کمبود آب
بحران آب > نگاهی اجمالی به مناطق متأثر از بحران

کشورهای بسیاری در جهان وجود دارند که از نظر سلامت انسان و ناکافی بودن آب آشامیدنی به شدت تحت تأثیر قرار گرفته‌اند. در زیر یک فهرست چکیده از برخیاز کشورها و جمعیت درگیر در آنها که تنها به آب آلوده دسترسی دارند ذکره شده‌است:[نیازمند منبع]
سودان (۱۲٫۳ میلیون)
ونزوئلا (۵٫۰ میلیون)
اتیوپی (۲٫۷ میلیون)
تونس (۲٫۱ میلیون)
کوبا (۱٫۳ میلیون)
کم‌آبی در یمن یک مشکل در حال رشد است که از رشد جمعیت، مدیریت ضعیف آب، تغییر اقلیم، تغییرات در بارش، تخریب زیرساخت آبی، اداره ضعیف و دیگر اثرات انسانی، ناشی شده‌است. از سال ۲۰۱۱ تخمین زده شده که یمن درجه ای از کم‌آبی را تجربه می‌کند که ابعاد سیاسی، اقتصادی و اجتماعی آن را تحت تأثیر قرار می‌دهد. از سال 2015 یمن در میان کم‌آب‌ترین کشورهای جهان قرار گرفته‌است. اکثر جمعیت یمن، کم‌آبی را حداقل یک ماه در طول سال تجربه می‌کنند و این امر یمن را از نظر کم‌آبی با کشور چاد قابل مقایسه می‌کند.
در حال حاضر، کمبود آب، واردات سنگین غلات را در شماری از کشورهای کوچکتر دامن می‌زند، به زودی این امر در کشورهای وسیع تر مثل چین و هند نیز رخ خواهد داد. سطح ایستابی، در تعدادی از کشورها (از جمله چین شمالی، ایالات متحده و هند) به علت پمپاژ بیش از حد و گسترده با استفاده از پمپ‌های دیزلی و الکتریکی قدرتمند در حال کاهش است. پاکستان، ایران و مکزیک دیگر کشورهایی هستند که تحت تأثیر قرار گرفته‌اند. این امر، در نهایت به کم‌آبی و کاهش برداشت محصول غلات منجر خواهد شد. کشور چین، حتی با وجود پمپاژ بیش از حد آبخوان‌هایش، با کمبود غلات مواجه است. وقتی این امر اتفاق بیفتد، مطمئناً قیمت غلات افزایش خواهد یافت. اکثر ۳ میلیارد نفری که پیش‌بینی می‌شود تا اواسط قرن به جمعیت جهان اضافه شوند در کشورهایی متولد خواهند شد که در حال حاضر کمبود آب را تجربه می‌کنند. بیم این وجود دارد که یک راه حل کاربردی غیر خشونت‌آمیز یا انسانی برای کمبود آب در حال ظهور جهانی وجود ندارد مگر اینکه سرعت رشد جمعیت، سریعاً کاهش یابد. بعد از چین و هند ردیف دومی از کشورهای کوچکتر با کمبود آب گسترده وجود دارد. الجزیره، مصر، ایران، مکزیک و پاکستان.
در دره ریو گراند تجارت کشاورزی شدید، مشکلات کم‌آبی را تشدید کرد و منازعات قضایی در مورد حق آب در هر دو طرف مرزهای ایالات متحده و مکزیک را برانگیخت. محققان از جمله Armand Peschard-Sverdrup دانشمند علوم سیاسی مکزیکی معتقدند که این تنش، نیازی برای توسعه مجدد استراتژیک مدیریت آب در سطح فراملی را ایجاد می‌کند. برخی اظهار داشته‌اند که اختلافات بمثابه «جنگ» بر سر منابع طبیعی در حال کاهش است.
طبق یک گزارش مهم که در سال ۲۰۱۹ توسط بیش از ۲۰۰ محقق تهیه شده‌است، یخچال‌های طبیعی هیمالیا که منابع (تأمین کننده) بزرگ‌ترین رودخانه‌های آسیا هستند – گنگ، ایندوس، براهماپوترا، یانگ تسه، مکونگ، سالوین و زرد ۶۶ درصد از یخ خود را تا سال ۲۱۰۰ از دست می‌دهند. حدود ۲٫۴ میلیارد نفر در حوضه زهکشی رودخانه‌های هیمالیا زندگی می‌کنند. هند، چین، پاکستان، بنگلادش، نپال و میانمار می‌توانند سیل‌هایی را به دنبال خشکسالی در دهه‌های آتی تجربه کنند. رودخانه گنگ تنها در هند، آب مورد نیاز برای آشامیدن و کشاورزی برای بیش از ۵۰۰ میلیون نفر را تأمین می‌کند. سواحل غربی آمریکای شمالی که بیشتر آب خود را از یخچال‌های طبیعی رشته کوه‌هایی مثل کوه‌های راکی و سیرا نوادا دریافت می‌کنند نیز تحت تأثیر قرار می‌گیرند.
تاکنون بخش اعظم استرالیا به بیابان یا زمین‌های نیمه خشک تبدیل شده‌است که معمولاً به عنوان منطقه دور افتاده شناخته می‌شود. در پاسخ به کمبودهای مزمن ناشی از خشکسالی، در بسیاری از مناطق و شهرهای استرالیا، محدودیت‌های آب برقرار شده‌اند. Tim Flannery متخصص محیط زیست و برنده جایزه استرالیایی در سال ۲۰۰۷ پیش‌بینی کرد که شهر پرت در استرالیای غربی اولین کلان‌شهر ارواح و یک شهر متروکه بدون هیچ آبی برای حفظ جمعیتش در جهان تبدیل می‌شود مگر اینکه تغییرات اساسی ایجاد کند. در سال ۲۰۱۰ پرت رکورد دومین زمستان خشک خود را ثبت کرد و شرکت آب محدودیت‌های آب را برای بهار تشدید کرد.
شهر دیگری که با بحران آب مواجه است کیپ تاون در آفریقای جنوبی است. دولت و دانشمندان در این منطقه برای «روز صفر» آماده می‌شدند بدین معنی که این منطقه تقریباً به‌طور کامل بدون آب بود. دولت امیدوار بود که تلاش‌های حفاظتی داوطلبانه و عوامل زیست‌محیطی، تأمین آب در مخازن را افزایش دهد اما این اتفاق نیفتاد و احتمال تهی شدن شهر از آب آشامیدنی را افزایش داد. دانشمندان دانشگاه کیپ تاون نگران این موضوع بودند به این دلیل که بدون منبع آب آنها قادر نخواهند بود که تحقیقات پزشکی و مطالعات بالینی ارزشمند را انجام دهند. اگرچه از روز صفر جلوگیری شد و محدودیت‌ها برای ساکنان برداشته شد اما تلاش‌های حفاظتی همراه با عدم قطعیت‌هایی در میزان بارش همچنان پابرجاست.