stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
الیاس کانتی

| الیاس کانتی | الیاس کانتی |
| --- | --- |
زاده: ۲۵ ژوئیه ۱۹۰۵ روسه، بلغارستان
درگذشته: ۱۴ اوت ۱۹۹۴ (۸۹ سال) زوریخ، سوئیس
پیشه: رمان‌نویس
ملیت: بلغاری، بریتانیایی، سوئیسی
دانشگاه: دانشگاه وین
کتاب‌ها: اپرای میمون‌ها برج بابل
همسر(ها): وزا تائوبنر کالدرون (۱۹۶۳-۱۹۳۴) هرا بوشور (ا. ۱۹۷۱)
 جوایز  جایزه نوبل ادبیات (۱۹۸۱)جایزه گئورگ بوشنر (۱۹۷۲)  :  جوایز  جایزه نوبل ادبیات (۱۹۸۱)جایزه گئورگ بوشنر (۱۹۷۲)  
الیاس کانتی (به بلغاری: Елиас Канети) (زاده ۲۵ ژوئیه ۱۹۰۵ - درگذشته ۱۴ اوت ۱۹۹۴)، رمان‌نویس بلغاری بریتانیایی بود. وی در سال ۱۹۸۱ برنده جایزه نوبل ادبیات شد. او به زبان‌های بلغاری، انگلیسی، فرانسوی، آلمانی، لادینو تکلم می‌کرد. رمان نابینایی (در ایران: کیفر آتش) در فهرست ۱۰۰۱ کتاب که باید قبل از مرگ بخوانید و همچنین فهرست روزنامه گاردین (۱۰۰۰ رمان که هر شخص باید بخواند) قرار دارد.
زندگی

الیاس کانتی در ۲۵ ژوئیه ۱۹۰۵ در روسه بلغارستان به دنیا آمد. خانواده‌اش از یهودیان اسپانیا بودند و به زبان اسپانیایی قرن پانزدهم سخن می‌گفتند. زمانی‌که ۶ ساله بود به همراه خانواده به منچستر انگلستان مهاجرت کرد و در آنجا پدر به کمک کتاب‌هایی سفرهای گالیور و رابینسون کروزوئه او را با زبان انگلیسی آشنا کرد. در سال ۱۹۱۳ پدر درگذشت و الیاس به همراه مادر مجبور به ترک انگلستان و رفتن به اتریش و اقامت در این کشور شدند. دوران جنگ جهانی اول را در وین و زوریخ سپری کرد.

الیاس کانتی در سال ۱۹۲۸ در رشته شیمی از دانشگاه وین دکترا گرفت؛ ولی زندگیش را یکسره صرف نوشتن کرد و هرگز به کار علمی نپرداخت. در ۱۹۳۸ پس از الحاق اتریش به آلمان نازی راهی انگلستان شد و تا زمان مرگش در ۱۹۹۴ در آنجا زندگی کرد.
زندگی > ادبیات

یکی از نخستین آثاری که از کانتی انتشار یافت، رمانی است به نام اغوا که در آن به توصیف زندگی مردی به نام دکتر پتر کین می‌پردازد. این رمان که در فارسی با نام کیفر آتش و نام فرعی برج بابل شناخته می‌شود، مهمترین اثر ادبی کانتی است.
کتاب‌شناسی

کمدی خودپسندی (۱۹۳۴)
توده و قدرت (۱۹۶۰)
صداهایی از مراکش (آوای مراکش) (۱۹۶۸)
شاهد شنوا (۱۹۷۴)
زبان از بند رسته (زبان نجات یافته) (۱۹۷۷)
عروسی
نابینائی ۱۹۳۵ میلادی ترجمه سروش حبیبی
محدود کمد ی شدگان
اپرای میمون‌ها
مشعل در گوش
رای دادگاه
بازی چشم ترجمه‌ حسن نقره چی
سنگ قبر الیاس کانتی در زوریخ
باربی: اسکیپر و ماجراجویی بزرگ پرستاری بچه

فیلم پویانمایی تلویزیونی محصول سال ۲۰۲۳
| باربی: اسکیپر و ماجراجویی بزرگ پرستاری بچه | باربی: اسکیپر و ماجراجویی بزرگ پرستاری بچه |
| --- | --- |
اثرهنری تبلیغاتی: اثرهنری تبلیغاتی
ژانر: کمدی ماجراجویی کودکانه/خانوادگی
بر پایهٔ: دوستان و خانوادهٔ باربی اثر متل باربی ماجراجویی خانهٔ رؤیایی
نویسنده: دنیل برایان فرانکلین
کارگردان: استیو دی
صداپیشگان:  امریکا یانگ  کریستن دی  کاساندرا موریس  کسیدی نابر  لیزا فوزون  گرگ چون  ریتش راجان  کریستینا میلیتسیا  استفنی شی  اوجی بنکس  مدلین کراتزر  ناتالی لشکری  لایلا برزینچ  بن پرونسکی  جیکوب کرینر  سمیر کربین  بیل راجرز  هنری وو  آرچانا راجان  اینوسنت اکاکیتی  الکس کاسارس  جولیزا کومودوره 
آهنگسازان: رایان فرانکس اسکات نیکلای
تولید: تولید
تهیه‌کننده‌های اجرایی: کریستوفر کینن فردریک سولی
تهیه‌کننده‌ها: سوزان کربین جفری آر.هاولی
پویانما: کارتون کنراد پروداکشنز اینک. (پویانمایی ۲بعدی)
تدوین‌گران:  کالین آدامز  امیر جیدل  برونو کولر  مارک-آندره مونتن  گوندا-باستیان سیناگویتس 
مدت: ۶۰ دقیقه
تولیدکننده‌ها:  مین‌فریم استودیوز  متل تله‌ویژن 
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: نتفلیکس
انتشار اولیه: ۱۶ مارس ۲۰۲۳ (۲۰۲۳-03-۱۶)
باربی: اسکیپر و ماجراجویی بزرگ پرستاری بچه (به انگلیسی: Barbie: Skipper and the Big Babysitting Adventure) فیلم پویانمایی تلویزیونی ماجراجویی کمدی محصول سال ۲۰۲۳ به‌کارگردانی استیو دی و نویسندگی دنیل برایان فرانکلین می‌باشد. در فیلم در ۶ مارس در ایالات متحده بر روی نتفلیکس به‌نمایش در آمد.
قانون استانداردهای کار (ژاپن)

قانون استانداردهای کار (労働基準法, roudou-kijunhou؟) یک قانون ژاپنی است. این قانون در ۷ آوریل ۱۹۴۷ برای کنترل شرایط کار در ژاپن به تصویب رسید. طبق ماده ۱ قانون، هدف آن اطمینان از این است که «شرایط کار باید به گونه‌ای باشد که پاسخگوی نیازهای کارگران در حدی باشد که زندگی در خور انسانیت داشته باشند.»
نصر (سلاح)

نمایی از سلاح نصر در دستان یک نیروی نظامی جمهوری اسلامی ایران - ۲۰۱۷
نصر، یک اسلحه‌ تک‌تیرانداز ۱۲,۷ میلی‌متری است.
نصر در اصل یک تفنگ روسی او‌اس‌وی۹۶ است که در سایز ۱۲.۷x۱۰۸ میلی‌متر تولید می‌شود. این سلاح جدید با دقت بالا و قدرت شلیک بالا ساخته شده‌است.
طوره

| طوره طوره | طوره طوره |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۸°۴۳′ شمالی ۴۴°۲۱′ شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۷۱۷°شمالی ۴۴٫۳۵۰°شرقی﻿ / 38.717; 44.350: مختصات: ۳۸°۴۳′ شمالی ۴۴°۲۱′ شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۷۱۷°شمالی ۴۴٫۳۵۰°شرقی﻿ / 38.717; 44.350
کشور: ایران
استان: آذربایجان غربی
شهرستان: خوی
بخش: بخش صفاییه
دهستان: الند
جمعیت: ۲۷۵ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۴۴
طوره، روستایی است از توابع بخش صفاییه و در شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان الند قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۵۷ نفر (۸۸ خانوار)
بوده‌است.
موقعیت جغرافیایی

این روستا در شمال غربی‌ترین نقطه از شهرستان خوی قرار دارد. دشت طوره پوشش گیاهی متنوع تری نسبت به سایر روستاهای بخش صفائیه و الند دارد.[نیازمند منبع]
گیاهان دارویی و خوردنی آن مشهور است مانند الگز، ریواس[نیازمند منبع]
این روستا دارای منظره ای فوق‌العاده است به گونه ای که به راحتی چند روستا از روستاهای کشور ترکیه دیده می‌شود.[نیازمند منبع]
امکانات روستایی

این روستا نسبت به بقیهٔ روستاها از امکانات کمتری برخوردار است. مردم برای مراجعه و درمان بیماری‌های خود باید چند کیلومتر را طی کرده تا به روستای کرکوش برسند.[نیازمند منبع]
طوره مدرسهٔ ابتدایی با عنوان ۷ دی دارد که به صورت چند پایه ای آموزش داده می‌شود.[نیازمند منبع]
مسجد این روستا در مرکز قراد دارد و اهالی روستا برای اقامهٔ نماز به آن مراجعه می‌کنند.[نیازمند منبع]
کشاورزی

به علت شرایط آب و هوایی، صنعت کشاورزی رونق چندانین نداشته و فقط محدود به یونجه است. گرچه خاکی فوق‌العاده غنی برای کشاورزی دارد ولی متأسفانه آب و هوای این منطقه کمکی به کشت محصولات نمی‌کند؛ ولی با این حال شغل اکثریت مردم دامداری است.[نیازمند منبع]
شوگون‌سالاری آشیکاگا

آشیکاگا تاکائوجی بنیان‌گذار آشیکاگا باکوفو (شوگون‌سالاری آشیکاگا)
شوگون‌سالاری آشیکاگا (به ژاپنی: 足利幕府, Ashikaga bakufu)؛ شوگون‌سالاری موروماچی یا آشیکاگا باکوفو یک دیکتاتوری نظامی فئودالی بود که از سوی شوگونهای خاندان آشیکاگا اداره می‌شد. نام دیگر این دوران دوره موروماچی است. بنیان‌گذار شوگون‌سالاری آشیکاگا آشیکاگا تاکائوجی بود. او از آغاز دوره موروماچی در سال ۱۳۳۸ تا هنگام مرگش در سال ۱۳۵۸ میلادی قدرت را در دست داشت. در دوران او کشور به دو دربار شمالی و جنوبی تقسیم شد. دربار شمالی زیر نفوذ آشی‌کاگا بود و دربار جنوبی از امپراتور گودایگو حمایت می‌کرد. این دوره در تاریخ ژاپن با نام دوره نانبوکوچو شناخته می‌شود. سرانجام در سال ۱۳۹۲ دربار جنوبی تسلیم خاندان آشیکاگا شد.
زمینه

از سال ۱۱۸۰ تا ۱۱۸۵، جنگ گنپی بین خاندان تایرا و خاندان میناموتو که مدت‌ها برای ایجاد نفوذ بر امپراتور ژاپن و دربار امپراتوری در کیوتو، به شدت رقابت می‌کردند، با پیروزی خاندان میناموتو تحت رهبری میناموتو نو یوریتومو، با تأسیس شوگون‌سالاری کاماکورا و پس از اعلام خود به عنوان شوگون و آغاز دوره کاماکورا به پایان رسید. سپس خاندان هوجو به قدرت رسیدند و ژاپن را از شهر کاماکورا، کاناگاوا اداره کردند، در حالی که امپراتور و دربار امپراتوری وی در پایتخت رسمی هی‌آن-کیو باقی ماند. انحصار قدرت هوجو و همچنین عدم پاداش پس از شکست حمله مغول در حمله مغول به ژاپن، منجر به کینه‌توزی در بین ملازمان خاندان هوجو شد.
در سال ۱۳۳۳، امپراتور گودای‌گو به فرمانروایان محلی حاکم دستور مخالفت با حکومت خاندان هوجو، به نفع حکومت امپراتوری تحت نام تجدید حیات کنمو را داد. شوگون کاماکورا به آشیکاگا تاکائوجی دستور داد تا این قیام را خنثی کند، اما به دلایلی که نامشخص است، تاکائوجی علیه شوگون‌سالاری کاماکورا قیام کرد و به نمایندگی از دربار امپراتوری جنگید و با موفقیت شوگون‌سالاری کاماکورا را سرنگون کرد. احتمالاً به این دلیل بود که تاکائوجی رهبر غیررسمی خاندان ناتوان خاندان میناموتو بود در حالی که خاندانی که در عمل بر کشور حکومت می‌کرد، خاندان هوجو، از خاندان تایرا بودند که خاندان میناموتو قبلاً آنها را شکست داده بود. ژاپن به حکومت غیرنظامی امپراتوری بازگشت، اما سیاست‌های امپراتور گو-دایگو محبوبیتی نداشت و نتوانست رضایت کسانی که برای او جنگیده بودند را راضی کند. در سال ۱۳۳۶، تاکائوجی دولت نظامی خود را در کیوتو تأسیس کرد و عملاً تجدید حیات کنمو را سرنگون کرد و خود را به عنوان شوگون جدید منصوب کرد.
دربار شمالی و جنوبی

مقالهٔ اصلی: دوره نانبوکوچو
پس از آنکه نخستین شوگون، آشیکاگا تاکائوجی خود را به عنوان شوگون (فرماندار نظامی) تثبیت کرد، با امپراتور گو-دایگو اختلافاتی در مورد چگونگی اداره کشور به وجود آمد. این اختلاف باعث شد تا تاکائوجی شاهزاده یوتاهیتو، پسر دوم امپراتور گو-فوشیمی را به عنوان امپراتور کومیو به امپراتوری منصوب کند در حالی که امپراتور گو-دایگو از کیوتو فرار کرد. ژاپن متعاقباً بین دو دربار امپراتوری تقسیم شد: دربار شمالی واقع در کیوتو، به نفع امپراتور کومیو و تحت تأثیر خاندان آشیکاگا، و دربار جنوبی واقع در یوشینو، به نفع امپراتور گو-دایگو دربارهای شمالی و جنوبی درگیر مبارزه ایدئولوژیک برای دستیابی به قدرت بودند که برای ۵۶ سال ادامه داشت، تا اینکه دربار جنوبی در زمان سلطنت حکمرانی آشیکاگا یوشی‌میتسو در سال ۱۳۹۲ انصراف داد.
ساختار دولت

شوگون‌سالاری آشیکاگا ضعیف‌ترین دولت در بین سه دولت نظامی ژاپن بود. برخلاف سلف خود، شوگون‌سالاری کاماکورا یا جانشین آن، شوگون‌سالاری توکوگاوا، هنگامی که آشیکاگا تاکائوجی دولت خود را تأسیس کرد، دارای قلمروی شخصی کمی بود که بتواند از حکومت خود حمایت کند. شوگون‌سالاری آشیکاگا به شدت به اعتبار و اقتدار شخصی شوگون خود متکی بود. سیستم متمرکز ارباب-ملازمی استفاده شده در سیستم کاماکورا با سیستم بسیار غیر متمرکز دایمیو (ارباب محلی) جایگزین شد، و به دلیل کمبود سرزمین‌های تحت مالکیت مستقیم، قدرت نظامی شوگون به شدت به وفاداری دایمیو بستگی داشت.
از طرف دیگر، دربار امپراتوری تهدیدی معتبر برای حکومت نظامی نبود. عدم موفقیت تجدید حیات کن‌مو ‏، دربار را ضعیف و مطیع کرده بود، وضعیتی که آشیکاگا تاکائوجی آن را تقویت کرد. اقتدار دایمیوی محلی از زمان کاماکورا بسیار گسترش یافت. شوگوهای (فرمانداران) منصوب شوگون علاوه بر مسئولیت‌های نظامی و پلیسی، اکنون قدرت عدالت، اقتصادی و مالیاتی فرماندهان محلی امپراتوری نیز کم شده بود، در حالی که دارایی‌های دولت در هر استان به سرعت در اختیار دارایی‌های شخصی دایمیوها یا ملازمان آنها قرار می‌گرفت. از دست دادن نفوذ سیاسی و پایگاه اقتصادی تحت حاکمیت شوگان سوم، آشیکاگا یوشیمیتسو به اوج خود رسید.
پس از یوشیمیتسو، ضعف ساختاری جنگجویان آشیکاگا در اثر مشکلات جانشینی و مرگ‌های زودرس آشکار شد و بعد از شورش اونین بسیار حادتر شد، و پس از آن شوگون‌سالاری آشیکاگا به چیزی بیشتر از یک نیروی سیاسی محلی در کیوتو تقلیل یافت.
ساختار دولت > ارتباط با خارج

شوگون‌سالاری آشیکاگا از طریق پادشاهی چوسان در شبه‌جزیره کره با امپراتوری چین در ارتباط بود.
سقوط شوگون‌سالاری

همان‌طور که دایمیو به‌طور فزاینده‌ای درگیر جنگ در بین قدرت در شورش اونین بود، وفاداری به شوگون‌سالاری به‌طور فزاینده ای تیره و تار شد، تا اینکه در اواخر دوره موروماچی، که به عنوان دوره سنگوکو (دوره جنگ‌های داخلی ژاپن) نیز شناخته می‌شود، به یک جنگ آشکار تبدیل شد.
هنگامی که آشیکاگا یوشی‌ترو در سال ۱۵۶۵ ترور شد، یک جاه‌طلب، اودا نوبوناگا، فرصت را غنیمت شمرد و برادر کوچکتر شوگون قبلی، آشیکاگا یوشی‌آکی را به عنوان پانزدهمین شوگون منصوب کرد. با این حال، یوشی‌آکی فقط یک حاکم دست‌نشانده نوبوناگا بود.
هنگامی که نوبوناگا آشیکاگا یوشی‌آکی را از کیوتو بیرون راند، سرانجام شوگون‌سالاری آشیکاگا منهدم شد. در ابتدا، آشیکاگا یوشی‌آکی به شیکوکو فرار کرد. پس از آن، وی از طرف خاندان موری در غرب ژاپن حمایت شد. بعداً، تویوتومی هیده‌یوشی درخواست کرد که یوشی‌آکی او را به عنوان پسرخوانده و شانزدهمین شوگون بپذیرد، اما یوشی‌آکی نپذیرفت.
خانواده آشیکاگا از قرن شانزدهم به بعد نیز دوام آوردند و شاخه‌ای از آن به دایمیوی قلمروی کیتسورگاوا تبدیل شد.
اریتز لوپز گارای

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Aritz López Garai
زادروز:  ۶ نوامبر ۱۹۸۰ ‏(۴۳ سال)
زادگاه:  باراکالدو
قد:  ۱٫۸۲ متر (۶ فوت ۰ اینچ)
پست:  هافبک
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۷–۱۹۹۸:  Indartsu
۱۹۹۸–۱۹۹۹:  Athletic Bilbao
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۹–۲۰۰۱ |  Basconia |  ۶۸ |  (۵) |
| ۲۰۰۱–۲۰۰۲ |  ← Gernika (قرضی) |  ۳۳ |  (۰) |
| ۲۰۰۲–۲۰۰۵ |  Conquense |  ۱۰۷ |  (۲) |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۷ |  Salamanca |  ۷۷ |  (۴) |
| ۲۰۰۷–۲۰۰۹ |  Castellón |  ۷۵ |  (۴) |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۱ |  باشگاه فوتبال سلتاویگو |  ۷۸ |  (۱) |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۳ |  باشگاه فوتبال کوردوبا |  ۸۲ |  (۶) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۴ |  باشگاه فوتبال اسپورتینگ خیخون |  ۱۴ |  (۰) |
| ۲۰۱۴ |  ← باشگاه فوتبال کوردوبا (قرضی) |  ۹ |  (۰) |
| ۲۰۱۴ |  باشگاه فوتبال کوردوبا |  ۶ |  (۰) |
| ۲۰۱۵ |  باشگاه فوتبال راپید بخارست |  ۱۷ |  (۰) |
| ۲۰۱۵ |  Doxa |  ۱۳ |  (۰) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ |  Reus |  ۵۶ |  (۱) |
| مجموع |   |  ۶۳۹ |  (۲۲) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۲۰۱۷–۲۰۱۸:  Reus
۲۰۱۸–۲۰۱۹:  باشگاه فوتبال نومانسیا
۲۰۱۹:  باشگاه ورزشی تنریف
۲۰۲۰:  باشگاه فوتبال آلباسته بالومپیه
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
اریتز لوپز گارای (انگلیسی: Aritz López Garai؛ زادهٔ ۶ نوامبر ۱۹۸۰) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کوردوبا، باشگاه فوتبال سلتاویگو، باشگاه فوتبال اسپورتینگ خیخون، و باشگاه فوتبال راپید بخارست اشاره کرد.
جواد اژه‌ای

| جواد اژه‌ای | جواد اژه‌ای |
| --- | --- |
وزیر مشاور و   رئیس سازمان بهزیستی: وزیر مشاور و   رئیس سازمان بهزیستی
دوره مسئولیت ۱۸ آبان‌ ۱۳۶۱ – ۱۰ بهمن ۱۳۶۳: دوره مسئولیت ۱۸ آبان‌ ۱۳۶۱ – ۱۰ بهمن ۱۳۶۳
نخست‌وزیر: میرحسین موسوی
پس از: ابوالفضل اجاره‌دار (سرپرست)
پیش از: محمد یاری‌گر روش
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: جواد اژه‌ای اصفهانی ۱۳۲۷ اصفهان
درگذشته: ۲۴ آبان ۱۳۹۹ (۷۲ سال) تهران
ملیت: ایرانی
پیشه: سیاستمدار
هیئت دولت: دولت سوم
جواد اژه‌ای (۵ فروردین ۱۳۲۷ در اصفهان – ۲۴ آبان ۱۳۹۹ در تهران) روحانی ایرانی و مشاور رهبری، نمایندهٔ ولی فقیه در امور دانشجویان ایرانی اروپا و آمریکا و رئیس هیئت امنای سازمان ملی پرورش استعدادهای درخشان از بدو تأسیس در سال ۱۳۶۷ تا سال ۱۳۸۷ بود. او در ۲۴ آبان ماه ۱۳۹۹ در اثر ابتلا به بیماری کووید-۱۹ درگذشت.
زندگی و تحصیلات

جواد اژه‌ای اصفهانی فرزند علی‌محمد در پنجم فروردین ۱۳۲۷ خورشیدی در اصفهان دیده به جهان گشود. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در اصفهان گذراند و در ۱۳۴۶ خورشیدی دیپلم ادبی گرفت. وی همزمان به تحصیل در مقطع متوسطه، در حوزه علمیه اصفهان نیز به تحصیل پرداخت. وی علاوه بر طی کردن تحصیلات حوزوی، کارشناسی و کارشناسی ارشد روان‌شناسی از دانشگاه اصفهان (در سال ۱۳۵۰) اخذ کرد و بعد به استخدام آموزش و پرورش درآمد و ۲ سال در دبیرستان‌های شهرضا تدریس کرد. در این سال‌ها در «کانون علمی تربیتی جهان اسلام» به فعالیت پرداخت و زیر نظر او کتاب فرصت در غروب به چاپ رسید. پس از تعطیلی این کانون به فعالیت در مسجد امام علی (ع) اصفهان ادامه داد. او که به‌عنوان یکی از فعالان سیاسی مخالف دودمان پهلوی شناخته شده بود به توصیه دکتر سید محمد بهشتی در ۱۳۵۳ خورشیدی به هامبورگ رفت و جذب انجمن اسلامی دانشجویان در اروپا شد. او سپس برای ارتباط با انجمن اسلامی دانشجویان وین به اتریش رفت و در آنجا به ادامه تحصیل پرداخت و در رشته روان‌شناسی تجربی از دانشگاه دولتی وین موفق به اخذ مدرک دکتری شد و در این سال‌ها با ارتباط با دانشجویان ایرانی ساکن اتریش به آگاهی‌بخشی و تبلیغ برای انقلاب اسلامی ادامه داد. اژه‌ای داماد و پسرخاله سید محمد بهشتی و از طرف مادری وابستگی به خاندان صدر داشت. وی همچنین برادر علی‌اکبر اژه‌ای از شهدای انفجار حزب جمهوری اسلامی است.
مسئولیت‌ها

در سال ۱۳۶۰ که میرحسین موسوی وزیر امور خارجه شد وی را مسئول گزینش در این وزارتخانه کرد و پس از رسیدن به نخست‌وزیری او را با خود به نخست‌وزیری برد.  اژه‌ای در شانزدهم آبان ۱۳۶۱ به عنوان مشاور وزیر و سرپرست سازمان بهزیستی به مجلس معرفی شد و در هجدهم آبان از مجلس رأی اعتماد گرفت. بعد از آن، در سمت معاونت فرهنگی-اجتماعی نخست‌وزیر وقت یعنی میرحسین موسوی مشغول به کار شد که در همین فاصله یعنی در سال ۱۳۶۶ طرح تشکیل سازمان استعدادهای درخشان را به دولت ارائه داد.
اژه‌ای نمایندهٔ ولی فقیه در امور دانشجویان ایرانی اروپا و آمریکا بود. وی همچنین از ۱۳۶۴ خورشیدی به بعد در دانشگاه تهران و دانشگاه تربیت مدرس به تدریس پرداخت و برخی سمت‌های اداری همچون ریاست دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران را برعهده داشت. از دیگر مسئولیت‌های او عضویت در هیئت امنای بنیاد فارابی، هیئت امنای کتابخانه‌های عمومی کشور، هیئت امنای سازمان ملّی استعدادهای درخشان، نماینده رهبری در امور دانشجویان ایرانی مقیم اروپا و عضو شورای مرکزی نهاد نمایندگی رهبری در دانشگاه‌های کشور بوده‌است.
مسئولیت‌ها > استعفا از ریاست سازمان استعدادهای درخشان

در جریان آزمون مشکوک سال ۱۳۸۷ که سازمان ملی پرورش استعدادهای درخشان پس از اعلام نتایج، دو سؤال غلط گزارش شده را حذف کرد و این باعث شد تا بعضی از قبول شدگان، رد شوند که باعث اعتراضات زیادی شد. در نهایت ر. گ، طراح آزمون استعفا می‌دهد. مدتی بعد از او جواد اژه‌ای نیز در دی ۱۳۸۷ از سمت خود استعفاء داد.
درگذشت

جواد اژه‌ای پس از چند روز بستری بودن در بیمارستان، در ۲۴ آبان ۱۳۹۹ در ۷۲ سالگی براثر ابتلا به ویروس کرونا درگذشت.
مراسم ترحیم و تدفین جواد اژه‌ای براساس مقررات مصوب ستاد کرونا بدون هرگونه تجمع و به صورت مجازی صورت گرفت. وی در آرامگاه شهدای ۷۲ تن بهشت زهرا طبق وصیت خود به خاک سپرده شد.
اژه‌ای نمایندهٔ ولی فقیه در امور دانشجویان ایرانی اروپا و آمریکا بود.
فهرست رده‌بندی دهدهی دیوئی

رده‌بندی دهدهی دیوئی یک سیستم طبقه‌بندی موضوعی کتابخانه‌ای است. این سیستم رده‌بندی براساس نگرش فلسفی و کلی-جزئی تدوین شده و همه دانشها را دربر می‌گیرد. رده دیوئی صرفاً با اعداد کدگذاری شده (۱۰ رده اصلی ← ۱۰۰ رده فرعی ← ۱۰۰۰ رده جزئی) و به کمک اعداد اعشاری (با هزاران زیر رده موضوعی) گسترش می‌یابد.
ده اصلی، به ده رده فرعی و آن نیز هر کدام به ده رده جزئی (مجموعاً هزار رده) تقسیم شده‌است، آنگاه هزار رده جزئی موضوعی به‌وسیله اعداد اعشاری، بسته به نیاز، به هزاران زیررده موضوعی گسترش می‌یابد.
ردهٔ ۱۰۰ – فلسفه و روان‌شناسی

۱۰۰ فلسفه
۱۰۰ فلسفه و مباحث آن
۱۰۱ نظریه
۱۰۲ مطالب گوناگون
۱۰۳ واژه‌نامه
۱۰۴ به کار برده نمی‌شود–قبلاً مقالات
۱۰۵ پی‌آیندها
۱۰۶ سازمان‌ها و مدیریت
۱۰۷ آموزش، پژوهش و مباحث مربوط به فلسفه
۱۰۸ تاریخ و توصیف برحسب گروه‌های اشخاص
۱۰۹ بررسی‌های تاریخی و سرگذشتانه‌های جمعی فلسفه
۱۱۰ مابعدالطبیعه (حکمت نظری)
۱۱۰ مابعدالطبیعه
۱۱۱ هستی‌شناسی
۱۱۲ به کار برده نمی‌شود–قبلاً متدولوژی
۱۱۳ کیهان‌شناسی (فلسفه طبیعت)
۱۱۴ فضا و مکان
۱۱۵ زمان
۱۱۶ تغییر
۱۱۷ ساختار
۱۱۸ نیرو و انرژی
۱۱۹ عدد و کمیت
۱۲۰ معرفت‌شناسی
۱۲۰ معرفت‌شناسی، علیت و انسان
۱۲۱ معرفت‌شناسی (نظریه شناخت)
۱۲۲ علیت
۱۲۳ جبر و اختیار
۱۲۴ غایت‌شناسی
۱۲۵ به کار برده نمی‌شود–قبلاً بی‌نهایت
۱۲۶ نفس (خود) «آگاهی و شخصیت»
۱۲۷ ناآگاه و ناخودآگاه
۱۲۸ انسان (نوع بشر)
۱۲۹ منشأ و سرنوشت روح افراد
۱۳۰ پیراروان‌شناسی و علوم غریبه
۱۳۰ پیراروان‌شناسی و علوم غریبه
۱۳۱ فنون پیراروان‌شناسی و علوم غریبه
۱۳۲ به کار برده نمی‌شود–قبلاً اختلالات روانی
۱۳۳ موضوعات خاص در پیراروان‌شناسی و علوم غریبه
۱۳۴ به کار برده نمی‌شود–قبلاً خواب مغناطیسی و روشن بینی
۱۳۵ رؤیاها و رازواره‌ها
۱۳۶ به کار برده نمی‌شود–قبلاً ویژگی‌های روانی
۱۳۷ خط‌شناسی
۱۳۸ قیافه‌شناسی
۱۳۹ جمجمه‌خوانی
۱۴۰ مکاتب و دیدگاه‌های خاص فلسفی
۱۴۰ مکاتب خاص فلسفی
۱۴۱ ایده‌آلیسم و مباحث وابسته
۱۴۲ فلسفه انتقادی
۱۴۳ برگسونیسم و شهودگرایی
۱۴۴ انسان‌گرایی (اومانیسم) و مباحث وابسته
۱۴۵ احساس‌گرایی
۱۴۶ طبیعت‌گرایی (ناتورالیسم) و مباحث وابسته
۱۴۷ همه‌خدایی (وحدت وجود) و مباحث وابسته
۱۴۸ لیبرالیسم، التقاطی‌گری، همتایی، سنت‌گرایی و جزم‌اندیشی
۱۴۹ سایر نظامها و مکاتب فلسفی
۱۵۰ روان‌شناسی
۱۵۰ روان‌شناسی
۱۵۱ به کار برده نمی‌شود–قبلاً عقل
۱۵۲ ادراک، حرکت، هیجانها و انگیزش‌های فیزیولوژیکی (سائقه‌ها)
۱۵۳ هوش، عقل و قوای ذهنی
۱۵۴ روان‌شناسی ناخودآگاه و دگرگونی حالت‌های ضمیر
۱۵۵ روان‌شناسی افتراتی و روان‌شناسی رشد
۱۵۶ روان‌شناسی تطبیقی
۱۵۷ به کار برده نمی‌شود–قبلاً هیجان
۱۵۸ روان‌شناسی عملی
۱۵۹ به کار برده نمی‌شود–قبلاً اراده
۱۶۰ منطق
۱۶۰ منطق
۱۶۱ استقرا
۱۶۲ قیاس و استنتاج
۱۶۳ اختصاص داده نشده یا دیگر استفاده نمی‌شود
۱۶۴ اختصاص داده نشده یا دیگر استفاده نمی‌شود
۱۶۵ مغالطات و سرچشمه‌های اشتباه
۱۶۶ قیاس صوری، قیاس منطقی
۱۶۷ فرضیه (پنداشت)
۱۶۸ برهان و استدلال
۱۶۹ تمثیل
۱۷۰ اخلاق (فلسفه اخلاقی)
۱۷۰ اخلاق
۱۷۱ نظام‌ها و مکاتب اخلاقی
۱۷۲ اخلاق سیاسی
۱۷۳ اخلاق خانواده
۱۷۴ اخلاق اقتصادی، شغلی و حرفه‌ای
۱۷۵ اخلاق در تفریحات، سرگرمی‌ها و اوقات فراغت
۱۷۶ اخلاق جنسی و توالد
۱۷۷ اخلاق اجتماعی
۱۷۸ اخلاق مصرف
۱۷۹ دیگر معیارهای اخلاقی
۱۸۰ فلسفه قدیم، قرون وسطی و شرق
۱۸۰ ۱۸۰ فلسفه قدیم، قرون وسطی و شرق
۱۸۱ فلسفه شرق
۱۸۲ فلسفه یونانی پیش از سقراط
۱۸۳ سوفسطائیان، سقراط و فلسفه‌های یونانی وابسته
۱۸۴ فلسفه افلاطون و افلاطونیان
۱۸۵ فلسفه ارسطو (فلسفه مشاء) و ارسطوییان
۱۸۶ فلسفه شکاکان و نوافلاطونیان
۱۸۷ فلسفه اپیکور و اپیکوریان
۱۸۸ فلسفه رواقیان
۱۸۹ فلسفه غرب در قرون وسطی (مدرسی و اسلامی)
۱۹۰ فلسفه جدید
۱۹۰ فلسفه جدید غرب (مسیحیت، اروپایی و…)
۱۹۱ فلسفه جدید در آمریکا و کانادا
۱۹۲ فلسفه جدید در انگلستان
۱۹۳ فلسفه جدید در آلمان و اتریش
۱۹۴ فلسفه جدید در فرانسه
۱۹۵ فلسفه جدید در ایتالیا
۱۹۶ فلسفه جدید در اسپانیا و پرتغال
۱۹۷ فلسفه جدید در شوروی سابق (روسیه)
۱۹۸ فلسفه جدید در اسکاندیناوی
۱۹۹ فلسفه جدید در دیگر مناطق جهان
ردهٔ ۲۰۰ – دین

۲۰۰ دین
۲۰۰ دین
۲۰۱ اساطیر مذهبی، آموزش‌های عمومی دین، نگرش‌ها و روابط میان ادیان، الهیات اجتماعی
۲۰۲ نظریه‌ها
۲۰۳ عبادت عمومی و شیوه‌های دیگر
۲۰۴ تجربه دینی، زندگی، تمرین
۲۰۵ اخلاق مذهبی
۲۰۶ رهبران و سازمان
۲۰۷ مبلغان و آموزش‌های مذهبی
۲۰۸ منابع
۲۰۹ فرقه‌ها و جنبش اصلاحات
۲۱۰ الهیات طبیعی
۲۱۱ مفهوم خدا
۲۱۲ وجود، قابلیت شناخت و صفات خدا
۲۱۳ آفرینش
۲۱۴ عدل الهی
۲۱۵ علم و دین
۲۱۶ به کار برده نمی‌شود-قبلاً شر
۲۱۷ به کار برده نمی‌شود-قبلاً نماز
۲۱۸ انسان
۲۱۹ به کار برده نمی‌شود-قبلاً چندخدایی
۲۲۰ کتاب مقدس
۲۲۱ عهد قدیم
۲۲۲ بخش‌های تاریخی عهد قدیم
۲۲۳ بخش‌های شاعرانه عهد قدیم
۲۲۴ بخش‌های نبوی عهد قدیم
۲۲۵ عهد جدید
۲۲۶ اناجیل و اعمال رسولان
۲۲۷ رسالت رسولان
۲۲۸ کتاب مکاشفه
۲۲۹ اسفار مجعوله و کتاب‌هایی که در دوره بین عهد قدیم و عهد جدید نوشته شده‌اند
۲۳۰ الاهیات مسیحیت
۲۳۱ خدا
۲۳۲ عیسی مسیح و خاندانش؛ مسیح‌شناسی
۲۳۳ انسان
۲۳۴ رستگاری و فیض الاهی
۲۳۵ موجودات روحانی (فرشتگان)
۲۳۶ معادشناسی
۲۳۷ به کار برده نمی‌شود-قبلاً موعود
۲۳۸ اعتقادنامه‌ها، اقرارنامه‌ها
۲۳۹ دوره‌های تعلیمات دینی، دفاعیه‌ها و ردیه‌ها
۲۴۰ اخلاق و عبادات مسیحی
۲۴۱ اخلاق مسیحی
۲۴۲ عبادات
۲۴۳ نوشته‌های بشارتی برای افراد و خانواده‌ها
۲۴۴ به کار برده نمی‌شود-قبلاً داستان‌های مذهبی
۲۴۵ به کار برده نمی‌شود-قبلاً سرود مذهبی
۲۴۶ هنر در مسیحیت
۲۴۷ تجهیز و تزیین کلیسا و لوازم آن
۲۴۸ مناسک، اعمال و زندگی مسیحی
۲۴۹ شعایر مذهبی در زندگی خانوادگی
۲۵۰ کلیسای محلی و مراسم دین مسیحی
۲۵۱ موعظه (فن موعظه)
۲۵۲ متون موعظه
۲۵۳ روحانیت و وظایف آنان (الاهیات روحانیت)
۲۵۴ اداره کلیسای محلی
۲۵۵ مجامع و مراسم دینی
۲۵۶ به کار برده نمی‌شود-قبلاً جوامع مذهبی
۲۵۷ به کار برده نمی‌شود-قبلاً مدارس وابسته به کلیسای بخش‌ها، کتابخانه‌ها و غیره
۲۵۸ به کار برده نمی‌شود-قبلاً درمان و کلیسا
۲۵۹ فعالیت‌های گروهه‌ای کلیسایی
۲۶۰ الاهیات اجتماعی مسیحی
۲۶۱ الاهیات اجتماعی
۲۶۲ کلیساشناسی
۲۶۳ روزها، زمان‌ها و مکان‌های مراسم مذهبی
۲۶۴ عبادات عمومی
۲۶۵ دیگر مراسم، تشریفات، فرائض و آیین‌های مقدس
۲۶۶ هیئت‌های مذهبی
۲۶۷ انجمنهای مذهبی
۲۶۸ آموزش و تعلیمات دینی
۲۶۹ بیداری روحانی
۲۷۰ بررسی تاریخی و جغرافیایی کلیسای رسمی (تاریخ کلیسا)
۲۷۱ جماعت‌ها و گروه‌های کلیسایی در تاریخ کلیسا
۲۷۲ شکنجه و آزار در تاریخ عمومی کلیسا
۲۷۳ مشاجرات عقیدتی و بدعت‌ها و ارتداد در تاریخ عمومی کلیسا
۲۷۴ کلیسای مسیحی در اروپا
۲۷۵ کلیسای مسیحی در آسیا
۲۷۶ کلیسای مسیحی در آفریقا
۲۷۷ کلیسای مسیحی در آمریکای شمالی
۲۷۸ کلیسای مسیحی در آمریکای جنوبی
۲۷۹ کلیسای مسیحی در دیگر مناطق
۲۸۰ فرق و مذاهب کلیسای مسیحی
۲۸۱ کلیساهای اولیه، کلیساهای شرق و ارتدکس
۲۸۲ کلیسای کاتولیک رومی
۲۸۳ کلیساهای انگلیکان
۲۸۴ فرقه‌های پروتستان و منشأ آن در اروپا و سازمان‌های مربوط به آن
۲۸۵ پرسبیترین‌ها، کلیسای اصلاح‌شده آمریکایی و کلیساهای جماعتی
۲۸۶ باپتسیت‌ها (کلیساهای تعمیدی)، حواریون مسیح و کلیساهای آدونتیست
۲۸۷ کلیساهای متودیست
۲۸۸ به کار برده نمی‌شود-قبلاً یکتاپرستی
۲۸۹ دیگر فرق و مذاهب مسیحی
۲۹۰ دین‌شناسی تطبیقی و ادیان
۲۹۱ دین‌شناسی تطبیقی
۲۹۲ ادیان یونان و روم
۲۹۳ ادیان ژرمنی
۲۹۴ ادیان هندی
۲۹۵ دین زرتشت (آیین مزدا، آیین پارسیان قدیم)
۲۹۶ دین یهود
۲۹۷ اسلام (در اینجا با تفصیل بیشتری ببینید)
۲۹۸ به کار برده نمی‌شود-قبلاً مورمونی
۲۹۹ ادیان دیگر