stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
زاخیت

| زاخیت Захит ЗахитI | زاخیت Захит ЗахитI |
| --- | --- |
Selo: Selo
زاخیتنمایش نقشه داغستانزاخیتنمایش نقشه روسیه: زاخیتنمایش نقشه داغستانزاخیتنمایش نقشه روسیه
مختصات: ۴۱°۴۳′ شمالی ۴۸°۲۲′ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۷۱۷°شمالی ۴۸٫۳۶۷°شرقی﻿ / 41.717; 48.367: مختصات: ۴۱°۴۳′ شمالی ۴۸°۲۲′ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۷۱۷°شمالی ۴۸٫۳۶۷°شرقی﻿ / 41.717; 48.367
کشور: Russia
ناحیه‌های فدرال روسیه: داغستان
شهر: خاساویورت
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۰۰
زاخیت (به لاتین: Zakhit) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در داغستان واقع شده‌است.
صنعت‌زدایی

کارخانه فولاد بیتلهم در بیتلهم، پنسیلوانیا یکی از تولیدکنندگان پیشرو فولاد جهان در قرن بیستم بود. در سال ۱۹۸۲، اکثر فعالیت‌های این شرکت متوقف شد. در سال ۲۰۰۱ میلادی این شرکت اعلام ورشکستگی کرد و در سال ۲۰۰۳ میلادی منحل شد.
صنعت‌زدایی یا صنعتی‌زدایی (به انگلیسی:Deindustrialization) فرآیندی از تغییرات اجتماعی و اقتصادی است که در اثر حذف یا کاهش ظرفیت یا فعالیت صنعتی در یک کشور یا منطقه به‌ویژه صنایع سنگین یا صنایع تولیدی ایجاد می‌شود.
تعابیر مختلفی از صنعتی‌زدایی وجود دارد. بسیاری صنعتی‌زدایی‌شدن ایالات‌متحده را با تعطیلی انبوه کارخانه‌های خودروسازی در به اصطلاح «کمربند زنگار» بین سال‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ میلادی مرتبط می‌دانند. فدرال رزرو ایالات متحده نرخ بهره و ارز را از سال ۱۹۷۹ افزایش داد و تا سال ۱۹۸۴ این افزایش نرخ ادامه یافت و به‌طور خودکار باعث کاهش قیمت واردات شد. اقتصاد ژاپن در این زمان به سرعت در حال گسترش بهره‌وری خود بود و این گسترش، باعث تخریب بخش ماشین ابزار ایالات متحده شد. موج دوم صنعتی‌زدایی بین سال‌های ۲۰۰۱ و ۲۰۰۹ رخ داد و با کمک مالی دولت فدرال آمریکا به دو شرکت خودروساز جنرال موتورز و کرایسلر به اوج خود رسید.
تحقیقات به سرمایه‌گذاری در اختراعات به جای تجهیزات سرمایه ای جدید به عنوان یک عامل کمک کننده در پدیده صنعتی‌زدایی اشاره کرده‌است. در سطحی اساسی‌تر، کارنیکراس و لیور چهار تعریف ممکن از صنعتی‌زدایی را ارائه می‌کنند:
کاهش بلندمدت و مستقیم در تولید کالاهای تولیدی یا اشتغال در بخش تولید می‌تواند باعث صنعتی‌زدایی شود.
تغییر از بخش تولید به بخش خدمات، به طوری که تولید سهم کمتری از کل اشتغال داشته‌باشد. چنین تغییری ممکن است حتی درصورت رشد مطلق اشتغال در بخش تولید رخ دهد.
در یک اقتصاد در فرایند صنعتی‌زدایی، کالاهای تولیدی سهم در حال کاهشی از تجارت خارجی را تشکیل می‌دهند، به طوری که دستیابی به مازاد کافی صادرات نسبت به واردات برای حفظ اقتصاد در تعادل خارجی به صورتی تدریجی شکست می‌خورد.
انباشت متدوام کسری تراز تجاری در یک کشور یا منطقه‌ای که قادر به پرداخت هزینه واردات لازم برای حفظ تولید بیشتر کالاها نیست می‌تواند باعث شروع یک کسادی اقتصادی و فرایند صنعتی‌زدایی شود.
بررسی اجمالی

نظریه‌هایی که صنعتی‌زدایی را پیش‌بینی یا توضیح می‌دهند، تبار و تاریخچه فکری طولانی دارند. رابرت روتورن استدلال می‌کند که نظریه کارل مارکس در مورد سود رو به افول (صنعتی) ممکن است به عنوان یکی از اولین نظریه‌ها در این زمینه در نظر گرفته شود. این نظریه استدلال می‌کند که نوآوری و فنآوری ابزارهای تولید کارآمدتری را به وجود می‌آورد. این ابزارهای تولید کارآمد تر باعث افزایش بهره‌وری فیزیکی می‌شود و خروجی اقتصادی بیشتر ارزش استفاده را به ازای هر واحد سرمایه سرمایه‌گذاری شده به وجود می‌آید. با این حال و به موازات آن، نوآوری‌های تکنولوژیکی و ماشین‌آلات جایگزین انسان‌ها می‌شوند و ترکیب ارگانیک سرمایه افزایش می‌یابد. با فرض اینکه تنها نیروی کار می‌تواند ارزش اضافی جدیدی را تولید کند، این خروجی فیزیکی بیشتر، ارزش و ارزش اضافی کمتری را در بر می‌گیرد و درنتیجه میانگین نرخ سود صنعتی در بلندمدت کاهش می‌یابد.
رابرت روتورن و ولز  بین تفسیرهایی که صنعتی‌زدایی را مثبت (همانند نوعی بلوغ اقتصادی) و آنهایی که صنعتی‌زدایی را منفی می‌دانند تمایز قائل می‌شوند. آنها پیشنهاد می‌کنند که صنعتی‌زدایی ممکن است هم اثر و هم دلیلی برای عملکرد ضعیف اقتصادی باشد.
جرج ریسمن  تورم را عاملی مشارکت‌کننده در صنعتی‌زدایی می‌داند. در تحلیل او، فرایند تورم پول فیات، محاسبات اقتصادی لازم برای راه اندازی شرکت‌های تولیدی مبتنی بر سرمایه را مخدوش می‌کند و سرمایه‌گذاری‌های لازم برای حفظ و پایداری عملیات این گونه شرکت‌ها بی سود می‌شود.
تغییرات و ترتیبات نهادی مانند بازساختاری اقتصادی نیز در صنعتی‌زدایی مشارکت داشته‌است. با پیشرفت در ترابری، ارتباطات و فناوری اطلاعات، ایجاد شدن اقتصادی جهانی با سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی، جابجایی سرمایه و مهاجرت نیروی کار تشویق شد. همچنین تأکید نظریه جدید اقتصادی بر سوق‌دادن زمین، سرمایه، و کارآفرینی به تخصص‌گرایی، تولید را به سمت سایت‌ها و مکان‌های کم‌هزینه‌تر در حاشیه بافت‌های شهری منتقل کرد و بخش خدمات اقتصادها و تجمعات مالی آنان در مراکز مناطق شهری جای گرفتند.
اصطلاح بحران صنعتی‌زدایی برای توصیف کاهش صنعت بر نیروی کار در تعدادی از کشورها و فرار مشاغل از شهرها استفاده شده‌است. یکی از نمونه‌های آن، تولید بر پایه نیروی کار فشرده‌است. پس از اینکه در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ موافقت‌نامه‌های تجارت آزاد با کشورهای کمتر توسعه‌یافته منعقد شد، تولیدکنندگانی که نیروی کار زیادی داشتند، تأسیسات تولیدی خود را به کشورهای جهان سوم با دستمزدهای بسیار پایین‌تر و دارای استانداردهای‌زندگی پایین‌تر منتقل کردند. علاوه بر این، اختراعات تکنولوژیکی که نیاز به کار دستی کمتری داشتند، مانند ربات‌های صنعتی، بسیاری از مشاغل تولیدی را برای انسان حذف کرده‌اند.
صاعد بن مخلد

| صاعد بن مَخلَد | صاعد بن مَخلَد |
| --- | --- |
زادهٔ: بغداد
درگذشت: ۸۸۹م / ۲۶۷ق بغداد
پیشه: وزیر
صاعد بن مَخلَد (؟ - ۸۸۹م) وزیر عباسی عراقی در سدهٔ سوم هجری/نهم میلادی بود که نخست مسیحی بود و نزد موفق عباسی اسلام آورد. در سال ۲۶۵ق به مأموریت‌هایی فرستاده شد و لقب ذوالوزارتین (صاحب دو وزارت) برگرفتن. موفق برای کشتن عمرو بن لیث صفار از او مالی خواست، اما صاعد ناتوان بود و میان او و موفق اختلافات بسیار شد. موفق او را در سال ۲۷۲ق دستگیر و زندانی نمود. او سه سال زندانی بود سپس خانه‌اش را به غرب بغداد نزدیک دجله برد و همان‌جا درگذشت. ابن جوزی او را از کارگزاران سلطان نام برده که نمی‌نشست و برنمی‌خاست مگر آنکه انفاقی می‌کرد یا صدقه‌ای می‌داد.
یواس‌ان‌اس میشن بوئناونتورا (تی-ای‌او-۱۱۱)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیشینه: پیشینه
مالک: 
آب‌اندازی::  ۲۹ مارس ۱۹۴۴
آغاز کار::  ۲۸ مه ۱۹۴۴
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
وزن::  ۵٬۵۳۲ تن کوچک (۵٬۰۱۹ تن)
درازا::  ۵۲۳ فوت ۶ اینچ (۱۵۹٫۵۶ متر)
آبخور::  ۲۹ فوت ۱۱ اینچ (۹٫۱۲ متر)
یواس‌ان‌اس میشن بوئناونتورا (تی-ای‌او-۱۱۱) (به انگلیسی: USNS Mission Buenaventura (T-AO-111)) یک کشتی بود که طول آن ۵۲۳ فوت ۶ اینچ (۱۵۹٫۵۶ متر) بود. این کشتی در سال ۱۹۴۴ ساخته شد.
باکه‌فین

| باکوین Bakkefean | باکوین Bakkefean |
| --- | --- |
روستا: روستا
De Slotplaats: De Slotplaats
  پرچمنشان:   پرچمنشان
موقعیت باکوین در نقشه: موقعیت باکوین در نقشه
باکوینLocation in the Netherlands: باکوینLocation in the Netherlands
مختصات: : مختصات: 
کشور:  هلند
استان:  فریسلاند
Municipality:  اپسترلاند
جمعیت (2017): جمعیت (2017)
 • کل: ۱٬۴۶۵
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کد پستی: 9243
Telephone area: 0516
وبگاه: Official
باکوین (به هلندی: Bakkeveen) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در اپسترلاند واقع شده‌است. باکوین ۱٬۴۶۵ نفر جمعیت دارد.
زاخوچویه

| زاخوچویه | زاخوچویه |
| --- | --- |
روستا: روستا
زاخوچویه: زاخوچویه
مختصات: ۴۹°۲۳′ شمالی ۲۲°۱۶′ شرقی﻿ / ﻿۴۹٫۳۸۳°شمالی ۲۲٫۲۶۷°شرقی﻿ / 49.383; 22.267: مختصات: ۴۹°۲۳′ شمالی ۲۲°۱۶′ شرقی﻿ / ﻿۴۹٫۳۸۳°شمالی ۲۲٫۲۶۷°شرقی﻿ / 49.383; 22.267
کشور:  لهستان
استان: استان پودکارپاتسکیه
شهرستان: شهرستان لسکو
گمینا: گمینا بالیگرود
زاخوچویه (به لهستانی:  Zahoczewie) یک روستا در لهستان است که در گمینا بالیگرود واقع شده‌است.
یواس‌اس لینکلن کانتی (ال‌اس‌تی-۸۹۸)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیشینه: پیشینه
مالک: 
آب‌اندازی::  ۱۵ اکتبر ۱۹۴۴
آغاز کار::  ۲۵ نوامبر ۱۹۴۴
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
درازا::  ۳۲۸ فوت (۱۰۰ متر)
پهنا::  ۵۰ فوت (۱۵ متر)
سرعت::  ۱۲ گره (۲۲ کیلومتر بر ساعت؛ ۱۴ مایل بر ساعت)
یواس‌اس لینکلن کانتی (ال‌اس‌تی-۸۹۸) (به انگلیسی: USS Lincoln County (LST-898)) یک کشتی بود که طول آن ۳۲۸ فوت (۱۰۰ متر) بود. این کشتی در سال ۱۹۴۴ ساخته شد.
اسباخ

| اسباخ   | اسباخ   |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: تورینگن
ناحیه: Saale-Orla-Kreis
انجمن شهرداری: Ranis-Ziegenrück
مساحت: مساحت
 • کل: ۵٫۲۸ کیلومتر مربع (۲٫۰۴ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۳۳ متر (۱۴۲۱ فوت)
جمعیت (2013-12-31): جمعیت (2013-12-31)
 • کل: ۲۳۹
 • تراکم: ۴۵/کیلومتر مربع (۱۲۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: 07924
کدهای شماره‌گیری: 036483
پلاک خودرو: SOK
اسباخ (به آلمانی: Eßbach) یک شهر در آلمان است که در Ranis-Ziegenrück واقع شده‌است. اسباخ ۲۵۸ نفر جمعیت دارد.
باکو توره

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Bassidiki Touré
زادروز:  ۷ دسامبر ۱۹۳۹
زادگاه:  باماکو
تاریخ مرگ:  ۲۸ آوریل ۲۰۰۱ (۶۱ سال)
محل مرگ:  باماکو
قد:  1.80 m
پست:  مهاجم
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
–۱۹۵۶:  ASPTT Bamako
۱۹۵۶–۱۹۵۷:  Jeanne d'Arc de Bamako
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۵۷–۱۹۵۸ |  ASPTT Nice |   |   |
| ۱۹۵۸–۱۹۵۹ |  باشگاه فوتبال المپیک مارسی |  ۳۱ |  (۸) |
| ۱۹۵۹–۱۹۶۰ |  باشگاه فوتبال تولوز |  ۲۲ |  (۹) |
| ۱۹۶۰–۱۹۶۱ |  باشگاه فوتبال نانسی |  ۱۷ |  (۱) |
| ۱۹۶۱–۱۹۶۲ |  Toulon |  ۳۰ |  (۱۲) |
| ۱۹۶۲–۱۹۶۳ |  Limoges |  ۲۶ |  (۱۵) |
| ۱۹۶۳–۱۹۶۴ |  Nancy |   |   |
| ۱۹۶۴–۱۹۶۶ |  باشگاه فوتبال نانت |   |   |
| ۱۹۶۶–۱۹۶۸ |  باشگاه فوتبال آژاکسیو |  ۵۲ |  (۱۷) |
| ۱۹۶۸–۱۹۷۵ |  Blois |   |   |
تیم ملی: تیم ملی
| ?–? |  تیم ملی فوتبال مالی |  ? |  (?) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
باکو توره (انگلیسی: Bako Touré؛ ۷ دسامبر ۱۹۳۹ – ۲۸ آوریل ۲۰۰۱) بازیکن فوتبال اهل مالی بود که در پست مهاجم بازی می‌کرد.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال المپیک مارسی، باشگاه فوتبال آژاکسیو، باشگاه فوتبال نانت، باشگاه فوتبال نانسی، و باشگاه فوتبال تولوز اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال مالی بازی کرده است.
یواس‌اس اتووانا (اس‌پی-۹۵۱)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیشینه: پیشینه
مالک: 
آب‌اندازی::  ۱۸۹۱
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
گنجایش::  414 gross tons
درازا::  168' 9"
پهنا::  27' 9"
آبخور::  15' 9"
سرعت::  12 mph
یواس‌اس اتووانا (اس‌پی-۹۵۱) (به انگلیسی: USS Utowana (SP-951)) یک کشتی بود که طول آن 168' 9" بود.
زنبق سیسکیو

| زنبق سیسکیو | زنبق سیسکیو |
| --- | --- |
زنبق سیسکیو، Iris bracteata: زنبق سیسکیو، Iris bracteata
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 ظاهراً امن است  (NatureServe):  ظاهراً امن است  (NatureServe)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: گیاهان
راسته:: مارچوبه‌سانان
تیره:: زنبقیان
زیرخانواده:: زنبق‌واران
سرده:: زنبق
زیرسرده:: زنبق‌های دریاچه‌ای
گونه:: I. bracteata
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Iris bracteata : Iris bracteata 
زنبق سیسکیو (نام علمی: Iris bracteata) نام یک گونه از سرده زنبق است.
این لحظه جادویی

«این لحظهٔ جادویی» (به انگلیسی: This Magic Moment) ترانه‌ای ساختهٔ مشترک داک پامس (ترانه‌سرا) و مورت شومن (پیانونواز) است که از مشهورترین آثارشان به شمار می‌رود. این ترانه نخستین بار در سال ۱۹۶۰ توسط بن ئی. کینگ و گروه دریفترز ضبط و منتشر شد و یازده هفته در چارت ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد باقی ماند.
بازخوانی لو رید از «این لحظه جادویی» در فیلم بزرگراه گمشده دیوید لینچ مورد استفاده قرار گرفت.
آلخامیادو

رسم الخط آلخامیادو
آلخامیادو (به اسپانیایی: اَلجَمِيَذُ، Aljamiado، אלזﬞאמיאדﬞו)(گرفته شده از واژهٔ عربی «العجَميَّة») به الفبای عربی برای نوشتن زبان اسپانیایی (و همینطور زبانهای پرتغالی، کاتالان و غیره) اشاره دارد. پس از فتح شبه جزیره ایبری به دست مسلمانان و به رهبری خلافت اموی در قرن ۸ میلادی، به مانند ایران و سایر مناطق تحت حاکمیت خلفای عربی، الفبای عربی برای نوشتن زبانهای بومی این مناطق تطبیق داده شد. استفاده از آلخامیادو تا قرن ۱۶ میلادی و سقوط آخرین پادشاهی‌های مسلمان و به تبع آن، اخراج دسته جمعی مسلمانان و یهودیان شبه جزیره ایبری ادامه داشت.
پروسه‌ای مشابه برای یهودیان شبه جزیره ایبری و استفاده از الفبای عبری برای نوشتن زبان اسپانیایی، به اصطلاح «زبان لادینو» نیز اتفاق افتاد. یهودیان از قرن‌‌ها پیش از ظهور اسلام و فتح اسپانیا، در اسپانیا زیست می کردند. اما در یکی دو قرن پیش از فتح اسپانیا، حاکمیت مسیحی اسپانیا فشار و سرکوب افزاینده‌ای بر یهودیان و فرهنگ و ادب و رسوم آنها تحمیل کرد. به همین دلیل، یهودیان از قوای مسلمان به عنوان نیرویی آزادیبخش استقبال کرده و احتمالا حمایت نیز کردند. حاکمیت اسلام، قوانین اهل الذمة برای «مردمان اهل کتاب»، یهودیان از آزادی نسبی برخوردار گشته و در طول دورانی که موسوم به عصر طلایی یهودیت در اسپانیا است، آثار علمی، ادبی، و فرهنگی متعددی را تولید کردند. در این دوران، مانند «آلخامیادو»، الفبای عبری برای نوشتار به زبان اسپانیایی تطبیق داده شد. این الفبا و لهجه خاص یهودیان اسپانیایی، بر خلاف آلخامیادو، پس از اخراج دسته جمعی غیر مسیحیان، در شهرهای امپراتوری عثمانی تا قرنها بعد زنده ماند.
به مانند الفبای فارسی، در رسم الخط آلخامیادو نیز نیاز به توافق بر سر حروف و معیارهایی برای نشان دادن صداهای خاص اسپانیایی که در عربی وجود ندارند بود. در طول قرن‌ها، چیزی که در متون دست‌نوشتهٔ موجود مشاهده می شود این است که آلخامیادو یک معیار واحد و قابل قبول در بین تمامی فرهنگیان و نویسندگان داشت. این معیارها دست‌نوشته‌های قدیمی ابزارهای بسیار مهم برای مطالعهٔ‌ پروسهٔ تکامل و تغییرات در زبانهای اسپانیایی و پرتغالی در طول قرنها می باشند. امروزه صدها دست‌نوشته در کتابخانه‌های مختلف در اسپانیا، فرانسه، و واتیکان موجود است.
واکه‌ها

زبان اسپانیایی ۵ واکه دارد، که شامل [a]، [e]، [i]، [o]، [u] است.
در زبان و الفبای عربی اما، ۳ واکه بیشتر نیست، [a]، [i]، [u]. در عربی، این ۳ واکه هم نوع کوتاه دارند که اِعراب‌گذاری فتحه، کسره، و ضمه نشان داده می شوند، و هم نوع بلند که با حروف «ا»، «ي»، و «و» نشان داده می شوند.
در زبان اسپانیایی اما تفاوتی بین واکه کوتاه و بلند وجود ندارد. در الفبای آلخامیادو، ۴ واکه نوشته می شوند، به شرح زیر:
واکه [a] با فتحته «◌َ» نشان داده می شود.
واکه [i] با کسره «◌ِ» نشان داده می شود.
دو واکه [o] و [u] ادغام شده و با ضمه «◌ُ» نشان داده می شوند.
واکه [e] با ترکیب فتحه و الف «◌َـا» نشان داده می شود.
الفبای عبری نیز به مانند عربی، هم اعراب‌گذاری دارد، موسوم به «نِقود» و هم استفاده از حروف سه گانه «א» (الف)، «ו» (واو)، و «י» (یُد). در الفبای عبری-اسپانیایی، از «نِقود» استفاده نمی شود و تنها از حروف سه‌گانهٔ نامبرده. همچنین، علاوه بر ادغام [o] و [u]، دو واکه [i] و [e] نیز ادغام شده و تنها سه واکه نشان داده می شوند.  به شرح زیر:
واکه [a] با «א» (الف) نشان داده می شود.
دو واکه [e] و [i] ادغام شده و با «י» (یُد) نشان داده می شوند.
دو واکه [o] و [u] ادغام شده و با «ו» (واو) نشان داده می شوند.
در آلخامیادو، مشابه فارسی، هنگامی که واکه در ابتدای واژه باشد، از «الف» به عنوان حامل واکه استفاده می شود، بجز برای صدای [e]. برای صدای [e] از همزه به عنوان حامل واکه استفاده می شود. در عبری-اسپانیایی (لادینو) نیز مانند عربی، «א» (الف) همین نقش را ایفا می کند.
| معادل لاتین | A | E | I | O | U |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| معادل آلخامیادو | اَ‎ | ءَا‎ | اِ‎ | اُ‎ | اُ‎ |
| معادل لادینو | א | אי | אי | או | או |
در میان واژه، در عربی تنها از اِعراب (و برای [e] تنها از اِعراب و «الف») و در عبری-اسپانیایی تنها از یکی از حروف سه‌گانه استفاده می شود.
| معادل لاتین | a | e | i | o | u |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| معادل آلخامیادو | ◌َ‎ | ◌َا‎ | ◌ِ‎ | ◌ُ‎ | ◌ُ‎ |
| معادل لادینو | א (ה) ۱ | י | י | ו | ו |
نکته‌ها:
حرف «ה» (حرف هه) وقتی که واکهٔ [a] در آخر واژه باشد، به کار می رود. این حرف معادل و مشابه حرف «ه، ـه» در فارسی است.
واکه‌ها > واکه‌های پشت سر هم

در اسپانیایی، واکه‌های پشت سر هم به دو نوع کلی تقسیم می شوند، واکه مرکب و التقای واکه‌ها. «واکه مرکب» به این معنا است که در عمل، دو واکه پشت سر هم به عنوان یک واکه و تحت یک هجاء خوانده می شوند. «التقای واکه‌ها» به این معنا است که دو واکه تحت دو هجای پشت سر هم خوانده می شوند.
تلفظ واکه‌ها و همینطور نوشتن آنها، تابع قواعد خاصی در زبان اسپانیایی می باشد. در اسپانیایی، واکه‌ها به دو گروه کلی «قوی» و «ضعیف» تقسیم می شوند:
واکه‌های [a]، [e]، [o] قوی هستند؛
واکه‌های [i]، [u] ضعیف هستند.
همانطور که در بالا اشاره شد، در آلخامیادو، بین [o] و [u] تفاوتی در نوشتار وجود ندارد. در عبری-اسپانیایی، بین [o] و [u]، و همینطور بین [e] و [i].
«التقای واکه‌ها» زمانی اتفاق می افتد که دو واکهٔ قوی پشت سر هم باشند. در این صورت، هر واکه تحت یک هجای مجزا خوانده می شود. «واکه مرکب» در زمانی اتفاق می افتد که یک واکه ضعیف بوده و دیگری قوی باشد. در این مورد، تکیهٔ تلفظ بر روی واکه قوی است. البته استثنائاتی نیز در این قواعد وجود دارد.
| معادل لاتین | آلخامیادو | معادل عبری-اسپانیایی | مثال |
| --- | --- | --- | --- |
| ia | ◌ِيَـ / ◌ِيَ‎ | יײא / יײה | Criatura كرِيَتُرَ קריאטורה |
| ie | ◌ِيَا‎ | יאי | Xavier كرِيَتُرَ שﬞאבﬞיאיר |
| io | ◌ِيُـ / ◌ِيُ‎ | ײו | Dios دِيُشْ דײוס |
| ua | ◌ُوَ‎ | וא | Cuales كُوَلَاشْ קואליס |
| ue | ◌ُوَا‎ | ואי | Pueder بُّوَاذَارْ פואידﬞיר |
| ui | ◌ُاِ‎ | ואי | Ruido رُاِذُ רואידﬞו |
| oé | ◌ُاَا‎ | ואי | Poeziya بَُاَازِيَ פואיזײה |
| éo | ◌َااُ‎ | יאו | judeoespañol جُذَااُ-ءَاشْبَّنُّلْ‎ גﬞודﬞיאו־איספאנייול‎ |
| áe | ◌َاَا‎ | אאי | Traer تْرَاَارْ טראאיר |
| au | ◌َاُ‎ | אאו | Aunque اَاُنْكَا אאונקי |
| éa | ◌َااَ‎ | יא | Realidad رَااَلِذَذْ ריאלידﬞאדﬞ |
حروف صامت

برای درک بهتر قوانین رسم الخط صامت‌ها در آلخامیادو، دانش تلفظ قدیمی‌تر زبان اسپانیایی و سیر تکامل صداهای این زبان ضروری است. به همین دلیل است که متون دست‌نوشته‌ٔ آلخامیادو به عنوان منابع مهمی برای مطالعهٔ زبانشناسی اسپانیایی به حساب می آیند.
نکته اول که باید به آن اشاره کرد،‌ این است که در آلخامیادو به مانند فارسی برای نشان دادن صامت‌های جدید، تغییراتی روی حروف موجود در الفبای عربی انجام شد. در فارسی این تغییرات با اضافه کردن نقطه به حروف با نزدیکتری آوای موجود انجام شد. اما در آلخامیادو، این کار با تشدید گذاشتن روی حروف با نزدیکتری آوای موجود انجام شد. تشدید، علاوه بر این نقش، در آلخامیادو نقش دوگانه کردن صدا را نیز به مانند فارسی و عربی ایفا می کند، امری که در الفبای لاتین اسپانیایی با دوبار نوشتن حرف انجام می شود. به طور مثال، «ب» صدای [b] می دهد، اما «بّ» صدای [p].
الفبای عبری-اسپانیایی نیز، همین کار را با علائمی چون «رافه» (רָפֶה) «◌ﬞ» و یا «گِرِش» (גֶּרֶשׁ‎‎) «◌׳» انجام می دادند، به طور مثال «ב» با صدای [b] و «בﬞ» یا «ב׳» صدای [v].
| آلخامیادو | آوانگاری | معادل لاتین | معادل عبری-اسپانیایی |
| --- | --- | --- | --- |
| بّ‎ | [p] | P p | פ |
| جّ‎ | [t͡ʃ] | Ch ch | גﬞ (ג׳‎) |
| رّ‎ | [r] | Rr rr | ר |
| شّ‎ | [ʃ]۱ | X x۱ | שﬞ (ש׳‎) |
| نّ‎ | [ɲ] | Ñ ñ | ניי |
| لّ‎ | [ʎ] | Ll ll | ליי |
نکته‌ها:
این صدا در اسپانیایی مدرن دیگر وجود ندارد. صدای «شّ» در اسپاینایی مدرن به «خ» (حرف j) تغییر یافته است.
حروف صامت > «ب» و «بّ»

در زبان اسپانیایی، حرف «B» تلفظی دوگانه دارد. هرگاه حرف «B» در ابتدای واژه باشد، یا پس از یک همخوان خیشومی («م» یا «ن») باشد، به صورت به اصطلاح «سخت» و به صورت [b] (ب) تلفظ می شود. در بقیه موارد به صورت به اصطلاح «نرم» و به صورت[v~β] تلفظ می شود. آوای [v~β] به اصطلاح «سایشی دولبی واک‌دار» نام دارد. این صامت در زبان‌های ایرانی نیز وجود داشته است و چندین قرن پیش در الفبای فارسی با حرف ڤ (فاء اعجمی) نشان داده می‌شده است. در فارسی معیار، این صدا حذف شده و جای خویش را به صدای «ب» داده است. در اسپانیایی، حرف «V» نیز صدایی یکسان با تلفظ نرم حرف «B» دارد، و این تنها ریشهٔ اصلی واژگان در زبان لاتین است که مشخص کنندهٔ‌ نوشتار صحیح این صدا می باشد.
در الفبای آلخامیادو، به مانند الفبای لاتین، بین این دو تلفظ «نرم» و «سخت» حرف «B» فرقی وجود ندارد و در هر دو مورد با حرف «ب» نوشته می شود. در الفبای عبری-اسپانیایی اما بین این دو تلفظ تفاوت قائل شده است. تلفظ [b] با حرف «ב» (حرف عبری بِت) و تلفظ [v~β] با حرف «בﬞ (ב׳‎)» (حرف عبری بِت با علامت «رافه» یا «گِرِش») نوشته می شود.
در آلخامیادو و عبری-اسپانیایی، حرف «V» نیز به مانند تلفظ نرم «B» دیده می شود، و در آلخامیادو با «ب»، و در عبری-اسپانیایی با «בﬞ (ב׳‎)» نوشته می شود.
در آلخامیادو برای نشان دادن صدای [p]، معادل حرف «P» در الفبای لاتین اسپانیایی، از حرف «بّ» (حرف ب با تشدید) استفاده شده است.
در عبری-اسپانیایی، به دلیل اینکه حرف «פ» (په) خود تلفظ دوگانه [f] و [p] دارد، برای نشان دادن صدای حرف «P» استفاده شده است. حرف  «פ» برای نشان دادن حرف «P» و حرف «פﬞ (פ׳‎) / ף» برای حرف «F» استفاده شده است.
حروف صامت > «ج»، «جّ»، «خ»

در زبان اسپانیایی، حرف «G» دو حالت کلی دارد. این حرف پیش از حروف «e» و «i» و «y» تلفظ به اصطلاح «نرم» دارد. در بقیه حالات، تلفظ آن به اصطلاح «سخت» می باشد.
در اسپانیایی، حرف «J» و تلفظ «نرم» حرف «G» یکسان بوده است. در اسپانیایی قرون وسطی، تلفظ حرف «J» و تلفظ «نرم» حرف «G» به شکل [ʒ‍~d͡ʒ] (فیمابین معادل «ج» و «ژ» در زبان فارسی) بوده است. به همین دلیل، در آلخامیادو، از حرف «ج» برای نوشتن این صدا به کار رفته است و در الفبای اسپانیایی-عبری از حرف «גﬞ (ג׳‎)» (حرف عبری گیمِل با علامت «رافه» و یا «گِرِش»).
در زبان لادینو تلفظ قدیمی حرف «J» و «نرم» حرف «G» تغییر نکرده و امروزه به همان شکل [ʒ‍~d͡ʒ] باقی مانده است. اما، در پی ارتباط گویشوران لادینو با زبانهایی چون صربی‌کرواتی، ترکی، فرانسوی و غیره، و تاثیر پذیری از آنان، در لادینو امروزه از حرف نوین «זﬞ (ז׳‎)» (حرف عبری زین با علامت «رافه» و یا «گِرِش») برای نشان دادن صدای [ʒ‍~d͡ʒ] استفاده می شود.
در اسپانیایی مدرن، چه در اروپا و چه در آمریکای لاتین، تلفظ حرف «J» و تلفظ «نرم» حرف «G» تغییر یافته و به صورت [x] (خ) در آمده است. با وجود این تغییر صدا، در متون آلخامیادو از همان حرف «ج» استفاده می شد. در زبان لادینو، اگر نیاز به نشان دادن صدای [x] باشیم، این صدا با حرف «ח» (حرف خِت) (به جز در ممالک عربی چون بلاد شام که از «חﬞ (ח׳)» استفاده می شود، چرا که «ח» معادل تلفظ عربی «ح» است.)
در اسپانیایی، دونگاره «Ch» صدای [t͡ʃ] (چ) می دهد. در آلخامیادو، برای نشان دادن این صدا از «جّ» (جیم با تشدید) استفاده می شود. در اسپانیایی-عبری از «גﬞ (ג׳‎)» (حرف عبری گیمِل با علامت «رافه» و یا «گِرِش») استفاده می شود. پس در نتیجه، در گذشته امکان اشتباه‌خوانی بین «J» و «نرم» حرف «G» از یک سو و «Ch» از سوی دیگر وجود داشت، اما امروزه با تفاوت بین «זﬞ (ז׳‎)» (ج) و «גﬞ (ג׳‎)» (جّ) این امکان دیگر وجود ندارد.
حروف صامت > «د» و «ذ»

همچنین ببینید: ذال معجم
در متون دست نوشته آلخامیادو، در مواردی که در الفبای لاتین اسپانیایی از حرف «D» استفاده می شود، هم «د» استفاده شده و هم «ذ». انتخاب «د» یا «ذ» به صورت تصادفی نبوده و تابع قوانین خاصی می باشد که بازتاب دهندهٔ‌ تلفظ دوگانه «d» می باشد.
هرگاه حرف «D» در ابتدای واژه باشد، یا پس از یک همخوان خیشومی («م» یا «ن») باشد، یا پس از همخوان کناری («ل»)، به صورت [d] تلفظ می شود و با حرف «د» نوشته می شود. در بقیه موارد، به صورت [ð] تلفظ می شود و با حرف «ذ» نوشته می شود. در زبان فارسی نیز چنین تفاوت تلفظ و تفاوت نوشتار نیز در قرون گذشته، به‌ویژه پیش از هجوم مغول، مرسوم بوده و به این پدیده ذال معجم می گفتند.
در الفبای عبری-اسپانیایی نیز این تفاوت رعایت می شد، طوری که حرف «د» با «ד» (حرف عبری دالِت)، و حرف «ذ» با «דﬞ (ד׳‎)» (حرف عبری دالِت با اِعراب «رافه»‌ یا «گِرِش»).
حروف صامت > حروف «ر» و «رّ»

در زبان اسپانیایی، دو نوع تلفظ برای «ر» وجود دارد، و هر دوی آنها در نوشتار لاتین بازتاب داده شده اند. «R» به شکل [ɾ]، و به اصطلاح همخوان زنشی لثوی است، و «Rr» به شکل [r] و به اصطلاح لرزشی لثوی.
در آلخامیادو، به تابعیت از نوشتار لاتین، «r» با «ر» نشان داده شده است، و «rr» با «رّ».
در عبری-اسپانیایی، این تفاوت نشان داده نشده است، و هر دو مورد با «ר»‌‌ (حرف رِش) نشان داده شده است.
حروف صامت > حروف «ز»، «س»، «ش» و «شّ»

یکی از مواردی که در تلفظ حروف، بیشترین تغییرات را در اسپانیایی ا قرون وسطی تا به امروز داشته، تلفظ حروف صامت‌های به اصطلاح سایشی-همخوان تیغه‌ای بوده است.
در اسپانیایی قرون وسطی، حرف «Z» به صورت [d͡z] تلفظ می شد. برای نوشتن این حرف در آلخامیادو از «ز» استفاده می شده. در عبری-اسپانیایی از «ז» (حرف زین) برای نوشتن این حرف استفاده می شود. تلفظ این حرف امروزه در آمریکای لاتین [s] می باشد، به مانند حرف «S». در لهجه‌های اروپایی اسپانیا و همین طور در گینه استوایی، تلفظ حرف «Z» به صورت [θ] در آمده است.
در زبان اسپانیایی، حرف «C» دو حالت کلی دارد. این حرف پیش از حروف «e» و «i» و «y» تلفظ به اصطلاح «نرم» دارد. در بقیه حالات، تلفظ آن به اصطلاح «سخت» می باشد. حال با اضافه کردن علامت سدیل و ایجاد حرف «Ç»، این حرف در موارد دیگر نیز تلفظ نرم خواهد داشت.
در اسپانیایی قرون وسطی، تلفظ نرم حرف «C» به صورت [t͡s] بوده. برای نوشتن این حرف در آلخامیادو از «س» استفاده می شد. در عبری-اسپانیایی از «ס» (حرف سامِخ). تلفظ این حرف امروزه در آمریکای لاتین [s] می باشد، به مانند حرف «S». در لهجه‌های اروپایی اسپانیا و همین طور در گینه استوایی، تلفظ نرم حرف «C» به صورت [θ] در آمده است.
در اسپانیایی مدرن، چه در آمریکای لاتین و چه در اروپا، تفاوت تلفظی بین «Z» و تلفظ نرم «C» وجود ندارد.
در اسپانیایی قرون وسطی، حرف «S» به صورت [z] یا [s] تلفظ می شد. ترکیب حروف «Ss» نیز [s] تلفظ می شد. برای نوشتن این حرف در آلخامیادو از «ش» استفاده می شده. این به این دلیل بوده که صدای حرف «S» به عنوان صدایی بین «س» و «شّ» برداشت شده بود. این طرز نوشتار با نوشتار عبری-اسپانیایی در آن زمان نیز تطابق دارد. در عبری-اسپانیایی قدیم، از حرف «ש» (حرف شین) برای نوشتن این حرف استفاده می شده.
حرف دیگر در اسپانیایی قدیم، حرف «X» است که به صورت [ʃ] (ش) تلفظ می شده. برای نوشتن این حرف در آلخامیادو از «شّ» (شین با تشدید) استفاده می شد و در عبری-اسپانیایی از «שﬞ (ש׳‎)» (حرف شین با علامت «رافه» یا «گِرِش»).
«ס» (حرف سامِخ) در عبری تلفظی معادل «س» دارد، و حرف «ש» (حرف شین) در عبری تلفظی دوگانه، در بعضی واژگان معادل «س» و در برخی دیگر معادل «ش».
به مرور زمان، تلفظ نرم «C» در اسپانیایی آمریکای لاتین و همینطور در زبان لادینو، امتداد زبان اسپانیایی در جامعه یهودی سفاردی پس اخراج یهودی‌ها از اسپانیا و سکنی گزیدن آنها در عثمانی و شمال آفریقا، با تلفظ حرف «s» یکی شد. به همین دلیل، برای مدتی، قاعده خاصی وجود نداشت و هر دو حرف عبری «ס» (حرف سامِخ) و «ש» (حرف شین) رایج بود. اما در نهایت حرف عبری «ס» (حرف سامِخ) فراگیرتر شد.
نکته دیگر این است که امروزه، چه در اسپانیایی آمریکای لاتین و چه در اسپانیایی اروپایی، حرف «X» تلفظ  خود یعنی [ʃ] (ش) را از دست داده است. در بیشتر موارد، این حرف امروزه با حرف «J»، تلفظ [x] (خ) جایگزین شده است و در صورت نیاز، باید با حرف «خ» نوشته شود. در زبان لادینو، این تلفظ اصلی حفظ شده و تغییر نکرده است.