stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
اتیان ماهجوپیان
کتابشناسی

Timarhane Gunlerim (2016)
Icimizdeki Oteki (2015)
1915-2015 Yüzyıllık Sorun (2014)
Bir Zamanlar Ermeniler Vardı (۲۰۰۸)
Batı'yı Anlamak (2008)
Türkiye'yi Anlamak (2008)
Liberallik Demokratlık Tartışması (۲۰۰۸)
Bir Demokratın Gündemi (2007)
Bir Zümre, Bir Parti: Türkiye'de Ordu (2004)
İkinci Tanzimat (2003)
Batı'dan Doğu'ya, Dünden Bugüne Zihniyet Yapıları ve Değişim (2000)
Radikal Yazılar 4: Büyük Travmanın Eşiğinde (2000)
Radikal Yazılar 3: Yönetemeyen Cumhuriyet (2000)
Radikal Yazılar 2 (2000)
Radikal Yazılar 1 (1998)
Türkiye'de Merkeziyetçilik: Devlet ve Din (1998)
İdeolojiler ve Modernite (1997)
Beyin Fırtınası: Demokrasi, Batılılaşma, Laiklik, Devlet, Yeni Dünya Düzeni (1997)
Osmanlı'dan Postmoderniteye (1996)
حاجی‌آباد (جغتای)

| حاجی آباد حاج آباد | حاجی آباد حاج آباد |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۶°۴۴′۱۱٫۰۰″ شمالی ۵۶°۳۸′۵۱٫۰۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۷۳۶۳۸۸۹°شمالی ۵۶٫۶۴۷۵۰۰۰°شرقی﻿ / 36.7363889; 56.6475000: مختصات: ۳۶°۴۴′۱۱٫۰۰″ شمالی ۵۶°۳۸′۵۱٫۰۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۷۳۶۳۸۸۹°شمالی ۵۶٫۶۴۷۵۰۰۰°شرقی﻿ / 36.7363889; 56.6475000
کشور: ایران
استان: خراسان رضوی
شهرستان: جغتای
بخش: بخش هلالی
دهستان: پایین جوین
بنیان‌گذاری: ۹۰۰
جمعیت: ۱۵۹نفر
حاجی‌آباد، روستایی است از توابع بخش هلالی و در شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان پایین جوین قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۵۹ نفر (۴۶ خانوار)
بوده‌است.
شهرستان نینگدو

| شهرستان نینگدو 宁都县 | شهرستان نینگدو 宁都县 |
| --- | --- |
شهرستان‌های جمهوری خلق چین: شهرستان‌های جمهوری خلق چین
موقعیت شهرستان نینگدو در نقشه: موقعیت شهرستان نینگدو در نقشه
مختصات: ۲۶°۲۸′۱۲″شمالی ۱۱۶°۰۰′۳۲″شرقی﻿ / ﻿۲۶٫۴۷۰°شمالی ۱۱۶٫۰۰۹°شرقی﻿ / 26.470; 116.009: مختصات: ۲۶°۲۸′۱۲″شمالی ۱۱۶°۰۰′۳۲″شرقی﻿ / ﻿۲۶٫۴۷۰°شمالی ۱۱۶٫۰۰۹°شرقی﻿ / 26.470; 116.009
کشور: چین
استان‌های جمهوری خلق چین: جیانگشی
شهر مرکزی: گانژوو
Postal Code: ۳۴۲۸۰۰
شهرستان نینگدو (به لاتین: Ningdu County) یک شهرستان جمهوری خلق در چین است که در گانژوو واقع شده‌است.
حادثه معبد هوننو
زمینه

اودا نوبوناگا در اوج قدرت بود، زیرا خاندان تاکدا را در همان سال در نبرد تنموکوزان نابود کرده بود. او ژاپن مرکزی را کاملاً تحت سیطره خود داشت و تنها رقبای او خاندان موری، خاندان اوئه‌سوگی و خاندان هوجوی اخیر بودند که هرکدام به سبب وقایع داخلی ولایت خود ضعیف شده بودند. پس از مرگ موری موتوناری (۱۴۹۷ – ۱۵۷۱)، نوهٔ او، موری تروموتو، طبق خواست موتوناری با کمک دو عموی خود به رهبری رسید و فقط برای حفظ وضع موجود تلاش می‌کرد. هوجو اوجی‌یاسو (۱۵۱۵ – ۱۵۷۱) که استراتژیست مشهور بود نیز درگذشته بود و پسر کمتر برجسته او هوجو اوجیماسا را در جای خود باقی گذاشته بود. سرانجام، مرگ اوئه‌سوگی کنشین (۱۵۳۰ – ۱۵۷۸) باعث شد تا خاندان اوئه‌سوگی درگیر نبرد داخلی بین دو پسر خوانده‌اش شود و این خاندان ضعیف تر از قبل شده بود.
در این هنگام بود که اودا نوبوناگا شروع به اعزام ژنرال‌های خود به هدف تهاجم به تمام جهات کرد تا به گسترش نظامی خود ادامه دهد. او به تویوتومی هیده‌یوشی دستور داد تا به خاندان موری حمله کند. نیوا ناگاهیده برای حمله به شیکوکو آماده شده بود؛ تاکیگاوا کازوماسو برای تحت نظر قرار دادن خاندان هوجوی اخیر در ولایت کوزوکه و ولایت شینانو؛ و شیباتا کاتسوایه برای حمله به ولایت اچیگو، قلمرو خانگی خاندان اوئه‌سوگی.
در این هنگام نوبوناگا همچنین برای جشن نابودی خاندان تاکدا، از متحد خود توکوگاوا ایه‌یاسو دعوت کرده بود تا مهمان او در قلعه آزوچی باشد و همچنین در منطقه کانسای گشت و گذار کند. در همین زمان، نوبوناگا از تویوتومی هیده‌یوشی، که نیروهایش در محاصره قلعه تاکاماتسو درگیر نبرد با خاندان موری بود، تقاضای تقویت نیرو دریافت کرد. سپس نوبوناگا از ایه‌یاسو جدا شد، ایه‌یاسو برای گشت به نقاط دیگر کانسای رفت در حالی که خود نوبوناگا برای کمک به تویوتومی هیده‌یوشی در خط مقدم آماده شد. او به آکچی میتسوهیده نیز دستور داد که به کمک هیده‌یوشی برود و در معبد هوننو، محل استراحت معمول خود، هنگام توقف در کیوتو، اقامت کرد. تنها افرادی که در اطراف خود داشت مقامات دربار، بازرگانان، هنرمندان طبقه بالا و ده‌ها خادم بودند.
خیانت آکچی میتسوهیده

با دریافت دستور، میتسوهیده به قلعه ساکاموتو بازگشت و به پایگاه خود در ولایت تانبا نقل مکان کرد. در حدود این زمان، وی جلسه ای با چندین شاعر برجسته رنگا (سبکی از شعر) داشت، و در آنجا اهداف خود را از قیام روشن کرد.
میتسوهیده فرصتی برای اقدام پیدا کرده بود، در حالی که نه تنها نوبوناگا در معبد هوننو استراحت می‌کرد و برای حمله آماده نبود، بلکه همه نیروهای مهم دیگر و عمده ارتش نوبوناگا در سایر مناطق کشور درگیر مأموریت بودند.
میتسوهیده به بهانه پیروی از دستور نوبوناگا ارتش خود را به سمت کیوتو حرکت داد. اولین بار نبود که نوبوناگا نیروهای مدرن و مجهز خود را در کیوتو به نمایش می‌گذاشت، بنابراین راهپیمایی به سمت کیوتو هیچ سوظنی ایجاد نمی‌کرد. هنگامی که آنها از رود کاتسورا عبور کردند، میتسوهیده به نیروهای خود اعلام کرد که "دشمن در معبد هوننو در انتظار است! (敵 は 本能 寺 に あ り، Teki wa Honnō-ji ni ari).
قبل از طلوع آفتاب، ارتش میتسوهیده معبد را محاصره کرد. نوبوناگا و خادمان و محافظانش مقاومت کردند، اما آنها فهمیدند که ادامه مقاومت در برابر تعداد زیاد نیروهای میتسوهیده بی‌فایده است. سپس نوبوناگا، با کمک موری رانمارو، خودکشی کرد. گفته می‌شود که آخرین سخنان وی عبارتند از: «رانمارو، اجازه ندهید آنها وارد شوند …» موری رانمارو بنا به درخواست نوبوناگا معبد را آتش زد تا کسی قادر نباشد مطابق رسم آن روز سر نوبوناگا را به دست بیاورد. این وفاداری و از خودگذشتگی رانمارو، وی را به چهره‌ای قابل احترام در تاریخ تبدیل کرده‌است. بقایای جسد نوبوناگا هرگز پیدا نشد.
میتسوهیده پس از تسخیر معبد هوننو، به اودا نوبوتادا، پسر ارشد و وارث نوبوناگا حمله کرد. نوبوتادا نیز مجبور به خودکشی شد.
میتسوهیده پس از تلاش برای متقاعد کردن ملازمان اودا برای شناختن وی به عنوان ارباب جدید سرزمین‌های اودای سابق، وارد قلعه قلعه آزوچی (محل سکونت نوبوناگا) شد و شروع به ارسال پیام به دربار امپراتوری در کیوتو برای تقویت موقعیت و فشار آوردن به دربار جهت شناسایی و تأیید خود کرد.
دلایل کودتا

دلایل آکچی میتسوهیده برای کودتا روشن نیست و باعث بحث و گمانه‌زنی شده‌است. اگرچه نظریه‌های متعددی وجود دارد، اما دلیل مورخ کوواتا تاداچیکا این است که میتسوهیده کینه شخصی داشته‌است. نظریه‌های دیگر معتقدند که میتسوهیده از ترس عمل می‌کرد یا جاه طلبی داشت ژاپن را تصاحب کند، صرفاً برای محافظت از دربار امپراتوری (که نوبوناگا به اقتدار آن احترام قائل نبود)، یا در تلاش بود انقلابی نمادین را حذف کند. نظریه دیگر این است که میتسوهیده از ظلم نوبوناگا ناخشنود بود. بسیاری فکر می‌کنند که این کودتا ترکیبی از برخی از دلایل فرض شده فوق بود.
هنگامی که نوبوناگا، توکوگاوا ایه‌یاسو را به قلعه آزوچی دعوت کرد، آکچی میتسوهیده مسئول تأمین نیازهای مهمان و پذیرایی از ایه‌یاسو بود. بعداً او به دلایل نامعلومی از این پست برکنار شد. یک داستان وجود دارد که نوبوناگا در مقابل مهمانان به دلیل سرو ماهی فاسد به او پرخاش می‌کند.
یک داستان دیگر می‌گوید وقتی نوبوناگا دستور پشتیبانی و کمک به تویوتومی هیده‌یوشی را به آکچی داد، به نوعی اشاره شد که آکچی سرزمین‌های فعلی خود را از دست خواهد داد و باید برای سرزمینی که هنوز تحت کنترل اودا نبود، بجنگد. از آنجا که نوبوناگا دو کارمند ارشد زیر دست خود، ساکوما نوبوموری و هایاشی هیده‌سادا را به دلیل عملکرد ضعیف به تبعید فرستاده بود، ممکن است آکچی تصور می‌کرد که ممکن است به سرنوشت مشابهی دچار شود. آکچی در اوایل پنجاه سالگی بود و برخی معتقدند که او ممکن است نسبت به چنین آینده تلخی احساس ناامنی کرده باشد.
به‌علاوه، ظاهراً هنگام حمله به ولایت تانبا، آکچی مادر خود را به عنوان گروگان به قلعه یاکامی فرستاد تا هاتانو هیده‌هارو را متقاعد به تسلیم کند. با این حال نوبوناگا، هاتانو هیده‌هارو را اعدام کرد، عملی که باعث شد ملازم سابق هاتانو مادر آکچی را بکشند. آکچی میتسوهیده از این امر احساس تحقیر و افسردگی کرد و سرانجام تصمیم گرفت ارباب خود را بکشد. این داستان اما فقط در دوره ادو شروع به انتشار شده‌است و منشأ تاریخی مشکوکی دارد.
لوئیس فرویس نوشته‌است که آکچی میتسوهیده دوست داشت از خیانت به عنوان استراتژی خود استفاده کند. او همچنین پیشنهاد داده که آکچی میتسوهیده را دوست نداشته باشد زیرا او به دایمیوهای فودای که مدت‌ها به خاندان اربابش خدمت کرده بود، تعلق ندارد. در بسیاری از کتاب‌ها گفته شده بود که نوبوناگا با آکچی بدرفتاری می‌کرده‌است و به او توهین می‌کرده‌است.
قبل از اینکه آکچی راهپیمایی خود را به سمت منطقه چوگوکو آغاز کند، یک جلسه رنگا در معبد آتاگو در کوه آتاگو برگزار کرد. خط آغازین رنگا، Toki wa ima , ame ga shita shiru satsuki kana (時 は 今 雨 が た 滴 る 皐 月 か،)، به معنی "زمان اکنون است، ماه پنجم هنگام باران است." با این حال، چندین هم‌نام (زبان‌شناسی) در این خط وجود دارد، به‌طوری که می‌توان معنی آن را دو لایه در نظر گرفت. یک معنی جایگزین، بدون تغییر در هر یک از تلفظ‌ها، این خواهد بود: 時 は 今 天 が 下 治 る 皐 月 か. بنابراین آن را نیز ترجمه کرده‌اند "اکنون زمان حکومت جهان است: ماه پنجم است!" در این حالت، کلمه toki، که در نسخه اول به معنی "زمان" است، که با نام خانوادگی اجدادی آکچی خاندان توکی یکسان به نظر می‌رسد.
همچنین اعتقاد بر این است که آکچی ممکن است آلت دست ایه‌یاسو یا هیده‌یوشی باشد، زیرا مرگ نوبوناگا سود واضحی برای هر دو نفر داشت. هیده‌یوشی اداره کنندهٔ ژاپن شد و ایه‌یاسو مرد شماره دو کشور شد.
اودا نوبوتاکا، پسر سوم نوبوناگا، نیز قبل از مرگش شعری نوشت با مضمون لعن تویوتومی هیده‌یوشی تحت عنوان «هاشیبا چیکوزن»، این عنوانی است که هیده‌یوشی که قبل از تبدیل شدن به کانپاکو و سشو از آن استفاده می‌کرد.
حوادث بعد از کودتا

تویوتومی هیده‌یوشی به سرعت با خاندان موری صلح کرد و به سرعت به کیوتو برگشت و نیوا ناگاهیده و اودا نوبوتاکا در اوساکا به او پیوستند. در حال حرکت به سمت کیوتو، او میتسوهیده را در نبرد یامازاکی شکست داد، و میتسوهیده نیز هنگام تلاش برای فرار توسط راهزنان کشته شد.
ایه‌یاسو با کمک هاتوری هانزو رهبر نینجا‌ها، از ساکای از طریق چندین ولایت گریخت و از کوه‌های ولایت ایگا عبور کرد و سرانجام به ساحل ولایت ایسه رسید سپس. وی از طریق دریا به ولایت میکاوا به خانه خود بازگشت و مدت زیادی طول کشید تا موقعیت خود را تثبیت کند، هیده‌یوشی در طی همین مدت بیشتر مناطق نوبوناگا را کاملاً تحت کنترل خود گرفت.
تاکیگاوا کازوماسو ناگهان با یورش خاندان هوجوی اخیر روبرو شد و بیشتر زمین‌های خود را در آن منطقه از دست داد.
شیباتا کاتسوایه و نیروهایش در شمال توسط یک ضد حمله خاندان اوئه‌سوگی در ولایت اچیزن گرفتار شدند و مدت طولانی قادر به اقدامی دیگر نبودند. شیباتا کاتسوایه یک سال بعد در نبرد شیزوگاتاکه علیه هیده‌یوشی شکست خورد.
این واقعیت که هیچ‌کس دیگر شانس، منابع و توانایی عمل قاطعانه در برابر این کودتا را نداشت، برتری هیده‌یوشی و میراث معنوی اودا نوبوناگا را تضمین می‌کرد.
شهرک اربائو

| شهرک اربائو 二堡乡 قارغوجا | شهرک اربائو 二堡乡 قارغوجا |
| --- | --- |
دهستان‌های جمهوری خلق چین: دهستان‌های جمهوری خلق چین
شهرک اربائو: شهرک اربائو
خطای لوآ در پودمان:Location_map در خط 553: ناتوان در یافتن تعریف‌های واردشده برای نقشهٔ مکان‌نما: «پودمان:Location map/data/China Xinjiang Bayingolin» موجود نیست.: خطای لوآ در پودمان:Location_map در خط 553: ناتوان در یافتن تعریف‌های واردشده برای نقشهٔ مکان‌نما: «پودمان:Location map/data/China Xinjiang Bayingolin» موجود نیست.
مختصات (Turpan government): ۴۲°۵۲′۳۰″ شمالی ۸۹°۳۲′۳۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۲٫۸۷۵۰۰°شمالی ۸۹٫۵۴۱۶۷°شرقی﻿ / 42.87500; 89.54167: مختصات (Turpan government): ۴۲°۵۲′۳۰″ شمالی ۸۹°۳۲′۳۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۲٫۸۷۵۰۰°شمالی ۸۹٫۵۴۱۶۷°شرقی﻿ / 42.87500; 89.54167
کشور: People's Republic of China
مناطق خودمختار چین: سین‌کیانگ
شهر مرکزی: تورفان
ناحیه (چین): بخش گائوچانگ
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۱۲۴۱۷
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۸ (زمان چین)
Postal code: ۸۳۸۰۰۰
کد منطقه: ۰۹۹۵
شهرک اربائو (به لاتین: Erbao Township) یک منطقهٔ مسکونی در چین است که در بخش گائوچانگ واقع شده‌است. شهرک اربائو ۱۲٬۴۱۷ نفر جمعیت دارد.
شورو-باشات

| شورو-باشات Шоро-Башат | شورو-باشات Шоро-Башат |
| --- | --- |
شورو-باشات: شورو-باشات
مختصات: ۴۰°۵۰′۳۰″ شمالی ۷۳°۱۶′۱۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۸۴۱۶۷°شمالی ۷۳٫۲۶۹۴۴°شرقی﻿ / 40.84167; 73.26944: مختصات: ۴۰°۵۰′۳۰″ شمالی ۷۳°۱۶′۱۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۸۴۱۶۷°شمالی ۷۳٫۲۶۹۴۴°شرقی﻿ / 40.84167; 73.26944
کشور: قرقیزستان
منطقه: استان اوش
منطقه: شهرستان اوزکند
جمعیت (۲۰۲۱): جمعیت (۲۰۲۱)
 • کل: ۵۸۰۸
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۶
شورو-باشات (به لاتین: Shoro-Bashat) یک روستا در قرقیزستان است که در شهرستان اوزکند واقع شده‌است. شورو-باشات ۵٬۸۰۸ نفر جمعیت دارد.
شکر نارگیل

شکر نارگیل قهوه ای
شکر نارگیل (به انگلیسی: Coconut sugar) (هم چنین به نام‌های شکر درخت نارگیل، شکر نخل نارگیل، شکر شیره درخت نارگیل یا شکر شکوفه نارگیل شناخته می‌شود)، شکر پالم است که از شیره ساقه غنچه نخل نارگیل تولید می‌شود.
انواع دیگر شکر پالم از نخل کیتول (نخل دم‌دار تنها)، نخل پالمیرا، نخل خرما، نخل خرما نقره ای، نخل ساگو یا نخل سیاه‌رشته تهیه می‌شود.
شکر نارگیل که در بسیاری از کشورها به عنوان یک شیرین کننده از آن استفاده می‌شود، ارزش تغذیه یا فواید سلامتی قابل توجه ای نسبت به دیگر شیرین کننده‌ها ندارد.
شهرستان یونگشیو

| شهرستان یونگشیو 永修县 | شهرستان یونگشیو 永修县 |
| --- | --- |
شهرستان‌های جمهوری خلق چین: شهرستان‌های جمهوری خلق چین
موقعیت شهرستان یونگشیو در نقشه: موقعیت شهرستان یونگشیو در نقشه
مختصات: ۲۹°۰۰′۴۳″شمالی ۱۱۵°۴۹′۵۵″شرقی﻿ / ﻿۲۹٫۰۱۲°شمالی ۱۱۵٫۸۳۲°شرقی﻿ / 29.012; 115.832: مختصات: ۲۹°۰۰′۴۳″شمالی ۱۱۵°۴۹′۵۵″شرقی﻿ / ﻿۲۹٫۰۱۲°شمالی ۱۱۵٫۸۳۲°شرقی﻿ / 29.012; 115.832
کشور: People's Republic of China
استان‌های جمهوری خلق چین: جیانگشی
شهر مرکزی: جیاجیانگ
County seat: Tubu (涂埠镇)
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٬۰۳۵ کیلومتر مربع (۷۸۶ مایل مربع)
ارتفاع: ۳۱ متر (۱۰۱ فوت)
جمعیت (2005): جمعیت (2005)
 • کل: ۳۶۱٬۰۰۰
 • تراکم: ۱۸۰/کیلومتر مربع (۴۶۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۸ (زمان چین)
کد منطقه: 0792
وبگاه: yongxiu.gov.cn
شهرستان یونگشیو (به لاتین: Yongxiu County) یک شهرستان‌های جمهوری خلق چین در چین است که در جیاجیانگ واقع شده‌است.
 شهرستان یونگشیو ۲٬۰۳۵ کیلومتر مربع مساحت و ۳۶۱٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۳۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرستان داو

| شهرستان داو | شهرستان داو |
| --- | --- |
شهرستان‌های جمهوری خلق چین: شهرستان‌های جمهوری خلق چین
DaoxianLocation of the seat in Hunan: DaoxianLocation of the seat in Hunan
مختصات: ۲۵°۳۱′۳۷″شمالی ۱۱۱°۳۶′۰۴″شرقی﻿ / ﻿۲۵٫۵۲۷°شمالی ۱۱۱٫۶۰۱°شرقی﻿ / 25.527; 111.601: مختصات: ۲۵°۳۱′۳۷″شمالی ۱۱۱°۳۶′۰۴″شرقی﻿ / ﻿۲۵٫۵۲۷°شمالی ۱۱۱٫۶۰۱°شرقی﻿ / 25.527; 111.601
کشور: چین
استان‌های جمهوری خلق چین: هونان
شهر مرکزی: یونگژو
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۴۴۱٫۰۳ کیلومتر مربع (۹۴۲٫۴۹ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۶۰۵۷۹۹
 • تراکم: ۲۵۰/کیلومتر مربع (۶۴۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۸ (زمان چین)
شهرستان داو (به لاتین: Dao County) یک منطقهٔ مسکونی در چین است که در یونگژو واقع شده‌است. شهرستان داو ۲٬۴۴۱٫۰۳ کیلومتر مربع مساحت و ۶۰۵٬۷۹۹ نفر جمعیت دارد.
شهرستان یونگنیان

| شهرستان یونگنیان 永年区 | شهرستان یونگنیان 永年区 |
| --- | --- |
ناحیه (چین): ناحیه (چین)
شهرستان یونگنیانLocation in Hebei: شهرستان یونگنیانLocation in Hebei
مختصات: ۳۶°۴۴′۳۸″شمالی ۱۱۴°۳۲′۳۸″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۷۴۴°شمالی ۱۱۴٫۵۴۴°شرقی﻿ / 36.744; 114.544: مختصات: ۳۶°۴۴′۳۸″شمالی ۱۱۴°۳۲′۳۸″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۷۴۴°شمالی ۱۱۴٫۵۴۴°شرقی﻿ / 36.744; 114.544
کشور: چین
استان‌های جمهوری خلق چین: هبئی
شهر مرکزی: هاندان
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۸ (زمان چین)
Postal code: 057150
شهرستان یونگنیان (به لاتین: Yongnian District) یک شهرستان‌های جمهوری خلق چین و ناحیه (چین) در چین است که در هاندان واقع شده‌است.
شهرستان کالمانسکی

| Kalmansky District Калманский район | Kalmansky District Калманский район |
| --- | --- |
بخش: بخش
Field scene, Kalmansky District: Field scene, Kalmansky District
fa (in English: Expected satiety)موقعیت شهرستان کالمانسکی در نقشه: faموقعیت شهرستان کالمانسکی در نقشه
مختصات: ۵۲°۵۳′۵۷″ شمالی ۸۳°۳۲′۳۶″ شرقی﻿ / ﻿۵۲٫۸۹۹۱۷°شمالی ۸۳٫۵۴۳۳۳°شرقی﻿ / 52.89917; 83.54333: مختصات: ۵۲°۵۳′۵۷″ شمالی ۸۳°۳۲′۳۶″ شرقی﻿ / ﻿۵۲٫۸۹۹۱۷°شمالی ۸۳٫۵۴۳۳۳°شرقی﻿ / 52.89917; 83.54333
کشور: روسیه
واحد فدرال: سرزمین آلتای
بنیان‌گذاری: 1935
مرکز: Kalmanka
مساحت: مساحت
 • مجموع: ۱۸۲۰ کیلومتر مربع (۷۰۰ مایل مربع)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰)
 • مجموع: ۱۴۳۳۱
 • تراکم: ۷٫۹/کیلومتر مربع (۲۰/مایل مربع)
 • شهری: ۰٪
 • روستایی: ۱۰۰٪
ساختار اداری: ساختار اداری
 • تقسیمات اداری: ۱۰ سلساویت
 • Inhabited localities: ۲۴ Rural localities
ساختار شهرداری: ساختار شهرداری
 • عضو شهرداری: Kalmansky Municipal District
 • تقسیمات شهرداری: ۰ Urban settlements، ۱۰ Rural settlements
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۷ ()
OKTMO ID: 01615000
وبگاه: http://kalmanka-adm.ru/
شهرستان کالمانسکی (به لاتین: Kalmansky District) یک شهرستان در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده‌است.
صلاح‌الدین سیامند

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Salah Al-Deen Siamand Tahir
زادروز:  ۱۳ ژوئیهٔ ۱۹۸۱ ‏(۴۳ سال)
زادگاه:  عراق
پست:  مدافع، مدافع
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۰–۲۰۰۳ |  باشگاه ورزشی اربیل |   |   |
| ۲۰۰۳–۲۰۰۴ |  باشگاه ورزشی الزورا |   |   |
| ۲۰۰۴–۲۰۱۰ |  باشگاه ورزشی اربیل |   |   |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۰۱–۲۰۰۲ |  تیم ملی فوتبال عراق |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
صلاح‌الدین سیامند (عربی: صلاح الدين سيامند طاهر؛ زادهٔ ۱۳ ژوئیهٔ ۱۹۸۱) بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی اربیل و باشگاه ورزشی الزورا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
احمدآباد (مریوان)

| احمدآباد (تفلی) | احمدآباد (تفلی) |
| --- | --- |
روستا: روستا
احمدآباد (تفلی)موقعیت در ایراننمایش نقشه ایراناحمدآباد (تفلی)احمدآباد (تفلی) (Iran Kurdistan)نمایش نقشه Iran Kurdistan: احمدآباد (تفلی)موقعیت در ایراننمایش نقشه ایراناحمدآباد (تفلی)احمدآباد (تفلی) (Iran Kurdistan)نمایش نقشه Iran Kurdistan
مختصات: ۳۵°۲۴′ شمالی ۴۶°۵′ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۴۰۰°شمالی ۴۶٫۰۸۳°شرقی﻿ / 35.400; 46.083: مختصات: ۳۵°۲۴′ شمالی ۴۶°۵′ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۴۰۰°شمالی ۴۶٫۰۸۳°شرقی﻿ / 35.400; 46.083
کشور: ایران
استان: کردستان
شهرستان: مریوان
بخش: بخش مرکزی
جمعیت: ۳۵۰نفر
احمدآباد (تفلی)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است که احمد آزادوار آن را آباد کرد.
جمعیت

این روستا در دهستان زریوار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۸ نفر (۸خانوار) بوده‌است.
شیپکووو

| شیپکووو Шипково | شیپکووو Шипково |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۴۲°۵۲′۴۸″شمالی ۲۴°۳۳′۲۹″شرقی﻿ / ﻿۴۲٫۸۸°شمالی ۲۴٫۵۵۸°شرقی﻿ / 42.88; 24.558: مختصات: ۴۲°۵۲′۴۸″شمالی ۲۴°۳۳′۲۹″شرقی﻿ / ﻿۴۲٫۸۸°شمالی ۲۴٫۵۵۸°شرقی﻿ / 42.88; 24.558
کشور:  بلغارستان
استان: استان لووچ
شهرستان: شهرستان ترویان
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
کد پستی: 5663
شیپکووو (به بلغاری: Shipkovo) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان ترویان واقع شده‌است.
شهرستان مونتاگ، تگزاس

| Montague County | Montague County |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
موقعیت درون ایالت تگزاس، ایالات متحده: موقعیت درون ایالت تگزاس، ایالات متحده
موقعیت تگزاس در ایالات متحده: موقعیت تگزاس در ایالات متحده
مختصات: ۳۳°۴۰′شمالی ۹۷°۴۴′غربی﻿ / ﻿۳۳٫۶۷°شمالی ۹۷٫۷۳°غربی﻿ / 33.67; -97.73: مختصات: ۳۳°۴۰′شمالی ۹۷°۴۴′غربی﻿ / ﻿۳۳٫۶۷°شمالی ۹۷٫۷۳°غربی﻿ / 33.67; -97.73
کشور:  ایالات متحده آمریکا
ایالت:  تگزاس
پایه‌گذاری: 1858
مرکز: Montague
بزرگ‌ترین شهر: Bowie
مساحت: مساحت
 • کل: ۹۳۸ مایل مربع (۲۴۳۰ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۹۳۱ مایل مربع (۲۴۱۰ کیلومتر مربع)
 • آب: ۷ مایل مربع (۲۰ کیلومتر مربع)  ۰٫۸%
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۱۹۷۱۹
 • تراکم: ۲۰/مایل مربع (۸/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی −۶ (مرکزی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی −۵ (سی‌دی‌تی)
حوزه کنگره: سیزدهم
وبگاه: www.co.montague.tx.us
شهرستان مونتاگ، تگزاس (به انگلیسی: Montague County, Texas) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در تگزاس واقع شده‌است.
خصوصیات

شهرستان مونتاگ ۲٬۴۲۹٫۴۲ کیلومترمربع مساحت دارد.
شهلا حبیبی

| شهلا حبیبی | شهلا حبیبی |
| --- | --- |
مشاور رئیس‌جمهور ایراندر امور زنان و سرپرست دفتر امور زنان: مشاور رئیس‌جمهور ایراندر امور زنان و سرپرست دفتر امور زنان
دوره مسئولیت ۷ دی ۱۳۷۰ – ۲۶ مهر ۱۳۷۶: دوره مسئولیت ۷ دی ۱۳۷۰ – ۲۶ مهر ۱۳۷۶
رئیس‌جمهور: اکبر هاشمی رفسنجانی
پس از: ایجاد جایگاه
پیش از: زهرا شجاعی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۳۷ کرمانشاه
درگذشته: ۱۵ شهریور ۱۳۹۶ (۵۹ سال) تهران
شهلا حبیبی (زادهٔ ۱۳۳۷ – درگذشته ۱۵ شهریور ۱۳۹۶)، اولین زنی بود که پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران به سمت مشاور رئیس‌جمهور منصوب شد.
زندگی‌نامه

شهلا حبیبی در کرمانشاه متولد و در سال ۱۳۶۳ در رشته زیست‌شناسی در کرمانشاه فارغ‌التحصیل شد. او در سال ۱۳۷۰ به عنوان اولین مشاور رئیس‌جمهور زن، پس از انقلاب در دولت وقت منصوب شد. وی روز ۱۵ شهریور ۱۳۹۶ در سن ۵۹ سالگی در تهران درگذشت.
آنارکو پاسفیسم

پرچم آنارشیست‌های صلح‌گرا از دو رنگ سیاه (نماد آنارشی) و سفید (نماد صلح) تشکیل می‌شود.
آنارکو-پاسفیسم یا آنارشیسم صلح‌طلب نام گرایشی از آنارشیسم است که استدلال می‌کند نباید از خشونت در مبارزه برای تغییر اجتماعی، لغو سرمایه‌داری و الغای دولت استفاده کرد. از افراد تأثیرگذار در شکل‌گیری این ایده هنری دیوید ثورو و لئو تولستوی بودند، در حالی که مدت‌ها بعد ماهاتما گاندی در این طرز دید معروف شد. آنارشیسم پیکفیتیست به‌طور عمده در هلند، بریتانیا و ایالات متحده آمریکا، پیش و پس از جنگ جهانی دوم حامیانی داشته‌است و نهایتاً منجر به اعتراضات آنارشیست‌ها به جنگ هسته‌ای شد.
اندیشه‌ها

در "An Anarchist FAQ" در این باره گفته شده: «دلیل جذابیت صلح‌طلبی برای آنارشیست‌ها واضح است. خشونت اقتدارگرا و اجباری است و بنابراین استفاده از آن با اصول بنیادین آنارشیست مخالف است…» همچنین اریکو مالاتستا در این رابطه می‌گوید «آنارشیسم خواستار حذف خشونت از روابط انسانی است».
از دیدگاه آنارکو-پاسفیست‌ها دولت برابرست با «خشونت سازمان‌یافته» بنابرین «به نظر منطقی این است که آنارشیست‌ها باید تمامی اشکال خشونت را رد کنند». هواداران این دیدگاه هدف را توجیه‌گر ابزار نمی‌دانند.
یکی از آنارکو-پاسفیست‌ها، به نام بارت د لیگت، در اثرش، فتح خشونت (The Conquest of Violence)، سرمایه‌داری را مورد نکوهش قرار داده. An Anarchist FAQ تشریح می‌کند که چگونه «تمامی آنارشیست‌ها با دیدگاه بارت د لیگت موافقند و آن طور که در یکی از فصل‌های کتابش گفته «آرامش بورژوایی پوچ است» (the absurdity of bourgeois pacifism.) از دید د لیگت و دیگر آنارشیست‌ها خشونت در ذات نظام‌های کاپیتالیست ماندگار است و چنین نظامی محکوم به فناست. از یک سو جنگ اغلب تنها نوعی رقابت اقتصادی است و از ابزارهای آن است. دولت-ملت‌ها اغلب به هنگام بحران اقتصادی به جنگ می‌رسند، زیرا چیزی در جنگ هست که آن‌ها نمی‌توانند در اقتصاد به دست آورند. از سوی دیگر، «خشونت در جامعه مدرن ضروری است؛ زیرا بدون آن طبقه حاکمه قادر به حفظ موقعیت ممتاز خود در برابر توده‌های استثمار شده در کشور نخواهد بود.» ارتش برای اولین بار هنگامی به کار گرفته شد که می‌خواستند کارگران را نابود کنند… زمانی که شورش رخ داد.»[بارت د لیگت، ص ۶۲] تا زمانی که دولت و سرمایه‌داری وجود داشته باشند، خشونت اجتناب‌ناپذیر است. از این نظر «یک صلح‌طلبی پایدار آنارشیست است، و یک آنارشیسم پایدار صلح‌طلب است.»
یکی از مولفه‌های اصلی استراتژی آنارکوپسیفیسم، نافرمانی مدنی که توسط آنارشیست متقدم، هنری دیوید ثورو، در اثری به همین نام در سال ۱۸۴۹ منتشر شد (البته دیوید ثورو در آنجا قویاً از حق داشتن اسلحه و دفاع از خود حمایت می‌کند). پس از مدتی لئو تولستوی تحت تأثیر این اثر قرار گرفت و آثاری در این باره دارد. گرچه مقاومت انفعالی و فعال بعدها توسط ماهاتما گاندی توسعه یافتند.
از نظر مورخ آنارشیست، جرج وودکاک «آنارشیست‌های صلح‌طلب مدرن،... توجهشان بیشتر متمرکز بر ایجاد جوامع لیبرتارین -- به خصوص در بخش کشاورزی -- در جامعه کنونی است که به عنوان نوعی از تبلیغ اعمال صلح‌آمیز در نظر گرفته می‌شود. با این حال، آن‌ها بر سر چگونگی تبلیغ عمل دارای انشعاباتی هستند.» آنارکو-پاسفیست‌ها می‌توانند حتی «اصل مقاومت و عمل انقلابی (انقلاب بدون خشونت) را، در صورت عدم خشونت در آن، بپذیرند که در این صورت به شکلی از قدرت در می‌آیند و این طبیعتی غیرآنارشی دارد. این تغییر نگرش منجر شده‌است آنارشیست‌های صلح طلب به سمت آنارکو-سندیکالیسم متمایل گردند، زیرا مفهوم اعتصاب سراسری که یکی از مهمترین سلاح‌های این جرگه است، خواستار تغییرات اجتماعی گسترده‌است ولی برای حصول به این خواسته از خشونت بهره‌ای نمی‌برد.»
اختلافات ایدئولوژیک

آنارشیسم صلح‌طلب در قشرها مختلفی از آنارشیست‌های مذهبی (مانند تولستوی‌گرایان مسیحی و گری اسنایدر)، تا لامذهب یا حتی ضد دین (مانند Charles-Auguste Bontemps, André Arru و Gérard de Lacaze-Duthiers که خداناباوری یا اندیشه آزاد هستند) طرفدارانی دارد. The گروه موسیقی آنارکو پانک کرس نیز از جمله گروه‌های آنارکو پاسفیست است که به شدت به مذاهب تاخته و علی‌الخصوص به نمادگرایی الهیات مسیحیت می‌تازد. آنارکو پاسفیسم افراد را از اقدام انقلابی و اعتراضات بازنمی‌دارد که مشروط به عدم خشونت این‌هاست؛ این مسئله موجب نزدیکی بسیاری از گروه‌های این گرایش به گرایش‌های آنارکو-سندیکالیسم شد که اعتصاب سراسری را سلاح اصلی خود می‌دانند. بعدها گروهی از آنارشیست‌های صلح‌طلب به همین شکل به قدرت دوگانه، که توسط جنبش متوالیسم پشتیبانی می‌شود، پیوستند.
نقدها

پیتر گلدرلوس این دیدگاه که مبارزهٔ بدون خشونت تنها راه برای رسیدن به دنیایی بهترست را نقد می‌کند. از نظر گلدرلوس، صلح‌طلبی به عنوان یک ایدئولوژی تنها در جهت حفظ منافع دولت خدمت می‌کند و در مقابل رویکردهایی چون پدرسالاری و برتری نژادی ناامیدانه عمل خواهد کرد. نشریه CrimethInc. نیز در یادداشتی می‌گوید «خشونت» و «عدم خشونت» اصطلاحاتی سیاسی هستند که — بسته به این که نویسنده می‌خواهد مخاطبش چه چیزی را تصدیق کند — به‌طور متناقض در گفتمان مورد استفاده قرار می‌گیرند. این نشریه در ادامه می‌گوید «برای آنارشیست‌ها خوب نیست که به جای اتحاد و هماهنگی بر حذف رویکردهای یکدیگر تمرکز کنند» فلذا خواستار تنوع تاکتیک‌هاست.
لئو تولستوی، از افراد تأثیرگذار این جنبش.