راسکو آرباکل

| راسکو آرباکِل | راسکو آرباکِل |
| --- | --- |
آرباکل، حوالی ۱۹۱۶: آرباکل، حوالی ۱۹۱۶
نام هنگام تولد: راسکو کانکلینگ آرباکل
زادهٔ: ۲۴ مارس ۱۸۸۷ اسمیت سنتر، کانزاس، ایالات متحده
درگذشت: ۲۹ ژوئن ۱۹۳۳ (۴۶ سال) نیویورک، ایالت نیویورک، ایالات متحده
دیگر نام‌ها: آرباکل چاقالو، ویلیام گودریچ
پیشه‌ها: بازیگر کمدین کارگردان فیلم‌نامه‌نویس
سال‌های فعالیت: ۱۹۰۴ تا ۱۹۳۳
همسران:  مینتا دارفی (ا. ۱۹۰۸–ج. ۱۹۲۵)  دوریس دین (ا. ۱۹۲۵–ج. ۱۹۲۹)  آدی مک‌فیل (ا. ۱۹۳۲) 
خویشاوندان: اَل سنت جان (خواهرزاده)
راسکو کانکلینگ آرباکِل (انگلیسی: Roscoe Conkling Arbuckle؛ ‏‎/ˈɑːrbʌkəl/‎)؛ ‏زادهٔ ۲۴ مارس ۱۸۸۷ – درگذشتهٔ ۲۹ ژوئن ۱۹۳۳) مشهور به آرباکل چاقالو (انگلیسی: Fatty Arbuckle)، بازیگر فیلم‌های صامت، کمدین، کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحدهٔ آمریکا بود. او کارش را در شرکت سیلیگ پلی‌سکوپ آغاز کرد و در نهایت به استودیو کی‌استون پیوست و در آنجا با میبل نورماند و هارولد لوید و همچنین با خواهرزاده‌اش اَل سنت جان همکاری کرد. او همچنین مربی و مشاور چارلی چاپلین، مانتی بنکس و باب هوپ بود و ستارهٔ وودویل، باستر کیتون را به دنیای سینما آورد. آرباکل یکی از محبوب‌ترین ستاره‌های فیلم‌های صامت در دهه ۱۹۱۰ و یکی از پردرآمدترین بازیگران هالیوود بود؛ به‌نحوی که در سال ۱۹۲۰ با پارامونت پیکچرز قراردادی به ارزش ۱٬۰۰۰٬۰۰۰ دلار در سال (معادل ۱۴٬۶۰۸٬۰۰۰ دلار در سال ۲۰۲۲) امضا کرد.
آرباکل در سه محاکمه پُر هیاهو بین نوامبر ۱۹۲۱ و آوریل ۱۹۲۲ متهم به تجاوز جنسی و قتل ویرجینیا رَپـِی شد. رَپـِی در یک مهمانی که آرباکل در هتل سنت فرانسیس سان فرانسیسکو در سپتامبر ۱۹۲۱ برگزار کرده بود، بیمار شد و چهار روز بعد درگذشت. یکی از دوستان رَپـِی، آرباکل را به تجاوز و کشتن غیرعمد او متهم کرد. دو محاکمه اول با بلاتکلیفی هیئت منصفه همراه بود که نمی‌توانستند بر روی یک رای نهایی توافق کنند، اما باستر کیتون در دادگاه سوم در دفاع از او شهادت داد که آرباکل را تبرئه کرد. سومین هیئت منصفه اقدامی غیرمعمول را انجام داد و بیانیه‌ای کتبی مبنی بر عذرخواهی از آرباکل به دلیل برخورد سیستم قضایی با او صادر کرد.
با وجود تبرئه شدن او، این رسوایی میراث آرباکل را به عنوان یک کمدین پیشگام تحت‌الشعاع قرار داد. پس از پایان محاکمه، به دستور آدولف زوکر رئیس فیمس پلیرز-لسکی، فیلم‌های او توسط ویل اچ. هیز، سانسورچی نامدار صنعت سینما ممنوع شد و آرباکل به‌طور علنی طرد گردید. آدولف زوکر با خشم اخلاقی از سوی گروه‌های مختلفی چون اتحادیه روز پروردگار، سازمان پرنفوذ فدراسیون باشگاه‌های بانوان و حتی کمیسیون فدرال تجارت برای مهار آنچه که آنها به‌عنوان هرزگی در هالیوود و تأثیر آن بر اخلاقیات عموم مردم تصور می‌کردند، مواجه شد. در حالی که آرباکل بلافاصله پس از سومین محاکمه خود (که در آن تبرئه شد) شاهد افزایش محبوبیت خود بود، زوکر تصمیم گرفت او را برای دور نگه داشتن صنعت سینما از چنگ سانسورچیان و اخلاق‌مداران قربانی کند. هِـیز این ممنوعیت را ظرف یک سال لغو کرد، اما آرباکل در طول دهه ۱۹۲۰ خیلی به‌ندرت توانست در فیلمی نقش‌آفرینی کند. باستر کیتون طی قراردادی، قول داد که ۳۵ درصد از سود «شرکت کمدی باستر کیتون» را به او بدهد. آرباکل بعدها با نام مستعار «ویلیام گودریچ» به‌عنوان کارگردان سینما مشغول به کار شد. آرباکل سرانجام توانست به بازیگری بازگردد و کمدی‌های کوتاه دو حلقه‌ای را در سال‌های ۱۹۳۲ و ۱۹۳۳ برای برادران وارنر بسازد. وی در سال ۱۹۳۳ در سن ۴۶ سالگی در خواب و بر اثر سکتهٔ قلبی درگذشت؛ بنابر گزارش‌ها در همان روزی که با برادران وارنر برای ساخت یک فیلم بلند سینمایی قراردادی امضا کرده بود.
تصویری تبلیغاتی از راسکو آرباکل در روزنامهٔ سینمایی فیلم دیلی، ۱۹۳۲
آرباکل، به دلیل چاق بودنش و همچنین به سبب ایفایِ نقشِ شخصیتی با نام چاقالو در مجموعه‌فیلم‌هایی به همین نام، به‌نام «فَتی آرباکل» (آرباکلِ چاقالو، آرباکل خپل) شهرت داشت.