stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
بارسلون
جاذبه‌های گردشگری

باری گوتیک مرکز شهر قدیم بارسلون است که با وجود برخی تغییرات ایجاد شده در قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰ بناهایی از قرون وسطی و تعدادی قدیمی‌تر متعلق به رومی‌ها هنوز در آن وجود دارد. معماری نوگرای کاتالان که بین سال‌های ۱۸۸۵ و ۱۹۵۰ گسترش یافته، میراث بسیار مهمی در بارسلون است و شمار قابل توجهی از این بناها در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده‌اند. در این میان کارهای معماری آنتونیو گائودی که در سرتاسر شهر آن‌ها را می‌توان یافت، قابل توجه است. بهترین بنا و معروف‌ترین کار او کلیسای ناتمام ساگرادا فامیلیا است که از سال ۱۸۸۲ در دست ساخت بوده و هزینه‌های آن از کمک‌های شخصی تأمین می‌شود، زمان پایان ساخت این بنا ۲۰۲۶ برآورد شده است.
جاذبه‌های گردشگری > بناهای تاریخی

ساگرادا فامیلیا نماد بین‌المللی بارسلون
کاخ موسیقی کاتالان و بیمارستان سنت پائول طراحی شده توسط لوییز دومانچه‌ای مونتانر و از ۱۹۹۷ در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارند.
آثار آنتونی گائودی شامل: پالائو گوئل، پارک گوئل، کازا میلا، کازا ویسنس، کازا بالیو، ساگرادا فامیلیا
کلیسای سانتا ماریا دل مار
کلیسای گوتیک سانتا ماریا دل پی
کلیسای جامع بارسلون
کلیسای سنت پائو دل کمپ
آرامگاه کلمبوس
جاذبه‌های گردشگری > موزه‌ها

بارسلون دارای موزه‌ها زیادیست که موضوعات و محدوده‌های مختلفی را پوشش می‌دهند. موزه ملی هنر کاتالونیا که به سبب دارا بودن مجموعه بسیار خوبش در زمینه هنر رمانسک شهرت دارد یا موزه هنر معاصر بارسلون که بر روی دوره بعد از جنگ کاتالان و هنر اسپانیایی معطوف است. می‌توان از بنیاد خوآن میرو، موزه پیکاسو و بنیاد آنتونی تاپیس که مجموعه‌های مهمی از این شخصیت‌ها شناخته شده را دربردارند نیز یاد کرد.
برخی از موزه‌ها موضوعات تاریخی را پوشش می‌دهند، نظیر موزه تاریخ شهر، موزه تاریخ کاتالونیا، موزه باستان‌شناسی کاتالونیا، موزه دریانوری بارسلونا و موزه شخصی-خصوصی مصری‌ها. موزه اروتیک بارسلون که در این میان یکی از موزه‌های ویژه است و موزه علم کوسموکایخا که در سال ۲۰۰۶ جایزه موزه سال اروپا را دریافت کرد.
جاذبه‌های گردشگری > پارک‌ها

پارک گوئل
جاذبه‌های گردشگری > دیگر

دانشگاه
دانشگاه پمپئو فابرا
دانشگاه پمپئو فابرا دانشگاه نسبتاً جوانی است که در سال ۱۹۹۰ در بارسلون ایجاد شده است. نقاط قوت این دانشگاه در ارائهٔ رشته‌های علوم اجتماعی و علوم انسانی، بهداشت و علوم زیستی، ارتباطات و فناوری اطلاعات و ارتباطات است.
نام‌گذاری این دانشگاه بر اساس نام پمپئو فابرا که یک زبان‌شناس و متخصص زبان کاتالونی بوده، شکل گرفته است. این استاد در نقشی که این زبان امروزه در اسپانیا دارد تأثیر به سزایی داشته است. کاتالونیایی، زبان رسمی دانشگاه پمپئو فابرا است. دانشجویان آرزو دارند تا زبان کاتالونیایی را یاد بگیرند تا موقعیت‌های فراوان تحصیلی وکاری را در بارسلون و اطراف پمپئو فابرا داشته باشند. سه دانشکدهٔ دانشگاه در اطراف شهر بارسلون واقع شده‌اند. «علوم اجتماعی و انسانی» در سیئوتادلا، «بهداشت و علوم زیستی» در مار و «ارتباطات و فناوری اطلاعات» در پولنو هستند.
دانشگاه اتونوموس بارسلون
دانشکده مرکزی در بلوترا یکی از مکان‌های اصلی صنعتی و فناوری اروپای دور مدیترانه واقع شده است و فقط ۲۵ دقیقه با مرکز شهر بارسلون فاصله دارد. این دانشگاه ۸۷ رشته در مقطع کارشناسی، ۳۱۵ رشته در مقطع ارشد و ۶۸ رشته در مقطع دکترا دارد. در مقطع کارشناسی رشته‌های مدیریت کسب وکار، مدیریت، اقتصاد، تحصیلات ابتدایی و گردشگری کاملاً به زبان انگلیسی ارائه می‌شوند؛ و به همین دلیل دانشگاه در این رشته‌ها تعداد زیادی از دانشجویان بین‌المللی را همواره جذب کرده است. دانشگاه اتونوموس بارسلون همچنین دارای ۱۳ دانشکده شامل علوم زیستی و بیولوژیکی، ارتباطات، هنر و علوم انسانی، پزشکی و ترجمه و تفسیر است.
دانشگاه بارسلون
دانشگاه بارسلون یکی از بزرگ‌ترین و در لیست بهترین دانشگاه‌های اسپانیا است و هرساله پذیرای تعداد زیادی از دانشجویان اسپانیایی و بین‌المللی است. ۷۳دوره در مقطع کارشناسی، بیش از ۱۴۰ رشته در مقطع ارشد و بیش از ۴۰۰ دوره خاص در مقطع ارشد و دیپلم کارشناسی ارشد و ۴۸ دوره در مقطع دکترا در این دانشگاه ارائه می‌شود. دوره‌های (کسب وکار بین‌الملل و مطالعات زبان انگلیسی) کاملاً به زبان انگلیسی تدریس می‌شوند و پنج تا از دوره‌ها هم تعدادی از واحدهایشان به زبان انگلیسی ارائه می‌شود.
جمعیت‌شناسی

بر پایه سرشماری سال ۲۰۱۶ شهر بارسلون ۱٬۶۰۸٬۷۴۶ جمعیت دارد.
زبان اسپانیایی پرگویش‌ترین زبان در بارسلون است (بر پایه آمار زبانی که در سال ۲۰۱۳ توسط دولت کاتالان گرفته شد) و تقریباً توسط همه مردم فهمیده می‌شود. پس از اسپانیایی زبان کاتالانی دومین زبان پرگویش‌در بارسلون است. این زبان توسط ۹۵٪ مردم فهمیده می‌شود در حالی که ۷۲٫۳٪ می‌توانند آن را سخن بگویند و ۷۹٪ می‌توانند بخوانند و ۵۳٪ می‌توانند بنویسند.
اقتصاد

بندر بارسلونا یکی از مهم‌ترین بندرهای اروپا محسوب می‌شود و سالانه میلیون‌ها یورو در این بندر معاملات و نقل و انتقال کالا صورت می‌پذیرد.
فرهنگ > سرگرمی و هنرهای نمایشی

بارسلون اماکن زیادی برای موسیقی زنده و تئاتر دارد. از بین این اماکن، اماکن شناخته شده‌ای نظیر سالن اپرا گران تئاتر دل لیسئو، تئاتر ملی کاتالونیا، تئاتر لیور و سالن موسیقی قصر موسیقی کاتالان شایان ذکر هستند. همچنین بارسلون خانه ارکستر سمفونیک ملی کاتالونیا و بارسلون موسوم به اوبی‌سی (به انگلیسی: OBC) است که بزرگ‌ترین ارکستر سمفونیک کاتالونیا نیز محسوب می‌شود.
فرهنگ > رسانه

ال پریودیکو دی کاتالونیا (با نسخه‌های زبان کاتالان و زبان اسپانیایی) و لا ونگوردیا (زبان اسپانیایی) روزنامه‌های اصلی صبح بارسلون هستند. همچنین اسپورت و موندو دپورتیو با موضوع ورزش دیگر روزنامه‌های اصلی صبح هستند که به زبان اسپانیایی و توسط شرکت‌های مختلفی منتشر می‌شوند.
فرهنگ > ورزش

بارسلون تاکنون برگزارکننده مسابقات سطح بالایی نظیر بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۲ و جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲ بوده است و همچنین می‌توان از دو بار میزبانی یوروبسکت، یکبار بازی‌های ورزش‌های آبی قهرمانی جهان ۲۰۰۳ و بازی‌های دو و میدانی قهرمانی اروپا ۲۰۱۲ نیز یادکرد.
باشگاه بارسلونا باشگاه ورزشی این شهر است که بیشتر بخاطر تیم فوتبال آن شهرت جهانی دارد. تیم فوتبال بارسلونا یکی از سه تیمی است که هرگز به دسته‌ای پایین‌تر از لالیگا سقوط نکرده است، و نیز با ۲۷ قهرمانی در لالیگا، ۳۱ قهرمانی در جام حذفی، ۱۵ قهرمانی در سوپرکاپ و ۲ قهرمانی در لیگ کاپ، پرافتخارترین تیم اسپانیا به همراه رئال مادرید است. آن‌ها همچنین با بردن در مجموع ۱۷ عنوان اصلی در اروپا، یکی از موفق‌ترین تیم‌های حاضر در اروپا می‌باشند. ۵ قهرمانی در لیگ قهرمانان، ۳ قهرمانی در جام یوفا، ۴ قهرمانی در جام در جام اروپا و ۵ قهرمانی در سوپرکاپ اروپا دستاورد بارسلونا در اروپا تا به امروز می‌باشد. در سال ۲۰۰۹، بارسلونا موفق شد اولین باشگاهی باشد که سه‌گانه لالیگا، کوپا دل ری و لیگ قهرمانان باشگاه‌های اروپا را به دست می‌آورد و در همان سال نخستین باشگاه تاریخ فوتبال لقب گرفت که توانسته است شش‌گانه جام‌ها را فتح کند.(بارسلونا در سال ۲۰۱۵ هم توانست ۳ گانه را بدست‌آورد). همچنین بارسلونا تنها تیمی است که از سال ۱۹۵۵ همواره در جام باشگاه‌های اروپا حاضر بوده است.
همان‌گونه که از شعار باشگاه «فراتر از یک باشگاه» بر می‌آید، این باشگاه تنها به فوتبال محدود نبوده و برخلاف باشگاه‌های ورزشی شمال آمریکا به ورزش‌های دیگر وحتی به ایفای نقشی فرهنگی نیزمی‌پردازد.باشگاه ورزشی بارسلونا علاوه بر فوتبال، ۱۴ رشته ورزشی دیگر را نیز پوشش می‌دهد که چهار رشته آن؛ شامل بسکتبال، فوتسال، هندبال و اسکیت هاکی،از تیم‌های حرفه‌ای به حساب می‌آیند.باشگاه فوتبال بارسلونا نقشی تاریخی به عنوان یک نماد ملی‌گرایی کاتالان‌ها بازی کرده است.به‌عنوان مثال در زمان دیکتاتوری فاشیستی ژنرال ریورا که به مقابله با ملی‌گرایی کاتالان‌ها پرداخته بود،ممنوعیتی شش‌ماهه بر این باشگاه تحمیل و سپس عنوان باشگاه تغییرداده شد. 
با این همه، باشگاه بارسلونا، نمادی برای هویت منطقه‌ای و مطالبه ارزش‌های دموکراتیک کاتالان‌ها شد. باشگاه، نام اولیه‌اش را تنها پس از مرگ ژنرال فرانکو در سال ۱۹۷۵ به‌دست‌آورد.استادیوم باشگاه نیوکمپ نام دارد، که با گنجایش ۹۸٫۷۷۲ تماشاگر، بزرگ‌ترین استادیوم در اروپاست.بارسلونا از درجه بالایی از محبوبیت برخوردار است، حدود ۲۵٫۷٪ مردم اسپانیا طرفدار بارسلوناهستند و این در حالیست که
بر اساس بررسی ای که اخیراً انجام شد، بارسلونا با دارا بودن ۴۴٫۲ میلیون
هوادار در اروپا، پرطرفدارترین تیم حاضر در اروپا نیز هست.
حمل و نقل > فرودگاه

فرودگاه بارسلون-ال پرات در منطقه ال پرات دی لیوبرگات در فاصله ۱۷ کیلومتری مرکز شهر بارسلون واقع شده است. این فرودگاه دومین فرودگاه بزرگ اسپانیا و بزرگ‌ترین فرودگاه کنار دریای مدیترانه است. فرودگاه بارسلون مرکز فعالیت شرکت هواپیمایی ویولینگ، اسپن‌ایر و ایر اروپا است. پروازهای این فرودگاه غالباً داخلی یا مقاصدی در اروپا می‌باشد، اگرچه برخی شرکت‌های هواپیمایی پروازهایی به مقاصد دیگر دنیا نظیر آمریکای لاتین، ایالات متحده و آسیا نیز دارند. فرودگاه از طریق بزرگراه، اتوبوس و قطار شهری به شهر ارتباط دارد.
فرودگاه سبدلل فرودگاه کوچک و دیگر فرودگاه بارسلون است که در نزدیکی منطقه سابادل قرار دارد. این فرودگاه به آموزش خلبانی، پروازهای تجاری و پروازهای خصوصی اختصاص دارد. همچنین برخی از شرکت‌های هواپیمایی ارزان قیمت مثل ترانساویا.کام و ریان ایر از فرودگاه خرونا واقع در ۹۰ کیلومتری شمال بارسلون یا فرودگاه رئوس در ۷۷ کیلومتری جنوب بارسلون استفاده می‌کنند.
حمل و نقل > راه‌آهن

بارسلون پایگاه اصلی آرای‌ان‌اف‌ای (به انگلیسی: RENFE)، راه‌آهن اسپانیا است. مرکز اصلی قطار درون‌شهری بارسلونا ایستگاه بارسلونا-سنت می‌باشد. سیستم قطار تندروی ای‌وی‌ای (به انگلیسی: AVE) که توانایی حرکت با سرعت ۳۰۰ کیلومتر در ساعت را داراست، بارسلون را به مادرید متصل می‌کند. در مجموع بارسلون دارای خطوط قطار سریع‌السیر به شهرهای اصلی اسپانیا است. در سال ۲۰۱۲ نیز خط راه‌آهن پرسرعت بارسلون به فرانسه راه‌اندازی می‌شود.
حمل و نقل > مترو

متروی بارسلون در سال ۱۹۲۴ تأسیس شده و هم‌اکنون دارای ۱۲ خط و ۱۸۰ ایستگاه می‌باشد، این مترو از قدیمی‌ترین متروهای جهان محسوب می‌شود.
نگارخانه

کلیسای ساگرادا فامیلیا
کلیسای جامع بارسلونا
خیابان لارامبلا
خیابان پسیج د گراسیا
میدان کاتالونیا
کازا بالیو
کازا میلا
کازا ویسنس
پارک گوئل
پالائو گوئل
ورزشگاه نیوکمپ
موزه پیکاسو
محله گوتیک بارسلون
ساختمان پالائو ناسیونال که خانه موزه ملی هنر کاتالونیا می‌باشد.
بنیاد خوان میرو
بیمارستان سنت پائول
تئاتره لیوره
کاخ موسیقی کاتالان
توره گلوریس
هتل W بارسلون
شهرهای خواهرخوانده

شهرهای خواهرخواندهٔ بارسلون عبارت‌اند از:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|   مون‌پلیه، فرانسه، ۱۹۶۳   ریو دو ژانیرو، برزیل، ۱۹۷۲   مونتری، مکزیک، ۱۹۷۷   بوستون، ایالات متحده آمریکا، ۱۹۸۳   بوسان، کره جنوبی، ۱۹۸۳   کلن، آلمان، ۱۹۸۴   سائوپائولو، برزیل، ۱۹۸۵   مونته‌ویدئو، اروگوئه، ۱۹۸۵   سبیا، اسپانیا |   سن پطرزبورگ، روسیه، ۱۹۸۵   گدانسک، هلند، ۱۹۹۰   هاوانا، کوبا، ۱۹۹۳   گوایاکیل، اکوادور   کوبه، ژاپن، ۱۹۹۳   آنتورپ، بلژیک، ۱۹۹۷   استانبول، ترکیه، ۱۹۹۷   تل آویو، اسرائیل، ۱۹۹۸   غزه، فلسطین، ۱۹۹۸   دوبلین، ایرلند، ۱۹۹۸ |   آتن، یونان، ۱۹۹۹   اصفهان، ایران، ۲۰۰۰   سارایوو، بوسنی هرزگوین، ۲۰۰۰   ولپرایسو، شیلی، ۲۰۰۱   شانگهای، جمهوری خلق چین، ۲۰۰۱   دبی، امارات عربی متحده، ۲۰۰۶   تریواندروم، هندوستان، ۲۰۰۹   سبو، فیلیپین، ۲۰۰۰   هوشی‌مین، ویتنام، ۲۰۰۹-مه-۲۹.   سن فرانسیسکو، ایالات متحده آمریکا، ۲۰۱۰ |
نگاره‌ای از شهر بارسلون در قرن ۱۶ میلادی
تصویر بارسلون از فضا
نمایی از دو ساختمان کازا آماتلر و کازا بالیو در خیابان پَسیج دِ گراسیا.
داخل گران تئاتر دل لیسئو
تصویری از ورزشگاه نیوکمپ
تصویری از ورودی ترمینال T1 فرودگاه بارسلون-ال پرات
تابلوی متروی بارسلون
حفصه

| حفصه بنت عمر | حفصه بنت عمر |
| --- | --- |
حفصة بنت عمر: حفصة بنت عمر
زادهٔ: ۶۰۵ میلادی مکه، حجاز،  (امروزه عربستان سعودی)
درگذشت: ۴۵ شعبان قمری یا نوامبر سال ۶۶۵ میلادی در ۶۰ سالگی مدینه، حجاز،  (امروزه عربستان سعودی)
آرامگاه: بهشت بقیع، مدینه، حجاز، امروزه عربستان سعودی)
شناخته‌شده برای: همسر، محمد
عنوان: ام المومنین
همسر(ها): خنيس بن حذافة (در اوت ۶۲۴م.-۲ه.ق در نبرد بدر کشته شد)  محمد
والدین: عمر بن خطاب   زينب بنت مظعون
خویشاوندان: عبدالله بن عمر (برادر) عبیدالله بن عمر (برادر ناتنی) عاصم بن عمر (برادر ناتنی) زید بن عمر (برادر ناتنی) فاطمه دختر خطاب (عمه) عثمان بن مظعون (دایی)  صفیه بنت ابوعبید ثقفی (زن برادر)
خانواده: بنو عدی (با تولد)   اهل بیت (به وسیله ازدواج)
حَفْصه (با نام کامل:حفصه بنت عُمَر ابن الخطاب بن نفیل بن عبدالعزی بن ریاح بن عبدالله بن قُرط بت رزاح بن عدی بن کعب بن لؤی) دختر عمر بن خطاب (زاده سال ۱۸ قبل از هجرت) یکی از زنان محمد بود. مادرش: زینب بنت مظعون بن حبیب بن وهب بن حذاقه بن جمح، خواهر عثمان بن مظعون. او هنگام بازسازی کعبه در مکه متولد شد.
حفصه ابتدا به عقد خنیس پسر حذافه درآمد و با او به مدینه هجرت کرد. خنیس در جنگ بدر کشته شد. عمر او را به عثمان و سپس به ابوبکر پیشنهاد کرد، ولی آنان از ازدواج با وی سر باز زدند. عمر شکایت آنان را نزد محمد برد و او قبول کرد که با وی ازدواج کند.
حفصه از حافظان قرآن بود و نسخه عثمان از قرآن با همکاری وی تهیه شده بود.
بنا به نقل شیعیان و اکثر مفسران اهل سنت سورهٔ تحریم به او وعایشه اشاره دارد. پدر او خلیفه دوم عمربن خطاب نیز در جایی طی گفتگویی با عبدالله بن عباس این موضوع را تایید کرده است.
در جنگ جمل او قصد پیوستن به عایشه را داشت اما برادرش عبدالله بن عمر او را از این کار برحذر داشت و او نیز منصرف شد.
التیناپولیس

مکان در Southeast
| Altinópolis | Altinópolis |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
The Municipality of Altinópolis: The Municipality of Altinópolis
General view of Altinópolis: General view of Altinópolis
  پرچممهر:   پرچممهر
شعار: Labor Omnia Vincite Improbus: شعار: Labor Omnia Vincite Improbus
Location of Altinópolis: Location of Altinópolis
Region: Southeast
ایالت: ایالت سائوپائولو
حکومت: حکومت
 • Mayor: Marco Ernani Hyssa Luiz (PMDB)
مساحت: مساحت
 • کل: ۹۲۹٬۴۲۶ کیلومتر مربع (۳۵۸۸۵۳ مایل مربع)
ارتفاع: ۱٬۲۰۰ متر (۳۹۰۰ فوت)
جمعیت (2010): ۱۵٬۶۰۹
Postal Code: 14350-000
کد منطقه: +55 16
وبگاه: Altinópolis, São Paulo
التیناپولیس (به پرتغالی: Altinópolis) یک شهر و municipality of Brazil در برزیل است که در ایالت سائوپائولو واقع شده‌است.
خصوصیات

التیناپولیس ۹۲۹٬۴۲۶ کیلومترمربع مساحت و ۱۵٬۶۰۹ نفر جمعیت دارد و ۱٬۲۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جسپر، تنسی

مکان
| Jasper | Jasper |
| --- | --- |
نام مستعار: "Gateway to the beautiful Sequatchie Valley": نام مستعار: "Gateway to the beautiful Sequatchie Valley"
شعار: "The friendly city on the move!": شعار: "The friendly city on the move!"
State: تنسی
شهرستان: Marion
Founded: 1820
Incorporated: 1959
همنام: William Jasper
مساحت: مساحت
 • خشکی: ۹٫۰ مایل مربع (۲۳ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۱ مایل مربع (۰٫۳ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۸۲۵ فوت (۲۵۱ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۳٬۲۷۹
 • تراکم: ۳۵۵٫۷/مایل مربع (۱۳۷٫۳/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 37347
کد منطقه: 423
FIPS code: 47-37820
GNIS feature ID: 1289309
جسپر(به انگلیسی: Jasper) شهری در ایالت تنسی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳٬۲۷۹ نفر بوده‌است.
جیغ ۲

| جیغ ۲ | جیغ ۲ |
| --- | --- |
کارگردان: وس کریون
تهیه‌کننده:  وس کریون  کتی کنراد  ماریان مادالنا 
نویسنده: کوین ویلیامسون
بازیگران:  نو کمبل  دیوید آرکت  کورتنی کاکس  سارا میشل گلر  جیمی کندی  جری اوکانل  جیدا پینکت اسمیت  لیو شرایبر 
موسیقی: مارکو بلترامی
فیلم‌بردار: پیتر دمینگ
تدوین‌گر: مارکو بلترامی
شرکت تولید:  کنراد پیکچرز  کریون مادالنا فیلمز 
توزیع‌کننده: دایمنشن فیلمز
تاریخ‌های انتشار:  ۱۲ دسامبر ۱۹۹۷ (۱۹۹۷-۱۲-۱۲)  
مدت زمان: ۱۲۰ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۲۴ میلیون دلار
فروش گیشه: ۱۷۲٬۳۶۳٬۳۰۱ دلار
جیغ ۲ (به انگلیسی: Scream 2) فیلمی اسلشر محصول سال ۱۹۹۷ به کارگردانی وس کریون و نویسندگی کوین ویلیامسون است. در این فیلم نو کمبل، دیوید آرکت، کورتنی کاکس، جری اوکانل، جیدا پینکت اسمیت، سارا میشل گلر، جیمی کندی، و لیو شرایبر بازی کردند. این فیلم دنباله‌ای بر جیغ (۱۹۹۶) به‌شمار می‌رود که در ۱۲ دسامبر ۱۹۹۷ توسط دایمنشن فیلمز به عنوان دومین قسمت از مجموعه فیلم‌های جیغ به نمایش در آمد.
خلاصه داستان

چند سال پس از حوادث فیلم قبلی، سیدنی، که قاتل نقاب‌زن را از یاد برده است، به دبیرستان می‌رود تا تحصیلاتش را ادامه دهد که در این زمان قتل‌هایی توسط آن قاتل صورت می‌گیرد و…
جرچیو

مکان
| جرچیو | جرچیو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
جرچیو: جرچیو
ناحیه: لاتزیو
استان / شهرستان: ریتی (RI)
حکومت: حکومت
 • شهردار: Albertina Miccadei
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۷ کیلومتر مربع (۷ مایل مربع)
ارتفاع: ۷۰۵ متر (۲۳۱۳ فوت)
جمعیت (۲۰۰۸): جمعیت (۲۰۰۸)
 • کل: ۱۵۲۹
 • تراکم: ۹۰/کیلومتر مربع (۲۳۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: ۰۲۰۴۰
پیش‌شماره تلفن: ۰۷۴۶
جرچیو (به ایتالیایی: Greccio) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ریتی واقع شده‌است.
خصوصیات

جرچیو ۱۷ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۵۲۹ نفر جمعیت دارد و ۷۰۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده

شهرهای بیت‌لحم، San Donato Val di Comino و Guardea خواهرخوانده‌های جرچیو هستند.
جو راث

| جو روث | جو روث |
| --- | --- |
راث در دسامبر ۲۰۱۶: راث در دسامبر ۲۰۱۶
نام هنگام تولد: Joseph Emanuel Roth
زادهٔ: نیویورک سیتی، ایالت نیویورک، ایالات متحده آمریکا
پیشه‌ها: کارگردان فیلم، رئیس فاکس قرن بیستم (۱۹۸۹–۱۹۹۳) و Walt Disney Studios (۱۹۹۴–۲۰۰۰)
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۴–اکنون
همسر(ها): Donna Arkoff  (ا. ۱۹۸۰–ج. ۲۰۰۴) Irene Oh  (ا. ۲۰۰۶)
فرزندان: ۳
جو روث (به انگلیسی: Joe Roth) (زادهٔ ۱۹۴۸) یک تهیه‌کننده و کارگردان اهل ایالات متحدهٔ آمریکا است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به ستاره‌هایی در فیلم‌های کوتاه اشاره نمود.
جلیب الشیوخ

مکان در 23x15px|border |alt=|link= کویت
| جلیب الشیوخ Jalīb Al-Shuyūkh | جلیب الشیوخ Jalīb Al-Shuyūkh |
| --- | --- |
شهر: شهر
Jleeb Al-Shuyoukh: Jleeb Al-Shuyoukh
نام مستعار: Abassiya: نام مستعار: Abassiya
استان: فروانیه
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۲۶۵۰۰۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۳+ (GMT)
کد(های) منطقه: ۵۵۱ , ۵۵۲
شهر جلیب الشیوخ (به عربی: جلیب الشیوخ) در استان فروانیه در کشور کویت واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۱۷۹٫۲۶۴ نفر است.
پاسارگاد

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
مکان:  ایران، استان فارس، شهرستان پاسارگاد
معیار ثبت: تاریخی: i, ii, iii, iv
شمارهٔ ثبت: ۱۱۰۶
تاریخ ثبت: ۲۰۰۴ (طی نشست بیست‌وهشتم)
اطلاعات ثبت ملی: اطلاعات ثبت ملی
شماره ثبت ملی: ۱۹
تاریخ ثبت ملی: ۲۴ شهریور ۱۳۱۰
دیرینگی: دوره هخامنشی
مجموعه میراث جهانی پاسارگاد مجموعه‌ای از سازه‌های باستانی برجای‌ مانده از دوران هخامنشی است که در شهرستان پاسارگاد در استان فارس قرار گرفته‌ است. این مجموعه در برگیرنده ساختمان‌هایی چون آرامگاه کوروش بزرگ، پاسارگاد، باغ پادشاهی پاسارگاد، کاخ دروازه، پل، کاخ بارعام، کاخ اختصاصی، دو کوشک، آب‌نماهای باغ شاهی، آرامگاه کمبوجیه، ساختارهای دفاعی تل تخت، کاروانسرای مظفری، محوطهٔ مقدس و تنگه بلاغی است.
این مجموعه، پنجمین مجموعه ثبت‌ شده در فهرست آثار میراث جهانی در ایران است که در نشست یونسکو که در تیرماه سال ۱۳۸۳ در چین برگزار شد به دلیل دارا بودن شاخص‌های فراوان با صد در صد آرا در فهرست میراث جهانی به ثبت رسید.
نام

نام پاسارگاد در اصل به معنی نیکان روزگار است. نام اصلی شهر پاسارگاد چیزی شبیه «پَسَرگَد» بوده و تلفظ امروزی نیز درست است و رابطه‌ای میان این نام و «پارس» نیست.
نام پاسارگاد از نام قبیلهٔ شاهان پارسی یعنی قبیله «پاسارگاد» گرفته شده که «آنان که گُرز گران می‌کشند» معنی می‌داده.
همچنین گفته شده که پاسارگاد ممکن است تغییر یافته پارسه گراد باشد که معنی آن «شهر پارس» است. گراد و گورد و گرد (مانند دستگرد) معنی شهر می‌دهد. هلوک اظهار داشته که ممکن است نام ایلامی این محل در اصل بدرکاتا بوده باشد.
موقعیت

پاسارگاد در دشتی بلند به بلندای ۱۹۰۰ متر از سطح دریا، در حصار کوهستان جای گرفته‌است. در سده هفتم قمری اتابکی از سلغریان پارس در نزدیک آرامگاه کورش بزرگ مسجدی ساخت که در آن از سنگ کاخ‌ها استفاده شده‌بود. به مناسبت جشن‌های ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی ایران در سال ۱۹۷۱ این سنگ‌ها دوباره به جاهای اصلی خود بازگردانده شدند. کاخ محل سکونت بی تردید نشان از تأثیر و نقش معماری یونانی دارد. گویا هنگامی که کوروش بزرگ در سال ۵۴۵ پیش از میلاد سارد (پایتخت لیدی، شهری در غرب ترکیهٔ امروزی) را به تصرف درآورد به شدت تحت تأثیر بناهای مرمرین شاهان لیدی قرار گرفته‌است. چه بسا او همان زمان شماری از استادان اهل لیدی را در پاسارگاد به کار گماشته‌است. در کاخ تناسب جذاب سنگ‌های مرمر تیره و روشن، مخصوصاً در پایه‌ها، جلب نظر می‌کند. این سنگ‌ها از پیرامون شهرسیوند مرودشت آورده شده‌است. دشت پاسارگاد در قسمت شمالی استان پارس و میان رشته کوه‌های زاگرس در فاصله۱۳۰ کیلومتری شمال شیراز واقع شده‌است. میانگین ارتفاع دشت از سطح دریا ۱۸۵۰ متر است که وسعتی حدود ۱۹۰ کیلومتر مربع را در بر می‌گیرد. اقلیم آن کوهستانی با تابستان‌های معتدل و زمستانهای نسبتاً سرد است. قدمت منطقه پاسارگاد بر اساس پژوهش‌های باستان‌شناسی به دوره میانی پارینه سنگی می‌رسد. اما شاخص‌ترین دوره فرهنگی دشت پاسارگاد، دوره هخامنشی است. بر اساس مدارک و شواهد موجود نام پاسارگاد برای نخستین بار در دوره هخامنشی مطرح می‌شود که از لحاظ مکانی به دشتی اطلاق می‌شود که کوروش بزرگ به عنوان مرکز فرماندهی خود برگزید و در آن اقدام به ساخت بناها و کاخهایی نمود. مجموعه تاریخی- فرهنگی پاسارگاد شامل آرامگاه کوروش بزرگ، کاخ‌های دروازه، بارعام، اختصاصی و بنای برج سنگی (آتشکده)، دژ (تل تخت)، باغ شاهی، پل و محوطه مقدس است. در دوره اسلامی به شکوه سنگ‌های بکار رفته در این مجموعه‌های این مکان، بناهایش را به سلیمان نبی نسبت داده‌اند و خود پاسارگاد هم به نام مشهد ام‌النبی یا مشهد مادر سلیمان معروف گشت. این مجموعه ارزشمند در ۱۶ تیرماه ۱۳۸۳ به عنوان پنجمین اثر ایران در فهرست آثار جهانی (یونسکو) به ثبت رسید.
منطقه پاسارگاد از نظر آب هوایی دارای اقلیم نیمه خشک است. از پر بارانترین ماه‌های سال، آذر، دی، بهمن و کم بارانترین ماه‌ها، خرداد، تیر و شهریور ماه می‌باشند.
متوسط بارندگی نوزده ساله این ایستگاه ۱/۳۴۸ میلی‌متر برآورد شده‌است. میانگین دمای منطقه طی دوره پانزده ساله، ۵/۱۲ درجه سانتی‌گراد بوده که حداکثر مطلق دما ۴۲ درجه و مربوط به تیر ماه ۱۳۷۷ و حداقل مطلق، ۲۲ درجه سانتیگراد و مربوط به دیماه ۱۳۷۴ می‌باشد.
میانگین تبخیر، طی دوره هفده ساله ۱۸۳۰ میلی‌متر برآورد شده که حداکثر آن ۲۰۸۲ میلی‌متر، در سال (۶۶ – ۶۵) و حداقل آن ۱۴۸۹ میلی‌متر و مربوط به سال ۷۱–۷۰ می‌باشد.
منطقه پاسارگاد به خاطر داشتن آب و هوای نیمه خشک، در طول سال دارای میزان بارندگی متوسطی است. جهت وزش باد در منطقه از جنوب غربی به شمال شرقی بوده و معمولاً تبادل هوای سرد و گرم که باعث به وجود آمدن باد می‌گردد از طریق تنگ بلاغی که در قسمت جنوب غربی منطقه واقع شده‌است صورت می‌گیرد.
بنیان‌گذار

از گواهی‌هایی که مورخان یونانی و رومی بر جای گذارده‌اند، مشخص است که پاسارگاد را بیشتر ساخته و پرداخته کورش بزرگ می‌دانسته‌اند. این نظریه به چند دلیل دیگر استوارتر می‌شود. اول؛ آرامگاه کوروش بزرگ که ساخته خود او بود، چنان ارتباطی از نظر طراحی نقشه و کاربرد نماپردازی در میان باغ بزرگ پاسارگاد با کاخ‌های دروازه، اختصاصی و بار نشان می‌دهد که مشخص می‌شود طراح همه یکی بوده و آن کاخ‌ها هم نتیجه سلیقه کوروش بزرگ بوده‌اند. دوم کتیبه سه زبانه ایلامی، پارسی باستان و اکدی بر روی جرزها و درگاه‌های آن سه کاخ بیانگر آن است که آن‌ها با کوروش ارتباط داشته‌اند. سوم، نوع معماری و به خصوص شیوهٔ سنگ‌تراشی و بست‌های پاسارگادی قدمتی هر چند کوتاه بر معماری تخت جمشیدی را که از آغاز دوره داریوش بزرگ شروع شد، نشان می‌دهد و به ویژه در نقوش، که از سنت‌های کشورهای مختلف گرفته شده‌اند، ولی هنوز به‌طور ثابت چهره ایرانی نگرفته‌اند (آن چنان‌که در تخت جمشید می‌یابیم) حالتی آزمایشی و اولیه به خوبی نمایان است و آثار سنگ تراشان لودیه‌ای و ایونیه‌ای به ویژه در نوع تراش سنگ‌ها و ابزار و آلات سنگ‌تراشی و «نشانه‌های سنگ تراشان» پیداست؛ بنابراین شکی نمی‌توان کرد که بناهای پاسارگاد با کورش بزرگ آغاز شده‌اند و ارتباطی با کوروش جوان ندارند (آن طور که فرانتس هاینریش وایسباخ تصور می‌کرد).
ویژگی‌ها

شهر باستانی پاسارگاد نخستین پایتخت شاهنشاهی هخامنشی در قلب استان فارس، در دشت رود پلوار قرار دارد. نام شهر «اردوگاه پارس» دلالت از موقعیت مکانی شهر دارد. شهر توسط کوروش بزرگ (کوروش دوم) در سدهٔ ششم قبل از میلاد ساخته شد. محوطهٔ اصلی (۱۶۰ هکتار، حدوداً ۲٫۷×۰٫۸ کیلومتر) توسط یک منطقهٔ طبیعی بزرگ احاطه و محافظت شده‌است (حدوداً ۷۱۲۷ هکتار). محوطهٔ اصلی شامل این بناهای تاریخی است:
آرامگاه کورش بزرگ در جنوب؛
تل تخت (یا «تخت سلیمان»؛ سریر پادشاهی سلیمان) و استحکامات، واقع بر یک تپه در شمال محوطهٔ اصلی؛
مجموعهٔ سلطنتی در مرکز محوطهٔ اصلی، شامل بقایای: ساختمان دروازه (دروازه آر)، تالار عمومی (کاخ S)، قصر مسکونی (کاخ P)، و باغ سلطنتی (چهار باغ).
در منطقهٔ شرق یک بنای کوچک قرار دارد (۱۶×۱۶ متر) که یک پُل تشخیص داده شده‌است. در شمال مجموعهٔ سلطنتی زندان سلیمان قرار دارد، یک برج سنگی، باحدوداً ۱۴ متر ارتفاع. تاریخ ساخت این بنا مشخص نیست.
محوطهٔ اصلی شامل منطقهٔ حفاری‌شده‌است، اما پایتخت باستانی منطقه‌ای بسیار وسیع‌تر از این منطقه بوده و هنوز حفاری نشده‌است. در محوطهٔ حفاظتی اطراف، باقی‌مانده‌های دیگری نیز هستند: محدودهٔ مقدس (حدوداً ۵۵۰–۵۳۰ پیش از میلاد)، و محوطه‌های تل نوخودی، تل خاری، تل سه آسیاب، دوتلان، که برخی از اینها متعلق به ماقبل تاریخ هستند، همین‌طور مدرسه یا کاروانسرا (سده ۱۴ میلادی). در محوطهٔ حفاظتی همچنین پنج روستا وجود دارند که کشاورزان در آن‌ها ساکنند.
در ساخت بناها از چهار نوع مصالح اصلی استفاده شده‌است: سنگ، آجر، خشت خام و چوب.
چوب را بیشتر برای پوشاندن در و سقف به کار می‌بردند و در برخی جاها تنه کلفت درختان (احتمالاً سدر و سرو) را برای ستون هم به کار می‌گرفتند.
خشت خام برای پر کردن دیوارها و بعضی اوقات هم برای لایه‌گذاری سکوها به کار می‌رفت.
آجرهای به کار رفته در پاسارگاد قرمز رنگ می‌باشند و دارای ۴۵ سانتی‌متر طول، ۳۲ سانتی‌متر عرض و ۵/۵ سانتی‌متر قطر هستند. ملات آن‌ها یک نوع قیر طبیعی است که از نفوذ آب جلوگیری می‌کند و نمونه آن‌ها در معماری عیلامی و آثار تخت جمشید دیده می‌شود.
سنگهایی که در ساختمان‌های پاسارگاد و نیز تخت جمشید به کار رفته، چند گونه است، یکی سنگ آهکی سپید رنگی که به مرمر می‌نماید، دیگری سنگی کبود که در سختی به خارا می‌ماند و در جاهایی هم سنگ سیاه مرمرین که بسیار شکننده است. این سنگ سیاه پس از گذشت ۲۵ سده چنان پخته و پیر شده‌است که امروز به آسانی خرد و آردی می‌شود؛ اما دو نوع سنگ دیگر، بسیار بادوامند و هم چنان پابرجا مانده‌اند.
سنگ‌های سپید مرمرین را از کوه سیوند و سنگ‌های سیاه را از کوه تنگ سیاه و کوه تنگ بلاغی می‌آوردند.