stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
اسکار وایلد
زندگی

اسکار وایلد در ۱۸۵۴ در شهر دوبلین در خانواده‌ای هنرمند به دنیا آمد. پدرش سِر ویلیام وایلد مردی فرهنگ‌دوست بود و به پیشه چشم‌پزشکی اشتغال داشت. او بعدها به مقام چشم‌پزشک مخصوص ملکه نیز نائل شد. همچنین ویلیام یکی از عتیقه‌شناسان برجسته ایرلند بود. مادرش جین وایلد با نام مستعار اسپرانزا شاعر سرشناسی و مترجم آثار الکساندر دوما و آلفونس دو لامارتین بود. وی شاعری سرشار از شور ملی بود که در دهه ۱۸۴۰ از آرمان ایرلندی علیه انگلستان حمایت می‌کرد. برادر اسکار «ویلیام وایلد» در ۱۸۵۳ به دنیا آمد و در سال ۱۸۹۹ در لندن درگذشت. اسکار وایلد تحصیلات ابتدایی را در دهکده اینسکیلن واقع در شمال ایرلند دنبال کرد و در کالج‌های ترینیتی و مگدالن آکسفورد به‌تحصیل پرداخت. وی در سال ۱۸۸۴ با کنستانس لوید ازدواج کرد. این دو در سال‌های ۱۸۸۵ و ۱۸۸۶ صاحب دو فرزند پسر شدند. وایلد مجموعه داستان شاهزاده خوشبخت و دیگر قصه‌ها را برای دو پسرش نوشت.
اسکار وایلد به زیبایی ظاهری و خوش‌پوشی بسیار اهمیت می‌داد؛ در حدی که سوراخ دکمه‌های کت و شلوارش را با گل‌های میخک، زنبق و گل داوودی می‌آراست. به این ترتیب، شهرت او در محافل فرهنگی و اشرافی لندن که از اولین شعرهای او (۱۸۸۱) با لذت استقبال کردند، بسیار زیاد شد.
او به سرعت به یکی از نظریه‌پردازان «هنر برای هنر» و رهبر «زیبایی‌شناسان» تبدیل شد. به این ترتیب، او برای برگزاری کنفرانس‌هایی دربارهٔ زیبایی‌شناسی به ایالات متحده دعوت شد.
همچنین اسکار وایلد یک فمینیست بود که در خلال سال‌های ۱۸۸۷ تا ۱۸۸۹ سردبیری مجلهٔ ویمینز ورلد (The Woman's World) را بر عهده گرفت تا از آرمان‌های فمینیسم دفاع کند. با تعریف‌های امروزین، می‌توان او را یک فمینیست لیبرال دانست.
او که در ۱۸۹۰ نخستین نسخه از تنها رمان خود، یعنی تصویر دوریان گری را در ماهنامهٔ لیپینکات (Lippincott) منتشر کرده بود، تحت فشار افکار عمومی بازبینی‌هایی در آن کرد و رمانش را گسترش داد؛ همچنین پیشگفتار معروفی که بر آن نوشت هم حاصل همین بازبینی‌هاست که در ۱۸۹۱ منتشر شده و تبدیل به نسخهٔ استاندارد این رمان شد. بنا بر این، دو نسخهٔ متمایز از این رمان وجود دارد.
تفکر زیبایی شناسانه

اسکار وایلد بسیار تحت تأثیر جنبش زیبایی پرستی بود که استادان خود او در دانشگاه آکسفورد یعنی والتر پاتر و جان راسکین از پایه‌گذارانش محسوب می‌شدند. وایلد در رمان مشهور خود یعنی تصویر دوریان گری به تعریف اتوس‌های جنبش زیبایی‌شناسی اواخر قرن نوزدهم می‌پردازد. او با تفکیک مفاهیم شناختی مبتنی بر معنا و اخلاقیات، از عمل زیبایی شناسانه تولید هنری، لذت حسی و بازشناسی زیبایی، تعاریف کانت و کنراد فیدلر را به یادمان می‌آورد. ماکس بیربوهم دربارهٔ او می‌گوید:
گرایش جنسی و محاکمه

اسکار وایلد با لرد آلفرد داگلاس (بوزی) رابطهٔ عاشقانه داشت و زمانی که فهمید پدر لرد داگلاس قصد شکایت از او را دارد، پیشدستی کرد و علیه او دعوی شکایت افترا کرد. اما در این محاکمه شکست خورد و بلافاصله جان داگلاس -دوک نهم کویینزبری- وایلد را به انحراف جنسی پسرش متهم کرده و از او شکایت کرد. دادگاه در ۲۷ مه ۱۸۹۵ اسکار وایلد را به اتهام همجنس‌گرایی به دو سال زندان با بیگاری محکوم کرد. باید توجه داشت که این حکم را دادگاه محافظه‌کار شهر ریدینگ صادر کرده که در سرکوبگری زبانزد است! این حکم در بدنامی و طرد وایلد از جامعه و مرگ زودرس او نقش پررنگی ایفا کرد، چنان‌که پس از آزادی در ۱۹ مه ۱۸۹۷ به فرانسه و ساحل بِرنُوال در کانال مانش تبعید شد و مجبور به زندگی با نام مستعار سباستین ملموت گردید. در همین دوره نمایشنامهٔ «تصنیف زندان ریدینگ» را نوشته که روایتی‌ست تکان‌دهنده از آنچه بر او رفت…
با آن‌که همسرش هیچ‌گاه رسماً از او جدا نشد، اما پس از این اتفاقات نام خانوادگی فرزندان خود را از «وایلد» به «هالند» تغییر داد. در ۲۰۱۴ مرلین هالند -تنها نوهٔ باقی‌مانده از تبار اسکار وایلد- محاکمهٔ او را در تئاتری بر اساس متن دستنویس مباحثات دادگاه روی صحنه برد.
جزئیات آثار

مضمون بیشتر داستان‌های شاهزاده خوشبخت اثبات انسان بود از طریق عشق ورزیدن به دیگران و رسیدن به زیبایی درونی است. اسکار وایلد داستان «بلبل و گل سرخ» را به تأثیر از اساطیر ایرانی و مخصوصاً اشعار حافظ نوشته است. بلبل با خون دل و نثار کردن جان شیرینش گل سرخ را برای دانشجوی عاشق به دست می‌آورد و دانشجو به راحتی گل سرخی را که به بهای جان بلبل به دست آمده در خیابان می‌اندازد. در حقیقت دانشجو و دختر هیچ‌کدام معنی واقعی عشق را نمی‌فهمند. عاشق واقعی خود بلبل است.
الن تری هنرپیشه سرشناس تئاتر، پس از انتشار شاهزاده خوشبخت در نامه‌ای به وایلد نوشت: اسکار عزیز، داستان‌هایت واقعاً زیبا هستند و من به خاطر آن‌ها از صمیم قلب از تو سپاسگزارم. من از داستان «بلبل و گل سرخ» بیش از داستان‌های دیگر خوشم آمد. امیدوارم روزی یکی از داستان‌های این مجموعه را برای آدم‌های خوب بخوانم؛ شاید هم برای آدم‌های بد بخوانم و آن‌ها را خوب کنم.
مرگ

او که روزی با درآمدِ هنگفتش از نمایش «دوشس پادوآ» در بهترین هتل‌های پاریس اقامت می‌کرد و همگان به دیدارش می‌رفتند، در ۳۰ نوامبر ۱۹۰۰ -زمانی که تنها ۴۶ سال داشت- فقیر و تنها و بر اثر درمان نشدن به‌موقع عفونت گوش در اثر فقر مالی، دچار مننژیت حاد شد و در این شهر درگذشت. تنها جیمز مک‌نیل ویسلر -تصویرگر تنها رمانش- بر بستر مرگ او حاضر بود؛ اسکار وایلد محتضر به او گفته: «تنها آرزویم این است که حرفم را بفهمند.» و ویسلر پاسخ داده: «آن‌ها خواهند فهمید اسکار! آن‌ها خواهند فهمید…»
در کتاب «حیاط خلوت نویسندگان» آمده:
«دو پزشک پاریسی که به بستر اسکار وایلد، در محل اقامت محقر او، خوانده شده بودند، به هم گفتند: «مثل اینکه باید از دستمزدمان چشم‌پوشی کنیم.»
وایلد شنید و جواب داد: «گمانم سطح مرگم بالاتر از سطح زندگیم باشد!»
و آخرین جمله‌اش هم (قبل از مرگ) این بود: «آیا این کاغذ دیواری دارد می‌رود یا من»
میراث

اسکار وایلد تأثیرات زیادی روی بیشتر نمایش‌نامه و رمان‌نویسان پس از خود گذاشته و همواره از او به عنوان یکی از برترین نمایش‌نامه‌نویسان تاریخ ادبیات یاد می‌شود. کتاب‌های وی توسط انتشارات زیادی و بارها تا همین امروز در حال چاپ شدن هستند. یکی از کتاب‌های شعر او به نام «قطعه زندان ردینگ» که پس از آزاد شدن از زندانی با همین نام به اتهام همجنس‌گرایی نوشت، بدل به اثر ادبی مشهوری شده و در وبگاه بارنز اند نوبل امتیاز ۴٫۵ و در وبگاه گودریدز امتیاز ۴٫۲ را به دست آورده است. سه اثر او به نام‌های تصویر دوریان گری، اهمیت جدی بودن و روح کانترویل توسط انتشارات دانشگاه آکسفورد برای یادگیران زبان انگلیسی چاپ شده‌اند. همه کتاب‌های چاپ این مجموعه، در پایان قسمتی به نام «دربارهٔ نویسنده» دارند. در قسمت دربارهٔ نویسنده کتاب روح کانترویل به تقدیر اسکار وایلد نوشته شده: "... نمایش‌نامه‌ها، روایت‌های ترسناک، و داستان‌های اسکار وایلد تا به امروز نیز بسیار محبوب هستند. او راوی شگفت‌انگیزی بود؛ چه در نوشتن، و چه در صحبت کردن؛ و در زمان خودش به دلیل سخنان هوشمندانه و کنایه‌دارش مشهور بود. یکی از دوستان وی، دابلیو. بی. ییتس شاعر او را <بهترین سخنران تمام عصر خود> نامیده است. دوستی دیگر روش وایلد را برای خلاصی از یک دندان درد شدید، این چنین توضیح داده است: <مطمئن باشید وی آنقدر برایش داستان و جوک تعریف می‌کند، تا او را به خنده بیندازد…>"
آثار > شاهزاده خوشبخت و دیگر قصه‌ها

شاهزاده خوشبخت و دیگر قصه‌ها
بلبل و گل سرخ
موشک خوب
دوست فداکار
پسرستاره
غول خودخواه
پادشاه جوان
گربه سفید
ماهی‌گیر و روحش
آثار > شعر

راونا (۱۸۷۸)
اشعار (۱۸۸۱)
ابوالهول (۱۸۹۴)
چکامه زندان ریدینگ (۱۸۹۸)
آثار > نمایش‌نامه

ورا؛ یا، پوچ‌گرایان (۱۸۸۰)
دوشس پادووا (۱۸۸۳)
سالومه (۱۸۹۳)
بادبزن خانم ویندرمیر (۱۸۹۲)
زن بی‌اهمیت (۱۸۹۳)
شوهر مطلوب (۱۸۹۵)
اهمیت جدی بودن (۱۸۹۵)
آثار > نثر

تصویر دوریان گری (۱۸۹۱)
شاهزاده شاد و دیگر داستان‌ها (۱۸۸۸)
خانه انار (۱۸۹۱)
از اعماق (۱۹۶۰)
روح کانترویل (۱۸۸۸)
جنایت لرد آرتور ساویل
سینما

اسکار وایلد (۱۹۶۰) - زندگی‌نامه او
دوریان گری (۲۰۰۹) - براساس رمان تصویر دوریان گری (the picture of Dorian Gray) بهترین اثر اسکار وایلد
غول خودخواه (۲۰۱۳) - الهام‌گرفته از داستانی به همین نام از اسکار وایلد است.
شاهزاده خوشحال (۲۰۱۸) - داستان زندگی اوست.
در هنگام تحصیل در کالج مگدالن آکسفورد
سلول زندان وایلد
جلد نمایش‌نامه سالومه، اثر اسکار وایلد
آپتیموس پرایم

پیتربیلت ۳۷۹ استفاده شده در تبدیل‌شوندگان برای به تصویر کشیدن حالت دوم آپتیموس پرایم در قسمت‌های ۱، ۲ و ۳.
آپتیموس پرایم (به انگلیسی: Optimus Prime) که در ژاپن تحت نام کونووی (コンボイ, Konboi؟) شناخته می‌شود، یک شخصیت ساختگی در مجموعه‌های تغییرشکل‌دهندگان است. پرایم رهبر اوتوبات‌ها، گروهی از روبات‌های تغییرشکل‌دهنده در سیاره سایبرتران است. او یک سایبرتران، نژادی خیالی فرازمینی از شکل‌های حیات رباتیک چند ساختاری خود پیکربندی (به‌طور مثال: خودرو، هواپیما و اشیاء دیگر)، ترکیبی هم‌افزایی از فرگشت زیست‌شناسی و مهندسی فناوری است. اوتوبات‌ها به طور معمول با جناح رقیب خود به نام دسپتکان‌ها، که آن‌ها نیز روبات‌هایی تغییرشکل‌دهنده می‌باشند، در حال نبرد هستند. پرایم رهبری شجاع، قدرتمند، باهوش و مهربان است که از قابلیت‌های خود برای بهبود دنیای اطرافش استفاده می‌کند. او به داشتن حس قوی عدالت طلبی، و تقریباً همیشه به عنوان قهرمان اصلی داستان تصویر می‌شود و خود را به عنوان محافظ تمامی مخلوقات زنده، مخصوصاً ساکنین کرهٔ زمین به‌شمار می‌آورد.
در طول تاریخ فرنچایز تبدیل‌شوندگان، آپتیموس توسط بازیگران مختلفی همانند: پیتر کالن، گری چاک، نیل کاپلان، دیوید کِی، و جیک تیلمن به تصویر کشیده شده‌است.
کافئینیسم

Medical condition
| کافئینیسم | کافئینیسم |
| --- | --- |
نام‌های دیگر: Caffeine overdose
تخصص: سم‌شناسی، روان‌پزشکی
طبقه‌بندی و منابع بیرونی: طبقه‌بندی و منابع بیرونی
[ویرایش در ویکی‌داده]: [ویرایش در ویکی‌داده]
کافئینیسم (انگلیسی: Caffeinism) یا بیش‌مصرفی کافئین حالت مسمومیت ناشی از مصرف زیاد کافئین است. این مسمومیت انواع علائم جسمی و روحی ناخوشایند مرتبط با مصرف مقادیر بسیار زیاد کافئین را شامل می‌شود. کافئینیسم معمولاً زمانی رخ می‌دهد که مصرف کافئین به ۱ تا ۱/۵ گرم (معادل ۱۰۰۰ تا ۱۵۰۰ میلی‌گرم) در روز برسد. به طور مثال و به عنوان یک مقیاس برای اندازه‌گیری؛ یک فنجان قهوه دم‌کرده به میزان ۸ اونس (۲۲۷ میلی‌لیتر) می‌تواند حاوی حدود ۹۵ میلی‌گرم کافئین باشد.
کافئین به عنوان یکی از پُرمصرف‌ترین مواد سایکو اکتیو در سراسر جهان در نظر گرفته می‌شود. حدود ۸۰٪ از مردم کره زمین کافئین را در اشکال مختلف مصرف می‌کنند. این ماده در قهوه، چای، نوشیدنی‌های الکلی حاوی کافئین، کاکائو، شکلات، نوشابه (به ویژه کولا) یافت می‌شود و جزو ترکیبات اصلی نوشابه انرژی‌زا و سایر مکمل‌های غذایی طبیعی است.
علایم و نشانه‌ها

کافئین در دوزهای متوسط برای کاهش خستگی جسمانی، جلوگیری از خواب‌آلودگی، حفظ یا بازیابی هوشیاری ذهنی استفاده می‌شود. با همهٔ این احوال، در دوزهای بالاتر، اثرات تحریکی می‌توانند بیش از اندازه باشند و منجر به طیف وسیعی از علائم ناخوشایندی مثل اضطراب، سرگیجه، بی‌خوابی، تنش عصبی، تحریک‌پذیری، بی‌قراری حرکتی، سردرد، لرزش، تنش عضلانی، مسخ واقعیت، سردرگمی و تپش قلب پس از مصرف کافئین گردد.
مسمومیت با کافئین با علائم مصرف بیش از اندازهٔ سایر محرک‌های دارویی قابل مقایسه است. در موارد مصرف بیش از حد، شیدایی، افسردگی، ضعف در قضاوت، موقعیت‌ناآگاهی(نام علمی: disorientation)، مهارگسیختگی، هذیان(نام علمی: delusions)، کاهش وزن، بی‌اشتهایی، توهم یا روان‌پریشی ممکن است رخ دهد.
مرگ و میرها

این احتمال وجود دارد که مصرف بیش از اندازهٔ کافئین به مرگ نیز منتهی شود. متوسط دوز کشنده در انسان - با توجه به حساسیت فردی - متفاوت است. هر چند، تخمین زده می‌شود که این میزان حدود ۱۵۰ تا ۲۰۰ میلی‌گرم به ازای هر ۱ کیلوگرم از توده بدنی باشد که تقریباً معادل ۷۵ تا ۱۰۰ فنجان قهوه برای یک فرد بزرگسال ۷۰ کیلوگرمی است. تعدادی از مرگ و میرها نیز به دلیل مصرف بیش از اندازهٔ مکمل‌های پودری کافئین به میزان کمتر از ۱ قاشق غذاخوری بوده‌است. دوز کشندگی معمولاً در افرادی که سوخت‌وساز کافئین آنها به دلیل ژنتیک یا بیماری مزمن کبدی مختل شده‌است، کمتر است. در ۱ مورد، مرگ فردی مبتلا به سیروز کبدی به دلیل مصرف بیش از اندازهٔ قرص‌های نعنایی حاوی کافئین نیز گزارش شده‌است.
پیشگیری و درمان

درمان مسمومیت خفیف با کافئین، بررسی و در نظر گرفتن تسکین علائم است. مسمومیت شدید ممکن است نیاز به دیالیز صفاقی، همودیالیز و یا تصفیه خون(نام علمی: Hemofiltration) داشته باشد. کنترل مصرف کافئین مستلزم آگاهی از محتوا و میزان کافئینِ موجود در نوشیدنی‌های حاوی کافئین‌، داروهای بدون نسخه و سایر منابع کافئین در رژيم غذایی است. کسب چنین اطلاعاتی آسان نیست. محتوای نوشیدنی‌های دم‌شده مانند قهوه و چای بر اساس نوع و یا روش تهیه بسیار متفاوت است.
هیچ مقدار استانداردی برای یک فنجان قهوه وجود ندارد. تعیین محتوای کافئین نوشیدنی‌های کولا و بیشتر نوشیدنی‌های انرژی‌زا می‌تواند دشوار باشد چرا که در بسیاری از موارد، برچسب‌ها میزان دوز در هر وعده را نشان نمی‌دهند. دوزهای کافئین موجود در این نوشیدنی‌ها می‌تواند از ۲۰ تا ۳۰ میلی‌گرم و در برخی تا ۳۵۰ میلی‌گرم یا بیشتر باشد. اگر چه برخی از سایت‌های اینترنتی محتوای کافئین را برای نوشیدنی‌ها گزارش می‌کنند با این همه، فهرست‌های رسمی و معتبر در دسترس نیستند به ویژه آنکه تعداد برندها به طور مداوم در حال افزایش است. تلاش برای قطع ناگهانی همهٔ محصولات حاوی کافئین از رژیم غذایی معمولاً توصیه نمی‌شود. در چنین مواردی، فرد ممکن است از علائم شدید ترک کافئین از جمله سردرد، خستگی و مشکل در تمرکز رنج ببرد. توصیه می‌شود که فرد، مصرف کافئین را به تدریج کاهش دهد.
ماپوتو

مکان در 23x15px|border |alt=|link= موزامبیک
| ماپوتو Maputo Lourenço Marques | ماپوتو Maputo Lourenço Marques |
| --- | --- |
شهر: شهر
دید بندر ماپوتو: دید بندر ماپوتو
  پرچم:   پرچم
نام مستعار: City of Acacias: نام مستعار: City of Acacias
شماره پنج مکان شهر ماپوتو روی نقشه کشور موزامبیک: شماره پنج مکان شهر ماپوتو روی نقشه کشور موزامبیک
مختصات: ۲۵°۵۸′ جنوبی ۳۲°۳۵′ شرقی﻿ / ﻿۲۵٫۹۶۷°جنوبی ۳۲٫۵۸۳°شرقی﻿ / -25.967; 32.583: مختصات: ۲۵°۵۸′ جنوبی ۳۲°۳۵′ شرقی﻿ / ﻿۲۵٫۹۶۷°جنوبی ۳۲٫۵۸۳°شرقی﻿ / -25.967; 32.583
استان: شهر ماپوتو
حکومت: حکومت
 • رئیس شورای شهرداری: انیس کومیچه
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۰۰ کیلومتر مربع (۱۰۰ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۱۲۴۴۲۲۷
 • تراکم: ۴۱۰۰/کیلومتر مربع (۱۱۰۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۲+ (CAT)
کد منطقه: ۲۵۸ ۲۱-xx-xx-xx
کد ایزو ۳۱۶۶: MZ-MPM
وبگاه: www.cmmaputo.gov.mz//
ماپوتو پایتخت کشور موزامبیک است. ماپوتو شهری بندری است که بر کرانهٔ اقیانوس هند قرار گرفته‌است.
شهر ماپوتو ۱٫۲ میلیون نفر جمعیت دارد و با احتساب حومه جمعیت آن ۱٫۸ میلیون نفر برآورد می‌شود.
شهر ماپوتو مرکز استان ماپوتو نیز هست و اسقف‌نشین کلیساهای کاتولیک و انگلیکن نیز در این شهر قرار گرفته‌است. نخستین دانشگاه موزامبیک به نام دانشگاه ادواردو موندلانه نیز در ماپوتو قرار دارد.
پیشینه

ماپوتو در سده هجدهم میلادی بنیاد شد و نخست لورنسو مارکز نام داشت که نام خود را از کاشف پرتغالی لورنسو مارکز گرفته بود. این کاشف کسی بود که منطقه را در سال ۱۵۴۴ کشف کرده‌بود.
در سال ۱۸۹۵ خط‌آهنی تا پرتوریا در آفریقای جنوبی ساخته شد که این امر باعث افزایش جمعیت ماپوتو شد. شهر لورنسو مارکز در سال ۱۸۹۸ پایتخت کشور موزامبیک شد و پس از استقلال کشور در سال ۱۹۷۵ نام آن تغییر کرده و ماپوتو نامیده شد. این شهر پس از رفتن پرتغالی‌ها با رکود مواجه شد اما امروزه بار دیگر رو به رونق نهاده‌است.
اسکارن

نمونه دستی اسکارن حاوی سرپانتینیت از لبه آلتا استاک، دره کوچک کاتن وود، یوتا.  ژوئیه 1997 در اردوگاه زمین‌شناسی دانشگاه پن‌استیت جمع آوری شد.
اسکارن (به انگلیسی: Skarn) یک معدن قدیمی سوئدی است که در ابتدا برای توصیف نوعی باطله سیلیکات یا ضایعات سنگ مورد استفاده قرار میگرفته‌است. سنگ آهن‌هایی که در ظاهر رسوب می‌کنند و جایگزین سنگ آهک‌های palaeoproterozoic می‌شوند در منطقه پرسبرگ سوئد استخراج می‌شوند. در استفاده مدرن اصطلاح "اسکارن" گسترش یافته‌است و برای اشاره به سیلیکات کلسیم دار در هر سنی استفاده می‌شود. در امریکا اصطلاح "tactite" است که معمولاً به عنوان مترادف با اسکارن استفاده می‌شود.
اسکارن‌ها و تاکتیت‌ها اغلب در منطقه تماس بین رسوخ از بدنه ماگمای گرانیتی با سنگ‌های رسوبی کربناته مانند سنگ آهک تشکیل می‌شوند. آب گرم‌ها که از ماگماهای گرانیتی مشتق شده‌اند از سیلیکا، آهن، آلومینیوم و منیزیم غنی هستند. این مایعات مخلوط در منطقه تماس سنگ‌های کربناته غنی از کلسیم را در خود حل کرده و سنگ کربنات میزبان را در یک فرآیند دگرگونی شناخته شده به عنوان متاسوماتیسم به اسکارن تبدیل می‌کند. نتایج سنگ‌های متامورفیک ممکن است شامل تنوع بسیار گسترده‌ای از مجموعه‌های وابسته به مواد معدنی در ترکیب اصلی از مایعات ماگمایی و خلوص سنگ رسوبی کربنات باشد.
اسکارن‌ها در بعضی موارد ممکن است با توده‌ای از سنگ‌های معدنی فلزی مانند آهن، مس، روی، سرب و طلا و... در ارتباط باشند. در چنین مواقعی این ذخایر را ذخایر "سپرده اسکارن" می‌نامند.
پترولوژی و انواع آن

اسکارن‌ها در معنای وسیع تر خود بیانگر حمل و نقل جرم و مواد شیمیایی و واکنش بین آن‌ها هستند. آن‌ها در اصل نیازی ندارند که آذرین باشند، دو لایه از لایه‌های رسوبی مجاور از قبیل آهن نواری و سنگ آهک ممکن است با یکدیگر واکنش داده و تبادل فلزات و مایعات در طول دگرگونی منجر به تولید اسکارن شود.
با این حال وسیع‌ترین استفاده از کلمه اسکارن در توصیف مناطق دگرگون شدهٔ مجاور با سنگ‌های آذرین گرانیتی است. اسکارنهایی که توسط واکنش بین لایه‌های رسوبی دگرگونی ایجاد شده‌اند  نیز به عنوان اسکارن شیمیایی یا skarnoids‌ها شناخته شده‌اند. اسکارنها از هورنفلس کالک سیلیکات، معمولاً توسط روابط زمینه متمایز می‌شوند.
اسکارنها با منشأ آذرین به عنوان exoskarns یا endoskarns طبقه‌بندی شده‌اند. exoskarn‌ها در خارج از گرانیت رخ می‌دهند و موجب آلتره شدن سنگ دیواره می‌شوند.endoskarn‌ها از جمله greisens  در داخل گرانیت شکل می‌یابند، معمولاً در مراحل پایانی شامل استوک ورک متقاطع و خنک‌کننده‌های مفاصل  هستند و در اطراف حاشیه و بالاترین بخش خود از گرانیت شامل می‌شوند.
مواد معدنی‌های نمونه اسکارن شامل پیروکسن، گارنت، وزوویانیت، ولاستونیت، اکتینولیت، مگنتیت یا هماتیت، و اپیدوت هستند. اسکارنها از ناسازگاری غنی از عنصر، مایعات آبی سیلیسی انواع انواع مواد معدنی غیرمعمول در محیط اسکارن، مانند: تورمالین، توپاز، بریل، کوراندوم، فلئوریت، آپاتیت، باریت، استرونتیانیت، تانتالیت و آنگلزیت تشکیل شده‌اند. اغلب فلدسپاتوییدها و گونهٔ نادر کالک-سیلیکاتها مانند اسکاپولیت در مناطق حاشیه‌ای بیشتر یافت می‌شوند.
شکل‌گیری

اسکارن‌ها یک کلاس از سنگ‌های کالک سیلیکات هستند که در ارتباط تنگاتنگی با رسوخ گرانیت که معمولاً منشاء رسوبی دگرگونی (نوع S) است، هستند. اسکارنها به دلیل مواد شیمیایی مایع و رفتار تبلور از نوع M (منشا گوشته) و نوع I (خاستگاه آذرین و دگرگونی)، به ندرت با انواع دیگر از گرانیت دیده می‌شوند. گرانیت‌های نوع S بیشتر مستعد ابتلا به تولید مایع مرحله آخر غنی از سیلیس، عناصر ناسازگار و هلدس هستند، زیرا آن‌ها به‌طور کلی پتاسیک، اکسید شده و آبدارشده‌اند.
Exoskarn‌ها زمانی که مایعات پیش از تبلور گرانیت از توده خارج می‌شوند تشکیل می‌شوند. هنگامی که این مایعات  در تماس با سنگ واکنش هستند، معمولاً سنگ آهک یا دول استون با آن‌ها واکنش داده و سنگ‌های متاسوماتیسم را تشکیل می‌دهند. از آنجا که این مایعات سیلیکا محلول، آهن، فلزات، هلدس و گوگرد، را حمل می‌کند، سنگ به دست آمده معمولادارای  یک ترکیب بسیار پیچیده‌ای از مواد معدنی غنی از کلسیم، منیزیم و کربنات است.
انواع غیرمعمول از اسکارنها در تماس با سنگ سولفورها یا کربن مانند شیل‌های سیاه و سفید، شیل‌های گرافیت، آهن‌های نواری، نمک یا اواپوریت تشکیل شده‌اند. در اینجا مایعات، واکنش کمتری از طریق تبادل شیمیایی یون نشان می‌دهند که دلیل آن پتانسیل ردوکس-اکسیداسیون سنگ دیوار است.
Endoskarn‌ها نادر هستند، به‌طور کلی به دلیل مایع ایجاد شده توسط گرانیت، معمولاً در تعادل با مواد معدنی از گرانیت تشکیل شده‌اند. Endoskarn‌ها به نظر می‌رسد که در گرانیت‌هایی که آب خود را زودتر از دست داده‌اند  تشکیل می‌شوند.
ذخایر سنگ

اسکارنها اغلب میزبان سنگ معادن مس، سرب، روی، آهن، طلا، مولیبدن، قلع، و تنگستن هستند. نمونه‌هایی از ذخایر اسکارن‌های اقتصادی عبارتند از:
نهر کاج معدن (تنگستن)، اینیو کانتی، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا
OK Tedi معدن (طلا و مس)، استان غربی (پاپوآ گینه نو)
Avebury معدن (نیکل)، Zeehan، تاسمانی، (استرالیا)
امام ضامن (باشت)

مکان
| امام ضامن (گچساران) | امام ضامن (گچساران) |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
امام ضامن (گچساران): امام ضامن (گچساران)
مختصات: ۳۰°۱۷′۶″ شمالی ۵۱°۱۴′۵۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۲۸۵۰۰°شمالی ۵۱٫۲۴۹۷۲°شرقی﻿ / 30.28500; 51.24972: مختصات: ۳۰°۱۷′۶″ شمالی ۵۱°۱۴′۵۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۲۸۵۰۰°شمالی ۵۱٫۲۴۹۷۲°شرقی﻿ / 30.28500; 51.24972
استان: کهگیلویه و بویراحمد
شهرستان: گچساران
بخش: بخش باشت
دهستان: بابوئی
جمعیت: ۶۷ نفر (سرشماری ۹۵)
امام ضامن (گچساران)، روستایی از توابع بخش باشت شهرستان گچساران در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان بابوئی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۴ نفر (۲۱خانوار) بوده‌است.
پتاواوا

Town در 23x15px|border |alt=|link= انتاریو, 23x15px|border |alt=|link= کانادا
| پتاواوا | پتاواوا |
| --- | --- |
Town (lower-tier): Town (lower-tier)
پتاواوا: پتاواوا
رودخانه پتاواوا: رودخانه پتاواوا
پتاواوا: پتاواوا
مختصات: ۴۵°۵۴′ شمالی ۷۷°۱۷′ غربی﻿ / ﻿۴۵٫۹۰۰°شمالی ۷۷٫۲۸۳°غربی﻿ / 45.900; -77.283: مختصات: ۴۵°۵۴′ شمالی ۷۷°۱۷′ غربی﻿ / ﻿۴۵٫۹۰۰°شمالی ۷۷٫۲۸۳°غربی﻿ / 45.900; -77.283
استان:  انتاریو
کانتی: شهرستان رنفرو
Incorporated (town): ۱ ژوئیه ۱۹۹۷
حکومت: حکومت
 • شهردار: باب سوئیت
 • Governing Body: شورای شهرک پتاواوا
 • MPs: شورای شهرک پتاواوا
 • MPP: جان یاکابوسکی
مساحت: مساحت
 • خشکی: ۱۶۴٫۶۸ کیلومتر مربع (۶۳٫۵۸ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۱۵۹۸۸
 • تراکم: ۹۷٫۱/کیلومتر مربع (۲۵۱/مایل مربع)
 : Source: سرشماری ۲۰۱۱ کانادا
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
وبگاه: Town of Petawawa
پتاواوا (به انگلیسی: Petawawa) یک شهرک در کانادا است که در شهرستان رنفرو واقع شده‌است.
خصوصیات

پتاواوا  ۱۵٬۹۸۸ نفر جمعیت دارد.
ایل ملکشاهی
ریشه‌شناسی نام

همان‌طور که از نام ایل ملکشاهی بر می‌آید، این ایل نام خود را از امیر کُرد ملکشاه (ملکیش) چمشگزک گرفته‌است. امیر کُرد ملکشاه (ملکیش) چمشگزک جمع کثیری بر سر رأیت خود جمع نموده سی و دو قلعه و شانزده ناحیه که بالفعل در تصرف حکام چَمَشْگَزَکْ بود تسخیر نمود و عشیرت ایشان را به نام جد آن‌ها امیر کُرد ملکشاه (ملکیش) چمشگزک، ایل ملکشاهی خواندند. اما بنا به استناد به دانشنامه جهان اسلام و بر اساس نوشته اولیاء چلبی نسب ایل ملکشاهی چَمَشْگَزَکْ (چمزی) به جمشید شاه اسطوره‌ای ایران می‌رسد که جمشید گنزک نامیده شده‌اند و سپس به چمشگزک، چمگزی و چمزی تبدیل شده‌اند. در کتاب جغرافیای تلمود نوشته نویبائر آمده است که در ماد قدیم شهری به نام گینزک (Guinzak) وجود داشت که نِهار گُزان (Nehar Gozan) نیز گفته می شد. نام شهر گینزک در ادامه ی اسامی شهر های ماد از جمله همدان و نهاوند ذکر شده است .
ساختار اجتماعی

ایل ملکشاهی از بومیان قدیمی ایران و از قدرتمندترین ایلات ایران به حساب می‌آیند که رؤسا و توشمالان آنان دارای قدرت نظامی بودند.
نظام سنتی ایل بر اساس خویشاوندی استوار بوده و همانند دیگر ایل‌ها، پدر تبار می‌باشند. حشمت الله طبیبی در کتاب جامعه‌شناسی و مردم‌شناسی ایلات و عشایر ساخت سنتی ایل ملکشاهی را به صورت
ترسیم کرده و ایرج افشار سیستانی در کتاب نگاهی به ایلام، به صورت:
ساختار اجتماعی > توشمال

رهبری و ریاست ایل در ملکشاهی موروثی است که به «عالیجاه توشمال» یا خان معروف است که بالاترین مقام در ایل ملکشاهی است و از طرف پادشاه یا حکومت مرکزی به رسمیت شناخته می‌شد. گاهی مقام عالیجاه توشمالی و خانی بین دو برادر تقسیم می‌شد. از وظایف عمده عالیجاه توشمال افزون بر حفظ امنیت و نظارت بر امور مختلف ایل که از طریق پلیس و انتظامات صورت می‌گرفت، جمع‌آوری مالیات مرسوم بود. در ایل ملکشاهی همچنین چند توشمال برای مشورت در امور ایل حضور داشتند. توشمالان هنگامی که ایل ملکشاهی رهبری و ریاست واحدی داشت در زیر نظر «رئیس ایل» منصوب شده توسط پادشاه یا حکومت مرکزی قرار می‌گرفتند. سرپرستی طوایف نیز بر عهده کدخدا بود که در زیر نظر عالیجاه توشمال قرار داشتند.
ساختار اجتماعی > ساختار قدرت در ایل ملکشاهی

رئیس ایل (خان یا سرتوشمال یا عالیجاه توشمال)←توشمال←کدخدا←ریش سفید←پیاگ
ساختار اجتماعی > جلسه شورای مجلس ایل ملکشاهی

یکی از نکات قابل توجه در ارتباط با ایل ملکشاهی وجود جلسه شورای مجلس (هیئت توشمال و کدخدایان) بوده‌است که در میان تمامی ایلات ایران بی‌نظیر است؛ که نشان از روشنفکری و وحدت طوایف این ایل داشته‌است. این مجلس مشورتی تا سال ۱۳۲۳ هجری شمسی دائر بوده‌است، و در این مجلس رئیس ایل ملکشاهی نظر تمامی کدخدایان طوایف ۳۵ گانه ایل ملکشاهی را در مورد قوانین و اجرای احکام جویا شده و بر اساس آن نظر نهایی را اعلام می‌نموده‌است. این احکام توسط پلیس ایل ملکشاهی و با نظارت ریاست ایل ملکشاهی به مرحله اجرا درمی‌آمده‌است و هیچ‌کس در ایل حق تخلف از این احکام مجلس را نداشته‌است.
طوایف ایل ملکشاهی

این ایل به دو قسمت چمزی و گچی تقسیم‌بندی می‌شود و هرکدام دارای چندین طایفه است که همگی خود را منسوب به ایل می‌دانند.
ملکشاهی چَمَزی چمشگزک: ۱- خمیس ۲- نقی (نظربگ) ۳- کاظم بگ ۴- روسگه (رستم بگ) ۵- خداداد ۶- ملگه ۷- شکَربگ ۸- حسین بگ ۹- شیه‌وردی (شاهوردی) ۱۰- خرزینوند ۱۱- قیطولی ۱۲- گلان ۱۳- کله وند ۱۴- کینیانه ۱۵- خلیل وند ۱۶- کناری وند ۱۷- گراوندی ۱۸- سرایلوند ۱۹- شهره میر (شیره میر) ۲۰- کل کل ۲۱- کلگه ۲۲- کوگر (کبک گیر) ۲۳- باباهای پیرمحمد ۲۴- جمعه ۲۵- سیه‌گه ۲۶- حمانه و کول (علی نظر)
ملکشاهی گَچی: ۲۷- رسولوند ۲۸- باولگ ۲۹- خِیَرشَه ۳۰- کوکی ۳۱- دوقرصه ۳۲- قیطول ۳۳- خَلَف مهر ۳۴- قطره سیه ۳۵- سیرانه
طوایف ایل ملکشاهی > فرزندان خَمیس

پهلوان موسی خمیس گرزدین وند:از خانواده‌های اسدی، داراخانی، رشیدپور، کمری، رهگوئی، طهماسبی و پرواس تشکیل شده‌اند. عالیجاه توشمال حاج فرامرز اسدی ریاست ایل ملکشاهی و حاکم پشتکوه، عالیجاه توشمال داراب خان، عالیجاه توشمال اسد، عالیجاه توشمال موسی اسدی از این تیره می‌باشد. اینان در شهرستان ملکشاهی، شهرستان ایلام و استان کردستان و شهرهای ارکواز، ایلام، سنندج، تهران و عدهٔ زیادی در کشور عراق و شبه جزیره اسکاندیناوی سکونت دارند.
پهلوان مَلِگَه خمیس: از خانواده‌های باقر (میرزا، فرج، عزیز، صالحی، اسد و…)، محمدعلی (می‌مالی خان) (رحیمی و تاب) و حاج علی شکل گرفته‌است و در روستاهای چشمه کل و مرکز شهر ارکواز سکونت دارند. نامدار رحیمی، شهباز، صحبت رحیمی، عباس عزیزیان و عباس خان رحیمی از این تیره می‌باشند. خانواده‌های رحیمی، عزیزیان، فرجی، اسدزاده، صالحی، میرزایی و تاب از این تیره هستند.
شه میر خمیس: از خانواده‌های یارمحمد، غلامعلی و طَطَر شکل گرفته‌است. اسکندر ططر (اژدهایی) از جنگجویان قیام رنو از این تیره هستند. خانواده‌های کریمی، ربانی، پیکره، طمری از این تیره اند.
علی محمد خمیس:از خانواده‌های جفائیان، افرا، امینی‌تبار (لعل زادگان)، تخش (متین) شکل گرفته‌است.
محمدعلی جفاییان از این تیره است.