پانچ و جودی
تاریخچه

ریشه نمایش پانچ و جودی به کمدیا دلآرته ایتالیایی در قرن هفدهم می‌رسد. ظاهر پانچ از شخصیت کلیشه ای ناپلی پولچینلا، که به پانچیلنو انگلیسی‌سازی شده بود، گرفته شده است. او شکل متمایزی از همان مضمون با عنوان سرپرست مراسم جشن (Lord of Misrule) یا بسیاری از شخصیت‌های حیله‌گر است که در افسانه‌های سراسر جهان یافت می‌شوند. همسر پانچ در ابتدا «جون» نام داشت.
شخصیتی که بعد به آقای پانج تبدیل شد، اولین حضور ضبط شده او در انگلستان، در روز ۹ مه ۱۶۶۲ بود که به‌طور معمول در نزد عموم بر این باور است که همان روز تولد پانچ در بریتانیا است. پانچ و جودی در دوره بازگردانی پادشاهی انگلستان (آغاز در سال ۱۶۶۰) شکل گرفتند، دوره‌ای که هنر و تئاتر شکوفا شد. پادشاه چارلز دوم در سال ۱۶۶۰ بر تخت سلطنت نشست و جایگزین ریچارد کرامول و اولیور کرامول، رهبران پیوریتن شد، و بدین ترتیب تئاتر احیاء گردید. کرامول با جدیت تمام طرفدار این باور پیوریتن مبنی بر تعطیلی و غیراخلاقی بودن تئاتر بود و در نتیجه در سال ۱۶۴۲ تئاتر تعطیل شد. رژیم سرکوبگر، همچنین هنرمندان خیابانی را زندانی کرد. با در دست گرفتن قدرت توسط چارلز دوم، دوران فترت به پایان رسید و قوانین پیوریتن لغو گردید و دوره آزادانه‌تری از هنر و فرهنگ شروع شد. ویلیام لانگلی از دیلی تلگراف در رابطه با پانچ و جودی نوشت «آنها بسیاری از موفقیت ابتدایی خود را مدیون اعمال کرامول مبتنی بر تخریب‌گر خوشی‌ها در انگلستان هستند. با آغاز سلطنت چارلز دوم در سال ۱۶۶۰، خواسته بسیار بزرگ نهفته عموم مردم در مورد سرگرمی‌های عمومی فوران کرد». ساموئل پیپس وقایع‌نویس، یک نمایش خیمه‌شب‌بازی را مشاهده کرد که نسخه اولیه شخصیت پانچ را در محله کاونت گاردن لندن به نمایش گذاشت. این نمایش توسط نمایش‌گردان عروسک ایتالیایی، پیترو گیموند (Pietro Gimonde) با نام مستعار «سنیور بولونیا» اجرا شد که یک هنرمند از تعداد زیاد هنرمندان اروپای قاره‌ای بود که بعد از باز پیرایه اوضاع فرهنگی، به لندن آمدند. پیپس این رویداد را در دفتر خاطرات خود این گونه توصیف کرده است «یک نمایش عروسکی ایتالیایی، که در مسیر صحیح قرار دارد و بسیار جذاب است». در نمایش بریتانیایی پانچ و جودی، پانچ با یک لحن خاص جیغ جیغو صحبت می‌کند که این نوع صدا توسط وسیله‌ای به نام سوازل (swazzle) یا سواچل (swatchel) که در دهان استاد (پانچمن) گذاشته شده، ایجاد می‌گردد و حرافی‌های شادانه خود را به تماشاگر منتقل می‌کند. این به سخن گفتن پانج کیفیت آوایی می‌بخشد مثل اینکه او از طریق کازو در حال حرف زدن است. علت تغییر نام جون به جودی این بود که ادای تلفظ «جودی» از طریق وسیله سوازل درون دهان، آسانتر از واژه «جون» بود. امضاء صدای (signature sound) پانچ به اندازه‌ای اهمیت دارد که در مباحث پیرامون پانج و جودی موضوع اختلاف است که یک نمایش «بدون استفاده از سوازل» را می‌توان یک نمایش واقعی پانچ و جودی در نظر گرفت. برای صدای سایر شخصیت‌های نمایش از وسیله سوازل استفاده نمی‌شود، بدین ترتیب پانچمن در حالی که وسیله را در دهان خود قرار داده است باید برای بیان صدای پانچ از آن بهره ببرد و برای بیان صدای شخصیت‌های دیگر از آن استفاده نکند.
نمایش پانچ و جودی در قدیم، هنگامی که از ایتالیا بر گرفته شدند، نمایش خیمه‌شب بازی بودند ولی به خاطر اینکه حرکات خشن شخصیت‌ها، بدون مزاحمت تار و سیم اجرای عروسک خیمه‌شب‌بازی انجام پذیرد، به سبک عروسک دستکشی تغییر پیدا کرد. عملکرد عروسک دستکشی اغلب با قرار دادن انگشست شست در داخل دست عروسک، انگشت‌های کوچک، میانی و حلقه در داخل دست دیگر عروسک و انگشت اشاره در محل سر عروسک انجام می‌گرفت.
در ابتداء قرن هجدهم، تئاتر عروسکی با حضور پانچ در اوج قرار داشت، وفق اینکه مارتین پاول عروسک گردان، جمعیت تماشاگر قابل توجهی را در تئاتر پانچ در کاونت گاردن و پیش از آن، در باث، سامرست جذب کرد. از پاول به عنوان «مسئول اصلی شکل‌گیری درام پانچ و جودی» نام برده می‌شود.