stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
۲۶ شهید ژاپن
شرح

در تاریخ ۵ فوریه ۱۵۹۷، بیست و شش کاتولیک - شامل چهار اسپانیایی، یک مکزیکی، یک هندی که همه میسیونر مسیحی و از فرقه فرانسیسکن بودند همچنین سه ژاپنی از فرقه یسوعیها و هفده ژاپنی از مردم عادی از جمله سه پسر جوان، که تمام آن‌ها از اعضای سومین سفارش سنت فرانسیس بودند، توسط چارمیخ در ناگازاکی به دستور تویوتومی هیده‌یوشی (۱۵۳۶–۱۵۹۸) اعدام شدند.
موتور دیترویت دیزل وی۸

| V8 Diesel | V8 Diesel |
| --- | --- |
توضیحات کلی: توضیحات کلی
تولید کننده: جنرال موتورز
طراح: جنرال موتورز
تولید: 1981 (limited) 1982–2000
طرح: طرح
نوع موتور: 90° V8
حجم موتور: ۶٫۲ لیتر (۳۷۹ اینچ مکعب) ۶٫۵ لیتر (۳۹۵ اینچ مکعب)
قطر سوراخ: 6.2 L: ۳٫۹۸ اینچ (۱۰۱٫۱ میلیمتر) 6.5 L: ۴٫۰۶ اینچ (۱۰۳٫۱ میلیمتر)
قطر پیستون: 6.2 L: ۳٫۸ اینچ (۹۶٫۵ میلیمتر) 6.5 L: ۳٫۸۲ اینچ (۹۷ میلیمتر)
بلوک سیلندر: Iron
سرسیلندر: Iron
نوع سوپاپ‌ها: OHV 2 valves x cyl.
نسبت تراکم: 21.5:1, Marine 18.0:1
دور بر دقیقه: دور بر دقیقه
Idle: 550 ± 25
خط قرمز: 3,600
احتراق: احتراق
توربوشارژر: BorgWarner GM-X series, also available naturally aspirated
سیستم سوخت رسانی: 1993 And older-Mechanical rotary pump. 1994 And newer-Electronic rotary pump
سوخت مصرفی: Diesel
خنک‌کاری موتور درون‌سوز: Water-cooled
قدرت موتور: قدرت موتور
قدرت خروجی: ۱۳۰–۲۱۵ اسب بخار (۹۷–۱۶۰ کیلووات)
گشتاور: ۲۴۰–۴۴۰ پوند-فوت (۳۲۵–۵۹۷ نیوتن متر)
انتشار گاز: انتشار گاز
مدیریت انتشار: EGR and catalytic converter
گاه شمار: گاه شمار
بعد از: Oldsmobile Diesel LF9 ۳۵۰ اینچ مکعب (۵٫۷ لیتر)
قبل از: Duramax V8 engine
جنرال موتورز در سال ۱۹۸۲ مجموعه ای از موتورهای V8 دیزلی را برای وانت‌های سی کی خود معرفی کرد.  خانوادهٔ موتورهای V8 جنرال موتورز تا سال 2000 تولید شد که با خط جدید دورامکس جایگزین گردید. زیرمجموعه این شرکت یعنی محصولات موتور جنرال هنوز یک نوع نظامی از این موتور را برای هاموی تولید می‌کنند.
کامیون‌های سبک جنرال موتورز، موتورهای دیزلی ۶/۲ و ۶/۵ لیتری را در تمام پیکاپ‌ها، شاسی‌بلندها و وانت‌هایی با اندازهٔ کامل، در سال‌های ۱۹۸۲ تا ۲۰۰۰ در اختیار داشتند.از جمله محصولات موفق این شرکت با موتور دیترویت دیزل V8، وانت شورولت C/K، شورولت سابربن، شورولت K5 بلیزر و جایگزین آن شورلت تاهو، شورلت فول سایز، شورلت وانت اکسپرس موفق آن و همچنین موتور خانه‌ها را می‌توان نام برد. این موتور در ای ام جنرال هاموی نظامی، هامر اچ۱ غیرنظامی و خودروی باربری تجاری نظامی جنرال موتورز در دههٔ ۱۹۸۰ استفاده شده‌ و یکی از توانمندترین موتورهای هم رده خود بوده است.
۶/۲ لیتر

نسخهٔ اصلی ۶٫۲ لیتر (۳۷۹ اینچ مکعب) V8 دیزلی در سال ۱۹۸۲ برای شورولت C/K معرفی و تا سال ۱۹۹۳ تولید شد. ۶٫۲ لیتری دیزل به عنوان جایگزینی با مصرف سوخت بالا به ازای هر گالن برای موتورهای بنزینی V8 ظاهر شد و مسافت طی شده بهتری نسبت به موتورهای بنزینی ۴٫۳ لیتری شش سیلندر دهه ۱۹۸۰ داشت. در زمانی که بازار به جای کارایی، بر روی قدرت متمرکز بود. با این حال، به گونه‌ای طراحی شده‌بود که به راحتی در محل V8 بنزینی نصب شود، با استفاده از نصب و اتصالات مشابه برای گیربکس مانند تمام موتورهای کامیون جنرال موتورز. این اسناد به دولت ایالات متحده داده‌شد و به آژانس‌های مختلف فدرال و شاخه‌های نظامی صادر شد. این موارد به عنوان بسترهای آزمایشی در مورد مصرف سوخت طولانی مدت و قابلیت اطمینان در خودروها مورد استفاده قرار گرفتند.
۶/۵ لیتر

نسخهٔ ۶٫۵ لیتر (۳۹۵ اینچ مکعب) در سال ۱۹۹۲ برای جایگزینی ۶٫۲ لیتری معرفی شد. اکثر ۶٫۵ لیتری‌ها مجهز به توربو هستند. این موتور هرگز قرار نبود رقیب فورد/اینترنشنال و دوج/کامینز در قدرت و گشتاور باشد، بلکه یک موتور پرکار با طراحی ساده شده‌بود که قدرت قابل اعتمادی داشت و به مصرف سوخت مناسبی دست پیدا کرد. همچنین استانداردهای آلایندگی را در کامیون‌های نیم تنی رعایت کرد. موتور دیترویت دیزل وی۸ نسخه ۶/۵ لیتری، یکی از مدل‌های محبوب این سری موتورها می‌باشد. این موتور با قدرت ۲۲۵ اسب بخار و گشتاور ۵۲۰ فوت-پوند، برای کاربردهای مختلفی ازجمله حمل و نقل کامیون‌ها، خودروهای نظامی، کشتی‌ها و ماشین‌آلات سنگین مورد استفاده قرار می‌گیرد.
۶٫۲ لیتر به HMMWV 1987 نصب شده‌است
تفنگداران 22 MEU که یک موتور V8 6.5 لیتری را از هاموی (۲۰۱۴) خارج می‌کنند.
لای-فای

دستگاه هماندهی با نور
هماندهی با نور (به انگلیسی: Light Fidelity، Li-Fi لای-فای) بزرگ‌ترین طرفدار این تکنولوژی هارالد هاس (Harold Haas) از kon ادینبرگ است که شرکت pureLiFi را تأسیس کرده و تلاش دارد تکنولوژی مذکور را به جهان واقعی بیاورد. لای فای یک فناوری ارتباطی بی‌سیم دوسویه پرسرعت، مانند وای-فای است. لای‌فای زیرمجموعه‌ای از ارتباطات بی‌سیم نوری(OWC) است و می‌تواند مکملی برای ارتباطات فرکانس رادیویی (وای-فای و شبکه‌های سلولی) یا جایگزینی برای فناوری‌های همه‌فرستی باشد. در فناوری وای-فای از امواج رادیویی استفاده می‌شود، اما در لای-فای برای انتقال اطلاعات از طیف نور مرئی، فروسرخ و نزدیک به فرابنفش استفاده می‌شود. این فناوری بخشی از فناوری‌های ارتباطات نور مرئی است که توانایی حمل حجم بسیار بیشتری از اطلاعات را دارد و به عنوان راه حلی برای غلبه بر محدودیت‌های پهنای باند فرکانس رادیویی پیشنهاد شد.
اطلاعات دودویی با رشته‌ای از صفرها و یک‌ها ساخته می‌شوند. هر منبعی نوری، می‌تواند رشته‌های این چنینی را به صورت رشته‌ای از خاموش‌ها و روشن‌ها منتقل نماید برای استفاده از لای-فای به تجهیزات نوری گران‌قیمت نیازی نیست و لامپ‌های ال ای دی می‌توانند برای جابجایی اطلاعات استفاده شوند. بالاترین سرعتی که فناوری لای-فای ثبت کرده‌است میزان ۱۰ گیگابیت بر ثانیه است. تکنولوژی لای-فای که به صورت تجاری در چین وجود دارد سرعت ۱۵۰ مگابیت بر ثانیه را ارائه داده‌است که ۱۰ برابر سریع تر از میانگین سرعت اتصال‌های وایرلس در کشوری مثل بریتانیا است. از فناوری لای-فای می‌توان برای اتصال رایانه‌ها و روترها بهره برد اما اتصال گوشی‌های هوشمند و تبلت‌ها به لای-فای ساده نمی‌باشد.
جزئیات فناوری

این فناوری OWC از دیودهای نوری(LED) به عنوان رسانه‌ای برای انتقال اطلاعات بهره می‌برد تا یک شبکه ارتباطی پرسرعت را به شکلی شبیه به وای-فای عرضه کند. برآورد می‌شود که بازار لای-فای از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۸ نرخ رشد سالانه مرکبی برابر با ۸۲٪ داشته باشد و تا سال ۲۰۱۸ به ارزشی برابر با ۶ میلیارد دلار در سال برسد.
فناوری‌های نور مرئی از روشن و خاموش کردن یک لامپ در بازه‌های زمانی بسیار کوتاه در مقیاس نانوثانیه استفاده می‌کنند که بسیار سریعتر از آن است که چشم انسان بتواند متوجه آن شود. اگرچه لامپ‌های لای-فای را باید برای ایجاد ارتباط روشن نمود، اما این امکان وجود دارد که به اندازه‌ای نور آنها کم شود که توسط چشم انسان قابل رویت نباشد اما همچنان کار کنند. امواج نور مرئی نمی‌توانند از دیوار عبور کنند و به همین دلیل برد ارتباطی این فناوری بسیار کوچکتر از وای-فای است که البته به همین دلیل، نسبت به وای-فای، امنیت بالاتری در مقابله با نفوذگران دارد.
فناوری‌های لای-فای نیازی به قرارگرفتن در مسیر مستقیم خط دید ندارند و نور منعکس شده از دیوارها نیز می‌تواند به پهنای باند ۷۰ مگابیت در ثانیه برسد.
یکی از مزایای لای-فای در این است که می‌توان از آن در مکان‌های حساس به امواج الکترومغناطیسی مانند کابین هواپیما و بیمارستانها، بدون ایجاد تداخل الکترومغناطیسی، استفاده نمود. وای-فای و لای-فای هر دو برای ارتباط از امواج طیف الکترومغناطیسی استفاده می‌کنند، اما وای-فای از فرکانس‌های رادیویی و لای-فای از فرکانس‌های نور مرئی استفاده می‌کنند. در حالیکه بنا به هشدار کمیسیون ارتباطات فدرال آمریکا، به دلیل پر شدن ظرفیت وای-فای، بحران طیف وای-فای در راه است، لای-فای تقریباً هیچ محدودیتی در ظرفیتش ندارد. ظرفیت نور مرئی در حدود ۱۰۰۰۰ مرتبه از ظرفیت کل طیف امواج رادیوی بیشتر است. پژوهشگران به نرخ‌های انتقال دادهای در حدود ۱۰ گیگابیت در ثانیه دست یافته‌اند که بسیار سریعتر از یک ارتباط پهن‌باند معمول در سال ۲۰۱۳ به‌شمار می‌رود. انتظار می‌رود که لای-فای ده برابر ارزانتر از وای-فای باشد مشکلات لای-فای، برد کوتاه آن و همچنین قابلیت اطمینان پایین و هزینه نصب بالای آن است.
شرکت PureLifi در سال ۲۰۱۴ نخستین محصولات تجاری لای-فای با نام Li-1st را در همایش جهانی گوشی همراه در بارسلون به نمایش گذارد.
مزایا و معایب فناوری لای-فای

لای فای از دو قسمت تشکیل شده است، یک قسمت ارسال کننده (LED) و یک قسمت دریافت کننده (سیلیکون فتودیود). LED به سرعت روشن و خاموش می‌شود که برای انتقال داده به صورت کد باینری، روش عالی ای محسوب می‌شود. روشن کردن یک LED به معنای 1 است و خاموش کردن آن به معنای 0 است. با استفاده از یک کنترلر، دیتاها و اطلاعاتی را که می‌خواهیم منتقل کنیم، با استفاده از کد باینری 0 و 1 ،برای LED ها کدگذاری می‌کنیم.
مزایای لای-فای
سرعت: Lifi می‌تواند سرعتی تا 100 گیگابیت بر ثانیه را فراهم کند.
امنیت: نور نمی‌تواند از دیوارها عبور کند، بنابراین اطلاعات نمی‌توانند توسط افراد غیرمجاز هک شوند و این یک لایه دیگر از امنیت را فراهم می‌کند.
آسیب کم: بر خلاف موج‌های رادیویی، اشعه نور برای انسان‌ها آسیب کمتری دارد.
بدون تداخل: پهنای باند طیف نوری، ۱۰۰۰ برابر طیف رادیویی است و بنابراین این طیف بدون ترافیک و بدون تداخل الکترومغناطیسی است.
بازدهی بیشتر: این تکنولوژی با استفاده از LED برای انتقال اطلاعات مصرف انرژی کل را کاهش می دهد.
معایب لای-فای
نور نمی‌تواند از داخل اشیا عبور کند.
چالش مهمی که در برابر فناوری LiFi وجود دارد، این است که دستگاه دریافت کننده چگونه به فرستنده اطلاعات را برمیگرداند.
هزینه نصب سیستم‌های VLC بالا است.
منابع نور خارجی مثل خورشید و لامپ می‌توانند روی عملکرد دستگاه‌های Lifi تداخل ایجاد کنند.
از دیگر معایب آن می توان به برد محدود: از آنجایی که این فناوری به منابع نور متکی است، اتصال شما به فضاهای بسته محدود می‌شود. مؤسسات و مشاغل بزرگ ممکن است در استفاده از این فناوری مشکل داشته باشند.
سازگاری محدود: این یک فناوری جدیدتر است، به این معنی که دستگاه‌های کمتری برای رمزگشایی داده‌های آن مجهز هستند.
سرعت پایین اینترنت از ISPها را حل نمی‌کند: اگر در کندترین طرح ارائه دهنده خود هستید یا سرعت شما کاهش یافته است، Li-Fi این مشکلات را حل نمی‌کند.
قلعه تیگنه

| Fort Tigné | Fort Tigné |
| --- | --- |
Il-Forti Tigné: Il-Forti Tigné
Tigné Point, سلیمه، مالت : Tigné Point, سلیمه، مالت 
View of Fort Tigné: View of Fort Tigné
Map of Fort Tigné: Map of Fort Tigné
مختصات: ۳۵°۵۴′۲۳٫۳″ شمالی ۱۴°۳۰′۴۷٫۶″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۹۰۶۴۷۲°شمالی ۱۴٫۵۱۳۲۲۲°شرقی﻿ / 35.906472; 14.513222
گونه: Polygonal fort
اطلاعات پایگاه: اطلاعات پایگاه
مالک: حکومت مالت
کنترل‌کننده: MIDI plc
دسترس‌پذیری برای مردم: نه
شرایط: دست نخورده
پیشینه مکان: پیشینه مکان
ساخت: ۱۷۹۳–۱۷۹۵ دهه ۱۸۶۰–قرن بیستم(اصلاح عمده)
سازنده: شوالیه‌های مهمان‌نواز امپراتوری بریتانیا (اصلاح عمده)
زمان استفاده: ۱۷۹۵–۱۹۷۹
مصالح: سنگ آهک
نبردها/جنگ‌ها: حمله فرانسه به مالت (۱۷۹۸) محاصره مالت (۱۷۹۸–۱۸۰۰)
اطلاعات پادگان: اطلاعات پادگان
فرماندهان پیشین: Joseph Maria von Rechberg (1798)
قلعهٔ تینگه یا فورت تیگنه (به مالتی: Il-Forti Tigné - Il-Fortizza ta' Tigné؛ الفورت تاع تینگه) یک قلعه چند ضلعی در محلهٔ تینگه در شهر سلیمه، کشور مالت است. این بنا توسط شوالیه‌های سنت جان بین سال‌های ۱۷۹۳ و ۱۷۹۵ برای محافظت از ورودی بندر مارسامکست ساخته شد. این قلعه یکی از قدیمی‌ترین قلعه‌های چند ضلعی در جهان است. قلعه تینگه در قرن نوزدهم توسط بریتانیا به‌طور گسترده تغییر یافت و تا سال ۱۹۷۹ توسط ارتش مورد استفاده قرار می‌گرفت.
قلعهٔ تینگه در اوایل قرن بیست و یکم میلادی مرمت شد و اکنون وضعیت مناسبی دارد. این بنا از سال ۱۹۹۸ در فهرست آزمایشی میراث جهانی در مالت ثبت شده است.
چارلز مارتین هال

| چارلز مارتین هال | چارلز مارتین هال |
| --- | --- |
Charles Martin Hall: Charles Martin Hall
زادهٔ: ۶ دسامبر ۱۸۶۳ Thompson, Ohio
درگذشت: ۲۷ دسامبر ۱۹۱۴ (۵۱ سال) دیتونا بیچ، فلوریدا
ملیت: ایالات متحده آمریکا
جایگاه مهندسی: جایگاه مهندسی
پیشرفت قابل توجه: فرایند هال–هرولت
جوایز قابل توجه: Perkin Medal (1911)
 :  
چارلز مارتین هال (به انگلیسی: Charles Martin Hall) مهندس و شیمیدان آمریکایی و ابداع‌کننده روش استخراج آلومینیم که با نام فرایند هال شناخته می‌شود. او در ۲۳ سالگی این فرایند را ابداع کرد. پیش از ابداع این روش آلومینیم به علت کمیاب بودن از طلا و نقره گران‌تر بود. وی بنیانگذار شرکت آلکوا بود.
زندگی‌نامه > سال‌های اولیه

هال از پدر و مادری به نام‌های هرمن باست هال و سوفرونیا هال در ۶ دسامبر ۱۸۶۳ در تامپسون واقع در ایالت اوهایو متولد شد. پدر او در سال ۱۸۴۷ از دانشگاه اوبرلین فارغ‌التحصیل شد و به مدت سه سال در مدرسه علوم دینی اوبرلین، جایی که او با همسر آینده خود آشنا شد به تحصیل پرداخت. آن‌ها در سال ۱۸۴۹ ازدواج کردند و ده سال آینده خود را در جامائیکا به عنوان مبلغ دینی گذراندند، جایی که آن‌ها در آن پنج فرزند اول خود را به دنیا آوردند. آن‌ها در سال ۱۸۶۰ به اوهایو بازگشتند، زمانی که وقوع جنگ داخلی موجب توقف مأموریت‌های خارجی آن‌ها شد. او یک برادر و سه خواهر داشت، که یکی از آن‌ها در نوزادی درگذشت. یکی از خواهران او شیمیدانی به نام جولیا برنرد هال (۱۸۵۹–۱۹۲۵) بود که او را در تحقیقاتش کمک می‌کرد.
هال تحصیلات خود را در خانه آغاز کرد و خواندن را در سنین کودکی توسط مادرش آموخت. در سن شش سالگی، او کتاب‌های شیمی کالج پدرش را می‌خواند. در ۸ سالگی، او وارد مدرسه دولتی شد، و به سرعت پیشرفت کرد.
خانواده او در سال ۱۸۷۳ به اوبرلین در اوهایو نقل مکان کرد. او سه سال در دبیرستان اوبرلین، و یک سال در دانشکده اوبرلین برای آماده‌سازی برای ورود به دانشگاه به سر برد. در این زمان او استعدادش را در شیمی و اختراع نشان داد، آزمایش‌هایی در آشپزخانه و انبار الوار خانه‌شان انجام داد. در سال ۱۸۸۰ در ۱۶ سالگی، وارد دانشگاه اوبرلین شد.
هال در آزمایش‌های علمی خود توسط ایده‌ها و مواد از طرف فرانک فانینگ جوت (۱۸۴۴–۱۹۲۶) تشویق شد. جوت مدرک کارشناسی خود و برخی از آموزش فارغ‌التحصیلی را از دانشگاه ییل دریافت کرده بود. از سال ۱۸۸۳ تا سال ۱۸۸۵، او تحقیقات در زمینه شیمی را در دانشگاه گوتینگن در گوتینگن در لاور ساکسونی، آلمان انجام داد. او در آنجا با فریدریش وهلر ملاقات کرد و نمونه‌ای از فلز آلومینیوم را به دست آورد. پس از بازگشت به ایالات متحده، او به مدت یک سال به عنوان دستیار والکات گیبس در دانشگاه هاروارد به سر برد، و سپس بیش از چهار سال به عنوان استاد شیمی در دانشگاه امپریال توکیو در ژاپن مشغول به کار بود. در سال ۱۸۹۰، او استاد شیمی و کانی‌شناسی در دانشگاه اوبرلین شد. خانه جوت در اوبرلین به عنوان مرکز یادبود اوبرلین قرار گرفت. این مرکز نمایشگاه کالایی به نام آلومینیوم به عنوان همبستگی اوبرلین است، که شامل ایجاد مجدد آزمایش‌های انبار هیزم هال در سال ۱۸۸۶ است. خانه هال نیز در اوبرلین حفظ شده‌است، هر چند انبار هیزم مدت‌ها پیش تخریب شد. در دوره دوم زندگی خود، هال با علاقه زاید الوصفی، در سخنرانی‌های جوت در مورد آلومینیوم حضور داشت، در این زمان بود که جوت نمونه از آلومینیوم را که از وهلر گرفته بود نمایش داد، و گفت، " اگر کسی بتواند یک روش برای تولید آلومینیوم در مقیاس تجاری ارائه دهد، نه تنها او یک نیکوکار جهانی است، همچنین قادر خواهد بود آینده درخشانی برای خود ایجاد کند. "
زندگی‌نامه > کشف

هال آزمایش‌های اولیه خود را برای پیدا کردن این روش در سال ۱۸۸۱ انجام داد، اما تلاش او برای تولید آلومینیوم از گداختن خاک آلومینیوم با کربن در تماس با زغال و کلرات پتاسیم ناموفق بود. در کنار این تلاش او برای بهبود روش الکترولیتی که قبلاً به عنوان روش ارزان تری برای تولید کلرید آلومینیوم انجام می‌شد نیز ناموفق بود. در سال‌های پایانی، او اقدام به برق کافت فلوراید آلومینیوم کرد، اما قادر به تولید آلومینیوم در کاتد نشد.
در سال ۱۸۸۴، پس از راه‌اندازی کوره درون‌سوز زغال سنگی در کارگاه ریختگری پشت خانه خود، او دوباره سعی برای پیدا کردن یک کاتالیزور کرد که اجازه می‌دهد آلومینیوم با کربن در دمای بالا احیا شود: "من با مخلوط کردن آلومینا و کربن با نمکهای باریم و یخسنگ و کربنات سدیم، امیدوار به دست آوردن یک واکنش با واکنش دو برابر که نتیجه نهایی آن تولید آلومینیوم خواهد بود بودم. من به یاد دارم به دست آوردن سدیم فلزی و تلاش برای تولید یخ سنگ، نتایج بسیار ضعیفی داشت. من مقداری آلومینیوم سولفید تولید کردم اما آن را بسیار نومید کننده به عنوان یک منبع از جنس آلومینیوم تا آن زمان دیدم. "
او مجبور بود بیشتر دستگاه‌هایش را خود بسازد و مواد شیمیایی را خود آماده کند، او در این کار توسط خواهر بزرگترش جولیا برنرد هال دستیاری می‌شد. اختراع بنیادین او شامل عبور جریان الکتریکی از درون محلول الکترولیتی آلومینیوم حل شده در یخسنگ بود، که موجب تشکیل رسوب از جنس آلومینیوم می‌شد. در تاریخ ۹ ژوئیه ۱۸۸۶، هال اولین اختراع خود را به ثبت رساند. این فرایند همچنین در همان زمان توسط فرانسوی پل هرولت کشف شد، و این فرایند به عنوان روش هال - هرولت شناخته شد.
پس از عدم موفقیت در پیدا کردن پشتوانه مالی در میهنش، هال به پیتسبورگ رفت و در آنجا موفق شد با فلزکار مشهور آلفرد ایی. هانت آشنا شود. آن‌ها شرکت تولید پیتسبورگ را که اولین شرکتی بود که در مقیاس بزرگ نیروگاه‌های تولید آلومینیوم را باز کرد تأسیس کردند. این شرکت تولید آلومینیوم سپس به یک شرکت آلمینیوم آمریکایی و سپس به شرکت آلکوا تبدیل شد. هال از سهامداران عمده بود، و سپس در نتیجه آن ثروتمند شد.
فرایند هال - هرولت در نهایت در کاهش ۲۰۰ برابری قیمت آلومینیوم شد و آن را برای بسیاری از کاربردهای عملی مقرون به صرفه کرد. در سال ۱۹۰۰، تولید سالانه به حدود ۸ هزار تن رسید. امروزه، آلومینیوم بیش از دیگر فلزات غیر آهنی آلیاژی تولید می‌شود.
هجی آمریکایی آلومینیوم (که با هجی بریتانیایی آن متفاوت است) توسط هال ایجاد شد. با توجه به گفته دانشگاه اوبرلین، او آن را در یک اعلانیه که فرایند پالایش آلومینیوم خود را به اطلاع عموم می‌رساند به اشتباه هجی کرد. این فرایند انقلابی بود که شهرت زیادی برای این فلز ارمغان آورد، که آمریکایی‌ها آلومینیوم را با یک "i" بیشتر می نویسیند. در انگلستان و کشورهای دیگر انگلیسی زبان از املای انگلیسی استفاده می‌شود اما املای آن در تقریباً تمام زبان‌های دیگر مشابه املای آمریکایی است.
هال تحقیق را در بقیه عمر خود ادامه داد و ۲۲ اختراع دیگر که بیشتر در تولید آلومینیوم است در ایالات متحده ثبت کرد. او در دانشگاه اوبرلین جزو هیئت امنا بود. تا زمان مرگش در سال ۱۹۱۴ در دیتونا ایالت فلوریدا معاون رئیس‌جمهور در امور تولید آلومینیوم یا آلکوا بود. او مجرد و بدون فرزند درگذشت و در گورستان وست وود در اوبرلین به خاک سپرده شد. هال اکثر ثروت خود را به موسسات خیریه بخشید. ایجاد مؤسسه هاروارد - ینچینگ، که پایه و اساس پیشبرد آموزش عالی در آسیا در زمینه علوم انسانی و اجتماعی از کمک هی اوست.
شهرت

هال در نهایت یکی از حامیان برجسته‌ترین دانشگاه اوبرلین شد. دانشجویان دوستدار او مجسمه آلمینیومی هال را به سبب وزن کم آن ساختند. به دلیل وزن سبک آن، مجسمه هال برای تغییرات مکرر محل آن اغلب به دلیل شوخی‌های دانشجویی شناخته شده‌است. امروزه مجسمه هال به یک تخته سنگ بزرگ گرانیتی تثبیت شده‌است تا به‌طور دائم در طبقه دوم مرکز علوم جدید اوبرلین، که در آن دانشجویان برای تزئین مجسمه هال با مظاهر مناسب در روزهای تعطیل و مناسبت‌های دیگر تزئین می‌کنند قرار بگیرد.
هال در سال ۱۹۱۱ موفق به کسب مدال پرکین، بهترین جایزه در علوم مواد شیمیایی صنعتی آمریکا شد.
لا رپوبلیکا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
صفحه نخست، ۷ نوامبر ۲۰۰۷: صفحه نخست، ۷ نوامبر ۲۰۰۷
نوع: روزنامه ملی روزانه
قطع: برلینی
صاحب(ان) امتیاز: گروه سردبیری اسپرسو
ویراستار: Ezio Mauro
بنیان‌گذاری: ۱۴ ژانویه ۱۹۷۶
جهت‌گیری سیاسی: چپ میانه لیبرالیسم فرهنگی
زبان: ایتالیایی
دفتر مرکزی: رم، ایتالیا
شمارگان: ۳۰۱٬۵۶۵ (مه ۲۰۱۴)
وبگاه: repubblica.it
لا رپوبلیکا (به ایتالیایی: La Repubblica) به معنای «جمهوری»، نام روزنامه‌ای ایتالیایی زبان است که هر روزه در کشور ایتالیا منتشر می‌شود.
روزنامه لا رپوبلیکا از سال ۱۹۷۶ میلادی منتشر می‌شود. این روزنامه پرفروش‌ترین روزنامه چاپ ایتالیا است با میانگین تیراژ ۱۵۱۳۰۹ نسخه در مه ۲۰۲۳ است. این روزنامه توسط کارلو کاراکسیولو و اوجینو اسکالفاری تأسیس شد. سردبیر آن آرنولدو موندادوری بود و لا رپوبلیکا را یک روزنامه چپ به عنوان «روزنامه-حزب» معرفی کرد. لا رپوبلیکا در طول سال‌های اولیه دیدگاه‌های سیاسی و خوانندگان آن از چپ رفرمیست تا چپ خارج از پارلمان متغیر بود. اما در قرن بیست و یکم، این روزنامه را با سیاست‌های چپ میانه می‌شناسند، لا رپوبلیکا را به خاطر ضد برلوسکونی بودنش و اینکه سیلویو برلوسکونی را تحقیر شخصی می‌کرد معروف شده بود. دفتر مرکزی روزنامه لا رپوبلیکا در شهر رم قرار دارد.
در آوریل ۲۰۲۰، این مقاله توسط انتشارات گدی گروپو از جان الکان و خانواده آنجلی، که همچنین بنیان‌گذار و مالک لا استامپا است، خریداری شد. مائوریتزیو مولیناری، سردبیر آن زمان لا استامپا، به جای کارلو وردلی به عنوان سردبیر روزنامه لا رپوبلیکا منصوب شد و همین امر موجب استعفای تعدادی از روزنامه‌نگاران مخالف این تغییر شد. در زمان مولیناری، آن خط معتدلی در پیش گرفت و سعی کرد از چپ سیاسی فراتر رود. و حق و علیه عوام‌گرایی. در عین حال، از آنجا که «اطلاعات برای حمایت و جان بخشیدن به آزمایشگاه گسترده‌ای از ایده‌ها در مورد معنای امروزی عدالت اقتصادی ضروری است»، نگران نابرابری‌های اقتصادی و اجتماعی بود. در زمان مولیناری، کار روی کاغذ را با کار دیجیتالی یکسان می‌دانست و از نظریه اول دیجیتال پیروی می‌کرد. لا رپوبلیکا و کوریه دلاسرا به دلیل حقیقت‌سنجی خود شناخته شده‌اند. این روزنامه در کنار کوریه دلاسرا، لااستامپا، ایل سولو ۲۴ اوره و ایل‌مساجرو، یکی از اصلی‌ترین روزنامه‌های ملی ایتالیا است.
شریفجان، شریفجان

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): تقی مدرسی
کشور: تهران
زبان: فارسی
ناشر:  ناشر فارسی: انتشارات نیل
شریفجان، شریفجان رمانی از تقی مدرسی است که در سال ۱۳۴۴ منتشر شد. این رمان تصویرگر اجتماع دوره پهلوی اول و اصلاحات ارضی است.
شرکت سهامی زراعی خضری

شرکت سهامی زراعی خضری، یک شرکت خصولتی فعال در بخش کشاورزی است. مرکز این شرکت در شهر خضری دشت بیاض از توابع بخش نیمبلوک شهرستان قاینات است.
تاریخچه

پس از وقوع زلزله هولناک سال ۱۳۴۷ در دشت بیاض و فردوس ، حکومت پهلوی با هدف ایجاد الگوی کشاورزی صنعتی، با دریافت اراضی و آب خرده مالکان در روستاهای خضری، میم، دهشک و بزن آباد، شرکت سهامی زراعی خضری را تشکیل داد و مابه ازای دارایی های تصاحب شده، سهامی به مالکان اعطا نمود.
هدف از تاسیس شرکت، به کارگیری از طرح های آبی خاکی و اصول فنی در زیر مجموعه های خود و اعمال مدیریت متمرکز مبتنی بر دیدگاه های کارشناسی و در نظر گرفتن شرایط محیطی، موقعیت های اجتماعی و اقتصادی و نیازهای محیطی سهام داران خود، نظیر اشتغال و ارتقای سطح درآمد افراد بود. این شرکت در ۲۸ شهریور ۱۳۴۸ تاسیس و در ابتدای سال ۱۳۵۸ همزمان با پیروزی انقلاب اسلامی منحل و مجددا در مورخه پنج اسفند ۱۳۶۳ بنا به درخواست اکثریت مردم به نام شرکت سهامی زراعی خضری ابقا و ادامه فعالیت داد.
.
اراضی تحت پوشش ۱۱۰۰۰ هکتار (۱۴۰۰ هکتار آن زراعت آبی و 47 هکتار باغ ) و تعداد اعضاء:۱۰۰۷ عضو است . ۲۷ درصد از سهام این شرکت متعلق به دولت و باقی متعلق به سهامداران می باشد .
مدیران شرکت

مهندس عارف منش
مهندس  وظیفه دان
مهندس بنی اسدی
مهندس موسوی
مهندس ملک خانی
مهندس ارژنگی (۱۳۸۸ تا ۱۳۹۲)
مهندس رمضانی (۱۳۹۲ تا تیر ماه 1402)
مهندس محمد رضا غضنفری(از مرداد ماه 1402 تاکنون)
فعالیت های شرکت > فعالیت های داخلی

شرکت سهامی زراعی خضری فعالیت های متنوعی را انجام می دهد.
این شرکت دارای یک واحد تولیدی خوراک دام و طیور با ظرفیت ۱۰۰ تن در روز می باشد .
واحد دام سبک شرکت دارای ۲۰۰۰ راس گوسفند می باشد. گاوداری شرکت نیز دارای ۱۰۰۰ راس گاو است که ۴۴۰۰ تن شیر در سال و ۲۰۰ تن گوشت قرمز تولید می کند .
در سالهای اخیر تولید ماهی نیز با ظرفیت ۲۰ تن در هر دوره در محدوده عمل این شرکت صورت می گیرد .
این شرکت دارای ۱۲۰ کارمند و کارگر در حوزه اداری و تولیدی ، ۸۰۰ کشاورز و ۱۰۰ پیمانکار می باشد .
فعالیت در حوزه تولید و فرآوری بذر غلات از جمله گندم و جو، پرورش گاو شیری و گوشتی،  تولید سالانه بیش از 4000 تن شیر و نیز فرآورده های لبنی و  تولید خوراک دام و آبزیان اهم فعالیت های این شرکت است که همگی به صورت صنعتی و مکانیزه انجام می شود.
شرکت های سهامی زراعی نوعا برای گریز از وضعیت خرده مالکی و رسیدن به کشت صنعتی و مکانیزه تشکیل می شوند. در این راستا شرکت سهامی زراعی خضری در  سال ۱۳۹۶ بیش از ۲۰۴ هکتار و در سال ۱۳۹۸ بیش از ۵۶ هکتار از مزارع خود را تحت پوشش آبیاری کم فشار و تحت فشار قرار داد.
فعالیت های شرکت > فعالیت های بین المللی (کشت فراسرزمینی)

شرکت سهامی زراعی خضری یکی از سهامداران اصلی شرکت زرکاران پردیس مشرق زمین است که کار کشت فراسرزمینی استان خراسان جنوبی را در کشور اوکراین بر عهده دارد.
ماتئو آیکاردی

ماتئو آیکاردی (انگلیسی: Matteo Aicardi؛ زادهٔ ۱۹ آوریل ۱۹۸۶) ورزشکار واترپلو اهل ایتالیا است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
مدرسه‌ای که باد برد

| مدرسه‌ای که باد برد | مدرسه‌ای که باد برد |
| --- | --- |
صحنه‌ای از فیلم: صحنه‌ای از فیلم
کارگردان: محسن مخملباف
تهیه‌کننده: محمدرضا سرهنگی
نویسنده: محسن مخملباف
بازیگران: عباس سیاحی محمدحسن کرمی
موسیقی: حسین علیزاده
تدوین‌گر: محسن مخملباف
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۷۶
مدت زمان: ۹۰ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
مدرسه‌ای که باد برد فیلمی به کارگردانی و نویسندگی محسن مخملباف محصول سال ۱۳۷۶ است.
بازیگران

عباس سیاحی
محمدحسن کرمی
پدروی پنجم

| پدرو پنجم | پدرو پنجم |
| --- | --- |
پادشاه پرتغال : پادشاه پرتغال 
پدرو پنجم در سال ۱۹۶۰: پدرو پنجم در سال ۱۹۶۰
سلطنت: ۱۵ نوامبر ۱۸۵۳ - ۱۱ نوامبر ۱۸۶۱
پیشین: ماریا دوم و فرناندو دوم
جانشین: لویی اول
زاده: ۱۶ سپتامبر ۱۸۳۷ لیسبون،  پرتغال
درگذشته: ۱۱ نوامبر ۱۸۶۱ لیسبون،  پرتغال
دودمان: خاندان براگانزا-کوبورگ
پدر: فرناندو دوم
مادر: ماریا دوم
پدرو پنجم (۱۶ سپتامبر ۱۸۳۷–۱۱ نوامبر ۱۸۶۱) ملقب به امیدوار از سال ۱۸۵۳ تا زمان مرگ پادشاه پرتغال بود.
وی اولین پسر ملکه ماریا دوم و همسرش فرناندو دوم بود. او در دوران سلطنت مادر و پدرش به دنیا آمد. پدرو پس از مرگ مادرش در سال ۱۸۵۳ به سلطنت رسید و پدرش تا زمان رسیدن وی به سن قانونی مقام نایب‌السلطنه را به عهده گرفت.
در دوران سلطنت پدرو تغییرات سریعی در جهت مدرنیزاسیون پرتغال انجام شد. از جمله این اقدامات ایجاد و گسترش شبکه راه‌ها، تلگراف، راه‌آهن و بهداشت بود.
پدرو در ۱۱ نوامبر ۱۸۶۱ در اثر بیماری‌ای که در همان سال باعث مرگ دو نفر از برادران و تعدادی دیگر از اعضای خاندان سلطنتی نیز شد، درگذشت. این بیماری در بعضی منابع به عنوان وبا و در بعضی دیگر حصبه ذکر شده‌است. با توجه به این‌که پدرو فرزندی نداشت، پس از او برادرش لویی اول به سلطنت رسید.
شرکت ملی نفت نیجریه

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت دولتی
صنعت: نفت و گاز
بنا نهاده: ۱۹۷۷
دفتر مرکزی: ابوجا، نیجریه
افراد کلیدی: مله کیاری  (مدیرعامل)
محصولات: نفت خام گاز طبیعی محصولات پتروشیمی
وبگاه: www.nnpcgroup.com
شرکت ملی نفت نیجریه (به انگلیسی: Nigerian National Petroleum Corporation) به اختصار؛ ان‌ان‌پی‌سی (NNPC) شرکت دولتی نفت و گاز نیجریه است، که در سال ۱۹۷۷ با تشکیل کنسرسیومی از شرکت‌های بین‌المللی؛ رویال داچ شل، اکسان‌موبیل، توتال، آجیپ، تکزاکو و شورون، در قالب شرکت نفت نیجریه، سپس ادغام آن با وزارت معادن و فولاد نیجریه تأسیس شد. این شرکت امروزه از طریق شرکت‌های تابعه خود در حوزه‌های صنابع بالادستی، پایین‌دستی، پشتیبانی و لجستیک، فعالیت می‌کند.