نیکلاس جرجسکو-روگن
زندگی و جایگاه > «تبعید» رومانیایی و فرار از آن‌جا

همچنین ببینید: جمهوری سوسیالیستی رومانی و اشغال رومانی توسط شوروی
از سال ۱۹۳۷ تا ۱۹۴۸، جرجسکو-روگن در رومانی زندگی می‌کرد، جایی که شاهد همه آشفتگی‌های جنگ جهانی دوم و متعاقب آن به قدرت رسیدن کمونیست‌ها در این کشور بود. در طول جنگ، جورجسکو-روگن تنها برادر خود را به‌دلیل واکنش بدن به واکسن سل از دست داد.
جورجسکو-روگن پس از بازگشت از ایالات متحده به بخارست، به زودی به چندین پست دولتی منصوب شد. پایان‌نامه دکترای او از سوربن و همچنین سایر مدارک تحصیلی او شهرت قابل احترامی را در همه جا برای او به ارمغان آورد و مهارت‌هایش در زبان‌های فرانسوی و انگلیسی در بخش روابط خارجی مورد نیاز بود. او معاون مؤسسه آماری مرکزی شد و مسئول جمع‌آوری داده‌های تجارت خارجی کشور شد. او همچنین در هیئت ملی تجارت، قراردادهای تجاری را با قدرت‌های بزرگ خارجی منعقد کرد. او حتی در مذاکرات دیپلماتیک در مورد تغییر مرزهای ملی رومانی با مجارستان شرکت کرد.
جرجسکو-روگن خود را درگیر سیاست کرد و به حزب ملی دهقانان طرفدار سلطنت پیوست. اقتصاد کشور هنوز توسعه نیافته بود و از طرفی کشور پایگاه کشاورزی وسیعی داشت، اما توده دهقانان در عقب‌ماندگی و فقر زندگی می‌کردند. اگر قرار بود وحشتناک‌ترین نابرابری‌ها بین بخش‌های روستایی و شهری از نظر جمعیت برطرف شود، اصلاحات ارضی اساسی مورد نیاز بود. جرجسکو-روگن تلاش متقاعد کننده‌ای برای این کار انجام داد و به زودی به رده‌های بالاتر حزب ارتقا یافت و به عضویت شورای ملی حزب درآمد.
جرجسکو-روگن در این دوره از زندگی خود کار آکادمیک کمی انجام داد. او به غیر از ویرایش مشترک دایرةالمعارف ملی، دایرةالمعارف رومی، و گزارش وضعیت اقتصادی کشور در برخی از نشریات آماری جزئی، هیچ چیز مهم علمی منتشر نکرد. گرچه او در کشور مادری خود اقامت داشت اما بعدتر، از این دوره از زندگی خود به‌عنوان «تبعید» رومانیایی یاد کرد: تبعید برای او یک دوره فکری بود.
در پایان جنگ، رومانی توسط اتحاد جماهیر شوروی اشغال شد. جرجسکو-روگن که یک مقام دولتی مورد اعتماد و یکی از اعضای برجسته حزب سیاسی بانفوذ بود، به‌عنوان دبیرکل کمیسیون آتش‌بس که مسئول مذاکره در مورد شرایط صلح با قدرت اشغال‌گر بود، منصوب شد. مذاکرات به مدت شش ماه به طول انجامید و بحث‌های طولانی و استرس‌زا را دربر گرفت: در طول بیش‌تر جنگ، با آلمان نازی بود، بنابراین نمایندگان اتحاد جماهیر شوروی با این کمیسیون به‌عنوان چیزی جز ابزاری برای اخذ امتیاز نگاه می‌کردند.
پس از جنگ، نیروهای سیاسی در کشور شروع به تجاوز به جرجسکو-روگن کردند. قبل و در طول جنگ، رومانی از سه دیکتاتوری متوالی عبور کرده بود، و چهارمین آن قریب‌الوقوع بود. در کارنامه جرجسکو-روگن برای دشمنی با کمونیست‌های بومی رومانی و مقامات شوروی که هنوز کشور را اشغال کرده بودند موارد زیادی موجود بود: عضویت اصلی او در حزب دهقانان، در مخالفت آشکار با حزب کمونیست. سمت مذاکره‌کننده اصلی در کمیسیون آتش‌بس، دفاع از حاکمیت رومانی در برابر قدرت اشغال‌گر، و وابستگی قبلی او به آمریکای سرمایه‌داری به‌عنوان محقق مؤسسه راکفلر در دانشگاه هاروارد. سرکوب سیاسی در کشور با به قدرت رسیدن کمونیست‌ها تشدید شد و جرجسکو-روگن سرانجام متوجه شد که زمان فرار رسیده‌است: «... من مجبور شدم از رومانی فرار کنم قبل از این‌که به زندانی بیفتم که هیچ‌کس از آن زنده بیرون نیامده است.» با کمک جامعه یهود - او پیش‌تر جان خود را با کمک کردن به یهودیان در طول جریان هولوکاست به خطر انداخته بود - جرجسکو-روگن و همسرش کارت‌های هویت جعلی را در دست گرفتند که عبور آن‌ها از کشور را تضمین می‌کرد، توسط قاچاقچیان و در انبار یک کشتی باری که به سمت ترکیه حرکت می‌کرد، از رومانی خارج شدند.
جورجسکو-روگن که قبلاً برای کارهای رسمی از ترکیه دیدن کرده بود، توانست از ارتباطات خود در آن‌جا استفاده کند تا شومپیتر و لئونتیف را در دانشگاه هاروارد در ایالات متحده در مورد پرواز خود مطلع کند. لئونتیف به جرجسکو-روگن موقعیتی در هاروارد را پیشنهاد داد و مقدمات لازم را برای این زوج پیش از ورودشان به آن‌جا فراهم کرد.