stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
باشگاه فوتبال بایرن مونیخ در فصل ۲۱–۲۰۲۰
یادداشت

↑  بازی دورن برابر بایرن در جام حذفی، در ابتدا برای ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۰، ساعت ۲۰:۴۵ برنامه‌ریزی شده بود، اما پس از درخواست بایرن، به ۱۵ اکتبر ۲۰۲۰ تغییر یافت، زیرا آنها در ماه اوت به فینال لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۲۰ رسیده بودند و در ماه سپتامبر برنامه سنگینی داشتند.
↑  به دلیل تأثیرات دنیاگیری کروناویروس در آلمان و الزام حداقل‌های لازم برای میزبانی مسابقات، تیم‌ها حق بازی خانگی را در این مسابقه رد و بدل کردند.
↑  در پی شیوع ویروس کرونا در آلمان این بازی پشت درهای بسته و بدون حضور تماشاگران برگزار شد.
↑  در پی شیوع ویروس کرونا در آلمان این بازی پشت درهای بسته و بدون حضور تماشاگران برگزار شد.
1 2  در پی شیوع ویروس کرونا در اروپا این بازی پشت درهای بسته و بدون حضور تماشاگران برگزار شد.
اسب‌ها (سرده)

| اسب‌ها محدودهٔ زمانی: ۱٫۸ تا ۰ میلیون سال پیش  PreЄ Є O S D C P T J K Pg N  ↓   Early پلیستوسن to Recent | اسب‌ها محدودهٔ زمانی: ۱٫۸ تا ۰ میلیون سال پیش  PreЄ Є O S D C P T J K Pg N  ↓   Early پلیستوسن to Recent |
| --- | --- |
اسب‌ها ، Equus: اسب‌ها ، Equus
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پستانداران
راسته:: تک‌سم‌سانان
تیره:: اسبان
سرده:: Equus
اسب‌ها (نام علمی: Equus) نام یک سرده از تیره اسبان است که شامل اسب، خر و گورخر می‌شود.
سرده اسب‌ها  شامل اسب‌ها، گورخر و خرهای امروزی می‌شود. این سرده در پلیوسن دیرین از تبار سهمگین‌اسب پدید آمد و گونه‌های اهلی‌شده‌اش امروز هم فراوان هستند، اما بیشتر گونه‌های وحشی اسب‌ها ، به‌ویژه خرها، گورخرهای آسیایی و اسب‌های تاخی، کمیاب‌اند. در آمریکای شمالی، اسبان هم حدود ۱۰ هزار سال پیش همراه دیگر پستانداران بزرگ پلیستوسنی، احتمالاً به‌سبب شکار انسانی، منقرض شدند.
سنگواره‌های آمریکای شمالی نشان از وجود گونه‌های متنوع این سرده -مثلاً انواع کوتوله و غول‌پیکر، اسب‌هایی با پاهای ستبر و اسب‌هایی با پاهای نحیف- دارند. به‌نظر می‌رسد که گونه‌های آمریکای شمالی خویشاوندان گورخرهای آفریقایی و الاغ‌های اوراسیایی بوده‌اند، بنابراین، اسب‌ها زمانی گسترهٔ جغرافیایی وسیع‌تری داشته‌اند.
آرش، کونتال

| آرش، کونتال | آرش، کونتال |
| --- | --- |
کمون: کمون
The Saint-Projet bridge over the دوردوین (رود)، in the commune of Arches: The Saint-Projet bridge over the دوردوین (رود)، in the commune of Arches
آرش، کونتالنمایش نقشه فرانسهآرش، کونتالنمایش نقشه اوورنی-رون-آلپ: آرش، کونتالنمایش نقشه فرانسهآرش، کونتالنمایش نقشه اوورنی-رون-آلپ
مختصات: ۴۵°۱۸′۲۴″شمالی ۲°۱۹′۴۲″شرقی﻿ / ﻿۴۵٫۳۰۶۷°شمالی ۲٫۳۲۸۳°شرقی﻿ / 45.3067; 2.3283: مختصات: ۴۵°۱۸′۲۴″شمالی ۲°۱۹′۴۲″شرقی﻿ / ﻿۴۵٫۳۰۶۷°شمالی ۲٫۳۲۸۳°شرقی﻿ / 45.3067; 2.3283
کشور: فرانسه
ناحیه: اوورنی-رون-آلپ
دپارتمان: کانتال
بخش: Mauriac
کانتون: Ydes
کمون: Pays de Mauriac
حکومت: حکومت
 • شهردار(۲۰۲۰–۲۰۲۶) : Yves Magne
مساحت۱: ۱۶٫۱۵ کیلومتر مربع (۶٫۲۴ مایل مربع)
جمعیت (ژانویه ۲۰۱۸)۲: ۱۸۵
 • تراکم: ۱۱/کیلومتر مربع (۳۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان اروپای مرکزی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کد آماری/کد پستی: ۱۵۰۱۰ /۱۵۲۰۰
ارتفاع: ۳۲۱–۶۸۷ متر (۱٬۰۵۳–۲٬۲۵۴ فوت)  (avg. ۶۳۰ متر یا ۲٬۰۷۰ فوت)
۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) ۲: ۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) ۲
آرش (به فرانسوی: Arches) یک کمون در فرانسه است که در کانتال واقع شده‌است. آرش ۱۶٫۱۵ کیلومتر مربع مساحت دارد ۶۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نیکولاس د یونگ

| مشخصات فردی | مشخصات فردی |
| --- | --- |
زاده: ۱۰ ژوئن ۱۸۸۷ Sloten، هلند، هلند
درگذشت: ۱۴ ژوئیهٔ ۱۹۶۶ (۷۹ سال) آپلدورن، Netherlands
اطلاعات تیم: اطلاعات تیم
Infobox last updated on ۲۲ دسامبر ۲۰۱۳: Infobox last updated on ۲۲ دسامبر ۲۰۱۳
نیکولاس د یونگ (هلندی: Nicolaas de Jong; ۱۰ ژوئن ۱۸۸۷ – ۱۴ ژوئیهٔ ۱۹۶۶) دوچرخه‌سوار اهل هلند بود.
احمد بن محمد بن عیسی اشعری

| أحمد بن محمد بن عیسی بن عبدالله بن سعد بن مالک بن الأحوص بن السائب بن مالک بن عامر الأشعری> اطلاعات شخصی | أحمد بن محمد بن عیسی بن عبدالله بن سعد بن مالک بن الأحوص بن السائب بن مالک بن عامر الأشعری> اطلاعات شخصی |
| --- | --- |
زاده: دههٔ آخر قرن دوم هجری قمری قم
درگذشته: دههٔ آخر قرن سوم یا مقداری قبل از آن
محل دفن: قم
دین: اسلام
ملیت: خلافت عباسی
والدین: ابوعلی محمد بن عیسی (پدر) (مادر)
دودمان: اشعریان
مذهب: شیعه
آثار معروف: التوحید، فضل النبی، المتعه، النوادر، الناسخ و المنسوخ، الاظلة، المسوخ، فضائل العرب، الملاحم، الطب‌الکبیر، الطب‌الصغیر، المکاسب
تحصیلات: قم و کوفه
پیشه: حدیث
استادان: ۱۶۰ استاد من جمله صفوان بن یحیی، حسن بن محجوب سراد، احمد بن محمد بن عمرو بن ابی‌نصر بزنطی، حسن بن علی بن فضال کوفی، محمد بن خالد بن عبدالرحمان برقی
احمد بن محمد بن عیسی اشعری فردی از خاندان اشعری بود که در راستای ترویج مذهب شیعه فعالیت می‌کرد. وی در دهه اخیر قرن دوم هجری قمری در شهر قم به دنیا آمد و در دهه اخیر قرن سوم نیز درگذشت. محل دفن وی نیز شهر قم تخمین زده شده‌است. بنابر گفته نجاشی و طوسی، از رجال حدیثی شیعه، احمد از یاران و راویان علی‌بن موسی‌الرضا و محمد تقی و علی النقی (امامان هشتم و نهم و دهم شیعیان دوازده‌امامی) بود. در منابع حدیث‌پژوهی شیعی گزارش شده که وی برای افزایش علم و شناخت بیشتر مکتب حدیثی شیعه دوازده‌امامی و همین‌طور استماع حدیث؛ از قم به کوفه سفر داشته‌است. بر اساس منابع حدیثی شیعه، احمد بن محمد نزد ۱۶۰ استاد علم‌آموزی و نقل روایت کرده‌است. ابوعلی اشعری، سعد بن عبدلله، عبدلله بن جعفر حمیری، محمد بن حسن صفار و محمد بن یحیی عطار از شاگردان او عنوان شده‌اند. همچنین از احمد بن محمد بن عیسی بیش از ۲۲۹۰ حدیث و چندین آثار به جا مانده‌است.
نام و تبار

نسب احمد بن محمد بن عیسی به فردی به نام ابوعامر می‌رسد. ابوعامر از صحابه بود و در غزوه حنین کشته شد. خاندان اشعری تا قبل از ظهور اسلام در زمرهٔ بت‌پرستان به‌شمار می‌رفتند و بعد از آن، به اسلام گرویدند. اشعریان از قدیمی‌ترین خاندان‌های شیعه در عصر غیبت صغری بودند. این خاندان از قبایل عرب در کوفه بودند که در قرن اول ه‍. ق، تحت شرایط خاص به قم مهاجرت کردند و از همان قرن اول تا قرن چهارم ه‍. ق، رهبری مذهبی و علمی شیعیان در شهر قم را بر عهده داشتند. از فعالیت‌های این خاندان در زمینه کلام و حدیث، تأسیس مکتب حدیثی قم است. به گزارش ربانی، تعداد زیادی از این خاندان جزء راویان حدیث قرار گرفتند.
زندگی‌نامه

جزئیات زندگی احمد بن محمد دردسترس نمی‌باشد. به گفته نجاشی، احمد در سنین کودکی علی‌بن موسی الرضا را ملاقات کرده است و از طرفی بخاطر سکونت وی در قم، تنها مدت زمان کمی را در کنار محمدتقی و علی النقی بود واحادیث کمی را از این دو نفر روایت کرده است.  بنا بر گفته شیخ طوسی  از رجال‌شناسان حدیثی شیعه، احمد بن محمد بن عیسی از یاران علی‌بن موسی‌الرضا و محمد تقی و همچنین از یاران علی النقی می‌باشد. بنابراین با شواهد تاریخی در دسترس در زمینه ملاقات احمد بن محمد بن عیسی با علی‌بن موسی الرضا و روایات وی از حماد بن عیسی و صفوان بن یحیی، احتمال داده می‌شود که تولد وی قبل از سال ۱۹۰ ه‍.ق بوده باشد. نجاشی و شیخ طوسی از دانشمندان علم رجال شیعه، کنیه اباجعفر را برای أحمد بن محمد بن عیسی ذکر می‌کنند. کشی که از رجالیان شیعه می‌باشد؛ در روایتی نقل کرده که احمد، زمانی به دستور محمد تقی در مدینه خدمت وی رسیده بود. در این روایت تصریح شده که وی از سوی او نامه‌ای برای زکریا بن آدم، برده بوده‌است. در روایت مذکور، کنیهٔ احمد به صورت ابوعلی آمده‌است. احمد از محدثان امامی در دوره قبل از محمد بن یعقوب کلینی به‌شمار می‌آید. چنان‌که نجاشی دربارهٔ وی تعبیر شیخ القمیین و وجههم و فقیههم، غیرمدافع را به کار برده و طوسی نیز تعبیری نزدیک به همین مضامین را در مورد وی به کار برده‌است. ابن‌حجر عسقلانی نیز وی را شیخ الرافضة بقم خوانده‌است. احمد در برخی منابع زیدی به‌عنوان شیخ حسن بن علی ناصر اطروش، از ائمۀ زیدی مشهور، شناخته شده است وی شیخ و رئیس و فقیه قمی‌ها بود که در این مدت دشمن و مخالفی نداشت. قدرت سیاسی و اجتماعی وی چنان شد که وقتی بر اساس برداشت شرعی، عده‌ای را از قم اخراج کرد، کسی نتوانست با وی مخالفت کند. روایات اعتقادی زیادی از وی وجود دارد که نشان می‌دهد احمد بن محمد صاحب نظر در مباحث اعتقادی بوده‌است. وی سعی در انجام تصمیمات درست و عمل به وظیفه داشت و اگر در جایی متوجه نظر اشتباه خود می‌شد، دست از نظر قبلی برمی‌داشت. احمد بن محمد علاوه بر نشر احادیث، نظارت بر انتشار درست احادیث هم داشت. انصاری می‌نویسد: بیشتر مشایخ احمد بن محمد بن عیسی اهل کوفه بودند زیرا علیرغم اینکه وی اهل قم بود، برای شنیدن احادیث امامی به کوفه سفر می‌کرد. از تاریخ مرگ احمد اطلاعی در دست نیست، تنها چنان‌که از ابن‌غضائری نقل شده، احمد در زمان مرگ برقی (د ۲۷۴ یا ۲۸۰ق) زنده بوده‌است. به گزارش ربانی با توجه به اینکه نوه برقی سال درگذشت پدربزرگ خود را در سال ۲۸۰ ه‍.ق ذکر می‌کند لذا تاریخ درگذشت وی بعد از سال ۲۸۰ ه‍.ق عنوان می‌شود. اما اینکه پس از این تا چه مدتی در قید حیات بود معلوم نیست. احتمال می‌رود درگذشت او در دهه اخیر قرن سوم یا مقداری قبل از آن واقع شده باشد. محل دفن وی نیز مشخص نیست و منابع در این خصوص اظهار نظری قطعی نداشته‌اند؛ تنها این احتمال داده شده‌است که بخاطر اینکه محل تحصیل وی در قم بوده؛ در همان‌جا نیز دفن شده باشد.
مقابله با غالیان

علی بن حسکه و قاسم یقطینی سردمداران اصلی غلو در زمان احمد بودند. احمد با غالیان مبارزه می‌کرد. وی به یونس بن عبدالرحمان، محدث و متکلم امامی، بدگمان بود اما بعدها به خاطر دیدن خوابی، از نظر خود برگشت و نوبه کرد. همچنین بخاطر تردیدی که احمد در زمینه روایت ابن محبوب از ابوحمزۀ ثمالی داشت، از حسن بن محبوب روایت نمی‌کرد که البته در این مورد هم قبل از مرگ از نظر خود بازگشت. کشی به نقل از نصر بن صباح، این حکایت را نقل کرده، با این وصف چنانکه در میان اسناد حدیث امامی دیده می‌شود، احمد از ابن محبوب بارها روایت کرده است. موردی دیگر در زمینه برخورد احمد با غالیان این بود که احمد بن ابی‌عبدالله برقی توسط وی از قم بیرون رانده شد که البته در این مورد هم احمد به اشتباه خود پی برد و احمد بن ابی‌عبدالله برقی رو مجدد به قم برگردادند و در تشییع جنازه وی با پای پیاده شرکت کرد. چنانچه در الضعفای منسوب به ابن غضائری آمده سهل توسط احمد بن محمد از قم بیرون رانده شد و دیگران هم از استماع احادیث او برحذر داشته شدند. محمد بن علی بن ابراهیم معروف به ابوسُمَیْنه نیز از کسانی بود که هنگام ورود به قم، مدتی نزد احمد بن محمد بن عیسی، منزل کرد و آن زمان‌که گرایش او به غلو آشکار شد، توسط احمد از قم رانده شد.
فعالیت‌های علمی > اساتید و شاگردان

خوئی رجال‌شناس شیعه تعداد اساتید احمد بن محمد را در کتب اربعه حدود ۱۶۰ نفر معرفی کرده‌اند. ازمیان مشایخی که احمد بن محمد بن عیسی از آنان حدیث شنیده، می‌توان احمد بن محمد بن عمرو بن ابی‌نصر بزنطی، حسن بن سعید بن حماد اهوازی و برادرش حسین، حسن بن عباس بن حریش رازی، حسن بن علی بن فضال کوفی، حسن بن علی بن زیاد وشاء، حسن بن محجوب سراد، سعید بن جناح ازدی بغدادی، صفوان بن یحیی بجلی، عثمان بن عیسی عامری کلابی، علی بن حدید بن حکیم مداینی، علی بن حکم نخعی، محمد بن ابی عمیر ازدی، محمد بن خالد بن عبدالرحمان برقی و محمد ابن سنان زاهری را نام برد. احمد از طریق این مشایخ و برخی دیگر، راوی احادیث بوده‌است. همچنین افرادی همچون سعد بن عبدالله اشعری، علی بن ابراهیم قمی، محمد بن یحیی عطار، احمد بن ادریس اشعری، داوود بن کوره قمی، محمد بن حسن صفار، عبدالله بن جعفر حمیری و حمید بن زیاد جزء شاگردان وی محسوب می‌شوند.
فعالیت‌های علمی > آثار

خوئی رجال‌شناس شیعه، در کتاب معجم رجال الحدیث بیان می‌کند از احمد بن محمد بن عیسی بیش از ۲۲۹۰ حدیث گزارش شده‌است. وی به بعضی از آثار احمد بن محمد بن عیسی اشاره کرده‌است که از آن جمله: التوحید، فضل النبی، المتعه، النوادر(این کتاب باب بندی نشده بود و داود بن کوره آن را باب بندی کرد)، 'الناسخ و المنسوخ می‌باشد. نجاشی دانشمند رجالی شیعه در کتاب رجال النجاشی علاوه بر کتاب‌های ذکر شده به آثاری همچون الاظلة، المسوخ و فضائل العرب اشاره کرده‌است. ابن نوح نیز می‌گوید نزد الدبیلی، کتابی در مورد حج از احمد بن محمد بن عیسی دیدم. ابن شهر آشوب از محدثان شیعه در کتاب معالم العلماء کتاب الملاحم را به احمد بن محمد نسبت داده‌است. ابن ندیم محقق بغدادی در کتاب الفهرست خود ۳ کتاب الطب الکبیر و الطب الصغیر و المکاسب را جزء آثار احمد بن محمد بن عیسی ذکر می‌کند. .
در علم رجال و حدیث

ابن‌حجر عسقلانی از علمای حدیث و فقه سنی، احمد بن محمد بن عیسی را به عنوان علامه‌ای از استادان شیعیان قم معرفی می‌کند. ابن ندیم فهرست نگار و محقق بغدادی نیز از وی به عنوان دانشمند یاد می‌کند. توجه و نظارت احمد بن محمد بن عیسی در نقل احادیث به گونه‌ای بود که اجازه ورود هر حدیثی را نمی‌داد. در این راستا طوسی رجال‌شناس حدیثی شیعه در کتاب اختیار معرفه الرجال المعروف به رجال الکشی و خویی رجال‌شناس حدیثی شیعه در کتاب  رجال الحدیث اشاره می‌کنند که احمد بن محمد بن عیسی از آنجا که در روایت ابن محبوب از ابوحمزه ثمالی تردید داشت، از ابن محبوب روایتی نقل نمی‌کرد. اما بعدها احمد از این تردید پشیمان شد و پیش از مرگ از نظر خود بازگشت. در کتاب‌های رجالی آمده‌است که به گفته ابن غضائری محدث و دانشمند رجالی شیعه، احمد بن محمد برقی که محدث امامی می‌باشد توسط احمد بن محمد بن عیسی به سبب روایاتی که نقل می‌کرد، از قم بیرون رانده شد. اما بعد از مدتی او را به قم بازگرداند و از وی عذر خواهی کرد و آن هنگام که برقی درگذشت، در تشییع جنازه او با پای برهنه شرکت کرد تا پشیمانی از کرده خویش را نشان دهد.
بن شکاو

| بن شکاو | بن شکاو |
| --- | --- |
شهرداری: شهرداری
کشور:  الجزایر
استان: استان مدیه
جمعیت (۱۹۹۸): جمعیت (۱۹۹۸)
 • کل: ۸۹۴۶
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
بن شکاو (به عربی: بن شکاو) یک شهرداری در الجزایر است که در استان مدیه واقع شده‌است. بن شکاو ۸٬۹۴۶ نفر جمعیت دارد.
قلعه سنه‌دژ

تپه قلعه سنه دژ مربوط به دوره صفوی است این قلعه توسط سلیمان خان اردلان ساخته شده و در سنندج، خیابان امام خمینی، بافت قدیم شهر (باشگاه افسران سابق) واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۳۸۴/۰۵/۱۹ با شمارهٔ ثبت ۱۲۷۹۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
روبنس سالس

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Rubens de Morais Salles
زادروز:  ۱۴ اکتبر ۱۸۹۱
تاریخ مرگ:  ۲۱ ژوئیهٔ ۱۹۳۴ (۴۲ سال)
محل مرگ:  سائو پائولو
پست:  هافبک
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۰۶–۱۹۲۱ |  Paulistano |   |   |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۱۴ |  تیم ملی فوتبال برزیل |  ۱ |  (۱) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۱۹۱۴:  تیم ملی فوتبال برزیل
۱۹۳۰:  باشگاه فوتبال سائو پائولو
۱۹۳۱–۱۹۳۲:  باشگاه فوتبال سائو پائولو
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۶ فوریه ۲۰۲۴. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۶ فوریه ۲۰۲۴. 
روبنس سالس (انگلیسی: Rubens Salles; ۱۴ اکتبر ۱۸۹۱ – ۲۱ ژوئیهٔ ۱۹۳۴) بازیکن و مربی فوتبال اهل برزیل بود.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال برزیل بازی کرده است.
ارتش روم

بازسازی پوشش یک سرباز رومی. موزه ملی نظامی رومانی.
ارتش روم (به لاتین: exercitus Romanus)نام نیروهای مسلح مستقر در پادشاهی روم (۷۵۳ قبل از میلاد تا سال ۵۰۹ ق.م.) و جمهوری روم (۵۰۹ تا ۲۷ ق.م.) امپراتوری روم (۲۷ ق.م. تا ۳۹۵ میلادی) و جانشینان آن، امپراتوری روم غربی و روم شرقی، است. این ارتش در طول ۲۰۰۰ سال کنترل نواحی مختلف روم را به عهده داشت.
اسلحه

پیاده‌نظام سنگین اسلحهٔ روم را لژیون می‌نامیدند. اسلحهٔ لژیون‌ها سنگین‌ترین اسلحهٔ زمان خود بود و چون بنابر مقتضیات جنگ اسلحهٔ سنگین به‌تنهایی نمی‌تواند وظایف خود را انجام دهد، یک‌دسته از سربازان را با اسلحه‌های سبک در داخل لژیون‌ها جای‌می‌دادند که به‌سرعت بتوانند از لژیون‌ها جداشده و به‌سرعت برگردند و به لژیون بپیوندند؛ اینان وظیفهٔ پیشقراول و مخبر را داشتند. به‌علاوه، در معیت لژیون، یک گروهان سرباز فلاخن‌انداز و یک اسواران متصدی حمل‌ونقل در حرکت بودند که در مواقع عقب‌نشینی دشمن را تعقیب می‌کردند و بدین‌وسیله غلبه را تکمیل می‌کردند.
تمرین

رومیان سربازانشان را ابتدا به راه‌پیمایی عادت می‌دادند و آنان می‌بایستی ۲۰ تا ۲۵ میل راه را ظرف پنج ساعت طی کنند و در طی این حرکت شاق، که تقریباً درحال دویدن می‌پیمودند، باید در حدود سی کیلوگرم بار همراه خود می‌داشتند؛ و پس از آن درحالی‌که سلاح‌های سنگین مثل شمشیر و نیزه و تبر حمل می‌کردند باید به جست‌وخیز می‌پرداختند و می‌دویدند؛ وزن اسلحه‌ها باید دوبرابر وزن سلاح‌های معمولی باشد، و چون سلاح رومیان سنگین‌تر از سلاح دیگران بود، سرباز رومی هم طبعاً باید قوی‌تر و نیرومندتر از دیگران باشد. بدین‌ترتیب، همیشه از طریق تمرین و ورزش و ریاضت آنان را چالاک و سبک بار می‌آوردند.
رحمت‌آباد (اقلید)

شغل مردم روستا:
نزدیک به 90 درصد خانواده‌های روستا کشاورز هستند که کشت گندم و چغندر و لوبیا بیشترین سهم را به خود اختصاص می دهند، لازم به ذکر است که وضعیت کشاورزی این روستا در شرایط بسیار بدی قرار دارد چرا که آب کشاورزی نشات گرفته از چشمه‌های روستای آسپاس دچار محدودیت شده و میزان زمین زیر کشت برای هر کشاورز حدود 2 الی 3 هکتار می‌باشد که بسیار نا امیدکننده است. و در حال حاضر اکثر آب کشاورزی  از چاههای دستی (20-30 متر) تهیه می‌شود. همچنین حدود 10 درصد خانواده‌ها نیز دامداری دارند که غالبا به نگهداری گاو به صورت سنتی مشغول هستند.
وضعیت نامطلوب اقتصادی باعث مهاجرت بی شمار نسل جدید مردم روستا به شهرهای مختلف از جمله شیراز ، اصفهان و ... شده‌است.
همچنین از جمله روستاهای شهرستان اقلید که تعداد افراد تحصیل کرده به نسبت جمعیت بیشتری را در مقایسه با بقیه روستاها دارد و به همین نام در منطقه شهرت دارند .
اکثر فامیلی های این روستا دهقانی می باشد .
طرح هادی یا انتقال روستای رحمت آباد پایین ( آزادگان سابق ) در سال ۱۳۸۲ به دلایل سیل گیر بودن رودخانه اوجان سابق به مکان فعلی روستا تحت عنوان شهرک رحمت آباد کلید خورد که در طی یک دهه تقریبا تمام مردم این روستا به مکان فعلی مهاجرت کرده و روستای قبل به طور کامل متروکه شده است که خود دلیلی بر ایجاد شکاف و ضعیف تر شدن کشاورز ها و استفاده از مزارع کشاورزی بود .
همچنین می توان به مهاجرت های گذشته مردمان این روستا از جاهای مختلف اشاره کرد .
زبان مردم روستای رحمت آباد به فارسی می باشد که تعدادی واژه های لری و پهلوی را می توان در گویش آنها دید .
همچنین مردم این روستا عمدتا از سه گروه بختیاری ، باسری و لپوئی تبار هستند که در سالهای دور سنگ بنای این روستا را گذاشته اند . 
در حال حاضر تعداد زیادی از مردمان آزادگانی در روستای مهجان ( مهگان ) ، آسپاس و کامفیروز  سکونت دارند که به آزادگانی ها شهرت دارند.
همچنین تعداد زیادی از مردمان این روستا در محله های مختلف اقلید ساکن می باشند .
مشاهیر:
عنایت الله بخارایی قهرمان دو دوره پارالمپیک در رشته تیراندازی با تفنگ بادی و پرچمدار کاروان پارالمپیک ایران در آتن
| رحمت‌آباد (اقلید) | رحمت‌آباد (اقلید) |
| --- | --- |
روستا: روستا
رحمت‌آباد (اقلید)موقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانرحمت‌آباد (اقلید)رحمت‌آباد (اقلید) (استان فارس)نمایش نقشه استان فارس: رحمت‌آباد (اقلید)موقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانرحمت‌آباد (اقلید)رحمت‌آباد (اقلید) (استان فارس)نمایش نقشه استان فارس
مختصات: ۳۰°۳۵′ شمالی ۵۲°۲۳′ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۵۸۳°شمالی ۵۲٫۳۸۳°شرقی﻿ / 30.583; 52.383: مختصات: ۳۰°۳۵′ شمالی ۵۲°۲۳′ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۵۸۳°شمالی ۵۲٫۳۸۳°شرقی﻿ / 30.583; 52.383
کشور: ایران
استان: فارس
شهرستان: اقلید
بخش: سده
دهستان: آسپاس
بنیان‌گذاری: ۱۲۱۰ هجری شمسی
جمعیت: ۵۴۸ نفر
رحمت‌آباد (اقلید)، روستایی از توابع بخش سده شهرستان اقلید در استان فارس ایران است، این روستا از سال 1386 و با فاصله حدودی 4 کیلومتر از دشت به دامنه کوه تغییر مکان داد.
جمعیت

این روستا در دهستان آسپاس قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۴۸ نفر (۱۲۸خانوار) بوده‌است.
بوم‌شناسی میکروبی

ناهنجاری شمارش بشقاب بزرگ. شمارش سلول‌هایی که از طریق کشت به دست می‌آیند، نسبت به سلول‌هایی که به‌طور مستقیم در زیر میکروسکوپ دیده می‌شوند، کمتر است. این به این دلیل است که میکروبیولوژیست‌ها می‌توانند تنها تعداد کمی از میکروب‌های طبیعی را با استفاده از تکنیک‌های آزمایشگاهی کنونی، بسته به محیط، پرورش دهند.
بوم‌شناسی میکروبی (به انگلیسی: Microbial ecology) یا میکروبیولوژی محیطی (Environmental microbiology) بوم‌شناسی میکروارگانیسمها است: رابطه آنها با یکدیگر و با محیطشان. این به سه حوزه اصلی زندگی - یوکاریوت‌ها، آرکی‌ها و باکتری‌ها - و همچنین ویروس‌ها مربوط می‌شود.
میکروب‌ها در همه مناطق از جمله خانه‌ها، اداره‌ها، مراکز تجاری و بیمارستان‌ها وجود دارند. در سال ۲۰۱۶، ژورنال Microbiome مجموعه‌ای از آثار مختلف را در مورد بررسی بوم‌شناسی میکروبی از محیط ساخته‌شده منتشر کرد.
نیکولاس ده کرپل

نیکولاس ده کرپل (انگلیسی: Nicolas De Kerpel؛ زادهٔ ۲۳ مارس ۱۹۹۳) بازیکن هاکی روی چمن اهل بلژیک است.
آرامگاه عرب‌آتا

آرامگاه عَرَب‌آتا (ازبکی: Аработа мақбараси ،Arabota maqbarasi) یک مقبره مکعبی‌شکل و گنبدی شکل است که در سال‌های ۹۷۷ تا ۹۷۸ میلادی در روستای تیم ولایت سمرقند ازبکستان ساخته شد.
این مقبره که در قرن دهم در بالای یک تپه سه‌گوش در حدود ۱۰۰ کیلومتری غرب شهر سمرقند ساخته شده‌است، شکاف مهمی را در درک تکامل معماری آرامگاه در آسیای میانه پر می‌کند. این بنا به دلیل اهمیت معماری و تاریخی که دارد در ۱۸ ژانویه ۲۰۰۸ در رده فرهنگی به فهرست موقت میراث جهانی یونسکو اضافه شد.
نام آن در ازبکی به معنی «بابا-عرب» است. مردم محلی از وجه تسمیه آن اطلاعی ندارند. این نام شاید نشانه‌ای از این است که مقبره بر فراز گور یکی از فاتحان عرب که در قرن هشتم در این مکان پرجمعیت کشته شد، ساخته شده‌است.
اهمیت

برای مدت طولانی، این مقبره به دلیل موقعیت دورافتاده آن در بیابان بین شهرهای مهم معماری و فرهنگی، بخارا و سمرقند، مورد توجه کمی قرار گرفت. تنها در قرن بیستم این بنا به عنوان مقبره دوباره کشف شد و موضوع اولین مطالعات علمی شد. امروزه این بنا به عنوان گواه مرحله مهمی در توسعه معماری اسلامی در منطقه به‌شمار می‌رود.
این بنا که از آثار کهن گنبدسازی سبک ایرانی در آسیای میانه است در سال ۱۹۵۸ توسط یک دانشمند جغرافیدان به نام پروفسور ان. لئونوف در روستای تیم، در منطقه بیابانی جنوب شهر کَته‌قُرغان کشف شد.
به لطف دو ساختمان، یعنی آرامگاه اسماعیل سامانی و عرب‌آتا، می‌توان زیبایی معماری بخارا را در دوران شکوفایی آن درک کرد. این دو شاهکار اوایل قرون وسطی دوران معماری سغدی را تکمیل می‌کنند و شخصیت جدیدی از تزئین را پدید می‌آورند که شکوفایی کامل آن بعداً می‌آید.
پیشینه

این آرامگاه در زمان فرمانروای سامانیان، نوح بن منصور در سال ۹۷۷/۷۸ ساخته شد. به این ترتیب حدود ۷۰ سال پس از آرامگاه سامانیان در بخارا ساخته شده‌است. آرامگاه عرب‌آتا با آرامگاه سامانیان که به عنوان شناخته شده‌ترین بنای دوره سامانیان معروف است، سبکی مشابه دارد. اهمیت معماری-تاریخی مقبره عرب‌آتا در مقایسه با این بنای قبلی، با توسعه پیش‌طاق، طاق سردری به‌یادماندنی و مقرنس به عنوان گذار از پایه مستطیل شکل بنا به گنبد مدور، آشکار می‌شود و نشان‌دهنده مراحل مهمی در توسعه معماری اسلامی در آسیای مرکزی است. کارکرد دقیق این بنا امروزه دیگر مشخص نیست، بنابر سنت محلی مقبره به عنوان محل دفن یک فاتح عرب ساخته شده‌است که هویتش امروز نامشخص است.
ویژگی‌های معماری

آرامگاه عرب‌آتا بنایی مستقل در پای تپه است. ابعاد بیرونی بنا ۸٫۰ × ۸٫۷ متر است، نمای داخلی مربع به طول ضلع پنج متر است که همتای مقبره سامانیان بخارا است و دارای پلان ساختمانی مربع است. سردر بنای مقبره با پیش‌تاق و ایوان مسطح از دیگر ویژگی‌های معماری اسلامی منطقه است. در بالای ایوان سه طاقچه کور پلکانی مستطیل‌شکل وجود دارد. در گوشه‌های بنا ستون‌های چند ضلعی وجود دارد که با آجرهای پلکانی تزئین شده‌اند. انتقال به گنبد مسطح سازه توسط مقرنس شکل گرفته‌است. مقبره عرب‌آتا یکی از قدیمی‌ترین بناهای باقی مانده در استفاده از این تکنیک است که به ویژگی سبکی معماری اسلامی تبدیل شده‌است.
این بنا کهن‌ترین نمونه از آرامگاه‌های دارای گنبد و سردر در آسیای میانه است. یکی از ویژگی‌های جالب توجه در این بنا در ساخت گنبد دیده می‌شود که گرچه از شیوه نوپای تبدیل مربع به هشت پیروی می‌کند، اما با ایجاد تاق‌بندی متنوع‌تر،
شکل جدیدی را برای تبدیل زمینه هشت به شانزده ضلعی و نهایتاً تبدیل به دایره ارائه می‌کند. ساخت پیشانی بلند در نمای
اصلی مسجد و کاربرد گچ‌بری در بین لایه‌های آجری از دیگر ابتکارات نوپدید در این بنا است.
ویژگی ساختمان این است که به سنگ‌تراشی زوجیِ نماها با برجسته کردن درزهای منفرد، خصلت زینتی داده شده‌است. در نماهای غربی و شرقی، درزهای عمودی گسترده با برش‌های موازی دوتایی تزئین شده‌است - پس از رسیدن به درز افقی بین جفت، چنین برشی در امتداد آن می‌چرخد تا به درز عمودی بعدی بپیوندد. در نتیجه، خطوط پلکانی مورب تشکیل می‌شود، یک الگوی هندسی که بر روی سنگ‌تراشی قرار گرفته و مطابق با ساختار آن است.
در کتیبه کوفی سردر بنا، تاریخ ۳۶۷ هجری قمری، یعنی ۹۷۷/۹۷۸ میلادی حفظ شده‌است. از آنجایی که سنگ نبشته‌ها معمولاً روز و ماه مرگ مدفون را نشان می‌دادند که در اینجا نیست، محققان مقبره معتقدند تاریخ روی سردر به معنای زمان ساخت است. اما نظر دیگری نیز وجود دارد که بر اساس آن مقبره در قرن یازدهم ساخته شده‌است. به‌طور کلی، ساختمان به خوبی حفظ شده‌است. فقط بالای درگاه فرو ریخته بود که در محل آن یک درگاه کوچک به شکل نامنظم پدید آمده بود. یکی از ستون‌های گوشه‌ای حفظ نشده بود، قسمت‌های پایینی دیوارها با سنگ‌ها پوشانده شده بود، و یک تکیه‌گاه عظیم به عقب وصل شده بود که نمای جزئی آن بازسازی شده‌است.
استوارت کولین

| استوارت کولین | استوارت کولین |
| --- | --- |
Stewart Culin, c. 1920: Stewart Culin, c. 1920
زادهٔ: ۱۳ ژوئیهٔ ۱۸۵۸ فیلادلفیا، پنسیلوانیا
درگذشت: ۸ آوریل ۱۹۲۹ (۷۰ سال) امیتی‌ویل، نیویورک
پیشه: قوم نگاری
استوارت کولین (۱۳ ژوئیه ۱۸۵۸ – ۸ آوریل ۱۹۲۹) قوم‌نگار و نویسنده آمریکایی علاقه‌مند به بازی، هنر و لباس بود. کولین نقش عمده‌ای در توسعه قوم‌نگاری ایفا کرد و ابتدا تلاش خود را بر مطالعه کارگران آسیایی-آمریکایی در فیلادلفیا متمرکز کرد. اولین آثار منتشر شده او «عمل پزشکی توسط چینی‌ها در آمریکا» و «چین در آمریکا: مطالعه‌ای در زندگی اجتماعی چینی‌ها در شهرهای شرقی ایالات متحده آمریکا» بودند که هر دو به سال ۱۸۸۷ مربوط می‌شوند. او معتقد بود که شباهت در بازی شباهت و تماس بین فرهنگ‌های سراسر جهان را نشان می‌دهد.
بن شیماده

| بن شیماده | بن شیماده |
| --- | --- |
島田 敏: 島田 敏
نام هنگام تولد: Satoshi Shimada
زادهٔ: ۲۰ نوامبر ۱۹۵۴ ‏(۶۹ سال) نیگاتا
ملیت: ژاپن
محل تحصیل: Daito Bunka University
پیشه‌ها:  بازیگر  صداپیشگی در ژاپن  راوی 
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۸–اکنون
نماینده: Aoni Production
آثار برجسته:  دراگون بال زد as Broly  Fist of the North Star as Juda  Bismark as Richard Lancelot  Mobile Suit Zeta Gundam as Paptimus Scirocco 
قد: ۱۶۴ سانتیمتر (۵ فوت ۵ اینچ)
همسر: Kyoko Minami
بن شیماده (ژاپنی: 島田 敏; ۲۰ نوامبر ۱۹۵۴ – ) بازیگر، و صداپیشگی در ژاپن اهل ژاپن بود. وی از سال ۱۹۷۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به اسوراها اشاره کرد.