فهرست حاکمان خانات جغتای
حاکمان خانات جغتای غربی و خانات جغتای شرقی (مغولستان)

| خانات جغتای (غربی) |  خانات جغتای شرقی |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| بیان قلی خان   بیان قلی  تحت سلطه امیر قزغن و پسرش عبدالله ۱۳۴۸–۱۳۵۸ م | تغلق تیمور خان  تغلق تیمور  ۱۳۴۷–۱۳۶۰ م |  |  |  |
شاه تیمور خان   شاہ تیمور  تحت سلطه عبدالله بن قزغن ۱۳۵۸ م: 
: 
تغلق تیمور خان  تغلق تیمور   قبایل خانات جغتای علیه عبدالله، که از او در هراس بودند، شورش و او را وادار به عقب نشینی کردند، اما ائتلاف سلدوزها، به رهبری بیان سلدوز، و بارلاس ها، به رهبری حاجی برلاس، فروپاشید و هرج و مرج در خانات چغاتایی حاکم شد. این خلاء قدرت به تغلق تیمور اجازه داد تا به سوی ماوراءالنهر حرکت کند. او بدون مقاومت زیادی زمام امور را در ماوراءالنهر بدست گرفت. پس از فرار حاجی برلاس، تغلق تیمور، تیمور گورکانی را به عنوان رئیس قبیله برلاس منصوب کرد و به پایتخت خود بازگشت، اما یک سال بعد به منطقه بازگشت و به فکر برکناری بیشتر امیران و حاکمان افتاد. او چندین امیر از جمله امیر بایزید و امیر بیان سلدوز را اعدام کرد. پسر عبدالله بن قزغن، امیر حسین، در برابر پادشاه مقتدر مغولستان مقاومت کرد اما شکست خورد. تغلق تیمور قبل از عزیمت به مغولستان، پسرش الیاس خواجه را به عنوان نایب السلطنه بخش غربی خانات جغتای منصوب کرد. امری که بسیاری از روسای قبایل مغول، از جمله امیرحسین و امیر تیمور گورکانی، با آنها مخالفت کردند. آنها با یکدیگر علیه الیاس خواجه دست به شورش زدند و با لشکری ​​از مغولان و قبایل محلی وفادار به الیاس خواجه روبرو شدند ولی توانستند آنها را شکست دهند. اندکی بعد تغلق تیمور درگذشت و الیاس خواجه برای به دست گرفتن قدرت عازم مغولستان شد. در نتیجه تیمور و امیر حسین کنترل ماوراءالنهر را بدست گرفته و عادل سلطان را به عنوان خان اسمی خانات جغتای منصوب کردند.  ۱۳۶۰–۱۳۶۳ م: تغلق تیمور خان  تغلق تیمور   قبایل خانات جغتای علیه عبدالله، که از او در هراس بودند، شورش و او را وادار به عقب نشینی کردند، اما ائتلاف سلدوزها، به رهبری بیان سلدوز، و بارلاس ها، به رهبری حاجی برلاس، فروپاشید و هرج و مرج در خانات چغاتایی حاکم شد. این خلاء قدرت به تغلق تیمور اجازه داد تا به سوی ماوراءالنهر حرکت کند. او بدون مقاومت زیادی زمام امور را در ماوراءالنهر بدست گرفت. پس از فرار حاجی برلاس، تغلق تیمور، تیمور گورکانی را به عنوان رئیس قبیله برلاس منصوب کرد و به پایتخت خود بازگشت، اما یک سال بعد به منطقه بازگشت و به فکر برکناری بیشتر امیران و حاکمان افتاد. او چندین امیر از جمله امیر بایزید و امیر بیان سلدوز را اعدام کرد. پسر عبدالله بن قزغن، امیر حسین، در برابر پادشاه مقتدر مغولستان مقاومت کرد اما شکست خورد. تغلق تیمور قبل از عزیمت به مغولستان، پسرش الیاس خواجه را به عنوان نایب السلطنه بخش غربی خانات جغتای منصوب کرد. امری که بسیاری از روسای قبایل مغول، از جمله امیرحسین و امیر تیمور گورکانی، با آنها مخالفت کردند. آنها با یکدیگر علیه الیاس خواجه دست به شورش زدند و با لشکری ​​از مغولان و قبایل محلی وفادار به الیاس خواجه روبرو شدند ولی توانستند آنها را شکست دهند. اندکی بعد تغلق تیمور درگذشت و الیاس خواجه برای به دست گرفتن قدرت عازم مغولستان شد. در نتیجه تیمور و امیر حسین کنترل ماوراءالنهر را بدست گرفته و عادل سلطان را به عنوان خان اسمی خانات جغتای منصوب کردند.  ۱۳۶۰–۱۳۶۳ م
| عادل سلطان   عادل سلطان  تحت سلطه امیر حسین و امیر تیمور گورکانی ۱۳۶۳ م | الیاس خواجه   الیاس خوجہ  ۱۳۶۳–۱۳۶۸ م |  |  |  |
| کابل شاه   خابول شاہ  تحت سلطه امیر حسین ۱۳۶۴–۱۳۷۰ م | قمرالدین خان دغلت   قمر الدین خان دغلت  غاصب ۱۳۶۸–۱۳۹۲ م |  |  |  |
سیورغتمش خان     تحت سلطه امیر تیمور گورکانی ۱۳۷۰–۱۳۸۴ م: 
| سلطان محمود خان   سلطان محمود خان  تحت سلطه امیر تیمور گورکانی. مرگ سلطان محمود خان به معنای پایان حکومت خاندان جغتای بر ماوراءالنهر بود. پس از او خاندان تیموریان زمام امور را در ماوراءالنهر به دست میگیرند.  ۱۳۸۴–۱۴۰۲ م | خضر خواجه   خضر خوجہ   ۱۳۸۹–۱۳۹۹ |  |  |  |
: