stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کلیسای تمام مقدسین، اودیهام
تاریخچه و معماری

در قرن یازدهم یک کلیسا در این مکان وجود داشت، که در کتاب روز رستاخیز ثبت شده‌است. قدیمی‌ترین قسمت‌های قابل رویت کلیسای کنونی طاقچه و پایه برج آن است که مربوط به اوایل قرن سیزدهم می‌باشد. بین طاق و برج، شبستان در دو مرحله تغییر یافته و به راهروهای فرعی کشیده شده و قسمت‌های بالایی برج در قرن هفدهم به‌طور کامل مورد بازسازی قرار گرفته‌است.
کلیسای فعلی دارای یک شبستان با راهروهای شیروانی با ارتفاع یکسان است که به سمت برج غربی امتداد یافته‌است. طاقچه به سمت شرق پیش می‌رود و با کلیساهای شیروانی احاطه شده‌است. دیوارها از سنگ چخماق با مقداری قلوه سنگ است که قسمت‌های بعدی از جمله بالای برج آجری قرمز رنگ است. سقف آن کاشی است.
بسکتبال در المپیک تابستانی ۱۹۹۶

بسکتبال در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۶ نام رویداد ورزش بسکتبال در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۱۹۹۶ برگزار شد.
جدول مدال‌ها

| رتبه | مردان> تیم | مردان> بازی | مردان> برد | مردان> باخت | زنان> تیم | زنان> بازی | زنان> برد | زنان> باخت |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  |  ایالات متحده آمریکا | ۸ | ۸ | ۰ |  ایالات متحده آمریکا | ۸ | ۸ | ۰ |
|  |  یوگسلاوی | ۸ | ۷ | ۱ |  برزیل | ۸ | ۷ | ۱ |
|  |  لیتوانی | ۸ | ۵ | ۳ |  استرالیا | ۸ | ۵ | ۳ |
| ۴ |  استرالیا | ۸ | ۵ | ۳ |  اوکراین | ۸ | ۴ | ۴ |
حذف شده‌ها در یک چهارم نهایی: حذف شده‌ها در یک چهارم نهایی
| ۵ |  یونان | ۸ | ۵ | ۳ |  روسیه | ۸ | ۶ | ۲ |
| ۶ |  برزیل | ۸ | ۳ | ۵ |  کوبا | ۸ | ۳ | ۵ |
| ۷ |  کرواسی | ۸ | ۴ | ۴ |  ژاپن | ۸ | ۳ | ۵ |
| ۸ |  چین | ۸ | ۲ | ۶ |  ایتالیا | ۸ | ۳ | ۵ |
رده بندی مکان نهم: رده بندی مکان نهم
| ۹ |  آرژانتین | ۷ | ۴ | ۳ |  چین | ۷ | ۳ | ۴ |
| ۱۰ |  پورتوریکو | ۷ | ۲ | ۵ |  کرهٔ جنوبی | ۷ | ۳ | ۴ |
رده بندی مکان یازدهم: رده بندی مکان یازدهم
| ۱۱ |  آنگولا | ۷ | ۱ | ۶ |  کانادا | ۷ | ۱ | ۶ |
| ۱۲ |  کرهٔ جنوبی | ۷ | ۰ | ۷ |  زئیر | ۷ | ۰ | ۷ |
تصلیب

چهارمیخ کردن در اوایل دورهٔ مَیجی در یوکوهاما، ژاپن.
چارمیخ یا تصلیب یا به صلیب‌کشیدن یا صَلب (به انگلیسی: Crucifixion) یکی از شیوه‌های شکنجه و اعدام است. مصلوب‌کردن در امپراتوری روم روشی مرسوم برای مجازات و تحقیر و نمایش بی‌رحمی محکومان بود. کنستانتین، امپراتور مسیحی روم، مصلوب‌کردن را در سده چهار پس از میلاد ممنوع اعلام کرد. هرچند در طول سده‌های متعدد از این شیوه مجازات به عنوان روشی برای اعدام استفاده شده‌است.
معمولاً از فرد قربانی با عنوان «مصلوب‌شده» یاد می‌شود. پطرس و اسپارتاکوس از جمله افراد سرشناسی هستند که در تاریخ چارمیخ شده‌اند.
در عهد باستان، به صلیب کشیدن، بدترین و سنگدلانه‌ترین روش اعدام بود. پس از آن سوزاندن و سر بریدن بودند. امروز تصلیب برای مسیحیان، نمادی از ایثار برای عشق است.
تاریخچه

ریشه واژه صلیب دقیقاً معلوم نیست و احتمالاً منشأ فنیقی دارد. به هرحال مجازات مصلوب کردن در میان آشوری‌ها، بابلی‌ها، آریایی‌ها، یونانیان و کارتاژها شناخته شده بود. قدیمی‌ترین آثار هنری که از صلیب یادگار مانده، یک نقش برجسته بر در کلیسای سنت سابینا و یک جعبه کوچک از عاج با نقوشی با مضمون رنج مسیح است که در موزه لندن نگهداری می‌شود. مصلوب کردن در سراسر ناحیه مدیترانه به عنوان وسیله اعدام کاملاً شناخته شده بود. شاید دلیل آن این واقعیت بود که مصلوب کردن روش بسیار تحقیرآمیز اعدام محسوب می‌شد و بیشتر برای اعدام بردگان، راهزنان و گلادیاتورهای بی‌نام و نشان و مجرمانی به کار گرفته می‌شد که شهروند رُم نبودند. سیسرون نویسنده و خطیب رومی می‌نویسد: «در شأن یک رومی نیست که در مراسم به صلیب کشیدن شرکت کند.»
در سده ششم پیش از میلاد ایرانیان این شیوه اعدام را به شکل نظام‌مند بکار می‌بردند. ایرانیان به جای یک صلیب واقعی، افراد را روی درخت یا تیرهای چوبی مصلوب می‌کردند.
اسکندر مقدونی در سال ۳۳۲ پیش از میلاد، پس از تصرف بندر صور که متعلق به فنیقی‌ها بود، دستور داد دو هزار تن از مدافعان شهر را مصلوب کنند. جانشینان اسکندر کبیر این گونه مجازات را به مصر و سوریه و همچنین کارتاژ فنیقی‌ها بردند.
در طی جنگ‌های فینیقی (بین ۲۶۴ تا ۱۴۶ پیش از میلاد) رومی‌ها این روش را آموختند و هر جا که می‌رفتند از شیوه به صلیب کشیدن استفاده می‌کردند. حتی در بعضی جاها محلی‌ها نیز از آن استقبال می‌کردند. آنها انواع صلیب‌ها را از جمله صلیب ضربدری را ابداع کردند. آنها از صلیب لاتین یا تاو (صلیب به شکل T) استفاده می‌کردند. صلیب‌ها می‌توانستند بلند باشند. ولی صلیب‌های کوتاه رایج‌تر بودند.
فلاویوس جوزفوس نوشته که الکساندر یانائوس (۱۲۵ قبل میلاد تا ۷۶ قبل میلاد) در حدود سال ۸۸ قبل از میلاد، دستور به صلیب کشیدن ۸۰۰ یهودی و کشتن فرزندان و همسران‌شان را پیش چشم کسانی که هنوز زنده بودند صادر کرد.
در سال ۹ پس از میلاد، ژنرال آلمانی آرمینیوس پس از پیروزی در نبرد جنگل توتوبورگ که نماد شکست خفت‌بار رومی‌ها به دست قبایل ژرمنی بود دستور به صلیب کشیدن سربازان رومی را صادر کرد.
در سال ۶۰ پس از میلاد، بودیکا شورش بزرگی علیه رومیان مهاجم به راه انداخت و تعدادی از لژیونرهای آنها را به صلیب کشید.
در سال ۱۵۹۷ در ژاپن، ۲۶ مبلغ مسیحی به صلیب کشیده شدند. این کار، آغاز دوره‌ای طولانی از تعقیب و آزار مسیحیان در آن کشور بود.
نحوه به صلیب‌کشیدن

در این نوع اعدام، از دو گونه صلیب استفاده می‌کردند. در یک حالت، ابتدا دست‌های فرد را رو تیر افقی محکم می‌کردند و سپس روی تیر عمودی از پیش روی زمین محکم شده قرار می‌دادند و پاها را روی تیر عمودی محکم می‌کردند یا اینکه قربانی را روی صلیب آماده، محکم می‌کردند و سپس صلیب را علم می‌کردند. در حالت اول، بازوهای فرد را بعد به تیرها می‌بستند یا با میخ‌هایی که به مچ دست‌ها وارد می‌شوند روی تیر سفت می‌کردند. میخ‌ها را معمولاً به کف دست‌های قربانی نمی‌زدند؛ زیرا گوشت را به خاطر وزن بدن قربانی پاره می‌کرد ولی استخوان‌های مچ و بازو میخ‌ها را محکم نگه می‌داشتند. درازای میخ‌ها به ۱۸ سانتی‌متر و قطر آنها تا یک سانتی‌متر می‌رسید. وقتی فرد محکوم به تیر افقی بسته می‌شد، او را بلند می‌کردند و به تیر عمودی می‌بستند که پیش‌تر در زمین محکم شده بود. پاها را به تیر عمودی می‌بستند یا میخ می‌زدند. هر یک از پاها در یک طرف تیر یا هم‌زمان روی یکدیگر بودند. برای اینکه پاها را روی یکدیگر قرار بدهند فقط یک میخ را به داخل استخوان‌های متاتارس کف دو پا می‌کوبیدند در حالی که زانوها خم می‌شدند. درد این حالت، غیرقابل تصور بود.
سپس صلیب را بر پا کرده در زمین محکم می‌نمودند. قربانی سپس در همان حال رها می‌شد و در نهایت به خاطر خونریزی شدید (هیپوولمی)، گرسنگی، تشنگی، خفگی، حمله پرندگان، و سایر عوامل جان می‌سپرد. در بعضی موارد، سربازان برای تسریع مرگ، به زانوهای افراد ضربه می‌زدند و پاهای‌شان را می‌شکستند تا محکومان نتوانند خود را با استفاده از عضلات پاها بالا کشیده و نفس بکشند که باعث می‌شد زودتر بمیرند. سپس مأموران اعدام، ساق پاهای جسد را با وسایلی می‌شکستند و آن را از صلیب جدا کرده پایین می‌آوردند. جسد در نهایت به دست خانواده یا مأموران دولتی به خاک سپرده می‌شد.
در احکام اسلامی

صَلب از مجازات‌های اسلامی است که در رساله‌های دینی مراجع دینی برای جزای محاربه به دولت‌مردان پیشنهاد شده‌است ولی در قانون کیفری ایران کمتر به آن پرداخته‌اند.
در این روش اعدام، فقط دست و پای فرد مجرم را به چوبهٔ داری که شکل صلیب دارد، می‌بندند به صورتی که پاهایش از زمین بالاتر باشد و پشت به صلیب و روی به قبله باشد. وی را تحت محافظت شدید به مدت ۳ روز بر بالای چوبه نگاه می‌دارند. اگر در این مدت فرد فوت نکرد، وی را آزاد می‌کنند حتی مجرم می‌تواند از خدمات پزشکی هم برخوردار گردد در صورت فوت طبق قوانین مرسوم وی را دفن می‌کنند.
الیاف پلی‌استر

الیاف پلی‌استر(به انگلیسی: Polyester fiberfill) نوعی الیاف مصنوعی است که از آن برای پرکردن بالش و سایر چیز های نرم مانند حیوانات عروسکی استفاده می‌شود. همچنین به دلیل خاصیت آکوستیک آن، در بلندگو های صوتی هم کاربرد دارد. معمولا با نام تجاری poly-fil فروخته می‌شود.
ذی‌نفع

ذی‌نفع (به انگلیسی: stakeholder) شخص یا سازمانی است که فعالانه در یک پروژه یا فعالیت شرکت دارد یا شیوهٔ انجام یا پایان یافتن آن پروژه و فعالیت، بر سود یا زیان او تأثیر می‌گذارد. در نگاهی کلّی‌تر، ذی‌نفعان، موجودیت‌ها، گروه‌ها و افرادی هستند که بر سازمان اثر می‌گذارند یا از آن اثر می‌پذیرند و طیف گسترده‌ای را در بر می‌گیرند؛ از کارکنان، مشتریان، شرکای تجاری و جوامع محلّی گرفته تا محیط زیست، رسانه‌ها، نهادهای مردمی، شهروندان و دولت. امروزه در ادبیات مدیریت، تئوری ذی‌نفعان صحبت از این می‌کند که سازمان بایستی نه فقط به سهام‌داران خود، بلکه به همهٔ ذی‌نفعان خود و انتظارات آن‌ها توجه کند.
گروه‌های ذی‌نفع سازمان

این گروه‌ها یا نهادها بر راهبرد‌های سازمان تأثیر می‌گذارند یا از آن اثر می‌پذیرند و عبارت‌اند از:
کارمندان
مدیران
سهامداران
هیئت مدیره
مشتریان
عرضه‌کنندگان مواد اولیه
توزیع کنندگان محصولات
بستانکاران
دولت‌های محلّی، ایالتی یا فدرال و خارجی
اتحادیه‌های کارگری
شرکت‌های رقیب
مردم
رسانه‌ها
سازمان‌های مردم نهاد و اجتماعی
معتمدین و افراد پر نفوذ جامعهٔ محلّی
نسل‌های آینده
محیط زیست
حلمی ضیا اولکر

نگارهٔ حلمی ضیا اولکن، فیلسوف اهل ترکیه - ۱۹۴۶
حلمی ضیا اولکن (۱۹۰۱–۱۹۷۴) فیلسوف اهل ترکیه بود. او مؤلف کتاب «تاریخ اندیشه ترکی» و ارائه‌کننده نظریات مهمی در تدوین هویت ترکی بوده‌است.
زندگی

در ۱۹۱۸ از دبیرستان سلطنتی استانبول و در ۱۹۲۱ از دانشکده علوم سیاسی دانشگاه آنکارا فارغ‌التحصیل شد. در همان سال به عنوان استادیار دارلفنون عثمانی (امروز دانشگاه استانبول) کرسی جغرافیای انسانی در دانشکده ادبیات استخدام شد و تاریخ فلسفه و جامعه‌شناسی را در همان دانشکده تحصیل کرد.
وی تا سال ۱۹۳۳ به تدریس جامعه‌شناسی، فلسفه، تاریخ و جغرافیا پرداخت. پس از چاپ کتابهای خود با عنوان جامعه اجتماعیات (۱۹۳۱) و تاریخ دقیق ترک (۱۹۳۳، ۲ جلد) در ۱۹۳۴ برای تحصیلات تخصصی خود به آلمان رفت.
در ۱۹۳۵ پس از بازگشت به ترکیه به عنوان دانشیار در کرسی تاریخ اندیشه ترکی در دانشکده ادبیات منصوب شد
در سال ۱۹۴۴ استاد شد و در ۱۹۵۷ استاد سر گروه شد. در سال ۱۹۷۳بازنشسته شد.
بین سالهای ۱۹۳۸–۱۹۴۳ مجله Human را منتشر کرد و مجله جامعه‌شناسی دانشکده ادبیات را مدیریت کرد.
وی با مطالعات خود در مورد تاریخ اندیشه ترکی، کمک‌های مهمی به علوم اجتماعی کرد.
در ۵ ژوئن ۱۹۷۴ در استانبول درگذشت.
مطالعات

هنگام تدریس در دبیرستان گالاتاسرای «تاریخ اندیشه ترکی» را در دو جلد نوشت که باعث شهرت او شد.
مصطفی کمال آتاتورک این کتاب را بسیار خوب ارزیابی کرده و با اولکن دیدار کرد.
یکی از خدمات مهم وی در تاریخ فلسفه تحقیق سیستماتیک فلسفه و اندیشه جهان اسلام است.
اولکن نشان داد که دانته برای تألیف اثر خود کمدی الهی از مفهوم آفرینش و آخرت در اسلام و از «فتوحات المکیه» ابن عربی ایده گرفته‌است.
کارهای عمده

مطالعات عمومی اجتماعی (۱۹۳۱)
اخلاق عشق (۱۹۳۱)
تاریخ اندیشه ترکی (۱۹۳۳–۱۹۳۴)
میهن‌پرستی انسانی (۱۹۳۳)
گلچین فیلسوفان ترک (۱۹۳۵)
مقدمه ای بر عرفان ترکی در مشغله (۱۹۳۵)
تاریخچه آموزه‌های اجتماعی (۱۹۴۰)
ضیا گوکالپ (۱۹۴۲)
جامعه‌شناسی دینی (۱۹۴۳)
مکالمات با شیطان (۱۹۴۳)
اندیشه اسلامی (۱۹۴۶)
اخلاق (۱۹۴۶)
ملت و شعور تاریخ (۱۹۴۸)
مشکلات جامعه‌شناسی (۱۹۵۳)
جانشینی و جامعه (۱۹۵۷)
امتناع از ماتریالیسم تاریخی (۱۹۵۸)
تاریخ اندیشه معاصر در ترکیه (۱۹۶۶)
فلسفه آموزشی (۱۹۶۸)
فلسفه اسلامی (۱۹۶۹)
بودن و بودن (۱۹۶۹)
دانش و ارزش
روح و بدن هردو مهم است
ساختار جامعه و شجره نامه
رمان‌ها

نامه (۱۹۴۱)
نیمه انسان (۱۹۴۲)
عقل فعال

عقل فعال (به یونانی: xδημιουργός) (به لاتین: demiurgus) یکی از عقول عشره است.
حکما براساس دلایلی معتقدند که در باطن جهان، موجودی واسطه قرار دارد که هم به ذات خود، شعور دارد و خویش را درک می‌کند و هم به علت خویش و هم به معلولات خود. این موجود در هیچ ماده و جسمی حلول ندارد و به هیچ پیکری تعلق ندارد. فوق زمان و مکان است. از مبدأ خویش فیض می‌گیرد و به جهان می‌رساند. تمام ادراکها و شعورها و قدرتهای این جهان به فیض و مدد اوست و نظر به اینکه خود آگاه و غیر ماده است، عقل نامیده می‌شود و چون واسطه فیض بین مبدأ کل و جهان است و نیرویی فعال است آن را «عقل فعال» می‌خوانند. برخی عقل فعال را یکی از مفاهیمی که از خدا طرح شده دانسته‌اند. اما در فلسفه اسلامی، عقل فعال، عقل دهم در سلسله عقول طولی است. این عقل فیض دهنده و واسطه در فیض به موجودات است و عقول و نفوس انسانی را از قوه به فعل در می‌آورد و صورتها را به اشیاء و مواد می‌بخشد و نفوس را از مرتبه هیولائی به کمال مستفاد خود می‌رساند. عقل فعال همان ملک وحی و رو ح القدس یعنی جبرائیل آمین می باشد
عقل فعال در نظر ابن باجه

سعادت و کمال واقعی انسان در تفکر ابن باجه مسئله‌ای مربوط به نظر و تعقل است و با عمل نسبت مستقیمی ندارد.
عقل انسانی که از لحاظ مراتب تعقل در سطح نازلی قرار دارد و معقول را در صورت هیولانی درک می‌کند، از رهگذر کوشش عقلی رشد می یابد و در نهایت ممکن است بتواند معقول را به صورت مجرد درک کند و این همان سعادت است.
به‌طور خلاصه می‌توان گفت صورتهای روحانی صورتهایی ادراکی اند که با انواع جواهر ارتباط دارند. برخی دیگر،افزون بر اینکه موجب کمال روح نیستند، ممکن است رذیلت به‌شمار آیند، ولی برخی دیگر،افزون بر اینکه موجب کمال روح نیستند،ممکن است رذیلت به‌شمار آیند. به نظر ابن باجه چهار نوع صورت روحانی وجود دارد:
صور روحانی اجسام مستدیر که با افلاک در ارتباط اند و همان نفوس فلکی به‌شمار می آیند؛
صورتهای عقل فعال و مستفاد؛
معقولات هیولانی که منسوب به هیولا و در ارتباط با آت اند؛
معانی و صور موجود در قوای نفس (اعم از حس مشترک، خیل و حافظه).
عقل فعال در نظر افلاطون

عقل فعال در نظر افلاطون، خدایی نیست که جهان را از نیستی (به لاتین: nihil) آفریده باشد؛ بلکه به آشفتگی ماده سازنده جهان، نظم بخشیده‌است. عقل فعال، فرمهای از پیش آماده را به مواد بی شکل ارائه می‌کند؛ یعنی همانند کاری که یک صنعتگر با مواد و مصالح خام انجام می‌دهد، و این گونه نیست که صور اشیا را از خود خلق کند و به آن‌ها بدهد.
نظر حکمای مشاء

در فلسفه ارسطو و هنگامی که آثار ارسطو در قرون اولیه اسلامی ترجمه می‌شد این اصطلاح به همراه اصطلاحاتی دیگر در قالب تفکراتی قرار گرفت که از یک سو متأثر از دین اسلام بود و از سویی دیگر در نظام فلسفه ارسطو ریشه داشت، فلسفه‌ای که از آن با عنوان «فلسفه مشاء» یاد می‌کنند. نظریه استناد موجودات به عقل دهم مربوط به حکمای مشاء است. آنان اعتقادی به عقول عرضی ندارند و هر آنچه در عالم ماده وجود دارد را به عقل واحدی که در سلسله طولی در آخرین مرتبه قرار دارد، استناد می‌دهند.
عقل فعال در نظر فارابی

فارابی در این رابطه می‌گوید: کسی که به مرتبهٔ اعلای روحانی و معنوی می‌رسد می‌تواند میان روح خویش و عقل فعال جمع کند. یعنی بی واسطه به عقل فعال اتصال یابد و چون عقل فعال از علت اولی فیض می‌گیرد. پس چنین کسی به واسطهٔ عقل فعال از مبدأ اولی فیض خواهد گرفت.
عقل فعال در نظر ابن سینا

ابن سینا خلقت را ناشی از نفس اندیشه الهی می‌داند که خود اندیشه می‌کند و علمی که وجود الهی به‌طور ابدی از خود دارد همان عقل اول است. عقل اول معلول آغازین و نیروی خلاق است که با اندیشه الهی یکی است و تنها از این طریق می‌توان با رعایت قاعده «الواحد لا یصدر عنه الا الواحد» از وحدت به کثرت رسید. خداوند هنگامی که به ذات خود می‌اندیشد، آفرینش براساس درجات و سلسله مراتب انجام می‌گیرد، بنابراین عمل آفرینش و عمل تعقل همانند هم هستند و هنگامی که درجات بالا در خود می‌اندیشند، درجات پایین‌تر هستی به‌وجود می‌آیند.
از یک واجب الوجود که سرچشمه همه چیزهاست بنابر اصلی که ذکر شد بیش از یک وجود صادر نمی‌شود همان وجودی که ابن سینا عقل اول می‌نامد. عقل اول هنگامی که در خویش تأمل می‌کند، وجود خدا را واجب می‌داند و از آن جهت که خود توسط واجب الوجود، پدید آمده ماهیت خود را نیز واجب می‌داند اما نفس ماهیت خود را وجود ممکن تعقل می‌کند و از این طریق عقل اول به سه بعد از معرفت دست پیدا می‌کند که عقل دوم و نفس فلک اول و جسم فلک اول از آن پدید می‌آیند. عقل دوم نیز همین عمل را انجام می‌دهد و از آن عقل سوم و جسم و نفس فلک دوم پدید می‌آید و این روند تا عقل دهم وفلک نهم که فلک قمر است، ادامه دارد اما از اینجا به بعد عقل دهم که همان عقل فعال است آن اندازه پاکی ندارد که از آن فلک دیگری به وجود بیاید؛ به همین جهت از آن تنها عالم کون و فساد و نفوس آدمی صادر می‌شود که این عالم عالم کثرت است و نفسی که این عالم را مستقیماً هدایت می‌کند از عقل فعال صادر شده‌است و ذات واجب الوجود از آن جهت که به کلیات علم دارد و از هرگونه کثرت مبرا است تنها به واسطه عقول این جهان را هدایت می‌کند.
جهان تحت فلک قمر، جهان تغییر و تبدیل است و موجودات در این جهان به وجود می‌آیند و پس از مدتی فنا می‌شوند و زندگی خاکی که مدام در حال تغییر و دگرگونی است، آدمی را احاطه کرده‌است بنابراین هنگامی که مخلوقی می‌خواهد به وجود بیاید، عقل فعال صورتی از خود افاضه می‌کند تا وجود آن را امکان‌پذیر سازد و چون آن مخلوق ازمیان برود و نیست شود، عقل فعال آن صورت را باز پس می‌گیرد و به درون خود می‌برد. به همین دلیل ابن سینا این عقل را «واهب الصور» یعنی بخشنده صورتها نامیده است. فارابی نیز عقل فعال را واهب الصور می‌گوید زیرا که معقولات در آن موجودند و عقل فعال معقولات را به عقل انسانی ارزانی می‌دارد و چون این معقولات همچون صور افلاطونی هستند برای همین نام آن را بخشاینده صورتها یا واهب الصور نامیده‌اند.
نظر فلاسفه اشراقی

فلاسفه اشراقی که معتقد به عقول عرضی در آخرین مرحله از سلسله عقول طولی هستند، نظر حکمای مشاء را قبول ندارند و قائلند که هر کدام از این عقول عرضی، نوعی از انواع مادی را ایجاد می‌کند و امور همان نوع را تدبیر می‌کند. این نظریه که از «مُثُل افلاطون» گرفته شده‌است، وجود افراد انسان و کمالاتی که به او می‌رسد را به جوهری مجرد عقلی به نام «رب‌النوع یا مثال» انسان مستند می‌کند.
عقل فعال در نظر هانری کربن

هانری کربن متذکر می‌شود نباید از نظر دور داشت که آنچه در فلسفه قدیم در باب عقول دهگانه و نفوس افلاک مطرح شده‌است، مباحثی مربوط به علوم طبیعی نیستند بلکه با پیشرفتهای علمی این نظام طبیعی بی‌اعتبار شده‌است و این مباحث را باید از منظری نگاه کرد که هدفش تعالی انسان ودست یافتن به آسمان‌های ناپیدای معنوی و جغرافیای عرفانی است؛ همان‌طور که سهروردی در رساله روزی با جماعت صوفیان به همین نکته اشاره می‌کند: «آن کسانی که در آسمان و ستارگان نگرند سه گروهند: گروهی که به چشم سرنگرند و صحیفه‌ای کبود بینند، نقطه‌ای چند بر وی و این گروه عوامند؛ و گروهی آسمان را هم به دیده آسمان بینند و این گروه منجمانند. دیده آسمان ستارگان است و ایشان آسمان را به ستارگان بینند، گویند امروز فلان ستاره در فلان برج است پس این اثر کند. در فلان برج بر فلان قران است. اما کسانی که سر (رمز) آسمان و ستاره به چشم سر نبینند و نه به دیده آسمان الا به نظر استدلال، محققانند».
جنایت (فیلم)

| جنایت | جنایت |
| --- | --- |
کارگردان: محمدعلی سجادی
تهیه‌کننده: حسن توکل‌نیا
نویسنده: محمدعلی سجادی
بازیگران: جمشید هاشم‌پور میترا حجار شهرام حقیقت‌دوست مسیح میرحسینی مهدی میامی امیر جعفری میرمحمد تجدد آزیتا لاچینی
موسیقی: کارن همایون‌فر
فیلم‌بردار: حسین ملکی
تدوین‌گر: محمدعلی سجادی
شرکت تولید: یکتا فیلم
تاریخ‌های انتشار: ۲۶ آذر ۱۳۸۲
مدت زمان: ۹۲دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
جنایت فیلمی به کارگردانی و نویسندگی محمدعلی سجادی ساختهٔ سال ۱۳۸۲ است.
خلاصه داستان

سیاوش پس از سرقت و قتل یکی از دوستانش که خواستگار خواهرش هم بوده، در محل جنایت با مهتاج که نظافتچی است، روبرو می‌شود ولی نمی‌تواند او را بکشد. او مدام با کابوس ناشی از جنایت دست و پنجه نرم می‌کند و کمک‌های دوستانش جواد و رحیم و دختر صاحبخانه را هم که دل بسته اوست نمی‌پذیرد. بازپرس ابراهیمی که از دوستان رحیم است به او شک می‌کند ولی قصد دارد به شکل دوستانه به او نزدیک شود. در این میان تماسی از یک ناشناس که تهدید می‌کند همه چیز را می‌داند، سیاوش را آشفته تر می‌کند. او به مهتاج شک می‌کند و با تعقیب او پی می‌برد علاوه بر کار نظافت، برای اداره خانواده اش، خودفروشی می‌کند. تعقیب مهتاج، سیاوش را به گورستانی خلوت می‌کشاند، اما باز هم نمی‌تواند مهتاج را بکشد، ولی مهتاج با چاقوی سیاوش خودزنی می‌کند. سیاوش که به مهتاج علاقه‌مند شده او را به بیمارستان می‌رساند و ساک حاوی اموال مسروقه را در خانه مهتاج پنهان می‌کند. مهتاج نجات می‌یابد و در حالی که به نظر می‌رسد آنها زندگی جدیدی را آغاز می‌کنند، سرپرست نظافتچی‌ها که سیاوش را تهدید کرده بود، ماجرا را لو می‌دهد. سیاوش در حضور مهتاج، خانواده او و بازپرس ابراهیمی به جنایت اعتراف می‌کند.
بازیگران

جمشید هاشم‌پور
میترا حجار
شهرام حقیقت‌دوست
مهدی میامی
امیر جعفری
میرمحمد تجدد
آزیتا لاچینی
مسیح میرحسینی
امیررضا دلاوری
ماهور سجادی
شبنم آهنگری
یوسف پشندی
دروازه آغ‌اوغلان

| دروازه آغ‌اوغلان | دروازه آغ‌اوغلان |
| --- | --- |
شوشی، جمهوری آذربایجان : شوشی، جمهوری آذربایجان 
مختصات: ۴۶°۴۴′۵۸″ شمالی ۳۹°۴۵′۵۵″ شرقی﻿ / ﻿۴۶٫۷۴۹۴۴°شمالی ۳۹٫۷۶۵۲۸°شرقی﻿ / 46.74944; 39.76528
گونه: دیوار حایل
پیشینه مکان: پیشینه مکان
ساخت: ۱۷۵۰
مصالح: سنگ
دروازه آغ‌اوغلان (ترکی آذربایجانی: Ağoğlan qapısı) یا دروازه مختار (Muxtar qapısı) یا دروازه شوشی‌کند (Şuşakənd qapısı)، یکی از چهار دروازه ورودی دژ شوشی در شهر شوشی است.
ویژگی‌ها

دیوارهای قلعه شوشی با رعایت سنت‌های قرون وسطایی در شهرسازی دوره خان نشین با چهار دروازه ساخته شده است: دروازه اصلی رو به شمال به سمت جاده گنجه بوده و به همین دلیل دروازه گنجه نامیده شده است. دروازه غربی رو به نواحی غربی از جمله خانات ایروان ایران بود و از این رو دروازه ایروان نامیده می‌شد. دو دروازه دیگر به روستاهای کوهستانی پیرامون باز می‌شد.
راه دروازه قلعه که در زمان پناهعلی‌خان جوانشیر ساخته شد، شهر شوشی را به روستاهای شوشی‌کند و مختار متصل می‌کرد و تا قلعه آغ‌اوغلان امتداد می یافت. در تمام منابع روسی زبان سده نوزدهم میلادی از دروازه جنوبی شهر به نام دروازه آغ‌اوغلان یاد شده است. در سده نوزدهم، زندان شوشی در بخش پایینی قلعه، نزدیک دروازه شرقی ساخته شد. در زمان ساخت زندان، بخشی از دیوارهای قلعه و برج های دفاعی به عنوان دیوار زندان مورد استفاده قرار گرفت.
نام دیگر این دروازه که در منابع ذکر شده دروازه توپخانه است.
پیدایش جهان امروزی

دیدگاه ما نسبت به چگونگی پیدایش جهان امروزی بسیار ناقص یا اساساً نادرست است. به همین علت کیهان شناسان برای پی بردن به این موضوع سعی می‌کنند کائنات را قبل از وقوع مه بانگ در ذهن خود تصور و ترسیم کنند. همچنین آن‌ها به دنبال این هستند که بدانند چگونه قبل از مه بانگ جهان به این اندازه از سطح بالایی از نظم برخوردار بوده است.
حاصل این تحقیقات ارائه مدل‌هایی از سوی کیهان شناسان است که هر یک پاسخ شگفت‌انگیز و متفاوتی به این معماها می‌دهند. البته هر کدام از این مدل‌ها روش‌هایی قابل آزمون هستند که در آینده با رصدهایی که صورت خواهد گرفت درستی یا نادرستی هرکدام از آن‌ها مشخص خواهد شد.
تلاش برای مدل‌سازی ریاضی نحوه پیدایش جهان از یکصد سال پیش قدمت دارد. مشاهدات رصدخانه‌ای که از دهه ۱۹۲۰ آغاز شد نشان می‌دهد که کهکشان‌ها در حال دور شدن از یکدیگر هستند و جهان ما در حال انبساط است. حال اگر این انبساط را معکوس کنیم در می‌یابیم که جهان در حدود ۱۳ میلیارد و ۸۰۰ میلیون سال پیش بسیار داغ و فشرده بوده است. این نظریه توسط ژرژ لومتر در سال ۱۹۲۷ مطرح شد که هم‌اکنون نظریه مه بانگ نامیده می‌شود. اعتبار این نظریه به سال ۱۹۶۴ برمیگردد. کشف پرتو کیهانی اعتبار ویژه‌ای به آن بخشید که تا هم‌اکنون پا بر جاست.
الن گوت (به انگلیسی: alan guth) از مؤسسه فناوری ماساچوست در سال ۱۹۸۱ و چند فیزیک‌دان دیگر نظریه‌ای مطرح کردند که به مه بانگ افزوده شد و تصور کیهان شناسان را از چگونگی پیدایش جهان کامل تر کرد.
برمبنای این نظریه نظریه (تورم کیهانی) به این دلیل جهان قابل مشاهده به‌طور غیرمنتظره همگن است که کل جهان در حالت تعادل ترمودینامیکی از حجم بسیار کوچک اولیه‌ای برخوردار بوده است که به‌طور ناگهانی شروع به انبساط کرده است و به همین دلیل همگن بودن حالت اولیه خود را حفظ کرده است. این نظریه شرایط اولیه کائنات و جهان قبل از مه بانگ را توضیح نمی‌دهد.
حال این سؤال مطرح است که علت عدم توانای مدل تورمی برای توضیح شرایط کائنات قبل از مه بانگ چیست؟
براساس این مدل در فاصله زمانی ۱۰^-۳۵ ثانیه تا ۱۰^-۳۲ ثانیه از لحظه آفرینش انبساط تورمی رخ داده است. اگر باز هم به عقب برگردیم به یک مانع (دیوار آجری) برخورد خواهیم کرد که در آن هر دو ستون اصلی فیزیک نوین یعنی نظریه نسبیت عام انیشتین و نظریه مکانیک کوانتومی فرو می‌ریزند. فیزیک دانان در چنین شرایط خارق‌العاده‌ای هیچ راهی برای پیش‌بینی رفتار ماده، انرژی و فضازمان در اختیار ندارند. فیزیکدان‌ها برای دور زدن مسئله راه حلی بیان می‌کنند. براساس قانون دوم ترمودینامیک، آنتروپی (مقیاسی از بی نظمی) جهان با گذشت زمان افزایش می‌یابد؛ بنابراین جهان در بالاترین سطح نظم به وجود آمده است و رو به بی نظمی می‌رود. سؤال مطرح شده اینست: چگونه این بالاترین سطح نظم به وجود آمده است؟
شان کارول (به انگلیسی: Sean M. Carroll) از مؤسسه فناوری کالیفرنیا در پَسِدینا (به انگلیسی: Pasadena) می‌گوید: هر مدلی که از جهان اولیه ارائه می‌شود جواب این سؤال که چرا آنتروپی جهان در آستانه مه بانگ پایین بوده را باید در خود داشته باشد.