انگشت‌نگاری دی‌ان‌ای
پایگاه داده‌های دی‌ان‌ای

یکی از کاربردهای اولیه پایگاه داده دی ان ای، گردآوری یک همخوانی دی ان ای میتوکندری بود، که توسط کوین دبلیو پی میلر و جان ال داوسون در دانشگاه کمبریج از سال ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۹ تهیه شده بود از داده‌های جمع‌آوری شده به عنوان بخشی از پایان‌نامه دکتری میلر. . در حال حاضر چندین پایگاه داده دی ان ای در سراسر جهان وجود دارد. برخی خصوصی هستند، اما بیشتر بزرگ‌ترین پایگاه‌های داده تحت کنترل دولت هستند. ایالات متحده بزرگ‌ترین پایگاه داده دی ان ای را با سیستم شاخص ترکیبی دی ان ای (CODIS) دارای بیش از ۱۳ میلیون رکورد تا ماه مه ۲۰۱۸ است بریتانیا پایگاه داده ملی دی ان ای (Nدی ان ایD) را نگهداری می‌کند که با وجود جمعیت کوچکتر بریتانیا، اندازه مشابهی دارد. اندازه این پایگاه داده و سرعت رشد آن باعث نگرانی گروه های آزادی مدنی در بریتانیا شده است، جایی که پلیس از اختیارات گسترده‌ای برای نمونه برداری و نگهداری آنها حتی در صورت تبرئه شدن برخوردار است. ائتلاف محافظه‌کار-لیبرال دموکرات تا حدی به این نگرانی‌ها با بخش ۱ قانون حفاظت از آزادی‌ها ۲۰۱۲ پرداخته است، که بر اساس آن نمونه‌های دی ان ای باید در صورت تبرئه یا متهم نشدن مظنونان، به جز در رابطه با جرایم خاص (بیشتر جدی و/یا جنسی) حذف شوند. . گفتمان عمومی پیرامون معرفی تکنیک‌های پیشرفته پزشکی قانونی (مانند تبارشناسی ژنتیکی با استفاده از پایگاه‌های اطلاعاتی تبارشناسی عمومی و رویکردهای فنوتیپ‌سازی دی ان ای) محدود، نامرتبط، بدون تمرکز بوده و مسائل مربوط به حریم خصوصی و رضایت را مطرح می‌کند که ممکن است ایجاد حمایت‌های قانونی اضافی را تضمین کند.
قانون میهن‌پرستی ایالات متحده آمریکا ابزاری را برای دولت ایالات متحده فراهم می‌کند تا نمونه‌های دی ان ای را از تروریست‌های مظنون دریافت کند. اطلاعات دی ان ای از جنایات جمع‌آوری و به پایگاه داده CODIS سپرده می‌شود که توسط FBI نگهداری می‌شود. CODIS مقامات مجری قانون را قادر می‌سازد تا نمونه‌های دی ان ای از جنایات را برای مطابقت در پایگاه داده آزمایش کنند، و ابزاری برای یافتن دسته‌بندی‌های بیولوژیکی خاص مرتبط با شواهد جمع‌آوری‌شده دی ان ای فراهم می‌کند.
هنگامی که تطبیقی از یک بانک داده ملی دی ان ای برای پیوند دادن صحنه جنایت به مجرمی که نمونه دی ان ای را به یک پایگاه داده ارائه کرده است، ایجاد می‌شود، این پیوند اغلب به عنوان ضربه سرد شناخته می‌شود. ضربه سرد در ارجاع آژانس پلیس به یک مظنون خاص ارزش دارد، اما ارزش شواهد کمتری نسبت به تطبیق دی ان ای ساخته شده از خارج از بانک اطلاعات دی ان ای دارد.
مأموران FBI نمی‌توانند به‌طور قانونی دی ان ای فردی را که به جرمی محکوم نشده است ذخیره کنند. دی ان ای جمع‌آوری شده از مظنونی که بعداً محکوم نشده است باید دور ریخته شود و در پایگاه داده وارد نشود. در سال ۱۹۹۸، مردی مقیم بریتانیا به اتهام سرقت دستگیر شد. دی ان ای او گرفته شد و آزمایش شد و بعداً آزاد شد. ۹ ماه بعد، دی ان ای این مرد به‌طور تصادفی و غیرقانونی در پایگاه داده دی ان ای وارد شد. دی ان ای جدید به‌طور خودکار با دی ان ای یافت شده در موارد سرد مقایسه می‌شود و در این مورد، این مرد با دی ان ای یافت شده در یک مورد تجاوز و تجاوز یک سال پیش از آن مطابقت دارد. سپس دولت او را به خاطر این جنایات تحت تعقیب قرار داد. در طول محاکمه، از تطابق دی ان ای خواسته شد که از شواهد حذف شود، زیرا به‌طور غیرقانونی وارد پایگاه داده شده بود. درخواست انجام شد. دی ان ای مجرم که از قربانیان تجاوز به عنف جمع‌آوری شده است، می‌تواند برای سال‌ها ذخیره شود تا زمانی که یک کبریت پیدا شود. در سال ۲۰۱۴، برای رسیدگی به این مشکل، کنگره لایحه‌ای را تمدید کرد که به ایالت‌ها کمک می‌کرد تا با «مجموعه‌ای از شواهد» مقابله کنند.