stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
غفور قجاوند
پیشینه

سرتیپ خلبان غفور قجاوند، چهاردهم اردیبهشت‌ سال 1335در روستای بتلیجه از توابع شهرستان فریدن استان اصفهان متولد شد.وی دوران تحصیلی خود را تا متوسطه در همین روستا طی کرد اما بنا به مهاجرت خانواده خویش به تهران وی تحصیلات خود را در دبیرستان خورشید منطقه نارمک در سال 1354 در رشته ریاضی به پایان رسانید.
وی در سال 1355 وارد دانشکده افسری ارتش شد و در ادامه برای طی کردن دوره تکمیلی تحصیل به ایالات متحده اعزام شد و تا سال 1357 در آمریکا باقی ماند. پس از انقلاب وی به ایران مراجعت نموده و در گردان های ترابری نیروی هوایی مشغول گشت . وی در جنگ ایران عراق تا سال 1365 در 100 ماموریت ترابری شرکت داشت.پس از آغاز جنگ داخلی سوریه وی ماموریت های پشتیبانی را از سر گرفت.
درگذشت

پس از اعمال تحریم های آمریکا علیه ایران  در سال ۱۳۹۷ نیروی هوایی ارتش ماموریت ترابری برخی اقلام مورد نیاز مردم را بر عهده گرفت که یکی از آنها واردات گوشت از کشور های شرقی بود.او حین مراجعت از مأموریت قرقیزستان در سانحه هوایی بوئینگ 707نهاجا در روز 24دی‌ماه 1397 در فرودگاه پیام استان البرز درگذشت.
مقبره وی در قطعه 50 گلزار شهدای بهشت زهرای تهران قرار دارد.
جایزه‌ها و نشان‌های افتخار

این بخش شامل نشان‌ها و جایزه‌های رسمی غفور قجاوند است، که بر روی لباس همسان او نصب می‌شود، ولی جایزه‌های غیرنظامی و غیررسمی را در برنخواهد داشت.
جایزه‌ها و نشان‌های افتخار > آرم‌ها

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
آرم‌های سینه: آرم‌های سینه
|  | آجا | دانشگاه فرماندهی و ستاد |
| 0 | 1 |
| --- | --- |
آرم‌های بازو: آرم‌های بازو
نهاجا:
جایزه‌ها و نشان‌های افتخار > نوار نشان‌ها

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
:
جایزه‌ها و نشان‌های افتخار > نام نشان ها

| نشان ورزش |  |  |
| --- | --- | --- |
نشان دانش: نشان لیاقت
دوره سوم دانشگاه افسری: دوره دافوس
| دوره دوم دانشگاه افسری | دوره مقدماتی | دوره عالی |
سنترویل، آیووا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= آیووا, USA
| Centerville, Iowa | Centerville, Iowa |
| --- | --- |
شهر: شهر
Appanoose County Courthouse in Centerville: Appanoose County Courthouse in Centerville
  مهر:   مهر
Location of Centerville, Iowa: Location of Centerville, Iowa
ایالت:  آیووا
شهرستان: شهرستان اپنوس، آیووا
مساحت: مساحت
 • کل: ۴٫۸۹ مایل مربع (۱۲٫۶۷ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۴٫۸۶ مایل مربع (۱۲٫۵۹ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰۳ مایل مربع (۰٫۰۸ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۰۰۷ فوت (۳۰۷ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۵٬۵۲۸
 • برآورد (2012): ۵٬۴۶۴
 • تراکم: ۱۱۳۷٫۴/مایل مربع (۴۳۹٫۲/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 52544
کد منطقه: 641
FIPS code: 19-12315
GNIS feature ID: 0455310
سنترویل (به انگلیسی: Centerville) شهری در ایالت آیووا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵٬۵۲۸ نفر بوده‌است.
موقعیت جغرافیایی

موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
Localidades na vizinhança
موتور اوج

| Owj Turbojet Engine | Owj Turbojet Engine |
| --- | --- |
The Iranian Owj Turbojet Engine: The Iranian Owj Turbojet Engine
نوع: Turbojet
کشور سازنده: Iran
کارخانهٔ سازنده: Iran Aviation Industries Organization, Turbine Engine Manufacturing (TEM)
نخستین استفاده: 2016
کاربری عمده در: HESA Kowsar, HESA Saeqeh, HESA Azarakhsh, HESA Yasin
تعداد ساخته‌شده: 100+
اوج  موتور توربوجت ایرانی است که توسط سازمان صنایع هواپیمایی ایران (IAIO) ساخته شده است. نسخه مهندسی معکوس جنرال الکتریک جی۸۵ است که موتور جنگنده اف-۵ است. در سال 2016 گفته شد که این موتور روی هواپیماهای کوثر و صاعقه نصب شده است.
این موتور در سال ١٣٩۵ رونمایی شد و در مردادماه ۱۳۹۹ گفته شد که این موتور با کنترل هیدرو مکانیک (مشابه مدل امریکایی) روی خط تولید انبوه قرار گرفت و ایران در زمره ۸ کشور صاحب  فناوری تولید موتور جت قرار گرفت. از تعداد تولید سالانه آماری در دست نیست.
مشخصات فنی > خصوصیات کلی

نوع: afterburning turbojet engine
طول: ۱۱۲٫۰ اینچ (۲۸۴ سانتیمتر)
قطر: ۲۰٫۵ اینچ (۵۲ سانتیمتر) inlet
وزن خشک: ۷۲۰ پوند (۳۳۰ کیلوگرم)
مشخصات فنی > اجزا

کمپرسور: single-spool axial-flow
Combustors: annular
توربین: 2 stages
نوع سوخت: jet fuel
مشخصات فنی > عملکرد

Maximum رانش: ۳٬۵۰۰ پوند-نیرو (۱۶ کیلونیوتن) dry thrust / ۵٬۰۰۰ پوند-نیرو (۲۲ کیلونیوتن) afterburner thrust
نسبت فشار کلی: 8.0:1
جریان جرمی هوا: ۵۰ پوند (۲۳ کیلوگرم) per second
دمای داخلی توربین: ۱٬۸۰۰ درجه فارنهایت (۹۸۰ درجه سلسیوس)
مصرف سوخت یژه برخاست: ۱٫۲۰ lb/(lbf·h) یا ۳۴ g/(kN·s) dry thrust / ۲٫۰۰ lb/(lbf·h) یا ۵۷ g/(kN·s) afterburner thrust
نسبت نیرو به وزن: 5.15 dry / 7.0 afterburner
جان ام. اشبروک

| جان ام>  اشبروک | جان ام>  اشبروک |
| --- | --- |
عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از اوهایو حوزهٔ 17م: عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از اوهایو حوزهٔ 17م
دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۱۹۶۱ – ۲۴ آوریل ۱۹۸۲: دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۱۹۶۱ – ۲۴ آوریل ۱۹۸۲
پس از: Robert W. Levering
پیش از: Jean Spencer Ashbrook
عضو خانه نمایندگان اوهایو: عضو خانه نمایندگان اوهایو
دوره مسئولیت ۱۹۵۷ – ۱۹۶۱: دوره مسئولیت ۱۹۵۷ – ۱۹۶۱
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: جان میلان اشبروک ۲۱ سپتامبر ۱۹۲۸ جانستون، اوهایو، U.S.
درگذشته: ۲۴ آوریل ۱۹۸۲ (۵۳ سال) نیوارک، اوهایو،  U.S.
حزب سیاسی: جمهوری‌خواه
همسر(ان): جون نیدلز (ا. ۱۹۴۸–۱۹۷۱) جین اسپنسر (ا. ۱۹۷۴)
فرزندان: ۳
مادر: ماری سوانک
پدر: William A. Ashbrook
تحصیلات: دانشگاه هاروارد دانشگاه ایالتی اوهایو
جان میلان اشبروک (John Milan Ashbrook) (زادهٔ ۲۱ سپتامبر ۱۹۲۸ – درگذشتهٔ ۲۴ آوریل ۱۹۸۲)، سیاستمدار و ناشر روزنامه اهل ایالات متحده بود. اشبروک عضو حزب جمهوری‌خواه بود و از ۱۹۶۱ تا زمان مرگ خود به عنوان نماینده اوهایو در مجلس نمایندگان ایالات متحده خدمت کرد. اشبروک به شاخه راست جدید حزب جمهوری‌خواه گرایش داشت، وی در انتخابات مقدماتی ریاست جمهوری ۱۹۷۲ حزب جمهوری‌خواه در مقابل رئیس‌جمهور ریچارد نیکسون خود را نامزد نموده و تلاش نمود تا به رأی‌دهندگانی مراجعه نماید که عقیده داشتند نیکسون به حد کافی محافظه کار نیست، اما وی نتوانست در رقابت‌های ایالتی موفق شود. در زمان مرگ خود، وی در انتخابات ۱۹۸۲ مجلس سنای ایالات متحده از اوهایو نامزد انتخابات بود.
اوایل زندگی

جان میلان اشبروک در ۲۱ سپتامبر ۱۹۲۸ در جانستون، اوهایو زاده شد و فرزند ویلیام ای. اشبروک، ویراستار روزنامه، بازرگان و عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده و مری سوانک بود. اشبروک در ۱۹۵۲ میلادی از دانشگاه هاروارد و بعدتر در ۱۹۵۵ میلادی از مدرسه حقوق دانشگاه ایالتی اوهایو فارغ‌التحصیل گردید. اشبروک در ۱۹۵۳ میلادی ناشر روزنامه پدر خود، جانستون ایندیپندنت، شد. وی در ۳ ژوئیه ۱۹۴۸ با جوان نیدلز ازدواج نموده و قبل از اینکه آنها در ۱۹۷۱ میلادی از هم طلاق بگیرند، سه فرزند داشتند. وی در ۱۹۷۴ میلادی برای بار دوم با جین اسپنسر ازدواج کرد.
حرفه

وی در ۱۹۵۶ میلادی به عنوان عضو مجلس نمایندگان اوهایو انتخاب گردیده و برای دو دوره خدمت کرد. در ۱۹۶۰ میلادی، کرسی پدر وی در مجلس نمایندگان ایالات متحده خالی شد، اشبروک برای کسب این کرسی وارد انتخابات شده و برنده شد.
حرفه > انتخابات ریاست جمهوری ۱۹۶۴

اشبروک همراه با ویلیام روشر و اف. کلیفتون وایت، همکاران وی از شاخه جمهوری‌خواهان جوان در دهه ۱۹۵۰ میلادی، در ایجاد کمیته ابتدائی گلدواتر در ۱۹۶۱ میلادی دخیل بود.
روزنامه‌نگار دریو پیرسون در ۱۹۶۶ میلادی گزارش داد که اشبروک یک تن از چند عضو کنگره بود که جایزه «دولت‌مرد جمهوری‌خواه» را از سازمان لیبرتی لابی بخاطر «فعالیت‌های راستگرایانه» خود دریافت نموده بود.
حرفه > انتخابات ریاست جمهوری ۱۹۷۲

اشبروک با وجود اینکه در انتخابات ریاست جمهوری ۱۹۶۸ از ریچارد نیکسون حمایت نموده بود، اما وی در دوران ریاست جمهوری نیکسون با وی مخالف شد. وی در ۲۹ دسامبر ۱۹۷۱ اعلام کرد که در انتخابات مقدماتی جمهوری‌خواهان، به عنوان یک نامزد محافظه‌کار، در مقابل نیکسون خود را نامزد خواهد کرد و مورد حمایت شخصیت‌های محافظه کار چون ویلیام اف. باکلی جونیور قرار گرفت. هرالد-نیوز، ۲۹ دسامبر ۱۹۷۱، صفحه ۱۳، بایگانی شده از مقاله اصلی در ۱۸ ژانویه ۲۰۲۰ – از طریق وبسایت Newspapers.com، گزارش داد که «کسی دیگری که برای به چالش کشیدن نیکسون وارد نبرد انتخابات مقدماتی خواهد شد». شعار وی «گردش چپ ممنوع» با استفاده از یک نماد ترافیکی گردش چپ و قراردادن علامت نخیر روی آن، تشریح شده بود. هدف از این کار به تصویر کشیدن خشم برخی از محافظه کاران در مقابل نیکسون بود، کسی که گفته می‌شد اصول محافظه‌کاری را رها نموده و در رابطه با مسائلی چون کسر بودجه، تبعیض مثبت، ایجاد سازمان محافظت از محیط زیست ایالات متحده، کنترل دستمزد و قیمت‌ها و مهمتر از همه، بهبود روابط با شوروی و جمهوری خلق چین، با سیاست‌های دتانت خود به سیاست‌های چپ‌گرایی روی آورده‌است.
اشبروک در انتخابات‌های مقدماتی نیوهمپشایر (۹٫۸٪ آرا)، فلوریدا (۹٪ آرا) و کالیفرنیا (۱۰٪ آرا) رقابت کرد. وی پس از انتخابات مقدماتی کالیفرنیا از دور رقابت‌ها خارج شده و با «بی‌میلی بسیار» از نیکسون حمایت کرد. ستاد انتخاباتی وی، اگرچه تأثیرات کوتاه‌مدت اندک داشت، اما از سوی محافظه‌کارانی که اشبروک را بخاطر ایستاد شدن برای اصول شان تحسین می‌کنند، به‌طور محبت آمیز بیاد آورده می‌شود. اشبروک در نقد اداره نیکسون گفت، «من هنوز هم باور دارم که این بهترین سنت آمریکایی است تا با صراحت صحبت نمایید، حتی اگر شما از اعمال حزب خودتان نقد کنید».
زمانی که نیکسون در باتلاق رسوایی واترگیت فرورفت، اشبروک نخستین عضو مجلس نمایندگان بود که درخواست استعفای رئیس‌جمهور را پیشکش کرد.
مرگ و میراث

اشبروک در ۱۹۸۲ میلادی نیت خود مبنی بر نامزد شدن به عنوان نامزد جمهوری‌خواه در انتخابات مجلس سنای آمریکا را در مقابل متصدی دموکرات سناتور هاوارد متزباوم اعلام کرد و نظرسنجی‌ها برنده شدن وی را با اکثریت آرا نشان می‌داد. اما وی در ۲۴ آوریل ۱۹۸۲ هنگامی که در دفتر جانستون ایندیپندت حضور داشت دچار خونریزی گوارشی شده و به عمر ۵۳ سالگی در بیمارستان یادبود لیکنیگ در نیوارک، اوهایو درگذشت. رئیس‌جمهور رونالد ریگان از وی بزرگداشت نموده و گفت: «جان اشبروک مرد شجاعت و اصول بود. وی با ایثار و اخلاص به موکلین و کشور خود خدمت کرد و همواره برای نیکبختی مردم خود کار می‌کرد. میهن‌دوستی و باور عمیق وی به عظمت آمریکا هرگز نلرزید و او با فراخوان‌های رسا و پرشور خود برای بازگشت به ارزش‌های آمریکایی کلاسیک، احترام هر کسی را که وی را می‌شناخت کسب کرد».
بیوهٔ اشبروک، جین اسپنسر اشبروک، طی یک انتخابات ویژه به عنوان عضو کنگره انتخاب گردیده تا هفت ماه باقیمانده دوره وی را خدمت نماید.
مرکز امور عامه اشبروک در دانشگاه اشلند در ۱۹۸۳ میلادی به افتخار اشبروک نامگذاری شده بود. شام یادبود جان ام. اشبروک که به‌طور مقطعی توسط این مرکز برگزار می‌شود میزبان سخنرانان پیش‌کسوت محافظه کار، از رئیس‌جمهور رونالد ریگان (نخستین شام؛ افتتاح مرکز در ۱۹۸۳ میلادی) و مارگارت تاچر (۱۹۹۳ میلادی) گرفته تا میت رامنی (آوریل ۲۰۱۰) و جان بینر (ژوئن ۲۰۱۱) و همچنین جرج اچ. دابلیو. بوش، قاضی کلارنس توماس و هنری کیسینجر، بوده‌است.
فرهاد رهبر

| فرهاد رهبر | فرهاد رهبر |
| --- | --- |
دستیار اقتصادی رئیس‌جمهور: دستیار اقتصادی رئیس‌جمهور
دوره مسئولیت ۱۴ شهریور ۱۴۰۰ – ۷ مرداد ۱۴۰۳: دوره مسئولیت ۱۴ شهریور ۱۴۰۰ – ۷ مرداد ۱۴۰۳
رئیس‌جمهور: سید ابراهیم رئیسی   محمد مخبر (سرپرست)
پس از: مسعود نیلی (تا آبان ۱۳۹۷)
پنجمین رئیس دانشگاه آزاد اسلامی: پنجمین رئیس دانشگاه آزاد اسلامی
دوره مسئولیت ۲۵ تیر ۱۳۹۶ – ۲۸ مرداد ۱۳۹۷: دوره مسئولیت ۲۵ تیر ۱۳۹۶ – ۲۸ مرداد ۱۳۹۷
پس از: علی‌محمد نوریان
پیش از: محمدمهدی طهرانچی
سی و یکمین‌ رئیس دانشگاه تهران: سی و یکمین‌ رئیس دانشگاه تهران
دوره مسئولیت ۱۷ بهمن ۱۳۸۶ – ۲۹ بهمن ۱۳۹۲: دوره مسئولیت ۱۷ بهمن ۱۳۸۶ – ۲۹ بهمن ۱۳۹۲
رئیس‌جمهور: محمود احمدی‌نژاد   حسن روحانی
پس از: عباسعلی عمید زنجانی
پیش از: محمود نیلی احمدآبادی
معاون رئیس‌جمهوررئیس سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی: معاون رئیس‌جمهوررئیس سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی
دوره مسئولیت ۲۸ مرداد ۱۳۸۴ – ۲۴ آبان ۱۳۸۵: دوره مسئولیت ۲۸ مرداد ۱۳۸۴ – ۲۴ آبان ۱۳۸۵
رئیس‌جمهور: محمود احمدی‌نژاد
پس از: حمیدرضا برادران شرکا
پیش از: امیرمنصور برقعی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۴ مهر ۱۳۳۸ ‏(۶۵ سال) سمنان، ایران
حزب سیاسی: بدون عضویت حزبی
محل تحصیل: دانشگاه تهران
پیشه: سیاستمدار اقتصاددان
فرهاد رهبر (زادهٔ ۱۴ مهر ۱۳۳۸) اقتصاددان و سیاستمدار ایرانی است که‌ استاد و عضو هیئت علمی دانشکده اقتصاد دانشگاه تهران و همچنین عضو پیوسته فرهنگستان علوم می‌باشد. وی از سال ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۳ به‌عنوان دستیار اقتصادی رئیس‌جمهور ایران در دولت سیزدهم فعاليت می‌کرد.
رهبر رئیس پیشین دانشگاه آزاد اسلامی نیز بوده‌است. او در دولت یازدهم  نایب رئیسی شورای راهبردی نظام مالیاتی ایران را بر عهده داشت. وی همچنین مشاور اقتصادی و دبیر کارگروه اقتصادی آستان قدس رضوی است.
زندگی

او در دولت اکبر هاشمی رفسنجانی از سال ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۳ به مدت حدود پنج سال عهده‌دار سمت مدیرکل مرکز بررسی‌های استراتژیک نهاد ریاست‌جمهوری بود. سپس در دولت سید محمد خاتمی به سمت معاونت اقتصادی وزارت اطلاعات منصوب شد. با روی کار آمدن دولت احمدی‌نژاد ابتدا ریاست سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی را بر عهده گرفت و سپس حدود شش سال ریاست دانشگاه تهران را بر عهده داشت. محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهور وقت ایران در تاریخ ۲۸ اسفند ۱۳۹۱ شمسی در نامه‌ای به کامران دانشجو وزیر وقت علوم، خواستار برکناری فرهاد رهبر شد. احمدی‌نژاد او را متهم کرد که در اداره دانشگاه تهران رویکردی «سیاست‌زده، غیر علمی و احیاناً امنیتی» داشته‌‌است.
یکی از اقدامات جنجال‌برانگیز وی در دانشگاه تهران ایجاد گیت‌های امنیتی و مطرح کردن احتمال تعیین یونیفرم برای دانشجویان دانشگاه بود.
در نهایت چند ماه پس از روی کار آمدن دولت حسن روحانی، رضا فرجی دانا، وزیر وقت علوم، تحقیقات و فناوری، فرهاد رهبر را در بهمن ۱۳۹۲ شمسی از ریاست دانشگاه تهران برکنار کرد و محمدحسین امید را جایگزین او نمود.
سپس در ۱۸ فروردین ۱۳۹۳ شمسی، وی با حکمی از علی طیب نیا، وزیر اقتصاد دولت یازدهم به عنوان عضو و نایب رئیس شورای راهبردی نظام مالیاتی کشور منصوب شد.
در ۲۵ تیر ۱۳۹۶ شمسی، هیئت امنای دانشگاه آزاد وی را به عنوان رئیس پیشنهادی دانشگاه آزاد به شورای عالی انقلاب فرهنگی معرفی کرد. در اول مرداد ۱۳۹۶ شمسی، جلسه کمیته انتخاب رؤسای دانشگاه‌ها در شورای عالی انقلاب فرهنگی برگزار شد و فرهاد رهبر با تأیید شورای عالی انقلاب فرهنگی، به عنوان رئیس قطعی دانشگاه آزاد اسلامی منصوب شد، اما تنها یک سال در این سمت ماند.
در اسفند سال ۱۳۹۶، درحالیکه کمتر از ۷ ماه از انتصاب فرهاد رهبر به ریاست دانشگاه آزاد می‌گذشت، زمزمه‌هایی در خصوص اختلافات شدید بین فرهاد رهبر و علی‌اکبر ولایتی، رئیس هیئت موسس دانشگاه آزاد، شکل گرفت. ولایتی در این زمان، با رد شایعات، تأکید کرد:«همکاری نزدیکی بین من و فرهاد رهبر وجود دارد.» اما ۶ ماه بعد، در جلسه اضطراری هیئت امنای دانشگاه آزاد اسلامی، فرهاد رهبر برکنار و محمدمهدی طهرانچی به عنوان سرپرست دانشگاه، جایگزین او شد. رهبر در جلسه معارفه طهرانچی شرکت نکرد. بدین ترتیب فرهاد رهبر با ۱ سال و ۱ ماه و ۳ روز ریاست دانشگاه آزاد اسلامی، کوتاهترین دوره ریاست رسمی دانشگاه آزاد را در کارنامه خود ثبت کرد.
سابقه‌ی کاری

جهاد سازندگی (۵۹–۵۸)
بنیاد مسکن انقلاب اسلامی (۶۲–۵۹)
وزارت بازرگانی (۶۳–۶۲)
کارشناس اقتصادی نخست‌وزیری (۶۸–۶۳)
مدیرکل مرکز بررسی‌های استراتژیک نهاد ریاست‌جمهوری (۱۳۶۸ تا ۱۳۷۳)
عضو هیئت علمی دانشگاه تهران (۱۳۷۳-اکنون)
معاون اطلاعات اقتصادی وزارت اطلاعات (از ۱۳۷۸ تا ۱۳۸۱)
رئیس سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی (از ۱۳۸۴ تا آبان ۱۳۸۵)
رئیس دانشگاه تهران (از بهمن ۱۳۸۶ تا بهمن ۱۳۹۲)
نایب رئیس شورای راهبردی نظام مالیاتی کشور (از فروردین ۱۳۹۳ تاکنون)
مشاور اقتصادی سید ابراهیم رئیسی در آستان قدس رضوی
ریاست دانشگاه آزاد اسلامی (از ۲۵ تیر ۱۳۹۶ تا ۲۸ مرداد ۱۳۹۷)
جام نمایشگاه ادینبرو

تورنمنت فوتبال
| 0 | 1 |
| --- | --- |
سال بنیان‌گذاری: ۱۹۰۸
منطقه: اسکاتلند
شمار تیم‌های حاضر: ۴
قهرمان کنونی:  رنجرز
جام نمایشگاهی ادینبرو یک تورنمنت فوتبال بود که در اوت ۱۹۰۸ در زمین‌های ورزشی نمایشگاه، ساتون، ادینبرو به عنوان بخشی از رویداد نمایشگاه ملی اسکاتلند که در آن تابستان در آنجا برگزار می‌شد برگزار شد.
نمودار

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   | نیمه نهایی | نیمه نهایی |  |  | فینال | فینال |  |
|   |   |   |   |   |   |   |  |
|  | ۱۴ مرداد | ۱۴ مرداد |  |  |  |  |  |
|  |  سنت برناردز | ۰ |   |  |  |  |  |
|  |  رنجرز | ۱ |   |  |  |  |  |
|  |   |  |   |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  | ۲۲ مرداد | ۲۲ مرداد |  |
|  |   |   |   |   |  رنجرز | ۱ |  |
|  |   |   |   |   |  داندی | ۱ |  |
|  |  |  |   |  |  |  |  |
|  | ۱۶ مرداد | ۱۶ مرداد |   |  |  |  |  |
|  |  کویینز پارک | ۱ |   |  |  |  |  |
|  |  داندی | ۳ |   |  |  |  |  |
رنجرز با قانون پرتاب سکه، برنده شد.
بازی‌ها > نیمه نهایی

۱۴ مرداد ۱۲۸۷
| سنت برناردز | ۰ – ۱ | رنجرز |
| --- | --- | --- |
|  |  | لیوینگستون  |
تماشاگران: ۹،۰۰۰
داور: توماس رابرتسون
۱۶ مرداد ۱۲۸۷
| کویینز پارک | ۱ – ۳ | داندی |
| --- | --- | --- |
| موری  |  | فراسر   مک‌فارلن  |
تماشاگران: ۱۰،۰۰۰
داور: توماس رابرتسون
فینال

۲۲ مرداد ۱۲۸۷
| رنجرز | ۱ – ۱ | داندی |
| --- | --- | --- |
| لیوینگستون  |  | مک‌فارلن  |
تماشاگران: ۱۰،۰۰۰
داور: توماس رابرتسون
هر دو تیم در جریان بازی یک ضربه پنالتی از دست دادند.
رنجرز با قانون پرتاب سکه، برنده شد.
ادوارهای قبلی

فوتبال همچنین در دو نمایشگاه قبلی در ادینبورگ (نمایشگاه بین‌المللی صنعت، علم و هنر در سال ۱۸۸۶ و نمایشگاه بین‌المللی علم، هنر و صنعت در سال ۱۸۹۰) برگزار می‌شد، اگرچه به شکل یک سری مسابقات منفرد (با جام و مدال‌هایی که به برندگان هر کدام اهدا می‌شود) به جای مسابقات حذفی بودند.
ادوارهای قبلی > ۱۸۸۶

همه مسابقات در زمین‌های ورزشی نمایشگاه در میدوز برگزار شد.
| تاریخ | تیم ۱ | نتیجه | تیم ۲ | منابع |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۵ مهر ۱۲۶۵ | هیبرنین | ۲–۱ | لانارک سوم |  |
| ۱۵ مهر ۱۲۶۵ | رنجرز | ۴–۱ | سنت برناردز |  |
| ۱۶ مهر ۱۲۶۵ | رنتون | ۲–۱ | هارتس |  |
ادوارهای قبلی > ۱۸۹۰

همه مسابقات در زمین‌های ورزشی نمایشگاه در مگتلند برگزار شد.
| تاریخ | تیم  ۱ | نتیجه | تیم ۲ | منابع |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۵ مرداد ۱۲۶۹ | هارتس | ۲–۰ | هیبرنین |  |
| ۲۲ مرداد ۱۲۶۹ | لیث اتلتیک | ۳–۱ | سنت برناردز |  |
| ۲۹ مرداد ۱۲۶۹ | دامبرتون | ۳–۱ | لیث اتلتیک |  |
| ۵ شهریور ۱۲۶۹ | کویینز پارک | ۹–۰ | هیبرنین |  |
| ۸ شهریور ۱۲۶۹ | لانارک سوم | ۲–۱ | داندی اور بویز |  |
| ۲۴ شهریور ۱۲۶۹ | هارتس | ۱–۰ |  ناتینگهام فارست |  |
| ۲۷ شهریور ۱۲۶۹ | کیلمارنوک | ۸–۱ | ویشاو |  |
| ۱۰ مهر ۱۲۶۹ | رنجرز | ۲–۰ |  ساندرلند آلبیون |  |
صفحه‌های مشابه

مسابقات قهرمانی فوتبال جهان
جام نمایشگاه امپراتوری
جام نمایشگاه گلاسگو ۱۸۸۸
جام بین‌المللی نمایشگاه گلاسگو
جام سنت مونگو
جام تاج‌گذاری
زاندالی

| زاندالی | زاندالی |
| --- | --- |
کارگردان: سم پیلسباری
بازیگران: نیکلاس کیج جاج رینهولد اریکا اندرسون ویوسا لیندفورش آرون نویل جو پانتولیانو
توزیع‌کننده: آرتیسان اینترتیمنت
تاریخ‌های انتشار:  ۱۸ ژوئیه ۱۹۹۱ (۱۹۹۱-07-۱۸)  
مدت زمان: ۱۰۴ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
زاندالی (به انگلیسی: Zandalee) فیلمی محصول سال ۱۹۹۱ به کارگردانی سم پیلسباری است. در این فیلم بازیگرانی همچون نیکلاس کیج، جاج رینهولد، اریکا اندرسون، ویوسا لیندفورش، آرون نویل، جو پانتولیانو، مریسا تومه، ایان آبرکرومبی و زاک گالیگان ایفای نقش کرده‌اند.
فرنک دبلیو. بویکین

| فرنک بویکین | فرنک بویکین |
| --- | --- |
عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از آلاباما حوزهٔ اول: عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از آلاباما حوزهٔ اول
دوره مسئولیت ۳۰ ژوئیه ۱۹۳۵ – ۳ ژانویه ۱۹۶۳: دوره مسئولیت ۳۰ ژوئیه ۱۹۳۵ – ۳ ژانویه ۱۹۶۳
پس از: John McDuffie
پیش از: Jack Edwards
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: فرنک ویلیام بویکین سنیور ۲۱ فوریهٔ ۱۸۸۵ بلادون اسپرینگز، آلاباما،  U.S.
درگذشته: ۱۲ مارس ۱۹۶۹ (۸۴ سال) واشینگتن، دی.سی., U.S.
حزب سیاسی: دموکرات
همسر(ان): اوکلو گان
فرزندان: ۵
فرنک ویلیام بویکین سنیور (.Frank William Boykin Sr)‏ (۲۱ فوریه ۱۸۸۵–۱۲ مارس ۱۹۶۹)،‏ از سال ۱۹۳۵ الی ۱۹۶۳ به‌عنوان عضو کنگره دموکرات در حوزهٔ انتخابیه اول کنگره آلاباما خدمت کرد. بویکین که پسر مساقات بود، با وجودی‌که اقدامات کارآفرینی وی منجر به تحقیقات جنایی و پیگردهای متعددی ـ هم قبل از خدمت قانون‌گذاری و هم پس از پایان آن شد، اما با این وجود به ثروتمندترین مرد شهر موبیل تبدیل شد.
اوایل زندگی و خانواده

بویکین چهارمین فرزند از ده فرزند مساقات جیمز کلرک بویکین و همسرش گلوینیا ارمنیا اینسووت در بلادون اسپرینگز آلاباما متولد شد، تحصیلات اندک بویکین در کلاس چهارم به پایان رسید. در سال ۱۸۹۳ خانوادهٔ بویکین به فیرفورد در شهرستان واشینگتن نقل مکان کرد و فرنک در آنجا در ابتدا در فروشگاه خانواده کمک می‌کرد.
حرفه

بویکین با سخت‌کوشی و پشت کار به یک بازرگان موفق تبدیل شد و به الوار، روغن تربانتین، فروشگاه‌های ارتش و املاک و مستغلات علاقه داشت. بعداها حکایت کرد که در ۱۲ سالگی از مسئول آب یکی از خدمه ساخت راه‌آهن شهرستان واشینگتن به توزیع کننده امکانات و برنامه‌گذار تبدیل شد. در ۱۵ سالگی مدیر کمیساری راه‌آهن متعلق به شرکت تولیدی سیبورد کانزاس سیستی شد. سال بعد از آن بویکین و جان ایوریت نخستین فروشگاه بلوک را در شهرستان واشینگتن ساختند و در سال ۱۹۰۵ بویکین نخستین ماشین اره کشی را خریداری کرد. در سال ۱۹۱۵ بویکین به شهر نزدیکی موبیل که رفت و با ایوریت به سرمایه‌گذاری روی املاک و مستغلات، ماشین‌های اره کشی و فروشگاه‌های ارتش ادامه دادند. برخی اوقات آن‌ها املاک و مستغلات را خاصتاً از آمریکائیان بومی چاکتاو در بدل قرضه فروشگاه‌های شان می‌گرفتند که این کارشان بعداً مورد انتقاد قرار گرفت.
در جریان جنگ اول جهانی، قراردادهای کشتی‌سازی منجر به صنعتی شدن شهر موبیل شد و بویکین به‌عنوان مدیر اجرایی در چندین شرکت کشتی‌سازی مشغول به کار شد. وی همچنین به یکی از مشهورترین متهمان در دادرسی‌های ۱۹۲۴ و سال ۱۹۲۵ ویسکی در موبیل بود، چنانچه در زیر به آن پرداخته شده‌است. در سال ۱۹۲۷، ایوریت، شریک بویکین فوت کرد و با فوت وی بویکین مدیر اجرائی شرکت شد. در سال ۱۹۳۹، بویکین سهم باقی‌مانده خانوادهٔ ایوریت در سرمایه‌گذاری مشترک را در بدل مبلغ ۹۹۰۰ دلار خریداری کرد که برادرش مت بویکین، قاضی دادگاه امور وصایای ارث این خریداری را مورد تأیید قرار داد.
حرفهٔ سیاسی

در سال ۱۹۳۵ پس از انتصاب جان مکدافی، عضو کنگره در منصب قضاوت فدرال، بویکین از حوزهٔ انتخابیهٔ نخست مستقر در شهر موبیل، به عضویت در کنگره انتخاب شد. از آنجائیکه بویکین از دههٔ ۱۹۲۰ به بعد در هیچ انتخابات رای نداده بود، باید مالیات سرانه ۱۴ ساله را پرداخت می‌کرد تا می‌توانست برای خود رای بدهد. او در سال ۱۹۳۶ دوباره برندهٔ کرسی شد و ۱۲ مرتبه مجدداً انتخاب شد. بویکین در طول سال‌های ۱۹۳۹، ۱۹۴۰ و ۱۹۴۱، از کمک به بریتانیا در جنگ علیه آلمان نازی حمایت کرد. بویکین بر قانون وام و اجاره سال ۱۹۴۱ رای مثبت داد تا کمک‌های مادی را به ارتش بریتانیا فراهم نماید. او از سال ۱۹۴۳ تا سال ۱۹۴۷، رئیس کمیتهٔ ثبت اختراعات مجلس بود. در سال ۱۹۴۶ در یک انتخابات ویژه برای کرسی مجلس سنای ایالات متحده کاندید شد اما در جایگاه سوم قرار گرفت.
بویکین یگانه عضو کنگره محسوب می‌شد که ماموریتش مراقبت از شهروندان حوزهٔ انتخابیهٔ خودش بود. اگر چه نظر به سابقه خدمتش، می‌توانست میلیون‌ها دلار فدرال را به حوزهٔ انتخابیه خودش بکشاند، اما وی بیش از هر عضو دیگر نمایندهٔ کنگره ایالتی به‌خاطر رای نام خوان (نوع رای شمارشی که در آن هر رای‌دهنده با خوانده شدن نامش رای خود را اعلام می‌نماید و به نام وی ثبت می‌شود) مشهور بود. بویکین با وجودی‌که در قسمت کمک به موکلین سیاه‌پوست حتی آن‌های که قادر به رای‌دهی نبودند شهرت داشت، اما با این وجود از جداسازی نژادی حمایت کرد. وی یک رابطه فوق‌العاده گرم با الکس هیرمن، پدر الکس هرمن وزیر کار بل کلنتون داشت. به‌طور مثال، در جریان انتخابات جنجالی سال ۱۹۶۲ هرمن را تشویق کرد تا آرای سیاه‌پوستان منطقه موبیل را به سناتور جی. لیستر هیل بسیج نماید. باور بر این است که تفاوت ۶۰۰۰رای پیروزی هیل در آن انتخابات تا حد زیادی با دلیل مشارکت قوی سیاه‌پوستان شهر موبیل بود.
بویکین در ۱۹۵۷ با امضای مانیفست جنوبی سال ۱۹۵۶ که به دستور دادگاه عالی در پرونده بروان علیه هیئت آموزشی با جدایی زدایی از مدارس دولتی مخالف بود، بر قانون حقوق مدنی رای منفی داد.
بویکین در سال ۱۹۶۲ زمانی‌که پس از سرشماری ۱۹۶۰ ایالات متحده، هیئت نمایندگی کنگره آلاباما از نه نفر به هشت نفر تقلیل یافت، کرسی خود را از دست داد. مجلس قانون‌گذاری ایالتی در مورد این‌که کدام ناحیه را باید حذف نماید به توافق دست نیافت از این‌رو تمامی نه نمایندهٔ فعلی در یک انتخابات غیرمعمولی سراسری با یکدیگر به رقابت پرداختند. در این انتخابات، هر کسی که در جایگاه اخیر قرار می‌گرفت حذف می‌شد، در حالی‌که هشت نفر باقی‌مانده نمایندهٔ کلی کنگره خواهند شد. بویکین در جایگاه اخیر قرار گرفت و با کسب ۱۰۰۰۰۰رای از نفر هشتم کنت ای. رابرتس، نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ چهارم، عقب افتاد.
اتهام فساد

در جریان ممنوعیت الکل در ایالات متحده، بویکین یکی از متهمان برجستهٔ «دادرسی‌های ویسکی» شهر موبیل بود و این دادرسی‌های زمانی آغاز شد که اوبر یبرویلز، دادستان ایالات متحده برای آلابامای جنوبی اعلام کرد که بویکین در تلاش پرداخت رشوه به وی بود. اگرچه اتهامات ابتدائی پس از حکم مستند و مستدل که دادستان‌ها را از معرفی مکاتبات بویکین با هردینگ بازمی‌داشت، رد شد، اما بویکین بعداً محکوم شد و سپس محکومیت وی توسط دادگاه استیناف لغو شد.
محکومیت به رشوه‌خواری

در ماه ژوئیه سال ۱۹۶۳، بویکین به اتهام توطئه و تعارض منافع مرتبط با معاملات زمین در ایالت مریلند و ویرجینیا با استفاده از نفوذ خود در کنگره به‌منظور رد اتهامات کلاه‌برداری علیه بانک‌دار جی. کنیت ادلین، به جرم توطئه و تعارض منافع محکوم شد. وی شش ماه مجازات حبس تعلیقی را سپری کرد و جریمه شد. رئیس‌جمهور جانسون به درخواست رابرت اف. کنیدی، دادستان کل، در سال ۱۹۶۵ بویکین را عفو کرد.
زندگی شخصی

بویکین در سال ۱۹۱۳، با اوکلاو گان، اهل توماس‌ویل ایالت آلاباما ازدواج کرد. در طول حدود ۵۶ سال ازدواج شان، صاحب پنج فرزند شدند و آن‌ها را بزرگ کردند. بویکین مکرراً به خانمش خیانت می‌کرد و علناً در رختکن تالار مجلس در مورد خیانت‌های خود لاف می‌زد. به گفتهٔ پسرش، اوکلاو سراسر از خیانت‌های متعدد شوهرش با خبر بود.