stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
خدنگ (جیرفت)

| خدنگ | خدنگ |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۲۸°۳۰′۴۷″شمالی ۵۷°۴۶′۳۲″شرقی﻿ / ﻿۲۸٫۵۱۳۰۵۶°شمالی ۵۷٫۷۷۵۵۵۶°شرقی﻿ / 28.513056; 57.775556: مختصات: ۲۸°۳۰′۴۷″شمالی ۵۷°۴۶′۳۲″شرقی﻿ / ﻿۲۸٫۵۱۳۰۵۶°شمالی ۵۷٫۷۷۵۵۵۶°شرقی﻿ / 28.513056; 57.775556
کشور: ایران
استان: کرمان
شهرستان: جیرفت
بخش: مرکزی
دهستان: اسلام‌آباد
جمعیت: ۲۰۱ نفر (سرشماری ۹۵)
خدنگ روستایی در دهستان اسلام‌آباد بخش مرکزی شهرستان جیرفت استان کرمان ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۲۰۱ نفر (۶۵ خانوار) بوده‌است.
مشاهیر

دکتر محمدرضا بهمنی خدنگ، معاون همکاری‌های علمی و فرهنگی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی
بهجت صدر

| بهجت صدر | بهجت صدر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۸ خرداد ۱۳۰۳ خورشیدی۲۹ مهٔ ۱۹۲۴ محلات، ایران
درگذشت: دوشنبه ۱۹ مرداد ۱۳۸۸۱۰ اوت ۲۰۰۹ (۸۵ سال) جزیره کرس، جنوب فرانسه
علت مرگ: سرطان سینه، حمله قلبی
آرامگاه: گورستان پر-لاشز
جنبش: آبستره
همسر: مرتضی حنانه
فرزندان: میترا (کاکوتی)
والدین: محمد صدر محلاتیقمر امینی صدر
بهجت صدر (نام کامل: بهجت صدر محلاتی) (زاده ۸ خرداد ۱۳۰۳ – درگذشته ۱۹ مرداد ۱۳۸۸) نقاش ایرانی بود.
او زاده محلات بود. پدرش محمد صدر محلاتی و مادرش قمر امینی صدر از خانواده‌های سرشناس محلات و اراک بودند.
بهجت صدر در سال ۱۳۳۳ با رتبهٔ نخست در رشته نقاشی از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران پایان‌نامه هنری دریافت کرد، و در سال ۱۳۳۴ بورسیه‌ای برای هنرآموزی از آکادمی هنرهای زیبای رم، در ایتالیا گرفت. در سال ۱۳۳۵ برنده جایزه سیمین همترازی شهر سن‌ویتو شد و یک نقاشی از او به همراه چند کار از نگارگران جوان ایران در بیست و هشتمین دوسالانه ونیز پذیرفته شد.
در سال ۱۳۳۶ نخستین نمایشگاه او در نگارخانه «پینچو» در رم برگزار شد. وی دو سال پس از ازدواج با مرتضی حنانه در سال ۱۳۳۹ به ایران بازگشت و در دانشگاه تهران به آموزش نگارگری پرداخت و تنها فرزندش، دختری بنام میترا که کاکوتی صدایش می‌زنند، را در ۱۳۴۲ به دنیا آورد.
بهجت صدر در سال ۱۳۴۱ نیز در سومین دوسالانه تهران، جایزه نخست را می‌گیرد و نگاره‌هایش به سی و یکمین دوسالانه ونیز، فرستاده می‌شود. با آنکه در سال‌های پایانی دههٔ شصت بیماری سرطان سینه را در او نشان یابی می‌کنند اما او نگارگری را با آسوده‌دلی دنبال می‌کند.
ویژه‌نامه روزنامه اطلاعات، درباره مرگ پابلو پیکاسو، با سخنانی از احمد شاملو، فرامرز پیلارام، امین‌الله رضایی، معصومه سیحون، ایران درودی، بهجت صدر
بهجت صدر، هشیارانه در پرده‌های تازه‌اش رنگهای سرد و مات را با بازی سایه روشن‌ها، به هماهنگی و با مواد گوناگونی همچون چوب، فلز، رنگ روغن و اکرلیک و دیگر ماته‌ها به کار می‌برد. آثار انتزاعی او یادآور پردیس‌ها و باغ‌های پارسی است. وی به عنوان هنرمند زن تأثیرگذار و آوانگارد دوران خود جایگاه ویژه ای در هنر معاصر ایران دارد.پس از مرگ پابلو پیکاسو، روزنامه اطلاعات در ۲۰ فروردین ۱۳۵۲ از بزرگان نقاشی ایران شامل بهجت صدر، امین‌الله رضایی، محمود فرشچیان، معصومه سیحون، فرامرز پیلارام و ایران درودی دعوت کرد و گفته‌های آن‌ها را در ویژه‌نامه خود منتشر نمود.
کتاب‌شناسی

گفت‌وگو با بهجت صدر، لیلی گلستان، ۱۳۸۵
ویلیام رز

| ویلیام رز | ویلیام رز |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۲ دسامبر ۱۹۱۴ جفرسون سیتی، نیوجرسی، ایالات متحده
درگذشت: ۱۰ فوریهٔ ۱۹۸۷ (۷۲ سال) جرزی، جزیره‌های مانش، بریتانیا
ملیت: آمریکایی
پیشه: فیلم‌نامه‌نویس
جوایز: جایزه اسکار بهترین فیلم‌نامه غیراقتباسی
ویلیام رز فیلمنامه‌نویس آمریکایی
ویلیام رز (انگلیسی: William Rose؛ زاده ۱۲ دسامبر ۱۹۱۴ درگذشته ۱۰ فوریه ۱۹۸۷) یک فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود.
مرگ

او در سال ۱۹۸۷ در جرزی درگذشت.
فیلمشناسی

ژنویو (فیلم) (۱۹۵۳)
قاتلین پیرزن (۱۹۵۵)
دنیای دیوانه، دیوانه، دیوانه، دیوانه (۱۹۶۳; همراه با Tania Rose)
روس‌ها می‌آیند، روس‌ها می‌آیند (۱۹۶۶)
حدس بزن چه کسی برای شام می‌آید (۱۹۶۷)
راز سانتا ویتوریا (۱۹۶۹)
نیکلاس کاستر

| نیکولاس کاستر | نیکولاس کاستر |
| --- | --- |
Coster in 1975: Coster in 1975
نام هنگام تولد: Nicolas Dwynn Coster
زادهٔ: ۳ دسامبر ۱۹۳۳ ‏(۹۱ سال) لندن
ملیت: انگلستان
محل تحصیل: آکادمی سلطنتی هنرهای دراماتیک
پیشه(ها): هنرپیشه، غواصی اسکوبا
سال‌های فعالیت: 1953-تاکنون
نیکولاس کاستر (انگلیسی: Nicolas Coster؛ زادهٔ ۳ دسامبر ۱۹۳۳) بازیگر تئاتر، بازیگر سینما، بازیگر تلویزیون اهل انگلستان است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به حرکت دیوانه‌وار، کنکورد … فرودگاه ۷۹، همه مردان رئیس‌جمهور، مک‌آرتور، سرخ‌ها، پرونده سرد، تایتانیک، شکارچی، ۱۷۷۶، کسب‌وکار بزرگ و مراسم عقد بتسی اشاره کرد.
گراسمونت، اکلاهما

| Gracemont, Oklahoma | Gracemont, Oklahoma |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
Location of Gracemont, Oklahoma: Location of Gracemont, Oklahoma
کشور: ایالات متحده آمریکا
State: اکلاهما
شهرستان: Caddo
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۲ مایل مربع (۰٫۴ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۲ مایل مربع (۰٫۴ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۲۴۰ فوت (۳۷۸ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۳۳۶
 • تراکم: ۲۱۹۹٫۳/مایل مربع (۸۴۹٫۱/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 73042
کد منطقه: 405
FIPS code: 40-30600
GNIS feature ID: 1093286
گراسمونت(به انگلیسی: Gracemont) شهری در ایالت اکلاهما کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳۱۸ نفر بوده‌است.
تو خیلی زیادی

| تو خیلی زیادی | تو خیلی زیادی |
| --- | --- |
پوستر تبلیغاتی: پوستر تبلیغاتی
هانگول: 당신은 너무합니다
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Dangshineun Neomoohabmida
 :  
ژانر: خانواده موزیکال ملودرام
سازنده: شین هیون چانگ
نویسنده: ها چونگ اوک
کارگردان: بک هو مین
کارگردان هنری/ مدیر نوآوری: کیم سول آه وو جی اون کانگ هاک گو
بازیگران: اوم جونگ هوا کو هه سون (قسمت ۱–۶) جانگ هی جین کانگ ته اوه جونگ گیو وون
کشور سازنده: کره جنوبی
زبان اصلی: کره‌ای
شمار قسمت‌ها: ۸۶
تولید: تولید
تهیه‌کنندهٔ اجرایی: جو یون جونگ
مدت: ۷۵ دقیقه
تولیدکننده: ویکتوری کانتنتس
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: ام‌بی‌سی
انتشار اولیه: ۲ ژانویه ۲۰۱۷ (۲۰۱۷-01-۰۲) – ۳۰ اوت ۲۰۱۷ (۲۰۱۷-08-۳۰)
وبگاه: وبگاه
تو خیلی زیادی (انگلیسی: You Are Too Much؛‏ کره‌ای: 당신은 너무합니다) یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی سال ۲۰۱۷ با بازی اوم جونگ هوا، کو هه سون (جانگ هی جین جایگزین او شد)، کانگ ته اوه و جونگ گیو وون است. این مجموعه از ۴ مارس تا ۲۷ اوت ۲۰۱۷، روزهای شنبه و یکشنبه ساعت ۲۰:۴۵ (کی‌اس‌تی) از ام‌بی‌سی پخش شد.
بازیگران > اصلی

اوم جونگ هوا در نقش یو جی نا / کیم هه جونگ
کو هه سون (قسمت ۱–۶) ← جانگ هی جین در نقش جونگ هه دانگ / یو جی نا
کانگ ته اوه در نقش لی کیونگ سو / یون سانگ اوه
کیم گون وو در نقش جوانی لی کیونگ سو
جونگ گیو وون در نقش پارک هیون جون
بازیگران > مکمل > خانواده هه دانگ

کانگ نام گیل در نقش جونگ کانگ شیک
شین دا اون در نقش جونگ هه جین
کیم کیو سون در نقش جونگ هه سونگ
جونگ هه نا در نقش جونگ هه سو
بازیگران > مکمل > خانواده هیون جون

جون کوانگ ریول در نقش پارک سونگ هوان
جونگ هه سون در نقش سونگ کیونگ جا
لی هوا یونگ در نقش چوی کیونگ ئه
سون ته-یونگ در نقش هونگ یون هی
یی رو در نقش پارک هیون سونگ
یون آ جونگ در نقش گو نا کیونگ
بازیگران > مکمل > خانواده هه جین

کیم بو یون در نقش بک می سوک
کیم هیونگ بوم در نقش یون بونگ سو
لی جه اون در نقش یون بونگ سون
جونگ هیون جون در نقش یون جی هون
به یون کیونگ در نقش جی ها
چوی جونگ وو در نقش جونگ وو
بازیگران > سایر

چوی جونگ وون در نقش ایم چول وو
دیوید هاکنی

| دیوید هاکنیOM CH RA | دیوید هاکنیOM CH RA |
| --- | --- |
هاکنی در مرکز ملی هنر و فرهنگ ژرژ پمپیدو پاریس، ۲۰۱۷: هاکنی در مرکز ملی هنر و فرهنگ ژرژ پمپیدو پاریس، ۲۰۱۷
زادهٔ: ۹ ژوئیهٔ ۱۹۳۷ ‏(۸۷ سال) برادفورد، ریدینگ غربی یورکشایر، انگلستان
ملیت: بریتانیایی
تحصیلات: مدرسه هنر برادفورد (۱۹۵۳–۱۹۵۸) کالج سلطنتی هنر(۱۹۵۹–۱۹۶۲)
شناخته‌شده برای: نقاشی، چاپ دستی، عکاسی، طراحی صحنه
آثار برجسته: یک شلپ بزرگتر خانم و آقای کلارک و پرسی تصویر هنرمند (استخر و دو پیکر) پیتر از استخر نیک خارج می‌شود مجموعه داران آمریکایی (فرد و مارسیا وایزمن) درختان بزرگتر در نزدیکی وارتر گرند کانیون بزرگتر Garrowby Hill A Bigger Interior with Blue Terrace and Garden 2017
جنبش: هنر پاپ
جوایز: جایزه نقاشی جان مورز(۱۹۶۷) Companion of Honour (1997) آکادمی سلطنتی هنر نشان مریت (۲۰۱۲) دکترای افتخاری، کالج هنر و طراحی اوتیس (۱۹۸۵)
دیوید هاکنی (به انگلیسی: David Hockney) (زاده ۹ ژوئیه ۱۹۳۷) نقاش، طراح، چاپگر، عکاس انگلیسی و یکی از مهم‌ترین پیشگامان جنبش پاپ آرت دهه ۱۹۶۰ است.
هاکنی به سبب نوجویی پیگیر، تنوع و تناقض آثارش یکی از هنرمندان نامدار و اثرگذار دهه‌های اخیر به‌شمار می‌آید. او همچنین یک محقق در زمینه هنر می‌باشد.
سالهای نخست

دیوید هاکنی در ۹ ژوئیه ۱۹۳۷ در برادفورد به دنیا آمد و تحصیلات خود را در مدرسه گرامر برادفورد، کالج هنر برادفورد، و کالج سلطنتی هنر (۱۹۶۲–۱۹۵۹) در لندن، جایی که با رونالد بی کیتاج آشنا شد و تحت تأثیر او به نقاشی پیکرنما و بهره‌گیری از منابع ادبی روی آورد، ادامه داد.
هنگامی که در کالج سلطنتی هنر بود، در نمایشگاه معاصران جوان (۱۹۶۲) در کنار پیتر بلیک، که ورود هنر پاپ آرت انگلیسی را اعلام کرد، با چهار نقاشی به شیوه‌های مختلف و با عنوان کلی تظاهرات تنوع شرکت نمود. او کاملاً در امتداد هنر پاپ انگلیسی قرار کرفت اگرچه در کارهای اولیه او عناصر اکسپرسیونیستی نیز دیده می‌شود، نه کاملاً شبیه آثار فرانسیس بیکن. اما در برخی آثار، مانند ما دو پسر در کنار هم شفیقیم (۱۹۶۱)، بر اساس شعری از والت ویتمن. این آثار همچنین به همجنسگرایی او ارتباط داده می‌شود. از ۱۹۶۳ آثار هاکنی توسط یکی از اثرگذارترین دلالان هنر، جان کاسمین عرضه می‌شد. همچنین در ۱۹۶۳ هاکنی به نیویورک رفت و در آنجا با اندی وارهول تماس پیدا کرد. بعدها، در دیداری از کالیفرنیا، جایی که در آن مقیم شد، موضوع‌های زندگی بورژواها را نقاشی کرد، همچنین نقاشی‌های رنگ و روغنی از استخرهای لوس آنجلس کشید. این کارها واقعگراتر و با رنگ‌های زنده تری اجرا شده‌اند. او همچنین به اجرای چاپ‌های دستی، پرتره‌هایی از دوستان، تصویرسازی برای شعر پرداخت. دفتری از طراحی‌هایش را با نام سفرهایی با قلم، مداد و مرکب (۱۹۷۸) به چاپ رسانید. طی سال‌های بعد به طراحی صحنه برای رویال کورت تئاتر، گلین دبورن، لا اسکالا و متروپولیتن اپرا در نیویورک پرداخت. او که گهگاه عکاسی می‌کرد، از اوایل دهه ۱۹۸۰، دست به تجربه‌هایی در فتوکلاژ زد که تصویرهای هم‌زمان در نقاشی کوبیست را به یاد می‌آورند.
سالهای نخست > لیتوگرافی

هاکنی در مدرسه هنر برادفرد، یورک شایر، لیتوگرافی را فراگرفت. اولین اثر چاپ او من و قهرمانانم (۱۹۶۱)، که او را در کنار گاندی و والت ویتمن نشان می‌دهد، است. اولین پروژه مهم او در چاپ دستی یک سری شانزده تایی اچینگ مراحل هرزگی بود. که در آن کار روایی هوگارت به همین نام را با تجربیات شخصی‌اش از نیویورک درآمیخته بود. با این اثر چون هنرمندی با استعداد معرفی شد.
در دهه ۱۹۶۰ در کالیفرنیا با همکاری کن تایلر سری دیگری از کارهای چاپ را تحت عنوان یک مجموعه هالیوود خلق کرد. بسیاری از این لیتوگراف‌ها چهره‌های دوستان او، و اغلب از سلیا بیرت‌ول است. در ۱۹۷۱–۱۹۷۰ خانم و آقای کلارک و پرسی را نقاشی کرد که تصویری از سلیا و همسرش اوسی کلارک، طراح لباس، در خانه‌شان در ناتینگ هیل بود. این اثر به یکی از مردمی‌ترین‌های مجموعه نگارخانه تیت و بر اساس رای‌گیری رادیو ۴ بی‌بی‌سی در سال ۲۰۰۵ به عنوان یکی از محبوب‌ترین نقاشی‌های انگلیس تبدیل شد.
اولین اثر چاپی او در دهه ۱۹۸۰ دو لیتوگراف بزرگ از سلیا بود که توسط جمینی جی.ای.ال. (استودیویی که توسط کن تایلر تأسیس گردید) چاپ شد. هاکنی همچنین دو اچینگ به بزرگداشت پابلو پیکاسو پس از درگذشتش در ۱۹۷۳، کسی که او کارهایش را تقدیر و تحت تأثیر آن نیز بود، خلق کرد.
در یک بهره‌گیری نامتعارف از نقاشی، عنوان آغازین فیلم سوییت کالیفرنیا (۱۹۷۸) از نیل سایمون، بر اساس نمایشی از او به همین نام، با نمایش ده‌ها نقاشی با موضوع کالیفرنیا از آثار هاکنی شروع می‌شود.
سالهای نخست > متصل‌شدگان (The Joiners)

هاکنی همچنین به کار عکاسی نیز می‌پرداخت، او تعداد بسیاری عکس (بین ۵ تا ۱۵۰ عدد) پولاروید یا عکس‌هایی با قطع کوچک را (از یک موضوع) در کنار هم بصورتی ترکیب می‌کرد که اثری واحد خلق می‌شد. از آنجا که این تصاویر از زوایای مختلف و در زمان‌هایی متغیر (اگرچه اندک) انداخته شده بودند، نتیجه اثری بود که حال و هوای کارهای کوبیستی را تداعی می‌کرد، فضایی که هاکنی شیفته آن بود. برخی از این کارها مناظر - مانند بزرگراه پیربلوسام شماره دو - و برخی دیگر چهره‌نگاره بودند.
برخی از آثار

من و قهرمانانم (۱۹۶۱) (او را در کنار گاندی و والت ویتمن نشان می‌دهد)
ما دو پسر در کنار هم شفیقیم (۱۹۶۱)
یک مجموعه هالیوود
خانم و آقای کلارک و پرسی (۱۹۷۱–۱۹۷۰)
نوشته‌ها

سفرهایی با قلم، مداد و مرکب (۱۹۷۸) (دفتری از طراحی‌هایش)
شتکی بزرگ‌تر، ۱۹۶۷، مجموعه تیت لندن
تیشتر

تیشتَر در زبان پهلوی یا تیشتره در اوستا یا تشتر، در منابع زرتشتی ایزد و ستاره باران دانسته شده‌است. ستاره مظهر او شب‌آهنگ است. هرسال پس از چیرگی بر اپوش (اَپَوشَه)، دیو خشکسالی، مخزن باران در دریای فراخ کرت را باز می‌کند.
تیشتر شخصیتی است که با باران در ارتباط است، اما این خدا فاقد شخصیت دوگانگی می‌باشد. او نیروی نیکوکاری است که در نبرد کیهانی با دیو خشکسالی اَپوش که نابود کننده زندگی است درگیر می‌شود. تیشتر، اصل همهٔ آب‌ها و سرچشمه تمام چشمه‌های خروشان، اولین ستاره و نماد باروری محسوب می‌شود. چهارمین ماه سال یعنی تیر ماه به این خدا اختصاص داده شده‌است. گفته شده که در دهه نخستین ماه تیر، تیشتر به شکل جوانی پانزده ساله ظاهر می‌شود؛ و در دهه دوم به شکل گاو نر و در دهه سوم به صورت اسبی خود را نمایان می‌کند.
وجه تسمیه

تیشتر یک واژه پهلوی است و به معنای تیزتر و تیزتیر می‌باشد.
آفرینش دریای کیهانی

طبق نوشته‌های کتاب بندهشن، تیشتردر آغاز خود را به شکل این پیکره‌ها درآورد و باران را ایجاد نمود؛ و هر قطره بارانی که وارد زمین نمود به اندازه تشتی شد و و آب به اندازهٔ بلند قامتی مردی زمین را فراگرفت؛ و در این هنگام جانوران موذی به سوراخ‌های زمین فرورفتند و مینوی تمامی بادها را به زمین برد و دریای گیهانی را به‌وجود آود.
نبرد تیشتر با دیو خشکسالی

تیشتر در ابتدا به صورت اسب زرین گوشی، با ساز وبر گهای زرین وارد دریای کیهانی شد. در دریای کیهانی او با دیو اپوش که به شکل یک اسب سیاه با دم وگوش سیاه بود رو در رو شد. این دو سه شبانه روز با یکدیگر جنگیدند و سرانجام اپوش که نیرومندتر بود پیروزی این نبرد را از آن خود کرد؛ و تیشتر به سمت اهورامزدا رفت و به حالت ناراحتی به او گفت که شکست او از آن روست که مردم برای او نیایش و قربانی نکرده‌اند. آنگاه اهورامزدا برای او قربانی کرد و اهورامزدا نیروی ده اسب و شتر و گا
ونر، ده کوه و ده رود را در او دمید. بار دیگر نبردی میان او و اپوش شکل گرفت وسرانجام بوسیله قربانی انجام شده از جانب اهورامزدا پیروز از نبرد بیرون آمد؛ و در نهایت آبها توانستند بی مانع وارد مزارع و چراگاه‌ها شوند؛ و باد ابرهای باران زا را از دریای گیهانی به این سو و آن سو راند و در نهایت باران بر هفت اقلیم فرو ریخت. تیشتر گرز خود را بر آتش وازیشته که در ابرهاست می‌کوبد. این آتش شراراه می‌کند و همکار دیو اپوش که دیو سپنجروش نام دارد از وحشت خروش برمی‌آورد و هلاک می‌شود؛ و ابار دیگر باران بیش از پیش با قطراتی به بزرگی سرگاو و سر انسان بر هفت کشور فرو می‌ریزد. تیشتر ده شبانه روز باران فرود می‌آورد و با این باران زهری که از جانوران موذی در زمین باقی مانده‌است با آب می‌آمیزد و به دریا می‌رود. شوری و تلخی آبهای دریاها از آن است. پس از سه روز باز باد ایزدی برمی‌خیزد و آبها را به انتهای زمین می‌برد و از این آبها سه دریای بزرگ، سی دریای کوچک و دو چشمه - دریا و دو رود پرآب پدید می‌آید.
دیگر صفات تیشتر

تیشتر عمل زندگی بخش دارد. در آغاز آفرینش گیتی، در حمله اهریمن، نقش پخش آبها و دانه‌ها از طریق آبها در جهان به عهده اوست. او سرور همه ستارگان و حامی سرزمین آریایی است. او فرزند عطا می‌کند و جادوگران را درهم می‌شکند. او نژاد از اپام نپات یا برزایزد دارد. با صفاتی همچون سفید، درخشان، بلند و نوردهنده از دور توصیف شده‌است. همیشه در نبرد با شهاب ثاقب است. جشن تیرگان که در روز سیزده تیرماه برگزار می‌شود منسوب به اوست.
میدان حر

تندیس نبرد گرشاسب با رپتایل در میانه میدان حر (باغشاه)
میدان حُر با نام پیشین میدان باغشاه یکی از میدانهای مرکزی تهران است. این میدان در تقاطع خیابان کارگر جنوبی با خیابان سپه جای گرفته‌است.
پیشینه

مقالهٔ اصلی: باغشاه (تهران)
از باغ‌های نام‌آور تهران که پیشتر در غرب تهران و بیرون از شهر واقع بود و اکنون در درون شهر جای گرفته و محل پادگان نظامی بود. در زمان قاجاریه این باغ گهگاه محل اقامت پادشاهان قاجاریه نیز بوده‌است، در سال ۱۲۸۵ خورشیدی (سال پیروزی جنبش مشروطه) مظفرالدین شاه در باغشاه می‌نشست. در سال ۱۲۸۷ خورشیدی (۱۳۲۶ قمری)، محمدعلیشاه قاجار پس از آن که با مشروطه‌خواهان و مجلس از در مخالفت درآمد، مرکز فرماندهی خود را در این باغ قرار داد، شاه با این کار می‌خواست از شهر بیرون رفته و در باغشاه لشکر بیاراید و به آسانی با مشروطه نبرد کند.
بعدها عبدالحسین میرزا فرمانفرما این باغ را از احمد شاه قاجار خریداری کرد و پس از آن در دوران خیابان‌کشی‌های شهر تهران در دوران رضا شاه، باغشاه قطعه قطعه گردید. باغشاه بعدها به جایگاه استقرار سربازها و لشکر گارد واگذار شد.
اکنون میدان حر در محدوده قدیم این باغ قرار دارد و خیابان امام خمینی و خیابان کارگر از آن می‌گذرند.
تندیس قدیم

نصرالله حدادی در کتاب طهران قدیم آورده است: «ناصر‌الدین شاه قاجار دستور داد از او در حالی که سوار بر اسب است در قورخانه تهران مجسمه‌ای از جنس برنز ساخته و وسط حوض باغشاه نصب شود. گفته می‌شود هنرمندان مجسمه ساز تندیسی هم قد و قواره ناصرالدین شاه ساختند و در تفرجگاه او نصب کردند. اما نکته جالب رونمایی نکردن آن برای عموم مردم بود و فقط برای خواص و درباریان به نمایش گذاشته شد. بعد از‌‌‌‌ ترور ناصرالدین شاه در سال ۱۲۷۵ شمسی، این مجسمه از وسط استخر برداشته شد.»
تندیس معاصر

در میانه این میدان تندیس نبرد گرشاسب با اژدها (اثر غلامرضا رحیم‌زاده ارژنگ در سال ۱۳۱۵) قرار دارد که نبرد پیروزمندانه گرشاسپ، از پهلوانان شاهنامه را با اژدها نشان می‌دهد. گرشاسپ در حالی که نیزه‌ای به دست دارد، در حال نبرد با اژدهایی است که به دور بدن او پیچیده و دهان خود را باز کرده‌است.
جنس این مجسمه از بتن است و در سال ۱۳۳۹ در منطقه باغشاه پیشین برپا شده‌است. این اثر ۵/۶ متری که روی یک سکوی بتنی نصب شده‌است به همراه نیزه ۶ متری آن در مجموع ۵/۱۲ متر ارتفاع دارد. میدان حر در گذشته در محدوده باغشاه یا میدان اسب‌دوانی قرار داشته‌است.
تندیس ناصرالدین شاه در باغ شاه
میدان باغشاه و تندیس سواره ناصرالدین‌شاه، اثر کمال‌الملک
تندیس کنونی میانه میدان
دیسپلی‌پورت

دیسپلی‌پورت (به انگلیسی: DisplayPort) نسل جدید پورت‌های ارتباطی است که در جدیدترین کامپیوترها، کارت‌های گرافیک و همچنین لپ‌تاپ‌ها، ممکن است جایگزین اچ‌دی‌ام‌آی شود.
دیسپلی‌پورت (به انگلیسی: DisplayPort) نسل جدید پورت‌های ارتباطی است که در جدیدترین کامپیوترها، کارت‌های گرافیک و همچنین لپ‌تاپ‌ها، ممکن است جایگزین اچ‌دی‌ام‌آی شود. این پورت تحت نظر اتحادیه‌ی استانداردهای الکترونیکی ویدئو یا VESA توسعه‌یافته و توسط همین اتحادیه کنترل می‌شود. در سال ۲۰۰۶ دیسپلی‌پورت به عنوان جایگزینی برای پورت آنالوگ VGA (یا Video Graphic Array به معنی آرایه‌ی گرافیکی ویدئویی) که در سال ۱۹۸۷ معرفی شده بود و همچنین پورت DVI (یا Digital Video Interface به معنی رابط ویدئویی دیجیتال) که در سال ۱۹۹۹ معرفی شده بود، معرفی شده است. این دو پورت اصولاً برای کامپیوترها طراحی شده بودند. حق امتیاز دیسپلی‌پورت رایگان و مبلغی حدود دو میلیون دلار است.
یوآخیم گاوک

| یوآخیم گاوک | یوآخیم گاوک |
| --- | --- |
گاوک در سال ۲۰۱۶: گاوک در سال ۲۰۱۶
یازدهمین رئیس‌جمهور آلمان: یازدهمین رئیس‌جمهور آلمان
دوره مسئولیت ۱۸ مارس ۲۰۱۲ – ۱۸ مارس ۲۰۱۷: دوره مسئولیت ۱۸ مارس ۲۰۱۲ – ۱۸ مارس ۲۰۱۷
صدراعظم: آنگلا مرکل
پس از: کریستیان وولف
پیش از: فرانک والتر اشتاین‌مایر
کمیسر فدرال برای آرشیو اشتازی: کمیسر فدرال برای آرشیو اشتازی
دوره مسئولیت ۳ اکتبر ۱۹۹۰ – ۱۰ اکتبر ۲۰۰۰: دوره مسئولیت ۳ اکتبر ۱۹۹۰ – ۱۰ اکتبر ۲۰۰۰
پس از: تأسیس
پیش از: ماریان بیرتلر
عضو بوندستاگ: عضو بوندستاگ
دوره مسئولیت ۳ اکتبر ۱۹۹۰ – ۴ اکتبر ۱۹۹۰: دوره مسئولیت ۳ اکتبر ۱۹۹۰ – ۴ اکتبر ۱۹۹۰
عضو اتاق خلق: عضو اتاق خلق
دوره مسئولیت ۱۸ مارس ۱۹۹۰ – ۳ اکتبر ۱۹۹۰: دوره مسئولیت ۱۸ مارس ۱۹۹۰ – ۳ اکتبر ۱۹۹۰
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۴ ژانویهٔ ۱۹۴۰ ‏(۸۴ سال) روستوک، آلمان
حزب سیاسی: کنشگر سیاسی مستقل (۱۹۹۰–کنون)
دیگر عضویت‌های سیاسی: انجمن جدید/حزب ۹۰ (۱۹۸۹–۱۹۹۰)
همسر(ان): گرهیلد گاوک (ازدواج. ۱۹۵۹; طلاق ۱۹۹۱)
شریک زندگی: دانیلا سچادت (۲۰۰۰کنون)
فرزندان: کریستین (۱۹۶۰) مارتین (۱۹۶۲) جسین (۱۹۶۶) کاترینا (۱۹۷۹)
محل تحصیل: دانشگاه روستوک
پیشه: سیاستمدار
تخصص: کشیش
امضا: 
یوآخیم ویلهلم گاوک (به آلمانی: joˈʔaxɪm ˈɡaʊk؛ به انگلیسی: Joachim Wilhelm Gauck؛ زادهٔ ۲۴ ژانویه ۱۹۴۰) یک فعال حقوق مدنی و سیاستمدار آلمانی است که از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۷ به عنوان یازدهمین رئیس‌جمهور آلمان فعالیت کرد. او قبلاً یک کشیش لوتری، بوده و به عنوان یکی از فعالان برجسته ضد کمونیست حقوق مدنی در آلمان شرقی شناخته شده‌ است.
او یکی از بنیان‌گذاران یکی از جنبش‌های مخالف در آلمان شرقی بود که به سقوط دیکتاتوری مورد حمایت اتحاد جماهیر شوروی، کمک بسیاری کرد.
پس از اتحاد دوباره آلمان، او به عنوان اولین کمیسر فدرال برای آرشیو اشتازی توسط مجلس فدرال انتخاب شد و از سال ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۰ در این سمت بود و به عنوان یک شکارچی اشتازی و مدافع خستگی ناپذیر دمکراسی و افشای جنایات پلیس مخفی سابق کمونیستی شناخته شده‌ است.
او نامزد حزب سوسیال دموکرات آلمان و اتحاد ۹۰/سبزها در انتخابات ۲۰۱۰ ریاست جمهوری آلمان بود. او با ۹۹۱ از ۱۲۲۸ رأی در کنوانسیون فدرال در انتخابات ۲۰۱۲ و به عنوان یک نامزد بی‌طرف با اجماع حزب سوسیال دموکرات آلمان(SPD)٬ حزب دموکرات آزاد آلمان(FDP)، اتحادیه سوسیال مسیحی بایرن (CSU)، اتحادیه دموکرات مسیحی آلمان (CDU)٬ به عنوان رئیس‌جمهور آلمان انتخاب شد.
او نویسنده کتاب کمونیسم سیاه است و خواستار دفاع از آزادی و حقوق بشر در سراسر جهان است.
او توسط آنگلا مرکل، صدراعظم به عنوان "معلم واقعی دموکراسی" و "مدافع خستگی ناپذیر آزادی، دموکراسی، و عدالت توصیف شده‌ است "
وال استریت ژورنال از او به عنوان آخرین رهبران اعتراضی یاد می‌کند.
او تاکنون افتخارات بسیاری از جمله جایزه هانا آرنت را در سال ۱۹۹۷ دریافت کرده‌ است.
زندگی شخصی

یوآخیم همسرش گرهیلد گاوک را از دوران کودکی می‌شناخت و با وجود مخالفت پدرش با او ازدواج کرد. اما آن‌ها در سال ۱۹۹۱ از هم جدا شدند و دارای ۴ فرزند ۲ دختر و ۲ پسر می‌باشند. سه فرزند او که بزرگتر بودند در اواخر سال ۱۹۸۰ آلمان شرقی را ترک کرده و به آلمان غربی مهاجرت کردند ولی فرزند آخر آن‌ها به نام کاترینا که در آن زمان هنوز یک کودک بود در کنار پدر و مادرش باقی‌ماند.
از سال ۲۰۰۰، دانیلا سچادت که یک روزنامه‌نگار است، همراه او بوده‌ است.
دوران کودکی و زندگی در آلمان شرقی (۱۹۴۰–۱۹۸۹)

او فرزند یوآخیم گوواک (۱۹۰۷) و اولگا گوواک (۱۹۱۰) است که در روستوک زاده شد.
پدرش افسر برجسته نیروی دریایی آلمان نازی (کاپیتان در دریا) و یک کاپیتان کشتی با تجربه بود که پس از جنگ جهانی دوم به عنوان بازرس در شرکت کشتی‌سازی نپتون ورفت مشغول به کار بود. پس از پایان جنگ جهانی دوم و به قدرت رسیدن کمونیست‌ها در جمهوری دموکراتیک آلمان (آلمان شرقی) خانواده او نیز قربانی اذیت و آزار کمونیست‌ها بود. وقتی یوآخیم در سال ۱۹۵۱ یازده‌ساله بود پدرش توسط نیروهای اشغالگر شوروی دستگیر شد و برگردانده نشد. او در یک دادگاه نظامی شوروی برای در اختیار داشتن یک مجله غربی در مورد امور دریایی به جاسوسی برای غرب و به اعدام محکوم شده بود و به گولاگ در سیبری تبعید شده بود. که در آنجا به دلیل بدرفتاری از نظر جسمی پس از یک سال غیرفعال شده بود و نزدیک به ۳ سال خانواده او هیچ اطلاعی از وضعیتش نداشتند. پس از سفر رسمی کنراد آدناور به مسکو مذاکراتی برای آزادی هزاران تن از زندانیان آلمانی زمان جنگ و افراد غیرنظامی که تبعید شده بودند صورت گرفت و او در سال ۱۹۵۵ آزاد شد.

او در روستوک فارغ‌التحصیل شد؛ و در فعالیت‌های سیاسی خود از مصیبت‌های پدرش الهام گرفته بود، و گفته‌است که با تأسیس «جنبش ضد کمونیسم» بزرگ شده‌است. او در جوانی قصد داشته که یک روزنامه‌نگار شود اما چون او یک کمونیست نبود مورد مجازات قرار می‌گیرد. و مطالعه الهیات و تبدیل شدن به یک کشیش در کلیسای پروتستان در مکلنبورگ روی می‌آورد. او اعلام کرده‌است که قصد اولیه او تبدیل شدن به یک کشیش نبوده و هدف او مطالعه الهیات و آشنایی با فلسفه و کلیسا به عنوان یکی از چند نهاد کمونیستی در آلمانی شرقی که ایدئولوژی کمونیستی بر آن‌ها غالب بود، بوده‌است. با این وجود، او در نهایت به یک کشیش تبدیل شد. در ابتدا کار او به عنوان یک کشیش در آلمان شرقی به علت خصومت رژیم کمونیستی نسبت به کلیسا بسیار دشوار بود برای سال‌های زیادی تحت نظر ثابت اشتازی (پلیس مخفی) بود و مورد آزار و اذیت قرار می‌گرفت. و در پرونده‌های اشتازی از او به عنوان یک «اصلاح ناپذیر ضد کمونیست» یاد شده‌است. او گفته‌است که «در سن نه سالگی، من می‌دانستم که سوسیالیسم نظامی ناعادلانه بود.»
بعد از سال ۱۹۸۹

در طول انقلاب مسالمت‌آمیز سال ۱۹۸۹، او عضو انجمن جدید، جنبش اپوزیسیون دموکراتیک شد و به عنوان سخنگوی جنبش انتخاب شد. او همچنین بخشی در تظاهرات بزرگ علیه رژیم کمونیستی بود. در انتخابات آزاد در تاریخ ۱۸ مارس ۱۹۹۰ تا انحلال GDR در ماه اکتبر سال ۱۹۹۰ او به عنوان نماینده مردم انتخاب شده بود.
در ۲ اکتبر ۱۹۹۰، روز قبل از انحلال GDR، او به عنوان نماینده ویژه برای آرشیو اشتازی انتخاب گردید و پس از انحلال GDR او به عنوان نماینده ویژه دولت فدرال برای بایگانی اشتازی توسط پرزیدنت ریچارد فون ویزساچر و هلموت کوهل، صدراعظم منصوب شد. به این ترتیب، او مسئول آرشیوهای اشتازی و بررسی جرائم‌های کمونیستی بود و تا سال ۲۰۰۰ در این سمت خدمت کرد.
یوآخیم از ۳ تا ۴ اکتبر ۱۹۹۰ به عنوان یک عضو از مجلس فدرال، پارلمان آلمان خدمت کرده‌است که تاکنون کوتاه‌ترین عضویت در خدمت پارلمان آلمان بوده‌ است.
از سال ۲۰۰۳، او رئیس انجمن ("علیه فراموشی - برای دموکراسی")، بوده‌است و از سال ۲۰۰۱–۲۰۰۴ در هیئت مدیره مرکز نظارت بر نژادپرستی و بیگانه‌ستیزی اروپا خدمت کرده‌است.
سیاست > دیدگاه‌های سیاسی

به مناسبت تولد ۷۰ سالگی در سال ۲۰۱۰، توسط آنگلا مرکل، صدراعظم به عنوان یک «معلم واقعی دموکراسی» و «مدافع خستگی ناپذیر آزادی، دموکراسی و عدالت» مورد تقدیر قرار گرفت.