stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ادیس مرسدس
تک آهنگ‌ها

Mundo Nuevo (2001 Media Luna)
Gitana Loca (2005 Media Luna)
Esa Voz (2005 Media Luna)
Sabado Roto (2011 Media Luna)
Hollywood (2012 Media Luna)
Gigolo (2012 Media Luna)
Rompe el Caracol (2014 Media Luna - #90 German Airplaycharts)
Nada (2015 Media Luna) - #133 German Airplaycharts
Too Hot for Revolution (2015 Media Luna)
رود اولی

| رود اولی | رود اولی |
| --- | --- |
مکان: مکان
کشور: لبنان
ویژگی‌های ظاهری: ویژگی‌های ظاهری
سرآب:  
 • مکان: کوه‌های باروک و نیحا در لبنان
 :  
دهانه:  
 • مکان: the دریای مدیترانه
طول: ۴۸ کیلومتر (۳۰ مایل)
اندازهٔ حوضه: ۲۹۴ کیلومتر مربع (۱۱۴ مایل مربع)
دبی:  
 • میانگین: ۱۰٫۱۶۲۵ متر مکعب بر ثانیه (۳۵۸٫۸۹ فوت مکعب بر ثانیه)
 :  
رود اولی (عربی: نهر الأولي) رودی در جنوب لبنان است که از کوه‌های لبنان سرچشمه می‌گیرد و به دریای مدیترانه، شمال صیدا می‌ریزد.
رود اولی از کوه‌های باروک سرچشمه می‌گیرد و پس از طی حدود ۴۸ کیلومتر به دریای مدیترانه می‌ریزد. این رود از نزدیکی شهرهای صیدا و نبطیه عبور می‌کند و در نزدیکی شهر صیدا به دریا می‌پیوندد. در طول مسیر این رود، چندین سد و بند برای آبیاری زمین‌های کشاورزی و تأمین آب آشامیدنی ساخته شده است. رود اولی نقش مهمی در حیات کشاورزی و اقتصادی منطقه دارد و همچنین از نظر تاریخی و فرهنگی نیز اهمیت زیادی برای لبنان دارد.
نام این رود در زبان فنیقی به معنای «مرتفع» یا «بلند» است که احتمالاً به سرچشمه آن در ارتفاعات اشاره دارد. رود اولی در طول تاریخ شاهد وقایع و درگیری‌های بسیاری بوده و در جنگ‌های صلیبی و همچنین در جنگ داخلی لبنان نقش مهمی ایفا کرده است.
جغرافیا

این رود، آب بخش‌های جنوبی و شرقی کوه‌های شوف و بخش شرقی کوه لبنان را جمع‌آوری می‌کند و دو سرچشمه اصلی دارد: شاخه اصلی و طولانی‌تر، به نام نهر الباروک، از جبل باروک سرچشمه می‌گیرد و به سمت جنوب غربی جریان دارد و در آنجا به شاخه کوتاه‌تر، به نام نهر العرائی، که از شرق جزین سرچشمه می‌گیرد و به سمت شمال جریان دارد، می‌پیوندد. این دو شاخه، رود اولی را تشکیل می‌دهند که در مسیری پر پیچ و خم به سمت غرب جریان می‌یابد.
بخش قابل توجهی از آب رود اولی از طریق پروژه‌ای به نام «تونل مرکبا» از رود لیتانی تأمین می‌شود. این تونل، کوه‌های لبنان را قطع می‌کند و از اختلاف ارتفاع بین رود لیتانی که در دره بقاع جریان دارد و دامنه‌های غربی کوه‌های لبنان استفاده می‌کند. این تونل از  انتهای جنوبی دریاچه قَرعون شروع می‌شود و شش کیلومتر به صورت زیرزمینی به سمت غرب امتداد می‌یابد و در آنجا به یک نیروگاه زیرزمینی می‌رسد. آب از ارتفاع ۱۴۰ متری به پایین می‌ریزد و دو توربین را به حرکت در می‌آورد که برق تولید می‌کنند. سپس آب از طریق تونل دیگری به طول ۱۷ کیلومتر به سمت غرب ادامه می‌یابد و از ارتفاع ۴۲۰ متری به نیروگاه دیگری می‌ریزد. در ادامه، نیروگاه سوم وجود دارد که آب در آن ۱۵۰ متر دیگر پایین می‌رود. در مجموع، ۱۹۰ مگاوات برق از این نیروگاه آبی تولید می‌شود که برای تأمین برق بیروت، صیدا، صور و بخش بزرگی از منطقه بین سرچشمه‌های اولی و نوار ساحلی استفاده می‌شود. پس از نیروگاه سوم، آب لیتانی به شاخه نهر العرائی، یکی از سرچشمه‌های اولی، که در شرق جزین جریان دارد، هدایت می‌شود و سالانه حدود ۵۰۰ میلیون متر مکعب آب به آن اضافه می‌کند. به این ترتیب، آب لیتانی بخش اصلی آب رود اولی را تشکیل می‌دهد. استفاده اصلی از آب لیتانی در زمستان و زمانی است که سطح آب دریاچه قَرعون کاهش می‌یابد.
آب رود اولی همچنین برای بیروت و شهرهای ساحلی استفاده می‌شود و  کنترل این رود و نیروگاه‌های پروژه تونل مرکبا، ابزار راهبردی قدرتمندی برای ارتش اسرائیل در زمانی که در سال‌های ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۵ بر این منطقه تسلط داشت، بود.
در حال حاضر، سدی بر روی رود اولی در منطقه روستای بیسری در شمال غربی جزین در حال ساخت است.
در تاریخ

در نزدیکی محل ریزش رود به دریا، بقایای معبد اشمون از دوران فنیقی‌ها وجود دارد که به خدای اشمون اختصاص داشته است. در قرن هفدهم، امیر دروزی، فخرالدین معنی دوم، از سنگ‌های این معبد برای ساخت پل بر روی رود استفاده کرد. پس از اینکه این پل چندین بار تخریب شد، تنها سنگ‌های پایه از پل عثمانی باقی مانده است.
در سال ۱۹۷۶، هنگام ورود ارتش سوریه به لبنان در پی جنگ داخلی دوم، مسیر رود به «خط قرمز» تبدیل شد و عبور سوریه از آن می‌توانست باعث واکنش نظامی اسرائیل شود. در طول ۲۰ سالی که سوریه در لبنان حضور داشت، آنها از خط اولی به سمت جنوب عبور نکردند.
دهانه رود، در شمال شهر صیدا، صحنه نبرد در یکی از عملیات‌های آغازین جنگ صلح جلیل بود. در شب ۶ ژوئن ۱۹۸۲، نیروهای اسرائیلی شامل شایتت ۱۳، تیپ چتربازان و یگان‌های زرهی در یک عملیات هوابرد در این منطقه پیاده شدند. پس از درگیری با نیروهای سازمان آزادیبخش فلسطین در محل پیاده‌شدن که با حمایت هوایی و نیروی دریایی اسرائیل همراه بود، نیروهای اسرائیلی بر منطقه مسلط شدند و به سمت دامور حرکت کردند. این عملیات باعث قطع ارتباط نیروهای سازمان آزادیبخش فلسطین در جنوب لبنان با مقرهای آنها در بیروت شد.
در اوایل سپتامبر ۱۹۸۳، نیروهای اسرائیلی از کوه‌های شوف و منطقه بیروت به سمت جنوب عقب‌نشینی کردند و در خط اولی مستقر شدند. پس از این عقب‌نشینی، درگیری‌های مسلحانه بین دروزی‌ها و مارونی‌ها در کوه‌های شوف آغاز شد. در این درگیری‌ها که به «جنگ کوهستان» معروف شد، نیروهای ارتش لبنان و ارتش ایالات متحده نیز درگیر بودند. نیروهای اسرائیلی تا ماه مه ۱۹۸۵ در خط اولی باقی ماندند و سپس به نوار امنیتی عقب‌نشینی کردند.
دیترسبورگ

| دیترسبورگ   | دیترسبورگ   |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: باواریا
منطقه اداری: بایرن سفلی
ناحیه: روتال-این
حکومت: حکومت
 • شهردار: Peter Plank (CSU/Fr.Wähler/ Fr.Wgem./Wgr.)
مساحت: مساحت
 • کل: ۵۵٫۰۶ کیلومتر مربع (۲۱٫۲۶ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۲۷ متر (۱۴۰۱ فوت)
جمعیت (2013-12-31): جمعیت (2013-12-31)
 • کل: ۳٬۱۱۹
 • تراکم: ۵۷/کیلومتر مربع (۱۵۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: 84378
کدهای شماره‌گیری: 08564, 08726
پلاک خودرو: PAN
وبگاه: www.dietersburg.de
دیترسبورگ (به آلمانی: Dietersburg) یک شهر در آلمان است که در روتال-این واقع شده‌است.
خصوصیات

دیترسبورگ ۵۵٫۰۶ کیلومترمربع مساحت دارد ۴۲۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
حرکت

برای دیگر کاربردها، حرکت (ابهام‌زدایی) را ببینید.
حرکت مفهومی است مرتبط با تغییر مکان
حرکت یا جنبش (به انگلیسی: Motion) در فیزیک، به معنی تغییر مکان جسم در ارتباط با زمان است. حرکت یعنی تغییر مکان جسم نسبت به ناظر (حرکت امری نسبی است) حرکت در فیزیک از نیرو ناشی می‌شود و با مفاهیم سرعت، شتاب، جابجایی و زمان مرتبط است.
بنا بر قانون اول نیوتن، سرعت یک جسم تنها در حالتی تغییر می‌کند که نیرویی جدید به آن وارد شود؛ این مفهوم تحت عنوان لَختی شناخته می‌شود.
فیزیک حرکت بخشی از فیزیک است که به توصیف حرکت و علل آن اختصاص دارد.
فیزیک حرکت یا حرکت‌شناسی به صورت کلاسیک خود به دو بخش تقسیم می‌شود:
مطالعه حرکت اجسام جامد که تحت عنوان مکانیک شناخته می‌شود.
مطالعه شاره‌ها که تحت عنوان مکانیک شاره‌ها شناخته می‌شود.
مکانیک:
مکانیک بخشی از حرکت‌شناسی است که خود به دو بخش سینماتیک (برگرفته از زبان یونانی: سینما به معنی حرکت) و دینامیک تشکیل شده‌است و به صورت کلاسیک از قوانین نیوتن پیروی می‌کند.
مکانیک شاره‌ها:
قسمتی از حرکت‌شناسی که در آن حرکت شاره‌ها اعم از مایع گاز یا پلاسما بررسی می‌شود.
حرکت همیشه بر اساس یک مرجع بررسی می‌شود و اگر مرجع ثابتی وجود نداشته باشد حرکت مطلق قابل مشاهده نیست، بنا بر همین استدلال، باید از حرکت نسبی سخن گفت. در این نگاه اگر چیزی بنا به یک مرجع ثابت باشد، به شکل نسبی در حال حرکت نسبت به مراجع دیگر است و به همین دلیل ادعا می‌شود که در جهان، همه چیز حرکت می‌کند.
هرگاه مختصّات جسمی نسبت به یک مختصّات مرجع یا لخت تغییر کند می‌گوئیم جسم حرکت کرده. لَخت یعنی بدون شتاب.
حرکت تغییر در موقعیت یک شی با توجه به محیط اطراف آن در یک فاصلهٔ زمانی مشخص است.
اراضی خالصه

اراضی خالصه یا اراضی خاصه یا خالصه یا خالصجات در ایران به اموال غیر منقول از قبیل زمین‌ها و مراتع و املاک تحت تملّک دولت گفته می‌شود که شأن دولت در مالکیت و ادارهٔ آن‌ها همانند یک مالک خصوصی بوده است. به این تعبیر خالصجات در برابر مشترکات عمومی و اموال عمومی نظیر میادین و خیابان‌ها و غیره قرار می‌گیرند.  خالصجات تا پیش از وقوع مشروطیت جزئی از اموال شاه تلقی می‌شدند و پس از آن در سلک بخشی از اموال دولت درآمدند.  واگذاری خالصجات به شهروندان از جمله سیاست‌های اصلاح نظام اجتماعی پیش از طرح گستردهٔ اصلاحات ارضی بود و قوانین مربوط به فروش خالصجات در همین راستا به تصویب رسیدند.
در مفهوم خالصهٔ دریایی بین مفهوم اموال عمومی مشترک و اموال عمومی غیر مشترک خلط شده است.
تاریخ شکل‌گیری خالصجات

ان لمتون در کتاب مالک و زارع در ایران می‌گوید از لحاظ تاریخی اینگونه زمین‌داری در ایران مربوط به دوران پیش از اسلام است. پس از مشروطیت املاک خالصه‌ای که در آن زمان وجود داشت به سه دستهٔ عمده تقسیم شد:
املاکی که در رقبات نادری ثبت شده و عبارت از زمینهایی بود که در زمان نادرشاه از طرف دیوان ضبط شده بود.
خالصه‌های محمدشاهی
خالصه‌های ناصرالدین شاهی یا ناصری
دستهٔ دوم و سوم مشتمل بر املاکی بود که بابت مالیات معوقه یا به علل دیگر ضبط کرده بودند و همچنین بعضی از املاک دیگر که دولت خریده و مالک شده بود. بیشتر این املاک گوناگون مستقیماً بوسیلهٔ دیوان اداره نمی‌شد. بعضی از آنها را مادام العمر یا برای مدت کوتاه با حق انتقال آنها به اشخاص واگذار کرده بودند و این املاک به «خالصجات انتقالی» یا «واگذاری» معروف بود.
در دوره رضا شاه بخشی از زمین‌ها و املاک برخی سران عشایر و خان‌های محلی، مانند املاک شیخ خزعل در خوزستان، به املاک خالصه افزوده شد.
حسام ناصری

| حسام ناصری | حسام ناصری |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۱۹ دی ۱۳۶۵ قزوین
ژانر: موسیقی پاپموسیقی الکترونیک موسیقی کلاسیک ایرانی
ساز(ها): سه‌تارگیتار پیانوفلوت مشتاق
سازهای اصلی: سازهای اصلی
فلوت  مشتاق پیانو: فلوت  مشتاق پیانو
بنیانگذار: گروه موسیقی نواک
وبگاه: http://hesamnaseri.com/
حسام ناصری (زادهٔ ۱۳۶۵) آهنگساز، نوازنده و موسیقی‌دان اهل ایران است.
زندگی هنری

حسام ناصری، ۱۹ دی ۱۳۶۵ در قزوین متولد شد. او از ۱۰ سالگی موسیقی را با فراگیری گیتار کلاسیک آغاز کرد. پس از آن در نوجوانی نوازندگی فلوت را نزد ناصر رحیمی فرا گرفت و سال‌ها به عنوان نوازندهٔ فلوت در گروه‌های مختلف فعالیت کرد. او سابقهٔ همکاری با ارکستر مهرگان قزوین و گروه اشتیاق را به عنوان نوازندهٔ فلوت در کارنامه خود دارد.
حسام ناصری در سال ۱۳۹۷، به عنوان آهنگساز پروژهٔ «با من بخوان» را با خوانندگی علیرضا قربانی آغاز کرد که مورد استقبال قرار گرفت. این پروژه به صورت کنسرت در تالار وحدت و کاخ سعدآباد در تهران و در تعدادی از شهرستان‌ها برگزار شد. آلبوم موسیقی با من بخوان در مرداد ۱۳۹۹ از سوی مؤسسه فرهنگی هنری آهنگ اشتیاق منتشر شد. حسام ناصری به عنوان هنرمند با برنامه فرهنگی و هنری ادیسه متعلق به سازمان accr، زیر نظر وزارت فرهنگ فرانسه همکاری می‌کند. او در دو سال ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ در شهر گبویلر و در مجموعه دومینیکن اقامت هنری داشته‌است. او همچنین با هنرمندان دیگری نظیر: محمد اصفهانی، رضا صادقی، امیر عظیمی، سیامک عباسی، مهدی عباسی، محمد معتمدی و عالیم قاسمف نیز به عنوان آهنگساز و تنظیم‌کننده همکاری داشته‌است.
حسام ناصری بیشتر به عنوان آهنگساز موسیقی الکترونیک، نوازندهٔ فلوت و ساز ابداعی «مشتاق» شناخته می‌شود. همچنین او «گروه نواک» را برای سازهای بازسازی شده و همچنین ابداعی پایه‌گذاری کرده‌است. او در مهر ۱۳۹۸ به همراه گروه نواک و با خوانندگی مهدی عباسی و مینا دریس، برنامه‌ای با عنوان «ملودی‌های پارسی» را در بیست و هفتمین دورهٔ فستیوال صداها و نواهای کهن، در استراسبورگ به اجرا گذاشت.
آثار هنری

از جمله آثار حسام ناصری، می‌توان به موارد زیر اشاره نمود:
آثار هنری > آلبوم موسیقی

«هفت پیکر» با خوانندگی عالیم قاسمف
«پریشانی» اثر گروه نواک با خوانندگی مهدی عباسی و مینا دریس
«با من بخوان» با خوانندگی علیرضا قربانی
«پنجشنبه» (همراه با مهدی یراحی و مهدی یغمایی) با خوانندگی بابک برهانی
«Interlude» با همکاری جوشکون کارادمیر از ترکیه
آثار هنری > تک آهنگ

«نیست شو» با صدای علیرضا قربانی (نامزد بخش تک‌آهنگ برگزیده موسیقی تلفیقی، راک و پاپ-راک در سال ۱۳۹۷، جشن موسیقی ما)
«مدار اول» همراه با میلاد محمدی
تیتراژ برنامه تلویزیونی هامون با صدای محمد معتمدی
تیتراژ مستند کهن‌ترین سرزمین با صدای مهدی عباسی
«تنها» همراه با سامان صمیمی
«یادگاری» با صدای مهدی عباسی
«باورم کن» با صدای مهدی عباسی
«آخر پاییز» با صدای سیامک عباسی
«رنگ بارون» با صدای رضا صادقی (تیتراژ برنامه تلویزیونی «حب الحسین»)
«پاییز تنهایی» با صدای مهدی یغمایی
«حکم آخر» با صدای امیر عظیمی
«دلگیر» با صدای حسام ناصری
«ماه رؤیایی» با صدای کامبیز جمشیدی
«لالایی کُردی» (تنظیم لالایی فولکلور کردی) با صدای مینا دریس و مهدی عباسی)
«زندگی ساده» با صدای بابک قدمایی
«پلاک ۸» با صدای بابک قدمایی
«خودزنی» با صدای فرید کریمیان
«بی‌نظیرم باش» (تنظیم آهنگ) با صدای قاسم افشار
«حکم آخر» (تنظیم آهنگ) با صدای امیر عظیمی
«پُل» (تیتراژ برنامهٔ تلویزیونی پل فروردین) با صدای علیرضا قربانی (نامزد بخش تک‌آهنگ‌های برگزیده موسیقی معاصر و ارکسترال ایرانی در سال ۱۳۹۷، جشن موسیقی ما)
«شوق تو» با صدای محمدرضا شجریان (بازتنظیمِ دو آواز با صدایِ محمدرضا شجریان از آلبوم‌های ساز خاموش و شب، سکوت، کویر)
«عروج» با همکاری تریو جبران و خوانندگی علیرضا قربانی
«تا فردا» موسیقی بیکلام
«هجرت» با صدای زکریا یوسفی
«بخند ابراهیم» با خوانش باران نیکراه
«منم» با خوانش باران نیکراه
«همدم» با صدای محمد اصفهانی
پیوندها

وبسایت رسمی حسام ناصری
مصاحبه حسام ناصری با خبرگزاری ایلنا
مروری بر آلبوم با من خوان در روزنامه ایران
مصاحبه حسام ناصری با خبرگزاری مهر
یادداشت حسام ناصری در روزنامه دنیای اقتصاد
تارا جاف

| تارا جاف | تارا جاف |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۱۹۵۸ (۶۶–۶۷ سال) بغداد
ساز(ها): چنگ
تارا جاف (به کردی: تارا جاف یا Tara Caf) نوازنده و خواننده زن کرد متولد سال ۱۹۵۸ در شهر بغداد است.
زندگی

تارا جاف در بغداد به دنیا آمد. در سن ده سالگی به فراگیری پیانو پرداخت. او همچنین بر روی سازهای زهی چون گیتار، ماندولین چارانگو و باغلاما کار کرد. در سال ۱۹۷۶ به انگلستان مهاجرت کرد و به تحصیل در رشته روانشناسی پرداخت و در آن زمان به بعد در آنجا ساکن شد. پس از پایان تحصیلات به روان درمانی و تعلیم آن روی آورد. بیشتر شهرت موسیقایی وی به واسطه نواختن چنگ است. لازم است ذکر شود که بیشتر دانش موسیقایی او بدون استاد و از آموزش شخصی بدست آمده است.
فعالیت هنری

تارا جاف هم به صورت فردی و هم با خوانندگان سرشناسی چون عدنان کریم و آینور دوغان فعالیت هنری داشته است. عمده فعالیت‌های او روی موسیقی کردی و به خصوص هورامی است. آلبوم دل دیوانه نخستین آلبوم مستقل وی در سال ۲۰۰۵ منتشر شد. آلبوم دیگر وی با نام گفتگوی چنگ و نی در سال ۲۰۱۲ منتشر گردید که علاوه همنوازی چنگ و نی و تنبک است. همزمان با رونمایی از این آلبوم در شهر لندن مراسمی برای تجلیل از مقام هنری تارا جاف برگزار شد. وی همچنین کنسرت‌هایی برای زلزله زدگان وان و علویان قربانی نسل‌کشی ترکیه برگزار کرده است.
عرفان خان

| عرفان خان | عرفان خان |
| --- | --- |
در مه ۲۰۱۵: در مه ۲۰۱۵
نام هنگام تولد: عرفان علی خان
زادهٔ: ۷ ژانویهٔ ۱۹۶۷ جی‌پور، راجستان، هند
درگذشت: ۲۹ آوریل ۲۰۲۰ (۵۳ سال) بمبئی، مهاراشترا، هند
علت مرگ: سرطان نورواندوکرین
ملیت: هندی
پیشه: هنرپیشه
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۵ تا ۲۰۲۰
همسر: سوتاپا سیکدار (ا. ۲۰۱۵–۲۰۲۰)
فرزندان: ۲
والدین: پدر: یاسین علی خان   مادر: سعیده بیگم
عرفان خان (به انگلیسی: Irrfan Khan) (زادهٔ ۷ ژانویهٔ ۱۹۶۷ در جی‌پور – درگذشتهٔ ۲۹ آوریل ۲۰۲۰ در بمبئی) هنرپیشه اهل هند بود که در خانواده‌ای مسلمان در راجستان زاده شد. وی دارای مدرک کارشناسی ارشد رشته بازیگری بود. از فیلم‌های سرشناس او می‌توان به میلیونر زاغه‌نشین، زندگی پی و دنیای ژوراسیک اشاره کرد.
کودکی

عرفان خان در ۷ ژانویهٔ ۱۹۶۷ در خانواده‌ای ساده و مسلمان در ایالت راجستان هند چشم به جهان گشود. با این که در کودکی اجازهٔ رفتن به سینما را نداشت، عشق به بازیگری در او ریشه گرفت. او برای تحصیل هنرپیشگی از راجستان به پایتخت هند، دهلی نو رفت.
زندگی حرفه‌ای

عرفان خان در دهه ۱۹۹۰ (میلادی) برای بازی در فیلم و تئاتر به بمبئی رفت. اما تا چند سال تنها توانست در سریال‌های تلویزیونی نقش‌هایی کوچک بازی کند.
در سال ۲۰۰۱ آصف کاپادیا، فیلم‌ساز بریتانیایی، از او دعوت کرد که نقش اصلی را در فیلم جنگجو بازی کند. او با بازی در همین فیلم نه تنها به موفقیتی بزرگ دست یافت بلکه توجه هالیوود را نیز برانگیخت و توانست خودش را در سینمای بین‌المللی مطرح کند. حضور در این فیلم هندی-انگلیسی جایزه بفتا را برای او به همراه داشت. استقبال منتقدان از این فیلم موجب پیشرفت حرفه‌ای او در دو دههٔ پس از آن شد و معمولاً سالانه در پنج یا شش فیلم بازی می‌کرد.
او در سال ۲۰۰۶ در فیلم نام خانوادگی به کارگردانی میرا نایر، نقش‌آفرینی کرد. عرفان خان نشان داد که علاوه بر نقش‌های ساده و کلیشه‌ای سینمای بالیوود می‌تواند به خوبی در فیلم‌های هنرمندانه نیز هنرنمایی کند. میرا نایر فیلم‌سازی بود که استعداد عرفان خان را در مدرسهٔ فیلم‌سازی کشف کرد و او همواره ارتباطش را با میرا نایر حفظ کرد؛ اما بازیش در فیلم تحسین شده سلام بمبئی را حذف کرد. این دو نفر در فیلم‌های نام خانوادگی (۲۰۰۶)، نیویورک و دوستت دارم (۲۰۱۰) همکاری کردند.
عرفان خان افزون بر فیلم‌های مطرح بالیوود نظیر ظرف ناهار، پیکو و مدرسهٔ هندی در فیلم‌های مشهور هالیوودی چون میلیونر زاغه‌نشین، زندگی پی و دنیای ژوراسیک، مرد عنکبوتی شگفت‌انگیز نیز بازی کرد. آخرین فیلم او مدرسهٔ انگلیسی بود که در مارس ۲۰۲۰ بر روی پرده رفت. او همچنین با گلشیفته فراهانی بازیگر ایرانی در فیلم آواز عقرب‌ها در سال ۲۰۱۷ همبازی بود.
عرفان خان در فیلم قلب قدرتمند به کارگردانی مایکل وینترباتم نقش یک افسر پلیس پاکستانی را بازی کرد. وس اندرسن نقشی کوتاهی در فیلم دارجلینگ محدود برای او نوشت فقط برای اینکه می‌خواست با عرفان خان همکاری کند.
عرفان خان به دلیل اجراهای ظریف و بدون اغراقش شناخته می‌شد و بسیاری او را یکی از با استعدادترین بازیگران سینمای هند می‌دانستند.
زندگی شخصی

در فوریه ۱۹۹۵، عرفان خان با سوتاپا سیکدار نویسنده و فارغ‌التحصیل مدرسه ملی درام ازدواج کرد. آنها دو پسر دارند.
عرفان خان در بازی کریکت مهارت داشت و به عنوان بازیکن نوظهور زیر ۲۳ سال برگزیده شده بود. اما به دلیل مشکلات مالی، نتوانست در تورنومنت آن شرکت کند.
در سال ۲۰۱۲ او نام خود را از "Irfan" به "Irrfan" تغییر داد. او گفت که صدای یک "r" اضافی را در نام خود دوست دارد. وی بعد «خان» را نیز از نام خود حذف کرد. زیرا - بر پایه مصاحبه‌ای در سال ۲۰۱۶ - می‌خواست که به خاطر کار، و نه تبار خود شناخته شود.
بیماری

عرفان خان در ۵ مارس ۲۰۱۸ از طریق حساب توییتر خود اعلام کرد که به یک نوع بیماری نادر مبتلا شده‌است. وی در توییتر نوشت: «زندگی من در پانزده روز گذشته به داستانی پر از تعلیق تبدیل شده‌است. فکر نمی‌کردم در جستجوی داستان‌های نادر، یک بیماری نادر پیدا کنم.» وی از هوادارانش خواست دربارهٔ بیماری او گمانه‌زنی نکنند و اجازه دهند تا خودش پس از اعلام نتیجهٔ تشخیص پزشکان ماجرا را با آن‌ها در میان بگذارد. عرفان خان در نامه سرگشاده‌ای از تجربه خود در مبارزه با سرطان و «شدت» درد و تأثیر آن بر «بی‌ثباتی» زندگی خود گفت.
درگذشت

عرفان خان در سن ۵۳ سالگی به دلیل ابتلا به سرطان نورواندوکرین درگذشت. او سه‌شنبه ۲۸ آوریل، یک روز پیش از درگذشت، به دلیل عفونت روده بزرگ در بخش مراقبت‌های ویژه بیمارستان کوکیلابن دیروبای امبانی بمبئی بستری شده بود. او سه روز پس ازدست‌دادن مادرش در بیمارستان بستری شده‌بود.
فیلم‌شناسی

فهرست برخی از فیلم‌هایی که عرفان خان در آنها بازی کرده‌است:
سلام بمبئی (۱۹۸۸)
دید (۱۹۹۰)
مرگ یک دکتر (۱۹۹۰)
کمین (۲۰۰۰)
اشتباه (۲۰۰۱)
جنگجو (۲۰۰۱)
گناه (۲۰۰۲)
لباس سیاه (۲۰۰۲)
قتل قراردادی (۲۰۰۳)
حاصل (۲۰۰۳)
مقبول (۲۰۰۳)
مه (۲۰۰۳)
پیاده‌رو (۲۰۰۳)
آن (۲۰۰۴)
حشیش (۲۰۰۴)
سایه‌های زمان (۲۰۰۵)
بیماری (۲۰۰۵)
چهره (۲۰۰۵)
هفت و نیم دور (۲۰۰۵)
فیلم-صدا (۲۰۰۵)
شکلات (۲۰۰۵)
چی می‌شد اگه (۲۰۰۶)
جاده مرگ (۲۰۰۶)
سرباز (۲۰۰۶)
قاتل (۲۰۰۶)
نام خانوادگی (۲۰۰۶)
آسمان ما (۲۰۰۷)
زندگی در مترو (۲۰۰۷)
قسمت (۲۰۰۷)
دارجلینگ محدود (۲۰۰۷)
قلب قدرتمند (۲۰۰۷)
تولسی (۲۰۰۸)
گمشده (۲۰۰۸)
یک‌شنبه (۲۰۰۸)
بمبئی زندگی من (۲۰۰۸)
چهار دیوانه (۲۰۰۸)
چمکو (۲۰۰۸)
قلب کبدی (۲۰۰۸)
میلیونر زاغه‌نشین (۲۰۰۸)
نیویورک، دوست دارم (۲۰۰۸)
نیویورک (۲۰۰۹)
بیلوی آرایشگر (۲۰۰۹)
کارخانه اسید (۲۰۰۹)
هیس (۲۰۱۰)
ناک اوت (۲۰۱۰)
راست یا دروغ (۲۰۱۰)
۷ قتل بخشش (۲۰۱۱)
زندگی این سال (۲۰۱۱)
متشکرم (۲۰۱۱)
پان سینگ تومار (۲۰۱۲)
مرد عنکبوتی شگفت‌انگیز (۲۰۱۲)
زندگی پی (۲۰۱۲)
ظرف نهار (۲۰۱۳)
استاد، همسر و گنگستر بازمی‌گردند (۲۰۱۳)
دی-دی (۲۰۱۳)
حیدر (۲۰۱۴)
ولگرد (۲۰۱۴)
قصه (۲۰۱۵)
شمشیر (۲۰۱۵)
احساس (۲۰۱۵)
پیکو (۲۰۱۵)
دنیای ژوراسیک (۲۰۱۵)
دوزخ (۲۰۱۶)
خیمه‌شب‌باز (۲۰۱۶)
کتاب جنگل (۲۰۱۶)
بدون تخت گل رز (۲۰۱۷)
آواز عقرب‌ها (۲۰۱۷)
مدرسه هندی (۲۰۱۷)
تقریباً مجرد (۲۰۱۷)
باج‌گیری (۲۰۱۸)
پازل (۲۰۱۸)
کاروان (۲۰۱۸)
مدرسه انگلیسی (۲۰۲۰)
جوایز

| سال | فیلم | جایزه | بخش | نتیجه | منبع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۰۴ | حاصل | جایزه فیلم‌فیر | بهترین بازیگر نقش منفی | برنده |  |
| ۲۰۰۷ | نام خانوادگی | جایزه مستقل اسپیریت | بهترین نقش مکمل مرد | نامزدشده |  |
| ۲۰۰۸ | زندگی در مترو | جایزه فیلم‌فیر | بهترین نقش مکمل مرد | برنده |  |
| ۲۰۱۱ | — | پادما شری | هنرها | برنده |  |
| ۲۰۱۳ | پان سینگ تومار | جایزه ملی فیلم | بهترین بازیگر | برنده |  |
| ۲۰۱۳ | پان سینگ تومار | جایزه فیلم‌فیر | بهترین بازیگر | نامزدشده |  |
| ۲۰۱۳ | پان سینگ تومار | جایزه فیلم‌فیر | بهترین بازیگر (منتقدین) | برنده |  |
| ۲۰۱۴ | ظرف نهار | جوایز فیلم آسیایی | بهترین بازیگر | برنده |  |
| ۲۰۱۸ | مدرسه هندی | جایزه فیلم‌فیر | بهترین بازیگر | برنده |  |
| ۲۰۱۸ | مدرسه هندی | جایزه فیلم‌فیر | بهترین بازیگر (منتقدین) | نامزدشده |  |
برساخته (فلسفه)

با برساخت‌گرایی اجتماعی اشتباه نشود.
مرکز جرم یک جسم قطعاً به نوعی "وجود" دارد، اما نه به همان معنایی که خود جسم وجود دارد.
در فلسفه، برساخته، ابژه‌ای است که ایده آل است، یعنی ابژه ذهن یا اندیشه، به این معنا که می توان گفت وجود آن به ذهن سوژه بستگی دارد. این در تضاد با هر ابژه‌ای احتمالاً مستقل از ذهن است، که ظاهراً وجود آنها به وجود یک سوژه مشاهده‌کننده آگاهانه بستگی ندارد. بنابراین، تمایز بین این دو اصطلاح را می توان با تمایز بین پدیده و نومنون در سایر زمینه های فلسفی و با بسیاری از تعاریف معمولی از اصطلاحات رئالیسم و ایده آلیسم نیز مقایسه کرد. در نظریه تطابق حقیقت، ایده‌ها، مانند سازه‌ها، باید بر اساس میزان مطابقت آنها با ارجاع‌دهنده‌هایشان، که اغلب به عنوان بخشی از واقعیت مستقل از ذهن تصور می‌شوند، مورد قضاوت و بررسی قرار گیرند.
بررسی اجمالی

به‌عنوان اشیاء وابسته به ذهن، مفاهیمی که معمولاً به‌عنوان سازه‌ها در نظر گرفته می‌شوند شامل اشیاء انتزاعی مشخص‌شده با نمادهایی مانند ۳ یا ۴ یا کلماتی مانند آزادی یا سرما هستند که در نتیجه استقرا یا انتزاع دیده می‌شوند که بعداً می‌توان به آنها اعمال کرد. اشیاء قابل مشاهده یا مقایسه با سایر سازه ها. بنابراین، فرضیه‌ها و نظریه‌های علمی (مثلاً نظریه تکامل، نظریه گرانشی )، و همچنین طبقه‌بندی‌ها (مثلاً در طبقه‌بندی بیولوژیکی)، نیز موجودیت‌های مفهومی هستند که اغلب به‌عنوان سازه‌هایی به معنای فوق در نظر گرفته می‌شوند. در مقابل، بیشتر چیزهای عینی و روزمره که ناظر را احاطه می کنند را می توان به عنوان عینی طبقه بندی کرد (به معنای واقعی بودن، یعنی تصور می شود که وجود خارجی برای مشاهده گر وجود دارد).
اینکه چه مقدار از آنچه ناظر درک می کند عینی است بحث برانگیز است، بنابراین تعریف دقیق سازه ها در دیدگاه ها و فلسفه های مختلف بسیار متفاوت است. این دیدگاه که حواس بیشتر یا تمام ویژگی‌های اشیاء خارجی را مستقیماً می‌گیرند، معمولاً با اصطلاح رئالیسم مستقیم همراه است. بسیاری از اشکال نام‌گرایی، فرآیند ساخت مفهومی را به خود زبان نسبت می‌دهند، به‌عنوان مثال، ساختن ایده «ماهی» با ایجاد تمایز بین کلمه «ماهی» و واژه‌های دیگر (مانند «صخره») یا از طریق نوعی شباهت بین ارجاعاتی که کلاسی که با کلمه به آنها اشاره می کند شامل می شود. برعکس، ایده آلیسم افلاطونی به طور کلی معتقد است که «واقعیت» مستقل از موضوع وجود دارد، اگرچه این واقعیت به عنوان ایده آل دیده می شود، نه فیزیکی یا مادی، و بنابراین نمی توان آن را با حواس شناخت. به این ترتیب، ایده "آزادی" یا "سردی" به همان اندازه واقعی است که "صخره" یا "ماهی بودن".
ایجاد سازه ها بخشی از عملیاتی سازی است، به ویژه ایجاد تعاریف نظری. سودمندی یک مفهوم سازی بر دیگری تا حد زیادی به اعتبار سازه بستگی دارد. برای رسیدگی به غیرقابل مشاهده بودن سازه ها، آژانس های فدرال ایالات متحده مانند مؤسسه ملی بهداشت و مؤسسه ملی سرطان یک پایگاه داده ساختاری به نام اقدامات گرید فعال (GEM) برای بهبود استفاده و استفاده مجدد از سازه ایجاد کرده اند.
در فلسفه علم ، به‌ویژه در ارجاع به نظریه‌های علمی ، سازه فرضی ، متغیری توضیحی است که مستقیماً قابل مشاهده نیست. به عنوان مثال، مفاهیم هوش و انگیزه برای توضیح پدیده ها در روانشناسی به کار می روند، اما هیچکدام به طور مستقیم قابل مشاهده نیستند. یک ساختار فرضی با یک متغیر مداخله گر تفاوت دارد زیرا دارای ویژگی ها و مفاهیمی است که در تحقیقات تجربی نشان داده نشده است. اینها به عنوان راهنمای تحقیقات بیشتر عمل می کنند. از سوی دیگر، یک متغیر مداخله گر خلاصه ای از یافته های تجربی مشاهده شده است.
تاریخ

کرونباخ و میل (۱۹۵۵) یک ساختار فرضی را به عنوان مفهومی تعریف می‌کنند که برای آن یک مرجع قابل مشاهده وجود ندارد، که نمی‌توان مستقیماً آن را مشاهده کرد، و برای آن ارجاع‌های متعددی وجود دارد، اما هیچ یک شامل همه چیز نیست. به عنوان مثال، طبق نظر کرونباخ و میل، ماهی یک ساختار فرضی نیست، زیرا علیرغم تنوع در گونه ها و گونه های ماهی، یک تعریف توافق شده برای ماهی با ویژگی های خاص وجود دارد که ماهی را از پرنده متمایز می کند. علاوه بر این، ماهی را می توان به طور مستقیم مشاهده کرد. از سوی دیگر، یک ساختار فرضی هیچ مرجع واحدی ندارد. در عوض، ساختارهای فرضی شامل گروه‌هایی از رفتارها، نگرش‌ها، فرآیندها و تجربیات مرتبط با عملکرد هستند. به جای دیدن هوش، عشق یا ترس، شاخص ها یا مظاهر چیزی را می بینیم که توافق کرده ایم آن را هوش، عشق یا ترس بنامیم.
McCorquodale و Meehl (۱۹۴۸) تمایز بین آنچه آنها متغیرهای مداخله گر می نامند و این سازه های فرضی را مورد بحث قرار دادند.  آنها ساختارهای فرضی را حاوی معنای اضافی توصیف می کنند، زیرا آنها بیش از عملیاتی که توسط آنها اندازه گیری می شوند، دلالت دارند.
در سنت پوزیتیویستی، بورینگ (۱۹۲۳) هوش را هر آنچه که آزمون هوش اندازه می گیرد، توصیف کرد. کرونباخ و میل (۱۹۵۵) در واکنش به این گونه تعاریف عملیاتی، بر ضرورت مشاهده سازه هایی مانند هوش به عنوان سازه های فرضی تأکید کردند. آنها اظهار داشتند که هیچ معیار مناسبی برای تعریف عملیاتی سازه هایی مانند توانایی ها و شخصیت وجود ندارد. بنابراین، طبق نظر کرونباخ و میل (۱۹۵۵)، یک ساختار مفید از هوش یا شخصیت باید بیش از نمرات آزمون ساده باشد. در عوض، این سازه ها باید طیف وسیعی از رفتارها را پیش بینی کنند.
بیماری هایی مانند لوسمی مفاهیم توضیحی مهمی هستند، اما مانند سنگ یا مداد «وجود» ندارند.