stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جنگ سیسپلاتین
زمینه

در سال ۱۸۱۱ منطقه ای معروف به باندا اورینتال، در کناره رودخانه ریو د لا پلاتا، به رهبری خوزه جرواسیو آرتیگاس علیه حکومت اسپانیا شورش کرد و این شورش در واقع بخشی از انقلاب مه ۱۸۱۰ بود که در بوئنوس آیرس به موفقیت نهایی رسید. پس از این انقلاب، نواحی سابق نایب الملک ریو د لا پلاتا منازعاتی داشتند که منجر به پیروزی بوئنوس آیرس بر دیگر شهرها شد. در همین چارچوب، امپراتوری پرتغال، که در آن زمان مقر آن در ریو دو ژانیرو بود، اقداماتی را برای تحکیم تسلط خود بر ریو گرانده دو سول و الحاق منطقه مرزی دو کشور انجام می‌داد.
از سال ۱۸۱۴ به بعد، استان اورینتال (به معنی شرقی) به رهبری آرتیگاس، با استان‌های سانتافه و انتریوس متحد شد تا در قالب یک کنفدراسیون به نام لیگ فدرال، در برابر زیاده‌خواهی و تمرکزگرایی بوئنوس آیرس مقاومت کنند. در این حین امپراتوری پرتغال مدعی شد که راهزنان از منطقه اورینتال به ایالت مرزی آن‌ها در ریو گرانده دو سول حمله می‌کنند و به این بهانه در سال ۱۸۱۶ به باندا اورینتال حمله کرد.
آرتیگاس سرانجام در سال ۱۸۲۰ در نبرد تاکوارمبو توسط نیروهای لوسو-برزیلی شکست خورد.  پادشاهی متحده پرتغال، برزیل و الغروس سپس با حمایت نخبگان محلی، باندا اورینتال را به عنوان استانی از پادشاهی برزیل تحت نام «سیسپلاتینا» رسماً ضمیمه خود کرد. با این الحاق، پادشاهی متحده پرتغال، برزیل و الغروس اکنون از دسترسی استراتژیک به ریو د لا پلاتا و کنترل بندر اصلی خور، شهر مونته ویدئو، برخوردار بودند.
پس از استقلال برزیل، در سال ۱۸۲۲، سیسپلاتینا به عنوان استانی از امپراتوری تازه تأسیس برزیل باقی ماند. دو نماینده را به مجلس مؤسسان ۱۸۲۳ فرستاد که وظیفه تدوین اولین قانون اساسی برزیل را بر عهده داشتند.   قانون اساسی تهیه شده توسط مجمع امپراتور پدرو اول رد شد، او مجلس را منحل کرد و خود قانون اساسی جدیدی به سال ۱۸۲۴ نوشت.
درگیری

در حالی که در ابتدا پادشاهی متحده پرتغال، برزیل و الغروس از مداخله در باندا اورینتال حمایت می‌کرد، بعداً از مردم محلی استان‌های متحد ریو د لا پلاتا خواست تا علیه اقتدار برزیل قیام کنند و به‌طور مخفیانه از آنها حمایت سیاسی و مادی کرد.
شورشیان به رهبری فروکتوزو ریورا و خوان آنتونیو لاوالیا در برابر حکومت برزیل مقاومت کردند. در ۲۵ اوت ۱۸۲۵، مجمعی از نمایندگان از سراسر باندا اورینتال در فلوریدای اروگوئه تشکیل شد و استقلال خود را از برزیل اعلام کرد و در همان زمان وفاداری این منطقه را به استان‌های متحد ریو د لا پلاتا اعلام کرد.  در ۲۵ اکتبر ۱۸۲۵ کنگره ایالت‌های متحد، الحاق باندا اورینتال را اعلام کردند. در پاسخ، برزیل در ۱۰ دسامبر ۱۸۲۵ به استان‌های متحد اعلان جنگ داد
دو ناوگان دریایی که در ریو د لا پلاتا و اقیانوس اطلس جنوبی در مقابل هم قرار گرفتند از بسیاری جهات متضاد بودند. امپراتوری برزیل یک قدرت دریایی بزرگ با ۹۶ کشتی جنگی بزرگ و کوچک، تجارت گسترده ساحلی و تجارت بزرگ بین‌المللی بود که عمدتاً با کشتی‌های انگلیسی، فرانسوی و آمریکایی انجام می‌شد. استان‌های متحد پیوندهای تجاری بین‌المللی مشابهی داشتند اما ادعای دریایی کمی داشتند. نیروی دریایی این کشور فقط از نیم دوجین کشتی جنگی و چند قایق توپدار برای دفاع از بندر تشکیل شده بود. هر دو نیروی دریایی در داشتن ملوانان بومی کمبود حس می‌کردند و به شدت به افسران و ملوانان انگلیسی - و تا حدی کمتر - آمریکایی و فرانسوی متکی بودند که برجسته‌ترین آنها دریاسالار ایرلندی ویلیام براون و فرمانده اسکادران ساحلی برزیل جیمز نورتون بودند.
استراتژی دو کشور نشان دهنده مواضع آنها بود. برزیلی‌ها بلافاصله در ۳۱ دسامبر ۱۸۲۵ ریو د لا پلاتا و تجارت بوئنوس آیرس را محاصره کردند،  در حالی که آرژانتینی‌ها سعی کردند با استفاده از اسکادران براون از محاصره خلاص شوند و گروهی از کشتی‌های شخصی را برای حمله به تجارت دریایی برزیل در منطقه انسنادا و کارمن د پاتاگونس آزاد کردند.  آرژانتینی‌ها موفقیت‌های قابل‌توجهی را به دست آوردند، به ویژه با شکست ناوگان برزیلی در رودخانه اروگوئه در نبرد یونکال و با شکست دادن حمله برزیل به کارمن دو پاتاگونس. اما تا سال ۱۸۲۸، تعداد برتر اسکادران‌های محاصره کننده برزیل عملاً نیروی دریایی براون را نهایتاً در مونته سانتیاگو نابود کرد و تجارت موفق آرژانتینی‌ها از دست رفت و تحریم گردید.
در زمین، ارتش آرژانتین در ابتدا از ریو د لا پلاتا عبور کرد و مقر خود را در نزدیکی شهر دورازنو ایجاد کرد. ژنرال کارلوس ماریا د آلوئار به خاک برزیل حمله کرد و در پی آن یک سری درگیری‌ها به وجود آمد. امپراتور پدرو تا اواخر سال ۱۸۲۶ یک حمله متقابل را طراحی کرد و موفق شد ارتش کوچکی را که عمدتاً از داوطلبان برزیلی جنوب و مزدوران اروپایی تشکیل شده بود، جمع کند. تلاش برای استخدام نیروهای محلی در سراسر برزیل برای این کشور سخت بود. ضد حمله برزیل در نهایت در نبرد ایتوزائینگو متوقف شد.
نبرد ایتوزائینگو تنها نبرد با عظمت در کل جنگ بود. مجموعه ای از درگیری‌های کوچکتر از جمله نبرد ساراندی و نبردهای دریایی یونکال و مونته سانتیاگو رخ داد. کمبود داوطلبان کار ارتش برزیل را به شدت مختل کرد و تا سال ۱۸۲۸ تلاش برای جنگ در برزیل بسیار سنگین و به‌طور فزاینده ای نامحبوب پیش رفت. در آن سال، ریورا قلمرو اروگوئه امروزی را دوباره تسخیر کرد.
پیامدها

بن‌بست در جنگ سیسپلاتین عیان شده بود: نیروهای زمینی آرژانتین و اروگوئه در تصرف شهرهای بزرگ در اروگوئه و برزیل ناتوان بودند، پیامدهای اقتصادی شدید تحمیل شده توسط محاصره بوئنوس آیرس توسط نیروی دریایی برزیلی کمر ریور د لا پلاتا را شکسته بود، و فقدان نیروی انسانی برای یک حمله زمینی تمام عیار برزیل علیه نیروهای آرژانتینی این کشور را هم از پا درآورد. همچنین فشار عمومی در برزیل برای پایان دادن به جنگ افزایش یافت. همه این‌ها علاقه هر دو طرف را برای یافتن یک راه حل مسالمت آمیز برانگیخت.[نیازمند منبع]
با توجه به هزینه بالای جنگ برای هر دو طرف و تهدیدی که برای تجارت بین استان‌های متحد و بریتانیا، این ابرقدرت جهانی دو طرف متخاصم را تحت فشار قرار داد تا در مذاکرات صلح شرکت کنند. تحت وساطت بریتانیا و فرانسه، استان‌های متحد ریودولا پلاتا و امپراتوری برزیل معاهده مونته ویدئو در سال ۱۸۲۸ را امضا کردند که استقلال سیسپلاتینا را تحت نام جمهوری خاوری اروگوئه به رسمیت شناخت.
این معاهده همچنین به برزیل حق حاکمیت بر بخش‌هایی از این منطقه که پیشتر در تصرف آنها بود را اعطا کرد و مهم‌تر از همه، تضمین کشتی‌رانی آزاد برای ریو دلا پلاتا را به ارمغان آورد که یک مسئله مهم امنیت ملی برای برزیلی‌ها قلمداد می‌شد.[نیازمند منبع]
در برزیل، از دست دادن سیسپلاتینا به نارضایتی فزاینده از امپراتور پدرو اول افزود. اگرچه این دلیل اصلی نبود، اما عاملی بود که منجر به کناره‌گیری او در سال ۱۸۳۱ شد.[نیازمند منبع]
میراث

اگرچه این جنگ یک جنگ استقلال نبود، زیرا هیچ‌یک از متخاصمان برای ایجاد یک کشور مستقل نبرد نمی‌کردند، اما در اروگوئه با چنین عنوانی شناخته می‌شود. سی و سه شرقی به عنوان قهرمانان ملی شناخته می‌شوند که اروگوئه را از سلطه برزیل آزاد کردند و به «صلیبیون آزادی» معروف شدند.
استقبال مشابهی از جنگ در آرژانتین وجود دارد که به عنوان نبردی شجاعانه در برابر دشمنی با نیروهای برتر تلقی می‌شود. نیروی دریایی آرژانتین بسیاری از کشتی‌ها را به نام افراد، رویدادها و کشتی‌های درگیر در جنگ نام گذاری کرده‌است. ویلیام براون (معروف به «گیلرمو براون» در آرژانتین) پدر نیروی دریایی آرژانتین در نظر گرفته می‌شود، و به دلیل اقدامات خود در جنگ با او مانند یک قهرمان حماسی رفتار می‌شود. او همچنین با لقب «نلسون ریو د لا پلاتا» شناخته می‌شود.
برزیل به جز حامیان جنگ دریایی، علاقه چندانی به جنگ نداشته‌است. تعداد کمی از مورخان برزیلی آن را به تفصیل بررسی کرده‌اند. قهرمانان ملی برزیلی در عوض کسانی هستند که در جنگ استقلال برزیل، درگیری با روساس (جنگ پلاتین) یا جنگ پاراگوئه شرکت داشتند.
علیرغم نقش بریتانیا در جنگ، و حضور مقامات نیروی دریایی بریتانیا در هر دو طرف درگیری، جنگ تا حد زیادی در دنیای انگلیسی زبان ناشناخته است.
میراث > یادداشت

↑ Articles I and II of the Preliminary Peace Convention:
Article I: "His Majesty, the Emperor of Brazil, declares the Province of Montevideo, today called Cisplatina, separated from the territory of the Empire of Brazil, so that it can constitute itself in a free State, and independent of all and any nation, under the form of government that it deems most suited to its interests, needs and resources."
Article II: "The government of the Republic of the United Provinces of the Río de la Plata agrees to declare, for its part, the independence of the Province of Montevideo, today called Cisplatina, and that it constitutes a free and independent State in the terms declared in the preceding article."
سوگند سی و سه شرقی برای ایجاد جمهوری اروگوئه
ناوگان برزیل بوئنوس آیرس را محاصره کرد
به سونگ وو

| به سونگ وو | به سونگ وو |
| --- | --- |
به سونگ وو در اوت ۲۰۱۸: به سونگ وو در اوت ۲۰۱۸
زادهٔ: ۲۱ نوامبر ۱۹۷۲ ‏(۵۱ سال) کره جنوبی
دیگر نام‌ها: Bae Sung-woo
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۹-اکنون
خویشاوندان:  به سونگ-جه (برادر) 
نام کره‌ای: نام کره‌ای
هانگول: 배성우
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Bae Seong-u
مک‌کیون–ریشاور: Pae Sŏng'u
 :  
به سونگ وو (کره‌ای: 배성우؛ انگلیسی: Bae Seong-woo؛ زادهٔ ۲۱ نوامبر ۱۹۷۲) بازیگر اهل کره جنوبی است. او در فیلم‌هایی مانند عشق من، عروس من (۲۰۱۴) و اداره (۲۰۱۵) ایفای نقش کرده است.
اسکار فابیانی

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادروز:  ۱۷ دسامبر ۱۹۵۰ ‏(۷۳ سال)
زادگاه:  بوئنوس آیرس
قد:  ۱.۷۷ متر
پست:  مهاجم
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۶۹–۱۹۷۲ |  San Martín de Tucumán |  ۱۰ |  (۱) |
| ۱۹۷۲–۱۹۷۵ |  Unión San Felipe |  ۴۲ |  (۲۹) |
| ۱۹۷۵–۱۹۷۹ |  Palestino |  ۱۵۵ |  (۱۲۵) |
| ۱۹۷۹–۱۹۸۲ |  Tampa Bay Rowdies |  ۵۵ |  (۴۰) |
| ۱۹۷۹–۱۹۸۱ |  Tampa Bay Rowdies (indoor) |  ۲۰ |  (۳۷) |
| ۱۹۸۲–۱۹۸۳ |  Iquique |  ۱۸ |  (۵) |
| ۱۹۸۳–۱۹۸۴ |  Coquimbo Unido |  ۱۳ |  (۳) |
| ۱۹۸۴–۱۹۸۵ |  باشگاه فوتبال آژاکس کیپ‌تاون |  ۹ |  (۱) |
| ۱۹۸۵–۱۹۸۶ |  Dallas Sidekicks |  ۱۱ |  (۲) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۷۶–۱۹۸۱ |  تیم ملی فوتبال شیلی |  ۶ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ مه ۲۰۰۸. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ مه ۲۰۰۸. 
اسکار فابیانی (انگلیسی: Óscar Fabbiani؛ زادهٔ ۱۷ دسامبر ۱۹۵۰) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آژاکس کیپ‌تاون و باشگاه ورزشی آئوداکس ایتالیانو اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال شیلی بازی کرده‌است.
رامون والدز

| رامون والدز | رامون والدز |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: رامون استبان گومز والدس و کاستیلو
زادهٔ: ۲ سپتامبر ۱۹۲۳ مکزیکوسیتی
درگذشت: ۹ اوت ۱۹۸۸ (۶۴ سال) مکزیکوسیتی
آرامگاه: مقبره‌های فرشته، مکزیکوسیتی
ملیت: مکزیک
دیگر نام‌ها: دون رامون مونچیتو سئو مادروگا (برزیل) آقای ریموند (ال چاوو انیمادو)
پیشه(ها): بازیگر و کمدین
سال‌های فعالیت: ۱۹۴۹–۱۹۸۸
آثار برجسته: دون رامون درال چاوو دل اوچو
فرزندان: ۱۰
خویشاوندان: ژرمان والدس (برادر) مانوئل والدز (برادر) کریستین کاسترو (برادرزاده)
خانواده: خانواده والدس
امضاء: امضاء
رامون والدز (انگلیسی: Ramón Valdés; ۲ سپتامبر ۱۹۲۳ – ۹ اوت ۱۹۸۸) بازیگر، بازیگر سینما، بازیگر تلویزیون، کمدین، و خواننده-ترانه‌پرداز اهل مکزیک بود. وی بین سال‌های ۱۹۴۹ تا ۱۹۸۸ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به کودک هشت، گناه اشاره کرد.
سید مجید نصیری

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  سید مجید نصیری
زادروز:  ۲۵ اردی‌بهشت ۱۳۷۹  ۱۴ مهٔ ۲۰۰۰ ‏(۲۴ سال)
زادگاه:  کردکوی،  ایران
قد:  ۱۷۷ سانتی متر
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  مس رفسنجان
شمارهٔ پیراهن:  ۵
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۱۸–۲۰۱۹:  سایپا
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۹–۲۰۲۰ |  گل ریحان |  ۶ |  (۰) |
| ۲۰۲۰- |  مس رفسنجان |  ۵۱ |  (۲) |
تیم ملی: تیم ملی
| – |  زیر ۱۷ سال ایران |  ۵ |  (۰) |
| – |  زیر ۲۳ سال ایران |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۰ ژانویه ۲۰۲۴. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۰ ژانویه ۲۰۲۴. 
سید مجید نصیری (زادهٔ ۲۵ اردیبهشت ۱۳۷۹ کردکوی) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست دفاع میانی برای تیم باشگاهی مس رفسنجان در لیگ برتر فوتبال ایران بازی می‌کند.
سوابق باشگاهی

وی سابقه دعوت شدن و بازی در تیم‌های ملی جوانان و امید ایران را نیز دارد.
فوتبال خود را از باشگاه فوتبال سایپا شروع کرد ودر سال ۲۰۱۹ به باشگاه گل ریحان البرز پیوست در سال ۲۰۲۰ به باشگاه فوتبال مس رفسنجان حاضر در لیگ برتر خلیج فارس تحت هدایت محمد ربیعی سرمربی وقت کار خورد را شروع کرد و اکنون یکی از بازیکن های اصلی این تیم می باشد.
هرگز مثل قبل نمیشن

«هرگز مثل قبل نمیشن» (به انگلیسی: Never Be the Same) ترانه‌ای از خوانندهٔ استرالیایی جسیکا مائبوی می‌باشد که در ۷ مارس سال ۲۰۱۴ به‌عنوان چهارمین تک‌آهنگ از سومین آلبوم استودیویی مائبوی تحت عنوان زیبا منتشر گردید. این ترانه روایت «سردرگمی بزرگ شدن و واقعیت اینکه تغییرات و دگرگونی‌ها در زندگی اجتناب ناپذیر هستند» می‌باشد.
شبکه‌ی خانگی

شبکه خانگی یا شبکه محلی خانگی (HAN) نوعی شبکه رایانه ای می‌باشد که به ارتباط بین دستگاه‌هایی که در یک خانه نزدیک هم هستند، کمک می‌کند.
وسایلی که توانایی شرکت در این شبکه خانگی را دارند مانند، ابزارها و دستگاه‌های هوشمند مانند چاپگرهای شبکه و رایانه‌های دستی قابل حمل، اکثراً از به دلیل توان فعل و انفعال، توانایی‌های آشکار شدن در آینده را به صورت پیشرفته را به دست می‌آورند. از این توانایی ها و کارکردهای افزوده می‌توان برای بهبود کیفیت زندگی داخل خانه به شیوه های مختلفی استفاده کرد مانند خودکار سازی وظایف تکراری، بهبود سودمندی فردی، بالا بردن امنیت خانه و دسترسی آسان‌تر به مشغولیت‌ها.
منشأها

تأسیس این گونه شبکه عمدتاً برای تقسیم کردن دسترسی به اینترنت محلی و مسکونی به تمامی وسایل متصل به شبکه لازم و واجب است.  برطبق روش‌هایی برای تخفیف دادن فرسودگی آدرس IPv4، بیشتر ارائه دهندگان خدمات اینترنت تنها برای یک متقاضی محلی خانگی، یک محدوده شبکه گسترده دارای آدرس IP تدارک دیده‌اند؛ بنابراین، چنین شبکه‌هایی به ترجمه آدرس شبکه در مسیر یاب‌های شبکه نیاز پیدا می‌کنند.
DHCP در یک شبکه محدوده محلی (LAN) خانگی شخصی به‌طور معمول برای تعیین کردن آدرس IP در زیر شبکه خانه مورد استفاده قرار می‌گیرد. خدمت گذار DHCP یک مسیر یابی است که مشتری‌ها میزبان هستند (برای مثال رایانه‌های شخصی، تلفن‌های هوشمند، چاپگرها و غیره) مسیر یاب اطلاعات شکل و ترتیب را از طریق تلفیق و تفکیک کننده (مودم) از ارائه دهنده خدمات اینترنت تحویل می‌گیرد، و به علاوه خدمت گذارهای DHCP را با این مسیر یاب به عنوان یکی از سرویس گیرنده‌ها تعامل دارد. سرویس گیرنده درخواستی برای تنظیمات پیکر بندی از پروتکل DHCP مانند آدرس IP، یک مسیر از پیش تعیین شده و یک یا چند آدرس جدمت گذار DNS ، می‌دهد. به محض اینکه که سرویس گیرنده این تنظیمات را پیاده‌سازی کرد، میزبان توانایی برقراری ارتباط در آن اینترنت را خواهد داشت.
دستگاه‌های زیرساختی

یک شبکه خانگی عموماً به یک یا بیشتر از ابزار زیر برای ساختن اتصال بین لایه فیزیکی، لایه پیوند داده و لایه شبکه میان وسایل درونی، شناخته شده به عنوان LAN و ابزارهای بیرونی در خارج از شبکه‌های LAN یا WAN وابسته است. موارد زیر مثال‌هایی از دستگاه‌های نوعی LAN است:
یک تلفیق و تفکیک کننده (مودم) تلفیق و تفکیک کننده (مودم) رابط اترنت را در زیرساختهای ارتباطات بومی ارتباطات ارائه دهنده خدمات قرار می‌دهد. در خانه‌ها این دستگاه‌ها عموماً به شکل مودم‌های DSL یا مودم کابلی هستند.
مسیریاب اتصال لایه شبکه بین WAN و HAN را مدیریت می‌کند. این کار کلیدی ترجمه آدرس شبکه باعث می‌شود که چندین دستگاه قادر به اشتراک گذاشتن آدرس WAN خانگی خود باشند. بیشتر شبکه‌های خانگی یک کلاس خاص از دستگاه کوچک، منفعل خنک شده و رده بالا در جدول با یک نقطه دسترسی بی‌سیم متحد و سوئیچ ۴ پورت اترنت را نمایان می‌کنند. هدف این دستگاه‌ها ایجاد نصب، پیکربندی و مدیریت یک شبکه خانگی خودکار، که کاربر راحت با آن ارتباط بر قرار کند و تا حد امکان «وصل کن- اجرا کن» باشد، است.
از سوئیچ شبکه برای این استفاده می‌شود تا به دستگاه‌هایی که در شبکه خانگی هستند اجازهٔ ارتباط با یکدیگر به وسیلهٔ اترنت را بدهد. در حالی که نیاز بیشتر شبکه‌های خانگی از طریق توانایی‌های بی‌سیم یا سوئیچینگ مسیریاب‌هایشان ارضا می‌شود و در بعضی موارد احتیاج به یک سوئیچ جداگانهٔ اضافی با توانمندی‌های پیشرفته است. برای مثال:
یک مسیریاب خانگی معمولی ۴ تا ۶ پورت اترنت LAN دارد، پس ظرفیت سوئیچ مسیریاب می‌تواند فرا تر برود.
یک دستگاه شبکه به یک ویژگی پورت غیر استاندارد مانند برق بالای اترنت (PoE)ممکن است نیاز پیدا کند. (دوربین‌های IP و تلفن‌های IP)
یک نقطه دسترسی بی‌سیم برای متصل کردن دستگاه‌های بی‌سیم به شبکه مورد استفاده قرار می‌گیرد. بیشتر شبکه‌های خانگی به یک مسیریاب بی‌سیم که حاوی یک نقطهٔ دسترسی بی‌سیم تعبیه شده‌است، وابسته اند که این نقش را برایشان پر کند.
یک کنترل کنندهٔ اتوماسیون خانگی، ارتباط بی‌سیم کم مصرف را با دستگاه‌های ساده و بدون داده‌های فشرده مانند لامپ‌ها (Philips Hue) و قفل‌های هوشمند (اوت صفحه) را ممکن می‌کند.
یک پل در شبکه، ۲ شبکه را بهم متصل می‌کند که این کار معمولاً به قصد این است که به یک دستگاه که فقط دارای سیم است دسترسی به یک رسانهٔ شبکهٔ بی‌سیم بدهیم، مانند دستگاه Xbox.
دستگاه‌های زیرساختی > بازی سه‌گانه

راه حل بازی سه‌گانه برای مهیا کنندهٔ سرویس نمایش دادن یک دستگاه ترکیبی مودم / بی‌سیم مسیر یاب اجاره ای، مانند Arris SURFboard SBG6580 است که برای کامل کردن نصب و شکل تنها نیاز به رمزعبور دارد. در اکثر مواقع، دیگر نیازی به کسب زیربنای اضافی برای دستگاه یا حتی دارا بودن دانش فنی پیشرفته برای توزیع موفق دسترسی به اینترنت برای کاربر در سر تا سر خانه نیست.
اتصال فیزیکی و پروتکل

الگو:Home networking standards
شبکه‌های خانگی هم از فناوری‌های با سیم و هم بی‌سیم برای وصل شدن به نقاط انتهایی (میزبان‌ها) استفاده کنند. فناوری بی‌سیم یک گزینهٔ برجسته در منازل است به علت سهولت در نصب، وجود نداشتن کابل‌های بدمنظر و ویژگی‌های مناسب عملکرد شبکه برای فعالیت‌های محلی.
اتصال فیزیکی و پروتکل > بی‌سیم > شبکهٔ محلی بی‌سیم

یکی از معمول‌ترین شیوه‌های ساخت یک شبکه خانگی استفاده از تکنولوژی بی‌سیم از سیگنال رادیویی است؛ که شبکه ۸۰۲٫۱۱ توسط IEEE تأیید شده‌است. بیشتر دستگاه‌های خانگی با قابلیت بی‌سیم با فرکانس ۲٫۴ گیگاهرتز تحت 802.11b و 802.11g یا با فرکانس ۵ گیگاهرتز تحت شبکهٔ 802.11a کار می‌کنند. برخی از دستگاه‌های شبکه خانگی در هر دو سیگنال باند رادیویی عمل می‌کنند و در استاندارد 802.11n یا 802.11ac قرار دارند. Wi-Fi یک سند بازاریابی و موافقت برای تکنولوژی‌های IEEE 802.11 است. اتحاد Wi-Fi محصولات موافق را مورد آزمایش قرار داده‌است و آنها را برای توانایی آن‌ها برای تعامل را تأیید کرده‌است.
اتصال فیزیکی و پروتکل > بی‌سیم > شبکهٔ شخصی بی‌سیم

برق کم، ارتباط در بازهٔ نزدیک بر اساس استانداردهای IEEE 802.15، حضور پررنگی در خانه‌ها دارد. بلوتوث کماکان به عنوان یک تکنولوژی انتخابی برای بیشتر لوازم جانبی بی‌سیم مثل صفحه کلید، موس‌ها، گوشی‌های هدفون و دسته‌های بازی به کار خود ادامه می‌دهد. این اتصالات غالباً به صورت زودگذر و موقت برقرار می‌شوند و به عنوان عضو همیشگی در یک شبکه خانگی شناخته نمی‌شوند.
اتصال فیزیکی و پروتکل > بی‌سیم > PAN بی‌سیم با سرعت کم

نسخه «کم سرعت» پروتکل اصلی WPAN به عنوان پایه و بنیاد ZigBee مورد استفاده قرار می‌گرفت. برخلاف اینکه در اصل به عنوان استانداردی برای ارتباط دستگاه با دستگاه کم قدرت در محیط‌های صنعتی استفاده می‌شد، این تکنولوژی به خوبی برای یک پارچگی گزینه‌های تعبیه شده «خانه هوشمند» که انتظار می‌رود با باتری برای مدت زمان طولانی کار کند، تناسب دارد. ZigBee از شبکه دانه ای برای غلبه بر محدودیت‌های مسافت در رابطه با WPAN سنتی با هدف ایجاد یک شبکه واحد از دستگاه‌های نشانی پذیر گسترش یافته در نمام ساختمان استفاده می‌کند. Z-Wave یک استاندارد اضافی است که بر پایهٔ ۸۰۲٫۱۵٫۴ طراحی شده‌است، که به‌طور خاص با نیازهای سازندگان دستگاه اتوماسیون خانگی در ذهن توسعه یافته‌است.
اتصال فیزیکی و پروتکل > کابل‌های زوج به هم تابیده

اکثر زیربناهای شبکه سیمی موجود در خانه‌ها از کابل زوج به هم تابیده دستهٔ ۵ یا دستهٔ ۶ با انتهای سازگار RJ45 استفاده می‌کنند. این رسانه ارتباط فیزیکی بین رابط‌های اترنت موجود درشمار زیادی از دستگاه‌های بر پایهٔ IP را فراهم می‌کند. با توجه به نوع کابل و کیفیت نصب، سرعت‌هایی از ۱۰ مگابیت در ثانیه، ۱۰۰ مگابیت در ثانیه، ۱ گیگابایت در ثانیه یا ۱۰ گیگابایت در ثانیه پشتیبانی می‌شود.
اتصال فیزیکی و پروتکل > فیبرهای نوری

محله‌های اعیانی جدید می‌توانند کابل‌های فیبر نوری را که مستقیماً درون خانه‌ها وجود دارند، استفاده کنند. این امر سرویس دهندگان را قادر به ارائه خدمات اینترنتی با پهنای باند بسیار بالاتر و / یا تأخیر پایین‌تر مرتبط با سیگنالینگ نوری انتها به انتها را می‌دهد.
اتصال فیزیکی و پروتکل > سیم‌های تلفن

VDSL و VDSL2
پشتیبانی HomePNA حداکثر ۱۶۰ مگابیت در ثانیه
استانداردهای زیر به وسایل و دستگاه‌های شبکه این امکان را می‌دهد که از طریق کابل‌های مسی کواکسیال، که عموماً برای حمایت و پشتیبانی از چند تلویزیون که در سر تا سر خانه‌ها نصب شده‌اند، با یکدیگر ارتباط برقرار کنند.
ِDOCSIS
استاندارد Multimedia over Coax Alliance (MoCA) می‌تواند حداکثر سرعت ۲۷۰ مگابیت در ثانیه برسد.
CWave
پشتیبانی HomePNA حداکثر ۳۲۰ مگابیت در ثانیه
نمونه ای از شبکه خانگی ساده
اوبیخی

| Ubykh | Ubykh |
| --- | --- |
tʷaχəbza: tʷaχəbza
زبان بومی در: ترکیه
منطقه: مانیاس, استان بالیکسیر
منقرض‌شده: October 1992 when Tevfik Esenç died
تبار: زبان‌های قفقازی شمال غربی  Ubykh
کدهای زبان: کدهای زبان
ایزو ۳–۶۳۹: uby
  Ubykh (extinct):   Ubykh (extinct)
این نوشتار شامل نمادهای آوایی آی‌پی‌ای است. بدون پشتیبانی مناسب تفسیر، ممکن است علامت‌های سوال، جعبه یا دیگر نمادها را جای نویسه‌های یونی‌کد ببینید.: این نوشتار شامل نمادهای آوایی آی‌پی‌ای است. بدون پشتیبانی مناسب تفسیر، ممکن است علامت‌های سوال، جعبه یا دیگر نمادها را جای نویسه‌های یونی‌کد ببینید.
زبان اوبیخی یک زبان قفقازی از خانواده زبان‌های قفقازی شمالی و گروه زبان‌های قفقازی شمال غربی است که تا پایان قرن پیش نیز در کشور ترکیه تکلم می‌شد. این زبان امروزه از میان رفته است.
ریشه زبان اوبیخی

اوبیخی یک زبان پیوندی است که از زبان نیا قفقازی ریشه گرفته‌است. این زبان با زبان‌های آدیغی، کاباردی و آبخازی هم‌ریشه است.
پراکندگی گویشوران

اوبیخ‌ها از اهالی قفقاز بودند که در کناره دریای سیاه و منطقه سوچی به‌سر می‌بردند. در سال ۱۸۶۴ اوبیخ‌ها توسط روس‌ها از سرزمین پدری خود رانده شدند و پس از آن طی یک مهاجرت اجباری به سرزمین‌های امپراتوری عثمانی پناهنده شده و در مناطق غربی آن ساکن شدند.
پدیده مرگ زبان اوبیخی

طی سال‌ها زندگی در آن‌جا بسیاری واژگان از زبان‌های چرکسی و ترکی استانبولی وارد زبان آنان شد و در نهایت در سال ۱۹۹۲ بدنبال مرگ توفیق اسنچ که آخرین گویشور اوبیخی ترکیه بود پرونده این زبان بسته شد و زبان اوبیخی با پدیده مرگ زبان از صحنه زبان‌های جهان کنار رفت. پیش از مرگ اسنچ، بسیاری از زبانشناسان نظیر گئورگس چاراچیدزه، ژرژ دومزیل و هانس ووخت شمار زیادی از واژگان این زبان را جمع آوری کرده و ضمن ثبت این زبان پرونده‌های صوتی متعددی را از این آخرین گویشور اخذ کرده بودند. امروزه زبان اوبیخ‌های ترکیه ترکی استانبولی است.
نوشتار اوبیخی

زبان اوبیخی هیچگاه مکتوب نشد و همیشه در حد زبان محاوره بود. با این حال ژرژ دومزیل الفبایی برای این زبان ترتیب داد و به توفیق اسنچ نیز آن را آموخت تا زبان مادری خود را به آن بنویسد و برای همین زبان اوبیخی در مقام زبان‌های مکتوب از میان رفت. از زبان اوبیخی هیچ متن یا دست نوشته‌ای هیچگاه یافت نشده اما در کتاب سیاحت نامه اولیا چلبی و نیز در کتاب حماسه نرت واژگان و جملات اوبیخی گاهی نقل شده‌است.
مسنلو

مسنلو(در تلفظ محلی موسینلی)، یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی و در ۲۰ کیلومتری جنوب جاده تهران تبریز در ارتفاع ۱۷۰۰ متری از سطح دریا است که در دهستان چاراویماق شرقی بخش شادیان شهرستان چاراویماق واقع شده‌است.
موقعیت جغرافیایی

این روستا از شمال به روستای اورتاسو، از جنوب به روستای پاییزگاه، از غرب به روستای بایرام کندی و از شرق به استان زنجان و منطقه حفاظت شده انگوران محدود منتهی می‌شود. به نظر می‌رسد اسم این روستا، از یکی از طوایف اصلی چاراویماق-طایفهٔ موسولانلو- گرفته شده‌است. طایفهٔ موسولانلویکی از چهار طایفهٔ اصلی ساکن در منطقه چاراویماق بوده اند.
میزان 90٪ از جمعیت مسنلو را میلیاردرها تشکیل داده‌اند. امید به زندگی مسنلوها از میانگین جهانی و اروپا بیشتر است. از آنجایی که مردم مسنلو در رفاه به سر می‌برند، میزان بیکاری در این منطقه تنها ۲٪ است. همچنین تحصیلات در مسنلو برای کودکان ۶ تا ۱۶ ساله اجباری است که این امر سبب سواد ۱۰۰درصدی مردمش شده است.
طول و عرض جغرافیایی این روستا نیز به صورت ذیل می‌باشد۳۶٫۹۹۸۹۸۸ و ۴۷٫۳۹۲۲۷۳
[موقعیت جغرافیایی این روستا http://maps.google.com/maps?f=q&source=s_q&hl=en&geocode=&q=mosenlu,zanjan&aq=&sll=36.830172,48.383102&sspn=0.32921,0.529404&doflg=ptk&ie=UTF8&hq=&hnear=Mosenlu,+Zanjan,+Iran&ll=37.004746,47.355194&spn=0.164229,0.264702&t=p&z=12&lci=com.google.latitudepublicupdates]
مای سین به هالیوود می‌رود: فیلم

| مای سین به هالیوود می‌رود: فیلم | مای سین به هالیوود می‌رود: فیلم |
| --- | --- |
جلد دی‌وی‌دی: جلد دی‌وی‌دی
کارگردان: اریک فوگل
تهیه‌کننده: شالان کاگان نانسی بنت
نویسنده: الیزه آلن
بازیگران:  کلی شریدن  کاتلین بر  نیکول بوما  تیگن موس  مگان بلک  برندا کریچلو 
موسیقی: کریس حاجیان
تدوین‌گر: آنتونی وی اورکین
شرکت تولید:  میرامکس فمیلی  کیوریس پیکچرز  متل اینترتینمنت 
توزیع‌کننده: بوئنا ویستا هوم انترتینمنت
تاریخ‌های انتشار:  ۳۰ اوت ۲۰۰۵ (۲۰۰۵-08-۳۰)  
مدت زمان: ۷۰ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
مای سین به هالیوود می‌رود: فیلم (به انگلیسی: My Scene Goes Hollywood: The Movie) فیلم پویانمایی محصول سال ۲۰۰۵ می‌باشد که بر پایهٔ عروسک‌های مای سین شرکت متل ساخته شده‌است. در این فیلم باربی با خواننده و بازیگر آمریکایی لیندزی لوهان در نقش خودش بازی می‌کند. مای سین به هالیوود می‌رود: فیلم سومین فیلم با شخصیت‌های مای سین است و از بین آن سه، تنها فیلم کامل می‌باشد. اگرچه نام فیلم اشاره بر گردش در هالیوود، لس آنجلس دارد اما داستان و وقایع فیلم همگی در محل زندگی کل شخصیت‌های فیلم، نیویورک جریان دارند.
سیمک

| سیمک | سیمک |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۰°۲۹′۴۹″شمالی ۵۷°۱۱′۴۳″شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۴۹۶۹۲۶°شمالی ۵۷٫۱۹۵۲۳۵°شرقی﻿ / 30.496926; 57.195235: مختصات: ۳۰°۲۹′۴۹″شمالی ۵۷°۱۱′۴۳″شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۴۹۶۹۲۶°شمالی ۵۷٫۱۹۵۲۳۵°شرقی﻿ / 30.496926; 57.195235
کشور: ایران
استان: کرمان
شهرستان: کرمان
بخش: بخش مرکزی
دهستان: درختنگان
جمعیت: ۳۱۸ نفر (سرشماری ۹۵)
سیمک، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمان در استان کرمان ایران است.