stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مسعود کاظمی
بازداشت > واکنش‌ها

بازداشت و زندانی شدن کاظمی واکنشهای بسیاری در عرصه بین‌المللی برانگیخت. سازمان عفو بین‌الملل همزمان با تأیید حکم ۴٫۵ زندان «مسعود کاظمی» روزنامه‌نگار و سردبیر ماهنامه «صدای پارسی»، با انتشار بیانیه‌ای این حکم را ناعادلانه خواند و خواستار آزادی فوری و بدون قید و شرط این روزنامه‌نگار از زندان شد.
روزنامه واشینگتن پست در تاریخ ۷ خرداد ۱۳۹۸ در گزارشی ضمن پوشش وسیع این رخداد نوشت که کاظمی، یک خبرنگار باتجربه به اتهام تبلیغ علیه دولت به دلیل توئیت درمورد فساد دولتی، به دادگاه رفت و زندانی شد.
کاظمی درسپتامبر ۲۰۱۹ از سوی ائتلاف ۱۰ رسانه بین‌المللی برای آزادی مطبوعات در فهرست روزنامه‌نگاران تحت‌فشار جهان قرار گرفت که در سال ۲۰۱۹ تحت بازداشت و آزار حکومتی قرار گرفته‌اند. این گزارش در رسانه‌های معتبری چون مجله تایم و روزنامه نیویورک تایمز بازتاب داشت.
در ژانویه سال ۲۰۲۰ نام کاظمی از سوی ائتلاف چهل رسانه بین‌المللی برای آزادی مطبوعات در فهرست روزنامه‌نگاران تحت‌فشار جهان قرار گرفت که پس از اعتراضات آبان ۹۸ در ایران و قطع اینترنت همچنان در زندان به سر می‌برد.
همچنین در ماه نوامبر ۲۰۱۹ انجمن قلم استرالیا ضمن انتشار گزارشی دربارهٔ کاظمی نوشت که باید حواسمان باشد حکومتها نتوانند هیچ قلمی را بشکنند.
در ماه مارس سال ۲۰۲۰ وزارتخارجه آمریکا گزارش سالیانه خود دربارهٔ نقض حقوق بشر در جهان را منتشر کرد که در بخشی از این گزارش ادامه حبس برخی شهروندان دو تابعیتی مانند سیامک نمازی و شماری از فعالان محیط زیستی همچون نیلوفر بیانی و محکومیت کاظمی سردبیر ماهنامه صدای پارسی به چهار سال و نیم به عنوان موارد نقض حقوق بشر یادآوری شده‌اند.
۵۶۴ نفر از روزنامه‌نگاران در نامه‌ای به سران سه قوه و نمایندگان مجلس خواستار آزادی کاظمی و مرضیه امیری، دو روزنامه‌نگار زندانی شدند. آن‌ها در این نامه با اشاره به «فشار نهادهای امنیتی» که باعث بی‌کاری برخی از خبرنگاران شده، به «احضار و بازداشت‌ها» نیز اعتراض کردند.
کافه ستاره

| کافه ستاره | کافه ستاره |
| --- | --- |
کارگردان: سامان مقدم
تهیه‌کننده: مصطفی شایسته هدایت فیلم
نویسنده: پیمان معادی
بازیگران: افسانه بایگان پژمان بازغی هانیه توسلی رؤیا تیموریان حامد بهداد شاهرخ فروتنیان مسعود رایگان نیکو خردمند ایرج نوذری نگار فروزنده کوروش ستوده مهدی صباغی کیانوش گرامی
موسیقی: امیر توسلی
فیلم‌بردار: بهرام بدخشانی
تدوین‌گر: محمدرضا مویینی
شرکت تولید: هدایت فیلم
تاریخ‌های انتشار: ۱۸ مرداد ۱۳۸۵
مدت زمان: ۹۰ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
کافه ستاره چهارمین فیلم سینمایی سامان مقدم است. این فیلم در بیست و چهارمین جشنواره فیلم فجر (۱۳۸۴) در بخش مسابقه سینمای ایران شرکت کرد اما موفق به کسب هیچ سیمرغ بلورینی نشد. با این حال کافه ستاره توانست تندیس بهترین تدوین و همچنین تندیس ویژه هیئت داوران دهمین جشن خانه سینما را به خود اختصاص دهد. این فیلم در دهمین جشن سینمایی ـ تلویزیونی دنیای تصویر در هفت رشته نامزد بود که سرانجام موفق به کسب جایزه‌های بهترین کارگردانی، بهترین تدوین و بهترین بازیگر زن (رؤیا تیموریان) شد.
کافه ستاره فیلمی اپیزودیک است که در سه قسمت مختلف داستان زندگی سه زن را در یکی از محله‌های قدیمی تهران روایت می‌کند و بر اساس کوچه مداق اثر نجیب محفوظ نوشته شده است. این فیلم یکی از فیلمهای مورد علاقه و محبوب برخی منتقدان از جمله مسعود فراستی منتقد سرشناس و مطرح ایرانی است که این فیلم را ستوده است.
بازیگران

| بازیگر | نقش |
| --- | --- |
افسانه بایگان: فریبا
پژمان بازغی: ابی
هانیه توسلی: سالومه
رؤیا تیموریان: ملوک
حامد بهداد: خسرو
شاهرخ فروتنیان: فریدون
مسعود رایگان: پدر سالومه
نیکو خردمند: مادر فریبا
ایرج نوذری: شاهین
نگار فروزنده: کتی
کوروش ستوده: 
مهدی صباغی: احمد
کیانوش گرامی: خواننده
:
سپاه قدس گیلان

با لشکر ۱۶ قدس، نیروی قدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، یا قرارگاه قدس اشتباه نشود.
| سپاه قدس گیلان | سپاه قدس گیلان |
| --- | --- |
فعال: ۱۳۸۷
کشور:  ایران
وفاداری: نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران
رسته: سپاه پاسداران انقلاب اسلامی
گونه: سپاه استانی
نقش: فرماندهی و نظارت
اندازه: سپاه
بخشی از: فرماندهی کل سپاه پاسداران
پادگان/ستاد: رشت، استان گیلان
فرماندهان: فرماندهان
فرمانده: سرتیپ‌دوم پاسدار حمید دامغانی
جانشین فرمانده: سرهنگ پاسدار الیاس کوثری
معاون هماهنگ‌کننده: سرهنگ پاسدار احمدرضا منشوری
فرماندهان برجسته: هامون محمدی محمد عبدالله‌پور
رژه نیروهای سپاه قدس گیلان به‌مناسبت سالگرد جنگ ایران و عراق در سال ۱۳۹۷، رشت
سپاه قدس گیلان یگان نظامی-امنیتی و از سپاه‌های استانی زیرمجموعه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است، که ستاد فرماندهی آن در شهر رشت مستقر می‌باشد و وظیفه فرماندهی و کنترل کلیه یگان‌های سپاه و بسیج مستقر در استان گیلان را برعهده دارد. مهم‌ترین یگان‌های زیرمجموعه این سپاه، لشکر ۱۶ قدس (از نیروی زمینی سپاه) و ۱۷ سپاه ناحیه‌ای (نواحی بسیج شهرستان‌های استان) همچون سپاه رشت، سپاه بندر انزلی، سپاه آستارا، سپاه تالش، سپاه رودبار و سپاه لاهیجان می‌باشند. در حال حاضر سرتیپ‌دوم پاسدار حمید دامغانی فرماندهی سپاه قدس استان گیلان را برعهده دارد. پیش‌تر از ۱۳۹۴ تا ۱۴۰۲ محمد عبدالله‌پور فرمانده سپاه قدس گیلان بود.
سپاه فجر فارس

با لشکر ۱۹ فجر اشتباه نشود.
| سپاه فجر فارس | سپاه فجر فارس |
| --- | --- |
فعال: ۱۳۸۷
کشور:  ایران
وفاداری: نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران
رسته: سپاه پاسداران انقلاب اسلامی
گونه: سپاه استانی
نقش: فرماندهی و نظارت
اندازه: سپاه
بخشی از: فرماندهی کل سپاه پاسداران
پادگان/ستاد: شیراز، استان فارس
فرماندهان: فرماندهان
فرمانده: سرتیپ‌ پاسدار یدالله بوعلی
جانشین: سرتیپ‌دوم پاسدار هاشم جمالی
معاون هماهنگ‌کننده: سرهنگ پاسدار قاسم علی‌پور
فرماندهان برجسته: محمدرضا فلاح‌زاده غلامحسین غیب‌پرور سید هاشم غیاثی
رژه نیروهای سپاه فجر فارس به‌مناسبت سالگرد جنگ ایران و عراق در سال ۱۳۹۷، شیراز
سپاه فجر فارس یگان نظامی-امنیتی و از سپاه‌های استانی زیرمجموعه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است، که ستاد فرماندهی آن در شهر شیراز مستقر می‌باشد و وظیفه فرماندهی و کنترل کلیه یگان‌های سپاه و بسیج مستقر در استان فارس را برعهده دارد.
پیشینه شکل‌گیری این سپاه، به بهمن‌ماه ۱۳۶۰ و تشکیل لشکر ۱۹ فجر در خلال جنگ ایران و عراق بازمی‌گردد، که نیروهای آن از استان فارس تأمین می‌شد. سپاه فجر فارس در سال ۱۳۸۷ در پی اجرای طرح تغییرات ساختاری در سپاه پاسداران و تشکیل سپاه‌های استانی تأسیس شد.
مهم‌ترین یگان‌های زیرمجموعه این سپاه، لشکر ۱۹ فجر شیراز، تیپ ۳۳ نیروی مخصوص المهدی جهرم، گروه ۴۶ مهندسی امام‌هادی کوار، گروه ۵۶ توپخانه یونس سروستان، تیپ تکاور امام‌سجاد کازرون و تیپ تکاور انصارالحجه فسا از نیروی زمینی سپاه، همچنین ۳۷ سپاه ناحیه‌ای (نواحی بسیج شهرستان‌های استان فارس) همچون سپاه شیراز، سپاه کازرون، سپاه جهرم و سپاه فسا می‌باشند. در حال حاضر سرتیپ‌ پاسدار یدالله بوعلی فرماندهی سپاه فجر استان فارس را برعهده دارد.
سرشماری عمومی نفوس و مسکن (۱۳۶۵)

سرشماری عمومی نفوس و مسکن ۱۳۶۵ چهارمین سرشماری عمومی نفوس و مسکن ایران و اولین سرشماری عمومی نفوس و مسکن بعد از پیروزی انقلاب اسلامی ایران به مرحله اجرا درآمد. این سرشماری در شرایط جنگ با عراق و محاصره اقتصادی در نیمه دوم سال ۱۳۶۱ تهیه و پس از اجرای آزمایشی در سه شهرستان از سه استان و چند حوزه نمونه در هر یک از استانهای دیگر در ۱۳۶۵ بطور کامل و نهایی اجرا شد.

سرشماری به‌طور همزمان در تمام نقاط کشور از تاریخ ۱۶ تا ۳۰ مهر ۱۳۶۵ انجام شد. در این مرحله، سازمان برنامه و بودجه وقت استانها، مراکز تربیت معلم و سایر سازمانها و مؤسسات دولتی و همچنین نهادهای انقلاب اسلامی در راستای اجرای سرشماری با مرکز آمار ایران همکاری داشتند.
ابوالفضل قدیانی

| ابوالفضل قدیانی | ابوالفضل قدیانی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۲۴
ملیت: ایرانی
پیشه: فعال سیاسی زندانی سیاسی عضو مؤسس سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران
همسر: زهرا رحیمی
فرزندان: ۳
ابوالفضل قدیانی (زاده ۱۳۲۴) از اعضای ارشد سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران و از زندانیان سیاسی و همچنین از زندانیان سیاسی پس از انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۸۸) است.
فعالیت‌های سیاسی

ابوالفضل قدیانی پس از اعتراض‌ها به نتایج انتخابات ریاست جمهوری دهم در دادگاهی که در شعبهٔ ۱۵ دادگاه انقلاب اسلامی برایش تشکیل شد، شرکت نکرد و آن را غیرقانونی خواند. وی با ۶۴ سال سن به‌عنوان مسن‌ترین زندانی پس از انتخابات نام برده می‌شود. اتهامات وی توهین به رهبری و تبلیغ علیه نظام ذکر شد و برای اتهام تبلیغ علیه نظام به دو سال زندان و برای اتهام توهین به رهبری به سه سال زندان دیگر محکوم گردید.
فعالیت‌های سیاسی > نامه به علی خامنه‌ای

قدیانی در نامه‌ای خطاب به علی خامنه‌ای نوشته است: «... اینک از زندان اوین این فریاد را برمی‌آورم. باری من و امثال من در راه پیروزی انقلاب جان، مال و آزادی خویش را نگذاشته‌ایم که سه دهه بعد علی خامنه‌ای اینگونه بر کشور سلطنت کند. آقای خامنه‌ای، از سر راه این ملت مظلوم کنار بروید. لحظه‌ای با این پرسش ساده خلوت نمی‌کند که: چه تفاوتی است میان من و حسنی مبارک، یا سرهنگ قذافی و چرا استبداد در مصر و لیبی نامبارک و مذموم است و در ایران و سوریه ستودنی است؟ با آزاد ساختن رهبران شجاع و مقاوم جنبش سبز اعتراضی آقایان موسوی و کروبی بنگرند که چگونه سیل مشتاق میلیون‌ها ایرانی آزادی‌خواه در خیایان‌ها جاری شده و فاتحهٔ استبداد را می‌خوانند.»
او در جلسه دادگاهی که در تاریخ ۲۹ فروردین ۱۳۹۱ برای رسیدگی به اتهامات وارده در این زمینه تشکیل شده بود گفت: «رهبری بزرگ‌ترین ضربه را به نظام وارد کرد»، گفته می‌شود وی که از شرکت در دادگاه امتناع کرده بود، به بهانهٔ انتقال به بیمارستان قلبی از زندان به دادگاه برده شد.
فعالیت‌های سیاسی > مخالفت با نظام جمهوری اسلامی

او از جمله ۱۵ فعال سیاسی و مدنی بود که در بهمن ۱۳۹۶ با تأکید بر «اصلاح‌ناپذیری» نظام جمهوری اسلامی ایران خواستار برگزاری همه‌پرسی تحت نظارت سازمان ملل متحد برای «گذار مسالمت‌آمیز» از حکومت کنونی «به یک دموکراسی سکولار پارلمانی» شد.
اجرای حکم

ابوالفضل قدیانی پانزدهم شهریور ۱۳۹۱ به اجرای احکام دادسرای مقدسی مستقر در زندان اوین احضار شد تا حکم ۴۰ ضربهٔ شلاق تعزیری او اجرا شود. ابوالفضل قدیانی به دلیل نگارش متنی خطاب به ملت ایران و به اتهام تبلیغ علیه نظام از سوی شعبهٔ ۲۸ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی مقیسه به تحمل یکسال حبس محکوم شده بود که شعبهٔ ۵۴ دادگاه تجدیدنظر به ریاست قاضی بابایی این حکم به ۲ سال حبس و ۴۰ ضربه شلاق تغییر کرد. شعبهٔ اجرای احکام درحالی درصدد اجرای حکم شلاق این زندانی سیاسی برآمده بود که اساساً حکم تجدیدنظر به وی ابلاغ نشد.
حکم سال ۹۷

ابوالفضل قدیانی، در اسفند ۹۷ به تحمل سه سال زندان و مطالعه و رونویسی از سه کتاب منتشر شده از نهادهای ایران از جمله کتاب «داستان سیستان» نوشتهٔ رضا امیرخانی، محکوم شد. برای اتهام توهین به رهبری به دو سال و به اتهام تبلیغ علیه نظام به یک سال زندان محکوم شده است.
حکم سال ۹۷ > واکنش دفتر رهبر جمهوری اسلامی به حکم رونویسی از کتاب‌ها

پس از انتشار خبر حکم رونویسی از سه کتاب، خبرگزاری فارس در خبری از قول یکی از اعضای دفتر سیدعلی خامنه‌ای نوشت: «انتشار آثار مرتبط با رهبر معظم انقلاب برای آشنایی با رأی و اندیشه و نیز زندگی و سیرهٔ اخلاقی و اجتماعی معظم‌له است و به‌کارگیری آن به عنوان مجازات یک مجرم، بدسلیقگی است. دفتر حفظ و نشر آثار رهبر معظم انقلاب هیچ توصیه‌ای به دادگاه‌ها جهت مطالعهٔ اجباری آثار رهبر انقلاب توسط محکومان ندارد و این کار را مغایر با اثربخشی و روح کار فرهنگی می‌داند.»
حکم سال ۹۷ > واکنش رضا امیرخانی به حکم رونویسی از کتابش

پس از انتشار حکم ابوالفضل قدیانی و الزام به رونویسی از کتاب داستان سیستان، رضا امیرخانی در کانال تلگرامی خود به این حکم واکنش نشان داد و نوشت: «کتاب را به حکم قاضی نمی‌خوانند؛ کتابی درست خوانده می‌شود که مخاطب، خود، آن را انتخاب کند. اگر قرار است کتاب به فهرست مجازات‌های تکمیلی افزوده شود، بهتر است پیش از آن، تغییراتی در قانونِ حقوق مؤلفان و مصنفان انجام پذیرد و در آن پیش‌بینی شود تا از مؤلفان برای این کار اجازه بگیرند»
شاخص قیمت بورس اوراق بهادار تهران

| 0 | 1 |
| --- | --- |
بنیادگذاری: فروردین ۱۳۶۹
بهره‌بردار: سازمان بورس و اوراق بهادار ایران
بورس اوراق بهادار: بورس اوراق بهادار تهران
شیوه وزن‌دهی: میانگین وزنی
شاخص‌های مرتبط:  تدیکس (TEDIX)  تپیکس (TEPIX)  تدپیکس (TEDPIX)  تفیکس (TEFIX)  شاخص ۳۰ شرکت بزرگ (TEFIX 30)  شاخص ۵۰ شرکت فعال‌تر  شاخص صنعت 
وبگاه: http://www.tse.ir/cms/Default.aspx?tabid=222
شاخص قیمت بورس اوراق بهادار تهران موسوم به تپیکس (به انگلیسی: TEPIX) که به‌طور خلاصه شاخص کل هم خوانده می‌شود، نشانگر روند عمومی قیمت کل شرکت‌های بورس است و تغییرات سطح عمومی قیمت‌ها را نسبت به تاریخ مبدأ نشان می‌دهد.
شاخص کل در ۱ شهریور ۱۳۶۹ با عدد ۱۰۰ واحد تعریف شد. بالاترین رقم ثبت‌شده برای این شاخص، در ۱۳ مرداد ۱۳۸۳ با ۱۳۸۸۲ واحد بود. شاخص کل بورس اوراق بهادار تهران روز دوشنبه ۱۶ شهریور ۱۳۹۰ به ۲۶ هزار و ۹۳۰ واحد رسید. این عدد در تاریخ بورس بی‌سابقه است. شاخص کل ابتدای سال ۱۳۹۰ حدود ۲۳ هزار بود.
پس از گذشت نزدیک به ۶ سال، شاخص بورس اوراق بهادار تهران در تاریخ ۲۴ فروردین ۱۳۸۹ به بالاترین حد خود در تاریخ بورس ایران یعنی به عدد ۱۳٬۹۰۴ رسید. با بروز بحران ارزی در ایران در سال ۱۳۹۱ این نشانگر رشد خود را از ۲۳۷۸۷ واحد در مرداد ۱۳۹۱ شروع و به رکورد تاریخی خود در ۱۵ دی ماه ۱۳۹۲ که ۸۹۵۰۰ واحد بود رساند و پس از آن وارد دوران رکود و نزول خود گردید. فاجعه بارترین روز برای بورس تهران (یکشنبه سیاه) در تاریخ ۲۲ دی ماه ۱۳۹۲ اتفاق افتاد که در آن شاخص کل بورس تهران بیش از ۲۲۰۰ واحد افت داشت.[نیازمند منبع]
مدیا کاشیگر

| مدیا کاشیگر | مدیا کاشیگر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۱ اردیبهشت ۱۳۳۵ یزد،  ایران
درگذشت: ۷ مرداد ۱۳۹۶ - (۶۱ سال) تهران
آرامگاه: قطعهٔ نام‌آوران گورستان بهشت زهرا
ملیت: ایرانی
پیشه(ها): نویسنده، شاعر، مترجم و فعال فرهنگی
مدیا کاشیگر (زادروز ۱۱ اردیبهشت ۱۳۳۵، یزد_ درگذشت ۷ مرداد ۱۳۹۶، تهران) مترجم، نویسنده و شاعر ایرانی بود.
زندگی و تحصیلات

مدیا کاشیگر در سال ۱۳۳۵ در یزد به دنیا آمد. پدر وی، لطیف کاشیگر از مهاجرین آسوری‌تبار (آشوری) بوده که به همراه خانواده خود به شهر کاشان مهاجرت کرده بودند و نام خانوادگی کاشیگر را نیز از همین جهت برگزیده بودند. او تحصیلاتش را تا دیپلم در فرانسه گذراند، اما تحصیل در دانشگاه را در رشته‌های معماری و اقتصاد در ایران نیمه‌تمام گذاشت. از او ۲۰ عنوان کتاب در زمینه‌های شعر، داستان و ترجمه منتشر شده‌است. وی دبیر سه دوره جایزه ادبی یلدا و بنیانگذار جایزه ادبی روزی روزگاری بود. علاوه بر این کاشیگر از اعضای بنیان‌گذار بنیاد جایزهٔ محمود استادمحمد و عضو هیئت امنای این جایزه بود.
سمت‌ها و عضویت‌ها

مدیا کاشیگر از اعضای هیئت مدیرهٔ بنیاد محمود استادمحمد برای اعطای جایزه ادبیات نمایشی بود. او دبیری جایزه ادبی روزی روزگاری را برعهده داشت. اولین دورهٔ آن در اردیبهشت ماه سال ۱۳۸۶ برگزار شد و تا سال ۸۹ تداوم داشت. این جایزه از سال ۹۰ برگزار نمی‌شود.
وی از مترجمان رسمی مورد تأیید سفارت فرانسه در تهران بود.
آثار > ترجمه

برخی از شاخص‌ترین آثار ترجمه مدیا کاشیگر آثاری از ولادیمیر مایاکوفسکی، فرناندو آرابال، اوژن یونسکو و … است. هم‌چنین به ترجمه‌هایی از زبان فرانسه به فارسی از آثار آلبر کامو، آنتوان دو سنت اگزوپری، و پل ریکور می‌توان اشاره کرد. او سومین مترجم نمایشنامهٔ کرگدن‌های اوژن یونسکو می‌باشد. (پس از جلال آل احمد و پری صابری و پیش از احمد کامیابی مسک و سحر داوری) شناخته‌شده‌ترین ترجمهٔ کاشیگر شاید ابر شلوارپوش اثر مایاکوفسکی باشد. رمان‌های تکنیک کودتا نوشتهٔ کورتزیو مالاپارته، خرده آسمان، انگار هیچ نوشته کلود استپان از دیگر آثار اوست. در کنار ترجمهٔ این آثار، او برای سالیان متمادی در شماره‌های مختلف فصلنامهٔ ارغنون و زیباشناخت به ترجمهْ مقالاتی از تزوتان تودوروف همت گماشت و متن‌های مهمی در باب اهمیت زبان و «نظریهٔ ترجمه و زبان‌شناسی» منتشر کرد.
مدیا کاشیگر همچنین در حوزهٔ ترجمه‌شناسی (نظریه‌پردازی ترجمه) صاحب‌نظر بود، و سخنرانی‌ها، گفتگوها و مقالات متعددی در این زمینه از او برجا مانده‌است. تعدادی از بهترین مقالات و سخنرانی‌های کاشیگر در کتابی با عنوان «مرگ موریانه» از سوی انتشارات میلکان در سال ۱۳۹۴ به چاپ رسیده‌است که تمام مطالب آن، متعلق به سال ۱۳۸۰ به بعد هستند.
آثار > فهرست ترجمه‌ها

پراپ، ولادیمیر (۱۳۶۸)، ریخت‌شناسی قصه، کاشیگر، چاپ اول، تهران، نشر روز
بیگانه، آلبر کامو، ترجمهٔ مدیا کاشیگر. تهران: نشر گام نو، ۱۳۹۵
آثار > داستان

رمان وقتی مینا از خواب بیدار شد از طرف نشر قصه منتشر شد. این داستان نوجوانان موفق به دریافت جایزهٔ شورای کتاب کودک نیز شده‌است.
مجموعه داستان‌های کوتاه با عنوان «خاطره‌ای فراموش شده از فردا»، نشر نیماژ، ۱۳۹۵
«آخرالزمان»، «مرگ موریانه» و «اتاق تاریک» نیز از جمله کتاب‌های منتشر شده به قلم مدیا کاشیگر است.
آثار > شعر

وی در زمینهٔ سرودن شعر نیز فعال بود. شعر زیر از مجموعهٔ «سونات برفی در رِ مینور» اوست:
گفتی
زن زاده شدن گناه است در این سرزمین
گناه بودنت را دوست داشتم
گفتی
معشوق من
آن صدای خش کشیده شدن پاهاست.
روی دلم
از سر بی‌غرضی
معشوق بودنم را دوست داشتم
آثار > مقالات

از مدیا کاشیگر که در جهت تقویت ارتباط فرهنگی میان ایران و فرانسه تلاش بسیار کرده بود، مقالات، نظریه‌پردازی‌ها و سخنرانی‌های زیادی به جا مانده‌است. برخی از مقالات و سخنرانی‌های کاشیگر سال ۱۳۹۴ در مجموعه‌ای با عنوان «مرگ موریانه» جمع‌آوری شده‌است.
بازنشر آثار

آثار مدیا کاشیگر توسط این سازمان‌ها و مراکز در ایران بازنشر شده‌است:
بازنشر اثر مدیا کاشیگر در سایت مؤسسه فرهنگی و اطلاع‌رسانی تبیان
بازنشر اثر مدیا کاشیگر در سایت مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی
دیدگاه‌ها

بهترین نقد یک ترجمه هم ترجمه مجدد آن است و نه چیز دیگر. بحث من این است کسی که دست به ترجمه می‌زند دربارهٔ آن اندیشه باید حرفی برای گفتن داشته باشد.
مترجم کتاب را برای کسانی ترجمه می‌کند که زبان مبدأ را نمی‌دانند. اگر کسی بلد باشد متنی را به زبان اصلی بخواند نیازی به ترجمه‌اش ندارد. پس شما وقتی ترجمه می‌کنید فرض اول‌تان این است که این اثر را برای کسی ترجمه می‌کنید که زبان نمی‌داند و خودش نمی‌تواند این دنیا و این اندیشه را کشف کند.
قرار نیست داستان علمی – تخیلی علم را ترویج کند و یک داستان صرفاً علمی هم نیست؛ بلکه داستان است. قرار بر این نیست که در ژانر علمی – تخیلی توسط ایرانی‌ها شاهکار پدید بیاید بلکه بحث این است که تولید ادامه یابد. قطعاً اگر ادبیات بر مبنای شاهکارها پیش برود، این ادبیات می‌میرد چون وابسته به اثر شاهکار است.
خوانندگان در مواجهه با کتاب و خواندن ادبیات داستانی و رمان می‌دانند که قصه جعلی می‌خوانند، اما این قصه دروغی می‌تواند پایه‌ریز علاقه آنان به واقعیت باشد.
بیماری و درگذشت

مدیا کاشیگر از بیماری تنفسی مشکوک به سرطان رنج می‌برد و در اوایل سال ۱۳۹۶، در بخش مراقبت‌های ویژه بیمارستان فیروزگر بستری شد. مجدداً در هفتهٔ اول مرداد ۱۳۹۶ به‌دلیل مشکلات تنفسی در بیمارستان امام خمینی تهران بستری شد تا اینکه در ساعت ۱۲:۳۰ روز شنبه ۷ مرداد در بخش ICU همین بیمارستان درگذشت.
تخریب سنگ قبر

در دی ماه ۱۳۹۶ سنگ بالاسری قبر مدیا کاشیگر که چهرهٔ او بر آن نقش بسته بود، توسط فرد یا افرادی ناشناس شکسته شد. روزنامهٔ ایران دراین‌باره نوشت: «سنگ قبر مدیا کاشیگر را شکستند.» پیشتر هم این گزاره در تخریب سنگ قبر احمد شاملو، فریدون فروغی و محمدعلی سپانلو به کار رفته بود، بدون این‌که معلوم شود فاعل فعل «شکستند» چه کس یا کسانی هستند؟
رکن‌الدین خسروی

| رکن‌الدین خسروی | رکن‌الدین خسروی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۶ اسفند ۱۳۰۸ تهران، ایران
درگذشت: ۲۶ دی ۱۳۹۵ (۸۶ سال) لندن، بریتانیا
علت مرگ: آلزایمر
مدفن: قطعه هنرمندان بهشت زهرا
ملیت: ایرانی
محل تحصیل: دانشکده ادبیات دانشگاه تهران دانشکده هنرهای دراماتیک  تهران  دراماسنتر (لندن)
پیشه(ها): کارگردان و نویسنده تئاتر و مترجم
آثار برجسته: استاد دانشکده هنرهای دراماتیک از سال تأسیس ۱۳۴۳ تا انحلال دانشکده هنرهای دراماتیک ۱۳۵۹   استاد دانشگاه آزاد اراک در سال۷۴–۱۳۷۳
یادداشت‌ها: یادداشت‌ها
استاد همدوره و همکلاس دیوید سوشی (بازیگر نقش پوآرو) بودند: استاد همدوره و همکلاس دیوید سوشی (بازیگر نقش پوآرو) بودند
رکن‌الدین خسروی (زادهٔ ۱۶ اسفند ۱۳۰۸ – درگذشتهٔ ۲۶ دی ۱۳۹۵) نویسنده، کارگردان تئاتر، مترجم اهل ایران بود.
زندگی

وی در سال ۱۳۲۷ موفق به اخذ مدرک دیپلم ادبیات خود از دبیرستان البرز تهران شد و سال بعد از به دانشکده حقوق دانشگاه تهران راه پیدا کرد، در سال ۱۳۲۹ او در این رشته ترک تحصیل کرد و مشغول تحصیل در رشته ادبیات در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران شد.
در سال ۱۳۳۴ در دوره ۶ ماهه کلاس‌های تئاتر دیویدسن شرکت و به فراگیری هنرهای نمایشی پرداخت.
وی همچنین در سال ۱۳۳۵ به شرکت در کلاس‌های هنرپیشگی و کارگردانی مهدی فروغ پرداخت و جزء نخستین دانشجویان در این رشته به‌شمار می‌آمد.
در سال ۱۳۳۶ با همکاری مهدی فروغ اقدام به تأسیس اداره هنرهای دراماتیک کرد و در سال ۱۳۳۷ با کارگردانی و به روی صحنه آوردن جایی که صلیب گذاشت شد در اداره هنرهای دراماتیک و ضبط تلویزیونی این نمایش قدم بر این عرصه نهاد.
خسروی همچنین در این مدت در اداره هنرهای دراماتیک توانست چند تئاتر دیگر را کارگردانی و اجرا کند مانند:
سایه دره، نوشته: ویلیام سینگ
خاموشی دریا، نوشته: ورکور
پیک نیک در میدان جنگ، نوشته: فرناندو آرابال
خسروی در سال ۱۳۴۲ شروع به همکاری با گروه تئاتر دانشگاه تهران کرد و مشغول کارگردانی این گروه و اجرای نمایش‌هایی در آنجا شد، و در همین سال از سوی اداره هنرهای دراماتیک برای شرکت در دوره‌های آموزشی بازیگری و کارگردانی کانون تئاتر انگلیس عازم لندن می‌شود.
خسروی در سال ۱۳۴۹ برای تحصیل در رشته کارگردانی تئاتر در مدرسه دراماسنتر با ریاست افتخاری پیتر بروک عازم لندن شد و در سال ۱۳۵۲ به تهران بازگشت و لبخند باشکوه آقای گیل نوشته اکبر رادی را به روی صحنه برد.
او در سال ۱۳۵۴ همکاری خود را با گروه تئاتر دانشگاه صنعتی شریف به عنوان کارگردان گروه آغاز کرد. در سال ۱۳۶۰ دعوت به پذیرش استعفا و بازنشستگی شد و سال ۱۳۷۵ کشورش را به مقصد لندن ترک گفت.
ایشان تا پایان سال ۱۳۷۱ نیز در آموزشکده هنر (فرهنگسرای نیاوران) به تدریس "بازیگری"، "کارگردانی" و "تاریخ نمایش در ایران" اشتغال داشتند. نمایش‌های "کوهولین"، "ادیپوس (ادیپ شهریار)" و "باغ آلبالو" حاصل همکاری بسیاری از دانشجویان این آموزشکده بود.
نمایش‌ها > در ایران

جایی که صلیب گذاشته شد، نوشته:؟ (۱۳۳۷)
سایه دره، نوشته: ویلیام سینگ (سال ؟)
خاموشی دریا،  نوشته: ورکور (سال ؟)
پیک نیک در میدان جنگ، نوشته: فرناندو آرابال (۱۳۴۴)
کلبه‌ای در جنگل، نوشته: روبرت بروک (۱۳۴۴)
پایان بازی، نوشته: ساموئل بکت (۱۳۴۶)
آنتیگون، نوشته: ژان آنوی (۱۳۴۶)
حکومت زمان خان بروجردی، نوشته: میرزاآقا تبریزی (۱۳۴۷)
از پشت شیشه‌ها، نوشته: اکبر رادی (۱۳۴۸)
لبخند با شکوه آقای گیل، نوشته: اکبر رادی (۱۳۵۲)
سلام و خداحافظ، نوشته: آثول فوگارد (۱۳۵۳)
ابراهیم توبچی و آقا بیک، نوشته: منوچهر رادین (۱۳۵۴)
زیتون، نوشته: آرمان امید (۱۳۵۵)
محاکمه ژندارک، نوشته: برتولت برشت (۱۳۵۶)
سی زوئه بانسی مرده است، نوشته: آثول فوگارد (۱۳۵۷)
گوشه نشینان آلتونا، نوشته: ژان پل سارتر (۱۳۵۸)
مرگ بر آمریکا! (۱۳۵۹)
کوهولین، نوشته: ویلیام باتلر ییتس (۱۳۶۹)
ادیپوس، اثر: سوفکل (۱۳۷۰)
باغ آلبالو، نوشته: آنتون چخوف (۱۳۷۱)
دشمن مردم، نوشته :هنریک ایبسن
تولد، نوشته: آرمان گاتی
نمایش‌ها > در اروپا

همه عطرهای تابستان، نوشته: فرناندو آرابال
مده‌آ، نوشته:داریو فو
آوازه‌خوان طاس، نوشته: اوژن یونسکو
یادداشت‌های روزانه یک دیوانه، نوشته: گوگول
مرگ در می‌زند، نوشته: وودی آلن
سوزنبان، نوشته: خوآن خوزه آره اولاً
دعوت، نوشته: غلامحسین ساعدی
بزرگداشت

در ۲۷ شهریور ۱۳۸۹، به همت انجمن بازیگران خانه تئاتر ایران مراسم بزرگداشتی برای خسروی با شرکت بازیگرانی چون اکبر زنجانپور، رؤیا تیموریان، بهزاد فراهانی، صدیق تعریف، بهروز بقایی و … برگزار شد.
انجمن سخن در تاریخ ۸ ژوئن ۲۰۱۲ مراسم بزرگداشتی با حضور پرویز صیاد، مجید بهشتی، پرویز جاهد، محمود کویر و … در دانشکده سواس لندن برگزار کرد.
یکی از سالن‌های تماشاخانه سه نقطه در تهران به نام رکن‌الدین خسروی نام‌گذاری شده است. این تماشاخانه در ۱۹ خرداد ۱۳۹۲ با پیامی از خسروی افتتاح شد.
در آثار دیگران

کتاب رکن‌الدین خسروی در سال ۱۳۸۶ به کوشش محمد ایوبی از سوی نشر تحربه منتشر شد. این کتاب به بررسی آثار اجرایی خسروی و نقدها و نظرات منتشر شده در مورد نمایش‌های وی می‌پردازد.
زبیسلاویتسه

| زبیسلاویتسه | زبیسلاویتسه |
| --- | --- |
Village: Village
  پرچمنشان:   پرچمنشان
کشور: جمهوری چک
منطقه: استان موراوی-سیلزی
شهرستان‌های جمهوری چک: شهرستان استراوا-میستو
مساحت: مساحت
 • کل: ۷٫۴ کیلومتر مربع (۲٫۹ مایل مربع)
ارتفاع: ۳۴۷ متر (۱۱۳۸ فوت)
جمعیت (۲۰۱۴): جمعیت (۲۰۱۴)
 • کل: ۶۱۸
کد پستی: ۷۴۲ ۸۳
وبگاه: www.zbyslavice.cz
زبیسلاویتسه (به چکی: Zbyslavice) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان استراوا-میستو واقع شده‌است. زبیسلاویتسه ۷٫۴ کیلومتر مربع مساحت و ۶۱۸ نفر جمعیت دارد و ۳۴۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
قره‌داش (ماهنشان)

| قره‌داش | قره‌داش |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: زنجان
شهرستان: ماه‌نشان
جمعیت: ۱۰۰۰ نفر
قره‌داش یکی از روستاهای استان زنجان است که در دهستان شهرستان پری بخش ماهنشان شهرستان ماهنشان واقع شده‌است.
سیلویا پلات

| سیلویا پلات | سیلویا پلات |
| --- | --- |
زاده: ۲۷ اکتبر ۱۹۳۲ بوستون، ماساچوست
درگذشته: ۱۱ فوریهٔ ۱۹۶۳ (۳۰ سال) لندن، انگلستان خودکشی (با گاز)
آرامگاه: کلیسای هپتونستال، یورک‌شر غربی
پیشه: نویسنده
زمینه کاری: شاعر و رمان‌نویس
ملیت: آمریکایی
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۰–۱۹۶۳
همسر(ها): تد هیوز (۱۹۶۳–۱۹۵۶)
فرزند(ان): فریدا ربکا هیوز (زاده ۱۹۶۰)نیکلاس فرر هیوز (زاده ۱۹۶۲)
امضا: 
سیلویا پلات (۲۷ اکتبر ۱۹۳۲ – ۱۱ فوریه ۱۹۶۳)، (به انگلیسی: Sylvia Plath) شاعر، رمان‌نویس و نویسندهٔ داستان‌های کوتاه آمریکایی بود. او به خاطر پیشبرد ژانر شعر اعترافی و با دو مجموعه منتشرشده‌اش به نام‌های کلسوس و  شعرهای دیگر (۱۹۶۰) و اَریل (۱۹۶۵) و همچنین حباب شیشه (رمانی شبه زندگینامه  که اندکی پیش از مرگش در ۱۹۶۳ منتشر شده) شناخته می‌شود. مجموعه شعرهایش در سال ۱۹۸۱ منتشر شد که شامل آثار منتشر نشده قبلی او بود. پلات برای این مجموعه در سال ۱۹۸۲ جایزه پولیتزر در شعر را دریافت کرد و چهارمین نفری بود که پس از مرگ این جایزه به او تعلق می‌گیرد.
پلات در بوستون، ماساچوست به دنیا آمد، در کالج اسمیت (ماساچوست) و کالج نیونهم (کمبریج، انگلستان) تحصیل کرد و فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۹۵۶ او با شاعری دیگر (تد هیوز) ازدواج کرد و آن دو در ایالات متحده و سپس در انگلستان زندگی کردند. رابطه آنها پرآشوب بود و پلات در نامه‌های خود ادعا می‌کند که هیوز با او بدرفتاری کرده است. آنها قبل از جدایی در سال ۱۹۶۲ دارای دو فرزند بودند.
پلات در بیشتر دوران بزرگ‌سالی خود از نظر بالینی افسرده بود و چندین بار تحت شوک درمانی قرار گرفت. او در سال ۱۹۶۳ خودکشی کرد.