stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
توجه دیداری فضایی
معیارهای توجه دیداری فضایی > آزمایش‌ها پروب فضایی

در آزمون‌های نشانه‌دهی فضایی، پروب (نشانه) فضایی باعث تخصیص توجه به یک موقعیت مکانی خاص می‌شود. پروب‌های فضایی همچنین در انواع دیگر آزمون‌ها برای بررسی چگونگی تخصیص توجه فضایی استفاده شده‌اند.
پروب‌های فضایی برای ارزیابی توجه فضایی در بررسی‌های دیداری استفاده شده‌اند. وظایف بررسی‌های دیداری تشخیص یک هدف از میان تعدادی از گزینه‌های نادرست است. توجه به مکان نمونه‌ها در بررسی می‌تواند برای هدایت بررسی دیداری استفاده شود. این موضوع توسط نشانه‌های معتبر با بهبود شناسایی اهداف نسبت به شرایط نا معتبر و خنثی نشان داده شده‌است. یک نمایش بررسی دیداری همچنین می‌تواند بر سرعت پاسخ یک مشاهده‌کننده به یک پروب فضایی تأثیر بگذارد. در یک آزمون بررسی دیداری، یک نقطه کوچک پس از یک نمایش دیداری ظاهر شد و مشخص شد که مشاهده کنندگان در شناسایی نقطه، زمانی که در همان محل هدف واقع شده بود سریع‌تر عمل کردند. این نشان داد که توجه فضایی به محل هدف اختصاص داده شده‌است.
استفاده همزمان از چندین کار در یک آزمایش، می‌تواند کلیت توجه فضایی را نیز نشان دهد، چرا که اختصاص توجه به یک کار می‌تواند بر عملکرد سایر کارها تأثیر بگذارد. به عنوان مثال، متوجه شدیم هنگامی که توجه به یافتن نقطهٔ سوسو زن (پروب فضایی) جلب شد، این امر احتمال شناسایی حروف اطراف را افزایش داد.
توزیع توجه فضایی

توزیع توجه فضایی موضوع تحقیقات قابل توجهی بوده‌است. متعاقباً، این امر به توسعه استعاره‌ها و مدل‌های متفاوتی که نشان دهندهٔ توزیع توجه فضایی مطرح شده‌است، منجر شده‌است.
توزیع توجه فضایی > استعاره نورافکن

با توجه به استعاره «نقطه کانونی»، کانون توجه مشابه بایک پرتو نورافکن است. نورافکن سیار به یک موقعیت مکانی هدایت می‌شود و ترجیحاً همه چیز در داخل پرتو مورد توجه و پردازش قرار می‌گیرد، در حالی که به اطلاعات بیرون از پرتو توجهی نمی‌شود. این بدین معناست که تمرکز توجه دیداری به یک اندازهٔ فضایی محدود است و به سمت پردازش دیگر نواحی در زمینهٔ دیداری می‌رود.
توزیع توجه فضایی > استعاره عدسی زوم

تحقیقات نشان می‌دهد که توجه متمرکز در اندازه‌های متغیر است. اریکسون و سنت جیمز استعاره زوم لنز را پیشنهاد دادند، که جایگزینی برای استعاره نورافکن است و ماهیت متغیر از توجه را در نظر می‌گیرد. این، توزیع توجه به یک لنز بزرگنمایی که می‌تواند تمرکز توجه را محدود یا گسترش دهد را به حسای می‌آورد. این، یافته‌هایی که نشان می‌دهد توجه را می‌توان در هر یک از مناطق وسیعی از زمینه بصری توزیع کرد و همچنین در حالت متمرکز عمل می‌کند، پشتیبانی می‌کند. در حمایت از این قیاس، تحقیقات نشان داده‌است که بین اندازه تمرکز توجه و کارایی پردازش درون مرزهای یک لنز زوم رابطه معکوس وجود دارد.
توزیع توجه فضایی > مدل گرادیان

مدل گرادیان یک نظریه جایگزین در توزیع توجه فضایی است. این مدل پیشنهاد می‌کند که منابع توجه در یک الگو گرادیان قرار بگیرند، با منابعی که متمرکز در کانون تمرکز و منابع به‌طور مداوم به دور از مرکز کاهش می‌یابد. داونینگ تحقیقاتی را با استفاده از سازگاری پارادایمی که توسط پوسنر انجام می‌شود انجام داد که این مدل را پشتیبانی می‌کند. هدف می‌تواند در ۱۲ مکان بالقوه، نشان داده شده توسط جعبه، ظاهر شود.  نتایج نشان داد که تسهیل توجه بیشترین موقعیت را دارد و به تدریج با فاصله از محل سکونت کاهش می‌یابد. با این حال، تمام تحقیقات از مدل گرادیان پشتیبانی نمی‌کند. به عنوان مثال، هیوز و زیمبا یک آزمایش مشابه انجام دادند، که یک توزیع گسترده آرایه بصری استفاده کردند و از جعبه‌ها برای نشان دادن موقعیت بالقوه هدف استفاده نکردند. شواهدی از اثرات گرادیان وجود ندارد، زیرا پاسخ زمانی سریع تر بود که نشانه‌ها و هدف‌ها در همان همیفیلد و پاسخ‌های کندتر زمانی که آن‌ها در همیفیلدهای مختلف بودند. جعبه‌ها نقش مهمی در توجه به عنوان یک آزمایش یک بعدی داشتند، جعبه‌ها را استفاده کردند و در نتیجه یک الگوی گرادیانت را یافتند. بنابراین، فرض می‌شود اندازه گرادیان می‌تواند مطابق با شرایط تنظیم شود. اگر یک صفحه نمایش خالی وجود داشته باشد، می‌توان یک گرادیان گسترده‌تر به دست آورد، زیرا توجه می‌تواند گسترش یابد و تنها توسط مرزهای همیفیلد محدود می‌شود.
تقسیم توجه فضایی

در بررسی توجه فضایی دیداری این بحث به میان آمده‌است که آیا امکان تقسیم توجه در حوزه‌های مختلف در زمینهٔ دیداری وجود دارد. گزارش‌های «نورافکن» و «عدسی زوم» بر این فرض هستند که توجه از تمرکز تک محور استفاده می‌کند؛ بنابراین، توجه فضایی تنها می‌تواند به مناطق مجاور در زمینه دیداری اختصاص داده شود و در نتیجه نمی‌تواند تقسیم شود. این فرضیه با آزمایشی پشتیبانی می‌شد که پارادایم نشانه دهی فضایی را با استفاده از دو نشانه، یک نشانهٔ اولیه و یک نشانهٔ ثانویه، تغییر داد. متوجه شدیم که نشانهٔ ثانویه تنها در توجه تمرکزی زمانی که موقعیت مکانی اش مجاور نشانهٔ اولیه بود، مؤثر بود. علاوه بر این، نشان داده شده‌است که مشاهده کنندگان قادر به نادیده گرفتن محرک‌های ارائه شده در مناطق بین دو مکان نشانه دهی شده نیستند. این یافته‌ها مطرح می‌کنند که توجه نمی‌تواند در طول منطقهٔ غیر مجاور تقسیم شود. با این حال، دیگر یافته‌ها نشان داده‌اند که توجه فضایی می‌تواند در دو محل تقسیم شود. به عنوان مثال، مشاهده کنندگان قادر بودند به‌طور همزمان به دو هدف در دو نیم زمینهٔ مختلف توجه کنند. بررسی‌ها نیز مطرح می‌کنند که انسان‌ها قادر هستند توجه را بر دو تا چهار موقعیت مکانی در زمینهٔ دیداری متمرکز کنند. دیدگاه دیگر این است که توجه فضایی تنها تحت شرایط خاصی می‌تواند تقسیم شود. این دیدگاه بیان می‌دارد که تقسیم توجه فضایی متغیر است. بررسی‌ها نشان داده‌است این که آیا توجه فضایی یکپارجه است یا تقسیم شده، بستگی به اهداف آزمایش دارد. بنابراین، اگر تقسیم توجه به سود مشاهده‌کننده باشد، تقسیم تمرکز از توجه انجام می‌شود.
یکی از مشکلات اصلی در تعیین اینکه آیا توجه فضایی را می‌توان تقسیم کرد این است که یک مدل تمرکز یکپارچهٔ توجه می‌تواند تعدادی از یافته‌ها را نیز توضیح دهد. به عنوا ن مثال، وقتی دو موقعیت غیر مجاور مورد توجه قرار می‌گیرند، ممکن است به این معنی نباشد که توجه بین این دو موقعیت تقسیم شده‌است، بلکه ممکن است بدین معنی باشد که تمرکز یکپارچهٔ توجه گسترش یافته‌است. به‌طور متناوب، این دو مکان ممکن است به‌طور همزمان مورد توجه قرار نگیرند و در عوض منطقه تمرکز به سرعت از یک مکان به مکان دیگر در حرکت است. در نتیجه، به نظر می‌رسد بسیار دشوار است که ثابت کنیم توجه فضایی بدون شک می‌تواند تقسیم شود.
کمبودهای توجه دیداری فضایی > بی‌توجهی یکسویه

بی‌توجهی یکسویه  ، که به عنوان بی‌توجهی دیداری یکجانبه نیز شناخته می‌شود، غفلت توجه، بی‌توجهی همیفیلد یا بی‌توجهی فضایی، یک اختلال حاوی کمبود چشمگیر در توجه دیداری فضایی است. بی‌توجهی یکسویه، به عدم توانایی بیماران با آسیب مغز یک طرفه برای تشخیص اشیاء در کنار فضای طرف مقابل به ضایعه (contralesional) اشاره دارد؛ یعنی آسیب به نیمکره راست مغز منجر به نادیده گرفتن اشیاء در سمت چپ فضا شده‌است، و با تقارن نیم کره مشخص می‌شود. عملکرد به‌طور کلی در سمت وسط سمت راست به ضایعه (ipsilesional) حفظ می‌شود. بی‌توجهی یکسویه مکرر و مسلماً شدیدتر از آسیب به نیمکره راست مغز افراد راست دست است. پیش‌بینی شده‌است که لوب‌های راستی نسبت به تخصیص توجه فضایی نسبتاً مسئولیت بیشتری دارند، بنابراین آسیب به این نیمکره اغلب اثرات شدیدتری را ایجاد می‌کند. علاوه بر این، ترسیم با کمبود دقت حسی دیداری در نیم زمینهٔ بی‌توجهی دشوار است.
نادیده گرفتن با استفاده از انواع آزمون‌های کاغذ و مدادی تشخیص داده می‌شود. یک روش معمول تست شکل پیچیده (CFT) است. CFT به از بیماران می‌خواهد که یک نقاشی خطی پیچیده را کپی کنند و سپس آن را از حافظه بازتولید کنند. اغلبَ، بیماران از ویژگی‌های موجود در سمت کنتراست فضا و اشیاء غافل می‌شوند. بیماران مبتلا به بی‌توجهی در هنگام تولید تصاویر ذهنی از مکان‌ها و اشیاء آشنا نیز به همین شکل عمل می‌کنند. یک خطای رایج عدم اضافه کردن اعداد در سمت چپ یک تصویر در هنگام رسم یک ساعت آنالوگ از حافظه است، به عنوان مثال، تمام اعداد ممکن است در سمت راست ساعت قرار بگیرند.
یکی دیگر از آزمون‌های کاغذ و مدادی، آزمون تقسیم خط است. در این تمرین بیماران باید یک خط افقی را به نیمه تقسیم کنند. بیماران مبتلا به بی‌توجهی اغلب خط را به سمت راست مرکز واقعی تقسیم می‌کنند و بخش چپ خط را بدون توجه می‌گذارند.
آزمون‌های فسخ نیز برای تعیین میزان کمبود بالقوه استفاده می‌شود. در طی این آزمون، بیماران بایستی تمام اشیاء را از یک صفحه درهم ریخته (از جمله خطوط، اشکال هندسی، حروف و غیره) خارج کنند. بیماران مبتلا به آسیب به‌طور عمده در ناحیه جداری راست، در تشخیص اشیاء در زمینهٔ دیداری فضایی چپ موفق نمی‌شوند و این‌ها اغلب توسط بیمار خط زده نمی‌شوند. علاوه بر این، کسانی که ممکن است به شدت تحت تأثیر قرار گیرند، در تشخیص اشتباهات خود در بررسی بصری دچار شکست می‌شوند.
کمبودهای توجه دیداری فضایی > اطفاء

اطفاء پدیده ای است که در طول تحریک دو چندان همزمان هر دو میدان دید چپ و راست مشاهده می‌شود. بیماران با اطفاء، محرک‌هایی را در زمینه بصری کنترلی که در ارتباط با یک محرک در زمینه آسیب ارائه می‌شوند را درک نمی‌کنند. با این حال، هنگامی که خود به تنهایی ارائه شود، بیماران می‌توانند محرک‌های کنترلی را به درستی درک کنند؛ بنابراین، بیماران با بی‌توجهی قادر به ارائه محرک‌هایی در زمینه نامعمول نیستند، در حالی که بیماران با اطفاء، تنها زمانی که دو جلسه همزمان در هر دو همفیلد اتفاق می‌افتد، نمی‌توانند محرک‌ها را در حوزه نامعمول ارائه دهند. همانند بی‌توجهی، اطفاء بر زمینهٔ فضایی دیداری کنترلی در اکثر بیماران با آسیب یک جانبه تأثیر می‌گذارد. همبستگی‌های آناتومیکی بی‌توجهی و اطفاء دیداری فضایی کاملاً با هم پوشانی ندارند، زیرا گفته می‌شود اطفاء با ضایعات زیرقشری همراه است.
یک روش معمول در تشخیص سریع اطفاء دیداری فضایی، مدل تقابل انگشت است. این مدل به عنوان ارزیابی بالینی استاندارد مورد استفاده قرار می‌گیرد، این کار نیازمند این است که بیمار نشان دهد (زبانی یا با اشاره) در کدام زمینه بصری دست یا انگشت دکتر در حال حرکت است، در حالی که پزشک حرکات تکانی با انگشت سبابه خود انجام می‌دهد. این امر پزشک را قادر می‌کند که بین کمبودهایی که نماد بی‌توجهی هستند و آن‌هایی که نماد اطفاء هستند، با ارائهٔ یک محرک در زمینهٔ کنترلی یا دو محرک همزمان در هر دو زمینهٔ کنترلی و آسیب دیداری، تمایز قائل شود، این تست سریع می‌تواند بلافاصله در یک مرکز بیمارستان برای تشخیص سریع استفاده شود و به خصوص پس از سکته‌های مغزی و تشنج‌ها مفید باشد.
نواحی مرتبط با نقص توجه دیداری فضایی > آسیب جداری خلفی

ناحیه جداری خلفی در رابطه با توجه دیداری فضایی به‌طور قابل توجهی بیشترین مورد مطالعه بوده‌است. بیماران مبتلا به آسیب لوب جداری اغلب توجهی به محرک‌های موجود در نیمکره کنترلی ندارند، همان‌طور که در بیماران مبتلا به بی‌توجهی یکسویه / یک طرفه دیده می‌شود. به این ترتیب، ممکن است افرادی را که به سمت چپشان نشسته‌اند را نادیده بگیرند، ممکن است از خوردن غذایی که در سمت چپشان است خودداری کنند یا حرکات سر یا چشمشان را به چپ مایل کنند. مطالعات توموگرافی کامپیوتری(CT) نشان داده‌است که لوبوئیک جداری فرعی در نیمکره راست، اغلب در بیماران مبتلا به بی‌توجهی شدید، آسیب دیده‌است.
آسیب جداری می‌تواند توانایی نویز تصمیم را کاهش دهد. به نظر می‌رسد نشانه‌های فضایی نا اطمینانی تصمیم دیداری فضایی را کاهش می‌دهند. اختلال در جهت‌گیری فضایی، همان‌طور که در بی‌توجهی یکسویه دیده می‌شود، نشان می‌دهد که بیماران مبتلا به آسیب ناحیه جداری ممکن است دچار مشکل در تصمیم‌گیری در مورد اهداف واقع شده در زمینه کنترلی شوند.
آسیب به ناحیه جداری ممکن است موجب ایجاد پیوندهای وهمی ویژگی‌ها نیز شود. پیوندهای وهمی زمانی اتفاق می‌افتند که افراد گزارشی از ترکیب ویژگی‌هایی را که رخ نداده‌اند، بدهند. برای مثال، هنگامی که یک مربع نارنجی و یک دایره بنفش ارائه می‌شود، شرکت‌کننده ممکن است یک مربع بنفش یا دایره نارنجی گزارش دهد. اگر چه به‌طور معمول نیاز به شرایط خاصی برای یک فرد غیر معیوب برای ایجاد یک ترکیب وهمی وجود دارد، به نظر می‌رسد که برخی از بیماران با آسیب به قشر موضعی ممکن است به چنین اختلالات دیداری فضایی آسیب‌پذیری نشان دهند.  نتایج بیماران جداری نشان می‌دهد که قشر جداری و به تبع آن، توجه فضایی ممکن است در حل این مشکل اتصال ویژگی‌ها استفاده شود.
نواحی مرتبط با نقص توجه دیداری فضایی > آسیب لوب پیشانی

تاکنون آثار ضایعات قشرهای قدامی مقدم بر بی‌توجهی فضایی و سایر نقص‌های دیداری فضایی بوده‌است. به‌طور خاص، آسیب لوب قدامی با نقص در کنترل توجه بیش از حد (تولید حرکات چشم) همراه بوده‌است. به نظر می‌رسد که آسیب‌های نواحی لوب قدامی بالایی که حاوی زمینه‌های قدامی چشم هستند، برخی از انواع حرکات چشم را مختل می‌کنند. گیتون، بوشت، و داگلاس نشان داده‌اند که حرکت چشم هدایت شده از هدف ظاهر شدهٔ ناگهانی بصری ("ضد پرش") در بیماران مبتلا به صدمه نواحی قدامی چشم، که اغلب حرکات رفلکس چشم را به هدف می‌رسانند، به‌طور قابل توجهی مختل شده‌است. هنگامی که بیماران نواحی قدامی چشم دچار ضد پرش می‌شوند، آن‌ها تأخیر در حرکات چشم خود را نسبت به کنترل افزایش داده‌اند. این نشان می‌دهد که لوب‌های قدامی، به ویژه در ناحیه پشتی جانبی حاوی نواحی قدامی چشم، نقش مهمی در جلوگیری از حرکات چشم بازتابی در کنترل توجه عمومی دارند.
علاوه بر این، نواحی قدامی چشم یا نواحی اطراف آن ممکن است به شدت با بی‌توجهی به دنبال ضایعات قدامی پشتی جانبی مرتبط باشد.
ضایعات لوب قدامی به نظر می‌رسد که در توجه دیداری فضایی مربوط به توجه پنهانی (جهت دهی توجه بدون نیاز به حرکت چشم) نقص ایجاد می‌کند. با استفاده از آزمون نشانه دهی فضای پوسنر، الیوستوس و میلنر (۱۹۸۹؛ نگاه کنید به) متوجه شدند که شرکت کنندگان با آسیب لوب قدامی استفادهٔ توجهی نسبتاً کمتری از نشانه‌های معتبر نسبت به شرکت کنندگان گروه کنترل یا شرکت کنندگان با آسیب لوب گیجگاهی نشان دادند. به نظر می‌رسد جهت‌گیری ارادی بیماران لوب قدامی دارای نقص است.
در تحقیقاتی که توسط هویزین و کنارد انجام شد، ناحیه راست جانبی قدامی نیز با بی‌توجهی بصری سمت چپ همراه بود. ناحیهٔ همپوشانی در محل ضایعات در چهار یا پنج بیمار با بی‌توجهی بصری چپ، به ویژه سمت پشتی جانبی چین سینوسی قدامی فرعی مغز و ماده سفید پایینی یافت شد. علاوه بر این، همپوشانی ناحیه آسیب در ناحیه پشتی جانبی بردمن چهل‌وچهار (مقدم به قشر پیش حرکتی) تشخیص داده شد. این نتایج بیشتر نشان دهندهٔ لوب جلویی در هدایت توجه به فضای بصری است.
نواحی مرتبط با نقص توجه دیداری فضایی > آسیب هسته تالاموس (هسته پلولینار)

هسته‌های تالاموس گمانه زده شده‌است که در هدایت توجه به مکان‌های فضای بصری شرکت دارند. به‌طور مشخص، به نظر می‌رسد هسته پالوینار در کنترل زیر قشری توجه فضایی دخیل است و ضایعات در این ناحیه می‌تواند باعث بی‌توجهی شود. شواهد حاکی از آن است که هسته پلومن تالام ممکن است مسئول درگیری در توجه فضایی در یک موقعیت نشانه دهی قبلی باشد. مطالعهٔ رفال و پاسنر نشان داد که بیماران مبتلا به ضایعات حاد پالوینار برای شناسایی یک هدف که در زمینه ضد آسیب دیداری فضایی ظاهر می‌شود، در مقایسه با ظاهرشدن یک هدف درناحیه آسیب در طول یک کار آزمون فضایی، کندتر عمل می‌کنند. این نشان دهندهٔ نقص در توانایی استفاده از توجه برای بهبود عملکرد در تشخیص و پردازش اهداف بصری در منطقه ضد آسیب است.
استفاده در استتار

استتار بر فریب شناخت مشاهده‌کننده متکی است، مانند شکارچی. بعضی از مکانیزم‌های استتار مانند نشانه‌های حواس‌پرتی عملکردشان با رقابت برای توجه دیداری با محرکی که حضور یک شئ مستتر را آشکار می‌کند، است. چنین نشانه‌هایی باید آشکار باشد و از طرح اصلی دور باشد تا از توجه به آن جلوگیری شود، در مقایسه با نشانه‌های مخرب که در تماس با طرح کلی بهتر عمل می‌کنند.
جایزه فیلم سوئیس

Award
| جایزه فیلم سوئیس | جایزه فیلم سوئیس |
| --- | --- |
توصیف: بهترین‌های سینما
کشور:  سوئیس
برگزارکننده: آکادمی فیلم سوئیس
نخستین دوره: ۱۹۹۸
وبگاه: http://www.swissfilmaward.ch 
جایزه فیلم سوئیس (فرانسوی: Prix du cinéma suisse‎؛ آلمانی: Schweizer Filmpreis؛ ایتالیایی: Premio del cinema svizzero) نام یک جایزه ملی فیلم در کشور سوئیس است که در سال ۱۹۹۸ میلادی بنا نهاده شد.
از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۸ میلادی، این جایزه در خلال «جشنواره فیلم سولوتورن» اهدا می‌شد، اما از سال ۲۰۰۹ میلادی، فقط نامزدهای دریافت جایزه در این فستیوال اعلام می‌شود و جشن و مراسم اهدای آن در یک برنامه مجلل و مجزا در شهر لوسرن برگزار می‌شود.
همچنین تا سال ۲۰۰۹ میلادی، اعضا هیئت داوران از وزارت فرهنگ سوئیس و دولت‌مردان آن کشور تعیین می‌شد اما از آن سال به بعد، «آکادمی فیلم سوئیس» اهدای جوایز را به عهده گرفت.
پیتر کری

| پیتر کری نشان استرالیا | پیتر کری نشان استرالیا |
| --- | --- |
زاده: پیتر فیلیپ کری ۷ مهٔ ۱۹۴۳ ‏(۸۱ سال) باکس مارش، ویکتوریا، استرالیا
پیشه: رمان‌نویس
ملیت: استرالیایی
دوره: ۱۹۷۴-اکنون
کار(های) برجسته: اسکار و لوسیندا, تاریخچه حقیقی دارودسته کلی
 جوایز جایزه ادبی من بوکر   ۱۹۸۸, ۲۰۰۱                     :  جوایز جایزه ادبی من بوکر   ۱۹۸۸, ۲۰۰۱                     
پیتر کری (انگلیسی: Peter Carey؛ زادهٔ ۷ مهٔ ۱۹۴۳) نویسنده، پدیدآور و رمان‌نویس اهل استرالیا است. وی دو بار در سال‌های ۱۹۸۸ و ۲۰۰۱ برندهٔ جایزه ادبی من بوکر شده‌است. وی هم‌چنین عضو برگزیده انجمن پادشاهی ادبیات انگلستان (۱۹۸۹)، عضو افتخاری آکادمی علوم انسانی استرالیا (۲۰۰۱) و عضو آکادمی علوم و هنر آمریکا (۲۰۰۳) است.
کتاب‌شناسی > رمان

ایلی واکر (۱۹۸۵)
اُسکار و لوسیندا (۱۹۸۸)
زندگی غیرعادی تریستان اسمیت (۱۹۹۴)
جک مگز (۱۹۹۷)
سرگذشت واقعی دارودسته کلی (۲۰۰۰)
زندگی جعلی من (۲۰۰۳)
داستان عاشقانه سرقت (۲۰۰۶)
من غیرقانونی (2008).
طوطی و اُلیور در آمریکا (۲۰۱۰)
کیمیای اشک (۲۰۱۲)
فراموشی (۲۰۱۴)
کتاب‌شناسی > مجموعه داستان کوتاه

خیکی در تاریخ (۱۹۷۴)
جنایات جنگی (۱۹۷۹)
کتاب‌شناسی > آثار ترجمه شده «پیتر کری» به فارسی در ایران

«من غیرقانونی»، ترجمه محمدصادق رئیسی، نشر روزگار (در دست انتشار).
«سرقت، یک داستان عاشقانه»، ترجمه محمدصادق رئیسی، نشر روزگار (در دست انتشار).
گرامر صفت

گرامر صفت یک روش رسمی برای تعریف صفات متغیرها یا غیر پایانه‌های موجود در قواعد تولید یک دستور زبان رسمی می‌باشد، این صفات دامنه مقادیر غیر پایانه‌های قواعد تولید را تعیین می‌کنند. تعیین مقدار صفت در گره‌های درخت نحو تجزیه، هنگامی که زبان توسط برخی از تحلیلگرهای نحوی یا کامپایلر پردازش می‌شود، صورت می‌گیرد. این صفات دامنه مقادیر غیر پایانه‌های قواعد تولید را تعیین می‌کنند.

بر اساس اینکه گره‌ها در درخت نحو از چه روشی برای گرفتن مقادیر خود استفاده می‌کنند، صفات به دو گروه ترکیبی و موروثی تقسیم می‌شوند. صفت‌های ترکیبی مقادیر خود را از مقدار صفات گره‌های فرزند خود می‌گیرند، در حالیکه صفت‌های موروثی مقادیر خود را از گره‌های والد یا گره‌های هم نیای خود دریافت می‌کنند.
صفات ترکیبی اطلاعات معنایی را به گره‌های بالایی درخت تجزیه منتقل می‌کنند، در حالی که صفات موروثی به انتقال اطلاعات معنایی به گره‌های پایین و در سراسر آن کمک می‌کنند. به عنوان نمونه، هنگام ساختن یک ابزار ترجمه زبان، مانند کامپایلر، ممکن است برای اختصاص مقادیر معنایی به ساختارهای نحوی از این صفات استفاده شود. همچنین، می‌توان تحلیل معنایی دستور زبان را بررسی و مورد ارزیابی قرار داد. تحلیل معنایی گرامر زبان، قواعدی از زبان را نشان می‌دهد که به‌طور واضح با تعریف نحوی قابل بیان نمی‌باشد.

از گرامر صفت نیز می‌توان به‌طور مستقیم برای ترجمه درخت نحو به کد برای برخی از زبان‌های میانی استفاده کرد.

یکی از نقاط قوت دستور زبان صفت این است که آنها می‌توانند اطلاعات را به روشی کنترل شده و رسمی از هر کجای درخت نحو تجزیه به هر جای دیگر، منتقل کنند.
تاریخچه

دستور زبان صفت توسط دونالد نوت (به انگلیسی: Donald Knuth) و پیتر وگنر (به انگلیسی: Pete Wegner) اختراع شده‌است. درحالیکه دونالد نوت مفهوم کلی گرامر صفت را مطرح کرده بود، پیتر وگنر مفهوم صفت موروثی را اختراع کرد.
مثال

در ادامه یک گرامر مستقل از متن را مشاهده می‌کنید که زبان حاصل از آن، ضرب و جمع اعداد صحیح را توصیف کند.
Expr → Expr + Term
Expr → Term
Term → Term * Factor
Term → Factor
Factor →"("Expr")"
Factor → integer/Expr
دستور زبان صفت زیر را می‌توان برای محاسبه نتیجه عبارتی که در دستور زبان نوشته شده‌است، استفاده کرد. توجه داشته باشید که این گرامر فقط از مقادیر صفات ترکیبی استفاده می‌کند و به همین دلیل به آن گرامر صفت S می‌گویند.
Expr1 → Expr2 + Term  [Expr1.value = Expr2.value + Term.value]
Expr → Term  [Expr.value = Term.value]
Term1 → Term2 * Factor  [Term1.value = Term2.value * Factor.value]
Term → Factor  [Term.value = Factor.value]
Factor →"("Expr")"  [Factor.value =  Expr.value]
Factor → integer  [Factor.value = strToInt(integer.str)]
صفت ترکیبی

یک صفت ترکیبی از مقادیر صفات گره‌های فرزندانش محاسبه می‌شود. از آنجا که ابتدا باید مقدار صفت گره‌های فرزند محاسبه شود، این فرایند به شکل پایین به بالا است. برای تعریف رسمی یک صفت ترکیبی، فرض کنید: G=\langle V_{n},V_{t},P,S\rangle  تعریف صوری یک دستور زبان باشد، تفسیر هر یک از نمادها به شرح زیر است:
ٰ V_{n} مجموعه نمادهای غیر پایانی یا متغیرها است.
V_{t} مجموعه نمادهای پایانی است.
P مجموعه قواعد تولید گرامر است.
S نماد شروع گرامر است.
حال یک رشته از نمادهای غیر پایانه یا متغیرها(A) و یک صفت به نام a را در نظر بگیرید، A.a در صورت برقراری هر سه شرط زیر یک صفت ترکیبی است:
A\rightarrow \alpha \in P (به عبارت دیگر  A\rightarrow \alpha  یکی از قواعد دستور زبان باشد).
\alpha =\alpha _{1}\ldots \alpha _{n},\forall i,1\leq i\leq n:\alpha _{i}\in (V_{n}\cup V_{t}) (یعنی هر نمادی در بدنه یک قاعدهٔ تولید، یا غیر پایانه (متغیر) یا پایانه باشد)
A.a=f(\alpha _{j_{1}}.a_{1},\ldots ,\alpha _{j_{m}}.a_{m}) ، که  \{\alpha _{j_{1}},\ldots ,\alpha _{j_{m}}\}\subseteq \{\alpha _{1},\ldots ,\alpha _{n}\} (یعنی مقدار صفت، یک تابع f است، که بر روی برخی از مقادیر نمادهای موجود در بدنهٔ یک قاعده اعمال می‌شود)
صفت موروثی

صفت موروثی در یک گره درخت تجزیه با استفاده از مقادیر صفت در والدین یا خواهران و برادران بدست می‌آید. صفت‌های موروثی برای بررسی ساختار در یک زبان برنامه‌نویسی که در قالب قواعد تولید بیان شده‌است، مناسب می‌باشند. به عنوان مثال، می‌توانیم از یک صفت موروثی برای بررسی اینکه آیا یک شناسه در سمت چپ یا سمت راست یک رابطه نسبت دادن ظاهر می‌شود استفاده کنیم، تا تصمیم بگیریم که آیا آدرس یا ارزش شناسه لازم است یا خیر. برخلاف صفات ترکیبی، صفات موروثی می‌توانند مقادیر گره‌های والدین یا خواهران و برادران را بگیرند. برای مثال قاعدهٔ تولید زیر را در نظر بگیرید:
S→ABC
در این قاعده، A می‌تواند مقادیر S ,B و C را بدست آورد، B می‌تواند مقادیر S ,A و C را بدست آورد. به همین ترتیب C می‌تواند مقادیر S ,A و B را بگیرد.
انواع دستور زبان صفت

گرامر صفت L: این گرامر، هم از صفت‌های موروثی و هم از صفت‌های ترکیبی می‌تواند استفاده کند، با این شرط که صفت‌ها از چپ به راست در درخت نحو تجزیه ارزیابی شده و مقدار گیرند.
گرامر صفت LR: در این گرامرها مقدار صفات براساس تجزیهٔ LR مورد ارزیابی قرار می‌گیرند. این گرامرها زیر مجموعه ای از گرامرهای صفت L، و گرامر صفت S، زیر مجموعه این گرامرها می‌باشد.
گرامر صفت ECLR: گرامر صفت ECLR یک نوع از گرامر LR است، که در آن از رابطه هم‌ارزی برای بهینه‌سازی ارزیابی صفات استفاده می‌شود.
گرامر صفت S: یک نوع ساده از گرامر صفت، که فقط از صفات ترکیبی استفاده می‌کند، و از صفات موروثی استفاده نمی‌کند.
شیدرنگی

یک عدسی عینک شیدفامی، پس از قرارگیری در برابر آفتاب در حالی که پاره‌ای از آن عدسی توسط کاغذ پوشیده مانده است.
نوررنگی، شیدفام‌مندی یا فتوکرومیسم (به انگلیسی: Photochromism) ترادیسش واگشت‌پذیر یک گونه شیمیایی (فتوسویچ) است میان دو دیسه، توسط جذب تابش برقامغناطیسی (شیدهمپارش)، جایی که این دو دیسه دارای بیناب‌های جذب دیگرسان هستند. در زبان ساده، این می‌تواند به‌عنوان یک تغییر برگشت‌پذیر رنگ هنگام مواجهه با نور توصیف شود.
ریشه‌شناسی

این واژه از سه جز ساخته شده است: پیشوندهای photo- (شید، نور) و chromo- (رنگ، فام) و پسوند -ism (گری، مندی)، که رو هم رفته می‌شود photochromism (شیدرنگ‌مندی).
ولسوالی زیروک

| زیروک | زیروک |
| --- | --- |
کودکان زیروک: کودکان زیروک
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
کشور:  افغانستان
ولایت: پکتیکا
مردم: مردم
جمعیت: ۴۳۱۹۰
کوه‌های زیروک
زیروک یکی از ولسوالی‌های ولایت پکتیکا در جنوب خاوری افغانستان با جمعیت نزدیک به ۴۳۱۹۰ نفر است. شهر اصلی زیروک است که در جاده اصلی خوست-ارگون قرار دارد.
زیروک یک ولسوالی دورافتاده از ولایت پکتیکا است که از شرق با ولسوالی سپیره ولایت خوست، از جنوب غربی با ولسوالی نکه، از غرب با ولسوالی اورگون و از شمال با وزیرستان همسایه است.
این ولسوالی در مرکز قوم پشتون زادران قرار دارد. مردم زبان پشتو را با لهجه زدران صحبت می‌کنند.
جمعیت‌ شناسی

از نظر قبیله‌ای، مردم زیروک آنیخون خیل هستند، اما برخی از قبیله‌های فرعی از جمله:
سوری،،شوزی، ماداکای، عالمی، خودکی، انبکی، ډاب کلی
داب مرکز ولسوالی زیروک است. در داب دفتر فرماندار منطقه، ستاد پلیس و یک پایگاه عملیاتی خط مقدم ایالات متحده (FOB) قرار داشت. برخی از مردم در خارج از روستاهای نزدیک به حوضه زیروک زندگی می‌کنند. این سکونتگاه‌ها کاسکی (پشتو: کهاڅکی) نامیده می‌شوند. کاسکی در غرب زیروک قرار دارد و از قبیله شوزی است.
تحصیلات

مردم زیروک به دلیل علاقه‌یشان به آموزش مدرن شناخته شده است. زیروک تعداد فارغ التحصیلان بالایی دارد. سطح تحصیلات و درصد افراد تحصیل کرده در مقایسه با سایر ولسوالی‌ها مانند اورگون بیشتر نیست. در کل منطقه فقط یک مدرسه عالی وجود دارد. معلمانی که در مدرسه تدریس می‌کنند حرفه‌ای و واجد شرایط نیستند. دانش آموزان برای یادگیری در باغ ها جمع می شوند. این مدرسه ساختمان خود را دارد اما در نزدیکی پایگاه ایالات متحده است. به دلیل نزدیکی ساختمان مدرسه به پایگاه نظامی، دانش‌آموزان و معلمان از ترس اصابت موشک احتمالی طالبان ساختمان را ترک کرده و به باغ‌های اطراف می‌رفتند.
اقتصاد

اقتصاد زیروک عمدتاً مبتنی بر کوه و کشت است. کوه های زیروک حاوی میوه کاج است که میوه خشک نسبتاً گران و قیمتی است. مساحت کوه‌های زیروک زیاد است و به هر خانواده میزان کافی زمین می‌رسد.
زندگی روستایی

زندگی مردم خیلی ساده است. مردم صبح زود از خواب بیدار می‌شوند و معمولاً حداقل یک نفر از هر خانواده برای آوردن چوب برای سوزاندن و شاخه‌های بلوط برای احشام به کوه می‌رود.
آلکس دا کید

| آلکس دا کید | آلکس دا کید |
| --- | --- |
Grant in 2016: Grant in 2016
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: Alexander Junior Grant
زاده: ۷ اوت ۱۹۸۲ ‏(۴۲ سال) بریستول،  England
خاستگاه: وود گرین، لندن،  England
ژانر:  آلترناتیو راک  موسیقی هیپ هاپ  موسیقی پاپ  آراندبی معاصر 
پیشه(ها):  Record producer  songwriter  record executive 
ساز(ها):  کیبورد الکترونیک  ماشین درام  sampler 
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۸-اکنون
ناشر(ان):  KidinaKorner  اینترسکوپ رکوردز 
همکاری‌های مرتبط:  ایمجین درگنز  Jamie N Commons  اسکایلر گری  X Ambassadors  امینم  هلی بری 
الکساندر گرانت (به انگلیسی: Alexander Grant) ملقب به الکس دا کید، تهیه‌کننده موسیقی اهل بریتانیا است.