جان کویینسی آدامز
شغل بعدی کنگره (1830-1848) > دولت جکسون، 1830-1836

آدامز پس از شکست خود در سال 1828، به فکر بازنشستگی دائمی از زندگی عمومی بود و از خودکشی پسرش، جرج واشنگتن آدامز، در سال 1829 به شدت آسیب دید.او از بسیاری از اقدامات دولت جکسون، از جمله پذیرش سیستم غنایم و پیگرد قانونی دوست نزدیکش، حسابرس خزانه داری، توبیاس واتکینز، به دلیل اختلاس، وحشت زده شد.اگرچه آنها زمانی رابطه صمیمانه ای داشتند، آدامز و جکسون هر کدام در دهه های پس از انتخابات 1828 از یکدیگر متنفر شدند.آدامز از بازنشستگی خود خسته شد و هنوز احساس می‌کرد که حرفه‌اش ناتمام است، بنابراین نامزد شد و در انتخابات 1830 کرسی مجلس نمایندگان ایالات متحده را به دست آورد.انتخاب او برخلاف عقیده عمومی بود که همسرش و کوچکترین پسرش هم آن را داشتند، مبنی بر اینکه روسای جمهور سابق نباید برای مناصب دولتی نامزد شوند.با این وجود، او در انتخابات نه دوره پیروز شد و از سال 1831 تا زمان مرگش در سال 1848 خدمت کرد.آدامز و اندرو جانسون تنها روسای جمهور سابق هستند که در کنگره خدمت کرده اند.پس از پیروزی در انتخابات، آدامز به حزب ضد ماسونی وابسته شد، تا حدی به این دلیل که رهبری حزب جمهوری خواه ملی در ماساچوست شامل بسیاری از فدرالیست های سابقی بود که آدامز در اوایل کار خود با آنها درگیر شده بود.حزب ضد ماسونی به عنوان جنبشی علیه فراماسونری شکل گرفت، اما به اولین حزب سوم کشور تبدیل شد و برنامه کلی ضد نخبه گرایی را پذیرفت.
وقتی آدامز در 64 سالگی به واشنگتن بازگشت، انتظار داشت حجم کاری کمی داشته باشد، اما اندرو استیونسون، سخنران، آدامز را رئیس کمیته بازرگانی و تولیدات انتخاب کرد.اگرچه او به عنوان یکی از اعضای حزب ضد ماسونی شناخته شد، کنگره به طور گسترده به متحدان جکسون و مخالفان جکسون تقسیم شد و آدامز به طور کلی با اردوگاه دوم همسو بود.استیونسون، یکی از متحدان جکسون، انتظار داشت که ریاست کمیته آدامز را مشغول دفاع از تعرفه کند، حتی در حالی که اکثریت جکسونی در کمیته مانع از به دست آوردن قدرت واقعی آدامز شود.به عنوان رئیس کمیته ای که مسئولیت نوشتن قوانین تعرفه را بر عهده داشت، آدامز به بازیگر مهمی در بحران بی اعتباری تبدیل شد، که عمدتاً ناشی از اعتراض جنوب به نرخ های بالای تحمیل شده توسط تعرفه 1828 بود. رهبران کارولینای جنوبی استدلال کردند که ایالت ها می توانند قوانین فدرال را باطل کنند، و آنها اعلام کردند که دولت فدرال را از اجرای تعرفه در ایالت خود منع خواهند کرد.آدامز به تصویب تعرفه 1832 کمک کرد، که نرخ ها را کاهش داد، اما به اندازه کافی برای تسکین خنثی کننده های کارولینای جنوبی نبود.بحران زمانی پایان یافت که کلی و کلهون با لایحه تعرفه دیگری به نام تعرفه 1833 موافقت کردند که باعث کاهش نرخ تعرفه شد.آدامز از نتیجه بحران باطل وحشت زده شد، زیرا او احساس می کرد که ایالت های جنوبی به طور ناعادلانه از به چالش کشیدن قوانین فدرال سود برده اند.پس از بحران، آدامز متقاعد شد که جنوبی‌ها از طریق کنترل حزب دموکرات جکسون، نفوذ نامناسبی بر دولت فدرال اعمال می‌کنند.
در انتخابات فرمانداری ماساچوست در سال 1833، حزب ضد ماسونی آدامز را در رقابتی چهارجانبه بین آدامز، نامزد ملی جمهوری خواهان، نامزد دموکرات ها و نامزد حزب کارگران، نامزد کرد.نامزد ملی جمهوری خواه، جان دیویس، 40 درصد آرا را به دست آورد، در حالی که آدامز با 29 درصد در جایگاه دوم قرار گرفت.از آنجایی که هیچ نامزدی اکثریت آرا را به دست نیاورد، مجلس مقننه ایالت تصمیم به انتخابات گرفت.آدامز به جای انتخاب شدن توسط قوه مقننه، نام خود را از رقابت کنار کشید و قانونگذار دیویس را انتخاب کرد.آدامز تقریباً در سال 1835 توسط ائتلافی از ضد ماسون ها و جمهوری خواهان ملی به سنا انتخاب شد، اما حمایت او از جکسون در یک موضوع جزئی سیاست خارجی، رهبران ملی جمهوری خواه را به قدری آزار داد که آنها حمایت خود را از نامزدی او کنار گذاشتند.پس از سال 1835، آدامز دیگر هرگز به دنبال مناصب بالاتر نبود و در عوض بر خدمات خود در مجلس نمایندگان تمرکز کرد.