stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
رابرت ایمبری
قتل رابرت ایمبری

در اوایل سال ۱۹۲۴، چندین بار خشونت ضد بهائی در تهران رخ داد. صبح روز ۱۸ ژوئیه (جمعه ۲۷ تیر ۱۳۰۳)، ایمبری برای بازدید از سقاخانه‌ای در بازار تهران که گفته می‌شد مردی بینایی خود را به دلیل هتک حرمت به آن از دست داده بود و پس از توبه مجدد بازستانده بود، رفت. همراه او ملوین سیمور، یک آمریکایی بود که در کنسولگری در حبس خانگی به سر می‌برد.
به محض رسیدن ایمبری به چاه، شخصی فریاد زد که آنها بهایی هستند. دیگری آنها را به مسموم کردن چاه متهم کرد. جمعیتی به سرعت جمع شدند و ایمبری و سیمور را که توانستند با کالسکه خود فرار کنند، تعقیب کردند. کمی بعد، کالسکه محاصره شد و آنان از کالسکه بیرون کشیده شدند و توسط جمعیت مورد ضرب و شتم قرار گرفتند. در نهایت پلیس وارد عمل شد و ایمبری و سیمور را به بیمارستان بردند. اندکی بعد، اوباش به بیمارستان حمله کردند و دوباره به ایمبری حمله کردند. او در ساعت ۱۵ همان روز درگذشت.
بررسی‌های پس از قتل

بلافاصله، سوءظن‌ها دربارهٔ انگیزهٔ سیاسی قتل ایمبری متوجه رضاخان شد. برخی از مهاجمان از اعضای یکی از هنگ‌های قزاق ایران بودند. رضاخان ابتدا فرمانده این بریگاد بود و سپس پس از کودتا، به عنوان فرمانده کل ارتش منصوب شد.
ساعاتی پس از مرگ ایمبری، رضاخان که در آن زمان نخست‌وزیر و وزیر جنگ بود، حکومت نظامی اعلام کرد و از این قتل به‌عنوان بهانه‌ای برای تحکیم قدرت خود بهره برد. به گفتهٔ سرگرد شرمن مایلز، افسر ستاد کل ارتش ایالات متحده که برای تحقیق به تهران اعزام شده بود، این قتل عمدی بوده است. مایلز نتیجه گرفت که شورش ضد بهایی در تهران، از سوی دولت ایران سازمان‌دهی شده بود تا به مرگ یک خارجی منجر شود. رضاخان می‌خواست یک خارجی کشته شود تا بتواند حکومت نظامی اعلام کند و نفوذ روحانیان را محدود سازد.
وزارت خارجه آمریکا و به ویژه کنسولگری در تهران تلاش کردند تا مجرمان را به دست عدالت بسپارند. با این حال، هنگامی که سه نفر (دو نوجوان و یک سرباز ارتش) اعدام شدند، مقامات آمریکایی معتقد بودند که عدالت انجام نشده است. دولت آمریکا بر دریافت خون‌بها اصرار می‌ورزید. بیوهٔ ایمبری، کاترین، مبلغ ۶۰ هزار دلار دریافت کرد. او از این میزان اظهار نارضایتی کرده و دو برابر آن را درخواست کرده بود. در همین حال، همسر ایمبری به دنبال غرامت کافی برای مرگ شوهرش بود. این نبرد حقوقی که بیش از ۲۵ سال به طول انجامید، در سال ۱۹۵۰ به نتیجه رسید و غرامت ۷۰۰۰۰ دلاری که ایران به ایالات متحده پرداخت کرده بود در صندوقی برای آموزش دانشجویان خارجی جمع شد.
ملوین سیمور، ۳ هزار دلار دریافت کرد که برای حقوق از دست داده و هزینهٔ بازگشت او به آمریکا هم مکفی نبود. ناو یو اس اس ترنتون برای بازگرداندن جسد ایمبری به واشینگتن، به ایران فرستاده شد. هزینهٔ ناو ۱۱۰ هزار دلار بود که از سوی دولت ایران پرداخت شد. کاردار سفارت آمریکا، والاس موری، پیشنهاد کرد که این مبلغ صرف ایجاد بورسی تحصیلی برای دانشجویان ایرانی در آمریکا بشود. این طرح مورد استقبال وزارت امور خارجه آمریکا قرار گرفت و در نهایت در سال ۱۳۲۹ به مرحلهٔ اجرا رسید.
جسد و آرامگاه

ایمبری در ۱۹ ژوئیه ۱۹۲۴ در تهران به خاک سپرده شد جسد ایمبری بعداً با یک ناو آمریکایی به آمریکا فرستاده شد جسد در ۲۷ سپتامبر ۱۹۲۴ وارد ایالات متحده شد. از جمله افراد برجسته ای که در مراسم تشییع جنازه او در واشینگتن دی سی شرکت کرد، رئیس‌جمهور وقت آمریکا، کالوین کولیج بود. ایمبری در گورستان ملی آرلینگتون در ویرجینیا به خاک سپرده شدند.
برای مطالعهٔ بیشتر

«Robert Whitney Imbrie (1883 - 1924) - Find A Grave Memorial».
«Robert Whitney Imbrie - Arlington National Cemetery».
«روابط واشینگتن - تهران؛ از آمدن میلسپو تا قتل ماژور ایمبری (بخش هشتم)». رادیو فردا.
جنگ نفت و نفوذ آمریکا و انگلستان درخاورمیانه
چرا حادثهٔ قتل ماژور ایمبری از سوی تاریخ‌نویسان واکاوی نشد؟|وب‌سایت ایبنا
آغاز سلسله قاجار PDF
پایان سلسله قاجار PDF
تاریخ ایران از زمان باستان تا امروز، ا.آ. گرانتوسکی - م.آ. داندامایو، ایوانف، مترجم، کیخسرو کشاورزی، ناشر: مروارید ۱۳۸۵
ایوانف، م. س، تاریخ نوین ایران، ترجمهٔ هوشنگ تیزابی، حسن قائم پناه، ۱۳۵۶
سنگ قبر ایمبری در گورستان ملی آرلینگتون
میبد

برای دیگر کاربردها، میبد (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| میبد | میبد |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: یزد
شهرستان: میبد
بخش: مرکزی بخش بفروئیه بخش ندوشن
نام(های) پیشین: میبدار، مهربُد، میبُت
مردم: مردم
جمعیت: ۸۰٬۷۱۲ نفر (۱۳۹۵)
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
ارتفاع: ۱۲۳۴ متر از سطح دریا
آب‌وهوا: آب‌وهوا
میانگین بارش سالانه: ۵۱٫۴ میلی‌متر
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
شهردار: مجید بهارستانی (از ۱۴ مهر ۱۴۰۰ تاکنون)
شناسهٔ ملی خودرو:  ایران۶۴ د ن
  میبد  روی نقشه ایران ۳۲°۱۴′۴۴″شمالی ۵۴°۰۰′۵۶″شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۲۴۵۶۱۹۶۷°شمالی ۵۴٫۰۱۵۴۴۱۶۷°شرقی﻿ / 32.24561967; 54.01544167   :   میبد  روی نقشه ایران ۳۲°۱۴′۴۴″شمالی ۵۴°۰۰′۵۶″شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۲۴۵۶۱۹۶۷°شمالی ۵۴٫۰۱۵۴۴۱۶۷°شرقی﻿ / 32.24561967; 54.01544167   
 :  
مِیبُد مرکز شهرستان میبد در شمال استان یزد است. بنابر پاره‌ای از شواهد، میبد به عنوان یکی از نخستین مناطق یکجانشینی در مرکز ایران به‌شمار می‌رود. این شهر در ۵ آذر ۱۳۹۷ به عنوان شهر جهانی زیلو انتخاب شد و از میبد به عنوان شهر زیلو یاد می‌شود. با مصوبه هیئت وزیران فرمانداری این شهرستان از مرداد ۱۴۰۳ به فرمانداری ویژه ارتقاء یافت.
پیشینه

میبد شهری دارای پیشینه‌ای چند هزار ساله است که دومین مرکز شهری و تجاری استان یزد محسوب می‌شود و به واسطهٔ بافت تاریخی ارزشمند خود در بسیاری از نقاط شهر در فهرست آثار تاریخی ایران به ثبت رسیده است.
میبد یکی از کانون‌های اولیهٔ یکجانشینی در ایران است که در واحهٔ پهناور یزد واقع شده است. روزگاری در کنار دریای ساوه قرار داشته است که از ساوه تا حاجی‌آباد نمک کشیده شده بود و ساکنان آن از طریق این دریاچه رفت‌وآمد می‌کردند. (شهرهای ایران، پیکولوسکایا)
دلایل متعددی را می‌توان نام برد که میبد و به ویژه نارین قلعهٔ آن بیش از مناطق دیگر یزد، مسکون شده و نخستین نقطهٔ یکجانشینی در این ناحیه بوده است.
جعفری، نخستین تاریخ‌نگار یزدی سدهٔ هشتم در مورد بنای نارین قلعه حکایت اسطوره‌ای و افسانه‌ای عنوان می‌نمایند که نشانگر آن است که حتی در آن زمان هم عامه و خاص از دیرینه بودن این مکان آگاه بوده‌اند. وی می‌گوید که سلیمان نبی نارین قلعه را برای اختفای دفینه و گنج خود ایجاد نمود. نقش نگاره‌ای که اخیراً در همین مکان بر روی پاره‌سفال پیدا شده است، نشانگر واقعیت‌های بسیاری است. نقش نیمه انسان–نیمه حیوان حک شده بر این سفال شبیه همان نقش نگاره‌ای است که در تمدن هزارهٔ سوم پیش از میلاد عیلامی‌ها است. قابل بیان است افراد این منطقه از دیرباز تاکنون یکتاپرست بوده‌اند. (تاریخ عیلام، شیرین بیانی) نارین قلعه میبد در سده‌های اولیهٔ اسلامی هم از عظمت و اهمیت زیادی برخوردار بوده و از قلاع غیرقابل نفوذ برای دشمنان بوده است که از داخل قلعه راه‌های زیر زمینی به کل شهر برای تأمین آب و غذا وجود دارد که از دلایل مهمی بوده است که تاکنون توسط هیچ‌کدام از دشمنان فتح نشده است.
این شهرستان قدمتی ۷۰۰۰ ساله دارد. در زمان خاندان مظفرالدین میبدی این شهر به عنوان پایتخت سلسله مظفریان انتخاب شده و در مدت نزدیک به یک قرن گستره حکومتشان تا کاشان و ری و اراک و فارس و لرستان و یزد و کرمان کشید تا اینکه با حمله تیمور به ایران آخرین فرمانروای این سلسله که شاه شجاع نام داشت و شیراز به عنوان پایتختش بود قهرمانانه جنگید اما نتوانست تیمور را شکست دهد. در زمان قاجار به عنوان یکی از یکصد و ده ولایت ایران شناخته می‌شد و سپس با تقسیمات جدید بنام بلوک میبد مشهور بود.
جغرافیا و اقلیم

مخوف‌ترین کویرهای جهان در داخل لگن بزرگ و بستهٔ فلات ایران واقع شده‌اند، که دشت رسوبی و پر دامنهٔ یزد، یکی از حوضه‌های شاخص جغرافیایی آن است. گسترهٔ این دشت از دامنه‌های شیرکوه در جنوب آغاز می‌شود و با شیب ملایمی تا کویر سیاه‌کوه در شمال، در مسافتی بیش از یکصد کیلومتر ادامه می‌یابد. شهر میبد در بخش میانی این دشت واقع است. به‌طور کلی رشته‌کوه‌هایی که دور تا دور فلات مرکزی را دربرگرفته است سبب‌شده که دامنه‌های خارجی فلات، از رطوبت بیشتری برخوردار بوده و دامنه‌های داخلی آن خشک باشد؛ بنابراین کمبود نزولات جوی و آفتاب داغ آسمان صاف ایران، زندگی تب‌آلودی را در حاشیهٔ کویر به وجود آورده است.
میبد در ۵۴ درجه و ۲ دقیقه و ۱۰ ثانیه طول جغرافیایی و ۳۲ درجه و ۱۴ دقیقه و ۴ ثانیه عرض جغرافیایی واقع بوده و ارتفاع متوسط آن از سطح دریا ۱٬۰۳۴ متر است. شهر میبد در شمال غرب شهر یزد، کنار جادهٔ تهران-بندرعباس و راه‌آهن تهران به کرمان و در حاشیهٔ کویر مرکزی ایران قرار دارد. اراضی خاوری آن دشت و هموار است و از سوی غرب به کوهپایه و ارتفاعات جنوبی عقدا منتهی می‌گردد. شهرهای یزد، اشکذر و اردکان به ترتیب همسایگان جنوب شرق، جنوب و شمال این شهرستان هستند.
مساحت کل شهر میبد بر اساس طرح هادی، ۵٫۱۹ کیلومتر مربع (۱٬۹۵۲ هکتار) است که از این اراضی بخش‌های کشاورزی و باغات ۲۸۲ هکتار، اراضی مسکونی ۲۶۲ هکتار، موات و بایر ۴۵۲ هکتار است. بررسی میبد و نحوهٔ استقرار آن نشان می‌دهد که توپوگرافی، آب‌های تحت‌الارضی و استخراج آب (قنات) در شکل‌گیری شهر نقش مهمی داشته است. میبد در کنار مسیل رودخانه‌های قدیمی و در جوار راه قدیمی ری به کرمان به صورت مجتمع‌های زیستی اولیه شکل گرفته است. این شهر بر روی شیب طبیعی که از جنوب به شمال بوده قرار دارد. این شیب به صورتی است که روستای رکن‌آباد در جنوب شهر حدود ۲۰ متر بلندتر از روستای عشرت‌آباد در شمال شهر است.
مشاهیر میبد

ابوالفضل رشیدالدین میبدی شاعر و مفسر قرآن ششم هجری
امیر مبارزالدین
محمد ابراهیم اعرافی
علیرضا اعرافی عضو شورای نگهبان امام جمعه موقت قم
عبدالکریم حائری یزدی بنیانگذار حوزهٔ علمیهٔ قم
محمد علی اسلامی ندوشن شاعر معاصر
قاضی میر حسین فقیه مذهب شافعی
مهدی حائری مهرجردی فیلسوف اسلامی
سید جلیل میرمحمدی میبدی عضو هیئت رئیسه مجلس دوازدهم
صنعت

شهرستان میبد با دارا بودن بیش از صد واحد صنعتی نقش به سزایی در توسعه و اقتصاد منطقه و استان دارد به طوری که بیش از ۲۵ درصد از سرامیک و کاشی کشور در این شهرستان تولید می‌شود از دیگر کارخانه‌های این شهرستان می‌توان به لعاب، فولاد اشاره کرد.
آموزش عالی > دانشگاه

شهرستان میبد از سال ۱۳۷۴ دارای یک دانشگاه جامع دولتی به نام دانشگاه میبد است که دارای سه دانشکده الهیات، علوم انسانی و فنی مهندسی است. میبدیان تقریباً هر ساله از نظر ضریب پذیرش در کنکور سراسری دانشگاه‌ها رتبهٔ اول کشور را احراز کرده‌اند. آمار، رقم پذیرش ۵٫۱۶ درصد را به ما نشان می‌دهد. میبد دارای چندین واحد آموزش عالی از جمله دانشگاه میبد، دانشگاه آزاد دانشگاه پیام نور، دانشکده علوم قرانی، دانشکده‌های فنی خواهران و برادران و علمی کاربردی و … است که نزدیک به ۹٬۰۰۰ دانشجو در آن‌ها مشغول به تحصیل می‌باشند.
دانشگاه میبد
دانشگاه آزاد اسلامی واحد میبد
دانشگاه پیام نور واحد میبد
دانشکده علوم قرآنی میبد
دانشکده فنی و حرفه ای دختران میبد
دانشکده فنی و حرفه ای پسران میبد
دانشگاه علمی کاربردی واحد میبد
آموزش عالی > حوزهٔ علمیهٔ میبد

از دوران قدیم و با ظهور اسلام، ایجاد قرائت‌خانه و مدرسهٔ علمیه در کنار ساختمان مساجد معمول گردید ولی از وجود یا عدم این مدارس در شهرستان میبد اطلاع دقیقی در دست نیست؛ تقریباً از نخستین مدرسهٔ علمیهٔ شناخته‌شده در میبد، بقایای یک باب ساختمان است که با قدمت ۷۰۰ ساله در حوالی مسجد جامع میبد به جا مانده است و طبق قرائن موجود طلاب زیادی از نقاط مختلف از قبیل کرمان و پاکستان و افغانستان و هند در آن مشغول به تحصیل بوده‌اند و بعدها به دلایل نامعلوم مخروبه و تعطیل گردیده است.
نخستین مدرسهٔ علمیهٔ نو با حمایت و پشتیبانی محمد صدوقی و شیخ محمد ابراهیم اعرافی و با همت و پشتکار و پیگیری‌های مصرانهٔ سید اسدالله امامی و با اخذ مجوز از سید روح‌الله خمینی در نجف اشرف، تأسیس و با نام حجه ابن الحسن العسکری احداث و از سال تحصیلی ۵۴–۱۳۵۳ آغاز به پذیرش طلبه نمود.
لازم است ذکر شود مسئول این حوزه هم‌اکنون علیرضا اعرافی رئیس جامعة المصطفی العالمیه و عضو جامعهٔ مدرسین حوزهٔ علمیهٔ قم است.
آموزش عالی > حوزهٔ علمیهٔ میبد > معاونت فناوری اطلاعات

حوزهٔ علمیهٔ میبد با راه‌اندازی چند پایگاه عملاً با ایجاد معاونت فناوری اطلاعات پا به عرصهٔ اطلاع‌رسانی دیجیتال گذاشت. این حوزه با راه‌اندازی پایگاه‌های اقماری سعی در گسترش فرهنگ اسلامی نموده و نیز لازم است ذکر شود مدیر ارشد این پایگاه‌ها دانش‌آموخته آن حوزه است. از جمله این پایگاه‌ها می‌توان به پایگاه تخصصی قرآن‌شناسی حوزهٔ علمیهٔ میبد اشاره نمود که در چهارمین نمایشگاه بین‌المللی رسانه‌های دیجیتال حضور پر رنگی داشت.
نارین‌قلعه

مقالهٔ اصلی: نارین قلعه
مطالب تاریخ جدید یزد که در تاریخ یزد و جامع مفیدی هم با تفاوت‌های مختصر دیده می‌شود، حکایت از قدمت قلعه دارد. مشاهدهٔ قلعه و مخصوصاً خشت‌های قطور و بزرگ آن خود نیز موید کهنگی آن است.
امروزه در محل، قلعهٔ موجود را با نسبت «دالان» نمی‌خوانند و نامی است که متروک شده است. این تسمیهٔ قدیم باید مأخوذ از «دال» باشد که نام مرغان بزرگ شکاری از نوع عقاب است. نظیر این اسم به شکل «دالدون» بر کوهی در نزدیک میمند شهر بابک گفته می‌شود.
اهمیت قلعهٔ میبد مربوط به عهد سلاطین آل‌مظفر است که در عمران و آبادی میبد کوشا بودند و قلعهٔ آنجا پناهگاه محلی آنان بود و بنابر قول مؤلف تاریخ جدید یزد، محمد بن مظفر در سال ۷۳۷ «خزینه‌ای که در یزد بود تصرف کرد و لشکر را مرسوم داد و قلعهٔ دالان میبد را عمارت کرد و خندق دور کرد.»
بقایای کنونی قلعهٔ میبد، با وجود خرابی‌هایی که به مرور روزگار بر آن روی آورده دیدنی است و متأسفانه در این سال‌ها به سبب ایجاد خیابان، قسمتی از آن خراب و تسطیح شده است.
قسمت‌های مختلف قلعه بر سطح تپه‌ای در چهار طبقه قرار دارد و هر طبقه بر طبقهٔ دیگر اشراف دارد. بنای ارگ آن در مرتفع‌ترین نقطهٔ تپه واقع شده است و یک طبقه هم در قسمت زیر قرار که اتاقک‌های کنده شده در دل خاک است از نوع بوکن یا بوکنه. اطراف قلعه، خندق عظیمی بوده که بعضی قسمت‌های آن به باغ تبدیل شده است.
سرچشمه و بخشگاه آب قنات

برای کاروانیانی که از پهنهٔ بیابان می‌رسیدند، آب نخستین و مهم‌ترین نیاز بوده است و سامان‌دهندگان راه‌ها ناگزیر بوده‌اند به هر طریق ممکن، آب مورد نیاز منزل‌های کاروانی را تأمین کنند یا ایستگاه‌ها را در آبگاه‌های پایدار بنا سازند. با این حساب، وجود سرچشمهٔ کاریز خوش آب «کثنوا» عنصر اصلی و اولیهٔ شکل‌گیری این سامانهٔ کاروانی در این نقطه بوده است.
برج و بارو و دروازهٔ شارستان

بخشی از برج و بارو و خندق‌ها و نیز دروازهٔ غربی شارستان قدیم میبد، درست در ضلع شرقی ایستگاه کاروانی و چسبیده به آن، دیده می‌شود. این همسایگی بسیار نزدیک با شهر و امکان برخورداری‌های گوناگون از آن در دنیای پر بیم و هراس قدیم، موقعیتی بسیار ویژه برای این ایستگاه به‌شمار می‌آمده است؛ بنابراین امتیازها، سامانهٔ کاروانی میبد طی سده‌های گذشته همواره پایداری و توسعه یافته است.
سلطان رشید (سلطون رشید)

در نزدیکی و روبروی نارین‌قلعه، یک بنای قدیمی قرار دارد که بنا به اظهار مردم محل، آرامگاهی بوده که به احتمال زیاد آرامگاه ابوالفضل رشیدالدین میبدی مفسر و مترجم بزرگ قران در سده ششم هجری بوده است سنگ قبری منتسب به دختر وی فاطمه در این محل یافت شده است. همین قسمت بازمانده شباهت تام و تمام به چند بقعهٔ تاریخی و مرتفع یزد و ابرقو و مروست دارد که همهٔ مزار بزرگان و از آثار سده‌های هفتم و هشتم هجری است. بلندی بدنهٔ باقی‌مانده که قسمت سردر ورودی است، هشت متر بوده است و از قسمت داخل سفیدکاری بوده و مختصری از تزیینات و رنگ‌آمیزی قدیم آن نیز باقی است.
هنرهای سنتی در میبد > سفالگری

سفال‌گری و سرامیک‌سازی امروزه یکی از پیشه‌های اصلی مردم در میبد است که از پشتوانهٔ فرهنگی و تاریخ پربار آن حکایت دارد. بررسی‌ها نشان از قدمت هزاران سالهٔ هنر سفالگری در میبد دارد. در سازماندهی فضاهای شارستان، کارگاه‌های سفالگری در محلهٔ بالا و در کنار خانه‌های سفالگران جای داده شده و قرن‌های متمادی در این محله مستقر بوده‌اند. در اوایل قرن اخیر تعدادی از کارگاه‌های سفالگری به بیرون دروازه شهر منتقل گردید. به تدریج سایر کارگاه‌ها نیز به خارج از شهر انتقال یافت و مجموعهٔ تازه‌ای ساخته شد.
در سال‌های ۱۳۵۶ و ۱۳۵۷ یک جابه‌جایی تازه صورت گرفت و کارگاه‌ها در مجموعهٔ نوبنیاد ادارهٔ صنایع دستی استقرار یافتند. هم‌اکنون کارگاه‌های متنوع صنایع سفال و سرامیک میبد در این محوطه گرد آمده‌اند.
نقاشی با رنگ‌های آبی و سبز بر زمینه سفید رنگ بدنه این ظروف، نشانهٔ خاص سفال میبد است.
در گذشتهٔ نه چندان دور سفال در زندگی مردم میبد کاربردهایی از این قبیل داشته است. ظروف منازل مثل کوزه و سبو، تپو، دیگ و دیزی، کاسه، گاودوشه، ظروف لعاب دار مثل بشقاب، قندان، لیوان، دوری و…
در معماری برای فرش حیاط، پوشش بامها، ساخت بدنه بادگیرها، تزیین سردرها، سبک‌سازی بام‌ها آبروها و…
از طرح‌های معروف سفال‌های میبدی که هم‌اکنون هم رواج دارد می‌توان از خورشید خانم، ماهی، مرغی، شطرنجی شویدی و… نام برد.
هنرهای سنتی در میبد > زیلوبافی

از هنرها و صنایع دستی خاص منطقه میبد می‌توان به نوعی زیلو که از نظر طرح و شکل، خاص منطقه است نام برد. کاربرد زیلو با توجه به اقلیم گرم و پر گرد و خاک منطقه تدبیر
مناسبی بوده است. امروزه این صنعت که تا چندی پیش از مشاغل عده کثیری از مردم میبد بوده است تقریباً به فراموشی سپرده شده و افراد انگشت شماری را می‌توان پیدا کرد که به این حرفه مشغول باشند.
از سنتهای حسنه مردم وقف و سفارش بافت زیلو برای اماکن مقدس، همچون مساجد و بقاع متبرکه بوده است که در موزه واقع در مجموعه رباط شاه عباسی تعدادی از این بافته‌ها در معرض نمایش عمومی قرار داده شده است. از جمله این زیلوها می‌توان به یکی از نمونه‌های زیبایی که متعلق به مسجد جامع میبد است اشاره کرد. در حاشیه این زیلو تاریخ ۸۰۸ هـ. ق آمده است و ابعاد آن (۱۴/۳ * ۴۰/۷ متر) است.
رنگ‌های معمول استفاده شده در بافت زیلوها رنگ‌های آبی و سفید است. نقش‌های متداول این زیلوها معمولاً سجاده‌ای، چلیپایی، و نقش سرو است.
زیلو در سال ۱۳۹۷ به نام میبد در فهرست میراث جهانی جای گرفت و میبد شهر زیلو گردید
اماکن دیدنی

نارین قلعه
برج کبوتر خانه
کاروانسرای شاه عباسی میبد
یخچال میبد
چاپارخانه میبد
مسجد جامع میبد و گنبد امام حسن
مسجد جامع فیروزآباد
مسجد جامع بفروئیه
مسجد جامع ندوشن
امامزاده خدیجه خاتون
آرامگاه پیر چراغ
امامزاده سید صدرالدین قنبر
امامزاده میر شمس الحق
قلعه مهرجرد
قلعه بارجین
قلعه بشنیغان
قلعه رکن آباد
سنگاب نیوک_علویه
غار نباتی ندوشن
قلعه سپیده ندوشن
مسجدجامع ندوشن
خانه برونی
آسیاب آبی یخدان
تصویری از سقف هشتی ورودی کاروانسرای شاه عباسی میبد، استان یزد، ایران
نارین‌قلعه
نمایی از قلعه نارین
اداره کل اطلاعات (سوریه)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
إِدَارَةُ الْمُخَابَرَاتِ الْعَامَّةِ: إِدَارَةُ الْمُخَابَرَاتِ الْعَامَّةِ
دید کلی سازمان: دید کلی سازمان
بنیان‌گذاری: ۱۹۴۵؛ ۸۰ سال پیش (۱۹۴۵-خطا: زمان نامعتبر}}) (DGS ۱۹۴۵–۱۹۵۸) (GIS ۱۹۵۸–۱۹۶۱) (ISFC ۱۹۶۱–۱۹۷۱) (GID ۱۹۷۱–۲۰۲۴)
برچینش: ۸ دسامبر ۲۰۲۴ (دفاکتو) ۲۹ ژانویه ۲۰۲۵ (دوژور)
سازمان پسین: اداره اطلاعات عمومی
حوزهٔ قدرت: دولت سوریه
ستاد: کفر سوسه، دمشق، سوریه ۳۳°۳۱′۱۳″ شمالی ۳۶°۱۸′۴۲″ شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۵۲۰۲۸°شمالی ۳۶٫۳۱۱۶۷°شرقی﻿ / 33.52028; 36.31167
سازمان‌های اجرایی: حسام لوقا (۲۰۱۹–۲۰۲۴)، رئیس اکرم علی محمد (۲۰۱۹–۲۰۲۱)، معاون رئیس
سازمان بالادست: وزارت کشور
اداره کل اطلاعات (عربی: إِدَارَةُ الْمُخَابَرَاتِ الْعَامَّةِ) که به نام اداره کل امنیت یا GID سوریه نیز شناخته می‌شد، مهم‌ترین سازمان اطلاعاتی غیرنظامی سوریه بعثی بود و نقش مهمی را در سرکوب مخالفان داخلی ایفا می‌کرد. اداره کل اطلاعات، وظیفه نظارت بر مردم سوریه، هدایت و مدیریت اطلاعات خارجی و نظارت بر فعالیت‌ها در لبنان را نیز برعهده داشت.
ساختار

اداره کل اطلاعات، زیر نظر وزارت کشور ادارهو به سه شاخه تقسیم می‌شد:
بخش امنیت داخلی (شعبه ۲۵۱)
بخش امنیت خارجی
بخش امور فلسطین
بخش امنیت داخلی، وظیفه جاسوسی و نظارت بر مردم را بر عهده داشت. بخش امنیت خارجی، مسئول کارهای اطلاعاتی خارجی و بخش فلسطینی، مسئول نظارت بر فعالیت‌های گروه‌های فلسطینی در سوریه و لبنان بود.
هشام اختیار در سال ۲۰۰۱ به جای علی حمود که وزیر کشور شد، ریاست این اداره را عهده‌دار شد. ژنرال اختیار از نزدیکان به برادر همسر فقید بشار اسد، آصف شوکت بود. در اواخر قرن بیستم، ژنرال علی حوری رئیس اداره کل امنیت بود. در آن زمان، این اداره، رقیب اداره امنیت سیاسی محسوب می‌شد. ژنرال غازی کنعان احتمالاً در اواخر قرن بیستم ریاست امنیت بین‌المللی این اداره را بر عهده داشت.
رئیس‌جمهور بشار اسد در ژوئن ۲۰۰۵ ژنرال علی مملوک را به عنوان رئیس اداره کل امنیت منصوب کرد. شش سال بعد در آوریل ۲۰۱۱، دولت آمریکا تحریم‌هایی را علیه علی مملوک اعمال کرد و گفت که او مسئول نقض حقوق بشر از جمله استفاده از خشونت علیه غیرنظامیان بوده است. اداره او مخالفان داخلی را سرکوب کرده بود، شهروندان را زیر نظر داشت و در اقدامات دولت سوریه در درعا که در آن معترضان توسط سرویس‌های امنیتی سوریه کشته شدند، شرکت داشت. ماه بعد، اتحادیه اروپا نیز تحریم‌هایی را علیه علی مملوک اعمال کرد و گفت که او در تلاش برای سرکوب معترضان ضد دولتی دست داشته است. گفته می‌شد او که سنی است، با همه سازمان‌های اطلاعاتی سوریه رابطه خوبی داشت. روسای اطلاعات نیروی هوایی و اداره امنیت سیاسی زمانی دستیاران او بودند. او از نزدیکان و معتمدان بشار اسد بود.
مار کل

| مار کُل | مار کُل |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹۸۱ (۴۳–۴۴ سال) بارسلون، اسپانیا
ملیت: اسپانیایی
پیشه(ها): کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس
مار کُل (اسپانیایی: Mar Coll‎؛ زادهٔ ۱۹۸۱ میلادی) کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل اسپانیا است. او دانش‌آموختهٔ رشتهٔ فیلم‌سازی در «مدرسه سینما و علوم سمعی-بصری کاتالونیا» است. یکی از فیلم‌های او در سال ۲۰۰۹ نامزد جایزهٔ بهترین کارگردانی، بهترین بازیگر زن و بهترین بازیگر مرد در جشنواره فیلم‌های اسپانیایی مالاگا شد. خودش نیز در همان سال برندهٔ جایزهٔ گویای بهترین کارگردان جدید شد. او همچنین ۳ جایزه گائودی هم دریافت کرده است.
آناهیتا نعمتی

با آناهیتا همتی اشتباه نشود.
| آناهیتا نعمتی | آناهیتا نعمتی |
| --- | --- |
نعمتی در سال ۲۰۱۷: نعمتی در سال ۲۰۱۷
زادهٔ: ۲۰ تیر ۱۳۵۶ ‏(۴۷ سال) شاهرود، ایران
ملیت: ایرانی
دیگر نام‌ها: آنا نعمتی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۳۷۷–اکنون
همسر(ها): ابوالفضل پورعرب (جداشده) حمید شهابی (جداشده)
وبگاه: www.annanemati.com
آناهیتا نعمتی (زادهٔ ۲۰ تیر ۱۳۵۶ در شاهرود)، همچنین معروف به آنا نعمتی، هنرپیشه تئاتر، سینما و تلویزیون ایران است.
زندگی‌نامه

آناهیتا نعمتی، بازی در سینما را در سال ۱۳۷۵ آغاز کرد. وی، پس از گذراندن دوره بازیگری، زیر نظر حمید سمندریان، برای اولین بار، در نقش کوتاهی در فیلم «هیوا» (رسول ملاقلی‌پور، ۱۳۷۵) ظاهر شد. اما با بازی در مجموعه تلویزیونی پرطرفدار «مسافر» بود که به شهرت رسید.
وی، تا پیش از پارک‌وی (فریدون جیرانی، ۱۳۸۵) در سینما با نقش‌های دیگری، مطرح شده بود؛ اما پس از این فیلم، نشان داد که می‌توان برای کارهای سخت‌تر، روی او حساب کرد. نعمتی، در فیلم زن دوم (سیروس الوند)، یکی از نقش‌های اصلی را بر عهده داشت و در یک سکانس، جایی که از بهرام (محمدرضا فروتن) خواست که به او فرصت بدهد، به‌یادماندنی شد. او با فیلم یکی می‌خواد باهات حرف بزنه و ایفای نقش یک مادر شکست‌خورده، وارد مرحله جدیدی از بازیگری شد که تحسین منتقدین را برانگیخت و پس از آن، با بازی در تئاتر و همین‌طور، نقش‌آفرینی در فیلم‌های انارهای نارس، ماحی و عصر یخبندان، سعی کرد تا گزیده‌کار باشد و بیشتر، برای ایفای نقش خوب و متفاوت، صبر کند. او همسر سابق ابوالفضل پورعرب است.
فیلم‌شناسی > سینما

| عنوان فیلم | کارگردان | سال تولید |
| --- | --- | --- |
| آپاندیس | حسین نمازی | ۱۳۹۵ |
| ماحی | داود خیام | ۱۳۹۴ |
| جاودانگی | مهدی فرد قادری | ۱۳۹۴ |
| متولد ۶۵ | مجید توکلی | ۱۳۹۴ |
| عصر یخبندان | مصطفی کیایی | ۱۳۹۳ |
| انارهای نارس | مجیدرضا مصطفوی | ۱۳۹۲ |
| یکی می‌خواد باهات حرف بزنه | منوچهر هادی | ۱۳۹۰ |
| پایان دوم | یعقوب غفاری | ۱۳۸۹ |
| پنهان | مهدی رحمانی | ۱۳۸۹ |
| شیش و بش | بهمن گودرزی | ۱۳۸۹ |
| در امتداد شهر | علی عطشانی | ۱۳۸۹ |
| برف روی شیروانی داغ | محمدهادی کریمی | ۱۳۸۹ |
| پرستوهای عاشق | فریال بهزاد | ۱۳۸۹ |
| یکی از ما دو نفر | تهمینه میلانی | ۱۳۸۹ |
| آل | بهرام بهرامیان | ۱۳۸۸ |
| برخورد خیلی نزدیک | اسماعیل میهن دوست | ۱۳۸۷ |
| دعوت | ابراهیم حاتمی‌کیا | ۱۳۸۷ |
| زن دوم | سیروس الوند | ۱۳۸۶ |
| پارک وی | فریدون جیرانی | ۱۳۸۵ |
| هدف اصلی | قدرت‌الله صلح میرزایی | ۱۳۸۵ |
| سوغات فرنگ | کامران قدکچیان | ۱۳۸۴ |
| پروین | مرتضی هرندی | ۱۳۸۴ |
| شغال (فیلم) | اصغر نصیری | ۱۳۸۴ |
| انتخاب | تورج منصوری | ۱۳۸۳ |
| زندانی ۷۰۷ | حبیب‌الله بهمنی | ۱۳۸۰ |
| دلباخته | خسرو معصومی | ۱۳۷۸ |
| هیوا | رسول ملاقلی‌پور | ۱۳۷۷ |
فیلم‌شناسی > مجموعه تلویزیونی

| سال تولید | عنوان فیلم | کارگردان |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۷۹ | مسافر | سیروس مقدم |
| ۱۳۷۹ | کریم‌خان زند | محمدرضا ورزی |
| ۱۳۸۱ | همراز | سامان مقدم |
| ۱۳۸۲ | پول کثیف | جواد افشار |
| ۱۳۸۳ | سایه آفتاب | محمدرضا آهنج |
| ۱۳۸۸ | خسته‌دلان | سیروس الوند |
| ۱۳۹۱ | کلاه پهلوی | سید ضیاءالدین دری |
| ۱۳۹۴ | جاده قدیم | بهرام بهرامیان |
فیلم‌شناسی > فیلم کوتاه

قضاوت
سکوت
بازتاب یک ذهن ناتمام
مثل همیشه (در نقش یاقوت)
فیلم‌شناسی > تئاتر

چنگیزخان (چیستا یثربی)
مرغ سحر (احمد آسوده)
سیزده (روزبه سجادی حسینی)
نمایشنامه خوانی «ماه در آب» (بهاره مشیری)
جوایز و افتخارات

کاندیدای دریافت جایزه بهترین بازیگر مکمل زن از جشن بزرگ دنیای تصویر برای فیلم «زن دوم»
کاندیدای دریافت جایزه بهترین بازیگر مکمل زن از بیست و هشتمین جشنواره فیلم فجر برای فیلم «آل»
کاندیدای بهترین بازیگر زن برای فیلم «آل» از جشن دنیای تصویر
کاندیدای دریافت جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل زن از بیست و نهمین جشنواره فیلم فجر برای فیلم «برف روی شیروانی داغ»
کاندیدای بهترین بازیگر زن برای فیلم «برف روی شیروانی داغ» از دنیای تصویر
کاندیدای بهترین بازیگر زن برای فیلم «برف روی شیروانی داغ» از جشن منتقدین
کاندیدای بهترین بازیگر مکمل زن به انتخاب نویسندگان و منتقدین سایت سی نت برای بازی در فیلم «برخورد خیلی نزدیک»
کاندیدای بهترین بازیگر نقش اول زن برای فیلم «یکی میخواد باهات حرف بزنه» از سی امین جشنواره فیلم فجر
کاندیدای دریافت جایزه بهترین بازیگر نقش اول زن برای فیلم «انارهای نارس»
دریافت تندیس سینمایی حافظ بهترین بازیگر زن برای فیلم «انارهای نارس»
نعمتی در شانزدهمین جشن حافظ
ازراست همایون ارشادی آنا نعمتی مهتاب کرامتی
در پانزدهمین جشن سینمای ایران سال ۱۳۹۰
یوسدال

مکان
| Ljusdal | Ljusdal |
| --- | --- |
Ljusdal: Ljusdal
Ljusdal: Ljusdal
مختصات: ۶۱°۵۰′ شمالی ۱۶°۰۵′ شرقی﻿ / ﻿۶۱٫۸۳۳°شمالی ۱۶٫۰۸۳°شرقی﻿ / 61.833; 16.083: مختصات: ۶۱°۵۰′ شمالی ۱۶°۰۵′ شرقی﻿ / ﻿۶۱٫۸۳۳°شمالی ۱۶٫۰۸۳°شرقی﻿ / 61.833; 16.083
سوئد: هلسینگلاند
استان: استان یولبوری
شهرداری: Ljusdal Municipality
مساحت: مساحت
 • کل: ۵٫۲۹ کیلومتر مربع (۲٫۰۴ مایل مربع)
جمعیت (31 December 2010): جمعیت (31 December 2010)
 • کل: ۶٬۲۳۰
 • تراکم: ۱٬۱۷۸/کیلومتر مربع (۳۰۵۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
شهر یوسدال (به سوئدی: Ljusdal) در ناحیه شهری یوسدال در کشور سوئد واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۱۱۵۰٫۳۶  نفر است.
زینب پاشا

زینب پاشا
زینب پاشا از جمله زنان مبارز تبریزی است که در مبارزات نهضت تنباکو فعال بوده‌است. او با شرکت کردن در نهضت تحریم توتون و تنباکو [نیازمند منبع] و در گشودن انبارهای محتکران تبریز در زمان قحطی نان پیشگام بوده‌است.