stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
محافظه‌کاری لیبرال

با لیبرالیسم محافظه‌کار یا محافظه‌کاری لیبرترین اشتباه نشود.
محافظه‌کاری لیبرال یک ایدئولوژی سیاسی است که سیاست‌های محافظه‌کارانه را با مواضع لیبرال به ویژه در مورد مسائل اقتصادی، اجتماعی و اخلاقی ترکیب می‌کند یا گونه‌ای از محافظه‌کاری سیاسی است که به شدت تحت تأثیر لیبرالیسم قرار گرفته است.
محافظه‌کاری لیبرال شامل دیدگاه لیبرالیسم کلاسیک از مداخله حداقلی دولت در اقتصاد است که بر اساس آن افراد باید آزاد باشند تا در بازار شرکت کنند و بدون دخالت دولت تولید ثروت نمایند.  با این حال، محافظه‌کاری لیبرال همچنین معتقد است که افراد نمی‌توانند در سایر حوزه‌های زندگی به‌طور کامل به این شیوه وابسته باشند و با مسئولیت پذیری رفتار کنند، بنابراین محافظه کاران لیبرال معتقدند که وجود یک دولت بااقتدار برای اجرایی شدن قانون و نظم الزامیست، همچنین به نهادهای اجتماعی نیز برای پرورش حس وظیفه‌شناسی و مسئولیت پذیری نیاز است.  آنها همچنین به همراه برخی مواضع محافظه‌کاری اجتماعی از آزادی‌های مدنی پشتیبانی می‌کنند. در اروپا، محافظه‌کاری لیبرال شکل غالب محافظه‌کاری مدرن و راست میانه است.
موزه شمال در دانشگاه آلاسکا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
ساختمان فعلی موزه: ساختمان فعلی موزه
Interactive fullscreen map: Interactive fullscreen map
بنیان‌گذاری: ۱۹۲۹ (۱۹۲۹)
مختصات: ۶۴°۵۱′۳۱″شمالی ۱۴۷°۵۰′۳۱″غربی﻿ / ﻿۶۴٫۸۵۸۵°شمالی ۱۴۷٫۸۴۲۰°غربی﻿ / 64.8585; -147.8420
گونه: موزهٔ تاریخ و فرهنگ
مدیر: پت دراکن‌میلر
وبگاه: uaf.edu/museum
موزه شمال در دانشگاه آلاسکا (انگلیسی: University of Alaska Museum of the North) یا به اختصار «UAMN» یک موزهٔ تاریخ و فرهنگ است که در پردیس دانشگاه آلاسکا در فربنکس واقع شده است.
مأموریت و هدف این موزه به دست آوردن، حفظ، بررسی و تفسیر نمونه‌ها و مجموعه‌های مربوط به میراث طبیعی، هنری و فرهنگی آلاسکا و شمال قطبی است. این موزه از طریق آموزش، پژوهش و ارائه نمایشگاه‌های عمومی در برنامه‌های علمی دولتی، ملی و بین‌المللی مشارکت دارد. موزه از مجموعه‌های گیاه‌شناسی، زمین‌شناسی، جانورشناسی، و فرهنگی استفاده می‌کند و آنها را توسعه می‌دهد. این مجموعه‌ها مبنایی برای درک مسائل منحصر به فرد گذشته و حال در شمالگان و مقابله با چالش‌های آینده است.
در سپتامبر ۲۰۲۰، این موزه به خانه دائمی اتوبوس ۱۴۲ کریستوفر مک‌کندلس مبدل شد، که در ژوئن همان سال به دلیل مسائل ایمنی از مکان قبلی خود در امتداد استمپید تریل حذف شده بود. اتوبوس بازسازی و یک نمایشگاه در فضای باز ایجاد خواهد شد.
رصدخانه استوارد

رصدخانه
رصدخانه استوارد (به انگلیسی: Steward Observatory) بازوی بخش اخترشناسی در دانشگاه آریزونا است. رصدخانه در سال ۱۹۱۶ تأسیس شد. بخش اداری رصدخانه در حیاط دانشگاه آریزونا در شهر توسان در ایالت آریزونا قرار دارد. نخستین تلسکوپ و ساختمان در ۲۳ آوریل ۱۹۲۳ ساخته شد. این رصدخانه دارای پنج تلسکوپ در آریزونا، یکی در نیومکزیکو، یکی در هاوایی و یکی در شیلی است. استوارد همچنین یکی از معدود مکان‌های موجود در جهان است که می‌تواند آینه‌های اولیه بسیار بزرگ که در تلسکوپ‌های ساخته شده در اوایل قرن بیست و یکم ساخته شده‌اند را ترسیم کند.
مؤسسه پژوهشی باغبانی و کشاورزی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کوته‌نوشت: EMR
بنیان‌گذاری: ۱۹۱۳
گونه: مؤسسه پژوهشی
وضعیت حقوقی: شرکت خصوصی (5019373) و موسسه خیریه ثبت شده (1102243)
هدف: پژوهش‌های باغبانی در انگلستان
ستاد: مؤسسه پژوهشی باغبانی و کشاورزی
مکان: نیو رود،بازار شرق/دایتون, کنتME19 6BJ
مختصات: 
منطقه: انگلستان
اعضا: دانشمندان علوم باغبانی
مدیر اجرایی: پروفسور پیتر گریگوری
سازمان مادر: East Malling Trust
وابستگی: مؤسسه پژوهشی باغبانی و کشاورزی
وبگاه: EMR
مؤسسه پژوهشی باغبانی و کشاورزی (به انگلیسی: East Malling Research Station) موسسه‌ای است که در کنت، انگلستان واقع شده و در مورد باغبانی و کشاورزی پژوهش می‌کند. تخصص این مؤسسه در تولید میوه و موسسه‌ای خصوصی است.
باغ میوهٔ سایت
سه‌تار

| 0 | 1 |
| --- | --- |
طبقه‌بندی:  سازهای زهی  سازهای زخمه ای 
گسترۀ صوتی: گسترۀ صوتی
 :  
سازهای مرتبط: سازهای مرتبط
 تار  دوتار  تنبور :  تار  دوتار  تنبور 
نوازندگان: نوازندگان
 میرزاعبدالله، ابوالحسن صبا، احمد عبادی، جلال ذوالفنون، محمدرضا لطفی:  میرزاعبدالله، ابوالحسن صبا، احمد عبادی، جلال ذوالفنون، محمدرضا لطفی
نمونه صدا: نمونه صدا
 :  
سه‌تار از سازهای زهی و مضرابی موسیقی ایرانی است که با ناخن انگشت اشارهٔ دست راست نواخته می‌شود. این ساز دارای ۴ سیم از جنس فولاد و برنز است که به موازات دسته، از کاسه تا پنجه کشیده شده‌اند. سه‌تار دارای ۲۵ پردهٔ قابل حرکت از جنس روده‌ حیوانات یا کات گوت است. صدای آن ظریف و کم حجم است و گستره صوتی آن از هنگامِ بمِ دو زیر خط حامل تا لا بمل بالای خط حامل و در نتیجه نزدیک به ۳ اکتاو است.
سه‌تار سازی از خانواده سازهای دوتار و تنبور بوده‌است که امروزه در طبقه بندی سازهای موسیقی سنتی ایران و با پرده بندی مشابه به ساز تار به شمار می‌آید. در موسیقی دستگاهی ایران استفاده از سه‌تار بسیار رواج دارد، گرچه بیشتر برای تک‌نوازی مورد استفاده قرار می‌گیرد. این ساز برای هر دستگاه کوک ویژه‌ای دارد ولی فاصلهٔ چهارم یا پنجم پایین رونده معمولاً بین سیم‌های اول و دوم آن ثابت است.
نوازندگان سه‌تار برای اجرای آن، در دو حالت نشسته روی زمین (چهارزانو) یا روی صندلی بدون دسته، کاسهٔ ساز را به صورت مورب و بین انتهای ران و سمت راست شکم قرار می‌دهند، به طوری که صفحۀ ساز بر زمین عمود باشد. هر دو دست راست و چپ به صورت مشت نیمه باز روی ساز قرار می‌گیرند. سر انگشتان دست چپ روی پرده‌های (دستان‌های) دستهٔ سه‌تار حرکت می‌کنند و با قرار دادن سیم در پشت پرده مورد نظر طول آزاد سیم را کوتاه یا بلند می‌کنند. انگشت گذاری دست چپ در قالب ده دستان‌ها انجام می‌گیرد که هر دستان شامل سه پرده روی سیم‌های اول، دوم و سوم است. دست راست روی صفحه ساز قرار میگیرد و ناخن انگشت اشارهٔ دست راست سیم‌ها را به کمک ضربه زدن به ارتعاش در می‌اورد. برای نوازندگی سه تار از انگشتان اشاره، میانی، حلقه و در بعضی موارد انگشت کوچک دست چپ استفاده می‌شوند. همچنین استفاده از انگشت شست برای پرده‌گیری روی سیم بم نیز کاربرد دارد. در آموزش ابتداعی تار و سه‌تار، انگشت چهارم مورداستفاده نیست مگر به جای انگشت سوم، همچنین استفاده بیش از حد از آن، باعث تنبلی انگشت سوم می‌شود. در حین نوازندگی سه‌تار، می‌توان با زخمه‌زدن نزدیک به خرک، صدا را کمی زبر و خشن کرد و با انجام این کار نزدیک به گلوی ساز، صدایی نرم و ملایم تولید می‌شود.
در ساخت ساز سه‌تار از چوبهای متنوعی استفاده می‌گردد. چوب توت به خاطر دارا بودن حجم تخلخل و ارتعاش بالا برای صفحه سه‌تار مورد استفاده قرار می‌گیرد. چوب گردو به خاطر دارا بودن استحکام بالا برای دسته استفاده می‌شود. برای ساخت کاسه از چوب های متنوعی نظیر گردو، توت و افرا استفاده می‌شود. ساخت کاسه به سه روش چسباندن ترکه‌های چوب، تراش یک تکه و یا استفاده از کاسه کدو امکان پذیر است. سیم‌های سه‌تار از جنس فلز برنز و فولاد می‌باشد و در تزیین ساز به فراخور سلیقه سازنده از سایر چوب‌ها و همچنین از صدف، استخوان و عاج استفاده می‌گردد. معمولا برای محافظت از چوب و براق کردن بدنه سه‌تار از لاک الکل استفاده می‌گردد.
تاریخچه

سه‌تار از خانوادهٔ تنبور است اما امروزه از نگاه روش نواختن و شکل دسته و تکنیک‌ها بسیار به تار نزدیک است. سه‌تار در گذشته سه سیم (تار) داشته و اکنون چهار سیم دارد که سیم سوم و چهارم آن نزدیک به هم قرار دارند و هم‌زمان نواخته می‌شوند و مجموعهٔ آن دو را معمولاً سیم «بم» می‌نامند. با گذشت زمان کسانی چون ابونصر فارابی، ابوعلی سینا، صفی الدین ارموی و از متأخران ابوالحسن خان صبا لزوم افزایش یک سیم دیگر به این ساز را درک کرده و سه‌تارهای امروزی دارای چهار سیم هستند. این سیم از نظر تاریخی چهارمین سیمی‌است که روی ساز قرار گرفته، ولی در ترتیب قرارگیری سیم‌ها از پایین به بالا سیم سوم است. سیم سوم سه تار به سیم مشتاق معروف است و به روایتی از ابوالحسن صبا این سیم را نخستین بار درویشی به نام مشتاق علی شاه به این ساز افزوده‌است. صدای این ساز برای نخستین بار در سال ۱۳۰۶ با اجرای پروانه ضبط شد.
ساز سه‌تار به علت ویژگی صوتی خاص خود و صدای ظریفش، همواره مورد توجه صوفیان بوده‌است.
صدا

سه تار دارای صدایی مخملی و ظریف بوده از آنجایی که که با کنار ناخن انگشت سبابه دست راست نواخته می‌شود، صدای ساز ارتباط مستقیمی با اعصاب و روان نوازنده پیدا می‌کند و از این رو سه تار را اغلب همدم اوقات تنهایی خوانده‌اند.
اغلب شنوندگان، ساز سه تار را دارای لحن و نوای غمگینی احساس می‌کنند، اما نوازندگان معاصر موسیقی ایرانی در تلاش برای توسعه موسیقی مدرن و نوی ایران، آثاری آفریده‌اند که با حال و هوایی که تا دو دهه پیش از این ساز تصور می‌شد کاملاً متفاوت است.
محدودهٔ صوتی

محدودهٔ صوتی سه‌تار از بم‌ترین نت آن (دو سوم = C3) آغاز شده و در نت «لا» ی بالای خط حامل پایان می‌یابد.
کوک

هر چهار سیم سه‌تار می‌توانند توسط گوشی‌هایی که در انتهای دسته تعبیه شده کوک شوند.

نت پایهٔ کوک سه‌تار و تار معمولاً نت دو برای سیم یکم است و بقیه سیم‌ها بر اساس سیم اول کوک می‌شوند. نتِ دوی مورد استفاده در سه‌تار، در پیانو سی وسط (Middle C) است. نت دو در موسیقی ایرانی معمولاً یک پرده پایین‌تر از نت دو در موسیقی کلاسیک، و برابر با سی بِمُل در دیاپازون است .
بعضی اوقات برای تمرین از پایه نت لا برای کوک سیم یکم استفاده می‌شود چرا که صدای ساز بم‌تر بوده و گوش نوازنده را آزار نمی‌دهد. دلیل دیگر برای استفاده از نتِ لا شل‌تر بودن سیم‌هاست و در نتیجه آسیب کمتری به سیم رسیده و عمر مفید آن بالا می‌رود؛ در عین حال که انگشت‌گذاری و اجرای تکنیک‌هایی مانند مضراب ریز روی سیم شل آسان‌تر است.
معمولاً برای هر دستگاه کوک خاصی در نظر گرفته می‌شود، اما بسته به دستگاه، احساس نوازنده و تم آهنگ مورد نظر می‌تواند متفاوت باشد. عوض شدن کوک ساز در هر دستگاه و آواز در موسیقی ایرانی منجر به عوض شدن حال و هوای آهنگ‌ها می‌شود اما می‌توان با استفاده از کوکِ دستگاه‌ها و آوازهای مختلف، آهنگ‌های مربوط به دستگاه یا آوازی دیگر را نواخت.
کوک > حالت‌های مختلف کوک

نامگذاری سیم‌ها برای کوک قراردادی است. به این معنی که لازم نیست کوک سیم همان نت دیاپازون باشد. برای مثال در حالتی که قرار باشد سیم اول روی نت دو کوک شود و سیم دوم روی نت سل، می‌توان هر دو را یک پرده پایین‌تر آورد و سیم اول را روی نت سی‌بمل و سیم دوم را روی نت فا کوک کرد. در موسیقی سنتی ایران می‌توان هر دستگاه را با کوک‌های مختلف اجرا کرد که در اینجا متداول‌ترین آنها معرفی می‌شود.
| حالت سیم و نوع صدا | سیم ۱ | سیم ۲ | سیم ۳ | سیم ۴ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| صدای ریز با سیم‌های سفت و کشیده | دو | سل | دو | دو |
| سیم‌ها دو نیم‌پرده بم‌تر کوک شوند | سی‌بمل | فا | سی‌بمل | سی‌بمل |
| سیم‌ها سه نیم‌پرده بم تر کوک شوند | لا | می | لا | لا |
به علت پایین‌تر بودن نت دو در موسیقی سنتی ایرانی نسبت به موسیقی کلاسیک به میزان یک پرده، کوکِ «سی بمل، فا، سی بمل، سی بمل» همان کوکِ «دو، سل، دو، دو» شناخته می‌شود. در واقع، نامگذاری این کوک (که در اینجا کوک ماهور است) به عنوان «دو، سل، دو، دو» برای راحتی کار نوازندگان و هنرجویان است تا نسبت فاصله بین نت مورد استفاده در سیم یکم تا سیم دوم را که ۵ نیم پرده است، درک کنند.
کوک > کوک شور

دستگاه شور مادر دستگاه‌های موسیقی ایران است و تمامی دستگاه‌ها و آوازها (به جز دستگاه چهارگاه) از شور مشتق می‌شوند.[نیازمند منبع]
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | سیم ۱ | سیم ۲ | سیم ۳ | سیم ۴ |
| شور سُل | دو | سل | دو | فا |
| شور ر | دو | سل | ر | ر |
| شور دو | دو | فا | دو | دو |
| شور لا | دو | سل | لا | ر |
کوک > متعلقات شور

آوازهای ابوعطا، بیات ترک، افشاری، دشتی، بیات کرد با اینکه از متعلقات دستگاه شور هستند، اما هر یک دارای کوکِ جداگانه‌ای هستند. (امروزه آواز بیات اصفهان از متعلقات دستگاه همایون خوانده می‌شود که در قدیم متعلق به شور بوده و ربع پرده با شور تفاوت دارد)
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | سیم ۱ | سیم ۲ | سیم ۳ | سیم ۴ | توضیحات |
| ابوعطا دو | دو | سل | دو | فا | مأخوذ از شور سل |
| ابوعطا سل | دو | سل | ر | ر | مأخوذ از شور ر |
| ابوعطا فا | دو | فا | دو | دو | مأخوذ از شور دو |
| ابوعطا ر | دو | سل | لا | ر | مأخوذ از شور لا |
کوک سه‌تار در آواز بیات ترک به روایت احمد عبادی نوازنده سه‌تار به این‌گونه است:
| نام | سیم اول | سیم دوم | سیم سوم | سیم چهارم |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| بیات ترک سی‌بمل | دو | فا | سی‌بمل | سی‌بمل |
| راست‌کوک سی‌بمل | دو | سل | سی‌بمل | فا |
| بیات ترک دو | دو | سل | دو | دو |
| بیات ترک می‌بمل | دو | فا | می‌بمل | می‌بمل |
| بیات ترک فا | دو | فا | دو | دو |
| سیم اول | سیم دوم | سیم سوم | سیم چهارم |
| --- | --- | --- | --- |
| دو | سل | دو | دو |
| سیم اول | سیم دوم | سیم سوم | سیم چهارم |
| --- | --- | --- | --- |
| دو | سل | لا | ر |
| دو | فا | لا | ر |
کوک > کوک همایون

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | سیم ۱ | سیم ۲ | سیم ۳ | سیم ۴ |
| همایون می کرن | دو | سل | ر | ر |
| همایون ر کرن | دو | سل | دو | دو |
| همایون لا کرن | دو | سل | لا کرن | ر |
| همایون لا کرن ۲ | دو | فا | سل | دو |
| همایون سل کرن | دو | فا | سل کرن | می بمل |
کوک مورد استفاده برای دستگاه همایون دقیقاً مانند کوکِ مورد استفاده در آوازِ ابوعطاست.
در نوازندگی آواز بیات اصفهان نیز از همین کوک برای سه‌تار استفاده می‌شود.
کوک > کوک ماهور

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | سیم ۱ | سیم ۲ | سیم ۳ | سیم ۴ |
| ماهورِ دو | دو | سل | دو | دو |
| ... | دو | فا | دو | دو |
| ... | دو | سل | دو | فا |
کوکِ سه‌تار در دستگاه ماهور به عنوان پایه شناخته می‌شود و در این کوک، سه‌تار دارای بیشترین وسعت صوتی خود است.
سیم‌های سه‌تار برای نوازندگی دستگاه ماهور به این صورت کوک می‌شوند:
کوک > کوک راست‌پنجگاه

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | سیم ۱ | سیم ۲ | سیم ۳ | سیم ۴ |
| راست‌پنجگاه فا | دو | فا | دو | دو |
| راست‌پنجگاه دو | دو | سل | دو | دو |
| راست‌پنجگاه سل | دو | سل | ر | ر |
نوازندگان سه‌تار

در فهرست زیر به نام نوازندگان شاخص سه‌تار از زمان قاجار تا کنون اشاره می‌شود. از سه‌تار نوازی دو نوازندۀ دوره قاجار یعنی میرزا عبدالله و درویش خان، اثری ضبط نشده است. از دیگر نوازندگان پیشین و کنونی سه‌تار آثار صوتی و مکتوب فراوانی در قالب آموزش و اجرا بر جای مانده است. اکثر این نوازندگان دارای روایت شخصی مکتوب و یا صوتی از ردیف دستگاهی موسیقی ایران می‌باشند.
نوازندگان سه‌تار > برخی از نوازندگان پیشین

میرزا عبدالله، درویش خان، ابوالحسن صبا، ارسلان درگاهی، یوسف فروتن، سعید هرمزی، احمد عبادی، نورعلی برومند، داریوش صفوت، محمود تاجبخش، جلال ذوالفنون، محمدرضا لطفی، عطا جنگوک
نوازندگان سه‌تار > برخی از نوازندگان کنونی

حسین علیزاده، داریوش طلایی، داریوش پیرنیاکان، کیوان ساکت، حمید متبسم، مسعود شعاری، کیهان کلهر، بهداد بابایی
سازندگان سه‌تار

برخی از سازندگان قدیمی سه‌تار از زمان قاجار عبارتند از: استاد فرج‌الله، حاج طایر، سید جلال، محمد نوایی(عشقی)، علی‌محمد صفایی، نریمان آبنوسی، مهدی کمالیان، محمود حکیم هاشمی.
یادکرد

↑  علیزاده، حسین (۱۳۸۲)، دستور سه‌تار، دوره ابتدایی، تهران: موسسه فرهنگی-هنری ماهور
↑  شیرازی، ناصر (۱۳۸۱)، روش ساخت سه‌تار، تهران: موسسه انتشارات پارس
↑  اطرایی، ارفع (۱۳۸۸)، سازشناسی ایرانی، تهران: موسسه فرهنگی-هنری ماهور
↑  چایچی اصفهانی، جواد (۱۳۷۳)، کتاب سه‌تار، شادروان جواد چایچی، به کوشش رضا عبدالهی، تهران: نشر نی
↑  شرایلی، محمدرضا (۷ مهر ۱۳۹۱). «اولین نوای ضبط شده از سه تار». تیوال. بایگانی‌شده از اصلی در ۳۱ اوت ۲۰۱۸.
↑  «از دوره پهلوی اول، زنان وارد عرصه اجتماعی هنر شدند/ پروانه؛ نوازنده اولین سه تار ضبط شده در تاریخ موسیقی ایران». مهرخانه. ۴ مهر ۱۳۹۲. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۱ آوریل ۲۰۱۵.
↑  Anders Hammarlund. Sufism, Music and Society in Turkey and the Middle East. صص. ۳۸.
↑  «آموزش سه‌تار، جلال ذوالفنون». نشر هستان. ۱۳۸۶. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۸ ژوئیه ۲۰۲۲. دریافت‌شده در ۲۸ ژوئیه ۲۰۲۲.
↑  «صد سال سه‌تار، گزیده‌ای از شیوه‌های سه‌تار نوازی معاصر». موسسه فرهنگی هنری ماهور. ۱۳۷۹. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۶ ژوئیه ۲۰۲۲. دریافت‌شده در ۲۶ ژوئیه ۲۰۲۲.
↑  «ردیف میرزا عبدالله (به روایت و اجرای تار نورعلی برومند)». موسسه فرهنگی هنری ماهور. ۱۳۸۵.
↑  «ردیف ابوالحسن صبا (دوره‌ی اول سه‌تار)». موسسه فرهنگی هنری ماهور. ۱۳۹۷.
↑  «ردیف سه‌تار یوسف فروتن». موسسه فرهنگی هنری ماهور. ۱۳۸۳. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۱ فوریه ۲۰۲۰. دریافت‌شده در ۲۸ ژوئیه ۲۰۲۲.
↑  «ردیف سه‌تار سعید هرمزی». موسسه فرهنگی هنری ماهور. ۱۳۸۲.
↑  «ردیف نوازی و بداهه نوازی، محمود تاجبخش، موسسه فرهنگی هنری چهارباغ». هنر آنلاین. ۱۳۹۲.
↑  «ردیف ‌نوازی سه‌تار، حسین علیزاده». موسسه فرهنگی هنری ماهور. ۱۳۷۱.
↑  «آثار شنیداری داریوش صفوت». سایت رسمی دکتر داریوش صفوت.
↑  طلایی، داریوش (۱۳۷۲). «ردیف میرزا عبدالله، نت نویسی آموزشی تحلیلی». نشر نی.
↑  شعاری، مسعود (۱۳۹۴). «تحلیل نت نگاری و نگرشی بر ساختار موسیقی دستگاهی ایران». انتشارات عارف.
↑  «نریمان آبنوسی». راسخون. دریافت‌شده در ۲۷ ژوئیه ۲۰۲۲.
↑  «گفته‌ها و ناگفته‌ها، خاطرات مهدی کمالیان». نشر نی. ۱۳۸۱. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۲ مه ۲۰۲۲. دریافت‌شده در ۲۸ ژوئیه ۲۰۲۲.
↑  «بررسی الگوی ثبت شده از سه تار هاشمی». گفتگوی هارمونیک. دریافت‌شده در ۲۷ ژوئیه ۲۰۲۲.
برای مطالعهٔ بیشتر

صفرزاده، فرهود (۱۳۹۲). کتاب سه ‌تار. تهران: انتشارات ماهور. شابک ۹۷۸۹۶۴۸۷۷۲۳۶۴.
جلیلوند، محمدرسول (۱۳۸۲). نگرشی بر سازشناسی سه تار. تهران: انتشارات تصنیف. شابک ۹۶۴-۷۹۷۵-۰۱-۵.
محمدی، سعید (۱۳۸۶). پنجهٔ سه‌تار. تهران: انتشارات چنگ.
تابلوی نوازنده زن قاجاری در حال کوک کردن سه‌تار
مقایسه اندازه و شکل صفحهٔ رویی سه‌تار و تنبور
مشخصات سه‌تار
بدنهٔ سه‌تار؛ شامل کاسه، صفحه و خرک (پل روی صفحه). در انتهای کاسه نیز سیم‌گیر قرار دارد.
تصویر خرک سه‌تار از بالا و پهلو. خرک سه‌تار را می‌توان به‌راحتی جدا کرد.
محدودهٔ صوتی سه‌تار در حالت کوک دو-سل-دو-دو و بدون پردهٔ ر بمل بعد از شیطانک
سعید هرمزی در حال نواختن سه‌تار
حسین علیزاده در حال نواختن سه‌تار
متشکرم (مجموعه تلویزیونی)

| متشکرم | متشکرم |
| --- | --- |
ژانر: عاشقانهدرام
نویسنده: لی کیونگ-هی
کارگردان: لی جائه-دونگ
بازیگران: جانگ هیوکگونگ هیو-جینسئو شین-ئه
کشور سازنده: کره جنوبی
زبان اصلی: کره‌ای
شمار فصل‌ها: ۱
شمار قسمت‌ها: ۱۶
تولید: تولید
مدت: ۶۰ دقیقه
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: ام‌بی‌سی
انتشار اولیه: ۲۱ مارس ۲۰۰۷ – ۱۰ مه ۲۰۰۷
متشکرم (به کره‌ای: 고맙습니다) یک مجموعهٔ تلویزیونی کره‌ای است، که در سال ۲۰۰۷ با بازی جانگ هیوک، گونگ هیو-جین و سئو شین-ئه ساخته شده است. این مجموعه تلویزیونی در ۱۶ قسمت از تاریخ ۲۱ مارس تا ۱۰ مه ۲۰۰۷ از شبکه ام‌بی‌سی کره جنوبی پخش گردید.
خلاصه داستان

داستان دربارهٔ پزشک چیره‌دست ولی خودپسندی است به نام مین گی‌سو. او در بیمارستان کار می‌کند و به هیچ‌کس اهمیت نمی‌دهد؛ تنها کسی که در نگاهش ارزشمند شمرده می‌شود نامزد درگذشته‌اش چا جی‌مین است. جی‌مین پیش از مرگش از گی‌سو می‌خواهد که به خانوادهٔ دختری به نام لی بوم که در پی تزریق خون آلوده به بیماری ایدز دچار شده، کمک کند. مادر این دختر که لی یونگ‌شین نام دارد بسیار سرزنده و مثبت‌اندیش است. آشنایی دکتر مین‌کی‌سو با این مادر و دختر دگرگونی‌های بزرگی را در زندگی او به دنبال می‌آورد و…
بازیگران

جانگ هیوک در نقش مین گی‌سو
گونگ هیو-جین در نقش لی یونگ‌شین
سئو شین-ئه در نقش لی بوم، دختر یونگ‌شین
شین سونگ-روک در نقش چوی سوک‌هیون
شین گوو در نقش آقای لی/ لی بیون‌گوک، پدربزرگ یونگ‌شین
کانگ بو-جا در نقش کانگ گوک‌جا، مادر سوک هیون
کیم سونگ یون در نقش سئو یون‌هی، نامزد سوک هیون
ریو سونگ-سو در او جانگ‌سوک، نقش پزشک محلی مرکز بهداشت
جو می-ریونگ در نقش پارک سوران، پرستار محلی مرکز بهداشت
چوی کانگ-هی در نقش چا جی‌مین، نامزد گی‌سو
صداپیشگان

افشین زی‌نوری (در نقش گی‌سو)
فریبا رمضان‌پور (در نقش یونگ‌شین)
مهوش افشاری  (در نقش پوم)
کسری کیانی (در نقش سوکه)
زویا خلیلی آذر (در نقش مادر سوکه)
شهرزاد ثابتی (در نقش سوران)
پرویز ربیعی (در نقش آقای پارک)
جواد پزشکیان (در نقش آقای لی (پدربزرگ))
رزیتا یاراحمدی (در نقش جیمین)
مهسا عرفانی (در نقش یونگ‌جو)
شراره حضرتی (در نقش مادر گی‌سو)
افسانه آریابقا (در نقش یون‌هی)
حسین خداداد بیگی (در نقش جونگ‌سو)
جواد بازیاران (در نقش پدر گی‌سو)
ابراهیم شفیعی (در نقش دوسوب)
مینا شجاع (در نقش مادر دوسوب)
آرزو روشناس (در نقش مادر پورام)
نازنین یاری (در نقش پرستار)
حسین سرآبادانی (در نقش دوست گی‌سو)
کامبیز شکوفنده (در نقش یونگ او)
محمد یاراحمدی
حسن کاخی
عادل کریمی
میلواکی

برای دیگر کاربردها، میلواکی (ابهام‌زدایی) را ببینید.
مکان در 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| میلواکی Milwaukee | میلواکی Milwaukee |
| --- | --- |
شهر: شهر
  پرچم:   پرچم
نام(های) مستعار: شهر مشروب شهر خامه شهر فستیوال‌ها: نام(های) مستعار: شهر مشروب شهر خامه شهر فستیوال‌ها
ایالت: ویسکانسین
تأسیس: ۳۱ ژانویه ۱۸۴۶
حکومت: حکومت
 • شهردار: تام بارت (د)
مساحت: مساحت
 • شهر: ۲۵۱٫۷ کیلومتر مربع (۹۷٫۲ مایل مربع)
 • خشکی: ۲۴۸٫۸ کیلومتر مربع (۹۶٫۱ مایل مربع)
 • آب: ۲٫۲ کیلومتر مربع (۰٫۸ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۸۸ متر (۶۱۷ فوت)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • شهر: ۵۹۴۸۳۳
 • تراکم: ۲۴۰۰/کیلومتر مربع (۶۱۰۰/مایل مربع)
 • کلان‌شهری: ۱۵۵۵۹۰۸
اهلیت‌نام: Milwaukeean
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۶- (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۵- (CDT)
کد منطقه: ۴۱۴
وبگاه: www.city.milwaukee.gov
میلواکی (به انگلیسی: Milwaukee) بزرگ‌ترین شهر ایالت ویسکانسین و سی امین شهر پرجمعیت در ایالات متحده آمریکاست.
تیم میلواکی باکز از این شهر و دانشگاه ویسکانسین در میلواکی در اینجا واقع است.
از آثار دیدنی این شهر می‌توان موزه هنر میلواکی را نام برد.
نخستین گروه اروپایی که از این منطقه عبور کردند مبلغان مذهبی فرانسوی و بازرگانان خز بودند. در سال ۱۸۱۸ کاشف فرانسوی‌تبار کانادایی سالومون ژونو در این منطقه سکونت گزید و در سال ۱۸۴۶ شهر ژونو با دو شهر مجاور ادغام شده و به عنوان شهر میلواکی شناخته شد. ورود شمار زیادی مهاجر آلمانی و دیگران به افزایش جمعیت شهر در طول دهه ۱۸۴۰ و دهه‌های پس از آن کمک کرد. آبجوهای ساخت میلواکی معروف هستند.
افزوده‌های تازه به این شهر عبارتند از گذرگاه کنار رودخانه‌ای میلواکی، مرکز دلتا، پارک میلر، موزه هنر، تئاتر، و اسکله ویسکانسین. افزون بر این آسمان‌خراش‌های جدید و آپارتمانی تازه‌ای در محله‌ها و در نزدیکی دریاچه و رودخانه ساخته شده‌اند.
واژه میلواکی احتمالاً تغییر شکل یافته واژه «اومینوواکینگ» است که در زبان سرخ‌پوست‌های محل به معنای «محل گرد هم آمدن [در کنار آب]» بوده‌است.
مرکز شهر میلواکی.
نگار سایه

نگار سایه،فعال رسانه ای و روابط عمومی،شاعر، خبرنگار آزاد و مسئول ستاد جوانان منطقه 
۱۹ میرحسین موسوی در جریان انتخابات و از اعضای حزب مشارکت است.
فعالیت شغلی

نگار سایه فعالیت خبری خود را از سال ۱۳۸۲ از باشگاه خبرنگاران جوان در صدا و سیما آغاز کرد  و در سال ۱۳۹۲به پایگاه خبری ایران خبر پیوست، چند سال بعد وارد حوزه روابط عمومی در شرکت های زیر مجموعه وزارت تعاون کار و رفاه اجتماعی شد.
بازداشت

نگار سایه در سال ۱۳۸۸  به علت فعالیت در ستاد میرحسین موسوی پس از چند جلسه احضار بازداشت شد ،وی در زندان  و در سلول انفرادی نگهداری می‌شد. دادستان، جرم وی را وبلاگ شخصی عنوان کرد  و در این وبلاگ بیانیه‌ها و مطالب  انتقادی  بر علیه دولت وقت می‌نوشته است
آزادی از زندان

نگار سایه بعد از ۲ ماه بازداشت از زندان اوین آزاد شد. و در نهایت بازپرس پرونده رای به برائت او داد.
وحدت ایتالیا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پنج روز میلان، ‎۱۸–۲۲ مارس ۱۸۴۸: پنج روز میلان، ‎۱۸–۲۲ مارس ۱۸۴۸
تاریخ: ‎۱۸۱۵–۱۸۷۱
مکان: ایتالیا
شرکت‌کننده‌ها: مردم ایتالیا، پادشاهی ساردنی، پنج روز میلان، جمهوری سن مارکو، انقلاب ۱۸۴۸ سیسیل، رم، کاربوناری، امپراتوری دوم فرانسه، لباس‌قرمزها، لژیون مجارستان، ارتش جنوب، ایالات متحد ایتالیای مرکزی، پادشاهی ایتالیا
نتیجه:  انقلاب ۱۸۲۰  انقلاب ۱۸۳۰  انقلاب ۱۸۴۸  اولین جنگ استقلال ایتالیا  جنگ فرانسه و اتریش  ارتش هزارنفر  اعلام موجودیت پادشاهی ایتالیا  جنگ اتریش و پروس  تسخیر رم  رم پایتخت ایتالیا شد 
فرایند یکی‌شدن ایتالیا
یگانگی ایتالیا (به ایتالیایی: il Risorgimento) جنبشی سیاسی اجتماعی بود، که طی آن، دولت‌های مختلف شبه‌جزیره ایتالیا با نام دولت ایتالیا در سدهٔ نوزدهم گرد هم آمدند، و یکی شدند. در مورد زمان دقیق آغاز این فرایند توافقی وجود ندارد، اما بسیاری از پژوهشگران بر این باورند که یگانگی ایتالیا با کنگره وین در سال ۱۸۱۵ میلادی آغاز شد، و با تأسیس پادشاهی ایتالیا در ۱۸۶۱، و سپس تغییر پایتخت به رُم در ۱۸۷۱، خاتمه یافت.
پیش‌زمینه > تجزیهٔ سرزمین‌های ایتالیایی

سرزمین‌های ایتالیایی در پی سقوط امپراتوری روم غربی به حکومت‌های فئودالی تجزیه شدند، که در رأس هریک از آنان یک شهریار قرار داشت.
پیش‌زمینه > دوران ناپلئون

گرچه زمینهٔ اجتماعی و فکری ملی‌گرایی در این نواحی به قرن هجدهم بازمی‌گردد، بیداری ملی و برانگیخته‌شدن احساسات ضدخارجی در این نواحی با فتوحات ناپلئون آغاز شد. ناپلئون در ۱۸ می ۱۸۰۴ خود را امپراتور فرانسه خواند، و یک سال بعد در ۱۷ مارس ۱۸۰۵ عنوان پادشاهی ایتالیا را به آن افزود. با سقوط ناپلئون در ۱۸۱۵ و بنابر تصمیمات کنگره وین، سرزمین‌های ایتالیایی بین قدرت‌های اروپایی؛ و به‌ویژه شهریاران اتریشی، تقسیم شدند.
قیام‌های مردمی

اولین قیام مردمی ایتالیا در ۱۸۰۷ و در دوران حکومت ناپلئون بود که انجمن سری کاربوناری شورشی برای مقابله با حکومت فرانسوی‌ها انجام دادند. این انجمن در ۱۸۲۰ نیز با همکاری انجمن سری فراماسونری پس از انتشار قانون اساسی ایتالیا، راه‌پیمایی‌هایی علیه حاکمان اتریشی انجام دادند؛ که از سوی نیروهای اتریشی سرکوب شدند.
در دهه ۱۸۳۰ نیز شورش‌های پرشماری در نواحی مختلف ایتالیا شکل گرفت؛ که با آنکه سرکوب می‌شد، به‌تدریج برنامه‌های مشترک را به هم پیوند می‌داد. یکی از کسانی که نقش مهمی در هماهنگی این شورش‌ها داشتند، جوزپه ماتزینی بود. ماتزینی، مؤسس انجمن سری ایتالیای جوان بود، و هدف خود را برقراری رژیم جمهوری و اتحاد ایتالیا اعلام کرده بود.
انقلاب وین ۱۸۴۸، که موجب برکناری مترنیخ شد، جایگاه اتریش را چنان تضعیف کرد که این کشور دیگر نتوانست جنبش‌های ملی ایتالیایی‌ها را به‌راحتی سرکوب کند.
فرایند اتحاد > پادشاهی ساردنی

پادشاهی ساردنی که قانون اساسی ایتالیا را پذیرفته و با پرچم سه رنگ ایتالیا به کانون احساسات ملی و زمینه‌ساز اتحاد ایتالیا تبدیل شد. پادشاه ساردنی، ویکتور امانوئل دوم به همراه وزیرش کاوور وحدت ایتالیا را در برنامه خود قرار دادند. کاوور در ۱۸۵۷ با تأسیس جمعیت وحدت ملی میان طرفداران وحدت ایتالیا در تبعید و داخل ارتباط برقرار کرد و توانست سرنوشت ایتالیا را به سرنوشت اروپا گره بزند. از این تاریخ نهضت اتحاد ایتالیا که تا آن زمان تحت آرمان‌گرایی ماتزینی قرار داشت تحت هدایت واقع‌بینانه کاوور قرار گرفت.
شرکت ساردنی در جنگ کریمه به همراه فرانسه و بریتانیا با آنکه برای ساردنی فایده عملی نداشت موجب شرکت این کشور در کنگره پاریس و قرارگرفتن در صف کشورهای لیبرال شد. کاوور برای عملی‌کردن وحدت ایتالیا به پشتیبانی بریتانیا و فرانسه امیدوار بود. با دانستن اینکه پشتیبانی بریتانیا از شکل سیاسی فراتر نخواهد رفت، کاوور به کمک نظامی فرانسه چشم دوخت و ناپلئون سوم را مناسب‌ترین پشتیبان یافت.