stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
۱۳۹۳ (خورشیدی)
درگذشتگان > فروردین

۳ فروردین - جمشید دانایی‌فر، از مرزبانان اسیرشده به وسیله جیش‌العدل (زاده ۱۳۶۶)
۳ فروردین - پرویز راجی، سفیر ایران در بریتانیا در زمان محمدرضا شاه پهلوی (زاده ۱۳۱۵)
۵ فروردین - محمد ابراهیم باستانی پاریزی، مورخ ایرانی (زاده ۱۳۰۴)
۶ فروردین - نادر احمدی قانع، کارگردان و فیلمنامه‌نویس ایرانی (زاده ۱۳۱۶)
۷ فروردین - ریچارد فرای، ایران‌شناس مشهور آمریکایی (زاده ۱۲۹۸)
۸ فروردین - حمید مهرآرا، بازیگر سینما و تلویزیون ایران (زاده ۱۳۲۲)
۱۱ فروردین - ساسان تبسمی، مترجم ادبیات داستانی
۱۹ فروردین - ناصر گیتی‌جاه، بازیگر سینما و تلویزیون ایران (زاده ۱۳۱۴)
۲۱ فروردین - حسین شهیدی، استاد علوم ارتباطات، پژوهشگر رسانه‌ها و نویسنده ایرانی (زاده ۱۳۳۲)
درگذشتگان > اردیبهشت

۳ اردیبهشت - ماه‌گل مهر، بازیگر تئاتر (زاده ۱۳۵۷)
۴ اردیبهشت - مسلم ملکوتی، نماینده ولی فقیه و امام جمعه تبریز (زاده ۱۳۰۳)
۶ اردیبهشت - حسام‌الدین مجتهدی، امام جمعه سنندج و نماینده مجلس خبرگان رهبری (زاده ۱۳۰۳)
۹ اردیبهشت - عطاالله خرم، نوازنده ویولن و آهنگساز ایرانی (زاده ۱۳۰۵)
۱۰ اردیبهشت - مارشا مهران، نویسنده رمان آش انار (زاده ۱۳۵۶)
۱۱ اردیبهشت - علی مدنی، پدر علم آمار ایران (زاده ۱۲۹۸)
۱۲ اردیبهشت - محمدرضا لطفی، نوازنده تار و سه‌تار و آهنگ‌ساز ایرانی (زاده ۱۳۲۵)
۲۳ اردیبهشت - محمدباقر شیرازی، از مراجع تقلید شیعه (زاده ۱۳۱۰)
۲۸ اردیبهشت
نیما وارسته، تنظیم‌کننده موسیقی و نوازنده ویالون (زاده ۱۳۵۷)
ادیک پطروسیان، یشکسوت اتومبیل‌رانی ایرانی (زاده ۱۳۱۴)
۳۱ اردیبهشت - علیرضا سلیمانی، کشتی‌گیر آزادکار در دسته سنگین‌وزن و قهرمان جهان
درگذشتگان > خرداد

۳ خرداد - مه‌آفرید امیرخسروی (زاده ۱۳۴۸)
۵ خرداد - هوشنگ سیحون، معمار، طراح، نقاش و مجسمه‌ساز ایرانی (زاده ۱۲۹۹)
۱۰ خرداد - صابر رهبر، هنرمند ایرانی که در زمینه‌های کارگردانی، تهیه کنندگی، بازیگری، فیلم‌برداری، نویسندگی، تدوینگری، فیلمنامه‌نویسی و سینماداری سابقه فعالیت دارد.
۱۳ خرداد - فرح پناهی، خواننده اپرا و هنرپیشه (زاده ۱۳۰۹)
درگذشتگان > تیر

۸ تیر - باقر صحرارودی، بازیگر سینما و تلویزیون (زاده ۱۳۲۱)
۱۸ تیر - محمد محمدی گیلانی، سیاستمدار (زاده ۱۳۰۷)
۲۷ تیر - منوچهر درفشه، تصویرگر کتابهای درسی ایران در دهه‌های ۱۳۶۰ و ۱۳۷۰  (زاده ۱۳۱۹)
درگذشتگان > مرداد

۴ مرداد - حسین شب‌زنده‌دار جهرمی: روحانی و مجتهد شیعه ایرانی. (زاده ۱۳۰۸)
۴ مرداد - داوید اوشانا، معمار معاصر، طراح اتومبیل، موزیسین و نقاش ایرانی (زاده ۱۳۰۸)
۱۰ مرداد - حسین معدنی، سرمربی تیم والیبال ایران (زاده ۱۳۵۰)
۱۵ مرداد - فرهاد مجدآبادی، کارگردان سینما و تئاتر
۲۸ مرداد - سیمین بهبهانی، شاعر و نویسنده زن ایرانی (زاده ۱۳۰۶)
۳۱ مرداد - اکبر خواجویی، کارگردان، فیلمنامه‌نویس و تهیه‌کننده ایرانی (زاده ۱۳۲۶)
درگذشتگان > شهریور

۶ شهریور - حسن رضیانی، بازیگر تئاتر و سینمای (زاده ۱۳۱۰)
۷ شهریور - سارا بنی‌صدر، هنرمند تئاتر
۱۱ شهریور - ناصر کاتوزیان، حقوقدان، استاد تمام دانشکده حقوق تهران، وکیل دادگستری، قاضی دادگستری، و از تدوین کنندگان پیش‌نویس اولیهٔ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران اهل ایران (زاده ۱۳۱۰)
۲۶ شهریور - احمد بیگدلی، نویسنده (زاده ۱۳۲۴)
درگذشتگان > مهر

مهر - حامد خسروی، کارگردان و مدرس سینمای مستند
۱۲ مهر - غلامعلی پورعطایی، نوازنده دوتار و خواننده آوازهای عارفانه نواحی خراسان (زاده ۱۳۲۶)
۲۹ مهر - محمد رضا مهدوی کنی، روحانی شیعه، سیاست‌مدار ایرانی و ریاست مجلس خبرگان رهبری (زاده ۱۳۱۰)
درگذشتگان > آبان

۲۳ آبان - مرتضی پاشایی ، خواننده، آهنگساز، نوازنده و تنظیم کننده موسیقی پاپ ایرانی (زاده ۱۳۶۳)
۲۴ آبان - مجید بهرامی ، بازیگر سینما و تئاتر ایران (زاده ۱۳۵۶)
۲۷ آبان - بهمن بوستان، ادیب و پژوهشگر در زمینه لغت فارسی و موسیقی سنتی ایرانی و فرهنگ و فولکلور و عضو سابق هیئت مدیره کانون پژوهشگران خانه موسیقی (زاده ۱۳۱۴)
۲۸ آبان - غلامحسین مظلومی ، بازیکن پیشین و مربی فوتبال ایرانی (زاده ۱۳۲۸)
۲۳ آبان - مزدک ولی‌نیا، هنرمند برجسته جواهرسازی کرمانشاه و قهرمان سابق جودو (زاده ۱۳۶۶)
۳۰ آبان - سید حسن شجاعی کیاسری، نمایندهٔ چهار دورهٔ مجلس شورای اسلامی اهل ایران (زاده ۱۳۲۰)
درگذشتگان > آذر

۷ آذر - عظیم جوانروح، فیلمبردار
۱۳ آذر - مریم بهنام، فعال اجتماعی و نویسنده ایرانی (زاده ۱۳۰۰)
۲۳ آذر - انوشیروان ارجمند، بازیگر (زاده ۱۳۲۰)
۳۰ آذر - مرتضی احمدی، بازیگر (زاده ۱۳۰۳)
درگذشتگان > دی

۳ دی - یحیی انصاری شیرازی، عالم شیعی ایرانی (زاده ۱۳۰۶)
۶ دی - صادق ماهرو، مدیر دوبلاژ و از گویندگان قدیمی و پیشکسوت ایران
۱۰ دی - پروانه میلانی، نویسنده، شاعر، مترجم، فعال حقوق بشر و عضو کانون نویسندگان ایران (زاده ۱۳۲۱)
۱۹ دی - احمد رسول‌زاده، مدیر دوبلاژ و از گویندگان قدیمی و پیشکسوت ایران
درگذشتگان > بهمن

۱۶ بهمن - خلیل خطیب رهبر، ادیب و پژوهشگر ایرانی (زاده ۱۳۰۲)
۲۲ بهمن - سیده فاطمه قادری، مادر محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهور سابق ایران
درگذشتگان > اسفند

۱ اسفند - زاون قوکاسیان، کارگردان و منتقد سینما (زاده ۱۳۲۹)
۲ اسفند
صادق طباطبایی، برادر زن سید احمد خمینی و از چهره‌های تأثیرگذار انقلاب ایران (زاده ۱۳۲۲)
فاطمه سادات خاتمی، خواهر سید محمد خاتمی، رئیس‌جمهور اسبق ایران (زاده ۱۳۱۶)
۳ اسفند - آندرانیک آساطوریان، آهنگساز، رهبر ارکستر و تنظیم‌کننده موسیقی پاپ ایرانی (زاده ۱۳۲۰)
۳ اسفند - ایرج رزمجو، ترانه‌سرا ایرانی (زاده ؟)
۱۵ اسفند - عزیزالله هنرآموز، بازیگر (زاده ۱۳۲۲)
۲۹ اسفند - سکینه پیوندی، مادر حسن روحانی، رئیس‌جمهور ایران (زاده ۱۳۰۳)
سال اسب
محمدابراهیم باستانی پاریزی
ناصر  گیتی‌جاه (چپ)
هوشنگ سیحون
حسین معدنی
سیمین بهبهانی
محمدرضا مهدوی کنی
مرتضی پاشایی
غلامحسین مظلومی
مرتضی احمدی
کالیگولا (نمایش‌نامه)

| کالیگولا | کالیگولا |
| --- | --- |
مجسمه‌ای از امپراتور کالیگولا: مجسمه‌ای از امپراتور کالیگولا
شخصیت‌ها:  کالیگولا: ۲۵ تا ۲۹ ساله  کائسونیا: معشوقه کالیگولا، ۳۰ ساله  هلیکون: ندیم و محرم راز کالیگولا، ۳۰ ساله  اسکیپیون: شاعری بسیار جوان، ۱۷ ساله  کرئا: از ملازمان کالیگولا، ۳۰ ساله  سنکتوس: بزرگزاده پیر، ۷۰ ساله  متلوس: بزرگزاده، ۴۰ تا ۶۰ ساله  لپیدوس: بزرگزاده، ۴۰ تا ۶۰ ساله  اکتاویوس: بزرگزاده، ۴۰ تا ۶۰ ساله  پاتریکیوس: پیشکار، ۵۰ ساله  مریا: بزرگزاده پیر، ۶۰ ساله  موکیوس: بزرگزاده، ۳۳ ساله  زن موکیوس  نگهبانان  خدمتکاران  شاعران 
تاریخ نخستین نمایش: ۱۹۴۵
زبان اصلی: فرانسوی
کالیگولا (به فرانسوی: Caligula) نمایش‌نامه‌ای است که آلبر کامو، نویسندهٔ الجزایری-فرانسوی، نوشتن آن را در سال ۱۹۳۹ آغاز کرد و اولین نسخه آن در ماه مه ۱۹۴۴ بدست انتشارات گلیمر به چاپ رسید. او بعدها در این نمایش‌نامه، رمان بیگانه و نیز مقاله افسانه سیزیف تغییرات و بازبینی‌های بسیاری انجام داد که خود آن را را دور باطل∗ نامیده است. بعضی از منتقدین، این کتاب را متعلق به مکتب اگزیستانسیالیسم می‌دانند در حالیکه خود کامو همیشه تعلق خود به این مکتب را نفی می‌کرد.
نسخه‌ها

آخرین نسخه این نمایش‌نامه که در ۴ پرده در سال ۱۹۴۴ نوشته شده، در سال ۱۹۴۴ میلادی به همراه نمایش‌نامه سوءتفاهم منتشر شد و سپس در همان سال به‌طور جدا منتشر گردید. نسخه‌ای نیز در ۳ پرده در سال ۱۹۴۱ منتشر شده بود که در سال ۱۹۸۴ تجدید چاپ شده‌است. تفاوت بین این دو نسخه نشان‌دهنده تأثیر جنگ دوم جهانی بر کامو است.
دربارهٔ کتاب

این نمایش بر پایه زندگی کالیگولا، سومین امپراتور روم نوشته شده‌است که در ۲۱ سالگی بر تخت امپراتوری نشست و در سال ۴۱ میلادی کشته شد. البته آلبر کامو نیز برداشتی خاص از زندگی این امپراتور جوان داشته‌است. نمایش نشان می‌دهد که کالیگولا، امپراتور جوان رومی، با مرگ خواهرش، دروسیلا، که معشوقه‌اش نیز بود دچار پریشان‌احوالی می‌شود. در بیان حوادث از دیدگاه کامو، کالیگولا نهایتاً به‌طور عمد زمینه قتل خود را فراهم می‌کند.
پس از مرگ خواهر، کالیگولا که به حقیقت مرگ آگاه شده، حکومت وحشت را آغاز می‌کند: مرگ سایه خود را بر سر اطرافیان کالیگولا می‌گستراند. دیگر هیچ‌کس، جز تنی چند که با راستی زندگی می‌کنند بر فردای خود ایمن نیست. کالیگولا که اینک قدرت مطلق در اختیار اوست با پوچی درمی‌افتد. هربار که ابرمردی بر تخت می‌نشیند محنت و آزمون بزرگی برای خلق آغاز می‌شود. غرض آن نیست که کالیگولا با هیتلر مقایسه شود چرا که کالیگولا حتی مستبد هم نیست: «مستبد کسی‌است که ملت‌ها را فدای عقایدش یا جاه‌طلبی‌اش می‌کند.» بااین‌همه، گرچه زیر بار چندین جنگ نرفته‌است، گرچه پیروزی و فتح را به سخریه می‌گیرد، در آخر او هم کاری جز جنایت نمی‌کند. البته جنایتی «هنرمندانه». قتل که در نظر او یکی از شاخه‌های هنرهای زیباست نتیجه منطقی، و نیز حقیرانه ستیز با مطلق است. کیریلوف، قهرمان جن زدگان داستایوفسکی تنها با کشتن خود می‌تواند آزادی خود را نشان دهد و کالیگولا با کشتن دیگران.
قدرت استدلال و استنتاج کالیگولا تا به حدی است که ما خوانندگان یا تماشگران، با نخستین جنایات او هم‌آواز و حتی هم‌گام می‌شویم. آنجا که برای نجات خزانه، بزرگزادگان را وادار به وصیت به نفع دولت می‌کند و سپس دستور قتل آن‌ها را می‌دهد، آنجا که سناتورهای ابله و ترسو را می‌کشد. اما طلب آزادی از راه پوچی به زودی موجب عصیان می‌شود و سرانجام لحظه‌ای می‌رسد که کالیگولا، حتی در مطلق، به خطا می‌رود. تا جایی که خود نیز به خطای خود پی می‌برد: «بیا منصفانه قضاوت کنیم: فقط حماقت نیست که بر ضد من است، راستی و دلیری کسانی هم هست که می‌خواهند خوشبخت باشند.»
اجراهای معروف

نمایش کالیگولا معمولاً از موفق‌ترین نمایش‌های صحنه‌ای جهان بوده‌است. اپرایی از دلتو گلانرت∗ در سال ۲۰۰۶ بر پایه این نمایش‌نامه اجرا شد. نسخه اول کالیگولا نیز در سال ۱۹۴۵ با بازی جرارد گرانداژ∗ اجرا شد. در ۲۲ مارس ۱۹۵۵ خود کامو نمایش‌نامه را در تماشاخانه‌ای خواند.
اجراهای معروف > اجراهای مشور در جهان

لندن - ترجمه جدیدی از آن به کارگردانی مایکل گرانداژ و بازیگری مایکل شین اجرا شده که جوایزی نیز دربرداشته‌است.
دوبلین، ایرلند - همان ترجمه در دوبلین نیز با کارگردانی کونور هانراتی اجرا شده که نامزد دریافت جوایزی نیز برده است.
ادینبورگ - در شرکت تئاتر KCS این نمایش‌نامه در جشنواره فرینج به کارگردانی آدام کراس در اوت ۲۰۱۱ به روی صحنه رفته است.
هند - کالیگولا توسط دکتر شارارد چاندرا به زبان هندی ترجمه شده‌است و اجراهای متعددی از آن به کارگردانی آرویند گااور و آرون کوکرجا نمایش داده شده‌اند.
فرانسه - در اوایل سال ۲۰۰۶، چارلز برلینگ، کالیگو را تماشخانه ورکشاپ در پاریس کارگردانی کرد.
ژاپن - یوکیو نیناگاوا این نمایش را در تماشخانه ساختمان بونکامورا در توکیو کارگردانی کرده‌است.
اجراهای معروف > اجراهای ایران

در ایران نیز این نمایش توسط افراد مختلفی بازنویسی و کارگردانی شده‌است از جمله:
نمایش کالیگولا شاعر خشونت به کارگردانی آتیلا پسیانی، ۱۳۸۲.
نمایش کالیگولا به کارگردانی مهبود مهرنوش، فرهنگسرای نیاوران، ۱۳۸۴.
نمایش کالیگولا به کارگردانی همایون غنی‌زاده، تماشاخانه ایرانشهر، ۱۳۸۹.
تله‌تئاتر کالیگولا به کارگردانی قطب‌الدین صادقی، پخش از شبکه ۴ سیما.
نمایش کالیگولا به کارگردانی همایون غنی‌زاده، سالن هما، و سالن وحدت ۱۳۹۴.
نمایش کالیگولا به کارگردانی رحیم موسوی، تالار آفتاب سمنان ۱۳۷۴
نمايش صفر درجه سانتي گراد زير صفر(موضوعيت رمان كاليگولا  به كارگرداني شادي اسد پور، تماشاخانه ديوار چهارم و بازيگري هليا تصديقي ١٤٠٠
اجراهای معروف > اقتباس‌های سینمایی

در سال ۱۹۷۹ میلادی، فیلم کالیگولا به کارگردانی تینتو براس با مشارکت ایالات متحده آمریکا و ایتالیا بر اساس این نمایش‌نامه ساخته شد.
ترجمه‌های فارسی

تعدادی از چاپ‌های این کتاب به زبان فارسی در ایران در زیر آمده است:
کامو، آلبر (١٣٩٥). کالیگولا (نمایشنامه در چهار پرده). ترجمهٔ پرويز شهدى. تهران: انتشارات به سخن.
الگو:يادكرد كتاب
کامو، آلبر (۱۳۴۶). کالیگولا (نمایشنامه در چهار پرده). ترجمهٔ ابوالحسن نجفی. تهران: نیل.
کامو، آلبر (۱۳۴۷). کالیگولا. ترجمهٔ شورانگیز فرخ. تهران: انتشارات مروارید - خانه کتاب.
کامو، آلبر (۱۳۵۰). کالیگولا. ترجمهٔ ابوالحسن نجفی. تهران: نیل.
کامو، آلبر (۱۳۵۷). کالیگولا. ترجمهٔ ابوالحسن نجفی. تهران: کتاب زمان.
کامو، آلبر (۱۳۵۷). کالیگولا. ترجمهٔ شورانگیز فرخ. تهران: مروارید.
کامو، آلبر (۱۳۷۵). کالیگولا. ترجمهٔ شورانگیز فرخ. تهران: فیروزه. شابک ۹۶۴-۹۰۴۸۵-۴-۵.
کامو، آلبر (۱۳۸۲). کالیگولا. ترجمهٔ ابوالحسن نجفی. تهران: کتاب زمان. شابک ۹۶۴-۶۳۸۰-۲۹-۸.
کامو، آلبر (۱۳۸۹). کالیگولا. ترجمهٔ پری صابری. تهران: نشر قطره. شابک ۹۷۸-۹۶۴-۹۰۲۲۲-۸-۴.
کامو، آلبر (۱۳۹۰). کالیگولا. ترجمهٔ پری صابری. تهران: نشر قطره. شابک ۹۷۸-۶۰۰-۱۱۹-۳۳۳-۰.
سستو فیورنتینو

مکان
| سستو فیورنتینو | سستو فیورنتینو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
سستو فیورنتینو: سستو فیورنتینو
Pieve of San Martino.: Pieve of San Martino.
ناحیه: توسکانی
استان / شهرستان: استان فلورانس (FI)
دهستان: Cercina، Colonnata, Gualdo, La Zambra, Osmannoro، Padule, Querceto, Quinto Alto, Quinto Basso, Valiversi
حکومت: حکومت
 • شهردار: Antonio Lucio Garufi
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۹ کیلومتر مربع (۱۹ مایل مربع)
ارتفاع: ۵۵ متر (۱۸۰ فوت)
جمعیت (۲۶ ژوئن ۲۰۱۲): جمعیت (۲۶ ژوئن ۲۰۱۲)
 • کل: ۴۹۰۸۵
 • تراکم: ۱۰۰۰/کیلومتر مربع (۲۶۰۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Sestesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: ۵۰۰۱۹
پیش‌شماره تلفن: ۰۵۵
قدیس پشتیبان: مارتین تور
روز قدیس: 11 November
وبگاه: وبگاه رسمی
سستو فیورنتینو (به ایتالیایی: Sesto Fiorentino) یک کومونه در ایتالیا است که در استان فلورانس واقع شده‌است.
خصوصیات

سستو فیورنتینو ۴۹ کیلومترمربع مساحت و ۴۹٬۰۸۵ نفر جمعیت دارد و ۵۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده

شهرهای ویلیچکا، العیون و بنیوله خواهرخوانده‌های سستو فیورنتینو هستند.
ضرورت مبارزه مسلحانه و رد تئوری بقا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): امیرپرویز پویان
عنوان اصلی: ضرورت مبارزه مسلحانه و رد تئوری بقا
ضرورت مبارزه مسلحانه و رد تئوری بقا اثر برجسته‌ای از امیرپرویز پویان، از بنیان‌گذاران و نظریه‌پردازان سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران است.
پویان در این مقاله، که نخستین اثر تئوریک یک مارکسیست ایرانی پیرامون مبارزه مسلحانه بود، بی‌تحرکی و انفعال گروه‌هایی را که صرفاً به مبارزه سیاسی اعتقاد داشتند، مورد حمله قرار داد. او این انفعال را تئوری بقا نامید و خواستار مبارزه مسلحانه شد.
پویان در توضیح این که چرا طبقه کارگر علیه رژیم به پا نمی‌خیزد، تز دو مطلق را پیش کشید، به این معنا که قدرت فائق حکومت از یک سو و فقدان کلی سازمان طبقه کارگر از سوی دیگر، وضعی را ایجاد کرده است که در آن قدرت مطلق با ضعف مطلق روبروست. از نظر پویان، مبارزه مسلحانه می‌بایست این جو را در هم می‌شکست و به ایجاد یک پیشاهنگ و کسب پیروزی منجر می‌شد.
تشوویک (منطقه پرچتیک)

مکان در South Bohemian, 23x15px|border |alt=|link= جمهوری چک
| Těšovice | Těšovice |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
Těšovice: Těšovice
مختصات: ۴۹°۳′۱۱″ شمالی ۱۴°۱′۱۶″ شرقی﻿ / ﻿۴۹٫۰۵۳۰۶°شمالی ۱۴٫۰۲۱۱۱°شرقی﻿ / 49.05306; 14.02111: مختصات: ۴۹°۳′۱۱″ شمالی ۱۴°۱′۱۶″ شرقی﻿ / ﻿۴۹٫۰۵۳۰۶°شمالی ۱۴٫۰۲۱۱۱°شرقی﻿ / 49.05306; 14.02111
استان: South Bohemian
ناحیه: Prachatice
مساحت: مساحت
 • کل: ۸٫۳۷ کیلومتر مربع (۳٫۲۳ مایل مربع)
ارتفاع: ۵۰۱ متر (۱۶۴۴ فوت)
جمعیت (2006): جمعیت (2006)
 • کل: ۲۸۲
 • تراکم: ۳۴/کیلومتر مربع (۸۷/مایل مربع)
کد پستی: 384 21
تشوویک (منطقه پرچتیک) (به چکی: Těšovice (Prachatice District)) یک ناحیه در جمهوری چک است که در Prachatice District واقع شده‌است.
خصوصیات

تشوویک ۸٫۳۷ کیلومترمربع مساحت و ۲۸۲ نفر جمعیت دارد و ۵۰۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اهتاکاکوپ ۱۰۴

Indian Reserve در 23x15px|border |alt=|link= کانادا
| Ahtahkakoop 104 Reserve Number 6610 | Ahtahkakoop 104 Reserve Number 6610 |
| --- | --- |
Indian Reserve: Indian Reserve
Ahtahkakoop 104: Ahtahkakoop 104
مختصات: ۵۳°۲۳′۰۸″ شمالی ۱۰۶°۵۴′۰۴″ غربی﻿ / ﻿۵۳٫۳۸۵۵۶°شمالی ۱۰۶٫۹۰۱۱۱°غربی﻿ / 53.38556; -106.90111: مختصات: ۵۳°۲۳′۰۸″ شمالی ۱۰۶°۵۴′۰۴″ غربی﻿ / ﻿۵۳٫۳۸۵۵۶°شمالی ۱۰۶٫۹۰۱۱۱°غربی﻿ / 53.38556; -106.90111
استان: ساسکاچوان
حکومت: حکومت
 • نوع: Tribal council Battlefords Tribal Council Mgmt. Corp.
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۵۸٫۷ کیلومتر مربع (۱۷۷٫۱۱ مایل مربع)
جمعیت (2006): جمعیت (2006)
 • کل: ۱٬۱۰۱
 • تراکم: ۶٫۲/کیلومتر مربع (۱۶/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CST
اهتاکاکوپ هند ریزرو شماره ۱۰۴ (به انگلیسی: Ahtahkakoop Indian Reserve No. 104) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در ساسکاچوان واقع شده‌است.
خصوصیات

اهتاکاکوپ هند ریزرو شماره ۱۰۴ ۱٬۱۰۱ نفر جمعیت دارد.
قلب رشته کوه‌های آند

| 0 | 1 |
| --- | --- |
هنرمند: فردریک ادوین چرچ
سال: ۱۸۵۹
مواد: رنگ روغن
ابعاد: ۱۶۷٫۹ سانتی‌متر × ۳۰۲٫۹ سانتی‌متر (۶۸⅛ اینچ × ۱۱۹¼ اینچ)
مالک: موزه متروپولیتن نیویورک
قلب رشته کوه‌های آند (به انگلیسی: The Heart of the Andes) تابلوی نقاشی اثر فردریک ادوین چرچ است که در سال ۱۸۵۹ کشیده شد. ابعاد این اثر ۱۶۷٫۹ سانتی‌متر × ۳۰۲٫۹ سانتی‌متر بوده و هم‌اکنون تحت مالکیت موزه متروپولیتن نیویورک است.
تائه ساتویا

| تائه ساتویا | تائه ساتویا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۲ ژوئن ۱۹۷۶ ناگانو
ملیت: ژاپن
| سوابق مدال> اسکی نمایشی زنان | سوابق مدال> اسکی نمایشی زنان | سوابق مدال> اسکی نمایشی زنان |
| --- | --- | --- |
|  | بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۹۸ | Moguls |
|  | بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۰۲ | Moguls |
تائه ساتویا (انگلیسی: Tae Satoya؛ زادهٔ ۱۲ ژوئن ۱۹۷۶) اسکی‌باز اهل ژاپن است.
سرآقاسید

مکان
| سرآقاسید | سرآقاسید |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
سرآقاسید: سرآقاسید
مختصات: ۳۲°۳۹′۳۳″ شمالی ۴۹°۵۱′۵۲″ شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۶۵۹۱۷°شمالی ۴۹٫۸۶۴۴۴°شرقی﻿ / 32.65917; 49.86444: مختصات: ۳۲°۳۹′۳۳″ شمالی ۴۹°۵۱′۵۲″ شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۶۵۹۱۷°شمالی ۴۹٫۸۶۴۴۴°شرقی﻿ / 32.65917; 49.86444
استان: چهارمحال و بختیاری
شهرستان: کوهرنگ
بخش: بخش مرکزی
دهستان: میان کوه موگوئی
جمعیت: ۱۳۶۰ نفر
سرآقاسید، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کوهرنگ در استان چهارمحال و بختیاری ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان میان کوه موگوئی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۳۶۰ نفر (۲۰۸خانوار) بوده‌است.
جاذبه‌ها > چشمهٔ نمک سرآقاسید

چشمه نمک سرآقاسید جاذبه‌ای نهفته در استان چهارمحال و بختیاری می باشد که در فاصله ۱ کیلومتری از روستای سرآقاسید قرار دارد. وقتی چندمتری از غرب روستا خارج شویم بعد از عبور مسیری سرسبز به گردنه ای می‌رسیم که بعد از آن  چشمه نمک قرار دارد. اطراف چشمه نمک درختان بلوط زیادی مشاهده می شود و در فواصل کمی از آن عشایر روستا سکونت دارند و این چشمه در راستای آبشار آستونا سرآقاسید واقع شده‌است.
جاذبه‌ها > امامزاده آقاسید

امامزاده سید عیسی از نوادگان موسی کاظم در روستای سرآقاسید می‌باشد و یکی از دلایل تشکیل روستا به‌خاطر ارادت مردم عشایر به این امام بود. این امامزاده در جنوب روستا قرار دارد.
سانتا کروس د لا سیرا (بولیوی)

مکان در 23x15px|border |alt=|link= بولیوی
| سانتا کروس د لا سیرا Santa Cruz de la Sierra | سانتا کروس د لا سیرا Santa Cruz de la Sierra |
| --- | --- |
شهر: شهر
  پرچممهر:   پرچممهر
محل سانتا کروس د لا سیرا در نقشه بولیوی: محل سانتا کروس د لا سیرا در نقشه بولیوی
مختصات: ۱۷°۴۸′ جنوبی ۶۳°۱۰′ غربی﻿ / ﻿۱۷٫۸۰۰°جنوبی ۶۳٫۱۶۷°غربی﻿ / -17.800; -63.167: مختصات: ۱۷°۴۸′ جنوبی ۶۳°۱۰′ غربی﻿ / ﻿۱۷٫۸۰۰°جنوبی ۶۳٫۱۶۷°غربی﻿ / -17.800; -63.167
بخش: سانتا کروس
استان: آندرئاس ایبانز
بنیانگذاری: ۲۶ فوریه ۱۵۶۱
حکومت: حکومت
 • شهر: پرسی فرناندز
مساحت: مساحت
 • کل: ۵۳۵ کیلومتر مربع (۲۰۷ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۳۶۵ متر (۴۴۷۸ فوت)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۱۷۵۶۹۲۶
 • تراکم: ۳۳۰۰/کیلومتر مربع (۸۵۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۴- (UTC)
وبگاه: www.gmsantacruz.gob.bo
سانتا کروس د لا سیرا (Santa Cruz de la Sierra) مرکز استان سانتا کروس در بولیوی است.
جغرافیا

این شهر با ۱٬۷۵۶٬۹۲۶ نفر جمعیت بزرگ‌ترین شهر بولیوی است و در شرق آن کشور قرار دارد.
ارتفاع آن از سطح دریا ۴۱۶ متر است و با این‌که هوای آن در کل گرم است، اما بادهای سردی به نام سورازوس از پامپای آرژانتین در آن می‌وزد.
نام این شهر را بیشتر به طور خلاصه، سانتا کروس می‌گویند.
تاریخچه

سانتاکروز تا اوایل سدهٔ بیستم تا اندازهٔ زیادی تک‌افتاده بود و دارای ساختمان‌های زیادی با معماری دورهٔ استعماری است، از جمله یک کلیسای جامع سدهٔ ۱۶ و قرارگاه‌های مبلغین یسوعی.
چه گوارا، انقلابی مارکسیست، به‌وسیلهٔ ارتش بولیوی در نزدیکی واله‌گرانده در سانتا کروس د لا سیرا کشته شد.
عوامل اخراج و فرار ۱۹۴۸ فلسطینیان

مردی درحال تماشای مدرسه اردوگاه آوارگان در دمشق، سوریه(۱۹۴۸)
در طول جنگ فلسطین در سال ۱۹۴۸ که در آن دولت اسرائیل تأسیس شد، حدود ۷۰۰٬۰۰۰ عرب فلسطینی یا ۸۵ درصد از کل جمعیت سرزمینی که اسرائیل به تصرف خود درآورده بود فرار کردند یا توسط نیروهای اسرائیلی از خانه‌های خود اخراج شدند.  علت‌های این آوارگی جمعی موضوعی است که در میان مورخان، روزنامه نگاران و مفسران بر سر آن جدل فراوانی وجود دارد.
طرح کلی بحث تاریخی > مواضع و انتقادات ابتدایی

در دهه‌های اول پس از خروج دو مکتب تحلیلی کاملاً متضاد پدید آمد. اسرائیل مدعی شد که فلسطینی‌ها به این دلیل ترک کردند که رهبران خودشان که عمداً آنها را به وحشت انداخته بودند تا میدان را برای جنگ خالی کنند، در حالی که اعراب مدعی بودند که آنها توسط نیروهای صهیونیستی که عمداً آنها را به وحشت انداخته بودند با زور اسلحه اخراج شدند. .
طرح کلی بحث تاریخی > مواضع و انتقادات ابتدایی > دیدگاه عربی

فلسطینی ها از اخراج خود در سال 1948 به عنوان نکبه یاد می کنند که فاجعه عربی است.دیدگاه اعراب این است که فلسطینی‌ها توسط نیروهای صهیونیست اخراج شدند و خروج سال ۱۹۴۸ تحقق رؤیای دیرینه صهیونیست‌ها برای پاکسازی قومی فلسطین بود تا این سرزمین به کشوری با اکثریت یهودی تبدیل شود.  نور مصلحه و ولید خالدی خاطرنشان می‌کنند که ایده انتقال جمعیت عرب فلسطین به سایر کشورهای عربی در سال‌های قبل از مهاجرت در میان صهیونیست‌ها رایج بود. در سال ۱۹۶۱، خالدی استدلال کرد که نقشه دالت، طرح نظامی صهیونیست‌ها که در آوریل و مه ۱۹۴۸ اجرا شد، با هدف بیرون راندن فلسطینی‌ها انجام شد.
طرح کلی بحث تاریخی > مواضع و انتقادات ابتدایی > دیدگاه اسرائیل

خاخام‌هایم سایمونز در سال ۱۹۸۸ نشان داد که رهبران صهیونیست در قیمومیت فلسطین «انتقال» (حسن تعبیری برای پاکسازی قومی) اعراب از این سرزمین را امری حیاتی می‌دانستند. او به این نتیجه رسید که این در واقع یک سیاست است و رهبری رژیم صهیونیستی جایگزین مناسبی برایش ندارد.
در آن زمان، مورخان صهیونیست عموماً درخواست‌های ادعایی رهبران عرب برای تخلیه گسترده را به دوره قبل از اعلام دولت اسرائیل نسبت دادند.  آنها عموماً معتقد بودند که پس از آن دوره، اخراج به سیاست استاندارد تبدیل شد و به صورت سازمان یافته انجام شد.  همان‌طور که در زیر توضیح داده شد، روایت‌های ارائه شده تحت تأثیر انتشار اسنادی که قبلاً دیده نشده بود در دهه ۱۹۸۰ بوده‌است.
فیلیپ مندز در بررسی سال ۲۰۰۰ به دیدگاه رایج یهودیان اشاره کرد که «... این یک واقعیت مطلق بود که اعراب فلسطینی در سال ۱۹۴۸ به دستور رهبران خود ترک کردند و اسرائیل به شدت تلاش کرد آنها را متقاعد کند که بمانند. " مندز سپس کار موریس جدید بنی موریس را بر اساس این اسناد تازه منتشر شده و تأثیر او بر بحث بررسی می‌کند و به این نتیجه می‌رسد که در حالی که چنین نویسندگان صهیونیستی به درک سنتی مهاجرت فلسطینی‌ها می‌افزایند، استدلال‌های آنها توضیح چندعلّی موریس را رد نمی‌کند.
طرح کلی بحث تاریخی > مواضع و انتقادات ابتدایی > نقد مواضع سنتی

گلیزر همچنین می‌گوید: «افکار عمومی اسراییل بر این باور است که همان‌طور که اعراب برای کشتار یهودیان برنامه‌ریزی کردند، زمانی که یهودیان پیروز شدند، اعراب فرار کردند، زیرا می‌ترسیدند که رفتار مشابهی با آنها شود».
گلیزر در مقاله خود در سال ۱۹۸۱ در سطح جهانی نوشت: «هم فلسطینی‌ها و هم سخنگویان و طرفداران اسرائیل به دنبال پیوند دادن رویدادهای ۱۹۴۸ با ادعای خود در مورد سرزمین امروز هستند.» او ادعا می‌کند که یکی از «مشکل اساسی [مشکل موضوع، پرداختن به] با مورخانی است که آشکارا سوگیری دارند» و سعی می‌کنند عوامل مؤثر بر این موضوع را شناسایی کنند.
طرح کلی بحث تاریخی > گشوده شدن آرشیوها

در دهه ۱۹۸۰ اسرائیل و بریتانیا بخشی از آرشیوهای خود را برای تحقیق توسط مورخان گشودند. این امر به تحلیل انتقادی و واقعی تر از وقایع ۱۹۴۸ یاری رساند. در نتیجه شرح مفصل‌تر و جامع‌تری از هجرت فلسطینی‌ها منتشر شد، به‌ویژه تولد مشکل پناهندگان فلسطینی موریس. موریس چهار موج پناهجویان را متمایز می‌کند که موج دوم، سوم و چهارم با حملات نظامی اسرائیل، زمانی که فلسطینیان عرب از جنگ فرار کردند، وحشت کرده بودند یا اخراج شدند، مصادف بود.
سندی که توسط سرویس اطلاعاتی نیروهای دفاعی اسرائیل با عنوان «هجرت اعراب فلسطین در دوره ۱/۱۲/۱۹۴۷ – ۱/۶/۱۹۴۸» تهیه شد، در تاریخ ۳۰ ژوئن ۱۹۴۸ انتشار یافت و در حدود سال ۱۹۸۵ به‌طور گسترده شناخته شد.
این سند ۱۱ عاملی را که باعث مهاجرت شده‌اند را شرح می‌دهد و آنها را «به ترتیب اهمیت» فهرست می‌کند:
عملیات مستقیم و خصمانه یهودیان [ هاگانا / اسرائیل ] علیه شهرک‌های عرب.
تأثیر عملیات خصمانه ما [هاگانا/ ارتش اسرائیل] علیه شهرک‌های نزدیک [عربی]... (... به ویژه سقوط مراکز بزرگ همجوار).
عملیات مخالفان [یهودی] [ Irgun Tzvai Leumi و Lohamei Herut Yisrael ]
دستورها و فرمان‌های نهادها و دسته‌های عرب  [نامنظم].
عملیات نجوای یهودیان [جنگ روانی] با هدف ترساندن ساکنان عرب.
دستورات اخراج نهایی [توسط نیروهای یهودی]
ترس از پاسخ [تقابلی] یهودیان [پس از] حمله بزرگ اعراب به یهودیان.
ظهور گروهک‌ها [نیروهای نامنظم عرب] و جنگجویان غیر محلی در مجاورت یک روستا.
ترس از حمله اعراب و پیامدهای آن [عمدتاً نزدیک مرزها].
روستاهای عرب نشین منزوی در مناطق کاملاً [عمدتاً] یهودی.
عوامل مختلف محلی و ترس عمومی از آینده.
به گفته شی هزکانی "در دو دهه گذشته، به دنبال واکنش‌های قوی (دربارهٔ علت نکبت) ناشی از انتشار کتاب‌های نوشته شده توسط کسانی که " مورخین نوین " نامیده می‌شوند، بایگانی اسرائیل دسترسی به بسیاری از محتواهای مجادله برانگیز را لغو کرد. اسناد اسراییلی بایگانی شده که اخراج فلسطینیان، قتل عام یا تجاوز به عنف سربازان اسرائیلی، همراه با سایر رویدادهایی که از سوی تشکیلات شرم آور تلقی می‌شد را گزارش می‌کند، به عنوان " فوق سری" از نو طبقه‌بندی شدند.