فریسکیز
تاریخچه

فریسکیز نخستین بار در سال ۱۹۳۴ به‌عنوان یک نشان تجاری برای غذای خشک سگ معرفی شد. این شرکت در آن سال «فریسکیز کیوبز» را معرفی کرد که به‌دنبال آن، هشت سال بعد محصولی با نام «فریسکیز میل» معرفی شد. محصولات غذای سگ فریسکیز در کرانهٔ غربی ایالات متحده با فروش خوبی مواجه شدند و سپس به‌طور فزاینده‌ای در کرانهٔ شرقی نیز عرضه شدند. در ابتدا تنها غذای خشک توسط این شرکت تولید می‌شود؛ زیرا ترجیح مصرف‌کنندگان بر استفاده از محصولات ارزان‌تر در طول رکود بزرگ و جنگ جهانی دوم باعث شد تا فلز قلع، که در بسته‌بندی کنسروی غذای حیوانات خانگی استفاده می‌شد، به‌منظور نگه‌داشتن فلزات برای تجهیزات جنگی، جیره‌بندی شود. از آنجا که رقیبانی که غذاهای کنسروی تولید می‌کردند به‌واسطهٔ جیره‌بندی قلع ملزم به محدود کردن تولید خود شدند، این جیره‌بندی منجر به رشد فروش محصولات غذای خشک فریسکیز شد. نخستین غذای کنسروی سگ با نشان تجاری فریسکیز در سال ۱۹۵۱ عرضه شد و ۹ محصول دیگر از این نشان تجاری نیز از ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۳ عرضه شد.
همزمان با عرضهٔ غذای گربهٔ فریسکیز در دههٔ ۱۹۵۰، محبوبیت گربه‌ها به‌عنوان حیوان خانگی رو به افزایش بود؛ اما غذای خشک برای گربه‌ها هنوز معرفی نشده‌بود. در اویل دههٔ ۱۹۵۰، مجموعه‌ای از محصولات غذایی ویژه برای سگ‌ها تحت نشان تجاری فریسکیز معرفی شد که شامل محصولی برای توله‌سگ‌ها و گربه‌ها نیز می‌شد. طبق آنچه در دانشنامهٔ نشان‌های تجاری مصرفی آمده، «خیلی زود کشف شد که گربه‌ها به «غذای توله‌سگ» جدید علاقه ندارند». یک مدیر فروش با نام هنری آرنست، به‌واسطهٔ دفاع از تولید غذای حیوانات خانگی ویژه برای گربه‌ها توسط شرکت فریسکیز، به‌عنوان شخصی «نامتعارف» شناخته شد. به‌گفتهٔ آرنست، این شرکت تصور می‌کرد که این ایده، «یک ایدهٔ نامعقول» است. او مدیران فریسکیز را متقاعد کرد که پذیرش غذای گربه در بازار را بیازمایند. این آزمایش در سال ۱۹۵۶ در کرانهٔ غربی ایالت متحده انجام شد. غذای گربهٔ فریسکیز از محصولات جانبی ماهی خال‌خالی، غلات، سبزیجات و ویتامین‌ها تشکیل شده‌بود. نتایج آزمایش انجام‌شده، و کسب موفقیت در فروش غذای گربه، مدیران فریسکیز را شگفت‌زده کرد.
این محصول غذای گربه «فریسکیز کوچک برای گربه‌ها» نام گرفت. یک گربهٔ کارتونی به‌عنوان نماد این محصول مورد استفاده قرار گرفت و تبلیغات آن در تلویزیون و روزنامه‌ها منتشر شد. علاوه بر این، نشریه‌ای با عنوان فریسکیز ریسرچ دایجست برای دامپزشک‌ها و پرورش‌دهندگان حیوانات توسط شرکت فریسکیز منتشر شد. غذاهای تشویقی کنسروی برای گربه‌ها برای نخستین بار در سال ۱۹۵۸ به‌طور آزمایشی به بازار عرضه شدند. این غذاها در ابتدا در کرانه‌های غربی ایالات متحده به محبوبیت دست یافتند، اما در کرانه‌های شرقی از محبوب نبودند. در سال ۱۹۵۹، مدیران کارنیشن تصمیم به خروج از بازار کرانهٔ شرقی گرفتند؛ زیرا محصولات غذای گربهٔ این شرکت در آن منطقه طرفدار نداشت؛ اما این تصمیم لغو شد. یک گزارش ارائه‌شده از سوی کارنیشن نشان داد که مصرف‌کنندگان، محصولات غذایی مجلل‌تر و یک‌وعده‌ای را ترجیح می‌دهند؛ بنابراین، نشان تجاری این غذاهای تشویقی در سال ۱۹۶۷ به‌عنوان غذای یک‌وعده‌ای کنسروی به «فریسکیز بافت» تغییر یافت. بافت به یکی از پرفروش‌ترین محصولات شرکت فریسکیز تبدیل شد.
محصولات غذایی با نشان تجاری فریسکیز نظیر برایت آیز و شفز بلند در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ در ردهٔ صنعتی «غذای باکیفیت» معرفی شدند. نشان‌تجاری خواهرخواندهٔ مایتی داگ در ۱۹۷۳ معرفی شد، و یک برند خواهرخواندهٔ دیگر با نام فنسی فیست نیز در سال ۱۹۸۲ وارد چرخهٔ تولید شد. رالستون پیوریا، تولیدکنندهٔ فریسکیز، تا سال ۱۹۸۵ با در دست داشتن سهم ۱۴٫۵ درصدی از بازار، بزرگ‌ترین تولیدکنندهٔ غذای حیوانات خانگی بود. محصولات غذای خشک و تر اختصاصی برای بچه‌گربه‌ها به‌ترتیب در سال‌های ۱۹۸۸ و ۱۹۸۹ معرفی شدند. محصول فرش کچ، که تنها شامل ماهی بود، در اوایل دههٔ ۱۹۹۰ عرضه شد. طبق گفتهٔ تحلیل‌گران صنعتی، رقابت در صنعت غذای حیوانات خانگی تا سال ۱۹۹۰ به اوج خود رسید. طبق دانشنامهٔ نشان‌های تجاری مصرفی، این بازار با حضور بیش از ۴۰۰ محصول غذای حیوانات خانگی، در «یک نقطهٔ اشباع بالقوه» قرار داشت. فریسکیز یکی از شش نشان تجاری بود که ۸۰ درصد از بازار غذای حیوانات خانگی را در دست داشتند و به‌طور نزدیکی با یکدیگر در رقابت بودند.