بتن مسلح شده با پارچه
ساخت و ساز

هنگام ساخت TRC چهار فاکتور مهم است که شامل کیفیت بتن، اثر متقابل الیاف بکار رفته شده برای تقویت بتن و خود بتن، میزان الیاف استفاده شده و ترتیب آرماتورهای نساجی داخل بتن است.
اندازه ذرات بتن باید با دقت تمام انتخاب شوند. اگر بتن بیش از حد درشت باشد، نمی‌تواند از بین ساختار تقویت‌کننده‌های نساجی نفوذ کند. برای دستیابی به بهترین نتیجه، باید از بتن تازه استفاده شود. برای کمک به چسبندگی، می‌توان مواد افزودنی شیمیایی اضافه کرد تا فیبرها به بتن بچسبند.
از ویژگی‌های مشخص TRC می‌توان به ساختار نازک و خاصیت انعطاف‌پذیری آن و همچنین توانایی تحمل تنش کششی بالا اشاره کرد. این به دلیل تقویت‌کننده در بتن است که از الیاف طولانی و ادامه‌دار استفاده می‌کند که در جهت خاصی بافته می‌شوند تا مقاومت ایجاد کنند. در نتیجه، قدرت و خصوصیات مختلف مورد نیاز برای پشتیبانی از بارگذاری صحیح، انواع مختلفی از نخ، بافت الیاف‌ها و اشکال وجود دارد که می‌توانند در TRC استفاده شوند. نساجی با یک نخ شروع می‌شود که از یک رشته پیوسته از هم ساخته شده‌است. این نخ می‌تواند از جنس فیلامنت یا کاغذی باشد. نخ بسته به نیاز پروژه بافته می‌شود، گره می‌خورد، چسبانده می‌شود، بافته می‌شود یا نبافته می‌ماند. کربن، شیشه AR و بازالت مواد خوبی برای انتخاب و استفاده در این فرایند هستند. کربن دارای مقاومت کششی خوب و انبساط حرارتی کمی است، اما هزینه بر است و چسبندگی خوبی به بتن ندارد. بازالت از ذوب سنگ بازالت تشکیل می‌شود. مقرون به صرفه تر از کربن است و دارای مقاومت کششی خوبی است. عیب بازالت زمانی است که در محلول قلیایی مانند بتن قرار می‌گیرد، مقداری از حجم الیاف خود را از دست می‌دهد، بنابراین مقاومت آن کاهش می‌یابد. این بدان معنی است که برای افزایش طول عمر ساخت و ساز، باید از یک پوشش پلیمری نانو کامپوزیت استفاده شود. شیشه AR نیز این مشکل را دارد، اما نکات مثبت استفاده از شیشه AR در ساختار TRC، از جمله چسبندگی آن به بتن و هزینه پایین، بیش از این موارد است.
بتن تقویت شده با پارچه به عنوان یک کامپوزیت سخت‌کننده کرنش توصیف می‌شود. کامپوزیت‌های سخت‌کننده کرنش از تقویت کننده‌های الیاف کوتاه مانند نخ ساخته شده از فیبر کربن برای تقویت ماده استفاده می‌کنند. سخت شدن کرنش برای دستیابی به مقاومت مطلوب نیاز به آرماتورها و ماتریس بتنی پیرامون آرماتور دارد. جهت تحمل بار اصلی و تنشهایی که انتظار می‌رود در هنگام طراحی، الیاف ها باید جهت‌گیری صحیح داشته باشند. انواع بافتهایی که می‌توان برای ساخت پارچه‌های TRC استفاده کرد شامل بافت ساده، بافت لنو، تار باف و فاصله دهنده سه بعدی است.
جنبه مهم دیگر بتن مسلح با پارچه، بحث نفوذ پذیری بافت پارچه ای است. باید توجه ویژه ای به ساختار آن داشت، به گونه ای که بافت پارچه ای به اندازه کافی باز باشد تا بتن از آن عبور کند، در حالی که به اندازه کافی پایدار است و می‌تواند شکل خود را حفظ کند، زیرا قرار دادن آرماتور برای مقاومت نهایی قطعه حیاتی است. مواد نساجی همچنین باید دارای مقاومت کششی بالا، کشیدگی زیاد قبل از شکستن و مدول یانگ بالاتر از بتن اطراف آن باشد.
الیاف ها را می‌توان به صورت دستی در بتن گذاشت. همچنین می‌توان فرایند را برای افزایش کارایی، مکانیزه کرد. روشهای مختلف ایجاد بتن مسلح با پارچه از ریخته‌گری سنتی، تا Pultrusion متفاوت است. هنگام ساخت TRC با استفاده از ریخته‌گری، باید فرم کار ساخته شود، و تقویت کننده‌های نساجی باید از قبل نصب شده و آماده ریختن بتن باشد. پس از ریختن بتن و زمان سخت شدنش را سپری کند، فرم کار برداشته می‌شود تا ساختار مشخص شود. روش دیگر ایجاد ساختار TRC، لمینیت با دست است. مشابه ریخته‌گری، برای قرار دادن بتن و الیاف ها باید یک فرم کار ایجاد شود. سپس بتن در قالب‌بندی به‌طور مساوی پخش می‌شود و سپس الیاف ها روی آن گذاشته می‌شود. سپس بتن بیشتری روی آن ریخته می‌شود و از غلتک برای فشار دادن بتن به فضاهای موجود در پارچه استفاده می‌شود. این مرحله به صورت لایه به لایه تکمیل می‌شود، تا زمانی که ساختار به اندازه مورد نیاز خود برسد. TRC همچنین می‌تواند توسط Pultrusion ایجاد شود. در این فرایند، الیاف ها از طریق محفظه نفوذ دوغاب، جایی که پارچه پوشانده شده و با بتن جاسازی می‌شود، رانده می‌شوند. غلتک‌ها بتن را به داخل پارچه فشرده می‌کنند و برای بدست آوردن شکل و اندازه دلخواه می‌توان غلتک‌های مختلفی را اندازه گرفت.