افشاگری‌های جاسوسی گسترده (۲۰۱۳–تاکنون)
نقض آزادی‌های مدنی و حقوق بین‌المللی

سانسور مطبوعات: مقامات دولت بریتانیا به‌طور محرمانه یک اخطار امنیت ملی برای بنگاه‌های خبری متعدد به هدف محدود کردن آن‌ها را برای گزارش در مورد این افشاگری صادر کردند. همچنین ارتش آمریکا اعلام کرد سایت روزنامه گاردین را مسدود کرد تا از دسترسی پرسنل خود به اخبار و محتوای آنلاین مربوط به این افشاگری جلوگیری کند.
بازداشت بدون اتهام: دیوید میراندا، شریک «گلن گرینوالد» (روزنامه‌نگاری که اسنودن اسناد را به او داده بود) در ۱۸ اوت ۲۰۱۳ تحت قانون تروریسم سال ۲۰۰۰ بریتانیا، در حال بازگشت از برلین بدون هیچگونه اتهامی بازداشت شد. میراندا ۹ ساعت در بازداشت به سر برد و پس از ضبط تلفن همراه، لپ‌تاپ و دوربینش و وادار شدن به افشای گذرواژه رایانه شخصی، تلفن همراه و دستگاه‌های ذخیره‌سازی رمزگذاری شده‌اش، آزاد شد. گرینوالد بازداشت میراندا را «ارسال پیام ارعاب آشکاری برای کسانی که در مورد آژانس امنیت ملی و ستاد ارتباطات دولت افشاگری کرده‌اند» توصیف کرد. وزیر روابط خارجی برزیل گفت که بازداشت میراندا «قابل توجیه نیست.»
تخریب شواهد: یکی از نویسندگان روزنامه گاردین گفت: این روزنامه از سوی دولت بریتانیا تهدید قانونی شده بود تا تمام اسناد افشا شده توسط اسنودن را تسلیم کند. مقامات امنیتی از «ستاد ارتباطات دولت» بعدتر به دفتر مرکزی روزنامه گاردین در لندن آمدند تا اطمینان حاصل کنند که تمام دیسک‌های سخت رایانه‌ای حاوی اسناد اسنودن از بین برده شده‌است.
ویرایش متن مصاحبه: پس از آنکه جان دلونگ، یکی از مدیران آژانس امنیت ملی با واشینگتن پست در مورد این افشاگری مصاحبه کرد کاخ سفید بیانیه «آماده» ای به این روزنامه فرستاد و دستور داد که «هیچ‌یک از اظهارات دلونگ نمی‌تواند به نقل از او بیان شود.»
فرود اجباری هواپیمای رئیس‌جمهور بولیوی: پس از آن‌که از ورود هواپیمای رئیس‌جمهور بولیوی اوو مورالس به مرز هوایی کشورهای اروپای غربی ممانعت به عمل آمد و هواپیمای او مجبور به تغییر مسیر شد و از اتریش رد شود، و سپس مجبود به فرود اجباری شد، به گمان این‌که ادوارد اسنودن در این هواپیماست، پنج کشور آمریکای لاتین - بولیوی، کوبا، اکوادور، نیکاراگوئه و ونزوئلا - نگرانی‌های خود را به دبیرکل سازمان ملل متحد بان کی‌مون ابراز کردند.
در ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۳ دیدبان حقوق بشر در نامه‌ای که به دولت اوباما فرستاد خواستار آن شد که آمریکا اجازه دهد تا شرکت‌های درگیر در شنود آژانس امنیت ملی در مورد این فعالیت‌های خود گزارش دهند و نیز خواستار افزایش شفافیت حکومت آمریکا شدند.
در ۱۸ اوت سال ۲۰۱۳، سازمان عفو بین‌الملل اظهار داشت که اگر روزنامه‌نگاران استقلال خود را حفظ کنند و گزارش‌های انتقادی در مورد دولت‌ها منتشر کنند. آن‌ها ممکن است هدف حملات دولت بریتانیا قرار بگیرند.
در ۲۰ اوت ۲۰۱۳ «شاخص سانسور» اعلام کرد که «تهدید به اقدام قانونی» علیه گاردین توسط دولت بریتانیا «حمله مستقیم به آزادی رسانه در بریتانیا» بوده‌است.
مجمع عمومی سازمان ملل مرتباً توسط کارکنان مخفی آژانس امنیت ملی که خود را شبیه دیپلمات‌ها درمی‌آورند تحت نظر قرار می‌گیرد.
نقشه جمع‌آوری داده‌های جهانی آژانس امنیت ملی ایالات متحده آمریکا
بر اساس اسناد فوق سری فاش شده توسط ادوارد اسنودن، کشورهای فایو آیز به بیشتر ارتباطات اینترنتی و تلفنیِ جاری در کلّ اروپا، آمریکا و دیگر قسمت‌های دنیا دسترسی دارند.


تصویر چپ: مسیر SEA-ME-WE-3 که در آفرو–اوراسیا است از ژاپن تا شمال آلمان امتداد دارد و آسیا و خاورمیانه و اروپا را به هم متصل می‌نماید، یکی از مهم‌ترین کابل‌های ارتباطی زیردریایی مورد جاسوسی توسط فایو آیز است. سنگاپور (نقطه آبی در تصویر) نقش حیاتی در شنود ترافیک مخابراتی و اینترنتی از استرالیا/ژاپن به اروپا و برعکس دارد.


تصویر راست: خط TAT-14، کابل ارتباطی بین اروپا و ایالات متحده آمریکا، یکی از زیرساخت‌های حیاتی و منابع کلیدی آمریکا در سرزمین‌های بیگانه است. در سال ۲۰۱۳ فاش شد که مقامات رسمی بریتانیا به تعدادی از شرکت‌های مخابراتی و اینترنتی فشار وارد می‌کرده‌اند تا به این کشور اجازه دسترسی به TAT-14 داده شود.