ماجراهای تن‌تن و میلو
پیشینه > نشریه لو ونتیم سیکل: ۱۹۳۹–۱۹۲۹

ژرژ پروسپه رِمی با نام هنری هرژه به عنوان یک تصویرگر در لو ونتیم سیکل (اسمی فرانسوی به معنای سده بیستم) _ که یک روزنامه بلژیکی کاتولیک رومی و محافظه‌کار سرسخت مستقر در زادگاه هرژه یعنی بروکسل بود_ به کار گماشته شد. این نشریه با ریاست کشیشی به نام نوربر واله (Norbert Wallez) خود را چونان «روزنامه ای کاتولیک برای اصول [ــِـ مسیحی] و آگاهی» معرفی و دیدگاهی راست افراطی و فاشیستی ترویج می‌کرد. والهْ هرژه را به سِمت ویراستار زیرمجموعهٔ فرعیِ نوپای سازمان به نام لو پتی ونتیم (اسمی فرانسوی به معنای بیستم کوچولو) که سه شنبه‌ها منتشر می‌شد و ویژهٔ نوجوانان بود، گماشت. [این نشریه فرعی] با ترویج و اشاعه دیدگاه‌های اجتماعی-سیاسی آقای واله برای خوانندگان جوان خود، دربرگیرندهٔ مضامین فاشیستی و یهودستیزِ روشنی بود. افزون بر ویراستاری نشریه فرعی، هرژه تصویرگری L'extraordinaire aventure de Flup, Nénesse, Poussette et Cochonnet (ماجراهای فراطبیعی فلوپ، نِنِس، پوسته و کوشونه) را نیز انجام داد؛ داستان مصوری که توسط یکی از اعضای بخش ورزشی روزنامه تألیف شد. با ناخشنودی از آن، هرژه کوشید کارتون مصوری باب میل خودش را تألیف و تصویرگری کند.
وی حالا در آفرینش داستان مصورْ تجربه‌ای داشت. از ژوئیه ۱۹۲۶ وی داستانی در مورد یک پسر رهبر گشتْ زنِ پیشاهنگی به نام Les Aventures de Totor C.P. des Hannetons (ماجراهای توتو، رهبر پیشاهنگی سوسک‌های طلایی) برای روزنامهٔ پیشاهنگی Le Boy Scout Belge (پسر پیشاهنگ بلژیکی) نگاشته بود. توتو تأثیری نیرومند بر تن‌تن نهاد چنان‌که هرژه دومی را به سان برادر جوانتر توتو توصیف کرد. ژان مار و رَندی لوفیسی گفته‌اند که از دیدگاه گرافیکی، توتو و تن‌تن به جز در اونیفورم پیشاهنگی «تقریباً یکی بودند» و همچنین تشابه‌هاتی میان ماجراهای مختص آنان به ویژه در سبک تصویرگری، ریتم تند داستان، و بهره‌گیری از طنز وجود داشت. وی فریفته فنون نو در این هنر از جمله استفاده نظام مند از بالون گفتارها شده بود که در کامیکهای آمریکایی مانند نگهبانی از پدر∗ اثرجورج مک مأنوس، کرَزی کت∗ اثر جورج هریمان، و کودکان خُل∗ اثر رودولف دیرکس دیده شدند؛ کامیک‌هایی که کپی‌هایی از آنان توسط گزارشگر روزنامه به نام لئون دگرله از مکزیک برای وی فرستاده شده‌بودند
هرچند هرژه خواست تن‌تن را به آمریکا بفرستد واله به وی سفارش کرد ماجرای داستان را در زمینهٔ کشور اتحاد شوروی بیافریند، تا پروپاگاندایی ضد سوسیالیستی برای کودکان باشد. نتیجه‌اش تن‌تن در سرزمین شوراها بود که در [نشریهٔ] لو پتی ونتیم از ژانویه ۱۹۲۹ تا مه ۱۹۳۰ سریال سازی گردید. آقای واله با محبوبیتی که در بلژیکِ فرانسوی زبان داشت یک نمایشگاه دستاورد در ایستگاه گار دو نور برگزار کرد و سپس چاپ آن را (که تاکنون در پوشش روزنامه یا مجله بود. م) در قامت کتاب سازمان داد. محبوبیت داستان سبب افزایش در فروش‌ها گردید، بنابراین آقای واله برای هرژه دو دستیار اختصاص داد. تحت ریاست واله، در ماه ژوئن هرژه آغاز به سریال کردن دومین داستانش تن‌تن در کنگو نمود، که به جهت تشویق و تشجیع احساسات استعماری بر ضد کنگوی بلژیک طراحی گردید. [این داستان] در سبکی قیم مآبانه نگاشته شد که کنگویی‌ها را به سان خنگ‌هایی بچه-مانند توصیف نمود؛ در دهه‌های بعد [این داستان] با اتهام نژادپرستی روبرو گردید، اما در زمان خودش بحث‌برانگیز نبود و محبوبیتی داشت و نمایشگاه‌های بیشتری به جهت افزایش فروش‌ها برگزار شدند.
در سومین داستان یعنی تن‌تن در آمریکا که از سپتامبر ۱۹۳۱ تا اکتبر ۱۹۳۲ سریال سازی شد، هرژه سرانجام فرصتی یافت به سناریویی که انتخاب خودش بودْ بپردازد و از این داستان در جهت پیشبرد برنامه ای ضدسرمایه‌داری و ضدمصرف‌گرایی در تطابق با جهان بینی فرامحافظه‌کارانهٔ نشریه سود جست. از ۱۹۳۰ مجله فرانسوی کاتولیکی به نام Cœurs Vaillants (دل‌های شجاع) حق نشر ماجراهای تن‌تن را خریداری نمود و هرژه به زودی درخواست‌های مشابهی از روزنامه‌های سوئیسی و پرتغالی نیز دریافت داشت (نشریه Cœurs Vaillants ماجراهای تن‌تن را به فرانسویان معرفی نمود و تا هفده سال بعد همچنان به انتشار آلبوم‌های تن‌تن برای نوجوانان فرانسوی ادامه می‌داد).
هرژه به نگارش رشته‌ای از ماجراهای تن‌تن ادامه داد و شخصیتش (تن‌تن) را به مکان‌های حقیقی مانند کنگوی بلژیک، ایالات متحده، مصر، هند، تبت، چین، و پادشاهی متحده (بریتانیا) می‌فرستاد. وی همچنین تن‌تن را به کشورهایی تخیلیِ خود-ساخته اش فرستاد که از آن جمله می‌توان جمهوری آمریکای لاتین سن تئودور، پادشاهی اروپای خاوری سیلداوی، یا کشور فاشیستی بوردوریا _که رهبر آن موستلر، ترکیبی از رهبر آلمان نازی آدولف هیتلر و رهبر فاشیست ایتالیا بنیتو موسولینی بود_ اشاره کرد.