روتاویروس
ویروس‌شناسی > پروتئین‌های غیرساختاری

NSP1، محصول تولیدی ژن ۵ بوده و یک پروتئین غیرساختاری متصل به آران‌اِی به‌شمار می‌رود. NSP1 همچنین کارآمدی اینترفرون که بخشی از سیستم ایمنی ذاتی سلول‌ها در برابر عفونت ویروسی است، را از بین می‌برد. این پروتئین، وظیفه تجزیه پروتئازوم (یکی از اجزای کلیدی سیگنال دهی برای تحریک تولید اینترفرون در سلول آلوده و پاسخ‌دهندهٔ ایمنی به اینترفرون ترشح شده توسط سلول‌های مجاور) را بر عهده دارد. NSP1 همچنین برای جلوگیری از تولید این سیتوکین در سلول میزبان، چندین فاکتور رونویسی آی‌آراِف مورد نیاز برای رونویسی ژن اینترفرون را تخریب می‌کند. NSP2 یک آنزیم آران‌اِی پلی‌مراز وابسته به آران‌اِی است که در انکلوزیون‌های سیتوپلاسمی (ویروپلاسم) تجمع می‌یابد و برای همانندسازی ژنوم مورد نیاز است.
NSP3 به آران‌اِی‌های پیام‌رسان ویروسی در سلول‌های آلوده متصل می‌شود و مسئول خاموش کردن سنتز پروتئین سلول میزبان است. NSP3 دو فاکتور ضروری برای شروع ترجمه و سنتز پروتئین‌ها را که بر روی آران‌اِی پیام‌رسان سلول قرار دارد، غیرفعال می‌کند؛ در ابتدا، «پروتئین متصل‌شونده به پلی‌آدنین» (PABP) را که برای ترجمهٔ کارآمد رونوشت‌های ژنی با انتهای پلی آدنین '۳ مورد نیاز است (در اکثر رونوشت‌های سلول میزبان یافت می‌شود)، از فاکتورِ شروع ترجمهٔ eIF4F خارج و در ادامه، فاکتور eIF2 را نیز با تحریک آغاز فسفریلاسیون آن غیرفعال می‌کند. از آنجایی که آران‌اِی پیام‌رسان روتاویروس فاقد انتهای پلی آدنین '۳ است، برای ترجمه شدن در سلول میزبان، هیچ نیازی به این فاکتورهای آغازی ندارد.
NSP4 اولین انتروتوکسین ویروسی بود که توسط محققین کشف شد. NSP4 همچنین یک ویروپورین به‌شمار می‌رود که Ca+2 (یون کلسیم) سیتوزولی را در سلول‌های پستانداران افزایش می‌دهد. NSP5 توسط ترجمه بخشی از ژن ۱۱ روتاویروسِ A ایجاد می‌شود و در سلول‌های آلوده به ویروس در ویروپلاسم تجمع می‌یابد. NSP6 نیز یک پروتئین اتصال‌دهنده بوده و رونوشتِ ژنوم ویروس که یک آران‌اِی تک‌رشته‌ای (ssRNA) است را به محتوای ژنی سلول پیوند می‌دهد. این پروتئین توسط ژن ۱۱ تحت یک چارچوب خوانش بازِ خارج از فاز کدگذاری می‌شود.
| شماره آران‌اِی (ژنوم) | اندازه (جفت‌باز) | پروتئین | یونی‌پروت | وزن مولکولی کیلودالتون | موقعیت | تعداد در هر ویریون | عملکرد |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | ۳۳۰۲ | VP1 | P22678 | ۱۲۵ | در بالای بخش مرکزی | ۱۲ | آنزیم آران‌اِی پلی‌مراز وابسته به آران‌اِی |
| ۲ | ۲۶۹۰ | VP2 | A2T3R5 | ۱۰۲ | پوسته داخلی بخش مرکزی را تشکیل می‌دهد | ۱۲۰ | بخشی از ساختار ژنوم |
| ۳ | ۲۵۹۱ | VP3 | A2T3S5 | ۸۸ | در بالای بخش مرکزی | ۱۲ | آنزیم پوشاننده ام آران‌اِی (متیل ترانسفراز) |
| ۴ | ۲۳۶۲ | VP4 | A2T3T2 | ۸۷ | پلپومر ویروسی | ۱۸۰ | اتصال به سلول میزبان، بیماری‌زایی |
| ۵ | ۱۶۱۱ | NSP1 | Q99FX5 | ۵۹ | غیرساختاری | ۰ | کلاهک‌گذاری '۵، آنتاگونیست اینترفرون |
| ۶ | ۱۳۵۶ | VP6 | Q6LE89 | ۴۵ | کپسید داخلی | ۷۸۰ | آنتی‌ژن ساختاری گونه‌های خاص |
| ۷ | ۱۱۰۴ | NSP3 | P03536 | ۳۷ | غیرساختاری | ۰ | فعالیت آران‌اِی پیام‌رسان ویروسی را افزایش می‌دهد و سنتز پروتئین سلولی را متوقف می‌کند |
| ۸ | ۱۰۵۹ | NSP2 | A2T3P0 | ۳۵ | غیرساختاری | ۰ | در همانندسازی و بسته‌بندی آران‌اِی نقش دارد |
| ۹ | ۱۰۶۲ | VP71 VP72 | P03533 | ۳۸ و ۳۴ | سطح | ۷۸۰ | آنتی‌ژن ساختاری و مصونیت ایمنی ویروس |
| ۱۰ | ۷۵۱ | NSP4 | P04512 | ۲۰ | غیرساختاری | ۰ | ویروپورین (انتروتوکسین) |
| ۱۱ | ۶۶۷ | NSP5 NSP6 | A2T3Q9 P11203 | ۲۲ | غیرساختاری | ۰ | تعدیل کننده اتصال آران‌اِی تک‌رشته‌ای و آران‌اِی دورشته‌ای، فسفوپروتئینی برای NSP2 |
این جدول بر اساس سویه SA11 روتاویروس میمون‌سانیان است. تخصیص کدگذاری آران‌اِیِ پروتئین در برخی از سویه‌ها متفاوت است.