stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
بهسازی شهری
مدل‌سازی اطلاعات ساختمان و طرح‌های شهری

یکی از ایده‌های جدید موجود در طرح‌های شهری با توجه به ویژگی‌های همچون تجسم سه بعدی و فضاسازی فوق‌العاده ابزار مدل‌سازی اطلاعات ساختمان (BIM) استفاده از آن در طرح‌های شهری و بخصوص استفاده از آنالیز انرژی آن جهت بررسی اتلاف انرژی در زیر ساخت‌های شهری است که به تازگی مورد استفاده قرار می‌گیرد. از سوی دیگر یکی از جذابیت‌های استفاده از BIM، مفهوم قابلیت پاسخگویی آن به پروژه «از مرحله گهواره تا گور» است که شامل عملیات بهره‌برداری و نگهداری، پس از پایان پروژه می‌باشد. از آنجایی که مدل BIM در حین ساخت، به‌طور مداوم به روز می‌گردد، بنابراین مدل تحویل داده شده به مهندس مسئول بهره‌برداری و نگهداری تجهیزات، همان نقشه‌های As Built نهایی خواهند بود. علاوه بر آن، تمام اطلاعات مربوط به محصولات، مصالح و سیستم‌های نصب شده در پروژه، به‌طور مستقیم به دفترچه راهنمای استفاده از آنها، که مورد استفاده مسئول آن قرار می‌گیرد، مرتبط می‌گردد. این جذابیت مدل سازی اطلاعات ساختمان باعث شده که استفاده از آن در تعمیر و نگهداری ساختمان حتی در ساختمان‌های موجود که فاقد مدل هستند با انجام اسکن لیزری از ساختمان به خصوص در مورد ساختمان‌های تاریخی و میراث فرهنگی مورد توجه قرارگرفته‌است که ازجمله این موارد می‌توان به استفاده از آن در تالار بریزبن استرالیا اشاره نمود.
مشنو (استان اوپوله)

| مشنو (استان اوپوله) | مشنو (استان اوپوله) |
| --- | --- |
روستا: روستا
مشنو (استان اوپوله): مشنو (استان اوپوله)
مختصات: ۵۰°۲۶′۱۲″ شمالی ۱۷°۸′۴۷″ شرقی﻿ / ﻿۵۰٫۴۳۶۶۷°شمالی ۱۷٫۱۴۶۳۹°شرقی﻿ / 50.43667; 17.14639: مختصات: ۵۰°۲۶′۱۲″ شمالی ۱۷°۸′۴۷″ شرقی﻿ / ﻿۵۰٫۴۳۶۶۷°شمالی ۱۷٫۱۴۶۳۹°شرقی﻿ / 50.43667; 17.14639
کشور:  لهستان
استان: استان اوپوله
پوویات: شهرستان نسا
گمینا: گمینا اوتموخوو
ارتفاع: ۲۰۵ متر (۶۷۳ فوت)
جمعیت(approx.): جمعیت(approx.)
 • کل: ۳۸۰
مشنو (به لهستانی: Meszno) یک منطقهٔ مسکونی در لهستان است که در گمینا اوتموخوو واقع شده‌است. مشنو ۳۸۰ نفر جمعیت دارد و ۲۰۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
الیث

منطقه مسکونی در Scotland
| الیث گیلی اسکاتلندی: Ailt | الیث گیلی اسکاتلندی: Ailt |
| --- | --- |
 Alyth Church:  Alyth Church
الیثالیث نمایش داده شده در  پرت و کینروس: الیثالیث نمایش داده شده در  پرت و کینروس
جمعیت: ۳٬۱۹۳ 
مرجع شبکه OS: NO245486 
زیربخش: پرت و کینروس
ناحیه ستوانی: پرت و کینروس
کشور: Scotland
کشور مستقل: بریتانیا
پست شهر: BLAIRGOWRIE
کدپستی منطقه: PH11
کد تلفن: ۰۱۸۲۸
پلیس: پلیس اسکاتلند
آتشنشانی: اسکاتلندی
آمبولانس: اسکاتلندی
 :  
مجلس انگلستان: Perth and North Perthshire
پارلمان اسکاتلند: Perthshire North
 فهرست مکان‌‌ها بریتانیا اسکاتلند  ۵۶°۳۷′۲۳″شمالی ۳°۱۳′۵۵″غربی﻿ / ﻿۵۶٫۶۲۳۱۴۵°شمالی ۳٫۲۳۲۰۴۲°غربی﻿ / 56.623145; -3.232042:  فهرست مکان‌‌ها بریتانیا اسکاتلند  ۵۶°۳۷′۲۳″شمالی ۳°۱۳′۵۵″غربی﻿ / ﻿۵۶٫۶۲۳۱۴۵°شمالی ۳٫۲۳۲۰۴۲°غربی﻿ / 56.623145; -3.232042
الیث (به انگلیسی: Alyth) یک روستا در بریتانیا است که در پرت و کینروس واقع شده‌است. الیث ۳٬۱۹۳ نفر جمعیت دارد.
راشد الحوطی

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۲۴ دسامبر ۱۹۸۹ ‏(۳۴ سال)
زادگاه:  منامه
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه ورزشی الرفاع
شمارهٔ پیراهن:  ۱۳
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۸–۲۰۱۴ |  East Riffa |  ۹۰ |  (۲) |
| ۲۰۱۴– |  باشگاه ورزشی الرفاع |  ۳ |  (۰) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۰۹– |  تیم ملی فوتبال بحرین |  ۱۹ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
راشد الحوطی (زادهٔ ۲۴ دسامبر ۱۹۸۹) بازیکن فوتبال اهل بحرین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الرفاع اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال بحرین بازی کرده‌است.
جورج ویلیامز (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۹۵)

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  George Christopher Williams
زادروز:  ۷ سپتامبر ۱۹۹۵ ‏(۲۹ سال)
زادگاه:  میلتون کینز، انگلستان
قد:  ۵ فوت ۱۰ اینچ (۱٫۷۸ متر)
پست:  مهاجم / هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  جیلینگام (قرضی از فولام)
شمارهٔ پیراهن:  ۹
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۰۰۰?–۲۰۱۱:  میلتون کینز دونز
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۲ |  میلتون کینز دونز |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۲– |  فولام |  ۱۵ |  (۰) |
| ۲۰۱۵ |  ← میلتون کینز دونز (قرضی) |  ۴ |  (۰) |
| ۲۰۱۶– |  ← جیلینگام (قرضی) |  ۱۰ |  (۰) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۲ |  زیر ۱۷ سال ولز |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۵ |  زیر ۱۹ سال ولز |  ۷ |  (۱) |
| ۲۰۱۴– |  زیر ۲۱ سال ولز |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۴– |  ولز |  ۷ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۸ مه ۲۰۱۶ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۲:۰۰, ۲۴ مارس ۲۰۱۶ (UTC):  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۸ مه ۲۰۱۶ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۲:۰۰, ۲۴ مارس ۲۰۱۶ (UTC)
جورج ویلیامز (انگلیسی: George Williams؛ زادهٔ ۷ سپتامبر ۱۹۹۵) یک بازیکن فوتبال اهل ولز است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فولام، باشگاه فوتبال میلتون کینز دونز و باشگاه فوتبال جیلینگام اشاره کرد. وی سابقه عضویت در تیم ملی فوتبال ولز را نیز دارد.
گاسترودین

| Gastrodin | Gastrodin |
| --- | --- |
نام‌گذاری آیوپاک(2R3S4S5R6S)-2-(hydroxymethyl)-6-[4-(hydroxymethyl)phenoxy]oxane-3 45-triol: نام‌گذاری آیوپاک(2R3S4S5R6S)-2-(hydroxymethyl)-6-[4-(hydroxymethyl)phenoxy]oxane-3 45-triol
دیگر نام‌هاGastrodine: دیگر نام‌هاGastrodine
شناساگرها: شناساگرها
شماره ثبت سی‌ای‌اس: 62499-27-8 Y=
پاب‌کم: 115067
کم‌اسپایدر: 102977
جی‌مول-تصاویر سه بعدی: Image 1
 SMILES O(c1ccc(cc1)CO)[C@@H]2O[C@@H]([C@@H](O)[C@H](O)[C@H]2O)CO :  SMILES O(c1ccc(cc1)CO)[C@@H]2O[C@@H]([C@@H](O)[C@H](O)[C@H]2O)CO 
 InChI InChI=1S/C13H18O7/c14-5-7-1-3-8(4-2-7)19-13-12(18)11(17)10(16)9(6-15)20-13/h1-4,9-18H,5-6H2/t9-,10-,11+,12-,13-/m1/s1 Key: PUQSUZTXKPLAPR-UJPOAAIJSA-NInChI=1/C13H18O7/c14-5-7-1-3-8(4-2-7)19-13-12(18)11(17)10(16)9(6-15)20-13/h1-4,9-18H,5-6H2/t9-,10-,11+,12-,13-/m1/s1 Key: PUQSUZTXKPLAPR-UJPOAAIJBX :  InChI InChI=1S/C13H18O7/c14-5-7-1-3-8(4-2-7)19-13-12(18)11(17)10(16)9(6-15)20-13/h1-4,9-18H,5-6H2/t9-,10-,11+,12-,13-/m1/s1 Key: PUQSUZTXKPLAPR-UJPOAAIJSA-NInChI=1/C13H18O7/c14-5-7-1-3-8(4-2-7)19-13-12(18)11(17)10(16)9(6-15)20-13/h1-4,9-18H,5-6H2/t9-,10-,11+,12-,13-/m1/s1 Key: PUQSUZTXKPLAPR-UJPOAAIJBX 
خصوصیات: خصوصیات
فرمول مولکولی: C13H18O7
جرم مولی: 286.27 g/mol
به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa): به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa)
 Y (بررسی) (چیست: Y/N؟):  Y (بررسی) (چیست: Y/N؟)
Infobox references: Infobox references
:   
گاسترودین (به انگلیسی: Gastrodin) با فرمول شیمیایی C۱۳H۱۸O۷ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۱۱۵۰۶۷ است. که جرم مولی آن ۲۸۶٫۲۷ g/mol می‌باشد.
بوس گونگور

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۲ اکتبر ۱۹۹۴ ‏(۲۹ سال)
زادگاه:  ازمیت
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  Kireçburnu Spor
شمارهٔ پیراهن:  ۲۰
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۸–۲۰۱۱ |  Gölcükspor |  ۴۵ |  (۱۶) |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۲ |  İzmit Belediyespor |  ۱۹ |  (۷) |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۳ |  İzmit Çenesuyu Plajyoluspor |  ۶ |  (۹) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۴ |  Derince Belediyespor |  ۱۹ |  (۲) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |  Kireçburnu Spor |  ۱۴ |  (۴) |
| ۲۰۱۶– |  Kocaeli Harb-İşspor |  ۲۱ |  (۱۰) |
| مجموع |   |  ۱۲۴ |  (۴۸) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۰ |  Turkey U-17 |  ۲ |  (۱) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۲ |  Turkey U-19 |  ۱۱ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۳۰ آوریل ۲۰۱۷.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۵ اکتبر ۲۰۱۲:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۳۰ آوریل ۲۰۱۷.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۵ اکتبر ۲۰۱۲
بوس گونگور (انگلیسی: Buse Güngör؛ زادهٔ ۲ اکتبر ۱۹۹۴) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Turkey women's national under-17 football team و Turkey women's national under-19 football team بازی کرده‌است.
یوسو کانگاسکورپی

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۴ سپتامبر ۱۹۷۵
زادگاه:  میکلی
قد:  ۱٫۷۹ متر (۵ فوت ۱۰ ۱⁄۲ اینچ)
پست:  مدافع
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۳–۱۹۹۵ |  MP |  ۵۶ |  (۶) |
| ۱۹۹۶–۱۹۹۷ |  باشگاه فوتبال میپا |  ۴۱ |  (۷) |
| ۱۹۹۸–۱۹۹۹ |  باشگاه فوتبال واسان پالوسئورا |  ۴۹ |  (۴) |
| ۲۰۰۰–۲۰۰۸ |  باشگاه فوتبال هاکا |  ۲۲۷ |  (۱۹) |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۰ |  MP |  ۲۷ |  (۵) |
| مجموع |   |  ۴۰۰ |  (۴۱) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۰۳–۲۰۰۶ |  تیم ملی فوتبال فنلاند |  ۷ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
یوسو کانگاسکورپی (فنلاندی: Juuso Kangaskorpi؛ زادهٔ ۴ سپتامبر ۱۹۷۵) بازیکن فوتبال اهل فنلاند بود.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال فنلاند بازی کرده‌است.
مشنو (استان وارمی-ماسوری)

| مشنو (استان وارمی-ماسوری) | مشنو (استان وارمی-ماسوری) |
| --- | --- |
Village: Village
مشنو (استان وارمی-ماسوری): مشنو (استان وارمی-ماسوری)
مختصات: ۵۴°۱۷′۲۶″ شمالی ۲۲°۲۹′۷″ شرقی﻿ / ﻿۵۴٫۲۹۰۵۶°شمالی ۲۲٫۴۸۵۲۸°شرقی﻿ / 54.29056; 22.48528: مختصات: ۵۴°۱۷′۲۶″ شمالی ۲۲°۲۹′۷″ شرقی﻿ / ﻿۵۴٫۲۹۰۵۶°شمالی ۲۲٫۴۸۵۲۸°شرقی﻿ / 54.29056; 22.48528
کشور:  لهستان
استان‌های لهستان: استان وارمی-ماسوری
County: شهرستان گووداپ
گمینا: گمینا دوبنگنکی
مشنو (به لاتین: Meszno) یک روستا در لهستان است که در گمینا دوبنگنکی واقع شده‌است.
الیزا بتل

| پیشینه> مالک | پیشینه>  |
| --- | --- |
تکمیل ساخت::  ۵ دسامبر ۱۸۵۲
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
گنجایش::  316 tons
الیزا بتل (به انگلیسی: Eliza Battle) یک کشتی بود. این کشتی در سال ۱۸۵۲ ساخته شد.
۵-نیترو-۲-پروپوکسی آنیلین

| 5-Nitro-2-propoxyaniline | 5-Nitro-2-propoxyaniline |
| --- | --- |
نام‌گذاری آیوپاک5-Nitro-2-propoxyaniline: نام‌گذاری آیوپاک5-Nitro-2-propoxyaniline
شناساگرها: شناساگرها
شماره ثبت سی‌ای‌اس: 553-79-7 Y
پاب‌کم: 11118
کم‌اسپایدر: 10647 Y
ChEMBL: CHEMBL322314 Y
جی‌مول-تصاویر سه بعدی: Image 1
 SMILES [O-][N+](=O)c1ccc(OCCC)c(c1)N :  SMILES [O-][N+](=O)c1ccc(OCCC)c(c1)N 
 InChI InChI=1S/C9H12N2O3/c1-2-5-14-9-4-3-7(11(12)13)6-8(9)10/h3-4,6H,2,5,10H2,1H3 Y Key: RXQCEGOUSFBKPI-UHFFFAOYSA-N YInChI=1/C9H12N2O3/c1-2-5-14-9-4-3-7(11(12)13)6-8(9)10/h3-4,6H,2,5,10H2,1H3 Key: RXQCEGOUSFBKPI-UHFFFAOYAU :  InChI InChI=1S/C9H12N2O3/c1-2-5-14-9-4-3-7(11(12)13)6-8(9)10/h3-4,6H,2,5,10H2,1H3 Y Key: RXQCEGOUSFBKPI-UHFFFAOYSA-N YInChI=1/C9H12N2O3/c1-2-5-14-9-4-3-7(11(12)13)6-8(9)10/h3-4,6H,2,5,10H2,1H3 Key: RXQCEGOUSFBKPI-UHFFFAOYAU 
خصوصیات: خصوصیات
فرمول مولکولی: C9H12N2O3
جرم مولی: 196.21 g/mol
دمای ذوب: 48 °C  
به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa): به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa)
 Y (بررسی) (چیست: Y/N؟):  Y (بررسی) (چیست: Y/N؟)
Infobox references: Infobox references
:   
۵-نیترو-۲-پروپوکسی آنیلین  (به انگلیسی: 5-Nitro-2-propoxyaniline) با فرمول شیمیایی C9H12N2O3 یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم 7966 است. که جرم مولی آن ۱۹۶٫۲۱ گرم بر مول می‌باشد.
بومناک

بومناک (به لاتین: Bomnak) یک روستا در روسیه است.
رجینا کاساندرا

| رجینا کاساندرا | رجینا کاساندرا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳ دسامبر ۱۹۸۸ ‏(۳۵ سال)
ملیت: هند
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۵–اکنون
رجینا کاساندرا (انگلیسی: Regina Cassandra؛ زادهٔ ۱۳ دسامبر ۱۹۸۸ یک هنرپیشه اهل هند است. وی از سال ۲۰۰۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
او در فیلم‌های این حسی است، ترس و رهبر زن بازی کرده‌است.
کنسرتو پیانو شماره ۲۴ (موتسارت)

| کنسرتو پیانو در دو مینور | کنسرتو پیانو در دو مینور |
| --- | --- |
شماره ۲۴: شماره ۲۴
اثر: ولفگانگ آمادئوس موتسارت: اثر: ولفگانگ آمادئوس موتسارت
موتسارت ۸۱–۱۷۸۰: موتسارت ۸۱–۱۷۸۰
مایه‌نما: دو مینور
شمارهٔ اثر: فهرست کشل. ۴۹۱
ژانر: کنسرتو
سبک: دوره کلاسیک
آفرینش: ۱۷۸۶ (۱۷۸۶):  وین
اجرا: ۳ آوریل ۱۷۸۶ (۱۷۸۶-04-۰۳):  وین
منتشر شده: ۱۸۰۰ (۱۸۰۰)
مدت زمان: حدود ۳۲ دقیقه
موومان‌ها: ۳ موومان (آلگرو، لارگتو، آلگرتو)
سازبندی: پیانو، ارکستر
نخستین اجرا: نخستین اجرا
مکان: سالن بورگ‌تئاتر، وین
رهبر ارکستر: ولفگانگ آمادئوس موتسارت
کنسرتو پیانو شماره ۲۴ (انگلیسی: Piano Concerto No. 24) در دو مینور، کا. ۴۹۱، یک کنسرتو ساختهٔ ولفگانگ آمادئوس موتسارت برای کیبورد (معمولاً پیانو) و ارکستر است. او این کنسرتو را در زمستان ۱۷۸۵ تا ۱۷۸۶ ساخت و آن را در ۲۴ مارس ۱۷۸۶ (سه هفته پس از اتمام کنسرتو پیانو شماره ۲۳ در لا ماژور)، به پایان رساند. از آنجا که موتسارت قصد داشت کنسرتو را خودش اجرا کند، قسمت تکنواز را به‌طور کامل ننوشت. این اثر برای اولین بار در اوایل آوریل ۱۷۸۶، در بورگ‌تئاتر وین با تکنوازی و رهبری آهنگساز، اجرا شد. از لحاظ زمانی، این اثر بیستمین اثر از ۲۳ کنسرتو پیانوی اصلی موتسارت است.
این کار یکی از دو کنسرتو پیانوی موتسارت در گام مینور است که او ساخته‌است، دیگری کنسرتو پیانو شماره ۲۰ است. در هیچ‌یک از کنسرتو پیانوهای موتسارت سازهای بیشتری غیر از آنچه که در این کنسرتو استفاده شده است، وجود ندارد و سازهایی که در پارتیتور نوشته شده‌است عبارتند از: ارکستر زهی، بادی‌های چوبی، هورن‌ها، ترومپت‌ها و تیمپانی. کنسرتو در ۳ موومان است که اولین موومان با سرعت آلگرو در فرم سونات است و طولانی‌ترین موومان اول، در کلِ کنسرتو پیانوهای موتسارت است. موومان دوم لارگتو در می بمل ماژور (گام نسبی دو مینور) و دارای یک تم ساده است. موومان سوم یا فینال، با سرعت آلگرتو، دارای یک «تم» و ۸ واریاسیون در دو مینور است.
این اثر یکی از کامل‌ترین ساخته‌های موتسارت در فرمِ کنسرتو است. لودویگ فان بتهوون و یوهانس برامس از ستایشگران اولیهٔ این کنسرتو بودند. آرتور هاچینگز (موسیقی‌شناس)، این اثر را «عالی‌ترین» کنسرتو پیانوی موتسارت اعلام کرد.
تاریخچه

موتسارت کنسرتو را در زمستان ۱۷۸۵–۸۶، در چهارمین فصل حضور خود در وین ساخت. این سومین کنسرتو از مجموعهٔ سه کنسرتویی بود که به سرعت و پشت سر هم ساخته شد (دو کنسرتوی دیگر شماره ۲۲ در می ماژور و شماره ۲۳ در لا ماژور بودند). او آهنگسازی شماره ۲۴ را اندکی پیش از آغاز ساخت اپرای کمیک عروسی فیگارو به پایان رساند. همچنین به این دو کار شمارهٔ مجاور ۴۹۱ و ۴۹۲ در فهرست کشل اختصاص داده شده‌است. این دو اثر گرچه در یک زمان ساخته شده‌اند اما تفاوت زیادی بین آنها وجود دارد. اپرا تقریباً یا کاملاً در گام‌های ماژور قرار دارد در حالی که کنسرتو از معدود کارهای موتسارت است که در گام مینور ساخته شده‌است. رابرت دی. لوین، پیانیست و موسیقی‌شناس حدس می‌زند که این کنسرتو، به همراه دو کنسرتوی دیگر که پیش از آن ساخته شده‌اند، ممکن است نشان از خلاقیت موتسارت برای عبور به جنبه تیره‌تری از آثارش در مقابل ساخت یک اپرای کمیک داشته باشد.
اولین اجرای کنسرتو در ۳ یا ۷ آوریل ۱۷۸۶، در بورگ‌تئاتر، وین بود. موتسارت به‌عنوان تکنواز در این کنسرت حضور داشت و ارکستر را از کنار ساز رهبری کرد.∗
در سال ۱۸۰۰، کنستانزه (بیوهٔ موتسارت)، پارتیتور اصلی این اثر را به ناشر موسیقی یوهان آنتون آندری در شهر افنباخ آم ماین فروخت. پس از آن سِر جورج دونالدسون (یک نیکوکار اسکاتلندی) در سال ۱۸۹۴، پارتیتور را به کالج سلطنتی موسیقی لندن اهدا کرد. به‌طور کلی در طولِ قرن نوزدهم، پارتیتور این کار بارها به‌طور خصوصی دست‌به‌دست شد.
پارتیتور اصلی فاقد علامتِ تمپو است و موتسارت سرعت قطعات را فقط در نت‌های متعلق به خودش (نت‌های تکنواز) وارد کرده‌است. نت‌های دیگر بخش‌های ارکستر برای نوازندگان، به وضوح و کامل نوشته شده‌است، اما نت‌های تکنواز ناقص است و در بسیاری از مواقع، موتسارت فقط علامت‌هایی خارج از خط حامل برای درجه گام یا آکوردهای شکسته، درج کرده‌است. این امر نشان می‌دهد که او قسمت عمده‌ای از بخش تکنوازی را به‌صورت بداهه ساخته‌است. در این پارتیتور همچنین نت‌های اضافه و بی‌ربط نیز وجود دارد، از جمله در موومان اول و در بخش گشایش، این موارد مشاهده می‌شود. گاه به گاه در پارتیتور اصلی خطای نت‌نویسی نیز وجود دارد که فردریش بلوم (موسیقی‌شناس)، این اشتباهات را به موتسارت نسبت می‌دهد و می‌گوید: «واضح است که با عجله و فشار درونی نوشته شده‌است».
موسیقی > ارکستر

کنسرتو در سه موومان به شرح زیر است:
آلگرو در دو مینور (3
4)
لارگتو در می بمل ماژور (2
2)
آلگرتو واریاسیون در دو مینور (2
2)، با ۸ واریاسیون و کدا در (6
8)
کنسرتو برای ۱ فلوت، ۲ ابوا، ۲ کلارینت، ۲ فاگوت، ۲ هورن، ۲ ترومپت، تیمپانی و ارکستر زهی ساخته شده‌است. این بزرگترین مجموعه از سازهایی است که موتسارت تا آن زمان در کنسرتوهای خود استفاده کرده بود.
این اثر یکی از دو کنسرتوهایی است که موتسارت، هم از ابوا و هم از کلارینت استفاده کرد (قطعهٔ دیگر کنسرتو برای دو پیانو است که فقط در نسخهٔ اصلاح شده، کلارینت نیز به آن اضافه شده‌است). کلارینت در آن زمان از سازهای معمول در ارکستر نبود، «رابرت دی. لوین» می‌نویسد: «غنای صدادهی در بادی‌ها، به‌دلیل حضور ابواها و کلارینت‌ها، ویژگی اصلی تمبر در این کنسرتو است و بارها و بارها در هر سه موومان، بادی‌ها نسبت به ارکستر زهی، خودنمایی بیشتری دارند و کاملاً بر آنها غلبه می‌کنند».
ساز تکنواز در پارتیتور این کنسرتو، چمبالو معرفی شده‌است، منظور از این اصطلاح اغلب به ساز هارپسیکورد اشاره دارد، اما موتسارت در این کنسرتو از نامِ ساز چمبالو، به‌عنوان یک اصطلاح عمومی استفاده کرده‌است که می‌تواند ساز پیانو را نیز در بر بگیرد و در قرن هجدهم، نوع مدرن‌تر این ساز،  پویایی بیشتری از هارپسیکورد داشت.
موسیقی > موومان اول

موومان اول طولانی‌تر و پیچیده‌تر از هر موومانی است که موتسارت در فرم کنسرتو ساخته‌است. میزان‌بندی این قسمت در 3
4 است که در دیگر کنسرتوهای وی، فقط کنسرتو پیانوهای شماره ۴ در سل ماژور، شماره ۱۱ در فا ماژور و شماره ۱۴ در می ماژور هستند که با ریتم سه‌ضربی شروع می‌شوند.
موومان اول در فرم سونات است و از سبک دوره کلاسیک پیروی می‌کند. این اثر با یک گشایش ارکسترال شروع می‌شود و به‌دنبال آن، آغاز تکنوازی، بسط و گسترش، بازگشایش و در نهایت با کادنزا و کدا، این قسمت به پایان می‌رسد. با آنکه این موومان در خط کلی و مرسومِ کلاسیک حرکت می‌کند، اما موتسارت دست به نوآوریِ گسترده‌ای در ساختارِ اثر زده است.
موسیقی > موومان اول > گشایش

بخش اکسپوزیسیون یا گشایش، طولانی و در ۹۹ میزان است و دو تم دارد؛ «تم اول» و «تم دوم». پایهٔ هر دو تم در گام مینور است. ارکستر ابتدا تم اصلی را هم‌صدا و کم‌قدرت شروع می‌کند و نشانِ شدت، پیانو (P) در نظر گرفته شده‌است. لحن تمِ اصلیِ سیزده میزانی، در گام دو مینور و مبهم است و تا مرحلهٔ کادانس، بسیار رنگی است و از همهٔ دوازده نت گام کروماتیک بهره گرفته‌است.
گشایشِ بخش تکنواز، قواعد مرسوم را کنار می‌گذارد و ایده‌های ارکسترال را که قبلاً شنیده شده‌است، دنبال نمی‌کند. در عوض، تکنواز با یک پاساژ ۱۸ میزانی و بدون همراهی ارکستر وارد می‌شود و به تم اصلی نیز اشاره‌ای نمی‌کند، بعد از این قسمت، تم اصلی با همراهی ارکستر ظاهر می‌شود. پیانو نیز پس از هفت میزان به ارکستر ملحق می‌شود. یکی دیگر از نوآوری‌های این کنسرتو این است که تکنواز، تم دوم بخش گشایشِ ارکستر را اجرا نمی‌کند و در مقابل، یک سری تم‌ها و مواد جدیدی معرفی می‌شوند. دونالد تووی (موسیقی‌شناس)، معرفی این مطالب جدید را «آموزه‌ای کاملاً براندازانه دانست، زیرا پیشتر (در فرم کنسرتو) مرسوم بود که در بخش آغازین، اجرای همنوازی کامل ارکستر (گشایش ارکسترال)، پیش‌بینی اجرای تکنواز باشد».
پس از صد میزان از اجرای تکنواز و ارکستر، قطعه در گام نسبی می بمل ماژور قرار می‌گیرد و تکنواز با اجرای یک «تریل/کادانس» و هدایت ارکستر با یک آکورد هفت نمایان به تونیک، نشان می‌دهد که بخش گشایش برای تکنواز، به پایان رسیده‌است. در مقابل، موتسارت بخش جدیدی را به بادی‌های چوبی اختصاص داده‌است. این گشایشِ جدید، حدود شصت میزان و قبل از اجرای یک «تریل/کادانس» دیگر که پایان واقعی گشایش را نشان بدهد، ادامه دارد. این امر باعث ایجاد یک «عبارت تکراری» در بخش «گشایش» و اتصال به بخش «بسط و گسترش» می‌شود. چارلز روزن (موسیقی‌شناس)، استدلال می‌کند موتسارت بدین‌ترتیب یک «گشایش دوبل» ایجاد کرد. روزن همچنین طی اظهاراتی توضیح می‌دهد که چرا موتسارت در طول مراحل آهنگسازی، گسترش قابل توجهی در بخشِ گشایشِ ارکسترال ایجاد کرده است و نتیجه می‌گیرد که او برای حفظ تعادل بین ارکستر و تکنواز، به زمان بیشتری در این بخش نیاز داشته‌است.
موسیقی > موومان اول > بسط و گسترش

بخش بسط و گسترش، با تکرار همان مواد از «بخش گشایش»، این بار در می بمل ماژور، توسط تکنواز آغاز می‌شود. در بین دیگر کنسرتوهای موتسارت، فقط کنسرتو پیانو شماره ۲۰ است که بخش «بسط و گسترش»، تکرار همان «بخش گشایش» است. اما در کنسرتو پیانو شماره ۲۴، تکرار گشایش، برای گسترش، به شکلی متفاوت اجرا می‌شود. موتیف آغازین با کادانس نیمه‌تمام، چهار بار تکرار می‌شود و با مداخلهٔ بادی‌های چوبی، انگار سؤال را بعد از سؤال می‌پرسد. سؤال فینال در دو مینور پرسیده می‌شود و تکنواز با حرکتی نزولی، به آن پاسخ می‌دهد و سرانجام منجر به بیان تم اصلی توسط تمام ارکستر در فا مینور می‌شود.
پس از آن تمِ ارکسترال گسترش می‌یابد و موتیفِ تم‌های چهارم و پنجم، از طریق دایره پنجم‌ها، حرکتی پایین‌رونده دارند و همراه با فیگورهای مداومِ تکنواز، منجر به تبادلی طوفانی بین ارکستر و تکنواز می‌شود که کوتبرت گیردستون (موتسارت‌شناس قرن بیستم) آن را یکی از معدود کارهای موتسارت دانست که «شور و اشتیاق در آن مهارنشدنی است». «دونالد تووی» این بخش را پاساژی «خوب و توده‌ای سِتَبر» توصیف می‌کند. این تبادل، توسط تکنواز در یک خط از نت‌های «تریوله» (سه‌تایی) به‌صورت دولاچنگ و پژواکی از تم اصلی که توسط سازهای بادی اضافه شده‌است، ادامه پیدا می‌کند. در نهایت، این پاساژ انتقالی با مدولاسیون به گام سی مینور تغییر کرده و باعث شروع بازگشایش و بیانی متعارف از تم اصلیِ موومان، توسط ارکستر می‌شود.
موسیقی > موومان اول > بازگشایش، کادنزا و کدا

در بازگشایش، طیف گسترده‌ای از تم‌های ارایه شده توسط ارکستر و تکنواز در «بخش گشایش»، به چالش کشیده می‌شود. موتسارت در این بخش موفق می‌شود تمامی تم‌های موجود را در گام دو مینور مجدداً جمع‌آوری کند، اما تم‌ها فشرده‌تر است، با نظم دیگری بیان می‌شود و در فرم جدید خود، در لحظه‌هایی نیز حاوی تکنیک‌هایی برای اجرای نوازندهٔ چیره‌دست پیانو است. آخرین تمی که به‌طور خلاصه جمع‌بندی می‌شود، تم دومِ ارکسترال، از بخش گشایش است که پس از ۴۰۰ میزان، دوباره ظهور می‌کند و با نت‌های سه‌تایی و دولاچنگ توسط تکنواز، تزیین و شنیده می‌شود. خلاصهٔ تکرارها با آرپژهای دولاچنگ پیانو، قبل از اینکه «تریل/کادانس» به یک «عبارت تکراری» تبدیل شود، به پایان می‌رسد. عبارت تکراری به نوبهٔ خود منجر به ایجاد یک فرماتا می‌شود و نشان از شروع کادنزا توسط تکنواز دارد.
موتسارت در این موومان نُتی برای کادنزا ننوشته‌است، یا حداقل هیچ مدرکی در این زمینه وجود ندارد. بسیاری از آهنگسازان و اجراکنندگان بعدی از جمله یوهان برامس، فروچو بوزونی و گابریل فوره کادنزاهای خودشان را نوشته و آهنگسازی کرده‌اند. در این اثر به‌صورت استثنایی و در نوشتار پارتیتور، تکنواز را به سویی سوق نمی‌دهد تا کادنزا را با یک «تریل/کادانس» خاتمه دهد. حذف تریل احتمالاً عمدی بوده‌است؛ چرا که موتسارت قصد داشت که کادنزا، مستقیم و بدون تریل، به کدا برود.
کدا در کنسرتوهای موتسارت، معمولاً با ارکستر کامل و بدون نوشتنِ بخشی برای تکنواز، به پایان می‌رسد. اما در این کنسرتو قواعد شکسته می‌شود و تکنواز با پاساژهایی از نت‌های دولاچنگ، صدای کلِ ارکستر را قطع کرده و سپس ارکستر را با آکوردهای پایانی، با شدت پیانیسیمو (PP) همراهی و به پایان هدایت می‌کند.