آموزش جنسی در ایالات متحده آمریکا
موقعیت فعلی

برنامه‌های آموزش جنسی در ایالات متحده به دانش‌آموزان در مورد سلامت جنسی و همچنین راه‌هایی برای جلوگیری از بیماری‌های مقاربتی و بارداری ناخواسته در نوجوانی آموزش می‌دهند. سه نوع اصلی برنامه عبارتند از: فقط پرهیز، پرهیز به علاوه و آموزش جامع جنسی. اگرچه برنامه‌های آموزش جنسی که فقط پرهیز از خودداری را ترویج می‌کنند، در مدارس دولتی آمریکا بسیار برجسته هستند، آموزش‌های جنسی جامع به عنوان مؤثرترین آن‌ها شناخته شده است و ثابت شده است که به جوانان کمک می‌کند تا تصمیم‌های بهتری بگیرند. آموزش جنسی فواید زیادی دارد زیرا دانش‌آموزان را با آناتومی انسان آشنا می‌کند و اهمیت داشتن روابط سالم را آموزش می‌دهد. برنامه‌های آموزش جنسی کافی در مدارس دولتی به شدت به دانش‌آموزان کمک می‌کند و این پتانسیل را دارد که درصد بالایی از بیماری‌های مقاربتی بارداری‌های ناخواسته را در آمریکا کاهش دهد.
اکثر نوجوانان در ایالات متحده حداقل یک بار بین کلاس‌های ۶ و ۱۲ نوعی آموزش جنسی را در مدرسه دریافت می‌کنند. بسیاری از مدارس شروع به پرداختن به برخی موضوعات از کلاس ۴ یا ۵ می‌کنند. آکادمیک و سایر طرفداران استانداردهای ملی آموزش جنسی از این موضوع دفاع می‌کنند که تا پایان کلاس پنجم، دانش آموزان باید بتوانند «گرایش جنسی را به عنوان جذابیت عاشقانه یک فرد به فردی هم جنس یا جنسیت متفاوت تعریف کنند.» با این حال، آنچه دانش‌آموزان می‌آموزند بسیار متفاوت است، زیرا تصمیمات برنامه درسی بسیار غیر متمرکز هستند. بسیاری از ایالت‌ها قوانینی دارند که بر آنچه در کلاس‌های آموزش جنسی آموزش داده می‌شود یا به والدین اجازه می‌دهد از شرکت در این کلاس‌ها انصراف دهند. برخی از قوانین ایالتی تصمیم‌گیری در مورد برنامه درسی را به تک تک مناطق مدرسه واگذار می‌کنند.
اهداف ملی بهداشت عمومی برای نوجوانان، ارائه یک آموزش جنسی جامع را توصیه می‌کند، که طیف وسیعی از موضوعات را پوشش می‌دهد و خواستار «افزایش سهم نوجوانانی است که آموزش‌های رسمی در مورد پرهیز، روش‌های کنترل بارداری، و پیشگیری از HIV/AIDS و STIs دریافت می‌کنند». علیرغم اهداف ملی بهداشت عمومی، تحقیقات نشان داده است که شکاف رو به رشدی بین آن‌ها و نوجوانان دریافت آموزش جنسی وجود دارد. داده‌های نظرسنجی ملی رشد خانواده، یک نظرسنجی نماینده ملی خانواده که توسط مرکز ملی آمار سلامت انجام شده است، از پاسخ دهندگان پرسیده است که آیا قبل از سن ۱۸ سالگی «هرگونه آموزش رسمی در یک مدرسه، کلیسا، یک مرکز اجتماعی یا سایر موارد دیگر دریافت کرده‌اند. مکان» دربارهٔ طیفی از موضوعات آموزش جنسی. در طول دوره ۲۰۱۱–۲۰۱۳، داده‌های NSFG نشان داد که در میان نوجوانان ۱۵ تا ۱۹ ساله، نسبت‌های مشابهی از زنان و مردان گزارش شده است که آموزش رسمی دریافت کرده‌اند، با سهم دریافت آموزش در مورد روش‌های کنترل بارداری (۶۰٪ زن، ۵۵٪ مرد) کمتر است. نسبت به سهمی که در مورد نه گفتن به رابطه جنسی، بیماری‌های مقاربتی یا اچ آی وی/ایدز دستورالعمل دریافت می‌کند. بسیاری از نوجوانان با تجربه جنسی (۴۳٪ زن و ۵۷٪ از مردان) قبل از شروع رابطه جنسی، دستورالعمل رسمی در مورد پیشگیری از بارداری دریافت نمی‌کنند. سهم نوجوانانی که آموزش رسمی دریافت می‌کنند رو به کاهش بوده است. بین سال‌های ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۳، نسبت زنان ۱۵ تا ۱۹ ساله که آموزش‌های مربوط به کنترل بارداری، نه گفتن به رابطه جنسی، اچ‌آی‌وی/ایدز و بیماری‌های مقاربتی را دریافت کرده‌اند، کاهش یافته است، و همچنین کاهش در این نسبت وجود دارد. از مردانی که گزارش داده‌اند در مورد کنترل بارداری دستورالعمل‌های رسمی دریافت کرده‌اند. هم مرد و هم زن افزایش دریافت آموزش در مورد نه گفتن به رابطه جنسی را گزارش کردند، بدون اینکه اطلاعاتی در مورد کنترل بارداری ارائه شود.
NSFG همچنین کاهش زیادی در آموزش‌های رسمی در مورد کنترل تولد از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۱۱–۲۰۱۳ نشان می‌دهد که از ۸۷٪ به ۶۰٪ در دختران نوجوان و ۸۱٪ به ۵۵٪ در پسران نوجوان کاهش یافته است. اگرچه آموزش‌های رسمی در مورد کنترل بارداری به میزان قابل توجهی کاهش یافته است، از هر ۱۰ نوجوان ۹ نفر گزارش می‌دهند که آموزش‌های رسمی در مورد بیماری‌های مقاربتی دریافت کرده‌اند.
تحقیق‌های علمی مدرن گسترده نشان داده است که آموزش به جوانان در مورد رابطه جنسی منجر به آزمایش‌های جنسی اولیه نمی‌شود. علاوه بر این، تحقیق‌های مالی فدرال Mathematica Policy Research در مورد برنامه‌های پرهیز تا زمان ازدواج نشان داد که «جوانان در گروه برنامه به احتمال زیاد نسبت به جوانان گروه کنترل از رابطه جنسی خودداری می‌کنند و در میان آن‌هایی که گزارش کرده‌اند که دارای رابطه جنسی هستند. رابطه جنسی داشتند، تعداد شریک جنسی مشابهی داشتند و رابطه جنسی را در همان سن شروع کردند. متخصصان بهداشت عمومی اغلب برای آموزش آموزش جامع استدلال می‌کنند و به این اشاره می‌کنند که این آموزش نتایج بهداشت عمومی را بهبود می‌بخشد.