stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سنیاد ایبریچیچ
فوتبال ملی

ایبریچ اولین بار توسط مربی سابقش در ان.کی زاگرب، میرسلاو بلاژویچ به تیم ملی تازه تأسیس بوسنی و هرزگوین دعوت شد. او در هر ۱۲ بازی مقدمانی جام جهانی فوتبال ۲۰۱۰ برای تیم‌اش به میدان رفت (۱۰ بازی گروهی و دو بازی حذفی). او اولین گل ملی‌اش را در بازی دوستانه‌ای در مقابل بلغارستان به ثمر رساند. او در بازی پر گل مقابل استونی که در شهر زنیتسا برگزار شد، هفتمین گل تیم‌اش را به ثمر رساند. سرانجم در ۲۱ ژوئن ۲۰۱۴ از فوتبال ملی خداحافظی کرد.
ایبرو درمحل تمرین تیم ملی فوتبال بوسنی و هرزگوین
یوچبی

مکان
| Uchbay | Uchbay |
| --- | --- |
Uchbay: Uchbay
مختصات: ۴۰°۱۸′۰″ شمالی ۷۲°۴۲′۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۳۰۰۰۰°شمالی ۷۲٫۷۰۰۰۰°شرقی﻿ / 40.30000; 72.70000: مختصات: ۴۰°۱۸′۰″ شمالی ۷۲°۴۲′۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۳۰۰۰۰°شمالی ۷۲٫۷۰۰۰۰°شرقی﻿ / 40.30000; 72.70000
استان: استان اوش
ارتفاع: ۱٬۲۸۶ متر (۴۲۱۹ فوت)
منطقهٔ زمانی: UTC +5
یوچبی (به لاتین: Uchbay) یک منطقهٔ مسکونی در قرقیزستان است که در استان اوش واقع شده‌است.
خصوصیات

یوچبی ۱٬۲۸۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ویلده

مکان در 24px ایالت بوئنوس آیرس, 23x15px|border |alt=|link= آرژانتین
| Wilde | Wilde |
| --- | --- |
WildeLocation in Greater Buenos Aires: WildeLocation in Greater Buenos Aires
مختصات: ۳۴°۴۲′ جنوبی ۵۸°۱۹′ غربی﻿ / ﻿۳۴٫۷۰۰°جنوبی ۵۸٫۳۱۷°غربی﻿ / -34.700; -58.317: مختصات: ۳۴°۴۲′ جنوبی ۵۸°۱۹′ غربی﻿ / ﻿۳۴٫۷۰۰°جنوبی ۵۸٫۳۱۷°غربی﻿ / -34.700; -58.317
ایالت:  ایالت بوئنوس آیرس
Partido: Avellaneda
جمعیت (2001 سرشماری [INDEC]): جمعیت (2001 سرشماری [INDEC])
 • کل: ۶۵٬۸۸۱
کد پستی: B 1875
کد منطقه: + 11
ویلده (به اسپانیایی: Wilde) شهری در کشور آرژانتین، ایالت بوئنوس آیرس است که در سال ۲۰۰۹ میلادی، حدود ۶۵٬۸۸۱ نفر جمعیت داشته است.
یوبیلا

مکان در Baoruco
| Ubilla | Ubilla |
| --- | --- |
Ubilla: Ubilla
مختصات: ۱۸°۲۲′۱۲″ شمالی ۷۱°۱۳′۱۲″ غربی﻿ / ﻿۱۸٫۳۷۰۰۰°شمالی ۷۱٫۲۲۰۰۰°غربی﻿ / 18.37000; -71.22000: مختصات: ۱۸°۲۲′۱۲″ شمالی ۷۱°۱۳′۱۲″ غربی﻿ / ﻿۱۸٫۳۷۰۰۰°شمالی ۷۱٫۲۲۰۰۰°غربی﻿ / 18.37000; -71.22000
استان: Baoruco
جمعیت (2008): جمعیت (2008)
 • کل: ۲٬۱۷۸
یوبیلا (به لاتین: Ubilla) یک زیستگاه انسانی در جمهوری دومینیکن است که در استان بائوروکو واقع شده‌است.
خصوصیات

یوبیلا ۲٬۱۷۸ نفر جمعیت دارد.
لوری لافلین

| لوری لافلین | لوری لافلین |
| --- | --- |
لوری لافلین در فرودگاه بین‌المللی لس‌آنجلس (آگوست ۲۰۱۴ میلادی): لوری لافلین در فرودگاه بین‌المللی لس‌آنجلس (آگوست ۲۰۱۴ میلادی)
زادهٔ: ۲۸ ژوئیهٔ ۱۹۶۴ ‏(۶۰ سال) کویینز، ایالت نیویورک، ایالات متحده آمریکا
ملیت:  آمریکایی
پیشه(ها): هنرپیشه، مانکن
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۱ تا کنون
همسر(ها): مایکل ر. بِرنز (۱۹۹۶–۱۹۸۹) موسیمو جیانولی (از سال ۱۹۹۷)
فرزندان: ۲
لوری لافلین (انگلیسی: Lori Loughlin؛ زادهٔ ۲۸ ژوئیهٔ ۱۹۶۴) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۷۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به بورلی هیلز ۹۰۲۱۰، آمیتی‌ویل سه‌بعدی، ستایشگر پنهانی و سگ‌های پیر اشاره کرد.
سندرم درد میوفاسیال

Medical condition
| Myofascial pain syndrome | Myofascial pain syndrome |
| --- | --- |
تخصص: روماتولوژی، پزشکی فیزیکی و توانبخشی 
طبقه‌بندی و منابع بیرونی: طبقه‌بندی و منابع بیرونی
آی‌سی‌دی-۱۰: M79.1 – درد ماهیچه (excl. myositis)
آی‌سی‌دی-۹-سی‌ام: 729.1 – Myalgia and myositis, unspecified
مدلاین پلاس: DS01042
[ویرایش در ویکی‌داده]: [ویرایش در ویکی‌داده]
سندرم درد میوفاسیال یک بیماری مزمن مربوط به درد می‌باشد. در این بیماری فشار بر روی نقاط حساس در عضلات، سبب درد در قسمت‌های به ظاهر نامربوط بدن می‌شود. به این نوع درد، درد ارجاعی گویند.
کلمه میوفاسیال ترکیبی از دو کلمه "میو" و "فاسیال" است. میو به معنی  عضله و فاسیال به معنی "مربوط به فاسیا" است.
علائم

علائم و نشانه‌های سندرم درد میوفاسیال عبارتنداز:
درد عمیق در عضلات
دردی که ادامه دار باشد یا بدتر شود
گرهی حساس در عضله
مشکلات خواب به دلیل وجود درد
چه موقع به پزشک مراجعه کنیم

اگر دچار درد عضلانی شدید که با گذشت زمان رفع نشد، به پزشک مراجعه کنید. تقریباً همه افراد گاه‌وبیگاه دچار درد عضلانی می‌شوند. اما اگر این درد با وجود استراحت ادامه یابد، به پزشک مراجعه کنید.
دلایل

مناطق حساسی از فیبرهای عضلانی سفت می‌توانند پس از آسیب یا استفاده مفرط از عضلات مناطق حساسی ایجاد کنند. این نواحی حساس، نقاط ماشه‌ای نام دارند. یک نقطه ماشه‌ای در یک عضله می‌تواند سبب کشش و درد در طول عضله شود. اگر این درد ادامه دار باشد یا بدتر شود، پزشکان به این حالت سندرم درد میوفاسیال می‌گویند.
عوامل خطرزا

سندرم درد میوفاسیال توسط یک تحریک ایجاد می‌شود، مانند فشار، که نقاط ماشه‌ای را در عضلات روشن می‌کند. عوامل خطرزا عبارتنداز:
آسیب عضله
استرس و عصبانیت
عوارض

عوارض مرتبط با سندرم درد میوفاسیال عبارتنداز:
مشکلات خواب: علائم این بیماری ممکن است خواب شبانه فرد را مختل سازد. فرد در پیدا کردن پوزیشن مناسبی برای خواب مشکل داشته باشد.
فیبرومیالژیا: برخی پژوهش‌ها حاکی از آن هستند که سندرم درد فاسیال ممکن است در برخی افراد منجر به فیبرومیالژیا شود. فیبرومیالژیا یک بیماری مزمن است که تظاهرات آن به صورت درد گسترده می‌باشد. باور بر این است که مغز افراد مبتلا به فیبرومیالژیا به درد حساس‌تر است.
تشخیص

درد شانه ناشی از سندرم درد میوفاسیال یکی از شایع‌ترین محلهای اولیه این درد، پشت کتف است. در این حالت یک نقطه درناک و حساس در پشت کتف (معمولاً در بالای زاویه داخلی کتف) قرار دارد؛ یعنی جایی که به پایین ستون فقرات گردنی نزدیک است. از سایر نقاط شایع این درد در پشت کتف، می‌توان به کناره داخلی کتف یعنی بین کتف و ستون فقرات سینه ای اشاره کرد.
در ابتدا درد در همین محل رخ می‌دهد و بعداً با پیشرفت بیماری، درد به پشت و یا بغل گردن، پشت قفسه سینه، جلوی قفسه سینه در همان سمت، و از همه مهم تر به شانه، بازو و حتی به انگشتان دست هم می‌رسد. گاهی همزمان با این این درد بیمار احساس ضعف در عضلات اطراف شانه و بازو نیز دارد.
درد ناشی از این بیماری نیز مثل سایر بیماری‌های اسکلتی – عضلانی مانند آرتروز مفاصل، با سرما و استرس و ناراحتی بیشتر شده و با گرما و آرامش کمتر می‌شود. این دردها معمولاً شب‌ها و با دراز کشیدن و استراحت کردن بدتر می‌شوند و ممکن است مانع خواب راحت بیمار گردند؛ و یا در طول شب چندین بار او را از خواب بیدار کنند یا حتی مانع خواب شوند. ممکن است با فشار دادن، کوبیدن و ضربه زدن روی نقطه دردناک احساس خوشایندی همراه با کاهش درد به بیمار دست دهد. به ندرت ممکن است بیمار احساس درد بسیار شدیدی کند و مجبور شود حتی شب به اورژانس مراجعه کند.
در معاینه، پزشک فشار ملایمی به ناحیه دردناک وارد می‌کند تا نواحی تنش‌زا را پیدا کند. برخی از روش‌های فشار دادن روی نقاط ماشه‌ای می‌تواند پاسخ‌های خاصی به دنبال داشته باشد. به عنوان مثال، فرد ممکن است دچار کشش عضلانی شود.
درد عضلانی می‌تواند دلایل بسیاری داشته باشد. این بیماری ممکن است با دردهای گردن (بیماری دیسک گردن) و یا بیماریهای قلبی هم اشتباه شود.
برای جلوگیری از این اشتباه، مهمترین وسیله، گرفتن شرح حال کامل و معاینه دقیق بیمار است. اگر پزشک فقط به عکس و ام آر آی (MRI) اکتفا کند، احتمال اشتباه بسیار زیاد است، چرا که حتی در افراد نرمال جامعه هم که اصلاً درد و بیماری گردن ندارند، به ویژه در سنین میانسالی و یا بالاتر، اگر عکس و ام آر آی گرفته شود احتمال دیدن بیماری دیسک گردن وجود دارد.
به عبارت دیگر اگر فرد کاملاً سالمی به ویژه در سنین متوسط و یا بالا را تحت عکس‌برداری و ام آر آی قرار دهیم، ممکن است که آرتروز گردن و یا بیرون زدگی دیسک گردن را به درجاتی ببینیم. پس مهم ترین راه افتراق سندرم درد میوفاسیال از بیماری‌های گردن همان شرح حال و معاینه دقیق است.
درمان

درمان سندرم درد میوفاسیال معمولاً شامل دارو درمانی، تزریق به نقاط ماشه‌ای و فیزپوتراپی می‌باشد. هیچ از یک از درمان‌ها بر دیگری برتری ندارد. فرد بهتر است برای انتخاب بهترین روش درمانی با پزشک مشورت کند. بیمار ممکن است برای پیدا کردن بهترین روش درمانی، چندین روش را امتحان کند.
دارو درمانی
داروهای مسکن
داروهای ضد افسرگی: بسیاری از داروهای ضد افسردگی می‌توانند به کاهش درد کمک کنند. برای برخی از بیماران سندرم درد میوفاسیال، آمی‌تریپتیلین می‌تواند به کاهش درد کمک کند.
قرص‌های آرام بخش: داورهایی مانند کلونازپام به شل شدن عضلات کمک می‌کنند.
فیزیوتراپی
روش‌های فیزیوتراپی برای کاهش درد ناشی از این بیماری عبارتنداز:
تمرینات کششی
تمرینات پوسترال یا وضعیتی
ماساژ
گرما درمانی
استفاده از امواج فراصوت برای کمک به جریان یافتن خون
شیوه‌های تزریقی
تزریق استروئید به نقاط ماشه‌ای می‌تواند به کاهش درد  کمک کند. در برخی افراد تنها فروکردن سوزن می‌تواند کارساز باشد. به این روش سوزن‌کاری خشک می‌گویند. در این شیوه یک سوزن را به چند قسمت در داخل یا اطراف نقطه ماشه‌ای وارد می‌کنند. طب سوزنی نیز ممکن است برای برخی افراد مفید واقع شود.
دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران

| 0 | 1 |
| --- | --- |
بنیانگذاری شده: ۱۳۱۳ خورشیدی
رئیس: جواد اصغری
کارمندان مدیریتی: گودرز رشتیانی(معاون آموزشی) شهرام یوسفی‌فر(معاون پژوهشی)
موقعیت: تهران
وبگاه: http://literature.ut.ac.ir
دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی یکی از قدیمی‌ترین دانشکده‌های دانشگاه تهران است. سیروس طاهباز آن را مهم‌ترین مرکز علمی ادبی زبان فارسی در ایران می‌دانست.
تاریخچه

تاریخ دانشکده ادبیات و علوم انسانی از سال ۱۲۹۶ یعنی سال تأسیس دارالمعلمین مرکزی آغاز می‌شود و در سال ۱۳۰۷ شمسی که دارالمعلمین عالی به دارالمعلمین مرکزی افزوده شد بر طبق اساس‌نامه‌ای که در ۲۱ آذر ماه ۱۳۰۸ به تصویب مجلس شورای ملی رسید دارالمعلمین به دو شعبه ادبی و علمی تقسیم و در ۹ اسفند ۱۳۱۲ به دانشسرای عالی تغییر نام یافت.
در سال ۱۳۱۳ بر اساس تصویب شورای عالی فرهنگ، دو دانشکده، یکی ادبیات و دیگری علوم تأسیس شد که چون برنامهٔ تحصیلی آن‌ها با دانشسرای عالی مطابقت داشت این دو دانشکده با دانشسرای عالی تا سال ۱۳۲۱ با هم به همکاری خود ادامه دادند و در آن سال دانشکده ادبیات از دانشکده علوم جدا شد، اما دانشکده ادبیات و دانشسرای عالی تا سال ۱۳۳۴ با یک سازمان اجرایی و آموزشی اداره می‌شد و از آن تاریخ از یکدیگر جدا و سرانجام در سال ۱۳۳۷ به محوطهٔ اصلی دانشگاه تهران منتقل شد. در هشتم خرداد ماه سال ۱۳۱۳ که قانون تأسیس دانشگاه به تصویب مجلس شورای ملی رسید، شش دانشکده برای تشکیل دانشگاه پیش‌بینی و در قانون تصریح شد که یکی از آن دانشکده‌ها ادبیات بود.
زمانی که دارالمعلمین مرکزی و دارالمعلمین عالی هم دایربود، قسمت ادبی آن مشتمل بر دو رشتهٔ «فلسفه و ادبیات» و تاریخ و جغرافیا بود؛ بنابراین سابقه تدریس برنامه عالی ادبیات فارسی به‌طور رسمی و کلاسی به سال ۱۳۰۷ یعنی هشتاد سال پیش بازمی‌گردد.
از سال تحصیلی ۱۳۱۱–۱۳۱۲ رشته‌های تحصیلی فلسفه و ادبیات به دو رشتهٔ زبان و ادبیات فارسی و فلسفه و علوم تربیتی تجزیه شد و رشتهٔ «زبان خارجه» نیز به شعب تحصیلات دانشکده ادبیات اضافه گردید و از سال تحصیلی ۱۳۱۴–۱۳۱۵ رشتهٔ «باستان‌شناسی» نیز در دانشکده ادبیات افتتاح شد.
گروه‌های آموزشی

زبان و ادبیات فارسی
فرهنگ و زبان‌های باستانی
زبان‌شناسی همگانی
باستان‌شناسی
زبان و ادبیات عربی
فلسفه
تاریخ
نشریات دانشکده

نشریات فعال دارای امتیاز علمی-پژوهشی این دانشکده عبارت‌اند از:
مجلهٔ فلسفه (نشریه)
مجلهٔ پژوهش‌های زبانی
مجلهٔ ادب عربی
مجلهٔ ادب فارسی
مجلهٔ مطالعات باستان‌شناسی
مجلهٔ پژوهشهای علوم تاریخی
مجلهٔ پژوهش‌های ایران‌شناسی
مجلهٔ پژوهش‌نامه نقد ادبی و بلاغت
نشریات دانشجویی دارای امتیاز علمی-تخصصی این دانشکده عبارت‌اند از:
مجلهٔ پژوهش در تاریخ
مجلهٔ باستان‌پژوه
مجلهٔ ایران‌شناسی
استادان سرشناس

بدیع‌الزمان فروزانفر
محمد معین
پرویز ناتل خانلری
ذبیح‌الله صفا
اسدالله بیژن
آمینه پاکروان
سید محمد تدین
علی اکبر سیاسی
رضازاده شفق
عبدالحسین شیبانی
سید محمدکاظم عصار
امیر سهام‌الدین غفاری
محمدحسین فاضل تونی
خلیل خطیب رهبر
مسعود کیهان
سید مهدی صدرالحفاظی
سعید نفیسی
ویلهلم هاز
ژان هیتیه
رشید یاسمی
مهدی بیانی
عبدالله فریار
لطفعلی صورتگر
مهدی حمیدی شیرازی
رضا داوری اردکانی
محمدرضا شفیعی کدکنی
محمدابراهیم باستانی پاریزی
علی اکبر سیبویه
روزبه زرین‌کوب
مجسمه فردوسی در ورودی دانشکده
محسن نامجو

| محسن نامجو | محسن نامجو |
| --- | --- |
محسن نامجو در سمفونیک ادیسه ۲۰۲۰: محسن نامجو در سمفونیک ادیسه ۲۰۲۰
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۱۴ اسفند ۱۳۵۴ ‏(۴۹ سال) تربت جام، خراسان، ایران
ژانر: موسیقی تلفیقی راک ایرانی بلوز جاز موسیقی فولکلور راک[نیازمند منبع]
پیشه: خواننده آهنگ‌ساز ترانه‌نویس
ساز(ها): آواز سه‌تار گیتار
سال‌های فعالیت: ۱۳۷۲–اکنون
همسر(ها): بهاره سبزواری (ا. ۱۳۷۸–۱۳۹۸) آزاده اخلاقی (ا. ۱۴۰۱)
دانشگاه: دانشگاه تهران کنسرواتوار موسیقی و هنرهای دراماتیک پرینر وین دانشگاه استنفورد
وبگاه: www.mohsennamjoo.com
محسن نامجو (زادهٔ ۱۴ اسفند ۱۳۵۴) موسیقی‌دان، خواننده، نوازنده، نویسنده و بازیگر ایرانی است که بیشتر شهرت او به دلیل استفاده از شعر فارسی و عناصر موسیقی ایرانی در قالب موسیقی مدرن است. وی در حال حاضر ساکن کالیفرنیای جنوبی است.
از آثار او می‌توان به آلبوم‌های «ترنج»، «جبر جغرافیایی» و «مطنطن» اشاره کرد، همچنین او با خواندن آیه‌هایی از قرآن حساسیت‌هایی را نسبت به خود پدیدآورد. برخی تارنما‌ها خبر دادند او از سوی دادگاه عمومی تهران به پنج سال حبس تعزیری به‌دلیل توهین به مقدسات، اجرای تمسخرآمیز آیات قرآن و بی‌حرمتی به کتاب مقدس مسلمانان محکوم شده.
نامجو موسیقی ایرانی را از اساتیدی همچون نصرالله ناصح‌پور در دانشکدهٔ هنرهای زیبا آموخت و پس از ترک تحصیل از دانشگاه به موسیقی تلفیقی روی آورد. او فعالیت خود را در نیمهٔ دوم دهه ۷۰ آغاز کرد و در دههٔ ۸۰ به شهرت رسید. آثار او به‌خاطر آشنایی‌زدایی، دستکاری عمدی در نواهای سنتی و آمیختن عناصر متضاد مورد توجه قرار گرفت. در آغاز، آثار او بدون مجوز رسمی منتشر می‌شد، تا اینکه او در سال ۱۳۸۶، «ترنج» نخستین آلبوم رسمی خود را منتشر کرد.
زندگی شخصی

محسن نامجو آموزش موسیقی را از جوانی با نت‌خوانی و آواز آغاز کرد و سپس ردیف موسیقی ایرانی را ابتدا نزد رضا شاکری و سپس نصرالله ناصح‌پور آموخت.
وی به گفتهٔ خودش، در ۱۷ سالگی نواختن سه‌تار را نزد فرامرز شکرخواه فرا گرفته است و پس از سپری کردن دوران دبیرستان در رشتهٔ تئاتر در دانشکده سینما تئاتر (هنرهای دراماتیک سابق) پذیرفته شده ولی برای تحصیل در رشتهٔ موسیقی به دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران رفت. او در نهایت به دلیل عدم رضایت، دانشگاه را رها کرد و فعالیت خود را به شکل تجربی و غیرآکادمیک ادامه داد.
نامجو در سال ۱۳۷۹ باید به سربازی می‌رفت و به گفته خودش سربازی دوره استراحت ذهنی وی و همچنین دوران شکوفایی‌اش بوده است. در این دوره با موسیقی راک و بلوز آشنا شد و بعد از پایان خدمت سربازی با دوستان دوران سربازی‌اش که در این دو سبک فعال بودند (عبدی بهروانفر، نوید اربابیان، علی باغ‌فر) یک گروه راک به نام ماد را تشکیل دادند، کنسرت‌هایی برگزار و به این ترتیب فعالیت خود را در عرصه موسیقی، به صورت حرفه‌ای آغاز کردند. نامجو می‌گوید: «از بهترین افتخارات من در دوران سربازی این بود که خدمت استاد حاج قربان سلیمانی در قوچان برسم و موسیقی مقامی خراسانی را از ایشان یاد بگیرم. این که در مسیر قوچان موسیقی دورز و جیم موریسون می‌شنیدم و بعد در خانه‌ای روستایی از حاج قربان مقام الله وردی یادمی‌گرفتم باعث شد تا اطلاعات خوبی در من شکل بگیرد و بتوانم این دو نوع موسیقی را کنار هم قرار دهم.»
یکی از دلایلی که به گفتهٔ خود نامجو باعث خلاقیت بیشتر او در زمینهٔ موسیقی تلفیقی شده است، ساز زدن با گروه‌های موسیقی زیرزمینی در مشهد و سپس تهران از جمله گروه ماد و گروه پرساووس (مازیار محمدی، محمد قاسمی، شهرام لشگری) بوده است.
محسن نامجو در برنامهٔ تماشا در تلویزیون فارسی بی‌بی‌سی، خود را بی‌دین خواند. او اکنون در نیویورک آمریکا زندگی می‌کند.
فعالیت حرفه‌ای

نامجو، کارش را در دنیای موسیقی حرفه‌ای با نواختن ساز و خوانندگی برای فیلم تخته سیاه سمیرا مخملباف آغاز کرد. بعد از آن هم در ساخت موسیقی فیلم‌های دیگری از جمله، برای آمدنت دعا می‌کنم، حفره، اقوام، در سه ثانیه اتفاق افتاد و مرگ همکاری کرد. علاوه بر این در موسیقی تئاتر هم هشت اثر توسط او ساخته شده است. وی در طول مدت فعالیت حرفه‌ای خود قطعات بسیاری ساخته است که بسیاری از این قطعات، در قالب آلبوم‌هایی با نام‌هایی نظیر دماوند، گیس و عقاید نئوکانتی، به صورت زیرزمینی و غیررسمی منتشر شد. او در زمستان ۱۳۸۵ به پیشنهاد رضا عطاران تیتراژ ابتدایی سریال ترش و شیرین که برای نوروز ۱۳۸۶ آماده شده بود را به شکل دو صدایی خواند و آماده کرد. اولین آلبوم رسمی محسن نامجو در ۱۷ شهریور ۱۳۸۶ (۸ سپتامبر ۲۰۰۷) با نام «ترنج» منتشر شد. آلبوم ترنج اولین آلبوم رسمی محسن نامجو است که شامل ۹ قطعه است و مؤسسه فرهنگی هنری آوای باربد آن را منتشر کرده است.
او همچنین در سال ۱۳۸۷ با همکاری انتشارات کاروان، کتاب کیمیاگر اثر پائولو کوئلیو را با ترجمهٔ آرش حجازی، به شکل کتاب صوتی ضبط و منتشر کرد. بعد از آلبوم ترنج، کتاب سخنگوی کیمیاگر دومین اثر منتشر شده از محسن نامجو است. نامجو در این اثر کوشیده تا یکی از درونمایه‌های اصلی کتاب را که «وحدت وجود» است در سرتاسر اجرایش نمایش دهد و روایت خود را از کیمیاگر پائولو کوئلیو ارائه کند. نامجو نقش بیش از سی شخصیت کیمیاگر را به‌صورت نمایشی اجرا کرده و نزدیک به شصت دقیقه نیز موسیقی سنتی ایرانی برای آن ساخته است.
اولین آلبوم محسن نامجو در خارج از ایران با عنوان «جبر جغرافیایی» در سال ۲۰۰۸ و آلبوم بعدی او با عنوان «آخ» نیز در ۶ اکتبر ۲۰۰۹ منتشر شد. آلبوم دیگری از محسن نامجو با نام «بوسه‌های بیهوده» در سال ۲۰۱۱ منتشر شده و پس از آن آلبوم دیگری از او در اواخر سال ۲۰۱۱ با نام «الکی» انتشار یافت. در پاییز ۲۰۱۲ آلبوم «۱۳/۸» منتشر شد و به صورت رایگان در سایت او برای دانلود قرار گرفت. محسن نامجو، ترانهٔ «طاهره» را با نام «روبه‌رو» در آلبوم از پوست نارنگی مدد باز اجرا و به فریدون فروغی تقدیم کرده است.
فعالیت حرفه‌ای > همکاری با گروه سازهای بادی هلند

در اکتبر ۲۰۱۶ نامجو با «گروه سازهای بادی هلند» در یک سلسله کنسرت در این کشور با عنوان «آواهایی از شرق» همکاری کرد. این برنامه که با داستان‌خوانی به زبان هلندی توسط سهند صاحب دیوانی و اجرای کارهایی از آهنگسازان گوناگون نیز همراه بود.
فعالیت حرفه‌ای > سمفونیک ادیسه

اسفندماه سال ۱۳۹۸ محسن نامجو با همراهی ارکستر سمفونیک استکهلم، گروه کُر آفتاب و رهبری افشین خائف، سمفونیک اودیسه ۲۰۲۰ را به صحنه برد. نام این کنسرت گویای نگاهی است که در انتخاب این آهنگ‌ها (توسط افشین خائف) به کار رفته تا سفری انسانی را در بستر موسیقایی روایت کند. سفری پر فراز و نشیب موسیقایی که اشک‌ها و لبخندها، سختی‌ها و آسانی‌های زندگی انسان مهاجر را تجسم می‌کند.
سبک موسیقی

ویژگی کارهای نامجو «پیوند» است: پیوند سبک‌های گوناگون موسیقی ایرانی و خارجی و تلفیق اشعار کلاسیک پارسی با شعرهایی که خود می‌سراید.
در موسیقی‌های او گوشه‌هایی از سبک‌های راک، سنتی، بلوز، جاز و فولک به گوش می‌رسد. شعرهای مولوی، حافظ، نیما یوشیج، خواجوی کرمانی، و جامی گرفته تا شاملو و براهنی در آثار او جای گرفته‌اند که گاهی عباراتی کوچه‌بازاری در میان ابیات آن‌ها اضافه شده است. او در این باره می‌گوید: «تلفیق از نظر من اپیدمی زمانه است. تلفیق موسیقایی دو شکل دارد، یکی تلفیق ابزار است، مثلاً قرار دادن گیتار در برابر سه‌تار که چیز جدیدی نیست؛ و دیگری تلفیق گام که تا به حال کمتر در موسیقی ایران به آن پرداخته شده، مثلاً کافیست که دو نت از دستگاه شور حذف شود تا به گام بلوز برسیم.»[نیازمند منبع]
ملودی «مرغ شیدا» ی محسن نامجو برگرفته از ملودی «مردی که دنیا را فروخت» (The man who sold the world) دیوید بویی و همچنین ترانه‌ای با خوانندگی داوود مقامی به همین نام است.
محسن نامجو دربارهٔ آلبوم مؤلفهٔ عزلت چنین می‌نویسد: «نعره‌ها و سازهایی که در این آلبوم می‌شنوید در انتهای سالی زده و نواخته شد که تنهاترین سال زندگی من و یحیی در مهاجرت بود. سالی که زندگی، بیرون اش همچون مولفه‌های XYZ بود. گشوده به اطراف، پر از سفر و دیدار و تحسین شدن و تجربه و اجرا و سرعت و خوش خوشان. درون‌اش اما، فقط تنهایی بود. تنهایی محض. حس تعلیق مدام و تشنگی بی پایان. ۲۰۱۶ سال رفتن با جهت مولفه‌ای بود که تنها پایین می‌رفت.»
از او مکرراً با عنوان باب دیلن ایران یاد کرده‌اند.
اتهام آزارگری جنسی

همچنین ببینید: جنبش من هم (ایران)
هم‌راستا با موج افشای آزار و تجاوز جنسی در ایران، در سال ۱۳۹۹ و ۱۴۰۰ اتهام‌های تعرض و آزار جنسی در شبکه‌های اجتماعی به محسن نامجو زده شد. او در ابتدا این اتهام‌ها را رد کرد. اما در اواخر فروردین ۱۴۰۰، محسن نامجو با انتشار ویدئویی از قربانیان عذرخواهی کرد. همزمان فایل صوتی دیگری از او منتشر شد. نامجو در این فایل منتقدان و معترضان به رفتارهایش را «افراد روانی و مریض و پاچه‌ورمالیده» می‌خواند و می‌گفت «چه جوری است یک جنبشی تشکیل شده و یک سال از آن می‌گذرد، اما یک اسم آدم حسابی در آن نمی‌بینم» یا «آقا شما دارید کسی را از کار می‌اندازید، که ببخشید با کمال تواضع عرض می‌کنم، یک ساعت نفس کشیدنش برابر با شش ماه زندگی هر کدام از شما هاست». چنین سخنانی با واکنش شدید فعالان حقوق زنان روبرو شد.[چه‌کسانی؟] انتشار این فایل صوتی باعث شد که برخی نامجو را به زن‌ستیزی متهم کنند.
در فروردین ۱۴۰۰، ۲۵۵ تن از کنشگران زن و چهره‌های رسانه‌ای بیانیه‌ای علیه نامجو با عنوان «نه به سلطه‌گری جنسیتی و آزار جنسی» امضا کردند. این افراد، عذرخواهی نامجو را «ظاهری» خواندند و اعلام کردند که وی پس از نادیده گرفتن انکار نخستین «پذیرفته آزارگری کرده است اما به جای پذیرش مسئولیت فردی و جبران آن از حقوق و جنبش زنان قصه بافت و آزارگری شخصی‌اش را به استبداد حکومت ایران و اینکه در زمین و هوا به حقوق مردم تجاوز می‌کند ربط داد».
اتهام آزارگری جنسی > روایات

اولین کسی که این اتهامات را علیه نامجو مطرح کرد فردی با هویت ناشناس، با نام مستعار ماهی بود که در شهریور سال ۱۳۹۹ روایت خود را در توییتر نشر داد. نامجو این اتهامات را «قویاً» رد کرد و گفت که در هیچ مرجع قضایی شکایتی علیه او به ثبت نرسیده است. پس از آن و در اواخر فروردین سال ۱۴۰۰ لونا شاد (مجری و بازیگر)، پانیدا (خواننده) و بشرا دستورنژاد (شاعر و بازیگر) در شبکه کلاب‌هاوس اتهامات خود از تجربه «آزار جنسی» توسط نامجو را مطرح کردند.
اتهام آزارگری جنسی > روایات > ماهی

فردی با نام مستعار «ماهی» در توییتر نوشت که محسن نامجو در خانه دوست مشترکشان در ایالات متحده و در خواب قصد تعرض جنسی به او را داشته، ماهی در این باره گفت که گزارش این رویداد را به پلیس نیز ارائه کرده بود.
پس از انتشار ویدئوی عذرخواهی محسن نامجو، «ماهی» به بی‌بی‌سی فارسی گفت:
نقل قول: «با چند دقیقه اول این ویدئو تروماتایز [دچار ضربه روحی] شدم و نتوانستم ادامه بدهم. چند ساعت بعد خود را مجبور کردم که به صدای ویدئو گوش بدهم. من هشت ماه است که روایتم را به‌طور عمومی به قصد آگاهی رسانی و دفاع از کرامت انسانی خودم مطرح کردم. از آن زمان محسن نامجو روایت من را انکار کرد و مرا دروغگو خواند و حتی در فایل صوتی که از او منتشر شد، به صراحت گفت یک ساعت نفس کشیدنش برابر با شش ماه زندگی من و امثال من است. حالا ویدئویی داده و می‌گوید عذرخواهی کرده! اما از چه کسی و به‌خاطر چه چیزی؟!»
او می‌گوید که نامجو در ابتدا از «ماهی» و دوستش خواسته که با او بخوابند، اما وقتی از هر دو «نَه» شنیده است، در شب به زور متوسل شده است. وکیل نامجو نهایتاً در یک مصاحبه «درخواست نامجو و نَه شنیدن از ماهی» را تأیید کرد.
«ماهی» در پاسخ به این که چرا علی‌رغم گزارش رویداد به پلیس از ادامه فرایند قضایی صرف‌نظر کرده؟ می‌گوید: «تحت فشار اطرافیان نامجو قرار داشته است.» او در این باره گفت که نزدیکان نامجو به او گفته‌اند در صورت پیگیری شکایت احتمال ابطال ویزای آمریکایی نامجو و بروز اختلاف بین او و همسرش وجود دارد و از این مسائل برای منصرف کردن وی استفاده کرده‌اند؛ «ماهی» همچنین گفت که خود نامجو با تهدید سعی بر منصرف کردن او از شکایت داشته است.
اتهام آزارگری جنسی > روایات > پانیدا

پانیدا، خواننده، نامجو را متهم به تلاش برای تعرض جنسی به خود کرد و به عنوان شاهد گفته‌هایش از مصطفی هروی دوست نامجو نام برد، او گفت که هروی پس از واقعه او را که بدحال شده بود دیده است. گفته‌های پانیدا توسط هروی تکذیب شده است.
اتهام آزارگری جنسی > روایات > بشرا دستورنژاد

بشرا دستورنژاد، بازیگر، در تبیین اتهاماتش نامجو را به «اعمال قدرت» بر او بابت پاسخ منفی خود به نامجو برای آنچه «برقراری رابطه جنسی» خواند، متهم کرد. او بیان کرد که نامجو پس از شنیدن جواب منفی از سوی او برای رفتن بر سر قرار سعی داشته او را از پروژه مشترک کاری‌شان حذف کند.
اتهام آزارگری جنسی > روایات > لونا شاد

لونا شاد، مجری، ضمن متهم کردن محسن نامجو به آزار جنسی تجربیات خودش را مشابه بشرا دستور نژاد دانست.