stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
اسماعیل بخشی
نامه به وزیر اطلاعات > واکنش دیگر قربانیان شکنجه

اظهارات بخشی در مورد شکنجه دوران بازداشتش، بار دیگر مسئله شکنجه را در مرکز توجه قرار داد. برخی از فعالان کارگری، سیاسی، دانشجویی، اجتماعی و… که شکنجه را در زندان‌ها تجربه کرده‌اند روایت‌هایشان را بازگو کردند. دراویش گنابادی، رضا شهابی، مجید توکلی و بهنام موسیوند از جمله کسانی بودند که روایت شکنجه‌شان را مطرح کردند. سید مهدی موسوی شاعر و نویسنده طی نامه ای خطاب به بخشی عنوان کرد که شکنجه اسماعیل بخشی صحت داشته چرا که خود او نیز در دوران بازداشتش توسط اطلاعات سپاه مورد شکنجه بسیار قرار گرفته بود. همچنین یکی از نزدیکان سپیده قلیان از تهدید به قتل مستمر ایشان پس از آزادی خبر داده. اسماعیل بخشی در نامه‌اش به وزیر اطلاعات نیز به آزار و اذیت‌هایی که خانم قلیان در بازداشتگاه متحمل شده اشاره کرده‌بود.
پخش «اعترافات» از صداوسیما

همچنین ببینید: اقرار تلویزیونی
شامگاه شنبه ۲۹ دی‌ماه برنامهٔ تلویزیونی بیست و سی با پخش گزارشی به‌نام «طراحی سوخته» به انتشار اوراق بازجویی تعدادی از دستگیرشدگان اعتراضات کارگری خوزستان و «اعترافات» آن‌ها علیه خودشان پرداخت. در این گزارش با طرح اتهامات امنیتی علیه بازداشت‌شدگان، آن‌ها وابسته به گروه‌های کمونیستی و برانداز خارج از کشور خوانده شده‌اند که سعی در ایجاد تشکل‌های مستقل کارگری داشته‌اند. بسیاری از این زندانیان پس از آزادی تأکید کرده‌اند که برای ضبط اعترافات‌شان جلوی دوربین مورد شکنجه نیروهای امنیتی قرار گرفته‌اند. در قسمتی از این گزارش مسئلهٔ شکنجهٔ اسماعیل بخشی در دوران بازداشت نیز بار دیگر از سوی مقامات دولتی و امنیتی کتمان شده‌است.
ده روز پیش‌از این، سپیده قلیان یکی از بازداشت‌شدگان اعتراضات خوزستان در توییتی گفته بود که «روز آخر بازجو می‌گفت اگر بیرون بروی و دهانت را باز کنی همین ادعاها و اعترافات اجباری تو و اسماعیل بخشی را را در اخبار بیست و سی هم پخش خواهیم کرد و پودرتان خواهیم کرد.»
حساب توییتری خبرگزاری صدا و سیما پس از پخش این برنامه به حالت تعلیق درآمد.
پخش «اعترافات» از صداوسیما > واکنش‌ها به پخش «اعترافات»

پخش گزارش تلویزیونی «طراحی سوخته» با واکنش و اعتراض گستردهٔ کاربران در فضای مجازی همراه شد. از طرفی، گروهی از کاربران حامی جمهوری اسلامی این «اعترافات» را سندی برای ارتباط این فعالان بازداشت‌شده با خارج از کشور می‌دانند. در مقابل گروه دیگر، شامل سپیده قلیان و مخالفان جمهوری اسلامی، نفس این اعترافات را از مصادیق شکنجه خوانده و آن را سندی بر تأیید شکنجه قلیان دانستند.
سه‌شنبه ۲ بهمن ۱۳۹۷ شماری از بازنشستگان فرهنگی و کشوری اهل ایران، مقابل ساختمان وزارت کار و امور اجتماعی ایران دست به برپایی تجمع اعتراضی زدند. آن‌ها که به وضع معیشت و وضعیت بیمه خودشان معترض بودند، در اعتراضشان علیه پخش مستند «طراحی سوخته» شعارهایی سر دادند. شعار «شکنجه، مستند، دیگر اثر ندارد» و «توپ، تانک، مستند دیگر اثر ندارد» دو شعاری بودند که این معترضان در اعتراض به کتمان شکنجه اسماعیل بخشی و سپیده قلیان سردادند.
صادق زیباکلام استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران با انتشار توئیتی، در صفحه توئیتر رسمی خود نسبت به پخش این مستند از صداوسیما واکنش نشان داد. به‌عقیده زیباکلام مردم ایران میان روایت صداوسیما و گفته‌های اسماعیل بخشی و سپیده قلیان، سخنان این دو زندانی را باور خواهند کرد. او در این توئیت نوشت:
مشکل اساسی صداوسیما آنست که هنوز متوجه نشده سالهاست مردم میان روایت آن تشکیلات با درآمدهای چند هزار میلیاردی اش (۴۰۰۰ هزار میلیارد تومان بودجه پیشنهادی در سال ۹۸است) از یکسو و روایت بانو سپیده قلیان و اسماعیل بخشی با درآمدهایی که ماه‌هاست نگرفته‌اند از سویی دیگر، دومی را قبول دارند.
فدراسیون بین‌المللی کارگران حمل و نقل نسبت به پخش مستند «طراحی سوخته» واکنش نشان داده و خواستار آزادی فوری اسماعیل بخشی و سپیده قلیان شد. این سازمان کارگری در نامه‌ای خطاب به حسن روحانی ریاست جمهوری ایران این مستند را «اعترافاتی تحت شکنجه» خواند و نسبت به وضعیت کارگران در ایران ابراز نگرانی کرد و از مقامات ایرانی خواست تا به گفته آن‌ها «شکنجه» را متوقف کنند. در این نامه پیرامون پخش این مستند آمده‌است:
«اطلاعات معتبر نشان می‌دهد این اعترافات از طریق تهدید، ضرب و شتم و شکنجه گرفته شده‌است. چنین مواردی که نقض حقوق ابتدایی انسانی می‌باشند باید فوری پایان یابند.»
بازداشت مجدد و عفو رهبری

چند ساعت پس از بازداشت سپیده قلیان و برادرش، در ساعات اولیه روز دوشنبه اول بهمن‌ماه خبرهایی از بازداشت مجدد اسماعیل بخشی منتشر شد. کانال تلگرامی سندیکای کارگران نیشکر هفت‌تپه با تأیید این خبر اعلام کرد که تعداد زیادی نیروی مسلح همراه با چهار ماشین پاترول به خانهٔ بخشی هجوم برده‌اند و او را بازداشت کرده‌اند. این بازداشت‌ها یک‌روز پس از اقدام صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران به پخش آنچه «اعترافات» آن‌ها خوانده شده اتفاق افتاده‌است. در همین روز دادستان شهر دزفول با اعلام خبر بازداشت بخشی در این شهر اعلام کرد که این فرد شب گذشته در دزفول با همکاری نیروهای امنیتی-انتظامی دستگیر شده‌است. وی همچنین خبرها مبنی بر هجوم نیروهای مسلح ناشناس به خانه وی را تکذیب کرد و گفت که او از صبح روز گذشته متواری بوده که با اقدامات مؤثر عملیاتی دستگیر شده‌است.
بازداشت مجدد و عفو رهبری > واکنش‌ها به بازداشت مجدد

سازمان حقوق بشری عفو بین‌الملل، در تاریخ ۱ بهمن ۱۳۹۷ نسبت به بازداشت مجدد اسماعیل بخشی و سپیده قلیان واکنش نشان داد. رها بحرینی، پژوهشگر امور ایران در این سازمان در گفتگو با رسانه رادیوفردا از طرف این نهاد نسبت به این بازداشت ابراز نگرانی کرده و از مقامات حکومت ایران خواست تا فوراً این دو زندانی را آزاد کنند. همچنین بحرینی از این مقامات خواست تا بستری را برای مطالبه‌گری مسالمت‌آمیز کارگران فراهم آورد. رها بحرینی ضمن انتقاد از این بازداشت مدعی شد که مقامات امنیتی ایران در تلاش هستند، تا با ایجاد به گفته او «رعب و وحشت» مانع از «فعالیت به حق کارگران» ایران شوند.
دوشنبه ۱ بهمن‌ماه ۱۳۹۷ جمعی از وکلا و حقوقدانان، با صدور نامه‌ای سرگشاده به جاوید رحمان - گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در امور ایران - بازداشت اسماعیل بخشی و سپیده قلیان را تقبیح کردند. این وکلای ایرانی که عمدتاً ساکن خارج از ایران بودند، بازداشت این دو را مغایر با مضامین قانونی خوانده و ضمن ابراز نگرانی نسبت به وضعیت این دو زندانی، نحوه بازداشت این دو را خلاف آیین دادرسی کیفری دانستند.
به گزارش رادیو زمانه در تاریخ ۶ بهمن ۱۳۹۷، بیش از ۸۰۰ نفر با امضای یک بیانیه مشترک، ضمن حمایت از اسماعیل بخشی و سپیده قلیان و اعتراضات کارگران هفت‌تپه، خواستار آزادی این دو زندانی شدند. همچنین پیش از این، گروهی از فعالین سیاسی جناح چپ در تاریخ ۳ بهمن ۱۳۹۷، با صدور و امضای بیانیه‌ای مشترک خواهان آزادی این دو زندانی شدند.
سازمان عفو بین‌الملل در ۹ بهمن ۱۳۹۷ با انتشار بیانیه‌ای نسبت به آنچه که «خطر فاحش ادامه شکنجه» اسماعیل بخشی و سپیده قلیان خواند، هشدار داد. این سازمان حقوق بشری از مقامات ایرانی خواست تا بی‌درنگ این دو زندانی را آزاد کرده و به اتهامات مربوط به شکنجه این دو رسیدگی و شکنجه گران احتمالی را به دست قانون بسپارند. این سازمان خواستار حفاظت از بخشی و قلیان در برابر شکنجه شده و از همگان خواست تا برای آزادی این دو زندانی به مقامات حکومت نامه و عریضه بنویسند.
روز دوشنبه ۲۹ بهمن ۱۳۹۷ جمعی از کارگران نیشکر هفت تپه در مقابل دادگستری شهرستان شوش تجمع کردند و خواستار آزادی اسماعیل بخشی شدند. سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه طی اطلاعیه‌ای خبر داد که اداره اطلاعات شوش مادر اسماعیل بخشی را که در این تجمع حضور داشت، تهدید کرده‌است. دادستانی شوش دستور بازداشت مادر اسماعیل بخشی را پیش از این صادر کرده بود. اما در پی اقدام مأموران برای زدن دستبند به دستان مادر اسماعیل بخشی، او از حال رفته و به بیمارستان منتقل شد.
بازداشت مجدد و عفو رهبری > حکم زندان

در تاریخ ۱۶ شهریور ۱۳۹۸، اسماعیل بخشی مجموعاً به تحمل ۱۴ سال حبس محکوم شد. ۷ سال حبس تعزیری بابت اتهام اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت ملی، ۲ سال حبس تعزیری بابت اتهام توهین به رهبری، ۲ سال حبس تعزیری بابت اتهام نشر اکاذیب، ۱ سال و شش ماه حبس تعزیری بابت اتهام فعالیت تبلیغی علیه نظام و بابت اتهام اخلال در نظم عمومی به ۱ سال و شش ماه حبس تعزیری و ۷۴ ضربه شلاق محکوم شد.
بازداشت مجدد و عفو رهبری > آزادی موقت

اسماعیل بخشی، ۸ آبان ۱۳۹۸، با تأمین قرار وثیقه و به‌طور موقت از زندان اوین آزاد شد.
بازداشت مجدد و عفو رهبری > عفو متهمان هفت‌تپه

اسماعیل بخشی و دیگر متهمان هفت‌تپه به مناسبت عید فطر مورد عفو سید علی خامنه‌ای قرار گرفتند. ‏
ماوراءالنهر

فرارود
فَرارود یا ماوراءالنهر یا وَرارود به سرزمینی گفته می‌شود که در میان دو رود آمودریا (جیحون) و سیردریا (سیحون) جای دارد. در واقع معنی اصلی آن، آن سوی رود آموی (جیحون یا آمودریا) است. این سرزمین بخشی از آسیای میانه است.
سرزمین‌های واقع در حوضهٔ آبریز دو رود آمودریا و سیردریا، دربرگیرنده ایالات چغانیان، ختلان، کش، نخشب، بخارا، سمرقند، اسروشنه، فرغانه، چاچ و اسپیجاب، پس از فتوحات اعراب به ماوراءالنهر معروف شد. این سرزمین از دیر باز شرقی‌ترین ایالت ایران باستان و از دورهٔ هخامنشی زیر تابعیت امپراتوری ایران بود و سکنهٔ آن عمدتاً سغدی و خوارزمی بودند. این سرزمین بعدها در دوران هخامنشیان جزو ساتراپی سغد شد.
پیش از اسلام

۱۵۰۰ سال پیش، مدتی مانده به ظهور اسلام و سپس گسترش آن به خاورمیانه، ایران، هند، ماوراءالنهر و آفریقا، مردمی که میان آمودریا و سیردریا می‌زیستند، دولتی متشکل و واحد نداشتند. از خوارزم تا بخارا، از سمرقند، تا تاشکند و بلخ، هر شهری برای خود پادشاهی بومی و درباری کوچک داشت و هر پادشاهی در شهرهای کوچک‌تر دور و بر شاهزاده‌ها و حاکمان تابع خود را صاحب بود. آنها با همدیگر رابطه نزدیک داشتند، اما، همزمان، رقیب و گاه دشمن یکدیگر نیز بودند.[نیازمند منبع]
زبان بیشتر مردم، سغدی، فارسی میانه، خوارزمی و دیگر زبان‌های ایرانی شرقی بود. در طرف بلخ، پامیر و افغانستان کنونی نیز دیگر زبان‌های ایرانی شرقی رایج بود. اقلیتی نیز ترک‌زبان بودند. بسیاری از آنها در دوره ساسانیان به فرارود کوچ کرده بودند.
اکثر مردم فرارود پیرو مزدیسنا و بودا بودند. برخی مسیحی نسطوری، یهودی و پیرو آیین‌های مزدک و مانوی بودند. ترک‌های ماوراءالنهر اکثراً مانند هم قومان خود در اوراسیا پیرو آیین شمن‌باوری بودند. بخش کوچک‌تری از آنان پیرو باورهای دیگری مانند بودا و غیره شده بود. قرن‌ها بود که در مناسبات قبایل بیابان‌گرد با ایرانیان و چینی‌ها تجارت، رفت و آمد، ازدواج، مبادلات فرهنگی و زبانی، کوچ و مهاجرت، دستاندازی و تهاجم‌های مرزی چیزی عادی بود.[نیازمند منبع]
پس از اسلام

چون اعراب از خراسان به این ناحیه تاختند، پس از غلبه بر آنجا، آن را ماوراءالنهر نامیده و ضمیمهٔ خراسان ساختند. حملات اعراب به ماوراءالنهر از سال ۴۷ ه‍. ق در زمان حکومت زیاد بن ابیه در عراقین آغاز شد. با مهاجرت جمع زیادی از اعراب کوفه و بصره به خراسان، علاوه بر اینکه امنیت حمله‌کنندگان تأمین شد، ادامهٔ فتوحات نیز ممکن گردید. اگرچه از آن پس تا زمان قتیبة بن مسلم، تلاش برای فتح ماوراءالنهر ادامه یافت، عملاً فعالیت اعراب مسلمان در آن ناحیه از تاخت و تازهای پراکنده فراتر نرفت. با انتصاب قتیبة بن مسلم به حکومت خراسان در سال ۸۲ قمری بر موفقیت اعراب در ماوراءالنهر بسیار افزوده شد. با تلاش‌ها و حملات متعدد وی، بالاخره تا سال ۹۶ ه‍.ق سلطهٔ اعراب بر بیشتر فرارود تا سیردریا گسترده شد. مهاجرت تعداد زیادی از اعراب و اسکان آنها در نقاط مختلف ماوراءالنهر از جمله بخارا فتح این ناحیه قطعی به نظر می‌رسید؛ اما با مرگ قتیبه و شورشهایی که در پی آن رخ داد شاهزادگان و امیران بومی آن ناحیه با یاری گرفتن از امپراتوری ترک قراخانیان سر به شورش برداشتند و دوباره مستقل شدند. چنان‌که تا دو دههٔ بعد، والیان عربِ خراسان ناچار به جدال و کشمکش در این منطقه بودند و تنها در زمان امارت نصر بن سیار، آخرین امیر اموی خراسان، در سال ۱۲۱ ه‍.ق این ستیزه‌ها پایان یافت. از آن پس تا پایان عصر اموی، این منطقه پیوسته ضمیمهٔ خراسان بود و از طریق حکمران عرب مستقر در مرو اداره می‌شد.
نام

این منطقه در فارسی باستان «پردری» و در پهلوی «فرارود» بود. در سده اول هجری فاتحان عرب این منطقه را ماوراءالنهر به معنای آن سوی رودخانه نام نهادند. فردوسی در مورد این تغییر نام می‌سراید:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| اگر پهلوانی ندانی زبان |  | فرارود را ماور النهر خوان |
شهرها

ماوراءالنهر در میان دو رود آمودریا و سیردریا کشورهای ازبکستان، تاجیکستان و بخشی از ترکمنستان قرار دارند. اما در عمل وقتی ماوراءالنهر گفته می‌شود، آنچه که در ایران و جهان غرب و جهان اسلام می‌فهمند، محدود به این کشورها نیست، بلکه به جز ازبکستان، تاجیکستان و ترکمنستان، سرزمین‌های آن سوی سیردریا مانند قزاقستان، قرقیزستان، کاشغر و جنوب روسیه نیز در نظر گرفته می‌شود
برخی از شهرهای تاریخی این سرزمین عبارتند از:
در ازبکستان کنونی: سمرقند، بخارا، چاچ (تاشکند)، نخشب (نَسَف یا قـَرشی)، تِرمِذ، خیوه، شهر سبز (کَش)، اندگان (اندیجان)، جیزّخ (دَیزَک یا دِزَک)، خوقند (قوقان)، کاث (ویرانه‌های این شهر نزدیک شهر بیرونی در استان قره‌قالپاقستان است)، نمنگان، گرگانج.
در تاجیکستان کنونی: خجند، کولاب، اِستَرَوشن (اُراتپه یا اسروشنه)، پنجکنت (زادگاه رودکی)، دوشنبه، قُرغان تپه.
در قزاقستان کنونی: یَسی (حضرت ترکستان)، طراز و پاراب (اُترار)، اسپیجاب (سیرام در نزدیکی شیمکنت).
در قرقیزستان کنونی: اوش، بلاساغون و اوزگند.
در ترکمنستان کنونی: کهنه‌گرگانج و مرو.
در چین کنونی: کاشغر
خراسان- ماورالنهر- خوارزم
مظفر علی تربتی

مظفر علی تربتی ( متولد ۹۴۰  درگذشت حدود ۹۹۰ هـ.ق) ملقب به «نقاش شاهی» خوشنویس، نقاش و شاعر سده دهم هجری از هنرمندان روزگار شاه تهماسب بوده‌است. او در نستعلیق شاگرد میرعلی هروی و در نقاشی و تصویرسازی و تذهیب شاگرد مظفر علی هروی بوده‌است.
مظفر علی از اهالی تربت و خواهرزاده و شاگرد استاد کمال الدین بهزاد بود. مظفر به چندین هنر آراسته بوده ولی بختی خوش نداشته‌است. مظفر علی تصویرساز و چهره پردازی توانا بود و در صورت‌گری، کشیدن جانوران و نقش گرفت و گیر، استاد بود. همچنین در تذهیب و تشعیر چیره دست بود. نقاشی‌های رنگ روغنی او بیشتر بر روی جلدهای روغنی و قلمدانها بوده‌است. او گاهی نیز به ارائه آثاری به شیوه قطاعی می‌پرداخته‌است.
مظفر علی در خوشنویسی خفی و جلی توانمند بود و خط نستعلیق را به شیوهٔ سلطان علی مشهدی را دنبال می‌کرد. او شطرنج باز و روغن کار و شاعر هم بوده و مرقعی نیز ساخته‌است. و در شاعری غزلسرا بود.
مظفر علی نزد شاه تهماسب عزت و احترامی خاص داشت و بیشتر نقاشی‌های دولت خانه و چهل ستون این پادشاه اثر مظفر علی است. مردم مظفر علی را مانند بهزاد می‌دانستند، و پادشاه او را بر بهزاد برتری می‌نهاده و در قطعه‌ای به او فرموده که از عنوان «نقاش شاهی» استفاده کند.
صادقی‌بیک افشار کتاب‌دار شاه عباس شاگرد مظفرعلی نقاش بود و مظفر از کارکنان کتابخانهٔ شاه اسماعیل دوم هم بوده‌است.
مظفر علی در قزوین بدرود حیات گفت و در مزار شاهزاده حسین دفن شده‌است.
آثار نقاشی

تصویرهای «دولت خانهٔ همایون» و مجلس «ایوان چهل ستون» از او است.
«قانون‌الصور» و «مجمع‌الخواص» که در ۱۰۱۶ ساخته‌است.
تصویر بهرام گور در شکارگاه که با یک تیر، پای آهویی را به گوشش دوخته و حیوان را از حرکت باز داشته‌است با امضاء: «عمل استاد مظفرعلی»
تصویر نجات یوسف از چاه. بدون امضاء
تصویر دیدار مجنون از لیلی که بزرگان در زیر چادری رنگین نشسته‌اند و با مجنون صحبت می‌کنند و لیلی همراه با ندیمه‌اش بیرون چادر ایستاده‌است. بدون امضاء
تصویر تصویر رستم زال در نخجیرگاه. بدون امضاء
آثار خوشنویسی

دو قطعه از مرقع امیر غیب بیگ به قلم سه دانگ و دو دانگ خوش. با امضاء «الفقیر مظفرعلی» و «فقیر مظفرعلی»
یک نسخه گلستان و بوستان سعدی با امضاء «کاتب السلطانی» و تاریخ ۹۷۵ هـ.ق
برای مطالعه بیشتر

گلستان هنر ترجمهٔ انگلیسی ص ۱۸۶ و ۱۹۱
مناقب هنروران ص ۵۴
فرهنگ سخنوران ص ۵۴۸
ذریعه ۹: ۱۰۶۰
آثار و احوال خوشنویسان بیانی ص ۹۱۲
کلمانت هوارت ۳۳۲
عالم آرای عباسی ص ۱۷۴
مجمع الخواص ش ۲۴۲
گلف‌استریم جی۱۰۰

| گلف‌استریم جی۱۰۰ | گلف‌استریم جی۱۰۰ |
| --- | --- |
An Astra SPX (later called the Gulfstream G100) in Düsseldorf, Germany: An Astra SPX (later called the Gulfstream G100) in Düsseldorf, Germany
کاربری: جت تجاری
تولیدکننده: گلف‌استریم اروسپیس
وضعیت: Active service
کاربر اصلی: نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا
ساخته‌شده: 2002-2005
توسعه‌یافته از: آی‌ای‌آی آسترا
گلف‌استریم جی۱۰۰ (به انگلیسی: Gulfstream G100) یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ گلف‌استریم اروسپیس در کشور ایالات متحده آمریکا است که در سال ۲۰۰۲ ساخته شد. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواپیما نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا بوده‌است.
یوروکوپتر ای‌اس۵۳۲ کوگر

| یوروکوپتر ای‌اس۵۳۲ کوگر | یوروکوپتر ای‌اس۵۳۲ کوگر |
| --- | --- |
کاربری: بالگرد چندمنظوره متوسط
کشور سازنده: فرانسه
تولیدکننده: آئروسپاسیال ایرباس هلیکوپترز
نخستین پرواز: ۱۹۷۷
معرفی‌شده در: ۱۹۷۸
وضعیت: در حال خدمت
کاربر اصلی: نیروی هوایی فرانسه نیروی هوایی بلغارستان نیروی هوایی ترکیه نیروی هوایی پادشاهی هلند
ساخته‌شده: ۱۹۷۷–تاکنون
توسعه‌یافته از: آئروسپاسیال اس‌آ ۳۳۰ پوما
توسعه‌یافته به: یوروکوپتر ئی‌سی۷۲۵
یوروکوپتر ای‌اس۵۳۲ کوگر (انگلیسی: Eurocopter AS532 Cougar) بالگرد چندمنظوره ساخت شرکت‌های آئروسپاسیال و ایرباس هلیکوپترز در کشور فرانسه است، که در سال ۱۹۷۷ نخستین پرواز خود را انجام داد و از سال ۱۹۷۸ تولید انبوه آن آغاز گردید.
بورگ‌اشتت

مکان
| بورگ‌اشتت   | بورگ‌اشتت   |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
ایالت: زاکسن
منطقه اداری: Chemnitz
ناحیه: Mittelsachsen
حکومت: حکومت
 • شهردار: Lars Naumann
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۵٫۷۶ کیلومتر مربع (۹٫۹۵ مایل مربع)
ارتفاع: ۳۱۱ متر (۱۰۲۰ فوت)
جمعیت (۲۰۰۷-۱۲-۳۱): جمعیت (۲۰۰۷-۱۲-۳۱)
 • کل: ۱۱۸۸۴
 • تراکم: ۴۶۰/کیلومتر مربع (۱۲۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: ۰۹۲۱۷
کدهای شماره‌گیری: ۰۳۷ ۲۴
پلاک خودرو: FG (former: MW)
وبگاه: www.burgstaedt.de
شهر بورگ‌اشتتدر ایالت زاکسن در کشور آلمان واقع شده‌است.
فهرست میراث جهانی در بوسنی و هرزگوین

| میراث جهانی در بوسنی و هرزگوین | میراث جهانی در بوسنی و هرزگوین |
| --- | --- |
 :  
اطلاعات: اطلاعات
کشور: بوسنی و هرزگوین
تاریخ ثبت: ۱۲ ژوئیه ۱۹۹۳
آثار ثبت شده: ۵
فهرست آزمایشی: ۹
وبگاه: ba
میراث جهانی در بوسنی و هرزگوین شامل ۳ اثر (۳ اثر فرهنگی) از مکان‌های تاریخی فرهنگی و طبیعی در بوسنی و هرزگوین است.
سایتهای میراث جهانی سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد، یونسکو مکان‌هایی هستند که دارای اهمیت فرهنگی یا طبیعی هستند، همان‌طور که در پیمان‌نامه میراث جهانی یونسکو، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده، شرح داده شده است. بوسنی و هرزگوین عضو کشور سابق یوگسلاوی این پیمان‌نامه را در تاریخ ۱۲ ژوئیه ۱۹۹۳ به عنوان یکی از کشورهای جانشین به ارث برد.
از سال ۲۰۱۸، در فهرست ثبت یونسکو در کشور بوسنی و هرزگوین سه سایت وجود دارد و ۱۱ سایت دیگر نیز در فهرست آزمایشی قرار دارند. نخستین سایت ثبت شده در فهرست پل تاریخی استاری موست در موستار است که در بیست و نهمین جلسه یونسکو در سال ۲۰۰۵ در این فهرست ثبت شد. این پل در سال ۱۹۹۳، در طول جنگ بوسنی، توسط شورای دفاع کرواسی منهدم شد و پس از درگیری بازسازی شد و در سال ۲۰۰۴ دوباره گشوده شد. در سال ۲۰۰۷ پل محمد پاشا سوکولوویچ در این فهرست قرار گرفت و پس از آن در سال ۲۰۱۶ سنگ قبرهای مربوط به دوران قرون وسطایی استچاک به عنوان یک اثر فراملی که بخشی‌هایی از آن در کرواسی، مونته‌نگرو و صربستان قرار دارد، به فهرست میراث جهانی بوسنی و هرزگوین افزوده شد که شامل ۲۸ سایت می‌باشد که ۲۰ مورد آن در این کشور قرار دارد و برجسته‌ترین مورد آن در رادیملیا واقع گشته است.
میراث جهانی

یونسکو سایت‌ها را با ده معیار فهرست می‌کند. هر ورودی باید حداقل یکی از معیارها را داشته باشد.
میراث فرهنگی
میراث طبیعی
میراث طبیعی و فرهنگی
میراث فراملی
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| # | نگاره | نام | موقعیت | سال | شماره ثبت معیارها | شرح | م |
| ۱ |  | پل تاریخی استاری موست | موستار | ۲۰۰۵ | ۹۴۶ (vi) | این سایت شامل پل قدیمی و مناطق اطراف آن است. این پل در دوران عثمانی ساخته شده و از رودخانه نرتوا عبور می‌کند و توسط سلیمان یکم به بهره‌برداری رسید و در سال ۱۵۶۶ تکمیل شد. در سال ۱۹۹۳، در طول جنگ بوسنی، توسط شورای دفاع کرواسی عمداً مورد اصابت گلوله قرار گرفت و از بین رفت. پس از جنگ، این پل با استفاده از روش‌های سنتی ساخت و ساز و مواد محلی دوباره ساخته شد و در سال ۲۰۰۴ دوباره افتتاح شد. |  |
| ۲ |  | پل محمد پاشا سوکولوویچ | ویشیگراد | ۲۰۰۷ | ۱۲۶۰ (ii)(IV) | پل محمد پاشا سوکولوویچ از رودخانه درینا عبور می‌کند. این پل در سال ۱۵۷۷ توسط معمار دربار عثمانی، معمار سنان و به دستور وزیر اعظم سوکلو محمد پاشا ساخته شده دارای ۱۷۹٫۵ متر طول می‌باشد. در سال‌های مختلف این پل مورد بازسازی قرار گرفته است. در طول جنگ جهانی اول سه طاق و در جنگ جهانی دوم پنج طاق از ۱۱ طاق پل تخریب شد اما سپس ترمیم شدند. |  |
| ۳ |  |  استچاک | ۲۰ سایت | ۲۰۱۶ | ۱۵۰۴ (iii)(vi) | سنگ قبرهای مربوط به دوران قرون وسطایی است که در بوسنی و هرزگوین و مناطق مرزی کرواسی، مونته‌نگرو و صربستان پراکنده است. پیشینه این سنگ‌ها به سده ۱۲ میلادی بر می‌گردد. در بوسنی و هرزگوین ۲۰ سایت وجود دارد که بیشتر آنها در جنوب شرقی این کشور قرار دارند. بزرگ‌ترین مجموعه در رادیملیا، در شهرداری استولاس قرار دارد. |  |
موقعیت جغرافیایی

استاری موست
پل محمد پاشا سوکولوویچ
موقعیت میراث روی نقشه بوسنی و هرزگوین:
 میراث فرهنگی (شامل : سایت‌های استچاک)
بوئینگ دریم‌لیفتر

| 747 Dreamlifter | 747 Dreamlifter |
| --- | --- |
دریم لیفتر هنگام برخاست: دریم لیفتر هنگام برخاست
کاربری: هواگرد باری freight aircraft
تولیدکننده: هواپیماهای تجاری بوئینگ  گروه اورگرین
نخستین پرواز: ۹ سپتامبر ۲۰۰۶
معرفی‌شده در: ۲۰۰۷
وضعیت: در حال خدمت
کاربر اصلی: اطلس ایر بوئینگ
تعداد ساخته‌شده: ۴ (همه حالت‌ها)
توسعه‌یافته از: بوئینگ ۷۴۷–۴۰۰
بوئینگ دریم‌لیفتر (انگلیسی: Boeing Dreamlifter) که اختصار به LCF معروف بوده، یک هواپیمای پهن پیکر حمل ویژه می‌باشد. کالا به وسیلهٔ طویل‌ترین بارکننده (لودر) در دنیا ، در این هواپیما قرار می‌گیرد. این هواپیما در اصل یک بوئینگ ۷۴۷-۴۰۰ با اصلاحات وسیع بوده و منحصراً برای حمل قطعات هواپیمای ۷۸۷، به پایگاه مونتاژ بوئینگ، از تأمین کنندگان در سراسر جهان استفاده می‌شود.
تحقیق و توسعه

در ۱۳ اکتبر سال ۲۰۰۳ هواپیماهای تجاری بوئینگ اعلام کرد که، با توجه به زمان طولانی حمل قطعات توسط وسایل حمل زمینی و دریایی ،روش اصلی حمل و نقل قطعات بوئینگ ۷۸۷ (که به عنوان ۷E۷ شناخته می‌شود) ، حمل و نقل هوایی خواهد بود. در ابتدا، از سه هواپیمای مسافری بوئینگ ۷۴۷-۴۰۰ به منظور اصلاح پیکربندی، جهت حمل ویژه قطعات از شرکت‌های زیرمجموعه بوئینگ در ژاپن و ایتالیا به شمال چارلستون، کارولینای جنوبی، و سپس به ایالت واشنگتن برای مونتاژ نهایی، استفاده شد اما هواپیمای چهارم نیز متعاقباً به برنامه اضافه شد. حمل کننده‌های بار حجیم، بدنه‌ای ساخته شده شبیه هواپیمای سوپر گوپی و ایرباس بلوگا داشته که معمولاً برای حمل و نقل بال و بدنه هواپیما استفاده می‌شوند. ۶۵،۰۰۰ فوت مکعب (۱۸۴۰ متر مکعب) محفظه بار، بزرگترین محفظه حمل کالا در جهان است و می‌توان آن را معادل سه برابر حجم باری ۴۰۰-۷۴۷ دانست.
تصویر گسترده دریم لیفتر
دادستان کل ایالات متحده آمریکا

| دادستان کل ایالات متحده آمریکا | دادستان کل ایالات متحده آمریکا |
| --- | --- |
نشان دادستان کل: نشان دادستان کل
پرچم دادستان کل: پرچم دادستان کل
متصدی کنونی پم باندی از ۵ فوریه ۲۰۲۵: متصدی کنونی پم باندی از ۵ فوریه ۲۰۲۵
وزارت دادگستری ایالات متحده آمریکا: وزارت دادگستری ایالات متحده آمریکا
لقب: خانم دادستان کل
وضعیت: متصدی
عضوی از: کابینه ایالات متحده آمریکا
پاسخگوست به: رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا
جایگاه: واشینگتن، دی.سی.، آمریکا
گمارنده: رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکابا رای اعتماد مجلس سنای ایالات متحده آمریکا
مدت دوره: دوره ثابت ندارد
سند انتصاب: Judiciary Act of 1789
بنیادگذاری: ۲۶ سپتامبر ۱۷۸۹
نخستین دارنده: ادموند رندولف
جانشینی: خط جانشینی ریاست جمهوری ایالات متحده آمریکا
جانشین: قائم‌مقام دادستان کل ایالات متحده آمریکا
حقوق: Executive Schedule, level 1
وبگاه: www.justice.gov
دادستان کل ایالات متحده، رئیس وزارت دادگستری ایالات متحده است و وظیفه او امور قضایی بوده و مأمور ارشد اجرای قانون دولت ایالات متحده است. دادستان کل وکیل ارشد دولت ایالات متحده قلمداد می‌شود. دادستان کل به عنوان عضو کابینهٔ رئیس‌جمهور فعالیت می‌کند و تنها رئیس یک وزارتخانه دولتیست که عنوان وزیر بدو اطلاق نمی‌شود.
دادستان کل را رئیس‌جمهور ایالات متحده نامزد می‌کند و او این سمت را پس از تأیید سنای ایالات متحده بر عهده می‌گیرد. او به خواست رئیس‌جمهور فعالیت کرده و رئیس‌جمهور می‌تواند در هر زمان وی را بر کنار کند. دادستان کل می‌تواند مورد استیضاح مجلس نمایندگان و محاکمه در سنا به دلایل «خیانت، ارتشا و دیگر جرایم و سوء رفتارهای شدید» قرار بگیرد.
درمیان

با شهرستان درمیان اشتباه نشود.
مکان
| درمیان | درمیان |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۲°۵۰′۱۳″شمالی ۵۹°۵۴′۱۱″شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۸۳۶۹۴۴°شمالی ۵۹٫۹۰۳۰۵۶°شرقی﻿ / 32.836944; 59.903056: مختصات: ۳۲°۵۰′۱۳″شمالی ۵۹°۵۴′۱۱″شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۸۳۶۹۴۴°شمالی ۵۹٫۹۰۳۰۵۶°شرقی﻿ / 32.836944; 59.903056
استان: خراسان جنوبی
شهرستان: درمیان
بخش: مرکزئ
دهستان: درمیان
جمعیت: ۱۶۵۷ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۵۶۳۲۱۳
روستای درمیان، روستایی در دهستان درمیان بخش مرکزی شهرستان درمیان استان خراسان جنوبی ایران است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱٬۶۵۷ نفر (در ۴۴۲ خانوار) بوده‌است.