stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آب‌دوغ‌خیار
ترکیب‌ها

ترکیبات اصلی این غذا شامل ماست یا دوغ ترش یا شیرین، خیار ریز شده، سبزیجات تازه و بودار، یخ و نان است و از گردو، خامه، ترخون، ریحان، نعناع، کشمش، پیاز، سیر، موسیر به عنوان اجزای فرعی استفاده می‌شود.
گونه‌ها

از آنجا که در ترکیبات این غذا از بسیاری از گروه‌های غذایی همچون غلات، لبنیات، سبزیجات و میوه‌ها استفاده می‌شود، این غذا به عنوان یک غذای کامل شناسایی شده و گستره استفاده از آن، همه اقوام ایرانی را دربر می‌گیرد. این غذا مناسب برای فصول گرم سال مانند تابستان است و رفع عطش می‌نماید. در نوع زمستانی این غذا، به‌جای دوغ، آب انار شیرین بکار می‌رود. به این غذا «ترید انار» گفته می‌شود.
برخی از ارامنه ایران در آب‌دوغ خیار از کشک نیز استفاده می‌کنند. در گویش تویسرکان به این غذا تلیت (ترید) قاشقی گفته می‌شود.
ارزش غذایی

وجود ماست (دوغ) در این غذا، موجب جذب پروتئین و کلسیم، کاهش کلسترول خون، تقویت باکتری‌های مفید موجود در دستگاه گوارشی، کاهش احتمال بروز تومور و سرطان روده بزرگ، کاهش شمارقارچ‌ها در دستگاه تناسلی زنان و حتی کاهش وزن خواهد بود. کشمش موجود در این غذا، دارای ویژگی آنتی‌اکسیدان است که از نابودی سلولی و پوکی استخوان جلوگیری می‌نماید و برای سلامت دندان و لثه نیز مفید است. همچنین فسفر موجود در گردوی مورد استفاده در این غذا، با فسفر موجود در ماهی برابری می‌نماید و منبع جذب انواع ویتامین‌ها می‌باشد.
آرام مانوکیان (زاده ۱۹۵۷)

| آرام مانوکیان | آرام مانوکیان |
| --- | --- |
نماینده دوره پنجممجلس ملی جمهوری ارمنستان: نماینده دوره پنجممجلس ملی جمهوری ارمنستان
دوره مسئولیت ۲۰۱۲ – ۲۰۱۷: دوره مسئولیت ۲۰۱۲ – ۲۰۱۷
نماینده دوره اول مجلس ملی جمهوری ارمنستان: نماینده دوره اول مجلس ملی جمهوری ارمنستان
دوره مسئولیت ۱۹۹۵ – ۱۹۹۹: دوره مسئولیت ۱۹۹۵ – ۱۹۹۹
نایب رئیس کمیسیون علم، زبان و فرهنگ: نایب رئیس کمیسیون علم، زبان و فرهنگ
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۹ مارس ۱۹۵۷ ‏(۶۷ سال) وانادزور، استان لوری، ارمنستان
ملیت: ارمنستان
حزب سیاسی: جنبش ملی پان ارمنیکنگره ملی ارمنی
محل تحصیل: دانشگاه دولتی وانادزور
آرام ویگنی مانوکیان (ارمنی: Արամ Վիգենի Մանուկյան؛ زادهٔ ۹ مارس ۱۹۵۷) سیاست‌مدار اهل ارمنستان است. وی نماینده دوره‌های اول و پنجم مجلس ملی جمهوری ارمنستان بوده‌است.
عایشه

برای دیگر کاربردها، عایشه (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| عایشه | عایشه |
| --- | --- |
زادهٔ: ۹ سال پیش از هجرت/۶۱۴ میلادی مکه
درگذشت: ۵۸ هجری قمری/۶۷۸ میلادی یثرب
آرامگاه: قبرستان بقیع
دوره: صدر اسلام
همسر: محمد (پیامبر اسلام)
والدین: ابوبکر (پدر)   ام رومان (مادر)
خویشاوندان:  عبدالرحمان بن ابوبکر (برادر)  عبدالله بن زبیر (خواهرزاده)  محمد بن ابوبکر (برادر)  زبیر بن عوام (شوهر خواهر) 
عایشه بنت ابی بکر بن ابی قُحافه بن عامر بن عَمرو بن کعب بن سعد بن تیم بن مرة بن کعب بن لؤی (۹ ق.ه – ۵۸ ه.ق) معروف به عایشه و ملقب به ام‌المؤمنین، أم عبدالله و حمیرا، دختر ابوبکر، نخستین خلیفه از خلفای راشدین و سومین همسر محمد، پیامبر اسلام است. مادرش ام رومان از قبیله کنانه بود. محمد به عایشه کنیه اُم عبدالله، به خاطر نام خواهرزاده‌اش عبدالله پسر زبیر داده بود. موقعیت او به عنوان زن اصلی محمد تا حدی به موقعیت پدرش در جامعه وابسته بود. اکثر مسلمانان اعتقاد دارند عایشه همسر محبوب محمد بود.
در زمان محمد > ازدواج عایشه

داستان ازدواج او با محمد به پیش قدم شدن خویله دخت حکیم همسر عثمان پسر مظعون برای ازدواج محمد برمی‌گردد. احتمالاً خویله دخت حکیم در مسائل داخلی (خانوادگی) محمد به او کمک می‌کرده است. مدتی بعد از مرگ خدیجه دخت خویلد، به محمد پیشنهاد داد تا با عایشه دختر ۶ ساله رئیس پیروانش یا سوده دخت زمعه، بیوه حدوداً ۳۰ ساله‌ای که شوهرش به حبشه مهاجرت کرد و در همان‌جا از دنیا رفت ازدواج کند. محمد از او خواست از هر دو خواستگاری کند. قبلاً توافق شده بود که عایشه با جُبیر پسر معطم بن عدی که یکی از صحابه پیامبر اسلام بود ازدواج کند. این نامزدی لغو شد و عایشه نامزد محمد شد. ازدواج محمد و عایشه پس از هجرت (شوال سال ۱ یا ۲ ه‍.ق /آوریل ۶۲۳ یا ۶۲۴ میلادی) روی داد. عایشه برای زندگی به حجره (اتاقک) در خانه محمد و سپس به مسجد مدینه رفت. نباید در آن زمان بیش از ۱۰ سال سن داشته باشد. او اسباب بازی‌هایش را به خانه جدید برد. محمد هر از گاهی با عایشه در بازی‌هایش با آن‌ها (اسباب بازی‌ها) شرکت می‌کرد.
برخی ازدواج‌های محمد انگیزه سیاسی داشتند و در این مورد به نظر می‌رسد هدف محکم کردن گره محمد با پدرش ابوبکر بوده است. کسی که یکی از مهم‌ترین حامیانش بوده است.
خود عایشه به نقل از محمد می‌گوید:
تو دوبار قبل از اینکه من با تو ازدواج کنم در رویاهای من ظهور کرده بودی. من فرشته‌ای را دیدم که ترا در تکه‌ای لباس ابریشمی حمل می‌کرد، من به او گفتم، لباسش را در بیاور و اورا نگاه دار، او تو بودی. به خود گفتم اگر این از طرف الله است، پس این باید واقعاً اتفاق بیافتند.
در زمان محمد > ازدواج عایشه > سن عایشه هنگام ازدواج

به گفته مونتگمری وات، عایشه تنها همسر باکره محمد بوده است و هنگام ازدواجش با محمد (در ۶۲۳/۱ م) ۹ سال سن داشت. به گفتهٔ عصماء افسر الدین بیشتر منابع نوشته‌اند که عایشه هنگام عروسی ۹ یا ۱۰ سال داشت. بر اساس تاریخ‌نگاری ابن خلکان، عایشه هنگام عقد ۹ سال سن و هنگام عروسی ۱۲ سال سن داشت. این گزارش توسط هشام بن عروه بوده که ابن سعد آن را ثبت کرده است. داستان‌هایی وجود دارد که عایشه بعد از آغاز زندگی با محمد با دوستانِ دخترش و عروسکانش بازی می‌کرد. عصماء افسر الدین می‌گوید که ازدواج با بچه‌ها کار غیرعرفی در آن زمان در شبه جزیره عربستان و دیگر مکان‌ها نبوده و این یک نوع قرارداد بین خانواده‌های برجسته برای اهداف سیاسی بوده است. چراکه عایشه دختر ابوبکر، یکی از صحابه نزدیک و معتمد محمد از زمان آغاز پیامبری‌اش بوده است. این وصلت دستاوردهای سیاسی مهمی برای محمد داشت.
به عقیده دنیس اسپیلبرگ کم‌سن جلوه دادن عایشه هنگام ازدواج در منابع برای تأکید بر باکره بودن وی صورت گرفته است؛ زیرا این باکره بودن دارای اهمیت زیادی برای حکومت خلفای عباسی بوده تا به وسیله آن مقام عایشه را بالابرده و تأییدی برای دیدگاهشان در قضیه جانشینی محمد باشد.
با این حال برخی از مسلمانان با قول کم سن بودن عایشه در زمان ازدواج مخالفت کرده؛ و سن ازدواج عایشه با محمد را چیزی درحدود ۱۷ الی ۲۴ سال تخمین می‌زنند.
در زمان محمد > محبوبیت عایشه نزد محمد

دلربایی ذاتی عایشه جایگاهش را در مهر و علاقه محمد تثبیت کرد، به‌طوری‌که پس از ازدواج‌های پیاپی محمد از این جایگاه کاسته نشد. به نظر می‌رسد او هم در زمان کودکی و هم در زمانی که زن جوانی بود، زیبا بود و به عنوان زن محبوب محمد باقی ماند، با وجود ازدواج‌های متعددی که محمد با زن‌های زیباروی دیگر انجام داده بود.
بر طبق بسیاری از منابع، عایشه پس از خدیجه محبوب‌ترین همسر محمد بوده است.
اهل سنت گزارش‌هایی دربارهٔ علاقه زیاد پیامبر به عایشه نقل می‌کنند تا او را محبوب‌ترین همسر پیامبر اسلام معرفی کنند. آنان طبق همین روایات عایشه را دارای فضایل بسیاری می‌دانند. یکی از آن روایات روایتی است که ناقل آن عمرو عاص است او نقل می‌کند که از پیامبر پرسیدم چه کسی را در جهان بیشتر از همه دوست می‌داری؟ پاسخ داد: «عایشه»
تعدادی از داستان‌های عایشه بعد از زندگی محمد نگه داشته شدند که این داستان‌ها علاقه خالصانه محمد به عایشه و علاقه‌مندی عایشه به محمد را نشان می‌دهد. عایشه تنها زنی بود که محمد در کنار وی وحی‌ها را دریافت می‌کرده.
در زمان محمد > ماجرای افک و دیدگاه اهل سنت و تشیع

طی دیدگاه اهل سنت گفته شده در سال ۶۲۷ میلادی عایشه محمد را در غزوه بنی‌المُصطَلَق همراهی کرد ولی از گروه جدا افتاد. مدتی بعد، هنگامی که توسط صفوان بن معطل (یکی از سربازان محمد) که او را در صحرا پیدا کرده بود، به مدینه بازگردانده‌شد، عدّه‌ای ادعا کردند که عایشه و صفوان با هم زنا کرده‌اند. حسان بن ثابت، اسامة بن زید فرزند زید بن حارثه و عده‌ای دیگر از عایشه دفاع کردند. علی ابن ابی طالب به محمد گفت: «زنان بسیارند و تو می‌توانی به آسانی یکی را بر جای دیگری برگزینی.» محمد دربارهٔ شایعات با عایشه صحبت کرد. وی وحی مبنی بر بی‌گناهی عایشه را دریافت کرد و تهمت زنندگان را با ۸۰ ضربهٔ شلاق مجازات کرد.
محمدحسین طباطبایی در تفسیر المیزان ماجرای افک را که توسط اهل سنت دربارهٔ عایشه روایت شده است و نیز روایات شیعه در این خصوص هر دو را دچار مشکلات جدی می‌داند.
در زمان محمد > وضعیت عایشه در زمان همسری اش با محمّد

بعد از افزایش قدرت محمّد، زن‌های او زندگی آسوده تری یافتند و در اجتماع جایگاه بالاتری پیدا کردند. و عنوان مادر ایمان آورندگان (ام‌المؤمنین) را دریافت کردند.
در زمان محمد > مرگ محمّد

عایشه تا آخر عمر محمّد به عنوان یکی از محبوب‌ترین زنان وی باقی ماند. هنگامی که محمّد در بستر بیماری بود از سایر همسرانش خواست تا به کناری بروند. آنان فهمیدند که محمّد می‌خواهد زمانی را در کنار عایشه باشد. او تا زمان مرگ در خانهٔ عایشه باقی ماند و آخرین لحظاتش را در آغوش عایشه سپری کرد.
در زمان محمد > پس از مرگ محمّد

طبق قرآن همسران محمّد پس از مرگ محمّد از ازدواج مجدد منع شدند. بنابر همین آیه عایشه در سن ۱۸ سالگی به صورت بیوه بی‌فرزند رها شد.
دوران پس از مرگ محمّد > دوران خلافت سه خلیفه نخست

پس از مرگ محمّد در سال ۶۳۲ میلادی به نظر نمی‌رسد در مدت ۲ سال خلافت پدرش و ۱۰ سال خلافت دیگر خلیفه - عُمَر - نقشی در روابط اجتماعی ایفا کرده باشد. عایشه در دوران خلافت عمر و ابوبکر از احترام فراوان مقام خلافت برخوردار بود و حقوق مستمری او که از بیت‌المال برایش داده می شد بیشتر از سایر همسران پیامبر بود. زمانی که مخالفان عثمان زیاد شدند، عایشه هم در رهبری بخشی از آن ایفای نقش کرد. ولی نه با شورشی‌های قاتل عثمان موافق بود و نه مخالف.
دوران پس از مرگ محمّد > دوران خلافت علی

پس از ترور عثمان او آشکارا مخالفت خود را با کشتن عثمان اعلام کرد، ولی مدینه را به سمت مکه برای حج ترک کرد. انگیزه‌های زیادی به این کوچ در این موقعیت بحرانی نسبت داده‌اند، شاید مهم‌ترین آن‌ها این باشد که بتواند دسته‌ای از همفکران سیاسی‌اش را علیه عثمان در مکه سازماندهی کند. عثمان در ذی الهجه ۳۵ ه‍.ق/۶۵۶ م ترور شد. حدود ۴ ماه بعد عایشه مکه را به سمت بصره با هزار مرد قریشی ترک کرد تا انتقام قتل عثمان را بگیرد. مدت کوتاهی قبل تر هم طلحه و زبیر به او پیوسته بودند و این ۳ نفر رهبری جنبش مخالفان علی را تشکیل دادند. آن‌ها توانستند کنترل بصره را با بسیاری از مسلمانان بصره به دست بگیرند. آن‌ها به حومه شهر پیشروی کردند تا با علی - که در همان زمان مدینه را به سمت کوفه ترک کرده بود و به سمت آن‌ها پیشروی می‌کرد - مواجه شوند. نبرد در جمادی‌الثانی ۳۵ ه‍.ق/۶۵۶ م درگرفت. عایشه در جنگ شکست خورد و توسط مخالفانش دستگیر شد، ولی با احترام با او رفتار شد؛ اما طلحه و زبیر جانشان را از دست دادند. عایشه اجازه یافت آرام و بی‌صدا در مدینه زندگی کند.
بعد از این شکست، عایشه در سکوت در مدینه به مدت ۲۰ سال زندگی کرد او دیگر فعالیت سیاسی نداشت ولی با علی از در آشتی درآمد و با معاویه هم مخالفتی نکرد. موافقت یا مخالفتش - به هر حال - به نظر می‌رسد دلیلی داشته است. او در رمضان ۵۸ ه‍.ق / ژوئیه ۶۷۸ م درگذشت.
دوران پس از مرگ محمّد > ماجرای دفن حسن مجتبی

حسن وصیت کرده‌بود که در مسجدالنبی و در کنار قبر پدربزرگش محمّد به‌خاک سپرده‌شود. سعید بن عاص فرماندار اموی مدینه در این موضوع مداخله نکرد اما عایشه و مروان بن حکم — که در آن زمان از امارت مدینه عزل شده‌بود — توافق کردند که مانع شوند حسین این کار را انجام دهد. بعضی منابع حاکی از رضایت عایشه و سرسختی مروان هستند. ابوالفرج اصفهانی می‌گوید حسن پیش از درگذشت از عایشه خواست تا اجازهٔ دفنش در کنار پیامبر را بدهد و عایشه هم موافقت کرده بود؛ اما حسن به‌خاطر مخالفت امویان، از این درخواست منصرف شده و خواست تا در کنار مادرش دفن شود. گزارشی دیگر از وصیت حسن چنین خبر می‌دهد که او خواست تا پیکرش را برای تجدید عهد نزد قبر محمد ببرند و سپس در کنار مادربزرگش، فاطمه بنت اسد دفن کنند. مروان قسم یاد کرد که به‌علت دفن‌کردن عثمان در بقیع نخواهد گذاشت حسن در کنار محمد دفن شود. و با هزار نفر مسلح حاضر و مانع از انجام این کار شد. ابوالفرج اصفهانی می‌گوید عایشه با وجود دشمنی با مروان و امویان، امّا آنان را همراهی کرد. حسین به اتحادیهٔ قریش — حلف‌الفضول — شکایت کرد و خواستار احقاق حقوق بنی‌هاشم در برابر بنی‌امیه شد. چیزی نمانده‌بود که بر سر این مسئله لشکرکشی آغاز شود. حسن وصیّت کرده‌بود که درصورت مخالفت دیگران، می‌تواند در بقیع دفن شود. ابوهریره و محمد حنفیه و دیگران، حسین را متقاعد کردند که بهترین کار دفن حسن در بقیع در کنار مادرش است. نماز میت را سعید بن عاص برپا داشت. به نقل برخی روایات، دلیل خودداری حسین در برابر رفتار مروان، تنها قولی بود که به برادر خویش داده بود. پس از دفن، محمد حنفیه در جمع مردم خطبه‌ای در توصیف حسن ایراد کرد. زنان بنی‌هاشم یک ماه عزاداری کردند و در مکه و مدینه هفت شبانه‌روز برای وی گریسته و بازارها بسته شد. معاویه به‌خاطر پافشاری مروان در عدم‌دفن حسن در کنار محمد، به وی حکم امارت دوبارهٔ مدینه را اعطا کرد. محل دفن حسن مکانی زیارتی به‌خصوص برای شیعیان شد و گنبدی بزرگ بر فراز آن ساخته شد. اما این گنبد دو بار توسط وهابیان در سال‌های ۱۸۰۶ و ۱۹۲۷ م تخریب شد.
دوران پس از مرگ محمّد > درگذشت

عایشه پس از جنگ جمل خانه نشین گردید تا به قول مشهور، در شب سه شنبه هفدهم رمضان سال ۵۷ هجری قمری درگذشت و دفن او در ملاء قبرستان بقیع با نماز ابوهریره صورت گرفت. از کسانی که در مراسم تدفین او در بقیع حاضر بودند می‌توان اشخاص زیر را برشمرد:
عبدالله پسر خواهرش اسما بنت ابی‌بکر و پسر زبیر بن عوام
عروة پسر خواهرش اسما بنت ابی‌بکر و پسر زبیر بن عوام
قاسم پسر محمد بن ابی‌بکر
عبدالله پسر محمد بن ابی‌بکر
عبدالله پسر عبدالرحمن بن ابی‌بکر
دیدگاه‌ها دربارهٔ عایشه > دیدگاه مسلمانان

بسیاری از شیعیان عایشه را مورد اهانت قرار داده‌اند، در حالی که سنی‌ها او را به عنوان همسر محمد مورد احترام می‌دانند.
دیدگاه‌ها دربارهٔ عایشه > دیدگاه غیر مسلمانان

در حالی که کوین رینهارت عایشه را محبوب‌ترین همسر محمد می‌داند، مونتگمری وات و سعیده شیخ به ذکر عنوان «همسر محبوب محمد» اکتفا می‌کنند.
دوران معاصر

سید علی خامنه‌ای در سال ۱۳۸۹ خورشیدی طی فتوایی اعلام کرد: «توهین به عایشه و هر یک از نمادهای اهل سنت حرام است.»
در خرداد ۱۳۹۸، احمد قدمی از مداحان حکومتی، قبل از آغاز مداحی، «کلمات تحقیرآمیزی» دربارهٔ خلفای اهل سنت و عایشه گفت و به آنان توهین کرد. در پی آن واکنش‌های زیادی ایجاد شد و صدا و سیما مجبور به عذرخواهی شد. همچنین جواد رمضان‌نژاد، مدیر شبکه پنج تلویزیون، و مدیر پخش آن برکنار شدند و مداح پس از احضار در دادسرای فرهنگ و رسانه، با وثیقه آزاد شد.
فعالیت‌های جانبی

او با سقف ۱۲۱۰ حدیث نقل شده و صاحب بودن نسخه اولیه قرآن اعتبار یافته است. ولی به‌طور خالص ۳۰۰ تا از این احادیث توسط بخاری و مسلم ضبط شده است. گفته می‌شود که تعدادی از نوشته‌ها (آیات فعلی قرآن) مربوط به نسخه قرآنی او می‌باشد.
عایشه برای دانش شاعری و توانایی بیان کردن آن و همچنین فصاحت و سخنوری‌اش در تاریخ عرب و سایر موضوع‌ها متبحر بود.
آلبرت فینی

| آلبرت فینی | آلبرت فینی |
| --- | --- |
آلبرت فینی در سال ۱۹۶۶: آلبرت فینی در سال ۱۹۶۶
زادهٔ: ۹ مهٔ ۱۹۳۶ پندلتون، سالفورد، لانکاشر، انگلستان، بریتانیا
درگذشت: ۷ فوریهٔ ۲۰۱۹ (۸۲ سال) برامپتون، لندن
ملیت: بریتانیایی
سال‌های فعالیت: ۱۹۵۶–۲۰۱۲
همسر: جین ونهام (۱۹۵۷–۱۹۶۱)آنوک امه (۱۹۷۰–۱۹۷۸)پن دلماج (۲۰۰۷–تا هنگام مرگ)
فرزندان: سایمن
جوایز: جایزه بافتا ۲۰۰۳ جایزه امی ۲۰۰۲ جایزه گلدن گلوب ۱۹۷۰، ۲۰۰۲
آلبرت فینی (به انگلیسی: Albert Finney) ‏ (زاده ۹ مهٔ ۱۹۳۶ – درگذشته ۷ فوریهٔ ۲۰۱۹) هنرپیشه انگلیسی بود که جوایز گوناگونی از جمله گلدن گلوب و بفتا و نامزدی ۵ جایزه اسکار را به دست آورد. او یکی از چهره‌های برجسته سینمای آزاد انگلستان به‌شمار می‌رود.
زندگی‌نامه

فینی از آکادمی سلطنتی هنرهای دراماتیک فارغ‌التحصیل شد و به عضویت گروه رویال شکسپیر درآمد. زندگی حرفه‌ای وی با تئاتر آغاز شد. او نخستین حضور خود را در تئاتر لندن در سال ۱۹۵۸ (میلادی) با نمایش «مهمانی» نوشته جین آردن و کارگردانی چارلز لوتن تجربه کرد.
در دهه ۱۹۹۰ (میلادی) فینی برنامه‌های تلویزیونی بسیاری برای بی‌بی‌سی ساخت که شامل «مرد سبز» ۱۹۹۰ (میلادی) بر پایه داستانی از کینگزلی آمیس می‌شد.
او هوادار همیشگی باشگاه فوتبال منچستر یونایتد بود. وی همچنین داستان‌گوی مستند سانحه هوایی مونیخ بود این مستند دربارهٔ سقوط هواپیمای بازیکنان منچستر یونایتد در سال ۱۹۵۸ و کشته شدن شمار زیادی از بازیکنان این تیم (موسوم به بچه‌های بازبی) بود. این مستند در فوریه ۲۰۰۸ از کانال منچستر یونایتد پخش شد.
زندگی شخصی

بین سال‌های ۱۹۵۷ (میلادی) - ۱۹۶۱ (میلادی) همسر جین ونهام و ۱۹۷۰ (میلادی) تا ۱۹۷۸ (میلادی) همسر آنوک امه هنرپیشه زن سرشناس فرانسوی بود. از سال ۲۰۰۷ (میلادی) تا هنگام مرگ با پن دلماج زندگی کرد.
در سال ۲۰۱۱ (میلادی) وی اعلام کرد که بیماری سرطان کلیه خود را معالجه کرده‌است. فینی در ۷ فوریه ۲۰۱۹ بر اثر عفونت قفسه سینه در بیمارستان سلطنتی ماردسن درگذشت.
فیلم‌شناسی > سینما

| سال | عنوان | نقش | کارگردان | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۶۰ | سرگرم شدن | Mick Rice | تونی ریچاردسون |  |
| ۱۹۶۰ | شنبه‌شب و صبح یکشنبه | Arthur Seaton | کارل رایز |  |
| ۱۹۶۳ | تام جونز | Tom Jones | تونی ریچاردسون |  |
| ۱۹۶۷ | دو تا برای جاده | Mark Wallace | استنلی دانن |  |
| ۱۹۷۰ | اسکروج | Ebenezer Scrooge | رونالد نیم |  |
| ۱۹۷۴ | قتل در قطار سریع‌السیر شرق | هرکول پوآرو | سیدنی لومت |  |
| ۱۹۷۷ | دوئل‌بازها | Fouche | ریدلی اسکات |  |
| ۱۹۸۳ | متصدی لباس | Sir | پیتر یاتز |  |
| ۱۹۸۴ | زیر آتشفشان | Geoffrey Firmin | جان هیوستون |  |
| ۱۹۸۷ | یتیم | Harold | آلن جی پاکولا |  |
| ۱۹۹۰ | تقاطع میلر | Leo O'Bannon | برادران کوئن |  |
| ۱۹۹۰ | کنسرت دیوار در برلین | The Judge | Ken O'Neill & راجر واترز |  |
| ۱۹۹۲ | عشق گرانبها |  |  |  |
| ۱۹۹۲ | پلی‌بویز |  |  |  |
| ۱۹۹۷ | میدان واشنگتن |  |  |  |
| ۱۹۹۹ | سیمپاتیکو |  |  |  |
| ۲۰۰۰ | ارین براکویچ | Ed Masry | استیون سودربرگ |  |
| ۲۰۰۰ | قاچاق | White House Chief of Staff | استیون سودربرگ |  |
| ۲۰۰۱ | تحویل میلو | Elmore Dahl | دیوید وینکلر |  |
| ۲۰۰۳ | ماهی بزرگ | Edward Bloom, Sr. | تیم برتون |  |
| ۲۰۰۴ | دوازده یار اوشن | Gaspar LeMarque | استیون سودربرگ | (تک‌جلوه) |
| ۲۰۰۵ | عروس مرده | Finis Everglot | تیم برتون & Mike Johnson | (صداپیشه) |
| ۲۰۰۶ | یک سال خوب | Uncle Henry Skinner | ریدلی اسکات |  |
| ۲۰۰۶ | لطف حیرت‌آور | John Newton | مایکل اپتد |  |
| ۲۰۰۷ | اولتیماتوم بورن | Dr. Albert Hirsch | پل گرینگرس |  |
| ۲۰۰۷ | قبل از آنکه شیطان بفهمد مرده‌ای | Charles Hanson | سیدنی لومت |  |
| ۲۰۱۲ | میراث بورن | Dr. Albert Hirsch | تونی گیلروی |  |
| ۲۰۱۲ | اسکای‌فال | Kincade | سام مندس |  |
جوایز و افتخارات

فینی جوایز بفتا (۲۰۰۳)، گلدن گلاب (۱۹۷۰)، امی(۲۰۰۲) و انجمن منتقدان بازیگری را دریافت کرده، و چهار بار برای فیلم‌های تام جونز، قتل در قطار سریع‌السیر شرق، آماده‌ساز، زیر کوه آتشفشان نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد و یک بار نیز برای فیلم ارین براکویچ نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد و بفتا گردیده‌است.
کاندیدای بفتای بهترین بازیگر مکمل مرد برای فیلم ماهی بزرگ در نقش Edward Bloom سال ۲۰۰۳
فینی در سال ۱۹۸۰ پیشنهاد رتبه امپراتوری بریتانیا و در سال ۲۰۰۰ مقام شوالیه‌ای را رد کرد. وی سیستم جایزه دهی را با عنوان " خودخواهی جاودانه " مورد نقد و نکوهش قرار می‌داد.
هیمن موکریانی

| محمدامین شیخ‌الاسلامی مُکری (هێمن) | محمدامین شیخ‌الاسلامی مُکری (هێمن) |
| --- | --- |
نام اصلی: محمدامین شیخ‌الاسلامی مُکری مهاباد
زاده: ۱۹۲۱ مهاباد
محل زندگی: مهاباد، سلیمانیه، بغداد، ارومیه 
درگذشته: ۱۶ آوریل ۱۹۸۶ ارومیه
تخلص: هێمن
زمینه کاری: شاعر و نویسنده و مترجم
ملیت: ایرانی
دوره: پهلوی، جمهوری اسلامی
محمدامین شیخ‌الاسلامی مُکری متخلص به هیمن (به کردی: هێمن Hêmin، به معنی متین) یا هیمن موکریانی (زادهٔ بهار سال ۱۹۲۱ در مهاباد، درگذشته ۱۶ آوریل ۱۹۸۶ در ارومیه) شاعر، مترجم و نویسنده کرد ایرانی بود.
هیمن پس از یادگیری قرآن و کتب مقدماتی فارسی و عربی به مهاباد رفت و در مدت چهار سال در خانقاه و مدرسه جد مادریش شیخ یوسف برهان به عنوان طلبه علوم دینی تحصیلات خود را ادامه داد. هیمن تحت تأثیر معلم مدرسه‌ای در کلیجه در نزدیکی ده خود (لاچین مهاباد) به نام ملااحمد فوزی (زاده سلیمانیه و درگذشته در مکری در ۱۹۴۳) از فارسی و سرودن شعر بدان روی گردانده و به شدت به کردی و فولکلور آن علاقه‌مند شده و مروج زبان نوشتاری کردی شد. هیمن از فعالان حزب دموکرات کردستان ایران در زمان اعلام استقلال کردستان در ۱۹۴۶ در ایران بود و سپس به کردستان عراق رفت تا بعد از انقلاب بهمن ۱۳۵۷ که به ایران بازگشت و در ارومیه درگذشت.
زندگی

وی در روستای شیلان‌آباد از توابع مهاباد در شمال‌غرب ایران متولد شد. پس از به پایان رساندن آموختن در خانقاه شیخ برهان در شرفکند، هیمن در سال ۱۳۲۱ همراه با دوست خود، عبدالرحمان شرفکندی (هه‌ژار)، به جمعیت احیای کرد (کومهڵهٔ ژیانه‌وهٔ کورد) پیوست. در جمهوری مهاباد (ژانویه تا دسامبر ۱۹۴۶/ زمستان ۱۳۲۴ تا پاییز ۱۳۲۵) به‌عنوان شاعر ملی جمهوری کردستان ملقب شد و منشی حاجی باباشیخ، نخست‌وزیر آن جمهوری، گشت.
پس از سقوط جمهوری، هیمن به شهر سلیمانیه در کردستان عراق پناهنده شد و در آنجا اقامت گزید. در آنجا دستگیر شد، ولی مخفیانه به لاچین بازگشت.
پس از قرارداد آشتی ۱۱ مارس ۱۹۷۰ میان حزب دموکرات کردستان عراق و حکومت عراق، هیمن به بغداد رفت و در آنجا اقامت گزید و عضو فعال فرهنگستان علوم کرد شد.
هیمن، پس از سرنگونی پادشاهی پهلوی (۱۳۵۷)، دوباره به کمیتهٔ مرکزی حزب دموکرات کردستان ایران پیوست. پس از سال ۱۳۶۲ در ایران یک انتشاراتی کردی به نام انتشارات صلاح‌الدین ایوبی در شهر ارومیه برپا کرد. آن انتشاراتی از بهار ۱۳۶۴ یک فصلنامهٔ فرهنگی به نام سروه (نسیم) به چاپ می‌رساند که هیمن تا زمان درگذشتش مسئول آن فصلنامه بود. او قبل از انقلاب ۱۳۵۷ ایران در سال ۱۳۵۷، در روزنامه کردستان که در تهران منتشر می‌شد، همکاری می‌کرد.
هیمن در روزنامه‌های کردستان، هه‌واری کورد (فریاد کرد)، هه‌واری نیشتمان (فریاد میهن)، گڕوگاڵی منداڵان (قیل‌وقال کودکان)، ئاگر (آتش) و ههڵاڵه (لاله) نیز می‌نوشت.
هیمن پس از ۶۵ سال زندگی، بر اثر سکتهٔ قلبی، در تاریخ جمعه ۲۹ فروردین سال ۱۳۶۵ خورشیدی (۱۴۰۶ ه‍. ق) درگذشت.
آثار هیمن

«تاریک و روون»، مجموعهٔ نظم و نثر ۱۹۷۴
«پاشه رۆک»، مجموعهٔ نظم و نثر
«ناڵهٔ جودایی»، مجموعهٔ اشعار ۱۹۷۹
«پاشه رۆکی مامۆستا هێمن»، مجموعهٔ مقالات، مهاباد ۱۹۸۳
«توحفهٔ موزه ففه رییه»، ترجمه
«ئه فسانه کوردییه کان»، ترجمه
«چه پکێک گوڵ و چه پکێک نێرگز»
«شازاده و گه دا»
«قه ڵای دمدم»
«هه واری خاڵی»
خردزمین‌لرزه

خُردزمین‌لرزه (به انگلیسی: microearthquake یا microquake) زمین‌لرزه‌ای است که شدت آن کمتر از ۲٫۰ ریشتر است. افزون بر عوامل زمین‌ساختی، انفجارات زیرزمینی برای حفاری و انجام آزمایش‌های اتمی نیز می‌توانند باعث بروز اینگونه زمین‌لرزه‌ها شوند. این زمین‌لرزه‌ها به‌طور معمول خسارت جانی و مالی در پی ندارند و به ندرت توسط مردم احساس می‌شوند.
سئوتس سوم

سر برنزی سئوتس سوم که گئورگی کیتوف در سال ۲۰۰۴ در مقبره او یافت و اکنون در موزه ملی باستان‌شناسی در صوفیه است.
سئوتس سوم (به یونانی باستان: Σεύθης , Seuthēs) یک پادشاه تراکیایی در اودریسیا، بخشی از تراکیه، بود که در اواخر قرن چهارم قبل از میلاد (حدوداً بین ۳۲۴ و ۳۱۲ قبل از میلاد) می‌زیست.
باکتروئیدس فراژیلیس

| باکتروئیدس فراژیلیس | باکتروئیدس فراژیلیس |
| --- | --- |
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: باکتری
شاخه:: Bacteroidetes
رده:: Bacteroidetes
راسته:: Bacteroidales
تیره:: Bacteroidaceae
سرده:: Bacteroides
گونه:: Bacteroides fragilis
باکتروئیدس فراژیلیس (به لاتین: Bacteroides fragilis) یک باکتری بیهوازی اجباری، گرم منفی و استوانه‌ای شکل است. این باکتری هرچند جزو فلور نرمال روده انسان است و اغلب رابطه همزیستی دارند ولی در صورت ورود به خون یا محل زخم می‌تواند بیماری‌زا باشد.درمان خط اول دارو مترونیدازول و کلیندامایسین است و در خط بعد سفالوسپورین های نسل دوم سفوکسیتین و سفوتان استفاده میشود.
این باکتری‌ها بخشی از فلور نرمال روده هستند.
تی تری

| تی تری قلمرو شمالی | تی تری قلمرو شمالی |
| --- | --- |
تی تریموقعیت تی تری در قلمرو شمالی: تی تریموقعیت تی تری در قلمرو شمالی
مختصات: ۲۲°۷′۴۹″ جنوبی ۱۳۳°۲۵′۹″ شرقی﻿ / ﻿۲۲٫۱۳۰۲۸°جنوبی ۱۳۳٫۴۱۹۱۷°شرقی﻿ / -22.13028; 133.41917
جمعیت: ۱۵۳ (سرشماری 2006)
ارتفاع: ۵۶۶ متر (۱٬۸۵۷ فوت)
ناحیه زمانی: ACST (یوتی‌سی ۹:۳۰+)
موقعیت:  ۱۳۰۵ کیلومتری (۸۱۱ مایلی) جنوب شرق داروین   ۱۹۵ کیلومتری (۱۲۱ مایلی) شمال آلیس اسپرینگز 
مناطق دولت محلی: Central Desert Region
Federal Division(s): Lingiari
تی تری (به انگلیسی: Ti Tree) شهرکی واقع در ایالت قلمرو شمالی در استرالیاست. این شهرک در ۱۳۰۵ کیلومتری (۸۱۱ مایلی) جنوب شرق داروین و ۱۹۵ کیلومتری (۱۲۱ مایلی) شمال آلیس اسپرینگز قرار دارد.
پروتاگوراس

| پروتاگوراس | پروتاگوراس |
| --- | --- |
پروتاگوراس از یوسپه د ریبرا, ۱۶۳۷: پروتاگوراس از یوسپه د ریبرا, ۱۶۳۷
زادهٔ: ۴۹۰ پیش از میلاد آبدرا
درگذشت: ۴۲۰ پیش از میلاد(۷۰سالگی)
دوره: فلسفه پیشاسقراطی
حیطه: فلسفه غرب
مکتب: سوفسطائی‌گری
علایق اصلی: زبان, معناشناسی, نسبی‌گرایی, بلاغت, ندانم‌گرایی, فلسفه اخلاق
 :  
پروتاگوراس، بروتاغورث (به یونانی: Πρωταγόρας) فرزند مایاندریوس؛ نخستین و مهم‌ترین فیلسوف سوفسطائی بود که در آبدرای یونان زاده شد و در حدود سال ۴۵۰ پیش از میلاد به شهرت رسید. پروتاگوراس معاصر با گرگیاس بود و با حاکم دانشمند یونان پریکلس روابطی دوستانه داشت، او نخستین کسی بود که در مقابل تعلیم مزد دریافت می‌کرد.
شغل وی در جوانی باربری بود ولی عشق و علاقه به دانش سبب گردید در نزد خود خواندن و نوشتن فراگیرد و از دانشمندان بزرگ عصر خود شود. وی در جوانی به مسافرت‌های متعدد پرداخت و در طی یکی از مسافرت‌ها قایقش در اثر طوفان غرق شد و جان سپرد.