stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
داسو رافال

| Rafale | Rafale |
| --- | --- |
کاربری: جنگنده چندمنظوره
کشور سازنده: فرانسه
تولیدکننده: داسو اویاسیون
نخستین پرواز: Rafale A آزمایشی: ۴ ژوئیه ۱۹۸۶ (۱۹۸۶-07-۰۴) Rafale C: ۱۹ مه ۱۹۹۱ (۱۹۹۱-05-۱۹)
معرفی‌شده در: ۱۸ مه ۲۰۰۱ (۲۰۰۱-05-۱۸)
وضعیت: در حال خدمت
کاربر اصلی:  نیروی هوا و فضای فرانسه  نیروی دریایی فرانسه  نیروی هوایی هند  نیروی هوایی قطر  نیروی هوایی مصر
ساخته‌شده: ۱۹۸۶-اکنون
داسو رافال بی
رافال بی در عملیات سروال
اولین پیش‌نمونه هواپیما
داسو رافال (به فرانسوی: Dassault Rafale) هواپیمای جنگنده دوموتورهٔ چندمنظورهٔ فرانسوی است که توسط شرکت هوانوردی داسو طراحی شده و ساخته می‌شود. داسو این هواپیما را جنگنده‌ای همه‌منظوره با قابلیت پنهان‌کاری نسبی توصیف کرده که قادر است همزمان وظایفی همچون برتری هوایی، بمباران اهداف زمینی، شناسایی و مأموریت‌های بازدارندگی اتمی را ایفا کند.
این هواپیما در سال ۱۹۸۶ اولین پرواز خود را انجام داده و از سال ۲۰۰۱ وارد فعالیت رسمی در ارتش فرانسه شد. هند، مصر و قطر سه کشوری هستند که قرارداد خرید این جنگنده را امضاء کرده‌اند و چندین کشور هم در حال بررسی رافال برای انتخاب جنگنده جدید خود هستند. در دوازدهم آذر ۱۴۰۰ برابر با سوم دسامبر ۲۰۲۱، امارات متحده عربی با فرانسه برای خرید ۸۰ فروند جنگنده رافال به توافق رسید. ارزش این معامله تسلیحاتی بیش از ۱۹ میلیارد دلار (۱۷ میلیارد یورو) اعلام شده است. امارات صاحب پیشرفته‌ترین مدل از جنگنده رافال، داسو رافال اف۴ (Dassault Rafale F4)، خواهد شد. معامله با امارات احتمالاً بزرگ‌ترین قرارداد تسلیحاتی فرانسه با یک کشور خارجی برای فروش جنگنده در سال جاری میلادی خواهد بود و از آن با عنوان «معامله تسلیحاتی قرن» نام برده می‌شود.
طراحی و توسعه

طراحی این هواپیما به طرح مشترک نیروی هوایی و دریایی فرانسه در اواخر دهه ۱۹۷۰ به همراه چهار کشور دیگر اروپایی بریتانیا، اسپانیا، ایتالیا، آلمان برای ساخت یک جنگنده چابک بازمی‌گردد. اختلافات در مورد تقسیم کار و قابلیت‌های این هواپیما موجب شد تا فرانسوی‌ها از این طرح جدا شده و طراحی هواپیمای جداگانه‌ای را بر اساس دستاوردهای این طرح آغاز کنند. نخستین پیش‌نمونه رافال در سال ۱۹۸۶ پرواز کرد اما کاهش بودجه پروژه در پایان جنگ سرد به تأخیر زیاد در اتمام این پروژه منجر شد و نهایتاً این جنگنده در سال ۲۰۰۱ در نیروی هوایی و نیروی دریایی فرانسه عملیاتی شد. طرح چهار کشور دیگر نیز به ساخت یوروفایتر تایفون انجامید که شباهت ظاهری قابل توجهی با رافال دارد.
رافال برخلاف یوروفایتر تایفون جنگنده‌ای کاملاً ملی است که از یک بدنهٔ پروازی کاملاً جدید با طراحی فرانسوی و نیروی محرکه، اویونیک، و سلاح‌های فرانسوی استفاده می‌کند. با توجه به اندازه نه چندان بزرگ نیروهای مسلح فرانسه تنها راه برای اقتصادی کردن این پروژه این بود که جایگزینی برای تمام جنگنده‌های موجود این ارتش باشد؛ یعنی از جنگنده‌های باستانی ووت اف-۸ کروسادر نیروی دریایی گرفته تا هواپیماهای تجسسی استراتژیک میراژ آی‌وی‌پی و همین‌طور جنگنده‌های چندمنظورهٔ میراژ ۲۰۰۰ و میراژ اف-۱ و جنگنده ضربتی سپکت جگوار همگی در نهایت با رافال جایگزین شوند. در نتیجه این برنامه به یک پروژه بسیار پرخرج تبدیل شد که مجبور بود با پروژه‌های بزرگ دیگر ارتش فرانسه مثل ناو هواپیمابر اتمی شارل دوگل ِ نیروی دریایی و هلیکوپتر تایگر ِ نیروی زمینی برای تخصیص بودجه مناسب رقابت کند و تکمیل آن با تأخیر فراوانی همراه بود.
ویژگی‌های فنی

داسو رافال در سه مدل تولید می‌شود: مدل B که ۲ کابین است و مخصوص نیروی هوایی، مدل C که تک کابین و باز مخصوص نیروی هوایی است و مدل M که تک کابین و مخصوص نیروی دریایی و ناوهواپیمابر است. رافال مثل نزدیکترین همتای خود یوروفایتر تایفون، جت جنگنده‌ای با بال دلتا، کانارد و بدون دم است اما از یوروفایتر کوچکتر و سبک‌تر و چابک‌تر است. این جنگنده با توجه به اندازه کوچکش قادر است بدون داشتن بال تاشو بر روی ناوهای هواپیمابر حمل شود. رافال با وجود اندازه کوچک توانایی حمل میزان سنگینی مهمات را دارد. وزن خالی مدل C آن ۹٬۵۰۰ کیلوگرم و وزن مدل M که ناونشین ۱۰٬۱۹۶ کیلوگرم است اما قادر است با حداکثر ۲۲٬۲۰۰ کیلوگرم وزن از زمین برخیزد. ضمن اینکه شرکت داسو امیدوار است این میزان را تا حدود ۲۵ تن ارتقاء دهد. در واقع رافال بدون مهمات و سوخت حدود ۱٫۵ تن از اف-۱۶سی سبک‌تر است اما می‌تواند با ۴٫۵ تن وزن بیشتر از زمین برخیزد. این توانایی باعث می‌شود تا رافال بتواند ۹٫۵ تن انواع بمب و موشک یا سوخت خارجی و ۴٬۷۰۰ کیلوگرم سوخت داخلی را حمل کند. این جت جنگنده بال‌مثلثی با دو مخزن سوخت خارجی رهاشونده قادر است عملیات‌های ضربتی در عمق ۱۸۵۲ کیلومتری خاک دشمن را حتی با داشتن موشک‌های سنگین هوابه‌سطح و موشک‌های هوابه‌هوا به انجام رساند.
رافال به نسل ++۴ جنگنده‌ها تعلق دارد یعنی جتی است که بر اساس اصول جنگنده‌های نسل چهارم طراحی شده اما برخی مشخصات جنگنده‌های نسل پنجم را نیز دارد. این جت فرانسوی از دو موتور توربوفن Snecma M88-2 استفاده می‌کند که هر یک بدون استفاده از پس‌سوز ۵۰٫۴۲ کیلونیوتن نیروی گشتاوری و با روشن کردن پس‌سوز موتور ۷۵٫۶۲ کیلونیوتن نیروی گشتاوری دارند. حداکثر سرعت آن ۲ ماخ است و توانایی ابرپیمایش (حرکت با سرعت مافوق صوت بدون پس‌سوز) را دارد.
مساحت بال هواپیما ۴۶٫۵ متر، بارگیری بال آن ۳۰۶ کیلوگرم بر متر مربع، و طول آن ۱۵٫۳ متر است و به یک توپ مسلسل ۳۰ میلی‌متری جیات 30/719B با ۱۲۵ گلوله مجهز است. نسبت قدرت به وزن هواپیما در مدل M با سوخت داخلی کامل و چهار موشک هوابه‌هوای MBDA MICA به رقم ۰٫۹۸۸ می‌رسد. سقف پروازی این هواپیما ۱۸٬۲۹۰ متر است و فشار جی بین ۹ تا -۳٫۲ را تحمل می‌کند. رافال می‌تواند در یک ثانیه تا ۳۰ درجه چرخش ناگهانی داشته باشد و سرعت غلت زدن آن ۲۷۰ درجه در یک ثانیه است. اویونیک هواپیما ساخت شرکت تالس است و از یک رادار آرایه فازی غیرفعال، سیستم جنگ الکترونیک SPECTRA و یک سیستم جستجو و پیگیری امواج فروسرخ تشکیل می‌شود.
کاربران

فرانسه: فرانسه در نظر دارد تا ۲۸۶ فروند رافال را به خدمت بگیرد که ۱۴۹ فروند آن تحویل نیروی هوایی و دریایی شده است. , تا سال ۲۰۲۴، به ۱۸۰ فروند خواهد رسید. نیروی هوایی فرانسه و نیروی دریایی فرانسه کاربران اصلی این جنگنده هستند و طبق برنامه قصد دارند تا رافال را جایگزین همهٔ جنگنده‌های قدیمی خود کنند. فرانسه از رافال در جنگ افغانستان و طرح پرواز ممنوع لیبی استفاده کرده است.
هند: نیروی هوایی هند در ژانویه سال ۲۰۱۲ قصد داشت تا ۱۲۶ فروند داسو رافال را به ارزش ۱۰٬۴ میلیارد دلار خریداری کند و قرار بر این شد که رافال در این کشور نیز تحت لیسانس تولید شود. نیروی هوایی هندوستان برای تعیین جنگندهٔ چندمنظوره جدیدش، رقبایی همانند اف-۱۶ و بوئینگ اف/ای-۱۸ سوپر هورنت آمریکایی، میگ-۳۵ روسی، یاس-۳۹ گریپن سوئدی و یوروفایتر تایفون از کنسرسیوم اروپا را درنظر گرفت که در نهایت رافال بالاتر از نزدیکترین رقیب خود یوروفایتر تایفون به عنوان برنده این رقابت انتخاب شد؛ ولی اختلاف در مورد شیوهٔ تولید تحت لیسانس هواپیما در داخل هند باعث تأخیر در اجرای این قرارداد شده است. شرکت داسو حاضر نشد مسئولیت هواپیماهایی که در هند تولید می‌شوند را بپذیرد و خواستار آن است که دو قرارداد جداگانه برای هواپیماهایی که در فرانسه و هند ساخته می‌شوند، بسته شود. درنهایت در سال ۲۰۱۵ هند درخواست کرده که ۳۶ فروند رافال در فرانسه ساخته شود. تا اکتبر ۲۰۱۹ سه فروند به هند تحویل شده است.
مصر: مصر دومین کشوری است که این جنگنده را خریداری کرده است. تا سال ۲۰۱۹، ۲۳ فروند در اختیار دارد و ۲۴ فروند دیگر نیز سفارش داده است.
قطر: قطر در ۳۰ آوریل ۲۰۱۵ سفارش خرید ۲۴ فروند جنگنده رافال را به همراه تعدادی موشک ام بی دی ای در قراردادی به ارزش ۶٫۳ میلیارد یورو با فرانسه امضا کرد. نیروی هوایی قطر این هواپیما را برای جایگزینی جنگنده‌های میراژ-۲۰۰۰-۵ خود انتخاب کرده که از پیشرفته‌ترین مدل‌های میراژ است و به تازگی هم خریداری کرده بود. آنها رافال را پس از مقایسه با اف-۳۵، بوئینگ اف/ای-۱۸ سوپر هورنت، اف-۱۵ ایگل و یوروفایتر تایفون انتخاب کردند. در ادامه شمار سفارش به ۳۶ فروند افزایش پیدا کرده است.
کاربران > کاربران احتمالی

امارات متحده عربی: امارات نیز به خرید نوع ارتقاء یافته‌ای از رافال با رادار و موتور قدرتمندتر و موشک‌های هوابه‌هوا علاقه‌مندی نشان داده است و در حال بررسی این هواپیما و مقایسه آن با اف-۱۸-ئی، اف-۳۵، تایفون و سوخو-۵۷ است. ارزیابی‌ها در سال ۲۰۱۹ همچنان ادامه دارد.
کانادا، لیبی، برزیل و کویت هم از دیگر کشورهایی بودند که احتمال خرید رافال توسط آن‌ها مطرح شد. لیبی و کانادا هنوز دست به خرید هواپیما نزده‌اند؛ ولی برزیل در نهایت ساب ۳۹ گریپن را به‌عنوان جنگندهٔ آینده خود برگزید و کویت نیز یوروفایتر را به دیگر رقیب‌ها ترجیح داد.
نگارخانه

رافال درحال برخاستن از یواس‌اس تئودور روزولت (سی‌وی‌ان-۷۱)
درحال بلند شدن از ناو هواپیمابر یواس‌اس انترپرایز (سی‌وی‌ان-۶۵)
بر روی عرشهٔ یواس‌اس هری اس. ترومن
نازل موتورهای رافال
آرایش رافال‌های فرانسه
بر روی عرشهٔ ناو هواپیمابر شارل دوگل
روی عرشهٔ ناو هواپیمابر شارل دوگل
روی ناو هری ترومن آمریکا
سوختگیری هوایی
ورودی هوا (اینتِیک)
مهمات رافال
مهمات رافال
مهمات رافال
داسو رافال
بانگ جه مین

| بانگ جه مین | بانگ جه مین |
| --- | --- |
بانگ در ژوئن ۲۰۱۷: بانگ در ژوئن ۲۰۱۷
زادهٔ: ۲۶ مارس ۱۹۹۹ ‏(۲۵ سال) آنسان، کره جنوبی
دیگر نام‌ها: a.mond
پیشه‌ها: بازیگر رپر
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۷–اکنوک
نماینده: پی‌ال‌وی‌ال انترتینمنت
نام کره‌ای: نام کره‌ای
هانگول: 방재민
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Bang Jaemin
مک‌کیون–ریشاور: Pang Chaemin
 :  
بانگ جه مین (کره‌ای: 방재민؛ زادهٔ ۲۶ مارس ۱۹۹۹) بازیگر و رپر اهل کره جنوبی است. او به عنوان بازیگر در سال ۲۰۱۸ با حضور در مدیریت عالی فعالیتش را آغاز کرد. او در برنامه رقابتی شبکه ام‌نت به نام های اِسکول رپر شرکت کرد.
فیلم‌شناسی > مجموعه تلویزیونی

| سال | عنوان | نقش | توضیحات | منابع |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۲۲ | تابستان درخشان | هو جه هون | نقش مکمل |  |
:
فیلم‌شناسی > مجموعه اینترنتی

| سال | عنوان | نقش | توضیحات | منابع |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۸ | مدیریت عالی | جانگ یی ریپ |  |  |
| ۲۰۲۲ | ایکس عزیزی که دوستم نداره | کیم دو بی |  |  |
:
فیلم‌شناسی > برنامه تلویزیونی

| سال | عنوان | نقش | توضیحات | منابع |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۷ | های اِسکول رپر | شرکت کننده | حذف در مرحله نیمه نهایی |  |
| ۲۰۱۸ | های اِسکول رپر ۲ | شرکت کننده | حذف در مرحله نیمه نهایی |  |
خلیج میازو

| خلیج میازو | خلیج میازو |
| --- | --- |
خلیج میازو: خلیج میازو
مختصات: ۳۵°۳۴′۳۵″ شمالی ۱۳۵°۱۲′۵۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۵۷۶۳۹°شمالی ۱۳۵٫۲۱۵۲۸°شرقی﻿ / 35.57639; 135.21528
منبع‌های دریا/اقیانوس: اقیانوس آرام
کشورهای حوضه: ژاپن
خلیج میازو (انگلیسی: Miyazu Bay) خلیج خوش‌منظره در دریای ژاپن است که در استان کیوتو قرار دارد. این خلیج به خاطر وجود باریکه شنی آمانوهاشیدیته، یکی از سه منظره برتر ژاپن، شهرت دارد.
این باریکه شنی ۳٫۳ کیلومتری که با درختان کاج پوشیده شده است، دو طرف خلیج را به هم متصل می‌کند.
این خلیج یک منطقه ماهیگیری پررونق است. در اطراف خلیج میازو، معابد و زیارتگاه‌های متعددی وجود دارد که از جاذبه‌های گردشگری این منطقه محسوب می‌شوند.
از شهرهای کیوتو و اوساکا می‌توان با قطار به میازو رفت و از آنجا با اتوبوس یا تاکسی به خلیج رسید. اتوبوس‌های مستقیم از کیوتو و ایستگاه قطار فوکوشیما در اوساکا به میازو وجود دارد.
علی قاقرین

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  علی قاقرین
زادروز:  ۱ آوریل ۱۹۴۹
زادگاه:  ام درمان، سودان مصر و بریتانیا
تاریخ مرگ:  ۱۲ فوریهٔ ۲۰۲۵ (۷۵ سال)
محل مرگ:  قاهره، مصر
پست:  مهاجم
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۶۵–۱۹۶۶:  باشگاه فوتبال المریخ
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۶۶–۱۹۷۵ |  باشگاه فوتبال الهلال ام درمان |  - |  (۳۳۰) |
| ۱۹۷۵–۱۹۷۶ |  باشگاه فوتبال النصر عربستان سعودی |  - |  (-) |
| ۱۹۷۶–۱۹۷۸ |  باشگاه فوتبال الهلال ام درمان |  - |  (۱۰) |
| ۱۹۷۹ |  باشگاه فوتبال الهلال ام درمان |  - |  (۱۰) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۶۷–۱۹۷۷ |  تیم ملی فوتبال سودان |  ۳۳ |  (۱۹) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
علی قاقرین (به انگلیسی: Ali Gagarin؛ ۱ آوریل ۱۹۴۹ – ۱۲ فوریهٔ ۲۰۲۵) بازیکن فوتبال اهل سودان بود.
از جمله باشگاه‌هایی که وی در آن‌ها بازی کرده، می‌توان به باشگاه فوتبال النصر عربستان سعودی و باشگاه فوتبال الهلال ام درمان اشاره کرد.
وی در تیم ملی فوتبال سودان نیز سابقهٔ بازی داشته‌است.
قاقرین در ۱۲ فوریهٔ ۲۰۲۵، در سن ۷۵ سالگی درگذشت.
یوروکوپتر ایکس۳

| یوروکوپتر ایکس۳ | یوروکوپتر ایکس۳ |
| --- | --- |
ایکس۳ در حال پرواز: ایکس۳ در حال پرواز
کاربری: بالگرد آمیخته آزمایشی
تولیدکننده: ایرباس هلیکوپترز
نخستین پرواز: ۶ سپتامبر ۲۰۱۰
وضعیت: در موزه
تعداد ساخته‌شده: ۱
توسعه‌یافته از: یوروکوپتر ئی‌سی۱۵۵
یوروکوپتر ایکس۳ (به انگلیسی: Eurocopter X3) یک بالگرد ساختِ کارخانهٔ ایرباس هلیکوپترز است. این بالگرد برای نخستین بار در ۰۲۰۱۰−۰۹−۰۶ ۶ سپتامبر ۲۰۱۰ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
بخش شهمیرزاد شهرستان مهدیشهر

بخش شهمیرزاد یکی از بخش های شهرستان مهدیشهر در استان سمنان ایران است. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت آن در سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۱٬۱۹۱ نفر بوده‌است.
تقسیمات کشوری

بخش شهمیرزاد
شهر شهمیرزاد
دهستان پشتکوه به مرکزیت فولادمحله و روستاهای سرخده، ملاده، پرور، ده‌صوفیان، تلاجیم، تمام‌کوه، رودبارک بالا، رودبارک پایین، مزرعه سراور، شلی، فینسک، کاورد
دهستان چاشم به مرکزیت چاشم و روستاهای خطیرکوه، اساران، حمیدیه، دزگره افشار پایین، دشت گنبد، آرتت، دشت سفید و هیکوه
شهرها: شهمیرزاد
شَهمیرزاد (به گویش شهمیرزادی: شامرزا) شهری در شمال استان سمنان است. این شهر از نظر گردشگری، تاریخی و کشاورزی دارای اهمیت می‌باشد. ارتفاع مرکز شهمیرزاد از سطح دریا ۱۹۳۵ متر می‌باشد. این شهر از طبیعتی زیبا و پوشش گیاهی سرسبز تشکیل شده است و میانگین دمای سالیانه آن ۱۱ درجه سانتیگراد است که بین ۱۶ درجه زیر صفر سردترین و ۳۴ درجه بالای صفر در گرمترین ماه سال متغیر است. سرسبزی، وجود باغات و چشمه سارهای متعدد و آب و هوای مطبوع این شهر و واقع شدن در استان کویری سمنان، باعث شده است این شهر به بهشت کویر شهرت پیدا کند.
تاریخچه تقسیمات کشوری[ویرایش]

شهر شهمیرزاد از سال ۱۳۳۱ شمسی دارای شهرداری است (سال شهر شدن: ۱۳۰۶). در تقسیمات استانی سال ۱۳۸۶ با ارتقا یافتن مهدیشهر به شهرستان، شهمیرزاد نیز به مرکز بخش ارتقاء یافت. شهمیرزاد در سال‌های قبل از ۱۳۴۰ شمسی بخشی از شهرستان قائمشهر بود ولی در تقسیمات استانی انجام شده در سال ۱۳۴۰ شمسی و پس از جدا شدن شهرستان سوادکوه از شهرستان قائم شهر؛ از استان مازندران جدا شد و به «فرمانداری کل سمنان» منضم گردید. سمنان در آن زمان استان نبود و به عنوان فرمانداری کل که از استان دوم منفک شده بود، شناخته می‌شد و در سال ۱۳۵۵ شمسی به استان تبدیل شد. استان مازندران در فاصله سال‌های ۱۳۱۶ تا ۱۳۳۹ شامل استان‌های کنونی سمنان و گلستان و مازندران به انضمام شهرستان‌های کاشان و قم و تهران بود در سال ۱۳۴۰ طبق تصویب‌نامه هیئت وزیران سمنان و دامغان و شاهرود و بسطام و سنگسر،  سرخه و شهمیرزاد و نقاط تابعه آنها از مرزهای مازندان مجزا و از نظر تقسیمات کشوری به نام فرمانداری کل سمنان نامگذاری شد و مرکزیت آن در شهر سمنان تعیین و مستقر گردید. در سال ۱۳۵۵ طبق تصمیم دولت وقت، فرمانداری کل سمنان به استان سمنان تبدیل شد.
تاریخ و جغرافیا[ویرایش]

شهمیرزاد که از دوره قاجار به این نام موسوم گردید در گذشته جزء حکومت طبرستان بود که از اواخر عهد هخامنشی در منطقه آمل تا شمال سمنان حکومت می‌کردند. بنا به روایت تاریخ طبرستان ابن اسفندیار و تاریخ قومس عبدالرفیع حقیقت و سایر مدارک تاریخی نام قدیم شهمیرزاد شهمار، سهار، شهار و شامار ذکر گردیده‌است. برخی به استناد به سفرنامه ابن بطوطه گفته‌اند که شهمیرزاد «چهار کوه» نامیده می‌شد و برخی نیز از قول دکتر صفا نقل کرده‌اند که شهمیرزاد در گذشته «کهر» نام داشته‌است. در لغت نامه دهخدا، شهمیرزاد برگرفته از «شمرزاد» به معنی سرزمین دارای حوضچه و آبگیر فراوان ذکر شده و نیز برخی آن را متناسب با شمیران یعنی منطقه سردسیر می‌دانند؛ بنابراین روایات چنین استنباط می‌شود که شهمیرزاد دارای قدمت سه هزار ساله است که حتی قبل از مهاجرت آریایی‌ها به ایران منطقه ای آباد بوده و وجود جشمه سارهایی به نام ارشک و اشکش که از نام‌های دوران اشکانی است، قدمت شهمیرزاد و آبادی آن از دوران اشکانیان و حتی قبل از آن را تأیید می‌کند. راه‌های ارتباطی شهر عبارتند از راه ۲۴ کیلومتری شهمیرزاد به مهدیشهر و سمنان راه ۱۷۰ کیلومتری به ساری و ۵۵ کیلومتری به دوآب در استان مازندران که نزدیکترین راه شهمیرزاد به استان مازندران به‌شمار می‌رود.
دهستان پشتکوه یکی از دهستان‌های بخش شهمیرزاد در استان سمنان ایران است.
این دهستان در بخش شهمیرزاد جای دارد. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵، جمعیت این دهستان ۱٬۸۲۵ نفر (۵۶۱ خانوار) بوده است. ناحیه مهدیشهر(سنگسر) تا قبل از شهریور ۱۳۲۰ دارای فرمانداری نظامی بود که بخش دودانگه و چهاردانگه و نقاط دیگری از شهرستان ساری سابق جزء آن بوده است.
مرکز دهستان پشتکوه، روستای فولادمحله است و دیگر روستاهای مسکونی آن از این قرارند:
سرخده
ملاده
پرور
ده‌صوفیان
تلاجیم
تمام‌کوه
رودبارک بالا
رودبارک پایین
مزرعه سراور
شلی
فنسک
کاورد
کلیم
رسم رودبار
دهستان چاشم یکی از دهستان‌های بخش شهمیرزاد در استان سمنان ایران است. این دهستان در بخش شهمیرزاد جای دارد و از سمت غرب به شهرستان فیروزکوه در استان تهران و از سمت شمال به سوادکوه و دودانگه در استان مازندران و از شرق به شهرستان دامغان و از جنوب به شهرستان مهدیشهر متصل می‌گردد. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵، جمعیت این دهستان ۱٬۸۷۴ نفر بوده‌است.
مرکز این دهستان، روستای چاشم است و دیگر روستاهای مسکونی آن از این قرارند:
چاشم
اساران
حمیدیه
دزگره افشار پایین
دشت گنبد
آرتد
دشت سفید
هیکوه
اوپرت
اژگوی
کوه‌های البرز در شمال بخش شهمیرزاد
راحل

| راحل | راحل |
| --- | --- |
Trobada de Raquel i Jacob al pou, gravat de la Foster Bible, s. XIX : Trobada de Raquel i Jacob al pou, gravat de la Foster Bible, s. XIX 
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۷۲۹ (در تقویم جولیان) پ.م. 
درگذشته: ۱۶۸۵ (در تقویم جولیان) پ.م.  کنعان 
همسر: یعقوب 
فرزندان: یوسف بنیامین 
والدین: لابان  (پدر) Adinah  (مادر)
خویشاوندان: لیه 
مقبره راحل در سال ۱۹۱۰ میلادی
راحال یا راحیل (به عبری: רחל) همسر دوم و محبوب یعقوب و مادر یوسف و بنیامین و یکی از چهار شه‌مادر بنی اسرائیل است که کتاب مقدس از او یاد شده است. نام و سرگذشت او در سفر پیدایش تورات ذکر گشته است. راحیل، دختر لابان و خواهر کوچک‌تر لیه (همسر اول یعقوب) است.
راحیل در ۱۱ حشوان در تقویم عبری و در هنگام وضع حمل درگذشت. مقبره راحل، از بناهای با اهمیت مذهبی اورشلیم محسوب می‌شود و سالیانه مورد بازدید زائرین یهودی، قرار دارد.
فرهنگ بداری

مجسمه باستانی باستانی یک زن که در موزه لوور نگهداری می‌شود
فرهنگ بِداری نخستین شواهد مستقیم از کشاورزی را در مصر علیا در دوران پیش‌دودمانی ارائه می‌دهد. این فرهنگ بین ۴۴۰۰ تا ۴۰۰۰ پیش از میلاد رونق داشت و ممکن است که تا حدود ۵۰۰۰ پیش از میلاد نیز شکل گرفته باشد.
مکان‌یابی و حفاری

فرهنگ بداری به دلیل کشف آن در منطقه بداری (به عربی: البداری) به این نام شناخته شده است. این منطقه در استان اسیوت در مصر علیا قرار دارد و بین مَطمار و قاو، حدود ۲۰۰ کیلومتر (۱۲۰ مایل) شمال غرب لوکسور امروزی (تب باستانی) واقع شده است.
البداری شامل چندین گورستان پیش‌دودمانی است که از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به مستجده، دیر تاسه، و گورستان خود البداری اشاره کرد. همچنین حداقل یک محل سکونت متعلق به اوایل دوران پیش‌دودمانی در حَمّامیه در این منطقه شناسایی شده است. این ناحیه حدود ۳۰ کیلومتر (۱۹ مایل) در امتداد ساحل شرقی رود نیل امتداد دارد.
برخی از محوطه‌های بداری شواهدی از استفاده در دوره‌های بعدی پیش‌دودمانی نیز نشان می‌دهند.
این منطقه برای اولین بار بین سال‌های ۱۹۲۲ تا ۱۹۳۱ توسط گای برانتون و گرترود کاتون-تامپسون کاوش شد. تاکنون حدود چهل سکونتگاه و ششصد گور در این منطقه شناسایی شده است.
ویژگی‌های فرهنگی

اقتصاد فرهنگ بداری عمدتاً بر کشاورزی، ماهیگیری و دامداری استوار بود. مردم این فرهنگ گندم، جو، عدس و غده‌های خوراکی کشت می‌کردند. گودال‌هایی که در این منطقه کشف شده‌اند، ممکن است به عنوان انبار غلات مورد استفاده قرار گرفته باشند.
آن‌ها گاو، گوسفند و بز پرورش می‌دادند و احشامشان، همراه با سگ‌ها، به صورت آیینی دفن می‌شدند. همچنین از بومرنگ استفاده می‌کردند، از رود نیل ماهیگیری کرده و آهو شکار می‌کردند.
اطلاعات کمی در مورد ساختمان‌های آنها وجود دارد، اگرچه بقایای کنده‌های چوبی در یک مکان پیدا شده است و ممکن است با کلبه یا پناهگاهی با ساخت و ساز ناشناخته مرتبط باشد.
متوفیان را در حصیرهای نی یا پوست حیوانات می‌پیچیدند و در گودال‌هایی دفن می‌کردند که معمولاً سرشان به سمت جنوب قرار داشت و به سمت غرب می‌نگریستند. این سنت به نظر می‌رسد با اعتقادات دوره‌های سلسله‌ای بعدی که غرب را سرزمین مردگان می‌دانستند، همخوانی دارد.
گاهی اوقات، متوفیان همراه با مجسمه‌های زنانه از جنس عاج یا وسایل شخصی مانند صدف، ابزارهای سنگ چخماق، حرزهایی به شکل حیواناتی همچون بز و اسب آبی، و جواهراتی از جنس عاج، کوارتز یا مس دفن می‌شدند. همچنین، سنگ معدن مالاکیت سبز روی پالت‌های سنگی یافت شده که احتمالاً برای تزئین شخصی استفاده می‌شد.
ابزارهای کشف‌شده شامل خراشنده‌های انتهایی، تبر، داس‌های دوطرفه و نوک پیکان‌هایی با پایه مقعر بودند. نشانه‌هایی از طبقه‌بندی اجتماعی نیز در این فرهنگ دیده شده است، به‌طوری که افراد مرفه‌تر جامعه در بخش‌هایی مجزا از دیگران دفن می‌شدند.
یکی از شاخص‌ترین ویژگی‌های فرهنگ بداری، سفال‌های با سر سیاه است که در این گورستان‌ها کشف شده‌اند. این سفال‌ها با الگوهای موج‌دار متمایز خود به عنوان مهم‌ترین عناصر هویت فرهنگی بداری شناخته می‌شوند.
تجارت

گلدان‌های بازالتی که در محوطه‌های بداری کشف شده‌اند، احتمالاً از ناحیه دلتای نیل یا از طریق رودخانه از شمال غربی خرید و فروش می‌شدند. صدف‌ها نیز به مقدار زیاد از دریای سرخ وارد شده‌اند. فیروزه احتمالاً از منطقه سینا آمده است.
برای یک دیگ چهار دسته از جنس ظروف صورتی سخت، ارتباطی با منطقه شام یا سوریه امروزی برآورد شده است. سفال‌های سیاه با طرح‌های حکاکی شده سفید، ممکن است مستقیماً از غرب یا جنوب وارد شده باشند. همچنین، اسلب‌های پورفیری یافت شده در این منطقه، مشابه نمونه‌های بعدی در نوبیا هستند، اما ممکن است مواد اولیه آن‌ها از کوه‌های دریای سرخ تهیه شده باشند.
دانه‌های استاتیت لعاب‌دار در محل ساخته نشده‌اند، که نشان می‌دهد بداری‌ها یک قبیله منزوی نبودند، بلکه با فرهنگ‌های اطراف خود در تماس بودند.
علاوه بر این، آن‌ها عشایر کوچ‌نشین هم نبودند، زیرا گلدان‌هایی که استفاده می‌کردند بسیار بزرگ و شکننده بودند و برای سبک زندگی کوچ کننده و متحرک، مناسب به نظر نمی‌رسیدند.
انسان‌شناسی فیزیکی

به نظر می‌رسد که فرهنگ بداری‌ها از چندین منبع مختلف تأثیر گرفته باشد، که در این میان، صحرای غربی احتمالاً مهم‌ترین منبع نفوذ بوده است.
فرهنگ بداری احتمالاً محدود به منطقه بداری نبوده است، زیرا یافته‌های مشابهی در جنوب‌تر، در محوطه‌هایی مانند محگر دندرا، ارمنت، الکاب و نِخن (که یونانیان آن را هیراکنپولیس نامیدند) کشف شده است. همچنین، آثاری از این فرهنگ در شرق، در وادی حمامات نیز یافت شده است، که نشان می‌دهد دامنه این فرهنگ فراتر از یک منطقه خاص بوده است.
پژوهش‌های قدیمی و مدرن، بداری‌ها را به‌عنوان یک جمعیت بومی شمال شرقی آفریقا توصیف کرده‌اند که ریشه در زمینه‌ای محلی دارد.
فرانک یورکو مصرشناس، بداری‌ها را «آمیخته‌ای از ویژگی‌های فیزیکی شمال آفریقا و جنوب صحرا» می‌داند و به تجزیه و تحلیل قدیمی تر بقایای اسکلتی اشاره می‌کند که «عناصر آفریقایی استوایی را در جمعیت اولیه فرهنگ بادریان نشان می‌دهد».

شواهد باستان‌شناسی اخیر نشان داده است که محوطه‌های نیل‌وادیِ تاسیان و بداریان بخشی از یک شبکه پیرامونی از فرهنگ‌های پیشین شمال‌شرقی آفریقا بوده‌اند. این شبکه شامل جابه‌جایی جمعیت‌های بداری، صحرانشین، نوبیایی و نیلوتی بوده است.
گلدانی به شکل اسب آبی. پیش دودمانی اولیه، بداریان. هزاره پنجم قبل از میلاد از مستجده. این ظرف از عاج فیل تراشیده شده است. مدل سازی خوب و توجه به جزئیات، مهارت در دستیابی به این قطعات را نشان می‌دهد.
مجسمه باستانی یک زن باستانی بداری که در موزه بریتانیا نگهداری می‌شود
نوک پیکان بداریان، ۴۰۰۰-۳۸۰۰ ق.م.
ریسه مهره، بداریان، ۴۴۰۰-۳۸۰۰ ق.م.
دفن بداری‌ها در ۴۵۰۰–۳۸۵۰ قبل از میلاد
الهنادی

مکان در 23x15px|border |alt=|link= سوریه
| Hanadi هنادی | Hanadi هنادی |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
استان: استان لاذقیه
شهرستان: شهرستان اللاذقیه
ناحیه: Hanadi
جمعیت (سرشماری ۲۰۰۴): جمعیت (سرشماری ۲۰۰۴)
 • کل: ۳۰۷۶
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
الهنادی (به عربی: الهنادی) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در شهرستان اللاذقیه واقع شده‌است.
خصوصیات

الهنادی ۳٬۰۷۶ نفر جمعیت دارد.
وام

وام، گونه‌ای قرض دادن پول است، که در زمانی مشخص بین قرض دهنده و قرض گیرنده انجام می‌شود. وام دارای انواع مختلفی می‌باشد. جزئیات حقوقی وام در رشته حقوق مورد بحث و بررسی قرار می‌گیرد. مفهوم وام تاریخچه‌ای قدیمی دارد و به دوران کهن بازمیگردد.
اقساط ماهیانه

اقساط ماهانه P برای یک وام به مبلغ L برای n ماه با نرخ بهره ماهانه c از فرمول زیر محاسبه می‌شود:
P=L\cdot {\frac {c\,(1+c)^{n}}{(1+c)^{n}-1}}
وام بانکی و گونه‌های آن

وام بانکی یکی از ابزارهای مالی است که بانک‌ها به افراد و شرکت‌ها ارائه می‌دهند و امکان دسترسی به مبالغ مالی برای رفع نیازهای مختلف را فراهم می‌کند.
وام خرید خودرو
وام ازدواج
وام خرید مسکن
وام کالا
وام مضاربه
وام فرزند
وام سیم کارت
وام خرید کالای اساسی
وام بانکی و گونه‌های آن > مطمئن

وام تضمین‌شده شکلی از وام است که در آن وام‌گیرنده یک دارایی خاص (مانند خودرو، خانه) را به عنوان وثیقه ارائه می‌دهد.
وام مسکن یکی از رایج‌ترین انواع وام‌هاست که بسیاری از افراد برای خرید املاک مسکونی یا تجاری می‌گیرند. وام‌دهنده، که معمولاً یک مؤسسه مالی است، تا زمانی که وام مسکن به‌طور کامل پرداخت نشود، وثیقه‌ای به صورت حق مالکیت بر املاک دریافت می‌کند. در مورد وام‌های مسکن، اگر وام‌گیرنده وام را پرداخت نکند، بانک حق قانونی برداشت و فروش ملک را برای بازیابی مبالغ بدهی دارد. بازسازی وام به جلوگیری از عدم پرداخت کمک می‌کند.  
تجدید مالی وام مسکن فرایند جایگزینی وام مسکن موجود با وامی جدید است، که به‌طور معمول با هدف بهره‌برداری از شرایط بهتر یا بهبود وضعیت مالی انجام می‌شود.
وام بانکی و گونه‌های آن > بدون تضمین

وام‌های بدون تضمین به وام‌های نقدی اطلاق می‌شود که توسط دارایی‌های وام‌گیرنده پشتیبانی نمی‌شوند. این وام‌ها می‌توانند به اشکال مختلف یا در بسته‌های بازاریابی توسط مؤسسات مالی ارائه شوند:
کارت‌های اعتباری
وام‌های شخصی
برداشت بانکی اضافی
اوراق قرضه شرکتی
قرض همتا به همتا
نرخ‌های بهره‌ای که به این اشکال مختلف اعمال می‌شود ممکن است با توجه به وام‌دهنده و وام‌گیرنده متفاوت باشد.
وام بانکی و گونه‌های آن > وام‌های به تقاضا

وام‌های به تقاضا وام‌های کوتاه‌مدتی هستند که معمولاً سررسید مشخصی ندارند. در عوض، وام‌های به تقاضا دارای نرخ بهره شناوری هستند که بسته به نرخ پایه بهره یا شرایط دیگر قرارداد تغییر می‌کند. وام‌های به تقاضا می‌توانند در هر زمان توسط مؤسسه اعتباری ""مطالبه"" به پرداخت شوند.