stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
گوروس

| گوروس | گوروس |
| --- | --- |
پرونده:Գուրոսի պատկեր.jpg: پرونده:Գուրոսի պատկեր.jpg
نام هنگام تولد: Gourgen Gevorg Paronyan
زادهٔ: ۱۵ سپتامبر ۱۹۰۵ گوریس
درگذشت: ۳۰ آوریل ۱۹۸۱ (۷۵ سال) ایروان
ملیت: ارمنستان
شناخته‌شده برای: نقاشی
جوایز: 
گورگن گئورگی "گوروس" بارونی-هوسپیان (ارمنی: Գուրգեն Գևորգի "Գուրոս" Պարոնյան-Հովսեփյան؛ ۱۵ سپتامبر ۱۹۰۵ – ۳۰ آوریل ۱۹۸۱) یک نقاش اهل ارمنستان بود. وی نقاش شایسته ارمنستان شوروی و عضو اتحادیه هنرمندان ارمنستان بود.
زندگی‌نامه

گوروس در ۱۵ سپتامبر ۱۹۰۵ در شهرک گوریس در خانواده سرشناس ملیک-اوهانیانس به دنیا آمد. ملیک اوهان پدربزرگ و گئورگ پارونیان پدر وی گوروس بودند. تنها یک سال سن داشت زمانی که پدر گوروس درگذشت وی تنها یک سال سن داشت و در سن دو سالگی نیز مادرش را از دست داد بنابراین تحت سرپرستی عمه اش قرار گرفت که بافنده سرشناس فرش بود. گوروس به عنوان یک عکاس وارد عرصه هنری گشت. به مدت ده سال وی دائماً در عرصه عکاسی حضور داشت. وی شیفته عکاسی از طبیعت بود. در سال ۱۹۲۸ یک استودیوی هنری در گوریس افتتاح شد و تا سال ۱۹۳۲ به فعالیت پرداخت. در سال ۱۹۳۱ وی پیشه نقاشی را شروع کرد. در سال ۱۹۳۳ گوروس به ایروان نقل مکان نمود و در مؤسسه تحقیقاتی-علمی به عنوان عکاس شروع به فعالیت نمود. در سال ۱۹۳۶ وی در نمایشگاه‌های جمهوری خواهان شرکت کرد. در سال ۱۹۳۹ گوروس از عکاسی دست کشید و به خویش را نقاشی اختصاص داد. از سال ۱۹۳۹ گوروس عضو اتحادیه هنرمندان ارمنستان بود. نمایشگاه‌های انفرادی گوروش در سال ۱۹۴۵ و ۱۹۵۸ در ایروان و در سال ۱۹۶۳ در گوریس، سیسیان و کاپان سازماندهی شدند. در سال ۱۹۶۵ عنوان هنرمند افتخاری جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان به گوروس اعطا گردید. وی در ۳۰ آوریل ۱۹۸۱ درگذشت. پس از مرگش چندین نمایشگاه وی در داخل و خارج از ارمنستان سازماندهی شده است.
گوستاو، افغانستان

| گوستاو، افغانسان Gustāw | گوستاو، افغانسان Gustāw |
| --- | --- |
گوستاو، افغانسانLocation in Afghanistan: گوستاو، افغانسانLocation in Afghanistan
مختصات: ۳۷°۱′۲۸″ شمالی ۷۳°۵۴′۲″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۰۲۴۴۴°شمالی ۷۳٫۹۰۰۵۶°شرقی﻿ / 37.02444; 73.90056: مختصات: ۳۷°۱′۲۸″ شمالی ۷۳°۵۴′۲″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۰۲۴۴۴°شمالی ۷۳٫۹۰۰۵۶°شرقی﻿ / 37.02444; 73.90056
کشور:  افغانستان
ولایت: ولایت بدخشان (افغانستان)
منطقهٔ زمانی: + ۴٫۳۰
گوستاو (به لاتین: Gustaw) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بدخشان (افغانستان) واقع شده‌است.
تیم ملی فوتبال میانمار

این مقاله دربارهٔ تیم مردان میانمار است. برای تیم زنان، تیم ملی فوتبال زنان میانمار را ببینید.
تیم ملی فوتبال میانمار نماینده کشور میانمار در مسابقات بین‌المللی و آسیا است که زیر نظر فدراسیون فوتبال میانمار فعالیت می‌کند.
اولین بازی رسمی این تیم در تاریخ ۶ مارس ۱۹۵۱ میلادی در برابر تیم ملی فوتبال ایران برگزار شده است.
این تیم در سال ۱۹۶۸ در جام ملتهای آسیا در مکان دوم جدول قرار گرفته است
در آن سال که مسابقات جام ملتهای آسیا در مرحله نهایی با حضور پنج تیم به صورت گروهی ایران برگزار شد تیم ایران با کسب ۸ امتیاز از چهار برد قهرمان شد و تیم میانمار (برمه) با ۵ امتیاز از چهار بازی دوم شد
حزب مردم (اسپانیا)

| حزب مردم (اسپانیا) Partido Popular | حزب مردم (اسپانیا) Partido Popular |
| --- | --- |
کوته‌نوشت: PP
رئیس: ماریانو راخوی
دبیرکل: María Dolores de Cospedal
سخنگو: Rafael Hernando
Honorary President: Vacant
بنیان‌گذار: Manuel Fraga
بنیان‌گذاری: ۲۰ January ۱۹۸۹؛ ۳۵ سال پیش (۲۰ January ۱۹۸۹-خطا: زمان نامعتبر}})
ادغام از: AP, DC, PL
پیشین: People's Alliance
ستاد: C/ Génova, 13 ۲۸۰۰۴ مادرید، اسپانیا
شاخه جوانان: New Generations
اعضای ثبت‌نام کرده  (۲۰۱۶):  860,818
مرام سیاسی: محافظه‌کاری Liberal conservatism دموکراسی مسیحی لیبرالیسم اقتصادی
طیف سیاسی: راست میانه to راست (گرایش سیاسی)
وابستگی اروپایی: حزب مردم اروپا
وابستگی بین‌المللی: اتحادیه دموکرات بین‌الملل،  Centrist Democrat International
گروه پارلمانی اروپایی: فراکسیون حزب مردم اروپا
مجلس نمایندگان (اسپانیا): ۱۳۴ از ۳۵۰
Senate: ۱۴۸ از ۲۶۵
پارلمان اروپا: ۱۶ از ۵۴
دهستان‌های اسپانیا (2015-2019): ۲۲٬۷۵۰ از ۶۷٬۶۱۱
بخش خودمختار: ۳۳۸ از ۱٬۲۶۸
بخش خودمختار: ۷ از ۱۹
وبگاه: وبگاه
www.pp.es: www.pp.es
حزب مردم حزب لیبرال و محافظه‌کار در اسپانیا است که از بزرگ‌ترین احزاب این کشور به‌شمار می‌آید. این حزب عضو اتحادیه دموکرات بین‌المللی و انترناسیونال دموکرات مسیحی است و موفق شد حزب ناسیونالیست باسک را از انترناسیونال دموکرات مسیحی بیرون کند.
این حزب از ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۴ دولت اسپانیا را تشکیل می‌داد و نخست‌وزیر خوزه ماریا آزنار از این حزب بود. در اوت ۲۰۰۳ ماریانو راخوی به عنوان جانشین آزنار و نامزد این حزب برای نخست‌وزیری در انتخابات عمومی ۲۰۰۴ انتخاب شد.
تا سال ۲۰۱۱ حزب مردم بزرگ‌ترین حزب اقلیت در کنگرهٔ نمایندگان بود که ۱۵۳ کرسی از ۳۵۰ کرسی را در اختیار داشت و در مجلس سنا ۱۰۱ کرسی از ۲۰۸ کرسی را در اختیار داشت. اما از آن پس تا کنون با در دست داشتن ۱۸۵ کرسی در کنگرهٔ نمایندگان تبدیل به حزب اکثریت شده‌است. در پارلمان اروپا این حزب عضو حزب مردم اروپا است و ۱۶ نفر عضو در این پارلمان دارد.
حسن سیدبیلی

| حسن سیدبیلی | حسن سیدبیلی |
| --- | --- |
سردر ساختمانی که حسن سیدبیلی در آن در باکو زندگی می‌کرد: سردر ساختمانی که حسن سیدبیلی در آن در باکو زندگی می‌کرد
زاده: ۲۲ دسامبر ۱۹۲۰ باکو
درگذشته: ۲۵ ژوئن ۱۹۸۰ (۵۹ سال) باکو
پیشه: کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و فیلم‌بردار
ملیت: جمهوری آذربایجان
شهروندی: شوروی
حسن سیدبیلی (ترکی آذربایجانی: Həsən Mehdi oğlu Seyidbəyli; ۲۲ دسامبر ۱۹۲۰ – ۲۵ ژوئن ۱۹۸۰) کارگردان، نویسنده و فیلم‌نامه‌نویس اهل جمهوری آذربایجان بود.
کلیر کری

| کلیر کری | کلیر کری |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۱ ژوئن ۱۹۶۷ ‏(۵۷ سال)
ملیت: ایالات متحده آمریکا
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۷–اکنون
کلیر کری (انگلیسی: Clare Carey؛ زادهٔ ۱۱ ژوئن ۱۹۶۷) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به تنها در خانه ۴: پس گرفتن خانه و آکواریوس اشاره کرد.
گونار یاموولد

| گونار یاموولد | گونار یاموولد |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۲ آوریل ۱۸۹۶ هورتن
درگذشت: ۹ سپتامبر ۱۹۸۴
ملیت: نروژ
گونار یاموولد (انگلیسی: Gunnar Jamvold; ۲۲ آوریل ۱۸۹۶ – ۹ سپتامبر ۱۹۸۴) قایقران قایق بادبانی اهل نروژ بود.
آمفیاروس

آمفیاروس
آمفیاروس (به یونانی: Ἀμφιάραος) در اساطیر یونان پادشاه افسانه‌ای شهر آرگوس، فرزند آکلس و هایپرنسترا، و همسر ایریفیل بود. او همانند پدرش قادر به پیشگویی و شفابخشی بود که بسیار مورد احترام ایزدان قرار می‌گرفت. آمفیاروس همراه با آدراستوس، برادر همسرش بر آرگوس فرمانروایی می‌کردند. آمفیاروس در نسلی قبل از وقوع جنگ تروآ به عنوان یکی از پهلوانان یونان در شکار گراز کالیدونیان شرکت داشت.
داستان‌های مرتبط با آمفیاروس بسیار در زمان‌های قدیم محبوبیت داشتند، به همین جهت افسانه‌های زیادی همراه با جزئیات مختلف در مورد آن وجود دارد. نام آمفیاروس توسط داستانسرای نامدار یونانی هومر و دیگر شاعران باستان همچون آریستوفان، فیدیپیدس، پیندار و همچنین به طور گسترده توسط آیسخولوس که از این اسطوره در اثر تراژدی خود با نام «مخالفان هفت‌گانه تب» الهام گرفته، اشاره شده‌است.
پولونیکس، پسر ادیپ، توسط برادرش مورد تعقیب قرار گرفت، سپس به آرگوس رفته و برای تصرف تبس درخواست کمک کرد. اما آمفیاروس پیشنهاد او مبنی بر شرکت در این جنگ را قبول نکرد، زیرا می‌دانست این کار خشم خدایان را بر می‌انگیزد و در این بین رهبران باید تاوان بیشتری را بدهند. چنین شد که پولونیکس به فکر حیله افتاد، او گردنبد مشهور هارمونیا، دختر آفرودیته را به ایریفیل پیشنهاد کرد تا با حمایت او و آمفیاروس و همراه با شش رهبر دیگر به محاصره تبس بپردازند. آمفیاروس که از نیت منحرف همسر خود آگاه بود قبول کرد که وارد جنگ شود، اما قبل از راه افتادن، از پسرانش خواست تا اگر در این نبرد کشته شد، انتقام او را از همسرش بگیرند. همانطور که انتظار می‌رفت در نبردها بسیاری از رهبران جان خود را از دست می‌دادند، پس چنین شد که آمفیاروس ارابهٔ خود را به سمت آتیک تغییر جهت داده و سعی در فرار داشت. در این حین، پریکلایمنوس، پسر پوزئیدون، قصد کشتن او را کرد، اما به یکباره زئوس مداخله نمود و با پرتاب آذرخشش سبب شد زمین دهان باز کند و آمفیاروس را همراه ارابه‌اش ببلعد.
آلبرت مویله

| مشخصات فردی | مشخصات فردی |
| --- | --- |
نام کامل: Albert Muylle
زاده: ، بلژیک
اطلاعات تیم: اطلاعات تیم
Infobox last updated on ۱۱ ژوئن ۲۰۱۴: Infobox last updated on ۱۱ ژوئن ۲۰۱۴
آلبرت مویله (انگلیسی: Albert Muylle؛ زادهٔ) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک است.
جان مک‌فرسون، بارونت اول

پرترهٔ سر جان مک‌فرسون، بارونت اول - ۱۷۷۹
سر جان مک‌فرسون، بارونت اول (به انگلیسی: Sir John Macpherson, 1st Baronet) (۱۷۴۵–۱۲ ژانویه ۱۸۲۱)، دیپلمات و مدیر ارشد بریتانیایی در هند بود. او از سال ۱۷۸۵ تا ۱۷۸۶ سرپرست فرمان‌داری بنگال بود.
زندگی‌نامه

مکفرسون در سال ۱۷۴۵ در اسلیت در جزیره اسکای، جایی که پدرش، جان مکفرسون (۱۷۱۳–۱۷۶۵) وزیر بود، به دنیا آمد. مادر او ژانت، دختر «دونالد مکلئود» از شهر برنرا بود.
او پایان‌نامه‌های انتقادی دربارهٔ منشأ، آثار باستانی، زبان، حکومت، آداب و مذهب کالدونی‌های باستان، نسل‌های آنها، عکس‌ها، و هم چنین دربارهٔ اسکاتلندی‌های بریتانیایی و ایرلندی، در سال ۱۷۶۸ در لندن منتشر کرد و آواز موسی را نیز در شعر لاتین برگردان کرد.
دلوین اندینگا

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Delvin Chanel N'Dinga
زادروز:  ۱۴ مارس ۱۹۸۸ ‏(۳۶ سال)
زادگاه:  پوینت نوآر
قد:  ۱٫۸۱ متر (۵ فوت ۱۱ ۱⁄۲ اینچ)
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال بالزان
شمارهٔ پیراهن:  ۱۸
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۲:  CNFF
۲۰۰۳–۲۰۰۵:  Diables Noirs
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۸ |  باشگاه فوتبال اوسر |  ۵۷ |  (۳) |
| ۲۰۰۸–۲۰۱۲ |  باشگاه فوتبال اوسر |  ۷۸ |  (۲) |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۶ |  باشگاه فوتبال آاس موناکو |  ۲۷ |  (۰) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۵ |  ← باشگاه فوتبال المپیاکوس (قرضی) |  ۳۶ |  (۱) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۶ |  ← باشگاه فوتبال لوکوموتیو مسکو (قرضی) |  ۲۴ |  (۰) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ |  باشگاه فوتبال لوکوموتیو مسکو |  ۹ |  (۰) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۹ |  باشگاه فوتبال سیواس‌اسپور |  ۴۹ |  (۳) |
| ۲۰۲۰ |  باشگاه فوتبال آنتالیااسپور |  ۶ |  (۰) |
| ۲۰۲۱ |  باشگاه فوتبال پانتولیکوس |  ۱۴ |  (۱) |
| ۲۰۲۳– |  باشگاه فوتبال بالزان |  ۸ |  (۱) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۰۵–۲۰۰۷ |  زیر ۲۱ سال کنگو |  ۸ |  (۱) |
| ۲۰۰۷–۲۰۲۱ |  تیم ملی فوتبال کنگو |  ۵۶ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۳۰ مه ۲۰۲۱.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۰:۱۳, ۲۶ مارس ۲۰۲۱ (UTC):  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۳۰ مه ۲۰۲۱.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۰:۱۳, ۲۶ مارس ۲۰۲۱ (UTC)
دلوین اندینگا (انگلیسی: Delvin N'Dinga؛ زادهٔ ۱۴ مارس ۱۹۸۸) بازیکن فوتبال اهل جمهوری کنگو است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لوکوموتیو مسکو، باشگاه فوتبال آاس موناکو، باشگاه فوتبال اوسر، باشگاه فوتبال سیواس‌اسپور، و باشگاه فوتبال المپیاکوس اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال کنگو و کنگو بازی کرده‌است.
جان ویلسون (شیمیدان صنعتی)

| جان ویلسون | جان ویلسون |
| --- | --- |
زادهٔ: ۶ سپتامبر ۱۸۹۰
درگذشت: ۸ سپتامبر ۱۹۷۶ (۸۶ سال)
جان ویلسون (انگلیسی: John Wilson؛ ۶ سپتامبر ۱۸۹۰ – ۸ سپتامبر ۱۹۷۶) یک شیمی‌دان اهل بریتانیا بود.
جی لاروس

| جی لاروس | جی لاروس |
| --- | --- |
جی لاروس در کامیکون ۲۰۰۹ نیویورک: جی لاروس در کامیکون ۲۰۰۹ نیویورک
زادهٔ: ۲۴ اوت ۱۹۷۲ ‏(۵۲ سال)
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۸ تاکنون
جی آدام لاروس، که از نام حرفه‌ای J. LaRose استفاده می‌کند، یک بازیگر ناواهو است.
او در شش پروژه با دارن لین بوسمن، کارگردان فیلم‌های سری اره کار کرده‌است: Identity Lost , Butterfly Dreams , اره ۳ , مخزن! اپرای ژنتیک ، قسمت خود ترس " روز سال نو " و کارناوال شیطان . دو تا از آنها اولین فیلم کوتاه دارن لین بوسمن، Repo بود! اپرای ژنتیک یک فیلم کوتاه به کارگردانی دارن لین بوسمن برای تبلیغ یک فیلم بلند به لاینزگیت بود. این کار با موفقیت انجام شد و پس از اره ۴ ، دارن لین بوسمن نسخه کامل فیلم بلند Repo را کارگردانی کرد! اپرا ژنتیک ، که در آن جی لاروس نقش خبرنگار Vanity and Vein را بازی می‌کند که با روتی لارگو دربارهٔ اعتیاد به Zydrate مصاحبه می‌کند. جی لاروس در هر کدام نقش اول را بازی کرد. رویاهای پروانه و هویت از دست رفته . با این حال، او اولین فیلم خود در هالیوود را در نقشی بسیار کوچکتر در نقش تروی، قربانی درمانده جیگ‌ساو در اره ۳ ایفا کرد . یک تراک تفسیری جدید با دارن لین بوسمن و جی. لاروس در دی‌وی‌دی برش کارگردان از اره ۳ گنجانده شد . جی لاروس نقش اصلی در کارناوال شیطان ، یک فیلم آینده از دارن لین بوسمن و ترنس زدونیچ از رپو بازی می‌کند! شهرت در توری که در آوریل ۲۰۱۲ آغاز می‌شود، نمایش داده می‌شود.
فیلم‌شناسی

رویاهای پروانه (۲۰۰۰) در نقش جیمز لوتر
اره ۳ (۲۰۰۶) به عنوان تروی
مخزن! اپرای ژنتیک (فیلم کوتاه ۲۰۰۶) در نقش پاوی لارگو
اره ۴ (۲۰۰۷) به عنوان تروی (فلش بک)
مرگ در خیابان‌ها راه می‌رود (۲۰۰۸) در نقش شهردار آلوارز
مخزن! اپرای ژنتیک (۲۰۰۸) به عنوان خبرنگار Vanity and Vein
مستأجر (۲۰۰۹) در نقش جف
برای عشق جید (۲۰۰۹) در نقش کلمنس
روز مادر به عنوان نگهبان بیمارستان
۱۱-۱۱-۱۱ (۲۰۱۱) در نقش وین
توطئه‌آمیز (۲۰۱۱) به عنوان دوست موبلند
پنهورست (۲۰۱۱) در نقش ویلارد
کارناوال شیطان (۲۰۱۲) در نقش ستوان
توطئه‌آمیز: قسمت ۲ (۲۰۱۳) به عنوان دوست موبلند
سواری مجانی (۲۰۱۳)
مبلغ (۲۰۱۳) در نقش سارج پاول
اکنون مرا می‌بینی (۲۰۱۴) به عنوان مأمور اف‌بی‌آی
آخرین شیفت (۲۰۱۴) در نقش مرد بی خانمان
برای نوشتن عشق روی بازوهایش (۲۰۱۵) به عنوان اکو
Extremity (2018) در نقش فیل
آمریکا: تصویر متحرک به عنوان فعال دست‌راستی سرخ‌پوست (صدا)
فیلم‌شناسی > تلویزیون

ذهن منچیا به عنوان هندی
در جستجوی.. . میچ پیلگی به عنوان انسان باستانی
شینا - "شاه وحشی" در نقش رائول
ترس از خود - " روز سال نو " به عنوان پارکینگ گاراژ اراذل و اوباش
ترس از مردگان متحرک - "این سرزمین سرزمین شماست" در نقش پیر ملت
Mayans MC - "Buho/Muwan" در نقش آدم
دانشگاه علم و صنعت هواری بومدین

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: دانشگاه دولتی
بنیانگذاری شده: ۲۵ آوریل ۱۹۷۴؛ ۵۰ سال پیش (۱۹۷۴-25}})
رئیس: Djamal Eddine Akretche
دانشجویان: 28111 for ۲۰۱۰–۲۰۱۱
کارشناسی: ۲۵۶۱۵
تحصیلات تکمیلی: ۲۴۹۶
موقعیت: Bab Ezzouar، الجزیره، الجزایر
رنگ آموزشگاه: Blue
وبگاه: usthb.dz
نمایی از محوطه‌ی دانشگاه علم و صنعت هواری بومدین
دانشگاه علم و صنعت هواری بومدین (به عربی: جامعة العلوم والتکنولوجیا هواری بومدین–الجزائر) یک دانشگاه دولتی و سازه در الجزایر است که در باب‌الزوار، الجزایر واقع شده‌است.
خولیو ولاسکو

خولیو ولاسکو (به اسپانیایی: Julio Velasco)، (زادهٔ ۹ فوریهٔ ۱۹۵۲ در لا پلاتا، آرژانتین) مربی والیبال اهل آرژانتین است که از او به عنوان یکی از پرافتخارترین مربی‌های جهان یاد می‌شود.
مربیگری حرفه‌ای وی در سال ۱۹۸۱ با دستیاری سرمربی تیم ملی آرژانتین آغاز شد اما قبل از آن در سال ۱۹۷۹ تا ۸۲ سرمربی باشگاه فرو کاریل بود که به چهار قهرمانی لیگ برتر آرژانتین رسیده بود. وی در دههٔ ۱۹۹۰ میلادی در سمت مربی‌گری تیم ملی ایتالیا به افتخارات فراوانی دست یافت. او به سه زبان انگلیسی، اسپانیایی و ایتالیایی صحبت می‌کند. از افتخارات او می‌توان به دو بار قهرمانی قهرمانی جهان و پنج بار قهرمانی در لیگ جهانی همراه با این تیم اشاره کرد. او پس از کسب مدال نقره المپیک ۱۹۹۶ برای تیم ملی ایتالیا، سرمربی تیم ملی زنان ایتالیا شد و دوران اوج او در ایتالیا بود، او بعدها سرمربی تیم‌های ملی جمهوری چک و اسپانیا شد اما نتایج متوسط او باعث جدایی او از این دو تیم شد.
ولاسکو در سال ۲۰۱۱ نیز وظیفهٔ مربی‌گری تیم ملی ایران را برعهده گرفت. او تیم ایران را برای نخستین بار، در مسابقات قهرمانی آسیا به مقام قهرمانی رساند. این تیم، تحت هدایت ولاسکو شگفتی‌ساز جام جهانی ۲۰۱۱ لقب گرفت. همچنین تیم ملی والیبال ایران با هدایت ولاسکو، با برتری مقابل مصر و ژاپن در مسابقات انتخابی لیگ جهانی والیبال ۲۰۱۳ برای اولین بار از آغاز لیگ جهانی والیبال، به این مسابقات راه یافت. همچنین راه یافتن به مسابقات قهرمانی جهان ۲۰۱۴ دیگر دست‌آورد او با تیم ملی ایران بود. بدین ترتیب خولیو ولاسکو «بزرگ‌ترین مربی والیبال تاریخ ایران» لقب گرفت.
او در والیبال، افتخارات مهمی از جمله چهار بار ارزشمندترین مربی جهان و عضویت در تالار مشاهیر والیبال را کسب کرده‌است.
از او به عنوان سرمربی افسانه‌ای یاد می‌شود. ولاسکو همچنین مدتی مدیر اجرایی تیم‌های بزرگ اینتر و لاتزیو بوده‌است. وی هم اکنون سرمربی زنان ایتالیا است.
بازیکن

ولاسکو از سن ۱۵ سالگی با حضور در تیم دانشگاه لاپلاتا والیبال را آغاز کرد و همراه با این تیم طی سال‌های ۱۹۶۹ و ۱۹۷۰ قهرمان جوانان آرژانتین شد. او در همین سال به عنوان بهترین بازیکن مسابقات والیبال جوانان آرژانتین مطرح شد.
سرمربیگری

ولاسکو هم‌زمان با دوران بازی به عنوان سرمربی در تیم سوم دانشگاه نیز فعالیت داشت و از همان ابتدا علاقه خود را به مربیگری در سنین جوانی نشان داد.
او دوران مربیگری حرفه‌ای را با دستیاری سرمربی آرژانتین در سال ۱۹۸۱ آغاز و تا سال ۱۹۸۳ ادامه داد.
سرمربیگری > باشگاهی

او با دعوت باشگاه تره والی ایتالیا راهی این کشور شد و به مدت دو سال به عنوان سرمربی مشغول در این باشگاه فعالیت کرد.
ولاسکو مربی‌گری را در سال ۱۹۷۹ آغاز کرد و تیم فرو کاریل اوسته را چهار سال پیاپی قهرمان سری آ والیبال آرژانتین نمود. وی در سال ۱۹۸۵ به عنوان سرمربی باشگاه مودنا معرفی شد و در ۴ سال حضورش در این باشگاه ۴ عنوان قهرمانی سری آ برای این باشگاه به ارمغان آورد.
سرمربیگری > ملی > ایتالیا

درخشش ولاسکو در سطح باشگاهی باعث شد تا مسئولان وقت فدراسیون والیبال ایتالیا دست به کار شوند و او را به سمت سرمربیگری تیم ملی ایتالیا منصوب کنند. ولاسکو در همان سال خیلی زود پاسخ اعتماد آن‌ها را داد و به همراه تیم ملی ایتالیا در مسابقات قهرمانی اروپا مدال طلا را کسب کرد. همچنین در همین سال ولاسکو و تیم ملی ایتالیا توانستند مقام نایب قهرمانی جهان را به دست بیاورند. موفقیت‌های این مربی و تیمش ادامه داشت و دو بار دیگر قهرمانی اروپا در سال‌های ۱۹۹۳ و ۹۵ برگ زرینی را بر تالار افتخارات این مرد آرژانتینی افزود. او در این دوره در سال ۱۹۹۴ ایتالیا را با مدیریت خود به قهرمان جهان رسانید. ایتالیا در همین سال‌ها تبدیل به یکی از قدرت‌های بلامنازع والیبال دنیا شده بود به‌طوری‌که این تیم بین سال‌های ۱۹۹۰ تا ۹۴ میلادی ۴ دوره نیز قهرمان لیگ جهانی شدند. آخرین حضور ولاسکو به عنوان سرمربی ایتالیا به سال ۱۹۹۶ برمی‌گردد که در آن سال پس از شکست برابر هلند در فینال المپیک ۱۹۹۶ آتلانتا با تیم ایتالیا مدال نقره آن بازی‌ها را کسب کرد و پس از آن از تیم مردان ایتالیا کنار رفت و هدایت تیم زنان ایتالیا را به عهده گرفت. این دوره سرمربیگری او دوران اولیه و اوج او بود.
سرمربیگری > ملی > چک و اسپانیا

ولاسکو در سال ۲۰۰۱ هدایت تیم ملی جمهوری چک را به عهده گرفت ولی نتایج به دست آمده در آن سال برای آن‌ها راضی‌کننده نبود و پس از برکناری از سمت سرمربیگری در آن سال بار دیگر راهی ایتالیا شد و در باشگاه کوپرا پیاچنزا شروع به کار کرد. وی از سال ۲۰۰۸ به مدت سه سال سرمربی تیم ملی اسپانیا بود و در سال ۲۰۱۱ از هدایت این تیم کناره‌گیری نمود.
سرمربیگری > جدایی از ایران

شایعهٔ جدایی ولاسکو بعد از مسابقات جام بزرگ قهرمانان جهان قوت گرفت تا روزی که رئیس فدراسیون آرژانتین در پی نتایج بد تیم ملی والیبال مردان آرژانتین، با اصرار رئیس‌جمهوری آرژانتین و مردم آرژانتین از فدراسیون والیبال ایران خواستار بازگشت او به وطن و ثبت قرارداد سه ساله شدند. در پی انتشار این خبر ایرانیان در شبکه‌های اجتماعی دست به ساخت کمپین حمایت از ولاسکو به نام «ما از ولاسکو می‌خواهیم تا سرمربی ایران باقی بماند» زدند و این صفحه در سایت‌ها و رسانه‌های معتبر جهان بازتاب فراوانی داشت. روز بعد خبر جدایی ولاسکو در رسانه‌ها رسمی شد و در این خبرها آمده بود ولاسکو میل زیادی به رفتن دارد. او تحت تأثیر سیل عظیم درخواست‌های مردم و رئیس‌جمهور آرژانتین قرار گرفت. در نهایت فدراسیون والیبال ایران در خبری گفت، جدایی توافقی حاصل شد و ولاسکو سرمربی آرژانتین می‌شود.[نیازمند منبع]
سرمربیگری > نظر ولاسکو در مورد ایران

خولیو ولاسکو، عصر روز چهارشنبه ۵ تیر ۱۳۹۲ در میان خبرنگاران محلی مودنا و ایتالیایی، حاضر و به سؤالات آن‌ها که در خصوص زندگی وی در ایران و مردم ایران بود پاسخ داد. ولاسکو هم به مانند یک سفیر فرهنگی از فرهنگ و مردم ایران دفاع، تعریف و تمجید کرد. ولاسکو از زندگی خود در ایران و آرامش مردم ایران برای آنان سخن گفت.[نیازمند منبع]
سرمربیگری > آرژانتین

ولاسکو در سال ۲۰۱۴ با فدراسیون والیبال آرژانتین به توافق رسید و قراردادی تا سال ۲۰۱۶ میلادی با این فدراسیون بست و آرژانتین را تا رقابت‌های المپیک ۲۰۱۶ ریو همراهی کرد. شایان ذکر است قرارداد ولاسکو دوباره تمدید گشت.[نیازمند منبع]
افتخارات

| تیم | رقابت | عنوان | سال |
| --- | --- | --- | --- |
| فرو کاریل | لیگ برتر آرژانتین |  قهرمان | ۱۹۷۹، ۱۹۸۰، ۱۹۸۱، ۱۹۸۲ |
| مودنا | سری آ |  قهرمان | ۱۹۸۶، ۱۹۸۷، ۱۹۸۸، ۱۹۸۹ |
| مودنا | جام حذفی ایتالیا |  قهرمان | ۱۹۸۶، ۱۹۸۸، ۱۹۸۹ |
| مودنا | جام کنفدراسیون اروپا |  قهرمان | ۱۹۸۶ |
| مردان ایتالیا | قهرمانی جهان |  قهرمان | ۱۹۹۰، ۱۹۹۴ |
| مردان ایتالیا | المپیک |  نائب قهرمان | ۱۹۹۶ |
| مردان ایتالیا | لیگ جهانی |  قهرمان | ۱۹۹۰، ۱۹۹۱، ۱۹۹۲، ۱۹۹۴، ۱۹۹۵ |
| مردان ایتالیا | لیگ جهانی |  نائب قهرمان | ۱۹۹۶ |
| مردان ایتالیا | لیگ جهانی |  سومی | ۱۹۹۳ |
| مردان ایتالیا | جام ملت‌های اروپا |  قهرمان | ۱۹۸۹، ۱۹۹۳، ۱۹۹۵ |
| مردان ایتالیا | جام ملت‌های اروپا |  نائب قهرمان | ۱۹۹۱ |
| مردان ایتالیا | جام جهانی |  قهرمان | ۱۹۹۵ |
| مردان ایتالیا | جام بزرگ قهرمانان جهان |  قهرمان | ۱۹۹۳ |
| مردان ایتالیا | جام چهار تیم برتر جهان |  قهرمان | ۱۹۹۴ |
| مردان ایتالیا | سوپر چلنج جهان |  قهرمان | ۱۹۹۶ |
| زنان ایتالیا | بازی‌های المپیک مدیترانه‌ای |  قهرمان | ۱۹۹۷ |
| اسپانیا | بازی‌های المپیک مدیترانه‌ای |  نائب قهرمان | ۲۰۰۹ |
| اسپانیا | لیگ اروپا |  نائب قهرمان | ۲۰۰۹، ۲۰۱۰ |
| ایران | جام ملت‌های آسیا |  قهرمان | ۲۰۱۱، ۲۰۱۳ |
| آرژانتین | پان آمریکن |  قهرمان | ۲۰۱۵ |
| زنان ایتالیا | لیگ ملت‌های والیبال زنان |  قهرمان | ۲۰۲۴ |
| زنان ایتالیا | بازی های المپیک 2024 |  قهرمان | ۲۰۲۴ |
فعالیت به عنوان مدرس

مدرس مربیگری فدراسیون والیبال بوئنوس آیرس متروپولیتن ۱۹۷۹–۱۹۸۱
مدرس مربیگری والیبال در کمیته‌های ملی و ایالتی فدراسیون والیبال ایتالیا ۱۹۸۷–۲۰۰۴
مدرس مربیگری والیبال در دانشگاه پروجا و دانشگاه بولزانو
مدرس مربیگری بین‌المللی برای اف‌آی‌وی‌بی در خیخون اسپانیا، توکیو ژاپن و سئول کره جنوبی
مدرس مربیگری والیبال فدراسیون‌های ایتالیا، سوئیس، آرژانتین، شیلی، کلمبیا، مکزیک، بلژیک، اسپانیا، پرتغال و یونان
استاد دانشگاه بولونیا
تألیفات

مقالات در مجله‌های: ریپابلیک، کونی، لاگاتزتا دلو اسپورت
آموزش دفاع در مربیگری، مجلهٔ رسمی اف‌ای‌وی‌بی، شمارهٔ ۳ و ۴، در سال ۱۹۹۷
مقدمه‌ای در چاپ ایتالیایی روان‌شناسی ورزشی، اثر ریچارد جی باتلر
مربیگری والیبال در مدارس عالی آموزش فیزیکی در پروجا و ویرایش مدرسهٔ آموزش عالی آموزش فیزیکی در پروجا
ورزش واسطهٔ اخلاق و فلسفه، آوریل ۱۹۹۵
دوره‌های ویدئویی برای مربیگری والیبال، توسط امیلیا رومانا
جوایز فردی

باارزش‌ترین مربی جام جهانی ۱۹۸۹
بهترین مربی قهرمانی جهان ۱۹۹۰
مدال شایستگی سازمان ورزش ایتالیا ۱۹۹۱
باارزش‌ترین مربی جام بزرگ قهرمانان جهان ۱۹۹۳
باارزش‌ترین مربی تاپ فور ۱۹۹۴
باارزش‌ترین مربی جام جهانی ۱۹۹۵
جایزهٔ کونکس بهترین مدیر فنی جهان ۲۰۰۰
عضویت در تالار مشاهیر والیبال ۲۰۰۳
جایزهٔ بهترین مدیر فنی انجمن پزشکان ایتالیا ۲۰۱۲
بهترین مربی سال ایران ایسنا ۲۰۱۴
نخل طلا کمیتهٔ ملی المپیک ایتالیا برای لیاقت فنی ۲۰۱۸
نشان صلیب بزرگ شوالیه‌گری از نشان شایستگی جمهوری ایتالیا ۲۰۱۹
حرف زدن مرد مرده

| حرف زدن مرد مرده | حرف زدن مرد مرده |
| --- | --- |
کارگردان: پاتریک ریدره‌مون
نویسنده: پاتریک ریدره‌مون ژان-سباستین لوپز
موسیقی: متیو گُنه
فیلم‌بردار: دنی السن
تدوین‌گر: تیری دلوین
تاریخ‌های انتشار:  ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۲ (۲۰۱۲-09-۲۹) (جشنواره بین‌المللی فیلم فرانکوفون نامور)  ۳ اکتبر ۲۰۱۲ (۲۰۱۲-۱۰-۰۳) (بلژیک)  
مدت زمان: ۱۰۱ دقیقه
کشور: بلژیک فرانسه
زبان: فرانسوی 
حرف زدن مرد مرده (انگلیسی: Dead Man Talking) یک فیلم کمدی-درام بلژیکی به کارگردانی پاتریک ریدره‌مون است که در سال ۲۰۱۲ منتشر شد. این فیلم نخستین بار در جشنواره بین‌المللی فیلم فرانکوفون نامور به نمایش درآمد و در همان سال نامرد دریافت ۸ جایزه ماگریت شد.
بازیگران

فرانسوا برلئان
ویرژینی افیرا
پاتریک ریدره‌مون
پائولین بورله
جام جم (مجله)

جام جم نشریه‌ای بود فرهنگی-ادبی-هنری که در سال ۱۳۲۸ شروع به کار کرد. جام جم ماهانه بود؛ شش شماره منتشر شد.
نخستین شمارهٔ جام جم در فروردین سال ۱۳۲۸ منتشر می‌شود، و در این سال، این مجله را نمی‌توان با توجه به نشریات مترقی پیش از آن در این دوره مجله‌ای پیشتاز در هنر نو دانست، ولی با توجه به اعتدالی که وزنهٔ سنگینش را به طرف فردا خم می‌کرد، نمی‌توان آن را به خاطر نسپرد.
در روزگاری که پیشروترین نشریات هنری ایران چشم و دهان‌شان به شرق یا غرب بود، جام جم نخستین کوشش ملی‌گرایانهٔ هنر مدرن ایران محسوب می‌شد. در سال ۱۳۲۸ هنر مدرن ایران به آن حد از تکامل رسیده بود که با بازبینی دوبارهٔ خود و گذشته‌اش، بر سر پای خود بایستند، و جام جم، به یک معنی، پرچمدار و طلیعهٔ هنر مترقی مدرن و ملی شد.
جام جم، متین‌ترین مجلهٔ مطمئن‌به‌خویش زمانهٔ خود بود. همان اطمینان و اعتمادی که به سبب شکست جنبش دههٔ بیست، و سرخوردگی و قطع امید از بیگانگان، بعد از کودتای ۲۸ مرداد، در شاعران پیشرو ما پیدا می‌شود و عظیم‌ترین و درخشان‌ترین شعرهای چند قرن اخیر را حاصل می‌کند.
در سرمقالهٔ نخستین شمارهٔ جام جم می‌خوانیم:
ما تصمیم گرفته‌ایم مُبَلغ یک هنر کاملاً ملی و پیشرو باشیم و در برابر همهٔ عوامل مخالفی که در راه تغییر جهت و انحراف هنر ملی و نوین ایران می‌کوشند ایستادگی کنیم. [...] ما عزم کرده‌ایم با صرف همهٔ قوای خود بر ضد دستگاه‌ها و طرف تفکرهای ضدملی در عرصهٔ هنر، بر ضد عواملی که می‌خواهند هنر ایرانی را تبدیل به یک هنر دست‌نشانده، زبود و غیرملی سازند، مبارزه کنیم و راهنمای ایجاد هنری متناسب با این دوران ناسیونالیسم شویم.
مطالب شمارهٔ اول جام جم بدین قرار است:
دربارهٔ هنر از شاپور زندنیل؛ زندگی، شعری از سهراب سپهری؛ نظری به موسیقی علمی؛ شعری از منوچهری دامغانی؛ میکل‌آنژ؛ آرزوی خام از «ت»؛ ملاحظاتی دربارهٔ عناصر یک قطعهٔ هنری؛ کرم پیروز از ادگار آلن‌پو؛ انتقاد از مطبوعات.
پشت جلد شمارهٔ اول مجله، تصاویری از مجسمه‌های دوک دوگیو لیمانو، و شب و روز از آرامگاه مدیسی اثر میکل‌آنژ چاپ شده است.
از مطالب جالب توجه جام جم، مقالهٔ مفصلی پیرامون شعر نوست که از شمارهٔ سوم و چهارم - خرداد و تیر ۱۳۲۸ - در مجله چاپ می‌شود. نویسندهٔ آن مقاله منوچهر شیبانی است.
جام جم ماهانه بود؛ شش شماره منتشر شد؛ و اشعاری از منوچهر شیبانی و سهراب سپهری و چند شاعر ناشناخته به چاپ رساند.
پی‌نوشت

1 2 3 4 5 6 7 8  جواهری گیلانی، محمدتقی (شمس لنگرودی). تاریخ تحلیلی شعر نو - جلد اول: ۱۲۸۴–۱۳۳۲ه‍. ش، [ویرایش دوم]. تهران: نشر مرکز، ۱۳۷۷