فهرست میراث جهانی در اتیوپی
میراث جهانی

سایت‌ها با ده معیار فهرست می‌شوند. هر ورودی باید دست‌کم یکی از معیارها را داشته باشد.
میراث فرهنگی
میراث طبیعی
میراث طبیعی و فرهنگی
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| # | نگاره | نام | موقعیت | سال | ش ثبتمعیارها | شرح | م |
| ۱ |  | پارک ملی سمین | منطقه امهارا | ۱۹۷۸ | ۹(vii)(x) | طی میلیون‌ها سال، فرسایش بلندی‌های اتیوپی را به مناظری از قله‌های کوهستانی برنده، دره‌های عمیق و پرتگاه‌های تیز تبدیل کرده است. این منطقه یک مرکز تنوع زیستی است و خانهٔ گونه‌های در معرض تهدید از جمله بز کوهی والیا، بابون خونین‌دل و گرگ اتیوپیایی می‌باشد. بین سال‌های ۱۹۹۶ تا ۲۰۱۷، این منطقه به دلیل تأثیر یک جاده جدید که از داخل منطقه عبور می‌کرد، چراگاه‌های بیش از حد دام‌ها، توسعه کشاورزی و کاهش جمعیت پستانداران بزرگ، در فهرست میراث جهانی در معرض خطر قرار داشت. |  |
| ۲ |  | کلیساهای لالی‌بیلا | منطقه امهارا | ۱۹۷۸ | ۱۸(i)(iii) | یازده کلیسا در قرن سیزدهم، تحت فرمان شاه گبر مسکل لالی‌بلا، از بلوک‌های سنگی یکپارچه کنده شده‌اند تا جایگزین مکان‌های مقدس در سرزمین مقدس شوند، در زمانی که سفرهای زیارتی به آنجا ممکن نبود. این کلیساها تأثیر مهمی بر کلیسای ارتدکس توحیدی اتیوپی داشتند و هنوز هم مورد استفاده قرار می‌گیرند، حتی اگر در طول قرن‌ها آسیب دیده باشند. چندین کلیسا دیوارهای داخلی خود را با نقاشی‌های دیواری تزئین کرده‌اند. یک روستا با خانه‌های سنتی در نزدیکی آن واقع است. |  |
| ۳ |  | فاسیل غیبی | منطقه امهارا | ۱۹۷۹ | ۱۹(ii)(iii) | امپراتوری اتیوپی تا زمانی که امپراتور فاسیلیدس در سال ۱۶۳۶ در قندار اقامت گزید، پایتخت ثابتی نداشت. مجموعه کاخ‌ها به عنوان محل اقامت پادشاهان تا سال ۱۸۶۴ استفاده می‌شد. این مجموعه شامل قلعه سلطنتی، چندین کاخ، کلیساها، صومعه‌ها و سایر ساختمان‌ها است. سبک معماری تحت تأثیر معماری هندو و معماری اسلامی قرار داشت و بعدها در سبک معماری باروک اروپایی که توسط یسوعی‌ها آورده شده بود، بازسازی شد. |  |
| ۴ |  | اکسوم | منطقه تیگرای | ۱۹۸۰ | ۱۵(i)(iv) | آکسوم پایتخت امپراتوری حبشه بود که در نقطه تقاطع میان آفریقا، آسیا و دنیای یونانی-رومی در هزاره اول میلادی قرار داشت. این پادشاهی مسیرهای تجاری دریای سرخ و شمال آفریقا را کنترل می‌کرد. در قرن چهارم به کلیسای ارتدکس توحیدی اتیوپی گروید. ویرانه‌های شهر شامل سنگ یادبودهای ظریف حکاکی شده‌ای است که به قرون سوم و چهارم تعلق دارند. ویرانه‌های شهر باستانی آکسوم در نزدیکی مرز شمالی اتیوپی قرار دارند. این مکان نشان‌دهنده قلب اتیوپی باستان است، زمانی که پادشاهی آکسوم قدرتمندترین دولت بین امپراتوری روم شرقی و ایران بود. ویرانه‌های عظیم که مربوط به بین سده اول تا سیزدهم میلادی هستند، شامل ابلیسک‌های یکپارچه، استلاهای غول‌پیکر، آرامگاه‌های سلطنتی و ویرانه‌های قلعه‌های باستانی می‌شوند. سال‌ها پس از افول سیاسی آکسوم در قرن دهم، امپراتوران اتیوپی همچنان در این شهر تاج‌گذاری می‌کردند. |  |
| ۵ |  |  دره پایین آواش | منطقه عفار | ۱۹۸۰ | ۱۰(ii)(iii)(iv) | منطقه پایین رود آواش یکی از مهم‌ترین محوطه‌های باستان‌شناسی در مطالعه فرگشت انسان است. این منطقه به مدت میلیون‌ها سال توسط انسان‌های اولیه سکونت داشته و فسیل‌های به‌خوبی حفظ‌شده‌ای در آن کشف شده است. از مهم‌ترین کشفیات می‌توان به بقایای جنوبی‌کپی عفاری (لوسی) اشاره کرد که در سال ۱۹۷۴ کشف شد و تاریخ آن به ۳٫۲ میلیون سال پیش می‌رسد (گچ‌ریخته شده اسکلت در و همچنین آردی‌کپی رامید (آردی) که ۴٫۴ میلیون سال قدمت دارد. |  |
| ۶ |  |  تیا | منطقه‌ مرکزی | ۱۹۸۰ | ۱۲(i)(iv) | تییا نماینده‌ترین محوطه از چندین سایت خرسنگی پیشاتاریخی در منطقه سودو است. در تیا، ۳۶ سنگ یادبود وجود دارد که ۳۳ عدد از آنها در امتداد یک محور به طول ۴۵ متر (۱۴۸ فوت) قرار گرفته‌اند. بیشتر این استلاها با نمادهایی حکاکی شده‌اند که برخی از آنها شبیه به شمشیر هستند. از آنجا که گورهایی نیز در نزدیکی این محوطه کشف شده‌اند، استلاها به عنوان نمادهای مرتبط با آیین تدفین تفسیر می‌شوند. هنوز سن دقیق این محوطه مشخص نشده است. |  |
| ۷ |  | رودخانه اومو | منطقه‌ جنوب | ۱۹۸۰ | ۱۷(iii)(iv) | منطقه نزدیک به دریاچه تورکانا که لایه‌های رسوبی آن بین ۳٫۵ تا یک میلیون سال پیش (پلیوسن و پلیستوسن) را در بر می‌گیرد، یک محوطه باستان‌شناسی مهم در مطالعه فرگشت انسان است. بقایای زیادی از انسان‌های اولیه در این مکان کشف شده است، از جمله فسیل‌هایی که به سرده‌های جنوبی‌کپی و انسان تعلق دارند. همچنین برخی از قدیمی‌ترین ابزارهای سنگی نیز پیدا شده‌اند که بینشی از توسعه نخستین فعالیت‌های فنی ارائه می‌دهند. |  |
| ۸ |  | شهر تاریخی محصور شده هرر | منطقه هراری | ۲۰۰۶ | ۱۱۸۹(i)(ii)(iv)(v) | شهر هرار یک شهر مقدس اسلامی با مساجد و زیارتگاه‌های متعدد است که برخی از آنها به قرن دهم میلادی بازمی‌گردند. دیوارهای شهر بین قرن‌های ۱۳ تا ۱۶ ساخته شده‌اند، در حالی که ساختار شهری کنونی به قرن ۱۶ تعلق دارد. معماری خانه‌ها با کشورهای مسلمان تفاوت دارد، اما تأثیرات سبک عربی ساحلی در آن مشهود است. داخل خانه‌ها به‌طور غنی تزئین شده است. ورود بازرگانان هندی در اواخر قرن ۱۹ سبک جدیدی به ارمغان آورد. |  |
| ۹ |  | چشم‌انداز فرهنگی کونسو | منطقه‌ جنوب | ۲۰۱۱ | ۱۳۳۳(iii)(v) | مردم کنسو بیش از ۴۰۰ سال است که در این منطقه زندگی می‌کنند. برای مقابله با محیط خشک و سخت در ارتفاعات، آنها کرت‌بندی برای کشاورزی ایجاد کرده‌اند و همچنین دیوارهای سنگی و روستاهای مستحکم برای حفاظت ساخته‌اند که منجر به شکل‌گیری یک چشم‌انداز فرهنگی منحصربه‌فرد شده است. مردم کنسو سنت‌های خود را حفظ کرده‌اند، از جمله تراشیدن مجسمه‌های چوبی انسان‌گونه به عنوان نشان‌های قبر و آنها یکی از آخرین جوامع در جهان هستند که هنوز هم به سنت نصب سنگ یادبود ادامه می‌دهند. |  |
| ۱۰ |  | پارک ملی کوه‌های باله | منطقه اورومیا | ۲۰۲۳ | ۱۱۱(vii)(x) | پارک ملی کوه‌های باله شامل انواع زیستگاه‌های متنوعی است که از جنگل‌های استوایی و جنگل ابری گرفته تا تالاب‌ها و بزرگ‌ترین زیستگاه مرتفع آلپی آفریقا در ارتفاع بیش از ۳٬۰۰۰ متر (۹٬۸۰۰ فوت) تشکیل شده است. فعالیت‌های آتشفشانی و یخبندان‌های گذشته، این منطقه را به چشم‌اندازی ناهموار با یال‌ها، پرتگاه‌ها، دره‌ها و دریاچه‌های یخچالی تبدیل کرده‌اند. این منطقه زیستگاه گونه‌های بومی و نادر بسیاری است، از جمله گرگ اتیوپیایی، وروت کوهستان بیل، نیالای کوهی و هشت گونه جوندگان بومی. در میان گیاهان، لوبلیای غول‌پیکر در ارتفاعات این منطقه رشد می‌کند |  |
| ۱۱ |  | چشم‌انداز فرهنگی گدئو | منطقه‌ جنوب | ۲۰۲۳ | ۱۶۴۱(iii)(v) | چشم‌انداز فرهنگی این منطقه توسط مردم گدئو شکل گرفته است که همچنان مطابق با سنت‌ها و باورهای خود زندگی می‌کنند. آنها به کشت قهوه , موز اتیوپی و دیگر محصولات غذایی می‌پردازند و با بهره‌گیری از روش‌های پایدار دارکشت‌ورزی، محیط زیست را حفظ کرده‌اند.  سیستم سنتی تنظیم استفاده از زمین در این منطقه، امکان تراکم بالای جمعیت را فراهم کرده و در عین حال تنوع زیستی منطقه را نیز حفظ کرده است. در این منطقه تعداد زیادی خرسنگ‌های آیینی وجود دارد که برخی از آنها به صورت سنگ یادبود و برخی دیگر به شکل‌های آلت‌پرستی هستند. |  |
| ۱۲ |  | محوطه‌های باستان‌شناسی و دیرین‌شناسی ملکا کنتوره و بلچیت | منطقه اورومیا | ۲۰۲۴ | ۱۳(iii)(iv)(v) | ملکا کنتوره یک محوطه باستان‌شناسی بزرگ در ارتفاعات رود آواش است. رسوبات این منطقه که در برخی نقاط تا ۱۰۰ متر (۳۳۰ فوت) ضخامت دارند، بیش از ۱٫۷ میلیون سال قدمت دارند. باستان‌شناسان در این مکان هزاران ابزار سنگی، بقایای انسان راست‌قامت و انسان‌های ابتدایی و همچنین بقایای گیاهی و جانوری پیشاتاریخی کشف کرده‌اند.  ابزارهای سنگی کشف‌شده شامل ابتدایی‌ترین ابزارهای الدوایی، ابزارهای پیشرفته‌تر آشولی و ابزارهای دوره پارینه‌سنگی جدید هستند. ماده اصلی بسیاری از این ابزارها، ابسیدین بوده که از منطقه مجاور بلچیت استخراج می‌شده است. |  |
: