stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
عصر معصومیت

| 0 | 1 |
| --- | --- |
ویراستار(ها): رضا کوچک‌زاده
نویسنده(ها): محمد چرمشیر، فرهاد مهندس‌پور
کشور: ایران
زبان: فارسی
موضوع(ها): نمایشنامه
ناشر: فرهنگ نشر نو
تاریخ نشر: ۲۶ شهریور ۱۳۹۷
شابک: شابک ‎۹۷۸-۶۰۰-۸۵۴۷-۷۲-۳
عصر معصومیت عنوان نمایشنامه‌ای به نویسندگی مشترک محمد چرمشیر و فرهاد مهندس‌پور است، و در سال ۱۳۹۷ توسط فرهنگ نشر نو به‌چاپ رسیده است. داستان نمایشنامه به دستاوردهای دانش نوین در آینده اشاره دارد؛ آینده‌ای که بشر تا کنون دربارهٔ شگفتی‌های آن بسیار شنیده است. عصر معصومیت اخلاق و فلسفه را با نگاهی خارق‌العاده در رفتار شخصیت‌هایش به‌تصویر می‌کشد و با گفتگوهای خلاقانه، مخاطب را در سرتاسر داستان با خود همراه می‌کند. چرمشیر و مهندس‌پور شخصیت‌های این نمایش را به‌گونه‌ای تنها و افسرده خلق کرده‌اند، که این تنهایی در تک‌تک حرکاتشان مشخص است، اما این شخصیت‌ها به سختی‌های زندگی دلبسته‌اند و سعی دارند برای خود زوجی پیدا کنند تا در زندگی کسالت‌بارشان تغییراتی ایجاد کنند.
عصر معصومیت، دستورصحنه‌های اندکی دارد؛ همچنین پیش‌نهادهایی چون مرگ‌های ناگهانی و بی‌نشانه، یا عیسایی که از جسد و جسدهایی برمی‌خیزد و آمدوشدهای بسیار نمایشی.
شخصیت‌ها

شخصیت‌های این نمایشنامه عبارتند از:
ویکتور
الیزابت
پدر روحانی
گورکن
عیسی
بخشی از متن نمایشنامه:
گورکن: همیشه چیزهای دیدنی زیاده. فقط باید گشت و پیداش کرد. شاه دل می گرده و چی پیدا می‌کنه؟ خدا رو. بعد باز می‌گرده و چی رو پیدا می‌کنه؟ پسر خدا رو. باز می‌گرده و چی رو پیدا می‌کنه؟ شیطون رو! خدا رو می‌زاره تو آسمون، پسرش و تو کلیسا، شیطون رو پشت در خونه‌ش. با خدا حرف می‌زنه، برای پسرش دعا می‌خونه، از شیطون می‌ترسه… ملکه می‌گرده و هیچی پیدا نمی‌کنه. پس میره سراغ خدای شاه دل. باهاش حرف می‌زنه، برای پسرش دعا می‌خونه، از پنجره شیطون رو نگاه می‌کنه که بدجوری به قفل در ور می‌ره…
روز رفتن

| روز رفتن | روز رفتن |
| --- | --- |
نویسنده: سید سعید رحمانی
کارگردان: جواد افشار، محمدرضا اعلامی (۸ قسمت ابتدایی)
بازیگران: دانیال حکیمی حسن پورشیرازی فقیهه سلطانی رضا فیض‌نوروزی مریم بوبانی بیوک میرزایی حسن شکوهی حسین خانی‌بیک محسن قاضی‌مرادی آتش تقی‌پور مهرداد ضیایی سیدعلی صالحی لیلا بلوکات مریم کاویانی نیلوفر محمودی عزیزالله هنرآموز ژاله علو ابراهیم‌آبادی بهار ارجمند محمدرضا علیمردانی سیدمحمدحسین حسین‌زاده محمد رضا نوروزی
آهنگساز: محمد مهدی گورنگی
کشور سازنده:  ایران
زبان اصلی: فارسی
تولید: تولید
تهیه‌کننده: سید امیر سیدزاده
تدوین‌گر: محمود یارمحمدلو، اکبر توکلی
دوربین: مهدی مجدوزیری
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: شبکه ۵
فرمت صدا: بابک اخوان
روز رفتن نام مجموعه تلویزیونی ایرانی به کارگردانی جواد افشار و محمدرضا اعلامی (۸ قسمت ابتدایی)، تهیه‌کنندگی سید امیر سیدزاده و محصول سال ۱۳۸۵ است. این مجموعه تلویزیونی ۲۵ قسمتی برای اولین بار در آبان ماه ۱۳۸۵ از شبکه تهران صدا و سیمای ایران پخش شد.
خلاصه داستان

در خلاصه داستان مجموعه روز رفتن نوشته سید سعید رحمانی آمده‌است: روحانی جوانی به نام رحیم از باب استحباب ماهی یک بار در گورستان شهر، اموات را غسل می‌دهد در یکی از این روزها او متوجه می‌شود که یک مرده شباهتی بی‌بدیل به خودش دارد با ورود پلیس به ماجرا و اندکی تحقیق معلوم می‌شود که…
بازیگران

دانیال حکیمی
حسن پورشیرازی
فقیهه سلطانی
رضا فیض‌نوروزی
بیوک میرزایی
حسن شکوهی
حسین خانی‌بیک
محسن قاضی‌مرادی
لیلا بلوکات
مهرداد ضیایی
تورج فرامرزیان
مریم بوبانی
آتش تقی‌پور
سیدعلی صالحی
مریم کاویانی
نیلوفر محمودی
عزیزالله هنرآموز
ژاله علو
سیدمحمدحسین حسین‌زاده
محمد رضا نوروزی
ابراهیم‌آبادی
بهار ارجمند
مریم السادات سیدزاده
مجید عبدالعظیمی
هوشنگ دیبائیان
مهسا مهجور
بهیئه کیمیائی
منوچهر افسری
محمد حاج حسینی
علی یاور
محمدرضا علیمردانی
پرویز عاشورنیا
حواشی

سازندگان این مجموعه تلویزیونی در ابتدا نام آن را «روزی که خواهیم مرد» عنوان کرده بودند.
در ابتدای تصویربرداری این مجموعه تلویزیونی، محمدرضا اعلامی کارگردانی آن را بر عهده داشت. با پایان ۳۰ درصد از تصویربرداری، محمدرضا اعلامی انصراف داد و جواد افشار جایگزین وی شد.
شایعه توقیف: پس از گذشت نزدیک به بیست و چند قسمت از پخش این مجموعه تلویزیونی، شایعاتی مبنی بر توقیف و جلوگیری از پخش آن شنیده شد. برخی معتقد بودند صحنه هائی از بازی دانیال حکیمی در نقش روحانی برخلاف شئون یک روحانی واقعی است. همین امر باعث شد تا برخی عوامل فیلم با استانداری و حوزه علمیه قم، مذاکره کنند.
این مجموعه تلویزیونی قرار بود در ماه رمضان پخش شود که به یکباره با مجموعه تلویزیونی دیگری جایگزین شد و پخش آن به بعد از ماه رمضان موکول شد.
علیرضا افتخاری برای اولین بار پس از خوانندگی در تیتراژ امیرکبیر که در دهه ۶۰ اتفاق افتاده بود در تیتراژ مجموعه تلویزیونی روز رفتن خواند. موسیقی متن و تیتراژ مجموعه تلویزیونی روز رفتن اثر محمد مهدی گورنگی و شاعر تیتراژ انتهایی آن فرزاد حسنی می‌باشد.
برای نخستین بار یک سایت اینترنتی برای یک مجموعه تلویزیونی در حال تولید راه‌اندازی شد.
ادیالا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= پاکستان
| ادیالا | ادیالا |
| --- | --- |
ادیالا: ادیالا
مختصات: مختصات: قالب‌بندی ناشناخته آرگومان : مختصات: مختصات: قالب‌بندی ناشناخته آرگومان 
بخش: پنجاب (پاکستان)
بخش: Rawalpindi
ارتفاع: ۳۷۹ متر (۱۲۴۳ فوت)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵ (PST)
ادیالا (به انگلیسی: Adiala) روستایی در پاکستان است که در پنجاب واقع شده‌است.
خصوصیات

ادیالا ۳۷۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آداموویتسه، استان اوپوله

Village در 23x15px|border |alt=لهستان|link=لهستان لهستان
| Adamowice | Adamowice |
| --- | --- |
Village: Village
Adamowice: Adamowice
مختصات: ۵۰°۳۱′۳۳″ شمالی ۱۸°۱۷′۲۱″ شرقی﻿ / ﻿۵۰٫۵۲۵۸۳°شمالی ۱۸٫۲۸۹۱۷°شرقی﻿ / 50.52583; 18.28917: مختصات: ۵۰°۳۱′۳۳″ شمالی ۱۸°۱۷′۲۱″ شرقی﻿ / ﻿۵۰٫۵۲۵۸۳°شمالی ۱۸٫۲۸۹۱۷°شرقی﻿ / 50.52583; 18.28917
استان‌های لهستان: استان اوپوله
County: Strzelce
گمینا: Strzelce Opolskie
جمعیت: ۴۱۱
ادامواسی، اپال ویوودشیپ (به لاتین: Adamowice, Opole Voivodeship) در لهستان است که در opole voivodeship واقع شده‌است.
خصوصیات

ادامواسی ۴۱۱ نفر جمعیت دارد.
سرج سرا

مکان
| سرج سرا | سرج سرا |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
مختصات: : مختصات: 
استان: مازندران
شهرستان: تنکابن
بخش: کوهستان
دهستان: سه‌هزار
جمعیت: ۰ نفر (سرشماری ۹۵)
سرج سرا روستایی از توابع بخش کوهستان شهرستان تنکابن در استان مازندران ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان سه‌هزار قرار دارد و جمعیت آن براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵ کمتر از سه خانوار بوده است.
کوکائین
فارماکولوژی

کوکائین انتقال دهنده های دوپامین در بین سیناپس ها را مسدود کرده و با اینکار از بازجذب دوپامین جلوگیری می‌کند که نتیجه آن تجمع بیش از حد دوپامین در فضای بین سیناپس نورون ها می‌شود. همچنین با شدت کمتری از بازجذب سروتونین و نوارپینفرین نیز جلوگیری می‌کند. این موجب تجمع سریع این ناقل های عصبی گشته که ایجاد حس سرخوشی شدید می‌کند.  فارماکودینامیک پیچیده کوکائین نسبت تمایل آنرا برای مهار انتقال دهنده های عصبی مختلف نشان می‌دهد:
سروتونین=دوپامین:3:2
سروتونین=نوراپینفرین:2:5
تمرکز پژوهشگران بیشتر بر تاثیر کوکائین روی پروتئین انتقال دهنده دوپامین در سیستم اعصاب مرکزی است. فرایند آزادسازی دوپامین در حالت طبیعی با پروسه بازجذب همراه است که انتقال دهنده به دوپامین چسبیده و آنرا به فضای پیش سیناپسی برمیگرداند، تا مجدد در وزیکل ها ذخیره شود و مورد استفاده قرار بگیرد. کوکائین به طور شدید به ناقل دوپامین متصل می شود و مجموعه ای را تشکیل می دهد که عملکرد ناقل را مسدود می کند.  ناقل دوپامین دیگر نمی تواند عملکرد بازجذب خود را انجام دهد و بنابراین دوپامین در فضای  سیناپسی تجمع می یابد. افزایش غلظت دوپامین در سیناپس گیرنده‌های دوپامین پس از سیناپسی را فعال می‌کند، که این دارو را لذت بخش می‌کند و مصرف آن را به طور افراطی ترویج می‌کند.
تاریخچه

برگ گیاه اریتروکسیلون کوکا (Erythroxylum coca) از دوران باستان در آمریکای جنوبی برای مراسم مذهبی، جادوئی، اجتماعی، شادی آوری و پزشکی (اغلب به‌طور قابل توجهی برای افزایش تحمل، بالا بردن احساس خوب شدن، کم کردن خستگی و بالا بردن قوای جسمی، ایجاد سرخوشی و کم کردن گرسنگی) مصرف می‌شد.
جویدن برگ‌های کوکا به منظور بالا بردن تحمل یک مقدار مصرف روزانه معمولی تا حدود ۲۰۰ میلی‌گرم را فراهم می‌کند.
از کوکایین به عنوان یک مادهٔ مخدر هم استفاده می‌شود. معتادان به کوکایین آن را از راه بینی یا از راه تزریق استفاده می‌کنند. این اعتیاد موجب اختلالات جسمی و روحی شدید می‌شود. کراک کوکائین کریستال‌های ارزانقیمت و خالص نشده کوکائین است.
کوکایین با انتقال دهنده‌های دوپامین، نورآدرنالین و سرتونین وابستگی دارد.
این ماده باعث بسته شدن باز جذب دوپامین می‌شود و مهم‌ترین عامل میانجی تأثیرات تحریکی روانی حرکتی و تقویت‌کنندگی است. شواهد اخیر این موضوع را نشان می‌دهد که دوپامین همانند گیرنده‌ها، نقش مهمی در حالت سرخوشی و تأثیرات تحریکی کوکایین دارد.
آنتاگونیست به‌طور قابل ملاحظه‌ای تأثیرات محرک و سرخوشی کوکایین را تقلیل داده، میل به کوکایین را در افراد وابسته به آن کاهش می‌دهد.
امروزه موضوعات بالینی مرتبط با تاریخچه کوکائین باید به‌طور وسیعی تغییرات ایجاد شده طی زمان در میزان مصرف، روش کاربری، الگوهای مصرف و تکنولوژی تولید را مد نظر قرار دهند. آلکالوئید فعال گیاه کوکا، در سال ۱۸۵۵ جدا و خالص شد و در سال ۱۸۶۰، کوکائین نام گرفت. در همان زمان تولید سوزن‌های تزریق زیر پوستی منجر به تلاش‌هایی جهت استفاده از کوکائین برای ایجاد بی‌حسی موضعی در جراحی شد. شاید اولین گزارش پزشکی دربارهٔ این اثر بی‌حس‌کنندگی موضعی در سال ۱۸۸۰ میلادی ارائه شد.
چندین جراح این ویژگی خاص کوکائین را تشخیص دادند و این ماده به‌طور وسیعی طی سال‌های ۱۸۸۴ تا ۱۹۱۸ برای بی‌حسی موضعی، بی‌حسی نخاعی و مسدودسازی عصبی، به کار گرفته شد. پس از آن بود که پروکائین (نواکائین) به عنوان اولین داروی صناعی در این زمینه وارد بازار شد.
فروید و کوکائین

فروید به عنوان یک محقق پزشکی از مصرف‌کنندگان کوکائین و طرفداران آن به عنوان محرک و مسکن بود.
فروید معتقد بود کوکائین درمان بسیاری از مشکلات ذهنی و فیزیکی است و در مقاله‌اش با عنوان «در کوکا» در ۱۸۸۴ فضایلش را برشمرده است. بین سال‌های ۱۸۸۳ و ۱۸۸۷ چندین مقاله برای تجویز دارویی کوکائین از جمله استفاده از آن در درمان افسردگی به عنوان داروی ضدافسردگی نوشت. او به صورتی خیلی حساب‌شده از کنار اولویت‌های پزشکی این ماده که می‌توانست در بیهوشی کاربرد داشته باشد و در حالی که از آن‌ها آگاه بود گذشت و به اشارتی گذرا بسنده کرد. کارل کولر همکار فروید در وین به این تمایزگذاری فروید در مصارف کوکائین آگاه شد و یافته‌هایش در کاربرد داشتن این ماده برای بیهوشی در جراحی حساس چشم را با جامعه پزشکی در میان گذاشت) فروید همین‌طور مصرف کوکائین را برای درمان اعتیاد به مرفین توصیه می‌کرد. او مصرف کوکائین را به دوستش ارنست فون فلیشل-مارکسو که به مرفین معتاد بود و از درد ناشی از عفونت حاد در اثر تزریق رنج می‌برد توصیه کرد. فروید ادعا کرد اعتیاد دوستش ناگهان از بین رفته در حالی که فلیشل هیچگاه اذعان نکرد که فروید در اشتباه بوده‌است. وضعیت فلیشل به صورت مسمومیت شدید ناشی از کوکائین تغییر کرد و بعد از آن، دوباره مصرف مورفین را شروع کرد و چند سال بعد، پس از متحمل شدن رنجی زیاد، درگذشت.
بعدها مشخص شد کاربرد کوکائین در بیهوشی یکی از مصارف امن آن است و گزارش‌های مبتنی بر مسمویت در اثر کوکائین و اعتیادآور بودنش به ممنوعیت مصرف آن در بسیاری از نقاط جهان منجر شد. این اتفاق، شهرت فروید را خدشه‌دار کرد.
پس از «دوره کوکائین»، فروید ترغیب کردن عمومی به مصرف کوکائین را متوقف کرد اما خودش مصرف آن را در طول دهه ۱۸۹۰ و پیش از ترک کردن آن در ۱۸۹۶ برای درمان افسردگی، میگرن و التهاب بینی ادامه داد.
کوکائین
پودر کوکائین هیدروکلراید
جو هیل (نویسنده)

| جو هیل | جو هیل |
| --- | --- |
هیل در سال ۲۰۱۹: هیل در سال ۲۰۱۹
زاده: جوزف هیلستروم کینگ ۴ ژوئن ۱۹۷۲ ‏(۵۲ سال)
پیشه: نویسنده
ملیت: ایالات متحده آمریکا
دانشگاه: کالج واسر
سبک(های) نوشتاری: وحشت، فانتزی سیاه، علمی–تخیلی
همسر(ها): جدا شده
فرزند(ان): ۳
خویشاوندان: استیون کینگ (پدر) تبیتا کینگ (مادر) اوون کینگ (برادر) نائومی کینگ (خواهر)
وبگاه: وبگاه
http://www.joehillfiction.com/: http://www.joehillfiction.com/
جو هیل (انگلیسی: Joe Hill؛ زادهٔ ۴ ژوئن ۱۹۷۲) یک نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا است.
ایستگاه متروی نوبنیاد

ایستگاه متروی نوبنیاد یکی از ایستگاه‌ها خط ۳ مترو تهران است که در میدان نوبنیاد در شمال شرق تهران می‌باشد.
این ایستگاه در آینده ایستگاه تقاطعی با خط ۱۰ متروی تهران خواهد بود. این ایستگاه در ۳۱ شهریور سال ۱۳۹۴ خورشیدی گشایش یافت.
در تاریخ دوشنبه ۱۸ بهمن ۱۳۹۵خ، ورودی جنوبی ایستگاه نوبنیاد مجهز به ۲ دستگاه پله برقی پس از تقاطع پل پاسداران و بزرگراه شهید صدر  مورد بهره‌برداری قرار گرفت.
این ایستگاه در تلاقی مرز سه منطقه، منطقه ۱ شهرداری تهران به سوی شمال این ایستگاه، منطقه ۳ شهرداری تهران به سوی جنوب غربی این ایستگاه و منطقه ۴ شهرداری تهران به سوی جنوب شرقی این ایستگاه، است.
این ایستگاه به معابر اصلی و مهمی همچون پاسداران، بزرگراه شهید صدر، بزرگراه شهید بابایی، بلوار شهید دستواره (معصومی) و خیابان شهید لنگری دسترسی دارد. این ایستگاه به محلاتی چون شهرک شهید چمران، فرمانیه، اختیاریه، پاسداران، اراج، رستم‌آباد و … دسترسی دارد
خطوط اتوبوسرانی

یکی از شاخص‌ها توسعه و فرهنگ بالا در شهرها امروزی استفاده بیشتر شهروندان هر محله از حمل و نقل عمومی (مترو، اتوبوس) و عدم استفاده از خودرو شخصی می‌باشد. اگر در محله‌ای اتوبوسها خالی باشند و به اصطلاح استقبال از آن بالا نباشد و استفاده از خودروهای شخصی به هر عذر و دلیل متصور در آن بالا باشد، آن محله مدرن نیست و فرهنگ پایینی در آنجا حاکم است. از خطوط اتوبوسرانی منتهی و عبوری از مجاور این ایستگاه خطوط ذیل می‌باشد:
خط ۱۰۶ پایانه لاله به پایانه شهید افشار (پارک وی) در مسیر بلوار ارتش، بزرگراه‌های امام علی، شهید صدر ، ایستگاه متروی نوبنیاد، بزرگراه صدر و مدرس
خط ۲۱۴ پایانه شهید دستواره (معصومی)به پایانه افق (حکیمیه) در مسیر نوبنیاد ، بزرگراه صدر ، بزرگراه بابایی، دانشگاه امام حسین،شهرک شهید بهشتی دانشگاه آزاد تهران شمال و دسترسی‌های محلی حکیمیه
خط ۲۱۵ سوهانک به سه راه ضرابخانه در مسیر بلوار ارتش، اراج، خیابان لنگری، میدان نوبنیاد، خیابان پاسداران، حسینه ارشاد، خیابان شریعتی ، ابتدای بزرگراه همت و زین الدین
خط ۲۲۵ پایانه شهید دستواره (معصومی) به پایانه تجریش در مسیر نوبنیاد، خیابان پاسداران، میدان اختیاریه، خیابان شهید کلاهدوز (دولت)، خیابان شریعتی ، میدان قدس، خیابان شهرداری و میدان تجریش
خط ۳۸۷ از میدان قدس به میدان رسالت (فقط در مسیر برگشت)از این محل در مسیر بزرگراه شهید صدر ، بزرگراه امام علی، لویزان ، مبارک آباد ، شمس آباد ، ادامه بزرگراه امام علی بسمت جنوب تا بزرگراه داریوش و میدان رسالت
خط اتوبوس برون‌شهری پایانه شهید دستواره (معصومی) به شهر جدید پردیس در مسیر متروی نوبنیاد ، بزرگراه شهید بابایی ، تقاطع پل بلوار نیروی زمینی ارتش یا لویزان، ادامه بزرگراه بابایی ، آزادراه تهران - پردیس ، شهر جدید پردیس ( میدان امام خمینی - میدان عدالت - فاز ۳ و ۴ )
جستارها وابسته

مترو
مترو تهران
چیلتون، ویسکانسین

مکان
| Chilton, Wisconsin | Chilton, Wisconsin |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location in Wisconsin: Location in Wisconsin
مختصات: ۴۴°۱′۵۱″ شمالی ۸۸°۹′۳۱″ غربی﻿ / ﻿۴۴٫۰۳۰۸۳°شمالی ۸۸٫۱۵۸۶۱°غربی﻿ / 44.03083; -88.15861: مختصات: ۴۴°۱′۵۱″ شمالی ۸۸°۹′۳۱″ غربی﻿ / ﻿۴۴٫۰۳۰۸۳°شمالی ۸۸٫۱۵۸۶۱°غربی﻿ / 44.03083; -88.15861
ایالت: ویسکانسین
County: Calumet
مساحت: مساحت
 • کل: ۳٫۹ مایل مربع (۱۰ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۳٫۹ مایل مربع (۱۰ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۹۰۲ فوت (۲۷۵ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۳٬۷۰۸
 • تراکم: ۹۵۲٫۴/مایل مربع (۳۶۷٫۷/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
کد منطقه: 920
FIPS code: 55-14475
GNIS feature ID: 1563022
چیلتون، ویسکانسین  (به انگلیسی: Chilton) شهری در شهرستان کلومت ایالت ویسکانسین است که در سال ۱۸۷۷ بنیان‌گذاری شده‌است. این شهر طبق سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی ۳٬۹۳۳ نفر جمعیت داشته‌است.
مریدن، آیووا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= آیووا, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Meriden, Iowa | Meriden, Iowa |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of Meriden, Iowa: Location of Meriden, Iowa
مختصات: ۴۲°۴۷′۳۹″ شمالی ۹۵°۳۸′۳″ غربی﻿ / ﻿۴۲٫۷۹۴۱۷°شمالی ۹۵٫۶۳۴۱۷°غربی﻿ / 42.79417; -95.63417: مختصات: ۴۲°۴۷′۳۹″ شمالی ۹۵°۳۸′۳″ غربی﻿ / ﻿۴۲٫۷۹۴۱۷°شمالی ۹۵٫۶۳۴۱۷°غربی﻿ / 42.79417; -95.63417
ایالت:  آیووا
شهرستان: شهرستان چروکی، آیووا
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۱۱ مایل مربع (۰٫۲۸ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۱۱ مایل مربع (۰٫۲۸ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۴۱۱ فوت (۴۳۰ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۱۵۹
 • برآورد (2012): ۱۵۷
 • تراکم: ۱۴۴۵٫۵/مایل مربع (۵۵۸٫۱/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 51037
کد منطقه: 712
FIPS code: 19-51150
GNIS feature ID: 0459003
مریدن (به انگلیسی: Meriden) شهری در ایالت آیووا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۵۹ نفر بوده‌است.
ریش‌پری نرم‌مو

| ریش‌پری نرم‌مو | ریش‌پری نرم‌مو |
| --- | --- |
خوشه‌ای از گیاه ریش‌پری نرم‌مو: خوشه‌ای از گیاه ریش‌پری نرم‌مو
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: گیاهان
(طبقه‌بندی‌نشده):: آوندداران
(طبقه‌بندی‌نشده):: گیاهان گل‌دار
(طبقه‌بندی‌نشده):: تک‌لپه‌ای‌ها
(طبقه‌بندی‌نشده):: تک‌لپه‌ای‌های برگ‌بیدی
راسته:: گندم‌سانان
تیره:: گندمیان
زیرخانواده:: خوشه‌واران
سرده:: ریش‌پری
گونه:: ریش‌پری نرم‌مو
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Pennisetum villosum رابرت، جورج: Pennisetum villosum رابرت، جورج
ریش‌پری نرم‌مو (نام علمی: Pennisetum villosum)، گونه‌ای از گیاهان گل‌دار از خانواده علف گندمیان است که با نام رایج علف‌ بالاپر یا فقط بالاپر شناخته می‌شود. این گیاه بومی شمال‌شرقی آفریقا و بخش‌هایی از شبه‌جزیره عربستان است و در جاهای دیگر به‌عنوان گیاه زینتی می‌روید. گاهی می‌توان آن را در حال رشد وحشی در جایی که از کشت فرار کرده است یافت.
شرح گیاه

این یک علف چندساله است که به‌صورت توده‌های زمین‌ساقه رشد نموده و ساقه‌های ایستاده تا حدود ۷۵ سانتی‌متر را تولید می‌کند. گل آذین خوشه‌ای (Panicle) از سنبلچه‌های خوشه‌ای است که توسط توده‌ای ابر مانند از پرزهای سفید مویچه‌ای به‌طول تا ۵ سانتی‌متر احاطه شده است.
نام علمی

نام خاص لاتین ویلوسوم (villosum) به معنای "با موهای نرم" است.
در آب و هوای معتدل در نواحی معتدل یا ساحلی مقاوم است، جایی که دما خیلی زیر صفر نمی‌رسد. به طور متناوب، اغلب به‌صورت گیاه یک‌ساله رشد می‌کند. این گیاه جایزه شایستگی باغبانی انجمن سلطنتی باغبانی را به‌دست آورده است.
جزیره سنت مارتین

جزیره سنت مارتین
جزیره سنت مارتین (بنگالی: সেন্টমার্টিন দ্বীপ، به زبان رمانتیک: Senṭmarṭin dip) جزیره کوچکی است (منطقه ای به طول تنها ۳ کیلومتر مربع) در جنوب شرقی بخش بایگال، در حدود ۹ کیلومتر مربع شبه جزیره نفت و جنوبی‌ترین بخش بنگلادش را تشکیل می‌دهد. یک جزیره کوچک مجاور وجود دارد که در جزر و مد از هم جدا می‌شود، به نام Chera Dwip. در حدود ۸ کیلومتری (۵ مایلی) غرب ساحل شمال غربی میانمار، در دهانه رودخانه ناف قرار دارد.
معرفی

هزاران سال پیش، این جزیره امتداد شبه جزیره تکناف بود، اما بخشی از این شبه جزیره بعداً زیر آب رفت و به این ترتیب جنوبی‌ترین قسمت شبه جزیره فوق به جزیره تبدیل شد و از سرزمین اصلی بنگلادش جدا شد. این جزیره برای اولین بار در قرن هجدهم توسط بازرگانان عرب سکنی گزیده شد که آن را «جزیره» نامیدند. در طول اشغال بریتانیا، این جزیره به نام معاون وقت کمیسیونر چیتاگونگ، آقای مارتین، به عنوان جزیره سنت مارتین نامگذاری شد. نام‌های محلی این جزیره «ناریکل جینجیرا» به معنای «جزیره نارگیل» و «داروچینی دویپ» به معنای «جزیره دارچین» است. این تنها جزیره مرجانی در بنگلادش است. شیخ حسینه، نخست‌وزیر سابق بنگلادش معتقد است که ایالات متحده در استعفای وی دست داشته و دلیل آن امتناع وی از انتقال جزیره سنت مارتین به آمریکا برای ساخت پایگاه نظامی آمریکایی در آن بوده است.
ساختار اداری

این جزیره پریشاد اتحادیه سنت مارتین را تشکیل می‌دهد. دارای ۹ روستا/منطقه:
مجموعه UP جزیره سنت مارتین
Paschim Para (محله غربی)
دیل پارا
اوتار پارا (محله شمالی)
Majher Para (محله میانی)
پوربا پارا (محله شرقی)
کنار پارا (محله لبه)
نذرال پارا (محله نذرال)
گلاچیپا (به معنای واقعی کلمه "گردن باریک")
دخین پارا (محله جنوبی)
ساکنان

اکثر ساکنان این جزیره با حدود 3700 عمدتاً از ماهیگیری زندگی می‌کنند. محصولات اصلی دیگر برنج و نارگیل هستند. جلبک‌ها در این جزیره بسیار رایج هستند، جمع‌آوری، خشک شده و به میانمار صادر می‌شوند. بین ماه‌های اکتبر و آوریل، ماهیگیران مناطق همسایه ماهی‌های صید شده خود را به بازار عمده فروشی موقت جزیره می‌آورند. با این حال، واردات مرغ، گوشت و سایر مواد غذایی از سرزمین اصلی بنگلادش و میانمار وارد می‌شود. از آنجایی که مرکز و جنوب عمدتاً زمین‌های کشاورزی و کلبه‌های موقتی هستند، بیشتر سازه‌های دائمی در اطراف شمال دور قرار دارند.
در فصل بارندگی به دلیل شرایط خطرناک خلیج بنگال، اهالی مجالی برای رفتن به سرزمین اصلی (تکناف) ندارند و زندگی آنها ممکن است خطرناک شود. بیمارستانی در جزیره وجود دارد، اما در گذشته اغلب پزشک وجود نداشته است.[نیازمند منبع]
آب و هوا

بهترین آب و هوا معمولاً بین نوامبر و فوریه است. این فصل عمده گردشگری است. بین ماه مارس و ژوئیه، طوفان‌ها ممکن است رخ دهند. این جزیره در سال ۱۹۹۱ توسط یک طوفان ویران شد، اما به‌طور کامل بهبود یافته است، و توسط سونامی سال ۲۰۰۴ دست نخورده بود. مارس تا جولای فصلی برای گردشگران نیست.
تنوع زیستی و پتانسیل اکتشاف زیستی

تحقیقات اداره محیط زیست بنگلادش (DoE)، با کمک UNDP، نشان می‌دهد که این جزیره دارای تعدادی اکوسیستم از جمله مناطق مرجانی، جنگل‌های حرا، تالاب‌ها و مناطق سنگی است. این جزیره یک پناهگاه امن برای گونه‌های مختلف جانوران است. وجود ۱۵۳ گونه علف هرز دریایی، ۶۶ گونه مرجان، ۱۸۷ گونه صدف، ۲۴۰ گونه ماهی، ۱۲۰ گونه پرنده، ۲۹ گونه خزنده و ۲۹ گونه پستاندار در جزیره سنت مارتین در سال ۲۰۱۰ ثبت شد. منطقه مجاور در سال ۲۰۲۲ به عنوان منطقه حفاظت شده دریایی اعلام شده است.
حمل و نقل

تنها راه رسیدن به جزیره سنت مارتین حمل و نقل آبی است: قایق و کشتی (بیشتر برای گردشگران) از Cox Bazar و Teknaf. این جنوبی‌ترین اتحادیه بنگلادش است که در ۱۲۰ کیلومتری شهر کاکس بازار واقع شده است. تنها وسیله حمل و نقل داخلی جزیره، ون غیر موتوری (کشیده شده توسط انسان) است. جاده‌ها بتنی و وضعیت آنها مناسب است. همه هتل‌ها تا ساعت ۱۱ شب ژنراتور دارند که بعد از آن مجاز نیستند، بنابراین به انرژی خورشیدی متکی هستند که در سراسر جزیره محبوب است. از زمان وقوع طوفان در سال ۱۹۹۱، برق از شبکه سراسری تأمین نمی‌شود.
اختلاف بر سر حاکمیت و تیراندازی به ماهیگیران سنت مارتین

ماهیگیری یکی از بزرگ‌ترین فعالیت‌های حرفه ای جزیره سنت مارتین با ۵۵۰۰ ساکن است. با این حال، اختلافات ارضی بین میانمار و بنگلادش منجر به تنش بین کشورها شده است که می‌تواند به خشونت کشیده شود و اغلب ماهیگیران غیرمسلح بنگلادشی را هدف قرار می‌دهد. در زیر خلاصه ای از حوادث تیراندازی علیه ماهیگیران سنت مارتین آمده است:
در ۷ اکتبر ۱۹۹۸، بین سه تا پنج ماهیگیر بنگلادشی توسط نیروهای نیروی دریایی برمه در نزدیکی ساحل جزیره سنت مارتین کشته شدند.
در ۸ سپتامبر ۱۹۹۹، یک ماهیگیر بنگلادشی توسط نیروهای نیروی دریایی برمه در نزدیکی جزیره سنت مارتین مورد اصابت گلوله قرار گرفت و کشته شد. ۹ خدمه قایق ماهیگیری قربانی آن را رها کردند، برای جان خود شنا کردند و توسط نیروهای بنگلادشی نجات یافتند. دولت بنگلادش یادداشت اعتراضی رسمی به میانمار تسلیم کرد.
در ۶ اکتبر ۲۰۱۸، دولت میانمار نقشه ۲۰۱۵–۲۰۱۸ واحد مدیریت اطلاعات میانمار را به روز کرد که سنت مارتین را به عنوان بخشی از قلمرو مستقل خود نشان می‌داد و نقشه‌ها را در دو وب سایت جهانی پخش کرد. پس از این رویداد، سفیر میانمار در داکا توسط دولت بنگلادش در ۶ اکتبر ۲۰۱۸ احضار شد. دریاسالار عقب (متوفی) ام خورشید علم، وزیر امور دریایی در وزارت امور خارجه، دولت بنگلادش یک یادداشت اعتراضی شدیداً تسلیم کرد. به او فرستاده میانمار گفت که نشان دادن جزیره سنت مارتین به عنوان بخشی از قلمرو کشورش یک «اشتباه» است.
مرجان های جزیره سنت مارتین
یک هتل تفریحی در جزیره سنت مارتین
آتنا اشتیاقی

| آتنا اشتیاقی | آتنا اشتیاقی |
| --- | --- |
اشتیاقی در کنسرت شهر خاموش (اردیبهشت ۱۳۹۸): اشتیاقی در کنسرت شهر خاموش (اردیبهشت ۱۳۹۸)
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: آتنا مستعان اشتیاقی
زاده: ۳ فروردین ۱۳۶۸ ‏(۳۵ سال) تهران
ژانر: موسیقی کلاسیک
ساز(ها): ویولنسلکنترباسشهنواز
همکاری‌های مرتبط: محمدرضا شجریان، شهرام ناظری، کیهان کلهر، همایون شجریان، علیرضا قربانی
اعضا: ارکستر سمفونیک تهران ارکستر ملی ایران کوارتت مینیاتور
سازهای اصلی: سازهای اصلی
ویولنسل: ویولنسل
تحصیلات: هنرستان عالی موسیقی
آتنا اشتیاقی (زادهٔ ۳ فروردین ۱۳۶۸) نوازندهٔ ویولنسل و کنترباس اهل ایران است.
زندگی هنری

آتنا مستعان اشتیاقی در ۳ فروردین ۱۳۶۸ در تهران زاده شد. او در هنرستان موسیقی تهران در رشتهٔ نوازندگی تحصیل کرد و ساز ویلنسل را نزد کریم قربانی فراگرفت. پس از آن، تحصیلاتش را در دانشگاه علمی کاربردی ادامه داد اما به دلایلی دانشگاه را نیمه‌کاره رها کرد.
خانوادهٔ او از اهالی هنر هستند. پدر بزرگ او رضا هوشمند، مادربزرگش فرخ‌لقا هوشمند، مادرش فرشته هوشمند (مشهور به فرشته مهبان) و پدرش بهزاد اشتیاقی بازیگر بوده‌اند.
اشتیاقی در سال ۱۳۹۳ در کنار چند نوازندهٔ دیگر به عنوان برندهٔ تندیس بهترین نوازنده سازهای غربی در دومین جشن سالانهٔ موسیقی‌ما انتخاب شد.