تاریخ نقاشی
پیش از تاریخ > هنر پیشاتاریخ در شرق

نقاشی‌های دیواری از زندگی دربار در مقبره خو شیانشیو، سلسله چی شمالی، ۵۷۱ میلادی، واقع در تائی‌یوان، استان شانشی، چین
تاریخ نقاشی شرقی شامل طیف وسیعی از تأثیرات از فرهنگ‌ها و آیین‌های مختلف است. تحولات در نقاشی شرقی از نظر تاریخی با نقاشی غربی، به‌طور کلی چند قرن قبل، موازی است. هنر آفریقایی، هنر یهودی، هنر اسلامی، هنر اندونزیایی، هنر هند، هنر چینی، هنر کره ای و هنر ژاپنی هر کدام تأثیر بسزایی در هنر غربی داشتند و بالعکس.
نقاشی چینی یکی از قدیمی‌ترین سنتهای هنری مستمر در جهان است. اولین نقاشی‌ها نمایشی نبودند بلکه زینتی بودند. آنها بیش از تصاویر از الگوها یا طرحها تشکیل شده بودند. سفالهای اولیه با مارپیچ، زیگزاگ، نقطه یا حیوانات نقاشی می‌شدند. فقط در دوره ایالات متخاصم (۴۰۳–۲۲۱ پیش از میلاد) بود که هنرمندان شروع به نمایندگی از جهان پیرامون خود کردند. نقاشی ژاپنی یکی از قدیمی‌ترین و کاملاً تصفیه شده‌ترین هنرهای ژاپنی است که شامل طیف گسترده‌ای از سبک‌ها و سبک‌ها است. تاریخ نقاشی ژاپنی یک تاریخ طولانی از سنتز و رقابت بین زیبایی‌شناسی بومی ژاپن و اقتباس از ایده‌های وارداتی است. نقاشی کره ای، به عنوان یک فرم مستقل، در حدود سال ۱۰۸ قبل از میلاد، حدود سقوط Gojoseon آغاز شد، و این یکی از قدیمی‌ترین آثار در جهان است. آثار هنری آن دوره زمانی به سبک‌های مختلف تکامل یافت که مشخصه دوره سه پادشاهی کره بود، به ویژه نقاشی‌ها و نقاشی‌های دیواری که مقبره سلطنت گوگوریو را تزئین می‌کنند. در دوره سه پادشاهی و از طریق سلسله گوریئو، نقاشی کره ای در درجه اول با ترکیبی از مناظر به سبک کره ای، ویژگی‌های صورت، مضامین بودایی محور و تأکید بر مشاهدات آسمانی که با توسعه سریع نجوم کره تسهیل می‌شد، مشخص می‌شد.
چین، ژاپن و کره سنت شدیدی در نقاشی دارند که به هنر خوشنویسی و چاپ نیز بسیار وابسته است (به حدی که معمولاً به عنوان نقاشی دیده می‌شود). نقاشی سنتی خاور دور با تکنیک‌های مبتنی بر آب، واقع گرایی کمتر، موضوعات «ظریف» و سبک، رویکرد گرافیکی به تصویر کشیدن، اهمیت فضای سفید (یا فضای منفی) و ترجیح منظره (به جای شکل انسان) مشخص می‌شود موضوع. فراتر از جوهر و رنگ روی طومارهای ابریشم یا کاغذ، طلا روی لاک نیز ماده رایج در آثار هنری نقاشی شده آسیای شرقی بود. گرچه ابریشم در گذشته ماده ای گران‌قیمت برای رنگ آمیزی بود، اما اختراع کاغذ در قرن اول میلادی توسط خواجه لون، خواجه دربار هان، نه تنها یک رسانه ارزان و گسترده برای نوشتن، بلکه یک رسانه ارزان و گسترده برای نقاشی نیز فراهم کرد. (دسترسی بیشتر آن به عموم مردم).
ایدئولوژی‌های کنفوسیونیسم، دائوئیسم و بودیسم نقش مهمی در هنر شرق آسیا داشتند. نقاشان سلسله سده‌های قرون وسطایی مانند لین تینگگوئی و لباسشویی او لوهان [۲۰] (که در گالری هنری اسمیتسونیان فریر نگهداری می‌شود) در قرن دوازدهم نمونه‌های عالی ایده‌های بودایی است که در آثار هنری کلاسیک چین ادغام شده‌است. در نقاشی دوم روی ابریشم (تصویر و توضیحات در پیوند آورده شده‌است)، لوهان بودایی سر طاس در یک مکان عملی برای شستن لباس در کنار رودخانه به تصویر کشیده شده‌است. با این حال، این نقاشی از نظر بصری خیره کننده است، در حالی که Luohan در جزئیات غنی و رنگ‌های روشن و مات در مقابل محیطی مبهم، قهوه ای و بی درخت قرار گرفته‌است. همچنین، بالای درختان با مهی چرخان پوشانده شده و «فضای منفی» مشترک ذکر شده در بالا در هنر شرق آسیا را فراهم می‌کند.
در ژاپونیسم، پست امپرسیونیست‌های اواخر قرن نوزدهم مانند ون گوگ و هانری دو تولوز- لوترک و تونالیست‌هایی مانند جیمز مک نیل ویستلر، هنرمندان اوکیوی ژاپنی اوایل قرن نوزدهم مانند هوکوسای (۱۸۴۹–۱۷۶۰) و هیروشیگه (۱۷۹۷–) را تحسین کردند. ۱۸۵۸) و تحت تأثیر آنها قرار گرفت.