پروتکل دو

|  نام بلند:  پروتکل اضافی کنوانسیون ژنو در ۱۲ اوت ۱۹۴۹ ، و مربوط به حمایت از قربانیان درگیری های مسلحانه غیر بین‌المللی (پروتکل II)   |  نام بلند:  پروتکل اضافی کنوانسیون ژنو در ۱۲ اوت ۱۹۴۹ ، و مربوط به حمایت از قربانیان درگیری های مسلحانه غیر بین‌المللی (پروتکل II)   |
| --- | --- |
گونه: پروتکل
تاریخ پیش‌نویس: ۲۰ فوریه ۱۹۷۴ – ۸ اوت ۱۹۷۷
تاریخ امضا: ۸ ژوئن ۱۹۷۷ (۱۹۷۷-06-۰۸)
مکان امضا: ژنو
تاریخ اجرا: ۷ دسامبر ۱۹۷۸ (۱۹۷۸-12-۰۷)
شرط اجرا: شش ماه پس از واریز دو سند تصویب یا الحاق
امضاکنندگان:  ۳ کشور   Islamic Republic of Iran    پاکستان    United States of America  
گروه‌ها:  ۱۶۹ کشور   افغانستان    آلبانی    الجزایر    آنگولا    آنتیگوآ و باربودا    آرژانتین    ارمنستان    استرالیا    اتریش    باهاما    بحرین    بنگلادش    باربادوس    بلاروس    بلژیک    بلیز    بنین    بولیوی    بوسنی و هرزگوین    بوتسوانا    برزیل    Brunei Darussalam    بلغارستان    بورکینافاسو    بوروندی    Cabo Verde    کامبوج    کامرون    کانادا    آفریقای مرکزی    چاد    شیلی    چین    کلمبیا    کومور    کنگو    کاستاریکا    Côte d'Ivoire    کرواسی    کوبا    قبرس    چک    کنگو    دانمارک    جیبوتی    دومینیکا    دومینیکن    اکوادور    مصر    السالوادور    گینه استوایی    استونی    اسواتینی    اتیوپی    فیجی    فنلاند    فرانسه    گابن    گامبیا    گرجستان    آلمان    غنا    یونان    گرنادا    گواتمالا    گینه   گینه بیسائو    گویان    هائیتی    سریر مقدس    هندوراس    مجارستان    ایسلند    ایرلند    ایتالیا    جامائیکا    ژاپن    اردن    قزاقستان    کنیا    کویت    قرقیزستان    Lao People's Democratic Republic    لتونی    لبنان    لسوتو    لیبریا    لیبی    لیختن‌اشتاین    لیتوانی    لوکزامبورگ    ماداگاسکار    مالاوی    مالدیو    مالی    مالت    موریتانی    موریس    Micronesia (Federated States of)    موناکو    مغولستان    مونته‌نگرو    مراکش    موزامبیک    نامیبیا    نائورو    هلند    نیوزیلند    نیکاراگوئه    نیجر    نیجریه    مقدونیه شمالی    نروژ    عمان    پالائو    فلسطین    پاناما    پاراگوئه    پرو    فیلیپین    لهستان    پرتغال    قطر    Republic of Korea    Republic of Moldova    رومانی    Russian Federation    رواندا    سنت کیتس و نویس    سنت لوسیا    سنت وینسنت و گرنادین‌ها    ساموآ    سان مارینو    سائوتومه و پرنسیپ    عربستان سعودی    سنگال    صربستان    سیشل    سیرالئون    اسلواکی    اسلوونی    جزایر سلیمان    آفریقای جنوبی    سودان جنوبی    اسپانیا    سودان    سورینام    سوئد    سوئیس    تاجیکستان    تیمور شرقی    توگو    تونگا    ترینیداد و توباگو    تونس    ترکمنستان    اوگاندا    اوکراین    امارات متحدهٔ عربی    United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland    United Republic of Tanzania    اروگوئه    ازبکستان    وانواتو    ونزوئلا    یمن    زامبیا    زیمبابوه  
ضامن: شورای فدرال سوئیس
زبان‌ها: انگلیسی، عربی، چینی، اسپانیایی، فرانسوی، روسی
 [[wikisource:کنوانسیون ژنو/ پروتکل II}|کنوانسیون ژنو/ پروتکل II}]] در ویکی‌نبشته:  [[wikisource:کنوانسیون ژنو/ پروتکل II}|کنوانسیون ژنو/ پروتکل II}]] در ویکی‌نبشته
این نقشه وضعیت پروتکل را در کشورهای مختلف از زوئیه ۲۰۲۰ نشان می‌دهد.: 
  احزاب دولتی  (۱۶۹)
  دولت‌های امضا کننده (۳)
  هیچکدام
پروتکل دو پروتکل اصلاحیه ۱۹۷۷ کنوانسیون ژنو در مورد حمایت از قربانیان درگیری‌های مسلحانه غیر بین‌المللی است و حقوق بین‌المللی خاصی را تعریف می‌کند. این قوانین تلاش می‌کنند از قربانیان درگیری‌های مسلحانه داخلی که در مرزهای یک کشور واحد اتفاق می‌افتد، محافظت بهتری داشته باشند. دامنه این قوانین به دلیل احترام به حقوق و وظایف حاکمیت دولت‌های ملی از سایر کنوانسیون‌های ژنو محدودتر است.
از ژوئیه سال ۲۰۲۰ تا کنون این پروتکل توسط ۱۶۹ کشور تصویب شده‌است. ایالات متحده، هند، پاکستان، ترکیه، ایران، عراق، سوریه و اسرائیل استثنائات قابل توجه هستند. با این حال، ایالات متحده، ایران و پاکستان آن را در ۱۲ دسامبر ۱۹۷۷ امضا کردند، که بیانگر تمایل اقدام در جهت تصویب آن است.  امضای ایرانی قبل از انقلاب سال ۱۹۷۹ ایران داده شده‌است.