آنگولا

برای دیگر کاربردها، آنگولا (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| جمهوری اشپالتیئن República de Angola  (پرتغالی) | جمهوری اشپالتیئن República de Angola  (پرتغالی) |
| --- | --- |
   پرچم     نشان ملی  :    پرچم     نشان ملی  
شعار: Virtus Unita Fortior  (لاتین) (انگلیسی: "نیروی یک‌پارچه نیرومندتر است"): شعار: Virtus Unita Fortior  (لاتین) (انگلیسی: "نیروی یک‌پارچه نیرومندتر است")
سرود: "آنگولا به پیش!" (انگلیسی: "Onwards Angola") پرونده:National anthem of Angola, performed by the United States Navy Band (March 1996 arrangement).ogg: سرود: "آنگولا به پیش!" (انگلیسی: "Onwards Angola") پرونده:National anthem of Angola, performed by the United States Navy Band (March 1996 arrangement).ogg
موقعیت  آنگولا  (آبی تیره)در اتحادیه آفریقا  (آبی روشن): موقعیت  آنگولا  (آبی تیره)در اتحادیه آفریقا  (آبی روشن)
پایتخت: لوآندا ۸°۵۰′ جنوبی ۱۳°۲۰′ شرقی﻿ / ﻿۸٫۸۳۳°جنوبی ۱۳٫۳۳۳°شرقی﻿ / -8.833; 13.333
بزرگترین شهر: پایتخت
زبان(های) رسمی: زبان پرتغالی
National languages: Chokwe زبان کنگوئی Kimbundu Umbundu
گروه‌های قومی  (۲۰۰۰): 37% Ovimbundu 25% Ambundu ۱۳٪ کنگویی ۲۲٪ سایر آفریقایی ها 2% Mestiço 1% چینی 1% اروپایی
نام(های) اهلیت: Angolan
حکومت: حکومت متمرکز نظام حزب حاکم نظام ریاستی جمهوری کمونیسم
: 
• رئیس‌جمهور : ژوآو لوورنسو
• معاون رئیس‌جمهور : بورنیتو د سوزا
 :  
قوه مقننه: مجلس ملی
تشکیل: تشکیل
: 
• جنگ استقلال آنگولا از پرتغال، under Communist rule : ۱۱ نوامبر ۱۹۷۵
• سازمان ملل متحد عضویت سازمان ملل : ۲۲ نوامبر ۱۹۷۶
• قانون اساسی کنونی : ۲۱ ژانویه ۲۰۱۰
 :  
مساحت: مساحت
• کل: ۱٬۲۴۶٬۷۰۰ کیلومتر مربع (۴۸۱٬۴۰۰ مایل مربع) (۲۲ام)
• آبها (٪): جزئی
جمعیت: جمعیت
• سرشماری ۲۰۲۰: ۳۲٫۷۴۰٫۰۰۰ https://www.worldometers.info/world-population/angola-population/
• تراکم: ۲۶ بر کیلومتر مربع (۶۷٫۳ بر مایل مربع) (۱۹۹ام)
تولید ناخالص داخلی (GDP)  برابری قدرت خرید (PPP): برآورد ۲۰۱۹ 
• کل: $۲۰۸٫۰۳۴ بیلیون (۶۴ام)
• سرانه: $۶٬۸۵۰ (۱۰۷ام)
تولید ناخالص داخلی (GPD) (اسمی): برآورد ۲۰۱۹ 
• کل: $۱۲۴٫۶۰۰ بیلیون (۶۱ام)
• سرانه: $۴٬۱۰۱ (۹۱ام)
شاخص جینی (۲۰۰۹): ۴۲٫۷ 
شاخص توسعه انسانی (۲۰۱۸):  ۰٫۵۷۴ ۱۴۹ام
واحد پول: کوانزای آنگولا (AOA)
منطقه زمانی: یوتی‌سی+۱ (WAT)
جهت رانندگی: راست
پیش‌شماره تلفنی: +244
دامنه سطح‌بالا: .ao
آنگولا با نام رسمی جمهوری آنگولا (به پرتغالی: República de Angola) کشوری در جنوب آفریقا و هفتمین کشور بزرگ در آفریقا است. آنگولا از جنوب با نامیبیا، از شرق با زامبیا، از شرق و شمال با جمهوری دموکراتیک کنگو و از غرب با اقیانوس اطلس هم‌مرز است. پرجمعیت‌ترین شهر و پایتخت آن لوآندا است.
زبان رسمی آنگولا زبان پرتغالی، جمعیت آن برابر ۳۲٬۸۶۶٬۰۰۰ نفرو واحد پول آن کوانزا است.
آنگولا از شمال و خاور با جمهوری دموکراتیک کنگو و از خاور با زامبیا و از جنوب با نامیبیا مرز مشترک دارد و از سوی باختر به اقیانوس اطلس می‌رسد.
آنگولا دارای سرزمین برون بومی کابیندا است استان کابیندا از شمال با جمهوری کنگو و از خاور و جنوب خاوری با جمهوری دموکراتیک کنگو و از جنوب باختری و باختر به آب‌های اقیانوس اطلس پیوند می‌خورد.
مردم آنگولا مسیحی هستند که بیش از نیمی از آن‌ها پیرو مذهب کاتولیک رومی و یک‌چهارم نیز پروتستان هستند.

اکثریت مردم آنگولا از مردم سیاه‌پوست بانتو-تبار هستند که ۳۶ درصدشان به قوم اوویمبوندو، ۲۵ درصد به قوم آمبوندو و بقیه به دیگر اقوام تعلق دارند.
کشور آنگولا یکی از کشورهای صادرکننده نفت است که بیش از ۶۰ درصد تولید ناخالص داخلی خود را از طریق فروش نفت تأمین می‌کند و نفت مورد نیاز خود را پس از اینکه در خارج از این کشور به انواع فراورده‌های نفتی تبدیل شد وارد می‌کند، ولی دو سوم مردم این کشور در فقر زندگی می‌کنند.

آنگولا که در بهار ۲۰۰۲ از یک جنگ داخلی ۱۵ ساله به درآمد امروزه به دومین تولیدکننده بزرگ نفت قاره آفریقا بعد از نیجریه تبدیل شده‌است و آمریکا دومین کشور خریدار نفت خام آنگولاست. آنگولا پس از آفریقای جنوبی و نیجریه سومین اقتصاد آفریقاست.
آنگولا خود را از هم‌اکنون در زمره کشورهای نوظهور اقتصادی جهان می‌بیند. پرتغال که استعمارگر پیشین آنگولا بود هم اینک خود با مشکل بزرگ بیکاری روبه‌رو است و شمار زیادی متخصص پرتغالی برای کار به آنگولا مهاجرت کرده‌اند. آنگولا عضو اتحادیه آفریقا، سازمان ملل متحد و کمیته هماهنگی توسعه در آفریقا است.
از اواخر قرن پانزدهم آنگولا مستعمره پرتغال بود. در قرن بیستم، کارکشی اجباری، اخذ مالیات‌های سنگین و تبعیض از سوی مهاجران پرتغالی به تحریک ملی‌گرایی انجامید. سرکوبی تمامی اعتراضات سیاسی از جانب پرتغال منجر به بروز جنگ چریکی در ۱۹۶۱ شد. وقتی استقلال بالاخره در ۱۹۷۵ اعطا شد، سه جنبش رقیب چریکی برای به دست آوردن کنترل کشور به نبرد پرداختند. جبهه خلق برای آزادی آنگولا، با پشتیبانی شوروی و کوبا، تحت رهبری آگوستینو نتو برتری یافت و همچنین موفق به دفع تهاجمی از جانب آفریقای جنوبی شد. در دهه ۱۹۸۰، سربازان کوبایی به پشتیبانی از دولت جبهه خلق برای آزادی آنگولا در برابر جنبش یونیتا به رهبری جوناس ساویمبی با پشتیبانی آفریقای جنوبی در جنوب ادامه دادند. در ۱۹۹۰ مداخله خارجیان در جنگ داخلی پایان یافت و در ۱۹۹۱ با آتش‌بس توافق شد. در ۱۹۹۲ پس از خودداری یونیتا از پذیرش نتیجه انتخابات چند حزبی، نبرد بین این جنبش و جبهه خلق برای آزادی آنگولا دوباره از سر گرفته شد.