stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سازمان امور مالیاتی کشور
تقسیم‌بندی و ساختار

سازمان امور مالیاتی ایران به بخش‌ها و دفاتر زیر تقسیم‌بندی می‌شود:
رئیس سازمان امور مالیاتی ایران
مرکز تنظیم مقررات، نظام پایانه‌های فروشگاهی و سامانه مودیان و شرکت‌های معتمد مالیاتی
مرکز آموزش، پژوهش و برنامه‌ریزی مالیاتی
دفتر حوزه ریاست و امور بین‌الملل
دفتر مرکزی حراست
شورای عالی مالیاتی
مرکز دادرسی مالیاتی
دفتر بازرسی، ارزیابی عملکرد و هماهنگی هیئت‌های رسیدگی به تخلفات اداری
دادستانی انتظامی مالیاتی
دفتر روابط عمومی و فرهنگ‌سازی مالیاتی
دفتر گزینش
معاونت توسعه مدیریت و منابع
اداره کل ذی‌حسابی و امور مالی
دفتر بودجه و نوسازی اداری
اداره کل منابع انسانی و رفاه
اداره کل امور پشتیبانی
معاونت درآمدهای مالیاتی
دفتر امور مودیان و خدمات مالیاتی
دفتر حسابرسی مالیاتی
دفتر حسابداری، وصول و استرداد مالیاتی
دفتر نظارت بر امور دادرسی مالیاتی
معاونت حقوقی و فنی مالیاتی
دفتر حقوقی و قراردادهای مالیاتی
دفتر فنی و مدیریت ریسک مالیاتی
دفتر مبارزه با فرار مالیاتی و پولشویی
دفتر هماهنگی امور اجرایی طرح
دفتر طراحی و تحلیل نظام اطلاعات و فرایندهای مالیاتی
معاونت فناوری‌های مالیاتی
اداره کل زیرساخت و امنیت
دفتر علوم داده‌های مالیاتی
اداره کل فناوری اطلاعات
دفاتر امور مالیاتی شهرها و استان‌ها
رؤسای کل از ابتدا تاکنون

عیسی شهسوار خجسته (۴ مهر ۱۳۸۰ تا ۳ خرداد ۱۳۸۳)
غلامرضا حیدری کردزنگنه (۳ خرداد ۱۳۸۳ تا ۲۴ مهر ۱۳۸۴)
علی‌اکبر عرب‌مازار (از ۲۴ مهر ۱۳۸۴ تا ۱ مهر ۱۳۸۸)
علی عسگری (از ۱ مهر ۱۳۸۸ تا ۲۲ آذر ۱۳۹۴)
سید کامل تقوی‌نژاد (از ۲۲ آذر ۱۳۹۴ تا ۲۷ بهمن ۱۳۹۷)
محمدقاسم پناهی (از ۲۸ بهمن ۱۳۹۷ تا ۱۱ خرداد ۱۳۹۸) (سرپرست)
امیدعلی پارسا (از ۱۲ خرداد ۱۳۹۸ تا ۲۱ مهر ۱۴۰۰)
داود منظور (از ۲۱ مهر ۱۴۰۰ تا ۲۷ فروردین ۱۴۰۲)
سید محمدهادی سبحانیان (از ۲۷ فروردین ۱۴۰۲ تاکنون)
نهریق (ورزقان)

نهریق یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان ازومدل شمالی بخش مرکزی شهرستان ورزقان واقع شده‌است.
تکیه میرفندرسکی

| تکیه میرفندرسکی | تکیه میرفندرسکی |
| --- | --- |
نام: تکیه میرفندرسکی
کشور: ایران
استان: استان اصفهان
شهرستان: اصفهان
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: تکیه
دیرینگی: دوره صفوی
دورهٔ ساخت اثر: دوره صفوی
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۶۷۶
تاریخ ثبت ملی: ۱۶ تیر ۱۳۶۴
  تکیه میرفندرسکی  روی نقشه ایران ۳۲°۳۷′۴۹″شمالی ۵۱°۴۰′۴۶″شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۶۳۰۲۶۸°شمالی ۵۱٫۶۷۹۵۸۰°شرقی﻿ / 32.630268; 51.679580   :   تکیه میرفندرسکی  روی نقشه ایران ۳۲°۳۷′۴۹″شمالی ۵۱°۴۰′۴۶″شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۶۳۰۲۶۸°شمالی ۵۱٫۶۷۹۵۸۰°شرقی﻿ / 32.630268; 51.679580   
تکیهٔ میر فِندِرِسکی به اختصار تکیه میر، مربوط به دوره صفوی است و در اصفهان، تخت فولاد واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۶ تیر ۱۳۶۴ با شمارهٔ ثبت ۱۶۷۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
در این تکیه مقبرهٔ میرفندرسکی حکیم و دانشمند نامدار عصر صفویه و تکیهٔ بختیاری، مدفن برخی بزرگانِ ایلِ بختیاری قرار دارد.
در سال ۱۳۹۶ مجموعهٔ آموزشی-پژوهشی خانه حکمت با هدف احیای میراث مکتب اصفهان به کمک جمعی از اساتید دانشگاه اصفهان و حمایت شهرداری اصفهان در مجاورت این تکیه افتتاح شد.
اطلاعات بنا

تکیه میر فندرسکی در بخشی از اراضی شمال غربی مزارستان تاریخی تخت فولاد اصفهان قرار دارد. تاریخچه ساخت آرامگاه میرفندرسکی به قبل از سال ۱۰۲۴ ق می‌رسد. این آرامگاه چهار ایوانی است و در مجموع ۲۶ باب حجره در چهار ایوان یا اضلاع آن وجود دارد.
در این بنا، مزار میر ابوالقاسم فندرسکی، فرزند میرزا بیگ بن امیر صدرالدین موسوی حسینی استرآبادی فندرسکی و از بزرگان حکمت و عرفان دوره صفویان قرار دارد. همچنین مزار عده ای از سران ایل بختیاری، مانند حسینقلی خان بختیاری، در اتاقهای این تکیه قرار دارد. سردار اسعد بختیاری و شعرا و علمای بسیاری، از جمله محمد حسین، متخلص به عنقا و ملقب به ملک الشعرا، سردار مریم بختیاری در این تکیه مدفون می باشند. مزار میرفندرسکی در ضلع غربی صحن تکیه و در فضای باز قرار دارد. در تکیه بختیاری ها سنگ مزار های ارزشمندی بکار رفته و موجود است.
وضعیت تکیه

شمال این تکیه به خیابان شیخ مفید و بخشی از مقبره بختیاری‌ها و در جبههٔ شرقی حریم تکیه است که به گذر محدود می‌شود و جنوب آن به تکیهٔ درویش عبدالمجید طالقانی و مقبرهٔ خوانین بختیاری و از جبهة غربی نیز به بخشی از مقابر بختیاری‌ها محدود می‌گردد. کلیه بناهای تکیه در چهار جبهه دور صحن قرار دارند که این بناها مربوط به دورهای مختلف (قبل از صفویه، زندیه، قاجاریه، معاصر) است. البته بر اساس نظریة استاد همایی و استاد مهدوی که مستند به بعضی مدارک قبل از سفرنامه شاردن و آثار موجود است، این تکیه خانقاه بابالکات از خانقاه‌های سده‌های قبل از صفویه است که در دوران صفویه مدفن میر ابوالقاسم فندرسکی می‌گردد و در این راستا بیشتر فضاهای آن اعم از ایوانچه‌ها و زاویه‌ها و خلوت‌های آن تبدیل به مقابر خصوصی می‌گردد.
افراد سرشناس دفن شده

میرفندرسکی؛ حکیم، فیلسوف، فقیه و دانشمندِ دوره صفوی
علیمرادخان زند؛ پادشاه ایران در عهد زندیه نیز ابتدا در تکیه میر دفن و سپس جنازه اش به نجف منتقل شد.
علیقلی‌خان سردار اسعد؛ ایلخان معروف و روشنفکر هفت‌لنگ بختیاری و از شخصیت‌های اصلی انقلاب مشروطه
صمصام‌السلطنه؛ از سران ایل بختیاری و دو دوره رئیس‌الوزرای ایران
داراب افسربختیاری؛ شاعر معاصر بختیاری
بی‌بی مریم بختیاری؛ زن تحصیلکرده و مبارز انقلاب مشروطه و دارنده بالاترین مدال شجاعت کشور آلمان
عبدالحسین سپنتا؛ کارگردان اولین فیلم ناطق ایرانی
حسین شهناز، موسیقی‌دان
حسین قلی خان ایلخانی بختیاری
اسفندیار خان بختیاری سردار اسعد اول
نگارخانه

درخت در حیاط اصلی
اطراف تکیه میرفندرسکی
اتاق میرفندرسکی
اتاق میرفندرسکی؛ خطاطی میرعماد
آرامگاه صمصام‌السلطنه
یکی از اتاق‌های تکیه میرفندرسکی
یکی از اتاق‌های تکیه میرفندرسکی
یونگ‌مودو

| 0 | 1 |
| --- | --- |
بالاترین نهاد ورزشی: فدراسیون بین‌المللی یونگ‌مودو
نخستین مسابقه: دهۀ ۵۰ میلادی کره جنوبی
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
برخورد: Yes
جداسازی جنسیتی: Yes
رده‌بندی: Martial art
برگزاری: برگزاری
کشور یا منطقه: Worldwide
| 0 | 1 |
| --- | --- |
یونگ‌مودو: یونگ‌مودو
هانگول: 용무도
یونگ‌مودو (کره‌ای: 용무도) (به انگلیسی: Yongmudo) یک هنر رزمی ترکیبی مدرن کره‌ای است که ترکیبی از تکنیک‌های مختلف تکواندو، هاپکیدو، جودو و سیرئوم و بوکس و کشتی در آن به کار می‌رود.
پیشینه

یونگ‌مودو در دانشگاه یونگ‌این شکل گرفت و از سال ۱۹۵۳ به عنوان یک هنر دفاع شخصی در این دانشگاه انجام می‌شود. کالج هنرهای رزمی دانشگاه یونگ‌این به‌طور رسمی ایجاد رشته جدیدی را در ۱۵ اکتبر ۱۹۹۸ به عنوان یونگ مودو اعلام کرد.
باشگاه دفاع شخصی یونگ مودو در سال ۱۹۷۴ و فدراسیون جهانی یونگ مودو در سال ۱۹۹۹ تأسیس شد.
نورمن لینک معتقد است که یونگ مودو «تا حدی به این دلیل شکل گرفت که تکواندو به یک ورزش رزمی خیره‌کننده تبدیل شد و ویژگی‌های دیگر مانند دفاع شخصی را از دست داد.»
ریشه‌شناسی

اصطلاح یونگ‌مودو برگرفته از کلمه Hankido است که در سال ۱۹۷۶ در کره ایجاد شد. این کلمه سپس به Kukmodo تغییر یافت و سپس به Yongmoodo تغییر یافت. یونگ مودو از سه هجا تشکیل شده‌است: 1. YONG به معنی اژدها است. 2 MU یا MOO به معنای رزمی است که به جنگ یا نبرد و نبرد از جمله جنبه‌های دفاعی و استراتژیک، جسمی، روحی و فیزیولوژی اشاره دارد. 3 DO به معنای راهی برای آموزش و شیوه زندگی است و شامل فلسفه و توانایی یادگیری از طبیعت، زندگی و مبارزه با طبیعت است.
ویژگی‌ها

یونگ‌مودو از تکنیک‌های مختلف و پویا از هنرهای رزمی مانند تکواندو، جودو و اسیروم استفاده می‌کند و مبتنی بر آموزش‌های جسمی، روانی، معنوی و ذهنی و نیز دانش علمی معاصر است. یونگ‌مودو با تأکید بر آموزش، تمرین و فلسفۀ هنرهای رزمی توسعه یافت. این یک سیستم آموزش دفاع شخصی است که بیش‌تر تکنیک‌های عملی چندین ورزش رزمی سنتی کره و همچنین سایر رشته‌های مرتبط را با هم ترکیب می‌کند. تکنیک‌های اصلی یونگمودو شامل تکنیک‌های تهاجمی و دفاعی، پرتاب کردن، برخورد و زمین‌زدن از جودو، ضربه محکم و ضرب و شتم از کشتی، ضربه زدن، هل دادن، رانش، مشت و انسداد از تکواندو، کومدو و کرکی و قفل مشترک از هاپکیدو است.
در ایران

کیوان دهناد بنیان‌گذار و رئیس یونگ‌مودوی ایران است.
این سبک در سال ۱۳۹۲ مجوز فعالیت گرفت و در سال ۱۳۹۳ در وزارت ورزش ثبت رسمی شد.
در ایران > مسابقات جهانی

| مسابقات | ورزشکار | مدال | سرمربی |
| --- | --- | --- | --- |
| مسابقات جهانی هنرهای رزمی (۲۰۱۶) | امیر شیخ‌حسینی | طلا | کیوان دهناد |
| مسابقات جهانی هنرهای رزمی (۲۰۱۶) | رضا گودری | برنز | کیوان دهناد |
| مسابقات جهانی هنرهای رزمی (۲۰۱۹) | آریا شیخ‌حسینی | طلا | کیوان دهناد |
| مسابقات جهانی هنرهای رزمی (۲۰۱۹) | رضا گودری | برنز | کیوان دهناد |
| مسابقات بین‌المللی فدراسیون جهانی یونگ‌مودو (۲۰۱۶) | امیر شیخ‌حسینی | طلا | کیوان دهناد |
| مسابقات بین‌المللی فدراسیون جهانی یونگ‌مودو (۲۰۱۶) | رضا گودری | نقره | کیوان دهناد |
حسین غلام نیاکان

| حسین‌غلام نیاکان | حسین‌غلام نیاکان |
| --- | --- |
نماینده بیست و یکم، بیست دوممجلس شورای ملی: نماینده بیست و یکم، بیست دوممجلس شورای ملی
حوزه انتخاباتی: کرمانشاه
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
ملیت: ایرانی
پیشه: سیاستمدار
حسین‌غلام نیاکان سیاست‌مدار ایرانی بود، که در  دوره بیست و یکم 
و  دوره بیست و دوم   بعنوان نماینده کرمانشاه در مجلس شورای ملی حضور داشت.
نوگیری

| نوگیری | نوگیری |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: قائم‌شهر
بخش: مرکزی
دهستان: بالاتجن
جمعیت: ۱۱۱ نفر (سرشماری ۹۵)
نوگیری، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان قائم‌شهر در استان مازندران ایران.
جمعیت

این روستا در بالاتجن قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۹۳نفر (۲۹خانوار) بوده‌است.
نهشته‌گذاری

برای پوشش گسترده‌تر این موضوع، انتقال رسوب را ببینید.
نهشته‌گذاری (به انگلیسی: Deposition) فرایندی است که توسط آن مواد سنگ‌ساز نهشته می‌شوند. آب در رودها و یخچال‌های طبیعی و دریاها عامل اصلی انتقال مواد از نقطه‌ای به نقطه دیگر است. همچنین باد هم در مناطق خشک (Arid) و نیمه‌خشک (Semi arid) در جابه‌جایی دانه‌ها اثر کرده و آن‌ها را در نقطه‌ای دیگر ته‌نشین می‌سازد.
نهشته‌گذاری به دو صورت انجام می‌شود:نهشته‌گذاری در قاره‌ها و رسوب‌گذاری در دریاها.
در فرایند نهشته‌گذاری موادی که در اثر مراحل مختلف فرسایش، خرد شده و در نتیجه عوامل مختلف، حمل‌ونقل شده‌اند، سرانجام در محیط‌های مختلف رسوب می‌کنند. بدین ترتیب اثر عوامل خارجی که هموار کردن زمین است، در این مرحله خاتمه می‌یابد و به عبارت دیگر با پر شدن قسمت‌های گود زمین از رسوبات و فرسوده شدن قسمت‌های مرتفع، اختلاف ارتفاع بین این دو قسمت کم می‌شود.
میکلا کونلین

| میکلا کونلین | میکلا کونلین |
| --- | --- |
زادهٔ: ۹ ژوئن ۱۹۷۸ ‏(۴۶ سال)
ملیت: ایالات متحده آمریکا
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۱–اکنون
میکلا کونلین (انگلیسی: Michaela Conlin؛ زاده ۹ ژوئن ۱۹۷۸) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به یک عشق واقعی و استخوان‌ها اشاره کرد.
آلو تیکی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
آلو تیکی با سس نعنا و تمرهندی و ماست سرو می‌شود: آلو تیکی با سس نعنا و تمرهندی و ماست سرو می‌شود
نام‌های جایگزین: آلو تیکی آلو تیکا
گونه: تنقلات
خاستگاه: شبه‌قاره هند
منطقه: هند، بنگلادش و پاکستان
دمای سرو: گرم
مواد اصلی: سیب زمینی، نخودفرنگی، ادویه، سبزیجات
انواع: راگدا پتیس
  رسانه: آلو تیکی:   رسانه: آلو تیکی
آلو تیکی که با نام‌های آلو کی تیکا، آلو کی تیکی یا آلو تیکی نیز شناخته می‌شود، میان‌وعده‌ای است که از شبه قاره هند سرچشمه می‌گیرد. در دستور هندی، پاکستانی و بنگلادشی از سیب زمینی آب‌پز، نخود فرنگی و انواع ادویه کاری تهیه می‌شود. آلو در زبان هندی اردو به معنای سیب زمینی است و تیکی یک مدل کتلت کوچک یا کروکت است. این غذا را به صورت گرم همراه با سس چتنی، تمر هندی و گشنیز و نعناع و گاهی داهی (نوعی ماست) یا نخود سرو می‌شود.
این میان‌وعده کاملاً گیاهی است و معادلی برای هش براون آمریکایی است.
انواع

به دلیل پراکندگی جغرافیایی گسترده مردم هند در سراسر جهان، تعداد زیادی تنوع در این غذا وجود دارد.
در بمبئی، یک نسخه محبوب آلو تیکی با کاری تند و چاتنی‌های مختلف سرو می‌شود. به آن راگدا پتیس می‌گویند و در غرفه‌های مختلف فروشگاه‌ها در سراسر شهر و به ویژه در ساحل چاوپاتی فروخته می‌شود. آلو تیکی در این منطقه عمدتاً از ادویه‌های محلی مانند زردچوبه تهیه می‌شود، در حالی که در بنگلور بیشتر از گشنیز استفاده می‌شود.
در بریتانیا، تیکی سبزیجات در پیشخوان‌های اغذیه فروشی مغازه‌های مختلف موجود است.
برخی از دبه‌های هند شمالی یا غذاخوری‌های کافه‌دار، آلو را در داخل نان می‌پزند.
۱۲۲۲ (میلادی)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
سده:: سده ۱۲ - سده ۱۳ - سده ۱۴
دهه:: ۱۱۹۰  ۱۲۰۰  ۱۲۱۰  ۱۲۲۰  ۱۲۳۰  ۱۲۴۰  ۱۲۵۰ 
سال:: ۱۲۱۹ ۱۲۲۰ ۱۲۲۱ - ۱۲۲۲ - ۱۲۲۳ ۱۲۲۴ ۱۲۲۵
| 0 | 1 |
| --- | --- |
گاه‌شماری ایرانی: ۶۰۰–۶۰۱
گاه‌شماری میلادی: ۱۲۲۲ MCCXXII
گاه‌شماری اتیوپیایی: ۱۲۱۴–۱۲۱۵
گاه‌شماری ارمنی: ۶۷۱ ԹՎ ՈՀԱ
گاه‌شماری اسلامی: ۶۱۸–۶۱۹
گاه‌شماری ایگبو: ۲۲۲–۲۲۳
گاه‌شماری آشوری: ۵۹۷۲
گاه‌شماری بربری: ۲۱۷۲
گاه‌شماری بنگالی: ۶۲۹
گاه‌شماری بهائی: −۶۲۲ – −۶۲۱
گاه‌شماری بودایی: ۱۷۶۶
گاه‌شماری بیزانسی: ۶۷۳۰–۶۷۳۱
گاه‌شماری جوچه: نامعلوم
گاه‌شماری چینی: 辛巳年 (فلز مار) ۳۹۱۸ یا ۳۸۵۸     — تا — 壬午年 (آب اسب) ۳۹۱۹ یا ۳۸۵۹
گاه‌شماری خورشیدی تایلندی: ۱۷۶۵
گاه‌شماری دیسکوردیان: ۲۳۸۸
گاه‌شماری ژاپنی: Jōkyū ۴ / Jōō ۱ (貞応元年)
گاه‌شماری ژولینی: ۱۲۲۲ MCCXXII
گاه‌شماری سنتی برمه‌ای: ۵۸۴
گاه‌شماری عبری: ۴۹۸۲–۴۹۸۳
گاه‌شماری قبطی: ۹۳۸–۹۳۹
گاه‌شماری کره‌ای: ۳۵۵۵
گاه‌شماری مینگو: ۶۹۰ پیش از گاه‌شماری جمهوری چین 民前۶۹۰年
گاه‌شماری هولوسن: ۱۱۲۲۲
گاه‌شماری‌های هندو: 
 - ویکرم سموت: ۱۲۷۸–۱۲۷۹
 - شاکا ساموات: ۱۱۴۴–۱۱۴۵
 - کالی یوگا: ۴۳۲۳–۴۳۲۴
از تاریخ پیدایش رم: ۱۹۷۵
سال سلطنت انگلیس: ۶ هنری ۳ – ۷ هنری ۳
این جعبه:  نمایش بحث ویرایش: این جعبه:  نمایش بحث ویرایش
۱۲۲۲ (میلادی)، هزار و دویست و بیست و دومین سال تقویم میلادی است.
زادگان > فوریه

۱۶ فوریه - نیچیرن، بنیانگذار فرقهٔ بوداگرایی نیچیرن. (درگذشتهٔ ۱۲۸۲)
زادگان > تاریخ نامعلوم

منصور قلاوون، سلطان مصر از سال ۱۲۷۹ تا ۱۲۹۰ میلادی. (درگذشتهٔ ۱۲۹۰)
نورالدین اسعردی، شاعر هزل‌سُرای عربی ایُوبی در نیمهٔ اول سدهٔ هفتم هجری. (درگذشتهٔ ۱۲۵۸)
درگذشتگان > فوریه

۱ فوریه - الکسیوس یکم ترابوزان، فرمانروا و بنیانگذار امپراتوری ترابوزان. (زادهٔ ۱۱۸۲)
۴ فوریه - ویلم یکم، گراف هلند، کنت هلند. (زادهٔ ۱۱۶۷)
درگذشتگان > ژوئن

۲۳ ژوئن - کنستانس آراگون، ملکهٔ مجارستان، آلمان، امپراتریس مقدس روم و سیسیل، و همسر فریدریش دوم، امپراتور مقدس روم. (زادهٔ ۱۱۷۹)
درگذشتگان > اوت

۱ اوت - ریموند ششم، کنت تولوز، پسر ریموند پنجم، کنت تولوز. (زادهٔ ۱۱۵۶)
درگذشتگان > نوامبر

تئودور یکم لاسکاریس، نخستین امپراتور امپراتوری نیقیه. (زادهٔ ۱۱۷۴)
درگذشتگان > تاریخ نامعلوم

ابن نبیه، شاعر مصری. (زادهٔ ۱۱۶۵)
‎
| ن ب ودهه‌ها و سال‌ها | ن ب ودهه‌ها و سال‌ها |
| --- | --- |
۱۰۹۰:  ۱۰۹۹  ۱۰۹۸  ۱۰۹۷  ۱۰۹۶  ۱۰۹۵  ۱۰۹۴  ۱۰۹۳  ۱۰۹۲  ۱۰۹۱  ۱۰۹۰ 
۱۲۰۰:  ۱۲۰۹  ۱۲۰۸  ۱۲۰۷  ۱۲۰۶  ۱۲۰۵  ۱۲۰۴  ۱۲۰۳  ۱۲۰۲  ۱۲۰۱  ۱۲۰۰ 
۱۲۱۰:  ۱۲۱۹  ۱۲۱۸  ۱۲۱۷  ۱۲۱۶  ۱۲۱۵  ۱۲۱۴  ۱۲۱۳  ۱۲۱۲  ۱۲۱۱  ۱۲۱۰ 
۱۲۲۰:  ۱۲۲۹  ۱۲۲۸  ۱۲۲۷  ۱۲۲۶  ۱۲۲۵  ۱۲۲۴  ۱۲۲۳  ۱۲۲۲  ۱۲۲۱  ۱۲۲۰ 
۱۲۳۰:  ۱۲۳۹  ۱۲۳۸  ۱۲۳۷  ۱۲۳۶  ۱۲۳۵  ۱۲۳۴  ۱۲۳۳  ۱۲۳۲  ۱۲۳۱  ۱۲۳۰ 
۱۲۴۰:  ۱۲۴۹  ۱۲۴۸  ۱۲۴۷  ۱۲۴۶  ۱۲۴۵  ۱۲۴۴  ۱۲۴۳  ۱۲۴۲  ۱۲۴۱  ۱۲۴۰ 
۱۲۵۰:  ۱۲۵۹  ۱۲۵۸  ۱۲۵۷  ۱۲۵۶  ۱۲۵۵  ۱۲۵۴  ۱۲۵۳  ۱۲۵۲  ۱۲۵۱  ۱۲۵۰ 
۱۲۶۰:  ۱۲۶۹  ۱۲۶۸  ۱۲۶۷  ۱۲۶۶  ۱۲۶۵  ۱۲۶۴  ۱۲۶۳  ۱۲۶۲  ۱۲۶۱  ۱۲۶۰ 
۱۲۷۰:  ۱۲۷۹  ۱۲۷۸  ۱۲۷۷  ۱۲۷۶  ۱۲۷۵  ۱۲۷۴  ۱۲۷۳  ۱۲۷۲  ۱۲۷۱  ۱۲۷۰ 
۱۲۸۰:  ۱۲۸۹  ۱۲۸۸  ۱۲۸۷  ۱۲۸۶  ۱۲۸۵  ۱۲۸۴  ۱۲۸۳  ۱۲۸۲  ۱۲۸۱  ۱۲۸۰ 
۱۲۹۰:  ۱۲۹۹  ۱۲۹۸  ۱۲۹۷  ۱۲۹۶  ۱۲۹۵  ۱۲۹۴  ۱۲۹۳  ۱۲۹۲  ۱۲۹۱  ۱۲۹۰ 
۱۳۰۰:  ۱۳۰۹  ۱۳۰۸  ۱۳۰۷  ۱۳۰۶  ۱۳۰۵  ۱۳۰۴  ۱۳۰۳  ۱۳۰۲  ۱۳۰۱  ۱۳۰۰
بی ای.۲۰۱

| بی ای>  ۲۰۱ | بی ای>  ۲۰۱ |
| --- | --- |
کاربری: بمب افکن شیرجه رو
تولیدکننده: Breda
نخستین پرواز: ۳ ژوئیه ۱۹۴۱
تعداد ساخته‌شده: ۲
بی ای. ۲۰۱ (به انگلیسی: Breda_Ba.201) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع بمب افکن شیرجه رو  ساخت شرکت Breda است. هواگرد بی ای. ۲۰۱ نخستین پروازش را در ۳ ژوئیه ۱۹۴۱ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۲ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
تسخیر سلسله سونگ توسط مغول

تسخیر سلسله سونگ توسط مغول آخرین مرحله از سلطهٔ امپراتوری مغول بر چین بود که به دست قوبلای‌خان (۱۲۹۴–۱۲۶۰ میلادی) رخ داد. پیروزی بر سلسله سونگ همچنین آخرین پیروزی بزرگ نظامی امپراتوری مغول به‌شمار می‌آید.
منگوقاآن قوبلای را به فتح چین جنوبی که ماچین نیز خوانده می‌شود مأمور کرد. قوبلای تا سال فوت منگوقا آن از طریق تبت و دره علیای رودخانه یانگ تسه کیانگ به تسخیر سرزمین سلسله سونگ مشغول بود و قسمتی از آن را به همراه منگوقا آن از نواحی دیگر به این کشور حمله کرده بود گشود. در هنگامهٔ جنگ منگوقا آن به علت بیماری درگذشت و قوبلای تهاجم خود را رها کرده برای تعیین خان جدید به چین شمالی رفت. قوبلای خود را جانشین امپراتور سابق چین معرفی کرد و در واقع به تمدن و معارف و آداب چینی گرویده بود. او مقر سلطنت خود را در شهر قدیم پکن قرار داد. بعد از غلبه بر مخالفان خویش قوبلای در مدت ۲۰ سال توانست با جنگ‌های بسیار تمام چین جنوبی را بگیرد و سلسلهٔ سونگ را براندازد.
امپراتور لیزونگ سونگ
پیش‌زمینه

پیش از آنکه جنگ مغول–جین شدت یابد، یک نماینده از دودمان سانگ چین به دربار مغول‌ها آمد، احتمالاً به منظور مذاکره برای حمله مشترک علیه دودمان جین که پیش‌تر در جنگ‌های جنگ جین–سانگ با آن‌ها نبرد کرده بودند. در حالی که چنگیز خان در زمان حیات خود از این پیشنهاد امتناع کرد، پس از مرگ او در سال ۱۲۲۷، او برنامه‌ای را برای حمله به پایتخت جین از طریق سرزمین‌های سانگ به ارث گذاشت. سپس، یک سفیر مغول توسط فرماندار سانگ در شرایطی نامعلوم کشته شد. پیش از دریافت هرگونه توضیح، مغول‌ها از طریق سرزمین‌های سانگ به سمت پناهگاه جین در هنان حرکت کردند.
پیش‌زمینه > حادثه ۱۲۲۷

در اوایل بهار سال ۱۲۲۷، چنگیز خان دستور داد بخشی از ارتش به نام حمله به جین و شیای غربی به لیژو سیرکویت سانگ پیشروی کند. پنج شهرستان جیه، فنگ، چن، هه و تیناشوی مورد حمله قرار گرفتند. سپس مغول‌ها به سمت جنوب حرکت کرده و ونژو را تصرف کردند. در ماه ژوئیه، مغول‌ها به شمال بازگشتند. چنگیز خان متوجه شد که برای نابود کردن دودمان جین، ارتش مغول باید از طریق سانگ پیشروی کند. جنگ سال ۱۲۲۷ نخستین درگیری مسلحانه بین مغول‌ها و سانگ بود، اما این درگیری به‌طور غیرمستقیم با جنگ مغول‌ها با جین مرتبط بود.
پیش‌زمینه > نبردهای شوکوه

از زمستان ۱۲۳۰ تا پاییز ۱۲۳۱، مغول‌ها به‌طور اجباری از مناطق مختلف سانگ عبور کردند. در منطقه‌ای که حول سه گذرگاه شوکوه متمرکز بود، مغول‌ها وارد یک سری نبردها با ارتش سانگ شدند. این دومین و بزرگ‌ترین درگیری مسلحانه بین آنها بود پیش از آنکه فتح رسمی سانگ توسط مغول‌ها آغاز شود.
پیش‌زمینه > پس از فتح جین

در سال ۱۲۳۳، سانگ بالاخره با مغول‌ها متحد شدند و توافق کردند سرزمین‌های جنوب رودخانه زرد را با مغول‌ها تقسیم کنند. ژنرال سانگ که منگ گونگ نام داشت، ژنرال جین را که وو شیان نام داشت را شکست داد و نیروهای خود را به محاصره کاژو فرستادند، جایی که آخرین امپراتور جین به آنجا پناه برده بود. با کمک مغول‌ها، ارتش‌های سانگ سرانجام توانستند دودمان جین را که بیش از یک قرن شمال چین را اشغال کرده بود، نابود کنند. یک سال بعد، ژنرال‌های سانگ ارتش‌های خود را برای اشغال پایتخت‌های قدیمی سانگ به میدان فرستادند. آنها تا کایفنگ پیشروی کردند اما کاملاً توسط گارنیسون‌های مغول تحت فرمان تاشیر، یکی از نوادگان بوئورچو که از همراهان معروف چنگیز خان بود، عقب رانده شدند.
نیروهای مغول، تحت رهبری پسر چنگیز، اوگدی خان، شروع به حمله‌ای فرسایشی و پیوسته به جنوب کردند. مقاومت سانگ شدید بود؛ با این حال، اصلی‌ترین موانع برای مغول‌ها، زمین‌های ناآشنا و غیرقابل تحمل برای اسب‌های آن‌ها، بیماری‌های جدید، و نیاز به انجام نبردهای دریایی بود که یک نوع جنگ کاملاً غریبه برای مغول‌ها بود. این ترکیب منجر به یکی از سخت‌ترین و طولانی‌ترین جنگ‌ها در فتوحات مغول‌ها شد. چینی‌ها شدیدترین مقاومت را در میان تمام ملت‌هایی که مغول‌ها با آن‌ها جنگیدند، ارائه دادند و مغول‌ها برای پیروزی نیاز به هر مزیتی که می‌توانستند کسب کنند و تمام ترفندهای نظامی شناخته‌شده در آن زمان داشتند.
مقاومت سرسختانه‌تری توسط کره و سانگ در برابر حملات مغول‌ها نسبت به دیگر ملت‌های اوراسیا که با سرعتی برق‌آسا توسط مغول‌ها سرکوب شدند، صورت گرفت. نیروی مغولی که به چین جنوبی حمله کرد، بسیار بزرگ‌تر از نیرویی بود که برای حمله به خاورمیانه در سال ۱۲۵۶ ارسال شد.
مرحله اول (۱۲۳۵–۱۲۴۸)

از سال ۱۲۳۵، ژنرال گودان خان حملات خود به منطقه سیچوان از طریق دشت چنگدو را آغاز کرد. تصرف این منطقه گامی مهم در فتح جنوب محسوب می‌شد. شهر مهم شیانگیانگ، که دروازه دشت یانگ تسه بود و توسط ژنرال سونگ کائو یوجو دفاع می‌شد، در سال ۱۲۳۶ تسلیم شد. در شرق، ژنرال‌های سونگ مانند منگ گونگ (به چینی: 孟珙) و دو گائو (به چینی: 杜杲) در برابر فشار ارتش‌های مغول تحت فرمان کوون بوهوا مقاومت کردند، زیرا نیروهای اصلی مغول در آن زمان به سوی اروپا حرکت می‌کردند. در سیچوان، فرماندار یو جیه طرح برادران ران جین و ران پو را برای تقویت مکان‌های مهم در مناطق کوهستانی مانند دیائو یوچنگ (که امروزهسیچوان نامیده می‌شود) به اجرا گذاشت. از این نقطه به بعد، یو جیه توانست سیچوان را برای ده سال دیگر حفظ کند. در سال ۱۲۳۹، ژنرال منگ گونگ مغول‌ها را شکست داد و شیانگیانگ را بازپس گرفت و سال‌ها در برابر مغول‌ها در سیچوان مقاومت کرد. تنها دستاورد دائمی مغول‌ها در سال ۱۲۴۱ چنگدو بود. در منطقه رودخانه هوای، فرماندهان امپراتوری مغول در حالت دفاعی باقی ماندند و چند شهر مهم سونگ را تصرف کردند، اما توراکینا خاتون و گیوک خان به ژنرال‌های خود دستور دادند که به سونگ حمله کنند.
بسیاری از مردم هان به مغول‌ها پیوستند تا علیه جین بجنگند. چهار تومن از مردم هان وجود داشتند که هر تومن شامل ۱۰۰۰۰ سرباز بود. چهار ژنرال هان که شامل ژانگ رو، یان شی، شی تیانزه و لیو هه‌ما بودند، چهار لشکر چینی را تحت فرمان اوگتای خان رهبری کردند.
درگیری‌ها بین مغول‌ها و ارتش‌های سونگ در منطقه چنگدو رخ داد. هنگامی که توراکینا خاتون نمایندگان خود را برای مذاکره صلح فرستاد، سونگ‌ها آن‌ها را زندانی کردند. مغول‌ها در سال ۱۲۴۲ به سیچوان حمله کردند. سپس فرماندهان آن‌ها به ژانگ رو و تساگان که از فرماندهان مردم هان بودند، دستور دادند که به سونگ حمله کنند. هنگامی که آن‌ها سرزمین سونگ را غارت کردند، دربار سونگ هیأتی را برای مذاکره آتش‌بس فرستاد. تساگان و ژانگ رو پس از پذیرش شرایط توسط مغول‌ها به شمال بازگشتند.
مغول‌ها از سربازان اقلیت‌های قومی بومی در جنوب چین بیشتر از مغول‌ها استفاده می‌کردند. ارتش بومی سلطنت دالی که توسط خاندان سلطنتی دوان سی‌پینگ رهبری می‌شد، بخش عمده‌ای از نیروهای ارتش مغول را تشکیل می‌داد که برای حمله به سونگ در نبردها در طول رود یانگ تسه به کار گرفته شدند. در حمله مغول‌ها به سونگ، در یک مقطع تنها ۳۰۰۰ سواره‌نظام مغول تحت فرماندهی اوریانگ خادای وجود داشت و بخش عمده ارتش او را بومیان چوان‌بو با افسران دوان تشکیل می‌دادند.
روایتی از حمله مغول‌ها به نانیجینگ در یکی از سالنامه‌های چینی آمده است که استفاده مدافعان چینی از باروت علیه مغول‌ها را شرح می‌دهد:
مغول‌ها خود را در گودال‌هایی زیر زمین پناه داده بودند که در برابر گلوله‌ها مصون بودند، بنابراین ما تصمیم گرفتیم که ماشین‌آلاتی به نام زِن تیان لی (که به معنی «تندر آسمان» است) را با آهن ببندیم و آن‌ها را در مکان‌های مورد نظر پایین بیاوریم.
کارایی این دستگاه به گفته پروفسور پارتینگتون، به صورت یک دیگ آهنی پر از یائو، به معنای «داروی آتشین»، یک نوع باروت کم‌نیترا یا پیش‌باروت است که گاهی وقت‌ها از زنجیر پایین آورده می‌شد و آتش را از هر قسمتی از خود بیرون می‌فرستاد که اثرات آتش‌زا را در مسافت‌های زیادی ایجاد می‌کرد و می‌توانست فلزات را سوراخ کند و تولید صدایی مانند رعد می‌کرد که تا چندین مایل شنیده می‌شد، به‌طوری‌که مردان به تکه‌های خرد شده در تمام جهات پراکنده می‌شدند.
نیروگاه پره‌سر

| نیروگاه سیکل ترکیبی پره‌سر | نیروگاه سیکل ترکیبی پره‌سر |
| --- | --- |
کشور: ایران
مختصات: ۳۷°۳۸′۱۲″شمالی ۴۹°۰۴′۵۰″شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۶۳۶۷۳°شمالی ۴۹٫۰۸۰۵۳°شرقی﻿ / 37.63673; 49.08053
وضعیت: در حال تولید
تاریخ راه‌اندازی: شهریور ۱۳۹۰
هزینه ساخت: ۵۷۵ میلیون یورو
سیکل ترکیبی؟: Yes
توان تولیدی: توان تولیدی
ساخت و مدل: شرکت مپنا
ظرفیت نامی: ۹۶۸ مگاوات
پیوندهای بیرونی: پیوندهای بیرونی
ویکی‌انبار: 
[ویرایش در ویکی‌داده]: [ویرایش در ویکی‌داده]
نیروگاه سیکل ترکیبی پره‌سر رضوانشهر (استان گیلان، ۱۲۰ کیلومتری شمال‌غربی رشت، در ۵ کیلومتری شهرستان رضوانشهر و در حومه پره‌سر، تأسیس شهریور ۱۳۹۰)، یکی از نیروگاه‌های ایران از نوع سیکل ترکیبی با ظرفیت تولید ۹۶۸ مگاوات است که شامل ۴ واحد گازی ۱۶۲ مگاواتی و ۲ واحد بخار ۱۶۰  مگاواتی (جمعاً ۲ بلوک سیکل ترکیبی) در قالب طرح B.O.T (ساخت، بهره‌برداری و واگذاری) است.
این نیروگاه از شمال با دریا، از جنوب با روستای رودکنار، از شرق با روستای آلکام لتوم و از غرب با روستای سیمبرخاله مجاور است.
این نیروگاه خصوصی است و با سرمایه‌گذاری شرکت مپنا احداث شده‌است.
سوخت اصلی واحدها، گاز طبیعی است و سوخت پشتیبان آن گازوئیل است که از طریق ذخیره در ۳ مخزن ۲۰ هزار مترمکعبی تأمین می‌شود. این مخازن گازوئیل، در حالت قطع گاز، توان فعال نگه داشتن نیروگاه را تا ۴۵ روز دارا است.
سیستم خنک‌کن نیروگاه از نوع یک بار گذر است که به وسیله آب دریا عملیات خنک‌کن انجام می‌شود.
برق تولیدی این نیروگاه از طریق پست ۲۳۰ کیلوولت و تعداد ۸ فیدر به شبکه برق سراسری منتقل می‌شود.
نیروگاه پاسارگاد قشم

| نیروگاه سیکل ترکیبی پاسارگاد قشم | نیروگاه سیکل ترکیبی پاسارگاد قشم |
| --- | --- |
کشور: ایران
مختصات: ۲۶°۵۴′۰۰″شمالی ۵۵°۵۴′۴۰″شرقی﻿ / ﻿۲۶٫۹°شمالی ۵۵٫۹۱۱۱°شرقی﻿ / 26.9; 55.9111
وضعیت: عملیاتی
تاریخ راه‌اندازی: ۲۰۲۲
مساحت نیروگاه: ۵۰ هکتار
سیکل ترکیبی؟: Yes
توان تولیدی: توان تولیدی
ظرفیت نامی: ۴۸۶ مگاوات
پیوندهای بیرونی: پیوندهای بیرونی
ویکی‌انبار: 
[ویرایش در ویکی‌داده]: [ویرایش در ویکی‌داده]
نیروگاه سیکل ترکیبی پاسارگاد قشم (در جزیره قشم)، یکی از نیروگاه‌های ایران از نوع سیکل ترکیبی با ظرفیت تولید ۴۸۶ مگاوات است که شامل ۲ واحد گازی و ۱ واحد بخار، هر یک به ظرفیت ۱۶۲ مگاوات است.
مراسم کلنگ‌زنی نیروگاه در اسفند ۱۳۸۶ زده شد و قرار بود در مدت ۳۰ ماه نیروگاه احداث شود ولی هنوز به بهره‌برداری نرسیده‌است و عملیات اجرائی آن در دست اجراست.
این نیروگاه به روش B.O.O (ساخت، بهره‌برداری، مالکیت) ساخته می‌شود که با سرمایه‌گذاری شرکت‌های الماتکو، ساختمانی پگاه، والا انرژی و بانک پاسارگاد به مرحله اجرا درخواهد آمد.