جغرافیای تووالو
بلایای طبیعی

تووالو اثرات ال نینو و لانینا را تجربه می‌کند که از تغییرات دمای اقیانوس‌ها در استوایی و اقیانوس آرام مرکزی سرچشمه می‌گیرد. اثرات ال نینو احتمال وقوع طوفان‌های استوایی و طوفان‌ها را افزایش می‌دهد. در حالی که اثرات La Niña شانس خشکسالی را در تووالو افزایش می‌دهد.
در ۳ اکتبر ۲۰۱۱، شرایط خشکسالی منجر به اعلام وضعیت اضطراری به دلیل کاهش ذخایر آب شد. به‌طور معمول جزایر تووالو بین ۲۰۰ میلی‌متر تا ۴۰۰ میلی‌متر بارندگی در ماه دریافت می‌کنند، اما اثر ضعیف لا نینا با خنک کردن سطح دریا در اطراف تووالو باعث خشکسالی می‌شود.
طوفان‌های شدید استوایی معمولاً نادر هستند، اما سطح پایین جزایر آنها را به افزایش سطح دریا بسیار حساس می‌کند. تووالو به‌طور متوسط بین دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۷۰ سه طوفان در هر دهه را تجربه کرد، با این حال هشت طوفان در دهه ۱۹۸۰ رخ داد.
تأثیر طوفان‌های منفرد به متغیرهایی از جمله نیروی بادها و همچنین همزمانی یک طوفان با جزر و مد بستگی دارد. یک سیستم هشدار که از شبکه ماهواره‌ای ایریدیوم استفاده می‌کند، در سال ۲۰۱۶ معرفی شد تا به جزایر دوردست اجازه دهد تا بهتر برای بلایای طبیعی آماده شوند.
جورج وستبروک طوفانی را ثبت کرد که در ۲۳ تا ۲۴ دسامبر ۱۸۸۳ به فونافوتی برخورد کرد. طوفان در ۱۷–۱۸ مارس ۱۸۸۶ به Nukulaelae برخورد. کاپیتان دیویس از HMS Royalist که در سال ۱۸۹۲ از گروه Ellice بازدید کرد، در دفتر خاطرات کشتی ثبت کرد که در فوریه ۱۸۹۱ گروه Ellice توسط یک طوفان شدید ویران شد. یک طوفان در سال ۱۸۹۴ باعث آسیب شدید به جزایر شد.
طوفان Bebe در طول فصل طوفان ۱۹۷۲–۱۹۷۳ اقیانوس آرام جنوبی آسیب شدیدی به Funafuti وارد کرد. جزیره تپوکا ویلی ویلی فونافوتی توسط طوفان ملی در سال ۱۹۷۹ ویران شد و تمام پوشش گیاهی و بیشتر شن‌های آن در طول طوفان از بین رفت. طوفان گاوین برای اولین بار در ۲ مارس ۱۹۹۷ شناسایی شد و اولین طوفان از سه طوفان استوایی بود که در طول فصل طوفان ۱۹۹۶–۱۹۹۷ تووالو را تحت تأثیر قرار داد و طوفان‌های هینا و کلی بعداً در این فصل دنبال شدند. طوفان اوفا در اواخر ژانویه و اوایل فوریه ۱۹۹۰ تأثیر زیادی بر تووالو گذاشت. در جزیره Vaitupu حدود ۸۵ درصد از منازل مسکونی، درختان و محصولات غذایی از بین رفتند، در حالی که منازل مسکونی نیز در جزایر Niutao , Nui و Nukulaelae تخریب شدند.
اکثر جزایر در تووالو خسارت به پوشش گیاهی و محصولات زراعی به ویژه موز، نارگیل و میوه نان گزارش کردند که میزان خسارت آن بین ۱۰ تا ۴۰ درصد است. در Funafuti امواج دریا بانک طوفان ببه را در انتهای جنوبی باند هوایی مسطح کرد که باعث طغیان دریا و تخلیه چندین خانواده از خانه‌هایشان شد. در Nui و Niulakita به دلیل طغیان دریا، چشم‌انداز جزئی از دست رفت، در حالی که جانی از دست نداد. بلافاصله پس از اینکه سامانه‌ها تووالو را تحت تأثیر قرار دادند، یک کمیته فرعی برای احیای بلایا منصوب شد تا خسارات ایجاد شده را ارزیابی کند و توصیه‌هایی را به کمیته ملی بلایای طبیعی و کابینه تووالو دربارهٔ اقداماتی که برای کمک به بازسازی مناطق آسیب‌دیده باید انجام شود، ارائه کند.
در مارس ۲۰۱۵ طوفان پام، طوفان رده ۵ که وانواتو را ویران کرد، به خانه‌ها، محصولات کشاورزی و زیرساخت‌ها در جزایر بیرونی آسیب وارد کرد. پس از آن در ۱۳ مارس وضعیت اضطراری اعلام شد. تخمین زده می‌شود ۴۵ درصد از جمعیت نزدیک به ۱۰۰۰۰ کشور به گفته نخست‌وزیر Enele Sopoaga، مردم آواره شدند. سه جزیره شمالی، Nanumea , Nanumanga و Niutao به شدت تحت تأثیر سیل قرار گرفتند که در نتیجه طوفان‌های طوفانی بود. بیش از ۴۰۰ نفر از جزیره شمالی نانومانگا و همچنین ۸۵ خانواده دیگر از نوکولائه در جنوب تووالو به اسکان اضطراری در ساختمان‌های مدرسه منتقل شدند. در نوی، طوفان‌ها منابع آب را آلوده کردند و به مخازن سپتیک و مکان‌های قبر آسیب رساندند. جزایر مرکزی Vaitupu و Nukufetau نیز تحت تأثیر سیل ناشی از طوفان قرار گرفتند. گزارش وضعیت منتشر شده در ۳۰ مارس گزارش داد که در نوکوفتاو همه آوارگان به خانه‌های خود بازگشته اند.
در بین سه جزیره مرکزی (نویی، نوکوفتاو و وایتوپو) بیشترین آسیب را به نویی وارد کرد. که هم نوی و هم نوکوفتاو ۹۰ درصد محصولات زراعی را از دست داده‌اند. از سه جزیره شمالی (Nanumanga, Niutao, Nanumea), Nanumanga بیشترین آسیب را متحمل شد و ۶۰ تا ۱۰۰ خانه زیر آب رفت و به مرکز بهداشتی آسیب وارد شد. جزیره Vasafua، بخشی از منطقه حفاظت شده Funafuti، توسط طوفان Pam به شدت آسیب دید. نخل‌های نارگیل شسته شدند و جزیره را به صورت نوار شنی باقی گذاشتند.