stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مک‌دانل داگلاس سی‌اف-۱۸ هورنت

| مک‌دانل داگلاس سی‌اف-۱۸ هورنت | مک‌دانل داگلاس سی‌اف-۱۸ هورنت |
| --- | --- |
یک سی اف_۱۸ هورنت در خلال عملیات عزم ذاتی.: یک سی اف_۱۸ هورنت در خلال عملیات عزم ذاتی.
کاربری: جنگنده چند منظوره
کشور سازنده: ایالات متحده آمریکا
تولیدکننده: مک‌دانل داگلاس   بوئینگ
نخستین پرواز: ۱۸ نوامبر ۱۹۷۸
معرفی‌شده در: ۷ ژانویه ۱۹۸۳
کاربر اصلی: نیروی هوایی سلطنتی کانادا، نیروی دریایی آمریکا ، نیروی هوایی امریکا 
تعداد ساخته‌شده: ۱۳۸
هزینه هر فروند: ۳۵میلیون دلار(۱۹۷۷)
توسعه‌یافته از: مک‌دانل داگلاس اف/ای-۱۸ هورنت
مک‌دانل داگلاس سی‌اف-۱۸ هورنت (به انگلیسی: McDonnell Douglas CF-18 Hornet) یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ مک‌دانل داگلاس و بوئینگ در کشور ایالات متحده آمریکا است. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواگرد نیروی هوایی سلطنتی کانادا بوده‌است. این هواگرد برای نخستین بار در ۰۱۹۷۸−۱۱−۱۸ ۱۸ نوامبر ۱۹۷۸ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
ازدواج فامیلی

نقاشی آبرنگ از چارلز داروین و همسرش اما داروین که دختر دایی او بود.
ازدواج فامیلی ازدواجی است که زوج، جد یا نیای مشترک داشته باشند؛ مثلاً پسر عمو و دختر عمو، پسر خاله و دختر خاله، پسر دایی و دختر عمه، دختر دایی و پسر عمه. در خاورمیانه این نوع ازدواج بیشتر مرسوم است.
نگرانی‌هایی در رابطه با انتقال بیماری‌های ژنتیکی در ازدواج فامیلی وجود دارد؛ بنابراین در این نوع ازدواج‌ها مشاوره ژنتیک توصیه می‌شود. تقریبا نیمی از ازدواج ها در جهان عرب ازدواج فامیلی است.
از نظر علمی

مشاوره ژنتیک در هر ازدواجی ضروریست. در این نوع ازدواج احتمال تولد فرزند معلول بالاتر از سایر ازدواج‌هاست حتی اگر نسبت فامیلی دور هم داشته باشند امکان تشدید ژن معیوب در فرزندان این نوع ازدواج‌ها موجود می‌باشد. معمولاً فرزندان حاصل از ازدواج فامیلی داری IQ کمتری نسبت به انسان‌های معمولی هستند.
در ادبیات روزمره

در میان نظامی‌ها اصطلاح حاصل ازدواج فامیلی به عنوان یک کنایه مزاح گونه رواج دارد و به فردی گفته می‌شود که از گیرایی و هوش پایین‌تری نسبت به دیگران بهره‌مند است.
در جهان

در برخی فرهنگ‌ها و اجتماعات، ازدواج فامیلی ایده‌آل و فعالانه تشویق می‌شود. در برخی دیگر، در معرض ننگ اجتماعی قرار می‌گیرد. در برخی از کشورها این نوع ازدواج ممنوع بوده و نیاز به احکام قضایی دارد. آمارها حاکی از آن است که بیش از ده درصد ازدواج‌ها، ازدواج فامیلی است.
در ایران > در گیلان

مقالهٔ اصلی: نسبت‌های خانوادگی و ازدواج در گیلان
در گیلان در زمانهای قدیم ازدواج فامیلی مرسوم بوده
ولی امروزه به دلیل ترس از تالاسمی سطح فوق‌العاده پایینی از ازدواجهای بین خویشاوندان فامیلی وجود دارد.
در ایران > در میان بختیاری‌ها

مقالهٔ اصلی: ازدواج در میان بختیاری‌ها
بختیاری‌ها به ازدواج فامیلی به علت مزیتهایی که داشت، بیشتر از سایر ازدواجها اقبال نشان داده‌اند. جوانان بختیاری خود را ملزم به ازدواج با دختران فامیل می‌دانستند و کمتر کسی به فکر انتخاب زن از طوایف دیگر بود، زیرا این عمل توهین به فامیل و وابستگان به حساب می‌آمد. بختیاری‌ها از همان ابتدا ازدواج فامیلی را ترجیح می‌دادند و دربارهٔ ازدواج با غریبه این ضرب‌المثل را به کار می‌بردند: شی غَریوی سخته. یعنی ازدواج با غریبه سخت است.
وضعیت قانونی

درصد ازدواج فامیلی (پدربزرگ مشترک یا پدرپدربزرگ مشترک) در جهان
  <1
  1–4
  5–9
  10–19
  20–29
  30–39
  40–49
  50+
وضعیت قانونی ازدواج فامیلی (پدربزرگ مشترک) در جهان
  قانونی
  قانونی با محدودیت‌ها و ملاحظات
  وابسته به دین یا فرهنگ
  منع قانونی
  ممنوع با در نظرگیری استثناها و ملاحظات
  جرم
  فقدان اطلاعات
قره‌داغی‌ها

| مناطق با جمعیت چشمگیر | مناطق با جمعیت چشمگیر |
| --- | --- |
 ایران  آذربایجان  ترکیه  روسیه:  ایران  آذربایجان  ترکیه  روسیه
زبان‌ها: زبان‌ها
ترکی آذربایجانی: ترکی آذربایجانی
دین: دین
شیعه: شیعه
قره‌ داغی ‌‌‌ها، گروهی از مردمان ترک هستند که در منطقه آذربایجان و جمهوری آذربایجان و به ویژه در منطقه قره داغ(ارسباران) سکونت دارند. این مردمان شاخه ای از قبایل بیست و چهارگانه از تُرکان اوغوز از طایفه بیگدلی هستند.
دانشنامه بزرگ شوروی این قومیت را از شاخه‌های ترک های اوغوز دسته‌بندی کرده‌بود. از افراد سرشناس این تبار می توان به علی قره‌داغی، دکتر مجید قره‌داغی، پروفسور کاتب قره‌داغی، دکتر میلاد قره‌داغی(مولائی)استاد معین قره‌داغی اشاره نمود . حدود یک سوم یعنی ۳۰ درصد این افراد به شهر های تهران ، باکو ، بیلقان و کرج  مهاجرت کرده اند.
دین و نژاد

اهالی منطقه ی قره داغ، عموماً مسلمان و شیعه مذهب هستند؛ همچنین در برخی روستاهای منطقه ی گرمادوز قره داغ عده‌ای از اهل حق ساکنند که بقایای ایل شاملو قزلباش هستند. در گذشته جمعی از ارامنه ی مسیحی نیز در مناطق شمال غربی قره داغ ساکن بوده اند که در دو قرن اخیر به کشور ارمنستان کوچ کرده اند.
شعبان تپه

| شعبان تپه | شعبان تپه |
| --- | --- |
نام: شعبان تپه
کشور: ایران
استان: استان قزوین
شهرستان: شهرستان قزوین
بخش: بخش مرکزی
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: تپه
دیرینگی: دوران‌های تاریخی پس از اسلام
دورهٔ ساخت اثر: دوران‌های تاریخی پس از اسلام
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۴۹۸۷
تاریخ ثبت ملی: ۱۹ اسفند ۱۳۸۰
شعبان تپه مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان قزوین، بخش مرکزی، روستای عبدل‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۹ اسفند ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۹۸۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
اشغال‌های نظامی توسط اتحاد شوروی

حوزه نفوذ شوروی در اروپای مرکزی و شرقی با تغییرات مرزی ناشی از تهاجم و عملیات نظامی جنگ جهانی دوم
در زمان جنگ جهانی دوم، اتحاد جماهیر شوروی چندین کشور را اشغال و به خاک خود ضمیمه کرد که عملاً توسط آلمان نازی و طی پیمان مولوتوف–ریبنتروپ در سال ۱۹۳۹ به شوروی تحویل داده شده بود. این کشورها شامل بخش شرقی جمهوری دوم لهستان (گنجانده‌شده در سه جمهوری شوروی) به همراه لتونی (که به لتونی شوروی تبدیل شد)، استونی (که به استونی شوروی تبدیل شد)، لیتوانی (که به لیتوانی شوروی تبدیل شد)، بخش شرقی فنلاند (که به کارلو-فنلاند شوروی تبدیل شد) و شرق رومانی (که به مولداوی شوروی تبدیل شد) و بخشی از اوکراین شوروی بود.
علاوه بر پیمان مولوتوف–ریبنتروپ و تقسیم آلمان پس از جنگ به دو کشور آلمان شرقی و غربی، شوروی در سال ۱۹۴۵ منطقه ترنسکارپاتیا را از چکسلواکی جدا و به خاک خود ملحق کرد و این منطقه بخشی از اوکراین شوروی شد.
مسجد کربلائی محمد هاشم

| مسجد کربلائی محمد هاشم | مسجد کربلائی محمد هاشم |
| --- | --- |
نام: مسجد کربلائی محمد هاشم
کشور: ایران
استان: استان یزد
شهرستان: شهرستان خاتم
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: مذهبی
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۰۴۷۰
تاریخ ثبت ملی: ۱۲ دی ۱۳۸۶
مسجدکربلائی محمد هاشم مربوط به دوره پهلوی دوم است و در شهرستان خاتم، بخش مروست، دهستان هرابرجان، روستای ترکان واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۲ دی ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۲۰۴۷۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
توماس ادیسون

| توماس ادیسون | توماس ادیسون |
| --- | --- |
ادیسون، حدود ۱۹۲۲: ادیسون، حدود ۱۹۲۲
نام هنگام تولد: توماس آلوا ادیسون
زادهٔ: ۱۱ فوریهٔ ۱۸۴۷ میلان، اوهایو
درگذشت: ۱۸ اکتبر ۱۹۳۱ (۸۴ سال) اورنج غربی، نیوجرسی
شهروندی: ایالات متحده آمریکا
شناخته‌شده برای: تکمیل و فراگیر کردن لامپ روشنایی
همسران: ماری استیل‌ول  (ا. ۱۸۷۱–۱۸۸۴) مینا ادیسون (ا. ۱۸۸۶)
فرزندان: ماریون استل توماس آلوا ویلیام لزلی مادلین چارلز تئودور میلر ادیسون
والدین: ساموئل اوژن ادیسون (۱۸۰۴–۱۸۹۶) نانسی ماتئوس الیوت (۱۸۱۰–۱۸۷۱)
جوایز: لژیون دونور
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): مخترع و مؤسس شرکت جنرال الکتریک
 :  
امضاء: امضاء
توماس آلوا ادیسون (به انگلیسی: Thomas Alva Edison)‏ (۱۱ فوریهٔ ۱۸۴۷ – ۱۸ اکتبر ۱۹۳۱) مهندس، مخترع، و کارآفرین اهل ایالات متحده آمریکا بود که به عنوان بزرگ‌ترین مخترع تاریخ آمریکا توصیف شده‌است. او وسایل زیادی را در زمینه‌های مختلف مانند: تولید الکتریسیته، ارتباط جمعی، ضبط و بازتولید صدا و تصاویر متحرک توسعه داد. اختراعات او که شامل گرامافون، دوربین فیلمبرداری و نسخه‌های اولیه لامپ الکتریکی است، تأثیر گسترده‌ای بر جامعه صنعتی مدرن گذاشت. وی یکی از اولین مخترعانی بود که با همکاری بسیاری از محققان و کارمندان، اصول علم سازمان‌یافته و کار گروهی را در روند اختراع به‌کار گرفت. او نخستین بنیاد پژوهشی صنعتی را ایجاد کرد.
ادیسون در ایالت‌های غرب میانه آمریکا بزرگ شد؛ در اوایل، به‌عنوان اپراتور تلگراف کار کرد که باعث الهام بخشیدن به اختراعات اولیه او شد. در سال ۱۸۷۶، او نخستین مرکز آزمایشگاهی خود را در منلو پارک، نیوجرسی، تأسیس کرد، جایی که بسیاری از اختراعات اولیه او در آنجا توسعه یافت. وی بعدها، با همکاری تاجران هنری فورد و هاروی فایرستون یک آزمایشگاه گیاه‌شناسی در فورت مایرز، فلوریدا تأسیس کرد. همچنین یک آزمایشگاه در اورنج غربی، نیوجرسی، که نخستین استودیو فیلم‌سازی جهان به نام بلاک ماریا را در خود جای داده‌است، تأسیس کرد. او یک مخترع پرکار بود، او دارای ۱۰۹۳ اختراع ثبت شده به نام خودش در آمریکا و کشورهای دیگر جهان است. ادیسون دو بار ازدواج کرد و صاحب شش فرزند شد. وی در سال ۱۹۳۱ بر اثر دیابت درگذشت.
اوایل زندگی

توماس ادیسون در سال ۱۸۴۷ در میلان، اوهایو متولد شد، اما به دلیل مهاجرت خانواده‌اش به پورت هارون، میشیگان در سال ۱۸۵۴، آنجا بزرگ شد. او هفتمین و آخرین فرزند ساموئل اگدن ادیسون جونیور (۱۸۰۴–۱۸۹۶؛ متولد مارشالتاون، نووا اسکوتیا) و نانسی ماتیوس الیوت (۱۸۱۰–۱۸۷۱؛ متولد شهرستان چینانگو، نیویورک بود. خانواده پدری او اصالتاً هلندی‌تبار بودند؛ نام خانوادگی وی در اصل اِدِسون بود.
ادیسون خواندن، نوشتن و حساب را نزد مادرش، که قبلاً معلم مدرسه بود، آموخت. او فقط برای چندماه در مدرسه تحصیل کرد. با این حال، یک زندگینامه نویس او را کودکی بسیار کنجکاو توصیف کرد که بیشتر مطالب را با مطالعه خود آموخته بود. او از کودکی شیفته فناوری شد و ساعت‌ها به کار آزمایشی در خانه می‌پرداخت.
ادیسون در سن ۱۲ سالگی دچار مشکلات شنوایی شد. علت ناشنوایی وی به دلیل بروز تب قرمز در دوران کودکی و عفونت‌های مکرر گوش میانی درمان نشده گزارش شده‌است. وی متعاقباً داستانهای ساختگی دربارهٔ علت ناشنوایی خود اختراع کرد. از آنجا که گوش او کاملاً ناشنوا بود و صدای دیگران را به سختی می‌شنوید، ادعا می‌شود که ادیسون با چسباندن دندان‌های خود به داخل چوب به یک پخش کننده موسیقی یا پیانو گوش می‌دهد تا امواج صوتی در جمجمه او جذب شود. هر چه بزرگتر می‌شد، ادیسون معتقد بود که کم شنوایی باعث جلوگیری از حواس‌پرتی و سبب ایجاد تمرکز روی کار می‌شود. مورخان مدرن و متخصصان پزشکی اظهار داشته‌اند که وی ممکن است اختلال کم‌توجهی - بیش‌فعالی داشته باشد.
او در سال ۱۸۷۵، در سن ۲۸ سالگی، در یک دوره چهار ساله شیمی در اتحادیه کوپر برای پیشرفت علم و هنر ثبت نام کرد.
سال‌های میانه > نخستین پله‌ها

در ۱۸۶۹ ادیسون که ادارهٔ راه‌آهن را ترک کرده‌بود، سرپرست فنی یک مؤسسهٔ صرافی بزرگ در نیویورک شد و نخستین اختراع موفقش را، که نوعی تلگراف چاپی بود، به نام خود ثبت کرد. تلگراف ادیسون برخلاف انواع رایج روز که علائم مورس را به صورت صداهای کوتاه و کشیده به گوش اپراتور می‌رساندند، آن‌ها را به شکل خط و نقطه بر روی نوار کاغذی چاپ می‌کرد. او حق امتیاز اختراعش را در برابر ۴۰۰۰ دلار به مدیر صرافخانه واگذاشت و با پول آن در نیوآرک، نیوجرسی یک کارگاه تحقیقاتی برای خود برپا کرد. او آن‌جا علاوه بر تکمیل لوازم جانبی تلگراف، یک سامانهٔ پیشرفتهٔ نمایشگر اطلاعات بورس را طراحی کرد که سود هنگفتی از آن به‌دست‌آورد.
سال‌های میانه > منلو پارک

ادیسون مدت‌ها فکر این‌که کارگاهش را به محل بازتر و بزرگ‌تری منتقل کند، در سر داشت. با فراهم شدن سرمایهٔ کافی، در ۱۸۷۶ در منطقهٔ «منلو پارک، نیوجرسی» یک آزمایشگاه پژوهشی مجهز برپا کرد و گروهی از افراد لایق و مستعد را به همکاری فراخواند.
تأسیس و ایجاد این آزمایشگاه نقطهٔ عطفی در فعالیت‌های توماس ادیسون و یکی از بزرگ‌ترین ابتکارهای او به‌شمار می‌رود. آزمایشگاه منلو پارک، نیوجرسی نخستین مؤسسه‌ای بود که تنها با هدف تولید و تکمیل ابداعات علمی برپا شد و آن را باید نمونهٔ اولیهٔ آزمایشگاه‌های تحقیقاتی بزرگی دانست که از آن پس تمام صنایع مهم در کنار کارگاه‌های خود برپا کردند. در سایهٔ نظارت و سازمان‌دهی توماس ادیسون و کار گروهی کارمندان وی صدها اختراع کوچک و بزرگ در این مؤسسه به ثمر رسیدند که البته همگی به نام ادیسون تمام شدند.
سال‌های میانه > منلو پارک > لامپ الکتریکی

ادیسون لامپ حبابی را اختراع نکرد، زیرا پیش از وی این لامپ اختراع شده بود. او در ۱۸۸۰ با استفاده از یک رشته از بامبوی زغال‌اندود (کربنیزه)، یک طرح قابل پیاده‌سازی و تولید برای لامپ حبابی پیش نهاد. یک سال بعد، جوزف سوان یک ساختار کارآمدتر را (با استفاده از رشتهٔ سلولوزی) پیش نهاد.
سابقهٔ سیستم روشنایی الکتریکی به میانه قرن نوزدهم می‌رسد. در ۱۸۵۴ هاینریش گوبل نخستین لامپ برق را اختراع کرد که حدود چهارصد ساعت نور می‌داد اما آن را ثبت نکرد. پس از وی جیمز وودوارد، ویلیام سایر، متیو ایوانز (۱۸۷۵) و جوزف سوان (۱۸۷۸) مدل‌های دیگر چراغ الکتریکی را پیش نهادند.
کمی پیش از آنکه ادیسون نیز وارد این عرصه شود، والیس صنعتگر آمریکایی نوعی چراغ برق را روانهٔ بازار کرده بود که نمونه‌ای از آن به دست ادیسون رسید (۱۸۷۸). دستگاه والیس از چارچوبی با یک حباب و دو میلهٔ فلزی متحرک که به هر کدام تکه زغالی متصل بود تشکیل می‌شد. عبور جریان برق از میله‌ها باعث می‌شد که دو قطعه زغال بسوزند و میانشان قوس الکتریکی درخشانی به رنگ آبی پدیدار شود.
این چراغ الکتریکی بازده کمی داشت؛ مصرف برق آن زیاد و عمر زغال‌هایش کم بود. با این حال، ادیسون که به اهمیت اختراع والیس پی‌برده بود، تصمیم گرفت آن را اصلاح کند و به جای زغال مادهٔ مناسب‌تری بیابد که با برق کمتر، مدت درازتری روشنایی بدهد و با گذشت زمان نسوزد و از بین نرود.
پس از یک سال تلاش و آزمایش صدها مادهٔ گوناگون، ادیسون و همکارانش توانستند با خالی کردن هوای داخل حباب و استفاده از نخ معمولی زغال‌اندود (کربنیزه) لامپی بسازند که تا چهل ساعت نور بدهد. این موفقیت اولیه موجب شد تا آن‌ها با پشتکار بیشتری به کار خود ادامه دهند و وقتی توانستند عمر متوسط چراغ برق را به پانصد ساعت برسانند، ادیسون دریافت که زمان مناسب برای نمایش آن فرا رسیده‌است.
البته نمونه لامپ ادیسون از سوی مخترعی بریتانیایی به نام جوزف سُوان، تولید و در بریتانیا ثبت شده‌بود و این ثابت می‌کند لامپ ادیسون چیز جدیدی نبود. با این حال نباید تلاش‌های ادیسون را در راستای گسترش این تکنولوژی نادیده گرفت.
او از روزنامه‌نگاران و سرمایه‌گذاران دعوت کرد تا در شب ۳۱ دسامبر ۱۸۷۹ برای دیدن اختراع جدیدش به منلو پارک، نیوجرسی بیایند. به دستور او آزمایشگاه و اطراف آن را با صدها لامپ برق آراستند به‌طوری‌که محوطهٔ منلو پارک، نیوجرسی و جادهٔ منتهی به آن غرق در نور شده بود. ادیسون میهمانان خود را با چیزی روبرو کرده بود که سابقه نداشت. منظرهٔ لامپ‌های نورانی به شدت بر بازدیدکنندگان اثر گذاشت؛ به‌طوری‌که وقتی ادیسون نقشهٔ خود را برای تأسیس یک کارخانهٔ بزرگ الکتریسیته در نیویورک مطرح کرد پیشنهادش با استقبال گرم سرمایه‌گذاران روبرو شد.
سال‌های میانه > عصر الکتریسیته

در ۲۷ ژانویه ۱۸۸۰ ادیسون درخواست ثبت امتیاز اختراع «لامپ روشنایی الکتریکی» را به ادارهٔ اختراعات آمریکا فرستاد اما درخواستش رد شد. کارشناسان سازمان معتقد بودند که طراحی و ساخت لامپ ادیسون بر پایهٔ کارهای ویلیام سایر بوده‌است؛ بنابراین تنها امتیاز اختراع رشتهٔ زغال‌اندود پر مقاومت (مادهٔ تولیدکنندهٔ نور لامپ) به ادیسون رسید.
در ۱۳ فوریه ۱۸۸۰ وی یک پدیدهٔ مهم فیزیکی را کشف کرد که اکنون به اثر ادیسون معروف است.
دو سال پس از نمایش عمومی لامپ الکتریکی (۱۸۸۲)، ساختمان کارخانهٔ مرکزی تولید برق به نام «ایستگاه پرل استریت» به پایان رسید و در چهارم سپتامبر همان سال نخستین سیستم توزیع نیروی الکتریسیته در جهان با ولتاژ ۱۱۰ ولت و ۵۹ مشتری در مرکز منهتن به دست ادیسون افتتاح شد.
چندی بعد ادیسون کوشید تا حق امتیاز لامپ برق را در بریتانیا از آن خود کند و بر رقیبش جوزف سووان، که مستقل از ادیسون لامپ حرارتیِ رشتهٔ زغال‌اندود را اختراع کرده‌بود، پیروز شود. اما پس از یک دعوای حقوقی بی‌حاصل، دو طرف با یکدیگر به توافق رسیدند و برای بهره‌مند شدن از منافع اختراعشان در بریتانیا شرکت «ادیسون» را تأسیس کردند. این شرکت در ۱۸۹۲ بخشی از کمپانی بزرگ جنرال الکتریک (متعلق به ادیسون) شد.
سال‌های میانه > شیوهٔ ادیسون

بیشتر اختراعات ادیسون حاصل تکمیل ایده‌های دیگران و کار گروه بزرگی از تکنسین‌ها و کارمندانی بود که زیر دست او به تحقیق و آزمایش می‌پرداختند. لویس لاتیمر دستیار آفریقایی-آمریکایی ادیسون که در پروژهٔ چراغ الکتریکی نقش مهمی داشت، از جملهٔ این افراد است. اگر امروز کمتر نامی از کسانی مانند او به میان می‌آید، برای این است که ادیسون غالباً همکاران خود را در افتخار و اعتبار اختراعاتش سهیم نمی‌کرد. با این همه، بدون سازماندهی و خصوصاً همت بلند ادیسون دست یافتن به این همه موفقیت ممکن نبود. نیکلا تسلا مخترع بزرگ و از همکاران ادیسون دربارهٔ روش او در حل مسائل می‌نویسد: «اگر ادیسون می‌خواست سوزنی را در انبار کاهی پیدا کند، با پشتکار فراوان دانه‌به‌دانه کاه را کنار می‌زد تا بالاخره سوزن نمایان شود. بارها با تأسف می‌دیدم که چگونه بخش اعظم وقت و انرژی او صرف یافتن یک فرمول جزئی یا انجام دادن محاسبه‌ای کوچک می‌شد.»
ادیسون خود نیز در این‌باره گفته‌است: «نوآوری، یک درصد الهام روح است و نود و نه درصد عرق ریختن و تلاش کردن.»
تسلا، مخترعی شایسته و بهترین کارمند ادیسون بود. او ابتدا از طرف ادیسون مأمور شده بود تا راه‌های توسعهٔ سیستم‌های جریان مستقیم (DC) را بررسی کند اما چون پس از پایان کار، ادیسون تعهدات مالی خود را زیر پا گذاشت، تسلا شرکت او را ترک کرد. با پذیرش استعفای تسلا، ادیسون اشتباه بزرگی کرد، چرا که چندی بعد تسلا با کشف جریان متناوب (AC) در برابر امپراتوری ادیسون و سیستم جریان مستقیم او قد علم کرد. او با حمایت جرج وستینگهاوس کارخانه‌دار معروف، سامانه‌های چند فازی توزیع برق را برپایهٔ جریان متناوب کامل کرد که بسیار کارآمدتر از سیستم ادیسون بود. با وجود تبلیغات منفی جنرال الکتریک، جریان متناوب روز به روز رواج بیشتری یافت و سرانجام سلطه ادیسون بر صنایع الکتریکی پایان یافت.
سال‌های میانه > سینما

همچنین ببینید: بورس تریاک چینی
در ۱۸۸۹ یکی از کارمندان شرکت ادیسون، ویلیام کندی دیکسون، نوعی دستگاه نمایش فیلم اختراع کرد که پنج سال بعد (۱۸۹۴) با نام تجاری کینه‌توسکوپ (متحرک‌نما) در نیویورک به نمایش گذاشته‌شد. کینه‌توسکوپ دستگاهی بود که هرکس از سوراخ آن به درون می‌نگریست و دسته‌ای را می‌چرخاند، تصاویر متحرکی را می‌دید. این وسیله ابتدا به‌عنوان مکمل گرامافون و برای رونق بخشیدن به بازار آن طراحی شده بود و هدف آن بود که با افزودن امکان تماشای عکس متحرک، بر جذابیت گرامافون نزد خریداران افزوده شود.
با وجود اهمیت این اختراع، ادیسون یا دیکسون را نمی‌توان پایه‌گذار سینما دانست؛ کینه‌توسکوپ آن‌ها بیشتر به ماشین «شهر فرنگ» شبیه بود و دریک زمان بیش از یک نفر نمی‌توانست از آن استفاده کند. چنین دستگاهی در عصر جدید که تودهٔ مردم به هیجان و سرگرمی‌های دسته‌جمعی نیاز داشتند چندان به کار نمی‌آمد. ایدهٔ بزرگ کردن تصاویر و به‌کارگیری پردهٔ نمایش هرگز به ذهن ادیسون نرسید چون از اختراع کینه‌توسکوپ هدف دیگری داشت. حدود یک سال بعد لویی لومیر صنعت‌گر ثروتمند فرانسوی با ساختن دوربین فیلم‌برداری و پروژکتور و افتتاح نخستین سالن سینما در گراند کافه پاریس (۲۸ دسامبر ۱۸۹۵) نخستین گام‌ها را برای علاقه‌مند کردن مردم به این پدیدهٔ نو برداشت. پس از چند سال، سالن‌های نمایش فیلم در اروپا و آمریکا آن‌قدر فراوان شده بود که ادیسون نیز چاره‌ای جز پیوستن به این جریان و کنار گذاشتن سینمای تک نفره‌اش ندید.
ادیسون در تبدیل سینما به رسانه‌ای همگانی و صنعتی سودآور نقش مؤثری داشته‌است. فیلم استاندارد ۳۵ میلی‌متری با چهار روزنه در لبهٔ هر فریم که هنوز هم رایج است از یادگارهای ادیسون است. وی همچنین مؤسس نخستین استودیوی فیلمسازی دنیا (بلاک ماریا در ایالت نیوجرسی) است. نخستین فیلم کپی‌رایت‌شدهٔ تاریخ سینما با نام «عطسهٔ فرد اُت» در این استودیو ساخته شد. همچنین فیلم فرانکنشتاین (۱۹۱۰) نیز در استودیو و شرکت فیلم‌سازی وی ساخته شده‌است.
دیدگاه‌ها

در ماه مه ۱۹۲۲، او پیشنهادی را با عنوان "یک اصلاحیه پیشنهادی برای سیستم بانکداری فدرال رزرو منتشر کرد.در آن، او توضیحی دربارهٔ یک ارز با پشتوانه کالا توضیح داد، که در آن فدرال رزرو بر اساس ارزش کالاهایی که تولید می‌کنند، برای کشاورزان ارز بدون بهره صادر می‌کند. در طی یک تور تبلیغاتی که با دوست و مخترع همکار هنری فورد انجام داد، علناً در مورد تمایل خود برای اصلاحات پولی صحبت کرد. او با متخصصان برجسته دانشگاهی و بانکی مکاتبه کرد. با این حال، در پایان، پیشنهاد ادیسون مورد حمایت قرار نگرفت و کنار گذاشته شد.
ادیسون گفته بود که به خدا، چنان‌که در الهیات مطرح می‌شود، باور ندارد و آنچه را که دیگران خدا می‌خوانند، طبیعت می‌نامد اما بدون تردید باورمند به یک هوش برتر (Supreme Intelligence) است و خداناباور بودنش را رد کرد. همچنین وی ادیان را پوچ و توهم خوانده بود.
سال‌های پایانی

در اول فوریه ۱۸۹۳ ادیسون ساختمان «بلک ماریا» نخستین استودیوی تصاویر متحرک را در اورنج غربی، نیوجرسی به پایان برد. او کوشید تا اختراع دوربین فیلم‌برداری را تماماً به خود نسبت دهد و حق استفادهٔ انحصاری از آن را به دست آورد اما در ۱۰ مارس ۱۹۰۲ ادعای او در یک دادگاه استیناف ایالات متحده رد شد.
در ۱۸۹۴ او در ترکیب فیلم و صدا تحقیقاتی کرد که به اختراع کینه‌توفون انجامید. این دستگاه که ترکیب ناجوری از کینه‌توسکوپ و گرامافون استوانه‌ای بود با استقبال مردم روبرو نشد.
در ۶ ژانویه ۱۹۳۱ ادیسون درخواست ثبت آخرین اختراع خود «وسیلهٔ نگه‌دارندهٔ اشیاء هنگام آب‌کاری الکتریکی» را به ادارهٔ ثبت اختراعات فرستاد، اما پیش از دریافت پاسخ، در همان سال و در ۸۴ سالگی درگذشت.
ادیسون کودک
ادیسون در کنار گرامافون اولیه

ادیسون در سال ۱۹۱۵
(انگلیسی) روزی با توماس ادیسون (۱۹۲۲)
سید امیرحسین قاضی‌زاده هاشمی

| سید امیرحسین قاضی‌زاده هاشمی | سید امیرحسین قاضی‌زاده هاشمی |
| --- | --- |
قاضی‌زاده هاشمی: قاضی‌زاده هاشمی
معاون رئیس‌جمهور رئیس بنیاد شهید و امور ایثارگران: معاون رئیس‌جمهور رئیس بنیاد شهید و امور ایثارگران
دوره مسئولیت ۲۱ شهریور ۱۴۰۰ – ۲۰ مرداد ۱۴۰۳: دوره مسئولیت ۲۱ شهریور ۱۴۰۰ – ۲۰ مرداد ۱۴۰۳
رئیس‌جمهور: سید ابراهیم رئیسی   محمد مخبر (سرپرست)
پس از: سعید اوحدی
پیش از: سعید اوحدی
نایب‌رئیس اول مجلس شورای اسلامی: نایب‌رئیس اول مجلس شورای اسلامی
دوره مسئولیت ۸ خرداد ۱۳۹۹ – ۵ خرداد ۱۴۰۰: دوره مسئولیت ۸ خرداد ۱۳۹۹ – ۵ خرداد ۱۴۰۰
رئیس مجلس: محمدباقر قالیباف
پس از: مسعود پزشکیان
پیش از: علی نیکزاد
نمایندهٔ مجلس شورای اسلامی دوره‌های هشتم، نهم، دهم و یازدهم: نمایندهٔ مجلس شورای اسلامی دوره‌های هشتم، نهم، دهم و یازدهم
دوره مسئولیت ۷ خرداد ۱۳۹۹ – ۲۱ شهریور ۱۴۰۰ همکار پژمان‌فر، کریمی قدوسی، حسین‌زاده و رحمانی: دوره مسئولیت ۷ خرداد ۱۳۹۹ – ۲۱ شهریور ۱۴۰۰ همکار پژمان‌فر، کریمی قدوسی، حسین‌زاده و رحمانی
حوزه انتخاباتی: مشهد و کلات
اکثریت: ۳۹۷٬۴۴۸
دوره مسئولیت ۸ خرداد ۱۳۹۵ – ۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۹ همکار پژمان‌فر، کریمی قدوسی، حسین‌زاده و شیران: دوره مسئولیت ۸ خرداد ۱۳۹۵ – ۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۹ همکار پژمان‌فر، کریمی قدوسی، حسین‌زاده و شیران
حوزه انتخاباتی: مشهد و کلات
اکثریت: ۳۸۵٬۶۳۵
دوره مسئولیت ۷ خرداد ۱۳۹۱ – ۴ خرداد ۱۳۹۵ همکار کریمی قدوسی، بنی‌هاشمی، پژمان‌فر و حسین‌زاده: دوره مسئولیت ۷ خرداد ۱۳۹۱ – ۴ خرداد ۱۳۹۵ همکار کریمی قدوسی، بنی‌هاشمی، پژمان‌فر و حسین‌زاده
حوزه انتخاباتی: مشهد و کلات
اکثریت: ۳۳۰٬۴۰۵
دوره مسئولیت ۷ خرداد ۱۳۸۷ – ۴ خرداد ۱۳۹۱ همکار  فاکر، کریمی قدوسی، شریعتی و آرین‌منش: دوره مسئولیت ۷ خرداد ۱۳۸۷ – ۴ خرداد ۱۳۹۱ همکار  فاکر، کریمی قدوسی، شریعتی و آرین‌منش
حوزه انتخاباتی: مشهد و کلات
اکثریت: ۱۵۴٬۰۲۸
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۵ فروردین ۱۳۵۰ ‏(۵۳ سال) فریمان، استان خراسان رضوی، ایران
حزب سیاسی: حزب اسلامی قانون
دیگر عضویت‌های سیاسی: جبهه پایداری انقلاب اسلامی (تا ۱۳۹۸)
فرزندان: ۲
خویشاوندان: سید احسان قاضی‌زاده هاشمی (برادر) سید حسن قاضی‌زاده هاشمی (پسر عمو)  سید حسین قاضی‌زاده هاشمی (پسر عمو)
پیشه: سیاستمدار پزشک
تخصص: دکترای پزشکی (جراح گوش، حلق و بینی)
هیئت دولت: دولت سیزدهم
وبگاه: ghazizadehhashemi.com
سید امیرحسین قاضی‌زاده هاشمی (زادهٔ ۲۵ فروردین ۱۳۵۰) پزشک و سیاستمدار اصولگرای ایرانی است. او از سال ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۳، سمت معاونت رئیس‌جمهور و رئیس بنیاد شهید و امور ایثارگران را در دولت سیزدهم برعهده داشت.
وی نماینده مشهد و کلات در دوره‌های هشتم، نهم، دهم و یازدهم مجلس شورای اسلامی بود‌. قاضی‌زاده هاشمی در دوره‌های نهم و دهم به‌عنوان‌ دبیر، عضو هیئت رئیسه مجلس بود و در دوره یازدهم تا خرداد ماه ۱۴۰۰، نایب‌رئیس اول مجلس شورای اسلامی بوده‌است.
سوابق سیاسی

وی متخصص گوش و حلق و بینی است و پیش از نمایندگی مجلس، ریاست دانشگاه علوم پزشکی سمنان را برعهده داشت. وی از نامزدهای سیزدهمین دوره انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۴۰۰ بود.
او از زمان تشکیل جبهه پایداری، به عضویت این جبهه درآمد و در فاصله سال‌های ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۳ سخنگوی آن بود اما پس از تأسیس حزب قانون از جبههٔ پایداری جدا شد. قاضی‌زاده هم‌اکنون عضو شورای مرکزی حزب اسلامی قانون و رئیس بنیاد شهید و امور ایثارگران است. وی در سال ۱۴۰۳ نیز از جمله نامزدهای تأیید صلاحیت شده انتخابات ریاست جمهوری بود که در نهایت انصراف داد.
زندگی شخصی

سید امیرحسین قاضی‌زاده هاشمی در ۲۵ فروردین ۱۳۵۰ در شهر فریمان از شهرستان‌های استان خراسان رضوی به دنیا آمد. وی متخصص گوش و حلق و بینی است.
قاضی‌زاده هاشمی در سال ۱۳۷۶ با همسرش که پزشک مرکز بهداشت شرق تهران است، ازدواج کرد. او یک دختر و یک پسر دارد.
قاضی‌زاده هاشمی در سال ۱۳۸۶ از حوزهٔ انتخابیه مشهد توانست به دورهٔ هشتم مجلس شورای اسلامی راه پیدا کند. وی همچنین در دوره‌های نهم، دهم و یازدهم نیز از همین حوزهٔ انتخابیه به مجلس راه پیدا کرد. قاضی‌زاده هاشمی در دوره‌های نهم و دهم مجلس شورای اسلامی، دبیر هیئت رئیسه مجلس و در دورهٔ یازدهم، تا خرداد ۱۴۰۰ نایب رئیسی اول مجلس را بر عهده داشت.
او پسرعموی سید حسن قاضی‌زاده هاشمی (وزیر سابق بهداشت) و برادر سید احسان قاضی‌زاده هاشمی (نماینده کنونی مجلس شورای اسلامی) است.
انتخابات ریاست‌جمهوری

همچنین ببینید: سید امیرحسین قاضی‌زاده هاشمی در انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۴۰۰)
انتخابات ریاست‌جمهوری > انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۴۰۰

قاضی‌زاده هاشمی در ۱۸ فروردین ۱۴۰۰ نامزدی خود را در انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۴۰۰ اعلام کرد. وی در ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۰ به همراه دخترش با حضور در ستاد انتخابات وزارت کشور اقدام به ثبت‌نام برای سیزدهمین دوره انتخابات ریاست‌جمهوری ایران کرد. صلاحیت قاضی‌زاده هاشمی در تاریخ ۴ خرداد ۱۴۰۰ از سوی شورای نگهبان احراز شد. قاضی‌زاده هاشمی در نهایت در جایگاه چهارم انتخابات قرار گرفت.
انتخابات ریاست‌جمهوری > انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۴۰۳

وی در روز دوشنبه ۱۴ خرداد ۱۴۰۳ با حضور در وزارت کشور برای انتخابات ریاست‌جمهوری دوره چهاردهم ثبت‌نام کرد و در ۲۰ خرداد صلاحیت وی توسط شورای نگهبان احراز شد.
قاضی‌زاده هاشمی در ۶ تیر به‌منظور «حفظ انسجام نیروهای انقلاب» از شرکت در انتخابات ریاست‌جمهوری کناره‌گیری کرد. او بعداً در دور دوم انتخابات برای حمایت از سعید جلیلی، در رشت، زنجان و ارومیه حضور یافت. گروهی از مخالفین وی در زنجان در واکنش به سخنرانی او شعار «پوششی حیا کن شهر مارو رها کن» سر دادند.