stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جرج کرزن

| عالی‌جناب جرج کرزن KG GCSI GCIE PC FBA | عالی‌جناب جرج کرزن KG GCSI GCIE PC FBA |
| --- | --- |
لرد کرزن کدلستون به عنوان نایب السلطنه هند: لرد کرزن کدلستون به عنوان نایب السلطنه هند
وزیر مشاور در امور خارجه و مشترک‌المنافع: وزیر مشاور در امور خارجه و مشترک‌المنافع
دوره مسئولیت ۲۳ اکتبر ۱۹۱۹ – ۲۲ ژانویه ۱۹۲۴: دوره مسئولیت ۲۳ اکتبر ۱۹۱۹ – ۲۲ ژانویه ۱۹۲۴
پادشاه: جرج پنجم (پادشاهی متحده)
نخست‌وزیر: دیوید لوید جرج اندرو بونار لاو استنلی بالدوین
پس از: آرتور بالفور
پیش از: رمزی مک‌دونالد
نایب‌السلطنه هند: نایب‌السلطنه هند
دوره مسئولیت ۶ ژانویه ۱۸۹۹ – ۱۸ نوامبر ۱۹۰۵: دوره مسئولیت ۶ ژانویه ۱۸۹۹ – ۱۸ نوامبر ۱۹۰۵
پادشاه: ملکه ویکتوریا ادوارد هفتم
قائم‌مقام: الیور راسل، دومین بارون آمپتیل
پس از: ویکتور بروس، نهمین ارل الگین
پیش از: گیلبرت الیوت-موری-کیینمونموند، چهارمین ارل مینتو
رهبر مجلس اعیان: رهبر مجلس اعیان
دوره مسئولیت ۳ نوامبر ۱۹۲۴ – ۲۰ مارس ۱۹۲۵: دوره مسئولیت ۳ نوامبر ۱۹۲۴ – ۲۰ مارس ۱۹۲۵
پادشاه: جرج پنجم (پادشاهی متحده)
نخست‌وزیر: استنلی بالدوین
پس از: ریچارد بردون هالدن، یکمین ویسکونت هالدن
پیش از: جیمز گاسکوین-سسیل، چهارمین مارکز سالزبری
دوره مسئولیت ۱۰ دسامبر ۱۹۱۶ – ۲۲ ژانویه ۱۹۲۴: دوره مسئولیت ۱۰ دسامبر ۱۹۱۶ – ۲۲ ژانویه ۱۹۲۴
پادشاه: جرج پنجم (پادشاهی متحده)
نخست‌وزیر: دیوید لوید جرج اندرو بونار لاو استنلی بالدوین
پس از: رابرت کرو-میلنز، یکمین مارکز کرو
پیش از: ویسکونت هالدن
ریاست مجلس اعیان: ریاست مجلس اعیان
دوره مسئولیت ۱۰ دسامبر ۱۹۱۶ – ۲۳ اکتبر ۱۹۱۹: دوره مسئولیت ۱۰ دسامبر ۱۹۱۶ – ۲۳ اکتبر ۱۹۱۹
پادشاه: جرج پنجم (پادشاهی متحده)
نخست‌وزیر: دیوید لوید جرج
پس از: رابرت کرو-میلنز، یکمین مارکز کرو
پیش از: آرتور بالفور
دوره مسئولیت ۳ نوامبر ۱۹۲۴ – ۲۰ مارس ۱۹۲۵: دوره مسئولیت ۳ نوامبر ۱۹۲۴ – ۲۰ مارس ۱۹۲۵
پادشاه: جرج پنجم (پادشاهی متحده)
نخست‌وزیر: استنلی بالدوین
پس از: چارلز کریپس، یکمین بارون پارمور
پیش از: آرتور بالفور
رئیس هیئت مدیره در امور هوایی: رئیس هیئت مدیره در امور هوایی
دوره مسئولیت ۱۵ مه ۱۹۱۶ – ۳ ژانویه ۱۹۱۷: دوره مسئولیت ۱۵ مه ۱۹۱۶ – ۳ ژانویه ۱۹۱۷
پادشاه: جرج پنجم (پادشاهی متحده)
نخست‌وزیر: هربرت هنری اسکویت دیوید لوید جرج
پس از: ادوارد استنلی، هفدهمین ارل دربی
پیش از: ویسکونت کاودری
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: جرج ناتانیل کرزنجورج ناتانیل کرزن ۱۱ ژانویهٔ ۱۸۵۹ کدلستون، دربی شر، انگلستان، بریتانیا
درگذشته: ۲۰ مارس ۱۹۲۵ (۶۶ سال) لندن، انگلستان، بریتانیا
حزب سیاسی: حزب محافظه‌کار
همسر(ان): مری کرزن، بارونس کرزن کدلستون  (ا. ۱۸۹۵–۱۹۰۶) گریس کرزن، مارکیونس کرزن کدلستون  (ا. ۱۹۱۷–۱۹۲۵)
فرزندان: ماری کرزن، دومین بارونس ریونسدیل بانو سینتیا مازلی بانو الکساندرا کرزن
محل تحصیل: کالج بالیول، آکسفورد
لرد جُرج ناتانیل کرزن (به انگلیسی: Lord George Nathaniel Curzon)،(۱۸۵۹–۱۹۲۵) از سیاستمداران و رجال معروف بیست و پنج سال نخست قرن بیستم در بریتانیا و ایران‌شناس بود. او از ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۴ وزیر خارجه انگلستان بود. دورانی که مصادف با تلاش برای اجرای قرارداد ۱۹۱۹ و برآمدن رضاشاه بود.
زندگی‌نامه

در سال ۱۸۵۹ در دربی شر در انگلستان متولد شد. پدرش اسقف نامداری بود. اولین فرزند یازده‌گانه پدر و مادر خود بود. مادر سه روز در زایمانش درد کشید. این در مادر اثر گذاشت و تا پایان عمر این فرزند را بد می‌داشت. این رفتار مادر در سیرت و اخلاق فرزند بزرگ سر بی اثر نبود، و حتی نوشته‌اند که در رفتارش نسبت به دیگران خاصه زنان تأثیر نمود. از هفت سالگی دست پرستار بدسرشتی افتاد. این زن در کار تربیت او و خواهرانش اختیار تام داشت و سخت‌گیری بسیار می‌کرد. این هم در روح او اثر گذاشت. جرج در مدرسه نیز گرفتار مربی خشنی شد و سرنوشت باز او را دچار کینه ساخت و اثرات سوء این مربی در ذهن او راسخ گردید. اما وی شاگردی بسیار ممتاز بود به خصوص انشاء استعداد فراوان نشان داد. سپس به رسم خانواده‌های اشرافی به کالج ایتن وارد شد. پدر و مادرش حتی در جشن‌های کالج به دیدن فرزند نمی‌رفتند و از او حمایتی نمی‌نمودند. کرزن از همان جوانی خود را برتر از دیگران می‌پنداشت و سودای ریاست داشت. در کالج همیشه شاگرد اول بود و در سراسر دوران تحصیل بیش از شاگردان دیگر جایزه گرفت. در هجده سالگی سرپرستی چند گروه از دانشجویان را برعهده داشت و از همین موقع آثار نبوغ جوان خودساخته رفته رفته نمایان می‌گردید. در سال ۱۸۷۸ به دانشگاه آکسفورد رفت و وقتی نزد پدر و مادر رفته بود، در حین سواری از اسب فرو افتاد و به ستون فقراتش آسیب رسید. ظاهراً معالجه شد اما تا پایان عمر از این درد می‌نالید و این ناخوشی در کار و زندگی او اثرات ناگوار نمود. کرزن همواره سرگرم نوشتن بود و عالی‌ترین جایزه ادبی آکسفورد به مناسبت مقاله‌ای که در باب بیت‌المقدس نوشته بود نصیب او گردید. از ۲۴ سالگی قامت و چهره دلپذیر یافت و مورد توجه زنان بود و به محافل ادبی رفت و آمد داشت. در سال ۱۸۸۴ جایزه دیگری را در مسابقه تاریخ‌نویسی دانشگاه آکسفورد برد. توجه زعمای حزب محافظه‌کار را جلب کرد.
مسافرتها به شرق و تالیفات

در سال ۱۸۸۶ به عضویت مجلس مبعوثان منتخب گردید. سپس به سفر دور دنیا رفت و طی همین مسافرت بود که نام شرق نزدیک در ذهنش نقش بست. در ۱۸۸۹ با عنوان خبرنگار روزنامه تایمز به ایران آمد. در بازگشت به مطالعات وسیعی در باب کشور ما پرداخت و در ۳۱ سالگی به تحریر کتاب ایران و قضیه ایران مشغول شد و می‌گویند نه ماه شب و روز را در خانه حقیری که در حومه لندن اجاره کرده بود صرف این تألیف نمود.
مسئولیتهای سیاسی

کرزن در دوره وزارت خارجه لرد سالزبوری معاون او و مهردار سلطنتی شد. این مقام در آن سن و سال جوانی قبلاً نصیب کسی نشده بود. با اینکه داستان عشقی او با زنی زیبا و هنرمند انگلیسی بر سر زبان‌ها افتاده بود، در واشینگتن با دختری آمریکایی از خانواده‌ای ثروتمند ازدواج کرد و در ۳۹ سالگی با احراز عنوان لرد از جانب ملکه ویکتوریا جوان‌ترین نایب‌السلطنه هندوستان شد.
دوران پنج سال تحصیل در آکسفورد جُرج را با بسیاری از مسائل مهم روز و سیاستمداران زمانش آشنا کرد. نطق‌هایی که در «انجمن ادبی آکسفورد» ایراد می‌کرد و همچنین مقالاتی که برای روزنامه‌های لندن می‌نوشت به شناساندن او در محافل ذی‌نفوذ کمک شایانی کرد و همین شهرت موجب شد تا در سال ۱۸۸۶ اولین بار نماینده مجلس گردد و یک سال بعد سفر به دور دنیا را آغاز کرد و شیفته آسیا شد.
آنچه کرزن با دیدی محققانه و ژرف در اثنای این جهانگردی به رشته تحریر درآورد به شکل مقالاتی در روزنامه تایمز لندن به چاپ رسید و همین مقاله‌ها بود که استخوان‌بندی سه کتاب معروف وی، روسیه در آسیای مرکزی (۱۸۸۹)، ایران و قضیه ایران (۱۸۹۲) که نام‌آورترین اثر او بود و مشکلات خاور دور (۱۸۹۴) را تشکیل داد.
در سال ۱۸۹۱ معاون وزارت امور هندوستان و سال ۱۸۹۹ نایب السلطنه هندوستان گردید و هفت سال فرمان فرمایی و نیابت سلطنت در هندوستان را عهده‌دار بود. در این مدت به کامیابی‌های بزرگ دست یافت، ولی به علت اختلاف نظر با وزارت جنگ انگلیس مجبور به استعفا گردید و در سال ۱۹۰۵ به انگلستان بازگشت و به ریاست دانشگاه آکسفورد برگزیده شد و تا مدتی به مطالعه و تحقیق و تألیف و اصلاح اوضاع دانشگاه پرداخت.
در سال ۱۹۱۵ مجدداً وارد سیاست شد و به دولت ائتلافی هربرت هنری اسکویت پیوست و هنگامی که لوید جُرج بر سر کار آمد، به عنوان لرد به ریاست مجلس اعیان رسید؛ و از آن پس یکی از اعضای هیئت دولت بود که به سیاست و امور جنگ جهانی اول پرداخت و در دولت پس از جنگ به عنوان وزیر خارجه انتخاب شد.
قرارداد ۱۹۱۹

لرد کرزن یک سال پس از پایان جنگ جهانی اول (۱۹۱۹) در زمان وزارتش در امور خارجه سیاستی را اجرا کرد که بر اثر آن نزد ایرانیان منفور شد. در آن تاریخ به اشاره او میان وثوق‌الدوله نخست‌وزیر ایران و سِر پِرسی کاکس نماینده دولت بریتانیا قرارداد ۱۹۱۹ به امضا رسید که مقامات انگلیسی را ناظر بر سازمان‌های ارتشی و دارایی ایران می‌کرد. مسلماً انگیزه عقد چنین پیمانی ترس کرزن از ناحیه روس‌ها و تدبیرش برای ایجاد موانعی بر سر راه توسعه‌طلبی رژیم جدید شوروی و تحکیم سلطه انگلستان بر ایران بود. او طی یادداشتی در خصوص قرارداد مذکور چنین نوشت:
«غرض… آن نیست که ما اختیار ایران را به دست گرفته یا خواهیم گرفت، بلکه مقصود آن است که حکومت ایران دریابد که ما تنها قدرت بزرگ در همسایگی آن هستیم که به سرنوشت ایران سخت علاقه‌مندیم، می‌توانیم و مایل ایم… ایران را در احیای ثروت‌هایش یاری کنیم.» «وی با رضایتمندی آن را شاهکاری دیپلماتیک به‌شمار می‌آورد و این گونه می‌نویسد: «پیروزی بزرگی است و من به تنهایی آن را به انجام رسانده‌ام».
مرگ

لرد کرزن پس از پنج سال خدمت در پست وزارت امور خارجه سرانجام در بیستم مارس ۱۹۲۵ بر اثر بیماری در ۶۶ سالگی درگذشت.
وی در طول دوران خدمت خود در امور خارجه نقش بزرگی در سیاستگذاری بریتانیا ایفا کرد و در محافل سیاسی صاحب نظر در امور ایران و هندوستان شناخته می‌شد؛ هرچند خاطره تلخ پافشاری او در عقد قرارداد ۱۹۱۹ با ایران طبعاً داوری هر دانش‌پژوه ایرانی را دربارهٔ او متأثر می‌سازد.
نظرات او در مورد ایرانیان > تغییرناپذیری و سکون

کرزن با برشمردن حالت رکود و انجماد در میان ایرانیان، به وجود آفتِ بی‌حسی و نبود جوانمردی در میان آنان تأکید کرده است (کرزن، ۱۳۸۰: ۲/۷۵۰).
نظرات او در مورد ایرانیان > تقلید گر بودن

همچنین اشاره کرده است ایرانیان در پذیرفتن آداب‌ورسوم ملت‌های دیگر تاحد افراط پیش می‌روند که هیچ قوم و ملتی در جهان با آنان برابر نیست. در نزد ایرانیان استمرار در پذیرفتن آداب‌ورسوم گذشتگان، به‌نوعی حالت تغییرناپذیری این وضع را نشان می‌دهد؛ به‌گونه‌ای‌که آنان به تغییر این آداب‌ورسوم تمایلی نداشتند. ایرانیان از ضعف و ناتوانی خود آگاه بودند؛ اما ترجیح می‌دادند در همان حال باقی بمانند (کرزن، ۱۳۸۰: ۲/۷۴۸).
نظرات او در مورد ایرانیان > سستی نهادی ایرانیان

سستی و رکود از نوک پا تا فرق سر ایرانی‌ها را فراگرفته است (کرزن، ۱۳۸۰: ۲/۷۴۷)
نظرات او در مورد ایرانیان > رفتارهای دوگانه و متناقض ایرانیان

او اشاره کرده است ایرانیان مردمانی شکاک‌اند و چون به‌نحو حیرت‌انگیزی حس وطن‌پرستی ندارند، متمایل‌اند همیشه علاقهٔ سایران را از اغراض خصوصی بدانند و خیال می‌کنند نیرنگی در کار است (کرزن، ۱۳۸۰: ۲/۷۵۰).
نظرات او در مورد ایرانیان > شادابی ایرانیان

کرزن اشاره می‌کند که در سیرت و وجود ایرانیان، شادابی دلپذیری وجود دارد که باعث شده است مردم این سرزمین را فرانسویان شرق بنامند. همان زنده‌دلی که باوجود تهاجم‌ها و سوانح متعدد، بالغ بر دوهزار سال آنان را ملتی پایدار ساخت و این امکان را داد بر فاتحان خود پیروز شوند و به جای نابودشدن در چنگ مهاجمان، آنها را در خود فانی سازند. حتی در این روزگار انحطاط، به آنها نوعی تجانس و هماهنگی عجیب بخشیده است که باوجود ضعف ظاهری، هیچ قوم و ملتی در جهان با آنان برابر نیست (کرزن، ۱۳۸۰: ۲/۷۵۰).
نظرات او در مورد ایرانیان > خوشایند و مهیج بودن

ایرانیان دارای نسل و نژادی خوش‌آیندند و واجد آدابی آراسته‌اند و منشی نجیبانه و اشرافی دارند. از لحاظ طبع و نهاد، مستعد تهییج و در محاوره و صحبت هوشمند و با ذکاوت و در رفتار و سلوک نیک زیرک‌اند (کرزن، ۱۳۸۰: ۲/۷۵۲).
نظرات او در مورد ایرانیان > خلاصه نظرات کرزن در مورد مردم ایران

خلاصه صفات ایرانی‌ها از منظر کرزن
| 0 | 1 |
| --- | --- |
ایرانی محتاط است.: کرزن، ۱/۳۶۹
در ایران افکار جدید و طرز کار درست جدید با تأخیر بسیار نفوذ می‌یابد.: کرزن، ۱/۴۸۶
سماجت فطرتی خاص مردم ایران در راستای اصلاح‌ناپذیری است.: کرزن، ۱/۵۹۶
سیرت و خوی ایرانی راسخ یا منحط مانند هرگونه سیرت و اخلاقی نتیجه سیستم خاصی است.: کرزن، ۱/۶۳۶
پادشاه ایران از لحاظ هوشمندی، واجد صفات ممتاز بسیاری است.: کرزن، ۱/۵۲۵
در مشرق و کشورهای اسلامی، هیچ‌یک از بانوان را باعنوان ملکه نباید خطاب کرد.: کرزن، ۱/۵۳۶
معیار حسن اداره در ایران، بهبود وضع کارها یا جلب رضایت مردم یا پیشرفت آبادانی شهر و ولایت نیست، بلکه در آن است که در جاده‌ها، راهزنی نباشد و مالیات به‌طور مرتب به خزانه شاهی برسد.: کرزن، ۱/۵۷۹
در ایران راه‌های تبدیل تعارفی خشک به تعارف مایه‌دار، بسیار متعدد است.: کرزن، ۱/۵۸۲
ایرانیان در بی‌اعتنایی به توصیه و دلالت سماجت دارند.: کرزن، ۱/۷۰۹
فقدان حس وطن‌دوستی یا شهامت کار در دستگاه حکومتی ایران.: کرزن، ۱/۸۰۹
اکثر ایرانی‌ها دارای نقایص اخلاقی‌اند.: کرزن، ۲/۳۶۵
اشاره به کرزن توسط خامنه‌ای

خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، در ۱۲ شهریور سال ۱۳۹۴، ادبیات دولتمردان آمریکایی در قبال جمهوری اسلامی را شبیه ادبیات «لرد کرزن» بریتانیایی خواند. او گفت:
«آقایان و خانم‌ها در مجموعه هیئت حاکمه آمریکا مثل انگلیسی‌های قرن نوزدهم حرف می‌زنند؛ یعنی از دنیا و از تاریخ، واقعاً دو قرن عقبند، یک جوری حرف می‌زنند که فرض کنید «لرد کرزن» در یک زمانی در خلیج فارس نسبت به ایران یا نسبت به منطقه حرف می‌زد؛ حرف زدنشان اینجوری است؛ دنیا فرق کرده. امروز ابرقدرت‌ها چنین قدرتی ندارند، چنین توانایی‌ای ندارند، عرضه یک چنین کاری را ندارند؛ بعد هم طرف، جمهوری اسلامی است؛ طرف، فلان کشور عقب‌افتاده فلان قاره نیست که شما هرچه دلتان بخواهد بگویید.»
فهرست حساب‌های توییتر با بیشترین دنبال‌کننده

این فهرست ممکن است ناکامل باشد و هرگز نتوان آن را کامل کرد. با  با استفاده از منابع معتبر، به ویکی‌پدیا کمک کنید.
این فهرست شامل ۵۰ حساب برتر با بیشترین تعداد دنبال کننده در شبکه اجتماعی توییتر است. ایلان ماسک، باراک اوباما، کریستیانو رونالدو، جاستین بیبر، ریانا، کیتی پری و نارندرا مودی هر کدام با بیش از ۱۰۰ میلیون دنبال کننده در صدر فهرست قرار دارند.
جین راسل

| جین راسل | جین راسل |
| --- | --- |
راسل در سال ۱۹۴۵: راسل در سال ۱۹۴۵
نام هنگام تولد: ارنیستین جین جرالدین راسل Ernestine Jane Geraldine Russell
زادهٔ: ۲۱ ژوئن ۱۹۲۱ بمیجی، مینه‌سوتا، ایالات متحده
درگذشت: ۲۸ فوریهٔ ۲۰۱۱ (۸۹ سال) سانتا ماریا، کالیفرنیا، ایالات متحده
ملیت: آمریکایی
پیشه: بازیگر مدل خواننده
سال‌های فعالیت: ۱۹۴۳–۱۹۸۶
همسر(ها): باب واترفیلد (۱۹۴۳–۱۹۶۷؛ طلاق) راجر برت (۱۹۶۸؛ مرگ) جان کَلوین پیپلز (۱۹۷۴–۱۹۹۹؛ مرگ)
فرزندان: ۱ دختر، ۲ پسر
ارنیستین جین جرالدین راسل (به انگلیسی: Ernestine Jane Geraldine Russell) ‏(۲۱ ژوئن ۱۹۲۱ – ۲۸ فوریهٔ ۲۰۱۱) بازیگر آمریکایی و یکی از نمادهای اصلی جاذبه جنسی هالیوود در دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ میلادی بود. راسل با برخی از کارگردان‌های بزرگ سینمای آمریکا از جمله هاوارد هاکس، نیکلاس ری و جوزف فون اشترنبرگ همکاری کرده بود. او به‌ویژه در ایفای نقش زنانی با جذابیت سکسی که از این حربه به خوبی بهره می‌برند، مهارت داشت.
حرفه

جین راسل ابتدا در دنیای مد و زیبایی به شهرت رسید. او در مسابقه‌ای با عنوان در جستجوی «بهترین پستان آمریکا» مقام نخست را به‌دست‌آورد. او پس از مدتی فعالیت به عنوان مدل عکاسی، در بیست سالگی وارد عالم سینما شد. در سال ۱۹۴۳ نقش‌آفرینی جین راسل در فیلم وسترن «یاغی» او را به سوژه داغ رسانه‌ها تبدیل کرد. این فیلم به خاطر سینه‌های برجسته جین راسل اثری غیراخلاقی تشخیص داده شد، اما فیلم چند سال اکران شد.
راسل در دهه ۱۹۵۰ با فیلم‌هایی مانند «آتش در خون» موقعیت خود را در هالیوود تثبیت کرد، اما شهرت واقعی به عنوان هنرپیشه‌ای بااستعداد با فیلم «آقایان موطلایی‌ها را ترجیح می‌دهند» ساخته هاوارد هاکس (۱۹۵۳) رقم خورد. در این فیلم راسل همبازی مریلین مونرو بود. او در این فیلم در کنار مونرو که نقش یک دختر بلوند سبکسر را ایفا می‌کرد، در نقش یک دختر قابل اعتماد با گیسوان سیاه ظاهر شد و در عالم سینما درخشید.
راسل پس از افول در سینما از اوایل دهه ۱۹۶۰ به کار در صحنه تئاتر برادوی پرداخت و تا سالهای آخر زندگی‌اش، به رقص و آواز پرداخت. راسل روز دوشنبه ۲۸ فوریه ۲۰۱۱ در سن ۸۹ سالگی در خانه‌اش در شهر سانتا ماریا ایالت کالیفرنیا درگذشت.
زندگی شخصی

جین راسل نخستین بار (۱۹۴۳) با یک ستاره فوتبال ازدواج کرد، اما پس از سه سال از هم طلاق گرفتند. همسر دومش (۱۹۶۸) فقط چند ماه پس از ازدواج با او درگذشت. ازدواج سوم راسل (۱۹۷۴) بیشتر دوام داشت و تا زمان مرگ شوهرش در سال ۱۹۹۹ با هم زندگی کردند.
فیلم‌شناسی

یاغی (۱۹۴۳)
بیوه جوان (۱۹۴۶)
The Paleface (۱۹۴۸)
His Kind of Woman (۱۹۵۱)
دو دینامیت (۱۹۵۱)
داستان لاس وگاس (۱۹۵۲)
ماکائو (۱۹۵۲)
Son of Paleface (۱۹۵۲)
مونتانا بل (۱۹۵۲)
جاده تا بالی (۱۹۵۲; تک‌جلوه)
آقایان موطلایی‌ها را ترجیح می‌دهند (۱۹۵۳)
خط فرانسه (۱۹۵۴)
زیرآب! (۱۹۵۵)
Foxfire (۱۹۵۵)
مرد بلند قد (۱۹۵۵)
Gentlemen Marry Brunettes (۱۹۵۵)
نژاد اصیل (۱۹۵۶)
شورش میمی استور (۱۹۵۶)
The Fuzzy Pink Nightgown (۱۹۵۷)
Fate Is the Hunter (۱۹۶۴; تک‌جلوه)
جانی رنو (۱۹۶۶)
ویکو (۱۹۶۶)
Born Losers (۱۹۶۷)
Darker than Amber (1970)
جین راسل در سال ۱۹۴۳ با بازی در فیلم وسترن یاغی به سوژه داغ رسانه‌های جمعی بدل شد. مقامات وقتِ ادارهٔ سانسور ایالات متحده، فیلم را اثری «غیراخلاقی» تشخیص دادند، و این همه به خاطر پستان‌های برجستهٔ جین راسل بود.
فیلم یاغی تنها چند سال بعد به‌طور رسمی به روی اکران عمومی رفت.
هیچی نگو

| هیچی نگو | هیچی نگو |
| --- | --- |
پوستر سینمایی فیلم: پوستر سینمایی فیلم
کارگردان: گری فلدر
تهیه‌کننده: آرنان میلشان
فیلمنامه‌نویس: آنتونی پکهام پاتریک اسمیت کلی
بر پایه: هیچی نگو اثر اندرو کلاوان
بازیگران: مایکل داگلاس بریتانی مورفی شان بین شان دویل  کنراد گود
موسیقی: مارک آیشام
فیلم‌بردار: امیر مکری
تدوین‌گر: ویلیام استاینکمپ
شرکت تولید: ریجنسی انترپرایزیز
توزیع‌کننده: فاکس قرن بیستم
تاریخ‌های انتشار: ۲۸ سپتامبر ۲۰۰۱ (۲۰۰۱-0۹-۲۸)
مدت زمان: ۱۱۳ دقیقه
کشور: ایالات متحده استرالیا
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۵۰ میلیون دلار
فروش گیشه: ۱۰۰ میلیون دلار
هیچی نگو (به انگلیسی: Don't Say a Word) فیلمی در ژانر تریلر روانشناسانه به کارگردانی گری فلدر و نویسندگی آنتونی پکهام و پاتریک اسمیت کلی با بازی مایکل داگلاس است. این فیلم با نقدهای منفی از سوی منتقدان مواجه شد اما در گیشه موفق بود و با بودجه ۵۰ میلیون دلاری در دنیا ۱۰۰ میلیون دلار درآمد کسب کرد.
دولت چندملیتی

به گفته «نیل مک‌گرگور»، مدیر موزه بریتانیا، منشورِ کوروش نوشته شده توسط کوروش بزرگ، بنیانگذار شاهنشاهی پارسی(هخامنشیان)، «نخستین تلاشی است که ما در مورد اداره یک جامعه، کشوری با ملیت‌ها و مذهب‌های گوناگون می‌دانیم - نوع جدید از اداره دولت را در آن منشور ارائه کرده است.
یک دولت چند ملیتی یا یک اتحادیه چند ملیتی یا دولت مستقل است که شامل دو یا چند ملت یا دولت می‌شود. این دولت‌ها در تضاد با یک دولت ملی هستند، چرا که در دولت‌های ملی که یک ملت واحد بیشتر جمعیت را تشکیل می‌دهد. (اکثریت غالب وجود دارد) بسته به تعریف «ملت» (که قومیت، زبان و هویت ملی را شمال می‌شود)، یک دولت چند ملیتی معمولاً چند فرهنگی یا چند زبانه است و از لحاظ جغرافیایی از بیشتر از یک کشور تشکیل شده است، به عنوان مثال کشورهای موجود در بریتانیا که شامل اسکاتلند، انگلستان، ولز و ایرلند شمالی می‌شود.
بریتانیا، روسیه و کانادا امروزه مثالهایی از حکومت‌های کثیرالمله‌اند در حالی که اتریش-مجارستان، هند بریتانیا، شوروی و یوگسلاوی مثال‌هایی از حکومت‌های کثیرالمله گذشته‌اند که به‌شماری از حکومت‌های مستقل تبدیل شده‌اند. حکومت‌های کثیرالملله عموماً حکومت‌های فدرال هستند، به این معنا که در گذشته مردمان و دولت‌های مستقل، مجزا و متفاوت بوده‌اند و در یک قرار داد تصمیم گرفته‌اند که با متحد شدن یک حاکمیت جدید را شکل دهند، مانند کانادا که دو گروه مستقل و متفاوت فرانسوی و انگلیسی پس از مهاجرت و حضور در شمال قاره آمریکا، پس از مدتی تصمیم گرفتند در یک اتحاد انگلیسی-فرانسوی کشوری جدید به نام کانادا را تأسیس کنند. پادشاهی بریتانیا نیز یک حاکمیت کثیرالمله است که شامل چندین کشور به عنوان جزایر جدا از یکدیگر و مستقل از جمله انگلستان، اسکاتلند، ولز و ایرلندشمالی است که تصمیم گرفته‌اند عضو اتحادیه پادشاهی بریتانیا باشند. امروزه از اتحادیه اروپا نیز به عنوان یک حاکمیت کثیرالمله نام برده می‌شود که در آن ملت‌های مختلف در برخی از سیاست‌ها یک حاکمیت واحد را پیگیری می‌کنند.
تعریف

به گفته «نیل مک‌گرگور»، مدیر موزه بریتانیا، منشورِ کوروش نوشته شده توسط کوروش بزرگ، بنیانگذار امپراتوری پارسی(هخامنشیان)، «نخستین تلاشی است که ما در مورد اداره یک جامعه، دولتی با ملیت‌ها و مذهب‌های گوناگون می‌دانیم - نوع جدید از اداره دولت در آن منشور ارائه کرده است. بسته به تعریف الفاظی چون «ملت»، یک حاکمیت چند ملیتی ممکن است چندفرهنگی یا چندزبانی باشد یا نباشد.
تلاش‌های بسیاری شده تا حاکمیت کثیرالمله تعریف شود. یک عامل که این کار را سخت می‌کند محتمل بودن وجود دو ملیت به‌طور همزمان برای برخی مردم است. همان‌طور که ایلن پلگ گفته:
یک نفر می‌تواند در بریتانیا اسکاتلندی و بریتانیایی، یهودی و آمریکایی در ایالات متحده، ایگلو و نیجریه‌ای در نیجریه و… باشد. مشکل بشود اسلواک و مجاری، عرب و اسرائیلی و برتون و فرانسوی بود.
یک دولت همچنین ممکن است یک جامعه باشد و یک جامعه چندقومیتی دارای افرادی است که به بیش از یک گروه قومی تعلق دارند، در مقابل و در تضاد با جوامعی که از نظر قومی از همگن هستند. با برخی تعاریف «جامعه» و «همگن»، تقریباً همه جوامع ملی معاصر چندقومیتی هستند. دانشمند «دیوید ولز» در سال ۱۹۹۳ استدلال کرد که کمتر از ۲۰ کشور از ۱۸۰ کشور حاکم در آن زمان از نظر قومی و ملی یکدست هستند، در صورتی که یک کشور همگن به عنوان کشوری تعریف می‌شود که اقلیت‌ها کمتر از ۵ درصد از جمعیت را تشکیل دهند. براین اساس «سوجیت چودری» استدلال می‌کند که «سن کشورهای همگن، اگر اصلأ هرگز وجود داشته باشد، تمام شده است.»
دولت‌های چند ملیتی نوین > آفریقا

بیشتر کشورهای آفریقای سیاه مستعمره‌های سابق کشورهای اروپایی هستند و به همین دلیل در مرزبندی آن‌ها به اشتراکات ملی، زبانی، دینی و فرهنگی توجه نشده است، و به همین دلیل این کشورها به معنای واقعی کلمه دولت‌های چند ملیتی هستند.
غنا

در زمان استعمار خود، غنا توسط بسیاری از کشورها و امپراتوری‌ها از جمله امپراتوری انگلیس، امپراتوری پرتغال، امپراتوری دانمارک و امپراتوری آلمان تحت سلطه قرار گرفت. غنا همچنین تعداد زیادی مهاجر چینی، مالایی، اروپایی، لبنانی و دیگر مهاجران چند ملیتی را داراست.
کنیا

کنیا بیش از ۷۰ گروه قومی را در خود جای داده است که پرجمعیت‌ترین آن‌ها مردم کیکویو هستند و حدود ۲۰ درصد از جمعیت این کشور را تشکیل می‌دهند. بر روی هم این کشور شامل، پنج گروه بزرگ - کیکوویو، لو، لوهیا، کامبا و کالنجین - است که ۷۰ درصد کنیا را تشکیل می‌دهند.
افغانستان

افغانستان اکثریت قومی ندارد، گرچه برآورد می‌شود پشتون‌ها بیش از ۴۵٪ از جمعیت این کشور را تشکیل دهند. تحت حاکمیت سردمداران پشتون، اصطلاح «افغان» از یک نام قومی برای پشتونها به یک نام ملی برای هر شهروند افغانستان تغییر یافت، صرف نظر از اینکه این نام در گذشته فقط برای قوم پشتون بوده است. این تغییر در قانون اساسی افغانستان گنجانده شد، و آن را به یک دولت چند ملیتی تبدیل کرد.
از دیگر اقوام افغانستان می‌توان به تاجیک‌ها، هزاره‌ها، ازبک‌ها، ایماق، ترکمن و بلوچ اشاره کرد. دولت به پشتو و دری به عنوان زبانهای رسمی، می‌نگرد.
محمد حمص

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Mohamed Soliman Homos
زادروز:  ۱ ژانویهٔ ۱۹۷۹ ‏(۴۵ سال)
زادگاه:  قاهره
قد:  ۱٫۸۳ متر (۶ فوت ۰ اینچ)*
پست:  هافبک
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۴–۱۹۹۷:  باشگاه ورزشی اسماعیلی
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۷–۲۰۱۴ |  باشگاه ورزشی اسماعیلی |  ۷۶۹ |  (۴۶) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |  وادی دجله |  ۲۱ |  (۱) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۰۰–۲۰۱۰ |  تیم ملی فوتبال مصر |  ۲۱ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
محمد حمص (عربی: محمد حمص؛ زادهٔ ۱ ژانویهٔ ۱۹۷۹) یک ورزشکار اهل مصر است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی اسماعیلی و تیم ملی فوتبال مصر اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده است.
موتو ئی۴

| 0 | 1 |
| --- | --- |
سازنده: موتورولا
سری: خانواده موتورولا E
پس‌از: Moto E3
گونه: تلفن هوشمند
ابعاد: ۱۴۴٫۷ میلیمتر (۵٫۷۰ اینچ) H ۷۲٫۳ میلیمتر (۲٫۸۵ اینچ) W ۹٫۳ میلیمتر (۰٫۳۷ اینچ) D
وزن: ۱۹۸ گرم (۶٫۹۸ اونس)
سیستم‌عامل: اندروید ۷٫۱٫۱ (نوقا) (قابل ارتقا از طریق توزیع‌های سفارشی اندرویید)
سامانه روی تراشه: کوالکام اسنپدراگون 425 (USA) مدیاتک MT6737 (اروپا)
CPU: 4x1.4 GHz یا ۴x1.3 GHz آرم کورتکس-ای۵۳
GPU: آدرنو ۳۰۸ یا مالی T720
حافظه موقت (RAM): 2 GB / 3 GB حافظه دسترسی تصادفی
حافظه داخلی: 16 GB / 32 GB
باتری: ۲٬۸۰۰ آمپر ساعت باتری لیتیم-یون قابل تعویض / 5,000 آمپر ساعت باتری لیتیم-یون غیرقابل تعویض
نمایشگر: ۵٫۰ اینچ (۱۳۰ میلیمتر), 1280 x 720 پیکسل رزلوشن (293 ppi) / ۵٫۵ اینچ (۱۴۰ میلیمتر), 1280 x 720 پیکسل resolution (267 ppi)
دوربین پشت: ۸ MP, f/2.2 دیافراگم, LED flash ۱۳ MP, f/2.0 دیافراگم, LED flash
دوربین جلو: 5 MP, f/2.2 دیافراگم , ۱٫۴ µm pixel size, LED flash
دیگر: حسگر مجاورتی شتاب‌سنج سنسور اثرانگشت (اکثر مدل‌ها) رادیو FM قطب‌نما شارژ سریع
وبگاه: www.motorola.com/us/products/moto-e-gen-4 (USA) www.motorola.com/we/products/moto-e-gen-4 (اروپا)
موتو ئی۴ و موتو ئی۴ پلاس (به انگلیسی: Moto E4 و Moto E4 Plus) گوشی‌های هوشمند اندرویدی هستند که توسط شرکت موتورولا موبیلیتی، زیرمجموعه لنوو ساخته، و در ژوئن ۲۰۱۷ معرفی شده‌است.
این تلفن‌ها با توجه به ارزان بودن و داشتن عمر باتری طولانی در نظر گرفته می‌شوند. مدل E4 دارای باتری ۲۸۰۰ میلی‌آمپر ساعت است و E4 Plus دارای باتری ۵٬۰۰۰ میلی‌آمپر است. موتو ئی۴ دوربین ۸ مگاپیکسلی دارد، در حالی که نسخه پلاس دارای ۱۳ مگاپیکسلی است.
کشتی در المپیک تابستانی ۲۰۲۰ – ۸۶ کیلوگرم آزاد مردان

| کشتی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ | کشتی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ | کشتی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ | کشتی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ |
| --- | --- | --- | --- |
مسابقات گزینشی فهرست کشتی‌گیران: مسابقات گزینشی فهرست کشتی‌گیران
|  | آزاد | فرنگی | زنان |
|  | ۵۷ ک‌گ | ۶۰ ک‌گ | ۵۰ ک‌گ |
|  | ۶۵ ک‌گ | ۶۷ ک‌گ | ۵۳ ک‌گ |
|  | ۷۴ ک‌گ | ۷۷ ک‌گ | ۵۷ ک‌گ |
|  | ۸۶ ک‌گ | ۸۷ ک‌گ | ۶۲ ک‌گ |
|  | ۹۷ ک‌گ | ۹۷ ک‌گ | ۶۸ ک‌گ |
|  | ۱۲۵ ک‌گ | ۱۳۰ ک‌گ | ۷۶ ک‌گ |
ن ب و: ن ب و
مقالهٔ اصلی: کشتی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰
رقابت‌های ۸۶ کیلوگرم آزاد مردان در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ به علت شیوع ویروس کووید ۱۹ با یک سال تاخیر در توکیو، ژاپن در ورزشگاه ماکوهاری مسه و در تاریخ های ۴ و ۵ آگوست ۲۰۲۱ (۱۳ و ۱۴ مرداد ۱۴۰۰) برگزار شد.
زمان

تمامی زمان ها به زمان استاندارد ژاپن می باشد. (یوتی‌سی ۹:۰۰+)
| تاریخ | زمان | رویداد |
| --- | --- | --- |
| ۴ آگوست ۲۰۲۱ | ۱۱:۰۰ | دور مقدماتی |
| ۴ آگوست ۲۰۲۱ | ۱۸:۱۵ | نیمه نهایی ها |
| ۵ آگوست ۲۰۲۱ | ۱۱:۰۰ | شانس مجدد ها |
| ۵ آگوست ۲۰۲۱ | ۱۷:۰۰ | نهایی ها |
نتایج

ف — پیروزی با ضربه فنی
م — پیروزی با مصدومیت حریف
ب — پیروزی بدون حضور حریف