سیستم آو ا داون
زندگی‌نامه > آلبوم‌ها

پس از بستن قرارداد گروه روی اولین آلبوم رسمی خود که به نام خود گروه بود شروع به کار کرد. این آلبوم در سال ۱۹۹۸ ضبط شد. آلبوم خیلی زود در بین طرفداران هاردراک در سراسر جهان محبوب شد و سینگل‌هایی مانند «Sugar» و «Spiders» بارها در رادیو و تلویزیون به خصوص “MTV” پخش شدند. ندای محکم و بی‌مانند آن‌ها دربارهٔ جامعه، سیاست و مسائل مذهبی آن‌ها را از سایر گروه‌ها متمایز می‌کرد. این مسائل به علاوهٔ تورهای گسترده گروه در سرتاسر جهان به افزایش محبوبیت آن‌ها انجامید.
پس از موفقیت دو سالهٔ مربوط به آلبوم اول و شرکت در تور “Ozzfest” گروه دوباره به استودیو بازگشت تا روی دومین آلبوم کار کند. رابین که دوباره به عنوان کارگردان انتخاب شده بود در مورد آلبوم دوم و گروه گفت: «آنها واقعاً آماده هستند که خودشان را دوباره نشان بدهند و بهتر و بزرگ‌تر از قبل باشند. من فکر می‌کنم گروه به خاطر آلبوم اولشان خیلی مغرور شده باشند ولی الان می‌خواهند که رشد کنند، آهنگ‌های زیادی بنویسند و در جهت‌های مختلفی حرکت کنند.»
و آن‌ها این کار را انجام دادند. در اوت سال ۲۰۰۱ کار ضبط Toxicity به پایان رسید و آلبوم در دسترس عموم قرار گرفت. Toxicity به خوبی نشان از اصالت گروه داشت. گروه در آن زمان کلاس بالاتری نسبت به گروه‌های دیگر داشت، آلبوم هم همین‌طور.
گروه با اولین سینگل خود یعنی «Chop Suey!» و پخش مکرر آن از MTV نظر همه را جلب کرد. این سینگل افراد زیادی را شیفتهٔ سیستم آو ا داون کرد که تا آن زمان اصلاً به گروه اهمیت نداده بودند. فروش آلبوم هم خیلی چشمگیر بود. «Aerials", "Chop Suey!» و «Toxicity» بارها از ایستگاه‌های رادیویی و تلویزیونی پخش شدند. این آلبوم نام سیستم آو ا داون را در بین گروه‌های بزرگ راک دنیا قرار داد.
در سال ۲۰۰۲ در میان تورهای سنگین Toxicity گروه Steal This Album را که کلکسیونی بود از آهنگ‌های ساخته شده برای Toxicity ضبط کرد. آلبوم جدید خیلی شبیه آلبوم قبلی بود. علت نام جالب آن هم این هست که چون خیلی از آلبوم قبلی کپی‌برداری غیرمجاز شد (به قول یکی از سایت‌ها میلیون‌ها کپی غیرمجاز از Toxicity گرفته شد) در واقع گروه از سر خشم و ناراحتی این نام را برگزید. مجلهٔ Towse Pulse مطلب جالبی در مورد سیستم به چاپ رساند که قسمتی از آن این گونه است: «آهنگ‌های گروه سرشار هستند از طغیان، سرکشی، شورش و اعتراض. موسیقی آن‌ها که ترکیبی است از هاردراک، متال، رپ، جز و ملودی‌های خاور میانه‌ای، گویای نیاز به حرکت و متحد شدن در برابر تبعیض، تعصب و بی عدالتی است.»
گروه در هفتم ژوئیه ۲۰۰۴ کار ضبط آلبوم جدیدشان را در یک استودیوی خانگی در کالیفرنیا در هالیوود هیلز شروع کرد. اکثر اشعار آلبوم آخر را دارون سروده است. به گفتهٔ او این آلبوم برگرفته از کارهای کرفت ورک، زامبی، بیچ بویز، دارک ترون و در حقیقت تلفیقی از آن‌ها است. سرج همچنین گفت: «ما آمادهٔ یک تغییر بودیم. ما کاری جدید رو می‌خواستیم و نیاز به پیشرفت داشتیم. ما پیش از این همواره در استودیوهای رسمی (Traditional) کارهامون رو ضبط می‌کردیم، اما این یک حرکت خوب بود. این‌جا مکان بزرگیه، جایی سر سبز با زمین‌هائی زیبا که میشه هر کاری در اون جا انجام داد. ما از با هم بودن و موزیکی که می‌سازیم لذت می‌بریم.»
آلبوم آخر گروه شامل تأثیرات شگفت‌انگیزی بود. آهنگ‌های جدید سرشار از تفسیرهای اجتماعی، عشق، یادآوری گذشته، ارتباط خویشاوندی، سیاست، تجربیات عجیب و مسائل عاطفی بودند. کار انتشار این مجموعه بر عهدهٔ امریکن رکوردز بود. دارون در رابطه با مجموعهٔ آخر گفته: «وقتی ما شروع به ضبط کردیم کاملاً تمرکز داشتیم تا هر آهنگ به بهترین حالتی که می تونه باشه ساخته بشه و هر ترک نمرهٔ هزار در صد رو بگیره! مجموعه‌ای شامل دو آلبوم هیچ وقت به ذهن ما نرسیده بود. ما به تمام آهنگ‌هامون نگاه کردیم و می‌خواستیم تا چهارده تا از بهترین‌ها رو برای یک آلبوم انتخاب کنیم. اما متوجه شدیم که آهنگ‌های خیلی خوبی داریم که همگی با هم مرتبط‌اند و میتونن دو آلبوم رو تشکیل بدن. ما این عقیده رو دنبال نکردیم بلکه این عقیده به سراغ ما اومد.»
تصمیم برای ساخت آلبومی با دو سی دی (Hypnotize/Mezmerize) این اجازه را به هواداران گروه داد تا با آلبوم اول قبل از به بازار آمدن آلبوم دوم زندگی کنند. ریک رابین و دارون تهیه‌کنندگی آلبوم جدید را برعهده داشتند. مهندسی صدای این کار هم بر عهدهٔ جانی پولانسکی بود. از آهنگ‌های شاخص این دو آلبوم می‌توان به «Kill Rock N Roll" ,"B.Y.O.B." ,"Lost in hollywood" ,"Question" ,"Radio Video» و «Hypnotize» اشاره کرد.