stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی
قطب علمی فلسفه دین اسلامی > اهداف کاربردی

پشتیبانی نظری از مبانی نظام اسلامی و کاربردی کردن مسائل فلسفه دین اسلامی از این رهگذر.
توسعه تحقیقات در عرصه کارکردها و کاربرد دین در عرصه‌های فرهنگ، مدیریت، حقوق، اقتصاد، سیاست، اجتماع، محیط زیست، اخلاق، تعلیم و تربیت و خانواده
تبیین تأثیر دین در پارادایم‌های علوم طبیعی و انسانی.
تبیین نسبت و مناسبات دین با مقولات حیات انسان معاصر از جمله: هنر، رسانه، ارتباطات، فناوری، و …
تغذیه و جهت دهی فعالیت‌های علمی حوزه‌ها و دانشگاه‌ها در دو ساحت آموزش و پژوهش فلسفه دین.
پاسخ به سوالات و شبهات مطرح در زمینه مبانی و مسائل فلسفه دین اسلامی.
پیشگیری از گسترش خرافه‌گرایی در جامعه
قطب علمی فلسفه دین در راستای تولید و تدوین فلسفهٔ دین اسلامی و مواجهه با جریانهای ضددینی و پاسخ‌گویی به معضلات فکری جامعه در زمینهٔ فلسفهٔ دین با تأکید بر استفاده از ظرفیت علمی کشور و همکاری مراکز آموزشی و پژوهشی به خصوص حوزه‌های علمیه و با مشورت و مشارکت نخبگان علمی برنامه‌های خود را ساماندهی و اجرا می‌نماید.
بر اساس ارزیابی وزارت علوم تحقیقات و فناوری در سال ۹۳ قطب علمی فلسفه دین به عنوان تنها قطب برتر علمی کشور معرفی و از آن تقدیر به عمل آمده است. تاکنون بیش از ده‌ها عنوان کتاب، نشست و همایش علمی و کرسی‌های ترویجی توسط قطب علمی فلسفه دین برگزار و به مجامع علمی کشور ارائه شده است.
قطب علمی فلسفه دین اسلامی > اعضای هسته اصلی

علی‌اکبر رشاد، عبدالحسین خسروپناه، ابوالفضل ساجدی، حمیدرضا شاکرین، علیرضا قائمی‌نیا، محمدحسن قدردان قراملکی و محمد محمدرضایی.
هم‌اکنون علیرضا قائمی نیا به عنوان مدیر و حمیدرضا امیرچقماقی نیز به عنوان دبیر قطب فلسفه دین اسلامی فعالیت دارند.
پژوهش‌های کلیدی

اهمّ این پژوهش‌ها عبارتست از:
توسعه منطق فهم دین و متدلوژی‌های پنج‌گانه، محقق محوری: علی‌اکبر رشاد، گروه منطق فهم دین.
فلسفه فلسفه اسلامی، محقق: عبدالحسین خسروپناه، گروه فلسفه.
ساماندهی و توسعه مطالعه فلسفه فقه، ابوالقاسم علیدوست، گروه فقه و حقوق.
مجلات علمی

پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی و مؤسسات علمی وابسته در حال حاضر هفت مجله با عنوان‌های: «قبسات» (از تاریخ ۱۳۷۹/۰۳/۰۱ تا تاریخ ۱۳۸۶/۰۲/۳۱ دارای رتبه علمی-ترویجی و از تاریخ ۱۳۸۶/۰۳/۰۱ دارای رتبه علمی-پژوهشی است.)، «اقتصاد اسلامی» (علمی پژوهشی و ISC)، «حقوق اسلامی» (علمی ـ پژوهشی)، «ذهن»، «کتاب نقد»، «زمانه» و «حاشیه» را تهیه و منتشر می‌کنند. سه مجله نخست دارای درجه علمی – پژوهشی از وزارت علوم، تحقیقات و فناوری و مجله چهارم دارای درجه علمی- پژوهشی از حوزه علمیه می‌باشند.
موسسات وابسته > کانون اندیشه جوان

کانون اندیشه جوان موسسه‌ای فرهنگی هنری وابسته به پژوهشگاه است که مأموریت تبیین، تبلیغ و ترویج گفتمان انقلاب اسلامی را برای جوانان ۱۶ تا ۲۸ سال برعهده دارد. ضرورت پرداخت علمی ـ کاربردی به مباحث فکری و بایستگی تبیین زیرساختهای اندیشه دینی و نظامات اجتماعی اسلام برای آینده‌سازان کشور، و نیز لزوم آسیب‌شناسی در حوزه فرهنگ و باورداشت‌های دینی و پاسخگویی به شبهات مطرح به منظور صیانت از هویت فرهنگی و سلامت عقیدتی نسل جوان، از دلایل تأسیس کانون در سال ۱۳۷۷ بوده است.
موسسات وابسته > مرکز پژوهش‌های جوان

پژوهش کارآمد برای نسل جوان در گرو شناخت واقعیت‌ها و اقتضایات فکری، ادبی و هنری این طبقه از یک سو و معارف عمیق دین مبین اسلام به عنوان متقن‌ترین آموزه‌های وحیانی و اساسی‌ترین مؤلفه فرهنگ ایرانی از سوی دیگر است. از این‌رو آگاهی دقیق و عمیق از معارف اسلامی و تولید متناسب با نیازهای فکری و فرهنگی مخاطبان جوان از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. توجه به این حقیقت راهبردی، زمینه شکل‌گیری مرکز پژوهش‌های جوان شده که با اهدافی چون تعمیق و ارتقای معرفت دینی، نخبه‌پروری، ارایه نظام واره فکری و معرفی الگوهای رفتاری برای نسل نو و با رهگیری اصول وسیاست‌های زیر، فعالیت خود را آغاز کند:
التزام نظری و عملی به تدابیر و دغدغه‌های فرهنگی مقام معظم رهبری (مدظله العالی) با تأکید بر جوانان.
تثبیت و تقویت جایگاه مولدی مرکز در گفتمان انقلاب اسلامی.
توجه به الگوی اسلامی ـ ایرانی پیشرفت متناسب با اهداف، ظرفیت و توان‌مندی مرکز.
توجه به اقتضایات و نیازهای فکری و فرهنگی روزآمد مخاطب جوان.
نیازسنجی فکری و فرهنگی مخاطب جوان در موضوعات مختلف.
خلاقیت محوری و اعمال اصل نوآوری و ابتکار در قالب و محتوا.
شبهه‌شناسی و مواجهه نقادانه با اندیشه‌ها، مکاتب و جریان‌های معارض.
اولویت‌دهی به تولید آثار فکری به اقتضاء شرایط، بحران‌ها و پیشامدهای فرهنگی، اجتماعی و سیاسی روز.
جذب حداکثری مخاطب ضمن پایبندی بر اصول.
پرهیز از پرداختن به موضوعات و مطالب حساسیت‌زا و تفرقه برانگیز.
گرایش به قالب‌های نوشتاری نو، متنوع، مجموعه‌ای جوان‌پسند.
توجه ویژه در تولید آثار مکتوب به مسایل دختران و بانوان جوان.
تأکید بر پاسخگویی بهنگام به دغدغه‌ها و شبهات.
نخبه پروری و پرورش نویسندگان توانمند در حوزه جوان.
موسسات وابسته > مرکز مطالعات و فعالیت‌های فضای مجازی

با توجه به خطورت مسائل فضای مجازی و ضرورت ورود مؤثر پژوهشگاه در این عرصه نظری و راهبردی مهم مرکز مطالعات فضای مجازی شهریور ماه ۹۶ با هدف اهتمام مضاعف برای پیگیری دغدغه‌ها و رهنمودهای رهبر فرهیخته انقلاب اسلامی (دام ظله الوارف) درزمینهٔ مواهب و مخاطرات فضای مجازی، توسعه همکاری‌ها و تأمین منابع مطمئن برای اجرای برنامه‌ها و فعالیت‌های مرکز، تأسیس و راه اندازی گردید.
موسسات وابسته > مرکز مطالعات و فعالیت‌های فضای مجازی > اهداف و برنامه‌های کلی

تهیهٔ راهبردها، رویکردها و اولویت‌های فعالیتی مرکز، براساس اهداف، اصول راهبردی، و چشم‌انداز پژوهشگاه و تدابیر راهبردی رهبر معظم انقلاب اسلامی (دام ظله)، و ارائه به مراجع تصمیم‌گیر برای تصویب.
تدبیر و تلاش پیوسته برای روزآمدسازی راهبردها، رویکردها و اولویت‌ها، تهیهٔ طرح‌های مناسب در جهت تحقق اهداف و وظائف مرکز و توسعه و ارتقای فعالیت‌های آن.
اداره امور جاری مرکز و نظارت بر عملکرد واحدها و نیروی انسانی همکار آن.
به‌کارگیری ظرفیت‌های پژوهشکده‌ها و مؤسسات تابعه برای تحقق اهداف و وظائف مرکز، همچنین مدیریت حضور مؤثر واحدها و همکاران علمی پژوهشگاه در فضای مجازی.
برقراری ارتباط فعال با دستگاه‌ها و مؤسسات ذی دخل، در جهت هم افزایی و توسعهٔ همکاری‌ها، افزایش اثربخشی فعالیت‌ها، بهره‌برداری از ظرفیت‌های ملی و تأمین منابع لازم برای اجرای برنامه‌ها و طرح‌های مصوب مرکز.
تهیه و ارائهٔ برنامه‌های بلندمدت و کوتاه‌مدت و سالانهٔ مرکز بر اساس اهداف و وظائف آن، و نظارت بر حسن اجرای آن‌ها پس از تصویب در مراجع ذی‌صلاح.
شناسایی و معرفی افراد واجد صلاحیت‌های لازم برای تصدی اجرای برنامه‌های مرکز، ونظارت بر حسن جریان وظائف همکاران علمی و اجرایی.
دبیری شورای عالی مرکز و هدایت جلسات شوراهای تخصصی و کارشناسی، و ارجاع تصمیمات اتخاذشده به مراجع ذی‌صلاح برای تصویب برحسب مورد.
پیگیری سایر امور ارجاعی از سوی ریاست پژوهشگاه و شوراهای مرجع.
تهیه و ارائهٔ گزارش متناوب و سالانهٔ پیشرفت برنامه‌ها و طرح‌های مصوب و نتایج حاصل از فعالیت‌های مرکز.
در حال حاضر ریاست این مرکز را مهدی جهان‌پرور بر عهده دارد.
موسسات وابسته > مرکز رشد علوم انسانی اسلامی

با توجه به اهداف و رسالت علمی ـ فکری پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی و ظرفیت‌های درخور توجه واحدها و آحاد پژوهشگاهی برای ایفای نقش کارساز و گرهگشا در پیشبرد امور نظام مقدس جمهوری اسلامی و وظائف دستگاه‌ها و نهادهای مختلف کشور، مرکز رشد علوم انسانی اسلامی آبان ماه سال ۱۳۹۶ تأسیس شد.
موسسات وابسته > مرکز رشد علوم انسانی اسلامی > ماموریت‌های اساسی

تهیهٔ طرح تأسیس، تنظیم شرح وظائف، سازمان نما، دستورالعمل‌ها و برنامهٔ فعالیت مرکز و ارائه جهت تصویب و ابلاغ.
شناسایی و پیشنهاد افراد صاحب صلاحیت‌های لازم برای عضویت در ارکان سازمانی مرکز جهت تأیید و انتصاب.
پیگیری فرایند درون سازمانی و تشریفات قانونی تأسیس مرکز، با توجه به مفاد اساسنامه و مقتضیات اسناد فرادستی پژوهشگاه و مقررات و قوانین جاری کشور.
راه اندازی و تمشیت امور مرکز و مدیریت برنامه‌ها و فعالیت‌های مرکز.
اتخاذ تدابیر لازم در راستای خوداتکایی مرکز نسبت به نیازمندیها و هزینه‌های جاری آن.
در حال حاضر ریاست این مرکز را محمود حکمت‌نیا بر عهده دارد.
موسسات وابسته > مرکز پیشرفت و تمدن > اهداف و برنامه‌های کلی

مطالعه و تدبیر پیوسته برای روزآمدسازی راهبردها و اولویت‌های فعالیت مرکز، و ارائه راهکارهای مناسب برای توسعه و ارتقای کیفی واحدهای علمی آن، براساس اهداف، اصول راهبردی و چشم‌انداز پژوهشگاه، اهداف مصوب مرکز و رهنمودهای رهبر معظم انقلاب اسلامی (دام ظله) و برنامه‌ریزی در جهت حسن تحقق آنها پس از تصویب در مراجع ذی‌صلاح؛
تهیه و تدوین برنامه‌های بلندمدت و کوتاه‌مدت مرکز و تنظیم تغییرات بینادوره‌ای برنامه‌ها و واحدهای آن، و تصویب‌خواهی از مراجع ذی‌ربط و نظارت بر حسن اجرای آن‌ها؛
برنامه‌ریزی و اتخاذ تدابیر لازم برای بهره‌برداری از استطاعت علمی پژوهشکده‌ها و مؤسسات وابسته به پژوهشگاه در جهت اجرای برنامه‌های مرکز؛
شناسایی و معرفی افراد صاحب صلاحیت برای تصدی مدیریت واحدهای علمی، و پیشنهاد عزل و نصب دبیران، و اتخاذ تدابیر مناسب جهت جذب نیروی انسانی متخصص و متعهد برای اجرای برنامه‌های علمی مرکز؛
حضور منظم در شوراهای علمی مرکز، تشکیل جلسات شورای مرکز و پی‌گیری مصوبات آن و ارجاع مسائل مطرح شده به مراجع ذی‌صلاح جهت تصمیم‌گیری لازم و نظارت بر حسن اجرای تصمیمات متخذه؛
بررسی و تأیید نهایی گزارش پیشرفت برنامه‌ها و طرح‌های مرکز، و نیز نظارت بر حسن اجرای وظایف دبیران و کارکنان و تأیید کارکردسنجی آنها و ارجاع به مراجع ذی‌ربط؛
نظارت بر حسن اجرای ابلاغیه‌ها، مصوبات شوراهای مرجع پژوهشگاه و موارد ارجاعی از سوی ریاست پژوهشکده و گزارش پیشرفت آن‌ها به ریاست و دیگر مصادر مربوطه؛
همکاری با دیگر حوزه‌های سازمانی پژوهشگاه در راستای تحقق اهداف، وظایف و برنامه‌های مصوب؛
وارسی و تأیید نهایی مدارک و پرونده جذب اعضای علمی مرکز (برای درخواست موافقت اصولی و قطعی و تبدیل وضعیت)، ترفیع پایه و ارتقای مرتبه اعضای هیئت علمی آن و ارجاع به مراجع ذی‌ربط؛
تهیه و تنظیم برنامه و بودجه سالیانه مرکز بر اساس اهداف و برنامه‌های بلندمدت و ارائه به ریاست پژوهشکده جهت تصویب آنها در مراجع مربوطه؛
نقادی متناوب وضعیت واحدهای مرکز و تهیه گزارش دوره‌ای پیشرفت برنامه‌ها و نتایج فعالیت‌های مرکز و ارائه به ریاست پژوهشکده.
تهیه و تنظیم مقررات اعم از نظام‌نامه‌ها، آیین‌نامه‌ها، دستورنامه‌های لازم در زمینه امور پژوهشی و ارائه به ریاست پژوهشکده جهت تصویب در مراجع مربوطه؛
ارزیابی روند کمی و کیفی طرح‌ها، آسیب‌شناسی و ارائه راهکارهای مناسب برای اصلاح و ارتقاء؛
تجمیع و تحلیل آمار و اطلاعات پژوهشی در حوزه وظایف مرکز به منظور استفاده در برنامه‌ریزی‌ها.
موسسات وابسته > مؤسسه فرهنگی دانش و اندیشه معاصر (فام)

موسسه‌ای است وابسته به پژوهشگاه که با هدف نشر آثار برگزیده مؤلفان و مترجمان حوزه‌های مرتبط با فعالیت پژوهشگاه تأسیس شده است. چاپ و نشر ده‌ها کتاب، رساله، جزوه تحقیقی و پژوهشی و انتشار ماهنامه زمانه، از جمله فعالیت‌های این مؤسسه به‌شمار می‌آید.
موسسات وابسته > سازمان انتشارات پژوهشگاه

از دیگر موسسات تابعه پژوهشگاه است که در راستای اهداف کلان پژوهشگاه به فعالیت‌های انتشاراتی می‌پردازد. «سازمان» متصدی آماده‌سازی، چاپ و توزیع آثار پژوهشگاه و موسسات وابسته می‌باشد.
اتو لودولتر

| اتو لودولتر | اتو لودولتر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۸ مارس ۱۹۳۶ مریازل
درگذشت: ۱۶ دسامبر ۲۰۲۰ رید ایم اینکرایس
ملیت: اتریش
اتو لودولتر (انگلیسی: Otto Leodolter; ۱۸ مارس ۱۹۳۶ – ۱۶ دسامبر ۲۰۲۰) اسکی‌باز پرش اهل اتریش بود.
وانلر، تنسی

مکان
| Vanleer, Tennessee | Vanleer, Tennessee |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
Location of Vanleer, Tennessee: Location of Vanleer, Tennessee
State: تنسی
شهرستان: Dickson
Incorporated: 1915
همنام: Anthony Van Leer, early settler
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۶ مایل مربع (۱٫۶ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۶ مایل مربع (۱٫۶ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۸۴۳ فوت (۲۵۷ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۳۱۰
 • تراکم: ۵۰۰٫۹/مایل مربع (۱۹۳٫۴/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 37181
کد منطقه: 615
FIPS code: 47-76860
GNIS feature ID: 1304296
وانلر (به انگلیسی: Vanleer) شهری در ایالت کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳۹۵ نفر بوده‌است.
ان‌جی‌سی ۷۲۵۹

| ان‌جی‌سی ۷۲۵۹ | ان‌جی‌سی ۷۲۵۹ |
| --- | --- |
NGC 7259 (تلسکوپ فضایی هابل): NGC 7259 (تلسکوپ فضایی هابل)
اطلاعات رصدی (مبدأ مبدا): اطلاعات رصدی (مبدأ مبدا)
صورت فلکی: ماهی جنوبی
بُعد: 22h 23m 05.52s
مِیل: ‏ 17.40″ 57′ ‎−28°
انتقال به سرخ: 0.005944
سرعت شعاعی: 1782 ± ۵ متر بر ثانیه
فاصله: 66 Mسال نوری
قدر ظاهری (V): 13.10
قدر ظاهری (B): 13.90
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
گونه: Sb
اندازه ظاهری (V): 1.1 x 0.9
نام‌های دیگر: نام‌های دیگر
PGC 68718, MCG -5-52-69: PGC 68718, MCG -5-52-69
ان‌جی‌سی ۷۲۵۹ (انگلیسی: NGC 7259) یک کهکشان مارپیچی است که تقریباً ۶۶ میلیون سال نوری از زمین فاصله دارد و در صورت فلکی ماهی جنوبی قرار دارد. این کهکشان در ۲۸ سپتامبر ۱۸۳۴ توسط جان هرشل کشف شد.
نووبیکتیمیروو

Village
| Novobiktimirovo Новобиктимирово | Novobiktimirovo Новобиктимирово |
| --- | --- |
Village: Village
Novobiktimirovoموقعیت روی نقشه باشقیرستانNovobiktimirovoموقعیت روی نقشه روسیه: Novobiktimirovoموقعیت روی نقشه باشقیرستانNovobiktimirovoموقعیت روی نقشه روسیه
مختصات: ۵۵°۱۱′ شمالی ۵۵°۳۲′ شرقی﻿ / ﻿۵۵٫۱۸۳°شمالی ۵۵٫۵۳۳°شرقی﻿ / 55.183; 55.533: مختصات: ۵۵°۱۱′ شمالی ۵۵°۳۲′ شرقی﻿ / ﻿۵۵٫۱۸۳°شمالی ۵۵٫۵۳۳°شرقی﻿ / 55.183; 55.533
ناحیه‌های فدرال روسیه: باشقیرستان
شهر: شهرستان بیرسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۰۰
نووبیکتیمیروو (انگلیسی: Novobiktimirovo) یک شهرک در شهرستان بیرسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
باربارا واگنر

باربارا واگنر (انگلیسی: Barbara Wagner؛ ۵ مهٔ ۱۹۳۸ – ) اسکیت‌باز نمایشی اهل کانادا بود.
وانگاری

مکان در 23x15px|border |alt=|link= نیوزیلند
| وانگاری Whangārei-terenga-parāoa (زبان مائوری) | وانگاری Whangārei-terenga-parāoa (زبان مائوری) |
| --- | --- |
شهر منطقه ای: شهر منطقه ای
بندر وانگاری از کوه پاریهاکا با نمای اونرهی، شروود رایز، پریهاکا و بندر وانگاری.: بندر وانگاری از کوه پاریهاکا با نمای اونرهی، شروود رایز، پریهاکا و بندر وانگاری.
شعار(ها): نه فقط ما، اینجا را دوست داریم، شهر 100 ساحل: شعار(ها): نه فقط ما، اینجا را دوست داریم، شهر 100 ساحل
منطقه: منطقه نورثلند
Territorial Authority: Whangarei District
Pre 1989: Whangarei County و Whangarei City
همنام: Reipae, southern Māori princess
کرسی: Whangārei Central
حکومت: حکومت
 • شهردار: Sheryl Mai
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱۲ (NZST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۱۳ (NZDT)
کد پستی: 0110, 0112 (urban)
کد منطقه: ۰۹
وبگاه: www.wdc.govt.nz
وانگاری (به لاتین: Whangarei) یک شهر در نیوزیلند است که در منطقه نورثلند واقع شده‌است.
میجک

Municipality and town
| میجک میجکMiyek | میجک میجکMiyek |
| --- | --- |
Municipality and town: Municipality and town
Claimed by:  مراکش  جمهوری دموکراتیک عربی صحرا
Controlled by:  جمهوری دموکراتیک عربی صحرا
حکومت: حکومت
 • نوع: شهرداری
ارتفاع: ۲۸۰ متر (۹۲۰ فوت)
میجک (به عربی: مجیک) یک منطقهٔ مسکونی در صحرای غربی است که در جمهوری دموکراتیک عربی صحرا واقع شده‌است. میجک ۲۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده.
خواهرخوانده

شهرهای کوزلادا، Elorrio, Mundaka، یانرا، Ormaiztegi، اویون، پلیگروس، Ugao-Miraballes، اینچیسا ین وال دآرنو، مارچیانا مارینا، پوجیبونسی، پونته بوجانزه و وایانو خواهرخوانده‌های میجک هستند.
زنبورک (جنگ‌افزار)

زنبورک
خمپاره انداز ایرانی در حال کار با زنبورک در قرن ۱۷ میلادی
زنبورکچی دوره قاجار با زنبورکی که پشت شتر گذاشته شده است.
تصویر دیگر از زنبورکچی دوره قاجار
زنبورک یا زنبوره گونه‌ای توپ سرپر کوچک و دستی بود. در میدان جنگ آن را معمولاً بر پشت چهارپایان و اغلب شتر حمل می‌کردند. اختراع این سلاح در ایران و در دوره صفویه اتفاق افتاد و تا پایان سلطنت رضا شاه پهلوی از جنگ‌افزارهای رایج بود. این سلاح در هند و عثمانی نیز به‌کار می‌رفت و ارتش امپراتوری بریتانیا در مستعمرات خود مانند هند و مصر از آن استفاده می‌برد. به کسی که زنبورک را بکار می‌برد «زنبورک‌چی» می‌گفتند. جای ساختن و نگاهداری زنبورک‌ها «زنبورک‌خانه» نام داشت.
تا قبل از ورود سلاح گرم، سلاح سرد به ویژه شمشیر جایگاه خاصی در میدان‌های رزم داشت؛ اما با ورود این سلاح و توسعه و پیشرفت آن‌ها، به‌کارگیری سلاح سرد در جنگ‌ها کمرنگ شد و تنها هنگامی که جنگ مغلوبه می‌شد و نیز در نبردهای تن به تن از آن‌ها استفاده می‌شد.
ارتش صفوی تا زمان شاه عباس از توپخانه بی‌بهره بود و استفاده از سلاح آتشین را در زمان شاه اسماعیل اول ناجوانمردانه می‌دانست، و در برابر بیگانه قدرتی که در پیش رو داشت یعنی امپراطوری عثمانی که مجهز به سلاح گرم بود و سازمان منظم و مرتبی که در ارتش خود داشت، عقب مانده بودند، به طوری که به‌واسطه فقدان چنین نیرویی، شکست‌هایی نیز نصیب ارتش صفوی شد. تا این که در زمان شاه طهماسب، سربازان در میدان نبرد شمشیر، نیزه و تفنگ بکار بردند. «سربازان ایرانی مردان بلند قامت و نیرومندی هستند که معمولاً در میدان نبرد شمشیر و نیزه و تفنگ به کار می‌بردند… تفنگداران ایرانی مسلح به تفنگ‌هایی هستند که عموماً شش وجب درازای لوله آن‌هاست.»(۱)
این مطلب نشان می‌دهد که قبل از ورود برادران شرلی و آوردن توپ و تفنگ به ایران، در جنگ‌ها از تفنگ استفاده می‌شده است. «خانبابا بیانی» اظهار می‌دارد که نخستین کسانی که به مشق و تعلیم ارتش ایران پرداختند، پرتغال‌ها بودند. چراکه پرتغالی‌ها سیاست نیرومند کردن ارتش ایران را دربرابر قدرت عثمانیان انتخاب نمودند: «پرتغالی‌های مقیم هرمز بودند که نخستین تفنگداران ارتش صفوی را تربیت کردند.»(۲) و اما تهیه توپ و توپخانه در ایران مستلزم وقت و کوششی مضاعف بود و این رسته نیز با آمدن برادران شرلی در زمان شاه عباس به قوت رسید. زنبورک نوعی توپ کوچک بود که نخستین بار توسط افغان‌ها ساخته شد و بعدها نادر شاه از آن به خوبی در رزم استفاده می‌کرد؛ و یکی از علت‌های پیروزی نادر را می‌توان به‌کارگیری ماهرانه این سلاح دانست.
بعدها در دوره قاجاریه استفاده از زنبورک جنبه تشریفاتی یافت تا این‌که به‌طور کلی ارزش نظامی خود را از دست داد. امروزه زنبورک‌ها را تنها در موزه‌ها می‌توان یافت.
استفاده از شتر برای حمل زنبورک

در منابع بی شمار، تصاویری از زنبورک مشاهده می‌شود که نحوه حمل و استفاده از این سلاح را به ما نشان می‌دهد. در این تصاویر شتر به عنوان حیوانی است که برای حمل زنبورک در نظر گرفته شده است، به‌کارگیری شتر برای حمل تجهیزات نظامی، به دلیل مقاومتش در برابر تشنگی و آب و هوای نامساعد به خصوص در صحرا، مناسب بوده است.
در کتابچه تاریخچه فلز و سلاح در ایران، پیرامون چگونگی حمل زنبورک با شتر آمده است: «برای حمل زنبورک از شتر کمک می‌گرفتند، بدین ترتیب که روی کوهان شتر جهاز مخصوصی قرار می‌دادند و زنبورک روی آن نصب می‌شد و در همان محل نیز آن را شلیک می‌کردند، و در طرف چپ جهاز هم در کیسه محتوی باروت سیاه و گلوله آهنی آویزان می‌کردند. در هنگام نبرد، زنبورکچی فتیله ای بلند به کمر خود می‌آویخت و بر روی شتر می‌نشست و به سمت دشمن حمله می‌برد و به جهت تبحری که در استفاده از زنبورک داشت، می‌توانست در حال حرکت یا نشسته بر شتر، زنبورک را پر کرده و شلیک نماید و با کمک روش جنگ و گریز به سرعت جای خود را تغییر دهد و بی نظمی در سپاه دشمن اندازد.»
عبداللّه مستوفی در کتاب خود در مورد نحوه قرار دادن زنبورک بر روی کوهان شتر چنین بیان می‌کند: "این اسلحه را زنبورکچی مورب جلو شتر می‌بسته… چون باید زنبورک سر سواری پر شود، اگر این اسلحه را می‌خواستند راست بر شتر ببندند، باید برای پر کردن آن پیاده شده و چهارپایه ای همراه داشته باشند که زیر پای خود بگذارند و الا همین که تیر اول را در می‌کردند، اسلحه بیکار می‌شد. گذشته از این باید شتر را تمرین بدهند که سرش را بلند نکند و الا کله شتر هدف می‌شود. برای جلوگیری از این دو نقص، مجبور بودند که شتر را مورب وادارند تا تیر زنبورک به جبهه دشمن پرتاب شود. (مستوفی، ۴۱۱:۱۳۷۱)
کلمباری وضعیت شتری که بر روی آن جهاز مربوط به زنبورک سوار شده است را چنین توصیف می‌کند: «بر پشت شتر جهاز چوبی بزرگی می‌گذاشتند و روی آن را با پارچه نمدی سیاهی می‌پوشاندند. تخته‌های میانی جهاز با تسمه‌های چرمی به قاش آن و به صورتی نصب می‌شد که نوک کوهان از میان سوراخی که در جهاز بود بیرون می‌زد. در قسمت خمیده داخل جهاز، سوراخی تعبیه شده بود که یک محور آهنی که انتهایش دو شاخه بود، از آن عبور می‌کرد و برای نگهداری بازوی توپ به کار می‌آمد. لوله توپ از آهن بود و هفتاد سانتی‌متر طول داشت. از دو طرف جهاز شتر، دو کیسه چرمی مشکی آویزان بود که در آنها مهمات حمل می‌شد. افسار، سینه بند تنگ و بند زیر شکم حیوان را نیز با نوارهای رنگارنگ تزیین می‌کردند.» (کلمباری، ۴۸)
این شترها به دلیل این که برای چنین عملیاتی در نظر گرفته می‌شدند، تربیت شده بودند؛ به گونه ای که صدای شلیک، آنها را آزار نمی‌داد و تنها هنگامی که در عرصه جنگ زخم برمی‌داشتند سر از عنان زنبورکچی برمی‌تافتند و گاهی پیش می‌آمد که صاحبان خود را هلاک می‌کردند.
بمباران اتمی هیروشیما و ناگاساکی

بمباران اتمی هیروشیما و ناگاساکی (به ترتیب ۶ و ۹ اوت ۱۹۴۵ به وقت ژاپن) دو عملیات اتمی بودند که در زمان جنگ جهانی دوم به دستور هری ترومن، رئیس‌جمهور وقت آمریکا، علیه امپراتوری ژاپن انجام گرفتند. در این دو عملیات، دو بمب اتمی به فاصله ۳ روز روی شهرهای هیروشیما و ناگاساکی انداخته شد که باعث ویرانی و کشتار گسترده شهروندان این دو شهر گردید. نزدیک به ۲۲۰٬۰۰۰ نفر در اثر این دو بمباران اتمی جان باختند که شامل ۲۰٬۰۰۰ نظامی ژاپنی و بقیه را شهروندان غیرنظامی تشکیل می‌دادند. بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ نفر بلافاصله هنگام بمباران کشته شدند و بقیه تا پایان سال ۱۹۴۵ بر اثر اثرات مخرب تشعشعات رادیو اکتیو جان خود را از دست دادند.
بمباران هسته‌ای هیروشیما و ناگاساکی تا به امروز تنها موارد استفادهٔ جنگی از سلاح هسته‌ای در جهان است.
پس از این دو بمباران، دولت امپراتوری ژاپن تسلیم بی‌قیدوشرط را پذیرفت و جنگ جهانی دوم پایان یافت.
عملیات اول: بمباران هیروشیما

عملیات اول در تاریخ دوشنبه، ساعت ۸ و ۱۵ دقیقه روز ۶ اوت ۱۹۴۵ به وقت محلی در شهر هیروشیما انجام گرفت.
بمب اتمی اول به نام پسر کوچک توسط یک هواپیمای بمب افکن بوئینگ بی-۲۹ به نام انولا گی (به انگلیسی: Enola Gay) روی هیروشیما انداخته شد. برای تأثیر تخریبی بیشتر، بمب به نحوی تنظیم شده بود که ۵۷۶ متر بالای سطح زمین منفجر شود. انرژی تولید شده توسط این بمب برابر بود با انرژی حاصل از ۱۶ هزار تن تی‌ان‌تی. فعل و انفعالات اتمی در مرکز این بمب باعث گرمایی حدود چندین میلیون درجه سانتیگراد شد. این گرمای عظیم هر چیزی را تا شعاع یک و نیم کیلومتری مرکز اصابت بمب به‌طور کلی ذوب کرد. مردمی که از دور دست انفجار «پسر کوچک» را در آسمان هیروشیما مشاهده کردند، می‌گفتند که خورشید دیگری را در آسمان دیده‌اند.
دو سوم ساختمان‌های هیروشیما از جمله کارخانه‌های فولادسازی و صنعتی چون میتسوبیشی در اثر این بمباران نابود شدند. تنها چیزی که از شهر باقی‌ماند ساختمان تالار ترویج صنعتی استانی هیروشیما بود که انفجار، بالای گنبد این بنا رخ می‌دهد و به خاطر قرار گرفتن در کانون مرکزی انفجار، کاملاً ویران نشد.
عملیات دوم: بمباران ناگاساکی

دو روز پس از بمباران هیروشیما و برخلاف انتظار و میل آمریکا، دولت شوروی به امپراتوری ژاپن اعلان جنگ داد و نیروهای ارتش سرخ شوروی به مواضع ژاپن در منچوری یورش بردند. ورود شوروی به جبهه جنگ اقیانوس آرام باعث شد که دولت آمریکا مصمم شود هرچه سریعتر جنگ را به نفع خود و بدون مشارکت شوروی خاتمه دهد. در این راستا استفاده بیشتر از سلاح هسته‌ای ساده‌ترین راه فشار بر ژاپن بود، و نیروهای مسلح آمریکا برای استفاده مجدد از بمب هسته‌ای نیازی به مجوز جدید دولت نداشتند؛ زیرا مجوزی که ترومن برای حمله اتمی صادر کرده بود اجازه استفاده از بمب‌های جدید را می‌داد.
بر اساس اطلاعات هواشناسی نیروی هوایی آمریکا، بازهٔ زمانی مساعد برای حمله دوم به ژاپن سه روز پس از حمله اول پدیدار می‌شد، و باید از این بازه حداکثر استفاده به عمل می‌آمد. هدف بعدی برای بمباران هسته‌ای، شهر کوکورا (که امروزه کیتاکیوشو، فوکوئوکا نامیده می‌شود) بود که صنایع گسترده نظامی و اسلحه‌سازی در آن وجود داشت. در ابتدای مأموریت بر اساس گزارش هواشناسی، دید مناسبی برای هدف‌گیری بر فراز کوکورا وجود داشت اما وقتی هواپیمای بمب‌افکن به حدود منطقه مورد نظر رسید، تمام آسمان شهر با دود و غبار پوشیده شده بود و امکان پیدا کردن هدف را از میان برده بود. علاوه بر دید کم، پدافند هوایی و ظاهر شدن هواپیماهای شکاری ژاپن مسئله را کمی بغرنج کرده بود. پس از صرف نظر از بمباران منطقه کوکورا، بمب‌افکن آمریکایی فقط سوخت کافی برای بازگشت به پایگاه هوایی در اوکیناوا داشت. فرمانده عملیات تصمیم گرفت که به جای رها کردن بمب اتمی در دریا یا بازگرداندن آن به پایگاه، بهتر است آن را روی ناگاساکی بیندازند که در مسیر بازگشت بمب‌افکن به پایگاه هوایی در اوکیناوا قرار داشت و یکی از اهداف کم‌اهمیت‌تر آمریکا در ژاپن محسوب می‌شد.
آسیبهای وارده به هیروشیما به مراتب بیشتر از ناگاساکی بوده است چرا که هیروشیما شهری صاف بوده و تشعشعات هسته‌ای تمام شهر را درنوردید ولی ناگاساکی حالتی داشت که شهر در میان دو دره تقسیم شده بود و نصف شهر در یک دره و نصف دیگر در دره مجاور قرار داشت و با رهاسازی بمب هسته‌ای در یکی از دره‌ها بخش دیگر شهر که در دره دیگر قرار داشت به مراتب آسیب کمتری دید
بدین ترتیب در تاریخ پنجشنبه ساعت ۲ و ۴۷ دقیقه صبح ۹ اوت ۱۹۴۵ میلادی، بمب دیگری به نام «مرد چاق» (به انگلیسی: Fat Man) روی شهر ناگاساکی انداخته شد.
میراث بمباران هسته‌ای > مراسم یادبود هیروشیما

هرساله در روز ۱۰ اوت مراسم بزرگی برای یادبود قربانیان بمباران‌های هسته‌ای در پارک یادمان جنگ شهر ناگاساکی برگزار می‌شود. در پایان این مراسم، نخست‌وزیر ژاپن طی قرائت قطعنامه‌ای درخواست حرکت به سمت جهانی عاری از سلاح‌های هسته‌ای را مطرح می‌نماید.
میراث بمباران هسته‌ای > دُرناهای کاغذی

همه ساله مردم سراسر جهان با درست کردن درناهای کاغذی و فرستادن آن به مرکز ساداکو در پارک یادمان جنگ شهر ناگاساکی، همدردی خود را با قربانیان بمباران و انزجار خود را از کاربرد و گسترش سلاح‌های هسته‌ای اعلام می‌کنند.
مجسمهٔ ساداکو در این پارک به یاد دختر ۱۲ ساله‌ای به نام ساداکو ساساکی برپا شده که هنگامی که فقط دو سال داشت، بمب اتمی «پسر کوچک» توسط نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا به روی هیروشیما انداخته شد و در اثر تشعشعات رادیواکتیو باقی‌مانده از آن، دچار سرطان خون شد و درگذشت. بر اساس افسانه‌های ژاپنی، اگر کسی هزار دُرنای کاغذی درست کند، یکی از آرزوهایش برآورده می‌شود. ساداکو درحالی‌که در بیمارستان بستری بود، با تشویق دوستانش و کمک برادرش شروع به ساختن درناهای کاغذی کرد، اما پس از ساخت ۶۴۴ درنا درگذشت و ادامه درناهای کاغذی اش را دوستانش برایش درست کردند. در سال ۱۹۶۵ میلادی، از مجسمه ساداکو درحالی‌که درنایی طلایی در دست دارد در پارک صلح هیروشیما پرده‌برداری شد.
ساداکو ساساکی روی درنایش می‌نوشت: «من «صلح» را روی بال تو می‌نویسم تا تو به همه جهان پرواز کنی.»