stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جام باشگاه‌های کارائیب ۲۰۱۲
مرحله اول > گروه ۱

| تیم | بازی | برد | مساوی | باخت | گل زده | گل خورده  | گل تفاضل  | امتیاز |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  جرج‌تاون | ۲ | ۱ | ۱ | ۰ | ۲ | ۱ | ۱+ | ۴ |
|  الیت | ۲ | ۱ | ۰ | ۱ | ۳ | ۳ | ۰ | ۳ |
|  نورث ویلیج رمس | ۲ | ۰ | ۱ | ۱ | ۱ | ۲ | ۱− | ۱ |
| جرج‌تاون  | ۰–۰ |  نورث ویلیج رمس |
| --- | --- | --- |
| نورث ویلیج رمس  | ۱–۲ |  الیت |
| --- | --- | --- |
| الیت  | ۱–۲ |  جرج‌تاون |
| --- | --- | --- |
:
مرحله اول > گروه ۲

| تیم | بازی | برد | مساوی | باخت | گل زده | گل خورده  | گل تفاضل  | امتیاز |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  اینتر موئنگوتاپو | ۳ | ۳ | ۰ | ۰ | ۱۱ | ۳ | ۸+ | ۹ |
|  آلفا یونایتد | ۳ | ۲ | ۰ | ۱ | ۵ | ۲ | ۳+ | ۶ |
|  هوبنتات فورتونا | ۳ | ۱ | ۰ | ۲ | ۵ | ۷ | ۲− | ۳ |
|  مایلراک | ۳ | ۰ | ۰ | ۳ | ۲ | ۱۱ | ۹− | ۰ |
| مایلراک  | ۱–۲ |  هوبنتات فورتونا |
| --- | --- | --- |
| آلفا یونایتد  | ۰–۱ |  اینتر موئنگوتاپو |
| --- | --- | --- |
| اینتر موئنگوتاپو  | ۷–۱ |  مایلراک |
| --- | --- | --- |
| هوبنتات فورتونا  | ۱–۳ |  آلفا یونایتد |
| --- | --- | --- |
| اینتر موئنگوتاپو  | ۳–۲ |  هوبنتات فورتونا |
| --- | --- | --- |
| آلفا یونایتد  | ۲–۰ |  مایلراک |
| --- | --- | --- |
:
مرحله اول > گروه ۳

| تیم | بازی | برد | مساوی | باخت | گل زده | گل خورده  | گل تفاضل  | امتیاز |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  ویکتوری | ۲ | ۱ | ۱ | ۰ | ۶ | ۲ | ۴+ | ۴ |
|  بالتیمور | ۲ | ۱ | ۱ | ۰ | ۳ | ۱ | ۲+ | ۴ |
|  بایامون | ۲ | ۰ | ۰ | ۲ | ۱ | ۷ | ۶− | ۰ |
| بالتیمور  | ۲–۰ |  بایامون |
| --- | --- | --- |
| بایامون  | ۱–۵ |  ویکتوری |
| --- | --- | --- |
| بالتیمور  | ۱–۱ |  ویکتوری |
| --- | --- | --- |
سنترو باربر انصراف داد.
مرحله اول > بهترین تیم دوم

| گروه | تیم | بازی | برد | مساوی | باخت | گل زده | گل خورده  | گل تفاضل  | امتیاز |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۳ |  بالتیمور | ۲ | ۱ | ۱ | ۰ | ۳ | ۱ | ۲+ | ۴ |
| ۲ |  آلفا یونایتد | ۲ | ۱ | ۰ | ۱ | ۳ | ۲ | ۱+ | ۳ |
| ۱ |  الیت | ۲ | ۱ | ۰ | ۱ | ۳ | ۳ | ۰ | ۳ |
مرحله دوم > گروه ۴

| تیم | بازی | برد | مساوی | باخت | گل زده | گل خورده  | گل تفاضل  | امتیاز |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  پورتوریکو آیلندرز | ۲ | ۱ | ۱ | ۰ | ۸ | ۰ | ۸+ | ۴ |
|  کالدونیا ای‌آی‌ای | ۲ | ۱ | ۱ | ۰ | ۵ | ۰ | ۵+ | ۴ |
|  جرج‌تاون | ۲ | ۰ | ۰ | ۲ | ۰ | ۱۳ | ۱۳− | ۰ |
بالتیمور ویزای ورود به جزایر کیمن را بدست نیاورد و از مسابقات کنار رفت.
| پورتوریکو آیلندرز  | ۰–۰ |  کالدونیا ای‌آی‌ای |
| --- | --- | --- |
| کالدونیا ای‌آی‌ای  | ۵–۰ |  جرج‌تاون |
| --- | --- | --- |
| جرج‌تاون  | ۰–۸ |  پورتوریکو آیلندرز |
| --- | --- | --- |
:
مرحله دوم > گروه ۵

| تیم | بازی | برد | مساوی | باخت | گل زده | گل خورده  | گل تفاضل  | امتیاز |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  آنتیگوا باراکودا | ۳ | ۲ | ۱ | ۰ | ۵ | ۱ | ۴+ | ۷ |
|  دبلیو کانکشن | ۳ | ۲ | ۰ | ۱ | ۹ | ۲ | ۷+ | ۶ |
|  ویکتوری | ۳ | ۱ | ۱ | ۱ | ۸ | ۴ | ۴+ | ۴ |
|  اینتر موئنگوتاپو | ۳ | ۰ | ۰ | ۳ | ۲ | ۱۷ | ۱۵− | ۰ |
| دبلیو کانکشن  | ۲–۰ |  ویکتوری |
| --- | --- | --- |
| آنتیگوا باراکودا  | ۳–۰ |  اینتر موئنگوتاپو |
| --- | --- | --- |
| ویکتوری  | ۰–۰ |  آنتیگوا باراکودا |
| --- | --- | --- |
| اینتر موئنگوتاپو  | ۰–۶ |  دبلیو کانکشن |
| --- | --- | --- |
| اینتر موئنگوتاپو  | ۲–۸ |  ویکتوری |
| --- | --- | --- |
| دبلیو کانکشن  | ۱–۲ |  آنتیگوا باراکودا |
| --- | --- | --- |
:
مرحله نهایی

مسابقات در ترینیداد و توباگو برگزار شد.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   | نیمه‌نهایی‌ | نیمه‌نهایی‌ |  |  | نهایی | نهایی |  |
|  |   آنتیگوا باراکودا |  ۰ |   |  |  |  |  |
|  |   کالدونیا ای‌آی‌ای |  ۲ |   |  |  |  |  |
|  |   |  |   |  |  |  |  |
|  |   |   |   |   |   کالدونیا ای‌آی‌ای (پ) |  ۱ (۴) |  |
|  |   |   |   |   |   دبلیو کانکشن |  ۱ (۳) |  |
|  |  |  |   |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  | مقام سومی | مقام سومی |  |
|  |  |  |   |  |  |  |  |
|  |   پورتوریکو آیلندرز |  ۱ |   |  |   آنتیگوا باراکودا |  ۰ |  |
|  |   دبلیو کانکشن |  ۴ |   |  |   پورتوریکو آیلندرز |  ۲ |  |
پوده

برای دیگر کاربردها، پوده (ابهام‌زدایی) را ببینید.
جمع‌آوری پوده در سال ۱۹۰۵
پوده یا تورب به تودهٔ متراکم قهوه‌ای تا سیاه‌رنگ خزه‌ها و گیاهان که به‌طور ناقص تجزیه شده‌اند گفته می‌شود. پوده معمولاً در زمین‌های بسیار مرطوب و در مناطق معتدل و سردسیر جهان به وجود می‌آید و از جمله به عنوان سوخت به‌کار می‌رود. مصارف دیگر پوده عبارت‌اند از خاک گلدان، خاک کشت‌های ویژه، درمان پوست (به‌وسیلهٔ هیومیک اسید موجود)، تولید پارچه‌های سبک و گرم، و فیلترهای آکواریوم.
پوده را می‌توان مرحلهٔ نخست تشکیل زغال قهوه‌ای دانست.
اراضی غنی از پوده را پوده‌زار (به انگلیسی: peatland) می‌گویند.
استیو تولتز

| استیو تولتز | استیو تولتز |
| --- | --- |
تولتز در جشنواره کتاب تگزاس، سال ۲۰۱۶: تولتز در جشنواره کتاب تگزاس، سال ۲۰۱۶
زاده: ۱۹۷۲ سیدنی، نیو ساوت ولز، استرالیا
پیشه: رمان‌نویس
ملیت:  استرالیایی
همسر(ها): Marie Peter-Toltz
وبگاه: stevetoltz.com
استیو تولتز (به انگلیسی: Steve Toltz) (زادهٔ ۱۹۷۲ در سیدنی)، رمان‌نویس استرالیایی و نویسندهٔ رمان‌های «جزء از کُل» و «ریگ روان» و «هر چه باداباد» است.
زندگی‌نامه

او در دبیرستان کیلارا مشغول تحصیل بود و پس از آن از دانشگاه نیوکاسل به سال ۱۹۹۴ فارغ تحصیل گردید، پیش از اشتغالش به ادبیات در منترال، ونکور، نیویورک سیتی، بارسلونا و پاریس طیف وسیعی از مشاغل همچون فیلمبردار، بازاریاب، نگهبان، گارآگاه خصوصی، معلم انگلیسی و فیلم‌نامه‌نویسی را تجربه کرد.
وی در سال ۲۰۰۵ با زنی نقاش و استرالیایی فرانسوی ازدواج کرد و در سال ۲۰۱۲ اولین فرزندش که یک پسر بود متولد شد.
آثار

تولتز نخستین رمانش جزء از کل (به انگلیسی: A fraction of the whole) را در سال ۲۰۰۸ منتشر کرد که با استقبال زیادی روبه‌رو شد و همان سال نامزد جایزه بوکر شد که کمتر برای نویسنده‌ای که کار اولش را نوشته پیش می‌آید. با وجود مدت‌زمان کوتاهی که از چاپش گذشته، اکنون به عنوان یکی از بزرگ‌ترین رمان‌های تاریخ استرالیا مطرح است. این رمان تم فلسفی دارد و در بخش‌هایی درگیر ماجراهای پلیسی هم می‌شود. ترجمه این کتاب در ایران توسط نشر چشمه انجام شده‌است. ریگ روان نیز که در سال ۲۰۱۵ منتشر شده‌است همانند «جزء از کل»، بهره گرفته از زمینه‌های فلسفه‌ای در دل داستان‌های اجتماعی است.
رمان دیگر او با نام  هرچه باداباد (here goes nothing) در ۳ مه ۲۰۲۲ منتشر شد.این رمان، همزمان با انتشار جهانی، در ایران نیز منتشر شد.
اسفیواشی

| اسفیواشی | اسفیواشی |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: ساری
بخش: رودپی
دهستان: رودپی شرقی
جمعیت: ۲۱۵ نفر (سرشماری ۹۵)
اسفیواشی، روستایی است از توابع بخش رودپی شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان رودپی شرقی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۲۰نفر (۵۹خانوار) بوده‌است.
استیون سی. مه‌یر

| استیون سی>  مه‌یر | استیون سی>  مه‌یر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹۵۸ (۶۶–۶۷ سال) USA
محل تحصیل: دانشگاه کمبریج
پیشه(ها): Director of the Center for Science and Culture at the Discovery Institute and Vice President and Senior Fellow at the DI
شناخته‌شده برای: Advocate of طراحی هوشمند
عنوان: استیون سی. مه‌یر
وبگاه: www.stephencmeyer.org
استیون سی. مه‌یر Stephen C.Meyer (متولد ۱۹۵۸) مدافع اصلی نظریه ای فلسفی در زیست‌شناسی با عنوان طراحی هوشمنداست. او عضو مرکز علوم و فرهنگ (CSC) مؤسسه دیسکاوری (DI)، که سازمان اصلی حامی جنبش طراحی هوشمند است و چندین کتاب در این باره نوشته است. پیش از پیوستن به DI، مه‌یر استاد دانشگاه کالج ویتورث بود. مه‌یر در حال حاضر عضو ارشد DI(مؤسسه دیسکاوری) و مدیر مرکز آن برای علوم و فرهنگ (CSC) است.
زندگی‌نامه

مه‌یر موفق به کسب مدرک کارشناسی در رشته زمین‌شناسی از دانشگاه Christian Whitworth در سال ۱۹۸۱ گردید. در همین حین وی به عنوان یک جغرافیدان برای شرکت نفتی آتلانتیک ریچفیلد مشغول به کار بود.
اندکی پس از آن، مه‌یر برنده بورس تحصیلی از باشگاه روتاری دالاس برای تحصیل در دانشگاه کمبریج شد. وی در سال ۱۹۹۱ دکترای خود را در تاریخ و فلسفه علم از این دانشگاه به دست آورد.
پایان‌نامه او تحت عنوان " سرنخ‌ها و علل: تفسیر روش شناختی از مبانی مطالعات زندگی است.
بعد از دریافت دکترایش او به تدریس فلسفه در دانشگاه‌های Whitworth و نخل ساحلی آتلانتیک مشغول شد. مه‌یر بعداً تدریس را متوقف کرد تا وقت خود را به جنبش طراحی هوشمند اختصاص دهد.
او ازدواج کرده و اکنون دارای ۳ فرزند می‌باشد.
مستندات و مناظرات

او در تلویزیون و در انجمن‌های عمومی حمایت از طراحی هوشمند ظاهر شده‌است. به‌طور مشخص او در مستند محصول سال ۲۰۰۲ مؤسسه دیسکاوری با عنوان Unlocking the Mystery of Life(بازگشایی رمز حیات) ظاهر شده و نویسندگی بخشی از آن را نیز عهده‌دار بوده.
همچنین بن استین در مستند جنجالی Expelled: No Intelligence Allowed با وی مصاحبه کرد. از دیگر مستنداتی که وی در آن‌ها حضور داشته می‌توان به darwins dilemma و the case for a creator اشاره کرد.
مه‌یر همچنین به عنوان یک مناظره‌کننده فعال نیز شناخته می‌شود از جمله مناظرات او می‌توان به مناظره اش در آوریل سال ۲۰۰۶ با peter ward دیرینه‌شناس از دانشگاه واشینگتن در یک بحث آنلاین باز دربارهٔ طراحی هوشمند در سیاتل واشینگتن اشاره کرد. وی همچنین با بی خدایانی چون peter atkins, Eugenie Scott و شک گرایانی مثل Michael shermer مناظراتی داشته.
اسماعیل آهنی

| اسماعیل آهنی | اسماعیل آهنی |
| --- | --- |
نماینده مجلس شورای اسلامیدوره دوم: نماینده مجلس شورای اسلامیدوره دوم
دوره مسئولیت ۷ خرداد ۱۳۶۳ – ۶ خرداد ۱۳۶۷: دوره مسئولیت ۷ خرداد ۱۳۶۳ – ۶ خرداد ۱۳۶۷
پس از: محمد فرض‌پور ماچیانی
پیش از: محمد فرض‌پور ماچیانی
حوزه انتخاباتی: آستارا
اکثریت: ۷٬۵۹۰ (۵۱٫۴۰٪)
شهردار آستارا: شهردار آستارا
دوره مسئولیت بهمن ۱۳۵۷ – اردیبهشت ۱۳۵۸: دوره مسئولیت بهمن ۱۳۵۷ – اردیبهشت ۱۳۵۸
پس از: جلیل حسینی
پیش از: حسین سلطانی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۳۵ خورشیدی (۶۸ ساله) آستارا، ایران
ملیت: ایرانی
خدمات نظامی: خدمات نظامی
خدمت/شاخه: سپاه پاسداران
سال‌های خدمت: ۱۳۵۸–۱۳۶۳
اسماعیل آهنی (زاده ۱۳۳۵ آستارا) نماینده دوره دوم مجلس شورای اسلامی از حوزه انتخابیه آستارا بود.
فعالیت‌ها

اسماعیل آهنی از مبارزان پیوندخورده با روحانیت بود که هم به‌خوبی روحانیت انقلابی را می‌شناخت و هم خطی که از آنان می‌گرفت کاملاً مشخص و روشن بود.آهنی فعالیت خود را بعد از انقلاب با سمت اولين شهردار آستارا پس از پيروزي انقلاب اسلامي در بهمن سال ٥٧ آغازو بعد از مدتی به سپاه پیوست. در سال ۱۳۶۳ با خروج از سپاه وارد کارزار انتخاباتی در حوزه آستارا شد و با کسب ۷٬۵۹۰ در دور دوم انتخابات،  به عنوان نماینده مردم در دور دوم مجلس شورای اسلامی انتخاب شود.
او بعد از اتمام دوره نمایندگی در سمت‌هایی مانند مدير كل و معاونت و نماينده وزیر  فعالیت کرد.
شهرستان بهمئی

| شهرستان بهمئی | شهرستان بهمئی |
| --- | --- |
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
کشور:  ایران
استان: کهگیلویه و بویراحمد
مرکز شهرستان: لیکک
سایر شهرها: سرآسیاب یوسفی،قلعه ممبی
بخش‌ها: مرکزی،ممبی،سرآسیاب یوسفی
سال تأسیس: ۱۳۸۳ خورشیدی
اداره: اداره
فرماندار: علی محمدی
مردم: مردم
جمعیت: ۳۸،۱۳۶ نفر (۱۳۹۵)
مذهب: شیعه
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
مساحت: ۱،۳۱۷ کیلومتر مربع
ارتفاع از سطح دریا: ۱۵۰۰ متر
آب‌وهوا: آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه: ۱۵ درجه سانتی‌گراد
بارش سالانه: ۸۰۰ میلی‌متر
داده‌های دیگر: داده‌های دیگر
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۷۴
وبگاه: فرمانداری بهمئی
شهرستان بَهمَئی از شهرستان‌های ایران در استان کهگیلویه و بویراحمد است. مرکز این شهرستان، شهر لیکک است و در فاصله ۲۳۰ کیلومتری یاسوج مرکز استان واقع شده‌است. این شهرستان از شمال به چاروسا، دیشموک و باغملک، از جنوب به بهبهان، از شرق به کهگیلویه و از غرب به رامهرمز، آغاجاری و امیدیه منتهی می‌شود. شهرستان بهمئی در قسمت غرب و جنوب غرب استان کهگیلویه و بویراحمد و در ۴۰ کیلومتری شهرستان بهبهان قرار دارد،
تقسیمات کشوری

شهرستان بهمئی دارای ۳ بخش، ۶ دهستان و ۳ شهر به شرح زیر است:
| بخش | مرکز بخش | جمعیت بخش ۱۳۹۵ | نام دهستان | مرکز دهستان | جمعیت دهستان ۱۳۹۵ | شهر | جمعیت شهر ۱۳۹۵ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| مرکزی | لیکک | ۲۸،۳۲۴ نفر | بهمئی گرمسیری جنوبی | کت | ۷،۰۸۳ نفر | لیکک | ۱۹،۸۵۷ نفر |
| مرکزی | لیکک | ۲۸،۳۲۴ نفر | کفشکنان | کفشکنان | ۱،۳۸۴ نفر | لیکک | ۱۹،۸۵۷ نفر |
| ممبی | قلعه ممبی | ۶،۱۵۰ نفر | بهمئی گرمسیری شمالی | گردکوچک | ۳،۵۳۱ نفر | قلعه ممبی | ۶۸۸ نفر |
| ممبی | قلعه ممبی | ۶،۱۵۰ نفر | رودتلخ | نرمون | ۱،۹۳۱ نفر | قلعه ممبی | ۶۸۸ نفر |
| سرآسیاب یوسفی | سرآسیاب یوسفی | ۳،۲۵۲ نفر | سرآسیاب یوسفی | ده بنار یوسفی | ۱،۳۴۵ نفر | سرآسیاب یوسفی | ۹۸۴ نفر |
| سرآسیاب یوسفی | سرآسیاب یوسفی | ۳،۲۵۲ نفر | آب الوان | آب الوان | ۹۲۳ نفر | سرآسیاب یوسفی | ۹۸۴ نفر |
جمعیت

براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهرستان بهمئی برابر با ۳۸،۱۳۶ نفر بوده‌است.
اقتصاد

نفت:                                                                                                                                                                                                            بیش از 90 حلقه چاه نفت و گاز در این شهرستان قرار دارد که طبق قانون مصوب مجلس شورای اسلامی 2در هزار درآمد نفت به عمران آبادی و رفع آلودگی های محیط زیستی ناشی از بهره برداری این چاه ها در بودجه شهرستان در نظر گرفته شده است.
هرچند ابتدا پالایشگاه بیدبلند 1 در محل شهر لیکک در نظر گرفته شده بود اما با توافق های در آن زمان  در محل فعلی احداث شده بود. امید این می رفت که فاز 2 پالایشگاه بیدبلند در دشت لیکک اجرایی شود که این مهم نیز اتفاق نیافتاده است. بنظر می رسد با توجه به منابع فراوان نفتی و تعداد زیاد چاه های غیر فعال در اطراف شهر لیکک در آینده نچندان دوری وزارت نفت ناچار به برپایی تاسیسات نفتی مدرن تری در این منطقه می باشد.
معدن: معادنی مثل معدن سلستین (سلستین کاربرد نظامی و دارویی دارد)
محصولات : دامداری شغل اصلی بومیان این منطقه هست و بهترین کیفیت گوشت دام(گوسفند و بز) از منطقه حاصل می شود . محصولات لبنی با کیفیت( دوغ ماست کشک کره و روغن حیوانی اعلا) ممتاز از دیگر محصولات این شهرستان می باشد.
بادام شیرین و روغن زیتون این شهرستان صادراتی است.
فعالیت‌های کشاورزی : برداشت محصولات زراعی و باغی.مهمترین محصولات باغی در دشت لیکک ،خرما،لیمو،زیتون،پرتقال و در دشت ممبی و سراسیاب ،بادام شیرین،انگور،انار،انجیر،زردآلو،پسته می باشد.
گردشگری

تنگ ساولک قریب به ۸۰۰ هکتار می‌باشد. در این منطقه تعداد پنج نقش برجسته از دوران اشکانی و الیمایی همراه با ۱۴ استودان و دو کیلومتر جادهٔ سنگ‌فرش است.
دریاچه برم الوان  : این تالاب به فاصله ۴۰ کیلومتری از شهر لیکک در مسیر ارتباطی به شهر لنده قرار دارد که مساحت آن ۱۵ هکتار، ارتفاع آن از سطح دریا ۱۱۰۰ متر و عمق آن بین ۲۰ تا ۴۰ متر قرار دارد.
دیگر مناطق دیدنی عبارتند از: پوشش طبیعی اطراف بخش سرآسیاب یوسفی، تنگ ماغر، دریاچه برم الوان، جنگل بلوط بهمئی، حاشیه رودخانه تلخ، طبیعت منطقه ممبی، دریاچه سد مارون، منطقه طبیعتی - تاریخی تنگ سروک، منطقه گردشگری قلعه نادر.
قلعه نادر در شمال غربی شهر لیکک واقع شده و در قدیم دژی نظامی محسوب می‌شد. اطراف این قلعه توسط کوه‌های مرتفع و تپه‌های کوچک محصور است و فقط یک یا دو راه برای عبور وجود دارد. این قلعه دارای هشت بخش می‌باشد که طبقه اصلی آن در بالای بخش هشتم با ساختمان‌هایی از گچ برای مقامات و فرماندهان ساخته شده‌است که پی‌ها و آثار آن هم‌اکنون وجود دارد و عرض دیوارهای آن به یک و نیم تا دومتر می‌رسد. در طبقات پایین‌تر حوض‌های آب، محل استراحت نگهبانان و اسب‌هایشان و نیز فبرستان وجود دارد. پایین قلعه چشمه آب گازاران قرار دارد.
این قلعه مورد استفاده داعیان فرقه اسماعیلی قرار می‌گرفته‌است. در دوران وزارت جنگ و نخست‌وزیری رضاشاه این قلعه پناهگاه یکی از شورشیان مخالف وی بود.
قلعه‌های حکومتی خوانین در شهر لیکک و بافت تاریخی روستای کارند در ۳۰ کیلومتری شمال غرب لیکک از دیگر دیدنی‌های بهمئی است.
فرهنگ

یاریار بهمئی از آوازهای کهن ایل بهمئی است که از فطرت پاک نیاکان سرچشمه گرفته است.
امامزاده‌ها

بارگاه زیارتی امامزادگان سید اسدالله و سید ابراهیم و امامزاده بابا احمد نیز در این شهرستان قرار دارد.
بقعه امامزاده بابا احمد با گنبد پلکانی شکل در ۱۵ کیلومتری شهر لیکک و در روستای بابا احمد واقع است. به لحاظ معماری این بقعه بنایی است چهارضلعی که در حدود ۲۱/۱۵ متر طول و ۰۷/۱۴ متر عرض و ۹ متر ارتفاع دارد و با استفاده از مصالح سنگ و گچ ساخته شده‌است. قدمت بنای این امامزاده به دوره سلجوقی می‌رسد و گنبد بزرگ و دو طبقه بودن طاقچه‌های این بنا از ویژگی‌های آن محسوب می‌شود. این بقعه در تاریخ ۱۳۸۲ در فهرست آثار ملی ثبت گردید و شجره‌نامه امامزاده بابا احمد به گفته روستاییان و باورهای منطقه‌ای منسوب به امام موسی ابن جعفر است. اکنون کنار امامزاده طوایفی از مشایخ که به گفته خود، از خدمتگزاران امامزاده بوده‌اند، زندگی می‌کنند و کارهای مرمت بنا را در طول دوران انجام داده‌اند.
بقعه امامزادگان سید اسدالله و سید ابراهیم در تنگ منیزور جنب روستای منیزور حدود ۴۰ کیلومتری شهر لیکک واقع شده‌است. این بنا به صورت دو بقعه متصل به هم و با دو گنبد جدا از هم ساخته شده‌است. به گفته آبادگران محلی این دو بقعه متعلق به سید ابراهیم و سید اسدالله نیای سادات منیزوری است که در گویش محلی دو سیدالله می‌گویند. نوادگان این دو امامزاده خود را از تبار امام موسی ابن جعفر می‌دانند.
چشم‌اندازی از تنگ باستانی سولک
نقش برجسته تنگ سولک
اسلام در فرانسه

| اسلام در فرانسه> اطلاعات کشور | اسلام در فرانسه> اطلاعات کشور |
| --- | --- |
نام کشور:  فرانسه
جمعیت: ۶۰٬۷۰۰٬۰۰۰
اسلام در کشور: اسلام در کشور
جمعیت مسلمانان: ۵٬۹۸۰٬۰۰۰
درصد مسلمانان: ~۶٫۹٪[پیوند مرده][پیوند مرده]   تا ۱۰٪[پیوند مرده]
جمعیت سنیان: ۵٬۶۲۱٬۲۰۰
جمعیت شیعیان: ۳۵۸٬۸۰۰
پیشینه ورود اسلام به فرانسه به سده ۸ و ۹ میلادی باز می‌گردد. بر اساس تخمین آماری سازمان سیا و وزارت خارجه آمریکا از جمعیت مسلمانان در فرانسه، مسلمانان حدود ۱۰ درصد از جمعیت این کشور را تشکیل می‌دهند . حدود یک چهارم از جمعیت شهر مارسی را مسلمانان تشکیل می‌دهند.
وضعیت مسلمانان

فشارها بر مسلمانان باعث شده‌است که اکثر آنان به صورت شهروندان درجه دوم باشند و در قسمت‌های فقیرنشین مشخص شهرها زندگی کنند. در سال‌های اخیر سخن از باز گرداندن مسلمانان مهاجر به آفریقای شمالی زده می‌شود و هر روزه وحشت از آنچه که «بنیاد گرایی اسلامی» نامیده می‌شود، افزایش می‌یابد.
با وجود تمام فشارها فعالیت‌های مسلمانان در فرانسه گسترده‌است. در ۱۹۲۷ با کمک دولت فرانسه مسجد پاریس توسط معماران سنتی آفریقای شمالی بنا شد. از آن زمان تاکنون مساجد متعددی در سراسر فرانسه ساخته شده‌است و مدارس اسلامی نیز وجود دارد.
در سال ۲۰۰۶ بیش از ۴٬۰۰۰ نفر در فرانسه به اسلام گرویدند.
مسجد پاریس در فرانسه
جویبار (مازندران)

این مقاله دربارهٔ شهر جویبار است. برای کاربرد دیگر، جویبار را ببینید.
| جویبار | جویبار |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: مازندران
شهرستان: جویبار
بخش: مرکزی
نام(های) پیشین: باغلو 
سال شهرشدن: ۱۳۷۶
مردم: مردم
جمعیت: ۷۷٬۵۷۶
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
ارتفاع: ۰ متر
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
شهردار: رمضان سیفی جویباری
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۱۱
  جویبار  روی نقشه ایران ۳۶°۳۸′۱۷″شمالی ۵۲°۵۴′۴۳″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۶۳۸۱°شمالی ۵۲٫۹۱۱۹°شرقی﻿ / 36.6381; 52.9119   :   جویبار  روی نقشه ایران ۳۶°۳۸′۱۷″شمالی ۵۲°۵۴′۴۳″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۶۳۸۱°شمالی ۵۲٫۹۱۱۹°شرقی﻿ / 36.6381; 52.9119   
 :  
جویبار (تلفظپرونده:Jouybar.ogg) یکی از شهرهای استان مازندران و مرکز شهرستان جویبار است. جمعیت شهر جویبار در سال ۱۳۹۵، برابر با ۷۷٬۵۷۶ نفر بوده‌است. بر مبنای آخرین داده های جغرافیایی بیشترین درازای شهر جویبار ۵ کیلومتر می باشد.  مردم جویبار از قومیت طبری هستند و به زبان مازندرانی صحبت می‌کنند.
نام این شهر در گذشته به صورت جوبر و جوبار ثبت شده  و مرکز دهستان گیل‌خوران در بخش مرکزی شهرستان قائم‌شهر بود. از جویبار قهرمانان بزرگی در رشته کشتی به افتخارات بین‌المللی رسیده‌اند. رودخانه سیاهرود از میان این شهر عبور کرده و به دریای مازندران می‌ریزد.
وجه تسمیه

واژه جویبار متشکل از دو واژه جوی (رود کوچک) و بار (ساحل) می‌باشد و در منابع تاریخی به صورت جوبر، جوبار، جوی بار و باغلو آمده‌است، جویبار به علت فراوانی آب‌های جاری و زیر زمینی به این نام خوانده می‌شود.
منطقه جویبار در گذشته گیل خواران نامیده می‌شد. نام گیل خواران مرکب از واژه‌های گیل، خوار، ان است. گیل در زبان بومی به معنی آلوچه کوهی و ازگیل وحشی جنگلی است. علت لفظ گیل خواران به منطقه جویبار وجود درختان بیشمار درختان ازگیل می‌باشد. در سفرنامه ناصرالدین شاه قاجار به وجود بی شمار درختان ازگیل در این منطقه اشاره شده‌است. دهخدا در لغت نامه خود پس از اشاره به محدوده جغرافیائی گیل خواران (محدوده جغرافیائی گذشته جویبار) شرحی کوتاه در مورد آن و مردمانی که به این واژه مشهورند مجازاً واژه گیل را به مردمانی جنگاور و کار زای و افراد شجاع و دلیر در ادبیات فارسی بیان نموده و در معنی شجاع و دلیر جنگاور مستعمل شده‌است و واژه خوار که در زبان مازندرانی استفاده می‌شود، که ریشه در زبان طبری کهن طبرستان یا مازندرانی با محدوده جغرافیائی و تاریخی‌اش دارد و به معنی خوب می‌باشد.
مکان‌های دیدنی

از میان دیدنی‌های آن می‌توان به دو زیارتگاه به نام‌های امامزاده مهدی میر هادی و امامزاده صادق رضا (که گفته می‌شود از نوادگان جعفر صادق هستند)، سواحل چپکرود، پل تاریخی آزان، خشت‌پل و تکیه کردکلا اشاره کرد. جمعه بازار جویبار قدیمی‌ترین بازار سنتی استان مازندران است.
تاریخچه > دوران باستان

استان مازندران پیش از اسلام تپورستان (به پهلوی: ) نامیده می‌شد که برگرفته از نام قوم تپوری (به یونانی: Τάπυροι) می‌باشد که پس از اسلام قوم طبری نام گرفتند و سرزمینشان طبرستان نامیده شد.
به اعتقاد مورخان آماردها نخستین سکنه باستانی مازندران بودند و آماردها از آمل تا تنکابن و تپورها از آمل تا گرگان سکونت داشتند. در عصر هخامنشی در کرانه جنوبی دریای مازندران اقوام، تپوری، آمارد، آناریاکه و کادوسی سکونت داشتند. مورخان آماردها را به مردمان داهه و سکایی و پارسی پیوند داده‌اند.
هرودوت از قبیله مارد (mardes) در کنار دائی‌ها (daens)، دروپیک‌ها (dropiques)، و ساگارتی‌ها (sagarties) به عنوان پارس‌های کوچنشین و صحراگرد یاد کرده‌است. پلینیوس مورخ یونانی محل آماردها را قسمت شرقی مارگانیا شناسایی کرده‌است. استرابون(۶۳ ق. م) قوم آمارد را در کنار اقوام تپوری، کادوسی و کرتی به عنوان اقوام کوهستان نشین شمال کشور یاد می‌کند. استرابو می‌نویسد: تمام مناطق این کشور به استثنای بخشی به سمت شمال که کوهستانی و ناهموار و سرد است و محل زندگی کوهنشینانی به نام کادوسی (Cadusii) و آماردی (Amardi) و تپوری (Tapyri) و کرتی (Cyrtii) و سایر مردمان دیگراست، حاصلخیز است.
به گفته واسیلی بارتلد تپوری‌ها در قسمت جنوب شرقی ولایت سکونت داشتند و در قید اطاعت هخامنشیان درآمده بودند و آماردها مغلوب اسکندر مقدونی و بعد مغلوب اشکانیان شدند و اشکانیان در قرن دوم ق. م. آنها را در حوالی ری سکونت دادند و اراضی سابق آماردها به تپوری‌ها اهدا شد و بطلمیوس در شرح دیلم یعنی قسمت شرقی گیلان در ساحل بحر خزر در آن زمان از تپوری‌ها نام می‌برد.به گفته یحیی ذکا در «کاروند کسروی» آورده‌است: آماردان یا ماردان، در زمان لشکر کشی اسکندر مقدونی به ایران، این تیره در مازندران نشیمن می‌داشتند و آن هنگام هنوز قبایل تپوران به آنجا نیامده بودند. به گفته مجتبی مینوی قوم آمارد و قوم تپوری در سرزمین مازندران می‌زیستند و تپوری‌ها در ناحیه کوهستانی مازندران و آماردها در ناحیه جلگه‌ای مازندران سکونت داشتند. در سال ۱۷۶ ق. م فرهاد اول اشکانی قوم آمارد را به ناحیه خوار کوچاند و تپوری‌ها تمام ناحیه مازندران را فرو گرفتند و تمام ولایت به اسم ایشان تپورستان نامیده شد. شهرهای آمل، چالوس، کلار، سعیدآباد و رویان جزئی از سرزمین قوم تپوری بودند.