌گردد.
این اثر در تاریخ ۸ مرداد ۱۳۸۵ با شمارهٔ ثبت ۱۵۸۱۶ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
نام‌گذاری

شهر نوش‌آباد پایتخت انوشیروان، پادشاه ساسانی می‌باشد که در شمال شرق شهر آران و بیدگل قرار دارد. نام نوش‌آباد، برگرفته از نام «انوشیروان» است که به‌تدریج حرف «الف» آن حذف شد و نام نوش‌آباد گرفت. هم‌چنین، با توجه به ارتباط راه‌ها در این شهر زیرزمینی از طریق چاه‌ها، افراد برای صدا زدن یکدیگر از واژهٔ «اویی» استفاده می‌کردند. به دلیل کاربرد دلیل پرتکرار واژهٔ «اویی»، به این شهر نام «اویی» نهادند.
ساختار فیزیکی

در واقع این شهر زیرزمینی ساختارهای متراکم، پیچیده و گسترده‌ای چون دالان‌های باریک تودرتو و اتاق‌هایی در اندازه‌های کوچک است. مجموعه اویی در زیر بافت قدیم شهر نوش‌آباد شکل گرفته و تا سطح کنونی شهر نیز گسترده شده‌است. وسعت این شهر، به دلیل ارتباط میان محله‌ها و حفاظت از جان و مال مردم در مواقع ناامنی، زیاد بوده و در دو سطح افقی و عمودی گسترش یافته است. این معماری در شهرنوش‌آباد با واژه «اویی» نامیده می‌شود.
درحال حاضر، این شهر زیرزمینی دارای دو ورودی است که هر دو ورودی از راه‌پله‌های آب‌انبار است. مجموعۀ اول، کوچک‌تر و حدود ۱۰۰۰ متر مربع و مجموعۀ دوم حدود ۴۰۰۰ متر مربع و آب‌انبار آن به همان نسبت بزرگتر و همانند چهار آب‌انبار به‌هم چسبیده و بزرگ است. مجموعۀ سوم نیز کشف شده‌است که حتی بزرگتر از دو مجموعۀ پیشین و حدود ۷۰۰۰ متر مربع است اما هنوز برای بازدید همگانی باز نشده‌است.
خاک زیرزمین این ناحیه بسیار سفت و محکم است و استحکام آن را پایدار می‌سازد. غیر از ورودی اصلی، ارتفاع تمام قسمت‌های اویی به قد طبیعی یک انسان و بین ۱۷۰ تا ۱۸۰ سانتی‌متر است. بر سطح دیوارها و در فواصل اندک، جای پیه‌سوز به چشم می‌خورد. در بعضی قسمت‌ها نیز درون دیوار، سکوهای کوتاهی جهت نشستن ایجاد شده‌است که در بعضی از اتاق‌ها تبدیل به تاقچه جهت قراردادن اشیا می‌شود. در ابتدای ورودی مجموعه یک و دو، اتاقی ویژه برای نیازهای رفع قضای حاجت (توالت) در زمان اسکان زیرزمینی تعبیه شده‌است.
کارشناسان باستان‌شناسی، سه طبقه را برای این شهر زیرزمینی برشمردند: طبقۀ یک ۴–۶ متر زیرزمین، طبقۀ دو، ۱۲–۱۶ متر و طبقۀ سه حدود ۱۸–۲۲ متر زیرزمین.
کشف این سازه‌ها در سال ۱۳۸۵ به صورت اتفاقی و توسط فردی که قصد حفر چاه در منزل خود داشت، صورت گرفت. برای ورود به این شهر زیرزمینی، به دلیل پیدا نشدن ورودی اصلی آن، از آب‌انبار که در کنار این شهر زیرزمینی بود، استفاده می‌شود. این آب‌انبارها در دوره صفویه ساخته شدند که با حدود ۵۰ پله به پایین آب انبار می‌رسیم و از پایین پله‌ها وارد مجموعه شهر زیرزمینی می‌شویم.
راه‌ها

راه‌های ورودی به طبقات بعدی طوری حفاری شده که هر کس قصد ورود به فضاها را دارد، ناگزیر باید از پایین به بالا حرکت کند، همچنین کوتاه بودن سقف راهروها، قدرت دفاعی افراد مهاجم را به صفر می‌رساند. همچنین باریک بودن راهروها، مانع از امکان هجوم گروهی دشمن شده و به صورت تک‌تک با آنها مقابله می‌شد. این ساختار دفاعی به‌گونه‌ای است که تسلط کافی برای مقابله با دشمن را فراهم می‌کند. [نیازمند منبع]
نحوۀ تهویۀ هوای شهر

روش تهویه هوای شهر زیرزمینی نوش‌آباد از طریق کانال‌هایی بوده که در طبقه اول و به سطح زمین ایجاد شده‌است. چاه‌های مرتبط طبقه‌ها، علاوه بر عملکرد عبور و مرور، باعث جریان یافتن هوا در طبقات پایین می‌شده است. این عمل در مورد چاه‌های قنات نیز مصداق دارد. شکل این راهروهای چاهی، به شکل حرف ″ل″ فارسی است و همین موضوع، باعث ایجاد اختلاف فشار هوا و رسیدن هوای تازه و اکسیژن به طبقه‌های زیرزمین می‌شود.
دسترسی به این فضاها، به دلیل قرارگرفتن در زیر زمین از طریق یک چاه و کانال باریک و کوتاه میسر می‌گردد. موضوع تدافعی و پناه‌گاه بودن این نوع معماری که در دل زمین ایجاد شده، تأثیر فراوانی بر چگونگی ارائۀ پلان معماری آن گذاشته‌است؛ بنابراین در خصوص ورودی، دسترسی به این فضاها نمی‌بایست به آسانی انجام بپذیرد.
روشنایی این فضاها به وسیلهٔ پیه‌سوزهای سفالی بوده و روغن آن‌ها، احتمالاً از دو عصارخانه تاریخی موجود در نوش‌آباد تهیه می‌شده‌است. در مواقع ناامنی و پناه گرفتن در زیرزمین آب مصرفی اهالی از پایاب‌ها و قنات‌ها تأمین می‌شده‌است. افزون بر پایابها، مسیرهای اویی به گونه‌ای بوده که در بعضی از قسمت‌ها به قنات مرتبط می‌شده‌است.
تاریخ ایجاد و استفاده از این بناها، به دوران ساسانی و اوایل اسلام می‌رسد که در دوران‌های بعد یعنی سلجوقی تا صفویه و حتی قاجار مورد استفاده بوده‌است.
ثبت ملی

این مجموعۀ ارزشمند در سال ۱۳۸۵ و به شماره ۱۵۸۱۶ در فهرست آثار ارزشمند ملی ایران ثبت شده‌است.
نوک‌آباد سرهنگ

| نوک‌آباد سرهنگ | نوک‌آباد سرهنگ |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: ایرانشهر
بخش: مرکزی
دهستان: حومه
جمعیت: ۴۹۸۳ نفر (سرشماری ۹۵)
نوک‌آباد سرهنگ روستایی در دهستان حومه بخش مرکزی شهرستان ایرانشهر استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۴٬۹۸۳ نفر (۱٬۰۸۵خانوار) بوده‌است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۵ | ۲٬۷۰۴ | —     |
| ۱۳۹۰ | ۳٬۶۴۴ | ۳۴٫۸٪+ |
| ۱۳۹۵ | ۴٬۹۸۳ | ۳۶٫۷٪+ |
اوپلونتیس

| 0 | 1 |
| --- | --- |
ورودی اصلی باستانی ویلا Poppaea.: ورودی اصلی باستانی ویلا Poppaea.
موقعیت: توره آنونزیاتا، استان ناپل، کامپانیا، ایتالیا
مختصات: ۴۰°۴۵′۲۵″شمالی ۱۴°۲۷′۱۱″شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۷۵۷°شمالی ۱۴٫۴۵۳°شرقی﻿ / 40.757; 14.453
اطلاعات بیشتر: اطلاعات بیشتر
مدیریت: سرپرست ویژه میراث باستان‌شناسی ناپل و پمپئی
وبگاه: اوپلونتیس (به ایتالیایی)
 سایت میراث جهانی یونسکو:  سایت میراث جهانی یونسکو
نام رسمی: مناطق باستان‌شناسی پمپئی، هرکولانیوم، و توره آنونزیاتا
گونه: فرهنگی
معیار: iii, iv, v
تاریخ ثبت: ۱۹۹۷ (۲۱امین کمیته میراث جهانی یونسکو)
شماره ثبت: ۸۲۹
Region: فهرست میراث جهانی
 :  
 :  
اوپلونتیس یک سایت باستانی رومی است که در شهر توره آنونزیاتا، در جنوب ناپل در منطقه کامپانیا در جنوب ایتالیا واقع شده‌است. سایت حفاری شده شامل دو ویلا رومی است که شناخته شده‌ترین آنها ویلا A است که به اصطلاح ویلا Poppaea نامیده‌می‌شود.
مانند شهرهای نزدیک پمپئی و هرکولانیوم، اوپلونتیس در طول فوران آتشفشانی کوه وزوویوس در سال ۷۹ پس از میلاد در خاکستر مدفون شد. با این حال، نیروی فوران حتی قوی‌تر از این شهرها بود، زیرا نه تنها سقف‌ها فرو‌ ریختند، بلکه دیوارها و ستون‌ها شکستند و قطعات به طرفین پرتاب‌شدند.
نقاشی دیواری از ویلا کایوس سیکولیوس کایوس فیلیوس
شهر اوپلونتیس احتمالاً در زیر جایی که امروزه توره آنونزیاتا قرار دارد توسعه یافته‌است. کاوش‌ها ساختمان‌هایی را به‌ویژه در ضلع شرقی و غربی شهر، یکی شرقی در مجاورت ویلای A و دیگری تقریباً در مرز آن با توره دل گرکو نشان داده‌اند. تصور می‌شود که در دوران باستان، مانند جاهای دیگر (به عنوان مثال در هرکولانیوم و استابیا)، ویلاهای مسکونی مجلل مانند ویلا A در کنار ساحل قرار داشتند، در حالی که بیشتر ویلاهای مولد (کشاورزی) دورتر در داخل کشور قرار داشتند.
مادرسلیمان

| آرامگاه مادرسلیمان از زمان قدیم به مقبره مادر سلیمان مشهور بوده | آرامگاه مادرسلیمان از زمان قدیم به مقبره مادر سلیمان مشهور بوده |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: فارس
شهرستان: پاسارگاد
بخش: پاسارگاد
سال شهرشدن: ۱۳۹۱
مردم: مردم
جمعیت: ۱،۵۴۶ تن 
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۷۱
  آرامگاه مادرسلیمان  روی نقشه ایران ۳۰°۱۱′۲۰″شمالی ۵۳°۱۰′۴۵″شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۱۸۹۰۲۴۶۷°شمالی ۵۳٫۱۷۹۱۸۹۶۷°شرقی﻿ / 30.18902467; 53.17918967   :   آرامگاه مادرسلیمان  روی نقشه ایران ۳۰°۱۱′۲۰″شمالی ۵۳°۱۰′۴۵″شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۱۸۹۰۲۴۶۷°شمالی ۵۳٫۱۷۹۱۸۹۶۷°شرقی﻿ / 30.18902467; 53.17918967   
 :  
آرامگاه مادر سلیمان ، مرکز  بخش پاسارگاد شهرستان پاسارگاد در استان فارس ایران است.مجموعه باستانی پاسارگاد  مهمترین مکان تاریخی این شهر می‌باشد.
در این مکان در قرن ۶ هجری به دستور اتابکان فارس صیغه مسجد جاری شد
جمعیت

بر پایه سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت این شهر برابر با ۱،۵۴۶ تن است.
تأسیس شهر مادرسلیمان

درتایخ ۲۶ بهمن ۱۳۹۱ روستای مادرسلیمان شهرستان پاسارگاد به شهر ارتقاء یافت.
قهجاورستان

| قهجاورستان قَجوَرِستون | قهجاورستان قَجوَرِستون |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: اصفهان
شهرستان: اصفهان
بخش: مرکزی
نام(های) دیگر: قِجِباد ، قَجوَرِستون
نام(های) پیشین: قجباد
سال شهرشدن: ۱۳۸۶
مردم: مردم
جمعیت: ۱۵۰۰۰ نفر (۱۴۰۱)
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
ارتفاع: ۱۵۵۲
میانگین دمای سالانه: ۱۶ درجه سلسیوس
روزهای یخبندان سالانه: ۹۰ روز
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
تأسیس شهرداری: ۱۳۸۲
ره‌آورد: بلال، سبزیجات
شناسهٔ ملی خودرو:  ایران
کد آماری: ۱۴۳۹
  قهجاورستان  روی نقشه ایران ۳۲°۴۲′۱۷″شمالی ۵۱°۵۰′۰۲″شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۷۰۴۶۱۷۶۷°شمالی ۵۱٫۸۳۳۷۷۲۶۷°شرقی﻿ / 32.70461767; 51.83377267   :   قهجاورستان  روی نقشه ایران ۳۲°۴۲′۱۷″شمالی ۵۱°۵۰′۰۲″شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۷۰۴۶۱۷۶۷°شمالی ۵۱٫۸۳۳۷۷۲۶۷°شرقی﻿ / 32.70461767; 51.83377267   
 :  
قَهجاوَرِستان شهری در بخش مرکزی شهرستان اصفهان در حاشیه استان اصفهان است. فاصله قهجاورستان تا شهراصفهان ۲۱ کیلومتر است.
جمعیت

این شهردر دهستان قهاب شمالی قرار داشت و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶٬۸۵۴ نفر (۱٬۷۸۸خانوار) بوده است.
این آمار در سال ۱۴۰۱، ۱۵۰۰۰نفر اعلام  شده است.
کتاب دوستان ناتسومه

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کتاب دوستان ناتسومه: کتاب دوستان ناتسومه
تصویر جلد نخست تانکوبون که شخصیت‌های تاکاشی ناتسومه (پشت) و مادارا/نیانکو سنسی (جلو) را نشان می‌دهد.: تصویر جلد نخست تانکوبون که شخصیت‌های تاکاشی ناتسومه (پشت) و مادارا/نیانکو سنسی (جلو) را نشان می‌دهد.
夏目友人帳 (Natsume Yūjin-chō): 夏目友人帳 (Natsume Yūjin-chō)
ژانر: ایاشیکی داستان معمایی داستان ماوراء طبیعی
مانگا: مانگا
نویسنده: یوکی میدوریکاوا
ناشر: هاکوسنشا
ناشر انگلیسی: ویز مدیا
مجلهٔ: لا لا دی‌ایکس لالا
جمعیت آماری: شوجو
تاریخ انتشار: ۱۰ ژوئن ۲۰۰۳ – اکنون
جلدها: ۳۱
مجموعه تلویزیونی انیمه: مجموعه تلویزیونی انیمه
کارگردان: تاکاهیرو اوموری
موسیقی: ماکوتو یوشیموری
استودیو: برینز بیس (قسمت ۱ تا ۵۲) شوکا (قسمت ۵۳ تا ۸۶)
شبکه: TXN (تی‌وی توکیو)
پخش اصلی:  ۸ ژوئیه ۲۰۰۸  –  ۲۵ دسامبر ۲۰۲۴
تحت لایسنس: کرانچی‌رول
قسمت‌ها: ۸۶
 درگاه انیمه و مانگا:  درگاه انیمه و مانگا
کتاب دوستان ناتسومه (به انگلیسی: Natsume's Book of Friends) مجموعه مانگا ژاپنی نوشته و تصویرگری یوکی میدوریکاوا است که از ژوئن ۲۰۰۳ تا آوریل ۲۰۰۸ در مجله شوجو لا لا دی‌ایکس منتشر شد و در مجله لالا در حال انتشار است. تا سپتامبر ۲۰۲۴ چپترهای اثر در ۳۱ جلد تانکوبون گردآوری شده است.
مجموعه تلویزیونی انیمه اقتباسی ساخته استودیو برینز بیس (فصل ۱ تا ۴) و استودیو شوکا (فصل ۵ به بعد) در سال‌های ۲۰۰۸، ۲۰۰۹، ۲۰۱۱، ۲۰۱۲، ۲۰۱۶، ۲۰۱۷ و ۲۰۲۴ از شبکه تی‌وی توکیو پخش شده است. همچنین دو فیلم بلند انیمه در سال‌های ۲۰۱۸ و ۲۰۲۱ نیز اکران شدند.
تا سپتامبر ۲۰۲۳، مانگا بیش از ۱۶ میلیون نسخه فروخته است.
داستان

داستان دربارهٔ یک پسر نوجوان یتیم به نام تاکاشی ناتسومه است که قدرت ادراک فراحسی دارد و می‌تواند یوکای را درک کند و با آن مبارزه کند. یک روز، تاکاشی یک دفترچه یادداشت بسیار قدیمی به نام «کتاب دوستان» را پیدا می‌کند که توسط مادربزرگش که در سحر و جادو فعال بوده، برجای مانده است. از این دفترچه یادداشت برای اتصال ده‌ها روح قدرتمند شیطانی خوب و بد، استفاده می‌شده. تاکاشی تصمیم می‌گیرد همه نام‌های موجود در دفترچه یادداشت را احراز کند. در ادامه او با یک روح گربه مانند به نام مادارا ظاهر می‌شود. مادارا به شکل یک گربه دارای اضافه وزن است و پس از مرگ تاکاشی قصد دارد دفترچه یادداشت را پس بگیرد. تا آن زمان، او موافقت می‌کند که تاکاشی را در برابر ارواح پلید که می‌خواهند به او آسیب برسانند محافظت کند.
کتاب‌شناسی خسرو حمزوی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کتاب‌ها↘: ۱۲
رمان‌ها↘: ۵
مجموعه‌ها↘: ۵
نمایشنامه‌ها↘: ۱
گفتگوها↘: ۱۰
ترجمه‌ها↘: ۱
پژوهش↘: ۱
چاپ‌نشده‌ها↘: ۳
منابع و پانوشت: منابع و پانوشت
سیاههٔ نوشته‌های خسرو حمزوی (۱۳۰۸)، در اینجا به ترتیبِ تاریخِ نگارش و نیز به تفکیکِ گونه، شاملِ دوازده کتاب و چند نوشتهٔ کوتاه‌تر است.
حمزوی به نامِ مستعارِ «پ. مهریز» نیز نوشته منتشر کرده‌است. نخستین کتابِ او به سالِ ۱۳۳۵ در تهران چاپ شد که مجموعه‌ای کوچک از شعرِ نو بود. در نیمهٔ دههٔ ۱۳۴۰ ناشران نپذیرفتند که افسانهٔ مامیرانِ او را چاپ کنند و این رمان تا پایانِ قرن هم جوازِ نشرِ دولتِ ایران را نگرفت و منتشر نشد. از دههٔ ۱۳۵۰ رمان‌نویسی نیز جزوِ کارِ نویسندگیِ حمزوی شد و تا پایانِ قرن ادامه یافت.
کتاب‌های منتشرشده

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|        پژوهش |        رمان |        مجموعه   |
| کتاب‌های منتشرشدهٔ حمزوی> سالِ نگارش | کتاب‌های منتشرشدهٔ حمزوی> نـام | کتاب‌های منتشرشدهٔ حمزوی> گونه | کتاب‌های منتشرشدهٔ حمزوی> سالِ انتشار | کتاب‌های منتشرشدهٔ حمزوی> ناشر |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | خیزران | مجموعهٔ داستان و شعر | ۱۳۳۵ | نویسنده |
|  | پادزهر | مجموعهٔ داستان | ۱۳۳۶ | نویسنده |
|  | مقدمه‌ای بر دلار اروپایی | پژوهش | ۱۳۵۱ | سازمان برنامه و بودجه |
|  | دلارام | رمان | ۱۳۵۱ |  |
| ۱۳۵۸ | وقتی سَموم بر تن یک ساق می‌وزید | رمان | ۱۳۷۱ | روشنگران |
|  | شهری که زیر درختان سدر مرد | رمان | ۱۳۷۹ | روشنگران |
| ۱۳۵۰ تا ۱۳۶۵ | خش‌خش تن برهنه‌ی تاک | مجموعهٔ داستان | ۱۳۸۱ | افق |
|  | آسیابان سور | مجموعهٔ داستان | ۱۳۸۲ | افق |
|  | از رگ هر تاک دشت سایه‌ها | رمان | ۱۳۸۳ | افق |
|  | خ‍ان‍ه‌ای‌ در ک‍ال‌ س‍وس‍ن‌، از م‍ن‌ م‍پ‍رس‌ ک‍ه‌ ش‍ب‌ چ‍ی‌س‍ت‌ | مجموعهٔ داستان و شعر | ۱۳۸۳ | علم |
|  | به رنگ برگ‌های سپیدار | مجموعهٔ داستان و نمایشنامه | ۱۳۸۶ | روشنگران |
|  | چنگال سیمرغ | رمان | ۱۴۰۰ | روشنگران |
پراکنده

«سایه سیمرغ». هنرهای ملّی.
«مسافرخانهٔ زابلی». کتاب تهران (۲): ۱۵۲-۱۷۴. زمستان ۱۳۷۱.
«مکان». کتاب تهران (۳): ۱۴۰-۱۵۳. پاییز ۱۳۷۲.
«در یوم شب». کتاب تهران (۳): ۱۷۱-۱۷۲. پاییز ۱۳۷۲. (با نامِ مستعارِ پ. مهریز)
«آری توان . .». کتاب تهران (۳): ۱۷۲. پاییز ۱۳۷۲. (با نامِ مستعارِ پ. مهریز)
«نمی‌خواهم موضوع آثارم را بگویم». ادبیات داستانی (۸۸): ۱۵. اسفند ۱۳۸۳ و فروردین ۱۳۸۴.
«سایه‌ای در میان آفتابی». پایاب (۱۹): ۹−۲۱. ۱۳۸۷.
پایاب (۱۹): ۱۶۹−۱۷۰. ۱۳۸۷.
گفتگوها

| تاریخِ گفتگو | عنوان | تاریخِ انتشار | طرفِ گفتگو | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۶ آبانِ ۱۳۷۲ | خسرو حمزوی | ۱۳۷۶ | الهام مهویزانی، شهلا لاهیجی، بنفشه حجازی، سینا بهمنش، عبدالعلی دستغیب، عباس زاهدی، رضا سیدحسینی، علی‌رضا آبیز، بهروز سلطانیان، صفدر تقی‌زاده، شهرنوش پارسی‌پور، بهروز منفرد، عباس برفه، سیما کوبان، محمود معتقدی، حافظ موسوی، نسترن موسوی | مهویزانی، الهام, ویراستار (۱۳۷۶). «خسرو حمزوی». آینه‌ها: نقد و بررسی ادبیات امروز ایران. ج. ۲. تهران: انتشارات روشنگران و مطالعات زنان. صص. ۱۶۷-۲۰۶. |
|  |  |  |  | آفتاب یزد. |
|  | در جامعه‌اي كه نويسنده محبوب دانشجويان، ژول ورن است چه توقعي مي‌توان از يك نويسنده داشت | ۲۲ آبانِ ۱۳۸۰ |  | خبرگزاری ایسنا |
|  | تا وقتي‌كه سانسور باشد، به مفهوم واقعي ادبيات نداريم نويسنده‌اي كه از يك‌سو با وزارت ‌ارشاد و ازسوي ديگر با قوه‌قضاييه درگير باشد تكليفش مشخص نيست | ۲۲ آذرِ ۱۳۸۲ |  | خبرگزاری ایسنا |
|  | در دنياي توسعه‌يافته ادبيات ملي وجود ندارد وقتي كت‌وشلوار مي‌پوشيم، ادبيات ما هم نمي‌تواند ملي باشد | ۱۸ خردادِ ۱۳۸۳ |  | خبرگزاری ایسنا |
|  | پرداختن به جنگ بدون ترديد در ادبيات ما جا دارد نمي‌توانم زياد درباره جنگ بنويسم؛ چون نه به جبهه رفته‌ام و نه هيچ تجربه شخصي و مستقيم از جنگ دارم | ۳۰ خردادِ ۱۳۸۳ |  | خبرگزاری ایسنا |
|  | من هم دگرگون شده‌ام | ۲۱ خردادِ ۱۳۸۶ | مریم منصوری | اعتماد (۱۴۱۴): ۱۱. |
|  | امروز روز دیگری است | ۲۳ خردادِ ۱۳۸۶ | مریم منصوری | اعتماد (۱۴۱۶): ۱۱. |
|  | گفت‌وگو با خسرو حمزوی | فروردینِ ۱۳۹۱ | مریم منصوری | آزما (۸۷): ۱۰-۱۲. |
|  | برای نویسنده شدن همسر پول‌دار پیدا کنید! | ۲ اردیبهشتِ ۱۳۹۳ |  | خبرگزاری ایسنا |
ترجمه‌ها

رابینسون، جون (آذر ۱۳۵۶). «دومین بحران نظریه اقتصادی». نگین (۱۵۱): ۲۳-۲۹.
چاپ‌نشده‌ها

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| " | . . . اصرار می‌کردم درست نیست نویسنده بنویسد و در خانه بگذارد. عرضه اثر به اجتماع هم به نفع نویسنده هم به نفع خواننده است. با اصرار ما آقای حمزوی پذیرفتند وارد گود شوند. | " |
—سیما کوبان، ۲۶ آبانِ ۱۳۷۲: —سیما کوبان، ۲۶ آبانِ ۱۳۷۲
افسانهٔ مامیران
در ب‍ی‍ش‍ه‌ه‍ای‌ آس‍وری‍گ‌
در هرم نیمروز
نوشته‌های گروهی

امضای حمزوی در ««متن ۱۳۴» نویسنده» نیز آمده است.
ساواهلونتو

| ساواهلونتو | ساواهلونتو |
| --- | --- |
City: City
نویسه‌گردانی(های) Other: نویسه‌گردانی(های) Other
 • الفبای جاوی: ساواهلونتو
Grand Mosque of Sawahlunto: Grand Mosque of Sawahlunto
  مهر:   مهر
موقعیت ساواهلونتو در نقشه: موقعیت ساواهلونتو در نقشه
ساواهلونتوLocation in سوماترا و اندونزینمایش نقشه سوماتراساواهلونتوساواهلونتو (اندونزی)نمایش نقشه اندونزی: ساواهلونتوLocation in سوماترا و اندونزینمایش نقشه سوماتراساواهلونتوساواهلونتو (اندونزی)نمایش نقشه اندونزی
مختصات: ۰°۴۰′ جنوبی ۱۰۰°۴۷′ شرقی﻿ / ﻿۰٫۶۶۷°جنوبی ۱۰۰٫۷۸۳°شرقی﻿ / -0.667; 100.783: مختصات: ۰°۴۰′ جنوبی ۱۰۰°۴۷′ شرقی﻿ / ﻿۰٫۶۶۷°جنوبی ۱۰۰٫۷۸۳°شرقی﻿ / -0.667; 100.783
کشور:  اندونزی
استان‌های اندونزی:  سوماترای غربی
City Established: ۱ دسامبر  ۱۸۸۸
حکومت: حکومت
 • شهردار: Deri Asta
 • معاون شهردار: Zohirin Sayuti
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۷۳٫۴۵ کیلومتر مربع (۱۰۵٫۵۸ مایل مربع)
جمعیت (mid 2019): جمعیت (mid 2019)
 • کل: ۶۲٬۷۷۹
 • تراکم: ۲۳۰/کیلومتر مربع (۵۹۰/مایل مربع)
 : 
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۷ (Indonesia Western Time)
Area code: (+62) 754
سامانه طبقه‌بندی اقلیمی کوپن: اقلیم جنگل‌های بارانی
وبگاه: sawahluntokota.go.id
ساواهلونتو (به لاتین: Sawahlunto) یک منطقهٔ مسکونی در اندونزی است که در سوماترای غربی واقع شده‌است.
 ساواهلونتو ۲۷۳٫۴۵ کیلومتر مربع مساحت و ۶۲٬۷۷۹ نفر جمعیت دارد.
ناحیه تاریخی رم

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
نام رسمی: Centro storico di Roma, le proprietà extraterritoriali della Santa Sede nella città e la Basilica di San Paolo fuori le mura
دربرگیرنده: ۲۲ ریونی
تاریخ ثبت: ۱۹۸۰
تمدید ثبت: ۱۹٬۹۱ ک‌م²
ناحیهٔ تاریخی رم بخشی از شهر رم است که توسط سازمان یونسکو در سال ۱۹۸۰ به عنوان میراث جهانی برگزیده شد. مساحت آن ۱۹۹۱ کیلومتر مربع است که شامل ۲۲ ریونی است و ۱۸۶۸۰۲ نفر جمعیت دارد. ۲۵۰۰۰ محوطه و مکان باستانی مهم وجود دارد.