stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پدیده ۲۰۱۲

پدیدهٔ ۲۰۱۲ به مجموعه‌ای از تفکرات و اعتقادات آخرالزمانی گفته می‌شود که شامل مجموعه‌ای از تغییرات و تحولات عظیم بود و گفته می‌شد در تاریخ ۱ دی ۱۳۹۱ برابر با ۲۱ دسامبر ۲۰۱۲ اتفاق می‌افتد. این تصورات همگی از یک پدیده و تغییر بزرگ سخن می‌گفتند. تغییری که با دگرگونی‌های عظیم همراه می‌باشد. این باورها این رویداد بزرگ را در ۲۱ دسامبر ۲۰۱۲ پیش‌بینی می‌کند. پدیدهٔ ۲۰۱۲ به عنوان آخرین روز دنیا در ذهنیت برخی مردم جای گرفته‌است. این روز در گاهشماری مایا به عنوان روز پایانی از سال ۵۱۲۵ می‌باشد. معتقدان می‌گویند تنظیمات نجومی متفاوت و همچنین فرمول‌های علوم رمزشناسی و عددشناسی از رخداد چنین روزی صحبت کرده‌اند. اما پژوهش‌ها و یافته‌ها هیچ‌یک از باورهای پدیدهٔ ۲۰۱۲ را تأیید نکرده‌اند.
تعبیر و تفسیر عصر جدید و انتقال به دورانی نو، از روزی حرف می‌زد که در آن زمین و ساکنانش دچار یک تغییر قطعی و مطلق و یک دگرگونی روحی و معنوی می‌گردند. صاحبان این برداشت فکری روز ۲۱ دسامبر ۲۰۱۲ را سرآغاز عهدی جدید در کره زمین می‌پندارند. برخی دیگر اعتقاد دارند که در این روز، عالم به یک باره دچار یک بلا و فاجعهٔ بزرگ می‌گردد.
این گونه تصور گردیده که در روز پایانی جهان اختلالاتی در عملکرد خورشید حاصل می‌گردد و در مرکز کهکشان راه شیری، برخوردها و فعل و انفعالاتی میان کرهٔ زمین و سیاهچاله‌ای روی می‌دهد یا اینکه زمین با سیاره‌ای به نام نیبیرو برخورد می‌کند. دانش‌پژوهان در رشته‌های علمی گوناگون، پدیدهٔ غیرمتعارف و بزرگ ۲۰۱۲ را مردود می‌دانند.
اعتقاد به پایان جهان

باور برخی بر این است که این تاریخ پایان پنجمین دوره ۵۱۲۵ ساله تقویم تمدن مایا است. برخی از این عقاید بر اساس برداشت‌های متفاوت از مفاهیمی همچون اسطوره‌شناسی و پیشگویی بر اساس اعداد است.
گفته می‌شود پس از آغاز مجموعه تحولات دسامبر ۲۰۱۲، سیارهٔ زمین و ساکنان آن متحمل تغییرات مثبت فیزیکی و ذهنی خواهند شد و این امر سبب می‌شود که سال ۲۰۱۲ آغاز عصر جدیدی برای بشریت باشد.
بر خلاف عقیده ذکر شده در بالا، برخی دیگر باور دارند که سال ۲۰۱۲ آغاز رستاخیزی (آرماگدون) برای بشریت است.
در واکنش به این پیش‌بینی، خرید چادر و سرپناه موقت، مواد غذایی کنسرو شده، بسته‌های کبریت و شمع بسیار بالا رفت.
اعتقاد به پایان جهان > اعتقاد به برخورد سیاره‌ای به‌نام نیبیرو به زمین

برخی می‌گویند سیاره‌ای به‌نام نیبیرو به زمین برخورد کرده و زمین نابود خواهدشد.
سومریان در زمان‌های قدیم بر این اعتقاد بودند که سیاره‌ای فرضی به‌نام نیبیرو در آینده به زمین برخورد کرده و زمین نابود خواهدشد. در ابتدا پیش‌بینی شده‌بود که این رویداد در ماه مهٔ سال ۲۰۰۳ رخ‌خواهد داد، اما این تاریخ به ۲۱ دسامبر ۲۰۱۲ منتقل‌شد.
اعتقاد به پایان جهان > اعتقاد به برخورد سیاره‌ای به‌نام نیبیرو به زمین > بررسی‌های ناسا

ناسا، سازمان ملی هوانوردی و فضایی آمریکا و بزرگ‌ترین سازمان فضایی جهان این شایعه را با قاطعیت رد می‌کند و در پاسخ به این شایعه می‌گوید: «اگر سیاره‌ای نزدیک زمین وجود داشته‌باشد، دانشمندان از دهه‌ها پیش آن را بررسی می‌کنند. افزون بر این، اگر سیارهٔ فرضی نیبیرو وجود داشته‌باشد به طوری که در زمانی کوتاه به زمین برخورد کند، اکنون همهٔ انسان‌ها باید می‌توانستند با چشم غیرمسلح آن را ببینند؛ بنابراین، پایان جهان در سال ۲۰۱۲، شایعه‌ای دروغین بیش نیست.»
هم‌اکنون که چندین سال از سال ۲۰۱۲ می‌گذرد، هنوز چنین اتفاقی رخ نداده‌است.
بررسی پژوهشگران

پژوهشگران مختلفی دربارهٔ اینکه آیا فاجعه‌ای در سال ۲۰۱۲ رخ خواهد داد، بحث کرده‌اند و به این نتیجه رسیده‌اند که نشانه‌های رستاخیز قریب‌الوقوع (پدیدهٔ ۲۰۱۲) نه در عقاید باستانی تمدن مایا یافت شده نه در مطالعات علوم معاصر. مایاشناسان سرشناس نیز دربارهٔ اینکه آیا سال ۲۰۱۲ پایان دورهٔ تقویم این قوم است، و آیا این تاریخ سرآغاز دوره‌ای جدید برای بشریت است بحث کرده‌اند و بیان داشته‌اند که این عقاید برداشت‌های نادرست از تاریخ مایاها است. در باورهای امروزهٔ این قوم نیز پدیدهٔ ۲۰۱۲ کاملاً در تضاد با عقاید آن‌هاست. همچنین در منابع قدیمی این قوم نیز پیدا کردن سرنخ‌هایی از بیان این موضوع بسیار نادر و کمیاب است. این امر بیان‌کنندهٔ این است که حتی در میان بزرگان قوم مایا نیز اختلافات بسیاری بر سر درستی این موضوع وجود دارد. همین‌طور اخترشناسان و دانشمندان علوم طبیعی دیگر نیز این نظریه را رد کرده‌اند. ناسا نیز این گمانه‌زنی‌ها را به حدسیاتی که در دههٔ ۹۰ دریارهٔ اخلال در سیستم‌های رایانه‌ای در آستانهٔ سال ۲۰۰۰ وجود داشت، شباهت داده‌است.
پایان دورهٔ گاهشماری مایا

مقالهٔ اصلی: گاه‌شماری مایا
با پایان یافتن دورهٔ دوازدهم تقویم مایاها، دورهٔ نو (سیزدهم) این تقویم در روز ۲۱ دسامبر ۲۰۱۲ (۱ دی ۱۳۹۱) کلید می‌خورد. تقویم مایاها از ۷ سپتامبر ۳۱۱۴- میلادی (۲۰ مرداد ۳۷۳۵- خورشیدی) آغاز شده‌است.
باورمندان به پدیدهٔ آخرالزمانی ۲۰۱۲ به پیش‌بینی یک سنگ‌نوشته کنده‌کاری شده در ۱٬۳۰۰ سال پیش استناد می‌کردند.
در حالی که به گفتهٔ برخی باستان‌شناسان، پیش‌بینی این سنگ‌نوشته دربارهٔ فاجعه‌ای جهانی نیست، بلکه پیشگویی شده‌است که پس از این تاریخ، دوره‌ای جدید در زندگی روی زمین آغاز می‌شود. به گفتهٔ اسون گرونمیر، پژوهشگر (رمزگشایی) زبان مایایی بر اساس این سنگ‌نوشته، بولون یوکته، خدای جنگ و خلقت به زمین بازمی‌گردد.
باستان‌شناسان در تازه‌ترین حفاری‌های خود در کلان‌شهر که از قوم مایا به‌جامانده نقاشی‌های دیواری را کشف کرده‌اند که برخلاف یافته‌های پیشین، آن‌ها از پایان جهان در سال ۲۰۱۲ خبر نمی‌دهند. آینده‌ای که آن‌ها پیش‌بینی می‌کنند تا قرن‌ها بعد (حداقل ۷٬۰۰۰ سال دیگر) ادامه دارد.
گاهشمار مایا
دوش دیدم که ملایک در میخانه زدند

غزلی با مطلعِ «دوش دیدم که ملایک در میخانه زدند» غزل شماره ۱۸۴ دیوان حافظ در تصحیح قاسم غنی و محمّد قزوینی است.
اولکساندر پوکلونسکیی

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Oleksandr Volodymyrovych Poklonskyi
زادروز:  ۲۲ ژانویهٔ ۱۹۷۵ ‏(۵۰ سال)
زادگاه:  دنیپرو
قد:  ۱٫۷۸ متر (۵ فوت ۱۰ اینچ)
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  VPK-Ahro Shevchenkivka (manager)
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۲ |  Prometei Dniprodzerzhynsk |  ۱۰ |  (۰) |
| ۱۹۹۳ |  Tavriya Kherson |  ۳۶ |  (۲) |
| ۱۹۹۳ |  باشگاه فوتبال فورسکلا پولتاوا |  ۱۳ |  (۰) |
| ۱۹۹۴ |  Tavriya Kherson |  ۸ |  (۰) |
| ۱۹۹۵–۱۹۹۶ |  Podillya Khmelnytskyi |  ۵۱ |  (۳) |
| ۱۹۹۶–۲۰۰۴ |  باشگاه فوتبال دنیپرو |  ۱۷۲ |  (۹) |
| ۱۹۹۷–۲۰۰۴ |  ← Dnipro-2 Dnipropetrovsk |  ۱۴ |  (۱) |
| ۲۰۰۲ |  ← Dnipro-3 Dnipropetrovsk |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۰۵ |  باشگاه فوتبال تاوریا سیمفروپول |  ۲۱ |  (۲) |
| ۲۰۰۶ |  باشگاه فوتبال کریفباس کریفیی ریه |  ۵ |  (۰) |
| ۲۰۰۷ |  باشگاه فوتبال زوریا لوهانسک |  ۱۰ |  (۰) |
| ۲۰۰۷ |  باشگاه فوتبال سیمرغ زاقاتالا |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۰۷–۲۰۰۸ |  CSKA Kyiv |  ۱۵ |  (۲) |
| ۲۰۰۸–۲۰۰۹ |  باشگاه فوتبال قزل‌یار |  ۱۳ |  (۱) |
| ۲۰۰۹ |  Naftovyk-Ukrnafta Okhtyrka |  ۱۰ |  (۰) |
| مجموع |   |  ۳۸۱ |  (۲۰) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۹۶–۱۹۹۷ |  تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اوکراین |  ۱۰ |  (۰) |
| ۲۰۰۲ |  تیم ملی فوتبال اوکراین |  ۱ |  (۰) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۲۰۱۳–۲۰۱۷:  باشگاه فوتبال دنیپرو (assistant)
۲۰۱۷–۲۰۱۹:  باشگاه فوتبال دنیپرو
۲۰۱۹–۲۰۲۱:  Dnipro-1 (U-21)
۲۰۲۱:  Nikopol
۲۰۲۱–:  VPK-Ahro Shevchenkivka
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
اولکساندر پوکلونسکیی (اوکراینی: Олександр Володимирович Поклонський؛ زادهٔ ۲۲ ژانویهٔ ۱۹۷۵) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اوکراین و اوکراین بازی کرده‌است.
اندری سایدلینیکوف

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Andriy Anatoliyovych Sidelnikov
زادروز:  ۲۷ سپتامبر ۱۹۶۷ ‏(۵۷ سال)
زادگاه:  روونکی
قد:  ۱٫۹۵ متر (۶ فوت ۵ اینچ)*
پست:  مدافع / هافبک
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۸۳:  باشگاه فوتبال کریفباس کریفیی ریه
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۸۴–۱۹۸۵ |  باشگاه فوتبال دنیپرو |  ۱ |  (۰) |
| ۱۹۸۷–۱۹۹۱ |  باشگاه فوتبال دنیپرو |  ۸۶ |  (۸) |
| ۱۹۹۲–۱۹۹۴ |  Wattenscheid 09 |  ۱۸ |  (۰) |
| ۱۹۹۵–۱۹۹۶ |  باشگاه فوتبال چونام دراگونز |  ۴۵ |  (۶) |
| ۱۹۹۷ |  باشگاه فوتبال زسکا مسکو |  ۱ |  (۰) |
| ۱۹۹۸ |  باشگاه فوتبال دنیپرو |  ۲۶ |  (۰) |
| ۱۹۹۹ |  باشگاه فوتبال کپز |  ۸ |  (۰) |
| ۱۹۹۹–۲۰۰۰ |  FC Chornomorets-2 Odessa |  ۳ |  (۰) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۸۸–۱۹۹۰ |  تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال شوروی |   |   |
| ۱۹۹۰ |  تیم ملی فوتبال شوروی |  ۲ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
اندری سایدلینیکوف (اوکراینی: Андрій Анатолійович Сідельніков؛ زادهٔ ۲۷ سپتامبر ۱۹۶۷) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زسکا مسکو، باشگاه فوتبال دنیپرو، باشگاه فوتبال چونام دراگونز، باشگاه فوتبال کپز، و باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال شوروی و شوروی بازی کرده‌است.
ایل عبدالملکی

ایل عبدالملکی ازطوایف زند است. این مردم در دوره‌های مختلف تاریخی به مناطق گوناگونی از ایران کوچانیده شدند. ایل عبدالملکی در جنگ‌های بسیاری همچون جنگ‌های قفقاز و جنگ هرات شرکت داشته‌اند. اکنون بخش مهمی از عبدالملکی‌ها در منطقۀ چهار قلعۀ عبدالملکی در استان مازندران و به مرکزیت زاغمرز زندگی میکنند و کماکان به زبان لکی سخن میکنند. آخرین رئیس ایل عبدالملکی در این منطقه قاسم‌خان عبدالملکی نام داشت. آنها همچنین یکی از هفت طایفه زند ساکن قم می‌باشند.
در قلمرو علیشکر هم عبدالملکی‌ها از طوایف گوران به شمار می‌روند و پیشتر طوایف عبدالملکی تا عصر زندیه بر ناحیه ثلاث همدان (نهاوند، ملایر و تویسرکان) و بروجرد سیطره داشتند، اما در زمان کریمخان زند، بخش اعظم ایل به شیراز کوچانده شد و پس از سقوط زندیه به‌دستور آغامحمدخان قاجار به جرم اتحاد با زندیه در سراسر ایران از شمال و گرگان تا قم و اراک و ... متفرق شدند.
ساختار طایفه‌ای ایل عبدالملکی

نویسنده کتاب اشرف البلاد می‌نویسد که «ایل عبدالملکی به چهار قبیله مهم: ۱- فهروند(فلاحی)، ۲-زینوند، ۳- شیخاوند، ۴- کالوند تقسیم شده و هر طایفه به چند تیره و هر تیره به چند چند طایفه منقسم می‌شوند. قبیله فهروند ساکن زاغمرز شامل دو تیره: ۱- سرخاب ۲- چهاربنیچه می‌باشند. و تیره‌های سرخاب به شش طایفه:۱- سه طایفه شاه‌قلی ۲- سه طایفه هوز پاشاکلایی و تیره چهاربنیچه هم به شش طایفه: ۱- سه طایفه یاسم ۲- سه طایفه وتی تقسیم می‌شوند».
فرضیه قشقایی بودن ایل عبدالملکی

بعضی از کتاب‌های تاریخی و عشایری عبدالملکی‌ها را قشقایی دانسته‌اند. ایرج افشار سیستانی به نقل از مسعود کیهان می‌نویسد: ایل عبدالملکی اصلاً قشقایی اند و در ابتدای دوره قاجاریه به مازندران هجرت کرده و در زاغمرز سکنی دارد. هنری فیلد در مردم شناسی ایران می‌نویسد: «اصلاً عبدالملکی‌ها یکی از قبایل قشقایی بودند که در حدود سال ۱۷۹۰ به وسیله آقامحمدخان در شهریار نزدیک تهران انتقال یافتند». البته باید مدنظر داشت ایل قشقاییی یک اتحادیه ایلی است که قبایل مختلف لر و لک در آن حضور دارند.
ایرج افشار سیستانی نیز هنگامی که به نقل گفته‌های رابینو دربارهٔ عبدالملکی‌ها می‌پردازد، شگفتی خود را از عقیده مسعود کیهان دربارهٔ قشقایی بودن عبدالملکی‌ها و ترک‌زبانی آن‌ها اینگونه بیان می‌کند: «گفته رابینو مبینی بر اینکه عبدالملکی‌ها به لکی سخن می‌گفتند با گفته دکتر مسعود کیهان که آنان را قشقایی و ترک‌زبان دانسته مغایرت دارد.»
کوچ ایل عبدالملکی از شیراز به در گز خراسان

ایل عبدالملکی در دستگاه دولت زندیه از مقام و جایگاه والایی برخوردار بود. کریم خان زند عبدالملکی‌ها را که از ایلات کرمانشاهان و لرستان بودند به شیراز کوچاند و در محلۀ موردستان شیراز اسکان داد که در قسمت مغرب و شمال ارگ کریم خان واقع بود. ابدال‌خان عبدالملکی از سرداران شجاع لطفعلی خان زند صفحات بیشماری از تاریخ نبردهای نبردهای پایانی دوره زندیه را به خود اختصاص داده بود. بنابراین عبدالملکی‌ها به‌طور مستقیم در جریان تحولاتی که در دولت زندیه رخ می‌داده‌است قرار داشته‌اند و به همراه آنان به مناطق گوناگونی کوچانده می‌شده‌اند تا آنجا که برخی از مورخان، ایل عبدالملکی را جزو زندیه می‌دانند. در کوچ تاریخی زندیه به درگز خراسان در سال ۱۱۴۲ ه ق به دستور نادرشاه افشارو بازگشت ایشان به شیراز در سال ۱۱۶۲ ه ق، عبدالملکی‌ها نیز با آنان بوده‌اند و بعضی از مورخان نیز به این موضوع پرداخته‌اند.
چغک علفی (سرده)

| چغک علفی (سرده) | چغک علفی (سرده) |
| --- | --- |
چغک علفی (سرده)، Tiaris: چغک علفی (سرده)، Tiaris
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: گنجشک‌سانان
تیره:: فرخنده (پرنده)
سرده:: Tiaris
چغک علفی (سرده) (نام علمی: Tiaris) نام یک سرده از تیره زردپره‌ایان است.
گونه‌ها

چغک علفی کوبایی،  Tiaris canorus
چغک علفی دوده‌ای،  Tiaris fuliginosus
چغک علفی کدر،  Tiaris obscurus
چغک علفی زردچهره،  Tiaris olivaceus
چغک علفی سیاه‌چهره،  Tiaris bicolor
ارهارتینگ

| ارهارتینگ   | ارهارتینگ   |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: بایرن
منطقه اداری: بایرن علیا
ناحیه: مولدورف ام این
انجمن شهرداری: روهرباخ
حکومت: حکومت
 • شهردار: گئورگ کوبلر
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۳٫۶۹ کیلومتر مربع (۵٫۲۹ مایل مربع)
ارتفاع: ۳۹۰−۴۷۰ متر (−۱۱۵۲ فوت)
جمعیت (2013-12-31): جمعیت (2013-12-31)
 • کل: ۹۱۰
 • تراکم: ۶۶/کیلومتر مربع (۱۷۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: 84513
کدهای شماره‌گیری: 08631, 08635
پلاک خودرو: MÜ
وبگاه: www.erharting.de
ارهارتینگ (به آلمانی: Erharting) یک شهر در آلمان است که در بایرن واقع شده‌است.
خصوصیات

ارهارتینگ ۱۳٫۶۹ کیلومترمربع مساحت دارد ۳۹۰-۴۷۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ماریو مورا

| ماریو مورا | ماریو مورا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹۳۵ رم، ایتالیا
درگذشت: ۱۱ اکتبر ۲۰۲۴ (۸۹ سال)
ملیت: ایتالیایی
ماریو مورا (ایتالیایی: Mario Morra؛ ۱۹۳۵ – ۱۱ اکتبر ۲۰۲۴) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس و تدوین‌گر اهل ایتالیا بود.
تدوین

پاگنده به مصر می‌رود
پاگنده به آفریقا می‌رود
پاگنده به هنگ کنگ می‌رود
زورو
اولین شب آرامش
نبرد الجزیره
کوئیمادا
سینما پارادیزو
هفت تپانچه برای خانواده مک‌گرگور
بطن سیاه رتیل
شیاطین بال‌دار
شوق مرگ
انسان‌نما
سیه‌پر نر
اعتراض عمومی
بسوز، پسر، بسوز
موزه ملی مجارستان

| 0 | 1 |
| --- | --- |
در ۲۰۰۶: در ۲۰۰۶
بنیان‌گذاری: ۱۸۰۲ (۱۸۰۲)
مکان: یوژف‌واروش، بوداپست، مجارستان
مختصات: ۴۷°۲۹′۲۸″شمالی ۱۹°۰۳′۴۶″شرقی﻿ / ﻿۴۷٫۴۹۱۱۱°شمالی ۱۹٫۰۶۲۷۸°شرقی﻿ / 47.49111; 19.06278
وبگاه: mnm.hu/en 
میهای پولاک طراح ساختمان موزه
سر در موزه
راه‌پله اصلی
موزه ملی مجارستان تأسیس‌شده در ۱۸۰۲ واقع در ناحیه ۸ بوداپست، موزه ملی تاریخ، هنر و باستان‌شناسی مجارستان و مناطق مربوط به خاک تاریخی آن، همانند ترانسیلوانی است.
ساختمان موزه به سبک کلاسیک بین سال‌های ‎۱۸۳۷ – ۱۸۴۷، توسط میهای پولاک [en] (‎۱۷۷۳ – ۱۸۵۵)، معمار طراحی شد.
تاریخ

راه‌اندازی کتابخانه ملی توسط گراف فِرِنتس سِچِنیی از اشراف و اهدای یک مجموعه از سنگ‌های معدنی همسر وی در ۱۸۰۲ به ایجاد موزه تاریخ عمومی و تاریخ طبیعی انجامید، فراتر از اینکه صرفاً یک کتابخانه باشد. در سال ۱۸۰۷، پارلمان مجارستان قانونی را در مورد مؤسسه جدید تصویب کرد و با اعطای نیم میلیون فورینت به رشد موزه و ساخت ساختمان جدیدی برای آن رای مثبت داد. در ۱۸۴۶، موزه به مکان فعلی خود یعنی یوژف‌واروش، بلوار موزِئوم شماره ‎۱۴–۱۶، ساختمانی به سبک نوکلاسیک طراحی شده توسط میهای پولاک [en]، منتقل شد.
موزه نقش مهمی در انقلاب ۱۸۴۸ ایفا کرد. انقلاب با خواندن اصول دوازده‌گانه و ترانه میهنی توسط شاندور پتوفی در پله‌های جلوی موزه آغاز شد. این امر موزه را به مکانی اصلی با اهمیت و هویت ملی برای مجارستان تبدیل کرد. به یاد انقلاب، دو مجسمه به موزه اضافه شد؛ اولین، مجسمه یانوش آرانی است که در سال ۱۸۸۳ رونمایی شد و از ۱۸۹۰ نیز در کنار پله لوح یادبود شاندور پتوفی وجود دارد. در این مدت تا پیش از از ساختن پارلمان مجلس اعلای مجلس جلسات خود را در موزه برقرار می‌کرد. امروزه جشن‌های بزرگداشت ملی سال ۱۸۴۸ در مقابل موزه برگزار می‌شود.
از ۱۹۴۹، بخش قوم‌نگاری و تاریخ طبیعی وابسته به موزه ولی مجزا هستند؛ موزه‌ها و بناهای تاریخی دیگری نیز به به موزهٔ ملی وابسته شده‌اند. جدیدترین مورد اضافه شده، موزه قلعه استرگم بود که در سال ۱۹۸۵ به آن پیوست.
نمایشگاه

موزه ملی هفت نمایشگاه دائمی دارد.
تاریخ کلی مجارستان در دو بخش پوشش داده شده؛ باستان‌شناسی از پیش از تاریخ تا دوره آوار تا سال ۸۰۴ در طبقه همکف و از ۸۰۴ تا دوران مدرن در طبقه اول شامل موضوعاتی مانند عصر آرپاد، اشغال عثمانی، ترانسیلوانی و پادشاهی مجارستان. تاریخ مدرن و معاصر با جنگ استقلال راکوتسی آغاز می‌شود و بخش‌های مختلفی از جمله یونیفورم‌های نظامی و سکه‌ها را نشان می‌دهد. بخش تاریخ با ظهور و سقوط سیستم کمونیستی در مجارستان به پایان می‌رسد.
در طبقه دوم می‌توان در مورد مجارهای محققی که قرن بیستم را ساختند، اطلاعاتی کسب کرد.
در دو اتاق مجزا در طبقه اول، ردای تاج‌گذاری قرون وسطایی از مجموعه تاج مقدس به همراه صندوقچه‌های حمل آنها و در اتاق دیگر گنجینه سِئوزو [en] به نمایش گذاشته شده است.
نمایشگاه دائمی طبقه همکف بر روی سنگ‌نوشته‌ها و کنده‌کاری‌های قرون وسطایی و اوایل مدرن متمرکز است.
آخرین نمایشگاه دائمی، لاپیداریوم در زیرزمین موزه قرار دارد. این نمایشگاه دارای مجموعه‌ای از سنگ قبر، کنده‌کاری و معرق‌کاری مربوط به پانونیای روم باستان است.
۵ مارس

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| <<  | مارس | مارس | مارس | مارس | مارس |  >> |
| ش | ی | د | س | چ | پ | ج |
| ۱ | ۲ | ۳ | ۴ | ۵ | ۶ | ۷ |
| ۸ | ۹ | ۱۰ | ۱۱ | ۱۲ | ۱۳ | ۱۴ |
| ۱۵ | ۱۶ | ۱۷ | ۱۸ | ۱۹ | ۲۰ | ۲۱ |
| ۲۲ | ۲۳ | ۲۴ | ۲۵ | ۲۶ | ۲۷ | ۲۸ |
| ۲۹ | ۳۰ | ۳۱ |  |  |  |  |
۲۰۲۵ میلادی: ۲۰۲۵ میلادی
۵ مارس شصت و چهارمین (در سال‌های کبیسه شصت و پنجمین) روز سال در گاه‌شماری میلادی است. ۳۰۱ روز تا پایان سال باقی‌است.
رویدادها

۱۶۱۶ - کتاب درباره گردش اجرام آسمانی نوشته نیکلاس کوپرنیک در فهرست کتاب‌های ممنوعه قرار گرفت.
۱۹۳۳ - حزب ناسیونال‌سوسیالیست کارگران آلمان با دریافت ۴۳٫۹٪ آرا در انتخابات پیروز شد.
۱۹۷۴ - جنگ یوم کیپور: نیروهای اسرائیلی از کرانه باختری کانال سوئز عقب نشستند.
۱۹۸۲ - فرود کاوشگر ونرا ۱۴ بر سیاره زهره
۱۹۸۹ - سیارک نادری (۵۵۱۵) توسط الینور هلین از رصدخانه پالومار در کالیفرنیا کشف شد.
زادروزها

۱۸۷۰ - روزا لوکزامبورگ، انقلابی سوسیالیست و کمونیست آلمانی لهستانی‌تبار (ز. ۱۹۱۹)
۱۹۰۳ - زکی رستم، بازیگر مصری
۱۹۲۲ - پیر پائولو پازولینی، شاعر، کارگردان، نویسنده ایتالیایی
۱۹۹۳ - هری مگوایر، بازیکن فوتبال انگلیسی
درگذشت‌ها

۱۹۶۶ - آنا آخماتووا، شاعر روس
۱۹۵۳ - ژوزف استالین، سیاست‌مدار و رهبر کمونیست شوروی
۲۰۱۳ - هوگو چاوز، رئیس‌جمهور ونزوئلا
دانشکده ادبیات فارسی و زبان‌های خارجی دانشگاه تبریز

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: سراسری (دولتی)
بنیانگذاری شده: ۱۳۲۶ خورشیدی
رئیس: فرهمن فرخی
اعضای هیئت علمی: ۴۷ نفر
کارمندان مدیریتی: ۲۱ نفر مهدی افخمی نیا(معاون آموزشی)
دانشجویان: ۸۹۵ نفر
کارشناسی: ۷۰۹نفر
تحصیلات تکمیلی: ۱۵۱نفر
دکترا: ۳۵نفر
موقعیت:  ایران، تبریز
وبگاه: https://literature.tabrizu.ac.ir/
دانشکدهٔ ادبیات فارسی و زبان‌های خارجی دانشگاه تبریز، یکی از دانشکده‌های زیرمجموعهٔ این دانشگاه است. این دانشکده در اسفند ۱۳۶۷ خورشیدی، پس از تفکیک دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی به دو دانشکدهٔ مستقل علوم انسانی و اجتماعی و ادبیات فارسی و زبان‌های خارجی تأسیس شد.
اکنون دانشکده ادبیات فارسی و زبانهای خارجی با پنج گروه آموزشی به فعالیتهای آموزشی خود ادامه می‌دهد.
شمار دانشجویان این دانشکده در سال تحصیلی ۸۹–۹۰ ۸۹۵ نفر و شمار اعضای هیئت علمی آن ۴۷ نفر است. دانشکدهٔ ادبیات فارسی و زبان‌های خارجی صاحب دو آزمایشگاه زبان انگلیسی و زبان فرانسه است. همچنین ۳ نشریه به نام‌های «پژوهش زبان‌های خارجی»، «پژوهش‌های فلسفی» و «زبان و ادب فارسی» در این دانشکده منتشر می‌شوند.
تاریخچه

دانشکده ادبیات فارسی و زبانهای خارجی همزمان با تأسیس دانشگاه تبریز و به عنوان نخستین دانشکده این دانشگاه در سال تحصیلی ۲۷–۱۳۲۶ با عنوان «دانشکده ادبیات و علوم انسانی» تأسیس شد. این دانشکده ابتدا فعالت آموزشی خود را در دو رشته تحصیلی «زبان و ادبیات فارسی» و «تاریخ و جغرافیا» با جذب ۸۴ دانشجو آغاز کرد. دانشکده ادبیات و علوم انسانی در اسفند ماه سال ۱۳۶۷ به دو دانشکده «ادبیات فارسی و زبانهای خارجی» و «علوم انسانی و اجتماعی» تفکیک شد. گفتنی است این دانشکده از سال ۱۳۴۷ در دورهٔ کارشناسی ارشد و از سال ۱۳۵۴ در دورهٔ دکتری به پذیرش دانشجو اقدام می‌کند.
کتابخانه

کتابخانهٔ دانشکدهٔ ادبیات فارسی و زبان‌های خارجی که به نام استاد سید حسن قاضی طباطبایی موسوم است، در سال ۱۳۲۶ خورشیدی ایجاد شده است. شمار کتاب‌های موجود در این کتابخانه ۳۷٬۸۸۰ جلد است که از این میان ۱۳٬۱۱۳ جلد آن لاتین (فرانسه و انگلیسی) و ۲۴٬۷۶۷ جلد دیگر هم فارسی و عربی هستند. کتابخانهٔ دانشکدهٔ ادبیات فارسی و زبان‌های خارجی همچنین صاحب ۶۹۳ عنوان مجله می‌باشد که از این تعداد ۳۶۰ عنوان آن فارسی و ۳۳۳ عنوان دیگر لاتین هستند.
گروه‌های آموزشی

دانشکدهٔ ادبیات فارسی و زبان‌های خارجی دانشگاه تبریز هم‌اکنون از پنج گروه آموزشی تشکیل یافته است:
گروه زبان و ادبیات انگلیسی
گروه زبان و ادبیات فارسی
گروه زبان و ادبیات فرانسه
گروه فرهنگ و زبان‌های باستانی
گروه فلسفه
گروه زبان و ادبیات ترکی آذری
هانوور (ماساچوست)

مکان
| Hanover, Massachusetts | Hanover, Massachusetts |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
Hanover Town Hall: Hanover Town Hall
Location in Plymouth County in Massachusetts: Location in Plymouth County in Massachusetts
مختصات: ۴۲°۷′ شمالی ۷۰°۴۹′ غربی﻿ / ﻿۴۲٫۱۱۷°شمالی ۷۰٫۸۱۷°غربی﻿ / 42.117; -70.817: مختصات: ۴۲°۷′ شمالی ۷۰°۴۹′ غربی﻿ / ﻿۴۲٫۱۱۷°شمالی ۷۰٫۸۱۷°غربی﻿ / 42.117; -70.817
ایالت: ماساچوست
بخش: پلیموث
سال بنیان‌گذاری: ۱۶۴۹
سال شهر شدن: ۱۷۲۷
حکومت: حکومت
 • نوع: Open town meeting
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۵٫۷ مایل مربع (۴۰٫۷ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱۵٫۶ مایل مربع (۴۰٫۴ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۱ مایل مربع (۰٫۳ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۶۰ فوت (۱۸ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۱۳۸۷۹
 • تراکم: ۸۸۰/مایل مربع (۳۴۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (Eastern)
کد پستی: ۰۲۳۳۹
کد منطقه: 339 / ۷۸۱
FIPS code: ۲۵-۲۸۲۸۵
GNIS feature ID: ۰۶۱۸۳۴۱
وبگاه: www.hanover-ma.gov
هانوور(به انگلیسی: Hanover) شهرکی در شهرستان پلیموت ایالت ماساچوست می‌باشد که در سال ۱۷۲۷ بنیان‌گذاری شده‌است. این شهرک در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۳٬۸۷۹ نفر جمعیت داشته‌است.
دونالد سرون

| دونالد سرون | دونالد سرون |
| --- | --- |
زادهٔ: دونالد سرون ۲۹ مارس ۱۹۸۳ ‏(۴۱ سال) دنور
لقب(ها): کابوی
محل زندگی: اجوود، نیومکزیکو
ملیت: ایالات متحده آمریکا
قد: ۶ فوت ۰ اینچ (۱۸۳ سانتیمتر)
وزن: ۱۷۰ پوند (۷۷ کیلوگرم)
شاخه: سبک‌وزن (2006–2015, 2019) ولتروزن (۲۰۱۶–۲۰۱۸, ۲۰۲۰–۲۰۲۲)
سبک: هنرهای رزمی ترکیبی موای تای، جوجوتسو
حالت: ارتودوکس
مبارزه کردن از: دنور
مربی: گرگ جکسون (2006–2018) جو شلینگ (2018–اکنون)
رده: کمربند مشکی در جوجیتسو برزیلی زیرنظر الیوت مارشال
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۳ (بوکس) ۲۰۰۵–۲۰۲۲ (هنرهای رزمی ترکیبی)
رکورد بوکس حرفه‌ای: رکورد بوکس حرفه‌ای
مجموع: ۱
برد: ۰
باخت: ۱
ناک‌اوت: ۱
 :  
رکورد کیک‌بوکسینگ: رکورد کیک‌بوکسینگ
مجموع: ۲۹
برد: ۲۸
ناک‌اوت: ۱۹
باخت: ۰
تساوی: ۱
 :  
رکورد هنرهای رزمی ترکیبی: رکورد هنرهای رزمی ترکیبی
مجموع: ۵۵
برد: ۳۶
ناک‌اوت: ۱۰
تسلیم: ۱۷
تصمیم داور: ۹
باخت: ۱۷
ناک‌اوت: ۸
تسلیم: ۲
تصمیم داور: ۷
بدون نتیجه: ۲
 :  
سایر اطلاعات: سایر اطلاعات
رکورد بوکس از بوکس رک: رکورد بوکس از بوکس رک
رکورد هنرهای رزمی ترکیبی از شرداگ: رکورد هنرهای رزمی ترکیبی از شرداگ
دونالد سرون (انگلیسی: Donald Cerrone؛ زادهٔ ۲۹ مارس ۱۹۸۳) با نام مستعار کابوی (انگلیسی: Cowboy) بوکسور حرفه‌ای سابق، مبارز هنرهای رزمی ترکیبی، کیک‌بوکسر حرفه‌ای و بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به محرمانه اسپنسر، کماندو، جای استخوان‌ها و در تاریکی اشاره کرد.
اوایل زندگی

سرونه در دنور، کلرادو با اصالت ایرلندی و ایتالیایی به دنیا آمد. در آن زمان، در او اختلال کم‌توجهی تشخیص داده شد، اما هرگز اقدامات درمانی لازم صورت نگرفت. هنگامی که سرون بزرگ‌تر شد، به دلیل دعواهای خیابانی و بازداشت شدن، به عنوان یک «کودک مشکل‌دار» تلقی می‌شد. وقتی سرون حدود ۱۶ سال داشت والدینش از رفتار او خسته شده بودند و او را فرستادند تا با مادربزرگ پدری اش جری سرون زندگی کند. دونالد ادعا کرد که مادربزرگش جری او را با آغوش باز پذیرفته است. او گاهی اوقات دونالد و دوستانش را پس از دعوا از زندان آزاد می‌کرد و به گفته خود سرون، صبح روز بعد از درگیری فقط به گفتن جمله «می دانی چه کار کردی» اکتفا می‌کرد.
سرون در دبیرستان نیروی هوایی تحصیل کرد و در آنجا گاوبازی حرفه ای را آغاز کرد. سرون در سن ۲۰ سالگی به توصیه یکی از دوستانش شروع به تمرین در رشته‌های کیک‌بوکسینگ و بعد از آن موای تای کرد. سرون پس از پیروزی در چند مسابقه کیک‌بوکسینگ، شروع به فعالیت حرفه ای در هنرهای رزمی ترکیبی (ام‌ام‌ای) کرد.
هنرهای رزمی ترکیبی

سرون فعالیت خود را در کامرس سیتی در باشگاهی به نام مبارزان آزادی (انگلیسی: Freedom Fighters) آغاز کرد. در سال ۲۰۰۶، سرون تمرینات خود را با جان جونز، رشاد ایوانز، ناتان مارکوارت، کیث ژاردین، ژرژ سنت پیر، لئونارد گارسیا، تام واتسون و سایر مبارزان ماهر ام‌ام‌ای در مدرسه هنرهای رزمی گایدوجوتسو زیر نظر گرگ جکسون در نیو مکزیکو آغاز کرد.