stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
حجاب در ایران

پس از حمله اعراب به ایران در قرن هفتم، اسلام دین و فرهنگ غالب در این کشور شد، از آن زمان حجاب اسلامی به عنوان پوششی عرفی که متشکل از روسری ساده‌ای بود که مو و گردن را می‌پوشاند بین زنان ساکن در این اقلیم رایج گشت. حجاب برای مسلمانان نماد عفت تلقی می‌شود.
قبل از اسلام

مقالهٔ اصلی: پوشش زنان در ایران باستان
برای قرن‌های متمادی، پیش از اسلام، پوشش سر یک عرف لباس برای زنان در ایران بزرگ بود. وجود اولین پوشش سر در منطقه از نظر تاریخی در بین‌النهرین به عنوان یک لباس مکمل تعریف شده‌است، پوشش سر بعدها در آشور موقعیت ممتازی یافت و در قوانین اجتماعی درج شد. پوشش سر نماد موقعیت زنان طبقات بالا و سلطنتی شد، و قانون زنان دهقان، برده‌ها و روسپی‌ها را از پوشش سر منع و متخلفان مجازات می‌شدند. پس از اینکه ایرانیان باستان نینوای آشور را در سال ۶۱۲ قبل از میلاد و بابل کلدانی را در سال ۵۳۹ قبل از میلاد فتح کردند، نخبگان حاکم بر آنها آن آداب و رسوم بین‌النهرین را پذیرفتند. در دوران حکومت سلسله‌های ایران باستان، حجاب ابتدا منحصر به ثروتمندان بود، اما به تدریج در کل جامعه رواج یافت و معیار شرم و حیا شد. با بررسی آثار و وسایل به‌دست آمده از تفحص‌های باستان شناسی، تفاوت‌هایی در پوشش زنان ـ بخصوص پوشش سر ـ در بین حکومت‌های ماد، هخامنشیان، اشکانیان و ساسانیان مشاهده می‌شود. البته این تفاوت پوشش سر زنان، در میان طبقات بالا و مرفه جامعه مانند زنان ملکه بوده‌است و درباره پوشش سر در بین زنان عادی جامعه اطلاعات چندانی در دست نیست. در دوران مادها؛ زنان پیراهن بلندی که تا روی پاها کشیده شده و یک شال تزئینی و بدون درز در سرشانه قرار می‌گرفته، می‌پوشیدند. اما موهایشان بدون پوشش و به صورت باز و مرتب به پشت سر بوده‌است. در زمان هخامنشیان تفاوتی میان لباس مردان و زنان وجود ندارد و تنها وجه اختلاف این است که زنان نوعی تاج بر سر داشتند و پارچه نازکی به پایین تاج متصل بوده که دنباله آن در پشت سر آویزان بود‌ه‌است. این نوع پوشش در میان ملکه‌ها رایج بوده و قد آن پارچه متصل به تاج نیز تا زانو کشیده می‌شده‌است. با بررسی نقوش مختلفی که از دوره اشکانیان به‌دست آمده پوشش زنانشان شامل پیراهن،چادر و کفش می‌باشد. آنها پارچه مستطیل شکلی را به حالت استوانه در پایین شانه در قسمت جلوی لباس، با دکمه یا فلز گرد و منقشی متصل می‌کردند. زنان ملکه آن را به کمر می‌بستند ولی در میان زنان طبقات مرفه جامعه اینگونه بوده که این پوشش پس از قرار گرفتن بر روی سر، شانه‌ها را پوشانده و انتهای دیگر آن در دست چپ جمع می‌شده‌است. زنان در دوران ساسانیان پوششی را بر سر می‌گذاشتند که گشاد و پرچین بود و بلندای آن تا وسط ساق پاها بوده‌است. این پوشش از لحاظ قد و بلندی آن متغیر بوده که در برخی آثار باقی‌مانده از آنان درازای این پوشش تا حدود شانه‌هاست. ملکه‌های ساسانی پوششی بر سر نمی‌انداختند؛ بلکه بر روی پیراهن‌های بلند و آستین‌داری که می‌پوشیدند؛ پوشش وسیعی ـ مانند شنل ـ قرار می‌گرفت که دو انتهای آن به طرز جالبی در جلوی لباس به هم متصل می‌شدند.
پس از اسلام

پس از فتح ایران ساسانی توسط اعراب، مسلمانان اولیه به دلیل نفوذ شدید فرهنگی ایران، حجاب را پذیرفتند. در قرآن ۲۴ آیه به امر حجاب توجه دارند ولی اکثرا در مورد پوشاندن عورت هستند دقیقترین آنها آیه ۳۱ سوره نور است که به زنان مومن برای پوشاندن گریبان خود توصیه می‌کند.
این وضعیت کلی در قرون وسطی پس از ورود قبایل کوچ نشین ترک از آسیای مرکزی که زنانشان پوشش سر نداشتند تا حدودی تغییر کرد. با این حال، پس از تمرکز صفویان در قرن شانزدهم پوشش سر به عنوان پوشش استاندارد برای زنان در مناطق شهری در سراسر امپراتوری ایران تعریف شد.
البته این امر در میان روستاییان و عشایر رایج نبوده و می‌شد زنان بدون پوشش سر را در میان آنها یافت. در یک نگاه کلی می‌توان گفت، همواره پوشاندن مو در میان زنان ایران امر عادی بوده و برداشتن آن بی‌ادبی تلقی می‌شده‌است.
پس از اسلام > دوران مدرن

طاهره قرةالعین در سال ۱۲۶۴ قمری در واقعه بدشت سخنرانی کرد و با حاضر شدن بدون نقاب روبنده حاضران را شگفت‌زده کرد. او همچنین جدائی دین بابی از دین اسلام و نسخ احکام و سنن قدیم را اعلام کرد. هدی شعراوی در مصر همین کار را کرد.
در دربار قاجار، مسافرت‌های شاه به اروپا و مشاهداتش از وضعیت پوشش زنان اروپایی در دربار تأثیر به سزایی داشت. به تدریج موضوع «کشف حجاب» در قالب تجدد خواهی به محافل روشنفکری و اشعار شعرا نفوذ کرد و در مطبوعات منعکس شد.
پس از اسلام > دوران مدرن > مجمع کشف حجاب

روزنامه دیلی تلگراف در تاریخ ۳ ژوئن ۱۹۲۷ میلادی (۱۲ خرداد ماه ۱۳۰۶خورشیدی) در ذیل خبری با عنوان «بانوان عصر جدید ایران؛ مبارزه برای آزادی» نوشت:
مبارزه‌ای که بانوان متجدد و روشنفکر ایران برای آزادی نسوان شروع کرده‌اند ممکن است دامنه آن به کشمکش و تصادم میان اولیای امور و رهبران این نهضت کشیده شود. به درخواست مکرر نمایندگان علماء و بنا به قولی، روی خواهش شوهران غیور و حسود، شب گذشته، قوای انتظامی به باشگاهی که زنان بی‌حجاب با لباس‌های شبانه آخرین مد پاریس، با مردها اجتماع کرده، حمله بردند. مدیر باشگاه بازداشت و زندانی شد و هنوز معلوم نیست چه جرمی علیه او اعلام خواهد شد. زن‌ها اجتماعاتی تشکیل داده، … به اولیای امور اعتراضات شدیدی نموده‌اند. این بانوان متجدد، مدعی هستند که یکی از عوامل مهم نهضت زنان ایران، همان نفرت و دوری از همسری با دخترانی است که آن‌ها را به چشم ندیده و نشناخته و از این رو جوانان ایرانی، برای ازدواج با دختران اروپایی بیشتر اظهار تمایل می‌نمایند.
ابوالقاسم آزاد و همسرش شهناز آزاد رشدیه (دختر میرزا حسن رشدیه) در مرداد ماه ۱۲۹۹ خورشیدی نشریه‌ای به نام «نامه بانوان» منتشر کرد. وی از مدتی قبل انجمنی مخفی تحت عنوان «مجمع کشف حجاب» تأسیس کرده بود و جلسات این انجمن با حضور زنان و مردان در منزل وی و دیگر اعضاء انجمن تشکیل می‌شد. در این جلسات افرادی چون یحیی دولت‌آبادی شرکت می‌کردند و به بحث و گفتگو می‌پرداختند. این مجمع پس از مدتی فعالیت از سوی شهربانی منحل و آزاد نیز دستگیر و مدتی محبوس شد؛ فعالیت‌های او برای کشف حجاب چهار بار او را راهی زندان و تبعید کرد…
از اواسط دهه ۱۳۰۰ انتقاد به حجاب دست‌کم در تهران آسان‌تر شده بود. گروه‌های فعال جنبش زنان ایران از حجاب انتقاد می‌کردند، برای مثال نشریه عالم نسوان در سال ۱۳۱۰ بحثی دربارهٔ حجاب باز کرد و فراخوانی برای این بحث چاپ نمود. پاسخ‌های موافق و مخالف داده می‌شد. در مجموع، زنان از بی‌حجابی بسیار دفاع کردند و انحطاط اخلاقی جامعه را از سرکوب زنان توسط مردان می‌دانستند. هدی شعراوی نیز در همین دوره، در سال ۱۳۰۲ در مصر حجاب اسلامی‌اش را به نشانه حمایت از جنبش فمینیستی با اهدافی گسترده‌تر، در دریای مدیترانه انداخت.
پس از اسلام > دوران مدرن > کشف حجاب رضاشاه

رضا شاه پس از سفر به ترکیه در ۱۲ خرداد ۱۳۱۳، تحت تأثیر اقدامات تندروانهٔ آتاتورک قرار گرفت. در این دوره نیز ممنوعیت حجاب در مدرسه‌های دخترانه پخش شد، و قانونی در این راستا تصویب شد.
او این مسئله را پس از یک سال از گذشت سفر به ترکیه در آذر ۱۳۱۴ به محمود جم «رئیس‌الوزرا» چنین بازگو کرد:
نزدیک دو سال است که این موضوع سخت فکر مرا به خود مشغول داشته‌است، خصوصاً از وقتی که به ترکیه رفتم و زن‌های آن‌ها را دیدم که «پیچه» و «حجاب» را دور انداخته و دوش به دوش مردهایشان در کارهای مملکت به آن‌ها کمک می‌کنند، دیگر از هر چه زن چادری است بدم آمده‌است. اصلاً چادر و چاقچور دشمن ترقی و پیشرفت مردم است. درست حکم یک دمل را پیدا کرده که باید با احتیاط به آن نیشتر زد و از بینش برد.
از این رو بخشنامهٔ کشف حجاب جهت تصویب رضاشاه در تاریخ ۲۷ آذر ۱۳۱۴ از طرف رئیس‌الوزرا به دربار فرستاده شد تا در آغاز دی‌ماه فرمان اجرای رسمی قانون کشف حجاب به تمام ولایات ایران ارسال گردد. رضاشاه در ۱۷ دی سال ۱۳۱۴ طی جشن فارغ‌التحصیلی دختران بی‌حجاب در دانشسرای مقدماتی رسماً بر کشف حجاب تأکید کرد.
در روز ۱۷ دی ۱۳۱۴ تاج‌الملوک آیرُملو، همسر رضاشاه و دخترانشان شمس و اشرف بدون حجاب به دانشسرای تربیت معلم رفتند. این نخستین‌بار بود که خانواده شاه بدون حجاب و روبنده در مجمعی عمومی ظاهر می‌شدند.
از نزدیکان رضاشاه نقل شده‌است که فرمان کشف حجاب برای رضاشاه دردآور بود، اما برای اعتلای زنان ایرانی این فرمان را ضروری می‌دانست.
تصویر یک زن زرتشتی ایران در قرن شانزده میلادی از سفرنامه ژان شاردن
پوشش زنان قبل از کشف حجاب با چادر و پارچه سفیدی که به‌عنوان روبند استفاده می‌شد
جشن کشف حجاب در قم
دختران دانشسرای مقدماتی در روز کشف حجاب
کتابخانه‌های مجلس سنا

کتابخانه‌های مجلس سنا (اس اچ ال)، که قبلاً خدمات کتابخانه‌ای تحقیقاتی دانشگاه لندن بود، گروهی از کتابخانه‌ها مستقر در بلومزبری بودند که مجموعاً مجموعه‌ای از تحقیقات گسترده در سراسر علوم انسانی و اجتماعی را تشکیل می‌دادند. از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۳ با این نام وجود داشت.
مجلس سنا، مقر کتابخانه‌های مجلس سنا
اس اچ ال یک بخش از دانشگاه لندن بود که مقر آن در مجلس سنا در میدان راسل قرار داشت و با گرد هم آوردن کتابخانه سابق دانشگاه لندن (کتابخانه مجلس سنا کنونی) و کتابخانه‌های موسسات مختلف شامل دانشکده مطالعات پیشرفته تشکیل شد. نام چتر قبلی، خدمات کتابخانه تحقیقاتی دانشگاه لندن توسط کتابخانه‌های مجلس سنا در ۱ آوریل ۲۰۱۱ در یک تمرین تغییر نام تجاری جایگزین شد.
هشت کتابخانه زیر بخشی از اس اچ ال بودند:
کتابخانه مؤسسه مطالعات قاره آمریکا
کتابخانه مؤسسه مطالعات حقوقی پیشرفته
کتابخانه مؤسسه مطالعات کلاسیک
کتابخانه مؤسسه مطالعات مشترک المنافع
کتابخانه مؤسسه مطالعات ژرمنیک و عاشقانه
کتابخانه مؤسسه تحقیقات تاریخی
کتابخانه مجلس سنا
کتابخانه مؤسسه واربورگ
مجموع دارایی‌های کتابخانه‌ها تقریباً به ۳ میلیون جلد می‌رسد که شامل هزاران مجله و مجموعه‌های عمیق و غنی از مواد تحقیقاتی در موضوعات مختلف در رشته‌های مختلف می‌شود.
گروه کتابخانه‌های مجلس سنا در سال ۲۰۱۳ منحل شد. در سال ۲۰۱۴ کتابخانه مجلس سنا به مدرسه مطالعات پیشرفته پیوست. اکنون چهار کتابخانه مستقل در دانشکده مطالعات پیشرفته وجود دارد: کتابخانه مجلس سنا و کتابخانه‌های مؤسسه مطالعات حقوقی پیشرفته، مؤسسه مطالعات کلاسیک، مؤسسه تحقیقات تاریخی و مؤسسه واربورگ.
استفان الیوت (بازیکن هاکی روی یخ)

| استفان الیوت | استفان الیوت | استفان الیوت | استفان الیوت |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
زادهٔ:  ۳۰ ژانویهٔ ۱۹۹۱ ‏(۳۴ سال) ونکوور
قد:  ۶ فوت ۱ اینچ (۱۸۵ سانتیمتر)
وزن:  ۱۹۱ پوند (۸۷ کیلوگرم؛ ۱۳ سنگ ۹ پوند)
پست:  Defence
ضربه‌ها:  Right
تیم در SHL تیم‌های سابق:  Frölunda HC Colorado Avalanche فینیکس کایوتیس Nashville Predators Ak Bars Kazan HV71 Ottawa Senators Dinamo Minsk
تیم ملی:   کانادا
منتخب ان‌اچ‌ال:  49th overall، ۲۰۰۹ Colorado Avalanche
سوابق بازی:  ۲۰۱۱–تاکنون
استفان الیوت (انگلیسی: Stefan Elliott؛ زادهٔ ۳۰ ژانویهٔ ۱۹۹۱) بازیکن هاکی روی یخ اهل کانادا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به فینیکس کایوتیس اشاره کرد.
نرپلت

مکان در 22px فلاندری, 17px بلژیک
| نرپلت Neerpelt | نرپلت Neerpelt |
| --- | --- |
شهر: شهر
  مهر:   مهر
منطقه:  فلاندری
استان:  لمبورگ
شهرستان: مزک
حکومت: حکومت
 • شهردار: Raf Drieskens
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۲٫۷۸ کیلومتر مربع (۱۶٫۵۲ مایل مربع)
جمعیت(۱ ژانویه ۲۰۱۱): جمعیت(۱ ژانویه ۲۰۱۱)
 • کل: ۱۶٬۵۸۳
 • تراکم: ۳۹۰/کیلومتر مربع (۱۰۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۱+ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۲+ (CEST)
کد پستی: 3910
کد منطقه: 011
وبگاه: www.neerpelt.be
شهر نرپلت (به فرانسوی: Neerpelt) در شهرستان مزک  در استان لمبورگ  در منطقه فلاندری در کشور بلژیک واقع شده‌است.
روکاس باچیوسکا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
ملیت:  لیتوانیایی
زاده: ۱۰ دسامبر ۱۹۹۹ ‏(۲۵ سال) تاوراگه، لیتوانی
قد: ۱۷۱ سانتیمتر (۵ فوت ۷ اینچ)
وزن: ۶۹ کیلوگرم (۱۵۲ پوند؛ ۱۰ سنگ ۱۲ پوند)
وبگاه: www.rbaciuska.com
ورزشی: ورزشی
روکاس باچیوسکا (انگلیسی: Rokas Baciuška؛ زادهٔ ۱۰ دسامبر ۱۹۹۹) راننده رالی اهل لیتوانی است.
هنریک کریستوفرسن

هنریک کریستوفرسن (انگلیسی: Henrik Kristoffersen؛ زادهٔ ۲ ژوئیهٔ ۱۹۹۴) اسکی‌باز آلپاین اهل نروژ است.
وی در بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۱۴ یک مدال برنز و در بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۱۸ یک مدال نقره به‌دست‌آورد.
یاسین الیتس

| یاسین الیتس | یاسین الیتس | یاسین الیتس | یاسین الیتس |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
زادهٔ:  ۳۰ دسامبر ۱۹۹۲ ‏(۳۲ سال) باد تولتس
قد:  ۵ فوت ۱۰ اینچ (۱۷۸ سانتیمتر)
وزن:  ۱۸۵ پوند (۸۴ کیلوگرم؛ ۱۳ سنگ ۳ پوند)
پست:  Right wing
ضربه‌ها:  Left
تیم در DEL تیم‌های سابق:  EHC München Thomas Sabo Ice Tigers Stockton Heat
تیم ملی:   آلمان
منتخب ان‌اچ‌ال:  Undrafted
سوابق بازی:  ۲۰۱۰–تاکنون
یاسین الیتس (آلمانی: Yasin Ehliz؛ زادهٔ ۳۰ دسامبر ۱۹۹۲) بازیکن هاکی روی یخ اهل آلمان است.
عملیات ضربت ذوالفقار

عملیات ضربت ذوالفقار یا خوارزم با رمز یا الله در محور ایلام - میمک به صورت نیمه گسترده در تاریخ ۱۹/۱۰/۱۳۵۹ به فرماندهی ارتش انجام شد.
سازمان رزم این عملیات متشکل از ارتش (تیپ یک زرهی اسلام آباد غرب تابعه لشکر 81 زرهی کرمانشاه به اضافه نیروهای خودجوش عشایر ایل خزل  و عناصری از ژاندارمری بود.این عملیات یک عملیات کاملا کلاسیک و ارتشی بود.
اشغال میمک

در تاریخ ۱۹ شهریور۱۳۵۹ نیروهای عراق وارد استان ایلام شدند و به منطقه میمک حمله کردند. که در ارتفاعات میمک با مقاومت نیروهای ایرانی مستقر در منطقه روبرو شدند.
پس از تصرف میمک و پاسگاه های حومه مهران و دهلران وزیر دفاع صدام به طور رسمی اعلام کرد: نیروهای مسلح عراق به مرزهای بین المللی رسیده اند و اختلافات ارضی خود را با ایران عملاً حل کردند.
با اشغال این منطقه معبر وصولی «صالح آباد سرنی» به طرف خط مرزی مورد تهدید نیروهای عراقی قرار گرفت و در نتیجه محور ایلام، صالح آباد و مهران به طور جدی نا امن شد.
دستاوردها

تصرف ارتفاعات کله قندی، ۶۲۰، ۵۲۵، ۵۴۰ در محورهای شمالی و جنوبی منطقه عملیات.
کشته و مجروح نمودن ۲۰۰۰ عراقی و به اسارت گرفتن ۱۶۴نفر.
انهدام ۶۰ دستگاه تانک و نفربر، ۵ دستگاه خودروی مختلف، سرنگونی ۲ فروند هواپیما و سه فروند هلیکوپتر، انهدام تیپ ۲ پیاده کوهستانی و گردان ۷ تانک به میزان ۷۰ درصد از جمله تلفات و ضایعات وارد شده به عراق بوده است.
همچنین در این عملیات تعداد ۱۳ دستگاه تانک، ۲ دستگاه نفربر و تعدادی موشک مالیوتکا و اقلام مخابراتی و متفرقه به غنیمت ارتش درآمد.
منبع

↑  «بازخوانی یک عملیات نظامی عملیات خوارزم یا «ضربت ذوالفقار»». پایگاه اطلاع رسانی ارتش جمهوری اسلامی ایران. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۳۱ مه ۲۰۱۵.
↑  «ضربت ذوالفقار (خوارزم) (19 دی 1359)». مرکز اسناد و تحقیقات دفاع مقدس.[پیوند مرده]
↑  «در عملیات ضربت ذوالفقار جه گذشت؟». ایسنا.
↑  «عملیات خوارزم (ضربت ذوالفقار)». پایگاه اطلاع رسانی هیئت معارف جنگ. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۶ ژانویه ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۳۱ مه ۲۰۱۵.
محسن رشید، گزارشی کوتاه/ مرکزمطالعات و تحقیقات جنگ سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، ویرایش: مهدی انصاری، تهران: سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، مرکز مطالعات و تحقیق جنگ، ۱۳۷۸، شابک: ۹۶۴-۶۳۱۵-۳۳-x
مارتین هایدگر

| مارتین هایدِگِر | مارتین هایدِگِر |
| --- | --- |
مارتین هایدِگِر: مارتین هایدِگِر
زادهٔ: ۲۶ سپتامبر ۱۸۸۹ مسکیرش، امپراتوری آلمان
درگذشت: ۲۶ مه ۱۹۷۶ (۸۶ سال) فرایبورگ، بادن-وورتمبرگ
ملیت: آلمانی
دوره: فلسفه قرن بیستم
حیطه: فلسفه غربی
مکتب: پدیدارشناسیهرمنوتیکاگزیستانسیالیسم
علایق اصلی: هستی‌شناسی، مابعدالطبیعه، هنر، فلسفه یونان باستان، فناوری، زبان، شعر، اندیشه
 تأثیرگرفته از پارمنیدس، هراکلیتوس، آناکسیماندر، سوفوکل، توماس آکویناس، آگوستین، افلاطون، ارسطو، دکارت، کانت، نیچه، لایبنیتس، هوسرل، هگل، فریدریش ویلهلم یوزف شلینگ، کیرکگور، برنتانو، دیلتای، شلر، نیکلای هارتمان، مایستر اکهارت، دانس اسکوتوس، هولدرلین، اشتفان گئورگه، ریلکه، گئورگ تراکل، یاکوب فون اوکسکول، گوته :  تأثیرگرفته از پارمنیدس، هراکلیتوس، آناکسیماندر، سوفوکل، توماس آکویناس، آگوستین، افلاطون، ارسطو، دکارت، کانت، نیچه، لایبنیتس، هوسرل، هگل، فریدریش ویلهلم یوزف شلینگ، کیرکگور، برنتانو، دیلتای، شلر، نیکلای هارتمان، مایستر اکهارت، دانس اسکوتوس، هولدرلین، اشتفان گئورگه، ریلکه، گئورگ تراکل، یاکوب فون اوکسکول، گوته 
 تأثیرگذار بر گادامر، دریدا، سارتر، مرلوپونتی، ژان بوفره، گابریل مارسل، لویناس، بلانشو، رنه شار، الکساندر کوژو، لاکان، بینزواگنر، میشل فوکو، آرنت، مارکوزه، یاسپرس، کارل لویت، هانس یناس، ارنست یونگر، ریکور، پل تیلیش، رودولف بولتمان، یان پاتوچکا، شوزو کوکی، هاجیمه تانابه، هابرماس، هوبرت درایفوس، رورتی، کورنلیوس کاستوریادیس، آگامبن، ژان‌لوک نانسی، فیلیپ لاکو لابارت، ژان-فرانسوا لیوتار، جیانی واتیمو، لئو اشتراوس، فرانسوا فدیه، گونتر فیگال، پرویز عماد، بدیو، ژیژک، پتر اسلوتردایک، گراهام هارمن، فریدریش ویلهلم فون هرمان، بیونگ-چول هان، برنار استیگلر :  تأثیرگذار بر گادامر، دریدا، سارتر، مرلوپونتی، ژان بوفره، گابریل مارسل، لویناس، بلانشو، رنه شار، الکساندر کوژو، لاکان، بینزواگنر، میشل فوکو، آرنت، مارکوزه، یاسپرس، کارل لویت، هانس یناس، ارنست یونگر، ریکور، پل تیلیش، رودولف بولتمان، یان پاتوچکا، شوزو کوکی، هاجیمه تانابه، هابرماس، هوبرت درایفوس، رورتی، کورنلیوس کاستوریادیس، آگامبن، ژان‌لوک نانسی، فیلیپ لاکو لابارت، ژان-فرانسوا لیوتار، جیانی واتیمو، لئو اشتراوس، فرانسوا فدیه، گونتر فیگال، پرویز عماد، بدیو، ژیژک، پتر اسلوتردایک، گراهام هارمن، فریدریش ویلهلم فون هرمان، بیونگ-چول هان، برنار استیگلر 
 :  
امضاء: امضاء
مارتین هایدِگِر (به آلمانی: Martin Heidegger) ‏ (زاده ۲۶ سپتامبر ۱۸۸۹ – درگذشته ۲۶ مه ۱۹۷۶) یکی از معروفترین فیلسوفان قرن بیستم بود. او با شیوه‌ای نوین به تفکر دربارهٔ وجود یا هستی پرداخت. فلسفه او بر دیدگاه‌های بسیاری از فیلسوفان بعد از او اثر گذاشت.
زندگی > سال‌های آغازین

هایدگر در سال ۱۸۸۹ در خانواده‌ای کاتولیک و سنتی در یکی از روستاهای ایالت بادن-وورتمبرگ به‌نام مسکیرش در جنوب غربی آلمان و در دل کوهستان آلپ به دنیا آمد. پدر او فریدریش خادم کلیسا بود. او در محیطی کاتولیک بزرگ شد.
زندگی > تحصیلات

هایدگر الهیات را از سال ۱۹۰۹ در دانشگاه فرایبورگ آغاز کرد و بعد از آن به فلسفه روی آورد. فعالیتش همواره تحت تأثیر استادش ادموند هوسرل بود.
از مهم‌ترین کتاب‌های او در فلسفه اثر هستی و زمان است. او در این کتاب به نقد تاریخ فلسفه غرب که به تعبیر هایدگر همان تاریخ متافیزیک است، پرداخته است و در پی طرح افکندن هستی‌شناسی تازه‌ای است که خود آن را هستی‌شناسی بنیادین می‌خواند؛ چرا که نزد او تاریخ متافیزیک، تاریخ غفلت از وجود و افتادن در ورطه موجود انگاری است. مقصود هایدگر از این تعبیر آن است که تاریخ کنونی فلسفه، با خلط موجودشناسی و وجودشناسی، از شناخت وجود به معنای اصیل آن بازمانده است.
وی از اعضای حزب نازی و نمایندهٔ این حزب در دانشگاه فرایبورگ بود. اندیشه‌های هایدگر بر اندیشه‌های بسیاری از متفکران ما بعد تجدد از جمله میشل فوکو، ژاک دریدا و هانس-گئورگ گادامر اثرگذار بوده است.[نیازمند منبع]
زندگی > زندگی شخصی

هایدگر که در یک خانواده روستایی به دنیا آمده بود تا زمان مرگ خلق و خوی روستایی را با خود داشت. زادگاه او مسکیرش در کنار جنگل سیاه قرار داشت و درختان و راه‌های جنگلی بیشتر مطالعات و تفکّرات بعدی او را تحت تأثیر قرار داد. حتی در برخی از عنوان‌ها آثار او ردّ پای جنگل دیده می‌شود: راه‌های جنگلی و نشانه‌های راه. هایدگر در دهه ۱۹۱۰ با الفرید پتری آشنا شد و بعداً در سال ۱۹۱۷ با او ازدواج کرد. در سال‌های بعد دو پسر او به نام‌های یورگ و هرمن به دنیا آمدند.
زندگی > مرگ

او در ۲۶ مه سال ۱۹۷۶ درگذشت. مراسم تشییع دو روز بعد در فرایبورگ انجام شد و به درخواست خود مراسم دینی کاتولیک‌ها در مسکیرش در کلیسای مارتین قدیس که پدرش خادم آن بود، انجام شد. در همان صحن میان مادر و پدرش به خاک سپرده شد.
هایدگر و موضوع فرا تاریخی

برخی معتقدند فرا تاریخی، ایده‌ای که هانری کربن آن را به کار بست تا گذار فلسفی خویش از هایدگر را اعلام دارد، مشخصه دوره دوم حیات فکری هایدگر نیز هست. مهدی فدایی مهربانی در کتاب «ایستادن در آن سوی مرگ: پاسخ‌های کربن به هایدگر از منظر فلسفه شیعی» به بررسی این موضوع پرداخته و معتقد است هایدگر با مفهوم مرگ به مثابهٔ پایان، عملاً دازاین را به موجودی تاریخی بدل می‌کند که تنها در زمانِ خاص خود معنا دارد و هرگز نمی‌تواند در فرا تاریخ موجودیتی داشته باشد. به زعم وی، اگرچه هایدگر کنونی را باید فیلسوفی کاملاً متمایز از کربن در نظر آورد اما دوره دوم حیات فکری هایدگر، به ویژه نظری که کربن در مورد بخش دوم هستی و زمان دارد، حکایت از آن دارد که نباید هایدگر را به دوره نخست تفکر وی محدود کرد. تفسیری این گونه از هایدگر را به ویژه باید در شاگرد دیگر وی هانس یناس جست.
با این حال کربن در مصاحبه خود با فیلیپ نمو، به پرسشی که غالباً مطرح می‌گردد و تبدیل به یک معما گردیده است پاسخ می‌دهد. آنگونه که می‌دانیم کتاب «هستی و زمان» هایدگر دارای دو بخش بوده است که بخش نخست آن از زمان به هستی پرداخته شده و در بخش دوم قرار بر این بوده است که هایدگر از بحث زمان به بحث هستی بازگردد. بخش دوم به گفته بسیاری هرگز نگاشته نشد یا حد اقل نگاشته‌هایی پراکنده از هایدگر به جای مانده است که مبنای بخش دوم بوده است و به چاپ نرسیده. این در صورتی است که کربن می‌گوید پاسخ این پرسش معما گونه را به چشم خود دیده است:
کربن معتقد است در صورتی که بخش دوم هستی و زمان منتشر می‌گردید، هایدگر در آن بدون شک به فرا تاریخی پرداخته بود؛ این بدان معنی است که کربن می‌تواند پاسخی برای سوالات بی‌جواب هایدگر باشد. جدای از گفتهٔ کربن، قراین حکایت از آن دارد که هایدگر در اواخر عمر خود، به امر قدسی توجهی ویژه دارد. او در واپسین سال‌های زندگی اش بارها گفت که فقط یک خدای دیگر می‌تواند ما را نجات دهد، و اعلام کرد که یگانه بخت ما در اندیشه و شعر، شکیبایی ظهور این خداست وگرنه باید فاجعه‌ها را تاب آوریم.
نظرات هایدگر دربارهٔ شعر

پرسش هایدگر این است که کجا حقیقت بودن امکان بروز بیشتر را می‌یابد و پاسخ او به این پرسش همسایگی تفکر با اصیل‌ترین شکل زبان یعنی شعر است. او زبان را اقامت گاه بودن می‌نامد یعنی افقی که در آن چیزها آشکار می‌شوند.
حدوث هر چیز یعنی وقوع آن در زمان و زبان است. چنین حدوثی را هایدگر Ereignis می‌نامد. اما هیچ حدوثی نمی‌تواند در یک لحظه خاص و با کلماتی محدود عیان شدن کامل حقیقت بودن باشد. این حقیقت در کلیت خویش چونان یک راز باقی می‌ماند. به تعبیر هایدگر زبان اصیل ما را به سوی ابعاد همواره فروبسته بودن بازمی‌گشاید. وی از زبان اصیل به عنوان Poesis نام می‌برد که اگر چه به شعر ترجمه می‌شود اما شامل هر سخن اصیلی است چه در قالب نظم و چه در قالب نثر. در تفکر شاعرانه معنای بودن بر تفسیر آدمی از جهان خود فائق می‌شود و بدین سان شاعر از رویکرد مصلحت طلبانه رایج میان مردم و خود رها می‌شود؛ بنابراین زبان شاعرانه اصیل‌ترین شیوهٔ بودن با دیگران و بودن در جهان است.
از نظر هایدگر شعر ماهیت سکنی را می‌سازد. شعر و سکنی نه تنها با یکدیگر تضاد ندارند بلکه با یکدیگر پیوند و تعلق دارند. هر کدام از آن‌ها در طلب دیگری است. شاید سکنی غیر شاعرانه ما و ناتوانی از آن در سنجش از افراطی شگفت در سنجش و محاسبه دیوانه وار برخاسته باشد و فهم این که ما به‌طور غیر شاعرانه سکنی کرده‌ایم و نیز فهم چگونگی آن فقط در صورتی ممکن است که ما شاعرانه را بشناسیم. شاعرانه استعداد و توانایی بنیادین برای سکنای انسان است. انسان در هر زمانی تنها به اندازه‌ای مستعد شاعر است که بودنش متناسب با آن چیزی است که به او نزدیک است و میل به انسان و نیاز به حضور او دارد. شعر متناسب با میزان این انتصاب اصیل یا غیر اصیل است. از این روست که شعر اصیل در هر دوره‌ای به درستی و روشنی حضور نمی‌یابد. انسان از ماهیت شاعرانه، شعر می‌سازد. وقتی شعر به درستی آشکار شود انسان به گونه‌ای انسانی روی زمین سکنی می‌کند.
(هایدگر و نظریه گتی یوقوم)
هایدگر و نازیسم

مقالهٔ اصلی: مارتین هایدگر و نازیسم
به نشانهٔ سپاس از اندیشه‌هایش در تاریخ ۲۸ مه ۱۹۳۳ شورای عالی دانشگاه فرایبورگ، هایدگر را به ریاست دانشگاه برگزید، اما او یک سال بعد استعفا داد تا وقت خود را صرف تدریس کند. به حزب ناسیونال سوسیالیست پیوست و از دانشجویان خویش خواست تا آدولف هیتلر را به عنوان «واقعیت کنونی و آیندهٔ آلمان» و سخنان او را به عنوان قانون بپذیرند.
هایدگرنازیسم در زندگی هایدگر تأثیر گذاشت که این تأثیر به شرح زیر است:
هایدگر و نازیسم > ریاست دانشگاه

آدولف هیتلر در ۳۰ ژانویه سال ۱۹۳۳ صدراعظم آلمان شد. بعد از آن‌که هایدگر در ۲۱ آوریل سال ۱۹۳۳ به ریاست دانشگاه فرایبورگ رسید به حزب نازی پیوست. اگرچه او در پست ریاست دانشگاه با مشکلاتی روبرو بود. برخی افسران نازی او را دشمن خود می‌پنداشتند. هانس سلوگای مورخ هایدگر را بیش از سایر فیلسوفان پذیرای نازیسم دانست. او وضع هایدگر در هنگام ریاست دانشگاه را چنین توصیف کرد:
او (هایدگر) به عنوان رئیس دانشگاه مانع از نمایش پوستر ضد سامی توسط دانشجویان در ورودی دانشگاه و ادامه سوزاندن کتاب‌ها می‌شد. او رابطه نزدیکی با دانشجویان سردسته نازی داشت و به وضوح شفقت خود با فعالیت‌هایشان را به آنان نشان می‌داد.
در سال ۱۹۴۵ هایدگر در دفاع از عنوان ریاست خود متنی نوشت و آن را به پسرش هرمان داد که در سال ۱۹۸۳ منتشر شد. هایدگر در آن به گرفتاری سال‌های ۱۹۳۳ تا ۱۹۳۴ خود چنین اشاره کرد:
ریاست تلاشی برای دیدن آن چیزی بود که به حرکت افتاد و به قدرت رسید آن سوی شکست‌ها و خام بودنش که بیشتر دور از دسترس بود و شاید یک روز تمرکزی بر ذات تاریخی غربی آلمان‌ها می‌آورد. به هیچ طریقی قابل کتمان نخواهد بود که آن زمان من به این امکان‌ها باور داشتم و به آن دلیل کسب تفکر واقعی را به سود مؤثر بودن در مقامی رسمی انکار می‌کردم. آنچه از بی‌کفایتی من در دفتر ایجاد شد به هیچ روشی بی‌اثر نخواهد بود اما این نقطه‌نظرات آنچه ضروری است و آنچه مرا به پذیرش ریاست کشاند در خود نمی‌گیرد.
هایدگر و نازیسم > رفتار با هوسرل

ادموند هوسرل با بازنشستگی‌اش هایدگر را در کرسی استادی دانشگاه فرایبورگ مساعدت کرد. هوسرل از استادان یهودی بود که قبلاً به مسیحیت گرویده بود. پایان یافتن امتیازات آکادمیک هوسرل هیچ اقدامی از سوی هایدگر را وارد نکرد.
پس از تسویه حساب هوسرل با هایدگر و ماکس شلر در اوایل ۱۹۳۰ میلادی هایدگر ارتباط خود را با او قطع کرد.
بنابر گفته هانا آرنت رفتار هایدگر مرگ هوسرل را جلو انداخت. آرنت او را قاتل بالقوه نامید اگرچه بعدها این اتهام را پس گرفت.
هایدگر و نازیسم > دوره سوسیالیست ملی پس از ریاست

پس از شکست هایدگر در رسیدن به ریاست مجدد او رابطه‌اش را با حزب سوسیالیست ملی قطع کرد با این وجود رفرنس به آن در کارش ادامه ظهور یافت. هایدگر سخنرانی‌اش در سال ۱۹۳۵ میلادی منتسب به حقیقت درونی و عظمت این جنبش یعنی سوسیالیست ملی بود.
کارل لوویت هایدگر را زمانی که او برای ایراد یک سخنرانی دربارهٔ هولدرلین در رم بود در سال ۱۹۴۰ دید. هایدگر به او گفته بود که ایده او از تاریخ‌گرایی مبنای درگیری‌های سیاسی‌اش بوده است.
هایدگر و نازیسم > دوره پس از جنگ

ارتباط هانا آرنت و هایدگر به دوران پیش از درگیری‌های او در حزب سوسیال ملی برمی‌گردد اما دوستی او با هایدگر بعد از آنکه آرنت به هایدلبرگ رفت تا تحصیلش را تحت نظر کارل جاسپرز ادامه دهد پایان نیافت. هایدگر بین سال‌های ۱۹۴۵ و ۱۹۵۱ از تدریس منع شده بود.
در سال ۱۹۶۷ هایدگر با پل سلان شاعر مواجه شد که او از اردوهای حزب نازی زنده مانده بود و نوشته‌های هایدگر را تحسین می‌کرد. سلان از درگیری هایدگر در حزب سوسیال ملی اطلاع داشت. او آروزی عذرخواهی هایدگر برای رفتارش در دوران نازی‌ها را داشت.