راپانزل (دیزنی)
توسعه > صدا

کریستن چنووس (راست) و ریس ویترسپون (وسط) در ابتدا برای نقش راپانزل قبل از خواننده مندی مور (چپ) انتخاب شده بودند.
در سال ۲۰۰۴، کریستن چنووس بازیگر و خواننده ابتدا به عنوان صداپیشگی راپانزل انتخاب شد، در حالی که عنوان فیلم هنوز به کارگردانی کین، راپانزل با موهای بازشده بود. چنووس که قبلاً ضبط دیالوگ برای این نقش را آغاز کرده بود، در مورد شخصیت خود در آن زمان گفت: «من راپانزل هستم، اما راپانزل یک سنجاب است… و من دم خود را به پایین می‌فرستم.» در یک مقطع زمانی، دیزنی به فکر انتخاب ریس ویترسپون برای نقش راپانزل بود. برخی از رسانه‌ها گزارش دادند که چنووس و ویترسپون در واقع نقش اصلی را به اشتراک خواهند گذاشت، در حالی که گاردین گزارش داد که ویترسپون در واقع صدای «دختری مدرن است که دنیای افسانه‌ای راپانزل را به هم می‌زند». علاوه بر این، ویترسپون همچنین قرار بود به عنوان تهیه کننده اجرایی در فیلم خدمت کند، موقعیتی که استودیو به او پیشنهاد داده بود به این امید که این بازیگر را متقاعد کند که این نقش را بپذیرد. با این حال، ویترسپون در نهایت به دلیل اختلافات خلاقانه ادعایی در رابطه با پیشنهادات مربوط به فیلمنامه فیلم، از پروژه خارج شد و ادعا کرد که این پروژه «دیگر آن فیلمی نیست که وی در ابتدا برای انجام آن قرارداد بسته بود.» پس از استعفای ویترسپون، راپانزل برای مدتی از بازیگری خارج شد، و این امر باعث به خطر افتادن تولید فیلم شد، دوره ای که در طی آن صدای شخصیت به طور موقت توسط «دوستان اطراف استودیو» به جای بازیگران زن قانونی ارائه می‌شد.
سازندگان فیلم ترجیح دادند افراد مشهور آ-لیست را برای صداپیشگی شخصیت‌های اصلی فیلم استخدام نکنند. پس از آن، کارگردانان به امید یافتن صدای راپانزل، از جمله بازیگر برادوی، آیدینا منزل، به تست بازیگری از صدها بازیگر زن جوان ادامه دادند، اما هیچ‌کدام کاملاً درست به نظر نمی‌رسید تا اینکه سرانجام مندی مور خواننده و بازیگر را کشف کردند. مور با توصیف فرصت صداپیشگی یک شخصیت دیزنی به عنوان «فانتزی نهایی»، از طرفداران دیرینه فیلم‌های دیزنی بود. در ابتدا، آگاهی از اینکه نقش در آن زمان به شدت دنبال می‌شد، او را از تست بازیگری به نفع اجتناب از ناامیدی منصرف کرد. وقتی مور تصمیم خود را برای تست بازیگری گرفت، این نقش را «تعقیب» کرد و دو بار برای آن تست داد. از آنجایی که این فیلم یک موزیکال است و به بازیگرانی نیاز دارد که هم صدای گفتار و هم صدای آواز شخصیت‌هایشان را ارائه دهند، از همه نامزدها خواسته شد تا یک ترانه را به انتخاب خود به سبک خواننده و ترانه‌سرا اجرا کنند. مور که خود یک خواننده حرفه ای است، با ترانه «کمکم کن» از جونی میچل تست داد. دلانی رز استین، بازیگر خردسال، در نهایت به عنوان بازیگر جوان راپانزل انتخاب شد. به گفته بایرون هاوارد یکی از کارگردانان، مور «روح بزرگی را در صدای خود دارد» و همچنین «کیفیت بی‌آلایشی از دختر همسایه را دارد که او را به هر چیزی که در یک قهرمان دیزنی می‌توان امیدوار بود تبدیل می‌کند.»
مور در ابتدا به محض پیوستن به بازیگران گیسوکمند، نمی‌دانست که این فیلم قرار است پنجاهمین انیمیشن بلند انیمیشن والت دیزنی باشد. از آن زمان، او نادانی خود را با قدردانی دریافت کرد و توضیح داد: «من احساس خوشبختی می‌کنم زیرا اگر می‌دانستم وارد روند ضبط می‌شدم، احتمالاً کمی فشار بیشتری را احساس می‌کردم.» مور با زکری لی‌وای و دونا مورفی که به ترتیب صداهای فلین رایدر و مادر گاتل را ارائه کردند، کار نکرد و هرگز با مورفی ملاقات نکرد و فقط یک بار برای ضبط دوئت شخصیت‌هایشان «حقیقت بر من روشن می‌شود» یکدیگر را ملاقات کردند. مور با وجود انتظارات اولیه که گفته شد «همه ما مثل دوستان خواهیم بود، در استودیو می‌خندیم و با هم برای شام بیرون می‌رویم» از همبازی‌هایش جدا شد. مور تصور چندانی از ظاهر شخصیت او نداشت، زیرا از نظر کمک بصری، فقط طرح‌ها و استوری‌بوردهای خشن و ناقص به او ارائه می‌شد، در حالی که هاوارد و گرنو «همه چیز دیگر را باید توضیح می‌داد». اکثر تصاویر توسط خود مور در ذهن خودش ایجاد شده‌است.
مور فرایند ضبط را چالش‌برانگیز توصیف کرد زیرا کمک بصری کمی به او ارائه شد، و توضیح داد: «تمام کاری که من باید انجام می‌دادم چند طرح بود… اما همچنین سرگرم‌کننده بود زیرا اجازه می‌داد به اعماق تخیل خود بروید.» او همچنین فاش کرد که ایجاد صدای راپانزل صرفاً فرآیندی برای «رها کردن» است. مور غالباً مجبور می‌شد یک خط را در مجموع چهار بار ضبط کند تا اینکه کارگردان‌ها بالاخره نسخه‌ای را بشنوند که از آن راضی بودند. پس از تماشای فیلم کامل شده برای اولین بار، مور از عملکرد خود ناامید شد زیرا احساس می‌کرد که صدای او «خراش» به نظر می‌رسد. به گفته آهنگساز آلن منکن، پیشینه موسیقی مور او را «کار کردن با او را لذت بخش» کرده‌است. مور اجرای شخصیت را در مقایسه با ضبط موسیقی اصلی خود چالش‌برانگیز دانست و توضیح داد: «من نمی‌توانم مثل مندی باشم و چیزی را که لزوماً می‌خواهم بخوانم، زیرا می‌دانی، باید به نوعی بچسبی. به دستورالعمل‌های خاص». او ضبط «زندگی من کی آغاز می‌شود» را به‌ویژه به دلیل سرعتی که مجبور به گفتن برخی کلمات می‌دانست، دشوار می‌دانست، و از منکن و کشف خود راپانزل به عنوان شخصیتی نام می‌برد که او را در این فرایند راهنمایی می‌کند.