اندرو جانسون
ظهور سیاسی > نماینده ایالات متحده (1843-1853)

جانسون پس از خدمت در هر دو مجلس قانونگذاری ایالتی، انتخاب به کنگره را گام بعدی در حرفه سیاسی خود می دانست.او در تعدادی از مانورهای سیاسی برای به دست آوردن حمایت دموکرات ها، از جمله جابجایی رئیس پست ویگ در گرینویل، شرکت کرد و وکیل ژوهانسبورگ، جان آ. آیکن را با 5495 رای در مقابل 4892 رای شکست داد.در واشنگتن، او به اکثریت جدید دموکرات ها در مجلس نمایندگان پیوست.جانسون از منافع فقرا دفاع می‌کرد، موضعی ضد الغا داشت، فقط برای هزینه‌های محدود دولت استدلال می‌کرد و با تعرفه‌های حمایتی مخالف بود.با باقی ماندن الیزا در گرینویل، جانسون عضو کنگره از فعالیت های اجتماعی به نفع مطالعه در کتابخانه کنگره اجتناب کرد.اگرچه یکی از دموکرات‌های تنسی، جیمز ناکس پولک، در سال 1844 به عنوان رئیس‌جمهور انتخاب شد و جانسون برای او مبارزات انتخاباتی کرده بود، این دو مرد روابط دشواری داشتند و رئیس‌جمهور پولک برخی از پیشنهادات حمایتی او را رد کرد.
جانسون، مانند بسیاری از دموکرات‌های جنوبی، معتقد بود که قانون اساسی از مالکیت خصوصی، از جمله بردگان محافظت می‌کند، و بنابراین دولت‌های فدرال و ایالتی را از لغو برده‌داری منع می‌کند.او برای دومین بار در سال 1845 در برابر ویلیام جی. براونلو پیروز شد و خود را مدافع فقرا در برابر اشراف معرفی کرد.در دوره دوم ریاست جمهوری خود، جانسون از تصمیم دولت پولک برای مبارزه با جنگ مکزیک، که توسط برخی شمالی ها به عنوان تلاشی برای به دست آوردن قلمرو برای گسترش برده داری به سمت غرب تلقی می شد، حمایت کرد و با طرح ویلموت پروویسو، پیشنهادی برای ممنوعیت برده داری در هر سرزمینی که از مکزیک به دست می آید، مخالفت کرد.او برای اولین بار لایحه اسکان کشاورزان خود را برای اعطای 160 هکتار (65 هکتار) به افرادی که مایل به سکونت در زمین و به دست آوردن مالکیت آن بودند، معرفی کرد.این موضوع به دلیل شروع متواضعانه برای جانسون بسیار مهم بود.
در انتخابات ریاست‌جمهوری سال 1848، دموکرات‌ها بر سر مسئله برده‌داری انشعاب پیدا کردند و طرفداران لغو قانون، حزب خاک آزاد را تشکیل دادند که رئیس‌جمهور سابق ون بیورن به عنوان نامزد آن‌ها انتخاب شد.جانسون از نامزد دموکرات، سناتور سابق میشیگان، لوئیس کاس حمایت کرد.با انشعاب حزب، ژنرال زکری تیلور، نامزد ویگ، به راحتی پیروز شد و تنسی را حمل کرد.روابط جانسون با پولک ضعیف بود.رئیس جمهور آخرین پذیرایی سال نو خود را در سال 1849 ثبت کرد:
<<یکی از بازدیدکنندگانی که امروز در میان جمعیت دیدم، هون بود.اگرچه او نماینده یک ناحیه دموکراتیک در تنسی (ایالت خودم) است، این اولین بار است که او را در جلسه کنونی کنگره می بینم.او با اظهار دموکرات بودن، از نظر سیاسی، اگر نگوییم شخصاً با من در طول دوره من خصمانه بوده است.او در خلق و خوی خود بسیار کینه توز و منحرف است.اگر او مردانگی و استقلال را داشت که مخالفت خود را آشکارا اعلام کند، می‌دانست که نمی‌توانست توسط رای دهندگانش انتخاب شود.من نمی دانم که هرگز به او دلیلی برای توهین داده ام.>>
جانسون، به دلیل منافع ملی در ساخت راه‌آهن جدید و در پاسخ به نیاز به حمل‌ونقل بهتر در ناحیه خود، از کمک‌های دولت برای راه‌آهن تنسی شرقی و ویرجینیا نیز حمایت کرد.
در طول مبارزات انتخاباتی خود برای چهارمین دوره، جانسون بر سه موضوع تمرکز کرد: برده داری، خانه نشینی و انتخابات قضایی.او حریف خود، ناتانیل جی. تیلور را در اوت 1849 با اختلاف بیشتری نسبت به مبارزات قبلی شکست داد.هنگامی که مجلس در ماه دسامبر تشکیل جلسه داد، اختلاف حزبی که توسط حزب خاک آزاد ایجاد شد، مانع از تشکیل اکثریت لازم برای انتخاب رئیس مجلس شد.جانسون تصویب قانونی را پیشنهاد کرد که امکان انتخاب رئیس مجلس توسط چند نفر را فراهم می کند.چند هفته بعد دیگران پیشنهاد مشابهی را مطرح کردند و هاول کاب دموکرات انتخاب شد.
هنگامی که انتخابات رئیس مجلس به پایان رسید و کنگره برای انجام امور قانونگذاری آماده شد، موضوع برده داری در کانون توجه قرار گرفت.شمالی ها به دنبال پذیرش کالیفرنیا، یک ایالت آزاد، به اتحادیه بودند.هنری کلی از کنتاکی مجموعه ای از قطعنامه ها را به نام «مصالحه 1850» برای پذیرش کالیفرنیا و تصویب قوانین مورد نظر هر طرف در سنا ارائه کرد.جانسون به همه مقررات به جز لغو تجارت برده در پایتخت کشور رأی داد.او قطعنامه هایی را برای اصلاحات قانون اساسی تحت فشار قرار داد تا انتخاب مردمی سناتورها (که در آن زمان توسط مجالس قانونگذاری ایالتی انتخاب می شد) و رئیس جمهور (انتخاب شده توسط کالج انتخاباتی) و محدود کردن دوره تصدی قضات فدرال به 12 سال باشد.اینها همه شکست خوردند.
گروهی از دموکرات ها لندون کارتر هاینز را برای مخالفت با جانسون در حالی که به دنبال پنجمین دوره ریاست جمهوری بود، معرفی کردند.ویگ‌ها آنقدر از نبرد درونی میان دموکرات‌ها در انتخابات عمومی راضی بودند که نامزدی از خود معرفی نکردند.این کمپین شامل بحث‌های شدیدی بود: موضوع اصلی جانسون تصویب لایحه اسکان کشاورزان بود.هاینز مدعی شد که این امر موجب تسهیل الغای می شود.جانسون با بیش از 1600 رای در انتخابات پیروز شد.اگرچه جانسون شیفته نامزد ریاست جمهوری حزب در سال 1852، فرانکلین پیرس، سناتور سابق نیوهمپشایر، نبود، اما جانسون برای او کمپین تبلیغاتی کرد.پیرس انتخاب شد، اما او نتوانست تنسی را حمل کند.در سال 1852، جانسون موفق شد مجلس را به تصویب لایحه اسکان کشاورزان خود برساند، اما در سنا شکست خورد.ویگ ها کنترل مجلس قانونگذاری تنسی را به دست آورده بودند و تحت رهبری گوستاووس هنری، مرزهای ناحیه اول جانسون را دوباره تغییر دادند تا آن را به یک صندلی امن برای حزب خود تبدیل کنند.اتحادیه نشویل این را "هنری-ماندرینگ" نامید؛ از جانسون ابراز تاسف کرد، "من هیچ آینده سیاسی ندارم."