stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
گیم‌میکر
نقایص نسخه لایت (خریداری نشده)

نبود امکان استفاده از فایل‌های دی ال ال یا dll
نبود سیستم پارتیکل (سیستمی از افکت‌ها مثل دود و باران و …)
نبود امکانات حرفه‌ای در طراحی
نبود طراحی و کدهای ساخت بازی سه بعدی
نبود امکان ساخت بازی آنلاین چند نفره
نمایش لوگوی گیم میکر در اول بازی
محدودیت در تعداد منابعی که در بازی به کار برده می‌شوند
زبان گیم میکر

زبان گیم میکر (جی ام‌ال (gml)) زبان کدنویسی در گیم میکر است. این زبان ترکیبی از زبان‌های سی شارپ و جاوااسکریپت می‌باشد. گیم میکر زبان برنامه‌نویسی شیءگرا دارد. این زبان بسیار راحت و یادگیری آن خیلی راحت است به همین دلیل در بعضی مقالات این موتور بازی‌سازی را برای افراد پایه پیشنهاد داده‌اند.
بازی‌های محبوب ساخته شده با گیم‌میکر

braid
لئونید ویشاسلاوسکی

| لئونید ویشاسلاوسکی | لئونید ویشاسلاوسکی |
| --- | --- |
زاده: ۱۸ مارس ۱۹۱۴ میکولائیف
درگذشته: ۲۶ دسامبر ۲۰۰۲ (۸۸ سال) کی‌یف
پیشه: شاعر، نقد ادبی، ترجمه
زبان(ها): زبان اوکراینی، زبان روسی
ملیت: اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی
شهروندی: اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی، اوکراین
امضا: 
وبگاه: www.leonid.vysheslavsky.name
 جوایز Taras Shevchenko Prize, 1984  :  جوایز Taras Shevchenko Prize, 1984  
لئونید ویشاسلاوسکی (اوکراینی: Леонід Миколайович Вишеславський؛ ۱۸ مارس ۱۹۱۴ – ۲۶ دسامبر ۲۰۰۲) مترجم، شاعر، منتقد ادبی، و نویسنده اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال دفاع از قفقاز شده‌است.
جنگ ویتنام

جنگ ویتنام (به ویتنامی: Chiến tranh Việt Nam)، نام مجموعه عملیات و درگیری‌های نظامی‌ای است که از سال ۱۹۵۵ تا ۱۹۷۵ میلادی بین نیروهای ویتنام شمالی و جبهه ملی آزادی‌بخش ویتنام جنوبی از یک سو، و نیروهای ویتنام جنوبی و متحدانش به ویژه ایالات متحده آمریکا از سوی دیگر رخ داد. همزمان و مرتبط با این جنگ، جنگ‌های نیابتی دیگری در لائوس و کامبوج بین نیروهای مورد حمایت ایالات متحده در برابر نیروهای کمونیستی در جریان بود. در پایان، با خروج ایالات متحده، جنگ داخلی لائوس، جنگ داخلی کامبوج و جنگ ویتنام به پایان رسیدند و همهٔ این کشورها حکومت‌های کمونیستی پیدا کردند.
دولت آمریکا در دوران ریاست جمهوری دوایت آیزنهاور حضور نیروهای نظامی ایالات متحده در خاک ویتنام را به عنوان راهی برای جلوگیری از گسترش نفوذ و کنترل کمونیسم در ویتنام جنوبی پیرو نظریه دومینو می‌دانست. با توجه به اصل ریزش دومینو اگر یک منطقه کمونیستی می‌شد مناطق اطراف را هم به دنبال خودش پایین می‌کشید و در کام کمونیسم و زیر نظر اتحاد جماهیر شوروی یا جمهوری خلق چین قرار می‌داد و به گسترش قلمرو کمونیسم کمک و از قلمرو دولت‌های سرمایه‌داری می‌کاست.
دولت ویتنام شمالی برای اتحاد تحت حکومت کمونیستی می‌جنگید، آن‌ها اختلاف را ابتدا جنگ مستعمراتی فقط علیه نیروی‌های استعماری فرانسوی می‌دانستند اما وقتی آمریکا به ویتنام جنوبی پیوست اختلاف را به جنگ علیه کل دولت ویتنام جنوبی که آن را دولت دست نشانده آمریکا می‌خواندند، تغییر دادند (اگرچه پیش از ورود آمریکا به این جریان فرانسوی‌ها به واسطه تغییرات صورت گرفته در خود فرانسه در حال ترک ویتنام بودند).
پیشینه

در جریان جنگ جهانی دوم، هندوچین به تصرف نیروهای ژاپن درآمد و دست نیروهای فرانسه که پیش از آن نیروی مستعمراتی آن منطقه نیز بودند از کشورهای منطقه موقتاً کوتاه شد. با شکست ژاپن در پایان جنگ نیروهای ملی و نیز کمونیست‌های ویتنام استقلال ویتنام را خواستار شدند و در دوم سپتامبر ۱۹۴۵ هو شی مین تشکیل کشور مستقل ویتنام را در هانوی اعلام کرد. نیروهای فرانسه که از اسارت نیروهای ژاپن درآمده بودند دوباره سعی در کسب سلطه خود در هندوچین و ویتنام کردند. این امر با مقاومت نیروهای ویتنامی (معروف به ویت مین) زیر فرماندهی هوشی مین روبرو شد و جنگ‌های معروف به جنگ اول ویتنام درگرفت.
در سال ۱۹۵۰ رئیس‌جمهور آمریکا ترومن ۳۵ نفر از افراد گروه کمک و مشاوره نظامی را برای آموزش و مشاوره به کمک فرانسه فرستاد تا بتواند سلطه مستعمراتی خود را در ویتنام حفظ کند.[نیازمند منبع] در ۱۹۵۴ نیروهای ویت مین شکست سختی در دین بین فو به نیروهای فرانسه وارد کردند و در نتیجه فرانسه در کنفرانس ژنو به استقلال سه کشور مستعمره خود یعنی کامبوج و لائوس و ویتنام رضایت داد اما در موافقتنامه‌های کنفرانس ژنو ویتنام موقتاً به دو بخش شمالی و جنوبی تقسیم شده بود. هدف ظاهراً آن بود که پس از رای‌گیری از مردم ویتنام تکلیف حکومت در این کشور معلوم شود. حکومت ویتنام جنوبی زیر رهبری نگو دین دیم با تشویق آمریکا از شرکت در مذاکرات مربوط به ترتیبات این رای‌گیری سر باز زد. در همین دوره حکومت ویتنام جنوبی با حمایت آمریکا به سرکوب شدید کمونیست‌ها پرداخت و بسیاری از مردم به اتهام کمونیست بودن اعدام شدند.[نیازمند منبع]
برخی از نیروهای ویت مین که در جنوب باقی‌مانده بودند دست به مقاومت مسلحانه علیه حکومت نگو دین دیم زدند و نیروهای ویتنام شمالی نیز پس از مدتی به حمایت از این مبارزات در جنوب پرداختند.[نیازمند منبع] جبهه ملی آزادی‌بخش ویتنام جنوبی تشکیل شد. حکومت ویتنام جنوبی افراد این جبهه را ویت‌کنگ می‌نامید که کوتاه شده عبارت «کمونیست ویتنامی» (ویت نام کنگ سان - Việt Nam Cộng Sản) به زبان ویتنامی بود.[نیازمند منبع]
گسترش جنگ

با حمایت چین و شوروی از نیروهای ویت‌کنگ و ویتنام شمالی و نیز حمایت آمریکا و متحدانش از نیروهای ویتنام جنوبی، درگیری‌های ویتنام بالا گرفت و به تدریج به جنگی بزرگ در سراسر ویتنام و گاه در نقاط دیگر هندوچین تبدیل شد. از اوایل دهه شصت و با روی کار آمدن کندی، اولین نظامیان آمریکایی تحت عنوان مستشار به ویتنام جنوبی گسیل شدند بدون آنکه چین یا شوروی نیرویی به ویتنام شمالی اعزام کرده باشند. با ظهور جانسون کادر مستشاران تبدیل به یک لشکر سازمان یافته شد. پس از حمله‌ای که ادعا می‌شود، ویتنام شمالی به ناوهای نیروی دریایی آمریکا کرد (۱۹۶۴)، آمریکا بمباران هوایی شمال را به‌طور منظم آغاز کرد و از سال ۱۹۶۵ با ارتشی بزرگ وارد ویتنام جنوبی شد و شروع به سرکوب ویت کنگ‌ها کرد. به نظر می‌رسد استراتژی آمریکا از این نقطه به بعد، از سویی وادار کردن شمال به توقف کمک به ویت کنگ‌های جنوب و از سوی دیگر ریشه‌کن کردن ویت کنگ‌ها در جنوب بود.
حمله تت

در سال ۱۹۶۸ نیروهای ویت‌کنگ و ویتنام شمالی هم‌زمان با عید تت و آغاز سال ویتنامی، حمله‌های گسترده‌ای را در سراسر ویتنام جنوبی آغاز کردند که به حمله عید تت مشهور شد. اگر چه این حمله‌ها از نظر نظامی موفقیت زیادی نداشت اما گسترده بودن و شدت آن و نیز پوشش خبری آن در سراسر جهان و به ویژه در داخل آمریکا، افکار عمومی را به‌شدت ضد آمریکا بسیج کرد و تظاهرات ضد جنگ در آمریکا را به دنبال داشت.[نیازمند منبع]
ویتنامی کردن جنگ

آمریکا با روی کار آمدن نیکسون، تقریباً از سال ۱۹۶۹ به علت شکست‌های متعدد و عدم شناسایی ویت کنگ‌ها از مردم عادی و عدم آشنایی کامل با منطقه و تاکتیک رزم‌های نامنظم که ویت کنگ‌ها در آن بسیار ماهر و موفق بودند مجبور شد مذاکرات صلح را آغاز کند و کار دفاع از حکومت ویتنام جنوبی را به خود آن حکومت بسپارد؛ که البته علل مزبور اصلی‌ترین علل ترک جنگ نبودند بلکه فشارهای داخلی و مخالفت‌های روزافزون در خود آمریکا علت اصلی بود.[نیازمند منبع] مقاومت شمالی‌ها و سر تسلیم فرود نیاوردن آنها در برابر بمباران‌های آمریکا هم مزید بر علت بود. این جنگ طبق موافقات صلح پاریس (۱۹۷۳) رسماً به پایان رسید، ولی پس از عقب‌نشینی سربازان آمریکایی ادامه یافت. البته شمالی‌ها در سال ۶۵ پیشنهاد مذاکره داده بودند اما آمریکایی‌ها شرایط مذاکرات را نپذیرفته بودند.
سقوط سایگون

در ۳۰ آوریل ۱۹۷۵ نیروهای ویتنام شمالی سایگون را گرفتند و جنگ ویتنام به پایان رسید. در سال ۱۹۷۶ انتخاب مجلس ملی، راه را برای وحدت مجدد شمال و جنوب ویتنام فراهم نمود. (ذکر شده در مفاد قرار داد پاریس ۱۹۷۵)[نیازمند منبع] قابل توجه اینکه ویتنام شمالی هیچگاه به ویتنام جنوبی لشکر نکشیده بود (تا ۱۹۷۵) و سیاست این کشور از ابتدا تا سال ۱۹۷۵ تجهیز ویت کنگ‌ها و حمایت همه‌جانبه و تمام عیار از آنها بود. آمریکا هم هیچگاه به ویتنام شمالی لشکر نکشید. (شاید از بیم چین و شوروی).
بنای یادبود کهنه سربازان جنگ ویتنام

بنای یادبود کهنه سربازان جنگ ویتنام در سال ۱۹۸۲ در روز کهنه سربازان به‌طور رسمی افتتاح شد. این بنا در میان چمنزار شیب‌دار کانستیتوشِن گاردِنز (Constitution Gardens) در گردشگاه واقع میان بنای یادبود لینکلن و بنای تاریخی واشینگتن قرار دارد.
سربازان فرانسوی در حال درگیری با نیروهای ویت کنگ
مردم آواره
اعدام یک سرباز ویت‌کنگی توسط سرتیپ نگوک لوآن در خلال جنگ ویتنام که ادی آدامز به خاطر آن برنده جایزه پولیتزر و جایزه وُرلدپرس شد
کاخ مروارید

| کاخ مروارید | کاخ مروارید |
| --- | --- |
نام: کاخ مروارید
کشور: ایران
استان: استان البرز
شهرستان: کرج
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
نام‌های دیگر: کاخ شمس
نوع بنا: کاخ
کاربری: کاخ و اقامتگاه سلطنتی
کاربری کنونی: ادارهٔ ساختمان کاخ توسط میراث فرهنگی  و ادارهٔ محوطه توسط سازمان سیما منظر و فضای سبز شهری شهرداری کرج
دیرینگی: دورهٔ پهلوی
دورهٔ ساخت اثر: دورهٔ پهلوی
بانی اثر: بنیاد فرانک لوید رایت معمار: ویلیام وسلی پیترز
مالک اثر: وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی
مالک فعلی اثر: نامعلوم
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۷۰۶۷
تاریخ ثبت ملی: ۱۲ بهمن ۱۳۸۱
اطلاعات بازدید: اطلاعات بازدید
امکان بازدید: فقط محوطهٔ کاخ در روزهای پنجشنبه
کاخ مروارید یا کاخ شمس، کاخی در بلوار ارم مهرشهر کرج، واقع در استان البرز است که در سال‌های ۱۳۴۵ تا ۱۳۴۷ با زیربنای ۲۵۰۰ متر برای زندگی شمس پهلوی (فرزند رضا شاه) ساخته شد. سازهٔ اصلی و طرح کاخ به شکل خورشید یا مهر است که صدفی آن را دربرگرفته است. این ساختمان به‌دست ویلیام وسلی پیترز طراحی و بنیاد فرانک لوید رایت به مبلغ یک میلیون دلار آمریکا ساخته شد. این اثر در تاریخ ۱۲ بهمن ۱۳۸۱ به شماره ثبت ۷۰۶۷ در فهرست آثار ملی ایران قرار گرفت.
کاخ مروارید در سال ۱۴۰۱ که در حال فروریختن و نابودی است. همچنین، ساختمان کاخ تعطیل است و از ورود افراد به آن جلوگیری می‌شود.
کاخ مروارید
ساختمان این کاخ اکنون در وضعیت بسیار نامناسبی قرار دارد.
پیشینه

پیش از دهه ۱۳۴۰ خورشیدی این منطقه از چند روستا از جمله حسین‌آباد افشار تشکیل شده بود. مهرداد پهلبد و همسرش شمس پهلوی (خواهر محمدرضاشاه پهلوی) به دلیل بیماری آسم شمس این منطقه را برای زندگی انتخاب کردند.
مشخصات

این کاخ در زمینی به گستردگی ۱۱۱ هکتار با ۲۵۰۰ متر زیربنا بین سال‌های ۱۳۴۵ (خورشیدی) تا ۱۳۴۷ (خورشیدی) در بلوار ارم مهرشهر کرج برای اقامت شمس پهلوی ساخته شد. سازهٔ اصلی و طرح کاخ به شکل یک سفره‌ماهی است که صدفی را دربرگرفته است. همه فضاهای معماری در زیر سقفی با فرم حلزونی (مارپیچ) و با نورگیرهای گوناگون و به‌شکل دانه‌های مروارید ساخته شده است. در گوشه شمالی کاخ و در محوطه بیرونی دریاچه نیز به‌شکل باله‌های سفره‌ماهی طراحی و ساخته شده است.
این بنا دربردارنده فضاهای گوناگونی از جمله تالار طلایی بار، دفتر مخصوص شمس، تالار پذیرایی، سالن سینما، سالن بیلیارد، استخر، آب‌نما، محل نگهداری پرندگان کمیاب، اتاق‌های خواب و غیره می‌باشد. یکی از مهم‌ترین بخش‌های این کاخ اتاق صدف است که دارای تزئینات مختلفی بوده، به‌خصوص نمای بیرونی آن که به صورت حلزونی شکل ساخته شده است. در طراحی فضای بیرونی دریاچه کوچکی از سه طرف کاخ را احاطه کرده و به زیبایی آن افزوده است.
معماری این اثر که بخشی از تاریخ معماری مدرن است، با تأثیر از شیوه فرانک لوید رایت از پرآوازه‌ترین معماران آمریکایی است که از سوی یکی از شاگردان ایرانی‌اش به نام «عامری» شکل گرفته است.
مصادره

پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران این ساختمان به بنیاد مستضعفان انقلاب اسلامی و بعد از آن به بنیاد تعاون داده شد.
این مجموعه تا چندی پیش به عنوان موزه و با نام «مجتمع اردویی تفریحی شهید فهمیده» استفاده می‌شد. در سال ۱۳۸۶ بنیاد مستضعفان و جانبازان در اقدام غیرقانونی در یکی از دفاتر اسناد رسمی بر پایه سند انتقال قطعی شماره ۳۰۸۳۸ مورخ ۲۷ اسفند ۱۳۸۶ به شهرداری کرج به بهای ۷۰ میلیارد ریال فروخته و تسلیم کرد. اما چند ماه بعد از روی کار آمدن دولت یازدهم و در ۱ اردیبهشت ۱۳۹۳ حکم واگذاری این کاخ به اداره میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان البرز، با حکم دادستانی عمومی و انقلاب کرج، صادر شد. اما وضعیت مالکیت کاخ تاکنون نامعلوم است.
به گفته مدیرکل میراث فرهنگی البرز:
"بسیاری از اموال کاخ مروارید قبل از اینکه به میراث فرهنگی تحویل داده شود، به غارت رفته بود. با این اوصاف بازگرداندن مجدد این اموال به کاخ امری بعید به نظر می‌رسد و شدنی نیست. البته اگر به صورت اتفاقی بخشی از اموال این کاخ درجایی شناسایی شود، فرایند بازگرداندن آنها انجام می‌گیرد ولی نباید در این خصوص امیدوار بود."
بازسازی و بازگشایی

با تملک مجدد سازمان میراث فرهنگی بر ۳۰ هکتار از مساحت این مجموعه که شامل کاخ اصلی نیز می‌باشد، مسئولان فرهنگی استان البرز، خبر از برنامه‌ریزی برای بازسازی این اثر دادند که در طی سال‌های بی‌توجهی به آن، تا حد زیادی، تخریب شده است. وعده بازدید عمومی این بنای منحصربفرد، بعد از بازسازی‌های اضطراری نیز از جانب مسئولان سازمان میراث فرهنگی، داده شده است.
مدیر کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان البرز، وعده داده بود که این کاخ در نوروز ۱۳۹۴ برای بازدید عمومی آماده شده و روزانه، برنامه‌های فرهنگی مختلفی در آن برای بازدیدکنندگان به اجرا درآیند این بنا به صورت مخروبه و مرمت نشده در حالی که وسایل آن به سرقت رفته بود در نوروز ۱۳۹۷ برای بازدید عموم گشوده شد و پس از آن مجدد تعطیل گردید.
محوطه این کاخ توسط سازمان سیما منظر و فضای سبز شهری شهرداری کرج بازسازی شده و از اواخر سال ۱۴۰۰ به روی بازدیدکنندگان باز شده است. جشنوارهٔ نوروزی از بهار تا بهار در سال ۱۴۰۱ در محوطه این کاخ نیز برگزار شد.
قایق‌سواری در دریاچهٔ کاخ

امکانات تفریحی جدیدی به این مجموعه اضافه شده است که در راستای بهره‌برداری بهینه از دریاچه این مجموعه تاریخی، امکان تفریح آبی با قایق پدالی افزوده‌شده است.
شهرستان پلدختر

| شهرستان پلدختر | شهرستان پلدختر |
| --- | --- |
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
کشور:  ایران
استان: لرستان
مرکز شهرستان: پلدختر
سایر شهرها: سراب حمام
بخش‌ها: مرکزی، بالاگریوه
سال تأسیس: ۱۳۴۲
اداره: اداره
فرماندار: احسان علیپوری
حوزهٔ انتخابیه: پلدختر و معمولان
مردم: مردم
جمعیت: ۷۳٬۷۴۴
مذهب: شیعه
داده‌های دیگر: داده‌های دیگر
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۶۶
وبگاه: http://sh-poldokhtar.ir/
شهرستان پلدختر یکی از شهرستان‌های استان لرستان در ایران است که در جنوب این استان قرار گرفته است.پلدختر یک شهرستان کوهستانی و در میان کوه‌های سر به فلک کشیده زاگرس واقع شده است.مردم پلدختر از قوم لر و از ایل بالاگریوه هستند.این شهرستان بخاطر روی‌دادن بزرگترین زمین‌لغزش جهان و نیز کشف یکی از بزرگ‌ترین گنج‌های تاریخ از غار کلماکره شهرت جهانی دارد. نام پلدختر به هر دو صورت «پُلِ دُختر» و «پُلْ‌دُختر» تلفظ می‌شود و هر دو تلفظ صحیح است.
جغرافیا > موقعیت جغرافیایی

شهرستان پلدختر از شمال و شرق به شهرستان خرم‌آباد، از غرب و شمال غربی به شهرستان رومشکان و کوهدشت، از جنوب به استان خوزستان و ایلام محدود می‌باشد. شهرستان پلدختر در حدود ۱۱۰ کیلومتری جنوب غربی خرم‌آباد واقع شده و شهرستان مرزی بین استان‌های لرستان و ایلام و خوزستان است. پلدختر حدود ۲۵ کیلومتر با شهرستان رومشکان فاصله دارد؛ و همچنین حدود ۴۵ کیلومتر با شهرستان دره‌شهر از استان ایلام و حدود ۱۰۰ کیلومتر با اندیمشک خوزستان فاصله دارد.
جغرافیا > آب و هوا

شهرستان پل‌دختر دارای آب و هوایی متفاوت است. مرکز این شهرستان یعنی شهر پلدختر آب و هوای گرمی در تابستان و معتدل و نسبتاً سرد در زمستان دارد. اما در شرق و شمال شهرستان پل‌دختر آب و هوای سردی در زمستان وجود دارد. از جمله دهستان‌های میانکوه همچون روستاهای قلعه نصیر، آبسرد، چمشک و بخش معمولان زمستان‌های سردی دارند.
میانگین بارش سالانه در شهرستان پل‌دختر ۳۷۲/۶ میلی‌متر می‌باشد که به همین علت از شهرستان‌های پُر باران استان لرستان است.
در ارتفاعات این شهرستان، برف زیادی می‌بارد و حتی دوام این برف‌ها پس از بارندگی به ۷ روز تا۲۰ روز می‌رسد.
اقتصاد و صنعت > صنایع

صنایع کارخانه‌ای پلدختر، بیش‌تر صنایع ساختمانی است که مصالح ساختمانی تولید شده آن نیز به دیگر شهرستان‌ها صادر می‌شود از این کارخانه‌ها می‌توان به کارخانهٔ شن و ماسه، سیمان و گچ اشاره کرد.
اقتصاد و صنعت > کشاورزی

کشاورزی در این منطقه رواج نسبتاً خوبی دارد و آب مورد نیاز برای آن از رودخانه‌ها و چاه‌ها تأمین می‌شود. محصولات کشاورزی و باغی و صیفی این منطقه عبارتند از: خیار، انجیر سیاه، گندم، جو، بنشن، تره‌بار، برنج، باقلا، ذرت، گوجه و انواع سبزیجات.
پلدختر مقام نخست تولید انجیر در کشور را داراست. هم‌چنین در پاییز و زمستان به دلیل آب و هوای مناسب آن نیز مقام نخست تولید سبزی را در کشور به خود اختصاص داده‌است. این در حالی است که فرآورده‌های کشاورزی این شهرستان همراه با فراورده‌های دامی و لبنی جزو صادرات آن است.
حمل و نقل
عبور جاده‌های ترانزیتی همچون آزادراه خرم زال، جاده قدیم خرم‌آباد-پلدختر-اندیمشک و جاده کرمانشاه-اسلام‌آباد غرب-پلدختر-خوزستان و جاده پلدختر-دره شهر (ایلام) باعث ایجاد مشاغل خدماتی حمل و نقل بسیار در این شهرستان شده‌است.
منابع نفت و گاز

پلدختر از نفت خیزترین شهرستان‌های کشور و نفت خیزترین شهر لرستان است. در پلدختر تاکنون ۳۴ تاقدیس نفت کشف گردیده‌است. نفت پلدختر استخراج و به استان‌های دیگر صادر می‌شود.
شهرستان پلدختر دارای چاه‌ها و پالایشگاه‌های پمپاژ نفت و گاز زیادی می‌باشد. از مهم‌ترین چاه‌های نفت و گاز می‌توان به چاه نفت و گاز روستای مورانی واقع در ۲۰ کیلومتری پلدختر اشاره کرد که به پالایشگاه کرمانشاه پمپاژ می‌شوند. هم چنین می‌توان از پالایشگاه‌های پمپاژ پلدختر به پالایشگاه تنگ فنی و پالایشگاه نفت آسار و پالایشگاه افرینه (مرکز آموزشی شرکت ملی نفت) نام برد.
مردم‌شناسی > زبان

مردم پلدختر قوم لر هستند و به زبان لری با گویش بالاگِریوِه‌ای سخن می‌گویند.
مردم‌شناسی > جمعیت

جمعیت این شهرستان طبق سرشماری سال ۱۳۹۵ با بخش‌ها و روستاهای آن ۷۳٬۷۴۴ نفر برآورد شده‌است.
مکان‌های دیدنی و تاریخی

پل دختر
غار کلماکَره
دره خَزینه
منطقه کول چپ و آبشارهای آن
تنگه هِلد
تخت چان
رودخانه کریستالی زال
تنگه گاو زرده
غار کوگان
پل کلهُر
جنگل‌های بلوط
منطقه دَهلیج
ارتفاعات کبیرکوه زاگرس
کاروانسرای چِمِشک
تپهٔ واشیان
آبشار آبتاف
آبشار اَفرینِه
تالاب (گُری) بَلمَک
تالاب‌های میرآباد
تالابهای تنگ فنی
تالاب زرداَبه
پل گاومیشان
مقبره حیات‌الغیب
مقبره سید نعمت‌الله جزائری
امامزاده سید سهل الدین
امامزاده احمد
مقبره خلیل اکبر
تقسیمات کشوری

بخش مرکزی شهرستان پلدختر
دهستان جایدر
دهستان ملاوی
دهستان میانکوه غربی
دهستان پاعلم
شهرها: پلدختر، سراب حمام
بخش بالاگریوه
جلوگیر
جایدر جنوبی
مرکز: ولیعصر
بارش برف در تنگهٔ دهلیج شهرستان پلدختر
درختان انبوه بلوط در شهرستان پلدختر
خانه دوست کجاست؟

| خانهٔ دوست کجاست؟ | خانهٔ دوست کجاست؟ |
| --- | --- |
کارگردان: عباس کیارستمی
تهیه‌کننده: علیرضا زرین
نویسنده: عباس کیارستمی
بازیگران: بابک احمدپور احمد احمدپور خدابخش دفاعی آیت انصاری صدیقه توحیدی آقاخان قارداش‌خانی محمدرضا پروانه
فیلم‌بردار: فرهاد صبا
تدوین‌گر: عباس کیارستمی
شرکت تولید: کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۶۶
مدت زمان: ۸۳ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
خانهٔ دوست کجاست؟ فیلمی ایرانی به کارگردانی و نویسندگی عباس کیارستمی محصول سال ۱۳۶۵ است. این فیلم پارهٔ اول از سه‌گانه کوکر است؛ دو فیلم دیگر زیر درختان زیتون و زندگی و دیگر هیچ هستند که پس از این فیلم ساخته شدند. خانه دوست کجاست در فهرست ۵۰ فیلمی که باید قبل از ۱۴ سالگی دید از دید بنیاد فیلم بریتانیا قرار دارد. خانه دوست کجاست پلنگ برنزی جشنواره فیلم لوکارنو را در سال ۱۹۸۹ به دست آورد. نام فیلم برگرفته از شعری از سهراب سپهری است.
با اینکه در فیلم اشاره نشده ولی فیلمنامه اقتباسی از داستان «چرا خانم معلم گریه کرد؟» نوشته بهروز تاجور است.
خلاصه داستان

یک بچه‌مدرسه‌ای متوجه می‌شود که دفتر دوستش را به اشتباه برداشته است؛ بنابراین از خانه بیرون می‌رود تا او را پیدا کند و دفتر را به او پس دهد، اما راهی دشوار و دراز در پیش است و فرصتی اندک. پسر بچه که در ده و روستای کناری زندگی می‌کند به بهانه خرید نان از خانه خارج می‌شود و تا غروب آن روز به دنبال خانه دوستش می‌گردد اما نمی‌تواند خانه را بیابد و غمگین به خانه خودشان برمیگردد؛ ولی تصمیم می‌گیرد تکالیف دوستش را برایش بنویسد تا مانع اخراج شدن او شود و صبح فردا دفتر را به او برساند.
اقتباس

فیلم خانهٔ دوست کجاست اقتباسی از داستان کوتاه «چرا خانم معلم گریه کرد؟» است. این داستان در سال ۱۳۵۴ توسط انتشارات آبان منتشر شد و در سال ۱۳۵۹ برای دومین بار تجدید چاپ شده است.
به ادعای نویسندهٔ آن بهروز تاجور پس از به توافق نرسیدن با آقای کیارستمی نام‌برده اقدام به تولید فیلم بدون اجازهٔ وی کرده است. این ادعا پس از پخش فیلم در پاره‌ای از جراید مطرح و از طرف عباس کیارستمی تکذیب شد. البته در خاطرات کیومرث پوراحمد نیز یکبار به این موضوع اشاره شده است.
دیگر عوامل

مدیر فیلم‌برداری: فرهاد صبا
صدابرداری: جهانگیر میرشکاری، اصغر شاهوردی، بهروز معاونیان
موسیقی متن: انتخابی (از ساخته‌های امین‌الله حسین)
تدوین: عباس کیارستمی
دیگر بازیگران: ایران اوتاری، پیمان معافی، عزیز بابایی، نادر غلامی، علی جمالی، محمدرضاپروانه
محصول: کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان
سال ساخت: ۱۳۶۵–۱۹۸۶
تاریخ اکران: ۱۳۶۶–۱۹۸۷
تحلیل و بررسی

فیلم خانه دوست کجاست سلامت و روانی شعر سپهری، باریک‌بینی و ژرفای سه‌تار لطفی، ایجاز و عرفان نقاشیهای بهمن بروجنی را دارد. این فیلم را تنها در ایران می‌شد ساخت. و تنها کیارستمی می‌توانست آن را بسازد.
هوشنگ آزادی‌ور
امتیاز فیلم در راتن تومیتوز ۱۰۰٪ است، این به این معنی که همه بررسی‌های توسط مطبوعات بسیار مثبت بوده است.
ورنر هرتسوک کارگردان سرشناس آلمانی فیلم «خانه دوست کجاست» را یکی از پنج فیلم محبوب خود دانسته است.
شان آکسمیکر از پارالاکس ویو دربارهٔ این فیلم نوشت: «از یک طرف، کیارستمی جامعه ای را به تصویر می‌کشد که ریشه در مطالبات استبدادی دارد و از طرف دیگر، او به ما نشان می‌دهد که چگونه می‌توان کودکان را در جامعه تجارت و مسئولیت نمایش داد.»
جاناتان رزنبام دربارهٔ این فیلم نوشت: «کیارستمی مسلماً یکی از بزرگ‌ترین کارگردان زنده حال حاضر است که فیلم‌های سه‌گانه وی دربارهٔ مناظر بی نظیر و شیوه زندگی مردم عادی بوده است. این سه‌گانه در مورد کشف و ارزش گذاری آنچه در جهان هستی ما است تلاش می‌کند، این از جمله آن چیزهایی که ما مردم عادی آن را نمی‌توانیم درک کنیم.»
آلن برگان استاد دانشگاه سوربن و مدیر دپارتمان تحلیل فیلم در مدرسه فمیس دربارهٔ فیلم خانهٔ دوست کجاست گفت: «کیارستمی توانست در کنار هم قرار دادن سطوح مختلف ساختاری و زیبایی‌شناسی و پیشبرد سرخط منطقی در طول فیلم نوید حضور یک فیلمسازی بزرگ را به جهانیان بدهد.»
کانال ۴ (بریتانیا) با پخش برنامه ای با عنوان هفتهٔ فیلم ایران و نمایش فیلم‌هایی در این زمینه به بررسی سینمای ایران پرداخت. در این برنامه که به مناسبت بزرگداشت عباس کیارستمی در لندن پخش شد خانه دوست کجاست بهترین اثر کیارستمی از دید کارشناسان این برنامه قلمداد شد.
بی‌بی‌سی چهار فیلم ایرانی به کارگردانی عباس کیارستمی و اصغر فرهادی را در نظرسنجی «۱۰۰ فیلم غیرانگلیسی برتر تاریخ سینما» قرار داد. در این نظرسنجی ۲۰۹ منتقد و متخصص سینمایی از ۴۳ کشور جهان حضور داشته‌اند.
ژان-میشل فرودون استاد، منتقد و روزنامه‌نگار فرانسوی حوزه سینما نیز به تمجید از این فیلم در مراسم تحلیل فیلم دانشگاه سنت اندروز پرداخت.
در ایران نیز این فیلم در رای‌گیری بهترین فیلم‌های سال ۱۳۶۷ در شماره ۷۵ ماهنامه فیلم، رتبه اول را کسب کرد و بر فیلم‌های مهمی چون «شاید وقتی دیگر» (بیضایی) و «آن سوی آتش» (عیاری) پیشی گرفته است.
جوایز و دستاوردها

| سال | جشنواره | بخش | نامزدی | نتیجه | جایزه | منبع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۸۹ | چهل و دومین جشنواره فیلم لوکارنو | بهترین فیلم | عباس کیارستمی | نامزدشده | پلنگ طلایی |  |
| ۱۹۸۹ | چهل و دومین جشنواره فیلم لوکارنو | فیلم برگزیده | عباس کیارستمی | برنده | پلنگ برنزی |  |
| ۱۹۸۹ | چهل و دومین جشنواره فیلم لوکارنو | فیلم منتخب انجمن منتقدان | عباس کیارستمی | برنده | جایزه فیپرشی |  |
| ۱۹۸۹ | چهل و دومین جشنواره فیلم لوکارنو | جایزه کنفدراسیون بین‌المللی هنر سینما | عباس کیارستمی | برنده |  |  |
| ۱۳۶۵ | پنجمین جشنواره فیلم فجر | جایزهٔ ویژهٔ هیئت داوران | علیرضا زرین | برنده | سیمرغ بلورین |  |
| ۱۳۶۵ | پنجمین جشنواره فیلم فجر | بهترین کارگردانی | عباس کیارستمی | برنده | سیمرغ بلورین |  |
| ۱۳۶۵ | پنجمین جشنواره فیلم فجر | بهترین فیلمنامه | عباس کیارستمی | نامزدشده | سیمرغ بلورین |  |
| ۱۳۶۵ | پنجمین جشنواره فیلم فجر | بهترین فیلم‌برداری | فرهاد صبا | نامزدشده | سیمرغ بلورین |  |
| ۱۳۶۵ | پنجمین جشنواره فیلم فجر | بهترین صدابرداری | جهانگیر میرشکاری، اصغر شاهوردی، بهروز معاونیان | برنده | سیمرغ بلورین |  |
برنده جایزه سینمای هنر و تجربه در دومین جشنواره برخوردهای سینمایی کن ۱۹۸۹
برنده جایزه گریفون برنزی و مدال طلای شهر جشنواره فیلم جیفونی ۱۹۹۰
برنده جام نقره‌ای و جایزه ویژه جشنواره فیلم ریمینی ۱۹۹۰
برنده جایزه بهترین فیلم جشنواره سلطنتی بلژیک ۱۹۹۰
برنده جایزه سینه کید جشنواره بین‌المللی فیلم کودکان آمستردام ۱۹۹۲
برنده جایزه بهترین فیلم جشنواره فیلم رم ۱۹۹۵
فیلم خانه دوست کجاست؟
سیندرلا

| سیندرلا | سیندرلا |
| --- | --- |
قصهٔ فولکلور: قصهٔ فولکلور
نام: سیندرلا
نام‌های دیگر: کفش شیشه‌ای کوچک
اطلاعات: اطلاعات
Aarne-Thompson grouping: آتی‌یو ۵۱۰
کشور:  مصر (شفاهی)  ایتالیا (ادبی) 
منطقه: اوراسیا
سیندرلا یا کفش شیشه‌ای کوچک یک داستان عامیانه است که عنصری از ستم و پاداش پیروزمندانه را تجسم می‌کند. این داستان، یک پدیده جهانی است. شخصیت اصلی داستان، دختری است که در شرایط سختی با نامادری و خواهران ناتنی ظالم خود زندگی می‌کند و به خاطر شرایطی که در زندگی داشت، اتفاق‌های خوبی برای او می‌افتد. داستان رودوپیس که جغرافی‌دان یونانی استرابون، بین هفت سال پیش از میلاد مسیح و ۲۳ سال پس از میلاد بازگو کرده‌است؛ دربارهٔ یک دختر بردهٔ یونانی است که با پادشاه مصر ازدواج می‌کند؛ قدیمی‌ترین روایت شناخته‌شدهٔ داستان، سیندرلا است. تا مدت ها تصور این بود اما امروزه مردم ایران متوجه شباهت هایی میان داستان ماه پیشونی و سیندرلا شده اند و از آنجا که قدمت این افسانه به مدت ها پیش برمیگردد در نتیجه اولین و قدیمی ترین نسخه از سیندرلا محسوب می شود.
داستان چینی یی ژیان که نخستین‌بار در حدود ۸۶۰ میلادی نوشته شده‌است، یکی دیگر از نسخه‌های اولیهٔ این داستان است. نخستین نسخهٔ ادبی اروپا از داستان در سال ۱۶۳۴ در ایتالیا، منتشر شد. نسخه‌ای که در دنیای انگلیسی‌زبان مشهور است را شارل پرو در تاریخ ۱۶۹۷ در فرانسه، منتشر کرد. برادران گریم بعداً نسخهٔ دیگری را در مجموعه داستان‌های عامیانه قصه‌های برادران گریم در سال ۱۸۱۲، منتشر کردند.
اگرچه عنوان داستان و نام شخصیت اصلی در زبان‌های مختلف تغییر می‌کند اما در فولکلور به زبان انگلیسی سیندرلا یک نام برجسته است. (سیندرلا، به معنای کسی است که خصوصیات آن به رسمیت شناخته نشده‌است، کسی که به‌طور غیرمنتظره‌ای پس از یک دوره گمنامی و غفلت، به شناخت یا موفقیت دست می‌یابد). داستان «سیندرلا» همچنان بر فرهنگ عامه در سطح بین‌المللی تأثیر می‌گذارد؛ عناصر توطئه‌ها، تلمیح و مجاز را به طیف گسترده‌ای از رسانه‌ها نشان می‌دهد. در روانشناسی، مبحثی به عنوان سندروم سیندرلا وجود دارد.