stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
حسین رضازاده
سفیر فدراسیون جهانی وزنه‌برداری

حسین رضازاده مدیر تیم‌های ملی، قهرمان پیشین جهان و دارندهٔ ۲ مدال طلای المپیک، از سوی فدراسیون جهانی وزنه‌برداری به‌عنوان سفیر این سازمان منصوب شد. تاماش آیان رئیس فدراسیون وزنه‌برداری جهانی ضمن تمجید و تقدیر از سال‌ها زحمات وی در این رشتهٔ ورزشی و فعالیت‌هایی که در راه آماده‌سازی ملی‌پوشان تمامی رده‌های سنی ایران انجام داده‌است، وی را به عنوان سفیر IWF انتخاب و معرفی کرد.
محرومیت مادام‌العمر از مربیگری

صبح روز ۲۵ آذر ۱۳۸۸ کمیته فنی فدراسیون وزنه‌برداری اعلام کرد که به دلیل دوپینگ و محرومیت چند وزنه‌بردار ایرانی و ناکافی بودن دلایل و توجیهات اعضاء کادر فنی تیم ملی وزنه‌برداری ایران، رای به محرومیت حسین رضازاده به همراه تمام اعضاء کادر فنی از مربیگری داده‌است. پرویز جلایر دبیر فدراسیون وزنه‌برداری نیز با تأیید این محرومیت اعلام کرد که این محرومیت طبق قوانین جهانی اعمال شده‌است.
پرویز جلایر دبیر فدراسیون وزنه‌برداری با تکذیب گفته‌های منتشر شده اعلام کرد که او هرگز نگفته‌است که اعضاء کادر فنی تیم ملی وزنه‌برداری محروم شده‌اند. او اعلام نمود این موضوع بستگی به نظر فدراسیون و جواب قطعی آن‌ها دارد؛ ولی اعضای دیگر همچنان می‌گویند ما علاوه بر تعطیلی کلیه اردوهای تیم ملی، کادر فنی تیم ملی بزرگسالان را نیز مادام‌العمر از فعالیت در وزنه‌برداری محروم کرده‌ایم. این تصمیم، نهایی است و به امضای بهرام افشارزاده رئیس فدراسیون هم رسیده‌است.
ریاست فدراسیون

تنها چند روز بعد از انتشار خبر محرومیت وی از سوی ریاست سازمان تربیت بدنی به ریاست فدراسیون وزنه‌برداری منصوب شد. دبیرکل کمیته ملی المپیک ایران در این مورد گفت: بهترین کسی که می‌توانستیم برای این کار انتخاب کنیم، حسین رضازاده بود. وی در شروع فعالیتش گفت: تمامی انتقادهای سازنده را به جان می‌خریم اما قطعاً در این راه دشمنان و معاندین را که دشمن نظام نیز به حساب می‌آیند با اعلام قصد و نیت‌شان به مردم معرفی خواهیم کرد. وی افزود: قدرتمندتر از گذشته دوپینگ را کنترل می‌کنیم.
اتهامات

در سال ۱۳۸۸ سعید علی‌حسینی عضو تیم ملی وزنه‌برداری ایران در مصاحبه‌ای با خبرگزاری ایسنا رضازاده را متهم به دوپینگ کرد. ولی رضازاده اتهام دوپینگ و نگرانی از رکورد زنی حسینی را تکذیب کرد.
در تیر ۱۳۸۹ وبگاه تابناک مدارکی را منتشر کرد که حاکی از اعطای پاداش میلیونی توسط مسئولان فدراسیون وزنه‌برداری ایران به خودشان بود. در متن این مدارک، داراب ریاحی، نایب رئیس فدراسیون وزنه‌برداری، از حسین رضازاده سرپرست فدراسیون وزنه‌برداری، خواهان پرداخت پاداش «حسن خدمت انجام کار پایان سال» به افرادی شده که او معرفی کرده‌است؛ یعنی خود رضازاده و داراب ریاحی.
حسین رضازاده نیز ذیل نامه، موافقت خود را با اعطای پاداش به نامبردگان اعلام کرده‌است.
رضازاده در اینباره به وبگاه تابناک گفته‌است که سازمان بازرسی در جریان است که این مبالغ برگردانده شده و آقای فراهانی در سازمان بازرسی کل کشور نیز در جریان بازگرداندن این رقم و حل مشکل قرار دارد.
حاشیه‌ها

بیانیه مایلی کهن علیه حسین رضازاده قهرمان سابق المپیک و عضو هیئت مدیره سایپا که از وی انتقاد کرده بود :
«یادش بخیر، جاودانه ورزش ایران زنده‌یاد «آقا تختی» که راز جاودانگی‌اش نه رنگ و تعداد مدال‌هایش، بلکه دفاع او از حق و حقیقت و در نهایت گرفتن حق مظلوم از ظالم بود. چه بسا ورزشکارانی که در طول دوران آمدند و رفتند و حتی بیشتر از «آقا تختی» مدال گرفتند اما، خیلی زود فراموش شدند. آقای رضازاده! از نظر من کار غیر حرفه‌ای یعنی ورود به مسایل فنی بدون تخصص لازم، کار غیراخلاقی یعنی رسانه‌ای نمودن مسایل داخلی خانوادهٔ باشگاه، از همه مهم‌تر دروغ گفتن به مردم است. اینک خودتان قضاوت کنید که آیا صحبت‌های من غیر حرفه‌ای و غیراخلاقی بوده یا صحبت‌های دوست شفیق و صمیمی و به عبارتی مدیر برنامه‌های شما؟! آقای رضازاده! در جایی دیگر عنوان کرده بودید که مایلی‌کهن محبت‌های هیئت مدیره را نادیده گرفته‌است.
ای کاش واضح‌تر در این زمینه صحبت می‌کردید زیرا شاید این شائبه به وجود آید که محبت‌های هیئت مدیره یعنی گرفتن امتیازهای شخصی از باشگاه یا گروه خودروسازی سایپا (مانند گرفتن ماکسیما، مگان، زانتیا یا امتیاز نمایندگی محصولات سایپا و …) در حالی که همگان می‌دانند بنده هیچ‌گاه به دنبال گرفتن ذره‌ای امتیاز شخصی نبوده و نیستم. در نهایت حسین عزیز اگر نوشم نه‌ای، نیشم نباشی.»
ازدواج

وی چند سال قبل با همسرش در مکه ازدواج کرد (این مراسم از تلویزیون ایران نیز پخش شد). او سه فرزند به نام‌های ابوالفضل، محمدمهدی و فاطمه دارد.
ستاد استهلال

| 0 | 1 |
| --- | --- |
استهلال ماه: استهلال ماه
بنا نهاده: ۱۳۶۸
بنیانگذاران: سیدعلی خامنه ای
دفتر مرکزی: تهران، ایران
محدودهٔ فعالیت: سراسر ایران
افراد کلیدی: احمد مروی
تعداد کارکنان: ۱۵۰ گروه در قالب ۷۰۰ نفر
ستاد استهلال به ستادی گفته می‌شود که با هدف نظم بخشیدن به امر استهلال (رؤیت ماه نو)، به دستور سید علی خامنه‌ای در سال ۱۳۶۸ تشکیل گردید. این ستاد متشکل از ۱۵۰ گروه است که در قالب ۷۰۰ نفر فعالیت می‌نمایند. اعضای این مرکزِ رصدگری، مجهز به دوربین‌های دوچشمی هستند و با هدف رؤیت هلال ماه، در نقاط مختلف ایران از قلهٔ بعضی از کوه‌ها گرفته تا بالای ابرها (در رصد با هواپیما) به کار رصد کردن می‌پردازند. از جمله زیر مجموعه‌های آن، ستاد استهلال استانی می‌باشد که ریاستش را به صورت مشترک، نماینده ولی فقیه و امام جمعه مرکز استان و استاندار بر عهده دارند. در این ستاد که با نام کامل «ستاد استهلال دفتر مقام معظم رهبری» نیز شناخته می‌شود، احمد مروی ریاست آن را به عهده دارد و علیرضا موحدنژاد رئیس کمیته علمی آن می‌باشد.
استهلال ماه رمضان و ماه شوال -- شهر قم
دبیر شورای سیاست‌گذاری ائمه جمعه استان، وظایف دبیری این ستاد را بر عهده دارد. همچنین یکی از استادهای دانشگاهی در استان یا یکی از رصدگرانِ مجرب نیز در این ستاد عضویت دارد. علاوه بر این، در هر استان چند گروه رصد هلال تشکیل می‌گردد که در این گروه‌ها، امام جمعه شهرستان، به همراهی کردن رصدگرانِ با تجربه آن شهرستان می‌پردازد. نتایج بدست آمده از فعالیت رصد هلال توسط گروه‌های رصدی در اختیار ستاد استان قرار می‌گیرد و بعد از وارسی مقدماتی، به ستاد مرکز گزارش داده می‌گردد که در آن، کارشناسان و متخصصین رؤیت هلال به بررسی دوبارهٔ این گزارش‌ها می‌پردازند.
در سال‌های اولیهٔ تشکیل این ستاد، همکاری‌اش با متخصصین رؤیت هلال کشوری به‌صورت منسجم و مستمر نبود و روابط فی‌مابین، محدود به دریافت بعضی از نظرهای مشورتی بود. لکن با گذر زمان، فعالیت این مرکزِ رصدگری به پیشرفت و موفقیت بیشتری دست یافت؛ بطوریکه در سال ۱۳۸۰، هلال ماه (جمادی‌الثانی سال ۱۴۲۲) در موقعیتی واقع گردیده بود که چنانچه منجمین ایران در رؤیت آن موفق می‌گردیدند، چندین رکورد علمی بین‌المللی در زمینه رؤیت هلال ماه بنام کشور ایران ثبت می‌شد. در آن هنگام، ستاد استهلال تدارک وسیعی به منظور اجرای این رصد انجام داد که در نهایت به موفقیت دست یافت، و طی آن، (حجت‌الاسلام) موحدنژاد و (دکتر) گیاهی‌یزدی توانستند با به‌کارگیری دوربین‌های دوچشمی قوی، در کرمان هلال ماه را رؤیت نمایند.
آغاز فعالیت ستاد

رهبر جمهوری اسلامی ایران، سیدعلی خامنه ای، در اوائل آغاز دوران رهبری‌اش (در سال ۱۳۶۸) به بیان مطالبی حول لزوم ایجاد دستگاه (های) مربوطه به منظور رؤیت هلال پرداخت و ابراز داشت: «ما دستگاهی لازم داریم برای اینکه در همه ماه‌ها، آدم‌های متخصص با دستگاه‌های فنی و چشم‌های مسلح در مظان پیدا کردن هلال بروند جستجو کنند و پیدا نمایند و به ما بگویند و ما هم به مردم بگوییم که اول ماه کدام روز است تکلیف شرعی، بر اساس ماه‌های قمری است.»
به دنبال این سخنان و به سبب اهمیت دار بودن مسئله رؤیت هلال ماه‌های قمری در جامعه اسلامی و همچنین بر اساس دستور رهبر جمهوری اسلامی ایران در همان سال (۶۸)، ستادی برای استهلال ماه در دفتر رهبری آغاز به کار کرد.
مراجع تقلید و ستاد

از سویی دیگر، سایر مراجع تقلید هم متأثر از موضوع رصد هلال ماه، به تأسیس رصدخانه‌هایی مرتبط پرداختند، که از جمله آنها می‌توان به یک مرکزی اشاره کرد که آیت الله سیدعلی سیستانی در شهر قم ایجاد نمود. محمد محمدی ری‌شهری نیز تولیت آستان حرم عبدالعظیم حسنی، مرکزی مشابه در شهر ری تأسیس کرد. همچنین، ارتباط پیوسته‌ای بین «ستاد استهلال دفترِ رهبری» و دیگر مراجع تقلید شیعه وجود دارد و به دنبال رصد نمودن ماه‌های رمضان و شوال، نتایج حاصله از رصدها، به اطلاع مراجع تقلید قرار می‌گیرد و این درحالی است که حتی در بعضی از موارد، خود مراجع تقلید به‌صورت مستقیم با ستاد تماس گرفته، و گزارش‌های مرتبط را دریافت می‌نمایند.
بیمارستان‌زدگی

بیمارستان زدگی اصطلاحی است که دلالت بر تغییر حالت جسمی و روحی عمیقی دارد که به تدریج نزد کودکان در دو سال نخست زندگی عارض می شود.محرومیت از مهر مادری، بستری شدن در بیمارستان و دوری از خانواده، علل اصلی این حالت می باشد. تظاهرات بیمارستان زدگی به صورت عقب ماندگی در رشد کودک، عدم امکان انطباق با محیط، درخودماندگی و جنون کودکانه بروز می یابد.
بیمارستان هوشنشان

| بیمارستان هوشنشان | بیمارستان هوشنشان |
| --- | --- |
جغرافیا: جغرافیا
موقعیت: ووهان، چین
مختصات: ۳۰°۳۱′۴۵″شمالی ۱۱۴°۰۴′۵۶″شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۵۲۹۱°شمالی ۱۱۴٫۰۸۲۲°شرقی﻿ / 30.5291; 114.0822
خدمات: خدمات
شمار تخت‌ها: ۱۰۰۰
تاریخچه: تاریخچه
گشایش: ۳ فوریه ۲۰۲۰
بیمارستان هاوشنشان در حال ساخت - ۲۰۲۰
بیمارستان هوشنشان یا هاوشن‌شان (知音湖) یک بیمارستان اورژانسی صحرایی است که در ووهان چین قرار دارد. این بیمارستان پس از شیوع کروناویروس ووهان ساخته‌شد. مدت زمان ساخت این بیمارستان حدود ده روز بود؛ ساخت آن از ۲۳ ژانویه ۲۰۲۰ آغاز شد و در ۲ فوریه ۲۰۲۰ پایان یافت. نظارت و مدیریت این بیمارستان بر عهده ارتش چین است.
حدود ۱۴۰۰ کادر پزشکی در این بیمارستان شروع به فعالیت کردند. این اولین بار نیست که چین در مدت کوتاهی بیمارستان می‌سازد. در سال ۲۰۰۳ در اوج شیوع بیماری سارس، یک بیمارستان ۱۰۰۰ تختخوابی در مدت شش روز در پکن ساخته شد.
رولاند هوسن

رولاند هوسن (به فرانسوی Roland Husson) زاده ۱۹۳۴ در پاریس و درگذشته تابستان ۲۰۱۳ دیپلمات سابق و وابسته فرهنگی فرانسوی در آمریکا، شیلی و ایران و نویسندهٔ چند کتاب است. او چند مجموعه شعر نیز دارد که با نام مستعار «رشت» (به فرانسوی Racht) منتشر کرده‌است.
سرگذشت

هوسُن عامل نجات شماری از هنرمندان شیلیایی در جریان کودتای پینوشه بود. او با ناشر و نویسندهٔ ایرانی، احمد کامیابی مسک، دوستی داشت و کامیابی چند کتابش را در پاریس منتشر کرد.
نوشته‌ها

بعض کتاب‌ها:
Nos duele Chile. Editorial Cuarto Propio. 2010. ISBN 9789562605083
Nous avons mal au Chili. Editions Syllepse. 2003. ISBN 978-2847970630
Un autre regard sur New York. Préface d'Ahmad Kamyabi Mask. Paris: A. Kamyabi Mask. 2000. ISBN 9782910337063
Rue de la chine: le quartier de mon enfance. Préface d'Ahmad Kamyabi Mask. Paris: A. Kamyabi Mask. 1999. ISBN 978-2910337056
فیلم

فیلم مستندی به نام یک دیپلمات فرانسوی در سانتیاگو بر اساس کتاب هوسن دربارهٔ شیلی ساخته شده‌است.
Un diplomate français à Santiago
میهن‌دوست (انقلاب آمریکا)

«پاتریوت» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای موشک، ام‌آی‌ام-۱۰۴پاتریوت را ببینید.
The Spirit of '76 (originally entitled Yankee Doodle, painted by Archibald Willard in the late nineteenth century, an iconic image relating to the patriotic sentiment surrounding the American Revolutionary War
میهن‌دوستان (به انگلیسی: Patriots) که به نام‌های ویگ‌ها، انقلابیون، مردان کنگره یا شورشیان آمریکایی نیز شناخته می‌شدند، مستعمره‌نشینانی از سیزده مستعمرهٔ بریتانیای کبیر بودند که در جریان انقلاب آمریکا بر ضد سلطهٔ بریتانیا قیام کردند. اعلان استقلال ایالات متحده آمریکا در ژوئیهٔ ۱۷۷۶ توسط چهره‌های برجستهٔ این گروه انجام گرفت. شورش میهن‌دوستان بر پایهٔ فلسفهٔ سیاسی آریستوکراسی قرار داشت که توسط رساله‌نویسان سیاسی نظیر توماس جفرسون، الکساندر همیلتون و توماس پین تبیین می‌شد.
میهن‌دوستان از ۱۷۶۸ خود را ویگ‌ها می‌نامیدند و به حزب ویگ بریتانیا (شامل ویگ‌های رادیکال و ویگ‌های میهن‌دوست) که سیاست‌های مستعمراتی مشابهی را دنبال می‌کرد گرایش داشتند.
میهن‌دوستان از قشرهای اجتماعی، اقتصادی، قومی و نژادی مختلفی بودند. دانشجویانی نظیر الکساندر همیلتون، مزرعه‌دارانی نظیر توماس جفرسون، تاجرانی نظیر الکساندر مک‌دوگال، وکلایی نظیر جان آدامز و کشاورزان ساده‌ای نظیر دنیل شیز یا پلامب مارتین همگی از میهن‌دوستان بودند.
میر اسدالله مدنی

| میر سید اسدالله مدنی | میر سید اسدالله مدنی |
| --- | --- |
نماینده ولی فقیه در آذربایجان شرقی و امام جمعه تبریز: نماینده ولی فقیه در آذربایجان شرقی و امام جمعه تبریز
دوره مسئولیت ۱۹۸۱ – ۱۹۸۱: دوره مسئولیت ۱۹۸۱ – ۱۹۸۱
پس از: سید محمدعلی قاضی طباطبایی
پیش از: مسلم ملکوتی
مجلس خبرگان رهبری: مجلس خبرگان رهبری
حوزه انتخاباتی: استان همدان
امام جمعه همدان: امام جمعه همدان
دوره مسئولیت ۱۹۷۹ – ۱۹۸۱: دوره مسئولیت ۱۹۷۹ – ۱۹۸۱
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۲۹۳ آذرشهر،  ایران
درگذشته: ۲۰ شهریور ۱۳۶۰ (۶۶ سال) تبریز،  ایران
آرامگاه: حرم فاطمه معصومه ، قم
محل تحصیل: حوزه علمیه قم و حوزه علمیه نجف
میر اسدالله مدنی دهخوارقانی (۱۲۹۳ در آذرشهر – ۲۰ شهریور ۱۳۶۰ در تبریز)، روحانی مجتهد شیعه، نماینده دورهٔ اول مجلس خبرگان و امام جمعهٔ سابق نورآباد ممسنی (در دوران تبعید)، امام جمعه سابق همدان و امام جمعه تبریز از آبان ۱۳۵۸ تا شهریور ۱۳۶۰ بود. مدنی در ۲۰ شهریور  ۱۳۶۰ و در حین اقامهٔ نمازجمعه، مورد سؤقصد عوامل سازمان مجاهدین خلق قرار گرفته و کشته شد. جمهوری اسلامی از او با عنوان «دومین شهید محراب انقلاب اسلامی» یاد می‌کند.
زندگی و تحصیلات

سید اسدالله مدنی در ۱۲۹۳ هجری خورشیدی ،در آذرشهر از توابع تبریز به دنیا آمد. در چهار سالگی مادر خود را از دست داد و نزد نامادری و پدرش آقا میرعلی بزرگ شد.
مدنی دروس ابتدایی علوم دینی را در حوزه علمیه یزد فراگرفت و برای ادامهٔ تحصیل عازم قم شد و در آن‌جا تحصیلات خود را به پایان رساند. وقتی نواب صفوی مصمم به مبارزهٔ مسلحانه شد، در تهیهٔ جنگ‌افزار وی را یاری کرد. سپس چندین سال در حوزهٔ علمیهٔ نجف به تدریس مشغول گشت. در حوزهٔ نجف در بین دوستان معروف بود که «اسلحه‌ای که نواب صفوی تهیه کرد با پول کتاب‌های مدنی بود.» از جمله شاگردان او در این دوره می‌توان به عارف حسینی اشاره نمود.
فعالیت سیاسی

در سال ۱۳۴۹ به ایران بازگشت و بر اثر مخالفت با حکومت پهلوی دوم به بندرکنگان تبعید شد.
به دنبال مبارزات مدنی، وی طی دهه ۱۳۴۰ چندین بار توسط ساواک دستگیر و تبعید شد. در چنین شرایطی مدنی به بیماری سل ریوی مبتلا شد. با بررسی پرونده پزشکی مدنی و قوت گرفتن احتمال درگذشت مدنی در اثر این بیماری، ساواک برای فرار از فشارهای طیف مذهبی جامعه در سال ۱۳۵۱ مدنی را به دره مرادبیگ در حوالی همدان تبعید کرد.
پس از مرگ روح‌الله کمالوند بنیانگذار حوزه علمیه کمالیه، مدنی به خرم‌آباد مهاجرت کرد. وی تا سال ۱۳۵۴ اقدام به انتشار توضیح‌المسائل و تحریرالوسیله از آثار روح‌الله خمینی کرد و سخنرانی او به مناسبت دوازهمین سالگرد تظاهرات ۱۵ خرداد در مسجد شاه خرم‌آباد ساواک را نسبت به اقدامات او حساس کرد. همچنین مدنی از سوی روح‌الله خمینی به عنوان نماینده در استان لرستان انتخاب شده بود و همین عوامل باعث شد تا ساواک اقدام به تبعید وی به نورآباد ممسنی کند.
پس از انقلاب

مدنی پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ ایران برای حل مشکلات مردم شهر همدان به صورت موقت، به امامت جمعه آن شهر منصوب گردید. در اولین انتخابات مجلس خبرگان به نمایندگی از همدان به مجلس راه یافت. در آبان سال ۱۳۵۸ سید روح‌الله خمینی وی را به عنوان امام جمعه تبریز منصوب کرد.
او همچنین عضو مجلس خبرگان قانون اساسی بود. در جمع بندی و رفع تعارض میان ایده های مختلف در زمان تصویب اصول مختلف از سوی جریان های حاضر در مجلس، نقش ایشان در ارائه پیشنهادهای کاربردی و تلاش برای ایجاد اجماع بسیار مشهود بوده است (ر.ک مشروح مذاکرات مجلس خبرگان ق.اساسی)
ترور

مدنی سرانجام در ۲۰ شهریورماه ۱۳۶۰ (۱۱سپتامبر ۱۹۸۱) در حال اقامهٔ نماز جمعه ترور شد. مسئولیت ترور او را سازمان مجاهدین خلق ایران بر عهده گرفت. اسدالله مدنی دومین شهید محراب انقلاب اسلامی لقب گرفته‌است. پیکر مدنی پس از تشییع در تبریز و قم، در مسجد بالاسر حرم فاطمه معصومه در قم دفن شد.
استادان

سید محمد حجت کوه‌کمری
سیدحسین طباطبایی بروجردی
محمدتقی خوانساری
سید ابوالحسن اصفهانی
سید عبدالهادی شیرازی
سید محسن حکیم
قبر سید اسدالله مدنی در جوار حرم فاطمه معصومه در قم
حمله به کوی دانشگاه صنعتی اصفهان

در پی اعتراض جمع کثیری از دانشجویان دانشگاه صنعتی اصفهان به نتایج انتخابات در اواخر روز ۲۳ خرداد و اوایل بامداد ۲۴ خرداد ۱۳۸۸, نیروی انتظامی با ارسال تعداد زیادی از نیروهای ضد شورش مبادرت به ضرب و شتم شدید دانشجویان نمود.در این اقدام صدها نفر از دانشجویان به شدت زخمی شدند و وسائل شخصی آن‌ها از جمله لپ‌تاپ‌ها توسط مهاجمین تخریب شد.همچنین ۱۴۰ نفر از دانشجویان بازداشت شدند که حدود ۵۰ نفر با قید وثیقه چهل میلیون تومانی آزاد شدند.در پی این حوادث شورای دانشگاه امتحانات را به مدت ۱۷ روز به تعویق انداخت.نیروی انتظامی به دانشجویان خوابگاهی ضرب الاجل ۲۴ ساعته داد تا دانشگاه را ترک کنند. پس از آن نیز شورای دانشگاه اعلام کرد تا پایان مدت ۱۷ روزهٔ تعویق امتحانات فقط دانشجویان دکترا و کارشناسی ارشد(غیر خوابگاهی)حق ورود به دانشگاه را دارند.گفتنی است رئیس دانشگاه خسارت وارد شده را حدود بیست وپنج میلیارد ریال اعلام کرده‌است.
در حمله گارد ویژه، بیش از ۱۰۰ نفر از دانشجویان این دانشگاه مجروح شده و به درمانگاه فرستاده شدند، بیش از ۵۰۰ نفر با جراحت و ضرب دیدگی سطحی تر رها شدند.
محمدجواد پرنداخ، دانشجوی رشته مهندسی شیمی دانشگاه صنعتی اصفهان بود که پس از شرکت در تجمع دانشجویان این دانشگاه در اعتراض به انتخابات  ۲۲ خرداد ۸۸، به اداره اطلاعات اصفهان احضار و پس از دو روزجسد بی جان او پیدا شد. خبرگزاری فارس اعلام کرد وی خودکشی کرده‌است. ولی خانواده وی این خبر را تکذیب کرده و اذعان داشته‌اند که محمدجواد پرنداخ کشته شده‌است
حمله انتحاری ۲۶ اسد ۱۳۹۸ کابل

| انفجار انتحاری ۲۶ اسد ۱۳۹۸ کابل | انفجار انتحاری ۲۶ اسد ۱۳۹۸ کابل |
| --- | --- |
محل انفجارمحل انفجار (کابل)نمایش نقشه کابلمحل انفجارمحل انفجار (افغانستان)نمایش نقشه افغانستان: محل انفجارمحل انفجار (کابل)نمایش نقشه کابلمحل انفجارمحل انفجار (افغانستان)نمایش نقشه افغانستان
موقعیت: حوزه ششم امنیتیکابل - جاده فیض محمد کاتب، افغانستان
مختصات: ۳۴°۳۱′۰۶″ شمالی ۶۹°۰۷′۳۷″ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۵۱۸۳۳°شمالی ۶۹٫۱۲۶۹۴°شرقی﻿ / 34.51833; 69.12694
تاریخ: ۲۶ اسد/مرداد ۱۳۹۸ ۱۷ اوت ۲۰۱۹
گونه حمله: حمله انتحاری
اسلحه: جلیقه انتحاری
کشته‌ها: ۸۰ نفر
زخمی‌ها: حداقل ۱۶۰ نفر
مرتکبان: نامعلوم
حملهٔ انتحاری ۲۶ اسد ۱۳۹۸ کابل، یک حملهٔ مرگبار تروریستی بر یک مراسم عروسی در شهر کابل پایتخت افغانستان بود.
این حمله ساعت ۲۲:۴۰ شب در یک تالار عروسی رخ داد که در آن ۸۰ تن کشته و حداقل ۱۶۰ تن دیگر زخمی شدند. حمله بر این محفل عروسی از سوی سران سیاسی در افغانستان، عنوان جنایت علیه بشریت داده شد.
با وجود پیشینهٔ حملات متعدد انتحاری در کابل، اما حملهٔ انتحاری در یک مراسم عروسی در نوع خود بی‌پیشینه عنوان شده‌است. حدود ۱٬۲۰۰ نفر به عروسی دعوت شده بودند.«انفجار در مراسم عروسی در کابل ده‌ها کشته و زخمی برجای گذاشته‌است». رادیو فردا. ۲۶ اسد ۱۳۹۸.
وقوع رویداد

این حادثه ساعت ۲۲:۴۰ شب به وقت محلی اتفاق افتاده‌است.
یک حمله‌کنندهٔ انتحاری که وارد بخش مردانهٔ این مراسم عروسی شده بود، مواد خود را در نزدیکی جایگاه داماد انفجار داد.
محمد فرحق، یکی از مدعوین این عروسی گفته او در لحظهٔ انفجار در قسمتی که به میهمانان زن اختصاص داشت بوده و برای همین جان سالم به در برده‌است.
«در قسمت آقایان تقریباً هیچ‌کس سالم نمانده. همهٔ مردها یا کشته یا مجروح شده‌اند. برای ۲۰ دقیقه سالن پر از دود بود. همه گریه می‌کردند و فریاد می‌زدند. با وجود گذشت حدود دو ساعت از زمان انفجار امدادگران هنوز مشغول بیرون آوردن قربانیان از داخل سالن هستند.»
این انفجار در منطقهٔ اکثراً شیعه‌نشین پایتخت افغانستان روی داده‌است.
واکنش‌ها

عبدالله عبدالله رئیس اجرایی حکومت وحدت ملی افغانستان حمله بر غیرنظامیان را جنایت جنگی و عمل ضدبشری عنوان کرد. او گفت که تروریستان ثابت کردند که به هیچ دین و آیینی معتقد نیستند.
این حمله واکنش‌های زیادی را در پی داشت. هزاران تن از فعالان شبکه‌های اجتماعی از دولت خواستند تا جشن استقلال ۲۸ اسد را لغو کند.
وزیر خارجهٔ افغانستان در پیامی گفت که این‌چنین حملات انسان را به وحشت می‌اندازد.
پیتر پروگل، سفیر آلمان در کابل در واکنش به این انفجار در صفحهٔ تویتترش نوشته: «از انفجار شب گذشته در مراسم عروسی در کابل و هدف قرار گرفتن غیرنظامیانی که سعی داشتند لحظاتی را در افغانستان جنگ‌زده عادی زندگی کنند عمیقاً شوکه شده‌ام. این بیش از دهشت است. احمقانه است.»
سانحه سقوط هواپیمای ایلیوشین ایل-۷۶ سپاه

| 0 | 1 |
| --- | --- |
یک هواپیمای ایلیوشین ایل-۷۶ مشابه هواپیمای سانحه‌دیده: یک هواپیمای ایلیوشین ایل-۷۶ مشابه هواپیمای سانحه‌دیده
سقوط: سقوط
تاریخ: ۳۰ بهمن ۱۳۸۱
محل حادثه: نزدیکی سیرچ  ۳۵ کیلومتر (۲۲ مایل؛ ۱۹ مایل دریایی) جنوب کرمان
هواگرد: هواگرد
نوع: ایلیوشین ایل-۷۶
شرکت هواپیمایی: نیروی هوایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی
شماره دم: ۱۵–۲۲۸۰
مبدا پرواز: فرودگاه بین‌المللی زاهدان
مقصد: فرودگاه کرمان
مسافرین: ۲۵۷
خدمه: ۱۸
کشته‌شدگان: ۲۷۵
بازماندگان: ۰
سانحه سقوط هواپیمای ایلیوشین ایل-۷۶ سپاه پاسداران انقلاب اسلامی یک پرواز از مبدأ زاهدان به مقصد کرمان بود که ۲۵۷ مسافر و ۱۸ خدمه داشت و در تاریخ ۳۰ بهمن ۱۳۸۱ (۱۹ فوریه ۲۰۰۳) در فاصلهٔ ۳۵ کیلومتری (۲۲ مایل؛ ۱۹ مایل دریایی) جنوب کرمان در نزدیکی روستای سیرچ سقوط کرد. در این سانحه تمامی ۲۷۵ سرنشین هواپیما جان باختند.
گفته می‌شود سرنشینان این هواپیما جمعی از پرسنل لشکر ۴۱ ثارالله سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بودند که برای مأموریتی نامعلوم به کرمان اعزام می‌شدند. این سانحه دومین سانحه بزرگ هوانوردی در تاریخ ایران محسوب می‌شود.
علت این حادثه بدی آب و هوا و شرایط جوی ناپایدار اعلام شد. همچنین گزارش شده‌است که تعداد مسافران این پرواز بالاتر از ظرفیت هواپیما بوده‌است.
شرح حادثه > پیش از حادثه

هواپیمای ایلیوشین ایل-۷۶ متعلق به سپاه پاسداران با شماره پرواز ۲۶۵ و شماره ثبت ۲۲۸۰–۱۵ ساعت ۱۶:۳۹ دقیقه روز چهارشنبه مورخ ۳۰ بهمن ۱۳۸۱ از تهران وارد فرودگاه زاهدان می‌شود.
این هواپیما پس از تخلیهٔ بار برای انتقال نیروهای نیروی زمینی لشکر ۴۱ ثارالله به کرمان آماده می‌شود. مأموران اعزامی قرار است که به مناسبت عید غدیر و در ۲ روز تعطیلی متوالی (پنجشنبه و جمعه) به کرمان منتقل شوند.
در ساعت ۱۷:۴۴ هواپیما با کد راداری ۴۲۳۱ از باند ۱۷ فرودگاه زاهدان به سمت کرمان پرواز می‌کند.
شرح حادثه > وقوع سانحه

در فاصلهٔ ۱۲۰ مایل دریایی با فرودگاه کرمان، مرکز کنترل به پرواز ۲۶۵ وضعیت هوای طوفانی و ناپایدار را اعلام می‌کند. گفته می‌شود در این هنگام باد جانبی شدیدی از سمت ۲۵۰ درجه با سرعت ۸۰ کیلومتر در ساعت در منطقه در جریان بود. پس از چند دقیقه برج مراقبت فرودگاه کرمان این پرواز را برای طرح تقرب Circling VOR باند ۳۴ کرمان مجاز می‌کند.
در ساعت ۱۸:۲۱ محلی، زمانی که هواپیما در فاصله ۴۳ مایل دریایی و در حال عبور از ارتفاع ۲۳۳۰۰ پایی بوده، هدایت آن به برج مراقبت کرمان واگذار می‌شود. پس از آن هواپیما در حالی که در ارتفاع ۱۷ هزار پایی بوده، عبور از نقطه ALKES در فاصلهٔ ۳۰ مایل دریایی از فرودگاه کرمان را گزارش می‌کند. فاصلهٔ زمانی بین نقطهٔ فرضی ALKES و فرودگاه کرمان، ۶ دقیقه است. در این فاصله تماس کلیهٔ رادارها با پرواز قطع می‌شود.
شرح حادثه > عملیات جستجو

ساعاتی بعد گروهی از اهالی و رانندگان منطقه سیرچ ضمن تماس با مقامات محلی از مشاهدهٔ یک انفجار در ساعت ۱۸:۲۵ خبر می‌دهند. در این زمان وضعیت جوی طوفانی و برفی است و هیچ راه دسترسی به ارتفاعات وجود ندارد. با این وجود در اولین لحظات، در دامنه کوه قطعه‌ای از هواپیما به‌صورت اتفاقی پیدا می‌شود و سقوط هواپیما تأیید می‌شود.
صبح روز بعد، نیروهای امدادی و پشتیبانی همچنان سعی می‌کنند خودشان را به ارتفاعات برسانند اما به‌علت صعب‌العبور بودن منطقه، صعود امکان‌پذیر نیست. همچنین پرواز هلیکوپترها به‌علت بدی هوا و مه‌آلود بودن منطقه میسر نیست. این وضعیت تا چهار روز بعد نیز ادامه داشت.
گفته می‌شود در این حادثه با دستور استاندار کرمان به منظور تسریع در کارها از روز وقوع این حادثه توسط گروه فنی و مهندسی لشکر ۴۱ ثارالله و جهاد نصر در کرمان، کار احداث چهار کیلومتر راه تا نزدیکی ارتفاعات محل سانحه آغاز می‌شود.
نهایتاً پس از ۶ روز تلاش نیروهای امدادی و یگان هلیکوپتری سپاه، اجساد جان‌باختگان این پرواز به پایین منتقل می‌شود.
شرح حادثه > تحقیقات تکمیلی

تحقیقات نشان داده‌است که هواپیمای سپاه ۲۵ متر پایین‌تر از قله اصابت کرده‌است و پس از دو تکه شدن، دماغهٔ آن در سوی دیگر کوه منفجر شده‌است و بال و بدنه نیز در سوی دیگر قله سقوط کرده‌است.
بخشی از بال هواپیمای ساقط شده نیروی هوایی سپاه ساعت ۱۲ و ۴۵ دقیقه بامداد پنجشنبه در حوالی تونل شهداد واقع در ارتفاعات جنوب شرقی شهر کرمان پیدا شد.
علت حادثه

علت سانحه، کاهش غیرمجاز ارتفاع توسط خدمه و برخورد به قله ۱۲ هزارپایی جفتان واقع در سیرچ اعلام شد.
مشخصات هواپیما

شماره پرواز: ۲۶۵
نوع هواپیما: ایلیوشین ایل-۷۶
شماره ثبت هواپیما: ۲۲۸۰–۱۵
علامت ثبت عراقی هواپیما: YI-AND
سال ساخت هواپیما: ۱۹۸۶
شماره سریال ساخت هواپیما: C/N: 0063471155
رنگ هواپیما: سبز و سفید
زمان تعمیر اساسی هواپیما: یک ماه قبل از سانحه و هر ۴ موتور تعویض شدند
مالک هواپیما: نیروی هوایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی
نوع پرواز: ترابری نظامی
جان‌باختگان

در این حادثه ۲۷۵ پرسنل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی جان باختند. در این میان نام سردار مجید حاجی‌حاتم، جانشین اداره عملیات سپاه، سردار مهدی پیرانیان، مدیر هوایی ستاد مشترک سپاه، سردار محمدعلی خواجه، معاون هماهنگ‌کننده لشکر ۴۱ ثارالله دیده می‌شود.
همچنین ۱۸ خدمهٔ پرواز شامل سردار اکبر بیگدلی، خلبان، سردار محمد رضا طحانیان، کمک‌خلبان نیز در این سانحه کشته شدند.
۱۴ سال بعد از این حادثه، محمد رئوفی‌نژاد، فرمانده وقت لشکر ۴۱ ثارالله و قرارگاه عملیاتی جنوب‌شرق در یک گفتگو خبری مدعی شد سرنشینان این هواپیما که همگی از نیروهای سپاه پاسداران بودند، به منظور آماده‌سازی استان سیستان و بلوچستان برای سفر آیت‌الله خامنه‌ای به زاهدان اعزام شده بودند و قرار بود در تعطیلات دو روزهٔ عید غدیر به کرمان بازگردند.
حواشی

دولت محمد خاتمی، رئیس‌جمهور وقت، پیام تسلیتی در رابطه با این سانحهٔ هوایی صادر کرد. دولت ایران همچنین تحریم‌های آمریکا علیه ایران را در این حادثه مؤثر دانست.
پس از این سانحه در شهر کرمان سه روز عزای عمومی اعلام شد. مراسم تشییع قربانیان این سانحه در کرمان با حضور رئیس دفتر رهبر ایران در مصلای کرمان برگزار شد. جان‌باختگان این حادثه شهدای غدیر نام گرفتند.
گمانه‌زنی‌هایی مبنی بر تعداد بیش از حد مسافران در این پرواز وجود دارد. معمولا هواپیمای ایل-۷۶ می‌تواند تا ۲۰۰ مسافر را حمل کند که در این پرواز ۲۷۵ سرنشین حضور داشتند.
همچنین پس از این سانحه یک سازمان تروریستی به نام گروهک ابوبکر مسئولیت این سانحه را بر عهده گرفت.