stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
گو کان

| گو کان | گو کان |
| --- | --- |
고건: 고건
سال ۲۰۰۳: سال ۲۰۰۳
رئیس‌جمهور کره جنوبی (موقت): رئیس‌جمهور کره جنوبی (موقت)
دوره مسئولیت ۱۲ مارس ۲۰۰۴ – ۱۴ مه ۲۰۰۴ هنگامی که وظایف و قدرت‌های رئیس‌جمهور رو مو هیون معلق مانده بود وی رئیس‌جمهور موقت بود.: دوره مسئولیت ۱۲ مارس ۲۰۰۴ – ۱۴ مه ۲۰۰۴ هنگامی که وظایف و قدرت‌های رئیس‌جمهور رو مو هیون معلق مانده بود وی رئیس‌جمهور موقت بود.
رئیس‌جمهور: رو مو هیون
بیست و هشتمین نخست‌وزیر کره جنوبی: بیست و هشتمین نخست‌وزیر کره جنوبی
دوره مسئولیت ۴ مارس ۱۹۹۷ – ۳ مارس ۱۹۹۸: دوره مسئولیت ۴ مارس ۱۹۹۷ – ۳ مارس ۱۹۹۸
رئیس‌جمهور: کیم یونگ-سام کیم دای جونگ
پس از: لی سو-سونگ
پیش از: کیم جونگ-پیل
دوره مسئولیت ۲۶ فوریه ۲۰۰۳ – ۲۵ مه ۲۰۰۴: دوره مسئولیت ۲۶ فوریه ۲۰۰۳ – ۲۵ مه ۲۰۰۴
رئیس‌جمهور: رو مو هیون
پس از: کیم سوک-سو
پیش از: یی هان جه (Acting) یی هه چان
۲۲اُمین و ۳۱اُمین شهردار سئول: ۲۲اُمین و ۳۱اُمین شهردار سئول
دوره مسئولیت ۵ دسامبر ۱۹۸۸ – ۲۷ دسامبر ۱۹۹۰: دوره مسئولیت ۵ دسامبر ۱۹۸۸ – ۲۷ دسامبر ۱۹۹۰
پس از: کیم یونگ-ره
پیش از: پارک سه-جیگ
دوره مسئولیت ۱ ژوئیه ۱۹۹۸ – ۳۰ ژوئن ۲۰۰۲: دوره مسئولیت ۱ ژوئیه ۱۹۹۸ – ۳۰ ژوئن ۲۰۰۲
پس از: چو سون کانگ داک-کی (موقت)
پیش از: لی میونگ باک
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲ ژانویهٔ ۱۹۳۸ ‏(۸۷ سال) کیجو، کرهٔ ژاپن (امروزه سئول، کره جنوبی)
حزب سیاسی: حزب عدالت دموکراتیک (۱۹۸۰–۱۹۹۰) دموکراتیک لیبرال (۱۹۹۰–۱۹۹۵) دموکراتیک (۱۹۹۸–۲۰۰۷)
امضا: 
نام کره‌ای: نام کره‌ای
هانگول: 고건
هانجا: 高建
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Go Geon
مک‌کیون–ریشاور: Ko Kŏn
 :  
گو کان (هانگول:고건، هانجا: 高建، زادهٔ ۲ ژانویهٔ ۱۹۳۸) یک سیاستمدار کره‌ای است که از مارس تا مه ۲۰۰۴ به عنوان رئیس‌جمهور موقت کره جنوبی و از مارس ۱۹۹۷ تا مارس ۱۹۹۷ به عنوان بیست و هشتمین نخست‌وزیر کره جنوبی فعالیت کرده است. وی همچنین شهردار سئول نیز بوده است.
زندگی

گو کان پیش از انتخاب‌شدن برای شهرداری سئول از ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۰ در دههٔ ۱۹۸۰ میلادی یک وزیر مجلس بود. وی سپس به مقام شهردار سئول از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۲ رسید.
همچنین وی از سال ۱۹۹۷ تا ۱۹۹۸ و ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۴ به مقام نخست‌وزیری کشور کره جنوبی نائل شده‌بود. وی همچنین به‌طور موقت، برای ۲ ماه و ۲ روز رئیس‌جمهور کره جنوبی بود.
واد جمعه (استان غلیزان)

مکان در 23x15px|border |alt=|link= الجزایر
| واد جمعه (استان غلیزان) | واد جمعه (استان غلیزان) |
| --- | --- |
شهرداری: شهرداری
موقعیت واد جمعه (استان غلیزان) در نقشه: موقعیت واد جمعه (استان غلیزان) در نقشه
مختصات: مختصات: ناتوان در تجزیه عرض جغرافیایی به عنوان یک رقم:N {{#coordinates:}}: عرض جغرافیایی نامعتبر: مختصات: مختصات: ناتوان در تجزیه عرض جغرافیایی به عنوان یک رقم:N {{#coordinates:}}: عرض جغرافیایی نامعتبر
استان: استان غلیزان
مساحت: مساحت
 • کل: ۶۹٫۴۴ مایل مربع (۱۷۹٫۸۵ کیلومتر مربع)
جمعیت (2008): جمعیت (2008)
 • کل: ۲۳٬۴۸۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
واد جمعه (استان غلیزان) (به عربی: واد الجمعة) یک شهرداری در الجزایر است که در استان غلیزان واقع شده‌است.
 واد جمعه ۱۷۹٫۸۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲۳٬۴۸۰ نفر جمعیت دارد.
محمدرضا عرب عامری

محمدرضا عرب عامری (متولد ۲۷ دی ۱۳۷۵) ورزشکار تیراندازی با کمان پارالمپیکی ایرانی و رکورد دار این ماده ورزشی است.
وی در اولین تجربه حضور در بازی‌های پارالمپیک، موفق به کسب مدال برنز ریکرو انفرادی مردان در پارالمپیک پاریس ۲۰۲۴ شد.
او پیشتر در بازی‌های پاراآسیایی ۲۰۲۲ در هانگژو چین که اولین تجربه حضور وی در مسابقات پارآسیایی بود، موفق به شکستن رکورد جهانی و ثبت رکورد جدید ۶۶۷ از مجموع ۷۲۰ امتیاز در بخش کوالی انفرادی مسافت ۷۰ متر ریکرو پاراتیراندازی با کمان و کسب دو مدال طلای این مسابقات شده بود.
مسلم خزایی

مسلم خزایی پیرسرابی (زاده ۱۰ آذر ۱۳۶۵) شهرستان صحنه یک بازیکن فوتبال هفت‌نفره اهل ایران است.
افتخارات

او در ترکیب تیم ملی ایران برای شرکت در بازی‌های پارالمپیک تابستانی ۲۰۱۶ به ریودوژانیرو برزیل اعزام شد.تیم ملی فوتبال هفت‌نفره ایران در این مسابقات، با پیروزی مقتدرانه بر برزیل در مرحله ماقبل فینال، به دیدار پایانی صعود کرد. در این مرحله با قبول شکست برابر اوکراین به نایب‌قهرمانی پارالمپیک و نشان نقره مسابقات دست یافت.
وادزورث، اوهایو

مکان
| Wadsworth, Ohio | Wadsworth, Ohio |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of Wadsworth, Ohio: Location of Wadsworth, Ohio
ایالت: اوهایو
شهرستان: شهرستان مدینا، اوهایو
حکومت: حکومت
 • شهردار: Robin L. Laubaugh
مساحت: مساحت
 • کل: ۹٫۵ مایل مربع (۲۴٫۶ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۹٫۵ مایل مربع (۲۴٫۶ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۱۶۸ فوت (۳۵۶ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۲۱٬۵۶۷
 • تراکم: ۱,۹۴۰٫۵/مایل مربع (۷۴۹٫۳/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کدs: 44281-44282
کد منطقه: 330
FIPS code: 39-80304
GNIS feature ID: 1065441
وادزورث(به انگلیسی: Wadsworth) شهری در ایالت اوهایو کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۱٬۵۶۷ نفر بوده‌است.
سامان پاکباز

سامان پاکباز (متولد شهر  سی سخت) استان کهگیلویه و بویراحمد ورزشکار رشته دو و میدانی اهل ایران است وی عضو تیم ملی دو و میدانی نابینایان است.
حضور در پارالمپیک

وی به عنوان یکی از نمایندگان ایران در بازی‌های پارالمپیک تابستانی ۲۰۱۶ به ریودوژانیرو برزیل اعزام شد و در ماده پرتاب وزنه با پرتابی به میزان ۱۵ متر و ۹۸ سانتیمتر، پس از پرتاب‌گر اسپانیایی در جایگاه دوم ایستاد و به نشان نقره دست یافت.وی در سال ۱۳۹۴ موفق به کسب دو مدال طلا در مسابقات جهانی کره جنوبی و یک مدال طلا و یک مدال نقره در قطر و یک مدال طلا و یک مدال نقره در دبی در رشته های پرتاب دیسک و پرتاب وزنه شده است.ایشان هم چنین در مسابقات پار آسیایی جاکارتا در سال2018موفق به کسب مدال طلا شد.
باشگاه فوتبال ناتینگهام فارست

Football club
ناتینگهام فارست (به انگلیسی: Nottingham Forest FC) یک باشگاه فوتبال انگلیسی مستقر در شهر ناتینگهام است که در سال ۱۸۶۵ تأسیس شد. دوران طلایی ناتینگهام فارست در بین سال‌های ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۰ بود که با سرمربی‌گری برایان کلاف، این تیم توانست ۷ جام مختلف کسب کند که مهم‌ترین آن‌ها ۲ عنوان قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا در سال‌های ۱۹۷۹ و ۱۹۸۰ بود.
این باشگاه بعد از حدود ۲۳ سال در ۲۹ مه ۲۰۲۲ به لیگ برتر فوتبال انگلستان صعود کرد.
ماجرای شگفتی سازی

ناتینگهام فارست در فصل ۵۷–۱۹۵۶ با کسب مقام دوم لیگ دسته دوم به سطح اول فوتبال انگلیس رسید اما به غیر از یک مقام نایب قهرمانی همیشه برای ماندن می‌جنگید و سرانجام هم در سال ۷۳–۱۹۷۲ سقوط کرد.
برایان کلاف بدترین روزهای خود را می‌گذراند با پیشنهاد دستیار خود پیتر تیلور تصمیم می‌گیرند به سراغ یک تیم دسته دومی بروند تا هم مدتی از حاشیه‌ها دور باشند و هم تیم را از پایه با افکار خود بسازند به همین دلیل پیشنهاد مربی گری این تیم را می‌پذیرند. آنها موفق می‌شوند بعد از ولورهمپتون و چلسی سومین سهمیه دسته اول را به نام ناتینگهام فارست ثبت کنند و در اتفاقی نادر و عجیب در همان سال اول قهرمان انگلیس شوند اما این پایان کار نبود. ناتینگهام فارست بعد از قهرمانی در انگلیس و راهیابی به رقابت‌های جام باشگاه‌های اروپا ۷۹–۱۹۷۸ در میان بهت همگان در اولین سال حضور خود به قهرمانی دست میابد، اتفاقی که دیگر توسط هیچ تیمی تکرار نشد. البته این پایان کار نبود و جاه طلبی برایان کلاف و پیتر تیلور باعث شد  ناتینگهام فارست جام باشگاه‌های اروپا ۸۰–۱۹۷۹ را هم با قهرمانی به پایان ببرد. این تیم بعد از آن دیگر موفق نشد  بزرگی ها را تکرار کند و بعد از مدتی به چمپیونشیپ سقوط کرد.
رنگ و نشان

ناینگهام فارست از زمان تأسیس باشگاه در سال 1865، لباس قرمز پوشیده است. در جلسه ای در کلینتون آرمز که ناتینگهام فارست را به عنوان یک باشگاه فوتبال تأسیس کرد، کمیته همچنین قطعنامه ای را تصویب کرد که رنگ تیم باید "قرمز گاریبالدی" باشد. این تصمیم به افتخار جوزپه گاریبالدی ، میهن پرست ایتالیایی که رهبر داوطلبان پیراهن قرمز بود، گرفته شد . در آن زمان، باشگاه‌ها بیشتر خود را با پوشش سرشان شناسایی می‌کردند تا پیراهن‌هایشان و ده‌ها کلاه قرمز با منگوله‌ها به درستی خریداری می‌شدند، که فارست را به اولین باشگاهی تبدیل کرد که «رسما» قرمز را به تن کرد، رنگی که از آن زمان توسط تعداد قابل توجهی از افراد دیگر پذیرفته شده است.
در نشان باشگاه  تصویری از یک  درخت وجود دارد که  سمبل جنگل شروود  در ناتینگهام است و این جنگل به دلیل ماجرای رابین هود شهرت جهانی دارد . در بالای نشان دو ستاره حک شده برای دو دوره  قهرمانی این تیم در لیگ قهرمانان اروپا.
ورزشگاه

ورزشگاه سیتی گراند در منطقه غرب ناتینگهام از توابع انگلستان قرار دارد و از سال ۱۸۹۸ ورزشگاه خانگی باشگاه ناتینگهام فارست است.
ظرفیت این ورزشگاه ۳۰٬۴۴۵نفر است و بیست و ششمین ورزشگاه بزرگ در انگلستان می‌باشد.
ورزشگاه > تاریخ ورزشگاه ها

| یازه زمانی استفاده شدن | نام ورزشگاه |
| --- | --- |
۱۸۶۵-۷۹: فارست ری‌کریشن گراند
۱۸۷۹-۸۰: کستل گراند
۱۸۸۰-۸۲: ترنت بریج کستل گراند
۱۸۸۲-۸۵: پارک‌ساید گراند
۱۸۸۵-۹۰: گرگوری گراند
۱۸۹۰-۹۸: تاون گراند
۱۸۹۸-: سیتی گراند
قهرمان جام باشگاه‌های اروپا

ناتینگهام فارست در دو فصل پیاپی در ۱۹۷۹ در مونیخ و در سال ۱۹۸۰ در مادرید قهرمان این مسابقات شده‌است. آنان در فصل ۷۹–۱۹۷۸ پس از حذف لیورپول (مدافع عنوان دو سال پیاپی قهرمانی در این مسابقات ۱۹۷۷ و ۱۹۷۸) به ترتیب موفق به حذف آ.ا. ک آتن، گراس‌هاپر و باشگاه کلن شدند که سپس در فینال مونیخ در ورزشگاه المپیک مونیخ با تک گل تروور فرانسیس در دقیقه ۴۵ نیمه اول موفق به شکست مالمو سوئد شدند تا برای نخستین بار فاتح جام باشگاه‌های اروپا شوند.
در فصل ۸۰–۱۹۷۹ در مرحله نخست پس از حذف اوسترش سوئد توانست با غلبه بر ارجش پیتشت رومانی، دینامو برلین و آژاکس آمستردام برای دومین بار به فینال جام باشگاه‌های اروپا صعود کنند. آنان در فینال این بازی‌ها که در ورزشگاه سانتیاگو برنابئو برگزار شد توانستند با تک گل جان رابرتسون بر حریف آلمانی خود هامبورگ غلبه کرده و برای دومین مرتبه قهرمان این پیکارها شدند.
بازیکنان

تا تاریخ ۲۰ دسامبر ۲۰۲۳
بازیکنان برجسته

پیتر شیلتون
ویو اندرسون
دس واکر
کنی بورنز
استوارت پیرس
مارتین اونیل
روی کین
استیو استون
آرشی گمیل
ایان استوری-مور
تروور فرانسیس
جان رابرتسون
کیلور ناواس
اشکان دژاگه
کریم انصاری فرد
افتخارات

قهرمان لیگ دسته اول (امروزه لیگ برتر) (۱ بار): ۱۹۷۷–۷۸
قهرمان جام حذفی (۲ بار) :۱۸۹۷–۹۸، ۱۹۵۸–۵۹
قهرمان جام اتحادیه (۴ بار): ۱۹۷۷–۷۸، ۱۹۷۸–۷۹، ۱۹۸۸–۸۹، ۱۹۸۹–۹۰
قهرمان جام خیریه (۱ بار): ۱۹۷۸
قهرمان جام باشگاه‌های اروپا (امروزه لیگ قهرمانان اروپا) (۲ بار): ۱۹۷۸–۷۹ ،۱۹۷۹–۸۰
قهرمان سوپر جام اروپا (۱ بار): ۱۹۷۹
این تصویر تیم ناتینگام فارست است . که در جریان تور خود به آرژانتین و اروگوئه در تابستان سال ۱۹۰۵ سفر کردند.

پشت ردیف – باب نوریس، هری لیناکر، اچ هالام (منشی)، کلیفورد، چاس کریگ، ویلیام شیرمن، اچ اس رادفورد (معاون رئیس)، سام تیمینز، آلف اسپانسر، فرد درسنز.  ردیف جلو- -والتر دادلی، توس دیویس، توماس نیبلو، جورج هندرسون، آلبرت هلمز.

تاریخ

16 ژوئن 1905

منبع:Yaserghadery

نویسنده:یاسرقادری
سیتی گراند در سال ۲۰۰۸
تایلر بنت

تایلر بنت (انگلیسی: Tyler Bennett؛ زادهٔ ۲۷ ژوئن ۱۹۹۲) بازیکن فوتبال و از برندگان مدال طلا پارالمپیک اهل ایالات متحده آمریکا است.
جوایز

وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده است.
تحصیلات

تایلر از دانش‌آموختگان دانشگاه کلمسون است.
مهاتما گاندی
مقدمه

از زمانی که وی مسئولیت رهبری نبرد برای آزادی و کنگره ملی هند در سال ۱۹۱۸ (۱۲۹۶) را به عهده گرفت، به عنوان نمادی ملی شناخته شد و میلیون‌ها نفر از مردم او را با لقب مهاتما یا روح بزرگ یاد می‌کردند. هر چند که او از القاب افتخارآمیز بیزار بود ولی امروز هم همگی او را با نام مهاتما گاندی می‌شناسند. حتی بسیاری او را به عنوان یکی از بزرگ‌ترین رهبران تاریخ تلقی می‌کنند. مردم هند از او با عنوان پدر ملت یا باپو (در هندی به معنای پدر) یاد می‌کنند. زادروز وی در هند به عنوان یک روز تعطیل ملی است و گاندی جایانتی نام دارد.
گاندی توانست با استفاده از شیوهٔ ضد خشونت، نافرمانی مدنی استقلال هند را از بریتانیا بگیرد و در نهایت دست امپراتوری بریتانیا را از هند کوتاه کند. شیوهٔ مقاومت آرام وی به مستعمرات دیگر هم نفوذ کرده و آن‌ها را در راه استقلال میهن خود تشویق می‌کرد. اصل ساتیاگراهای گاندی روی بسیاری از فعالان آزادی‌خواه نظیر دکتر مارتین لوترکینگ، تنزین گیاتسو، لخ والسا، استفان بیکو، آنگ سان سو چی و نلسون ماندلا تأثیر گذاشت. البته همهٔ این رهبران نتوانستند کاملاً به اصل سخت ضد خشونت و ضدمقاومت وی وفادار بمانند.
گاندی همیشه می‌گفت که اصول او ساده هستند و از باورهای سنتی هندو به نام‌های ساتیا (حقیقت) و آهیمسا (ضد خشونت) گرفته شده‌اند. او می‌گفت «من چیز جدیدی ندارم که به دنیا یاد بدهم، حقیقت و ضد خشونت بودن همسن کوه‌ها هستند».
دوران کودکی تا جوانی

«مهاتما گاندی» در سال ۱۸۶۹ میلادی در یک خانواده هندو در گجرات هند متولد شد. گاندی در آغوش مادری فداکار رشد کرد و از تأثیرات جائین گجرات، رنگ و شکل گرفت. او از همان سنین کودکی با مرام آسیب نرساندن به موجودات زنده خو گرفت و به گیاهخواری، روزه‌داری (برای خودسازی و خالص نمودن خویش) و زندگی توأم با گذشت اعضای فِرق و مذاهب مختلف کوشش ورزید. خانواده او از طبقه «وایشا» یا تجار هندی بودند.
در ماه مه ۱۸۸۳ میلادی درحالی‌که ۱۳ سال داشت با دختری هم‌سن خود ازدواج کرد؛ والدینش هر دو آن‌ها را اداره می‌کردند (همسرش کاستوربا یا کستوربا نام داشت که وی را «با» صدا می‌زدند).
در آن زمان در لندن پایتخت یک کشور امپریالیستی زندگی سختی را می‌گذراند، چرا که برای مادرش سوگند یاد کرده بود از خوردن گوشت، الکل و لاقیدی جنسی احتراز کند. اگرچه تلاش می‌کرد آداب و سنن «انگلیسی» را بیاموزد ــ و مثلاً به کلاس آموزش رقص برود ــ ولی هرگز خود را به خوردن گوشت راضی نکرد، اما سیر کردن خود با کلم و گیاهان دیگر هم در آن کشور ساده نبود. زن صاحب‌خانه او را به یک رستوران خام‌خواری راهنمایی کرد.
به انجمن خام‌خواران پیوست و حتی به عضویت کمیتهٔ آن درآمد و یک مقر محلی نیز برای آن انجمن دایر کرد. بعدها این تجربیات گران‌بهای خود را در امر سازماندهی مؤسسات به کار گرفت. برخی از همقطاران گیاه‌خوار و خام‌خوار او عضو انجمن فلاسفهٔ الهیات بودند که در سال ۱۸۷۵ میلادی تأسیس شده بود و هدف ترویج برادری جهانی را دنبال می‌کرد و به مطالعهٔ بوداگرایی و ادبیات هندو برهمنی می‌پرداخت. آنان گاندی را تشویق کردند تا به مطالعهٔ «باگاوادگیتا» بپردازد. وقتی به هند بازگشت، در امر وکالت در بمبئی موفقیت چندانی نداشت و لذا به شغل پاره‌وقت تدریس در یک دبیرستان روی آورد. پس از مدتی به راجکوت بازگشت و به عریضه‌نویسی برای شاکیان مشغول شد؛ ولی مجوز این کار را به او ندادند و مجبور شد کارش را تعطیل کند.
فعالیت مدنی در آفریقای جنوبی (۱۸۹۳–۱۹۱۴)

در آوریل ۱۸۹۳، گاندی ۲۳ ساله، به عنوان وکیل پسر عموی عبدالله راهی آفریقای جنوبی شد. وی ۲۱ سال را در آفریقای جنوبی گذراند و در آنجا دیدگاه‌های سیاسی و اخلاقی خود را رشد داد.
بلافاصله پس از ورود به آفریقای جنوبی، گاندی به دلیل رنگ پوستش و سنت‌های نهادینه شده، مانند همه رنگین پوستان با تبعیض روبرو شد. به او اجازه نشستن با مسافران اروپایی در روی صحنه را ندادند و به او گفتند که در نزدیکی راننده روی زمین بنشیند، اما وقتی او امتناع کرد، او را کتک زدند. در جای دیگر او را بابت این که جرئت کرده بود در نزدیکی خانه ای قدم بزند با لگد به جوب آب انداختند، در نمونه‌ای دیگر پس از امتناع از ترک واگن فرست کلس، او را از قطار در پیترماریتسبرگ بیرون انداختند. او در ایستگاه قطار نشست، تمام شب لرزید و در فکر اینکه آیا باید به هند برگردد یا برای حقوق خود اعتراض کند غرق شد. او اعتراض را انتخاب کرد و روز بعد اجازه سوار شدن به قطار را گرفت. در حادثه ای دیگر، قاضی دادگاه دوربان به گاندی دستور داد تا عمامه خود را بردارد، که وی از انجام این کار خودداری کرد. هندی‌ها در آفریقای جنوبی مجاز به قدم زدن در مسیرهای پیاده‌روی عمومی نبودند. مأمور پلیس گاندی را از مسیر پیاده‌روی خیابان بدون اخطار با لگد بیرون انداخت.
به گفته هرمان، وقتی گاندی به آفریقای جنوبی رسید، او خود را «اول بریتانیایی، و دوم هندی» تصور کرد. با این حال، پیش‌داوری که گاندی نسبت به خود و همنوعان هندی‌اش از مردم انگلیس تجربه و مشاهده کرد، او را به شدت آزار داد. وی چنین چیزی را حقارت‌بار می‌دید و تلاش می‌کرد تا بفهمد که چگونه برخی از مردم می‌توانند برای چنین رفتارهای غیرانسانی احساس افتخار یا برتری یا لذت کنند. گاندی شروع به زیر سؤال بردن وضعیت مردم خود در امپراتوری انگلیس کرد.
پرونده عبدالله که وی را به آفریقای جنوبی آورده بود در ماه مه ۱۸۹۴ میلادی به پایان رسید و جامعه هند هنگام آماده شدن برای بازگشتش یک مهمانی خداحافظی برای گاندی ترتیب دادند. با این حال، یک پیشنهاد تبعیض آمیز جدید دولت ناتال منجر به تمدید مدت اصلی اقامت گاندی در آفریقای جنوبی شد. وی قصد داشت در مخالفت با لایحه ای برای سلب حق رأی از هندی‌ها برآید. وی از جوزف چمبرلین، وزیر مستعمرات انگلیس خواست تا از موضع خود در مورد این لایحه کوتاه آید. مبارزات وی اگرچه نتوانست تصویب این لایحه را متوقف کند اما کمپینش در جلب توجه افکار عمومی به شکایات هندی‌ها در آفریقای جنوبی موفق بود. وی در تأسیس کنگره هندوستان ناتال در سال ۱۸۹۴ میلادی نقش ایفا کرد و از طریق این سازمان، جامعه هندی آفریقای جنوبی را به یک نیروی سیاسی متحد تبدیل کرد. در ژانویه ۱۸۹۷ میلادی، هنگامی که گاندی به دوربان رسید، گروهی از شهرک‌نشینان سفید به او حمله کردند و وی تنها با تلاش همسر رئیس پلیس از مهلکه گریخت. با این حال، او حاضر نشد علیه هر یک از ضاربان اقامه شکوائیه کند.
در سال ۱۹۰۶ میلادی، دولت ترانسوال قانون جدیدی وضع گردید که جمعیت هندی و چینی در مستعمرات را ملزم به ثبت هویت خود می‌کرد. در یک دیدار اعتراض جمعی که در ۱۱ سپتامبر همان سال در ژوهانسبورگ برگزار شد، گاندی برای اولین بار روش در حال تکامل ساتیاگراها (ارادت به حقیقت) یا اعتراض بدون خشونت را پیاده‌سازی کرد. گاندی از هندوها خواست که از قانون جدید سرپیچی کنند و مجازات این عمل را متحمل شوند. عقاید گاندی در مورد اعتراضات، بر پایه مهارت‌های اقناعی و روابط عمومی بنا نهاده شده‌است. او اینها را در سال ۱۹۱۵ میلادی به هند برد.
تلاش برای استقلال

گاندی برای وحدت میان مسلمانان و هندوهای کشورش یک ماه روزه گرفت و در رژهٔ نمک از ۱۲ مارس تا ۶ آوریل ۱۹۳۰ به همراه چند صد هزار نفر هندی ۴۰۰ کیلومتر از احمدآباد تا ساحل داندی راه پیمود تا از آب دریا نمک بگیرد و با این عمل قانون مالیات نمک را بی‌اعتبار کرد. این مبارزه با دعوت هندی‌ها برای تحریم کالاهای انگلیسی بود و با بازتاب جهانی روبرو شد و نهایتاً انگلیسی‌ها مجبور به مذاکره شدند. هندی‌ها با کمک گاندی در سال ۱۹۴۷ توانستند استقلال کشورشان را به دست آورند.
وظایف شخص نسبت به خود، به خانواده، به وطن و به جهان از یکدیگر جدا و مستقل نیستند. نمی‌توان با زیان رساندن به خود یا خانوادهٔ خود به وطن خویش خدمت کرد. به همین قرار نمی‌توان با زیان رساندن به جهان نیز به وطن خود خدمت کرد.
حقیقت

گاندی زندگی خویش را وقف آشکار ساختن حقیقت یا ساتیا کرد. او تلاش می‌کرد با یادگیری و درس گرفتن از اشتباهات خود و عملکرد خود به حقیقت دست یابد. وی شرح حال زندگی خویش را تحت عنوان «ماجرای تجربیات من با کشف حقیقت» نوشته‌است.
گاندی اعلام کرد که مهم‌ترین نبرد او تلاشی بود که برای شکست شیاطین درونی ترس‌ها و ناامنی‌های خود به عمل آورده‌است. گاندی خلاصه‌ای از اعتقادات خویش را درقالب «خداوند حقیقت است» مطرح نمود و بعدها دیدگاه‌های خویش را اصلاح کرد و بیان داشت که «حقیقت خداوند است». او فلسفه وجودی دین را در حقیقت و عشق و رمز موفقیت را در زدودن رفتارهای نادرست در هر دین و آیین می‌بیند و بر این نکته تأکید دارد که با محبت و عدم خشونت باید در پی اصلاح اجتماعی بود؛ لذا همواره تأکید می‌کرد تا راه بدون خشونت سبب تسلیم افراد صاحب قدرت در مقابل قدرتمندتر از خود نشود، باید این راه را برگزید اما اگر با خشونت بتوانند مقابل این وضعیت بایستند و تنها راه احقاق حق خشونت باشد بی هیچ تأملی باید سلاح برداشت، من هرگز نمی‌پسندم که افراد شجاع بخاطر رعایت اصل عدم خشونت دربرابر نفوذ نیروهای ترسوی بد شاه فان تسلیم شوند و از آن‌ها بترسند که مبادا خشونت ایجاد گردد. شجاعت فقط در خوب تیراندازی کردن خلاصه نمی‌شود بلکه جلوگیری از مرگ و آماده سینه سپر کردن دربرابر گلوله دشمن هر دو از ابعاد شجاعت هستند. در واقع در مکتب گاندی، خشونت پرهیزی نشانه شجاعت و شهامت است.
عدم خشونت

مفهوم عدم خشونت (آهیما) و عدم مقاومت در تفکر مذهبی هندی تاریخی کهن دارد و در مضامین مذهبی هندو بودایی، جین، یهود و مسیحی و اسلامی و زرتشتی به کرات دیده می‌شود. گاندی درشرح فلسفه و شیوه زندگی خود در خود بیوگرافی‌نویسی اش چنین آورده:
گاندی در اجرای اصول مورد نظر خود هرگز از مسیر منطق خارج نشد. در سال ۱۹۴۰ که حمله آلمان نازی به جزایر بریتانیایی اجتناب ناپذیر به نظر می‌رسید گاندی خطاب به مردم بریتانیا پیامی تحت عنوان عدم خشونت در جنگ و صلح چنین گفت:
حتی در ۱۹۴۶ به لوئیس فیشر حسب حال‌نویس گفت:
اما گاندی می‌دانست که عدم توسل به خشونت مستلزم اعتقادی راسخ و شهامتی باورنکردنی است که البته می‌دانست در همگان وجود ندارد لذا سعی می‌کرد به همه تفهیم کند که لازم نیست همه دست از خشونت بردارند به ویژه اگر خشونت در مقابل ترس باشد:
گیاه‌خواری

گاندی در دوران کودکی گوشت خوردن را تجربه کرد. چرا که اولاً فردی کنجکاو بود و ثانیاً دوست صمیمی وی شیخ مهتاب او را به خوردن گوشت ترغیب می‌کرد. ایده گیاهخواری و نخوردن گوشت ریشه‌های عمیقی در آداب و سنن هندوها و جائین‌ها درهند و سرزمین مادری هند یعنی گجرات دارد به‌طوری‌که بسیاری از هندوها گوشت نمی‌خوردند و خام خوار بودند و خانواده گاندی هم مستثنی نبود. گاندی پیش از رفتن به لندن برای ادامه تحصیل به مادرش، پوتلی بایی، و عمویش، بچارجی سوامی، قول داد که در لندن لب به گوشت نزند، الکل مصرف نکند و درگیر بی بند وباری جنسی نشود. او به امساک خویش پایبند ماند و به جای تلاش برای تعیین نوع خوراک به ارائه فلسفه‌ای همت گماشت که در طول زندگی آن را مبنای امور خود قرار دهد. وقتی به سن میانسالی رسید یک خام خوار تمام عیار بود. وی مقاله‌ای در این مورد نوشت که بخش‌هایی از آن در نشریه انجمن خام خواران لندن به نام گیاهخواری منتشر شد. در این ایام، افراد صاحب نظر زیادی به او الهام دادند و حتی با رئیس انجمن خام خواران لندن دکتر ژوسیا اولد فیلد دوست شد.
مهانداس جوان همچنین با مطالعه کتاب هنری استفن سالت با رهبر پیشگام گیاه‌خواری دیدار کرد و با او همراه شد. گاندی زمان زیادی از حضور خود در لندن را صرف ترویج گیاهخواری کرد. از نظر وی تغذیه گیاهی نه تنها نیازهای بدن را تأمین می‌کرد بلکه در مقایسه با مصرف گوشت مقرون به صرفه هم بود. کما اینکه امروزه نیز گوشت در مقایسه با میوه‌جات، حبوبات و سایر گیاهان گرانتر است. همچنین بسیاری از هندی‌های وقت که با کمی درآمد دست به گریبان بودند خام خواری را نه یک سنت روحانی صرف بلکه یک رویه عملی و مناسب می‌انگاشتند.
او در مدت‌های طولانی روزه می‌گرفت و از آن به عنوان یک ابزار مبارزاتی استفاده می‌کرد. با اعتصاب غذا آنقدر به مخالفان فشار می‌آورد تا خواسته‌های او را تأمین کنند. درخود بیوگرافی وی اشاره کرده‌است؛ که خام خواری سرآغاز پایبندی جدی وی به آیین برهمایی بوده بدون کنترل جامعی بر نوع خوراک، وی در گام برداشتن در مسیر آئین برهما به شکست می‌رسید.
زبان بین‌المللی اسپرانتو و انگلیسی

از آنجا که وطن گاندی، کشوری پرزبان بود و وی برای ادامهٔ تحصیل، و سپس مبارزات خود، به خارج از کشور نیز رفت، میزان آگاهی او از مشکل زبان بین‌المللی بسیار بالا بود. گفته‌ها و اظهارنظرهای او در این زمینه بسیار جالب و خواندنی است. در اینجا به اختصار نظرات او در مورد زبان فراساختهٔ اسپرانتو و زبان انگلیسی آورده می‌شود:
من طرف‌دار یک تقویم واحد برای تمام دنیا، یک واحد پول مشترک برای تمامیِ کشورها و یک زبان کمکیِ جهانی مانند اسپرانتو برای همهٔ مردم جهان هستم.
وی در سخنرانی خود در روز ۶ فوریهٔ ۱۹۱۶ در «دانشگاه هندوی بنارس» در مورد اوقات گران‌بهایی از زندگی جوانان که به‌منظور فراگیری زبان انگلیسی به هدر می‌رود، گفته‌است:
آیا انسانی هست که رؤیایش این باشد که زبان انگلیسی، زبان ملی هندوستان شود؟ (فریادهای «هرگز، هرگز» حاضرین)... حتی اگر شده برای یک لحظه، تصور کنید که جوانان ما باید وارد چه رقابت نابرابری در مقابل هر یک از جوانان انگلیسی شوند. من این سعادت را داشتم تا با چند تن از استادان دانشگاهی (شهر) پونه به‌طور خودمانی گپ بزنم. ایشان به من اظهار کردند که هر جوان هندی، (فقط) به‌خاطر این‌که دانش‌اش را از طریق زبان انگلیسی کسب کرده‌است، حداقل شش سال باارزش از زندگی خود را از دست داده‌است. این عدد را در تعداد دانش‌جویانی که از مدارس و کالج‌های ما بیرون می‌آیند ضرب کنید، و خودتان ببینید که ملت (ما) تا کنون چند هزار سال را از دست داده‌است. یک اتهامی که به ما می‌زنند این است که ما نوآوری و بدعت نداریم. چطور می‌توانیم نوآوری داشته باشیم، اگر باید این سال‌های باارزش زندگی‌مان را به تسلط یافتن به زبانی بیگانه اختصاص دهیم؟ (تازه) در این سعی‌مان هم شکست می‌خوریم…
آیین برهما

گاندی در سن ۳۶ سالگی از روابط جنسی کلاً دست برداشت و در حالی‌که زن داشت از نزدیکی با وی امساک کرد. این ایده به شدت متأثر از فلسفه برهمایی و آیین روحی و عملی پاکسازی درونی بود که عمدتاً نیز با پرهیز جنسی همراه بود. گاندی آیین برهمایی را ابزاری برای نزدیکی به خداوند و شرط اولیه خودشناسی می‌انگاشت درشرح حال او اشاره شد که کوشش زیادی برای مبارزه با شهوات وغیرت داشته که مورد اخیر از غیرت به عروس دوران کودکی(کاستوربا) دروی شکل گرفته بود. او امساک جنسی را یک الزام مشخص می‌انگاشت و آن را ابزاری برای عشق ورزیدن ونه شهوت رانی می‌دانست. از دید گاندی آیین برهما به منزله کنترل حواس از طریق تفکر، کلام و عمل بود.
ساده زیستی

گاندی مجدانه بر این باور پافشاری می‌کرد که فردی که به جامعه خدمت می‌کند باید زندگی ساده‌ای داشته باشد و این ساده‌زیستی را در آیین برهمایی جاری می‌انگاشت. او با رد زندگی به شیوه غربی روند ساده‌زیستی را در آفریقای جنوبی در پیش گرفت و از آن به‌عنوان تلاش برای رسیدن به نقطهٔ صفر یاد می‌کرد و بدین ترتیب هم در هزینه‌های غیرضروری صرفه‌جویی می‌کرد و هم ساده‌زیستی را دنبال می‌نمود. او حتی لباس‌هایش را خودش می‌شست. در یک مورد او هدایایی را که به خاطر خدماتش به جامعه به وی اهدا شده بود، باز پس داد.
گاندی در هر هفته یک روز را روزه سکوت سپری می‌کرد. امتناع از حرف زدن را مایه آرامش درونی می‌انگاشت این آموزه را هم از آیین برهما واصل موناشافتی یعنی سکوت و آرامش داشت. در این ایام سکوت با نوشتن بر روی کاغذ با دیگران ارتباط برقرار می‌ساخت. گاندی از سن ۳۷ سالگی به مدت سه سال و نیم از خواندن روزنامه‌ها خودداری نمود واظهار می‌داشت وضعیت نابهنجار جهان وامور جهانی آرامش درونی او را بهم می‌ریزد. او در بازگشت به هند و اشتغال به شغل حقوقی از پوشش غربی دست برداشت اگر چه نشان از ثروت و موفقیت داشت. او لباسی برتن کرد که مورد قبول فقیرترین افراد در هند بود و از پارچه تولیدی داخل موسوم به خادی استفاده می‌نمود. گاندی و پیروانش پارچه لباسهایشان را از نخی که خود می‌رشتند تهیه می‌کردند ودیگران را نیز به این کار تشویق می‌نمودند. درحالی که اکثر کارگران هندی بیکار بودند لباس‌های مورد نیازشان را از تولیدی‌های صنعتی تحت تملک انگلیسی‌ها خریداری می‌نمودند.