stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جنگ صلیبی سوم
معاهدهٔ یافا و پایان جنگ

مقالهٔ اصلی: معاهده یافا
با وجود پیروزی ریچارد در یافا، تغییری در وضعیت نیروهای صلیبی در اراضی مقدس پدید نیامد؛ صلاح‌الدین ایوبی همراه نیروهای تازه‌نفسی که از مصر و شام رسیده بودند، بار دیگر عازم رمله شد. بیماری ریچارد نیز در آن ایام بار دیگر شدت گرفته بود و اخبار رسیده از اروپا او را بیشتر از پیش نگران می‌کرد. بدین ترتیب ریچارد با وساطت العادل بار دیگر مذاکرات خود را صلاح‌الدین آغاز کرد. اما صلاح‌الدین همچنان بر شرط واگذاری اشکلون و تخریب استحکامات دفاعی آن تأکید می‌کرد و پافشاری می‌نمود. در ۲۸ اوت آخرین پیشنهاد سلطان ایوبی را به اطلاع ریچارد رساند و ۵ روز بعد، در ۲ سپتامبر ۱۱۹۲، ریچارد بالاخره با شروط مطرح‌شده از جمله واگذاری اشکلون و تخریب استحکامات دفاعی آن موافقت کرد تا معاهدهٔ صلح ۵ ساله میان طرفین به امضا رسد. طبق این معاهده صلح، تمامی شهرها و دژهای ساحلی تا یافا جنوب نصیب مسیحیان و پادشاهی در تبعید اورشلیم می‌شد اما اشکلون و تمامی استحکامات آن تخریب شدند. همچنین به زائران مسیحی اجازه زیارت آزادانه از اماکن مقدس خود اعطا شد تا از آن زمان به بعد مسیحیان و مسلمانان (حتی تاجران) بتوانند آزادانه در خاک یکدیگر تردد کنند.
پس از امضا شدن معاهده و صلح یافا که به رمله نیز شهرت یافته است، بسیاری از صلیبیون بدون سلاح و ادوات نظامی به‌صورت گروهی به اورشلیم رفتند تا از اماکن مقدس بازدید کنند. در حین زیرت گروهی از مسیحیان و صلیبیون، با تقاضای اسقفان حاضر از صلاح‌الدین ایوبی، سلطان با خدمت‌کردن دو اسقف لاتینی در آرامگاه مقدس، بیت‌لحم و ناصره موافقت کرد. هرچند صلاح‌الدین با درخواست مشابه از جانب قسطنطنیه و ارمنستان مخالفت کرد. با این حال ریچارد خود شخصاً به زیارت نرفت و در عوض عازم عکا شد. پس از پرداختن به امور شخصی و مالی خود، در ۲۹ سپتامبر به همراه همسر و خواهرش از بندر عکا عکا عازم اروپا شد.
نتایج > وضعیت پادشاهی اورشلیم

با پایان‌یافتن جنگ صلیبی پادشاهان، گرچه مسیحیان در بازپس‌گیری شهر مقدس اورشلیم ناکام ماندند اما توانستند با تسخیر کرانه ساحلی اراضی مقدس و شهرهایی همچون عکا و یافا، از پادشاهی در تبعید اورشلیم در برابر سقوط حداقل تا یک قرن حفاظت کنند. هنری شامپانی، پادشاه جدید که هرگز رسماً تاج‌گذاری نکرد، از فرصت منازعات داخلی در قلمروی ایوبیان بهره جست و به مرور به سامان امور پادشاهی پرداخت اما مسئله انتخاب اسقف‌اعظم پادشاهی و عدم مشورت با وی سبب شد تا با برخی از بزرگان و روحانیون کلیسا به اختلاف بخورد و حتی دستور به دستگیری برخی از اهالی کلیسا دهد. اختلافات موجود میان هنری و برخی از بزرگان قلمرو سبب شد تا هواخواهان پیزایی گی لوزینیان درصدد به اختیار گرفتن کنترل شهر صور و اعطای آن به گی برآمدند. هنری با اطلاع از این مسئله دستور به دستگیری سران پیزایی و تقلیل جمعیت آنان در آن قلمروی پادشاهی داد. در این میان، سرانجام در سال ۱۱۹۴ میان هنری و اهالی پیزایی صلح و مصالحه برقرار شد و زمین‌هایشان در عکا به آنا بازپس داد شد. همچنین مرگ گی لوزینیان نیز در همان سال به آشتی میان نیروهای مختلف در قلمروی پادشاهی کمک کرد.
پس از مرگ گی، قلمروی قبرس با وجود وصیت گی مبنی بر جانشینی جافری، این قلمرو به آموری واگذار شد. آموری برادر گی لوزینیان از بزرگان قلمروی صلیبی بود که پیشتر به‌خاطر هواخواهی از پیزایی‌ها دستگیر اما با اصرار شوالیه‌های معبد و مهمان‌نواز و همچنین برخی بزرگان پادشاهی آزاد اما از مقام خود عزل شده بود. پس از رسیدن آموری به قبرس و گرفتن قدرت در آن جزیره، تلاش برقراری آشتی میان پادشاهی اورشلیم و قبرس آغاز شد تا اینکه سرانجام دو طرف در دیداری با یکدیگر، طرح اتحادی نزدیک را پی‌ریزی کردند که آینده نسل دو پادشاهی یکی می‌شد. با این حال آموری تلاش‌های خود برای به رسمیت شناخته‌شدن پادشاهیش آغاز کرد و توانست اعتماد و بیعت امپراتور مقدس روم، هاینریش، را در سال ۱۱۹۷ به دست آورد.
نتایج > منازعات داخلی ایوبیان

با وجود موفقیت‌آمیز بودن جهاد صلاح‌الدین ایوبی برای بازپس‌گیری بخش اعظمی از اراضی مقدس و اورشلیم، اما پس از جنگ صلیبی سوم و حفظ بخش اعظمی اراضی مقدس برای مسلمانان، در شرق مدیترانه شرایط برای جنگ با صلیبیون برای مسلمانان مساعد نبود؛ بعد از مرگ صلاح‌الدین، دولت واحدی که وی در مصر، شامات، یمن، حجاز، جزیره و اراضی مقدس به وجود آورده بود، میان خاندانش تقسیم شد تا وحدتی که در جبهه اسلام در دوره وی پدیده آمده، از میان برود. هرچند صلاح‌الدین، فرزند ارشدش، الافضل، را آماده ساخته بود اما توزیع میراث حکومتش میان سایر فرزندانش سبب شد تا انشقاقی در حکومت ایوبی پس از مرگ وی پدید بیاید؛ نخست قلمروی ایوبی میان دو فرزند ارشد صلاح‌الدین یعنی الافضل (شامات) و العزیز عثمان (مصر) تقسیم گشت تا منازعه میان در خاندان ایوبی با اختلافات میان دو برادر آغاز گردد اما با اعلام دعوی برادر صلاح‌الدین، العادل، که پس از مدتی حکومت مصر را از یعنی العزیز عثمان گرفته بود، منازعات داخلی در میان خاندان ایوبی وارد مرحله جدید شد. تا سال ۱۲۰۰، العادل موفق شد برادرزاده‌هایش را کنار زده و خود را حاکم دولت ایوبی — که توسط صلاح‌الدین پی‌ریزی شده بود — گرداند تا بار دیگر وحدتی در دولت ایوبی پدید آید. او برای ادارهٔ بهتر حکومتش، کنترل سه منطقهٔ مهم را به سه پسر خود واگذار کرد. بزرگ‌ترین آن‌ها الکامل، مصر را تحت کنترل گرفت، المعظم عیسی، شامات و اراضی مقدس را تحت ادارهٔ خود درآورد و الاشرف موسی، جزیره را مقر فرمانروایی خود قرار داد؛ اما هیچ‌یک از این اقدامات بدون اعتراض و شورش مردم صورت نگرفت، بدین‌رو العادل بسیار متمایل بود تا مادامی که درگیر مشکلات داخلی است، با مسیحیان در صلح باشد. به همین جهت پس از پایان یافتن جنگ صلیبی آلمانی‌ها در سال ۱۱۹۷، پیمان صلح دولت ایوبی را با دولت در تبعید اورشلیم در ژوئن ۱۱۹۸ به مدت سال ۵ سال تمدید کرد و این توافق سال ۱۲۰۴ و اعلام جنگ صلیبی جدید ادامه یافت.
نتایج > بازپس‌گیری بیروت

مقالهٔ اصلی: جنگ صلیبی ۱۱۹۷
با ناکام ماندن آلمانی‌ها در رسیدن به اهداف خود پس از غرق‌شدن امپراتورشان، فریدریش بارباروسا، طی جنگ صلیبی سوم، پسرش هاینریش ششم پس از تاج‌گذاری به‌عنوان امپراتور مقدس روم و همچنین فتح سیسیل، با تمام توافق آتش‌بس یافا در سال ۱۱۹۵/۱۱۹۶ در اراضی مقدس، وی در سال۱۱۹۴ برای تکمیل کار ناتمام پدرش خویش صلیب برگرفت و اعلام نمود سپاهی را عازم اراضی مقدس خواهد نمود اما خود شخصاً در این جنگ صلیبی حضور نخواهد داشت. با علم به مشکلات پیش‌آمده در طی حرکت فریدریش دوم به سمت اراضی مقدس، هاینریش درصدد جلب نظر امپراتوری بیزانس و همچنین همراهی و اتحاد با دولت‌های کیلیکیه و قبرس برای بالا بردن احتمال موفقیت این لشکرکشی برآمد که در این امر کامیاب نیز بود.
در میانه آماده‌سازی و حرکت نیروهای آلمانی به سمت اراضی مقدس بود که هاینریش پیش از عزیمت به سمت بندر مسینا، در دسامبر ۱۱۰۹۷ درگذشت. این اتفاق منجر به دو دستگی در امپراتوری میان دو مدعی قدرت یعنی فیلیپ و اوتو شد تا اشراف آلمانی که صلیب گرفته بودند برای حفظ قدرت و همچنین حفظ منافع خویش، پیش از انتخاب امپراتور جدید، به آلمان بازگردند. با این حال حرکت بخش اعظمی از نیروهای آلمانی به سمت اراضی مقدس ادامه یافت و نیروهای صلیبی آلمانی موفق شدند نخست سواحل میان دو شهر صور و طرابلس را مسخر کنند. پس از تصرف بیروت و در ادامه صیدا در سال ۱۱۹۸ توسط آلمانی‌ها این جنگ صلیبی با موفقیت صلیبیون به پایان رسید.
نتایج > تلاش اروپا برای فتح مجدد اورشلیم

مقاله‌های اصلی: پاپ اینوسنت سوم و جنگ صلیبی چهارم
پاپ اینوسنت سوم (دوره پاپی:۱۱۹۸–۱۲۱۶)، مدت کوتاه پس از انتصابش، فراخوان جدیدی برای جنگ صلیبی را اعلام کرد. اینوسنت که توانسته بود قدرت و نفوذ کلیسای لاتین را وسعت بخشد، درصدد بازپس‌گیری و کنترل مجدد سرزمین فلسطین به‌خصوص شهر اورشلیم بود. او معتقد بود که تمام جهان مسیحیت باید در رسیدن به این هدف بسیج شوند؛ بنابراین، دستور داد تا تمام افراد آماده جنگ شوند و در تمام کلیساها به جمع‌آوری اعانه اقدام کنند. با این حال، اینوسنت نیز با همان مشکلاتی روبه‌رو بود، که گریگوری هشتم هنگام فراخوان جنگ صلیبی سوم گرفتارش شد. یک بار دیگر پادشاه انگلستان و فرانسه درگیر جنگ با یکدیگر شدند. امپراتوری مقدس روم نیز بین دو مدعی قدرت، فیلیپ سوابی و اوتو برنشویک، تقسیم شده بود و در شرایط بدتری به سر می‌برد. بدین ترتیب بسیاری از مردان مبارز در اروپا درگیر جنگ با هم بودند. با این حال بارون‌های فرانسوی پس از صلح میان انگلستان و فرانسه در نهایت پذیرفتند، که در یک جنگ صلیبی دیگر شرکت کنند. صلیبیون برای این منظور، راه دریایی از طریق مدیترانه را برگزیدند. برای تأمین کشتی‌های مورد نیاز با انریکو داندولو، حاکم جمهوری ونیز، قرارداد بستند. داندولو کشتی‌ها را فراهم کرد، اما صلیبیان قادر به پرداخت هزینه‌های هنگفت آن نبودند؛ لذا داندولو از آن‌ها خواست که در عوض بدهی‌شان با حمله به شهر بندری زادار آن را تحت اطاعت جمهوری ونیز درآورند. پس از حمله به زادار و غارت آن، صلیبیون دوباره متوجه شدند که از عهده بازپرداخت اجاره کشتی‌های داندولو برنمی‌آیند. در همین اثنا آلکسیوس چهارم، شاهزاده تبعیدی بیزانسی، از صلیبیون درخواست کرد، که در ازای بازپس‌گیری امپراتوری، بدهی جمهوری ونیز را بپردازد. به همین دلیل رهبران صلیبی تصمیم‌گرفتند تا به قسطنطنیه بروند. آن‌ها پس از حمله به شهر، موفق شدند آلکسیوس چهارم را بر تخت بنشانند، اما او حاضر نشد بیش از نیمی از مبلغ را بپردازد. سپس، در اثر مخالفت مردم قسطنطنیه از امپراتوری خلع شد. پس از یک‌سری سوءتفاهم‌ها و نبردها، نهایتاً صلیبیون، قسطنطنیه را در سال ۱۲۰۴ تسخیر و آن را غارت کردند و بسیاری از اهالی شهر را از دم تیغ گذراندند.
منبع‌شناسی > منابع اولیه > نامه‌ها و مکاتبات

آئودیتا ترمندی (Audita tremendi) یا فرمان پاپی گریگوری هشتم، فراخوان عمومی در پاسخ به شکست مسیحیان در حطین و سقوط اورشلیم به دست صلاح‌الدین ایوبی در سال ۱۱۸۸ برای شروع جنگ صلیبی جدید در اراضی مقدس بود.
نامهٔ اشراف و بزرگان به فریدریش بارباروسا که پس از نبرد حطین (ژوئیه ۱۱۸۷) خطاب به امپراتور مقدس روم، فریدریش، نوشته شده است که در آن ضمن تشریح وضعیت مسیحیان پس از این نبرد، از وی برای دفاع از مسیحیان و بازگرداندن صلیب مقدس تقاضای کمک شده است.
نامهٔ تریکوس به رهبران و نیروهای معبد که احتمالاً بین ۱۰ ژوئیه تا ۶ اوت ۱۱۸۷ (سقوط عکا تا فتح بیروت توسط صلاح‌الدین) نوشته شده باشد که در آن خطاب به تمامی نیروهای معبد، ضمن تشریح وضعیت، از آنها خواسته است که به سرعت به کمک مسیحیان شرق بشتابند.
نامهٔ هراکلیوس به تمامی پادشاهان و حاکمان غرب و همچنین نامهٔ وی به پاپ اوربان سوم که در سپتامبر ۱۱۸۷ نوشته شده‌اند، ضمن شرح‌دادن آن چیزی که در اراضی مقدس رخ داد، از رهبران دینی و دنیوی غرب تقاضای کمک و مدد می‌کند.
نامه و گزارش بازرگانان جنوایی به پاپ اوربان سوم که اواخر سپتامبر ۱۱۸۷ براساس اطلاعات رسیده از بازرگانان جنوایی حاضر در عکا است، وضعیت قلمروی مسیحیان در آن سوی دریاها پس از نبرد حطین را تشریح می‌کند.
از دیگر نامه‌ها می‌توان به «نامهٔ تریکوس، پیشوای بزرگ شوالیه‌های معبد به تمامی نیروهای معبد در غرب (بین ۱۰ ژوئیه و ۶ اوت ۱۱۸۷)»، «نامهٔ تریکوس به پادشه انگلستان، هنری (ژانویه ۱۱۸۸)»، «نامهٔ آموری پاتریارک انطاکیه به هنری دوم پادشاه انگلستان (۱۱۸۸)»، «نامهٔ هرمنگر، سرپرست شوالیه‌های مهمان‌نواز به لئوپالد پنجم دوک اتریش (نوامبر ۱۱۸۸)»، «نامه و مکاتبات فریدریش با حاکمان اروپایی، ملکه اورشلیم، واسال‌های امپراتوری و صلاح‌الدین ایوبی»، «نامه‌های و مکاتبات ریچارد در حین جنگ صلیبی سوم» و … اشاره کرد.
منبع‌شناسی > منابع اولیه > منابع عربی

الفتح القسی فی الفتح القدسی و البرق الشامی اثرهای عمادالدین اصفهانی، وقایع‌نگار و صاحب دیوان انشا در دولت صلاح‌الدین، است. کاتب اصفهانی در الفتح القسی فی الفتح القدسی خویش، به توصیف تحولات تاریخی دورهٔ صلاح‌الدین ایوبی همچون جنگ صلیبی سوم به شیوهٔ سال‌نگارانه پرداخته است. دیگر اثر تاریخی – ادبی او، البرق الشامی نیز نویسنده به شرح دوران زمامداری نورالدین زنگی و صلاح‌الدین ایوبی به همان اثر نخست خود پرداخته است.
النوادر السلطانیة و المحاسن الیوسفیة نوشتهٔ ابن شداد که یکی از منابع مهم و جامع در رابطه با جنگ‌های صلیبی است که توسط تاریخ‌نگاران و وقایع‌نگاران بسیاری استفاده شده است. النوادر السلطانیة، خود اثری تک‌نگاری است که محوریت آن شرح حال و اعمال سلطان ایوبی، صلاح‌الدین، اعم از مناسبات سیاسی، نبرد و جنگ‌ها، ویژگی‌های فردی و شخصی و روش و شیوه حکمرانی او است. در باب محتوای النوادر السلطانیة، این اثر در دو بخش کلی تنظیم شده است؛ بخش نخست، در رابطه با تولد، سال‌های نخستین زندگانی، خصائص و ویژگی‌های شخصیتی صلاح‌الدین ایوبی است. بخش دوم نیز احوال، وقایع و تاریخ صلاح‌الدین از بدو حضورش در مصر به همراه شیرکوه تا زمان مرگ سلطان را در خود جای داده است.
الکامل فی التاریخ تألیف ابوالحسن علی ببن أبی الکرم شیبانی معروف به ابن اثیر جرزی، از مهم‌ترین تاریخ‌های عمومی در رابطه با جنگ‌های صلیبی است. وی در این اثر کوشیده تا تاریخ جامع اخبار شاهان غرب و شرق را به نگارش درآورد. ابن اثیر اثر خود را از آغاز آفرینش شروع کرده و تا پایان سال ۶۳۰ق/۱۲۳۰م، یعنی دو سال قبل از مرگش ادامه داده است. مهم‌ترین بخش کتاب الکامل حوادث معاصر مؤلف است. یکی از این حوادث مهم که ابن اثیر به‌طور مبسوط بدان پرداخته، جنگ‌های صلیبی است. البته اهمیت این جنگ‌ها در نظر مؤلف در رتبه پس از حملهٔ مغولان قرار دارد، زیرا پس از شروع هجوم مغول، گزارش‌های جنگ‌های صلیبی که پیش از این ممتد و مبسوط از سوی مؤلف دنبال می‌شد، به یکباره زیر سایه حملات مغولان قرار گرفت.
الروضتین فی أخبار الدولتین النوریة و الصلاحیة نوشتهٔ ابوشامه مقدسی، ادیب و مورخ دمشقی است که در این کتاب حوادث تاریخی را از زمان نورالدین محمود زنگی تا هنگام مرگ صلاح‌الدین، به‌طور سال‌شمار و با استفاده از مآخذ معتبر معاصر مانند تاریخ ابن قلانسی، رسائل قاضی فاضل، النوادر السلطانیه ابن شداد و التاریخ الباهر ابن‌اثیر، با ذکر منابع مذکور آورده و گاه نیز مطالب خود را شاهد آن وقایع گرفته است.
منبع‌شناسی > منابع اولیه > سایر منابع

کرونیکه دیجسیس (Chronike Diegesis) از نیکتاس شونیتز (Νικήτας Χωνιάτης)، سیاستمدار و وقایع‌نگار دربار بیزانس که اثر وی یکی از مهم‌ترین آثار بیزانسی-یونانی در رابطه با جنگ صلیبی دوم، روابط امپراتوری بیزانس با پادشاهی اورشلیم و سایر دولت‌های صلیبی، وضعیت آن سوی دریاها تا پیش سقوط اورشلیم توسط صلاح‌الدین ایوبی، جنگ صلیبی سوم در قرن ۱۲ میلادی و حتی جنگ صلیبی چهارم در قرن ۱۳ میلادی است.
وقایع‌نامه و تاریخ میکائیل سریانی (ܡܺܝܟ݂ܳܐܝܶܠ ܣܽܘܪܝܳܝܳܐ)، وقایع‌نگار سوری حاضر در انطاکیه که اثر خود به تاریخ عالم همچون جنگ‌های صلیبی پرداخته است. میکائیل روایت خود از جنگ‌های صلیبی با آغاز این جنبش در سال ۱۰۹۷ آغاز می‌کند و به زمینه‌ها و حرکت اروپاییان به سمت شرق و فتح اراضی مقدس می‌پردازد. تاریخ وی از جنگ‌های صلیبی تا پایان جنگ صلیبی سوم و مرگ صلاح‌الدین ایوبی ادامه پیدا می‌کند.
منبع‌شناسی > منابع ثانویه > منابع لاتین

استوریه د اراکلس و ترجمه و ذیل‌های فرانسوی قدیم هیستوریای ویلیام صوری یکی از مهم‌ترین منابع برای آگاهی از وقایع صلیبیان و لاتینی‌ها شرق در سال‌های ۱۱۸۴–۱۲۷۷ میلادی است. این اثر حاوی اطلاعاتی مفصل و همراه با جزئیات دربارهٔ سقوط اورشلیم در سال ۱۱۸۷، تاریخ وقایع آن سوی دریا پس از سقوط اورشلیم، جنگ سوم صلیبی (۱۱۸۹–۱۱۹۲)، فتح قبرس در طی جنگ سوم صلیبی، حوادثی که به جنگ صلیبی چهارم منجر گردید، وضعیت شاهزاده‌نشین انطاکیه و روابط این شاهزاده‌نشین با همسایگان مسلمانش و جنگ هفتم صلیبی و لشکرکشی لوئی نهم، پادشاه فرانسه، به مصر است. در واقع، نسخه‌های مختلف استوریه د اراکلس این ذیل را تا سال ۱۲۷۷ میلادی ادامه می‌دهد.
هیستوریا اورینتالیس (Historia Orientalis؛ به Historia Hierosolymitana نیز شهرت دارد) نوشتهٔ ژاک دِ ویتْری (Jacques de Vitry)، وقایع‌نگار لاتینی بود که پس حضور در چهارمین شورای لاتران، همراه با دیگر صلیبیون عازم شرق گردید و درآنجا نخست به مقام اسقفی شهر عکا سپس سراسقفی اعظم اورشلیم رسید، هرچند نتوانست در این مقام خدمت کند. وی این اثر خود را با تکیه بر گزارش ویلیام صوری در سال ۱۲۱۹ به رشتهٔ تحریر درآمد که به تاریخ باستانی اراضی مقدس، جنگ صلیبی و دولت‌های صلیبی در آن سوی دریاها، به شرح جزئیات روابط مسیحیان و مسلمانان اعم از روابط اجتماعی، نظامی و سیاسی میان آنها از بدو نخستین جنگ صلیبی تا پایان جنگ صلیبی پنجم در سال ۱۲۲۱ پرداخته است.
هیستوریا دامیاتینا (Historia Damiatina) از الیور پادربورن (Oliver of Paderborn)، کشیش و وقایع‌نگار آلمانی حاضر در جنگ صلیبی پنجم بود که حتی در جریان محاصره دمیاط در سال ۱۲۱۸–۱۲۱۹ اسیر نیروهای ایوبی شد اما پس از پایان یافتن جنگ آزاد شد و به اروپا بازگشت و این اثر را به عنوان شرح خاطرات و مشاهدات عینی خود نوشت. الیور پادربورن علاوه بر ذکر حوادث مرتبط با جنگ صلیبی پنجم، متأثر از کار فوشیه شارتری و ویلیام صوری اقدام به نوشتن حوادث جنگ‌های صلیبی پیشین از جمله جنگ صلیبی سوم کرد.
ژست د شیپوآ تألیف نویسنده‌ای گمنام است که در این اثر به زبان فرانسوی، تاریخ وقایع جزیرهٔ قبرس و سرزمین‌های آن سوی دریا و شرق لاتین از جمله جنگ صلیبی سوم را براساس منابع مختلف گردآوری و تدوین کرده است. این کتاب شامل سه بخش مجزا بوده و یکی از برجسته‌ترین متون و منابع سنت تاریخ‌نگاری جنگ‌های صلیبی در شرق لاتین است.
منبع‌شناسی > منابع ثانویه > منابع عربی

مفرج الکروب فی أخبار بنی أیوب تألیف جمال‌الدین محمد بن سالم ابن واصل است که وی شاهد و ناظر بخشی از تاریخ ایوبیان بود و با سلاطین این سلسله، رجال دولت، ادیبان و عالمان آن عهد در مصر و شام مراوده داشت. وی نیمه دوم این کتاب در واقع دنبالهٔ حوادث مربوط به ایوبیان در کتاب الکامل ابن اثیر است که ابوالفداء آن را پس از ابن واصل تا اواخر قرن ۷ هجری / ۱۳ م ادامه داده است. این کتاب از کتاب‌های باارزش تک‌نگاری در تاریخ است که منحصراً به شرح حال و اخبار خاندان ایوبی از آغاز تا پایان حکمرانی آن سلسه اختصاص دارد و ویژگی اصلی این اثر است.
مرآه الزمان فی تاریخ الاعیان از سبط بن جوزی است که یک قرن پس از آغاز جنبش صلیبی، اثر خود را همچون اثر ابن اثیر به صورت تاریخ عمومی به رشته تحریر درآورد. وی که خود شاهد دوره منازعات ایوبیان پس از مرگ صلاح‌الدین ایوبی بود، در اثر خود به صورت جامع به وقایع دوره صلاح‌الدین همچون جنگ صلیبی پرداخته است.
تاریخ المنصوری نوشتهٔ ابن نظیف، وقایع‌نگار دوره متأخر ایوبی که اطلاعات چندانی در باب زندگانی و حیات وی جز اشارات ابن‌ابی‌الدم در تاریخ مظفری نیست. تاریخ عمومی وی به صورت سال‌شمار به حوادث آغازین جنگ‌ها صلیبی تا پیش از مرگ صلاح‌الدین ایوبی همچون جنگ وی با صلیبیون طی موج سوم جنبش صلیبی پرداخته است.
البیان المفرب با نام کامل البیان المغرب فی اختصار أخبار ملوک الأندلس والمغرب از نویسندهٔ مراکشی به نام ابن عذاری است که در اثر خود به تاریخ شمال آفریقا و سرزمین‌ها همچون مراکش و اندلس و خلافت موحدون تا ابتدای قرن ۱۳ میلادی/۷ قمری پرداخته است. وی در بخشی از این اثر خود کشتار آلور توسط صلیبیون و محاصره و فتح سیلوس توسط نیروهای متحد پرتغال و صلیبی شرح داده است.
معراجی‌ها (فیلم)

برای مشاهده اطلاعات مجموعه تلوزیونی، مجموعه تلویزیونی معراجی‌ها را ببینید.
| معراجی‌ها | معراجی‌ها |
| --- | --- |
کارگردان: مسعود ده‌نمکی
تهیه‌کننده: سید محمود رضوی
نویسنده: مسعود ده‌نمکی
بازیگران: اکبر عبدی  سیدجواد هاشمی  پندار اکبری  مهران رجبی   برزو ارجمند   بهاره افشاری   پوراندخت مهیمن   دانیال عبادی   اصغر نقی زاده   سید مهرداد ضیایی
موسیقی: امیر توسلی
فیلم‌بردار: فرشاد گل سفیدی
تدوین‌گر: سیامک مهماندوست
شرکت تولید: سیمای مهر
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۹۲
مدت زمان: ۹۰ دقیقه
کشور:  ایران
زبان: فارسی 
فروش گیشه: ۵٬۰۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰ تومان
معراجی‌ها فیلمی به کارگردانی و نویسندگی مسعود ده‌نمکی و تهیه‌کنندگی سید محمود رضوی ، محصول سال ۱۳۹۲ است. این فیلم از ۲ اسفند ۱۳۹۲ در سینماهای تهران به سرگروهی سینما قدس، اکران شد.
بازیگران

اکبر عبدی در نقش عمو اکبر راننده جنگ، شربت ساز شهادت
پوراندخت مهیمن در نقش بی بی مادر شهید محمد زمانی
برزو ارجمند در نقش حاجی حسینی
پندار اکبری در نقش شهید محمد زمانی
بهاره افشاری در نقش راضیه زمانی دختر عموی محمد
مهران رجبی در نقش قربانعلی زمانی پدر شهید محمد زمانی
عباس محبوب در نقش محب علی زمانی پدر راضیه
سید جواد هاشمی در نقش مجید پازوکی
دانیال عبادی در نقش خسرو
حادثه در پشت صحنه

در زمان ساخت فیلم و در ۱۸ دی ۱۳۹۲ در شهرک سینمایی دفاع مقدس حادثه انفجاری هنگام انتقال مواد منفجره از داخل یک خودروی سواری پژو به بیرون خودرو رخ داد. در اثر این حادثه علی اکبر رنجبر (مدیر شهرک سینمایی دفاع مقدس)، محمد جواد شریفی‌راد، مهدی مرادی نژاد، رضا فرجی و
جمشید احسانی فر (نگهبان شهرک) جان باختند.
حاشیه‌های اکران

ده‌نمکی، انتقاداتی که از طرف گروه‌های مختلف سیاسی و فرهنگی به این فیلم می‌شود را غیرمنصفانه می‌داند و شرایط تبلیغ و اکران این فیلم را مشابه مصادیق دیگری در سینمای ایران دانسته، ولی با این تفاوت که آن فیلم‌ها نتوانستند به این موفقیت در فروش دست یابند. وی منتقدان این فیلم را نقد کرده که بدون در نظر گرفتن کیفیت خود فیلم، به انتقاد از فیلمش پرداخته‌اند.
موزه شهرداری تبریز

کاخ شهرداری تبریز. موزه شهرداری، در طبقه زیرین این کاخ واقع شده‌است.
موزه شهر و شهرداری تبریز، نام موزه‌ای است، در شهر تبریز که در طبقه زیرزمین ساختمان کاخ شهرداری تبریز واقع شده‌است. این موزه که به عنوان نخستین و تنها موزه تاریخ شهرداری‌های ایران مطرح است، پس از کشور چین، در ردیف اولین موزه‌های شهرداری‌های جهان نیز قرار دارد. این موزه، در سال ۱۳۸۶ و همزمان با یکصدمین سالگرد تأسیس نخستین بلدیه (شهرداری) ایران در تبریز و در ۸۰۰ متر مربع و با هزینه یک میلیارد و صد میلیون ریال راه اندازی شده‌است.
این موزه دارای تالار های متعددی است، از جمله از این تالار ها میتوان به تالار فرش با بزرگ ترین فرش دست بافت اشاره کرد
تالارها

موره شهر تبریز، شامل تالارهای مختلفی چون تالار دوربین‌های قدیمی، تالار دفاع مقدس، چاپ و نشر، فرش، هنرهای معاصر، خط و خوشنویسی، تالار حکمت و چندین تالار دیگر است.
تالارها > تالار فرش

مهم‌ترین بخش موزه شهر و شهرداری تبریز، «تالار فرش» نام دارد که در طبقه دوم ساختمان عمارت شهرداری واقع شده است. سالنی وسیع و باشکوه با گچ‌بری‌های زیبا در مرکز ساختمان و مشرف به میدان ساعت، که پیش‌تر از آن به عنوان سالن تشریفات و مراسمات استفاده می‌شد. این سالن به مساحت 420 متر مربع در ابعاد 24 متر طول و  17.5 متر عرض و ارتفاع 8 متری ساخته شده است.
آنچه تالار فرش موزه شهر و شهرداری تبریز را متمایز و با ارزش می‌کند، وجود گنجینه‌ای ارزشمند از قالی‌هایی است که با اتمام عملیات ساخت عمارت شهرداری تبریز به سفارش «عبدالله سررشته‌دار»، شهردار تبریز در سال 1319شمسی برای مفروش کردن سالن تشریفات و مراسمات طراحی و بافته شده‌اند.  خرید اقلام مورد نیاز مجموعه، خصوصا قالی‌های سالن اصلی عمارت شهرداری از طریق وزارت کشور و پیگیری شخص استاندار وقت آذربایجان(امان الله خان اردلان)  انجام شده است.
کتاب گنجینه فرش شهرداری تبریز با تالیف جعفر مهرخانی و ترجمه مهراب محرابی‌نیا، به همت اداره کل ارتباطات و امور بین‌الملل شهرداری تبریز در 28 اسفند سال 1401 شمسی منتشر شد.
این کتاب داستان سفارش 9 قالی‌ بزرگ پارچه شهرداری تبریز است؛ از امان‌الله خان اردلان استاندار وقت آذربایجان و شرکت سهامی فرش ایران تا کرمان و جان تیمویاناکیس ‌‌یونانی‌الاصل و طراحان بزرگ قالی کشورمان همچون علیمحمد طاهر کاشانی، علیرضا مایل و محمد علی خان شاهرخی
فایل pdf کتاب
تالارها > تالار دوربین‌های قدیمی

در تالار دوربین‌ها، تاریخچه و روند تکوین و شکل‌گیری دوربین‌های نسل قدیم نشان داده شده‌است. بیشترِ این دوربین‌ها توسطِ محمدعلی جدیدالاسلام به این موزه اهدا شده‌اند.
آثار و اشیاء

در این موزه اشیاء، آثار و اسناد قدیمی مربوط به بلدیه تبریز، هدایای مقام‌ها و شخصیت‌های خارجی به شهرداران، کتب خطی و آثار هنری، اسناد اداری و مالی، جام‌های قهرمانی باشگاه شهرداری تبریز، چینی آلات، سفرنامه‌های نوشته شده دربارهٔ تبریز، تجهیزات، امکانات و اسناد مربوطه به شهر نخستین‌ها با همکاری شهرداری تبریز و برخی از شهروندان تبریزی جمع آوری و در معرض دید قرار گرفته‌است.
کینروس گولد

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت سهامی عام
ISIN: CA4969024047 
صنعت: استخراج معدن
بنا نهاده: ۱۹۹۳
بنیانگذاران: رابرت باکن
دفتر مرکزی:  تورنتو، کانادا
مدیر عامل اجرایی: جی. پل رولینسون
محصولات: طلا
درآمد:  ۴٫۳ $ میلیارد دلار (۲۰۱۲)
سود خالص:  ۸۷۹ $ میلیون دلار (۲۰۱۲)
تعداد کارکنان: ۹٫۰۰۰ نفر (۲۰۱۲)
وبگاه: www.kinross.com
معدن طلای راند ماونتین در نوادا، متعلق به کینروس گولد
کینروس گولد (به انگلیسی: Kinross Gold) شرکت استخراج معدن طلای کانادایی است، که دارای معدن و چندین پروژه استخراج معدن طلا، در کشورهای ایالات متحده آمریکا، برزیل، روسیه، شیلی، موریتانی و غنا می‌باشد.
شرکت کینروس گولد در سال ۱۹۹۳ از ادغام سه شرکت استخراج معدن، توسط رابرت باکن تأسیس شد. این شرکت در ابتدای فعالیتش دارای دو معدن طلا بود، که در بریتیش کلمبیا و نوادا مستقر بودند. شرکت کینروس گولد در طول دهه گذشته از طریق یک سری خریداری و ادغام‌ها، توسعه یافت و هم‌اکنون مالک ۹ معدن طلا می‌باشد.
دفتر مرکزی این شرکت در شهر تورنتو، انتاریو قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازارهای بورس نیویورک و بورس تورنتو معامله می‌شود.
کریستین پولیسیک
اوایل زندگی

پولیسیک در هرشی، پنسیلوانیا متولد شد، جایی که بیشتر دوران کودکی خود را گذراند. والدین او، کِلی و مارک پولیسیک، هر دو در دانشگاه جرج میسون، فوتبال سالنی بازی می‌کردند و پدرش نیز در دههٔ ۱۹۹۰ برای تیم هریسبورگ هیت بازی می‌کرد و بعداً در سطوح حرفه‌ای و جوانان مربی شد. وقتی پولیسیک بزرگ شد، الگوی فوتبالی او لوئیس فیگو بود.
عملکرد باشگاهی > بروسیا دورتموند

پولیسیک قبل از تولد ۱۶ سالگی خود به آلمان نقل مکان کرد. او چون پدربزرگش کروات بود، می‌توانست پاسپورت اروپایی بگیرد و از سن ۱۶ سالگی فوتبال حرفه‌ای خود را شروع کرد.
در فوریهٔ ۲۰۱۵، بروسیا دورتموند با پولیسیک ۱۷ ساله قرارداد امضا کرد و او را ابتدا به تیم زیر ۱۷ سال خود، و در تابستان ۲۰۱۵ به زیر ۱۹ سال فرستاد. پس از به ثمر رساندن ۱۰ گل و ۸ پاس گل تنها در ۱۵ بازی با تیم های جوانان دورتموند، پولیسیک برای پیوستن به تیم اصلی در تعطیلات زمستانی فراخوانده شد.