جامعه‌مادگی
تاریخچه

هوبر (Huber) به یک نکته اساسی اشاره کرد که هرچه فناوری‌های جدید بیشتر مورد استفاده قرار بگیرند اثرات عمیق‌تری بر طراحی سازمانی و تصمیم‌گیری خواهند گذاشت. از دهه ۱۹۹۰ به بعد آن روشن بود که به دلیل تنوع فناوری‌های اطلاعات و ارتباطات که در محل کار مورد پذیرش قرار می‌گرفتند، پرداختن همزمان به جنبه‌های اجتماعی و مادیت در جوامع دانشگاهی با اهمیت بیشتری مورد توجه قرار خوهد گرفت. همان‌طور که باراد گفته، «زبان از نظر مادی مهم است. گفتمان از نظر مادی مهم است. فرهنگ از نظر مادی مهم است. اما احساس می‌شود که تنها چیزی است از نظر مادی مهم نیست خود ماده است.» این بیانیه انتقادی نماینده نه تنها نقطه تمرکز بسیاری از دانشمندان در این زمینه را آشکار می‌سازد بلکه آنچه را که آن‌ها از قلم انداخته‌اند را نیز بیان می‌کند: ماده یا مواد. در هدایت توجهات به سمت مواد نظریه جامعه مادگی ایجاد شد.
دانشمندان اولیه مانند جوآن وودوارد (Joan Woodward) و چارلز پرو (Charles Perrow) در مطالعات خود از یک نقطه نظر جبری پیروی می‌کردند و فکر می‌کردند که مادیت فناوری‌ها عامل واحد تغییرات سازمانی است. اولین نسل از پژوهش‌ها در سطح کلان و با سازمان به عنوان واحد تجزیه و تحلیل انجام می‌شدند. جریان‌های بعدی شروع به در نظر گرفتن افراد به مثابه واحد تحلیل کردند و بدین ترتیب بسیاری از جنبه‌های غیررسمی مطالعات سازمان نیز مدنظر قرار گرفتند. این موضوع ظهور جنبه‌های اجتماعی در مقالات علمی پیرامون فناوری سازمانی را رقم رد و عباراتی مانند استفاده از فناوری (technology-in use) و ترکیب «فنی اجتماعی» را وارد عرصه کرد. این جریان فکری یک نقطه نظر برساختگرا (constructivist) دارد. این دیدگاه معتقد است که ویژگی‌های ماده و فناوری چندان مهم نیست بلکه شیوه تفسیر فناوری از سوی مردم است که حائر اهمیت است. هر دو نگرش جبر فناورانه و برساخت گرایی در توصیف تصویر کامل از رابطه بین فناوری و سازمان بازمی‌مانند. سپس دانشمندانی مانند پوله (Poole) و دی سانتیس (DeSanctis)، منتیرو (Monteiro) و هانستس (Hanseth) و گریفیث (Griffith) شروع به هدایت توجهات به سمت ویژگی‌های مادی فناوری کردند. تنها پس از این بود که دیدگاه مادیت که بیان دیگر توجه به ویژگی‌های فیزیکی فناوری که عمل سازمانی را هدایت می‌کند مورد توجه قرار گرفت. اما استفاده صرف از مادیت در توصیف فناوری محل کار نمی‌تواند تصویر جامعی بدست بدهد.
لئوناردی (Leonardi) توضیح می‌دهد که دلایل وجود جامعه مادگی (sociomateriality) عبارتند از: (الف) که همه مادیت —همان‌طور که در بخش قبل توضیح داده شده— اجتماعی است از این جهت که در فرایندی اجتماعی خلق شده و در بافتارهای اجتماعی استفاده و تفسیر می‌شود و (ب) همه اقدامات اجتماعی به دلیل برخی از انواع مادیت ممکن می‌شوند(p.  32). ظهور اصطلاح جامعه مادگی (sociomateriality) نشانه‌ای از پیشرفت از مادیت در مسیری است که در آن این موضوع به رسمیت شناخته می‌شود که مادیت جهان اجتماعی را برمی سازد و جهان اجتماعی نیز بر مادیت فناوری اثرگذار است. در اینجا عبارت «اجتماعی» می‌تواند به نهادها، هنجارها و دیگر مقاصد انسانی اشاره کند.
با توجه به محبوبیت رو به رشد مادیت و جامعه مادگی در نظریه‌های مدیریت و سازمان (به عنوان مثال کارلی (Carlile)، نیکولینی (Nicolini)، لانگلی (Langley)، تسوکا (Tsoukas)، جارزابوسکی (Jarzabkowski)، اسپی و اسمت (Spee & Smets)، لئوناردی (Leonardi) و بارلی (Barley)) جامعه مادگی تبدیل به «مد روز» برای نظریه پردازان و محققان در زمینه‌های دیگر مانند ارتباطات سازمانی شده‌است. دلیل آن این است که یک درک عمیق‌تر از بافتار و روابط و عواملی که رفتار انسانی را سازماندهی، شکل و تغییر می‌دهد به دست می‌دهد.
به‌طور سنتی، مفاهیم مورد استفاده در مطالعه استفاده از فناوری در محل کار از پیشرفت‌های فلسفه و جامعه‌شناسی از قبیل نظریه اقتضایی، نظریه ساخت یابی و شبکه کنشگران استفاده می‌کنند. اما جامعه مادگی اولین مفهوم توسعه یافته در درون رشته سیستم‌های اطلاعاتی (IS) به عنوان بخشی از نظریات سازمان و مدیریت است. این طور بیان شده‌است که جامعه مادگی مد جدید حوزه سیستم‌های اطلاعاتی است. باراد توضیح می‌دهد که بازیگران انسانی و اشیاء فن آورانه در ترکیب های(assemblages) جامعه مادگانه قابل درک هستند. این ترکیب‌ها نتیجه برش‌های عاملی(agential cuts) هستند که مرز اشیاء را در عوامل تثبیت شده موقتی متحول می‌کنند.