stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
بمباران دمشق و حمص (۲۰۱۸)
پس از حادثه

ساعاتی پس از این حمله مردم چندین کشور از جمله یونان، آمریکا، آلمان، اردن، فلسطین، شیلی و مکزیک در اعتراض به این اقدام دست به تظاهرات زدند. در داخل سوریه نیز مردم شهرهای مهم از جمله دمشق، حمص و حلب در واکنش به این حمله اقدام به برگزاری تظاهرات کردند. در دمشق تظاهرات کنندگان پرچم کشورهای روسیه، ایران و سوریه را در دست گرفته و در تظاهرات شرکت کردند.
در روزهای بعد تظاهرات مردمی در محکومیت این حمله در چندین کشور از جمله آمریکا، یونان، انگلیس، قبرس، هند، پاکستان، لبنان، فلسطین، عراق و نیز شهرهای مختلف کشور سوریه ادامه یافت.
در آمریکا مردم شهرها نیویورک، واشینگتن دی‌سی، لس‌آنجلس، سانفرانسیسکو و اوکلند این حملات موشکی را خلاف قانون اساسی آمریکا و قانون بین‌المللی دانستند از واشینگتن خواستند سیاستهای جنگ طلبانه خود را متوقف کند.
در لندن تجمع اعتراضی از سوی کارزار «ائتلاف توقف جنگ» و حمایت دیگر نهادهای حقوق بشر برگزار شد. تظاهرات‌کنندگان با حمل شعارنوشته‌هایی در محکومیت دخالت نظامی در سوریه، شعارهایی علیه سیاست‌های جنگی آمریکا و انگلیس سر دادند.
تظاهرات کنندگان در شیلی با تجمع در برابر سفارت آمریکا در سانتیاگو به این حمله اعتراض کردند. نیروهای امنیتی شیلی با معترضان درگیر شدند و تعدادی از آن‌ها را دستگیر کردند.
در عراق، راهپیمایان پرچم آمریکا را آتش زدند و در حمایت از مردم سوریه شعار دادند.
معترضان در قبرس به سمت پایگاه نیروی هوایی سلطنتی انگلیس که چهار هواپیمای جنگی این حمله از این پایگاه برای حملات موشکی به داخل سوریه، به هوا برخاسته بودند، حرکت کردند تا حملات هوایی را محکوم کنند و همزمان با محکوم کردن این حمله خواستار تعطیلی پایگاه هوایی انگلیس در قبرس شدند.
در غزه فلسطین نیز مردم در حمایت از مردم سوریه تظاهرات کردند و با آتش زدن پرچم آمریکا، علیه آمریکا و اسرائیل شعار دادند.
در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ  موجود است.
خسارات ناشی از بمباران
رئیس‌جمهور آمریکا در حال اعلام تلویزیونی (ساعت ۲۱ به وقت ساحل شرقی)
تجمع حامیان دولت سوریه در خیابان‌های این کشور با تصویر سید علی خامنه‌ای
تظاهرات مردمی در دمشق ساعاتی پس از حمله - تظاهرات‌کنندگان پرچم کشورهای سوریه، ایران و روسیه را در دست دارند
ذهیب اسلام امیری

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ذهیب اسلام امیری:  ذهیب اسلام امیری
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  ذهیب اسلام امیری
زادروز:  ۱۵ فوریهٔ ۱۹۹۰ ‏(۳۵ سال)
قد:  ۱٫۷۹ متر (۵ فوت ۱۰ ۱⁄۲ اینچ)
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  ریال کشمیر
شمارهٔ پیراهن:  ۱۸
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۷ |  شوعا |  ۲۰ |  (۵) |
| ۲۰۰۷–۲۰۰۹ |  کابل بانک |  ۵۰ |  (۷) |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۱ |  فیروزی |  ۲۰ |  (۴) |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۴ |  ممبی |  ۵۸ |  (۹) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۴ |  دمپو |  ۱۶ |  (۵) |
| ۲۰۱۴ |  → گوآ (قرض) |  ۹ |  (۰) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۶ |  شیواجیانس |  ۱۴ |  (۰) |
| ۲۰۱۷ |  چنای سیتی |  ۱۰ |  (۲) |
| ۲۰۱۸–۲۰۱۹ |  نیو رادیانت |  ۱۵ |  (۲) |
| ۲۰۱۹–۲۰۲۰ |  گکولم کیرالا |  ۱۲ |  (۰) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۰۵– |  افغانستان |  ۵۲ |  (۶) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۰۷ ژوئن ۲۰۱۴.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۰۷ ژوئن ۲۰۱۴:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۰۷ ژوئن ۲۰۱۴.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۰۷ ژوئن ۲۰۱۴
ذهیب اسلام امیری (زادهٔ ۱۵ فوریهٔ ۱۹۹۰) که گاهی هارون امیری نیز صدا می‌شود، یک بازیکن فوتبال اهل افغانستان است که به‌عنوان هافبک در تیم ملی فوتبال افغانستان و رئال کشمیر در آی-لیگ بازی می‌کند. ذهیب اسلام امیری در ۱۵ فوریه ۱۹۹۰ در یک خانواده قومی هزاره در کابل به دنیا آمد.
اوایل زندگی

ذهیب اسلام در ۱۵ فوریه ۱۹۹۰ در یک خانواده قومی هزاره در کابل، افغانستان متولد شد.
حرفه باشگاهی > اوایل کار

ذهیب اسلام کار خود را با بازی در باشگاه فوتبال شعاع در سال ۲۰۰۵ آغاز کرد. در سال ۲۰۰۷، او برای بازی در باشگاه فوتبال کابل بانک رفت.
حرفه باشگاهی > باشگاه فوتبال ممبی

ذهیب اسلام در سال ۲۰۱۱ به باشگاه ممبی پیوست و به‌سرعت به یکی از بازیکنان ستاره یک این باشگاه تبدیل شد. ذهیب اسلام پس از نمایش‌های چشمگیر در طول آی-لیگ ۲۰۱۲–۲۰۱۳، جایزه بهترین بازیکن این فصل را دریافت کرد. علی‌رغم گرفتن این جایزه معتبر، قرارداد وی با باشگاه بمبئی تمدید نشد و ذهیب اسلام به فکر رفتن به بحرین یا عمان برای بازی باشگاهی فوتبال افتاد، اما در نهایت تصمیم گرفت تا در هند بماند.
حرفه باشگاهی > باشگاه ورزشی دمپو

در ۱۱ ژانویه، ذهیب اسلام به همراه تولگای اوزبی برای عقد قراردادی یک ساله با باشگاه غول هندی دمپو قرارداد امضا کردند و پیراهن شماره ۱۸ را دریافت کردند. او اولین بازی خود را مقابل رانگدایید یونایتد انجام داد و گلزنی کرد. ذهیب اسلام در ۷ آوریل در یک مسابقه بین باشگاه دمپو و باشگاه سابق خود ممبی درگیر یک نزاع شد.
در تاریخ ۳۰ مه ذهیب اسلام و اوزبی هر دو با قراردادشان را با دمپو تمدید کردند.
در ۴ آوریل ۲۰۱۵ ذوبیب اسلام دو گل به ثمر رساند، در حالیکه فقط یک دقیقه به بازی مانده بود و ۲–۲ برابر باشگاه فوتبال گوآ مساوی‌کرد.
حرفه باشگاهی > دی.اس. که شیواجیانس

در ژانویه ۲۰۱۶، امیری اعلام کرد که با باشگاه فوتبال هند دی.اس. که شیواجیانس قرارداد بسته‌است. او آخرین فصل را با دی.اس. که شیواجیانس به پایان رساند اما به دلیل حذف شدن سایر باشگاه‌ها در لیگ، مشکلی در تیم خود پیدا نکرد.
حرفه باشگاهی > چنای سیتی

در ژانویه ۲۰۱۷، امیری با چنای سیتی در آی-لیگ هند پیوست. او پس از اختلاف نظر با مربی خود آنجا را ترک کرد.
حرفه باشگاهی > باشگاه فوتبال گکولم کیرالا

در ۲ نوامبر ۲۰۱۹، اعلام شد که امیری برای آی-لیگ ۲۰۱۹ به گکولم کیرالا پیوسته‌است.
حرفه بین‌المللی

امیری اولین بازی خود را در جام طلای ۲۰۰۵ جنوب آسیا برابر مالدیو انجام داد. ذهیب اسلام در مسابقات قهرمانی ۲۰۱۱ جنوب آسیا در تیم ملی فوتبال افغانستان حضور داشت، جایی که آنها برای اولین بار به فینال رسیدند. ذهیب اسلام با پوشیدن پیراهن شماره ۳ در عملکردهای به یاد ماندنی بسیاری از جمله به ثمر رساندن ۱ گل در بزرگ‌ترین پیروزی افغانستان برابر بوتان نقش داشت.
￼
ذهیب اسلام دو سال بعد به عنوان کاپیتان تیم ملی فوتبال افغانستان در مسابقات قهرمانی ۲۰۱۳ جنوب آسیا انتخاب شد و سنگی بود که دفاع افغانستان بر روی آن بنا شد. ذهیب اسلام در پیروزی ۳–۰ مقابل بوتان و پیروزی ۳–۱ مقابل سریلانکا گلزنی کرد. او نقش مهمی ایفا کرد زیرا افغانستان برای دومین بار متوالی به پیروزی ۲–۰ در برابر هند دست یافت.
در ماه مه سال ۲۰۱۴ ذهیب اسلام کاپیتان تیم در چلنج کاپ آسیا ۲۰۱۴ در مالدیو بود. ذهیب اسلام در ۲۲ ماه مه اولین گل بازی را با ضربه سر در پیروزی ۳–۱ افغانستان برابر ترکمنستان به ثمر رساند. این همچنین اولین پیروزی افغانستان در چلنج کاپ آسیا ۲۰۱۴ بود. پس از تساوی ۰–۰ افغانستان با لائوس که منجر به صعود آنها به مرحله گروهی گردید، در یک حادثه ترافیکی بازیکنان افغانستان از جمله ذهیب اسلام به همراه فیصل سخی زاده، احمد حتیفی، بلال آرزو و مصطفی آزادزوی دچار جراحات جزئی شده که منجر به مرخصی سه هفته ای برای مصدومیت آنها شد این پنج بازیکن در بازی نیمه نهایی مقابل فلسطین نتوانسند شرکت کنند. مربی سابق تیم محمد یوسف کارگر و مربی فعلی اریش روتملر نیز آسیب دیدگی جزئی داشتند.
حرفه بین‌المللی > گل‌های بین‌المللی

| شماره | تاریخ | مکان | تیم‌حریف | نمره | نتیجه | مسابقه |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱. | ۷ دسامبر ۲۰۱۱ | استادیوم جواهر لعل نهرو، دهلی‌نو، هند |  بوتان | ۲–۰ | ۸–۱ | مسابقات‌قهرمانی  جنوب‌آسیا ۲۰۱۱ |
| ۲. | ۲ سپتامبر ۲۰۱۳ | استادیوم هالچوک، کاتماندو، نپال |  بوتان | ۱–۰ | ۳–۰ | مسابقات ۲۰۱۳ جنوب آسیا |
| ۳. | ۴ سپتامبر ۲۰۱۳ | استادیوم هالچوک، کاتماندو، نپال |  سری‌لانکا | ۲–۱ | ۳–۱ | مسابقات ۲۰۱۳ جنوب آسیا |
| ۴. | ۱۴ می ۲۰۱۴ | استادیوم ورزشی الکویت، شهر کویت، کویت |  کویت | ۱–۳ | ۲–۲ | بازی دوستانه |
| ۵. | ۲۲ می ۲۰۱۴ | استایوم فوتبال آدو، ادو، مالدیو |  ترکمنستان | ۱–۰ | ۳–۱ | چلنج کاپ آسیا ۲۰۱۴ |
| ۶. | ۱۰ اکتبر ۲۰۱۷ | ورزشگاه پامیر، دوشنبه، تاجیکستان |  اردن | ۲–۲ | ۳–۳ | جام حذفی ۲۰۱۹ |
ذهیب اسلام امیری (با لباس قرمز) در مقابل جی‌جی لالپکالوا از هند در جریان مسابقات قهرمانی ۲۰۱۱ جنوب آسیا
مار و پله

مار و پله، هندوستان، سده ۱۹، گواش بر روی پارچه.
مار و پله، یک بازی تخته‌ای کودکانه کلاسیک است که بین دو نفر یا بیشتر و در روی تخته‌ای که به مربع‌های کوچک تقسیم شده‌است، انجام می‌شود. خانه‌هایی که شروع یک نردبان باشند با قرار گرفتن در آن مهره به سمت انتهای نردبان حرکت می‌کند و خانه‌هایی که سر مار در آن باشد با قرار گرفتن در آن به سمت انتهای مار حرکت می‌کند. هر صفحه بازی معمولاً دارای صد خانه است که با تاس انداختن و به ترتیب طی کردن خانه‌ها، هر فردی که زودتر به خانه پایان برسد برنده است. حریف نمیتواند مهره ی حریف را بزند .
در سطح ساده بازی مار و پله اگر روی خانه‌های شماره ۹۵ تا ۹۹ باشید و با تاس عددی بیاورید که بیشتر از تعداد خانه‌ها باشد، مهره حرکت نمی‌کند. برای مثال اگر روی خانه ۹۶ باشید و تاستان ۵ بیاورد، حرکت نمی‌کنید و نوبت حریف بعدی است. اما در سطح پیشرفته مهره‌ها برگشت دارند و این بازی را سخت‌تر می‌کند، به‌خصوص چون معمولا ماری در یکی از خانه‌های نامبرده وجود دارد. در سطح پیشرفته برای مثال اگر روی خانه ۹۶ باشید و تاستان ۵ بیاورد، ۴ خانه به جلو می‌روید و ۱ خانه برگشت می‌کنید. پس برای بردن بازی یا باید (در این مثال) مستقیما عدد ۴ بیاورید، یا اعداد ۱ تا ۳ تا کمی جلوتر بروید. البته به شرطی که روی سر مار ایستاده نباشید در بازی مارپله اگر در سر نردبان باشید به انتهای آن و اگر در انتهای آن باشید به سر آن می روید و اگر بر روی سر مار بروید پایین می روید
الکتروسکوپ

الکتروسکوپ
برق‌نمای ورقهٔ طلا، در حال نمایش القا و پیش از زمین‌کردن پایانه‌های آن.
برق‌نما یا الکتروسکوپ (به انگلیسی: Electroscope) وسیله‌ای است که با استفاده از آن می‌توان باردار بودن، نوع  بار و مقدار بار جسم از نظر الکتریکی را شناسایی کرد. برای تشخیص باردار بودن از الکتروسکوپ بدون بار مثبت و برای تشخیص نوع بار از الکتروسکوپ که بار مشخّص دارد، استفاده می‌شود. همچنین، برای تشخیص رسانا یا نارسانا بودن اجسام هم می‌توان از جسم باردار استفاده کرد و هم می‌توان از الکتروسکوپ باردار استفاده کرد.
اجزای الکتروسکوپ

یک الکتروسکوپ ساده دارای 4 جز اصلی است:
کلاهک فلزی
جسم عایق
میلهٔ فلزی
یک ورقهٔ تا شدهٔ طلا یا آلومینیم
الکتروسکوپ برای آشکارسازی وجود بار الکتریکی از دو ورقهٔ طلا یا آلومینیم، تشکیل می‌شود که به یک سر میلهٔ رسانای فلزی متصل شده‌اند و میله به وسیلهٔ گیرهٔ عایقی نگه داشته می‌شود، وقتی که میله و ورقه‌ها بار الکتریکی کسب کنند، ورقه‌ها بر اثر نیروی رانش متقابل حاصل از بارهای همنام از یکدیگر دور می‌شوند و بالعکس
چگونگی کارکرد الکتروسکوپ

اول باید الکتروسکوپ‌ها دارای بار الکتریکی معین باشد. برای مثال الکتروسکوپ دارای بار مثبت است. جسمی باردار را نزدیک کلاهک الکتروسکوپ  و اگر دو ورقه از هم باز شدند یعنی بار جسم و دستگاه هم‌نام است (طبق مثال، نتیجه می‌گیریم جسم، دارای بار مثبت است) و اگر به هم نزدیک شوند یعنی بار دستگاه و جسم ناهم‌نام است (طبق مثال، جسم دارای بار منفی است).
چگونگی کارکرد الکتروسکوپ > تعیین مقدار بار الکتریکی یک جسم توسط الکتروسکوپ.

برای تعیین دقیق نمی‌توان از این نوع الکتروسکوپ استفاده کرد برای همین از الکتروسکوپ‌های دیجیتالی و قوی استفاده می‌شود. اما برای تعیین از مقدار افزایش زاویه بین دو ورقه نسبت به زاویهٔ قبلی و با توجه به هم‌نامی یا غیر هم‌نامی بار استفاده می‌شود.ورئ.طئنرلیالایلبابات
پرچم اردن

National flag
| 0 | 1 |
| --- | --- |
کاربرد: پرچم‌های زمینی و دریایی شهروندی و کشوری   اشکال پرچم‌شناسی
تناسب: ۱:۲
پذیرفته‌شده: ۱۶ آوریل ۱۹۲۸
طرح: سه نوار افقی سیاه، سفید و سبز؛ با یک شورون قرمز بر اساس سمت بالابر حاوی یک ستاره هفت پر سفید
 :  
گونه دیگر از پرچم اردن: گونه دیگر از پرچم اردن
کاربرد: استاندارد سلطنتی پادشاه
طرح: رنگ‌های پان عرب شبیه پرچم خورشید در حال طلوع است. پرچم اردن در مرکز، با تاج جایگزین ستاره
 :  
گونه دیگر از پرچم اردن: گونه دیگر از پرچم اردن
کاربرد: استاندارد سلطنتی ولیعهد
 :  
گونه دیگر از پرچم اردن: گونه دیگر از پرچم اردن
کاربرد: معیار هاشمی، پرچم اشرف حجاز، بیت هاشمیان
 :  
پرچم‌های اردن در امان
پرچم اردن
پرچم اردن، به عنوان پرچم غیرنظامی و پرچم استان شناخته می‌شود و همچنین دارای تناسب ۱:۲ می‌باشد. این پرچم، رسماً در ۱۶ آوریل سال ۱۹۲۸ به تصویب رسید. این پرچم بر پایه پرچم شورش عرب‌ها در برابر امپراتوری عثمانی در میانهٔ جنگ جهانی اول از سه نوار افقی سبز، سیاه و سفید که توسط حاشیه قرمز رنگ به هم متصل شده‌اند، تشکیل شده است. این رنگ‌ها بر پایهٔ رنگ‌های پان‌عربیسم پایه‌ریزی شده است که عباسیان (سیاه) فاطمیان (سبز) و بنی امیه (سفید) و همچنین قرمز نیز نماینده هاشمیان است.
چنگده

مکان
| چنگده 承德市 | چنگده 承德市 |
| --- | --- |
شهر مرکزی: شهر مرکزی
چنگده: چنگده
View of downtown area: View of downtown area
موقعیت چنگده در نقشه: موقعیت چنگده در نقشه
استان: هبئی
مساحت: مساحت
 • شهر مرکزی: ۳۹۵۱۹ کیلومتر مربع (۱۵۲۵۸ مایل مربع)
 • شهری: ۷۰۹ کیلومتر مربع (۲۷۴ مایل مربع)
ارتفاع: ۳۲۷ متر (۱۰۷۳ فوت)
جمعیت (۲۰۰۴): جمعیت (۲۰۰۴)
 • شهر مرکزی: ۳۶۱۰۰۰۰
 • تراکم: ۹۱/کیلومتر مربع (۲۴۰/مایل مربع)
 • شهری: ۴۵۷۳۰۰
 • تراکم شهری: ۶۴۵/کیلومتر مربع (۱۶۷۰/مایل مربع)
کد منطقه: ۳۱۴
License Plate Prefix: 冀H
تولید ناخالص داخلی (۲۰۰۴): رنمینبی 30 billion
وبگاه: http://www.chengde.gov.cn
City tree Pagoda Tree City flower رز روگوزا: City tree Pagoda Tree City flower رز روگوزا
چنگده (به لاتین: Chengde) یک شهر مرکزی در جمهوری خلق چین است که در هبئی واقع شده‌است.
خصوصیات

چنگده ۳۹٬۵۱۹ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۶۱۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۳۲۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
همسران محمد

| ام‌المومنین | ام‌المومنین |
| --- | --- |
کاربرد: کاربرد
معنای اصطلاحی: همسران محمد
معنای فارسی: مادر مومنان
قدمت کاربرد: صدر اسلام
تعداد کاربرد در قرآن: ۱
کاربرد: تفسیر، فقه و تاریخ اسلامی
محمّد بنیان‌گذار و پیامبر اسلام بود که با تعداد زیادی زن ازدواج کرد. او در ۲۵ سالگی با نخستین همسرش خدیجه که ۲۸ تا ۴۵ سال داشت، ازدواج کرد. پس از مرگ او، محمد با ۱۲ زن دیگر ازدواج کرد. مسلمانان بنابر آیهٔ ۶ سورهٔ احزاب، همسران محمد را اُمَّهاتُ الْمُؤمِنین (جمع اُمُّ الْمؤمنین و به‌فارسی: مادرانِ مؤمنان) خطاب می‌کنند و بر این اساس ازدواج با آنان را حرام می‌دانند. در مجموع برای محمد از مجموع همسرانش، هفت فرزند گزارش شده‌است که برخی منابع تنها ابراهیم، قاسم و فاطمه را فرزندان محمد دانسته‌اند.
به‌گزارش ایوب در زَوْجاتُ النَّبیّ، منابع تاریخ‌نگاری و سیره‌نویسی در خصوص تعداد همسران پیامبر اسلام دچار اختلافند. اکثر منابع تعداد همسران محمد را ۱۱ تن گزارش کرده‌اند که از میان آنان، ۶ نفر از قبیلهٔ قریش، یک نفر از بنی‌اسرائیل و دیگران از قبایل مختلف اعراب بوده‌اند. منابع در اینکه ماریهٔ قِبطیّه و ریحانه بنت زید از همسران محمد بوده‌اند یا از کنیزان محمد، دچار اختلافند. به‌باور سعید ایوب در زوجات النّبی، تعداد قطعی همسران محمد بیش از ۱۳ مورد نخواهد بود و باقیِ گزارش‌ها در این خصوص، یا اساس معتبری ندارند یا آنکه مورد اختلاف شدید قرار گرفته‌اند.
تعداد همسران محمد

چندزنی یکی از رسوم جاری در عصر پیش از اسلام در منطقهٔ عربستان بود. قرآن نیز برای مردانی که قادر به رعایت عدالت بین همسران‌شان هستند، داشتن ۴ زن (به‌صورت هم‌زمان) را جایز می‌شمرد. در سورهٔ نِساء تأکید شده‌است که مردان مسلمان درصورت ترس از عدم رعایت عدالت از جنبهٔ حقوقی در میان همسران، ملزم به اکتفا به یک همسرند. با این وجود تاریخ مللِ مختلف مسلمان، شاهد شیوع تک‌همسری در خانواده‌های مسلمان بوده‌است. از جمله احکام فقهیِ اختصاصیِ محمد در دین اسلام، مسائل مربوط به ازدواج است. محمد از حکم حداکثر چهار همسر دائم برای هر مرد مسلمان، استثناء شده و با ۱۳ زن ازدواج کرده‌است. منابع اسلامی در علت این استثناء، دلایل مختلفی را اعم از مصالح سیاسی و دینی، اطمینان به رعایت عدالت از جانب محمد در بیش از ۴ همسر، فراهم شدن زمینهٔ شناخت اخلاقی محمد گزارش کرده‌اند.
به‌گزارش ایوب در زَوْجاتُ النَّبیّ، منابع تاریخ‌نگاری و سیره‌نویسی در خصوص تعداد همسران پیامبر اسلام دچار اختلافند. اکثر منابع تعداد همسران محمد را ۱۱ تن گزارش کرده‌اند که از میان آنان، ۶ نفر از قبیلهٔ قریش، یک نفر از بنی‌اسرائیل و دیگران از قبایل مختلف اعراب بوده‌اند. منابع در اینکه ماریهٔ قِبطیّه و ریحانه بنت زید از همسران محمد بوده‌اند یا از کنیزان محمد، دچار اختلافند. به‌باور سعید ایوب در زوجات النّبی، تعداد قطعی همسران محمد بیش از ۱۳ مورد نخواهد بود و باقیِ گزارش‌ها در این خصوص، یا اساس معتبری ندارند یا آنکه مورد اختلاف شدید قرار گرفته‌اند. در همین راستا بهرامی گزارش می‌کند، پس از فتح خیبر توسط پیامبر اسلام، مسلمانان بری تشخیص آنکه صَفیّه بنت حُیَیّ، همسر محمد است یا کنیز او، به رعایت حجاب یا عدم رعایت حجاب او استناد کردند. بر این اساس، وقتی محمد، صفیه را با حجاب به مدینه فرستاد، مسلمانان چنین برداشت کردند که صفیه، به همسری محمد درآمده‌است و از امهات مؤمنین محسوب می‌شود. غیر از ۱۱ همسر قطعی محمد، مورخینی چون حاکم نیشابوری و ابن سعد تا ۹ همسر دیگر را به محمد نسبت می‌دهند. که عبارتند از: «عالیه بنت ظَبیان، قَتیله بنت قَیس، خَولَه بنت هُذَیل، لَیلیٰ بنت خُطَیْم، فاطمه بنت شُرَیْح، هِند بنت یزید، اَسماء بنت نُعمان، سَنا بنت صَلت و زنی از بنی‌غِفار». سبب این اختلاف، احتساب همسران جداشده از محمد و کنیزان بدون فرزند از محمد عنوان شده‌است.
انتقادهایی به تعداد زیاد همسران محمد از جانب شرق‌شناسان صورت گرفته‌است که آن را ناشی از «شهوت‌پرستی» دانسته‌اند. از این میان گوستاو لوبون جامعه‌شناس فرانسوی، در کتاب تمدن اسلام و عرب پس از تمجیدهایی از شیوهٔ زندگانی محمد می‌نویسد: «اگر بتوان از محمد انتقادی کرد، فقط همان محبت افراطی اوست که به زن داشته‌است…» او در ادامه گوشزد می‌کند که این محبت افراطی مربوط به قسمت اخیر زندگانی اوست و در طی ۵۰ سال ابتدایی زندگی‌اش، تنها به یک همسر اکتفا کرده‌است. او در این خصوص، به روایتی از محمد اشاره می‌کند که بر اساس آن، عطر، زن و نماز سه چیز مورد علاقه پیامبر اسلام بوده‌است. با این وجود، ویل دورانْت، نویسندهٔ آمریکایی، با اشاره به این انتقادها، گزارش ده زن و دو کنیز را امری عادی در عصر محمد دانسته و معتقد است که روایت منقول از عایشه در خصوص علاقهٔ محمد به سه چیز (عطر، زن و نماز) در اعتبار مشکوک است. ویل دورانت، ترحم به زنان بیوه و فقیر، ایجاد مناسبات سیاسی و داشتن فرزندان بیشتر را از جمله دلایل محمد برای ازدواج‌هایش دانسته‌است. طباطبایی نیز در تفسیر المیزان، پس از اشاره به انتقادهای جامعهٔ کلیسا به تعدد ازدواج‌های محمد، برای هر ازدواج محمد، دلیل خاصی را گزارش کرده‌است.
در متون دینی

در قرآن از زنان محمد در موضوعات مختلفی یاد شده‌است. آیهٔ ۵۱ سورهٔ احزاب در خصوص عدالت میان همسران محمد نازل شده، و محمد را در انتخاب حق اولویت برای همسرانش، آزادی داده‌است. پس از نزول آیهٔ ۵۲ سورهٔ احزاب، همسران محمد در انتخاب ادامهٔ زندگی با محمد یا ترک او مُخَیَّر شدند. پس از آن تمام همسران محمد به ادامهٔ زندگی با محمد رضایت دادند. پس از آن حکم جدید در اسلام برای محمد در خصوص همسرانش وضع شد که بر اساس آن، حق طلاقِ یکی از همسران یا ازدواج با همسری جدید از محمد سلب شد. با این وجود در معنا، تفسیر و نسخ آیهٔ ۵۲ احزاب، در میان منابع اسلامی اختلافاتی وجود دارد.
همسران پیامبر اسلام، دارای احکام خاصی در شرع اسلام هستند که آنان را از دیگر زنان متمایز می‌کند. برخی از این احکام که در قرآن مورد اشاره قرار گرفته‌است، حرمت ازدواج با آنان پس از درگذشت محمد و ممنوعیت پرسش مردان نامحرم از آنان مگر از پس پردهٔ حجاب است. در قرآن همچنین از حجاب زنان محمد یاد شده‌است و آنان به رعایت این حکم شرعی توصیه می‌شوند. همچنین در متون دینی، از زنان محمد به‌عنوان الگو برای سایر زنان مسلمان یاد شده‌است و به همین خاطر، ثواب و عذاب آنان دو برابر از زنان معمولی گزارش شده‌است. در آیات اول تا پنجم سورهٔ تحریم نیز به گلایه از دو همسر از همسران محمد یاد شده‌است. روایاتی در منابع شیعه و سنی، منظور از این دو همسر را عایشه و حَفصه دانسته‌اند که نسبت به محمد اعتراضاتی داشته‌اند.
در متون دینی > اختلافات

اگرچه که «تمامی اهل سنت» و نیز «بسیاری از شیعیان»، عایشه (همانند دیگر همسران پیامبر) را حتی پس از مرگ پیامبر از امهات المؤمنین می‌دانند و آنان را ستایش می‌کنند؛ اما عده‌ای از افراد نیز معتقد اند که محمد اختیار طلاق همسران خودش را به علی داده بوده؛ و در حدیثی منسوب به محمد خطاباً به علی (احتمالاً در رابطه با جنگ جمل) اینچنین آورده‌اند که:
ای ابا الحسن همانا شرف "ام المؤمنین" برای زنان من باقی است تا زمانی که اطاعت خدا را کنند. پس هرکدام از آنها که خدا را به واسطه خروج بر تو عصیان کرد، او را طلاق بده و از شرافت "ام المؤمنین" بودن ساقط کن.
فرزندان

مقالهٔ اصلی: فرزندان محمد
بنابر روایتی که ابن کثیر در اَلْبِدایَة و النَّهایَة گزارش می‌کند، محمد پس از آنکه عایشه نسبت به خدیجه بدگویی کرد، چند خصلت از خدیجه را بازگو کرد. در یکی از این خصلت‌ها، محمد می‌گوید: «خدا از خدیجه به من فرزند عطا کرد، درحالی‌که زنانم برایم اولادی نیاوردند…» به‌گزارش تقی‌زاده داوری، ماریهٔ قبطیه، برای محمد فرزند پسری به نام ابراهیم آورد. در خصوص تعداد دختران محمد، منابع به‌اتفاق، چهار دختر به نام‌های فاطمه، زینب، رقیه و اُم‌ِّکلثوم را یاد کرده‌اند. در بین منابع سیره‌نویسی، اختلافی در خصوص اینکه سه دختر رقیه، ام‌کثوم و زینب، دخترانِ حقیقیِ محمدند یا آنکه محمد پدرخواندهٔ آنان محسوب می‌شود، گزارش شده‌است. در خصوص فرزندان پسر نیز منابع اتفاق نظر دارند که ابراهیم و قاسم دو فرزند محمد هستند. ابن اسحاق علاوه بر این دو فرزند، طاهر را نیز دیگر فرزند محمد و خدیجه گزارش کرده‌است. اما زُبَیر بن بَکّار، فرزند دیگری را به‌نام عبدالله به فرزندان محمد و خدیجه می‌افزاید و معتقد است چون پس از اسلام به‌دنیا آمده‌است، به او لقب طاهر و طیب را داده‌اند. با این وجود در حدیث از جعفر صادق، امام ششم شیعیان امامیه، فرزندان پسر محمد از خدیجه، سه تن با نام‌های عبدالله، قاسم و طاهر گزارش شده‌اند. به‌گزارش ابن اسحاق، تمام فرزندان محمد غیر از ابراهیم در عصر جاهلیت و پیش از اسلام به‌دنیا آمده و در همان عصر از دنیا رفتند.
فهرست زنان محمد

راهنمای فهرست: (      ق. ه = قبل از هجرت       ق. ب = قبل از بعثت       ه‍.ق = هجری قمری       تب = توضیحات بیشتر       نام = نامشخص       ن/م = نداشتن مورد       = کنیز       = همسر رسمی)
توضیحات بیشتر

↑  نام کامل: «خدیجة بنت خویلد بن أسد بن عبدُالْعُزّیٰ بن قُصَیّ»، و مادرش «فاطمه بنت زائِدَة بن جُندَب» است. (ایوب، زوجات النبی، ۳۸.)
↑  به‌گزارش اَلْاِستیعاب، سن خدیجه در هنگام ازدواج با محمد، ۴۰ سال، و محمد در این هنگام، ۲۵ ساله بوده‌است. (ایوب، زوجات النبی، ۳۹.) با این وجود در عدد سن خدیجه اختلافاتی نیز گزارش شده‌است. (مرادی، «خدیجه»، دایرةالمعارف بزرگ اسلامی.)
↑  منابع در ولادت طاهر از خدیجه، تردیدهایی را مطرح کرده‌اند. برخی منابع چون الاستیعاب، طاهر را نام دیگر قاسم گزارش کرده‌اند. (ایوب، زوجات النبی، ۳۹.) همچنین برخی منابع همچون اَلصَّحیحُ مِن سیرَةِ النَّبیّ، تنها فاطمه زهرا را دختر محمد و خدیجه دانسته‌اند و باقی دخترانِ منسوب به خدیجه را فرزندخوانده‌های خدیجه و از آنِ خواهرش هاله می‌دانند. (مرتضی عاملی، الصحیح من سیرة النبی الاعظم، ۲:‎ ۱۲۵.)
↑  نام کامل: «َبنت زَمعَة بن قِیس بن عبدشمس بن عَبدِوُدّ بن نَصر بن مالک بن حِسْل بن عامر بن لُؤیّ» مادرش: «اَلشُّموس بنت قیس بن زید بن عمرو بن لَبید بن خِراش بن عامِر بن غنم بن عدی بن النجار» (ایوب، زوجات النبی، ۴۴.)
↑  اسم کامل: «عائِشَة بنت أبی‌بکر بن أبی‌قَحافَة بن عامر بن عمرو بن کَعب بن سعد بن تَیْم بن مُرَّة بن کعب بن لؤی» و مادرش «أم‌رومان بنت عُمَیر بن عامر» است. (ایوب، زوجات النبی، ۴۷.)
↑  اسم کامل: «هند بنت أبی‌أُمَیَّة بن الْمُغَیرَة بن عبدالله بن عمر بن مخزوم»، و مادرش «عاتکة بنت عامر بن رَبیعة من بنی مالک بن کَنانة» است. (ایوب، زوجات النبی، ۵۸.)
↑  نام کامل: «حَفصَة بنت عمر بن خطاب بن نُفَیل بن عبدالْعزّی بن ریاح بن عَدیّ بن کعب بن لؤی» و مادرش «زینب بنت مظعون بن حبیب بن وَهَب» است. (ایوب، زوجات النبی، ۵۴.)
↑  نام کامل: «زینب بنت خُزَیمَة بن الْحارِث بن عبدالله بن عَمرو بن عبد مَناف بن هِلال» است. (ایوب، زوجات النبی، ۵۶.)
↑  اسم کامل: «زینب بنت جَحْش بن ریاب بن یَعمَر بن حَبرَة بن مُرَّة بن أسد بن خُزَیمَة»، و مادرش «أُمَیمَة بنت عبد الْمُطَّلِب بن هاشم بن عبد مِناف بن قُصَیّ» است. (ایوب، زوجات النبی، ۶۵.) نامش پیش از ازدواج با محمد بَرَّه بود و پس از ازدواج با پیامبر اسلام، نامش به زینب تغییر یافت. (مهدوی دامغانی، «زینب بنت جحش»، دانشنامه جهان اسلام.)
↑  اسم کامل: «جویریة بنت حارث بن أبی‌ضرار بن مالک بن خزیمة». (ایوب، زوجات النبی، ۸۰.)
↑  اسم کامل: «رَیحانَة بنت زید بن عَمرو بن خُنافَة بن سَمعون بن زید» (ایوب، زوجات النبی، ۱۱۶.)
↑  اسم کامل: «رَملَة بنت أبی‌سفیان بن حَرب بن أُمَیَّة بن عبد شَمس» و مادرش «صَفیّة بنت أبی‌الْعاص بن أمیة بن عبدشمس» است. (ایوب، زوجات النبی، ۷۲.)
↑  اسم کامل: «صفیة بنت حیی بن أخطب بن سعیة بن عامر بن عبید بن کعب بن خزرج بن أبی‌حبیب بن نضیر بن نحام بن ینحوم» و مادرش «برة بنت سَموأل أخت رُفاعَة بن سموأل» است. (ایوب، زوجات النبی، ۸۷.)
↑  اسم کامل: «مَیمونَة بنت الحارث بن حَزن بن بُجَیر بن الهُزَم بن رُوَیبَة بن عبدالله بن هلال» و مادرش «هند بنت عَوف بن زُهیر بن الحارث بن حماطة بن حمیر» است. (ایوب، زوجات النبی، ۱۰۷.)