stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دیگو کلمبوس

| کریستف کلمب دیگو کلمبوس | کریستف کلمب دیگو کلمبوس |
| --- | --- |
دیگو کلمبوس: دیگو کلمبوس
دوم نایب السلطنه‌ای ایندیز: دوم نایب السلطنه‌ای ایندیز
دوره مسئولیت ۱۵۱۱ میلادی – ۱۵۲۶ میلادی: دوره مسئولیت ۱۵۱۱ میلادی – ۱۵۲۶ میلادی
پادشاه: خوآنای یکم (1511–1526), کارل پنجم (1516–1526)
فرماندار: خودش
پس از: کریستف کلمب
پیش از: Antonio de Mendoza (as نایب السلطنهٔ اسپانیای نو)
2nd Admiral of the Indies: 2nd Admiral of the Indies
دوره مسئولیت ۱۵۰۶ – ۱۵۲۶: دوره مسئولیت ۱۵۰۶ – ۱۵۲۶
پادشاه: خوآنای یکم (1506-1526), فیلیپ زیبا (1506), کارل پنجم (1516-1526)
پس از: کریستف کلمب
پیش از: Luis Colón de Toledo
چهارم فرماندار ایندیز: چهارم فرماندار ایندیز
دوره مسئولیت ۱۵۰۹ – ۱۵۱۸: دوره مسئولیت ۱۵۰۹ – ۱۵۱۸
گمارنده: فرناندوی دوم، پادشاه آراگون، به عنوان نایب السلطنهٔ خوآنای یکم (1508)
پس از: Nicolás de Ovando y Cáceres
پیش از: دیگو ولاسکس د کوئیار
اولین دوک ورگائو، اولین مارکیز جامائیکا: اولین دوک ورگائو، اولین مارکیز جامائیکا
دوره مسئولیت ۱۵۰۹ میلادی – ۱۵۲۶ میلادی: دوره مسئولیت ۱۵۰۹ میلادی – ۱۵۲۶ میلادی
گمارنده: فرناندوی دوم، پادشاه آراگون، به عنوان نایب السلطنهٔ خوآنای یکم (1508)
پیش از: Luis Colón de Toledo
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱ آوریل ۱۴۷۹ پرتغال
درگذشته: February 23, 1526 (در سن ۴۵ سالگی) لا پوئبلا د منتالبان، اسپانیا
همسر(ان): María de Toledo y Rojas
فرزندان: ۵، شامل لوئیس
والدین: کریستف کلمب Filipa Moniz Perestrelo
اقامتگاه: قصر نایب السلطنهٔ کلمبوس
پیشه: ناوبر کاوشگر
دیگو کلمبوس (پرتغالی: Diogo Colombo) (اسپانیایی: Diego Colón) (ایتالیایی: Diego Colombo) (1479/1480 میلادی - ۲۳ فوریه ۱۵۲۶ میلادی)، ناوبر و کاوشگری تحت پادشاهان کاستیل و آراگون بود. او به عنوان دومین دریاسالار ایندیز (هند شرقی)، دومین نایب السلطنهٔ ایندیز و چهارمین فرماندار ایندیز در قالب کشتی به «پادشاهان کستیل و آراگون» خدمت نمود. او بزرگترین پسر کریستوف کلمب و همسرش فیلیپا مونیز پرسترلو بود.
او در پرتغال بدنیا آمد، یا در پورتو سانتو در ۱۴۷۹/۱۴۸۰ میلادی یا لیسبون در ۱۴۷۴ میلادی. او عمدهٔ عمر بزرگسالی خویش را در تلاش برای کسب مجدد عناوین و اختیاراتی سپری نمود که به پدرش توظیف شده بود و ازشان در کاوش‌ها استفاده کرده و در ۱۵۰۰ میلادی فوت نموده بود. ازدواج او با «ماریا دی تولدو ی روجاس» در این مسیر کمک شایانی بدو کرد، او دختر برادر/خواهر دوک دوم آلبا بود که عمو/عمه/... زاده فرناندوی دوم، پادشاه آراگون بود.
اوان زندگی

دیگو در دربار اسپانیایی در ۱۴۹۲ میلادی سمت «پیج» را بدست آورده و همان سال پدرش اولین سفر دریایی خویش را براه انداخت. دیگو برادر ناتنی جوان‌تری به نام فرناندو داشت که فرزند «بیتریز انریکز دی آرانا» بود.
دیگو کلمبوس تحت تعلیم همس ردوم کریستف کلمب به نام «بیتریس دی آرانا» بود تا این که به خانقاه فرانسیسکن «لا رابیدا» منتقل شد. این انتقال با اصرار پدر روحانی خوان پرز صورت پذیرفت که یک فرانسیسکن برجسته و کشیش ضمنی از سوی پدرش قلمداد می‌گشت.
فردینان و دیگو پیج‌هایی برای شاهزاده دون خوان بود، سپس پیجی برای ایزابل یکم در ۱۴۹۷ میلادی شد.
نایب السلطنهٔ ایندیز

در اوت ۱۵۰۸ میلادی به او لقب «فرماندار ایندیز» داده شد، سمتی که پدرش هنگام ورود به سانتو دمینگو در ژوئیهٔ ۱۵۰۹ میلادی داشت. او خانه‌اش را تأسیس نمود (الکازار دی کولون) که هنوز هم در سانتو دمینگو وجود دارد، در مکانی که اکنون به جمهوری دومینیکن معروف است. در ۱۵۱۱ میلادی، دیگو کلمبوس به عنوان نایب السلطنهٔ ایندیز، «دیگو ولازکوئز دی کوئلار» را به سفر اکتشافاتی از سانتا دومینگو به جزیره اسپانیایی کوبا که به تازگی تصاحب شده بود فرستاد.
به گفته فلوید دیگو «... با همراهان زیادی همراهی می‌شد: همسرش، دونا ماریا، اولین «گران داما»ی بر جدید، دوک خواهر/برادر/... زادهٔ آلبا با گروه دونسلاس خودش و اقوام نزدیکش - فرناندو برادر ناتنی، دوتا از عموهایش دیگو و بارتولومه و عمو/خاله/... زاده‌اش آندرئا و گیووانی. همچنین در سفرهای اکتشافاتی اش، کریادوس و ضامنین پدر مسنش نیز قرار داشتند: مارکوس دی آگویلار، شهردار مستقیم آلکالده او، دیگو مندز، مدیر بازرگانی‌اش و مربی سابقش به نام گرونیمو دی آگوئرو. سایر کولومبیستاهای وفادار با او سانتو دومینگو ملاقات کردند - عموی او طبق ازدواج، فرانسیسکو دی گارای، که نامش شهردار آلگوئاسیل بود و کریادوسِ بارتولومه، میگوئل دیاز، دیگو ولاسکس و خوان سرون. بعدها بسیاری از خاندان‌های قابل توجه و مشهور جزایر از نسل او به صورت دائمی، حداقل برای سالیان سال شکل گرفت.»
یکی از شوراهای سلطنتی در ۱۵۱۱ میلادی هسپانیولا، پورتو ریکو، جامائیکا و کوبا را تحت قدرت دیگو و «توسط حق پدرش» اعلام نمود. با این حال، اورابا و وراگوئه مستثنا شدند، چرا که شورا آنها را به عنوان کشف شده توسط «رودریگو دی بستیداس» در نظر گرفت. همچنین شورا عناوین دیگو را در نایب السلطنه و دریاسالاری به عنوان عناوین ارثی، گرچه افتخاری تأیید کرد. همچنین، دیگو یک دهم درآمد خالص کل را در مالکیت داشت. با این حال خیلی زود بین آنهایی که به دیگو و مقامات سلطنتی فرناندوی دوم وفادار بودند نزاع‌هایی شکل یافت. امور تا نقطه‌ای رو به وخامت گرایید که فردیناند دیگو را در ۱۵۱۴ میلادی احضار کرد. دیگو سپس پنج سال بعد را در اسپانیا سپری کرد در حالی که «بیهوده بر ادعاهایش اصرار می‌ورزید». در نهایت در ۱۵۲۰ میلادی، قدرت‌های دیگو توسط کار پنجم ترمیم یافتند.
دیگو در ۱۲ نوامبر ۱۵۲۰ میلادی در میانهٔ شورش محلی ضد حکومت اسپانیایی در ناحیه فرستادگان فرانسیسکن در رودخانهٔ کومانا، به سانتو دومینگو بازگشت. این مکان، محلی برای شورش‌های بردگان اسپانیایی بود که به موازات تجارت نمک و مروارید شکل گرفته بودند. دیگو «گونزالو دی اوکامپو» را در یکی از سفرهای اکتشافاتی به همراه ۲۰۰ مرد و ۶ کشتی فرسدات. سپس در ۱۵۲۱ میلادی، دیگو در تجارت بارتلمه د لاس کاساس سرمایه‌گذاری کرد تا ناحیه کومانا را بدین طریق آرام سازد. شکست او در این هدف را بر گردن دیگو انداختند که باعث از دست رفتن اعتماد به پادشاه گردید. این شکست به علاوه مخالفت با قدرت سلطنتی در کوبا، چارلز را مجبور کرد تا دیگو را در ۱۵۲۳ میلادی توبیخ کرده و او را به اسپانیا احضار کند.
اولین شورش بردگان در آمریکا در سانتو دومینگو طی ۲۶ دسامبر ۱۵۲۲ میلادی رخ داد، هنگامیکه جولوف‌های کارگری که به بردگی گرفته شده بودند، در مزارع شکر دیگو یک شورش را آغاز نمودند. طی این شورش، بسیاری از متمردانی که قبلاً به بردگی گرفته شده بودند توانستند به کوهساران داخل منطقه مستعمراتی فرار کنند، جایی که جوامع دور افتادهٔ مستقلی را در میان تائینوهای نجات یافته تأسیس نمودند. با این حال، بسیاری از شورشیان دستگیر شده و دریاسالار آنها را اعدام نمود.
مرگ و میراث

پس از مرگش، سازشی در ۱۵۳۶ میلادی ایجاد شد که در آن پسرش «لوئیس کولون دی تولدو» به عنوان دریاسالار ایندیز لقب گرفت و تمامی سایر حقوق را در قبال مستمری سالانهٔ ۱۰٬۰۰۰ دوکاتی مادام العمری پس داد که شامل این موارد بودند: جزیرهٔ جامائیکا به عنوان تیول، ملک ۲۵ لیگ مربعی در باریکه پاناما که آن زمان به نام وراگوئا بود و عناوین دوک وراگوئا و مارکی جامائیکا.
پس از مرگ کلمب در ۲۳ فوریه ۱۵۲۶ میلادی در اسپانیا، اجاره‌ها، دفاتر مسئولیت و عناوین بر جدید توسط نسل او مورد مناقشه قرار گرفت.
فرهنگ وخش

فرهنگ وخش (انگلیسی: Vakhsh Culture)، یک فرهنگ عصر مفرغ است که در حدود ۲۵۰۰-۱۶۵۰ پیش از میلاد اتفاق افتاده است، همانطور که در تاریخ‌گذاری رادیوکربن نشان داده شده است، و در امتداد پایین رود وخش در جنوب تاجیکستان شکوفا شده است، که پیش از این تصور می شد حدوداً مربوط به ۱۷۰۰-۱۵۰۰ پیش از میلاد است. به نظر می‌رسد پژوهش‌های قبلی نشان می‌دهد که فرهنگ وخش کمی دیرتر از فرهنگ بیشکند که شباهت‌های زیادی با آن دارد ظاهر شده است.
سن-فابیان، کبک

Parish municipality در 23x15px|border |alt=|link= استان کبک, 23x15px|border |alt=|link= کانادا
| سَن-فابیَن | سَن-فابیَن |
| --- | --- |
Parish municipality: Parish municipality
Saint-Fabien: Saint-Fabien
سَن-فابیَن: سَن-فابیَن
مختصات: ۴۸°۱۸′ شمالی ۶۸°۵۲′ غربی﻿ / ﻿۴۸٫۳۰۰°شمالی ۶۸٫۸۶۷°غربی﻿ / 48.300; -68.867: مختصات: ۴۸°۱۸′ شمالی ۶۸°۵۲′ غربی﻿ / ﻿۴۸٫۳۰۰°شمالی ۶۸٫۸۶۷°غربی﻿ / 48.300; -68.867
استان:  استان کبک
ناحیه: با-سن-لوران
منطقه شهری: Rimouski-Neigette
Constituted: July 1, 1855
حکومت: حکومت
 • Mayor: Marnie Perreault
 • Federal riding: Rimouski-Neigette—Témiscouata—Les Basques
 • Prov. riding: Rimouski-Neigette—Témiscouata—Les Basques
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۲۴٫۱۰ کیلومتر مربع (۴۷٫۹۲ مایل مربع)
 • خشکی: ۱۲۰٫۲۴ کیلومتر مربع (۴۶٫۴۲ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۱۹۰۶
 • تراکم: ۱۵٫۹/کیلومتر مربع (۴۱/مایل مربع)
 • Change (۲۰۰۶–۱۱): کاهش۲٫۴%
 • Dwellings: ۱۱۹۹
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی −۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی −۴ (EDT)
Postal code(s): G0L 2Z0
کد(های) منطقه: 418 and 581
وبگاه: www.saintfabien.net
سَن-فابیَن (به فرانسوی: Saint-Fabien) قصبه‌ای در منطقه شهری ریموسکی-نژت ناحیه با-سن-لوران در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این قصبه ۱٬۸۵۳ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۱۲۸٫۰۷ کیلومتر مربع است.
رابرت فالتون کاتینگ

| رابرت فالتون کاتینگ | رابرت فالتون کاتینگ |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۷ ژوئن ۱۸۵۲ نیویورک، نیویورک، U.S.
درگذشت: ۲۱ سپتامبر ۱۹۳۴ (۸۲ سال) توکسیدو پارک، نیویورک، U.S.
محل تحصیل: دانشگاه کلمبیا
پیشه(ها): توسعه دهنده املاک، تصفیه‌گر چغندرقند
همسر(ها): Nathalie Charlotte Pendelton Schenck  (ا. ۱۸۷۴–۱۸۷۵) Helen Suydam  (ا. ۱۸۸۳–۱۹۱۹)
فرزندان: ۷
والدین: فالتون کاتینگ Elise Justine Bayard
خویشاوندان: William Bayard Cutting (برادر) Francis B. Cutting (عمو)
رابرت فالتون کتینگ (Robert Fulton Cutting) (زاده ۲۷ ژوئن ۱۸۵۲ – درگذشت ۲۱ سپتامبر ۱۹۳۴)، سرمایه‌گذار و انسان‌دوست اهل آمریکا و معروف به «نخستین شهروند نیویورک» بود. کتینگ و برادر وی ویلیام در ۱۸۸۸ میلادی صنعت چغندر قند را در ایالات متحده آغاز کردند.
اوایل زندگی

کتینگ در ۱۲ ژانویه ۱۸۵۰ در شهر نیویورک زاده شد. او دومین فرزند فالتون کتینگ (۱۸۱۶ – ۱۸۷۵ میلادی) و الیس جاستین کتینگ (نام هنگام تولد: بایارد) (۱۸۲۳ – ۱۸۵۲ میلادی) بود. برادر بزرگتر وی ویلیام بایارد کتینگ نیز یک سرمایه‌گذار بود.
پدربزرگ و مادربزرگ پدری وی ویلیام کتینگ (۱۷۷۳–۱۸۲۰ میلادی) و جرترود لوینگستون (۱۷۷۸ – ۱۸۶۴ میلادی) نام داشتند و مادربزرگ وی خواهر هنری والتر لوینگستون، نماینده نیویورک در مجلس نمایندگان ایالات متحده و دختر والتر لوینگستون، نخستین رئیس مجلس ایالتی نیویورک بود. رابرت برادرزاده فرانسیس بروکولست کتینگ، همچنین نماینده نیویورک در مجلس نمایندگان ایالات متحده، بود. پدربزرگ مادری وی رابرت بایارد، شریک کاری رابرت فالتون بود. کتینگ و فالتون باهم باجه/باجناغ بودند و با دو خواهر لوینگستون ازدواج کرده بودند. اجداد کتینگ شامل اعضای از خانواده‌های استعماری نیویورک، بایارد، اسکویلر و وان کورتلند می‌شد.
کتینگ از دانشگاه کلمبیا فارغ‌التحصیل شد.
حرفه

در ۱۸۸۸ میلادی، کتینگ و برادر وی ویلیام صنعت چغندر قند را در ایالات متحده آغاز کردند.
در ۱۹۸۵ میلادی، کتینگ و برادر وی یک زمین گلف را در وست‌بروک ساختند که به عنوان نخستین زمین گلف شخصی در ایالات شناخته می‌شود.
حرفه > زندگی اجتماعی و انسان‌دوستی

کتینگ علاوه بر سایر باشگاه‌ها عضو سنچوری کلب، سیتی کلبِ نیویورک و توکسیدو کلب بود. وی همچنین به عنوان رئیس کوپر یونین که یک انجمن بهبود وضعیت فقراء بود و شرکت تالار اپرای متروپولیتن و شرکت خرید و فروش املاک، خدمت نمود. او و برادرش هر دو عضو «جکیل آیلند کلاب» بودند.
او برای مبارزه‌اش با تامانی هال و رؤسای حزب جمهوری‌خواه معروف است. در ۱۸۹۷ میلادی، او اتحادیه شهروندان را تشکیل داد، سازمانی که به مطالعه مسائل سیاسی و توسعه سیاست‌ها می‌پرداخت و آن‌ها را برای مردم پیشکش می‌کرد تا نظریات خود را در سیاست داشته باشند، به‌ویژه در زمان انتخابات‌ها. این سازمان بعداً به اداره کل پژوهش شهرداری مبدل شد. او همچنین متصدی امور مالی در کلیسای سنت جرج در چهارراه استوویسانت بود.
زندگی شخصی

کتینگ دوبار ازدواج کرد. ازدواج نخست وی با ناتالی چارلوتی پیندلیتون استشنک (۱۸۵۲ – ۱۸۷۵ میلادی) در ۹ ژوئن ۱۸۷۴ بود. همسر وی دختر نواح هانت استشنک و انا پیرس (تخلص قبل از ازدواج، پندلیتون) استشنک و خواهر انا پیندلیتون استشنک بود، خواهر وی انا کسی بود که همراه با مارسیا مید، نخستین شرکت مهندسی را در شهر نیویورک پایه‌گذاری نمود. او یک سال پس از ازدواج وفات کرد و آن‌ها صاحب یک فرزند بودند:
رابرت بایارد کتینگ (۱۸۷۵ – ۱۹۱۸ میلادی)، فارغ‌التحصیل هاروارد که در جریان جنگ جهانی اول در پاریس وفات کرد.
پس از درگذشت همسر خود، او برای بار دوم با سویدام (۱۸۵۸ – ۱۹۱۹ میلادی)، دختر چارلز سویدام و انا وایت (تخلص قبل از ازدواج اسشیرمیرهورن) سویدام در ۲۵ ژانویه ۱۸۸۳ ازدواج نمود. همسر وی خواهر والتر لیسپنارد سویدام، نوه آبراهام اسشیرمیرهورن و برادرزاده کارولین اسشیرمیرهورن – همسر ویلیام بانکهوز آستور جونیرور، بود. این زوج باهم، صاحب شش فرزند بودند:
هیلین سویدام کتینگ (۱۸۸۳ – ۱۹۷۱ میلادی)، کسی که با لوکیوس کیلوگ ویلمردنگ جونیور (۱۸۸۰ – ۱۹۴۹ میلادی) ازدواج نمود.
الیزابت مک‌اویرس (متولد ۱۸۸۵ میلادی)، کسی که در ۱۹۱۶ میلادی با دکتر استافورد مک‌لین ازدواج نمود. او بعداً با نیویلی تی بوکر ازدواج کرد.
رابرت فالتون کتینگ (۱۸۸۶ – ۱۹۶۷ میلادی)، کسی که با ماری جوسیفین آموری (۱۸۸۷ – ۱۹۷۱ میلادی) در سال ۱۹۱۴ ازدواج نمود.
چارلز سویدام کتینگ (۱۸۸۹ – ۱۹۷۲ میلادی، نخستین سفیدپوست مسیحی که وارد شهر ممنوعه در لهاسا شد.
روث هانتر کتینگ (۱۸۹۶ – ۱۹۴۸ میلادی)، کسی که با ریجینالد لاگرنج اوشینکلوس (۱۸۹۱ – ۱۹۸۴)، با برادر عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده جیمز کوتس اوشینکلوس، ازدواج کرد.
اسشیرمیرهورن کتینگ (۱۸۹۷ – ۱۸۹۷ میلادی) کسی که در ایام کودکی وفات کرد.
در ۱۸۸۴ میلادی، او خیابان پنجم ۷۲۴ را همراه با «واندیربیلت رو» به عنوان خانهٔ برای خانواده‌اش در منهتن خریداری کرد. با این وجود، کتینگ در ۱۸۹۵ میلادی یک ملک دیگر در حومه شهر خریداری نموده و ارنیست فلاگ را استخدام نمود تا یک مسکن جدید واقع در خیابان ششم شرقی ،۲۴ در کنج خیابان مدیسون، طراحی نماید. وی همچنین یک خانه دیگر در ۱۸۸۹ میلادی در مجتمع لوکس تاکسیدو پارک خریداری نمود، یک خانه بزرگتر که در ۱۸۸۷ میلادی توسط بروس پرایس طراحی شده بود و در جاده تاور هیل و تقاطع جاده کلاب‌هوس و جاده سرپینتاین موقعیت داشت.
کتینگ در ۲۱ سپتامبر ۱۹۳۴ به عمر ۸۲ سالگی در خانه خود در تاکسیدو پارک درگذشت. بیش از ۵۰۰ نفر در مراسم خاکسپاری وی که در سنت جورجز برگزار شده بود شرکت نموده و او در قبرستان گرین-وود در بروکلین، نیویورک به خاک سپرده شد. پس از مرگ وی، دکتر ویلیام جی اسشیفلین در جریان یک خطابه رادیویی از وی گرامی‌داشت به عمل آورده و اظهار داشت که «رابرت فالتون کتینگ زندگی خود را در راه بهبود عدالت اجتماعی وقف کرد. او در اوایل پی‌برده بود که رأی‌دهندگان باید هنگام انتخاب افسران شهری، احزاب ملی را مد نظر نگیرند. نیویورک، به‌خاطر رهبری وی در امر ساختن نظریه جمعی به نفع حکومت غیر حزبی، بسیار مدیون وی است. او از کمیته هفتاد، سیتی کلاب، اداره کل پژوهش شهری و اتحادیه شهروندان – اتحادیهٔ که او نخستین رئیس آن بود – با سخاوت‌مندی حمایت و برای آن‌ها با فداکاری خدمت نمود.
اوعور ییلدیران

اوئور ییلدیران (به ترکی استانبولی: Uğur Yıldıran) – (زاده ۲۶ ژوئیه ۱۹۸۱، استانبول) بازیگر، رقاص و کارگردان ترکیه‌ای است.
| اوعور ییلدیران | اوعور ییلدیران |
| --- | --- |
زمینه فعالیت: بازیگر، رقاص، کارگردان
تولد: ۲۶ ژوئیهٔ ۱۹۸۱ ‏(۴۳ سال)  استانبول، ترکیه
ملیت: ترکیه‌ای
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۴ – تاکنون
زندگی‌نامه

اوعور ییلدیران در ۲۶ ژوئیه ۱۹۸۱ در استانبول متولد شد. او تحصیلات خود را در آکادمی ورزشی دانشگاه گازی، گروه ژیمناستیک به پایان رساند. اوعور ییلدیران نیز به رقص علاقه داشت. در سال ۲۰۰۹، او در آهنگ Düm Tek Tek که حادیسه در مسابقه یوروویژن خواند، حادیسه را به عنوان یک رقصنده همراهی کرد. او اولین بازیگری خود را در سال ۲۰۱۴ انجام داد.
او در سال ۲۰۱۴ در سریال تلویزیونی Filinta که از TRT 1 پخش شد، شخصیت گربیس را بازی کرد. او در سال ۲۰۱۶ نقش شخصیت سلیم را در سریال تلویزیونی نفوذی بازی کرد. او در سال ۲۰۱۷ نقش شخصیت کمال را در سریال گودال بازی کرد و در سال ۲۰۱۹ از این سریال خداحافظی کرد.
ودر سال ۲۰۲۴ با نقش کورت سریال ظالم در کنار چاتای اولسوی همکاری کرد
دانشگاه جنوب شرقی چین

| 0 | 1 |
| --- | --- |
东南大学: 东南大学
نام پیشین: Sanjiang or Liangjiang Normal College (1902–1914)  Nanking Higher Normal School (1915–1923)  National Southeastern University (1921–1927)  National Central University (1928–1949) National Nanking University (1949–1952) Nanjing Institute of Technology(1952–1988)
شعار: 止于至善
شعار به انگلیسی: Strive for Perfection
نوع: دانشگاه دولتی
بنیانگذاری شده: ۱۹۰۲؛ ۱۲۳ سال پیش (۱۹۰۲-خطا: زمان نامعتبر}})
رئیس: Zhang Guangjun
اعضای هیئت علمی: 2,832
کارشناسی: 16,125
تحصیلات تکمیلی: 16,749
موقعیت: نانجینگ، جیانگسو، چین ۳۲°۰۳′۲۸″ شمالی ۱۱۸°۴۷′۲۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۰۵۷۷۸°شمالی ۱۱۸٫۷۸۸۸۹°شرقی﻿ / 32.05778; 118.78889
پردیس: Urban: Historical Sipailou Campus Urban: Medical Dingjiaqiao Campus Suburban: Main Jiulonghu Campus
رنگ آموزشگاه:  
وبگاه: www.seu.edu.cn
دانشگاه جنوب شرقی چین (SEU , simplified Chinese) یک دانشگاه تحقیقاتی دولتی واقع در نانجینگ، جیانگسو چین است. این دانشگاه از یکی از قدیمی‌ترین دانشگاه‌ها و اولین دانشگاه مختلط در چین است و به عنوان عضوی از طرح دانشگاه درجه یک دوگانه با حمایت وزارت آموزش و پرورش چین با هدف تبدیل به یک دانشگاه در سطح جهانی اداره می‌شود.
تصویر برجسته

افکت استریوسکوپیک یا تصویر برجسته
تصویر آناگلیف، تصویر برجسته یا تصویر سه‌بعدی (به انگلیسی: Anaglyph 3D) یک افکت سه بعدی در استریوسکوپی است که با رمزگذاری تصویر هر کدام از چشم‌ها با استفاده از فیلترهای رنگی متفاوت (معمولا قرمز و فیروزه ای) ایجاد می‌گردد. تصویرهای سه بعدی آناگلیف، شامل دو تصویر رنگی متفاوت برای هر کدام از رنگ‌ها هستند. وقتی با استفاده از «عینک‌های آناگلیف» که «کدبندی رنگی شده» اند به این تصاویر نگاه شود، هر تصویر به چشمی که قرار است به آن برسد، می‌رسد و یک تصویر برجسته یا سه بعدی شکل می‌گیرد.
انجمن جغرافیای نروژ

انجمن جغرافیای نروژ (انگلیسی: Norwegian Geographical Society) یک انجمن علمی نروژی است که در سال ۱۸۸۹ تاسیس شد. از جمله بنیانگذاران این انجمن، هانس هنریک رویش، زمین‌شناس بود که از سال ۱۸۹۸ تا ۱۹۰۳ و مجدداً از سال ۱۹۰۷ تا ۱۹۰۹، ریاست این انجمن را بر عهده داشت. وی همچنین، از اعضا افتخاری آن هم محسوب می‌گردید.
عبدالکریم حق‌شناس

| آیت‌اللهمیرزا عبدالکریم حق‌شناس تهرانی | آیت‌اللهمیرزا عبدالکریم حق‌شناس تهرانی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۲۹۸ (خورشیدی) خیابان ایران، تهران، ایران
درگذشت: ۲ مرداد ۱۳۸۶ (۸۸ سال) بیمارستان پارسیان، تهران، ایران
علت مرگ: بیماری ریوی
آرامگاه: حرم شاه عبدالعظیم
ملیت: ایرانی
تحصیلات: فقیه، معلم اخلاق و عارف
محل تحصیل: حوزه علمیه تهران (مسجد جامع تهران)  حوزه علمیه قم
پیشه(ها): روحانیت، آموزش، مدیریت
سال‌های فعالیت: ۱۳۳۱ تا ۱۳۸۶
شناخته‌شده برای: تدریس اخلاق و عرفان در حوزهٔ علمیه (استاد اخلاق - مدیریت مدرسه علمیه فیلسوف الدوله - امین الدوله)
آثار: تقریرات فقه سید محمد حجت کوه‌کمری، تقریرات اصول سید محمدتقی خوانساری و تقریرات فقه و اصول سید حسین بروجردی
دوره: معاصر
وبگاه: http://hoda.ws
میرزا عبدالکریم حق‌شناس (تهرانی) (۱۲۹۸، تهران – ۲ مرداد ۱۳۸۶، تهران)؛ فقیه، معلم اخلاق و عارف معاصر شیعه بود.
ولادت و کودکی

عبدالکریم در سال ۱۲۹۸ شمسی در خانواده‌ای متدین در محله عین‌الدوله یا خیابان ایران امروزی متولد شد. پدرش علی صفاکیش در فرمانداری تهران مشغول به کار بود به همین خاطر به علیخان شهرت داشت. پدرش به جز عبدالکریم دو فرزند دیگر به نام‌های ولی و رحیم داشت. عبدالکریم پدرش را در کودکی و مادرش را در پانزده یا شانزده سالگی از دست داد. تا سه سال بعد از فوت مادر، دایی‌اش کفالت او را به عهده گرفت و او را به مدرسه دارالفنون فرستاد.
تحصیلات

عبدالکریم حق‌شناس تهرانی تحصیلات مقدماتی و ادبیات را نزد محمدرضا تنکابنی و بخشی از معقول را از مهدی آشتیانی و فقه و اصول را در قم نزد سید محمدتقی خوانساری و سید احمد خوانساری و سید حسین طباطبایی بروجردی فراگرفت. مدتی نیز از درس فقه و اصول سید روح‌الله خمینی بهره‌مند شد و مراوداتی نیز در بحث اخلاق با وی داشت. او همچنین از شاگردان سید علی حائری و شیخ محمدحسین زاهد و درس عرفان محمدعلی شاه‌آبادی بود.
حق‌شناس اجازه اجتهاد خود را از افرادی چون سید محمد حجت کوه‌کمری، عبدالنبی عراقی و محمدعلی شاه‌آبادی دریافت کرد و افزون بر زبان عربی به زبان‌های فرانسه و انگلیسی هم مسلط بود.
عزیمت به تهران

در سال ۱۳۷۳ قمری که محمدحسین زاهد تهرانی معروف به زاهد نفت فروش، در مسجد امین‌الدوله واقع در بازار درگذشت، بنا به درخواست اهل مسجد و محل از سید حسین بروجردی، ایشان به عبدالکریم حق‌شناس دستور داد تا برای حل مشکلات دینی و رسیدگی به امور شرعی آن مسجد، به تهران عزیمت کند.
وی می‌گفت: «بازگشت به تهران برای من بسیار گران بود، قم برای من محل پیشرفت و ترقی علمی و عملی بود و به هیچ وجه میل آمدن به تهران را نداشتم. روزهای سختی بر او گذشته بود.» وی برای مشورت نزد سید روح‌الله خمینی می‌رود که از وی می‌شنود: «وظیفه است باید بروید.» می‌پرسد: «شما چرا نمی‌روید؟» که خمینی می‌گوید: «به جدّم قسم اگر گفته بود روح‌الله بیاید، من می‌رفتم.»
سرانجام حق‌شناس به تهران آمد و تا پایان عمر به تعلیم دروس اخلاق و امور دینی به جوانان، طلاب و کسبه مشغول بود. او مدتی نیز رئیس سپهسالار قدیم (شهید بهشتی کنونی) و مدرسه فیلسوف‌الدوله بود و در آنجا به تدریس مکاسب و کفایه در فقه و اصول و منظومه سبزواری در حکمت مشغول بود.
درگذشت

آیت الله حق‌شناس در نهایت، ۲ مرداد ۱۳۸۶ (در سن ۸۸ سالگی) درگذشت. پیکر وی از مدرسه عالی مطهری تهران به سوی حرم عبدالعظیم حسنی تشییع شده، و در همان مکان به خاک سپرده شد.
آثار

تقریرات فقه سید محمد حجت کوه‌کمری
تقریرات اصول سید محمدتقی خوانساری
تقریرات فقه و اصول سید حسین بروجردی
روز سنت لوسی

| روز سنت لوسی | روز سنت لوسی |
| --- | --- |
جشن روز سنت لوسی در جماعت کلیسای سوئد در دسامبر ۲۰۰۶: جشن روز سنت لوسی در جماعت کلیسای سوئد در دسامبر ۲۰۰۶
برپایی توسط: کلیسای کاتولیک، لوتریانیسم، و عشای آنگلیکان و دیگران
رنگ عبادی: سرخ
گونه: مسیحیت
تاریخ: ۱۳ دسامبر
تناوب: سالانه
روز سنت لوسی که همچنین به نام جشن سنت لوسی نیز شناخته می‌شود، یک روز جشن مسیحی است که در ۱۳ دسامبر برگزار می‌شود. این مراسم یادبود لوسیا از سیراکیوز، یک شهید باکره اوایل قرن چهارم تحت آزار و اذیت دیوکلتیانوس است که طبق افسانه، برای مسیحیان مخفی شده در دخمه‌های رومی غذا و کمک می‌آورد و یک تاج گل شمعی بر سر خود می‌گذاشت تا او را مشخص کند. و دستان او را برای حمل هر چه بیشتر غذا آزاد بگذارد. روز جشن او، که مصادف با کوتاه‌ترین روز سال قبل از اصلاحات تقویم است، به‌طور گسترده به عنوان جشنواره نور جشن گرفته می‌شود. در فصل ظهور، روز سنت لوسی به عنوان پیشواز کریسمس در نظر گرفته می‌شود، که به ورود نور مسیح در تقویم در روز کریسمس اشاره دارد.
روز سنت لوسی به‌طور گسترده در اسکاندیناوی و ایتالیا جشن گرفته می‌شود و هر کدام بر جنبه متفاوتی از داستان او تأکید دارند. در اسکاندیناوی، جایی که لوسی سانتا/سانکتا لوسیا نامیده می‌شود از او به‌عنوان بانویی با لباسی سفید که نماد ردای غسل تعمید است و ارسی قرمز نماد خون شهادت او، با تاج یا تاج گل شمع بر سر نشان داده می‌شود.
در نروژ، دانمارک، سوئد و مناطق سوئدی زبان فنلاند، در حالی که آهنگ‌ها خوانده می‌شود، دخترانی که لباس سنت لوسی پوشیده‌اند، کلوچه‌ها و نان‌های زعفرانی را در صفوف منظم حمل می‌کنند که نمادی از آوردن نور مسیح به تاریکی جهان است. در هر دو کلیساهای کاتولیک و پروتستان، پسران نیز در این مراسم شرکت می‌کنند و نقش‌های مختلف مرتبط با جشن کریسمس مانند نقش سنت استفان یا مردان نان زنجفیلی عمومی [بابا نوئل] یا نیس‌ها را ایفا می‌کنند. گفته می‌شود که جشن روز سنت لوسی به فرد کمک می‌کند روزهای زمستانی را با نور کافی زندگی کند.
ارادت خاصی به سنت لوسی در مناطق ایتالیایی لومباردی، امیلیا رومانیا، ونتو، فریولی ونزیا جولیا، ترنتینو-آلتو آدیگه، در شمال کشور، و سیسیل، در جنوب، و همچنین در کرواسی انجام می‌شود. منطقه ساحلی دالماسیا در مجارستان و کرواسی، یک سنت رایج در روز سنت لوسی شامل کاشت دانه‌های گندم است که تا روز کریسمس چندین سانتی‌متر بلند می‌شوند، که نشان‌دهنده میلاد مسیح است.
فرودگاه همدان

فرودگاه بین‌المللی همدان فرودگاهی بین‌المللی است در ۵ کیلومتری شمال شهر همدان در کشور ایران قرار دارد. این فرودگاه با قدمتی بالغ بر هشتاد سال از فرودگاه‌های قدیمی ایران به‌شمار می‌آید. برج مراقبت این فرودگاه بلندترین برج مراقبت در بین فرودگاه‌های ایران است. این فرودگاه مجهز به سیستم‌های کمک ناوبری VOR/DME و NDB بوده و توانایی پشتیبانی پرواز در شب و هواپیماهای پهن پیکر را دارا است.
در سال ۲۰۱۶ میلادی ۲۸۴ نشست و برخاست هواپیما در این فرودگاه انجام شد و ۳۰٬۰۲۲ نفر مسافر و ۲۸۲٬۹۸۳ کیلوگرم بار از طریق آن جابجا شدند
شرکت های هواپیمایی و مقاصد پروازی

| شرکت‌های هواپیمایی | مقصدهای پروازی |
| --- | --- |
هواپیمایی کاسپین: مشهد