stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
باب گیلتینان

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کشور (ورزشی):  استرالیا
محل زندگی: سیدنی، نیو ساوت ولز
زادهٔ: ۴ ژوئیهٔ ۱۹۴۹ ‏(۷۵ سال)
قد: ۱٫۸۵ m (۶ ft ۱ in)
شیوه(های) بازی: Right-handed
تک‌نفره: تک‌نفره
نتیجه‌ها: 66–95
عنوان‌ها: 1
بالاترین رتبه: No. 16 (1974)
نتایج تک‌نفرهٔ گرند اسلم: نتایج تک‌نفرهٔ گرند اسلم
آزاد استرالیا: SF (1977Dec)
آزاد فرانسه: 2R (1968, 1978)
ویمبلدون: 2R (1970, 1973, 1974, 1978)
آزاد آمریکا: 1R (1978)
دونفره: دونفره
نتیجه‌ها: 64–78
عنوان‌ها: 2
نتایج دونفرهٔ گرند اسلم: نتایج دونفرهٔ گرند اسلم
آزاد استرالیا: F (1973)
آزاد فرانسه: 4R (1968)
ویمبلدون: 4R (1974)
آزاد آمریکا: 3R (1978)
دونفرهٔ ترکیبی: دونفرهٔ ترکیبی
نتایج دونفرهٔ ترکیبی گرند اسلم: نتایج دونفرهٔ ترکیبی گرند اسلم
آزاد استرالیا: 1R (1969)
رقابت‌های تیمی: رقابت‌های تیمی
جام دیویس: W (1973, 1977)
باب گیلتینان (انگلیسی: Bob Giltinan؛ زادهٔ ۴ ژوئیهٔ ۱۹۴۹) یک تنیس‌باز اهل استرالیا است.
پاپ

برای دیگر کاربردها، پاپ (ابهام‌زدایی) را ببینید.
پاپ یا پاپا (به لاتین: Papa) اسقف رم و رهبر کلیسای کاتولیک در سطح جهان و رئیس کشور یا حاکم دولت شهر واتیکان است. به اعتقاد کاتولیک‌ها، تقدم پاپی تا حد بسیار زیادی ناشی از نقش او به عنوان جانشین رسولانه پطرس است، که عیسی تقدم را به او اعطا کرده، کلیدهای بهشت و قدرت‌های «وصل و فصل کردن» را به او بخشیده و او را صخره ای نامیده که کلیسا بر آن ساخته خواهد شد. پاپ کنونی پاپ فرانسیس، است که در ۱۳ مارس ۲۰۱۳ برگزیده شد.
حوزه اقتدار سریر اسقفی سریر مقدس خوانده می‌شود. این سریر مقدس بر اساس حقوق بین‌الملل، نهاد حاکم مستقر در واتیکان و دولت‌شهری محصور درون رُم است، که بر اساس پیمان لاتران در سال ۱۹۲۹ بین ایتالیا و سریر مقدس برای حصول اطمینان از استقلال زمانی و معنوی آن ایجاد شد. سریر مقدس در سطوح گوناگون در سازمان‌های بین‌المللی و پیمان‌های سیاسی با بسیاری از دولت‌های مستقل حضور دارد و به رسمیت شناخته شده‌است.
تاریخ باستان

تاریخ‌شناسان کاتولیک و غیر کاتولیک به اتفاق می‌گویند که بنیان‌گذاری مقام پاپی به شکل امروزی، در قرن‌های پس از ورود پطرس به رم در سال ۵۰ میلادی توسعه یافت.
در طول اولین قرن کلیسای مسیح، پایتخت رم به عنوان مرکز مسیحیت شناخته می‌شد؛ زیرا توسط پطرس بنا نهاده شده بود؛ ولی مراجع ناچیزی راجع به قرن اول و برتری پاپ رم در خارج از رم وجود دارد. به نظر برخی تاریخ شناسان، حقایقی مثل نامهٔ امان رم به کورینتیانس  و اینکه سنت ایگناتیوس اهل آنتیوچ در نامه‌ای که به رم نوشته بود از کلمات رهبری کردن و مردم رم استفاده کرده بود، را دلیلی بر اثبات مقام پاپی در آن سال‌ها می‌دانند. برخی نیز اعتقاد دارند که این مدارک فقط بر برتری شرف و افتخار رم دلالت دارد.
در تمدن دوم (پس از میلاد مسیح ۱۸۹)، برتری کلیسای رم به وضوح مشاهده می‌شود. چرا که سنت ایرنائوس از لیون می‌گوید تمامی کلیساها با رم موافقت کردند و به نمایندگان پاپ در هر مکانی تبدیل شدند. در قرن سوم نشانه‌های بسیاری از تسلط و برتری کلیسای رم وجود دارد.
اولین انجمن کنستانتینوپل (۳۸۱ پس از میلاد) با قدرت اعلام کرد که برتری رم به اثبات رسیده‌است و پاپ لئون یکم در سال ۴۴۰ که پیروی از پاپ تبدیل به آیینی شده‌است که حضرت مسیح برای اولین بار به کشیش پیتر اهدا کرده بود.
عقاید دینی و اصول سنت کلیسای کاتولیک رم این‌گونه می‌آموزد که تأسیس مقام پاپی در نوشته‌های بابلی دستور داده شده‌است: «ماتیوس (متا) ۱۶:۱۸–۱۹» و من به تو می‌گویم که تو پیتر هستی و در برابر این صخره من کلیسای خود را خواهم ساخت و دروازه‌های عالم اصوات بر آن پیروز نخواهند شد. من به تو کلید پادشاهی آسمان را خواهم داد، هر آنچه که تو در زمین اجباری کنی در آسمان اجباری خواهد بود و هر چه را که در زمین از دست بدهی، در آسمان از دست خواهی داد. اسم «پیتر» در اینجا به معنی صخره است و مرجع «کلید پادشاهی آسمان» کلیدهای نمادینی هستند که در میان سمبل‌های کاتولیک پاپی پیدا می‌شوند."
انتخاب، مرگ و استعفا > مرگ

قوانینی که امروزه بر فاصلهٔ بین مرگ پاپ و انتخاب جانشین حاکم هستند، از زمان ژان پل دوم (۱۹۹۶) به جای مانده‌اند. در طول مدت خالی بودن کرسی، انجمن کاردینال‌ها که از نصیحت گران اصلی پاپ تشکیل شده‌است. مسئول اداره کردن کلیسا و واتیکان هستند. هرچند قانون کلیسا صراحتاً کاردینال‌ها را از اداره کردن کلیسا منع می‌کند.
اگر نیاز به تصدیق پاپ در تصمیمی باشد، صبر می‌کنند تا پاپ جدید انتخاب شده و مشغول به کار شود.
مدت زیادی تقاضا می‌شد که کاردینال پرده دار در مراسم رسمی، مرگ پاپ را با زدن سه ضربهٔ آرام با چکش نقره‌ای به سر پاپ اسبق اعلام کند و سه بار اسمش را صدا بزند، هرچند این عمل هیچگاه انجام نشده‌است. توافق شده‌است که اگر روزی این مراسم انجام شد. پس از مرگ ژان پل دوم باشد. سپس کاردینال پرده دار، حلقهٔ فیشرمن را برمی‌دارد. معمولاً حلقه در دست راست پاپ است؛ ولی در مورد پاپ پل ششم، در یکسال پایانی عمرش حلقه را دست نکرده بود.
ممکن است به دلایل درمانی نیز حلقه خارج شده باشد. سپس پرده دار حلقه را در حضور سایر کاردینال‌ها به دو نیم تقسیم می‌کند. مهر مخصوص پاپ از بین می‌رود تا مجدداً مورد استفاده قرار نگیرد و آپارتمان شخصی او نیز مهر و موم می‌شود.
بدن چند روزی در واتیکان می‌ماند و سپس از طریق راه سری از کلیسا به کلیسای جامع برده می‌شود و در آنجا دفن می‌شود، در حالیکه پاپ‌های قرن ۲۰ در کلیسای سنت پیتر دفن می‌شدند. سپس مراسم سوگواری به مدت ۹ روز انجام می‌شود.
انتخاب، مرگ و استعفا > استعفا

طبق قوانین کشور واتیکان ۳۳۲ §۲ اگر پاپ از مسئولیت خود استعفا دهد، باید اعتبار آن و آزادانه بودن و آشکار بودن آن بررسی شود. طبق قانون واتیکان هیچ مرجعی حق رد کردن استعفای پاپ را ندارد.
پاپ سلستین پنجم در سال ۱۲۹۴ و پاپ گریگوری هفتم در سال ۱۴۰۹ از این حق استفاده کردند و پس از آنها و در سال ۲۰۱۳، پاپ بندیکت شانزدهم آخرین پاپی است که این کار را کرده‌است.
هرچند بند ۳۳۲ §۲ قانون کلیسا باعث موارد زیر می‌شود:
پاپ ژان پل دوم مجبور بود بعلت بیماری استعفا دهد.
اعلام عمومی باعث می‌شد تا او در صورت عدم انجام وظایفش، استعفا دهد.
پاپ ژان پل دوم استعفا نداد. او در ۲ آوریل ۲۰۰۵ پس از دورهٔ طولانی بیماری دار فانی را وداع گفت و در ۸ آوریل ۲۰۰۵ به خاک سپرده شد.
پس از مرگ او در وصیتنامه اش نوشته بود که از او خواسته بودند که در سال ۲۰۰۰ و در نزدیک ۸۰ سالگی استعفا بدهد. هرچند این قسمت وصیتنامه واضح نیست و تعابیر متفاوتی از آن می‌شود.
در مارس ۲۰۱۳ پاپ بندیکت شانزدهم از سمت خود استعفا داد.
القاب پاپ > القاب بکار رفته اخیر

القاب حضرت پاپ، به ترتیبی که در «آنواریو پونیفسیو» استفاده می‌شوند:
اسقف رم
جانشین مسیح
جانشین شاهزاده حواریون
کاهن بزرگ کلیسای جهانی
پیشوای مذهبی ایتالیا
اسقف متروپولیتان ایالات رم
پاپ اعظم شهر واتیکان
خادم خادمان خدا
القاب پاپ > در گذشته بکار رفته

بزرگ غرب (در سال ۲۰۰۶ منسوخ شد)
جانشین قلمرو پاپ
القاب پاپ > تاریخ القاب پاپی

لقب «جانشین مسیح» به مأموریت الهی پاپ برمی‌گردد. از قرن پنجم و ششم از این لقب استفاده می‌شود. دومین انجمن واتیکان لقب جانشین مسیح و جانشین پیتر را تأیید کرده‌است.
استفاده از لقب کاهن بزرگ (Pontifex Maximus) به اواخر قرن چهارم بازمی‌گردد. لقب باستانی اسقف اعظم رم توسط کشیشان رم در نظر گرفته شد. این لقب به سایر اسقف‌های متروپولیتن نیز گفته می‌شود هرچند که نمونه‌های محدودی موجود است. در قرن یازدهم، این لقب به‌طور گسترده برای اسقف رم استفاده می‌شد. افزودن اصطلاح کلیسای جهانی به لقب در سال‌های اخیر بوده‌است.
لقب «خادم خادمان خدا» توسط رهبران کلیسا مثل سنت آگوستین و سنت بندیکت مورد استفاده قرار گرفته‌است. این لقب تا قبل از قرن ۱۳ استفاده نمی‌شده‌است. اسناد انجمن واتیکان نشان می‌دهد که این لقب بیانگر وظیفهٔ پاپ به عنوان خدمت‌رسان به سایر
اسقف‌های جهان می‌باشد. القاب «رهبر ایتالیا»، «اسقف اعظم متروپولیتان ایالات رم» و «پاپ اعظم شهر واتیکان» نیز اشاره به قدرت پاپ طبق قانون کلیسا و عهدنامهٔ لاتران در سال ۱۹۲۹ دارد.
امضای پاپ معمولاً به صورت "NN.PP.x" است (برای مثال امضای پاپ ششم به صورت "paulus PP.VI" بوده‌است). PP نشاندهندهٔ کلمهٔ پاپ است و نام وی معمولاً با پسوند "Pont. Max." یا"P.M." به کارمی رود (مخفف (Pontifex Maximus و NN نشاندهندهٔ اسقف کلیسای کاتولیک است. سایر القاب مورد استفاده عبارتند از: "سوموس پونتیفکس" (کشیش اعظم) " سانتیسیوس پاتراً و " بیتیسمیوس پاتر" (مقدس‌ترین پدر و بخشنده‌ترین پدر)، " سانتیسموس دومینوس نوستر" (مقدس‌ترین ارباب ما) و " دومینوس آپوستولیکوس" (ارباب وابسته به پاپ). در نوشته‌های غیررسمی، کاتولیک‌ها از حروف اختصاری مثل HH (قدیسیت او)، مانند HH بندیکت شانزدهم، استفاده می‌کنند.
دفتر رسمی پاپ در کلیسای سنت جان لاتران و اقامتگاه رسمی او قصر واتیکان است. او یک قصر تابستانی در قلعهٔ گاندولفو (در نزدیکی شهر باستانی آلبالونگا) دارد. در گذشته، اقامتگاه رسمی پاپ، قصر لاتران بود که توسط امپراتور رم، کنستانتین اول، اهدا شده بود.
حوزهٔ قضایی روحانی پاپ (مقر پاپ) متفاوت از حوزهٔ دنیوی (شهر واتیکان) است. مقر پاپ محل اتصال روابط بین‌المللی است و در سالیان دراز، دادگاه پاپ به عنوان دولت کلیسای کاتولیک انجام وظیفه می‌کرده‌است.
مقر پاپ، مجموعهٔ حوزهٔ قضایی روحانی اسقف رم است که پاپ از انتخابات و قدرت و مزایای کلیسای کاتولیک و جامعهٔ بین‌الملل استفاده می‌کند. به‌طور سنتی، رم نقش مرکزی در کلیسای کاتولیک دارد. پاپ دوران اسقفی خود را به عنوان اسقف رم آغاز می‌کند ولی لازم نیست در آنجا زندگی کند. هر جایی که پاپ برای سکونت انتخاب کند، دولت مرکزی کلیسا در آنجا خواهد بود. از سال ۱۳۰۹ تا ۱۳۷۸، پاپ‌ها در آویگنون سکنی
گزیده‌اند که زمانی به کنایه از تبعیدگاه بابل، اسرائیل، به نام بابیلونیان خوانده می‌شد.
لقب بزرگ غرب برای اولین بار توسط پاپ تئودور در سال ۶۴۲ استفاده شد. در واقع، تا سال ۱۸۶۳ در کتاب سالانهٔ پاپ ثبت نشده بود. لقب بزرگ غرب نشانهٔ روابط ویژه و عادلانهٔ پاپ با کلیسای لاتین است و از قلم افتادن این لقب به هیچ وجه باعث تغییر روابط و تحریف روابط بین مقر پاپ و کلیساهای شرقی نشده‌است. از آنجایی که در کلیساهای شرقی، لقب پاپ برای اسقف رم استفاده نمی‌شود، بیشتر از لقب «پاپ رم» استفاده می‌کنند.
نشان رسمی و علائم

"Triregnum" تاج پاپ که "تیاراً و "تاج سه‌گانه" نیز نامیده می‌شود مورد استفاده پاپ‌های اخیر قرار گرفته زیرا سمبل پاپی است و هنوز منسوخ نشده‌است. در مراسم عبادت، پاپ کلاه پارچه‌ای بلندی بر سر می‌گذارد.
پالیوم، (نواری به ضخامت دو اینچ که بر روی گردن و سینه و شانه‌ها انداخته می‌شود و بطول دوازده اینچ از پشت و جلو آویزان می‌شود و با شش صلیب سیاه کوچک در اطراف گردن، پشت، شانه‌ها و قسمت‌های آویخته، تزئین شده‌است) بر تن می‌کند.
"کلیدهای پادشاهی آسمان" تصویر دو کلید است که یکی از نقره و دیگری از طلا است. کلید نقره‌ای سمبل قدرت بدست آوردن و از دست دادن در روی زمین و کلید طلایی سمبل قدرت بدست آوردن و از دست دادن در آسمان است.
حلقهٔ فیشرمن، یک حلقهٔ طلایی مزین به ترسیمهٔ سنت پیتر در حال انداختن تور به نام پاپ در اطراف آن.
"Umbracullum"، یک سایبان یا چتر از رنگ‌های راه راه قرمز و طلایی تشکیل شده‌است.
" Sedia gestatoria "، یک تخت مشترک که بوسیلهٔ دوازده نفر حمل می‌شود و دو نفر که لباس‌های بافته شده از پر شترمرغ flabella پوشیده‌اند به همراه آن در مراسم حضور می‌یابند. استفاده از این تخت روان و flabella توسط پاپ ژان پل دوم منسوخ گردید.
هر پاپ نشان مخصوص به خود را دارد. پرچم مخصوص پاپ اغلب به رنگ زرد و سفید پرچم واتیکان است و علائم پاپ (دو کلید به صورت صلیب) روی آن قرار دارند.
این پرچم برای اولین بار در سال ۱۸۰۸ طراحی شد. در حالیکه پرچم قبلی به رنگ قرمز و طلایی بود. با انتخاب بندیکت شانزدهم در سال ۲۰۰۵، علامت مخصوص او یک تاج با سه خط افقی به همراه بالیوم است که نشانهٔ قدرت باستانی تاج است. از قلم افتادن کلاه پاپ در علامت شخصی پاپ دلیلی بر حذف شدن آن از رسوم پاپی نخواهد بود.
نقش سیاسی

در حین مسیحی شدن تدریجی امپراتوری روم در قرن چهارم، اسقف‌ها اختیارات زیادی نداشتند و افول تدریجی امپراتوری در قرن پنجم باعث افزایش قدرت پاپ در رم گردید و تعداد اسقف‌ها در شهرهای مختلف افزایش یافت. این وضعیت به عنوان رهبر روحانی و سیاسی در پاپ لئو اول به خوبی مشهود بود که در تقابل با آتیلا در سال ۴۵۲ بود. در سال ۷۵۴ پادشاه فرانک‌ها به نام پیپین جوان، محدودهٔ ایالات پاپی را به پاپ اهدا کرد. در سال ۸۰۰ لئو سوم، شارلمانی، پادشاه فرانک‌ها را به عنوان امپراتور مقدس روم تاجگذاری کرد تا قدم بزرگی به سمت ایجاد امپراتوری مقدس روم، بردارد. همانگونه که قبلاً اشاره شد، حکومت پاپ بر منطقهٔ ایالات پاپی در سال ۱۸۷۰ با پیوستن آن به ایتالیا، پایان یافت.
علاوه بر جایگاه پاپ به عنوان حکمران و اسقف اعظم مسیحیت، به‌خصوص در مورد پاپ الکساندر ششم و پاپ ژولیوس دوم، و به عنوان رهبر مذهبی امپراتوری مقدس روم (به‌خصوص دوران برجستهٔ اسقف‌هایی نظیر پاپ گریگوری هفتم و الکساندر سوم)، پاپ مقداری اختیارات سیاسی نیز دارا بوده که عبارتند از: «لاوابلیتر» در سال ۱۱۵۵ (به هنری دوم انگلیسی اجازه داده شد تا به ایرلند حمله کند)، «اینترکاتراس» در سال ۱۴۹۳ (منجر به عهدنامهٔ تردسیلاس در سال ۱۴۹۴ گردید که جهان را به منطقهٔ قدرت اسپانیا و پرتغال تقسیم کرد)، «رگنانس این اکسلسیس» در سال ۱۵۷۰ (طرد کردن ملکه انگلیس الیزابت یکم و تقاضای فسخ تابعیت وفاداران به او) و «اینتر گراویسیماس» در سال ۱۵۸۲ (پایه‌گذاری تقویم مسیحی).
اعتراضات به سمت پاپی

جایگاه پاپ به عنوان اسقف برتر کلیساهای جهان، تعصبی است و بنابراین نمی‌توان راجع به آن در کلیساهای کاتولیک مجادله کرد. اولین انجمن واتیکان، تمامی کسانی را که باعث ایجاد اختلاف می‌شوند و در مقام رفیع پاپ تردید دارند، کافر و ملحد اعلام کرد. هرچند، در خارج از کلیسای مسیح راجع به اختیارات پاپ بحث و گفتگو می‌شود، این اعتراضات در مذهب‌های مختلف، متفاوت است ولی می‌توان گفت که (۱) اعتراضات به برتری پاپ بسیار گسترده‌است، (۲) اعتراض به وجود برتری نیز وجود دارد.
برخی جوامع مسیحی غیر کاتولیک رمی، مانند کلیسای آسیران شرق، کلیسای ارتدوکس شرقی، کلیسای ارتدوکس مشرقی، جامعهٔ کلیسای انگلیس، کلیساهای مسیحی مستقل و برخی طرفداران لوتران، آئین جانشینی وابسته به پاپ را پذیرفته‌اند و بنابراین (تا حدودی) وجود مقام رفیع پاپ را قبول کرده‌اند. هرچند، این کلیساها عموماً نمی‌پذیرند که پاپ جانشین سنت پیتر است و این سؤال را مطرح می‌کنند که آیا سنت پیتر هرگز اسقف رم بوده‌است؟ بنابراین، برتری پاپ را به عنوان اسقف اعظم امپراتوری رم قبول دارند که این تعریف به صداقت در بند ۲۸ قانون کلیسای انجمن کالکدون، رشد شده‌است. این کلیساها هیچ مشروعیت و لزومی در بنیان‌گذاری پاپ به عنوان «قاضی قاطع جهانی» و سقوط ناپذیری او نمی‌بینند. به این علت که هیچ‌کدام از آنها، اولین انجمن واتیکان را به عنوان یک کلیسای جهانی قبول ندارند و تعریفات و قضاوت‌ها (و کافر شمردن آن‌هایی که به آن‌ها اعتقاد ندارند) را معتبر نمی‌دانند. آن‌ها اصطلاحاً چنین ادعاهایی را «نگرش به ارتفاعات» خطاب می‌کنند.
سایر مذاهب مسیحی غیر کاتولیک، اصول جانشینی پاپی را نمی‌پذیرند یا آن را در نظام سلسله مراتبی نمی‌دانند و بنابراین، برتری پاپ و قضاوت‌های او را نمی‌پذیرند و معصومیت پاپ را مغایر با کتاب مقدس می‌دانند. روابط پیچیدهٔ نظام پاپی با رم، امپراتوری بیزانس و سایر کشورها، و ادعاهای اختیارات پاپ در ایتالیا نیز از دیگر موارد مورد اعتراض است همچنین به شخصیت سلطنتی دفتر پاپ نیز اعتراض می‌شود. در مسیحیت غربی این اعتراضات – و قدرت بیان تندی که دارند – منجر به اصلاحات و به وجود آمدن پروتستانیسم شده‌است. این مذاهب معتقدند که اختیارات پاپ شرعی و بر حق نیست و پاپ پیامبر نادرستی است که راجع به آن در کتاب مکاشفه یوحنا صحبت شده‌است.
این مذاهب تفاوت‌های زیادی با یکدیگر دارند و همانگونه که اشاره شد نظرات آن‌ها راجع به مشروعیت پاپ، مختلف است.
برخی از مخالفان از مباحث تجربی استفاده می‌کنند و به فساد برخی از متصدیان این مقام اشاره می‌کنند. برای مثال برخی از مدعیان جانشینی سنت پیتر مثل کالیکستوس سوم، الکساندر ششم از خاندان بورگیا، تحریف شده بودند و لیاقت داشتن نیروی حاکم بر قوانین زمین و آسمان را نداشتند. خداوند دانا و کریم به چنین افرادی نیروی کلیسای کاتولیک رم را نخواهد داد. مدافعان نظام پاپی می‌گویند که انجیل نشان می‌دهد که خداوند حتی با انسان‌های تحریف شده (مثل برخی از پادشاهان اسرائیل، حواری یهودا ایسکاریوت و حتی سنت پیتر پس از آنکه عیسی را انکار کرد) نیز بخشنده است. آن‌ها می‌گویند که پاپ‌های فاسد سعی در جدا کردن مراتب پاپی از ریشهٔ حواریون داشتند و موفق نشدن آن‌ها دلیلی است بر اینکه دفتر پاپ توسط نیروهای الهی محافظت می‌شود. برخی مخالفان برحسب عادت، کلیسای کاتولیک و طرفدارانش را با واژهٔ تحقیرآمیز «پاپیست» صدا می‌زنند تا اعتقاد آن‌ها و توجه بی‌اندازه به مرکزیت دفتر پاپ را نکوهش کنند.
سایر پاپ‌ها

در قرن‌های اول مسیحیت، لقب «پاپ» به معنی «پدر» برای تمامی اسقف‌ها استفاده می‌شد. در طول زمان این لقب به اسقف رم محدود شد. امروزه رهبران کلیسای ارتدکس قبطی، کلیسای کاتولیک قبطی و کلیسای ارتدکس شرقی الکساندریا نیز «پاپ» نامیده می‌شوند که قبلاً «پاپ قبطی» نامیده می‌شدند؛ و پاپ الکساندریا و شیح مقر پاپ سنت مارک به نام «پاپ و بزرگ الکساندریا و تمامی آفریقا» خوانده می‌شد.
«ضد پاپ» کسی است که تقاضای اسقفی کردن بدون انتخاب کلیسایی را دارند. وجود ضد پاپ بخاطر مجادله‌های اعتقادی با کلیسا است که چه کسی پاپ قانونی و مشروع زمان است. هرچند جنبش‌های ضد پاپ زمانی گسترده بوند، اکنون بسیار نادر و در حاشیه هستند.
«پاپ سیاه» لقبی خفت‌آور است که به رهبر جامعهٔ عیسویون به خاطر پوشیدن قبای سیاه گفته می‌شود در حالی که پاپ همیشه ردای سفید بر تن دارد.
کاردینال کامل جامعهٔ ترویج دهندگان دین مسیحی (که قبلاً جایگاه مقدسی برای ترویج ایمان بود) به لقب «پاپ قرمز» شناخته می‌شود. قرمز به خاطر اینکه کاردینال است و پاپ بخاطر اینکه او تقریباً قدرت مطلق را در محدوده‌های کاتولیک و به‌خصوص کلیساهای آسیا و آفریقا در اختیار دارد.Sandro Magister, www.chiesa).
در کلیسای ارتدکس روسی و کلیسای ارتدکس صربستان، کشیش‌های دهکده‌ها را گاهی پاپ صدا می‌کنند. هرچند گاهی، بسته به فرد متکلم، این لقب برای توهین به کشیش استفاده می‌شود.[نیازمند منبع]
عیسی مسیح در حال دادن کلید به سنت پیتر" (۱۴۸۱–۸۲)
ژولیوس دوم
سلستین پنجم
پاپ پیوس نهم، بیشتر از همه پاپهای دیگر در این مقام ماند.
اوربان هفتم، کمتر از همه پاپهای دیگر در این مقام ماند.
نشان پاپی
سنت پیتر در حال انکار مسیح، اثر گوستاڤ دوره
پاپ بونیفاس هشتم
کلمنت هفتم
پاپ گریگوری یکم
تصویر به صلیب کشیده شدن سنت پیتر اثر کاراواجیو.
پرتره پاپ اینوسنت دهم اثر دیه‌گو ولاسکس
برخی از پاپ‌های شناخته‌شده
نمایی از کاخ کاستل گاندولفو، ویلای تابستانی مورد استفادهٔ پاپ در کاستل گاندولفو، ایتالیا.
روان‌پزشک (مجموعه تلویزیونی)

| روان‌پزشک | روان‌پزشک |
| --- | --- |
ژانر: فیلم جنایی
سازنده: کری فوکوناگا
بر پایهٔ: روان‌پزشک اثر کلیب کار
نویسنده: کری فوکوناگا حسین امینی جیننا جیونفریدو اریک مکس فرای جان سیلس آنا بودن رایان فلک کریستینا لارن اندرسون
کارگردان: جیکوب وربراگن جیمز هاوس
بازیگران:  دانیل برول  لوک ایوانز  داکوتا فنینگ  رابرت ویزدم  داگلاس اسمیت  متیو شیر  مت لینتس  برایان گراتی  کیوریانکا کیلچر 
کشور سازنده: آمریکا
زبان اصلی: انگلیسی
تولید: تولید
تهیه‌کننده‌های اجرایی:  کری فوکوناگا  حسین امینی  جیکوب وربروگن  اریک رات  استیو گالین  رزالی سوئدلین 
تهیه‌کننده‌ها:  کلیب کار (مشاور)  جینا جیونفریدو (مشاور)  ای. مکس فرای (مشاور)  جان سیلس (مشاور) 
مکان تولید: بوداپست، مجارستان
فیلم‌برداری: پی جی دیلون (ISC) گوین استروترز(ASC)
تدوین‌گر: نیک آرتورز
تولیدکننده‌ها:  پارامونت تله‌ویژن  Studio T  انانیمس کانتنت  Parliament of Owls 
بودجه: هر قسمت ۵میلیون دلار
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: TNT
روان‌پزشک (انگلیسی: The Alienist) یک سریال درام تلویزیونی محصول امریکاست که بر اساس رمانی با همین نام نوشته کلیب کار ساخته شده‌است. این درام روان شناختی و هیجانی در سال ۱۸۹۶ درحالی رخ می‌دهد که در نیویورک سیتی زنجیره‌ای از پسران فاحشه به طرز مخوفی کشته می‌شوند. تدی روزولت که به تازگی در اداره پلیس ارتقا یافته، به دکتر لاسلو کریزلر (یک روان‌پزشک جنایی) و جان مور (تصویرگر روزنامه) زنگ می‌زند تا مخفیانه روی این مسئله کار کنند. سارا هووارد (یک منشی سرسخت در اداره پلیس) نیز در تحقیقات به آنان می‌پیوندد.
بازیگران

دانیل برول در نقش دکتر لاسلو کرایزلر
لوک ایوانز در نقش جان مور
داکوتا فنینگ در نقش سارا هوارد
رابرت ویزدم در نقش سایرس مونترز
داگلاس اسمیت در نقش مارکوس ایزاکسون
متیو شیر در نقش لوسیو ایزاکسون
مت لینتس در نقش استیوی تاگارت
برایان گراتی در نقش تئودور روزولت
کیوریانکا کیلچر در نقش مری پالمر
ملانی فیلد در نقش بیتسی ساسمن (فصل 2)
رزی مک ایون در نقش لیبی هچ (فصل 2)
بازیگران > فرعی

تد لوین در نقش توماس برنز
جورجیو اسپیگلفیلد در نقش هنری ولف
مارتین مک کریدی در نقش دویل
بازیگران > فرعی > فصل ۱

دیوید ویلمت در نقش کاپیتان کانر
انتونیو مگرو در نقش پاول کلی
جکسون گن در نقش جوزف
مایکل ایرنساید در نقش جی.پی. مورگان
شان یانگ در نقش خانم ون برگن
جوزف آلتین در نقش ویلم ون برگن
پیتر مک رابی در نقش ویلیام لفایت استرانگ
بیل هک در نقش جان بیچام
امانوئلا پوستاکینی در نقش فلورا
بازیگران > فرعی > فصل ۲

مت لتچر در نقش ویلیام رندولف هرست
مایکل مک الاتون در نقش دکتر مارکو، رئیس بیمارستان لایینگ این
امیلی باربر در نقش وایولت هیوارد، نامزد جان و دخترخوانده هرست
برونا کوزی در نقش سینیورا لنارس، مادر اسپانیایی نوزاد گمشده
دیگو مارتین در نقش نارسیزو لنارس، ژنرال و سفیر اسپانیایی
بریتانی ماری بچلدر در نقش جوانا کرافورد، برادزاده سیریل
دیمیتری گوریتساس در نقش برنی پیترسون، ویراستار جان در نیویورک تایمز
فردریک اشمیت در نقش گوگو ناکس، یک مجرم خیابانی و معشوقه لیبی
هدر گلدنهرش در نقش سرپرستار
لارا پالور در نقش کرن استرتن، استاد دانشگاه
جیمز فالکنر در نقش کورنلیوس وندربیلت
قسمت‌ها

| فصل | فصل | Title | قسمت‌ها | قسمت‌ها | روی آنتن رفته> اولین بار | روی آنتن رفته> آخرین بار |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ۱ | روان‌پزشک | ۱۰ | ۱۰ | ۲۱ ژانویه ۲۰۱۸ (۲۰۱۸-0۱-۲۱) | ۲۶ مارس ۲۰۱۸ (۲۰۱۸-03-۲۶) |
|  | ۲ | روان‌پزشک: فرشته تاریکی | ۸ | ۸ | ۱۹ ژوئیه ۲۰۲۰ (۲۰۲۰-0۷-۱۹) | ۹ اوت ۲۰۲۰ (۲۰۲۰-08-۰۹) |
| شم>  | عنوان | کارگردان | Teleplay by | تاریخ انتشار اصلی | U> S. تعداد بیننده (میلیون) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | «پسر روی پل» | جیکوب وربراگن | حسین امینی | ۲۱ ژانویه ۲۰۱۸ (۲۰۱۸-01-۲۱) | 0.88 |
| ۲ | «یک همکاری پربار» | جیکوب وربراگن | حسین امینی ای. مکس فرای | ۲۹ ژانویه ۲۰۱۸ (۲۰۱۸-0۱-۲۹) | 1.93 |
| ۳ | «لبخند نقره ای» | جیکوب وربراگن | جینا جیانفریدو | ۵ فوریه ۲۰۱۸ (۲۰۱۸-0۲-۰۵) | 1.64 |
| ۴ | «این افکار لعنتی» | جیمز هاوز | جینا جیانفریدو کری فوکوناگا | ۱۲ فوریه ۲۰۱۸ (۲۰۱۸-0۲-۱۲) | 1.68 |
| ۵ | «سار هیلدبرانت» | جیمز هاوز | ای. مکس فرای | ۱۹ فوریه ۲۰۱۸ (۲۰۱۸-0۲-۱۹) | 1.59 |
| ۶ | «صعود» | پاکو کابیزس | ای. مکس فرای | ۲۶ فوریه ۲۰۱۸ (۲۰۱۸-0۲-۲۶) | 1.73 |
| ۷ | «مردان مقدس بی‌شمار» | پاکو کابیزس | جان سیلز | ۵ مارس ۲۰۱۸ (۲۰۱۸-0۳-۰۵) | 1.65 |
| ۸ | «روان‌پزشکی جنسیتی» | دیوید پترارکا | جان سیلز | ۱۲ مارس ۲۰۱۸ (۲۰۱۸-0۳-۱۲) | 1.80 |
| ۹ | «نماز میت» | جیمی پین | حسین امینی | ۱۹ مارس ۲۰۱۸ (۲۰۱۸-0۳-۱۹) | 1.71 |
| ۱۰ | «قلعه ای در آسمان» | جیمی پاین | کری فوکوناگا جان سیلز چیس پالمر | ۲۶ مارس ۲۰۱۸ (۲۰۱۸-0۳-۲۶) | 1.83 |
قسمت‌ها > فصل ۲: فرشته تاریکی (۲۰۲۰)

| شم>  کلی | شم>  در فصل | عنوان | کارگردان | Teleplay by | تاریخ انتشار اصلی  | U> S. تعداد بیننده (میلیون) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۱ | ۱ | «دهان نوزادان» | دیوید کفری | استوارت کرولن | ۱۹ ژوئیه ۲۰۲۰ (۲۰۲۰-0۷-۱۹) | ۱٫۳۳ |
| ۱۲ | ۲ | «چیزی شرور» | دیوید کفری | استوارت کرولن | ۱۹ ژوئیه ۲۰۲۰ (۲۰۲۰-0۷-۱۹) | ۱٫۱۰ |
| ۱۳ | ۳ | «هزارتو» | کلر کیلنر | جینا گیونفریدو | ۲۶ ژوئیه ۲۰۲۰ (۲۰۲۰-0۷-۲۶) | ۰٫۹۹ |
| ۱۴ | ۴ | «قفس طلایی» | کلر کیلنر | الیسون فلتس | ۲۶ ژوئیه ۲۰۲۰ (۲۰۲۰-0۷-۲۶) | ۰٫۹۰ |
| ۱۵ | ۵ | «شکم دیو» | کلر کیلنر | جینا گیونفریدو و کارینا ولف | ۲ اوت ۲۰۲۰ (۲۰۲۰-0۸-۰۲) | ۱٫۳۴ |
| ۱۶ | ۶ | «یادگار مرگ» | دیوید کفری | الیسون فلتس | ۲ اوت ۲۰۲۰ (۲۰۲۰-0۸-۰۲) | ۰٫۸۳ |
| ۱۷ | ۷ | «آخرین خروجی به سمت بروکلین» | دیوید کفری | تام اسماتس و ایمی برگ | ۹ اوت ۲۰۲۰ (۲۰۲۰-0۸-۰۹) | ۱٫۰۴ |
| ۱۸ | ۸ | «فرشتگانی بهتر» | دیوید کفری | کارینا ولف | ۹ اوت ۲۰۲۰ (۲۰۲۰-0۸-۰۹) | ۰٫۹۵ |
قسمت‌ها > جوایز

| سال | جایزه | موضوع | نامزدها | نتیجه | Ref>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۸ | جوایز امی برنامه‌های پربیننده | فیلمبرداری برجسته برای یک سریال محدود یا فیلم سینمایی | پی جی دیلان (برای "پسر روی پل") | نامزدشده |  |
| ۲۰۱۸ | جوایز امی برنامه‌های پربیننده | سریال محدود برجسته | روان‌پزشک | نامزدشده |  |
| ۲۰۱۸ | جوایز امی برنامه‌های پربیننده | طراحی برجسته عنوان‌های اصلی | انگس وال، لیزا بولن، یانگساب سانگ، چارلز کوری، هیدی برگ، فلیکس سولتیک | نامزدشده |  |
| ۲۰۱۸ | جوایز امی برنامه‌های پربیننده | طراحی لباس برجسته مربوط به یک دوره تاریخی | مایکل کپلان، رودی منس، بیتا مرکووی، اندرو هانت (برای "یک همکاری پربار") | نامزدشده |  |
| ۲۰۱۸ | جوایز امی برنامه‌های پربیننده | طراحی تولید برجسته برای یک دوره روایی یا برنامه فانتزی (یک ساعت یا بیشتر) | مارا لپر-اشلوپ، بیل کراچر، کارل پرابرت، الیس بیکر (برای "پسر روی پل")  | نامزدشده |  |
| ۲۰۱۸ | جوایز امی برنامه‌های پربیننده | جلوه‌های ویژه بصری برجسته در نقش مکمل | کنت هوستون، وندی گارفینکل، تیم بارتر، رسیک گورچا، مارتین لیک، داگ لارمور، الیسون گریفیتس، استیو مرگتروید، هرین هیرانی (برای "پسر روی پل") | برنده |  |
| ۲۰۱۸ | جایزه سترن | بهترین مجموعه تلویزیونی اکشن-درام | روان‌پزشک | نامزدشده |  |
| ۲۰۱۸ | جایزه سترن | بهترین بازیگر زن نقش مکمل در تلویزیون | داکوتا فنینگ | نامزدشده |  |
| ۲۰۱۹ | جوایز صنفی کارگردانان هنری | فیلم‌های تلویزیونی یا سریال‌های محدود | مارا لپر-اشلوپ، کارل پرابرت، بیل کراچر، رابرت کوپر، ژوژانا بوروندگ، و همکاران | برنده |  |
| ۲۰۱۹ | جوایز هنری تلویزیونی آکادمی بریتانیا | بهترین جلوه‌های ویژه بصری و گرافیکی | کنت هوستون، ایسا شول، پیرلس، فریفولک | نامزدشده |  |
| ۲۰۱۹ | جوایز گلدن گلوب | بهترین بازیگر مرد– مینی سریال یا فیلم تلویزیونی | دنیل برول | نامزدشده |  |
| ۲۰۱۹ | جوایز گلدن گلوب | بهترین مینی سریال یا فیلم تلویزیونی | روان‌پزشک | نامزدشده |  |
| ۲۰۱۹ | جوایز ستلایت | بهترین بازیگر مرد در یک مینی سریال یا فیلم تلویزیونی | دنیل برول | نامزدشده |  |
| ۲۰۱۹ | جوایز ستلایت | بهترین بازیگر زن در یک مینی سریال یا فیلم تلویزیونی | داکوتا فنینگ | نامزدشده |  |
| ۲۰۱۹ | جوایز انجمن جلوه‌های بصری | جلوه‌های بصری مکمل و برجسته در یک قسمت شبیه‌سازی شده | کنت هوستون، وندی گارفینکل، استیو مورگتروید، درو جونز، پاول استیونسون (برای "پسر روی پل") | نامزدشده |  |