ایساک بلکفورد

| ایزاک بلکفورد | ایزاک بلکفورد |
| --- | --- |
ایزاک بلکفورد از کتاب چه‌کسی-چه‌زمانی-چه‌چیزی, ۱۹۰۰ میلادی: ایزاک بلکفورد از کتاب چه‌کسی-چه‌زمانی-چه‌چیزی, ۱۹۰۰ میلادی
: 
قاضی رئیس دادگاه ادعاها: قاضی رئیس دادگاه ادعاها
دوره مسئولیت ۱۸۵۸ – ۱۸۵۹: دوره مسئولیت ۱۸۵۸ – ۱۸۵۹
پس از: John Gilchrist
پیش از: Edward G. Loring
قاضی دادگاه ادعاها: قاضی دادگاه ادعاها
دوره مسئولیت ۳ مارس ۱۸۵۵ – ۳۱ دسامبر ۱۸۵۹: دوره مسئولیت ۳ مارس ۱۸۵۵ – ۳۱ دسامبر ۱۸۵۹
گمارنده: Franklin Pierce
پس از: کرسی طبق 10 Stat. ۶۱۲ تأسیس شد
پیش از: James Hughes
دومین دادگاه عالی ایندیانا قاضی ارشد: دومین دادگاه عالی ایندیانا قاضی ارشد
دوره مسئولیت ۱۰ سپتامبر ۱۸۱۷ – ۳ ژانویه ۱۸۵۳: دوره مسئولیت ۱۰ سپتامبر ۱۸۱۷ – ۳ ژانویه ۱۸۵۳
پس از: John Johnson
پیش از: Andrew Davison
سخنگوی خانه نمایندگان ایندیانا: سخنگوی خانه نمایندگان ایندیانا
دوره مسئولیت ۱۶ دسامبر ۱۸۱۶ – ۱۹ دسامبر ۱۸۱۷: دوره مسئولیت ۱۶ دسامبر ۱۸۱۶ – ۱۹ دسامبر ۱۸۱۷
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ایساک نیوتون بلکفورد ۶ نوامبر ۱۷۸۶ باوند بروک، نیوجرسی
درگذشته: ۳۱ دسامبر ۱۸۵۹ (۷۳ سال) واشینگتن، دی.سی.
آرامگاه: قبرستان کرون هیل ایندیاناپلیس، ایندیانا
حزب سیاسی: دموکرات-جمهوری‌خواه ویگ
تحصیلات: دانشگاه پرینستون قاری حقوق
ایزاک نیوتن بلکفورد (Isaac Newton Blackford)‏ (۶ نوامبر ۱۷۸۶–۳۱ دسامبر ۱۸۵۹)، دومین قاضی ارشد دادگاه عالی ایندیانا، طولانی‌ترین قاضی دادگاه و از طولانی‌ترین حقوقدانان در تاریخ ایالات متحده بود. او یک اثر هشت جلدی با عنوان گزارش‌های بلکفورد نوشت که تمام تصمیم‌های اولیهٔ دادگاه را ثبت نمود. این کتاب‌ها به یک منبع حقوقی اصلی در میان وکلای ایندیانا تبدیل گردیدند و تحسین ملی و بین‌المللی را به‌دلیل سبک، دقت، کیفیت و مختصر بودن‌شان در برخورد با کامن لا دریافت کردند. به‌گفتهٔ راندال شپرد، رئیس سابق دادگستری ایندیانا، بلکفورد به‌عنوان یک حقوقدان تأثیرگذارترین کسی بود که تا به‌حال در دادگاه‌های ایندیانا خدمت نموده‌است. به او لقب «ایندیانا بلک‌استون» به‌سبب اظهار نظر واشینگتن ایروینگ در مورد محبوبیت کتاب‌های بلکفورد، داده شد. او در طول زندگی خود دارندهٔ شهرت ملی به‌عنوان یکی از برجسته‌ترین حقوقدانان ایالات متحده بود.
پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه پرینستون، بلکفورد برای وکالت به‌قلمروی ایندیانا در سال ۱۸۱۲ نقل مکان نمود. پس از داشتن چندین مقام خدمات مدنی، به‌عنوان قاضی دادگاه منطقه منصوب گردید، اما دقیق قبل از انحلال دولت منطقهٔ در سال ۱۸۱۶ استعفا نمود. او که به‌عنوان نماینده در اولین جلسهٔ مجمع عمومی ایندیانا انتخاب شد، به‌عنوان اولین سخنگوی مجلس نمایندگان ایندیانا منتخب گردید. پس از مرگ قاضی ایندیانا، جان جانسون، در سال ۱۸۱۷، بلکفورد به‌عنوان جانشین وی توسط فرماندار ایندیانا جاناتان جنینگز منصوب گردید. پرونده‌های مهم اولیهٔ بلکفورد شامل پولی علیه لاسل بود، تصمیم در آن پرونده همه بردگان را در ایندیانا آزاد کرد. او که بدون اطلاع یا اجازه او نامزد شد، در سال ۱۸۲۵ نامزد ویگ برای فرمانداری ایندیانا بود، اما در انتخابات به‌دلیل امتناع ورزیدن از تبلیغات عمومی شکست خورد. او که دوباره بدون اطلاع وی برای سناتور شدن در ایالات متحده نامزد شد، در انتخابات مجمع عمومی ایندیانا تنها با یک رأی شکست خورد.
در طول دههٔ ۱۸۲۰، بلکفورد به‌چندین فاجعهٔ شخصی گرفتار شد. به‌دنبال مرگ همسرش در هنگام زایمان، مرگ پسر خردسالش چند سال بعد، مرگ مادرش و پس از آن‌که خودش به‌سختی از مرگ نجات یافت، از نظر عاطفی پریشان گردید. او آغاز زندگی منزوی را در یک آپارتمان یک اتاقهٔ در عمارت فرماندار ایندیانا نمود جایی‌که او بیش از بیست سال ماند. او فقط با هم‌نشینی خادمش در آنجا وقت می‌گذراند. او برای صرف غذا، برای شرکت در جلسه‌های دادگاه و به‌ندرت برای تجارت و کلیسا آنجا را ترک می‌نمود، اما در غیر آن در قفل می‌ماند. در خلال تنهاییش بود که آغاز به‌نوشتن گزارش‌هایی کرد که به‌واسطهٔ آن شهرت دریافت کرد.
او به کرسی خود در دادگاه عالی چهار بار مجدداً منصوب گردید و تا تصویب قانون اساسی ایندیاناای سال ۱۸۵۱ خدمت نمود که موقعیت اورا منوط به انتخاب و نه انتصاب ساخت. او که شکست در نامزدی حزب ویگ به کاندیداتوری برای پُست خود خورد، دادگاه را در سال ۱۸۵۲ ترک نمود. او دوباره در انتخابات سال ۱۸۵۳ برای گزارشگر دادگاه عالی شکست خورد که باعث شد او در دادگاه‌های فدرال به‌دنبال جایگاهی، پس از مدت کوتاهی از تلاش وی برای وکالت، باشد. او که توسط رئیس‌جمهور فرانکلین پیرس منصوب گردید، از سال ۱۸۵۵ تا زمان مرگش به‌عنوان قاضی دادگاه دعاوی تازه تأسیس شدهٔ که به‌دعاوی مالی علیه دولت فدرال رسیدگی می‌کرد، خدمت نمود. بلکفورد در طول زندگیش ثروت اندکی از طریق فروش گزارش‌هایش به‌دست‌آورد که به یگانه خویشاوند زنده‌اش، خواهر ناتنیش شارلوت ترزا کونز رسید.