نقد قرآن
آیه‌های یادشده

↑  بقره: آیه ۲۸۲: یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِذَا تَدَایَنْتُمْ بِدَیْنٍ إِلَی أَجَلٍ مُسَمًّی فَاکْتُبُوهُ وَلْیَکْتُبْ بَیْنَکُمْ کَاتِبٌ بِالْعَدْلِ وَلَا یَأْبَ کَاتِبٌ أَنْ یَکْتُبَ کَمَا عَلَّمَهُ اللَّهُ فَلْیَکْتُبْ وَلْیُمْلِلِ الَّذِی عَلَیْهِ الْحَقُّ وَلْیَتَّقِ اللَّهَ رَبَّهُ وَلَا یَبْخَسْ مِنْهُ شَیْئًا فَإِنْ کَانَ الَّذِی عَلَیْهِ الْحَقُّ سَفِیهًا أَوْ ضَعِیفًا أَوْ لَا یَسْتَطِیعُ أَنْ یُمِلَّ هُوَ فَلْیُمْلِلْ وَلِیُّهُ بِالْعَدْلِ وَاسْتَشْهِدُوا شَهِیدَیْنِ مِنْ رِجَالِکُمْ فَإِنْ لَمْ یَکُونَا رَجُلَیْنِ فَرَجُلٌ وَامْرَأَتَانِ مِمَّنْ تَرْضَوْنَ مِنَ الشُّهَدَاءِ أَنْ تَضِلَّ إِحْدَاهُمَا فَتُذَکِّرَ إِحْدَاهُمَا الْأُخْرَی وَلَا یَأْبَ الشُّهَدَاءُ إِذَا مَا دُعُوا وَلَا تَسْأَمُوا أَنْ تَکْتُبُوهُ صَغِیرًا أَوْ کَبِیرًا إِلَی أَجَلِهِ ذَلِکُمْ أَقْسَطُ عِنْدَ اللَّهِ وَأَقْوَمُ لِلشَّهَادَةِ وَأَدْنَی أَلَّا تَرْتَابُوا إِلَّا أَنْ تَکُونَ تِجَارَةً حَاضِرَةً تُدِیرُونَهَا بَیْنَکُمْ فَلَیْسَ عَلَیْکُمْ جُنَاحٌ أَلَّا تَکْتُبُوهَا وَأَشْهِدُوا إِذَا تَبَایَعْتُمْ وَلَا یُضَارَّ کَاتِبٌ وَلَا شَهِیدٌ وَإِنْ تَفْعَلُوا فَإِنَّهُ فُسُوقٌ بِکُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَیُعَلِّمُکُمُ اللَّهُ وَاللَّهُ بِکُلِّ شَیْءٍ عَلِیمٌ: ای کسانی که ایمان آورده‌اید، هر گاه به وامی تا سررسیدی معین‏، با یک‌دیگر معامله کردید، آن را بنویسید؛ و باید نویسنده‌ای [صورت معامله را] بر اساس عدالت‏، میان شما بنویسد؛ و هیچ نویسنده‌ای نباید از نوشتن خودداری کند، همان‌گونه [و به شکرانه آن‏] که خدا او را آموزش داده است‏؛ و کسی که بدهکار است، باید املا کند، و او بنویسد؛ و از خدا که پروردگار اوست پروا نماید، و از آن‏، چیزی نکاهد؛ پس اگر کسی که حق بر ذمه اوست‏، سفیه یا ناتوان است‏، یا خود نمی‌تواند املا کند، پس ولیّ او باید با [رعایت‏] عدالت‏، املا نماید؛ و دو شاهد از مردان‌تان را به شهادت طلبید، پس اگر دو مرد نبودند، مردی را با دو زن‏، از میان گواهانی که [به عدالت آنان‏] رضایت دارید [گواه بگیرید]، تا [اگر] یکی از آن دو [زن‏] فراموش کرد، [زنِ‏] دیگر، وی را یادآوری کند؛ و چون گواهان احضار شوند، نباید خودداری ورزند؛ و از نوشتن [بدهی‏] چه خُرد باشد، چه بزرگ‏، ملول نشوید، تا سررسیدش [فرا رسد]. این [نوشتنِ‏] شما، نزد خدا عادلانه‌تر، و برای شهادت استوارتر، و برای این‌که دچار شک نشوید [به احتیاط] نزدیک‌تر است‏، مگر آن‌که دادوستدی نقدی باشد، که آن را میان خود [دست به دست‏] برگزار می‌کنید؛ در این صورت‏، بر شما گناهی نیست که آن را ننویسید. و [در هر حال‏] هرگاه دادوستد کردید گواه بگیرید؛ و هیچ نویسنده و گواهی نباید زیان ببیند؛ و اگر چنین کنید، از نافرمانی شما خواهد بود؛ و از خدا پروا کنید، و خدا [بدین‌گونه‏] به شما آموزش می‌دهد، و خدا به هر چیزی داناست
↑  نساء، ۸۲
↑  آل عمران، ۷
↑  فصلت، ۹-۱۲
↑  نازعات، ۲۷-۳۰
↑  بقره، ۲۹
↑  احزاب، ۴–۵
↑  تحریم، ۱-۵
↑  نساء، ۲۸
↑  مائده، ۶۲–۶۳
↑  منافقون، ۲۱–۲۲
↑  آیاتی از سوره بقره
↑  نساء، ۱۶۱–۱۵۹
↑  بقره، ۷۵–۷۰
↑  نساء، ۴۸–۴۶
↑  بقره، ۹۳–۸۷
↑  آل‌عمران، ۱۸۴–۱۷۷
↑  بقره، آیات ۱۴۲–۱۳۶ و ۱۵۲–۱۴۷
↑  جاثیه، ۱۶
↑  اعراب، آیه ۱۳۷
↑  بقره، ۴۷
↑  بقره، ۶۲
↑  بقره، ۴۱
↑  بقره، ۸۷
↑  مائده، ۷۹–۷۸
↑  بقره، ۱۴۲
↑  آل‌عمران، ۱۸۷
↑  نساء، ۱۵۵
↑  مائده، ۱۳
↑  مائده، ۶۴
↑  جمعه، ۵
↑  بقره، ۶۵
↑  بقره، ۱۹۰
↑  نساء، ۸۹
↑  توبه، ۵
↑  توبه، ۵
↑  توبه، ۸
↑  توبه، ۱۲–۱۳
↑  انفال، ۶۱
↑  نساء، ۹۱
↑  بقره، آیه ۳۹
↑  نساء، ۵۶
↑  الزخرف، ۵۱–۵۶
↑  بقره، ۲۵۰–۲۵۱
↑  کهف، ۸۱–۸۰ و ۷۴
↑  قمر، ۳۱–۲۷
↑  شمس، ۱۵–۱۱
قدیمی‌ترین نسخه از سوره‌هایی از قرآن که در دانشگاه بیرمنگام کشف شده است و با ۹۵ درصد احتمال به سال‌های ۵۶۸ تا ۶۴۵ میلادی مربوط می‌شود.
در مصر باستان، شو ایزد هوا، نوت ایزد آسمان را نگاه می‌دارد تا از گب ایزد زمین جدا شود.