stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پارک ملی اودگیسکایا لگندا

| پارک ملی اودگیسکایا لگندا | پارک ملی اودگیسکایا لگندا |
| --- | --- |
روسی: Удэгейская легенда انگلیسی: Udege Legend: روسی: Удэгейская легенда انگلیسی: Udege Legend
رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: II (پارک ملی): رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: II (پارک ملی)
نمایی از پارک ملی: نمایی از پارک ملی
Location of Park: Location of Park
fa (in English: Expected satiety): fa
مکان: شهرستان کراسنوآرمیسکی در سرزمین پریمورسکی
نزدیک‌ترین شهر: ولادی‌وستوک
مختصات: ۴۵°۴۹′ شمالی ۱۳۵°۲۵′ شرقی﻿ / ﻿۴۵٫۸۱۷°شمالی ۱۳۵٫۴۱۷°شرقی﻿ / 45.817; 135.417
مساحت: ۱۰۳٬۷۴۴ هکتار (۲۵۶٬۳۵۷ جریب فرنگی؛ ۱٬۰۳۷ کیلومتر مربع؛ ۴۰۱ مایل مربع)
تاسیس‌شده: ۲۰۰۷ (۲۰۰۷)
هیئت حاکمه: FGBU "Udegeyskaya Legenda "
وبگاه: http://ud-legend.ru/
پارک ملی اودگیسکایا لگندا (انگلیسی: Udegeyskaya Legenda National Park) یک پارک ملی حفاظت‌شده در سرزمین پریمورسکی کشور روسیه است.
تاجیکستان در المپیک تابستانی ۲۰۱۲

تاجیکستان در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ با ۱۶ ورزشکار در ۷ رشتهٔ ورزشی شرکت داشت. موزونه چوریوا مشتزن زن تاجیکستان تنها گردن‌اویز برنز این کشور را به دست آورد.
| مدال | نام | رشته | مسابقه | تاریخ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 3 برنز | Мавзуна Чориева | مشتزنی | مشتزنی زنان | ۱۸ مرداد |
آیمری قبرس

| ایمری قبرس | ایمری قبرس |
| --- | --- |
مهر ایمری: مهر ایمری
پادشاهی قبرس: پادشاهی قبرس
سلطنت: ۱۱۹۴–۱۱۹۶
پیشین: گی لوزینیان
پادشاهی قبرس: پادشاهی قبرس
سلطنت: ۱۱۹۶–۱۲۰۵
تاج‌گذاری: سپتامبر ۱۱۹۷
جانشین: هوگ یکم قبرس
پادشاهان اورشلیم همراه با ایزابلا : پادشاهان اورشلیم همراه با ایزابلا 
سلطنت: ۱۱۹۷–۱۲۰۵
تاج‌گذاری: ژانویه ۱۱۹۸
پیشین: ایزابلا
جانشین: ایزابلا
زاده: ح. ۱۱۵۳
درگذشته: ۱ آوریل۱۲۰۵ (۵۱−۵۲ سال) عکا
همسر(ان): اسکیوا ابلین ایزابلا
خاندان: دودمان لوزینیان
پدر: هوگ هشتم لوزینیان
مادر: بورگوندیا
ایمری قبرس (لاتین: Aimericus) یا آمالریک یا اموری، پادشاه قبرس و پادشاه اورشلیم در بین سال‌های ۱۱۹۴ تا ۱۲۰۵ میلادی بود.
جان اشر

| جان مَلوری اشر | جان مَلوری اشر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳ ژانویهٔ ۱۹۷۱ ‏(۵۳ سال)
ملیت: ایالات متحده آمریکا
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۰–اکنون
جان مَلوری اشر (انگلیسی: John Mallory Asher؛ زادهٔ ۱۳ ژانویهٔ ۱۹۷۱) یک هنرپیشه، فیلم‌نامه‌نویس، و کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا است. او از سال ۱۹۹۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
او در فیلم خانواده جدید سوئیسی رابینسون بازی کرده است.
جونگسان-دونگ

| Jeungsan-dong> نویسه‌گردانی(های) کُره‌ای | Jeungsan-dong> نویسه‌گردانی(های) کُره‌ای |
| --- | --- |
 • هانگول: 증산동
 • هانجا: 繒山洞
 • لاتین اصلاح‌شده: Jeungsan-dong
 • مک‌کیون–ریشاور: Chŭngsan-tong
مرکز خدمات اجتماعی جونگسان-دونگ: مرکز خدمات اجتماعی جونگسان-دونگ
کشور: کره جنوبی
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۸۱ کیلومتر مربع (۰٫۳۱ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۰۱): جمعیت (۲۰۰۱)
 • کل: ۲۱۰۳۶
 • تراکم: ۲۵۹۷۰/کیلومتر مربع (۶۷۳۰۰/مایل مربع)
جونگسان-دونگ (به لاتین: Jeungsan-dong) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در ناحیه یونپیونگ واقع شده‌است.
سهره ستاره‌ای

| سهره ستاره‌ای | سهره ستاره‌ای |
| --- | --- |
سهره ستاره‌ای، Neochmia ruficauda: سهره ستاره‌ای، Neochmia ruficauda
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: گنجشک‌سانان
تیره:: سهره بافنده
گونه:: N. ruficauda
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Neochmia ruficauda : Neochmia ruficauda 
سهره ستاره‌ای (نام علمی: Neochmia ruficauda) نام یک گونه از سرده نئوکمیا است.
فرنسیس دی

| فرنسیس دی | فرنسیس دی |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: Frances Marion Dee
زادهٔ: ۲۶ نوامبر ۱۹۰۹ لس آنجلس
درگذشت: ۶ مارس ۲۰۰۴ (۹۴ سال) نورواک، کنتیکت
ملیت: ایالات متحده آمریکا
سال‌های فعالیت: ۱۹۳۱–۲۰۰۴
همسر: جوئل مک‌کری (1933–1990) his death
فرزندان: Jody McCrea (1934–2009) David McCrea (b. 1935) Peter McCrea (b. 1955)
فرنسیس دی (انگلیسی: Frances Dee; ۲۶ نوامبر ۱۹۰۹ – ۶ مارس ۲۰۰۴) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۳۱ تا ۲۰۰۴ میلادی فعالیت می‌کرد.
اوایل زندگی

فرنسیس ماریون دی دختر کوچکتر فرانسیس "فرانک" ماریون دی و همسرش، هنریت پاتنم سابق، در لس آنجلس، کالیفرنیا به دنیا آمد، جایی که پدرش به عنوان بازرس خدمات ملکی کار می کرد.
گزیده فیلمشناسی

از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
زنان کوچک (فیلم ۱۹۳۳) (۱۹۳۳)
پیرامون اسارت بشری (فیلم ۱۹۳۴) (۱۹۳۴)
بکی شارپ (۱۹۳۵)
ولز فارگو (فیلم) (۱۹۳۷)
با یک زامبی راه رفتم (۱۹۴۳)
سرزمین شادی (۱۹۴۳)
پیتر یکم قبرس

| پیتر یکم قبرس | پیتر یکم قبرس |
| --- | --- |
پادشاه قبرس: پادشاه قبرس
سلطنت: ۱۳۵۸–۱۳۶۹
پیشین: هیو چهارم قبرس
جانشین: پیتر دوم
زاده: ۹ اکتبر ۱۳۲۸ نیکوزیا
درگذشته: ۱۷ ژانویهٔ ۱۳۶۹ (۴۰ سال) نیکوزیا
همسر(ان): اشیوا د مونتفورت (ا. ۱۳۴۲–۱۳۵۰)  النور آراگون (ا. ۱۳۵۳)
فرزند(ان): پیتر دوم قبرس مارگارت، کنتس طرابلس
خاندان: دودمان لوزینیان
پدر: هیو چهارم قبرس
مادر: آلیس ابلین
پیتر یکم قبرس یا پیر یکم لوزینیان (۹ اکتبر ۱۳۲۸ – ۱۷ ژانویه ۱۳۶۹) پادشاه قبرس و پادشاه اسمی و افتخاری اورشلیم بعد از خلع پدرس در ۲۴ نوامبر ۱۳۵۸ تا زمان مرگش در سال ۱۳۶۹ بود. وی دومین پسر هیو چهارم قبرس و همسر نخستش، آلیس ابلین بود وی در زمان حکومتش موفقیت‌های نظامی به دست آورد. وی سرانجام توسط سه‌تا از شوالیه‌هایش در رختخواب به قتل رسید.
چین در المپیک تابستانی ۲۰۰۴

چین در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ که در شهر آتن یونان برگزار شد، کاروان چین با ۳۸۴ ورزشکار در این رقابت‌ها شرکت کرد و موفق به کسب ۶۳ مدال (۳۲ طلا، ۱۷ نقره، ۱۴ برنز) شد. در جدول رتبه‌بندی توزیع مدال‌ها، چین در ردهٔ ۲ مسابقات قرار گرفت.
جامی رنه اسمیت

| جامی رنه اسمیت | جامی رنه اسمیت |
| --- | --- |
 :  
زمینه فعالیت: سینما
تولد: ۱۰ آوریل ۱۹۸۷ ‏(۳۷ سال)  منهتن ، نیویورک
ملیت:  ایالات متحده آمریکا
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۳-حال
صفحه در وبگاه IMDb: صفحه در وبگاه IMDb
جامی رنه اسمیت (به انگلیسی: Jamie Renée Smith) (زاده ۱۰ آوریل ۱۹۸۷) بازیگر آمریکایی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در قله دانته و خانواده جدید سوئیسی رابینسون اشاره کرد.
آن سوی رودخانه

| آن سوی رودخانه | آن سوی رودخانه |
| --- | --- |
کارگردان: عباس احمدی مطلق
تهیه‌کننده: منوچهر محمدی
نویسنده: مهشاد مخبری عباس احمدی مطلق
بازیگران: احمد ساعتچیان رضا مولایی رزاق رادان حازم شاهی
موسیقی: آریا عظیمی‌نژاد
فیلم‌بردار: مسعود سلامی
تدوین‌گر: نازنین مفخم
شرکت تولید: موسسه فرهنگی هنری فرادیس  مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی
تاریخ‌های انتشار: بهمن ۱۳۸۷ (جشنواره فجر)
مدت زمان: ۹۰ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
آن سوی رودخانه فیلمی به کارگردانی عباس احمدی مطلق و نویسندگی مهشاد مخبری، عباس احمدی مطلق محصول سال ۱۳۸۷ است.
بازیگران

احمد ساعتچیان
رضا مولایی
رزاق رادان
حازم شاهی
اورانینباوم (روسیه)

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
مکان: لومونوسوف، سن پترزبورگ، روسیه
بخشی از: Historic Centre of Saint Petersburg and Related Groups of Monuments
معیار ثبت: فرهنگی: (i), (ii), (iv), (vi)
شمارهٔ ثبت: ۵۴۰bis-۰۲۰a
تاریخ ثبت: ۱۹۹۰
تمدید ثبت: ۲۰۱۳
مساحت: ۷۵۷ هکتار (۲٫۹۲ مایل مربع)
مختصات: ۵۹°۵۴′۵۴″شمالی ۲۹°۴۵′۱۴″شرقی﻿ / ﻿۵۹٫۹۱۴۹۰۲۷۸۷۸°شمالی ۲۹٫۷۵۳۹۵۵۵۶۵۶°شرقی﻿ / 59.9149027878; 29.7539555656
موقعیت اورانینباوم در اروپانمایش نقشه اروپااورانینباوم (روسیه) (روسیه)نمایش نقشه روسیه: موقعیت اورانینباوم در اروپانمایش نقشه اروپااورانینباوم (روسیه) (روسیه)نمایش نقشه روسیه
اورانینباوم، روسیه (روسی: Ораниенба́ум) یک اقامتگاه سلطنتی روسیه است که در خلیج فنلاند در غرب سنت پترزبورگ واقع شده‌است. مجموعه کاخ و مرکز شهر جزو میراث جهانی یونسکو هستند.
عبدالرحمان شرفکندی

| عبدالرحمان شرفکندی (هژار)عبدالرحمن شرفکندی | عبدالرحمان شرفکندی (هژار)عبدالرحمن شرفکندی |
| --- | --- |
هژار در اوایل حکومت جمهوری مهاباد، ۱۹۴۶: هژار در اوایل حکومت جمهوری مهاباد، ۱۹۴۶
زادهٔ: ۲۵ فروردین ۱۳۰۰ ۱۴ آوریل ۱۹۲۱ مهاباد، ایران
درگذشت: ۲ اسفند ۱۳۶۹ ۲۱ فوریه ۱۹۹۱ (۶۹ سال) عظیمیه، کرج، البرز، ایران
آرامگاه: مقبرةالشعرای مهاباد
ملیت: ایرانی
دیگر نام‌ها: ماموستا هژار
شهروندی: ایران
پیشه(ها): نویسنده، مترجم، شاعر، اسلام‌شناس، مفسر، فرهنگ‌نویس
سال‌های فعالیت: ۱۳۲۵–۱۳۶۹
آثار: فرهنگ‌لغت هَنبانَه‌بورینَه، بو کوردستان (برای کردستان)، چیشتی مجیور (شلم‌شوربا)، قرآن پیروز (ترجمهٔ کردی قرآن)، ترجمهٔ قانون ابن‌سینا، ترجمهٔ کردی رباعیات خیام
حزب سیاسی: جمعیت احیای کردستان (جمعیت ژ-کاف)
همسر: معصومه احمدی
فرزندان: شێرکۆ، ئاگری، زاگرۆس و خانی
خویشاوندان: صادق شرفکندی (برادر)
جوایز: لوح تقدیر و نشان زرین انجمن آثار و مفاخر فرهنگی
از راست به چپ: پروفسور کنیاز ابراهیم میرزایف نویسندهٔ کرد قزاقستانی، هه‌ژار، جلیل جلیلی، (نامعلوم)، (نامعلوم)؛ به سال ۱۳۴۰ خورشیدی (۱۹۶۰–۱۹۱ م) در شهر باکو که در آن‌زمان بخشی از اتحاد جماهیر شوروی بود.
از راست به چپ: هیمن موکریانی، قاضی محمد و هه‌ژار در دوران حکومتِ جمهوری مهاباد (۱۳۲۵ ش)
از راست به چپ: هه‌ژار، ملامصطفی بارزانی، احمد توفیق، جلال طالبانی، در دوران جنگ و درگیری‌های کردها-عراق (جنگ اول و دوم)، به سال‌های ۷۰–۱۹۶۰ میلادی در کردستان عراق.
عبدالرحمان شرفکندی (به کردی: عه‌بدولڕه‌حمان شه‌ره‌فکه‌ندی) (زادهٔ ۲۵ فروردین ۱۳۰۰ در مهاباد، ایران – درگذشتهٔ ۲ اسفند ۱۳۶۹ در کرج، ایران)، متخلص به هژار (به کردی: هه‌ژار)، شاعر، نویسنده، مترجم، فرهنگ‌نویس، واژه‌شناس، و محقق کرد ایرانی بود. از کارهای برجستهٔ او می‌توان به ترجمهٔ کتاب قانون در طب ابن سینا برای اولین‌بار از عربی به فارسی به‌صورت کامل، ترجمهٔ منظوم رباعیات خیام به کردی و تألیفِ فرهنگ کردی‌به‌کردی و فارسیِ هَنبانه بورینه اشاره کرد.
وی در سرودن شعر، تحت تأثیر شاعرانِ کردی هم‌چون احمد خانی، وفایی، ملای جزیری و حاجی قادر کویی بود. هژار در زمان حکومتِ جمهوری مهاباد به‌همراه هیمن موکریانی به‌عنوان شاعران ملیِ کردستان برگزیده شدند. او هم‌چنین در جنبش آزادی‌خواهیِ کردهای عراق به رهبری مصطفی بارزانی نیز مشارکت داشت. عبدالرحمن شرفکندی برادر بزرگ‌ترِ صادق شرفکندی سیاستمدار و رهبرِ حزب دموکرات کردستان ایران بود که طی ماجرایِ میکونوس ترور شد.
زندگی‌نامه > تولد، کودکی و نوجوانی

عبدالرحمن شرفکندی در ششم شعبان ۱۳۳۹ هـ. ق برابر با ۲۵ فروردین ۱۳۰۰ خورشیدی در مهاباد متولد شد. برخی منابع زادگاه هژار را روستای شرفکندِ بوکان ذکر کرده‌اند. همچنین در ابتدای کتاب شرفنامه بدلیسی (ترجمه هژار به کُردی) محمدامین شیخ‌الاسلامی مُکری (هیمن موکریانی)، عبدالرحمن شرفکندی را از اهالی بوکان عنوان کرده است. شرفکندی زمانی‌که دو سال بیش‌تر نداشت مادرش را از دست می‌دهد و از همان اوایلِ کودکی، سختی و تلخی زندگی را تجربه می‌کند. پدر او «ملا محمد بور» شخصیتی مذهبی داشت و به‌دلیل علاقهٔ فراوانش به عبدالرحمان سیوطی؛ نام فرزندش را «عبدالرحمان» می‌گذارد.
دوران کودکی و نوجوانی را در حوزه‌های دینی و علمی در زادگاهش سپری کرد و در اوایل جوانی به‌همراه خانواده‌اش به مهاباد کوچ کرده و آن‌جا جایگزین می‌شوند. او مدتی نیز از طلبهٔ جوانی بنام «سیدمحمد» فرهنگ لغات عربی، معلقات سبع و لامیّةالعجم طغرایی اصفهانی را فرامی‌گیرد و با اشعار نالی شاعر کرد، آشنا می‌شود.
در دوران حکومتِ رضاشاه که با قانون جایگزینی پوشاک، کلاه پهلوی و کت و شلوار اجباری می‌گردد، پدرِ هژار «ملامحمد بور» چون مردی دیندار و روحانی بود؛ و پوشیدن کت و شلوار و کلاه را «کفر» می‌دانست، به‌همین دلیل با خانواده به‌ناچار به دهاتِ اطراف رفت؛ در آخر به روستایِ طَرَغهٔ بوکان کوچ کرد و در آن‌جا برای همیشه به کشاورزی مشغول شد.
هه‌ژار در مسجد بازار مهاباد، از ملاحسین مجدی قصیدهٔ «بانت سُعادِ» کعب بن زهیر و «لامیةالعرب» ابن الوردی را آموخت. سپس به خانقاه «شیخ برهان» بازگشت و تا هفده‌سالگی برای فراگیری دانش به اکثر روستاها و شهرهای حوالیِ بوکان سفر کرد. او از آنجایی که به شعر علاقه داشت، دیوان شاعران زیادی را خواند و اشعار فراوانی را از حفظ داشت.
زندگی‌نامه > اوایل جوانی و مرگ پدر

با مرگ پدر در سال ۱۳۱۷ خورشیدی، عهده‌دار مسئولیتِ خانواده شد. تحصیل را رها کرد، به کسب‌وکار روی آورد و به شهر مهاباد نقل مکان کرد. مدتی در ادارهٔ دخانیاتِ بوکان به کار پرداخت. از آنجا که اهل شعر بود، در آن ایام به سرودن شعر روی آورد و اشعار انتقادیِ طنزی در باب مسائل غیراخلاقیِ رایج در ادارات آن زمان سرود. او در شعر تخلصِ «هژار» (به کردی: هه‌ژار) (به‌معنایِ بی‌نوا و بی‌چاره) را برای خود برگزید. نخستین دیوان اشعارش را با نام آلکوک (به‌معنای «برگ سبز») در سال ۱۳۲۵ در تبریز منتشر کرد. هه‌ژار جزء اولین کسانی بود که به جمعیت تجدید حیات کردستان (ژ-کاف) پیوست. در آن‌زمان بود که به واسطهٔ اشعارش از طرف قاضی محمد «شاعر ملیِ» کردستان لقب گرفت.
هژار، به‌دلیل مسائل سیاسی، مدت دو ماه در شهر سقز به زندان افتاد، ولی هنگام انتقال به مهاباد گریخت و به عراق رفت. در آنجا به‌علت کار زیاد سخت بیمار شد و به بیمارستانی در جبل لبنان انتقال یافت. او مدت دو سال در جبل لبنان به مطالعه پرداخت و اطلاعات خود را در زمینهٔ زبان و ادبیات عرب تکمیل کرد. با بازگشت به عراق، به عضویت مجمع علمی آن کشور درآمد و به مطالعه و تحقیق پرداخت و برخی اشعار و مقالاتش را منتشر کرد. هژار سه سال نیز در سوریه اقامت گزید.
هژار هم‌چنین عضو «آکادمی علوم آذربایجان (شوروی)» و «آکادمی علوم کرد» در پاریس بود. او با هیمن موکریانی دوست قدیمی‌اش؛ کمک‌های فراوانی در ایجاد و تأسیسِ «مرکز نشر فرهنگ و ادب کرد»، «انتشارات صلاح‌الدین ایوبی» و نشر مجلهٔ کردیِ «سروه» انجام داد. پس‌از عهدنامه ۱۹۷۵ الجزایر و شکست کردهای عراق؛ به پیشنهاد ملامصطفی بارزانی؛ هه‌ژار در نهایت بعد از هفده سال در سال ۱۳۵۳ به ایران بازگشت و در عظیمیهٔ کرج اقامت گزید. به توصیهٔ ملامصطفی ساواک پروندهٔ سی‌ساله گذشتهٔ هژار را بازنگشود.
زندگی‌نامه > بازگشت به ایران

با بازگشت به ایران، بهرام فره‌وشی در دانشگاه تهران، ترجمهٔ کتاب قانون در طب، تألیف ابن سینا را از عربی به فارسی به او پیشنهاد داد. در ازای دستمزد مختصری، و با ترجمهٔ اولین جلد از این اثر، در محافل علمی و ادبی راه پیدا کرد و به عضویتِ فرهنگستان زبان و ادب فارسی درآمد. به‌مدتِ بیش‌از هزار سال پس‌از تألیفِ کتاب «قانون» کسی نتوانسته بود به‌طور کامل آن را به زبان فارسی ترجمه کند و هژار برای اولین‌بار این‌کار را انجام داد.
سید علی خامنه‌ای در دیداری که در سال ۱۳۸۸ با «نخبگان استان کردستان» داشته در مورد نثر و ترجمهٔ کتابِ «قانون در طب» ابن‌سینا توسط هژار این‌گونه می‌گوید:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| « | نثر مرحوم عبدالرحمن شرفکندی (هژار) که دوستان اشاره کردند، حقاً کار بسیار بزرگی را انجام داده؛ این ترجمهٔ کتاب قانون ابن سینا یک کار پیچیده و مرکب و بسیار ارزشمند است … به من خبر دادند که این کتاب ترجمه شده و کتاب مرحوم «هژار» را آوردند، من کتاب را که خواندم، دیدم هر کسی این کتاب را بخواند، حقاً و انصافاً در مقابل استحکام و استواری این نثر زیبا سر تعظیم فرود می‌آورد، خیلی خوب این ترجمه انجام گرفته… |  » |
با تلاش سخت و خستگی‌ناپذیر، بیش‌تر ساعات شبانه‌روز را به تحقیق، تألیف و ترجمه مشغول بود و در سایهٔ این کار، آثاری را در زمینه‌های مختلف علمی و ادبی و فرهنگی نوشت، که از آن جمله‌اند: شرحِ دیوان اشعار ملای جزیری ، ترجمهٔ دورهٔ کامل کتاب قانون ابن سینا در هفت مجلد برای اولین‌بار به زبان فارسی، گردآوری فرهنگ جامع لغات کردی به کردی و فارسیِ هَنبانَه بورینَه، خودزندگی‌نامه‌اش با عنوانِ جیشتی مجیور (شلم‌شوربا)، و ترجمهٔ کامل قرآن به زبان کردی.
زندگی‌نامه > درگذشت

هژار بر اثر بیماری در روز پنج‌شنبه دوم اسفندماه ۱۳۶۹ در تهران درگذشت. پیکر او به مهاباد منتقل کردند و جمعیت زیادی از دور و نزدیک برای تشییع پیکر او آمده‌بودند؛ مسعود بارزانی، رئیس‌جمهور وقتِ اقلیم کردستان عراق نیز در این مراسم حضور داشت. پیکر هژار تا آرامگاه بداق سلطان برده شد و در کنار کسانی هم‌چون هیمن موکریانی و ملا غفور دباغی به خاک سپرده شد. محمد قاضی نویسنده و مترجمِ برجسته در مراسم بزرگداشت و به‌صورت بداهه دربارهٔ هه‌ژار و درگذشتِ او این‌گونه می‌گوید:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| شگفت نیست اگر آسمان بگرید زار |  | زِ داغ مرگ عزیزی بزرگ هم‌چون «هژار» |
| «هژار» مرد شریف و بزرگوار که بود |  | حساب فضل و کمالش برون زِ حد شمار |
| نهاد داغ بزرگی به قلب ملتِ «کرد» |  | پس‌از هزاران داغ این سپهِر کج‌رفتار |
انجمن آثار و مفاخر فرهنگی به پاسِ سال‌ها فعالیت علمی و فرهنگی، با برگزاری مراسمِ بزرگداشتی در ۲۲ شهریور ۱۳۷۹ هه‌ژار را به‌عنوانِ «یکی‌از مفاخر ایران‌زمین» معرفی کرده و نشانِ «زرین» این انجمن را به خانوادهٔ وی اهداء نمود.سرگذشتِ هژار در کتابی تحت‌عنوانِ «زن‍دگ‍ی‌نام‍ه و خ‍دم‍ات ع‍ل‍م‍ی و ف‍ره‍ن‍گ‍ی اس‍ت‍اد ع‍ب‍دال‍رح‍م‍ن ش‍رف‍ک‍ن‍دی (ه‍ژار)» به‌قلمِ م‍ح‍م‍درئ‍وف م‍رادی و توسط انتشاراتِ ان‍ج‍م‍ن آث‍ار و م‍ف‍اخ‍ر ف‍ره‍ن‍گ‍ی در سال ۱۳۸۵ منتشر شد.
کتاب‌شناسی

آثار تألیف‌شدهٔ هژار به کردی یا فارسی نوشته شده‌اند و آثار ترجمه‌شده توسط او از زبان‌های عربی، کردی و فارسی به کردی و فارسی برگردانده شده است. هژار در طول زندگی‌اش خدمات فرهنگی و علمی زیادی انجام داده که می‌توان به «برخی» از آن‌ها اشاره کرد:
کتاب‌شناسی > مقالات

«مناظره دونفره (به کردی: ده‌مه‌ته‌قه‌یێکی دووکه‌سی)»، مقاله (کردی)، مجلهٔ نیشتمان، شماره ۱، صفحه ۵–۶، سال ۱۳۲۲ ش.
کتاب‌شناسی > تألیف

«آلکوک (به کردی: ئاڵه‌کۆک)»، دیوان اشعار (کردی)، چاپ اول: روابط فرهنگی ایران و روس (شوروری)، تبریز، سال ۱۳۲۵ ش، ۱۹۴۵ م.
«بیتی سرمر (به کردی: به‌یتی سه‌ره‌مه‌ڕ و لاسایی سه‌گ و مانگه‌شه‌و)»، منظومه‌ای هزاربیتی دربردارندهٔ طنزهای اجتماعی (کردی)، چاپ ممنوعه و غیرقانونی در دمشق، شام (سوریه)، سال ۱۳۳۶ ش، ۱۹۵۷ م.
«بو کوردستان (به کردی: هه‌ژار بۆ کوردستان)»، دیوان اشعار (کردی)، چاپ اول: عراق، ۱۳۴۴ ش، ۱۹۶۶ م.
«فرهنگ کردی-کردی و کردی-فارسی: هنبانه‌بورینه (به کردی: هه‌نبانه بۆرینه)»، چاپ اول: تهران، انتشارات سروش، ۱۳۶۹ ش، ۱۹۹۰ م.
«چیشتی مجیور (شلم‌شوربا)»، خودزندگینامه (کردی)، آماده‌سازی خانی شرفکندی، چاپ اول: پاریس، فرانسه، ۱۳۷۲ ش، ۱۹۹۷۰ م.
کتاب‌شناسی > ترجمه

«مم و زین (به کردی: مه‌م و زین)»، ترجمه منظومهٔ عاشقانهٔ «مم و زین» احمد خانی از کردی شمالی (کرمانجی) به کردی مرکزی (سورانی)، چاپ اول: بغداد، عراق، ۱۳۳۸ ش، ۱۹۶۰ م. چاپ دوم، با شرح لغات و اصطلاحات آن، چاپ ایتالیا، ۱۹۸۹م.
«شرف‌نامه (به کردی: شه‌ره‌فنامه: مێژووی ماڵه‌می‌رانی کوردستان)»، ترجمهٔ «شرف‌نامهٔ» شرف‌خان بدلیسی از فارسی به کردی، چاپ اول: آکادمی علوم کرد، بغداد، عراق، ۱۹۶۰ م یا ۱۹۷۳ م.
ترجمهٔ «رباعیات خیام (به کردی: چوارینه‌کانی خه‌یام)»، اثر عمر خیام، از فارسی به کردی، با حفظ قالب عروضی رباعی، چاپ اول: عراق، ۱۳۴۶ ش، ۱۹۶۸ م. چاپ سوم، ایران، انتشارات سروش ۱۳۷۰هـ. ش.
«عشیرت جاوان (به کردی: هۆزی له بیرکراوی گاوان)»، ترجمه از عربی به کردی، اثر مصطفی جواد (تاریخ مربوط به زمان قادرباالله، خلیفهٔ عباسی)، چاپ اول: بغداد، عراق، ۱۳۵۱ ش، ۱۹۷۳ م.
«قانون در طب»، اثر ابن سینا از عربی به فارسی، به‌صورت کامل و برای اولین‌بار، شامل پنج کتاب که در پنج مجلد منتشر شد؛ چاپ اول (جلد اول): تهران، مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران، ۱۳۵۷ ش، ۱۹۷۹ م.
«آری این‌چنین بود برادر (به کردی: ئارێ برا، وا ڕابرا)»، اثر دکتر علی شریعتی از فارسی به کردی، چاپ اول: تهران، بنیاد سازندگی، ۱۳۵۸ ش، ۱۹۸۰ م.
«پدر، مادر، ما متهمیم (به کردی: دایه! باوه! کێ خراوه؟)»، اثر دکتر علی شریعتی از فارسی به کردی، چاپ اول: تهران، انتشارات سروش، ۱۳۵۹ ش، ۱۹۸۱ م.
«عرفان، برابری، آزادی (به کردی: عیرفان، به‌رامبه‌ری، ئازادی)»، اثر دکتر علی شریعتی از فارسی به کردی، چاپ اول: تهران، انتشارات سروش، ۱۳۵۹ ش، ۱۹۸۱ م.
«پنج انگشت یک مشت است (به کردی: پێنج ئه‌نگوست ده‌بنه یه‌ک مست)»، اثر بریژیت ونگور بورسکی از فارسی به کردی (برای کودکان و نوجوانان)، چاپ اول: تهران، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، ۱۳۵۹ ش، ۱۹۸۰ م.
«شرح دیوان ملای جزیری (به کردی: شه‌رحی دیوانی مه‌لای جه‌زیری)»، اثر ملای جزیری شرح و ترجمه از کردی شمالی (کرمانجی) به کردی مرکزی (سورانی)، چاپ اول: تهران، انتشارات سروش، ۱۳۶۱ ش، ۱۹۸۲ م.
«آثارالبلاد و اخبارالعباد»، اثر زکریای قزوینی، ترجمه از عربی به فارسی، چاپ اول: تهران، م‍ؤس‍س‍ه ع‍ل‍م‍ی ان‍دی‍ش‍هٔ ج‍وان، ۱۳۶۶ ش، ۱۹۸۷ م.
ترجمهٔ کردی قرآن تحت‌عنوان «قرآن پیروز (به کردی: قورئانی پیرۆز)»، خ‍وش‍ن‍وی‍س‍ی ع‍ث‍م‍ان طه، ث‍ل‍ث ورق‍ه: م‍ح‍م‍دس‍ع‍ی‍د غ‍ف‍وری، ش‍ک‍س‍ت‍ه: اف‍ش‍ی‍ن ب‍ه‍اری‌زر، ن‍س‍ت‍ع‍ل‍ی‍ق: س‍ع‍ی‍د ق‍ادری، ت‍ذه‍ی‍ب: ب‍ه‍رام م‍ه‍رب‍ان ک‍ردس‍ت‍ان، م‍ق‍اب‍ل‍ه و ت‍ص‍ح‍ی‍ح م‍ح‍م‍ده‍ادی م‍رادی؛ وی‍رای‍ش م‍ح‍م‍دم‍اج‍د م‍ردوخ روح‍ان‍ی، چاپ اول: سنندج، ت‍ازه‌ن‍گ‍اه، تهران، ن‍ش‍ر اح‍س‍ان، ۱۳۷۹ ش، ۲۰۰۰ م.
«یک، جلوش تا بی‌نهایت صفرها (به کردی: یه‌ک له په‌نای، و سیفری بێ‌بڕانه‌وه)»، اثر دکتر علی شریعتی از فارسی به کردی، چاپ اول: بنیاد سازندگی، نامعلوم. چاپ بعدی: مهاباد، رهرو، ۱۳۸۰ ش، ۲۰۰۱ م.
«تاریخ اردلان (به کردی: مێژووی ئه‌رده‌ڵان)»، اثر ماه‌شرف‌خانم مستوره اردلان از فارسی به کردی، چاپ اول: تهران، تازه‌نگاه، ۱۳۸۱ ش، ۲۰۰۲ م.
«تاریخ سلیمانیه (شهرزور) و منطقه‌های آن (به کردی: مێژووی سوله‌یمانییه)»، اثر محمدامین زکی‌بیگ از کردی به فارسی (با استفاده از ترجمهٔ عربی محمدجمیل روژبیانی)، چاپ اول: ارومیه، دارالاخلاص، ۱۳۹۳ ش، ۲۰۱۴ م.
«روابط فرهنگی ایران و مصر»، ترجمه از عربی به فارسی، هنوز به چاپ نرسیده است.
«فرهنگ لغت عمید» اثر حسن عمید، ترجمه از فارسی به کردی، هنوز به چاپ نرسیده است.
کتاب‌شناسی > ترجمه آثار به زبان فارسی

شلم‌شوربا (زندگی‌نامه خودنوشت) - مترجم: رضا کریم مجاور
کتاب‌شناسی > آثار چاپ شده در مورد عبدالرحمان شرفکندی

۱- شرح آثار و احوال استاد عبدالرحمان شرفکندی (هه‌ژار)، شیرین ابراهیمی، نشر شمیم، سنندج، ۱۳۹۳، شابک: ۴۰۴۶۴۵۵۶۰۰۹۷۸
۲- هه‌ژار له لووتکه‌دا (فارسی: هَژار در اوج)، فریدون حکیم‌زاده، نشر ڕاژه، ۱۴۰۰، شابک: ۹۷۸۶۲۲۹۷۱۳۱۱۲
کتاب‌شناسی > کنگره و همایش در مورد عبدالرحمان شرفکندی

اردیبهشت ماه ۱۳۸۴ کنگره بزرگداشت عبدالرحمان شرفکندی در
مرکز استان کردستان (سنندج) برگزار گردید.
آبان ماه ۱۳۹۷ همایش علمی ادبی استاد هژار به مدت دو روز در شهرستان مهاباد برگزار گردید.
تصویر صفحهٔ ۵۷ کتاب شرفنامه به کردی. نظر همین موکریانی در مورد هژار و زادگاه او. چاپ ۱۹۷۰. مترجم عبدالرحمان شرفکندی.
آنوزان

| آنوزان | آنوزان |
| --- | --- |
کمون: کمون
The church of Annezin: The church of Annezin
  نشان:   نشان
آنوزاننمایش نقشه فرانسهآنوزاننمایش نقشه Hauts-de-France: آنوزاننمایش نقشه فرانسهآنوزاننمایش نقشه Hauts-de-France
مختصات: ۵۰°۳۲′۰۳″شمالی ۲°۳۷′۰۸″شرقی﻿ / ﻿۵۰٫۵۳۴۲°شمالی ۲٫۶۱۸۹°شرقی﻿ / 50.5342; 2.6189: مختصات: ۵۰°۳۲′۰۳″شمالی ۲°۳۷′۰۸″شرقی﻿ / ﻿۵۰٫۵۳۴۲°شمالی ۲٫۶۱۸۹°شرقی﻿ / 50.5342; 2.6189
کشور: فرانسه
ناحیه: او-دو-فرانس
دپارتمان: پا-دو-کاله
بخش: Béthune
کانتون: Béthune
کمون: CA Béthune-Bruay, Artois-Lys Romane
حکومت: حکومت
 • شهردار(۲۰۱۴–۲۰۲۰) : Daniel Delomez
مساحت۱: ۶٫۱ کیلومتر مربع (۲٫۴ مایل مربع)
جمعیت (ژانویه ۲۰۱۸)۲: ۵٬۸۷۱
 • تراکم: ۹۶۰/کیلومتر مربع (۲۵۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان اروپای مرکزی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کد آماری/کد پستی: ۶۲۰۳۵ /۶۲۲۳۲
ارتفاع: ۱۸–۵۳ متر (۵۹–۱۷۴ فوت)  (avg. ۲۴ متر یا ۷۹ فوت)
۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) ۲: ۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) ۲
آنوزان (به فرانسوی: Annezin) یک کمون در فرانسه است که در پا-دو-کاله واقع شده‌است. آنوزان ۶٫۱ کیلومتر مربع مساحت دارد ۲۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پروژه تاریخ شفاهی ایران

پروژهٔ تاریخ شفاهی ایران نام برنامه‌ای برای مصاحبه با عده‌ای از ایرانیانی است که در تاریخ معاصر نقشی داشته‌اند. این برنامه به ابتکار حبیب لاجوردی در دانشگاه هاروارد انجام گرفت. مصاحبه‌ها عمدتاً توسط لاجوردی و دیگر همکاران او انجام شده‌است. در مجموع با ۱۳۴ نفر مصاحبه شده‌است.
تاریخ شفاهی هاروارد

حبیب لاجوردی بنیان‌گذار تاریخ شفاهی ایران است. او برای اولین‌بار مقوله تاریخ‌نگاری شفاهی را به جامعه تاریخ‌نگاران ایرانی معرفی کرد.
در سال ۱۳۵۹ به پیشنهاد یکی از استادان دانشگاه هاروارد اقدام به نوشتن طرح اولیه پروژه تاریخ شفاهی ایران می‌نماید که در شهریور ۱۳۶۰ این طرح به‌صورت اجرایی در مرکز مطالعات خاورمیانه دانشگاه هاروارد آغاز به کار می‌نماید.
هدف این طرح جمع‌آوری و نگهداری خاطرات افرادی بود که در رویدادهای سیاسی و تصمیمات مهم ایران نقش داشتند و هدف اصلی کار تاریخ سیاسی قرار گرفت زیرا که طرح با محدودیت مالی مواجه بود.
هزینه مالی این طرح که طی ۱۴ سال انجام پذیرفت در حدود ۷۵۰۰۰۰ دلار آمریکا بود که توسط گروه‌های زیر تامین شد:
بنیاد فورد ۵۰۰۰۰ دلار
شرکت‌های خصوصی و ایرانیان مقیم آمریکا و اروپا ۴۰۰۰۰۰ دلار
سازمان موقوفه ملی برای علوم انسانی ۳۰۰۰۰۰ دلار
برای جلب اطمینان افرادی که مصاحبه می‌شدند پیش از آغاز مصاحبهٔ اولیه، یک توافق‌نامهٔ رسمی بین راوی و دانشگاه هاروارد به امضا می‌رسید. راوی در این توافق‌نامه رسماً اعلام می‌داشت که زمان دسترسی به متن مصاحبه برای پژوهشگران و عامه چه زمانی باشد.
معیار اصلی برای آماده‌سازی فهرست مصاحبه‌شوندگان دیدگاه‌ها و موضع سیاسی بود.
از داریوش همایون، روزنامه‌نگار و وزیر سابق اطلاعات، محمود فروغی، مشاور ولیعهد سابق ایران (رضا پهلوی)، سپهبد محسن هاشمی‌نژاد، فرمانده سابق گارد جاویدان تا رهبران جبهه ملی مانند کریم سنجابی و  مهدی آذر؛ مسئولان سازمان مجاهدین مسعود رجوی رهبر سازمان مجاهدین خلق؛ از چریک‌های فدایی خلق - علیرضا محفوظی، رهبران حزب توده مانند  فریدون کشاورز و مصطفی لنکرانی. مقامات ساواک از جمله سرلشکر حسن علوی‌کیا، معاون سابق ساواک و سرتیپ منوچهر هاشمی، مدیر استانی و رئیس بخش ضدجاسوسی و شبه‌نظامیان اسلامی مانند سعید رجائی خراسانی، نمایندهٔ جمهوری اسلامی ایران در سازمان ملل متحد از افرادی بودند که در این پروژه شرکت کردند. برخی از افرادی که در دوران پس از انقلاب هم مسئولیت داشتند مانند: دریادار احمد مدنی و ابوالحسن بنی‌صدر (نخستین رئیس‌جمهور ایران) حاضر به مصاحبه و شرکت در پروژهٔ تاریخ شفاهی ایران شدند. در حقیقت این طیف وسیع از افراد نشانگر وسعت کار این پروژه‌است.