آدام (بافی قاتل خون‌آشام‌ها)
مضامین

روز کاونی، دانشمند مطالعات بافی، اظهار داشت که دور بودن از خود و دیگران موضوع اصلی فصل چهارم است. نویسندگان مجموعه برای نشان دادن جستجوی مطلق هویت، آدام را خلق کردند که واقعاً تنهاتر از دیگران است. او موجودی است که از یک انسان، خون‌آشام‌ها، شیاطین و فن آوری سایبرنتیک پیشرفته جمع شده‌است. آدام اولین جسد دوباره متحرک نبوده که در این مجموعه ارائه شده‌است. " برخی از مجمع مورد نیاز است " در فصل دوم نیز خلق و خوی شبیه هیولای فرانکشتاین داشت و " زیبایی و جانوران " در سوم شامل ارجاعات به پرونده عجیب دکتر جکیل و آقای هاید است. هر دو سوءاستفاده یا سوءاستفاده از علم را لمس می‌کنند. آدم اشاره روشنی به هیولای فرانکشتاین است، که در رمان (۱۸۱۸) فرانکشتاین به خالق خود می‌گوید که او «آدام زحمات شما» است. مری شلی این رمان را نوشت تا مشکلات پیشرفت، علم و صنعت برای بشریت را برجسته کند. در طول عمل، هیولا دائماً می‌پرسد او چیست و چرا آفریده شده‌است. به همین ترتیب، آدام از سال ۳۱۴ فرار می‌کند و راهی جهان می‌شود، و دقیقاً مانند هیولای فرانکشتاین، پسر کوچکی را پیدا می‌کند و از پسر می‌پرسد که او و چه کسی است، سپس او را می‌کشد و کالبدشکافی می‌کند. آدام شخصیتی کنجکاو است، حتی اگر دانش خود را از طریق خشونت بی رحمانه بدست آورد، به دنبال حقیقت است و آنچه را که آموخته‌است، تأیید می‌کند. ویدون می‌خواست آدم کنجکاو و درون نگر باشد، جورج هرتزبرگ را به «یافتن سکون» در شخصیت هدایت کرد. روز کاونی خاطرنشان می‌کند که «عملکرد ناقص اما چشمگیر» هرتزبرگ شامل ویژگی جالب شخصی آدم در مکث هر بار صحبت کردن است، گویی که با کلمات خود معنا ایجاد می‌کند و باید مفاهیم گفته‌های خود را در نظر بگیرد. نویسنده نیکی استافورد نیاز آدام به یادگیری در مورد دنیای اطراف خود را به هیولای فرانکنشتاین پیوند می‌زند: آدام باید درک کند که چرا افراد دیگر اینجا هستند و چرا او احساساتی دارد، این ویژگی خاص او است زیرا دکتر والش هرگز دیگران را به پرسش از وی ترغیب نمی‌کرد. یکی از نویسندگان مطالعات بافی مقایسه ای بین دکتر والش و ویکتور فرانکنشتاین انجام می‌دهد، که هر دو «برای جبران آسیب پذیری انسان» از اعضای بدن هیولا می‌سازند. اخلاق رمان شلی این است که آنچه علم می‌تواند به دست آورد لزوماً آن چیزی نیست که باید باشد.
زیر سؤال بردن سنت و اقتدار، به ویژه اقتدار نهادی، یک موضوع تکراری در نمایش است. بافی برای براندازی گروه رسانه ای یک دختر کوچک و کوچک که به راحتی طعمه یک هیولای مرد می‌شود، ایجاد شده‌است. مقاومت در برابر پدر سالاری در مخالفت بافی با استاد فصل اول (مارک متکالف)، رهبر فرقه ای که مصمم به ایجاد آخرالزمان است، به نمایش گذاشته شده‌است، و دوباره در فصل سوم که بررسی موضوعات قدرت و سوءاستفاده از آن موضوع اصلی است. بافی با شهردار مخفی شیطانی سانی دیل (هری گرونر)، که قصد دارد به یک دیو غول پیکر تبدیل شود و از کلاس فارغ التحصیلان دبیرستان سانی دیل تغذیه کند، مخالف است. مجموعه نظامی - صنعتی در قلب اقتدار در فصل چهارم قرار دارد، که دوباره مقایسه‌هایی را با فرانکنشتاین انجام می‌دهد. جایی که هیولای فرانکشتاین هیچ عشق والدین نداشت، آدم یک «نقص طراحی» دارد. برخلاف هیولای فرانکشتاین، که به سازنده خود نیاز دارد تا او را جفت کند، آدام با تکنولوژی وجود دکتر والش را جبران می‌کند و او را غیر ضروری می‌داند و بنابراین او را می‌کشد. آدام مظهر کمبود راهنمایی اخلاقی در پیگیری پیشرفت علمی و فناوری است. او بیانگر ماهیت آدمخواری قدرت بی‌امان و کنترل نشده‌است: آنچه که این قدرت از بین می‌برد، برای بلعیدن منبع خود برمی گردد. بافی اما رمان شلی را به شکلی که آدام شکست می‌خورد واژگون می‌کند. هر دو فرانکشتاین و هیولا باید به تنهایی رنج ببرند. فرانکشتاین خود یک وارونگی از دوران رمانتیک آرمان یک قهرمان منزوی است که باید مبارزات را تحمل کند، و هیولا و خالق آن را منزوی و بدبخت معرفی کند. بافی، به عنوان تجسم قهرمان رمانتیک پس از فمینیست، این مسئله را بیشتر برانداز می‌کند زیرا منبع موفقیت او، به گفته آنیتا رز، جنگ او با دوستانش است. تنها در این صورت است که او می‌تواند آدام را شکست دهد.