stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
حسین پناهی
زندگی

حسین پناهی در ۶ شهریور ۱۳۳۵ در روستای قلعه دژکوه واقع در حوالی شهر لنده از توابع شهرستان کهگیلویه در استان کهگیلویه و بویراحمد زاده شد. او وقتی ۴ ساله بود، پدرش را از دست داد و پس از اینکه تحصیلات ابتدایی را در بهبهان گذراند به خواست برادر بزرگترش علی، برای ادامه تحصیل به مدرسه آیت‌الله گلپایگانی رفت و بعد از پایان تحصیلات به محل تولدش بازگشت. او که در جامه روحانیت قصد داشت به مردم خدمت کند بر اثر اتفاقی مسیر زندگی‌اش را تغییر داد و ناگهان همه چیز را رها کرد و به تهران آمد و چون علاقه خاصی به هنر و بازیگری داشت در مدرسه آناهیتا نام‌نویسی کرد و چهار سال در آنجا مشغول فراگیری اصول بازیگری و نمایشنامه‌نویسی شد. پناهی علاوه بر بازیگری در حوزه شعر و شاعری هم نیز آثاری را از خود بر جا گذاشته‌است. وی شعر خود را به شیوه سپید و موج نو سروده‌است و حیرت، مرگ اندیشی، آرزوی بازگشت به روستا و کودکی مضامین شعر او است.پناهی در دهه شصت و اوایل دهه هفتاد از پرکارترین و خلاقترین نویسندگان و کارگردانان تلویزیون بود. حسین پناهی در سال ۶۷ برای بازی در فیلم در مسیر تندباد کاندید جایزه بهترین بازیگر نقش دوم شد، ضمن اینکه در سال ۶۹ برای بازی در فیلم «سایه خیال» که بر مبنای شخصیت او نوشته شده بود، نامزد دریافت جایزه بهترین بازیگر مرد و در سال ۷۱ برای بازی در فیلم مهاجران نامزد دریافت بهترین بازیگر نقش دوم شد و دیپلم افتخار جشنواره نهم فجر را برای بازی در فیلم سایه خیال دریافت کرد.
با وجود کارنامه سینمایی و تلویزیونی حسین پناهی، به نظر می‌رسد وی بیشتر شاعربود و این شاعرانگی در ذره ذره جانش نفوذ داشت، ضمن اینکه آثار مختلف ادبی وی نیز از این امر حکایت می‌کند.
شعر معاصر به وسیله نیما یوشیج پایه‌گذاری شد و پس از او نیز به وسیله دیگر شاعران گسترش یافت. یکی از این شاعران حسین پناهی است. پناهی از شاعرانی محسوب می‌شود که بیشتر اشعار خود را به شیوه شعر سپید و موج نو سروده‌است[نیازمند منبع] و در سروده‌هایش مانند بیشتر اشعار دهه ۷۰ خورشیدی چندان درگیر ادبی بودن شعر نبوده‌است. شعر پناهی از نظر صورت به سبک شعر سپید است.[نیازمند منبع] پناهی شاعری است که سعی دارد بیشتر به درونمایه شعر توجه داشته باشد تا اینکه خود را درگیر ظواهر شعر کند.
زندگی > دوران حرفه‌ای

در سال ۱۳۶۱ با تئاتر وارد عرصه بازیگری شد و همزمان فیلمنامه‌نویسی و کارگردانی را نیز شروع کرد. او در سال ۱۳۵۸ با بازی در تعدادی تئاتر تلویزیونی وارد عرصه تلویزیون شد و کارش در این حوزه را با بازی در مجموعه‌های نهضت سوادآموزی و محله برو بیا ادامه داد. او در سال ۱۳۶۴ به استخدام صدا و سیما درآمد. با پخش نمایش دو مرغابی در مه از تلویزیون که علاوه بر نوشتن و کارگردانی خودش نیز در آن بازی می‌کرد، خوش درخشید و با پخش نمایش‌های تلویزیونی دیگرش طرف توجه مخاطبان خاص قرار گرفت. نمایش‌های دو مرغابی در مه و یک گل و بهار که پناهی آنها را نوشته و کارگردانی کرده بود، بنا به درخواست مردم به دفعات از تلویزیون پخش شد. در دهه شصت و اوایل دهه هفتاد، او یکی از نوآورترین نویسندگان و کارگردانان تلویزیون بود. در اواخر دهه ۷۰ بازنویسی فیلمنامه مریم مقدس را در کنار کارگردان مجموعه و حسین نوری بر عهده گرفت که این مجموعه به یکی از سریال‌های پرمخاطب تاریخی ایران بدل شد. به دلیل فیزیک کودکانه و شکننده، نحوه خاص سخن گفتن، سادگی و خلوصی که از رفتارش می‌بارید و طنز تلخش بازیگر نقش‌های خاص بود. اما حسین پناهی بیشتر شاعر بود؛ و این شاعرانگی در ذره‌ذره جانش نفوذ داشت. نخستین مجموعه شعر او با نام من و نازی در ۱۳۷۶ منتشر شد. این مجموعهٔ شعر تاکنون بیش از شانزده بار تجدید چاپ و به شش زبان زندهٔ دنیا ترجمه شده‌است.
درگذشت

وی در ۱۴ مرداد ۱۳۸۳ در سن ۴۷ سالگی بر اثر سکته قلبی درگذشت و در قبرستان شهر سوق (واقع در استان کهگیلویه و بویر احمد) به وصیت خود وی و به دلیل اینکه مادرش در آنجا دفن شده بود به خاک سپرده شد. علت مرگ وی بنا به گواهی فوت ایست قلبی بوده‌است.
و رسالت من این خواهد بود
تا دو استکان چای داغ را

از میان دویست جنگ خونین

به سلامت بگذرانم

تا در شبی بارانی

آنها را با خدای خویش

چشم در چشم هم نوش کنیم!


حسین پناهی
وی یک دفتر شعر و یک نوشته تئاتر به نام چیزی شبیه زندگی ۲ دارد که هنوز چاپ نشده‌اند.
فیلم‌شناسی > سینما

| سال | نام فیلم | کارگردان |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۶۵ | گذرگاه | شهریار بحرانی |
| ۱۳۶۵ | گال | ابوالفضل جلیلی |
| ۱۳۶۷ | هی جو | منوچهر عسگری‌نسب |
| ۱۳۶۷ | نار و نی | سعید ابراهیمی‌فر |
| ۱۳۶۷ | در مسیر تندباد | مسعود جعفری جوزانی |
| ۱۳۶۷ | ارثیه | کاظم بلوچی |
| ۱۳۶۸ | راز کوکب | کاظم معصومی |
| ۱۳۶۹ | مهاجران | مهدی صباغ‌زاده |
| ۱۳۶۹ | چاووش | ساموئل خاچیکیان |
| ۱۳۶۹ | سایه خیال | حسین دلیر |
| ۱۳۷۰ | اوینار | شهرام اسدی |
| ۱۳۷۱ | هنرپیشه | محسن مخملباف |
| ۱۳۷۱ | مرد ناتمام | محرم زینال‌زاده |
| ۱۳۷۳ | روز واقعه | شهرام اسدی |
| ۱۳۷۳ | آرزوی بزرگ | خسرو شجاعی |
| ۱۳۷۷ | قصه‌های کیش | محسن مخملباف |
| ۱۳۷۷ | بلوغ | مسعود جعفری جوزانی |
| ۱۳۸۲ | بابا عزیز | ناصر خمیر |
فیلم‌شناسی > تلویزیون

| سال | نام | سمت | کارگردان | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۸۶ | روزگار قریب | بازیگر | کیانوش عیاری | فیلمبرداری اش از ۱۳۸۱ شروع شده بود. |
| ۱۳۸۱ | فرمان | بازیگر | مسعود رشیدی |  |
| ۱۳۸۱ | شبکه | بازیگر | محمود عزیزی |  |
| ۱۳۸۰–۱۳۸۱ | آواز مه | بازیگر | حسینعلی لیالستانی | شبکه اول |
| ۱۳۸۰ | روزهای آرزو | بازیگر | شاهرخ حمیدی‌مقدم |  |
| ۱۳۸۰ | تصمیم نهایی | بازیگر | محسن شاه‌محمدی |  |
| ۱۳۷۹ | خندان | بازیگر | قاسم جعفری | مجموعهٔ ۱۳ قسمتی از تولیدات شبکهٔ جهانی جام‌جم |
| ۱۳۷۹ | همسایه‌ها | بازیگر | محمدحسین لطیفی | شبکه ۳ |
| ۱۳۷۹ | یحیی و گلابتون | بازیگر | اصغر آبگون |  |
| ۱۳۷۹ | آبدارشاه | بازیگر | رحیم رحیمی‌پور |  |
| ۱۳۷۸ | مادر | بازیگر | شعبانعلی اسلامی | شب‌های چهارشنبه از شبکه یک پخش می‌شد. |
| ۱۳۷۸ | ثقةالاسلام تبریزی (۱۲ روز از تاریخ مشروطه) | بازیگر | حجت قاسم‌زاده اصل | تهیه شده برای سیمای آذری شبکه جهانی سحر |
| ۱۳۷۸ | امام علی | بازیگر، مشاور فیلمنامه | داوود میرباقری |  |
| ۱۳۷۷ | چیزی شبیه زندگی | نویسنده، کارگردان هنری |  |  |
| ۱۳۷۶ | ماجراهای رونالد و مادرش | نویسنده، کارگردان هنری | به کارگردانی تلویزیونی شیرین جاهد |  |
| ۱۳۷۵–۱۳۷۸ | آژانس دوستی | بازیگر | مجموعه کارگردانان |  |
| ۱۳۷۴–۱۳۷۵ | دزدان مادربزرگ | بازیگر | مهدی صباغ‌زاده |  |
| ۱۳۷۴ | آشپزباشی و قبله عالم | بازیگر | رسول نجفیان | این سریال در ۷ قسمت پخش شد. |
| ۱۳۷۴ | بی‌بی‌یون | بازیگر، نویسنده، کارگردان | حسین پناهی |  |
| ۱۳۷۴ | شلیک نهایی | بازیگر | محسن شاه‌محمدی |  |
| ۱۳۶۷–۱۳۷۳ | شاخهٔ طوبی | بازیگر | مهدی علی‌احمدی |  |
| ۱۳۷۰–۱۳۷۱ | روزی روزگاری | بازیگر | امرالله احمدجو | سال ۱۳۷۱ روزهای دوشنبه از شبکه یک پخش می‌شد. |
| ۱۳۷۰ | ماجرا | بازیگر | سیاوش دولت‌سرایی |  |
| ۱۳۶۷–۱۳۶۹ | هشت بهشت | بازیگر | اکبر خواجویی |  |
| ۱۳۶۷–۱۳۶۹ | رعنا | بازیگر | داوود میرباقری |  |
| ۱۳۶۷ | گالش‌های مادربزرگ | بازیگر | بهمن زرین‌پور | در نوروز ۱۳۶۸ از شبکه ۱ پخش شد. |
| ۱۳۶۳–۱۳۶۶ | کوچک جنگلی | بازیگر | بهروز افخمی | در نقش درویش حیدر |
| ۱۳۶۶ | گرگ‌ها | بازیگر | داوود میرباقری |  |
| ۱۳۶۵ | دو مرغابی در مه | بازیگر، نویسنده | کارگردانی هنری رسول نجفیانکارگردانی تلویزیونی مسعود رسام |  |
| ۱۳۶۵ | به سبک آمریکایی | بازیگر، نویسنده | کارگردان هنری: داوود میرباقریبه کارگردانی تلویزیونی شیرین جاهد |  |
| ۱۳۶۴ | آسانسور | بازیگر، نویسنده | کارگردان هنری: رسول نجفیانکارگردانی تلویزیونی گیتی جوادی |  |
| ۱۳۶۳ | با یک گل همیشه بهار | نویسنده و کارگردان هنری | پخش از شبکه یک |  |
| ۱۳۶۳ | سایهٔ خیال | بازیگر | کارگردانی هنری داوود میرباقری کارگردان تلویزیونی امیر آقامیری |  |
| ۱۳۶۳ | سرودی برای مادران | نویسنده، کارگردان |  |  |
| ۱۳۶۳ | محله بهداشت | بازیگر | داریوش مؤدبیان حسن فردرو |  |
| ۱۳۶۳–۱۳۶۲ | گوش بزرگ دیوار | بازیگر، نویسنده | با کارگردانی داوود مصلحی |  |
| ۱۳۶۲ | طبل توخالی | بازیگر | احمد نجیب‌زاده | در دهه فجر ۱۳۶۲ از شبکه ۱ پخش شد. |
| ۱۳۶۱ | خواب‌گردها | کارگردان هنری |  |  |
| ۱۳۶۱ | محله برو بیا | بازیگر | داریوش مؤدبیان | در سال ۱۳۶۲ از شبکه دوم (روزهای پنجشنبه) پخش می‌شد. |
| ۱۳۶۰ | نهضت سوادآموزی | بازیگر | محمد اوزی |  |
| ۱۳۵۸-۱۳۵۹ | یک تله‌تئاتر ۱۰ قسمتی | بازیگر | داوود میرباقری   شیرین جاهد |  |
کتاب‌شناسی

۱۳۹۴ - دو مرغابی در مه (دو مرغابی در مه، گوش بزرگ دیوار: دو نمایشنامه)
۱۳۹۳ - نامه‌هایی به آنا (۲) (کتاب شعر، نشر آناپنا)
۱۳۹۳ - سرودی برای مادران (نمایش‌نامه، نشر آناپنا)
۱۳۹۲ - جهان زیرسیگاری من است (مجموعه مصاحبه‌ها سال‌های ۱۳۶۸–۱۳۷۶، انتشارات آناپنا)
۱۳۹۲ - نوید یک روز بلند نورانی (مجموعه مصاحبه‌ها سال‌های ۱۳۷۶–۱۳۸۳، انتشارات آناپنا)
۱۳۹۰ - راه با رفیق (کتاب شعر، انتشارات دارینوش)
۱۳۸۶ - ستاره‌ها (کتاب شعر، انتشارات دارینوش، این اثر اولین بار در سال ۱۳۷۵ با نام ستاره منتشر شد)
۱۳۸۶ - نمی‌دانم‌ها (دفتر هفتم مجموعه شعر چشم چپ سگ، نشر دارینوش)
۱۳۸۴ - سلام خداحافظ (کتاب شعر، انتشارات دارینوش)
۱۳۸۴ - نامه‌هایی به آنا (دفتر ششم از مجموعه شعر چشم چپ سگ، نشر دارینوش) - ۱۳۸۴
۱۳۸۴ - افلاطون کنار بخاری (دفتر دوم از مجموعه شعر چ‍ش‍م چ‍پ س‍گ، انتشارات دارینوش)
۱۳۸۴ - سال‌هاست که مرده‌ام (کتاب شعر، انتشارات دارینوش)
۱۳۸۴ - کابوس‌های روسی (دفتر چهارم از م‍ج‍م‍وع‍ه شعر چ‍ش‍م چ‍پ سگ، نشر دارینوش)
۱۳۸۳ - به وقت گرینویچ (از م‍ج‍م‍وع‍ه شعر چ‍ش‍م چ‍پ س‍گ، انتشارات دارینوش)
۱۳۸۳ - چشم چپ سگ (مجموعه شعر، انتشارات دارینوش)
۱۳۷۷ - خروس‌ها و ساعت‌ها (مجموعه قصه، انتشارات الهام)
۱۳۷۶ - من و نازی (کتاب شعر، نشر الهام)
۱۳۷۶ - چیزی شبیه زندگی (انتشارات الهام)
۱۳۷۳ - بی‌بی‌یون (طولانی‌تر از فیلمنامه، انتشارات الهام)
سه اثر سلام خداحافظ، ستارها و راه با رفیق با دکلمه و صدای حسین پناهی منتشر شده‌است. کتاب‌هایی شامل آخرین اشعار و نوشته‌های او هنوز به چاپ نرسیده‌است.
جوایز > جشنواره فیلم فجر

| سال | فیلم | رده | جایزه | نتیجه |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۶۷ | در مسیر تندباد | بهترین بازیگر نقش مکمل مرد | سیمرغ بلورین | نامزد |
| ۱۳۶۹ | سایه خیال | بهترین بازیگر نقش اول مرد | سیمرغ بلورین | دیپلم افتخار |
| ۱۳۷۱ | مهاجران | بهترین بازیگر نقش مکمل مرد | سیمرغ بلورین | نامزد |
بتن پیش‌تنیده

«بتن پیش‌تنیده» (به انگلیسی: Prestressed concrete) روشی است برای برطرف کردن ضعف بتن در برابر کشش. از بتن پیش‌تنیده می‌توان برای ساخت تیرها، کف طبقات یا پل‌هایی با طول دهنه‌های زیاد که در عمل با بتن مسلح معمولی قابل ساخت نیستند، بهره برد. از تاندون‌های پیش‌تنیده (عموماً کابل‌های فولادی کششی)، برای ایجاد بارهای مقاوم استفاده می‌شود. این بارهای مقاوم، با ایجاد تنش فشاری، سبب به وجود آمدن تعادل با تنش کششی شده که این تنش‌های کششی نیز در هنگام وارد آمدن بار خمشی در یک عضو فشاری بتنی ظاهر می‌شوند. این فرایند به وسیلهٔ رشته‌های فولادی، غلاف و … انجام شده و نیاز به ابزاری خاص دارد. روشهای پیش تنیدگی بتن شامل پیش تنیدگی به روش پیش‌کشیده و پیش تنیدگی به روش پس‌کشیده انجام می‌شوند. در بتن‌های مسلح معمولی، از میل‌گردهای فولادی در داخل بتن استفاده می‌شود.
سقف‌های بتنی پیش‌تنیده در ایران

سقف‌های بتن پیش‌تنیده به روش پس‌کشیده در سال ۱۳۸۱ برای اولین بار در ایران طراحی و اجرا گردید.در این مدت پروژه‌های زیادی با استفاده از این تکنیک طراحی و ساخته شد.
سقف‌های بتنی پیش‌تنیده

این سیستم در مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن، مورد ارزیابی قرار گرفته و کاربرد آن، در حیطه الزامات ارائه شده، مجاز می‌باشد.
مفهوم

بیش تنیدگی عبارت است از ایجاد یک تنش اولیه ثابت و دائمی (Prestress) در یک عضو بتنی به نحو دلخواه و به اندازه لازم، به‌طوریکه در اثر این تنش، مقداری از تنش‌های ناشی از بارهای مرده و زنده در این عضو خنثی شده و در نتیجه مقاومت باربری آن افزایش پیدا می‌کند. هدف اصلی، محدود کردن تنش‌های کششی و ترک‌های ناشی از لنگر خمشی، تحت تأثیر بارهای وارده در آن عضو می‌باشد. بتن جسمی است مقاوم در مقابل فشار، ولیکن مقاومت آن در مقابل کشش بسیار کم می‌باشد، بنابراین می‌توان با وارد کردن فشار به بتن، کشش ایجاد شده در اثر بار مرده و زنده را در عضو بتنی تقلیل و در نتیجه مقاومت آن را افزایش داد.
کاربرد

پیش‌تنیده نمودن مقاطع بتنی از دیرباز از پل‌ها و اسکله‌ها کاربرد داشته و در سال‌ها ی اخیر استفاده از آن در سقف‌های دال تخت، با دهانه‌های بلند و خصوصاً در سقف پارکینگ‌های طبقاتی و عموماً اعضایی که تحت اثر خمش می‌باشند، توسعه یافته‌است.
عملکرد

در این سقف‌ها با به‌وجود آوردن نیروی اضافی فشاری در بتن، قسمتی از تنش‌های کششی بتن خنثی شده و در نتیجه سطح مقطع فشاری بتن افزایش می‌یابد. در این نوع سقف‌های، نیروی در بتن، توسط کشش کابل‌ها بعد از ریختن بتن و رسیدن بتن به مقاومت لازم، ایجاد می‌شود. این روش به صورت کارگاهی یا کارخانه‌ای قابل انجام است و با مخفف (TP) شناخته می‌شود. در اجرای سقف‌های TP ابتدا غلاف‌های فلزی جایگذاری می‌شوند. سپس، کابل‌ها درون غلاف قرار گرفته و پس از بتن ریزی و رسیدن بتن به مقاومت لازم، (میزانی ذکر شده در مدارک محاسباتی طرح) کشیده می‌شوند. در مرحله بعد به منظور محافظت کابل‌ها در برابر خوردگی و زنگ زدگی، گروت یا دوغاب سیمانی یا مواد پلیمری مانند انواع مناسب قیر یا گریس به درون غلاف‌ها تزریق می‌شود.
مزایا

انعطاف پذیر بودن سازه پیش تنیده
کاهش وزن سازه و بتن پیش تنیده
نداشتن ترک های بتنی و خیز به طرف پایین در سازه پیش تنیده
سرعت بالای اجرا
معایب

تخریب این سیستم سقف به دلیل وجود کابل‌های کشیده‌شده بسیار پر خطر بوده و باید با روش‌های خاص توسط تیم فنی آموزش دیده، صورت گیرد.
از نکات حائز اهمیت در اعضای آن پس‌کشیده، مسئله افت و وادادگی کابل‌ها به دلایلی نظیر، کاهش اصطکاک بین کابل و غلاف، لغزش مهار انتهایی و فرورفتن گوه گیرداری در ابتدا و انتهای کابل، کهولت کرنش (relaxation) و شل شدگی فولاد، جمع شدگی بتن یا خزش و انقباض و آب رفتگی بتن به مرور زمان می‌باشد که لازم است به دقت محاسبه شده و مورد توجه قرار گیرد.
مقایسه با سازه‌های بتنی معمولی

وزن کمتر: کاهش بار مرده سازه و در نتیجه کاهش بار بر فونداسیون.
مقاومت بیشتر: تحمل بارهای سنگین‌تر و کاهش خیز سازه.
صرفه اقتصادی: کاهش هزینه‌های ساخت و نگهداری.
عملکرد بهتر در زلزله: به دلیل وزن کمتر و انعطاف‌پذیری بیشتر.
الزامات

در این سقف‌ها به منظور دست یافتن به یک طرح بهینه از لحاظ مقدار مصالح، وزن و هزینه، از بتن و فولادهای با مقاومت بالا استفاده می‌شود. در سقف‌های این نوع کشیده حداقل رده بتن باید c30 باشد.
در زمان اجرا، کنترل کیفیت مواردی نظیر محل و نحوه جایگذاری کابل‌ها، میزان نیروی پس کشیدگی، کفایت تزریق گروت در قلاف‌ها بسیار حائز اهمیت می‌باشد.
انقباض یا آب رفتگی بتن که به علت خروج آب از بتن به مرور زمان می‌باشد (shrinkage)
افت ناشی از تغییر شکل نسبی الاستیک بتن
استفاده از سیستم سقف دال‌های تخت آن پس‌کشیده، در دهانه‌های بلندتر از ۷ متر توجیه اقتصادی دارد.
در استفاده از دال‌های تنیده پس‌کشیده به لحاظ بزرگ بودن دهانه‌ها و وجود نیروهای ثقلی قابل ملاحظه، در نظر گرفتن تمهیدات لازم به منظور کنترل برش سوراخ‌کننده (punch)بسیار حائز اهمیت می‌باشد.
نظر به اینکه سیستم سقف بتنی پیش‌تنیده پس‌کشیده عمدتاً به‌صورت دال تخت کاربرد دارد، لذا بر اساس توصیه بند ۵-۸-۳-۲ آئین‌نامه ۲۸۰۰ ایران، در زمان استفاده از سیستم دالهای تخت و ستون، ارتفاع ساختمان به ۱۰ متر یا حداکثر ۳ طبقه محدود می‌شود. در غیر اینصورت استفاده از دیوارهای برشی بتن آرمه الزامی خواهد بود.
ضوابط طراحی و اجرای سیستم سقف بتنی پیش‌تنیده پس‌کشیده باید براساس آئین‌نامهACI 318 آئین‌نامه طرح و محاسبه قطعات بتن پیش‌تنیده موضوع نشریه شماره ۲۵۰ سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور که بخش الحاقی آیین‌نامه بتن ایران(آبا) می‌باشد، انجام شود.
رعایت حداقل رده بتن مصرفی معادل 30 C در این سیستم الزامی است.
محافظت فولادهای پیش تنیدگی در برابر زنگ زدگی بسیار حائز اهمیت بوده و باید کابل‌ها توسط دوغاب سیمان که بعد از کشیدن کابل‌ها به داخل غلاف‌ها تزریق می‌شود یا مواد قیری یا گریس که روی آن می‌مالند از زنگ زدگی محافظت شوند.
نگارخانه

مفهوم پیش تنیدگی

نمودار بتن پیش‌تنیده
زایمان در چین

زایمان در چین (انگلیسی: Childbirth in China) تحت تأثیر طب سنتی چینی، کنترل دولتی بر سلامت تولید مثل و تولد، و پذیرش شیوه‌های پزشکی مدرن بیومدیکال قرار دارد. هر ساله در چین حدود ۱۶ میلیون تولد ثبت می‌شود. تا تاریخ ۲۰۲۲، رسانه دولتی چین میزان میزان باروری کل کشور را ۱٫۰۹ گزارش کرده است. در سال ۲۰۲۳، ۷٫۸۸ میلیون تولد ثبت شده است.
پیشینه > ساختار خانواده چینی

ازدواج‌های سنتی چینی توسط والدین عروس و داماد ترتیب داده می‌شد تا اتحادهای خانوادگی ایجاد شود، اغلب از طریق استفاده از همسریابی. زنان با خانواده شوهر خود زندگی می‌کردند و تابع باورهای سنتی کنفسیوس‌گرایی در احترام به بزرگان بودند. نقش اصلی زن تولید پسر برای شوهرش بود تا خط خانوادگی پدری حفظ شود. قانون جدید ازدواج بسیاری از آداب و رسوم سنتی را تغییر داد، از جمله ممنوعیت همسریابی و دادن اختیار به زنان برای انتخاب همسر خود. در سال ۱۹۸۱، قانون ازدواج دوم این روند را ادامه داد و ازدواج‌های ترتیب‌داده‌شده و مهریه‌ها را به‌طور کامل ممنوع کرد و به زنان حق طلاق داد.
در ۴۰ سال گذشته، تغییرات جمعیتی، تحرک جمعیت و سیاست‌های برنامه‌ریزی خانواده ساختارهای سنتی خانواده چینی را تغییر داده‌اند. در سال ۲۰۱۶، میانگین سن ازدواج اول برای زنان ۲۴٫۸ سال و برای مردان ۲۶٫۹ سال بود. خانواده‌های هسته‌ای رو به کاهش هستند، در حالی که خانواده‌های تک‌نفره و در مناطق روستایی ساختارهای خانوادگی خطی در حال افزایش‌اند. گفتمان اجتماعی در طول قرن بیستم ابتدا خواستار «نابودی واحد خانواده» بود تا تساوی جنسیتی را تشویق کند. این گفتمان با دعوت از زنان به بازگشت به خانه برای کاهش فشار بر بازار کار و تشویق به مادری فعال جایگزین شد. این ایده‌ها به تدریج رد شده و به سمت تأکید بر انتخاب زنان، چه در زندگی خانوادگی و چه در اشتغال و مشارکت اجتماعی گسترده‌تر سوق پیدا کرده است. با این حال، زنان همچنان مشارکت اجتماعی کمتری نسبت به مردان دارند و مشارکت اجتماعی زنان تحت تأثیر وضعیت ازدواج و خانواده است، در حالی که مشارکت اجتماعی مردان به وضعیت تحصیلی و شغلی بستگی دارد. در سال ۲۰۱۸، زنان به‌طور میانگین ۱۵٫۳۵٪ از وقت خود را صرف کارهای خانگی و مراقبتی غیرپرداختی کردند، در حالی که این میزان برای مردان تنها ۵٫۹٪ بود. در سال ۲۰۱۹، ۶۹٪ از زنان ۱۵ تا ۶۴ ساله در نیروی کار شرکت کردند، در مقایسه با ۸۳٪ از مردان، و زنان ۴۳٫۶٪ از نیروی کار را تشکیل می‌دهند. زنان ۱۲۸ روز مرخصی زایمان با حقوق از دولت دریافت می‌کنند.
پیشینه > باورها و سنت‌های سنتی

طب سنتی چین (TCM) قدمتی تا ۲۰۰۰ سال پیش از میلاد دارد و ریشه در فلسفه تائوئیسم دارد. TCM بدن انسان را به‌عنوان یک موجودیت آشفته در نظر می‌گیرد که نیاز به تعادل و کنترل دارد. این تعادل به‌عنوان یک وضعیت هماهنگ، یا چی (qi)، میان دو نیروی متضاد یین و یانگ درک می‌شود. یین نیروی منفی است که نشان‌دهندهٔ زنانگی، تاریکی، سرما و فرودستی است، درحالی‌که یانگ نیروی مثبت است که نشان‌دهندهٔ مردانگی، روشنایی، گرما و برتری است. طب سنتی چین بر اهمیت رژیم غذایی و رفتار برای حفظ تعادل و پیشگیری از مشکلات جسمی و روحی تأکید دارد. بسیاری از رسوم و محدودیت‌های سنتی همچنان در دوران بارداری و پس از زایمان رعایت می‌شوند.
در اوایل چین، طی سلسله تانگ (۶۱۸–۹۰۷ میلادی)، فرآیندهایی در زمینهٔ مراقبت دارویی قبل از زایمان وجود داشت. ازآنجاکه حفظ تعادل بین یین و یانگ بسیار ارزشمند بود، زنان باید دقت می‌کردند که چه چیزهایی وارد بدن خود می‌کنند. اما تنها زنان نبودند که می‌توانستند از درمان‌های طبیعی قبل از زایمان استفاده کنند. مردان می‌توانستند از پودر هفت دانه، و زنان از قرص‌های فلوریت و مارچوبه همراه با جوشانده‌ای برای شست‌وشوی رحم استفاده کنند. تمام مواد تشکیل‌دهندهٔ این درمان‌ها طبیعی بودند و هدف از آن‌ها بازگرداندن تعادل در بدن و همچنین کمک به باروری بود.
ماماهای سنتی چینی، معروف به جیه‌شنگ‌پو (jieshengpo)، در طول تاریخ سلسله‌های چین متداول‌ترین مراقبان زایمان بودند. از دوران سلسله‌های سونگ و مینگ، جیه‌شنگ‌پو به دلیل بی‌کفایتی و خطرناک بودن مورد انتقاد قرار گرفتند، زیرا فعالیت‌های زنان در این حوزه برخلاف نقش‌های جنسیتی سنتی بود. پزشکان مرد از دوران سلسله مینگ به بعد بر روش‌های بدون مداخلهٔ مستقیم در زایمان تأکید داشتند و آن را فرآیندی می‌دانستند که باید تحت کنترل زن زائو باشد. ماماهای سنتی تا زمان پذیرش پزشکی مدرن غربی در اواسط قرن بیستم محبوبیت خود را حفظ کردند.
پیشینه > الزام به مدرنیته

از قرن هجدهم، توسعهٔ علمی، اقتصادی و استعماری در دوران روشنگری در اروپا، باورهای دیرینهٔ چین مبنی بر برتری خود را به چالش کشید. قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم مملو از شکست‌های سیاسی و اقتصادی بود که با شکست‌های چین در جنگ‌های تریاک آغاز شد. فقر گسترده، قحطی و فساد، مجموعه‌ای از شورش‌ها را برانگیخت که در نهایت به فروپاشی حکومت امپراتوری چین در سال ۱۹۱۱ انجامید. انقلابیون جمهوری‌خواه در اوایل قرن بیستم خواستار مدرن‌سازی برای حفظ آیندهٔ چین شدند. در سال ۱۹۴۹، مائو تسه‌تونگ جمهوری خلق چین را بنیان نهاد و با اعمال کنترل توتالیتر، قدرت خود را تثبیت کرد. او در تلاش برای بازسازی و مدرن‌سازی صنعت و اقتصاد چین، یک گام بزرگ به جلو را اجرا کرد؛ اما این سیاست با آشوب ملی، بی‌ثباتی و شکست‌های اقتصادی همراه شد و قحطی گسترده‌ای را در پی داشت. مائو همچنین در انقلاب فرهنگی چین (۱۹۶۶–۱۹۷۶) سعی در ایجاد تغییرات اجتماعی سریع و رد کامل ارزش‌ها و ایده‌های سنتی داشت. مائو با رد سنت و نفوذ غربی، فضای اجتماعی چین را دچار آشفتگی کرد که در نهایت به پایان این جنبش سیاسی انجامید. بااین‌حال، انقلاب فرهنگی شکاف عمیقی میان نسل‌ها و بی‌ثباتی ملی ایجاد کرد که تلاش‌ها برای تقویت دولت مرکزی و مدرن‌سازی کشور را افزایش داد. کنترل دولتی و مدرن‌سازی در دوران بارداری و زایمان امروزی چین نیز منعکس شده است، به‌ویژه از طریق استفاده از فناوری‌های پزشکی زیستی برای کنترل سلامت و تولیدمثل.
پیشینه > سیاست‌های تنظیم خانواده

در دوران «یک گام بزرگ به جلو»، نرخ مرگ‌ومیر به‌سرعت کاهش یافت، درحالی‌که نرخ تولد کاهش یافت. سپس، بین سال‌های ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۱، به‌دلیل قحطی، نرخ تولد به‌شدت کاهش پیدا کرد و نرخ مرگ‌ومیر افزایش یافت. در سال‌های پس از قحطی، نرخ تولد بار دیگر به‌سرعت افزایش یافت و سپس به‌دلیل سیاست‌های دولتی در زمینهٔ تنظیم جمعیت، روندی نزولی پیدا کرد. نرخ بالای تولد، همراه با کاهش کلی نرخ مرگ‌ومیر و مرگ‌ومیر نوزادان، باعث رشد جمعیت در نیمهٔ قرن بیستم شد.
دخالت دولت در موضوع تولد ابتدا در دههٔ ۱۹۵۰، با توصیه‌هایی برای محدود کردن تعداد فرزندان آغاز شد و در اوایل دههٔ ۱۹۷۰، با اجرای سیاست «دیرتر، طولانی‌تر، کمتر» (Later-Longer-Fewer) مجدداً مطرح شد. این سیاست از زنان می‌خواست که اولین بارداری خود را به تأخیر بیندازند، فاصلهٔ بین زایمان‌ها را افزایش دهند و تعداد فرزندان خود را کاهش دهند. این سیاست‌ها در سال ۱۹۷۹ با اجرای سیاست «تولد برنامه‌ریزی‌شده» چین، که اغلب به آن سیاست تک‌فرزندی گفته می‌شود، به‌طور رسمی اجرا شدند.
این سیاست در اوایل دههٔ ۱۹۸۰ بیشترین محدودیت را داشت و اجرای آن در سطح محلی و منطقه‌ای کنترل می‌شد. اقدامات شدید شامل عقیم‌سازی اجباری، روش‌های کنترل بارداری اجباری، قتل نوزادان دختر و سقط‌جنین انتخابی بود؛ هرچند این موارد در دههٔ ۱۹۹۰ غیرقانونی اعلام شدند. روش‌های متداول اجرای این سیاست شامل جریمه‌های سنگین برای داشتن فرزندان اضافی، تبلیغات دولتی، لغو مزایا و از دست دادن شغل بود.
خانواده‌هایی که تنها یک فرزند داشتند، از مزایایی مانند کمک‌هزینهٔ ماهانه، مرخصی زایمان طولانی‌تر، اولویت در دریافت خدمات عمومی از جمله آموزش، مسکن و مراقبت‌های بهداشتی، و حقوق بازنشستگی مکمل برخوردار می‌شدند. علاوه بر این، منابع تنظیم خانواده، از جمله روش‌های پیشگیری از بارداری و سقط‌جنین، به‌طور گسترده‌ای در دسترس و از نظر فرهنگی پذیرفته شده بودند.
با وجود اجرای سخت‌گیرانهٔ اولیه، این سیاست در طول زمان، به‌ویژه در مناطق روستایی، انعطاف‌پذیرتر شد و استثنائاتی برای برخی خانواده‌ها در نظر گرفته شد؛ از جمله اقلیت‌های قومی، خانواده‌هایی که فرزند خود را از دست داده‌اند، والدینی که فرزند اول آن‌ها دارای معلولیت جسمی یا ذهنی است، و خانواده‌هایی که هر دو والدین تنها فرزند خانواده هستند.
در سال ۲۰۱۵، سیاست تک‌فرزندی رسماً با سیاست دوفرزندی جایگزین شد تا فشار کاهش نیروی کار بر اثر پیری جمعیت کاهش یابد. با این حال، به‌دلیل فشار طولانی‌مدت دولت برای کاهش زاد و ولد و موانع اقتصادی مرتبط با پرورش فرزند، از جمله کمبود امکانات مراقبت از کودک، بسیاری از زنان چینی همچنان تمایلی به داشتن بیش از یک فرزند ندارند، حتی با تغییر سیاست‌های دولتی.
تأثیرات ماندگار سیاست‌های تنظیم خانوادهٔ چین همچنان موضوع بحث‌های داغ است. رشد شدید جمعیت تا حد زیادی مهار شد، اگرچه برخی این موضوع را بیشتر به تغییرات اجتماعی و اقتصادی نسبت می‌دهند تا به سیاست‌های دولتی. زنان در خانواده‌های تک‌فرزندی از استقلال و آزادی بیشتری برخوردار شدند، میزان مرگ‌ومیر مادران کاهش یافت، و دسترسی به روش‌های پیشگیری از بارداری و سقط‌جنین ایمن آسان‌تر شد. فرزندان تک‌فرزند نیز از توجه و منابع بیشتری از سوی والدین بهره‌مند شدند.
با این حال، این سیاست به‌دلیل محدود کردن آزادی باروری، ایجاد عدم تعادل جنسیتی (با نسبت حدود ۱٫۲ مرد به ازای هر زن)، و افزایش فشار اقتصادی ناشی از جمعیت سالخورده و کاهش حمایت از سوی افراد شاغل، به‌شدت مورد انتقاد قرار گرفته است.
بارداری > مراقبت‌های دوران بارداری

در سال ۲۰۱۸، حدود ۹۹٫۶٪ از زنان باردار نوعی از مراقبت‌های دوران بارداری را دریافت کردند. با این حال، کیفیت و میزان مراقبت‌های دوران بارداری به‌طور قابل‌توجهی بر اساس طبقهٔ اجتماعی-اقتصادی و موقعیت جغرافیایی متفاوت است. یک مطالعه در سال ۲۰۱۱ نشان داد که در مناطق روستایی، زنانی که تحت مراقبت‌های دوران بارداری قرار می‌گیرند، به‌طور میانگین ۵ بار به پزشک مراجعه می‌کنند و تقریباً ۶۳٪ از زنان باردار این مناطق در ۱۲ هفتهٔ نخست بارداری تحت معاینات اولیه قرار می‌گیرند. در مناطق شهری و نیمه‌شهری نیز میزان مراقبت‌های دوران بارداری تحت تأثیر عوامل اقتصادی قرار دارد. در بیمارستان‌های دولتی، خدمات بارداری بر اساس نوبت‌دهی ارائه می‌شود و زنان اغلب مجبورند مسافت‌های طولانی را طی کنند، مدت‌زمان زیادی را در انتظار بمانند و با نبود تداوم در مراقبت‌های بارداری مواجه شوند. بیمارستان‌های ویژهٔ مادر و کودک به دلیل اندازهٔ کوچک‌تر خود، مراقبت‌های مداوم و شخصی‌تری را ارائه می‌دهند.