stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جاهلیت
اختلاف در معنای جاهلیت

در سدة
۱۹م/۱۳ق گلدزیهر، با نظر نویسندگان مسلمان مخالفت کرد و چنین اظهار داشت که «جهل» در دوران پیش از اسلام، نه در مقابل «علم» که در مقابل «حلم» می‌نشسته‌است. نظر گلدزیهر را بسیاری پسندیدند؛ در زمینة تاریخ ادبیات عرب که خواه ناخواه با عنوان «عصر جاهلی» آغاز می‌شود، نویسندگان باختر به همین نظریه گرایش یافتند. بلاشر و ویر و نویسندگان «دائرةالمعارف اسلام» و دیگران نیز آن را کاملاً پذیرفته‌اند.
اما ایزوتسو با بهره‌گیری از پژوهش‌های گلدسیهر، بیش از همه به موضع پرداخته، و با استناد به روایات معروف اسلامی نتیجه گرفته‌است که جاهلیت در نظر پیامبر و مردم آن روزگار دوره‌ای نبود که گذشته باشد، بلکه حالت روانی خاصی بود که با برآمدن اسلام، دامن درکشیده بود، اما آثارش همچنان در جامعه عرب‌ها می‌توانست مشاهده شود.
پژوهش‌های تاریخی و باستانی در بابِ این دوران

محمدعلی امیرمعزی بر اساس پژوهش‌های خودش و دیگر پژوهش‌گران، به تأثیر یکتاپرستی کُتُبِ مقدس در سرزمین اعراب اشاره می‌کند ومی‌گوید: «برخلاف آنچه که به شکل متاخر دفاعیه‌های مسلمانان ابراز داشتند، در سرزمین اعراب قبل از اسلام ملقب به «دوران جاهلیت»، نه هرج و مرج و بت‌پرستی بود، و نه اسلام آغاز یکتاپرستی عربی بود. چندخدایی احتمالاً طی قرن‌های متمادی در آنجا وجود نداشته‌است، مگر اینکه شاید به شکل کلی در میان برخی از بادیه‌نشینانِ کوچ‌نشین وجود داشته‌است.» بر اساس این پژوهش‌ها، حجاز پیشااسلامی، محل حضور و برخورد ادیان و تمدن‌های مختلف، از یهودیت و مسیحیِ سریانی تا ادیان ایرانی و اتیوپی بوده‌است.
به گفته کریستیان روبَن، باستان‌شناس، کتیبه‌شناس و متخصص تاریخ اعراب قبل از اسلام، از قرن چهارمِ بعد از میلادِ مسیح، هیچ نشانهٔ باستانی از حضور سنت‌های بت‌پرستی در این سرزمین یافت نمی‌شود؛ در مقابل سنگ‌نبشته‌های یهودی و مسیحی فراوان است؛ به‌ویژه در جنوبِ سرزمین عربستان و در دوران‌هایی از ابرهة بن صباح و حمیر که حضور این ادیان را در سطح بالای مفهومی قابل مشاهده است.
تقسیم‌بندی جزیره عرب

در آن دوران جزیره عرب به سه قسمت تقسیم شده بود که عبارتند از:
بلاد الحجر در شمال شرقی جزیره عرب ومابین «فلسطین» و شرق «دریا سرخ» و به نام «البتراء» معروف بود، که حالیاً در کشور اردن واقع شده‌است.
بلاد العرب السعیدة که در قلب‌ها و شرق‌های صحرای بزرگ عرب «صحرای دهنا» واقع شده‌است، و در مغاره‌های کوهای آن قبائل عرب کوه‌نشین زندگی می‌کرده أند.
باقی‌مانده شبه جزیره عرب مانند حجاز، یمن «بلاد العرب السعیدة» (بلاد عرب خوشبخت)، سرزمین پهناوری از کرانهٔ دریای سرخ، تا باب‌المندب، که شامل حضرموت، عمان در کرانهٔ اقیانوس هند بود، در این اقلیم أیضاً شامل مناطق کوهستانی حجاز، و همچنین مناطق شنی مانند: ربع الخالی، و فلات نجد، مکه، مدینه، جده در کرانهٔ دریای سرخ، و شهر عدن در کرانهٔ اقیانوس هند، این اقلیم مناطق گسترده‌ای مانند «ساحل حضرموت»، «الأحساء»، «خلیج عدن»، در ساحل کرانهٔ اقیانوس هند دربرمی‌گرفته‌است.
قبائل عرب

تاریخ نویسان[چه‌کسانی؟]، قوم عرب را به سه طبقه تقسیم نموده‌اند که عبارتند از:
العرب البائدة: کسانی هستند که نابود شده‌اند، فقط نامی از آن‌ها مانده‌است، و هیچ تاریخی از آن‌ها برجای نمانده‌است، به جزء نقاطی محدود مانند: «عاد»، «ثمود»، و «طسم و جدیس». (آنان احتمالاً قبل از تاریخ زندگی می‌کرده‌اند)
العرب العاربة: این‌ها عرب جنوب یمن هستند، ونسب ایشان به «قحطان الیمن بن هود» می‌رسد ومشهورترین قبائل آنها: «حمیر»، «أزد»، «زبید»، «مذحج»، «طیء»، «خثعم»، «الغساسنة» و «بجلیه».
العرب المستعربة: (عدنانیان) این‌ها از نسل «عدنان بن إسماعیل بن إبراهیم» هستند، مشهوترین قبائل آن‌ها عبارتند از: قریش، تمیم، هوازن، ثقیف، باهله، عبس و ذبیان، بکر، عنزه وغیرهم.
ایان واکر (ورزشکار)

ایان واکر (انگلیسی: Ian Walker; ۲۵ فوریهٔ ۱۹۷۰ – ) قایقران قایق بادبانی اهل بریتانیا بود.
ریشه مکعب

در ریاضیات ، ریشه مکعبی از یک عدد به مانند x عددی است که عدد y را به عنوان توان سوم خود دارد. یعنی  y^{3}=x. تعداد ریشه های مکعبی یک عدد به سیستم عددی در نظر گرفته شده بستگی دارد.
هر عدد واقعی غیر صفر x دقیقاً یک ریشه مکعب واقعی دارد که به صورت 





x

3





{\textstyle {\sqrt[{3}]{x}}}

 نشان داده می شود و در زمینه اعداد مختلط این شکل در نظر گرفته نمی شوند، ریشه مکعب واقعی x  به سادگی ریشه مکعب x نامیده می شود. به عنوان مثال، ریشه های مکعب واقعی 8 و −8 به ترتیب 2 و −2 هستند. ریشه مکعب واقعی یک عدد صحیح یا یک عدد گویا به طور کلی نه یک عدد گویا و نه یک عدد ترسیم‌پذیر است.
نمودار y = 3√x . نمودار با توجه به مبدا متقارن است، زیرا یک تابع فرد است. در x = 0 این نمودار دارای مماس عمودی است.
سد بار

سد اصلی بار سدی در مجاورت روستای خانلق و در نزدیکی شهر بار شهرستان فیروزه (سابقاً بخشی از شهرستان نیشابور) می‌باشد. این سد دارای ظرفیت آبی ۴۴ میلیارد متر مکعب است. آب و رودخانه این سد از رشته کوه بینالود و رود بار سرچشمه می‌گیرد. این سد یکی از منابع آبی شهر نیشابور و شهر فیروزه می‌باشد. آب این سد عمدتاً برای مصارف کشاورزی و شرب استفاده می‌شود. به غیر از مصرف شرب، آب این سد تا مدتی نیز برای مصارف صنعتی مورد نیاز شرکت مجتمع فولاد نیشابور/خراسان که در نزدیک شرق این سد واقع است نیز استفاده می‌شد. بخشی از سرمایه مورد نیاز برای ساخت این سد توسط بانک توسعه اسلامی و بخشی دیگر توسط شرکت مجتمع فولاد نیشابور/خراسان فراهم شده است. این سد میزبان گونه‌های مختلف جانوری همانند فلامینگوها بوده‌است.
انریکو ساردی

انریکو ساردی (به ایتالیایی: Enrico Sardi) بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۱۲ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۷ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۴ گل به ثمر رساند.
انریکو ساردی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۲۰ میلادی انجام داد.
یوهن براسلاوتس

| یوهن براسلاوتس | یوهن براسلاوتس |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۱ سپتامبر ۱۹۷۲ دنیپرو
ملیت: اوکراین
یوهن براسلاوتس (اوکراینی: Євген Анатолійович Браславець؛ زادهٔ ۱۱ سپتامبر ۱۹۷۲) قایقران قایق بادبانی اهل اوکراین بود.
آرچیبالد پریمروز

| بسیار محترم The Earl of Rosebery KG PC | بسیار محترم The Earl of Rosebery KG PC |
| --- | --- |
نخست‌وزیر بریتانیا: نخست‌وزیر بریتانیا
دوره مسئولیت ۵ مارس ۱۸۹۴ – ۲۲ ژوئن ۱۸۹۵: دوره مسئولیت ۵ مارس ۱۸۹۴ – ۲۲ ژوئن ۱۸۹۵
پادشاه: ملکه ویکتوریا
پس از: ویلیام اوارت گلدستون
پیش از: رابرت گاسکوین-سسیل
رهبر اپوزیسیون (بریتانیا): رهبر اپوزیسیون (بریتانیا)
دوره مسئولیت ۲۲ ژوئن ۱۸۹۵ – ۶ اکتبر ۱۸۹۶: دوره مسئولیت ۲۲ ژوئن ۱۸۹۵ – ۶ اکتبر ۱۸۹۶
پادشاه: ملکه ویکتوریا
نخست‌وزیر: رابرت گاسکوین-سسیل
پس از: رابرت گاسکوین-سسیل
پیش از: Sir William Harcourt
Lord President of the Council: Lord President of the Council
دوره مسئولیت ۱۰ مارس ۱۸۹۴ – ۲۱ ژوئن ۱۸۹۵: دوره مسئولیت ۱۰ مارس ۱۸۹۴ – ۲۱ ژوئن ۱۸۹۵
پس از: The Earl of Kimberley
پیش از: The Duke of Devonshire
وزیر مشاور در امور خارجه و مشترک‌المنافع: وزیر مشاور در امور خارجه و مشترک‌المنافع
دوره مسئولیت ۶ فوریه ۱۸۸۶ – ۳ اوت ۱۸۸۶: دوره مسئولیت ۶ فوریه ۱۸۸۶ – ۳ اوت ۱۸۸۶
نخست‌وزیر: ویلیام اوارت گلدستون
پس از: رابرت گاسکوین-سسیل
پیش از: The Earl of Iddesleigh
دوره مسئولیت ۱۸ اوت ۱۸۹۲ – ۱۰ مارس ۱۸۹۴: دوره مسئولیت ۱۸ اوت ۱۸۹۲ – ۱۰ مارس ۱۸۹۴
نخست‌وزیر: ویلیام اوارت گلدستون
پس از: رابرت گاسکوین-سسیل
پیش از: The Earl of Kimberley
First Commissioner of Works: First Commissioner of Works
دوره مسئولیت ۱۳ فوریه ۱۸۸۵ – ۹ ژوئن ۱۸۸۵: دوره مسئولیت ۱۳ فوریه ۱۸۸۵ – ۹ ژوئن ۱۸۸۵
نخست‌وزیر: ویلیام اوارت گلدستون
پس از: George Shaw-Lefevre
پیش از: David Plunket
Under-Secretary of State for the Home Department: Under-Secretary of State for the Home Department
دوره مسئولیت اوت ۱۸۸۱ – ژوئن ۱۸۸۳: دوره مسئولیت اوت ۱۸۸۱ – ژوئن ۱۸۸۳
نخست‌وزیر: ویلیام اوارت گلدستون
پس از: Leonard Courtney
پیش از: J. T. Hibbert
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: Archibald Philip Primrose ۷ مهٔ ۱۸۴۷ می‌فر، میدلسکس، انگلستان، بریتانیا
درگذشته: ۲۱ مهٔ ۱۹۲۹ (۸۲ سال) اپسم، ساری، انگلستان
آرامگاه: Dalmeny Parish Church, ادینبرو، بریتانیا
حزب سیاسی: حزب لیبرال بریتانیا
همسر(ان): Hannah de Rothschild (۱۸۷۸–۱۸۹۰; مرگش)
فرزندان: ۴
محل تحصیل: Christ Church, Oxford
امضا: 
آرچیبالد فیلیپ پریمروز (به انگلیسی: Archibald Philip Primrose) ارل پنجم روزبری و ارل اول مدلوفین و دولتمرد اهل بریتانیا و نخست‌وزیر این کشور در سالهای ۱۸۹۴ و ۱۸۹۵ بود. وی همچنین بین مرگ پدرش در ۱۸۵۱ و مرگ پدربزرگش در ۱۸۶۸ به عنوان لرد دالمنی شناخته می‌شد.
روزبری یک لیبرال-امپریالیست بود که توجه خاصی به یک دفاع ملی مستحکم و امپریالیسم در خارج کشور و همچنین تغییرات اجتماعی در داخل داشت و این در حالی بود که یک ضد سوسیالیست بود. والدینش اسکاتلندی بودند و القاب او هم از القاب طبقه اشراف اسکاتلند است. وی با ان دو روثچیلد وارث خاندان روثچیلد ازدواج کرد.
وی در سن ۸۲ سالگی در سووری درگذشت.
ارنست یکم

ارنست یکم (انگلیسی: Ernest I, Duke of Saxe-Coburg and Gotha؛ زاده ۲ ژانویهٔ ۱۷۸۴ درگذشته ۲۹ ژانویهٔ ۱۸۴۴) یک نجیب‌زاده اهل آلمان بود. او جد الیزابت دوم بود.
سوفیا بکاتورو

| سوفیا بکاتورو | سوفیا بکاتورو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۶ دسامبر ۱۹۷۷ آتن
ملیت: یونان
| سوابق مدال> قایقرانی بادبانی زنان .به نمایندگی از   یونان . بازی‌های المپیک تابستانی  | سوابق مدال> قایقرانی بادبانی زنان .به نمایندگی از   یونان . بازی‌های المپیک تابستانی  | سوابق مدال> قایقرانی بادبانی زنان .به نمایندگی از   یونان . بازی‌های المپیک تابستانی  |
| --- | --- | --- |
|  |  2004 Athens  | 470 class |
|  |  2008 Beijing  | Yngling class |
 World Championships :  World Championships 
|  |  2000 Balatonfured  | 470 class |
|  |  2001 Koper  | 470 class |
|  |  2002 Cagliari  | 470 class |
|  |  2003 Cadiz  | 470 class |
 European Championships :  European Championships 
|  |  2001 Dun Laoghaire  | 470 class |
|  |  2002 Tallinn  | 470 class |
|  |  2000 Dervio  | 470 class |
|  |  2007 Warnemunder  | Yngling class |
سوفیا بکاتورو (یونانی: Σοφία Μπεκατώρου؛ زادهٔ ۲۶ دسامبر ۱۹۷۷) قایقران قایق بادبانی اهل یونان است.
الیشیا کینوشیتا

| الیشیا کینوشیتا | الیشیا کینوشیتا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ ژانویهٔ ۱۹۶۷ کپنهاگ
ملیت: ژاپن
الیشیا کینوشیتا (انگلیسی: Alicia Kinoshita؛ زادهٔ ۱ ژانویهٔ ۱۹۶۷) قایقران اهل ژاپن است.
سنگ سرنوشت (فیلم)

| سنگ سرنوشت | سنگ سرنوشت |
| --- | --- |
کارگردان: چارلز مارتین اسمیت
تهیه‌کننده: اندرو بازول راب مریلیز
نویسنده: چارلز مارتین اسمیت
بازیگران: چارلی کاکس بیلی بوید رابرت کارلایل کیت مارا بریان لو برندا فریکر
فیلم‌بردار: گلن وینتر
تدوین‌گر: فردریک تورسن
شرکت تولید: اینفینتی فیچرز انترتینمنت د ماب فیلم کامپنی
توزیع‌کننده: آلیانس فیلمز (کانادا) اودیئن اسکای فیلمورکس (بریتانیا)
تاریخ‌های انتشار:  ۲۸ ژوئن ۲۰۰۸ (۲۰۰۸-06-۲۸) (جشنواره بین‌المللی فیلم ادینبرو)  ۱۰ اکتبر ۲۰۰۸ (۲۰۰۸-10-۱۰)  
مدت زمان: ۹۶ دقیقه
کشور: بریتانیا کانادا
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۶ میلیون پوند
سنگ سرنوشت (انگلیسی: Stone of Destiny) فیلمی محصول سال ۲۰۰۸ اسکاتلند و کانادا در سبک تاریخی، ماجراجویی و کمدی به نویسندگی و کارگردانی چارلز مارتین اسمیت و بازی چارلی کاکس، بیلی بوید، رابرت کارلایل و کیت مارا است. فیلمبرداری در ژوئن ۲۰۰۷ در لوکیشن‌های مختلفی در سرتاسر اسکاتلند، ویلز و انگلستان آغاز شد.
ساتبیز

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت سهامی عام
ISIN: US8358981079 
صنعت: حراجی تخصصی
بنا نهاده: لندن، بریتانیا (۱۱ مارس ۱۷۴۴)
بنیانگذاران: ساموئل بیکر
دفتر مرکزی: ۱۳۳۴ یورک اونیو، نیویورک، ایالات متحده
شمار موقعیت‌ها: ۹۰ مرکز (در سال ۲۰۱۲)
محدودهٔ فعالیت: ۴۰ کشور در جهان
افراد کلیدی: مایکل آی. سورن، رئیس هیئت مدیره ویلیام اف. راپرچت، مدیر و مدیر عامل ویلیام اس. شریدان، مدیر ارشد مالی و معاون  برونو وینچیگوئرا، مدیر ارشد عامل و معاون
محصولات: آثار هنری
درآمد: ۸۳۱٫۸ میلیون دلار (۲۰۱۱)
تعداد کارکنان: ۱٬۴۴۶ (۲۰۱۱)
زیرمجموعه‌ها: ساتبیز لندن ساتبیز نیویورک ساتبیز هنگ‌کنگ ساتبیز مسکو
شرکت‌های وابسته: ساتبیز بین‌المللی (بنگاه املاک) ساتبیز الماس موسسه هنر ساتبیز شراب ساتبیز مرکز نگهداری آثار هنری ساتبیز
وبگاه: www.sothebys.com
ساتبیز (به انگلیسی: Sotheby's) یک شرکت چندملیتی آمریکایی است که توسط بریتانیا تأسیس شده و دفتر مرکزی آن در شهر نیویورک است. ساتبیز از بزرگ‌ترین حراجی‌های آثار هنری، جواهر، و کلکسیونی در جهان است. این حراجی بزرگ دارای ۸۰ شعبه در ۴۰ کشور است و حضور پررنگی در بریتانیا دارد.
ساتبیز در ۱۱ مارس ۱۷۴۴ توسط ساموئل بیکر که یک کتابفروش بود، در لندن تأسیس شد. در سال ۱۷۶۷، پس از اینکه جورج لی شریک او شد، نام شرکت به بیکر و لی تغییر کرد و در سال ۱۷۷۸ پس از مرگ بیکر، زمانی که برادرزاده لی، جان ساتبی، سهم لی را به ارث برد، نام شرکت را به "لی و ساتبی" تغییر نام داد. نام‌های دیگر عبارتند از: "لی، ساتبی و ویلکینسون"؛ "ساتبی، ویلکینسون و هاج (۱۸۶۴–۱۹۲۴)"؛ "ساتبی و کمپانی (1924-1983)"؛ "مسرز ساتبی"؛ "ساتبی و ویلکینسون"; "ساتبی ماک‌ون‌وای"; و "ساتبیز و کمپانی".
این شرکت آمریکایی ابتدا در اوت ۱۹۸۳ در ایالت میشیگان ایالات متحده، با نام شرکت هلدینگ ساتبیز (Sotheby's Holdings, Inc)، و در در ژوئن ۲۰۰۶ در ایالت دلاور ثبت شده و به ساتبیز (Sotheby's) تغییر نام داد. در ژوئیهٔ ۲۰۱۶، شرکت بیمه چینی Taikang Life سهام آن را خریده و به بزرگ‌ترین سهامدار ساتبیز تبدیل شد. در ژوئن ۲۰۱۹، ساتبیز اعلام کرد که توسط پاتریک دراحی، بازرگان فرانسوی-اسرائیلی با ۶۱ درصد سهام بازار خریداری شده‌است.
مؤسسه هنری ساتبیز (یک مرکز آموزشی)، املاک بین‌المللی ساتبی (فروشندگان املاک) و آر-ام ساتنبیز (فروشندگان خودروهای کلاسیک) شرکت‌های تابعه این شرکت بزرگ هستند.
تاریخچه > آغاز کار (قرن ۱۸ و ۱۹)

ساتبیز در ۱۱ مارس ۱۷۴۴ توسط ساموئل بیکر که یک کتابفروش بود، در لندن تأسیس شد.در سال ۱۷۶۷، پس از آن‌که ساموئل بیکر چند صد کتاب ارزشمند را از کتابخانه سر جان استنلی، اولین بارونت گرنگورمن به حراج گذاشت و شریک تجاری جورج لی شد، این شرکت به "بیکر و لی" تبدیل شد. کتابخانه‌ای که ناپلئون در سنت هلنا با خود به تبعید برد، و همچنین مجموعه‌های کتابخانه جان ویلکس، بنجامین هیوود برایت و دوک‌های دوونشایر و باکینگهام (هر دو مربوط به جورج لی) از طریق حراج ساموئل بیکر فروخته شدند.
پس از مرگ بیکر در سال ۱۷۷۸، این تجارت به لی و برادرزاده‌اش جان ساتبی واگذار شد و به یک خانه حراج کتاب برجسته تبدیل شد و به "لی و ساتبی" تغییر نام داد.
جورج لی در سال ۱۸۱۶ درگذشت، اما نه قبل از استخدام ساموئل ای‌لی. خانه حراج تحت نظارت خانواده ساتبی، فعالیت‌های خود را در حراج نسخ چاپی، مدال و سکه گسترش داد. جان ویلکینسون، حسابدار ارشد ساتبی، زمانی که آخرین عضو خانواده ساتبی در سال ۱۸۶۱ درگذشت، شریک و در نهایت رئیس جدید شرکت شد.
ساتبیز؛ قرن بیست و یکم > ساتبیز در بورس معاملات عمومی

ساتبیز در سال ۱۹۷۷ به یک شرکت سهامی عام در بریتانیا تبدیل شد. در سال ۱۹۸۰، پس از کاهش فروش، دفتر مرکزی خود در آمریکای شمالی را از خیابان مدیسون به یک کارخانه سیگار برگ در خیابان ۱۳۳۴ یورک شهر نیویورک منتقل کرد. خانه حراج گالری‌های خیابان مدیسون خود را در خیابان ۷۶ شرقی بست. گالری‌های لس‌آنجلس فروخته شد و حراج‌های ساحل غربی به نیویورک منتقل شد.
سال بعد، گروهی از سرمایه گذاران (از جمله میلیونر آمریکایی آلفرد تاوبمن) ساتبیز را خریداری و به سهامی خاص تبدیل کرد. ساتبیز در اوت ۱۹۸۳، به عنوان هلدینگ ساتبیز، در میشیگان ثبت شد. در سال ۱۹۸۸، تابمن سهام ساتبیز را سهامی عام کرده و سهامش را در بورس اوراق بهادار نیویورک فهرست کرد، و ساتبیز را به قدیمی‌ترین شرکت سهامی‌عام در NYSE با نماد تیکر تبدیل کرد. در ژوئن ۲۰۰۶، هلدینگ ساتبیز مجدداً در ایالت دلاور دوباره جان گرفته و اندکی پس از آن به ساتبیز تغییر نام داد.
در سال ۲۰۱۹، پس از اینکه ساتبی توسط پاتریک دراحی به مبلغ ۳٫۷ میلیارد دلار خریداری و به سهامی خاص تبدیل شد، این شرکت در بورس نیویورک در دسترس نیست.
روند حراج

حراج ساتبیز معمولاً در طول روز برگزار می‌شود. اکثر آن‌ها رایگان و برای عموم آزاد هستند، به استثنای حراج‌های عصر که نیاز به بلیط دارند. شرکت‌کنندگان هیچ‌گونه تعهدی برای مناقصه ندارند.
مناقصه زمانی به پایان می‌رسد که فقط یک داوطلب حاضر به خرید اثر با قیمت اعلام شده مناقصه‌گر باشد. حراج‌دهنده اثر اعلام می‌کند که به برنده مناقصه فروخته شده‌است. پیشنهاد با مبلغ بالا، قیمت چکشی نیز نامیده می‌شود. ساتبیز تحویل آثار را به صورت خصوصی با خریدار هماهنگ می‌کند.
روند حراج > خرید

خریداران می‌توانند با مرور کاتالوگ‌های الکترونیکی، بازدید از نمایشگاه‌ها، خرید کاتالوگ‌های چاپی و ثبت‌نام برای خبرنامه ایمیلی، از آنچه در ساتبیز برای فروش گذاشته‌است مطلع شوند. خریداران می‌توانند برای مناقصه حضوری، در دفاتر ساتبی، یا به صورت آنلاین ثبت‌نام کنند. ساتبیز از خریداران احتمالی می‌خواهد که مدارک هویتی صادر شده توسط دولت، و گاهی یک مرجع بانکی ارائه دهند. چهار راه وجود دارد که خریداران می‌توانند پیشنهاد خرید بدهند: حضوری در اتاق‌های حراج، از طریق تلفن، پیشنهاد مستقیم آنلاین یا پیشنهاد غیرحضوری آنلاین. هنگامی که یک پیشنهاد با موفقیت انجام می‌شود، ساتبیز قیمت چکش، حق بیمه خریدار و مالیات را محاسبه و تجمیع می‌کند.
روند حراج > فروش

فروشندگان ملزم به ارسال فرم تخمین حراج با ارائه اطلاعات کامل و عکسی از کالا هستند. پس از پذیرفته شدن برای حراج، فروشنده و ساتبیز قراردادی را امضا می‌کنند که قیمت رزرو و کمیسیون فروشنده را تعیین می‌کند. اگر مناقصه در پیشنهاد فروشنده به قیمت ذخیره نرسد، کالا فروخته نمی‌شود.
دسته‌بندی خدمات

از آوریل ۲۰۲۱، ساتبیز خدمات زیر را ارائه می‌کند:
مشاوره
گروه مشتریان امانت‌دار
مشارکت‌های جهانی
خدمات مالی / وام
نگهداری آثار هنری (هنرهای زیبا)
خدمات پست از فروش
فروش خصوصی
استرداد
تحقیقات علمی
امور مالیاتی، موروثی و موزه‌های بریتانیا
ارزش‌گذاری آثار
خدمات مشاوره برای شراب
فروش خصوصی
اگر فروشندگان مایل به حراج عمومی نباشند، ساتبیز فروشندگان را با خریداران احتمالی به صورت خصوصی مرتبط می‌کند. هویت خریداران و پیشنهاددهندگان فاش نمی‌شود. فروش خصوصی ساتبیز با اصل محرمانه بودن اطلاعات مشتریان کار می‌کند و فرایند خرید و فروش را در یک محیط خصوصی تنظیم می‌کند. در سال ۲۰۱۱، فروش خصوصی ۱۶٫۵ درصد از کل فروش ساتبی را به خود اختصاص داد. در آن سال، ساتبیز فضای گالری جدیدی به نام S2 را در دفتر مرکزی خیابان یورک، با نمایش آثار نقاش آبستره آمریکایی سام فرانسیس افتتاح کرد. برخلاف گالری (Haunch of Venison)، گالری که کریستیز در سال ۲۰۰۷ خریداری کرد، S2 تنها به نمایش فروش خصوصی خانه حراج اختصاص دارد. در سال ۲۰۱۳، ساتبیز یک گالری برای فروش خصوصی در نزدیکی شعبه خود در لندن، در یک ساختمان پنج طبقه در خیابان جورج افتتاح کرد. خانه حراج همچنین فروش خصوصی خود را از طریق نمایشگاه‌های فروش مجسمه‌های یادبود در خانه چتزوورث (Chatsworth)، دربی شایر و باغ گیاه‌شناسی سنگاپور انجام می‌دهد.
خدمات مالی / وام
بخش خدمات مالی ساتبیز در سال ۱۹۸۸ تأسیس شد، این واحد وام‌هایی را برای آثار ارسالی و وام‌هایی را نیز در برابر ارزش اقلام مشتری ارائه می‌دهد. خانه حراج همچنین برای کالاهایی که مشتریان قصد فروش آن‌ها را ندارند، برای مدت معینی وام‌های مدت‌دار می‌دهد، ساتبیز در گزارش سالانه خود در سال ۲۰۱۱ گفت، در حالی که وام‌دهندگان سنتی مانند بانک‌ها وام‌هایی با هزینه کمتر به وام گیرندگان ارائه می‌دهند، تعداد کمی از آثار هنری را به عنوان وثیقه می‌پذیرند.
گالری تصاویر
کتابخانه تصویر ساتبی حاوی تصاویر در فرمت‌های مختلف برای صدور مجوز بود و یکی از تأمین‌کنندگان تصاویر پایگاه‌های داده مختلف مانند انجمن کتابخانه‌ها و آژانس‌های تصویری بریتانیا (BAPLA) بود. با این حال، تنها آرشیو تصاویر ذکر شده در وب‌سایت ساتبی تا آوریل ۲۰۲۱، اشاره‌ای قدیمی به آرشیو استودیو سیسیل بیتون است که سیسیل بیتون آن را در سال ۱۹۷۷ به ساتبی فروخت.
شراب
در اکتبر ۲۰۱۹، ساتبیز مجموعه علامت‌های شخصی ساتبیز را راه‌اندازی کرد، مجموعه‌ای از ده‌ها شراب. تکمیل این پروژه دو سال به طول انجامید و بر اساس شراب‌های پرفروش ساتبی است، هم شراب‌هایی که در فروشگاه ارائه شده‌اند، و هم در پلتفرم تجارت الکترونیک. علاوه بر این، این مجموعه منعکس‌کننده روابط طولانی مدت ساتبی با تولیدکنندگان شراب در سراسر جهان است. دایرةالمعارف شراب ساتبی از سال ۱۹۸۸ در چندین نسخه به قلم تام استیونسون منتشر شده‌است.
سایر
از نوامبر تا دسامبر ۲۰۱۸ ساتبیز چاپ و نشر یک مجله آنلاین دو ماهانه با نام خودش را آغاز کرده‌است.
شرکا > مؤسسه هنر ساتبیز

در سال ۱۹۶۹، ساتبیز مؤسسه هنری ساتبی را در لندن تأسیس کرد. این مؤسسه اکنون مدارک کارشناسی ارشد تمام‌وقت و همچنین دوره‌های آنلاین در رشته‌های مختلف را ارائه می‌دهد.
شرکا > گروه املاک بین‌المللی ساتبیز

گروه املاک بین‌المللی ساتبیز یک برند املاک و مستغلات لوکس است که در سال ۱۹۷۶ توسط ساتبیز تأسیس شد. این مؤسسه به روش اعطای نمایندگی عمل می‌کند.
شرکا > آر-ام ساتبیز

آر-ام ساتبیز در زمینه خرید و فروش خودروهای کلاسیک فعالیت می‌کند، که دفتر مرکزی آن در کانادا، و دفاتر دیگر در سراسر ایالات متحده و اروپا قرار دارند. این شرکت که قبلاً RM Auctions نام داشت، و از سال ۲۰۱۵ بخشی از مالکیت این شرکت در ساتبیز بوده‌است.
جایزه ساتبیز

رویداد جایزه ساتبی که در سال ۲۰۱۷ راه اندازی شد، یک جایزه سالانه ۲۵۰۰۰۰ دلاری است که به موزه‌هایی اعطا می‌شود که "نمایشگاه‌های پیشگامانه" برگزار می‌کنند. برندگان افتتاحیه "بسیاری از زبان‌ها": هنر، زبان و انقلاب در خاورمیانه و جنوب آسیا، به سرپرستی عمر خولیف، از موزه هنرهای معاصر در شیکاگو، و "پاپ آمریکا": آزادی رقابت، ۱۹۶۵–۱۹۷۵ به سرپرستی استر گابارا از موزه ناشر بودند. برنامه اولین جایزه ساتبیز در سال ۲۰۲۰ به پایان رسید.
فروش‌های قابل توجه > کفش‌های کتانی ساتبیز

در سال‌های اخیر، ساتبیز کفش‌های کتانی (هم طرح‌های قدیمی، که در یک فروشگاه کفش‌های کتانی با نام "حالا بخر: buy-now" و هم کفش‌های با ارزشی که برخی از آن‌ها توسط افراد مشهور پوشیده شده‌اند) را در حراج می‌فروشد. حراج‌های کفش کتانی تعداد فروش خوبی را برای ساتبیز به همراه داشته‌است. رکوردهای قابل توجه فروش حراج عبارتند از:
ژوئیه ۲۰۱۹، نایک تولید ۱۹۷۲، به نام "کفش ماه: Moon Shoe"، که کفش مسابقه تخت، با پارچه لانه زنبوری است به مبلغ ۴۳۷٬۵۰۰ دلار آمریکا فروخته شد.
در ۱۷ می ۲۰۲۰، کفش متعلق به مایکل جردن در سال ۱۹۸۵ با نام نایک "Air Jordan 1" به قیمت ۵۶۰۰۰۰ دلار فروخته شد.
در آوریل ۲۰۲۱، کفش نایک به نام "Air Yeezy 1" که توسط کانیه وست در جوایز گرمی ۲۰۰۸ پوشیده شده بود، ۱٫۸ میلیون دلار آمریکا فروخته شد. این اولین کفش ورزشی بود که بیش از ۱ میلیون دلار فروخته شد. این کفش توسط پلتفرم تخصصی سرمایه‌گذاری کفش کتانی RARES خریداری شدند.
فروش‌های قابل توجه > جواهرات

در ۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۱، ساتبیز یک الماس ۱۰۱٫۳۸ قیراطی را به قیمت ۱۲٫۳ میلیون دلار به صورت ارز دیجیتال فروخت. این فروش گران‌ترین شیء فیزیکی بود که تا آن زمان به صورت عمومی برای خرید با ارز دیجیتال عرضه شده بود.
حاشیه‌ها > آثار باستانی غیرقانونی > رسوایی دهه ۱۹۹۰

در سال ۱۹۹۷، یک برنامه خبری در شبکه تلویزیونی Channel 4 ادعا کرد که ساتبیز به تجارت آثار باستانی بدون اشاره به خاستگاه و منبع پرداخته‌است و این سازمان حراج، از فروشندگانی که در قاچاق آثار باستانی فعالیت می‌کنند، استفاده می‌کند. از اواخر دهه ۱۹۸۰ تا اوایل دهه ۱۹۹۰، بخش آثار باستانی در لندن، توسط برندان لینچ و الیور فورج اداره می‌شد. لینچ مکرراً به هند سفر می‌کرد و قطعات ثبت نشده‌ای را از (وامن گیا: Vaman Ghiya؛ قاچاقچی اشیاء باستانی) در راجستان خریداری می‌کرد که معلوم شد از معابد و مکان‌های دیگر به سرقت رفته‌است. پیتر واتسون، مورخ و روزنامه‌نگار بریتانیایی، مقاله "Sotheby’s: The Inside Story (1997)" را نوشت و به تشریح این فعالیت‌های غیرقانونی پرداخت که در برنامه "۶۰ دقیقه" شبکه CBS نیز افشا شد. در نتیجه این افشاگری، ساتبیز جوابیه‌ای در مورد آثار باستانی غیرقانونی ارائه داد و اطمینان داد که فقط اقلام قانونی با منشأ منتشر شده در آینده معامله خواهند شد. این شرکت فروش آثار هنری آسیایی خود را در لندن متوقف کرد و اعلام کرد که از این پس قطعات آسیایی را تنها در نیویورک می‌فروشند، جایی که می‌توان اصالت و مشروعیت اجناس را بهتر کنترل کرد. فورج و لینچ از پست‌های خود برکنار شدند، اما هرگز اتهامی متوجه‌شان نشد. بعدتر آن‌ها یک شرکت مشاوره در لندن افتتاح کردند و به کسب و کار خود ادامه دادند.
گیا در سال ۲۰۰۳، در هند دستگیر شد. او در سال ۲۰۰۸ مجرم شناخته شد و به حبس ابد محکوم شد. در سال ۲۰۱۴ دادگاه عالی هند این محکومیت را لغو کرد. برخی از قطعات غیرقانونی آسیایی به گالری ملی استرالیا منتقل شده و از آن‌جا قطعه‌ای به نام "رقص شیوا" به گالری هنری استرالیای‌جنوبی ارسال شد. پس از طرح شک و تردیدها که در سال ۲۰۱۴ در خصوص این قطعه آغاز شد، مشخص شد که به احتمال زیاد یک قطعه سرقتی است و در سال ۲۰۱۹ به هند بازگردانده شد.
حاشیه‌ها > آثار باستانی غیرقانونی > مجسمه کامبوج (۲۰۱۲)

در سال ۲۰۱۲، اداره مهاجرت و گمرک ایالات متحده اقدام به توقیف یک مجسمه ماسه‌سنگی کامبوجی متعلق به قرن دهم میلادی، از ساتبیز کرد، و طی شکایتی در دادگاه منطقه‌ای ایالات متحده، ناحیه‌جنوبی نیویورک ادعا کرد که این شرکت با وجود این‌که می‌دانسته این اثر از معبدی در کوه کر دزدیده شده‌است، اقدام به فروش آن در حراج کرده‌است.
حاشیه‌ها > رسوایی قیمت‌گذاری (۲۰۰۰)

در فوریه ۲۰۰۰، آلفرد تاوبمن و دیانا بروکس مدیر عامل شرکت، به دلیل رسوایی در قیمت‌گذاری از سمت خود کناره‌گیری کردند. اف‌بی‌آی با بررسی شیوه‌های حراجی به تبانی مربوط به تعیین کمیسیون بین کریستیز و ساتبی پی برد. در اکتبر ۲۰۰۰، بروکس گناه خود را به امید عفو و کاهش مجازات پذیرفت و تاوبمن را درگیر ماجرا کرد. در دسامبر ۲۰۰۱، هیئت منصفه دادگاه شهر نیویورک، تاوبمن را مجرم تشخیص داد. او به یک سال حبس محکوم شد که ده ماه از آن را در زندان سپری کرد، در حالی که بروکس به شش ماه حبس خانگی به پرداخت ۳۵۰۰۰۰ دلار آمریکا محکوم شد. ساتبیز هم به پرداخت ۴۵ میلیون دلار جریمه محکوم شد. و هیچ کارمندی از کریستیز مورد اتهام واقع نشد.
پس از تحقیقات چهار ساله «ضد انحصار» توسط وزارت دادگستری ایالات متحده، حدود ۱۳۰۰۰۰ خریدار و فروشنده با این استدلال که در توطئه تعیین قیمت، توسط ساتبیز و کریستیز فریب خورده‌اند، شکایت دسته جمعی ارائه کردند. در سال ۲۰۰۱، دادگاه منطقه‌ای ایالات متحده در ناحیه جنوبی نیویورک موافقت نهایی با یک قراردادی ۵۱۲ میلیون دلاری تأیید کرد. گفته می‌شود که ساختار تسویه‌حساب در قرارداد، به جلوگیری از ورشکستگی هر دو شرکت، به ویژه ساتبیز کمک کرده‌است.
در زمان رسوایی، ۵۹ درصد از سهام ساتبیز متعلق به بارون فاندز بود.
حاشیه‌ها > خطای حراج (۲۰۱۱)

در ۱۰ مارس ۲۰۱۱، ساتبیز یک جفت چراغ دیواری تزئینی را که به اشتباه، به امیل-ژاک رولمان نسبت داده شده بود را فروخت.
حاشیه‌ها > حق تألیف هنرمندان (۲۰۱۲)

در سال ۲۰۱۲، مارک ژانکو، دلال آثار هنری، شکایتی را به دادگاه عالی ایالت نیویورک ارائه کرد و از ساتبیز و کادی نولاند شکایت کرد؛ ظاهراً پس از این‌که خانه حراج اثری را که او توسط این هنرمند تحویل داده شده بود را از فروش خارج کرده بود. در این شکایت استدلال شده بود که نقض توافق‌نامه صورت گرفته‌است. نولاند به ساتبیز گفته بود که مشکلی در مورد وضعیت نقاشی «کابوی شیردوش» او (که متعلق به ۱۹۹۰ بود) وجود دارد که تخمین زده می‌شود بین ۲۶۰۰۰۰ تا ۳۵۰۰۰۰ دلار فروخته شود. جانکو از ساتبیز برای پرداخت ۶ میلیون دلار غرامت و از نولاند برای ۲۰ میلیون دلار غرامت شکایت کرد. هر دو (ساتبیز و نولاند) استدلال کردند که خروج این اثر از حراج در "حق تألیف هنرمند" تحت "قانون حقوق هنرمندان تجسمی (VARA)" و قانون حقوق هنرمندان نیویورک (AARA) قرار دارد.