stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
لیدینگو

مکان
| لیدینگو | لیدینگو |
| --- | --- |
لیدینگو: لیدینگو
مختصات: ۵۹°۲۲′ شمالی ۱۸°۰۹′ شرقی﻿ / ﻿۵۹٫۳۶۷°شمالی ۱۸٫۱۵۰°شرقی﻿ / 59.367; 18.150: مختصات: ۵۹°۲۲′ شمالی ۱۸°۰۹′ شرقی﻿ / ﻿۵۹٫۳۶۷°شمالی ۱۸٫۱۵۰°شرقی﻿ / 59.367; 18.150
سوئد: اوپلاند
استان: شهرستان استکهلم
شهرداری: بخش لیدینگو
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۲٫۵۱ کیلومتر مربع (۴٫۸۳ مایل مربع)
جمعیت (31 December 2010): جمعیت (31 December 2010)
 • کل: ۳۱٬۵۶۱
 • تراکم: ۲٬۵۲۴/کیلومتر مربع (۶۵۴۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
شهر لیدینگو (به سوئدی: Lidingö) در بخش لیدینگو در کشور سوئد واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۲۴۲۰٫۵۴  نفر است.
سیمئونوفگراد

مکان
| Simeonovgrad | Simeonovgrad |
| --- | --- |
استان‌های بلغارستان (Oblast): استان خاسکوو
حکومت: حکومت
 • شهردار: Rumyana Bozukova
ارتفاع: ۸۰ متر (۲۶۰ فوت)
جمعیت (31.12.2009): جمعیت (31.12.2009)
 • کل: ۷٬۰۴۹
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
Postal Code: 6490
کد منطقه: 03781
سیمئونوف‌گراد شهری در استان خاسکوو کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۷٬۶۴۸ نفر بوده‌است.
این شهر مرکز اداری شهرستان سیمئونوف‌گراد است. شهر سیمئونوف‌گراد در دو سوی رودخانه ماریتسا واقع است و سه پل دو بخش شهر را به هم متصل می‌کنند.
لوما دی اولیویرا

| لوما دی اولیویرا | لوما دی اولیویرا |
| --- | --- |
لوما در کارناوال ریودوژانیرو 2005: لوما در کارناوال ریودوژانیرو 2005
زادهٔ: الگو:تاریخ و سن تولد نوا فریبورگو، ریودوژانیرو، برزیل
ملیت: برزیلی
همسر: برزیلی
فرزندان: 2
اطلاعات مدلینگ: اطلاعات مدلینگ
قد: ۵ ft ۸ in (۱٫۷۳ m)
رنگ مو: قهوه ای
رنگ چشم: قهوه ای
 :  
لوما دی اولیویرا(تلفظ پرتغالی:[ˈlumɐ dʒi oliˈvejɾɐ] ; نوا فریبورگو، ریودوژانیرو، 10 دسامبر 1964) مدل سابق، بازیگر و ملکه کارناوال برزیل است. لوما در نوا فریبورگو به دنیا آمد. مادر اولیویرا، ماریا لویزا د کاسترو، از تبار آمریکایی بود و پدرش، لوئیز ناگل د اولیویرا، آلمانی و پرتغالی‌تبار و برای شرکت راه‌آهن لئوپولدینا کار می‌کرد.
گاه‌شماری شاهنشاهی

با گاهشماری پادشاهی ایران اشتباه نشود.
ناهیدشید
۲۴ اسفند
۲۵۸۳
شاهنشاهی
گاهشماری شاهنشاهی در ۲۴ اسفند ۱۳۵۴ ، در پی جلسهٔ مشترک مجلس شورای ملی و مجلس سنا، به عنوان تقویم رسمی کشور ایران اعلام شد. تا پیش از آن گاهشماری هجری خورشیدی، تقویم رسمی کشور بود. در این مصوبه مبدأ تقویم خورشیدی از هجرت پیامبر اسلام به تاریخ تاجگذاری کوروش بزرگ تغییر یافت. برمبنای این گاه‌شماری سال ۱ شاهنشاهی برابر است با ۵۵۹ پیش از میلاد و سال ۲۵۰۰ شاهنشاهی با ۱۹۴۲ (آغاز پادشاهی محمدرضا پهلوی) مصادف می‌شود.
پیشینه گاهشماری در ایران

اسکناس یادبود پنجاهمین سال پادشاهی پهلوی، چاپ سال ۲۵۳۵ شاهنشاهی (۱۹۷۶م)
تاریخچه تقویم در ایران به طور کلی به دو دسته تقسیم می شود:
تقویم پیش از اسلام یا تقویم باستانی شامل تقویم پیش از هخامنشیان، گاه‌شماری پارسی قدیم، تقویم زرتشتی، گاه‌شماری اوستایی کهن، گاه‌شماری اوستایی نو، گاهشماری دوره اشکانیان، ساسانیان و گاه‌شماری یزدگردی بود.
گاه‌شماری پس از اسلام شامل تقویم هجری قمری و هجری شمسی با ویژگی‌های مشترک و اصول متفاوت است.
تقویم هجری شمسی در ابتدا به تقویم برجی معروف بود؛ که در اسناد دولتی چندان رسمیت نداشت. درتاریخ ۳۱ فروردین ۱۲۸۹ میرزا عبدالحسین خان شیبانی وحید الملک، نماینده مردم تهران در مجلس شورای ملی طرحی را با موضوع «قید تاریخ کلیه معاملات و مبادلات مشترکه عمومی در اسناد سراسری» تغییر از هجری قمری به هجری شمسی برجی را پیشنهاد داد و قرار شد در طرح قانون محاسبات عمومی که در دست تدوین بود گنجانده شود. در تاریخ ۲۱ آبان ۱۲۸۹ قانون محاسبات عمومی به تصویب مجلس شورای ملی رسید. وضع گاه‌شماری با مبدأ و آغاز پادشاهی کوروش بزرگ هخامنشی در ایران به گاه‌شماری شاهنشاهی محدود نمی‌شود. هنگام‌ها پیش از وضع گاه‌شماری شاهنشاهی، در ۱۳۰۶ خورشیدی، سید جلال الدین طهرانی گونه‌ای گاه‌شماری پیشنهاد کرد که آغاز آن همین آغاز پادشاهی کوروش هخامنشی بود. مبدأ این گاه‌شماری پیشنهادی سال ۵۰۰ پیش از میلاد، و در نتیجه اختلاف آن با مبدأ گاه‌شماری هجری خورشیدی ۱۱۸۰ سال بود. نام ماه‌ها در آن از نام ماه‌های گاه‌شماری جلالی الگوبرداری شده بود. دیگر ارکان این گاه‌شماری نیز همانند گاه‌شماری جلالی بود. فرق مبدأ پیشنهادی در آن با گاه‌شماری شاهنشاهی نیز از این‌جا برگرفته می‌شد که در گاه‌شماری شاهنشاهی، دو شماره سمت راست تاریخ هر سال به اتفاق، سال‌های سپری شده از آغاز پادشاهی محمدرضا پهلوی (۲۶ شهریور ۱۳۲۰) را نشان می‌داد.
دلایل برگزیدن گاهشمار شاهنشاهی

با توجه به اسناد، نقش سه تن از کارشناسان در این تصمیم پر رنگ بوده‌است: شجاع‌الدین شفا، معاون دربار شاهنشاهی، هادی هدایتی، معاون اجرایی نخست‌وزیر و خسرو بهروز، معاون برنامه سازمان برنامه و رئیس دفتر انفورماتیک.
به نظر این کارشناسان، «تقویم هجری خورشیدی نه ملی است و نه اسلامی؛ زیرا این تقویم مبنای اسلامی ندارد و تقویم مذهبی تمامی مسلمانان جهان هجری قمری است. ایرانیان نیز بر طبق تقویم هجری قمری آن اعیاد و مراسم سوگواری، روزه و حج خود را تعیین می‌کنند.
در حالی که تقویم هجری شمسی در هیچ کشور اسلامی در جهان معمول نیست و کاربردی ندارد.» از نظر آنان، تقویم خورشیدی همچنین مبنای ملی ندارد، زیرا در زمان خلافت معتضد بالله، خلیفه عباسی، برای «رفع اشکال اخذ خراج از ایرانیان و ثابت کردن نوروز در فصلی که مناسب جمع خراج است وضع گردیده.» به تعبیر آنان این تقویم یادگار تسلط بیگانگان بر ایران بود پس هیچ‌گونه جنبه ملی نداشت.
دلیل دیگر این بود که چون تاریخ پادشاهی ایرانیان به ۲۵۰۰ سال پیش برمی‌گشت، تقویم خورشیدی نمی‌توانست همه تاریخ کشور ایران را پوشش دهد. به عنوان مثال، برای تعیین تاریخ تاجگذاری کوروش باید رقم «سال ۵۵۹ قبل از میلاد» به کار گرفته می‌شد.
از طرف دیگر دو رقم سمت راست تقویم شاهنشاهی تعداد سال‌های سلطنت محمدرضا پهلوی را نشان می‌داد؛ برای مثال تا سال ۲۵۳۵ او ۳۵ سال پادشاهی کرده بود.
به دلایل بالا بود که این تغییر در دستور کار قرار گرفت و سه پیشنهاد مطرح شد:
پیشنهاد شجاع‌الدین شفا: سال ۵۳۹ قبل از میلاد یعنی سال فتح بابل به دست کوروش بزرگ و صدور منشور آزادی و حقوق بشر مبدأ تاریخ شاهنشاهی قرار گیرد. اما این طرح همچنان نمی‌توانست تاریخ قبل از آن را یعنی تاجگذاری کوروش را پوشش دهد و برای آن، باید دوباره از تاریخ قبل از میلاد استفاده می‌شد. همچنین این تاریخ با جنگ آغاز می‌شد که دارای وجههٔ خوبی نبود.
پیشنهاد هادی هدایتی: سال ۵۵۹ قبل از میلاد یعنی سال تاجگذاری کوروش مبدأ تاریخ در نظر گرفته شود. به نظر او تاجگذاری کوروش، آغاز سلطنت ایرانیان و وحدت قوم ماد و پارس بود. همچنین علت دیگر این پیشنهاد این بود که تاریخِ به سلطنت رسیدن محمدرضا شاه پهلوی، بر اساس تقویم جدید عدد سرراست ۲۵۰۰ می‌شد و در صورت پذیرفته شدن این پیشنهاد، با اضافه کردن رقم رُند ۱۱۸۰ به تقویم هجری خورشیدی، تاریخ‌ها به آسانی به شاهنشاهی تبدیل می‌شد. با تصویب این قانون، سال ۱۳۵۵ هجری خورشیدی، مقارن با سال ۲۵۳۵ شاهنشاهی ایران شد.
پیشنهاد خسرو بهروز: سال تولد کوروش مبدأ تقویم تاریخ شاهنشاهی قرار گیرد. اما اشکال این پیشنهاد در این بود که تاریخ تولد کوروش فرضی بود در حالی که تاریخ تاج‌گذاری او در اکثر منابع تأیید شده بود.
در نهایت تصمیم گرفته شد که تاریخ شاهنشاهی با مبدأ تاریخ تاجگذاری کوروش بزرگ به جای تاریخ هجری استفاده شود. قرار شد تاریخ هجری قمری به عنوان تاریخ مذهبی ایرانیان که مورد استفادهٔ روحانیت بود، در کنار تاریخ شاهنشاهی استفاده شود و تاریخ میلادی برای مراودات با کشورهای خارجی به‌کار گرفته شود.
چگونگی تبدیل سال خورشیدی و میلادی به شاهنشاهی

امسال برابر با سال ۲۵۸۳ شاهنشاهی ایران است؛
روش تبدیل سال هجری خورشیدی به شاهنشاهی چنین است:
سال شاهنشاهی = ۱۱۸۰ + سال هجری خورشیدی
روش تبدیل سال میلادی به شاهنشاهی چنین است:
سال شاهنشاهی = ۵۵۹ + سال میلادی
در تبدیل سال هجری خورشیدی به شاهنشاهی عدد ۱۱۸۰ بکار می‌رود. به این معنا که ۱۱۸۰ سال پیش از هجرت محمد، پیامبر اسلام، از مکه به مدینه، کوروش بزرگ به پادشاهی رسیده بوده‌است. جالب اینجاست که این عدد به‌طور تصادفی کاملاً رند درآمده است. این روش ساده‌تر از روش میلادی است.
در تبدیل سال میلادی به شاهنشاهی عدد ۵۵۹ بکار می‌رود. به این معنا که ۵۵۸ سال پیش از به دنیا آمدن عیسی مسیح، کوروش هخامنشی به پادشاهی رسیده بود. با این تفاوت که در سه ماه ابتدایی سال میلادی یعنی ژانویه، فوریه، مارس که مصادف با زمستان سال خورشیدی پیش است، باید عدد ۵۵۸ را با سال میلادی جمع بست؛ زیرا سال نو مسیحی از فصل زمستان آغاز می‌شود و با سال نو ایرانی که آغاز آن بهار است، در تناقض است.
انتقادها و واکنش‌ها

به نظر برخی تحلیل‌گران، چنین تصمیمی از اشتباهات بزرگ شاه بود.
سید محمدرضا گلپایگانی اولین مرجع تقلیدی که بعد از انتشار این خبر موضع گیری کرد و در روز سه شنبه ۲۶ اسفند ۱۳۵۴ (فردای اعلام این خبر) طی تلگرافی به رؤسای مجلس‌ها و دولت، به تاریخ شاهنشاهی ایراد گرفت. او در نامه‌ای به رئیس وقت مجلس سنا، جعفر شریف امامی، اقدام ناگهانی دو مجلس شورای ملی و سنا را در تصویب این موضوع، توهین بزرگ به اسلام دانست.
روح‌الله خمینی از مراجع تقلید نیز شش ماه بعد از این تغییر، در پیام عید فطر ۱۳۵۵ به‌کارگیری تاریخ شاهنشاهی را حرام اعلام کرد و گفت: «کارشناسان که می‌خواهند مخازن ما را بی‌مانع به غارت ببرند برای تضعیف اسلام و محو اسم آن، نغمه شوم تغییر مبدأ تاریخ را ساز کردند. این تغییر از جنایات بزرگی است که در این عصر به دست این دودمان کثیف واقع شد. بر عموم ملت است که با استعمال این تاریخ جنایتکار مخالفت کنند و چون این تغییر، هتک اسلام و مقدمه محو اسم آن است، خدای نخواسته استعمال آن بر عموم حرام و پشتیبانی از ستمکار و ظالم و مخالفت با اسلام عدالتخواه است».
اسدالله علم وزیر دربار هم گفته بود: «شاهنشاه به این کار علاقه دارند زیرا که خود مردِ تاریخ، خودِ تاریخ و محولِ تاریخ است و می‌خواهد که مبدأ تاریخ هم بشود و حق هم با اوست».
بهرام مشیری دربارهٔ تاریخ شاهنشاهی ایران و صحیح نبودن تاریخ هجری در ایران اینگونه گفته‌است:
تاریخ ایران بسیار مهم است از کجا آغاز بشود. تاریخ ایران زمین از مهاجرت حضرت شروع نشده‌است. آقا این وضوحش به حدی است انسان خجالت میکشه حرفشو بزنه. تاریخ این مملکت از اونجا آغاز نشده بنابراین تاریخ ما نباید هجری باشه. چون قبل از تاریخ هجری وقایع بسیار مهم در کشور ما اتفاق افتاده که منتهی شده‌است به دولت‌های بزرگ، مدنیت‌های بزرگ. این مهاجرت ایشان از مکه به مدینه، برای خودشان خوب است، اما منشأ تاریخ ایران زمین نیست. تاریخ مردم ایران از اونجا آغاز نشده.
[نیازمند منبع]
یرواند آبراهامیان، نویسندهٔ کتاب ایران بین دو انقلاب معتقد است که «در دوران معاصر کمتر رژیمی در عالم یافت شده که چنان بی‌پروا تقویم مذهبی کشورش را مخدوش کند.»
«آنتونی پارسونز» آخرین سفیر انگلیس در دوره پهلوی دراین‌باره در کتاب «غرور و سقوط» نوشت: «تقویم شاهنشاهی یکی از نامعقول‌ترین اقداماتی بود که شاه در چند سال قبل به آن دست زد و موجبات خشم و بدگمانی عناصر مذهبی را نسبت به خود فراهم ساخت».
احسان نراقی جامعه شناس و مشاور یونسکو درباره این اقدام شاه چنین نوشت: «اقدام دیگری که به شدت به شاه صدمه زد، تغییر تقویم بود. شاه با نسبت دادن خود به کوروش سعی می‌کرد از جهان عرب ممتاز گردد؛ همچنین تلاش می‌کرد مسلمان بودن ملت ایران را کم رنگ جلوه دهد.»
نکته مهم درباره این اظهار نظرهای منفی این است که تمامی این اظهار نظرها بعد از سقوط شاه صورت گرفت و تنها کسانی که مخالفت خود را در همان زمان اعلام کرده بودند مراجع و مبلغان مذهبی بودند.
تغییر مجدد مبدأ گاه‌شماری

گفته شده که عده‌ای از مردم با تاریخ شاهنشاهی که دولت در اسناد رسمی استفاده می‌کرد ارتباط برقرار نمی‌کردند و مردم عادی نمی‌توانستند محاسبه‌های این تقویم را انجام بدهند که مثلاً سال ۱۳۵۶ خورشیدی معادل سال ۲۵۳۶ شاهنشاهی می‌شود. سرانجام در پنجم شهریور سال ۱۳۵۷ خورشیدی، جعفر شریف امامی در جهت تشکیل «دولت آشتی ملی» در اولین روز نخست‌وزیری‌اش طی بخشنامه‌ای دوباره تقویم ایران را از شاهنشاهی به هجری خورشیدی تغییر داد.
سکه‌شناسی

سکه‌های ضرب‌شده برای توزیع در سال ۱۹۷۶ به دو دسته تقسیم می‌شوند: سکه‌های رایج (مس-نیکل) با تاریخ شاهنشاهی و سکه‌های طلا (سکه‌های پهلوی) با تاریخ هجری خورشیدی. تنها سکه طلا در این سال که با تاریخ ۲۵۳۵ شاهنشاهی ضرب شده، سکه ده پهلوی یادبود «پنجاهمین سال شاهنشاهی پهلوی» است. همچنین نشان‌های یادبودی به همین مناسبت ضرب شده‌اند که برخی دارای تاریخ هجری خورشیدی و برخی دارای تاریخ شاهنشاهی هستند. البته نشان‌های یادبود حامل تاریخ هجری خورشیدی نسبت به نشان‌ها با تاریخ شاهنشاهی از فراوانی بسیار کمتری برخوردار هستند. اما تمامی سکه‌های رایج دارای تاریخ شاهنشاهی هستند. با توجه به تغییر مبدأ تاریخ در اسفند ۲۵۳۵ و عدم وجود سکه طلا با تاریخ ۲۵۳۵، مشخص می‌شود که تمامی سکه‌های طلا برای توزیع در این سال، در سال قبل تهیه و ضرب شده‌اند.
ضرب سکه با تاریخ شاهنشاهی توسط حکومت پهلوی تنها تا سال ۲۵۳۷ ادامه یافت و در همین سال (۱۳۵۷) سکه‌های رایجی با تاریخ ضرب هجری خورشیدی توزیع شد. حتی نشان‌های یادبود مربوط به این سال با تاریخ هجری خورشیدی ضرب شده‌اند؛ اما سکه‌های طلا با تاریخ ۱۳۵۷ دیده نشده‌اند که باز هم نشانگر این است که تمامی سکه‌های طلا در سال ۱۳۵۶ و با تاریخ شاهنشاهی ضرب شده‌اند اما بخشی از سکه‌های رایج، قبل از تغییر مبدأ تقویم و برخی بعد از این تغییر تهیه شده‌اند. همچنین سکه‌های طلای پهلوی ضرب‌شده برای سال ۲۵۳۸ دارای تاریخ ضرب ۱۳۵۸ هستند؛ بطوریکه سکه‌ای با تاریخ شاهنشاهی برای توزیع در این سال دیده نشده‌است. این امر نشانگر تغییر رویکرد حکومت پهلوی در انتخاب گاه‌شماری شاهنشاهی و بازگرداندن آن به هجری خورشیدی پس از گذشت حدود سه سال از تاریخ اجرایی‌شدن آن است.
نگارخانه

نشان یادبود پنجاهمین سال شاهنشاهی پهلوی با تاریخ هجری خورشیدی
نشان یادبود پنجاهمین سال شاهنشاهی پهلوی با تاریخ شاهنشاهی
نخستین سکه طلا (پهلوی) با تاریخ ضرب شاهنشاهی
یادبود پنجاهمین سال تأسیس بانک ملی ایران؛ شهریور ۲۵۳۷
سکه یک پهلوی؛ ۱۳۵۸ هجری خورشیدی
سکه ده پهلوی ۲۵۳۸
نشان یادبود محمدرضا پهلوی در حرم حضرت رضا؛ ۱۹۷۹
نشان یادبود نوروز فرح پهلوی؛ ۲۵۳۸
نخستین ۲۰ ریالی با تاریخ شاهنشاهی
واپسین ۲۰ ریالی با تاریخ شاهنشاهی
واپسین ۲۰ ریالی پهلوی؛ ۲۵۳۷
استفاده از گاهشماری شاهنشاهی در یک سالنامه، متعلق به نوروز ۲۵۳۶
سیمریا

مکان در Hunedoara County, 23x15px|border |alt=|link= رومانی
| Simeria | Simeria |
| --- | --- |
شهر: شهر
  نشان:   نشان
شهرستان: Hunedoara County
Status: Town
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۹٫۷۵ کیلومتر مربع (۱۹٫۲۱ مایل مربع)
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۱۲٬۵۵۶
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
شهر سیمریا (به رومانیایی: Simeria) در شهرستان هوندرا در کشور رومانی واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۱۴٬۵۷۱ نفر  است.
سیه‌زن

مکان در 23x15px|border |alt=|link= جمهوری آذربایجان
| سیه‌زن | سیه‌زن |
| --- | --- |
شهر: شهر
سیه‌زن: سیه‌زن
مختصات: ۴۱°۰۴′۳۴″ شمالی ۴۹°۰۶′۵۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۰۷۶۱۱°شمالی ۴۹٫۱۱۳۸۹°شرقی﻿ / 41.07611; 49.11389: مختصات: ۴۱°۰۴′۳۴″ شمالی ۴۹°۰۶′۵۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۰۷۶۱۱°شمالی ۴۹٫۱۱۳۸۹°شرقی﻿ / 41.07611; 49.11389
شهرستان: شهرستان سیه‌زن
تأسیس‌شده: ۱۹۵۴
مساحت: مساحت
 • کل: ۷۵۹ کیلومتر مربع (۲۹۳ مایل مربع)
ارتفاع: ۵۵ متر (۱۸۰ فوت)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۲۵۲۱۳
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AZT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (AZT)
کد پستی: AZ5300
کد منطقه: +۹۹۴ ۰۱۹۰
سیَه‌زَن (سیاه‌زن، سیَزَن) (به ترکی آذربایجانی: Siyəzən) نام شهری در شمال شرقی جمهوری آذربایجان و مرکز شهرستان سیه‌زن است. این شهر ۲۲۱۹۳ نفر جمعیت دارد. ساکنان سیه‌زن، تات هستند و به زبان تاتی قفقاز صحبت می‌کنند.
ریشه واژه

نام سیه‌زن برگرفته از واژه فارسی/تاتی زن سیاه است. نام دیگر شهر تا سال ۱۹۵۴ میلادی قزل برون بود. سیه‌زن نام کهن‌تر این شهر به شمار می‌رود.
جغرافیا

این شهر در دشت سامور-شابران و در کرانه دریای کاسپین و در میان رودهای گیل‌گیل‌چای و آتاچای جای دارد. سیه‌زن ۱۰۵ کیلومتر تا شهر باکو پایتخت جمهوری آذربایجان و ۱۸ کیلومتر تا شهر شابران فاصله دارد.
تاریخ

در نزدیکی شهر سیه‌زن و کرانه‌های دریای کاسپین بازمانده‌ها و بقایای یک شهر باستانی میدا شده است. به دنبال کاوش‌های باستان‌شناسی در سیه‌زن، ابزار‌ها و سنگ‌نوشته‌های گلی مربوط به سده ۱۱ و ۱۲ میلادی در این ناحیه پیدا شده است.
سیه‌زن نخستین بار در ۱۱ فوریه ۱۹۴۰ میلادی به عنوان مرکز شهرستان انتخاب شد. این شهر در سال ۱۹۵۴ میلادی عنوان شهر را دریافت کرد. شهرستان سیه‌زن در ۱۹۵۹ میلادی در شهرستان شابران (دوه‌چی) ادغام شد. در ۲ آوریل ۱۹۹۲ میلادی با تصمیم شورای عالی ملی جمهوری آذربایجان شهرستان سیه‌زن در همان مرزبندی پیشین خود ایجاد شد. گسترش کاوش‌ها و تولیدات نفتی در منطقه در دهه ۱۹۵۰ تا ۱۹۷۰ میلادی باعث رونق اقتصاد آن شد و ترکیب قومی و روستایی آن را دچار آسیب کرد. ایستگاه راه‌آهن قزل برون از نزدیکی شهر می‌گذشت و باعث گسترش ترابری و اقتصاد شهر سیه‌زن شد.
جمعیت و مردم

تا سال ۱۹۷۵ میلادی، ۱۵۰۰۰ تن در این شهر زندگی می‌کردند. بر اساس سرشماری سال ۱۹۸۹ میلادی، جمعیت شهر ۱۸۶۵۵ تن بوده است. در آغاز سده ۲۱ میلادی، جمعیت شهر به ۱۹۲۰۰ تن رسید.
بر اساس سرشماری سال ۲۰۱۰ جمعیت شهر ۲۷۶۰۰ تن بوده است که بیش‌تر آن از تات‌ها بوده‌اند. دیگر گروه‌های قومی شامل لزگی‌ها، آذری‌ها و روس‌ها هستند. بر اساس سرشماری سال ۲۰۱۲ میلادی، جمعیت این شهر ۲۸۱۲۷ تن بوده است.
اقتصاد

این شهر از دوران شوروی یک شهر نفت‌خیز به شمار می‌رود و از شهرهای تولیدکننده نفت در جمهوری آذربایجان است. این شهر دارای یک کارخانه فرآوری گاز و یک کارخانه آسفالت است. ماهی‌گیری نیز به علت نزدیکی به دریا گسترش یافته است.
یک بزرگراه و همچنین یک خط راه‌آهن از شهر باکو به سوی مرز روسیه از کنار این شهر می‌گذرد که به گسترش اقتصاد شهر کمک می‌کند. کانال آب‌رسانی سامور-آب‌شوران نیز از کنار این شهر می‌گذرد و نقش فراهم‌سازی آب را در شمال‌شرقی جمهوری آذربایجان ایفا می‌کند.
آموزش

در سیه‌زن ۶ مدرسه دولتی وجود دارد.
فرهنگ

یکی از رقص‌های بومی جمهوری آذربایجان رقص سیه‌زنی تات‌ها است.
پیا سنگوپتا

| پیا سنگوپتا | پیا سنگوپتا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۹ ژوئن ۱۹۷۰ ‏(۵۴ سال)
ملیت: هندی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۴-اکنون
شناخته‌شده برای: دزد ماستوتو برادر محصول (۲۰۰۵) 
حزب سیاسی: کنگره ترینامول
همسر: آنوپ سنگوپتا
فرزندان: بانی سنگوپتا (پسر)
والدین: سوخن داس (پدر)
پیا سنگوپتا (زاده ۹ ژوئن ۱۹۷۰) بازیگر و تهیه‌کننده هندی است. وی به علت فعالیتش در سینمای بنگالی مشهور شده‌است.
به عنوان یک بازیگر، او نخستین بازی خود را در مقابل پروسنجیت چاترجی در فیلم دادمونی سوجیت گوها، محصول سال (۱۹۸۴) انجام داد. سنگوپتا برای نقش آفرینی در مقابل جوی بانرجی در فیلم تاریخ مطابقت، محصول سال (۱۹۸۵) به کارگردانی سوخن داس مشهور شد. با وجود اینکه این فیلم در باکس آفیس موفقیت خیره کننده ای داشت، او به هیچ دستاورد اصلی دیگری در حرفه خود دست پیدا نکرد.
اوایل زندگی

پیا، پدرش بازیگر و کارگردان مشهور سوخن داس بود. پیا با کارگردان آنوپ سنگوپتا ازدواج کرد. پیا تحصیلاتش را در مدرسه دخترانه کامالا به پایان رساند، و بعد از آن از دانشکده جوگومایا دیوی، کلکته، هند فارغ‌التحصیل شد.
شامباو

مکان
| شامباو | شامباو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
شامباو: شامباو
  نشان:   نشان
ناحیه: واله دائوستا
دهستان: Arlier, Septumian, Margnier, Valléry, Thuy, Verthuy, Tercy, Poyaz, Parléaz, Clapey, Aier, Champlan, Jovençanaz, Praz, Promassaz, Ronchère, Champagne, Chandianaz, Cesséyaz, Pilliolet, La Poya, Moncharey, Croux, Guichet, Ollières, Goillaz, Les Fosses, Grenellaz, La Méyaz, Perret, La Plantaz, Protorgnet
حکومت: حکومت
 • شهردار: Elio Chatrian
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۱ کیلومتر مربع (۸ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۸۰ متر (۱۵۷۰ فوت)
جمعیت (۳۱ دسامبر ۲۰۰۶): جمعیت (۳۱ دسامبر ۲۰۰۶)
 • کل: ۹۶۸
 • تراکم: ۴۶/کیلومتر مربع (۱۲۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Chambosard
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: ۱۱۰۲۳
پیش‌شماره تلفن: ۰۱۶۶
قدیس پشتیبان: لارنس رم
روز قدیس: 10 August
شامباو (به ایتالیایی: Chambave) یک کومونه در ایتالیا است که در واله دائوستا واقع شده‌است.
خصوصیات

شامباو ۲۱ کیلومترمربع مساحت و ۹۶۸ نفر جمعیت دارد و ۴۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده

شهر Saint-Laurent-de-Mure خواهرخواندهٔ شامباو هست.
بزنگاه

| بزنگاه | بزنگاه |
| --- | --- |
پوستر مجموعه: پوستر مجموعه
نویسنده: سروش صحت ایمان صفایی
کارگردان: رضا عطاران
بازیگران:  حمید لولایی  رضا عطاران  مرجانه گلچین  غلامرضا نیکخواه  علی صادقی  سوسن پرور  هنگامه حمیدزاده  محمود بهرامی  بهشاد شریفیان  عباس جمشیدی‌فر  نیکی نصیریان 
آهنگساز: حمیدرضا صدری
کشور سازنده: ایران
زبان اصلی: فارسی
شمار فصل‌ها: ۱
شمار قسمت‌ها: ۲۶
تولید: تولید
تهیه‌کننده‌ها: ایرج محمدی مهران مهام
تولیدکننده: سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: شبکه سه
بزنگاه مجموعه‌ای تلویزیونی ایرانی به کارگردانی رضا عطاران و بر پایهٔ فیلم‌نامه‌ای از سروش صحت و ایمان صفایی است که در رمضان ۱۳۸۷ از شبکه سه پخش شد. این اثر آخرین ساختهٔ رضا عطاران در تلویزیون می‌باشد.
این مجموعه مطابق با آنچه در تیتراژ آن آمده، به حسن حامد هنرمند برجسته تئاتر و همکار رضا عطاران تقدیم شده است.
خلاصه

این مجموعه داستان مردی معتاد به [تریاک] به نام نادر پرور (رضا عطاران) است که به همراه دخترش درسا پرور (نیکی نصیریان) در کرج زندگی می‌کند و از همسرش مریم (فریده فرامرزی) طلاق گرفته‌است. پس از فوت پدرش اوس احمد  پرور(احمد پورمخبر)، او و برادرش صابر پرور (حمید لولایی)، خواهرش بهجت پرور (مرجانه گلچین)، و شوهرخواهرش توفیق اجباری (غلامرضا نیکخواه) بر سر تقسیم ارث و میراث پدری که یک خانه و یک نانوایی است به اختلاف برمی‌خورند.
بازیگران

| بازیگر | نقش | توضیحات | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- |
| رضا عطاران | نادر پرور | پسر کوچک اوس احمد، برادر صابر و بهجت | نقش اصلی |
| حمید لولایی | صابر پرور | پسر بزرگ اوس احمد، برادر نادر و بهجت، پدر فریده و فرزانه | نقش اصلی |
| مرجانه گلچین | بهجت پرور | دختر اوس احمد، خواهر نادر و صابر، همسر توفیق | نقش اصلی |
| نیکی نصیریان  | درسا پرور | دختر نادر | نقش اصلی |
| غلامرضا نیکخواه | توفیق اجباری | شوهر بهجت | شوهر بهجت |
| علی صادقی | کامران شریف | شاگرد نانوایی، شوهر فرزانه ، داماد صابر و همکار کمال | شاگرد نانوایی، شوهر فرزانه ، داماد صابر و همکار کمال |
| سوسن پرور | فریده پرور | دختر بزرگ صابر، خواهر بزرگ فرزانه، برادر زاده نادر و بهجت، زن برادرزاده حاج آقا مرتضایی | دختر بزرگ صابر، خواهر بزرگ فرزانه، برادر زاده نادر و بهجت، زن برادرزاده حاج آقا مرتضایی |
| هنگامه حمیدزاده | فرزانه پرور | دختر کوچک صابر، خواهر کوچک فریده، برادر زاده نادر و بهجت | دختر کوچک صابر، خواهر کوچک فریده، برادر زاده نادر و بهجت |
| محمود بهرامی | کمال تقه | کارگر نانوایی | کارگر نانوایی |
| بهشاد شریفیان | حاج آقا کمال مرتضایی | همسایه اوس احمد | همسایه اوس احمد |
| احمد پورمخبر | اوس احمد پرور (حاج احمد پرور) | پدر نادر و صابر و بهجت | پدر نادر و صابر و بهجت |
| احمد پورمخبر | محمود پرور | برادر اوس احمد، عمو نادر و صابر و بهجت | برادر اوس احمد، عمو نادر و صابر و بهجت |
| محمد افشار | جمشید شجاعی | صاحب بنگاه، کلاهبردار و همدست مهندس بهروز | صاحب بنگاه، کلاهبردار و همدست مهندس بهروز |
| بهرام علیان | مهندس بهروز | همدست جمشید | همدست جمشید |
| سیدجلال طباطبایی | جلال | آشپز رستوران توفیق | آشپز رستوران توفیق |
| سیدرضا حسینی | هوشنگ | پیشخدمت رستوران توفیق | پیشخدمت رستوران توفیق |
| فریده فرامرزی | مریم | همسر سابق نادر و مادر درسا، خواهر سعید | همسر سابق نادر و مادر درسا، خواهر سعید |
| پروین میکده | مادر بهنام | مادر بهنام، مشتری نانوایی اوس‌احمد | مادر بهنام، مشتری نانوایی اوس‌احمد |
| صفر کشکولی | بهنام | مربی باشگاه بدن‌سازی | مربی باشگاه بدن‌سازی |
| حلیمه سعیدی | حلیمه خانم | همسایه نادر و صابر | همسایه نادر و صابر |
| شهین تسلیمی | پزشک فیزیوتراپ | پزشک صابر، همکار نسرین و پزشک درمانگاه | پزشک صابر، همکار نسرین و پزشک درمانگاه |
| حسین زمانی | پزشک درمانگاه | پزشک صابر، همکار نسرین و پزشک فیزیوتراپ | پزشک صابر، همکار نسرین و پزشک فیزیوتراپ |
| اصغر نیکورز | آقا ماشاالله (دایی حکم) | برادرزن اوس احمد، دایی صابر، نادر و بهجت | برادرزن اوس احمد، دایی صابر، نادر و بهجت |
| عباس جمشیدی‌فر | سعید | برادر مریم، دایی درسا، برادرزن نادر | برادر مریم، دایی درسا، برادرزن نادر |
| ابراهیم شجاعی | آقای توجه | پدر شایان و شادی، همسر خانم توجه | پدر شایان و شادی، همسر خانم توجه |
| علی مسعودی | تریاک فروش | طلبکار نادر | طلبکار نادر |
| فرشاد ارج | مسئول مرکز ترک اعتیاد | معتاد سابق و دوست جدید نادر | معتاد سابق و دوست جدید نادر |
جنجال‌ها و بازخورد

این سریال که در زمان پخش، به دلیل شوخی با برخی مسائل حواشی زیادی به دنبال داشت اما با اقبال مخاطبان روبه‌رو شد. در ۲۷ شهریور ۱۳۸۷ نامه‌ای از سوی شورای نظارت بر سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران به مدیریت این سازمان فرستاده شد که در آن، دستور توقف پخش این مجموعهٔ تلویزیونی بود. دلیل این دستور هم در همین نامه، انتقادات شدید مردم و هنجارشکنی‌های بزنگاه اعلام شد. هرچند روابط عمومی شبکهٔ ۳ ساعاتی بعد در اطلاعیه‌ای اعلام کرد که پخش این مجموعه متوقف نمی‌شود و ادامه خواهد داشت. در بازپخش‌های بعدی این سریال در شبکه‌های دیگر صداوسیما مانند آی فیلم؛ بسیاری از سکانس‌هایی که پیش از این در پخش اول که به تاریخ سال ۱۳۸۷ از شبکه سه پخش شده بودند با سانسور مواجه شدند. بزنگاه در زمان پخش خود از سوی برخی از افراد با نفوذ نقد منفی دریافت کرد، از همین رو نیز بسیاری معتقدند به همین دلیل رضا عطاران پرونده سریال سازی در تلویزیون را برای همیشه بست.پخش این سریال پایان یک دوران را در تلویزیون ایران رقم زد. بزنگاه به‌نوعی حکم خداحافظی نابه‌هنگام رضا عطاران با قاب تلویزیون را داشت.
جوایز و نامزدها

| سال | جایزه | رده | دریافت‌کننده | نتیجه |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۸۸ |  یازدهمین جشن حافظ |  |  |  |
| ۱۳۸۸ |  یازدهمین جشن حافظ | بهترین بازیگر زن کمدی تلویزیونی | مرجانه گلچین | نامزدشده |
شاملو (هریس)

village در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| شاملو (هریس) شاملو | شاملو (هریس) شاملو |
| --- | --- |
village: village
استان‌های ایران: استان آذربایجان شرقی
شهرستان‌های ایران: شهرستان هریس
بخش (تقسیمات کشوری): بخش خواجه
تقسیمات کشوری در ایران: دهستان بدوستان غربی
جمعیت (2006): جمعیت (2006)
 • کل: ۲۹۵
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
شاملو یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان بدوستان غربی بخش خواجه شهرستان هریس واقع شده‌است.