stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ویلیام هیگ
سنین جوانی و تحصیلات

هیگ در 26 مارس 1961 در روترهام، یورکشایر، انگلستان به دنیا آمد. او ابتدا در مدرسه گرامر ریپون تحصیل کرد و سپس به مدرسه جامع وات-آپون-دیرن که یک مدرسه متوسطه دولتی در نزدیکی روترهام بود رفت. پدر و مادرش، نایجل و استلا هیگ، یک کسب و کار تولید نوشیدنی را اداره می کردند که او در تعطیلات مدرسه در آنجا کار می کرد.
او اولین بار در سن 16 سالگی با سخنرانی محافظه کاران در کنفرانس ملی سالانه آنها در سال 1977 به تیتر خبرهای ملی تبدیل شد. او در سخنرانی خود خطاب به نمایندگان گفت: «نیمی از شما تا 30 یا 40 سال دیگر اینجا نخواهید بود...، اما اگر دولت کارگری در قدرت باقی خواهد ماند، و دیگران باید با عواقب ناشی از حکومت کارگری زندگی کنند». کِنِت رز در آن زمان در دفتر خاطرات خود نوشت که پیتر کارینگتون به او گفت که "او و چند تن دیگر از محافظه‌کاران از سخنرانی بسیار تکان‌دهنده یک پسر مدرسه‌ای شانزده ساله به نام ویلیام هیگ دچار تهوع شدند. پیتر به نورمن سنت جان گفت: "اگر او در شانزده سالگی به همان اندازه مغرور و مطمئن باشد، سی سال دیگر چگونه خواهد بود؟ نورمن پاسخ داد: "مثل او مثل مایکل هسلتین خواهد شد".
هیگ در کالج ماگدالن، آکسفورد، در رشته فلسفه، سیاست و اقتصاد تحصیل کرد و با درجه الف فارغ التحصیل شد. او رئیس انجمن محافظه‌کاران دانشگاه آکسفورد  بود، اما در روند انتخاب جانشین خود «به تخلفات انتخاباتی محکوم شد».دیوید بلر، مورخ رسمی انجمن، خاطرنشان می کند که هیگ در واقع بر اساس برنامه ای انتخاب شد که متعهد به پاکسازی انجمنبود، اما با این اتهامات مبنی بر سوء استفاده از موقعیت خود هویت او خدشه دار شد. هیگ بازی کلاسیک استفاده از اختیارات خود را به عنوان رئیس انجام می داد تا جناح خود را در قدرت نگه دارد و هیگ به درستی انتخاب شد... اتهامات پر کردن صندوق های رای به شکل آشکار وجود داشت.
او همچنین به‌عنوان رئیس اتحادیه آکسفورد، مسیری آزاد برای ورود به سیاست داشت. پس از آکسفورد، هیگ برای اخذ مدرک کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی (MBA) در اینسید ادامه تحصیل داد. او سپس به عنوان مشاور مدیریت در مک کینزی و شرکا، جایی که آرچی نورمن مربی او بود، کار کرد.
وزارت امور خارجه

نخستین انتصاب دیوید کامرون نخست وزیر وقت بریتانیا، آقای هیگ به عنوان وزیر خارجه بود. او همچنین عنوان افتخاری وزیر اول امور خارجه را به خود اختصاص داد. در اولین سفر خارجی خود به عنوان وزیر خارجه بریتانیا، هیگ با هیلاری کلینتون وزیر امور خارجه ایالات متحده در واشنگتن ملاقات کرد.
در اوت 2010، هیگ یک سیاست خارجی مبتنی بر ارزش ها را تعیین کرد و اظهار داشت: "ما نمی توانیم بدون وجدان، سیاست خارجی داشته باشیم. سیاست خارجی سیاست داخلی است که بزرگ نوشته شده است. ارزش‌هایی که ما در داخل با آن زندگی می‌کنیم در سواحل ما متوقف نمی‌شود. حقوق بشر تنها موضوعی نیست که تعیین کننده سیاست خارجی است، بلکه از آن جدایی ناپذیر است، به ویژه به این دلیل که پیامدهای شکست سیاست خارجی انسانی است.
هیگ در ادامه گفت: «در این دولت هیچ گونه تنزل حقوق بشر وجود نخواهد داشت و در برابر تعهدات ما در قبال کمک‌ها و توسعه، مقاومتی صورت نخواهد گرفت». وی ادامه داد: «در واقع من قصد دارم فعالیت حقوق بشری خود را بهبود بخشیم و تقویت کنم. با این حال، در مارس 2011، هیگ توسط کاردینال کیت اوبراین به دلیل افزایش کمک های مالی به پاکستان علیرغم وجود آزار و اذیت اقلیت مسیحی در این کشور مورد انتقاد قرار گرفت: «افزایش کمک به دولت پاکستان زمانی که آزادی مذهبی حمایت نمی‌شود و کسانی که برای آزادی مذهبی صحبت می‌کنند روا نیست؛ این یک نمونه بارز سیاست خارجی ضد مسیحیت است».
در سپتامبر 2011، هیگ به برنامه پرونده در چهار شبکه چهار رادیو بی‌بی‌سی درباره تحقیقات پیرامون جاسوسان سایبری در مورد قانونی بودن نظارت سایبری داخلی و صادرات این فناوری از بریتانیا به کشورهایی با سوابق مشکوک حقوق بشر گفت که بریتانیا یک سیستم مجوز صادرات قوی دارد. این برنامه همچنین تأییدیه ای را از دپارتمان نوآوری و مهارت های کسب و کار بریتانیا دریافت کرد که محصولات نظارت سایبری که رمزگشایی می‌کنند، نیازی به مجوز صادرات ندارند.
در ژوئن 2012، زمانی که، نخست وزیر وقت دیوید کامرون و نیک کلگ معاون او، خارج از کشور بودند هیگ به جای ایشان در جلسات استیضاح پارلمان حضور یافت.
در ژانویه 2013، هیگ به عنوان وزیر امور خارجه از نیوزیلند بازدید کرد و با وزرای دولت نیوزلند موری مک کالی و دیوید شیرر گفتگو کرد. در مارس 2013، هیگ برنامه رهبران بین المللی را تأسیس کرد که برای شناسایی و توسعه مشارکت بین رهبران جهانی آینده طراحی شده بود؛ هیگ، پس از استعفای مشاور ویژه و دوست دیرینه اش به دلیل شایعاتی در مورد رابطه بین این دو مرد، مجبور شد یک بیانیه عمومی فوق العاده صادر کند و همجنس گرا بودن خود را رد کند. بیانیه ای که به دلیل جزئیات آن در مورد زندگی زناشویی او قابل توجه بود.
درگیری اسرائیل و فلسطین

هیگ پس از دیدار با فلسطینی‌هایی که روبه‌روی دیوار اسرائیل در کرانه باختری تظاهرات کردند، مورد انتقاد رهبران اسرائیل قرار گرفت. او با نیت منع خشونت ابراز همبستگی کرد و به اظهارات فعالان چپ و فلسطینی گوش داد. تسیپی لیونی، رهبر اپوزیسیون اسرائیل این اظهارات را محکوم کرد و گفت: دیوارهای امنیتی جان‌ها را نجات داده است و ساخت آن ضروری بود. این دیوار حائل، اسرائیل را از شهرهای فلسطینی جدا کرده است و واقعیت را در اسرائیل به کلی تغییر داده است، جایی که شهروندان هر روز در معرض رعب و وحشت قرار داشتند.
اعتراضات خاورمیانه در سال 2011

در فوریه 2011 نیروهای امنیتی بحرین هزاران معترض ضد دولتی را در میدان لولو در مرکز منامه، پایتخت بحرین، متفرق کردند. هیگ به مجلس عوام اطلاع داد که وی بر لزوم اقدام مسالمت آمیز در برخورد با معترضان تاکید کرده است: "حداقل سه نفر در این عملیات جان خود را از دست دادند و صدها نفر دیگر زخمی شدند. ما به شدت نگران مرگ هایی هستیم که رخ داده است.
عباس بابایی

| تیمسار عباس بابایی | تیمسار عباس بابایی |
| --- | --- |
زاده: ۱۴ آذر ۱۳۲۹ قزوین، ایران
درگذشته: ۱۵ مرداد ۱۳۶۶ (۳۶ سال) سردشت، ایران
مدفن: قزوین ، ایران
شاخه نظامی: ارتش شاهنشاهی ایران ارتش جمهوری اسلامی ایران
درجه: سرتیپ خلبان
یگان: نیروی هوایی شاهنشاهی ایران نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران
فرماندهی: پایگاه هشتم شکاری معاون عملیات نیروی هوایی ارتش
جنگ‌ها و عملیات‌ها: جنگ ایران و عراق عملیات والفجر ۸ عملیات بیت‌المقدس عملیات فتح‌المبین عملیات طریق‌القدس
نشان‌ها: 
همسر(ان): ملیحه حکمت
فرزندان: ۳
عباس بابایی (۱۴ آذر ۱۳۲۹ – ۱۵ مرداد ۱۳۶۶) سرتیپ خلبان نورثروپ اف-۵ و اف-۱۴ تام‌کت نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران و معاون عملیات فرماندهی این نیرو از ۹ آذر ۱۳۶۲ تا ۱۵ مرداد ۱۳۶۶ بود. او در سال ۱۳۶۶ طی جنگ ایران و عراق بر اثر شلیک پدافند خودی سپاه پاسداران کشته شد.
زندگی‌نامه

عباس بابایی در ۱۴ آذر ۱۳۲۹ در شهر قزوین زاده شد. وی دوره ابتدایی را در دبستان «دهخدا» و دوره متوسطه را در دبیرستان «نظام وفا» گذراند. پس از گرفتن دیپلم، در سال ۱۳۴۸ در رشتهٔ پزشکی پذیرفته شد، اما به دلیل علاقه به خلبانی، داوطلب تحصیل در رشته خلبانی نیروی هوایی شد و پس از گذراندن دوره مقدماتی برای تکمیل تحصیلاتش در سال ۱۳۴۹ به آمریکا اعزام گشت. پس از بازگشت با ورود هواپیماهای پیشرفته اف - ۱۴ به نیروی هوایی، وی که خلبان ماهر شکاری اف - ۵ بود، برای پرواز با هواپیمای اف - ۱۴ انتخاب و به پایگاه هوایی اصفهان منتقل شد.
او در ۴ شهریور ۱۳۵۴ با دختردایی‌اش، ملیحه حکمت (زادهٔ ۱۳۳۷ - درگذشته ۳ خرداد ۱۳۹۵) ازدواج کرد. ثمره این ازدواج ۱ دختر به نام سلما و ۲ پسر به نام‌های محمد و حسین است.
فعالیت‌های نظامی > مسئولیت‌های نظامی

۱۳۵۹: از شهریور این سال با درجه سرگردی با شروع جنگ ایران و عراق فرماندهی اسکادران و انجام عملیات با جنگنده نورثروپ اف-۵ و اف - ۱۴ تام‌کت را انجام می‌داد.
۱۳۶۰: با درجه سرهنگ دومی فرمانده پایگاه هوایی هشتم شکاری بود.
۱۳۶۲: از ۹ آذر این سال با درجه سرهنگی به معاونت عملیات فرماندهی نیروی هوایی منصوب شد.
۱۳۶۶: با درجه سرتیپی در سمت معاونت عملیات فرماندهی نیروی هوایی ابقا شد.
فعالیت‌های نظامی > حضور در عملیات‌ها

عباس بابایی در عملیات والفجر ۸ (تصرف شهر فاو)، عملیات بیت المقدس (که منجر آزادسازی خرمشهر شد)، عملیات فتح‌المبین، عملیات طریق‌القدس (که منجر به آزادسازی شهر بستان شد) حضور داشته‌است. همچنین طرح اسکورت کشتی­‌های تجاری و نفت‌کش در خلیج فارس از طرف او ارائه شده‌است.
درگذشت

عباس بابایی پس از ۶۰ مأموریت جنگی موفق، در صبح روز ۱۵ مرداد ۱۳۶۶ همراه با سرهنگ علی‌محمد نادری به منظور شناسایی منطقه و تعیین راهکار صحیح اجرای عملیات با یک فروند هواپیمای اف–۵ از پایگاه هوایی تبریز به پرواز درآمد و وارد آسمان عراق شد. بابایی و نادری پس از انجام دادن مأموریت، به هنگام بازگشت، در منطقه عملیاتی سردشت در ۱۵ مرداد ۱۳۶۶ مورد هدف شلیک توپ ضدهوایی شیلکا ۲۳ میلی‌متری پدافند سپاه پاسداران قرار گرفتند و بابایی که در کابین عقب حضور داشت از ناحیه سر مجروح و بلافاصله کشته شد. وی در این هنگام ۳۷ سال داشت. پیکر او در گلزار شهدا در جنوب شاهزاده حسین قزوین به خاک سپرده شد.
یکی از راویان مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ دربارهٔ این واقعه نوشته‌است: «به دنبال اصابت گلوله به هواپیمای تیمسار بابایی و اختلالی که در ارتباط هواپیما و پایگاه تبریز به وجود آمد پایگاه مزبور به رابط هوایی سپاه اعلام کرد که یک فروند هواپیمای خودی در منطقه مرزی سقوط کرد برای کمک به یافتن خلبان و لاشه آن هر چه سریعتر اقدام نمایید. مدت کوتاهی از اعلام این موضوع نگذشته بود که فرد مذکور دوباره تماس گرفت و در حالی که گریه امانش نمی‌داد گفت: هواپیمای مورد نظر توسط خلبان به زمین نشست، ولی یکی از سرنشینان آن به علت اصابت تیر در داخل کابین کشته شده‌است.»
تقدیر و یادبود

بابایی از جمله فرماندهانی است که دارای نشان فتح است. نشان فتح از نشان‌های نظامی جمهوری اسلامی ایران که توسط رهبر به رزمندگان نبردهایی با پیروزی چشم‌گیر داده می‌شود. اهدای این نشان  برای اولین بار در سال ۱۳۶۸ در طی مراسمی به فرماندهان سپاه پاسداران و ارتش که نقش مهمی در عملیات‌های بیت المقدس و آزاد سازی خرمشهر در سال ۱۳۶۱ داشتند، صورت گرفته‌است.
یک میدان در شهر قزوین به نام «میدان شهید بابایی» با یک مجسمه تمام‌تَنِه از او، برای یادبودش ساخته شده‌است. همچنین یکی از بزرگراه‌های منطقه شرق تهران، برای قدردانی از زحمات او، «بزرگراه شهید بابایی» نامگذاری شده‌است.
مجموعه شوق پرواز به کارگردانی یدالله صمدی با بازی شهاب حسینی برای نمایش زندگی‌نامه عباس بابایی ساخته شد و از شهریور تا بهمن ۱۳۹۰ در ۲۴ قسمت از شبکه یک سیما پخش گردید. شهاب حسینی به خواسته ملیحه حکمت (صدیقه حکمت)، همسر عباس بابایی، در نقش عباس بابایی بازی کرد. به گزارش ایسنا، مستند «عباس» به کارگردانی و تهیه‌کنندگی «حسین ترک‌جوش» که بخش‌هایی از دوران کودکی و تحصیل عباس بابایی را به تصویر کشیده، در مرداد ۱۴۰۲ از سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش شده‌است.
کتاب‌شناسی

کتاب‌هایی درباره زندگی بابایی به شیوه خاطره‌نویسی نگاشته شده است که برخی از آنها عبارتند از:
آشیانه بر اوج، جواد افهمی، نشر آجا
پرواز عاشقانه، کامبیز فتحی، نشر سایه گستر
پرواز سفید، داوود بختیاری دانشور، انتشارات سوره مهر
پرواز تا بی نهایت، مجموعه نویسندگان، انتشارات ارتش جمهوری اسلامی ایران
عباس بابایی (به روایت همسر)، علی مرج، نشر روایت فتح
قهرمان آسمان، فاطمه بگزاده، نشر آجا (روایت داستانی برای کودکان و نوجوانان)
میدان شهید بابایی، قزوین
خلبانان جنگنده اف-۱۴: ایستاده از چپ: اسدالله عادلی - جلیل زندی - غلامحسین هاشم‌پور - عباس بابائی - ایرج سیروس - محمد رستم پور.
 نشسته از چپ: سعید صدیقیان - احمد مرادی طالبی - غلامرضا نظام‌آبادی
زنان در انقلاب روسیه

زنان در انقلاب روسیه (انگلیسی: Women in the Russian Revolution) نقشی ویژه داشتند. نقش کارگران، بویژه زنان کارگر، در انقلاب اکتبر معمولاً نادیده گرفته شده‌است ولی وقایع سال ۱۹۱۷ ثابت کرد که توده‌های کارگر می‌توانند جایگزین نظام سرمایه‌داری شوند. زنان در انقلاب اکتبر نشان دادند که چگونه ستم دیدگان به صحنه می‌آیند و در یک نبرد انقلابی جامعه را تغییر می‌دهند، چگونه تبعیض جنسیتی به چالش گرفته می‌شود و چگونه طبقه کارگر می‌تواند به تمامی اشکال ظلم و ستم تهاجم کند.
کارل مارکس نیز عقیده داشت که انقلابهای بزرگ اجتماعی بدون حضور فعال زنان غیرممکن است.
به علت وقوع جنگ در روسیه؛ زنان بیش از ۴۰ درصد کارگران این کشور را تشکیل می‌دادند. مشارکت فعالِ آن‌ها در امر انقلاب عاملی تعیین‌کننده در پیروزیِ بر نظام تزاری به حساب می‌آید.
زنان روسیه در ۸ مارس ۱۹۱۷

در سال ۱۹۱۷ در روز زنان کارگر در سنت پترزبورگ ایده یک اعتصاب عمومی در ۸ مارس، روز جهانی زن گسترش یافت. در آن روز، صدها نفر از زنان سنگ و گلوله برفی به پنجره کارخانه پرتاب کردند و کارگران مرد همکار خود را به خیابان کشاندند. زنان شرکت کننده در این شورش به پاسگاه‌های پلیس تهاجم کردند. بسیاری از سربازان از شلیک کردن به زنان خودداری کردند. زنان شرکت کننده در شورش بچه‌هایشان را هم به همراه خود داشتند. لئون تروتسکی بعدها نوشت زنان سربازها را خلع سلاح کردند و به آنها دستور دادند که: «شمشیرهایتان را به زمین بگذارید و به ما بپیوندید».
به این ترتیب طی پنج روز رژیم تزار که قرن‌ها بر روسیه حاکم بود سرنگون شد.
جرقه اولین موج قیام با اعتراضات زنان بخش

قحطی و گرسنگی کار را برای کارگران روسی سخت کرد تا بتوانند جامعه را اداره کنند. همکاری و مشارکت زنان همانگونه که در ماه‌های فوریه و مارس ۱۹۱۷ بود ادامه پیدا نکرد. به‌هرحال اعتراضات زنان بخاطر غذا در ماه مه سال ۱۹۱۸ بود که جرقه اولین موج قیام علیه دولت بلشویک را دامن زد. پس از آن در برنامه‌های پنج ساله اقتصادی ژوزف استالین زنان در صف مقدم اعتصاب کارگری و دهقانی قرار گرفتند و با سیاست خشونت‌آمیز استالین مقابله کردند. رژیم استالین توانست با گرسنگی دادن و سرکوب تمامی این مقاومت‌ها را کنترل کند.
آمستراد سی‌پی‌سی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
رایانه خانگی آمستراد CPC464 همراه با نمایشگر رنگی مدل CTM644: رایانه خانگی آمستراد CPC464 همراه با نمایشگر رنگی مدل CTM644
توسعه‌دهنده: آمستراد
گونه: رایانه شخصی
تاریخ انتشار: ۱۹۸۴؛ ۴۱ سال پیش (۱۹۸۴-خطا: زمان نامعتبر}})
متوقف‌شده: ۱۹۹۰ (۱۹۹۰)
واحدهای فروخته‌شده: ۳ میلیون
رسانه: فلاپی دیسک، نوار کاست
سیستم‌عامل: AMSDOS به همراه «لوکوموتیو بیسیک» ۱٫۰ یا ۱٫۱؛ سیستم عامل «سی پی/ام» نسخه ۲٫۲ یا ۳
CPU: زد۸۰ در سرعت ۴ مگاهرتز
حافظه رم: ۶۴ یا ۱۲۸ کیلوبایت، قابل ارتقاء به ۵۷۶ کیلوبایت
ورودی: صفحه کلید
«آمستراد سی پی سی» (به انگلیسی: Amstrad CPC) یک رایانه خانگی ۸ بیتی می‌باشد که توسط شرکت آمستراد و بین سال‌های ۱۹۸۴ و ۱۹۹۰ میلادی تولید گردید. (عبارت CPC مخفف اصطلاح «Colour Personal Computer» می‌باشد) این رایانه برای رقابت با بقیه رایانه‌های خانگی اواسط دهه ۸۰ میلادی و ورود به آن بازار (که تحت تسلط کمودور ۶۴ و اسپکتروم بودند) طراحی گردید. این رایانه ابتدا در بازارهای بریتانیا، فرانسه، اسپانیا و آلمان توزیع شد.
این سری از رایانه‌ها دارای شش مدل مختلف بودند: مدل‌های CPC464 ،CPC664 و CPC6128 که در بازار رایانه‌های خانگی اروپا بسیار موفق بودند. بعد از مدتی دو مدل دیگر با نام‌های 464plus و 6128plus تولید شدند که سعی نمودند تا با ارتقاء سخت‌افزاری عمر این سری را در بازار طولانی‌تر نمایند که البته موفقیت مدل‌های قبلی را نداشتند.
سخت‌افزار مدل‌های CPC بر اساس «سی پی یو» زیلاگ زد ۸۰ و به همراه ۶۴ یا ۱۲۸ کیلوبایت حافظه رَم طراحی گردیده بود. این رایانه دارای یک صفحه کلید توکار و دستگاه ذخیره هماهنگ با سیستم (یک دستگاه ضبط نوار کاست فشرده یا گرداننده فلاپی دیسک ۳ اینچ) بود. دستگاه‌های اصلی فقط به صورت باندل و همراه با یک نمایشگر سیاه و سفید یا رنگی به فروش می‌رفتند. علاوه بر این شرکت‌های زیادی اقدام به تولید لوازم جانبی سخت‌افزاری از جمله گرداننده‌های دیسک، چاپگرها و حافظه‌های افزودنی برای این سری نمودند.
سری CPC به شدت در تقابل با رایانه‌های خانگی آن روز که در اصل برای بازی‌های ویدئویی استفاده می‌شدند و دارای آرشیو بزرگی از نرم‌افزار و بازی بودند، قرار داشت. اما از جذابیت‌های این سری می‌توان به قیمت پایین، رزولوشن بالای متن در حالت سیاه و سفید، قابلیت‌های گرافیکی و توانایی اجرای نرم‌افزار «سی پی/ام»، اشاره کرد که با طیف وسیعی از نرم‌افزارهای کاربردی پشتیبانی می‌گردید.
از این رایانه در طول دوران حیات خود حدود سه میلیون دستگاه در سراسر جهان به فروش رسید.
مدل‌های مختلف > سری اصلی

فلسفه طراحی سری رایانه‌های CPC در واقع بر دو اصل استوار بود. اصل اول عبارت از طراحی سیستمی بود که همه ملزومات مورد نیاز کاربر را یکجا و در یک دستگاه به او ارائه نماید. وجود صفحه کلید توکار، سیستم ذخیره‌سازی داخلی که همراه با یک نمایشگر بر این اساس استوار بود. اغلب رایانه‌های خانگی آن زمان مانند «سری زد اکس اسپکتروم»، کمودور ۶۴ و «بی‌بی‌سی میکرو» بر پایه استفاده از تلویزیون‌های خانگی به عنوان نمایشگر و یک رابط جداگانه جهت اتصال به دستگاه پخش نوار کاست یا گرداننده خارجی فلاپی دیسک، طراحی شده بودند. در واقع این ایده (همه نیازهای کاربر در یک دستگاه) چیز جدیدی نبود و سیستم‌های تجاری آن زمان و حتی رایانه «کمودور پی ایی تی» نیز این ایده را اجرا کرده بودند. اما در بین سیستم‌های رایانه خانگی، این سیستم قبل از اپل مکینتاش این ایده را اجرا نمود.
علت دوم طراحی و ساخت سری CPC این بود که مالک و تأسیس‌کننده شرکت آمستراد (آلن شوگار) قصد ساخت دستگاهی را داشت که به قول خودش: «یک کامپیوتر واقعی، شبیه آنچه مردم در فرودگاه‌ها می‌بینند... و سیستمی که شبیه یک ماشین حساب بزرگ و بادکرده نباشد.»
(اشاره به رایانه‌های «سینکلر زد اکس ۸۱» و «زد اکس اسپکتروم» که قیمت پایینی داشتند و فقط دارای یک صفحه کلید بودند)
مدل‌های مختلف > سری اصلی > مدل CPC464

مدل CPC464 دارای ۶۴ کیلوبایت حافظه رَم و دستگاه کاست خوان داخلی بود. این مدل در ژوئن ۱۹۸۴ میلادی و در بریتانیا معرفی شد. قیمت اولیه این دستگاه در خرده فروشی‌ها ۲۴۹ پوند انگلیس/۸۹۹ مارک آلمان به همراه یک نمایشگر مونوکروم و ۳۵۹ پوند/۱۳۹۸ مارک با یک نمایشگر رنگی تعیین شد. بعد از عرضه مدل CPC6128 در اواخر سال ۱۹۸۵، قیمت این سیستم به ۵۰ پوند/۱۰۰ مارک تقلیل پیدا کرد.
در سال ۱۹۹۰ مدل جدیدتری با نام 464plus جایگزین CPC464 گردید و باعث قطع تولید این مدل شد.
مدل‌های مختلف > سری اصلی > مدل CPC664

این رایانه دارای ۶۴ کیلوبایت حافظه رَم و یک گرداننده داخلی فلاپی دیسک ۳ اینچی بود. این مدل در مه ۱۹۸۵ در بریتانیا معرفی گردید و قیمت پایه آن در خرده فروشی‌ها ۳۳۹ پوند انگلیس/۱۱۹۸ مارک آلمان به همراه یک نمایشگر مونوکروم و ۴۴۹ پوند/۱۹۹۸ مارک با یک نمایشگر رنگی تعیین شد.
بعد از موفقیت مدل CPC464، خریداران و کاربران انتظار بهبود و پیشرفت در مدل جدید را داشتند: حافظه بیشتر و یک گرداننده داخلی دیسک. برای شرکت آمستراد اجابت کردن مورد دوم آسان تر بود. این مدل هنگام معرفی در مه ۱۹۸۵ علاوه بر تأکید بر داشتن گرداننده ارزان قیمت دیسک، بر قابلیت اجرای نسخه سطح پایینی از سیستم عامل «سی پی/ام» (ورژن ۲٫۲) نیز تأکید داشتند. این مدل در سری رایانه‌های «آمستراد سی پی سی» تنها دستگاهی بود که هرگز افت قیمت پیدا نکرد.
در مقایسه با مدل CPC464، این دستگاه به‌طور قابل توجهی طراحی دوباره شده بود و به غیر از اضافه شدن گرداننده داخلی دیسک، قسمت صفحه کلید آن نیز مجدد طراحی گردید. یکی از تغییرات اساسی در قسمت طراحی کلیدهای مکان نما دیده می‌شود که به‌طور واضحی به سمت استایل صفحه کلید رایانه‌های ام‌اس‌ایکس تمایل پیدا کرده‌است. در مقایسه با صفحه کلید رنگی مدل CPC464، این دستگاه دارای کلیدهایی با رنگ خاکستری یکنواختی می‌باشد.
در قسمت عقبی دستگاه تمامی کانکتورهای مدل CPC464 به اضافه یک ورودی نیرو ۱۲ ولت قرار دارد. برخلاف کاست خوان مدل CPC464 که نیاز به نیروی ۵ ولت داشت، گرداننده فلاپی دیسک CPC664 نیاز به تأمین نیروی ۱۲ ولتی اضافه داشت. این ۱۲ ولت اضافی توسط یک نسخه جدید از نمایشگر مونوکروم یا رنگی به‌طور جداگانه فراهم می‌گردد.
مدل CPC664 فقط برای حدود شش ماه تولید شد و در اواخر سال ۱۹۸۵ و با تولید و معرفی مدل جدید CPC6128، شرکت آمستراد تصمیم گرفت تا هم‌زمان سه مدل در بازار نداشته باشد و به همین دلیل تولید CPC664 متوقف گردید.
مدل‌های مختلف > سری اصلی > مدل CPC6128

این دستگاه دارای ۱۲۸ کیلوبایت حافظه رَم و یک گرداننده داخلی فلاپی دیسک ۳ اینچی می‌باشد. در کنار مدل‌های سخت‌افزاری متنوع، یک مدل از CPC6128 وجود داشت که قادر به اجرای سیستم عامل «سی پی/ام +» برای مصارف تجاری بود.
رایانه CPC6128 در اوت ۱۹۸۵ معرفی و در ابتدا فقط در آمریکا عرضه شد. این مدل توسط شرکت «ایندسکامپ» (واقع در شیکاگو) وارد آمریکا و توزیع گردید. این مدل اولین محصول از سری رایانه‌های آمستراد بود که در ایالات متحده آمریکا به فروش می‌رفت. در آن زمان بازار آمریکا نسبت به رایانه‌های تولید شده توسط شرکت‌های اروپایی روی خوشی نشان نمی‌داد. در پایان ۱۹۸۵ این مدل در خط تولید اروپا قرار گرفت و جایگزین مدل CPC664 گردید. قیمت پایه این سیستم ۶۹۹ دلار آمریکا/۲۹۹ پوند انگلیس/۱۵۹۸ مارک آلمان به همراه یک نمایشگر مونوکروم یا ۷۹۹ دلار/۳۹۹ پوند/۲۰۹۸ مارک به همراه یک نمایشگر رنگی تعیین شد.
در سال ۱۹۹۰ مدل جدیدی با نام 6128plus در خط تولید شرکت آمستراد جایگزین این مدل گردید و تولید CPC6128 متوقف گردید.
مدل‌های مختلف > مدل‌های پلاس آمستراد

در سال ۱۹۹۰ و در پی تغییرات انجام شده در بازار رایانه‌های خانگی، شرکت آمستراد تصمیم به نوسازی و احیای مدل CPC گرفت و اقدام به معرفی سری جدیدی با برچسب «پلاس» (PLUS) یا +CPC نمود. هدف اصلی انجام بهبودهای زیاد بر روی سخت‌افزار مدل‌های CPC بود که از نظر توانایی قابل رقابت با محصولات هم عصر خود باشد و همچنین قابلیت ساپورت مدیای کارتریج را داشته باشد. این محصول جدید دارای سه مدل مختلف بود: 464plus، 6128plus و کنسول بازی خانگی GX4000. نکته‌ای که در مدل‌های پلاس مشاهده می‌شد این بود که کلمه مخفف CPC از نام مدل‌های جدید آمستراد حذف شد. یکی از بهبودهای مهم این سری، جبران کمبودهای سری CPC در زمینه بازی‌های رایانه‌ای بود. سخت‌افزار ویدئویی بهبود یافته این سری، اجازه تولید اسپرایت‌های سخت‌افزاری، لغزش نرم صفحه‌های گرافیکی، پلت رنگ توسعه یافته و قابلیت نمایش حداکثر ۳۲ رنگ هم‌زمان از ۴۰۹۶ رنگ را به سازندگان بازی می‌داد. سخت‌افزار صوتی پیشرفته آن هم قابلیت ایجاد افکت‌های پیچیده صوتی را دارا بود. بهبودهای دیگر سخت‌افزاری این سری شامل پشتیبانی از جوی استیک‌های آنالوگ، چاپگرهای ۸ بیتی و کارتریج‌های رام به ۴ مگابیت می‌شدند.
یکی از اهداف سری «پلاس» قابلیت سازگاری کامل نرم‌افزاری با مدل‌های CPC بود. جهت جلوگیری از اشتباهات سهوی و ناخواسته از تداخل سخت‌افزاری با نرم‌افزارهای قدیمی مدل CPC، این سری از مکانیسم ناشناخته‌ای استفاده می‌کرد که قابلیت‌های بهبود یافته سخت‌افزاری آن فقط هنگامی فعال می‌گردید که نرم‌افزار مورد نظر، آن‌ها را از سیستم درخواست می‌نمود.
با وجود بهبودهای سخت‌افزاری، در زمان لانچ سری «پلاس»، سخت‌افزار آن تقریباً قدیمی و از رده خارج به حساب می‌آمد که باعث عدم جذب کاربران معمولی و تولیدکنندگان نرم‌افزار به این مدل گردید، زیرا در همان زمان سیستم‌های ۱۶ بیتی در بازار وجود داشتند و تولیدکنندگان به سمت آن‌ها رفته بودند و در نتیجه سری «پلاس» تبدیل به مدل شکست خورده آمستراد شد و در نهایت تولید این سری بعد از مدت کوتاهی پس از شروع تولید، در همان سال (۱۹۹۰) متوقف گردید.
مدل‌های مختلف > مدل‌های پلاس آمستراد > مدل‌های 464plus و 6128plus

دو مدل 464plus و 6128plus جهت جایگزینی مدل‌های قدیمی CPC464 و CPC6128 تولید شدند. با وجود طراحی جدید مدل‌های پلاس، آن‌ها وجوه مشترکی با مدل‌های قدیمی داشتند: 464plus مجهز به ۶۴ کیلوبایت حافظه رَم و یک گرداننده کاست، مدل 6128plus نیز دارای ۱۲۸ کیلوبایت حافظه و یک گرداننده ۳ اینچ فلاپی دیسک بود. هر دو مدل دارای یک جعبه (کیس) مشترک و شبیه مدل قدیمی CPC6128 بودند.
به جهت سازگاری عملیات پردازش تصویری و الکترومغناطیسی، کانکتورهای مدل قبلی با کانکتورهای میکرو-ریبون جایگزین شدند. این کانکتورها قبلاً نیز در رایانه مدل CPC6128 اشنایدر آلمان استفاده شده بودند. نتیجه این تغییرات، عدم سازگاری طیف وسیعی از سخت‌افزارهای جانبی مدل‌های CPC با این سری شد. مدل 6128plus فاقد سوکت برای اتصال گرداننده نوار کاست خارجی بود.
سری «پلاس» فاقد تراشه رام بر روی مادربورد می‌باشد و در نتیجه مدل‌های 464plus و 6128plus، ثابت‌افزار داخلی ندارند. در عوض شرکت آمستراد ثابت افزار این دو مدل را با استفاده از رام افزودنی و به صورت کارتریج (شامل برنامه لوکوموتیو بیسیک) عرضه کرد. این تغییرات علاوه بر اینکه باعث کاهش قیمت در هنگام تولید سخت‌افزار این سری شده بود، یک مکانیسم حفاظتی ضد کپی نیز در این مدل‌ها ایجاد کرده بود (عدم وجود ثابت افزار در داخل رایانه، امکان کپی نرم‌افزار و بازی را برای این سری غیرممکن می‌کرد). ثابت افزار این سری «نسخه ۴» بود که به دلیل تفاوت ساختاری با نسخه قبلی، باعث ایجاد مشکلاتی در اجرای برخی از نرم‌افزارهای سری CPC گردید که شرکت آمستراد برای رفع این مشکل، ثابت افزار «نسخه ۳» مدل CPC6128 را به صورت یک کارتریج جداگانه به بازار عرضه کرد.
هر دو مدل 464plus و 6128plus در سپتامبر ۱۹۹۰ به صورت عمومی معرفی شدند. قیمت پیشنهادی اولیه این مدل‌ها عبارت بود از: ۱۹۹۰ فرانک فرانسه با نمایشگر مونوکروم و ۲۹۹۰ فرانک با نمایشگر رنگی برای مدل 464plus و ۲۹۹۰ فرانک با نمایشگر مونوکروم و ۳۹۹۰ فرانک با نمایشگر رنگی برای مدل 6128plus
مدل‌های مختلف > مدل‌های پلاس آمستراد > مدل GX4000

این مدل که از سری «پلاس» رایانه‌های آمستراد می‌باشد، قرار بود به عنوان یک کنسول بازی‌های ویدئویی خانگی وارد این بازار شود که البته بسیار ناموفق و دارای عمر کوتاهی بود. خصوصیات سخت‌افزاری این کنسول مشابه سری پلاس است که البته صفحه کلید و بخش ذخیره اطلاعات در این مدل حذف گردیده است.
مدل‌های مختلف > مدل‌های ویژه و همسان > مدل CPC472

در سال ۱۹۸۵، دولت اسپانیا برای ورود رایانه‌های "بدون کلید ñ و حافظه کمتر از ۶۴ کیلوبایت" مالیات تعیین کرد. برای حل این مشکل، شرکت توزیع‌کننده رایانه‌های آمستراد در اسپانیا (به نام ایندسکامپ، که بعداً به نام آمستراد اسپانیا تغییر نام داد) اقدام به تولید مدل ویژه‌ای به نام CPC472 نمود که در واقع یک نسخه بهبود یافته از مدل CPC464 است. تفاوت این مدل در یک بورد کوچک اضافه شده به سیستم است که شامل یک تراشه رام مدل CPC664 و یک تراشه ۸ کیلوبایتی حافظه است که البته به صورت الکترونیکی به دستگاه متصل نیست و در نتیجه برای سی پی یو دستگاه نیز در دسترس نمی‌باشد. هدف اصلی این کار افزایش مجموع حافظه دستگاه به ۷۲ کیلوبایت بود تا از مشکل مالیاتی کشور اسپاتیا رهایی یابد. یک ماه پس از عرضه مدل CPC472، شرکت آمستراد کلید ñ را به مدل CPC464 اضافه کرد و پس از برداشته شدن تعرفه از مدل‌های ۶۴ کیلوبایت، تولید مدل CPC472 کاملاً متوقف شد.
مدل‌های مختلف > مدل‌های ویژه و همسان > مدل KC compact

سیستم KC compact (به آلمانی: Kleincomputer)(به معنی "کامپیوتر کوچک") یک مدل همسان از سری رایانه‌های آمستراد سی پی سی است که توسط Mikroelektronik Mühlhausen در اکتبر ۱۹۸۹ و در کشور آلمان شرقی ساخته شد. با وجود اینکه این سیستم شامل قطعات جایگزین زیادی نسبت به سخت‌افزار مدل‌های CPC بود اما سازگاری بسیار کاملی با نرم‌افزارهای آمستراد سی پی سی داشت. این رایانه دارای ۶۴ کیلوبایت حافظه و یک ثابت افزار تغییر یافته CPC6128 بود تا با سخت‌افزار تغییر یافته رایانه به خوبی عمل کند. همچنین یک نسخه بدون تغییر از «لوکوموتیو بیسیک ۱٫۱» نیز در ثابت افزار این رایانه قرار داشت. این رایانه آخرین کامپیوتر ۸ بیتی بود که در آلمان شرقی تولید شد.