stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پف‌کردن چشم‌ها

ورم پری‌اربیتال گاهی آنچنان خفیف است که به‌صورت یک برآمدگی جزئی زیر پلک‌ها مشاهده می‌شود.
ورم دور چشم.
پف‌کردن چشم‌ها، پف‌کردن دور چشم، ورم دور چشم یا ورم پری‌اربیتال (انگلیسی: Periorbital puffiness) که نباید با «ورم کرهٔ چشم» (ورم اُربیتال) اشتباه گرفته شود، به تورم و پف‌کردگی باف‍ت‌های اطراف چشم گفته می‌شود که تقریباً همیشه به‌دلیل تجمع مایع در اطراف چشم است. پف‌کردگی خفیف، اغلب محدود به زیر چشم‌هاست، اگرچه به ندرت ممکن است دورتادور آن باشد. این تورم موقتی و گذرای چشم را باید با تورم زیرچشمی ناشی از افزایش سن و تجمع تدریجی چربی در زیر پلک زیرین (SOOF) افتراق داد.
با آنکه درجاتی از تورم زیر چشم در افراد معمولی و در هر سنی می‌تواند طبیعی باشد؛ عواملی نظیر سن و خستگی بر روی پدید آمدن آن مؤثرند. پف‌کردن چشم‌ها به‌سبب توزیع و جابجایی مایع بر اثر جاذبه، عموماً پس از بیدار شدن از خواب دیده می‌شود.
دلایل

برخی از دلایل ورم پری‌اربیتال عبارتند از:
مونونوکلئوز عفونی: معمولاً تورم از بالای چشم‌ها پدیدار می‌شود.
محرومیت از خواب
تجمع مایع در بدن: در وقایعی نظیر بارداری و تغییرات هورمونی ناشی از قاعدگی، مایعات در بافت زیرپوستی و از جملهٔ اطراف چشم‌ها تجمع می‌یابد.
برخی رژیم‌های غذایی
مصرف الکل و تنباکو
آلرژی
اختلالات پوستی همچون درماتیت
افزایش سن
گریستن
کم‌کاری تیروئید و پرکاری تیروئید
سلولیت پری‌اربیتال
بلفاروشالازیس
بیماری شاگاس
سندرم نفروتیک
تریشینوز
نشانگان بزرگ‌سیاهرگ بالایی
درمان و پیشگیری

علاوه بر تلاش برای درمان عاملِ ایجادکنندهٔ زمینه‌ای، کمپرس سرد در نزدیکی چشم‌ها در رفع پف‌کردگی آن‌ها برای کوتاه‌مدت مؤثر است. بکارگیری نوعی مادهٔ مشتق از جلبک (LYCD) هم ممکن است اثرگذار باشد. مصرف ویتامین‌ها به‌ویژه ویتامین A , C و E ممکن است در پیشگیری از بروز این حالت و داشتن یک پوست مرطوب و سالم مؤثر باشد.
گرهارد کنچکه

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۱۸ سپتامبر ۱۹۴۲ ‏(۸۲ سال)
زادگاه:  هرتن
قد:  ۱٫۷۵ متر (۵ فوت ۹ اینچ)*
پست:  مهاجم/هافبک
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۶۳–۱۹۶۶ |  باشگاه فوتبال کارلسروهه |  ۵۰ |  (۱۰) |
| ۱۹۶۶–۱۹۷۰ |  باشگاه فوتبال کایزرسلاوترن |  ۱۲۰ |  (۲۴) |
| ۱۹۷۰–۱۹۷۲ |  باشگاه فوتبال دویسبورگ |  ۵۲ |  (۵) |
| ۱۹۷۳–۱۹۷۷ |  باشگاه فوتبال بایر ۰۴ لورکوزن |  ۴۸ |  (۵) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۱۹۸۱–۱۹۸۲:  باشگاه فوتبال بایر ۰۴ لورکوزن
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
گرهارد کنچکه (انگلیسی: Gerhard Kentschke؛ زادهٔ ۱۸ سپتامبر ۱۹۴۲) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بایر ۰۴ لورکوزن، باشگاه فوتبال کارلسروهه، باشگاه فوتبال دویسبورگ، و باشگاه فوتبال کایزرسلاوترن اشاره کرد.
پشت سرت را نگاه نکن (آلبوم)

پشت سرت را نگاه نکن (به انگلیسی: Don't Look Back) آلبومی از بوستون است که در سال ۱۹۷۸ میلادی منتشر شد.
سیارک ۱۰۱۴۳

| کشف | کشف |
| --- | --- |
تاریخ کشف: ژانویه ۸, ۱۹۹۴
ویژگی‌های مداری: ویژگی‌های مداری
مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸: مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸
اوج: ۳٫۶۳۴۶۰۹۶
حضیض: ۲٫۳۳۳۷۲۴۶
خروج از مرکز مداری: ۰٫۲۱۷۹۶۴۵
تناوب مداری: ۱۸۸۲٫۹۲۵۵۴۷۵
آنومالی متوسط: ۲۶۱٫۵۳۰۳۸
انحراف: ۱۹٫۴۹۳۷۳
 :  
سیارک ۱۰۱۴۳ (به انگلیسی: 10143 Kamogawa، نامگذاری:1994AP1) ده هزار و صد و چهل و سومین سیارک کشف شده‌است که در ۸ ژانویه ۱۹۹۴ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۲٫۳۰ است.
شرکت معدن اردنت

| 0 | 1 |
| --- | --- |
مکان: مکان
موقعیت: اردنت
استان‌های مغولستان: استان آرخان
کشور: مغولستان
تاریخچه: تاریخچه
آغاز به کار: ۱۹۷۴
مالک: مالک
شرکت: ۱۰۰٪ - مغولستان
وبگاه: http://erdenetmc.mn/
شرکت معدن اردنت (مغولی: Эрдэнэт үйлдвэр English: Precious factory) شرکت معدن زغال‌سنگ مغولستانی است، که در سال ۱۹۷۴ تأسیس شد.
شناسه تایر

ویژگی‌های تایر خودروها با استفاده از یک شناسه تایر یا شناسه لاستیک الفبا-عددی توصیف می‌شوند که به‌طور معمول بر روی دیوارهٔ جانبی تایر حک می‌شود. این شناسه نشانگر ابعاد تایر و برخی از محدودیت‌های مهم برای استفاده از تایر
مانند میزان بار قابل تحمل و حداکثر سرعت می‌شود. در بعضی موارد دیوارهٔ داخلی یا خارجی تایر شامل اطلاعاتی می‌شود که در سوی دیگر تایر درج نشده‌است.
پیچیدگی این شناسه در طول سالیان بیشتر شده‌است و این موضوع در ترکیب‌شدن واحدهای بریتانیایی و اس‌آی، و در ضمیمه‌های موردی اضافه‌شده به ترتیب‌های حروف‌بندی و عددگذاری مشهود است. تایرهای جدید خودروها غالباً دارای رتبه‌بندی از نظر چسبندگی، میران سایش آج لاستیک و مقاومت در برابر دما هستند.
اندازهٔ اکثریت تایرها بواسطهٔ سیستم اندازه‌گیری ایزو متریک مشخص می‌شود. با این حال، برخی وانت‌ها و خودروهای شاسی‌بلند از سیستم عددی وانت‌های سبک یا سیستم شناوری بالای وانت‌های سبک استفاده می‌کنند.
استانداردهای فنی ملی

شناسهٔ دی‌اوتی یک توالی از نویسه‌های حرفی‌عددی است که بر روی دیوارهٔ جانبی تایر حک می‌شوند و امکان شناسایی مشخصات تایر و عمر آن را فراهم می‌کنند. این شناسه از سوی اداره ترابری ایالات متحده آمریکا ابلاغ شده‌است، اما در سطح جهان مورد استفاده قرار می‌گیرد. شناسهٔ دی‌اوتی می‌تواند جهت شناسایی تایرهایی که مشمول فراخوان محصول می‌شوند یا برای آگاهی از پایان عمر تایر نیز کاربرد داشته‌باشد. شیوهٔ توصیه شده از سوی انجمن تولیدکنندگان تایر بریتانیا (BRMA) که در ژوئن ۲۰۰۱ صادر شد، اشاره می‌کند که «اعضای BRMA به‌طور جدی توصیه می‌کنند که تایرهایی که مورد استفاده قرار نگرفته‌اند، در صورتی که بیش از ۶ سال از عمر آن‌ها گذشته‌باشد، نباید به خدمت گرفته‌شوند و تمامی تایرها باید ده سال پس از تاریخ تولید جایگزین شوند».
سازمان فنی تایر و رینگ اروپا (ETRTO) و انجمن تایر و رینگ (TRA) دو سازمانی هستند که استانداردهای ملی تایر را اعمال می‌کنند. هدف سازمان ETRTO تنظیم استانداردهای تایر و رینگ در اروپا است. انجمن تایر و رینگ، که قبلاً با نام انجمن تایر و رینگ آمریکا شناخته می‌شد، یک سازمان تجاری آمریکایی است که وظیفهٔ آن تراز کردن استانداردهای فنی است.در ایالات متحده، دفتر نظارت بر ایمنی وسایل نقلیه که جزئی از ادارهٔ ترابری است، یکی از آژانس‌هایی است که وظیفهٔ اجرای استانداردهای فدرال ایمنی وسایل نقلیه موتوری (FMVSS) را بر عهده دارد. کانادا نیز قوانینی را برای تایرها منتشر کرد که از جملهٔ آن‌ها می‌توان به آئین‌نامهٔ ایمنی تایر وسایل نقلیهٔ موتوری (SOR 95-148) اشاره کرد. این آئین‌نامه در ۱۱ اوت ۲۰۱۳ با آئین‌نامهٔ جدید SOR 2013-198 جایگزین شد.
تمامی تایرهایی که پس از ژوئیه ۱۹۹۷ جهت استفادهٔ جاده‌ای در اروپا به‌فروش رسیده‌اند باید دارای یک نشان E باشند. این نشان می‌تواند به‌صورت حروف بزرگ (E) یا حروف کوچک (e) نوشته‌شود. پس از این نویسه، عددی در یک دایره یا یک مربع قرار می‌گیرد و پس از آن نیز رقم دیگری درج می‌شود. حرف E (حروف بزرگ) نشانگر این است که تایر مورد نظر گواهینامهٔ تطابق با قانون ۳۰ ECE برای ابعاد، عملکرد و نشانه‌گذاری را دریافت کرده‌است. حرف e (حروف کوچک) نشانگر این است که تایر مورد نظر، خصوصیات لازم برای کسب گواهی دستورالعمل ‎92/23/EEC‎ برای ابعاد، عملکرد و نشانه‌گذاری‌ها را دارا بوده‌است. شمارهٔ درج شده در داخل دایره یا مربع نشان‌دهندهٔ شناسهٔ کشوری است که دولت آن تأییدیهٔ نوع تایر را صادر کرده‌است. آخرین شماره در خارج از دایره یا مربع، شمارهٔ گواهینامه تأیید نوع تایر است که برای آن نوع و اندازهٔ به‌خصوص تایر صادر شده‌است.
شرح شناسه‌های تایر

شناسه متریک تایر ایزو شامل زنجیره‌ای از حروف و شماره‌ها می‌شود که به‌صورت زیر هستند:
یک حرف (یا حروف) انتخابی برای نشان دادن کلاس وسیله نقلیه‌ای که تایر برای آن مورد استفاده قرار می‌گیرد:
P: خودروی سواری (Passenger Car)
LT: وانت سبک (Light Truck)
ST: تریلر ویژه (Special Trailer)
T: موقت (Temporary) (کاربرد انحصاری برای چرخ‌های زاپاس «حافظ فضا»)
حرف P نشاندهندهٔ این است که مهندسی تایر مورد نظر طبق استانداردهای TRA صورت گرفته‌است و فقدان این حرف نشان می‌دهد که تایر بر پایه استانداردهای ETRTO طراحی و ساخته شده‌است. در عمل، استانداردهای این دو سازمان همراه با یکدیگر شکل گرفته‌اند و نسبتاً تبادل‌پذیر هستند، اما با توجه به اینکه شاخص تحمل وزن بار در این دو استاندارد برای یک اندازهٔ مشخص تایر متفاوت است، نمی‌توان این تبادل‌پذیری را کاملاً ممکن دانست.
شماره ۳ رقمی: «عرض اسمی مقطع» تایر در واحد میلی‌متر؛ پهن‌ترین نقطه از هر دو حاشیهٔ بیرونی (دیواره تا دیواره). سطح تایر که با جاده در تماس است، معمولاً از عرض کمتری برخوردار است.
/: نویسهٔ کج‌خط برای جداسازی نویسه‌ها.
شماره ۲ یا ۳ رقمی: نسبت ابعادی ارتفاع دیوارهٔ جانبی در قالب درصدی از عرض اسمی مقطع تایر. اگر این اطلاعات حذف شده‌باشد، مقدار مفروض آن ۸۲٪ است (اگر نوشته‌شود، باید به‌صورت xxx/۸۲ باشد). اگر عدد بزرگتر از ۲۰۰ باشد، نشانگر قطر کلی تایر در واحد میلی‌متر خواهد بود.
حرف انتخابی برای نشان دادن درجه‌بندی سرعت تایر. این حرف از سوی دیگر ممکن است در انتهای زنجیره و پس از شاخص بار درج شود. اگر حرف مورد نظر Z باشد، نشانگر حداکثر سرعت بیش از ۲۴۰ کیلومتر بر ساعت (۱۵۰ مایل بر ساعت) است، و ممکن است حروف W یا Y پس از شاخص بار نوشته‌شوند.
یک حرف انتخابی جهت نشان دادن ساختار بافت تنهٔ تایر:
B: تسمه متمایل (Bias Belt) (برای تایرهایی که در دیواره‌های جانبی آن‌ها از مواد یکسان با سطح تایر ساخته شده‌اند و سواری سفتی و خشکی را برای خودرو به‌دنبال دارند)
D: قطری
R: رادیال
در صورت فقدان این نویسه، ساختار بافت تایر از نوع لایه‌های ضربدری است.
شماره ۱ یا ۲ رقمی: قطر چرخی که تایرها برای آن طراحی شده‌اند در واحد اینچ. استثناء نادری برای تایرهایی با قطر متریک وجود دارد که در آن این رقم می‌تواند به‌عنوان مثال ۳۹۰ باشد. در این صورت نشانگر چرخی با قطر ۳۹۰ میلی‌متر است. امروزه تایرهای معدودی با این اندازه ساخته می‌شوند. در مواردی که اندازهٔ تایر دارای اعشار باشد، این عدد می‌تواند طولانی‌تر باشد؛ به‌عنوان مثال بسیاری از کامیون‌های سنگین ترابری امروزه از تایرهایی با اندازهٔ ۲۲٫۵ اینچ استفاده می‌کنند.
شماره ۲ یا ۳ رقمی: شاخص تحمل وزن بار (Load Index)؛ برخی تایرهای وانت‌ها و کامیون‌های سبک برای «استفادهٔ دوگانه» مورد تأیید قرار گرفته‌اند. به این معنی که این تایرها را می‌تواند به‌صورت جفت در کنار یکدیگر استفاده کرد. در این صورت دو شاخص بار به‌طور جداگانه برای استفادهٔ تک یا جفت تعیین می‌شود. به‌عنوان مثال، در تصویر روبرو که نشانگر شناسه‌های یک تایر مناسب برای وانت‌های سبک و کامیونت‌ها است، شاخص ۱۱۴ برای استفاده به‌صورت تک، و شاخص ۱۱۱ برای استفاده به‌صورت جفت است. تایرهایی که این شاخص را اینگونه بر روی خود نداشته‌باشند، فاقد ایمنی لازم برای استفاده به‌صورت جفت هستند.
ترکیب ۱ یا ۲ نویسه‌ای از اعداد یا حروف: درجه‌بندی سرعت (Speed Rating)
نشانه‌های اضافی
شرح شناسه‌های تایر > اندازهٔ شناورسازی

برخی وانت‌های سبک و کامیونت‌ها از سیستم‌های شناسهٔ عددی وانت سبک یا شناورسازی بالای وانت سبک پیروی می‌کنند. در این سیستم‌ها، به‌جای درج حروف در ابتدای زنجیره، از حروف LT در انتهای زنجیرهٔ شناسه‌ها استفاده می‌شود:
قطر تایر در سیستم شناورسازی بالا درج می‌شود، اما در تایرهایی با سیستم شناسه‌ای عددی درج نمی‌شود.
شماره ۲ رقمی: قطر تایر در واحد اینچ
x: جداکنندهٔ نویسه‌ها
شماره ۳ یا ۴ رقمی: عرض مقطع (سطح مقطع) تایر در واحد اینچ. در صورتی که قطر تایر درج نشده‌باشد، عرض مقطعی که با عدد ۰ پایان یافته‌باشد (به‌عنوان مثال ۷٫۰۰ یا ۱۰٫۵۰) نشانگر نسبت ابعاد ۹۲٪ است و در صورتی که عرض مقطع با صفر پایان نیافته باشد (به‌عنوان مثال ۷٫۰۵ یا ۱۰٫۵۵)، به این معنی است که نسبت ابعاد برابر با ۸۲٪ است. امروزه این نسبت‌های ابعاد غالباً در محصولات تولیدکنندگان مختلف متفاوت است.
ساختار رویه تایر
B: تسمه متمایل
D: قطری
R: رادیال
شماره ۲ رقمی: قطر چرخی که تایرها برای آن طراحی شده‌اند در واحد اینچ.
LT: مشخص می‌کند که تایر مورد نظر برای وانت‌های سبک و کامیونت‌ها طراحی شده‌است.
درج شاخص بار و درجه‌بندی سرعت در بعضی موارد برای اندازه‌های شناورسازی الزامی نیست، اما برای تایرهایی که جهت استفاده در خیابان‌ها و بزرگراه‌ها تأیید شده‌اند، این شناسه‌ها باید درج شوند.
شماره ۲ یا ۳ رقمی: شاخص بار
ترکیب ۱ یا ۲ نویسه‌ای از اعداد یا حروف: درجه‌بندی سرعت
نشانه‌های اضافی
به‌عنوان مثال، اگر اندازهٔ یک تایر دارای دو دسته از اعداد باشد (‎۶–۱۲، ۵٫۰۰–۱۵، ۱۱٫۲–۲۴‎)، شمارهٔ نخست (‎۵٫۰۰-۱۵‎) نشانگر پهنای حدودی در واحد اینچ بوده و شمارهٔ دوم (‎۵٫۰۰-۱۵‎) نشانگر قطر رینگ مناسب در واحد اینچ است.
در صورتی که اندازهٔ تایر متشکل از سه دسته از اعداد باشد (‎۱۵×۶٫۰۰–۶، ۲۶×۱۲٫۰۰–۱۲، ۳۱×۱۵٫۵۰–۱۵‎)، شمارهٔ نخست (‎۲۶×۱۲٫۰۰–۱۲‎) نشانگر ارتفاع حدودی به اینچ، شمارهٔ دوم (‎۲۶×۱۲٫۰۰-۱۲‎) نشانگر پهنای حدودی به اینچ و شمارهٔ سوم (‎۲۶×۱۲٫۰۰-۱۲‎) نشان‌دهندهٔ قطر رینگ مناسب در واحد اینچ است.
شرح شناسه‌های تایر > بازه تحمل بار

حرف بازهٔ تحمل بار در تایرهای وانت‌های سبک و کامیونت‌ها نشانگر درجه‌بندی لایهٔ آن‌ها است.
| بازهٔ تحمل بار | درجه‌بندی لایه |
| --- | --- |
A: ۲
B: ۴
C: ۶
D: ۸
E: ۱۰
F: ۱۲
G: ۱۴
H: ۱۶
J: ۱۸
L: ۲۰
M: ۲۲
N: ۲۴
شرح شناسه‌های تایر > درجه‌بندی سرعت

نماد درجه‌بندی سرعت تایر به‌صورت یک حرف تنها یا یک حرف A در کنار یک عدد درج می‌شود. این شناسه نشانگر حداکثر سرعتی است که تایر مورد نظر می‌تواند در آن سرعت بار متناظر با شاخص بار خود را تحمل کند. شیوهٔ آزمایش این درجه‌بندی شامل فشردن تایر به یک غلتک فلزی با قطر بزرگ جهت بازتاب وزن بار مناسب برای آن و افزایش پلکانی سرعت در مرحله‌های ده دقیقه‌ای و در هر مرحله به‌میزان ۱۰ کیلومتر بر ساعت (۶٫۲ مایل بر ساعت) تا زمانی که تایر به سرعت لازم خود دست یابد، می‌شود.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| شناسه | کیلومتر بر ساعت | مایل بر ساعت |  | شناسه | کیلومتر بر ساعت | مایل بر ساعت |
| A1 | ۵ | ۳ |  | L | ۱۲۰ | ۷۵ |
| A2 | ۱۰ | ۶ |  | M | ۱۳۰ | ۸۱ |
| A3 | ۱۵ | ۹ |  | N | ۱۴۰ | ۸۷ |
| A4 | ۲۰ | ۱۲ |  | P | ۱۵۰ | ۹۴ |
| A5 | ۲۵ | ۱۶ |  | Q | ۱۶۰ | ۱۰۰ |
| A6 | ۳۰ | ۱۹ |  | R | ۱۷۰ | ۱۰۶ |
| A7 | ۳۵ | ۲۲ |  | S | ۱۸۰ | ۱۱۲ |
| A8 | ۴۰ | ۲۵ |  | T | ۱۹۰ | ۱۱۸ |
| B | ۵۰ | ۳۱ |  | U | ۲۰۰ | ۱۲۴ |
| C | ۶۰ | ۳۷ |  | H | ۲۱۰ | ۱۳۰ |
| D | ۶۵ | ۴۰ |  | V | ۲۴۰ | ۱۴۹ |
| E | ۷۰ | ۴۳ |  | Z | بیش از ۲۴۰ | بیش از ۱۴۹ |
| F | ۸۰ | ۵۰ |  | W | ۲۷۰ | ۱۶۸ |
| G | ۹۰ | ۵۶ |  | (W) | بیش از ۲۷۰ | بیش از ۱۶۸ |
| J | ۱۰۰ | ۶۲ |  | Y | ۳۰۰ | ۱۸۶ |
| K | ۱۱۰ | ۶۸ |  | (Y) | بیش از ۳۰۰ | بیش از ۱۸۶ |
تا پیش از سال ۱۹۹۱ درجه‌بندی سرعت تایر در بخش اندازهٔ تایر و پیش از شناسهٔ R برای ساختار تایر درج می‌شد. شناسه‌های موجود شامل SR (۱۸۰ کیلومتر بر ساعت، ۱۱۲ مایل بر ساعت)، HR (۲۱۰ کیلومتر بر ساعت، ۱۳۰ مایل بر ساعت) و VR (بیش از ۲۱۰ کیلومتر بر ساعت یا بیش از ۱۳۰ مایل بر ساعت) می‌شدند.
تایرهایی که درجه‌بندی سرعت آن‌ها بالاتر از ۳۰۰ کیلومتر بر ساعت (۱۸۶ مایل بر ساعت) باشد، با یک حرف Y داخل پرانتز مشخص می‌شوند. معمولاً شاخص بار نیز در همان پرانتز درج می‌شود، مثلاً (86Y).
در بسیاری از کشورها قانون ملزم می‌کند که تایرهای مناسب برای یک خودرو با توجه به شناسهٔ درجه‌بندی سرعت آن‌ها و بر پایهٔ حداکثر سرعت آن خودرو تعیین و نصب شوند (به استثناء تایرهای زاپاس برای استفادهٔ موقت). در برخی بخش‌های اتحادیه اروپا، استفاده از تایرهایی که با حداکثر سرعت یک خودرو یا موتورسیکلت تناسب نداشته‌باشند، غیرقانونی است. در این میان تنها استثناء تایرهای M+S هستند که در صورت استفاده از آن‌ها، باید یک برچسب هشدار شامل حداکثر سرعت مجاز در داخل خودرو و در دیدرس کامل راننده نصب شود. بعضی از تولیدکنندگان، در صورتی که خریدار سفارش تایرهایی با درجه‌بندی پایین‌تر از حداکثر سرعت خودرو را برای خودرو داده‌باشد، یک دستگاه گاورنر سرعت را بر روی خودرو نصب می‌کنند. در بعضی کشورهای اتحادیه اروپا مانند آلمان، استفاده از تایرهایی با درجه‌بندی سرعت پایین‌تر به این شرط مجاز است که تولیدکنندهٔ خودرو تایرهایی با درجه‌بندی سرعت بسیار بالایی را در اسناد ثبتی مشخص کرده‌باشد و خودرو نیز با توجه به قدرت ناکافی، نتواند به این سرعت دست یابد. در این صورت محاسبهٔ درجه‌بندی مناسب سرعت برای تایر با استفاده از یک فرمول مشخص امکان‌پذیر است.
شرح شناسه‌های تایر > رتبه‌بندی سایش

درجهٔ سایش آج تایر در قالب ۳ نویسهٔ تطبیقی درج می‌شود. این رتبه‌بندی بخشی از استاندارد درجه‌بندی یک‌نواخت کیفیت تایر است.
شرح شناسه‌های تایر > تبدیل اندازه‌های متریک به بریتانیایی

‎215/75/15‎ = ‎۲۷٫۷"‎×‎۸٫۵"‎

‎225/70/15‎ = ‎۲۷٫۴"‎×‎۸٫۹"‎

‎225/75/15‎ = ‎۲۸٫۳"‎×‎۸٫۹"‎

‎235/75/15‎ = ‎۲۹٫۰"‎×‎۹٫۳"‎

‎245/75/15‎ = ‎۲۹٫۵"‎×‎۹٫۶"‎

‎255/75/15‎ = ‎۳۰٫۰"‎×‎۱۰٫۰"‎

‎265/75/15‎ = ‎۳۰٫۶"‎×‎۱۰٫۴"‎
‎205/85/16‎ = ‎۲۹٫۷"‎×‎۸٫۱"‎

‎215/75/16‎ = ‎۲۸٫۷"‎×‎۸٫۵"‎

‎225/70/16‎ = ‎۲۸٫۴"‎×‎۸٫۹"‎

‎225/75/16‎ = ‎۲۹٫۲"‎×‎۸٫۹"‎

‎235/70/16‎ = ‎۲۹٫۰"‎×‎۹٫۳"‎

‎235/85/16‎ = ‎۳۱٫۷"‎×‎۹٫۳"‎

‎245/70/16‎ = ‎۲۹٫۵"‎×‎۹٫۶"‎

‎245/75/16‎ = ‎۳۰٫۵"‎×‎۹٫۶"‎
پهنای چرخ/رینگ

جهت تعیین بازهٔ پهنای مجاز رینگ برای یک اندازهٔ مشخص تایر، باید به سالنامهٔ TRA یا کتاب راهنمای تولیدکننده رجوع کرد—در این خصوص نمی‌توان به قاعده سرانگشتی استناد کرد.
نمودار شناسایی تایر
نمودار شناسایی تایر، ویژگی‌های اختصاصی برای وانت‌های سبک و کامیونت‌ها
فیلم دلهره‌آور

برای کاربرد عمومی‌تر ژانر دلهره‌آور در ادبیات داستانی، دلهره‌آور (ژانر) را ببینید.
یک مضمون معمول در فیلم‌های دلهره‌آور شامل قربانی بی‌گناهی است که دربرابر جنون قرار می‌گیرد. همان‌طور که در فیلم ربه‌کا هیچکاک دیده می‌شود؛ جایی که خانم دانورس سعی می‌کند خانم وینتر را ترغیب کند که پایین بپرد
فیلم دلهره‌آور یا تریلر (به انگلیسی: Thriller film) یا فیلم تعلیقی (به انگلیسی: suspense film) یا فیلم مهیج، یک ژانر فیلم است که در مخاطب اضطراب و دلهره و حس تعلیق ایجاد می‌کند. فیلمساز در این ژانر بهره‌برداری ویژه‌ای از عنصر تعلیق می‌کند که در بیشتر داستان‌های این فیلم‌ها دیده می‌شود. تنش در فیلم به وسیلهٔ به تأخیر انداختن در چیزی که مخاطب اجتناب‌ناپذیر می‌داند و از طریق موقعیت‌های تهدیدآمیز یا گریزناپذیر ایجاد می‌شود.
مخفی کردن اطلاعات مهم از بیننده، صحنه‌های مبارزه و تعقیب و گریز در این ژانر متداول است. معمولاً در فیلم‌های دلهره‌آور زندگی تهدید می‌شود، مانند زمانی که شخصیت اصلی متوجه نمی‌شود وارد یک موقعیت خطرناک شده‌است. شخصیت‌های فیلم‌های دلهره‌آور با یکدیگر یا با یک نیروی خارجی در تضاد هستند، که گاه می‌تواند انتزاعی باشد. شخصیت اصلی معمولاً در برابر یک مسئله مانند فرار، مأموریت یا رمز و راز قرار می‌گیرد.
ژانر دلهره‌آور معمولاً با ژانرهای دیگر ترکیب می‌شود. ژانرهایی مانند فیلم اکشن، فیلم ماجراجویی، فیلم فانتزی و فیلم علمی تخیلی. ژانر فیلم ترسناک نیز پیوند نزدیکی با ژانر دلهره‌آور دارد چرا که هر دو تنش و اضطراب ایجاد می‌کنند.
عبارت فیلم مهیج با کلمهٔ عربی «مُهَیِّجْ» مصوب فرهنگستان زبان و ادب فارسی برای «thriller film» انگلیسی است.
سلطان‌محمد گنابادی

| سلطانعلیشاهسلطان محمّد بیدختی گنابادی | سلطانعلیشاهسلطان محمّد بیدختی گنابادی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۲۵۱ ه‍.ق بیدخت، ایران
درگذشت: ۱۳۲۷ ه‍.ق
علت مرگ: کشته شده بدست مخالفان درویشی در گناباد
ملیت: ایرانی
شهروندی: ایران
مکتب: عرفان و تصوف
منصب: قطب سی و چهارم سلسله نعمت‌اللهی سلطانعلیشاهی گنابادی
سلطان محمّد بیچاره بیدختی گنابادی، ملقّب به سلطانعلیشاه (۱۲۵۱ – ۱۳۲۷ ه‍.ق)، فرزند (ملاّ) حیدر محمّد، اهل بیدخت گناباد، و قطب سی و چهارم سلسله نعمت‌اللهی سلطان علیشاهی گنابادی است.
کودکی

پدر او، حیدر محمد، در یکی از یورش‌هایی که ترکمن‌ها برای چپاول به گناباد آمده بودند، اسیر آن‌ها شده و پس از مدتی اسارت، با فدیه‌ای که اقوام وی، فرستاده بودند، آزاد گردیده و در مزرعه نوده سکونت اختیار نمود و در همان اوقات، از روی اتفاق، به حضور نورعلی شاه اول رسیده و به درویشی پرداخت. آن‌گاه، در سال ۱۲۵۴ قمری، به قصد زیارت عتبات و دیدار حسین علیشاه و تجدید بیعت صوفیانه، به هندوستان سفر کرد؛ ولی دیگر از سفر باز نیامد و برای همیشه، مفقودالاثر شد.
فرزند وی، سلطان علی شاه، در ۲۸ جمادی الاولی سال ۱۲۵۱، زاده شده و در سه سالگی، از داشتن پدر، محروم گردید. او تا شش سالگی، تحت پرستاری مادر، پرورش یافته، آن‌گاه، مادرش وی را برای آموزش، به مکتب‌خانه برد.
گفته می‌شود که وی، در کمتر از شش ماه پس از آغاز تحصیل قادر به قرائت قرآن و خواندن کتاب نمود. پس از خواندن چند کتاب فارسی، به علت نداشتن بضاعت مالی، تحصیل را ترک کرده و به کمک برادر بزرگ خود، یعنی ملا محمد علی-که سرپرستی وی و مادرش را بر عهده داشت-، مشغول گردید و در راه امرار معاش، با برادر، همکاری می‌کرد؛ از جمله، گوسفندچرانی.
وی، تا هفده سالگی، همچنان برای ادامه زندگی، دستیار برادر بود تا اینکه اتفاقاً روزی به قصد دیدن خواهر خود، به روستای بیلند (در دو فرسخی بیدخت) رفت و گذار وی، به مدرسهٔ روستا افتاده و در بازگشت به بیدخت، به مادرش گفت که میل دارم بروم درس بخوانم. سرانجام مادر و برادر بزرگترش راضی می‌شوند تا وی به روستای بیلند رفته و مشغول تحصیل شود.
تحصیل در گناباد

در مدت حضور در گناباد خراسان در علوم ظاهری دینی و فقه، اصول فقه، کلام و حکمت عالم گردید و در گناباد به شهرت ‌رسید.
تحصیل در مشهد

تا هنگامی که توانست از علمای دینی گناباد، استفاده کند، بهره برد؛ آن‌گاه، برای کسب علم بیشتر، برای کسب اجازهٔ مسافرت، نزد مادر آمد؛ وی گفت: مسافرت، مستلزم مخارجی است که می‌دانی؛ ما بضاعت تأمین آن را نداریم.
هر چند سرانجام، در اثر اصرار، مادرش رضایت داده، و مبلغ هفت قِران پس‌اندازی که داشت، به وی داد. او پیاده، به مشهد رفت و در مدرسهٔ مشهور به مدرسه میرزا جعفر، به تحصیل، مشغول شد و علوم فقه و اصول و تفسیر و حدیث و رجال را در نزد استادان مدرسه فرا گرفت. وی، در مدت تحصیل، برای وارد نشدن فشار اقتصادی به برادرش، به کمترین خوراک، قناعت می‌کرد. وی، حتی از دریافت شهریهٔ طلبگی خودداری می‌کرد تا اینکه پولی که داشت، تمام شد و چند روزی را به سختی گذراند. خلاصه، وی، روند فراگیری علوم متداول حوزوی را، در مشهد، به پایان رساند.
تحصیل در نزد ملا هادی سبزواری

در همان ایّام، شنید که در سبزوار، حکیمی است به نام ملا هادی سبزواری، که در حکمت، سرآمد همتایانش بود. شوق دیدار با سبزواری، و تحصیل در زمینهٔ حکمت، وی را به سبزوار کشاند. مدتی، در خدمت سبزواری، به تحصیل حکمت، مشغول شد. خلاصه، در نزد سبزواری، حکمت مشاء و حکمت اشراق را آموخت و نیز، بر کتاب اسفار ملا صدرا، حاشیه نوشت. سپس، به عتبات (عراق)، سفر کرد و به تکمیل فراگیری علوم ظاهری دینی پرداخت و در بازگشت از عراق، در تهران، مجلس درسی تشکیل داد. بیشتر طلاب آنجا، چون وی را از استادان قبلی خود، عالم‌تر می‌بینند، گرد او جمع می‌شوند، به حدی که موجب حسد مدرّسان آنجا شده و تدریسش در زمینهٔ حکمت را بهانه قرار داده و به تهمت بابی‌گری متّهمش کردند که شدیدترین اتّهام، در آن دوره بود؛ به همین دلیل، وی، ناچار می‌شود که تهران را ترک کرده و دوباره، به نزد سبزواری برود و به بهره‌مندی از او، مشغول شود.
بیعت با محمد کاظم اصفهانی (سعادتعلیشاه)

سلطان محمد در سال ۱۲۸۰ قمری، در سبزوار، خدمت سعادت علیشاه-که با جمعی از مریدان و خوانین بختیاری عازم مشهد بود-در کاروان‌سرایی می‌رسد و جواب‌های اصفهانی به سؤالات او، در نظر وی، بسیار مورد پسند قرار می‌گیرد و پس از حرکت سعادت علیشاه از سبزوار، با اجازه استاد خود، یعنی ملا هادی سبزواری، به مشهد رفته و در آنجا، به وی می‌پیوندد.
اتفاقاً، در همین حین، فرستاده مادر وی از گناباد، برای بردنش به وطن، وارد مشهد می‌شود و بدین ترتیب او به گناباد رفته و با دختر علی بیدختی، یعنی مادر نور علی شاه دوم، ازدواج می‌کند.
آن‌گاه، برای دیدن سعادت علیشاه در سال ۱۲۸۰ عازم اصفهان گردید. سپس، به تصوف و پیروان سعادتعلیشاه می‌پیوندد. در اصفهان شب‌ها در حجرهٔ مدرسه، بیتوته کرده و روزها را در هم صحبتی با مرشدش می‌گذراند و پس از مدتی بهره بردن از وی، مرخصی یافته و به گناباد مراجعت کرده و در بیدخت، سکونت می‌کند. سپس، همسر خود را به منزل آورده و به شغل کشاورزی، اشتغال می‌ورزد.
تا سال ۱۲۸۴، پس از چهار روز از تولد فرزندش ملا علی نور علیشاه ثانی، به عراق رفته و بر طبق دستورهای طریقتی مرشدش، به تزکیه می‌پردازد و پس از آن، از سوی سعادت علی شاه، اجازهٔ جانشینی گرفته و به لقب طریقتی سلطان علیشاه، ملقب می‌شود و سپس، به دستگیری و هدایت مردم می‌پردازد. هم‌طریق وی، یعنی میرزا عبدالحسین نیز، در همان فرمان، به سمت معاونت با سلطان علی شاه، تعیین می‌شود که فرمان جانشینی سلطانعلیشاه و دلالت میرزا عبدالحسین، در یک ورقه، نوشته شده‌است.
سعادت علیشاه، سلطان علیشاه را امر به مراجعت وطن داد. پس از مراجعت، از چند جهت، دچار مشغله و گرفتاری گردید؛ از یک‌طرف، به علت فوت ملا علی، پدر عیالش-که امام جماعت محل بود-به علت نبودن فرزند وی در محل، به ناچار، مدتی، امامت جماعت را به عهده گرفت؛ از طرف دیگر، به دلیل فوت عیالش، رسیدگی به امور و پرستاری دو فرزند وی که از همسرش داشت، بر عهده شخص خودش قرار گرفت؛ از سویی دیگر، مراجعه اهل محل برای سؤالات و امور شرعی گرفتاری‌اش را بیشتر کرد و از جهتی دیگر، روی آوردن صوفیان از شهرهای دیگر به حضورش، و رسیدگی به امور ظاهری آن‌ها در روستایی که فاقد همه چیز بود و نیز، توجه به امور معنوی آن‌ها-که علت سوق آنان به نزدش بود-وی را سخت، مشغول کرد.
به تدریج، قصد مسافرتش، به عزم اقامت، بدل شده و برای همیشه، در گناباد ماند. پس از گذشت هفت سال از فوت همسر اولش، یعنی صبیه میرزا عبدالحسین ریابی، پیر دلیل و معاضدِ تعیین شده از طرف سعادت علیشاه را به حباله نکاح درآورد. سعادت علیشاه، پس از تعیین سلطان علیشاه به جانشینی خود، طالبان را کمتر دستگیری می‌کرد و آنان را اغلب، به گناباد به سوی وی می‌فرستاد، ولی او هم، رعایت ادب نموده و از دستگیری آن‌ها خودداری کرده و به سوی قطبشان برمی‌گرداند.
جانشینی

هنگامی که سعادت علیشاه، در سال ۱۲۹۳ درگذشت، سلطان علیشاه، مستقلاً، بر مسند قطبیت نشست و به ترویج تصوّف پرداخت و در شعبان سال ۱۳۰۵ با چند نفر از مریدانش عازم سفر مکه شد و از حجاز به عتبات عالیات رفته و در عتبات، با عده‌ای از علمای بزرگ دینی، از جمله، زین العابدین مازندرانی و میزرا حسن شیرازی و …، ملاقات و صحبت کرد و در جمادی‌الثانی ۱۳۰۶ به وطن برگشت.
وی، دو برنامه روزانهٔ مرتب داشت، یکی، صبح، از اول آفتاب، و آن طبابت و رسیدگی به حال بیمارانی که از دور و نزدیک و حتی، از ۳۰–۴۰ فرسنگی، برای معالجه می‌آمدند و یکی هم، برنامه عصری بود که در حدود دو ساعت به غروب مانده، به مدرسه می‌رفت و تا غروب برای صوفیان و حاضران، مجلس درسی از تفسیر قرآن و اصول کافی، بر پا می‌کرد.
از این رو، در اثر حسد مخالفان تصوف و به اوج رسیدن دشمنی‌ها، به تحریک عده‌ای از دشمنان محلی و غیر محلی، چند نفر، در شنبه ۲۶ ربیع‌الاول ۱۳۲۷، هنگامی که در باغچهٔ منزل، مشغول وضو گرفتن بود، به وی، حمله‌ور شده و او را می‌کشند.
در این هنگام، سن وی، ۷۶ سال بود که ۳۴ سال آن، مستقلاً، به رهبری تصوف و به پرورش صوفیان اشتغال داشت. وی، در سال ۱۳۱۴، طبق دستخط صادره از خودش، فرزندش حاج ملا علی را به جانشینی خود، تعیین کرده و به لقب نورعلیشاه ثانی، ملقب نمود.
همسران و فرزندان

سلطان محمد گنابادی، دو همسر داشت: همسر اولش، دختر (ملا) علی بیدختی بوده که از وی، دو فرزند داشت؛ اول، دختری به نام خاتون، دوم، جانشینش، یعنی (ملا) علی بیچاره بیدختی گنابادی، ملقب به لقب صوفیانه «نور علی شاه (دوم)». پس از فوت زن اولش، با دختر میرزا عبدالحسین (پیر دلیل)، ازدواج کرد که از آن هنگام تا کشته شدنش، دارای پنج فرزند شد: چهار دختر به نام‌های زبیده، زهرا، گوهر، کوکب، و یک پسر، به نام محمد باقر.