stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تلگراف زمین‌برگشتی
کتابشناسی

Artemenko, Roman, "Pavel Schilling - inventor of the electromagnetic telegraph", PC Week, vol. 3, iss. 321, ۲۹ ژانویه ۲۰۰۲ (in Russian).
Brooks, David, "Indian and American telegraphs", Journal of the Society of Telegraph Engineers, vol. 3, pp. 115–125, 1874.
Burns, Russel W. , Communications: An International History of the Formative Years, IEE, 2004 شابک ‎۰۸۶۳۴۱۳۲۷۷.
Calvert, James B. , The Electromagnetic Telegraph, retrieved 14 April 2020.
Commissioners of Patents, Patents for Inventions: Abridgements of Specifications Relating to Electricity and Magnetism, Their Generation and Applications, George E. Eyre and William Spottiswoode, 1859. Statham and Whitehouse's claim for a return wire is on page 584.
Darling, Charles R. , "Field telephones", The Electrical Review, vol. 77, no. 1,973, pp. 377–379, 17 September 1915.
Fahie, John Joseph, A History of Wireless Telegraphy, 1838–1899, Edingburgh and London: William Blackwood and Sons, 1899 LCCN 01-5391.
Fleming, John Ambrose, The Principles of Electric Wave Telegraphy, London: Longmans, 1910 اُسی‌ال‌سی ۵۶۱۰۱۶۶۱۸.
Hawks, Ellison, "Pioneers of wireless", Wireless World, vol. 18, nos. 9 & 11, pp. 343–344, 421–422, 3 & 17 March 1926.
Hendrick, Burton J. , The Age of Big Business, Cosimo, 2005 شابک ‎۱۵۹۶۰۵۰۶۷۵.
Hubbard, Geoffrey, Cooke and Wheatstone and the Invention of the Electric Telegraph, Routledge, 2013 شابک ‎۱۱۳۵۰۲۸۵۰۸.
Huurdeman, Anton A. , The Worldwide History of Telecommunications, Wiley, 2003 شابک ‎۹۷۸۰۴۷۱۲۰۵۰۵۰.
Kahn, Douglas, Earth Sound Earth Signal: Energies and Earth Magnitude in the Arts, University of California Press, 2013 شابک ‎۰۵۲۰۲۵۷۸۰۴.
King, W. James, "The development of electrical technology in the 19th century: The telegraph and the telephone", pp. 273–332 in, Contributions from the Museum of History and Technology: Papers 19–30, Smithsonian Institution, 1963 اُسی‌ال‌سی ۷۲۹۹۴۵۹۴۶.
Margalit, Harry, Energy, Cities and Sustainability, Routledge, 2016 شابک ‎۱۳۱۷۵۲۸۱۶۶.
Prescott, George Bartlett, History, Theory, and Practice of the Electric Telegraph, Boston: Ticknor and Fields, 1866 LCCN 17-10907.
Schwendler, Louis, Instructions for Testing Telegraph Lines and the Technical Arrangements of Offices, vol. 2, London: Trèubner & Co. , 1878 اُسی‌ال‌سی ۶۳۷۵۶۱۳۲۹
Shiers, George, The Electric Telegraph: An Historical Anthology, Arno Press, 1977 اُسی‌ال‌سی ۱۰۶۷۷۵۳۰۷۶.
Stachurski, Richard, Longitude by Wire: Finding North America, University of South Carolina, 2009 شابک ‎۱۵۷۰۰۳۸۰۱۵.
Trotter, A.P. , "Disturbance of submarine cable working by electric tramways", Journal of the Institution of Electrical Engineers , vol. 26, iss. 130, pp. 501–514, July 1897.
"Discussion of Mr. Trotter's paper", op. cit., pp. 515–532.
Wheen, Andrew, Dot-Dash to Dot.Com: How Modern Telecommunications Evolved from the Telegraph to the Internet, Springer, 2010 شابک ‎۱۴۴۱۹۶۷۶۰۵.
یک تیرک از کار افتاده خط تلگراف زمینی استرالیا که قبلاً چهار خط را با استفاده از زمین‌برگشتی حمل می‌کرد.
ویلیام واتسون امکان زمین‌برگشتی را ایجاد کرد
کارل آگوست فون اشتاینهایل اولین کسی بود که تلگراف زمین‌برگشتی را به خدمت گرفت
افق خانه سوخته

نقشهٔ گسترهٔ جغرافیای افق خانه سوخته در جنوب اروپا.
در باستان‌شناسی اروپای دوران نوسنگی، افق خانهٔ سوخته (انگلیسی: Burned house horizon) عنوانی است که به گسترهٔ جغرافیایی پدیدهٔ آتش گرفتن (احتمالاً عمدی) سکونت‌گاه‌ها (غالباً خانه کشیده دوران نوسنگی) داده شده‌است.
برخی از باستان‌شناسان، از جمله روث ترینگهام رها شدن و سوختن خانه‌های کشیده را مبدأ دوران مس‌سنگی اروپا می‌دانند.
به نظر می‌رسد این گذر از خانه کشیده دوران نوسنگی به آرامگاه اولین بار در شمال لهستان امروزی روی داده باشد.
بااین‌حال به گفتهٔ ترینگهام در جنوب شرقی اروپا نشانه‌هایی از رها کردن خانه‌ها و جابجایی آن‌ها در جایی نزدیک هست.
تا هزارهٔ چهارم پ.م. خانه‌های رهاشده در جنوب شرقی اروپا عموماً آتش گرفته‌اند.
این آتش‌سوزی‌ها ممکن است اتفاقی بوده باشد، ولی بااین‌حال در اوپووو در صربستان امروزی نبود آتش‌سوزی در فضای بین خانه‌ها به این معناست که این خانه‌ها به صورت جداگانه آتش گرفته‌اند.
همچنین در مرحله‌ای دمای آتش در اوپووو به بیش از ۱۰۰۰ درجهٔ سلسیوس رسیده که برای آتش‌سوزی‌های اتفاقی زیادی بالاست و احتمال عمدی بودن آتش‌سوزی‌ها را افزایش می‌دهد.
به گفتهٔ ترینگهام، ممکن است آتش گرفتن این خانه‌ها «عملی عمدی در پی مرگ رئیس خانواده به عنوان پایان نمادین چرخهٔ خانه باشد.»
گاه بین رها شدن خانهٔ کشیده و ساخته شده گورپشته فاصله‌ای به اندازه یک قرن یا بیشتر بوده‌است.
بااین‌حال با توجه به شواهد می‌توان گفت سازندگان گورپشته‌ها درک دقیقی از طرح و اندازهٔ خانه‌های کشیده داشته‌اند.
بسیاری از گورپشته‌های کشیده اشکالی مستطیلی یا ذوزنقه‌ای با تناسباتی مشابه خانه‌های کشیده دارند.
یک نمونهٔ بارز از افق خانهٔ سوخته، فرهنگ کیوکوتنی است که در طول دوام ۱۶۰۰ سالهٔ آن (۴۸۰۰ تا ۳۲۰۰ پیش از میلاد) در آن همهٔ سکونت‌گاه‌ها هر ۷۵–۸۰ سال یکبار کاملاً به آتش کشیده می‌شد.
اسپندرال (معماری)

اسپندرال‌های گردی محاط در چهار‌گوش
اسپندرال‌های تاق تودور
فضا‌های سه‌گوش خم‌دار یا اسپندرال(انگلیسی: Spandrel) که در تاق‌ها و قوس‌ها بیشتر به نمایی سه‌گوشه بوده که گاه به نمودی دو‌تایی، بین و بالای یک قوس و یا یک چهار‌چوب راست‌گوشه«مستطیل» یافت می‌شود. جایگاه این فضا‌ها بین دو قوس نزدیک‌هم در دو تاق کناری یا از چهار گوشه‌های بین گردی محاط در یک چهار‌گوش است. که بیشتر با پاره‌ای نگاره‎‌ها آراسته می شوند.
مانای واژه

در تاریخ مهرازی و هنر چهار یا پنج مانای پذیرفته شده و مشابه از واژه اسپندرال وجود دارد که بیشتر به فضای بین یک رشته خمیده و گوشه‌ای از یک راست‌گوشه گفته می شود - مانند فضای بین منحنی یک تاق و یک قالب‌بندی گوشه‌ای، یا فضایی بر‌روی دیوار که با تاق‌های دنباله‌دار کنار هم دوره شده یا در فضای گوشه‌ای بین دو تاق گرفتار شده‌است، یا فضای بین انگاره‌ای گرد یا شلجمی در مرکز فرش با گوشه‌های راست‌گوشه‌ای آن، یا فضای بین رویه گردی ساعت و چهار‌گوش دوره کرده‌اش، و یا فضایی دیداری که زیر پله در میانه‌اش با زمین، گنجانده شده‌است.
در ساختمانی که بیش از یک طبقه دارد، از اسپندرال برای نشان‌دادن فضای بین بالای پنجره در یک طبقه و آستانه زیرین پنجره در طبقه بالا نیز استفاده می‌شود.  و معمولاً زمانی به‌کار می‌رود که در این فضا یک صفحه سنگ‌تراشی شده یا دیگر پاره آراستنی‌ها دیده شود، و یا اگر زمانی که فضای بین پنجره‌ها با شیشه‌های مات یا نیمه شفاف پر شده است، "شیشه اسپندرال" نامیده می‌شود.
در ساخت‌وسازهای بتنی یا فولادی، تیر بیرونی‌ای که در یک طبقه از ستونی به ستون دیگر امتداد می‌یابد و معمولاً بار دیوار بیرونی را تحمل می‌کند، به‌عنوان "تیر اسپندرال" یا "تیر محیطی یا کوپله" شناخته می‌شود.
در آرایش‌های مهرازی، اسپندرال به پاره‌ها و آویزه‌های نگاره‌داری افقی که بر دهانه‌های درونی و بیرونی بین پایه‌ها جای می‌گیرند گفته می‌شود. آنها را می‌توان از چوب برش خورده، ساختار توپ و میله و کنده کاری‌‌های دوکی الگویی ساخت. اسپندرال‌های به‌کار رفته برای آرایش چوبی به نام اسپندرال های "شیرینی زنجفیلی" در معماری شناخته می‌شوند. اگر به‌ نمود قوسی از تاق باشند، به آن‌ها "اسپندرال قوسی زنجفیلی" می‌گویند.
اسپندرال‌های روی دهانه‌ها و شیشه‌کاری‌ها عمودی طبق طبق، به‌ویژه در هنر گوتیک بیشتر با آرایش‌های فراوان و گوناگونی انگاشته‌شده‌اند. در کالج مگدالن آکسفورد می‌توان نمونه سوراخ‌کاری‌شده آن را دید.
اسپندرال درها، در دوره تزئین گری گوتیک بیشتر دیده می‌شود، اما در سایر مهرازی‌ها به ندرت بخشی از ریخت در، را تشکیل می‌دهند و به نمایی افزونه بر‌روی در نمود می‌یابند .
گنبدها

اسپندرال‌ها در سازه‌های گنبدی مهرازی رومی، مسجد‌ها و کلیسا‌ها نیز نمود‌کرده و در نمای گسترده‌ای پس از دوره قرون وسطی دیده می‌شوند.
در جایی که گنبد نیاز به تکیه بر پایه‌ و چهارچوبی چهارگوش یا راست‌گوشه داشته و از سطح ستون‌های تکیه‌گاه بالا‌تر می‌رفته، اسپندرال‌های برجسته به نام «سه‌گوش زیر‍‌گندی»، وزن گنبد را در بر گرفته و روی ستون‌ها متمرکز می‌کردند.
نگار‌خانه

سه‌گوش‌های خم‌دار الگویی، سی‌و‌سه‌پل اصفهان
اسپندرال کاشی راست‌گوشه‌ای بین دو پنجره پایینی و سری
فیگورهای بال پیروزی «ویکتوریا» در اسپندرال تاق پیروزی کاروسل، پاریس
اسپندرال‌های موازی و دنباله‌دار زیر‌پل، دوبوا
اسپندرال سه‌گوش زیر‍‌گندی، ایا صوفیه
بیشتر بخوانید..

معماری کلیسا‌های جامع
اسپندرال (زیست شناسی)
سکنج
بن‌مایه

↑  less often spandril or splaundrel
↑   https://books.google.com/books?id=jqb6WrXS68kC پیوند |نشانی= عنوان ندارد (کمک).
سه‌گوش‌های خم‌دار الگویی، سی‌و‌سه‌پل اصفهان
شهرستان گالاتسی

| Galați County Județul Galați | Galați County Județul Galați |
| --- | --- |
کانتی: کانتی
  نشان:   نشان
کشور:  رومانی
Development region1: Sud-Est
Historic region: مولدووا
Capital city (Reședință de județ): گالاتسی (رومانی)
حکومت: حکومت
 • نوع: County Board
 • President of the County Board: Eugen Chebac
 • Prefect2: Cosmin Păun
مساحت: مساحت
 • کل: ۴٬۴۶۶ کیلومتر مربع (۱۷۲۴ مایل مربع)
 • رتبه: 34th in Romania
جمعیت (2011 census): جمعیت (2011 census)
 • کل: ۵۳۶٬۱۶۷
 • رتبه: 14th in Romania
 • تراکم: ۱۲۰/کیلومتر مربع (۳۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
Postal Code: 80wxyz3
کد منطقه: +40 x364
Car Plates: GL5
GDP: US$ 4.73 billion (2008)
GDP/کپیتا گروپ: US$ 7,628 (2008)
وبگاه: County Board County Prefecture
1The developing regions of رومانی have no administrative role. They were formed just to attract funds from the اتحادیه اروپا 2 as of 2007, the Prefect is not a politician, but a public functionary. He (or she) is not allowed to be a member of a political party, and is banned to have any political activity in the first six months after the resignation (or exclusion) from the public functionary corps 3w, x, y, and z are digits that indicate the city, the street, part of the street, or even the building of the address 4x is a digit indicating the operator: 2 for the former national operator, روم‌تلکام، and 3 for the other ground telephone networks 5used on both the plates of the vehicles that operate only in the county limits (like utility vehicles, خودروی همه‌جارو، etc.), and the ones used outside the county: 1The developing regions of رومانی have no administrative role. They were formed just to attract funds from the اتحادیه اروپا 2 as of 2007, the Prefect is not a politician, but a public functionary. He (or she) is not allowed to be a member of a political party, and is banned to have any political activity in the first six months after the resignation (or exclusion) from the public functionary corps 3w, x, y, and z are digits that indicate the city, the street, part of the street, or even the building of the address 4x is a digit indicating the operator: 2 for the former national operator, روم‌تلکام، and 3 for the other ground telephone networks 5used on both the plates of the vehicles that operate only in the county limits (like utility vehicles, خودروی همه‌جارو، etc.), and the ones used outside the county
شهرستان گالاتسی (به لاتین: Galați County) یک județ در رومانی است که در رومانی واقع شده‌است.
خصوصیات

شهرستان گالاتسی ۴٬۴۶۶ کیلومترمربع مساحت و ۵۳۶٬۱۶۷ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده

شهر استان اسکولی پیچنو خواهرخواندهٔ شهرستان گالاتسی هست.
سوره برق

| سوره برق | سوره برق |
| --- | --- |
روستا: روستا
سوره برق: سوره برق
مختصات: ۳۷°۴۱′۲۸″ شمالی ۴۸°۱۷′۵۶″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۶۹۱۱۱°شمالی ۴۸٫۲۹۸۸۹°شرقی﻿ / 37.69111; 48.29889: مختصات: ۳۷°۴۱′۲۸″ شمالی ۴۸°۱۷′۵۶″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۶۹۱۱۱°شمالی ۴۸٫۲۹۸۸۹°شرقی﻿ / 37.69111; 48.29889
کشور:  ایران
استان: استان اردبیل
شهرستان: شهرستان کوثر
بخش: بخش مرکزی شهرستان کوثر
دهستان: دهستان سنجبد غربی
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۱۳۴
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
سوره برق یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان سنجبد غربی واقع شده‌است. سوره برق ۱۳۴ نفر جمعیت دارد.
بخش لیبرتادور خنرال سان مارتین (چاکو)

| بخش لیبرتادور خنرال سان مارتین (چاکو) | بخش لیبرتادور خنرال سان مارتین (چاکو) |
| --- | --- |
Department: Department
موقعیت بخش لیبرتادور خنرال سان مارتین (چاکو) در نقشه: موقعیت بخش لیبرتادور خنرال سان مارتین (چاکو) در نقشه
مختصات: ۲۶°۳۲′ جنوبی ۵۹°۲۰′ غربی﻿ / ﻿۲۶٫۵۳۳°جنوبی ۵۹٫۳۳۳°غربی﻿ / -26.533; -59.333: مختصات: ۲۶°۳۲′ جنوبی ۵۹°۲۰′ غربی﻿ / ﻿۲۶٫۵۳۳°جنوبی ۵۹٫۳۳۳°غربی﻿ / -26.533; -59.333
کشور:  آرژانتین
استان‌های آرژانتین: استان چاکو
تأسیس‌شده: ۱۹۳۴
Head town: خنرال خوزه د سان مارتین (چاکو)
مساحت: مساحت
 • کل: ۷۸۰۰ کیلومتر مربع (۳۰۰۰ مایل مربع)
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۵۴۴۷۰
 • تراکم: ۷٫۰/کیلومتر مربع (۱۸/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Sanmartinense
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۳ (ART)
کد منطقه: ۰۳۷۲۵
بخش لیبرتادور خنرال سان مارتین (به اسپانیایی: Departamento Libertador General San Martín) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان چاکو واقع شده‌است. بخش لیبرتادور خنرال سان مارتین ۷٬۸۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۵۴٬۴۷۰ نفر جمعیت دارد.
فرودگاه راجا هاجی فی‌سبیل‌الله

فرودگاه راجا هاجی فی‌سبیل‌الله (به انگلیسی: Raja Haji Fisabilillah Airport) (به زبان بومی: Bandar Udara Internasional Raja Haji Fisabilillah) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا TNJ است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۲۵۰ متر است. این فرودگاه در شهر تانجونگ پینانگ کشور اندونزی قرار دارد و در ارتفاع ۱۶ متری از سطح دریا واقع شده است.
سوره لوکن

| سوره لوکن | سوره لوکن |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۷ ژوئیهٔ ۱۹۶۰ بروم، نروژ
ملیت: نروژ
سوره لوکن (انگلیسی: Sverre Løken؛ زادهٔ ۲۷ ژوئیهٔ ۱۹۶۰) قایقران روئینگ اهل نروژ است.
سنجاب سیاه

برای دیگر کاربردها، سنجاب سیاه (ابهام‌زدایی) را ببینید.
سنجاب خاکستری شرقی ملانیستی در سانتا کلارا، کالیفرنیا .
سنجاب‌های سیاه زیرگروه‌ای از سنجاب‌ها با رنگ سیاه روی خزشان هستند. این پدیده در چندین گونه سنجاب رخ می‌دهد، اگرچه بیشتر در سنجاب خاکستری شرقی (Sciurus carolinensis) و سنجاب روباه (Sciurus niger) دیده می‌شود. شکل‌های سیاه سنجاب‌های خاکستری شرقی و روباهی نتیجه ژن رنگدانه‌ای متفاوت هستند. چندین تئوری در مورد اینکه چرا شکل سیاه رخ می‌دهد، مطرح شده‌است، با برخی پیشنهاد می‌شود که شکل سیاه یک مزیت انتخابی برای سنجاب‌هایی است که در محدوده شمالی این گونه زندگی می‌کنند، با خز سیاه یک مزیت حرارتی نسبت به همتای غیر ملانیکی آن ایجاد می‌کند. سنجاب‌های سیاه از محدوده طبیعی مشابهی با همتایان غیرملانیستی خود برخوردارند. شکل‌های سیاه سنجاب‌های خاکستری شرقی بیشتر در بخش شمالی محدوده آن در اطراف حوضه دریاچه‌های بزرگ رخ می‌دهد. برعکس، شکل‌های سیاه سنجاب‌های روباه معمولاً در بخش‌های جنوب شرقی محدوده طبیعی این گونه، در جنوب شرقی ایالات متحده رخ می‌دهند. اگرچه آنها بیشتر در آن مناطق یافت می‌شوند، اما رنگ آمیزی در بیشتر مناطقی که این گونه‌ها زندگی می‌کنند غیر معمول باقی می‌ماند. با این حال، شکل‌های سیاه سنجاب‌های خاکستری شرقی اکثریت جمعیت این گونه را در استان انتاریو کانادا و ایالت میشیگان ایالات متحده تشکیل می‌دهند. علاوه بر گستره طبیعی، شکل‌های سیاه سنجاب‌های خاکستری شرقی نیز در طول قرن‌های ۱۹ و ۲۰ به مناطق دیگر کانادا، بریتانیا و ایالات متحده وارد شدند. چندین شهرداری و مدرسه عالی در ایالات متحده یک سنجاب سیاه را برای اهداف برندسازی پذیرفته‌اند و از آن به عنوان نماد و/یا طلسم استفاده می‌کنند. برخی از شهرداری‌ها که سنجاب‌های سیاه را به عنوان نمادی برای جامعه خود پذیرفته‌اند نیز احکامی را تصویب کرده‌اند که از تلاش برای تهدید آنها جلوگیری می‌کند.
شرح

اعتقاد بر این است که رنگ سیاه در سنجاب‌های خاکستری شرقی و سنجاب‌های روباهی از یک ژن رنگدانه متفاوت ناشی می‌شود. مطالعه‌ای که توسط FEBS Letters در سال ۲۰۱۴ منتشر شد نشان داد که چگونه یک ژن رنگدانه که قطعه‌ای از دی ان ای را از دست می‌دهد، می‌تواند عامل تعیین‌کننده پوشش سنجاب خاکستری شرقی باشد. اعتقاد بر این است که ظهور خز سیاه در سنجاب خاکستری شرقی نتیجه حذف ۲۴ جفت باز از ژن گیرنده ملانوکورتین 1 (MC1R) آنها باشد. با آلل خاص به نام MC1R∆24 مطالعه ای که توسط BMC Evolutionary Biology منتشر شد، به شواهدی اشاره کرد که ژن رنگدانه گونه از سنجاب روباه سیاه سرچشمه گرفته و بعداً در نتیجه جفت‌گیری بین گونه‌ها به سنجاب‌های خاکستری شرقی منتقل شد. ; با توجه به اینکه ژن واریانت در هر دو گونه یکسان بود. رنگ پوشش سیاه ناشی از حذف ۲۴ جفت باز در MC1R در جمعیت غربی سنجاب‌های روباه و جهش نقطه‌ای در ژن پروتئین سیگنال‌دهنده آگوتی در جمعیت جنوب شرقی است.شکل‌های سیاه ممکن است در سنجاب‌های زمینی کلمبیایی، سنجاب‌های قرمز اوراسیا، سنجاب‌های زمینی ریچاردسون، و سنجاب‌های خاکستری غربی نیز رخ دهند، اگرچه نمایش چندشکلی رنگی برای دومی بسیار غیرمعمول‌تر است. هیچ ارتباطی بین ملانیسم و تغییرات در MC1R آنها در سنجاب‌های قرمز اوراسیا یافت نشد. با محققان پیشنهاد می‌کنند که تغییرات رنگی مختلف (از جمله شکل‌های سیاه) در سنجاب‌های قرمز اوراسیا و سنجاب‌های روباه یک نتیجه چند ژنی است. ملانیسم با سنجاب‌های زمینی ریچاردسون به دلیل ژن‌های مغلوب است.
فواید خز سیاه

با توجه به سنجاب سیاه و ملانیسم، دو نظریه اصلی بر ادبیات غالب است، که فراوانی آن نتیجه کریپسیس یا نتیجه تنظیم حرارت است.
پنهان‌کاری

این تئوری مطرح شده‌است که سنجاب‌های خاکستری غیر ملانیستی در جنگل‌های تحت سلطه درختان برگ‌ریز دارای مزیت پنهان‌کاری هستند، در حالی که سنجاب‌های سیاه مزیت پنهان‌کاری در مناطق جنگلی در بخش‌های شمالی محدوده آن دارند، جایی که درختان مخروطی بیشتر شایع هستند. این تئوری مبتنی بر این ایده است که جنگل‌هایی که درختان مخروطی غالب هستند مانع از رسیدن نور خورشید بیشتر به جنگل زیر می‌شوند و زیستگاهی با نور کم را فراهم می‌کنند که در آن یک سنجاب با پوشش تیره‌تر می‌تواند در مقایسه با همتای روشن‌تر خود را بهتر پنهان کند. همچنین پیشنهاد می‌شود که سنجاب‌های غیرملانیستی نسبت به همتایان خود در جنگل‌های برگ‌ریز مزیت پنهان‌کاری دارند، زیرا درختان برگ‌ریز برگ‌های خود را بر اساس فصلی می‌ریزند و در طول فصل زمستان منطقه جنگلی زیر آن را روشن می‌کنند. مطالعه‌ای که در سال ۱۹۸۹ بر روی سنجاب‌های روباه ملانیستی انجام شد، نشان داد که رنگ‌های غیر ملانیستی برای پنهان کردن سنجاب در حالت ساکن بهتر است، اما رنگ‌آمیزی ملانیستی پنهان‌کاری بهتری را برای زمانی که در حال حرکت بود فراهم می‌کرد.گمان می‌رود که فراوانی سنجاب‌های خاکستری شرقی با شکل سیاه زمانی نسبتاً رایج در محدوده سنجاب‌های خاکستری شرقی بوده‌است، اگرچه تعداد و جمعیت آنها از دهه ۱۷۰۰ کاهش یافته‌است.  گفته شده‌است که جمعیت آنها به دلیل جنگل زدایی گسترده و شکار سنجاب‌ها برای گوشت و پوست آنها کاهش یافته‌است. با محیط جدید تغییر یافته که سنجاب‌های خاکستری رنگ غیر ملانیستی را در پنهان کردن مزیتی به همراه می‌آورد. با این حال، این نظریه که سنجاب‌های مورف سیاه قبل از دهه ۱۷۰۰ رایج‌تر بودند و جنگل‌زدایی منجر به کاهش آنها شد، توسط برخی از محققان به چالش کشیده شده‌است. یک مطالعه نشان داد که تعداد زیادی از سنجاب‌های خاکستری سیاه شرقی در روستایی جنوب انتاریو زندگی می‌کنند، منطقه‌ای که عمدتاً از زمین‌های کشاورزی تشکیل شده‌است. ملانیسم در سنجاب‌های روباه در بخش جنوب شرقی محدوده طبیعی آن نیز با کریپسیس همراه است، زیرا در جنگل‌هایی زندگی می‌کند که دچار سوختگی دوره‌ای می‌شوند.  گفته می‌شود که تشخیص سنجاب‌های سیاه در جنگل‌هایی که قبلاً سوخته‌اند، به دلیل زیرلایه سیاه‌شده سخت‌تر است.
تنظیم حرارت

همچنین پیشنهاد شده‌است که سنجاب‌های مورف سیاه با توجه به رنگ پوشششان تحمل سرما را به‌طور قابل توجهی بالاتر از سنجاب‌های خاکستری دارند. حیوانات با پوشش سیاه در دماهای زیر −۱۰ درجه سلسیوس (۱۴ درجه فارنهایت) ۱۸ درصد تلفات حرارتی کمتری داشتند، نرخ متابولیک ۲۰ درصد کمتر، و ظرفیت گرمازایی بدون لرز که بالاتر از شکل خاکستری است. علاوه بر این، محققان مورف رنگ همبستگی منفی قوی با فراوانی سنجاب‌های سیاه و مناطقی با دمای هوای بالا مشاهده کرده‌اند.پوشش سیاه به عنوان یک مزیت انتخابی برای سنجاب‌های ساکن در محدوده شمالی گونه پیشنهاد شده‌است، زیرا به آنها کمک می‌کند در مناطق سردتر ساکن شوند. مزیت حرارتی ظاهری به گسترش دامنه سنجاب خاکستری شرقی به سمت شمال پس از پایان آخرین دوره یخبندان کمک کرده‌است. سنجاب‌های خاکستری سیاه شکل شرقی تا شمال سادبری، انتاریو گزارش شده‌اند که از محدوده سنتی سنجاب‌های خاکستری شرقی گذشته‌است.مطالعه‌ای که توسط مجله اروپایی اکولوژی در سال ۲۰۱۹ بر روی سنجاب‌های روباه شرقی منتشر شد، نشان داد که شکل‌های ملانیستی این گونه در هوای آفتابی و ابری افزایش قابل‌توجهی در دمای سطح خود (خز و پوست) داشتند. در حالی که سنجاب‌های روباهی غیرملانیستی تنها زمانی شاهد افزایش دمای سطح خود بودند که هوا آفتابی و بدون پوشش ابر بود.  اعتقاد بر این است که توانایی آن در به دست آوردن گرما در شرایط آفتابی و ابری دلیلی است که سنجاب‌های ملانیستی در صبح‌های زمستانی فعال تر هستند.  با این حال، همان مطالعه اشاره کرد که هیچ تفاوتی در تولید گرمای متابولیکی بین شکل‌های رنگی وجود ندارد.
تولید مثل

در میان سنجاب‌های شرقی، جفت‌های خاکستری نمی‌توانند فرزندان سیاهی تولید کنند. سنجاب‌های خاکستری دو نسخه از یک ژن رنگدانه خاکستری و سنجاب‌های سیاه یک یا دو نسخه از یک ژن رنگدانه سیاه دارند. اگر یک سنجاب سیاه دو نسخه از ژن سیاه داشته باشد، جت بلک خواهد بود. اگر یک نسخه از یک ژن سیاه و یک ژن خاکستری داشته باشد، قهوه ای-سیاه خواهد بود. تقریباً ۹ درصد از سنجاب‌های خاکستری شرقی ملانیستی، سیاه و سفید هستند.  در مناطقی که غلظت بالای سنجاب‌های سیاه وجود دارد، بستر افراد با رنگ‌های مختلط رایج است.
جمعیت‌های معرفی شده > برنامه‌های معرفی مجدد

چندین جمعیت از سنجاب‌های مورف سیاه نتیجه برنامه‌های معرفی جمعیت مجدد بودند که برای معرفی مجدد گونه یا شکل سیاه به مناطقی که زمانی در آنها زندگی می‌کردند، اما توسط شکار انسان و شکارچیان در قرن‌های گذشته از بین رفته بودند، بودند. سنجاب‌های سیاه در واشینگتن دی سی از هجده شکل سیاه‌پوست گرفته شده در پارک استانی Rondeau در انتاریو و در پارک‌های اطراف مرکز خرید ملی در سال ۱۹۰۲ و در سال ۱۹۰۶ توسط تدی روزولت منتشر شدند. هنوز سطحی از عدم قطعیت در مورد اینکه چرا شکل‌های سیاه رنگ در مرکز خرید ملی معرفی شده‌اند، وجود دارد. اگرچه نمایندگان موزه اسمیتسونیان معتقدند که معرفی آنها ممکن است بخشی از یک تلاش بزرگتر برای احیای جمعیت محلی سنجاب‌های خاکستری شرقی باشد که توسط شکار انسان کاهش یافته‌است. در دهه ۱۹۶۰، رنگ‌های سیاه رنگ فراتر از پارک‌هایی که مرکز خرید ملی را احاطه کرده بودند، گسترش یافتند، اگرچه تا حد زیادی توسط کمربند پایتخت مهار شدند. در سال ۲۰۰۵، تخمین زده شد که مورف‌های سیاه بین ۵ تا ۲۵ درصد از کل سنجاب‌های خاکستری شرقی در آن منطقه را تشکیل می‌دهند.
جمعیت کنونی سنجاب‌های خاکستری سیاه شرقی در بتل کریک، میشیگان در سال ۱۹۱۵ توسط جان هاروی کلوگ معرفی شد، که می‌خواست پس از تخریب جمعیت آنها در قرن‌های گذشته توسط شکارچیان و انسان‌ها، منطقه را با این گونه‌ها پراکنده کند. طبق گزارشات، او ۴۰۰ سنجاب خاکستری شرقی از کنت کانتی، میشیگان، از جمله برخی از مورف‌های سیاه را دریافت کرد و آنها را در جامعه رها کرد. محققان در شمال بتل کریک، در ایستگاه بیولوژیکی کلوگ، بعداً در سال‌های ۱۹۵۸ و ۱۹۶۲ تعدادی از سنجاب‌های خاکستری رنگ سیاه را به دام انداختند و به دستور رئیس دانشگاه آن‌ها را در محوطه دانشگاه ایست لنسینگ دانشگاه ایالتی میشیگان رها کردند.شکل‌های سیاه زمانی در اوهایو وجود داشتند، اگرچه شکل رنگی تا سال ۱۹۳۰ از ایالت حذف شد  با این حال، ابتکاری برای معرفی مجدد شکل‌های سیاه به جمعیت سنجاب‌ها در سال ۱۹۶۱ توسط دانشگاه ایالتی کنت، مستقر در پورتیج کانتی انجام شد. این دانشگاه، با هماهنگی دولت‌های کانادا و ایالات متحده، ده سنجاب سیاه را از لندن، انتاریو، در محوطه دانشگاه آزاد کرد تا این گونه‌ها را دوباره به این منطقه بازگرداند. تا سال ۱۹۶۴، Record-Courier گزارش داد که تعداد سنجاب‌های سیاه به سنجاب افزایش یافته‌است. شکل سیاه سنجاب‌های خاکستری شرقی از آن زمان در شمال شرقی اوهایو گسترش یافته‌است.