فهرست رهبران اتحاد جماهیر شوروی
فهرست تروییکاها

در طول تاریخ شوروی، چهار مرتبه نوعی الیگارشی به نام تروییکا (سه‌تایی) رهبری اتحاد شوروی را عهده‌دار بود. در این ادوار هیچ شخصی کنترل کاملی بر سیاست‌های کشور نداشت.
| اعضا (طول عمر) | اعضا (طول عمر) | اعضا (طول عمر) | مدت | نکات |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  |  |  | مه ۱۹۲۲ آوریل ۱۹۲۵ | بعد از اولین سکته لنین در مه ۱۹۲۲، یک تروییکای موقت، متشکل از کامنف، استالین و زینوویف، به جای او قدرت را در دست گرفت. در مارس ۱۹۲۳، وقتی که لنین دوباره سکته کرد و دیگر توانایی اداره کشور را نداشت، آن سه نفر قدرت را کاملاً در دست گرفتند. در آوریل ۱۹۲۵، تروییکا به دلیل مخالفت زینوویف و کامنف با سیاست سوسیالیسم در یک کشور استالین از هم پاشید. بعد از آنکه استالین قدرت خود را تحکیم کرد، کامنف و زینوویف در جریان پاکسازی بزرگ به قتل رسیدند. |
| لو کامنف  (۱۸۸۳–۱۹۳۶) | ژوزف استالین  (۱۸۷۸–۱۹۵۳) | گریگوری زینوویف  (۱۸۸۳–۱۹۳۶) | مه ۱۹۲۲ آوریل ۱۹۲۵ | بعد از اولین سکته لنین در مه ۱۹۲۲، یک تروییکای موقت، متشکل از کامنف، استالین و زینوویف، به جای او قدرت را در دست گرفت. در مارس ۱۹۲۳، وقتی که لنین دوباره سکته کرد و دیگر توانایی اداره کشور را نداشت، آن سه نفر قدرت را کاملاً در دست گرفتند. در آوریل ۱۹۲۵، تروییکا به دلیل مخالفت زینوویف و کامنف با سیاست سوسیالیسم در یک کشور استالین از هم پاشید. بعد از آنکه استالین قدرت خود را تحکیم کرد، کامنف و زینوویف در جریان پاکسازی بزرگ به قتل رسیدند. |
|  |  |  | ۱۳ مارس ۱۹۵۳ ۲۶ ژوئن ۱۹۵۳ | بعد از مرگ استالین در ۵ مارس ۱۹۵۳، تروییکایی متشکل از گئورگی مالنکوف، لاورنتی بریا و ویاچسلاو مولوتف تشکیل شد. بعد از آنکه بریا را دستگیر کردند و از رهبری کشور کنار گذاشتند، این تروییکا هم در ۲۶ ژوئن ۱۹۵۳ به پایان رسید. بعد از آن، جدال قدرتی میان مالنکوف و دبیر اول حزب کمونیست نیکیتا خروشچف روی داد که خروشچف در ۱۹۵۵ با اقتدار در آن به پیروزی رسید. |
| لاورنتی بریا  (۱۸۹۹–۱۹۵۳) | گئورگی مالنکوف  (۱۹۰۲–۱۹۸۸) | ویاچسلاو مولوتف  (۱۸۹۰–۱۹۸۶) | ۱۳ مارس ۱۹۵۳ ۲۶ ژوئن ۱۹۵۳ | بعد از مرگ استالین در ۵ مارس ۱۹۵۳، تروییکایی متشکل از گئورگی مالنکوف، لاورنتی بریا و ویاچسلاو مولوتف تشکیل شد. بعد از آنکه بریا را دستگیر کردند و از رهبری کشور کنار گذاشتند، این تروییکا هم در ۲۶ ژوئن ۱۹۵۳ به پایان رسید. بعد از آن، جدال قدرتی میان مالنکوف و دبیر اول حزب کمونیست نیکیتا خروشچف روی داد که خروشچف در ۱۹۵۵ با اقتدار در آن به پیروزی رسید. |
|  |  |  | ۱۴ اکتبر ۱۹۶۴ ۱۶ ژوئن ۱۹۷۷ | بعد از برکناری خروشچف، تروییکایی متشکل از برژنف به عنوان دبیر اول، کاسیگین به عنوان نخست‌وزیر و پادگورنی که در ۱۹۶۵ به جای آناستاس میکویان به ریاست شورای عالی رسید، تشکیل شد. بعد از آنکه برژنف قدرت خود را تحکیم کرد، از اهمیت این تروییکا کاسته شد و زمانی در ۱۹۷۷ که برژنف به جای پادگورنی به ریاست کشور رسید، منحل شد. |
| لئونید برژنف  (۱۹۰۶–۱۹۸۲) | آلکسی کاسیگین  (۱۹۰۴–۱۹۸۰) | نیکلای پادگورنی  (۱۹۰۳–۱۹۸۳) | ۱۴ اکتبر ۱۹۶۴ ۱۶ ژوئن ۱۹۷۷ | بعد از برکناری خروشچف، تروییکایی متشکل از برژنف به عنوان دبیر اول، کاسیگین به عنوان نخست‌وزیر و پادگورنی که در ۱۹۶۵ به جای آناستاس میکویان به ریاست شورای عالی رسید، تشکیل شد. بعد از آنکه برژنف قدرت خود را تحکیم کرد، از اهمیت این تروییکا کاسته شد و زمانی در ۱۹۷۷ که برژنف به جای پادگورنی به ریاست کشور رسید، منحل شد. |
|  |  |  | ۱۳ فوریه ۱۹۸۴ ۲۰ دسامبر ۱۹۸۴ | علی‌رغم اینکه چرنینکو جانشین آندروپوف شده بود، به دلیل وضعیت سلامتی‌اش و محبوبیت کم‌اش میان نومنکلاتوراها نمی‌توانست قدرت خود را تحکیم کند. نتیجتاً، تروییکایی تشکیل شد که در آن وزیر دفاع اوستینوف مسائل نظامی و وزیر خارجه گرومیکو سیاست خارجی را در دست داشت. و چرنینکو مسائل داخلی را مدیریت می‌کرد. با مرگ اوستینوف این تروییکا به پایان رسید. |
| کنستانتین چرنینکو  (۱۹۱۱–۱۹۸۵) | آندری گرومیکو  (۱۹۰۹–۱۹۸۹) | دمیتری اوستینوف  (۱۹۰۸–۱۹۸۴) | ۱۳ فوریه ۱۹۸۴ ۲۰ دسامبر ۱۹۸۴ | علی‌رغم اینکه چرنینکو جانشین آندروپوف شده بود، به دلیل وضعیت سلامتی‌اش و محبوبیت کم‌اش میان نومنکلاتوراها نمی‌توانست قدرت خود را تحکیم کند. نتیجتاً، تروییکایی تشکیل شد که در آن وزیر دفاع اوستینوف مسائل نظامی و وزیر خارجه گرومیکو سیاست خارجی را در دست داشت. و چرنینکو مسائل داخلی را مدیریت می‌کرد. با مرگ اوستینوف این تروییکا به پایان رسید. |