stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
اشکان خطیبی
موسیقی

اشکان خطیبی خواننده گروه موسیقی ترافیک نیز است.
آلبوم ترافیک، گروه ترافیک ١٣٩٢
روزای سخت تیتراژ برنامهٔ سین مثل سریال ١٣٩٢
آهنگ بچه‌های نسبتاً بد (کابوس) برای تیتراژ سریال بچه‌های نسبتاً بد که بنا به دلایلی تیتراژ دیگری جایگزین آن شد. ۱۳۹۲
یه مرگ ساده ۱۳۹۳
زندگی من(دکلمه) ۱۳۹۴
کابوس ۱۳۹۴
پرده آخر ۱۳۹۴
امسال سال ماست ۱۳۹۵
گریه کن دختر ۱۳۹۷
پرده نقره‌ای ۱۳۹۷
دستتو بده من ۱۳۹۸
نفس زمین ۱۴۰۰
می‌گریزی ۱۴۰۰
شرق دور تنهایی ۱۷ شهریور ۱۴۰۱
زن، زندگی، آزادی ۱۴۰۱
دست آخر ١۴٠٢
آذر شیوا ١۴٠٢
تو این چمدونه ۱۴۰۳
اشکان خطیبی و همسر سابقش آناهیتا درگاهی در اکران خصوصی فیلم هزارپا در برج میلاد
سی‌ای‌پی-۱ پلانالتو

| سی‌ای‌پی-۱ پلانالتو | سی‌ای‌پی-۱ پلانالتو |
| --- | --- |
کاربری: نظامی آموزشی
تولیدکننده: CAP
طراح: Clay Presgrave do Amaral
نخستین پرواز: ۱۹۴۲
تعداد ساخته‌شده: ۲۰
سی‌ای‌پی-۱ پلانالتو (به انگلیسی: CAP-1_Planalto) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع نظامی آموزشی ساخت شرکت CAP است. هواگرد سی‌ای‌پی-۱ پلانالتو نخستین پروازش را در ۱۹۴۲ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۲۰ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
طراح این هواگرد، Clay Presgrave do Amaral بود.
نوشابه امیری

| نوشابه امیری> اطلاعات شخصی | نوشابه امیری> اطلاعات شخصی |
| --- | --- |
زاده: نوشابه امیری ۳۱ اردیبهشت ۱۳۳۱ (۷۲ سال) کرج، البرز، ایران
نوشابه امیری: نوشابه امیری
همسر(ان): هوشنگ اسدی
پیشه: روزنامه‌نگار و دوبلر
نوشابه (حمیده) امیری (متولد ۳۱ اردیبهشت ۱۳۳۱) گوینده و روزنامه‌نگار اهل ایران است. او از ۱۰ سالگی (سال ۱۳۴۱) وارد رادیو و ۱۸ سالگی (سال ۱۳۴۹) به‌طور حرفه‌ای وارد دوبله شد. از کارهای پر آوازهٔ او، می‌توان به دوبلهٔ «لوسین» در کارتون بچه‌های آلپ، «کُنا» در کارتون سرندیپیتی، «استرلینگ» در رامکال و «جک» در خانواده دکتر ارنست اشاره کرد.
زندگی

نوشابه امیری در سال ۱۳۳۱ به دنیا آمد. همسر وی هوشنگ اسدی منتقد فیلم و روزنامه‌نگار است. او لیسانس روزنامه‌نگاری و فوق لیسانس جامعه‌شناسی را دریافت کرده‌است. کار روزنامه‌نگاری را از سال ۱۳۵۰ شروع کرده و همچنین عضو شورای سردبیر نشریه گزارش فیلم از سال ۱۳۶۹، و مدیریت دوبلاژ سال ۱۳۶۹ بوده‌است. وی هم‌اکنون سردبیر روزنامه الکترونیکی ایرانیان در اروپا به نام روز آنلاین است.
سوابق و فعالیت‌ها

نوشابه امیری را اولین خبرنگار زن ایرانی که با روح‌الله خمینی مصاحبه کرد می‌دانند. امیری به همراه همسرش اسدی از گردانندگان اصلی نشریهٔ موفق و پرمخاطب «گزارش فیلم» بودند.
در جلسات اکران ماه مجله گزارش فیلم به همراه بهروز رضوی، جلسات را برگزار می‌کردند. وی چندی پیش( سال ۱۳۸۲) به همراه همسرش در فرانسه اقامت کرد. نوشابه امیری یکی از نویسندگان پایگاه خبری روزآنلاین بود که انتشار آن در نخستین روز سال ۲۰۱۶ بعد از ۱۲ سال فعالیت و انتشار ۲۵۰۰ شماره به دلیل پایان بودجه متوقف شد.
سایر فعالیت‌ها

گوینده برنامه کودک رادیو از ۱۳۴۱، کار در مطبوعات از ۱۳۵۱، فیلم نامه‌نویسی از ۱۳۶۵ و مدیریت دوبلاژ از ۱۳۶۸. امیری یکی از همکاران در تولید برنامه پرطرفدار مسابقه هفته هم بوده‌است.
سایر فعالیت‌ها > دوبله > سرپرست گویندگان

سه مرد عامی (۱۳۷۲)
مردی در آینه (۱۳۷۱)
مریم و می تیل (۱۳۷۱)
اتل متل توتوله (۱۳۷۰)
امید (۱۳۷۰)
تبعیدی‌ها (۱۳۷۰)
ساده لوح (۱۳۷۰)
شتابزده (۱۳۷۰)
سفر جادویی (۱۳۶۹)
مهاجران (۱۳۶۹)
کاکلی (۱۳۶۸)
سایر فعالیت‌ها > دوبله > فیلمنامه

دره شاپرک‌ها (۱۳۷۰)
سایر فعالیت‌ها > دوبله > گوینده

| نقش | اثر | نکات |
| --- | --- | --- |
| شوید | باغچه سبزیجات | ۱۹۶۸، انگلستان |
| بکی تاچر (با بازی لوآن هاسلم) | ماجراهای هاکلبری فین | ۱۹۶۸ تا ۱۹۶۹، آمریکا |
| نقش‌های مختلف | هاچ زنبور عسل | ۱۹۷۰، ژاپن |
| جامپی کوچولو (خرگوش سفید) | بامزی قوی‌ترین خرس جهان | ۱۹۷۲ سوئد - مدیر دوبلاژ: ژاله علو |
| میشی (موش زرد) | موش کوهستان | ۱۹۷۳، ژاپن - مدیر دوبلاژ: مهدی علیمحمدی |
| سیندی | بارباپاپا | ۱۹۷۳، فرانسه - مدیر دوبلاژ: امیرهوشنگ قطعه‌ای |
| دنی | خانواده دی | ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۵، آمریکا - مدیر دوبلاژ: صادق ماهرو |
| خرگوش کوچولو و نقش‌های مهمان | پسر شجاع | ۱۹۷۵، ژاپن - مدیر دوبلاژ: غلامعلی افشاریه |
| اسکورپان شیردل (با بازی لارش سدردال) | برادران شیردل | ۱۹۷۷، سوئد - مدیر دوبلاژ: خسرو خسروشاهی |
| استرلینگ | رامکال | ۱۹۷۷، ژاپن - مدیر دوبلاژ: ژاله علو |
| دانیل | پل کوچولو | ۱۹۷۸، فرانسه |
| میشا (بچه خرس) | دهکده حیوانات | ۱۹۷۹، ژاپن - مدیر دوبلاژ: ژاله علو |
| سی‌ید (برادر تام) | ماجراهای تام سایر | ۱۹۸۰، ژاپن |
| رَن | افسانه توشیشان | ۱۹۸۱، ژاپن - مدیر دوبلاژ: نوشابه امیری |
| جک | خانواده دکتر ارنست | ۱۹۸۱، ژاپن - مدیر دوبلاژ: مهدی علیمحمدی |
| نینو (برادر انریکو) | بچه‌های مدرسه والت | ۱۹۸۱، ژاپن - مدیر دوبلاژ: بهرام زند |
| کُنا | جزیره ناشناخته | ۱۹۸۳، ژاپن - مدیر دوبلاژ: ژاله علو |
| لوسین | بچه‌های کوه آلپ | ۱۹۸۳، ژاپن - مدیر دوبلاژ: هوشنگ مرادی |
| تای (در کودکی) | سال‌های دور از خانه | ۱۹۸۴–۱۹۸۳، ژاپن - مدیر دوبلاژ: ژاله علو |
| نیک | حنا دختری در مزرعه | ۱۹۸۴، ژاپن - مدیر دوبلاژ: کنعان کیانی |
| الفی | الفی اتکینز |  |
| جیم | جیم و مادربزرگ | نمایش عروسکی |
| امید همایون | پاک‌باخته | ۱۳۵۵، ایران - سرپرست گویندگان: منوچهر زمانی |
| زهرا | زهره و زهرا | ۱۳۶۹ تا ۱۳۷۱، ایران |
سایر فعالیت‌ها > دوبله > کتاب

جدال با جهل (۱۳۸۸)
یهودی ابدی (فیلم ۱۹۴۰)

| یهودی ابدی | یهودی ابدی |
| --- | --- |
کارگردان: فریتز هیپلر
تهیه‌کننده: دویچه فیلم گزلشافت
نویسنده: ابرهارد تاوبرت
راوی: هری گیزه
موسیقی: فرانتس فریدل
توزیع‌کننده: ترا فیلم
تاریخ‌های انتشار: ۱۹۴۰
مدت زمان: ۶۲ دقیقه
کشور:  آلمان نازی
زبان: آلمانی 
هزینهٔ فیلم: نامعلوم
یهودی ابدی (به آلمانی: Der ewige Jude) یک فیلم مستند ساخته ۱۹۴۰ در رایش آلمان است. این عنوان فیلم در آلمانی کاراکتر یهودی سرگردان در فولکلور قرون وسطی ست. فیلم به درخواست یوزف گوبلز توسط فریتس هیپلر ساخته شد. این فیلم بعد از حمله نازی‌ها به لهستان ایجاد شد. در این زمان جمعیت یهودی لهستان چیزی حدود سه میلیون نفر بود که ده درصد جمعیت این کشور را تشکیل می‌دادند. فیلم توسط هری گیزه روایت می‌شود.
پیش زمینه

هیتلر و گوبلز اعتقاد داشتند که فیلم ابزار بسیار قدرتمندی در ایجاد نفرت از یهودیان در بین مردم آلمان است. در سال ۱۹۳۰ حزب نازی یک دپارتمان فیلمسازی ایجاد کرد. گوبلز نیز به صورت شخصی علاقه‌مندی خود را به همکاری در این بخش ابراز کرده بود. گوبلز قصد داشت سه فیلم ضد یهودی به نام‌های «یهودی ابدی»، «زوس یهودی» و «روتشیلدها» بسازد. در سال ۱۹۳۷ شاخه پروپاگاندای حزب نازی نمایشگاهی هنری به نام یهودی ابدی در مونیخ برپا کرد. در این نمایشگاه ۲۵۶ عکس که به عقیده حزب نازی نشاندهنده بد بودن نژاد یهودی بود نمایش داده شده بود. در سال ۱۹۳۸ گوبلز به سخنرانیهای شدید علیه یهودیان پرداخت که باعث اتفاق کریستالناخت شد. با اینکه کریستالناخت از نظر احساسی بسیاری از سران ضد یهود حزب نازی را ارضا می‌کرد ولیکن هیتلر آن را اتفاقی بسیار بد در عرصه بین‌المللی می‌دانست. هیتلر اعتقاد داشت که حزب نازی نباید مردم را تشویق به خشونت علیه یهودیان کند، بلکه باید با ایجاد زمینه کاری کند که مردم خود علیه یهودیان خشونت نشان دهند. گوبلز به دستور هیتلر شروع به تهیه سه فیلم ضدیهودی نمود. گوبلز بیشتر مایل بود پیام ضد یهودی فیلم به صورت مخفی مانند فیلم «سوس یهودی» باشد و از روش استفاده شده در فیلم «یهودی ابدی» که در آن پیام ضدیهودی توسط گوینده خوانده می‌شد خوشش نمی‌آمد.
تهیه فیلم

به دستور گوبلز تهیه فیلم آغاز شد. تولید فیلم حدود یکسال طول کشید. گوبلز در این زمان وقت زیادی صرف تهیه این فیلم نمود. او از سال ۱۹۳۸ مایل بود که فیلمسازان او به لهستان رفته و از گتوی یهودیان فیلم تهیه کنند؛ ولیکن در این زمان دولت لهستان اجازه اینکار را به آلمانی‌ها نداد. بعد از تسخیر لهستان در سال ۱۹۳۹ او به هیپلر دستور داد که به همراه تیم فیلمسازی خود به لودز، ورشو، کراکف و لوبلین رفته و از یهودیان لهستان فیلم تهیه کند.
این فیلمها که از یهودیان لهستان گرفته شده بود برای مقایسه زندگی واقعی یهودیان با آنچه در ادامه فیلم زندگی آنها با نقاب در بین مسیحیان انجام می‌شد استفاده شد. گوبلز و هیپلر یهودیان را مجبور کردند که به روش زندگی روزمره خود بپردازند در زمانی که تیم فیلمبرداری از زندگی آنها فیلمبرداری می‌کردند. در یکی از صحنه‌های فیلم یهودیان در کنیسه نشان داده می‌شوند که به خود تفیلین بسته‌اند؛ ولیکن در ابتدا گوینده می‌گوید که امروز سه شنبه است حال آنکه کنیسه در روز سه شنبه به خواندن تورات نمی‌پردازد. در این فیلم یهودیان را چون انگل‌های فرهنگی سرگردان نشان می‌داد که فقط به دنبال ارضای نیازهای جنسی و کسب ثروت هستند.
قسمت‌های مختلف

فیلم به چند بخش اصلی تقسیم شده است:
فیلمبرداری از گتوی یهودیان در لهستان
بحث در مورد مسائل فرهنگی، سیاسی و اجتماعی که دارای ریشه یهودی هستند.
مسائل مذهبی، دستورهای دینی یهودیان و ذبح کوشر
سخنرانی آدولف هیتلر در رایشستاگ و رژه سربازان اس.اس.
قالب‌های اصلی

فیلم بیشتر سعی دارد به تضادی که در ذهن نازی‌ها بین نژاد بد یهودی و نژاد خوب آلمانی وجود دارد اشاره کند. فیلم بر اساس نظر گوبلز قرار بود نژاد انگل‌گونه یهودی را نشان داده و دشمنی با آنها را توجیه کند. فیلم تلاش می‌کند که نشان دهد یهودیان کلاهبردار هستند، دارای روح نیستند و با آلمانی‌ها متفاوتند. کشتن آنها یک جرم نیست بلکه یک نیاز است همانگونه که کشتن موشها کار بدی نیست و باعث تمیزی می‌شود.
مجله رسمی حزب نازی در زمان تولید این فیلم، آن را دربارهٔ مهاجرت ۲۰۰۰ ساله موشها دانست. نویسنده می‌نویسد که فیلم زندگی کامل یهودیان را نشان می‌دهد و بهترین روش برای مقابله با نژاد انگل را نشان می‌دهد. نویسنده مهاجرت یهودیان از خاورمیانه به مصر را مهاجرت دسته جمعی موشها برای از بین بردن اموال دیگران می‌خواند. او می‌گوید که روش یهودیان رسیدن به مقصد و کنترل اقتصاد است. نویسنده ذبح مذهبی یهودیان را مورد انتقاد قرار داده و آن را غیرانسانی می‌داند.
قالب‌های اصلی > یهودیان به عنوان غیرمتمدن و انگل

ریچارد تیلور معتقد است که مهم‌ترین پیام این فیلم این است که یهودیان گروهی وحشی هستند که به طرزی هوشمندانه به جوامع اروپایی نفوذ کرده و از آن به صورت انگل‌گونه استفاده می‌کنند. این مسئله از ابتدای فیلم مورد تأکید قرار می‌گیرد.
فیلم اشاره می‌کند که یهودیان متمدن شده که در آلمان دیده می‌شوند تنها بخش کوچکی از واقعیت یهودی است. سپس فیلم به سراغ گتوی یهودی در لهستان می‌رود، و اشاره می‌کند که یهودی قبل از اینکه ظاهر آلمانی خود را مخفی کند در چنین شرایطی زندگی می‌کند.
سپس فیلم یهودیان را به صورت موجوداتی بی‌تمدن، انگل‌گونه و بدون وضعیت اجتماعی نشان می‌دهد. بیشتر این تصاویر از یهودیان واقعی در گتوی ورشو تهیه شده بوده است. این افراد به عمد از بین طبقه فقیر و بدلباس انتخاب شده بودند. محل گرفتن این تصاویر بسیار کثیف است. بیشتر پیام فیلم در این صحنه‌ها این است که یهودیان به صورت تاریخی در گتو زندگی کرده‌اند و این انتخاب آنان بوده است. فیلم اظهار می‌کند که این وضعیت طبیعی یهودیان است. حال آنکه افرادی نظیر رایمر اعتقاد دارند وضعیت نشان داده شده در فیلم در اثر حمله نازی‌ها به وجود آمده است.
فیلم سعی زیادی می‌کند که یهودیان و موش‌ها را یکسان نشان دهد. در یک صحنه فیلم گله‌ای موش را نشان می‌دهد که از لوله‌های فاضلاب در حال حمله به مقصدی هستند. فیلم سعی می‌کند این صحنه را با مهاجرت یهودیان به اروپا یکسان بداند. گوینده می‌گوید که همانگونه که موش‌ها در بین حیوانات بسیار کثیف و منبع آلودگی هستند، یهودیان نیز در بین انسان‌ها پایینتر سطح انسان و کثیف‌ترین آنان هستند؛ ولیکن گوینده ادامه می‌دهد که یهودیان دارای قدرت غیرقابل باوری در تغییر قیافه و شبیه‌سازی خود به میزبان خود هستند. سپس فیلم یک یهودی با ریش بلند و لباس یهودی نشان می‌دهد و در صحنه بعد همان شخص را در کت و شلوار و لباس مدرن نشان می‌دهد و می‌گوید که تنها یک چشم تمرین یافته می‌تواند بفهمد که این فرد همان یهودی کثیف است.
هرجا موش‌ها پدیدار می‌شوند آنها با نابود کردن دسترنج مردم و غذای آنها خرابی به بار می‌آورند. به این وسیله آنها بیماری، طاعون، تیفویید، وبا، و بیماری‌های دیگر ایجاد می‌کنند. آنها زیرک، ترسو و بی‌رحم هستند و همیشه در یک گله یافت می‌شوند. در بین حیوانات آنها نشانگر نوعی خرابی از درون و به صورت مخفی هستند همانگونه که یهودیان در بین انسان‌ها اینگونه هستند.
قالب‌های اصلی > تأثیر اقتصادی

فیلم ادامه می‌دهد
در ابتدای قرن بیستم یهودیان بر مسند قدرت سکوهای اقتصادی دنیا بودند. آنها قدرتی بین‌المللی هستند. آنها تنها یک درصد مردم دنیا هستند ولیکن به کمک قدرت سرمایه خود آنها تروریسم را به صحنه بورس، افکار عمومی و سیاست بین‌المللی می‌آورند.
سپس فیلم یهودیان را مقصر در نرخ بیکاری بالای آلمان می‌داند. فیلم ادعا می‌کند که آنها به وسیله رباخواری به تمامی حرفه‌ها نفوذ کرده و اموال آلمانیها را از چنگ آنها ربودند:
از بین یک هزار کارگر در برلین، تنها دو نفر یهودی هستند؛ ولیکن در سال ۱۹۳۳ در بین دادگسترها از ۱۰۰ نفر ۱۵ نفر یهودی‌اند. در بین قاضی‌ها از ۱۰۰ نفر ۲۳ یهودی وجود دارد. در بین وکلا از ۱۰۰ نفر ۴۹ نفر یهودی‌اند. در بین پزشکان از ۱۰۰ نفر ۵۲ نفر یهودی‌اند. در بین تاجران از ۱۰۰ نفر ۶۰ نفر یهودی‌اند. ثروت یک آلمانی به‌طور معمول ۸۱۰ مارک است. ثروت یک یهودی به‌طور معمول ۱۰۰۰۰ مارک است.
فیلم به منبعی برای این اعداد اشاره نمی‌کند؛ ولیکن عددهای ذکر شده در فیلم مشابه اعدادی است که پژوهشگرانی که جزو حزب نازی نبودند در این زمان ذکر کرده‌اند.
در سال ۱۹۳۳، در آلمان ۵۶۰۰ پزشک یهودی و ۳۰۳۰ وکیل یهودی وجود داشته است که مطابق درصد ذکر شده در فیلم است. در جمهوری وایمار تعداد بسیار زیادی پرونده شهروندی به دست وکلای یهودی به موفقیت رسید. قوانین نورنبرگ به صورت مشخصی دستور داد که قاضی‌های آلمانی تمامی حکم‌های قاضی‌های یهودی را لغو کنند و سیستم بیمه آلمان به پزشکان یهودی پولی پرداخت نکند.
عدد ذکر شده در مورد ثروت یهودیان احتمالاً ثروت خانواده روتشیلد را هم در نظر گرفته است. خانواده روتشیلد در قرن ۱۹ ثروتمندترین خانواده در تمامی دنیا بودند. در زمان روی کار آمدن حزب نازی شاخه اتریشی خانواده روتشیلد ممنوع شد و بانکهای آن ملی شدند.
فیلم ادعا می‌کند که یهودیان به طرز غیرقابل باوری در جنایات مدیریت شده حضور دارند. فیلم می‌گوید که یهودیان ۸۲٪ سازمانهای مافیا، و ۹۸٪ تجارت روسپیگری را در اختیار دارند. فیلم می‌گوید که بیشتر لغات استفاده شده توسط مجرمین دارای ریشه عبری است.
قالب‌های اصلی > یهودیان به عنوان غیرطبیعی و بیمار

فیلم بسیار به این مسئله اشاره می‌کند که فرهنگ اروپایی توسط یهودیان فاسد شده است. فیلم سپس به یهودیانی که مورد خشم آدولف هیتلر بودند نظیر آلبرت انشتین و رزا لوکزامبورگ اشاره می‌کند. انشتین به عنوان یهودی نسبی‌گرا که نفرت خود را از آلمانی‌ها پشت سر علم تقلبی خود مخفی می‌کند مورد اشاره قرار می‌گیرد. سپس فیلم بازیگران یهودی آلمانی را مورد انتقاد قرار می‌دهد. در سکانس بعدی چارلی چاپلین نیز یهودی خوانده می‌شود.
سپس فیلم چندین صحنه از فیلم هالیوودی خانه روتشیلدها محصول سال ۱۹۳۴ را نشان می‌دهد. در این صحنه میر روتشیلد که مردی بسیار ثروتمند است برای کلک زدن به مأمور مالیات لباسی مندرس به تن می‌کند. صحنه بعدی او را در حال نصیحت به پسرانش نشان می‌دهد که می‌گوید که بانکداری بین‌المللی ایجاد کنند و از کشورها در زمان جنگ ثروتمند شوند.
فیلم می‌گوید که یهودی به صورت ذاتی به هرچیزی غیرطبیعی و بیمار علاقه‌مند است. فیلم برای این موضوع صحنه‌ای از فیلم فریتز لانگ به نام ام را نشان می‌دهد که در آن یک قاتل کودکان خود را بیمار می‌داند و طلب آزادی می‌کند. در این صحنه فیلم تلاش می‌کند که بگوید که یهودیان به صورت ذاتی بیمارند و باید بمیرند.
قالب‌های اصلی > هنر فاسد

فیلم سپس به آثار هنری فاسد کننده که توسط یهودیان تولید شده است می‌پردازد. هنر فاسد به نظر فیلم هنر ابستراسیون و آثار هنری افرادی نظیر جورج گروسز و امیل نولده است.
قالب‌های اصلی > دین یهودی

بعد از اینکه فیلم نشان می‌دهد که چگونه یهودیان مسئول فاسد کردن علم، هنر، تجارت و موسیقی غربی هستند صحنه‌ای از ذبح کوشر توسط یهودیان را نشان می‌دهد. در این صحنه یک گاو به صورت کوشر ذبح می‌گردد. در این صحنه و صحنه‌های بعدی گاوها و گوسفندها به صورت کوشر ذبح می‌شوند و خون آنها خارج می‌شود. این صحنه به دلیل مخالفت هیتلر با خشونت با حیوانات و ممنوع کردن ذبح کوشر توسط وی به فیلم اضافه شده بود. این صحنه‌ها از نسخه فیلم که برای کودکان تهیه شده بود حذف شد.
قالب‌های اصلی > سخنرانی هیتلر

فیلم با نمایش سخنرانی هیتلر در رایشستاگ به پایان می‌رسد که در آن او می‌گوید:
اگر یهودیان اقتصادی بین‌المللی در درون و بیرون اروپا موفق شوند و جنگی جهانی ایجاد کنند نتیجه آن بلشویک شدن تمامی دنیا و پیروزی یهودیان نخواهد بود بلکه نابودی نژادی یهودی در اروپا خواهد بود.
صحنه آخر فیلم نیروهای ارتش آلمان را در حال رژه نشان می‌دهد.
موفقیت تجاری

این فیلم با اینکه کمی پس از فیلم بسیار پرفروش یهودستیزانه «سوس یهودی» منتشر شد فروش بسیار کمی داشت. در فیلم سوس یهودی پیام فیلم در قالب یک درام است و به صورت مستقیم نیست ولیکن این فیلم پیام ضدیهودی خود را مستقیم بیان می‌کند. همچنین فیلم سوس یهودی از بازیگران مطرح آلمانی در آن زمان استفاده نمود ولیکن فیلم یهودی ابدی دارای صحنه‌های معمولی از گتوی یهودیان بود. بر اساس آمار موجود کمتر از یک میلیون نفر از این فیلم در سینما بازدید کردند که در مقایسه با فیلم سوس یهودی بسیار ناچیز بود.
در آلمان امروزی

نمایش این فیلم در آلمان امروزی ممنوع است و تنها در موسسات آموزشی به همراه کسانی که در تاریخ هولوکاست مدرک دارند امکانپذیر است؛ ولیکن نسخه‌های ترجمه شده این فیلم در اینترنت به راحتی قابل دسترسی است.
از چارلی چاپلین در فیلم به عنوان یهودی یاد می‌شود.
باشگاه فوتبال لچه

Football club
باشگاه فوتبال یو اس لچه (به ایتالیایی: U.S. Lecce) یک باشگاه فوتبال ایتالیایی در شهر لچه است که در سری آ  رقابت می‌کند. این باشگاه در تاریخ ۱۵ مارس ۱۹۰۸ تأسیس شده است.
بازیکنان مشهور

میرکو ووچینیچ
خاویر چوانتون
آنتونیو کونته
خوان کوادرادو
لوئیس موریل
فابریتسیو میکولی
گراتزیانو پله
ماسیمو اودو
ولادیمیرو فالکونه
مارین پونگراچیچ
نیکولا سانسونه
فدریکو باشیروتو
ماسیمو کودا
افتخارات

سری بی: ۱۰_۲۰۰۹ ، ۲۲_۲۰۲۱
مسرشمیت ب‌اف ۱۰۸

| مسرشمیت ب‌اف ۱۰۸ | مسرشمیت ب‌اف ۱۰۸ |
| --- | --- |
D-EBFW a 1937-built Bf 108B-1 painted to represent a pre-war company demonstrator D-IBFW: D-EBFW a 1937-built Bf 108B-1 painted to represent a pre-war company demonstrator D-IBFW
کاربری: Communications
تولیدکننده: مسرشمیت
طراح: ویلی مسرشمیت
نخستین پرواز: ۱۹۳۴
معرفی‌شده در: ۱۹۳۵
بازنشستگی: ۱۹۴۵
کاربر اصلی: نیروی هوایی آلمان نازی Armée de l'Air Manchukuo National Airways
تعداد ساخته‌شده: ۸۸۵
گونه‌ها: Nord ۱۰۰۰ نورد نورآلفا
مسرشمیت ب‌اف ۱۰۸ (به انگلیسی: Messerschmitt Bf 108) یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ مسرشمیت در کشور آلمان است. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواپیما نیروی هوایی آلمان نازی بوده‌است. این هواگرد برای نخستین بار در ۱۹۳۴ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
محسن مظلوم

| محسن مظلوم | محسن مظلوم |
| --- | --- |
مۆحسێن مه‌زڵووم: مۆحسێن مه‌زڵووم
زادهٔ: ۱۷ بهمن ۱۳۷۱ مهاباد
درگذشت: ۹ بهمن ۱۴۰۲ کرج، زندان قزل‌حصار
علت مرگ: اعدام
ملیت: ایرانی
پیشه: فعال سیاسی
اتهام جزایی: محاربه
محسن مظلوم (به کردی: مۆحسێن مه‌زڵووم) (۱۷ بهمن ۱۳۷۱ – ۹ بهمن ۱۴۰۲) زندانی سیاسی محکوم به اعدام و اهل مهاباد بود که در اواخر تیرماه ۱۴۰۱ از سوی نیروهای انتظامی و امنیتی جمهوری اسلامی در منطقه صومای برادوست استان آذربایجان غربی به همراه سه شهروند دیگر به نام‌های وفا آذربار، پژمان فاتحی و محمد فرامرزی دستگیر شد. او در سال ۱۳۹۰ به حزب کومله کردستان ایران پیوسته‌است. وزارت اطلاعات و نورنیوز و سازمان اطلاعات نیروی انتظامی از تاریخ یکم مردادماه به بعد در خبرهای متناقضی دستگیری یک تیم خرابکاری وابسته به موساد را بدون اشاره به هویت دستگیرشدگان منتشر کرد. در ۲۲ تیرماه، وزارت اطلاعات در بیانیه‌ای از دستگیری ۱۰ نفر در استان آذربایجان غربی خبر داد. وزارت اطلاعات در یکم مرداد اعلام کرد یک تیم خرابکاری در اصفهان پیش از انجام عملیات خرابکارانه دستگیر شده‌اند و در خبرهای بعدی اعلام شد که این افراد از اعضای حزب کومله کردستان ایران بوده و قصد خرابکاری در یک مرکز حساس امنیتی در اصفهان را داشته‌اند. این چهار نفر به همراه رضا رسایی و منصور دهمرده و فرشید حسین‌زهی و مجاهد کورکور در خطر اعدام قریب‌الوقوع قرار داشتند.
محسن مظلوم همانند سه هم‌پرونده‌ای دیگرش در تمام مدت بازداشت از زمان دستگیری تا اعدام از حق ملاقات محروم بود و تنها ملاقات وی با خانواده‌اش یک روز قبل از اعدام، در روز ۸ بهمن ۱۴۰۲ و پس از ۱۹ ماه بی‌خبری و تنها به مدت ۱۵ تا ۲۰ دقیقه صورت گرفت. وی در این ملاقات به خانواده‌اش گفته بود «از [همسرش] جوانا و همۀ همسنگرانم می‌خواهم که محکم و با ارادە باشند و هر اتفاقی افتاد گریه و زاری نکنند و به ما افتخار کنند.» به گفتۀ ماریا محمودی همسر محمد فرامرزی این ۴ زندانی سیاسی احکام صادره علیه خود را ناعادلانه و غیرواقعی دانسته و در روز ملاقات در اعتراض به آن در اعتصاب غذا بوده‌اند.
اتهامات و حکم اعدام

وزارت اطلاعات پس از چند روز حزب کومله کردستان ایران را متهم کرد، اما این حزب با وجود تأیید دستگیری تعدادی از اعضای خود، در اطلاعیه‌ای این اتهامات را واهی و بی‌اساس خواند و قویاً تکذیب کرد و اظهار داشت افراد دستگیر شده هیچ ارتباطی با موساد ندارند و برای فعالیت‌های تشکیلاتی و حزبی به این منطقۀ مرزی در آذربایجان غربی رفته‌بوده‌اند. پس از چهار ماه و بعد از آغاز خیزش سراسری زن، زندگی، آزادی جمهوری اسلامی در مستندی فیلم اعتراف اجباری این چهار نفر را پخش کرد. این زندانیان بدون هیچ سلاح و بدون درگیری بازداشت شده‌اند. پس از ۱۸ ماه بی‌خبری از سرنوشت این چهار نفر، حکم اعدام هر چهار تن در مدت زمان بسیار کمی در دادگاهی کوتاه و فرمایشی صادر شد و به تأیید دیوان عالی کشور نیز رسید. به گفتۀ شبکه حقوق بشر کردستان پس از اعتراض وکیل تسخیری پرونده به حکم صادره، پرونده به شعبۀ ۹ دیوان عالی کشور ارجاع و عیناً تأیید شد. این حکم پس از تأیید در دیوان عالی کشور به اجرای احکام دادگاه تهران ارسال شد و از آن زمان هر لحظه خطر اجرای حکم اعدام این چهار زندانی سیاسی کُرد وجود داشت.
واکنش‌ها

در مرداد ۱۴۰۱ برای دفاع از حقوق این زندانیان کمپینی تحت عنوان «کمپین دفاع از چهار زندانی سیاسی کُرد» به راه افتاد. این کمپین خواستار پیوستن فعالان به کمپین نه به اعدام شد. بنا بر ویدئوهای منتشرشده در رسانه‌های اجتماعی، برخی از شخصیت‌ها و همچنین مردم عادی در کردستان ایران به این کارزار پیوسته‌اند. بسیاری از حقوق‌دانان و سازمان‌های حقوق بشری صدور این احکام را فراقضایی و ناشی از دلایل سیاسی اعلام کردند. وکیل خانوادۀ زندانیان، این احکام و روند دادرسی را غیرمنصفانه اعلام کرد و گفت خود او و موکلینش از حقوق قانونی‌شان محروم بوده‌اند. این زندانیان در تمام این مدت تحت آزار و شکنجه بوده و از حق داشتن وکیل تعیینی، حق دادرسی عادلانه و حق ملاقات با خانواده محروم بوده‌اند. خانوادۀ این زندانیان، بارها از سوی مأموران اطلاعاتی و امنیتی مورد فشار، اذیت و تهدید قرار گرفته‌اند. سازمان عفو بین‌الملل چندین بار در مورد وضعیت این چهار زندانی ابراز نگرانی کرد. این سازمان در نامه‌ای که در اسفند ۱۴۰۱ به غلامحسین محسنی اژه‌ای، رئیس قوۀ قضائیۀ جمهوری اسلامی و همچنین سفارت ایران در اتحادیۀ اروپا ارسال کرده، خواستار روند عادلانۀ دادرسی برای چهار شهروند کُرد شده که به مدت هفت ماه بود خانواده‌های آن‌ها از وضعیت‌شان بی‌اطلاع بودند و وضعیت آنان را مصداق ناپدیدسازی قهری دانست.
عفو بین‌الملل در آخرین واکنش خود صدور حکم اعدام برای این متهمان را ناعادلانه و به مثابه نقض آشکار حقوق آن‌ها دانست که براساس اعترافات اجباری بوده‌است. بیش از ۱۵ نهاد و سازمان حقوق بشری این احکام را ناعادلانه و غیرمنصفانه اعلام داشته و شدیداً نسبت به آن اعتراض کردند. آبرام پیلی، معاون نمایندۀ ویژه آمریکا در امور ایران، روز پنجشنبه ۱۱ ژانویه (۲۱ دی ۱۴۰۲) با انتشار پستی در شبکۀ اجتماعی ایکس (توئیتر سابق)، صدور حکم اعدام برای چهار زندانی سیاسی کُرد در ایران را محکوم کرد. «ایمپکت ایران» که ائتلافی متشکل از سازمان‌های حقوق بشری بین‌المللی است، در ۱۲ ژانویه ۲۰۲۴، ضمن محکوم‌نمودن صدور احکام اعدام برای این چهار نفر و ناعادلانه خواندن آن، خواهان لغو فوری این احکام شده و از جامعهٔ جهانی درخواست نموده تا در تلاشی جمعی در راستای توقف این احکام، اقداماتی سریع و جدی را در دستور کار قرار دهند. جامعهٔ دفاع از حقوق بشر در ایران ‏(‏LDDHI‏) با اشاره به اسامی و پروندهٔ این چهار نفر افزود که با مجازات اعدام به هر اتهامی و در هر شرایطی مخالف است و علیه آن مبارزه می‌کند، و تمام ایرانیان و جامعهٔ بین‌المللی را به اقدام فوری برای تلاش در جهت متوقف کردن ماشین کشتار در جمهوری اسلامی فرا خواند. درحال‌حاضر، دست‌کم ۲۰ زندانی سیاسی محکوم به اعدام و ۱۲ ‏تن نیز به «جرم»هایی متهم هستند که خطر محکومیت به اعدام در پی دارد. به‌علاوه، دست‌کم ۲۰ تن از معترضان دستگیرشده در اعتراضات سال ‏۱۴۰۱ نیز محکوم به اعدام و ۱۵۹ تن به جرم‌هایی متهم هستند که که ممکن است به صدور حکم اعدام بینجامد.‏
حزب حیات آزاد کردستان (پژاک) روز ۸ بهمن ۱۴۰۲ همزمان با انتشار خبر احتمال اعدام قریب‌ا‌لوقوع چهار زندانی سیاسی کُرد در مخالفت با اجرای احکام اعدام بیانیه‌ای منتشر نمود و ضمن محکوم کردن موج اعدام‌ها از همۀ اقشار جامعه درخواست کرد که با کارزارهای فعالانۀ خود پاسخی محکم به «جمهوری اعدام» بدهند و به جمهوری اسلامی نیز هشدار داد که «امتحان کردن صبر خلق‌ها با حربۀ اعدام، عواقبی جدی برایش دربر خواهد داشت.»
«مادران صلح روژهلات کردستان» در شهر کامیاران با انتشار پیامی، از «مردم آزادی‌خواه» و سازمان‌های حقوق بشری جهان خواستند که علیه حکم اعدام حکومت ایران بایستند و اعلام کردند که بیش از این «قتل فرزندانمان» توسط جمهوری اسلامی را نخواهیم پذیرفت.
اجرای حکم اعدام

در سحرگاه ۹ بهمن سال ۱۴۰۲، محسن مظلوم به همراه محمد فرامرزی، پژمان فاتحی و وفا آذربار، در زندان قزل‌حصار اعدام شدند.
واکنش‌ها به اعدام > واکنش های خارجی

ایالات متحده آمریکا اعدام چهار زندانی سیاسی کرد را محکوم کرد و این اقدام را نشانهٔ بی اعتنایی جمهوری اسلامی به حقوق بشر خواند.
ممانعت از تحویل اجساد اعدام‌شدگان به خانواده‌هایشان

به گفتهٔ خانوادهٔ اعدام‌شدگان، جمهوری اسلامی از تحویل دادن اجساد فرزندانشان به آن‌ها ممانعت به عمل آورده و به آن‌ها ابلاغ کرده که خودشان اجساد را در مکانی نامشخص دفن خواهند کرد.
طه محمد علی

| طه محمد علی | طه محمد علی |
| --- | --- |
زادهٔ: سال ۱۹۳۱ صفوریه
درگذشت: ۲ اکتبر ۲۰۱۱ ناصره
ملیت: دولت فلسطین
طه محمد علی (عربی: طه محمد علي)؛ (زاده: سال ۱۹۳۱ در صفوریه، الجلیل، درگذشته: در ۲ اکتبر ۲۰۱۱) شاعر و نویسنده فلسطینی و به نسل شعرای مقاومت تعلق داشت. به او لقب عاشق صفوریه داده شد و به عنوان یکی از شعرای قرن بیستم انتخاب شده‌است.