جبل انارویه
آثار تاریخی

در گذشته این منطقه مسیر عبور کاروان‌های تجاری که از منطقه جنوب قصد عزیمت به مرکز و شمال ایران داشته‌اند بوده‌است. این تردد هم به اقتصاد منطقه کوهنارو رونق می‌داد و هم فیروزآباد از عبور کاروانهای تجاری و خرید و فروش‌های صورت گرفته منتفع می‌گردید.
مردم این منطقه برای ایمن نمودن این جاده که برای آنها نیز اهیمت فراوانی داشته گروه‌های کوچکی تشکیل داده بودند که این افراد در مسیر اقدام به گشت زنی نموده و در صورت روئیت راهزنان یا روئیت آثاری از تردد آنان، موضوع را به بقیه افراد گزارش داده و با پیگیری، دنبال کردن و در صورت لزوم درگیری با راهزنان آنان را مجبور به ترک منطقه می‌نمودند و این موضوع در طولانی مدت موجب گردید راهزنان منطقه را ترک نموده و این مسیر برای کاروان‌های تجاری در آن دوره که امنیت حتی نسبی هم نبود در امنیت کامل باشد. از همین رو آثار باستانی موجود که قابل روئیت است شامل فعالیت‌های مردم در همین دوران می‌باشد. و بسیار قابل توجه است. از مجموع 107 اثر تاریخی ثبت شده شهرستان فیروزآباد تعداد 29 عدد از این آثار در منطقه جبل انارویه ثبت شده که این خود نشان از وجود تمدنی عظیم در گذشته و در این منطقه دارد.
کاروانسرا. همان‌طور که در بخش گذر کاروانهای تجاری مطرح شده، منطقه جبل انارویه محل تردد کاروان‌های تجاری زیادی بوده‌است. این کاروان‌ها بعضاً در این کاروانسرا که در منطقه ای با نام محلی گود کاروانسرا ساخته شده بود اتراق می‌نموده‌اند. خوش آب و هوا بودن، دسترسی به آب، در دسترس بودن علوفه، عدم وجود آبادی از تنگه قیر و کارزین تا منطقه، وجود اقلامی مثل پوست، چرم، محصولات حیوانی مثل روغن حیوانی، شیره انگور و مواردی از این دست در منطقه که امکان داد و ستد داشته‌است و همچنین امن بودن، از دلائل مراجعه کاروان‌ها جهت استقرار در آن منطقه بوده‌است. این کاروانسرا علی رغم اینکه با شماره 4510 مورخ 1380/11/10 در فهرست آثار تاریخی ثبت گردیده است لکن در حال حاضر به دلیل عدم رسیدگی وضعیت مطلوبی ندارد.
قلعه زنگی. یکی از فعالیت‌هایی که مردم جبل انارویه برای امن نمودن منطقه انجام داده بودند ساخت یک بنا شبیه به قلعه بر بالای یکی از بلندی‌هایی اصلی منطقه که ضمن اشراف به مسیر منطقه، در صورت نیاز امکان درگیری امن با راهزنان را نیز فراهم می‌آورد. این قلعه را قلعه زنگی یا قلات زنگویه می‌گویند که تحت شماره 10522 مورخ 1382/08/02 در فهرست آثار تاریخی ثبت شده و هنوز بقایایی از آن قابل روئیت است. مسیر دسترسی به این قلعه بسیار صعب العبور بوده و به راحتی نمی‌توان به آن دسترسی داشت. مساحت بالایی قلات زنگی حدود ۹۰ متر و مساحت قلعه زنگی حدود ۶۰ متر است که البته پس از استقرار ژاندارمری در منطقه (در محل کنونی پاسگاه روستای امامزاده) در سال ۱۳۲۹ شمسی لزوم استفاده از این قلعه از میان رفته و از آنجا که در ارتفاع ساخته شده و در مسیر تندبادها و باران قرار گرفته بوده‌است دچار فرسایش سریع شده‌است. در حال حاضر فقط برخی از قسمت‌های دیواره آن قلعه باقی مانده و با ریزش قسمت ورودی بالایی قلات زنگی در اثر فرسایش دسترسی به آن از قبل نیز سخت شده و حتماً می‌بایست با تجهیزات به این بخش صعود نمود.تصویر هوایی از باقی مانده‌های آثار آسیاب بادی
آسیاب بادی. آسیاب بادی مجموعه آثاری است به جا مانده از گذشته که نشان از وجود آسیاب‌های بادی در این منطقه در گذشته می‌دهد. این آسیاب‌ها در تاریخ 1388/11/13 و تحت شماره 28293 در فهرست آثار تاریخی ثبت گردیده است. این آسیاب قبل از آسیاب‌های آبی منطقه فعال بوده و مردم گندم و جوهای خود را در آسیاب‌های آنجا آرد می‌نموده‌اند و به همین دلیل هم آن رشته کوه را آسیاب بادی می‌نامند. در حال حاضر سازه‌هایی که نشان از ساختمان‌های این مجموعه‌های می‌باشد قابل روئیت است.
نقاشی‌های ده هزار ساله. در سال ۱۳۸۸ و به صورت اتفاقی نقاشی‌هایی که بعداً مشخص شد قدمتی نزدیک به ده هزار سال دارد در یکی از غارهای جبل انارویه کشف گردید که نشان از تمدن با سابقه ای در این منطقه داشت.
امام زاده سلطان پیر غیب. این امامزاده در تنگه ای زیبا در مسیر روستای بیدشهرک و پس از روستای شهید دستغیب واقع شده است. این امامزاده در دل کوه واقع شده است که برای رسیدن به آن نیاز است 183 پله را طی نموده تا به ورودی آن برسیم.نکته جالب توجه در خصوص این امامزاده وجود تصویری از قالب یک پا با قدمت چندصدساله در طاق ورودی این امازاده می باشد که گویا جای پای این امازده در زمان تشرف به این مکان بوده است. این مکان در تاریخ 1388/11/13 و تحت شماره 28290 در شمار آثار تاریخی ثبت شده است.
درخت 3500 ساله.این درخت در منطقه پَستُل که منطقه ای کوهستانی است قرار گرفته و جاده‌های صعب العبور و مسیرهای بکر موجب گردیده‌است که این درخت از گزند انسان در امان بماند. برای نشان دادن بزرگی و قدمت این درخت کهنسال همین بس که اگر دوازده مرد با دست‌های باز دور آن را حلقه بزنند تا بتوانند قطر تنه درخت را نشان دهند به زحمت دست‌های یکدیگر را لمس نمودند، با این توصیف به نظر می‌رسد تنه این درخت بیش از ده متر قطر دارد. تا زمانی که این درخت شناخته نشده بود و فقط اهالی جبل انارویه و تعداد اندکی افراد دیگر آن را می‌شناختند خیال علاقه مندان به طبیعت راحت بود. اما در سال ۱۴۰۰ تصاویر این درخت در شبکه‌های مجازی بسیار همرسانی شد و متأسفانه همین اطلاع باعث شد تا عده ای خارج از شهرستان به امید دیدن گنج، زیر پای این درخت را گودال حفر کنند که خوشبختانه درخت آسیب ندید اما زنگ خطری برای حفاظت بیشتر این درخت بود. در نهایت این درخت در فروردین سال 1403 در فهرست میراث ملی ثبت گردید.
چهارتاقی ساسانی نامدار به «کهنارو».آتشکده ساسانی و پرآوازه «کهنارو» که یکی از مهم‌ترین و ارزنده‌ترین چهارتاقی‌های ساسانی جنوب کشور است.این چهار طاقی از مصالح سنگ و گچ دستکوب ساخته شده است. فضای بنا دربرگیرنده یک چهارطاقی اصلی است که در وسط جای گرفته و اندازه آن سه ۳/۸۰ در ۳/۸۰ متر و ضخامت دیوار‌های آن ۱/۲۰ متر است.یک راهرو دور تا دور چهارطاقی را فرا می‌گیرد. دور این راهرو را اتاق‌هایی در بر گرفته است که بخش‌های زیادی از آن ویران شده است. برای دسترسی به این فضا‌ها ورودی‌هایی تعبیه شده است. اندازه کلی بخش‌های به جا مانده ۱۷/۸۰ در ۱۰/۶۰ متر است. درون بنا یک پلکان به پشت بام راه می‌یابد. در نزدیکی بنا ویرانه‌های یک آسیاب و برکه وجود داشته که همان هم آسیب‌های بیشتری نسبت به یک دهه پیش دیده است. این چهار طاقی را می‌توان متعلق به اواخر دوره ساسانی دانست و قابل سنجش با چهار طاقی “رهنی” در شهرستان فراشبند، که دارای دالان‌ها و اتاق‌های جانبی است.  شیوه چیدمان سنگ‌ها در بنا بیانگر ویژگی‌های معماری دوره ساسانیان است. از این آتشده امروزه اتاقکی مستطیل‌شکل بر جای مانده که سقف آن نیز به گونه‌ای ضربی است و بخش‌های فراوانی از آن فرو ریخته است. چهارطاقی نامدار به کهنارو در تاریخ ۱۲ بهمن ماه ۱۳۸۱ خورشیدی با شماره ۷۱۸۹ به ثبت ملی رسیده است.