شورای اسلامی شهر کرمانشاه
دورۀ سوم

انتخابات سومین دورۀ شورای شهر در ۲۴ آذر ۱۳۸۵ برگزار شد. در این انتخابات آرش رضایی، غلامرضا امیری، سید حجت‌الله موسوی اجاق وزمله، سید ناصر سیدآقایی، کیومرث محمدی، غلامرضا باقری، محمدنبی کمری يکدانگی، خسرو زرافشانی و سید احسان احسانی به عنوان ۹ عضو اصلی و رسول آزادی، کامران ملکی، ندا شیخیایی، مهدی محمدی و داریوش سلطانی به عنوان اعضای علی‌البدل انتخاب شدند.
اعضای شورای اسلامی شهر در ۱۲ اردیبهشت ۱۳۸۶ مجتبی یزدانی شهردار وقت را برکنار و حیدرعلی کرمی را برای مدت سه ماه به عنوان سرپرست شهرداری معرفی کردند. پس از چند بار عدم تشکیل جلسۀ شورا به دلیل غیبت اعضا، در ۱۹ اردیبهشت ۱۳۸۶ محمدحسن نجفی به عنوان شهردار کرمانشاه معرفی شد. با این وجود به دلیل مخالفت مسئولان استانداری ابلاغیۀ نجفی صادر نشد و وی در ۲۰ خرداد انصراف خود را اعلام کرد. نجفی پس از مدتی دخالت غیرقانونی استاندار وقت مجید غفوری روزبهانی و عدم پشتیبانی اعضای شورا را علت انصراف خود عنوان کرد. در شرایطی که کرمانشاه ۶۵ روز بدون شهردار اداره می‌شد، در جلسۀ ۲۰ تیر ۱۳۸۶ پژمان پشمچی‌زاده با ۴ رأی به عنوان شهرداری کرمانشاه معرفی شد، اما پشمچی‌زاده نیز پس از ۱۰ روز انصراف خود را اعلام کرد و در جلسۀ ۳۱ تیر ۱۳۸۶ با انصراف وی موافقت شد. در شرایطی که فرصت سه ماهۀ انتخاب شهردار در حال اتمام و شورای شهر سوم در آستانۀ انحلال بود، در جلسۀ ۱ مرداد ۱۳۸۶ صادق قاسمی به عنوان سومین شهردار منتخب شورا با ۷ رأی موافق و ۲ رأی ممتنع معرفی شد، اما استاندار اعلام کرد که تاکنون حتی نام وی را نیز نشنیده و برای اتخاب وی مورد مشورت قرار نگرفته‌است و در نتیجه قاسمی نیز پس از ۱۴ روز انصراف داد. صد روز پس از آغاز به کار شورا در حالی که حتی انتخاب شهردار نیز صورت نگرفته بود، سیدناصر سیدآقایی از گروه اکثریت (زرافشانی، احسانی، باقری و کمری) جدا شد و به گروه اقلیت (امیری، اجاق، محمدی، رضایی) پیوست و جای اکثریت و اقلیت با هم تغییر کرد. نتیجۀ این تغییر معرفی مهرداد سالاری به عنوان شهردار بود، اما گروه اقلیت انتخاب او را غیرقانونی دانست و اختلاف در درون شورا تشدید شد. با بالا گرفتن اختلافات، فرماندار کرمانشاه انتخاب سالاری را به دلیل «ابهام شکلی» رد کرد و قرار شد جلسۀ رأی‌گیری دوباره برگزار شود. با این حال در شرایطی که کرمانشاه بیش از ۴ ماه بدون شهردار مانده بود، جلسۀ بعدی شورا هر بار به دلایل متفاوتی به تعویق می‌افتاد. نهایتاً اعضای شورا با برگزاری جلسه‌ای در ساعت ۲۱:۳۰ روز ۱۹ شهریور ۱۳۸۶ سالاری را با ۵ رأی موافق گروه اکثریت در مقابل ۴ رأی مخالف گروه اقلیت به عنوان شهردار معرفی کردند.
 اما حتی برگزاری این جلسه با حضور همۀ اعضا هم منجر به برطرف شدن اختلافات نشد. استاندار کرمانشاه با برگزاری جلسه‌ای برای ایجاد تفاهم میان اعضای شورا به موضوع وارد شد، اما سخنگوی شورا پس از برگزاری جلسه از حصول توافق ابراز ناامیدی کرد. در ۲ مهر شهردار چهارم نیز انصراف خود را اعلام کرد. پس از این انصراف، کیومرث محمدی از تهدید سالاری و وادار کردن او به استعفا خبر داد و غلامرضا باقری عامل انصراف او را رد صلاحیتش عنوان کرد. غلامرضا امیری نیز انحلال شورا را به نفع مردم دانست. نزدیک به ۱ ماه پس از استعفای سالاری اعضای شورا با غیرقانونی اعلام کردن آن در جلسات حاضر نمی‌شدند و حضور خود را منوط به اعلام دستور جلسه از طرف هیأت رئیسه کرده بودند. پس از آنکه ۶ جلسۀ متوالی شورا به دلیل غیبت چهار عضو شورا تشکیل نشد، رئیس شورا از فرمانداری خواست عضویت آنان را سلب کند و فرماندار نیز بر اساس مادۀ ۸۱ قانون شوراها از هیأت حل اختلاف خواست دربارۀ‌انحلال شورای شهر کرمانشاه تصمیم بگیرد. پس از بی‌توجهی‌های مکرر اعضای شورا، حجت‌الله دمیاد معاون سیاسی امنیتی وقت استانداری کرمانشاه با برگزاری جلسه‌ای با حضور همۀ اعضا، یک روز به اعضای شورا مهلت داد تا شهردار کرمانشاه را انتخاب کنند. در ۳۰ مهر ۱۳۸۶ اعضای شورا با ۵ رأی موافق گروه اکثریت و ۴ رأی مخالف گروه اقلیت آرش رضایی را که خود عضو شورا بود به عنوان شهردار معرفی کردند. اما چند روز بعد سخنگوی شورا اعلام کرد گروه اقلیت با شهردار شدن رضایی مخالف‌اند و استدلال می‌کنند که رضایی به دلیل عضویت در شورا ابلاغیه نخواهد گرفت. شورا از شورای عالی استان‌ها استعلام گرفت و در پاسخ اعلام شد که برای شهردار شدن نیازی به استعفای رضایی نیست، با این وجود گروه اقلیت اعلام کرد شورای عالی استان‌ها را مرجع قانونی استعلام نمی‌داند. در شرایطی که مدت قانونی سرپرست شهرداری نیز به پایان رسیده بود، اعضای اکثریت شورا در ۱۷ آبان ۱۳۸۶ بهمن مشتکوب را به عنوان سرپرست جدید شهرداری کرمانشاه معرفی کردند. سه روز بعد و در ۲۰ آبان ۱۳۸۶ رد صلاحیت آرش رضایی به‌صورت رسمی اعلام شد. در همان روز هیأت حل اختلاف استان به ریاست استاندار با تشکیل جلسه‌ای سه ساعته درخواست انحلال شورای شهر کرمانشاه را به هیأت مرکزی حل اختلاف استان ارسال کرد. اعلام انحلال قریب‌الوقوع شورا سبب شد اعضای شورا برای یک هفته در جلسات حاضر شوند، اما دیدگاه آن‌ها دربارۀ انحلال متفاوت بود؛ اکثریت تصمیم به انحلال شورا را غیرقانونی می‌دانست و اقلیت آن را قانونی عنوان می‌کرد. همچنین سیدناصر سیدآقایی رئیس شورای شهر کرمانشاه نیز استاندار وقت کرمانشاه را مقصر دانسته و بر نقش او در به استعفا کشاندن شهرداران پیشنهادی شورای شهر تأکید می‌کرد. نهایتاً در ۳۰ آبان ۱۳۸۶ هیأت مرکزی حل اختلاف به انحلال شورای اسلامی شهر کرمانشاه رأی داد و سومین شورای شهر کرمانشاه تنها پس از ۲۰۶ روز فعالیت حتی بدون انتخاب شهردار به کار خود پایان داد.
روز یکشنبه ۱۶ دی ۱۳۸۶ ساختمان شورای اسلامی شهر کرمانشاه واقع در سبزه‌میدان به دلیل استفادۀ اعضای شورا از ساختمان به رغم انحلال رسمی شورای اسلامی شهر، به دستور فرماندار کرمانشاه پلمپ شد. علت آن برگزاری جلسه‌ای توسط اعضای شورای منحل‌شده در روز ۱۳ دی بود که با استناد به حکم یکی از شعب دادگستری تهران برگزار شده‌بود و استانداری کرمانشاه آن را فاقد وجاهت قانونی دانسته‌بود.