کمیته مشورتی
مزایا و معایب

مزایای هیئت مشورتی
مزایای داشتن هیئت مشورتی نسبت به هیئت مدیره ممکن است شامل موارد زیر باشد:
1-کنترل فاصله:
شرکت‌های چند ملیتی دارای شرکت‌های محلی هستند که کسب‌وکار خود را در حوزه قضایی خارجی خاص برای هزینه‌های کمتر انجام می‌دهند. مالیات، قیمت مواد اولیه و مزایای سازمانی. با این حال، اعطای اختیار به یک گروه خارجی از مدیران در شرکت محلی ممکن است خطرات و بی ثباتی شرکت چند ملیتی را افزایش دهد. از آنجایی که یک هیئت مشورتی می‌تواند در مکانی متفاوت، با هنجارهای فرهنگی و تجاری متفاوت، به زبانی متفاوت فعالیت کند، شرکت‌های چندملیتی ممکن است برای جلوگیری از از دست دادن کنترل، به جای هیئت مدیره محلی، یک هیئت مشورتی داشته باشند.
2-مسئوليت:
یک هیئت مشورتی می تواند پاسخگویی را برای حفظ سازمان در مسیر درست ارائه دهد، زیرا انتظار می رود کارکنان در مورد پیشرفت گزارش دهند.
3-آماده سازی برای هیئت مدیره:
شرکت ها ممکن است قبل از اینکه هیئت مدیره داشته باشند، یک هیئت مشورتی داشته باشند. توسعه یک هیئت مدیره مؤثر مستلزم گروهی از افراد با شیمی خوب و ترکیبی از مهارت های مناسب برای پیشبرد کسب و کار است. وجود یک هیئت مشورتی به شرکت‌ها این امکان را می‌دهد که تعهدات و توانایی‌های هر فرد را ارزیابی کنند و قبل از انتصاب آنها در هیئت مدیره، ترکیب بین آنها را مشاهده کنند.
4-بازدهی بالاتر:
یک هیئت مدیره بزرگ ممکن است به اندازه غیرقابل مدیریت رشد کند که در آن پیچیدگی سازمانی و شکست ارتباطات ممکن است رخ دهد و منجر به عملکرد ناکارآمد و ناکارآمد هیئت مدیره شود. یک هیئت مشورتی کوچکتر، بدون پیچیدگی اختیارات موجود در هیئت مدیره، ممکن است در مقایسه با هیئت مدیره ای که با رشد شرکت بزرگتر می شود، موثرتر عمل کند.
5-مشاوره رسمی:
پیچیدگی و سرعت شرکت ها اغلب جستجوی مشاوره در مورد هر موضوع خاص را دشوار می کند. شرکت ها همچنین ممکن است ایجاد اعتماد به هر فرد یا گروهی را برای ارائه راهنمایی های مداوم و معنادار دشوار بدانند. پس از آن، یک هیئت مشاور می تواند میزان سازگاری، طول عمر و دانش پیشینه را ارائه دهد، زیرا اعضای هیئت مشاوران مشاوره قابل اعتمادی را در مورد موضوعات خاص ارائه می دهند. اعضای هیئت مشورتی ممکن است برای تعهد به سمت خود غرامت دریافت کنند. این به اعضای هیئت مشاوران انگیزه می دهد تا مشاوره با کیفیت ارائه دهند و اطمینان حاصل کنند که درخواست کمک به طور رسمی انجام می شود.
6-فشار کمتری بر مدیران اجرایی:
مدیران اجرایی می توانند دیدگاهی جزئی تعریف شده یا آزمایشی را به یک هیئت مشورتی بیان کنند، زیرا تنها هدف هیئت مشورتی ارائه مشاوره است. این به آن‌ها اجازه می‌دهد تا قبل از مواجهه با هیئت مدیره که خواستار تصمیمات تجاری قطعی و قاطعانه است، «گزینه‌های آزمایشی» را انجام دهند. هیئت مدیره مدیر عامل را ارزیابی می کند و پاداش او را تعیین می کند. در حالی که یک هیئت مشاور ممکن است باعث تغییر در شرکت برای منافع شرکت شود، هیئت مدیره ای که باعث تغییر در شرکت می شود می تواند عدم اعتماد به تیم مدیریت ارشد را نشان دهد. این فشار زیادی را بر مدیران ارشد تحمیل می‌کند و می‌تواند مانعی برای مدیران ارشد برای بیان مسائل و مشاوره گرفتن از هیئت مدیره شود. بنابراین، یک هیئت مشورتی می‌تواند «لنگاه امن» برای مدیران ارشد باشد تا به دنبال مشاوره و آزمایش گزینه‌های تجاری باشند.
7-ورودی دایرکتوری:
مدیران و دستیاران همچنان ملزم هستند هر گونه تغییر در سیاست یا مسائل مالی را برای هدایت به هیئت مدیره بیاورند. هیچ مدیر یا دستیار مدیری نباید بدون تایید هیئت مدیره تغییری ایجاد کند.
8-ورودی متمرکز:
یک شرکت ممکن است در مورد جنبه خاصی از کسب و کار خود (مانند بازاریابی، جهت دهی محصول، خدمات مشتری یا گسترش شبکه تماس) به مشاوره نیاز داشته باشد. در حالی که هیئت مدیره باید همه جوانب را در نظر بگیرد و یک سری مراحل اداری را طی کند، به عنوان مثال. تصویب رسمی و/یا تصویب، یک هیئت مشاور می تواند مستقیماً بر روی یک موضوع خاص تمرکز کند و مشاوره بدهد.
معایب هیئت مشورتی
اشکالات وجود یک هیئت مشورتی به جای هیئت مدیره ممکن است شامل موارد زیر باشد:
1-غرامت کمتر:
یک هیئت مشورتی با طیف محدودتری از مسائل سر و کار دارد و کمتر از هیئت مدیره تشکیل جلسه می دهد. تعهد کمتری برای اعضای هیئت مشورتی در مقایسه با مدیران هیئت مدیره وجود دارد. این امر در حقوق کمتری که اعضای هیئت مشورتی دریافت می کنند در مقایسه با اعضای هیئت مدیره منعکس می شود. با این وجود، غرامت برای اعضای هیئت مشورتی به عوامل مختلفی از جمله بازگشت سرمایه، زمان، سازماندهی و هزینه بستگی دارد.
2-مسائل مربوط به امانتداری/ مسئولیت:
هیئت مدیره در معرض انواع تعهدات قانونی، امانتداری و سایر وظایف است. مسئولیت ها شامل دستمزدهای پرداخت نشده، مالیات های پرداخت نشده، آسیب های زیست محیطی و غیره است. مدیران با قرار دادن مدیران در معرض چنین تعهداتی و امانتداری مجبور به تصمیم گیری و اتخاذ سیاست هایی به گونه ای هستند که خطرات را به حداقل برساند. در حالی که یک هیئت مشاور مشمول وظایف یا تعهدات امانی نیست و بنابراین می تواند با ارائه مشاوره های مخاطره آمیز بر شرکت تأثیر بگذارد.