جیمز ناکس پولک
اوایل کار سیاسی > راه و روش کرسی و رئیس مجلس

در دسامبر 1833، پس از انتخاب شدن برای پنجمین دوره متوالی، پولک، با حمایت جکسون، رئیس راه‌ها و ابزارها شد، که موقعیتی قدرتمند در مجلس بود.در آن موقعیت، پولک از برداشت جکسون از بودجه فدرال از بانک دوم حمایت کرد.کمیته پولک گزارشی منتشر کرد که در آن امور مالی بانک دوم و دیگری از اقدامات جکسون علیه آن حمایت کرد.در آوریل 1834، کمیته راه‌ها و ابزارها، لایحه‌ای را برای تنظیم بانک‌های سپرده دولتی گزارش کرد، که پس از تصویب، جکسون را قادر ساخت وجوه را در بانک‌های حیوانات خانگی سپرده‌گذاری کند و پولک قانونی را تصویب کرد که اجازه فروش سهام دولت در بانک دوم را می‌داد.
در ژوئن 1834، اندرو استیونسون، رئیس مجلس نمایندگان، از کنگره استعفا داد تا وزیر بریتانیا شود.با حمایت جکسون، پولک در برابر همکار تنسی، جان بل، شاگرد کلهون، ریچارد هنری وایلد، و جوئل بارلو ساترلند از پنسیلوانیا، به عنوان سخنران نامزد شد.پس از ده رای، بل که از حمایت بسیاری از مخالفان دولت برخوردار بود، پولک را شکست داد.جکسون در آغاز کنگره بعدی در دسامبر 1835، برای انتخاب پولک به عنوان رئیس مجلس، در نامه ای به پولک اطمینان داد که قصد دارد او را بسوزاند که نیوانگلند از او برای رئیس مجلس حمایت خواهد کرد.آنها موفق بودند.پولک بل را شکست داد تا رئیس مجلس شود.
به گفته توماس ام. لئونارد، "در سال 1836، در حالی که به عنوان رئیس مجلس نمایندگان خدمت می کرد، پولک به اوج فعالیت خود در کنگره نزدیک شد.او در مرکز دموکراسی جکسونی در صحن مجلس قرار داشت، و با کمک او همسرش، او خود را به محافل اجتماعی واشینگتن جلب کرد."در انتخابات ریاست جمهوری سال 1836، معاون رئیس جمهور مارتین ون بیورن، جانشین منتخب جکسون، چندین نامزد ویگ از جمله سناتور تنسی هیو لاسون وایت را شکست داد.قدرت بیشتر ویگ در تنسی به وایت کمک کرد تا ایالت خود را اداره کند.90 درصد از رای دهندگان تنسی در سال 1832 از جکسون حمایت کرده بودند، اما بسیاری در ایالت از تخریب بانک دوم خوششان نمی آمد، یا تمایلی به حمایت از ون بیورن نداشتند.
به عنوان رئیس مجلس، پولک برای سیاست های جکسون و بعداً ون بیورن کار کرد.پولک کمیته‌هایی را با کرسی‌ها و اکثریت دموکرات‌ها منصوب کرد، از جمله سی. سی. کامبرلنگ رادیکال نیویورکی به عنوان رئیس جدید راه‌ها و ابزارها، اگرچه او سعی کرد ظاهر سنتی و غیر حزبی سخنران را حفظ کند.دو موضوع عمده در دوران سخنراني پولک، برده داري و پس از وحشت 1837، اقتصاد بود.پولک قاطعانه "قاعده گگ" را اجرا کرد که به موجب آن مجلس نمایندگان درخواست های شهروندان در مورد برده داری را نمی پذیرد یا در مورد آن بحث نمی کند.این امر اعتراضات شدید جان کوئینسی آدامز را برانگیخت، که در آن زمان نماینده کنگره از ماساچوست و طرفدار لغو قانون بود.پولک به جای یافتن راهی برای ساکت کردن آدامز، مرتباً در مسابقات فریادهای بی فایده شرکت می کرد، که باعث شد جکسون به این نتیجه برسد که پولک باید رهبری بهتری از خود نشان می داد.ون بیورن و پولک برای لغو بخشنامه سکه، دستور جکسون در سال 1836 که پرداخت زمین های دولتی به طلا و نقره باشد، تحت فشار قرار گرفتند.برخی معتقد بودند که این امر به دلیل عدم اعتماد به ارز کاغذی صادر شده توسط بانک ها منجر به سقوط شده است.علی‌رغم چنین استدلال‌هایی، با حمایت پولک و کابینه‌اش، ون بیورن تصمیم گرفت از بخشنامه سکه حمایت کند.پولک و ون بیورن تلاش کردند یک سیستم خزانه داری مستقل ایجاد کنند که به دولت اجازه می دهد بر سپرده های خود نظارت کند (به جای استفاده از بانک های حیوانات خانگی)، اما این لایحه در مجلس شکست خورد.سرانجام در سال 1840 گذشت.
پولک با استفاده از درک کامل خود از قوانین مجلس، تلاش کرد تا نظم بیشتری را در روند آن ایجاد کند.او برخلاف بسیاری از همتایان خود، هرگز کسی را به دوئل دعوت نکرد، هر چقدر هم که به ناموسش توهین کردند.رکود اقتصادی کرسی های دموکرات ها را به همراه داشت، به طوری که وقتی در دسامبر 1837 مجدداً به عنوان رئیس مجلس انتخاب شد، تنها با 13 رأی پیروز شد و شکست را در سال 1839 پیش بینی کرد.پولک در آن زمان جاه طلبی های ریاست جمهوری داشت اما به خوبی می دانست که هیچ رئیس مجلسی هرگز رئیس جمهور نشده بود (پولک هنوز تنها کسی است که هر دو سمت را بر عهده داشته است).پس از هفت دوره حضور در مجلس، دو دوره به عنوان سخنران، او اعلام کرد که به دنبال انتخاب مجدد نخواهد بود و در عوض نامزدی برای فرمانداری تنسی در انتخابات 1839 را انتخاب کرد.