stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جی‌میل
تاریخچه

این سرویس اولین سرویس رایانامه در جهان بود که یک گیگابایت فضا به کاربرانش می‌داد، و همچنین اولین سرویسی بود که همه نامه‌هایی که بین دو شخص رد و بدل می‌شد را به صورت قطاری و پشت سر هم (Thread) مانند نوشته‌های داخل یک تالار گفتگو نشان می‌داد.
از تاریخ ۲۸ آوریل ۲۰۱۲ جی‌میل ۱۰۲۴۰ مگابایت فضا (که قبلاً ۷۴۰۰ مگابایت بود) به کاربرانش داد، و کاربران با پرداخت سالانهٔ ۰٫۲۵ دلار به ازای هر گیگابایت، قادرند این فضا را به ۲۰ گیگابایت تا ۱۶ ترابایت افزایش دهند.
به علاوه برنامه‌نویسان، جی‌میل را به واسطه پیشگام بودن آن در استفاده از ای‌جکس، که تکنیکی در برنامه‌نویسی است که به کاربران اجازه می‌دهد که محتویات یک صفحه وب را بدون دوباره نوسازی آن (Refresh) مشاهده کنند، می‌شناسند. یکی از انتقادهایی که از جی‌میل شده‌است، پتانسیل قوی آن برای افشای داده‌های کاربر است، و این خطری است که احتمال می‌رود این داده‌ها با بسیاری از برنامه‌های وب آنلاین ارتباط داده شده شوند. استیو بالمر (مدیرعامل مایکروسافت)، لیز فیگروا، مارک راش و ویراستاران گوگل واچ به این موضوع عقیده دارند، در حالی که گوگل ادعا می‌کند که نامه‌هایی که با جی‌میل فرستاده می‌شوند هیچ‌گاه توسط شخصی دیگر خوانده نمی‌شوند.
تاریخچه > امکان گپ

جی‌میل با استفاده از ابزارهای برنامه‌نویسی آژاکس و جاوااسکریپت امکان گفتگوی فوری با افراد درون لیست ارتباطی کاربر را فراهم کرده‌است. این گفتگو در داخل همان پنجرهٔ مرورگر می‌تواند صورت گیرد. در واقع توانسته امکانات پیام‌رسان فوری را به صفحهٔ وب میل منتقل کند. به تازگی جی‌میل امکان گپ گروهی و همچنین گپ با کاربران اِی‌اواِل را نیز فراهم کرده‌است.
فهرست تماس‌ها

گوگل در سرویس رایانامه خود تغییری صورت داده‌است که امکان کنترل فهرست تماس‌ها را برای کاربرانش فراهم می‌کند. پیش از این جی‌میل نشانی همه رایانامه‌های جدید را به صورت خودکار به فهرست تماس‌های کاربر افزوده می‌کرد. این کار به به نشانی‌های رایانامه اجازه می‌داد که به هنگام نوشته‌شدن یک پیام جدید به صورت خودکار کامل شده و کاربران را از به خاطر سپردن آن‌ها یا جستجو در فهرست تماس‌های‌شان آسوده می‌کرد.
گوگل اکنون دسته جدیدی به نام تماس‌های پیشنهادی ایجاد کرده‌است که در قسمت «My Contacts» قرار می‌گیرد و نشانی رایانامه ارسال‌کنندگان آن در تماس پیشنهادی قرار می‌گیرد. کاربران می‌توانند به جی‌میل اجازه دهند تا این نشانی‌ها را به صورت خودکار به فهرست تماس‌های اصلی‌شان ارسال کنند.
مشکل فنی

گوگل در تاریخ ۱ مارس ۲۰۱۱[نیازمند منبع] اعلام داشت که در حال بررسی یک مشکل نفوذپذیری در سرویس جی‌میل می‌باشد که رایانامه‌ها، پیوست‌ها و گفتگوهای گوگل کاربران را حذف می‌کند. این باگ، برخی از حساب‌های کاربران را بازنشانی می‌کند و یک پیام خوشامد را به آن‌ها نمایش می‌دهد. به گفتهٔ گوگل این باگ تنها بر کمتر از ۰٫۰۸ درصد کل کاربران گوگل اثر گذاشته‌است، اما این مقدار برابر ۱۵۰۰۰۰ حساب کاربری است که عدد کوچکی نمی‌باشد. گوگل اعلام کرد کابران تأثیرپذیرفته از این باگ، موقتاً امکان ورود به حساب خود را ندارند. برای آن دسته‌ای که بخشی از داده‌های خود را از دست داده‌اند، تیم مهندسان گوگل در حال کار و بازیابی و ذخیره مجدد آن داده‌ها می‌باشند.
از بعد از این سال بود که گوگل شروع به اجرای اصلاحات اساسی هم در الگوریتم های سرچ خود و هم در الگوریتم های ارسال و دریافت ایمیل کرد. یکی از تغییرات مهمی که در جیمیل ایجاد شد، این بود که سیستم مدیریت ایمیل های کاربر به بخش های مختلفی از جمله Primary، Socail و Promotions تقسیم شد. بعد از آنها تب Updates نیز به جیمیل اضافه شد. به این ترتیب الگوریتم های جیمیل توانستند با روش های جدیدی به تقسیم بندی ایمیل ها و تشخیص ایمیل های اسپم از ایمیل های صحیح بپردازند که این خود به کاهش حملات هکری و فیشینگ منجر شد.
دولوریس ایباروری

| دولورس ایباروری | دولورس ایباروری |
| --- | --- |
دولورس ایباروری در ۱۹۷۸ میلادی: دولورس ایباروری در ۱۹۷۸ میلادی
دبیرکل حزب کمونیست اسپانیا: دبیرکل حزب کمونیست اسپانیا
دوره مسئولیت مارس ۱۹۴۲ – ۳ ژوئیه ۱۹۶۰: دوره مسئولیت مارس ۱۹۴۲ – ۳ ژوئیه ۱۹۶۰
پس از: خوزه دیاز
پیش از: سانتیاگو کاریلو
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ایزیدورا دولورس ایباروری گومز ۹ دسامبر ۱۸۹۵
درگذشته: ۱۲ نوامبر ۱۹۸۹ (۹۳ سال) مادرید
حزب سیاسی: حزب کمونیست اسپانیا
دولورس ایباروری (اسپانیایی: Dolores Ibárruri‎) (زاده ۹ دسامبر ۱۸۹۵ – درگذشته ۱۲ نوامبر ۱۹۸۹) معروف به «گل رنج» یک کمونیست و فعال سیاسی اسپانیایی در دوران جمهوری دوم اسپانیا و جنگ داخلی این کشور بود. او به خاطر شعار آن‌ها عبور نخواهند کرد که هنگام دفاع از مادرید در برابر هجوم فاشیست‌ها مطرح کرد شناخته می‌شود.
دولورس از هنگام تأسیس حزب کمونیست اسپانیا در سال ۱۹۲۰ میلادی به آن پیوست و در دهه ۱۹۳۰ میلادی از نویسندگان نشریه حزب کمونیست اسپانیا با نام جهان کارگران بود. او در فوریه ۱۹۳۶ میلادی به عضویت مجلس قانون‌گذاری اسپانیا درآمد. ایباروری پس از پایان جنگ داخلی در ۱۹۳۹ میلادی به تبعید رفت و از ۱۹۴۲ تا ۱۹۶۰ دبیرکل کمیته مرکزی حزب کمونیست اسپانیا بود. پس از آن حزب به او مقام تشریفاتی ریاست حزب کمونیست اسپانیا را داد که تا آخر عمر در آن سمت ماند. او در سال ۱۹۷۷ میلادی بالاخره به اسپانیا بازگشت و تا زمان مرگ درآنجا ماند.
زندگی‌نامه

دولورس ایباروری در سال ۱۸۹۵ میلادی در آبانتو ای سیربانا از پدری باسک و مادری کاستیلی به دنیا آمد. او هشتمین فرزند خانواده‌ای بود که ۹ بچه داشتند و پدرش معدنچی بود. دولوریس علاقه داشت که معلم شود اما خانواده نمی‌توانستند هزینه تحصیلش را فراهم کنند و به همین سبب در ۱۵ سالگی از مدرسه بیرون آمد و به مشاغلی مانند خیاط زنانه و کلفتی مشغول شد. او هنگامی که در شهر آربولدا به پیشخدمتی مشغول بود با مردی به نام خولیان رویز گابینا آشنا شد که یک فعال سندیکا بود. این دو زندگی با هم را شروع کردند و بالاخره دو سال پس از تولد نخستین فرزندشان در سال ۱۹۱۵ میلادی با هم ازدواج نمودند. دولوریس و شوهرش هر دو فعالانه در اعتصاب سراسری سال ۱۹۱۷ میلادی مشارکت داشتند که در نتیجه آن خولیان به زندان افتاد. دولوریس پس از این اتفاق تلاش می‌کرد تا هنگام وقت آزادش در شب‌ها به مطالعه آثار کارل مارکس و دیگر اندیشمندان مارکسیست بپردازد.
نخستین مقاله ایباروری سال ۱۹۱۸ میلادی در مجله معدنچیان ناحیه منتشر شد. این مقاله که در هفته مقدس منتشر شد به ظاهرسازی مذهبی اشاره داشت و نظر به زمان و موضوع آن ایباروی آن را با نام مستعار «آلیاس پاسیوناریا» چاپ کرد.
او در دهه ۱۹۲۰ میلادی به حزب تازه تأسیس کمونیست اسپانیا پیوست و عضو کمیته منطقه‌ای حزب کمونیست در باسک شد و در دهه ۱۹۳۰ میلادی به عضویت در کمیته مرکزی حزب رسید.
دولوریس ایباروری در این مدت ۶ فرزند به دنیا آورد. از این تعداد ۵ تا دختر بودند که چهارتایشان در کودکی مردند و دلوریس در سال‌های بعد همواره به یاد می‌آورد که شوهرش چگونه از جعبه‌های کوچک میوه برای نوزدانشان تابوت می‌ساخت. پسر او از خردسالی جان سالم به در برد و سپس به شوروی رفت اما آنجا جان خود را هنگامی که ۲۲ ساله بود در نبرد استالینگراد از دست داد. تنها فرزند باقی مانده دولوریس «آمایا» نام دارد که با فرزندخوانده استالین به نام آرتیوم سرگیف ازدواج کرد. آمایا سال‌های آخر عمرش را در یک محله کارگری مادرید به نام سیوداد لنیال زیست و سال ۲۰۱۸ میلادی هنگامی که ۹۵ ساله بود در آنجا درگذشت.
یادمان‌ها و یادبودها

در سال ۱۹۷۴ میلادی انجمن کهنه‌سربازان تیپ‌های بین‌اللملی در اسکاتلند تصمیم گرفت تا در یادبود ۲۱۰۰ داوطلب بریتانیایی که طی جنگ داخلی اسپانیا به صورت داوطلب در قالب تیپ‌های بین‌المللی برای جمهوری اسپانیا جنگیدند یادبودی را بسازد. ساخت این یادبود به آرتور دولی سپرده شد و تصمیم گرفت در این کار از ایباروری الهام بگیرد.
این مجسمه نخست قرار بود از مس ساخته شود اما به دلیل مشکلات مالی از آهن و فایبرگلاس ساخته شد. مجسمه نهایی که با الگو گرفتن از دولورس ایباروی ساخته شد زنی را با یک دامن بلند نشان می‌دهد که پاهای خود را باز کرده و دست‌های مشت کرده‌اش رو به آسمان است. در پایه مجسمه نیز یکی از جملات معروف ایباروری یعنی «ایستاده مردن بهتر از زیستن روی زانو است» حک شده است.
در اسپانیا نیز مجسمه‌هایی از دولورس وجود دارد و خیابان‌هایی نیز به نام او هستند که در یک مورد حزب مردم کشور باسک در سال ۲۰۱۷ خواستار تغییر نام یکی از خیابان‌ها به دلیل نقش وحشتناک دولورس در جنگ داخلی اسپانیا و نزدیکی او با استالین شدند.
در فرهنگ عامه

یک گروه پانک راک برزیلی به نام Porcos Cegos در آلبوم سال ۲۰۰۲ خود آهنگی به زبان انگلیسی دربارهٔ ایباروری خوانده‌اند.
در یکی از آثار آنتونی پاول به نام رستوران چینی کازانووا شخصیت‌های داستان تصویری از بانوی رنج را روی شومینه خود دارند.
در رمان این ناقوس مرگ کیست؟ اثر ارنست همینگوی اعضای جوخه دربارهٔ اینکه چرا ایباروری در کشاکش جنگ داخلی اسپانیا پسرش را به شوروی فرستاده بحث می‌کنند.
یک گروه موسیقی فولکترونیکا اسکاتلندی به نام اینیال در آلبوم سال ۲۰۱۷ خود آهنگی به نام بانوی رنج را به ایباروری تقدیم کرده است.
هنرمند آمریکایی جو دیویدسون که گفتگوهایش با ایباروری را هنگام حضورش در اسپانیا در خاطراتش نوشته است در سال ۱۹۳۸ میلادی پرتره‌ای از او را درست کرد.
دولوریس ایباروری در سمت راست همراه با فعال فرانسوی، برنادت کاتانئو. سال ۱۹۳۶ میلادی.
تصویر دولورس ایباروری در سال ۱۹۳۶ میلادی
دلورس ایباروی در حال دیدار نیکلای چائوشسکو هنگام بازدید از رومانی، ۱۹۷۲ میلادی
مجسه ایباروری در گلاسگو
سردیس ایباروری اثر ماریا سرانو کاریل در خدار
شماره‌های تلفن در ارمنستان

| 0 | 1 |
| --- | --- |
مکان: مکان
کشور: ارمنستان
قاره: آسیا
نوع: closed
کدهای دسترسی: کدهای دسترسی
کد شماره‌گیری: +۳۷۴
دسترسی بین‌المللی: ۰۰
راه دور: ۰
شماره‌های تلفن در ارمنستان که در زیر آمده‌است کدهای مقصد در داخل ارمنستان برای گرفتن تماس‌های بین‌المللی از خارج از جمهوری ارمنستان و بلعکس می‌باشند.
گرفتن تماس از خارج از ارمنستان

از خارج ارمنستان به ایروان، مناطق، شبکه تلفن همراه، جمهوری آرتساخ شبکه ثابت تلفنی و جمهوری قره‌باغ شبکه تلفن همراه:
+ ۳۷۴ + کد مقصد + شماره مشترک موردنظر (به ایروان، مناطق)
 + ۳۷۴ + کد شبکه تلفن همراه + شماره مشترک موردنظر (به شبکه تلفن همراه)
 + ۳۷۴ + ۴۷ + شماره مشترک موردنظر (به شبکه ثابت تلفنی جمهوری آرتساخ)
 + ۳۷۴ + ۹۷ + شماره مشترک موردنظر (به شبکه تلفن همراه جمهوری آرتساخ)
تماس گرفتن از ارمنستان

از ایروان، مناطق، شبکه تلفن همراه و جمهوری آرتساخ به خارج از ارمنستان:
۰۰ + کد کشور + کد مقصد + شماره مشترک موردنظر
گرفتن تماس در داخل ارمنستان و جمهوری آرتساخ

۰ + کد مقصد + شماره مشترک موردنظر
تماس گرفتن به جمهوری آرتساخ از ارمنستان

از ایروان، مناطق و شبکه تلفن همراه به جمهوری آرتساخ شبکه ثابت تلفنی و جمهوری آرتساخ شبکه تلفن همراه:
۰ + ۴۷ + شماره مشترک موردنظر (به شبکه ثابت تلفنی جمهوری آرتساخ)
 ۰ + ۹۷ + شماره مشترک موردنظر (به شبکه تلفن همراه جمهوری آرتساخ)
نمونه

یک نمونه برای گرفتن تماس تلفنی در ایروان، ارمنستان به شرح زیر است:
شماره مشترک موردنظر (در داخل ایروان)
 ۰ + ۱۰ + شماره مشترک موردنظر (در داخل ارمنستان و جمهوری آرتساخ)
 + ۳۷۴ + ۱۰ + شماره مشترک موردنظر (خارج ارمنستان و جمهوری آرتساخ)
کدهای مقصد > تمامی

| شهر | کد مقصد |
| --- | --- |
ایروان: ۱۰، ۱۱، ۱۲، ۱۵
آبوویان: ۲۲۲
آپاران: ۲۵۲
آشتاراک: ۲۳۲
تالین: ۲۴۹ ۰
تساغکاهوویت: ۲۵۷ ۰
آرارات: ۲۳۸
آرتاشات: ۲۳۵
ماسیس: ۲۳۶
ودی: ۲۳۴
آرماویر: ۲۳۷
باغرامیان: ۲۳۳
دالاریک: ۲۳۳ ۷۶
واغارشاپات: ۲۳۱
ساردارآباد: ۲۳۷
متسامور: ۲۳۷
میاسنیکیان: ۲۳۳ ۷۴
کاراکرت: ۲۳۳ ۷۵
زوارتنوتس: ۲۳۱
چامباراک: ۲۶۵
گاوار: ۲۶۴
مارتونی: ۲۶۲
ساروخان: ۲۶۴
سوان: ۲۶۱
واردنیس: ۲۶۹
پتغنی: ۲۲۲ ۹۶
هرازدان: ۲۲۳
مغرادزور: ۲۲۳ ۹۳
پیونیک: ۲۲۳ ۹۴
آلاپارس: ۲۲۶ ۷۵
سولاک: ۲۲۳ ۹۷
بجنی: ۲۲۳ ۹۸
تساغکادزور: ۲۲۳
چارنتساوان: ۲۲۶
یغوارد: ۲۲۴
نور هاچن: ۲۲۴
نور گغی: ۲۲۴
زوونی: ۲۲۴ ۵۲
پروشیان: ۲۲۴ ۵۳
آرگل: ۲۲۴ ۵۴
آلاوردی: ۲۵۳
مارگاهوویت: ۳۲۲ ۹۶
اسپیتاک: ۲۵۵
استپاناوان: ۲۵۶
تاشیر: ۲۵۴
وانادزور: ۳۲۲
آخوریان: ۲۴۳ ۰۰
آماسیا: ۲۴۶
آنیاوان: ۲۴۲ ۹۷
آراپی: ۲۴۳ ۰۰
آرتیک: ۲۴۴
آشوتسک: ۲۴۵
گیومری: ۳۱۲
کامو: ۲۴۳ ۰۰
مارالیک: ۲۴۲
پمزاشن: ۲۴۴
سارناغبیور: ۲۴۲ ۹۱
شیراکاوان: ۲۴۲ ۹۳
گوریس: ۲۸۴
کاجاران: ۲۸۵
کاپان: ۲۸۵
خندزورسک: ۲۸۴ ۹۴
مغری: ۲۸۶ ۰
سیسیان: ۲۸۳ ۰
وریشن: ۲۸۴
برد: ۲۶۷
دیلیجان: ۲۶۸ ۰
ایجوان: ۲۶۳
کوغب: ۲۶۶
نویمبریان: ۲۶۶
یغگنادزور: ۲۸۱
جرموک: ۲۸۷
وایک: ۲۸۲
مایاکوفسکی: ۲۲۲ ۹۰
کاماریس/بالاهوویت: ۲۲۲ ۹۱
لرنانیست: ۲۲۳ ۹۱
آراموس: ۲۲۲ ۹۳
آرزنی: ۲۲۲ ۹۴
گغاشن: ۲۲۲ ۹۷
کوتایک: ۲۲۲ ۹۹
آرزاکان: ۲۲۶ ۷۲
باغرامیان: ۲۳۱ ۹۰
واچه: ۲۳۱ ۹۱
نوراکارت: ۲۳۱ ۹۵
جرارات: ۲۳۱ ۹۸
خورونک: ۲۳۱ ۹۹
پانیک: ۲۴۴ ۹۲
آروشات: ۲۴۴ ۹۵
متس مانتاش: ۲۴۴ ۹۶
خاچیک: ۲۸۱ ۵۱
آرپی: ۲۸۱ ۹۱
آغاونادزور: ۲۸۱ ۹۳
آرنی: ۲۸۱ ۹۴
مالیشکا: ۲۸۱ ۹۵
یلپین: ۲۸۱ ۹۷
ریند: ۲۸۱ ۹۸
شاتین: ۲۸۱ ۹۹
آگاراک: ۲۸۶
پامباک: ۳۲۲ ۹۳
لرناپات: ۳۲۲ ۹۴
یغگنوت: ۳۲۲ ۹۵
دزوراگت: ۳۲۲ ۹۷
لرمانتوفو: ۳۲۲ ۹۸
واهاگنی: ۳۲۲ ۹۹
استپاناکرت: ۴۷۱
مارتاکرت: ۴۷۴
استان هادروت: ۴۷۵
استان آسکران: ۴۷۶
شوشی: ۴۷۷
استان کاشاتاق: ۴۷۷ ۳۲
مارتونی: ۴۷۸
کدهای مقصد > بر پایه مناطق > آراگاتسوتن

آپاران: ۲۵۲
آشتاراک: ۲۳۲
تالین: ۲۴۹ ۰
تساغکاهوویت: ۲۵۷ ۰
کدهای مقصد > بر پایه مناطق > آرارات

آرارات: ۲۳۸
آرتاشات: ۲۳۵
ماسیس: ۲۳۶
ودی: ۲۳۴
کدهای مقصد > بر پایه مناطق > آرماویر

آرماویر: ۲۳۷
باغرامیان: ۲۳۳
دالاریک: ۲۳۳ ۷۶
واغارشاپات: ۲۳۱
ساردارآباد: ۲۳۷
متسامور: ۲۳۷
میاسنیکیان: ۲۳۳ ۷۴
کاراکرت: ۲۳۳ ۷۵
زوارتنوتس: ۲۳۱
باغرامیان، آرماویر: ۲۳۱ ۹۰
واچه: ۲۳۱ ۹۱
نوراکارت: ۲۳۱ ۹۵
جرارات، آرماویر: ۲۳۱ ۹۸
خورونک: ۲۳۱ ۹۹
کدهای مقصد > بر پایه مناطق > گغارکونیک

چامباراک: ۲۶۵
گاوار: ۲۶۴
مارتونی: ۲۶۲
ساروخان: ۲۶۴
سوان (ارمنستان): ۲۶۱
واردنیس: ۲۶۹
خاچیک: ۲۸۱ ۵۱
آرپی: ۲۸۱ ۹۱
آغاونادزور: ۲۸۱ ۹۳
آرنی: ۲۸۱ ۹۴
مالیشکا: ۲۸۱ ۹۵
یلپین: ۲۸۱ ۹۷
ریند: ۲۸۱ ۹۸
شاتین: ۲۸۱ ۹۹
کدهای مقصد > بر پایه مناطق > کوتایک

آبوویان: ۲۲۲
پتغنی: ۲۲۲ ۹۶
هرازدان: ۲۲۳
مغرادزور: ۲۲۳ ۹۳
پیونیک: ۲۲۳ ۹۴
آلاپارس: ۲۲۶ ۷۵
سولاک: ۲۲۳ ۹۷
بجنی: ۲۲۳ ۹۸
تساغکادزور: ۲۲۳
چارنتساوان: ۲۲۶
یغوارد: ۲۲۴
نور هاچن: ۲۲۴
نور گغی: ۲۲۴
زوونی: ۲۲۴ ۵۲
پروشیان: ۲۲۴ ۵۳
آرگل: ۲۲۴ ۵۴
مایاکوفسکی: ۲۲۲ ۹۰
بالاهوویت: ۲۲۲ ۹۱
کاماریس: ۲۲۲ ۹۱
آراموس: ۲۲۲ ۹۳
آرزنی: ۲۲۲ ۹۴
گغاشن: ۲۲۲ ۹۷
کوتایک: ۲۲۲ ۹۹
لرنانیست: ۲۲۳ ۹۱
آرزاکان: ۲۲۶ ۷۲
کدهای مقصد > بر پایه مناطق > لوری

آلاوردی: ۲۵۳
مارگاهوویت: ۳۲۲ ۶
اسپیتاک: ۲۵۵
استپاناوان: ۲۵۶
تاشیر: ۲۵۴
وانادزور: ۳۲۲
پامباک، لوری: ۳۲۲ ۹۳
لرناپات: ۳۲۲ ۹۴
یغگنوت، لوری: ۳۲۲ ۹۵
دزوراگت: ۳۲۲ ۹۷
لرمانتوفو: ۳۲۲ ۹۸
واهاگنی: ۳۲۲ ۹۹
کدهای مقصد > بر پایه مناطق > شیراک

آخوریان: ۲۴۳ ۰۰
آماسیا، شیراک: ۲۴۶
آنی کایاران: ۲۴۲ ۹۷
آراپی: ۲۴۳ ۰۰
آرتیک: ۲۴۴
آشوتسک: ۲۴۵
گیومری: ۳۱۲
کامو: ۲۴۳ ۰۰
مارالیک: ۲۴۲
پمزاشن: ۲۴۴
سارناغبیور: ۲۴۲ ۹۱
شیراکاوان: ۲۴۲ ۹۳
آرتیک: ۲۴۴
پانیک: ۲۴۴ ۹۲
آروشات: ۲۴۴ ۹۵
متس مانتاش: ۲۴۴ ۹۶
کدهای مقصد > بر پایه مناطق > سیونیک

گوریس: ۲۸۴
کاجاران: ۲۸۵
کاپان: ۲۸۵
خندزورسک: ۲۸۴ ۹۴
مغری: ۲۸۶ ۰
سیسیان: ۲۸۳ ۰
وریشن: ۲۸۴
آگاراک: ۲۸۶
کدهای مقصد > بر پایه مناطق > جمهوری آرتساخ

استپاناکرت: ۴۷۱
مارتاکرت: ۴۷۴
استان هادروت: ۴۷۵
استان آسکران: ۴۷۶
شوشی: ۴۷۷
استان کاشاتاق: ۴۷۷ ۳۲
استان مارتونی: ۴۷۸
کدهای مقصد > بر پایه مناطق > تاووش

برد: ۲۶۷
دیلیجان: ۲۶۸ ۰
ایجوان: ۲۶۳
کوغب: ۲۶۶
نویمبریان: ۲۶۶
کدهای مقصد > بر پایه مناطق > وایوتس‌جور

یغگنادزور: ۲۸۱
جرموک: ۲۸۷
وایک: ۲۸۲
کدهای مقصد > بر پایه مناطق > ایروان

ایروان: ۱۰، ۱۱، ۱۲، ۱۵
کدهای شبکه غیر جغرافیایی

| ITSP | کد |
| --- | --- |
VivaCell-MTS: ۶۰۶۱, ۶۰۶۷, ۶۰۶۸, ۶۰۶۹, ۶۰۷۶, ۶۰۷۷, ۶۰۷۸, ۶۰۷۹, ۶۰۸۰, ۶۰۸۱
آرمینکو: ۶۰۲۷, ۶۰۶۲, ۶۰۶۶
BioNet: ۶۰۲۹
Orange: ۶۰۶۵
CrossNet LLC: ۶۰۳۷, ۶۰۴۰, ۶۰۴۳, ۶۰۴۷, ۶۰۴۸٬۶۰۴۹
Ucom LLC: ۶۰۴۴, ۶۰۵۰, ۶۰۵۱, ۶۰۵۲, ۶۰۵۳, ۶۰۵۴
GNC LLC: ۶۰۴۶
Web: ۶۰۳۶
Griar Telecom: ۶۰۴۵, ۶۰۵۶, ۶۰۵۷, ۶۰۵۸, ۶۰۵۹, ۶۰۶۰
کدهای شبکه تلفن همراه

| اپراتور تلفن همراه | کد |
| --- | --- |
تیم: ۹۱, ۹۹, ۹۶, ۴۳، ۳۳، ۹۷
یوکام: ۵۵, ۹۵, ۴۱, ۴۴، ۶۶، ۵۰
ویواسل-ام‌تی‌اس: ۹۳, ۹۴, ۷۷, ۹۸, ۴۹
در تاریخ ۱ آوریل ۲۰۱۴, ترابردپذیری شماره تلفن همراه در ارمنستان راه اندازی شده‌است.
شماره‌های فوریتی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
اورژانش عمومی: ۱۱۲ یا ۹۱۱
آتش‌نشانی: ۱۰۱
پلیس: ۱۰۲
آمبولانش: ۱۰۳
خدمات گاز: ۱۰۴
چیمزی متو

| 0 | 1 |
| --- | --- |
شمارهٔ ۷ – Sacramento Kings: شمارهٔ ۷ – Sacramento Kings
پست: فوروارد قدرتی / سنتر
لیگ: اتحادیه ملی بسکتبال
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادهٔ: ۲۲ مارس ۱۹۹۷ ‏(۲۷ سال) لس آنجلس
ملیت: نیجریه
قد: ۶ فوت ۹ اینچ (۲٫۰۶ متر)
وزن: ۲۲۵ پوند (۱۰۲ کیلوگرم)
اطلاعات حرفه: اطلاعات حرفه
دبیرستان: Lawndale (لاون دیل، کالیفرنیا)
کالج: USC (2015–2018)
درفت ان‌بی‌ای: ۲۰۱۸: راند دوم، چهل و نهم پیک کلی
انتخاب‌شده توسط سن آنتونیو اسپرز: انتخاب‌شده توسط سن آنتونیو اسپرز
پیشه بازیکنی: ۲۰۱۸–اکنون
تاریخچه فعالیت: تاریخچه فعالیت
2018–2020: سن آنتونیو اسپرز
۲۰۱۸–۲۰۲۰: ←آستین توروس
2020–present: ساکرامنتو کینگز
 :  
دستاوردهای حرفه‌ای و جوایز: دستاوردهای حرفه‌ای و جوایز
 First-team All-Pac-12 (2018)  Second-team All-Pac-12 (2017)  همایش پاسیفیک-۱۲ Most Improved Player (2017) :  First-team All-Pac-12 (2018)  Second-team All-Pac-12 (2017)  همایش پاسیفیک-۱۲ Most Improved Player (2017) 
 :  
آمار  در NBA.com: آمار  در NBA.com
آمار در Basketball-Reference.com: آمار در Basketball-Reference.com
چیمزی متو (انگلیسی: Chimezie Metu؛ زادهٔ ۲۲ مارس ۱۹۹۷) بازیکن بسکتبال اهل نیجریه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به ساکرامنتو کینگز و سن آنتونیو اسپرز اشاره کرد.
خالکیدیکه

مکان
| خالکیدیکه Περιφερειακή ενότητα Χαλκιδικής | خالکیدیکه Περιφερειακή ενότητα Χαλκιδικής |
| --- | --- |
ناحیه: ناحیه
تقسیمات خالکیدیکه: تقسیمات خالکیدیکه
موقعیت خالکیدیکه در یونان: موقعیت خالکیدیکه در یونان
ناحیه‌های یونان: مقدونیه مرکزی
مرکز: پولیگیروس
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۹۱۸ کیلومتر مربع (۱۱۲۷ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۱۰۵۹۰۸
 • تراکم: ۳۶/کیلومتر مربع (۹۴/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (زمان اروپای شرقی)
کدهای پستی: 63x xx
کد تلفن: 237x0, 239x0
کد ایزو ۳۱۶۶: GR-64
پلاک خودرو: ΧΚ
وبگاه: www.halkidiki.gov.gr
خالکیدیکه (به یونانی: Χαλκιδική) شبه‌جزیرهای در شمال یونان، و یکی از استان‌های این کشور است. این استان در ناحیه مقدونیهٔ مرکزی قرار گرفته‌است. منطقه خودمختار کوه آتوس جزئی از شبه‌جزیرهٔ خالکیدیکه محسوب می‌شود اما جزئی از استان خالکیدیکه به حساب نمی‌آید. مرکز این استان شهر پولیگیروس است که در مرکز این شبه‌جزیره واقع می‌باشد.
رخج

رخج در حدود ۳۰۰ پ.م.
رُخَج (به فارسی باستان: هَرَئووَتیش، /𐏃𐎼𐎢𐎺𐎫𐎡𐏁 ،/harauvatiš) از ساتراپی‌های شرقی شاهنشاهی هخامنشی در اطراف قندهار امروزی بوده که قوم ایرانی رُخَجی در آن سکنی داشته‌است. گاه سرزمین باستانی گنداره، سرزمینی که از نواحی رود کابل تا رود سند وسعت داشته با این سرزمین اشتباه گرفته می‌شود.
ایالت رخج در خاور فلات ایران قرار داشت و مشتمل بر قندهار امروزی در افغانستان می‌شده‌است. نخستین بار در فرگرد نخست وندیداد اوستا بنام هَرَخوَیتی و در فهرست سرزمین‌های تابع هخامنشیان در سنگ‌نوشته‌های هخامنشی بنام هَرَهُوَتیش آمده‌است.
اسکندر مقدونی در سال ۳۲۸ پیش از میلاد، به این سرزمین رسید و رُخّجی‌ها را به اطاعت درآورده و کاپیشه‌کانیش پایتخت رُخَج را به نامش اسکندریه تغییر نام داد که همان  گداره است.(گداره و قندهار پیشین را نباید با قندهار امروزی به اشتباه گرفت برای اطلاعات بیشتر به گداره و قندهار رجوع کنید) در متون فارسی و عربی پس از اسلام، این سرزمین را رُخَج می‌نامیدند.
نام

رخج را در قدیم رخد نیز می‌گفتند. سرزمین رخج نام خود را از رود اصلی منطقه که امروزه ارغنداب نامیده می‌شود گرفته‌است. رخد و اَرغَند هر دو شکل‌های متفاوتی از یک واژه کهن ایرانی و به معنای «پرآب» هستند.
ایرانیان باستان که پیرامون سه هزار سال پیش برای سکونت به این سرزمین رسیدند آن را به یاد ایزدبانوی باران یعنی «اناهید-هرهوتی» (ناهید دارنده آب‌ها)، هره‌وتی (دارندهٔ آب‌ها) نامیدند.
رود اصلی منطقه را نیز به نام رود بزرگ افسانه‌های ایرانی یعنی هَرَهُوَتی نامیدند. این رود در افسانه‌ها از کوه هَرا سرچشمه گرفته و به دریای وُوروکَشا جاری می‌شود و سرچشمهٔ تمام آب‌های جهان است. این نام به مرور به صورت ارغند درآمد و سپس ارغنداب نامیده شد.
نام رخج به اوستایی: هَرَخ‌وَیتی، به پارسی باستان: هَرَئووَتیش، به یونانی باستان: آراخوزیا یا آراخوتای، به لاتینی: آراخوزیا، به پارسی دری: رُخَد و به عربی: رُخَج است.
اصل پارسی باستان نام یعنی هرئووتیش با واژه ودایی «سارَسوَتی» به معنی «پرآب» و «پُردریاچه» هم‌ریشه است.
در روزگار اشکانیان به رخج «هندوستان سفید» نیز گفته می‌شد.
داریوش

تاریخ رخج با تاریخ سیستان و اقوام ایرانی‌تبار سکایی پیوند دارد. در روزگار باستان در آسیای میانه یوئه‌چی‌های شکست‌خورده که هنوز بیشتر توان نظامی و تاخت‌وتازشان را حفظ کرده بودند و از پشت، تحت فشار هیونگ‌ها بودند، به زیست‌گاه سکاها در نزدیکی فرارود تاختند و آن‌ها را به سوی مناطق جنوبی‌تر راندند. بر اثر فشار همین قوم بود که سکاها به منطقهٔ رخج و سپس به زَرَنگ (سیستان کنونی) رانده شدند و نام قومشان را به منطقه سکستان (سیستان) دادند.
داریوش بزرگ از رُخج به نام سیستان ایران نام می‌برد. این شهر آریایی همان گدروسیا باستانی یونانی‌ها است. اسکندر شرح لشکرکشی‌هایش را به گدروسی در تاریخ ثبت کرده‌است. وی از دریانوردی فرمانده‌اش به نام نیارخوس در دریای مکران (دریای عمان) نام برده‌است.
داریوش شاه گوید:
آن وهیزدات که خود را بردیا (فرزند کوروش بزرگ) می‌خواند او سپاه به رخج (سیستان) فرستاده بود. علیه وی «وان نام پارسی» بنده من شهربان رخج و مردی را سردار آنها کرده بود... داریوش می‌گوید بعد از نبرد با بردیای دروغین همه دروغگویان و شورشیانش را شکست دادم و فرمانروای رخج شدم.
ساتراپی‌های شرقی امپراتوری هخامنشی
دانشنامه کاتولیک

دانشنامهٔ کاتولیک (به انگلیسی: Catholic Encyclopedia) که اغلب دانشنامهٔ کاتولیک قدیم و دانشنامهٔ کاتولیک اصلی نیز نامیده می‌شود، دانشنامه‌ای به زبان انگلیسی است که در ایالات متحده آمریکا منتشر می‌شود.
خارطوم

مکان در 23x15px|border |alt=|link= سودان
| خارطوم الخرطوم | خارطوم الخرطوم |
| --- | --- |
شهر: شهر
Khartoum: Khartoum
  پرچم:   پرچم
نام مستعار: The Triangular City: نام مستعار: The Triangular City
نقشه سودان به اضافه خارطوم: نقشه سودان به اضافه خارطوم
استان: استان خارطوم
تأسیس: ۱۸۲۱
حکومت: حکومت
 • فرماندار: عبدالرحمن الخضر
مساحت: مساحت
 • کلان‌شهری: ۲۸۱۶۵ کیلومتر مربع (۱۰۸۷۵ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۲): جمعیت (۲۰۱۲)
 • شهر: ۲۶۸۲۴۳۱
 • کلان‌شهری: ۸۳۶۳۹۱۵
اهلیت‌نام(ها): Khartoumese, Khartoumian
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۳+ (EAT)
کد پستی: ۱۱۱۱x
پیش‌شماره تلفن: ۱۸۳ ۲۴۹+ ۱۱ ۲۴۹+
وبگاه: www.krt.gov.sd/ministers.php
خارطوم (به عربی: الْخَرْطُوْم) پایتخت و دومین شهر بزرگ کشور سودان و نیز مرکز ایالت خارطوم است. با جمعیتی بالغ بر ۶٬۳۴۴٬۳۴۸ نفر، منطقه کلان‌شهری خارطوم بزرگ‌ترین در سودان محسوب می‌شود.
خارطوم در هم‌ریزگاه نیل سفید – که از دریاچه ویکتوریا به سمت شمال جریان دارد – و نیل آبی، که از دریاچه تانا در اتیوپی به سمت غرب جریان می‌یابد، واقع شده است. این منطقه کلان‌شهری به سه بخش تقسیم می‌شود: خارطوم، خارطوم بحری و ام درمان که با پل‌هایی به یکدیگر متصل هستند. محل تلاقی دو نیل به «المقرن» معروف است.
خارطوم در سال ۱۸۲۱ توسط محمدعلی پاشا، در شمال شهر باستانی سوبا تأسیس شد. در سال ۱۸۸۲، امپراتوری بریتانیا کنترل دولت مصر را به دست گرفت و اداره سودان را به مصریان واگذار کرد. در جریان نهضت مهدیون، بریتانیایی‌ها تلاش کردند پادگان‌های انگلیسی-مصری را از سودان تخلیه کنند، اما محاصره خارطوم در سال ۱۸۸۴ منجر به تصرف شهر توسط نیروهای مهدی و قتل‌عام پادگان مدافع شد. در سال ۱۸۹۸، بریتانیایی‌ها مجدداً خارطوم را تصرف کرده و آن را به عنوان مرکز حکومت سودان انگلیسی-مصری تا سال ۱۹۵۶ تعیین کردند.
در سال ۱۹۵۶، خارطوم به عنوان پایتخت سودان مستقل تعیین شد. در سال ۱۹۷۳، سه گروگان در جریان حمله به سفارت عربستان در خارطوم کشته شدند. در سال ۲۰۰۸، جنبش عدالت و برابری در چارچوب جنگ دارفور با نیروهای مسلح سودان در خارطوم درگیر شد. در سال ۲۰۱۹، کشتار خارطوم در جریان انقلاب سودان رخ داد. در سال ۲۰۲۳، شهر شاهد نبرد خارطوم در جریان جنگ داخلی سودان بین نیروهای مسلح و نیروهای پشتیبانی سریع بود که فرودگاه بین‌المللی خارطوم و سایر نقاط مهم را تحت تأثیر قرار داد.
خارطوم مرکز اقتصادی و تجاری در شمال آفریقا است و خطوط ریلی از پورت سودان و الابیض به آن متصل هستند. این شهر توسط فرودگاه بین‌المللی خارطوم خدمات‌رسانی می‌شود و فرودگاه بین‌المللی جدید خارطوم در دست ساخت است. چندین مؤسسه ملی و فرهنگی در خارطوم و منطقه کلان‌شهری آن قرار دارند، از جمله موزه ملی سودان، موزه خانه خلیفه، دانشگاه خارطوم و دانشگاه علم و صنعت سودان.
ریشه‌شناسی

در زبان فارسی از چند دهه پیش تصمیم گرفته شد که نام این شهر را به‌جای خرطوم به فارسی خارطوم بنویسند تا با «خرطوم فیل» اشتباه گرفته نشود.
خاستگاه نام «خارطوم» نامشخص است. برخی پژوهشگران بر این باورند که این نام از کلمات زبان دینکا «khar-tuom» (گویش دینکا-بور) یا «khier-tuom» (در گویش‌های مختلف دینکا) گرفته شده که به معنای «محل تلاقی رودخانه‌ها» است. این نظریه با گزارش‌های تاریخی که سرزمین اصلی دینکا را در سودان مرکزی (حدود خارطوم امروزی) در قرون ۱۳ تا ۱۷ میلادی قرار می‌دهند، همخوانی دارد.
یکی از ریشه‌شناسی‌های عامیانه این است که نام «خارطوم» از کلمه عربی «خرطوم» به معنای «خرطوم فیل» یا «شلنگ» گرفته شده که احتمالاً به نوار باریکی از زمین بین نیل آبی و نیل سفید اشاره دارد.
کاپیتان جیمز آگوستوس گرنت، که در سال ۱۸۶۳ با اکسپدیشن جان هنینگ اسپک به خارطوم رسید، معتقد بود که نام «خارطوم» احتمالاً از کلمه عربی «قرطم» به معنای «گلرنگ» گرفته شده که به‌طور گسترده در مصر برای استخراج روغن به عنوان سوخت کشت می‌شد.
برخی محققان حدس می‌زنند که این نام از کلمه نوبی «Agartum» به معنای «محل اقامت آتوم» گرفته شده باشد؛ آتوم خدای آفرینش در فرهنگ نوبی و مصر باستان است. دیگر محققان بجه پیشنهاد می‌کنند که «خارطوم» از کلمه بجه‌ای «hartoom» به معنای «تلاقی» مشتق شده است.
جامعه‌شناس وینسنت جی. داناوان اشاره می‌کند که در زبان نیلی «Maa» متعلق به مردم ماسای، کلمه «khartoum» به معنای «ما به دست آورده‌ایم» است و مکان جغرافیایی خارطوم جایی است که طبق سنت شفاهی ماسای، نیاکان آن‌ها برای اولین بار گاو به دست آوردند.
تاریخچه

تاریخچه این شهر به سال ۱۸۲۱ بازمی‌گردد که ارتش مصر در جای کنونی این شهر یک پاسگاه دورافتاده ساخت. سپس این شهر با خرید و فروش برده رونق پیدا کرد.
شهرهای خواهر

امان - اردن
قاهره - مصر
استانبول - ترکیه
آنکارا - ترکیه
سن پترزبورگ - روسیه
ووهان - جمهوری خلق چین
اسمره - اریتره
ام درمان - سودان
برازیلیا - برزیل
- سومالی لند
جیبوتی - جیبوتی
دوبی - امارات متحده عربی

یادبود گوردون در دانشگاه، ۱۹۲۶