ترقوه
استخوان‌شناسی

استخوان ترقوه یا چنبر به صورت زیرجلدی و به شکل حرف S خوابیده‌است که در ریشهٔ گردن بین استخوان‌های کتف و جناغ قرار می‌گیرد و وزن اندام فوقانی را به تنه انتقال می‌دهد. دارای دو انتهای داخلی (استرنال) و خارجی (آکرومیال) و یک بخش میانی سیلندری شکل بنام تنه می‌باشد. تنه به دو قسمت یک سوم خارجی و دو سوم داخلی تقسیم می‌شود.
در سطح تحتانی یک سوم خارجی، تکمهٔ کونوئید (Conoid Tubercle) و تیغهٔ تراپزوئید (Trapezoid Crest) قرار دارد. در سمت خارجی سطح تحتانی دو سوم داخلی تنه، ناودان ساب کلاوین قرار دارد
نکات مهم آناتومی استخوان کلاویکل
کلاویکل، تنها استخوان بلندی است که در بدن بصورت افقی قرار گرفته‌است.
کلاویکل، اولین استخوانی است که در بدن تشکیل می‌شود (هفتهٔ پنجم یا ششم جنینی).
این استخوان، حفرهٔ (کانال) مرکزی (Medulla) ندارد.
تنها استخوان بلندی است که استخوان‌سازی داخل غشایی و دو مرکز اولیه استخوان‌سازی دارد.
در جنس مؤنث، استخوان کوچک‌تر، نازک‌تر و انحناهای کمتری دارد و انتهای خارجی کمی پایین‌تر از انتهای داخلی است.
این استخوان به دلیل زیر جلدی بودن و عدم حفاظت کافی توسط عضلات، در معرض خطر شکستگی قرار دارد.
۷. شایع‌ترین محل شکستگی استخوان، محل اتصال دو سوم داخلی و یک سوم خارجی تنه است که در اثرافتادن روی شانه صورت می‌گیرد. درمان این شکستگی، بانداژ به شکل ۸ می‌باشد.
دارای یک سوراخ تغذیه‌ای در لبهٔ خارجی ناودان ساب کلاوین می‌باشد که شاخه‌ای از شریان سوپرااسکاپولار را دریافت می‌کند.
این استخوان در بالای دندهٔ اول قرار دارد.
کلاویکل دارای دو مرکز اولیه و یک مرکز ثانویه استخوان‌سازی می‌باشد.
اتصال عضلات و لیگامان‌ها به استخوان کلاویکل:
عضلهٔ دلتوئید (Deltoid.m): عضلهٔ مثلثی شکل بوده که به کنار قدامی یک سوم خارجی تنه کلاویکل می‌چسبد. این عضله از عصب آگزیلاری، عصب می‌گیرد.
عضلهٔ تراپزیوس (Trapezius.m): به کنار خلفی یک سوم خارجی تنه کلاویکل می‌چسبد.
عضلهٔ پکتورالیس ماژور (Pectoralis major.m): به کنار قدامی دو سوم داخلی می‌چسبد.
عضلهٔ استرنوکلئیدوماستوئید (Sternocleidomastoid.m): به سطح فوقانی دو سوم داخلی می‌چسبد.
لیگامان کوستو - کلاویکولار (Costo-clavicular.Lig): به توبروزیتی دندهای می‌چسبد.
عضلهٔ ساب کلویوس (Subclavius.m): به ناودان ساب کلاوین (سطح تحتانی یک سوم میانی) می‌چسبد.
فاسیای کلاوی پکتورال (Clavipectoral Fascia): به لبه‌های ناودان ساب کلاوین می‌چسبد
نکات مهم در مورد عضلات و لیگامان‌های متصل به استخوان کلاویکل
تزریق‌های داخل عضلانی در عضلهٔ دلتوئید انجام می‌گیرد. برای جلوگیری از آسیب عصب آگزیلاری، باید این تزریق‌ها در نیمه پایینی عضله انجام شود.
اگر عضله دلتوئید فلج شود، دور کردن (Abduction) بازو از تنه غیرممکن می‌شود.
لیگامان‌های کونوئید و تراپزوئید باعث انتقال وزن اندام فوقانی به کلاویکل می‌گردند.
علت مدور بودن نوک شانه، عضله دلتوئید می‌باشد.
مفاصل مربوط به استخوان کلاویکل:
استخوان ترقوه با استخوان‌های اسکاپولا و استرنوم تشکیل مفاصل آکرومیوکلاویکولار و استرنوکلاویکولار را می‌دهد.
نکات مهم در مورد مفاصل مربوط به استخوان کلاویکل
چون سه عنصر در تشکیل مفصل استرنوکلاویکولار شرکت می‌کنند، لذا این مفصل، یک مفصل مرکب محسوب می‌گردد.
اگر دررفتگی مفصل آکرومیو کلاویکولار صورت گیرد، جهت دررفتگی به سمت بالا است ولی اگر دررفتگی مفصل استرنوکلاویکولار صورت گیرد، جهت دررفتگی به سمت جلو است.
لیگامان کوستو _ کلاویکولار مانع از دررفتگی به سمت عقب مفصل استرنوکلاویکولار می‌شود.
د) عروق و اعصاب مجاور با استخوان کلاویکل:
A) شریان ساب کلاوین (Subclavian.A): شریان ساب کلاوین که از زیر ترقوه می‌گذرد، در سمت راست از تنه براکیوسفالیک و در سمت چپ از قوس آئورت منشأ می‌گیرد و از سطح خلفی فوقانی اولین قسمت شریان ساب کلاوین، شریان مهرهای (Vertebral.A) جدا می‌شود. شریان‌های مهرهای سمت راست و چپ در قسمت پل مغزی، تشکیل شریان قاعدهای (Basilar.A) را می‌دهند. B) ورید سفالیک (Caphalic.V): این ورید، از سمت خارجی شبکه وریدی پشت دست (دورسال) منشأ گرفته و به سمت بالا جهت می‌گیرد که سرانجام به ورید آگزیلاری تخلیه می‌شود.
نکته: عصب سوپراکلاویکولار از شاخه‌های سطحی شبکه گردنی می‌باشد که در سطح استخوان کلاویکل قرارمیگیرد.
تکنیک‌های تصویربرداری پزشکی از استخوان کلاویکل
A) رادیوگرافی از استخوان کلاویکل:
رادیوگرافی از استخوان کلاویکل به دنبال شکستگی، تروما و درد نقرسی کلاویکل (Cleidagra) در خواست می‌شود. رادیوگرافی در وضعیت (AP- Axial (Weight Bearing صورت می‌گیرد. (نمای اختصاصی برای این استخوان، لوردتیک (Lordotic) می‌باشد).
معمولاً در رادیوگرافی از مفصل آکرومیو کلاویکولار، به دست‌های بیمار، دو وزنه متصل می‌کنند.