عوامل خطرساز سرطان لوزالمعده
سابقهٔ خانوادگی > سندرم‌های ارثی نادر

سرطان لوزالمعده با برخی از سندرم‌های ارثی نادر مرتبط است:
سندرم پوتز-جگرز به دلیل جهش در ژن سرکوب‌گر تومور STK11. سندرم پوتز-جگرز یک اختلال ژنتیکی نادر است که شخص طی آن، به‌شدت مستعد ابتلا به تومورهای بدخیم می‌شود؛ از جمله سرطان معده، سرطان روده کوچک و سرطان روده بزرگ، لوزالمعده، سرطان مری، سرطان پستان، سرطان دهانه رحم، سرطان آندومتر، سرطان تخمدان، سرطان ریه و سرطان بیضه. خطر ابتلا به سرطان لوزالمعده در سندرم پوتز-جگرز ۷۶ برابر بیشتر است و خطر ابتلا به سرطان لوزالمعده در سن ۷۰ سالگی، ۲۶ درصد است.
سندرم خال دیسپلاستیک به‌دلیل جهش در ژن سرکوب‌گر تومور پی۱۶. این بیماری که با نام سندرم خال‌های آتیپیک هم شناخته می‌شود، سندرمی است که با ایجاد خال‌های نامعمول بسیار زیاد (بیش از ۵۰ تا ۱۰۰) و افزایش استعداد ابتلا به ملانوم مشخص می‌شود. این سندرم ناشی از جهش ژن CDKN2A است که یک ژن سرکوبگر تومور است و بر روی کروموزوم ۹ قرار دارد. سندرم خال دیسپلاستیک با افزایش ۲ تا ۲۸ برابری خطر ابتلا به  ملانوم در بیماران بدون سابقه خانوادگی ملانوم و افزایش خطر ۱۵۰ برابری در بیماران با سابقه خانوادگی ملانوم همراه است. خطر ابتلا به سرطان لوزالمعده در این مبتلایان به این سندرم ۱۳ تا ۲۲ برابر بیشتر از خطر آن در جمعیت عادی است. تخمین زده می‌شود که احتمال ابتلا به ملانوما در سن ۸۰ سالگی، ۶۰ تا ۸۰ درصد و احتمال ابتلا به سرطان لوزالمعده در سن ۷۵ سالگی، تقریباً ۲۰ درصد است.
آتاکسی-تلانژکتازی یک بیماری نادر ژنتیکی است که به‌صورت اتوزومال مغلوب به ارث می‌رسد و در آن احتمال بروز سرطان‌های خون، لنفوم و برخی دیگر از انواع سرطان از جمله سرطان پستان و سرطان لوزالمعده زیاد است.
سندرم لی-فرامینی یک اختلال ژنتیکی اتوزومال غالب که در آن خطر بروز سرطان های متعددی در نقاط مختلف بدن از جمله سرطان لوزالمعده افزایش می‌یابد.
جهش‌های ارثی اتوزومال غالب در ژن‌های در BRCA2 و PALB2. ژن BRCA2، یک ژن سرکوب‌کننده تومور است که جهش آن با خطر بسیار بالای ابتلا به سرطان پستان و تخمدان و همچنین خطر ابتلا به سرطان مجرای صفراوی، سرطان کیسه صفرا، سرطان پروستات، سرطان معده و سرطان لوزالمعده همراه است. نشان داده شده است که خطر نسبی ابتلا به سرطان لوزالمعده در «جهش ۳٫۵۱» این ژن افزایش می‌یابد. خطر ابتلا به سرطان‌های غیر از سرطان پستان یا تخمدان با جهش BRCA1 کم است، اگرچه خطر ابتلا به سرطان لوزالمعده در اثر جهش این ژن هم افزایش می‌یابد.
سرطان غیرپولیپی ارثی روده بزرگ (سندرم لینچ) یک اختلال ژنتیکی مستعدکننده به سرطان است که عمدتاً با افزایش خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ و آندومتر و همچنین سرطان لوزالمعده همراه است. سندرم لینچ خطر ابتلا به سرطان لوزالمعده را هفت برابر بیشتر می‌کند.
پولیپوز آدنوماتوز خانوادگی یک اختلال ژنتیکی است که فرد را مستعد ابتلا به سرطان می‌کند و در اثر جهش در ژن APC ایجاد می‌شود. این سندرم شامل رشد پولیپ‌های متعدد در تمام طول روده بزرگ و کوچک و همچنین در معده است و شخص مبتلا، به‌شدت در معرض سرطان روده بزرگ است که خطر ابتلا به آن تقریباً ۱۰۰٪ است. پولیپ در ۵۰ درصد بیماران تا سن ۱۵ سالگی و ۹۵ درصد از بیماران تا سن ۳۵ سالگی حضور دارند. سرطان روده بزرگ به‌طور متوسط در حدود ۳۵ سالگی و به ندرت پیش از ۲۰ سالگی ظاهر می‌شود. پولیپ‌های آدنوماتوز خانوادگی همچنین با سایر تومورهای بدخیم و خوش‌خیم، از جمله سرطان تیروئید، آدنوکارسینوم روده کوچک، بلاستوم کبدی، سرطان لوزالمعده، سرطان معده، برخی تومورهای غدد فوق کلیوی، آدنوم غدد فوق کلیوی و تومورهای مغزی به‌ویژه مدولوبلاستوما همراه است. خطر ابتلا به سرطان لوزالمعده در این بیماران ۴٫۵ برابر بیشتر از جمعیت عادی است.
بروز تومور نوراندوکرین لوزالمعده نیز با نئوپلازی متعدد آندوکرین نوع ۱ و بیماری فون هیپل لیندو مرتبط است.