stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
لودویگ فون میزس
کتاب‌شناسی و آثار

از آثار مهم میزس می‌توان به کنش انسانی، سوسیالیسم، لیبرالیسم، تئوری پول و اعتبار، بوروکراسی و ذهنیت ضدسرمایه‌داری اشاره کرد.
نشر نی نیز کتابی با عنوان اندیشه‌های اقتصادی لودویگ فون میزس منتشر کرده است که مجموعه مقالاتی از نویسندگان مختلف دربارهٔ میزس است که مقدمه‌ای از لورنس ماس در آغاز آن آمده و توسط فریدون تفضلی به فارسی برگردانده شده است.
مقالات شخصی فون میزس، در دوران پس از سال ۱۹۳۸، در آرشیو دانشگاه Grove city در پنسیلوانیای غربی گردآوری شده است. کپی مقالات هر دو آرشیو مسکو و Grove city در انستیتو میزس در اوبرن در آلاباما نگهداری می‌شوند. مجموع کارهای دیگری از او را می‌توان در اتاق تجارت وین، انجمن دانش‌آموختگان مطالعات بین‌الملل در ژنو و در انستیتو هوور در دانشگاه استنفورد یافت. منبعی مهم و ضروری برای مطالعه زندگی و کارهای فون میزس، اتوبیوگرافی وی با نام «یادداشت‌ها و خاطره‌ها» (۱۹۷۸) است، اما این کتاب، تنها وقایع رخداده تا سال ۱۹۴۰ را در برمی‌گیرد و فقط به پیشرفت‌های روشنفکری وی در شرایط آن زمان می‌پردازد. یک منبع مهم دیگر که بیشتر به خود فون میزس می‌پردازد، «سال‌های زندگی من با لودویگ فون میزس» (۱۹۸۴) نوشته مارگیت فون میزس می‌باشد. مقالات شخصی وی، مربوط به زمان پیش از ۱۹۳۸، در «آرشیو مخصوص گردآوری‌های مستند تاریخی» در مسکو، جمع‌آوری شده‌اند. این مقالات در ۱۹۳۸ از آپارتمان فون میزس در وین ربوده شدند. ارتش سرخ در پایان جنگ جهانی دوم، این مقالات را به همراه تألیفات بسیار دیگری، در یک قطار متروکه در بوهمیا (Bohemia) پیدا کرد و آن‌ها را به مسکو آورد. هنوز هیچ زندگی‌نامه جامعی دربارهٔ فون میزس به چاپ نرسیده است. بیوگرافی‌های روشنفکرانه مفیدی که در این رابطه می‌توان نام برد، عبارتند از: «لودویگ فون میزس: عالم، آفرینش‌گر، قهرمان» (۱۹۸۸) اثر موری روتبارد و «لودویگ فون میزس: انسان و علم اقتصاد او» (۱۹۷۳)، نوشته اسرائیل کرزنر. روتبارد همچنین «لزوم فون میزس» (۱۹۷۳) را نیز به نگارش درآورده است.
کتاب‌شناسی و آثار > فهرست آثار

The Theory of Money and Credit (1912, enlarged US edition 1953)
Nation, State, and Economy (1919)
"Economic Calculation in the Socialist Commonwealth" (1920) (article)
Socialism: An Economic and Sociological Analysis (1922, 1932, 1951)
Liberalismus (1927, 1962 – translated into English, with the new title The Free and Prosperous Commonwealth)
A Critique of Interventionism (1929)
A Critique of Interventionism
Epistemological Problems of Economics (1933, 1960)
Epistemological Problems of Economics
Memoirs (1940)
Interventionism: An Economic Analysis (1941, 1998)
Interventionism: An Economic Analysis
Omnipotent Government: The Rise of Total State and Total War (1944)
Bureaucracy (1944, 1962)
Planned Chaos (1947, added to 1951 edition of Socialism )
Planned Chaos
Human Action: A Treatise on Economics (1949, 1963, 1966, 1996)
Planning for Freedom (1952, enlarged editions in 1962, 1974, and 1980)
The Anti-Capitalistic Mentality (1956)
Theory and History: An Interpretation of Social and Economic Evolution (1957)
Theory and History
The Ultimate Foundation of Economic Science (1962)
The Ultimate Foundation of Economic Science
The Historical Setting of the Austrian School of Economics (1969)
The Historical Setting of the Austrian School of Economics
Notes and Recollections (1978)
The Clash of Group Interests and Other Essays (1978)
The Clash of Group Interests and Other Essays
On the Manipulation of Money and Credit (1978)
The Causes of the Economic Crisis, reissue
Economic Policy: Thoughts for Today and Tomorrow (1979, lectures given in 1959)
Economic Policy: Thoughts for Today and Tomorrow
Money, Method, and the Market Process (1990)
Money, Method, and the Market Process
Economic Freedom and Interventionism (1990)
The Free Market and Its Enemies (2004, lectures given in 1951)
The Free Market and Its Enemies
Marxism Unmasked: From Delusion to Destruction (2006, lectures given in 1952)
Ludwig von Mises on Money and Inflation (2010, lectures given in the 1960s)
نیکوس کریستودولیدس

| عالی‌جناب نیکوس کریستودولیدس | عالی‌جناب نیکوس کریستودولیدس |
| --- | --- |
Νίκος Χριστοδουλίδης: Νίκος Χριστοδουλίδης
کریستودولیدس در سال ۲۰۲۴: کریستودولیدس در سال ۲۰۲۴
هشتمین رئیس‌جمهور قبرس: هشتمین رئیس‌جمهور قبرس
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۲۸ فوریه ۲۰۲۳: آغاز به کار  ۲۸ فوریه ۲۰۲۳
پس از: نیکوس آناستاسیادس
وزیر امور خارجه قبرس: وزیر امور خارجه قبرس
دوره مسئولیت ۱ مارس ۲۰۱۸ – ۱۱ ژانویه ۲۰۲۲: دوره مسئولیت ۱ مارس ۲۰۱۸ – ۱۱ ژانویه ۲۰۲۲
رئیس‌جمهور: نیکوس آناستاسیادس
پس از: Ioannis Kasoulidis
پیش از: Ioannis Kasoulidis
Spokesman of the Government: Spokesman of the Government
دوره مسئولیت ۱۴ آوریل ۲۰۱۴ – ۲۸ فوریه ۲۰۱۸: دوره مسئولیت ۱۴ آوریل ۲۰۱۴ – ۲۸ فوریه ۲۰۱۸
پیش از: Prodromos Prodromou
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۶ دسامبر ۱۹۷۳ ‏(۵۱ سال) جروسکیپو
ملیت: قبرس
حزب سیاسی: کنشگر سیاسی مستقل
دیگر عضویت‌های سیاسی: ائتلاف دموکراتیک (until 2023)
همسر(ان): Philippa Karsera
محل تحصیل: Queens College, City University of New York دانشگاه نیویورک University of Malta دانشگاه آتن
پیشه: سیاستمدار، دیپلمات
تخصص: Political scientist, historian
امضا: 
نیکوس کریستودولیدس (انگلیسی: Nikos Christodoulides؛ زادهٔ ۶ دسامبر ۱۹۷۳) یک سیاستمدار، دیپلمات و دانشگاهی سابق یونانی قبرسی است که از سال ۲۰۲۳ به‌عنوان هشتمین رئیس‌جمهور قبرس خدمت می‌کند. وی پیش از این از سال ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۲، وزیر امور خارجه و از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۸ سخنگوی دولت بوده‌است.
کریستودولیدس در ژانویه ۲۰۲۲ در بحبوحه گمانه‌زنی‌های مبنی بر نامزدی وی برای ریاست جمهوری در سال ۲۰۲۳، از دولت دوم آناستاسیادس استعفا داد. در ژوئن، او تأیید کرد که بدون حمایت حزبش ائتلاف دموکراتیک (DISY) به عنوان یک فرد مستقل برای ریاست جمهوری نامزد خواهد شد. او متعاقباً توسط احزاب DIKO, EDEK, DIPA و Solidarity تأیید شد.
در دور اول انتخابات ریاست جمهوری او با ۳۲٫۰۴ درصد آرا پیروز شد و پس از آن توسط نیکوس آناستاسیادس رئیس‌جمهور نیز حمایت شد. در دور دوم او با ۵۱٫۹۲ درصد آرا، در مقابل ۴۸٫۰۸ درصد بر آندریاس ماورویانییس که مورد حمایت AKEL بود، به عنوان رئیس‌جمهور قبرس پیروز شد. او نخستین رئیس‌جمهوری است که در قبرس مستقل متولد شده‌است.
گراهام هیل

گراهام هیل (انگلیسی: Graham Hill; ۱۵ فوریهٔ ۱۹۲۹ – ۲۹ نوامبر ۱۹۷۵) اتومبیل‌ران فرمول ۱، مهندس، ملوان، پدیدآور، و راننده خودروی مسابقه‌ای اهل بریتانیا بود. وی در اوقات فراغت خویش به نقاشی نیز می‌پرداخت.
‌
هیل با برد در مسابقه ۲۴ ساعته لمانز، دو قهرمانی جهان فرمول یک ، و ایندیاناپلیس ۱۹۶۶ تنها راننده تاریخ دارای تاج سه گانه است.
‌
هیل در سال ۱۹۷۳ تیم خود را با اسم Embassy Hill تاسیس کرد.
او در سانحه سقوط هواپیمایی که خود خلبانی‌اش را بر عهده داشت و از فرانسه پرواز کرده بود در سال ۱۹۷۵ و در نزدیکی آرکلی  همراه با پنج نفر از تیم خود سقوط کرد و جان باخت.
‌
تشییع جنازه هیل در ابی سنت آلبانز برگزار شد و او در قبرستان سنت بوتولف، شنلیبری به خاک سپرده شد.
این کلیسا از آن زمان تقدس زدایی شده است، بنابراین مقبره اکنون در یک باغ خصوصی قرار دارد.
سوزن‌دوزی ترکمنی

| سوزن‌دوزی ترکمنی | سوزن‌دوزی ترکمنی |
| --- | --- |
میراث فرهنگی ناملموس یونسکو: میراث فرهنگی ناملموس یونسکو
کشور:  ایران ترکمنستان
منبع: ۰۱۸۷۶
منطقه: آسیا-اقیانوسیه
اطلاعات ثبت: اطلاعات ثبت
ثبت: ۲۰۲۲
سوزن‌دوزی ترکمنی یا سیاه دوزی هنری کاربردی تزئینی است که در لباس مردم از هر جنسیت و سنی در ایران و ترکمنستان استفاده می‌شود. سوزن‌دوزی در هر دو کشور با تهیه نخ‌های نازک ابریشمی آغاز می‌شود. این تکنیک منحصر به فرد به نخ درخشندگی می‌بخشد. دختران به‌طور سنتی سوزن‌دوزی را از مادر و مادربزرگ خود فرا می‌گیرند. در مناطق روستایی، الگوهای مورد استفاده هویت سرزمینی زنان سوزن‌دوز را آشکار می‌کند. که برای نماد عشق، دوستی، طبیعت و قدرت استفاده می‌شوند. سوزن‌دوزی در لباس عروسی، در لباس مراسم عزا و مراسم‌های فرهنگی و به عنوان قسمت‌های تزئینی لباس‌های معمولی مانند روسری، مانتو، شلوار، شال و لوازم جانبی استفاده می‌شود.
پیشینه

ترکمن‌ها از دیرباز به تهیه ابریشم که به عنوان ماده اصلی سوزن‌دوزی تلقی می‌شود پرداخته و دختران و زنان لباس‌های خود را با نخ‌های ابریشمی که با رنگ‌های طبیعی رنگرزی می‌شد، سوزن‌دوزی می‌کرده‌اند که از نغمه‌های زنان ترکمن و در ادبیات شفاهی آن به وضوح مشخص است. گلدوزی مصور ترکمن از زمان سکاها رایج بوده و در دیگر دوره ها به‌همراه سایر دوخت و دوزها از رواج کامل برخوردار بوده است دوره اوج این هنر را در دوران افشاریه و زندیه و به خصوص قاجاریه باید دانست و آثار باقیمانده از این دوران خود گواه این مدعاست.
گستره جغرافیایی

در ایران این هنر عمدتاً در استان‌های خراسان شمالی و گلستان رواج دارد. اغلب اقوام ترکمن در شهرستان‌های بجنورد و راز و جرگلان سکونت دارند که هنر سوزن‌دوزی در میان زنان این اقوام رواج زیادی دارد.
کاربردها

سوزن‌دوزی ترکمن که بدان سیاه‌دوزی نیز اطلاق می‌شود، در گذشته کاربرد فراوانی داشته‌است و در جامعه سنتی ترکمن برای تزیین لباس‌های مردان، زنان و کودکان و هم چنین پرده‌ها نیز استفاده می‌شد اما امروز عمدتاً در لباس زنان دیده می‌شود. ترکمن‌ها در مراسم مختلف از جمله آیین‌های دینی و مذهبی، مراسم سوگواری و عزا. در جشن و سرورها نوع پوشش مزین به سوزن‌دوزی استفاده می‌کند. این لباس‌ها بر اساس نوع مراسم دارای تزئینات متفاوتی است. لباسی که در مراسم‌های عروسی و جشن‌ها می‌پوشند به ویژه لباس عروس دارای سوزن‌دوزی بسیار بوده و از زیبایی خیره کننده‌ای برخوردار است.
نوع و مواد

نوع دوخت آن زنجیره فشرده و بسیار ریز است که در ترکمنی به آن سانجیم می‌گویند و بیشتر از نقوش هندسی و قرینه به صورت ذهنی بهره می‌گیرند. مواد اولیه مورد مصرف در سوزن‌دوزی ترکمن شامل نخ و پارچه است.
ثبت جهانی

در آذر ۱۴۰۱ هنر سوزن‌دوزی ترکمنی به عنوان بیستمین عنصر میراث فرهنگی ناملموس در ایران ثبت جهانی شد.
بخش شهید باگات سینگ نگار

مکان در 23x15px|border |alt=|link= هند
| بخش شهید باگات سینگ نگار ਨਵਾਂਸ਼ਹਿਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾShaheed Bhagat Singh Nagar ਸ਼ਹੀਦ ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਨਗਰ | بخش شهید باگات سینگ نگار ਨਵਾਂਸ਼ਹਿਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾShaheed Bhagat Singh Nagar ਸ਼ਹੀਦ ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਨਗਰ |
| --- | --- |
بخش: بخش
موقعیت بخش شهید باگات سینگ نگار در نقشه: موقعیت بخش شهید باگات سینگ نگار در نقشه
ایالت: پنجاب (هند)
ناحیه پنجاب: دوابا
همنام: نوانشهر به معنی شهر نو است.
مرکز: نوانشهر
حکومت: حکومت
 • فرماندار ناحیه: عمار پارتاپ سینگ ویرک
 • معاون کمیسر: عمار پارتاپ سینگ ویرک
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۲۶۶ کیلومتر مربع (۴۸۹ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۶۱۲۳۱۰
 • تراکم: ۴۸۰/کیلومتر مربع (۱۳۰۰/مایل مربع)
زبان‌ها: زبان‌ها
 • رسمی: زبان پنجابی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۳۰ (IST)
کد تلفن: ۰۱۸۲۳ برای نوانشهر و بنگا ۰۱۸۸۵ برای بالاچائور
نرخ باسوادی: ۸۰٫۳٪
وبگاه: nawanshahr.nic.in
بخش شهید باگات سینگ نگار (به پنجابی: ਸ਼ਹੀਦ ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਨਗਰ) که سابقاً نوانشهر نامیده می‌شد یکی از بخش‌های ناحیه دوبا ایالت پنجاب در شمال شرقی هند است. این منطقه به سه بخش نوانشهر، بنگا و بالاچائور تقسیم می‌شود. این منطقه جزء حوزه انتخاباتی اناندپور سهیب قرار می‌گیرد. طبق آمار سال ۲۰۱۱، این منطقه پس از بارنالا و فاتحگر صاحیب کم جمعیت‌ترین منطقه پنجاب از بین ۲۲ منطقه است.
تاریخچه

با تلاش‌های هارچاران برار، که فرماندار وقت منطقه بود، منطقه شهید باگات سینگ نگار در تاریخ ۵ نوامبر ۱۹۹۵ از مناطق جلندر و هوشیارپور جدا شد و به عنوان شانزدهمین ایالت پنجاب به مرکزیت نوانشهر معرفی شد. نوانشهر را مهاجرانی از راهون در نزدیکی رود ستلج ساختند چراکه آن شهر در معرض خطر سیل قرار داشت. این شهر جدید را نوانشهر، که به معنی شهر نو است، نامیدند.
مزیت منطقهٔ دوابا و دیگر مناطق نسبت به این منطقه این است که زمین در آنجا ارزانتر است. در واقع به جز لودهیانا و چندی‌گر، منطقه شهید باگات سینگ نگار گرانترین قیمت زمین را دارد. با این حال جمعیت این منطقه به دلیل مهاجرت افراد به این منطقه در حال افزایش است.
نوانشهر با خطوط راه آهن به جلندر و راهون متصل است.
امکانات رفاهی

این منطقه از نظر خدمات بهداشتی درمانی در سطح خوبی قرار دارد و چندین بیمارستان دولتی و کلینیک پزشکی برای استفاده مردم در آنجا وجود دارد. نوانشهر ظرفیت بیمارستانی ۶۴ تخته را دارد. بنگا و بالاچائور نیز ظرفیت بیمارستانی معادل ۳۰ تخت بیمارستانی را دارند. همچنین در هر روستا امکانات درمانی برای خدمات رسانی مستقر است.
در نوانشهر، راهون، سارویا و بالاچائور بیمارستان‌های دامپزشکی نیز موجود است.
آمار

مساحت کل:۱٬۲۵۸ کیلومتر مربع
جمعیت کل ((طبق سرشماری سال ۲۰۰۱ هند): ۵۸۷٬۴۶۸ نفر <
جمعیت مردان: ۳۰۶٬۹۰۲
جمعیت زنان: ۲۸۰٬۵۶۶
نسبت زنان به مردان: ۹۱۳/۱۰۰۰
چگالی جمعیت: ۴۳۹ نفر بر کیلومتر مربع
درصد رشد جمعیت (۱۹۹۱–۲۰۰۱): ۱۰٫۴۳
طبق سرشماری ۲۰۱۱ هند، جمعیت منطقه شهید باگات سینگ نگار ۶۱۴٬۳۶۲ نفر است که تقریباً معادل جمعیت جزایر سلیمان یا ایالت ورمانت آمریکاست. از حیث جمعیت، این منطقه رتبهٔ ۵۲۲ را در میان ۶۴۰ منطقه هند دارد. درصد باسوادان در این منطقه ۸۰٫۳٪ است.
دین اغلب مردم این منطقه هندوئیسم (۶۵٫۵۵٪) و سیک (۳۱٫۵٪) است. حدود ۱٫۱۲٪ جمعیت مسلمان هستند. دیگر مذاهب کمتر از دو درصد جمعیت این منطقه را شامل می‌شوند.
خصوصیات

منطقه شهید باگات سینگ نگار ۱٬۲۶۶ کیلومترمربع مساحت و ۶۱۲٬۳۱۰ نفر جمعیت دارد. زبان رسمی این منطقه زبان پنجابی است.
آنتونی رپ

| آنتونی رپ | آنتونی رپ |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۶ اکتبر ۱۹۷۱ ‏(۵۳ سال)
ملیت: آمریکایی
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۱–اکنون
وبگاه: www.anthonyrapp.com
آنتونی رپ (انگلیسی: Anthony Rapp؛ زادهٔ ۲۶ اکتبر ۱۹۷۱) هنرپیشه و خواننده اهل ایالات متحده آمریکا است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به مات و مبهوت، ذهن زیبا، سفر جاده‌ای، شش درجه جدایی، روابط مدرسه، دنی روآن، گذر از زمستان، ماجراهای نگهداری از کودکان، اجاره و دور از خانه اشاره کرد.
زندگی

در اکتبر ۲۰۱۷ رپ در مصاحبه‌ای با بازفید اعلام کرد که کوین اسپیسی بازیگر هالیوود در ۱۹۸۶، هنگامی که رپ ۱۴ سال داشته و اسپیسی ۲۶ سال، قصد نزدیکی جنسی به وی را داشته. رپ به مهمانی خانه اسپیسی رفته بود و اسپیسی که مست بوده او را به سمت تخت برده و قصد ارتباط جنسی داشته است. رپ گفته که زمانی هم با یک وکیل ملاقات کرده تا برای پیگیری قانونی این اتفاق با او مشورت کند اما وکیل به او گفته این پرونده ارزش پیگیری ندارد. در پاسخ به ادعای رپ، اسپیسی اعلام کرد که چون ۳۱ سال از ماجرایی که ادعا شده، گذشته آن را به خاطر نمی‌آورد. با این‌همه اضافه کرد «شنیدن داستان رپ او را وحشت‌زده کرده» و به او گفت «به خاطر رفتار ناخوشایند هنگام مستی صمیمانه عذرخواهی می‌کنم.»
سونگ-هی لی

| سونگ-هی لی | سونگ-هی لی |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: سونگ-هی لی
زادهٔ: ۱ آوریل ۱۹۷۰ ‏(۵۴ سال) سئول، کره جنوبی
دیگر نام‌ها: پروانهٔ کره‌ای
اطلاعات مدلینگ: اطلاعات مدلینگ
قد: ۵ ft ۴ in (۱٫۶۳ m)
رنگ مو: مشکی
رنگ چشم: قهوه‌ای
اندازه‌ها: ۳۳B-۲۳–۳۳٫۵
 :  
سونگ-هی لی (انگلیسی: Sung-Hi Lee؛ زادهٔ ۱ آوریل ۱۹۷۰) مانکن و هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است.
زندگی‌نامه

او متولد شهر سئول در کره جنوبی است و در سال ۱۹۷۸ به آمریکا مهاجرت کرد و دانش‌آموختهٔ دانشگاه ایالتی اوهایو است.
وی را یکی از پیشگامان صنعت مُدلینگ در آمریکا می‌دانند؛ چرا که از نخستین آسیایی‌تبارانی است که در زمینه مِدلینگ در کشور آمریکا به موفقیت‌هایی دست یافت. تصویر او در مجلات متفاوتی از جمله پلی‌بوی چاپ شده است.
گزیدهٔ آثار > سینما

ریچارد سوم (۲۰۰۸)
شنل قرمزی (۲۰۰۶)
دختر همسایه (۲۰۰۴)
زندگی این دختر (۲۰۰۳)
پرستار بتی (۲۰۰۰)
گزیدهٔ آثار > تلویزیون

لاست (۲۰۰۷)
روزهای زندگی ما (۲۰۰۵)
دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات آیت‌الله آملی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
ساختمان علوم پایه دانشگاه، منقش به تصویر میرزا هاشم آملی: ساختمان علوم پایه دانشگاه، منقش به تصویر میرزا هاشم آملی
نام مستعار: دانشگاه آزاد آمل
نوع: جامع
بنیانگذاری شده: ۱۳۷۸
رئیس: دکتر حامد برجسته
اعضای هیئت علمی: ۱۲۰
کارمندان مدیریتی: ۱۰۰
دانشجویان: ۶,۱۴۸
تحصیلات تکمیلی: ۱,۱۶۸
فارغ‌التحصیلان: ۷,۰۰۹
وبگاه: http://amol.iau.ir
دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات آیت‌ الله آملی با نام مستعار دانشگاه آزاد اسلامی واحد آمل، دانشگاهی غیردولتی واقع در شهرستان آمل استان مازندران است.
تاریخچه

در سال ۱۳۷۸ مردم منطقه دشت‌سر از جمله روستاهای فیروزکلا، پاشاکلا و کمدره از روستاهای توابع آمل زمینی بالغ بر ۷۲ هکتار را به منظور ساخت دانشگاه دولتی به دولت اهدا کردند با توجه عدم استقبال دولت وقت به دانشگاه آزاد اسلامی واگذار شد.
این واحد دانشگاهی در ابتدا با سه رشته تحصیلی در سال ۱۳۷۹ آغاز به فعالیت نمود. هم اکنون این دانشگاه با ۱۲۶ عضو هیأت علمی تمام وقت، ۳۸ بورسیه دکتری، بالغ بر ۳۰,۰۰۰ متر مربع فضای آموزشی و پژوهشی، ۱۰۰ آزمایشگاه و کارگاه مجهز و مدرن و بسیاری امکانات رفاهی، آموزش و پژوهشی در زمینی بکر و زیبا به مساحت ۷۲ هکتار، خرسند به تحصیلی ۶,۰۰۰ دانشجو در ۸۹ رشته تحصیلی می‌باشد.
در تابستان ۱۳۹۰ در پنجاه و نهمین اجلاس هیأت امنای دانشگاه آزاد اسلامی به ریاست اکبر هاشمی رفسنجانی، عبدالله جاسبی و سایر اعضای هیأت امنا موضوع تأسیس شعبه واحد علوم و تحقیقات در استان مازندران و واحد آیت‌الله آملی مطرح شد و با توضیحات جانبی مورد تصویب قرار گرفت.
در اولین جلسه شورای سیاست گزاری با حضور باقر لاریجانی ریاست دانشگاه علوم پزشکی تهران و فاضل لاریجانی مشاور ریاست عالیه دانشگاه آزاد اسلامی مجدداً مطرح و سرانجام با نظر مثبت ریاست دانشگاه و اعضای هیأت امنای دانشگاه خصوصاً هاشمی رفسنجانی به تصویب نهایی رسید..
دانشکده‌ها

دانشکده فنی و مهندسی
دانشکده کشاورزی و صنایع غذایی
دانشکده تربیت بدنی
دانشکده علوم پایه
دانشکده داروسازی
دانشکده علوم انسانی
اعضاء هیأت علمی

هم‌اکنون این دانشگاه با ۱۱۰ عضو هیئت علمی شامل ۲۴ دانشیار، ۶۵ استادیار و ۲۱ مربی، در رشته‌های مختلف مشغول فعالیت می‌باشد:
یدالله ساعی
نبرد جهاد
جُستارهای وابسته

جنبش جنوب ایران
مقیم خلیج فارس (سرای بریتانیا در خلیج فارس)
خیزش ۱۹۲۰
اشغال ایران در جنگ جهانی اول
رؤیا نونهالی

| رؤیا نونهالی | رؤیا نونهالی |
| --- | --- |
نونهالی در اختتامیهٔ سی و دومین جشنواره فیلم فجر، ۱۳۹۲: نونهالی در اختتامیهٔ سی و دومین جشنواره فیلم فجر، ۱۳۹۲
زادهٔ: ۲۴ بهمن ۱۳۴۱ ‏(۶۲ سال) تهران، ایران
ملیت: ایرانی
محل تحصیل: دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۳۶۶–اکنون
همسر: رامین حیدری فاروقی
فرزندان: ۱
رؤیا نونهالی (زادهٔ ۲۴ بهمن ۱۳۴۱) بازیگر و کارگردان تئاتر، سینما و تلویزیون اهل ایران است. رؤیا نونهالی رکورددار کسب تندیس حافظ تحت عنوان بهترین بازیگر زن درام از جشنواره حافظ است. او هم‌چنین از اعضای هیئت داوران بخش سودای سیمرغ سی و پنجمین دوره جشنواره فیلم فجر (۱۳۹۵)، از اعضای هیئت داوران بخش ملی بیست و دومین جشنواره بین‌المللی قصه‌گویی، و در یکی از فصل‌های برنامه تلویزیونی عصر جدید نیز از داوران آن بوده‌است.
زندگی

رؤیا نونهالی، زاده ۲۴ بهمن ۱۳۴۱ است. وی اصالتاً مازندرانی است و اصلیت وی به روستای تاکر از توابع بخش بلده شهرستان نور در استان مازندران می‌رسد. او تحصیل‌کرده مدرسه ژاندارک تهران و مسلط به زبان‌های فرانسه و انگلیسی است.
شامگاه جمعه، ۱۰ شهریور ۱۴۰۲ و در بحبوحه جنبش زن، زندگی، آزادی، او در مراسم «شبِ ایران درودی» در سالن شهناز خانهٔ هنرمندان بدون حجاب اجباری حاضر شد.
فیلم‌شناسی > سینمایی

| سال تولید | نام فیلم | کارگردان |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۹۸ | دست انداز | کمال تبریزی |
| ۱۳۹۶ | به وقت رؤیا | امیرحسین عنایتی |
| ۱۳۹۵ | حکایت دریا | بهمن فرمان آرا |
| ۱۳۹۴ | نیمه شب اتفاق افتاد | تینا پاکروان |
| ۱۳۹۴ | هلن | علی اکبر ثقفی |
| ۱۳۹۴ | مشکل گیتی | بهرام کاظمی |
| ۱۳۹۴ | کفشهایم کو؟ | کیومرث پوراحمد |
| ۱۳۹۴ | داره صبح می‌شه | یلدا جبلی |
| ۱۳۹۳ | اعترافات ذهن خطرناک من | هومن سیدی |
| ۱۳۹۳ | نیم‌رخ‌ها | ایرج کریمی |
| ۱۳۹۳ | دلم می‌خواد | بهمن فرمان آرا |
| ۱۳۹۲ | تراژدی | آزیتا موگویی |
| ١٣۸۸ | پشت در خبری نیست | شبنم عرفی نژاد |
| ۱۳۸۷ | صداها | فرزاد مؤتمن |
| ۱۳۸۷ | مانا | علیرضا رزازی فر |
| ۱۳۸۷ | شیرین | عباس کیارستمی |
| ۱۳۸۶ | خاک آشنا | بهمن فرمان آرا |
| ۱۳۸۵ | نیلوفر | سابین ژمایل |
| ۱۳۸۴ | عصر جمعه | مونا زندی حقیقی |
| ۱۳۸۳ | ماهی‌ها عاشق می‌شوند | علی رفیعی |
| ۱۳۸۳ | یک تکه نان | کمال تبریزی |
| ۱۳۸۲ | خواب خاک | سپیده فارسی |
| ۱۳۸۲ | هم نفس | مهدی فخیم زاده |
| ۱۳۸۱ | گاهی به آسمان نگاه کن | کمال تبریزی |
| ۱۳۸۰ | خانه‌ای روی آب | بهمن فرمان آرا |
| ۱۳۷۹ | زندان زنان | منیژه حکمت |
| ۱۳۷۸ | بوی کافور، عطر یاس | بهمن فرمان آرا |
| ۱۳۷۸ | صنم | رفیع پیتز |
| ۱۳۷۵ | فصل پنجم | رفیع پیتز |
| ۱۳۷۲ | آنها هیچ‌کس را دوست ندارند | جعفر سیمایی |
| ۱۳۷۱ | مرد ناتمام | محرم زینال زاده |
| ۱۳۷۰ | پرنده آهنین | علی شاه حاتمی |
| ۱۳۷۰ | دیدار در استانبول | افشین شرکت |
| ۱۳۶۸ | آب را گل نکنید | شهریار بحرانی |
| ۱۳۶۸ | مدرسه رجایی | کریم زرگر |
| ۱۳۶۷ | عروسی خوبان | محسن مخملباف |
| ۱۳۶۶ | یار در خانه | خسرو سینایی |
فیلم‌شناسی > فیلم کوتاه

زنی پوشیده با گردن‌بند
هایلایت
فیلم‌شناسی > مجموعه تلویزیونی

| سال | فیلم | کارگردان | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۹۸ | عصر جدید ۲ |  |  |
| ۱۳۹۸ | بوی باران | محمود معظمی |  |
| ۱۳۹۷ | عصر جدید |  |  |
| ۱۳۹۴ | زاویه هفتم | محمود معظمی |  |
| ۱۳۹۰ | سایه روشن | آرش معیریان |  |
| ۱۳۸۹ | ساختمان ۸۵ | مهدی فخیم‌زاده |  |
| ۱۳۸۶ | ساعت شنی | بهرام بهرامیان |  |
| ۱۳۸۲ | هم‌نفس | مهدی فخیم‌زاده |  |
| ۱۳۸۰ | خواب و بیدار | مهدی فخیم‌زاده |  |
| ۱۳۷۶ | تله‌موش | حسن فتحی، ساسان امیرپور |  |
فیلم‌شناسی > شبکه نمایش خانگی

| سال تولید | نام اثر | کارگردان |
| --- | --- | --- |
| ۱۴۰۳_۱۴۰۲ | گردن‌زنی | سامان سالور |
| ۱۴۰۰ | خاتون | تینا پاکروان |
| ۱۳۹۹ | ملکه گدایان | حسین سهیلی‌زاده |
| ۱۳۹۵ | شهرزاد ۲ | حسن فتحی |
| ۱۳۹۵ | گاراژ ۸۸۸ | سام کلانتری |
فیلم‌شناسی > داوری

عصر جدید
سی و پنجمین دوره جشنواره فیلم فجر
افتخارات و جوایز

رؤیا نونهالی تا کنون جوایز بسیاری را از آن خود ساخته که برای نمونه می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
| سال | فیلم | رده | جشنواره | نتیجه | منبع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۶۷ | عروسی خوبان | سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن | هفتمین دوره جشنواره فیلم فجر | برنده |  |
| ۱۹۹۷ | فصل پنجم | تندیس طلایی بهترین بازیگر زن | جشنواره رامی ین فرانسه | برنده | [نیازمند منبع] |
| ۱۳۷۸ | بوی کافور، عطر یاس | سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش دوم زن | هجدهمین دوره جشنواره فیلم فجر | برنده |  |
| ۱۳۷۹ | بوی کافور، عطر یاس | تندیس زرین بهترین بازیگر نقش مکمل زن | چهارمین جشن خانه سینما | برنده | [نیازمند منبع] |
| ۱۳۷۹ | بوی کافور عطر یاس | بهترین بازیگر زن | چهارمین جشن دنیای تصویر | نامزدشده | [نیازمند منبع] |
| ۱۳۸۱ | زندان زنان | تندیس زرین بهترین بازیگر نقش اول زن | ششمین جشن خانه سینما | نامزدشده | [نیازمند منبع] |
| ۱۳۸۲ | خواب و بیدار | بهترین بازیگر زن درام تلوزیونی | هفتمین جشن حافظ | برنده |  |
| ۱۳۸۲ | هم نفس | سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن | بیست و دومین دوره جشنواره فیلم فجر | نامزدشده |  |
| ۱۳۸۳ | ماهی‌ها عاشق می‌شوند | بهترین بازیگر نقش اول زن | نهمین جشنواره دنیای تصویر برای بازی | برنده | [نیازمند منبع] |
| ۱۳۸۳ | ماهی‌ها عاشق می‌شوند | سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن | بیست و سومین دوره جشنواره فیلم فجر | نامزدشده |  |
| ۱۳۸۴ | عصر جمعه | سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن | بیست و چهارمین دوره جشنواره فیلم فجر | نامزدشده |  |
| ۱۳۸۴ | ماهی‌ها عاشق می‌شوند | تندیس زرین بهترین بازیگر نقش اول زن | نهمین جشن خانه سینما | نامزدشده | [نیازمند منبع] |
| ۱۳۸۵ | عصر جمعه | تندیس زرین بهترین بازیگر نقش اول زن | دهمین جشن خانه سینما | نامزدشده | [نیازمند منبع] |
| ۱۳۸۷ | خاک آشنا | تندیس زرین بهترین بازیگر نقش اول زن | دوازدهمین جشن خانه سینما | نامزدشده | [نیازمند منبع] |
| ۱۳۹۷ | شهرزاد | بهترین بازیگر زن | هجدهمین جشن دنیای تصویر | برنده | [نیازمند منبع] |
| ۱۳۹۷ | فیلم کوتاه هایلایت | بهترین بازیگر زن به عنوان زن الهام بخش | جشنواره فاستیگوس آمریکا | برنده | [نیازمند منبع] |
رویا نونهالی در یازدهمین جشن بزرگ سینمای ایران
سپند امیرسلیمانی

| سپند امیرسلیمانی | سپند امیرسلیمانی |
| --- | --- |
امیرسلیمانی در ختم رضا داوودنژاد: امیرسلیمانی در ختم رضا داوودنژاد
زادهٔ: ۲۸ آذر ۱۳۵۶ ‏(۴۷ سال) تهران، ایران
ملیت: ایرانی
پیشه(ها): بازیگر، مجری، نوازنده
سال‌های فعالیت: ۱۳۶۱–اکنون
همسر(ها): مارال آراسته (۱۳۸۹–۱۳۹۳) مونا کرمی (ا. ۱۴۰۳)
والدین: سعید امیرسلیمانی (پدر)
خویشاوندان: کمند امیرسلیمانی (خواهر)
سپند امیرسلیمانی (زادهٔ ۲۸ آذر ۱۳۵۶) بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون اهل ایران است.
زندگی

سپند امیرسلیمانی در سال ۱۳۵۶ زاده شد. پدر او سعید امیرسلیمانی بازیگر و کارگردان تئاتر و سینما است. خواهر او کمند امیرسلیمانی نیز به حرفه بازیگری اشتغال دارد. در دوران کودکی خانواده آن‌ها در خانه‌ای اجاره‌ای در نزدیکی میدان توحید زندگی می‌کردند. بازیگری را از سنین کم و در آثار پدرش آغاز کرد و از جمله در نقش کوتاهی در فیلم چون ابر در بهاران (۱۳۶۹) ظاهر شد. از آنجایی که به موسیقی علاقه داشت، پس از اتمام سال سوم راهنمایی در هنرستان صدا و سیما ثبت نام کرد، ولی به دلیل حذف این رشته در آن سال، مجبور شد در رشته برق ادامه تحصیل دهد. بعد از گرفتن دیپلم هنرستان، کنکور هنر داد تا موسیقی بخواند، اما در رشته بازیگری پذیرفته شد، هرچند در ابتدا علاقه‌ای به این حرفه نداشت.
در سال ۱۳۸۰ ابوالحسن داوودی بازی او را بر صحنه تئاتر دید و از وی برای ایفای نقش در فیلم نان، عشق و موتور هزار دعوت کرد. از میان سایر آثار سینمایی و تلویزیونی او می‌توان به فیلم‌های اخراجی‌ها (۱۳۸۵)، خوب، بد، جلف (۱۳۹۴)، هزارپا (۱۳۹۶) و سریال‌های شبهای برره، کلاه پهلوی و معمای شاه اشاره کرد.
او معتقد است بازیگری امنیت مالی ندارد و به همین خاطر در کنار حرفه اصلیش مدتی در فودکورت فروشگاه جام جم ساندویچ فروشی کوچکی را به نام ۳پند اداره می‌کرد.
ازدواج

سپند امیرسلیمانی، بازیگر ایرانی، در سال ۱۳۸۵ در یک جمع دوستانه با مارال آراسته، آشنا شد و در سال ۱۳۸۷ با او ازدواج کرد. این زوج در ابتدای زندگی مشترک خود بسیار خوشبخت بودند و از یکدیگر بسیار حمایت می‌کردند. سپند امیرسلیمانی در مصاحبه‌های خود همواره از همسرش به عنوان یک زن مهربان و فهمیده یاد می‌کرد و معتقد بود که روحیات آنها بسیار شبیه یکدیگر است.
با این حال، این خوشبختی چندان دوام نیاورد و در سال ۱۳۹۷، سپند امیرسلیمانی در برنامه «فرمول یک» اعلام کرد که از همسر خود جدا شده است. او در این برنامه دلیل جدایی خود را اختلافات خانوادگی عنوان کرد و گفت که آنها در بسیاری از مسائل با یکدیگر توافق نداشتند.