stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تئودور دی کوروین شیمانوفسکی

| تئودور دی کوروین شیمانوفسکی | تئودور دی کوروین شیمانوفسکی |
| --- | --- |
کوروین شیمانوفسکی، حدود ۱۸۸۵: کوروین شیمانوفسکی، حدود ۱۸۸۵
نام اصلی: Teodor Dyzma Makary Korwin Szymanowski
زاده: Teodor Dyzma Makary Szymanowski ۴ ژوئیهٔ ۱۸۴۶ تسگوو، مازوویا، لهستان کنگره
درگذشته: ۲۰ سپتامبر ۱۹۰۱ (۵۵ سال) کیف (اوکراین)، امپراتوری روسیه
نام(های) دیگر: Théodore de Korwin Szymanowski
پیشه: نویسنده، مالک زمین، فلسفه سیاسی
زبان(ها): لهستانی، فرانسوی
ملیت: لهستانی (قوم)
تحصیلات: کالج سنت کلمنت، متز، فرانسه
سبک(های) نوشتاری: جدلی، شاعر
کار(های) برجسته: l'Avenir économique, politique et social en Europe (1885) l'Esclavage Africain (1891)
شریک(های) زندگی: Julia Bożeniec Jełowicka
فرزند(ان): ۸
خویشاوندان: Feliks Lubienski, Antoni Protazy Potocki، کارول شیمانوفسکی، Tomasz Lubienski, Henryk Łubieński، یاتسک مالچفسکی، Bernard Łubieński، اومبرتوی یکم
تئودور دی کوروین شیمانوفسکی (Theodore de Korwin Szymanowski) (4 ژوئیه ۱۸۴۶ – ۲۰ سپتامبر ۱۹۰۱)، یک اشراف‌زاده لهستانی و مالک زمین نجیب زاده، نظریه‌پرداز اقتصادی و سیاسی بود که به فرانسوی می‌نوشت. او در سال ۱۸۸۵ میلادی یک طرح بسیار اصیل اقتصادی را برای اروپای اولیه یک‌پارچه و برای اضمحلال برده‌داری آفریقایی‌ها نوشت. او یک شاعر لهستانی نیز بود.
پس‌زمینه

او در یک خانواده نجیب برجسته و بانفوذ لهستانی، پیرو کاتولیک رومی متولد شد و یگانه پسر افسر ناپلئونی و کارمند بانک، فیلیکس شیمانوفسکی و خانمش ماریا لوبینسکا، نوه‌های وزیر عدلیه، فیلیکس لوبینسکی بود که زنده ماند. کمپوزر کارول سزیمونسکی از اقارب جوان‌تر او بود. وی همراه با پسر مامایش، برنارد لوبینسکی، در وارساو و در ملک خانوادگی در مازوویا در لهستان اشغال شده توسط روسیه بزرگ شد. از سال ۱۸۵۸ تئودور در فرانسه در کالج سنت کلمنت در متز که توسط ژزوئتها اداره می‌شد، تحصیل کرد. او به هدف سهم گرفتن در قیام سال ۱۸۶۳ از مدرسه فرار کرد اما بر اساس آنچه در سال ۱۸۶۳ میلادی توسط یکی از خویشاوندانش، اسقف کونستاتی ایرنیوسز لوبینسکی در یک نامه به توماسز ونتورت لوبینسکی ثبت شده‌است، تئودور ۱۶ ساله در کراکاو در ولایت گالیسیا که توسط هبسبورگ اداره می‌شد، دستگیر شد. هیچ شواهدی وجود نداشت که او را در حال جنگ نشان دهد؛ لذا او دوباره به مدرسه راهی شد تا تحصیلاتش را تکمیل کند. در سال ۱۸۶۴ میلادی او شاهد پایان نظام رعیتی در لهستان بود که به عنوان یک انتقام سریع توسط مقامات تزاری بر علیه نجبای شورشگر لهستانی تلقی می‌شد. این یک تغییر عمیق اجتماعی بود که بعدها از آن در نوشته‌های اصلی نظری‌اش استفاده کرد.
بدتر شدن سلامت پدر پیرش و رکود ثروت خانواده‌اش احتمالاً فرصت او برای ادامه تحصیلات رسمی را کاهش داد. در سال ۱۸۶۷ میلادی، تئودور ۲۰ ساله ملک خانوادگی را به ارث برد. او به جامعه معرفی شد تا یک همتای مناسب بی‌آبد. زمانی که او ۲۷ سال سن داشت، در جریان یک جشن سال نو به ژولیا بوزینیک ژیلویکا، از تبار اشراف روتنی که سرپرست قانونی او فیلیکس سوبانسکی، پسر عموی مادر تئودور بود، معرفی شد. ازدواج آن‌ها در سال ۱۸۷۴ میلادی صورت گرفت و مهریه مؤقتاً خزانه تخلیه شده شیمانوفسکی را تقویت کرد. این زوج صاحب هفت پسر شدند که یکی آن در نوزادی از دنیا رفت و یک دختر داشتند. به دلیل جو اقتصادی یا هم سوء مدیریت تا سال ۱۸۸۵ میلادی این خانواده مجبور شدند، خانه و معاش با قدمت ۱۳۰ سال شان را ترک کنند. گفته می‌شود که ملک آن‌ها ممکن است به دلیل فعالیت‌های سیاسی تئودور از سوی مقامات مصادره شده باشد، هرچند شواهد برای این کار تا حال تأیید نشده‌است. او هنگام افاده نظریات بحث‌برانگیز به فرانسوی و چاپ‌نمودن آن در پاریس محتاط بود تا به دست تزار نرسد. در واقع، خانواده او به غرب اوکراین تبعید شدند، جاییکه آن‌ها تا پایان زندگی تئودور در شرایط سختی زندگی کردند.
پیش‌بینی یک اروپای یکپارچه

اثر بحث‌برانگیز کوروین شیمانوفسکی L'avenir économique, social et politique en Europe – آینده اروپا از دید اقتصادی، سیاسی و اجتماعی در سال ۱۸۸۵ به لسان فرانسوی نوشته شده و در سال‌های ۱۸۸۵ و ۸۸ در پاریس به نشر رسید. در آن زمان لهستان یک دولت تجزیه شده و اشغال شده توسط روسیه، پروس و اتریش-مجارستان بود. اثر او با این تشویقیه آغاز می‌شود:
«سبک نوشتاری ضعیف مؤلف را معذور دارید، چون او صرف از لحاظ احساسی فرانسوی است. اما تا اخیر بخوانید و در این اندیشه‌های نامرتب و نابرابر معمای بدبختی مان را بجویید».
تئودور همان‌طوری که خودش را یک فرانسه دوست اعلام کرده، اروپا را متکی به یک سیستم اصلاح شده پارلمانی، اتحادیه گمرکی، آمارهای جمع شده مرکزی، مشارکت‌های مالی از همه دولت‌های اروپایی شرکت‌کننده برای سپرده‌گذاری و وام‌دهی از طریق بانک مرکزی با یک واحد پولی مشترک، ترجیحاً فرانک فرانسوی، مجسم کرد. کار تحقیقی او از هیچ نوع سوسیالیسم به شیوه هم عصرهای فرانسوی‌اش مانند هنری ماریت یا ژولس فیری متأثر نشده بود. بلکه در آن یک نوع مطلق‌گرایی، ایجاد شده از احتمالاً تعهد عمیق او به کاتولیسیسم، همراه با هم‌فکری عمدی با مقامات مطلق‌گرا در سنت پترسبورگ تأکید شده بود.
این متن تا زمانی که دوباره در یک کتابخانه در آغاز قرن بیست و یکم پیدا شد، مفقود بود. هنوز مشخص نیست که آیا طرح اقتصادی‌اش برای اروپای یک‌پارچه را که هفتاد سال پیش نوشته بود، به‌طور غیرمستقیم بر مهندسان بازار مشترک اروپای پس از جنگ، افرادی مانند روبرت شومان از متز یا ژان مونت تأثیر گذاشته‌است یا خیر. همان‌طوری‌که ویراستار اخیرش، پروفسور زوراوسکی ول گراژیفسکی در پوست‌فیس نوشته‌است، مشارکت شیمانوفسکی بخشی از نگرانی اروپای قرن نوزدهم از اروپای بیمار بود که از ناآرامی‌های اجتماعی و مهدی (عج) احساس خطر می‌کرد. نوآوری او بر اقتصاد، آمار و سیاست پولی متمرکز بود تا مسائل مربوط به ملی‌گرایی، حاکمیت یا فدرالیسم. صرف نظر از این‌که جمهوری بود یا سلطنت، اگرچه او دومی را ترجیح می‌داد، اما میان ملت و دولت تمایز قائل شد.
چالش برده‌داری آفریقایی

همان‌طوری که کوروین شیمانوفسکی در تمام نوشته‌هایش بیان داشته‌است، او از تبعیدش از راه دور، با شخصیت‌های با نفوذ سیاسی ناشناس در پاریس – که با آن‌ها احتمالاً در زمان مدرسه ملاقات کرده بود – و ماندارین‌ها در وزارت مالیه در سنت پترسبورگ مکاتبه می‌کرد تا آن‌ها را به حول پراگماتیسم کلان اقتصادی‌اش جمع کند. او می‌توانست رویدادهای بزرگ بین‌المللی مانند تلاش اروپا برای آفریقا که در کنفرانس برلین در سال‌های ۱۸۸۴–۵ میلادی مورد بحث قرار گرفت را تعقیب کند که در سال ۱۸۹۰ میلادی یک جزوه بحث‌برانگیز از او منتشر شد. وی از طریق کلیسا و ارتباطات خانوادگی می‌توانست به مدت کوتاه به فرانسه رفته و در کنفرانس ضد برده‌داری پاریس سال ۱۸۹۰ که توسط کاردینال لاویگری تشکیل شده بود، شرکت کند. به عنوان نتیجه او متن خود را به عنوان «I’Esclavage Africain» تهیه کرد که در آن برای بانک مرکزی آفریقایی به عنوان ابزاری برای مبارزه با برده‌داری از طریق تجارت منابع طبیعی به عوض تجارت با انسان‌ها لابی کرده بود: یک راه حل اقتصادی به یک شر اخلاقی و اجتماعی. تاریخ‌نگار لهستانی رادوسلاو زوراوسکی ول گراژفسکی بر کوروین شیمانوفسکی پرونده‌ای را مطرح کرد که او از موجودیت و تماس‌هایش در پاریس با برادر خانمش، فعال مهاجرت و موسیقی‌دان، تئودور ژیلویکی (۱۸۲۸–۱۹۰۵) سود بسیاری برده‌است. او ممکن در موقعیتی بوده‌است که نشر اثر کوروین شیمانوفسکی را تسهیل کرده‌است.
آثار شعری

تنها دو اثر شعری از کوروین شیمانوفسکی باقی‌مانده‌است که هر دو به لسان لهستانی نوشته شده‌اند؛ یکی در پاریس و دیگری در کیف منتشر شده‌اند. این‌ها آثار تمثیلی در تضاد واضح با نظریات اقتصادی و سیاسی‌اش هستند که از مشغله‌های مذهبی او برگرفته شده‌اند و اما دوراهی‌های شخصی او و ملتی که بیش از یک قرن از دولت محروم بوده‌اند، را بیان می‌کنند. اولین اثر او در مورد تاریخ دنیا و آفرینش فرشته‌ها و سقوط برخی از آن‌ها است. اثر دومش داستان قهرمانانه شهزاده روتنی، سوفیا اولیلکویچ رادزیویل را بیان می‌کند، کسی که در سال ۱۹۸۳ میلادی توسط کلیسای ارتدکس شرقی به عنوان قدیس اعلام شد. نوشته‌های فرعی او به نظر می‌رسید بیان‌گر این است که فرقه‌های مسیحی، مخصوصاً کاتولیک رومی و ارتدکس روسی باید در مبارزه با تهدیدهای مشترک همکاری داشته باشند.
کوروین شیمانوفسکی با وجودی‌که مشکلات زیادی را متقبل شد، دیدگاه سازنده‌ای را در تمام آثارش حفظ کرد. او در سن نسبتاً جوان ۵۵ سالگی در فقر شدید از دنیا رفت و در کیف به خاک سپرده شد. قبر او باقی‌نمانده‌است.
ژان کیتسون

| ژان کیتسون AM | ژان کیتسون AM |
| --- | --- |
Kittson launching the 11th Hour Campaign for the 2010 Ovarian Cancer Awareness Month campaign: Kittson launching the 11th Hour Campaign for the 2010 Ovarian Cancer Awareness Month campaign
نام شناسنامه‌ای: Jean Kittson
زاده: ۱۹۵۵ (۶۹–۷۰ سال) Lilydale, Victoria, استرالیا
عرصه فعالیت‌: کمدین
ملیت: استرالیایی
سال‌های فعالیت: 1989–present
همسر(ها): Patrick Cook
ژان کیتسون (متولد 1955) مجری، نویسنده و کمدین استرالیایی در تئاتر و چاپ، رادیو و تلویزیون است. او اولین بازی کمدی خود را در سالن کمدی Le Joke در ملبورن در مجموعه ای از اجراهای انفرادی و سپس در نسخه صحنه ای Let The Blood Run Free انجام داد.
او در مراسم افتخارات روز استرالیا در سال ۲۰۲۳ به عضویت نشان استرالیا منصوب شد. او نویسنده کتاب شلاق زبان است. او همچنین در سال ۲۰۱۴ کتابی در مورد یائسگی با عنوان «تو هنوز برای من داغ هستی» نوشته‌است
کیتسون بیشتر به خاطر بازی‌هایش، به ویژه به عنوان مفسر خبری ورونیکا گلنهنتلی، در برنامه کمدی شبانه ABC1 The Big Gig , که در اوایل دهه ۱۹۹۰ پخش شد، شناخته شده‌است. کیتسون همچنین در سریال تلویزیونی Let The Blood Run Free بازی کرد که اولین بار در سال ۱۹۹۰ از شبکه ده پخش شد و به مدت دو فصل پخش شد.
ژاله‌پوش‌گرده

| ژاله‌پوش‌گرده محدودهٔ زمانی: پالئوسن تا میوسن | ژاله‌پوش‌گرده محدودهٔ زمانی: پالئوسن تا میوسن |
| --- | --- |
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: گیاهان
(طبقه‌بندی‌نشده):: آوندداران
(طبقه‌بندی‌نشده):: گیاهان گل‌دار
(طبقه‌بندی‌نشده):: دولپه‌ای‌های نو
راسته:: میخک‌سانان
تیره:: ژاله‌پوشان
سرده:: ژاله‌پوش‌گرده Krutzsch (۱۹۷۰)
گونه‌ها: گونه‌ها
 ژاله‌پوش‌گرده جوانه‌ای .هوآنگ (۱۹۷۸)  ژاله‌پوش‌گرده خاسی .کومار (۱۹۹۵)  ژاله‌پوش‌گرده باتلاقی .کروز (۱۹۵۹)  ژاله‌پوش‌گرده تایوانی .شاو (۱۹۹۹):  ژاله‌پوش‌گرده جوانه‌ای .هوآنگ (۱۹۷۸)  ژاله‌پوش‌گرده خاسی .کومار (۱۹۹۵)  ژاله‌پوش‌گرده باتلاقی .کروز (۱۹۵۹)  ژاله‌پوش‌گرده تایوانی .شاو (۱۹۹۹)
ژاله‌پوش‌گرده (نام علمی: Droserapollis)، سرده‌ای از گیاهان منقرض شده از خانواده ژاله‌پوشان است. این یک آرایه است که فقط از گرده‌های فسیلی شناخته شده‌است.
دانه‌های گرده ژاله‌پوش‌گرده در چهاروجهی چهارتایی (گروه‌های چهارتایی) متحد می‌شوند. دانه‌های منفرد احتمالاً منفذمانند هستند. برون‌لایه با فرآیندهای گامت و باکولات کوتاه مخلوط می‌شود، در حالی که سکسین گرانوله است.
گرده ژاله‌پوش‌گرده جوانه‌ای (D. gemmatus) به‌خوبی حفظ نشده است و در ماسه‌سنگ یوتنگ‌پینگ (Yutengping) تایوان دوره میوسن یافت شده‌است، در حالی که ژاله‌پوش‌گرده خاسی (D. khasiensis)  از ماسه‌سنگ لاکادونگ (Lakadong) لایترینگ (Laitryngew)، تپه‌های کاسی، مگالایا و هند در دوره پالئوسن سرچشمه می‌گیرد. علاوه بر این، پالینومورف‌هایی از آلمان نیز به این جنس اختصاص داده شده‌اند.
گرده ژاله‌پوش‌گرده از نظر ریخت‌شناسی با گرده ژاله‌پوش زنده مطابقت دارد. چهارتایی ژاله‌پوش‌گرده جوانه‌ای با تردید ۵۳-۵۶ میکرومتر هستند. دانه‌های منفرد کشیده هستند و اندازه آنها ۳۴-۴۰ در ۲۵-۲۶ میکرومتر است. برون‌لایه ۱/۵-۲/۴ میکرومتر ضخامت دارد، با گما یا باکولا به طول ۱-۲ میکرومتر.
مارگارت والوآ

مارگارت والوآ (فرانسوی: Marguerite؛(زادهٔ ۱۴ مه ۱۵۵۳ – درگذشتهٔ ۲۷ مارس ۱۶۱۵)، ملکه ناوار از ۱۵۷۲ تا ۱۵۹۹ و ملکه فرانسه از ۱۵۸۹ تا ۱۵۹۹ به عنوان همسر هانری چهارم، پادشاه فرانسه بود.
مارگارت دختر هانری دوم، پادشاه فرانسه و کاترین مدیچی و خواهر فرانسوای دوم، شارل نهم و هانری سوم پادشاهان فرانسه بود. پیوند او با هانری ناوار (بعدها هانری چهارم، پادشاه فرانسه)، که قصد کمک به آشتی کاتولیک‌ها و اوگنوها در فرانسه را داشت، شش روز پس از مراسم ازدواج با کشتار سن‌بارتلمی و از سرگیری جنگ‌های مذهبی فرانسه خدشه‌دار شد. در درگیری بین هانری سوم فرانسه و مالکونتنت‌ها، طرف فرانسوا، دوک آنژو، برادر کوچکترش را گرفت که باعث شد هانری نسبت به او بیزاری عمیقی داشته باشد.
انفجارهای کرمان

| انفجارهای کرمان | انفجارهای کرمان |
| --- | --- |
محل انفجار در مسیر قبرستان شهدا با نمای گنبد مسجد صاحب‌الزمان در پس‌زمینه: محل انفجار در مسیر قبرستان شهدا با نمای گنبد مسجد صاحب‌الزمان در پس‌زمینه
موقعیت: کرمان، ایران
تاریخ: ۱۳ دی ۱۴۰۲ (۳ ژانویه ۲۰۲۴)  ۱۵:۵۰–۱۶:۰۰ آی‌آراس‌تی (یوتی‌سی ۳:۳۰+)
گونه حمله: حمله انتحاری
کشته‌ها: ۱۰۳
زخمی‌ها: ۲۸۴
مرتکبان: داعش خراسان
انفجارهای کرمان اشاره به دو انفجاری دارد که در تاریخ ۱۳ دی ۱۴۰۲ مصادف با چهارمین سالگرد ترور شهید قاسم سلیمانی، دومین فرماندهٔ نیروی قدس سپاه پاسداران، در مسیر گلزار شهدای کرمان رخ داد. انفجار اول در ساعت ۱۴:۵۰ رخ داد که بر اثر آن ده‌ها نفر زخمی و تعدادی کشته شدند. در ساعت ۱۵:۱۷ در حالی که مردم و نیروهای امدادی در حال کمک به آسیب‌دیدگان و انتقال جانباختگان بودند، انفجار دوم با شدت بیشتری رخ داد.
نخست ادعا شد که انفجار از کپسول گاز به‌وجود آمده است اما بعد تکذیب شد. برخی منابع اظهار کردند که در ورودی گلزار شهدا دو کیف حاوی بمب وجود داشته و عوامل با استفاده از ریموت بمب‌ها را منفجر کرده‌اند. طبق اطلاعات اولیه بمب‌ها درون دو کیف قرار داشته‌اند. هر چند در دقایق اولیه پس از وقوع این حادثه، فرضیه عامل انتحاری توسط برخی رسانه‌های ایران مطرح شد ولی خبرگزاری ایرنا گزارش داد که مطابق بررسی‌های اولیه، دو بسته بمب‌گذاری شده با ریموت و کنترل از راه دور منفجر شده‌اند. خبرگزاری تسنیم، نزدیک به سپاه پاسداران هم مدعی شد که انفجار کیف‌های جاسازی‌شده کنترل‌شونده در داخل سطل زباله یا انفجار بخشی از یک دستگاه خودرو پژو به محض توقف در محل، عامل این حادثه بوده‌اند. در نهایت داعش با قبول مسئولیت در این حمله اعلام کرد که دو عضو انتحاری در این عملیات دست داشتند. وزارت خارجه آمریکا می‌گوید پیش از انفجارهای کرمان در مراسم سالگرد قاسم سلیمانی، در روز ۱۳ دی ماه، به ایران دربارهٔ خطر «حمله تروریستی» قریب‌الوقوع با ارائه جزئیاتی هشدار داده بود.
در آمار اولیه در این حمله‌ها ۲۱۱ نفر مصدوم شدند و ۱۰۳ نفر کشته شده‌اند و حال برخی از زخمی‌ها هم وخیم گزارش شده است. بعدها شمار کشته‌شده‌ها ۸۹ تن و شمار زخمی‌شده‌ها ۲۸۴ تن اعلام شد. گمان می‌رود بیشتر قربانیان در انفجار دوم کشته شده‌اند. نظام جمهوری اسلامی آن را حمله تروریستی معرفی می‌کند. این حادثه مرگبارترین حمله تروریستی در ایران معاصر پس از آتش‌سوزی سینما رکس آبادان (۱۳۵۷) محسوب می‌شود.
با وجود وقوع انفجارها در مراسم سالگرد کشته شدن سلیمانی در زادگاهش کرمان، مراسم‌هایی به مناسبت سالگرد کشته شدن او،   همان روز در مصلی تهران با حضور خانواده‌اش و همچنین مقام‌های جمهوری اسلامی از جمله ابراهیم رئیسی و اسماعیل قاآنی برگزار شد. بر اساس تصاویر منتشر شده، تعدادی از نمایندگان کشورها نیز در این مراسم حضور داشتند.در این مراسم، برخلاف روال معمول سال‌های قبل به دلیل برگزاری مراسم تهران، نه تنها فرزندان و بازماندگان سلیمانی از جمله زینب سلیمانی و نرجس سلیمانی حضور نداشتند بلکه هیچ‌یک از مقام‌های ارشد حکومتی، اعم از مقام‌های دولتی و فرماندهان نظامی هم که در سال‌های گذشته در آن شرکت می‌کردند، امسال از غایبان مراسم بودند.
پیش‌زمینه

اطلاعات بیشتر: ترور قاسم سلیمانی و تشییع جنازه و خاکسپاری قاسم سلیمانی
در ۱۳ دی ۱۳۹۸ مصادف با ۳ ژانویه ۲۰۲۰ میلادی، قاسم سلیمانی در عملیات آذرخش کبود به‌وسیلهٔ ارتش ایالات متحده آمریکا و به‌دستور رئیس‌جمهور وقت دونالد ترامپ در بغداد ترور شد. وی نفوذ قابل توجهی در ایران داشت و دومین شخصیت قدرتمند در کشور پس از رهبر سید علی خامنه‌ای شناخته می‌شد. سلیمانی مسئول نظارت بر ماموریت‌های مخفی و ارائه راهنمایی، بودجه، تسلیحات، اطلاعات و پشتیبانی لجستیکی به گروه‌هایی تحت نام «محور مقاومت» از جمله حماس و حزب‌الله لبنان بود.
در مراسم تشییع جنازه و خاکسپاری سلیمانی در کرمان در ۱۷ دی ۱۳۹۸، ازدحام جمعیت منجر به کشته شدن دست‌کم ۵۰ تن و مجروح شدن بیش از ۲۰۰ تن شد. حکومت ایران هر سال در آستانهٔ سال‌مرگ سلیمانی تبلیغات گسترده‌ای را در سراسر کشور آغاز می‌کند.
ایران برای مدت‌ها یکی از کشورهای نسبتاً امن در خاورمیانه به‌شمار می‌رفت و از لحاظ امنیتی نسبت به برخی از همسایگانش شرایط بهتری داشت. این حمله در بحبوحه تشدید تنش‌ها در خاورمیانه پس از جنگ ۲۰۲۳ اسرائیل و حماس و درگیری‌های آن رخ داد. یک روز قبل از این انفجار، یک حمله پهپادی اسرائیل در لبنان، صالح العاروری، معاون رهبر حماس را کشت. در سال‌های اخیر، داعش و دیگر گروه‌های تندرو سنی حملات مشابهی را در ایران انجام داده‌اند، در حالی که اسرائیل ترورهای هدفمند و حملات دیگری را در ارتباط با برنامه هسته‌ای ایران انجام داده است، اگرچه کرمان قبلاً هدف این حوادث نبوده است. داعش، که یک سازمان مسلمان است که مسلمانان شیعه و همچنین اهل سنت مخالف عقیده خود را مرتد و کشتن آن‌ها را تکلیف خود می‌داند. ایران نیز یک کشور بعضاً شیعه است که توسط یک حکومت دین‌سالار که روحانیان شیعه در آن در صدر کار قرار دارند، اداره می‌شود. داعش، ایران را یک دشمن فرقه‌ای آشتی‌ناپذیر می‌داند که همراه با ائتلاف به رهبری آمریکا، در شکست دادن این گروه در سوریه و عراق دست داشته است. قاسم سلیمانی، شبکه‌ای از شبه‌نظامیان شیعه را در آنجا ایجاد کرد تا این گروه را عقب براند و تلاش‌های بشار اسد، رئیس‌جمهور سوریه، برای جنگ با آن را تقویت کرد. داعش خراسان که در افغانستان فعال است، مسئولیت حملات متعددی در ایران را پذیرفته و ایران را با عنوان شرک و ارتداد، مورد تهدید قرار داده است.
شرح حادثه

در ۱۳ دی ۱۴۰۲ مصادف با چهارمین سالگرد ترور قاسم سلیمانی دو انفجار در مسیر گلزار شهدای کرمان رخ داد. در اخبار اولیه اعلام شد که انفجار نخست در ۸۰۰ متری (۸۷۶ متری) محل دفن قاسم سلیمانی رخ داده و بمب در یک کیف دستی در خودروی پژو ۴۰۵ جاسازی شده است. انفجار دوم در پارکینگی به نام امام رضا که حدود ۱ کیلومتر (۱٫۸ کیلومتر) با محل دفن او و خارج از گیت‌های بازرسی بوده است، حادث شد. این انفجار در ابتدای مسیر موکب‌های منتهی به گلزار شهدا (مقابل مسجد فروزی) بود و سپس بمب بعدی در محل ورودی به سمت محدوده مسجد صاحب الزمان (تخت دریا قلی‌بیگ) منفجر شده که در هر دو انفجار جمعیت زیادی حضور داشتند.
اما در بیانیه داعش اعلام شد که هر دو انفجار انتحاری بوده و دو نفر از اعضای داعش به‌صورت انتحاری نسبت به این عمل اقدام کرده‌اند. به‌گفته سعید شعرباف، شهردار کرمان، دو انفجار به فاصله ۱۰ دقیقه رخ داده است. انفجار اول در ساعت ۱۴:۵۰ رخ داد که بر اثر آن ده‌ها نفر زخمی و تعدادی کشته شدند. در ساعت ۱۵:۱۷ در حالی که مردم و نیروهای امدادی در حال کمک به آسیب‌دیدگان و انتقال جانباختگان بودند، انفجار دوم با شدت بیشتری رخ داد.
صدا و سیمای ایران در این مراسم امدادگران هلال احمر را در حال کمک به مجروحان نشان داد. چندین خبرگزاری ایرانی از تعداد بیشتری از مجروحان خبر دادند. رئیس هلال احمر استان اظهار داشت: تیم‌های واکنش سریع آنها در حال تخلیه مجروحان هستند، اما به دلیل موج ازدحام جمعیت که مسیرها را مسدود می‌کنند، با چالش مواجه شده‌اند.بیمارستان‌های کرمان و مناطق اطراف آن برای مداوای قربانیان در حالت آماده‌باش قرار گرفتند. تعدادی از هواپیماهای نیروی هوایی ارتش با امکانات پزشکی و کادر درمان در اختیار اورژانس کرمان قرارگرفتند. عصر بعد از انفجار، جمعیتی در گورستان گلزار شهدا تجمع کردند و شعارهای «مرگ بر اسرائیل» و «مرگ بر آمریکا» سر دادند.
روز بعد همشهری آنلاین خبر از شنیده شدن صدای تیراندازی در کرمان داد اما فرمانده سپاه استان کرمان این خبر را تکذیب و اعلام کرد سالگرد سلیمانی در حال برگزاری است.
شرح حادثه > امنیت مراسم

در پی این رخداد مرگ‌بار، افکار عمومی و برخی رسانه‌ها، مقام‌های جمهوری اسلامی را به دلیل شکست در تأمین امنیت کشور مورد انتقاد دادند.
احمد وحیدی، وزیر کشور دولت ابراهیم رئیسی روز چهارشنبه ۲۷ دی گفت امنیت مراسم سالگرد قاسم سلیمانی در کرمان «بالا» بود و «همه پیش‌بینی‌های لازم» انجام شده بود. علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی در پاسخ به انتقادات مطرح شده از حکومت به دلیل ناتوانی در تأمین امنیت مراسم سالمرگ قاسم سلیمانی، از عملکرد دستگاه‌های امنیتی دفاع کرد و گفت: «میزان خنثی‌سازی توطئه‌ها ده‌ها برابر چیزی است که اتفاق می‌افتد.»
تلفات

انفجارهای کرمان تا چندین ماه پس از وقوع همچنان کشته می‌گرفت؛ زیرا به‌دلیل آلودگی ساچمه‌های درون جلیقهٔ انتحاری عاملان حادثه، مجروحان حادثه دچار عفونت شدید داخلی و نهایتاً مرگ می‌شدند.
تلفات > کشته و مجروح

روابط عمومی سازمان اورژانس در روز نخست گفت ۱۷۱ مصدوم به بیمارستان فرستاده شدند و ۱۰۳ نفر هم درگذشتند. پس از آن سخنگوی اورژانس کرمان اعلام کرد: «تعداد شهدای حادثه تروریستی در کرمان تاکنون به ۱۰۳ تن و زخمی‌ها به ۲۱۱ نفر رسیده است، که حال برخی از مصدومان وخیم است و احتمال افزایش آمار شهدا وجود دارد.» سپس استاندار کرمان تصریح کرد که شمار دقیق کشته‌شده‌ها، ۹۵ نفر بوده است. روز بعد طبق آمار پزشکی قانونی اعلام شد که ۸۴ تن کشته و ۲۸۴ تن مصدوم شدند.
روابط عمومی هلال احمر از کشته شدن یک امدادگر که برای کمک رسانی به مصدومان حادثه تروریستی به محل اعزام شده بودند، در انفجار دوم خبر داد. همچنین ۳ امدادگر دیگر در این حادثه مجروح شدند. طبق گزارش خبرگزاری‌ها، چهار تن از نیروهای پلیس در پی این حادثه کشته شدند.
به‌گفتهٔ احمد وحیدی، کشته و زخمی شدن اکثر افراد به‌دلیل اصابت ساچمه‌ها و ترکش‌های انفجار بود و برخی دچار موج‌گرفتگی شدند.
در جریان انفجارهای کرمان یک معلم و بیش از ۲۰ دانش‌آموز کشته شده‌اند، همچنین بنا بر اعلام اداره کل اتباع و مهاجرین خارجی استان کرمان ۱۲ تن از کشته‌شدگان از اتباع افغانستانی بودند. با مرگ یک دانش‌آموز ۱۲ ساله اهل افغانستان به نام نازنین آچک زهی، که در جریان این حادثه به شدت مجروح شده بود؛ تعداد کشته‌شدگان اتباع افغانستانی این حادثه به ۱۳ تن افزایش یافت.
اعضای بدن فاطمه دهقان و سید میثم حسینی رئیس اداره انجمن اولیا و مربیان اداره کل آموزش و پرورش استان کرمان که در جریان این حادثه دچار مرگ مغزی شده بودند به بیماران نیازمند اهدا شد. همچنین کبد و کلیه‌های محمدعلی ضیاء الدینی سرهنگ دوم پلیس راهور کرمان که حین مأموریت در این حادثه از ناحیه سر به شدت دچار آسیب شده و در کما بود؛ به بیماران نیازمند اهدا شد.
نوجوانی که آخرین مجروح حملات انتحاری کرمان بود، در اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۳ بر اثر شدت جراحات جان باخت و شمار کشته‌های دو انفجار به ۹۷ نفر رسید.
مرتکبان

نخست گروه یا سازمانی مسئولیت انفجارهای کرمان را برعهده نگرفت. در اطلاعیهٔ شورای عالی امنیت ملی اعلام شد که دستگاه‌های اطلاعاتی سرنخ‌های به دست آمده از این «عملیات تروریستی» را با سرعت پیگیری و عاملان آن را شناسایی و معرفی کنند. محمود صادقی در بیانیه‌ای احمد وحیدی را به «بی‌کفایتی امنیتی» متهم کرد، خواهان عذرخواهی او شد و نوشت: «مسئولان امنیتی و انتظامی که دوربین‌های مجهز به تشخیص هویتشان روی زنان و دختران زوم شده، باید پاسخ دهند که چگونه جلوی دید هزاران چشم و دوربین قادر به شناسایی این تروریست‌ها نبودند». در ۱۵ دی، دادستان کل از دادستانی‌های سراسر کشور خواست تا با کسانی که در رسانه‌ای اجتماعی «محتوای کذب و خلاف قانون و دارای وصف مجرمانه» منتشر کرده‌اند، «با قاطعیت» برخورد شود.
رئیس‌جمهور ایران، ابراهیم رئیسی، قبل از پذیرفتن مسئولیت داعش، اسرائیل را مسئول این حمله دانست و به «رژیم صهیونیستی» هشدار داد که «بهای این جنایت و جنایات دیگر را خواهد پرداخت». محمد مخبر معاون رئیس‌جمهور و محسن رضایی عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام اسرائیل را مسئول این انفجارها دانستند. پس از این اظهارات سخنگوی وزارت خارجه آمریکا در نخستین نشست خبری خود در سال جدید میلادی ۲۰۲۴ گفت هیچ دلیلی وجود ندارد که باور کنیم اسرائیل در این انفجارها دست داشته است. وال‌استریت ژورنال به نقل از منابع آگاه گزارش داد اسرائیل به متحدان خود اعلام کرده در انفجارها نقش نداشته است. این منابع آگاه گفتند: «چگونگی بمب‌گذاری در انفجار کرمان با الگوی حمله‌های اسرائیل که بر هدف‌گیری دقیق افراد و زیرساخت‌ها تمرکز دارند، همخوانی ندارد.»
بر اساس گزارش‌های سی‌ان‌ان، تحلیلگران و یک مقام رسمی ایالات متحده حدس زدند که این انفجار دارای نشانه‌های یک حمله تروریستی است و مشابه حملاتی که در گذشته توسط داعش انجام شده، است. طبق گزارش‌های ان‌بی‌سی نیوز، چهار مقام فعلی و سابق آمریکایی باور نداشتند که اسرائیل پشت این حمله بوده است، با این‌که دو نفر از آن مقام‌ها گفته بودند که ایالات متحده هم مسئولیتی ندارد. رابرت مکر، سفیر سابق بریتانیا در ایران، به بی‌بی‌سی گفت که مشخص نیست چه کسی پشت بمب‌گذاری‌ها است. وزارت امور خارجه ایالات متحده، از طریق سخنگوی خود مَت میلر، بیان داشت که «دلیلی ندارد باور کند که اسرائیل درگیر بوده است.» همچنین اظهارات مبنی بر دخالت ایالات متحده را رد کرد و چنین اتهاماتی را «مضحک» خواند و هم‌دردی خود را نسبت به قربانیان ابراز داشت.
در ۱۵ دی ۱۴۰۲، مراسم تشییع و خاکسپاری کشته‌شدگان برگزار شد و احمد وحیدی اعلام کرد که شماری از افراد وابسته با این حادثه دستگیر شدند. وزارت اطلاعات ایران در بیانیه‌ای رسمی اعلام کرد که یکی از دو متهم معدوم، تاجیکستانی بوده ولی از هویت متهم دیگر هنوز اطلاعی در دست ندارد. همچنین این وزارتخانه دستگیری ۱۱ نفر در ۶ استان ایران در رابطه با پشتیبانی این عملیات را اعلام کرد. علی توکلی، رئیس سازمان قضائی نیروهای مسلح کرمان، ۱۶ دی در جمع خبرنگاران گفت: «خبرهایی از تهدیدات دشمن داشتیم و قبلاً تعداد ۱۶ بمب آماده انفجار در کرمان کشف شد که مخصوص گلزار شهدا و مرقد قاسم سلیمانی ساخته شده بود.» مهدی بخشی، دادستان کرمان نیز شامگاه شنبه در گفت‌وگوی ویژه خبری از شبکه استانی کرمان گفته بود که «۱۶ بمب در استان کرمان کشف شده بود که قدرت انفجار هر کدام از آنها از این جلیقه‌های عامل انتحاری بیشتر بود.»