stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
معدن‌کاری
تکنیک‌های استخراج

تکنیک‌های استخراج را می‌توان به دو نوع حفاری متداول تقسیم کرد: استخراج سطحی و استخراج زیرسطحی (زیرزمینی). امروزه استخراج سطحی بسیار رایج است و به عنوان مثال ۸۵٪ از مواد معدنی در آمریکا (به استثنای نفت و گاز طبیعی)، از جمله ۹۸٪ سنگ‌های معدنی فلزی، به این روش استخراج می‌شوند.
مواد هدف به دو دسته کلی تقسیم می‌شوند: رسوبات جامانده (ذخایر پلاسری)، که شامل مواد معدنی ارزشمند موجود در شن‌های رودخانه، شن‌های ساحلی و سایر مواد غیر تلفیقی است؛ و رسوبات لود (lode deposits)، که شامل مواد معدنی با ارزش در رگه‌ها، لایه‌ها یا دانه‌های معدنی که به‌طور کلی در کل توده تخته سنگ پراکنده شده است. هر دو نوع کانسار معدنی، پلاسر یا لود، به دو روش سطحی و زیرسطحی استخراج می‌شوند.
استخراج برخی از مواد، از جمله بسیاری از عناصر کمیاب زمین و استخراج اورانیوم، با روش‌های کمتر متداولی مانند شستشوی درجا انجام می‌شود: در این روش هیچگونه حفاری نه در سطح و نه در زیرزمین انجام نمی‌شود. استخراج مواد معدنی هدف توسط این روش مستلزم محلول بودن آنها است، به عنوان مثال، پتاس، پتاسیم کلرید، سدیم کلرید، و سدیم سولفات که در آب حل می‌شوند. برخی از مواد معدنی مانند سنگ‌های معدنی مس و اکسید اورانیوم برای حل شدن به محلول‌های اسید یا کربنات نیاز دارند.
تکنیک‌های استخراج > استخراج سطحی

مقالهٔ اصلی: استخراج سطحی
در استخراج سطحی برای دستیابی به ذخایر سنگ معدن، پوشش گیاهی سطحی، گل و لای و در صورت لزوم لایه‌های سنگ بستر برداشته می‌شوند. تکنیک‌های استخراج سطحی عبارتند از:
استخراج معادن روباز (Open-pit Mining)، که در آن مواد از یک گودال باز در زمین استخراج می‌شوند.
استخراج معادن سنگ (quarrying)، که با استخراج معدن روباز یکسان است، با این تفاوت که به معادن ماسه، شن، سنگ و خاک اشاره دارد.
استخراج رگه ای (strip mining)، که شامل جدا کردن لایه‌های سطحی برای آشکار کردن سنگ‌های معدن یا درزهای زیر زمین است؛
برداشتن قله کوه (mountaintop removal)، که معمولاً برای استخراج زغال‌سنگ انجام می‌شود، و شامل برداشتن قله کوه برای رسیدن به کانسارهای معدنی موجود در عمق است. بیشتر ذخایر پلاسری (ولی نه همه)، به دلیل طبیعت عمق کم آنها، با روش‌های سطحی استخراج می‌شوند.
استخراج گورستان پسماندشهری (Landfill mining)، که در آن گورستان‌های قدیمی پسماند شهری حفاری شده و فراوری می‌شوند. استخراج از محل دفن زباله به عنوان یک راه حل برای مقابله با انتشار طولانی مدت متان و کاهش آلودگی محلی در نظر گرفته می‌شود.
استخراج سنگ معدن از معدن سنگ پورتلند.
معدن طلای سد طلوع در استرالیا. که یک معدن روباز (Open-pit) است.
استخراج به روش برداشتن قله کوه. معدنی در کنتاکی آمریکا.
چرخ‌بیل Bagger ۲۸۸ که نوعی بیل مکانیکی بسیار بزرگ برای استخراج معادن رگه ای است.
بقایای سیستم شستشوی درجا در یک معدن اورانیم در کشور چک.
تکنیک‌های استخراج > استخراج دیواره بلند

استخراج دیواره بلند شکل دیگری از استخراج سطحی است که از استخراج آگری (استخراج به وسیله مته مارپیچ) حاصل شده است. در استخراج دیواره بلند، درز رگه زغال‌سنگ توسط یک دستگاه هیدرولیکی با مکانیزم انتقال تیر هیدرولیکی (PTM) باز می‌شود. با استفاده از یک دستگاه تصویربرداری ویدئویی یا یک سنسور اشعه گاما یا سایر سیستم‌های Geo-Radar مانند سنسور تشخیص رابط زغال‌سنگ-سنگ (CID)، اپراتور می‌تواند رابط درز-سنگ را ببیند و پیشرفت مستمر معدن را هدایت کند.
استخراج دیوارطولانی زیر زمینی.
بدمینتون در المپیک تابستانی ۲۰۰۴

بدمینتون در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ نام رویداد ورزش بدمینتون در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۲۰۰۴ برگزار شد.
نتایج

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| رویداد | طلا | نقره | برنز |
| انفرادی مردان | توفیق هدایت  اندونزی | شون سونگ-مو  کره جنوبی | سونی دوی کونچورو  اندونزی |
| دونفره مردان | ها تائه-کوون و کیم دونگ-مون  کره جنوبی | لی دونگ-سو و یو مینگ-سونگ  کره جنوبی | انگ هیان و فلاندی لیمپله  اندونزی |
| انفرادی زنان | ژانگ نینگ  چین | میا آودینا  هلند | ژو می  چین |
| دونفره زنان | یانگ وی (بدمینتون‌باز) و ژانگ جیون  چین | گائو لینگ و هوانگ سوی  چین | لی کیونگ-وون و را کیونگ-مین  کره جنوبی |
| دونفره مختلط | گائو لینگ و ژانگ جون  چین | گیل امز و ناتان رابرتسون  بریتانیای کبیر | ین اریکسن و مته اسکولداگر  دانمارک |
جدول مدال‌ها

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  رتبه  | کشور | طلا | نقره | برنز | مجموع |
| ۱ |  چین (CHN) | ۳ | ۱ | ۱ | ۵ |
| ۲ |  کره جنوبی (KOR) | ۱ | ۲ | ۱ | ۴ |
| ۳ |  اندونزی (INA) | ۱ | ۰ | ۲ | ۳ |
| ۴ |  بریتانیای کبیر (GBR) | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۴ |  هلند (NED) | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۶ |  دانمارک (DEN) | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
کشورهای شرکت کننده

ورزشکاران ۳۱ کشور در این مسابقات به رقابت با یک دیگر پرداختند.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|   استرالیا (۶)   بلغارستان (۲)   کانادا (۷)   چین (۱۸)   چین تایپه (۵)   دانمارک (۱۲)   فنلاند (۳)   فرانسه (۳)   آلمان (۶)   بریتانیای کبیر (۱۱)   یونان (۲)  |   گواتمالا (۱)   هنگ کنگ (۵)   هند (۳)   اندونزی (۱۴)   جامائیکا (۱)   ژاپن (۱۱)   مالزی (۶)   هلند (۴)   نیوزیلند (۲)   نروژ (۱)   پرو (۱)  |   لهستان (۳)   روسیه (۲)   سنگاپور (۳)   آفریقای جنوبی (۶)   کره جنوبی (۱۵)   اسپانیا (۲)   سوئد (۳)   تایلند (۸)   ایالات متحده آمریکا (۲)   |
برج فیروزآباد

| برج فیروزآباد | برج فیروزآباد |
| --- | --- |
میل فیروزآباد در سال ۱۴۰۰: میل فیروزآباد در سال ۱۴۰۰
نام: برج فیروزآباد
کشور: ایران
استان: استان خراسان رضوی
شهرستان: شهرستان بردسکن
بخش: بخش شهرآباد
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
نام‌های دیگر: میل فیروزآباد، مناره فیروزآباد
نوع بنا: میل
کاربری: میل
دورهٔ ساخت اثر: دوره سلجوقی
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۹۱
تاریخ ثبت ملی: ۱۵ دی ۱۳۱۰
میل فیروزآباد یا برج فیروزآباد یا مناره فیروزآباد مربوط به دوره سلجوقی است و در شهرستان بردسکن، بخش شهرآباد، روستای فیروزآباد واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۵ دی ۱۳۱۰ با شمارهٔ ثبت ۹۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. میل مزبور با ظاهری استوانه‌ای شکل و با ارتفاع فعلی ۱۸ متر با وجود عناصر تزئینی و نحوه آجرچینی نشان دهنده معماری به سبک و شیوه رازی است. این میل دارای دو کتیبه در بالا و پایین به خط کوفی است همچنین در داخل میل نیز پلکانی به‌طور مارپیچ تعبیه شده است که روی هم رفته شواهد معماری انتساب این اثر را به عصر سلجوقی نشان می‌دهد.
نگارخانه

میل فیروزآباد
میل فیروزآباد
میل فیروزآباد
میل فیروزآباد
راه‌پله میل فیروزآباد
میل فیروزآباد
میل فیروزآباد
آلبانیای قفقاز

| آلبانیای قفقاز  (نام خارجی) اقوانک و الوانک  (نام داخلی حال حاضر) | آلبانیای قفقاز  (نام خارجی) اقوانک و الوانک  (نام داخلی حال حاضر) |
| --- | --- |
قرن۲ پ.م–قرن ۸ ب. م: قرن۲ پ.م–قرن ۸ ب. م
مرزهای آلبانیای قفقاز در قرن پنجم و ششم میلادی: مرزهای آلبانیای قفقاز در قرن پنجم و ششم میلادی
پایتخت: قبله؛ بردع
زبان(های) رایج: زبان آلبانیای قفقازی، پهلوانیگ، پهلویگ
دین(ها) : پاگانیسم، مسیحیت، مزدیسنا
دوره تاریخی: تاریخ باستان
• بنیان‌گذاری : قرن۲ پ.م
• فروپاشی : قرن ۸ ب. م
 :  
امروز بخشی از:  جمهوری آذربایجان  روسیه  گرجستان  ارمنستان
نواحی جغرافیایی منطقه قفقاز در ۲۹۰ پیش از میلاد. در کنار آلبانیای قفقاز، دیگر نواحی نام‌برده در نقشه عبارتند از: ایبریا، کولخیس، ارمنستان بزرگ، ارمنستان کوچک، آتورپاتکان، منطقه سرمت‌ها و ماساژت‌ها.
آلبانیای قفقاز (ایرانی: اران، ارمنی: الوانک) نام یک کشور باستانی در منطقه قفقاز بوده‌است. این کشور از شمال به کوهستان کرائونیان که در قفقاز کشیده شده، از شرق به دریای کاسپین و از جنوب به رودخانه ارس محدود بوده‌است. از غرب، مرزش ناپایدار بوده‌است. استرابون نوشته‌است: رودخانه کورا مرز غربی آلبانیای قفقاز بوده‌است و این مرز بارها از جانب آلبانیایی‌ها یا ارمنی‌ها مورد تاخت و تاز قرار گرفته‌است. در انتهای شرقی مرز قفقاز، گذرگاهی در کنار ساحل دریای کاسپین بازمی‌گردد. که به دروازه‌های آلبانیا و دروازه‌های کاسپین توسط باستانیان، پهک چورای یا ایوری پهک توسط ارمنی‌ها نامیده می‌شود.زبان های رایج آلبانیایی قفقاز، زبان های قفقازی بودند، مانند زبان اودی که یکی از زبان های لزگی هست.
آلبانیای قفقاز در سال ۳۸۷ میلادی در همسایگی با کشور ارمنستان
نقشه قفقاز و مناطق مرزهای آلبانیای قفقاز در ۳۸۷–۷۰۶ (خط چین قرمز)
آلبانیا در زبان ارمنی باستان Աղուանք و به ارمنی امروزی Աղվանք (آقوانک) و به سایر زبان‌های قفقازی «آلبانیا» به منطقه‌ای فراتر از کل جمهوری آذربایجان امروزی گفته می‌شد. پادشاهی آلبانیا از چهار قرن پیش از میلاد تا نیمه اول قرن نهم میلادی برقرار بوده‌است. در سال ۳۳۱ پیش از میلاد از آلبانیای قفقاز به عنوان یکی از ساتراپی‌های هخامنشیان یاد شده‌است. از آن دوران نام هیچ شهری از این منطقه در جایی یاد نشده‌است. پایتخت آلبانیا در کنار دریای کاسپین قرار داشته‌است. در سال ۳۸۷ میلادی که ساسانیان و رومی‌ها ارمنستان را بین خود تقسیم کردند، آلبانیای قفقاز تابع مطلق ایران شد. ساسانیان در سال ۵۱۰ میلادی آخرین حاکم بومی را برکنار کرده و اداره منطقه را به کل به‌دست گرفتند.
نام

دلیل نام‌گذاری این دولت به نام آلبانی این بوده‌است که در زبان لاتین، مناطق کوهستانی را آلبانیا می‌نامیدند[نیازمند منبع] (به همین دلیل کشور آلبانی کنونی به همین نام نامیده می‌شود). هم‌اکنون نیز مناطق شمالی آلبانیا را داغستان می‌نامند که از واژهٔ تُرکی داغ به معنای کوه و پسوند ایرانی ستان تشکیل شده‌است.[نیازمند منبع]
گستره جغرافیایی

آلبانیا از شمال به کوه‌های سراونیان، امتداد رشته‌کوه قفقاز، از شرق به دریای خزر و از جنوب به مسیر پایین رود ارس محدود می‌شد. مرزهای غربی آن ناپایدار بودند: مرز در امتداد رود کورا (کُر)، که توسط استرابون تأیید شده بود، بارها مورد تجاوز قرار می‌گرفت، گاه به نفع آلبانیایی‌ها و گاه به نفع ارامنه. در انتهای شرقی رشته‌کوه قفقاز، تنگه‌ای در امتداد ساحل خزر باز می‌شود. این گذرگاه دربند است که توسط باستانیان دروازه‌های آلبانی و دروازه‌های خزر، و توسط ارامنه پاهک چورای یا ایروی پاهک نامیده می‌شد.
گستره جغرافیایی > شهرهای مهم

شهرهای مهم آلبانیای قفقاز عبارت بوده‌اند از: کابالکا (شهرستان قبله کنونی)، پرتو (شهرستان بردع کنونی)، پایتاکران (شهرستان بیلقان کنونی)، سماخیا (شماخی کنونی)، شکی، آماراس، هوناراکرت و کیش (قیس).
گستره جغرافیایی > شهرها و قلعه‌های ساسانی

پارتو، یک شهر ارمنی سابق واقع در ترتر در استان اوتی، احتمالاً در پایان قرن چهارم به عنوان پایتخت آلبانی تعیین شد. در زمان سلطنت پادشاه واچه، پارتو توسط پیروز با نام پیروزآباد بازسازی شد. بعداً این شهر توسط قباد مستحکم شد، که قرار بود آن را پیروزقباد (قباد پیروزمند) بنامد. پارتو همزمان یک دژ قدرتمند و یک مرکز مرفه برای تجارت و صنایع دستی بود. شهر دیگری که قبلاً ارمنی بود، خالخال، که در اوتی نیز واقع شده بود، اما نزدیک به مرز ایبریا، پس از اینکه محل اقامت پادشاهان ارمنی بود، به اقامتگاه زمستانی پادشاهان آلبانی تبدیل شد. همچنین در اوتی دیواتاکان، "شهر بازار سلطنتی" وجود داشت که بارها توسط موسی کالانکاتواسی ذکر شده است. آغوان (پهلوی: آلوآن) اقامتگاه تابستانی سلطنتی بود. شهر بازار تیگراناکرت در کانتون گاردمن احتمالاً توسط تیگران بزرگ (قرن اول پیش از میلاد) تأسیس شده بود. کبالا (ارمنی: کاپاغاک)، پایتخت سابق، اهمیت سیاسی خاصی را حفظ کرد و در قرن پنجم، مقر یک اسقف شد. کاوش‌ها در این مکان (چوخور-کابالا) یک قلعه و دیوارهای محصور کننده را آشکار کرده است که احتمالاً مربوط به قرن‌های پنجم و ششم است. شماخی همچنان شکوفا بود. یک ظرف نقره‌ای طلاکاری شده که در سال ۱۹۶۸ در قبری در آنجا پیدا شد و یک مقام ایرانی (مرزبان؟) را در صحنه شکار نشان می‌دهد (اواسط قرن چهارم؟)، به حکومت ساسانی اشاره دارد.
در امتداد ساحل خزر، ساسانیان استحکامات دفاعی قدرتمندی ساختند که فضای بین کوه و دریا را محصور می‌کرد و اساساً برای جلوگیری از مهاجمان از شمال طراحی شده بود. اولاً، در شمال شبه جزیره آبشوران، دو دیوار موازی بارماک به ارتفاع ۲۲۰ متری بالا می‌روند. اینها از جغرافیای ارمنی شبه موسی. در ادامه دیوارهای شروان (یا شبران) قرار دارند که به طول ۳۰ کیلومتری خود قابل توجه هستند. در شمال سامور، خط سوم از کارهای دفاعی می‌تواند دیواری باشد که در جغرافیای ارمنی (صفحه ۳۱) به عنوان آفزوت-قباد از آن یاد شده و بنابراین توسط قباد ساخته شده است. مشهورترین این استحکامات، استحکامات دربند است که گذرگاه چور (۲-۳ کیلومتر بین کوه و دریا) را مسدود می‌کرد. سهم ساسانیان در دفاع از این گذرگاه (که در منابع کلاسیک از قرن اول پس از میلاد ذکر شده است) منطقه قابل توجهی را پوشش می‌داد. موسی کالانکاتواسی از "دیوارهای باشکوهی که با هزینه زیاد توسط پادشاهان ایران ساخته شده است" صحبت می‌کند. یزدگرد دوم ساخت دیوار عظیمی از آجر نپخته مخلوط با کاه را بر عهده گرفت که از دریا تا دامنه‌های دربند امتداد داشت. خسرو دوم انوشیروان - و شاید پدرش قباد اول قبل از او - خود را برای تقویت آثار موجود با یک دیوار محکم از سنگ مجهز به دروازه‌های آهنی آماده کرد. بیست کتیبه مربوط به سال ۷۰۰ در دیوار شمالی یافت شده است. اگر این تاریخ مربوط به دوره سلوکی باشد، باید با سال ۳۸۶ پس از میلاد مطابقت داشته باشد ؛ اما تاریخ‌های دیگر و بعدی نیز وجود دارد.
آلبانیا پس از اسلام

مقالهٔ اصلی: اران
در اواسط قرن هفتم، در زمان خلافت عثمان، اعراب به سرزمین آلبانی و قفقاز شرقی حمله کردند و پایثاکاران (بیلقان)، پارتو (بردعه)، شاکاشن، کبالا (کاپاغاک)، شروان، شاپوران (شابران) و چور (دربند) را تصرف کردند. آران قرار بود تحت یک فرماندار واحد با ارمنستان متحد شود.
سازمان داخلی. پادشاه آلبانی یکی از مهمترین دست‌نشاندگان شاهنشاه بود، اما فقط ظاهری از اقتدار را اعمال می‌کرد و در برابر مرزبانی که قدرت واقعی مدنی، مذهبی و نظامی را در دست داشت، پاسخگو بود. مرزبانان در پارتو، پایتخت، مستقر بودند، جایی که در قرن‌های پنجم و ششم سکه‌های نقره ضرب می‌کردند. به نظر می‌رسد که در زمان یزدگرد دوم نیز یک مرزبان چور (دربند) وجود داشته است. از کتیبه‌های دربند چنین برمی‌آید که در دوره ای خاص، اداره مالی آلبانی تحت صلاحیت آمارگار (مالیات‌گیر) یا آذربادگان بوده است.
دربار آلبانی باید از همان ابتدا بر اساس الگوی دربار ارمنستان، با افزودن وام‌های مستقیم از ایران اشکانی، سازماندهی مجدد شده باشد. در میان مقامات پادشاه واچاگان که از امضاکنندگان شورای آغوان بودند، می‌توان به هرماناتار (فرادار) و هزاراپت (هزارآباد) اشاره کرد که بر «رؤسای طایفه» (آزگاپتکʿ) و «اشراف» (آزاتکʿ) تقدم داشتند. اولین این مقامات معادل وزورگ فرادار ساسانیان، نوعی نخست وزیر بود. در مورد هزاراپت (که در زمان یزدگرد دوم نیز ذکر شده است)، دقیقاً مشخص نیست که امتیازات او در آلبانی چه بوده است. این احتمال وجود دارد که مانند ارمنستان ساسانی، او مستقیماً زیردست مرزبان بوده باشد.
مردم‌شناسی

به نوشته استرابون اهالی آلبانیای قفقاز از طوایفی تشکیل شده بودند که به ۲۶ زبان مختلف قفقازی صحبت می‌کردند. برخی از این طوایف عبارت بوده‌اند از: اوتی ها، گارگارها، سوده‌ها (Sovde)، موغها (مغ)، ساکاسینها، ماردها، آریاکها، آناریاکها، قل‌ها (Qel) و لق‌ها.[نیازمند منبع]
به گزارش استرابون مورخ یونانی، اقوام گلائه و لگائه اقوامی سکایی‌تبار می‌باشند که در میان آمازون‌ها و آلبانیایی‌ها سکونت داشتند.
در دوره ساسانیان برخی از اقوام ایرانی توسط ساسانیان در این منطقه ساکن شدند. در قرن سوم و چهارم با ورود اقوام ترک‌زبان مانند هون‌ها، سوواری‌ها، خزرها، بارسیل‌ها و … از گذرگاه دربند، گوناگونی نژادی در سرزمین‌های آلبانیای قفقاز بیشتر شد.
مذهب

استرابون جزئیات جالبی در مورد دین آلبانیایی‌ها ارائه می‌دهد که حول محور پرستش سه خدا متمرکز بود: خورشید، زئوس و ماه. اگرچه مرسوم است که این تثلیث را با سه خدای بزرگ مزداپرستی ایرانی و ارمنی - میترا، اهورامزدا و آناهیتا - مرتبط بدانیم، این تقریب دقیق نیست. بدون انکار این واقعیت که دین آلبانیایی تحت تأثیر نفوذ مزدایی از ارمنستان قرار گرفته بود، لازم است عوامل خارجی دیگر و وجود یک لایه زیرین بومی را در نظر داشته باشیم. زیارتگاه ماه، واقع در نزدیکی مرز ایبریا، دارای یک قلمرو مقدس وسیع بود که توسط کاهن اعظم اداره می‌شد، که دومین مقام در کل پادشاهی بود. بردگان معبد (هیرودول‌ها) مستعد خلسه رفتن و پیشگویی بودند. این ویژگی‌ها نه چندان مربوط به کیش آناهیتا، بلکه مربوط به اعمال رایج در زیارتگاه‌های خاص کاپادوکیه و پونتوس است که اختصاص یافته به خدایان قمری است . یک عنصر متمایز در کیش ماه در آلبانی، انجام قربانی انسانی بود که توسط استرابون توصیف شده است.
این احتمال وجود دارد که آیین ماه برای مدت طولانی حداقل به صورت محلی وجود داشته است. با این حال، سنت دوره ساسانی نشانه‌هایی از باورهای کاملاً متفاوت دیگر را نشان می‌دهد که آنقدر ریشه‌دار بودند که در اواخر قرن پنجم، پادشاه واچاگان سوم مجبور شد اقدامات جدی برای مقابله با آنها انجام دهد. فرقه "انگشت‌بران" وجود داشت که قبلاً توسط مرزبانان ممنوع شده بود، و فرقه مسموم‌کنندگان. در هر دو مورد، قربانی توسط خود دیو تعیین می‌شد. طبق یک باور دیگر، دیو کسانی را که از قربانی کردن برای شر خودداری می‌کردند، کور می‌کرد و غیره. بنابراین مجموعه‌ای از اعمال با ماهیت اساساً شیطانی وجود داشت که بسیار دور از اصول قانون مزدایی بود و تطبیق آن با آنچه از قدیمی‌ترین دین آلبانیایی‌ها شناخته شده دشوار است.
منطقه حفاظت‌شده انگورونگورو

| 0 | 1 |
| --- | --- |
انگورونگورو: انگورونگورو
رده‌بندی اتحادیه بین‌المللی حفاظت از محیط زیست: VI (منبع اداره شدهٔ محافظت شده): رده‌بندی اتحادیه بین‌المللی حفاظت از محیط زیست: VI (منبع اداره شدهٔ محافظت شده)
  :   
    :     
مکان: ناحیه آروشا،  تانزانیا
مختصات: ۳°۱۲′۳۲″ جنوبی ۳۵°۲۷′۴۶″ شرقی﻿ / ﻿۳٫۲۰۸۸۹°جنوبی ۳۵٫۴۶۲۷۸°شرقی﻿ / -3.20889; 35.46278
مساحت (کیلومتر مربع): ۸٬۲۸۸ کیلومتر مربع
تاسیس: ۱۹۵۹ Established: ۱۹۵۹
انگورونگورو منطقه‌ای حفاظت‌شده و میراثی جهانی است که در ۱۸۰ کیلومتری غرب شهر آروشا در تانزانیا قرار دارد. این منطقه از سوی اداره حفاظت از محیط زیست انگورونگورو متعلق به دولت تانزانیا اداره می‌شود. دره انگورونگورو، که کاسه‌ای آتشفشانی و فعال است، درون این پارک قرار دارد.
وو نوین جیاپ

در این مقاله،   است.
| وو نوین جیاپ | وو نوین جیاپ |
| --- | --- |
ژنرال نوین جیاپ در سال ۲۰۰۸ میلادی: ژنرال نوین جیاپ در سال ۲۰۰۸ میلادی
وزیر دفاع ویتنام: وزیر دفاع ویتنام
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۵ اوت ۱۹۱۱ هندوچین فرانسه
درگذشته: ۴ اکتبر ۲۰۱۳ (۱۰۲ سال) هانوی، ویتنام
ملیت:  ویتنام
پیشه: نظامی، سیاستمدار
امضا: 
خدمات نظامی: خدمات نظامی
سال‌های خدمت: ۱۹۴۴–۱۹۹۱
درجه: ژنرال
جنگ‌ها/عملیات‌: نبرد دین‌بین‌فوحمله عید تت
وو نوین جیاپ (۲۵ اوت ۱۹۱۱ – ۴ اکتبر ۲۰۱۳) ژنرال ویتنامی که وزیر دفاع ویتنام بود. وو نوین جیاپ در ۴ اکتبر ۲۰۱۳ در سن ۱۰۲ سالگی درگذشت.
ژنرال جیاپ در نبرد دین‌بین‌فو در برابر فرانسویان و در حمله عید تت علیه آمریکاییان فرمانده نیروهای ویتنامی بود.
نام او را و نْویـِن نیز می‌نویسند ولی تلفظ نویـِن با «نون» خیشومی به تلفظ اصلی نزدیک‌تر است.
او روزنامه‌نگار، وزیر امور خارجه در دولت ویچت مین، رئیس‌جمهور هو شی مین فرمانده ارتش خلق ویتنام (PAVN) و وزیر دفاع بود. او به عنوان عضو پلیتبرو از حزب کارگران ویتنام خدمت کرده‌است، که در سال ۱۹۷۶ به حزب کمونیست ویتنام تبدیل شد.
درباره خانواده

| درباره خانواده | درباره خانواده |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
هانگول: 대가족
معنای لفظی: Big Family خانواده بزرگ
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Daegajog
 :  
کارگردان: یانگ وو سوک
تهیه‌کننده: یانگ وو سوک
نویسنده: یانگ وو سوک
بازیگران:  کیم یون سوک  لی سونگ گی  کیم سونگ ریونگ  کانگ هان نا  پارک سو یونگ 
موسیقی: کیم ته سونگ
فیلم‌بردار: سون وون هو
تدوین‌گر: کیم سون مین
شرکت تولید: Studio Genius
توزیع‌کننده: لوته انترتینمنت
تاریخ‌های انتشار:  ۱۱ دسامبر ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-12-۱۱)  
مدت زمان: ۱۰۷ دقیقه
کشور: کره جنوبی
زبان: کره‌ای 
فروش گیشه: ۱٫۶ میلیون دلار آمریکا
دربارهٔ خانواده (انگلیسی: About Family؛‏ کره‌ای: 대가족) یک فیلم کمدی درام محصول سال ۲۰۲۴ کره جنوبی به کارگردانی یانگ وو سوک و با بازی کیم یون سوک، لی سونگ گی، کیم سونگ ریونگ، کانگ هان نا و پارک سو یونگ است. این فیلم در ۱۱ دسامبر ۲۰۲۴ منتشر شد.
بازیگران

کیم یون سوک در نقش هام مو اوک
لی سونگ گی در نقش هام مون سوک
کیم سونگ ریونگ در نقش بانگ جونگ هوا
کانگ هان نا در نقش هان گا یون
پارک سو یونگ در نقش این هِنگ
تولید > فیلم‌برداری

تصویربرداری اصلی در اکتبر ۲۲۲ آغاز شد و ور ژانویه ۲۰۲۳ به پایان رسید.
دشت جوم (ذخیره‌گاه طبیعی)

دشت جوم (انگلیسی: Dashtidjum) یک ذخیره‌گاه طبیعی در تاجیکستان و جزء میراث جهانی یونسکو است. از پرندگان این منطقه می‌توان به اردک ماهی‌خوار معمولی، سهره بال‌سرخ، صعوه قهوه‌ای، چکاوک هیوم اشاره کرد.
شهر قدیم اورشلیم

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
 :  
معیار ثبت: Cultural: ii, iii, vi
شمارهٔ ثبت: ۱۴۸
تاریخ ثبت: ۱۹۸۱ (طی نشست ۵ام)
در خطر؟: ۱۹۸۲–تاکنون
نقشه‌ای منتشرشده به‌تاریخ مه ۱۹۴۷ میلادی، از شهر قدیم و اماکن پیرامون حرم شریف و دیوار نُدبه. این نقشه توسط بررسی فلسطین (en) که یک ادارهٔ دولتی مرتبط با قیمومت بریتانیا بر فلسطین بود، در مقیاس ۱:۲۵۰۰ رسم شد.
شهر قدیم اورشلیم (به عبری: העיר העתיקה) یا شهرک قدیم قدس (به عربی: البلدة القديمة (قدس)) بخش تاریخی شهر اورشلیم است که در پشت دیوار و حصار تاریخی این شهر واقع شده است. شهر قدیم اورشلیم در منطقهٔ بیت‌المقدس شرقی واقع شده است که بر اساس حقوق بین‌المللی، بخشی از اراضی تحت اشغال نظامی کرانه باختری می‌باشد. اما دولت اسرائیل از سال ۱۹۸۰ میلادی به این سو، شهر قدیم اورشلیم و همین‌طور کل بیت‌المقدس شرقی را ضمیمهٔ خاک خود کرده است.
شهر تاریخی اورشلیم از حساسیت و اهمیت بین‌المللی بسیاری برخوردار است، چرا که در مساحت کوچک خویش، بناهای تاریخی و مقدس مهم از هر سه دین ابراهیمی را در خود میزبان است. دیوار ندبه، مقدس‌ترین مکان برای یهودیان، کلیسای مقبره مقدس برای مسیحیان، و مسجدالاقصی برای مسلمانان همگی در فاصله‌ای کوتاه از یک دیگر در این شهر قدیمی قرار دارند.
جومانجی

| جومانجی | جومانجی |
| --- | --- |
کارگردان: جو جانستون
تهیه‌کننده: رابرت دابلیو. کُرت
نویسنده: گرگ تیلور جاناتان هنزلی جیم استرین
بر پایه: جومانجی اثر کریس فن السبورگ
بازیگران: رابین ویلیامز بانی هانت کیرستن دانست برادلی پیرز جاناتان هاید بی‌بی نیوورتس
موسیقی: جیمز هورنر
فیلم‌بردار: توماس ئی. اکرمن
تدوین‌گر: رابرت دالوا
توزیع‌کننده: ترایستار پیکچرز
تاریخ‌های انتشار:  ۱۵ دسامبر ۱۹۹۵ (۱۹۹۵-12-۱۵)  
مدت زمان: ۱۰۴ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۶۵ میلیون دلار
فروش گیشه: ۲۶۲٬۷۹۷٬۲۴۹ دلار
جومانجی (به انگلیسی: Jumanji) نام فیلمی فانتزی ماجراجویی است محصول سال ۱۹۹۵ به کارگردانی جو جانستون که رابین ویلیامز، بانی هانت، کیرستن دانست و برادلی پیرز در آن ایفای نقش کرده‌اند.
این فیلم اقتباسی از کتابی کودکانه به همین نام در سال ۱۹۸۱ و به قلم کریس فن آلسورگ است. دنباله‌ای مستقل با عنوان جومانجی: به جنگل خوش آمدید در ۲۰ دسامبر ۲۰۱۷ منتشر شده‌است. در سال ۲۰۱۹، جومانجی: مرحله بعدی نیز اکران شد.
داستان

داستان از جایی آغاز می‌شود که پسر جوانی به نام آلن پریش یک جعبه بازی پیدا می‌کند و با کمک دختر همسایه (سارا ویتل) بازی را آغاز می‌کند. اما پس از آغاز بازی آلن به طرز عجیبی در حباب وسط صفحه جذب می‌شود و سارا در حالی که توسط خفاش‌ها محاصره شده فرار می‌کند. ۲۶ سال از آن زمان می‌گذرد تا خانواده شپرد به آن خانه نقل مکان می‌کنند و با پیدا کردن جومانجی بازی را از سر می‌گیرند. این موضوع باعث ملحق شدن آلن پریش به آنها می‌شود اما آنها برای ادامه بازی به یک همبازی دیگر نیاز دارند و برای همین به سراغ سارا ویتل می‌روند تا بازی را باهم دنبال کنند.
بازیگران

| نقش | بازیگر | درگذشتگان |
| --- | --- | --- |
| آلن پریش | رابین ویلیامز | درگذشته سال۲۰۱۴ |
| سارا ویتل | بانی هانت |  |
| جودی شپرد | کیرستن دانست |  |
| پیتر شپرد | برادلی پیرز |  |
| ساموئل پریش/شکارچی فن پلت | جاناتان هاید |  |
| آلن پریش (کودکی) | آدام هان-برد |  |
| سارا ویتل (کودکی) | لورا بل باندی |  |
| نورا شپرد | بی‌بی نیوورتس |  |
| کارل بنتلی | دیوید آلن گریر |  |
| کارول -آن پریش | پاتریشا کلارکسون |  |
:
چاه بنارد

| روستای چاه بنارد | روستای چاه بنارد |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۲۷°۱۴′۲۶″شمالی ۵۴°۳۶′۳۶″شرقی﻿ / ﻿۲۷٫۲۴۰۵۶۷°شمالی ۵۴٫۶۰۹۹۲۰°شرقی﻿ / 27.240567; 54.609920: مختصات: ۲۷°۱۴′۲۶″شمالی ۵۴°۳۶′۳۶″شرقی﻿ / ﻿۲۷٫۲۴۰۵۶۷°شمالی ۵۴٫۶۰۹۹۲۰°شرقی﻿ / 27.240567; 54.609920
کشور: ایران
استان: هرمزگان
شهرستان: بستک
بخش: مرکزی
دهستان: گوده
جمعیت: ۱۲۵۳ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۷۶۴۴۳۸
وبگاه: فرمانداری شهرستان بستک
چاه بنارد  یا شاه بنارد روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان در جنوب ایران واقع شده‌است.
این روستا در ۳۰ کیلومتری شمال شرقی شهر بستک واقع می‌باشد.
محدوده چاه بنارد

از شمال جاده گوده بستک، از جنوب زنگارد، از مغرب بست قلات، و از سمت مشرق به ایلود محدود می‌گردد.
جمعیت

جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال ١٣٩۵ جمعیت آن ١٢۵٣ نفر (٣٣٧ خانوار)
بوده‌است. که از اهل سنت و از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی می‌باشند و به زبان اچمی تکلم می‌کنند.
دارای لوله‌کشی آب، برق، دبستان پسرانه، دبستان دختران، مدرسه راهنمایی، یک دبیرستان شبانه روزی به نام "قدس" و بانک صادرات است.
چاه بنارد از روستاهای بزرگ و قدیمی منطقه گوده به‌شمار می‌آید.
پیشینه

پیشینه این روستا به پیش از اسلام می‌رسد و این ده در آنزمان زرتشتی‌نشین و احتمالاً به شاه بنارد معروف بوده‌است. گفته می‌شود که شاه بنارد نام یکی از فرمانروایان محلی زرتشتی بوده‌است.
در بلندی ۵۰۰ متری بر سر تپه‌ای مشرف به این روستا آثار دژی دیده می‌شود که هنوز کمی از برجش پابرجاست. این دژ به نام " قلعه شاه بنارد " معروف است.
جغرافیای منطقه

روستای چاه بنارد در ده کیلومتری جنوب دِهُنگ واقع شده‌است. رودخانه شور در وسط است. برکه حاجی احمد، برکه عبدالواحد، و برکه بهاء الدین میانه راه چاه بنارد به دهنگ است.
بردکل در شرق چاه بنارد واقع شده، پس از گذر از گردنه کوچکی به کشتزارهای دیم‌کار ۴۰۰ منی (۱۶۰۰ کیلویی) می‌رسیم، و نیز زمین دیم ۵۰۰ من (۲۰۰۰ کیلو) از زمین‌های دشت. برکه ستا گازال در یک کیلومتری جنوب شرقی چاه بنارد حدود ۱۰۰ من (۴۰۰ کیلو) کِشته زمین دیم و شمار کمی هم نخل کهن دارد.
نخلستان مخدان چاه بنارد ۱۵۰۰۰ اصله نخل دیم بسیار مرغوب دارد که متأسفانه در آستانه نابودی قرار گرفته. نخلستان رهو پشتو و برکه سید احمد از قنات فاریاب تغذیه می‌شود که چون آبش شور است تنها برای نخل مناسب است و ۲۰۰۰ اصله نخل آبی را آبیاری می‌کند.
زیارتگاه‌ها

آرامگاه سید محمد سید منصور که زیارتگاه مردم می‌باشد در این روستا واقع شده، در کنار این آرامگاه مسجد و مهمانخانه ای بزرگ قرار دارد و از قدیم در این مهمانخانه سه وعده غذا به زائران و رهگذران داده می‌شد که این رسم پذیرایی تا امروز همچنان ادامه دارد.
متولیان آرامگاه (زیارت) از احترام وِیژه‌ای برخوردارند، سفره مهمانسراشان همیشه گسترده‌است و کمتر روزی است که از پنجاه نفر کمتر مهمان داشته باشند.
سید محمد سید منصور برادری داشته به نام سید مظفر سید منصور که در دوران جوانی از چاه بنارد به روستای کوخرد کوچیده و در آنجا مکتبخانه ای دایر کرده و به کودکان آموزش دینی می‌داده و در همان‌جا هم به خاک سپرده شده.
آرامگاه سید مظفر سید منصور در دهستان کوخرد و در هزار متری جنوب آرامگاه شیخ عبدالرحمن بزرگ و در محوطهای جداگانه قرار دارد.