stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
محمدرضا پورابراهیمی
اتهامات فساد اقتصادی > لابی‌گری و دخالت در عزل و نصب‌ها

از افرادی که وی متهم است که به نحو وسیعی برای ایشان لابیگیری می‌کند برادر زن وی رضا کهنوجی و مجید کهنوجی (برادر زاده رضا کهنوجی) است.
در جلسه استیضاح علی ربیعی وزیر کار و تعاون اجتماعی در دولت حسن روحانی که شرکت‌های بزرگ شستا نیز زیر مجموعه آن است، بتاریخ ۱۷ مرداد ۱۳۹۷ ربیعی خطاب به پورابراهیمی که از حامیان استیضاح وی بود گفت:
من واقعاً نمی‌خواهم وارد برخی از مسائل شوم. آقای پورابراهیمی، آقای کهنوجی را شما می‌شناسید. رزومه ایشان دست من چکار می‌کند؟ اگر ایشان مدیرعامل مس می‌شد مشکل شما این چنین با من ادامه پیدا می‌کرد؟ لطفاً توجه کنید که این نامه از سوی اطلاعات نیروی انتظامی نوشته شده است. آقای پورابراهیمی این نامه را که بنده ننوشته‌ام. آقای پورابراهیمی هر نشستی که در هیئت مدیره استان داریم شما من را بیچاره می‌کنید و در استان شبکه می‌چینید.
علی لاریجانی هم بعد از شنیدن همه صحبتها، ادعاها و تهمت‌های نمایندگان و وزیر سابق تعاون، کار و رفاه اجتماعی، گفت: «جلسه استیضاح به هر صورت برگزار شد و مطالب مختلفی هم گفته شد اما می‌توانستند برخی مطالب را نگویند، برخی مطالب دیگر هم درست نیست. نامه‌ای هم که آقای ربیعی دادند و گفتند که مربوط به شرکت ملی مس است در واقع مربوط به بهزیستی راور است که می‌گفتند که آقای پورابراهیمی گفته «فلان فرد رئیس اداره بهزیستی راور شود». اسم بردن از افراد خیلی غلط است. از دولت و آقای ربیعی که گفتند فلان فرد آمده و پول خواسته، می‌خواهم نام آن فرد را اعلام کنند تا هیئت نظارت بر رفتار نمایندگان در اسرع وقت به این موضوع رسیدگی کند.» گفته می‌شود، رضا کهنوجی (برادر زن پورابراهیمی) توسط پلیس امنیت اقتصادی در سال ۱۴۰۲ بازداشت شد.
پورابراهیمی در دفاع از خود گفت: آقای وزیر به جای اینکه پاسخ دهد که فرزندانش در فعالیت‌های اقتصادی حضور دارند یا خیر به دروغ مطالبی را بیان کرد مبنی بر اینکه بنده نامه ای نوشتم که فردی به عنوان رئیس هیئت مدیره شرکت ملی مس معرفی شود و چون وزیر این اقدام را انجام نداده است، بنده به استیضاح اصرار دارم. همزمان با این جمله، آقای ربیعی برگه ای را به آقای لاریجانی داد. این نامه مربوط به بهزیستی شهرستان راور یکی از محروم‌ترین شهرستان‌های کرمان است که اداره بهزیستی اش بین ۳ تا ۵ نفر کارمند دارد که سازمان بهزیستی قصد داشت فردی غیر بومی را به ریاست سازمان در این استان بگمارد که ما پیگیری کردیم فردی بومی در این جایگاه قرار گیرد. در واقع آقای ربیعی دروغ گفت؛ ادعای دروغی را مطرح کرد و برای آن سندی جعلی را ارائه داد.
محمدرضا پورابراهیمی، رئیس کمیسیون اقتصادی مجلس در جلسه پاسخ به سؤال خبرنگاران در خبرگزاری مهر، آبان ۱۳۹۹
پورابراهیمی و مرعشی که هر دو از متنفذین استان کرمان هستند یکدیگر را به فساد متهم می‌کنند. مرعشی مدعی است که پورابراهیمی در دهه هشتاد و به‌عنوان معاون استانداری کرمان پس از آنکه نتوانسته است کنترل شرکتهایی همچون ماهان و کرمان موتور را به‌دست‌آورد به تقلید از آنان «شرکت توسعه و آبادانی استان کرمان» را تأسیس و پس از آنکه ورشکست شده‌اند ضررهای آن را با وسط کشیدن شرکت ملی صنایع مس پوشانیده اند.
گذرگاه مرزی آستارا

محدوده مرزی آستارا(روستای قلعه)
گذرگاه مرزی آستارا یا مرز آستارا از مهمترین نقاط گمرکی ایران است که در داخل شهر آستارا و در حاشیه رودخانه مرزی آستاراچای به موازات دو شهر هم‌نام آستارا در ایران و جمهوری آذربایجان کشیده شده‌است. اتصال دو کشور ایران و جمهوری آذربایجان از طریق یک پل در منتهی‌الیه رودخانه آستاراچای صورت می‌پذیرد.
در دوران پاندمی کرونا، این مرز به روی مسافران دو طرف بسته بود و عبور و مرور به صورت بسیار خاص و با مجوز صورت می‌گرفت.
تاریخچه

تاریخ تأسیس گمرک درآستارا، به صورت دقیق در دست نیست؛ ولی مطابق شواهد تاریخی در سال ۱۲۰۵ هـ. ش وقتی عباس میرزا می‌خواست برای قشون هزینه کند از فتحعلی شاه درخواست کمک مالی می‌کند، شاه در جواب می‌گوید از پول عوارض گمرکی آستارا فراهم کنید. و. ژان اوین در کتاب «ایران امروز» به توصیف آستارا پرداخته و می‌نویسد «آستارا بندری است در جوار اردبیل. این شهر گمرکی دارد که از سوی متصدیان بلژیکی اداره می‌شود.
با توجه به بنای ساختمان گمرک گذرگاه مرزی که بیش از ۱۳۰ سال قدمت دارد، قرار گردیده ساختمان چوبی گمرک پس از ثبت ملی به موزه گمرک کشور تبدیل شود.
موقعیت استراتژیکی

گذرگاه مرزی آستارا سومین مرز فعال کشور در زمینه صادرات و واردات، رتبه نخست صادرات و بزرگ‌ترین گمرک زمینی شمال کشور از امن‌ترین، و پرترددترین مرزهای زمینی کشور دومین منبع درآمد استان گیلان، و دارای بیشترین سهم ارزشی صادرات چمدانی در کشور می‌باشد.
امروزه گمرک آستارا به عنوان یک اداره کل در امور واردات و صادرات قطعی، ورود و خروج موقت، تعاونی مرز نشینان، ترانزیت داخلی و خارجی، کارتینگ بین‌المللی، مبدأ و مقصد کارنه تیر، کاپوتاز، امور مسافری، مرجوعی و امانت‌های پستی و قضایی و… به فعالیت فعال می‌پردازد.
کشورهای هدف

محصولات کشاورزی، مواد غذایی، سیمان و گچ، شوینده‌ها، محصولات شیمیایی، پارچه و صنایع دستی، فرش و موکت، البسه، کیف و کفش، مصالح ساختمانی، مصنوعات پلاستیکی، کالاهای صنعتی، محصولات معدنی و مصنوعات فلزی را عمده کالاهای صادره شده از گذرگاه مرزی آستارا به مقصد کشورهای قفقاز نظیر جمهوری آذربایجان و گرجستان به همراه روسیه می‌باشد.
مسافرت

همه ساله در تعطیلات نوروزی بیش از سی هزار نفر از گذرگاه مرزی آستارا تردد می‌کنند. روزانه نیز حدود ۳۰۰–۵۰۰ نفر از اتباع جمهوری آذربایجان از این مرز رفت و آمد می‌کنند.
محدوده مرزی آستارا حول شوسه اصلی آستارا — اردبیل
بازارهای هفتگی گیلان

عرضه نان برنجی در چهارشنبه بازار لنگرود.
بازارهای محلی گیلان که از آن به نام بازارهای هفتگی گیلان نیز نام برده می‌شود، به‌طور منظم و مستمر از دیر باز با تنوع محصولات کشاورزی، صنعتی و با توجه به فصول مختلف سال در شهرهای بزرگ و کوچک و حتی روستاهای بزرگ و مهم گیلان برپا می‌شود.
بازارهای هفتگی گیلان، پابرجاترین نوع بازارهای دوره‌ای است که در ایران مشاهده می‌شود. این بازارها بخشی از یک سنت قدیمی هستند. قدمت آن تا حدی است که در سال 1698 Père de la Maze به «سه شنبه بازار مشهور کسکر» (مرکز خانات گسکر که بعدها ویران شد) اشاره می‌کند که «جمعیت شگفت‌انگیزی» را به صد مغازهٔ پیرامون یک کاروانسرا در کنار اقامتگاه خان مشرف به کرانهٔ مجاور رود، به خود جذب می‌کند. فریزر از بازارهای تولو بازار (تولم)، کیشماه (کسما) و طره گورام (طاهر گوراب) که هنوز وجود دارند، دیدن کرد و متوجه شد که «تولو بازار یکی از اماکن متعددی در گیلان است که در آن بازارها در یک روز خاص در هفته برگزار شده و دهقانان روستاهای مجاور را به خود جذب می‌کنند. در روزهای دیگر، فقط آلونک‌های خالی را می‌توان در آنجا دید.» اجناس بازارها به روایت ملگونف و نیم قرن بعدتر توسط رابینو نشان دهندهٔ شبکه‌ای از بازارهاست که اندکی از امروز متراکم تر بوده است. شمار محل‌های بازارها بین ۱۹۱۵ و ۱۹۷۳ از ۴۷ به ۳۶ کاهش یافت. این جاگیری موقعیتی کمتر احتمالاً نشان دهندهٔ امکانات حمل و نقل بهتر و تأثیر فزایندهٔ مراکز بازرگانی دائمی شهرهای اصلی است. در واقع، دیگر در دو شهر اصلی گیلان یعنی رشت و لاهیجان دیگر بازارهای هفتگی برگزار نمی‌شوند، ولی هنوز در همهٔ شهرهای دیگر حضور دارند و اگر چندین بازار از بخش جنوبی دلتای سفیدرود ناپدید شده‌اند، در فومنات و در کنار ساحل تالش، بازارهای جدیدی ایجاد شده‌اند نظیر هندخاله، نوخاله و زیدا در اواخر دههٔ ۱۹۶۰ که ثابت می‌کند این نهاد اقتصادی و اجتماعی حیاتی است. بازارهای گیلانی هفته‌ای یک بار برگزار می‌شوند، در متراکم‌ترین بخش دلتای مرکزی دو هفته یک بار. پراکندگی روزهای بازار در سراسر هفته باعث توسعهٔ چرخه‌های بازار با هماهنگی زمانی نزدیک می‌شود. زمین مربعی بازار همه جا با ردیفهای مغازه‌های دائمی احاطه شده است، ولی این‌ها که در کنار بازرگانان متحرک قرار دارند در روزهای بازار به اوج فعالیت خود می‌رسند. این‌ها عموماً گیلک و نیز در غرب گیلان تالش و ترک خلخالند. بازار گیلانی جدا از عملکرد اقتصادی نقش‌های بسیار مهم اجتماعی دارد که در حیاتی بودنش نقش مهمی ایفا می‌کند: دهقانان در این بازارها شرکت می‌کنند نه فقط برای این که اجناس را خرید و فروش کنند بلکه برای این که اطلاعات مبادله کنند، خویشان یا دوستان را ببینند، دنبال همسر بگردند، شارلاتان‌ها را تماشا کنند یا صرفاً از محیط سرزندهٔ بازار لذت ببرند.
برنامهٔ بازارهای هفتگی گیلان

این برنامه به مروز زمان شکل گرفته و در مناطق همجوار سعی بر آن بوده که تداخل زمانی بوجود نیاید. در مناطق معدودی، این بازارها در بیش از یکروزِ هفته برگزار می‌شود:
شنبه بازار
اسالم، اطاقور، بازکیاگوراب، بندرانزلی، بندر پیربازار، پاشاکی‌پشل، تجن‌گوکه، جورشر، دهشال (آستانه اشرفیه)، رانکوه، شبخوس‌لات، شیخعلی‌کلایه، گوراب‌پس (فومن)، لسکوکلایه، لشت نشا، لفمجان، لنگرود، لولمان، ماسال، ناورود.
یکشنبه بازار
چوبر، خلیف‌آباد (تالش)، خمام، دستک (آستانه اشرفیه)، رودسر، صومعه‌سرا، کوچصفهان، گشت‌رودخان (فومن)، لولمان، منجیل.
دوشنبه بازار
آستانه اشرفیه، خشکبیجار، رحیم‌آباد، سنگر، سیاهکل، شفت، شلمان، ضیابر، کپورچال، کومله، گوراب زرمیخ، هندخاله، لیسار.
سه‌شنبه بازار
اباتر، املش، پره‌سر، پاشاکی، دهکا و چهارده (آستانه)، دیلمان، رودبنه، جورشر، چهارده، فتیده، فومن، لفمجان، لشت نشا، لوشان
چهارشنبه بازار
آقا سیدشریف، تازه‌آباد (سیاهکل)، خرارود(سیاهکل)، پونل، جیرده، چابکسر، چوکام، حسن‌رود، حویق، خشک نودهان، رستم‌آباد، رضوانشهر، رودبنه، زیده و نودهان (فومن)، شیخ‌محله، کسما، کوچصفهان، کیاشهر، لنگرود، لولمان، نصیرمحله، واجارگاه و بندر کیاشهر
پنج‌شنبه بازار
آستانه اشرفیه، اطاقور، تالش، تولم‌شهر، خشکبیجار، رودبار، زیباکنار، سیاه‌رودآلیان، سیاهکل، شاقاجی، شاندرمن، طاهر گوراب، کلاچای، نوخاله (صومعه‌سرا).
جمعه بازار
لنگرود، خیابان آزادگان رشت (بین میدان پل عراق تا میدان فرهنگ)
هایرابولو

| هایرابولو | هایرابولو |
| --- | --- |
منطقه مسکونی : منطقه مسکونی 
کشور: ترکیه
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی+۳ (TRT)
هایرابولو (به ترکی استانبولی: Hayrabolu) شهری است در کشور ترکیه که در استان تکیرداغ واقع شده‌است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی ۱۹٬۰۹۶ نفر و بر اساس برآوردهای سال ۲۰۰۹ میلادی ۱۹٬۵۲۵ نفر می‌باشد.
امیلی وست‌وود

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  امیلی الیزابت وست وود
زادروز:  ۵ آوریل ۱۹۸۴ ‏(۴۰ سال)
زادگاه:  دادلی، انگلستان
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  بیرمنگام سیتی
شمارهٔ پیراهن:  ۱۹
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  ولز
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۰–۲۰۰۵ |  ولورهمپتون واندررز دبلیو.اف.سی. |   |   |
| ۲۰۰۵–۲۰۱۰ |  باشگاه فوتبال زنان اورتون |   |   |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۸ |  بیرمنگام سیتی |  ۵۸ |  (۳) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۰۵–۲۰۱۰ |  تیم ملی فوتبال زنان انگلستان |  ۳۲ |  (۴) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۳:۴۰, ۲۷ ژانویه ۲۰۱۶ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۶ سپتامبر ۲۰۱۳ (UTC):  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۳:۴۰, ۲۷ ژانویه ۲۰۱۶ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۶ سپتامبر ۲۰۱۳ (UTC)
امیلی وست‌وود (انگلیسی: Emily Westwood؛ زادهٔ ۵ آوریل ۱۹۸۴) بازیکن فوتبال اهل انگلستان است. او یک هافبک تهاجمی برای تیم ملی فوتبال زنان انگلیس و  بیرمنگام است، اما در صورت نیاز در پست یک مدافع اضطراری بازی می‌کند. او نماینده کشورش در سطوح زیر ۱۶، زیر ۱۹ و زیر ۲۱ سال بود، او همچنین افتخارات بین‌المللی، از جمله حضور در مسابقات قهرمانی زنان یوفا در سال ۲۰۰۵ و ۲۰۰۹ بدست آورد.
دوران حرفه‌ای باشگاهی

وست‌وود فوتبال را در سن دوازده سالگی در تیم جوانان ولورهمپتون واندررز آغاز کرد. در سن ۱۶ سالگی به تیم اصلی «زنان ولوز» رفت.
وست‌وود به مدت پنج سال در بخش شمالی، دومین لیگ برتر فوتبال زنان انگلیس، بازی کرد. از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۰ او برای اورتون در لیگ برتر بازی کرد. او با این تیم در ۳ مه ۲۰۱۰ با پیروزی ۳-۲ در فینال مقابل آرسنال، قهرمان باشگاه‌های کشور شد. در مه ۲۰۱۲، در مقابل چلسی در ضربات پنالتی با نتیجه ۳-۲ شکست خورد و نتوانست برنده‌ شود.
در دسامبر ۲۰۱۰، وست‌وود با تیم زنان بیرمنگام سیتی قرارداد امضا کرد. او با بیرمنگام در فصول ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲ سوپر لیگ زنان انگلستان نایب قهرمان شد و جام حذفی زنان ۲۰۱۱–۲۰۱۲ را به دست آورد. او همچنین در دو دوره لیگ قهرمانان زنان یوفا حضور داشت. در ژانویه ۲۰۱۶ وست‌وود قرارداد خود را با این باشگاه تمدید کرد. او همچنین در مجموع هفت بازی در دو حضور متوالی در رقابت‌های لیگ قهرمانان اروپا در فصل‌های ۲۰۱۲/۱۳ و ۲۰۱۳/1۴ بازی کرد. او در ژوئیه ۲۰۱۷ در حالی که بانوان بیرمنگام سیتی در فینال جام حذفی زنان به مصاف منچسترسیتی رفت، هت تریک کرد. این مدافع باتجربه پیش از این دو بار در یک دوران طولانی و بازی در بالاترین سطح، جام را بالای سر برده است.
او در دوران حضورش در اورتون از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۰ و بیرمنگام سیتی از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۸، جام معروف جام حذفی را با این دو باشگاه بالای سر برد، در حالی که شکست در مرحله نهایی را نیز تجربه کرده است.
دوران تیم ملی

پس از اینکه وست‌وود در مسابقات بین‌المللی برای تیم‌های ملی جوانان اتحادیه فوتبال انگلیس در رده‌های سنی زیر ۱۶، زیر ۱۹ و زیر ۲۱ سال بازی کرد. او اولین گل بین‌المللی خود را در ۲۸ سپتامبر ۲۰۰۸ در پراگ در پیروزی ۵-۱ مقابل تیم ملی جمهوری چک در آخرین بازی مرحله مقدماتی دوم، گروه ۱ برای جام جهانی ۲۰۰۹ فنلاند به ثمر رساند. او با تیم ملی بزرگسالان در مسابقات قهرمانی اروپا که در سال ۲۰۰۵ در کشور خودش برگزار شد شرکت کرد و در اولین بازی قهرمانی اروپا در گروه A در ۵ ژوئن ۲۰۰۵ در پیروزی ۳-۲ مقابل تیم ملی فنلاند به میدان رفت.
وست‌وود اولین بازی خود را برای تیم ملی فوتبال زنان انگلیس با پیروزی ۴-۱ خانگی مقابل ایتالیا در فوریه ۲۰۰۵ شروع کرد. این تنها بازی او در مسابقات بود. چهار سال بعد او آخرین بازی گروه C را در مسابقات قهرمانی اروپا در تورکو فنلاند انجام داد. رویارویی با تیم ملی سوئد در ۳۱ اوت ۲۰۰۹ با تساوی ۱-۱ به پایان رسید. دومین بازی او در مسابقات فینال بود که در ۱۰ سپتامبر ۲۰۰۹ در استادیوم المپیک هلسینکی انجام شد و ۲-۶ مقابل تیم ملی آلمان شکست خورد و در دقیقه ۸۶ به عنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شد.
قبل از آن، او در مجموع پنج بازی دوستانه بین‌المللی در سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ و همچنین در دو بازی بین‌المللی آخر خود در ۲۴ فوریه و ۱ مارس ۲۰۱۰ مقابل تیم‌های ملی آفریقای جنوبی (۰-۱) و سوئیس (۰-۱) بازی کرد. او همچنین در مسابقات جام قبرس ۲۰۰۹ با تیم ملی بزرگسالان شرکت کرد و با بازی‌های خود و گلزنی مقابل تیم ملی اسکاتلند در قهرمانی نهایی نقش داشت. آخرین گل‌هایش از چهار گل ملی او در ۲۵ اکتبر ۲۰۰۹ در بلکپول در برد ۸-۰ در اولین بازی از گروه ۵ مقدماتی جام جهانی و در آن در ۲۶ نوامبر ۲۰۰۹ در پیروزی ۳-۰ مقابل ملی پوش ترکیه در ازمیر گلزنی کرد.
زمانی که اتحادیه فوتبال انگلیس طرح شماره‌های میراث خود را برای گرامیداشت پنجاهمین سالگرد افتتاحیه ملی پوشان انگلیس اعلام کرد، به وست وود شماره ۱۵۹ اختصاص یافت.
نیروهای مسلح تایوان

| نیروهای مسلح جمهوری چین | نیروهای مسلح جمهوری چین |
| --- | --- |
中華民國國軍 Zhōnghuá Mínguó Guójūn (ماندارین تایوانی) Tiong-huâ Bîn-kok Kok-kun (هاکین تایوانی) Chûng-fà Mìn-koet Koet-kiûn (هاکای تایوانی): 中華民國國軍 Zhōnghuá Mínguó Guójūn (ماندارین تایوانی) Tiong-huâ Bîn-kok Kok-kun (هاکین تایوانی) Chûng-fà Mìn-koet Koet-kiûn (هاکای تایوانی)
بنیان‌گذاری: ۱۶ ژوئن ۱۹۲۴
شکل کنونی: ۲۵ دسامبر ۱۹۴۷
شاخه‌ها:   Army  Navy  Marine Corps  Air Force  Military Police  Armed Forces Reserve
ستاد: Ministry of Defense Building, Zhongshan District، تایپه
رهبری: رهبری
رئیس‌جمهور جمهوری چین:  رئیس‌جمهور جمهوری چین تسای اینگ-ون
Minister of National Defense:  Chiu Kuo-cheng
Chief of the General Staff:  Admiral Huang Shu-kuang
نیروی انسانی: نیروی انسانی
سن سربازی: 18 – 40 years of age
خدمت سربازی: 4 months; with possibility of breaking it down to two training sessions, each lasting two months.
نیروی فعال: 165,000 (رتبه 30th)
نیروی ذخیره: 1,655,000
دخل و خرج: دخل و خرج
بودجه: ۱۳٫۱ billion دلار آمریکا (2020)
درصد تولید ناخالص داخلی: 2.3 (2020 est.)
صنعت: صنعت
تأمین کنندگان داخلی: Defense industry of Taiwan
تأمین کنندگان خارجی:  United States  فرانسه  هلند  مغولستان  آفریقای جنوبی  اسپانیا  آلمان (formerly آلمان غربی to 1990)  ایتالیا  بریتانیا  کره جنوبی  ژاپن  اسرائیل Historical:  اتحاد جماهیر شوروی (1922-1926)  جمهوری وایمار (همکاری چین و آلمان)  آلمان نازی (همکاری چین و آلمان)
جستارهای وابسته: جستارهای وابسته
تاریخ: Historical Chinese wars and battles List of wars involving the Republic of China First Taiwan Strait Crisis بحران دوم تنگه تایوان NDF Rebellion جنگ با تروریسم مداخله نظامی علیه داعش
رتبه: Military ranks
نیروهای مسلح جمهوری چین (انگلیسی: Republic of China Armed Forces) نیروی نظامی جمهوری چین یا تایوان از ۱۶ ژوئن ۱۹۲۴ تا ۲۵ دسامبر ۱۹۴۷ بود.
موزه سلطان‌آباد

موزه سلطان آباد چهارمین موزه شهر اراک می‌باشد . این موزه به مناسب بیستم خرداد ماه سال ۱۳۸۵ که روز صنایع دستی نامیده شده گشایش یافت. سلطان آباد نام قدیمی اراک بوده که بر آن نامگذاری شده و این موزه در سرای کاشانی بازار اراک واقع شده‌است. این سرا دارای معماری سقف و رسمی بندی‌های هفت چشمه ای زیبایی است. ساختمان موزه نیز در بنایی که قدمت و معماری زیبایی داشته ایجاد شده که به جاذبه‌های دیدنی موزه افزوده است. موزه سلطان آباد توسط محمد مهدی باباخانی و با همکاری اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان مرکزی بنیانگذاری شده و به صورت خصوصی اداره می‌شود.
گنجینه

این موزه دارای مساحت ۱۳۰ متر مربع و تشکیل شده از ۳ تالار است. گنجینه این موزه دارای یکصد اثر صنایع دستی ایران است که از استانهای مختلف گردآوری شده‌اند. فعالیت موزه به صورت تخصصی در زمینه خشنویسی و صنایع فلزی محسوب می‌شود. در این موزه آثار برجسته خوشنویسی، سوزن دوزی، لباس‌های قاجاری، خاتم کاری، قلمزنی، فلزکاری و کتیبه‌های مختلف به همراه تابلوهای هنری و اشیا قدیمی جای گرفته‌اند.
بخش خوشنویسی موزه بسیار غنی است بطوریکه آثاری از خوشنویسان دوره‌های مختلف را در خود جای داده است. قدیمی‌ترین اثر خوشنویسی موزه مربوط به سده هفتم هجری است. در این موزه آثار ارزشمندی از خوشنویسان مشهور ایرانی همانند: درویش عبدالمجید طالقانی، میرعماد حسنی، میر علی هروی، میرزا فتحعلی حجاب شیرازی، میرزا غلامرضا اصفهانی، یاقوت مستعصمی، محمد هاشم لولو اصفهانی، میرزا کاظم، میر علی هروی، ظل السلطان محمد باقر خان، محمد جعفر تبریزی، میرزا رضا خان فراهانی، فتحعلی تنکابنی، میرزا اسدالله شیرازی، کیخسرو خروش  و فتحعلی واشقانی فراهانی وجود دارد.
همچنین در بخش نقاشی نیز اثری از کمال الملک وجود دارد. در این بخش آثاری از سبک نقاشی قهوه خانه به ویژه آثاری از محمد مدبر و عباس بلوکی فر به نمایش در آمده است.
گرافیک محیطی

طراحی نگاشتار محیطی یا طراحی گرافیک محیطی (به انگلیسی: Environmental Graphic Design- EGD) برقراری ارتباط گرافیکی در محیط ساخته‌شده‌ است.
جامعهٔ طراحان گرافیک محیطی که در سال ۱۹۷۳ بنا گذارده شده و بیش از ۱۰۰۰ عضو از سراسر جهان دارد، در سایت خود و در پاسخ به سؤال گرافیک دیزاین محیطی چیست؟ می‌نویسد: گرافیک دیزاین محیطی بسیاری از رشته‌های دیزاین را دربرمی‌گیرد که شامل دیزاین گرافیک، معماری، معماری داخلی، لَنداِسکِیپ، و دیزاین صنعتی می‌شود. همهٔ این رشته‌ها به جنبه‌های بصری مسیریابی، اطلاعات و هویت ارتباطی و شکل‌دادن به‌ایدهٔ مکان توجه دارند و تجربه‌هایی را می‌آفرینند که مردم را به محیط پیوند می‌دهند. از نظر این انجمن، مثال‌های معمول از آثار گرافیک دیزاین محیطی عبارتند از: طراحی سیستم‌های راهیابی، گرافیک‌های معمارانه، سایناژ، دیزاین نمایشگاهی، گرافیک‌های هویتی، محیط‌های پویا، دیزاین شهری، دیزاین پیکتوگرام، دیزاین فروشگاهی، نقشه و برندسازی محیطی. البته این انجمن خاطرنشان می‌سازد که امروزه به‌طور فزاینده‌ای گرافیک دیزاین محیطی درگیر عناصر پویای فناوری دیجیتال می‌شود.
اهداف

از مهم‌ترین اهداف کلی طراحی گرافیک محیطی می‌توان به مواردی نظیر تسهیل در امر ارتباط، ادراک محیط و ایجاد هویت بصری اشاره کرد. با این‌همه اهدافی تفصیلی نیز وجود دارند که در درون هر یک از آثار گرافیک محیطی بایستی به بررسی آن‌ها پرداخت... طراحی گرافیک محیطی همچون دیگر گونه‌های طراحی با سیر تاریخ و دستاوردهای تمدن نظیر نشانه، خط، چاپ، ساخت ابزار و ارتقای محیط مصنوع پیوند دارد. بنابراین، توجه به آن به‌عنوان پدیده‌ای فرهنگی با هدف حفظ و ثبت تاریخ طراحی، امری بدیهی است.
وجه تشابه و تفاوت با هنرهای دیگر

برای بسیاری از علوم و هنرها نمی‌توان مرز مشخص و تفکیک شده‌ای ترسیم کرد. در این صورت، می‌گوییم که این موضوع خط فاصل ندارد ولی حد فاصل دارد. با توجه به معنا و مفهومی که از تعاریف گرافیک محیطی استنباط می‌شود این هنر (؟) حد فاصل دارد نه خط فاصل. پس با بسیاری از موضوع‌های هنری دیگر نه‌تنها مرز مشترک دارد، بلکه لبهٔ این مرزها روی یکدیگر قرار می‌گیرد و همپوشانی ایجاد می‌کند. در واقع حوزهٔ طراحی گرافیک محیطی چنان وسیع است که وام‌دار بیشتر هنرهاست و با انواع فناوری‌های جدید در ارتباط و از آن‌ها بهره‌مند است. از ماکرو-تلویزیون‌های مسطح گرفته تا نورپردازی‌هایی که بر آبشارهای مصنوعی انجام می‌گیرد و نیز جدیدترین دستگاه‌های چاپ و برش به صورت رنگی و لیزری، همه در خدمت این هنر قرار می‌گیرند. موضوع‌هایی مثل نورپردازی، شناخت مواد و مصالح جدید و نیز آشنابودن به آخرین دستاوردها همه در ارائه کیفیت مطلوب سهیم‌اند.
چالش‌ها در نظریه و عمل

در طی چند دههٔ گذشته، گرافیک دیزاین محیطی به سرعت از سایناژ و راهیابی به ساختن محیط پیشرفت کرده‌است و در راه تبدیل به یک توانمندساز شهرهای باهوش قدم برمی‌دارد. به همین دلیل است که در سال ۲۰۱۳ هیئت مدیرهٔ جامعهٔ گرافیک دیزاینرهای محیطی به تغییر نام انجمن رأی داده تا به‌طور دقیق‌تری طبیعت گسترش‌یابندهٔ ارتباط در محیط ساخته‌شده با گرافیک دیزاین تجربی را بازتاب دهد. روشن است که این حیطه چنان گسترده و متشکل از علل و عوامل گوناگونی است که ارائه تعریفی جامع از آن به راحتی میسر نیست. با وجود این، در اذعان به گستره و تنوع بالقوهٔ طراحی گرافیک محیطی، محدودکردن موضوع ارزش چندانی ندارد. نیاز واقعی، ارائه تعاریفی است که دربرگیرندهٔ موضوعات اصلی و مرکزی آن باشد تا اینکه حواشی و مرزهای آن را تعیین کند. چرا که به همراه جوامع رو به گسترش امروز و بروز انقلاب ارتباطات و فناوری که موجب تلاشِ هرچه بیشتر در جهت خلق آثاری متنوع در این حیطه شده‌است، پیش از هر چیز ما را به شناسایی، توضیح و بررسی نظریات و اقدامات اساسی و حتی خلق آثار تازه رهنمون می‌شود… گرافیک محیطی را با تبلیغات محیطی که مخاطبانی خاص را در جهت اهداف عموماً تجاری، هدف قرار می‌دهد، نباید اشتباه گرفت و محدود کرد؛ اگرچه می‌توان زمینه‌های مبهمی را نیز در تعریف گرافیک محیطی شناسایی نمود. به‌طور مثال آیا هدف از طراحی گرافیک محیطی باید صرفاً دگرگونی در کیفیت‌های بصری و فضایی باشد یا به روابط عمیق‌تر اجتماعی و فرهنگی بین عناصر، فضاها و انسان‌ها بپردازد؟ آیا کانون توجه طراحی گرافیک محیطی باید محصول آن (محیط) باشد یا فرایندی که محصول را به وجود می‌آورد؟
چالش‌ها در نظریه و عمل > تاثیر گرافیک محیطی بر اماکن مذهبی

گرافیک محیطی در هر منطقه ای به عنوان یکی از عناصری مطرح می شود که برای رسیدن به اهداف شهروندان و معرفی شهری نقش به سرایی را ایفا می کند و بخش عمده ای از تبلیغات شهری و دیوارنویسی ها در بر می گیرد. بلاشک این طراحی ها در هر قسمت از شهر که قرار بگیرد تاسیرگذاری خود را خواهد داشت. آنچه در اینجا حائز اهمیت است گرافیک محیطی می باشد که بر دیواره اماکن مذهبی (مساجد و امامزاده ها) و یا اطراف آن به چشم می‌خورد، ناگفته نماند که در دنیای مدرن امروز انسان برای معرفی مکان و فرهنگ از هنرهای بیشماری می تواند بهره گیرد که یکی از این هنرها گرافیک محیطی می باشد. این هنر در ایجاد فضایی زیبا و چشم نواز برای تمامی کسانی که در شهر پر رفت و آمدی همچون بندرعباس حضور دارند نقش موثری دارد.
گرافیک محیطی در واقع ارتباط مستمر بین چیدمان شهری و در نهایت ساماندهی و ایجاد یک رابطه معنادار بین فضاهای عمومی شهر است. در واقع این هنر نیاز به درک صحیحی از مواردی همچون اقتصاد شهری، اقتصاد سیاسی و نظریه‌های اجتماعی و فرهنگی است. یک شهر برای هر چه زیباتر شدن محیط خود به مولفه هایی همچون فضاهای بصری، مبلمان شهری، بهبود بستر حمل و نقل، فضای سبز و بسیاری از موارد دیگر نیاز دارد که هر یک در زیباسازی محیط زندگی شهری نقش مهمی ایفا می‌کنند. عناصر نور، رنگ و صدا نیز همواره در محیط شهر می توانند فضایی دلنشین و محیطی آرام برای شهروند فراهم کنند. به کارگیری این عناصر و مولفه هایی که باعث زیباتر شدن محیط شهری و سهولت و آرامش زندگی در آن می شود، هنری را به عنوان گرافیک محیطی به وجود آورده است. گرافیک محیطی در بخش عمومی شامل فضاهای پر رفت آمد همچون پارک ها، بازارها، اماکن پربازدید، زیارتگاه ها و مساجد نیز می شود.
موزه طراحی دانمارک

| 0 | 1 |
| --- | --- |
(به دانمارکی: Designmuseum Danmark): (به دانمارکی: Designmuseum Danmark)
نمای رو به سمت بردگید: نمای رو به سمت بردگید
بنیان‌گذاری: ۱۹۰۷ میلادی
مکان: شمارهٔ ۶۸ بردگید کپنهاگ، دانمارک
مختصات: ۵۵°۴۱′۱۰٫۹۵″ شمالی ۱۲°۳۵′۳۶٫۰۶″ شرقی﻿ / ﻿۵۵٫۶۸۶۳۷۵۰°شمالی ۱۲٫۵۹۳۳۵۰۰°شرقی﻿ / 55.6863750; 12.5933500
مدیر: آنه-لوئیسه سامر
وبگاه: designmuseum.dk/en/
موزه طراحی دانمارک (به دانمارکی: Designmuseum Danmark) موزه‌ای در کپنهاگ برای طراحی و صنایع دستی دانمارکی و بین‌المللی است. آثار طراحان معروف دانمارکی مانند آرنه یاکوبسن، یاکوب ینسن و کاره کلینت، که یکی از دو معماری بود که بیمارستان فردریکس سابق (ساخت: ۱۷۵۷–۱۷۵۲ میلادی) را در دههٔ ۱۹۲۰ میلادی بازسازی کردند، به نمایش گذاشته می‌شود. در این نمایشگاه انواع پرسلین چینی و آلمانی نیز به نمایش گذاشته شده‌است.
این موزه تا سال ۲۰۱۱ میلادی به عنوان موزهٔ هنر و طراحی دانمارکی (به دانمارکی: Kunstindustrimuseet) شناخته می‌شد؛ و پیش از آن نیز به عنوان موزهٔ هنرهای تزئینی دانمارک شناخته می‌شد.
این موزه در حال حاضر به دلیل بازسازی‌های اساسی بسته‌است و انتظار می‌رود در اوایل سال ۲۰۲۲ میلادی برای استفادهٔ عمومی بازگشایی شود.