stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ورا بلاگویویچ

| ورا بلاگویویچ  Vera Blagojević | ورا بلاگویویچ  Vera Blagojević |
| --- | --- |
Вера Благојевић: Вера Благојевић
زادهٔ: ۱۶ مهٔ ۱۹۲۰ بلگراد، پادشاهی یوگسلاوی
درگذشت: ۱۸ مارس ۱۹۴۲ (۲۱ سال) کلناک (وویوودینا)، قلمرو فرمانده نظامی در صربستان
ملیت: یوگسلاوی
پیشه(ها): دانشجوی پزشکی فعال سیاسی
سال‌های فعالیت: ۱۹۳۷–۱۹۴۲
شناخته‌شده برای: نشان قهرمان ملی (یوگسلاوی)
ورا بلاگویویچ (صربی: Вера Благојевић، ۱۶ مه ۱۹۲۰–۱۸ مارس ۱۹۴۲) دانشجوی پزشکی یوگسلاوی و فعال سیاسی کمونیست بود. در طول جنگ جهانی دوم، او در سال ۱۹۴۲ توسط گشتاپو دستگیر و بعد تیرباران شد. او پس از مرگ در سال ۱۹۵۳ نشان قهرمان ملی (یوگسلاوی) را دریافت کرد.
اوایل زندگی

ورا بلاگویویچ در ۱۶ مه ۱۹۲۰ در بلگراد در پادشاهی یوگسلاوی به دنیا آمد. او دختر وکیل یوان بلاگویویچ بود که در طول جنگ جهانی اول در ارتش خدمت کرد. و مادر وی آنا بلاگویویچ خانه‌دار بود. پدرش از حامیان کمونیست‌ها بود. ورا در شاباتس بزرگ شد. در سال ۱۹۳۷، بلاگویویچ به سازماندهی یک اعتصاب دانش آموزی در اعتراض به نگرش برخی از معلمان مدرسه کمک کرد.
فعالیت

در سال ۱۹۳۸، او تحصیل در رشته پزشکی را در دانشگاه بلگراد آغاز کرد و در این مدت به یک سازمان مارکسیستی انقلابی در دانشگاه پیوست. در همان سال به اتحادیه جوانان کمونیست یوگسلاوی پیوست. او برای اتحادیه کمونیست‌های یوگسلاوی در شاباتس کار کرد و در سال ۱۹۴۰ به عضویت کمیته ناحیه پودرینیه درآمد. پس از رویداد جنگ جهانی دوم در یوگسلاوی و اشغال یوگسلاوی در سال ۱۹۴۱، بلاگویویچ در تظاهرات ضد فاشیستی در بلگراد شرکت کرد و پس از بسته شدن دانشگاه بلگراد توسط نازی‌ها، او به آموزش پزشکی به دانشجویان عضو اتحادیه کمونیست‌های یوگسلاوی پرداخت. و عمدتاً با کمونیست‌های زن کار می‌کرد و زنان را به پیوستن به نیروی کار تشویق می‌کرد. در ژوئن ۱۹۴۱، بلاگویویچ در فهرست ۳۰ کمونیست فعال شهرشاباتس قرار گرفت. بلاگویویچ از ترس امنیت خود از شاباتس فرار کرد و به شهرستان ولوره رفت. در نوامبر ۱۹۴۱، اتحادیه کمونیست‌های یوگسلاوی او را به منطقه اوسچینا در صربستان فرستاد.
دستگیری و مرگ

در نوامبر ۱۹۴۱، پارتیزان‌های یوگسلاوی، که شامل اعضای اتحادیه کمونیست‌های یوگسلاوی نیز می‌شد، مورد حمله چتنیک‌ها قرار گرفتند که به دولت در تبعید یوگسلاوی وفادار بودند. ۱۸ پارتیزان از جمله بلاگویویچ دستگیر شدند. آنها بعداً آزاد شدند و بلاگویویچ به برشتیتسا رفت.
بلاگویویچ دوباره توسط چتنیک‌ها در مارس ۱۹۴۲ در تکریش دستگیر شد.
جست‌وجوی چتنیک‌ها و همکارانشان در آغاز سال ۱۹۴۲ ادامه یافت و در حدود ۱ مارس، گروهی از چتنیک‌ها به رهبری لوژنیکا، یووان سیچ، پس از جستجوی طولانی، مکانی را که ورا بلاگویویچ در آن پنهان شده بود، کشف کردند. هنگامی که چتنیک‌ها خانه پسر عمویش در تکرش را در ۴ مارس ۱۹۴۲ محاصره کردند، او سعی کرد فرار کند و حتی موفق به فرار شد، اما چتنیک‌ها او را گرفتنه و اسیر کردند. پس از دستگیری، او را دستبند زده و به زاولکا بردند. در اینجا او را در میخانه دوشان یاگیچ شکنجه کردند و روز بعد با صورتی خونین و بدنی کبود، او را به لوزنیکا، به مقر دوک داکا بردند، که تصمیم گرفت شخصاً از او بازجویی کند. از آنجایی که حتی با ضرب و شتم هم نتوانستند او را وادار به اعتراف کند، روز بعد او را به همراه ساوا بوژوویچ به شاباتس بردند و به گشتاپو تحویل دادند. پس از دستگیری ورا، مطبوعات کویسلا، به ویژه روزنامه‌های نوو ورم و ناشا بوربا اخباری مبنی بر دستگیری «کمونیست خطرناک» و آنچه «زنان هیولا» نامیدند منتشر کردند. وویسلاو گلیگوریچ، خبرنگار نوو ورم از لوزنیکا، خبر زیر را در مورد دستگیری ورا بلاگویویچ منتشر کرد: لوزنیکا موفق شد گروهی از کمونیست‌ها را محاصره کند و همه آنها را زنده بگیرد. یکی از دستگیرشدگان، ورا بلاگویویچ، دانشجوی پزشکی، دختر یوان بلاگویویچ، وکیل اهل شاباتش است. ورا بلاگویویچ در جریان حملات کمونیست‌ها به ماکو به جنایات مختلف به ویژه تیراندازی در بوگاتیچ و پتکوویچا متهم شد. ورا بلاگویویچ اکنون بسیار بدبخت به نظر می‌رسد. رنگ پریده و نزار، با دایره‌های کبود زیر چشم، با لباس‌های کهنه دهقانی، سعی می‌کند مقامات را متقاعد کند که با توجه به وضعیت جسمانی‌اش، توانایی جنایت را ندارد.
او به اردوگاهی در سنیاک در حومه بلگراد منتقل شد و پس از امتناع از دادن اطلاعات، او و ۶۲ نفر دیگر در ۱۸ مارس ۱۹۴۲ به ضرب گلوله کشته شدند.
میراث

در ژوئیه ۱۹۵۳، بلاگویویچ پس از مرگ، نشان قهرمان ملی (یوگسلاوی) توسط رئیس‌جمهور وقت یوگسلاوی، یوسیپ بروز تیتو، به وی تقویم شد.
یادبود ورا بلاگویویچ در شاباتس.
ورا بلاگویویچ در اردوگاه سنیاک در مارس ۱۹۴۲. در تصویر: ورا بلاگویویچ (۱)،  افسر گشتاپو دراگوتین دولچک (۲)، فرمانده اردوگاه ویلی پل (۳) و افسر آلمان نازی بیرکلر (۴).
محمد سعیدی‌کیا

| محمد سعیدی‌کیا | محمد سعیدی‌کیا |
| --- | --- |
رئیس بنیاد مستضعفان انقلاب اسلامی: رئیس بنیاد مستضعفان انقلاب اسلامی
دوره مسئولیت ۳۱ تیر ۱۳۹۳ – ۳۱ تیر ۱۳۹۸: دوره مسئولیت ۳۱ تیر ۱۳۹۳ – ۳۱ تیر ۱۳۹۸
گمارنده: سید علی خامنه‌ای
پس از: محمد فروزنده
پیش از: سید پرویز فتاح
وزیر مسکن و شهرسازی: وزیر مسکن و شهرسازی
دوره مسئولیت ۲ شهریور ۱۳۸۴ – ۱۲ شهریور ۱۳۸۸: دوره مسئولیت ۲ شهریور ۱۳۸۴ – ۱۲ شهریور ۱۳۸۸
رئیس‌جمهور: محمود احمدی‌نژاد
پس از: علی عبدالعلی‌زاده
پیش از: علی نیکزاد
رئیس بنیاد مسکن انقلاب اسلامی: رئیس بنیاد مسکن انقلاب اسلامی
دوره مسئولیت شهریور ۱۳۸۰ – شهریور ۱۳۸۴: دوره مسئولیت شهریور ۱۳۸۰ – شهریور ۱۳۸۴
گمارنده: سید هاشم رسولی محلاتی
پس از: حسینعلی روحانی
پیش از: علیرضا تابش
مشاور رئیس‌جمهور: مشاور رئیس‌جمهور
دوره مسئولیت ۱۴ دی ۱۳۷۹ – مرداد ۱۳۸۴: دوره مسئولیت ۱۴ دی ۱۳۷۹ – مرداد ۱۳۸۴
رئیس‌جمهور: سید محمد خاتمی
وزیر جهاد سازندگی: وزیر جهاد سازندگی
دوره مسئولیت ۲۹ مرداد ۱۳۷۶ – ۱۴ دی ۱۳۷۹: دوره مسئولیت ۲۹ مرداد ۱۳۷۶ – ۱۴ دی ۱۳۷۹
رئیس‌جمهور: سید محمد خاتمی
پس از: غلامرضا فروزش
پیش از: انحلال وزارت‌خانه
وزیر راه و ترابری: وزیر راه و ترابری
دوره مسئولیت ۶ آبان ۱۳۶۴ – ۲۵ مرداد ۱۳۷۲: دوره مسئولیت ۶ آبان ۱۳۶۴ – ۲۵ مرداد ۱۳۷۲
رئیس‌جمهور: سید علی خامنه‌ایاکبر هاشمی رفسنجانی
پس از: سید ابوالحسن خاموشی (سرپرست)
پیش از: اکبر ترکان
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۲۵ (۷۷–۷۸ سال) اصفهان، ایران
تحصیلات: مهندسی عمران
محل تحصیل: دانشگاه صنعتی امیرکبیر
هیئت دولت: دولت چهارمدولت پنجمدولت هفتمدولت نهم
جایزه‌ها: نشان سازندگی (درجهٔ ۱)
محمد سعیدی‌کیا (زادهٔ ۱۳۲۵ در اصفهان)، سیاستمدار ایرانی و رئیس هیئت امناء بنیاد مستضعفان انقلاب اسلامی است.
وی از مرداد ۱۳۹۹ تا مرداد ۱۴۰۲ رئیس کمیسیون زیربنایی و تولیدی دبیرخانه مجمع تشخیص مصلحت نظام بود. او بین سالهای ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۳ قائم مقام و معاون هماهنگی امور مناطق آزاد و ویژه اقتصادی جمهوری اسلامی ایران بوده‌است. وی همچنین سابقه وزارت در کابینه‌های میرحسین موسوی، رفسنجانی، خاتمی و احمدی‌نژاد را داشته‌است.
زندگی‌نامه

محمد سعیدی‌کیا مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشتهٔ راه و ساختمان از دانشگاه امیر کبیر تهران دریافت کرد.
محمود احمدی‌نژاد در ۲۳ مرداد ۱۳۸۴ وی را برای تصدی وزارت مسکن و شهرسازی به مجلس معرفی کرد و پس از تأیید مجلس این وزارت را در اختیار گرفت. وی پیش از این وزیر راه و ترابری (دولت میرحسین موسوی و هاشمی رفسنجانی) از سال ۱۳۶۴ تا ۱۳۷۲ بوده‌است. همچنین وزیر جهادسازندگی دولت خاتمی از سال ۱۳۷۶ تا ۱۳۷۹ بوده‌است.
در ۲۹ مهر ۱۳۹۲، اکبر ترکان، مشاور رئیس‌جمهور و دبیر شورای هماهنگی مناطق آزاد و ویژه اقتصادی دولت حسن روحانی، طی حکمی سعیدی‌کیا را به عنوان قائم مقام و معاون هماهنگی امور مناطق آزاد و ویژه اقتصادی منصوب کرد.
او در ۳۱ تیر ۱۳۹۳ با حکم سید علی خامنه‌ای به سمت ریاست بنیاد مستضعفان انتخاب شد.
انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۹۲

محمد سعیدی کیا در انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۳۹۲) با حضور در ستاد انتخاباتی وزارت کشور در یازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری نام‌نویسی کرد. با اعلام اسامی کاندیداهای تأیید شده توسط شورای نگهبان، محمد سعیدی کیا نیز جزء عدم احراز صلاحیت‌ها انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۳۹۲) قرار گرفت.
محمد سعیدی‌کیا، سال ۱۳۹۲.
تاریخ یهودیان در ژاپن

| 日本のユダヤ人 יהודים יפנים | 日本のユダヤ人 יהודים יפנים |
| --- | --- |
مرکز جامعه یهودی در توکیو: مرکز جامعه یهودی در توکیو
کل جمعیت: کل جمعیت
About 2,000 (2014) About 300: About 2,000 (2014) About 300
مناطق با جمعیت چشمگیر: مناطق با جمعیت چشمگیر
توکیو، کوبه: توکیو، کوبه
زبان‌ها: زبان‌ها
زبان انگلیسی، زبان عبری، زبان ژاپنی: زبان انگلیسی، زبان عبری، زبان ژاپنی
دین: دین
یهودیت: یهودیت
قومیت‌های وابسته: قومیت‌های وابسته
اسرائیلی‌ها : اسرائیلی‌ها 
تاریخ یهودیان در ژاپن در دوران امروزی با سنت‌های مختلف مربوط به دوران‌های بسیار قدیمی به خوبی مستند شده است و به سده ۱۶ام برمی‌گردد.
وضعیت یهودیان در ژاپن

یهودیان و فرهنگشان یکی از کوچک ترین اقلیت‌های قومی و دینی در ژاپن هستند. جمعیت کنونی یهودیان از ۳۰۰  تا ۲٬۰۰۰ نفر یا بین ۰.۰۰۱۶ تا ۰٫۰۰۰۲ درصد جمعیت کلی ژاپن تخمین زده می‌شود.تقریباً اکثر یهودیان شهروند ژاپن هستند.
تاریخ یهود در ژاپن > اولین سکونتگاه‌های یهودی در ژاپن

در سال ۱۵۷۲، یهودیان اسپانیایی و ناپلی که برای فرار کردن به مسیحیت گرویده بودند، با کشتی‌های دزدیده شده از پرتغال به ناگاساکی رسیدند. زمانی که در ناگازاکی بودند، بسیاری به یهودیت باز گشتند و حتی نام‌های خانوادگی قدیمیشان را بازپس گرفتند.
در سال ۱۵۸۶، این جامعه که حداقل شامل ۳ خاندان می‌شد به دست نیروهای شیمازو آواره شدند. یهودیان ستسو برخی از آن‌ها را به جامعه خود جذب کردند، درحالی که اقلیتی کشته یا گم شدند.
تاریخ یهود در ژاپن > سکونتگاه‌های یهودی در ژاپن ادو

میان سال های ۱۸۴۸ و ۱۸۵۴، برنارد جان بتلهم، یک فیزیکدان انگلیسی یهودی همراه با خانواده اش به شهر ناها در استان ساتوسما مهاجرت کرد.
در سال ۱۸۶۱ پناهنده های کشتار از لهستان و روسیه به بندر ناگاساکی فرار کردند، آنها پس از یهودیانی که در سال ۱۵۸۴ به ناگاساکی آمدند اولین یهودیان بودند.
در سال ۱۸۶۷، در یک هفته جامعه یهودی در ستسو به مرض انقراض کشیده شد و پس از بازگردانی میجی ناپدید شدند.
همانا که نزدیک به پایان دوران ادو بود و با آمدن متیو سی. پری و بسته شدن عهدنامه کاناگاوا و سیاست انزوای ژاپن به پایان رسید، خانواده‌های یهودی باری دیگر به ژاپن مهاجرت کردند. اولین مهاجرت ثبت شده یهودیان پس از پایان دوران ادو در یوکوهاما در سال ۱۸۶۱ بود. در سال ۱۸۹۵ این جامعه که شامل ۵۰ خانواده بود یک کنیسه ساختند. بخشی از این جامعه پس از زمین‌لرزه بزرگ کانتو در سال ۱۹۲۳ به کوبه مهاجرت کردند.
یک سکونتگاه یهودی دیگر در دهه ۱۸۸۰ در ناگاساکی پس از بازکردن تجارت با اروپایی ساخته شد. این سکونتگاه از سکونتگاهی که در یوکوهاما بود بزرگتر شد و بیشتر از ۱۰۰ خانواده یهودی داشت. این سکونتگاه تا دوران جنگ روسیه و ژاپن در اوایل سده ۲۰ام رشد کرد.
از اواسط دهه ۱۹۲۰ تا دهه ۱۹۵۰ ، جامعه یهودی کوبه بزرگترین جامعه یهودی در ژاپن بود که توسط یهودیان از شهر هاربین در روسیه ، خاورمیانه (بیشتر از عراق و سوریه ) ، اروپای مرکزی و شرق اروپا ساخته شده بود. این شهر دو کنیسه اشکنازی و سفاردی داشت. در این دوران ، جامعه یهودی توکیو با مهاجرت یهودیان از ایالات متحده آمریکا ، اروپای غربی و روسیه آرام آرام در حال رشد بود.
تاریخ یهود در ژاپن > یهودیان در امپراتوری ژاپن

در سال ۱۹۰۵ با پایان جنگ روسیه و ژاپن، جامعه یهودی در ناگاساکی منقرض شد اما رد همان زمان جامعه یهودی عراقی در کوبه ساخته شد. پس از انقلاب اکتبر ۱۹۱۷ در روسیه ، یهودستیزی در ژاپن به حد بالای رسید و بسیاری یهودیان را مقصر انقلاب می‌دانستند.
برخی از رهبران ژاپنی مانند اینوزوکا کورشیگه (犬塚 惟重) ، یاسوئه نورهیرو (安江 仙弘) و یوشیسوکه آیکاوا (鮎川 義介) به این باور رسیدند که می‌توان قدرت سیاسی و اقتصادی یهودیان را از طریق مهاجرت یهودیان آمریکا ،ژاپن می‌تواند به دست بگیرد. هرچند که برنامه هایی برای جذب مهاجران و سرمایه گذاری یهودی ساخته شده بودند، اما حکومت ژاپن قصد مداخله کردن روابطش با آلمان نازی را نداشت. سرانجام این برنامه ها در دست سرمایه گذاران یهودی افتاد و برنامه که قصدش جذب جمعیت یهودی و سودآوری طولانی مدت بود شکست خورد. در سال ۱۹۳۷ ، ژاپن به چین حمله کرد و سفیر ژاپن در فرانسه به ژاپنی های حاکم گفت که "پلوتوکرات های یهودی انگلیسی ، آمریکایی و فرانسوی" مخالف حمله بودند.
در ۶ دسامبر ۱۹۳۸، پنج نفر از شورای ریاستی ژاپن یعنی نخست وزیر فومیمارو کونوئه ، وزارت جنگ ژاپن ایتاگاکی سیشیرو ، وزارت نیروی دریایی یونای میتسوماسا ، وزارت امور خارجه هاچیرو آریتا و وزارت دارایی ایکدا شیگه‌آکی ، تصمیم به جلوگیری از تبعید یهودیان از ژاپن کردند.
با این وجود یهودستیزی همچنان در برخی از نقاط توکیو در حال رشد بود.
در دوران جنگ جهانی دوم، ژاپن برای برخی از مردم به عنوان یک جایگاه امن برای فرار از هولوکاست شناخته شده بود ، هرچند که ژاپن متحد آلمان و عضوی از نیروهای محور بود. یهودیانی که می‌خواستند از لهستان اشغال شده توسط آلمان فرار کنند به خاطر بسته شدن مرز شوروی و دریای مدیترانه مجبور بودند از کشور بی طرف لیتوانی بگذرند. آن‌هایی که رسیدند (حدود ۵٬۰۰۰ نفر) به هند غربی هلند فرستاده شدند. کنسولگر ژاپن ، سوگیهارا چیئونه برای پناهجویان یهودی ویزای ژاپنی را در لیتوانی صادر کرد. او دستورهایی که داشت را پایمال کرد و به پناهجویان اجازه ورود به ژاپن را داد. او با این کار شغل خود را در خطر انداخت و بیش از ۶٬۰۰۰ نفر نجات پیدا کردند.
یهودیان و یهودیت در ژاپن امروز

پس از جنگ جهانی دوم ، بسیاری از یهودیانی که در ژاپن بودند ، به اسرائیل مهاجرت کردند و برخی از آنهایی که ماندند با ژاپنی ها ازدواج کردند و به فرهنگ محلی جذب شدند.
هم اکنون، صدها خانواده یهودی در توکیو زندگی می‌کنند و تعدادی روستای یهودی نزدیک کوبه نیز زندگی می کنند.
محمد ربیعی

| محمد ربیعی | محمد ربیعی |
| --- | --- |
نگاره‌ای از محمد ربیعی در جوانی: نگاره‌ای از محمد ربیعی در جوانی
زاده: ۱۳۱۱ دره‌اسپ، دیواندره، ایران
درگذشته: ۱۱ آذر ۱۳۷۵ کرمانشاه، ایران
آرامگاه: گورستان میناآباد، کرمانشاه
نام(های) دیگر: ماموستا ربیعی
پیشه: نویسنده، شاعر، خطیب، امام جمعه، گویندهٔ رادیو
زمینه کاری: شعر و ادب کردی، اسلامی
ملیت: ایرانی
سبک نوشتاری: شعر، داستان کوتاه، رمان، ادبیات کودک، اسلامی
بنیانگذار: از مؤسسینِ انتشارات صلاح‌الدین ایوبی در ارومیه و نشریهٔ سروه
کتاب‌ها: آئینه اسلام (۱۳۶۵)، عالیجناب گوریل (۱۳۷۲)، نقل‌ونبات (۱۳۷۲)
دیوان اشعار: چهار فصل
پدر و مادر: عبدالحکیم ربیعی (پدر)
وبگاه: تارنمای محمد ربیعی
ملامحمد ربیعی (به کردی: محەممەد ڕەبیعی) مشهور به ماموستا ربیعی (زادهٔ ۱۳۱۱ در دره‌اسپ، دیواندره – درگذشتهٔ ۱۱ آذر ۱۳۷۵ در کرمانشاه) مفتیِ مذهب شافعی، نویسنده، شاعر، قاری قرآن و گوینده در رادیوهای کردیِ کرمانشاه و تهران بود. او امام جمعه و خطیبِ مسجد جامع شافعی کرمانشاه بود که در سال ۱۳۷۵ طی کشتارِ موسوم به «قتل‌های زنجیره‌ای ایران» به قتل رسید.
زندگی‌نامه > کودکی و جوانی

محمد ربیعی در سال ۱۳۱۱ در روستایِ دره‌اسب از توابع دیواندره به‌دنیا آمد. او فرزند «ملا عبدالحکیم» بود و در پنج سالگی قرآن را از پدرش یادمی‌گیرد و بعد از آن نیز کتب اولیهٔ علوم صرف و نحوِ عربی را نیز از عمویش «ملا محمود» یادمی‌گیرد. او در سال ۱۳۳۳ از سید علاءالدین حسینی در روستایِ قشلاق سفیدِ دیواندره اجازهٔ افتاء و تدریس دریافت می‌کنند. ربیعی تا سال ۱۳۴۵ و برای مدت ۱۲ سال در قشلاق سفید به تدریس طلاب، امامتِ جمعه و جماعت و هم‌چنین چرخاندن دفتر ازدواج و طلاق مشغول بود.
ربیعی در ۱۳۴۵ طی مسابقهٔ بین‌المللی قرائت قرآن که پاکستان برگزار می‌شود در میان قاریان ۲۲ کشور جهان، پس از محمود خلیل الحصری، قاری مشهور مصری، موفق به دریافت مقام دوم مسابقه می‌شود. در پاییز سال ۱۳۵۷ از سوی مردم به‌عنوان خطیب و امام جمعه مسجد جامع امام شافعی کرمانشاه انتخاب می‌شود و تا هنگام کشته‌شدن نیز در همان مسجد بود.
زندگی‌نامه > سرودن و نوشتن

محمد ربیعی از همان ده‌سالگی گاه و بی‌گاه به زبان کردی و فارسی شعر می‌سرود و حتی در دورانِ طلبگی، ملایی و امامتِ مسجد نیز از آن غافل نشد و ادامه می‌داد. در سال ۱۳۵۰ که اهمیت زیادتری به نوشتن و سرودن داد، دیوان اشعار خود را به سه زبان کردی، فارسی و عربی به‌نام «چهار فصل» منتشر کرد. کتاب «آینهٔ اسلام»، نخستین اثر ربیعی بود که در سال ۱۳۶۵ به چاپ رسید.
کتاب «عالیجناب گوریل» عنوانِ رمان فارسی از اوست که در سال ۱۳۷۲ چاپ شد و هم‌چنین در سال ۱۳۸۵ توسط انتشارات پرتو بیان بازنشر یافت. در
سال ۱۳۸۷ توسط جلال رئوفی به کردی با نام «ماف و لاف» ترجمه شده‌است و هم‌چنین سال ۱۳۹۳ توسط عبدالعزیز سلیمی به زبان عربی نیز ترجمه شده‌است. کتاب «محکمهٔ حیوانات» نوشته محمدعلی دشتی نیز براساس اقتباسی از کتاب در سال ۱۳۸۹ نوشته شده‌است.
آثار

آثار مکتوب محمد ربیعی:
آیینهٔ اسلام، ۱۳۶۴ (فارسی)
تفسیر سروهٔ فاتحه، ۱۳۷۰ (کردی)
باقیات صالحات در فقه امام شافعی، ۱۳۷۰ (فارسی)
عالیجناب گوریل، نشر صلاح‌الدین ایوبی، ۱۳۷۲
نقل و نبات (بیان حیات انبیاء ویژهٔ کودکان و نوجوانان)، ۱۳۷۲
ترجمهٔ کتاب «حلال و حرام» از یوسف قرضاوی، ۱۳۷۲
به‌چکه‌ی بنیاده‌م در فلسفه، پرتو بیان، ۱۳۸۷ (کردی)
سراب عشق و اعتیاد، پرتو بیان، ۱۳۸۹
هشتِ اردیبهشت (نثر و نظم)
الاحسان فی تجوید القران (عربی)
چهار فصل (کردی، فارسی، عربی)
تفسیر جزءاول سوره بقره (کردی)
خانوادهٔ کوچک (فارسی)
دکان‌داران طریقت (کردی)
گنجینهٔ گوهر در حدیث (کردی)
منظومه کشف الضلال عن الهلال در ۲۴۰۰ بیت
«عشقی که بی‌پایانه» یا «عشق پایان‌ناپذیر» (فارسی)
موج اف‌ام (فارسی)
رسالة القارعة در طلاق
معالم اسلامی (اطلاعات عمومی)
وتاری ئایینی (گفتارهای دینی)
سنت و بدعت
مسائل و دلائل
مالکیت در اسلام
راهنمای ازدواج
داستان
حضرت عثمان
امپریالیست و سوسیال امپریال
کارنامهٔ نیکوکاران
علم‌الیقین در تلقین
علم‌الیقین در سنت
داستان کوتاه
هزار پند
لغز و معما به
مال و میراث
نمونه‌ای از اشعار

دو نمونه از اشعار فارسی محمد ربیعی:
نمونهٔ اول:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| بلبلا هم‌قفس زاغ سیاهی چه عجب! |  | که در این باغ کسی گلبن بی‌خار ندید |
| گر ز نادانی و نااهلی او در عجبی |  | غیرخوناب، طبیب از دل بیمار ندید |
نمونهٔ دوم:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| هر جا که دلی هست دل‌آزاری هست |  | هرجا که گلی هست در آن خاری هست |
| گویند به هر جای که باشد گنجی |  | افسوس که اندر کنفش ماری هست |
هیئت اعزامی حکومت تازه‌تأسیس جمهوری اسلامی به کردستان برای حل مسئله کردستان در فروردین ۱۳۵۸.
از چپ به راست: [ناشناس]، [ناشناس]، محمد ربیعی، احمد مفتی‌زاده، سید محمود طالقانی، سید محمد بهشتی، اکبر هاشمی رفسنجانی، ابوالحسن بنی‌صدر، [ناشناس].
مسجد جامع شافعی کرمانشاه که محمد ربیعی برای مدت چند دهه، مسئولیت آن را عهده‌دار بوده‌است.
هامپتون، آیووا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= آیووا, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Hampton, Iowa | Hampton, Iowa |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of Hampton, Iowa: Location of Hampton, Iowa
مختصات: ۴۲°۴۴′۳۵″ شمالی ۹۳°۱۲′۲۸″ غربی﻿ / ﻿۴۲٫۷۴۳۰۶°شمالی ۹۳٫۲۰۷۷۸°غربی﻿ / 42.74306; -93.20778: مختصات: ۴۲°۴۴′۳۵″ شمالی ۹۳°۱۲′۲۸″ غربی﻿ / ﻿۴۲٫۷۴۳۰۶°شمالی ۹۳٫۲۰۷۷۸°غربی﻿ / 42.74306; -93.20778
ایالت:  آیووا
شهرستان: شهرستان فرانکلین، آیووا
مساحت: مساحت
 • کل: ۴٫۴۳ مایل مربع (۱۱٫۴۷ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۴٫۴۳ مایل مربع (۱۱٫۴۷ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۱۴۵ فوت (۳۴۹ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۴٬۴۶۱
 • برآورد (2012): ۴٬۳۹۸
 • تراکم: ۱۰۰۷٫۰/مایل مربع (۳۸۸٫۸/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 50441
کد منطقه: 641
FIPS code: 19-33960
GNIS feature ID: 0457225
هامپتون (به انگلیسی: Hampton) شهری در ایالت آیووا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴٬۴۶۱ نفر بوده‌است.
موقعیت جغرافیایی

موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
Localidades na vizinhança
یوگنی کولیکوفسکایا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کشور (ورزشی):  روسیه
محل زندگی: Moscow, Russia
زادهٔ: ۲۱ دسامبر ۱۹۷۸ ‏(۴۶ سال) Moscow, Soviet Union
قد: ۵ ft ۴ in (۱٫۶۳ m)
آغاز حرفه: ۱۹۹۴
بازنشستگی: ۲۰۰۴
شیوه(های) بازی: Left-handed (ambidextrous)
جایزه(های) نقدی: US$۴۲۷٬۸۰۱
تک‌نفره: تک‌نفره
نتیجه‌ها: ۲۲۱–۱۷۵
عنوان‌ها: 9 ITF
بالاترین رتبه: No. 91 (۹ ژوئن ۲۰۰۳)
نتایج تک‌نفرهٔ گرند اسلم: نتایج تک‌نفرهٔ گرند اسلم
آزاد استرالیا: 1R (2003)
آزاد فرانسه: 2R (2003)
ویمبلدون: 1R (۱۹۹۹, ۲۰۰۳)
آزاد آمریکا: 2R (۱۹۹۸, ۲۰۰۱)
دونفره: دونفره
نتیجه‌ها: ۱۹۷–۱۴۸
عنوان‌ها: 4 WTA, 12 ITF
بالاترین رتبه: No. 46 (۳ مارس ۲۰۰۳)
یوگنی کولیکوفسکایا (انگلیسی: Evgenia Kulikovskaya؛ زادهٔ ۲۱ دسامبر ۱۹۷۸) یک تنیس‌باز اهل روسیه است.
کاپله

| کاپله | کاپله |
| --- | --- |
فهرست شهرستان‌های هلند: فهرست شهرستان‌های هلند
Kapelle town centre: Kapelle town centre
  پرچمنشان:   پرچمنشان
موقعیت کاپله در نقشه: موقعیت کاپله در نقشه
کشور: هلند
استان: زیلاند
حکومت: حکومت
 • نهاد: Municipal council
 • Mayor: Anton Stapelkamp (ChristianUnion)
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۹٫۶۳ کیلومتر مربع (۱۹٫۱۶ مایل مربع)
 • خشکی: ۳۷٫۱۳ کیلومتر مربع (۱۴٫۳۴ مایل مربع)
 • آب: ۱۲٫۵۰ کیلومتر مربع (۴٫۸۳ مایل مربع)
ارتفاع: ۱ متر (۳ فوت)
جمعیت (ژانویه 2019): جمعیت (ژانویه 2019)
 • کل: ۱۲٬۷۸۵
 • تراکم: ۳۴۴/کیلومتر مربع (۸۹۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Kapellenaar
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
Postcode: ۴۴۲۰–۴۴۲۹
Area code: ۰۱۱۳
وبگاه: www.kapelle.nl
کاپله (به هلندی: Kapelle) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در Kapelle واقع شده‌است. کاپله ۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.امیرحسین کاپله در خانواده مذهبی در این کشور چشم به جهان گشود . وی جزو اولین افراد بلندقد در شهروندان این شهر است . به شدت به حرام و حلال بودن روزی مقید بوده و سعی بر بردن نان حلال سر سفره زن و بچه خویش دارد . نماز اول وقت نیز یکی از ارکان جدانشدنی از این شخصیت می باشد . به گفته وی ؛ ساقی دیده ام که تا درش پر می کنه اما طلافروش دیدم که سنگ بر روی ترازو قرار می دهد . جمله ی خود را با این که آدم باید خودش بزرگ باشد تمام نمود .
الکساندر سیتنیک

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Oleksandr Sytnik
زادروز:  ۷ ژوئیهٔ ۱۹۸۴ ‏(۴۰ سال)
زادگاه:  نوووموسکوفسک، اوکراین
قد:  ۱٫۸۴ متر (۶ فوت ۰ اینچ)*
پست:  مهاجم
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  Shakhtar Youth
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۱–۲۰۰۴ |  باشگاه فوتبال شاختار دونتسک |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۰۴–۲۰۰۷ |  باشگاه فوتبال استال کامیانسکه |  ۸۳ |  (۱۹) |
| ۲۰۰۷–۲۰۰۹ |  باشگاه فوتبال متالورگ دونتسک |  ۳۱ |  (۲) |
| ۲۰۰۹ |  باشگاه فوتبال اوورلا اوژهورود |  ۴ |  (۰) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۱ |  Zirka Kirovohrad |  ۲۹ |  (۸) |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۲ |  باشگاه فوتبال استال کامیانسکه |  ۲۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۲ |  Kaisar |  ۱۲ |  (۲) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۵ |  Olimpik Donetsk |  ۶۰ |  (۱۱) |
| ۲۰۱۵ |  باشگاه فوتبال کپز |  ۱۷ |  (۲) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۱ ژانویه ۲۰۱۵. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۱ ژانویه ۲۰۱۵. 
الکساندر سیتنیک (انگلیسی: Oleksandr Sytnik؛ زادهٔ ۷ ژوئیهٔ ۱۹۸۴) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال متالورگ دونتسک، باشگاه فوتبال شاختار دونتسک، باشگاه فوتبال کپز، باشگاه فوتبال استال کامیانسکه، و باشگاه فوتبال اوورلا اوژهورود اشاره کرد.
دریاچه وغنان

| دریاچه وغنان حوض وغنان  (دری) | دریاچه وغنان حوض وغنان  (دری) |
| --- | --- |
Houz-e Weghnan: Houz-e Weghnan
دریاچه وغنان: دریاچه وغنان
موقعیت: ولسوالی ورسج، افغانستان
مختصات: ۳۶°۰۱′۵۶″ شمالی ۷۰°۰۰′۳۶″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۰۳۲۲۲°شمالی ۷۰٫۰۱۰۰۰°شرقی﻿ / 36.03222; 70.01000
بیشترین درازا: ۲٫۹ کیلومتر (۱٫۸ مایل)
بیشترین پهنا: ۰٫۴ کیلومتر (۰٫۲۵ مایل)
ارتفاع سطح: ۲٬۵۰۲ متر (۸٬۲۰۹ فوت)
دریاچه وغنان (انگلیسی: Weghnan Lake) در ولسوالی ورسج ولایت تخار در شمال شرق افغانستان قرار دارد. این دریاچه حدود ۲/۹ کیلومتر (۱/۸ مایل) طول و ۰/۴ کیلومتر (۰/۲۵ مایل) عرض دارد و در ارتفاع تقریبی ۲۵۰۲ متری (۸۲۰۹ فوت) بالاتر از سطح دریای آزاد بر روی رود وغنان قرار دارد که از شمال به روستای وغنان می‌ریزد.
تیراندازی در مدرسه ریسبرگسکا ۲۰۲۵

| تیراندازی در مدرسه ریسبرگسکا ۲۰۲۵ | تیراندازی در مدرسه ریسبرگسکا ۲۰۲۵ |
| --- | --- |
بخشی از جنایت با اسلحه در سوئد: بخشی از جنایت با اسلحه در سوئد
پرچم‌ها در گوتنبرگ یک روز پس از تیراندازی به حالت نیمه افراشته درآمدند: پرچم‌ها در گوتنبرگ یک روز پس از تیراندازی به حالت نیمه افراشته درآمدند
fa (in English: Expected satiety): fa
موقعیت: Campus Risbergska 
مختصات: ۵۹°۱۶′۱۰″ شمالی ۱۵°۹′۵۸″ شرقی﻿ / ﻿۵۹٫۲۶۹۴۴°شمالی ۱۵٫۱۶۶۱۱°شرقی﻿ / 59.26944; 15.16611
تاریخ: ۴ فوریه ۲۰۲۵؛ ۲ روز پیش (۲۰۲۵-04}})  ۱۲:۳۳ – ۱۴:۱۵ (یوتی‌سی ۱:۰۰+)
گونه حمله: تیراندازی در مدارس، تیراندازی جمعی، کشتار جمعی، آتش‌افروزی و خود–دیگرکشی
کشته‌ها: ۱۱ نفر (شامل عامل تیراندازی)
زخمی‌ها: ۱۲ (۶ با شلیک گلوله، ۶ با استنشاق دود)
مرتکب: ریکارد اندرسون
انگیزه: تحت بررسی
در ۴ فوریه ۲۰۲۵، یک تیراندازی در مدرسه ریسبرگسکا رخ داد که یک مرکز آموزش بزرگسالان در اوربرو، سوئد است. ۱۱ نفر از جمله عامل تیراندازی، کشته و شش نفر دیگر زخمی شدند. انگیزه‌های این حمله در حال حاضر توسط پلیس سوئد و سرویس امنیتی سوئد در دست بررسی است. شش نفر در بیمارستان بستری شدند و مقامات هشدار دادند که ممکن است تلفات بیشتری وجود داشته باشد. به گفته اولف کریسترسون، نخست‌وزیر سوئد، این بدترین تیراندازی دسته جمعی در تاریخ این کشور است.
حمله
افسران در حدود ساعت 12:33 CET فراخوانده شدند. دو معلم در مدرسه گفتند که صدای شلیک گلوله را از راهرو شنیدند و به دنبال آن نیم ساعت سکوت و سپس تیراندازی بیشتر شد. در پی تیراندازی حدود 130 افسر پلیس به مدرسه اعزام شدند. اولین افسران پلیسی که وارد مدرسه شدند به طرفشان شلیک شد اما پاسخی به شلیک‌ها داده نشد. هیچ افسری زخمی نشد.
ماریا پگادو، معلم مدرسه، شنیدن صدای تیراندازی را بازگو کرد و با 15 دانش‌آموزش از راهرو فرار کرد. اینگلا باک گوستافسون، مدیر مدرسه، در حال خوردن غذا بود که دانش‌آموزان به داخل دویدند و به همه گفتند که محل را تخلیه کنند. او و دیگران در اتاق کارکنان Myrorna، یک فروشگاه دست دوم در همان نزدیکی پناه گرفتند. لنا وارنمارک، یکی دیگر از معلمان مدرسه، گفت که در زمان تیراندازی کمتر از حد معمول دانش‌آموزان در ساختمان بودند، زیرا بسیاری پس از امتحان ملی به خانه رفته بودند.
مقامات پلیس سوئد اظهار داشتند که تصور می‌شود عامل احتمالی به تنهایی عمل کرده است و مرگ او در تیراندازی تایید شده است. رئیس پلیس محلی روبرتو عید فارست گفت که به نظر می رسد تیرانداز خود را کشته است. رادیو Sveriges با استناد به تحقیقات پلیس گفت که در تیراندازی از یک سلاح گرم خودکار استفاده شده است. در کنار جسد او سه قبضه سلاح گرم، ده خشاب خالی و مقادیر زیادی مهمات استفاده نشده کشف شد.
پلیس به زودی منطقه را محاصره کرد. آمبولانس‌ها از شهرستان‌های همسایه Södermanland و Västmanland برای کمک به پرسنل پزشکی در Örebro فرستاده شدند، در حالی که Värmland خون ارسال کرد. علاوه بر این، ورملاند و دالارنا نیروهای پلیس را تقویت کردند.