stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تاریخ مردم کرد
کُرد در اسطوره‌ها > کُرد در شاهنامهٔ فردوسی

فردوسی در داستان قیام کاوه آهنگر بر علیه ضحاک ماردوش به کُردها اشاره می‌کند. هنگامی که ضحاک ماردوش برای آرام کردن مارهای روی دوشهایش به پیروی از اهریمن دستور داد تا هر روز دو جوان ایرانی را بکشند و مغزسرهایشان را طعمه مارها کنند، در این هنگام دو آشپز ایرانی به نام‌های ارمایل و گرمایل به زیرکی خود را به دربار رساندند و در آشپزخانه ضحاک مشغول کار شدند. این دو نفر هر روز یکی از دو جوان را که رشید تر از دیگری بود رها می‌کردند و مغز سر دومی را با مغز سر گوسفندی می‌آمیختند و طعمه مارها می‌کردند. تا دست کم یکی از دو نفر را نجات داده باشند. جوان رشید رهایی یافته به کوه‌ها پناه می‌برد و در آن‌جا چوپانی پیشه می‌کرد و پنهانی روزگار می‌گذرانید. فردوسی سپس می‌گوید:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| خورشگر بدیشان بزی چند و میش |  | سپردی و صحرا نهادند پیش |
| کنون کُرد از آن تخمه دارد نژاد |  | کز آباد ناید به دل برش یاد |
یعنی از افزایش نسل این جوانان نژاده و رشید، جمعیت «کُرد» پدید آمد. فردوسی از زبان کاوه آهنگر هنگام قیامش علیه ضحاک می‌گوید:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| بپویید کاین مهتر آهرمنست |  | جهان آفرین را به دل دشمن است |
| همی رفت پیش اندرون مرد گُرد |  | جهانی برو انجمن شد نه خرد |
تنها حضور کُردها در شاهنامه فردوسی در داستان کاوه آهنگر و ضحاک است که بعد از قیام کاوه آهنگر و پیروزی در برابر ضحاک، فردوسی نژاد «کُرد» را از کاوه آهنگر می‌داند[نیازمند منبع] که عمدهٔ این نژاد ساکن کوهستان‌های غرب ایران شدند و با ازدیاد جمعیتشان متحد شدند و ضحاک را سرنگون کردند.
کُرد در تاریخ باستان

منطقه امروزی کردستان عراق در دوران باستان بخشی از امپراتوری آشور را تشکیل می‌داد. آشور بانیپال در سال ۶۳۳ پ م در گذشت. هوخشتره شاه ماد در حمایت از بابل به آشور اعلان جنگ داد. هوخشتره در سال ۶۱۴ پ م از کوه‌های زاگرس گذشت و ضمن تسخیر آبادی‌های آشوری سر راه، شهر آشور پایتخت دولت آشور را در محاصره گرفت. پس از سقوط شهر آشور، نبوپلسر پادشاه بابل به دیدار هوخشتره آمد و در آنجا پیمان دوستی ایران و بابل تجدید شد. در سال ۶۱۳ پ م شاه آشور در نینوا بود و این شهر نیز در سال ۶۱۲ پ م تسخیر شد. نبوپلسر رهبر بابلی‌ها به همکاری با ماد روی آورد.
در دوره‌های بعدی و پس از یاری هارپاگ وزیر آستیاگ به کوروش بزرگ و سقوط پادشاهیِ ایرانی ماد این سرزمین بخشی از حکومت‌های هخامنشی، سلوکی، اشکانی و ساسانی گشت.
برای نمونه در زمان هخامنشی آتروپاتن سردار ایرانی ساتراپ این سرزمین بود که پس از حمله اسکندر و صلح و توافق با او همچنان بر قسمتی از سرزمین کردستان که بعدها به آتروپاتنکان یا همان آذربایجان کنونی نام گرفت، حکمرانی داشت و در امور داخلی خود کاملاً مستقل عمل می‌نمود.
برخی منابع از قبیل نولدکه (NOLDKE ۱۸۹۷) آورده‌اند که طوایف کردی که در نواحی مرکزی و جنوب ایران وجود داشتند در خلال دوره شاهنشاهی ساسانی به علت فتوحات ایران و حرکت جمعیت به طرف شمال غربی مهاجرت کرده و در سرزمین کردو (KURDU) ساکن شده و با کردهای آنجا مخلوط شده‌اند و نام آن‌ها را قبول کرده‌اند این مردم که قبلاً به نام مرتی‌ها شناخته می‌شدند در جنگ‌های مداوم ساسانیان و اشکانیان (پارتها) با رومی‌های بیزانسی شرکت داشته‌اند و با روم در جنگ بوده‌اند. اینان در قرن چهارم میلادی از طرف رومی‌ها به نام کرچخ شناخته می‌شدند. بر حسب سرزمین و لهجه‌های محلی کردهای قدیمی نام‌های کاردوخ (KARDUKH) و کاردیخ (KARDIKH) که سکنه و بومیان آن بوده‌اند بر این مردم اطلاق شده‌است.
در زمان ساسانیان منطقه امروزی عراق را ناحیه آسورستان یا دل ایرانشهر می‌نامیدند و طبق تقسیمات کشوری ایران آن زمان، آسورستان به دوازده استان و شصت تسو (شهرستان) بخش شده بود. بیشتر بخش شرقی منطقه امروزی کردستان عراق در زمان ساسانیان در استان شادپیروز قرار داشت. شمال غربی کردستان عراق استان بالا نام داشت. شهرهای بزرگ آن دوره در این منطقه، اربیل، گرمیان (کرکوک امروزی) و آشب (عمادیه امروزی) بودند.
کردستان پس از هجوم قبایل عرب

با آغاز حمله اعراب به رهبری عمر بن خطاب در سال‌های (۶۳۴–۶۴۲ م) نواحی اربیل، موصل و نصیبین که نواحی کردنشین بودند به تصرف اعراب درآمد بعد از عمر، در دوره جانشین وی عثمان نیز مناطق شمالی کردها و مناطق قفقاز به تصرف درآمد.
در منابع تاریخی متقدم و عمدتاً دو قرن اول اسلامی که شامل مغازی ابن اسحاق؛ فتوح الشام واقدی؛ مروج الذهب مسعودی؛ تاریخ ابن اثیر؛ سفرنامه ابن بطوطه (قرن هشتم) قاموس المحیط فیروزآبادی؛ الاصابه فی تمیز الصمابه ابن حجر و … است در خصوص نحوه مسلمان شدن مردم جبال (نام قدیم کردستان در زمان ساسانیان) اشاره شده‌ است که به افسانه شبیه است و ساخته ذهن کسانی است که می‌خواهند هجوم و قتل‌عام و کشتار اعراب در ذهن ایرانیان بزرگ جلوه داده نشود»
اشغال شهرزور، صامغان و دراباذ (= دزاباذ) توسط اعراب
روایت اول:بلاذری می‌نویسد: «عزره بن قیس که در دوره خلافت عمر والی حلوان بود به سوی فتح شهرزور رهسپار گردید اما نتوانست آن را فتح کند. اما بعد عتبه بن فرقد آن را بعد از یک درگیری به صلحی همانند صلح حلوان فتح کرد، در آنجا هر مردی از مسلمانان که توسط عقرب نیش زده می‌شد وفات می‌یافت.»
روایت دوم: «اهل صامغان و دراباذ با عتبه صلح کردند بر این شرط که جزیه و خراج بپردازند و در عوض کسی از آنان کشته نشود و به اسارت نیز گرفته نشود و از پیروی آیین خویش منع نگردند.»
روایت سوم: «شهروز، صامغان و دراباذ از فتوح عتبه بن فرقد سلمی بود که در آن با کُردها جنگید و کسانی از آنها را کشت.»(۳) ابن اثیر همین روایت را عیناً از بلاذری نقل کرده اما در ادامه می‌نویسد: «کُردان بسیاری کشته شدند.»
روایت چهارم: «عتبه، شهرزور، صامغان ودراباذ را به صلح فتح کرد، اما آنها پیمان شکستند بنابراین، عتبه بازگشته شهر را به جنگ گشود و بر آنان خراج بست.»
پس از حمله اعراب کردها اکثراً اسلام را به زور و اکراه پذیرفتند در غیر این صورت باید جزیه می‌دادند و در مواردی اعراب با شورش و سرپیچی اکراد روبه‌رو شدند؛ مثلاً محمد بن جریر طبری می‌نویسد:
…در همین روز خبر رسید که «موصل» بشوریده و کردان در آن‌جا پراکنده‌اند. مُسَیب‌بن زُهیر، حاکم کوفه، که دوست یحیی‌بن خالد بود، به منصور (خلیفه عباسی) پیشنهاد کرد که کار خواباندن شورش کردان را به خالد واگذارد که «او برای خواباندن آن شورش تواناست». منصور این پیشنهاد را پذیرفت و خالد را به حکومت موصل برگماشت.
ضعف قدرت دستگاه حکومتی خلافت در دوره عباسیان

در دوره عباسیان که به کمک ابومسلم خراسانی ایرانیان به خلافت رسیدند، به علت رقابت امین و مأمون پسران هارون الرشید، قدرت دستگاه حکومتی خلافت تضعیف شد. از این زمان به بعد با استفاده از ضعف دستگاه حکومتی خلافت اعراب، دولت‌های مستقل و نیمه مستقل ایرانی هم در شرق و هم در غرب ایران دوباره به قدرت رسیدند. در شرق ایران دولت‌های طاهریان، صفاریان و سامانیان به قدرت رسیدند. در غرب ایران دولت‌های حسنویه، بنی عیاران، آل بویه، فضلویه، هزاراسپیان، مروانیان و ایوبیان به قدرت رسیدند. در این زمان لفظ کرد برای توصیف نژادی قبایل ایرانی به کار می‌رفت.
هزبانیان

هزبانیان دودمانی کردتبار بودند که از پیش از میلاد مسیح تا چند سده پس از هجرت پیامبر اسلام کم و بیش بر نواحی وسیعی از کردستان حکمرانی می‌کردند. قلمرو حکومت آنان در دوره‌های مختلف تغییر می‌کرد، اما به‌طور کلی می‌توان گفت از ارومیه تا اربیل را در بر می‌گرفت.
حسنویه

در قرن دهم میلادی (۹۵۹ م) حسن برزیکانی که رئیس قبایل کرد برزینی (بارزانی؟) بود خود را به فرمانروایی شرق کردستان رسانید و دینور و همدان و نهاوند را فتح کرد و دولت مستقل حسنویه (۳۴۸–۴۰۵ ق) را بنیان‌گذارد. فرزند او ناصرالدین (۹۷۹–۱۰۱۴ م) و نوه اش ظهیران هلال ابن بدر (۱۰۱۵–۱۰۱۴ م) می‌باشند اینان از آل بویه اطاعت می‌کردند. حکومت حسنویه تا ۴۰۵ ق. ادامه یافته‌است. این سلسله به دست بنی عیاران از بین رفت.
بنی عیاران

بنی عیاران (۴۰۱ تا ۵۱۱ ق) سلسله مستقل کرد در غرب ایران از بازماندگان خاندان حسنویه بودند. آخرین حاکم حسنویه امیر طاهر برزینی، است که توسط ابوالشوک (حسام الدوله) حاکم سلسله بنی عیاران از بین رفت. حکومت بنی عیاران تا ۵۱۱ ق. دوام داشته‌است. با حمله ترکمن‌های سلجوقی سلسله بنی عیاران از بین رفته و مقدمات حکومت اتابکان لرستان به وجود آمد.
مروانیان

در سال ۹۹۰ میلادی به هنگام مرگ کردباد حکمران انتصابی خلیفه برادرزاده اش ابوعلی مروان، حکمران نواحی دیاربکر، میافارقین آمیدنی (آمید) و نصیبین را به دست آورد. این مناطق بعد از مرگ عضدالدوله دیلمی از دست آل بویه خارج شده بود. اینان که به مروانیان معروف شدند بعدها از خلیفه عباسی روی گردان و به فاطمیان گرویدند.
روادیان

روادیان(۹۵۵–۱۰۷۱)، دودمانی کُرد تبار بودند که بر تبریز، آذربایجان و مُکریان در اواخر قرن هشتم و اوایل قرن نهم میلادی حکومت می‌کردند. روادیان در نیمهٔ دوم قرن دهم و بیشتر قرن یازدهم میلادی بر مُکریان و آذربایجان و بخش‌هایی از ارمنستان حکومت می‌کردند. مرکزیت تبریز و مراغه حکومت آن‌ها بود.
شدادیان

شدادیان نام خاندانی کرد از اران ارمنستان است که در فاصله سال‌های ۳۴۰ تا ۴۸۰ هجری قمری در نواحی باکو، گنجه و بردع حکومت کردند. نام برخی از شخصیت‌های مهم آن‌ها لشکری، فضلون و ابوالاسوار شاوور، در اشعار و منابع تاریخی آمده‌است. شدادیان در جنگ‌های اسلام با روم شرقی (بیزانس)، طوایف گرجی و ارمنی نقش برجسته‌ای داشتند.
ایوبیان

صلاح‌الدین ایوبی (۵۳۲ ق. - ۱۷ صفر ۵۸۹ ق) یکی از سرداران کرد و مسلمان جنگ‌های صلیبی بود. از دوره صلاح الدین سرداران کرد توانستند فراتر از منطقه‌های کردنشین قدرت خود را بسط دهند.
با پیروزی صلاح‌الدین ایوبی در جنگ‌های صلیبی، صلاح‌الدین ایوبی به حکومت رسید. وی مؤسس سلسله ایوبیان است.
ایوبیان دودمانی کردتبار بودند که از ۱۱۷۱ تا ۱۲۶۰/۱۲۵۰م در مصر و سوریه و عراق فرمانروایی کردند. پایتخت‌های ایشان دمشق و قاهره بود. تنها حلب تا سال ۱۳۹۰ م. در اختیار خاندان ایوبی (ایوبیان) قرار داشت. توان و خصوصیات جنگی صلاح الدین او را به عنوان یکی از قهرمانان افسانه‌ای جنگ با صلیبیون درآورد.
حکومت‌های کُرد

سلسله‌های بزرگ و قدرتمندی همچون آتریان (سلسله از تبار مادها، کردها به همراه برخی قوم‌های دیگر مانند آذری‌ها از تبار ماد هستند)، هزبانیان، آل حسنویه، بنی عیاران، فضلویه، مروانیان، شدادیان، روادیان، ایوبیان، بابان، حکومت اردلان و… از نژاد قبایل ایرانی کُرد بودند.
کردستان پس از حمله ترکمن‌های سلجوقی

هم‌زمان با روی کار آمدن ترکمنهای سلجوقی (۵۱۱ ق) و پادشاهی سلطان سنجر برای اولین بار ایالتی به نام کردستان تأسیس گردید.
حمدالله مستوفی در کتاب نزهةالقلوب در سال ۷۴۰ هجری اسم کردستان و شانزده ایلات آن را آورده‌است:
کردستان و آن شانزده ولایت است و حدودش به ولایات عرب و خوزستان و عراق عجم و آذربایجان و دیاربکر پیوسته‌است. آلانی، الیشتر، بهار، خفتیان، دربند، تاج خاتون، دربند رنگی، دزبیل، دینور، سلطان آباد، چمچمال، شهر زور، کرمانشاه (قرمیسین) هرسین، وسطام.
کردستان پس از حمله ترکمن‌های سلجوقی > اتابکان ترکمن

اتابکان ترکمن نیز مدت مدیدی قلمرو کردها را زیر قدرت خود داشتند؛ که تعدای از آن‌ها بر این مناطق حکومت کردند از قبیل:
۱) نوادگان سبکتکین (۱۱۴۴–۱۲۳۲ م) در اطراف اربیل که اولین آن‌ها زین الدین علی پسر کوچک سبکتکین است.
۲) آل ارتق (۱۱۰۱–۱۳۱۲ م) که اولین حکمران آن‌ها اَرتُق است؛ که بر دیار بکر و مدتی بر حلب و ماردین حکومت می‌کردند.
کردستان پس از حمله ترکمن‌های سلجوقی > شاهان ارمنی

۳) شاهان ارمنی (۱۱۰۰–۱۲۰۷ م) که موسی لهنا لقمان قبطی است. در این دوره اینان به دلیل مراوده با اعراب، عرب شده بودند ولی کردها تلاشی برای از بین بردن آن‌ها انجام ندادند یا این وجود کردها زبان خویش را حفظ کردند.
کردستان پس از حمله مغول

بعد از حمله مغول به ایران، به دنبال جنگ و زدوخورد جلال الدین خوارزمشاه با آن‌ها و فرار او به مناطق شرقی و سپس ورود به ایران و آمدن به مناطق کردنشین، مغول‌ها سراسر ایران برای از بین بردن جلال الدین درهم نوردیدند. جلال الدین مدتی در غرب ایران حکومت کرد که با روسای محلی و اتابکان درگیر شد. در سال ۱۲۱۳ میلادی سلطان جلال الدین خوارزمشاه کشته شد. هلاکوخان مغول نیز بعد فتح نواحی مرکزی ایران و قلاع اسماعیلیه از طریق همدان و کرمانشاه به بغداد رفت و آخرین خلیفه عباسی را اسیر و به طرز فجیعی مقتول کرد. در این زمان دیگر مناطق کردنشین از خطر مغول در امان نبودند. در سال ۱۲۵۹ میلادی دو لشکر از سه لشکر مغول تمام نواحی کردنشین را در هم درنوردیده و به طرف دریاچه وان رهسپار شدند. در این درگیری‌ها غیر از میافارقین که یکی از ایوبیان به نام کامل محمد مقاوتی به خرج داد بقیه مناطق بدون خونریزی شدید به دست مغول‌ها افتاد.
ایلخانان مغول

در سال ۱۲۹۷م. کردها اربیل را محاصره نمودند و به لشکر مغول حمله کردند. بعد از مسلمان شدن ایلخان مغول به نام محمد خدابنده کردها به دلیل مسلمان بودن با او همکاری بیشتری نمودند. با ضعیف شدن ایلخانان مغول، امیران مغولی چوپانیان: امیر چوپان و حسن بزرگ چوپانیان قدرت را تا مدتی در دست داشتند که عاقبت ایلخانان در سال ۱۳۴۹ میلادی منقرض شدند. آمدن و رفتن فرمانروایان ادامه داشت تا اینکه قدرت به امیران مغولی جلایریان رسید که بعدها مناطق کردنشین به بایزید رسید.
بعد از جلایریان، ترکمنهای قراقویونلو حکومتی در کردستان تشکیل دادند که بعدها توسط ترکمنهای آق‌قویونلو از این مناطق به عقب رانده شدند.
با ظهور تیمور گورکانی مناطق دیاربکر و ماردین به تصرف تیمور لنگ افتاد. در حملات تیمور به دلیل اینکه کردها چادرنشین بودند و به کوهستان‌ها پناه برده بودند کمتر آسیب دیدند؛ بنابراین تا دوره صفویان سرزمینی که امروزه به کردستان مشهور است یک قسمت آن را جزیره و قسمت دیگر را اردلان می‌نامند که گاه تحت حکومت امیران مغولی جلایریان گاه تحت حکومت ترکمنهای آق‌قویونلو و گاه تحت حکومت ترکمنهای قراقویونلو بوده‌است که اینان خود به دست صفویان از بین رفتند.
حکومت صفویان

در دوران حکومت صفویان، شاه اسماعیل صفوی به رسمی‌کردن مذهب شیعه‌گری اقدام ورزید. این رویداد سبب شد کردها که اکثراً سنی مذهب بودند به صفویه بی‌اعتماد و به عثمانی مطمئن و متکی شدند. در آگوست سال ۱۵۱۴ میلادی که سلیم یکم پادشاه امپراتوری عثمانی بود، جنگ چالدران بین امپراتوری ایران و امپراتوری عثمانی درگرفت. سلطان سلیم یکم در این جنگ توانست که نیروهای شاه اسماعیل صفوی را شکست دهد. در جریان این جنگ بخش بزرگی از ایران جدا شد و به دست حکومت عثمانی افتاد. این بخش‌ها عبارت بودند از کردستان ترکیه امروزی، کردستان عراق امروزی و کردستان سوریه امروزی. علاوه بر این سرزمین‌ها، بخش‌هایی نیز از عراق امروزی و همچنین دیاربکر از کنترل ایران خارج و ضمیمه سرزمین‌های امپراتوری عثمانی شد. در نتیجه کردها وارد عرصه نوینی شدند. پس از شکست شاه اسماعیل صفوی ۲۵ حکمران کرد به دولت عثمانی گرویدند. از این زمان مسئله مرزها جزء عوامل اختلاف ایران و عثمانی شد. دراین دوران حکومت اردلان در کردستان ایران حکومت می‌کرد. علاوه بر این کهن‌ترین کتاب در رابطه با تاریخ مردم کرد نیز به نام شرفنامه در همین دوران و در سال ۱۵۹۷ توسط شرف‌خان بدلیسی نوشته‌شد.
مقارن با حکومت‌های صفویه و عثمانی، ایل کلهر به فرماندهی ذوالفقارخان کلهر پس از تسخیر بغداد و تسلط بر بخشی از کردستان، لرستان و سپس تمامی عراق عرب حکومتی ایجاد نمودند که به مدت ۱۵ سال ادامه داشت و در این مدت در نواحی مذکور به نام حاکم کلهر «ذوالفقارخان کلهر» خطبه خوانده و سکه زده شد.[نیازمند منبع]
کردستان در جنگ جهانی اول

جنگ اول جهانی شاید بیشتر از هر جای دیگر کردستان را پایمال کرد و مردمش را دچار فقر و گرسنگی و بیماری گردانید. درگیری‌های مکرر و خانمان‌سوز در نواحی مختلف این سامان، ضمن اینکه موجب از بین رفتن کشتزارها و علوفه و دام‌های این مناطق شد، دست به دست شدن این سرزمین‌ها بین لشکرهای بیگانه و تاراج هربارهٔ هر یک از این نیروها، کردها را از هستی ساقط کرد. توش و توانی برای کردها باقی نمانده بود. در همین حال تبلیغات گسترده و امکانات از هر لحاظ فراوان انگلیسی‌ها بود. انگلیسی‌ها در هر جا قدم می‌گذاشتند، پیش از هر چیز به توزیع مواد غذایی و مداوای مردم می‌پرداختند و در عین حال به هر یک از ملیت‌های زیر پرچم عثمانی، وعدهٔ حکومت مستقل می‌دادند و خود را در نظر قشرهای مختلف مردم، یک فرشتهٔ نجات‌بخش تصویر می‌کردند.
پیش از سال ۱۹۱۴ میلادی، دولت عثمانی امتیاز استخراج نفت موصل را به دولت‌های آلمان و انگلیس واگذار کرده بود. با شروع جنگ، استخراج نفت متوقف شد و پیشرفت متفقین در جنگ، موجب انعقاد قرارداد سایکس _ پیکو (بین مارک سایکس انگلیسی و ژرژ پیکوی فرانسوی) در سال ۱۹۱۶ میلادی شد. در این قرار داد (که در حقیقت یک توافق‌نامه بر سر تقسیم سرزمین‌های عثمانی بود) شرق ترکیه سهم روسیه تزاری می‌شد، قسمت اعظم عراق به انگلیس می‌رسید و شمال غرب عراق و کشور سوریهٔ کنونی، زیر پرچم فرانسه می‌رفت. دلیل چشم پوشی انگلیسی‌ها از نفت موصل و واگذاری آن به فرانسه در قرارداد مذکور، این بود که نمی‌خواستند با روسیه تزاری مرز مشترک داشته باشند. در اکتبر سال ۱۹۱۷ میلادی، اوضاع روسیه تزاری دگرگون شد و حاکمان جدید روسیه، یعنی بلشویک‌ها از حجم درگیری‌های روسیه در سرزمین‌های خاورمیانه کاستند. انگلیس آن پیمان را بی‌اعتبار خواند و پس از بازی‌های سیاسی بسیار، در سال ۱۹۱۸، لوید جورج انگلیسی و ژرژ کلمانسو فرانسوی از سوی دولت‌های‌شان به توافق رسیدند که ولایت موصل و توابع آن را انگلیسی‌ها اداره کنند و در مقابل، سهمی از نفت عایدی آنجا را به فرانسه بدهند.
پتروشیمی قائد بصیر

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: سهامی عام
نماد سهام شرکت: شبصیر
بنا نهاده: ۱۳۷۶
دفتر مرکزی:  تهران، ایران
محدودهٔ فعالیت: ایران
محصولات: فراورده‌های پتروشیمی
مالک: شرکت گروه توسعه انرژی تدبیر - مؤسسه بنیاد پانزده خرداد
وبگاه: gbpc.net
شرکت پتروشیمی قائد بصیر نخستین پتروشیمی غیردولتی ایران می‌باشد که در سال ۱۳۷۶ تأسیس گردیده و در سال ۱۳۸۲ توسط رئیس جمهور وقت ایران سید محمد خاتمی افتتاح و شروع به تولید و عرضه محصولات به بازار نموده‌است. وزارت خزانه‌داری آمریکا در ۱۳ ژانویه ۲۰۲۱ این شرکت را در تازه‌ترین فهرست تحریم‌های خود قرار داد.
محصولات

رزین استیرن-آکریلونیتریل یا SAN
آکریلونیتریل بوتادین استایرن یا ABS
ABS-PC
فناوری تولید

تحت لیسانس شرکت کومهو پتروکمیکال کره جنوبی
محل شرکت

شرکت پتروشیمی قائد بصیر در شهرستان گلپایگان ناحیه صنعتی سعید آباد واقع شده‌است.
تحریم

وزارت خزانه‌داری آمریکا در ۱۳ ژانویه ۲۰۲۱ این شرکت را همراه با ۳تن و ۱۵ نهاد جمهوری اسلامی در تازه‌ترین فهرست تحریم‌های خود قرار داد. در بیانیه وزارت خزانه‌داری آمریکا تأکید شده‌است که افرادی و نهادهای تحریم شده، به سرکوب سیستماتیک مخالفان، مصادره زمین و دارایی معترضان سیاسی، اقلیت‌های مذهبی و تبعیدی‌ها متهم شده‌اند.
مالکیت شرکت

سهامداران عمده پتروشیمی قائد بصیر تا آبان ۱۳۹۷ عبارت از شرکت گروه توسعه انرژی تدبیر وابسته به ستاد اجرایی فرمان امام به میزان ۸۰٪ و بنیاد پانزده خرداد به میزان ۲۰٪ بوده‌است.
۱۰ درصد از سهام این شرکت در تاریخ ۱۵ آبان ۱۳۹۷ از طریق فرابورس تهران عرضه اولیه شده‌است.
| سهامدار/دارنده | شمار سهم | درصد |
| --- | --- | --- |
| شرکت گروه توسعه انرژی تدبیر-سهامی خاص- | ۱۳۷ میلیون | ۴۱٫۵۸۰ |
| مؤسسه بنیاد پانزده خرداد | ۶۶ میلیون | ۱۹٫۹۹۰ |
| شرکت سرمایه‌گذاری صنایع شیمیایی ایران-سهامی عام- | ۳۳ میلیون | ۹٫۸۵۰ |
| شرکت گروه سرمایه‌گذاری تدبیر-سهامی خاص- | ۱۸ میلیون | ۵٫۳۹۰ |
| BFMصندوق سرمایه‌گذاری. ا.ب. تدبیرگران فردا | ۵ میلیون | ۱٫۶۴۰ |
| صندوق سرمایه‌گذاری اندوخته پایدارسپهر | ۵ میلیون | ۱٫۳۹۰ |
| شخص حقیقی | ۴ میلیون | ۱٫۲۱۰ |
| صندوق سرمایه‌گذاری یاقوت آگاه | ۳ میلیون | ۱٫۰۰۰ |
مزرعه شهید محسن غلامی (کرخه)

| مزرعه شهید محسن غلامی | مزرعه شهید محسن غلامی |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: خوزستان
شهرستان: کرخه
بخش: بخش مرکزی
دهستان: آهودشت
جمعیت: ۲۰۹ نفر (سرشماری ۹۵)
مزرعه شهید محسن غلامی (کرخه)، روستایی در عبدالخان از توابع بخش مرکزی شهرستان کرخه در استان خوزستان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان آهودشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۵ نفر (۲۸خانوار) بوده‌است.
دره بقعه (بازی ویدئویی)

| دره بقعه | دره بقعه |
| --- | --- |
توسعه‌دهنده(ها): Ustwo
ناشر(ها): Ustwo
موتور: یونیتی
سکو(ها): آی‌اواس اندروید ویندوز فون مایکروسافت ویندوز
تاریخ(های) انتشار: آی‌اواس ۳ آوریل ۲۰۱۴ (۲۰۱۴-۰۴-۰۳)اندروید ۱۴ مه ۲۰۱۴ (۲۰۱۴-۰۵-۱۴)
ژانر(ها): معمایی
حالت(ها): تک‌نفره
مانیومنت ولی یا دره بقعه (انگلیسی: Monument Valley) یک بازی ویدئویی مستقل به سبک معمایی است که توسط Ustwo Games توسعه یافته و منتشر شده است. بازیکن، کنترل پرنسس ایدا را در مارپیچ‌هایی دارای خطای دید و اشیاء غیرممکن بر عهده دارد و جهان اطراف خود را دستکاری می‌کند تا به پلتفرم‌های مختلفی برسد. مانیومنت ولی در اوایل ۲۰۱۳ طی ۱۰ ماه و بر پایه نقاشی‌های مفهومی هنرمند شرکت، کن وونگ توسعه پیدا کرد. این بازی از شاهزاده‌های ژاپنی، مجسمه‌سازی مینیمالیسم، و بازی‌های مستقل ویندوسیل، فز، و شمشیر و اسلحه الهام گرفته است و با نقاشی‌های منتقد موریس اشر و اکوکروم مقایسه گردید.
بازی به گونه‌ای طراحی شده بود که هر فریم آن در نمایش عمومی مورد ستایش قرار گرفت. مانیومنت ولی پس از تست محدود نسخه بتا، در ۳ آوریل ۲۰۱۴ برای آی‌اواس منتشر شد و بعدها به اندروید و ویندوز فون پورت شد. بازی به‌طور کلی نظرهای خوبی را دریافت کرد. منتقدان طراحی تصویر و صدای بازی را ستودند، اما کوتاهی داستان و دشوار نبودن آن را خاطر نشان کردند. این بازی برنده جایزه طراحی اپل برای بهترین بازی سال ۲۰۱۴ آی‌پد شد و تا ژانویه ۲۰۱۵ بیش از دو میلیون نسخه از آن فروش رفت. تا مه ۲۰۱۶ میزان فروش آن از ۲۶ میلیون فراتر رفت.
دنباله‌ای با عنوان مانیومنت ولی ۲ در ۵ ژوئن ۲۰۱۷ برای سیستم‌عامل آی‌اواس عرضه شد.
روند بازی

در مانیومنت ولی، شخصیت بازیکن پرنسس ایدا در مارپیچ‌هایی دارای خطای دید و شیء غیرممکن سفر می‌کند که به عنوان هندسه مقدس در بازی معرفی شده، او مسافرت می‌کند تا برای چیزهایی مورد آمرزش قرار گیرد. بازی در تصویر ایزومتریک ارائه شده، و بازیکن با محیط برای یافتن گذرگاه‌های مخفی برای پیشروی ایدا به سوی نقشه خروج، تعامل می‌کند. هر کدام از ده مرحله مکانیک مرکزی خود را دارد. فعل و انفعالات شامل جا به جایی پلتفرم‌ها، ستون‌ها و ساخت پل‌ها می‌شود. بازیکن به‌طور غیرمستقیم توسط طراحی عناصر بازی مانند رنگ‌ها و به‌طور مستقیم توسط کلاغ‌هایی که سد راه ایدا می‌گردند، هدایت می‌شود. منتقدان سبک مجازی بازی را با نقاشی‌های پر جنب و جوش موریس اشر و اکوکروم مقایسه کرده‌اند. بازی شامل حالت دوربین نیز می‌شود در جایی که بازیکن می‌تواند در مرحله پرسه بزند تا تصاویری را بسازد. این شامل فیلترهایی می‌شود که مشابه آن‌ها در اینستاگرام وجود دارد.
توسعه

مانیومنت ولی توسط Ustwo توسعه یافت، یک شرکت طراحی دیجیتال که در سال ۲۰۰۴ تأسیس گردید و از سال ۲۰۰۷ مولد بازی‌های آیفون شد. بازی «دنباله نهنگ» و اپلیکیشن‌های دیگر آن‌ها شامل اپلیکیشن طراحی «گرانیماتور» و اپلیکیشن اشتراک گذاری تصاویر «رندو»، میلیون‌ها بار دانلود شد. مانیومنت ولی به عنوان یک بازی لمسی برای تبلت‌ها در نظر گرفته شده بود. توسعه آن در اوایل ۲۰۱۳ آغاز گردید، و ۱۰ ماه طول کشید. این بازی در آن زمان تحت نام «برج توهم» توسعه پیدا کرد. طراحی آن با یک نقاشی مفهومی به سبک موریس اشر شروع شد، و طراحی نهایی از آن فاصله چندانی نگرفت. مدیریت Ustwo به تیم توسعه خط داستانی و بودجه نداد، و به جای آن به آن‌ها گفت که بر روی «ساخت یک محصول با کیفیت بالا» تمرکز کنند. توسعه بازی‌ها سهم زیادی در عملکرد Ustwo ندارد، پس شرکت تمرکز خود را در توسعه بر تولید «محصولات عالی» قرار می‌دهد که بازتاب خوبی در کمپانی دارد، و نسبتاً سودآور است.
در مورد سبک هنری، طراح بازی و هنرمند کن وونگ گفت که او آرزو کرده که هر بخش از گیم پلی بازی را شایسته نمایش عمومی طراحی کند. پروژه قبل از آن که به یک بازی تبدیل شود به عنوان نقاشی‌های مفهومی وونگ بود. وونگ می‌گوید که گیم پلی طراحی شده بود تا به بازیکن اجازه دهد در جریان کاوش، بدون راهنمایی مستقیم هدف بازی را کشف کند. بازی از رنگ‌ها استفاده می‌کند تا همانند لبه آینه نشان دهد که بازیکن کجا تعامل می‌کند. وونگ گیم پلی بازی را چیزی بین اسباب بازی فروشی عجیب و شیر، کمد و جادوگر و داستان بازی را به جای یک کتاب روایت کننده شبیه یک «آهنگ» نمادین می‌داند. بازی طراحی شده بود تا توسط تعداد زیادی از کاربران به پایان برسد که سبکی غیر رایج در میان بازی‌هایی است که برای مخاطب عام عرضه می‌شوند. این بازی در ازای یک تجربه سخت، به عنوان یک «تجربه هزینه‌دار» تعیین شده بود.
بازی تا دسامبر ۲۰۱۳ در حالت بتا قرار داشت، که بیش از ۱۰۰۰ نفر آن را امتحان کردند و میانگین زمان به پایان بردن بازی ۹۰ دقیقه بود. همچنین این بازی به عنوان بازی اختصاصی آی‌پد برنامه‌ریزی شده بود. بازی در ابتدا در ۳ آوریل ۲۰۱۴ برای آی‌اواس عرضه شد، و شرکت در کمتر از دو هفته مبلغ صرف شده برای بازی را به دست آورد. یک نسخه پورت شده اندروید در دو نسخه بتا عرضه شد و بعدها در ۱۴ مه ۲۰۱۴ عرضه نهایی شد. از آوریل ۲۰۱۴ تعداد مرحله‌های بیشتری در دست توسعه قرار گرفت. Ustwo بیان نمود آن‌ها مراحل را به «دلایل هنری» اضافه می‌کنند مانند ایده‌هایی که آن‌ها می‌خواهند امتحان کنند، اما نمی‌توانند با انتشار اصلی منطبقشان کنند.
سیستم ضرب سکه توکوگاوا

سکه‌های اصلی توکوگاوا. یک کوبان بزرگ طلای بیضوی، زیر آن یک ایچیوبان طلای کوچک، بالا سمت راست یک ایچیوبان نقره ای، زیر آن یک ایشوبان نقره ای و یک مون برنز مدور
سیستم ضرب سکه توکوگاوا یک سیستم پولی فلزی واحد و مستقل بود که توسط شوگون، توکوگاوا ایه‌یاسو در ۱۶۰۱ در ژاپن ایجاد شد و در تمام دوره ادو تا سال ۱۸۶۷ ادامه داشت.
تغییر سیستم

در اواخر دوره ادو و باز شدن مرزهای ژاپن بر روی خارجیان سیستم پولی ژاپن نیز بر اساس سیستم ضرب سکه توکوگاوا از بین رفت. به‌طور سنتی، نرخ ارز ژاپن بین طلا و نقره ۱: ۵ بود، در حالی که نرخ‌های بین‌المللی از ۱۵:۱ بود. این امر منجر به خرید گسترده طلا توسط خارجی‌ها شد و در نهایت مقامات ژاپنی مجبور به کاهش واحد پول خود شدند. خارجی‌ها هجوم آوردند تا نقره خود را با سکه نقره توکن ژاپن مبادله کنند و دوباره این معاملات را با طلا عوض کنند و ۲۰۰ درصد سود در این معامله عاید آنان می‌شد که در پی آن خروج گسترده طلا طبق قانون گرشام از ژاپن رخ داد. در سال ۱۸۶۰، حدود ۴ میلیون ریو (سکه طلا) از ژاپن خارج شد، که در حدود ۷۰ تن طلا است. این امر به‌طور مؤثر سیستم استاندارد طلای ژاپن را از بین برد و مجبور به بازگشت به سیستم مبتنی بر وزن با نرخ‌های بین‌المللی کرد. در عوض، باکوفو با کاهش وزن سکه‌های طلای خود به میزان دو سوم، به این بحران‌ها پاسخ داد تا با نسبت تبادل طلا و نقره خارجی مطابقت داشته باشد.
قناتغستان

| قناتغستان | قناتغستان |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: کرمان
شهرستان: کرمان
بخش: ماهان
دهستان: قناتغستان
جمعیت: ۱۱۴۷ نفر (سرشماری ۹۵)
قناتغستان، روستایی از توابع بخش ماهان شهرستان کرمان در استان کرمان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان قناتغستان قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۹۰۲نفر (۲۴۹خانوار) بوده‌است.
متصرفیه قدس

متصرفهٔ قدس در سوریهٔ عثمانی در سال ۱۹۰۰
مُتَصَرِّفهٔ قُدسِ شَریف که با نام سَنجاقِ قدس نیز شناخته می‌شود، یکی از نواحی امپراتوری عثمانی با وضعیت اداری ویژه بود که در ۱۸۷۲ تأسیس شد. این ناحیه شامل قدس و شهرهای بزرگی چون غزه، یافا، الخلیل، بیت‌لَحم و بِئرشَبَع می‌شد. در اواخر دورهٔ عثمانی، متصرفه قدس به همراه سنجاق نابلُس و سنجاق عَکّا منطقه‌ای را تشکیل دادند که عموماً به عنوان سوریه جنوبی یا فلسطین شناخته می‌شد.