اس‌اچ‌ای-۳
بحث و گفتگو در مورد تغییر ظرفیت

در فوریه ۲۰۱۳در کنفرانس RSA، و سپس در اوت ۲۰۱۳ در CHES، NIST اعلام کرد که مقادیر مختلفی را برای ظرفیت، که پارامتر امنیتی است، برای استاندارد اس‌اچ‌ای۳، در مقایسه با ارسال اولیه، انتخاب می‌کنند. این تغییرات باعث سردرگمی شد.
مسابقات توابع درهم‌سازی، خواستار توابع درهم‌ساز شد که حداقل به همان اندازه نمونه‌های اس‌اچ‌ای۲ امنیت داشته باشند. به این معنی که یک خروجی d بیتی باید مقاومت d/۲ بیتی درمقابل حملات تصادم و مقاومت d بیتی در برابر حملات پیش‌نمایش داشته باشد، مقدار حداکثری که برای d بیت از خروجی دست یافتنی است. اثبات امنیتی Keccak امکان تنظیم سطح امنیتی را مبتنی بر «ظرفیت» c می‌دهد، که مقاومت c/۲ بیتی در برابر هردو حمله تصادم و حمله پیش‌نمایش فراهم می‌کند. جهت برآورده ساختن قوانین اصلی رقابت، نویسندگان کچاک c = ۲d را پیشنهاد کردند. تغییر اعلام شده برای پذیرش همان امنیت d/۲ بیتی برای همه اشکال حمله و استانداردسازی c = d بود. این می‌توانست با فراهم کردن امکان درهم‌سازی d بیت اضافه‌تر از ورودی درهربار تکرار چرخه، سرعت Keccak را بالا ببرد؛ ولی، توابع درهم‌سازی دیگر نمی‌توانستند جایگزین‌های قطره‌ای با همان مقاومت پیش‌نمایشی اس‌اچ‌ای۲ باشند. با این کار مقاومت پیش‌نمایشی به نصف کاهش می‌یافت، باعث می‌شد در برابر پیشرفت‌های محاسبات کوانتومی آسیب‌پذیر شود، که به‌طور مؤثری آن را دوباره به نصف کاهش می‌داد.
در سپتامبر ۲۰۱۳، دنیل جی برنشتاین در لیست پستی انجمن درهم‌سازی NIST پیشنهاد کرد که امنیت را با رساندن ظرفیت به ۵۷۶ بیت، که در ابتدا به عنوان پیش فرض کچاک پیشنهاد شده بود، و علاوه بر این در مشخصات فنی اس‌اچ‌ای۳ گنجانده نشده بود، تقویت کنند. این کار می‌توانست حداقل یک اس‌اچ‌ای۳–۲۲۴ و اس‌اچ‌ای۳–۲۵۶ با همان مقاومت پیش‌نمایشی به اندازه پیشینیان اس‌اچ‌ای۲ خود فراهم کند، اما اس‌اچ‌ای۳–۳۸۴ و اس‌اچ‌ای۳–۵۱۲ مقاومت پیش‌نمایشی بسیار کمتری نسبت به پیشینیان اس‌اچ‌ای۲ خود پیدا می‌کردند. در اواخر ماه سپتامبر، تیم کچاک با بیان این‌که آن‌ها قبلاً امنیت ۱۲۸ بیتی با تعیین c = ۲۵۶ را به عنوان یک گزینه در پروپوزال اس‌اچ‌ای۳ خود پیشنهاد داده‌بودند، پاسخ داد. اگرچه از نظر آنها کاهش ظرفیت قابل توجیه بود، با توجه به پاسخ منفی، آنها پیشنهاد کردند ظرفیت به c = ۵۱۲ بیت برای همه نمونه‌ها افزایش یابد. این مقدار ظرفیت به همان اندازهٔ هر استاندارد قبلی با حداکثر سطح امنیتی ۲۵۶ بیتی بود، و در عین حال بازده مناسبی هم داشت، اما نه به اندازهٔ مقاومت پیش‌نمایشی 384- / 512 بیتی ارائه شده توسط اس‌اچ‌ای۲–۳۸۴ و اس‌اچ‌ای۲–۵۱۲. نویسندگان سعی کردند با این ادعا که "ادعاکردن یا اعتماد بر سطح قدرت امنیتی بالای ۲۵۶ بیت بی معنی است" خود را توجیه کنند.
در اوایل اکتبر ۲۰۱۳، بروس اشنیر با انتقاد از تصمیم NIST مبنی بر تأثیرات مضر آن بر پذیرش الگوریتم، گفت:
There is too much mistrust in the air. NIST risks publishing an algorithm that no one will trust and no one (except those forced) will use.
پل کرولی، رمزنگار و توسعه دهنده ارشد در یک شرکت مستقل توسعه نرم‌افزار، با گفتن این‌که کچاک قرار است قابل تنظیم باشد و هیچ دلیلی بر وجود سطوح امنیتی مختلف درون یک اصل اولیه وجود ندارد، حمایت خود از این تصمیم را بیان کرد. وی همچنین اضافه کرد:
Yes, it's a bit of a shame for the competition that they demanded a certain security level for entrants, then went to publish a standard with a different one. But there's nothing that can be done to fix that now, except re-opening the competition. Demanding that they stick to their mistake doesn't improve things for anyone.
برخی گمان‌ها نیز مبنی بر ایجاد تغییرات داخلی در کچاک وجود داشت. تیم کچاک این موضوع را روشن کرد و اظهار داشت که پیشنهاد NIST برای اس‌اچ‌ای۳ زیرمجموعه ای از خانواده کچاک است که برای آن بشود با استفاده از کد مرجع ارسال شده به مسابقه، بردارهای تست تولید کرد و این پیشنهاد نتیجه یک سری بحث‌ها بین آنها و تیم درهم‌سازی NIST بود. همچنین، بروس اشنایر اظهارات قبلی خود را اصلاح کرد و گفت:
وقتی نوشتم که NIST «تغییرات داخلی» در الگوریتم ایجاد کرده‌است، اشتباه کردم. این بی‌دقتی من بود. جایگشت کچاک بدون تغییر باقی مانده‌است. آنچه NIST پیشنهاد کرد کاهش ظرفیت تابع درهم‌سازی جهت کمک به افزایش عملکرد بود. یکی از ویژگی‌های خوب کچاک این است که بسیار قابل تنظیم است.
در پاسخ به این بحث و گفتگو، در نوامبر ۲۰۱۳ جان کلسی از NIST پیشنهاد بازگشت به طرح اصلی c = ۲d برای همه نمونه‌های جایگزینی قطره ای اس‌اچ‌ای۲ را داد. این بازبینی در پیش نویس آوریل ۲۰۱۴ تأیید شد. این پیشنهاد در استاندارد انتشار نهایی در اوت ۲۰۱۵ پیاده‌سازی شد.
فرم‌های با ظرفیت کاهش‌یافته با عنوان SHAKE۱۲۸ و SHAKE۲۵۶ منتشر شدند، که عدد آن‌ها سطح امنیتی را نشان می‌دهد و تعداد بیت‌های خروجی متغیر است، اما باید دو برابر مقاومت موردنیاز در برابر تصادم باشد.