stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
اسمعیل بزاز
نمونه‌هایی از عملیات او

محمدحسن اعتمادالسلطنه، در یادداشت‌های خود، به نمونه‌هایی از اعمال اسماعیل بزاز و طرز مسخرگی او، اشاره کرده‌است. وی از جمله می‌نویسد: «»
جمعه ۸ ذی الحجه ۱۳۰۲ هجری قمری: امروز شتر قربانی حضور شاه آورده بودند، اسمعیل بزاز در حضور شاه بازی درآورده بود و با پسر خود (علی‌اکبر) لواط می‌کرد؛ یعنی نه لواط حقیقی، [بلکه] مشابه لواط، و گفته بود: «این پسر که عاقبت به این و آن… خواهد داد، پس چرا من خودم نکنم؟!»، بسیار این مقلدی‌ها قبیح است، بعد شتر و مطاربه [جمع مطرب] را اندرون برده بودند، برای ملیجک.
یا در نمونه‌ای دیگر، می‌نویسد:
۲۱ ذی الحجه ۱۳۰۵ هجری قمری: هنگام مراجعت شاه از شهرستانک به تهران، به اغلب ملتزمین [=همراهان شاه]، شال و خلعت داده شد. اسماعیل بزاز هم که مقلد معروفی است، عرض کرد: «حالا که به هر سگ و گربه خلعت دادید، ما را هم از این نمد، کلاهی [بدهید]!»، شالی هم به او مرحمت شد.
و یا نمونه‌ای دیگر:
محرم ۱۳۰۶ هجری قمری: بعد از ختم تعزیه در تکیه دولت، سفراء انگلیس و ایتالیا با اتباعشان آمده بودند تماشا. اسمعیل بزاز، با قریب دویست نفر از مقلدین و عمله طرب که [همراه او] بودند، با ریش‌های سفید و عاریه و لباس[های] مختلف، از فرنگی و رومی و ایرانی، ورود به تکیه کردند و حرکات قبیح از خودشان بیرون آوردند، طوریکه مجلس تعزیه از تماشاخانه بدتر شد!
و همچنین این نمونه:
۱۴ رجب ۱۳۰۶ هجری قمری: دیشب شاه تماشاخانه رفته بود. اسمعیل بزاز، بازی سرهنگ مجبوری درآورده بود.
و نمونه‌ای که بیانگر میزان درآمدی است که اسماعیل بزاز از دلقک‌بازی خود بدست می‌آورده‌است:
شنبه ۹ رجب ۱۳۰۷ هجری قمری: امروز خُلق همایون بهتر از دیروز بود. دیشب هم تماشاخانه تشریف برده بودند، اسمعیل بزاز بازی درآورده بود. می‌گویند وی [در همان یک شب] چهارصد تومان مداخل کرده‌است.
دربارهٔ او

گفته می‌شود که اسماعیل بزاز، عضو اصلی گروه تقلید یا نمایشی بود که به هنگام افتتاح تالار دارالفنون، نمایش طبیب اجباری، اثر مولیر را به روی صحنه آوردند. در این نمایش که جزو نمایش‌های روحوضی طبقه‌بندی می‌شود، به جای استفاده از ترجمه اعتمادالسلطنه از شیوهٔ متداول نزد خود بازیگران گروه، یعنی از شیوهٔ بازی فی البداهه استفاده شده بود.
ناصر نجمی نیز دربارهٔ اسماعیل بزاز نوشته‌است:
اسمعیل بزاز یکی از سر دسته‌های مطرب‌های تهران بود. او که جوان اصفهانی بود با خوشمزگی‌های مخصوص اصفهانی‌ها در آن روزگار هنرپیشه روحوضی بود. اسمعیل ذاتاً مردی خوش قلب و انسانی شریف بود که در این اواخر ضمن مطربی به کار بزازی می‌پرداخت ولی آنچه از کار مطربی و دلقکی به دست می‌آورد به فقراء و مستمندان می‌بخشید.
عاقبت وی

اسماعیل بزاز، در اواخر عمر دست از دلقک‌بازی و تقلید و مسخرگی کشید و تائب شد. وی برای زیارت خانه خدا به مکه رفت و حاجی شد و نامش به حاج اسماعیل بزاز، تغییر یافت. وی سپس از پول‌هائی که در مدت کار کردن خویش در دربار جمع‌آوری و اندوخته کرده بود، مسجدی عالی در نزدیکی خانهٔ مسکونی خویش، به نام مسجد اسماعیل بزاز بنا کرد.
از یادداشت زیر که در کتاب خاطرات روزانه اعتمادالسلطنه نقل شده‌است، چنین برمی آید که توبه اسماعیل بزاز، در حدود سال ۱۳۱۰ هجری قمری صورت پذیرفته‌است:
۲۳ ربیع‌الاول ۱۳۱۰ هجری قمری: امروز آش‎پزان، معمول بود، فرقی که با سنوات قبل داشت، توبه اسماعیل بزاز بود [که قبلاً در مراسم آش‎پزان، نقش مقلد را داشت]، به جای او، اکبر غوره‎نامی مقلد شد و بسیار تلخ و بی‌مزه بود.
شهرستان رودونگ

| شهرستان رودونگ | شهرستان رودونگ |
| --- | --- |
شهرستان/ناحیه: شهرستان/ناحیه
RudongLocation in Jiangsu: RudongLocation in Jiangsu
مختصات: ۳۲°۲۴′۲۵″شمالی ۱۲۱°۰۴′۳۰″شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۴۰۷°شمالی ۱۲۱٫۰۷۵°شرقی﻿ / 32.407; 121.075: مختصات: ۳۲°۲۴′۲۵″شمالی ۱۲۱°۰۴′۳۰″شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۴۰۷°شمالی ۱۲۱٫۰۷۵°شرقی﻿ / 32.407; 121.075
کشور: چین
استان‌های جمهوری خلق چین: جیانگسو
شهر مرکزی: نانتانگ
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۸ (زمان چین)
شهرستان رودونگ (به لاتین: Rudong County) یک شهرستان‌های جمهوری خلق چین در چین است که در نانتانگ واقع شده‌است.
اشتات‌اشتایناخ

| اشتات‌اشتایناخ   | اشتات‌اشتایناخ   |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: بایرن
منطقه اداری: Oberfranken
ناحیه: Kulmbach
انجمن شهرداری: Stadtsteinach
تقسیمات: ۲۷ روستاe
حکومت: حکومت
 • شهردار: Roland Wolfrum (SPD)
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۹٫۶۵ کیلومتر مربع (۱۵٫۳۱ مایل مربع)
ارتفاع: ۳۵۱ متر (۱۱۵۲ فوت)
جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱): جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱)
 • کل: ۳۴۲۱
 • تراکم: ۸۶/کیلومتر مربع (۲۲۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: ۹۵۳۴۶
کدهای شماره‌گیری: ۰۹۲۲۵
پلاک خودرو: KU (old: SAN)
وبگاه: www.stadtsteinach.de
شهر اشتات‌اشتایناخ (به آلمانی: Stadtsteinach) در ایالت بایرن در کشور آلمان واقع شده‌است.
لیوبومیر گنچف

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Lyubomir Bonchev Genchev
زادروز:  ۱۳ آوریل ۱۹۸۶ ‏(۳۸ سال)
زادگاه:  ولیکو ترنوو
قد:  1.81 m
پست:  هافبک، هافبک
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۸–۲۰۰۳:  باشگاه فوتبال چلسی
۲۰۰۳–۲۰۰۴:  باشگاه فوتبال کویینز پارک رنجرز
۲۰۰۴–۲۰۰۵:  باشگاه فوتبال ایپسویچ تاون
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۶ |  باشگاه فوتبال یونیون برلین |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۰۶–۲۰۰۷ |  Naftex Burgas |   |   |
| ۲۰۰۷–۲۰۱۱ |  باشگاه فوتبال هندون |  ۱۱۷ |  (۱۷) |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۲ |  باشگاه فوتبال لوستوفت |  ۳۵ |  (۸) |
| ۲۰۱۲ |  Lyubimets 2007 |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۵ |  Lokomotiv GO |  ۶۸ |  (۳۴) |
| ۲۰۱۵ |  Montana |  ۳ |  (۰) |
| ۲۰۱۶ |  Etar Veliko Tarnovo |  ۹ |  (۶) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ |  Lokomotiv GO |  ۱۸ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۴ ژوئیه ۲۰۱۷. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۴ ژوئیه ۲۰۱۷. 
لیوبومیر گنچف (انگلیسی: Lyubomir Genchev؛ زادهٔ ۱۳ آوریل ۱۹۸۶) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال یونیون برلین، باشگاه فوتبال لوستوفت، و باشگاه فوتبال هندون اشاره کرد.
تپه برد نگان

| تپه برد نگان | تپه برد نگان |
| --- | --- |
نام: تپه برد نگان
کشور: ایران
استان: استان فارس
شهرستان: شهرستان ممسنی
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: تپه
دیرینگی: دوران پیش از تاریخ ایران باستان
دورهٔ ساخت اثر: دوران پیش از تاریخ ایران باستان
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۷۸۲
تاریخ ثبت ملی: ۱۶ مهر ۱۳۷۹
تپه برد نگان مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان ممسنی، روستای سعادت واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۶ مهر ۱۳۷۹ با شمارهٔ ثبت ۲۷۸۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گیوی نودیا

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Givi Georgiyevich Nodia
زادروز:  ۲ ژانویهٔ ۱۹۴۸
زادگاه:  کوتائیسی
تاریخ مرگ:  ۷ آوریل ۲۰۰۵ (۵۷ سال)
محل مرگ:  تفلیس
پست:  مهاجم
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  FC Torpedo Kutaisi
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۶۵–۱۹۶۶ |  FC Torpedo Kutaisi |  ۳۶ |  (۹) |
| ۱۹۶۷–۱۹۷۵ |  باشگاه فوتبال دینامو تفلیس |  ۲۱۰ |  (۷۵) |
| ۱۹۷۶–۱۹۷۸ |  باشگاه فوتبال لوکوموتیو مسکو |  ۶۸ |  (۹) |
| مجموع |   |  ۳۱۴ |  (۹۳) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۶۷–۱۹۷۳ |  تیم ملی فوتبال شوروی |  ۲۱ |  (۵) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۱۹۸۰–۱۹۸۱:  باشگاه فوتبال دینامو تفلیس (دستیار)
۱۹۸۲:  FC Torpedo Kutaisi
۱۹۸۳:  باشگاه فوتبال دینامو تفلیس (دستیار)
۱۹۸۴–۱۹۸۶:  FC Torpedo Kutaisi
۱۹۸۷:  باشگاه فوتبال دینامو تفلیس (دستیار)
۱۹۸۸–۱۹۹۲:  Gorda Rustavi
۱۹۹۳:  باشگاه فوتبال دینامو تفلیس (دستیار)
۱۹۹۳–۱۹۹۴:  باشگاه فوتبال دینامو تفلیس
۱۹۹۵–۲۰۰۰:  باشگاه فوتبال لکوموتیو سنت پترزبورگ
۲۰۰۱:  FC Lokomotivi Tbilisi
۲۰۰۱–۲۰۰۳:  باشگاه فوتبال دینامو تفلیس
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
گیوی نودیا (گرجی: გივი ნოდია؛ ۲ ژانویهٔ ۱۹۴۸ – ۷ آوریل ۲۰۰۵) بازیکن و مربی فوتبال گرجی‌تبار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دینامو تفلیس و باشگاه فوتبال لوکوموتیو مسکو اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده‌است.
کریستین موناسیزو

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۵ آوریل ۱۹۹۱ ‏(۳۳ سال)
زادگاه:  لا اسپتزیا
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  A.S. Lucchese Libertas 1905
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۸–۲۰۱۱:  باشگاه فوتبال آتالانتا
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۱ |  باشگاه فوتبال آتالانتا |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۳ |  Tritium |  ۲۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۴ |  باشگاه فوتبال آتالانتا |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |  Sestri Levante |  ۳۳ |  (۱) |
| ۲۰۱۵– |  A.S. Lucchese Libertas 1905 |  ۲۷ |  (۱) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۰۸ |  تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال ایتالیا |  ۱ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۳ سپتامبر ۲۰۱۲. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۳ سپتامبر ۲۰۱۲. 
کریستین موناسیزو (انگلیسی: Christian Monacizzo؛ زادهٔ ۵ آوریل ۱۹۹۱) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آتالانتا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال ایتالیا بازی کرده‌است.
جوایز سالیانه دستاوردهای برتر در ورزش

| جوایز سالیانهٔ دستاوردهای برتر در ورزش (ESPY) | جوایز سالیانهٔ دستاوردهای برتر در ورزش (ESPY) |
| --- | --- |
اهداء برای: دستاوردهای ورزشی و برتری در عملکرد ورزشی
کشور:  ایالات متحده آمریکا
نخستین دوره: 1993
وبگاه: www.espn.com/espys/
جوایز سالیانهٔ دستاوردهای برتر در ورزش (ESPY؛ مخفف Excellence in Sports Performance Yearly Awards) یک برنامه تلویزیونی سالانه جوایز ورزشی آمریکایی است که توسط بنیاد ای‌اس‌پی‌ان از سال ۱۹۹۳ تولید می‌شود و دستاوردهای ورزشی فردی و تیمی و سایر عملکردهای مرتبط با ورزش را در طول سال قبل از آن معرفی و از آنها تقدیر می‌کند. از سال ۲۰۲۱، این مراسم به‌طور زنده از شبکه تلویزیونی ABC پخش می‌شود. همان‌طور که سبک مشابه گرمی (برای موسیقی)، امی (برای تلویزیون)، جایزه اسکار (برای فیلم)، و تونی (برای تئاتر)، ESPY نیز توسط یک سلبریتی مطرح میزبانی می‌شود. معمولاً طرح‌های کمدی نیز در این برنامه تلویزیونی گنجانده می‌شود.
از آغاز نمایش این برنامه تا سال ۲۰۰۴، برندگان جایزه ESPY تنها از طریق رای‌گیری توسط طرفداران انتخاب می‌شدند. اما از سال ۲۰۰۴، افرادی همچون نویسندگان ورزشی، گزارشگران ورزشی، مدیران ورزشی، ورزشکاران و در مجموع کلیه کارشناسان حوزه ورزش نیز رای می‌دهند. پس از آن، برندگان جوایز منحصراً از طریق رای‌گیری آنلاین جهانی طرفداران که از میان نامزدهای انتخاب شده توسط کمیته نامزد منتخب ESPY انتخاب شده‌اند، انتخاب می‌شوند.
امور خیریه

بخشی از درآمد حاصل از فروش بلیت‌های این رویداد به بنیاد خیریه وی (V) اختصاص می‌یابد، بنیاد خیریه V یک مؤسسه خیریه است که توسط جیم والوانو، مربی بسکتبال دانشگاهی برای ترویج تحقیقات سرطان تأسیس شده است. والوانو در اولین اجرای تلویزیونی مراسم ESPY در ۳ مارس ۱۹۹۳، ۵۵ روز قبل از مرگش بر اثر آدنوکارسینوم متاستاتیک، شکل‌گیری این بنیاد خیریه را اعلام کرد.
ارجاع به بیرون

ویکی‌پدیای انگلیسی؛ ESPY Awards
لیوبچا

| لیوبچا Любча | لیوبچا Любча |
| --- | --- |
روستا: روستا
لیوبچاLocation of Ljubcha: لیوبچاLocation of Ljubcha
مختصات: ۴۱°۳۷′ شمالی ۲۴°۶′ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۶۱۷°شمالی ۲۴٫۱۰۰°شرقی﻿ / 41.617; 24.100: مختصات: ۴۱°۳۷′ شمالی ۲۴°۶′ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۶۱۷°شمالی ۲۴٫۱۰۰°شرقی﻿ / 41.617; 24.100
کشور:  بلغارستان
استان (Oblast): استان اسمولیان
شهرستان (Obshtina): شهرستان دوسپات
حکومت: حکومت
 • شهردار: Veliko Mitkov (MRF)
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۰٫۰۳۷ کیلومتر مربع (۷٫۷۳۶ مایل مربع)
ارتفاع: ۱٬۱۷۰ متر (۳۸۴۰ فوت)
جمعیت (2010-12-15): جمعیت (2010-12-15)
 • کل: ۹۱۷
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
کد پستی: 4833
کد منطقه: 030458
پلاک خودرو: CM
یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان
لیوبچا (به بلغاری: Lyubcha) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان دوسپات واقع شده‌است.
 لیوبچا ۲۰٫۰۳۷ کیلومتر مربع مساحت و ۹۱۷ نفر جمعیت دارد و ۱٬۱۷۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
حرفه بهداشت روان (مجله)

حرفه بهداشت روان (به انگلیسی: Mental Health Practice) نام مجله‌ای است که به زبان انگلیسی و در زمینه پرستاری به وسیلهٔ انتشارات کالج سلطنتی پرستاری (RCN Publishing) منتشر می‌شود. مطالب این ماهنامه بیشتر پیرامون پرستاری بهداشت روان است.
اشتات‌ایلم

| اشتات‌ایلم   | اشتات‌ایلم   |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: تورینگن
ناحیه: Ilm-Kreis
حکومت: حکومت
 • شهردار: Lars Petermann
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۷٫۲۷ کیلومتر مربع (۶٫۶۷ مایل مربع)
ارتفاع: ۳۶۰ متر (۱۱۸۰ فوت)
جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱): جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱)
 • کل: ۵۰۵۷
 • تراکم: ۲۹۰/کیلومتر مربع (۷۶۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: ۹۹۳۲۶
کدهای شماره‌گیری: ۰۳۶۲۹
پلاک خودرو: IK
وبگاه: www.stadtilm.de
شهر اشتات‌ایلم (به آلمانی: Stadtilm) در ایالت تورینگن در کشور آلمان واقع شده‌است.
اشتات ایلم یکی از شهرهای ایلم-کرایس می‌باشد و وجه تسمیه آن گذر رودخانه ایلم از این شهر است.
از جمله صنایع فعال و رو به رشد در این شهر شرکت تولیدکننده میل گاردان گوس (GELENKWELLENWERK STADTILM GMBH - GEWES) است که با سابقه بیش از ۶۵ سال، یکی از برترین و موفق‌ترین تولیدکنندگان میل گاردان در آلمان می‌باشد.
گواتامک (کهنوک، یک)

برای روستای دیگری به این نام در همین دهستان، گواتامک (کهنوک، دو) را ببینید.
| گواتامک | گواتامک |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۲۷°۳۱′۵۲″شمالی ۶۱°۲۰′۰۰″شرقی﻿ / ﻿۲۷٫۵۳۱۱۱۱°شمالی ۶۱٫۳۳۳۳۳۳°شرقی﻿ / 27.531111; 61.333333: مختصات: ۲۷°۳۱′۵۲″شمالی ۶۱°۲۰′۰۰″شرقی﻿ / ﻿۲۷٫۵۳۱۱۱۱°شمالی ۶۱٫۳۳۳۳۳۳°شرقی﻿ / 27.531111; 61.333333
کشور: ایران
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: خاش
بخش: ایرندگان
دهستان: کهنوک
جمعیت: ۲۱۳ نفر (سرشماری ۹۵)
گواتامک روستایی در دهستان کهنوک بخش ایرندگان شهرستان خاش استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۲۱۳ نفر (۶۱خانوار) بوده‌است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۵ | ۱۴۷ | —     |
| ۱۳۹۰ | ۱۶۹ | ۱۵٪+ |
| ۱۳۹۵ | ۲۱۳ | ۲۶٪+ |
اسقف‌نشین انگلیکان ووستر

| اسقف‌نشین انگلیکان ووستر Dioecesis Wigorniensis | اسقف‌نشین انگلیکان ووستر Dioecesis Wigorniensis |
| --- | --- |
نشان: نشان
مکان: مکان
استان کلیسایی: استان کانتربری
Archdeaconries: Dudley, Worcester
مختصات: ۵۲°۱۱′۳۱″شمالی ۲°۱۳′۲۶″غربی﻿ / ﻿۵۲٫۱۹۲°شمالی ۲٫۲۲۴°غربی﻿ / 52.192; -2.224
آمار: آمار
بخش‌ها: ۱۸۰
کلیساها: ۲۸۴
اطلاعات: اطلاعات
کلیسای جامع: کلیسای جامع ووستر
زبان: زبان انگلیسی
رهبری کنونی: رهبری کنونی
اسقف: John Inge, Bishop of Worcester
وبگاه: وبگاه
cofe-worcester.org.uk: cofe-worcester.org.uk
اسقف‌نشین انگلیکان ووستر (انگلیسی: Anglican Diocese of Worcester) بخشی تشکیل دهنده از استان کانتربری کلیسای انگلستان در کشور انگلستان است. این اسقف‌نشین که در سال ۶۷۹ میلادی تاسیس شده است شامل ۲۸۴ کلیسا می‌باشد و مرکز آن کلیسای جامع ووستر است.
تنگه ایربه

تنگه ایربه
تنگه ایربه (استونیایی: Kura kurk، لتونیایی: Irbes jūras šaurums) تنگه‌ای است که خلیج ریگا را به دریای بالتیک متصل میکند. جزیره سارما (استونی) در شمال این تنگه و کشور لتونی در جنوب آن قرار دارد. عرض این تنگه در باریکترین قسمت به ۲۷ کیلومتر میرسد.
یارسلاوا بلاژکووا

| یارُسلاوا بلاژکووا | یارُسلاوا بلاژکووا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۵ نوامبر ۱۹۳۳ ولکه مزیریتشی
درگذشت: ۲۰ فوریهٔ ۲۰۱۷ گوئلف
ملیت: چکسلواکی
یارُسلاوا بلاژکووا (انگلیسی: Jaroslava Blažková؛ ۱۵ نوامبر ۱۹۳۳ – ۲۰ فوریهٔ ۲۰۱۷) نویسنده، روزنامه‌نگار و نویسنده کودکان اهل کشور چکسلواکی بود. او که در Velké Meziříčí در جمهوری چک کنونی به دنیا آمد، ابتدا دبیرستان را در پراگ گذراند اما تحصیلات خود را در براتیسلاوا به پایان رساند. پس از تحصیل در بخش فلسفی دانشگاه کمنیوس براتیسلاوا، در سال ۱۹۵۴ به عنوان روزنامه‌نگار و نویسنده آزاد مشغول به کار شد. در اوایل دهه ۱۹۶۰، او یکی از مهم‌ترین همکاران مجله Mladá Tvorba، یک مجله ادبی برای جوانان شد. او همچنین یکی از اعضای اصلی گروه موسوم به نسل ۵۶ از نویسندگان جوان بود که داستان‌های کوتاه بدیع را در مجله‌های Mladá tvorba, Kultúrny život و دیگر مجلات منتشر می‌کرد که به سبک محاوره‌ای با مضامین کنایه‌آمیز نوشته می‌شد. پس از تهاجم شوروی به چکسلواکی در سال ۱۹۶۸، او به کانادا مهاجرت کرد و در تورنتو ساکن شد.
اسقف‌نشین اکستر

| اسقف‌نشین اکستر Dioecesis Exoniensis | اسقف‌نشین اکستر Dioecesis Exoniensis |
| --- | --- |
مکان: مکان
استان کلیسایی: استان کانتربری
Archdeaconries: Barnstaple, Exeter, Plymouth, Totnes
آمار: آمار
بخش‌ها: ۵۰۶
کلیساها: ۶۲۵
اطلاعات: اطلاعات
کلیسای جامع: کلیسای جامع اکستر
زبان: زبان انگلیسی
رهبری کنونی: رهبری کنونی
اسقف: Robert Atwell, Bishop of Exeter
وبگاه: وبگاه
exeter.anglican.org: exeter.anglican.org
اسقف‌نشین اکستر (انگلیسی: Diocese of Exeter) بخشی تشکیل دهنده از استان کانتربری کلیسای انگلستان در کشور انگلستان است. این اسقف‌نشین که در سال ۹۰۹ میلادی تاسیس و در سال ۱۰۵۰ به نام فعلی تغییر نام داده شده است شامل ۶۲۵ کلیسا می‌باشد و مرکز آن کلیسای جامع اکستر است.
صادق‌آباد (قطرویه)

| صادق‌آباد (قطرویه) | صادق‌آباد (قطرویه) |
| --- | --- |
روستا: روستا
صادق‌آباد (قطرویه): صادق‌آباد (قطرویه)
مختصات: ۲۹°۰۶′۴۱″ شمالی ۵۴°۴۲′۱۸″ شرقی﻿ / ﻿۲۹٫۱۱۱۳۹°شمالی ۵۴٫۷۰۵۰۰°شرقی﻿ / 29.11139; 54.70500: مختصات: ۲۹°۰۶′۴۱″ شمالی ۵۴°۴۲′۱۸″ شرقی﻿ / ﻿۲۹٫۱۱۱۳۹°شمالی ۵۴٫۷۰۵۰۰°شرقی﻿ / 29.11139; 54.70500
کشور:  ایران
استان: استان فارس
شهرستان: شهرستان نی‌ریز
بخش: بخش قطرویه
دهستان: دهستان قطرویه
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
صادق‌آباد یک روستا در ایران است که در دهستان قطرویه شهرستان نی‌ریز واقع شده‌است.
توکل‌آباد (خاتون‌آباد)

| توکل‌آباد | توکل‌آباد |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: : مختصات: 
کشور: ایران
استان: کرمان
شهرستان: شهربابک
بخش: مرکزی
دهستان: خاتون‌آباد
جمعیت: ۱۴ نفر
توکل‌آباد (خاتون‌آباد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شهربابک در استان کرمان است.
جمعیت

این روستا در دهستان خاتون‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۴ نفر (۶ خانوار) بوده‌است.
اسقف‌نشین باستانی ناربون

کلیسای جامع سنت جاست، ناربون
اسقف‌نشین باستانی ناربون یک کلیسای کاتولیک بود که از دوران اولیه مسیحیت تا انقلاب فرانسه وجود داشت. این محل یک اسقف نشین بود، که از سال ۴۴۵ مقر آن در ناربون قرار داشت و بر بسیاری از جنوب غربی فرانسه و کاتالونیا نفوذ کرده بود.
در طول انقلاب فرانسه، بر اساس قانون اساسی مدنی روحانیت، اسقف نشین ناربون با اسقف نشین‌های کارکاسون، آلت، سن پاپول و میریپوکس به اسقف جدید اود، با مقر آن در ناربون ترکیب شد. شامل ۵۶۵ محله بود. این بخشی از متروپل دو سود بود که شامل ده بخش بود.
لاستیک مصنوعی

فلوروپلیمر Daikin. (10 کیلوگرم)
لاستیک مصنوعی (انگلیسی: Synthetic rubber) یا کائوچوی سَنتِتیک (به فرانسوی: Caoutchouc synthétique) گونه‌ای الاستومر مصنوعی است. این پلیمرها بیشتر از نفت خام مشتق می‌شوند. ظرفیت تولید لاستیک در جهان در حدود ۱۵ میلیارد کیلوگرم در سال می‌باشد، که بیش از دو سوم این ظرفیت، به تولید لاستیک مصنوعی تعلق دارد. درآمد جهانی حاصل از لاستیک‌های مصنوعی احتمالاً در سال ۲۰۲۰ به ۵۶ میلیارد دلار می‌رسد. لاستیک مصنوعی، درست مثل لاستیک طبیعی، در صنعت خودرو برای ساخت تایر، پروفیل در و پنجره، آب‌بندها مانند اورینگ و گسکت، شیلنگ، تسمه، پادری و کف پوش استفاده‌های زیادی دارد. لاستیک‌های مصنوعی طیف متفاوتی از خصوصیات فیزیکی و شیمیایی را نسبت به لاستیک‌های طبیعی ارائه می‌دهند، به همین دلیل می‌توانند قابلیت اطمینان یک محصول یا کاربرد خاص را بهبود بخشند. لاستیک‌های مصنوعی از دو جنبه اصلی، پایداری حرارتی و مقاومت در برابر روغن‌ها و ترکیبات مربوط به آن، نسبت به لاستیک‌های طبیعی برتری دارند.
فلوروپلیمر ساخته شده توسط Dyneon.
مواد اولیه‌ای یا تکپارهایی که به‌طور عمده در تولید لاستیک‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرند عبارت‌اند از: بوتادی‌ان، استایرن، اکریلونیتریل، کلروپرن، ایزو بوتیلن، ایزوپرن، اتیلن و پروپیلن.
تاریخچه لاستیک مصنوعی

استفاده گسترده از دوچرخه و به خصوص لاستیک‌های بادی آنها، که از دهه ۱۸۹۰ شروع شد، تقاضای بیشتری برای لاستیک ایجاد کرد. در سال ۱۹۰۹، تیمی به سرپرستی فریتس هوفمان، که در آزمایشگاه بایر در البرفلد آلمان کار می‌کرد، موفق به پلیمریزاسیون ایزوپرین، اولین لاستیک مصنوعی شد.
اولین پلیمر لاستیکی سنتز شده از بوتادین در سال ۱۹۱۰ توسط دانشمند روسی سرگئی واسیلژویچ لبدف ایجاد شد. این شکل از لاستیک مصنوعی، یعنی پلی بوتادین، زمینه را برای اولین تولید تجاری در مقیاس بزرگ توسط امپراتوری تزاری فراهم کرد، که در طول جنگ جهانی اول در نتیجه کمبود لاستیک طبیعی اتفاق افتاد. پس از پایان جنگ این شکل اولیه لاستیک مصنوعی دوباره با لاستیک طبیعی جایگزین شد، اما تحقیقات در مورد لاستیک مصنوعی ادامه یافت. ایوان استرومیسلنسکی روسی که در سال ۱۹۲۲ به نیویورک نقل مکان کرد در اوایل قرن ۲۰ تحقیقات اولیه قابل توجهی در مورد لاستیک مصنوعی و چند مونومر انجام داد. مشکلات سیاسی که ناشی از نوسانات زیاد در هزینه لاستیک طبیعی بود، منجر به تصویب قانون استیونسون در سال ۱۹۲۱ شد. این قانون در اصل یک کارتل ایجاد کرد که از قیمت لاستیک با تنظیم تولید پشتیبانی می‌کرد، اما عرضه ناکافی، به ویژه به دلیل جنگ، منجر به جستجوی انواع جایگزین لاستیک مصنوعی شد.
در سال ۱۹۲۵ قیمت لاستیک طبیعی به حدی افزایش یافت که بسیاری از شرکت‌ها در حال بررسی روش‌های تولید لاستیک مصنوعی برای رقابت با لاستیک طبیعی بودند. در ایالات متحده، تحقیقات بر روی موادی غیر از مواد مورد استفاده در اروپا متمرکز شد، و کار خود را بر روی کارهای اولیه ژولیوس آرتور نیوولند استاد شیمی دانشگاه نتردام، که سنتز نئوپرین را توسعه داد، بنا کردند.
مطالعاتی که در سال ۱۹۳۰ به‌طور مستقل توسط لبدف، والاس کاروترز آمریکایی و دانشمند آلمانی هرمان اشتاودینگر ، منتشر شد، باعث کشف نئوپرین، یکی از موفق‌ترین لاستیک‌های مصنوعی در سال ۱۹۳۱ شد. نئوپرین به رهبری المر کیزر بولتون در شرکت Dupont ساخته شد. نئوپرن در برابر گرما و مواد شیمیایی مانند نفت و بنزین مقاومت بسیار خوبی دارد و در شیلنگ‌های سوخت و به عنوان یک ماده عایق در ماشین آلات استفاده می‌شود.
اولین کارخانه لاستیک سازی در اروپا یعنی SK-1 (از روسی "Synthetic Kauchuk"، روسی: СК-۱) توسط سرگئی لبدف در یاروسلاول تحت برنامه پنج ساله اول ژوزف استالین در ۷ ژوئیه ۱۹۳۲ تأسیس شد.
در سال ۱۹۳۵، شیمی دانان آلمانی اولین سری از لاستیک‌های مصنوعی را که به عنوان بونا رابر شناخته می‌شود ، سنتز کردند. این لاستیک‌ها کوپلیمر بودند، به این معنی که پلیمرها از توالی متناوب دو مونومر ساخته شده‌اند. مارک‌های دیگر شامل Koroseal بود که والدو سمون در سال ۱۹۳۵ تولید کرد و Sovprene که محققان روسی در سال ۱۹۴۰ ایجاد کردند.
تاریخچه لاستیک مصنوعی > جنگ جهانی دوم

والدو سمون، دانشمند کمپانی گودریچ، نسخه جدید و ارزانتری از لاستیک مصنوعی را در سال ۱۹۴۰ با نام Ameripol تولید کرد. Ameripol تولید لاستیک مصنوعی را بسیار مقرون به صرفه تر کرد و به تأمین نیازهای ایالات متحده در طول جنگ جهانی دوم کمک کرد.
تولید لاستیک مصنوعی در ایالات متحده در طول جنگ جهانی دوم بسیار گسترش یافت، زیرا قدرت‌های محور تقریباً تمام عرضه لاستیک طبیعی محدود در جهان را تا اواسط سال ۱۹۴۲ تحت کنترل داشتند، که به دنبال فتح بیشتر آسیا توسط ژاپن اتفاق افتاد. (در آن زمان آسیا اصلی‌ترین منبع تأمین لاستیک طبیعی جهان بود). کامیون‌های نظامی برای تایرهایشان به لاستیک نیاز داشتند و تقریباً در همه ماشین‌های جنگی از لاستیک استفاده می‌شد. دولت ایالات متحده برای بهبود تولید لاستیک مصنوعی تلاش عمده ای را آغاز کرد (که عمدتاً مخفی بود). تیم بزرگی از شیمی دانان از بسیاری از موسسات کشور درگیر این پروژه شدند، از جمله کالوین ساوتر فولر از آزمایشگاه‌های بل. به لاستیک ساخته شده عنوان GRS (لاستیک استایرن دولت) داده شد، که یک کوپلیمر از بوتادین و استایرین بود، و پایه ای برای تولید لاستیک مصنوعی ایالات متحده در طول جنگ جهانی دوم گردید. تا سال ۱۹۴۴، در مجموع ۵۰ کارخانه در حال تولید آن بودند و حجم تولید آنها به دو برابر حجم تولید لاستیک طبیعی قبل از آغاز جنگ می‌رسید. این لاستیک هنوز هم نصف حجم لاستیک تولید شده را به خود اختصاص می‌دهد.
انواع لاستیک‌های مصنوعی > هم‌بسپارهای بوتا دی‌ان–استیرن

هم بسپارهای استایرن و بوتادی‌ان که بیش از ۵۰ درصد بوتادی‌ان دارند به SBR موسوم‌اند. نسبت معمولی تکپارها ۷۰ تا ۷۵ قسمت بوتادی‌ان به ۲۵ تا ۳۰ قسمت استایرن به بالای ۵۰ درصد، محصول به شدت پلاستیک می‌شود و در رنگ‌های شیرابه‌ای قابل استفاده‌است.
لاستیک SBR مثل لاستیک طبیعی بر اثر کشش بلوری نمی‌شود و به همین سبب ضعیف است مگر آن که با دوده یا مواد دیگر تقویت شود. حتی در این صورت هم از لاستیک طبیعی ضعیفتر است. خواص وولکانشی آن خوب و مشخصات پیرسازی آن رضایت بخش است. بالغ بر ۷۰ درصد SBR تولیدی در آج تایر، ۱۵ درصد قطعات مکانیکی و حدود ۱۰ درصد به شکل شیرآبه مصرف می‌شود.
انواع لاستیک‌های مصنوعی > لاستیک‌های نیتریل (NBR)

بوتادین و آکریلونیتریل هم مثل بسیاری از SBRها به طریق بسپارش امولسیونی ساخته می‌شوند. البته بسته به خواص مورد نیاز مقدار آکریلونیتریل از ۲۰ تا ۵۰ درصد متغیر است. با افزایش مقدار نیتریل، مقاومت در برابر هیدروکربن‌ها، حلال‌ها، سایش و نفوذ گاز افزایش می‌یابد. کاهش مقدار نیتریل، خواص در دمای پایین و جهندگی را افزایش می‌دهد. لاستیک‌های NBR در برابر روغن‌ها، حلال‌ها، آب، نمک‌ها، ترکیبات آلیفاتیک، صابون‌ها و اغلب مواد غذایی مقاوم‌اند. این دست مواد به شکل پیوسته در دمای ۱۲۰درجه سانتی گراد در مجاورت هوا و در دمای ۱۵۰ درجه سانتی گراد در محیط روغن کارایی دارند.
انواع لاستیک‌های مصنوعی > لاستیک نئوپرین

این لاستیک از بسپارش امولسیونی کلروپرین خالص در دمای ۳۸ درجه سلسیوس در مجاورت گوگرد به‌دست می‌آید. در برابر اکسایش، روغن، گرما و آتش مقاوم است و مصارف خاصی در قطعات خودرو، چسب‌ها، درزگیرها و پوشش‌ها دارد. از لاستیک طبیعی گرانتر است به همین سبب زمانی استفاده می‌شود که به خواص ویژه نیاز باشد.
مقاومت لاستیک نئوپرن در برابر روغن و هوا نیز باعث می‌شود برای چندین صنایع دیگر که نیاز به یک پلیمر با کارایی متوسط و دارای تعادل مناسب در همه جا دارند، مناسب باشد. علاوه بر مقاومت در برابر روغن و مقاومت در برابر آب و هوا، استحکام کششی بالا و بهم فشردگی کم لاستیک نئوپرن آن را به یک لاستیک مصنوعی بسیار جذاب برای استفاده در فضاهای باز تبدیل می‌کند. به لطف این عوامل، صنایع مختلفی از جمله حمل و نقل عمومی، سیم و کابل، تهیه غذا و ساختمان سازی از لاستیک نئوپرن بهره‌مند می‌شوند.