stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ماریا اوگریکا
آهنگ‌شناسی

| سال | تک آهنگ | سازنده(ها) | یادداشت‌ها |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۰۵ | جغرافیا | مرکز فرهنگی Dečji Beograd (DKCB) - مرکز فرهنگی کودکان بلگراد | ورود به فینال ملی صربستان برای مسابقات جوان ترانهٔ یورو ویژن ۲۰۰۵مسابقه آهنگ یوروویژن ۲۰۰۵ |
| ۲۰۰۷ | شب شب | فیلیپ تراژانوفسکی | FeDemus 2007 |
| ۲۰۰۸ | نوبو puno zvezda | ماریا اوگریکا | ورود و برنده فیدیموس ۲۰۰۸ |
| ۲۰۰۸ | استینا ج | ماریا اوگریکا، ماتیجا میهایلوویچ | دوت با متیجا میخائیلوویچ، شرکت در فینال ملی صربستان برای مسابقات آهنگ یورو ویژن ۲۰۰۸مسابقات آهنگ یوروویژن ۲۰۰۸ |
| ۲۰۰۸ | بهترین چیز | ماریا اوگریکا، لزار ووجانیچ، دوشیکا اریچ | اولین نسخه FeDemus 2009. آهنگ |
| ۲۰۰۹ | بیا از اینجا | ماریا اوگریکا | ورود به فینال ملی صربستان برای مسابقه آهنگ یوروویژن جوان ۲۰۰۹ |
| ۲۰۰۹ | Ljubav opet dobija | ماریا اوگریکا | نسخه نهایی و ورودی برای FeDemus 2009. |
| ۲۰۱۰ | همه چیز در ذهنم | ماریا اوگریکا، لزار ووجانیچ | ورود به FeDemus 2010. |
| ۲۰۱۱ | بدون تو اسماها | ماریا اوگریکا، لزار ووجانیچ | ناشنوا |
| ۲۰۱۱ | من از اینجا نمی‌برم | ماریا اوگریکا | دوت؛ کار موقت FeDemus 2011. |
| ۲۰۱۲ | بدون تو اسماها | ماریا اوگریکا، لزار ووجانیچ | تک تک رسمی |
| ۲۰۱۲ | نوین دان | ماریا اوگریکا | قانون فاصلاتی FeDemus 2012. |
| ۲۰۱۳ | استانی | ماریا اوگریکا، لزار ووجانیچ | واحد رسمی، متنافس بالقوه بیوسونگ ۲۰۱۳ (فائنل ملی صربستان برای مسابقات آهنگ یوروویژن ۲۰۱۳) |
| ۲۰۱۴ | Zauvek bi trajalo | لزار ووجانیچ | تک تک رسمی |
| ۲۰۱۶ | سلاویج | ماریا اوگریکا، لزار ووجانیچ | تک آهنگ رسمی، به زودی |
شلوری (هوراند)

village در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| شلوری شلوری | شلوری شلوری |
| --- | --- |
village: village
شلوری: شلوری
مختصات: ۳۸°۵۳′۲۵″ شمالی ۴۷°۱۹′۵۳″ شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۸۹۰۲۸°شمالی ۴۷٫۳۳۱۳۹°شرقی﻿ / 38.89028; 47.33139: مختصات: ۳۸°۵۳′۲۵″ شمالی ۴۷°۱۹′۵۳″ شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۸۹۰۲۸°شمالی ۴۷٫۳۳۱۳۹°شرقی﻿ / 38.89028; 47.33139
استان‌های ایران: استان آذربایجان شرقی
شهرستان‌های ایران: شهرستان هوراند
بخش (تقسیمات کشوری): بخش مرکزی شهرستان هوراند
تقسیمات کشوری در ایران: دهستان دودانگه (هوراند)
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۵۶
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
شلوری یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان دودانگه شهرستان هوراند واقع شده‌است.این روستا ۵۶ نفر جمعیت دارد.
کارخانه اجساد آلمانی

قیصر سوم (از ۱۸۸۸ تا ۱۹۱۸)
«و فراموش نکنید که قیصر شما برای شما مفید خواهد بود — زنده یا مرده»
پانچ، ۲۵ آوریل ۱۹۱۷
کارخانه اجساد آلمانی (به آلمانی: Kadaververwertungsanstalt)(به معنای کارخانه استفاده از لاشه) که گاهی اوقات «آثار اعطای اجساد آلمانی» یا «کارخانه پیه» نیز نامیده می‌شود، یکی از بدنام‌ترین داستان‌های تبلیغاتی ضد جنایت آلمانی بود که در جنگ جهانی اول منتشر شد. در سال‌های پس از جنگ، تحقیقات در بریتانیا و فرانسه نشان داد که این داستان‌ها نادرست بوده‌است.
طبق داستان، کارخانه اجساد آلمانی تأسیسات ویژه‌ای بود که ظاهراً توسط آلمانی‌ها اداره می‌شد که در آن به دلیل اینکه چربی‌ در آلمان به دلیل محاصره دریایی بریتانیا بسیار کمیاب بود، از اجساد میدان جنگ در آلمان چرب گرفته می‌شد که سپس برای تولید نیتروگلیسرین، شمع، روان‌کننده‌ها و حتی چکمه استفاده می‌شد و ظاهراً در پشت خط مقدم توسط انجمن بازیافت زباله آلمان (به آلمانی: DAVG - Deutsche Abfall-Verwertungs Gesellschaft) اداره می‌شد.
مورخ، پیرز برندون آن را «وحشتناک‌ترین داستان جنایت» جنگ جهانی اول می‌داند در حالی که روزنامه‌نگار، فیلیپ نایتلی آن را «محبوب‌ترین داستان قساوت جنگ» نامیده است. پس از جنگ، جان چارتریس رئیس سابق سپاه اطلاعات در ستاد کل نیرو‌های اعزامی بریتانیا، ظاهراً در یک سخنرانی اظهار داشت که او این داستان را برای اهداف تبلیغاتی با هدف اصلی پیوستن چینی‌ها به جنگ علیه آلمان اختراع کرده است.
پژوهشگران اخیر این ادعای چارتریس داستان را معتبر نمی‌دانند. راندال مارلین، مورخ با اشاره به روزنامه‌های متعلق به آلفرد هارمزورث، نخستین ویکنت نورث‌کلیف، می‌گوید: «منبع واقعی داستان را می‌توان در صفحات مطبوعات نورث‌کلیف یافت». آدریان گرگوری فرض می‌کند که این داستان از شایعاتی سرچشمه می‌گیرد که سال‌ها پخش می‌شد و این که توسط هیچ فردی «اختراع» نشده بود: «کارخانه جسد اختراع یک تبلیغ‌کننده شیطانی نبود؛ این یک افسانه عامیانه، یک «افسانه محلی» بود که ماه‌ها قبل از دریافت هر گونه اطلاعیه رسمی منتشر شده‌بود».
تاریخ > شایعات و کاریکاتور

به نظر می‌رسد تا سال ۱۹۱۵ شایعاتی مبنی بر استفاده آلمانی‌ها از بدن سربازان خود برای ایجاد چربی وجود داشته باشد. سینتیا آسکوئیث در دفتر خاطرات خود در ۱۶ ژوئن ۱۹۱۵ خاطرنشان کرد: «ما در مورد این شایعه بحث کردیم که آلمانی‌ها حتی اجساد آنها را با تبدیل آنها به گلیسیرین با محصول جانبی صابون استفاده می‌کنند.» چنین داستان‌هایی در سال‌های ۱۹۱۵ و ۱۹۱۶ نیز در مطبوعات آمریکا ظاهر شد. مطبوعات فرانسوی نیز در Le Gaulois در فوریه ۱۹۱۶ آن را مطرح کردند. در سال ۱۹۱۶ کتابی از کاریکاتورهای لوئیس ریمیکرز منتشر شد. یکی اجساد سربازان آلمانی را در حال بارگیری در گاری در دسته‌های بسته‌بندی شده نشان می‌داد. هوراس واچل با این نظر نوشته بود: «یک شیمیدان برجسته به من می‌گوید که شش پوند گلیسیرین را می‌توان از جسد یک هون کاملاً تغذیه شده استخراج کرد… این بدبختان وقتی زنده بودند، بی رحمانه به قتل‌عام گریزناپذیر سوق داده شدند. آنها با بی رحمی به کوره‌های بلند فرستاده می‌شوند. یک میلیون مرد مرده به شش میلیون پوند گلیسیرین تبدیل می‌شوند.» کاریکاتور بعدی بروس بایرنسفادر نیز به این شایعه اشاره کرد که یک کارگر آلمانی مهمات را به تصویر می‌کشد که به قوطی گلیسیرین نگاه می‌کند و می‌گوید: «افسوس! برادر بیچاره من!» (مثل یک تبلیغ معروف برای بووریل).
در سال ۱۹۱۷ بریتانیا و متحدان آنها امیدوار بودند که چین را وارد جنگ علیه آلمان کنند. در ۲۶ فوریه ۱۹۱۷، روزنامه انگلیسی زبان North-China Daily News داستانی را منتشر کرد مبنی بر اینکه رئیس‌جمهور چین فنگ گوژانگ از تلاش‌های دریاسالار پل فون هینتزه برای تحت تأثیر قرار دادن او وحشت زده شده بود، هنگامی که «دریاسالار پیروزمندانه اعلام کرد که در حال استخراج گلیسیرین از مرده هستند. سربازان!». این داستان توسط روزنامه‌های دیگر انتخاب شد.
در همه این موارد، داستان به عنوان شایعه یا چیزی که از مردم شنیده می‌شد گفته می‌شد که «در جریان» قرار داشتند. به عنوان واقعیت مستند ارائه نشده است.
ادعاهای پس از جنگ > سخنرانی چارتریس

در ۲۰ اکتبر ۱۹۲۵، نیویورک تایمز از سخنرانی سرتیپ جان چارتریس در کلوپ هنرهای ملی در شب گذشته گزارش داد. چارتریس در آن زمان نماینده محافظه‌کار گلاسکو بود، اما در بخشی از جنگ به عنوان رئیس اطلاعات ارتش خدمت کرده بود. به گزارش تایمز، سرتیپ به مخاطبانش گفت که داستان کارخانه اجساد را به عنوان راهی برای برانگیختن چینی‌ها علیه آلمانی‌ها اختراع کرده است و شرح دو عکسی که در اختیار او قرار گرفته بود را جابجا کرده است، یکی از آنها سربازان کشته شده را نشان می‌دهد. برای تشییع جنازه توسط قطار برداشته شد، دومی واگن قطار حامل اسب‌هایی را نشان می‌دهد که باید برای کود فرآوری شوند. یکی از افراد زیردست پیشنهاد جعل دفتر خاطرات یک سرباز آلمانی را برای تأیید اتهام کرده بود، اما چارتریس این ایده را وتو کرد.
در بازگشت به بریتانیا، چارتریس گزارش نیویورک تایمز در بیانیه‌ای به تایمز به صراحت تکذیب کرد و گفت که او فقط گمانه‌زنی‌هایی را تکرار می‌کند که پیشتر در کتاب این سال‌های پرحادثه در سال ۱۹۲۴ منتشر شده بود: سده بیستم در حال ساخت. این به مقاله‌ای از برتراند راسل اشاره دارد که در آن راسل ادعا می‌کند که
هر واقعیتی که ارزش تبلیغاتی داشت، نه همیشه با توجه دقیق به حقیقت، به دست می‌آمد. به عنوان مثال، این بیانیه که آلمانی‌ها اجساد انسان را می‌جوشانند تا از آنها ژلاتین و سایر مواد مفید استخراج کنند، در سراسر جهان تبلیغ شد. این داستان به‌طور گسترده در چین مورد استفاده قرار گرفت، زمانی که مشارکت آن کشور مورد نظر بود، زیرا امید می‌رفت که احترام مشهور چینی‌ها به مردگان را شوکه کند… داستان توسط یکی از کارمندان بخش تبلیغات بریتانیا به طرز بدبینانه‌ای پیش می‌رود. مردی که آلمانی را خوب می‌داند، کاملاً می‌داند که «کاداور» به معنای «لاشه» است، نه «جسد»...
چارتریس اظهار داشت که او صرفاً گمانه زنی‌های راسل را تکرار کرده است و اطلاعات اضافی دربارهٔ دفتر خاطرات جعلی پیشنهادی را اضافه کرده است:
برخی پیشنهادها و گمانه‌زنی‌ها در مورد منشأ داستان کاداور که قبلاً در «این سال‌های پرحادثه» (انتشارات دایرةالمعارف بریتانیا) و جاهای دیگر منتشر شده است، که تکرار کردم، بدون شک ناخواسته، اما متأسفانه به قطعیت تبدیل شده است. اظهارات واقعی و منتسب به من. برای اینکه هنوز شکی وجود نداشته باشد، بگذارید بگویم که من نه داستان کاداور را اختراع کردم و نه شرح عکس‌ها را تغییر دادم و نه از مطالب جعلی برای اهداف تبلیغاتی استفاده کردم. ادعاهایی که من این کار را انجام دادم نه تنها نادرست بلکه پوچ است، زیرا تبلیغات به هیچ وجه تحت نظر G.H.Q نبوده است. فرانسه، جایی که من مسئول سرویس‌های اطلاعاتی بودم. من باید به اندازه عموم مردم علاقه‌مند باشم که بدانم منشأ واقعی داستان کاداور چه بوده است. G.H.Q. فرانسه تنها زمانی وارد شد که یک دفتر خاطرات ساختگی از داستان Kadaver ارائه شد. وقتی کشف شد که این دفتر خاطرات ساختگی است، بلافاصله رد شد.
این سؤال بار دیگر در پارلمان مطرح شد و سر لمینگ ورتینگتون-ایوانز گفت که این داستان که آلمانی‌ها کارخانه‌ای برای تبدیل اجساد برپا کرده بودند اولین بار در ۱۰ آوریل ۱۹۱۷ در Berliner Lokal-Anzeiger ظاهر شد. و در روزنامه‌های بلژیکی l'Independance Belge و La Belgique.
سر آستن چمبرلین در نهایت ثابت کرد که دولت بریتانیا نادرست بودن این داستان را پذیرفته است، زمانی که در پاسخی در پارلمان در ۲ دسامبر ۱۹۲۵ گفت که صدراعظم آلمان به او اجازه داده است که بر اساس اختیارات دولت آلمان بگوید که هرگز چیزی وجود نداشته است. اساس داستان، و اینکه او از طرف دولت اعلیحضرت انکار را پذیرفت.
ادعاهای پس از جنگ > میان جنگ و جنگ جهانی دوم

این ادعا که چارتریس این داستان را ابداع کرد تا نظر چینی‌ها را علیه آلمانی‌ها تحت تأثیر قرار دهد، در کتاب بسیار تأثیرگذار لرد آرتور پونسونبی، دروغ در زمان جنگ، که طبق عنوان فرعی آن، «مجموعه‌ای از دروغ‌ها» را بررسی می‌کرد، انتشار گسترده‌ای داشت. در سراسر ملل در طول جنگ بزرگ منتشر شد. جورج سیلوستر ویرک، نویسنده طرفدار نازی، در کتاب خود در سال ۱۹۳۱ با انتشار میکروب‌های نفرت، تأکید کرد که چارتریس داستان را آغاز کرده است:
این توضیح توسط خود ژنرال چارتریس در سال ۱۹۲۶ [کذا] در یک شام در کلوپ هنرهای ملی، شهر نیویورک ارائه شد. بعداً با انکار دیپلماتیک مواجه شد، اما عموماً پذیرفته شده است.
اظهارات ادعایی چارتریس در سال ۱۹۲۵ بعداً به آدولف هیتلر مهمات لفاظی داد تا انگلیسی‌ها را دروغگویان نشان دهد که جنایات جنگی خیالی را اختراع می‌کنند. باور عمومی که Kadaververwertungsanstalt به دلیل تأثیر منفی تبلیغات در طول جنگ جهانی دوم بر شایعات در مورد هولوکاست، ابداع شده بود. یکی از اولین گزارش‌ها در سپتامبر ۱۹۴۲، معروف به «کابل استرنبوخ» اعلام کرد که آلمانی‌ها «حدود صد هزار یهودی را به شکل حیوانی در ورشو می‌کشتند» و «از اجساد کشته‌شدگان صابون و کودهای مصنوعی تولید می‌شود». ویکتور کاوندیش-بنتینک، رئیس کمیته اطلاعات مشترک بریتانیا، خاطرنشان کرد که این گزارش‌ها بسیار شبیه به «داستان‌های مربوط به استفاده از اجساد انسان در طول جنگ گذشته برای ساخت چربی بود که دروغی عجیب بود». به همین ترتیب، قرن مسیحی اظهار داشت که "توازی بین این داستان و داستان قساوت «کارخانه اجساد» در جنگ جهانی اول بسیار قابل توجه است که نمی‌توان نادیده گرفت. پژوهشگر آلمانی یواخیم نئاندر خاطرنشان می‌کند که «شکی نیست که استفاده تجاری گزارش شده از اجساد یهودیان مقتول اعتبار اخباری را که از لهستان می‌رسید را تضعیف کرد و اقدامی را که ممکن بود جان بسیاری از یهودیان را نجات دهد.»
بورسیه اخیر

پژوهش‌های مدرن از این دیدگاه حمایت می‌کند که این داستان از شایعاتی که در میان سربازان و غیرنظامیان در بلژیک پخش می‌شد، ناشی شد و اختراع ماشین تبلیغاتی بریتانیا نبود. پس از این گزارش در Berliner Lokal-Anzeiger از شایعه به «واقعیت» آشکار تبدیل شد. در مورد یک کارخانه واقعی پردازش جسد ظاهر شد. عبارت مبهم این گزارش به روزنامه‌های بلژیکی و بریتانیایی اجازه داد تا آن را به عنوان دلیلی بر شایعات استفاده از اجساد انسان تفسیر کنند. فیلیپ نایتلی می‌گوید که چارتریس ممکن است این ادعا را جعل کرده باشد که او این داستان را برای تحت تأثیر قرار دادن مخاطب خود اختراع کرده است، بدون اینکه متوجه حضور یک خبرنگار باشد. راندال مارلین می‌گوید که ادعای چارتریس مبنی بر اختراع داستان در تعدادی از جزئیات «به‌طور آشکار نادرست» است. با این حال، ممکن است یک دفتر خاطرات جعلی ایجاد شده باشد اما هرگز استفاده نشده باشد. با این وجود، این دفترچه خاطرات، که چارتریس ادعا می‌کرد هنوز «در موزه جنگ لندن» وجود دارد، هرگز پیدا نشد. همچنین ممکن است چارتریس پیشنهاد کرده باشد که این داستان در چین تبلیغات مفیدی خواهد بود، و او یک عکس اشتباه ایجاد کرده است تا برای چینی‌ها ارسال شود، اما باز هم هیچ مدرکی در این مورد وجود ندارد.
آدریان گرگوری به شدت از روایت لرد پونسونبی در دروغ در زمان جنگ انتقاد می‌کند و استدلال می‌کند که داستان، مانند بسیاری دیگر از داستان‌های جنایت ضد آلمانی، از سربازان عادی و اعضای عمومی سرچشمه می‌گیرد: «فرایند بیشتر از پایین به بالا بود تا بالا. پایین، و در بیشتر داستان‌های ظالمانه دروغین، «مردم مطبوعات را گمراه می‌کردند»، نه اینکه یک دستگاه تبلیغاتی شوم مطبوعاتی مردم بی‌گناه را فریب دهد. یواخیم نئاندر می‌گوید که این فرایند بیشتر شبیه یک «حلقه بازخورد» بود که در آن داستان‌های قابل قبولی توسط مبلغانی مانند چارتریس انتخاب و استفاده می‌شد: «چارتریس و دفترش احتمالاً نقشی در ایجاد داستان «کارخانه جسد» نداشته‌اند. با این حال، می‌توان با خیال راحت فرض کرد که آنها فعالانه در گسترش آن مشارکت داشته‌اند.» علاوه بر این، اگر روزنامه‌های معتبری مانند تایمز در سال ۱۹۱۷ آن را مطرح نمی‌کردند، این داستان چیزی بیش از شایعه باقی نمی‌ماند.
شیمون روبینشتاین نویسنده اسرائیلی در سال ۱۹۸۷ پیشنهاد کرد که ممکن است داستان کارخانه اجساد حقیقت داشته باشد، اما چارتریس می‌خواهد آن را بی‌اعتبار کند تا پس از معاهده لوکارنو در سال ۱۹۲۵ روابط هماهنگ با آلمان پس از جنگ را تقویت کند. روبینشتاین اظهار داشت که چنین کارخانه‌هایی «کارخانه‌های آزمایشی احتمالی برای مراکز نابودی نازی‌ها در طول جنگ جهانی دوم هستند». نئاندر این پیشنهاد را بیهوده رد می‌کند.
پالیساد، کلرادو

مکان در 23x15px|border |alt=|link= کلرادو, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Town of Palisade, Colorado | Town of Palisade, Colorado |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
نام مستعار: Peach Capital of Colorado: نام مستعار: Peach Capital of Colorado
Location in Mesa County and the state of کلرادو: Location in Mesa County and the state of کلرادو
مختصات: ۳۹°۶′۳۴″ شمالی ۱۰۸°۲۱′۱۵″ غربی﻿ / ﻿۳۹٫۱۰۹۴۴°شمالی ۱۰۸٫۳۵۴۱۷°غربی﻿ / 39.10944; -108.35417: مختصات: ۳۹°۶′۳۴″ شمالی ۱۰۸°۲۱′۱۵″ غربی﻿ / ﻿۳۹٫۱۰۹۴۴°شمالی ۱۰۸٫۳۵۴۱۷°غربی﻿ / 39.10944; -108.35417
ایالت:  کلرادو
County: Mesa County
Incorporated (town): April 4, 1904
حکومت: حکومت
 • نوع: فهرست شهرها و روستاهای کلرادو
 • شهردار: Dave Walker
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۱ مایل مربع (۲٫۸ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۱ مایل مربع (۲٫۸ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۴۷۲۸ فوت (۱۴۴۱ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۲٬۶۹۲
 • تراکم: ۲۴۰۰/مایل مربع (۹۶۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۷ (Mountain (MST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۶ (MDT)
زیپ‌کد: 81526
کد منطقه: 970
FIPS code: 08-56970
GNIS feature ID: 0174630
وبگاه: Town of PalisadeVisitor Info
پالیساد (به انگلیسی: Palisade) شهری در ایالت کلرادو کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲٬۶۹۲ نفر بوده‌است.
مارگریت کوچینسکی

| مارگریت کوچینسکی | مارگریت کوچینسکی |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: مارگریت اشتینفلد
زادهٔ: ۵ دسامبر ۱۹۰۴ بیشهایم، آلزاس-لورن، آلمان
درگذشت: ۱۵ ژانویهٔ ۱۹۹۸ (۹۳ سال) برلین، آلمان
پیشه(ها): اقتصاد نویسنده مترجم
همسر: Jürgen Kuczynski
فرزندان: Madeleine Peter Thomas
مارگریت کوچینسکی (Marguerite Kuczynski) (نام هنگام تولد: مارگریت اشتینفلد) (Marguerite Steinfeld) ‏(۵ دسامبر ۱۹۰۴ – ۱۵ ژانویه ۱۹۹۸)، اقتصاددان اروپایی و دانشمند ادبیات بود. او در آلمان به دنیا آمده و وفات کرد. برخی از سال‌های پُرحاصل (مخصوصاً کسانی که به خوانندگان انگلیسی زبان) مستند شده او در انگلستان سپری شد، جاییکه او به عنوان یک کمپینر زن به شهرت دست یافت.
زندگی شخصی

از کوچینسکی‌ها سه فرزند داشتند: مادلین (۱۹۳۲)، پیتر (۱۹۳۷) و توماس (۱۹۴۴). از این میان، توماس کوچینسکی به عنوان یک اقتصاددان و آمارنگار شخصیت برجسته شد که به خاطر کارهایش روی مطالبات خسارت قربانیان سیاست‌های کار اجباری زمان جنگ المان، معروف است. ریتا کوچینسکی که در سرزمین‌های آلمانی زبان به عنوان یک نویسنده – فیلسوف (و اخیراً به عنوان یک ناول نویس) شناخته می‌شود، نوه‌ها مارگریت کوچینسکی است.
مارگریت کوچینسکی در ژانویه ۱۹۹۸ میلادی در برلین، چند ماه پس از مرگ شوهرش، درگذشت. در آن سال توماس کوچینسکی و خانمش ریتا، پس از چندین سال جدایی از هم طلاق گرفتند.
روفینا

مکان
| روفینا | روفینا |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
روفینا: روفینا
Rufina railway station: Rufina railway station
ناحیه: توسکانی
استان / شهرستان: استان فلورانس (FI)
دهستان: Agna, Casi, Casini, Castelnuovo, Cigliano, Consuma, Contea, Falgano, Masseto, Pomino, Rimaggio, Scopeti, Selvapiana, Stentatoio, Turicchi
حکومت: حکومت
 • شهردار: Mauro Pinzani
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۵٫۷ کیلومتر مربع (۱۷٫۶ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۱۵ متر (۳۷۷ فوت)
جمعیت (2007): جمعیت (2007)
 • کل: ۷۳۸۲
 • تراکم: ۱۶۰/کیلومتر مربع (۴۲۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Rufinesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: ۵۰۰۶۸
پیش‌شماره تلفن: ۰۵۵
وبگاه: وبگاه رسمی
روفینا (به ایتالیایی: Rufina) یک کومونه در ایتالیا است که در استان فلورانس واقع شده‌است.
خصوصیات

روفینا ۴۵٫۷ کیلومترمربع مساحت و ۷٬۳۸۲ نفر جمعیت دارد و ۱۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده

شهر دتلباخ خواهرخواندهٔ روفینا هست.
مرده خنده‌دار

| مرده خنده‌دار | مرده خنده‌دار |
| --- | --- |
کارگردان: جان فلدمن
فیلمنامه‌نویس: جان فلدمن سینندی اوسوین
بازیگران: الیزابت پنیا اندرو مک‌کارتی پیج تورکو بلانش بیکر الیسون جنی آدل لوتز نوالا نلسون لیزا جین پرسکی مایکل مانتل کن کنسی بایی لینگ
تاریخ‌های انتشار:  ۲۱ مه ۱۹۹۴ (۱۹۹۴-05-۲۱)  
مدت زمان: ۹۶ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
مرده خنده‌دار (به انگلیسی: Dead Funny) فیلمی محصول سال ۱۹۹۴ و به کارگردانی جان فلدمن است. در این فیلم بازیگرانی همچون الیزابت پنیا، اندرو مک‌کارتی، پیج تورکو، بلانش بیکر، الیسون جنی، آدل لوتز، نوالا نلسون، لیزا جین پرسکی، مایکل مانتل، کن کنسی و بایی لینگ ایفای نقش کرده‌اند.
شراتس

مکان در Łódź Voivodeship, 23x15px|border |alt=|link= لهستان
| شراتس | شراتس |
| --- | --- |
Monastery in Sieradz: Monastery in Sieradz
  پرچمنشان:   پرچمنشان
Voivodeship: Łódź
County: Sieradz County
گمینا: Sieradz (urban gmina)
Established: 11th century
Town rights: ۱۲۴۷
حکومت: حکومت
 • Mayor: Jacek Walczak
مساحت: مساحت
 • کل: ۵۱٫۲۲ کیلومتر مربع (۱۹٫۷۸ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۴۴۰۴۵
 • تراکم: ۸۶۰/کیلومتر مربع (۲۲۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
Postal code: ۹۸–۲۰۰
کد منطقه: +۴۸ ۰۴۳
Car plates: ESI
وبگاه: http://www.umsieradz.pl
شراتس [ˈɕerat͡s] (شنیدنپرونده:Pl-Sieradz.ogg) یکی از قدیمی‌ترین شهرستان‌های لهستان است که در مرکز لهستان و در کنار رود ورتا واقع شده است. این شهر در استان ووجکی قرار دارد و بر اساس آمار سال ۲۰۰۴، ۴۴٫۳۲۶ نفر جمعیت دارد. تاریخ تأسیس این شهر به قرن ۱۳ میلادی بر می‌گردد.
تفریح و گردشگری

شهر شراتس از لحاظ ورزشی کاملاً مجهز می‌باشد. این شهر دارای سه زمین استاندارد فوتبال، دو میدانی و دو محموعه ورزشی می‌باشد. این شهر همچنین دارای هتل، رستوران‌های متفاوت، زمین تنیس و بهداری است. یک استخر بزرگ نیز در شیرادز واقع شده است. میدان اصلی شهر شیرادز خود یکی از جاذبه‌های شهر برای گردشگران می‌باشد. انواع فروشگاه‌ها در میدان اصلی واقع شده‌اند که اجناس با کیفیت بالایی را ارزه می‌کنند.
کلیساها در شیرادز نقش تاریخی مهمی دارند
یکی از جاذبه‌های شیرادز رودخانه ورتا است که تابستان‌ها در کرانه رودخانه محل شنا است. جنگل‌های مجاور به رودخانه وردا محل مناسبی برای رویش انواع قارج‌های جنگلی است و در پایان تابستان و اوایل پاییز خانواده‌ها برای جمع‌آوری قارچ‌های کوهی به این جنگل‌ها می‌روند.
River
| رودخانه ورتا | رودخانه ورتا |
| --- | --- |
رودخانه ورتا: رودخانه ورتا
منابع:
زبان برنامه نویسی Charm

Charm یک زبان برنامه نویسی کامپیوتری است که در اوایل ۱۹۹۰ ابداع شده‌است و شباهت‌هایی به زبان‌های RTL/2،  Pascal و C دارد و علاوه بر آن ویژگی‌های منحصر به فرد خود را نیز دارد. زبان Charm توسط یک دستور زبان مستقل از متن تعریف می‌شود که می‌تواند توسط تجزیه کننده کاهشی بازگشتی پردازش شود، همانطوری که در کتاب‌های اصلی طراحی کامپایلر توضیح داده شده‌است.
مجموعه‌ای از ابزارهای Charm شامل یک کامپایلر، اسمبلر و پیوند دهنده برای پلتفرم سیستم عامل Acorns's RISC در دسترس قرار گرفت. جذابیت بازسازی شده برای پلتفرم‌های سیستم عامل RISC متعاقباً در مجله Archive بررسی شد.
زبان برنامه‌نویسی Charm بیش‌تر در کتاب الکترونیکی Programming in Charm on the Raspberry Pi توضیح داده شده‌است.
گرامر

تعریف دستور زبان Charm در ساختار Backus-Naur به همراه نمونه‌های توصیفی از ساختارهای Charm در صفحه زبان Charm تعریف شده‌است.
زبان دارای ساختار بلاکی است و هر بلاک با یک کلمه کلیدی زبان معرفی می‌شود که توصیفی از اعمال انجام شده در بلاک است، به عنوان نمونه.for ,while ,repeat (تکرار)،case ,if (انتخاب). هر بلاک توسط جداکننده‌های "{" و "}" محصور شده‌است. علاوه بر این، خطوط زبان در یک بلاک معمولاً برای وضوح، دارای تو رفتگی هستند، اگرچه این مورد نیاز نیست زیرا فضای خالی (space) نادیده گرفته می‌شود.
هر متن منطبق با گرامری، مجموعه‌ای از کدهای اجرایی و داده‌های مرتبط را نشان می‌دهد که می‌تواند توسط مجموعه ابزار Charm به عنوان مولفه‌ای هنگام تولید یک برنامه، که می‌تواند تحت یک سیستم عامل اجرا شود و از خدماتی که برای انجام کارهای مفیدی مانند پردازش داده‌ها یا تعامل با کاربران از طریق رابط کاربری گرافیکی (GUI) ارائه می‌دهد، استفاده کند.
انواع داده‌ها

Charm یک زبان با تایپ قوی است، اما برخی از تبدیل‌های ضمنی بین انواع عددی و ممیز شناور را امکان‌پذیر می‌کند. انواع متغیرهای اساسی زیر پشتیبانی می‌شوند:
int – اعداد صحیح
char –کاراکترها
boolean – مقادیر بولین (صحیح و غلط)
real – اعداد ممیز شناور
انبوه‌های داده از همان نوع ممکن است با استفاده از عبارت اعلام شده و به صورت استاتیکی به کمک کلمه کلیدی array مقدار دهی اولیه شوند و حتی ممکن است چند بعدی باشند. انواع مختلف ممکن است با استفاده از کلمه کلیدی record اعلان شوند و برای چنین اعلانی مجاز است که یک union از فیلدهای record را تعریف کند که از نظر تخصیص ذخیره‌سازی روی یکدیگر قرار دارند. ماژول‌ها همچنین ممکن است ترکیبی از اعضای داده ایستا و پویا را جمع‌آوری کنند. نمونه‌هایی از رکوردها و ماژول‌ها (فقط محتوای پویا) می‌توانند در پشته یا روی هرم از طریقnew operator مقداردهی اولیه شوند. ماژول‌ها همچنین ممکن است یک تابع سازنده (constructor) را تعریف کنند (~new برای مقداردهی اولیه داده‌های پویا و متناظر ~delete deconstructor برای انتشار منابع به روشی مشابه زبان C++).
ارجاع دادن

داده‌ها یا رویه‌های موجود در محدوده یک ماژول ممکن است در اپلیکیشن نهایی global باشند که این امر به کمک کلمه کلیدی export انجام‌پذیر است. اگر یک ماژول بخواهد از یک رویه یا داده از ماژول دیگر Charm ارجاع شود، این کار را با استفاده از کلمه کلیدی import صورت می‌گیرد. ماژول‌ها ممکن است حاوی متغیرهای عضو مبتنی بر نمونه باشند که از طریق رویه‌های اعلام شده با آن قابل دسترسی هستند که در این صورت با کلمه کلیدی dynamic از طریق پارامتر اول ضمنی اشاره گر this مشخص می‌شوند.
ارجاع به ساختارها و رویه‌های داده، ممکن است با استفاده ازکلمه کلیدی ref صورت گیرد. اینها را می‌توان با استفاده ازکلمه کلیدی val غیر ارجاع شوند. هنگام استفاده از متغیرهای مرجع، عملگرهای مقایسه در دسترس هستند تا بررسی کنند که آیا دو متغیر مرجع به یک مورد از داده‌ها اشاره دارند یا خیر (:=:) یا اینکه اصلاً داده‌هایی که به آن اشاره می‌کنند یکسان است (=).
مثال
برنامه کلاسیک اورجینال Hello world ای که در Charm نوشته شده باشد عبارت است از:
ext proc write_string (ref array char);
module hello;
ent proc start ();
write_string ("Hello world"); 
end_proc;
end_module;
و آخرین نسخه معادل به دنبال تغییرهای سینتکس تکاملی زبان عبارت است از:
import lib.Out;
module Hello {
export proc ~start (){
Out.vdu.str("Hello world").
nl();
    }
}
مجموعه ابزار

مجموعه ابزاری که در پیاده‌سازی انتظار می‌رود که فراهم کنند، یک کامپایلر و یک اسمبلر برای تولید فایل‌های شی از کد منبع Charm و کد منبع اسمبلر است که سپس می‌توانند به همراه فایل‌های پشتیبانی کتابخانه و زمان اجرا به یکدیگر پیوند داده شوند تا یک برنامه اجرایی تولید کنند.
در زمان نگارش تنها یک مجموعه ابزار نصب Charm (رایگان) برای دانلود موجود است. ابزارها خودشان به زبان Charm نوشته شده‌اند و کد منبع تحت شرایط مجوز عمومی عموم (GNU) در دسترس است. آنها بر روی کامپیوترهای شخصی سیستم عامل RISC و پلتفرم‌های دارای پردازنده‌های ARM (مانند Raspberry Pi) و شبیه‌سازهای سیستم عامل RISC که بر روی پلتفرم‌های ویندوز یا لینوکس (مانند RPCEmu) میزبانی می‌شوند، اجرا می‌شوند. تولید کد برای عمل‌های مربوط به ممیز شناور با دقت مضاغف به کمک سخت‌افزار برای پلتفرم‌های مبتنی بر تراشه‌های ARM که از معماری همکاری پردازنده VFP نسخه ۲ پشتیبانی می‌کنند، پشتیبانی می‌شود.