stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کادیو
کادیوهای اوایل قرن نوزده > مکزیک، آمریکای مرکزی و کارائیب

این منطقه در برابر قدرت‌های قوی‌تر، به ویژه ایالات متحده و همچنین بریتانیا آسیب‌پذیر بود. کوبا تا سال ۱۸۹۸ در دست تاج و تخت اسپانیا باقی ماند و می‌توانست منطقه پرتابی برای تلاش‌ها برای تسخیر مستعمرات سابق خود باشد. ایالات متحده منطقه وسیعی از قلمرو مدعی مکزیک را تصرف کرد. بریتانیا تلاش کرد تا در سواحل پشه‌های آمریکای مرکزی یک تحت الحمایه ایجاد کند. دو مرد قدرتمند این قرن، آنتونیو لوپز د سانتا آنا در مکزیک و رافائل کاررا در گواتمالا بودند.
مکزیک در سال ۱۸۱۰ شورش خود را علیه اسپانیا آغاز کرد و در سال ۱۸۲۱ استقلال یافت. تقسیمات سیاسی در دوره پس از استقلال، فدرالیست، به دنبال یک دولت مرکزی ضعیف و اغلب مرتبط با لیبرالیسم، و تمرکزگرا، که به دنبال یک دولت مرکزی قوی و دفاع از ساختارهای نهادی سنتی، به ویژه ارتش مکزیک و کلیسای کاتولیک رومی بودند، نامگذاری شدند. بسیاری از قدرتمندان منطقه در اردوگاه فدرالیست-لیبرال بودند که از کنترل محلی و تداوم قدرت آنها حمایت می‌کردند. کائودیلو اصلی مکزیکی که برای چندین دهه قدرت ملی را به دست آورد، سانتا آنا بود که در ابتدا یک لیبرال بود اما محافظه‌کار شد و به دنبال تقویت دولت مرکزی بود. پس از جنگ مکزیک و آمریکا، کادیلوهای منطقه ای مانند خوان آلوارز از ایالت گوئررو و سانتیاگو ویداوری از نوئو لئون - کوآهویلا سانتا آنا را در انقلاب آیوتلا سرنگون کردند و لیبرال‌ها را به قدرت رساندند. ژنرال خوان آلوارز از الگوی «کائودیلوهای عامیانه» پیروی می‌کند، که مورخ فرانسوا شوالیه او را «کاسیکی خوب» می‌نامد، [که] از دهقانان عمدتاً بومی و مستیزو گوئررو محافظت می‌کرد، که به نوبه خود وفاداری خود را به او دادند. آلوارز برای مدت کوتاهی به عنوان رئیس‌جمهور مکزیک خدمت کرد، به ایالت خود بازگشت و لیبرال‌های ایدئولوژیک را برای ایجاد دوره اصلاحات رها کرد. در دوران اصلاحات مکزیک و مداخله فرانسه در مکزیک، تعدادی ژنرال وجود داشتند که پیروان شخصی منطقه ای داشتند. چهره‌های مهمی که قدرت محلی آنها در سطح ملی پیامدهایی داشت شامل ماریانو اسکوبدو در سن لوئیس پوتوسی بود. Ramón Corona در Jalisco و Durango، Porfirio Díaz در بخش‌هایی از ورکوز، پوئبلا و اوساکا. بودند، دیگر کادیوها که قدرت بیشتر محلی اما هنوز هم مهم از جمله جرونیمو TREVINO و فرانسیسکو ناراخو در نوئوو لئون، ها Servando کانالس و در آنجا بود خوان کورتینا در تامائولیپاس، فلورنسیو آنتیون در گوانگژوتا، ایگناسیو پاسکیه‌را در سونورا، لوئیس Terrazas در چیهواهوا، و مانوئل Lozada در تپیک. پس از شکست فرانسوی‌ها در سال ۱۸۶۷، دولت بنیتو خوارز و جانشین او پس از مرگ او، سباستین لردو د تجادا با مخالفانی روبرو شد که به دولت‌های مرکزی گرایی فزاینده آنها اعتراض داشتند. آن مخالفان به حمایت از پورفیریو دیاز، قهرمان نظامی مداخله فرانسوی، که خوارز و لردو را با تلاش برای شورش، که دومین شورش در سال ۱۸۷۶ موفقیت‌آمیز بود، به چالش کشید، جذب شدند. خوارز و لردو برخی از کاودیوها را از سمت خود برکنار کردند، اما این امر آنها را به شورش واداشت. اینها عبارتند از ترینیداد گارسیا د لا کادنا در زاکاتکاس، لوئیس میر و تران در وراکروز، خوان هارو در تامپیکو، خوان ان. مندز در پوئبلا، ویسنته جیمنز در گوئررو، و خوان کورتینا در ماتاموروس. مخالفت آنها با لردو آنها را گرد هم آورد. «این که آنها به آرامی در اطراف پورفیریو دیاز جمع شدند، داستان ظهور مکزیک پورفیری است.»
کادیوهای اوایل قرن نوزده > نگارخانه

خوان مانوئل دی روزاس ، آرژانتین
دیگو پورتالس ، شیلی
گاسپار رودریگز دی فرانسیا ، پاراگوئه
Fructuoso Rivera ، اروگوئه
کادیو در اواخر قرن نوزدهم و بیستم

در اواخر قرن نوزدهم، رژیم‌ها در آمریکای اسپانیایی پایدارتر بودند و غالباً کمتر تحت سلطه نیروهای نظامی بودند. سرمایه‌گذاران خارجی، به‌ویژه بریتانیایی‌ها، شروع به ساخت زیرساخت‌ها در کشورهایی کردند که بیشترین علاقه به نیازهای اقتصادی بریتانیا را داشتند. چنین پروژه‌هایی شامل راه‌آهن، خطوط تلگراف و تأسیسات بندری بود که زمان و هزینه‌های حمل و نقل را کاهش داد و ارتباطات را تسریع کرد. رژیم‌های سیاسی باثباتی که می‌توانستند امنیت سرمایه‌گذاری‌های خارجی را تضمین کنند، استخراج منابع و تولید محصولات کشاورزی و دام را تسهیل کنند، ساختارهای لازم را تشکیل می‌دادند. صنعتی شدن همچنین در چند کشور (مکزیک، آرژانتین، کلمبیا) به منظور تولید کالاهای مصرفی به صورت محلی انجام شد. به‌طور کلی، دولت‌ها و کارآفرینان خارجی هیچ علاقه‌ای به اداره مستقیم کشورهای آمریکای اسپانیایی‌تبار در یک ترتیبات استعماری رسمی نداشتند تا زمانی که منافع آنها با مدرن‌سازی دولت‌های ملی، که اغلب به عنوان استعمار نو تلقی می‌شود، تقویت شود. نمونه‌هایی از تداوم در آمریکای اسپانیایی‌تبار وجود دارد که به موجب آن روسای جمهور فراتر از محدودیت‌های دوره قانونی، با بازنگری در قانون اساسی، همه‌پرسی و ایجاد سلسله‌های خانوادگی، مانند خانواده سوموزا در نیکاراگوئه، به سمت خود ادامه می‌دهند.
کادیو در اواخر قرن نوزدهم و بیستم > مکزیک

یکی از نمونه‌های اصلی یک کائودیوی مدرن در اواخر قرن نوزدهم ژنرال پورفیریو دیاز (۱۸۷۶–۱۹۱۱) است که دوره کنترل او به عنوان پورفیریاتو شناخته می‌شود. شعار او «نظم و پیشرفت» بود که توسط مردان مسلح تحت کنترل رئیس‌جمهور، رورالس، اجرا شد. دیاز از وابستگی به ارتش مکزیک بیزار بود، زیرا به عنوان یک ژنرال و رهبر کودتا، از پتانسیل آنها برای مداخله در سیاست ملی آگاه بود. دیاز اپوزیسیون منطقه‌ای را با رژیم خود همکاری یا سرکوب کرد و یک ماشین سیاسی برای پیشبرد دیدگاه خود از مکزیک مدرن ایجاد کرد. دیاز با آرزوی توسعه اقتصادی که مستلزم سرمایه‌گذاری خارجی بود، به دنبال سرمایه و تخصص از قدرت‌های اروپایی (بریتانیا، فرانسه و آلمان) بود تا قدرت نزدیک تر ایالات متحده را خنثی کند. اگرچه انتخابات در مکزیک در فواصل زمانی معین برگزار می‌شد، اما طبیعتاً دموکراتیک نبود. جمعیت عظیم روستایی، بی سواد و عمدتاً بومی بیشتر مورد ترس دولت بودند تا منبعی برای حمایت رژیم. هنگامی که دیاز نتوانست راه حلی سیاسی برای جانشینی خود بیابد، انقلاب مکزیک پس از انتخابات تقلبی آشکار در سال ۱۹۱۰ فوران کرد.
دیاز با یک کودتا تحت طرح توکستپک به قدرت رسید و رئیس‌جمهور مکزیک ۱۸۷۶–۱۸۸۰ شد و رفیق نظامی و سیاسی خود مانوئل گونزالس (۱۸۸۰–۱۸۸۴) جانشین او شد و تا زمانی که در سال ۱۹۱۱ در انقلاب مکزیک سرنگون شد به ریاست جمهوری بازگشت..
در طول آن جنگ داخلی یک دهه ای، تعدادی کادیلو منطقه ای به وجود آمدند. پاسکوال اوروزکو در مراحل اولیه انقلاب به برکناری دیاز کمک کرد، اما سپس علیه فرانسیسکو اول مادرو که در سال ۱۹۱۱ به ریاست جمهوری انتخاب شده بود، روی آورد. پانچو ویلا همچنین به برکناری دیاز کمک کرد، از مادرو حمایت کرد و پس از قتل او در سال ۱۹۱۳، ژنرال ارتش مشروطه خواه به فرماندهی غیرنظامی ونوستیانو کارانزا شد. امیلیانو زاپاتا، رهبر دهقانان ایالت مورلوس، تا زمان قتل او در سال ۱۹۱۹ توسط مأموران کارانزا، با دیاز و هر دولت بعدی مکزیک مخالف بود. آلوارو اوبرگون به عنوان یک ژنرال درخشان دیگر از شمال مکزیک ظاهر شد و در سال ۱۹۱۵ پس از جدایی ویلا از کارانزا، بخش شمال ویلا را شکست داد. اوبرگون و ژنرال‌های دیگر سونورا، پلوتارکو الیاس کالس و آدولفو د لا هوئرتا، کارانزا را در سال ۱۹۲۰ تحت طرح آگوا پریتا سرنگون کردند، با ریاست جمهوری در دهه ۱۹۲۰ به نوبه خود از د لا هوئرتا، به اوبرگون، به کالس، و به اوبرگون بازگشت. در دوران ریاست جمهوری کالس (۱۹۲۴–۱۹۲۸)، او قوانین ضد روحانی قانون اساسی مکزیک در سال ۱۹۱۷ را به شدت اجرا کرد، که منجر به جنگ کریسترو شد، یک قیام بزرگ شکست خورده تحت رهبری برخی کادیلوهای منطقه، از جمله ساتورنینو سدیلو از سن لوئیس پوتوسی. Obregón دوباره در سال ۱۹۲۸ انتخاب شد، اما قبل از اینکه بتواند دوباره ریاست جمهوری را از سر بگیرد، ترور شد. در سال ۱۹۲۹، Plutarco Elías Calles یک حزب سیاسی را تأسیس کرد، که در آن زمان به عنوان حزب ملی انقلابی (PNR) شناخته می‌شد، و به «خفه ماکسیمو» (رئیس حداکثر) تبدیل شد که قدرت پشت ریاست جمهوری در دوره ای به نام ماکسیماتو (۱۹۲۸–۱۹۲۸) بود. ۱۹۳۴)؛ تکرار PNR به عنوان حزب انقلابی نهادی تا سال ۲۰۰۰ بر سیاست مکزیک مسلط بود و به عنوان ترمزی بر قدرت شخصی گرایان کادیلوهای منطقه ای در مکزیک عمل کرد.
کادیو در اواخر قرن نوزدهم و بیستم > آمریکای مرکزی

با بهبود حمل و نقل، محصولات گرمسیری مانند قهوه و موز می‌توانند به بازار مصرف‌کننده رو به رشد در ایالات متحده منتقل شوند. در گواتمالا، Justo Rufino Barrios به عنوان یک لیبرال خودکامه حکومت کرد و کشت قهوه را گسترش داد. در السالوادور، سانتیاگو گونزالس در سال ۱۸۷۱ قدرت را به دست گرفت و تا سال ۱۹۴۴ سلطه لیبرال‌ها را برقرار کرد. خوزه سانتوس زلایا در نیکاراگوئه در سال ۱۸۹۳ محافظه‌کاران را برکنار کرد و صادرات کشاورزی و پروژه‌های زیربنایی را آغاز کرد. زمانی که او با ایالات متحده دشمنی کرد که به برکناری او در سال ۱۹۰۹ کمک کرد. با ادغام شرکت یونایتد فروت در ایالات متحده در سال ۱۸۹۹، حضور این شرکت در آمریکای اسپانیایی به ویژه در کاستاریکا، گواتمالا، کلمبیا و کوبا گسترش یافت.
در نیکاراگوئه در قرن بیستم، آناستاسیو سوموزا گارسیا، قدرتمند سرمایه‌دار، دفتر ریاست جمهوری را بر عهده داشت و سپس پسرش آناستازیو سوموزا دبیله جانشین وی شد و یک سلسله سیاسی را تأسیس کرد. یک دیکتاتوری وحشیانه بدنام بود که توسط ایالات متحده به عنوان ابزاری برای حفظ ثبات سیاسی در منطقه و حمایت از منافع تجاری ایالات متحده مورد حمایت قرار گرفت. سلسله سوموزا در انقلاب ساندینیستا در سال ۱۹۷۹ سرنگون شد.
کادیو در اواخر قرن نوزدهم و بیستم > کارائیب

کوبا تا جنگ اسپانیا و آمریکا (۱۸۹۸) مستعمره اسپانیا بود، به طوری که کائودیوها تنها در قرن بیستم به قدرت رسیدند. جراردو ماچادو و فولخنسیو باتیستا ریشه در ارتش کوبا داشتند. ماچادو در سال ۱۹۲۸ علیرغم وعده ای که فقط یک دوره به عنوان رئیس‌جمهور خواهد داشت، برای انتخاب مجدد نامزد شد و به‌طور فزاینده ای علیه منتقدانش که بسیاری از آنها توسط پلیس کشته شدند، سرکوبگر شد. ماچادو در سال ۱۹۳۳ توسط شورش گروهبان‌ها سرنگون شد و باتیستا به شهرت رسید. باتیستا خود را به عنوان رئیس نیروهای مسلح منصوب کرد، از طریق روسای جمهور دست نشانده حکومت کرد و در سال ۱۹۴۰ به عنوان رئیس‌جمهور انتخاب شد. پس از ناکامی در انتخاب مجدد در سال ۱۹۵۲، باتیستا کودتا کرد و یک دیکتاتوری دست راستی را که در آن منافع تجاری آمریکایی، مالکان زمین و نخبگان کوبایی مورد حمایت قرار گرفتند، به راه انداخت. در زمان باتیستا، بیش از ۲۰۰۰۰ کوبایی توسط ارتش، پلیس، گارد روستایی و پلیس مخفی ضد کمونیست شکنجه یا کشته شدند و بسیاری دیگر به تبعید گریختند. دیکتاتوری دست راستی باتیستا در سال ۱۹۵۹ توسط فیدل کاسترو، رائول کاسترو، چه گوارا، کامیلو سینفوئگوس و جنبش ۲۶ جولای ملی‌گرای چپ آنها سرنگون شد. پس از بدتر شدن روابط با ایالات متحده که در حمله به خلیج خوک‌ها در سال ۱۹۶۱ به اوج خود رسید، فیدل خود را یک کمونیست اعلام کرد و یک دولت مستبد مارکسیست-لنینیستی تأسیس کرد. رائول، برادر فیدل، در سال ۲۰۱۱ زمانی که فیدل آنقدر بیمار بود که نمی‌توانست در قدرت بماند، به مقام رهبری رسید. این نوع جانشینی سلسله ای نمونه ای از Continuismo است.
در جمهوری دومینیکن، رافائل تروخیو در سال ۱۹۳۰ به قدرت رسید و بیش از ۳۱ سال به عنوان یک نیرومند نظامی بدون چالش، چه توسط خود یا از طریق روسای جمهور دست نشانده حکومت کرد. تروخیو یک کیش شخصیتی ایجاد کرد، سیاست تروریسم دولتی خود را به کشورهای همسایه، ایالات متحده و آمریکای مرکزی گسترش داد و دستور کشتار را داد که در آن ده‌ها هزار نفر از هائیتی‌ها توسط سربازان دومینیکن کشته شدند.
کادیو در اواخر قرن نوزدهم و بیستم > مخروط جنوبی

آرژانتین سابقه طولانی کائودیلیسمو را تجربه کرده‌است. در قرن بیستم، خوان پرون و همسر پویا و کاریزماتیکش اویتا پرون قدرت را در دست داشتند. یک مورخ حدس زده‌است که آیا اویتا پرون را می‌توان یک کائودیلا در نظر گرفت. با مرگ ایوا در سال ۱۹۵۲ بر اثر سرطان، پرون از قدرت کنار رفت و به تبعید رفت. او با همسر سومش ایزابل پرون که او را معاون رئیس‌جمهور کرد به قدرت بازگشت. با مرگ او، او به قدرت رسید اما بعداً توسط ارتش آرژانتین سرنگون شد.
امروزه، اصطلاح کادیو هنوز در آرژانتین به عنوان یک اصطلاح توهین آمیز برای نامیدن فرمانداران استانی بسیار قدرتمند استفاده می‌شود، که ممکن است برای چندین دهه در قدرت باقی بمانند و در فساد، به ویژه سوء استفاده از بودجه عمومی شرکت کنند. آنها همچنین تمایل به انجام خویشاوندی جنسی دارند. برخی از قدرتمندترین فرماندارانی که کادیو نامیده می‌شوند عبارتند از: گیلدو اینسفران، فرماندار فورموسا از سال ۱۹۹۵ تا کنون، و کارلوس خوارز در سانتیاگو دل استرو.
در اواخر قرن نوزدهم و بیستم، شیلی دوره قابل توجهی از حکومت غیرنظامی و قانون اساسی داشت. با انتخاب سالوادور آلنده سوسیالیست، ارتش شیلی با حمایت دولت آمریکا او را با کودتا در ۱۱ سپتامبر ۱۹۷۳ سرنگون کرد و ژنرال آگوستو پینوشه قدرت را به دست گرفت. پینوشه تلاش کرد از طریق قانون اساسی در قدرت بماند و در سال ۱۹۸۸ همه‌پرسی را برای جلب حمایت مردم برگزار کرد. همه‌پرسی نتوانست دستوری ارائه کند و شیلی وارد دوره گذار به دموکراسی شد.
پاراگوئه از سال ۱۹۵۴ تا ۱۹۸۹ توسط ژنرال آلفردو استروسنر اداره می‌شد و در سال ۱۹۸۹ با یک کودتای نظامی از قدرت برکنار شد.
کادیو در اواخر قرن نوزدهم و بیستم > گالری کادیوهای مهم

فولخنسیو باتیستا ، کوبا
فیدل کاسترو ، کوبا
مانوئل استرادا کابررا ، گواتمالا
رافائل کاررا ، گواتمالا
پانچو ویلا (چپ) و امیلیانو زاپاتا . مکزیک
آلوارو اوبرگون ، مکزیک
آناستازیو سوموزا گارسیا ، نیکاراگوئه
رافائل تروخیلو ، جمهوری دومینیکن
فرانسیسکو سولانو لوپز ، پاراگوئه
خوان پرون ، آرژانتین
آگوستو پینوشه ، شیلی
ماکسیمیلیانو هرناندز مارتینز ، السالوادور
کائودیو در ادبیات

کائودیوهای تخیلی اسپانیایی‌تبار آمریکایی، که گاهی بر اساس شخصیت‌های تاریخی واقعی ساخته شده‌اند، در ادبیات قابل توجه هستند. گابریل گارسیا مارکز، برنده جایزه نوبل کلمبیایی، دو اثر با شخصیت‌های اصلی، پاییز پدرسالار و ژنرال در هزارتوی خود، رمانی جنجالی دربارهٔ سیمون بولیوار منتشر کرد. در سال ۱۹۴۶، برنده جایزه نوبل میگل آنخل آستوریاس منتشر شده ال سینیور در پرزیدنت، بر اساس زندگی مانوئل استرادا کابررا (۱۸۹۸–۱۹۲۰)، که به انگلیسی ترجمه شد 1975. آگوستو روآ باستوس رمانی بر اساس زندگی کائودیلو پاراگوئه ای دکتر فرانسیا منتشر کرد. در مکزیک، دو کائودیلو خیالی توسط رمان ۱۹۱۶ ماریانو آزوئلا Los de Abajo و رمان مرگ آرتمیو کروز اثر کارلوس فوئنتس به تصویر کشیده شده‌است. کتاب‌خانه ارواح اثر ایزابل آلنده، نویسنده تبعیدی شیلیایی، روایتی تخیلی از یک دیکتاتور شیلی است. از نظر موضوع، رمان «دونا باربارا » اثر رومولو گالیگوس است که یک زن کائودیلو را به تصویر می‌کشد.
آنتونیو لوپز د سانتا آنا، که در نیمه اول قرن نوزدهم بر مکزیک تسلط یافت.
سانتا آنا با لباس نظامی مکزیکی
ژنرال پورفیریو دیاز، رئیس‌جمهور مکزیک ۱۸۷۶–۱۹۱۱
تورتویزاس وی ان

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نماگرفت : نماگرفت 
نویسنده(های)اصلی: Tim Kemp
انتشار اولیه: 2002
انتشار پایدار: 1.9.1    / ۲ سپتامبر ۲۰۱۵؛ ۹ سال پیش (۲۰۱۵-02}})
 :  
مخزن: osdn.net/projects/tortoisesvn/scm/svn/  
نوشته‌شده با: سی++
سیستم‌عامل: مایکروسافت ویندوز
حجم: 20.3 مگابایت
نوع: Subversion client
مجوز: پروانه عمومی همگانی گنو
وبگاه: tortoisesvn.net
تورتویزاس وی ان (TortoiseSVN) یک نرم‌افزار رایگان برای دسترسی به آپاچی ساب‌ورژن در سیستم عامل ویندوز است.
کل‌ریزه

| کل‌ریزه | کل‌ریزه |
| --- | --- |
کل‌ریزه، Neotragus moschatus: کل‌ریزه، Neotragus moschatus
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پستانداران
راسته:: جفت‌سم‌سانان
تیره:: گاوان
سرده:: کلچه‌ها
گونه:: N. moschatus
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Neotragus moschatus : Neotragus moschatus 
کل‌ریزه (نام علمی: Neotragus moschatus) نام یک گونه از سرده کلچه‌ها است.
کریستین ماجو

کریستین ماجو (ایتالیایی: Christian Maggio؛ زادهٔ ۱۱ فوریهٔ ۱۹۸۲) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
وی سابقه ۳۴ بازی برای تیم ملی فوتبال ایتالیا در کارنامه دارد، همچنین پست تخصصی او مدافع است.
چاپخانه نینا

نینا نام مستعار یک چاپخانه مخفی در شهر باکو بوده که توسط گروه‌های سوسیال دموکرات روس پیش از انقلاب ۱۹۱۷ تأسیس یافته بود و به چاپ و توزیع مخفیانه روزنامه
ایس کرا (اورگان سوسیال دموکرات‌های روس) می‌پرداخته‌است.
موزه نینا

ساختمان چاپخانهٔ مخفی و تأسیسات دسترسی به آن و ماشین‌آلات و تجهیزات چاپ: ساختمان از دو بخش تشکیل شده‌است، قسمت اول حیاط بزرگ و اتاق‌های متعددی در اطراف حیاط که جداگانه به مستاجرین اجاره داده می‌شد. راه مخفی چاپخانه از یکی از این اتاق‌ها تعبیه شده بود.
قسمت دوم بنای یک اصطبل متروکه نگهداری اسب بوده‌است. ماشین‌آلات چاپخانه در داخل این اصطبل قرار داشته‌است.
تاریخچه ساخت چاپخانه نینا

دو نفر از کارگران عضو حرب سوسیال دموکرات روس، یکی از اتاق‌های مزبور را اجاره می‌کنند و از طریق کف گنجه لباس داخل اتاق، درب مخفی ساخته و با پلکانی، به کف اصطبل (که مجاور دیوار این اتاق بوده‌است) دسترسی پیدا می‌کنند. ماشین‌های چاپ را مخفیانه به داخل اصطبل متروکه برده، و نصب می‌کنند.
کارگران که متخصص چاپ بودند، شبانه از راه مخفی به چاپخانه رفته و تعداد زیادی روزنامه ایس کرا چاپ می‌کردند و از طریق شبکه حزبی در سراسر قفقاز و حتی بخش‌هایی از روسیه توزیع می‌کردند.
سرنوشت موزه نینا

بعد از فروپاشی اتحاد شوروی و استقلال جمهوری آذربایجان، نواده مالک بخش اول موزه (حیاط و اتاق‌ها) از دست حکومت وقت که مالک موزه بوده‌است، به دادگاه شکایت می‌کند و پس از طی مراحل موفق می‌شود مالکیت ملک اجدادی خود را از دست دولت خارج کرده و متعاقباً اقدام به تخریب قسمت‌های مربوط به اتاق مورد اجاره کاگران سوسیال دموکرات و راه مخفی ورود به چاپخانه می‌کند.
جُستارهای وابسته

نینا (ابهام‌زدایی)
نینا (رمان)
کسوفی که از آسمان به زمین افتاد

| کسوفی که از اسمان به زمین افتاد | کسوفی که از اسمان به زمین افتاد |
| --- | --- |
کارگردان: مانی پتگر
کشور: ایران
کسوفی که از اسمان به زمین افتادبه کارگردانی مانی پتگر و بازیگری   در سال ۱۳۷۹ ساخته شد.
منبع

↑  «کسوفی که از اسمان به زمین افتاد». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۷ مارس ۲۰۰۷. دریافت‌شده در ۷ ژانویه ۲۰۲۰.
ترس (فیلم ۱۹۸۳)

| ترس | ترس |
| --- | --- |
کارگردان: جرارلد کارگل
تهیه‌کننده: جرارلد کارگل جوزف ریتینگر-لاسکا
نویسنده: جرارلد کارگل زبیگنیف ریپچینسکی
بازیگران: اروین لدر
موسیقی: کلاوس شولتز
فیلم‌بردار: زبیگنیف ریپچینسکی
تدوین‌گر: زبیگنیف ریپچینسکی
مدت زمان: ۸۳ دقیقه ۷۵ دقیقه (نسخهٔ تدوین کارگردان)
کشور: اتریش
زبان: آلمانی 
ترس (آلمانی: Angst) فیلمی تریلر روان‌شناختی و زندگی‌نامه ای به کارگردانی جرارلد کارگل محصول سال ۱۹۸۳ اتریش می‌باشد. این فیلم توسط زبیگنیف ریپچینسکی فیلمبرداری و تدوین شده‌است. داستان واقعی فیلم در بارهٔ کشتار جمعی سادیسمی ورنر کنیسه است.
داستان

یک جانی سادیسمی (اروین لدر) به تازگی بعد از ده سال از زندان آزاد می‌شود و به دنبال پیدا کردن طعمه است…
انتشار

فیلم در سال ۱۹۸۳ به دلیل خشونت آشکار در تمام اروپا ممنوع شد.
سر انجام در سال ۲۰۱۲ به صورت بلوری در فرانسه و آلمان منتشر شد. همچنین فیلم در سال ۲۰۱۵ در ایالات متحده و کانادا پخش شد و سپس به صورت بلو-ری منتشر شد.
موسیقی

موسیقی معروف فیلم توسط موسیقیدان سرشناس آلمانی کلاوس شولتز ساخته شده‌است.
تصادف (فیلم ۲۰۰۴)

| تصادف | تصادف |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: پل هگیس
تهیه‌کننده: دان چیدلرابرت مورسکوباب یاری (کمپانی دژ)
نویسنده: پل هگیسبابی مورسکو
بازیگران: ساندرا بولاکدان چیدلمت دیلونجنیفر اسپوزیتوویلیام فیچنربرندن فریزرترنس هاواردلوداکریستانیدا نیوتونرایان فیلیپلارنس تیتکیث دیویدمایکل پنیاشان طوببهار سومخلرتا دیواین حبیب راد
موسیقی: مارک آیشام
فیلم‌بردار: جی. مایکل مورو
تدوین‌گر: هیوز وینبورن
توزیع‌کننده: لاینزگیت فیلمز
تاریخ‌های انتشار: ۱۰ سپتامبر ۲۰۰۴ (جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو)۶ مه ۲۰۰۵ (ایالات متحده)
مدت زمان: نسخه سینمایی۱۱۲ دقیقهنسخه کارگردان۱۱۵ دقیقه
کشور: آمریکاآلمان
زبان: انگلیسیاسپانیاییفارسیماندارینکره‌ای
هزینهٔ فیلم: ۶٫۵ میلیون دلار
فروش گیشه: ۱۰۱٫۲ میلیون دلار
تصادف یا برخورد (به انگلیسی: Crash) فیلمی ساختهٔ سال ۲۰۰۴ به کارگردانی پل هگیس است که برندهٔ ۳ جایزه اسکار از جمله، جایزه اسکار بهترین فیلم سال ۲۰۰۶ شد. فیلم در اصل به بررسی موضوع نژادپرستی در بین نژادهای گوناگون (همانند سیاه‌پوست، ایرانی، آمریکایی و…) می‌پردازد.
کارگردان این فیلم، نویسندهٔ فیلم‌نامه دختر میلیون دلاری (که در سال ۲۰۰۵ برنده جایزه اسکار بهترین فیلم شد) بوده‌است، و در فیلم از بازیگران سرشناسی مانند ساندرا بولاک، دان چیدل، رایان فیلیپ و برندن فریزر استفاده کرده‌است.
داستان

خلاصه داستان: یک خانم خانه‌دار اهل برنتوود و همسرش که دادستان منطقه است، یک مالک فروشگاه که ایرانی است، دو کارآگاه پلیس که عاشق و معشوق هم هستند، یک کارگردان تلویزیونی سیاه‌پوست آمریکایی و زنش، یک کلیدساز مکزیکی، دو ربایندهٔ ماشین، یک پلیس تازه‌کار و یک زوج میانسال کره‌ای، همه در لس آنجلس زندگی می‌کنند و ظرف ۳۶ ساعت آینده همگی تصادف خواهند کرد.
جوایز

| مراسم‌ها> مراسم | مراسم‌ها> بخش | مراسم‌ها> نامزد جایزه | مراسم‌ها> نتیجه | مراسم‌ها>  | مراسم‌ها>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| هفتاد وهشتمین مراسم اسکار | بهترین بازیگر نقش مکمل مرد | مت دیلون | نامزدشده |  |  |
| هفتاد وهشتمین مراسم اسکار | بهترین کارگردانی | پل هگیس | نامزدشده |  |  |
| هفتاد وهشتمین مراسم اسکار | بهترین تدوین | هیوز وینبورن | پیروز |  |  |
| هفتاد وهشتمین مراسم اسکار | بهترین فیلم | پل هگیس | پیروز |  |  |
| هفتاد وهشتمین مراسم اسکار | بهترین موسیقی اورجینال | "In the Deep" | نامزدشده |  |  |
| هفتاد وهشتمین مراسم اسکار | بهترین فیلمنامه غیر اقتباسی | پل هگیس و بابی مورسکو | پیروز |  |  |
گاستون روول

گاستون روول (اسپانیایی: Gastón Revol‎؛ زادهٔ ۲۶ نوامبر ۱۹۸۶) بازیکن راگبی ۷ نفره اهل آرژانتین است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
کل‌لو قشلاق

| کل‌لو قشلاق | کل‌لو قشلاق |
| --- | --- |
کل‌لو قشلاق: کل‌لو قشلاق
مختصات: ۳۹°۰۳′۵۷″ شمالی ۴۶°۳۱′۳۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۰۶۵۸۳°شمالی ۴۶٫۵۲۶۳۹°شرقی﻿ / 39.06583; 46.52639: مختصات: ۳۹°۰۳′۵۷″ شمالی ۴۶°۳۱′۳۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۰۶۵۸۳°شمالی ۴۶٫۵۲۶۳۹°شرقی﻿ / 39.06583; 46.52639
کشور:  جمهوری آرتساخ  جمهوری آذربایجان
استان شهرستان: استان کاشاتاق شهرستان زنگلان
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵
کل‌لو قشلاق (ترکی آذربایجانی: Kolluqışlaq) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان کاشاتاق واقع شده‌است.
پلی هیدروکسی بوتیرات والرات

| پلی هیدروکسی بوتیرات والرات | پلی هیدروکسی بوتیرات والرات |
| --- | --- |
دیگر نام‌هاPoly(β-hydroxybutyrate-β-hydroxyvalerate) Poly(3-hydroxybutyric acid-co-β-hydroxyvaleric acid) Biopol P(3HB-3HV): دیگر نام‌هاPoly(β-hydroxybutyrate-β-hydroxyvalerate) Poly(3-hydroxybutyric acid-co-β-hydroxyvaleric acid) Biopol P(3HB-3HV)
شناساگرها: شناساگرها
کوته‌نوشت‌ها: PHBV P(3HB-co-3HV)
شماره ثبت سی‌ای‌اس: ۸۰۱۸۱-۳۱-۳
پاب‌کم: ۱۰۷۸۰۱
کم‌اسپایدر: ۹۶۹۵۱
به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa): به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa)
Infobox references: Infobox references
:   
پلی (۳-هیدروکسی بوتیرات-کو-۳-هیدروکسی والرات)، که معمولاً به‌عنوان PHBV شناخته می‌شود، پلیمری از نوع پلی هیدروکسی آلکانات است. این پلاستیک زیست‌تخریب پذیر، غیر سمی و زیست سازگار است که به‌طور طبیعی توسط باکتری‌ها تولید شده و جایگزین مناسبی برای بسیاری از پلیمرهای مصنوعی غیر زیست‌تخریب پذیر است. این پلی‌استر آلیفاتیک خطی ترموپلاستیک است و با کوپلیمریزاسیون ۳-هیدروکسی‌بوتانوئیک اسید و ۳-هیدروکسی‌پنتانوئیک اسید به‌دست می‌آید. PHBV در بسته‌بندی‌های تخصصی، دستگاه‌های ارتوپدی و آزادسازی کنترل شده داروها استفاده می‌شود. PHBV در محیط زیست تحت تجزیه باکتریایی قرار می‌گیرد.
پیشینه

PHBV اولین بار در سال ۱۹۸۳ توسط صنایع شیمیایی امپریال (ICI) تولید شد. این پلیمر با نام تجاری Biopol تجاری شده‌است. صنایع شیمیایی امپریال (Zeneca) آن را در سال ۱۹۹۶ به مونسانتو فروخت. سپس توسط Metabolix در سال ۲۰۰۱ خریداری شد. نام تجاری Biomer L نیز متعلق به شرکت Biomer آلمان است.
سنتز

PHBV توسط باکتری‌ها به‌عنوان ترکیبات ذخیره انرژی در شرایط محدودکننده رشد سنتز می‌شود. این ترکیبات می‌تواند از گلوکز و پروپیونات توسط سویه‌های نوترکیب اشرشیاکلی تولید شود بسیاری از باکتری‌های دیگر مانند Paracoccus denitrificans و Ralstonia eutropha نیز قادر به تولید آن هستند. این پلیمر همچنین می‌تواند از گیاهان مهندسی ژنتیک شده سنتز شود.
این پلیمر در اصل یک کوپلیمر از ۳-هیدروکسی بوتانوئیک اسید و ۳-هیدروکسی پتانوئیک اسید است. همچنین PHBV ممکن است به‌صورت مصنوعی از سنتز butyrolactone و valerolactone در حضور الیگومر aluminoxane به عنوان کاتالیزور تولید شود.
ساختار

مونومرهای ۳-هیدروکسی بوتانوئیک اسید و ۳-هیدروکسی‌پنتانوئیک اسید، توسط پیوندهای استری به همدیگر متصل می‌شوند. استخوان‌بندی اصلی پلیمر از اتم‌های کربن و اکسیژن تشکیل شده‌است. ویژگی PHBV بستگی به نسبت این دو مونومر در آن دارد: ۳-هیدروکسی‌بوتانوئیک اسید سختی را ایجاد می‌کند در حالی که ۳-هیدروکسی‌پنتانوئیک اسید انعطاف‌پذیری را افزایش می‌دهد؛ بنابراین PHBV را می‌توان با تغییر نسبت مونومرها به پلی‌پروپیلن یا پلی اتیلن مشابه دانست. افزایش نسبت ۳-هیدروکسی‌بوتانوئیک اسید به ۳-هیدروکسی‌پنتانوئیک اسید منجر به افزایش نقطه ذوب، نفوذپذیری در آب، دمای انتقال شیشه (Tg) و استحکام کششی می‌شود، اما مقاومت در برابر ضربه کاهش پیدا می‌کند.
خواص

PHBV یک پلیمر ترموپلاستیک، شکننده با افزایش طول تا نقطهٔ شکست کم و مقاومت ضربه پایین است.
کاربردها

کاربرد PHBV در انتشار کنترل شده داروها، ایمپلنت‌ها و اصلاحات پزشکی، بسته‌بندی تخصصی، دستگاه‌های ارتوپدی و تولید بطری می‌باشد. همچنین به‌علت ماهیت زیست‌تخریب پذیری می‌تواند به‌عنوان جایگزینی برای پلاستیک‌های غیر زیست‌تخریب پذیر استفاده شود.
تخریب

هنگامی که دفع شود، PHBV به دی‌اکسید کربن و آب تجزیه می‌شود. PHBV تحت تجزیه باکتریایی قرار می‌گیرد. PHBV، درست مانند چربی‌ها برای انسان، منبع انرژی میکروارگانیسم‌ها است و آنزیم‌های تولید شده توسط میکروارگانیسم‌ها آن را تجزیه کرده و مصرف می‌کنند. این پلیمر ثبات حرارتی پایینی دارد و در واکنش بتا حذف، شکست در پیوند استری رخ می‌دهد. تخریب هیدرولیتیک به آرامی رخ می‌دهد و در کاربردهای پزشکی قابل استفاده است.
اشکالات

PHBV، زیست‌تخریب پذیر، زیست‌سازگار و تجدیدپذیر بوده و جایگزین مناسبی برای پلیمرهای مصنوعی غیر تجزیه‌پذیر ساخته شده از نفت است. اما اشکالات زیر را دارد:
گران
پایداری حرارتی پایین
شکننده
خواص مکانیکی ساده
مشکل فرایند