stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آرتور گیراگسیان

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Artur Robertovich Kirakasyan
زادروز:  ۱۲ مارس ۱۹۹۰ ‏(۳۴ سال)
قد:  ۱٫۷۰ متر (۵ فوت ۷ اینچ)
پست:  مهاجم
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۹ |  آبینسک |  ۵ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۴:۵۷, ۲۸ سپتامبر ۲۰۰۹ (UTC). :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۴:۵۷, ۲۸ سپتامبر ۲۰۰۹ (UTC). 
آرتور روبرتی گیراگسیان ( روسی: Артур Робертович Киракасян؛ زادهٔ ۱۲ مارس ۱۹۹۰) بازیکن فوتبال در پست مهاجم ارمنی‌تبار اهل روسیه است.
باشگاهی

از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آبینسک اشاره کرد.
آسان

| آسان Assan; Ma'ina | آسان Assan; Ma'ina |
| --- | --- |
روستا: روستا
موقعیت آسان در نقشه: موقعیت آسان در نقشه
کشور: ایالات متحده آمریکا
قلمرو: گوآم
حکومت: حکومت
 • شهردار: Vincent John Babauta II (D)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۲٬۱۳۷
 • قومیت: Chamorro
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱۰ (ChST)
Village گل: پلومریا
آسان (به انگلیسی: Asan, Guam) یک روستا در گوآم است.
خصوصیات

آسان ۲٬۱۳۷ نفر جمعیت دارد.
قوشخانه

| قوشخانه | قوشخانه |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: خراسان شمالی
شهرستان: شیروان
بخش: قوشخانه
نام(های) پیشین: ینگی قلعه بالا
مردم: مردم
جمعیت: ۹۲۷ نفر (۱۳۹۰)
رشد جمعیت: ۸٪ مثبت
شناسهٔ ملی خودرو:  ایران
کد آماری: ۲۸۴۶
  قوشخانه  روی نقشه ایران ۳۷°۴۴′۴۲″شمالی ۵۷°۴۳′۲۰″شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۷۴۴۹۵۴۴۰°شمالی ۵۷٫۷۲۲۱۳۳۰۹°شرقی﻿ / 37.74495440; 57.72213309   :   قوشخانه  روی نقشه ایران ۳۷°۴۴′۴۲″شمالی ۵۷°۴۳′۲۰″شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۷۴۴۹۵۴۴۰°شمالی ۵۷٫۷۲۲۱۳۳۰۹°شرقی﻿ / 37.74495440; 57.72213309   
 :  
قوشخانه شهری در بخش قوشخانه شهرستان شیروان استان خراسان شمالی ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این شهر ۹۲۷ نفر (در ۲۵۶ خانوار) بوده است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۵ | ۸۶۲ | —     |
| ۱۳۹۰ | ۹۲۷ | ۷٫۵٪+ |
بنفشه اولوپو

| بنفشه اولوپو | بنفشه اولوپو |
| --- | --- |
بنفشه اولوپو، Viola chamissoniana: بنفشه اولوپو، Viola chamissoniana
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 در خطر انقراض  (NatureServe):  در خطر انقراض  (NatureServe)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: گیاهان
راسته:: مالپیگی‌سانان
تیره:: بنفشگان
سرده:: بنفشه
گونه:: V. chamissoniana
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Viola chamissoniana : Viola chamissoniana 
بنفشه اولوپو(نام علمی: Viola chamissoniana) نام یک گونه از سرده بنفشه است.
بریتیش ریل کلاس ۴۶۵

| بریتیش ریل کلاس ۴۶۵ | بریتیش ریل کلاس ۴۶۵ |
| --- | --- |
Southeastern Trains Class 465 No. 465019 stands at ایستگاه پل لندن: Southeastern Trains Class 465 No. 465019 stands at ایستگاه پل لندن
The refreshed interior of a Southeastern Class 465: The refreshed interior of a Southeastern Class 465
دوره خدمت: ۱۳ اکتبر ۱۹۹۲-اکنون
سازنده: BREL، گروه آب‌ب، آلستوم (Metro-Cammell)
نام خانواده: Networker
جایگزین: Class 415 Class 416 Class 423
ساخته شده: ۱۹۹۱–۱۹۹۴
نوسازی: 2005 (465/9 در Wabtec Rail, Doncaster) 2010 - 2012/15
شمار ساخته شده: ۱۴۷
تشکیل: 4 cars per trainset
ظرفیت: ۳۴۸ صندلی (465/0, 465/1, 465/2)
گرداننده(گان): ساوت‌ایسترن
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
طول خودرو: ۲۰٫۸۹ متر (۶۸ فوت ۶ اینچ) (DMSO, DMCO) ۲۰٫۰۶ متر (۶۵ فوت ۱۰ اینچ) (Other vehicles)
عرض: ۲٫۸۱ متر (۹ فوت ۳ اینچ)
ارتفاع: ۳٫۷۷ متر (۱۲ فوت ۴ اینچ)
بیشینه سرعت: ۷۵ مایل بر ساعت (۱۲۱ کیلومتر بر ساعت)
وزن: Total - ۱۳۶ تن (۱۳۳٫۹ تن بزرگ؛ ۱۴۹٫۹ تن کوچک)
توان خروجی: ۱٬۶۰۸ اسب بخار (۱٬۱۹۹ کیلووات)
سامانه(های) ریل برقی: ۷۵۰ ولت جریان مستقیم third rail
گیرنده(های) جریان: Contact shoe
اندازه ریل: ۱٬۴۳۵ mm (4 ft 8 1⁄2 in) ریل استاندارد
بریتیش ریل کلاس ۴۶۵ (انگلیسی: British Rail Class 465) یک قطار خودگرانشی الکتریکی ساخت گروه آب‌ب و آلستوم است.
این قطار که از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۴ تولید می‌شده و دارای ۲٫۸۱ متر عرض، ۱۲۱ کیلومتر بر ساعت سرعت نهایی و ۱٬۶۰۸ اسب بخار توان خروجی است.
آلتامیرا (فیلم)

| آلتامیرا | آلتامیرا |
| --- | --- |
کارگردان: هیو هادسن
تهیه‌کننده: لوکرثیا بُتین آلوارو لونگوریا اندی پترسون
فیلمنامه‌نویس: خوزه لوئیس لوپس-لینارِس الیویا هت‌رید
بازیگران: آنتونیو باندراس آلگرا آلن کلمان سیبونی روپرت اورت گلشیفته فراهانی ایرنه اسکولار
موسیقی: مارک نافلر
فیلم‌بردار: خوزه لوئیس آلکائین
تدوین‌گر: پیا دی ثیائولا
توزیع‌کننده: ایگل‌فیلمز
تاریخ‌های انتشار: ۱ آوریل ۲۰۱۶ (اسپانیا)
مدت زمان: ۹۷ دقیقه
کشور: اسپانیا
زبان: زبان انگلیسی / زبان اسپانیایی
آلتامیرا (اسپانیایی: Altamira‎) فیلمی اسپانیایی به کارگردانی هیو هادسن است که در سال ۲۰۱۶ منتشر شد. سبک این فیلم زندگینامه‌ای و درام است.
موضوع فیلم

این فیلم که بر اساس یک داستان واقعی ساخته شده، داستان باستان‌شناس آماتوری است که نقاشی‌های غار آلتامیرا را کشف می‌کند.
بوزکندورف

| بوزکندورف   | بوزکندورف   |
| --- | --- |
Ortsteil  of Teistungen: Ortsteil  of Teistungen
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: تورینگن
ناحیه: Eichsfeld
شهرداری: Teistungen
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۲۵۲
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
وبگاه: http://www.lindenberg-eichsfeld.de
بوزکندورف (به آلمانی: Böseckendorf) یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در تایشتونگن واقع شده‌است. بوزکندورف ۲۵۲ نفر جمعیت دارد.
آلبرت تانگورا

آلبرت تانگورا (Albert Tangora) زادهٔ ۱۹۲۳ و درگذشتهٔ ۱۹۷۸، یکی از پرسرعت‌ترین تایپیست‌های دههٔ ۹۰ میلادی در ایالات متحده‌ٔ آمریکا بود. او اهل نیوجرسی بود و تایپ‌کردن با ماشین تایپ را از ۱۹۱۶ آغاز کرد. او با ثبت رکورد ۱۴۷ کلمه در دقیقه، توانست رکورد جهان برای سرعت تایپ در ۶۰ دقیقه را از آن خود کند.
| آلبرت تانگورا | آلبرت تانگورا |
| --- | --- |
تانگورا در ۱۹۳۸: تانگورا در ۱۹۳۸
زادهٔ: ۲ ژوئیهٔ ۱۹۰۳ پترسون، نیوجرسی, U.S.
درگذشت: ۷ آوریل ۱۹۷۸ (۷۴ سال)
شناخته‌شده برای: رکوردار تایپ
امضاء: امضاء
:
فهرست منابع

↑  مشارکت‌کنندگان در ویکی‌پدیا، Albert Tangora
بلیک نیلی

| بلیک نیلی | بلیک نیلی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۸ آوریل ۱۹۶۹
بلیک نیلی (انگلیسی: Blake Neely؛ زادهٔ ۲۸ آوریل ۱۹۶۹) یک آهنگساز اهل ایالات متحده آمریکا است.
بنفشه برگ‌قلوه‌ای

| بنفشه برگ‌قلوه‌ای | بنفشه برگ‌قلوه‌ای |
| --- | --- |
بنفشه برگ‌قلوه‌ای، Viola renifolia: بنفشه برگ‌قلوه‌ای، Viola renifolia
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 امن  (NatureServe):  امن  (NatureServe)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: گیاهان
راسته:: مالپیگی‌سانان
تیره:: بنفشگان
سرده:: بنفشه
گونه:: V. renifolia
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Viola renifolia : Viola renifolia 
بنفشه برگ‌قلوه‌ای(نام علمی: Viola renifolia) نام یک گونه از سرده بنفشه است.
آپاچی (قبیله)

پرتره آپاچی‌ها
گروهی از آپاچی‌ها
آپاچی یا اِپَچی (به انگلیسی: Apache، /əˈpætʃi/) نام گروهی از مردمان‌بومی‌آمریکای شمالی در ایالت‌های جنوب غربی آمریکا است. آپاچی‌ها اصالتاً سرخ‌پوست هستند. این واژه به معنای «مرد جنگجو» است. تعداد آپاچی‌ها در اواخر سدهٔ ۲۰ میلادی حدود ۲۲ هزار نفر بوده و در گذشته از طریق شکار گاومیش، برداشت گیاهان وحشی خوراکی، کشت ذرت و حمله به سایر قبیله‌ها در غرب آمریکا امرار معاش می‌کردند.
پیشینه

آپاچی‌ها که از لحاظ فرهنگی به آپاچی‌های غربی و شرقی تقسیم می‌شدند همراه همسایگان خود، قبیلهٔ ناواهو، بازمانده‌های سرخ‌پوستان اتابسکی زبان به‌شمار می‌روند، که در سال ۱۰۰۰ میلادی از کانادا به جنوب غربی ایالات متحده کوچ کردند. در سده‌های ۱۸ و ۱۹ میلادی به «جنگجویان سوارکار» شهرت داشتند. آپاچی‌ها اکنون در قرارگاه آریزونا، جنوب غربی اکلاهاما و نیومکزیکو زندگی می‌کنند. رهبران آپاچی از قبیل کوچیس (به انگلیسی: Cochise)، مانگاس کولوراداس، جرونیمو و ویکتوریو (به انگلیسی: Victorio) در نیمهٔ دوم سدهٔ ۱۹ چهره‌های شاخصی بودند. کوچیس شدیدترین نبردهای سرخ‌پوستان را علیه سفیدپوستان آمریکا در ۱۸۶۱ آغاز کرد. در فاصلهٔ سال‌های ۱۸۷۱ تا ۱۸۷۳ شمار زیادی از آپاچی‌ها تسلیم و به قرارگاه‌هایی در آریزونا فرستاده شدند. اما شمار بیشتری از مستقر شدن سر باز زدند و تا ۱۸۸۶ که جنگجویان باقی‌مانده تسلیم شدند؛ نبرد آن‌ها به رهبری جرونیمو و ویکتوریو ادامه یافت. قبیلهٔ چیریکائوئا (به انگلیسی: Chiricahua) به رهبری جرونیمو به فلوریدا و سپس آلاباما و در سال ۱۹۱۳ به اوکلاهما یا نیومکزیکو رفتند. به مرور آپاچی‌های شرقی در قرارگاه نیومکزیکو و آپاچی‌های غربی در قرارگاه‌های مرکز شرقی آریزونا مستقر شدند. بزرگ‌ترین قرارگاه در آریزونا قرارگاه سان کارلوس سرخ‌پوستان آپاچی(به انگلیسی: San Carlos Apache Indian) تأسیس در ۱۸۷۱ (جمعیت ۱۰٬۵۰۰ نفر در ۱۹۹۴) و قرارگاه فورت سرخ‌پوستان آپاچی (به انگلیسی: Fort Apache Indian Reservation) (جمعیت ۱۲ هزار نفر در ۱۹۹۴) بودند که ۱٫۶ میلیون جریب وسعت این قرارگاه‌ها است.
بزرگراه میان‌ایالتی ۸۸ (غرب)

بزرگراه میان ایالتی ۸۸ (غرب) (به انگلیسی: Interstate-88، مخفف:I-88(W)) یکی از بزرگراه‌های میان ایالتی آمریکاست؛ که مسیر شرقی-غربی داشته و زیرمجموعه ندارد.
گروه ممفیس

مجموعه‌ای از اشیاء طراحی شده توسط گروه ممفیس
مبلمان گروه ممفیس در یک فضای اتاق نشیمن
گروه ممفیس (به انگلیسی: Memphis Group) که با نام ممفیس میلانو نیز شناخته می‌شود، یک گروه طراحی و معماری ایتالیایی بود که توسط اتوره سوتساس تأسیس شد. این گروه از سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۷ میلادی فعال بود. این گروه مبلمان، محصولات نورپردازی، پارچه، فرش، سرامیک، شیشه و اشیاء فلزی پست‌مدرنیسم را طراحی کرد.
کار گروه ممفیس اغلب شامل استفاده از موادی چون لمینت پلاستیکی و موزائیک بود و با طرح‌های زودگذر حاوی تزئینات رنگارنگ و انتزاعی و همچنین اشکال نامتقارن، مشخص می‌شد که گاهی اوقات به‌ گونه‌ای خودسرانه به سبک‌ها و طرح‌های عجیب و غریب یا پیشین اشاره می‌کرد.
زمینه

ممفیس در غروب ۱۱ دسامبر ۱۹۸۰ میلادی به دنیا آمد، زمانی که سوتساس از گروهی از طراحان و معماران جوان دعوت کرد تا در مورد آیندهٔ طراحی بحث کنند. آن‌ها با هم می‌خواستند مفهوم چیزی را که طراحی روی آن متمرکز شده بود، یعنی مدرنیسم تغییر دهند، و هدفشان این بود که این کار را با ایجاد و تشکیل یک مجموعهٔ طراحی جدید انجام دهند. پس از ملاقات اولیه، گروه رفتند تا ایده‌ها و مفهوم‌های مختلف را طوفان فکری کنند، و سه ماه بعد، آمادهٔ به اشتراک گذاشتن بیش از صد طرح که در آن زمان تولید کرده بودند، گرد هم آمدند.
الهام‌بخش نامگذاری خود به نام «ممفیس» در اولین ملاقات آن‌ها زمانی به وجود آمد که ترانهٔ باب دیلن به نام «دوباره درونِ موبیل با بلوزِ ممفیس گیر افتادم» به‌ طور مکرر در پس‌زمینه پخش می‌شد. برای سوتساس، نام «ممفیس» نشان‌دهندهٔ دو چیز است: شهری در تنسی و پایتخت مصر باستان (یکی به عنوان زادگاه موسیقی جَز و دیگری پایتخت تمدن و هنر فاخر گذشته). سپس گروه طراحان پیش رفتند و از ابهام پشت نام «ممفیس» برای بازنمایی و نمادی از فلسفه‌های طراحی مبهم خود در مبلمان، اشیاء و منسوجات استفاده کردند. به‌طور خاص دربارهٔ شخص سوتساس، او علاقهٔ زیادی به ذائقهٔ طبقهٔ متوسط، سنت‌های جهان سوم و شرق، و طبیعت بکر نشان می‌داد.
سوتساس در سال ۱۹۸۵ میلادی گروه را ترک کرد تا بر شرکت طراحی و معماری خود، سوتساس آسوچاتی (انجمن سوتساس) تمرکز کند.
این گروه در سال ۱۹۸۷ میلادی منحل شد زیرا اعضای آن پس از محو شدن هیاهوی جنبش جدیدشان، حفظ موفقیت تجاری خود را دشوار می‌دیدند.
تأثیر

مبلمان رنگارنگ ممفیس به عنوان «عجیب»، «سوءتفاهم»، «منفور» و «عروسی تفنگ ساچمه‌زنی میان باوهاوس و فیشر-پرایس» توصیف شده‌ است.
در طول سال‌های فعالیت خود، این گروه مجموعه ای از مبلمان ناسازگار را طراحی کرد. یکی از محبوب‌ترین و شناخته‌شده‌ترین طرح‌های آن‌ها، تقسیم‌کنندهٔ اتاق «کارلتون» است، یک دیرک توتمیک که دارای انواع رنگ‌های روشن، اشکال جامد و فضای خالی است. خود ساختار با استفاده از ورقه‌های پلاستیکی ارزان ساخته شده‌ است، اگر چه برای فروش توسط یک بازار لوکس طراحی شده‌ است، و شامل یک سری مثلث متساوی الاضلاع، واقعی و ضمنی است.
طراحی مبلمان، معماری، وسایل خانگی و لباس در سال ۱۹۸۰ میلادی به شدت تحت تأثیر طراحی ممفیس قرار گرفت. شرکت‌های موج‌سواری، اسکیت‌برد، اسکی و بی‌ام‌اکس به سرعت زیبایی‌شناسی را در طراحی‌های خود به کار گرفتند. برنامه‌های تلویزیونی مانند میامی وایس نمونه‌های معماری بسیاری را به نمایش گذاشت. طرح‌های ممفیس به عنوان الهام‌بخش برای نمایش مُد پاییز/زمستان ۲۰۱۲–۲۰۱۱ میلادی مجموعهٔ اوت کوتور کریستیان دیور، و برای زمستان ۲۰۱۵ میلادی مجموعهٔ میسونی،
کلکسیونرهای برجستهٔ طراحی ممفیس شامل کارل لاگرفلدِ طراح مد و دیوید بوییِ موسیقیدان بودند. پس از مرگ بویی در سال ۲۰۱۶ میلادی، مجموعهٔ او در حراجی ساتبیز به مبلغ ۱٬۳۸۷٬۰۰۰ پوند به حراج گذاشته شد.
سبک تصویرسازی «مسطح، هندسی، فیگوراتیو» «معمولاً از رنگ‌های یکدست ساخته می‌شود»، که در اواخر دههٔ ۲۰۱۰ میلادی به ویژه در شرکت‌های نوپا محبوبیت داشت، به دلیل شباهت آن به طرح‌های ممفیس توسط مجلهٔ وایرد «ممفیس شرکتی» لقب گرفت.
طراحان

اتوره سوتساس به عنوان بنیانگذار گروه، رهبر گروه ممفیس شد و اکنون یکی از شناخته‌شده‌ترین طراحان ایتالیایی پس از جنگ است.
مارتین بدین، طراح فرانسوی، نیز یکی از اعضای ممفیس بود. او برای اولین بار زمانی که در دههٔ بیست زندگی خود بود به این گروه ملحق شد و مسئول نظارت بر تمامی چراغ‌های تولیدی ممفیس بود. پدرش مهندس بود و او نیز پیوسته «با چیزهای ممنوعه بازی می‌کرد» که همهٔ این موارد به تعیین موقعیت او کمک کردند. بدین ترتیب در طی مدت فعالیت خود در ممفیس، ایده‌های متعددی را طراحی و ارائه کرد. طرح او از سوپر چراغ قرار داده شده روی چرخ‌ها، که برای اولین بار در سال ۱۹۷۸ طراحی شد، ظاهراً همراه با گروهی از اشیاء دیگر، اقلام «دوست-مانند» را بازنمایی می‌کردند. چراغ بدین بعداً در یک کارگاه صنایع دستی تولید شد، جایی که تمام محصولات ممفیس در آنجا تولید می‌شدند، و اولین نمونهٔ اولیه او اکنون در موزهٔ ویکتوریا و آلبرت، در لندن، انگلستان نمایش داده می‌شود.
پیتر شایر، مجسمه‌ساز، طراح و سفالگر اصالتاً اهل کالیفرنیا، یکی دیگر از چهره‌هایی بود که گروه ممفیس را تشکیل داد. او اولین بار به لطف مرطوب: مجله حمام‌کردن لذیذ، یک نشریهٔ سبک زندگی در سواحل غربی که شریک سوتاساس در مواردی در آن مشارکت می‌کرد، کشف شد. در یکی از مقاله‌های مربوط به قوری‌های شایر در سال ۱۹۷۷ میلادی، او بیان می‌کند: «من زیاد اهل چای خوردن نیستم [...] در واقع اولین انگیزهٔ من این است که کوکاکولا را در قوری‌ها بریزم. من یک مصرف‌کنندهٔ بزرگ کوکاکولا هستم و دوست دارم کوکاکولا را ببینم که از قوری‌ها بیرون می‌ریزد و روی زمین کف می‌کند.» رویکرد و نگرش منحصر به فرد او بعداً جایگاهی را برای او به عنوان عضوی از ممفیس فراهم کرد.
پس از انحلال ممفیس در سال ۱۹۸۷ میلادی، اعضاء راه خود را ادامه دادند. برخی مانند ناتالی دو پاسکیه متولد فرانسه، یکی از اعضای سابق گروه؛ در سال‌های اخیر با برندها و شرکت‌های مختلف همکاری کردند. در سال ۲۰۱۳ میلادی، او و شرکت دانمارکی هِی با هم همکاری کردند و کیف‌های طرح‌دار ممفیس‌وار را طراحی و ساخت. او بعداً همچنین با آمریکن اپارل، یک شرکت مُد کانادایی که به کالیفرنیا نقل مکان کرد، همکاری کرد، جایی که او یکی از مجموعه‌های آن‌ها را طراحی کرد.
طرح‌های گروه ممفیس به عنوان الهام‌بخش بسیاری از شرکت‌های مُد دیگر مانند دیور و میسونی عمل کرده‌ است، که هر دو برای طراحی مجموعه‌های مُد بر اساس آثار اصلی ممفیس الهام گرفتند.
ممفیس شامل همکاران بسیاری از معماران و طراحان بین‌المللی بود.
اعضای قابل توجه عبارتند از:
اتوره سوتساس
مارتین بدین
آندره‌آ برانزی
آلدو چیبیچ
میکله د لوکی
ناتالی دو پاسکیه
مایکل گریوز
ماسیمو یوسا گینی
شیرو کوراماتا
خاویر ماریسکال
الساندرو مندینی
پیتر شایر
جورج سودن
جرارد تیلور
ماتئو تون
ماسانوری اومدا
مارکو زانینی
مارکو زانوسو
یادداشت

↑  ترانهٔ "Stuck Inside of Mobile with the Memphis Blues Again" به معنی: «دوباره درونِ موبیل با بلوزِ ممفیس گیر افتادم»، اما دربارهٔ مفهوم آن بایستی متذکر شد که موبیل نام یک شهر ساحلی در آلابامای ایالت متحدهٔ آمریکا است. آنچه دربارهٔ آن مهم است این است که موبیل، مکان چهارراه رودخانه‌ای است [تقاطعی برای گزیدن و راهی شدن]؛ و از سوی دیگر ممفیسِ آلاباما با نام هنرمند نیمه‌اسطوره‌ای "راک اِن رول" (Rock n Roll)، الویس پریسلی (Elvis Presley) پیوند خورده‌ است. همین‌طور این شهر زادگاه سبک موسیقی بلوزِ ممفیس (Memphis Blues) نیز هست. به عبارتی باب دیلن در آن مقطع زمانی در تقاطع زندگی خود بود، لذا در دومین آلبوم کامل الکتریکی خود، هنرمند سابقِ فولکلور به عشق اول خود بازگشته بود: "راک اِن رول". شاید این همذات‌پنداری فلسفی سوتساس با این ترانه، در انتخاب نام ممفیس برای گروه مؤثر بوده‌ است.
برای مطالعه بیشتر

«ممفیس: تحقیقات، تجربیات، شکست‌ها و موفقیت‌های طراحی جدید»، رادیس، باربارا (۱۹۸۵)، نیویورک: ریتزولی. شابک: ۹۷۸۰۸۴۷۸۰۵۶۹۳
«طراحی ایتالیایی: ۱۸۷۰ تا کنون»، اسپارک، پنی (۱۹۸۸)، لندن: تیمز و هادسون. شابک: ۰-۵۰۰-۲۳۵۳۱-۷
«ممفیس: اشیاء، مبلمان و الگوها»، هورن، ریچارد (۱۹۸۵)، نیویورک: بازاریابی ووارتو. شابک: ۰-۸۹۴۷۱-۳۰۷-۸
تقسیم‌کنندهٔ اتاق «کارلتون»، طراحی توسط: اتوره سوتساس برای ممفیس، ۱۹۸۱ میلادی
بزرگراه میان‌ایالتی ۸۷

بزرگراه میان ایالتی ۸۷ (به انگلیسی: Interstate-87، مخفف:I-87) یکی از بزرگراه‌های میان ایالتی آمریکاست؛ که مسیر شمالی-جنوبی داشته و زیرمجموعه دارد.
آبدان گرواسیس

آبدان گرواسیس، (به انگلیسی: Groasis Waterboxx) یک جعبه طراحی شده برای کمک به رشد درختان در مناطق خشک است. با استفاده از این نوآوری کاشت درختان در اراضی خشک بیابانی یا سنگلاخ و کوهستانی بدون استفاده از آبیاری و صرف انرژی انجام می‌گیرد و در سال ۲۰۱۰ موفق به کسب مقام بهترین نوآوری در زمینه فناوری سبز از ماهنامه پاپیولار ساینس که ماهنامهٔ آمریکایی است که هرساله ده دانشمند برگزیدهٔ سال را معرفی می‌کند شد.
روش کار

جعبه گرواسیس ضمن استفاده از ذخیره آب موجود در خود، نزولات جوی را هم در داخل مخزنش ذخیره کرده و بر اساس قانون نقطه شبنم رطوبت هوای محیط را هم به قطرات اب تبدیل نموده و در خود ذخیره می‌نماید و در عین حال مانع تبخیر آبی که به اطراف گیاه می‌فرستد شده و به عنوان قیم در زمان وزش باد عمل کرده، در شب به نهال گرما داده و در روز برای نهال محیط خنک و سایه فراهم می‌کند.
کاربرد

سامانه گرواسیس برای کاشت درختان مثمر و غیر مثمر و گیاهان بوته‌ای، همچنین حفظ محیط زیست (ایجاد پوشش سبز و مقابله با پدیده گرد و غبار)، احیا جنگلها، احداث باغات دیم بخصوص در دامنه کوه‌ها که اکنون با راندمان پایین و فرسایش بالای خاک به کشت غلات دیم اختصاص دارد، به خوبی کارایی داشته و قابل استفاده است.
طراحی

جنس این جعبه‌ها پلی پروپیلن بوده و عمر مفید آن ده سال است و در هر سال با ان یک درخت کاشته می‌شود و در پایان سال ان را از روی درخت برداشته و درخت دیگری با ان کاشته می‌شود. این آبدان‌ها در دو مدل نوع پلی پروپیلن و مدل یک بار مصرف (تجزیه‌پذیر) تولید می‌شوند.
کارگزاری

کاشت با این جعبه‌ها دارای چهار مرحله است. نخست انتخاب گونه درخت متناسب با شرایط آب و هوایی و بارش‌های منطقه کاشت، سپس پرورش نهال سالم با ریشه اصلی مستقیم است. در فرایند پرورش نهال در نهالستان‌ها به دلیل بسته بودن انتهای گلدان‌ها، ریشه اصلی منحرف و دچار پیچ‌خوردگی می‌شود و حتی گاهی به سمت بالا حرکت می‌کند که سطحی بودن ریشه‌ها ادامه حیات چنین نهالی را بدون آبیاری غیرممکن می‌کند. چرا که به‌صورت طبیعی ریشه فتوتروپیسم منفی دارد و هر طرف که نور باشد خلاف جهت آن حرکت می‌کند؛ ولی ما با استفاده از گلدان‌هایی که انتهای آن‌ها بسته است در زمان رشد نهال در نهالستان مانع توسعه طبیعی ریشه به سمت اعماق خاک می‌شویم.
مرحله دوم، استفاده از مکمل رشد EM (یا همان ریزاندامگان کارآ) در خاک محل کاشت نهال است. میکروارگانیسم‌های درون EM که شامل ۱۲۰ گونه میکروارگانیسم بوده و بیش از یک میلیون در هر میلی لیتر می‌باشند فضای بی نظیری را برای ریشه گیاه به وجود آورده و ضمن آزادسازی به موقع مواد مغذی و در دسترس قرار دادن آن برای ریشه، با شبکه گسترده‌ای که در اطراف آن ایجاد می‌کند از تبخیر آب جلوگیری کرده و همچنین موادغذایی به‌ویژه فسفر و آهن را به سرعت به ریشه می‌رساند که باعث می‌شود فرایند رشد نباتات به صورت چشمگیری تقویت شود.
مرحله سوم عدم دستکاری و تخریب ساختار مویرگی (کاپیلاری) خاک محل کاشت نهال در زمان حفر چاله است. اگر از مته‌های حلزونی استفاده کنیم، به‌دلیل کوبیده و سخت شدن کف و دیواره چاله لوله‌های موئینه موجود بین ذرات تشکیل‌دهنده خاک تخریب شده و توسعه ریشه نهال را در خاک دچار مشکل خواهیم کرد مضافاً اینکه حرکت مولکول‌های آب در بخش‌های کوبیده شده انجام نخواهد شد.
مرحله چهارم؛ پس از تهیه نهال و کاشت آن با رعایت شرایط فوق، واترباکس را روی نهال گذاشته و پس از آبیاری (۲۵ لیتر) نهال، حدود ۱۵ لیتر آب در مخزن واترباکس می‌ریزند و از آن پس در مدت یک سالی که این ظرف روی نهال خواهد ماند هیچ آبیاری انجام نخواهد شد و در حقیقت آب موجود در واتر باکس از طریق فتیله و به‌صورت نم در اطراف نهال توزیع شده و به‌هیچ وجه تبخیر نمی‌شود هم‌زمان به‌دلیل شیبدار بودن درپوش بالایی این ظرف، نزولات جوی به داخل مخزن آن هدایت شده، واترباکس هم‌زمان براساس قانون نقطه شبنم رطوبت موجود در هوا را نیز به قطرات آب تبدیل کرده و در مخزن خود ذخیره می‌کند. این شرایط حتی برای مناطق گرم و خشکی مانند فارس، کرمان، یزد، سمنان، طبس و اصفهان نیز یکسان است.
سودمندی‌ها

واترباکس گرواسیس برای نهال در مقابل باد به‌عنوان قیم عمل کرده و خاک و هوای اطراف نهال همواره در شرایط گرمای هوای محیط (روزها)، خنک بوده و در شرایط سرمای محیط (شب‌ها)، هوا و خاک اطراف نهال گرم‌تر از بقیه نقاط است؛ ضمن اینکه رطوبت خاک اطراف نهال به‌علت وجود واترباکس روی آن، تبخیر نمی‌شود و در اطراف نهال علف‌های هرز نمی‌روید. به این ترتیب بهره‌وری استفاده از آب به صددرصد می‌رسد و با کمترین میزان مصرف آب بیشترین راندمان به دست می‌آید.
بلویو، میزوری

| بلویو، میزوری | بلویو، میزوری |
| --- | --- |
محدوده ثبت‌نشده: محدوده ثبت‌نشده
Belleviewموقعیت بلویو، میزوری در نقشهنمایش نقشه میزوریBelleviewBelleview (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا: Belleviewموقعیت بلویو، میزوری در نقشهنمایش نقشه میزوریBelleviewBelleview (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا
مختصات: ۳۷°۴۱′۱۵″ شمالی ۹۰°۴۴′۲۵″ غربی﻿ / ﻿۳۷٫۶۸۷۵۰°شمالی ۹۰٫۷۴۰۲۸°غربی﻿ / 37.68750; -90.74028: مختصات: ۳۷°۴۱′۱۵″ شمالی ۹۰°۴۴′۲۵″ غربی﻿ / ﻿۳۷٫۶۸۷۵۰°شمالی ۹۰٫۷۴۰۲۸°غربی﻿ / 37.68750; -90.74028
کشور: ایالات متحده آمریکا
ایالت آمریکا: میزوری
شهرستان: شهرستان آیرون، میزوری
ارتفاع: ۱۰۴۳ فوت (۳۱۸ متر)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (منطقه زمانی مرکزی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
کد منطقه: 573
شماره GNIS: ۷۳۶۲۷۶
بلویو (به انگلیسی: Belleview) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در میزوری واقع شده‌است. بلویو ۳۱۷٫۹۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بریتیش ریل کلاس ۳۷۳

| بریتیش ریل کلاس ۳۷۳ | بریتیش ریل کلاس ۳۷۳ |
| --- | --- |
The interior of a non refurbished Class 373: The interior of a non refurbished Class 373
دوره خدمت: ۱۹۹۳ - تاکنون (تست) ۱۴ نوامبر ۱۹۹۴ - تاکون (مسافری)
سازنده: آلستوم، BN
نام خانواده: ت ژ و
ساخته شده: ۱۹۹۲–۱۹۹۶
شمار ساخته شده: ۳۱ قطار (Three Capitals) ۷ قطار (شمال لندن)
شمار اسقاط شده: ۵ قطار
تشکیل: 20 cars (Three Capitals): DM+MS+TS+TS+TS+TS+TBK+TF+TF+TBF + TBF+TF+TF+TBK+TS+TS+TS+TS+MS+DM 16 cars (North of London): DM+MS+TS+TS+TS+TBK+TF+TBF + TBF+TF+TBK+TS+TS+TS+MS+DM
ظرفیت: ۷۵۰ صندلی (Three Capitals) ۵۵۸ صندلی (شمال لندن)
گرداننده(گان): یورواستار
Depots: Temple Mills North Pole International (former)
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
جنس بدنه: فولاد
طول قطار: ۳۸۷ متر
طول خودرو: ۱۸٫۷ متر (۶۱ فوت ۴ اینچ) (متوسط) ۲۲٫۱۵ متر (۷۲ فوت ۸ اینچ) (driving) ۲۱٫۸۴ متر (۷۱ فوت ۸ اینچ) (powered middle)
عرض: ۲٫۸۱ متر (۹ فوت ۳ اینچ)
بیشینه سرعت: ۳۰۰ کیلومتر بر ساعت (۱۸۶ مایل بر ساعت) (Service) ۳۳۴٫۷ کیلومتر بر ساعت (۲۰۸٫۰ مایل بر ساعت) (رکورد)
وزن: ۷۵۲ تن (۷۴۰ تن بزرگ؛ ۸۲۹ تن کوچک) (Three Capitals, خالی) ۸۱۵ تن (۸۰۲ تن بزرگ؛ ۸۹۸ تن کوچک) (Three Capitals, بعد از بارگیری) ۶۶۵ تن (۶۵۴ تن بزرگ؛ ۷۳۳ تن کوچک) (شمال لندن)
توان خروجی: ۱۲٫۲ مگاوات (۱۶٬۴۰۰ اسب بخار) (25 kV) ۵٫۷ مگاوات (۷٬۶۰۰ اسب بخار) (3000 V) ۳٫۴ مگاوات (۴٬۶۰۰ اسب بخار) (750 V) Tractive Effort: ۴۱۰ کیلونیوتن (۹۲٬۰۰۰ پوند-نیرو) Starting @ 25 kV ۳۵۰ کیلونیوتن (۷۹٬۰۰۰ پوند-نیرو) Starting @ 1.5 kV & 750 V ۲۲۰ کیلونیوتن (۴۹٬۰۰۰ پوند-نیرو) Continuous @۲۰۰ کیلومتر بر ساعت (۱۲۴ مایل بر ساعت) & 25 kV
سامانه(های) ریل برقی: سیم بالاسر ۲۵ کیلووات ۵۰ هرتز ۳۰۰۰ ولت جریان مستقیم، 1500 V DC Third rail ۷۵۰ ولت جریان مستقیم (No longer used)
گیرنده(های) جریان: شاخک برقرسان Contact shoe (removed)
طبقه‌بندی یوآی‌سی: Bo'Bo'+Bo'2'2'2'2'2'2'2'2'2'+2'2'2'2'2'2'2'2'2'Bo'+Bo'Bo' Bo'Bo'+Bo'2'2'2'2'2'2'2'+2'2'2'2'2'2'2'Bo'+Bo'Bo'
سیستم کوپلینگ: Scharfenberg
اندازه ریل: ۱٬۴۳۵ mm (4 ft 8 1⁄2 in) ریل استاندارد
بریتیش ریل کلاس ۳۷۳ (انگلیسی: British Rail Class 373) یک قطار خودگرانشی الکتریکی تندرو ساخت شرکت آلستوم فرانسه و بی‌ان بلژیک است.
این قطار که در خطوط راه‌آهن یورواستار مورد استفاده قرار میگیرد دارای ۳۸۷ متر طول، ۲.۸۱ متر عرض و سرعت نهایی ۳۰۰ کیلومتر در ساعت در هنگام جابه‌جایی مسافر است.
قلعه بزنگان

| قلعه بزنگان | قلعه بزنگان |
| --- | --- |
نام: قلعه بزنگان
کشور: ایران
استان: استان خراسان رضوی
شهرستان: شهرستان سرخس
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: قلعه
دیرینگی: دوره افشار
دورهٔ ساخت اثر: دوره افشار
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۶۵۸
تاریخ ثبت ملی: ۲۳ فروردین ۱۳۴۶
قلعه بزنگان مربوط به دوره افشار است و در شهرستان سرخس، بخش مرزداران ـ روستای بزنگان واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۳ فروردین ۱۳۴۶ با شمارهٔ ثبت ۶۵۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بسارین جوغاشویلی

| بسارین جوغاشویلی ბესარიონ ჯუღაშვილი (گرجی) Виссарион Джугашвили (روسی) | بسارین جوغاشویلی ბესარიონ ჯუღაშვილი (گرجی) Виссарион Джугашвили (روسی) |
| --- | --- |
تنها عکس از بسارین جوغاشویلی، از قبر او.: تنها عکس از بسارین جوغاشویلی، از قبر او.
نام هنگام تولد: بسارین ایوانس دز جوغاشویلی
زادهٔ: ح. ۱۸۵۰ دیدی لیلو، استان تفلیس، امپراتوری روسیه
درگذشت: ۲۵ اوت ۱۹۰۹ (۵۹ سال) تفلیس، امپراتوری روسیه
پیشه: کفاش
همسر: ککه گلادزه
فرزندان: میخِیل گیورگی یُسِب
والدین: وانو جوغاشویلی (پدر)
بِساریُن ایوانِس دزِ جوغاشویلی (گرجی: ბესარიონ ივანეს ძე ჯუღაშვილი) یا ویساریون ایوانُویچ دژوگاشویلی (روسی: Виссарио́н Ива́нович Джугашви́ли)، عموماً شناخته‌شده با نام بِسو، (حدود ۱۸۵۰ – ۲۵ اوت ۱۹۰۹) پدر ژوزف استالین بود. او در یک خانوادهٔ دهقانی از رعیت‌ها در شهر کوچک دیدی لیلو از کشور گرجستان به‌دنیا آمد، او در جوانی برای کفاشی در یک کارخانه به شهر تفلیس مهاجرت نمود. از او دعوت شده بود تا در شهر گوری کسب و کار خودش را داشته باشد، جایی که با اکاترین گلادزه آشنا شده و با وی ازدواج نموده بود، آنها صاحب سه پسر شدند که تنها جوان‌ترین آنان، یُسِب زنده‌ماند.