اسکات نیرینگ
زندگی‌نامه > جنگ جهانی اول

نیرینگ از خزان سال ۱۹۱۵ میلادی، به عنوان یک «مرد عامه» بنیادگرا تثبیت شد. او در سال ۱۹۱۵ بر ضد جنگ‌گرایی به اتحادیه آمریکایی پیوست و یک سری سخنرانی‌های برای محکومیت کمپین «آمادگی» ایراد کرد که بعدها توسط وودراو ویلسون و نخبگان سیاسی کشور ترویج شد. او همچنین استاد دانشگاه باقی مانده و از سال ۱۹۱۵ تا ۱۹۱۷ میلادی در دانشگاه شهری تولیدو علوم اجتماعی تدریس می‌کرد. احساس شدید ناسیونالیستی کشور را به جایی کشاند که حالا آمریکا اخیراً در جنگ با اروپا وارد جنگ شد و پایان روزهای تولیدوی نیرینگ را رقم زد، اتفاقی که بعدها او در خاطراتش از آن یاد کرد:
آل میلر، رئیس دیوان‌خانه تولیدو، از من خواست که به دفترش بروم. او با آغوش باز از من پذیرایی کرده و بعداً گفت، «به گونه‌ای که می‌دانی، من نماینده دائمی اتاق تجارت تولیدو هستم. من سخنگوی حقوقی آن‌ها هستم؛ آن‌ها در میان مشتریان من می‌باشند. آن‌ها به من فرمان داده‌اند که در جلسه بعدی متولیان دانشگاه تولیدو، قطع‌نامه‌ای ایراد کنم و کار تو در این نهاد را به پایان برسانم». او لحظه‌ای مکث کرد تا آنچه ابلاغ کرده بود جا بی‌آفتد.
من به آرامی گفتم «البته». «این یکی ازعلایم تب جنگ است. کسانی که حقیقت را می‌گویند یا تلاش می‌کنند تا حقیقت را بگویند در میان اولین قربانیان جنگ خواهند بود».
آل سراسیمه شد، «تو می‌دانی، این یک تصمیم شخصی نیست. من و تو در این دیوان‌خانه و پروژه‌های دیگر همراه با هم کار کرده‌ایم و هیچگاه مخالفت نداشته‌ایم، جنگ که هیچ زمانی نکرده‌ایم».
من گفتم، «درست است»، «و من فکر می‌کنم تلاش‌های مشترک ما کمک کرده‌است تا پیشرفت‌های واقعی این‌جا در تولیدو به‌وجود بی‌آید».
آل گفت «دقیقاً». «همچنین واقعیت دارد که من از هر دقیقه همکاری که میان ما بوده‌است، لذت برده‌ام». بعداً او علاوه کرد، «در این نقطه فکر می‌کنم ما از هم جدا می‌شویم. امیدوارم به عنوان دوست به دو جهت مانع جنگ که ما را جدا می‌کند، از هم جدا شویم. لطفاً به یاد داشته باش که این یک تصمیم شخصی نیست». او تکرار کرد. «من به موضع تو احترام دارم و به تو خوبی آرزو دارم. وظیفه من چیز دیگریست». ما با هم دست دادیم و دیگر هرگز او را ندیدم.
نیرینگ لوازم خود را جمع‌آوری کرد و به شهر نیویورک رفت، جاییکه او یکی از اعضای مؤسس «شورای مردمی آمریکا برای دموکراسی و صلح»، یک مؤسسه صلح‌طلب ملی شد که در اولین کنفرانس آمریکا برای صلح و دموکراسی، به تاریخ ۳۰–۳۱ می ۱۹۱۷ تأسیس شد. او در آن خزان ریاست آن مؤسسه را عهده‌دار شد. در ۱ ژوئیه ۱۹۱۷، نیرینگ به حزب سوسیالیست پیوسته و شغل جدیدی را آغاز کرد و در شش سال آینده به عنوان استاد اقتصاد و جامعه‌شناسی در کالج راند علوم اجتماعی حزب سوسیالیست ایفای وظیفه کرد.
نیرینگ یک سخنران پرکار عمومی در این زمان بود که تخمیناً در جریان سال‌های جنگ در هر سال حدود ۲۰۰ سخنرانی ایراد می‌کرد. نیرینگ همچنین یک سری جزوه‌ها را تألیف نمود که توسط دانشگاه راند نشر می‌شد که یکی از آن دیوانگی بزرگ: موفقیتی برای حکومت اغنیاء آمریکایی است که باعث شد او تحت قانون جاسوسی به اتهام «ممانعت به استخدام و خدمات سربازگیری ایالات متحده» مجرم شناخته شود. این محکومیت در آوریل ۱۹۱۸ اتفاق افتاد اما تا فوریه ۱۹۱۹ – یعنی چند ماه پس از این‌که جنگ در اروپا به پایان رسید – محاکمه نیرینگ و دانشگاه راند آغاز نشد.
این محکومیت خواست نشان دهد که نیرینگ، توسط نوشته‌هایش به ضد جنگ‌گرایی، به‌صورت غیرقانونی در توانایی دولت ایالات متحده برای استخدام و سربازگیری برای فعالیت‌های نظامی‌اش در اروپا مداخله کرده‌است. تلاش صورت گرفت تا نیرینگ بپذیرد که او بر ضد جنگ‌کرایی و جنگ در اروپا نوشته و سخن گرفته‌است – چیزی که دقیقاً خواسته او بود. اما در پایان محاکمه، نیرینگ هیئت قضا را مخاطب قرار داده و یک نکته کلیدی را اشاره کرد:
محاکمه نتوانسته‌است یک زمانی را نشان دهد که در آن سربازگیری ممانعت شده باشد. آن‌ها نتوانستند یک زمانی را نشان دهند که در آن نافرمانی، خیانت و انکار از سربازی اتفاق افتاده باشد.
نیرینگ نوشت:
یگانه راه برای داشتن مردم باهوش، بحث کردن است و زمانی که شما بحث را از بین ببرید، شما دموکراسی را از بین می‌برید…

قانون اساسی تنها به ما حق درست بودن را تضمین نمی‌کند، ما حق داریم که حتی اگر اشتباه می‌کنیم صادق داشیم. دیدگاهی را که من در این جزوه بیان کرده‌ام، توأم با صداقت بوده‌است. من معتقدم که آنچه گفتم درست است. آینده نشان خواهد داد که آیا من درست بوده‌ام یا خیر، اما بر اساس قوانین تا جاییکه من آن را می‌دانم که بر اساس قانون اساسی تا جاییکه من آن را می‌دانم، هرشهروند در این کشور حق دارد تا نظر خود را … در مورد مسائل عمومی بیان کند.
قاضی این پرونده، ژولیوس ام مایر، دو مورد محکومیت که اتهام توطئه در آن بود را بدون این‌که به هیئت ژوری بفرستد، لغو کرد. به دنبال آزادی، هیئت ژوری نیرینگ را بی‌گناه شناخته اما انجمن سوسیالیست آمریکا را در خصوص بند سوم و چهارم محکومیت مجرم شناختند. در ۲۱ مارس ۱۹۱۹، حکم صادر شده و انجمن سوسیالیست آمریکا به مبلغ ۳٬۰۰۰ دلار جریمه شد (کمترین مبلغ جریمه از حداکثر ۱۰٬۰۰۰ دلار)، مبلغی که نهایتاً از طریق اهداهای کوچک پولی از سوی سوسیالیست‌ها، گروه‌های کارگر و آزادی خواهان مدنی در شهر نیویورک جمع‌آوری گردید.