stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جنگل‌های آمازون
تهدید آمازون > برج دیدبان کربن دی‌اکسید

دکلی به بلندی ۳۲۵ متر که از برج ایفل نیز بلندتر است، در قلب جنگل آمازون و در میان درختان تنومند آن ساخته شده‌است. این دکل برای مشاهده تغییرات شیمیایی در راستای پژوهش تغییرات اقلیمی در سطح جهان ساخته شده‌است. جنگل آمازون با تولید نیمی از اکسیژن جو زمین، تأثیری فوق‌العاده بر روی آن می‌گذارد. این برج عمدتاً به دنبال گازهای گلخانه‌ای همچون کربن دی‌اکسید، مونوکسید دی نیتروژن و ازون است که جو را گرم می‌کنند. همه داده‌های جمع‌آوری شده توسط این برج که قرار است به مدت ۳۰ سال به فعالیت بپردازد در قالب الگوهایی به ثبت می‌رسد تا امکان پیش‌بینی تغییرات اقلیمی فراهم شود و بر روی تصمیمات دولت دربارهٔ محیط زیست تأثیر بگذارد. انتظار می‌رود که این برج در آغاز سال ۲۰۱۷ به‌طور کامل آماده استفاده باشد. برج بلند دیدبان آمازون پروژه مشترک مؤسسه ملی برزیل در امور پژوهش‌های آمازونی و موسسه آلمانی ماکس پلانک است.
این مطالعات نشان داده که میزان تصاعد کربن دی‌اکسید از بخش‌هایی از آمازون، که تا یک پنجم این جنگل‌ها را تشکیل می‌دهد بیش از میزان جذب این گاز در این نواحی است. این یافته محصول پژوهش‌ای ده‌ساله به روی گازهای گلخانه‌ای در حوضه آبریز آمازون است و ظاهراً نشان می‌دهد که نزدیک به ۲۰ درصد کل این جنگل‌ها به منبع تولید کربن دی‌اکسید در اتمسفر بدل شده‌است. یکی از دلایل اصلی این پدیده جنگل‌زدایی است. در سال‌های اخیر میلیونها درخت در آمازون به دلیل چوب‌بری و آتش‌سوزی از میان رفته‌است. آمازون در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ یک منبع مهم جذب کربن بود به طوری که شاید دو میلیارد تن دی‌اکسید کربن را سالانه از جو جذب می‌کرد. این میزان در سال ۲۰۲۰ احتمالاً به جذب یک تا ۱٫۲ میلیارد تن دی‌اکسید کربن در سال کاهش یافته‌است. این رقم شامل میزان کربن دی‌اکسید نیست که از طریق قطع جنگل و آتش‌سوزی راهی هوا می‌شود.
سفر گرد و غبار صحرا تا آمازون

هر سال جریانی از گرد و غبار صحرای بزرگ آفریقا سراسر اقیانوس اطلس را از شرق به غرب طی می‌کند و به جنگل‌های آمازون می‌رسد. این گرد و غبار به خاک‌های آمازون که بر اثر باران‌های تند و سیلاب فسفر خود را از دست داده‌اند، فسفر می‌رسانند. پژوهش‌ها نشان داده‌اند که در مدت هفت سال، به‌طور متوسط هرسال ۲۸ هزار تن خاک به منطقه جنگلی آمازون در آمریکای جنوبی منتقل شده‌است. این خاک دارای ۲۲ هزار تن فسفر بوده، که عامل غذایی حیاتی در رشد گیاهان و ماده اصلی کودهای تجارتی است. دانشمندان با استفاده از ماهواره توانسته‌اند گرد و غبار صحرا و عبور آن از اقیانوس اطلس را ردگیری کنند.
نگارخانه

مکائو سرخ‌فام از پرندگان بومی جنگل‌های گرمسیری آمریکای جنوبی.
آتش و جنگل‌زدایی در روندونیا، برزیل.
صلاح‌الدین بیطار

| صلاح الدین البیطار | صلاح الدین البیطار |
| --- | --- |
نخست‌وزیر سوریه: نخست‌وزیر سوریه
دوره مسئولیت ۱ ژانویه ۱۹۶۶ – ۲۳ فوریه ۱۹۶۶: دوره مسئولیت ۱ ژانویه ۱۹۶۶ – ۲۳ فوریه ۱۹۶۶
رئیس‌جمهور: امین الحافظ
پس از: یوسف زعبین
پیش از: یوسف زعبین
نخست‌وزیر سوریه: نخست‌وزیر سوریه
دوره مسئولیت ۱۳ مه ۱۹۶۴ – ۳ اکتبر ۱۹۶۴: دوره مسئولیت ۱۳ مه ۱۹۶۴ – ۳ اکتبر ۱۹۶۴
پس از: امین الحافظ
پیش از: امین الحافظ
نخست‌وزیر سوریه: نخست‌وزیر سوریه
دوره مسئولیت ۹ مارس ۱۹۶۳ – ۱۲ نوامبر ۱۹۶۳: دوره مسئولیت ۹ مارس ۱۹۶۳ – ۱۲ نوامبر ۱۹۶۳
پس از: خالد العظم
پیش از: امین الحافظ
وزیر امور خارجه سوریه: وزیر امور خارجه سوریه
دوره مسئولیت ۱۹۶۳ – ۱۹۶۳: دوره مسئولیت ۱۹۶۳ – ۱۹۶۳
دوره مسئولیت ۱۹۶۶ – ۱۹۶۶: دوره مسئولیت ۱۹۶۶ – ۱۹۶۶
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۹۱۲ دمشق، سوریه
درگذشته: ۲۱ ژوئیه ۱۹۸۰ پاریس، فرانسه
ملیت:  سوریه
حزب سیاسی: حزب بعث سوریه
تخصص: ، سیاستمدار
صلاح الدین البیطار (به عربی: صلاح الدین البیطار) (متولد ۱۹۱۲ – مرگ ۲۱ ژوئیه ۱۹۸۰) در شهر دمشق سوریه از تاریخ ۹ مارس ۱۹۶۳–۱۲ نوامبر ۱۹۶۳ تصدی نخست‌وزیری سوریه را برعهده داشت. همچنین وی از تاریخ ۱۳ مه ۱۹۶۴–۳ اکتبر ۱۹۶۴ و از ۱ ژانویه ۱۹۶۶–۲۳ فوریه ۱۹۶۶ نخست‌وزیر بود.
زندگی‌نامه

بیطار در سال ۱۹۱۲ در منطقه میدان دمشق متولد شد، وی در یک فضای خانوادگی محافظه کار رشد کرد و قبل از تحصیلات متوسطه در مکتب انبار در یک مدرسه ابتدایی مسلمان تحصیل می‌کرد.
دیائولو

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
برج رویشی دیائولو در روستای جینجیانگلی: برج رویشی دیائولو در روستای جینجیانگلی
مکان: کایپینگ، گوانگ‌دونگ، چین
دربرگیرنده:  چیکان، کایپینگ (در روستای سانمنلی)  روستای زیلی و برج دیده‌بانی خاندان فانگ  خوشه روستای ماجیانلونگ  روستای جینجیانگلی 
معیار ثبت: فرهنگی: (ii), (iii), (iv)
شمارهٔ ثبت: ۱۱۱۲
تاریخ ثبت: ۲۰۰۷
مساحت: ۳۷۲ هکتار (۹۲۰ جریب فرنگی)
منطقه حائل: ۲٬۷۳۸ هکتار (۶٬۷۷۰ جریب فرنگی)
مختصات: ۲۲°۱۷′۸″ شمالی ۱۱۲°۳۳′۵۷″ شرقی﻿ / ﻿۲۲٫۲۸۵۵۶°شمالی ۱۱۲٫۵۶۵۸۳°شرقی﻿ / 22.28556; 112.56583
موقعیت دیائولو در گوانگ‌دونگنمایش نقشه گوانگ‌دونگدیائولو (چین)نمایش نقشه چین: موقعیت دیائولو در گوانگ‌دونگنمایش نقشه گوانگ‌دونگدیائولو (چین)نمایش نقشه چین
دیائولو (三门里) برج‌های چندطبقه تقویت‌شده‌ای هستند که در روستاهای مناطق حومه ساخته شده‌اند و معمولاً از بتن مسلح ساخته می‌شوند. این برج‌ها عمدتاً در منطقه کایپینگ، استان گوانگ‌دونگ چین واقع شده‌اند. در سال ۲۰۰۷، یونسکو مجموعه «دیائولوه‌ها و روستاهای کایپینگ» (开平碉楼与村落�) را به عنوان یک میراث جهانی ثبت کرد که شامل چهار منطقه روستایی مختلف کایپینگ است: سانمنلی (三门里)، زیلی‌چون (自力村)، جینجیانگ‌لی (锦江里) و خوشه روستای ماجیانگلونگ (马降龙村落群). این مناطق ترکیب منحصربه‌فردی از سبک‌های معماری قرن نوزدهم و بیستم چین و غرب را به نمایش می‌گذارند.
تاریخچه

ساختارهای دیائولوه از زمان دودمان مینگ تا اوایل قرن بیستم ساخته شدند و در اوج خود در دوران جنگ‌سالاران در دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ با کمک مالی چینی‌های خارج از کشور به بیش از سه هزار ساختار رسیدند. امروزه حدود ۱٬۸۰۰ دیائولوه باقی‌مانده‌اند که اغلب در مناطق روستایی کایپینگ به حال خود رها شده‌اند. آنها همچنین گاهی در دیگر مناطق گوانگ‌دونگ، مانند شنژن و دونگوان یافت می‌شوند.
اولین دیائولوه باقی‌مانده در کایپینگ چیکان، کایپینگ (迎龙楼) در روستای سانمنلی (چیکان) است که توسط خاندان گوان در زمان پادشاهی چیاچینگ از دودمان مینگ (۱۵۲۲–۱۵۶۶) ساخته شده است. این یک قلعه مستطیل شکل سه‌طبقه عظیم با دیوارهایی به ضخامت یک متر بود که شباهت کمی به برج‌های دیائولوه داشت که چهار قرن بعد ساخته شدند. Yinglong Lou در سال ۱۹۱۹ بازسازی شد و ارتفاع آن ۱۱٫۴ متر است.
در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، به دلیل فقر و بی‌ثباتی اجتماعی، کایپینگ منطقه‌ای مهم برای مهاجرت به خارج از کشور بود، یکی از «مناطق برجسته ارسال مهاجر» از چینی‌های خارج از کشور. دیائولوه‌هایی که در دوران آشوب اوایل قرن بیستم ساخته شدند، بیشتر در اطراف مراکز مهاجرت وجود داشتند. پول‌های ارسالی از مهاجرانی که می‌خواستند امنیت خانواده‌ها، روستاها یا طوایف خود را تأمین کنند، برای ساخت دیائولوه‌ها استفاده می‌شد. اگرچه دیائولوه‌ها عمدتاً به عنوان حفاظ در برابر حملات دزدان ساخته شدند، بسیاری از آنها همچنین به عنوان محل زندگی نیز استفاده می‌شدند. بعضی از آنها توسط یک خانواده ساخته شده‌اند، برخی توسط چند خانواده یا حتی توسط کل جامعه روستایی. کایپینگ همچنین به یک دیگ ذوب از ایده‌ها و گرایش‌هایی تبدیل شد که توسط چینی‌های خارج از کشور به ارمغان آورده شده بودند. به همین دلیل، روستائیان دیائولوه‌های خود را با ویژگی‌های معماری از چین و غرب ساخته‌اند.
پس از سال ۱۹۴۹ که سیستم اداری به روستاهای کوچک نیز گسترش یافت، دیائولوه‌ها هدف دفاعی خود را از دست دادند و سپس به حال خود رها شدند یا تبدیل به ساختمان‌هایی دیگر شدند. با این حال، آنها همچنان به عنوان نمادی از فرهنگ چینی‌های خارج از کشور و پایداری کشاورزان کایپینگ باقی می‌مانند.
در سال ۲۰۰۷، یونسکو مجموعه «دیائولوه‌ها و روستاهای کایپینگ» را به عنوان میراث جهانی نامگذاری کرد. یونسکو نوشت، "... دیائولوه‌ها … ترکیب پیچیده و پرزرق و برقی از اشکال ساختاری و تزئینی چینی و غربی را به نمایش می‌گذارند. آنها نقش مهم مهاجران کایپینگ در توسعه چندین کشور در جنوب آسیا، استرالیا و آمریکای شمالی در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم و ارتباط نزدیک بین کایپینگ‌های خارج از کشور و خانه‌های اجدادی خود را نشان می‌دهند. این سایت شامل چهار گروه دیائولوه است که در مجموع حدود ۱٬۸۰۰ برج در روستاهای خود قرار دارند." چهار گروه بازسازی شده دیائولوه‌های کایپینگ در: روستای زیلی‌چون (自力村) در شهرستان تانگ‌کئو (塘口镇)، روستای سانمنلی (三门里) در شهرستان چیکان (赤坎镇)، خوشه روستای ماجیانگلونگ (马降龙) در شهرستان بای‌هه (百合镇) و روستای جینجیانگ‌لی (锦江里) در شهرستان شیانگانگ (蚬冈镇) قرار دارند.
دیائولوه‌های کایپینگ مکان فیلمبرداری بخش‌هایی از فیلم 2010 Let the Bullets Fly (让子弹飞) بودند.
الهه محمدی

| الهه محمّدی | الهه محمّدی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹ اردیبهشت ۱۳۶۶ ‏(۳۷ سال) شاهین‌شهر
تحصیلات: کارشناس ارشد مطالعات زنان
پیشه: روزنامه‌نگار
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۷-اکنون
همسر: سعید پارسایی
جوایز: جایزه قلم طلایی آزادی انجمن جهانی مطبوعات، جایزه جهانی آزادی مطبوعات یونسکو/گی‌یرمو کانو، جایزه فانوس دریایی، جایزه جان ابوشن
الهه محمّدی فعال زنان، خبرنگار و روزنامه‌نگار ایرانی حوزه اجتماعی و زنان است که در هم‌میهن فعالیت می‌کند. او در گذشته با رسانه‌هایی مانند شهروند، خبرآنلاین و اعتماد آنلاین همکاری داشته است. مجلهٔ تایم در سال ۲۰۲۳ او را یکی از صد شخص تأثیرگذار در جهان نامید.
در مرداد ۱۴۰۱ یکی از گزارش‌های منتشر شده محمدی در روزنامهٔ شرق با عنوان «قتل با اسم رمز ناموس» از سوی انجمن صنفی روزنامه نگاران استان تهران به عنوان یکی از گزارش‌های برتر سال معرفی شد. او در سال ۱۴۰۱ پس از تهیه گزارش از مرگ مهسا امینی توسط وزارت اطلاعات حکومت ایران دستگیر شد.
الهه محمدی پس از دریافت بیست و یکمین جایزه آزادی مطبوعات «خوزه کوزو» آن را به دو نامزد دیگر دریافت این جایزه پابلو گونزالس، وائل الدحدوح و تمام روزنامه‌نگاران فلسطینی تقدیم کرد که برای جلب توجه نسبت به وضعیت غزه فداکاری‌های بزرگی انجام داده‌اند.
سوابق

سوابق تحصیلی:
کارشناسی ارشد مطالعات زنان (گرایش زن و خانواده) از دانشگاه شهید باهنر کرمان (فارغ‌التحصیل سال ۱۳۹۰)
کارشناسی زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه الزهرا (فارغ‌التحصیل سال ۱۳۸۸)
سوابق کاری:
خبرنگار اجتماعی روزنامه مردم سالاری در سال ۸۶
خبرنگار اجتماعی روزنامه اعتماد در سال ۸۷
خبرنگار اجتماعی خبرآنلاین سال ۸۸
خبرنگار اجتماعی روزنامه آرمان روابط عمومی سال ۹۰
خبرنگار اجتماعی روزنامه ابتکار سال ۹۰
خبرنگار/دبیر سیاسی روزنامه هفت صبح از سال ۹۱ تا ۹۴
خبرنگار سیاسی روزنامه وقایع اتفاقیه ۹۴–۹۵
خبرنگار سیاسی خبرآنلاین ۹۵–۹۶
دبیر سیاسی روزنامه شهروند ۹۶–۹۷
دبیر سیاسی اعتماد آنلاین ۹۷–۹۸
معاون دبیر اجتماعی خبرآنلاین ۹۸–۱۴۰۰
خبرنگار اجتماعی روزنامه هم میهن ۱۴۰۱
گزارش‌های شاخص

| عنوان | توضیحات | تاریخ انتشار |
| --- | --- | --- |
| از کسی نمی‌ترسیم؛ شکایت می‌کنیم | گفت‌وگو با دایی و مادربزرگ مهسا امینی ساعتی قبل از مرگ او | ۲۵ شهریور ۱۴۰۱ |
| یک وطن اندوه | گزارش از سقز محل زندگی و خاکسپاری مهسا امینی برنده دیپلم افتخار جایزه روزنامه‌نگاری «داستان واقعی» ۲۰۲۴ | ۲۷ شهریور ۱۴۰۱ |
| اضطراب ارشاد | گزارش تحقیقی از پیامدهای روان‌شناسی جامعه نسبت به اقدامات پلیس امنیت اخلاقی | ۲۹ شهریور ۱۴۰۱ |
| قتل با اسم رمز «ناموس» | گزارشی دربارهٔ زن‌کشی در استان کردستان یکی از گزارش‌های برتر سال ۱۴۰۰ به انتخاب انجمن صنفی روزنامه نگاران استان تهران | ۳۰ مهر ۱۴۰۰ |
| گشت بارداری در بیمارستان‌ها | گزارش میدانی از حضور مأمورانی از سوی وزارت بهداشت در بعضی بیمارستان‌ها به دنبال قانون جوانی جمعیت و حمایت از خانواده | ۲۸ تیر ۱۴۰۱ |
| شب بلند بخشش و اعدام | گزارشی از شبی که قرار بود ۵ قاتل در زندان رجایی‌شهر قصاص شوند. | ۱۹ آبان ۱۳۹۸ |
ممنوعیت به دلیل گزارش از زندان قرچک

محمدی در ۲ دی ۱۴۰۰ در صفحه شخصی توییتر خود نوشت: «فروردین سال ۹۹ گزارشی دربارهٔ وضعیت زندان قرچک در روزهای شیوع کرونا در خبرگزاری خبر آنلاین نوشتم. بعد از انتشار، سازمان اطلاعات سپاه از من شکایت کرد و پرونده با اتهامات تبلیغ علیه نظام و نشر اکاذیب به قصد تشویش اذهان عمومی تشکیل شد. بعد از چندین جلسه بازجویی از سوی سپاه دربارهٔ گزارش ساقط کردن هواپیمای اوکراینی، آبان ۹۸، فعالیت در گروه دیدبان آزار و پرداختن به مسایل مربوط به زنان، تفهیم اتهام و برایم کفالت ۱۵۰ میلیون تومانی صادر شد.» محمدی از فروردین ۱۳۹۹ تا فروردین ۱۴۰۰ از نوشتن در رسانه ای که در آن کار می‌کرد منع شد.
بازداشت

پس از کشته‌شدن مهسا امینی، محمدی برای تهیه گزارش مراسم خاکسپاری مهسا امینی به سقز سفر کرد که پس از تهیه گزارشو در بازگشت پس از احضار تلفنی، بازداشت شد. محمدی در سفری که به سقز داشت، گزارشی با اسم «یک وطن اندوه» از خود منتشر می‌کند و در روزنامه هم‌میهن آن را چاپ می‌کنند که در این گزارش، با چند تن از نمایندگان پیشین مجلس نیز گفت‌وگویی داشته است. محمدی در ۲۹ شهریور ۱۴۰۱ نیز در گزارش دیگری با نام «اضطراب ارشاد» به اقدامات مشابهی دست زده بود.
پس از دستگیری وی، غلامحسین کرباسچی، مدیرمسئول هم‌میهن عنوان کرد که محمدی از سوی روزنامه برای تهیه خبر مراسم خاکسپاری مهسا امینی به سقز رفته بود و مسئولیتی متوجه او نیست. در ۲۳ مهر ۱۴۰۱ همسر محمدی در حساب توییتر خود نوشت که او ۱۷ روز در زندان انفرادی بوده و به‌طور کلی ۱۰ دقیقه تماس با او نداشته و از اتهاماتش نیز اطلاعی در دست نیست.
در ۷ آبان ۱۴۰۱، در بیانیهٔ مشترک وزارت اطلاعات و اطلاعات سپاه، نام مختصر دو خبرنگار، محمدی و نیلوفر حامدی به چشم می‌خورد که آنها را سرویس‌های جاسوسی غربی معرفی کردند که در برخی کشورها، دوره‌های براندازی و جنگ‌های ترکیبی تشکیل می‌دادند. این خبر باعث اعتراض تعداد زیادی از کاربران توییتر را به‌دنبال داشت. بیش از ۵۰۰ فعال رسانه نیز، بیانیه‌ای در حمایت از حامدی و محمدی امضاء کردند.
دادگاه

اولین جلسه محاکمه الهه محمدی پس از ۹ ماه حبس، ۸ خرداد ۱۴۰۲ به‌طور غیرعلنی اما با حضور وکلای انتخابی او در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به ریاست ابوالقاسم صلواتی برگزار شد. وکیل انتخابی او برای اولین بار یکشنبه ۷ خرداد موفق به ملاقات حضوری با موکل خود شد. پیشتر صالح نیکبخت، وکیل خانواده مهسا امینی، محاکمه الهه محمدی و نیلوفر حامدی را یکی از عجیب‌ترین دادگاه‌های ایران بعد از دادگاه‌های صادق خلخالی دانسته بود. این جلسهٔ دادگاه دو ساعت به طول انجامید و محمدی به زندان اوین بازگردانده شد.
جلسه دوم در تاریخ ۴ مرداد ۱۴۰۲ برگزار شد. محمدی در این جلسه صراحتاً تمام اتهامات را رد کرد. در پایان این جلسه ختم رسیدگی به پرونده اعلام شد.
به نام قلم
من الهه محمدی، ۱۵ سال است که خبرنگارم و در تمام طول زمان کار حرفه‌ای‌ام، غیر از اینکه حرف مردم را بزنم و قدمی در راه بهتر شدن زندگی‌شان بردارم، هیچ کار دیگری نکرده‌ام. من هیچ ارتباطی با هیچ دولت خارجی‌ای نداشته‌ام و افتخار می‌کنم که در کنار مردم ماندم تا صدایشان باشم.
معتقدم به جای بازداشت خبرنگاران، نهادهای امنیتی، قوه قضاییه، دولت و مجلس باید برای حرف‌های مردم گوش شنوا داشته باشند نه اینکه خبرنگارانی را که کارشان را انجام داده‌اند بازداشت کنند و ماه‌های زیادی بلاتکلیف و در بازداشت موقت نگه دارند.
من و نیلوفر حامدی به عنوان نمایندگانی از بدنه رنجور و شریف مطبوعات ایران در حالی محاکمه می‌شویم که به واسطه برخوردهای امنیتی با خبرنگاران صادق و متعهد، مرجعیت رسانه به خارج از کشور منتقل شده و این برخوردهای شدید با روزنامه‌نگاران موجب آزردگی مردم شده است.
باید مقامات، به‌ویژه مقامات قضایی، صدای مردم را به‌ویژه زنان و روزنامه‌نگارانی که از زبان آن‌ها سخن می‌گویند، بشنوند و در برابر مطالبات به حق آن‌ها نایستند.
دادگاه > حکم دادگاه بدوی

در تاریخ ۳۰ مهر ۱۴۰۲ و پس از بیش از یک سال بازداشت موقت، ابوالقاسم صلواتی در دادگاه بدوی، الهه محمدی را به اتهام همکاری با دولت متخاصم آمریکا به شش سال حبس، اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم بر ضد امنیت کشور به پنج سال حبس و به اتهام فعالیت تبلیغی علیه نظام جمهوری اسلامی به یک سال حبس محکوم کرد. در صورت تأیید حکم در مرحله تجدیدنظر، شش سال حبس قابل اجرا خواهد بود.
انتشار این حکم باعث واکنش گسترده حقوق‌دانان، دانشجویان و فعالان سیاسی شد. انجمن صنفی روزنامه‌نگاران استان تهران هم ضمن اعلام مخالفت با حکم بدوی، نسبت به رسیدگی دقیق و عادلانه به پرونده توسط قضات دادگاه تجدیدنظر ابراز امیدواری کرد. انجمن روزنامه نگاران زن ایران نیز در بیانیه‌ای نسبت به نقض رأی بدوی در مرحله تجدیدنظر ابراز امیدواری کرد.
دادگاه > تبرئه از اتهام همکاری با دولت خارجی متخاصم آمریکا

در تاریخ ۲۱ مرداد ۱۴۰۳، وکلای الهه محمدی و نیلوفر حامدی اعلام کردند که موکلانشان در رأی قطعی دادگاه تجدیدنظر از اتهام «همکاری با دولت خارجی متخاصم آمریکا» مبری شده‌اند و از بابت باقی اتهامات، قانوناً مشمول بخشنامه عفو اعلامی ۱۴۰۱ خواهند بود.
دادگاه > مختومه‌شدن پرونده

روزنامه هم‌میهن روز سه‌شنبه ۲۳ بهمن ۱۴۰۳  به نقل از شهاب میرلوحی، وکیل الهه محمدی، خبرنگار این روزنامه نوشت که پرونده‌ی موکلش مشمول عفو شده و پرونده مختومه شده است. او پیش از آن در تاریخ ۲۴ دی ۱۴۰۲ پس از ۱۷ ماه بازداشت موقت، با صدور قرار وثیقه صد میلیارد ریالی از سوی دادگاه تجدیدنظر استان تهران موقتاً از زندان آزاد شده بود.
واکنش‌های بین‌المللی به دستگیری و محاکمه

گزارشگران بدون مرز با نمایشی خواندن دادگاه نیلوفر حامدی و الهه محمدی، خواستار آزادی فوری آن‌ها شد.
انجمن روزنامه‌نگاران آلمان از قوه‌قضاییه ایران خواستار تبرئه و آزادی او و نیلوفر حامدی شد.
فدراسیون بین‌المللی روزنامه‌نگاران با انتشار بیانیه‌ای ضمن بی‌اساس خواندن اتهامات انتسابی علیه الهه محمدی و نیلوفر حامدی، خواستار آزادی فوری آن‌ها شد.
انجمن بین‌المللی خبرنگاران و عکاسان ورزشی در بیانیه‌ای ضمن محکوم‌کردن بازداشت نیلوفر حامدی و الهه محمدی، خواستار آزادی آن‌ها شد.
عفو بین‌الملل پس از صدور رأی بدوی، ضمن محکومیت حکم دادگاه انقلاب، خواستار آزادی فوری نیلوفر حامدی و الهه محمدی شد.
گزارشگران بدون مرز در واکنش به صدور رأی بدوی علیه حامدی و محمدی، آن را ظالمانه خواند و گفت: «آنها به این دلیل مجازات می‌شوند که صرفاً کارشان را انجام داده‌اند.»
هشتگ #الهه_نیلوفر

با فراخوان خانواده‌های الهه محمدی و نیلوفر حامدی، کاربران شبکه‌های اجتماعی در تاریخ اول مرداد ماه ۱۴۰۲ با هشتگ مشترک #الهه_نیلوفر با خانواده این دو روزنامه‌نگار در مسیر مطالبه آزادی آن‌ها همراهی کردند. این هشتگ به‌رغم بی‌تفاوتی چهره‌های شاخص مخالف حکومت به مهم‌ترین ترند توییتر فارسی تبدیل شد.
افتخارات

جایزه آزادی مطبوعات روزنامه‌نگاران کانادایی (مشترکاً با نیلوفر حامدی)
بنیاد نیمن در دانشگاه هاروارد نهم فروردین ۱۴۰۲ اعلام کرد جایزه لوئیس لیون در سال ۲۰۲۳ برای «وجدان و صداقت در روزنامه‌نگاری» را به نیلوفر حامدی و الهه محمدی اهدا کرده است.
در سال ۲۰۲۳، مجلهٔ تایم محمدی و نیلوفر حامدی را یکی از ۱۰۰ شخص تأثیرگذار در جهان نامید.
شورای شهر تورین ایتالیا، شهروندی افتخاری به الهه محمدی روزنامه‌نگار ایرانی اعطا کرد.
جایزه آزادی مطبوعات سازمان ملل
جایزه «فانوس دریایی» از شبکه پژوهش آلمان
جایزه قلم طلایی آزادی
نشان افتخار انجمن ملی مطبوعات آمریکا در آزادی مطبوعات (ابوشن)
پیشنهاد شده برای دریافت جایزه صلح نوبل - ۲۰۲۳
بیست و یکمین جایزه آزادی مطبوعات «خوزه کوزو» (مشترکاً با نیلوفر حامدی)
دیپلم افتخار جایزه روزنامه‌نگاری «داستان واقعی» ۲۰۲۴ برای گزارش یک وطن اندوه
شکایت از ابوالقاسم صلواتی

طبق ماده ۲۴۲ قانون آیین دادرسی کیفری (مصوب ۱۳۹۲) در اتهاماتی که مجازات سالب حیات ندارند، مدت بازداشت موقت نمی‌تواند بیشتر از یک‌سال باشد، سعید پارسایی، همسر الهه محمدی سوم دی‌ماه ۱۴۰۲ در اینستاگرام خود اعلام کرد که همسرش طی یک‌ماه منتهی به آن‌روز با ثبت چهار شکواییه از قاضی صلواتی به دلیل اجرا نکردن قانون شکایت کرده است. این شکواییه‌ها خطاب به دادگاه قضات، دادسرای کارکنان دولت، حوزه ریاست دادگاه انقلاب و دادگاه کیفری ثبت‌شده‌اند. نیلوفر حامدی نیز پیش‌تر شکایت مشابهی را ثبت کرده‌بود.
ممنوع‌الملاقاتی به‌خاطر هم‌خوانی ترانه

اواخر آذر ۱۴۰۲، ویدیویی از هم‌خوانی تلفنی نیلوفر حامدی، الهه محمدی و نسیم سلطان‌بیگی با خاطره حکیمی، خواننده ترانه سفرناک در شبکه‌های اجتماعی مورد استقبال قرار گرفت. چند روز پس از آن مقامات زندان اوین این سه زندانی را تا آخر دی‌ماه همان سال از ملاقات ممنوع کردند و دلیلش را «خارج از مقررات از تلفن زندان» ذکر کردند. این مسئولان در پاسخ به اعتراض سه خبرنگار بابت مجازاتِ کار غیر خلاف گفته‌اند: «آخه آهنگش چیزه».
آزادی به قید وثیقه

در تاریخ ۲۴ دی ۱۴۰۲ دادگاه تجدید نظر استان تهران با تبدیل قرار الهه محمدی و نیلوفر حامدی به مبلغ هر کدام ۱۰ میلیارد تومان موافقت کرد و هر دو نفر پس از ۱۷ ماه از زندان آزاد شدند. شمار زیادی از کاربران شبکه‌های اجتماعی، هنرمندان و روزنامه‌نگاران و فعالان مدنی و سیاسی از آزادی او ابراز خوشحالی کردند.
آزادی به قید وثیقه > واکنش‌ها به آزادی

امجد امینی، پدر مهسا امینی با انتشار پیامی ضمن تبریک آزادی خبرنگارها به آن‌ها و خانواده‌شان گفت: «خبر آزادی شما بزرگواران، بعد از چهارصد روز تحمل زندان و دوری از خانواده، همه ما را خوشحال کرد و کاممان را شیرین گردانید.»
انجمن صنفی روزنامه‌نگاران استان تهران در بیانیه‌ای آزادی دو خبرنگار را به فال نیک گرفت و اظهار امیدواری کرد که روند آزادی به دیگر روزنامه‌نگاران زندانی هم تسری پیدا کند.
حامد اسماعیلیون آزادی نیلوفر حامدی و الهه محمدی را تبریک گفت.
علی کریمی در واکنش به آزادی حامدی و محمدی نوشت: «هیچ آگاه شدنی، بدون درد نیست.»
سارا خادم‌الشریعه، استاد بزرگ شطرنج ایران ضمن اهدای مدال خود به نیلوفر حامدی و الهه محمدی، آن‌ها را «قهرمانان واقعی» خواند.
هنگامه قاضیانی، سحر دولتشاهی، اشکان خطیبی، گلشیفته فراهانی، هانیه توسلی، زینب موسوی و مهناز افشار آزادی حامدی و محمدی را تبریک گفتند.
خبر آزادی الهه محمدی و نیلوفر حامدی، عکس یا تیتر اول صفحه نخست روزنامه‌های شرق، هم‌میهن، اعتماد، سازندگی، ستاره صبح، همدلی، جهان صنعت و پیام ما در تاریخ ۲۵ دی‌ماه ۱۴۰۲ را به خود اختصاص داد.
یک روز پس از آزادی، خبرگزاری میزان متعلق به قوه قضاییه، اعلام کرد که اتهام «جاسوسی» در پرونده این دو روزنامه‌نگار برای قوه‌قضاییه احراز نشده و اساساً آن‌ها به اتهام جاسوسی در زندان نبوده‌اند. از سوی دیگر در همان روز پرونده جدیدی علیه آن‌ها به‌دلیل «کشف حجاب» پس از آزادی گشوده شد.
دو روز پس از آزادی به قید وثیقه او و نیلوفر حامدی، به‌رغم تأکید القاصی‌مهر، رئیس کل دادگستری استان تهران دربارهٔ علت آزادی آن‌ها، خبرگزاری فارس در خبری به نقل از «یک منبع آگاه» مدعی شد که آن‌ها مرخصی یک‌هفته‌ای درمانی گرفته‌اند و پس از آن به زندان برمی‌گردند. خبرگزاری میزان ساعاتی پس از این اقدام فارس، با انتشار مجدد اظهارات القاصی‌مهر، تلویحاً خبر فارس را تکذیب کرد. در برخی رسانه‌ها، هدف این اقدام خبرگزاری فارس در «خبرسازی» و «انتشار مطالب کذب»، اعمال فشار بر قوه قضاییه عنوان شد.
نیلوفر حامدی و الهه محمدی هنگام آزادی از زندان اوین
باب (عنوان)

باب یا باب‌الله لقب و صفتی است که در برخی احادیث و ادعیه برای محمد و خاندانش به کار برده شده‌است. همچنین، افرادی از اصحاب برجسته امامان شیعیان نیز به خاطر ویژگی‌هایی به عنوان «باب» خوانده می‌شدند.
با توجه به این باور که به ائمه از طرف خدا الهام می شده است،  این شاگرد یا همان باب، دروازۀ ورود به علم باطنی امام بوده است.
در طول تاریخ و پس از غیبت کبری نیز عده‌ای مدعی سمت باب شده‌اند که همه مورد تأیید شیعیان قرار نگرفته‌اند.
ریشه ها

اصطلاح باب در قرن نهم پدیدار شد وبه یکی از شاگردان ارشد یک امام گفته می شد که به عنوان نماینده تام الاختیار او عمل می کرد.اولین باب از این قبیل، سلمان فارسی از یاران محمد  بوده است. اما در ادبیات معمولا به گروه تند رو اول قرن هشتم اسماعیلیه نسبت داده میشود.
باب الله

«باب‌الله» در برخی از احادیث و ادعیه اسلامی به عنوان صفت محمد، و دوازده امام شیعیان به کار گرفته شد. برخی معتقدند که واژه‌های دیگری مانند: صراط، «سبب»، «طریق» و «سبیل» تعبیرهای دیگری از باب‌الله هستند که برای ایشان به کار رفته‌اند.

محمد باقر در حدیثی به محمد، لقب «باب‌الله» و «سبیل‌الله» داده‌است.
علی نیز، در چند روایت به باب‌الله و باب الجنه خوانده شده‌است.
که فردوسی نیز آن را چنین به نظم درآورده‌است:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| که من باب علمم علیم در است |  | درست این سخن گفت پیغمبر است‌ |
دیگر امامان شیعه نیز در بعضی روایات «ابواب الله» خوانده شده‌اند بدین معنا که واسطه بین خدا و خلق‌اند. در حدیثی از علی بن حسین سجاد امام چهارم شیعیان، آمده‌است: «نحن ابواب اللّه و نحن الصراط المستقیم»
عده‌ای از مفسرین نیز مقصود از «ابواب» را در آیه «لَیْسَ البِرُّ بِاَنْ تَأتُوا الْبُیوتَ منْ ظُهُورِها وَلکِنَّ البِرَّ مَنِ اتَّقی و أْتُوا الْبیوتَ مِنْ اَبْوابِها» را ائمه شیعیان دانسته‌اند بدین مضمون که آن‌ها طریق و باب راه یافتن به مدینة علم پیامبرند.
باب الائمه

در زمان امامان شیعیان، افرادی از صحابه به عنوان «باب» آنان معرفی شده‌اند. گویا این تعبیر در زمان آن‌ها رواج داشت، هرچند در سخنان خودشان و در کتاب‌های رجال از آنان با عنوان «باب» تعبیر نشده‌است اما مورخینی چون ابن شهر آشوب و ابن صباغ افرادی را به عنوان باب (یا بوّاب) بعضی از امامان معرفی کرده‌اند؛ سلمان را باب علی، سفینه را باب حسین بن علی، ابوخالد کابلی و یحیی بن امّ الطویل را باب سجاد نامیده‌اند.
در کتاب‌های سیره و تاریخ، نواب اربعه امام زمان در دوره غیبت صغری نیز باب خوانده شده‌اند. شیخ طبرسی از آنان به عنوان «الابواب المرضیون و السّفراء الممدوحون» نام می‌برد.
ابن اثیر دربارهٔ حسین بن روح نوبختی، یکی از نواب اربعه، می‌گوید که امامیه او را باب می‌نامیدند
مدعیان بابیت > در عصر حضور دوازده امام

علاوه بر صحابه در زمان امامان، کسانی خود را بدروغ باب امامان معرفی میکرده اند و به این سبب به تکذیب و نفرین امامان گرفتار شده‌اند؛ مثلاً کشی، از علی بن حسکه و قاسم یقطینی و محمّد بن فرات و ابن بابا نام برده که ضمن نشر افکار انحرافی، مدعی بابیت حسن عسکری و رضا بوده‌اند ولی امامان، آنان را بشدت انتقاد کرده‌اند و شیعیان را از تماس با ایشان بر حذر داشته‌اند.

همچنین حسین بن حمدان خصیبی (متوفی ۳۵۸) که به دلیل دفاع از غالیانی چون ابو الخطّاب و محمّد بن نصیر نُمیری مورد نکوهش شیعیان بوده‌است[نیازمند منبع]، در کتاب مهم خود الهدایة الکبری فی تاریخ الائمة، در عین حال که برای هر امام وکلایی را معرفی می‌کند که واسطة امام با شیعیان در کارهای مالی و غیر آن بوده‌اند، کسانی را نیز به عنوان «ابواب» نام می‌برد که «حاملان اسرار و علوم امامان» بوده‌اند.

اگرچه اینها قرینه‌هایی برای رواج تعبیر «باب» در زمان امامان شیعیان است، اما از مجموع به‌نظر می‌رسد که اگر چه تعبیر «باب» در برخی از کتب تراجم و مناقب و سِیَر امامان شیعه برای یاران نزدیک و خاص ایشان به کار رفته، ولی در کلمات خود آنها، و بعداً در عبارات محدّثان و رجالیان، از استعمال آن در جهت مثبت پرهیز می‌شده‌است؛ همچنانکه نواب اربعه را نیز عموماً «سفرا» و «وکلاء» می‌خوانده‌اند یا نمایندگان موسی کاظم به «قُوّام» یاد کرده‌اند.

در مقابل از کسانی چون نمیری و شلمغانی، به عنوان مدعیان «بابیت» نام برده‌اند. البته اصل وجود واسطه میان امام و شیعیان، چه در زمینة بیان احکام و معارف دینی و چه در امور مالی، از نظر علمای شیعه انکار نشده‌است.