stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
اندی موسکیتی
حرفه

در سال ۲۰۱۳ موسکیتی اولین فیلمش در ژانر وحشت به نام ماما به تهیه‌کنندگی نیل کراس و خواهرش باربارا موسکیتی کارگردانی کرد.
ماما بر اساس داستانی نوشته خود او بود که پس از ساخت نظر گیرمو دل تورو جلب کرد که پس از آن تهیه‌کنندگانی را متقاعد کرد که نسخه بلند فیلم را بسازند.
در این فیلم ستارگانی همچون جسیکا چستین، نیکلای کاستر والدو، دانیل کش و مگان کارپنتی‌یر حضور یافتند و در ۱۸ ژانویه سال ۲۰۱۳ توسط یونیورسال استودیوز منتشر شد.
بودجه این فیلم ۱۵ میلیون دلار بود و بیش از ۱۴۶ میلیون دلار فروش داشت.
در ژوئیه ۲۰۱۵ توسط کری فوکوناگا از شرکت نیو لاین سینما کارگردانی فیلم آن را بر عهده گرفت که براساس رمانی از استیون کینگ به همین نام اقتباس شده بود و در دو بخش تولید شد.
فیلمبرداری فیلم از تاریخ ۲۷ ژوئن ۲۰۱۶ در تورنتو کانادا آغاز شد و در ۲۱ سپتامبر ۲۰۱۶ در اوشاوا به پایان رسید.نیو لاین سینما کار ساخت و تهیه‌کنندگی فیلم را برعهده دارد و کمپانی برادران وارنر نیز مسئول اکران و پخش فیلم بوده‌است.
در این فیلم بازیگرانی همچون: جیدن مارتل، بیل اسکاشگورد، فین ولفهارد، سوفیا لیلیس، چوزن جیکوبس، و جک دیلن گریزر ایفای نقش کرده‌اند.
زندگی شخصی

خواهر موسکیتی، باربارا موسکیتی، نیز نویسنده و تولیدکننده فیلم است. او ایتالیایی- آرژانتینی تبار است.
فیلم‌شناسی

| سال | فیلم | کارگردان | نویسنده | دیگر | یادداشت |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۹۵ | Fotos del alma | نه | نه | آری | کارگردان اصلی |
| ۱۹۹۹ | Nostalgia en la mesa 8 | آری | آری | نه | فیلم کوتاه |
| ۲۰۰۰ | شبی با عشق سابرینا | نه | نه | آری | دستیار کارگردان |
| ۲۰۰۸ | ماما | آری | آری | نه | فیلم کوتاه |
| ۲۰۱۳ | ماما | آری | آری | نه | براساس فیلم کوتاه |
| ۲۰۱۷ | آن: قسمت اول | آری | نه | نه | برپایه رمانی از استفان کینگ |
| ۲۰۱۹ | آن: قسمت دوم | آری | نه | نه | برپایه رمانی از استفان کینگ |
| ۲۰۲۳ | فلش | آری | نه | نه | برپایه شخصیتی از دی‌سی کامیکس |
حسین صالحیان

| حسین صالحیان | حسین صالحیان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۳۷ تهران
ملیت:  ایران
پیشه: طراح چهره‌پرداز
سال‌های فعالیت: ۱۳۶۰-اکنون
آثار برجسته: خانه پدری، روزگار قریب، بیدار شو آرزو، پس از باران، گذر از رنج‌ها، ایران سرای من است، حرب البسوس (الزیرسالم)
همسر: اعظم رحمانی (طراح چهره پرداز)
حسین صالحیان (زاده ۱۳۳۷ - تهران) طراح چهره‌پرداز اهل ایران است. فعالیت خود را در صنعت سینما به عنوان چهره‌پرداز در سال ۱۳۶۰ در سریال هزار دستان آغاز کرد. او در سال ۱۳۶۸ کار حرفه‌ای خود را در زمینه طراح چهره‌پردازی در فیلم سینمایی شهر خاکستری به کارگردانی حسن هدایت شروع کرد. فعالیت‌های خود در کنار اساتید بزرگواری چون عبدالله اسکندری و جلال الدین معیریان ادامه داد. از مهم‌ترین آثار طراحی چهره‌پردازی ایشان می‌توان به ایران سرای من است، خانه پدری، روزگار قریب، بیدار شو آرزو، پس از باران، رستگاران، گذر از رنج‌ها، و سریال عربی حرب البسوس (الزیرسالم) اشاره کرد.
فیلم‌شناسی > طراح چهره‌پردازی

کارد، ترنج، زلیخاه (۱۴۰۲)
رحم اجاره‌ای (۱۴۰۱)
چای سرد (۱۴۰۰)
جنس لطیف (۱۳۹۹)
خواب زده (۱۳۹۷)
نیزارهای بلند (۱۳۹۶)
دم بریده (۱۳۹۴)
گذر از رنج‌ها (۱۳۹۳)
همه بچه‌های ما (۱۳۹۲)
خانه پدری (۱۳۹۱)
آقای مدیر (۱۳۹۰)
جیب‌بر خیابان جنوبی (فیلم ۱۳۹۰)
جراحت (۱۳۸۹)
گوسفند شاه (۱۳۸۹)
دژ سوق (۱۳۸۹)
گلوگاه (۱۳۸۹)
رستگارن (۱۳۸۸)
دوستی از جنس آتش (۱۳۸۸)
آشپز باشی (۱۳۸۸)
لکه (۱۳۸۸)
عملیات پایتخت (۱۳۸۸)
چهار دیواری (۱۳۸۸)
چهار سوق خطره (۱۳۸۷)
امین و مینا (۱۳۸۷)
مهمان‌پذیر سعادت (۱۳۸۷)
روز بعد از خوشبختی (۱۳۸۷)
بارهستی (۱۳۸۷)
سفر مرگ (۱۳۸۷)
کریستال (۱۳۸۷)
مصاحبه (۱۳۸۶)
آن اسب (۱۳۸۶)
روزگار قریب (۱۳۸۶)
روح‌الله (۱۳۸۴)
بیدار شو آرزو (۱۳۸۳)
انتخاب (۱۳۸۳)
حرب البسوس (الزیرسالم) (۱۳۸۰)
پس از باران (۱۳۷۹)
بادام‌های تلخ (۱۳۷۸)
شیرهای جوان (۱۳۷۸)
لانه عقاب‌ها (۱۳۷۸)
آن سوی پرچین (۱۳۷۸)
ایران سرای من است (۱۳۷۷)
ثقه الاسلام (۱۳۷۷)
شرکت (۱۳۷۶)
یورش (۱۳۷۶)
یاس‌های وحشی (۱۳۷۶)
صدای صنوبر (۱۳۷۵)
سفر به سرزمین ملائک (۱۳۷۵)
فیلم‌شناسی > چهره‌پرداز

فاتح (۱۳۷۴)
سمندون (۱۳۷۳)
پادزهر (۱۳۷۲)
هبوط (۱۳۷۲)
دلاوران کوچه دلگشا (۱۳۷۱)
دو نفر و نصفی (۱۳۷۰)
شهر خاکستری (۱۳۶۹)
افسانه ساوالان (۱۳۶۸)
هزار دستان (۱۳۶۰)
انجمن قلم ایران

انجمن قلم ایران نهادی است که در تاریخ ۶ خرداد ۱۳۷۸ تاسیس شد. این نهاد با دریافت مجوز قانونی فعالیت از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، رسماً فعالیت خود را آغاز کرد. انجمن قلم ایران در حال حاضر دارای ۲۰۰ نفر عضو است.[نیازمند منبع]
اهداف

انجمنِ قلم ایران برای رسیدن به اهداف زیر تأسیس شده‌است:
مجتمع ساختنِ اهالیِ قلم با تکیه بر مسائلِ صنفی
ایجادِ زمینه مناسب برای احرازِ نقشِ فعال‌تر اعضا در تحولاتِ اجتماعی
دفاع از آزادی بیان و اندیشه در محدوده قانونِ اساسی
کوشش در راهِ اشاعه هر چه به‌تر و بیشتر ارزش‌های والای انسانی و دینی
مؤسسان

اعضای هیئت مؤسس انجمن قلم ایران، عبارت‌اند از حمید سبزواری، عبدالکریم بی‌آزار شیرازی، علی اکبر ولایتی، علی لاریجانی، راضیه تجار، شمس‌الدین رحمانی، علی معلم، حمید گروگان، محسن چینی فروشان، محمدرضا سرشار، ابراهیم حسن بیگی، محمد میرکیانی، محسن پرویز، سمیرا اصلان پور، سید مهدی شجاعی، مریم جمشیدی، مریم صباغ زاده ایرانی و محمدرضا جوادی.
روز ملی قلم

در سال ۱۳۸۱ به پیشنهاد انجمن قلم ایران، ۱۴ تیر به عنوان روز ملی قلم در تقویم رسمی ایران ثبت شد.
مهمترین کارها

برخی از فعالیتهای انجمن قلم ایران تاکنون عبارت‌اند از:
۲. پیشنهاد اعطای مدرک معادل به شاعران، نویسندگان، پژوهشگران و منتقدان ادبی، همانند سایر رشته‌های هنری/ این طرح، پس از سالها تلاش، سرانجام در مهر ۱۳۸۵ به تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی رسید؛ و هم‌اکنون عده قابل توجهی از اهالی قلم، از مزایای آن، بهره‌مند شده‌اند و می‌شوند.
۳. پیشنهاد انتشار صد اثر (داستان، شعر، پژوهش و نقد ادبی) از صد نوقلم، با مشارکت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی/ این طرح به تصویب رسیده و ۷۹ عنوان به چاپ رسید.
۴. پیشنهاد انتشار ۴۰۰۰۰ صفحه مجموعه آثار چهل شاعر و نویسنده پیشکسوت، با مشارکت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی. این طرح به تصویب رسده و ۲۸۶۵۳ صفحه از این آثار انتشار یافته‌است.
۵. تأسیس جایزه ادبی قلم زرین برای اهدا به بهترین کتابهای شعر، داستان و پژوهش و نقد ادبی، به‌طور سالیانه/ این جایزه، همه ساله در روز ملی قلم (۱۴ تیر) به آثار برگزیده، اهدا می‌شود. تا به حال ۱۲ دوره این جشنواره برگزار شده‌است.
۶. تأسیس فصلنامه ادبی ـ فرهنگی اصحاب قلم / ۱۱ شماره از این فصلنامه منتشر شده‌است.
۷. تأسیس ماهنامه تخصصی «اقلیم نقد» / ۱۹ شماره از این ماهنامه منتشر شده‌است.
اهدای ده‌ها فقره وام قرض‌الحسنه پنج و ده میلیون ریالی به اعضا.
تلاش در جهت تشکیل «اتحادیه نویسندگان جهان اسلامی»
انجام بعضی ملاقاتها و رایزنی‌ها، با برخی از تشکلها و شخصیتهای ادبی و فرهنگی خارجی (از جمله اتحادیه نویسندگان عرب)
برگزاری دوره‌ای آموزشی داستان‌نویسی، با مشارکت بنیاد حفظ آثار و نشر ارزشهای دفاع مقدس، جلسات نقد داستان، و جشنواره ادبی «سلام بر نصرالله» با مشارکت نهادهای ذی‌ربط.
اعضای هیئت مدیره

اعضای هیئت مدیره انجمن قلم ایران هر دو سال یک بار در مجمع عمومی این انجمن انتخاب می‌شوند.
| دوره | سال انتخابات | رییس هیئت مدیره | نایب‌رییس | دبیر | خزانه‌دار | عضو | عضو | عضو |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| چهارم | ۱۳۸۴ | علی‌اکبر ولایتی | محمدرضا سرشار | راضیه تجار | جواد محقق | امیرحسین فردی | مجتبی رحماندوست | فیروز زنونی جلالی |
| پنجم | ۱۳۸۶ | محمدرضا سرشار | محسن پرویز | راضیه تجار | عباسعلی براتی‌پور | محمد میرکیانی | کامران پارسی‌نژاد | رضا رسولی |
| هشتم | ۱۳۹۲ | محمدرضا سرشار | محسن پرویز | راضیه تجار | عباسعلی براتی‌پور | محمد میرکیانی | کامران پارسی‌نژاد | رضا رسولی |
| دهم | ۱۳۹۷ | محسن پرویز | پدرام پاک‌آیین | راضیه تجار | عباسعلی براتی‌پور | رضا اسماعیلی | کامران پارسی‌نژاد | احمد میرزاده |
| یازدهم | ۱۳۹۹ | محسن پرویز | پدرام پاک‌آیین | راضیه تجار | رضا اسماعیلی | احمد شاکری | سودابه امینی | احمد میرزاده |
| دوازدهم | ۱۴۰۱ | محمد سرشار | احمد میرزاده | مریم پوریامین | رضا اسماعیلی | احمد شاکری | راضیه تجار | رحیم مخدومی |
فرمول یک

| 0 | 1 |
| --- | --- |
رده: مسابقات اتومبیل‌رانی خودروهای چرخ‌باز تک‌سرنشین
کشور: بین‌المللی
اولین فصل: ۱۹۵۰
رانندگان: ۲۰
سازندگان: ۱۰
تأمین‌کننده موتور: فراری هوندا-ردبول مرسدس رنو
تأمین‌کننده تایر: پیرلی
وبگاه: formula1.com
درگاه فرمول یک
فرمول یک (به انگلیسی: Formula One) که به اختصار «F1» نوشته می‌شود، همچنین به «مسابقات اتومبیل‌رانی جایزه بزرگ» نیز مشهور است، بالاترین رده از مسابقات بین‌المللی خودروهای چرخ‌باز است که توسط فدراسیون بین‌المللی اتومبیل‌رانی (FIA)، سازمان‌دهی و برگزار می‌شود.
هر فصل قهرمانی فرمول یک جهان از مجموعه‌ای از مسابقات، که به‌شیوه جایزه بزرگ انجام می‌شوند، تشکیل شده است که معمولاً در پیست‌های فرمول یک، و در مواردی در جاده‌های بستهٔ شهری برگزار می‌شود. نتایج تمامی مسابقات، جمع بسته می‌شود تا دو فهرست قهرمانان فرمول یک جهان در هر سال، یکی در بخش رانندگان قهرمان فرمول یک و دیگری در بخش سازندگان قهرمان فرمول یک مشخص شود. رانندگان این مسابقات، ابتدا باید مدرک رانندگی ویژه‌ای که توسط فدراسیون بین‌المللی اتوموبیل‌رانی صادر می‌شود را برای ورود به این مسابقات، به‌دست آورند.
این مسابقات، یک رویداد مهم تلویزیونی است که میلیون‌ها نفر از بیش از ۲۰۰ کشور جهان آن را به صورت زنده تماشا می‌کنند. عنوان این ورزش، یعنی فرمول یک، به‌این معناست که این ورزش باید پیشرفته‌ترین و رقابتی‌ترین مسابقه در میان مسابقات قهرمانی فرمول باشد. فرمول ۲، فرمول ۳، فرمول ئی و آکادمی اف‌وان که مخصوص زنان و دختران می باشد هم از مسابقات فرمول هستند . همچنین این ورزش یکی از پر خرج ترین ورزش های جهان می باشد .
مقررات

مقررات این مسابقات، شامل شماری از محدودیت‌ها و شرایطی است که خودروها باید از آن پیروی کنند. از جمله مواردی که این مقررات به خاطر آن تدوین شده، می‌توان به کنترل ایمنی سرعت‌های فزاینده اشاره کرد. در سال ۲۰۲۱ از موتورهای وی ۶ ۱/۶ لیتری توربوشارژ هیبرید که کارآمدترین موتور احتراق داخلی جهان به‌شمار می‌آید، استفاده می‌شود.در سال ۲۰۲۲ تغییرات گسترده‌ای با هدف نزدیک‌تر شدن رقابت اعمال شد. در پی این تغییرات و استفاده بهینه‌تر از اثر زمین و بال‌های اصلاح‌شده، آشفتگی پشت خودروها کاهش پیدا کرد و سبقت‌گیری سهولت یافت. اتومبیل‌های فرمول یک اجازه بهره‌گیری از هیچ سامانه کمک‌راننده‌ای از جمله سیستم کنترل کشش، لانچ کنترل یا گیربکس اتوماتیک را ندارند.
تاریخچه

فرانسوی‌ها در سال ۱۹۰۶ نخستین گرند پری (جایزه بزرگ) را برگزار کردند. نخستین مسابقه ۳۲ خودرو را دربرمی‌گرفت که در مسیری به مسافت ۱۰۴ کیلومتر در نزدیکی آلمان برگزار شد و دو روز طول کشید. خودروی برنده یک رنو، تحت هدایت فرنس سیز مجارستانی بود که سرعت متوسطی برابر ۱۰۰ کیلومتر در ساعت داشت. از آن شروع ساده، فرمول یک متولد شد و با گذر زمان در این سال‌ها به یکی از پرطرفدارترین مسابقات ورزشی دنیا تبدیل شده است.
مسابقات فرمول یک در طول تاریخ، تحولات و تغییرات بسیاری را شاهد بوده است و در آن موتورهای بسیاری به‌کار گرفته شده است؛ موتورهای عادی، تقویت‌شده و توربو، که از straight-4 تا H۱۶ با جابجایی سوخت ۱٫۵ تا ۴٫۵ لیتر متفاوت است. حداکثر قدرتی که در طول تاریخ مسابقات، به‌دست آمده ۱۲۴۰ اسب بخار توسط موتور ب‌ام‌و توربو در دههٔ ۱۹۸۰ بوده است.
قارهٔ اروپا دارای طرفداران بسیاری از مسابقات فرمول یک و بازار اصلی آن است. با این وجود، مسابقات جایزه بزرگ در سرتاسر جهان برگزار شده، و با برگزاری مسابقات جدید در بحرین، جمهوری خلق چین، جمهوری آذربایجان و ایالات متحده، دامنهٔ این مسابقات در حال گسترش است.
دفتر مرکزی فدراسیون بین‌المللی اتومبیل‌رانی (FIA) در کنکورد، پاریس واقع است. این فدراسیون، مسئولیت نظارت بر این مسابقات را بر عهده دارد. رئیس کنونی این فدراسیون محمد بن سلیم است. حقوق تجاری فرمول یک در دارایی‌های گروه فرمول یک، که اکنون مالکیت آن در اختیار آلفا پرما است، سپرده شده است.
بالاترین رکورد سرعت در این مسابقات، توسط والتری بوتاس در ۲۷سالگی با خودرویی از تیم ویلیامز با سرعت ۳۷۸ کیلومتر بر ساعت در جمهوری آذربایجان شهر باکو ثبت شده است.
پیشینه

مقالهٔ اصلی: تاریخ فرمول یک
منشأ مجموعه مسابقات فرمول یک مسابقات اتومبیل‌رانی جایزه بزرگ اروپاست. بسیاری از سازمان‌های برگزارکنندهٔ مسابقات جایزه بزرگ، پیش از جنگ جهانی دوم مقررات مسابقات جهانی را تدوین کردند، ولی به دلیل تعلیق مسابقات در طول جنگ جهانی دوم، مسابقات قهرمانی رانندگان جهان در سال ۱۹۴۷ میلادی نهایی شد و نخستین بار به‌طور رسمی در سال ۱۹۵۰ اعمال شد. در سال‌های ۱۹۵۰، ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ مسابقات قهرمانی کشوری در آفریقای جنوبی و انگلستان جریان داشت. مسابقات غیر قهرمانی فرمول یک در طول سال‌ها برگزار می‌شده است ولی به دلیل افزایش فزایندهٔ هزینهٔ مسابقات، آخرین دوره از این مسابقات در سال ۱۹۸۳ میلادی برگزار شد.
مسابقه و راهبرد

یک دوره از مسابقات جایزه بزرگ، یک آخر هفتهٔ کامل را به خود اختصاص داده، و با یک تمرین آزاد با زمان یک ساعت و نیم در صبح روز جمعه و یک تمرین آزاد در بعد از ظهر جمعه با زمان یک ساعت و نیم و سپس آخرین تمرین آزاد، به مدت یک ساعت در روز شنبه آغاز خواهد شد. رانندگان سوم اجازه دارند در روز جمعه برای تیم‌هایی که در فصل قبل، ردهٔ پنجم یا کمتر را به خود اختصاص داده‌اند، رانندگی کنند. پس از این جلسات تمرین، یک جلسهٔ انتخابی برگزار خواهد شد.
از سال ۲۰۰۳ تاکنون فرمت این دورهٔ کیفیت‌سنجی، چندین بار تغییر کرده است. تلاش‌ها بر این بوده است که با استفاده از سیستم «one-shot»، که در آن هر راننده به تنهایی در پیست، تنها یک‌بار فرصت دارد رکوردی را ثبت کند، جان و شوق تازه‌ای برای دوره‌های کیفیت‌سنجی (زمان‌گیری) آفریده شود. ولی اکنون زمان‌گیری‌ها این‌گونه برگزار نمی‌شوند.
اکنون زمان‌گیری‌ها به این‌گونه هستند∶
رانندگان باید در زمانی که تعیین شده، چند دور را در پیست بزنند. کسانی که وقتی در حال زدن تایم هستند در حالی که زمان تمام شده، می‌توانند دورشان را تکمیل کنند.
بعضی راننده‌های کندتر حذف می‌شوند.
Q1∶ همهٔ راننده‌ها شرکت می‌کنند.
Q2∶ پانزده راننده
Q3∶ ده راننده
۱۵ اتومبیل دیگر می‌توانند در یک دور زمان‌گیری دیگر به مدت ۱۵ دقیقه رقابت کنند. در فرمت اصلی، پس از ۱۵ دقیقه، ساعت‌ها به سرعت متوقف می‌شوند. ۵ اتومبیلی که کندتر از بقیه بوده‌اند، به ترتیب در مکان ۱۰ تا ۱۵ جدول قرار می‌گیرند.
رانندگان، یک دور فرمولیشن لپ می‌زنند. بعد سر رده‌هایشان قرار می‌گیرند. اگر راننده‌ای مشکل داشته باشد، می‌تواند دور را نزند و ماشین را درست کند. ولی باید در پیت این وقتی همه گذشتند، مسابقه را آغاز کند. چراغ بالای میدان با خاموش شدن چراغ‌های قرمز علامت شروع مسابقه را می‌دهد. مسافت مسابقه معمولاً کمی بیشتر از ۳۰۵ کیلومتر(۱۹۰ مایل) است و مدت زمان آن به دو ساعت محدود شده است؛ در حالیکه در عمل مسابقات بیش از ۹۰ دقیقه بطول نمی‌انجامد. در طول مسابقه رانندگان می‌توانند برای تعویض تایر یکبار یا بیشتر اقدام به پیت استاپ کنند. تیم‌ها ۳ نوع تایر خشک و ۲ نوع تایر بارانی دارند. یکی باران سبک و آن یکی باران شدید. ترکیب تایر هر مسابقه توسط شرکت تأمین‌کنندهٔ تایرها انتخاب می‌شود. این شرکت در حال حاضر پیرلی است. امتیازهایی را که فیا به ۱۰ راننده و تیم برتر می‌دهد بر پایهٔ ۲۵-۱۸-۱۵-۱۲-۱۰-۸-۶-۴-۲-۱ خواهد بود (نفر اول، ۲۵ امتیاز، نفر دوم ۱۸ امتیاز و به همین صورت). برندهٔ مسابقات قهرمانی سالانه، راننده و تیمی خواهد بود که در انتهای فصل مسابقات، بیشترین امتیاز را کسب کرده باشد. اگر دو راننده و تیم دارای امتیاز مساوی باشند و برای قهرمانی راننده یا تیم مسابقه می‌دهند، برنده کسی خواهد بود که شمار مسابقات جایزه بزرگ بیشتری را در طی آن فصل برنده شده باشد. اگر مساوی بود تعداد دومی و همین‌طور تا آخر.
گراند پری

همچنین ببینید: فهرست گراند پری‌های فرمول یک
تعداد گراندپری‌هایی که در یک فصل برگزار می‌شوند در سال‌های مختلف گوناگون بوده است. فصل افتتاحیهٔ مسابقات سال ۱۹۵۰ متشکل از تنها هفت مسابقه بود؛ ولی با گذشت سال‌ها این شماره تقریباً سه برابر شده است. اگرچه شمار مسابقات از دههٔ ۱۹۸۰ تقریباً روی شمارهٔ ۱۶ یا ۱۷ ثابت ماند، ولی در سال ۲۰۰۵ این شماره به سقف نوزده مسابقه رسید.
شش تا از هفت مسابقهٔ منطقه‌ای در اروپا برگزار شد؛ تنها مسابقهٔ غیر اروپایی که در سال ۱۹۵۰ به حساب قهرمانی جهان محسوب شد مسابقهِ ایندیاناپلیس ۵۰۰ بود که به دلیل عدم وجود تیم‌های فرمول یک نظربه مقتضیات این مسابقه که اتومبیل‌ها باید ویژگی‌هایی متمایز با سایر مسابقات می‌داشتند، جایزه بزرگ آمریکا بعدها جای این مسابقه را گرفت. قهرمانی فرمول یک به تدریج به سایر کشورهای غیراروپایی نیز راه پیدا کرد. آرژانتین میزبان نخستین جایزه بزرگ آمریکای جنوبی در ۱۹۵۳ بود و مراکش نیز میزبان نخستین مسابقات قهرمانی جهان آفریقا در سال ۱۹۵۸ بود. در آسیا کشور ژاپن در سال ۱۹۷۶ و در اقیانوسیه کشور استرالیادر سال ۱۹۸۵ میزبان بودند. در حال حاضر بیست و سه مسابقهِ موجود به قاره‌های اروپا، آسیا، استرالیا، آمریکای شمالی و آمریکای جنوبی گسترش یافته‌اند.
در قدیم، هر کشور میزبان یک گراندپری می‌شد که به نام خود کشور نام‌گذاری می‌شد. در صورتی که یک کشور میزبان چندین گراندپری در طول یک‌سال می‌شد، به این گراندپری‌ها نام‌های گوناگونی داده می‌شد. اکنون هم چنین ترتیبی در نظر گرفته می‌شود ولی بعضی از پیست‌ها مستثنا هستند.
گراندپری‌ها که گذشتهٔ برخی از آن‌ها حتی به پیش از مسابقات جهانی قهرمانی فرمول یک برمی‌گردند، هر سال در یک پیست برگزار نمی‌شوند. برای نمونه گراندپری انگلیس اگرچه از سال ۱۹۵۰ هر ساله برگزار شده است، از سال‌های ۱۹۶۳ تا ۱۹۸۶ میان برندز هتچ و سیلورستون در تغییر بوده است. تنها مسابقهِ دیگری که در همهٔ مسابقات قهرمانی جهان بوده است گراندپری ایتالیا است؛ که هر ساله درمونزا برگزار شده است، و تنها در سال ۱۹۸۰ در پیست انزو دینو فراری برگزار شد که در حال حاضر محل برگزاری گراندپری ایمولا است.
گرندپری اروپا رقابتی است که سالانه در یکی از پیست‌های اروپایی فرمول یک برگزار می‌شد. این رقابت از سال ۱۹۸۳ در تقویم فرمول یک جا داشته در سال اول این رقابت در پیست برندز هچ بریتانیا برگزار شد و طی مدت‌ها رقابت در پیست‌های نوربورگ رینگ، دانینگتون، خرز و والنسیا برگزار شد. بیشترین رقابت متعلق به پیست نوربورگ رینگ آلمان است با ۱۲ بار استفاده از این پیست برای گرندپری اروپا رقابت ۵ دوره در پیست شهری والنسیا، دو دوره در خرز و برندز هچ و یک بار در پیست دانینگتون برگزار شده است اما در ۲۰۱۶ این رقابت در آذربایجان برگزار شد و دیگر برگزار نشد (اگرچه آذربایجان هنوز در تقویم است، ولی با نام جایزه بزرگ آذربایجان).
خودروها و فناوری

خودروهای پیشرفتهٔ فرمول یک، تک‌سرنشین، دارای جای باز برای راننده، موتور وسط و همچنین چرخ‌های بدون حفاظ هستند. بدنه این اتومبیل‌ها عمدتاً از ترکیبات پلیمری تقویت‌شده با فیبر کربن ساخته می‌شوند که در عین سبکی، بسیار مستحکم هستند. وزن موتور خودروهای فرمول یک، باید کمتر از ۱۴۵ کیلوگرم و وزن خودرو به همراه راننده و تجهیزات ایمنی‌اش (بدون در نظر گرفتن وزن سوخت)، باید بیش از ۷۵۲ کیلوگرم باشد. در واقع این کم‌ترین وزنی است که برپایهٔ قوانین، این خودروها باید داشته باشند.
چسبندگی بالا به جاده و توان مانور بسیار بالای اتومبیل‌های فرمول یک عمدتاً از راه نیروی آیرودینامیک تأمین می‌شود. این نیرو غالباً به وسیلهٔ «بال» هایی که در پشت و جلوی اتومبیل قرار دارند و بخش اندکی از آن نیز به‌وسیلهٔ نیروی ایجادشده به‌وسیلهٔ هوا در زیر سطح خودرو ایجاد می‌شود؛ نسل کنونی این خودروها دارای شمار زیادی بال کوچک و پره‌های چرخشی برای کنترل جریان هوا روی خودرو هستند.
یک عامل مهم در کنترل سرعت این ماشین‌ها طرح تایر‌ها بود. در گذشته (مسابقات ۱۹۹۸–۲۰۰۹) تایر خودروهای فرمول یک مانند سایر خودروهای مسابقه‌های پیستی دارای سطح «صاف» (بدون شیار) نبود و هر لاستیک دارای چهار شیار بزرگ دایره‌ای بود که برای کنترل سرعت طراحی شده بود. از سال ۲۰۰۹ با تصویب قوانین محدودیت‌های آیرودینامیکی طراحی بدنهٔ خودرو به منظور کنترل سرعت، الزام استفاده از تایرهای شیاردار، حذف گردید. این خودروها دارای سامانه تعلیق دوجناقی بوده و در تمامی جهات، توسط فنرهای میله‌ای و ضربه‌گیرهایی به بدنه پیوند دارد. ترمزهای دیسکی کربن تقویت شده با کربن به‌دلیل وزن کم و توان ایجاد اصطکاک بالا مورد استفاده قرار می‌گیرند. این نوع ترمزها باعث کارکرد ترمزی مناسبی می‌شوند و در واقع عاملی است که باعث خشنودی اغلب رانندگان جدید فرمول یک می‌شود.
موتورهای اتومبیل‌های فرمول یک در حال حاضر ۱٫۶ لیتری و شش سیلندر هستند و در ساخت و طراحی آن‌ها باید بسیاری محدودیت‌های دیگر نیز در نظر گرفته شوند. موتورهای نسل ۲۰۱۷ دارای دور موتور بیش از ۱۵۰۰۰ دور بر دقیقه و توان مؤثر بیش از ۸۰۰ اسب بخار هستند. حتی با وجود محدودیت‌های مربوط به آیرودینامیک، نیروی رو به پایین آیرودینامیکی برابر با وزن اتومبیل است و این ادعا که خودروهای فرمول یک توانایی «رانندگی بر روی سقف» را دارند اصولاً درست است، حتی اگر عملاً اینطور نباشد. سرعت داون‌فورس کاملی برابر با ۲/۵ برابر وزن ماشین قابل حصول است. داون‌فورس به این معنا است که این خودروها در پیچ‌ها نیروی جانبی‌ای در حدود ۴/۵ برابر نیروی گرانش (۴٫۵ جی) به‌دست می‌آورند- در مورد خودروهای جاده‌ای این شماره برابر ۱ جی است. در نتیجه در پیچ‌ها سر راننده با نیرویی معادل ۲۵ کیلوگرم به یک سمت کشیده می‌شود. چنین نیروی جانبی بالایی می‌تواند نفس کشیدن را بسیار سخت کنند و بنابراین راننده باید تمرکز بالایی داشته باشد تا بتواند مسیر ۳۰۵ کیلومتری را در یکی دو ساعت طی کند.
خودروها و فناوری > مصرف سوخت

متوسط مصرف سوخت اتومبیل‌های فرمول یک حدود ۳۰ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر است.
خودروها و فناوری > شتاب مثبت و منفی

اتومبیل‌های مسابقه فرمول ۱ در هر ۴ ثانیه می‌توانند سرعت خود را حداقل به ۱۶۰ کیلومتر بر ساعت برسانند و سپس متوقف شوند.
بازی

۲۴ F1 یک بازی ویدیویی مسابقه ای است که توسط EA sports منتشر می‌شود.
آینده

در اوایل قرن ۲۱ مسابقات و مدیران فرمول یک دوران سختی را پشت‌سر گذاشتند. تعداد تماشاچیان کاهش یافت و علاقه‌مندان به این مسابقات به دلیل برتری میشائیل شوماخر و فراری در بیشتر مسابقات، علاقهٔ خود را تقریباً از دست داده بودند. اکنون نیز با برتری لوییس همیلتون و مرسدس از تعداد طرفداران کم می‌شود.
FIA قصد داشت قوانینی را وضع نماید تا با هزینه‌هایی که هر روزه با سرعت زیادی در حال افزایش هستند و تیم‌های کوچک‌تر را تحت تأثیر قرار می‌دهند، مقابله کرده و ایمنی مسابقات را افزایش دهد. در سال ۲۰۲۱ سقف بودجه معرفی شد که ردبول به دلیل نقض آن مجرم شناخته شد. ردبول بخاطر نقض ۲٫۲ میلیون دلاری این بودجه ۷ میلیون دلا جریمه نقدی شد و همچنین جریمه ورزشی دریافت کرد.
برای دستیابی به این هدف، FIA در هر سال مقرراتی را وضع نموده که نمونه‌هایی از آن‌ها عبارت‌اند از محدودیت قطعات، قوانین بهتر در زمینه ماشین که خلأ کمتری دارند و مجبور کردن تیم‌ها به استفاده از راننده‌های جوان. در تغییر قوانین، دو عامل امنیت و هزینه در اولویت قرار دارند و FIA در مجامع عمومی به صراحت بیان کرده است که همچنان به تغییر قوانین با در نظر گرفتن دو عامل فوق ادامه می‌دهد.
در سال‌های آتی تغییرات اساسی بیشتری در قوانین اعمال خواهد شد. در مسابقات سال‌های آینده، تیم‌ها محدودیت‌های بودجه را باید به لیست حداکثر خود اضافه کنند. تغییرات آیرودینامیک و ساده‌تر شدن خودروها و رقابت نزدیک با سبقت بالا می‌شود. (این تغییرات، باعث کندتر شدن خودروها می‌گردد).
تغییرات تقویم بیشتر خواهد شد. فیا قصد دارد تا مسابقات بیشتری را در کنار مکان‌های گردشگری دنیا برگزار کند تا این مسابقات طرفدارهای بیشتری را به خود جذب کند. یکی از این مسابقات، گرندپری آذربایجان و یکی دیگر هم سنگاپور است. فیا قصد داشت تا گرندپری ویتنام را به تقویم اضافه کند ولی این موضوع، به‌دلیل دستگیری یکی از مسئولان مسابقه به جرم فساد لغو شد.
میشائیل شوماخر و اسکودریا فراری قهرمانی جهان را به‌عنوان رکورد تاریخی به دست آورده‌اند.
تیم فراری، در تمامی دوره‌های مسابقات، به رقابت پرداخته است. راننده در این تصویر، سباستین فتل است.
اتومبیل‌ها در حال حرکت در پیست مسابقهٔ اندیاناپولیس موتور اسپیدوی در ایندیانا.
کشورهایی که مسابقات فرمول یک در آن‌ها برگزار شده است.
پیست مسابقات جایزه بزرگ ایتالیا که با نام پیست ناتزیوناله مونتزا در شهر مونزا واقع شده است، یکی از قدیمی‌ترین پیست‌های مسابقات فرمول یک در جهان است که هنوز هم مورد استفاده است.
فرودگاه بین‌المللی ایلوئیلو

فرودگاه بین‌المللی ایلوئیلو (به انگلیسی: Iloilo International Airport) (به زبان بومی: Paliparang Pandaigdig ng Iloilo) یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا ILO است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۵۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور فیلیپین قرار دارد و در ارتفاع ۵۱ متری از سطح دریا واقع شده‌است.