stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پادشاهی‌های بربر
تشکیل

ظهور پادشاهی‌های بربر در قلمروی که قبلاً توسط امپراتوری روم غربی اداره می‌شد، فرآیندی تدریجی، پیچیده و عمدتاً غیرعمدی بود. نقطه شروع روندی که به شکل‌گیری آنها انجامید مهاجرت تعداد زیادی از مردمان بربر (غیر رومی) به قلمرو امپراتوری روم بود. مهاجرت‌ها هم با اشغال و هم با دعوت بود. دعوت از مردمان فراتر از مرزهای امپراتوری برای استقرار در قلمرو روم، سیاست جدیدی نبود، بلکه کاری بود که در گذشته چندین بار توسط امپراتورها، عمدتاً برای اهداف اقتصادی، کشاورزی یا نظامی انجام شده بود. ظرفیت مهاجرت در ایالتی به بزرگی و قدرتمندی امپراتوری روم تقریباً بی‌نهایت بود، اما چندین رویداد و تصادف در قرن چهارم تا پنجم اوضاع را پیچیده کرد.
در سال ۳۷۶، ویزیگوت‌ها که در برابر استروگوت‌ها فرار می‌کردند، که به نوبه خود در برابر هون‌ها فرار می‌کردند، توسط دولت امپراتوری روم شرقی اجازه یافتند از رودخانه دانوب عبور کرده و در بالکان مستقر شوند. بدرفتاری با پناهندگان گوتیک باعث شورش تمام عیار شد و آنها در سال ۳۷۸ شکستی فلج‌کننده‌ای را به ارتش صحرایی روم شرقی در نبرد آدریانوپل وارد کردند که در آن امپراتور والنس (۳۶۴–۳۷۸) نیز کشته شد. شکست در آدریانوپل برای رومیان تکان دهنده بود و آنها را مجبور به مذاکره و اسکان ویزیگوت‌ها در داخل مرزهای امپراتوری کرد، که در آنجا آنها رهبری خود را داشتند و به فدرالتی نیمه مستقل تبدیل شدند. جنگ‌های داخلی روم در اواخر قرن چهارم، و همچنین دوره‌هایی از جنگ سرد بین حاکمان دو امپراتوری روم غربی و شرقی، به ویزیگوت‌ها تحت رهبری آلاریک اول (ر. ۳۹۵–۴۱۰) فرصت داد تا به نیروی فعال در سیاست امپراتوری تبدیل شوند، سیاستی که دیگر به‌طور ضعیفی با خود دولت امپراتوری مرتبط بود.
مرحله سوم این بود که دولت امپراتوری روم غربی دریافت که دیگر قادر به اداره مؤثر همه سرزمین‌های تحت قلمرو خود نیست. این امر باعث شد که امپراتوری کنترل سرزمین‌های بیشتری را به پادشاهان بربر واگذار کند، که حالا قلمرو آنها بخشی دائمی از چشم‌انداز را تشکیل می‌داد. اگرچه این بدان مفهوم نبود که سرزمین‌های داخل مرزهای امپراتوری سابق دیگر بخشی از امپراتوری نیستند.
میراث رومی و تداوم > تداوم اجرائی

اگرچه قدرت از یک پایتخت واحد، مانند رم یا راونا، به پادشاهان و افسران محلی ادامه می‌یافت، اما دستگاه حکومت امپراتوری روم سابق اساساً در غرب اثرگذار باقی ماند زیرا حاکمان بربر جدید بسیاری از جنبه‌های اجرایی اواخر رومیان را پذیرفتند. قوانین روم همچنان در قرن پنجم و ششم به عنوان نظام حقوقی غالب در غرب باقی ماند. بعضی از پادشاهان بربر به مسائل حقوقی علاقه نشان دادند و قوانین حقوقی خود را صادر کردند که اساس آنها همان قوانین روم بود.
میراث رومی و تداوم > مشروعیت روم

پس از فروپاشی امپراتوری روم غربی، حاکمان مختلف بربر در اروپای غربی تلاش کردند تا با اتخاذ عناصر خاصی از امپراتوری سابق، مشروعیت خود را تقویت کنند. عنوانی که پادشاهان به‌طور گسترده از آن استفاده می‌کردند رکس بود، که مبنایی از اقتدار را تشکیل می‌داد که می‌توانستند در دیپلماسی با سایر پادشاهی‌ها و دربار امپراتوری بازمانده در قسطنطنیه استفاده کنند.
میراث رومی و تداوم > امکان بازسازی امپراتوری

در اوایل قرن ششم، قدرتمندترین پادشاهان اروپای غربی تئودوریک بزرگ ایتالیا و کلوویس یکم از فرانک‌ها بودند. هر دو حاکم توسط دربار امپراتوری قسطنطنیه به رسمیت شناخته شده و از افتخاراتی برخوردار شدند که به آنها درجه خاصی از مشروعیت اعطا کرد که آنها برای توجیه گسترش سرزمین‌شان مورد استفاده قرار دادند. تئودوریک توسط امپراتور آناستاسیوس یکم به عنوان یک پاتریسی شناخته شد، که همچنین مفاخر امپراتوری غربی را در قسطنطنیه از سال ۴۷۶ به ایتالیا بازگرداند.
در قرن ششم، مورخان روم شرقی غرب را به عنوان «گمشده» در برابر تهاجمات بربرها توصیف کردند، و نه اینکه رومی‌ها خود پادشاهان بربر را در آن سرزمین سکنا داده باشند. مورخان مدرن، این تحول را «تهاجم ایدئولوژیک ژوستینیانیک» نامیده‌اند.
فرهنگ

با وجود تقسیم شدن به چندین قلمرو کوچکتر، مردمان در پادشاهی‌های بربر ارتباطات فرهنگی و مذهبی قوی با یکدیگر داشتند. پادشاهان بربر هم مسیحیت را پذیرفتند، که به عنوان دین رومی تثبیت شده بود، و هم زبان لاتین را تیز برای خود انتخاب نمودند، و بدینسان میراث فرهنگی روم را به ارث بردند و حفظ کردند. در عین حال، آنها به هویت غیر رومی خود نیز متصل ماندند و برای ایجاد هویت متمایز خود تلاش کردند.
پایان پادشاهی بربرها

به اثبات رسید که پادشاهی‌های بربر، دولت‌های بسیار شکننده‌ای بودند. حتی ادر قدرتمندترین و طولانی‌ترین پادشاهی‌ها، ویزیگوت‌ها، فرانک‌ها و لمباردها، تنها پادشاهی فرانک‌ها از قرون وسطی اولیه برقرار ماندند.
قلمرو ویزیگوتیک قبلاً در قرن ششم فرو ریخته بود و باید تقریباً از ابتدا تحت رهبری لیوویگیلد در دهه‌های ۵۶۰ و ۵۷۰ بازسازی می‌شد. سرانجام این پادشاهی هنگامی که در اوایل قرن هشتم توسط خلافت اموی فتح شد، ویران شد.
نقاشی قرن بیستم - آلاریک یکم، رهبر ویزیگوت‌ها ۳۹۵–۴۱۰، پس از تصرف شهر در سال ۳۹۵ وارد آتن شد.
سکه متعلق به دسیدریوس از پادشاهان بربر، ۷۷۴–۷۵۶
در اوج سلطنت خود در سال ۵۲۳، تئودوریک بزرگ بر استروگوت‌های ایتالیا حکومت می‌کرد، نایب‌السلطنه یزیگوت‌های هیسپانیا بود و بورگوندی‌ها و وندال‌ها را مجبور به پرداخت خراج کرد
نیروهای مسلح سوریه

با ارتش ملی سوریه اشتباه نشود.
برای نیروهای مسلح سوریه بعثی، نیروهای مسلح عربی سوریه را ببینید.
| نیروهای مسلح سوریه | نیروهای مسلح سوریه |
| --- | --- |
القوات المسلحة السوریة: القوات المسلحة السوریة
پرچم سوریه: پرچم سوریه
بنیان‌گذاری: ۱۹۴۳؛ ۸۲ سال پیش (۱۹۴۳-خطا: زمان نامعتبر}})
شکل کنونی: دسامبر ۲۰۲۴؛ ۳ ماه پیش (۲۰۲۴}})
ستاد: هیئت الارکان، میدان اموی، دمشق
رهبری: رهبری
فرمانده کل قوا: احمد الشرع
وزیر دفاع: مرهف ابوقصره
رئیس ستاد کل: علی نورالدین نعسان
نیروی انسانی: نیروی انسانی
سن سربازی: ۱۸
صنعت: صنعت
تأمین کنندگان داخلی: مرکز مطالعات و تحقیقات علمی سوریه (CERS) تأسیسات صنعتی دفاعی (EID) آزمایشگاه‌های دفاعی سوریه (SDL)
تأمین کنندگان خارجی:   ترکیه 
جستارهای وابسته: جستارهای وابسته
تاریخ: تاریخ نظامی سوریه
رتبه: درجه‌های نظامی سوریه
نیروهای مسلح سوریه (عربی: القوات المسلحة السوریة‎) نیروهای نظامی سوریه هستند.
تا زمان سقوط رژیم اسد در دسامبر ۲۰۲۴، نیروهای مسلح عربی سوریه، نیروهای مسلح دولتی بودند که متشکل از ارتش عربی سوریه، نیروی هوایی عربی سوریه، نیروی دریایی عربی سوریه، نیروی دفاع هوایی عربی سوریه و نیروهای شبه‌نظامی مانند نیروهای دفاع ملی بودند. بر اساس قانون اساسی ۲۰۱۲ سوریه بعثی، رئیس‌جمهور سوریه، فرمانده کل نیروهای مسلح بود و وزیر دفاع، سمت جانشین فرمانده کل ارتش و نیروهای مسلح را برعهده داشت.
دوچرخه

دوچرخه (به انگلیسی: Bicycle) یک وسیله نقلیهٔ پدالی است که با نیروی پاهای انسان حرکت می‌کند؛ انسان به رکاب‌های دوچرخه نیرو وارد می‌کند و دوچرخه راه می‌رود. دوچرخه دارای دو چرخ متصل به یک شاسی است که یک چرخ در جلو و یک چرخ در عقب قرار دارد.
تاریخچه

به سختی بتوان اختراع دوچرخه را به شخص یا محل خاصی نسبت داد. دوچرخه امروزی (مجهز به پدال و زنجیر انتقال نیرو) محصول روندی طولانی از نظر زمانی و گستره‌ای وسیع، از نظر جغرافیایی است. در کل شاید بتوان «اسکوتر فشاری» را نوعی دوچرخه ابتدایی فرض کرد که بتدریج، به دوچرخه امروزی، تکامل پیدا کرده‌است.
با این حال مواردی از این سیر تکاملی در تاریخ ثبت شده‌است. از جمله در حدود سال ۱۸۲۰ میلادی، یک بارون آلمانی به نام کارل درایس یک مدل چوبی از وسیله نقلیه‌ای ساخت که تنها بر روی دو چرخ حرکت می‌کرد. اگر چه دوچرخه درایس دارای پدال نبود، اما بعضی‌ها این نمونه را به‌عنوان اولین دوچرخه می‌شناسند. در ادامه، یک آهنگر اسکاتلندی به نام (Kirkpatrick MacMillan) در سال ۱۸۳۹ مدل مشابه آهنی ساخت. هر چند در مورد این ادعا اختلاف نظر وجود دارد اما به‌طور اتفاقی، در سال ۱۸۴۲ یک روزنامه در گلاسکو، اولین حادثه با این نوع دوچرخه در ترافیک را گزارش داده‌است‌.
در اوایل دهه ۱۸۶۰ یک فرانسوی به نام (Pierre Michaux) همراه دستیارانش با افزودن پدالی که مستقیماً به یک چرخ بزرگ در جلو متصل بود، طرح و ساخت دوچرخه را متحول کرد. این مدل، اولین نمونه از دوچرخه بود که به خط تولید انبوه رسید.
در دهه ۱۸۹۰ میلادی پیشرفت دوچرخه، شتاب گرفت و به‌دنبال چند اختراع پی‌درپی، دوچرخه‌هایی به بازار آمد که مجهز به زنجیر بودند و توسط گردش چرخ عقب حرکت می‌کردند. این دوچرخه‌ها به دوچرخه‌های امروزی شباهت بیشتری داشتند.
انواع دوچرخه

مقالهٔ اصلی: گونه‌های دوچرخه
کوهستان: کراس کانتری، کوهستان اسپرت، تریل، آل مانتین، اندورو، داون هیل، فت بایک
دوچرخه‌های شهری: شهری، فیتنس، هیبرید، تاشو
دوچرخه توریستی: توریستی یا تورینگ یا سفری
دوچرخه جاده: مسابقه‌ای، جاده، تایم تریل، پیست، سایکلوکراس
دوچرخه نمایشی: درت جامپ، بی.ام. ایکس
دوچرخه برقی تمامی سبک‌های دوچرخه می‌توانند دارای نوع برقی باشند.
دوچرخه بچه‌گانه: بالانس بایک، پشتی‌دار
دوچرخه‌ها با توجه به نوع کاربردی در سبک‌های متفاوت و همچنین در استاندارد‌های متفاوت تولید می‌شوند. سیستم دنده و ضریب دنده، سایز طوقه و سایز بدنه از جمله مواردی هستند که در سبک های دوچرخه دارای تفوت هستند. 
به عنوان مثال، دوچرخه‌های کوهستان برای مسیرهای خاکی طراحی شده‌اند. و از لاستیک‌های پهن در استاندارد سایز طوقه ۲۶، ۲۷/۵ و ۲۹ اینچ بهره می‌برند و همچنین سیستم دنده آنها مناسب مسیرهای شیب تند کوهستان و مسیرهای خاکی است. در مقابل، دوچرخه های جاده قرار دارند لاستیک‌های این دوچرخه با استاندارد 700C که هم‌قطر ۲۹ کوهستان اما بسیار باریک‌تر است. این قطر، بزرگترین استاندارد سایز طوقه است که از گشتاور بالایی برخوردار است و برای مسیرهای جاده (آسفالت) بهترین گزینه است. همچنین دنده دوچرخه جاده برای سرعت طراحی شده‌اند. به این صورت هر کدام از سبک های دوچرخه دارای تفاوت های اساسی هستند.
مزایای استفاده از دوچرخه

امروزه همهٔ انسان‌ها مزایای تحرک و فعالیت‌های بدنی را می‌دانند. بنا بر تجربیات، افراد فعال، سالم‌تر و شاداب تراز مردم عادی زندگی می‌کنند. علاوه بر این آن‌ها در مقابل تنش‌های روانی و بسیاری از بیماری‌ها و مشکلات زندگی تحمل و مقاومت بیشتری دارند. [نیازمند منبع]
پیشرفت تکنولوژی و توسعه ماشین آلات، علی‌رغم تمامی مزایای خود، موجب شده که زندگی انسان (در مناطق متأثر از صنایع)، کم‌تحرک‌تر و ساکن‌تر شود و این نداشتن تحرک و فعالیت عضلات و ماهیچه‌ها موجب سستی آن‌ها می‌شود و عواقب نامطلوبی در برخواهد داشت. در صورتی که جلوگیری از بروز این آسیب‌ها بسیار راحت است. [نیازمند منبع]
خوشبختانه امروز به دلیل تغییر نگرش و احساس نیاز به داشتن زندگی سالم‌تر و شاداب‌تر، هر روزه به‌شمار افرادی که به ورزش روی می‌آورند بیشتر می‌شود. [نیازمند منبع]
نکته مهم این است که با توجه به تفاوت‌های اساسی افراد به لحاظ قدرت، استقامت و انعطاف‌پذیری بدنی هر فرد ابتدا باید از وضعیت جسمانی خود آگاه شود و سپس ورزش مناسب با بدن خود را انتخاب نماید. یکی از ورزش‌های مفرح و پر طرفدار در میان همه قشرهای جامعه دوچرخه سواری است که در اینجا اندکی به آن می‌پردازیم. [نیازمند منبع]
دوچرخه سواری یکی از ورزش‌هایی است که به آسانی می‌توان به آن دسترسی داشت و جایگزین مناسبی برای خودروهای شخصی است. به ویژه دوچرخه‌های برقی که همانند خودرو، سریع و بدون خستگی است.
دوچرخه نیاز به مصرف سوخت ندارد از این رو کمک شایانی به کاهش آلودگی هوا می‌کند و یکی از راهکارهای مهم برای مقابله با آلودگی هوا است.
دوچرخه سواری یک تمرین و ورزش هوازی محسوب می‌شود که موجب استقامت قلب و عروق می‌شود. این ورزش یک فعالیت منظم است که تأثیر بسیار مثبتی در تناسب قسمت بالای پا و مچ پا دارد و موجب تقویت
ماهیچه‌های اطراف زانو و پشت ران، مفاصل زردپی- لیگافت‌ها، ماهیچه‌های چهارسر ران، همتسرینگ و لگن می‌شود.
اکثر فعالیت‌های ورزشی که دارای ریتم منظم و هماهنگ هستند مانند دویدن و دوچرخه سواری، موجب تقویت و بهبود عملکرد سیستم قلبی و تنفسی می‌شوند. بسیاری از افرادی دوچرخه سواری را یک ورزش تکمیلی برای دو می‌دانند. علاوه بر این، دوچرخه‌سواری به انجام فعالیت‌های کششی نیز یاری می‌رساند. [نیازمند منبع]
سال‌ها مطالعه و تحقیق روی فعالیت بدنی انسان، نشان می‌دهد سلامت اشخاصی که سبک زندگی جسمانی فعال‌تری دارند ۳۲٪ نسبت به افرادی که فعالیت جسمانی کمتری دارند، بیشتر است. [نیازمند منبع]
عوامل بسیار مهم و اثرگذاری وجود دارند که ثابت می‌کنند ورزش روحیهٔ شما را به شدت تقویت می‌کند، همچنین آزادسازی آدرنالین و اندورفینها اعتمادبه‌نفس شما را افزایش می‌دهد. کافی است دوچرخه‌سواری را امتحان کنید و به آن عادت کنید؛ خواهید دید که اعتمادبه‌نفس شما دگرگون خواهد شد.مجموعه ای از مقالات علمی که توسط مجله دوچرخه و طبیعت منتشر شده است نشان میدهد که عمل دوچرخه سواری به‌صورت منظم در بازده زمانی کوتاه مدت فواید بسیار روحی و روانی را به همراه خواهد داشت. و ازآنجایی‌که دوچرخه‌سواری فعالیتی است که بیرون از خانه اجرا می‌شود، می‌تواند با گشت‌وگذار و تماشای مناظر جدید ترکیب شده و تنوع و تازگی را برای شما به‌همراه بیاورد. شاید باورش آسان نباشد اما هنگام دوچرخه‌سواری و گشت‌وگذار ذهن شما به‌شدت فعال شده و افکار پیچیدهٔ روزمره، بسیار سهل و آسان می‌شوند. در حین این ورزش ذهن شما با قدرت چند برابری مشکلات را به گونه‌ای جادویی و شیرین پردازش می‌کند. [نیازمند منبع]
سلامت روانی

اثرات دوچرخه سواری بر سلامت روانی کلی مورد مطالعه قرار گرفته است. یک مطالعه اروپایی شرکت کنندگانی که از دوچرخه برای حمل و نقل و تردد استفاده میکردند را در مورد سلامتی روانی مورد بررسی قرار داده است، نتایج مطلوبی را در گزارش وجود دارد. گروه استفاده کنندگان از دوچرخه عمدتاً سلامت خود را خوب و استرس کم را گزارش داده اند و زندگی مطلوب و سرزندگی بهتر و احساس تنهایی کمتر را گزارش کردند. این نتایج را به می توان به مزایای اقتصادی و احساس استقلال و هویت به عنوان عضوی از جامعه دوچرخه سواران نیز نسبت داد. [نیازمند منبع]
سیستم انتقال قدرت

که از قوانین چرخ و محور به کمک زنجیر (در مجموع چرخ زنجیر برخلاف زنجیر چرخ) نیروی رکاب دوچرخه را به چرخ عقب منتقل می‌کند. در محل رکاب هر چه فاصله زنجیر (لبه دنده) از محور چرخش دورتر باشد با هر بار رکاب زدن طول بیشتری از زنجیر جابه‌جا شده در نتیجه سرعت افزایش یافته و نیروی بیشتری برای رکاب زدن لازم است برعکس در محور چرخ عقب که به هاب یا توپی مشهور است (با اشاره به بال بیرینگ Ball bearing که در فارسی بولبرینگ و بلبرینگ هم گفته می‌شود دارای مجموعه‌ای از ساچمه‌های توپی سوار روی یک مخروطی) هرچه فاصله زنجیر بیشتر باشد با میزان بیشتری از طول زنجیر محور می‌چرخد در نتیجه سرعت کمتر شده و نیروی کمتری برای رکاب زدن لازم است.
اصطلاح توپی (مشابه موتور) در ایران برای محورهایی که هاب دنده هستند و درون خودشان چرخ‌دنده نیز دارند رایج است (که البته برای دوچرخه‌های برقی گاهی چرخ‌دنده روی موتور گیربوکس‌دار است و گاهی در درون هاب که می‌شود هاب دنده‌دار).
درون هاب از چرخ جغجغه استفاده می‌شود شامل یک محور دندانه‌دار مایل به جهت ساعت و یک زبانه فنری که روی چرخ سوار است و محور به‌واسطه زنجیر چرخ در جهت ساعت می‌چرخد در نتیجه زبانه در دنده‌ها قفل می‌شود اما زمانی که در جهت عکس ساعت بچرخد دنده‌ها را رد می‌کند. البته این ساختار ممکن است معکوس نیز باشد.
به دستگاه تغییر مکان زنجیر عقب شانژمان گفته می‌شود و به دنده‌های آن (که روی هاب نصب می‌شود) در ایران خورشیدی می‌گویند اما در زبان انگلیسی کاگست (مجموعه دندانه) یا کلاستر به معنی خوشه (در حالت خورشیدی) می‌باشد که به دو نوع است فری‌ویل (چرخ آزاد) و کاست (اشاره به کارتریج چرخان نوار کاست) که تفاوت بسیار مهم و بزرگی با هم دارند (البته نه از نظر رفتار چرخ جغجغه بلکه از نظر فنی و طول عمر). فری‌ویل قدیمی‌تر است اما فری‌هاب و کاست که جدیدتر است دهانه بزرگتری برای خورشیدی دارد که روی فری‌هاب نصب می‌شود و در واقع بولبرینگ فری‌هاب خارج از محور چرخ نزدیک انتهای هاب قرار دارد و با بازکردن فری‌هاب کل تشکیلات بولبرینگ آن سمت باز می‌شود. این باعث می‌شود که مرکز فشار زنجیر و بولبرینگ در یک محل قرار بگیرد و فشار کمتری روی محور باشد. البته ساختار هابی که چرخ جغجغه روی آن نصب می‌شود بسته به استاندارد کشورها نیز متفاوت است ولی استاندارد جهانی استاندارد چرخ بریتانیا (B.S.C) از مؤسسه چرخ بریتانیا (C.E.I) می‌باشد.
وقتی که ما رکاب می‌زنیم به چرخ عقب نیروی مکانیکی وارد می‌سازیم. در نتیجه چرخ‌ها حرکت و دوچرخه متحرک می‌شود. نیرو از طریق اجزایی باعناوین (طبق وقامه) زنجیر و خودرو می‌باشند. به تدریج در دوچرخه‌ها نیز از دنده استفاده شد تا دوچرخه سوار با توجه به شرایط جاده بتواند نیروی تولیدی را کنترل کند.
تفاوت فری‌هاب و فری‌ویل
یک هاب و کاگ‌ست فری‌ویل
یک کاست و فری‌هاب
چرخ جغجغه
چرخ جغجغه معکوس اندِن (۱۸۶۹)
بدنه دوچرخه

شرکت‌های تولیدکننده با در نظر گرفتن کاربری هر دوچرخه، بدنهٔ آن را از مواد و آلیاژهای مختلفی نظیر فولاد، آلومینیوم، کربن و تیتانیوم می‌سازند؛ در ادامه، مواد و مزایا و معایب هر کدام از آنها و در پایان هر بخش، مناسب‌ترین آلیاژ بر اساس مورد استفادهٔ آن معرفی می‌شود.
بدنه دوچرخه > بدنه دوچرخه فولادی (آهنی)

فولاد، فلزی مقرون‌به‌صرفه برای تولید بدنهٔ دوچرخه است که از استحکام خوبی نیز برخوردار است؛ اما با وجود این، بسیار سنگین است، به راحتی زنگ می‌زند و تقریباً قابل فرم‌دهی نیست.
دو گونه آلیاژ فولاد رایج که امروزه در ساخت بدنهٔ دوچرخه استفاده می‌شوند، عبارت‌اند از: High tensile steel (فولاد کشش بالا) و Chromoly steel (فولاد کرومی)
بدنه دوچرخه > بدنه دوچرخه آلومینیومی

آلومینیوم، محبوب‌ترین آلیاژ در تولید بدنهٔ دوچرخه است؛ چون سبک است، بدنه یا همان فریم خشک‌تری نسبت به فولاد دارد تا انتقال نیرو را بهتر انجام دهد و قابل فرم‌دهی است؛ به همین دلیل، تنوّع در طراحی بدنهٔ آلومینیومی بسیار بالاست. آلیاژ آلومینیوم، بالاترین نرخ تولید را در شرکت‌های سازندهٔ دوچرخه به خود اختصاص می‌دهد. محبوب‌ترین آلیاژ آلومینیوم، آلیاژ ۶۰۶۱ است. که بعضی از شرکت‌های سازنده پیشرو در تولید بدنه‌های آلومینیومی از ترکیبات اختصاصی خود استفاده می‌کنند. از دوچرخه‌های شهری گرفته تا دوچرخه‌های کوهستان، جاده، همه و همه از آلومینیوم تولید می‌شوند. تعداد زیادی از دوچرخه‌های مدرن، از ساده‌ترین آنها گرفته تا حرفه‌ای‌ترین، بدنه‌ای از آلیاژهای آلومینیومی دارند. معمولاً در ساخت بدنهٔ دوچرخه از آلومینیوم خالص استفاده نمی‌کنند. برای این کار، آلیاژهایی با ساختار سخت‌افزاری را به آلومینیوم اضافه می‌کنند.
بدنه دوچرخه > بدنه دوچرخه کربن

مادهٔ دیگری هم به نام CF، فیبر کربن یا فیبر گرافیت وجود دارد که در تولید دوچرخه‌های رده بالا که بیشتر در مسابقات کاربرد دارند، استفاده می‌شود. بدنه‌های ساخته‌شده از فیبر کربن، بسیار سبک‌تر و خشک‌تر از آلومینیوم هستند و به همین دلیل، انتقال نیرو در آنها با کیفیت بالاتری صورت می‌گیرد. در ساخت این بدنه‌ها، الیاف کربن با دیگر مواد ترکیب شده و به شکل کامپوزیت به کار می‌رود و هنگامی که با رزین پلاستیک ترکیب می‌شود، پلیمر فیبر کربن تقویت‌شده را تشکیل می‌دهد که معمولاً به آن فیبر کربن گفته می‌شود؛ همان ترکیبی که در بدنهٔ خودروهای فرمول یک از آن استفاده می‌شود.
بدنه دوچرخه > بدنه دوچرخه تیتانیوم

شرکت‌های سازنده‌ای که از تیتانیوم برای ساخت بدنهٔ دوچرخه استفاده می‌کنند، بسیار محدودند. تیتانیوم بیشتر در دوچرخه‌های سفارشی استفاده می‌شود؛ چون فلز بسیار گرانقیمتی است. این فلز رنگ‌پذیر نیست؛ اما سبک، محکم و خشک است.
بدنه دوچرخه > بدنه دوچرخه تیتانیوم > سامانه‌های دیگر

سیستم برق رسانی: شامل دینام بوده‌است که وقتی رکاب زده می‌شد سردینام آن که در آهنربای دینامی که یا به چرخ جلو یا به چرخ عقب وصل است؛ می‌باشد به حرکت درمی‌آمد و در شب نور ایجاد می‌کرد که این سیستم کماکان منقرض شده وجای خود را به چراغ‌های شارژی ویا باتری‌خور داده‌است.
سیستم هدایت و ترمز: این سیستم شامل فرمان و ترمز دوچرخه است که بسیار متنوع و به روز شده‌است. ترمزبندی دوچرخه خود ۲ نوع است:۱ ویبرک (لقمه‌ای) ۲ دیسک و لنت ترمز (انتقال نیروی مکانیک (سیم‌ترمز) و هیدرولیک (روغن‌هیدرولیک). در ترمز دیسکی باید سعی شود که دیسک روغنی نشود، فاصله لنت ثابت و متحرک درست تنظیم شود به صورتی که ساییده نشود و فاصله بسیار کمی با لنت داشته باشد. مخلوط فلزات سطح لنت تا زمانی که تمام نشده باشد قابل استفاده است و معمولاً صاف و صیقلی می‌باشد تا حداکثر چسبندگی را ایجاد کند. هشدار : لنت ترمزهای قدیمی دارای آزبست و مواد سمی هستند که نباید تنفس شوند.
بدنه یا اسکلت دوچرخه: وظیفهٔ این سیستم نگهداری و به‌هم‌پیوستن قسمت‌های مختلف دوچرخه به هم است. این سیستم شامل یک لولهٔ افقی (به انگلیسی، top tube)؛ دو لولهٔ زیر زاویه و زین است.
چرخ‌ها: که از طوقه و تایر تشکیل شده‌است که جنس طوقه از چند نوع است مانند: آلومینیوم و کربن و تایرها هم که از انواع لاستیک‌ها با کیفیت‌های مختلف تشکیل شده‌اند و نیز تیوب‌هایی با اندازه‌های گوناگون.
معمولاً یکسری لوازم جانبی نیز برای دوچرخه‌ها استفاده می‌شوند مانند: بوق، آیینه، زنگ، روکش زین، کاور تنه و جک.
روغن

بسیاری برای سرویس دوچرخه از روغن سوخته پیشرانه خودرو (روغن موتور) استفاده می‌کنند (سیاه رنگ) که به دلیل سرب و رسوبات می‌تواند باعث خورده شدن ساچمه‌ها شود و لغزندگی روغن چرخ (زرد یا بی‌رنگ) را ندارد.
دوچرخه‌های برقی

اما دوچرخه‌های برقی به چندین گونه مختلف تقسیم می‌شوند. سه دسته عمده دوچرخه‌های برقی شامل «از اصل برقی»، «دوچرخه‌های ساده برقی‌شده به‌واسطه کیت برقی اصل» و «دوچرخه‌های ساده برقی شده دستی». در تمام موارد، از باتری استفاده می‌شود اما برخی از کیت‌های پیشرفته، مشابه کشنده‌های (تریلرهای) برقی از ترمز برای شارژ باتری نیز می‌توانند استفاده کنند. در حالت برقی‌سازی دستی، گاهی موتور گیربکس را روی چرخ جلو نصب می‌کنند (رها از رکاب) گاهی نزدیک رکاب متصل به رکاب که از شانژمان نیز استفاده می‌شود اما موتور فقط نقش کمک به رکاب زدن را بازی می‌کند (رکاب اسیر) و گاهی روی محور چرخ عقب بدون دخالت شانژمان و حتی مواردی موتور به‌واسطه فنر و دسته ترمز و یک سطح نرم روی لاستیک عقب قرار می‌گیرد (البته این حالت آخر روی لاستیک در مورد کیت‌ها هم صادق است). در کیت‌ها معمولاً موتور و کل تشکیلات گیربکس درون هاب بین توپی است ولی در موارد خلاقانه، موتور روی طوقه نیز می‌تواند قرار بگیرد.
دوچرخه انقلابی

دوچرخه‌ها یا حتی سه‌چرخه‌های موتوردار باتری یا حتی بنزینی ارزان قیمت از قدیم مطرح بودند، در پاکستان شخصی به خاطر موتوری کردن دوچرخه‌اش در سطح اخبار مشهور شد. اما یک موتور با شاسی شبیه دوچرخه نیز تولید محدود شد به نام MadAss که در ایران با نام زیگما شهرت یافت محصول ساچز که در بین برخی موتورسواران مورد تمسخر قرار گرفت و در بین برخی محبوب شد. [نیازمند منبع]
نگارخانه

دوچرخه‌سواری در دشت لار
دوچرخه‌ای در محوطه مسجد جامع مظفری، کرمان
سیر تکامل دوچرخه
پدال دوچرخه
یک زن ایرانی در حال راندن دوچرخه
قسمت‌های اصلی یک دوچرخه
نگاره‌ای از یک پسربچهٔ اهل تانزانیا در حین انتقال علوفه به‌وسیلهٔٔ دوچرخه‌اش.
دستگاه خودکار تحویل دوچرخه در لندن در طرح کرایه دوچرخه بارکلیز.
بدنه دوچرخه
مردی در حال راندن یک دوچرخه برقی
گوسر (تاجیکستان)

مکان در 25px تاجیکستان
| Gusar | Gusar |
| --- | --- |
GusarLocation in Tajikistan: GusarLocation in Tajikistan
مختصات: ۳۹°۲۷′۵۳″ شمالی ۶۷°۵۰′۴۴″ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۴۶۴۷۲°شمالی ۶۷٫۸۴۵۵۶°شرقی﻿ / 39.46472; 67.84556: مختصات: ۳۹°۲۷′۵۳″ شمالی ۶۷°۵۰′۴۴″ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۴۶۴۷۲°شمالی ۶۷٫۸۴۵۵۶°شرقی﻿ / 39.46472; 67.84556
استان‌های تاجیکستان: ولایت سغد
گوسر (تاجیکستان) (به لاتین: Gusar) یک منطقهٔ مسکونی در تاجیکستان است که در ولایت سغد واقع شده‌است.
گوینر، داکوتای شمالی

مکان
| Gwinner, North Dakota | Gwinner, North Dakota |
| --- | --- |
شهر: شهر
East side of Main Street: East side of Main Street
شعار: Is Moving Forward...Come Along!": شعار: Is Moving Forward...Come Along!"
Location of Gwinner, North Dakota: Location of Gwinner, North Dakota
مختصات: ۴۶°۱۳′۳۴″ شمالی ۹۷°۳۹′۴۳″ غربی﻿ / ﻿۴۶٫۲۲۶۱۱°شمالی ۹۷٫۶۶۱۹۴°غربی﻿ / 46.22611; -97.66194: مختصات: ۴۶°۱۳′۳۴″ شمالی ۹۷°۳۹′۴۳″ غربی﻿ / ﻿۴۶٫۲۲۶۱۱°شمالی ۹۷٫۶۶۱۹۴°غربی﻿ / 46.22611; -97.66194
State: داکوتای شمالی
شهرستان: Sargent
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۰۸ مایل مربع (۵٫۳۹ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲٫۰۸ مایل مربع (۵٫۳۹ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۲۶۶ فوت (۳۸۶ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۷۵۳
 • برآورد (2011): ۷۴۷
 • تراکم: ۳۶۲٫۰/مایل مربع (۱۳۹٫۸/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 58040
کد منطقه: 701
FIPS code: 38-34020
GNIS feature ID: 1029264
گوینر(به انگلیسی: Gwinner) شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۷۵۳ نفر بوده‌است.
سیاسی‌سازی علم

این گرافیک توسط جان کوک از "اجماع در مورد اجماع" توسط کوک و همکاران. (2016) از نمودارهای دایره ای برای نشان دادن نتایج هفت مطالعه اجماع آب و هوایی توسط نائومی اورسکس، پیتر دوران، ویلیام اندرگ، بارت ورهگن، اد مایباخ، جی استوارت کارلتون و جان کوک استفاده می کند.
سیاسی‌سازی علم دستکاری علم به قصد کسب منافع سیاسی است. این کار وقتی رخ می‌دهد که حکومت، کسب‌وکار‌ها یا گروه‌های ذی‌نفوذ از فشار قانونی یا اقتصادی به منظور اثرگذاری بر یافته‌های علمی پژوهشی یا شیوه انتشار، گزارش یا تفسیر آن استفاده کنند. سیاسی‌سازی علم ممکن است تأثیر منفی بر آزادی علمی و دانشگاهی بگذارد. از لحاظ تاریخی، گروه‌ها کمپین‌های مختلفی برای ترویج منافع خود در سرپیچی از اجماع علمی و در تلاش برای دستکاری سیاست‌گذاری عمومی به راه انداخته‌اند.
ملبورن، فلوریدا

City در آمریکا
| Melbourne, Florida | Melbourne, Florida |
| --- | --- |
City: City
Downtown Melbourne: Downtown Melbourne
  Logo:   Logo
نام(های) مستعار: The Harbor City, The Midway City: نام(های) مستعار: The Harbor City, The Midway City
Location in شهرستان بروارد، فلوریدا and the state of فلوریدا: Location in شهرستان بروارد، فلوریدا and the state of فلوریدا
Melbourne, FloridaLocation in the United States: Melbourne, FloridaLocation in the United States
مختصات: ۲۸°۷′ شمالی ۸۰°۳۸′ غربی﻿ / ﻿۲۸٫۱۱۷°شمالی ۸۰٫۶۳۳°غربی﻿ / 28.117; -80.633: مختصات: ۲۸°۷′ شمالی ۸۰°۳۸′ غربی﻿ / ﻿۲۸٫۱۱۷°شمالی ۸۰٫۶۳۳°غربی﻿ / 28.117; -80.633
ایالت: فلوریدا
County: شهرستان بروارد، فلوریدا
سکونتگاه: c. 1867
Incorporated (village): December 22, 1888
Consolidated with Eau Gallie: July 15, 1969
بنیان‌گذار: Cornthwaite John Hector
حکومت: حکومت
 • نوع: Council-Manager
 • Mayor: Kathy Meehan
 • City Manager: Mike McNees
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۹٫۶ مایل مربع (۱۰۳ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۳۳٫۹ مایل مربع (۸۸ کیلومتر مربع)
 • آب: ۵٫۷ مایل مربع (۱۵ کیلومتر مربع)  ۱۴٫۴٪
ارتفاع: ۲۰ فوت (۶ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۷۶٬۰۶۸
 • تراکم: ۲۵۱۸٫۸/مایل مربع (۹۷۲٫۵/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: 32901, 32934, 32935, 32940, 32902, 32912, 32936, 32941, 32904
Area code: 321
FIPS code: 12-43975
GNIS feature ID: 0294589
وبگاه: City of Melbourne
ملبورن (به انگلیسی: Melbourne) شهری در شهرستان بریوارد ایالت فلوریدا است که در سال ۱۸۸۸ بنیان‌گذاری شده‌است. این شهر طبق سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۷۶٬۰۶۸ نفر جمعیت داشته و مساحت آن نیز ۹۱٫۹ کیلومتر مربع است.