ولسوالی ورسج
ورسج تفریحگاه طبیعی امروز و بهترین محل گردشگری برای فردا

ورسج یکی از ولسوالی (شهرستان)های ولایت (استان) تخاربوده درقسمت شرقی شهرتالقان به امتداد ولسوالی فرخار موقعیت دارد. موقعیت جغرافیایی این ولسوالی و ساختار فزیکی آن به گونه‌ای بوده که زیبایی حیرت‌آوری را به پیش روی هربیننده عرضه می‌دارد، ساختاراین ولسوالی را یک بدنهٔ طویل و سه دره بزرگ و خوش‌منظر قَوُندوز، میانشهر و تَرُشت و دره‌های کوچک دیگری که نقاط مرزی وصل و فصل با ولایت‌های بدخشان، پنجشیر و بغلان می‌باشد تشکیل می‌دهد.
زیبایی‌ها و درخشش رنگهای پیکر سبزگونهٔ آن را نمی‌توان با نوشتن صفحاتی چند برخوا نندگان این مقاله معرفی نمود، اما با آنهم تلاش من این است تا با ایجاد متنی چند، حق قلم را رعایت و شیفتگان زیبایی‌ها را بی‌اطلاع نگذاشته و پیام طبیعت را برآن‌ها بازگو نمایم.
در حقیقت آنچه که زیبایی این دره را چند برابر ساخته و طراوتی خاص به آن بخشیده‌است، همانا دریای خروشان و پر از زنده جان آن بوده که از قله‌های مرتفع و سر به فلک کشیدهٔ کوه‌های آن سرچشمه گرفته و با شور و شعف فراوان همانند عاشق در پی معشوق با عبور از دل کوهسار و فوران از فراز سنگ‌های لعل گون، درامتداد پیکر کشیدهٔ این سرزمین سیلان می‌نماید.
هریک ازدره‌های این ولسوالی که به سان انگشتان دست نقش بربسته‌اند مزیت‌های خاص خویش رادارا بوده و فصول چهارگانه سال را حسب مقتضیات آن پاسخ و پذیرایی درخور می‌نمایند. درزممستان که مقتضای طبیعت وزش باد و ریزش برف و باران است بام و در این دیار را در سفید می‌بارد. بهارکه فصل ذوب شدن یخ‌ها و رشد و نموی نباتات و درختان است لباس عاشقانه برتن می‌کند و شیپور شادی را به صدا درآورده و ازقطرات باران با شگوفه‌های گل پذیرایی می‌نماید، بلبلان بر شاخسارگل و عندلیبان بر فرازآبشاران نوحه سرایی نموده و به مثابه پزشکان روانی باشندگان آن دیار را نوازش می‌دهند، اگر مریضی را که تکلیفش ناشی از شرارت‌های روزگار و افسردگی‌های روانی باشد، بهترآنست که درب دواخانه بربسته راه این دیار در پیش گیرد و سری به درمانگاه طبیعت بزند و روزی چند خویشتن را بستری سازد، اما شرط آن باشد که صداقت و عبادت را پیشه ساخته، صبحگاهان به نوای دلنشین بلبلان گوش فرا داده و رعایت اسالیب آن دیار نمایند.
در موسم تابستان که جو زمین را گرمی طاقت فرسا فرا می‌گیرد، در اینجا تعامل طبیعت طور دیگریست، تابستان در گرمی خویش از افراط می‌پرهیزد و راه تعادل در پیش می‌گیرد و آنهم به پیمانه یی که نه نظم طبیعت را مختل ساخته و نه باشندگان را شاکی.
آفتاب و گرمایش مناسب آن درختان مثمرآن حدیقه را به ثمرمیرساند، هرکه را بینی کلبه یی دارد و باغی چند و درختان بیشماری بر اطراف. میوه‌هایی مختلف النوع نظیر بادام، چهارمغز (گردو)، زردآلو، آلوبالو، گیلاس، سیب، شفتالو (هلو)، ناک (گلابی)، انگور، توت و… محصولات باغ داران را تشکیل می‌دهد. گندم، جو، جواری (ذرت)، لوبیا، کچالو (سیب زمینی) از جمله محصولات زراعتی آن به‌شمار رفته و سبزیجات گوناگون مایحتاج باشندگان خویش را تأمین می‌دارد.
علی الرغم آنکه دریای خروشان ازسینهٔ این قطعه خاک میگزرد و زیبایی می‌بخشد، هیچ نقطه‌ای را عاری ازآب نگزاشته مطابق جدول خویش سهم و حصه می‌دهد، اراضی کنار دریا همیشه سبزپوش بوده و شک (شبنم) مروارید گونه‌ای از رخسار سبزه‌ها فرو می‌ریزد، آب پاک و شفافی که بر بستر دریا جاری آست روستاهای محل را سیر آب ساخته و با جریان حلقوی بر محور خانه‌ها زیبایی دیگری را به ارمغان می‌آورد. هنوز این دریا ازسخاوت خویش نمی‌کاهد و زنگ ستیزه با تاریکی را به صدا درآورده و با چرخش توربین (نیروگاه برق)های ایستاده بر کنار خویش نور را به درون هرخانه به ارمغان می‌آورد پس آفرین بر دل این خاک که هم آب می‌دهد و هم نور و هم نان.
فصل خزان (پاییز) طوری‌که از نام آن پیدا است، پایان عمرگیاهان بوده و برگ‌های درختان رنگ زرد بر خود گرفته و با رسیدن بویی از سرمای زمستان رو به افول گراییده بوسه بر آستان خاک می‌زنند، که این هم در ذات خویش عاری از رمز و راز نبوده مفهوم ویژه خویش را عرضه می‌دارد.
خلاصهٔ مطلب اینکه، این محدودهٔ جغرافیایی با داشتن اقلیم مناسب و مساعد، آب فراوان و میوه‌های رنگا رنگش یکی از بهترین نواحی تفریحی در صفحات شمال کشور بوده و در صورتی که جادهٔ واصل آن به مرکزشهر قیر ریزی و آسفالت گردد این منطقه به یکی از سیاحت گاه‌های پر مشتری و مزدحم در سطح کشور مبدل و یاهم میزبان مهمانان بیرون مرزی خواهد بود. چون با آسفالت شدن جاده واصل امکان آن می‌رود که زمینهٔ همکاری‌های تکنیکی و تزئینی اشخاص و موءسسات علاقه‌مند مساعد گردیده و با ارائه طرح و پلان تفریحی نوین وعرضه خدمات بهتر، ساحات تفریحی نقاب بهتر از پیش بر چهره کشد.