stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سرشماری عمومی نفوس و مسکن (۱۳۹۵)

سرشماری عمومی نفوس و مسکن (۱۳۹۵) از ۲۵ مهر تا ۲۵ آبان ۱۳۹۵ انجام پذیرفت. علاوه بر این، از ۳ مهر تا ۲۴ آبان همان سال، اطلاعات آماری به‌طور داوطلبانه و توسط سرپرستان خانوار به‌صورت اینترنتی ارائه شد.
سرشماری عمومی نفوس و مسکن، پیش از ۱۳۹۰، هر ۱۰ سال یک بار انجام می‌شد، اما طبق مصوبهٔ هیئت وزیران در سال ۱۳۸۶، مقرر شد از سال ۱۳۹۰ هر ۵ سال یک بار سرشماری انجام شود. در سال ۱۳۹۹، هیئت وزیران دولت حسن روحانی مصوبهٔ قبلی هیئت وزیران دولت محمود احمدی‌نژاد در سال ۱۳۸۶ مبنی بر انجام سرشماری‌ها با بازهٔ ۵ ساله را لغو کرد. به این ترتیب در سال ۱۴۰۰ سرشماری صورت نخواهد نگرفت و فاصلهٔ زمانی بین آخرین سرشماری (۱۳۹۵) تا سرشماری بعدی (۱۴۰۵) مدت ۱۰ سال خواهد بود.
سرشماری نفوسِ ۱۳۳۵ نخستین سرشماری عمومی نفوس و مسکن کشور بود و در آن تمامی افراد کشور شمارش شدند. در سرشماری عمومی نفوس و مسکن (۱۳۹۰) هم این طرح در طول ۲۰ روز در سراسر کشور اجرا شد.
تعداد سؤالات پرسیده‌شده

آمارگیران ۶۶ پرسش را از هر خانوار مطرح کردند. سؤال‌ها در مورد تعداد اعضای خانواده، تحصیلات و شغل افراد پرسیده شد. مرحلهٔ اول سرشماری به صورت اینترنتی و با مراجعهٔ داوطلبانهٔ خانوارها انجام شد و مرحلهٔ دوم با مراجعهٔ مأموران آمارگیر به درِ منازل؛ روشی که از سال‌ها پیش رایج بود، اما این بار بدون کاغذ صورت گرفت. در واقع، مأموران آمارگیر این بار به جای کاغذ و قلم از تبلت استفاده کردند.
در مرحلهٔ اول، که از ۳ تا ۲۴ مهر ۱۳۹۵ خورشیدی انجام شد، برای خانوارهای ایرانی این امکان فراهم شد تا با مراجعه به وبگاه سرشماری به نشانی www.sarshomari95.ir، پرسش‌نامه را به صورت اینترنتی تکمیل کنند. در مرحلهٔ دوم، که از ۲۵ مهر تا ۲۵ آبان اجرا شد، مأموران آمارگیر با استفاده از تبلت به تمام خانوارهای سراسر ایران مراجعه کردند. خانوارهایی که در مرحلهٔ اول، پرسش‌نامه را به صورت اینترنتی تکمیل کرده بودند، کد آماری از آنها دریافت و وارد تبلت گردید و اعتبارسنجی شدند.
نتایج

پیش‌بینی شده بود، نتایج اولیه سرشماری یکم تا پانزدهم دی ماه سال ۱۳۹۵ و نتایج تفصیلی آن مرداد سال ۱۳۹۶ منتشر شود.
نتایج > کل جمعیت

بر اساس این سرشماری جمعیت ایران ۷۹٬۹۲۶٬۲۷۰ تن اعلام شد.
نتایج > نسبت جنسیتی

بر اساس این سرشماری مردان ۵۱٪ و زنان ۴۹٪ جمعیت کشور را تشکیل می‌دهند.
نتایج > باسوادی

73.5 با سواد بودند
نتایج > وضعیت مسکن

در سرشماری سال ۹۵، وضعیت مسکن ۶۰٫۵ درصد جمعیت به صورت تملکی و ۳۰٫۷ درصد به صورت رهن یا استیجاری بوده است. این ارقام در سرشماری سال ۱۳۹۰ به ترتیب، ۶۲٫۷ و ۲۶٫۶ درصد بوده است.
متراژ این واحدهای مسکونی به شرح زیر است:
۸۱ تا ۱۰۰ مترمربع: ۲۵٫۲٪
۱۰۱ تا ۱۵۰ مترمربع: ۲۳٫۳٪
۵۱ تا ۷۵ مترمربع: ۲۱٫۷٪
نتایج > نکات جالب توجه

عباس منائی، پیرترین مرد ایران، تنها دو روز پس از اتمام مهلت سرشماریِ ۱۳۹۵ درگذشت. او اهل روستای راهدانه واقع در دهستان بیگم‌قلعه از توابع بخش مرکزی شهرستان نقده بود که در ۱۳۳ سالگی درگذشت. البته در روزهای پس از آن، خبر رسید که یک مرد ۱۳۵ ساله هم در سقز کردستان سرشماری شده است. گفتنی است سن هر دوی این افراد براساس ثبت شناسنامه‌ای است و برای صحت سن واقعی از هیچ‌کدام آزمایش‌های مربوط انجام نشده است.
بیشترین تراکم جمعیت مربوط به استان‌های تهران و البرز، مازندران و کمترین تراکم جمعیت مربوط به استان‌های سمنان و خراسان جنوبی است.
استان گیلان تنها استان در ایران با نسبت جنسیِ ۱۰۰ (تعداد زن و مرد برابر) است.
استان تهران با ۱۶٬۶٪ جمعیت، دارای بیشترین سهم از جمعیت ایران است.
۷۴٪ جمعیت ایران شهری هستند.
بُعد خانوارِ ایرانی ۳٫۳ است.
پانویس و منابع

↑  «نخستین سرشماری اینترنتی ایران انجام می‌شود». BBC Persian. دریافت‌شده در ۲۰۱۶-۱۰-۱۸.
↑  «مهلت سرشماری اینترنتی ایران به پایان می‌رسد». بی‌بی‌سی.
↑  «سرشماری عمومی نفوس و مسکن، سال ۱۴۰۵ برگزار می‌شود - ایرنا». www.irna.ir. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۷-۰۵.
↑  «همهٔ مزایای سرشماری بدون کاغذ – اعلام نتایج اولیه در بهمن‌ماه امسال». وبگاه صراط نیوز. ۳ مهر ۱۳۹۵. دریافت‌شده در ۱۳ مرداد ۱۳۹۵.
↑  «همهٔ مزایای سرشماری بدون کاغذ – اعلام نتایج اولیه در بهمن‌ماه امسال». وبگاه اقتصاد نیوز. ۳ مهر ۱۳۹۵. دریافت‌شده در ۱۳ مرداد ۱۳۹۵.
↑  «آخرین آمار سرشماری اینترنتی نفوس و مسکن». وبگاه تابناک. ۲۳ مهر ۱۳۹۵. دریافت‌شده در ۱۰ آذر ۱۳۹۵.
1 2 3 4 5 6 7 8  «گزیده نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن ۱۳۹۵» (PDF). بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۱۳ مارس ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲۳ اسفند ۱۳۹۵.
↑  «آخرین عکس یادگاری پیرترین مرد ایران با مأمور سرشماریِ ۹۵». وبگاه خبرگزاری تسنیم. ۲۰ آذر ۱۳۹۵. دریافت‌شده در ۱۳ مرداد ۱۳۹۶.
↑  «یکی از پیرترین مردان ایران درگذشت». خبرآنلاین. ۷ آذر ۱۳۹۵. دریافت‌شده در ۱۳ مرداد ۱۳۹۶.
سرشماری عمومی نفوس و مسکن ایران سال
| ن ب وسرشماری عمومی نفوس و مسکن ایران | ن ب وسرشماری عمومی نفوس و مسکن ایران |
| --- | --- |
سال:  سرشماری عمومی نفوس و مسکن (۱۳۳۵)  سرشماری عمومی نفوس و مسکن (۱۳۴۵)  سرشماری عمومی نفوس و مسکن (۱۳۵۵)  سرشماری عمومی نفوس و مسکن (۱۳۶۵)  سرشماری عمومی نفوس و مسکن (۱۳۷۵)  سرشماری عمومی نفوس و مسکن (۱۳۸۵)  سرشماری عمومی نفوس و مسکن (۱۳۹۰)  سرشماری عمومی نفوس و مسکن (۱۳۹۵)  سرشماری عمومی نفوس و مسکن (۱۴۰۵) 
جمعیت ایران طبق نتایج سرشماری‌های انجام‌شده، از سال ۱۳۳۵ تا ۱۳۹۰
کوشکک (بختگان)

| کوشکک | کوشکک |
| --- | --- |
روستا: روستا
کوشککموقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانکوشکککوشکک (استان فارس)نمایش نقشه استان فارس: کوشککموقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانکوشکککوشکک (استان فارس)نمایش نقشه استان فارس
مختصات: ۲۹°۴۲′۱۲″شمالی ۵۳°۵۱′۵۲″شرقی﻿ / ﻿۲۹٫۷۰۳۴۶۲۷°شمالی ۵۳٫۸۶۴۳۴۰۷°شرقی﻿ / 29.7034627; 53.8643407: مختصات: ۲۹°۴۲′۱۲″شمالی ۵۳°۵۱′۵۲″شرقی﻿ / ﻿۲۹٫۷۰۳۴۶۲۷°شمالی ۵۳٫۸۶۴۳۴۰۷°شرقی﻿ / 29.7034627; 53.8643407
کشور: ایران
استان: فارس
شهرستان: بختگان
بخش: مرکزی
دهستان: بختگان
جمعیت: ۱۹۰۴ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۷۱
کوشکک، روستایی در دهستان بختگان بخش مرکزی شهرستان بختگان در استان فارس ایران است. این روستا، مرکز دهستان بختگان است.
تاریخ

ساکنان اولیه این روستا از طایفه لشنی از ایل زند بوده‌اند که در زمان قاجار به علت سرکشی و درگیری با سران حکومت توسط حاکم وقت این طایفه به چند نقطه از ایران تبعید می‌شوند از جمله استان فارس. که اکنون در حاشیه دریاچه طشک و بختگان از شهر مرودشت دراستان فارس تا شهرستان نیریز ساکن هستند.
درآمد

درآمد مردم این روستا از بخش کشاورزی بود که از سال ۱۳۸۲ به با خشک شدن دو دریاچه طشک و بختگان به علت احداث دو سد سیوند و ملاصدرا و بندهای غیرقانونی در مسیر رودخانه کر و شالی کاری در پایین دست این سدها و سد درودزن که سرچشمه اصلی این دریاچه‌ها بود. کشاورزی منطقه به مرور زمان از بین رفت و نسل جوان و میانسال این روستا به استان‌های مجاور و در معادن سنگ روی آوردند و منطقه بختگان در خشکسالی و محرومیت قرار گرفته است.
گردشگری

مناطق گردشگری این روستا چشمه‌های کم‌آب در کوه‌های اطراف می‌باشد از جمله کشتک و تیتک و لایسنگی و دره بز می‌باشد.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱٬۹۰۴ نفر (۶۱۲ خانوار) بوده است.
تپه حاجی آیینه وند

| تپه حاجی آیینه وند | تپه حاجی آیینه وند |
| --- | --- |
نام: تپه حاجی آیینه وند
کشور: ایران
استان: استان کرمانشاه
شهرستان: شهرستان ثلاث باباجانی
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: تپه
دیرینگی: دوره اشکانیان
دورهٔ ساخت اثر: دوره اشکانیان، دوره ساسانیان
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۱۸۰۳
تاریخ ثبت ملی: ۴ خرداد ۱۳۸۴
تپه حاجی آیینه وند مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان ثلاث باباجانی، بخش ازگله، روستای آیینه وند واقع شده و این اثر در تاریخ ۴ خرداد ۱۳۸۴ با شمارهٔ ثبت ۱۱۸۰۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
توپ فوتبال

تصویر؛ یک توپ فوتبال قهوه‌ای تیره چرمی مربوط به ورزش فوتبال آمریکایی و فوتبال کانادایی را که واژه win به معنای پیروز شدن یا پیروزی بر روی آن نقش بسته، نمایش می‌دهد. توپ استفاده شده در این دو نوع فوتبال، جزء دسته توپ‌هایی هستند که انتهایشان زاویه‌دار است.
تصویر سه بعدی توموگرافی یک توپ فوتبال و کفش
توپ فوتبال توپی است که برای انجام انواع گوناگون بازی فوتبال از آن استفاده می‌شود. در انواع گوناگون ورزش فوتبال از توپ‌های متفاوتی بهره می‌برند که همگی آن‌ها در دو دسته توپ‌های کروی و توپ‌های تخم‌مرغی جای می‌گیرند.
توپ‌های کروی: شکلی کاملاً گرد دارند و در ورزش فوتبال و فوتبال گیلیک از آن‌ها استفاده می‌شود.
توپ‌های تخم‌مرغی مدور: این توپ‌ها بیضی شکل هستند و خود به دو نوع تقسیم می‌شوند:
توپ‌هایی که انتهای آن زاویه‌دار است: و در فوتبال آمریکایی و فوتبال کانادایی استفاده می‌شوند.
توپ‌های که کاملاً مدور هستند: در راگبی فوتبال و فوتبال استرالیایی از آن‌ها استفاده می‌شود.
فوتبال

برای توپ فوتبال، استانداردهایی تعریف شده که مهم‌ترین آن‌ها استاندارد فدراسیون جهانی فوتبال (فیفا) است. فیفا دو نوع استاندارد کیفی را برای توپ‌های فوتبال اعلام کرده که یکی برای توپ‌های مورد استفاده در مسابقات رسمی فوتبال، و دیگری برای مسابقات غیررسمی و بازیکنان آماتور می‌باشد. این دو استاندارد عبارتند از:
کیفیت حرفه‌ای فیفا (FIFA QUALITY PRO)
کیفیت مورد تأیید فیفا (FIFA QUALITY)
فوتبال > کیفیت توپ‌های حرفه‌ای از نظر فیفا

توپ‌هایی که در مسابقات رسمی و مورد تأیید فیفا استفاده می‌شوند باید سایز محیط بیرونی ۶۸٫۵ الی ۶۹٫۵ سانتی‌متر و وزنی بین ۴۲۰ تا ۴۴۵ گرم داشته باشند. در غیر اینصورت برای برگزاری مسابقات حرفه‌ای و رسمی مناسب نیستند.
فوتبال > کیفیت توپ‌های آماتور از نظر فیفا

سایز محیط بیرونی توپ‌های فوتبال آماتور (غیر حرفه ای) بین ۶۸ الی ۷۰ سانتی‌متر و وزنشان بین ۴۱۰ الی ۴۵۰ گرم می‌باشد. درست است که این توپ‌ها برای برگزاری مسابقات حرفه‌ای مناسب نیستند اما از نظر فیفا توپ فوتبال محسوب می‌شوند و برای ورزش فوتبال در سطح آماتور مناسب هستند.[۱]
این نوع توپ‌ها، توپ شماره ۵ نیز نامیده می‌شوند اما در مسابقات داخل سالن از توپ‌های کوچکتر و سنگین تر استفاده می‌شود. برای مثال توپ شماره ۴ توپ استاندارد برای بازی فوتسال است که فیفا برای آن نیز استانداردی به همان ترتیبی که در بالا گفته شد ارائه کرده‌است.
آدیداس مهم‌ترین سازنده توپ فوتبال است که توپ‌های جام جهانی فوتبال را از جام جهانی فوتبال ۱۹۷۰ به این‌سو و توپ‌های جام ملت‌های اروپا را از جام ملت‌های اروپا ۱۹۸۰ و همچنین لیگ قهرمانان یوفا را می‌سازد.
فوتبال > توپ دولایه

مقالهٔ اصلی: گل‌کوچک § توپ
فوتبال استرالیایی

توپ استاندارد فوتبال استرالیایی بیضی شکل و شبیه به توپ‌های مورد استفاده در راگبی است. رنگ توپ مسابقاتی که در روز انجام می‌شود قرمز و بازی‌هایی که در شب انجام می‌شود زرد است. استانداردهای آن:
محیط: ۷۲–۷۳ سانتیمتر
فشار هوا (پوند در اینچ مربع): ۹–۱۱
فوتبال گیلیک

در فوتبال گیلیک از یک توپ چرمی کروی شبیه به توپ والیبال با این استانداردها استفاده می‌شود:
قطر: ۲۵–۲۶ سانتیمتر
محیط: ۶۹–۷۴ سانتیمتر
وزن: ۳۷۰ تا ۴۲۵ گرم
فشار هوا (پوند در اینچ مربع): ۹–۱۱
لیگ راگبی

توپ استاندارد راگبی ۱۳ نفره که سایز ۵ نیز نامیده می‌شود، این شرایط را داراست:
قطر: ۲۵–۲۶ سانتیمتر
محیط (در طولانی‌ترین قسمت): ۶۰ سانتیمتر
محیط (در عریض‌ترین قسمت): ۲۷ سانتیمتر
وزن: ۳۸۳ تا ۴۴۰ گرم
توپ‌های راگبی لیگ کمی زاویه‌دارتر از توپ‌های اتحادیه راگبی هستند که پرتاب و گرفتن آن‌ها را ساده‌تر و شوت‌کردن آن‌ها را مشکل‌تر می‌کند و نسبت به توپ فوتبال آمریکایی هم کمی بزرگ‌تر هستند.
اتحادیه راگبی

توپ استاندارد راگبی ۱۵ نفره این شرایط را داراست:
طول: ۲۸ سانتیمتر
محیط (در طولانی‌ترین قسمت): ۵۶ سانتیمتر
محیط (در عریض‌ترین قسمت): ۲۸ تا ۳۰ سانتیمتر
وزن: ۴۱۰ تا ۴۶۰ گرم
فشار هوا (پوند در اینچ مربع): ۹٫۵ تا ۱۰
گیریدون فوتبال

توپ‌هایی که در فوتبال آمریکایی و فوتبال کانادایی استفاده می‌شوند، این شرایط را دارا می باشند:
قطر: ۲۵–۲۶ سانتیمتر
محیط (در طولانی‌ترین قسمت): ۵۸ تا ۶۲ سانتیمتر
محیط (در عریض‌ترین قسمت): ۲۸ تا ۳۰ سانتیمتر
وزن: ۳۹۸ تا ۴۲۵ گرم
فشار هوا (پوند در اینچ مربع): ۱۲٫۵ تا ۱۳٫۵
دراین انیمیشن هندسه توپ فوتبال، نمایان است. پنج ضلعی‌ها و شش ضلعی‌ها کنار هم جمع شده‌اند تا یک توپ ساخته شود.
یک توپ فوتبال گیلیک در ایرلند
توپ فوتبال آمریکایی
لوید پرایس

| لوید پرایس | لوید پرایس |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۹ مارس ۱۹۳۳ ‏(۹۱ سال)
خاستگاه: کنر، لوئیزیانا، ایالات متحده آمریکا
ژانر: ریتم اند بلوز راک اند رول
سال‌های فعالیت: ۱۹۵۲–اکنون
ناشر(ان): Specialty Records KRC Records ABC-Paramount
لوید پرایس (انگلیسی: Lloyd Price؛ زادهٔ ۹ مارس ۱۹۳۳) یک موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است.
دانشگاه علوم پزشکی ایران

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: دولتی
بنیانگذاری شده: ۱۳۵۴
وابستگی: وزارت بهداشت
رئیس: دکتر نادر توکلی
کارمندان مدیریتی: دکتر فهیمه سهیلی پور(معاون آموزشی) دکتر عبدالوهاب برادران(معاون دانشجویی) دکتر رضا فلک(معاون پژوهشی)
موقعیت: تهران
وبگاه: وبگاه رسمی
دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ایران، یکی از دانشگاه‌های دولتی ایران و تحت نظر وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی است که در تهران، ایران قرار دارد.
تاریخچه > روزهای نخستین

وی در سال‌های ۱۳۵۳–۱۳۵۵ وزیر علوم و آموزش عالی ایران بود.
در سال ۱۳۵۵ هم‌زمان با آغاز همکاری دانشگاه هاروارد، دانشگاه کلمبیا و دانشگاه کرنل، عملاً برنامه‌ریزی آموزشی و فعالیت‌های عمرانی، تعیین فضاها، تأمین تجهیزات و نیروهای انسانی لازم صورت گرفت.
فاز اول این پروژه تکمیل شد، اما در پنجم اکتبر ۱۹۸۰، و پس از تصرف سفارت آمریکا در تهران و تیرگی روابط ایران و آمریکا، سپاه پاسداران اموال شرکت معماری William L. Pereira & Associates را توقیف و مصادره کردند. پریرا و شرکا از ایرانیان به دولت آمریکا شکایت بردند و ۲٫۷ میلیون دلار ادعای خسارت کردند. در نتیجه فاز دوم و سوم این پروژه نیمه کاره ماندند.
جایگاه

در اولین رتبه‌بندی تأثیرگذاری دانشگاه‌های تایمز (Times Impact Ranking) در سال ۲۰۱۹ میلادی، این دانشگاه رتبه اول کشوری و ۴۱جهان را به خود اختصاص داده است. . این درحالی بود که دومین دانشگاه کشور، دانشگاه الزهرا در دامنه ۲۰۱ تا ۳۰۰ قرار گرفت. رتبه‌بندی تأثیرگذاری اولین و تنها شاخص سنجش عملکرد دانشگاه‌ها بر اساس اهداف توسعه پایدار سازمان ملل متحد است. همچنین این دانشگاه در بازه ۸۰۱ تا ۱۰۰۰ رنکینگ ورلد یونیورسیتی ۲۰۱۹ و دامنه ۲۰۱ تا ۲۵۰ دانشگاه‌های برتر جوان دنیا۲۰۱۹(با سابقه تأسیس زیر ۵۰ سال) قرار گرفته است. عمده اختلاف رتبه مقالات این دانشگاه با دیگر مراکز برتر کشوری به خاطر نداشتن دو دانشکده داروسازی و دندانپزشکی بوده است که تا به امروز فقط دانشجوی بین‌الملل داروسازی پذیرفته شده است. این درحالی است که این دانشگاه رکورد بالاترین نرخ تولید مقاله به ازای هر هیئت علمی در وزارت بهداشت را نیز داشته است. این دانشگاه در سال ۲۰۲۰ با تکرار رتبه اول کشوری، به رتبه ۵۵ جهان تغییر جایگاه یافت.
همچنین بر طبق جدیدترین آمار نظام رتبه‌بندی دانشگاه‌های جهان تایمز، این دانشگاه حائز رتبه ۹ کشوری شد و پس از مشهد و تهران، سومین دانشگاه علوم پزشکی کشور است.
دانشکده‌ها

دانشکده پزشکی
دانشکده طب سنتی
دانشکده داروسازی (تحت عنوان اولین دانشکده بین‌المللی داروسازی ایران)
دانشکده بهداشت
دانشکده پیراپزشکی
دانشکده علوم توانبخشی
دانشکده پرستاری و مامایی
دانشکده مدیریت و اطلاع‌رسانی پزشکی
دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان - انستیتو روان‌پزشکی تهران
دانشکده فناوری‌های نوین پزشکی
بیمارستان‌ها

دانشکده علوم توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی ایران
سال ۱۳۷۳ با انحلال سازمان‌های منطقه‌ای بهداشت و درمان استان‌ها و واگذاری مسئولیت اداره و فعالیت واحدهای مناطق به دانشگاه‌های علوم پزشکی، منطقه غرب استان تهران شامل شهرستان‌های کرج، اشتهارد، طالقان، هشتگرد، ساوجبلاغ، شهریار و رباط کریم تحت پوشش این دانشگاه با عنوان جدید و آرم تأیید شده دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی ایران قرار گرفت. در سال ۱۳۸۹ و با تأسیس استان البرز بیمارستان‌هایی که در محدودهٔ این استان قرار داشتند به دانشگاه علوم پزشکی البرز انتقال یافتند.
بیمارستان‌ها > بیمارستان‌های آموزشی درمانی

مجتمع آموزشی پژوهشی درمانی حضرت رسول (ص)(جنرال)
مرکز آموزشی درمانی جراحی پلاستیک و ترمیمی حضرت فاطمه (س)
مرکز آموزشی، تحقیقاتی و درمانی قلب رجایی
مرکز آموزشی درمانی کودکان حضرت علی‌اصغر (ع)
مرکز آموزشی درمانی ارتوپدی شفا یحیائیان
مرکز آموزشی درمانی مصطفی خمینی
مرکز آموزشی درمانی فیروزآبادی (جنرال)
مرکز آموزشی درمانی زنان و زایمان شهید اکبرآبادی
مرکز آموزشی درمانی سوانح و سوختگی شهید مطهری
مرکز آموزشی درمانی بیماریهای کلیه و مجاری ادرار شهید هاشمی نژاد
مرکز آموزشی درمانی روان‌پزشکی ایران
مرکز آموزشی درمانی فیروزگر (جنرال)
بیمارستان‌ها > بیمارستان‌های درمانی

بیمارستان شهدای هفتم تیر (تروما)
بیمارستان لولاگر
بیمارستان شهدای یافت آباد
بیمارستان کودکان شهید فهمیده
بیمارستان امام سجاد شهریار
بیمارستان حضرت فاطمه رباط کریم
بیمارستان امام حسین بهارستان
مراکز تحقیقاتی

مرکز تحقیقات سلولی و مولکولی
مرکز تحقیقات مدیریت بیمارستانی
مؤسسه تحقیقات مطالعات تاریخ پزشکی، طب اسلامی و مکمل
مرکز تحقیقات علوم دارویی رازی
مرکز تحقیقات گوش و حلق و بینی و سرو گردن
مرکز تحقیقات ایمونولوژی
مرکز تحقیقات چشم‌پزشکی
مرکز تحقیقات مراقبت‌های پرستاری
مرکز تحقیقات بهداشت روان
مرکز تحقیقات توانبخشی
مرکز تحقیقات آسیب‌شناسی و سرطان
مرکز تحقیقات طب کار
مرکز تحقیقات بیماری‌های گوارش و کبد ایران
مرکز تحقیقات سوختگی
مرکز تحقیقات قاعده جمجمه
مرکز تحقیقات فیزیولوژی
مرکز تحقیقات علوم آزمایشگاهی
مرکز تحقیقات بیماری‌های اطفال
مرکز تحقیقات بهداشت کار
مرکز تحقیقات مقاومت‌های میکروبی
مرکز تحقیقات جراحی‌های کم تهاجمی
مرکز تحقیقات غده درون‌ریز و متابولیسم
مرکز تحقیقات علوم مدیریت و اقتصاد سلامت
مرکز تحقیقات آموزش علوم پزشکی
مرکز تحقیقات قلب و عروق شهید رجائی
مرکز تحقیقات اکوکاردیوگرافی قلب
مرکز تحقیقات بیماری‌های دریچهٔ قلب
مرکز تحقیقات الکتروفیزیولوژیک قلب
مرکز تحقیقات مداخلات قلب
مرکز تحقیقات علوم اعصاب
انستیتوها

انستیتو تحقیقات غده درون‌ریز و متابولیسم
پژوهشکده حواس پنجگانه
نشریات رسمی > نشریات فارسی

مجله روان‌پزشکی و روان‌شناسی بالینی ایران
مجله پرستاری ایران
مجله سلامت کار ایران
مجله مدیریت سلامت
مجله علوم پزشکی رازی
فصلنامه بیهوشی و درد
نشریات رسمی > نشریات انگلیسی

Basic and Clinical Neuroscience
Medical Journal of the Islamic Republic of Iran
International Journal of Hospital Research
Journal of Minimally Invasive Surgical Sciences
Research in Cardiovascular Medicine
Iranian Journal of Pharmacology & Therapeutic
عبدالحسین سمیعی پایه‌گذار اولیه دانشگاه علوم پزشکی ایران بود.
دانشکده پزشکی ایران واقع در پردیس مرکزی دانشگاه
نمایی از دانشکده علوم توانبخشی
نخست‌وزیر بلژیک

| نخست‌وزیر بلژیک | نخست‌وزیر بلژیک |
| --- | --- |
هلندی: Eerste Minister van België فرانسوی: Premier Ministre de Belgique‎ آلمانی: Premierminister von Belgien: هلندی: Eerste Minister van België فرانسوی: Premier Ministre de Belgique‎ آلمانی: Premierminister von Belgien
نشان ملی بلژیک: نشان ملی بلژیک
State Ensign: State Ensign
متصدی کنونی الکساندر دی کرو از ۱ اکتبر ۲۰۲۰: متصدی کنونی الکساندر دی کرو از ۱ اکتبر ۲۰۲۰
Executive branch of theBelgian Federal Government: Executive branch of theBelgian Federal Government
لقب: آقای نخست‌وزیر (غیررسمی) عالی‌جناب (دیپلماتیک)
عضوی از: کابینه فدرال بلژیک شورای اروپایی
اقامت‌گاه: ۱۶, خیابان قانون، بروکسل
گمارنده: سلطنت بلژیک
مدت دوره: بدون محدودیت زمانی
بنیادگذاری: ۲۶ فوریه ۱۸۳۱؛ ۱۹۳ سال پیش (۱۸۳۱-26}})
نخستین دارنده: اتین کنستانتین دو گرلاشه
نام‌های غیر رسمی: Premier of Belgium
حقوق: سالانه ۲۳۶٬۹۰۰ یورو
وبگاه: premier.fgov.be
نخست‌وزیر بلژیک (هلندی: Eerste minister van België) رئیس دولت فدرال بلژیک و قدرتمندترین فرد در سیاست بلژیک است. اگرچه رهبران دولت (به فرانسوی: Chefs de Cabinet) از زمان استقلال کشور منصوب شده بودند، اما تا سال ۱۹۱۸، پادشاه بلژیک اغلب ریاست شورای وزیران را بر عهده داشت، بنابراین دورهٔ مدرن «نخست‌وزیری» پس از جنگ جهانی اول با لئون دلاکروا آغاز شد. اهمیت سیاسی شاه در طول زمان کاهش یافته‌است، درحالی‌که جایگاه نخست‌وزیری به تدریج اهمیت بیشتری پیدا کرده‌است. الکساندر دی کرو، یکی از اعضای لیبرال‌ها و دموکرات‌های فلاندرز باز و پسر سیاستمدار برجسته، هرمان، در ۱ اکتبر ۲۰۲۰ به‌عنوان نخست‌وزیر جدید منصوب شد. او جانشین سوفی ویلمس شد.
تاریخچه

از زمان انقلاب بلژیک در سال ۱۸۳۰، دولت‌هایی با نام وزیری که دولت را تشکیل می‌داد، تعیین می‌شد، اما این سمت وضعیت خاصی نداشت. در اصل، از سال ۱۸۳۱، پادشاه بلژیک ریاست شورای وزیران را بر عهده داشت، اما زمانی که وی غایب بود، ریاست کابینه بر عهدهٔ وزیر ارشد (رئیس کابینه) که معمولاً مسن‌ترین یا بانفوذترین وزیر بود. این سمت به تدریج برجسته‌تر شد و وزیر با این عنوان به زودی صلاحیت‌هایی اضافی را به‌دست‌آورد تا پیشنهادهای خود را در این راستا به پادشاه ارائه دهد. با گسترش حق رأی پس از جنگ جهانی اول، احزاب سیاسی بیشتری شروع به کسب کرسی در پارلمان کردند - به ویژه حزب سوسیالیست بلژیک - و این امر دستیابی به اکثریت مطلق در پارلمان را غیرممکن کرد. از آن زمان به بعد، دولت‌های ائتلافی ضرورتاً تشکیل شدند که کار تشکیل دولت توسط تشکیل‌دهندهٔ منصوب را دشوارتر کرده‌است. از آنجایی که وزرای دولت در حال حاضر نمایندهٔ احزاب مختلف سیاسی هستند، نیاز به شخصی برای هماهنگی امور وزرای مختلف وجود داشت. اکنون نخست‌وزیر به‌عنوان رئیس واقعی دولت مطرح شده و این‌گونه بود که دفتر نخست‌وزیری به‌وجود آمد. به تدریج، رئیس کابینه در نیمهٔ اول قرن بیستم اغلب جایگزین پادشاه شد و به این ترتیب در داخل دولت اهمیت یافت. از آنجایی که قانون اساسی بلژیک پادشاه را ملزم می‌کند که از طریق وزرا از اختیارات خود استفاده کند، نخست‌وزیر به عنوان مهم‌ترین شخصیت سیاسی و بالفعل رئیس اجرایی کشور در نظر گرفته می‌شود. با این وجود، او به عنوان یکی از اعضای کابینه ریاست یک وزارتخانه را بر عهده دارد. عنوان نخست‌وزیر یا برای اولین بار در سال ۱۹۱۸ در اسناد رسمی استفاده شد مع الوصف تنها در سال ۱۹۷۰ این عنوان در قانون اساسی بلژیک با اولین اصلاحات دولتی گنجانده شد.
کارکرد

علاوه بر هماهنگی سیاست‌های دولت، نخست‌وزیر مسئولیت اجرای درست توافقنامهٔ ائتلاف را نیز بر عهده دارد. او همچنین ریاست جلسات هیئت وزیران را بر عهده دارد و تضاد صلاحیت‌های بین وزرا را مدیریت می‌کند. علاوه بر این، نخست‌وزیر دولت را هم در داخل و هم در خارج از کشور نمایندگی می‌کند. این نخست‌وزیر است که با پادشاه ارتباط برقرار می‌کند و بیانیه سیاست دولت را در پارلمان ارائه می‌کند. او همچنین می‌تواند از مجلس درخواست رای اعتماد کند که حتی در صورت رای عدم اعتماد، می‌تواند به استعفای دولت منجر شود. جز در صورتی که نخست‌وزیر به دلیل یک موضوع شخصی استعفا می‌دهد، با استعفای او کل دولت استعفا می‌دهد. نخست‌وزیر همچنین نماینده بلژیک در سازمان‌های مختلف بین‌المللی در کنار وزیر امور خارجه است. با توجه به اصلاحات ایالتی، نخست‌وزیر تعدادی وظایف اضافی از جمله کنترل روابط بین مناطق و جوامع مختلف کشور و ریاست کمیته مشورتی متشکل از نمایندگان دولتی همه نهادهای فدرال را به عهده گرفت. .
انتظار می‌رود، اگرچه لازم نیست، نخست‌وزیر به دو زبان فرانسوی و هلندی مسلط باشد.
فرایند

یک روز پس از انتخابات فدرال، نخست‌وزیر وقت، استعفای دولت خود را به پادشاه پیشنهاد می‌کند. سپس پادشاه از دولت مستعفی می‌خواهد که تا تشکیل دولت جدید به عنوان یک دولت موقت کار را ادامه دهد. سپس پادشاه با تعدادی از سیاستمداران برجسته مشورت می‌کند. او معمولاً با رؤسای مجلس نمایندگان و سنا، مهم‌ترین احزاب سیاسی و سایر افراد دارای اهمیت سیاسی و اجتماعی و اقتصادی مشورت می‌کند. پس از رایزنی‌ها، گزارش‌دهنده به پادشاه گزارش می‌دهد تا پادشاه یک فرد مناسب که مسئولیت تشکیل دولت را بر عهده دارد، بیابد. معمولاً این تشکیل‌دهندهٔ دولت فدرال است که سپس نخست‌وزیر می‌شود. معمولاً چندین ماه مذاکره لازم است تا تشکیل‌دهنده آمادهٔ پذیرش دعوت رسمی سلطنتی برای تشکیل دولت شود. طبق قانون اساسی، اعمال پادشاه تنها با امضای یک وزیر معتبر است. به همین دلیل، نخست‌وزیر مستعفی قانون انتصاب نخست‌وزیر جدید را امضا می‌کند و نخست‌وزیر جدید قانون استعفای نخست‌وزیر مستعفی را امضا می‌کند. سپس پادشاه سایر وزرا و وزرای امور خارجهٔ دولت فدرال را منصوب می‌کند و احکام انتصاب آن‌ها توسط نخست‌وزیر امضا می‌شود.
نخست‌وزیران سابق در قید حیات

مارک آیسکنز
(۱۹۸۱)
۲۹ آوریل ۱۹۳۳ ‏(۹۱ سال)
گای ورهوفستات
(۱۹۹۹–۲۰۰۸)
۱۱ آوریل ۱۹۵۳ ‏(۷۱ سال)
ایو لترم
(۲۰۰۸; ۲۰۰۹–۲۰۱۱)
۶ اکتبر ۱۹۶۰ ‏(۶۴ سال)
هرمن ون رومپوی
(۲۰۰۸–۲۰۰۹)
۳۱ اکتبر ۱۹۴۷ ‏(۷۷ سال)
الیو دی روپو
(۲۰۱۱–۲۰۱۴)
۱۸ ژوئیهٔ ۱۹۵۱ ‏(۷۳ سال)
شارل میشل
(۲۰۱۴–۲۰۱۹)
۲۱ دسامبر ۱۹۷۵ ‏(۴۸ سال)
سوفی ویلمز
(۲۰۱۹–۲۰۲۰)
۱۵ ژانویهٔ ۱۹۷۵ ‏(۴۹ سال)
دفتر رسمی

دفتر رسمی نخست‌وزیر در خیابان قانون به شمارهٔ ۱۶ در میان بسیاری از ساختمان‌های برجستهٔ دولت بلژیک و اتحادیهٔ اروپا در مرکز بروکسل و اطراف پارک بروکسل واقع شده‌است. این اقامتگاه شامل کابینهٔ فدرال بلژیک، صدراعظم و شورای وزیران است. این مرکز به عنوان مرکز سیاست بلژیک در نظر گرفته می‌شود. این ساختمان در ابتدا توسط معمار بلژیکی-اتریشی لوئیس جوزف مونتویر طراحی شده‌است. در زمان پادشاهی متحدهٔ هلند (۱۸۱۵–۱۸۳۰)، این ساختمان به عنوان محل وزارت امور خارجه مورد استفاده قرار گرفت. در سال ۱۸۳۰ توسط شاهزاده یوژن لیگن خریداری شد، و از سال ۱۹۴۴، این ساختمان به ملک دولتی تبدیل شد و پس از آن به عنوان محل ملاقات نخست‌وزیر و کابینه‌اش در نظر گرفته شد.
دفتر نخست‌وزیر بلژیک
ورودی
ساختمان (مرکز تصویر)
زنگ در