stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ایالت چو
جغرافیا

گفته می‌شود که اصالت اجداد چو مانند نایب‌فرمانروا شیونگ یی از کوهستان جینگ در هوبئی امروزی است. فرمانروایان چو به طور سیستماتیک ایالت‌هایی را که چو ضمیمه کرده بود را برای تحت نظر گرفتن بهترشان به کوهستان جینگ می‌کوچاندند. در شرق کوهستان جینگ، کوهستان تو (塗) و در قسمت شمال شرقی چو کوهستان دابی قرار دارند؛ این رودخانه هوآی و رودخانه یانگ‌تسه را جدا می‌کند. اولین پایتخت چو، دانیانگ (丹陽) در ژیجیانگ امروزی استان هوبئی قرار داشت. یینگ (郢)، یکی از پایتخت‌های بعدی چو، با نام امروزی خود جینگژو شناخته می شود. در مرز شمالی چو، کوه فانگ‌چنگ قرار داشت. از نظر راهبردی، فانگ‌چنگ یک سد دفاعی ایده آل در برابر ایالت‌های دشت مرکزی بود. به دلیل ارزش راهبردی آن، قلعه‌های متعددی در کوه فانگ‌چنگ ساخته شد.
یونمنگ زه در دشت جیانگهان یک دریاچه آب شیرین عظیم بود که از نظر تاریخی در قلمرو چو قرار داشت، رودخانه یانزی از آن عبور می کرد، یونمنگ شمالی منگ (夢) نام داشت، یونمنگ جنوبی به نام یون (雲) شناخته می‌شد. این دریاچه بخش‌هایی از ژیجیانگ، جیانلی، شیشوا، ماچنگ، هوانگانگ و آنلو امروزی را پوشش می‌دهد.
گذرگاه شائوکسی یک پاسگاه مهم در مرز کوهستانی غربی چو بود. این شهر در شهر وگوان امروزی در شهرستان دانفنگ، شاآنشی واقع شده بود. هر نیرویی که از غرب، عمدتاً از چین، به قلمرو چو حرکت می‌کرد، باید از شائوکسی عبور می‌کرد.
فهرست ایالت‌هایی که در نهایت بخشی از چو شدند

| نام ایالت | سال ضمیمه شدن (پیش از میلاد |
| --- | --- |
ایالت ای: ۸۶۳
ایالت چوآن: ۷۰۴
ایالت لوو: ۶۹۰
ایالت شن: ۶۸۸ - ۶۸۰
ایالت شی: ۶۸۴ - ۶۸۰
ایالت دنگ: ۶۷۸
ایالت هوآنگ: ۶۴۸
ایالت دائو: پس از ۶۴۳
ایالت جیانگ: ۶۲۳
ایالت لیائو: ۶۲۲
ایالت لُو (六): ۶۲۲
ایالت رو: پس از ۶۲۲
ایالت یونگ: ۶۱۱
ایالت شولیائو: ۶۰۱
ایالت ژونگلی: سده شش
ایالت سوی: پس از ۵۰۶
ایالت شویونگ: ۵۷۴
ایالت لای: ۵۳۸
ایالت ژو: ۵۱۲
ایالت چن: ۴۷۹
ایالت سای: ۴۴۷
ایالت چی: ۴۴۵
ایالت جو: ۴۳۱
ایالت پی: پس از ۴۱۸
ایالت زو: حدود ۳۴۸
ایالت یوئه: ۳۴۴
ایالت لو: ۲۴۹
فرمانروایان

| نام فرمانروا> فارسی.حکمرانان آغازین | نام فرمانروا> چینی.حکمرانان آغازین | حکومت (پیش از میلاد)> حکومت (پیش از میلاد).حکمرانان آغازین |
| --- | --- | --- |
| جیلیان | 季連 |  |
| یینگبو یا فوجو | 𦀚伯 یا 附沮 |  |
| یوشیونگ | 鬻熊 | سده ۱۱ پیش از میلاد |
| شیونگ لی | 熊麗 | سده ۱۱ پیش از میلاد |
| شیونگ کوآنگ | 熊狂 | سده ۱۱ پیش از میلاد |
نایب‌فرمانروایان: نایب‌فرمانروایان
| شیونگ یی | 熊繹 | سده ۱۱ پیش از میلاد |
| شیونگ آی | 熊艾 | حدود ۹۷۷ |
| شیونگ دان | 熊䵣 | حدود ۹۴۱ |
| شیونگ شنگ | 熊勝 |  |
| شیونگ یانگ | 熊楊 |  |
| شیونگ چو | 熊渠 |  |
| شیونگ کانگ | 熊康 |  |
| شیونگ ژی | 熊摯 |  |
| شیونگ یان | 熊延 | ؟ - ۸۴۸ |
| شیونگ یونگ | 熊勇 | ۸۴۷ - ۸۳۸ |
| شیونگ یان | 熊嚴 | ۸۳۷ - ۸۲۸ |
| شیونگ شوآنگ | 熊霜 | ۸۲۷ - ۸۲۲ |
| شیونگ شون | 熊徇 | ۸۲۱ - ۸۰۰ |
| شیونگ ای | 熊咢 | ۷۹۹ - ۷۹۱ |
| رو آئو | 若敖 | ۷۹۰ - ۷۶۴ |
| شیائو آئو | 霄敖 | ۷۶۳ - ۷۵۸ |
| فنمائو | 蚡冒 | ۷۵۷ - ۷۴۱ |
پادشاهان: پادشاهان
| پادشاه وو چو | 楚武王 | ۷۴۰ - ۶۹۰ |
| پادشاه ون چو | 楚文王 | ۶۸۹ - ۶۷۷ |
| دو آئو | 堵敖 | ۶۷۶ - ۶۷۲ |
| پادشاه چنگ چو | 楚成王 | ۶۷۱ - ۶۲۶ |
| پادشاه مو چو | 楚穆王 | ۶۲۵ - ۶۱۴ |
| پادشاه ژوآنگ چو | 楚莊王 | ۶۱۳ - ۵۹۱ |
| پادشاه گونگ چو | 楚共王 | ۵۹۰ - ۵۶۰ |
| پادشاه کانگ چو | 楚康王 | ۵۹۹ - ۵۴۵ |
| جیا آئو | 郟敖 | ۵۴۴ - ۵۴۱ |
| پادشاه لینگ چو | 楚靈王 | ۵۴۰ - ۵۲۹ |
| زی آئو | 訾敖 | ۵۲۹ |
| پادشاه پینگ چو | 楚平王 | ۵۲۸ - ۵۱۶ |
| پادشاه ژائو چو | 楚昭王 | ۵۱۵ - ۴۸۹ |
| پادشاه هوی چو | 楚惠王 | ۴۸۸ - ۴۳۲ |
| پادشاه جیان چو | 楚簡王 | ۴۳۱ - ۴۰۸ |
| پادشاه شنگ چو | 楚聲王 | ۴۰۷ - ۴۰۲ |
| پادشاه دائو چو | 楚悼王 | ۴۰۱ - ۳۸۱ |
| پادشاه سو چو | 楚肅王 | ۳۸۰ - ۳۷۰ |
| پادشاه شوآن چو | 楚宣王 | ۳۶۹ - ۳۴۰ |
| پادشاه وی چو | 楚威王 | ۳۳۹ - ۳۲۹ |
| پادشاه هوآی چو | 楚懷王 | ۳۲۸ - ۲۹۹ |
| پادشاه چینگشیانگ چو | 楚頃襄王 | ۲۹۸ - ۲۶۳ |
| پادشاه کائولیه چو | 楚考烈王 | ۲۶۲ - ۲۳۸ |
| پادشاه یو چو | 楚幽王 | ۲۳۷ - ۲۲۸ |
| پادشاه آی چو | 楚哀王 | ۲۲۸ |
| فوچو | 楚王負芻 | ۲۲۷ - ۲۲۳ |
| لرد چانگپینگ | 昌平君 | ۲۲۳ |
سایر افراد مشهور

چن شنگ (陳勝)؛ پادشاه یین چو (楚隱王) از ۲۱۰ تا ۲۰۹ پ. م
جینگ جو (景駒)؛ پادشاه جیا چو (楚假王) (جیا به معنای تقلبی) از ۲۰۹ تا ۲۰۸ پ. م
شیونگ شین (熊心)؛ امپراطور یی چو (楚義帝) ( در ابتدا پادشاه هوی دوم چو 楚後懷王) از ۲۰۸ تا ۲۰۶ پ. م
شیانگ یو (項羽)؛ پادشاه فرادست چو باختری (西楚霸王) از ۲۰۶ تا ۲۰۲ پ. م
شیانگ لیانگ (項梁)؛ فرمانده شورشیان چو علیه چین و عموی شیانگ یو
لیو بانگ (劉邦)؛ بنیانگذار دودمان هان
چو یوآن (屈原)؛ شاعری که خودکشی کرد
لرد چونشن (春申君)؛ یکی از چهار لرد دوره ایالت‌های جنگ‌طلب
نقاشی لاکی از مقبره جینگمن (به چینی: 荊門楚墓؛ پین‌یین: Jīngmén chǔ mù) ایالت چو (۷۰۴-۲۲۳ پ. م)، که مردانی را با پیش‌مایه‌های هانفو (یعنی لباس‌های ابریشمی سنتی) و سوار بر ارابه دو نفره نشان می‌دهد.
برنز از مقبره چو در شهرستان شیچوان.
ناقوس‌های برنزی از آرامگاه مرزبان یی زنگ، متعلق به ۴۳۳ پ. م، ایالت چو.
سرنیزه از ایالت چو.
پاسدار آرامگاه
ملاقه برنز از ایالت چو
احمد رهبری (زاده ۱۳۲۷)

| احمد رهبری | احمد رهبری |
| --- | --- |
نماینده دوره سوم مجلس شورای اسلامی: نماینده دوره سوم مجلس شورای اسلامی
دوره مسئولیت ۱۳۶۷ – ۱۳۷۱: دوره مسئولیت ۱۳۶۷ – ۱۳۷۱
پیش از: محمدمهدی مفتح
حوزه انتخاباتی: رزن
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۳ شهریور ۱۳۲۷ فامنین، همدان
ملیت:  ایران
محل تحصیل: کارشناسی باستان‌شناسی از دانشگاه تهران، کارشناسی ارشد مرمت آثار باستانی از دانشگاه هنر اصفهان
پیشه: استاد دانشگاه
احمد رهبری (زاده ۳ شهریور ۱۳۲۷، فامنین، همدان)، نماینده مردم رزن-فامنین و شراء در دورهٔ سوم مجلس شورای اسلامی و عضو بازنشسته هیئت علمی دانشگاه هنر تهران است. وی اصلاح‌طلب، از خانواده‌ای مذهبی ، دارای تحصیلات حوزوی و نیز تحصیلات دانشگاهی در سطح کارشناسی ارشد مرمت آثار باستانی از دانشگاه هنر اصفهان می‌باشد.
وی در انتخابات دوره‌های دوم،‌ سوم، چهارم، پنجم (میان‌دوره‌ای اصفهان) و ششم مجلس شورای اسلامی تایید صلاحیت و در دوره‌‌های چهارم (میان‌دوره‌ای رزن)، پنجم، هشتم، نهم، دهم و یازدهم به دلایل سیاسی و نظارت استصوابی از سوی شورای نگهبان در مجموع شش بار رد صلاحیت شده‌ است. در آخرین باری که تایید صلاحیت شد، انتخابات مجلس ششم، احمد رهبری کاندیدای مشترک ۱۴ گروه اصلاح‌طلب از جمله جبهه مشارکت، مجمع روحانیون مبارز و دفتر تحکیم وحدت از حوزه انتخابیه همدان بود، اما با اختلاف اندک از راهیابی به دور دوم باز ماند.
مسئولیت‌های دانشگاهی

معاون آموزشی دانشگاه هنر تهران
رئیس کتابخانه دانشگاه هنر تهران
معاون پشتیبانی دانشگاه هنر تهران
سابقهٔ انتخاباتی

تا پیش از جداسازی شهرستان فامنین از حوزه انتخابیه رزن، احمد رهبری کاندیدای حوزه انتخابیه رزن بود. در انتخابات دورهٔ دوم با اختلاف ناچیز از راهیابی به مجلس بازماند. در دورهٔ سوم با کسب ۳۹۵۲۹ رای معادل ۵۵٪ آرا راهی مجلس شد. انتخابات دورهٔ چهارم انتخابات در پی اثبات تخلفات گستردهٔ رقیب انتخاباتی‌اش (ابوالفضل رحمانی اصل) ابطال شد. سپس در هر دو انتخابات میان‌دوره‌ای همان دوره، احمد رهبری که دیگر رقیب قابل توجهی نداشت به دلائل سیاسی رد صلاحیت و زمینه برای ورود آسان  نامزد جدید طیف رقیب محمدمهدی مفتح به مجلس فراهم شد. پس از الحاق فامنین به حوزه انتخابیه همدان همزمان با انتخابات مجلس پنجم (نوعی جری مندرینگ)، وی اغلب از حوزه انتخابیه همدان نامزد انتخابات مجلس بوده است.
احمد رهبری به طور تناوبی در دوره‌های مختلف انتخابات تأیید یا رد صلاحیت شده است. از جمله در دوره‌های دوم (رزن)، سوم (رزن)، پنجم (میان‌دوره‌ای حوزه انتخابیه اصفهان) و ششم (همدان) تأیید صلاحیت و در دوره‌های چهارم (میان‌دوره‌ای حوزه انتخابیه رزن)، پنجم (حوزه انتخابیه همدان)، هشتم (همدان)، نهم (همدان و فامنین)، دهم (همدان و فامنین) و یازدهم (حوزه انتخابیه تهران) علیرغم تایید از سوی هیات‌های اجرایی، به دلائل سیاسی از سوی شورای نگهبان رد صلاحیت شد. احمد رهبری همچنین عضو میز انتخابات کمیته انتخابات اصلاح‌طلبان استان همدان در انتخابات مجلس دهم بود.
مسئولیت‌های محوله در مجلس شورای اسلامی

نایب رئیس کمیسیون فرهنگ و آموزش عالی
تالیفات

از مجموعه دانستنیهای قرآن: انسان پیش از تاریخ (پیدایش انسان)
قیامت در قرآن
قرآن و باستان‌شناسی
ایرباس

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: سهامی عام
ISIN: NL0000235190 
صنعت: صنایع هوافضایی
بنا نهاده: ۱۹۷۰
بنیانگذاران: برنارد لاتیه راجر بتیل هنری زیگلر
دفتر مرکزی: بلنیک، فرانسه لیدن، هلند
محدودهٔ فعالیت: جهانی
مدیر عامل اجرایی: فابریس برژی
رئیس هیئت مدیره: گانتر بوشک
محصولات: هواپیمای مسافربری هواگرد جنگنده هواگرد بالگردان فضاپیما و ماهواره
درآمد:  ۳۳٫۱۰ میلیارد یورو (۲۰۱۱)
سود خالص:  ۱٫۵۹ میلیارد یورو (۲۰۱۱)
تعداد کارکنان: ۱۳۳٬۷۸۲ نفر (۲۰۱۶)
وبگاه: www.Airbus.com
ایرباس (به انگلیسی: Airbus) شرکت صنایع هوافضایی چندملیتی اروپایی و دومین تولیدکننده بزرگ هواپیماهای جت مسافربری در جهان است. دفتر مرکزی این شرکت در شهرهای بلنیک و لیدن در فرانسه و هلند قرار دارد و کارخانه‌های آن در سراسر اروپا گسترده می‌باشند. ایرباس هم‌اکنون پس از بوئینگ، دومین هواپیماساز جهان به‌شمار می‌آید و در حدود نیمی از هواپیماهای مسافربری و ترابری جهان را تولید می‌کند.
این کورپوریشن دارای ۱۳۳٬۷۸۲ کارمند و ۱۶ دفتر در کشورهای آلمان، فرانسه، بریتانیا و اسپانیا است. مونتاژ پایانی هواپیماهای ایرباس در شهرهای تولوز در فرانسه، هامبورگ در آلمان، سویل در اسپانیا و تیانجین در چین انجام می‌پذیرد. این شرکت همچنین دارای شعب در کشورهای ایالات متحده آمریکا، ژاپن و چین است.
شرکت ایرباس از آغاز کار در سال‌های دهه ۱۹۷۰، توسعه و به‌کارگیری فناوری‌های نوین در صنعت هواپیمایی را به ابزار اصلی برتری خود در رقابت با شرکت‌های دیگر از جمله بوئینگ تبدیل کرد. فناوری‌هایی مانند کاربرد گسترده مواد کامپوزیت در سازهٔ هواپیما، ساختار تمام‌رایانه‌ای و دیجیتالی‌کردن بخش عمده‌ای از سامانه کنترل پرواز و نیاز به تنها دو نفر در کابین خلبان، نمونه‌هایی از فناوری‌های توسعه داده‌شده توسط ایرباس هستند، که نه تنها به رشد این شرکت کمک کردند، بلکه هم‌اکنون به صورت استانداردهایی در صنعت هواپیمایی درآمده‌اند.
شرکت ایرباس به‌صورت کنسرسیومی از ادغام تولیدکنندگان هوافضای اروپا شامل آئروسپاسیال-ماترا فرانسه، دایملرکرایسلر ایروسپیس آلمان و کاسا اسپانیا بنیان گذاشته شد. در سال ۲۰۰۱ میلادی، این مؤسسه تبدیل به شرکتی با سهام مشترک گردید، که در آن ۸۰٪ درصد سهام متعلق به شرکت ای‌ای‌دی‌اس و ۲۰٪ درصد سهام آن نیز متعلق به شرکت بی‌ای‌ئی سیستمز در بریتانیا بود. در ماه اکتبر سال ۲۰۰۶ بی‌ای‌ئی سیستمز، همه سهام خود را به ای‌ای‌دی‌اس واگذار کرد. در پی تجدید ساختار شرکت ای‌ای‌دی‌اس، ابتدای سال ۲۰۱۴ به گروه ایرباس تغییر نام داد. هم‌اکنون ایرباس دیفنس اند اسپیس و ایرباس هلیکوپترز، به‌عنوان شرکت‌های تابعه ایرباس فعالیت می‌کنند.
ایرباس ای۳۸۰، بزرگ‌ترین هواپیمای مسافربری جهان
تاریخچه > ریشه‌های تأسیس

ایرباس نخست به صورت کنسرسیومی از شرکت‌های هوافضای اروپایی، شامل آئروسپاسیال-ماترا فرانسه، دایملرکرایسلر ایروسپیس آلمان و کاسا اسپانیا با هدف رقابت با شرکت‌های آمریکایی چون بوئینگ، مک‌دانل داگلاس و لاکهید کورپوریشن، بنیان گذاشته شد. جنگ جهانی دوم بسیاری از زیرساخت‌های صنعتی اروپا، از جمله صنعت هوایی را از بین برده بود، اما هم‌زمان باعث رشد و شکوفایی صنعت هوایی بسیار موفقی در ایالات متحده آمریکا شده بود.
در سال ۱۹۶۵ در نمایشگاه هوایی پاریس، خطوط هوایی عمده اروپا مسئله نیاز به هواپیمای مسافربری کوتاه‌بُرد و میان‌بُرد را به بحث و تبادل نظر گذاشتند. در همین سال، به درخواست دولت بریتانیا، شرکت هاوکر سایدلی با دو شرکت هوایی فرانسوی به نام‌های برُگِه و نورد برای آغاز طراحی نخستین هواپیمای ایرباس وارد مذاکره شد. این سه شرکت طراحی هواپیمایی با کُد HBN 100 را آغاز کردند.
در سال ۱۹۶۶ میلادی، شرکت سود اوییشن فرانسوی، شرکت آربایتشگماینشافت ایرباس (سپس دویچه ایرباس) آلمانی و هاوکر سیدلی بریتانیایی شرکای اصلی پروژه ایرباس بودند و درخواست تأمین بودجه پروژه به هر سه دولت ارسال شده بود.
تاریخچه > پروژه "ای۳۰۰

کُد ای۳۰۰ از اوایل سال ۱۹۶۷ میلادی برای نامیدن هواپیمای در دست طراحی ایرباس انتخاب شد. این هواپیما قرار بود ظرفیت حمل ۳۲۰ مسافر را داشته باشد و از دو موتور جت برای تولید نیروی پیشرانه استفاده کند.
در ۲۵ ژوئیه ۱۹۶۷، سه دولت اروپایی شریک در پروژه بیانیه‌ای با متن زیر منتشر کردند:
برای افزایش همکاری‌های اروپایی در زمینه هوانوردی، توسعه اقتصادی و پیشرفت فناورانه در اروپا، اقدام‌های لازم برای طراحی، توسعه مشترک و تولید هواپیمای ایرباس فراهم آید. (بیانیه عملیات ایرباس)
پس از توافق نهایی برای همکاری در پروژه ایرباس، رُژه بِتی، به سمت مدیر فنی پروژه "ای۳۰۰" منصوب شد. وی فرایند ساخت و تولید هواپیما را بین شرکت‌های گوناگون تقسیم کرد و این تقسیم‌بندی از آن دوره تاکنون در ساخت تقریباً همه هواپیماهای ایرباس رعایت می‌شود. بر اساس این تقسیم‌بندی قرار شد که اتاق خلبان، ابزار و ادوات کنترل پرواز و بخش میانی زیر بدنه هواپیما در فرانسه تولید شود. رژه بیتی که از طرفداران هواپیمای جت ۳-موتوره بریتانیایی ترایدنت بود، ساخت بال‌های هواپیما را به هاوکر سیدلی در بریتانیا واگذار کرد. همچنین مقرر شد که ساخت قسمت‌های جلو و عقب و بخش میانی فوقانی بدنه اصلی هواپیما در آلمان، شهپرها و اجزاء بال‌ها در هلند و بالک‌های افقی عقب در اسپانیا ساخته شوند.
در ۲۶ سپتامبر ۱۹۶۷ طی توافقی مقرر شد که شرکت سود اوییشن رهبری پروژه را در دست داشته باشد، فرانسه و بریتانیا هر یک ۳۷٬۵٪ درصد و آلمان ۲۵٪ درصد کار را در دست داشته باشند. همچنین شرکت رولز-رویس هولدینگز برای ساخت موتور جت هواپیمای نخست ایرباس انتخاب شد.
در تاریخ ۱۰ آوریل ۱۹۶۹، دولت بریتانیا رسماً از پروژه ایرباس کناره‌گیری کرد و دولت آلمان با استفاده از این موقعیت سهام خود را به ۵۰٪ درصد افزایش داد. پس از خروج دولت بریتانیا از مجموعه سهامداران ایرباس، شرکت هاوکر سایدلی به‌طور مستقل ساخت بال‌های ایرباس را در بریتانیا ادامه داد.
تاریخچه > تشکیل صنایع ایرباس

صنایع ایرباس به عنوان یک گروه اقتصادی در ۱۸ دسامبر ۱۹۷۰ تأسیس شد. در این گروه شرکت‌های آئروسپاسیال فرانسوی و دویچه ایرباس آلمانی هر یک ۳۶٫۵ درصد، هاوکر سیدلی بریتانیایی ۲۰ درصد و فوکر هلندی ۷ درصد سهم کاری داشتند. در سال ۱۹۷۱، آئرواسپاسیال و دویچه ایرباس جمعاً سهام خود را به ۴۷٫۹ درصد کاهش دادند، تا شرکت اسپانیایی کاسا بتواند ۴٫۲ سهام را دریافت کند. در ژانویه ۱۹۷۹ شرکت هوافضایی بریتانیا که مالک جدید هاوکر سایدلی بود، ۲۰٪ درصد سهم را از آن خود کرد.
تاریخچه > توسعه "ای۳۰۰

مقالهٔ اصلی: ایرباس ای۳۰۰
نخستین مدل ایرباس ای۳۰۰ پرواز اولیه خود را در سال ۱۹۷۲ انجام داد و نخستین مدل تجاری آن در سال ۱۹۷۴ وارد خدمت شد. نخست موفقیت ایرباس پیشرفت کندی داشت و به دلیل هم‌زمان شدن پروژه "ای۳۰۰" با رونمایی هواپیمای فراصوت کنکورد، کنسرسیوم ایرباس کاملاً زیر سایه تبلیغات کنکورد قرار گرفت، به‌طوری‌که شرکت ایرباس پیش از نخستین پرواز ای۳۰۰ تا ۱۹۷۲ تنها ۱۵ سفارش قطعی برای این مدل دریافت کرده بود و تا سال ۱۹۷۹ تنها ۸۱ فروند هواپیمای ای۳۰۰ در شرکت‌های مختلف خدمت می‌کردند. اما با معرفی مدل ایرباس ای۳۲۰ ناگهان ورق برگشت و ایرباس به عنوان یک بازیگر مهم در بازار هواپیمایی مسافری مطرح شد. ایرباس موفق شد پیش از پرواز ای۳۲۰ تعداد ۴۰۰ سفارش قطعی برای این مدل دریافت کند.
هواپیماهای ایرباس > خانواده "ای۳۰۰

نخستین هواپیمای ایرباس مدل ایرباس ای۳۰۰ بود که در سال ۱۹۷۲ پرواز کرد و نخستین پرواز تجاری‌اش را در ۱۹۷۴ انجام داد. هواپیمای ایرباس ای۳۰۰ نخستین هواپیمای پهن‌پیکر دنیا است که در چیدمان کابین مسافران دو راهروی موازی دارد و در عین حال تنها از ۲ موتور جت نیرو می‌گیرد. آخرین فروند هواپیمای ایرباس ای۳۰۰ در ژوئیه ۲۰۰۷ به فدکس اکسپرس تحویل داده شد و سپس تولید آن برای همیشه متوقف شده‌است.
هواپیمای ایرباس ای۳۱۰ پس از ایرباس ای۳۰۰ معرفی شد و در آن طول هواپیما کاهش پیدا کرده بود و بال‌ها و موتورها تغییراتی کرده بودند.
هواپیماهای ایرباس > خانواده "ای۳۲۰

مقالهٔ اصلی: خانواده ایرباس ای۳۲۰
هواپیمای ایرباس ای۳۲۰ یکی از بزرگ‌ترین موفقیت‌های تجاری شرکت ایرباس می‌باشد، که در آن برای نخستین بار، سامانه ناوبری موسوم Fly-by-wire به‌کار برده شده بود. مدل‌های ایرباس ای۳۱۹ و ایرباس ای۳۱۸ در حقیقت مدل‌های کوچکتر ایرباس ای۳۲۰ هستند، که برای بازارهای کوچکتر و همچنین بازار جت‌های خصوصی تجاری، جذاب هستند. مدل ایرباس ای۳۲۱ اندکی از ایرباس ای۳۲۰ بزرگتر است و رقیب مستقیم مدل‌های جدید بوئینگ ۷۳۷ محسوب می‌شود. هم‌اکنون ایرباس در حال مطالعه برای طراحی هواپیمایی جایگزین برای ایرباس ای۳۲۰ است. هواپیمای جدید ایرباس ای۳۲۰ نئو نام دارد.
هواپیماهای ایرباس > خانواده "ای۳۳۰ و "ای۳۴۰

هواپیماهای مدرن ایرباس ای۳۳۰ و ایرباس ای۳۴۰ به ترتیب با ۲ و ۴ موتور هواپیمای مسافربری پهن‌پیکر دورپرواز ایرباس هستند. هواپیمای ایرباس ای۳۴۰ دارای بُردی معادل ۱۶٬۷۰۰ کیلومتر است. کاربرد اصلی این هواپیماها در جابجایی تعداد زیادی مسافر در مسافت‌های طولانی است. طراحی و ساخت ایرباس ای۳۳۰ و ایرباس ای۳۴۰ از سال ۱۹۸۷ و به‌طور هم‌زمان آغاز شد.
هواپیماهای ایرباس > تانکر سوخت‌رسان ایرباس

تانکر سوخت‌رسان ایرباس موسوم به ام‌آرتی‌تی، هواپیمایی نظامی بر اساس طراحی ایرباس ای۳۳۰ است که برای سوخت‌گیری هوایی ساخته شده‌است.
در تاریخ ۲۹ فوریه ۲۰۰۸، شرکت دفاعی هوافضایی اروپا، مالک اسبق ایرباس، برنده مناقصه ساخت ۱۷۹ فروند هواپیمای ام‌آرتی‌تی برای جایگزینی ناوگان قدیمی سوخت‌رسان نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا شد. ارزش این معامله ۴۰ میلیارد دلار برآورد شده‌است. بیشتر قسمت‌های این هواپیما در کارخانه‌های ایرباس در اروپا ساخته می‌شوند و نهایتاً در مرکز جدیدی که ایرباس در ایالات متحده آمریکا دایر کرده، مونتاژ می‌شوند. این هواپیما در نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا با نام کی‌سی-۳۰ شناخته می‌شود.
به عقیده ژنرال آرتور لیکت، فرمانده یگان حمل و نقل هوایی در نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا، هواپیمای سوخت‌رسان ایرباس در زمینه‌های زیادی از جمله ظرفیت حمل سوخت، نفر و بار از طرح جدید شرکت بوئینگ بسیار برتر است. این هواپیما از انعطاف‌پذیری بیشتری نسبت به هواپیمای سوخت‌رسان بوئینگ برخوردار است و می‌توان آن را سریع‌تر برای انجام مأموریت آماده کرد.
هواپیماهای ایرباس > خانواده "ای۳۸۰

مقالهٔ اصلی: ایرباس ای۳۸۰
جدیدترین هواپیمای ایرباس مدل ایرباس ای۳۸۰ است که با ۲ طبقهٔ کامل، ۴ موتور و ظرفیت بیش از ۸۵۰ مسافر، بزرگ‌ترین هواپیمای مسافربری در جهان می‌باشد. هواپیمای ای۳۸۰ از اکتبر ۲۰۰۷ رسماً سرویس تجاری خود را با پرواز در شرکت هواپیمایی سنگاپور آغاز کرده‌است. مدل «باری» این هواپیما یعنی ای۳۸۰–۸۰۰اف دومین هواپیمای بزرگ باری جهان، پس از هواپیمای آنتونوف-۲۲۵ می‌باشد.
تولید آن متوقف شد.
هواپیماهای ایرباس > کنکورد

مقالهٔ اصلی: کنکورد (هواپیما)
هواپیمای مافوق صوت کنکورد، با کاربری مسافربری یا ترابری، در کنار توپولف-۱۴۴، یکی از دو هواپیمای مافوق صوت است که در پروازهای تجاری برای حمل مسافر مورد استفاده قرار می‌گرفت. این هواپیما که محصول مشترک دو کشور فرانسه و بریتانیا است، قادر بود با سرعتی حدود دو برابر سرعت صوت یا عدد ماخ ۲ پرواز کند.
هواپیمای کنکورد با بهره‌گیری از چهار موتور توربوجت با پس سوز، قادر به پرواز در سرعت‌های مافوق صوت بود. این موتورهای بسیار قدرتمند مصرف سوخت بالایی داشتند.
کنکورد برای نخستین بار در دوم مارس ۱۹۶۹ به پرواز درآمد و در ۲۱ ژانویه ۱۹۷۶ رسماً آغاز به کار کرد و پس از حادثه سقوطی که در ۲۵ ژوئیه سال ۲۰۰۰ در پاریس رخ داد، طراحان آن متوجه نقص در طراحی موتور این هواپیما شدند، که رفع عیب آن از نظر اقتصادی مقرون به صرفه نبود و در نتیجه در بیست و ششم نوامبر ۲۰۰۳ آخرین پرواز این هواپیما انجام شد.
تا پیش از بازنشسته شدن هواپیمای کنکورد در سال ۲۰۰۳، شرکت ایرباس قطعات یدکی و خدمات موردنیاز کنکوردها را تأمین می‌کرد.
فهرست تولیدات

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  هواپیما  |  ویژگی‌ها  |  تعداد مسافر  |  حداکثر تعداد مسافر  |  تاریخ معرفی  |  نخستین پرواز  |  نخستین تحویل به مشتری  |  تاریخ توقف تولید  |  تعداد تولید  |  تصویر  |
| ایرباس ای۳۰۰ | ۲ موتور، ۲ راهرو | ۲۲۸–۲۵۴ | ۳۶۱ | ماه مه ۱۹۶۹ | اکتبر ۱۹۷۲ | مه ۱۹۷۴ ایر فرانس | ۲۷ مارس ۲۰۰۷ | ۵۶۱ |  |
| ایرباس ای۳۱۰ | ۲ موتور، ۲ راهرو مدل تغییر یافتهٔ ای۳۰۰ | ۱۸۷ | ۲۷۹ | ژوئیه ۱۹۷۸ | ۳ آوریل ۱۹۸۲ | دسامبر ۱۹۸۵ هواپیمایی الجزایر | ۱۹۹۸ | ۲۵۵ |  |
| ایرباس ای۳۱۸ | ۲ موتور، یک راهرو، ۶ متر کوتاه‌تر از ای۳۲۰ | ۱۰۷ | ۱۱۷ | آوریل ۱۹۹۹ | ۱۵ ژانویه ۲۰۰۲ | اکتبر ۲۰۰۳ ایر فرانس | ۲۰۱۳ | ۸۰ |  |
| ایرباس ای۳۱۹ | ۲ موتور، یک راهرو، ۴ متر کوتاه‌تر از ای۳۲۰ | ۱۲۴ | ۱۵۶ | ژوئن ۱۹۹۳ | ۲۵ آوت ۱۹۹۵ | آوریل ۱۹۹۶ سوئیس ایر |  | ۱۴۹۸ (ژوئیه ۲۰۲۳) |  |
| ایرباس ای۳۲۰ | ۲ موتور، یک راهرو | ۱۵۰ | ۱۸۰ | مارس ۱۹۸۴ | ۲۲ فوریه ۱۹۸۷ | مارس ۱۹۸۸ ایر اینتر |  | ۱۰۹۹۸ |  |
| ایرباس ای۳۲۱ | ۲ موتور، یک راهرو، ۷ متر کشیده‌تر از ای۳۲۰ | ۱۸۵ | ۲۲۰ | نوامبر ۱۹۸۹ | ۱۱ مارس ۱۹۹۳ | ژانویه ۱۹۹۴ لوفت‌هانزا |  | ۲۸۹۳(ژوئیه ۲۰۲۳) |  |
| ایرباس ای۳۳۰ | ۲ موتور، ۲ راهرو | ۲۵۳–۲۹۵ | ۴۰۶–۴۴۰ | ژوئن ۱۹۸۷ | ۲ نوامبر ۱۹۹۲ | دسامبر ۱۹۹۳ ایر اینتر |  | ۱۵۷۶(ژوئیه ۲۰۲۳) |  |
| ایرباس ای۳۴۰ | ۴ موتور، ۲ راهرو | ۲۳۹–۳۸۰ | ۴۲۰–۴۴۰ | ژوئن ۱۹۸۷ | ۲۵ اکتبر ۱۹۹۱ | ژانویه ۱۹۹۳ ایر فرانس | ۲۰۱۲ | ۳۸۰ |  |
| ایرباس ای۳۵۰ | ۲ موتور، ۲ راهرو | ۲۷۰–۳۵۰ | ۳۵۰ | دسامبر ۲۰۰۶ | پیش‌بینی شده برای ۲۰۱۱ | اواسط ۲۰۱۳ تام ایرلاینز |  | ۵۲۴(فوریه ۲۰۲۳) |  |
| ایرباس ای۳۸۰ | ۴ موتور، ۲ راهرو، ۲ طبقهٔ کامل | ۵۵۵ | ۸۵۳ | ۲۰۰۲ | ۲۷ آوریل ۲۰۰۵ | ۱۵ اکتبر ۲۰۰۷ سنگاپور ایرلاینز | ۱۵ اکتبر۲۰۲۰ | ۵۲۴ (شامل ۳ هواپیمای آزمایشی) |  |
خودروی پرنده

ایرباس از ساخت خودرویی پرنده خبر داد، که می‌تواند در شهرهای شلوغ و پرترافیک بسیار کارآمد باشد. این خودرو اکنون در مرحله آزمایشی قرار دارد.
هواپیمای ایرباس ای۳۲۰ شرکت سوئیس اینترنشنال ایرلاینز
کارخانه تولیدی ایرباس در اشتدته، آلمان
ایرباس بلوگا؛ هواپیمای اَبَرترابری ایرباس
ایرباس ای۳۰۰، متعلق به شرکت لوفت‌هانزا
هواپیمای ۴ موتوره ایرباس ایرباس ای۳۴۰ شرکت هواپیمایی اتحاد
مرکز تحقیق و توسعه ایرباس در اشتدته
باد دبور

| باد دبور | باد دبور |
| --- | --- |
کارگردان: محمد رسول‌اف
تهیه‌کننده: محمد رسول‌اف
نویسنده: محمد رسول‌اف
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۸۶
مدت زمان: ۶۰ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
باد دبور فیلمِ مستندی به کارگردانی محمد رسول‌اف است که در سال ۱۳۸۶ ساخته شد.
این فیلم درباره اشخاصی است که به هر شکلی با ماهواره و مسائل آن در ارتباط هستند.این مستند در جشنواره سینما حقیقت و همچنین چهارمین جشن تصویر هنرمند نمایش داده شده‌است.
ژاپن در ۲۰۲۴

فهرست رویدادها
ژاپن در سال ۲۰۲۴
مسئولان

امپراتور ژاپن: ناروهیتو
نخست‌وزیر ژاپن: فومیو کیشیدا (حزب لیبرال دموکرات (ژاپن))
دبیر ارشد کابینه: یوشیماسا هایاشی (لیبرال دموکرات)
رئیس دادگستری ژاپن: سابورو توکورا
رئیس مجلس نمایندگان: فوکوشیرو نوکاگا (لیبرال دموکرات)
رئیس مجلس شوراها: هیده‌هیسا اوتسوجی (لیبرال دموکرات)
مسئولان > ژانویه

۱ ژانویه -
شش بخش در هاماماتسو، استان شیزوئوکا، شامل ناکا-کو، هاماماتسو، می‌نامی-کو، هاماماتسو، هیگاشی-کو، هاماماتسو، نیشی-کو، هاماماتسو، و کیتا-کو، هاماماتسو، منحل شده و با دو بخش جدید، یعنی هامانا-کو، هاماماتسو و چو-کو، هاماماتسو جایگزین شدند.
یک زمین‌لرزه ۲۰۲۴ دریای ژاپن در استان ایشیکاوا، موجب کشته شدن ۲۴۱ نفر از مردم شد.
۲ ژانویه – برخورد باند فرودگاه هانه‌دا در سال ۲۰۲۴: یک هواپیما خطوط هوایی ژاپن ایرباس ای۳۵۰ ایکس‌دابلیوبی با یک هواپیمای گارد ساحلی ژاپن دی هاویلند کانادا دش ۸ در توکیو فرودگاه هانه‌دا برخورد می‌کند و آتش می‌گیرد. هواپیمای گارد ساحلی قرار بود به زلزله‌زدگان روز قبل در استان ایشیکاوا کمک‌رسانی کند. تمام ۳۷۹ سرنشین هواپیمای خطوط هوایی ژاپن تخلیه شدند، در حالی که پنج سرنشین از شش سرنشین هواپیمای گارد ساحلی کشته شدند.
۳ ژانویه - سه مرد در ایستگاه آکیهابارا، توکیو در قطاری با چاقو زخمی شدند. در رابطه با این حادثه یک زن توسط اداره پلیس کلانشهر توکیو دستگیر شد.
۱۹ ژانویه -
ژاپن پنجمین کشوری شد که با مأموریت فرودگر ماه کاوشگر هوشمند برای بررسی ماه با موفقیت بر سطح ماه فرود آمد.
رسوایی صندوق فاسد احزاب سیاسی ژاپن ۲۰۲۴–۲۰۲۳: چندین قانونگذار حزب لیبرال دموکرات (ژاپن) در یک رسوایی مربوط به سوء استفاده از بودجه انتخاباتی، از جمله قانونگذاران فعلی یاسوتادا اونو و یائیچی تانیگاوا متهم شدند، که هر دو به دنبال کیفرخواست خود از حزب استعفا دادند.جناح‌های سیوا سیساکو کنکیو کای، کوچیکای و شیسویکای حزب لیبرال دموکرات، همگی قصد خود را برای انحلال در نتیجه رسوایی اعلام کردند.
۲۳ ژانویه – دو کارگر راه‌آهن در حین تلاش برای رفع قطعی شدید برق که باعث خاموش شدن سیستم شینکانسن در قسمتی که توسط شرکت راه‌آهن شرق ژاپن بین ایستگاه اومیا (سایتاما) در سایتاما (شهر) و ایستگاه اوئنو در توکیو اداره می‌شود، بر اثر برق گرفتگی مجروح شدند. یک قطار نیز در این قطعی برق آسیب دید.
۲۴ ژانویه – کارولینا شینو متولد اوکراین به عنوان برنده جایزه بزرگ سال ۲۰۲۴ میس نیپون جشنواره زیبایی اعلام شد.او اولین شهروند خارجی است که پس از درآمدن به تابعیت ژاپنی برنده این مسابقه شده است.پیروزی او جرقه بحث‌هایی را در مورد «ژاپنی بودن» و تغییر جمعیت‌شناسی ژاپن برانگیخت.
۲۵ ژانویه – نتیجه دادگاه آتش‌افروزی عمدی در استودیوی انیمیشن کیوتو: دادگاه «شینجی آئوبا» را به مرگ به دلیل حمله سال ۲۰۱۹ آتش‌افروزی به استودیو کیوتو انیمیشن فوشیمی، کیوتو که ۳۶ نفر را کشت، محکوم کرد.
۲۶ ژانویه - بمب‌گذاری در صنایع سنگین میتسوبیشی در سال ۱۹۷۴: پلیس اعلام کرد که به عقیده آنها «ساتوشی کیریشیما»، یکی از اعضای جبهه مسلح ضد ژاپن آسیای شرقی را دستگیر کرده است او کسی است که ۵۰ سال است سال‌ها به خاطر نقشش در یک سری بمب‌گذاری در شرکت‌ها از عدالت فراری بوده است.
۲۹ ژانویه - مردی که گمان می‌رود ساتوشی کیریشیما باشد درگذشت. مقایسه DNA با خویشاوندان هویت او را به عنوان کیریشیما تأیید می‌کند.
مسئولان > فوریه

۵ فوریه - کارولینا شینو متولد اوکراین پس از انتشار اخباری مبنی بر رابطه نامشروع او با مردی متأهل، از عنوان خود به عنوان برنده جایزه بزرگ سال ۲۰۲۴ میس نیپون جشنواره زیبایی صرف نظر کرد.
۲۷ فوریه - سونی اعلام کرد که ۹۰۰ شغل را در سراسر نیروی کار خود در سراسر جهان کاهش می‌دهد و بسته شدن استودیو لندن را به عنوان بخشی از بازسازی پیشنهاد می‌کند.