stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تأسیسات آب سنگین اراک
تاریخچه

نخستین تلاش برای تهیه آب سنگین در ایران در سال ۱۳۶۳ به‌طور آزمایشگاهی و با استفاده از روش الکترولیز انجام شد، اما تلاش‌ها در این زمینه نتیجه‌ای در برنداشت. پس از فراغت سازمان انرژی اتمی از پروژه‌های نیمه صنعتی افزایش غلظت و تبدیل اورانیوم بین سال‌های ۱۳۷۰ تا ۱۳۷۷، پیشنهاد اجرای یک پروژه صنعتی آب سنگین به سازمان ارائه و پس از مدتی با ابلاغ شورای معاونان سازمان انرژی اتمی اجرای این طرح آغاز شد؛ اما با توجه به محدودیت‌ها در کسب اطلاعات علمی و فنی از کشورهای خارجی و جذب نشدن نیروهای حرفه‌ای این پروژه تا سال ۱۳۷۷ به تعویق افتاد. در این سال‌ها علاوه بر تهیهٔ دانش فنی، طراحی‌های پایه، مقدماتی، شروع طراحی تفصیلی، مطالعات و عملیات سایت‌یابی انجام شد و در این میان سایت خنداب انتخاب گردید. این پروژه در زمینی به مساحت ۲۰ هکتار در شمال غربی خنداب ساخته شده‌است. دلیل انتخاب این مکان برای ساخت پروژه تأمین مواد اولیه، زلزله‌خیز بودن، استراتژیک بودن منطقه، بحث‌های سیاسی، پدافندی عنوان شده‌است.
کار ساخت مجتمع از سال ۱۳۷۷ خورشیدی آغاز و تمامی مراحل طراحی و اجرای آن توسط متخصصان ایرانی انجام شد. بهره‌برداری از این نیروگاه در سال ۱۳۸۵ و توسط محمود احمدی‌نژاد رئیس‌جمهور وقت انجام گردید. این راکتور در نزدیکی نیروگاه ۴۰ مگاواتی آب سنگین اراک قرار دارد تا بتواند آب سنگین مورد نیاز این نیروگاه را تأمین کند.
در آبان ۱۳۹۲ آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در گزارش فصلی خود خبر داد که ایران پس از روی کار آمدن حسن روحانی توسعه فعالیت‌های هسته‌ای را متوقف کرده‌است. این اولین گزارشی بود که آژانس بین‌المللی انرژی اتمی پس از ریاست جمهوری حسن روحانی منتشر کرد. ایران اعلام کرده بود نیروگاه آب سنگین خنداب در سه‌ماهه اول سال ۲۰۱۴ شروع به کار خواهد کرد اما بعداً آن را به تعویق انداخت.
در سال ۱۳۹۸ خبرهایی مبنی بر باز طراحی این راکتور منتشر شد. در باز طراحی این تأسیسات قرار شد تا میزان پلوتونیوم تولید شده در این راکتور، کاهش یابد و در عوض میزان نوترون آن افزایش چند برابری داشته باشد. قرار است تا این بازطراحی توسط ایران و چین انجام گیرد.
تولیدات و کاربردها

تولیدات نیروگاه شامل آب سنگین و آب سبک است که از محصولات جانبی آب سنگین به‌شمار می‌رود. این راکتور قادر است تا سالانه ۲۰ تن آب سنگین با غنای ۹۹٫۸۸ درصد تولید نماید. آب سنگین پرمصرف‌ترین ایزوتوپ دنیاست. آب سنگین تولیدی این نیروگاه در حوزه‌های مختلف از جمله زیست‌شناسی، پزشکی و فیزیک کاربرد دارد. همچنین از آن به عنوان مادهٔ خنک‌کننده برای نیروگاه‌های هسته‌ای و تولید رادیودارو استفاده می‌شود. آب سنگین در تولید برق از نیروگاه‌های آب سنگین به‌کار می‌رود. علاوه بر آن در پزشکی هسته‌ای و تولید رادیوایزوتوپ‌ها و رادیودارو ها نیز مصارف زیادی دارد. آب سبک نیز جهت درمان و پیشگیری از سرطان کاربرد دارد. این مجتمع همچنین اکسیژن ۱۸ را تولید می‌کند که برای تولید فلوئور ۱۸ لازم و کاربردی است.
ایران از نظر تولید آب سنگین در دنیا، در مقام نهم پس از کشورهایی چون همچون آمریکا، روسیه، چین، هند، آرژانتین، رومانی و کانادا قرار دارد و آب سنگین تولیدی خود را به کشورهای مختلفی صادر می‌کند.
بازتاب در جهان

مقامات ارشد جمهوری اسلامی ایران بارها در تبیین و تشریح دکترین هسته‌ای ایران بر صلح آمیز بودن آن تأکید کرده‌اند و اعلام می‌کنند که تولیدات این مجتمع هسته‌ای نیز در جهت منافع صلح‌آمیز است. اما فعالیت نیروگاه آب سنگین اراک (خنداب) یکی از موارد نگرانی غرب دربارهٔ برنامه هسته‌ای ایران بوده‌است. مخالفان برنامه هسته‌ای ایران معتقدند این نیروگاه می‌تواند در صورت آغاز و گسترش فعالیت، پلوتونیوم قابل استفاده در ساخت سلاح هسته‌ای را تولید کند. ایران هم برای همکاری بیشتر با سازمان‌های بین‌المللی، طرح باز طراحی این راکتور را در دستور کار خود گذاشته‌است تا میزان پلوتونیوم ساخته شده در این راکتور را کاهش دهد.
راکتور آب سنگین IR-40 اراک، ایران.
گرز طلایی

| گرز طلایی | گرز طلایی |
| --- | --- |
گرز طلایی، Orontium: گرز طلایی، Orontium
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: گیاهان
راسته:: قاشق‌واش‌سانان
تیره:: گل‌شیپوریان
سرده:: Orontium
گرز طلایی (نام علمی: Orontium) نام یک سرده از تیره گل‌شیپوریان است.
لوئی آلتوسر

| لوئی آلتوسر | لوئی آلتوسر |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: لوئی پیر آلتوسر
زادهٔ: ۱۶ اکتبر ۱۹۱۸ بیر مراد رایس، الجزایر فرانسه
درگذشت: ۲۲ اکتبر ۱۹۹۰ (۷۲ سال) پاریس، فرانسه
ملیت: فرانسوی
دوره: فلسفه قرن بیستم
حیطه: فلسفه غربی
مکتب: مارکسیسم ساختارگرا
علایق اصلی: سیاست علم اقتصاد ایدئولوژی
ایده‌های چشمگیر: گسست معرفت‌شناختی تعریف‌شدگی بیش از حد ایدئولوژی و دستگاه‌های ایدئولوژیک دولت بازخواست ماتریالیسم تصادفی جبرگرایی اقتصادی تعین چند بعدی
 تأثیرگرفته از مارکس •  لنین •  لکان •  گرامشی •  ماکیاولی •  اسپینوزا •  کانگییم •  باشلار •  فروید •  ژان-ژاک روسو •  منتسکیو •  الکساندر کوژو :  تأثیرگرفته از مارکس •  لنین •  لکان •  گرامشی •  ماکیاولی •  اسپینوزا •  کانگییم •  باشلار •  فروید •  ژان-ژاک روسو •  منتسکیو •  الکساندر کوژو 
 تأثیرگذار بر میشل فوکو •  آلن بدیو •  ژاک-آلن میلر •  اسلاوی ژیژک •  اتین بالیبار •  جودیت باتلر •  آنتونی گیدنز •  پری اندرسون •  دومینیک لوکور •  نیکوس پولانزاس •  پیر ماشوره •  استفن رسنیک •  ریچارد د. وولف •  جولیو آنجونی •  بوردیو •  رانسیر •  تری ایگلتون •  ژیل دلوز •  فرمانده مارکوس :  تأثیرگذار بر میشل فوکو •  آلن بدیو •  ژاک-آلن میلر •  اسلاوی ژیژک •  اتین بالیبار •  جودیت باتلر •  آنتونی گیدنز •  پری اندرسون •  دومینیک لوکور •  نیکوس پولانزاس •  پیر ماشوره •  استفن رسنیک •  ریچارد د. وولف •  جولیو آنجونی •  بوردیو •  رانسیر •  تری ایگلتون •  ژیل دلوز •  فرمانده مارکوس 
 :  
لوئی پیر آلتوسر (به فرانسوی: Louis Pierre Althusser)؛ (۱۶ اکتبر ۱۹۱۸ – ۲۲ اکتبر ۱۹۹۰) جامعه‌شناس و فیلسوف مارکسیست فرانسوی بود. او از بالاترین مقامات آکادمیک حزب کمونیست فرانسه بود و نظریه‌هایش عمدتاً در پاسخ به خطراتی (همچون مارکسیسم انسانگرایانه مکتب فرانکفورت) بودند که به زعم او بنیان‌های نظری مارکسیسم را تهدید می‌کرد. لوئی آلتوسر «مارکسیست ساختارگرا» است که مفهوم ایدئولوژی در اندیشهٔ کارل مارکس را بسط داده‌ است. او با تأسی از مارکس، باورمند است هر نظام اجتماعی برای بقا و ماندگاری، ناگزیر از بازتولید شرایط و  تولید است. به این معنا که هر صورت‌بندی اجتماعی باید شرایط تولید خودش یا به عبارت دیگر، نیروهای تولید و روابط تولیدی موجود را بازتولید کند. آلتوسر ضمن تفکیک بازتولید روابط تولید از بازتولید نیروهای تولید، نهادها و سازوبرگ‌های دولت را نیز به دستگاه‌های ایدئولوژیک دولت و دستگاه‌های سرکوبگر دولت تقسیم می‌کند.
آلتوسر در دیدگاهی ضد اومانیستی معتقد بود انسان‌ها عاملانی صاحب اختیار و آزادی کامل نیستند، بلکه موجوداتی وابسته به نیروهای تاریخی و غیرشخصی مبارزه طبقاتی هستند.
زندگی

لوئی آلتوسر در ۱۶ اکتبر ۱۹۱۸ در الجزایر زاده شد. او در سال ۱۹۳۰ به خاطر شغل پدرش همراه با پدر، خواهر و مادرش به مارسی و در سال ۱۹۳۶ به لیون فرانسه مهاجرت کرد. مقطع متوسطه را در دبیرستان «لیسه دو پارک» با موفقیت گذراند و در اکول نرمال سوپریور پاریس پذیرفته شد. با آغاز جنگ دوم جهانی به ارتش فرانسه پیوست و با شکست فرانسه، به دست آلمان‌ها اسیر و در اسارت دچار ناخوشی‌های روانی و جسمی شد. پس از اسارت به مارکسیسم گرایش یافت. او در سال ۱۹۴۶ با زنی انقلابی و یهودی – لیتوانیایی به نام هلن ریتمن آشنا شد و تا سال 1980 با او  به سر برد. آلتوسر در سال ۱۹۴۸ به حزب کمونیست فرانسه پیوست، این در زمانی بود که افرادی چون موریس مرلو-پونتی از حزب کمونیست فرانسه جدا می‌شدند. همان سال وی به تدریس فلسفه در دانشگاه پرداخت. آلتوسر که در اسارت دچار ناخوشی‌های روانی شده بود در ۱۹ نوامبر ۱۹۸۰ با دستان خود همسرش را خفه کرد و بدین ترتیب به بیمارستان روانی «سنت آن» فرستاده شد. سه سال در بیمارستان بود و پس از بهبودی، به شمال پاریس رفت و به کارش ادامه داد. او سرانجام در ۲۲ اکتبر ۱۹۹۰ در اثر حمله قلبی درگذشت.
اندیشه

آلتوسر نماینده عمده نحله ساختارگرایی (اصالت ساخت) در مارکسیسم معاصر بوده‌است که در برابر مارکسیسم ارتدکس، مارکسیسم رسمی عصر استالین، و مارکسیسم هگلی و فلسفی مارکسیست‌های غرب قرار دارد. اندیشه‌های او در فرانسه واکنش‌هایی منفی در حزب کمونیست و در بین مارکسیست – لنینیست‌ها ایجاد کرد. آلتوسر تحت تأثیر آرای فیلسوفانی چون گاستون باشلار بود و ادعا می‌کرد نظریه مارکسیستی را بر پایه علمی بیان می‌کند که خالی از هر گونه جریان یا عنصر ایدئولوژیک است. آرای او را می‌توان با چنین عناوینی جمع‌بندی کرد: مساله گسست معرفت‌شناختی در اندیشه مارکس، مشاجره با دیگر نحله‌های مارکسیستی، ساختگرایی و بحث دولت و ایدئولوژی.
آلتوسر آشکارا از نظام کمونیستی شوروی انتقاد می‌کرد و استالین را به تحریف  اصولی متهم می‌کرد که مارکس، کتاب سرمایه را بر آنها مبتنی کرده‌ است. در سال ۱۹۶۵ کتاب‌های «دفاع از مارکس» و «خوانش سرمایه» را منتشر کرد. در این کتاب‌ها با تلفیق رویکرد تاریخی مارکس با نظریهٔ ساختارگرایی گفت همهٔ جوامع دارای ساختار بنیادین واحدی هستند و تغییرات آنها بیشتر ناشی از نیروهای اجتماعی گسترده (ساختار) است تا کنش‌های فردی. از این نظریهٔ او همچون نظریه‌ای ضدبشری به‌شدت انتقاد شده‌ است. این منازعه در فلسفهٔ قرن ۲۰ تأثیر به‌سزایی گذاشت و برخی از منتقدان بعدی با حذف مارکس از مباحثه، مفاهیم آلتوسر را در نقد ادبی و انسان‌شناسی به‌کار بردند.
کتاب‌شناسی

برای مارکس (۱۹۶۵) (به انگلیسی: For Marx)
خوانش سرمایه (۱۹۶۵) (به انگلیسی: Reading Capital)
سیاست و تاریخ (۱۹۵۹) (به انگلیسی: Politics and History)
موقعیت‌ها (۱۹۶۴) (به انگلیسی: positions)
لنین و فلسفه (۱۹۶۸) (به انگلیسی: Lenin and Philosophy and Other Essays)
کتاب‌شناسی فارسی

آینده تا ابد ادامه دارد (۱۳۹۶): لوئی آلتوسر، مقدمه: داگلاس جانسون، مترجم: عظیم فضلی‌پور، تهران: متخصصان بدون مرز، ۳۱۴ صفحه. شابک ‎۲۸۹۷۲۰۶۶۰۰۹۷۸
ایدئولوژی و سازوبرگ‌های ایدئولوژیک دولت (۱۳۸۷): لوئی آلتوسر، مترجم: روزبه صدرآرا، تهران: نشر چشمه، ۸۸ صفحه. شابک ‎۷۴۵۰۳۶۲۹۶۴۹۷۸
پیشگفتاری برجلد اول سرمایه و دو اثر دیگر (۱۳۵۸): لوئی آلتوسر، مترجم: ا. شمس، تهران: ایران، ۹۶ صفحه.
دیالکتیک تاریخ به همراه یک مصاحبه با لویی آلتوسر (۱۴۰۰): لوئی آلتوسر، مترجم: بابک سلیمی‌زاده، هامان نویدپور، تهران: ژرف، ۸۰ صفحه. شابک ‎۹۰۲۸۹۲۵۹۶۴۹۷۸
ساختارگرایی چیست؟ (۱۴۰۰): ژیل دولوز، لوئی آلتوسر، مترجم: نوید گرگین، تهران: شب‌خیز، ۱۵۶ صفحه. شابک ‎۴۱۰۷۱۷۸۶۲۲۹۷۸
علم و ایده‌ئولوژی (۱۳۹۶): لوئی آلتوسر، مترجم:مجید مددی، تهران: انتشارات نیلوفر، ۵۵۲ صفحه. شابک ‎۶۶۷۴۴۴۸۹۶۴۹۷۸
ما و ماکیاولی (۱۳۹۷): لوئی آلتوسر، مترجم: میثم اهرابیان صدر، احمد مرسلی، تهران: نشر آگه، ۱۸۰ صفحه. شابک ‎۵۳۴۷۳۲۹۹۶۴۹۷۸
دربارۀ بازتولید (۱۴۰۱): لوئی آلتوسر، مترجم: هومن حسین‌زاده، تهران: انتشارات دمان، ۳۹۸ صفحه، شابک ‎۹۷۸۶۲۲۹۷۲۶۸۸۴
تالار آکادمی ملی اپرا و باله آلکساندر اسپنداریان

تالار ملی اپرای ارمنستان و باله آلکساندر اسپنداریان (ارمنی: Ալեքսանդր Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոն) در شهر ایروان در جمهوری ارمنستان است که به صورت رسمی در ۲۰ ژانویه ۱۹۳۳ با اجرای اپرا توسط آلکساندر اسپندیریان افتتاح شد. این تالار از دو سالن کنسرت تشکیل شده است: تالار کنسرت آرام خاچاتوریان با ۱۴۰۰ صندلی و تئاتر ملی باله و اپرای آلکساندر اسپندیریان با ۱۲۰۰ صندلی. در تاریخ ۲۸ نوامبر ۱۹۳۰ در جریان جشن‌های ۱۰مین سالگرد ارمنستان شوروی ساخت این بنا شروع شد. این تالار که به نام آهنگساز برجسته ارمنی، آلکساندر اسپنداریان نامگذاری شده است، به عنوان قلب تپنده هنرهای نمایشی و موسیقی در ارمنستان شناخته می‌شود.
ساختمان این تالار باشکوه در سال ۱۹۳۰ آغاز شد و در سال ۱۹۳۳ با اجرای اپرایی توسط خود اسپنداریان رسماً افتتاح شد. معماری زیبای آن توسط آلکساندر تامانیان، یکی از مشهورترین معماران ارمنی طراحی شده است. این ساختمان با نمای سفید و مجسمه‌های زیبا، نمادی از هنر و فرهنگ ارمنی است.
تالار اپرای ارمنستان در تاریخ ۲۸ نوامبر ۱۹۳۰ به مناسبت دهمین سالگرد ارمنستان شوروی زمین‌گذاری شد. این ساختمان در ۲۰ ژانویه ۱۹۳۳ به‌طور رسمی افتتاح شد. اندکی پس از تأسیس تئاتر، یک گروه باله تشکیل شد. اولین اجرای باله در سال ۱۹۳۵، «دریاچه قو» اثر پیوتر ایلیچ چایکوفسکی بود. بر اساس طراحی تامانیان و تحت نظارت پسرش، سالن تئاتر در سال ۱۹۳۹ تکمیل شد و ساختمان اپرا به نام الکساندر اسپنداریان نامگذاری شد. کارهای ساختمانی بزرگ‌مقیاس تا سال ۱۹۵۳ که کل ساختمان نهایتاً تکمیل شد، ادامه یافت.
افتتاح تئاتر باعث ایجاد اپراها و باله‌های ملی جدید شد. اولین باله ارمنی «شادی» اثر آرام خاچاطوریان بود. بر اساس این باله، آهنگساز به زودی «گایانه» را خلق کرد که در سراسر جهان اجرا شده است. بسیاری از آهنگسازان ارمنی دیگر نیز اپرا و باله نوشته‌اند. طی سال‌ها، هنرمندان بسیاری در این تئاتر فعالیت کرده‌اند، از جمله خوانندگانی مانند گوهار گاسپاریان، تاتویک سازانداریان، پاول لیسیتسیان، هایکانوش دانیلیان، گغام گریگوریان، آناهیت مخیتاریان، کنستانتین سارادژف، وانوش خانامیریان، ویلن گالستیان، رودولف خاراتیان؛ و نقاشانی مانند ماردیروس ساریان، میناس آوتیسیان.
تالار آکادمی ملی اپرا و باله اسپنداریان دارای دو سالن مجزا است:
تالار کنسرت آرام خاچاتوریان: این سالن با ظرفیت ۱۴۰۰ نفر، برای برگزاری کنسرت‌های موسیقی کلاسیک و سایر رویدادهای فرهنگی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
تئاتر ملی باله و اپرای آلکساندر اسپنداریان: این سالن با ظرفیت ۱۲۰۰ نفر، میزبان اجراهای اپرا و باله است.
رهبران هنری

رومانوس ملیکیان
تیگران لوونیان
اوهان دوریان
گغام گریگوریان
کارن دورگاریان
کنستانتین اوربلیان (از ۲۰۱۶)
نگارخانه

اپراهاوس (در پس‌زمینه،  چپ) همراه با نمای شهری ایروان
دورنمای شهری ایروان همراه با اپراهاوس در سپیده دم
پارک اپرا
ساختمان اپرا در شب
پانوراما
نمای کلی ساختمان اپرا
فرانکلین پیرس

| فرانکلین پیرس | فرانکلین پیرس |
| --- | --- |
تصویر اثر متیو بریدی، حدود ۱۸۵۵–۶۵: تصویر اثر متیو بریدی، حدود ۱۸۵۵–۶۵
چهاردهمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا: چهاردهمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا
دوره مسئولیت ۴ مارس ۱۸۵۳ – ۴ مارس ۱۸۵۷: دوره مسئولیت ۴ مارس ۱۸۵۳ – ۴ مارس ۱۸۵۷
معاون رئیس‌جمهور: ویلیام آر. کینگ (مارس-آوریل ۱۸۵۳) نداشت (۱۸۵۳–۱۸۵۷)
پس از: میلارد فیلمور
پیش از: جیمز بیوکنن
United States Senator   از نیوهمپشایر: United States Senator   از نیوهمپشایر
دوره مسئولیت ۴ مارس ۱۸۳۷ – ۲۸ فوریه ۱۸۴۲: دوره مسئولیت ۴ مارس ۱۸۳۷ – ۲۸ فوریه ۱۸۴۲
پس از: جان پیج
پیش از: لئونارد ویلکاکس
عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از نیوهمپشایر حوزهٔ at-large: عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از نیوهمپشایر حوزهٔ at-large
دوره مسئولیت ۴ مارس ۱۸۳۳ – ۳ مارس ۱۸۳۷: دوره مسئولیت ۴ مارس ۱۸۳۳ – ۳ مارس ۱۸۳۷
پس از: Joseph Hammons
پیش از: جرد دبلیو. ویلیامز
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۳ نوامبر ۱۸۰۴ هیلزو، نیوهمپشایر، ایالات متحده
درگذشته: ۸ اکتبر ۱۸۶۹ (۶۴ سال) کنکورد، نیوهمپشایر، ایالات متحده
علت مرگ: سیروز
آرامگاه: Old North Cemetery
حزب سیاسی: حزب دموکرات
همسر(ان): جین آپلتون پیرس (ا. ۱۸۳۴–۱۸۶۳)
فرزندان: فرانکلین جونیور، فرانک رابرت، بنیامین
خویشاوندان: Benjamin Kendrick Pierce (برادر)
تحصیلات: کالج بودین Northampton Law School
تخصص: وکیل
امضا: 
خدمات نظامی: خدمات نظامی
وفاداری:  ایالات متحده آمریکا  نیوهمپشایر
خدمت/شاخه:  ارتش ایالات متحده آمریکا  New Hampshire Militia
سال‌های خدمت: ۱۸۳۱–۱۸۴۷ (شبه‌نظامی) ۱۸۴۷–۱۸۴۸ (ارتش)
درجه: سرهنگ (شبه‌نظامی)  Brigadier General (ارتش)
جنگ‌ها/عملیات‌: جنگ آمریکا و مکزیک  •  Battle of Contreras  •  Battle of Churubusco  •  Battle of Molino del Rey  •  Battle of Chapultepec  •  Battle for Mexico City
فرانکلین پیرس (به انگلیسی: Franklin Pierce) (۲۳ نوامبر ۱۸۰۴ – ۸ اکتبر ۱۸۶۹) چهاردهمین رئیس‌جمهور آمریکا از حزب دموکرات از ۱۸۵۳ تا ۱۸۵۷ بود. او از سال ۱۸۳۷ تا ۱۸۴۲ ایالت نیوهمپشایر را به عنوان یکی از سناتورهای ایالات متحده آمریکا نمایندگی می‌کرده‌است. وی همچنین از سال ۱۸۳۳ تا ۱۸۳۷، عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا از نیوهمپشایر حوزهٔ at-large بود.
فرانکلین پیرس زمانی رئیس‌جمهوری آمریکا شد که آرامش در آمریکا حکمفرما بود و به نظر می‌رسید مصالحه سال۱۸۵۰، خطر توفان جدایی طلبی را برطرف ساخته‌است. پیرس با عمل به توصیه‌های مشاوران جنوبی اش سعی داشت مانع بروز توفان دیگری شود، اما سیاست‌های او نه تنها کمکی به برقراری آرامش نکرد بلکه سبب برهم خوردن ثبات کشور نیز شد.
زندگی > ورود به سیاست

فرانکلین پیرس، سال ۱۸۰۴ در نیوهمپشایر به دنیا آمد، در جوانی حقوق خواند و وارد سیاست شد. بیست و چهار ساله بود که به عضویت مجلس قانون‌گذاری نیوهمپشایر درآمد و دو سال بعد رئیس آن شد. در سال‌های دهه ۱۸۳۰ به واشینگتن رفت، ابتدا به عنوان نماینده کنگره و سپس در مقام سناتوری خدمت کرد. پیرس در جنگ مکزیک حضور داشت و دوستان نیو همپشایری پیرس، پیشنهاد نامزدی او را برای انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۸۵۲ مطرح کردند. در کنوانسیون دموکرات‌ها پس از ۴۸ بار رای‌گیری و حذف تمامی چهره‌های سرشناس پیرس را به عنوان نامزد انتخابات ریاست جمهوری انتخاب کردند.
فرانکلین پیرس توانست ژنرال وینفیلد اسکات، نامزد حزب ویگ را شکست دهد و به عنوان چهاردهمین رئیس‌جمهوری آمریکا انتخاب شود. در آن زمان جمعیت ایالات متحده ۲۳ میلیون و ۱۹۱ هزار و ۸۷۶ نفر بود. فرانکلین پیرس دوران ریاست جمهوری اش را با داغی بزرگ آغاز کرد، دو ماه پس از انتخابات، همسر و پسر یازده ساله پیرس در تصادف قطار کشته شدند.
فرانکلین پیرس در نطق مراسم ادای سوگند ریاست جمهوری، اعلام کرد دوران صلح و شکوفایی در کشور و نمایش قدرت در روابط با دیگر کشورها فرارسیده است. پیرس همچنین می‌گفت احتمال دارد ایالات متحده برای امنیتش، درصدد تصرف مستعمراتی برآید.
مسئله گسترش برده داری زمانی که فرانکلین پیرس به بریتانیا فشار آورد تا از منافع ویژه خود در بخش‌هایی از سواحل آمریکای مرکزی چشم پوشی کند و حتی زمانیکه قصد داشت اسپانیا را به فروش کوبا ترغیب کند، نگرانی ایجاد کرد.
موج جدیدی از تجزیه طلبی زمان ارائه لایحه کانزاس–نبراسکا براه افتاد. با تصویب این لایحه مصالحه میسوری لغو می‌شد و بحث در مورد برده داری در غرب از سر گرفته می‌شد. این لایحه که توسط سناتور داگلاس تدوین شده بود در حقیقاز تمایل او را برای ایجاد خط آهنی نمایان می‌کرد که از شیکاگو تا کالیفرنیا امتداد یابد و از نبراسکا نیز عبور کند.
پیش از آن جفرسون دیویس، وزیر جنگ، رئیس‌جمهور پیرس را متقاعد ساخته بود تا هیاتی را برای خرید زمین به منظور تأسیس خط آهن جنوب، به مکزیک به فرستد. نماینده آمریکا اراضی را که اینک حد واسط جنوب آریزونا و بخشی از جنوب نیومکزیکو است، به مبلغ ۱۰ میلیون دلار خرید.
زندگی > آشوب در کانزاس

پیشنهاد داگلاس برای ساماندهی سرزمین‌های غرب، که امکان داشت یک خط آهن نیز از آن‌ها بگذرد، اشکالات فراوانی ایجاد کرد. در لایحه پیشنهادی داگلاس آمده بود که ساکنان مناطق جدید خود می‌توانند در مورد برده داری تصمیم بگیرند. نتیجه آن هجوم مردم به سوی کانزاس بود، شمالی‌ها و جنوبی‌ها در رقابت با یکدیگر و برای در دست گرفتن کنترل این منطقه، به سوی کانزاس روانه شدند؛ تیراندازی، خشونت و خونریزی‌های آن روزها در کانزاس، مقدمه‌ای برای بروز جنگ داخلی آمریکا شد. در پایان دوره ریاست جمهوری فرانکلین پیرس، آرامش به کانزاس بازگشته بود، اما دموکراتها دیگر حاضر نشدند پیرس را برای ریاست جمهوری نامزد کنند و به جای او به بوکانن روی آوردند که در فضای آن دوران گزینه‌ای مناسبتربه نظر می‌رسید.
فرانکلین پیرس پس از پایان دوره ریاست جمهوری به نیوهمپشایر برگشت و سال ۱۸۶۹ در شهر کنکورد در نیوهمپشایر درگذشت.
بنفشه آبی چمنزار

| بنفشه آبی چمنزار | بنفشه آبی چمنزار |
| --- | --- |
بنفشه آبی چمنزار، Viola sororia: بنفشه آبی چمنزار، Viola sororia
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: گیاهان
شاخه:: پیدازادان
راسته:: مالپیگی‌سانان
تیره:: بنفشگان
سرده:: بنفشه
گونه:: V. sororia
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Viola sororia : Viola sororia 
بنفشه آبی چمنزار(نام علمی: Viola sororia) نام یک گونه از سرده بنفشه است.
الین آساتریان

| الین آساتریان | الین آساتریان |
| --- | --- |
شهردار گلندیل، کالیفرنیا: شهردار گلندیل، کالیفرنیا
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۲ آوریل ۲۰۲۴: آغاز به کار  ۲ آوریل ۲۰۲۴
پس از: دن بروتمن
عضو شورای شهر گلندیل، کالیفرنیا: عضو شورای شهر گلندیل، کالیفرنیا
دوره مسئولیت ۱۲ ژوئیه ۲۰۲۲ – ۲ آوریل ۲۰۲۴: دوره مسئولیت ۱۲ ژوئیه ۲۰۲۲ – ۲ آوریل ۲۰۲۴
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۹۸۳ (۴۰–۴۱ سال) ایروان، ارمنستان
ملیت: ارمنیان-آمریکایی
حزب سیاسی: دموکرات
اقامتگاه: گلندیل، کالیفرنیا
تحصیلات: دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس (BS)
پیشه: سیاستمدار
الین آساتریان (ارمنی: Էլեն Ասատրյան)(زادهٔ ۱۹۸۳) یک سیاستمدار ارمنیان-آمریکایی است که عضو شورای شهر و شهردار فعلی گلندیل، کالیفرنیا می‌باشد.
زندگی اولیه و تحصیلات

آساتریان همراه با خانواده‌اش در سن ۱۰ سالگی از ارمنستان به گلندیل مهاجرت کرد، جایی که در مدرسه ابتدایی کلمبوس، مدرسه متوسطه تول، و مدرسه عالی هربرت هوور تحصیل کرد. او فارغ‌التحصیل دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس است که در آنجا علوم سیاسی را با تمرکز بر سیاست آمریکا و روابط بین‌الملل فرا گرفت.
در سن ۱۵ سالگی، آساتریان کار سیاسی خود را به عنوان داوطلب در کمپین رافی منوکیان برای انتخابات شورای شهر گلندیل ۱۹۹۹ آغاز کرد.
حرفه > حمایت سیاسی > کمیته ملی ارمنی‌های آمریکا

در سال ۲۰۰۶، آساتریان مدیر اجرایی شعبه گلندیل کمیته ملی ارمنی‌های آمریکا شد و در سال ۲۰۱۳، به مدیر اجرایی کل منطقه غربی منصوب شد. آساتریان چندین ابتکار را پیگیری و رهبری کرد، از جمله ایجاد برنامه‌های کارآموزی و پژوهش برای دانش‌آموزان دبیرستان و دانشگاه؛ تأسیس گروه کاری خشونت خانگی گلندیل؛ راه‌اندازی و اجرای ابتکارات ثبت‌نام رای‌دهندگان و رای‌دهی؛ کسب شناخت برای نسل‌کشی ارمنیان و جمهوری قره‌باغ؛ و پذیرش برنامه درسی آموزش نسل‌کشی در مدارس عمومی کالیفرنیا.
در سال ۲۰۱۷، آساتریان مذاکراتی با کاروسو پس از امتناع آمریکانا در برند از ارائه فضای تبلیغاتی پولی بر روی بیلبورد خود برای مستند «معماران انکار» (دربارهٔ نسل‌کشی ارمنیان) انجام داد. کاروسو موافقت کرد که رابطه خود با جامعه ارمنی محلی را بهبود بخشد.
حرفه > حمایت سیاسی > حزب دموکرات

به عنوان یک عضو از حزب دموکرات شهرستان لس آنجلس و کمیته کمپین سناتوری دموکرات‌ها، آساتریان قطعنامه‌ای را برای کنوانسیون دموکرات‌های کالیفرنیا در سال ۲۰۲۱ ارائه کرد که ترکیه و آذربایجان را به دلیل جنایات جنگی که در جنگ دوم قره‌باغ مرتکب شده بودند محکوم می‌کرد.
حرفه > حمایت سیاسی > سایر

در سال ۲۰۱۵، آساتریان به کمیسیون پارک‌ها، تفریحات و خدمات اجتماعی شهر گلندیل منصوب شد و در سال ۲۰۱۸ به عنوان رئیس کمیسیون منصوب گردید. در این نقش، او برای فضاهای باز در سراسر شهر، به ویژه در جنوب منطقه شهری گلندیل، تلاش کرد.
حرفه > مقام منتخب > شهر گلندیل

در سال ۲۰۲۲، آساتریان با مشاهده کمبود آگاهی جامعه از برنامه‌های کمک‌رسانی کووید ۱۹ و تمایل به «ایجاد سیستمی که برای خانواده‌های طبقه کارگر مفید باشد»، در انتخابات برای یکی از سه کرسی خالی شورای شهر گلندیل شرکت کرد و در بین هشت نامزد، دوم شد. او اولین زن ارمنی-آمریکایی شد که به عنوان نماینده شورای شهر انتخاب گردید.
در آوریل ۲۰۲۴، آساتریان به عنوان شهردار گلندیل انتخاب شد و به این ترتیب اولین زن ارمنی-آمریکایی در این موقعیت شد. او در پاسخ، عضو دیگر شورای شهر آردی کاساخیان گفت: من فکر می‌کنم این روزی بسیار مهم برای گلندیل و ارمنی‌های آمریکایی است.
در مه ۲۰۲۴، آساتریان به عنوان کمسیونر به هیئت فرودگاه برابانک-گلندیل-پاسادنا منصوب شد و جایگزین پائولا دویین گردید.
به عنوان شهردار، آساتریان اعلام کرده است که حمایت از تنوع سیاسی اولویت او است. در میان افزایش قطبیت سیاسی، او قصد دارد ارتباطات میان گروه‌های مختلف را تقویت کرده و برنامه‌هایی برای برگزاری جلسات با سازمان‌های مختلف اجتماعی ترتیب دهد. برای حمایت از جامعه آفریقایی-آمریکایی گلندیل، او به درخواست‌ها برای حمایت مالی از صندوق دانش‌آموزان سیاه‌پوست گلندیل پاسخ مثبت داده است. او تلاش‌های انجام شده توسط شهر را برای مقابله با بی‌عدالتی‌هایی که زنان با آن روبرو هستند برجسته کرده و خاطرنشان کرده است که گلندیل در فوریه ۲۰۲۴ به هفتمین شهری تبدیل شد که به پیمان برابری دستمزد کالیفرنیا پیوسته است.
در ژوئن ۲۰۲۴، آساتریان به ارمنستان سفر کرد تا در انجمن دموکراسی محلی ایالات متحده که توسط وزارت امور خارجه ایالات متحده برگزار شده بود شرکت کند. در آنجا، او از شهرهای خواهر گلندیل گیومری و کاپان بازدید کرد و در مذاکراتی در مورد راه‌های مؤثر درگیر کردن گروه‌های محلی و سازمان‌های غیرانتفاعی شرکت کرد. او اعلام کرده است که همکاری میان مرکز حمایت از زنان ایروان را تسهیل خواهد کرد و همچنین آموزش واکنش به خشونت خانگی توسط پلیس گلندیل را برای نیازمندان برنامه‌ریزی کرده است.
در اکتبر ۲۰۲۴، آساتریان سخنرانی‌هایی را ارائه داد و مشارکت دیرینه شهر گلندیل با موزه ارمنی-آمریکایی را تأیید کرد و بر اهمیت چنین موسسه‌ای در تقویت آموزش، همبستگی و افتخار فرهنگی تأکید کرد.
در اکتبر ۲۰۲۴، آساتریان به کره جنوبی سفر کرد، جایی که توافق‌نامه‌ای در زمینه سرگرمی با منطقه آزاد اقتصادی اینچئون منعقد کرد. این توافق‌نامه شامل ایجاد یک پلتفرم جدید دولتی به دولت است که توسط دولت‌های اینچئون و گلندیل ساخته شده و با شرکت‌های سرگرمی در هر دو شهر به اشتراک گذاشته خواهد شد. به مناسبت موافقت‌نامه تفاهم، اولین فروم سرگرمی هالیوود و آسیا برگزار شد.
حرفه > مقام منتخب > مجلس ایالتی کالیفرنیا

در انتخابات مجلس ایالتی کالیفرنیا ۲۰۲۴، آساتریان برای حوزه ۴۴ نامزد شد و مورد حمایت مقامات منتخب مانند معاون فرماندار النی کونالاکیس و سناتورهای ایالتی آنتونی پورترانتینو و سوزان روبیو قرار گرفت. او در انتخابات مقدماتی در رتبه چهارم قرار گرفت.
آساتریان پس از بازتاب تجربیات خود از هدف قرار گرفتن در طول کمپین، اظهار داشت: گروه‌هایی که مدام پست می‌کردند، 'اوه، او اینه' یا 'او اون‌طور است' یا هر چیزی در طول رقابت مجلس ایالتی من، حتی نمی‌دانستند رقبای من چه کسانی هستند و وقتی رقابت تمام شد، گفتند: کی نیک شولتز؟
شهرستان قم

| شهرستان قم | شهرستان قم |
| --- | --- |
موقعیت در استان: موقعیت در استان
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
کشور:  ایران
استان: قم
مرکز شهرستان: قم
سایر شهرها: قم ، قنوات ، دستجرد ، سلفچگان
بخش‌ها: مرکزی ، خلجستان ، سلفچگان
اداره: اداره
فرماندار: عباس ذاکریان
حوزهٔ انتخابیه: حوزه انتخابیه قم
مردم: مردم
جمعیت: ۱۵۸'۲۰۱'۱ نفر (۱۳۹۵) 
مذهب: شیعه
داده‌های دیگر: داده‌های دیگر
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۲۵
شهرستان قم یکی از شهرستان‌های استان قم در مرکز ایران است؛ مرکز این شهرستان شهر قم است.
مشخصات

جمعیت شهرستان قم بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۰، برابر با ۱٬۱۲۵٬۶۷۲ نفر بوده‌است و جمعیت این شهرستان در سال ۱۳۹۵ برابر با  ۱۵۸'۲۰۱'۱ نفر بوده است که برآورد کل جمعیت استان قم سال ۱۳۹۹ برابر با ۰۰۰'۳۹۸'۱ نفر می باشد.
تاریخچه

حرم فاطمه معصومه و مسجد مقدس جمکران هر دو در قم واقع شده اند و اینها باعث شده است که برخی تاریخچه قم را به دوران ظهور اسلام نسبت دهند، اما طبق اسناد تاریخی موجود قدمت قم به دوران ساسانیان باز می‌گردد.
نکته قابل توجه و جالب این است که برخی باستان شناسان مانند رومن گیرشمن قم را به همراه کاشان و ساوه تاریخچه این شهرها را به هزاران سال پیش یعنی نخستین میزبانان انسان‌های اولیه می داند.