stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
حمید سوریان
خارج از گود > بزرگ‌ترین رانت تاریخ ورزش ایران

در بحبوحه اتفاقات سال ۸۸، حمید سوریان، مدال قهرمانی خود را به محمود احمدی‌نژاد اهدا کرد و احمدی‌نژاد نیز به او مجوز واردات سه اتومبیل «بدون محدودیت» به ایران داد. این اتفاق در زمانی اتفاق افتاد که مجوز واردات خودرو با سی‌سی محدود به کشتی‌گیران داده شده بود. سوریان از این فرصت بهره‌برداری کرده و دو اتومبیل فراری گران‌قیمت با قیمت اندک خرید و در سال ۹۲ با قیمت ۸.۵ میلیارد تومان فروخت. این معامله به نظر می‌رسد که بزرگ‌ترین رانت ورزشکاران در ایران باشد. پس از آن سوریان یک خودروی «بی‌ام‌و سری ۶» وارد کرد تا از فرصت واردات سه اتومبیل بدون محدودیت بهره ببرد.
خارج از گود > اهدای مدال

سه سال بعد، حمید سوریان پس از بازگشت از المپیک لندن، بخشی از جوایز المپیکی خود را به زلزله زدگان آذربایجان شرقی اهدا کرد.
فینال جام حذفی فوتبال ایتالیا ۲۰۲۱

Football match
فینال جام حذفی فوتبال ایتالیا ۲۰۲۱ هفتاد و چهارمین فصل از رقابت‌های کوپا ایتالیا بود. این مسابقه در ۱۹ مهٔ ۲۰۲۱ بین یوونتوس و آتالانتا برای اولین بار در ورزشگاه ماپی – چیتا دل تریکولوره برگزار شد. در نهایت باشگاه فوتبال یوونتوس با برتری در ضربات پنالتی برای چهاردهمین بار قهرمان کوپا ایتالیا شد.
پمپ روغن (محفظه احتراق داخلی)

پمپ گونه دنده‌ای
پمپ روغن (oil pump) یکی از اجزای موتور درون‌سوز است که جریانی از روغن موتور تحت فشار را برای روانکاری و خنک کاری به اجزای متحرک موتور مانند میل لنگ و پیستون می‌فرستد. روغن موتور تحت فشار علاوه بر روانکاری و خنک‌کاری، وظیفهٔ نیرو دادن به اجزائی مانند زنجیر سفت کن تایم، تایپیت هیدرولیک و سامانه زمان‌بندی متغیر سوپاپ را بر عهده دارد.
انواع

پمپ روغن معمولاً در انواع روتوری، دنده‌ای و تیغه‌ای ساخته می‌شود. در بیشتر موتور های درون‌سوز پمپ روغن از میل لنگ یا میل سوپاپ نیرو می‌گیرد.
علی صدیق اسفندیاری

| علی صدیق اسفندیاری | علی صدیق اسفندیاری |
| --- | --- |
نماینده دوره بیست و چهارم مجلس شورای ملی: نماینده دوره بیست و چهارم مجلس شورای ملی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
ملیت: ایرانی
پیشه: نماینده مجلس شورای ملی
علی صدیق اسفندیاری سیاست‌مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و چهارم مجلس شورای ملی بعنوان نماینده شمیرانات از استان تهران در مجلس شورای ملی حضور داشت.
محمدرضا شمس اردکانی

استاد محمد رضا شمس اردکانی
محمدرضا شمس اردکانی دبیر فرهنگستان علوم ایران، استاد دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی تهران و عضو پیوسته فرهنگستان علوم پزشکی و دبیر فرهنگستان علوم است. او یکی از پیشگامان اصلی طب سنتی بوده که اغلب او را معمار طب سنتی دانشگاهی می‌دانند.
او در سال ۱۳۳۹ در خانواده‌ای فرهنگی در اردکان متولد شد  و تحصیلات دوران ابتدائی خود را در آن شهر به پایان رساند و سپس به همراه خانواده عازم اصفهان شد. دوران دبیرستان را در اصفهان سپری کرد و سپس وارد دانشکده داروسازی شد.  در سال ۱۳۶۶ از دانشکده داروسازی اصفهان فارغ‌التحصیل گردید. پس از فارغ‌التحصیلی عازم کرمان شد تا در آنجا دانشکده داروسازی را تأسیس نماید و تا سال ۱۳۶۹ در دانشکده علوم پزشکی کرمان مشغول به کار بود و در همان سال عازم کشورهای کانادا و انگلستان برای ادامه تحصیل شد و مدرک دکتری تخصصی داروسازی را از دانشگاه برادفورد انگلستان اخذ کرد. در سال ۱۳۷۴ به وطن بازگشت و در دانشکده داروسازی اصفهان مشغول به کار شد. در سال ۱۳۷۹ از دانشگاه علوم پزشکی اصفهان به دانشگاه علوم پزشکی تهران منتقل شد و در حال حاضر به عنوان استاد دانشکده داروسازی مشغول به کار می‌باشد و در طی سال‌ها فعالیت آموزشی و پژوهشی مقالات علمی متعدد به زبان‌های فارسی و انگلیسی و تألیف کتاب‌های متعدد را در کارنامه خود اندوخته است. در زمینه طب سنتی او اولین جلسات طب سنتی دانشگاهی را برگزار کرد و پس از آن در دانشکده دارو سازی کرمان اولین مرکز مطالعات داروسازی طب سنتی را تأسیس نمود. پس از تشکیل اولین دانشکده طب سنتی در دانشگاه علوم پزشکی تهران به عنوان ریاست این دانشکده رسید و شورای فام را تأسیس کرد که سیاست‌های کلی طب سنتی دانشگاهی را تدوین می کرد. او از سال ۱۴۰۲ دبیر ستاد توسعه اقتصاد دانش بنیان گیاهان دارویی و طب سنتی معاونت علمی و فناوری اطلاعات ریاست جمهوری منصوب گردید و در این پست تا آبان 1403 ادامه فعالیت داد .او اکنون نایب رئیس شبکه آکادمی علوم کشور های آسیایی (AASSA) می باشد
مناصب

دکتر شمس اردکانی سمت‌هایی چون:
۱- دبیر فرهنگستان علوم ایران از سال ۱۴۰۲ تا کنون
۲-  عضو پیوسته فرهنگستان علوم پزشکی
۳-  رئیس انجمن متخصصین علوم داروئی
۴- رئیس انجمن متخصصین فارماکوگنوژی،
۵- دبیر دبیرخانه مشترک فرهنگستان‌های جمهوری اسلامی ایران
۶- دبیر کمیته فرهنگ و تمدن اسلام و ایران،
۷- رئیس مرکز فرهنگ، آداب و میراث پزشکی وزارت بهداشت و درمان
۸- آموزش پزشکی و ریاست دانشکده طب سنتی
۹- مشاور وزیر بهداشت در زمینه طب سنتی
۱۰- مدیر کل دفتر طب سنتی در وزارت بهداشت و درمان
۱۱- عضو هیئت علمی دانشکده دارو سازی دانشگاه علوم پزشکی تهران
۱۲- مشاور امور طب سنتی جمعیت هلال احمر
۱۳ ریاست دانشکده طب سنتی دانشگاه علوم پزشکی تهران
۱۴ عضو  هیئت اجرایی آکادمی های علوم جهان
۱۵ دبیر ستاد توسعه اقتصاد دانش بنیان گیاهان دارویی و طب سنتی معاونت علمی و فناوری اطلاعات ریاست جمهوری 1402- 1403
۱۶ ریاست دانشکده داروسازی کرمان
را در پیشینه فعالیت‌ های اجرائی خود دارد.
فعالیت کنونی

مشاور وزیر بهداشت و درمان در امور طب سنتی و مدیر کل دفتر طب سنتی وزارت بهداشت و درمان و مشاور در امور طب سنتی رئیس جمعیت هلال احمر، او در دوازدهم مرداد ۱۳۹۹ از مدیریت دفتر طب سنتی استعفاء داد.او اکنون نایب رئیس  اتحادیه فرهنگستان های علوم و مجامع علمی آسیا (AASSA) و دبیر فرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایران است
آثار > کتاب

کتاب‌های محمدرضا شمس اردکانی به دو بخش تألیف و تصحیح تقسیم می‌شوند، برخی از کتب زیر تصحیح آثار کتب پیشینیان است و برخی دیگر تألیف و تحلیل در حوزه تاریخ پزشکی و گیاهان دارویی و درمان با طب ایرانی می‌باشد.
تذکره نظامشاهیه
تاریخ پزشکی در ایران از دوران باستان تا دارالفنون
تقویم تاریخ: فرهنگ و تمدن اسلام و ایران: بخش یکم
تقویم تاریخ: فرهنگ و تمدن اسلام و ایران: بخش دوم
اختیارات بدیعی (بخش مفردات)
دستورالاطباء فی دفع الطاعون و الوباء
شمسیه
ترجمه ای از فن اول کتاب قانون ابن سینا
مجمع الفواید
فهرستواره کتابهای چاپ سنگی پزشکی ایران
پنج رساله طبی
تاریخ طبیعی حیوان شناسی
قانونچه (تصحیحی از قانونچه محمدبن عمر چغمینی)
روند تحول پزشکی نوین ایران، از دارالفنون تا تأسیس دانشگاه تهران
مطالب مرتبط

دانشگاه جامع بین‌المللی ایرانیان
۱۳۱۸ (خورشیدی)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
سده: : سده ۱۳ - سده ۱۴ - سده ۱۵
دهه::  ۱۲۸۰  ۱۲۹۰  ۱۳۰۰  ۱۳۱۰  ۱۳۲۰  ۱۳۳۰  ۱۳۴۰  
سال:: ۱۳۱۵ ۱۳۱۶ ۱۳۱۷ - ۱۳۱۸ - ۱۳۱۹ ۱۳۲۰ ۱۳۲۱
۱۳۱۸ هزار و سیصد و هجدهمین سال هجری خورشیدی سالی عادی است.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
گاه‌شماری میلادی: ۱٬۹۳۹ – ۱٬۹۴۰
هجری قمری: ۱٬۳۵۷ – ۱٬۳۵۸
گاه‌شماری گرگوری: 1939   MCMXXXIX
از تاریخ پیدایش رم: ۲٬۶۹۲
گاه‌شماری ارمنی: ۱٬۲۴۸   ԹՎ
گاه‌شماری بهائی: ۹۵ – ۹۶
گاه‌شماری بربری: ۲٬۸۸۹
گاه‌شماری بودایی: ۲٬۴۸۳
گاه‌شماری برمه‌ای: ۱٬۳۰۱
گاه‌شماری رومی: ۷٬۴۴۷ – ۷٬۴۴۸
گاهشماری مازندرانی: ۱٬۴۵۰ – ۱٬۴۵۱
گاه‌شماری قبطی: ۱٬۶۵۵ – ۱٬۶۵۶
گاه‌شماری اتیوپیایی: ۱٬۹۳۱ – ۱٬۹۳۲
سال عبری:  ۵٬۶۹۹  –  ۵٬۷۰۰ 
گاه‌شماری هندی: 
 - ویکرم سموت: ۱٬۹۹۴ – ۱٬۹۹۵
 - ساکا سموت: ۱٬۸۶۱ – ۱٬۸۶۲
 - کالی یوگا: ۵٬۰۴۰ – ۵٬۰۴۱
گاه‌شماری هولوسین: ۱۱٬۹۳۹
گاه‌شماری کره‌ای: ۴٬۲۷۲
گاه‌شماری خورشیدی تایلندی: ۲٬۴۸۲
ن ب و: ن ب و
رویدادها

شهریور _ آغاز جنگ جهانی دوم با حمله آلمان به لهستان.
اسفند _ رسیدن اولین خط راه‌آهن به قزوین.
زادروزها

فروردین
۲۹ فروردین - سید علی خامنه‌ای، دومین رهبر در جمهوری اسلامی ایران
اردیبهشت
۳ اردیبهشت - دکتر ایرج فاضل، سیاستمدار و وزیر استیضاح شده بهداشت در دولت هاشمی رفسنجانی
تیر
۲ تیر - صمد بهرنگی، داستان‌نویس، منتقد، مترجم و شاعر ایرانی آذربایجانی .(درگذشت ۱۳۴۷)
۲۹ تیر - نعمت‌الله آغاسی، خواننده سرشناس ایرانی
مهر
۵ مهر - حسن رضایی، بازیگر
۱۰ مهر - اکبر رادی، نمایش‌نامه‌نویس ایرانی
۱۹ مهر - محمدرضا شفیعی کدکنی، از نویسندگان و شاعران مشهور در قید حیات ایران
آبان
۱۷ آبان - هادی اسلامی، بازیگر ایرانی
آذر
۳ آذر - مهدی آرین نژاد، دوبلور، بازیگر
۱۱ آذر - پری زنگنه، خواننده موسیقی ایرانی
۱۷ آذر - داریوش مهرجویی، کارگردان ایرانی (درگذشت ۱۴۰۲)
دی
۲ دی - سیروس طاهباز، نویسنده و مترجم
۱۴ دی - حسین الهی قمشه ای، عارف، فیلسوف، مترجم، مدرس دانشگاه
بهمن
۴ بهمن - جهانگیر هدایت، برادر زاده صادق هدایت، مدیر بنیاد صادق هدایت
۱۰ بهمن - حمید مصدق، شاعر و حقوقدان ایرانی
اسفند
۲۹ اسفند - عبدالله موحد، کشتی‌گیر ایرانی
تاریخ نامشخص
پرویز کیمیاوی، از کارگردانان نام‌آور ایرانی
درگذشت‌ها

۴ آبان - یحیی دولت‌آبادی، رجل سیاسی دوران انقلاب مشروطه ایران
۳۰ آبان - عبدالحسین میرزا فرمانفرما، سیاستمدار ایرانی در دوره قاجار
۱۴ بهمن - تقی ارانی، فعال سیاسی کمونیست در ایران
حسین توفیق مؤسس روزنامه توفیق
حاج ایاز خان قشقایی، نویسنده کتاب سفرنامه حاج ایاز خان قشقایی
یونس شکرخواه

| یونس شکرخواه | یونس شکرخواه |
| --- | --- |
یونس شکرخواه: یونس شکرخواه
زادهٔ: ۱۳۳۶
ملیت: ایرانی
شهروندی: ایرانی
تحصیلات: دکتری ارتباطات
محل تحصیل: دانشگاه علامه طباطبایی
سازمان: دانشگاه تهران
آثار برجسته: استاد
عضو هیئت مدیرهٔ: رئیس انجمن ایرانی مطالعات جامعه اطلاعاتی و عضو هیئت امنای مدرسه ملی سینما
فرزندان: یک
یونس شکرخواه استاد دانشگاه، روزنامه‌نگار و از متخصصان و مترجمان ایرانیِ دانش ارتباطات است. او را «پدر روزنامه‌نگاری آنلاین ایران» می‌خوانند.
زندگی

یونس شکرخواه در ۲ تیرِ ۱۳۳۶ در مشهد به دنیا آمد. در مقطع کارشناسی، در رشته‌ی مترجمی زبان انگلیسی، دانشگاه علامه طباطبایی، به تحصیل پرداخت. پس از آن کارشناسی ارشد و دکتری را در رشته‌ی علوم ارتباطات همین دانشگاه ادامه داد. یونس شکرخواه متاهل است و یک فرزند پسر دارد.
پیشه‌راه حرفه‌ای

شکرخواه از سال ۱۳۶۰، فعالیت حرفه‌ای خود در عرصه‌ی روزنامه‌نگاری را با ترجمه‌ی مقاله‌ای برای روزنامه‌ی اطلاعات آغاز کرد. پایان‌نامه ی دکتری وی، کتابی با عنوان روزنامه‌نگاری سنتی و روزنامه‌نگاری سایبر است که در آن، به بررسی نگرش صاحب‌نظران درباره‌ی آثار فناوری‌های نوین ارتباطی بر آزادی بیان پرداخته و بدین منظور، با ده نفر از اساتید برجسته‌ی ارتباطات جهان نیز مصاحبه کرده است.
در کارنامه وی، دبیری بخش بین‌الملل و عضویت در شورای تیتر کیهان (۱۳۷۷-۱۳۶۱)، عضویت در شورای علمی فصلنامه‌های رسانه و پژوهش‌های ارتباطی و هم‌چنین، ماهنامه‌ی تخصصی صنعت چاپ، عضویت در شورای سردبیری کتاب هفته، سردبیری جام جم آنلاین (۱۳۸۴-۱۳۸۱) و سردبیری همشهری آنلاین (۱۳۹۸-۱۳۸۵) به چشم می‌خورد.
یونس شکرخواه عضو گروه چندرسانه‌ای فرهنگستان هنر جمهوری اسلامی ایران و عضو هیأت مؤسس و هم‌چنین هیأت رئیسه‌ی انجمن ایرانی مطالعات جامعۀ اطلاعاتی بوده است و همچنین، عضو هیأت امنا و عضو شورای علمی مدرسه ملی سینمای ایران است. وی، پس از درگذشت کاظم معتمدنژاد، به ریاست انجمن ایرانی مطالعات جامعۀ اطلاعاتی منصوب شد.
کمیته‌ی علمی همایش روابط عمومی الکترونیک در سال ۱۳۸۶ به اتفاق آراء، تقدیر از یونس شکرخواه را به عنوان استاد پیشگام روابط عمومی الکترونیک، به تصویب رساند و طی مراسمی از او تقدیر کرد. در این مراسم، از تمبر روابط عمومی الکترونیک با تصویر دکتر شکرخواه رونمایی شد و همچنین، کتاب انفجار بزرگ خاموش، مجموعه مقالات منتخب وی درباره روابط عمومی توزیع گردید.
بزرگداشت یونس شکرخواه به پاس سی سال تلاش رسانه‌ای، روز سه‌شنبه، ۱۶ مهرِ ۹۸، با حضور جمعی از اهالی رسانه و قلم و استادان حوزه‌ی علوم ارتباطات، در فرهنگ‌سرای رسانه برگزار شد.
یونس شکرخواه همچنین، در تاریخ ۲۲ مهرِ ۹۸، عنوان مشاور عالی دبیرکل و مدیر گروه ارتباطات و رسانه‌ی کمیسیون ملی یونسکو را دریافت کرد.
فعالیت‌های دانشگاهی

یونس شکرخواه در دانشکده‌ی ارتباطات دانشگاه علامه طباطبائی و در مرکز مطالعات و تحقیقات رسانه‌ها تدریس کرده است و هم اکنون، عضو هیأت علمی دانشکدۀ مطالعات جهان در دانشگاه تهران است. او کلاس‌های خود را افزون بر دانشکده، در فضای مجازی و در وبلاگ آموزشی خود به نام دات دنبال می‌کند. دروس نظریه‌های ارتباطات، سایبر ژورنالیسم، تحلیل گفتمان انتقادی، سینما و رسانه‌های بریتانیا و مطالعات فرهنگی توسط وی تدریس می‌شود. شکرخواه از سال ۱۳۸۷ تا ۱۳۹۳به مدت شش سال، ریاست مؤسسۀ مطالعات آمریکای شمالی و اروپا دانشگاه تهران را برعهده داشته است.
کتاب‌شناسی > تألیفات

| عنوان | سال انتشار | انتشارات |
| --- | --- | --- |
| واژه‌نامهٔ پژوهش‌های ارتباطی و رسانه‌ای | ۱۳۷۱ | تهران: مرکز مطالعات و تحقیقات رسانه‌ها |
| خبر | ۱۳۷۳ | تهران: مرکز گسترش آموزش رسانه‌ها |
| تکنولوژی‌های ارتباطی و جامعهٔ اطلاعاتی | ۱۳۷۹ | تهران: انتشارات انوشه |
| مبانی خبرنویسی | ۱۳۸۰ | تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی |
| مجموعه مقالات خبرنویسی مدرن | ۱۳۸۰ | تهران:روابط عمومی و امور بین‌الملل توانیر |
| واژه‌نامهٔ ارتباطات | ۱۳۸۱ | تهران: سروش |
| خبرنویسی مدرن | ۱۳۸۱ | تهران: خجسته (ویراست دوم۱۳۸۴) |
| روزنامه نگاری سایبر؛ جامعه اطلاعاتی و آزادی بیان | ۱۳۸۴ | تهران: انتشارات ثانیه (چاپ دوم ۱۳۸۸) |
| سبک‌های خبرنویسی | ۱۳۸۵ | تهران: پژوهشکده‌مطالعات‌فرهنگی و اجتماعی وزارت‌علوم |
| انفجار بزرگ خاموش | ۱۳۸۶ | تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی |
| فضای مجازی، ملاحظات اخلاقی، حقوقی و اجتماعی (یونس شکرخواه وهمکاران) | ۱۳۹۰ | تهران: انتشارات دانشگاه تهران |
| تاریخ مطبوعات ایران ( یونس شکرخواه و سید فرید قاسمی) | ۱۳۹۰ | تهران: انتشارات ثانیه |
| جامعه اطلاعاتی چیست؛ پیشینه و نشستهای جهانی درباره یک مفهوم | ۱۳۹۰ | تهران: مؤسسه مطالعات آمریکای شمالی و اروپای دانشگاه تهران |
| روابط عمومی از زاویه ارتباطات | ۱۳۹۳ | تهران: انتشارات سیمای شرق |
| گرافیک خبری و اطلاع‌رسان (یونس شکرخواه و مریم سلیمی) | ۱۳۹۳ | تهران: دفتر مطالعات و برنامه‌ریزی رسانه |
کتاب‌شناسی > ترجمه‌ها

| عنوان | نویسنده | مترجم | سال انتشار | انتشارات |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| عصر اقیانوس آرام | جیمز وینکلر | یونس شکرخواه | ۱۳۶۵ | تهران: کیهان |
| شمال و جنوب | جان جیکس | یونس شکرخواه و احمد صدارتی | ۱۳۶۵ | تهران: نشر نی |
| ناسیونالیسم قرن بیستم | گلن جی بارکلی | یونس شکرخواه | ۱۳۶۹ | تهران: نشر سفیر |
| گذر از نوگرایی | لوری ویلسون و حمید مولانا | یونس شکرخواه | ۱۳۷۱ | تهران: مرکز مطالعات و تحقیقات رسانه‌ها |
| جریان بین‌المللی اطلاعات | حمید مولانا | یونس شکرخواه | ۱۳۷۱ | تهران: مرکز مطالعات و تحقیقات رسانه‌ها |
| خیابان سه طرفه: کنش و واکنش استراتژیک در سیاست جهانی | گلداستین جاشواس و دیگران | یونس شکرخواه | ۱۳۷۲ | تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی |
| سپید در آندلس | خوان پنه لوپیکوپی | یونس شکرخواه | ۱۳۷۳ | تهران: نشر برگ |
| اطلاعات واقتصاد بحران | هربرت شیلر | یونس شکرخواه | ۱۳۷۵ | تهران: نشر آفتاب |
| اسم رمز | مالوری بلاکمن | یونس شکرخواه | ۱۳۷۷ | تهران: نشر آتش |
| ارتباطات | سارا آنگلیس | یونس شکرخواه | ۱۳۷۸ | تهران: نشر آتش |
| شیوه‌های مصاحبه در مطبوعات | سوزان دان | یونس شکرخواه و علی کسمایی | ۱۳۸۱ | تهران: روزنامهٔ ایران |
| روزنامه‌نگاری جهانی | جان هربرت | یونس شکرخواه و علی کسمایی | ۱۳۸۳ | تهران: روزنامهٔ ایران |
| منشور اروپایی پژوهشگران: مرامنامهٔ استخدام پژوهشگران | کمیسیون اروپا | یونس شکرخواه | ۱۳۹۱ | تهران: مؤسسه مطالعات آمریکای شمالی و اروپا |
روابط ایران و کومور

| 0 | 1 |
| --- | --- |
 ایران:  کومور
 :  
روابط ایران و کومور روابط دو جانبه بین کومور و جمهوری اسلامی ایران می‌باشد. این دو کشور روابط گرمی داشتند تا اینکه بعد از انتخابات ریاست جمهوری جدید کومور و بعد از حمله ایران به سفارت‌های عربستان در تهران و مشهد و به آتش کشیدن آن‌ها، دولت کومور در اعتراض به این حرکت، با ایران قطع رابطه کرد.
مجمع‌الجزایر قُمُر یا کومور در جنوب شرقی آفریقا در آب‌های اقیانوس هند و در شرق سواحل موزامبیک و شمال غربی ماداگاسکار قرار دارد. مساحت آن ۲۲۳۶ کیلو مربع است. کومور از ۷ جزیره تشکیل شده که به شکل فدرال اداره می‌شود. مرکز حکومت آن مورونی است که در جزیره گراند کومور قرار دارد. جمعیت این کشور بیش از یک میلیون نفر است و بیش از ۹۹ درصد مسلمان سنی مذهب هستند.
پیشینه

سال‌ها پیش از شیراز عده‌ای ایرانی به کومور رفته‌اند و ماندگار شده‌اند. هنوز قبرستان شیرازی‌ها در این جزایر وجود دارد و مردم به عنوان اجداد خود با افتخار از آنها یاد می‌کنند.
مذهبی - فرهنگی

کمیته امداد خمینی در کومور در ماه محرم، حسینیه‌هایی را در این کشور برپا کرده و برخی از سخنرانان و علمای شیعه را از کشورهای نزدیک مانند ماداگاسکار به این مجمع الجزایر آورد. در برنامه‌های این حسینیه‌ها برخی از مقامات دولتی و افراد تازه شیعه شده شرکت داشتند.
هیاتی از حوزه علمیه قم در آذر ۱۳۸۸ وارد کومور شده و از مرکز علمی فرهنگی در این کشور بازدید کرد. در این مرکز فرهنگی علمی دانشکده پژوهش‌های اسلامی وابسته به حوزه علمیه قم نیز وجود دارد. این هیئت خواستار امضای توافقنامه همکاری با دانشگاه کومور شد. حوزه‌های علمیه و مراکز آموزش عالی دینی در ایران نیز به دانشجویان کومور که علاقه‌مند به مذهب شیعه باشند، بورسیه‌های تحصیلی اعطا می‌کنند. این افراد پس از تحصیل علوم دینی در ایران به جزایر کومور برمی گردند.
در ۲۱ مرداد ۱۳۹۳ در دیدار سفیر کومور و هیئت همراه با اعرافی رئیس جامعه‌المصطفی که در سازمان مرکزی المصطفی برگزار شد، بر همکاری‌های دوجانبه جامعه‌المصطفی و مراکز علمی کومور تأکید گردید. در شهریور ۱۳۹۳، رئیس دانشگاه مذاهب اسلامی در دیدار با احمد عبدالله احمد مواتان سفیر اتحادیه کومور، بر ضرورت روابط میان پیروان تمامی مذاهب به صورت فرا مذهبی و بر مبنای اسلام تأکید کرد.
ایران اقدام به تأسیس دانشگاه‌ها، مراکز فرهنگی و حسینیه‌هایی در کشور جزایر کومور کرده‌است. «الطیب» از پژوهشگران فعال در جزایر کومور گزارشی را ارائه کرده‌است که براساس آن ایران تلاش می‌کند تا کنترل اقتصادی جزایر کومور را در اختیار خود بگیرد و مذهب تشیع را در این کشور گسترش دهد.
اقتصادی

صالحی وزیر امور خارجه وقت ایران که در تیر ماه ۱۳۹۲ به کومور سفر کرده بود در دیدار با مسؤلین این کشور اعلام کرد یکی از مهمترین مشکلات کوموری‌ها نداشتن برق کافی است و گفت: کومور از امکانات زیربنایی کافی برای برق بهره‌ای ندارد، به همین منظور در پی راه حلی برای حل مشکلات برق و سوخت مردم کومور از جمله سلول‌های خورشیدی و توربین‌های بادی هستیم.
گردشگری

در ۲۴ آبان ۱۳۸۸ کشور کومور از طریق سفارت خود در امارات متحده عربی و دیگر کشورهای عربی اقدام به ثبت‌نام از اتباع ایرانی برای عزیمت به آن کشور کرده‌است. کومور به سفارت خود در کشور امارات متحده عربی دستور داده‌است برای اتباع کشورهای دیگر از جمله ایران که فاقد گذرنامه می‌باشند، برای ورود به کشور کومور به مدت دو ماه گذرنامه به تابعیت جمهوری کومور صادر کنند.
نایجل فراژ

| نایجل فراژ MP | نایجل فراژ MP |
| --- | --- |
پرتره رسمی نایجل فاراژ در ۲۰۲۴: پرتره رسمی نایجل فاراژ در ۲۰۲۴
رهبر حزب رفرم یوکی: رهبر حزب رفرم یوکی
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۳ ژوئن ۲۰۲۴: آغاز به کار  ۳ ژوئن ۲۰۲۴
مدیر: ریچارد تایس
پس از: ریچارد تایس
رهبر حزب برگزیت: رهبر حزب برگزیت
دوره مسئولیت ۵ اکتبر ۲۰۱۶ – 28 نوامبر 2016  Acting: دوره مسئولیت ۵ اکتبر ۲۰۱۶ – 28 نوامبر 2016  Acting
پس از: کاترین بلیکلاک
رهبر حزب استقلال پادشاهی متحد: رهبر حزب استقلال پادشاهی متحد
دوره مسئولیت ۵ نوامبر ۲۰۱۰ – ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۶: دوره مسئولیت ۵ نوامبر ۲۰۱۰ – ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۶
قائم‌مقام: پل ناتال
مدیر: استیو کروتر
پس از: جفری تیتفورد (بازیگری)
پیش از: دایان جیمز
دوره مسئولیت ۱۲ سپتامبر ۲۰۰۶ – ۲۷ نوامبر ۲۰۰۹: دوره مسئولیت ۱۲ سپتامبر ۲۰۰۶ – ۲۷ نوامبر ۲۰۰۹
قائم‌مقام: دیوید کمپبل بانرمن کریستوفر مانکتون
مدیر: جان ویتاکر پل ناتال
پس از: راجر کنپمن
پیش از: لرد پیرسون رانوش
رئیس جمهور اروپا آزادیو دموکراسی مستقیم: رئیس جمهور اروپا آزادیو دموکراسی مستقیم
دوره مسئولیت ۲۰ ژوئیه ۲۰۰۴ – ۱ ژوئیه ۲۰۱۹: دوره مسئولیت ۲۰ ژوئیه ۲۰۰۴ – ۱ ژوئیه ۲۰۱۹
با: هانه دال فرانچسکو اسپرونی دیوید بورلی
پس از: ینس-پیتر باند
رئیس حزب استقلال پادشاهی متحد: رئیس حزب استقلال پادشاهی متحد
دوره مسئولیت ۱۹۹۸ – ۲۲ ژانویه ۲۰۰۰: دوره مسئولیت ۱۹۹۸ – ۲۲ ژانویه ۲۰۰۰
رهبر: مایکل هلمز
پس از: آلن اسپان
پیش از: مایک ناتراس
عضو پارلمان اروپا برای انگلیس جنوب شرقی: عضو پارلمان اروپا برای انگلیس جنوب شرقی
دوره مسئولیت ۱۰ ژوئن ۱۹۹۹ – ۳۱ ژانویه ۲۰۲۰: دوره مسئولیت ۱۰ ژوئن ۱۹۹۹ – ۳۱ ژانویه ۲۰۲۰
پس از: "حوزه انتخابیه تاسیس شد"
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: نایجل پل فاراژ ۳ آوریل ۱۹۶۴ ‏(۶۰ سال) فارنبورو، لندن، کنت (انگلستان), بریتانیا
حزب سیاسی: رفرم‌ یوکی (۲۰۲۴–تاکنون)
دیگر عضویت‌های سیاسی:  کنشگر سیاسی مستقل (۲۰۱۸–۲۰۱۹)  حزب استقلال پادشاهی متحد (۱۹۹۳–۲۰۱۸)  حزب محافظه‌کار (بریتانیا) (1978–1993)[نیازمند منبع] 
همسر(ان): گرین هیز  (ا. ۱۹۸۸–۱۹۹۷) Kirsten Mehr  (ا. ۱۹۹۹)
فرزندان: ۴
اقامتگاه: چلسی (لندن)، لندن، بریتانیا
تحصیلات: کالج دالیتچ
وبگاه: Official website Constituency website Parliament website
نایجل پائول فَراژ (انگلیسی: Nigel Paul Farage;‎/ˈfærɑːʒ/‎؛ زادهٔ ۳ آوریل ۱۹۶۴) سیاست‌مدار بریتانیایی و  نماینده مجلس عوام از حوزه انتخابیه کلَکتون از سال ۲۰۲۴ است. فَراژ همچنین رهبر کنونی حزب راستگرا و پوپولیستی ریفُرم یوکِی از سال ۲۰۲۴ و نیز رهبر سابق احزاب حزب برگزیت و یوکیپ بوده است.
فراژ از جمله اعضای مؤسس حزب یوکیپ است که در پی امضای پیمان اتحادیه اروپا در سال ۱۹۹۲ حزب محافظه کار را ترک کرد. او پس از مبارزات ناموفق انتخاباتی در انتخابات‌های اروپایی و پارلمانی بریتانیا، در سال ۱۹۹۹ از جنوب شرق انگلستان به عضویت در پارلمان اروپا انتخاب شد. او در سال‌های ۲۰۰۴، ۲۰۰۹ و ۲۰۱۴ مجدداً به این سمت انتخاب شد. فراژ تا زمان خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا عضو پارلمان اروپا بود.
سابقه سیاسی

فراژ در سال ۲۰۰۶ به رهبری یوکیپ رسید و این حزب را در انتخابات ۲۰۰۹ پارلمان اروپا که با کسب بیش از ۲ میلیون رای در جایگاه دومین حزب از نظر آرا قرار گرفت و احزاب کارگر و لیبرال دمکرات را شکست داد، هدایت کرد. او در نوامبر ۲۰۰۹ برای تمرکز بر رقابت بر سر کرسی رئیس مجلس عوام در انتخابات سراسری سال ۲۰۱۰ از رهبری یوکیپ کناره‌گیری کرد. او در این انتخابات سوم شد. او در سال ۲۰۱۰ در رقابت بر سر رهبری یوکیپ پیروز شد.
در انتخابات پارلمانی سال ۲۰۱۵ که برای تعیین ۶۵۰ نماینده مجلس عوام بریتانیا برگزار شد، حزب استقلال پادشاهی متحد با کسب بیش از ۳٫۸ میلیون رأی، حزب لیبرال دمکرات بریتانیا را پشت سر گذاشت و از لحاظ آرای مردمی در جایگاه سومین حزب بریتانیا قرار گرفت. اما به دلیل نظام نخست‌نفری انتخابات مجلس عوام بریتانیا، فقط یکی از نامزدهای این حزب به مجلس عوام راه یافت. راهیابی فقط یک نفر از اعضای حزب استقلال پادشاهی متحد به مجلس عوام سبب شد که نایجل فراژ از سمت خود به عنوان رهبر این حزب کناره‌گیری کند. ولی استعفای او پذیرفته نشد. در سال ۲۰۱۶، فراژ از هواداران برجسته خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا در همه‌پرسی‌ای بود که رأی‌دهندگان در آن به این خروج رأی دادند. فراژ در ۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۶ دوباره از رهبری حزب استعفا کرد که این بار پذیرفته شد.
دیدگاه

فاراژ معتقد است سرویس سلامت همگانی نباید خصوصی شود اما شهروندان مرفه‌تر باید بیشتر از بیمه‌های خصوصی استفاده نمایند، تا فشار بر مالیات‌دهندگان کمتر شود. او همچنین معتقد است که باید روند مهاجرت به بریتانیا محدود شود. فاراژ از «پدران» برگزیت بوده و خواهان خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا است.
نایجل فراژ درحال مناظره
پله آخر

| پله‌ی آخر | پله‌ی آخر |
| --- | --- |
کارگردان: علی مصفا
تهیه‌کننده:  علی مصفا 
نویسنده: علی مصفا
بر پایه: «مردگان» اثر جیمز جویس و «مرگ ایوان ایلیچ» اثر لئو تولستوی (برداشت آزاد)
بازیگران:  لیلا حاتمی  علی مصفا  علیرضا آقاخانی 
راوی: علی مصفا
فیلم‌بردار: علیرضا برازنده
تدوین‌گر:  فردین صاحب‌الزمانی 
شرکت تولید: رودفیلم
توزیع‌کننده: هدایت فیلم
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۹۰
مدت زمان: ۸۸ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
پله‌ی آخر فیلم درام ایرانی به نویسندگی و کارگردانی علی مصفا است که در ۱۳۹۰ اکران شد. این دومین فیلم مصفا بعد از سیمای زنی در دوردست است. این فیلم با هزینه شخصی خود وی ساخته شده و از فیلم‌های مستقل در سینمای ایران محسوب می‌شود. در آن لیلا حاتمی، مصفا و علیرضا آقاخانی ایفای نقش کرده‌اند.
پله‌ی آخر در سی‌امین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر نامزد دریافت دو جایزه شد و توانست جایزهٔ بهترین فیلم‌نامهٔ اقتباسی برای مصفا را کسب کند.
خلاصه

لیلی (لیلا حاتمی) ستاره سینماست و به تازگی شوهرش را از دست داده‌است سر صحنه فیلمبرداری ناگهان مقابل دوربین خنده‌اش می‌گیرد و از کار بازمی‌ماند. هیچ‌کس نمی‌تواند دلیل خنده‌هایش را حدس بزند.
دربارهٔ فیلم

علی مصفا در یادداشتی در مجله ۲۴ دربارهٔ فیلمش نوشته: «فیلمنامهٔ پلهٔ آخر را هفت سال پیش نوشتم. اما برای ساختنش به هر دری زدم نشد؛ دوستان تهیه‌کننده هر چند فیلمنامه را دوست داشتند، اما هر کدام به نوبت، بعد از هفت-هشت ماه کنار می‌کشیدند تا اینکه بالاخره تصمیم گرفتم خودم پولی جور کنم و به‌معنای واقعی کلمه فیلم را مستقل بسازم. چاره‌ای نداشتم جز اینکه از تمام امکانات استفاده و بلکه سوء استفاده کنم. مجبور شدم نقش اول مرد را خودم بازی کنم و هنوز هم از این بابت دلخورم. اما نقش اول زن از ابتدا برای لیلا حاتمی نوشته شده بود. خلاصه طی ۳۷ جلسه فیلمبرداری کار تمام شد و هنوز هم درگیر مونتاژ و صداگذاری آن هستیم. وسوسهٔ ساخت این فیلم مثل مرضی به جانم افتاده بود و دست‌بردار نبود. برای همین نتیجهٔ کار هر چه باشد خوشحالم که بالاخره از درگیری فکریِ ساخت این فیلمنامه خلاص شدم. حالا بعد از هفت سال، بالاخره فکرم آزاد شده و روانم آسوده‌است. به گمانم فیلم ساختن گران‌ترین روان‌درمانی روزگار ماست.»
بازیگران

| بازیگر | نقش |
| --- | --- |
لیلا حاتمی: لیلی
علی مصفا: خسرو شهیدی
علیرضا آقاخانی: دکتر امین
حامد بهداد: بازیگر
کیانوش گرامی: خدابنده
نامزدی‌ها و جوایز

| جشنواره | تاریخ | جایزه | نامزد(ها) و برنده(ها) | نتیجه | منبع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| سی‌امین دورهٔ جشنوارهٔ فیلم فجر |  | بهترین فیلم‌نامهٔ اقتباسی | علی مصفا | برنده |  |
| سی‌امین دورهٔ جشنوارهٔ فیلم فجر |  | بهترین طراحی صحنه و لباس | لیلا حاتمی | نامزدشده |  |
| چهل و هفتمین دورهٔ جشنوارهٔ فیلم کارلووی واری |  | بهترین بازیگر زن | لیلا حاتمی | برنده |  |
| چهل و هفتمین دورهٔ جشنوارهٔ فیلم کارلووی واری |  | فیپرشی بهترین فیلم | علی مصفا | برنده |  |
| چهل و هفتمین دورهٔ جشنوارهٔ فیلم کارلووی واری |  | بهترین پوستر فیلم | محمد حسین شهیدی | برنده |  |
| چهل و هفتمین دورهٔ جشنوارهٔ فیلم کارلووی واری |  | گوی بلورین | علی مصفا | نامزدشده |  |
| جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم هنری باتومی |  | بهترین بازیگر مرد | علیرضا آقاخانی | برنده |  |
| جشنواره بین‌المللی فیلم کرالا |  | جایزهٔ ویژه هیئت داوران |  | برنده |  |
| جشنوارهٔ مدفیلم |  | جایزهٔ پیوکولتور |  | برنده |  |