stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
امپراتوری اول فرانسه
از کنسولی تا امپراتوری

بناپارت که اکنون امپراتور شده بود از دید پیوندهای خویشاوندی، سنجش‌پذیر با هیچ‌کدام از فرمانروایان آن زمان اروپا نبود. با آگاهی از اینکه ملت فرانسه پیشتر یک پادشاهی را برانداخته بودند پس توانایی براندازی یکی دیگر را نیز داشتند؛ پس ناپلئون به تبلیغ برای نظرخواهی از باور مردم دربارهٔ سیاست خارجی خود دست زد. او که ایدئولوژی ویژه‌ای نداشت، و ادعای پادشاهی مطلق نیز نمی‌کرد؛ با این همه پادشاهی مستبد بود. او را می‌توان خودکامه‌ای روشنفکر خواند که لیبرالیسم را می‌پسندید.
ناپلئون در سیاست خارجی دیدی گسترده داشت. او کوشید تا نمایی از امپراتوری روم را در میان مردم زنده کند. او همچنین کوشید تا شور ملی را در میان فرانسویان بارور سازد.
او آنگاه به نفوذ در ایتالیا پرداخت. ناپلئون می‌خواست همانند شارلمانی، پشتیبان پاپ باشد. پس از چندی زد و خورد و چسباندن دوکنشین‌های کوچک به فرانسه، در کاری بی‌باکانه به مصر رفت. آنگاه به آلمان پرداخت. این اقدامات رشک انگلستان را برمی‌انگیخت.
پس از یکسری جنگ، او با الگوی روم به تشکیل امپراتوری خویش می‌اندیشید. در این راه می‌بایست انقلاب را اصلاح کند.
پیروزی‌های زودرس

او نخست در یک سری جنگ پراکنده در اندیشه به چنگ آوردن بازماندهٔ امپراتوری مقدس روم افتاد. بخش‌هایی از جنوب آلمان دربرگیرندهٔ باواریا، زاکسن، بادن، وورتمبرگ و هسن دارمشتات را با عنوان کنفدراسیون راین به فرانسه الحاق کرد. صلح پرسبورگ در ۲۶ دسامبر ۱۸۰۵ به امضاء رسید. از سوی دیگر او پادشاهی ایتالیا را به خاک خویش پیوند زد. او با اشغال بخش‌هایی دیگر از اروپا در بازگردانی مرزهای امپراتوری روم پرداخت.
او خویشاوندان خویش را به فرمانروایی ملت‌های اروپا گمارد. خاندان بناپارت با اشراف اروپایی آمیختند. ایشان با شاهدخت‌های با اصل و ریشه پیمان زناشویی بستند و اینچنین پادشاهی خویش را به ایشان پیوند زدند. در ۶ اوت ۱۸۰۶ او هابسبورگ‌ها را شکست داد و تنها اتریش را در دست ایشان باقی گذاشت تا دیگر نتوانند لقب امپراتوران مقدس روم را یدک بکشند. تنها پروس و آن هم با پشتیبانی ناپلئون از کنفدراسیون راین بیرون ماند.
در دومین لشکرکشی او به یِنا ارتش و سرزمین فریدریش ویلهلم سوم را نابود کرد. کشتارگاه ایلو و خونخواهی که در فریدلند در ۱۴ ژوئن ۱۸۰۷ انجام گرفت کار فریدریش را به پایان رساند و روسیه، پروس و انگلستان را ناچار ساخت تا در برابر ناپلئون و به ویژه در برابر نیروی دریایی او در یک صف بایستند.
پس از پیمان تیلسیت در ژوئیهٔ ۱۸۰۷ او کوشید اروپا را با قدرتش آشتی دهد. او سرانجام به این نتیجه رسید که نخست انگلستان را نابود کند و آنگاه به گسترش مرزهایش در ایتالیا بیندیشد. او در ۲۱ نوامبر ۱۸۰۶ در شهر برلین در اندیشه افتاد که دشمن دیرینه‌اش را با محاصرهٔ قاره‌ای از پای بیندازد. در این راستا او دستور داد تا بندرهای شمال و جنوب اروپا (دریای بالتیک و مدیترانه) را بر روی کشتی‌های انگلیسی ببندند. پیرو همین فرمان در ۱۷ دسامبر ۱۸۰۷ به فرمان او نیروی دریایی‌اش شهر کوپنهاگ را به توپ بستند.
پس از کوششی که برای گشودن پرتغال و اسپانیا انجام شد ناپلئون با تزارالکساندر یکم پادشاه روسیه پیمانی را در ارفورت امضاء کرد و از اندیشه‌هایش دربارهٔ خاور اندکی دست کشید و با سپاهش به مادرید شتافت. نبرد اسپانیا بسیاری از سربازان هواخواه ناپلئون را نابود کرد و او به ناچار سربازان مزدور را جایگزین آنان کرد؛ ولی پایدارای قهرمانانهٔ اسپانیایی‌ها بر اتریشیان هم تأثیر گذارد. در ۱۸۰۹ ناپلئون به سوی وین لشکر کشید. با افزودن بخش‌هایی از این سرزمین به فرانسه امپراتوری بسیار گسترده شد.
ناپلئون پاپ را به ساوونا تبعید کرد و سرزمینش را نیز به امپراتوری پیوند زد. اندکی پس از آن ناپلئون ناپسری‌اش اوژن دو بوهارنه را برای پادشاهی بر لهستان برگزید و او را بدان کشور روانه ساخت. میان سال‌های ۱۸۱۰ تا ۱۸۱۲ ناپلئون از همسرش ژوزفین جدا شد. اندکی پس از آن با آرشی‌دوشس ماری لوئیز اتریشی پیوند زناشویی بست. او در اوج پادشاهی اندک اندک از قدرت برادران و خویشانش که آن‌ها را برای فرمانروایی بر سرزمین‌های اروپایی گمارده بود کاست و کوشید سیاست مرکزگرایی را پی گیرد و همچنین توجه بیشتری به پسرش که به تازگی زاده شده بود بنماید. او اکنون در اوج قدرت بود.
لغزش‌ها

ناپلئون در فرونشاندن شورش اسپانیا سستی به خرج داد و دشمن اصلی او انگلستان از این امر بسیار سود برد. انگلیسی‌ها بیکار ننشستند و به برانگیختن یاران ناپلئون و همچنین شکست‌خوردگان از سپاه او پرداختند. مردانی مانند اشتاین، هاردنبرگ وشارنهورست پنهانی با پروسی‌ها پیوند برقرار کردند. همچنین ناپلئون توان برابری با قدرت معنوی پاپ را نداشت. همچنین او با خویشانش اختلافاتی داشت. پس از این شورش‌های ملی و برخوردهای خویشاوندی ناپلئون شاهد خیانت وزیرش بود؛ تالیران نقشه‌های ناپلئون را برای مترنیخ صدراعظم اتریش آشکار کرده بود. فوشه که در ۱۸۰۹ و ۱۸۱۰ با اتریش مکاتبه داشت هنگامی که بورین به جرم اختلاس محکوم شد، هوشمندانه به سوی لوئی و انگلستان رفت. برنادوت که در کنسولی به ناپلئون یاری رسانده بود او را به گونه‌ای بازی داد تا خود بتواند به پادشاهی سوئد برسد. بسیاری برای پیروزی‌هایش پیش او چاپلوسی می‌کردند. کشور دیگر برای جان‌فشانی در راه او خسته شده بود. سربازان از جنگ نبرد استرلیتز ناخشنود بودند و برای صلح ایلو می‌گریستند. کاتولیک‌ها او را تکفیر می‌کردند و امپراتوری‌اش از ۱۸۱۱ در برابر بحران بود.
او دیگر ژنرال بناپارت در ایتالیا نبود. ناتوانی جسمانی در او نمایان می‌شد. او چاق شده و غده‌های لنفاویش بزرگ شده بودند. فروریختن ذهنش او را دچار دودلی و تردید ساخته بود. در جنگ‌های ایلو، واگرام و سرانجام نبرد واترلو شیوهٔ جنگی‌اش که تلفات بسیاری که بر پیاده‌نظام، سواره‌نظام و توپخانهٔ او وارد آورد نشان از شهوت دیوانه‌وار او به پیروزی است. سه جنگ در درازای دو سال ۱۸۱۲–۱۸۱۴ پایان داستان ناپلئون بود.
سرانجام

در ۱۸۱۲ ناپلئون کوشید تا بر روسیه چیره شود. او پیروزی‌های درخشانی در گشودن اسمالنسک و ورود به مسکو را به دست آورد؛ ولی با پایداری بسیار روس‌ها و بدی آب و هوا روبرو شد. پس به عقب‌نشینی اندوهباری دست زد؛ ولی اکنون اروپا بر پاد او شوریده بود. او از سنگری به سنگر دیگر پس می‌نشست. سرانجام او به مرزهای سال ۱۸۰۹ بازگشت. اتریش در کنگره پراگ به ناپلئون طرح آشتی را بازنمود. اکنون دوستانش برنادوت ولیعهد کنونی سوئد و همچنین فرمانروایان بایرن و زاکسن هم بدو پشت کرده بودند. سرانجام او پذیرفت که به مرزهای سال ۱۷۹۵ بازگردد. ناپلئون کناره‌گیری کرد ولی در یک دورهٔ صد روزه به قدرت بازگشت ولی باز هم ناکام ماند و حکومت دوباره به بوربون‌ها رسید.
وی سرانجام در مهٔ ۱۸۲۱ در جزیرهٔ سنت هلن در حالی که به آن تبعید شده بود، درگذشت. جسدش پس از چندین دهه به وسیلهٔ کشتی‌ای به فرانسه بازگشت و با استقبال بی‌نظیر مردم فرانسه روبه رو شد.
تیموتئوس میلتوسی

تصویری از کورونیس در حاشیهٔ شعرِ ایرانیان از تیموتئوس
تیموتِئوسِ میلِتوسی (یونانی باستان: Τιμόθεος ὁ Μιλήσιος; ۴۴۶ – ۳۵۷ پیش از میلاد) موسیقی‌دان، شاعرِ دیتیرامبِ یونانی و یکی از نمایندگان «موسیقی جدید» بود. او یک یا چند سیم به چنگ رومی افزود که نارضایتی اسپارت‌ها و آتنیان را برانگیخت. او آثاری موسیقایی با شخصیت‌های اساطیری و تاریخی ساخت.
او چند سال را در دربارِ آرکلیوسِ نخستِ مقدونی گذراند.
قطعاتی از اشعار تیموتئوس باقی مانده‌است که در Denys Page, Poetae Melici Graeci منتشر شده‌اند. قطعه پاپیروسیِ ایرانیانِ او (یکی از قدیمی‌ترین پاپیروس‌های یونانیِ موجود) که در ابوسر کشف شد، با بحث پیرامونِ نام، اندازه، تعداد رشته‌های چنگ و تاریخِ سُرایشِ ویرایش و منتشر شده‌است.
تیموتئوس در ادبیات پساکلاسیکِ غربی گاهی با «تیموتئوسِ نِی‌زن» که در دربار اسکندر مقدونی بود اشتباه گرفته می‌شود.
یاور (مجموعه تلویزیونی)

| یاور | یاور |
| --- | --- |
پوستر رسمی مجموعه تلویزیونی یاور: پوستر رسمی مجموعه تلویزیونی یاور
ژانر: ملودرام اجتماعی معمایی
نویسنده: سعید مطلبی
کارگردان: سعید سلطانی اصغر نعیمی
بازیگران: داریوش ارجمند محمد حاتمی ارسلان قاسمی شبنم فرشادجو مهوش افشارپناه زهرا سعیدی اسماعیل محرابی پرویز فلاحی پور علی باقری فقیهه سلطانی محمد رشنو دریا مقبلی شیوا خنیاگر رسول توکلی بهادر زمانی مزدک رستمی محسن افشار فروغ قجابگلی بهراد خرازی
صداپیشگان: جواد غلامرضایی
آهنگساز: فریدون شهبازیان
کشور سازنده: ایران
زبان اصلی: فارسی
شمار قسمت‌ها: ۲۹ قسمت
تولید: تولید
تهیه‌کننده: آرمان زرین‌کوب
مکان تولید: تهران
فیلم‌برداری: محمد ناصری عبدالله عبدی‌نسب
تدوین‌گران: ژیلا ایپکچی احسان واثقی
مدت: ۴۵ دقیقه
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: شبکه سه
انتشار اولیه: ۲۵ فروردین ۱۴۰۰
انتشار: انتشار
پس از: حورا
یاور یک مجموعه تلویزیونی به کارگردانی مشترک سعید سلطانی و اصغر نعیمی و تهیه‌کنندگی آرمان زرین‌کوب و نویسندگی سعید مطلبی محصول سال ۱۴۰۰ است که در رمضان ۱۴۰۰ از شبکه سه سیما پخش شد.
داستان

یاور مجموعه‌ایست داستانی معماییِ ۳۰ قسمتی  با تم جوانمردی است و به گفتهٔ تهیه‌کننده آن داستان شیرینی دارد. این سریال محتوا و دیالوگ‌های شدیداً ضد زن دارد و به همین خاطر مورد انتقاد بسیاری قرار گرفته‌است.
بازیگران

| بازیگر | نقش |
| --- | --- |
داریوش ارجمند: یاور چلویی
ارسلان قاسمی: محسن چلویی
محمد حاتمی: جمال چلویی
مهوش افشارپناه: مریم بانو
زهرا سعیدی: شوکت
شبنم فرشادجو: نسرین
اسماعیل محرابی: علی شهمیرزادی
پرویز فلاحی‌پور: ابراهیم نیوندی
فقیهه سلطانی: پریوش
بهادر زمانی: علیرضا طواف زاده
محمد رشنو: آصف نیوندی
دریا مقبلی: غزل چلویی
علی باقری: جابر
مزدک رستمی: منوچهر
شیوا خنیاگر: سیده
فروغ قجابگلی: عفت
بهراد خرازی: فلاح
رسول توکلی: طواف‌زاده
محسن افشار: 
منوچهر علیپور: 
علی میلانی: 
مهری امیرحسینی: 
امید علیمردانی: رستم
محمد رضا اکبری:
یک بازی از دورف‌ها

| یک بازی از دورف‌ها | یک بازی از دورف‌ها |
| --- | --- |
توسعه‌دهنده(ها): استودیوی بازی زیل
ناشر(ها): پارادوکس اینتراکتیو
سکو(ها): رایانه شخصی
تاریخ(های) انتشار: آمریکای شمالی: ۲۳ اکتبر ۲۰۱۲
ژانر(ها): استراتژی هم‌زمان, شبیه‌سازی ساخت‌وساز و مدیریت
حالت(ها): بازی ویدئویی تک‌نفره 
یک بازی از دورف‌ها  یک بازی دورف شکل،استراتژی هم‌زمان و شبیه‌سازی ساخت‌وساز و مدیریت است که توسط استودیوی بازی زیل ساخته و به دست پارادوکس اینتراکتیو، در تاریخ ۲۳ اکتبر ۲۰۱۲ برای رایانه‌های شخصی منتشر شد. یک نسخه برای پلی استیشن ۳ نیز در دست ساخت بود اما لغو شد.
نقدها

نقدهای این بازی ، از کیفیت ساخت بازی انتقاد کرده اند و گرافیک بازی "به طور حیرت انگیزی" زشت و بی‌قواره است.
فریرانینگ

| 0 | 1 |
| --- | --- |
فریرانرهای برزیلی به‌طور روان در محیط شهری حرکت می‌کنند: فریرانرهای برزیلی به‌طور روان در محیط شهری حرکت می‌کنند
همچنین شناخته شده: Free running / FR
کشور مبدا: فرانسه
پدیدآور: دیوید بل، سباستین فوکان
المپیک: نه در حال حاضر؛ کمیته بین‌المللی المپیک بحث‌هایی در جریان است
فریرانینگ (به انگلیسی: Freerunning) به معنی رد شدن از موانع است. بنیانگذاران این پایه ورزشی دیوید بل و سباستین فوکان هستند. این ورزش محل تمرین خاصی ندارد و همه جا می‌توان ورزش فریرانینگ را تمرین کرد. ورزش پارکور و فریرانینگ یک معنی را می‌دهند
بنیانگذار اصلی این رشته دیوید بل است.
از انواع حرکات این رشته می‌توان نام برد
فرانت : پشتک از جلو
وارو: پشتک از عقب
ساید: پشتک از بقل
گینر: پشتک از عقب اما به
اشتقاق لغات

کلمه Freerunning اولین بار در مستند Jump London استفاده شد. این نام از پیشنهاد Guillaume Pelletier که در آن زمان با گروه تمرین‌کنندگان کار می‌کرد، ابداع شد. در مستند، freerunning به عنوان ترجمه انگلیسی پارکور تعریف شد.
freerunning را در ویکی‌واژه، فرهنگ لغت رایگان، جستجو کنید.
در ویکی‌انبار رسانه‌هایی مربوط به Freerunning وجود دارد.
فلسفه

اصل اصلی Freerunning این است که فرد باید خود را با حرکت روان در محیط خود ابراز کند. هیچ محدودیتی در شکل این حرکت وجود ندارد. فوکان در کتاب خود به نام Freerunning تعدادی از اصول اساسی این ورزش را بسط می‌دهد. سایر تمرین‌کنندگان اصول دیگری را پیشنهاد کرده‌اند. برای مثال، دانیل ایلاباکا مردم را تشویق می‌کند که مثبت فکر کنند، و پیشنهاد می‌کند که تمرین‌کنندگان فری‌رانینگ گاهی اوقات سقوط می‌کنند – عمدتاً به این دلیل که فکر می‌کنند ممکن است.
تاریخ

ریشه در پارکور
نوشتار اصلی: پارکور § تاریخچه
در اروپای غربی، ایده جابجایی موانع گذشته برای پیشرفت شخصی یا ورزش از ژرژ هیبرت سرچشمه گرفت. او قبایل بومی آموزش ندیده در آفریقا را با توانایی‌های ورزشی فوق‌العاده مشاهده کرد و سیستم «روش طبیعی» را برای آموزش افراد با استفاده از ایده‌های مشابه ایجاد کرد. ایده‌های او در نهایت به parcours du combattant («مسیر مانع»، به معنای واقعی کلمه «دوره حمله»)، که اکنون استانداردی برای آموزش نظامی است، انجامید.
ویکی‌دانشگاه منابع آموزشی دربارهٔ پارکور و فری‌رانینگ دارد
این ایده‌ها توسط یک جوان ریموند بل انتخاب شد، که در طول جنگ اول هندوچین از خانواده‌اش جدا شد. وقتی به فرانسه نقل مکان کرد و تشکیل خانواده داد، این عقاید را به پسرش دیوید منتقل کرد. ۳۰ سال بعد، جوانان دیگر جذب این ایده‌ها شدند و گروه کوچکی به نام یاماکاسی تشکیل شد که شامل فوکان بود. این گروه چندین سال با هم تمرین کردند و در سال ۱۹۹۷ از طریق برادر دیوید بل، ژان فرانسوا، شروع به جلب توجه و دعوت به اجرا در رویدادها کردند. یاماکاسی در نهایت از هم جدا شد، اما، زیرا برخی از اعضا به دنبال یافتن عبارات فردی بیشتری از این رشته بودند.
در همین حال، جکی چان، ستاره اکشن، از اوایل دهه ۱۹۸۰ از آن سوی جهان، به شدت همان مفاهیم را در بیشتر فیلم‌هایش به نمایش می‌گذارد. یاماکاسی از او به عنوان تأثیرگذار در پارکور یاد کرد. آنها از فرهنگ آسیایی و هنرهای رزمی آسیایی، به ویژه بازی‌های آکروباتیک جکی چان در فیلم‌های اکشن هنگ کنگ، و همچنین از فلسفه بروس لی، تأثیر گرفتند.
پیشرفتهای بعدی

فوکان می‌خواست رشته‌ای ایجاد کند که بیشتر از پارکور برای فرد شخصی باشد و به راحتی با اهداف فردی هر فرد سازگار شود. ایده او شبیه به خلق جت کان دو توسط بروس لی بود. فوکان می‌خواست همه چیزهایی را که مفید می‌دانست و دوست داشت از تجربیات پارکور خود بگیرد و آن را در یک ورزش ترکیب کند.
ایده‌های اولیه فوکان ابتدا از طریق مستند پرش لندن (۲۰۰۳) و دنباله آن، پرش بریتانیا (۲۰۰۵) منتشر شد. فوکان در تولیدات دیگری مانند کازینو رویال و تور مدونا اعترافات ظاهر شده است. با هر ظاهری، هم این رشته و هم خود فوکان بر شهرت افزوده می‌شد.
بین‌المللی > ۲۰۱۴

بی‌بی‌سی به J&K کشمیر سفر کرد تا مشارکت جوانان در اجرای آزاد را به عنوان شکلی از آزادی بیان نشان دهد.
جراحات و مرگ و میر
بین‌المللی > ۲۰۱۳

روسیه - شخصی تلاش کرد روی طاقچه سقف یک ساختمان ۱۶ طبقه بچرخد، اما هنگام تلاش برای فرود بر روی طاقچه، از ساختمان سقوط کرد و جان باخت.
بین‌المللی > ۲۰۱۹

روسیه - گزارش شد که فردی در پشت بام یک ساختمان ۹ طبقه «مشغول پارکور» شده و در حین پرش از پشت بام سقوط کرده و بر اثر سقوط جان خود را از دست داده است.
توماس من رندولف جونیور

| توماس من رندولف | توماس من رندولف |
| --- | --- |
۲۱مین فرماندار ویرجینیا: ۲۱مین فرماندار ویرجینیا
دوره مسئولیت ۱ دسامبر ۱۸۱۹ – ۱ دسامبر ۱۸۲۲: دوره مسئولیت ۱ دسامبر ۱۸۱۹ – ۱ دسامبر ۱۸۲۲
پس از: جیمز پتون پرستون
پیش از: جیمز پلزنتز
عضو خانه نمایندگان ایالات متحده از 21مین بخش ویرجینیا: عضو خانه نمایندگان ایالات متحده از 21مین بخش ویرجینیا
دوره مسئولیت ۴ مارس ۱۸۰۳ – ۳ مارس ۱۸۰۷: دوره مسئولیت ۴ مارس ۱۸۰۳ – ۳ مارس ۱۸۰۷
پس از: ایجاد حوزه
پیش از: ویلسون سی. نیکولاس
عضو خانه نمایندگان ویرجینیا: عضو خانه نمایندگان ویرجینیا
دوره مسئولیت ۱۸۱۹–۱۸۲۰ ۱۸۲۳–۱۸۲۵: دوره مسئولیت ۱۸۱۹–۱۸۲۰ ۱۸۲۳–۱۸۲۵
عضو سنای ویرجینیا: عضو سنای ویرجینیا
دوره مسئولیت ۱۷۹۳–۱۷۹۴: دوره مسئولیت ۱۷۹۳–۱۷۹۴
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱ اکتبر ۱۷۶۸ کشتزار توکاهو، مستعمره ویرجینیا، آمریکای بریتانیا
درگذشته: ۲۰ ژوئن ۱۸۲۸ (۵۹ سال) مانتیسلو، ویرجینیا، U.S.
حزب سیاسی: دموکرات-جمهوری‌خواه
همسر(ان): متارتا جفرسون (ا. ۱۷۹۰)
فرزندان: ۱۲, شامل توماس و الن، کورنلیا، جورج
والدین: توماس من رندولف سنیور آن کری
محل تحصیل: کالج ویلیام و مری، دانشگاه ادینبرو
تخصص: مزرعه‌دار، سرباز و سیاستمدار
امضا: 
توماس من رندولف (Thomas Mann Randolph) (زادهٔ ۱ اکتبر ۱۷۶۸ – درگذشتهٔ ۲۰ ژوئن ۱۸۲۸)، مزرعه‌دار، سرباز و سیاستمدار آمریکایی اهل ویرجینیا بود. او به عنوان عضو مجمع عمومی ویرجینیا، نماینده در کنگره ایالات متحده و همچنین به عنوان بیست و یکمین فرماندار ویرجینیا از سال ۱۸۱۹ الی ۱۸۲۲ خدمت کرد. او با مارتا جفرسون، بزرگ‌ترین دختر توماس جفرسون، سومین رئیس‌جمهور ایالات متحده ازدواج کرد. آنها یازده فرزند داشتند که دوران کودکی را به سلامتی طی کردند. رندولف در بزرگ‌سالی دچار اعتیاد به الکل شد و مدتی قبل از مرگش، از همسرش جدا شد.
زندگی شخصی > اوایل زندگی و تحصیلات

توماس من رندولف در ۱ اکتبر ۱۷۶۸ در تاکاهو در مستعمره ویرجینیا به‌دنیا آمد. توماس اولین پسر توماس من رندولف پدر و آنه کری رندولف دختر آرچیبالد کری بود. خواهرهایش او عبارت بودند از: مری رندولف، نویسنده کتاب «کدبانوی ویرجینا»؛ آنه کری («نانسی») رندولف، همسر گاورنر موریس و خواهر کوچکترش، ویرجینیا رندولف کری، نویسنده «نوشته‌هایی پیرامون شخصیت زن».
ویلیام رندولف، مهاجری اهل جزیره ترکیه، از اجداد وی بود. اجداد پدرش ریچارد رندولف (پدربزرگ آنه کری) و توماس رندولف اهل تاکاهو بودند. رندولف‌ها جزو اولین خانواده‌های ویرجینیا بودند. رندولف از سوی مادرش یکی از نوادگان پوکاهانتس بود.
همان‌طور که در میان بسیاری از خانواده‌های کشاورز رایج بود، رندولف تحصیلات اولیه خود را نزد مادر و معلمان خصوصی سپری کرد. او از سال ۱۷۸۵ الی ۱۷۸۸ در کالج ویلیام و مری در ویلیامزبورگ ویرجینیا و دانشگاه ادینبورگ اسکاتلند تحصیل کرد. اگرچه او فارغ‌التحصیل نشد، اما همچنان تحصیلاتش را به صورت خودآموز ادامه داد و به یک گیاه‌شناس برجسته تبدیل شد. در سال ۱۷۹۴، رندولف به عضویت انجمن فلسفه آمریکا انتخاب شد. توماس من رندولف پدر، زمینی را در وارینا برای رندولف خریداری کرد که او نیز آن را به مزرعه‌ای سودآور تبدیل کرد.
زندگی شخصی > ازدواج و فرزندان

در ۲۳ فوریه ۱۷۹۰، رندولف با مارتا جفرسون، دختر توماس جفرسون و همسرش مارتا ویلز اسکلتون جفرسون ازدواج کرد. خانواده‌های جفرسون و رندولف اجداد مشترک داشتند؛ آنها نوه‌های برادرانشان بودند. توماس جفرسون از فرزندان برادرزاده رندولف بود. پدر رندولف بخشی از دوران کودکی‌اش را با جفرسون در تاکاهو گذرانده بود. آنها در شهرستان آلبمارل زمین‌هایی کنار یکدیگر داشتند. توماس و مارتا رندولف اغلب در مانتیسلو می‌ماندند و هنگامی که توماس جفرسون حضور نداشت، تجارت شان را مدیریت می‌کرد. به پیشنهاد پدرهمسرش، رندولف فرمانده شبه‌نظامیان ویرجینیا و قاضی حل اختلاف محلی شد. این مردان علایق و دیدگاه‌های مشترکی داشتند.
رندولف‌ها دوازده فرزند داشتند:
آنه کری رندولف (۱۷۹۱–۱۸۲۶) که با چارلز لوئیس بانکهِد ازدواج کرد، (۱۷۸۸–۱۸۳۳).
توماس جفرسون رندولف (۱۷۹۲–۱۸۷۵) که با جین هالینز نیکلاس (۱۷۹۸–۱۸۷۱) دختر ویلسون کری نیکلاس ازدواج کرد.
الن ویلز رندولف (۱۷۹۴–۱۷۹۵)، در طول سفری که پتسی و همسرش از ژوئیه ۱۷۹۵ تا اکتبر ۱۷۹۵ برای بهبود سلامتی او داشتند، در جوانی درگذشت.
الن ویلز رندولف (۱۷۹۶–۱۸۷۶) که از روی نام همشیره متوفایش نام‌گذاری شده بود، با جوزف کولیج (۱۷۹۸–۱۸۷۹) ازدواج کرد.
کورنلیا جفرسون رندولف (۱۷۹۹–۱۸۷۱). در دهه ۱۸۳۰، او مدرسه‌ای را در ادج هیل که آن موقع املاک برادرش بود، تأسیس کرد و در آنجا نقاشی، مجسمه‌سازی و طراحی تدریس می‌کرد. او کتاب «باغبان سالن پذیرایی: رساله‌ای در باب کلتور گیاهان زینتی خانگی» را ترجمه و منتشر کرد. او این کتاب را از فرانسوی ترجمه و آن را برای استفاده در آمریکا اقتباس کرد. کورنلیا هرگز ازدواج نکرد.
ویرجینیا جفرسون رندولف (۱۸۰۱–۱۸۸۱) که با نیکلاس تریست (۱۸۰۰–۱۸۷۴) ازدواج کرد.
مری جفرسون رندولف (۱۸۰۳–۱۸۷۶). او در ادج هیل زندگی کرد و به زن برادرش، جین، کمک کرد تا بر خانواده برادرش توماس جفرسون رندولف نظارت کند. او و خواهرش کورنلیا در مواقع بیماری نیز از خانه‌های خواهر و برادرهای شان دیدن می‌کردند. او هرگز ازدواج نکرد.
جیمز مدیسون رندلف (۱۸۰۶–۱۸۳۴) در ارگ ریاست جمهوری که اکنون قصر سفید نامیده می‌شود، در ۱۷ ژانویه ۱۸۰۶ به دنیا آمد.
بنجامین فرانکلین رندولف (۱۸۰۸–۱۸۷۱) که با سارا شامپ «سالی» کارتر (۱۸۰۸–۱۸۹۶) ازدواج کرد.
مری‌ودر لوئیس رندولف (۱۸۱۰–۱۸۳۷) که با الیزابت ای. مارتین (۱۸۱۵–۱۸۷۱) ازدواج کرد. پس از مرگش، مارتین با اندرو جکسون دانلسون، خواهرزاده رئیس‌جمهور اندرو جکسون ازدواج نمود.
سپتیمیا آنه رندولف (۱۸۱۴–۱۸۸۷) که با  دیوید اسکات مایکلهام (۱۸۰۴–۱۸۴۹) ازدواج کرد.
جورج وایت رندولف (۱۸۱۸–۱۸۶۷) که برای مدت کوتاهی در سال ۱۸۶۲ وزیر جنگ ایالات متحد آمریکا بود و با مری الیزابت آدامز پاپ (۱۸۳۰–۱۸۷۱) ازدواج کرد.
مارتا و توماس رندولف از نوامبر ۱۷۹۷ تا تابستان ۱۷۹۹ در بلمونت زندگی کردند. بلمونت متعلق به جان هاروی پدر بود که دوست جفرسون و پدراندر توماس من رندولف پدر بود که گابریلا هاروی را به عنوان همسر دوم خود انتخاب کرده بود. آنها تصمیم گرفته بودند تا سکونت‌گاه اصلی‌شان در شهرستان آلبمارل باشد و در عین حال املاک وارینا را هم حفظ کنند. در ژانویه ۱۸۰۰، خانواده رندولف‌ها به سمت ادج هیل (نزدیک شادول) نقل مکان کردند. پس از بازنشستگی پدرش، مارتا و فرزندانشان از سال شامل دوره‌ای که رندولف فرماندار بود، در مانتیسلو زندگی می‌کردند.
زندگی شخصی > اختلاف خانوادگی و از دست دادن ادج هیل

مادرش آنه کری رندولف در سال ۱۷۸۹ درگذشت. در اواخر سال ۱۷۹۰، توماس رندولف پدر در ۵۰ سالگی با گابریلا هاروی که هفده ساله و دختر جان هاروی بود، ازدواج کرد. آنها دو فرزندان داشتند، یک دختر که در کودکی درگذشت و یک پسر که نامش را توماس من رندولف (۱۷۹۲–۱۸۴۸) گذاشتند، گویی که «اولین پسرش را از ازدواج قبلی‌اش حذف می‌کرد». پدر رندولف در سال ۱۷۹۳ درگذشت و نابرادریش توکاهو ارث برد. رندولف به عنوان مجری وصیت‌نامه انتخاب شد، اما در کمال بهت و حیرت او، سرپرستی کودکان خردسال به او اعطا نشد.
پس از جنگ ۱۸۱۲، رندولف دچار مشکلات مالی و شخصی شد. او وارث بدهی شد. به علاوه، او به دلیل محصولات نامرغوب و قیمت پایین تنباکو عایدی چندانی نداشت. جفرسون دیگر به دنبال مشورت از او نبود و بیشتر به توماس پسر رندولف تکیه کرد. پسران او توماس و جورج بسیار به پدربزرگش جفرسون نزدیک بودند که شاید این امر در بروز اختلاف میان پدرشان و پدربزرگش نقش داشته‌است. رندولف به دلیل فقدان عقل سلیم و ناتوانی در کنترل خشم و به خاطر اعتیادش به الکل نتوانست توانایی‌های بالقوه خود را شکوفا کند. رابطه او با مارتا و فرزندانشان به دلیل مشکلات مالی و رفتارهای توهین‌آمیز او دچار مشکل شده بود.
رندولف مزارع وارینا را در سال ۱۸۲۵ به اکین خوش‌مشرب یا ایکن پطرزبورگی فروخت. مزارع ادج هیل، همراه با محصولات، ساختمان‌ها، حیوانات و بردگان آن، در سال ۱۸۲۵ ضبط رهن شد و عایدی حاصل از فروش محصولات نیز نتوانست تمام قرض‌های خانواده را بازپرداخت کند. خریداری که در طی حراجی ضبط رهن، این ملک را در ژانویه ۱۸۲۶ به تملک درآورد، پسر ارشد رندولف، توماس جفرسون رندولف بود. رندولف دیگر مالک زمین نبود که این امر بر توانایی او برای رأی دادن و تصدی سمت تأثیر گذاشت. خانواده‌اش به جای ادج هیل، انرژی خود را بر روی حفظ مانتیسلو که آن نیز در خطر مالی قرار داشت، متمرکز کرده بودند و این موضوع او را خفه‌تر کرد. هر چه بیشتر او خفه می‌شد، خانواده‌اش بیش از او فاصله می‌گرفتند.
خضرا (جازان)

Village در 23x15px|border |alt=|link= عربستان سعودی
| خضرا | خضرا |
| --- | --- |
Village: Village
خضراLocation in Saudi Arabia: خضراLocation in Saudi Arabia
مختصات: ۱۶°۳۵′۰۹″ شمالی ۴۲°۵۷′۴۸″ شرقی﻿ / ﻿۱۶٫۵۸۵۸۳°شمالی ۴۲٫۹۶۳۳۳°شرقی﻿ / 16.58583; 42.96333: مختصات: ۱۶°۳۵′۰۹″ شمالی ۴۲°۵۷′۴۸″ شرقی﻿ / ﻿۱۶٫۵۸۵۸۳°شمالی ۴۲٫۹۶۳۳۳°شرقی﻿ / 16.58583; 42.96333
Province: استان جازان
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳ (EAT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EAT)
خضرا (به عربی: الخضراء) یک منطقهٔ مسکونی در عربستان سعودی است که در استان جازان واقع شده‌است.
مجید آسودگان

مجید آسودگان طراح ، نویسنده، کارگردان و مدرس فیلمنامه نویسی در دانشکده سینما و تئاتر دانشگاه هنر تهران است.
تحصیلات

دانش‌آموخته مقطع کارشناسی رشته سینما از دانشکده سینما و تئاتر دانشگاه هنر تهران
دانش‌آموخته مقطع کارشناسی ارشد ادبیات نمایشی از دانشگاه تربیت مدرس
تحصیلات ناتمام در مقطع دکترای رشته جامعه‌شناسی
فیلمنامه‌نویسی

گیلدخت  (نویسنده و طراح/ به کارگردانی مجید اسماعیلی و تهیه کنندگی محمد رضا شفیعی)
پشت دروازه بهشت- رهایی از بهشت- به کارگردانی علی نوری اسکویی
The Whale  Boy به سفارش شرکت stunningmedia محصول مشترک ایران و چین (در حال تولید)
مشاوره فیلم نامه و دستیار بخش ایران فیلم سینمایی درخت گردو (فایسال سوسیال) محصول مشترک ایران و ترکیه
سینمایی Seven Labors به سفارش شرکت stunningmedia (با عنوان اولیه Seven Labors of Rostam
سینمایی حس هفتم (شاهد احمدلو) و تهیه‌کنندگی حسین طاهری
سینمایی خاطره ساز به تهیه‌کنندگی علی آشتیانی پور
سریال آشپزنامه به سفارش مرکز گسترش فیلمنامه‌نویسی سازمان صدا و سیما و مرکز فیلم و سریال برون مرزی
سریال همه خانواده من (داریوش فرهنگ) به سفارش مرکز سیما فیلم
سریال رنگ شک با همکاری فریبرز عرب‌نیا به سفارش مرکز سیما فیلم (طراح داستان)
سریال پلیس‌های جوان به تهیه کنندگی حسین طاهری (پخش به صورت ۷ تله فیلم از شبکه دو سیما / طراح داستان و سرپرست نویسندگان)
سریال پیش از طلوع به سفارش مرکز گسترش فیلمنامه‌نویسی سازمان صدا و سیما
سریال تهران آینده به سفارش اداره کل طرح و برنامه معاونت سیما (سرپرست نویسندگان سریال ۹۰ قسمتی)
ترس و لرز (محمدرضا اعلامی
سریال چادر گلدار به سفارش گروه فیلم و سریال شبکه اول (محسن یوسفی)
سریال راه و بی راه(داود بیدل و داود اسدی پور) به سفارش گروه فیلم و سریال شبکه اول
جذر و مد (محمد حسین غضنفری
فولاد سرد (شاهرخ دولکو
یک روز طولانی (مسعود رشیدی
صفر مرزی (حسین تبریزی) به سفارش معاونت برون مرزی صدا و سیما
کارگردانی و تدریس

مدرس دروس فیلمنامه‌نویسی، نویسندگی خلاق، کارگردانی و … در دانشگاه‌ها  مختلف از جمله دانشکده سینما و تئاتر دانشگاه هنر، دانشگاه سوره، حوزه هنری و ..
تله فیلم بازگشت محصول مرکز سیما فیلم (نویسنده و کارگردان)
کارگردان هنری بیش از ۵۰۰۰ دقیقه برنامه تلویزیونی در شبکه‌های مختلف سیما
کارگردانی بیش از ۳۰ مستند بلند و نیمه بلند
طراح و کارگردان مستند سینمایی ضد رؤیا (1383-1404) به همراه مجموعه مستند 100 قسمتی ضد رویا
کارگردان هنری، نویسنده و تهیه‌کننده ۳۰ انیمیشن کوتاه و موشن گرافیک
ساخت بیش از ۱۰۰ تیزر و کلیپ تبلیغاتی
داوربخش داستان و رمان اولین جایزه کتاب روایت پیشرفت
تینا امی

| تینا امی | تینا امی |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: تینا لالویی
تحصیلات: رشته آهنگسازی
پیشه(ها): ترانه سرا، آهنگساز و خواننده
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۴-تاکنون
سبک: پاپ
تینا امی ترانه سرا، آهنگساز و خواننده که درحال حاضر ساکن آلمان است. آثار او شامل دو زبان فارسی انگلیسی است. او که در دانشگاه در رشته آهنگسازی تحصیل کرده و دو ساز پیانو و گیتار را مینوازد. آثار او اغلب در ژانر احساسی و گاها برگرفته از مسائل اجتماعی است.
یک ماجراجو در تاهیتی

| یک ماجراجو در تاهیتی | یک ماجراجو در تاهیتی |
| --- | --- |
کارگردان: ژان بکر
تهیه‌کننده: پل ادموند دخارم
نویسنده: ژان بکر  دنیل بلونژه میشل اودیار
بازیگران: ژان-پل بلموندو
موسیقی: میشل لوگران
فیلم‌بردار: ادمون سشان
تدوین‌گر: مونیک کیرسانوف
تاریخ‌های انتشار:  ۲۱ سپتامبر ۱۹۶۶ (۱۹۶۶-09-۲۱)  
زبان: فرانسوی 
فروش گیشه: ۱۴٫۸ میلیون دلار
یک ماجراجو در تاهیتی (به فرانسوی: Tendre voyou‎ , ایتالیایی: Un avventuriero a Tahiti) یک فیلم سینمایی کمدی فرانسوی ایتالیایی محصول سال ۱۹۶۶ به کارگردانی ژان بکر و با بازی ژان-پل بلموندو است.
این فیلم در فرانسه ۱٬۹۷۰٬۰۲۳ تعداد بلیت در سینماها فروخت.