stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سوسهاب

| سوسهاب fa' | سوسهاب fa' |
| --- | --- |
روستا: روستا
Susahab Village: Susahab Village
کشور:  ایران
استان: استان اردبیل
شهرستان: شهرستان خلخال
بخش: بخش مرکزی شهرستان خلخال
دهستان: North Khvoresh Rostam
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۵۵۲
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
کد منطقه: ۰۴۵
وبگاه: http://agdag.ir
سوسهاب یک روستا در ایران است که در بخش مرکزی شهرستان خلخال واقع شده‌است.
بلوفیش (نرم‌افزار)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
توسعه‌دهنده(ها): تیم توسعه بلوفیش
مخزن: sf.net/p/bluefish/code/  
سیستم‌عامل: چندسکویی
مجوز: نرم‌افزار آزاد (GPL)
بلوفیش ویرایشگر متن آزاد و متن‌باز است که از آن در زمینه‌های مختلف برنامه‌نویسی و طراحی سایت‌های پویا استفاده می‌کنند. سطح گسترده‌ای از زبان‌ها توسط بلوفیش پشتیبانی می‌شوند که از این جمله می‌توان به این موارد اشاره نمود: اچ‌تی‌ام‌ال، اکس‌اچ‌تی‌ام‌ال، سی‌اس‌اس، اکس‌ام‌ال، پی‌اچ‌پی، جاوا اسکریپت، جاوا، گو، والا، ایدا، دی، اس‌کیوال، پرل، کلد فیوژن، جی‌اس‌پی، پایتون، روبی و شل. بلوفیش برای چندین سیتم‌عامل مختلف طراحی شده و می‌تواند بر روی لینوکس، ویندوز، سولاریس یا مک‌اواس‌اکس نصب شود. بلوفیش نسبت به سایر نرم‌افزارهای هم‌نوع، بسیار سبک و از جهت یادگیری بسیار ساده است. همچنین از طریق سی/جی‌تی‌کی+ توسعه داده شده و قابلیت هم‌گام‌سازی با گنوم را هم دارد.
تاریخچه

بلوفیش در سال ۱۹۹۷ و با هدف ارائه کمک به افراد متخصص طراحی وب، در لینوکس، توسط «کریس مازوک» و «اولیور سسینک» طراحی و ساخته شد. از آن زمان تاکنون توسعه و گسترش بلوفیش توسط گروهای مختلف برنامه‌نویسی، تحت رهبری اولیور سسینک ادامه دارد. این پروژه نام‌های مختلفی در ابتدا داشت. اولین نامی که انتخاب شد، تی‌اچ‌تی‌ام‌ال ادیتور بود که بخاطر سخت بودنش کنار گذاشته شد. نام بعدی را پروسایت گذاشتند اما بخاطر اینکه نرم‌افزار آن‌ها با شرکت‌های کامپیوتری هم‌نام اشتباه گرفته نشود این نام نیز تغییر کرد و در نهایت به بلوفیش (ماهی آبی) تغییر نام پیدا کرد.
ویژگی‌ها

سبک
پرسرعت
قابلیت بازکردن فایل به شکل همزمان
پشتیبانی از استانداردهای ارسال فایل همانند اف‌تی‌پی
جستجوگر قدرتمند داخلی
جعبه‌های کمکی در کنار نرم‌افزار
بی‌نهایت خنثی‌سازی (undo/redo)
نرم‌افزار غلط‌یابی زبان (نیاز به نصب گزینهٔ اضافی)
بازگرداندن خودکار آخرین تغییرات بعد از هر راه‌اندازی مجدد یا بسته شدن ناگهانی
آپلود و دانلود سایت
ویراستار تمام صفحه
پشتیبانی از بان‌های برنامه‌نویسی مختلف و قابلیت شخصی‌سازی
پشتیبانی از کدبندی‌های مختلف - به شکل پیشفرض یوتی‌اف۸
نوار ابزار و ابزارک‌های مربوط به اچ‌تی‌ام‌ال
سازگار به گنوم و کی‌دی‌ای
ترجمه شده به ۱۷ زبان
پیوند

وب‌گاه رسمی
دانلود
دای خیتای (هزاره)

دای خیتای یکی از قبایل هزاره ارزگان است که در مرکز-جنوب افغانستان زندگی می‌کنند. و شامل طوایف سلطان احمد، قوت علی، مراد علی، قوم بهروز، علی بیگ، و خردی، قوم پهلوان و غیره می‌باشند
صرف نظر از موقعیت آنها در میان دیگر قبایل، اغلب دیده می‌شود که دای خیتای با قبیله دای چوپان گرد هم می‌آیند و قبیله‌ای بزرگ هزاره‌های ارزگان را تشکیل می‌دهند.
عروس را ببوس (فیلم ۲۰۰۲)

| عروس را ببوس | عروس را ببوس |
| --- | --- |
کارگردان: ونسا پاریس
بازیگران: آماندا دتمر شان پاتریک فلانری بروک لنگتون مونه مازور آلیسا میلانو
توزیع‌کننده: مترو گلدوین مایر
تاریخ‌های انتشار: ۱۶ اکتبر ۲۰۰۲ (۲۰۰۲-10-۱۶)
مدت زمان: ۸۹ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
عروس را ببوس (به انگلیسی: Kiss the Bride) فیلمی محصول سال ۲۰۰۲ و به کارگردانی ونسا پاریس است. در این فیلم بازیگرانی همچون آماندا دتمر، شان پاتریک فلانری، بروک لنگتون، مونه مازور، آلیسا میلانو، جاناتان شیچ، جانی ویتوورت، تالیا شایر، برت یانگ ایفای نقش کرده‌اند.
سوسیالیسم در ایران

سوسیالیسم در ایران یا سوسیالیسم ایرانی به مجموعهٔ جنبش‌ها ایدئولوژی‌ها مکتب‌های سیاسی در ایران گفته می‌شود که از قرن ۲۰ آغاز شده و احزاب مختلف سیاسی این کشور را در بر می‌گیرد. ایران یک دوره کوتاه سوسیالیسم جهان سوم را در اوج حزب توده پس از استعفای رضاشاه و جانشینی وی توسط پسرش محمدرضا پهلوی (هر چند این حزب هرگز به قدرت نرسید) تجربه کرد. پس از ناکامی در رسیدن به قدرت، این شکل از سوسیالیسم جهان سوم با ملی‌گرایی ایرانی مصدق از حزب جبهه ملی به عنوان اصلی‌ترین نیروی ضد سلطنت در ایران جایگزین شد و به قدرت رسید (۱۹۴۹–۱۹۵۳)، و با آن قدرت حتی در مخالفت (پس از سرنگونی دولت مصدق) تا ظهور اسلام‌گرایی و انقلاب ایران باقی ماند. حزب توده ایران از آن زمان به سمت کمونیسم اولیه سوسیالیستی حرکت کرد.
سازمان‌های سوسیالیست ایران طی سال‌های ۱۲۷۸–۱۳۵۷ > حزب سوسیال دموکرات

مقالهٔ اصلی: اجتماعیون عامیون
در سال ۱۲۸۲ یا ۱۲۸۳، حزب سوسیال دموکرات توسط مهاجران ایرانی در قفقاز جنوبی با کمک انقلابیون محلی تشکیل شد و روابط نزدیک خود را با حزب کارگر سوسیال دموکرات روسیه و حزب همت تشکیل شد. این حزب اولین سازمان سوسیالیستی ایران بود. این حزب ایدوئولوژی خود را، طبق سوسیالیسم اروپا و اندیشه‌های بومی خود ایجاد کرد و لیبرالیسم و ناسیونالیسم را پشتیبانی کرد. برخی از اعتقادات مذهبی در حالی که منتقد علمای محافظه‌کار و جدایی دین از دولت را پذیرفت. این حزب توسط حیدر خان عمو اوغلی و به رهبری نریمان نریمانوف تأسیس شد.
سازمان‌های سوسیالیست ایران طی سال‌های ۱۲۷۸–۱۳۵۷ > حزب متحد سوسیالیست و حزب اصلاح طلبان اجتماعی

مقالهٔ اصلی: جمعیت اجتماعیون اتحادیون ایران
در دوره مشروطه، حزب متحد سوسیالیست و اصلاح طلبان اجتماعی هر دو احزاب سیاسی سوسیالیست در ایران بودند. به نظر می‌رسید که حزب اصلاح طلبان اجتماعی در مقایسه با حزب دموکرات و سکوی اقتصادی حزب سوسیال دموکرات از یک خط میانه‌رو پیروی می‌کند، اما به‌طور مشابه با مالکان مخالفت کرد.
سازمان‌های سوسیالیست ایران طی سال‌های ۱۲۷۸–۱۳۵۷ > حزب اتفاق و ترقی

مقالهٔ اصلی: حزب اتفاق و ترقی
سازمان‌های سوسیالیست ایران طی سال‌های ۱۲۷۸–۱۳۵۷ > حزب دموکرات

مقالهٔ اصلی: فرقه دموکرات (ایران)
حزب دموکرات در دوره مشروطه در سال ۱۲۸۷ در دوره ایران قاجاری تأسیس شد، در آن زمان در کنار رقیب خود، حزب سوسیالیست‌های میانه‌رو، یکی از دو حزب مهم پارلمانی بود. این حزب دارای ایدئولوژی سوسیال دموکرات بود، که در ابتدا شاخه ای از حزب سوسیال دموکرات مستقر در قفقاز جنوبی بود. روابط مستقیم خود را با باکو قطع کرد و سوسیالیست را به احترام مردم محافظه کار از این نام حذف کرد. اما ایدئولوژی آن به شدت از حزب قدیمی قرض گرفته شد. این بخش عمدتاً متشکل از روشنفکران طبقه متوسط بود و به معنای جدایی دین از دولت بود.
در سال ۱۲۹۶، حزب به‌طور قطعی به دموکراتهای طرفدار سازماندهی مجدد به رهبری بهار تقسیم شد؛ و دموکراتهای ضد سازماندهی مجدد شدند.
اعضای قابل توجه حسن تقی‌زاده و حیدرخان عمو اوغلی بودند.
سازمان‌های سوسیالیست ایران طی سال‌های ۱۲۷۸–۱۳۵۷ > حزب سوسیالیست انقلابی

حزب اجتماعیون انقلابیون، که به انقلابیون سوسیالیست نیز معروف است، یک حزب سوسیالیست انقلابی در ایران بود که در دهه ۱۲۸۰ تأسیس شد. این حزب مستقر در باکو، نایب السلطنه قفقاز بود. این حزب یکی از مهم‌ترین احزاب بود که در زمان قاجار توسط مهاجرهای ایران در قفقاز جنوبی تأسیس شد. این حزب هفته ای دو بار یک روزنامه آذربایجانی زبان به نام اکینچی و فله و سردبیری حسین اسرافیلبکوف منتشر می‌کرد.
سازمان‌های سوسیالیست ایران طی سال‌های ۱۲۷۸–۱۳۵۷ > حزب سوسیالیست

در طول دهه ۱۹۲۰، حزب سوسیالیست یک حزب سیاسی چپ برجسته بود که به حزب توده ایران نزدیک بود و در سال ۱۳۲۵ به جبهه متحد احزاب پیشرو با هدایت توده پیوست و به‌طور موثرتر جذب گروه بزرگتر شد. ریشه‌های حزب سوسیالیست در حزب دموکرات بود، یک گروه اصلاح طلب که در دو دهه اول قرن بیستم فعال بود. به دنبال از هم پاشیدگی این جنبش، آن دسته از اعضایی که ایمان خود را در توده‌ها حفظ کردند و امیدوار بودند که طبقه‌های پایین و متوسط را که تحت پرچم حزب سوسیالیست در سال ۱۹۲۱ با هم جمع شده بودند، بسیج کنند. این حزب توسط سلیمان اسکندری، محمد موسی و قاسم خان سور و همچنین محمد صدیق طباطبایی، یکی از اعضای یک خانواده روحانی برجسته که عمدتاً برای جلوگیری از حملات اجتناب ناپذیر از سوی روحانیون محافظه کار استخدام شده بودند، هدایت می‌شد. روزنامه اصلی آنها، طوفان (طوفان)، توسط شاعر صریح و جنجالی محمد فرخی یزدی ویراستاری شد.
شعبات در رشت، قزوین، بندرانزلی، تبریز، مشهد، کرمان و کرمانشاه تأسیس شد اگرچه تهران پایگاه اصلی عملیات بود و در پایتخت بود که حزب چهار روزنامه را تأسیس کرد و گروه‌های وابسته ای مانند اتحادیه کارمندان را در آن تأسیس کرد. وزارت پست و تلگراف، یک انجمن مستأجر و جامعه زنان میهنی. گروه دوم برای نقش آفرینی بیشتر زنان در جامعه ایران فعالیت‌های تبلیغاتی را آغاز کرد و ابتکارهایی از قبیل آموزش برای دختران و وسایل گسترده‌تر برای سلامتی زنان را ترویج کرد. در سال ۱۳۰۱ توسط محترم اسکندری تأسیس شد و به سرعت به حزب همسرش وابسته شد.
برنامه این حزب خواستار برقراری نهایی برابری در جامعه، ملی شدن وسایل تولید، طرحهای آبیاری، سطح جدیدی از دولت منطقه ای، دادگستری آزاد و برابر، حقوق آزادی بیان، اجتماعات آزاد و حقوق اتحادیه‌های صنفی، آزاد انتخابات، دسترسی گسترده‌تر به آموزش، بهبود شرایط کار از جمله پایان کار کودکان و مداخلات دولت در برابر بیکاری. این حزب حمایت‌هایی را به دست آورد و به زودی پس از تشکیل ۲۵۰۰ عضو را فقط در تهران جذب کرد.
در کنار حزب اصلاح طلبان، حزب احیا و حزب کمونیست حزب سوسیالیست یکی از چهار گروهی بود که رضاشاه هنگام بازی برای تاج و تخت ایران خواستگاری کرد. همراه با حزب احیا اکثریت فعال پارلمان ایران را تشکیل داد که به رضاخان اجازه داد، همان‌طور که هنوز شناخته شده بود، او دولت اصلاحات خود را تشکیل دهد. خان به زودی از تصمیم سوسیالیست‌ها جدا شد و با عناصر محافظه کارتر چیزهایی را به او انداخت که تصمیم گرفت برنامه‌های جمهوری را کنار بگذارد و در عوض خود را به عنوان شاه تثبیت کند. ۱۳۴ این بخش یکی از موارد معدودی در مجلس بود که فعالانه از به سلطنت رسیدن رضا حمایت نمی‌کند، با این استدلال که علی‌رغم حمایت آنها از بسیاری از اصلاحات وی، اصول جمهوری آنها مانع از تأیید وی به عنوان یک پادشاه شد. به دنبال صعود رضا شاه به سلطنت، حزب سوسیالیست به عنوان بخشی از سرکوب گسترده‌تر مخالفان ضد سلطنت ناپدید شد. اسکندری مجبور به کناره‌گیری از زندگی عمومی شد و اوباش برای آزار حزب و حمله به املاک آنها سازمان یافته بودند. یک تئاتر سوسیالیستی در انزلی توسط گروهی تحت هدایت پلیس با این بهانه که در حین اجرای تارتوف، یک بازیگر زن روی صحنه بوده است در حالی که انجمن زنان میهن‌پرست را سنگسار کرده و کتابخانه آنها را سوزانده‌اند، با یک خاک یکسان شده است. در سال ۱۳۲۳ هنگامی که اعضای رادیکال حزب رفقا به دلیل عدم حمایت از کارگران اعتصابی در اصفهان از آن گروه جدا شدند، گروه کوچکی به همین نام به‌وجود آمد.
سازمان‌های سوسیالیست ایران طی سال‌های ۱۲۷۸–۱۳۵۷ > فرقه جمهوری‌خواه انقلابی ایران

فرقه جمهوری انقلابی ایران ایران در اواخر سال ۱۳۰۲ توسط دیاسپورای ایرانی در آلمان تأسیس شد، یک حزب سیاسی جناح چپ معتدل در ایران با گرایش‌های اصلاح‌طلب سوسیالیستی بود که سکوهای خود را در سال ۱۳۰۵ منتشر کرد.
سازمان‌های سوسیالیست ایران طی سال‌های ۱۲۷۸–۱۳۵۷ > حزب جنگل

حزب جنگل که در طول دهه ۱۹۴۰ در شمال ایران فعال بود، یک حزب، ناسیونالیست و سوسیالیست بود که توسط شورشیان مسلح تأسیس شد و سعی در احیای جمهوری سوسیالیستی ایران ایجاد شده در سال ۱۹۲۱ داشتند و از پرچم سرخ آن به عنوان نماد استفاده کردند. بعدها در سال ۱۹۴۶ برخی از همکاران پیشین میرزا کوچک خان با حزب ایران، حزب توده ایران، حزب دموکرات کردستان ایران و حزب دموکرات آذربایجان، متحد شدند.
سازمان‌های سوسیالیست ایران طی سال‌های ۱۲۷۸–۱۳۵۷ > حزب ایران

حزب ایران که در سال ۱۹۴۱ تأسیس شد، به عنوان ستون فقرات جبهه ملی، سازمان چتر پیشرو ملی گرایان ایرانی توصیف می‌شود. این مؤسسه که بیشتر توسط تکنوکرات‌های تحصیل کرده اروپایی تأسیس شده، طرفدار "شکلی رقیق از سوسیالیسم فرانسه " (یعنی "الگوی خود را از حزب سوسیالیست میانه رو فرانسه" قرار داد) و سوسیال دموکراسی ناسیونالیسم لیبرال و سکولاریسم چادر سوسیالیست حزب بیش از آنکه با سوسیالیسم علمی کارل مارکس شباهت به چادر جامعه فابیان داشته باشد. تمرکز آن بر اصول سوسیالیستی لیبرال و دموکراتیک سوسیالیستی، آن را کاملاً متفاوت از احزاب چپ خالص ساخته و در بحث حقوق کارگر چندان دخیل نبود.[نیازمند منبع]
هسته اصلی حزب ایران اعضای انجمن مهندسان ایران بودند. در انتخابات قانونگذاری ایران در سال ۱۳۲۲، پنج نفر از رهبران این حزب از جمله رضازاده شفق، غلامعلی فریور، احد الحمید زنگنه، حسین معاون و عبدالله معظمی کرسی‌ها را به‌دست آوردند، همچنین محمد مصدق که عضو این حزب نبود حزب به‌طور مؤثر پشتیبانی می‌شود.[نیازمند منبع]
این حزب به مصدق کمک کرد تا جبهه ملی را تأسیس کند،[نیازمند منبع] صنعت نفت را ملی کند و به قدرت برسد.[نیازمند منبع] برخی از اعضا در زمان دولت مصدق منصب داشتند. در دهه ۱۳۲۸، این حزب توسط کریم سنجابی و الله یار صالح رهبری می‌شد. به دنبال کودتای ۲۸ مرداد در سال ۱۹۵۳ سرکوب شد و در سال ۱۳۳۵ غیرقانونی اعلام شد،[نیازمند منبع] به این دلیل که ده سال قبل با حزب توده ایران اتحاد داشت. حزب ایران در سال ۱۳۳۹ تا ۱۳۴۴ همراه با سایر احزاب در تشکیل جبهه ملی دوم و سپس جبهه ملی سوم مشارکت کرد اما در این راه توفیق چندانی کسب نکرد
حزب ایران بین سالهای ۱۳۴۴ و اواسط دهه ۱۳۵۵ فعالیتهای چندانی نداشت. در سال ۱۹۷۷، همراه با حزب سوسیالیست‌ها و حزب ملت، جبهه ملی چهارم را احیا کرد و خواستار تغییر رژیم شد. در اوایل سال ۱۹۷۹، دبیرکل وقت حزب، شاپور بختیار به عنوان آخرین نخست‌وزیر توسط شاه منصوب شد و دو عضو حزب ایران را در کابینه خود گنجاند. با این حال حزب پذیرفتن پست وی را تقبیح کرد، او را از سمت دبیرکلی برکنار کرده و مشخص شدن عضویتش را منوط به برگزاری کنگره حزب ایران نمود.
این حزب پس از سال ۱۹۷۹ نقش مهمی در صحنه سیاسی ایران بازی نکرد و خیلی زود ممنوع اعلام شد.[نیازمند منبع]
سازمان‌های سوسیالیست ایران طی سال‌های ۱۲۷۸–۱۳۵۷ > حزب همرهان

در طول دهه ۱۹۴۰، حزب همرهان بخشی از موج گروه‌بندی‌های سیاسی بود که در اوایل دهه ۱۹۴۰ پس از برکناری رضا شاه ایجاد شد. این حزب در نوامبر ۱۹۴۲ توسط مصطفی فاتح، اقتصاددان تحصیل کرده انگلیس، که نزدیک به حزب توده ایران بود، اما از رابطه نزدیک این حزب با اتحاد جماهیر شوروی بدش آمد، تشکیل شد. فاتح، که شخصیتی مهم در شرکت نفت انگلیس و ایران بود، مدتی قبل از تأسیس مجله اختصاصی خود، امروز و فردا، مقاله توده مردم را ویرایش می‌کرد. عباس نراقی، یکی دیگر از اعضای بنیان‌گذار یکی از ۵۳ مردی بود که در سال ۱۳۲۶ به اتهام توطئه برای رهبری یک انقلاب کمونیستی زندانی شد.
حزب همرهان خواستار دو هدف اصلی بود: برابری سیاسی با همه ایرانیان و ملی کردن ابزار تولید. در انتخابات ۱۹۴۴ ده کاندیدا مطرح شد که همگی از سوابق حرفه ای بودند. دو عضو حزب رفقا به مجلس ایران انتخاب شدند و در آنجا با مجمع نمایندگان افراد نشستند، گروهی که آنها را به همراه حزب ایران و افراد مختلف مستقل تشکیل دادند، که همه آنها تا حد زیادی از محمد مصدق پیروی می‌کردند.
این حزب در سال ۱۹۴۴ به دنبال اختلاف در اصفهان،درگیری میان کارگران اعتصابی و قبایل محلی وفادار به شاه در میان اتهاماتی که کارگران در تلاش برای رهبری یک انقلاب کمونیستی بودند، منشعب شد. جناح حزب رفقای مستقر در مجلس کارگران را محکوم کرد و وفاداری آنها به شاه را تأیید کرد اما یک گروه خارجی دیگر نیز در حمایت از اعتصاب کنندگان به توده پیوست و این گروه که کنترل امروز و فردا را در دست داشت، برای تشکیل حزب سوسیالیست جدا شد.
سازمان‌های سوسیالیست ایران طی سال‌های ۱۲۷۸–۱۳۵۷ > جنبش خداپرستان سوسیالیست

نهضت خداپرستان سوسیالیست در سال ۱۹۴۳ تأسیس شد، یکی از شش سازمان اصلی جبهه ملی بود. رهبری این حزب توسط محمد نخشب بود. این سازمان با ادغام دو گروه، حلقه دانش آموزان دبیرستان زیر نظر نخشب در دارالفنون و حدود ۲۵ دانشجو زیر نظر جلال الدین آشتیانی دانشکده فنی دانشگاه تهران تأسیس شد. این سازمان در ابتدا به عنوان لیگ مسلمانان میهن‌پرست شناخته می‌شد. این احساسات مذهبی، ملی‌گرایی و افکار سوسیالیستی را در هم آمیخت.
اولین ترکیب بین تشیع و سوسیالیسم اروپا را نخشب می‌دانند. حرکت نخشب بر این اساس بود که اسلام و سوسیالیسم ناسازگار نیستند، زیرا هر دو به دنبال تحقق برابری و عدالت اجتماعی بودند. نظریه‌های وی در پایان‌نامه کارشناسی خود در زمینه قوانین اخلاق بیان شده است.
سازمان‌های سوسیالیست ایران طی سال‌های ۱۲۷۸–۱۳۵۷ > حزب وحدت ایران

مقالهٔ اصلی: حزب وحدت ایران
حزب وحدت ایران در سال ۱۳۲۵ به دنبال انشعاب گروهی از اعضای حزب ایران تشکیل شد. در تیر ماه ۱۳۲۵ پس از ائتلاف حزب ایران با حزب توده (موسوم به جبهه موتلفه احزاب آزادیخواه) شمس‌الدین جزایری و تنی چند از دیگر مخالفان ائتلاف از آن حزب جدا شده و حزب وحدت ایران را تأسیس کردند. به گفته لئونارد بیندر، این حزب در پارلمان چهاردهم با حزب اتحادیه ملی و حزب سوسیالیست در ائتلاف بود.
سازمان‌های سوسیالیست ایران طی سال‌های ۱۲۷۸–۱۳۵۷ > حزب زحمتکشان ملت ایران

مقالهٔ اصلی: حزب زحمت‌کشان ملت ایران
در ۲۵ اردیبهشت مه سال ۱۳۴۰ توسط مظفر بقائی بنیاد نهاده شد، حزب زحمتکشان ملت ایران حزبی سیاسی بود که منشی دموکراتیک و اجتماعی داشت که در ابتدا یک عضو از جبهه ملی و متعهد به حمایت از ملی ایران صنعت نفت و مخالف حزب توده بود. آنها با موفقیت مقدار قابل توجهی از جوانان تحصیل (به خصوص در جذب دانشگاه تهران)، نیروی سوم فعالان و مغازه داران از کرمان در بازار قرار. با این حال این حزب هسته‌ای از šqukeš و čumāqdār را نیز دربرداشت.
در انتخابات مقننه ۱۳۳۱، این حزب توسط بقایی و ظهاری دو کرسی به دست آورد. این حزب در سال ۱۹۵۲ بخاطر رابطه با دولت مصدق منشعب شد. توئیلرها به رهبری موتسفر بقایی جبهه ملی را ترک کردند و علناً با دولت مخالفت کردند درحالی‌که خلیل ملکی نیروی سوم را با نام حزب زحمتکش ملت ایران - نیروی سوم تأسیس کرد و به حمایت از دولت ادامه داد.
زحمتکشان اتحادیه‌ای را با هدایت آیت الله کاشانی با جامعه مسلمانان مجاهد تشکیل دادند و منابع خود را جمع کردند و فعالیت‌های خود را علیه دولت هماهنگ کردند. آنها فعالانه در کودتای ۲۸ مرداد شرکت کردند و آن را «قیام ملی» خواندند، اما با دولت نظامی فضل‌الله زاهدی پس از کودتا مخالفت کردند. پس از مخالفت، روزنامه‌های آنها توقیف شد و دفتر حزب آنها توسط دولت مصادره شد و حزب تا زمان انتخاب قانونگذاری ایران، ۱۳۳۹ ، در یک وقفه بود. آنها فعالیت خود را در سال ۱۹۶۱ از سر گرفتند و در تظاهرات ۵ ژوئن ۱۹۶۳ حمایت خود را از سید روح‌الله خمینی ابراز داشتند. در سال ۱۹۷۱، حزب با اجازه دولت دوباره سازمان یافته شد، اما پس از اعلام دولت یک حزب در حزب احیا، مجبور شد فعالیت خود را متوقف کند. در سال ۱۹۷۷، بقایی پس از اعلام وفاداری به خاندان پهلوی، البته در سطح محدود، تلاشی را برای احیای حزب انجام داد. پس از انقلاب سال ۱۹۷۹ خیلی زود منحل شد.
سازمان‌های سوسیالیست ایران طی سال‌های ۱۲۷۸–۱۳۵۷ > جامعه سوسیالیست‌های نهضت ملی ایران

مقالهٔ اصلی: جامعه سوسیالیست‌های نهضت ملی ایران
در سال ۱۹۶۰، جامعه سوسیالیست‌های نهضت ملی ایران یا جامعه سوسیالیست‌های ایران توسط فعالان نیروی سوم به رهبری خلیل ملکی و تعدادی از ملی گرایان رادیکال تأسیس شد که اکثر آنها دارای گرایش‌های سوسیال دموکراتیک و برخی از اعضای دارای گرایش‌های سوسیالیستی اسلامی بودند [نیازمند منبع]. حسین ملک، احمد سید جوادی و جلال آل احمد از جمله افراد مرتبط با این گروه بودند. حزب ایدئولوژی سوسیالیستی و ناسیونالیستی، از بدو تأسیس به‌طور رسمی به انترناسیونال سوسیالیست پیوست.
این سازمان یکی از اعضای بنیان‌گذار جبهه ملی (II) بود و «جناح چپ افراطی» در جبهه محسوب می‌شد. پس از انقلاب ۱۳۵۷ از جبهه دوم جدا شد و به جبهه ملی دموکراتیک پیوست. در انتخابات ریاست جمهوری ایران، ۱۹۸۰، این گروه از مسعود رجوی ، نامزد مجاهدین خلق ایران حمایت کرد.
سازمان‌های سوسیالیست ایران طی سال‌های ۱۲۷۸–۱۳۵۷ > سازمان مجاهدین خلق ایران

مقالهٔ اصلی: سازمان مجاهدین خلق ایران
سازمان مجاهدین خلق ایران که در ۱۴ شهریور ۱۳۴۴ تأسیس شد، یک سازمان مارکسیستی اسلامی محسوب می‌شود.[نیازمند منبع] از زمان «انقلاب ایدئولوژیک» در سال ۱۳۵۵، این سازمان هیچ سخن عمومی از ایدئولوژی را تحت نظر دکترین بقا خود ندارد.
سازمان‌های سوسیالیست ایران طی سال‌های ۱۲۷۸–۱۳۵۷ > جنبش مسلمانان مبارز

جنبش مسلمانان مبارز در سال ۱۳۵۵ تأسیس شد، یک گروه سیاسی اسلامی سوسیالیست ایرانی به رهبری حبیب‌الله پیمان است. این گروه انقلابی بودند و به شورای فعالان مذهبی ملی گرایان ایران نزدیک هستند. ایدئولوژی این حزب سوسیالیسم اسلامی، سوسیال دموکراسی و ضد امپریالیسم است.
احزاب و سازمان‌های سوسیالیست ایرانی پس از سال ۱۳۵۷

پس از انقلاب ۱۳۵۷ احزاب سوسیالیست در ایران تا انسداد سیاسی در کشور فعالیت کردند. برخی از این احزاب احزابی بودند که در دوره پهلوی یا اجازه فعالیت نداشتند یا پس از انقلاب تأسیس شدند. از این احزاب می‌توان به حزب مردم ایران- حزب ایران جبهه دموکراتیک ملی اشاره کرد.
مریم‌آباد (گرگان)

| مریم آباد | مریم آباد |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: گلستان
شهرستان: گرگان
بخش: بخش مرکزی
دهستان: استرآباد جنوبی
جمعیت: ۷۸۸نفر
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۱۷
مریم آباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گرگان در استان گلستان ایران.مالکيت روستاي فوق در گذشته متعلق به بزرگ مالکي بوده است که در اين استان در بسياري از روستاهاي املاک و اراضي زيادي داشته است . شخص مذکور دو دختر به نام هاي مريم و معصومه داشته است به همين دليل نام دو روستا را در اين استان به نام دخترهايش نامگذاري مي کند ، به طوري که يکي از روستاها را معصوم آباد و ديگري را مريم آباد نام نهاده است .
در مورد پيشينه تاريخی روستا و اين که چگونه پديد آمد اطلاعات دقيق و مستندی در دست نيست تنها مطالبی که می شود بدان ها اشاره کرد کشفيات و نقل قول های سالمندان روستاست . خاطرات و شنيده های سالخوردگان روستا در مورد سابقه روستا در مکان فعلی به چند صد سال می رسد . و از قبل از آن چيزی نشنيده و نمی دانند تنها به اين بسنده می کنند که قبل از آن هم سکونت در اين مکان رواج داشته  است
مشخصات و اداب  رسوم مردمان روستای  مریم اباد
در روستا مریم اباد  دو قنات وجود دارد  مریم اباد از  نظر جغرافیایی   نزدیک ترین روستا به  شهر گرگان است   در   بلوار مریم   که ورودی  مریم اباد است  خط گاز  وجود دارد    آب این روستا از  جایی در بلوارمریم به دست می‌آید    شغل جوانان روستا   بیشتر نگهبانی  حفر چاه و غیره ..... است
مسجد مریم اباد
مسجد مریم اباد رسوم قدیمی روستا را هنوز در خود جا داده هست
هر سال محرم  در روستا  زرشک پلو  پخته و  مردم  در مسجد جمع میشوند و عزاداری میکنن   بیشتر این غذا ها از هزینه مردم و کسانی  که نذر دارن  به دست می اید
خانواده ها و فامیلی های اصیل روستا :
۱. رستمکلایی 
۲. منقوش 
۳. حاجی زاده 
۴. زاغی
۵. حیدری 
۶. یوسفی(یوسف مجنی)
۷.شریفی
۸.صالحی
۹.درویشی
فامیلی  های  برجسته این روستا
عباسپور _سرگزی_ یوسفی نژاد_گزمه_صوفی_خادم_نظام پرست
جمعیت

این روستا در دهستان استرآباد جنوبی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۷۸۸ نفر (۱۹۶ خانوار) بوده است.
لی هولدریج

| لی هولدریج | لی هولدریج |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳ مارس ۱۹۴۴ ‏(۸۰ سال) پورتو پرنس، هائیتی
ملیت: آمریکایی
پیشه(ها): آهنگساز، موسیقی‌دان
همسر: الیزا جاستیس
خویشاوندان: لسلی هولدریج (پدر)
لی هولدریج (انگلیسی: Lee Holdridge؛ زادهٔ ۳ مارس ۱۹۴۴) آهنگساز و موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است.
از فیلم‌هایی که وی در آنها نقش داشته‌است، می‌توان به عشق ابدی است و گرینگوی پیر اشاره کرد.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه امی شده‌است.
فرزند چهارم

| فرزند چهارم | فرزند چهارم |
| --- | --- |
کارگردان: وحید موسائیان
تهیه‌کننده: وحید موسائیان
نویسنده: وحید موسائیان
بازیگران: مهدی هاشمی مهتاب کرامتی حامد بهداد حسین محب‌اهری ناصر گیتی جاه معصومه قاسمی‌پور زهرا برومند ساناز زرین مهر
موسیقی: فریدون شهبازیان
فیلم‌بردار: علی‌محمد قاسمی
توزیع‌کننده: بنیاد سینمایی فارابی
تاریخ‌های انتشار: ۸ مرداد ۱۳۹۲ (ایران)
کشور:  ایران
زبان: فارسی
فرزند چهارم عنوان فیلم درام به نویسندگی و کارگردانی وحید موسائیان محصول سال ۱۳۹۱ می‌باشد. بیشتر صحنه‌های این فیلم که به سفارش بنیاد سینمایی فارابی ساخته شده بود، در مرز سومالی و کنیا فیلمبرداری شده بود که منطقه‌ای فاقد دولت مرکزی بوده و امنیت گروه فیلمبرداری را گروه‌های مسلح شبه‌نظامی بر عهده داشتند. این فیلم در سی و یکمین جشنواره فیلم فجر حاضر بود.
تولید

فیلمبرداری فرزند چهارم در ایران، کنیا و سومالی و در شهرهای تهران، مومباسا، نایروبی، موگادیشو، گاریسا و … انجام شده‌است. فیلمبرداری این اثر از تاریخ ۱۲ مرداد ۱۳۹۱ در تهران آغاز شد و عوامل تولید در روز ۳۰ مرداد ۱۳۹۱ ایران را به مقصد سومالی ترک کردند و بعد از ۵۰ روز، به ایران بازگشتند.
خلاصه داستان

داستان فیلم روایت زن سوپراستاری است که بنا بر دغدغه‌های شخصی و انسان‌دوستانه خود به عکاسی روی آورده و برای پیگیری همین سنخ دغدغه‌ها، قصد سفر به سومالی را دارد که …
اکران

اکران عمومی فیلم روز ۸ مرداد ۱۳۹۲ در سینماهای تهران آغاز شد.
اکران خصوصی این فیلم مورخ ۲۱ مرداد، در سینما فرهنگ برای عوامل ساخت فیلم و مهمانانی ویژه از جمله سید محمد خاتمی، احمد مسجدجامعی، سیده ندا موسوی بجنوردی، سید محمود دعایی، سهیل محمودی، عبدالجبار کاکایی، ساعد باقری، فریدون عموزاده خلیلی، علیرضا تابش (مدیرعامل بنیاد فارابی)، محمد پورراد و سید فرید قاسمی برگزار شد. بعد از آن در شهریور ماه برای دکتر محمد رضا عارف و خانواده ایشان به نمایش درآمد.
بازیگران

مهدی هاشمی
حامد بهداد
حسین محب‌اهری
مهتاب کرامتی
ناصر گیتی‌جاه
زهرا برومند
حاشیه‌ها

سیدمحمد خاتمی با نگارش یادداشت کوتاهی در دفتر یادبود «فرزند چهارم» این اثر را تحسین کرد و چنین نوشت:
«بسم‌الله الرحمن‌الرحیم، کار ارزشمند هنرمند والانگر جناب آقای موساییان «فرزند چهارم» اثری ارزنده و ماندگار، با مضمونی بلند و عالی و کارگردانی شایسته و هنرمندی بازیگران بنام. دیدن این اثر فرصتی و غنیمتی بزرگ بود. کار عزیزان را می‌ستایم و برایشان موفقیت روزافزون آرزو می‌کنم.»
بازیگران و عوامل تولید این فیلم پیش از سفر به آفریقا و فیلمبرداری صحنه‌های باقی‌مانده از فیلم در آن مکان، بخشی از دستمزد خود را جهت کمک به زلزله‌زدگان زمین‌لرزه‌های آذربایجان شرقی (۱۳۹۱) اهدا کردند.
روز هواپیمای ملخ‌دار حامل کارگردان و فیلمبردار که در حال فیلمبرداری از هواپیمای حامل بازیگران مجموعه بود، به دلیل نقص فنی مجبور به فرود اضطراری در شد که در این فرود اضطراری، سرنشینان آسیب جزئی دیدند و پس از خروج از هواپیما، با هلیکوپتر به بیمارستانی محلی منتقل شدند.