فهرست میراث جهانی در سوئیس
میراث جهانی

یونسکو سایت‌ها را با ده معیار فهرست می‌کند. هر ورودی باید حداقل یکی از معیارها را داشته باشد.
میراث فرهنگی
میراث طبیعی
میراث طبیعی و فرهنگی
میراث در خطر
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| # | نگاره | نام | موقعیت (کانتون) | سال ثبت | شماره ثبت | معیارها | شرح | منبع |
| ۱ |  | شهر قدیمی برن | برن | ۱۹۸۳ | ۲۶۷ | iii | شهر برن در قرن دوازدهم در محل تپه‌ای که از سه طرف توسط رودخانه آر احاطه شده بود، بنا نهاده شد. در طی قرن‌ها، شهر با پیروی از یک برنامه‌ریزی منسجم و استثنایی توسعه یافت، بنابراین کاراکتر اصلی خود را حفظ کرد. این شهر قرون وسطایی شاهد ایجاد فواره‌های آب در قرن شانزدهم و بازسازی و نوسازی ساختمان‌های قدیمی‌تر در قرن هجدهم بود. |  |
| ۲ |  | دیر سنت گال | سنت گالن | ۱۹۸۳ | ۲۶۸ | ii, iv | صومعه کارولنژی سنت گال در قرن هشتم میلادی تأسیس شد و در ۱۸۰۵ سکولار شد. این یکی از مهمترین صومعه‌ها در اروپا بود. کتابخانه آن یکی از غنی‌ترین و قدیمی‌ترین کتابخانه‌های جهان است و شامل تعدادی نسخه خطی گرانبها، مانند طرح سنت گال است. در قرن هجدهم بخش‌هایی از ساختمان آن به سبک باروک بازسازی شده. |  |
| ۳ |  | دیر بندیکتی سنت جان | گراوبوندن | ۱۹۸۳ | ۲۶۹ | iii | صومعه موستر یک دیر مسیحی مربوط به دوره کارولینژیان است و در حدود سال ۷۷۵ تأسیس شد. این کلیسا بزرگترین مجموعه نقاشی‌های دیواری تصویری سوئیس را در خود جای داده‌است که در نیمه اول قرن نهم کشیده شده‌اند. برخی از نقاشی‌های دیواری در قرن بیستم نقاشی شدند، اما بازسازی شدند. از قرن دوازدهم، صومعه به عنوان مرکز مذهبی خواهران بندیکت مورد استفاده قرار گرفته‌است. |  |
| ۴ |  | سه قلعه، دیوار دفاعی و باروهای بلانزونا | تیچینو | ۲۰۰۰ | ۸۸۴ | iv | استحکامات بلانزونا از ورودی دره تیچینو، و به نوبه خود از دسترسی قوای متخاصم به یکی از مهم‌ترین گذرگاه‌های آلپ که به شمال ایتالیا منتهی می‌شد، محافظت می‌کرد. بخش عمده‌ای از استحکامات مربوط به قرن پانزدهم است، اگرچه برخی از بخش‌ها قرن‌ها قدمت دارند. این اثر شامل دو قلعه به نام‌های کاستل‌گرانده و مونته‌بلو است که توسط دیوارهای دفاعی به هم متصل شده‌اند و قلعه سوم به نام ساسو کوربارو، بر روی دماغه‌ای صخره‌ای جدا ساخته شده‌است. سایت در وضعیت حفاظتی عالی قرار دارد. |  |
| ۵ |  | منطقه حفاظت شده یونگفراو-آلیتچ | برن و وله | ۲۰۰۱ | ۱۰۳۷bis | vii, viii, ix | این سایت یکی از مرتفع‌ترین و یخ‌زده‌ترین نواحی آلپ است که قلل ایگر، مونک، و یونگفراو را دربر می‌گیرد. این یک رکورد ژئومورفولوژیکی از فرآیندهایی است که کوه‌های آلپ را شکل داده‌اند، و همچنین یک زیستگاه متنوع برای حیوانات و گیاهان، که به دنبال عقب‌نشینی یخچال‌ها به‌طور متوالی توسعه می‌یابند. این چشم‌انداز نقش مهمی در توسعه کوهنوردی و گردشگری کوهستانی و همچنین در ادبیات و هنر داشته‌است. در ابتدا در سال ۲۰۰۱ فهرست شد ولی مرزهای سایت در سال ۲۰۰۷ گسترش یافت. |  |
| ۶ |  | مونته سن جورجو* | تیچینو | ۲۰۰۳ | ۱۰۹۰ | viii | مونته سنت جورجو که بر دریاچه لوگنو احاطه و اشراف دارد، جایی است که بهترین فسیل‌های عصر تریاس (۲۴۵–۲۳۰ میلیون سال پیش) در آنجا کشف شده. در آن دوره، این منطقه یک تالاب استوایی بود که محل زندگی خزندگان، ماهی‌ها، دوکفه‌ای‌ها، شاخ‌قوچی، خارپوستان، و سخت‌پوستان بود. فسیل‌های جانوران زمینی نیز حفظ شده‌است، زیرا تالاب در نزدیکی خشکی قرار داشت. بخشی از این سایت در سوئیس در سال ۲۰۰۳ فهرست شد و در سال ۲۰۱۰ به بخش ایتالیایی ملحق گردید. |  |
| ۷ |  | تاکستان‌های پلکانی لاوو | وو | ۲۰۰۷ | ۱۲۴۳ | iii, iv, v | تاکستان پلکانی لاوو به طول ۳۰ کیلومتر (۱۹ مایل) در امتداد سواحل شمالی دریاچه ژنو از قلعه چیلون تا حومه شرقی لوزان امتداد دارد. قدمت آن به قرن یازدهم بازمی‌گردد، زمانی که این منطقه توسط راهبان نظام سنت بندیکت و سیسترسی‌ها کنترل می‌شد. شراب در طول قرن‌ها برای اقتصاد محلی مهم بوده‌است. منطقه حفاظت‌شده شامل روستاها، ساختمان‌های فردی، جاده‌ها و مسیرهای پیاده‌روی است. |  |
| ۸ |  | راه‌آهن رت با مناظر آلبولا-برنینا* | گراوبوندن | ۲۰۰۸ | ۱۲۷۶ | ii, iv | خطوط راه‌آهن رت در آلبولا و برنینا دو خط راه‌آهن تاریخی است که با عبور از کوه‌های آلپ سوئیس، شهرها را به یکدیگر متصل می‌کند. این ریل در اوایل قرن بیستم ساخته شد و مسیری سریع و آسان به سمت بسیاری از سکونتگاه‌های آلپی که قبلاً منزوی بودند، فراهم کرد. ساخت راه‌آهن نیازمند غلبه بر چالش‌های فنی با پل‌ها، غارها و تونل‌ها بود. این سایت با ایتالیا به صورت مشترک ثبت شده. |  |
| ۹ |  | رانش کوه گلاروس | گراوبوندن، گلاروس، سنت گالن | ۲۰۰۸ | ۱۱۷۹ | viii | آلپ در گلاروس دارای راندگی بزرگی است که یک پدیده زمین‌شناسی در آن به وجود آمده که در آن سنگ‌های قدیمی در فرآیندی، بر روی لایه‌های جوان‌تر منتقل می‌غلتند و کوه‌زایی می‌کنند. از آنجایی که این منطقه به خوبی قابل دسترسی است، از قرن ۱۸ نقش مهمی در مطالعات فرآیندهای زمین‌ساختی و علوم زمین‌شناسی ایفا کرده‌است. |  |
| ۱۰ |  | لشو دو فوند و لو لوکل | نوشاتل | ۲۰۰۹ | ۱۳۰۲ | iv | این دو شهر دورافتاده سوئیس در کوهستان ژورا قرار دارند. به دلیل ضعف زمین‌های کشاورزی، شهرهای مذکور روی ساعت‌سازی متمرکز شدند. پس از آتش‌سوزی‌های ویرانگر در قرن نوزدهم، هر دو شهر برای حمایت از این صنعت واحد بازسازی شدند. در اواخر قرن ۱۹ و ۲۰ ساعت ساختن از یک صنایع دستی خانگی به یک صنعت کارخانه‌ای تبدیل شد. کارل مارکس از این تاریخچه شهر لشو دو فوند برای مطالعه موردی خود در باب "کارخانه-شهر بزرگ" در کتابش سرمایه (کتاب) استفاده کرده‌است. |  |
| ۱۱ |  | آبسراهای پیش از تاریخ پیرامون آلپ* | ۵۶ محل مختلف | ۲۰۱۱ | ۱۳۶۳ | iv, v | این مجموعه فراملیتی (مشترک با اتریش، فرانسه، آلمان، ایتالیا و اسلوونی) شامل ۱۱۱ مکان کوچک از بقایای ماقبل تاریخی آبسراهایی است که در داخل و اطراف کوه‌های آلپ به جا مانده و متعلق به حدود ۵۰۰۰ تا ۵۰۰ قبل از میلاد است و در لبه دریاچه‌ها، رودخانه‌ها یا تالاب‌ها جای گرفته. آنها حاوی انبوهی از اطلاعات در مورد زندگی و تجارت در فرهنگ‌های کشاورزی نوسنگی و عصر برنز در اروپای حومه آلپ هستند. پنجاه و شش سایت از این مجموعه در سوئیس واقع شده‌است. |  |
| ۱۲ |  | آثار معماری لو کوربوزیه، مشارکتی پیشگام در جنبش هنری مدرن* | وود، ژنو | ۲۰۱۶ | ۱۳۲۱rev | i, ii, vi | این سایت فراملی (مشترک با آرژانتین، بلژیک، فرانسه، آلمان، هند و ژاپن) شامل ۱۷ اثر از معمار فرانسوی-سوئیسی لوکوربوزیه است. لوکوربوزیه نماینده مهم جنبش مدرنیستی بود که تکنیک‌های معماری جدیدی را برای پاسخگویی به نیازهای جامعه در حال تغییر معرفی کرد. دو سایت در سوئیس فهرست شده‌اند که شامل ساختمان کلارته و ویلا ل لاک می‌شوند. |  |
| ۱۳ |  | جنگل‌های کهنسال راش کارپات و مناطق دیگر اروپا* | تیچینو، سولوتورن | ۲۰۱۷ | ۱۱۳۳quater | ix | جنگل‌های راش اولیه کارپاتی برای مطالعه گسترش درخت راش در نیمکره شمالی در محیط‌های مختلف و محیط جنگل استفاده می‌شوند. این سایت برای اولین بار در سال ۲۰۰۷ در اسلواکی و اوکراین فهرست شد. در سال‌های ۲۰۱۱، ۲۰۱۷ و ۲۰۲۱ گسترش یافت تا جنگل‌های ۱۸ کشور را دربر گیرد. دو جنگل «بتلاشستوک» و «واله د لودانو» در سوئیس، در سال ۲۰۲۱ به این فهرست اضافه شدند. |  |
: