stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تایپ ۹۹

|  تایپ ۹۹  |  تایپ ۹۹  |
| --- | --- |
Type 99A tank at Theme Exhibition of the 90th Anniversary of Chinese People's Liberation Army.: Type 99A tank at Theme Exhibition of the 90th Anniversary of Chinese People's Liberation Army.
نوع: تانک اصلی میدان نبرد
خاستگاه: چین
تاریخچه خدمت: تاریخچه خدمت
خدمت: 2001 (Type 99) 2011–present (Type 99A)
استفاده‌شده توسط: See Operators
تاریخچه تولید: تاریخچه تولید
طراح: نوریکو
سازنده: نوریکو
تاریخ تولید: 1998–2001 (Type 98) 2001–2011 (Type 99) 2007–present (Type 99A)
تعداد ساخته‌شده: ۱۰۰۰+
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
وزن: 54 tonnes (type 99), 58 tonnes (Type 99A)
طول: Hull: ۷ متر (۲۳ فوت)
عرض: Hull: ۳٫۷ متر (۱۲ فوت)
ارتفاع: Hull: ۲٫۳۵ متر (۷٫۷ فوت)
خدمه: 3US Army TRADOC Intelligence Support Activity (۲۰۱۱:۵–۴۵)
تسلیحات اصلی: 125 mm ZPT-98 smoothbore gun
تسلیحات ثانویه: Type 85 مسلسل سنگین  Type 59 ۷٫۶۲ میلیمتر (۰٫۳۰۰ اینچ) coaxial machine gun
موتور: Diesel 1,500 hp (1,119 kW)
قدرت/وزن: 27.78 hp/tonne
سامانه تعلیق: Torsion bar suspension
برد عملیاتی: ۶۰۰ کیلومتر (۳۷۰ مایل)–۸۰۰ کیلومتر (۵۰۰ مایل)
بیشینهٔ سرعت: Road: ۸۰ کیلومتر بر ساعت (۵۰ مایل بر ساعت) (Type 99A) Off-road: ۶۰ کیلومتر بر ساعت (۳۷ مایل بر ساعت)
تایپ ۹۹ یا ZTZ99 یک تانک اصلی میدان نبرد نسل سوم چین (MBT) است. این وسیله نقلیه جایگزینی برای نسل قدیمی این تانک، یعنی تایپ ۸۸ بود که در اواخر دهه ۱۹۸۰ معرفی شد. تایپ 99 MBT اولین تانک اصلی میدان نبرد تولید نسل سوم چین بود. تایپ ۹۹ با استفاده از زره پوش کامپوزیت مدولار و شیب زره واکنشی انفجاری، توپ ۱۲۵ میلی‌متری با قابلیت شلیک موشک هدایت‌شونده ضدتانک، تحرک بالا، سیستم‌های دیجیتالی و اپتیک نشان دهنده یک تغییر به سمت نوسازی سریع یگان‌های زرهی ارتش آزادی‌بخش خلق است.
این تانک در سال ۲۰۰۱ وارد سرویس ارتش آزادیبخش خلق (PLA) شد. نیروی زمینی ارتش آزادیبخش خلق (PLAGF) تنها اپراتور تایپ ۹۹ است. سه نسخه اصلی از این تانک مورد بهره‌برداری قرار گرفته‌است که شامل نمونه اولیه تایپ ۹۸، تایپ ۹۹ و تایپ ۹۹آ می‌باشند. تولید و استفاده از تایپ ۹۹ به دلیل هزینه بالای آن کاهش یافته‌است، با این که همچنان به عنوان تانک اصلی میدان نبرد اصلی ارتش آزادیبخش خلق شناخته می‌شود.
تانگ سو دو

کمربند مشکی تانگ سو دو
تانگ سو دو(Tang Soo Do)(당수도 کاراته کره ای) یک هنر رزمی پیشرفته مبارزه ودفاع شخصی کره‌ای است که امروزه در بین هنرهای رزمی به دلیل اینکه شامل بخش‌های مبارزه، دفاع شخصی، فرم و فرم‌های مخصوص سلاح است به عنوان یک ورزش رزمی کامل مورد استفاده قرار می‌گیرد. این هنر رزمی یک سبک قدیمی و متعلق به بیش از دو هزار سال پیش است که در ابتدا در کشور کره پایه‌ریزی شد و امروزه در سراسر جهان مورد استفاده قرار می‌گیرد. مبارزاتش همانند سبک‌های آزاد کاراته است و سیستم‌های دفاع شخصی و سلاح آن منحصربه‌فرد است؛ چون برگرفته از سبک‌های سنتی کشور کره است.
تاریخچه سبک تانگ سو دو

این هنر رزمی که مراحل بسیار سختی را تا مرحله تکمیل سپری نموده‌است توسط کوان جانگ نیم هوانگ کی از کشور کره در سال ۱۹۴۵ ابداع گردید، استاد بزرگ هوانگ کی زمانی که ۷ ساله بود به فراگیری «هنرهای رزمی» کره‌ای از جمله تکیون و هنر دفاع شخصی و دیگر هنرهای رزمی سلاح سنتی کره مشغول بود او بعد از اتمام تحصیلات متوسطه و دبیرستان در راه‌آهن منچوری مشغول به کار شد، استاد که در آن زمان فقط ۲۲ سال سن داشت به یک استاد چینی به نام یانگ کوک جین که در هنرهای رزمی مهارت ویژه‌ای داشت معرفی گردید تا هنرهای رزمی را نزد ایشان فرا بگیرند کوان جانگ نیم هوانگ کی که تلفیقی از هنرهای رزمی کره‌ای و چینی را آموخته بود بعد از یک سال ممارست نزد استاد یانگ به کره اشغال شده توسط ژاپن بازگشت ولی اجازه تدریس هنرهای رزمی را در کشور خود نداشت او همچنان با مطالعه کتب رزمی و همچنین بررسی سبک‌های ژاپنی بخصوص کاراته ژاپنی در زمان جنگ جهانی دوم توانست در نوامبر ۱۹۴۵ زمانی که جنگ پایان یافته بود، مودوک کوان (مدرسه تقوا و پرهیزکاری و فضیلت در هنرهای رزمی) را تأسیس کند مودوک کوان که جزء ۵سبک اصلی هنرهای رزمی کره‌ای محسوب می‌شد فرصت خوبی بود تا استاد هنر خود را معرفی نماید. استاد در ابتدای کار هنر خود را هوا سو دو نامید و هنر او به هواسو دو مودوک کوان شهرت یافت اما با توجه به عدم استقبال از هوا سو دو استاد که مطالعه عمیقی در هنرهای رزمی چینی و ژاپنی داشت نام هوا سو دو را به تانگ سو دو به معنی هنر تیغه دست یا راه وروش دست‌چین با ادغام کاراته ژاپنی در مو دوک کوان معرفی کرد. تانگ سو دوخیلی سریع در کره جنوبی معرفی و گسترش یافت و چون تلفیقی از کاراته اوکیناوا و سبک‌های چینی و کره‌ای بود به کاراته کره‌ای شهرت جهانی پیدا کرد و امروزه در سراسر جهان علاقه‌مندان زیادی در این هنر رزمی زیباو دفاع شخصی کره‌ای مشغول فعالیت هستند و فدراسیون جهانی مودوکوان کره جنوبی به عنوان فدراسیون اصلی سبک و یک سازمان جهانی بین قاره‌ای، فدراسیون بین‌المللی و آکادمی‌های فراوانی به نام تانگ سو دو یا کاراته کره‌ای جهت گسترش این هنر رزمی در دنیا تأسیس شده‌است.
استاد بزرگ هوانگ کی در سال ۲۰۰۲ دار فانی را وداع گفت.
فلسفه سبک تانگ سو دو

انسان در دنیای هنرهای رزمی سیستم‌های متفاوتی را می‌یابد که هریک دارای روش خاص است استادان هنرهای رزمی استیل‌های قدیمی و ناشناخته را به‌طور مداوم و مستمر آشکار و معرفی می‌کنند بعضی تأکید بر روی کاتا دارند و بعضی‌ها بر روی قدرت و بعضی فرم را همراه با فلسفه وجودی آن به صحنه می‌آورند ولی تانگ سو دو یک هنر رزمی مرموز سلحشوران کره‌ای است که علاوه بر در نظر گرفتن فرم و قدرت از یک پایه فلسفی و فیولوژیکی غنی نیز برخوردار است در هر دوره تاریخ امپراطوری متدهای گوناگونی برای جنگیدن به کار برده می‌شد برای مثال در دوران قدیم سادوموسول پرتاب شن و سنگ را که مهارت زیادی در آن داشتند به عنوان روش رزمی به کار گرفتند و دیگران شیوه‌های شمشیر زنی را در جنگ مورد استفاده قرار می‌دادند با تکامل سیستم‌های قدیمی تمرینات پیچیده تری مطرح شدند، استفاده از نیزه و عصا و پرتاب چاقو و ستاره‌های پره دار از تکنیک‌های مهم به شما می‌رفتند، سپس مفهوم بکارگیری نیروی دشمن در جهت ضربه زدن علیه خود او کشف شد، در زمان‌های دیگر اسلحه‌های سرد دیگر مانند چوب‌های بلند و کوتاه، خنجر، چاقوهای لبه دار، بادبزن، شمشیرهای یک سر و دو سر و طناب و کمربند نیز ترویج زیادی پیدا کردند. تمام این متدها و تکنیک‌ها از فرم تا تکنیک‌های مبارزه و سلاح در هنر رزمی تانگ سو دو دیده می‌شود. امروز فلسفه اصلی تانگ سو دو که مفهومی جهانی دارد همان اتحاد بین ملت‌هاست که همه با هم برای زندگی پایدار تلاش می‌کنند و تانگ سو دو را واسطه این عمل در رقابت‌های سالم و دوستانه می‌دانند.
سازمان بین قاره‌ای سبک تانگ سو دو

قویترین سازمان تانگ سو دو سازمان بین قاره‌ای intercontinental tangsoodo Organization -ITO) که در آمریکا مستقر می‌باشد و توسط گرند مستر دومینیک جیکوبه در حال فعالیت می‌باشد این سازمان در کشورهای آمریکا، بلژیک، ایرلند، یونان، هلند، ایتالیا، انگلیس و ایران به صورت گسترده فعالیت دارد و ریاست سازمان گرند مستر دومینیک در سال ۲۰۰۰ به عنوان مرد رزمی سال در آمریکا معرفی گردید.
بنیانگذار سبک تانگ سو دو در ایران استاد رحیم سهراب زاده بوده دارای نمایندگی رسمی از سازمان ITO در ایران می‌باشد.
فرانچسکو هایتس

| فرانچسکو هایِتس | فرانچسکو هایِتس |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۰ فوریهٔ ۱۷۹۱ ونیز، ایتالیا
درگذشت: ۲۱ دسامبر ۱۸۸۱ (۹۰ سال) میلان، ایتالیا
ملیت:  ایتالیا
پیشه: نقاشی
جنبش: نوکلاسیسیسم و رمانتیسم
فرانچسکو هایِتس (به ایتالیایی: Francesco Hayez) (تلفظ ایتالیایی: [franˈtʃesko ˈaːjets])، (زادۀ ۱۰ فوریه ۱۷۹۱ میلادی - درگذشتۀ ۲۱ دسامبر ۱۸۸۲ میلادی)؛ یکی از نقاشان ایتالیایی و نقاش سبک رمانتیسیسم در قرن ۱۹ میلادی و ساکن میلان بوده‌ است، شهرت او بیشتر برای نقاشی‌های مهم تاریخی، سوژه‌های سیاسی و تابلوهایی به‌طور استثنایی عالی بوده‌ است.
زندگی‌نامه

او در یک خانواده فقیر در شهر ونیز به دنیا آمد. پدرش یک فرانسوی الاصل و مادرش اهل موران ونیز بود.
پرویز خطیبی

| پرویز خطیبی | پرویز خطیبی |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: محمدجعفر خطیبی نوری
زادهٔ: ۲۸ اردیبهشت ۱۳۰۲ تهران
درگذشت: ۱ مرداد ۱۳۷۲ (۷۰ سال) لس آنجلس
ملیت: ایرانی
پیشه: طنزپرداز، ترانه‌سرا، روزنامه‌نگار، شاعر و کارگردان
سال‌های فعالیت: ۱۳۲۸–۱۳۵۵
همسر: زینت مؤدب (بازیگر سینما)
پرویز خطیبی (زاده ۲۷ اردیبهشت ۱۳۰۲ – درگذشته ۱ مرداد ۱۳۷۲) روزنامه‌نگار، طنزنویس، ترانه‌ساز، شاعر شعرهای طنزآمیز و از نخستین فیلم‌سازان ایران بود.
زندگی > تولد

خطیبی در تهران به دنیا آمد و نوه دختری میرزا رضای کرمانی بود. مادرش اهل رفسنجان و پدرش اهل شهرستان نور بود.
زندگی > فعالیت‌های هنری

از نوجوانی شعرهایش را در نشریات تهران منتشر کرد. مدتی با روزنامه توفیق همکاری داشت و مدتی نیز سردبیر آن بود.
در دهه ۱۳۲۰ گروه تئاتری «هنر» را تشکیل داد و چند نمایشنامه را روی صحنه برد. در همان سال‌ها از نویسندگان پیش‌پرده بود.
در ۱۳۲۸ به رادیو تهران رفت و سال‌ها در آنجا برنامه‌ها و نمایشنامه‌های رادیویی طنز و فکاهی می‌نوشت. در همان سال نخستین فیلم خود به‌نام واریتهٔ بهاری را ساخت. خطیبی چند ترانه نیز ساخت که از آن میان ترانه «بردی از یادم» با صدای دلکش موفقیت بسیار یافت.
وی پس از انقلاب ایران به آمریکا مهاجرت کرد. مدتی در نیویورک و سپس در لس‌آنجلس زندگی کرد و چند نمایشنامه را روی صحنه برد.
روزنامه‌نگاری

پرویز خطیبی در آغاز فعالیت‌های مطبوعاتی نشریات بهرام، علی بابا و حاجی بابا را منتشر کرد که به خاطر انتقادهای سیاسی بارها توقیف و سرانجام برای همیشه تعطیل شدند. نشریه «حاجی بابا» که از سال ۱۳۲۸ تا کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ با سرپرستی خطیبی منتشر می‌شد، از پرطرفدارترین نشریات فکاهی سیاسی زمان خود بود.
روزنامه‌نگاری > ترانه‌سرایی

بردی از یادم: ویگن و دلکش با آهنگی از مصطفی گرگین‌زاده
افسانه زندگی :کوروس سرهنگ زاده با آهنگی از حبیب‌الله بدیعی
عاشق شیدا من: مرضیه با آهنگی از علی تجویدی
روزنامه‌نگاری > درگذشت

پرویز خطیبی در مرداد ۱۳۷۲ در سن ۷۱ سالگی به‌علت ایست قلبی در بیمارستان سیدارسینای لس‌آنجلس درگذشت.
فیلم‌شناسی > کارگردان

کمربند زرین (۱۳۴۹)
تهران می‌رقصد (۱۳۴۸)
جنجال پول (۱۳۴۷)
گربه وحشی (۱۳۴۱)
انسان پرنده (۱۳۴۰)
دختر همسایه (۱۳۴۰)
دشمن زن (۱۳۳۷)
نردبان ترقی (۱۳۳۶)
خانه شیاطین (۱۳۳۴)
قیام پیشه‌وری (۱۳۳۳)
کینه (۱۳۳۳)
محکوم به ازدواج (۱۳۳۳)
نقلعلی (۱۳۳۳)
حاکم یک‌روزه (۱۳۳۱)
زنده باد خاله (۱۳۳۱)
عمر دوباره (۱۳۳۱)
دستکش سفید (۱۳۳۰)
واریته بهاری (۱۳۲۸)
فیلم‌شناسی > نویسنده

شادی‌های زندگی (۱۳۵۵)
دختر نگو، بلا بگو (۱۳۵۴)
اوستا کریم نوکرتیم (۱۳۵۳)
بزن بریم دزدی (۱۳۵۳)
خوشگلا عوضی گرفتین (۱۳۵۳)
مرغ همسایه (۱۳۵۳)
مرغ تخم‌طلا (۱۳۵۱)
ماه پیشونی (۱۳۵۰)
کمربند زرین (۱۳۴۹)
تهران می‌رقصد (۱۳۴۸)
جنجال پول (۱۳۴۷)
گربه وحشی (۱۳۴۱)
انسان پرنده (۱۳۴۰)
دختر همسایه (۱۳۴۰)
دشمن زن (۱۳۳۷)
نردبان ترقی (۱۳۳۶)
خانه شیاطین (۱۳۳۴)
قیام پیشه‌وری (۱۳۳۳)
کینه (۱۳۳۳)
محکوم به ازدواج (۱۳۳۳)
حاکم یک‌روزه (۱۳۳۱)
زنده باد خاله (۱۳۳۱)
عمر دوباره (۱۳۳۱)
دستکش سفید (۱۳۳۰)
واریته بهاری (۱۳۲۸)
فیلم‌شناسی > تهیه‌کننده

نردبان ترقی (۱۳۳۶)
خانه شیاطین (۱۳۳۴)
قیام پیشه‌وری (۱۳۳۳)
کینه (۱۳۳۳)
محکوم به ازدواج (۱۳۳۳)
زنده باد خاله (۱۳۳۱)
نعمت‌الله گرجی

| نعمت‌الله گرجی | نعمت‌الله گرجی |
| --- | --- |
در هزاردستان: در هزاردستان
زادهٔ: ۹ فروردین ۱۳۰۵ تهران
درگذشت: ۱۷ فروردین ۱۳۷۹ (۷۴ سال) تهران
علت مرگ: بیماری ریوی
مدفن: قطعه هنرمندان بهشت زهرا
ملیت: ایرانی
تحصیلات: دوره اول متوسطه
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۳۴۶–۱۳۷۸
فرزندان: سیما گرجی (بازیگر)
والدین: حسین
نعمت‌الله گرجی (زاده ۹ فروردین ۱۳۰۵ تهران – درگذشته ۱۷ فروردین ۱۳۷۹ تهران) بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون ایرانی بود.
زندگی

نعمت‌الله گرجی صفت، فرزند حسین، در سال ۱۳۰۵ در تهران متولد شد. در جوانی به دلیل علاقه اش به نمایش‌های سیاه بازی، به گروه‌های سیار این نمایش‌ها پیوست و مدتی را به اجرای نمایش در شهرستان‌ها گذراند. پس از بازگشت به تهران، در تئاترهای «جامعه باربد»، «نصر» و «دهقان» فعالیت کرد. بازی در مجموعه‌های تلویزیونی در اوایل دهه ۱۳۵۰ از جمله «قصه عشق» و «تلخ و شیرین» موجب شهرت او در این زمینه شد. پس از انقلاب فعالیتش در این زمینه گسترده‌تر شد و در مجموعه‌های بسیاری از جمله «هزاردستان»، «شاه دزد» و «این خانه دور است» ظاهر شد.
نخستین حضورش در سینما بازی در فیلم «گردباد زندگی» (نظام فاطمی، ۱۳۴۷) بود. برخی دیگر از فیلم‌های او در دهه ۱۳۵۰ عبارتند از: «کاکو»، «تپلی» (رضا میرلوحی)، «علی کنکوری» (مسعود اسداللهی)، «ممل آمریکائی» (شاپور قریب) و «گوزن‌ها» (مسعود کیمیایی).
ماندگارترین نقش آفرینی گرجی در سال‌های اخیر، بازی کوتاه ولی به یادماندنی‌اش در نقش باغبان در فیلم زیبای «درخت گلابی» (داریوش مهرجویی، ۱۳۷۶) بود.
او در ۱۷ فروردین ۱۳۷۹ به دلیل بیماری ریوی درگذشت. نعمت‌الله گرجی و محمدعلی فردین، با هم در فاصله یک روز از دنیا رفتند.
فیلم‌شناسی > سینما

۱ - تهران روزگار نو (۱۳۷۸)
۲ - شراره (۱۳۷۸)
۳ - درخت گلابی (۱۳۷۶)
۴ - سرحد (۱۳۷۵)
۵ - فصل پنجم (۱۳۷۵)
۶ - روز دیدنی (۱۳۷۳)
۷ - روسری آبی (۱۳۷۳)
۸ - آخرین خون (۱۳۷۲)
۹ - تابع قانون (۱۳۷۱)
۱۰ - شهر در دست بچه‌ها (۱۳۷۰)
۱۱ - آوای دریا (۱۳۶۹)
۱۲ - بازی تمام شد (۱۳۶۸)
۱۳ - دخترم سحر (۱۳۶۸)
۱۴ - عبور از غبار (۱۳۶۸)
۱۵ - تفنگ‌های سحرگاه (۱۳۶۷)
۱۶ - ستاره و الماس (۱۳۶۷)
۱۷ - شکار (۱۳۶۶)
۱۸ - محکومین (۱۳۶۶)
۱۹ - تصویر آخر (۱۳۶۵)
۲۰ - حریم مهرورزی (۱۳۶۵)
۲۱ - شبح کژدم (۱۳۶۵)
۲۲ - طغیان (۱۳۶۴)
۲۳ - مدار بسته (۱۳۶۴)
۲۴ - مدرک جرم (۱۳۶۴)
۲۵ - مردی که موش شد (۱۳۶۴)
۲۶ - حادثه (۱۳۶۳)
۲۷ - راه دوم (۱۳۶۳)
۲۸ - ریشه در خون (۱۳۶۳)
۲۹ - شب‌شکن (۱۳۶۳)
۳۰ - مشت (۱۳۶۳)
۳۱ - یک روز گرم (۱۳۶۳)
۳۲ - ملخ زدگان (۱۳۶۲)
۳۳ - عصیانگران (۱۳۶۰)
۳۴ - قدیس (۱۳۶۰)
۳۵ - مسافر شب (۱۳۵۹)
۳۶ - بر فراز آسمان‌ها (۱۳۵۷)
۳۷ - تشنه باران (۱۳۵۷)
۳۸ - تکیه بر باد (۱۳۵۷)
۳۹ - اشک رقاصه (۱۳۵۶)
۴۰ - تازه عروس (۱۳۵۶)
۴۱ - جانی و تپل (۱۳۵۶)
۴۲ - جمعه (۱۳۵۶)
۴۳ - خاتون (۱۳۵۶)
۴۴ - خدا قوت (۱۳۵۶)
۴۵ - شب آفتابی (۱۳۵۶)
۴۶ - شب زخمی (۱۳۵۶)
۴۷ - گل‌های کاغذی (۱۳۵۶)
۴۸ - هم‌کلاس (۱۳۵۶)
۴۹ - واسطه‌ها (۱۳۵۶)
۵۰ - بی‌گناه (۱۳۵۵)
۵۱ - پسرک (۱۳۵۵)
۵۲ - پشمالو (۱۳۵۵)
۵۳ - رامشگر (۱۳۵۵)
۵۴ - شیر خفته (۱۳۵۵)
۵۵ - قاصدک (۱۳۵۵)
۵۶ - آلوده (۱۳۵۴)
۵۷ - انگشت‌نما (۱۳۵۴)
۵۸ - بابا خالدار (۱۳۵۴)
۵۹ - تعصب (۱۳۵۴)
۶۰ - چشم انتظار (۱۳۵۴)
۶۱ - حسرت (۱۳۵۴)
۶۲ - خداحافظ کوچولو (۱۳۵۴)
۶۳ - مرد شرقی و زن فرنگی (۱۳۵۴)
۶۴ - همسفر (۱۳۵۴)
۶۵ - ممل آمریکایی (۱۳۵۳)
۶۶ - الکی خوش (۱۳۵۳)
۶۷ - تهمت (۱۳۵۳)
۶۸ - زیر پوست شب (۱۳۵۳)
۶۹ - سازش (۱۳۵۳)
۷۰ - گروگان (۱۳۵۳)
۷۱ - گوزن‌ها (۱۳۵۳)
۷۲ - ماشین مشتی ممدلی (۱۳۵۳)
۷۳ - مواظب کلات باش (۱۳۵۳)
۷۴ - شکست ناپذیر (۱۳۵۳)
۷۵ - آقای جاهل (۱۳۵۲)
۷۶ - پاپوش (۱۳۵۲)
۷۷ - تنگسیر (۱۳۵۲)
۷۸ - خاک (۱۳۵۲)
۷۹ - در آخرین لحظه (۱۳۵۲)
۸۰ - شورش (۱۳۵۲)
۸۱ - طاهر (۱۳۵۲)
۸۲ - علی کنکوری (۱۳۵۲)
۸۳ - غول (۱۳۵۲)
۸۴ - محبوب بچه‌ها (۱۳۵۲)
۸۵ - مصطفی لره (۱۳۵۲)
۸۶ - پدر که ناخلف افتد (۱۳۵۱)
۸۷ - تپلی (۱۳۵۱)
۸۸ - حسن سیاه (۱۳۵۱)
۸۹ - خانواده سرکار غضنفر (۱۳۵۱)
۹۰ - شیر تو شیر (۱۳۵۱)
۹۱ - کاکو (۱۳۵۰)
۹۲ - یک چمدان سکس (۱۳۵۰)
۹۳ - یک مرد یک شهر (۱۳۵۰)
۹۴ - گردباد زندگی (۱۳۴۷)
۹۵ - غم‌ها و شادی‌ها (۱۳۴۶)
نگارخانه

نمایی از مقبره نعمت‌الله گرجی
شنگول و منگول (فیلم)

| شنگول و منگول | شنگول و منگول |
| --- | --- |
کارگردان: پرویز صبری
تهیه‌کننده: اکبر صادقی تقی محمودی بهروز زهره وند عباس کمال کیانوش رفیعی علی سلیمی
نویسنده: پرویز صبری
بر پایه: گرگ و هفت بزغاله نوشته برادران گریم
بازیگران: مهدی قبادی سحر منجزی نورمحمد گودرزی افسانه بایگان اسدالله منجزی امید آهنگر حمید عبدالملکی حسن دادشکر نادر رجب پور اسدالله یکتا فریبا متخصص مینا زر پور محمد یگانه آرام آهنگر آرش میرحسینی مونا صادقی رضا صادقی اشکان مهرداد پور فرزان قلی‌زاده بهروز زهره وند نورمحمد ذوالفقاری سارا یوسفی شهرام لاسمی محمد کدخدایی
راوی: افسانه بایگان
موسیقی: آندره آرزومانیان
فیلم‌بردار: علی اکبر مزینانی
تدوین‌گر: ایرج گل‌افشان
شرکت تولید: تعاونی تولید و توزیع فیلم
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۶۸
مدت زمان: ۸۳ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
شنگول و منگول فیلمی به کارگردانی و نویسندگی پرویز صبری ساختهٔ سال ۱۳۶۸ است، این فیلم در کاخ‌موزه سعدآباد فیلمبرداری شده است.
خلاصه داستان

یک خانم معلم در یک گردش تفریحی داستان شنگول و منگول و حبهٔ انگور را برای شاگردان خردسال خود تعریف می‌کند. شیر، در مقام سلطان جنگل، بین گرگ و روباه مسابقه ای می‌گذارد، بدین ترتیب که هر کدام زودتر غذای لذیذی برای او فراهم کند به استخدام او در خواهد آمد. گرگ و روباه بچه‌های بز (شنگول و منگول و حبه انگور) را می‌ربایند. گرگ تصمیم می‌گیرد شنگول و منگول را خودش بخورد، اما روباه حبهٔ انگور را برای شیر می‌برد. مادر بزغاله‌ها در پی فرزندان خود با کمک حیوانات جنگل شیر و گرگ و روباه را دستگیر می‌کنند و فرزندان خود را سالم تحویل می‌گیرد.
بازیگران

منوچهر نوذری: مدیر دوبلاژ
مهدی قبادی در نقش خرس
سحر منجزی در نقش حبه انگور
افسانه بایگان در نقش مربی
اسدالله منجزی در نقش روباه با صدای ناصر طهماسب
حمید عبدالملکی در نقش گرگ با صدای مرتضی احمدی
حسن دادشکر در نقش شیر
نادر رجب‌پور در نقش پلنگ
اسدالله یکتا در نقش لاک پشت
فریبا متخصص در نقش خانم بزی
مینا زرپور در نقش خانم آهو
محمد یگانه در نقش الاغ
امید آهنگر در نقش شنگول
آرام آهنگر در نقش منگول
آرش میرحسینی در نقش گربه
مونا صادقی در نقش موش
رضا صادقی در نقش منگول
اشکان مهرداد پور در نقش سگ اول
فرزان قلی‌زاده در نقش سگ دوم
بهروز زهره‌وند در نقش الاغ
نورمحمد ذوالفقاری در نقش میمون
سارا یوسفی در نقش خرگوش
شهرام لاسمی
محمد کدخدایی
نور محمد گودرزی
در فرهنگ عامه

داستان فیلم شنگول و منگول برگرفته از داستان گرگ و هفت بزغاله است که در سال ۱۸۱۲ میلادی توسط قصه‌های برادران گریم در کشور آلمان نوشته شده است.
کاهیدان

| کاهیدان | کاهیدان |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: چهارمحال و بختیاری
شهرستان: اردل
بخش: بخش میانکوه
دهستان: هلیساد
جمعیت: ۲۲۳ نفر (سرشماری ۹۵)
کاهیدان، روستایی از توابع بخش میانکوه شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان میانکوه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۸ نفر (۵۱خانوار) بوده‌است.
اولد (فیلم)

| اولد | اولد |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: ام. نایت شیامالان
تهیه‌کننده:  ام. نایت شیامالان  اشوین ریجن  مارک بینستاک 
نویسنده: ام. نایت شیامالان
بر پایه: قلعه شنی اثر پیر اسکار لوی فردریک پیترز
بازیگران:  الیزا اسکانلن  توماسین مک‌کنزی  آرون پیر  الکس وولف  ویکی کریپس  ابی لی کرشا  نیکی آموکا-برد  کن لئونگ  گائل گارسیا برنال 
موسیقی: ترور گورکیس
فیلم‌بردار: مایک گیولاکیس
تدوین‌گر: برت ام. رید
توزیع‌کننده: یونیورسال پیکچرز
تاریخ‌های انتشار:  ۲۳ ژوئیه ۲۰۲۱ (۲۰۲۱-07-۲۳)  
کشور: آمریکا
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۱۸ میلیون دلار
فروش گیشه: ۹۰٫۲ میلیون دلار
اولد (به انگلیسی: Old) یک فیلم دلهره‌آور آمریکایی به کارگردانی، نویسندگی و تهیه کنندگی ام. نایت شیامالان که براساس رمان گرافیکی قلعه شنی اثر پیر اسکار لوی و فردیک پیترز، ساخته شده است.
بازیگران

گائل گارسیا برنال در نقش گای کاپا ، یک مامور بیمه که با پریسکا ازدواج کرده است.
ویکی کریپس در نقش پریسکا کاپا ، یک متصدی موزه که تومور معده دارد و با گای ازدواج کرده است.
روفس سوئل در نقش چارلز ، یک پزشک مبتلا به اسکیزوفرنی که با کریستال ازدواج کرده است.
الکس وولف و ایمان الیوت در نقش ترنت کاپا ، پسر گای و پریسکا و برادر کوچک مادوکس.
توماسین مک‌کنزی و امبت دیویتس در نقش مادوکس کاپا ، دختر گای و پریسکا و خواهر بزرگ ترنت.
ابی لی کرشا در نقش کریستال ، همسر چارلز ، مادر کارا و عروس اگنس که دچار هیپوکلسمی است.
الیزا اسکانلن در نقش کارا ، دختر چارلز و کریستال.
نیکی آموکا-برد در نقش پاتریشیا کارمایکل ، روانشناس مبتلا به صرع متاهل با جارین.
کن لئونگ در نقش جارین کارمایکل ، پرستار و شوهر پاتریشیا.
آرون پیر در نقش برندان ، رپر مبتلا به هموفیلی
تولید

در اکتبر ۲۰۱۹ اعلام شد که ام. نایت شیامالان در حال همکاری با یونیورسال پیکچرز برای انتشار دو فیلم مهیج جدید است که شیامالان آنها را می‌نویسد، تهیه و کارگردانی می‌کند.
در ماه مه سال ۲۰۲۰، الیزا اسکانلن، توماسین مک کنزی، آرون پیر، الکس وولف و ویکی کریپس برای پیوستن به بازیگران وارد مذاکره شدند. بازیگران آنها ماه آینده تأیید می‌شود و همراه با ابی لی کرشا، نیکی آموکا-برد و کن لئونگ به بازیگران اضافه می‌شوند. گائل گارسیا برنال در ماه ژوئیه به این تیم ملحق می‌شود. در اوت سال ۲۰۲۰، روفس سوئل، امبت دیویتس و ایمان الیوت به جمع بازیگران فیلم پیوستند.
روند ساخت و فیلمبرداری این فیلم در استودیوهای پاین وود دومینیکن(studio services)ساحل ال واله(Playa El Valle) استان سامانا واقع در کشور جمهوری دومینیکن ساخته شده است.
تولید > فیلمبرداری

فیلمبرداری اصلی همراه با فاش شدن عنوان فیلم در تاریخ ۲۶ سپتامبر سال ۲۰۲۰ رسماً آغاز شد.
انتشار

این فیلم در تاریخ ۲۳ ژوئیه ۲۰۲۱ اکران شد. در ابتدا قرار بود در ۲۶ فوریه همان سال اکران شود اما به دلیل دنیاگیری کروناویروس به تأخیر افتاد.
خور مبارک

| خور مبارک | خور مبارک |
| --- | --- |
خور: خور
کشور: ایران
استان: هرمزگان
خور مبارک یا خور کوه مبارک یک خور در دریای عمان در نزدیکی جاسک در استان هرمزگان است.
اسماعیل فصیح

| اسماعیل فصیح | اسماعیل فصیح |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲ اسفند ۱۳۱۳ محله درخونگاه، تهران، ایران
درگذشت: ۲۵ تیر ۱۳۸۸ (۷۴ سال)  بیمارستان شرکت نفت، تهران، ایران
ملیت: ایرانی
پیشه: نویسنده و مترجم
همسر(ها): آنابل کمپل (متوفی)  پریچهر عدالت
فرزندان: سالومه، شهریار
اسماعیل فصیح (۲ اسفند ۱۳۱۳ در تهران - ۲۵ تیر ۱۳۸۸ در تهران) داستان‌نویس و مترجم ایرانی بود. آثارِ فصیح در دهه‌های ۱۳۶۰ و ۱۳۷۰ از پرفروش‌ترین داستان‌های زبانِ فارسی بود. رمان‌های دل کور، لاله برافروخت، شراب خام، داستان جاوید، زمستان ۶۲، ثریا در اغما و درد سیاوش از مهم‌ترین آثار او به‌شمار می‌روند.
زندگی

اسماعیل فصیح در ۲ اسفند ۱۳۱۳ در محله درخونگاه تهران به دنیا آمد. پدرش ارباب حسن در چهارراه گلوبندک کاسب بود. اسماعیل در دو سالگی پدر را از دست داد و یتیم شد. فصیح از مهر ماه ۱۳۲۰، یعنی در شش سالگی و همزمان با شروع حملهٔ متفقین در جنگ جهانی دوم به ایران، به مدرسه ابتدایی عنصری رفت و دوران تحصیلات متوسطه خود را از پاییز سال ۱۳۲۶ در دبیرستان رهنما آغاز و در سال ۱۳۳۲ با دیپلم طبیعی پایان داد.
در آغاز تابستان ۱۳۳۵ فصیح پس از چند سال کار و تدریس و پس‌انداز، درخونگاهِ ایران را ترک کرد و از راه استانبول و پاریس به آمریکا پرواز کرد و در شهر بووزمن، مونتانا به تحصیل ادامه داد و لیسانس شیمی گرفت. پس از اتمام درس به سانفرانسیسکو نقل مکان کرد. در سانفرانسیسکو با دختری نروژی به نام آنابل کمبل ازدواج کرد. همسرش هنگام زایمان در بیمارستان، همراه با نوزادی که در شکم داشت درگذشت.
فصیح پس از یک سال کار کردن به مونتانا بازگشت و از دانشگاه میزولا مونتانا مدرک ادبیات انگلیسی گرفت.
همان‌جا بود که ارنست همینگوی را دید و با او گپی دوستانه و کوتاه زد. سپس به دانشگاه میشیگان رفت؛ اما به دلایلی مقطع کارشناسی ارشد را نیمه‌کاره رها کرد و به تهران بازگشت.

پس از بازگشت به ایران، چند ماهی را در مؤسسه انتشاراتی فرانکلین به عنوان مترجم کار کرد؛ سپس با معرفی‌نامه صادق چوبک در سال ۱۳۴۲ در شرکت ملی نفت ایران در مناطق نفت‌خیز جنوب به‌عنوان کارمند بخش آموزش، مشغول به کار شد. در سال ۱۳۵۹ با شروع جنگ ایران و عراق و بسته شدن دانشکده نفت آبادان، در ۴۷ سالگی و با سمت استادیار زبان انگلیسی بازنشسته شد. فصیح در مجموع به مدت ۱۹ سال در این شرکت به خدمت مشغول بود.
فصیح از آن به بعد به دلیل تخریب منزل مسکونی‌اش در آبادان به تهران مهاجرت کرد. او گهگاه در بخش برنامه‌های آموزشی زبان تخصصی و گزارش‌نویسی صنعت نفت خدمت می‌کرد.
اسماعیل فصیح در ۲۵ تیر ۱۳۸۸ در بیمارستان شرکت نفت تهران به دلیل مشکل عروق مغزی درگذشت.
زندگی > دیدارِ ارنست همینگوی

«کلاس من از اول فوریه شروع شد. بیشتر درس‌ها دربارهٔ ادبیات جهان بود، با دو درس خاص دربارهٔ کارهای ارنست همینگوی. استادان به کارهای او بیشتر از کارهای دیگر نویسندگان آمریکا و اروپا توجه می‌کردند. ماه‌ها بود که استادان ادبیات دانشگاه و دانشجویان علاقه‌مند از ارنست همینگوی، که همان نزدیکی‌ها زندگی می‌کرد، دعوت کرده بودند روزی به دانشگاه بیاید و دربارهٔ زندگی و نوشته‌های خود برایشان سخنرانی کند. همینگوی این دعوت را عقب انداخته و گفته بود حال و حوصله و توانش را ندارد. سرانجام در ماه آوریل جواب مثبت داد و قرار شد روز یکشنبه بیست و سوم آوریل، ساعت ده صبح، سخنرانی‌اش را انجام دهد.
آن روز من و آنابل صبح زود به دانشگاه رفتیم تا جای خوبی در سالن پیدا کنیم. نشان به آن نشانی که همینگوی تا ساعت یازده پیدایش نشد. سرانجام خبر رسید که وارد محوطهٔ دانشگاه شده. لباس اسپورت با شلوارک شکاری و پیراهن نیم‌تنهٔ ورزشی به تن داشت. او که در آن زمان شصت‌ساله بود، به سالن اجتماعات نیامد. روی صندلی‌ای وسط چمن باغ بزرگ نشست و رئیس دانشگاه استادان هم حریفش نشدند.
همهٔ حاضران، استادان و دانشجویان به‌صورت نیم‌دایره جلویش نشستند. من و آنابل در اولین ردیف جا گرفتیم. همینگوی همین که منتظر بود همه سر جاهایشان بنشینند، مدام عصایش را از این دست به آن دست می‌کرد و به من خیره شده بود. لابد چون مثل بقیهٔ پسرها موبور و چشم‌آبی نبودم. با صدایی ظریف و کمی زنانه پرسید: «شما کجایی هستید؟»
حتماً فکر کرده بود من با آن خوش‌پوشی و پوست سبزه اهل آمریکای لاتین هستم. با لهجهٔ آمریکایی گفتم «آیرَن»، که البته دو معنی داشت: یکی «ایران» و یکی «من دویدم». با خنده سرش را بالا گرفت و پرسید: «تمام راه را؟ از آسیا تا آمریکا؟»
گفتم: نه، آقا! با اتوبوس و قطار و هواپیما.»
«چه می‌خوانید؟»
«زبان و ادبیات انگلیسی. من در تهران کتاب پیرمرد و دریا را خوانده‌ام. در جهان کم‌نظیر است. بهترین رمانی است که تا کنون نوشته شده.»
«این‌طور فکر می‌کنید؟»
«اثر ادبی جاودانه‌ای است و کاملاً نمادین، زیرا وقتی مرد در دریای زندگی بزرگ‌ترین ماهی عمرش را گرفت و آن را با قایق به ساحل کشاند، کوسه‌های خونخوار از آن جز اسکلتی باقی نگذاشته بودند.»
با خنده‌ای کم‌حوصله یک انگشتش را به طرف من دراز کرد و پس از مکث کوتاهی فقط گفت «Right». همه دست زدند. آنابل برگشت و با عشق و تحسین به من نگاه کرد. فکری در سرم می‌چرخید. نمی‌دانستم ارنست همینگوی به من گفته «Right» یعنی درست است، یا «Write» یعنی بنویس.
روزی شگفت‌انگیز و نازنین از آب درآمد. تنها باری بود که او را، که در هشتاد کیلومتری‌ام زندگی می‌کرد، دیدم. دفعهٔ بعدی وجود نداشت. یک ماه بعد شنیدم که با شلیک گلوله‌ای در دهانش خود را کشته است.»