سازمان نظامی
سلسله مراتب در نیروهای زمینی نوین

در این‌جا به بررسی برخی اصطلاحات که به منظور توصیف سلسله مراتب در نیروهای زمینی مدرن در سطح دنیا به کار می‌روند می‌پردازیم. هر چند اختلافاتی بین مدل‌های نیروهای زمینی کشورهای مختلف وجود دارد اما بسیاری از آن‌ها بر اساس مدل بریتانیایی یا آمریکایی یا هر دو طراحی شده‌اند. با این حال بسیاری از یگان‌ها و آرایشات نظامی ریشه در تاریخ دارند و توسط متفکران نظامی مختلف در طول تاریخ اروپا اختراع شده‌اند. برای مثال سپاه برای اولین بار در سده ۱۸ میلادی توسط فرانسه ایجاد شد ولی بعدها در سازمان نظامی اغلب نیروهای زمینی جهان مورد استفاده قرار گرفت.
| نماد APP-6A | نام | استعداد نفری | یگان‌های متشکله | فرمانده یا رهبر |
| --- | --- | --- | --- | --- |
: 
| XXXXXX | ناحیه یا ارتش تئاتر | +۱٬۰۰۰٬۰۰۰ | +۴ جبهه یا ارتش گروه | بزرگ ارتشبد یا ارتشبد |
| XXXXX | ارتش گروه، یا جبهه | +۲۵۰٬۰۰۰ | +۲ ارتش | بزرگ ارتشبد یا ارتشبد |
| XXXX | ارتش | ۶۰٬۰۰۰-+۱۰۰٬۰۰۰ | ۲–۴ سپاه | ارتشبد |
| XXX | سپاه | ۳۰٬۰۰۰–۸۰٬۰۰۰ | +۲ لشکر | سپهبد |
| XX | لشکر | ۱۰٬۰۰۰–۲۰٬۰۰۰ | ۲–۴ تیپ یا هنگ | سرلشکر |
| X | تیپ | ۲۰۰۰–۵۰۰۰ | ۲+ هنگ، ۶–۳ گردان یا +۲ هنگ کشورهای مشترک‌المنافع | سرتیپ، (گاهی سرهنگ) |
| III | هنگ یا گروه | ۲۰۰۰–۳۰۰۰ | +۲ گردان یا اسکادران زرهی آمریکایی | سرهنگ |
| II | گردان پیاده، اسکادران زرهی آمریکا یا هنگ زرهی کشورهای مشترک‌المنافع | ۳۰۰–۱۰۰۰ | ۲–۶ گروهان، آتشبار، گروهان زرهی آمریکا یا اسکادران کشورهای مشترک‌المنافع | سرهنگ دوم |
| I | گروهان پیاده، آتشبار توپخانه، گروهان زرهی آمریکا یا اسکادران زرهی یا مهندسی رزمی کشورهای مشترک‌المنافع | ۷۰–۲۵۰ | ۲–۸ دسته یا گروه کشورهای مشترک‌المنافع | ستوانیار و سروان یا سرگرد |
| ••• | دسته یا گروه کشورهای مشترک‌المنافع | ۲۵–۶۰ | +۲ گروه، یا لوازم نقلیه | ستوانیار و ستوان یکم یا دوم |
| •• | گروه یا گروه گشتی | ۱۲–۲۴ | ۱ جوخه کامل الی حداکثر ۲ جوخه یا ۳–۶ تیم آتش | گروهبان دوم تا استوار دوم |
| • | جوخه یا خدمه | ۸–۱۲ | ۲–۳ تیم آتش | گروهبان دوم تا استوار دوم |
| Ø | تیم آتش | ۴ | ندارد | سرجوخه تا استوار دوم |
| Ø | تیم حرکت و آتش | ۲ | ندارد | هر درجه‌ای/سرباز یکم |
احتمال جا انداختن چند تا از پله‌های این نردبان در نیروهای مختلف کشورهای جهان وجود دارد: برای مثال، نیروهای ناتو به‌طور معمول از سطح گردان مستقیماً به تیپ می‌روند. همچنین تنها نیروهای نظامی بزرگ دارای بالاترین سطوح هستند. کشورها و نیروهای زمینی مختلف نیز ممکن است از نام‌های سنتی مختلفی برای نام‌گذاری موارد فوق استفاده کنند که این مسئله تا حد زیادی باعث تداخل و پیچیدگی نام‌ها می‌شود: برای مثال یک هنگ (گردان) زرهی بریتانیایی یا کانادایی به چند اسکادران (گروهان) و چند واحد (دسته) تقسیم می‌شود در حالی که یک اسکادران (گردان) زرهی آمریکایی به چند واحد (گروهان) و چند دسته تقسیم می‌شود.
نیرو، گروه نیرو، منطقه و صحنه همگی از آرایشاتی هستند که تا حد زیادی از نظر اندازه و سلسله مراتب بین نیروهای مسلح جهان تفاوت دارند. تا پیش از جنگ جهانی دوم عناصر پشتیبانی (مانند توپخانه صحرایی، بیمارستان، آماد و پشتیبانی نظامی و غیره) در سطح لشکر به ساختار یگانی اضافه می‌شدند اما پس از این جنگ بسیاری از تیپ‌ها نیز دارای این واحدها گشتند و پس از دهه ۱۹۸۰ بسیاری از هنگ‌ها نیز این واحدها را دریافت می‌کنند. در آمریکا به هنگی که دارای چنین واحدهای پشتیبانی باشد، تیم رزمی هنگی گفته می‌شود و در بریتانیا و دیگر نیروها گروه رزمی.
ارتش سرخ در طول جنگ جهانی دوم از چنین ساختار ساده‌ای برای خود استفاده کرد. اما در ابتدا بسیاری از یگان‌های آن تا حد زیادی از کمبود نیرو رنج می‌بردند و اندازهٔ آن‌ها در واقع یک پله پایین‌تر از چیزی بود که در نیروهای کشورهای دیگر مرسوم بود. برای مثال یک لشکر ارتش سرخ در طول جنگ جهانی دوم تقریباً به اندازهٔ هنگ یا تیپ در بسیاری از نیروهای زمینی دیگر جهان بود. گروه نیرو که در بالای این نردبان قرار دارد در ارتش سرخ به نام جبهه نامیده می‌شد. در مقابل در همان زمان گروه‌های نیروی Wehrmacht ارتش آلمان به خصوص در جبههٔ شرقی مثل گروه نیروی مرکزی بسیار بیش از اندازهٔ معمول نیرو داشتند و بیشتر بر مسیرهای راهبردی شوروی منطبق بودند.