stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دونده مارپیچ: مشقت‌های اسکرچ

| دونده هزارتو: مشقت‌های اسکُرچ | دونده هزارتو: مشقت‌های اسکُرچ |
| --- | --- |
کارگردان: وس بال
تهیه‌کننده: الن گولداسمیت ویک گادفری مارتی بوون
نویسنده: تی.سی. نولین
بر پایه: مشقت‌های اسکُرچ اثر جیمز دشنر
بازیگران: دیلن اوبرایان کایا اسکودلاریو توماس سنگستر جیانکارلو اسپوزیتو کی هونگ لی رزا سلزار پاتریشا کلارکسون جیکوب لافلند
موسیقی: جان پیسانو
تدوین‌گر: دن زیمرمن
توزیع‌کننده: فاکس قرن بیستم
تاریخ‌های انتشار:  ۱۸ سپتامبر ۲۰۱۵ (۲۰۱۵-۰۹-۱۸) (ایالات متحده)  
مدت زمان: ۱۳۱ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۶۱ میلیون دلار
فروش گیشه: ۳۱۱ میلیون دلار
دونده هزارتو: مشقت‌های اسکُرچ (به انگلیسی: Maze Runner: The Scorch Trials) یک فیلم آمریکایی در سبک اکشن، علمی تخیلی، مهیج و به خصوص ماجراجویی به کارگردانی وس بال، که بر اساس رمانی به همین نام نوشته جیمز دشنر ساخته شده است. این فیلم دنباله‌ای بر دونده هزارتو در سال ۲۰۱۴ و دومین نسخه از مجموعه فیلم‌های دونده هزارتو به حساب می‌آید. بازیگران قسمت قبلی شامل دیلن اوبرایان، توماس سنگستر، کایا اسکودلاریو، کی هونگ لی و پاتریشا کلارکسون همراه با شخصیت‌های مکمل جدید رز سالازار، جیانکارلو اسپوزیتو، آیدان گیلن، بری پیپر، لیلی تیلور و آلن تودیک در این فیلم ایفای نقش می‌کنند. این فیلم توسط چندین کمپانی فیلم‌سازی آمریکایی که معروف‌ترین آنان «گاتام گروپ» و «تمپل هیل انترتینمنت» است. دونده هزارتو: مشقت‌های اسکرچ بوسیلهٔ فاکس قرن بیستم در ۱۸ سپتامبر ۲۰۱۵ اکران شد. دنباله این فیلم دونده هزارتو:علاج مرگ در ۲۶ ژانویه ۲۰۱۸ اکران شد.
خلاصه داستان

پس از فرار از هزارتو، افراد دشت با چالش جدیدی روی جاده‌های بی‌انتها که دارای چشم‌اندازی متروک و پر از موانع غیرقابل تصور است، روبرو می‌شوند. همچنین متوجه تغییراتی می‌شوند که شاید دلیل بر حضور آن‌ها در هزارتو بوده است. تغییراتی که بر انسان‌ها بوده و باعث تبدیل آن‌ها به زامبی می‌شود…
دونده مارپیچ: علاج مرگ قرار بود ادامه قسمت دوم این فیلم در ۱۷ فوریه ۲۰۱۷ به کارگردانی وس بال اکران شود. طبق گفته انترتینمنت ویکلی، فیلم دونده مارپیچ: علاج مرگ که پیش از این قرار بود در تاریخ ۱۷ فوریه ۲۰۱۷ (۲۹ بهمن ۱۳۹۵) اکران شود با ۱۱ ماه تأخیر در تاریخ ۱۲ ژانویه ۲۰۱۸ (۲۲ دی ۱۳۹۶) اکران شد. این تأخیر به دلیل تصادفی بود که برای اوبراین اتفاق افتاد که تولید فیلم را به تعویق انداخت.
بازیگران

دیلن اوبرایان در نقش تامِس
کایا اسکودلاریو در نقش تیریسا
توماس سنگستر در نقش نیوت
دکستر داردن در نقش فرایپن
ناتالی امانوئل در نقش هریت
کاترین مک‌نامارا در نقش سونیا
جانکارلو اسپوزیتو در نقش خورخه
الکساندر فلورس در نقش وینستون
آیدان گیلن در نقش جانسون
کی هونگ لی در نقش مینهو
جیکوب لافلند در نقش آریس
بری پپر در نقش وینْس
رزا سلزار در نقش برندا
لیلی تیلور در نقش مری کوپر
آلن تودیک در نقش مارکوس (با عنوان «بلوندی»)
پاتریشا کلارکسون در نقش ایوا پیج
دوریس بافت

| دوریس بافت | دوریس بافت |
| --- | --- |
بافت در ۲۰۱۵: بافت در ۲۰۱۵
نام هنگام تولد: دوریس الینور بافت
زادهٔ: ۱۲ فوریهٔ ۱۹۲۸ اوماها، نبراسکا، U.S.
درگذشت: ۴ اوت ۲۰۲۰ (۹۲ سال) Rockport, Maine، U.S.
ملیت: آمریکایی
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۶–۲۰۲۰
شناخته‌شده برای: نوع‌دوست
آثار برجسته: بنیاد سانشاین لیدی، بنیاد یادگیری با بخشندگی، بنیاد نامه‌ها
والدین: هوارد هومن بافت Leila Stahl Buffett
خانواده: وارن بافت (برادر) Peter Buffett Susan Alice Buffett هاوارد گراهام بافت
وبگاه: https://www.sunshinelady.org https://letters.foundation/ https://learningbygivingfoundation.org/
دوریس النور بافت (Doris Eleanor Buffett) (زادهٔ ۱۲ فوریه ۱۹۲۸ – درگذشته ۴ اوت ۲۰۲۰)، نوع‌دوست آمریکایی، معروف به نوع‌دوست توزیع‌کننده و بنیان‌گذار بنیادهای «یادگیری با اهداء» (The Learning By Giving)، «بانوی آفتاب» (The Sunshine Lady) و «نامه‌ها» (The Letters) بود. دوریس بنیاد نامه‌ها را با مشارکت برادر میلیاردر جوان‌ترش، وارن بافت، تأسیس کرد. او دختر لیلا (استال) و هوارد هومن بافت، کارگزار سهام و سیاستمدار آمریکایی بود. دوریس بافت قصد داشت تا پیش از مرگش، تمام سرمایهٔ خود را وقف کند.
زندگی و حرفه

دوریس، نوهٔ ارنست بافت، مالک مغازهٔ خواربارفروشی در اوماها، نبراسکا بود. در سال ۱۹۳۱، پدرش هوارد هومن بافت شرکت بافت- فالک و شرکا (شرکت سرمایه‌گذاری مستقر در اوماها) را تأسیس کرد. او بزرگ‌ترین خواهر وارن بافت و مدیرعامل شرکت برکشایر هاتاوی و سومین ثروت‌مند جهان بود. دوریس در کانزاس پرورش یافت و در دوران رکود بزرگ اقتصادی جهان رنج و سختی را تجربه نمود. او به‌عنوان همسری جوان، پیش از آن‌که ارث خود را دریافت کند تا بتواند کارهای نوع‌دوستانه انجام دهد، زندگی ساده و صرفه‌جویانه‌ای داشت. دوریس چهار بار ازدواج کرد و دو دوره با سرطان مبارزه نمود.
با انتشار کتاب «همه‌چیز را بخشیدن: داستان زندگی دوریس بافت» در سال ۲۰۱۰ به قلم مایکل زیتز، دوریس بافت کانون توجه جامعه شد. این کتاب دربارهٔ پیشینه و زندگی دوریس در جایگاه انسانی نوع‌دوست است. او این کتاب را به اصرار برادرش وارن بافت و بونو، خوانندهٔ اصلی گروه U2 منتشر کرد. بافت ۱۰۰ میلیون دلار از پولش را عمدتاً به افراد نیازمند اهدا کرد و برای آن‌که بتواند بهتر به آن‌ها کمک کند، در اغلب مواقع خودش با نیازمندان تماس می‌گرفت و نامه‌نگاری می‌کرد.
او از طریق مؤسسهٔ «بانوی آفتاب» به هزاران کودک برای تحصیل یا شرکت در اردو کمک کرد و حامی زنان جوان در افغانستان بود و از برنامه‌های آموزشی زندان و دیگر فعالیت‌های نوع‌دوستانه پشتیبانی می‌کرد. هدف دوریس این بود که تمام دارایی خود را ببخشد، هرچند علی‌رغم سخاوت‌مندی‌اش و بحران اقتصادی ۲۰۰۸–۲۰۰۷، میزان قابل توجه‌ای از دارایی‌های او باقی ماند.
دوریس با مشارکت برادرش، وارن بافت، بنیاد «نامه‌ها» را تأسیس کرد. هدف از تأسیس این بنیاد کمک به افرادِ گرفتار در بحران‌های بود که خود هیچ تقصیری در آن نداشتند. دوریس به این اصل نوع‌دوستی باور داشت که باید خیرخواه دیگران باشد نه این‌که فقط به آن‌ها صدقه دهد. وارن بافت به‌شماری از پروژه‌های اولیهٔ بنیاد کمک مالی کرد، اما بعدها دوریس از سهامش در شرکت برکشایر هاتاوی برای تأمین بودجه استفاده می‌کرد. دوریس برخلاف برادرش که کمک‌های مالی کلان می‌کرد، باور داشت که بهتر است به افرادی که مشکلات مالی دارند، کمک‌های کوچک و مستقیم شود، از این‌رو به نوع‌دوست «توزیع‌کننده» معروف بود. وارن بافت در مصاحبه‌ای با روزنامهٔ وال استریت بیان داشت که «دوریس نسبت به من روحیهٔ بشردوستانه‌تری دارد. او با قربانیان هم‌ذات‌پنداری می‌کند. من نه به‌صورت رودررو، بلکه به‌طورکلی کمک مالیِ صِرف می‌کنم، اما دوریس واقعاً می‌خواهد به داستان زندگی آن‌ها گوش دهد».
دوریس بافت همچنین بنیاد «یادگیری با اهداء» را تأسیس کرد که پژوهش‌های بشردوستانهٔ تجربی را در دانشکده‌ها و دانشگاه‌های سراسر ایالات متحده ترویج می‌کند. در پایان سمستر به دانشجویان پول درخوری داده می‌شود تا به سازمان‌های خیریه در جامعهٔ خود کمک کنند. دوریس گفته بود، هدفش آن است تا حس اشتیاق و انگیزه برای کمک به دیگران، حس نیاز برای انجام کاری، حس فعال بودن و تلاش برای عدالت اجتماعی را در دانشجویان به وجود آورد. دوریس معتقد بود این برنامه نه‌تنها پس از مرگ او ادامه خواهد داشت، بلکه با ایجاد اثری فزون‌گر، الهام‌بخش نسل‌های آینده نیز خواهد بود.
دوریس خانه‌اش را در فردریکسبورگ، ویرجینیا ساخت. در سال ۲۰۱۶، او برای نزدیک‌تر بودن به خانواده و همچنین درمان بیماری آلزایمر به بوستون نقل‌مکان کرد.
در دسامبر ۲۰۱۸، دوریس کتاب دومش را با نام «نامه‌های به دوریس: تلاش یک زن برای کمک به کسانی که جایی برای رفتن ندارند»، منتشر نمود.
وفات

دوریس بافت در ۴ اوت ۲۰۲۰ در ۹۲ سالگی در خانهٔ خود در راکپورت، مِین
امید روحانی

| امید روحانی | امید روحانی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۱ اردیبهشت ۱۳۴۰ ‏(۶۳ سال) تهران، ایران
ملیت: ایرانی
پیشه(ها): پزشک، منتقد سینما و بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۳۷۲– هم اکنون
همسر: مریم موسوی
فرزندان: ۲
خویشاوندان: شمیم بهار (دایی)
امید روحانی (زاده ۲۱ اردیبهشت ۱۳۴۰ در تهران) پزشک، منتقد فیلم و بازیگر تلویزیون، سینما و تئاتر اهل ایران است. وی به عنوان منتقد و نویسنده با ماهنامه سینمایی فیلم همکاری داشته‌است.
وی در فیلم‌های تردید، کارگران مشغول کارند و دایره زنگی نقش ایفا کرده‌است. هم چنین در سریال مرد دوهزارچهره، نقش منتقد سینما و در سریال طنز تلویزیونی ساختمان پزشکان به کارگردانی سروش صحت بازی کرده‌است. وی در نمایش «شرق شرق است» به کارگردانی مسعود رایگان نیز ایفای نقش کرده‌است.
از دیگر فیلمهای وی می‌توان به باد و شقایق، میکس، مینای شهر خاموش، سن پطرزبورگ، پل چوبی، نارنجی پوش، هزارپا، ۵۰ کیلو آلبالو، زندگی خصوصی آقا و خانم میم، دینامیت اشاره کرد. امید روحانی در فیلم بانو ساخته داریوش مهرجویی مشاور پزشکی بوده‌است.
فیلم‌شناسی > سینمایی

| سال | نام فیلم | کارگردان |
| --- | --- | --- |
| ۱۴۰۲ | آپارات‌چی | قربان‌علی طاهرفر |
| ۱۴۰۱ | خط استوا | اصغر نعیمی |
| ۱۴۰۰ | کوزوو | میثم هاشمی‌‌طبا |
| ۱۳۹۹ | فسیل | کریم امینی |
| ۱۳۹۹ | برای مرجان | حمید زرگرنژاد |
| ۱۳۹۹ | صحنه‌زنی | علیرضا صمدی |
| ۱۳۹۸ | جوجه تیغی | مستانه مهاجر |
| ۱۳۹۸ | وثیقه | حسین قاسمی‌جامی |
| ۱۳۹۸ | انفرادی | مسعود اطیابی |
| ۱۳۹۸ | ترانه‌ای عاشقانه برایم بخوان | مهرداد غفارزاده |
| ۱۳۹۸ | دینامیت | مسعود اطیابی |
| ۱۳۹۷ | تگزاس ۲ | مسعود اطیابی |
| ۱۳۹۷ | حمال طلا | تورج اصلانی |
| ۱۳۹۷ | پاستاریونی | سهیل موفق |
| ۱۳۹۶ | هزارپا | ابوالحسن داوودی |
| ۱۳۹۶ | آقای سانسور | علی جبارزاده |
| ۱۳۹۶ | جشن دلتنگی | پوریا آذربایجانی |
| ۱۳۹۵ | هشتگ | رحیم بهبودی‌فر |
| ۱۳۹۵ | دیوانه نیستم | علیرضا امینی |
| ۱۳۹۵ | گشت ۲ | سعید سهیلی |
| ۱۳۹۵ | خرگیوش | مانی باغبانی |
| ۱۳۹۵ | انزوا | مرتضی‌علی عباس‌میرزایی |
| ۱۳۹۴ | اروند | پوریا آذربایجانی |
| ۱۳۹۴ | دراکولا | رضا عطاران |
| ۱۳۹۴ | مشکل گیتی | بهرام کاظمی |
| ۱۳۹۴ | وقتی برگشتیم | وحید موسائیان |
| ۱۳۹۴ | ۵۰ کیلو آلبالو | مانی حقیقی |
| ۱۳۹۳ | چاقی | راما قویدل |
| ۱۳۹۳ | عشق | قاسم جعفری |
| ۱۳۹۳ | ساکن طبقه وسط | شهاب حسینی |
| ۱۳۹۲ | پنج ستاره | مهشید افشارزاده |
| ۱۳۹۲ | فصل انار | محسن شرفی‌نیا |
| ۱۳۹۲ | تراژدی | آزیتا موگویی |
| ۱۳۹۱ | قاعده تصادف | بهنام بهزادی |
| ۱۳۹۰ | ابرهای ارغوانی | سیامک شایقی |
| ۱۳۹۰ | پل چوبی | مهدی کرم‌پور |
| ۱۳۹۰ | زندگی خصوصی آقا و خانم میم | روح‌الله حجازی |
| ۱۳۹۰ | گناهکاران | فرامرز قریبیان |
| ۱۳۹۰ | نارنجی‌پوش | داریوش مهرجویی |
| ۱۳۸۹ | به امید دیدار | محمد رسول‌اف |
| ۱۳۸۸ | سنپطرزبورگ | بهروز افخمی |
| ۱۳۸۷ | تردید | واروژ کریم‌مسیحی |
| ۱۳۸۶ | دایره زنگی | پریسا بخت‌آور |
| ۱۳۸۵ | مینای شهر خاموش | امیرشهاب رضویان |
| ۱۳۸۴ | کارگران مشغول کارند | مانی حقیقی |
| ۱۳۷۸ | میکس | داریوش مهرجویی |
| ۱۳۷۶ | باد و شقایق | سیدضیاءالدین دری |
| ۱۳۷۴ | یک داستان واقعی | ابوالفضل جلیلی |
فیلم‌شناسی > مجموعه تلویزیونی

| سال | عنوان | کارگردان | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۴۰۱ | چشم‌بندی | شاهد احمدلو | شبکه ۳ |
| ۱۴۰۱ | دردسرهای شیرین | سهیل موفق | شبکه ۵ |
| ۱۴۰۰ | برف بی صدا می‌بارد | پوریا آذربایجانی | شبکه ۳ |
| ۱۴۰۰ | بعد از آزادی | محمدعلی باشه آهنگر | شبکه ۱ |
| ۱۴۰۰ | زندگی زیباست | قاسم جعفری | شبکه ۲ |
| ۱۴۰۰ | زیرخاکی۲ | جلیل سامان | شبکه ۱ |
| ۱۴۰۰ | بچه مهندس ۴ | احمد کاوری | شبکه ۲ |
| ۱۳۹۹ | با خانمان | برزو نیک نژاد | شبکه ۳ |
| ۱۳۹۹ | شاهرگ | جلال اشکذری | شبکه ۲ |
| ۱۳۹۹ | بچه محل | احمد درویشعلی پور | شبکه ۲ |
| ۱۳۹۹ | زیرخاکی | جلیل سامان | شبکه ۱ |
| ۱۳۹۹ | کامیون | مسعود اطیابی | شبکه ۲ |
| ۱۳۹۶ | نوار زرد | پوریا آذربایجانی | شبکه ۲ |
| ۱۳۹۵–۱۳۹۴ | بیمار استاندارد | سعید آقاخانی | شبکه ۱ |
| ۱۳۹۴ | جاده قدیم | بهرام بهرامیان | شبکه ۱ |
| ۱۳۹۴–۱۳۹۳ | سیگنال موجود است | مهدی مظلومی | شبکه ۳ |
| ۱۳۹۳ | بزم آخر | سجاد شهریاری | پخش در نوروز ۱۳۹۴ از شبکه ۲ |
| ۱۳۹۱ | زمانه | حسن فتحی |  |
| ۱۳۹۱ | دزد و پلیس | سعید آقاخانی |  |
| ۱۳۹۰ | راه طولانی | رضا کریمی |  |
| ۱۳۸۹–۱۳۹۰ | ساختمان پزشکان | سروش صحت |  |
| ۱۳۸۹ | تله‌فیلم «حبیب» | داریوش یاری |  |
| ۱۳۸۸–۱۳۸۹ | زمین انسان‌ها | ابوالحسن داوودی | آغاز پخش از فروردین ۱۳۹۰ - شبکه تهران |
| ۱۳۸۷ | مرد دوهزارچهره | مهران مدیری | در نوروز ۱۳۸۸ پخش شد |
:
فیلم‌شناسی > نمایش خانگی

| سال | عنوان | کارگردان | نقش |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۴۰۱ | زعفرون | محسن ایزی |  |
| ۱۴۰۱ | خون‌سرد | امیرحسین ترابی |  |
| ۱۴۰۰ | جزیره | سیروس مقدم |  |
| ۱۴۰۰ | میدان سرخ | ابراهیم ابراهیمیان | دکتر فیض |
| ۱۴۰۰ | شب‌های مافیا | سعید ابوطالب | خودش |
| ۱۳۹۹ | خوب، بد، جلف: رادیواکتیو | محسن چگینی | خودش |
| ۱۳۹۸ | سال‌های دور از خانه | مجید صالحی | دکتر روحانی |
رایش آلمانی بزرگ

سرزمین‌های امروزی ژرمنیک زبان یا با دارا بودن تعداد بسیار زیادی گویشوران ژرمنیک.
مرزهای برنامه‌ریزی شده «رایش بزرگ آلمانی» - از جمله دولت‌های دست نشانده احتمالی و تحت الحمایه‌ها - بر اساس پیش‌بینی‌های هدف مختلف، فقط تا حدی سیستماتیک (مثلا Generalplan Ost) از منابع مدیریت دولتی و رهبری SS
رایش آلمانی بزرگ (آلمانی: Großgermanisches Reich) با نام کامل رایش آلمانی بزرگ ملت آلمان (آلمانی: Großgermanisches Reich der Deutschen Nation. , نام دولتی رسمی نهاد سیاسی بود که آلمان نازی در طول جنگ جهانی دوم کوشید در اروپا پایه‌گااری کند. ادعاهای سرزمینی برای رایش آلمانی بزرگ در طول زمان در نوسان بود. در اوایل پاییز ۱۹۳۳، آدولف هیتلر الحاق سرزمین‌هایی مانند بوهمیا، غرب لهستان و اتریش به آلمان و تشکیل کشورهای دست نشانده یا دست نشانده بدون استقلال اقتصادی-سیاسی را تصور کرد.
انتظار می‌رفت که این امپراتوری پان ژرمنیک عملاً تمام اروپای ژرمنی را در یک رایش پیشرفته و هوشمندِ بسیار توسعه یافته جذب کند. از دید سرزمینی، این رایش آلمانی که قبلاً بزرگ شده بود (شامل آلمان مربوط به قبل از ۱۹۳۸، اتریش، بوهم، موراویا، سیلزی چک، آلزاس-لورن، اوپن-مالمدی، ممل، اشتایرای سفلی، کارنیولای بالا، کارنیولای جنوبی، اشتایرمارک جنوبی، کارنیولای جنوبی، را در بر می‌گرفت. و لهستان)، هلند، بخش فلاندری بلژیک، لوکزامبورگ، دانمارک، نروژ، سوئد، ایسلند، لیختن اشتاین، و حداقل بخش‌های آلمانی زبان سوئیس.
بارزترین استثناء آلمانی‌زبان می‌توانست انگلستان باشد: نظم جدید نازی‌ها نقش بریتانیا را نه به‌عنوان یک استان سرزمین ژرمنیک بزرگ، بلکه به‌عنوان شریک دریانوردی متحد آلمان در نظر می‌گرفت. استثناء دیگر، قلمرو آلمانی‌نشین در تیرول جنوبی بود، منطقه‌ای که آلمان در سال ۱۹۳۹ به قدرت هم‌محور خود، ایتالیای فاشیست، اختصاص داد. جدای از اروپای ژرمنی، مرزهای غربی رایش با فرانسه به مرزهای امپراتوری مقدس روم قبلی بازمی‌گشت، که به معنای الحاق کامل تمام والونیا، سوئیس فرانسه و مناطق وسیعی از شمال و شرق فرانسه بود. علاوه بر این، سیاست Lebensraum مستلزم گسترش گسترده آلمان و اسکان آلمانی‌ها به سمت شرق تا کوه‌های اورال بود (تسخیر سرزمین‌هایی از لیتوانی، لتونی، استونی و اتحاد جماهیر شوروی در این فرایند). هیتلر در ابتدا برای تبعید جمعیت «مازاد» روسیه که در غرب اورال زندگی می‌کردند به سمت شرق اورال در سیبری برنامه‌ریزی کرد.
با این کار نژاد نوردیک به عنوان برترین نژاد آلمانی گسترش می‌یافت، با زبان و فرهنگ ژرمینک با موهایی بور، چشمانی آبی و سبز و رنگ پریدهبرترین نمونه نژادی در میان نوردیک گرایان (نوردیسیزم) بودند.
رپیدماینر

نرم افزار رپیدماینر
رپیدماینر (به انگلیسی: RapidMiner) یک نرم‌افزار علم داده است که توسط شرکتی به همین نام ساخته شده‌است. رپیدماینر محیطی یکپارچه و با اینترفیس گرافیکی دارد که امکان آماده‌سازی داده، یادگیری ماشین، یادگیری عمیق، متن‌کاوی، تجزیه و تحلیل و پیش‌بینی را فراهم می‌کند. این نرم‌افزار که با جاوا توسعه یافته است، برای کاربردهای تجاری و هم‌چنین برای تحقیق و آموزش کاربرد دارد. این نرم‌افزار ابتدا در سال ٢٠٠١ توسط چند پژوهش‌گر در دانشگاه فنی دورتموند ساخته شد.
رجینا دوارته

| رجینا دوارته | رجینا دوارته |
| --- | --- |
Duarte in 2020: Duarte in 2020
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
تولد: رجینا بلویس دوارته(1947-02-05) 5 فوریه ۱۹۴۷ (سن ۷۶) Franca, سائوپائولو، برزیل
همسران:   مارکوس فلاویو فرانکو کونا  دانیل فیلهو    دل رنگل  ادواردو لیپینکات
فرزندان: 3
شغل: بازیگر
نامهای دیگر:  A Namoradinha do Brasil ("دوست دختر کوچک برزیل")  رجیدا 
سالهای فعالیت: 1965–2018
کارفرمایان:  Rede Excelsior (1965–1969)  Rede Globo (1969–2020) 
کارهای قابل توجه: برادران شجاع جنگل سنگی حس هفتم روکه سانتیرو هر چیزی می‌رود ملکه قراضه زن مالو داستان عاشقانه برای عشق صفحات زندگی
رجینا بلویس دوارته (زاده ۵ فوریه ۱۹۴۷) یک بازیگر برزیلی است که برای مدت کوتاهی (از مارس تا مه ۲۰۲۰) به عنوان وزیر ویژه فرهنگ خدمت کرد او همچنین در سازمان مبارزه کوتاه مدت Cansei حضور داشت.
تلاش‌های او علیه رئیس‌جمهور سابق برزیل ، لوئیز ایناسیو لولا داسیلوا (از حزب کارگران) در انتخابات ۲۰۰۲ جنجال‌های قابل‌توجهی ایجاد کرد. دوارته در یک تبلیغ تلویزیونی ظاهر شد و گفت که می‌ترسد در صورت پیروزی لولا چه اتفاقی برای برزیل بیفتد:
دیویا پرابها

| دیویا پرابها | دیویا پرابها |
| --- | --- |
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: 2013–تاکنون
جوایز: جوایز تلویزیون ایالت کرالا
دیویا پرابها بازیگر هندی است که بیشتر در فیلم‌های مالایایی و تامیل زبان ظاهر می‌شود. او برای نقش‌هایش در فیلم‌های برخاستن و تاماشا توجه بیشتری به خود جلب کرد. او در سال ۲۰۱۵ برای بازی در سریال تلویزیونی اسواران ساکشیایی برنده جایزه تلویزیون دولتی کرالا برای بهترین بازیگر زن دوم شد. او برای فیلم آریییپو به کارگردانی ماهش نارایانان نامزد بهترین بازیگر زن جشنواره فیلم لوکارنو ۲۰۲۲ در بخش رقابت بین‌المللی شد.
پرابها اولین نمایش خود را با فیلم lokpal در سال ۲۰۱۳ انجام داد.
تیتراژ بازیگری > فیلم

| سال | عنوان | نقش | یادداشت‌ها | Ref>  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۳ | لوکپال | کارکنان بازاریابی |  |  |
| ۲۰۱۳ | پلیس ممبئی | روزنامه‌نگار |  |  |
| ۲۰۱۳ | ذخیره‌سازی سرد | شاهزاده |  |  |
| ۲۰۱۳ | سیم کارت | کومالام |  |  |
| ۲۰۱۴ | ایتی هاسا | آن |  |  |
| ۲۰۱۴ | کیال | دیویا | فیلم تامیلی |  |
| ۲۰۱۴ | بَیَیَا بَیْیَا | دختر قُرَه |  |  |
| ۲۰۱۴ | پیانوی | لشکمی |  |  |
| ۲۰۱۶ | وتا | آشا |  |  |
| ۲۰۱۷ | از اینجا بریم | جینسی |  |  |
| ۲۰۱۸ | کمارا سمباوم | کمالا |  |  |
| ۲۰۱۸ | احمقانه | پرستار |  |  |
| ۲۰۱۹ | پرتی پووانکوجی | خوشگل |  |  |
| ۲۰۱۹ | تاماناشا | معلم بابتا | در ManoramaMAX منتشر شد |  |
| ۲۰۲۱ | نزل | دکتر شالینی | در آمازون پرایم ویدئو منتشر شدآمازون پرایم ویدئو |  |
| ۲۰۲۱ | ملک | آیشا | در آمازون پرایم ویدئو منتشر شد آمازون پرایم ویدئو |  |
| ۲۰۲۱ | کودییل اوروان | ارولمزی | فیلم تامیلی |  |
| ۲۰۲۲ | آرییپو | ریشمی | نقش اصلی |  |
| ۲۰۲۳ | خانواده | رانی |  |  |
| ۲۰۲۴ | همه چیزی که ما به عنوان نور تصور می‌کنیم | آنو | نقش اصلی فیلم ملیالام / هندی دو زبان اولین فیلم هندی که در جشنواره فیلم کان در ۳۰ سال رقابت می‌کند |  |
تیتراژ بازیگری > سریال‌های تلویزیونی

| سال | عنوان | نقش | کانال | زبان | Ref>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| اسواران ساکشیایی | آپارنا بالاچندران | تلویزیون گل | مالایایی |  |  |
رابرت اس. بروکینگز

| رابرت اس>  بروکینگز | رابرت اس>  بروکینگز |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۲ ژانویهٔ ۱۸۵۰ شهرستان سیسیل، مریلند
درگذشت: ۱۵ نوامبر ۱۹۳۲ (۸۲ سال) واشینگتن، دی.سی.
آرامگاه: بلفانتین
رابرت سامرز بروکینگز (Robert Somers Brookings) (زاده ۲۲ ژانویه ۱۸۵۰ – در گذشته ۱۵ نوامبر ۱۹۳۲)، بازرگان و نوعدوست آمریکایی بود. وی بیشتر به دلیل همکاری با دانشگاه واشینگتن در سنت لوئیس و تأسیس مؤسسه بروکینگز شناخته شده است.
اوایل زندگی

بروکینگز در مریلند به دنیا آمد. پدر او دکتر ریچارد بروکینگز و مادرش مری الیزا بروکینگز بودند و در منطقهٔ رود الک کوچک در شهرستان سیسیل نزدیک بالتیمور بزرگ شد. پدرش زمانی که رابرت فقط دو سال داشت، از دنیا رفت و شرایط مالی خانواده به شدت بد شد.
پس از یک سال از مدرسه اخراج شد. در سال ۱۸۶۷ زمانی که ۱۷ سال داشت به سنت لوئیس در ایالت میزوری رفت تا در کنار برادرش، هری به عنوان کارمند در شرکت کوپلز و مارستون مشغول به کار شود. شرکت کوپلز و مارستون یک فروشگاه لوازم خانگی بود که به صورت عمده اجناس خود را به فروش می‌رساند. رابرت روزانه به عنوان دفتردار شرکت و شب‌ها در نفش حساب‌دار شرکت فعالیت می‌کرد. حقوق وی به عنوان دفتردار و حساب‌دار به ترتیب ۲۵ و ۱۰ دلار در ماه بود. رابرت راه و روش فروش را تمرین تمود و ساموئل کاپلز را متقاعد کرد تا او را در موقعیت شغلی فروشنده قرار دهد که به عنوان ضرب‌زن شناخته می‌شود.
رابرت بروکینگز با ایزابل واله جنیری ازدواج کرد (متولد ۱۸۷۶ – درگذشته ۱۹۶۵).
زبان‌های دگن

| دُگُن | دُگُن |
| --- | --- |
اقوام:: مردم دُگُن
پراکنش:: —
تبار:: زبان‌های نیجر کنُگو
زیرگروه‌ها::  Plains Dogon Escarpment West Dogon (Budu) North Plateau Naŋa–Walo (Yanda) Tebul Dogon ? Ana Dogon             
زبان‌های دُگُن (دوگون)/(Dogon) یک خانواده زبانی کوچک و نزدیک به هم هستندکه توسط مردم دُگُن در کشور مالی سخن گفته می‌شوند و ممکن است به خانواده پیشنهادی نیجر-کنگو تعلق داشته باشد.
حدود ۶۰۰٬۰۰۰ گویشگر به ده زبان گوناگون در آن وجود دارد. آنها زبان‌های Tonal هستند و بیشتر آنها مانند دُگال(Dogul) دارای دو لحن هستند اما برخی مانند دُنُسُو(DonoSo) دارای سه لحن هستند. ترتیب اصلی واژگان آنها فاعل_مفعول_فعل است.
نئاندرتال
نام‌گذاری

نام نئاندرتال‌ها برگرفته از درهٔ نئاندرتال در آلمان است که اولین نمونهٔ شناسایی‌شدهٔ نئاندرتال‌ها در آنجا یافت شد. در زبان آلمانی، نام این گونه همیشه «Neandertaler» (به معنی «ساکن درهٔ نئاندر») است و «Neandertal» همواره به دره اشاره دارد. خود دره به افتخار یواخیم نئاندر، الهی‌دان و سرودنویس آلمانی پایان سدهٔ هفدهم که اغلب از این منطقه بازدید می‌کرد، نام‌گذاری شده است. نام او به نوبهٔ خود به معنی «مرد جدید» و برگرفته از واژهٔ یونانی «νεός» (نئوس) به معنی «جدید» و «ἀνήρ» (آنر) به معنی «مرد» است که برگردانی تحت‌اللفظی از نام خانوادگی آلمانی «نیومان» است. جمجمهٔ نئاندرتال نامی بود که در مطالب و منابع انسان‌شناسی به نئاندرتال ۱، نماد گونه، داده بودند و فردی که بر اساس این جمجمه بازسازی شده بود نیز، گه‌گاه مرد نئاندرتال نامیده می‌شد. نام علمی «Homo neanderthalensis» — که نام مرد نئاندرتال را از این فرد به کل گونه تعمیم می‌دهد و به‌طور رسمی آن را گونه‌ای مجزا از انسان به رسمیت می‌شناسد — نخستین بار توسط ویلیام کینگ، زمین‌شناس ایرلندی، در مقاله‌ای برای انجمن علمی بریتانیا در سال ۱۸۶۳ پیشنهاد شد. با این حال، کینگ در سال ۱۸۶۴ توصیه کرد که نئاندرتال‌ها و انسان‌های امروزی در سرده‌های مختلف طبقه‌بندی شوند؛ او کاسهٔ مغزی نئاندرتال را با کاسهٔ مغزی شامپانزه مقایسه و استدلال کرد که آن‌ها «توانایی درک مفاهیم اخلاقی و خداشناسانه ندارند.»
آرایه‌شناسی

همچنین ببینید: آرایه‌شناسی انسان
آرایه‌شناسی > طبقه‌بندی

نئاندرتال‌ها گونه‌ای از انسانیان در سردهٔ انسان هستند و عموماً گونهٔ جداگانه‌ای با نام علمی «H. neanderthalensis» (انسان نئاندرتال) طبقه‌بندی می‌شوند، هرچند گاهی نیز زیرگونه‌ای از انسان امروزی تحت نام «Homo sapiens neanderthalensis» (انسان خردمند نئاندرتال) در نظر گرفته شده‌اند. زیرگونه دانستن نئاندرتال‌ها نیازمند طبقه‌بندی انسان‌های امروزی به عنوان «H. sapiens sapiens» (انسان خردمند خردمند) است. بخش زیادی از جدل بر سر طبقه‌بندی نئاندرتال‌ها، ناشی از ابهام اصطلاح «گونه» است، زیرا این اصطلاح عموماً برای تمایز بین دو جمعیت مجزا از نظر ژنتیکی به کار می‌رود، اما انسان‌های امروزی و نئاندرتال‌ها با یکدیگر آمیزش کرده‌اند. با این حال، نبود کروموزوم Y پدری و دی‌ان‌ای میتوکندریایی مادری نئاندرتال‌ها در انسان‌های امروزی، به همراه کم‌نمود بودن دی‌ان‌ای کروموزوم ایکس نئاندرتال‌ها، می‌تواند بر کاهش باروری یا عقیمی برخی دورگه‌ها دلالت داشته باشد که نشان‌دهندهٔ مانع زیستیِ تولیدمثلی نسبی میان این دو گروه است و در نتیجه می‌تواند شاهدی بر تمایز گونه‌ای آن‌ها محسوب شود. سوانته پبو، ژنتیک‌دان، در سال ۲۰۱۴ این اختلاف نظر را «جنگ آرایه‌شناسی» توصیف کرد و آن را غیرقابل حل نامید، «چرا که هیچ تعریفی از گونه به‌طور کامل این مورد را توصیف نمی‌کند.»
تصور بر این است که نئاندرتال‌ها به دنیسوواها نزدیک‌تر بوده‌اند، تا به انسان‌های امروزی. به همین ترتیب، نئاندرتال‌ها و دِنیسوواها بر اساس دی‌ان‌ای هسته‌ای آخرین نیای مشترک نزدیک‌تری نسبت به انسان‌های امروزی داشته‌اند. با این حال، نئاندرتال‌ها و انسان‌های امروزی آخرین نیای مشترک میتوکندریایی (قابل مشاهده با بررسی دی‌ان‌ای میتوکندریایی) و آخرین جد مشترک کروموزوم Y نزدیک‌تری دارند. این احتمالاً حاصل آمیزش پس از جدایی نئاندرتال/دِنیسووا بوده است: آمیزش مورد نظر یا آمیزش نوعی انسان باستانی ناشناخته با جمعیت دِنیسوواها بوده، یا آمیزش یک موج اولیهٔ ناشناختهٔ انسان‌های امروزی از آفریقا با نئاندرتال‌ها بود. این موضوع که دی‌ان‌ای میتوکندریایی یک انسان باستانی اولیه از تبار نئاندرتال با قدمت تقریبی ۴۳۰ هزار سال از محوطهٔ سیما دِ لوس هوئسوس در اسپانیا، به دِنیسوواها نسبت به دیگر نئاندرتال‌ها یا انسان‌های امروزی نزدیک‌تر است، به عنوان شاهدی به نفع فرضیهٔ دوم یاد شده است.