stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
رضا کیانیان
آثار

مقالهٔ اصلی: فهرست نقش‌آفرینی‌های رضا کیانیان
سایر > تألیف و انتشار کتاب

سومین سرنوشت داوود
بازیگری ۱۳۷۶
تحلیل بازیگری ۱۳۷۹
شعبده بازیگری ۱۳۸۵
بازیگری در قاب
ناصر و فردین
عکس‌های تنهایی
این مردم نازنین
قار سوم
کتاب کودکان
سایر > گالری و کمپین‌ها

ایجاد کمپین و ثبت پیامکی من دریاچه ارومیه هستم، برای حمایت از بی آبی به‌خصوص دریاچه ارومیه در ایران ۱۳۹۵
دعوت از هنرمندان به کمپین یک میلیون امضا به سازمان ملل برای پیگیری فاجعه منا ۱۳۹۴
حمایت از بی خانمان‌ها و اضافه کردن سین تازه به نام سرپناه با هنرمندان ۱۳۹۳
اکشنر حراج تهران به سبک کریستیز ۱۳۹۱
برگزاری نمایشگاه‌های عکاسی ۱۳۸۷ و ۸۹
برگزاری نمایشگاه انفرادی مجسمه ۱۳۸۶
طراح پوستر و بروشور
معلمی و مطبوعات کار
معمار داخلی و تابلوساز
مهندس و ناظر ساختمان
کار در مرکز هنرهای نمایشی ۱۳۶۷
مقاله و تحلیل مجلات سینمایی
جوایز

کاندید سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد، جشنواره فیلم فجر برای بازی در فیلم کفشهایم کو؟ ۱۳۹۴
بازیگر منتخب نویسندگان و منتقدان ماهنامه سینمایی فیلم به عنوان یکی از پنج بازیگر برتر تاریخ سینمای ایران ۱۳۸۹
کاندید تندیس بهترین بازیگر نقش مکمل مرد، جشن سینمای ایران برای بازی در فیلم همیشه پای یک زن در میان است ۱۳۸۷
دریافت تندیس حافظ یک عمر فعالیت هنری، جشن دنیای تصویر ۱۳۸۶
برنده جایزه ویژه هیئت داوران جشنواره بین‌المللی فیلم کرالا ۲۰۰۸
برنده تندیس بهترین بازیگر نقش اول مرد، جشن سینمای ایران برای بازی در فیلم یک بوس کوچولو ۱۳۸۵
کاندید تندیس زرین بهترین بازیگر نقش اول مرد، جشن سینمای ایران برای بازی در فیلم ماهی‌ها عاشق می‌شوند ۱۳۸۴
برنده تندیس زرین بهترین بازیگر نقش اول مرد، برای بازی در فیلم یک بوس کوچولو ۱۳۸۴
کاندید سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد، جشنواره فیلم فجر برای بازی در فیلم ماهی‌ها عاشق می‌شوند ۱۳۸۳
کاندید تندیس زرین بهترین بازیگر نقش اول مرد، جشن خانه سینما برای بازی در فیلم فرش باد ۱۳۸۲
برنده لوح زرین بهترین بازیگر نقش اول مرد، جشنواره فیلم فجر برای بازی در فیلم فرش باد ۱۳۸۱
برنده تندیس بهترین بازیگر نقش اول مرد، جشن خانه سینما برای بازی در فیلم خانه‌ای روی آب ۱۳۸۱
کاندید سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد، جشنواره فیلم فجر برای بازی در فیلم‌های فرش باد و گاهی به آسمان نگاه کن ۱۳۸۱
برنده سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد، جشنواره فیلم فجر برای بازی در فیلم خانه‌ای روی آب ۱۳۸۰
برنده طراحی صحنه نمایش نیلوفر آبی ۱۳۷۷
برنده سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد، جشنواره فیلم فجر برای بازی در فیلم آژانس شیشه‌ای ۱۳۷۶
کاندید سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد، جشنواره فیلم فجر برای بازی در فیلم کیمیا ۱۳۷۳
از راست به چپ: مازیار میری، رضا کیانیان، الیور استون، فاطمه معتمدآریا
اتابکان لر کوچک

اتابکان لر کوچک یا خورشیدیان دودمانی از مردمان  لرتبار که بین سال‌های ۵۷۰ تا ۱۰۰۶ هجری قمری در لرستان و ایلام فرمانروایی می‌کرده‌اند. آل خورشید از طایفه جنگروی شعبه سلبوری بودند. سر سلسله اتابکان لر کوچک شاه شجاع الدین خورشید بود. ساکنان محدوده حکومت اتابکان و پایتخت این دودمان شهر شاپورخواست (خرم‌آباد کنونی) و مقر فرماندهی‌شان قلعه فلک‌الافلاک بود.
فرمانروایان این دودمان از فرزندان شجاع‌الدین‌خورشید، بنیان‌گذار فرمانروایی لر کوچک بوده‌اند و واپسین فرمانروای لر کوچک شاهوردی خان به دست شاه عباس یکم صفوی شکست خورد و فراری شد. شجاع الدین خورشید دومین حاکم ایرانی پس از حمله اعراب و فروپاشی شاهنشاهی ایران است که برای خود از عنوان شاهنشاه استفاده کرد؛ نخستین نفر، عضدالدوله دیلمی بود. هم‌اکنون آرامگاه او در جنوب شهر خرم‌آباد در منطقه گوشه شینشا قرار دارد.
پس از اتابکان لر کوچک، والیان فیلی توسط شاه عباس صفوی به عنوان حاکم منطقه لرستان انتخاب شدند.
وجه تسمیه و القاب

آل خورشید علاوه بر لقب خاندانی خود، القاب دیگری نیز داشتند که در طول از آنان تحت عنوان این القاب یاد شد.
لقب اتابکی
در کتب تاریخی نوشته شده در عهد مغول آمده که عنوان اتابک برای امرای این سلسله جعلی بوده و آن‌ها مانند سایر اتابکان قلمرو سلاجقه و خوارزمشاهی، وظیفه تربیت شاهزادگان درباری را بر عهده نداشته‌اند. به نظر می‌رسد آن‌ها برای آنکه صلح را در قلمرو خود برقرار کرده و با همسایگان سلجوقی و خوارزمشاهی خود متحد بمانند از این عنوان استفاده کرده باشند.
لقب عباسی
در برخی منابع چون عالم آرای عباسی نوشته اسکندر بیگ ترکمان از اتابکان رستان تحت عنوان عباسی یاد شده‌است. در این منبع نوشته شده‌است که مشخص نیست دلیل این نام گذاری بخاطر این است که آل خورشید خود را به عباس ابن علی منسوب می‌کنند یا بخاطر اینکه در ابتدا خراج گزار خلافت عباسی بوده‌اند.
لقب هزاراسپی
لقب هزاراسپی از القابی بود که معمولاً برای اتابکان لر بزرگ استفاده می‌شد اما شاه خورشید نیای خاندان آل خورشید نیز این لقب را داشت و افراد سرشناس اتابکان لر کوچک مانند میرقیصر هزاراسپی این لقب را داشتند.
گستره فرمانروایی

خاندان‌های لر کوچک مردمانی از لرها و کردان آسیای صغیر بودند که در حدود بین عراق عجم و عراق عرب ییلاق و قشلاق می‌کردند و خراج خود را به دیوان بغداد می‌دادند. سرزمین لرستان به دو بخش لر کوچک و لر بزرگ تقسیم می‌شود.
در کتاب تاریخ مغول در صفحه ۴۴۲ و در کتاب مجمل‌التواریخ گلستانه در صفحه ۲۰۴ به این شرح در خصوص سرزمین‌های لر کوچک و بزرگ آمده‌است:
لر کوچک همان است که حالیه هم آن را لرستان می‌گوییم و غرض از این قسمت اخیر که در آن ایام لر کوچک خواند می‌شده بیشتر ناحیه فیلی یعنی اطراف خرم‌آباد و اراضی پشت کوه بوده‌است. مراد از لر کوچک، ایلات لرستان، همدان و مراد از لر بزرگ، ایلات بختیاری، ممسنی و کهگیلویه دانسته شده‌است یعنی به خلاف تقسیم فوق.
رضاقلی‌خان هدایت، در مورد جغرافیای لر کوچک می‌نویسد: سخن مخفی نماند که لر کوچک که در خرم‌آباد و خاوه و الشتر و صدمره و یدمن سکنی دارند جمعی بوده‌اند و هستند و عرض ولایت ایشان بر جنوب عراق واقع است از طرفی به همدان و قلمرو علیشکر بهارلوی ترکمان و طرفی بالکان خوزستان متصل است، و طول آن ولایت از قصبه بروجرد الی بغداد و سایر محال تخمینأ یکصد فرسخ است. حمدلله مستوفی در کتاب تاریخ گزیده می‌نویسد: «در زمان حکومت این دو برادر قلمرو اتابکان لر کوچک در جهات مختلف گسترش پیدا کرد و از املاک بیات و همدان و الشتر و اصفهان تا خوزستان و شوشتر تحت تصرف آنان درآمد.»
امرای لر کوچک

خاندان خورشید از درباریان شوهله بودند‌. نیای خاندان خورشید، شاه خوشین بود حمدلله مستوفی نیز در تاریخ گزیده خورشید را از طایفه جنگروی معرفی می‌کند که یکی از طوایف ایل سلبوری بوده‌است. جنگروی شامل برخی از مردمان لر بوده‌است. سرانجام در سال ۵۷۰ شجاع الدین خورشید از خاندان خورشید که حاکم برخی ولایات بود، طوایف لر کوچک را تحت امر خود درآورد و در قلعه مستحکم مانرود از قلعه‌های مستحکم لرستان استقرار یافت. پس از او سلسله امرای لر کوچک تا اواسط قرن دهم هجری یعنی تا ایام سلطنت شاه طهماسب اول صفوی باقی بودند و آخرین آن‌ها که نامی از او باقی است شاه رستم بن جهانگیر ملقب به رستم خان است که گفته شده‌است داماد شاه طهماسب بوده و در زمان صفویه به لرستان حکومت داشته‌است.
اسامی صاحب منصبان آل خورشید
| ترتیب | نام پادشاهان | منصب | زمان فعالیت |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱ | شاه خورشید (شاه خوشین) | فرمانده سپاه نهصد نهصد لرستان | قرن پنجم هجری قمری |
| ۲ | محمد بن خورشید | درباری حکومت شوهله | قرن پنجم هجری قمری |
| ۳ | ابوبکر بن محمد بن خورشید | درباری حکومت شوهله | قرن ششم هجری قمری |
| ۴ | شجاع الدین خورشید بن ابوبکر بن محمد بن خورشید | حاکم برخی ولایات لر کوچک | قرن ششم هجری قمری |
اسامی امرای لر کوچک
| ترتیب | نام پادشاهان | آغاز حکومت (هجری قمری) | پایان حکومت (هجری قمری) |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱ | شجاع‌الدین خورشید ابن ابوبکر | ۵۷۰ | ۶۲۱ |
| ۲ | سیف‌الدین رستم ابن نورالدین محمد | ۶۲۱ | ۶۲۸ |
| ۳ | شرف‌الدین ابوبکر ابن نورالدین محمد | ۶۲۸ | ۶۳۲ |
| ۴ | عزالدین گرشاسب ابن نورالدین محمد | ۶۳۲ | ۶۳۲ |
| ۵ | حسام الدین خلیل ابن بدرالدین | ۶۳۲ | ۶۴۰ |
| ۶ | بدرالدین مسعود ابن بدرالدین | ۶۴۰ | ۶۵۸ |
| ۷ | جلال‌الدین بدر ابن بدرالدین مسعود | ۶۵۸ | ۶۶۳ |
| ۷ | ناصرالدین عمر ابن بدرالدین مسعود | ۶۵۸ | ۶۶۳ |
| ۸ | تاج‌الدین شاه ابن حسام‌الدین خلیل | ۶۶۳ | ۶۷۷ |
| ۹ | فلک الدین حسن ابن بدرالدین مسعود | ۶۷۷ | ۶۹۲ |
| ۹ | عزالدین حسین ابن بدرالدین مسعود | ۶۷۷ | ۶۹۲ |
| ۱۰ | جمال‌الدین خضر ابن تاج‌الدین شاه | ۶۹۲ | ۶۹۳ |
| ۱۱ | حسام‌الدین عمربیک ابن شمس‌الدین | ۶۹۳ | ۶۹۵ |
| ۱۱ | صمصام‌الدین محمود ابن نورالدین محمد | ۶۹۳ | ۶۹۵ |
| ۱۲ | عزالدین محمد ابن عزالدین حسین | ۶۹۵ | ۷۰۵ |
| ۱۳ | دولت خاتون بنت بدرالدین مسعود دوم | ۷۰۵ | ۷۰۶ |
| ۱۴ | عزالدین حسین دوم فرزند بدرالدین مسعود دوم | ۷۰۶ | ۷۳۰ |
| ۱۵ | شجاع‌الدین محمود فرزند عزالدین حسین دوم | ۷۳۰ | ۷۵۰ |
| ۱۶ | ملک عزالدین حسین سوم ابن شجاع‌الدین محمود | ۷۵۰ | ۸۰۴ |
| ۱۷ | سیدی احمد ابن ملک عزالدین حسین سوم | ۸۰۴ | ۸۱۵ |
| ۱۸ | شاه حسین ابن ملک عزالدین حسین سوم | ۸۱۵ | ۸۷۳ |
| ۱۹ | شاه رستم اول ابن شاه حسین | ۸۷۳ | ۹۲۰ |
| ۲۰ | آغوربیک ابن شاه رستم | ۹۲۰ | ۹۴۰ |
| ۲۱ | میرجهانگیر این شاه رستم | ۹۴۰ | ۹۴۹ |
| ۲۲ | شاه رستم دوم ابن میرجهانگیر | ۹۴۹ | ۹۷۸ |
| ۲۳ | میرمحمدی ابن میرجهانگیر | ۹۷۸ | ۹۹۵ |
| ۲۴ | شاهوردی خان ابن میر محمدی | ۹۹۵ | ۱۰۰۶ |
:
قیام میرقیصر خانه نیدل

پس از کشته شدن میر شاهوردی خان آخرین اتابک لر کوچک توسط شاه عباس یکم صفوی، حکومت صفوی والیان فیلی را جانشین آنان کرد. میرقیصر خانه نیدل که از نوادگان میرمحمدی اتابک لر بود با کمک فرزندان شاهوردی خان و دیگران بازماندگان آل خورشید با والیان فیلی و نمایندگان صفوی وارد جنگ می‌شود و موفق می‌شود حسین خان فیلی را شکست دهد. حسین خان فیی نزد شاه عباس صفوی می‌رود و شاه عباس بار دیگر به لرستان لشکر کشی می‌کند. به رغم مقاومت سپاه میرقیصر خانه نیدل، لشکریان شاه عباس پیروز می‌شوند. سرنوشت میرقیصر خانه نیدل پس از این جنگ مبهم است ولی فرزند وی میرجنت در هنگام جنگ کشته می‌شود.
نام لر کوچک ضرب شده در سکه دودمان آل خورشید
سکه ضرب شده در زمان میر شاهوردی خان خورشیدی، با نشان شیر و خورشید
گستره حکومت اتابکان لر کوچک
مینیاتوری از دیدار شاه اسماعیل اول با شاه رستم خورشیدی در کتاب عالم آرای عباسی
پپسی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
لوگوی پپسی بعد از سال ۲٠۲۳: لوگوی پپسی بعد از سال ۲٠۲۳
گونه: کولا
تولید کننده: پپسی‌کو
خاستگاه: ایالات متحده آمریکا
آغاز تولید: ۱۸۹۳؛ ۱۳۲ سال پیش (۱۸۹۳-خطا: زمان نامعتبر}}) (تحت عنوان برادز درینک) ۱۸۹۸؛ ۱۲۷ سال پیش (۱۸۹۸-خطا: زمان نامعتبر}}) (تحت عنوان پپسی - کولا) ۱۹۶۱؛ ۶۴ سال پیش (۱۹۶۱-خطا: زمان نامعتبر}}) (تحت عنوان پپسی)
رنگ: کارامل ای ۱۵۰ دی
انواع: پپسی رژیمی پپسی توایست پپسی لایم پپسی گیلاس وحشی پپسی کریستال پپسی بدون کافئین پپسی - کولا، تولیدشده با شکر طبیعی پپسی وانیلا پپسی بدون شکر پپسی نکست
محصول همانند: کوکا کولا آر سی کولا
وبگاه: pepsi.com
پپسی (در گذشته پپسی‌کولا) نام یک نوع نوشابه کولای گازدار پرطرفدار است که تا سال ۱۹۶۵ توسط شرکت پپسی کولا تولید می‌شد. از سال ۱۹۶۵ در پی ادغام شرکت پپسی کولا و شرکت فریتو-لی، این محصول توسط شرکت پپسی‌کو تولید می‌شود. تقریبا وجه مشترک در محصولات پپسی ، وجود قند می‌باشد.
این محصول هم‌اکنون در کنار سایر محصولات شرکت پپسی‌کو مانند پپسی رژیمی، پپسی کریستال، پپسی لیمویی، پپسی آبی، پپسی طلایی و پپسی مکس که هرکدام طعم و مشخصات خاص خود را دارند تولید می‌شود. همواره رقیب اصلی پپسی، کوکاکولا بوده‌است.
نوشابه‌ها قبلاً بدون اضافه کردن اسیدهای نگهدارنده به بازار عرضه می‌شدند. اما از سال ۲۰۱۰ نوشابه‌ها بخاطر طعم‌های فراوان و طول عمر بیشتر با انواع اسیدها مخلوط شدند که همین امر اثرات مضر نوشابه‌ها را بیشتر کرد.
تاریخچه

نوشابه پپسی اولین بار در سال ۱۸۹۳ توسط داروساز جوانی به نام کیلب برادهم اهل نیوبرن در ایالت کارولینای شمالی در کشور آمریکا معرفی شد. هدف برادهم از تولید این نوشیدنی درمان درد معده بود. برخی چنین اظهار نموده‌اند که ممکن است نام پپسی بر گرفته شده از آنزیم پپسین باشد که همان آنزیم پروتئینی ترشح‌شده از سلول‌های اصلی معده است و به هضم پروتئین‌ها کمک می‌کند هر چند، آنزیم پپسین هیچگاه به عنوان مادهٔ افزودنی برای پپسی کولا استفاده نشد. فرمول اصلی این نوشیدنی (در آغاز) شامل شکر و وانیل بود. برادهم تلاش داشت تا یک نوع نوشیدنی را ابداع نماید که انرژی‌دهنده و هضم‌کنندهٔ غذا باشد.
در سال ۱۹۲۳ شرکت پپسی-کولا ورشکسته شد. روی سی. مگارگل موفق شد که نشان تجاری برند پپسی را خریداری نماید هر چند در احیای نام تجاری آن ناموفق بود و پس از زمان کوتاهی، چارلز گوت رئیس کمپانی شکلات‌سازی لوفت، پپسی را خریداری نمود. در ادامه، وی از شمیدان‌های شرکت خود خواست تا فرمول شربت پپسی-کولا را از پایه تغییر دهند تا بتواند به رقابت با کوکاکولا بپردازد. در سه نوبت میان سال‌های ۱۹۲۲ تا ۱۹۳۳ شرکت کوکاکولا پیشنهاد خرید شرکت پپسی را مطرح‌نمود که در هر سه مورد، پیشنهاد آنها توسط پپسی رد شد.
والتر استانتون مک جونیور در سال ۱۹۴۰ میلادی منصب ریاست کمپانی را به دست آورد. مک جونیور حامی آرمان‌های ترقی‌خواهی بود و متوجه شد که شرکت پپسی در استفاده از تبلیغات خود، مخاطبان آمریکایی - آفریقایی‌تبار یا به تعبیر دیگر سیاهپوستان را نادیده می‌گیرد. مک جونیور به درستی متوجه شد که بازار سیاهپوستان ایالات متحده، بازاری بکر و دست‌نخورده و در حقیقت، یک جاویژه بازار است و پپسی می‌تواند با هدف قرار دادن تبلیغات مستقیم و متمرکز خود بر این بازار، سهم عمده‌ای از درآمدها را نصیب شرکت نماید. به همین منظور وی هنان اسمیت، یکی از مدیران تبلیغاتی را برای هدایت و ساماندهی یک تیم فروش متشکل از سیاهپوستان استخدام نمود که در ادامه و به دلیل آغاز جنگ جهانی دوم این برنامه با وقفه مواجه شد.
پس از پایان جنگ جهانی دوم و در سال ۱۹۴۷ میلادی، مک جونیور نقشه‌های خود را از سر گرفت و ضمن استخدام ادوارد اف. بوید از او خواست تا برای تشکیل یک تیم دوازده نفره از سیاهپوستان اقدام نماید. در همان زمان پوسترهای تبلیغاتی نیز چاپ شد که در آنها سیاهپوستان آمریکایی را به تصویر می‌کشید. در این پوسترها مادری سیاهپوست و خندان نشان داده‌شده بود که یک جعبهٔ شش‌عددی از پپسی در دست دارد در حالی که تلاش می‌کند آن را از دستان مشتاق فرزندش دور نگه دارد، پسری که در تصویر این پوستر تبلیغاتی حضور دارد ران براون نام دارد که در سنین بزرگسالی، وزیر بازرگانی ایالات متحده آمریکا شد.
بوید در ادامه، یک تیم فروش گسترده‌تر را تشکیل داد که ترکیبی از سیاهپوستان سراسر کشور بود. قوانین تفکیک نژادی مشهور به قوانین جیم کرو هنوز در ایالات متحده به قوت خود باقی بود و گروهی که بوید تشکیل داد، با تبعیض و تحقیر بسیار زیادی روبرو شد. مزید بر اینها، توهین همکاران پپسی و همین‌طور تهدیدهای کوکلوس‌کلان هم در این میان وجود داشت. با همهٔ این احوال، سهم بازار پپسی-کولا در مقایسه با کوکاکولا در دهه ۱۹۵۰ به طرز قابل‌توجهی افزایش یافت و با مصرف‌کنندگان جدید آمریکایی - آفریقایی‌تبار، فروش پپسی سه برابر بیشتر از کوکاکولا گردید. پس از رسیدن تیم فروش پپسی به شیکاگو، سهم فروش پپسی برای نخستین مرتبه از کوکاکولا پیشی گرفت.
بازی پپسی من

شرکت کی آی دی بازی پپسی من را در تاریخ ۴ مارس ۱۹۹۹ برای پلت‌فرم پلی‌استیشن در ژاپن منتشر کرد.
نگارخانه

نشان اصلی پپسی مربوط به سال ۱۹۰۲ میلادی
نشان پپسی از ۱۹۴۰ تا ۱۹۵۰
نشان پپسی از ۱۹۷۳ تا ۱۹۸۷
نشان پپسی از ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۳
نشان پپسی از ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۴
کیلب دیویس برادهم، مخترع پپسی
پوسترهای تبلیغاتی پپسی در دهه ۴۰ که در آنها سیاهپوستان آمریکایی را به تصویر می‌کشید، پسری که در تصویر این پوستر تبلیغاتی حضور دارد ران براون نام دارد که در سنین بزرگسالی، وزیر بازرگانی ایالات متحده آمریکا شد.
پی-۴۳ ریپابلیک

| پی-۴۳ ریپابلیک | پی-۴۳ ریپابلیک |
| --- | --- |
کاربری: هواپیمای جنگنده
تولیدکننده: Republic Aviation Company
نخستین پرواز: مارس ۱۹۴۰
معرفی‌شده در: ۱۹۴۱
بازنشستگی: 1944 (China)
کاربر اصلی: تفنگداران هوایی ارتش ایالات متحده آمریکا
ساخته‌شده: ۱۹۴۰–۱۹۴۱
تعداد ساخته‌شده: ۲۷۲
پی-۴۳ ریپابلیک (به انگلیسی: Republic_P-43_Lancer) یک هواگرد از نوع هواپیمای جنگنده ساخت شرکت Republic Aviation Company است. هواگرد پی-۴۳ ریپابلیک نخستین پروازش را در مارس ۱۹۴۰ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۴۱ میلادی رسماً معرفی گردید و در سال‌های ۱۹۴۰–۱۹۴۱ تولید شده‌است. در مجموع، تعداد ۲۷۲ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
آق‌بلاغ (شهرکرد)

| آق‌بُلاغ | آق‌بُلاغ |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: چهارمحال و بختیاری
شهرستان: شهرکرد
بخش: لاران
دهستان: لار
جمعیت: ۲۰۸ نفر (سرشماری ۹۵)
آق‌بلاغ روستایی از توابع شهرستان شهرکرد در استان چهارمحال و بختیاری است که مردم آن به زبان ترکی قشقایی صحبت می کنند.
محصول انگور این روستا به علت طعم و شیرینی خاص اش در منطقه معروف است.
جمعیت

این روستا در دهستان لار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۴۳ نفر (۹۲خانوار) بوده‌است.
یکی از بهترین مکان ها برای رصد ستارگان با کمترین میزان نور محیطی
وجه تسمیه

واژه آق بلاغ از ترکیب دو واژه ترکی (آق) به معنای سفید و (بلاغ) به معنای چشمه تشکیل شده است که به معنای چشمه سفید می باشد . و این نام به دلیل وجود چشمه هایی با آب زلال و خروشان برای این روستا انتخاب شده است .
آسمان شب با نمایی از دب اکبر
حسین نایل

حسین نایل، نویسنده و عضو سابق آکادمی علوم افغانستان
حسین نایل، نویسنده، استاد دانشگاه و عضو سابق آکادمی علوم افغانستان بود. نایل یکی از پژوهشگران نامدار افغانستان و از نخستین کسانی بود که یک رویکرد علمی را در زمینهٔ پژوهش دربارهٔ تاریخ، فرهنگ و رجال مردم طایفه هزاره بنیان گذاشت. او در دوران عضویت خود در آکادمی علوم افغانستان، سفرهای زیادی به کشورهای مختلف داشت و از سوی نهادهای بسیاری از ایشان تقدیر شد.
زندگی‌نامه

حسین نایل در سال ۱۳۱۰ خورشیدی در کابل به دنیا آمده است. او اصالتاً از قریهٔ حصار قول‌خویش، ولسوالی حصهٔ اول بهسود، ولایت میدان وردک بود. پدر او غلام‌حسین نام داشت و به‌دلیل مشکلات زندگی، فشار سیاسی و بدرفتاری کوچی‌ها، ده و دیار خود را ترک نموده و به کابل عزیمت کرده بود.
نایل بعد از سپری کردن ایام کودکی وارد مکتب ابتداییه شد و بعد از یک وقفهٔ کوتاه تحصیلات خود را در لیسه شبانه ادامه داد و کورس‌های مالی و اداری را در مربوطات وزارت معارف نیز فراگرفت. همین‌طور به‌عنوان کارمند در بخش اداری وزارت صحت‌عامه مشغول به‌کار شد. او با شرکت‌های خصوصی نیز به‌عنوان دفتردار کار کرده است.
فعالیت‌های اجتماعی و اداری

حسین نایل در سال ۱۳۴۱ خورشیدی در ریاست مجادله ملاریا به‌عنوان کارمند کار کرد و بعدها به مدت دو سال در مربوطات وزارت تعلیم و تربیه به‌صفت معلم خدمت کرده و سپس در سال ۱۳۵۳ خورشیدی به‌کرسی استادیاری در دانشکده ادبیات و علوم بشری دانشگاه کابل تکیه زده و سال‌های زیادی در این سمت باقی ماند.
او بین سال‌های ۱۳۵۵ تا ۱۳۵۶ خورشیدی به‌عنوان کارمند در اداره اصلاحات ارضی کار کرد و در این اداره در ۲۶ سرطان ۱۳۵۶ هـ. ش از رتبه هفتم به هشتم، ترفیع گرفت.
از سال ۱۳۵۷ تا ۱۳۵۹ خورشیدی در سمت معاون گمرک‌ها و رئیس تفتیش وزارت مالیه خدمت کرده است و در این وزارت در ۷ ثور ۱۳۵۷ هـ. ش به رتبهٔ چهارم، ریاست اداری، مدیریت مأمورین وزارت مالیه ترفیع گرفت.
آقای نایل لقب «کارمند شایستهٔ فرهنگ» را از سوی «انجمن نویسندگان» بنا بر فرمان شماره ۴۷۳، مورخهٔ ۱۲/۳/۱۳۶۹ ه‍.ش رئیس‌جمهوری و مدال هفتادمین سال استقلال افغانستان را در کارنامهٔ خود دارد.
عضویت در اکادمی علوم افغانستان

حسین نایل در اول ماه میزان سال ۱۳۵۹ خورشیدی به‌عضویت اکادمی علوم افغانستان درآمد و سیزده سال متمادی در این نهاد کار کرد. حسین در زمان فعالیتش در آکادمی علوم به ترفیعاتی گرفت که عبارتند از:
ترفیع به رتبه ۳، آکادمی علوم افغانستان، ۷ ثور ۱۳۶۰ هـ. ش؛
ترفیع به رتبه دوم، آکادمی علوم افغانستان، ۱۳۶۳ هـ. ش؛
ترفیع به رتبه علمی محقق، آکادمی علوم افغانستان، ۷ دلو ۱۳۶۴ هـ. ش؛
ترفیع به رتبه اول، آکادمی علوم افغانستان، ۷ ثور ۱۳۶۶ هـ. ش؛
ترفیع به رتبه فوق، آکادمی علوم افغانستان، ۲۸ اسد ۱۳۷۰ هـ. ش؛
ترفیع به رتبه معاون سرمحقق، آکادمی علوم افغانستان، جوزای ۱۳۷۲ هـ.ش.
او در زمان عضویتش در آکادمی علوم افغانستان به پژوهش‌های علمی، ادبی و تحقیقات ژرف در زمینهٔ تاریخ، سرزمین و مردم و رجال افغانستان و مشخصاً جغرافیای تاریخی مردم هزاره پرداخت. او با این‌که در ادارات مختلف دولتی در افغانستان مشغول کار بود و کارهای پژوهشی گسترده‌ای را به‌انجام رسانیده است؛ اما هرگز از درد مردم خود نیز غافل نبوده است. او خواستار محو روحیهٔ برتری‌جویی و از بین رفتن تعصب در جامعه بود و می‌خواست عده‌ای به‌جرم وابستگی تباری مورد تبعیض، بی‌عدالتی و محرومیت قرار نگیرند.
او در ماه قوس سال 1372 خورشیدی با رتبهٔ معاون سرمحقق و فوق رتبهٔ دولتی از آکادمی علوم بازنشسته شد.
کارنامهٔ مطبوعاتی و فرهنگی

نایل افزون بر اشتراک و سخنرانی در مجامع و کنفرانس‌های بزرگ علمی و ادبی در داخل و خارج از افغانستان در نشریات و مجلات و نهادها و سیمینارهای ادبی نیز اشتراک، کار و فعالیت کرده و عضویت داشته است:
عضو هیئت تحریریه مجله خراسان از سال 1352 تا 1359 هـ.ش.
عضو سیمینار بزرگداشت هزار و دوصدمین سال وفات خالد برمکی، 24 جوزای 1361 هـ. ش؛
عضو کمیته تدوین قانون کتاب‌خانه‌های عامه، 1362 هـ. ش؛
عضو سیمینار شناخت فولکلور، 25 میزان 1363 هـ. ش؛
عضو کمیته پذیرش و ارزیابی مقالات در سیمینار سه صد و چهلمین سال تولد میرزا عبدالقادر بیدل، 1363 هـ. ش؛
عضو اصلی سیمینار هنر خطه در دو قرن اخیر، 15 و 16 عقرب 1364 هـ. ش؛
عضو شورای عالی فرهنگ ملیت‌ها، 20 سرطان 1366 هـ. ش؛
عضو هیئت تحریریه مجله ملیت‌های برادر، 1367 هـ. ش؛
عضو هیئت قیمت‌گذاری کتب استاد خلیلی در کتاب‌خانه‌های عامه، وزارت اطلاعات و کلتور، 1368 هـ. ش؛
عضو شورای مرکزی و هیئت رئیسه انجمن نویسندگان افغانستان، 1369هـ. ش؛
عضو هیئت تحریریه مجله ژوندون (زندگی)، 1369هـ. ش؛
مدیر مسئول مجله خراسان از سال 1369 تا 1370 هـ. ش؛
عضو هیئت تحریریه مجله غرجستان؛
عضو هیئت تحریریه مجله حجت؛
عضو اتحادیه ژورنالیست‌های افغانستان.
آقای نایل علاوه بر این از دیر زمان با نشریات و مجلات مختلف همکاری داشته و برخی از مقالات و نوشته‌های ایشان در مجلات دیگر نیز چاپ و نشر شده است. متأسفانه به دلیل تحولات سیاسی در افغانستان بسیاری از نوشته‌ها و مقالات نایل از بین رفته و در دسترس نیست.
آثار قلمی و کتاب‌ها

حسین نایل یکی از پژوهشگران پرکار و باپشتکار افغانستان بود که آثار قلمی فراوانی را به‌رشتهٔ تحریر درآورده است. او با هدف‌مندی و تلاش خستگی‌ناپذیر کتاب‌های ذیل را از خود به یادگار گذاشته است:
فهرست کتب چاپی دری افغانستان، چاپ انجمن تاریخ، سال 1356 هـ. ش؛
سایه‌روشن‌هایی از وضع جامعه هزاره، چاپ اول، 1364 ه‍. ش، وزارت اقوام و قبایل، چاپ دوم در کویته، چاپ سوم در قم، چاپ چهارم نشر زریاب در کابل، 1394 هـ. ش؛
یادنامهٔ کاتب، چاپ اول وزارت اقوام و قبایل، 1365 ه‍. ش، چاپ دوم بنیاد اندیشه، 1395 هـ. ش؛
سیری در ادبیات سدهٔ سیزدهم، جلد اول، چاپ وزارت اقوام و قبایل، 1365 هـ. ش (برنده جایزه)؛
کهزاد و پژوهش‌های او، چاپ دانشگاه کابل، 1366 هـ. ش؛ · اعلام سراج‌التواریخ (جلد اول)، چاپ دانشگاه کابل، 1366 هـ. ش؛
اعلام سراج (رجال، اماکن و قبایل هزاره)، چاپ دانشگاه کابل، 1366 هـ. ش؛
سال‌نمای رویدادهای فرهنگی در گسترهٔ زبان دری، چاپ انجمن نویسندگان، 1367 هـ. ش؛
مقدمه و چاپ تذکره، چاپ آکادمی علوم، 1367 ه‍. ش
سرزمین و رجال هزاره‌جات، چاپ اول مرکز فرهنگی نویسندگان افغانستان در قم، 1379 ه‍. ش، چاپ دوم بنیاد اندیشه در کابل؛
ساختار طبیعی هزاره‌جات، چاپ اول، انتشارات صلصال در قم، 1381 هـ. ش، چاپ دوم بنیاد اندیشه در کابل؛
سیری در ادبیات سدهٔ سیزدهم، جلد دوم، آکادمی علوم افغانستان، 1382 هـ. ش؛
جستارها، چاپ بنیاد اندیشه در کابل، خزان 1395 هـ. ش؛
مسایل هزاره در شش جلد، چاپ بنیاد اندیشه در کابل، 1397؛
وفات

حسین نایل بعد از سپری نمودن ۶۷ بهار از زندگی پربار علمی و فرهنگی خود، حوالی ساعت ۴ صبح روز شنبه، ۱۶ حمل ۱۳۷۶ هـ. ش، بر اثر بیماری چشم از جهان فروبست. پیکر مرحوم نایل حوالی ساعت یک همان روز در دامنهٔ شمالی تپهٔ بی‌بی مهرو در کابل به‌خاک سپرده شد. عبدالشکور رشاد، معاون اول آکادمی علوم افغانستان در آن زمان ضمن قدردانی از خدمات فرهنگی و علمی آقای نایل، نبود او را یک ضایعهٔ فرهنگی خواند. (نایل، 1395: 6)
حسین نایل در دفتر کارش در ریاست تفتیش وزارت مالیه؛ سال ۱۳۵۹ هجری خورشیدی
سمرقند، دلو ۱۳۶۰
سمینار تجلیل از ناصر خسرو در هتل انترکانتیننتال کابل، سال ۱۳۶۵ هجری خورشیدی
شهر دوشنبه، در حضور رئیس آکادمی علوم تاجیکستان، سال 1360 هجری خورشیدی
شهر دوشنبه، دفتر کار استاد محمد عاصمی رئیس آکادمی علوم تاجیکستان، سال 1360 هجری خورشیدی
صاحبقرانیه (محله)

| صاحبقرانیه | صاحبقرانیه |
| --- | --- |
کشور: ایران 
استان: تهران
شهرستان: شمیرانات
بخش: مرکزی
شهر: تجریش
منطقه شهری: منطقه ۱ شهرداری تهران
ناحیه: ۵
پیش‌شماره: ۰۲۱
صاحبقرانیه یکی از محله های  منطقه ۱ شهرداری تهران شمال شرق شهر تهران است. این محله در محدوده شمیران و در جوار کاخ نیاوران قرار دارد.
صاحبقرانیه در منطقه ۱ شهرداری تهران و شهرستان شمیرانات واقع شده‌است.
وجه تسمیه

نام این محله برگرفته از نام کاخ صاحبقرانیه در باغ نیاوران است که تفرجگاه تابستانی ناصرالدین شاه قاجار بوده‌است.
خیابانهای مهم

خیابان گلستان شمالی (قاسمی)
خیابان گلستان جنوبی
سوخو-۱۵

| سوخو -۱۵ | سوخو -۱۵ |
| --- | --- |
کاربری: هواپیمای رهگیر
تولیدکننده: سوخو
نخستین پرواز: ۳۰ می ۱۹۶۲
معرفی‌شده در: ۱۹۶۵
بازنشستگی: ۱۹۹۶ (اوکراین)
وضعیت: بازنشسته
کاربر اصلی: نیروی دفاع هوایی شوروی نیروی هوایی روسیه نیروی هوایی اوکراین
ساخته‌شده: ۱۹۶۵-۱۹۷۹
تعداد ساخته‌شده: ۱۲۹۰
سوخو -۱۵  (روسی: Сухой Су-15) (نام اختصاص داده شده ناتو: Flagon) یک  هواپیمای رهگیر مافوق صوت جت دو موتوره بود، که در اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی و در سال ۱۹۶۵ ساخته شده و تا  دهه ۱۹۹۰ کماکان در خدمت باقی ماند.
سوخو-۱۵ برای جایگزینی هواپیماهای سوخو-۱۱ و سوخو-۹ طراحی شد که با معرفی بمب افکن های استراتژیک جدیدتر و توانمندتر ناتو در حال منسوخ شدن بودند.
تاریخچه عملیاتی

سوخو-۱۵ در سالهای میانی دهه ۶۰ تا میانه دهه ۸۰ در کنار میگ-۲۵ ستون فقرات رهگیرهای شوروی را تشکیل می‌دادند. سوخو-۱۵ بیشتر برای رهگیری اهداف کندتر مانند بمب‌افکن بی-۵۲ و هواپیمای جاسوسی یو-۲ بکار می‌رفت و رهگیری اهداف سریع‌تر را به میگ-۲۵ واگذار می‌کرد. هدف قرار دادن پرواز شماره ۰۰۷ هواپیمایی کره جنوبی به دلیل تشخیص به عنوان هواپیمای جاسوسی ایالات متحده که به کشته شدن تمام سرنشین‌ها و خدمه منجر شد از جمله رویدادهای مهم در پرونده عملیاتی این رهگیر است. سوخو-۱۵ در دهه ۹۰ میلادی به تدریج با جنگنده‌های پیشرفته‌تر سوخو-۲۷ و میگ-۳۱ جایگزین شد.
کاربران

نیروی دفاع هوایی شوروی
نیروی هوایی روسیه تمامی هواپیماها از خدمت خط مقدم در سال ۱۹۹۴ خارج شدند، اما ممکن است برخی از آنها در انبار ذخیره جنگ اضطراری باقی مانده باشند.
نیروی هوایی اوکراین در سال ۱۹۹۶ از خدمت خارج شدند.