لاورنس آلما-تادما
شهرت

آلما تادما یکی از محبوب‌ترین نقاشان دوره ویکتوریایی به حساب می‌آید. او یکی از موفق‌ترین نقاشان از نظر مالی دوران ویکتوریا بود، اگرچه هرگز با ادوین هنری لندسیر مطابقت نداشت. برای بیش از شصت سال او دقیقاً همان چیزی را به مخاطبانش داد که می‌خواستند: نقاشی‌های متمایز و استادانه از افراد زیبا در محیط‌های کلاسیک. بازسازی‌های دقیق او از روم باستان، با مردان و زنان بی‌حالی که در مقابل سنگ مرمر سفید زیر نور خیره‌کننده خورشید قرار گرفته‌اند، نگاهی اجمالی به دنیایی به مخاطبانش می‌دهد که ممکن است روزی حداقل در تئوری، اگر نه در واقعیت، برای خود بسازند. مانند سایر نقاشان، حقوق بازتولیدبرای چاپ اغلب بیش از بوم ارزش داشت، و ممکن است یک نقاشی با حقوق آن هنوز در سال ۱۸۷۴ به قیمت ۱۰۰۰۰ پوند به گمبارت فروخته شود. بدون حقوق دوباره در سال ۱۹۰۳ فروخته شد، زمانی که قیمت‌های Alma-Tadema در واقع بالاتر بود، به قیمت ۲۶۲۵ پوند. قیمت‌های معمولی بین ۲۰۰۰ تا ۳۰۰۰ پوند در دهه ۱۸۸۰ بود، اما حداقل سه اثر بین ۵۲۵۰ تا ۶۰۶۰ پوند در دهه ۱۹۰۰ فروخته شدند. قیمت‌ها تا زمان فروپاشی عمومی قیمت‌های ویکتوریایی در اوایل دهه ۱۹۲۰ خوب ماندند، زمانی که به صدها کاهش یافت و تا دهه ۱۹۶۰ باقی ماندند. تا سال ۱۹۶۹ مجدداً به ۴۶۰۰ پوند رسید (اگرچه باید تأثیر تورم را با این ارقام مجاز دانست).
سال‌های آخر زندگی آلما تادما شاهد ظهور پست امپرسیونیسم، فوویسم، کوبیسم و فوتوریسم بود که او همه آنها را قبول نداشت. همان‌طور که شاگرد او جان کولیر نوشت، "غیر ممکن است که هنر آلما تادما را با هنر ماتیس، گوگن و پیکاسو تطبیق داد ."
میراث هنری او تقریباً از بین رفت. از آنجایی که نگرش مردم به‌طور کلی و هنرمندان به‌طور خاص نسبت به احتمالات دستاوردهای بشری بدبین شد، نقاشی‌های او به‌طور فزاینده ای محکوم شد. جان راسکین او را «بدترین نقاش قرن نوزدهم» معرفی کرده بود و یکی از منتقدان حتی اظهار داشت که نقاشی‌های او «به اندازه کافی برای تزئین جعبه‌های بوربن ارزش دارند». پس از این مدت کوتاه که به‌طور فعال مورد تمسخر قرار می‌گرفت، او برای سال‌ها در گمنامی نسبی قرار گرفت. تنها از دهه ۱۹۶۰، آثار آلما تادما به دلیل اهمیت آن در قرن نوزدهم، و به‌طور خاص، در تکامل هنر انگلیسی، دوباره ارزیابی شد.
او اکنون مورد توجه چه کسی است؟ ] به عنوان یکی از اصلی‌ترین نقاشان کلاسیک با موضوع قرن نوزدهم که آثارش دقت و دقت دورانی را نشان می‌دهد که با تلاش برای تجسم گذشته مسحور شده بود که برخی از آن‌ها از طریق تحقیقات باستان‌شناسی در حال بازیابی بود.
تحقیقات دقیق باستان‌شناسی آلما تادما، از جمله تحقیق در مورد معماری رومی، منجر به استفاده از نقاشی‌های او به عنوان منبع اصلی توسط کارگردانان هالیوود در بینش آنها از جهان باستان برای فیلم‌هایی مانند عدم تحمل دی دبلیو گریفیث (۱۹۱۶)، بن هور (۱۹۲۶) شد. کلئوپاترا (۱۹۳۴) و مهم‌تر از همه، بازسازی حماسی ده فرمان (۱۹۵۶) توسط سیسیل بی. دمیل. در واقع، جسی لاسکی جونیور، یکی از نویسندگان در ده فرمان، توضیح داد که چگونه کارگردان به‌طور معمول چاپ‌های نقاشی آلما تادما را پخش می‌کند تا به طراحان صحنه خود ظاهری را که می‌خواست به دست آورد نشان دهد. طراحان گلادیاتور حماسی رومی برنده اسکار از نقاشی‌های آلما تادما به عنوان منبع اصلی الهام استفاده کردند. نقاشی‌های آلما تادما همچنین الهام‌بخش طراحی فضای داخلی قلعه کایر پاراوول در فیلم سال 2005 The Chronicles of Narnia: The Lion, the Witch and the Wardrobe بود.
در سال ۱۹۶۲، رابرت آیزاکسون، دلال آثار هنری نیویورک، اولین نمایش آثار آلما تادما را در پنجاه سال اخیر به نمایش گذاشت. در اواخر دهه ۱۹۶۰، احیای علاقه به نقاشی ویکتوریایی انگیزه پیدا کرد و تعدادی از نمایشگاه‌های پرمخاطب برگزار شد. آلن فونت ، خالق و مجری نسخه آمریکایی برنامه تلویزیونی Candid Camera، در زمانی که شهرت این هنرمند در قرن بیستم به حدی رسیده بود، مجموعه‌دار نقاشی‌های آلما تادما بود. در مدت نسبتاً چند سال، او ۳۵ اثر، حدود ده درصد از محصول آلما تادما، خرید. پس از سرقت Funt توسط حسابدارش (که متعاقباً خودکشی کرد)، او مجبور شد مجموعه خود را در Sotheby's لندن در نوامبر ۱۹۷۳ بفروشد. از این فروش، علاقه به Alma-Tadema دوباره بیدار شد.
در سال ۱۹۶۰، گالری نیومن ابتدا سعی کرد یکی از مشهورترین آثار او، یافتن موسی (۱۹۰۴) را بفروشد، سپس (بدون موفقیت) بفروشد. خریدار اولیه ۵٬۲۵۰ پوند برای آن در زمان تکمیل آن پرداخت کرده بود، و فروش بعدی به قیمت ۸۶۱ پوند در سال ۱۹۳۵، ۲۶۵ پوند در سال ۱۹۴۲ بود، و در سال ۱۹۶۰ با قیمت ۲۵۲ پوند خریداری شد (که نتوانسته بود ذخیره خود را تأمین کند) اما زمانی که همان عکس در ماه مه ۱۹۹۵ در کریستیز نیویورک به حراج گذاشته شد، به قیمت ۱٫۷۵ میلیون پوند فروخته شد. در ۴ نوامبر ۲۰۱۰ به مبلغ ۳۵۹۲۲۵۰۰ دلار در ساتبیز نیویورک به یک مناقصه نامعلوم فروخته شد که هم برای یک اثر آلما-تادما و هم برای یک نقاشی ویکتوریایی یک رکورد جدید بود. در ۵ مه ۲۰۱۱، ملاقات آنتونی و کلئوپاترا: ۴۱ قبل از میلاددر همان خانه حراج به قیمت ۲۹٫۲ میلیون دلار فروخته شد.
The Tepidarium اثر Alma-Tadema (1881) در کتاب ۱۰۰۱ نقاشی که باید قبل از مرگ ببینید در سال ۲۰۰۶ گنجانده شده‌است. جولیان تروهرز، نگهبان گالری‌های هنری در موزه‌های ملی لیورپول، آن را به‌عنوان «تصویر نفیس نقاشی‌شده…» توصیف می‌کند که «حمل شهوانی شدیدی است که برای نقاشی‌های برهنه ویکتوریایی نادر است».