stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
قائم‌مقام فراهانی
زندگی سیاسی

میرزا ابوالقاسم سپس به تبریز نزد پدرش، که وزیر آذربایجان بود، رفت. چندی در دفتر عباس میرزا ولیعهد به نویسندگی اشتغال ورزید و در سفرهای جنگی با او همراه شد و پس از آن‌که پدرش انزوا گزید، پیشکاری شاهزاده را به عهده گرفت. نظم و نظامی را که پدرش میرزا بزرگ آغاز کرده بود، تعقیب و با کمک مستشاران فرانسوی و انگلیسی سپاهیان ایران را منظم کرد و در بسیاری از جنگ‌های ایران و روسیه شرکت داشت.
در سال ۱۲۰۰ هجری خورشیدی پدرش میرزا بزرگ قائم‌مقام درگذشت و بین دو پسرش، میرزا ابوالقاسم و میرزا موسی فراهانی، بر سر جانشینی پدر نزاع افتاد و حاجی میرزا آقاسی به حمایت میرزا موسی فراهانی برخاست، ولی اقدامات او به نتیجه نرسید و سرانجام میرزا ابوالقاسم به امر فتحعلی‌شاه به جانشینی پدر با تمام امتیازات او نائل آمد و لقب «سیدالوزراء» و «قائم‌مقام» یافت و به وزارت نایب‌السلطنه ولیعهد ایران رسید و از همین تاریخ بود که اختلاف میرزا آقاسی و قائم‌مقام و همچنین اختلاف «بزیمکی (خودی)» و «اوزگه (بیگانه)» به وجود آمد. قائم‌مقام که ذاتاً مردی بینا و مغرور بود با بعضی از کارهای ولیعهد مخالفت می‌کرد، پس از یک سال وزارت در اثر تلقین بدخواهان به اتهام دوستی با روس‌ها از کار برکنار شد و سه سال در تبریز به بیکاری گذراند.
اما پس از سه سال معزولی و خانه‌نشینی، در سال ۱۲۰۴ هجری خورشیدی دوباره به پیشکاری آذربایجان و وزارت نایب‌السلطنه منصوب شد. در سال ۱۲۰۵ هجری خورشیدی فتحعلی‌شاه به آذربایجان رفت و مجلسی از رجال و اعیان و روحانیون و سرداران و سران ایلات و عشایر ترتیب داد تا دربارهٔ صلح یا ادامهٔ جنگ با روس‌ها، به مشورت پردازند. در این مجلس تقریباً عقیدهٔ عموم به ادامهٔ جنگ بود. اما قائم‌مقام برخلاف عقیدهٔ همه با مقایسهٔ نیروی مالی و نظامی طرفین، اظهار داشت که ناچار باید با روس‌ها از در صلح درآمد. این نظر، که صحت آن بعدها بر همه ثابت شد، در آن روز همهمه‌ای در مجلس انداخت و جمعی بر وی تاختند و او را به داشتن روابط نهانی با روس‌ها متهم کردند.
پس دوباره از کار برکنار و به خراسان اعزام شد. جنگ با روس‌ها ادامه یافت و به شکست ایران انجامید؛ تا در ماه آبان سال ۱۲۰۶ هجری خورشیدی برابر با نوامبر ۱۸۲۷ میلادی قوای روس به فرماندهی ایوان پاسکویچ تا تبریز راند. شاه، قائم‌مقام را از خراسان خواست و دلجویی کرد و با دستورهای لازم و اختیار نامهٔ عقد صلح به نام ولیعهد، به تبریز روانه نمود.
میرزا ابوالقاسم در کار صلح و بستن پیمان با روسیه، جدیت فراوان کرد و در ضمن معاهده، تزار را حامی خانوادهٔ عباس میرزا ساخت و پادشاهی را با وجود برادران بزرگ و مقتدر دیگر در فرزندان او مستقر کرد.
زندگی سیاسی > عهدنامهٔ ترکمانچای

عهدنامهٔ ترکمانچای در ۱ اسفند ۱۲۰۶ (۲۱ فوریهٔ ۱۸۲۸ میلادی (به خط قائم‌مقام تنظیم و امضا شد و قائم‌مقام، که خود حامل نسخهٔ عهدنامه بود، به تهران آمد، و دربارهٔ آن توضیحات لازم داد و شش کرور غرامت را که مطابق عهدنامه بایستی به دولت روسیه پرداخت شود، گرفت و بار دیگر در اوایل سال ۱۲۱۲ هجری خورشیدی نایب‌السلطنه برای دفع فتنهٔ یاغیان افغان، عازم هرات شد و قائم‌مقام را نیز همراه برد. عباس میرزا که بیماری سل داشت، در مشهد بستری شد و فرزند خود، محمد میرزا، را مأمور فتح هرات کرد. هرات در محاصره بود که عباس میرزا درگذشت و قائم‌مقام، که جنگ را صلاح نمی‌دانست، با یارمحمدخان افغانی عهدنامهٔ صلح بست و به تهران بازگشت. محمد میرزا در ماه صفر سال ۱۲۵۰ هجری قمری به تهران وارد شد و در همان ماه جشن ولیعهدی او به جای پدر برپا شد و ولیعهد ایران به فرمانروایی آذربایجان و قائم‌مقام به وزارت او عازم تبریز شدند.
زندگی سیاسی > به تخت نشانیدن و صدارت اعظمی محمدشاه

زمانی که فتحعلی‌شاه در آبان ۱۲۱۳ در اصفهان درگذشت. این خبر به آذربایجان رسید و محمدشاه قصد عزیمت به پایتخت را کرد. قائم‌مقام، جهانگیر میرزا و خسرو میرزا، دو برادر شاه که در قلعهٔ اردبیل زندانی بودند را نابینا کرد تا وسایل جلوس او را فراهم آورد. در ماه رجب، در تبریز، خطبه به نام او خوانده شد و شاه به زودی به همراهی قائم‌مقام به تهران حرکت کرد و روز ۱۴ شعبان به تهران وارد شد و ازنو تاج‌گذاری برگزار و قائم‌مقام به منصب صدارت اعظم مشغول کشورداری شد و ظل‌السلطان، فرمانفرما، محمدقلی میرزا ملک‌آرا، رکن‌الدوله و سایر اعمام شاه و گردنکشان دیگر را به جای خود نشاند.
زندگی سیاسی > توطئه و قتل

با این همه، خدمت به صدارت محمدشاه دیر نپایید. سخت‌گیری‌های وی در رابطه با انگلستان که به دنبال ایجاد تجارتخانه و گرفتن امتیاز از دولت ایران بود، باعث دشمنی آن‌ها با وی گردید. سِر جان کمبل، وزیرمختار انگلیس، با اخذ بودجه و خرج آن در جهت بدنام کردن میرزا موفق شد موجب بدبینی مردم و حکومت به وی شود. از سوی دیگر میرزا ابوالحسن خان ایلچی که حقوق‌بگیر انگلیس بود و ماهانه ۱۰۰۰ روپیه از آن‌ها دریافت می‌کرد، اقدام به بدبین کردن شاه و القای این‌که قائم‌مقام با روس‌ها سَر و سِر دارد و به دنبال سرنگونی شاه است کرد و در آرامگاه عبدالعظیم بست نشست تا وقتی که شاه قائم‌مقام را خلع کند.
شاه در سال دوم سلطنت خود (۱۸۳۵ میلادی) دستور داد او را در باغ نگارستان، محل ییلاقی خانوادهٔ سلطنتی، زندانی و پس از چند روز خفه کردند و بدین قرار به زندگانی مردی که از بزرگان ایران و ابلغ‌المترسلین (نویسندهٔ نامه) آن زمان بود، در سال ۱۲۱۴ هجری خورشیدی پایان داده شد. پیکر او را بدون غسل و کفن در حرم شاه عبدالعظیم شهرری بخاک سپردند.
وزیرمختار انگلیس، سِر جان کمبل، دربارهٔ قائم‌مقام فراهانی می‌گوید: «یک نفر در ایران است که نمی‌شود او را با پول خرید و آن قائم‌مقام است». وی از وزارت خارجهٔ انگلیس در این باره کسب تکلیف نموده و بودجهٔ پیشنهادی را خواست و در ضمن نوشت: «برای برانگیختن مردم و خرج کردن پول بین علماء و ملاها مبلغی حدود ۵۰۰ لیره لازم دارم. امام جمعه به من قول داده‌است که این پول را در موقع مناسب و به‌طور صحیح خرج کند.» در آن زمان میر محمدمهدی امام جمعهٔ تهران بوده‌است.
«سرانجام نامه‌ای به دولت عالیهٔ انگلیس نوشتم و برای کشتن ایشان درخواست پول کردم… پس از این‌که پول فرستاده شد، شبانه به خانهٔ امام جمعهٔ تهران رفتم و مقداری را به او و مقداری را هم جهت عواملش بدو دادم و گفتم: باید که وی را تکفیر کنند… فردا در همهٔ مساجد تهران روحانیون بر منبر رفته و بانگ برآوردند که: مسلمانان از دست این کافر فریاد فریاد او دولت اسلام را بر زمین زده‌است و …. سر و صدا که بالا گرفت شاه ابتدا او را عزل کرده و پس از یک هفته، فرمان قتل تنها ایرانی وطن‌پرست را امضاﺀ کرد. پس از قتل آن بزرگمرد، سوار بر اسب شدم تا واکنش مردم را در شهر ببینم. دیدم این مردم ابله فرومایه بسان شب عید یکدیگر را در آغوش کشیده و کشته شدن این کافر ملحد را به هم تبریک می‌گویند».
ویژگی‌های فردی > سیاست

قائم‌مقام مردی باهوش و صاحب اندیشه و عزم ثابت و خلاصه «یک دیپلمات صحیح و با معنی ایرانی» بود که به واسطهٔ اطلاعات و تجارب خود، به اوضاع و احوال سیاست همسایگان ایران به خوبی آشنا و به قدر تسلط کاردینال مازارن بر لوئی چهاردهم، در مزاج شاه جوان ایران نفوذ داشت و با این حال محال بود از او امتیازاتی که به ضرر دولت باشد، به دست آورد.[نیازمند منبع]
انگلیسی‌ها یقین داشتند تا او مصدر کار است، ممکن نیست بتوان در امور داخلی ایران رخنه کرد. نویسندگان بریتانیایی، که در آن تاریخ در ایران سیاحت می‌کردند، مانند لیوتنان کونولی، وولف و فریزر، همه در عین ستایش، قائم‌مقام را به دوستی با روس‌ها و تحریک عباس میرزا، نایب‌السلطنه، به سرپیچی از نصایح دوستان انگلیسی و طرح نقشهٔ تصرف هرات متهم می‌کنند و حس بدبینی و دشمنی خود را نسبت به او که در آن هنگام تنها کسی بود که می‌توانست ایران را به خوبی اداره کند، پنهان نمی‌دارند. او نمونهٔ بارز تدبیر و تیزبینی آمیخته با انسان‌دوستی میهن‌پرستانه بود.[نیازمند منبع]
ویژگی‌های فردی > ادبیات

قائم‌مقام نثر فارسی را که در آن زمان پر از مبالغه و تملق و عبارت‌پردازی‌های عربیِ مسجع، پیچیده و دور از ذهن بود و روز به روز در فرمان‌ها و مراسلات رو به انحطاط می‌رفت به نثر فصیح و روان برگردانید و پس از او بسیاری از منشیان دورهٔ قاجار از سبک او پیروی کردند و به روش او به نگارش پرداختند. او در شعر نیز استعداد شگفت‌آور داشت اما اثر جاویدانش منشآت اوست.
مجموعهٔ رسائل و منشآت قائم‌مقام، که حاوی چند رساله و نامه‌های دوستانه و عهدنامه‌ها و وقف‌نامه‌ها است و محمود ملک‌الشعرا مقدمه‌ای بر آن نوشته، به اهتمام شاهزاده فرهاد میرزا در سال ۱۲۴۲ ق در تهران چاپ شده‌است.
کتاب «خداوندگار لحن»؛ نامه‌های تازه‌یاب از قائم‌مقام فراهانی است که به اهتمام محمدرضا بهزادی، محمد طلوعی و محمد میرزاخانی از سوی نشر پرنده در سال ۱۳۹۵ به چاپ رسیده‌است.
این اثر شامل ۵۲ مرقع تازه‌یاب از قائم‌مقام فراهانی است که از کتابخانهٔ سلطنتی کاخ گلستان رونویسی و بعد از حدود ۱۵۰ سال منتشر شده‌است. نسخه‌های منحصر به فرد این مجموعه گنجینهٔ نثر فارسی را فربه‌تر می‌کند و دست‌افزار مناسبی برای نویسندگان و نوجویان نثر فارسی است.
بیشتر آنچه از قائم‌مقام در کتاب خداوندگار لحن منتشر شده نامه‌های او خطاب به شاهزاده جان است. این شاهزاده به نظر می‌رسد که محمد میرزا پسر عباس میرزا است که در آینده شاه ایران شد. در یکی از نامه‌ها آمده‌است:
«بر لوح مزارم بنویسید پس از مرگ
ای وای ز محرومی دیدار و دگر هیچ
شاهزاده جان، قربانت شوم
منم که امروز ماتم‌زدهٔ روزگارم، از بالای آسمان هفتم به طبقهٔ هفتمینِ زمین افتاده‌ام. بر هیچ‌کس مثل من ستم نشد چرا که وجود مسعود به هیچ‌کس مثل من فیض و شرف نمی‌بخشید.
خدا مرا بکشد اگر به این زندگی راضی باشم. سگ که بی‌صاحب شد نبودنش به از بودن است. کاش من پیش از او به خاک می‌رفتم. این منم بر سر خاک تو که خاکم بر سر…»
شعر ذیل منسوب به قائم‌مقام مربوط به دوران پس از عزل وی از مقام صدارت عظمایی است:
روزگار است این که گه عزت دهد گه خوار دارد
چرخ بازیگر از این بازیچه‌ها بسیار دارد
مهر اگر آرد بسی بیجا و بی‌هنگام آرد
قهر اگر آرد بسی ناساز و ناهنجار دارد
لشکری را گه به کام گرگ مردم خوار خواهد
کشوری را گه به دست مرد مردمدار دارد
ویژگی‌های فردی > خوشنویسی

قائم‌مقام فراهانی همچنین از خوشنویسان صاحب‌نام و تأثیرگذاران در روند خط فارسی است. او در خط شکسته‌نستعلیق که در آن زمان به مانند نثر فارسی پیچیده و درهم بود به شیوهٔ خود اصلاحاتی کرد که دیگران از وی پیروی کردند. گرچه اهمیت کار خوشنویسی او به حد استادان طراز اول این هنر نیست اما کار او از این نظر مهم است که اصول خط شکسته را به نستعلیق نزدیک‌تر کرد و با ابداع اصولی جدید خدمتی شایسته به خط‌نویسی امروزی ایرانیان کرد. میرزا سلمان فراهانی ملقب به بیان‌السلطنه بیش از دیگران شیوهٔ قائم‌مقام را استادانه نوشته‌است.
یادمان

خیابان قائم مقام فراهانی بلندترین خیابان اراک است. همچنین در تهران خیابان شاه عباس دورهٔ پهلوی، پس از انقلاب ۱۳۵۷ به قائم‌مقام فراهانی تغییر یافته‌است.
قائم‌مقام فراهانی در صدراعظمی
مزار قائم‌مقام در حرم شاه عبدالعظیم
باراباش

| باراباش | باراباش |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
استان: سابولچ-ساتمار-برگ
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۸٫۱۹ کیلومتر مربع (۱۴٫۷۵ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۰۱): جمعیت (۲۰۰۱)
 • کل: ۸۵۵
 • تراکم: ۱۵۹٫۶۱/کیلومتر مربع (۴۱۳٫۴/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کد پستی: ۴۳۹۷
کد منطقه: ۴۵
باراباش (به مجاری: Barabás) یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه واشاروشنامنی واقع شده‌است. باراباش ۳۸٫۱۹ کیلومتر مربع مساحت و ۸۵۵ نفر جمعیت دارد.
کهیربرز بالا

| کهیربرز بالا | کهیربرز بالا |
| --- | --- |
روستا: روستا
باغ موز روستای کهیربرز بالا: باغ موز روستای کهیربرز بالا
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: دشتیاری
بخش: باهوکلات
دهستان: درگس
جمعیت: ۵۷۳ نفر (سرشماری ۹۵)
کهیربرز بالا، روستایی در دهستان درگس بخش باهوکلات شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
این روستا یکی از روستا های محل نگهداری تمساح پوزه کوتاه است
این روستا دارای مردمانی خون گرم است .
این روستا از شهر چابهار ۱۵۰ کیلومتر فاصله دارد.
شغل مردم روستای کهیر برز بالا کشاورزی و مکانیکی میباشد میباشد.
این روستا یکی از مهد های مکانیکی در شهرستان دشتیاری است.
دهیار فعلی:سعید آبخرایات
شورای فعلی:آخرداد آبخرابات
کد پستی:9977113445
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵۷۳ نفر (۱۳۷ خانوار) بوده‌است.
فونسسکا (لا گواخیرا)

| Fonseca | Fonseca |
| --- | --- |
town: town
  پرچممهر:   پرچممهر
شعار(ها): "Siempre de la Mano con el Pueblo" "Always by the People": شعار(ها): "Siempre de la Mano con el Pueblo" "Always by the People"
Location of the town and municipality of Fonseca in the Department of La Guajira.: Location of the town and municipality of Fonseca in the Department of La Guajira.
کشور: کلمبیا
منطقه: Caribbean
بخش: لا گواخیرا
حکومت: حکومت
 • شهردار: Pedro Manjarrez Fragoso (ASI)
مساحت: مساحت
 • town: ۶۶۲ کیلومتر مربع (۲۵۶ مایل مربع)
 • شهری: ۴٫۸ کیلومتر مربع (۱٫۹ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۱٫۸ متر (۳۸٫۷ فوت)
جمعیت (2005): جمعیت (2005)
 • town: ۳۲٬۲۲۰
 : 
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵
وبگاه:  fonseca-guajira.gov.co/
*: *
فونسسکا (لا گواخیرا) (به اسپانیایی: Fonseca, La Guajira) یک سکونتگاه مسکونی در کلمبیا است که در بخش لا گواخیرا واقع شده‌است.
خصوصیات

فونسسکا ۶۶۲ کیلومترمربع مساحت و ۳۲٬۲۲۰ نفر جمعیت دارد و ۱۱٫۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
عبداللطیف نظری

| عبداللطیف نظری | عبداللطیف نظری |
| --- | --- |
ډاکټر عبداللطیف نظری: ډاکټر عبداللطیف نظری
ملیت: افغانستان
تحصیلات: دکترای علوم سیاسی دانشگاه تهران
پیشه: وزارت اقتصاد
کارفرما: افغانستان
عبداللطیف نظری (پشتو: ډاکټر عبداللطیف نظری) سیاستمدار اهل افغانستان است. وی دارای دکترای علوم سیاسی از دانشگاه تهران است. وی از ۲۶ دسامبر ۲۰۲۱ به حیث معین مسلکی وزارت اقتصاد افغانستان شروع به کار کرد.
وی از قبیله هزاره افغانستان است. او مؤسس دانشگاه غرجستان می‌باشد.
ندا رایانه

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: مخابراتی
بنا نهاده: ۱۹۹۴
بنیانگذاران: شهرداری تهران
دفتر مرکزی:  تهران، ایران
محصولات: اینترنت
وبگاه: www.neda.net
ندا رایانه، اولین شرکت ارائه خدمات اینترنت در ایران است، که به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین ارائه‌دهندگان سرویس اینترنت در ایران شناخته می‌شود.
تاریخچه

مؤسسه ندا رایانه در سال ۱۳۷۳ به صورت یک شرکت مستقل خصوصی با سرمایه‌گذاری شهرداری تهران و به عنوان یک مؤسسه فرهنگی در تهران تأسیس گردید.
شرکت ندا رایانه در سال ۱۳۷۳ پس از راه‌اندازی اولین بولتن بورد (بی‌بی‌اس)، در عرض یک سال نیز، اولین وب سایت ایرانی داخل ایران را راه‌اندازی کرد. همچنین، این مؤسسه، روزنامه همشهری را به زبان فارسی در اینترنت منتشر نمود.
در سال ۱۳۷۴ بدنبال اتصال به اینترنت از طریق ماهواره کانادایی کد ویژن، مؤسسه ندا رایانه فعالیت بازرگانی خود را، بعنوان اولین شرکت خدمات اینترنتی آغاز نمود. این شرکت از سال ۱۳۷۴ شروع به ارائه اینترنت از طریق خطوط تلفن ثابت، بر بستر دایل‌آپ نمود.
شرکت ندا رایانه از سال ۱۳۷۸ با استفاده از ۱٫۳۰۰ خط تلفن آنالوگ، اقدام به ارائه کارت‌های اینترنت دایل‌آپ نمود. یک سال بعد یعنی در سال ۱۳۷۹ این شرکت، نخستین کافی‌نت را در ایران راه‌اندازی کرد. ندا رایانه در ارائه خطوط ای‌دی‌اس‌ال نیز، پیشگام بود و در سال ۱۳۸۳ با همکاری شرکت عصر انتقال داده‌ها، اینترنت نه‌چندان پرسرعت ای‌دی‌اس‌ال را راه‌اندازی کرد.
تاریخچه > بی‌بی‌اس

نخستین فعالیت رسمی ندارایانه راه‌اندازی بی‌بی‌اس در ایران بود. این بی‌بی‌اس اولین فضای مجازی کامپیوتری در ایران بود که کاربران در آن به تبادل اطلاعات، در انجمن‌های گوناگون، و فایل می‌پرداختند. عضویت در این بی‌بی‌اس مستلزم حضور در محل شرکت و پر کردن فرم‌های مربوطه بود. روزنامه همشهری نیز به صورت متنی (بدون تصویر) بر روی این بی‌بی‌اس، نخستین نشر الکترونیکی در ایران بود.
تاریخچه > اینترنت

کاربران ایرانی برای نخستین بار محیط وب را با اینترانت روزنامه همشهری تجربه کردند. این اینترانت به اینترنت متصل نبود و کاربران با مودم‌هایی از نوع آیزا به ندارایانه متصل می‌شدند و تنها امکان مشاهده این روزنامه را داشتند و کاربران خارج از کشور نیز امکان مشاهده روزنامه را از طریق اینترنت داشتند.
پس از برقراری اتصال با اینترنت از طریق مرکز تحقیقات فیزیک نظری و ریاضیات خدمات فقط به کاربران دانشگاهی داده می‌شد و ندا رایانه بود که برای نخستین بار امکان استفاده از پست الکترونیکی اینترنتی را برای عموم فراهم آورد.
پس از آن فعالیتٰ‌های ندارایانه در ایجاد و میزبانی بانک‌های اطلاعاتی و با هدف جمع‌آوری و انتشار اطلاعات علمی، فرهنگی، فنی، اقتصادی، صنعتی و تحقیق در این زمینه‌ها آغاز گردید
و فعالیت‌های خود را در صنعت ارتباطات به شرح ذیل گسترش داد:
ارائه نخستین پایگاه فعال اینترنتی
نخستین ارائه دهنده کارتهای اینترنتی
راه اندازی نخستین اینترنت کافه ایران
نخستین ارائه دهنده شخصی در ایران
نخستین ارائه دهنده پهنای باند اختصاصی وسیع از طریق ارتباط مستقیم ماهواره‌ای
ارائه سرویس تلفن بین‌المللی
نخستین ارائه دهنده خدمات اینترنت پر سرعت (خط اشتراک دیجیتال) در ایران
نخستین ارائه دهنده خدمات اینترنت هوشمند در تهران و کرج
همچنین از دیگر خدمات ندا رایانه می‌توان به موارد ذیل اشاره کرد:
طراحی سایت و پخش مستقیم ویدئو تصویری مراسم همایش اجلاس سران کشورهای اسلامی
برپائی همایش‌های مختلف و راه اندازی اولین پایگاه اینترنتی به صورت رایگان در سال ۱۳۸۲ به منظور ارتقاء سطح کیفی اطلاع‌رسانی در جامعه
شرکت در نمایشگاه‌های متفاوت
ایجاد واحد پشتیبانی جهت ارائه خدمات به مشترکین مؤسسه به صورت شبانه‌روزی
سرویس‌هایی فعال

ارائه خدمات اینترنت شماره‌گیری در تهران و کرج
ارائه خدمات اینترنت هوشمند در تهران و کرج
ارائه خدمات اینترنت پر سرعت اشتراکی (ADSL)
ارائه خدمات اینترنت پر سرعت اختصاصی (Dedicated BandWidth)
ارائه خدمات تلفن بین االمللی (صدا روی پروتکل اینترنت)
ارائه خدمات مرکز داده‌ها (مرکز داده)
ارائه خدمات میزبانی وب و ثبت دامنه
فایزر

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: سهامی عام
ISIN: US7170811035 
صنعت:  صنایع داروسازی  صنایع شیمیایی  زیست‌فناوری 
بنا نهاده: ۱۸۴۹
بنیانگذاران: چارلز فایزر
دفتر مرکزی: نیویورک، ایالات متحده
محدودهٔ فعالیت: جهانی
مدیر عامل اجرایی: آلبرت بورلا
رئیس هیئت مدیره: آلبرت بورلا
محصولات: دارو محصولات زیست‌فناوری
درآمد:  ۱۰۰٫۳ میلیارد دلار آمریکا (۲۰۲۲)
سود ناخالص:  ۳۱٫۴۰ میلیارد دلار آمریکا (۲۰۲۲)
سود خالص:  ۳۱٫۳۷ میلیارد دلار آمریکا (۲۰۲۲)
مجموع دارایی:  ۱۹۷٫۲ میلیارد دلار آمریکا (۲۰۲۲)
مجموع سهام:  ۹۵٫۶۶ میلیارد دلار آمریکا (۲۰۲۲)
تعداد کارکنان: ۸۳،۰۰۰ نفر (۲۰۲۲)
شرکت‌های وابسته: وایت وارنر لمبرت زوئتیس فایزر بریتانیا پارک-دیویس
وبگاه: www.pfizer.com
منابع / پانوشت‌ها : منابع / پانوشت‌ها 
ستاد فایزر در ژاپن
فایزر (به انگلیسی: Pfizer) شرکت داروسازی و زیست‌فناوری چندملیتی آمریکایی است، که با درآمد سالانهٔ ۱۰۰ میلیارد دلار، به‌عنوان بزرگ‌ترین شرکت داروسازی جهان شناخته می‌شود.
شرکت فایزر در سال ۱۸۴۹ توسط یک شیمی‌دان آلمانی، به‌نام چارلز فایزر تأسیس شد. این شرکت در طول فعالیت خود در صنعت داروسازی، شرکت‌ها و کارخانجات دارویی بسیاری را خریداری، تصاحب و در مجموعهٔ فایزر ادغام نمود، که از آن جمله این شرکت‌ها می‌توان به ادغام وارنر-لمبرت در سال ۲۰۰۰، فارمسیا در ۲۰۰۳ و وایت در سال ۲۰۰۹ اشاره کرد.
دفتر مرکزی این کورپوریشن در شهر نیویورک قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس نیویورک و نیز بازار بورس بمبئی معامله می‌شود و جزئی از میانگین صنعتی داو جونز به‌شمار می‌آید. شرکت فایزر در سال ۲۰۱۸ در فهرست فرچون ۵۰۰ با بیش از ۵۳ میلیارد دلار درآمد در رتبهٔ ۵۷ از بزرگ‌ترین شرکت‌های آمریکا قرار گرفت.
در ایران، فایزر در سال ۱۳۴۳ شرکتی را با نام لابراتوارهای فایزر، تحت مالکیت خود راه‌اندازی کرد. پس از وقوع انقلاب ۱۳۵۷، در جریان مصادرهٔ اموال و دارایی‌های ابتدای انقلاب، به علت بین‌المللی بودن، سهام و دارایی‌های این مجموعه، مشمول مصادره و نام آن نیز به «رازک» تغییر یافت.
تاریخچه

ریشه‌های تأسیس شرکت داروسازی فایزر به سال ۱۸۴۹ باز می‌گردد، که شیمی‌دان آلمانی به‌نام چارلز فایزر اقدام به راه‌اندازی این شرکت نمود.
تاریخچه > قرن ۱۹

در دههٔ ۱۸۴۰ یک شیمی‌دان آلمانی به نام چارلز فایزر و یک قناد آلمانی به نام چارلز ارتارت، که با یکدیگر فامیل بودند پس از مهاجرت از اروپا به ایالات متحدهٔ آمریکا، در سال ۱۸۴۹ شرکت چارلز فایزر و شرکا را برای تولید مواد شیمیایی از جمله ترکیبات یُد، اسید سیتریک و اسید بوریک تأسیس کردند. مطالعات و تلاش آن‌ها موجب رشد فناوری تخمیر و تولید اسید سیتریک در مقادیر بسیار شد. از جمله موفقیت‌های اولیهٔ فایزر و ارتارت، تولید داروی سانتونین بود، که امروزه همچنان در درمان کرم‌های انگل، دارویی مؤثر می‌باشد.
تاریخچه > قرن ۲۰

به دنبال کشف پنی‌سیلین در سال ۱۹۲۸ توسط الکساندر فلمینگ، چگونگی آن در مقادیر بسیار مورد بحث قرار گرفت و چندین دانشمند از انگلستان برای پژوهش در این زمینه، رهسپار آمریکا شدند. فایزر در سال ۱۹۴۱ کلیهٔ امکانات خود از جمله مخازن بزرگ تخمیر مورد استفاده برای تولید اسید سیتریک را، در اختیار پروژهٔ تولید پنی‌سیلین قرار داد. فایزر پنی‌سیلین تهیه شده را برای درمان مجروحان جنگ جهانی دوم، به مناطق جنگی صادر می‌کرد.
به‌رغم محدودیت‌های اعمال شده در زمان جنگ جهانی دوم، فایزر بخشی از تولید پنی‌سیلین خود را روانهٔ بازار مصرف کرد، تا دیگر بیماران نیز از اثرات سودمند آن بهره‌مند شوند. پس از پایان‌یافتن جنگ و با رفع محدودیت‌های پیشین، فایزر به تولید هر چه بیشتر پنی‌سیلین اهتمام ورزید و به زودی به بزرگ‌ترین تولیدکنندهٔ پنی‌سیلین جهان (۵۰٪ درصد نیاز بازار جهانی دارو) تبدیل شد.
با تولید پنی‌سیلین توسط شرکت‌های متعدد و رقابت قیمتی به وجود آمده، فایزر کم‌کم علاقه به تولید پنی‌سیلین را از دست داد و پژوهش‌های خود را متوجه تولید دیگر آنتی‌بیوتیک‌ها و اقلام دارویی دیگر نمود. در دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰، فایزر آنتی‌بیوتیک‌های معروف دیگری، از جمله اکسی تتراسایکلین و ترامایسین (اکسی تتراسایکلین) را تولید و عرضه کرد. تتراسایکلین نخستین آنتی‌بیوتیک تهیه شده با روش‌های مصنوعی است.
فایزر برای فروش ترامایسین تبلیغات بسیار بسیاری کرد و بر خلاف روال مرسوم به فروش مستقیم داروی خود به بیمارستان‌ها و داروخانه‌ها روی آورد، که این امر مخالفت‌های بسیاری را برانگیخت. این مسئله تا حدی مهم بود که «هنری ولش» کارشناس ادارهٔ مواد غذایی و دارویی ایالات متحدهٔ آمریکا که سرپرست بخش آنتی‌بیوتیک‌ها بود، مورد اتهام واقع شد و در پایان باعث تغییرات بنیادی در مقررات و قوانین ادارهٔ مواد غذایی و دارویی ایالات متحدهٔ آمریکا گردید. در میانه قرن بیستم شرکت فایزر روش‌های دستکاری مولکولی را به کار گرفت، که طی آن داروهای پرفروش دیگر شرکت‌ها را مبنای مطالعات خود قرار داده و با تهیهٔ مشتقات جدیدی که مؤثرتر و کم‌عارضه‌تر بودند، توانست داروهای پرفروش بسیاری به بازار عرضه کند. شرکت فایزر در سال ۱۹۶۳ شرکت داروسازی «دسیتین» را خریداری کرد که شماری داروی اوتی‌سی پر فروش از جمله قطرهٔ چشمی «وایزین»، داروهای ضد خارش و مسکن بن‌گی را تولید می‌کرد.
فایزر در سال ۱۹۸۱ داروی پیروکسیکام، با نام تجاری «فلدین» را تولید کرد، که به نخستین داروی پر فروش بالای یک میلیارد دلار این شرکت تبدیل شد. به دنبال آن داروهای دیگری با فروش بالای یک میلیارد دلار، توسط فایزر تولید شدند، که از جمله می‌توان به پروکاردیا (نفیدپین) در سال ۱۹۸۹، «زولوفت» یا سرترالین در سال ۱۹۹۲ اشاره کرد. «زایترک» برای درمان حساسیت و «گلوکترول» برای درمان دیابت نوع دوم، از دیگر داروهای معروف و پر فروش فایزر محسوب می‌شدند. شرکت فایزر در سال ۱۹۸۳ مادهٔ اولیه دفروکسامین مزیلات را به روش سنتتیک تولید و خلوصش را بیش از نوع تخمیری اعلام کرد و از آن پس، آن را برای تولید فراورده‌های دارویی به شرکت‌های دارویی مختلف می‌فروخت.
تاریخچه > قرن ۲۱

در سال ۲۰۰۰ با خرید شرکت جنرال موتورز، فایزر کاملاً متحول شد و نتیجه این خرید، فروش بسیار بالای لیپیتور بود. این شرکت در سال ۲۰۰۶ خط تولید مادۀ اولیه خود را به شرکت «اکسلا» واگذار کرد. شرکت فایزر در سال ۲۰۰۳ شرکت فارماسیا را خریداری نمود. این شرکت در سال ۲۰۰۹ دست به خرید بزرگی زد و با قیمت ۶۸ میلیارد دلار، شرکت دارویی ویئت را تصاحب نمود.
فایزر در ۲۰۱۵ با شرکت هوسپیرا توافق کرد تا این شرکت را به مبلغ ۱۵٫۲ میلیارد دلار خریداری کند. هوسپیرا از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان داروی تزریقی در جهان است. در سال ۲۰۱۹ فایزر شاخه تولید ژنریک داروهای خود پس از انقضای پتنت Upjohn، را در شرکت مای‌لن (Mylan) ادغام کرد. پورتفوی این شرکت شامل فراورده‌هایی چون لیپیتور (آتورواستاتین)، سلبرکس (سلکوکسیب) و ویاگرا (سیلدنافیل) است.
آمار

فایزر تنها شرکتی است، که بیش از ۵ دارو با فروش بیش از یک میلیارد دلار در بازار دارد. این شرکت با داشتن بیش از ۹۱ هزار کارمند در سراسر جهان، در سال ۲۰۱۲ میلادی درآمدی بالغ بر ۵۸ میلیارد دلار داشته‌است.
فایزر در ایران

شرکت فایزر در سال ۱۹۶۴ شرکتی را با نام لابراتوارهای فایزر، تحت مالکیت خود در ایران راه‌اندازی کرد. پس از وقوع انقلاب ۱۳۵۷، در جریان مصادرهٔ اموال و دارایی‌ها، سهام و دارایی‌های این مجموعه به همراه پانزده شرکت دیگرِ داروسازی بین‌المللی در ایران، مصادره شد. این شرکت به سازمان صنایع ملی ایران انتقال و نام آن نیز به شرکت لابراتوارهای رازک تغییر یافت و اکنون شرکت رازک به صورت یک شرکت سهامی عام فعالیت می‌کند و بخشی از سهام آن نیز در بورس اوراق بهادار تهران معامله می‌شود. اکنون سهامدار عمده این مجموعه شرکت سرمایه‌گذاری تأمین اجتماعی است. همچنین ۱۳ درصد از سهام این شرکت به بنیاد تعاون سپاه و ستاد اجرایی فرمان امام در گروه دارویی برکت رسیده است.
داروهای مشهور

شناخته‌شده‌ترین داروهای تولید فایزر عبارتند از:
زیووکسید (لینزولید)
سانتونین
زاناکس (آلپرازولام)
زولوفت (سرترالین)
ویاگرا (سیلدنافیل)
سلبرکس (سلکوکسیب)
لیریکا (پرگابالین)
واکسن کووید ۱۹ فایزر
زیترومکس ۱۰۰ و ۲۰۰
فاکتور ۸ فاکتور هشت
چارلز فایزر؛ بنیانگذار شرکت فایزر
قرص ضدچربی‌خون (آتورواستاتین) فایزر
لابراتور داروسازی رازک (فایزر پیشین)
قوطی‌های زولوفت (سرترالین)، دارویی که به‌عنوان داروی ضدافسردگی در روان‌پزشکی به‌کار گرفته می‌شود.
اضافه

با نقش‌نمای اضافه یا حالت اضافه اشتباه نشود.
اضافه واژه‌ای قدیمی برگرفته شده از زبان عربی است، که در جامعهٔ زبان‌شناسیِ ایران به همان مفهوم «ترکیب اضافی» اشاره می‌کند. البته چون ترکیب اضافی در فارسی معمولاً با چینش «مضاف+مضاف‌الیه» است، برخی منابع این چینش را «اضافه» نام داده و چینش «مضاف‌الیه+مضاف» را «اضافهٔ معکوس».
اضافه یا وابستگی نوعی از ترکیب کلمات در گروه اسمی‌ست. برخلاف ترکیب «موصوف و صفت (ترکیب وصفی)»، در ترکیب «مضاف و مضافٌ‌الیه (ترکیب اضافی)» که به آن اضافه گفته می‌شود، هر دو کلمهٔ ترکیب، اسم هستند؛ اسم اولی اسم توصیف‌شده (به انگلیسی: Modified noun) و اسم دومی اسم توصیف‌کننده (به انگلیسی: Modifier noun) است.
اضافه ملکی

ترکیب اضافی ملکی یا تعلقی، تعلق اسم را به کسی یا چیزی نشان می‌دهد؛ مثلاً در ترکیب‌های «مداد او»، «درخت جنگل»، «پیراهن حسن» و «شیشه پنجره» تعلقی هستند. برای ترکیب‌های اضافی تعلقی می‌توانیم به ترتیب، این جمله‌ها را بنویسیم: «جنگل درخت دارد»، «حسن پیراهن دارد» و «پنجره شیشه دارد».
در زبان فارسی پسوند «ان» سازندهٔ صفت ملکی است که امروزه استفاده از آن رو به افول رفته است؛ مانند کلمهٔ: «پهلوان». این پسوند ملکی‌ساز در نام‌های ابوی عصر ساسانیان کاربر داشت؛ مانند کلمهٔ: «اردشیران» "Ardaxšīrān ('rthšyr'n)" به معنی «پسر اردشیر».
امروزه در زبان‌های دنیا استفاده از صفات ملکی بسیار پرکاربرد است که در ترجمهٔ آنها اشکالاتی در صورت عدم استفاده از پسوند ملکی‌ساز «ان» ایجاد می‌شود؛ مانند عبارت "Hellenic Republic" به معنی «جمهوری هلنان» (هلن + ان) که به صورت «جمهوری یونان» هم ترجمه می‌شود.