stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
محوطه والیه

| محوطه والیه | محوطه والیه |
| --- | --- |
نام: محوطه والیه
کشور: ایران
استان: استان کرمانشاه
شهرستان: شهرستان دالاهو
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: محوطه
دیرینگی: دوره ساسانیان
دورهٔ ساخت اثر: دوره ساسانیان
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۱۷۵۹
تاریخ ثبت ملی: ۲۶ اسفند ۱۳۸۶
محوطه والیه مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان دالاهو، بخش مرکزی، دهستان بان زرده، روستای زرده واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۶ اسفند ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۲۱۷۵۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ویتچارچ، باکینگهام‌شر

منطقه مسکونی در انگلستان
| ویتچارچ، باکینگهام‌شر | ویتچارچ، باکینگهام‌شر |
| --- | --- |
 Church Lane, with the tower of St John the Evangelist's parish church:  Church Lane, with the tower of St John the Evangelist's parish church
ویتچارچ، باکینگهام‌شرویتچارچ، باکینگهام‌شر نمایش داده شده در  the بریتانیا: ویتچارچ، باکینگهام‌شرویتچارچ، باکینگهام‌شر نمایش داده شده در  the بریتانیا
جمعیت: ۹۳۲ (سرشماری ۲۰۱۱ بریتانیا)
مرجع شبکه OS: SP8020 
محله مدنی: Whitchurch
منطقه: Aylesbury Vale
Shire county: باکینگهام‌شر
کشور: انگلستان
کشور مستقل: بریتانیا
پست شهر: آیلزبری
کدپستی منطقه: HP22
کد تلفن: ۰۱۲۹۶
مجلس انگلستان: Aylesbury
 فهرست مکان‌‌ها بریتانیا انگلستان  ۵۱°۵۲′۳۸″شمالی ۰°۴۹′۵۵″غربی﻿ / ﻿۵۱٫۸۷۷۳°شمالی ۰٫۸۳۲۰°غربی﻿ / 51.8773; -0.8320:  فهرست مکان‌‌ها بریتانیا انگلستان  ۵۱°۵۲′۳۸″شمالی ۰°۴۹′۵۵″غربی﻿ / ﻿۵۱٫۸۷۷۳°شمالی ۰٫۸۳۲۰°غربی﻿ / 51.8773; -0.8320
ویتچارچ (به انگلیسی: Whitchurch) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Aylesbury Vale واقع شده‌است. ویتچارچ ۹۳۲ نفر جمعیت دارد.
ید-۱۳۱

| 0 | 1 |
| --- | --- |
عمومی: عمومی
نماد: ۱۳۱I
نام‌ها: ید-۱۳۱، I-۱۳۱، ید رادیواکتیو
پروتون‌ها: ۵۳
نوترون‌ها: ۷۸
اطلاعات هسته: اطلاعات هسته
نیمه‌عمر: ۸٫۰۱۹۷ روز
جرم ایزوتوپ: ۱۳۰٫۹۰۶۱۲۴۶(۱۲) u
انرژی مازاد: ۹۷۱ keV
ایزوتوپ‌های ید  جدول کامل نوکلیدها: ایزوتوپ‌های ید  جدول کامل نوکلیدها
ید-۱۳۱ یا ید رادیواکتیو ایزوتوپی پرتوزا از ید است که نیمه عمری هشت روزه دارد. عنصر ید ۳۰ ایزوتوپ دارد که تنها یکی از آن‌ها (ید-۱۲۷) پایدار است. این ایزوتوپ اصولاً به صورت مصنوعی تولید می‌شود.
کاربرد

ید رادیواکتیو اغلب در تست‌های تصویربرداری یا در درمان تیروئید پرکار، سرطان تیروئید، و انواع خاص دیگری از سرطان استفاده می‌شود. در مطالعات تصویربرداری مانند اسکن تیروئید، بیمار دوز کوچکی از ید رادیواکتیو را دریافت می‌کند که در سلول‌های تیروئید یا در انواع خاصی از تومورها تجمع می‌یابد و می‌توان با استفاده از اسکنر محل تجمع ید را ردیابی نمود. محلهایی که ید بیشتری در آن تجمع یافته باشد نشاندهنده فعالیت بیش از حد طبیعی (مانند ندول داغ تیروئید) هستند.
در درمان سرطان تیروئید، بیمار دوز بالایی از ید پرتوزا را دریافت می‌کند که چون ید در سلول‌های تیروئید تجمع می‌یابد لذا اشعه منتشر شده سلول‌های تیروئید را از بین می‌برد.
از ید پرتوزا در پرتودرمانی داخلی سرطان پروستات، ملانوم داخل چشم، وتومورهای کارسینوئید هم استفاده می‌شود (براکی‌تراپی). برای از بین بردن سلول‌های سرطانی، ید رادیواکتیو را به شکل مایع یا کپسول خوراکی، از طریق انفوزیون، یا در داخل دانه‌های بدون روزنه‌ای (Sealed In Seeds) به‌کار می‌برند که در داخل یا در نزدیکی تومور می‌گذارند.
کاربرد > در ایران

استفاده از مواد پرتوزا در پزشکی در ایران با سنجش مقدار یُد رادیواکتیو در سال ۱۳۳۹ به وسیله یک شمارشگر گایگر در آزمایشگاه پیمان مرکزی دانشکده علوم پزشکی تهران آغاز گردید. در این راستا، یک کارشناس بریتانیایی به نام Malcolm Cuthbert Nokes سهم بزرگی در پیشرفت کار پزشکی هسته‌ای در ایران ایفا کرد.
عوارض

کم‌کاری تیروئید یکی از عوارض استفاده از ید رادیواکتیو است. در زنان حامله می‌تواند تراتوژن باشد.
مواردی که فرد بعد از دریافت ید رادیواکتیو رعایت کند
نشنال اینترست

| 0 | 1 |
| --- | --- |
جلد زمستان ۱۹۹۶: جلد زمستان ۱۹۹۶
سردبیر: یاکوب هیلبرون (از ۲۰۱۳)
سردبیر اجرایی: هری کازیانیس (از جولای ۲۰۱۳)
دسته‌بندی: امور بین الملل
بسامد: دوبار در ماه (دو ماهانه)
بنیان‌گذار: اروینگ کریستول
نخستین شماره: ۱۹۸۵
شرکت: National Affairs, Inc. (۱۹۸۵-۲۰۰۱) مرکز نشنال اینترست (۲۰۰۱-تا الآن)
کشور: آمریکا
وبگاه: nationalinterest.org
شاپا: ۰۸۸۴-۹۳۸۲
نشنال اینترست (به انگلیسی: The National Interest) یک نشریه آمریکایی در زمینه روابط بین‌الملل است که ماهی دو بار از سوی مرکز نشنال اینترست منتشر می‌شود. این نشریه با مکتب واقع‌گرایی اندیشه سیاست خارجی، پیوند دارد. این نشریه را اروینگ کریستول متفکر نومحافظه کار در سال ۱۹۸۵ تأسیس کرد و اوون هریز تا سال ۲۰۰۱ سردبیر آن بود.
ناحیه قزل‌تپه

| ناحیهٔ قزل‌تپه | ناحیهٔ قزل‌تپه |
| --- | --- |
ناحیه: ناحیه
کشور:  ازبکستان
ولایت: ولایت نوایی
مرکز: قزل‌تپه
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵ (زمان ازبکستان)
ناحیهٔ قزل‌تپه (به ازبکی: Qiziltepa tumani،  قیزیل‌تپه تومنی}} یک منطقهٔ مسکونی در ازبکستان است که در ولایت نوایی واقع شده‌است.
فرودگاه شهری بلفاست

فرودگاه شهری بلفاست (به انگلیسی: Belfast Municipal Airport) یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۲۱۹ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۶۰ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
دم‌سوزنی پشت‌نقره‌ای

| دم‌سوزنی پشت‌نقره‌ای | دم‌سوزنی پشت‌نقره‌ای |
| --- | --- |
دم‌سوزنی پشت‌نقره‌ای، Hirundapus cochinchinensis: دم‌سوزنی پشت‌نقره‌ای، Hirundapus cochinchinensis
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: پرستوسانان
تیره:: بادخورک
سرده:: Hirundapus
گونه:: cochinchinensis
دم‌سوزنی پشت‌نقره‌ای (نام علمی: Hirundapus cochinchinensis) نام یک گونه از سرده دم‌سوزنی است که در جنوب‌شرق آسیا، سوماترا، جاوه و تایوان زندگی میکند.
محوطه ورآزمون ۱، عیسی

| محوطه ورآزمون ۱، عیسی | محوطه ورآزمون ۱، عیسی |
| --- | --- |
نام: محوطه ورآزمون ۱، عیسی
کشور: ایران
استان: استان چهارمحال و بختیاری
شهرستان: شهرستان فارسان
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: محوطه
دیرینگی: دوره نوسنگی
دورهٔ ساخت اثر: دوره نوسنگی، عصر مس، دوره هخامنشی
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۶۵۴۷
تاریخ ثبت ملی: ۲۷ اسفند ۱۳۸۷
محوطه ورآزمون ۱، عیسی مربوط به دوره نوسنگی - عصر مس - دوره هخامنشی است و در شهرستان فارسان، بخش مرکزی، دهستان میزدج علیا، روستای عیسی آباد واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۷ اسفند ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۶۵۴۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
یواس‌اس الی (دی‌یی-۳۰۹)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیشینه: پیشینه
مالک: 
آب‌اندازی::  ۲ اوت ۱۹۴۳
آغاز کار::  ۱۰ آوریل ۱۹۴۴
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
وزن::  ۱٬۱۴۰ تن بزرگ (۱٬۱۵۸ تن)
درازا::  ۲۸۹ فوت ۵ اینچ (۸۸٫۲۱ متر)
پهنا::  ۳۵ فوت ۲ اینچ (۱۰٫۷۲ متر)
آبخور::  ۱۱ فوت (۳٫۴ متر)
سرعت::  ۱۹ گره (۳۵ کیلومتر بر ساعت؛ ۲۲ مایل بر ساعت)
یواس‌اس الی (دی‌یی-۳۰۹) (به انگلیسی: USS Ely (DE-309)) یک کشتی بود که طول آن ۲۸۹ فوت ۵ اینچ (۸۸٫۲۱ متر) بود. این کشتی در سال ۱۹۴۴ ساخته شد.
تامی سادربرگ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادروز:  ۱۹ اوت ۱۹۴۸ ‏(۷۶ سال)
زادگاه:  استکهلم، سوئد
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  Sweden U-21 (سرمربی)
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| – |  Ängby IF |   |   |
| – |  Continental |   |   |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۱۹۷۲:  BK Väster
۱۹۷۳–۱۹۷۷:  IF Brommapojkarna (تیم جوانان)
۱۹۸۰–۱۹۸۱:  Spånga IS
۱۹۸۲–۱۹۸۵:  IF Brommapojkarna
۱۹۸۶–۱۹۸۹:  دیورگاردن
۱۹۹۰:  دیورگاردن (تیم جوانان)
۱۹۹۱–۱۹۹۳:  AIK
۱۹۹۴–۱۹۹۷:  Sweden U-21
۱۹۹۸–۲۰۰۴:  سوئد
۲۰۰۴–:  Sweden U-21
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.
تامی سادربرگ (سوئدی: Tommy Söderberg؛ زادهٔ ۱۹ اوت ۱۹۴۸) یک بازیکن فوتبال اهل سوئد است.
مجیدآباد (انار)

| مجیدآباد | مجیدآباد |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۰°۴۴′۳۶″ شمالی ۵۵°۲۷′۵۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۷۴۳۳۳°شمالی ۵۵٫۴۶۵۲۸°شرقی﻿ / 30.74333; 55.46528: مختصات: ۳۰°۴۴′۳۶″ شمالی ۵۵°۲۷′۵۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۷۴۳۳۳°شمالی ۵۵٫۴۶۵۲۸°شرقی﻿ / 30.74333; 55.46528
کشور: ایران
استان: کرمان
شهرستان: رفسنجان
بخش: بخش انار
دهستان: بیاض
جمعیت: ۰ نفر (سرشماری ۹۵)
مجیدآباد، روستایی از توابع بخش انار شهرستان رفسنجان در استان کرمان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان بیاض قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
گوستاو کایبوت

| گوستاو کایبوت | گوستاو کایبوت |
| --- | --- |
خودنگاره، ۱۸۹۲ میلادی، موزه اورسی پاریس: خودنگاره، ۱۸۹۲ میلادی، موزه اورسی پاریس
زادهٔ: ۱۹ اوت ۱۸۴۸ پاریس، فرانسه
درگذشت: ۳۰ آوریل ۱۸۹۴ (۴۵ سال) ژنویه، فرانسه
ملیت: فرانسوی
آثار برجسته: پاریس، یک روز بارانی (۱۸۷۷)
جنبش: رئالیسم، امپرسیونیسم
گوستاو کایبوت (به فرانسوی: Gustave Caillebotte) ‏(۱۹ اوت، ۱۸۴۸ - ۳۰ آوریل، ۱۸۹۴) از رهبران و پیشگامان مکتب نقاشی دریافتگری (امپرسیونیسم) است، اگرچه وی بیشتر از سایر اعضای این سبک به شیوه واقع‌گرایی نقاشی می‌کرد. وی همچنین در زمره اولین کسانی بود که عکاسی را یک شاخه هنری می‌دانستند.
سال‌های آغازین زندگی

گوستاو کایبوت در ۱۹ اوت سال ۱۸۴۸ میلادی در خانواده‌ای مرفه در پاریس به دنیا آمد. پدرش «مارسیال کایبوت»، وارث تجارت موروثی پوشاک نظامی و همچنین، قاضی دیوان محکمه تجاری در بخش سن شهر پاریس بود. پدر کایبوت همسرانش را در دو ازدواج اول و پیش از ازدواج با مادر کایبوت «سلست دوفسن» از دست داده‌بود. ثمرهٔ این ازدواج غیر از گوستاو، دو پسر دیگر به نام‌های رنه و مارسیال بود.
گوستاو در خانه پدری‌اش در خیابان محله سن دنی در پاریس به دنیا آمد و تا سال ۱۸۶۶ که پدرش خانه‌ای در خیابان میرومسنیل ساخت، در آنجا زندگی کرد. از سال ۱۸۶۰ خانواده کایبوت بسیاری از تابستان‌ها را در یرس، شهری در کنار رودخانه یرس در ۱۲ مایلی جنوب پاریس جایی که پدر کایبوت ملکی بزرگ خریده‌بود، می‌گذراند. احتمالاً از این زمان بود که کایبوت طراحی و نقاشی را شروع کرد.
در سال ۱۸۶۸، گوستاو مدرکی در حقوق گرفت و دو سال بعد توانست گواهی وکالتش را بگیرد. اندکی بعد وی برای شرکت در «نبرد فرانکو-جرمن» در سال ۱۸۷۰ برگزیده‌شد و در نیروی سواره‌نظام ملی سن خدمت کرد.
سال‌های پایانی زندگی

در ۱۸۸۱، کایبوت خانه‌ای در ژنویلیه در کنار رود سن نزدیک ارژانتوی خرید و در ۱۸۸۸ میلادی، در آنجا ساکن شد. او تقریباً از سن ۳۴ سالگی نمایش آثار خود را متوقف کرد و بیشتر به باغبانی، بنایی و قایقرانی پرداخت. او همچنین بیشتر وقت خود را با برادرش مارسیال و دوستش رنه می‌گذراند که اغلب به ژنویلیه می‌آمدند و با یکدیگر به بحث در مورد هنر، سیاست، ادبیات و فلسفه می‌پرداختند. کایبوت با اینکه هرگز ازدواج نکرد اما با شارلوت برتیه، زنی از طبقه پایین اجتماعی که یازده سال از وی کوچکتر بود ارتباطی جدی داشت. کایبوت پس از مرگ برای او مقرری سالیانه قابل ملاحظه‌ای باقی گذاشت.
با آغاز دهه ۱۸۹۰ میلادی، پایبندی کایبوت به نقاشی به شدت کاهش یافت تا حدی که وی دیگر تابلوهایی در بوم بزرگ کار نمی‌کرد. گوستاو کایبوت به سال ۱۸۹۴ میلادی در حالی که به باغبانی در خانه‌اش در ژنویلیه مشغول بود، به دلیل تنگی نفس در سن ۴۵ سالگی از دنیا رفت و در گورستان پرلاشز در پاریس به خاک سپرده‌شد.
برای سال‌های متمادی، شهرت کایبوت به عنوان یک نقاش با شهرتش به عنوان یک حامی هنری جایگزین شده‌بود. بااین‌حال هفتاد سال پس از مرگش، مورخان هنری شروع به ارزیابی مجدد آثار وی کردند. استفاده برجسته وی از پرسپکتیو متغیر همواره مورد تحسین بوده و او را از همکارانش که در دیگر زمینه‌های هنری از وی پیشی گرفتند، کاملاً جدا کرده‌است. هنر وی پیشتر تا دهه ۱۹۵۰ میلادی کاملاً فراموش شده‌بود تا زمانی که بازماندگانش شروع به فروش مجموعه خانوادگی کردند. در ۱۹۶۴ میلادی، موسسه هنر شیکاگو تابلوی پاریس، یک روز بارانی را خریداری کرد که خود نشانگر علاقه آمریکاییان به این هنرمند است. با آغاز دهه ۱۹۷۰، آثار او دوباره به نمایش گذاشته و منتقدانه ارزیابی شد.
حامی و مجموعه‌دار

مقرری قابل ملاحظه کایبوت با میراثی که وی پس از مرگ پدر در سال ۱۸۷۴ و مادر در سال ۱۸۷۸ دریافت کرد، او را قادر کرده‌بود تا به نقاشی بدون دغدغه فروش آن‌ها بپردازد. ثروت کایبوت همچنین به او این اجازه را داده‌بود تا به نمایشگاه امپرسیونیست‌ها کمک مالی کند و دیگر هنرمندان و دوستانش را (شامل مونه، رنوار و پیسارو در میان دیگر هنرمندان) با خرید آثارشان مورد حمایت خویش قرار دهد که حتی در مورد مونه، پرداخت اجاره‌بهای کارگاهش را نیز شامل می‌شد.
کایبوت نخستین اثر مونه را در سال ۱۸۷۶ خرید و این نوع کمک وی، نقش بسزایی در تداوم حرفه هنری و بقای مالی این هنرمندان داشت. او همچنین در تکفل مالی هنرمندان دقیق بود به گونه‌ای که هیچ‌گاه آثاری از سورا، گوگن یا آثاری از هیچ سمبولیست دیگری خریداری نکرد. او همچنین نقش مؤثری در متقاعد کردن مسئولان موزه لوور در خرید تابلوی «المپیا» اثر ادوار مانه داشت.
نگارخانه

خیابان هالوی از طبقه ششم
۱۸۷۸ م.
مجموعهٔ خصوصی
برهنهٔ لمیده بر روی مبل راحتی
بین ۱۸۷۵ تا ۱۸۸۵ م.
مؤسسه هنر مینیاپولیس
تابلوی رنده‌کاران (۱۸۷۵).
پاریس، یک روز بارانی (۱۸۷۷ میلادی)
پدیدآور:گوستاو کایبوت
ویتچارچ کننایکوروم

منطقه مسکونی در England
| ویتچارچ کننایکوروم | ویتچارچ کننایکوروم |
| --- | --- |
 Whitchurch Canonicorum church viewed from the south:  Whitchurch Canonicorum church viewed from the south
ویتچارچ کننایکورومویتچارچ کننایکوروم نمایش داده شده در  دورست (انگلستان): ویتچارچ کننایکورومویتچارچ کننایکوروم نمایش داده شده در  دورست (انگلستان)
جمعیت: ۶۸۴ 
مرجع شبکه OS: SY395954 
منطقه: West Dorset
Shire county: دورست (انگلستان)
ناحیه: جنوب غربی انگلستان
کشور: England
کشور مستقل: بریتانیا
پلیس: Dorset
آتشنشانی: Dorset
آمبولانس: South Western
 :  
مجلس انگلستان: West Dorset
 فهرست مکان‌‌ها بریتانیا انگلستان Dorset ۵۰°۴۵′۱۶″شمالی ۲°۵۱′۲۶″غربی﻿ / ﻿۵۰٫۷۵۴۵°شمالی ۲٫۸۵۷۲°غربی﻿ / 50.7545; -2.8572:  فهرست مکان‌‌ها بریتانیا انگلستان Dorset ۵۰°۴۵′۱۶″شمالی ۲°۵۱′۲۶″غربی﻿ / ﻿۵۰٫۷۵۴۵°شمالی ۲٫۸۵۷۲°غربی﻿ / 50.7545; -2.8572
ویتچارچ کننایکوروم (به انگلیسی: Whitchurch Canonicorum) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در West Dorset واقع شده‌است. ویتچارچ کننایکوروم ۶۸۴ نفر جمعیت دارد.
تامیژان

| تامیژان | تامیژان |
| --- | --- |
کارگردان: مجیت
فیلمنامه‌نویس: اس. ای. چاندراسکار
بازیگران: ویجای پریانکا چوپرا
تدوین‌گر: وی. تی. ویجایان
تاریخ‌های انتشار:  ۱۲ آوریل ۲۰۰۲ (۲۰۰۲-04-۱۲)  
مدت زمان: ۱۶۲ دقیقه
کشور: هند
زبان: تامیلی 
تامیژان (به تامیلی: Thamizhan) فیلمی است محصول سال ۲۰۰۲ و به کارگردانی مجیت است. در این فیلم بازیگرانی همچون ویجای، پریانکا چوپرا، نثار، اشیش ویدیارتی، رواتهی و چاروهاسان ایفای نقش کرده‌اند.
فرانتس کنراد فن هتسندورف

| فرانتس کنراد فن هتسندورف | فرانتس کنراد فن هتسندورف |
| --- | --- |
نام تولد: Franz Conrad von Hötzendorf
زاده: ۱۱ نوامبر ۱۸۵۲ Penzing (Vienna), امپراتوری اتریش
درگذشته: ۲۵ اوت ۱۹۲۵ (۷۲ سال) باد مرگنت‌هایم، جمهوری وایمار
وفاداری:  اتریش-مجارستان
شاخه نظامی: Army
سال‌های خدمت: ۱۸۷۱–۱۹۱۸
درجه: Feldmarschall
جنگ‌ها و عملیات‌ها: جنگ جهانی اول
فرانتس زاور یوزف گراف کنراد فن هتسندورف (Franz Xaver Josef Graf Conrad von Hötzendorf؛ نوامبر ۱۸۵۲– ۲۵ اوت ۱۹۲۵) یک ژنرال اتریشی بود که در طول جنگ اول جهانی به عنوان رئیس ستاد ارتش امپراتوری اتریش-مجارستان خدمت کرد. کنراد از ۱۹۰۶ تا ۱۹۱۷ سمت ریاست ستاد را برعهده داشت هر چند که در ۱۹۱۱ موقتاً از کار برکنار شد. وی را از مسئولان و مسببان بحران ژوئیه که به جنگ اول جهانی منجر شد، می‌دانند. برای سالیان سال، وی به عنوان کسی که خواهان جنگی پیشگیرانه با پادشاهی صربستان برای نجات امپراتوری چند ملیتی اتریش_مجارستان بود، شناخته می‌شد. بعدها وی گفت که حکومت متبوعش ظرف یازده ساعت تصمیم به حمله به صربستان را گرفته بود. ارتش ناآماده بوده و وی به سیاستمداران متوسل شد تا نقشه‌هایش را پیش ببرند. کنراد ناآگاه بود که امپراتوری آلمان بخش اعظم نیروهایش را نه به بالکان (جایی که صربستان قرار داشت) بلکه به مرزهای شرقی اش برای تقابل با روسیه می‌فرستد. کنراد همچنین نگران حمله روسیه بود و زمانی که ارتش تزار گذرگاه‌های کوه‌های کارپات را گرفته و در آستانه تهاجم به مجارستان بود، ایتالیا در آوریل ۱۹۱۵ در کنار متفقین وارد جنگ شد. در تابستان ۱۹۱۵ ائتلاف اتریشی_آلمانی توانست گالیسی و لهستان را با عملیات «تهاجم گورلیس_تارنوف» بازپس گیرد و صربستان هم در ماه اکتبر توسط نیروهای ژنرال مکنسن مفتوح گردد اما از سال ۱۹۱۶ پس از شکست ارتش اتریش در برابر «تهاجم بروسیلوف»، ارتش این کشور به‌طور فزاینده ای به حمایت‌ها و فرماندهی آلمان متکی شد. بدون حمایت از سوی متحد آلمانی شان، ارتش اتریش_مجارستان نیرویی پوسیده بیش نبود. در یکم مارس ۱۹۱۷ امپراتور جوان کارل یکم (اتریش) وی را پس از شکست در حملهٔ ترنتینو در شمال شرق ایتالیا از کار برکنار ساخت.
برای دهه‌ها وی به عنوان استراتژیستی درخشان که هرچند تمامی نبردهای بزرگش را واگذار کرده بود، در نظر گرفته می‌شد. تاریخدانان اکنون وی را به عنوان بازنده ای که نقشه‌های پرآب و تابش، غیرعملی بودند، می‌بینند. در طول ریاستش بر ستاد، نتایج فاجعه بار عملیات‌هایش، ارتش اتریش را به فروپاشی و اضمحلالی که همواره انتظارش می‌رفت، دچار نمود. [نیازمند منبع]
از ریاست ستاد تا جنگ اول جهانی

در نوامبر ۱۹۰۶ وقتی به پیشنهاد وارث تاج و تخت امپراتوری یعنی آرشیدوک فرانتس فردیناند وی به ریاست ستاد ارتش منصوب گردید، توانست برای خود به عنوان نویسنده و آموزگار جنگی، شهرتی کسب کند. همانند سایر افسران اتریش_مجارِ نسل خود، او تجربه کمی در هدایت نبرد داشت اما راجع به تئوری و تاکتیک، نوشته‌ها و مطالعاتی وسیع داشت. تألیفات وی در زمینه تاکتیک‌های پیاده‌نظام فروش زیادی داشته و در ویرایش‌های متعددی چاپ شدند. وی در راه نوسازی نیروهای مسلح حکومت متبوعش، تلاشی خستگی ناپذیر به خرج می‌داد.
امپراتور قیصر فرانتس یوزف یکم در سال ۱۹۱۰ به وی عنوان اشرافی فرایِر (Freiherr) را عطا کرد. اختلافات کنراد با وزیرخارجه دولت آلوئیس لِگزا فون اَهرِنتال_ که چندین بار با پیشنهاد کنراد مبنی بر به راه انداختن جنگی پیشگیرانه با ایتالیا مخالفت کرده بود_ بر سر بحران بوسنی ۱۹۰۸، موجب برکناری اش از ریاست ستاد گردید؛ بهانه برکناری اش هم روابط نامشروعش با زنی به نام ویرجینیا راینینگهاوس که بعدها همسرش شد، بود. اَهرنتال سال بعد استعفا نموده و درگذشت، اکنون بار دیگر اصرار ولیعهد در خلال جنگ‌های بالکان انتصاب مجدد کنراد را به سمت ریاست ستاد باعث شد.
هر چند تفکرات و نظریات کنراد تأثیری بسزا بر فرایند تصمیم‌گیری در حکومت وین به خصوص در زمینه آغاز جنگ اول جهانی داشتند، اما تاریخ‌نگار جان لزلی، وی را به عنوان یک «منزوی» که به راحتی دوستی نمی‌یافت و فاقد مهارت سیاسی بود، توصیف کرده‌است.
جنگ اول جهانی > نقشه جنگی

شهرتی که کنراد به عنوان یک نویسنده نظامی برای خود به هم زده بود، توجه به نقشه‌های جنگیِ تفننی اش را هم در پی داشت؛ طرح جنگی وی برای تقابل جداگانه با دشمنان احتمالی تنظیم شده و احتمالِ جنگ دوجبهه ای همزمان با صربستان و روسیه را در نظر نگرفته بود. نقشه‌هایش از دیدگان سیاستمداران و دیپلماتهای اتریش_مجاری پنهان نگه داشته شده و تنها وعده داده بود که این طرح‌ها پیروزی سریعی را به ارمغان خواهند آورد. کنراد در این طرح جنگی، سربازانی بیش از آنچه عملاً در دسترس داشت و سیستم راه‌آهن را بیش از ظرفیتش، در نظر گرفته بود. در عمل سربازان وی کم شمارتر از دشمن بودند. نقشه اش بر پایه زمان حرکت قطارها استوار بوده و هشدارهای هم نژادانِ آلمانی اش مبنی بر اینکه روس‌ها کیفیت راه‌آهن خود را بسی بهبود داده‌اند، نادیده گرفت. این رئیس ستاد مفروضات را بر این گذاشته بود که جنگ در مدت شش هفته به پیروزی اتریش_مجارستان منتهی خواهد شد، روس‌ها برای بسیج نیروهایشان به ۳۰ روز وقت نیاز داشته و ارتش‌های اتریش_مجارستان طی دوهفته برای نبرد، عملیاتی خواهند شد. وقتی جنگ جرقه خورد، تأخیرات متعددی مشاهده شده و کنراد به نحوی افراطی در میانه فرایند بسیج نیروها، برنامه‌ها را تغییر داد و ناخواسته اوضاع خراب نیروهای مسلح را تشدید کرد. روس‌ها سریعتر از آنچه وی انتظار داشت عمل کردند: بسیج دو سوم از نیروهایشان در ۱۸ روز و فعال کردن ۳۶۲ قطار در مقابلِ تنها ۱۵۳ قطار اتریشی در یک روز.
در طول بحران ژوئیه به محض ترور آرشدوک فرانتس فردیناند، کنراد از اولین حامیان جنگ با صربستان جهت تنبیه این کشور بود. آلمان با همه توانش اصرار می‌ورزید که حمله به صربستان به سرعت انجام گیرد اما کنراد یک ماه در حمله تأخیر نمود. بسیاری از واحدهای ارتش برای فصل برداشت محصول در مرخصی بوده و بازگشت آنها تا ۲۵ ژوئیه زمانبندی نشده بود. الغای مرخصی آنها به معنای با مشکل مواجه شدنِ برداشت محصولات کشاورزی و نتیجتاً منبع غذایی مردم، ایجاد تداخل در زمانبندی حرکت قطارها، هشدار دیپلماتهای اروپایی به طرحهای وین و فرصت دادن به صربستان برای بسیج نیروهایش بود. به علاوه قیصر فرانتس یوزف یکم نیز به تعطیلات تابستانی طولانیِ سه هفته ای اش رفته بود. زمانی که کنراد بالاخره در ۲۹ ژوئیه به صربستان حمله نمود، توسط صربها عقب زده شد.
جنگ اول جهانی > شکستها

پس از این حمله وقتی که وی بار دیگر آماده حمله شده بود، در ۱۲ اوت ارتشش را به صربستان فرستاد، جایی که با تلفات ۱۰۰٬۰۰۰ سرباز، شکستی به تمام معنا را متحمل شد. در ۲۲ اوت وی جبهه ای حتی وسیعتر در برابر روس‌ها در سرزمین گالیسیا (اروپای شرقی) گشود که با تلفات ۵۰۰٬۰۰۰ اتریشی، این بار فاجعه ای رقم خورد؛ در عوض وی کارشناسان و خبرگان راه آهنش را سرزنش کرد. وی نامنتظره مجبور به مقابله با تهاجم ارتش امپراطوری روسیه به گالیسیا شد چرا که نقشه‌هایش قدرت و سرعت روس‌ها را دست کم گرفته و برعکس ضعف کاملاً مشهود نیروهای خودش را ندید گرفته بودند.
پس از پیروزی‌های بزرگ آلمان به خصوص در نبرد حماسه ای تاننبرگ و نیز رکود در جبهه غرب پس از شکست نبرد اول مارن، آلمان‌ها اکنون توان کمک به اتریش را داشتند. هرچند که وی رسماً سمت فرماندهی کل را داشت، آلمان‌ها به‌طور فزاینده ای وی را کنار گذاشته و خود زمامدار امور شدند. حکومت برلن ارتش‌هایی در حجم عظیم را به ائتلاف اتریشی_آلمانی اختصاص داده و توانستند بخش اعظم صربستان و رومانی (با فرماندهی ژنرال مکنسن) و مونته‌نگرو را تصرف کرده و جبهه ای در برابر ایتالیا را نیز بگشایند. کنراد به وزیر خارجه جدیدشان، استفان بوریان اصرار کرد که سرزمین‌های فتح شده را به امپراطوری هابسبورگ منضم کند، از سوی دیگر وی مستمراً هم بر علیه نخست‌وزیر مجارستان، ایشتوان تیستسا و هم صدراعظم اتریش، کارل فون اشتورخ _که او را ابله می‌دانست_ دسیسه می‌چید که البته به نتیجه ای نرسید. افزون بر این روابطش با فرماندهی عالی ارتش آلمان(OHL) به خاطر روابط سردش با رئیس ستاد آنها یعنی اریش فون فالکنهاین نیز به بدتر شدن می‌گروید.
جنگ اول جهانی > نزول از قدرت

با مرگ قیصر فرانتس یوزف پس از هفت دهه حکمرانی اش بر خاندان هابسبورگ و به تاج و تخت رسیدن امپراتور کارل یکم در نوامبر ۱۹۱۶، کنراد به درجه فیلد مارشالی ارتقا داده شد. امپراتور کارل زمانی که ولیعهد بود، به امپراتور سابق گزارش داده بود که سوء مدیریت در رده فرماندهی عالی نیروهای مسلح جز با جایگزینی کنراد بر طرف نخواهد شد، در عین حال وی اقرار کرده بود که یافتن جانشینی مناسب برای وی سهل نخواهد بود. اکنون که کارل به قدرت رسیده بود، قدرت و نفوذ کنراد رو به اضمحلال می‌رفت. در دسامبر ۱۹۱۶ بازرس کل و فرماندهٔ کل قوای ارتش اتریش_مجارستان (با رئیس ستاد اشتباه نشود. م) یعنی آرشدوک فریدریش، توسط امپراتور جوان از کار برکنار شد تا خود کارل عهده‌دار این سمت شود. کارل کنترل عملی تمامی رده‌ها و واحدهای ارتش در نیروی زمینی و دریایی را در پنجه خود گرفته و در روز یکم مارس ۱۹۱۷ رسماً کنراد را از ریاست ستاد برکنار نمود، کنراد هم درخواست بازنشستگی کرد اما امپراتور کارل شخصاً از وی خواست که در مسئولیت‌های عملی باقی بماند و وقتی کنراد پذیرفت، وی را به فرماندهی گروه ارتش تیرول جنوبی در ایتالیا منصوب نمودند. در اواخر بهار ۱۹۱۸ شکست حمله اتریش_مجارستان تحت فرماندهی مشترک کنراد و اسوتزار بُروئِویچ علیه ایتالیایی‌ها که با تلفاتی سنگین و خونین همراه بود، سرزنش‌ها و انتقادات را متوجه فرماندهی امپراطوری نمود.
برای هویت‌شناسی هرچه بیشتر کنراد باید وی را در زمرهٔ آن دسته از متنفذینِ دربارِ امپراطوری قرار داد که خواهان ادامه جنگ بودند. در چنین فضایی کنراد به عنوان «مرد خُردشده» توصیف می‌شود، شاید برای اینکه پیکان انتقاداتِ هرچه بیشتر را از سمت وی منحرف کنند. در همان زمانی که اخراج شد، از مقام اجتماعی «فرایِر»(Freiherr)که معمولاً معادل بارون است، به مقام اشرافی «گراف» که تقریباً معادل کنت در کشورهای انگلیسی زبان است، ارتقا دادند.
مرگ

پس از جنگ، کنراد هرگونه گناه شخصی در وقوع جنگ و نتایج آن را منکر شده و دربار امپراطوری و سیاسیون آن را مقصر دانست. در روز ۲۵ اوت ۱۹۲۵ در حالیکه روند درمانش در باد مرگنتهایم آلمان را سپری می‌کرد، در حالت بیماری و عصبی درگذشت. وقتی در دوم سپتامبر در گورستان هایتزیگ در وین دفن شد، بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ نفر مراسم تشییع جنازه اش را به جا آوردند. در سال ۲۰۱۲ پس از جدل‌های طولانی، قبر وی که عنوان "قبر قهرمان"(به آلمانی: Ehrengrab) را داشت، به "قبر تاریخی" تغییر عنوان داده شدو هم‌اکنون برخی خیابان‌های شهرهای اتریشی گراتز و برندورف به نام وی نامگذاری شده و یونیفورم و برخی متعلقات شخصی وی در موزه تاریخ نظامی وین(Heeresgeschichtliches Meuseum) در معرض دید بازدیدکنندگان قرار داده شده‌اند.
محوطه والی

| محوطه والی | محوطه والی |
| --- | --- |
نام: محوطه والی
کشور: ایران
استان: استان لرستان
شهرستان: شهرستان پل‌دختر
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: محوطه
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۳۲۳۶
تاریخ ثبت ملی: ۱۸ شهریور ۱۳۸۷
محوطه والی مربوط به عصر مفرغ - عصر آهن است و در شهرستان پل‌دختر، بخش مرکزی، دهستان ملاوی، روستای گل گل سفلی واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۸ شهریور ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۳۲۳۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
فرودگاه سویا

| فرودگاه سویا Svea lufthavn | فرودگاه سویا Svea lufthavn |
| --- | --- |
یاتا: ندارد ایکائو: ENSA: یاتا: ندارد ایکائو: ENSA
خلاصه: خلاصه
نوع فرودگاه: خصوصی
مکان:  نروژ
ارتفاع از سطح دریا: ۲۹ فوت / ۸ متر
مختصات: ۷۷°۵۴′۰۰″ شمالی ۱۶°۴۱′۰۰″ شرقی﻿ / ﻿۷۷٫۹۰۰۰۰°شمالی ۱۶٫۶۸۳۳۳°شرقی﻿ / 77.90000; 16.68333
فرودگاه سویا  (به انگلیسی: Svea Airport) (به زبان بومی: Svea lufthavn) یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود شن دارد. این فرودگاه در کشور نروژ قرار دارد و در ارتفاع ۸ متری از سطح دریا واقع شده است.
شرکت‌های هواپیمایی و مقصدهای پروازی

| شرکت‌های هواپیمایی | مقصدهای پروازی |
| --- | --- |
 Lufttransport :  لانگیر سوالبارد
ده‌نو (گناباد)

| دهنو (گناباد) | دهنو (گناباد) |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۴°۹′۹″ شمالی ۵۸°۴۱′۵۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۱۵۲۵۰°شمالی ۵۸٫۶۹۸۶۱°شرقی﻿ / 34.15250; 58.69861: مختصات: ۳۴°۹′۹″ شمالی ۵۸°۴۱′۵۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۱۵۲۵۰°شمالی ۵۸٫۶۹۸۶۱°شرقی﻿ / 34.15250; 58.69861
کشور: ایران
استان: خراسان رضوی
شهرستان: گناباد
بخش: بخش کاخک
دهستان: کاخک
جمعیت: ۱۳ نفر (سرشماری ۹۵)
دهنو (گناباد)، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان کاخک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷ نفر (۶خانوار) بوده‌است.