stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ای‌اس.۳۰ ایراسپید کوئین

| ای‌اس>  ۳۰ ایراسپید کوئین | ای‌اس>  ۳۰ ایراسپید کوئین |
| --- | --- |
کاربری: Pilotless Target Aircraft
تولیدکننده: Airspeed (1934) Ltd
طراح: Hessell Tiltman/نویل شوت
نخستین پرواز: ۱۱ ژوئن ۱۹۳۷
معرفی‌شده در: ۱۹۳۷
کاربر اصلی: نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا
ساخته‌شده: ۱۹۳۷–۱۹۴۰
تعداد ساخته‌شده: ۷، (5 additional airframes not completed)
ای‌اس. ۳۰ ایراسپید کوئین (به انگلیسی: Airspeed_Queen_Wasp) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع Pilotless Target Aircraft ساخت شرکت Airspeed (1934) Ltd است. هواگرد ای‌اس. ۳۰ ایراسپید کوئین نخستین پروازش را در ۱۱ ژوئن ۱۹۳۷ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۳۷ میلادی رسماً معرفی گردید و در سال‌های ۱۹۳۷–۱۹۴۰ تولید شده‌است. در مجموع، تعداد ۷ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
طراح این هواگرد، Hessell Tiltman/نویل شوت بود.
سوپر ماریو گلکسی

| سوپر ماریو گلکسی | سوپر ماریو گلکسی |
| --- | --- |
توسعه‌دهنده(ها): نینتندو ای‌اِی‌دی توکیو
ناشر(ها): نینتندو
کارگردان(ـان): یوشیاکی کوئیزومی
تهیه‌کننده(ها): شیگرو میاموتو تاکائو شیمیزو
طراح(ـان): یوشیاکی کوئیزومی کوئیچی هایاشیدا
برنامه‌نویس(ـان): نائوکی کوگا تاکشی هایاکاوا
هنرمند(ان): کنتا موتوکورا
نویسنده(ها): تاکایوکی ایکاکو
آهنگساز(ان): ماهیتو یوکوتا کوجی کوندو
سری: سوپر ماریو
سکو(ها): وی نینتندو سوئیچ انویدیا شیلد
تاریخ(های) انتشار: JP: ۱ نوامبر، ۲۰۰۷ آمریکای شمالی: ۱۲ نوامبر، ۲۰۰۷ اروپا: ۱۶ نوامبر، ۲۰۰۷ استرالزی: ۲۹ نوامبر، ۲۰۰۷
ژانر(ها): سکوبازی
حالت(ها): تک‌نفره، چندنفره
رسانه: لوح نوری
سوپر ماریو گلکسی (به ژاپنی: スーパーマリオギャラクシー ,Sūpā Mario Gyarakushī) یک بازی ویدئویی در سبک سکوبازی است که توسط نینتندو ای‌اِی‌دی توکیو توسعه یافته و به‌وسیلهٔ شرکت نینتندو برای کنسول بازی وی منتشر شده است. این بازی برای اولین بار در نمایشگاه رسانه و تجارت ای۳ سال ۲۰۰۶ رونمایی شد و سپس در نوامبر سال ۲۰۰۷ در بیشتر مناطق دنیا عرضه شد. سوپر ماریو گلکسی به عنوان سومین بازی ۳ دی در سری بازی‌های سوپر ماریو به‌شمار می‌رود. داستان حول محور قهرمان اصلی این سری یعنی ماریو، و تلاشش برای رهایی پرنسس پیچ و نجات جهان از دست ضدقهرمان دیرینهٔ این سری، باوزر است.
بازی سوپر ماریو گلکسی نقدهای بسیار خوبی را دریافت کرد و یک موفقیت تجاری به حساب می‌آمد، و توسط چندین وبگاه بازی به عنوان یکی از بهترین بازی‌های ویدئویی تمام زمان به‌شمار می‌رود. گرافیک بازی، مکانیک جاذبه، طراحی مراحل، حاشیه صوتی، تنظیمات و داستان بازی همگی مورد تحسین قرار گرفتند. این بازی برنده جوایز متعددی از نشریات برتر بازی، از جمله چندین عنوان «بازی سال» شد، و اولین عنوان نینتندو محسوب می‌شود که جایزه بفتا را برای بهترین بازی دریافت کرد. سوپر ماریو گلکسی در فهرست برترین عناوین تمام زمان وبگاه گیم رنکینگز با میانگین امتیاز ۹۷٫۶۴ از ۱۰۰، رتبهٔ نخست را به خود اختصاص داده بود. ادامه‌ای برای این نسخه با نام سوپر ماریو گلکسی ۲ در مه ۲۰۱۰ منتشر شده است.
آرمسترانگ وایتورس ای‌دابلیو.۶۸۱

| آرمسترانگ وایتورس ای‌دابلیو> ۶۸۱ | آرمسترانگ وایتورس ای‌دابلیو> ۶۸۱ |
| --- | --- |
Manufacturer's model of the AW.681: Manufacturer's model of the AW.681
کاربری: Projected عمودپرواز Military transport
تولیدکننده: هاوکر سیدلی
وضعیت: Project cancelled February 1965
آرمسترانگ وایتورس ای‌دابلیو. ۶۸۱ (به انگلیسی: Armstrong Whitworth AW.681) یک هواپیمای ساختِ کارخانهٔ هاوکر سیدلی در کشور بریتانیا است.
سینمای بولیوی

وارا وارا ۱۹۳۰ تنها فیلم باقی‌مانده از دوران پیشگامان سینمای بولیوی
سینمای بولیوی به تاریخ و بدنه سینمایی این کشور و همچنین به فیلم‌سازان بولیویایی‌تبار اشاره دارد. در حال حاضر اگرچه صنعت فیلم در بولیوی بسیار خرد است با این همه تاریخ سینمای این کشور دارای پیشینه‌ای پربار و غنی است. بولیوی از دهه ۱۹۲۰ به‌طور مداوم فیلم بلند مستند تولید کرده‌است که اگرچه عمدتاً مستند هستند اما از منظر ارائه فرهنگ این کشور بسیار حائز اهمیت می‌باشند. اگر اظهارات مورخ سینمای آمریکای جنوبی خوزه سانچز اچ را در نظر بگیریم، پیشینه این فیلم‌ها عمدتاً بر فرهنگ بومی کشور و ظلم‌های سیاسی روا رفته بر مردم است. تاریخ بولیوی مملو از تغییرات متعدد در رأس حاکمیت این کشور است. قریب به ۲۰۰ کودتا و ۲۰۰ ضد کودتا در تاریخ این کشور رخ داده‌اند. پس از سال‌ها نزاع سیاسی بر سر قدرت در سال‌های دهه ۱۹۸۰ برای اولین بار دولت‌های غیرنظامی حاکمیت خویش را بر بولیوی تثبیت کردند. تمام این رخدادها باعث شد تا فرهنگ و هنر و به‌ویژه سینما شدیداً تحت تأثیر ناآرامی‌های سیاسی قرار بگیرد.
پیشینه

اولین نمایش فیلم در بولیوی در ۲۱ ژوئن ۱۸۹۷، و احتمالاً توسط ویتاسکوپ نشان داده شد. واکنش مطبوعات آن زمان بیشتر حول رفتارهای غیرقانونی در محل نمایش فیلم بود تا تاریخ‌نگاری این رویداد فرهنگی مهم، از این رو مقامات محلی سختگیری‌هایی برای ادامه نمایش فیلم ارائه کردند. بین سال‌های ۱۸۹۹ تا ۱۹۰۵ با ورود سینماتوگراف به لاپاز مردم بیشتر با سینما آشنا شدند.
دهه اول و دوم قرن بیستم موج جدیدی از فیلم‌سازی مستند در بولیوی به راه افتاد. در دهه ۱۹۱۰ و ۱۹۲۰ موجی از تولید فیلم‌های مستند پدید آمد. گفته می‌شود اولین فیلم بولیوی در ۱۹۰۴ به نام چهره‌های تاریخی و فعلی (Personajes históricos y de actualidad) ساخته شد. در ۱۹۲۶ فیلم افتخار مسابقه (La Gloria de la Raza) توسط لوئیس کاستلو کارگردانی گردید. اما تنها فیلم باقی مانده از دوران پیشگامان سینمای بولیوی فیلم وارا وارا (Wara Wara) محصول ۱۹۳۰ به کارگردانی خوزه ماریا ولاسکو مایدانا است که در ژانر درام عاشقانه ساخته شده‌است.
اولین فیلم ناطق سینمای بولیوی جهنم سبز (عنوان دیگر فیلم: جنگ چاکو) ساخته لوئیس بازوبری در سال ۱۹۳۶ و اولین فیلم رنگی به نام جایی که یک امپراتوری به دنیا می‌آید (Donde nace un imperio) ساخته خورخه رویز محصول ۱۹۵۷ می‌باشد.
سینمای مدرن

در دهه ۱۹۶۰، سینمای آمریکای لاتین کم‌کم به سمت ارائه فیلم‌هایی با مضامین روشنفکری و بررسی مضامین سیاسی از جمله توسعه‌نیافتگی و نزاع اقتصادی رفت. به دنبال سینمای نوو برزیل و سینمای آرژانتین، سینمای جدید بولیوی از نظر ایدئولوژیکی نیز به دنبال تعریف هویت ملی و به دنبال ایجاد فیلم مردمی و طرد فیلمسازی به سبک هالیوود بود. در بولیوی جشنواره فیلم نیز برگزار می‌شود. جشنواره فیلم لاپاز FICLAPAZ - La Paz International Film Festival از سال ۲۰۱۳ تاکنون برگزار می‌گردد.
فیلم‌هایی که تمام یا بخشی از آن در بولیوی فیلم‌برداری شدند

بلک تورن ۲۰۱۱سلام برادران (۱۹۴۲)
بوچ کسیدی و ساندنس کید (۱۹۶۹)
چه! (۱۹۶۹)
صورت‌زخمی (۱۹۸۳)
ذره‌ای آرامش (۲۰۰۸)
چه (۲۰۰۸)
بازنده‌ها (۲۰۱۰)
بلک‌تورن (۲۰۱۱)
بحران برند ماست (۲۰۱۵)
شهر گمشده زی (۲۰۱۶)
آمار و ارقام

سینمای بولیوی در حال حاضر دارای ۸۰ سالن سینماست. از ۱۹۲۴ تا ۱۹۸۸ بیش از ۴۰ فیلم در این کشور ساخته شده‌است.
بی.۱۲۱ پوپ

| بی>  ۱۲۱ پوپ | بی>  ۱۲۱ پوپ |
| --- | --- |
کاربری: 
تولیدکننده: Beagle Aircraft Limited
نخستین پرواز: ۸ آوریل ۱۹۶۷
معرفی‌شده در: ۱۹۶۸
ساخته‌شده: ۱۹۶۷–۱۹۷۰
تعداد ساخته‌شده: ۱۷۶
بی. ۱۲۱ پوپ (به انگلیسی: Beagle_Pup) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره است. هواگرد بی. ۱۲۱ پوپ نخستین پروازش را در ۸ آوریل ۱۹۶۷ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۶۸ میلادی رسماً معرفی گردید و در سال‌های ۱۹۶۷–۱۹۷۰ تولید شده‌است. در مجموع، تعداد ۱۷۶ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
ویلیام هنری مارگتسون

| ویلیام هنری مارگتسون   William Henry Margetson | ویلیام هنری مارگتسون   William Henry Margetson |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ دسامبر ۱۸۶۱ لندن
درگذشت: ۲ ژانویهٔ ۱۹۴۰ والینگفورد، آکسفوردشر
ملیت: بریتانیا
ویلیام هنری مارگتسون (انگلیسی: William Henry Margetson; لندن ۱ دسامبر ۱۸۶۱ – ۲ ژانویهٔ ۱۹۴۰) نقاش، و تصویرگر اهل بریتانیا بود که بیشتر به خاطر پرتره‌های زیبایی‌شناختی از زنان شهرت دارد.
زندگی و آثار

مارگتسون در کمبرول لندن به دنیا آمد. او در کالج دالویچ و بعدها در کالج سلطنتی هنر و مدارس آکادمی سلطنتی تحصیل کرد. او ابتدا در سال ۱۸۸۵ در آکادمی سلطنتی، و سپس در انجمن سلطنتی هنرمندان بریتانیا، مؤسسه سلطنتی نقاشان روغن و گالری گروسونور آثارش را به نمایش گذاشت. در اواخر سال ۱۸۸۵ او مدال آرمیتاژ را، که اکنون در موزه بریتانیا است، به دست آورد.
مارگتسون با رنگ روغن و آبرنگ نقاشی می‌کرد. او نام خود را با پرتره‌هایی از زنان زیبا بر سر زبان‌ها انداخت که اغلب با مدل مو و کلاه مدرن نقش می‌شدند. او همچنین آثار هنری مذهبی و تمثیلی خلق کرد. در آغاز، او به سبک آکادمیک و ویکتوریایی کار کرد. بعدها او از سبک قلم موی آزادتری استفاده کرد که از پست امپرسیونیست‌ها و پیش رافائل‌ها و به ویژه لارنس آلما تادما الهام گرفته بود. موفق‌ترین اثر او اثر تزئینی کلاسیک «دریا مرواریدش را دارد» بود که در سال ۱۸۹۷ در آکادمی سلطنتی به نمایش گذاشته شد که اکنون در گالری هنری نیو ساوت ولز، در استرالیا است.
پرتره ای از آلفرد تنیسون توسط مارگتسون در گالری ملی پرتره لندن نگهداری می‌شود.
مارگتسون همچنین به عنوان تصویرگر کتاب کار می‌کرد. او با هنرمندی به نام هلن هاتون ازدواج کرد. آن دو وقتی که با هم روی یک پروژه تصویرسازی کار می‌کردند با هم آشنا شدند. او ابتدا در لندن و سپس در بلوبری و والینگفورد زندگی و کار کرد. او در سال ۱۹۴۰ در والینگفورد، آکسفوردشایر در سن ۷۸ سالگی درگذشت.
نگارخانه

دریا مرواریدهایش را دارد
ساحل دریا
یک عصر تابستانی
بانو پوزئیدون در ساحل
در آستانه کلبه
یک روز جدید
یک کوک سر وقت
دختری در کنار سد متحرک
سیندرلا و مادرخوانده پری
ایمان
حرز
نورا
آلفرد لرد تنیسون
هلن هاتون
مورگان لو فی از تصویرسازی‌های مارگتسون برای "افسانه‌های شاه آرتور و شوالیه هایش" (۱۹۰۸)
پاییز طلایی
یوکا ولی، کالیفرنیا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= کالیفرنیا, 23x15px|border |alt=ایالات متحده آمریکا|link=ایالات متحده آمریکاایالات متحده آمریکا
| یوکا ولی | یوکا ولی |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
Town of Yucca Valley: Town of Yucca Valley
Yucca Valley, near پارک ملی جاشوا تری: Yucca Valley, near پارک ملی جاشوا تری
Location in شهرستان سن برناردینو، کالیفرنیا و ایالت کالیفرنیا: Location in شهرستان سن برناردینو، کالیفرنیا و ایالت کالیفرنیا
مختصات: ۳۴°۸′ شمالی ۱۱۶°۲۵′ غربی﻿ / ﻿۳۴٫۱۳۳°شمالی ۱۱۶٫۴۱۷°غربی﻿ / 34.133; -116.417: مختصات: ۳۴°۸′ شمالی ۱۱۶°۲۵′ غربی﻿ / ﻿۳۴٫۱۳۳°شمالی ۱۱۶٫۴۱۷°غربی﻿ / 34.133; -116.417
ایالت:  کالیفرنیا
شهرستان:  سن برناردینو
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۰٫۰۱۵ مایل مربع (۱۰۳٫۶۳۹ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۴۰٫۰۱۵ مایل مربع (۱۰۳٫۶۳۹ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)  ۰٪
ارتفاع: ۳۳۶۹ فوت (۱۰۲۷ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۲۰۷۰۰
 • تراکم: ۵۲۰/مایل مربع (۲۰۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۸ (PST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۷ (PDT)
زیپ‌کدs: ۹۲۲۸۴–۹۲۲۸۶
کد منطقه: 760
کد FIPS: ۰۶–۸۷۰۵۶
GNIS feature ID: ۱۶۶۷۹۳۹
یوکا ولی (به انگلیسی: Yucca Valley) شهری در شهرستان سن برناردینو، کالیفرنیا ایالت کالیفرنیا است که در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۰۷۰۰ نفر جمعیت داشته است.
خوزه لیت ده واسکونسلوس

| خوزه لیت ده واسکونسلوس | خوزه لیت ده واسکونسلوس |
| --- | --- |
نام اصلی: خوزه لیت ده واسکونسلوس کاردوسو پریرا د ملو
زاده: ۷ ژوئیهٔ ۱۸۵۸ میلادی تاروکا پرتغال
درگذشته: ۱۷ مهٔ ۱۹۴۱ (۸۲ سال) لیسبون پرتغال
پیشه: نویسنده، مردم نگار و باستان‌شناس
ملیت:  پرتغال
خوزه لیت ده واسکونسلوس کاردوسو پریرا د ملو (به پرتغالی: José Leite de Vasconcelos Cardoso Pereira de Melo) (۷ ژوئیه ۱۸۵۸—۱۷ می ۱۹۴۱) بک مردم‌نگار پرتغالی، باستان‌شناس و پدیدآور پرکاری که نوشته‌های گسترده‌ای دربارهٔ پیشاتاریخ و لغت‌شناسی پرتغالی از خود به جای گذاشته است. وی مؤسس و نخستین مدیر موزه ملی باستان‌شناسی (لیسبون) است.
زندگی‌نامه

از کودکی، لیت‌دی واسکونسلوس به محیط اطراف خود توجه داشت و در دفترچه‌های کوچک هر آنچه که به او جلب‌نظر می‌کرد را یادداشت می‌کرد. در سن ۱۸ سالگی به پورتو رفت و در سال ۱۸۸۱ مدرک کارشناسی در علوم طبیعی و در سال ۱۸۸۶ مدرک کارشناسی دوم در پزشکی را دریافت کرد. با این حال، او تنها به مدت یک سال به عنوان پزشک فعالیت کرد و در سال ۱۸۸۷ به عنوان مدیر بهداشت در کاداول خدمت کرد.
زندگی‌نامه > تحقیقات زبان‌شناسی

پایان‌نامه‌اش در سال ۱۸۸۶ با عنوان "تکامل زبان" (Evolução da linguagem) نشان‌دهنده علاقه اولیه‌ای بود که تمام عمر طولانی‌اش را تحت تأثیر قرار داد. آموزش علمی‌اش انضباط پژوهشی دقیق و جامعی را به کارش در زمینه‌های زبان‌شناسی، باستان‌شناسی یا مردم‌شناسی منتقل کرده بود. او مجله‌های "Revista Lusitana" (۱۸۸۹) و "Arqueólogo Português" (۱۸۹۵) را آغاز کرد و در سال ۱۸۹۳ موزه ethnológico de Belém را تأسیس کرد.
در دانشگاه پاریس، پایان‌نامه دکترا با عنوان "طرحی از یک گویش‌شناسی پرتغالی" (Esquisse d'une dialectologie portugaise) را در سال ۱۹۰۱ تکمیل کرد که اولین مجموعه مهمی از گویش‌های پرتغالی بود (کاری که بعدها توسط مانوئل دی پایوا بولئو و لوئیز لیندلی سینترا ادامه و پیشرفته‌تر شد). او همچنین با اثر "نام‌های شخصی پرتغالی" (Antroponímia Portuguesa) به مطالعه نام‌های پرتغالی پیشگام شد و بعد از انتصابش در سال ۱۸۸۷ به عنوان مسئول کتابخانه ملی در لیسبون به مطالعه سکه‌شناسی و زبان‌شناسی پرتغالی پرداخت. با تأسیس دانشکده ادبیات در دانشگاه لیسبون در سال ۱۹۱۱، او به عنوان استاد زبان لاتین و فرانسوی قرون وسطی منصوب شد.
فری بتل

| Battle | Battle |
| --- | --- |
کاربری: بمب‌افکن سبک
تولیدکننده: Fairey Aviation Company
طراح: Marcel Lobelle
نخستین پرواز: ۱۰ مارس ۱۹۳۶
معرفی‌شده در: ژوئن ۱۹۳۷
بازنشستگی: ۱۹۴۹
وضعیت: لغو شد
کاربر اصلی: نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا
ساخته‌شده: ۱۹۳۷–۱۹۴۰
تعداد ساخته‌شده: ۲٬۱۸۵
Battle (به انگلیسی: Fairey_Battle) یک هواگرد از نوع بمب‌افکن سبک ساخت شرکت Fairey Aviation Company است. هواگرد Battle نخستین پروازش را در ۱۰ مارس ۱۹۳۶ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ژوئن ۱۹۳۷ میلادی رسماً معرفی گردید و در سال‌های ۱۹۳۷–۱۹۴۰ تولید شده‌است. در مجموع، تعداد ۲٬۱۸۵ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
طراح این هواگرد، Marcel Lobelle بود.
دبستان دخترانه ناموس

دبستان دخترانه ناموس از نخستین مدارس دخترانه در ایران است که به دست ایرانیان مسلمان تأسیس شده‌است. این مدرسه در سال ۱۲۸۳ هجری خورشیدی به همت طوبی آزموده در خانه شخصی او، کمی‌پایین‌تر از چهارراه «یوسف‌آباد» (حافظ کنونی) در نزدیک میدان حسن‌آباد افتتاح شد. میرزا حسن رشدیه در اداره مدرسه، آزموده را یاری می‌کرده‌است. آزموده به پاس جبران کمک‌ها و هدایت‌های میرزاحسن رشدیه نسبت به ایشان در نظام‌نامه مدرسه مقرر داشته بود که برای همیشه و تا هر زمان که مدرسه ناموس پابرجاست، یکی از دختران خاندانِ رشدیه می‌تواند در آن تدریس کند. با این وجود، محصلین و کارکنان این مدارس به علت حملات و توهین و اهانت‌های پی در پی، امنیت لازم را نداشتند. چنان‌که چندین بار به دختران و مدرسان این مدارس حمله شد و چند تن از آنان به قتل رسیدند.
مدرسه ناموس چند سال بعد از تأسیس به خیابان فرمانفرما و بعد از آن به محل بزرگتری در خیابان شاهپور (حافظ فعلی) منتقل شد. در این زمان مدرسه ناموس به قدری توسعه یافته بود که به صورت یکی از مهم‌ترین و مجهزترین مدارس متوسطه کامل درآمد و تا پایان دوره دبیرستان دختران را آموزش می‌داد، به طوری که در ۱۳۰۷ ش. اولین گروهِ دیپلمه مدرسه ناموس فارغ‌التحصیل شدند. دسته اول این گروه شامل خانم‌ها توران آزموده، فخر عظمی ارغنون، بی‌بی‌خانم خلوتی، گیلان خانم، فرخنده خانم و مهرانور سمیعی بودند.
جنگنده گونه ۹۵

| جنگنده گونه ۹۵ | جنگنده گونه ۹۵ |
| --- | --- |
کاربری: جنگنده
کشور سازنده:  امپراتوری ژاپن
تولیدکننده: کاواساکی
نخستین پرواز: مارس ۱۹۳۵
معرفی‌شده در: ۱۹۳۵
بازنشستگی: ۱۹۴۲
کاربر اصلی: نیروی هوایی نیروی زمینی امپراتوری ژاپن
تعداد ساخته‌شده: ۵۸۸ فروند
جنگنده گونه ۹۵ (به ژاپنی: 九五式戦闘機) (عنوان طراحی: کی-۱۰) یک هواگرد جنگنده دوباله تک‌موتوره تک‌سرنشین ساخت شرکت کاواساکی در امپراتوری ژاپن بود که نخستین پرواز خود را ماه مارس سال ۱۹۳۵ انجام داد. پس از بازگشت مهندس آلمانی ریشارت فوگت، این هواگرد نخستین نمونه تمام‌ژاپنی ساخت شرکت کاواساکی بود که تحت هدایت طراح ارشد دوی تاکئو توسعه یافت. جنگنده گونه ۹۵ آخرین جنگنده دوباله نیروی هوایی نیروی زمینی امپراتوری ژاپن بود و اوایل جنگ دوم ژاپن و چین به‌کار برده شد.
طراحی و توسعه

در پی ناکامی در طراحی کاواساکی کی-۵، نیروی زمینی امپراتوری ژاپن ماه سپتامبر سال ۱۹۳۴ از هر یک از دو شرکت کاواساکی و ناکاجیما خواست یک جنگنده تک‌سرنشین نو طراحی کنند. سفارش نیروی زمینی خواهان ساختی سبک و بیشینه تحرک‌پذیری بود. شرکت کاواساکی که با هواگرد کی-۵ در پیکربندی تک‌باله به نتیجه‌ای نرسیده بود، تنها پس از همین مورد دوباره به پیکربندی دوباله بازگشت. مهندس دوی تاکئو به کمک ایماچی ایسامو، یک هواگرد دوباله تک‌بند با ساختی تمام‌فلزی طراحی کرد. بال‌ها با پارچه پوشش یافته بود. این هواگرد یک موتور کاواساکی ها-۹–۲-کو با توان ۸۵۰ اسب بخار داشت. عنوان کی-۱۰ بر آن نهاده شد و نخستین پیش‌نمونه ماه مارس سال ۱۹۳۵ به پرواز درآمد. سه پیش‌نمونه دیگر هم تولید شد.
نیروی زمینی ماه سپتامبر سال ۱۹۳۶، در رقابت با ناکاجیما کی-۱۱، کی-۱۰ را برای خدمت برگزید و با عنوان «جنگنده گونه ۹۵» سفارش به تولید آن داد. تولید ماه دسامبر سال ۱۹۳۶ آغاز شد. نیروی زمینی بلافاصله خواهان بهبود تحرک‌پذیری هواگرد شد. ضمن ادامه تولید، کار بر روی توسعه مدل ارتقا یافته کی-۱۰–۲ انجام گرفت. طول بال‌ها از ۹٫۵۵ متر به ۱۰٫۰۲ متر افزایش پیدا کرد که مساحت بال را از ۲۰ متر مربع به ۲۳ متر مربع رساند. طول بدنه هم از ۷٫۲ متر به ۷٫۵۵ متر افزایش یافت. پس از تولید ۳۰۰ فروند از جنگنده گونه ۹۵، کار تولید به مدل اصلاح‌شده جنگنده گونه ۹۵–۲ منتقل شد. مجموعاً ۲۸۰ فروند هم از این مدل تولید شد تا این که تولید ماه دسامبر سال ۱۹۳۸ متوقف شد. هر دو مدل مجهز به دو مسلسل ۷٫۷ م‌م بودند. این تسلیحات ترکیب استاندارد جنگنده‌های نیروی زمینی تا سال ۱۹۴۰ باقی ماند.
چهار پیش‌نمونه دیگر هم در قالب برنامه بهبود قابلیت‌های مدل پایه جنگنده گونه ۹۵ تولید شد. یک فروند از آن‌ها، دویستمین جنگنده گونه ۹۵، با طراحی جدید بال و ارابه فرود پوشیده، به حداکثر سرعت ۴۲۵ کیلومتر بر ساعت دست یافت. دو فروند دیگر که ماه نوامبر سال ۱۹۳۷ تولید شدند، مجهز به موتور ها-۹–۲-اوستو، اتاقک سرپوشیده خلبان و ارابه فرود تک‌مهار بودند. این دو به سرعت ۴۴۵ کیلومتر بر ساعت رسیدند. به هر حال، تا این زمان علاقه‌مندی نیروی زمینی دیگر معطوف به جنگنده‌هایی با پیکربندی تک‌باله شده بود و در نتیجه توسعه جنگنده گونه ۹۵ پیگیری نشد.
تاریخچه عملیاتی

از جنگنده گونه ۹۵ مدت کوتاهی پس از آغاز جنگ دوم ژاپن و چین از ماه ژوئیه سال ۱۹۳۷، در آوردگاه استفاده شد. این هواگرد سابقه درگیری با جنگنده پولیکارپوف آی-۱۵ ساخت شوروی را داشت. جنگنده گونه ۹۵ تا تابستان سال ۱۹۳۹ دیگر منسوخ به حساب می‌آمد و کوتاه‌زمانی بعد از از خدمت در خط مقدم عقب کشیده شد.
مشخصات فنی

جنگنده گونه ۹۵–۲:
خدمه: ۱ نفر
طول: ۷٫۵۵ متر (۷٫۲ متر)
طول بال: ۱۰٫۰۲ متر
ارتفاع: ۳ متر
مساحت بال: ۲۳ متر مربع
وزن خالی: ۱٬۳۶۰ کیلوگرم
وزن بارگذاری‌شده: ۱٬۷۴۰ کیلوگرم
نیرومحرکه: ۱ × موتور وی‌شکل ۱۲ سیلندر کاواساکی ها-۹–۲-کو خنک‌شونده با آب: ۸۵۰ اسب بخار هنگام برخاستن
حداکثر سرعت: ۴۰۰ کیلومتر بر ساعت در ۳٬۰۰۰ متری
سرعت اوج‌گیری: ۵٬۰۰۰ متر در ۵ دقیقه
برد: ۱٬۱۰۰ کیلومتر
۲ × مسلسل ۷٫۷ م‌م ثابت رو به جلو
یوریکا میل، کارولینای جنوبی

CDP
| Eureka Mill, South Carolina | Eureka Mill, South Carolina |
| --- | --- |
CDP: CDP
Location of Eureka Mill, South Carolina: Location of Eureka Mill, South Carolina
مختصات: ۳۴°۴۳′۸″ شمالی ۸۱°۱۱′۵۵″ غربی﻿ / ﻿۳۴٫۷۱۸۸۹°شمالی ۸۱٫۱۹۸۶۱°غربی﻿ / 34.71889; -81.19861: مختصات: ۳۴°۴۳′۸″ شمالی ۸۱°۱۱′۵۵″ غربی﻿ / ﻿۳۴٫۷۱۸۸۹°شمالی ۸۱٫۱۹۸۶۱°غربی﻿ / 34.71889; -81.19861
ایالت: کارولینای جنوبی
شهرستان: Chester
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۴ مایل مربع (۳٫۵ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۴ مایل مربع (۳٫۵ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۵۱۸ فوت (۱۵۸ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۱٬۷۳۷
 • تراکم: ۱۲۸۲٫۷/مایل مربع (۴۹۵٫۲/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
FIPS code: 45-24020
GNIS feature ID: 1867520
یوریکا میل(به انگلیسی: Eureka Mill) شهری در ایالت کارولینای جنوبی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۴۷۶ نفر بوده‌است.
یوریکا، کانزاس

مکان
| Eureka, Kansas | Eureka, Kansas |
| --- | --- |
شهر: شهر
Main street in Eureka, 2012: Main street in Eureka, 2012
شعار: "Horse Racing Capital": شعار: "Horse Racing Capital"
Location of Eureka, Kansas: Location of Eureka, Kansas
Detailed map of Eureka, Kansas: Detailed map of Eureka, Kansas
مختصات: ۳۷°۴۹′۲۲″ شمالی ۹۶°۱۷′۲۲″ غربی﻿ / ﻿۳۷٫۸۲۲۷۸°شمالی ۹۶٫۲۸۹۴۴°غربی﻿ / 37.82278; -96.28944: مختصات: ۳۷°۴۹′۲۲″ شمالی ۹۶°۱۷′۲۲″ غربی﻿ / ﻿۳۷٫۸۲۲۷۸°شمالی ۹۶٫۲۸۹۴۴°غربی﻿ / 37.82278; -96.28944
ایالت: کانزاس
شهرستان: Greenwood
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۲۸ مایل مربع (۵٫۹۱ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲٫۲۸ مایل مربع (۵٫۹۱ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۰۷۹ فوت (۳۲۹ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۲۶۳۳
 • برآورد (۲۰۱۱): ۲۶۱۶
 • تراکم: ۱۱۵۴٫۸/مایل مربع (۴۴۵٫۹/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: ۶۷۰۴۵
کد منطقه: ۶۲۰
FIPS کد: ۲۰-۲۱۸۰۰
GNIS feature ID: ۰۴۷۴۶۴۰
وبگاه: EurekaKansas.com
یوریکا (به انگلیسی: Eureka) شهری در ایالت کانزاس کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲٬۶۳۳ نفر بوده‌است.
ادی آلبرت

| ادی آلبرت Eddie Albert | ادی آلبرت Eddie Albert |
| --- | --- |
Eddie Albert in 1975: Eddie Albert in 1975
نام هنگام تولد: Edward Albert Heimberger
زادهٔ: ۲۲ آوریل ۱۹۰۶ راک‌آیلند، ایلینوی، ایالات متحده آمریکا
درگذشت: ۲۶ مهٔ ۲۰۰۵ (۹۹ سال) پسیفیک پلسیدس، لس‌آنجلس، ایالات متحده آمریکا
آرامگاه: گورستان وست‌وود، لس آنجلس، ایالات متحده آمریکا
ملیت: American
محل تحصیل: دانشگاه مینه‌سوتا
پیشه‌ها:  Actor  singer  humanitarian  activist 
سال‌های فعالیت: ۱۹۳۳–۱۹۹۷
همسر: مارگو (ا. ۱۹۴۵–۱۹۸۵)
فرزندان: ۲, شامل ادوارد آلبر
پیشینه نظامی: پیشینه نظامی
وفاداری:  United States
شاخه نظامی:  نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا
سال‌های خدمت: ۱۹۴۲–۱۹۴۵
درجه:  ناوسروان
جنگ‌ها و عملیات‌ها: نبرد تاراوا
نشان‌ها: نشان ستاره برنزی
 :  
ادی آلبرت (انگلیسی: Eddie Albert؛ ۲۲ آوریل ۱۹۰۶ – ۲۶ مهٔ ۲۰۰۵) هنرپیشه، خواننده، افسر و زنبوردار اهل ایالات متحده آمریکا بود. آلبرت در سریال پلیسی سوئیچ در نقش کارآگاه مک برایت به همراه رابرت واگنر در نقش کارآگاه پیت رایان بازی کرده‌است.
مرگ

آلبرت  به بیماری آلزایمر مبتلا شد.  پسرش حرفه بازیگری خود را کنار گذاشت تا از پدرش مراقبت کند. آلبرت تا اندکی قبل از مرگش به طور منظم ورزش می کرد. در نهایت، در پاسیفیک پالیسیدز کالیفرنیا بر اثر ذات الریه درگذشت.
گزیده فیلمشناسی

او جمعاً در ۹۲ فیلم بازی کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
عشق من بازگشت (۱۹۴۰)
حادثه، داستان یک زن (۱۹۴۷)
کری (فیلم ۱۹۵۲) (۱۹۵۲)
تعطیلات رمی (۱۹۵۳)
اکلاهما! (فیلم ۱۹۵۵) (۱۹۵۵)
فردا گریه خواهم کرد (فیلم) (۱۹۵۵)
حمله (۱۹۵۶) (۱۹۵۶)
خورشید همچنان می‌درخشد (فیلم ۱۹۵۷) (۱۹۵۷)
خیابان مدیسون (فیلم) (۱۹۶۱)
طولانی‌ترین روز (فیلم) (۱۹۶۲)
کاپیتان نیومن ام.دی. (۱۹۶۳)
یاغی‌ها (۱۹۶۴)
۷ زن (۱۹۶۶)
کودک دل‌شکسته (فیلم ۱۹۷۲) (۱۹۷۲)
طولانی‌ترین فاصله (فیلم ۱۹۷۴) (۱۹۷۴)
باران شیطان (۱۹۷۵)
کنکورد … فرودگاه ۷۹ (۱۹۷۹)
احمق در اطراف (۱۹۸۰)
دیروز (فیلم ۱۹۸۱) (۱۹۸۱)
ستوان کلمبو (۱۹۷۱)
چگونه بر هزینه‌های بالای زندگی غلبه کنیم (۱۹۸۰)
دفتر مرکزی (۱۹۸۵)
جنگ و یادبود (مینی‌سریال) (۱۹۸۸)
پک سی‌تی-۴ ای

| پک سی‌تی-۴ ای | پک سی‌تی-۴ ای |
| --- | --- |
کاربری: هواگرد آموزشی
تولیدکننده: Pacific Aerospace
نخستین پرواز: ۲۳ فوریه ۱۹۷۲
بازنشستگی: نیروی هوایی سلطنتی نیوزیلند December 4th 2014
کاربر اصلی: نیروی هوایی سلطنتی استرالیا
ساخته‌شده: ۱۹۷۲–۲۰۰۸
تعداد ساخته‌شده: ۱۵۵
پک سی‌تی-۴ ای (به انگلیسی: PAC_CT/4_Airtrainer) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع هواگرد آموزشی ساخت شرکت Pacific Aerospace است. هواگرد پک سی‌تی-۴ ای نخستین پروازش را در ۲۳ فوریه ۱۹۷۲ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۱۵۵ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
توبیاس

توبیاس (به عبری: טוֹבִיָּהוּ Ṭōvijjahū، به معنی «خداوند خوب است») پسر توبیت در کتاب توبیت، یکی از نوشته‌های متأخر عهد عتیق است.
توبیاس در کتاب توبیت

توبیاس پدر (توبیت) در دوران اسارت آشوریان در نینوا به خدای خود وفادار ماند و از طریق نیکوکاری متمایز شد. حتی در امتحانات نیز اعتماد خود را به خدا از دست نداد. پسرش، توبیاس جوان، در سفری توسط فرشته رافائل همراه شد و با همسر آینده خود سارا (دختر ادنا) ملاقات کرد و از او. در این سفر یک سگ نیز توبیاس جوان را همراهی و محافظت می‌کرد.
در ترجمه‌های کتاب مقدس کاتولیک رومی، بین توبیاس پدر (توبیت) و توبیاس پسر تمایز قائل شده است.
در ترجمه‌های پروتستانی مانند انجیل لوتر، نام عبری توبیاس در هر دو مورد استفاده می‌شود.
شمایل

توبیاس اغلب در شمایل‌نگاری به عنوان یک مسافر، همراه با فرشته رافائل یا هنگامی که فرشته بزرگ با خانواده توبیاس خداحافظی می‌کند، به تصویر کشیده می‌شود. او حامی زائران، مسافران و کسانی است که از بیماری‌های چشمی رنج می‌برند. روز سالگرد او ۱۳ سپتامبر است.
پدرش توبیت هنگام شفای نابینایی خود به تصویر کشیده می‌شود. توبیت قدیس حامی گورکنان است.
یورک (کارولینای جنوبی)

مکان
| York, South Carolina | York, South Carolina |
| --- | --- |
شهر: شهر
Downtown York, 2009: Downtown York, 2009
نام مستعار: The White Rose city: نام مستعار: The White Rose city
Location of York, South Carolina: Location of York, South Carolina
مختصات: ۳۴°۵۹′۴۱″ شمالی ۸۱°۱۴′۲۲″ غربی﻿ / ﻿۳۴٫۹۹۴۷۲°شمالی ۸۱٫۲۳۹۴۴°غربی﻿ / 34.99472; -81.23944: مختصات: ۳۴°۵۹′۴۱″ شمالی ۸۱°۱۴′۲۲″ غربی﻿ / ﻿۳۴٫۹۹۴۷۲°شمالی ۸۱٫۲۳۹۴۴°غربی﻿ / 34.99472; -81.23944
ایالت: کارولینای جنوبی
شهرستان: York
حکومت: حکومت
 • نوع: Council-Manager
 • Mayor: J. Edward Lee
مساحت: مساحت
 • کل: ۷٫۹ مایل مربع (۲۰٫۶ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۷٫۹ مایل مربع (۲۰٫۴ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۱ مایل مربع (۰٫۲ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۷۶۱ فوت (۲۳۲ متر)
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۸٬۱۸۹
 • تراکم: ۸۸۷٫۶/مایل مربع (۳۴۲٫۷/کیلومتر مربع)
 • نام اهلیت: Yorker
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: 29745
کد منطقه: 803
FIPS code: 45-79630
GNIS feature ID: 1251530
وبگاه: www.yorkcitysc.com
یورک(به انگلیسی: York) شهری در ایالت کارولینای جنوبی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۷٬۷۳۶ نفر بوده‌است.