شاهزاده هیساآکی

| Prince Hisaaki 久明親王> شوگون | Prince Hisaaki 久明親王> شوگون |
| --- | --- |
In office: ۱۲۸۹ – ۱۳۰۸
پیشین: شاهزاده کوره‌یاسو
جانشین: شاهزاده موریکونی
Monarch: امپراتور فوشیمی امپراتور گو-فوشیمی امپراتور گو-نیجو
شیکن: هوجو ساداتوکی هوجو موروتوکی
: 
زاده: ۱۹ اکتبر ۱۲۷۶ هی‌آن-کیو، ژاپن
درگذشته: ۱۶ نوامبر ۱۳۲۸ (۵۲ سال) هی‌آن-کیو، ژاپن
همسران: دختر شاهزاده کوره‌یاسو  دختر ریزئی تامه‌سوکه
فرزند(ان): شاهزاده موریکونی شاهزاده هیساناگا  شاهزاده هیساآکی شوئه
پدر: امپراتور گو-فوکاکوسا
مادر: سانجو فوساکو
امضاء: 
شاهزاده هیساآکی (به ژاپنی: 久明親王 Hisaaki); ۱۹ اکتبر ۱۲۷۶ – ۱۶ نوامبر ۱۳۲۸) هشتمین شوگون از شوگون‌سالاری کاماکورا اهل ژاپن بود. وی حاکم اسمی ژاپن بود. در این دوره کشور توسط خاندان هوجو حکمرانی می‌شد. شاهزاده هیساآکی پدر جانشین خود شاهزاده موریکونی بود. وی پسر امپراتور گو-فوکاکوسا و برادر کوچکتر امپراتور فوشیمی بود.
«هیساآکی شینو» هشتمین شوگون کاماکورا بود که توسط خاندان هوجو که پس از مرگ اولین شوگون، میناموتو نو یوریتومو بر شوگون‌سالاری کاماکورا حکومت می‌کردند، منصوب شد. خاندان هوجو خودشان تبدیل به یک شوگون نشدند، بلکه از شوگون‌های جوان حمایت می‌کردند و آنها به عنوان شیکن (مقاماتی که به شوگون کمک می‌کرد) به اداره شوگون‌سالاری ادامه می‌دادند.
با این حال، با گذشت زمان، یک درگیری شدید بر سر قدرت بین توکوسو (قوی‌ترین خانواده در خاندان هوجو که قدرت ارثی شیکن را به ارث می‌برد) و سایر خاندان‌ها و گوکه‌نین‌ها شروع شد. همچنین در آن زمان دو جناح در دربار امپراتوری بر سر تاج و تخت امپراتور با هم درگیر بودند. در چنین وضعیت آشفته‌ای، شاهزاده هیساآکی رانده شد تا هشتمین شوگون شوگون‌سالاری کاماکورا شود.
شاهزاده هیساآکی ششمین پسر هشتاد و نهمین امپراتور، امپراتور گوفوکاکوسا است. در آن زمان دربار امپراتوری به دو دسته تقسیم شده بود که روی در روی یکدیگر بودند.
فردی که این روند را آغاز کرد، هشتاد و هشتمین امپراتور امپراتور گو-ساگا (پدر امپراتور امپراتور گو-فوکاکوسا) بود.
امپراتور گو-ساگا پس از چهار سال بر تخت سلطنت، تاج و تخت را به پسرش، امپراتور گو-فوکاکوسا واگذار کرد تا «امپراتور بازنشسته» شود (جوکو: عنوان افتخاری پس از استعفا از سمت امپراتور) و آغاز به کار سیستم اینسی شد. از این زمان در دوره هی‌آن به بعد، امپراتور بازنشسته، نه امپراتور، قدرتمندترین فرد در دربار امپراتوری بود.
با این حال، پس از کناره‌گیری از تاج و تخت، امپراتور گو-ساگا برادر کوچکتر خود، شاهزاده امپراتوری  تسونه‌هیتو (امپراتور کامه‌یاما) را که شش سال کوچکتر بود، زیباتر یافت، بنابراین امپراتور گو-فوکاکوسا را مجبور به کناره‌گیری از تاج و تخت کرد و نودمین امپراتور امپراتور کامه‌یاما را به دنیا آورد.
در این زمان امپراتور گوفوکاکوسا (امپراتور بازنشسته گوفوکاکوسا پس از کناره‌گیری از سلطنت) ۱۷ ساله و امپراتور کامه‌یاما ۱۱ ساله بود. این منجر به ایجاد دو جناح شد: جناح بازنشسته امپراتور گوفوکاکوسا و جناح امپراتور کامه‌یاما. در آن زمان، جناح بازنشسته امپراتور گوفوکاکوسا، جناح جیمیوئین، و جناح امپراتور کامه‌یاما، جناح دایگاکوجی نامیده می‌شد، بر اساس مکانی که هر دو امپراتور در آن زندگی می‌کردند، نبرد شدید بین برادران برای این موقعیت آغاز شد.
در سال ۱۲۷۴، امپراتور کامه‌یاما تاج و تخت را به پسرش، نود و یکمین امپراتور امپراتور گو-اودا، واگذار کرد. امپراتور بازنشسته گو-فوکاکوسا که از این امر ناراضی بود، از شوگون‌سالاری درخواست کرد تا کاری در این مورد انجام دهند. با این حال، حکومت شوگون در آن زمان از در این امر دخالت نکرد، زیرا در پاسخ به اولین حمله از حمله مغول به ژاپن بود.
شیکن هشتم، هوجو توکیمونه، از تصمیم‌گیری روشن اجتناب کرد و دستور داد که امپراتور به‌طور متناوب منصوب شود. در طول نیم قرن بعد، امپراتوران از هر جناح تقریباً به‌طور متناوب بر تخت سلطنت نشستند. به این  ریوتو تسوریتسو می‌گویند.
در این شرایط، هر دو طرف به دنبال تقویت روابط خود با شوگون‌سالاری بودند تا حتی کوچک‌ترین مزیتی برای جناح‌های خود به دست آورند. پس از آنکه هفتمین شوگون، شاهزاده امپراتوری کوره‌یاسو، به ظن شورش در سال ۱۲۸۹ به پایتخت فرستاده شد، شاهزاده ۱۴ ساله امپراتوری هیساآکی به عنوان هشتمین شوگون مورد استقبال قرار گرفت، اما شاهزاده هیساآکی بعداً درگذشت امپراتور بازنشسته فوکاکوسا و برادر کوچکتر نود و دومین امپراتور فوشیمی به شاهزاده امپراتوری برای جانشینی بازگشت. اعتقاد بر این است که این امر از طریق لابی کردن جناح جیمیوئین به دست آمد که هدف آن تقویت روابط با شوگون‌سالاری بود.