یورگن هابرماس

| یورگن هابرماس | یورگن هابرماس |
| --- | --- |
: 
زادهٔ: ۱۸ ژوئن ۱۹۲۹ ‏(۹۵ سال) گومرزباخ، استان راین، پروس، آلمان
محل تحصیل: دانشگاه بن (پی‌اچ‌دی)دانشگاه ماربورگ (شایستگی)
همسر: اوته وسلهوف (ازدواج ۱۹۵۵)
فرزندان:  تیلمان (زاده ۱۹۵۶) استاد روانکاوی دانشگاه فرانکفورت  ربکا (زاده ۱۹۵۹) استاد تاریخ دانشگاه گوتینگن  جودیت (زاده ۱۹۶۷) ناشر 
: 
دوره: فلسفه غربی
حیطه: فلسفه معاصر
مکتب: فلسفه قاره‌ای، نظریه انتقادی، نو کارکردگرایی
علایق اصلی: معرفت‌شناسی، نظریه اجتماعی، فلسفه سیاسی، فلسفه حقوق، عقلانی شدن، کاربردشناسی، عمل‌گرایی
ایده‌های چشمگیر: ترابشریتکنش ارتباطیعقلانیت ارتباطیساختارگراییمردم‌سالاری شوراییاخلاق گفتمانعصر روشنگریپسا سکولاریسمسیستم اجتماعیزیست جهاندگرگونی ساختاری حوزه عمومی
 تأثیرگرفته از وبر، دورکیم، مید، زیگموند فروید، مارکس، ویلهلم دیلتای، پارسونز، کانت، فریدریش ویلهلم یوزف شلینگ، گئورگ ویلهلم فریدریش هگل، سورن کی‌یرکگور، کارل اتو آپل، هایدگر، پیاژه، هورکهایمر، آدورنو، مارکوزه، ویتگنشتاین، چارلز سندرز پیرس، جان لانگشاو آستین، ولفگانگ آبندروت، جان دیویی، جان رالز، کارل بولر، آرنت، نیچه، جورج هربرت مید :  تأثیرگرفته از وبر، دورکیم، مید، زیگموند فروید، مارکس، ویلهلم دیلتای، پارسونز، کانت، فریدریش ویلهلم یوزف شلینگ، گئورگ ویلهلم فریدریش هگل، سورن کی‌یرکگور، کارل اتو آپل، هایدگر، پیاژه، هورکهایمر، آدورنو، مارکوزه، ویتگنشتاین، چارلز سندرز پیرس، جان لانگشاو آستین، ولفگانگ آبندروت، جان دیویی، جان رالز، کارل بولر، آرنت، نیچه، جورج هربرت مید 
 تأثیرگذار بر اکسل هونت، هانس هرمان هپه، سیلا بن حبیب، نانسی فریزر، مایکل فریدمن :  تأثیرگذار بر اکسل هونت، هانس هرمان هپه، سیلا بن حبیب، نانسی فریزر، مایکل فریدمن 
 :  
یورگن هابرماس (به آلمانی: Jürgen Habermas) (زاده ۱۸ ژوئن ۱۹۲۹ در دوسلدورف آلمان) جامعه‌شناس، فیلسوف، نظریه‌پرداز اجتماعی معاصر و وارث مکتب فرانکفورت است که در چارچوب سنت نظریه انتقادی و پراگماتیسم آمریکایی کار می‌کند.
او از بزرگ‌ترین فلاسفه و متفکرین زندهٔ حوزه علوم اجتماعی و وارث مکتب فکری بانفوذِ فرانکفورت است؛ مکتبی که تأثیری بسیار عمیقی بر تحول فکری او گذاشته‌است. تا آن‌جا که پیش از هر چیز نام او، مکتب فرانکفورت را تداعی می‌کند. گذراندن دوران نوجوانی در دوران آلمان نازی نقطه آغاز بسیاری از تحولات فکری‌اش شد و مانند بسیاری از روشنفکرانی که نازیسم را تجربه کرده‌اند، در آغاز کار روشنفکرانه‌اش سخت کنجکاو شد تا بداند چطور می‌توان ظهور نازیسم را در آلمان – کشوری با این همه اندیشه فلسفی درخشان و رهایی‌بخش – توصیف و تبیین کرد؟ او هم، مانند سایر روشنفکران معاصرش، به صرافت بازاندیشی و تعیین دوباره جایگاهِ دقیقِ سنت تفکر آلمانی افتاد که تحقیر شده بود.[نیازمند منبع]
تمرکز پژوهش‌های او بر روی شناخت‌شناسی، مدرنیته و تجزیه و تحلیل تحولات اجتماعی جوامع پیشرفته صنعتی سرمایه‌داری و سیاست روز آلمان به ویژه با توجه به نقش رسانه‌های همگانی است. شهرت او بیشتر به ابداع اصطلاح و تز گستره همگانی یا فضای عمومی است که فضایی فکری و اجتماعی را مدنظر دارد که در آن، فعالیت‌های آگاهی بخش رسانه‌ای به ایجاد زمینه برای بحث‌های اجتماعی و انتقادی و ظهور چیزی که او آن را برای دموکراسی بنیادی می‌داند، می‌انجامد.
به نظر وی اطلاعات (اکسیژن دموکراسی) در این گستره فرآوری می‌شود و هرچه فرایندها و روندهای این تولید، آزادتر و خردورزانه تر و با مشارکت حداکثری همه نیروهای اجتماعی باشد، مزایای دموکراسی واقعی تر و تأثیرگذارتر می‌شود. گستره همگانی فضای اجتماعی ای است که در آن مردم آزادانه شرایط اجتماعی خودرا نقد کرده؛ مشکلات را برشمرده و بر جریان تصمیم‌گیری سیاسی تأثیر می‌گذارند. به نظر هابرماس گستره همگانی خاستگاه افکارعمومی است. گستره همگانی میانجی فضای خصوصی و فضای عمومی است و هرچه آزادتر و فکورانه تر باشد مناسبات اجتماعی خردورزانه تر و انسانی تر خواهد بود. هابرماس بر این اعتقاد است که از اواخر سده نوزدهم گستره همگانی بر اثر افزایش فعالیت‌های تجاری و بازرگانی و سودگرایی دارندگان این رسانه‌ها و نیز فروکش کردن تمایلات انقلابی پیشین سرمایه‌داری رو به کاهش گذاشته‌است.