stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
وحید صیادی نصیری
اعتصاب غذا و مرگ

او نخستین‌بار چند ماه پس از دستگیری در تیرماه ۱۳۹۵ در زندان اوین بند هشت با هم‌بندهای خود جعفر عظیم‌زاده دست به اعتصاب غذا زد. مجدداً در مهرماه همان سال در اعتراض به تأخیر در اعلام حکم‌اش دست به اعتصاب غذا زد.
پس از دستگیری مجدد در ۲۱ مهرماه ۱۳۹۷ در اعتراض به وضعیت حقوقی خود و عدم رعایت اصل تفکیک جرایم اعتصاب غذا کرد و پس از ۶۰ روز اعتصاب طبق گفتهٔ مسئولان زندان به خانوادهٔ او در بیمارستان شهید بهشتی قم درگذشت. هشت زندان سیاسی از جمله وحید صیادی نصیری به همراه مهدی رجبیان، حسین رجبیان و آرش صادقی در زندان اوین دست به اعتصاب غذا زدند. مهدی رجبیان هم بندی صیادی نصیری بعد از مرخصی استعلاجی از زندان اوین در صفحات مجازی خود اعلام کرد که عکس صیادی نصیری به اشتباه در رسانه‌ها منتشر شده است و این عکس متعلق به صیادی نصیری نمی‌باشد. رجبیان و تعدادی از هم بندی‌های صیادی نصیری یکی از دلیل کشته شدن او را اطلاع رسانی غلط و بی خبری می‌دانند.
اعتصاب غذا و مرگ > خاکسپاری

در روز جمعه ۲۳ آذر ۱۳۹۷ پیکر وحید صیادی نصیری در گورستان «بهشت معصومه قم» به خاک سپرده شد. این خاکسپاری با حضور نیروهای امنیتی برگزار شد. خانواده نصیری مدعی شدند که صورت وحید پیش از خاکسپاری‌اش آغشته به خون بوده‌است.
بایکوت رسانه‌ای

به باور برخی، یکی از ابعاد غیرقابل چشم‌پوشی در مرگ وحید صیادی نصیری، «بایکوت خبری» اخبار مربوط به زندانی‌شدن و اعتصاب غذای او توسط رسانه‌های جریان اصلی فارسی‌زبان بود که انتقادات گسترده‌ای را پس از مرگ دردناکش به همراه داشت. بر باور بسیاری، عدم وابستگی وحید به برخی جریان‌های سیاسی، باعث شد تا رسانه‌های جریان اصلی فارسی‌زبان خبری دربارهٔ وضعیت او منتشر نکنند و بی‌آنکه صدایش به بیرون از زندان برسد درگذشت.
واکنش‌ها به مرگ

مرگ وحید صیادی نصیری انعکاس وسیعی را در میان رسانه‌ها در پی داشت.
رضا پهلوی فعال سیاسی و ولیعهد پیشین ایران نسبت به مرگ وحید صیادی نصیری واکنش نشان داد. او در این باره در صفحه رسمی توئیتر خود نوشت: «کابوس قربانی‌شدن هر روزه فرزندان پاک و دلیر ایران به دست ضحاک زمانه تنها با به زیر کشیدن فرقه تبهکار حاکم به سر خواهد رسید. وحید صیادی نصیری به درفش کاویانی پشت‌گرم بود و آرزو داشت پرچم شیروخورشید دوباره در ایران برافراشته شود. ایران را پس می‌گیریم و آرزویش را محقق می‌کنیم.»
وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا، ضمن انتشار بیانیه‌ای به زبان فارسی نسبت به مرگ این زندانی ابراز تاسف کرد. ایالات متحده محکومیت و بازداشت نصیری را «خودسرانه» و «ناعادلانه» توصیف کرده‌است. نسخه فارسی وبسایت وزارت خارجه آمریکا بیانیه معاون سخنگوی این وزارت خانه را منتشر کرده که گفته‌است: «وحید صیادی نصیری بی آنکه صدایش به بیرون برسد در زندان رنج کشید.» در ادامه این بیانیه آمده‌است: «او تنها یکی از بسیار زندانیانی است که ناعادلانه در چنگال امیال رژیم ایران هستند.» علاوه بر آن این نهاد در این بیانیه به سخنان علی خامنه‌ای در سخنرانی سال نوی خورشیدی (۱۳۹۷) در مشهد رجوع کرد که سابقاً گفته بود: «در ایران کسی به خاطر انتقاد از حکومت تحت فشار و تعقیب قرار نمی‌گیرد و اگر کسی چنین ادعایی کند، دروغگوست».
وزارت امور خارجه فرانسه، ضمن انتشار بیانیه‌ای ضمن ابراز تاسف از مرگ وحید صیادی‌نصیری بر اثر ۶۰ روز اعتصاب غذای تر و خشک، خواستار توضیح حکومت ایران در مورد دلایل نادیده گرفته‌شدن حقوق یک زندانی سیاسی و رویدادهای منتهی به مرگ وی شد.
مهدی کاهه، دادستان عمومی قم، ضمن تأیید خبر مرگ این زندانی علت مرگ او را «ناشی از مشکلات کبدی» دانست و مرگ در نتیجه اعتصاب غذا را تکذیب کرد. خبرگزاری قوه قضاییه نیز در گزارشی از قول این مقام قضایی قم نوشت: «نصیری سوابق متعدد در تهران و کرج و … در زمینه توهین به مقدسات، ائمه اطهار، اقدام علیه نظام و … داشته‌است و با همین عنوان‌ها اتهامی محکوم به حبس گردیده بود.» با این حال برخی منابع خبری از قول نزدیکان وحید صیادی نصیری اظهارات دادستان قم را تکذیب کردند. مطابق اظهارات آنها صیادی نصیری مشکلات معده و کبد صیادی نصیری در نتیجه اعتصاب غذای طولانی مدت او بوده‌است و سرانجام پس از انتقال به بیمارستان و بستری کوتاه مدت او فوت می‌کند.
پس از انعکاس خبر درگذشت این زندانی سیاسی برخی از نهادهای حقوق بشری خواستار اعزام بازرسان بین‌المللی برای رسیدگی به وضعیت زندانیان سیاسی در ایران شدند. با این وجود جمهوری اسلامی ایران از جمله معدود کشورهایی است که سال‌ها شورای حقوق بشر سازمان ملل برای آنها گزارشگر ویژه حقوق بشر تعیین کرده‌است. اگرچه دولت ایران به این گزارشگران اجازه سفر به ایران و بررسی شرایط حقوق بشر در این کشور را نمی‌دهد.
۱۴ اسفند

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| <<  | اسفند | اسفند | اسفند | اسفند | اسفند |  >> |
| ش | ی | د | س | چ | پ | ج |
|  |  |  |  | ۱ | ۲ | ۳ |
| ۴ | ۵ | ۶ | ۷ | ۸ | ۹ | ۱۰ |
| ۱۱ | ۱۲ | ۱۳ | ۱۴ | ۱۵ | ۱۶ | ۱۷ |
| ۱۸ | ۱۹ | ۲۰ | ۲۱ | ۲۲ | ۲۳ | ۲۴ |
| ۲۵ | ۲۶ | ۲۷ | ۲۸ | ۲۹ | ۳۰ |  |
۱۴۰۳ خورشیدی: ۱۴۰۳ خورشیدی
۱۴ اسفند سیصد و پنجاهمین روز سال در گاه‌شماری خورشیدی است. به پایان سال ۱۵ روز (۱۶ روز در سال کبیسه) باقی‌است.
رویدادها

۱۳۵۷ - تأسیس کمیته امداد امام خمینی به دستور سید روح‌الله خمینی
۱۳۵۹ - رویدادهای ۱۴ اسفند پس از سخنرانی بنی صدر
۱۳۷۵ - سقوط یک فروند هواپیمای داسو فالکن-۲۰ ارتش جمهوری اسلامی ایران در اردبیل
زادروزها

۱۳۱۵ - پرویز شهدی، مترجم معاصر
۱۳۲۹ - فرخنده فرمانی‌زاده، بازیگر
۱۳۵۴ - محسن نامجو، آهنگساز، نوازنده، شاعر، خواننده و فعال اجتماعی
درگذشت‌ها

۵۲۹ قبل از میلاد - کوروش بزرگ، شاه بزرگ ایران [نیازمند منبع]
۱۳۴۵ - محمد مصدق، دولت‌مرد و نخست‌وزیر (زادهٔ ۱۲۶۱).
۱۳۵۳ - عباس شهریاری، عامل ساواک
۱۳۸۸ - محمد خوانساری، استاد دانشگاه تهران، عضو پیوسته فرهنگستان زبان و ادبیات فارسی
۱۳۹۴ - عباس واعظ طبسی، از اعضای مجلس خبرگان رهبری
۱۳۹۴. طه جابر العلوانی، متفکر مسلمان عراقی
مناسبت‌ها

روز احسان و نیکوکاری.
روز بناهای فرهنگی هنری
فرودگاه تامپا پادانگ

فرودگاه تامپا پادانگ (به انگلیسی: Tampa Padang Airport) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا MJU است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۰۵۰ متر است. این فرودگاه در کشور اندونزی قرار دارد و در ارتفاع ۲ متری از سطح دریا واقع بود.
شرکت‌های هواپیمایی و مقصدهای پروازی

| شرکت‌های هواپیمایی | مقصدهای پروازی |
| --- | --- |
گارودا ایندونزیا اجرا توسط Explore :  سلطان حسن‌الدین 
Sriwijaya Air:  سلطان حسن‌الدین 
وینگز ایر :  سلطان آجی محمد سلیمان, سلطان حسن‌الدین
بریگیته اسکای

| بریگیته اسکای | بریگیته اسکای |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: Brigitte Johanna Riedle
زادهٔ: ۱۸ ژوئیهٔ ۱۹۴۰ مانهایم
درگذشت: ۱۹ نوامبر ۲۰۱۲ (۷۲ سال) واینهایم
ملیت: آلمان
پیشه: هنرپیشه
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۳–۱۹۷۹
بریگیته اسکای (آلمانی: Brigitte Skay ‏ ۱۸ ژوئیهٔ ۱۹۴۰ – ۱۹ نوامبر ۲۰۱۲) بازیگر اهل آلمان بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به هیولای پُرشهوت، ایزابلا، دوشس شیاطین، چهار مرتبه آن شب، بوم‌شناسی جنایت و مرد سال اشاره کرد.
فرودگاه داخلی بیشه

فرودگاه داخلی بیشه (به انگلیسی: Bisha Domestic Airport) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا BHH است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۰۵۰ متر است. این فرودگاه در شهر بیشه کشور عربستان سعودی قرار دارد و در ارتفاع ۱۱۸۵ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
شرکت‌های هواپیمایی و مقصدهای پروازی

شرکت هواپیماییs offering scheduled passenger service:
| شرکت‌های هواپیمایی | مقصدهای پروازی |
| --- | --- |
 فلای‌ناس :  منطقه‌ای ابها، ملک خالد 
 هواپیمایی سعودی :  ملک فهد، ملک عبدالعزیز، ملک خالد
فرهنگ در پاکستان

مقبرهٔ بی‌بی جیوندی نمونه‌ای از معماری در پاکستان
فرهنگ در پاکستان با فرهنگ‌های گستردهٔ شبه‌قارهٔ هند و آسیای میانه در هم تنیده‌است. شامل گروه‌های قومی متعددی چون: پنجابی، سارایکیس، کشمیری، سندی، مهاجران، مکرانی در جنوب؛ بلوچ، هزاره‌ها و پشتون‌ها در غرب؛ و مردم دارد، واخی، شیناکی، بالتیز و بوروشو در شمال می‌شود. فرهنگ این گروه‌های قومی پاکستان تحت تأثیر بسیاری از همسایگان این کشور، مانند سایر آسیای جنوبی، ایرانی، ترک و همچنین مردمان آسیای میانه و غرب آسیا بسیار تأثیر گرفته‌است.
در گروه‌های قومی در جنبه‌های فرهنگی مانند لباس، غذا و مذهب تفاوت‌هایی وجود دارد، به ویژه در مواردی که آداب و رسوم پیش از اسلام با آداب اسلامی متفاوت است. منشأ فرهنگی آنها همچنین تأثیرات دور و بومی، از جمله هند باستان و آسیای مرکزی را نشان می‌دهد. پاکستان اولین منطقه از شبه قاره هند بود که به‌طور کامل تحت تأثیر اسلام قرار گرفت و از این رو هویت اسلامی متمایزی از نظر تاریخی متفاوت با مناطق بیشتر در شرق ایجاد کرد.
ادبیات

ادبیات پاکستان از زمانی آغاز می‌شود که پاکستان استقلال خود را به عنوان یک کشور مستقل در سال ۱۹۴۷ به دست آورد. سنت رایج و مشترک ادبیات اردو و ادبیات انگلیسی هند بزرگ توسط دولت جدید به ارث رسیده‌است. در طی یک دوره زمانی، ادبیاتی منحصر به فرد برای پاکستان ظهور کرد که تقریباً در تمام زبانهای اصلی پاکستان از جمله اردو، انگلیسی، پنجابی، پشتو، سریایکی، بلوچ و زبان سندی نوشته شده‌است.
شعر

شعر یک هنر و حرفه ای بسیار مورد احترام در پاکستان است. شکل برجسته شعر در پاکستان تقریباً همیشه به زبان فارسی سرچشمه می‌گیرد، که بخشی از آن ناشی از وابستگی دیرینه و تحسین سنگین حاکمان منطقه است که در گذشته حاکی از جنبه‌های خاصی از فرهنگ خارجی فارسی بودند. اشتیاق به شعر در سطح منطقه ای نیز وجود دارد، تقریباً تمام زبان‌های استانی پاکستان این میراث ادبی را همچنان ادامه می‌دهند.
از زمان استقلال کشور در سال ۱۹۴۷ و ثبت زبان اردو به عنوان زبان ملی، شعرهایی نیز به همین زبان سروده شده‌است. زبان اردو از شعر غنی برخوردار است و شامل شاعران مشهور ی چون اقبال لاهوری (شاعر ملی)، میر تقی میر، غالب دهلوی، فیض احمد فیض، احمد فراز، حبیب جلیب، جزیب قریشی و احمد نادم قاسمی است. جدا از شعر اردو، شعر در پاکستان آمیزه ای از زبان‌های دیگر منطقه نیز دارد. اشعار بلوچی، سندی، پنجابی، سریایی و پشتو همگی در شعر پاکستان گنجانیده و تأثیر گذاشته‌اند.
هنرهای نمایشی > موسیقی

موسیقی پاکستانی از موسیقی متنوعی فولیک و سبک‌های سنتی مانند قوالی که توسط مردان با کف زدن، آواز خواندن و نواختن طبل‌ها و غزال گایاکی گرفته تا اشکال مدرن که موسیقی سنتی و غربی را اجرا می‌کند، متفاوت است.
پاکستان محل زندگی بسیاری از خوانندگان مشهور عامیانه مانند علم لوهار است که در پنجاب هند نیز مشهور است. ورود مهاجران افغان به استانهای غربی موسیقی دری را دوباره زنده کرده و پیشاور را به عنوان قطب موسیقی دانان افغان و مرکز توزیع موسیقی افغان در خارج از کشور ثبت کرده‌است.
هنرهای نمایشی > رقص

کاتاک - رقص کلاسیک که در دوران حکومت مغولان شکل گرفت. رقص‌های عامیانه هنوز هم در پاکستان محبوب هستند
مقالهٔ اصلی: اتن ملی
از جمله رقص‌های ملی افغانستان است. این رقص در مراحل اول در بین ملیت پشتون ساکن افغانستان و پاکستان مروج بود. اتن ملی معمولاً طور دسته‌جمعی به وسیلهٔ جوانان مرد یا زن اجرا می‌شود. رقص اتن ملی به‌شکل مدور با شور دادن سر بدن و دست طور منظم اجرا می‌شود؛ که این حرکات انسان را بوجد میاورد.
اتن در هر منطقه، نوع و حرکات مختلف همان منطقه را دارد. انواع مختلف اتن شامل: کابلی، وردکی، لوگری، خوستی/پکتیایی، هراتی، کوچیانی/کوچی، ختکی، پشیی (با سرنی و توله) و نورستانی در افغانستان وجود دارد.
رقص دختران پنجابی
رقص بهنگرا (Bhangra)
اجرای دوت کاتاک
اتن کابلی
هنرهای تجسمی > نقاشی

در طول قرن شانزدهم تا هجدهم، نگارگری گورکانی توسعه یافت و به شدت تحت تأثیر نگارگری ایرانی قرار گرفت. عبدالرحمان چوچای، صغرا ربابی، استاد الله باخ، ابو رانا، آژاز انوار، اسماعیل گلگری، جمیل نقش، احمد پرویز و صادقیان نقاشان خلاق برجسته و برجسته پاکستان هستند. تزیین و رنگ‌آمیزی وسایل نقلیه در پاکستان یک هنر محبوب مردمی است.
هنرهای تجسمی > معماری

مقالهٔ اصلی: معماری گورکانی
Naulakha pavilion (۱۶۳۳) در قلعه شاهی
قلعه شاهی
The مسجد وزیر خان
باغ شالیمار
Akbari Sarai
مسجد پادشاهی
معماری گورکانی در پاکستان
معماری مناطقی که اکنون پاکستان را تشکیل می‌دهند را می‌توان در چهار دوره مشخص مشاهده کرد: قبل از اسلام، دوره اسلامی، دوران استعمار و پس از استعمار. با آغاز تمدن دره سند در اواسط هزاره سوم قبل از میلاد، یک فرهنگ پیشرفته شهری برای اولین بار در منطقه توسعه یافت و دارای امکانات ساختاری بزرگی بود که برخی از آنها تا به امروز پابرجا مانده‌است. موهن‌جو دارو، هاراپا و کوت دیجی متعلق به شهرکهای دوره قبل از اسلام است. ظهور بودیسم، گوپتاس، موریاس و نفوذ فرهنگ پارسی و یونان منجر به توسعه سبک یونانی-بودایی شد و از قرن اول میلادی شروع شد. نقطه اوج این دوران با سبک گنداره به دست آمد. نمونه ای از معماری بودایی، ویرانه‌های صومعه بودایی تخت باهی در خیبر پختونخوا نمونه‌ای از این نوع معماری است.
ورود اسلام به پاکستان امروز، شیوه‌های کلاسیک ساخت و ساز اسلامی را به منظره معماری پاکستان وارد کرد. شهر اوچ شریف حاوی مقبره‌های بی بی جاوندی، بهاییان-حلیم، و جلال الدین بخاری است که برخی از اولین نمونه‌های معماری اسلامی در پاکستان به حساب می‌آیند و از سال ۲۰۰۴ در فهرست آزمایشی میراث جهانی یونسکو قرار دارند. یکی از مهمترین نمونه‌های معدود نمونه سبک معماری فارسی، مقبره شاه رکن العلم در مولتان است. در دوره مغول، عناصر طراحی معماری اسلامی-ایرانی با هم ادغام شدند و غالباً اشکال از هنرهای محلی تولید می‌کردند که منجر به ایجاد معماری گورکانی می‌شد. لاهور، اقامت گاه‌وبیگاه حاکمان مغول، کثرت ساختمانهای مهم از امپراتوری را به نمایش می‌گذارد، از جمله آنها مسجد پادشاهی، قلعه لاهور با دروازه معروف المگیری است. همچنین موارد دیگر مساجد و مقبره‌ها مسجد شاهجاجان تهته در سند نیز از دوره مغول‌ها سرچشمه می‌گیرد، همان‌طور که مسجد محبت خان در پیشاور نیز مربوط به این دوران است.
در عصر استعمار انگلیس، ساختمانهای توسعه یافته عمدتاً از سبک‌های اروپایی مانند گوتیک، باگروه و نئوکلاسیک استفاده می‌شدند. سبک هند و ساراکنیک با ترکیبی از اجزای اروپایی و هندی-اسلامی نیز در این دوره شکل گرفت. هویت ملی پس از استعمار در ساختارهای مدرن مانند مسجد شاه فیصل، بنای یادبود پاکستان، مینار پاکستان و مزار قائد بیان شده‌است.
تفریح و ورزش

ورزش رسمی ملی پاکستان هاکی روی چمن است، اما کریکت و اسکواش محبوب‌ترین ورزش‌ها هستند. تیم ملی هاکی روی چمن پاکستان چهار بار در سال‌های ۱۹۷۱، ۱۹۷۸، ۱۹۸۲ و ۱۹۹۴ قهرمان جام جهانی هاکی شده‌است.
آشپزی

هنر آشپزی در پاکستان عمدتاً ترکیبی از غذاهای هندی و تحت تأثیر خاورمیانه، آسیای میانه و افغانستان است. انواع روش‌های پخت‌وپز در سراسر کشور وجود دارد، عمدتاً از ادویه‌های تند در پنجاب گرفته تا بخارپز و آب‌پز در خیبر پختونخوا و بلوچستان. انواع مختلفی از برنج‌ها مانند Biryani , Pulao یا برنج پخته شده به همراه سبزیجات و گوشت در کورما و دسر از غذاهای مختلفی استفاده می‌شود. همچنین شکل‌های سنتی کباب گوشت یا کباب، دسر خیر و انواع نوشیدنی‌های گرم و سرد وجود دارد.
انواع غذای کبابی
سیخ کباب از معروف‌ترین غذاهای معروف پاکستانی
چاپلی کباب از غذاهای معروف پاکستانی
پان پراک
جشنواره‌ها و مشاهدات > محرم (عاشورا)

محرم ماه یادآوری و تعمق مدرن شیعه است که اغلب مترادف با عاشورا محسوب می‌شود. عاشورا که به معنای واقعی کلمه به معنای «دهم» در عربی است، به دهمین روز محرم اشاره دارد که به دلیل اهمیت تاریخی و سوگواری برای شهادت حسین بن علی، نوه محمد مشهور است
جشنواره‌ها و مشاهدات > جشن بهاران

جشن بهاران که گاه از آن به عنوان Basant یاد می‌شود، یک جشنواره پنجابی قبل از اسلام است که آمدن بهار را نشان می‌دهد. جشن‌های پاکستان در مرکز لاهور است و مردم از سراسر کشور و خارج از کشور برای جشن‌های سالانه به این شهر می‌آیند. مسابقات پرواز بادبادک در پشت بام‌های شهر برگزار می‌شد اما اکنون ممنوع است. استان حاصلخیز پنجاب از طریق کشاورزی خود به فصول مختلف سال پیوند خورده بود. فرارسیدن بهار برای همه کشاورزان یک اتفاق مهم بود و با یک جشن از ان استقبال می‌شد، از این رو نام جشن بهاران (به معنای جشنی برای بهار) روی آن نهاده‌اند.
لباس ملی

لباس ملی برای مردان و زنان شلوار کامیز است که شامل یک لباس بلند و شال و شلوار است که شلوار آن به اندازه کافی بلند است تا شکل پاها را نبیند.
دختر مسلمان که شالوار کامز پوشیده ، ج. ۱۸۷۰
شلوار گشاد سنتی در خیبر پختونخوا (۱۸۴۲)
دختری از کراچی. ۱۸۷۰.
لباس سنتی بلوچی
لباس مرد بلوچی مرد.۱۸۶۷
لباس پاکستانی
محمد اقبال پدر ایدئولوژیک پاکستان بود
کارگاه سه تار در اسلام‌آباد پاکستان.
انارکالی، توسط عبد الرحمان چتایی
سروآباد

برای دیگر کاربردها، سروآباد (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| سروآباد سەوڵاوا | سروآباد سەوڵاوا |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: کردستان
شهرستان: سروآباد
بخش: مرکزی
نام(های) پیشین: سۆڵەئاوا
سال شهرشدن: ۱۳۷۴
مردم: مردم
جمعیت: ٩٢٠٠(سال١٤٠٠)
رشد جمعیت: ۳٪+ (سال ۱۳۹۰تا ۱۳۹۵)
میانگین دمای سالانه: ١٥درجە
میانگین بارش سالانه: ٢٥٠mm
روزهای یخبندان سالانه: ١٠٠
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
شهردار: طالب نیک رفتار
تأسیس شهرداری: ١٣٧٧
ره‌آورد: گردو،توت فرنگی،کلاش،کەوا پانتۆڵ
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۸۷–۳۴۸۲
وبگاه: شهرداری سروآباد
شناسهٔ ملی خودرو:  ایران ۶۱ ل
کد آماری: ۲۲۰۵
  سروآباد  روی نقشه ایران ۳۵°۱۹′۰۷″شمالی ۴۶°۲۲′۴۲″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۳۱۸۷°شمالی ۴۶٫۳۷۸۲°شرقی﻿ / 35.3187; 46.3782   :   سروآباد  روی نقشه ایران ۳۵°۱۹′۰۷″شمالی ۴۶°۲۲′۴۲″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۳۱۸۷°شمالی ۴۶٫۳۷۸۲°شرقی﻿ / 35.3187; 46.3782   
 :  
سروآباد شهری در بخش مرکزی شهرستان سروآباد استان کردستان غرب ایران است.
سروآباد با ارتفاع ۱,۲۸۰ متر، در ‌۴۵۵ کیلومتری غرب جنوبی تهران و ۵۵‌ کیلومتری غرب سنندج، در درّۀ غربی کوه کرّه میانه، در ۲‌ کیلومتری شرق راه سنندج به مریوان، قرار دارد.
از روستاهای تابعه این شهر می‌توان به روستای تاریخی اورامان تخت و روستای بزرگ دزلی اشاره کرد.
نگاره‌ای از یک دختر کرد و مادربزرگش در شهرستان سروآباد
در سروآباد، زبان کردی به عنوان زبان مادری و زبان فارسی به عنوان زبان آموزش و مکاتبات رسمی، توسط اهالی شهر مورد استفاده قرار می‌گیرند.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱٤٠٠ جمعیت این شهر ٩٢٠٠ نفر (٢٤٩٩ خانوار) بوده‌است.
فرودگاه تیروچیراپالی

فرودگاه تیروچیراپالی  (به انگلیسی: Tiruchirappalli Airport) یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا TRZ است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۴۸۰ متر است. این فرودگاه در شهر تیروچیراپالی کشور هند قرار دارد و در ارتفاع ۸۸ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
شرکت‌های هواپیمایی و مقصدهای پروازی > مسافری

| شرکت‌های هواپیمایی | مقصدهای پروازی |
| --- | --- |
ایرآسیا : کوالالامپور 
ایر ایندیا اکسپرس: دوبی، شارجه، چانگی سنگاپور 
مالیندو ایر : کوالالامپور 
Scoot: چانگی سنگاپور 
سریلانکان ایرلاینز: باندرانیکی 
تای ایرآسیا : دن موئنگ (آغاز از ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۷) 
An ایر ایندیا اکسپرس بوئینگ ۷۳۷ نسل بعدی
A سریلانکان ایرلاینز خانواده ایرباس ای۳۲۰ at the gate
فرودگاه دورتموند

فرودگاه دورتموند (به آلمانی: Flughafen Dortmund) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا DTM است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۰۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر دورتموند کشور آلمان قرار دارد و در ارتفاع ۱۳۰ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
شرکت‌های هواپیمایی و مقصدهای پروازی

شرکت‌های هواپیمایی زیر پروازهای منظم و چارتری را از/به فرودگاه دورتموند ارائه می‌دهند:
| شرکت‌های هواپیمایی | مقصدهای پروازی |
| --- | --- |
 کوندور فلوگدینست : فصلی: فرودگاه پالما د مایورکا (آغاز از ۶ ژوئیه ۲۰۲۴) 
 یورووینگز :  فرودگاه مونیخ، فرودگاه پالما د مایورکا فصلی: فرودگاه آلیکانته-الچه، فرودگاه کاتانیا-فونتاناروسا، فرودگاه بین‌المللی هراکلین، فرودگاه بین‌المللی کاوالا، فرودگاه مالاگا، فرودگاه بین‌المللی رود، فرودگاه اسپلیت، فرودگاه بین‌المللی سالونیک 
 پگاسوس ایرلاینز :  فرودگاه بین‌المللی صبیحه گوکچن 
 رایان‌ایر :  فرودگاه بین‌المللی کاتوویتسه، فرودگاه استانستد لندن، فرودگاه پالما د مایورکا، فرودگاه فرنسیسکو جسا کارنئیرو، فرودگاه بین‌المللی سالونیک فصلی: فرودگاه بین‌المللی ژان پل دوم کراکوف-بالیس، فرودگاه مالاگا 
 سان اکسپرس :  فرودگاه عدنان مندرس فصلی: فرودگاه آنتالیا، فرودگاه زونگولداغ 
 ترید ایر :  چارتر فصلی: فرودگاه بین‌المللی پریشتینا 
 ویز ایر :  فرودگاه بین‌المللی بانیا لوکا، فرودگاه بلگراد نیکولا تسلا، فرودگاه بین‌المللی براشوف-گیمبه، فرودگاه بین‌المللی هنری کواندا، فرودگاه بین‌المللی بوداپست فرنتس لیست، فرودگاه بین‌المللی کلوژ-نپوکا، فرودگاه گدانسک لخ والسا، فرودگاه بین‌المللی یاش، فرودگاه بین‌المللی کاتوویتسه، فرودگاه بین‌المللی کوتائیسی، فرودگاه اورکید سنت. پل دا اپوستل، فرودگاه بین‌المللی ستیزتنو ستیزمان (پایان در ۲۸ مارس ۲۰۲۴), فرودگاه پودگوریتسا، فرودگاه بین‌المللی پریشتینا، فرودگاه لئوناردو دا وینچی-فیومیچینو، فرودگاه بین‌المللی سیبیو، فرودگاه اسکندر کبیر اسکوپیه، فرودگاه صوفیه، فرودگاه سوچاوا، فرودگاه بین‌المللی ترگو مورش (پایان در ۲۸ مارس ۲۰۲۴), فرودگاه بین‌المللی ترایان وویا، فرودگاه بین‌المللی مادر ترزای تیرانا، فرودگاه بین‌المللی توزلا، فرودگاه وارنا، فرودگاه بین‌المللی ویلنیوس، فرودگاه وروتسواف کوپرنیکوس (پایان در ۲۷ مارس ۲۰۲۴), فرودگاه بین‌المللی زوارتنوتس
فرودگاه سیبولان

فرودگاه سیبولان (به انگلیسی: Sibulan Airport) (به زبان بومی: Paliparan ng Sibulan) یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا DGT است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۸۷۰ متر است. این فرودگاه در نگرو شرقی در کشور فیلیپین قرار دارد و در ارتفاع ۵ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
شرکت‌های هواپیمایی و مقصدهای پروازی

| شرکت‌های هواپیمایی | مقصدهای پروازی |
| --- | --- |
سبو پسیفیک :  نینوی آکوئینو 
 سبو پسیفیک اجرا توسط Cebgo :  لاگویندینگان (آغاز از ۲۰ اکتبر ۲۰۱۷), مکتان-کبو، فرانسیسکو بنگویی 
فیلیپین ایرلاینز اجرا توسط PAL Express :  نینوی آکوئینو 
Royhle Air Way Charter :  Charter: دیپولوگ، Siquijor، تاگبیلاران 
Destinations
اسماعیل حسین‌زهی

| اسماعیل حسین‌زهی | اسماعیل حسین‌زهی |
| --- | --- |
نماینده مجلس شورای اسلامی از شهر خاش و میرجاوه: نماینده مجلس شورای اسلامی از شهر خاش و میرجاوه
حوزه انتخاباتی: حوزه انتخابیه خاش، میرجاوه، نصرت‌آباد و کورین
اکثریت: 43,148 رای
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ایران
تحصیلات: کارشناسی ارشد مدیریت دولتی
پیشه: نمایندهٔ دورهٔ یازدهم مجلس شورای اسلامی
رزومه: مدیرعامل سازمان همیاری شهرداری‌های استان سیستان و بلوچستان  شهردار زاهدان شهردار خاش  مشاور استاندار سیستان و بلوچستان
اسماعیل حسین زهی سیاستمدار عضو کمیسیون عمران مجلس شورای اسلامی در دوره یازدهم است.وی در یازدهمین انتخابات مجلس شورای اسلامی که در تاریخ ۲ اسفند ۱۳۹۸ برگزار شد، با کسب ۴۳ هزار و ۱۴۸ رای، از حوزه انتخابیه خاش، میرجاوه، نصرت‌آباد و کورین از استان سیستان و بلوچستان انتخاب گردد و به مجلس راه یابد.
وی پیش از این شهردار شهرستان خاش،  و شهردار کلانشهر زاهدان ومشاور استاندار سیستان و بلوچستان و مدیرعامل سازمان همیاری شهرداری‌های استان سیستان و بلوچستان بوده است..
مجلس شورای اسلامی
اسماعیل حسین زهی در یازدهمین انتخابات مجلس شورای اسلامی که در تاریخ ۲ اسفند ۱۳۹۸ برگزار شد، با کسب ۴۳ هزار و ۱۴۸ رای، از حوزه انتخابیه خاش، میرجاوه، نصرت‌آباد و کورین از استان سیستان و بلوچستان انتخاب گردد و به مجلس راه یابد.
دوازدهمین دوره مجلس شورای اسلامی
وی در دوازدهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی از حوزه انتخابیه شهرستان خاش با کسب ۱۰ هزار و ۵۳۰ رای از مجموع ۸۶ هزار و۱۸۵ رای از راهیابی به این دوره از مجلس باز ماند ، رقبای جدی وی در این دوره علی کرد و مشتاق احمد ریگی بودند.
عباس‌قلی آقا باکیخانف

| عباس‌قلی آقا باکیخانف | عباس‌قلی آقا باکیخانف |
| --- | --- |
Abbasqulu ağa Bakıxanov: Abbasqulu ağa Bakıxanov
زادهٔ: ۲۱ ژوئن ۱۷۹۴ امیرجان، خانات باکو
درگذشت: ۳۱ مهٔ ۱۸۴۷ (۵۲ سال) روستای «وادی فاطمه»، جده، عربستان سعودی
دیگر نام‌ها: قدسی
پیشه(ها): شاعر، نویسنده، تاریخ‌نگار، خبرنگار، زبان‌شناس و فیلسوف
شناخته‌شده برای: بنیان‌گذار تاریخ‌نگاری آذربایجان
پدر: «محمد میرزا خان دوم»
عباس‌قلی آقا باکیخانف (ترکی آذربایجانی: Abbasqulu ağa Bakıxanov Qüdsi) شاعر، نویسنده، تاریخ‌نگار، خبرنگار، زبان‌شناس و فیلسوف اهل آذربایجان بود، که ۲۱ ژوئن سال ۱۷۹۴ در روستای امیرجان خانات باکو به دنیا آمده بود.
عباس‌قلی آقا باکیخانف که از مهم‌ترین روشنفکران قرن ۱۹ آذربایجانی محسوب می‌شود، با اثر «گلستانِ اِرَم» خود که به فارسی نوشت، بنیان تاریخ‌نگاری را در این کشور گذاشت. وی با لقب «قدسی» اشعاری به زبان‌های فارسی و عربی سروده است. او همچنین یکی از بنیان‌گذاران محفلی ادبی- علمی موسوم به «گلستان» در قُبه (۱۸۳۵) بوده است. در دههٔ ۱۸۲۰ که در ارتش روسیه تزاری سربازی می‌کرد، در فرایند امضای عهدنامه‌های گلستان و ترکمنچای به عنوان مترجم حضور یافت.
زندگی‌نامه

عباس‌قلی آقا باکیخانف در ۲۱ ژوئن سال ۱۷۹۴ در خانواده ای ثروتمند در ده امیرجان باکو چشم به دنیا گشود. پدرش «محمد میرزا خان دوم» نمایندهٔ سلسلهٔ خانان باکو و مادرش خانم «سفیا» که به دین اسلام گراییده بود، اهل کشور گرجستان بود. عباس‌قلی تا ۸ سالگی در باکو بزرگ شد؛ و لیکن در سال ۱۸۰۲، پس از آنکه پدرش مبارزه بر سر رسیدن به قدرت را به پسر عمویش «حسین‌قلی خان» باخت، وادار شد با خانواده اش، به روستای امسار قوبا که، روزگاری فتحعلی شاه به او اهدا کرده بود، منتقل گردد.
عباس‌قلی آقا تا سال ۱۸۱۹ در این روستا به سر برده و به تحصیلات خود ادامه داد. آنجا به زبان‌های فارسی و عربی تسلط پیدا و آثار زیادی به این زبان‌ها مطالعه نمود. همزمان با یادگیری زبان‌های شرقی، در تلاش بود ادبیات، الهیات و فلسفه را نیز در سطح بالا یاد بگیرد.
در سال ۱۸۱۹، با دعوت الکسی یرمولوف، ژنرال ارتش شاهنشاهی روسیه در قفقاز راه تفلیس را در پیش گرفته و به عنوان مترجم زبان‌های شرقی در «ادارهٔ کل نظامی قفقاز» گماشته شد. وی در تفلیس با چهره‌های ادبی زیادی از کشورهای مختلفی آشنا شد. عباس‌قلی آقا باکیخانف در سال ۱۸۴۷ هنگام مسافرت از مکه به مدینه در جایی موسوم به «وادی فاطمه» بر آثار ابتلا به طاعون زندگی را بدرود گفت و در آنجا به خاک سپرده شد.
خلاقیت ادبی

خلاقیت عباس‌قلی آقا از آثار ادبی و علمی رنگارنگی سرشار می‌باشد. از آثار ادبی اش می‌توان داستان‌های «ریاض القدس» و «مشکاة الانوار» و قصاید، غزلها، رباعیها، مثنویها، قصه‌های منظوم، حکایتها و غیره… را برشمرد.
خلاقیت ادبی > داستان‌ها

داستانهای «معراج خیال» و «مجلس فرنگ» که، وی هنگام اقامت در ورشو به سبک خودزندگی‌نامه به فارسی نوشت از نظر ساخت ادبی، بکارگیری لطافت‌های زبان و روش نوشتاری شباهت‌های زیادی با «شکایت‌نامه» هایی دارند، که در ادبیات سنتی خاورزمین متداول می‌باشد.
خلاقیت ادبی > آثار علمی

عباس‌قلی آقا باکیخانف یکی از علمای بزرگ در تاریخ آذربایجان به حساب می‌آید. وی با تحریر آثار علمی چون «قانون قدسی»، «اسرار ملکوت»، «تهذیب الاخلاق»، «عین المیزان» و «گلستان ارم» آوازهٔ بسزایی پیدا کرد. محتوی اثر «قانون قدسی» دستور زبان فارسی است.