stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فهرست بازیگران زن ایتالیایی
ف

النا فابریتسی (۱۹۱۵–۱۹۹۳)
والریا فابریتسی (زادهٔ ۱۹۳۶)
آنا فالکی (زادهٔ ۱۹۷۲) (متولدتامپره، فنلاند)
تئا فالکو (زادهٔ ۱۹۸۶)
فرانکا فالدینی (۱۹۳۱–۲۰۱۶)
روسلا فالک (۱۹۲۶–۲۰۱۳)
مانوئلا فالورنی (زادهٔ ۱۹۵۹)
لئونورا فانی (زادهٔ ۱۹۵۴)
گابریلا فارینون (زادهٔ ۱۹۴۱)
آنیتا فارا (۱۹۰۵–۲۰۰۸)
سارا فلبربام (زادهٔ ۱۹۸۰)
مادالنا فلینی (۱۹۲۹–۲۰۰۴)
ادویژ فنش (زادهٔ ۱۹۴۸)
لوئیزا فریدا (۱۹۱۴–۱۹۴۵)
سابرینا فریلی (زادهٔ ۱۹۶۴)
ایزابلا فراری (زادهٔ ۱۹۶۴)
آنا-ماریا فررو (۱۹۳۵–۲۰۱۸)
ایرنه فری (زادهٔ ۱۹۷۲)
یوله فیرو (۱۹۲۶–۱۹۸۸)
کامیلیا فیلیپی (زادهٔ ۱۹۷۹)
آنجلا فینوکیارو (زادهٔ ۱۹۵۵)
دوناتلا فینوکیارو (زادهٔ ۱۹۷۰)
النا فیوره (۱۹۲۸–۱۹۹۹)
ماریا فیوره (۱۹۳۵–۲۰۰۴)
اورتا فیومه (۱۹۱۹–۱۹۹۴)
دایان فلری (زادهٔ ۱۹۸۳)
آنا فولیه‌تا (زادهٔ ۱۹۷۹)
یایا فورته (زادهٔ ۱۹۶۲)
آنا فوژی (۱۸۹۴–۱۹۶۶)
لیا فرانکا (۱۹۱۲–۱۹۸۸)
رینا فرانکتی (۱۹۰۷–۲۰۱۰)
ترزا فرانکینی (۱۸۷۷–۱۹۷۲)
کیارا فرانچینی (زادهٔ ۱۹۷۹)
ماریا گراتسیا فرانچا (۱۹۳۱–۲۰۲۱)
کانی فرانسیس، (زادهٔ ۱۹۳۶) (خواننده پاپ ایتالیایی- آمریکایی، بازیگر)
فولویا فرانکا (۱۹۳۱–۱۹۸۸)
رزانا فراتلو (زادهٔ ۱۹۵۱)
ماریا فرائو (زادهٔ ۱۹۳۰)
مارگریتا فومرو (زادهٔ ۱۹۴۷)
آنت فونیچلو (۱۹۴۲–۲۰۱۳)
ک

ایدا کارلونی تالی (۱۸۶۰–۱۹۴۰)
کلارا کالامی (۱۹۰۹–۱۹۹۸)
جولیانا کالاندرا (۱۹۳۶–۲۰۱۸)
کارلا کالو (۱۹۲۶–۲۰۱۹)
میراندا کامپا (۱۹۱۴–۱۹۸۹)
ادی کامپانیولی (۱۹۳۴–۱۹۹۵)
آنا کامپوری (۱۹۱۷–۲۰۱۸)
جانا ماریا کاناله (۱۹۲۷–۲۰۰۹)
الیزابتا کانالیس (زادهٔ ۱۹۷۸)
لوردانا کاناتا (زادهٔ ۱۹۷۵)
سیمونا کاپارینی (زادهٔ ۱۹۷۲)
وندا کاپودالیو (۱۸۸۹–۱۹۸۰)
کریستیانا کاپوتوندی (زادهٔ ۱۹۸۰)
الگا کاپری (۱۸۸۳–۱۹۶۱)
دبورا کاپریولیو (زادهٔ ۱۹۶۸)
آنیتا کاپریولی (زادهٔ ۱۹۷۳)
فلورا کارابلا (۱۹۲۶–۱۹۹۹)
لیلی کاراتی (۱۹۵۶–۲۰۱۴)
کلودیا کاردیناله (زادهٔ ۱۹۳۸) (متولد شده و بزرگ شده در شهر تونس، کشور تونس; در سن ۱۸ سالگی به ایتالیا آمده‌است)
استفانیا کاردو (زادهٔ ۱۹۴۵)
الیمپیا کارلیزی (زادهٔ ۱۹۴۶)
میلی کارلوچی (زادهٔ ۱۹۵۴)
نورینا ماچابلی (۱۸۸۰–۱۹۵۷)
ورا کارمی (۱۹۱۴–۱۹۶۹)
رافائلا کارا (۱۹۴۳–۲۰۲۱)
کیارا کازلی (زادهٔ ۱۹۶۷)
ماریا کازرینی (۱۸۸۴–۱۹۶۹)
استفانیا کاسینی (زادهٔ ۱۹۴۸)
نادیا کاسینی (زادهٔ ۱۹۴۹)
کارلا کاسولا (۱۹۴۷–۲۰۲۲)
لینا کاوالیری (۱۸۷۵–۱۹۴۴)
سیمونا کاوالاری (زادهٔ ۱۹۷۱)
اولیمپیا کاوالی (۱۹۳۰–۲۰۱۲)
والریا کاوالی (زادهٔ ۱۹۵۹)
الیزا کگانی (۱۹۱۱–۱۹۹۶)
آلیدا کلی (۱۹۴۳–۲۰۱۲)
آملیا کلینی (۱۸۸۰–۱۹۴۴)
فرانچسکا کیلمی (زادهٔ ۱۹۸۵)
سیلویا کوهن (زادهٔ ۱۹۵۹)
جادا کولاگرانده (زادهٔ ۱۹۷۵)
آدا کلانجلی (۱۹۱۳–۱۹۹۲)
سیلویا کولوکا (زادهٔ ۱۹۷۷)
لودوویکا کوملو (زادهٔ ۱۹۹۰)
رزلا کومو (۱۹۳۹–۱۹۸۶)
مارینا کونفالونه (زادهٔ ۱۹۵۱)
ماریا پیا کنته (زادهٔ ۱۹۴۴)
نلی کورادی (۱۹۱۴–۱۹۶۸)
پائولا کورتلزی (زادهٔ ۱۹۷۳)
والنتینا کورتزه (۱۹۲۳–۲۰۱۹)
النا کوتا (زادهٔ ۱۹۳۱)
کارولینا کرشنتینی (زادهٔ ۱۹۸۰)
مادالنا کریپا (زادهٔ ۱۹۵۷)
بریل کانینگهام (۱۹۴۶–۲۰۲۰)
باربارا کوپیستی (زادهٔ ۱۹۶۲)
لتیتسیا کوارانتا (۱۸۹۲–۱۹۷۷)
لیدیا کوارانتا (۱۸۹۱–۱۹۲۸)
پائولو کواترینی (زادهٔ ۱۹۴۴)
آنا کاناکیس (زادهٔ ۱۹۶۲)
کلاویا کل (زادهٔ ۱۹۶۵)
سیلوا کوشچینا (۱۹۳۳–۱۹۹۴) (بازیگر اهل کرواسی که به‌طور عمده در ایتالیا فعالیت می‌کرد)
گ

ماریا گراتزیا بوچلا (زادهٔ ۱۹۴۰)
ماریا گراتسیا اسپینا (زادهٔ ۱۹۳۶)
شیلا گابل (زادهٔ ۱۹۳۸)
آنا گالینا (زادهٔ ۱۹۵۴)
الی گالیانی (زادهٔ ۱۹۵۳)
جووانا گالتی (۱۹۱۶–۱۹۹۲)
ایدا گالی (زادهٔ ۱۹۴۲)
پینا گالینی (۱۸۸۸–۱۹۷۴)
ایرنه گالتر (۱۹۳۱–۲۰۱۸)
کریستینا گایونی (زادهٔ ۱۹۴۰)
دینا گالی (۱۸۷۷–۱۹۵۱)
دادا گالوتی (زادهٔ ۱۹۳۵)
ماریا گراتزیا کوچینوتا (زادهٔ ۱۹۶۸)
گراتسیلا گالوانی (۱۹۳۱–۲۰۲۲)
لیزا گاستونی (زادهٔ ۱۹۳۵)
دانا گیا (زادهٔ ۱۹۳۲)
لدا گلوریا (۱۹۰۸–۱۹۹۷)
لورتا گوجی (زادهٔ ۱۹۵۰)
والریا گولینو (زادهٔ ۱۹۶۵)
آنجلا گودوین (۱۹۲۵–۲۰۱۶)
لائورا گره (۱۹۱۸–۱۹۵۷)
گورلا گری (۱۹۰۰–۱۹۶۳)
اما گراماتیکا (۱۸۷۴–۱۹۶۵)
ایرما گراماتیکا (۱۸۷۰–۱۹۶۲)
گراتزیلا گراناتا (زادهٔ ۱۹۴۱)
سرنا گراندی (زادهٔ ۱۹۵۸)
کارلا گراوینا (زادهٔ ۱۹۴۱)
دوریان گری (۱۹۲۸–۲۰۱۱)
خوزه گرچی (۱۹۴۱–۲۰۱۷)
کوستا گرکو (۱۹۳۰–۲۰۰۲)
ایوا گریمالدی (زادهٔ ۱۹۶۱)
نیکول گریمائودو (زادهٔ ۱۹۸۰)
بیانکا گواچرو (زادهٔ ۱۹۸۱)
لورنتسا گوئریه‌ری (زادهٔ ۱۹۴۴)
مونیکا گوئریتوره (زادهٔ ۱۹۵۸)
گلوریا گوئیدا (زادهٔ ۱۹۵۵)
واندیسا گوئیدا (زادهٔ ۱۹۳۵)
سابینا گوتسانتی (زادهٔ ۱۹۶۳)
مارگریتا گوتسیناتی (۱۹۴۰–۱۹۹۷)
ل

نائیس لاگو (۱۹۱۴–?)
تینا لاتانتسی (۱۸۹۷–۱۹۹۷)
روزابل لورنتی سلرز (زادهٔ ۱۹۹۶)
ماریسا لاوریتو (زادهٔ ۱۹۵۱)
لوکرتسیا لانته دلا رووره (زادهٔ ۱۹۶۶)
لیچینیا لنتینی (زادهٔ ۱۹۵۹)
چینتسیا لئونه (زادهٔ ۱۹۵۹)
میریام لئونه (زادهٔ ۱۹۸۵)
ویرنا لیزی (۱۹۳۶–۲۰۱۴)
آنتونیا لیسکووا (زادهٔ ۱۹۷۷)
الوی لیسیاک (۱۹۲۹–۱۹۹۶)
لوچانا لیتیتستو (زادهٔ ۱۹۶۴)
باربارا لیوی (زادهٔ ۱۹۷۳)
تیتسیانا لوداتو (زادهٔ ۱۹۷۶)
والنتینا لودووینی (زادهٔ ۱۹۷۸)
جولیانا لویودیچه (زادهٔ ۱۹۴۰)
جینا لولوبریجیدا (زادهٔ ۱۹۲۷)
مالیسا لونگو (زادهٔ ۱۹۵۰)
سوفیا لورن (زادهٔ ۱۹۳۴)
ماریه‌لا لوتی (۱۹۱۹–۲۰۰۴)
آنتونلا لوالدی (زادهٔ ۱۹۳۱) (متولد بیروت، لبنان)
آنجلا لوچه (زادهٔ ۱۹۳۸)
م

نیکولتا ماکیاولی (۱۹۴۴–۲۰۱۵)
بئاتریچه ماکولا (۱۹۶۵–۲۰۰۱)
مارگارات ماده (زادهٔ ۱۹۸۲)
آنا مائستری (۱۹۲۴–۱۹۸۸)
پوپلا ماجو (۱۹۱۰–۱۹۹۹)
رزالینا ماجو (۱۹۲۱–۱۹۹۵)
لیچا مالیتا (زادهٔ ۱۹۵۴)
آنا مانیانی (۱۹۰۸–۱۹۷۳)
اوا مگنی (۱۹۰۹–۲۰۰۵)
باربارا مانیولفی (زادهٔ ۱۹۵۵)
الیسا مایناردی (۱۹۳۰–۲۰۱۶)
مارینا مالفاتی (۱۹۳۳–۲۰۱۶)
اوی مالتایاتی (۱۹۰۸–۱۹۸۶)
فولویا مامی (۱۹۲۷–۲۰۰۶)
بتریچه مانچینی (۱۹۱۷–۱۹۸۷)
سیلوانا مانگانو (۱۹۳۰–۱۹۸۹)
ترزا مانینو (زادهٔ ۱۹۷۰)
سیمونا مارکینی (زادهٔ ۱۹۴۱)
آلسیا مارکوتسی (زادهٔ ۱۹۷۲)
لینا مارنگو (۱۹۱۱–۱۹۸۷)
فیورلا ماری (زادهٔ ۱۹۲۸)
والریا مارینی (زادهٔ ۱۹۶۷)
السا مارتینلی (۱۹۳۵–۲۰۱۷)
روسانا مارتینی (۱۹۲۶–۱۹۸۸)
سوزانا مارتینکووا (زادهٔ ۱۹۴۶)
آلساندرا مارتینس (زادهٔ ۱۹۶۳)
فرانکو مارتزی (۱۹۲۶–۱۹۸۹)
لائورتا مازیه‌رو (۱۹۲۷–۲۰۱۰)
جولیتا ماسینا (۱۹۲۱–۱۹۹۴)
لئا ماساری (زادهٔ ۱۹۳۳)
مارینا ماسیرونی (زادهٔ ۱۹۶۳)
مری الیزابت ماسترانتونیو (زادهٔ ۱۹۵۸)
آلساندرا ماستروناردی (زادهٔ ۱۹۸۶)
سلیا ماتانیا (۱۹۱۸–۱۹۸۱)
دزدمونا مازا (۱۹۰۱-?)
رزی ماتساکوراتی (زادهٔ ۱۹۳۸)
آنا ماتزامائورو (زادهٔ ۱۹۳۸)
مارگارت مازانتینی (زادهٔ ۱۹۶۱) (متولد دوبلین، ایرلند)
رز مک‌گوآن (زادهٔ ۱۹۷۳) (بازیگر آمریکایی متولد فلورانس، ایتالیا)
میتا مدیچی (زادهٔ ۱۹۵۰)
آنا ملاتو (زادهٔ ۱۹۵۲)
ماری‌آنجلا ملاتو (۱۹۴۱–۲۰۱۳)
السا مرلینی (۱۹۰۳–۱۹۸۳)
ماریا مرکاده (۱۹۱۸–۲۰۱۱)
السا مرلینی (۱۹۰۳–۱۹۸۳)
ماریزا مرلینی (۱۹۲۳–۲۰۰۸)
جوانا متزوجورنو (زادهٔ ۱۹۷۴)
مارچلا میکلانجلی (زادهٔ ۱۹۴۳)
جولیا میکلینی (زادهٔ ۱۹۸۵)
ماریا میکی (۱۹۲۱–۱۹۸۰)
آلیسا میلانو (زادهٔ ۱۹۷۲)
آنا ماریا گراردی (۱۹۳۹–۲۰۱۴)
والریا میلیلو (زادهٔ ۱۹۶۶)
گلوریا میلاند (۱۹۴۰–۱۹۸۹)
میلی (هنرپیشه) (۱۹۰۵–۱۹۸۰)
ساندرا میلو (زادهٔ ۱۹۳۳)
میلوا (۱۹۳۹–۲۰۲۱)
مینی مینوپریو (زادهٔ ۱۹۴۲)
ایسا میراندا (۱۹۰۵–۱۹۸۲)
میکلا میتی (زادهٔ ۱۹۶۳)
جورجا مول (زادهٔ ۱۹۳۸)
ساندرا موندیانی (۱۹۳۱–۲۰۱۰)
رومینا موندلو (زادهٔ ۱۹۷۴)
چینزیا مونرئاله (زادهٔ ۱۹۵۷)
نرینا مونتانیانی (۱۸۹۷–۱۹۹۳)
لیلیان مونته‌وکی (۱۹۳۲–۲۰۱۸) (بازیگر فرانسوی-ایتالیایی)
ایوانا مونتی (زادهٔ ۱۹۴۷)
ماریا مونتی (زادهٔ ۱۹۳۵)
سیلویا مونتی (زادهٔ ۱۹۴۶)
لائورا مورانته (زادهٔ ۱۹۵۶)
آنا کاترینا موراریو (زادهٔ ۱۹۸۰)
رینا مورلی (۱۹۰۸–۱۹۷۶)
کلاودیا موری (زادهٔ ۱۹۴۴)
والریا موریکونی (۱۹۳۱–۲۰۰۵)
یونه مورینو (۱۸۹۶–۱۹۷۸)
فدریکا مورو (زادهٔ ۱۹۶۵)
کاترینا مورینو (زادهٔ ۱۹۷۷)
الساندرا موسولینی (زادهٔ ۱۹۶۲)
اورنلا موتی (زادهٔ ۱۹۵۵)
ن

آنیزه نانو (زادهٔ ۱۹۶۵)
والنتینا ناپی (زادهٔ ۱۹۹۰)
کارلوتا ناتولی (زادهٔ ۱۹۷۱)
کریستا نل (۱۹۴۶–۱۹۷۵) (بازیگر اتریشی که به‌طور عمده در ایتالیا فعالیت داشت)
فرانچسکا نری (زادهٔ ۱۹۶۴)
روزالبا نری (زادهٔ ۱۹۳۹)
داریا نیکولودی (۱۹۵۰–۲۰۲۰)
آوه نینکی (۱۹۱۴–۱۹۹۷)
آسیا نوریس (۱۹۱۲–۱۹۹۸)
لارا نوچی (۱۹۱۳–۱۹۹۴)
و

الگا ویتوریا جنتیلی (۱۸۸۸–۱۹۵۷)
ماریلا والنتینی (زادهٔ ۱۹۵۹)
فرانکا والری (۱۹۲۰–۲۰۲۰)
والریا والری (۱۹۲۱–۲۰۱۹)
آنا واله (زادهٔ ۱۹۷۵)
آلیدا والی (۱۹۲۱–۲۰۰۶)
الئونورا والونه (زادهٔ ۱۹۵۵)
بیچه والوری (۱۹۲۷–۱۹۸۰)
وانا وانی (۱۹۱۵–۱۹۹۸)
النا وارتسی (۱۹۲۶–۲۰۱۴)
مارا ونیر (زادهٔ ۱۹۵۰)
لیندا وراس (زادهٔ ۱۹۳۹)
ماریزا ورناتی (۱۹۲۰–۱۹۸۸)
کاترینا ورتووا (زادهٔ ۱۹۶۰)
کارمن ویلانی (زادهٔ ۱۹۴۴)
اولگا ویلی (۱۹۲۲–۱۹۸۹)
پاملا ویلورسی (زادهٔ ۱۹۵۷)
میلی ویتاله (۱۹۳۳–۲۰۰۶)
مونیکا ویتی (۱۹۳۱–۲۰۲۲)
سونیا ویویانی (زادهٔ ۱۹۵۸)
لینا ولونگی (۱۹۱۴–۱۹۹۱)
میلنا ووکوتیک (زادهٔ ۱۹۳۵)
پاتریتسیا وبلی (زادهٔ ۱۹۵۰)
جورجیا ورث (زادهٔ ۱۹۸۱)
ه

ناتاشا هووی (زادهٔ ۱۹۶۷) (متولد بیروت)
ی

سیلوانا یاکینو (۱۹۱۶–۲۰۰۴)
ریموندو رودریگز

| ریموندو رودریگز | ریموندو رودریگز |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۵ آوریل ۱۹۰۵
ریموندو رودریگز (اسپانیایی: Raymundo Rodríguez‎؛ زادهٔ ۱۵ آوریل ۱۹۰۵) یک بازیکن فوتبال اهل مکزیک است.
جایزه اکترا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
مکان: تورنتو، انتاریو، کانادا 
بنیان‌گذاری: ۱۹۷۲
زبان: انگلیسی
جایزه اَکترا (انگلیسی: ACTRA Award) نام جوایزی بود که از سال ۱۹۷۲ میلادی به برترین‌های رادیو، تلویزیون و سینمای کانادا اهدا می‌شد. این جوایز را «انجمن هنرمندان رادیو و تلویزیون کانادا» همه ساله به تولیدات رادیو و تلویزیون اهدا می‌کرد و آخرین دورهٔ اعطای آن در سال ۱۹۸۶ بود.
از سال ۲۰۰۳ میلادی و در ۶۰مین سالگرد اتحادیه ملی، در چند شاخه خاص و به صورت محلی این جایزه مجدداً اهدا شده‌است.
لوکا کلمن-کار

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Luca Paolo Coleman-Carr
زادروز:  ۱۱ ژانویهٔ ۱۹۹۱ ‏(۳۳ سال)
زادگاه:  اپسم
قد:  ۵ فوت ۹ اینچ (۱٫۷۵ متر)
پست:  مدافع
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۷:  باشگاه فوتبال ووکینگ
۲۰۰۷:  باشگاه فوتبال یئوویل تاون
۲۰۰۷–۲۰۰۸:  باشگاه فوتبال پگهام
۲۰۰۸–۲۰۰۹:  باشگاه فوتبال لینکولن سیتی
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۰ |  باشگاه فوتبال لینکولن سیتی |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۰–???? |  Arundel |   |   |
|  |  باشگاه فوتبال پگهام |   |   |
| ۲۰۱۵ |  باشگاه فوتبال مولسی |   |   |
| ۲۰۱۵ |  باشگاه فوتبال پیترسفیلد تاون |  ۱ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۹:۰۴, ۱ ژانویه ۲۰۱۰ (UTC). :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۹:۰۴, ۱ ژانویه ۲۰۱۰ (UTC). 
لوکا کلمن-کار (انگلیسی: Luca Coleman-Carr؛ زادهٔ ۱۱ ژانویهٔ ۱۹۹۱) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لینکولن سیتی اشاره کرد.
سلول گیلبرت

در الکترونیک، سلول گیلبرت نوعی مخلوط‌کننده است که سیگنال‌های خروجی تولیدی متناسب با حاصل‌ضرب دو سیگنال ورودی است. چنین مدارهایی بطور گسترده برای تبدیل فرکانس در سیستم‌های رادیویی استفاده می‌شوند. مزیت این مدار این است که جریان خروجی ضرب دقیق جریان‌های بیس (تفاضلی) هر دو ورودی است. به عنوان یک مخلوط‌کننده در عملکرد متعادل آن بسیاری از ضرایب مخلوط‌شده ناخواسته را از بین می‌برد و منجر به خروجی «تمیزی» می‌شود.
این یک مورد کلی از یک مدار برای اولین بار توسط هوارد جونز در سال ۱۹۶۳ استفاده می‌شود، در سال ۱۹۶۷ توسط بری گیلبرت به‌طور مستقل و بزرگ تکمیل شد. این در واقع نمونه‌ای خاص از طراحی "انتقال‌خطی"، یک روش حالت-جریان برای طراحی مدار آنالوگ است. خاصیت خاص این سلول این است که جریان خروجی تفاضلی یک ضرب جبری دقیق از دو ورودی تفاضلی آنالوگ آن است.
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| هوارد جونز، ۱۹۶۳ | گیلبرت، ۱۹۶۸ (بتای مستقل) | گیلبرت، بعداً (وابسته به بتا) |
:
شریشتس

| شریشتس   | شریشتس   |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: تورینگن
ناحیه: Schmalkalden-Meiningen
انجمن شهرداری: Dolmar-Salzbrücke
حکومت: حکومت
 • شهردار: Uwe Heimrich
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۵٫۴۶ کیلومتر مربع (۵٫۹۷ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۵۰ متر (۱۴۸۰ فوت)
جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱): جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱)
 • کل: ۶۸۱
 • تراکم: ۴۴/کیلومتر مربع (۱۱۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: ۹۸۵۴۷
کدهای شماره‌گیری: ۰۳۶۸۴۴
پلاک خودرو: SM
وبگاه: www.gemeinde-christes.de
شریشتس (به آلمانی: Christes) یک شهر در آلمان است که در اشمالکالدن-ماینینگن واقع شده‌است. شریشتس ۶۸۱ نفر جمعیت دارد.
زندگی قدیسان (کتاب)

زندگی قدیسان (انگلیسی: The Lives of the Saints) مجموعه داستان‌های کوتاه اثر ادوارد بریج، نویسندهٔ استرالیایی است که در سال ۱۹۹۵ توسط انتشارات دانشگاه کوئینزلند منتشر شد. کارن بروکس، این کتاب را نمونه ای از ادبیات گرانج نامید که یک گونه ادبی استرالیایی از دههٔ ۱۹۹۰ می‌باشد.
شمل بازار

| شمل بازار | شمل بازار |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۲۵°۳۶′ شمالی ۶۱°۹′ شرقی﻿ / ﻿۲۵٫۶۰۰°شمالی ۶۱٫۱۵۰°شرقی﻿ / 25.600; 61.150: مختصات: ۲۵°۳۶′ شمالی ۶۱°۹′ شرقی﻿ / ﻿۲۵٫۶۰۰°شمالی ۶۱٫۱۵۰°شرقی﻿ / 25.600; 61.150
کشور: ایران
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: چابهار
بخش: پلان
دهستان: پلان
جمعیت: ۱۱۰ نفر (سرشماری ۹۵)
شمل بازار، روستایی در دهستان پلان بخش پلان شهرستان چابهار در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۱۰ نفر (۱۹ خانوار) بوده‌است.
الا پاولوا

| الا پاولوا | الا پاولوا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳ ژوئیهٔ ۱۹۵۲ وینیتسا
ملیت: اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی
الا پاولوا (انگلیسی: Alla Pavlova؛ زادهٔ ۱۳ ژوئیهٔ ۱۹۵۲) آهنگساز اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
لوکا کوگنینی

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۲۳ مارس ۱۹۹۱ ‏(۳۳ سال)
زادگاه:  آنکونا
قد:  1.86 m
پست:  مهاجم
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  Fermana
شمارهٔ پیراهن:  ۹
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۰۰۰۰–۲۰۱۰:  باشگاه فوتبال آسکولی
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۰ |  باشگاه فوتبال آسکولی |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۱ |  Mezzocorona |  ۲۸ |  (۳) |
| ۲۰۱۲ |  Paganese |  ۸ |  (۰) |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۳ |  Tolentino |  ۲۸ |  (۱۷) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۴ |  Matelica |  ۲۳ |  (۱۴) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |  باشگاه فوتبال کارپی |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |  ← Ancona (قرضی) |  ۲۷ |  (۴) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۷ |  Ancona |  ۳۰ |  (۸) |
| ۲۰۱۷– |  Fermana |  ۲۶ |  (۲) |
| ۲۰۱۹ |  ← Siracusa (قرضی) |  ۱۱ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۳۰ ژوئن ۲۰۱۹. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۳۰ ژوئن ۲۰۱۹. 
لوکا کوگنینی (انگلیسی: Luca Cognigni؛ زادهٔ ۲۳ مارس ۱۹۹۱) بازیکن فوتبال است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آنکونا و باشگاه فوتبال آسکولی اشاره کرد.
سلول گروو

طرحی از یک سلول گروو مربوط به سال ۱۸۹۷ میلادی
سلول گروو(به انگلیسی: Grove cell) گونه‌ای از سلول گالوانی نوع اول است که در آن از یک آند روی در محلول رقیق سولفوریک اسید و یک کاتد پلاتین در محلول غلیظ نیتریک اسید، استفاده شده‌است. این پیل الکتریکی نخستین بار توسط شیمیدان بریتانیایی ویلیام رابرت گروو اختراع گردید. پیل گروو می‌تواند ولتاژی تا حدود ۱٫۹ ولت طبق واکنش شیمیایی زیر تولید کند:
هاریسبورگ، ایندیانا

| هاریسبورگ، ایندیانا | هاریسبورگ، ایندیانا |
| --- | --- |
محدوده ثبت‌نشده: محدوده ثبت‌نشده
هاریسبورگموقعیت هاریسبورگ، ایندیانا در نقشهنمایش نقشه ایندیاناهاریسبورگهاریسبورگ (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا: هاریسبورگموقعیت هاریسبورگ، ایندیانا در نقشهنمایش نقشه ایندیاناهاریسبورگهاریسبورگ (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا
مختصات: ۳۹°۴۱′۱۲″ شمالی ۸۵°۱۰′۴۸″ غربی﻿ / ﻿۳۹٫۶۸۶۶۷°شمالی ۸۵٫۱۸۰۰۰°غربی﻿ / 39.68667; -85.18000: مختصات: ۳۹°۴۱′۱۲″ شمالی ۸۵°۱۰′۴۸″ غربی﻿ / ﻿۳۹٫۶۸۶۶۷°شمالی ۸۵٫۱۸۰۰۰°غربی﻿ / 39.68667; -85.18000
کشور: ایالات متحده آمریکا
ایالت آمریکا: ایندیانا
شهرستان: شهرستان فایت، ایندیانا
شهر: هاریسون
ارتفاع: ۱۰۰۷ فوت (۳۰۷ متر)
زیپ‌کد: ۴۷۴۳۴
کد FIPS: ۱۸–۳۱۵۷۶
شماره GNIS: ۴۴۹۶۶۸
هاریسبورگ (به انگلیسی: Harrisburg) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان فایت، ایندیانا واقع شده‌است. هاریسبورگ ۳۰۶٫۹۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
زمان‌آباد (بردسکن)

| زمان‌آباد | زمان‌آباد |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۵°۱۰′۵۳″شمالی ۵۷°۴۹′۱۳″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۱۸۱۵°شمالی ۵۷٫۸۲۰۳°شرقی﻿ / 35.1815; 57.8203: مختصات: ۳۵°۱۰′۵۳″شمالی ۵۷°۴۹′۱۳″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۱۸۱۵°شمالی ۵۷٫۸۲۰۳°شرقی﻿ / 35.1815; 57.8203
کشور: ایران
استان: خراسان رضوی
شهرستان: بردسکن
بخش: بخش انابد
دهستان: صحرا
جمعیت: ۴۶۳ نفر
زمان‌آباد روستایی از توابع بخش انابد شهرستان بردسکن در استان خراسان رضوی است. این روستا در دهستان صحرا قرار دارد و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۶۳ نفر (۱۱۵ خانوار) بوده است.
جبل اخضر

| جبل اخضر | جبل اخضر |
| --- | --- |
Terraces in Jebel Akhdar, 2011: Terraces in Jebel Akhdar, 2011
خطای لوآ در پودمان:Mapframe در خط 385: attempt to perform arithmetic on local 'lat_d' (a nil value).: خطای لوآ در پودمان:Mapframe در خط 385: attempt to perform arithmetic on local 'lat_d' (a nil value).
جبل اخضرOman : جبل اخضرOman 
مرتفع‌ترین نقطه: مرتفع‌ترین نقطه
ارتفاع: ۳٬۰۱۸ متر (۹٬۹۰۲ فوت) 
مختصات: 
نام‌گذاری: نام‌گذاری
نام بومی: ٱلْجَبَل ٱلْأَخْضَر خطای {{بررسی‌کننده نام بومی}}: مقدار پارامتر، بدریخت است (راهنما)
جغرافیا: جغرافیا
موقعیت:  عمان
رشته‌کوه مادر: رشته‌کوه حجر
جبل اخضر (به عربی: الجبل الأخضر) بلندترین نقطه  در کشور عمان و یکی از نقاط دیدنی این کشور به‌شمار می‌آید.
«جبل اخضر» در رشته‌کوه‌های بزرگ حجر واقع شده‌است. زنجیره کوه حجر از منطقه رؤوس الجبال مسندم شروع می‌شود و تا رأس الحد در اقصی جنوب شرقی امتداد دارد. رشته کوه حجر مانند قوسی بزرگ از شمال شرقی بلاد تا جنوب غربی بلاد ادامه یافته‌است.
ارتفاع

ارتفاع جبل اخضر در حدود ۳۰۷۵ متر می‌باشد، اما ارتفاع قلهٔ این کوه به حدود ۹ هزار و ۹۰۰ قدم می‌رسد. در این کوه میوه‌های سردسیر و چشمه‌های گوناگونی در جریان است، دره‌های پر فراز و نشیبی در این کوه به وجود آمده‌است.
آبشارها و چشمه‌ها

در قسمت بالای کوه منظره‌ای از آبشارها و چشمه‌های گوناگونی قابل مشاهده است. رودخانه آب شیرین وجود دارد که از جوی‌های جبل اخضر سرچشمه می‌گیرد.
ساکنان جبل اخضر

بیشتر ساکنان منطقه جبل احضر از قبیله «بنی‌ریام» هستند. در حاشیه جبل اخضر برای کشاورزی مناسب است و باغ‌های مرکبات و مزارع نخیل زیادی در دامنه این کوه وجود دارد.
دشت‌های مرتفع، مانند قسمتی از ارتفاعات مناطق کوهستانی، دارای چراگاه‌های طبیعی و قابل کشت هستند.
جبل اخضر مرتفع‌ترین قسمت رشتهٔ کوه حجر را تشکیل می‌دهد.
فهرست منابع و مآخذ

سلطنة عمان، مسقط: وزارة الاعلام، ۱۹۹۲ میلادی تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)
السلطان:قابوس، البوسعید،  موسوعة  دلیل الأعلام: مسقط، چاپ اول، سال ۱۹۹۸ میلادی. (به عربی).
الفارسی، سالم، بن محمد، (القلاع والحصون فی سلطنة عمان) چاپ ششم، قاهره: دارالعرب للطباعة والنشر والتوزیع، ۱۹۹۷ میلادی به (عربی).
محمدیان، کوخردی، محمد، (عُمان حَضارَة وَتاریخ) چاپ دمشق: دارالهلال للطباعة والنشر والتوزیع، ۲۰۰۸ میلادی به (عربی).
عمان فی عام ۱۹۸۶ (عام الحصاد والتراث) إصدار وزارة الإعللام، دارالعرب للطباعة والنشر والتوزیع، ۱۹۸۶ میلادی.
لفتنانت کونیل، سیر آرنولد ویلسون،  «(تاریخ عمان والخلیج)»  ، انتشار سال ۱۹۸۸ میلادی.
دکتر:ادوارد، هندرسون، “ (ذکریات عن دولة الإمارات و سلطنة عمان) “، چاپ موتیف آیت للنشر، مطبعة راشد، عجمان ۱۹۸۸ میلادی.
شامپاین (فیلم ۲۰۱۴)

| شامپاین | شامپاین |
| --- | --- |
کارگردان: امم ایسونگ
تهیه‌کننده: امم ایسونگ
نویسنده: اودواک اوگوامانام آنتونی کهینده جوزف
فیلمنامه‌نویس: امم ایسونگ
بازیگران: مجید میشل الکس اکوبو مبونگ آماتا سوزان پیترز تانا آدلانا رزماری زیمو کوکوستو شارلوت
فیلم‌بردار: تام رابسون بیانکا فن هیردن جیمز کاستلو (در عنوان‌بندی ذکر نشده)
تدوین‌گر: دنیل تام
شرکت تولید: رویال آرتس استودیوز
توزیع‌کننده: رویال آرتس آکادمی سیلوربرد فیلم دیستریبیوشنز
تاریخ‌های انتشار:  ۱۹ دسامبر ۲۰۱۴ (۲۰۱۴-۱۲-۱۹)  
کشور: نیجریه
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۲۵ میلیون نایرا
شامپاین (انگلیسی: Champagne) فیلمی نیجریه‌ای در سبک مهیج رمانتیک به تهیه‌کنندگی و کارگردانی امم ایسونگ است که در سال ۲۰۱۴ منتشر شد. شامپاین نخستین فیلمی است که امم ایسونگ کارگردانی کرده است.
سیزان

در شهر همدان به زیرزمین سیزان می‌گویند. در بعضی از خانه‌ها که مسیر قنات یا شعبات آن از زیر ساختمان رد می‌شود سیزان توسط چند پله به چشمه که محل برداشت آب از قنات است و از کف سیزان پایین‌تر واقع شده مرتبط می‌باشد.
عملکرد سیزان

فعالیت‌های روزانه در داخل اتاقها صورت می‌گیرد. به همین دلیل ابعاد حیاطها در این نواحی قدری کوچکتر از مناطق فلات مرکزی ایران است و عمق ایوانها نیز از از مناطق جنوبی کمتر می‌باشد.
ارتفاع سیزان

در اکثر شهرهای مناطق سرد سیر همانند مناطق گرم وخشک کف حیاط یک الی دو متر پایین‌تر از پیاده‌رو است تا اب جاری در جوی‌ها و نهرها را بتوان سوار باغچه در حیاط و با آب انبار واقع در زیرزمین نمود.
نام‌های دیگر سیزان

شوادن که شبادان، شبابیک، خشیان و بادکش نیز نامیده می‌شود به‌طور مشخص در شهرهای دزفول و شوشتر دیده می‌شود.
مصالح سیزان

در مواردی بخشهایی از دیواره آن با گچ -سقف آن گنبدی شکل و فاقد سازه. در بالاترین قسمت سقف سوراخی وجود دارد که معمولاً به کف حیاط می‌رسد.
هانس ورنر هنتسه

| هانس ورنر هنتسه | هانس ورنر هنتسه |
| --- | --- |
هنتسه در ۱۹۶۰: هنتسه در ۱۹۶۰
زادهٔ: ۱ ژوئیهٔ ۱۹۲۶ گوترسلو
درگذشت: ۲۷ اکتبر ۲۰۱۲ (۸۶ سال) درسدن
تحصیلات: دانشگاه هایدلبرگ
پیشه: آهنگساز کلاسیک
سازمان‌ها:  Hessisches Staatstheater Wiesbaden  Cantiere Internazionale d'Arte  Munich Biennale 
جوایز:  Ernst von Siemens Music Prize  پرمیوم ایمپریاله  Deutscher Tanzpreis 
هانس ورنر هنتسه (به آلمانی: Hans Werner Henze) ‏(۱ ژوئیه ۱۹۲۶ در گوترزلوه - ۲۷ اکتبر ۲۰۱۲ در درسدن) آهنگساز آلمانی بود.
زندگی‌نامه

هنتسه به خاطر تعداد شگرف آهنگ‌هایی که به صورت پیاپی برای تئاتر می‌سازد معروف است. موسیقی او سبک‌های بسیار گوناگونی دارد و از استراوینسکی، موسیقی ایتالیایی، موسیقی عربی و جاز، و همچنین مکاتب سنتی آهنگسازی آلمان تأثیر گرفته‌است.
هنتسه هم‌چنین به خاطر عقاید سیاسی خود شناخته شده‌است. او در سال ۱۹۵۳ به خاطر نابردباری اطرافیانش نسبت به عقاید چپ او و هم‌جنسگرایی‌اش، آلمان را به مقصد ایتالیا ترک کرد.
هنتسه مارکسیست و عضو حزب کمونیست ایتالیا بود و آهنگ‌هایی برای بزرگداشت هوشی مین و چه گوارا ساخته‌است.
نویسنده اشعار اپرای «بلم مدوزا»، اپرای مرثیه‌ای که هنزه برای چه گوارا ساخته‌است، در میان چندین نفر دستگیر شده در سال ۱۹۶۸ در هامبورگ بود. این دستگیری‌ها در پی شورشی صورت گرفت که پس از قرار دادن پرچم قرمز بر روی صحنه برپا شده‌بود. هنزه یک سال برای تدریس در کوبا به‌سر برد، اما پس از آن از خط مشی فیدل کاسترو سرخورده شد.
برخی از آثار

اپرای سوگنامه برای عاشقان جوان
اپرای بلوار تنهایی
اپرای شاهزاده هامبورگ
اپرای لرد جوان
شنیدن آثار

“The Electric Cop”
youtube
شبی در بهشت

| شبی در بهشت | شبی در بهشت |
| --- | --- |
پوستر فیلم در زمان اکران: پوستر فیلم در زمان اکران
کارگردان: جان جی. آویلدسن
تهیه‌کننده: هاوک کوچ
نویسنده: جوآن توکسبوری
موسیقی: یان همر برایان آدامز
فیلم‌بردار: دیوید ال کولی
تدوین‌گر: جان جی. آویلدسن
توزیع‌کننده: فاکس قرن بیستم
تاریخ‌های انتشار:  ۱۸ نوامبر ۱۹۸۳ (۱۹۸۳-11-۱۸)  
مدت زمان: ۸۳ دقیقه
کشور: ایالات متحده آمریکا
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۶ میلیون دلار
فروش گیشه: ۵٫۵ میلیون دلار (فروش آمریکا)
یک شب در بهشت (به انگلیسی: A Night in Heaven) یک فیلم سینمایی آمریکایی در ژانر رمانتیک محصول سال ۱۹۸۳ میلادی به کارگردانی جان جی آویلدسن است.
این فیلم با نقدهای عمدتاً منفی منتقدان مواجه شد، اما به‌خاطر ترانهٔ «بهشت» از برایان آدامز مورد توجه قرار گرفت.
بازیگران

کریستوفر اتکینز درنقش ریک مونرو
لسلی آن وارن درنقش فای هانلون
رابرت لوگان درنقش ویتنی هانلون
دانی تریو را درنقش تونی
دبورا راش درنقش پتسی
ساندرا بیل به عنوان اسلیک
آلیکس الیاس به عنوان شرلی
کری اسنادگرس درنقش خانم جانسون
اندی گارسیا
باکس آفیس

این اثر سینمایی هم در نگاه منتقدان منفی بود و هم در گیشه نامعقول بود و با شکست تجاری روبه رو شد و تبدیل به بمب گیشه شد فیلم با بودجه ۶ میلیون دلاری ساخته شد ولی چیزی در حدود ۵٫۵ میلیون دلار درآمد داشت.
جایزه بزرگ هلند ۱۹۷۶

جایزه بزرگ هلند ۱۹۷۶ (انگلیسی: ‎1976 Dutch Grand Prix‎) یک مسابقهٔ موتوری در رشتهٔ اتومبیل‌رانی فرمول یک بود که در تاریخ ۲۹ اوت ۱۹۷۶ در پیست زاندفورت واقع در زاندفورت، هلند برگزار شد. این گراند پری در میان ۱۶ گراند پری در فصل ۱۹۷۶، مسابقهٔ شمارهٔ ۱۲ بود.
در این مسابقه که در ۷۵ دور و به مسافت ۳۱۶٫۹۶۰ کیلومتر (۱۹۶٫۹۵۰ مایل) برگزار شد، پول پوزیشن توسط رونی پیترسن کسب شد و سریع‌ترین زمان برای طی یک دور پیست که برابر با ۱:۲۲٫۵۹ بود نیز توسط کلی رگاتزونی به ثبت رسید.
جیمز هانت از تیم مک‌لارن-فورد، کلی رگاتزونی از تیم فراری و ماریو اندرتی از تیم لوتوس-فورد به‌ترتیب مقام‌های اول تا سوم مسابقه را کسب کردند.
رده‌بندی قهرمانی پس از مسابقه

تنها پنج جایگاه نخست از هر رده‌بندی نمایش داده شده‌است.
نیکلاس سرتا

سر نیکلاس سرتا
سِر نیکلاس اندرو سِرُتا (به انگلیسی: Sir Nicholas Andrew Serota) ‏متولد ۲۷ آوریل ۱۹۴۶ یک مدیر هنری بریتانیایی است. او گردانندهٔ نگارخانهٔ هنری وایت‌چپل در لندن و موزهٔ هنر مدرن در آکسفورد بود تا اینکه در سال ۱۹۸۸ مدیریت تِیت، نگارخانه‌های ملی هنر مدرن بریتانیا را به‌عهده گرفت.
اعوجاج فاز

در پردازش سیگنال، اعوجاج فاز یا اعوجاج فرکانس-فاز، اعوجاجی است، که یعنی تغییر در شکل موج، که زمانی اتفاق می‌افتد که (الف) پاسخ فاز یک فیلتر در محدوده فرکانس مورد نظر، یعنی فاز، خطی نباشد. تغییر ایجاد شده توسط یک مدار یا قطعه مستقیماً با فرکانس متناسب نیست، یا (ب) وقفه فرکانس-صفر مشخصه فرکانس-فاز ۰ یا مضرب صحیح ۲π رادیان نیست.
شنیدپذیری اعوجاج فاز

روابط فاز به‌شدت تغییریافته، بدون تغییر دامنه، می‌تواند شنیدپذیر (به انگلیسی: audibility) باشد، اما میزان شنیدپذیری نوع جابه‌جایی‌های فاز (به انگلیسی: phase shifts) مورد انتظار از سامانه‌های صوتی معمولی همچنان مورد بحث است.
قطعنامه ۱۶۸۱ شورای امنیت

| قطعنامهٔ شمارهٔ ۱۶۸۱  (سازمان ملل متحد) | قطعنامهٔ شمارهٔ ۱۶۸۱  (سازمان ملل متحد) |
| --- | --- |
تاریخ: ۳۱ مه {{{year}}}
نوبت جلسه: ۵۴۵۰
کُد: S/RES/1681 (سند)
موضوع: بررسی وضعیت میان اریتره و اتیوپی
رأی‌گیری: ۱۵ موافق بدون مخالف بدون ممتنع
نتیجه: تصویب
اعضای شورای امنیت: اعضای شورای امنیت
اعضای دائم:  چین  فرانسه  روسیه  بریتانیا  ایالات متحده آمریکا
اعضای غیر دائم:  آرژانتین  جمهوری کنگو  دانمارک  غنا  یونان  ژاپن  پرو  قطر  اسلواکی  تانزانیا
قطعنامه ۱۶۸۱ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۳۱ مه ۲۰۰۶ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ بررسی وضعیت میان اریتره و اتیوپی است. این قطعنامه طی نشست ۵۴۵۰ام با ۱۵ رای موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.