stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
خروج (فیلم ۱۳۹۸)
برای مطالعه بیشتر

«نقد نو - شب هفتم - تحلیل فیلم سینمایی خروج». مرکز بررسی‌های استراتژیک. سارمدیا. ۱۹ بهمن ۱۳۹۸. ۱۱۵۰۳۳.
احمدی، مهدی (۱۹ بهمن ۱۳۹۸). «خروج پرهزینه». ایرنا. ۸۳۶۶۵۰۱۳.
ترکاشوند، فاطمه (۲۰ بهمن ۱۳۹۸). «خروج حاتمی‌کیا». صبح نو. سال چهارم (۸۸۲): ۱۵.
خاجی، محمد (۲۰ بهمن ۱۳۹۸). «عصبانیتی که لکنت آفرید». خبرگزاری تسنیم. ۲۱۹۸۴۶۷.
رستگار، علی (۲۰ بهمن ۱۳۹۸). «یک روز پرقدرت». جام جم. سال بیستم (۵۵۹۶): ۱۱.
عدلی، محمد (۱۷ بهمن ۱۳۹۸). «جستجوی جمهوریت». همشهری. سال بیست و هشتم (۷۸۷۵): ۱۶.
عسگری، پویان (۲۰ بهمن ۱۳۹۸). «هیچ‌کس را یارای چیرگی بر ابراهیم نیست». ایران. سال بیست و ششم (۷۲۷۵): ۱۶.
غزنچایی، مسعود (۲۱ بهمن ۱۳۹۸). «پیرمرد و جاده». نسیم آنلاین. ۲۳۴۶۰۷۵.
قنبر، مهدی (۲۲ بهمن ۱۳۹۸). ««خروج» شبهه‌برانگیز از «عدل‌آباد» تا پاستور». خبرگزاری برنا. ۹۶۲۳۶۰.
مرتضایی‌فرد، زینب (۱۷ بهمن ۱۳۹۸). «هنر اعتراض». جام جم. سال بیستم (۵۵۹۴): ۱۰–۱۱.
فرامرز قریبیان و ابراهیم حاتمی‌کیا در نشست خبری سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر
اوسپیا

| اوسپیا محدودهٔ زمانی: پالئوسن، ۶۱ تا ۵۷ میلیون سال پیش  PreЄ Є O S D C P T J K Pg N  ↓   | اوسپیا محدودهٔ زمانی: پالئوسن، ۶۱ تا ۵۷ میلیون سال پیش  PreЄ Є O S D C P T J K Pg N  ↓   |
| --- | --- |
اوسپیا، Ocepeia: اوسپیا، Ocepeia
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
زیرشاخه:: مهره‌داران
فروشاخه:: آرواره‌داران
بالارده:: چهاراندامان
رده:: پستانداران
زیررده:: ددان
بالاراسته:: آفریقاددان
راسته:: طبقه‌بندی نامشخص
تیره:: Ocepeiidae
اوسپیا (نام علمی: Ocepeia) نام یک سرده از نزدیک‌به‌سم‌داران است. اوسپیا دو گونه دارد به نام‌های اوسپیای دعوی و اوسپیای بزرگ.
کیت کلمن

| کیت کلمن  Kit Coleman | کیت کلمن  Kit Coleman |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: کاتلین بلیک کلمن
زادهٔ: ۲۰ فوریه ۱۸۵۶ کسلبلینی، شهرستان گالوی، ایرلند
درگذشت: ۱۶ مهٔ ۱۹۱۵ (۵۹ سال) همیلتون، انتاریو، کانادا
ملیت: ایرلندی
شهروندی: کانادایی
پیشه: خبرنگار جنگ
شناخته‌شده برای: اولین خبرنگار معتبر جنگی زن جهان
کاتلین بلیک «کیت» کولمن (۲۰ فوریه ۱۸۵۶–۱۶ مه ۱۹۱۵) روزنامه‌نگار و ستون‌نویس روزنامه با اصلیت ایرلندی-کانادایی بود. کلمن اولین خبرنگار معتبر زن جنگی جهان بود که جنگ اسپانیا و آمریکا را برای گلوب اند میل در سال ۱۸۹۸ پوشش داد. کلمن همچنین به عنوان اولین رئیس باشگاه مطبوعات زنان کانادا خدمت کرد.
اوایل زندگی

کیت کولمن کاترین فرگوسن از خانواده پاتریک و مری فرگوسن (با نام خانوادگی بورک) در ماه مه ۱۸۵۶ در کسل‌بلیکنی، شهرستان گالوی به دنیا آمد، تولد او اغلب به اشتباه در سال ۱۸۶۴ ذکر می‌شود. پدرش یک کشاورز از طبقه متوسط بود. کاترین در لورتو ابی درراتفارنهام از توابع دوبلین و در یک مدرسه تکمیلی در بلژیک تحصیل کرد. او بعدها عنوان داشت که والدینش بر عشق او به فعالیت‌های خلاق تأثیر گذاشته‌اند. پدرش عشق خود را به کتاب به او داده بود و مادرش که نابینا بود به او علاقمندی و کشش به موسیقی و همچنین نواختن چندین ساز را به او آموخت. قوی‌ترین تأثیر بر زندگی فکری او از عمویش توماس نیکلاس بورک، کشیش دومینیکن و یک لیبرال و خطیب مشهور بود که به او مدارای مذهبی و اجتماعی آموخت، نگرشی که در روزنامه‌نگاری او در بزرگسالی منعکس شد.
اولین ازدواج

کلمن جوان با توماس ویلیس که مردی مسن و ملاک و ثروتمند بود ازدواج کرد، منابع تضاد دارند که ازدواج وی در سن ۱۶ یا ۲۰ سالگی بوده‌است؟ با این همه توماس ویلیس ۴۰ سال از او بزرگتر بود. این زوج یک فرزند داشتند که در اوایل کودکی از دنیا رفت و خود ویلیس نیز بلافاصله پس از آن درگذشت. این ازدواج با خوشبختی همراه نبود و در نتیجه خانواده شوهرش نیز ارثی به وی ندادند. او در سال ۱۸۸۴ به عنوان یک بیوه جوان به کانادا مهاجرت کرد. او در کانادا تا زمانی که با رئیسش ادوارد واتکینز ازدواج کرد به عنوان منشی کار کرد. او در تورنتو و وینیپگ زندگی می‌کرد و در آنجا دو فرزند (تادی و پاتریشیا) از شوهر دومش به دنیا آورد.
در سال ۱۸۸۹، پس از مرگ واتکینز، یا به احتمال زیاد، طلاق آنها، کلمن ابتدا به نظافت خانه‌ها روی آورد تا زندگی خود و دو فرزندش را تأمین کند، سپس شروع به نوشتن مقاله برای مجلات محلی، عمدتاً شنبه شب تورنتو کرد.
حرفه روزنامه‌نگاری

کلمن سپس در سال ۱۸۹۰ به تورنتو رفت تا روزنامه‌نگاری را دنبال کند. او اولین روزنامه‌نگار زنی بود که مسئول بخش خودش در یک روزنامه کانادایی بود. او توسط گلوب اند میل استخدام شد. در دهه ۱۸۹۰ و اوایل دهه ۱۹۰۰، او یک صفحه هفت ستونی در تورنتو میل داشت. به نام «پادشاهی زن» که هفته‌ای یک بار منتشر می‌شد. او با نوشتن مقاله‌هایی دربارهٔ موضوعات سبک‌تر و معمولی ستون‌های زنانه که در آن زمان در روزنامه‌ها معمول بود، شروع کرد، موضوعاتی مانند نقد تئاتر، و همچنین یادداشت‌ها و دستورالعمل‌های مد. او علیه فرضیات ویراستاران خود مبنی بر اینکه زنان فقط به خانه‌داری، مد و ستون مشاوره اش علاقه‌مند هستند، شورید و اصرار داشت که دربارهٔ چیزهای دیگری بنویسد که معتقد بود به آنها علاقه دارد: سیاست، تجارت، مذهب و علم. ستون او به قدری صریح بود که طرفداران زیادی از جمله ویلفرد لوریه نخست‌وزیر کانادا را به خود جلب کرد. ستون‌های او همچنین موضوعاتی مانند اصلاحات اجتماعی و مسائل زنان، بررسی مناقشاتی مانند خشونت خانگی و شرایط بد کاری که زنان تحمل می‌کنند را پوشش می‌داد. ستون‌های کیت کلمن در روزنامه‌های سراسر پوشش داده شد. او تا سال ۱۹۱۱ برای گلوب اند میل کار می‌کرد.
کاتلین بلیک واتکینز به‌طور فزاینده‌ای شروع به ستون نویسی و پوشش اخبار کرد، و به زودی به یکی از خبرنگاران مهم روزنامه تبدیل شد. در سال ۱۸۹۱ او با بازیگر مشهور فرانسوی سارا برنارد که در کانادا اجرا داشت مصاحبه کرد. او خبرنگار ویژه تورنتو میل در طول نمایشگاه جهانی شیکاگو، ۱۸۹۳ بود. حضور در نمایشگاه نیمه زمستان، سانفرانسیسکو، ۱۸۹۴، هند غربی بریتانیا، ۱۸۹۴، و جشن الماس ملکه ویکتوریا، لندن، ۱۸۹۷ باعث شهرت او در سطح بین‌المللی شد.
پوشش جنگ اسپانیا و آمریکا در کوبا

در طول جنگ اسپانیا و آمریکا در سال ۱۸۹۸، کاتلین داوطلب شد تا به کوبا برود تا فعالیت‌های جنگی در جبهه را پوشش دهد. تورنتو میل او را به کوبا فرستاد و از این فرصت برای به دست آوردن تبلیغات هیجان‌انگیز استفاده کرد. با این حال، سرپرستانش به او گفته بودند که ویژگی‌ها و به قول خودش «گاف» بنویسد، نه اخبار مربوط به جنگ واقعی، ظاهراً معتقد بود که این برای یک زن مناسب نیست. او گواهینامه خبرنگار جنگی خود را از دولت ایالات متحده دریافت کرد و به این ترتیب اولین خبرنگار معتبر جنگی زن در جهان شد.
پس از بازگشت از کوبا، واتکینز با تئوبالد کلمن ازدواج کرد و به کپر کلیف، انتاریو نقل مکان کرد، جایی که همسرش پزشک شرکت مس کانادا بود. در سال ۱۹۰۱ کلمن‌ها به همیلتون، انتاریو نقل مکان کردند.
در سال ۱۹۰۴، به منظور مبارزه با تبعیض علیه زنان در حرفه روزنامه‌نگاری، به تأسیس باشگاه مطبوعاتی زنان کانادا کمک کرد و اولین رئیس آن شد. با وجود کار پیشگامانه خود به عنوان یک روزنامه‌نگار در یک حرفه مردانه، و همچنین نوشتن فعال او در مورد بسیاری از موضوعات حقوق زنان، کلمن تا سال ۱۹۱۰ علناً از فمینیسم و حق رأی زنان حمایت نکرد بسیاری از روزنامه نگاران زن دیگر، کلمن را یک پیشگام و یک الگو می‌دانستند. کلمن شاعر بود و کتاب‌های شعر منتشر کرد.
مرگ و میراث

کلمن به ذات الریه مبتلا شد و در ۱۶ مه ۱۹۱۵ در همیلتون ، انتاریو درگذشت.
آثاری از کلمن درکتابخانه و بایگانی‌های کانادا وجود دارد.
در سال ۲۰۲۳، ضرابخانه سلطنتی کانادا از یک دلار نقره و یک سکه ۹۹٫۹۹ درصد طلای خالص به مناسبت صد و بیست و پنجمین سالگرد موقعیت او به عنوان اولین خبرنگار جنگی معتبر زن آمریکای شمالی رونمایی کرد.
کلمن، در حدود ۱۸۹۶
لئون سملینگ

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Léon Joseph Semmeling
زادروز:  ۴ ژانویهٔ ۱۹۴۰ ‏(۸۴ سال)
زادگاه:  Moelingen، بلژیک
پست:  هافبک
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۵۹–۱۹۷۴ |  استاندارد لیژ |  ۴۴۹ |  (۷۳) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۶۱–۱۹۷۳ |  تیم ملی فوتبال بلژیک |  ۳۵ |  (۲) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۱۹۸۴:  استاندارد لیژ
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
لئون سملینگ (به انگلیسی: Léon Semmeling) بازیکن فوتبال اهل بلژیک و عضو تیم ملی فوتبال بلژیک است که در تاریخ ۲۰ مه ۱۹۶۱ میلادی اولین بازی ملی‌اش را مقابل تیم ملی فوتبال سوئیس انجام داد. او در ۳۵ بازی ملی حضور داشت و جمعاً ۲۸۹۹ دقیقه برای تیم ملی فوتبال بلژیک به میدان رفت. لئون سملینگ آخرین بازی ملی خود را در تاریخ ۱۸ نوامبر ۱۹۷۳ میلادی در برابر تیم ملی فوتبال هلند انجام داد. وی در بازی‌های ملی‌اش ۲ گل به ثمر رساند.
تعادل اسید-باز

تنظیم آب و الکترولیت‌های بدن نقش بسیار مهمی در عملکرد صحیح سلول‌ها دارد و اختلالات آنها می‌تواند بسیار خطرناک و حتی کشنده باشد
تنظیم آب و الکترولیت‌های بدن نقش بسیار مهمی در عملکرد صحیح سلول‌ها دارد و اختلالات آنها می‌تواند بسیار خطرناک و حتی کشنده باشد. یون‌های متعددی مانند هیدروژن، سدیم، پتاسیم، کلسیم، فسفات، منیزیم، آهن و … در خون قابل اندازه‌گیری هستند.
اندام‌های متعددی در تنظیم آب و الکترولیت‌ها دخیل هستند مانند کلیه، دستگاه گوارش، ریه، غدد عرق و … البته بخش مهمی از تنظیم آب و الکترولیت‌ها در بدن توسط کلیه انجام می‌گیرد.
فیزیولوژی اسید - باز

متابولیسم سلولی باعث تولید دی اکسیدکربن می‌شود که با یک واکنش برگشت‌پذیر داخل سلولی، دی اکسیدکربن با آب ترکیب شده و اسیدکربنیک تولید می‌کند. اسیدکربنیک قادر است به صورت برگشت‌پذیر به یونهای HCO3 - و +H تفکیک شود. اسیدوز، وضعیتی است که در آن غلظت یون هیدروژن افزایش می‌یابد. واحد سنجش یون هیدروژن pH است و سلولها در یک محدوده باریکی از pH (بین ۷/۳۵ تا ۷/۴۵)دارای عملکرد مطلوب هستند. این یون هیدروژن از طریق ریه و کلیه دفع می‌شود.
تنظیم pH بدن

pHخون به وسیله سیستم بافر، سیستم تنفسی و سیستم کلیوی تنظیم می‌شود. در داخل سلول‌ها پروتئین‌ها و فسفات به عنوان بافر عمل می‌کنند و در فضای خارج سلولی و خون بی کربنات و آمونیوم بافرهای اصلی هستند.
کلیه‌ها به دو شکل به تغییر pH واکنش می‌دهند. با دفع هیدروژن و بازجذب یا تولید بیکربنات و نیز تغییر در متابولیسم آمونیاک (NH3) و گلوتامین. هرچند ریه‌ها بسیار سریعتر از کلیه به تغییرات pH خون واکنش نشان می‌دهند ولی عملکرد کلیه‌ها نیز در تنظیم pH خون بسیار مؤثر است.
اختلالات آب و الکترولیت

اختلالات آب و الکترولیت به معنی افزایش یا کاهش اسیدها و الکترولیتهای مایع میان بافتی و خون هستند. از جمله اختلالات الکترولیتی هیپوناترمی، هایپرناترمی، هایپرکالمی و هیپوکالمی، اسیدوز و آلکالوز می‌باشند. معمولاً در مواجهه با اختلالات اسید و باز بدن سعی در جبران مشکل دارد مثلاً هنگام صعود به ارتفاعات و کوه‌ها به دلیل کاهش غلظت اکسیژن هوا ما هایپرونتیلاسیون داریم که موجب کاهش دی اکسید کربن خون و آلکالوز تنفسی می‌شود؛ در چنین شرایطی بدن می‌کوشد با افزایش دفع کلیوی بی کربنات و با ایجاد اسیدوز متابولیک pH خون را حفظ کند لذا ما آلکالوز تنفسی و اسیدوز متابولیک جبران شده داریم. گاه نیز ما دو اختلال را با هم می‌بینیم مثلاً در مسمومیت با آسپرین (اسیدسالیسیلیک) به دلیل خاصیت اسیدیش ما اسیدوز متابولیک داریم و همزمان به دلیل هایپرونتیلاسیون الکالوز تنفسی.
آزمایش‌هایی که برای تعیین اسیدوز و آلکالوز به کار می‌روند

تست‌های تشخیص اولیه شامل بررسی گازهای خون و الکترولیت‌ها هستند.
۱- گازهای خون: شامل گروهی از تست‌ها است که با همدیگر انجام می‌شوند. PO2 (میزان اکسیژن موجود در خون) و PCO2 (میزان دی‌اکسید کربن موجود در خون)، که بعد از اندازه‌گیری این دو گاز، میزان بیکربنات (HCO3) خون محاسبه می‌شود.
۲- الکترولیت‌ها: اندازه‌گیری چهار عنصر شامل Na (سدیم)، K (پتاسیم)، CL (کلراید) و بیکربنات (HCO3)، سطح مایعات بدن، غلظت الکترولیت‌ها و بالانس اسید و باز همه با هم مرتبط هستند و هرگونه افزایش یا کاهش هر یک از این چهار عنصر بر روی تعادل PH مؤثر می‌باشد.
پاسگاه: خورشید سیاه

| پاسگاه: خورشید سیاه | پاسگاه: خورشید سیاه |
| --- | --- |
پوستر تبلیغاتی فیلم: پوستر تبلیغاتی فیلم
کارگردان: استیو بارکر
تهیه‌کننده: عربلا کرافت کیران پارکر نایجل توماس
نویسنده: استیو بارکر ری برونتون
موسیقی: تئو گرین
فیلم‌بردار: داران تیرنان
تدوین‌گر: بیل گیل کریس گیل
تاریخ‌های انتشار:  ۱۱ مه ۲۰۱۲ (۲۰۱۲-05-۱۱) (انگلستان)  
مدت زمان: ۱۰۱ دقیقه
کشور: انگلستان
زبان: انگلیسی 
پاسگاه: خورشید سیاه (به انگلیسی: Outpost: Black Sun) یک فیلم سینمایی ترسناک بریتانیایی به کارگردانی استیو بارکر محصول سال ۲۰۱۲ که براساس فیلمنامه‌ای به قلم خودش و ری برونتون ساخته شده‌است. این دنباله فیلم پاسگاه (فیلم ۲۰۰۸) و قسمت سوم این فیلم بنام پاسگاه: ظهور نیروهای ویژه در سال ۲۰۱۳ منتشر شد.
داستان

در زمان جنگ جهانی که اروپا در ناامنی و خونریزی به سر می‌برد، گروهی از سربازان ارتش، یک دانشمند و همچنین گروهی از مزدوران که به DC معروف اند قصد دارند که سفری خطرناک برای پی بردن به برخی رازهایی که در برخی انبارهای ارتش‌های دشمن و جاهای مختلف نهفته‌است پی ببرند ولی …
بازیگران

کاترین استدمن در نقش لنا
ریچارد کویل در نقش والاس
کلایو راسل در نقش ماریوس
مایکل بیرن
مارتین بل در نقش جوان نورات
جانی مرس در نقش بریگادفورر
جولین وادهام در نقش فرانسیس هانت
پال برچرد
ترس و لرز

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): سورن کی‌یرکگور
عنوان اصلی: Frygt og Bæven
برگرداننده(ها): عبدالکریم رشیدیان
موضوع(ها): فلسفه
ناشر:  ناشر فارسی: نشر نی
تاریخ نشر:  تاریخ نشر فارسی: چاپ اول  ۱۳۷۸
گونه رسانه: کتاب
شمار صفحات: ۱۷۳
شابک: شابک ‎۹۶۴۳۱۲۴۳۴۷
ترس و لرز (به دانمارکی: Frygt og Bæven) یکی از آثار برجسته سورن کی‌یرکگور است. نام کتاب برگرفته از انجیل نامهٔ پولُس به فیلیپیان، آیه 2:12 است: «نه تنها هنگام حضورم، بلکه حال در غیابم، با رغبت بسیار بیشتر همچنان تلاش کنید که نجات خود را با ترس و لرز به انجام رسانید». در این اثر کی یرکگور تلاش میکند تا وحشت و اضطراب ابراهیم را دریابد آنگاه که خداوند به او فرمان میدهد که پسرش اسحاق برای قربانی کردن به سرزمین موریا ببرد.
کییرکگور ترس و لرز را بهترین کتاب خود می‌دانست؛ او می‌گفت این کتاب برای جاودانه‌کردن ِ نام ِ من کافی است. دیالکتیک تغزلی او، هنر او در وادارساختن ِ ما به حس‌کردن خصلت‌های ویژهٔ این قلمرو مذهب در بالای ما که خود او وانمود می‌کرد پایین‌تر از آن مانده‌است، هرگز چنین ژرف بر ما تاثیر ننهاده‌است و نیز هرگز –و این را خود او نمی‌گوید- روایتش تا این حد با شخصی‌ترین جدال‌هایش در پیوند نبوده‌است. اما همیشه نمی‌توان به‌آسانی اندیشهٔ کیرکگارد را در ورایی اندیشهٔ یوهانس دو سیلنتیو (ظاهراً سورن کی‌یرکگور با این نام مستعار می‌نوشته.)، که این اثر را به او نسبت می‌دهد و البته خود اوست اما نه به تمامی، به چنگ آورد. به گفتهٔ هیرش، «این دشوارترین اثر کییرکگور است که در آن بیش از هر اثر دیگر به هر وسیله در سرگردان‌کردن خواننده کوشیده‌است.»
ترجمه به فارسی

این کتاب را محسن فاطمی (در سال ۱۳۷۳) و عبدالکریم رشیدیان (در سال ۱۳۷۸) به فارسی ترجمه کرده‌اند.
بیلگمس و جهان زیرین

«بیلگمس و جهان زیرین» یکی از پنج شعر سومری که در ایجاد روایت نهایی حماسه گیلگمش (نسخه مرجع بابلی) اثرگذار بوده‌اند. ترجمه‌ای اکدی از این شعر سومری، لوح XII حماسه بابلی گیلگمش را تشکیل می‌دهد. برخلاف سایر شعرهای سومری بیلگمس، سرآغازی اسطوره‌ای دارد.
پیش‌زمینه

در جهان باستان، این شعر با عنوانی شناخته می‌شد که سطر آغازین آن است: «در آن روزها، در آن روزهای خیلی دور». این شعر سومری در مدرسه‌های کاتبی در بابل باستان، شهرهای نیپور و اور، رایج بود. برخلاف سایر شعرهای سومری بیلگمس، این متن با یک سرآغاز اسطوره‌ای شروع می‌شود. سیر روایت شعر، از خلقت جهان شروع و به سرشت زندگی پس از مرگ ختم می‌شود.
بخش‌هایی از این شعر حماسی سومری به اکدی ترجمه شد و لوح XII حماسه گیلگمش را شکل داد. علاوه بر این بخش‌هایی از آن به داستان مرگ انکیدو و سوگواری گیلگمش در لوح‌های VII و VIII مربوط است.
نسخه‌ها

نسخه اصلی در نیپور پیدا شده است که در سطر ۳۰۰ ناگهان پایان می‌یابد. نسخه دوم از مه-توران به دست آمده که سه سطر تکمیلی دارد. این سه سطر، متن را به ابتدای شعر «بیلگمس و هوواوا» پیوند می‌دهند.  نسخه سوم در اور پیدا شده است و در آن گفتگوی بیلگمس و انکیدو ادامه پیدا می‌کند. نسخه‌ای از نیمه دوم متن، از خط ۱۷۲ به بعد، در دوره باستان به اکدی ترجمه شد و لوح XII حماسه بابلی گیلگمش را تشکیل داد. در این نسخه، بیلگمس درخواست خود برای نجات انکیدو را از «خدای ماه» (علاوه بر انلیل و ائا (انکی)) می‌کند.
متن

سه سطر نخست: «در آن روزها، در آن روزهای خیلی دور، / در آن شب‌ها، در آن شب‌های دور، / در آن سال‌ها، در آن سال‌های خیلی دور،»
در زمانی دور، کوتاه زمانی پس از آن که خدایان کائنات را مابین خود تقسیم کردند، طوفانی بزرگ بر پا شد. در حالی که خدای انکی به جهان زیرین می‌رفت، تا احتمالا در سکونتگاه الهی خود («اقیانوس پایین» (آبزو)) استقرار یابد، دانه‌های تگرگ بر کف کشتی او جمع شدند و امواج بر کناره آن کوبیدند. طوفان، درخت بیدی را در ساحل فرات افکند. روزی الهه اینانا در حال قدم زدن درخت بید را دید، آن را برداشت و به خانه‌اش در اوروک برد. درخت را کاشت و صبر کرد تا بروید. قصد او این بود که از چوب آن برای خودش اسباب و اثاثی بسازد. با رشد درخت، موجودات شریر به آن هجوم بردند و اینانا غمگین شد. ماجرا را برای خدای خورشید، برادرش اوتو، تعریف کرد اما او کمکی نکرد. پس از آن ماجرا را برای بیلگمس قهرمان بازروایت کرد.  بیلگمس سلاح خود را برداشت و درخت را از ساکنین فرومایه‌اش رهایی داد. او درخت را افکند و الوار آن را به اینانا داد تا اثاثش را بسازد. با باقیمانده چوب‌ها برای خودش دو اسباب بازی ساخت.
بیلگمس و مردان جوان اوروک تمام روز را با اسباب‌بازی‌های جدید مشغول بودند. مردان از تقلا خسته و کوفته و زنان آنها مشغول آب و غذا آوردن برایشان شدند.  روز بعد قبل از آن که بازی دوباره شروع شود، زنان شکایت می‌کنند. اسباب‌بازی‌‌ها از حفره‌ای به اعماق جهان زیرین می‌افتند. بیلگمس نمی‌تواند آنان را به دست آورد و به تلخی برای از دست دادنشان گریه می‌کند. خدمتکار او، انکیدو، برای بازیافتن آنان داوطلب می‌شود. بیلگمس به او برای رفتن به قلمروی تاریک الهه ارشکیگال هشدار می‌دهد. اگر انکیدو می‌خواهد از عواقب مرگبار حضور در نزد اشباح مردگان رهایی یابد، باید به آنها احترام بایسته بگذارد. او به گونه‌ای باید رفتار کند که گویا در مراسم خاکسپاری است؛ با حساسیت رفتار کند و توجهی را به خود جلب نکند. انکیدو در جهان زیرین با منظره ترسناک خود ارشکیگال رو به رو خواهد شد که در سوگواری ابدی برای پسرش، نینازو، بر خاک سجده کرده است. لباس‌های ارشکیگال پاره است و بدنش را با ناخنهایش می‌خراشد و موی خود را می‌کند.
انکیدو به جهان زیرین می‌رود و با بی‌خیالی هشدارهای بیلگمس را نادیده می‌گیرد. در آنجا اسیر می‌شود. بیلگمس از خدای انلیل در نیپور می‌خواهد به او کمک کند اما انلیل این کار را نمی‌کند. بیلگمس آنگاه از خدای انکی در اریدو کمک می‌خواهد. انکی به خدای خورشید، اوتو، دستور می‌دهد که به هنگام برآمدن در سپیده‌دم شبح انکیدو را نیز با خود بیاورد. بیلگمس و انکیدو بار دیگر به هم می‌رسند و همدیگر را در آغوش می‌گیرند. پرسش و پاسخی طولانی آغاز می‌شود که نقطه اوج شعر است و در آن بیلگمس از انکیدو درباره جهان زیرین می‌پرسد.
تحلیل

لحن بدبینی بی‌رحمانه‌ای بر بخشی از متن حاکم است که دیدار بیلگمس و انکیدو را توصیف می‌کند. این بخش با طنز و احساساتی بودن تخفیف می‌یابد و حداقل در یک نسخه از آن اشاره‌ای تاریخی وجود دارد. پیام اصلی آغاز گفتگوی دو قهرمان این است که هر چه یک مرد پسران بیشتری داشته باشد، در زندگی پس از مرگ تشنگی‌اش با پیشکش‌های دوره‌ای خانواده او، بیشتر تسکین ‌می‌یابد. آن اشباحی که بی‌فرزند هستند، بیشترین رنج را می‌برند زیرا کسی بر روی زمین نیست که پیشکش‌های بایسته را برایشان بیاورد.
سپس، گفتگوی آن دو درباره آنهایی می‌شود که امکان ندارد تمام و کمال دفن شوند، یا به خاطر آنکه در اثر جذام یا سایر بیماری‌ها از شکل افتاده‌اند و یا آنکه با پایانی خشن رو به رو بوده‌اند. تنفر شدید از مردن بدون اعضای بدن کامل هنوز در خاور نزدیک امروزی وجود دارد. یک نسخه احتمالا لحنی اخلاقی می‌گیرد و نیز درباره کسانی است که به والدین خود بی‌احترامی کنند. اکثر اشباح در زندگی پس از مرگ، روزگار شومی را تجربه می‌کنند اما به جز پدرانی که پسران بسیار دارند، برخی نیز هستند که کمتر رنج می‌برند. آنهایی که پیش از آنکه زمانش رسیده باشند مرده‌اند، مانند بچه‌هایی که مرده به دنیا آمدند، زندگی پر از نعمت خواهند داشت. با این حال، آنهایی که در آتش مرده‌اند در دود ناپدید خواهند شد و به جهان زیرین نمی‌روند. معنای ضمنی آن این است که روح این گروه از مردمان آرام نمی‌گیرد و بنابراین از آنان بیش از همه وحشت وجود داشت. از این رو، مرگ در آتش بدترین سرنوشت بود و نقطه اوج گزارش انکیدو محسوب می‌شود. ترس از مرگ در آتش تا امروز در اسلام باقی مانده است.
تحلیل > تاریخی-سیاسی-اجتماعی

در یک سنت از رونوشت کردن، متن با گزارش سوختن در آتش تمام می‌شود. اما در الواح به دست آمده از شهر اور، متن با تعلیم صریحتری درباره آداب رفتار با مردگان ادامه می‌یابد. اشاره‌هایی تاریخی در آن وجود دارد که نشان از آن دارد که احتمالا این ادامه بعدا افزوده شده است و منشا آن از دولت‌شهر گیرسو است. انکیدو گزارش می‌دهد که اشباح «پسران سومر و اکد»، به خصوص از گیرسو، تحت تاخت و تاز قبیله عموری‌ها قرار گرفته‌اند و در جهان زیرین از مکانی که آب تازه از جهان بالا دریافت می‌شود، رانده شده‌اند. آنها مجبور شده‌اند از آب ناپاک و آلوده استفاده کنند. این قطعه از متن به روشنی  اشاره به شرایط سومر در اواخر هزاره سوم پیشا دوران مشترک دارد. در آن زمان سلسله سوم اور در اثر تهاجم عموری‌ها و حمله عیلامیان سقوط کرد و مردم ساکن در شهرهای جنوبی بین‌النهرین ناگهان خود را تحت سلطه حاکمان عموریِ چادرنشین یافتند.
آنهایی که تحت تسلط پادشاهان اور دارای نفوذ سیاسی و اقتصادی بودند، بی‌شک خشمگین از تازه‌واردان بودند. زمانی که بیلگمس متوجه می‌شود پیشینیان او در جهان زیرین به همان سرنوشتی دچار شده‌اند که بر سر سایر «پسران سومر و اکد» نیز آمده است، شرمگین می‌شود: در خاتمه شعر، او برانگیخته می‌شود تا مجسمه‌های نیاکانش را بسازد و آیین سوگواری برایشان برپا کند. به مردم گیرسو نیز دستور می‌دهد تا همین کار را انجام دهند. این به معنای آرام گرفتن مردگان خواهد بود که دیگر زندگان را تهدید نخواهند کرد. بنابر این، یک پیام  تعمق درباره چشم‌داشت انسان در زندگی پس از مرگ، تشویق به رفتار زاهدانه با مردگان و تجویز مراسم شایسته برای آنها بود. ارتباط خاص بیلگمس با چنین تشریفاتی با اسناد اداری تایید می‌شود. در این اسناد از «ساحل بیلگمس» به عنوان مکانی یاد می‌شود که حاکمان گیرسو حقیقتا به اشباح بستگان خود پیشکش تقدیم می‌کردند.
یادداشت

↑  متن اکدی لوح XII از ص۱۹۱ است.
↑  اجماعی در میان دانشوران درباره این که دو ابزار چیست وجود ندارد. یک احتمال این است که توپ و چوگان باشند.
↑  احتمالا به خدایان، همانگونه که در حماسه بابلی در لوح I 73ff آمده است.
↑  سخنرانی مارتا راث در دانشگاه شیکاگو (از ۸:۱۳)«در خشونت قضایی بین‌النهرین: مساله چشم در برابر چشم»:...چشم در برابر چشم، دندان در برابر دندان؛ این نقل قول از کتاب مقدسدر ذهن عموم و دانشوران بیان غایی قانون باستان است: انتقام‌جو، عین یک خطای وحشتناک، مطلق و بیش از هر چیز برای امروز بدوی. در ادبیات از آن به عنوان قاعده کلی حقوقی نام برده شده است و بازتاب این فرض است که علاوه بر اصل حقوقی، رویه قانونی نیز بوده است. هرچند حتی یک لحظه تفکر آشکار میکند که در مقام یک سیستم کاملا غیرقابل اجراست. نقل‌قولی که به گاندی نسبت داده می‌شود، مساله را به خوبی نشان می‌دهد: «چشم در برابر چشم همه دنیا را کور می‌کند.» این نقل‌قول در واقع از بن کینزلی در فیلم است اما کار را راه می‌اندازد.
واژگان

↑  Ninazu
فرح (نام)

فرح می‌تواند به موارد زیر اشاره داشته‌باشد:
Farah

فرح (بازیگر)
فرح زینب عبدالله
فرح فتح
فرح خان
فرح پهلوی
Farrah

فرح آبراهام
فارا فاست
فارا فرانکلین
فارا فورک
فارا موآن
فرح یوسف
افرادی که نام خانوادگی فرح دارند

حسن ابشیر فرح
کنزا فرح
محمد فرح
نورالدین فرح
رابرت فراه مکسود
پانداری بای

| پانداری بای | پانداری بای |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: Geetha
زادهٔ: ۱۹۳۰
درگذشت: ۲۹ ژانویه ۲۰۰۳ چنای
ملیت: هند
دیگر نام‌ها: M. Pandari Bai
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۴۳–۲۰۰۱
پانداری بای (انگلیسی: Pandari Bai؛ ۱۹۳۰ – ۲۹ ژانویه ۲۰۰۳) بازیگر اهل هند بود. وی بین سال‌های ۱۹۴۳ تا ۲۰۰۱ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به الهه، بهار، پیغام، آن روز، زن برده، زن داداش، در دامان مادر، موجودات خارق‌العاده، هدیه، آن یک دقیقه، فوریت پلیس ۱۰۰ و پسر خدایی اشاره کرد.
میگل مونیوز

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 مونیوز در سال ۱۹۷۳:  مونیوز در سال ۱۹۷۳
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  میگل مونیوز موزیون
زادروز:  ۱۹ ژانویهٔ ۱۹۲۲
زادگاه:  مادرید، اسپانیا
تاریخ مرگ:  ۱۶ ژوئیهٔ ۱۹۹۰ (۶۸ سال)
محل مرگ:  مادرید، اسپانیا
قد:  ۱٫۶۵ متر (۵ فوت ۵ اینچ)
پست:  هافبک
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۴۰–۱۹۴۱:  Ferroviaria
۱۹۴۱–۱۹۴۲:  Girod
۱۹۴۲–۱۹۴۳:  Imperio
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۴۳–۱۹۴۴ |  لگرونیس |   |   |
| ۱۹۴۴–۱۹۴۶ |  ریسینگ سانتاندر |   |   |
| ۱۹۴۶–۱۹۴۸ |  سلتاویگو |  ۳۶ |  (۱) |
| ۱۹۴۸–۱۹۵۸ |  رئال مادرید |  ۲۲۳ |  (۲۳) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۴۹ |  اسپانیا ب |  ۱ |  (۰) |
| ۱۹۴۸–۱۹۵۵ |  اسپانیا |  ۷ |  (۰) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۱۹۵۹:  رئال مادرید
۱۹۵۹–۱۹۶۰:  رئال مادرید کاستیا
۱۹۶۰–۱۹۷۴:  رئال مادرید
۱۹۶۹:  اسپانیا
۱۹۷۵–۱۹۷۶:  گرانادا
۱۹۷۷–۱۹۷۹:  لاس پالماس
۱۹۷۹–۱۹۸۲:  سویا
۱۹۸۲–۱۹۸۸:  اسپانیا
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
میگل مونیوز (انگلیسی: Miguel Muñoz ؛زادهٔ ۱۹ ژانویهٔ ۱۹۲۲ – درگذشتهٔ ۱۶ ژوئیهٔ ۱۹۹۰) بازیکن و مربی فوتبال اهل اسپانیا بود. او با کسب ۹ عنوان قهرمانی لا لیگا، پر افتخارترین مربی تاریخ این رقابت‌ها است.
مونیوز در دوران بازی در پست هافبک بازی می‌کرد؛ او بیشتر دوران بازی خود را در رئال مادرید سپری کرد و پس از آن به مربیگری روی آورد. او یکی از موفق‌ترین و برجسته‌ترین مربیان تاریخ فوتبال است. او موفق شد رئال مادرید را به ۲ مقام قهرمانی جام باشگاه‌های اروپا و ۹ عنوان قهرمانی لا لیگا برساند. مونیوز بعدها به مدت شش سال هدایت تیم ملی فوتبال اسپانیا را بر عهده گرفت و موفق شد این تیم را به فینال جام ملت‌های اروپا ۱۹۸۴ برساند.
افتخارات > بازیکن

رئال مادرید
لا لیگا: ۵۴–۱۹۵۳، ۵۵–۱۹۵۴، ۵۷–۱۹۵۶، ۵۸–۱۹۵۶
جام لاتین: ۱۹۵۵، ۱۹۵۷
جام باشگاه‌های اروپا: ۵۶–۱۹۵۵، ۵۷–۱۹۵۶، ۵۸–۱۹۵۷
افتخارات > مربی

رئال مادرید
لا لیگا: ۶۱–۱۹۶۰، ۶۲–۱۹۶۱، ۶۳–۱۹۶۲، ۶۴–۱۹۶۳، ۶۵–۱۹۶۴، ۶۷–۱۹۶۶، ۶۸–۱۹۶۷، ۶۹–۱۹۶۸، ۷۲–۱۹۷۱
کوپا دل ری: ۶۲–۱۹۶۱، ۷۰–۱۹۶۹
جام باشگاه‌های اروپا: ۶۰–۱۹۵۹، ۶۶–۱۹۶۵
جام بین قاره‌ای: ۱۹۶۰
جام برندگان جام اروپا، نایب قهرمان: ۷۱–۱۹۷۰
اسپانیا
جام ملت‌های اروپا، نایب قهرمان: ۱۹۸۴
افتخارات > افتخارات فردی

چهاردهمین مربی برتر تاریخ به انتخاب فرانس فوتبال: ۲۰۱۹
جری موس

| جری موس | جری موس |
| --- | --- |
زادهٔ: ۸ مهٔ ۱۹۳۵ ‏(۸۹ سال)
جری موس (انگلیسی: Jerry Moss؛ زادهٔ ۸ مهٔ ۱۹۳۵) یک کارآفرین اهل ایالات متحده آمریکا است.