stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جنگ داخلی الجزایر
آزادسازی: سرآغاز جنگ

تا پایان سال ۱۹۸۷، دیکتاتوری سوسیالیست تک حزبی که در زمان آن الجزایر تا حدودی موفقیت را در دهه هفتاد تجربه کرده بود، دیگر کارآمدی خود را از دست داده بود. دولت به شدت به قیمت بالای نفت تکیه کرده بود و وقتی که در سال ۱۹۸۶ قیمت نفت از ۳۰ دلار در بشکه به ۱۰ دلار در بشکه رسید اقتصاد مورد نظر دولت تحت فشار شدیدی قرار گرفت و کمبود و بیکاری رایج شد. در اکتبر سال ۱۹۸۸، موسوم به اکتبر سیاه، تظاهرات عظیم و گسترده‌ای در سراسر شهرهای الجزایر ضد شاذلی بن جدید رئیس‌جمهور این کشور به پا شد که یک عنصر اسلامگرای برجسته نیز در میان تظاهرات کنندگان وجود داشت. ارتش به سمت تظاهرات کنندگان شلیک کرد و با این کار خود برخی از مردم را به کام مرگ فرستاد و شمار زیادی از آن‌ها را به وحشت انداخت.
پاسخ رئیس‌جمهور این بود که اقداماتی می‌بایست در راستای اصلاح صورت می‌گرفت. در سال ۱۹۸۹، رئیس‌جمهور قانون اساسی جدیدی را مطرح کرد و مناسبات خود را با حزب
حاکم یعنی جبهه آزادی‌بخش ملی (FLN) قطع کرد و با دادن وعده ‹‹ آزادی بیان، انجمن و مجمع››، هیچ حرفی از سوسیالیسم به میان نیاورد. تا پایان آن سال، احزاب سیاسی گوناگونی شکل گرفتند و توسط دولت به رسمیت شناخته شدند- که از میان آنها می‌توان به جبهه نجات اسلامی (FIS) اشاره کرد.         FIS طیف وسیعی از عقاید اسلام گرایانه را در بر می‌گرفت که دو رهبر این گروه نمونه‌هایی از این تفکر بودند. اولی رئیس‌جمهور آن عباسی مدنی، پروفسور و مبارز استقلال طلب سابق که نماینده محافظه کاری نسبتاً اعتدالی مذهبی بود و به‌طور سمبلیک حزب متبوع خود را به جریان جنگ استقلال الجزایر ارتباط داد. این جنگ منبع قدیمی مورد تأکید حزب حاکم (الجزایر) جبهه آزادی‌بخش ملی بود که به آن حزب مشروعیت می‌بخشید. مدنی حمایت نیم‌بندی از مفهوم دموکراسی از خود نشان داد و این ایده را که او می‌تواند به شریعت بی اعتنا باشد را رد کرد. بیانیه‌هایی که او در مورد این موضوع ارائه کرد شامل این عقاید ‹‹ پلورالیسم ضامن و نگهدارنده غنای فرهنگی است و تنوع لازمه توسعه و پیشرفت است. ما مسلمان هستیم، اما خود اسلام نیستیم… ما مذهب را انحصاری نمی‌کنیم. استنباط ما این است که دموکراسی یعنی پلورالیسم، انتخاب و آزادی. ›› بود.
اما نفر دوم علی بلهادی معاون رئیس‌جمهور الجزایر بود. او یک مبلغ جوانتر و کم سوادتر الجزایری بود که در گذشته نقش قابل توجهی در تظاهرات اکتبر ایفا کرده بود. بلهادی سخنرانی‌های رادیکال واپس گرایانه‌ای را ایراد کرد که باعث تقویت روحیه و متحد شدن جوانان ناراضی طبقات پایین اجتماعی شد. او همچنین با رد قاطعانه و کامل دموکراسی و عقاید محافظه کاران در مورد زنان زنگ هشدار را برای اسلام- ستیزها به صدا درآورد. من‌باب مثال، بلهادی در فوریه سال ۱۹۸۹ طی یک سخنرانی چنین گفت:
‹‹ چیزی به نام دموکراسی وجود ندارد؛ مردم منبع قدرت نیستند، بلکه تنها منبع قدرت‌الله‌است که از طریق قرآن قدرت خود را به ما می‌نمایاند. اگر مردم بر ضد قوانین خداوند رای بدهند، مرتکب کفر و توهین به مقدسات شده‌اند. در این صورت، لازم و ضروری است که بی دینان را با استناد به این دلیل متقن که آنها می‌خواهند سلطه و قدرت خود را جانشین سطله و قدرت خداوند بکنند، به هلاکت رساند. ››
آنات

مجسمه آنات
آنات یکی از خدایان اصلی شمال غربی سامی است. او در بین طیف گسترده‌ای از فرهنگ‌ها و در طول زمان‌های زیادی شهرت داشته است. نام وی در برخی از افسانه و اسطوره‌ها نیز به چشم می‌خورد.
در اوگاریت (یک شهر باستانی در شمال سوریه)

در متون اوگاریتی (از زبان های سامی منسوخ شده)، آنات به عنوان خشونت‌آمیز، جنگ‌انگیز و همچنین برقرار کننده صلح به تصویر کشیده‌شده است. او به عنوان بدنی بارور به تصویر کشیده و فرزندان را به دنیا می‌آورد، در حالی که هنوز هم او را باکره و دوشیزه می‌نامند. در متون چرخه بعل، آنات به عنوان یک ایزدبانوی جنگ ظاهر می‌شود که ابتدا پدرش ال او را فراخواند تا زمینه را برای تاج‌گذاری یام فراهم کند. با این حال، آنات برای برادر کوچکترش (و احتمالاً معشوقه اش) بعل سراسیمه است.
در مصر

آنات از قرن هجدهم قبل از میلاد به صورت پراکنده در مصر گواهی شده و به نام آنات-هر یافت می‌شود، چهره ای کاملاً تأیید شده (احتمالاً حاکم هیکسوس) از سلسله 12، 15 یا 16، که نام آن به معنای "آنات خرسند است" بوده و برای نشان دادن نژاد کنعانی در نظر گرفته شده است. آنات به عنوان یک ایزدبانوی جنگجو، یکی از چندین خدای سامی/ شمال غربی سوریه بود که به طور برجسته توسط فرعون های جنگجوی سلسله شانزدهم مورد پرستش قرار گرفت.  او اغلب با الهه اشتارت جفت می‌شد. در مسابقه بین هوروس و ست، این دو الهه به عنوان دختران "رع" ظاهر می‌شوند و به عنوان متحدان به خدای ست که با خدای سامی حداد شناخته شده بود، می باشند.
در دوره هیکسوس، آنات دارای معابد در پایتخت هیکسوس آواریس و بت شان (اسرائیل) بود و همچنین در ممفیس مورد پرستش قرار می‌گرفت. در کتیبه‌های ممفیس قرن 15 تا 12 قبل از میلاد، آنات را "بن پتاح"، دختر پتاح می‌نامند. او در برخی از متن ها به نام رشپو (کنعانی: رشپ) خوانده می‌شود و گاهی اوقات به عنوان الهه بومی مصر نیث شناخته می‌شود.
در طول سلسله نوزدهم (در دوره پادشاهی جدید)، تیم ارابه مورد علاقه ستی اول "آنات خرسند است" نام‌گذاری شد.  رامسس دوم آنات را در جنگ به عنوان نگهبان شخصی خود قرار داد و معبد او را در پی رامسس گسترش داد و همچنین دخترش (که بعداً با او ازدواج کرد) را بنتانات به معنی "دختر آنات" نامید. علاوه بر این، رامسس دوم شمشیر خود را "آنات پیروز است" و سگش "آنات محافظت می‌کند" نامگذاری کرد (8) (آن سگ در یک نقش برجسته در معبد بیت ال والی دیده می‌شود) و نام یکی از اسب‌های خود را "آنات خرسند است" گذاشت.
در اسرائیل

نام الهه آنات در نام های شهر بث آنات و آناتهوث حفظ شده است. به نظر می رسد آناتهوث، اسم جمع این نام باشد، شاید کوتاه شده کلمه خانه و به معنی خانه آنات‌ها باشد، یا اشاره به بسیاری از عبادت‌گاه های الهه است یا جمع تشدید شده‌است.
قهرمان باستانی شامگر پسر آنات ، در قضات 3.31 و 5:6 ذکر شده است، که این ایده را مطرح می‌کند که این قاضی یا قهرمان ممکن است به عنوان نیمه خدا، پسر فانی الهه درک شده باشد. اما جان دی (2000) متذکر می‌شود که تعدادی از کنعانیان که از منابع غیر کتاب مقدس شناخته شده‌اند این عنوان را دارند و نظریه می‌دهد که این یک عنوان نظامی است که نشان دهنده یک جنگجو تحت حمایت ‘آنات است. آسنات، "مقدس برای آنات" ، همسر ژوزف ریش سفید یا بنیان‌گذار عبری بود.
باغبانان علیا

village در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| باغبانان علیا باغبانان علیا | باغبانان علیا باغبانان علیا |
| --- | --- |
village: village
باغبانان علیا: باغبانان علیا
مختصات: ۳۷°۲۶′۲۶″ شمالی ۴۸°۰۹′۱۸″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۴۴۰۵۶°شمالی ۴۸٫۱۵۵۰۰°شرقی﻿ / 37.44056; 48.15500: مختصات: ۳۷°۲۶′۲۶″ شمالی ۴۸°۰۹′۱۸″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۴۴۰۵۶°شمالی ۴۸٫۱۵۵۰۰°شرقی﻿ / 37.44056; 48.15500
استان‌های ایران: استان آذربایجان شرقی
شهرستان‌های ایران: شهرستان میانه
بخش (تقسیمات کشوری): بخش کاغذکنان
تقسیمات کشوری در ایران: دهستان کاغذکنان شمالی
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۵۲
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
باغبانان علیا یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان کاغذکنان شمالی بخش کاغذکنان شهرستان میانه واقع شده‌است.
.
باشگاه فوتسال شهرداری ساوه

Football club
| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام کامل: باشگاه فوتسال شهرداری ساوه
تاریخ بنیان‌گذاری: ۱۳۸۵
نام ورزشگاه: سالن فجر ساوه
گنجایش: ۲۵۰۰ نفر
مالک: شهرداری ساوه
مدیرعامل: محمد شکروی
مربی: رضا لک
لیگ: لیگ برتر فوتسال مردان ایران
باشگاه فوتسال شهرداری ساوه یک باشگاه فوتسال ایرانی در شهر ساوه است. این باشگاه پس از صعود از لیگ دسته اول فوتسال ایران در سال ۱۳۹۰ در مسابقات لیگ برتر فوتسال مردان ایران حضور یافت.
تاریخچه

این باشگاه در سال ۱۳۸۵ با نام ساوه شن تأسیس شد و در همان سال با قهرمانی در لیگ دسته دوم به دسته اول صعود کرد؛ و در سال ۱۳۸۷ به زرسیم  تغییر نام داد. در سال ۱۳۸۹ به لیگ با نام شهرداری ساوه به لیگ برتر فوتسال ایران صعود کرد.
| فصل | لیگ | رتبه | توضیح | سرمربی | نام باشگاه |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۸۵ | دسته دوم | اول | صعود | رضا عقابی | ساوه شن |
| ۱۳۸۶ | دسته اول | سوم |  | رضا عقابی | ساوه شن |
| ۱۳۸۷ | دسته اول | سوم |  | رضا عقابی | زرسیم |
| ۱۳۸۸ | دسته اول | هشتم |  | داود چوپانی | تربیت بدنی |
| ۱۳۸۹ | دسته اول | دوم | صعود | رضا عقابی | شهرداری ساوه |
| ۱۳۹۰ | لیگ برتر فوتسال ایران | نهم |  | رضا عقابی | شهرداری ساوه |
| ۱۳۹۱ | لیگ برتر فوتسال ایران | نهم |  | رضا عقابی | شهرداری ساوه |
| ۱۳۹۲ | لیگ برتر فوتسال ایران | یازدهم |  | سید مهدی ابطحی، رضا عقابی | شهرداری ساوه |
| ۱۳۹۳ | لیگ برتر فوتسال ایران | سیزدهم | سقوط | رضا عقابی، محمود خوراکچی | شهرداری ساوه |
| ۱۳۹۴ | دسته اول | دوم | صعود | محسن خبیری | شهرداری ساوه |
| ۱۳۹۵ | لیگ برتر فوتسال ایران |  |  | محسن حسن‌زاده | شهرداری ساوه |
بازیکنان سرشناس

احمد اسماعیل پور
رضا ناصری
اسماعیل عباسیان
محمد شجری
غارتگر (فیلم ۱۹۸۷)

| غارتگر | غارتگر |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: جان مک‌تیرنان
تهیه‌کننده: لارنس گوردون جوئل سیلور جان دیویس
نویسنده: جیم توماس
بازیگران: آرنولد شوارتزنگر کارل ویترز بیل دوک جسی ونتورا کوین پیتر هال
موسیقی: آلن سیلوستری
فیلم‌بردار: دونالد مک‌آلپاین دیوید اگبی
تدوین‌گر: مارک هلفریک
شرکت تولید: سیلور پیکچرز
توزیع‌کننده: فاکس قرن بیستم
تاریخ‌های انتشار: ۱۲ ژوئن ۱۹۸۷ (۱۹۸۷-0۶-۱۲)
مدت زمان: ۱۰۷ دقیقه
کشور: ایالات متحده آمریکا
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۱۵ میلیون
فروش گیشه: $۹۸٫۷ میلیون
غارتگر (به انگلیسی: Predator) عنوان فیلمی به کارگردانی جان مک‌تیرنان و محصول سال ۱۹۸۷ در ژانر علمی–تخیلی و ترسناک است. در این فیلم آرنولد شوارتزنگر در نقش اصلی ایفای نقش می‌کند.
داستان

یک گروه ضربت آمریکایی برای نابودی گروهی آدمکش و مزدور پا به جنگلی می‌گذارند. آنان در بدو ورود با اجساد انسان بسیاری در حالی که به شکل فجیعی کشته شده‌اند روبرو می‌شوند. آنها فکر می‌کنند که این کشتار توسط همان گروه آدمکش صورت گرفته، غافل از این که یک موجود فضایی شکارچی در حالی که می‌تواند خود را همرنگ محیط کند انتظارشان را می‌کشد …
بازیگران

آرنولد شوارتزنگر
کارل ویترز
بیل دوک
جسی ونتورا
کوین پیتر هال
بودجه، فروش

ساخت فیلم غارتگر پانزده میلیون دلار هزینه دربرداشت. این فیلم بیش از نود و هشت میلیون دلار در سطح جهان به فروش رفت.
دنباله‌ها

مقالهٔ اصلی: غارتگر (فرنچایز)
موفقیت فیلم غارتگر باعث شد تا دنباله‌ای بر این فیلم تحت عنوان غارتگر ۲ با بازی دنی گلاور ساخته شود. بیگانه علیه غارتگر دیگر فیلم‌های مرتبط با فیلم غارتگر هستند.
فابیو پکیا

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Fabio Pecchia
زادروز:  ۲۴ اوت ۱۹۷۳ ‏(۵۱ سال)
زادگاه:  فرمیا
قد:  1.71 m
پست:  هافبک
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۱–۱۹۹۳ |  آولینو |  ۴ |  (۰) |
| ۱۹۹۳–۱۹۹۷ |  ناپولی |  ۱۲۵ |  (۱۵) |
| ۱۹۹۷–۱۹۹۸ |  یوونتوس |  ۲۱ |  (۱) |
| ۱۹۹۸–۱۹۹۹ |  سمپدوریا |  ۲۶ |  (۱) |
| ۱۹۹۹–۲۰۰۱ |  تورینو |  ۲۲ |  (۱) |
| ۲۰۰۰–۲۰۰۱ |  ← ناپولی (قرضی) |  ۲۷ |  (۶) |
| ۲۰۰۱–۲۰۰۶ |  بولونیا |  ۳۳ |  (۵) |
| ۲۰۰۲–۲۰۰۳ |  ← کومو (قرضی) |  ۲۷ |  (۶) |
| ۲۰۰۴–۲۰۰۵ |  ← روبور سیه‌نا (قرضی) |  ۵۹ |  (۷) |
| ۲۰۰۶–۲۰۰۷ |  آسکولی |  ۲۳ |  (۲) |
| ۲۰۰۷ |  فوجا |  ۶ |  (۰) |
| ۲۰۰۷–۲۰۰۸ |  فروزینونه |  ۱۴ |  (۴) |
| ۲۰۰۸–۲۰۰۹ |  فوجا |  ۲۶ |  (۱) |
| مجموع |   |  ۴۶۶ |  (۵۱) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۹۳–۱۹۹۶ |  زیر ۲۱ سال ایتالیا |  ۱۱ |  (۰) |
| ۱۹۹۶ |  زیر ۲۳ سال ایتالیا |  ۳ |  (۰) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۲۰۱۱:  Gubbio
۲۰۱۲–۲۰۱۳:  لاتینا
۲۰۱۳–۲۰۱۵:  ناپولی (assistant)
۲۰۱۵–۲۰۱۶:  رئال مادرید (assistant)
۲۰۱۶:  نیوکاسل (assistant)
۲۰۱۶–۲۰۱۸:  هلاس ورونا
۲۰۱۸–۲۰۱۹:   آویسپا فوکوئوکا
۲۰۱۹–۲۰۲۰:  زیر ۲۳ سال یوونتوس
۲۰۲۱–۲۰۲۲:  کرمونزه
۲۰۲۲–۲۰۲۵:  پارما
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
فابیو پکیا (به ایتالیایی: Fabio Pecchia) (زادهٔ ۲۴ اوت ۱۹۷۳) بازیکن پیشین فوتبال و سرمربی کنونی فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آسکولی، باشگاه فوتبال تورینو، باشگاه فوتبال یوونتوس، باشگاه فوتبال فروزینونه، باشگاه فوتبال فوجا، باشگاه فوتبال بولونیا، باشگاه فوتبال روبور سیه‌نا، باشگاه فوتبال سمپدوریا، باشگاه فوتبال کومو، باشگاه فوتبال آولینو و باشگاه فوتبال ناپولی اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال ایتالیا و زیر ۲۱ سال ایتالیا بازی کرده‌است.
فرشگرد (سازمان سیاسی)

| فَرَشگَرد | فَرَشگَرد |
| --- | --- |
رئیس: ندارد
بنیان‌گذاری: ۲۶ شهریور ۱۳۹۷
مرام سیاسی:  براندازی نظام جمهوری اسلامی ایران  سرمایه‌داری  سکولاریسم در ایران  لیبرال دموکراسی 
رنگ رسمی:      آبی ایرانی (فیروزه‌ای)
وبگاه: وبگاه
https://iranrevival.com: https://iranrevival.com
 :  
فَرَشگَرد (به انگلیسی: Iran Revival) یک سازوکار سیاسی مخالف نظام جمهوری اسلامی ایران است که در روز دوشنبه ۲۶ شهریور ۱۳۹۷ با هدف براندازی این نظام حکومتی و با شعار «ایران را پس می‌گیریم و دوباره می‌سازیم»، اعلام موجودیت کرد. فَرَشگَرد خودش را نه به عنوان یک حزب یا تشکل سیاسی متمرکز بلکه یک «شبکه سیاسی رضا پهلوی» معرفی می‌کند. اعضای فرشگرد را ائتلافی از جمهوری‌خواهان و سلطنت طلبان تشکیل می‌دهد که همگی حامی یک رفراندوم آزاد برای تشکیل حکومتی سکولار در ایران هستند.
بیانیه اعلام موجودیت فرشگرد توسط چهل فعال سیاسی به امضا رسیده‌است. فرشگرد، با صدور این بیانیه خواستار تشکیل یک حکومت سکولار در ایران شده‌است. این سازمان در بیانیه خود از رضا پهلوی (ولیعهد پیشین ایران) به عنوان عنصر کلیدی میان مخالفان سکولار-دموکرات و به عنوان یک عامل وحدت بخش در آنچه که فرایند براندازی خوانده، نام برده‌است. این گروه سیاسی به سرنگونی حکومت ولایت فقیه باور داشته و آن را خطری بزرگ برای منافع ملی ایران می‌داند.
بنیانگذاری

نام این سازمان از واژه کهن فَرَشگَرد از زبان پهلوی (پارسی میانه) اقتباسی استعاری شده‌است. این واژه برگرفته از مضمون یکی از ارکان اصلی مَزدَیَسنا (دین زرتشت) است و به معنای: «رساندن جهان به کمالی است که در آغاز آفرینش و پیش از یورش اهریمن و ورود پلیدی به آن، وجود داشته‌است».
.
در روز دوشنبه ۲۶ شهریور ۱۳۹۷ نهاد سیاسی فرشگرد با هدف براندازی نظام جمهوری اسلامی و با شعار «ایران را پس می‌گیریم»، اعلام موجودیت کرد. ۴۰ فعال سیاسی با بیانیه‌ای آغاز فعالیت این نهاد را اعلام کردند. از جمله اهداف این تشکل جدید، تلاش برای انعکاس صدای مخالفان جمهوری اسلامی به گوش جهانیان عنوان شده‌است. در این بیانیه از کلیه مخالفان سیاسی جمهوری اسلامی در داخل و خارج از کشور برای همکاری در جهت براندازی نظام حاکم و در جهت گذار به یک سکولاردمکراسیِ لیبرال دعوت شده‌است. در متن بیانیه از نظام جمهوری اسلامی تحت عنوان «فرقه تبهکار» یاد شده‌است. فرشگرد در متن این بیانیه از اسلام سیاسی و ایدئولوژی‌های مربوط به کمونیسم اعلام برائت کرده و آن‌ها را «ارتجاع سرخ و سیاه» خواند. فرَشگَرد به آنچه که نقش کلیدی و محوری   رضا پهلوی در ایجاد اتحادی بین نیروهای سکولار و دمکرات مخالف جمهوری اسلامی خوانده، اعتقاد دارد.
.
فرشگرد خود را جدای از ساختار کلاسیک حزبی و سیاسی معرفی کرده و خود را نه یک حزب سیاسی، بلکه یک شبکه سیاسی برای براندازی معرفی کرده‌است. این گروه دارای ساختار کلاسیک حزبی اعم از رئیس، سخنگو، دبیرکل، و اعضای بلندپایه نبوده و همه اعضا در آن در یک سطح هستند.
بنیانگذاری > بنیانگذاران

بنیانگذاران این شبکه بیانیه اعلام موجودیت فرشگرد عبارتند از:
شیوا آرونوی
ساناز آریا
علی اشتری
امیرحسین اعتمادی
امیریحیی آیت‌اللهی
محمّد ایزدی
سیاوش بهمن
میترا جشنی
دانیال جعفری
سعید حسین‌پور
روناک خاکبان
شای خطیری
سعید درخشندی
نیما راشدان
مازیار رزاقی
پدرام رفعتی
دنا زیاری
علی سعادت‌ملی
سلمان سیما
حامد شیبانی‌راد
اشکان صفایی حکیمی
سیاوش صفوی
برزومهر طلوعی
احمد عشقیار
صبا فرزان
شروان فشندی
امیر فصیحی
عرفان کسرایی
شیما کلباسی
داریوش کوشکی
علیرضا کیانی
دامون گلریز
مسعود مسجودی
بهزاد مهرانی
میثم مهرانی
یوحنا نجدی
هنگامه یزدری
۴۰-اشکان یزدچی
این ۴۰ نفر نظام جمهوری اسلامی را «اصلاح‌ناپذیر» معرفی کرده‌اند و به صراحت خواستار «سرنگونی» آن شدند. در بخشی از بیانیه اعلام وجود این گروه آمده‌است: «ما جمهوری اسلامی را اصلاح‌ناپذیر و استمرار آن را خطری بزرگ برای کیان میهن می‌دانیم و بر این مبنا معتقدیم که سرنگونی جمهوری اسلامی، گام نخست برای نجات ایران است». فرشگرد در بیانیه‌اش خود را مخالف آنچه که سیاست خارجی «غرب‌ستیز، آمریکاستیز، و اسرائیل‌ستیز» جمهوری اسلامی خوانده‌است، می‌داند. آن‌ها این سیاست خارجی را در تضاد با منافع ملی ایران دانسته و تأکید کردند بایستی با «همه کشورهای منطقه و جهان» رابطه و «همزیستی مسالمت آمیز و همکاری اقتصادی - سیاسی» داشت. بندی که با استقبال صفحه رسمی وزارت امور خارجه اسرائیل در توییتر مواجه شد.
بنیانگذاری > تشکیل حزب ایران نوین

شبکهٔ فرشگرد در تاریخ ۱۸ دی ۱۴۰۱ طی بیانیه‌ای اعلام کرد که فعالیت‌های خود را تحت عنوان «حزب ایران نوین» دنبال خواهد کرد. نام این حزب جدید از حزب ایران نوین گرفته شده‌است که در سال ۱۳۴۲ با تغییر نام «کانون مترقی» به عنوان یکی از دو حزب دولتیِ آن زمان در حکومت پادشاهی محمدرضا پهلوی تأسیس شد و در سال اسفند ۱۳۵۳ به دنبال صدور فرمان شاه برای ایجاد حکومت تک‌حزبی، در حزب رستاخیز ادغام شده و به فعالیت خود پایان داد.
ساختار

فرشگرد یک حزب سیاسی نیست. یک شبکه سیاسی است. هدف اصلی و غایی آن براندازی نظام جمهوری اسلامی در ایران و استقرار یک حکومت سکولار و دموکراتیک است که نوع آن از طریق رفراندومی آزاد تعیین شود. در آن ساختار قدرت هرمی کلاسیک وجود ندارد. همه اعضا در یک سطح هستند و اعضای آن محدود به چهل بنیان‌گذاران آن نمی‌شود. هیچ دبیرکل، رهبر، سخنگو یا رئیسی ندارد. فرشگرد دارای یک ساختار ائتلافی از براندازان تحت یک شبکه گسترده‌تر سیاسی است. دو طیف سیاسی جمهوری‌خواهان و مشروطه‌خواهان سکولار بنیان‌گذاران فرشگرد را تشکیل می‌دهند.
شروان فشندی از اعضای سابق فرشگرد در مصاحبه‌ای اختصاصی با نشریه المجله اظهار کرد که هر شخص برانداز و مخالف نظام جمهوری اسلامی چه در داخل و چه در خارج می‌تواند به آن بپیوندد. او در این مصاحبه اختصاصی گفت که شبکه‌های کوچک محلی اپوزیسیون می‌توانند به فرشگرد پیوسته و از امکانات آن برای همرسانی صدایشان در سطح ملی بهره ببرند. فشندی افزود که در تأسیس فرشگرد از کمک یا دخالت هیچ نیرو یا دولت خارجی استفاده نشده‌است و تمام اعضای آن ایرانی هستند. به اعتقاد فشندی دیگر احزاب سیاسی اپوزیسیون، ضمن حفظ استقلال و هویت خود، می‌توانند تا جایی که موافق اهداف و اصول کلی «فرشگرد» اعم از احترام به تمامیت ارضی ایران، جدایی نهاد دین از سیاست (سکولاریسم)، اعتقاد به حقوق بشر و آرمان براندازی باشند، به شکل خودجوش و موازی با شبکه فرشگرد همکاری کنند.
بایکوت و ممنوع التصویری

امیر حسین اعتمادی از مؤسسین فرشگرد در حساب توئیتر خود خبر از بایکوت و ممنوع التصویری اعضای این گروه در شبکه «من و تو» خبر داد. با این وجود ادعا، دو نفر از اعضای فرشگرد در برنامه ساعت پرسش شبکه منوتو شرکت کردند.
واکنش‌ها > حامیان

رضا پهلوی، که توسط این گروه به عنوان عنصر وحدت بخش در فرایند براندازی معرفی شده‌بود، ضمن بازنشر توئیت این گروه در توئیتر رسمی‌اش، از فرشگرد حمایت ضمنی کرد.
در شبکه‌های اجتماعی، تنها چهار روز پس از بنیان‌گذاری، اعلام موجودیت تشکیلات سیاسی فرشگرد، واکنش وسیع کاربران فضای مجازی (اعم از هواداران و منتقدان) را در پی داشته‌است. در ظرف این چهار روز توئیتر رسمی این شبکه سیاسی بیش از ده‌هزار دنبال‌کننده داشت؛ و در شبکه اجتماعی تلگرام نیز اعضای کانال رسمی آن در کمتر از پنج روز به بیست‌هزار نفر رسید.
عمار ملکی فرزند محمد ملکی- استادیار رشته علوم سیاسی در دانشگاه تیلبورگ هلند - نیز که خود را فردی «سکولار و تحول‌خواه» معرفی می‌کند، در توییتی در صفحه توییتر خود از تأسیس گروه فرشگرد استقبال کرد و علی‌رغم اذعان به اختلاف نظر احتمالی با این گروه، اعضای آن را «جوان‌گرا، منظم و خلاق» خواند.
الهه بقراط - سردبیر کیهان لندن - نیز در چندین توییت به صورت مستقیم و غیرمستقیم حمایت خود را از این گروه بیان داشت. او اقدام به تشکیل چنین گروهی را «اقدامی مثبت از جوان‌ترها» تعریف کرد و ضمن اینکه گفت «با برخی جداسازی‌ها» موافق نیست، بر نقش محوری رضا پهلوی به عنوان مانعی برای اینکه این جداسازی‌ها رخ ندهد، تأکید کرد. نقشی که خود این تشکل نیز اعلام کرد برای شخصیتی چون رضا پهلوی قائل است.
وزارت امور خارجه اسرائیل در صفحه توئیتر رسمی‌اش نسبت به تشکیل فرشگرد - که در بیانیه خود از پایان «غرب‌ستیزی»، «آمریکاستیزی» و «اسرائیل‌ستیزی» در ایران سخن گفته بود - واکنش نشان داده و از تشکیل آن استقبال کرد.
واکنش‌ها > مخالفان

نادر فتوره چی در آستانه یک سالگی این گروه، در توئیتر خود نوشت: تلاش می‌کنند «ابتذال» را «آزادی» جا بزنند. تلاش می‌کنند «مواجب‌گری» را «کنشگری» جا بزنند. تلاش می‌کنند «اصلاح‌طلبی» را پشت نقاب «براندازم» پنهان کنند. تلاش می‌کنند «پرسشگری» را «توهم توطئه» بنامند. آنها سپاهیان وضع موجودند، اما می‌گویند ما راهبران «تغییر» هستیم.
روزنامه اعتماد وابسته به حزب اصلاح‌طلب اعتماد ملی، در تیتری با عنوان «فرشگرد یا حزب رستاخیز» نسبت به ایجاد تشکل سیاسی فرشگرد واکنش نشان داد. روزنامه اعتماد در گزارش تحلیلی خودش، فرشگرد را یک گروه سلطنت‌طلب خوانده و آن را یک «عقب‌گرد» به گذشته و حزب رستاخیز دانسته‌است.
عبدالله شهبازی از منصب‌داران [نیازمند منبع] پیشین وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران، در طی یادداشتی تلگرامی ضمن مخالف با فرشگرد آن را متشکل از «اشخاص کم‌اهمیت» و «اپوزیسیون جدید ساخته دست دولت آمریکا» خواند. شهبازی فرشگرد را «به چیزی شبیه به ارتش آزاد سوریه» تشبیه کرد. وی در این یادداشت خبرگزاری‌هایی همچون بی‌بی‌سی فارسی و رادیوفردا را به تبلیغ برای این گروه متهم کرد.
صادق زیباکلام فعال اصلاح‌طلب نیز در مصاحبه‌ای با روزنامه اعتماد (رسانه وابسته به اصلاح‌طلبان)، در مقام مخالفت اظهار کرد که «بزرگ‌ترین نقطه ضعف» فرشگرد این است که معتقدند نظام جمهوری اسلامی اصلاح‌پذیر نیست. زیباکلام «چشم‌انداز» فرشگردها را «پوشالی» خوانده‌است.
ندانم‌گرایی

ندانم‌گرایی، لاادری‌گری یا اَگنوستیسیزم (انگلیسی: Agnosticism) نوعی شک‌گرایی و دیدگاهی فلسفی است که دانستن درستی یا نادرستیِ برخی ادعاها و به‌طور ویژه، ادعاهای مربوط به امور فراطبیعی مانند الهیات، زندگی پس از مرگ، وجود خدا و موجودات روحانی یا حتی حقیقت نهایی را نامعلوم یا به شکل «ندانم‌گویی»، از اساس ناممکن می‌داند. لاادری‌گری، از گرایش‌های فلسفی است که در عین باور به عینیت و واقعیت جهان، شناخت قسمتی از آن یا کل آن را ناممکن می‌داند.
این اصطلاح برای نخستین بار، توسط توماس هنری هاکسلی، به مفهوم ناشناختنی بودن ماوراء طبیعت به‌کار رفت؛ اما پس از آن، در ادبیات فلسفی و به‌ویژه مارکسیستی، در معنای غیرقابل شناخت بودن جهان مادی به‌کار می‌رود.
بسیاری از فیلسوفان و اندیشمندان، در مورد ندانم گرایی نوشته‌اند که از میان آنان می‌توان از توماس هنری هاکسلی، رابرت اینگرسول، برتراند راسل، ابوالعلاء معری و به خصوص خیام نام برد.
نظریه‌های کانت و شکاکیت، نوعی ندانم‌گری به‌شمار می‌روند. هیوم نیز، از فلاسفه باورمند به این مکتب است.
ندانم‌گرایان حقیقت نهایی را نامعلوم می‌دانند و معتقد به جمله معروف دانم که ندانم سقراط، فیلسوف یونانی هستند. ندانم‌گرایان معتقدند که منظور سقراط این بوده که انسان هرگز نمی‌تواند چیزی راجع به جهان خارج را به یقین بداند، اما از احوال درونی خود به یقین می‌تواند معرفت (شناخت) یابد؛ پس می‌تواند بگوید که راجع به جهان خارج به یقین چیزی نمی‌داند و تناقضی پیش نمی‌آید. به‌طور کلی ندانم گرایان می‌گویند اوج دانایی، اظهار به ندانستن است زیرا از طرفی دلایل کافی برای اثبات خدا وجود ندارد و از طرفی دلایل کافی برای اثبات عدم خدا نیز وجود ندارد.[نیازمند منبع]
انواع ندانم‌گرایی

ندانم‌گرایی به‌معنی نداشتن دانش کافی در رد یا اثبات وجود یک پدیده است و به زیرشاخه‌های مختلفی تقسیم می‌شود. انواع آن‌ها عبارتند از:
انواع ندانم‌گرایی > ندانم گرایی نیرومند

به ندانم‌گرایی نیرومند در این شعر از عمر خیام اشاره شده‌است:
آنان که محیط فضل و آداب شدند/
در جمع کمال شمع اصحاب شدند/رَه زین شب تاریک نبردند برون/گفتند فَسانه ای و در خواب شدند
انواع ندانم‌گرایی > ندانم‌گرایی پراگماتیک (عملگرا) یا اپتیک (بی‌تفاوت)

مقالهٔ اصلی: اپاتئیزم
دیدگاهی که می‌گوید با بحث و مناظره نمی‌توان وجود یا عدم وجود خدا یا خدایان را اثبات کرد؛ و حتی اگر یک یا چند خدا موجود باشد به نظر می‌رسد که سرنوشت انسان برایشان اهمیتی ندارد؛ بنابراین وجود آن‌ها تأثیری بر امور شخصی انسان ندارد و می‌بایست کمتر مورد توجه قرار بگیرند.
انواع ندانم‌گرایی > خداناباوری ندانم‌گرایانه

مقالهٔ اصلی: خداناباوری ندانم‌گرایانه
انواع ندانم‌گرایی > خداباوری ندانم‌گرایانه

مقالهٔ اصلی: خداباوری ندانم‌گرایانه
تعریف راسل از ندانم‌گرایی

کتاب چرا مسیحی نیستم نوشته برتراند راسل که بر اساس سخنرانی سال ۱۹۲۷ وی نوشته شده‌است، به عنوان بیانیهٔ کلاسیک ندانم‌گرایی محسوب می‌شود. در این مقاله قبل از بحث در مورد نظراتش دربارهٔ آموزه‌های مسیحی، به‌طور خلاصه در مورد برهان‌های وجود خدا بحث می‌کند. سپس از خواننده‌هایش می‌خواهد که «بر روی دو پای خود بایستند و منصفانه و با دقت به جهان بنگرند» بدون «ترس و با تفکری آزاد».
راسل در «من یک خداناباورم یا یک ندانم گرا؟» در سال ۱۹۴۷ می‌گوید:
در سال ۱۹۵۳ راسل در مقاله «ندانم‌گرا بودن چیست؟» می‌گوید:
تفاوت ندانم‌گرایی و خداناباوری

خداناباوری به معنی اعتقاد نداشتن به وجود خداست اما ندانم‌گرایی به معنی نداشتن دانش و دلیل کافی در اثبات وجود یا عدم وجود خداست. خداناباوری از جنس اعتقاد است اما ندانم‌گرایی ادعایی در مورد دانش است.
ندانم‌گرایی آن است که یک فرد نمی‌تواند به یقین ادعا کند که خدایی وجود دارد یا نه؛ بنابراین ندانم‌گرایی، هم با خداباوری و هم با خداناباوری سازگار است. فرد می‌تواند ادعای خداباوری کند در حالی که از وجود خدا اطمینان نداشته باشد. به این گرایش خداباوری ندانم گرایانه (به انگلیسی: agnostic theism) می‌گویند. از طرفی دیگر، فردی می‌تواند به خدا باور نداشته باشد بدون این که ادعا کند با اطمینان خدایی نمی‌تواند وجود داشته باشد. به این گرایش خداناباوری ندانم گرایانه (agnostic atheism) گفته می‌شود.
ندانم گرایی می‌تواند کاربرد غیر دینی هم داشته باشد. به‌طور مثال یک کیهان‌شناس (Cosmologist) ممکن است بگوید در مورد نظریه ریسمان (String Theory) ندانم گراست، نه به آن باور دارد و نه باور ندارد.
از مثال‌های معروف در این زمینه، قوری سماوی برتراند راسل است.
ندانم‌گرایان معروف

مقالهٔ اصلی: فهرست ندانم گرایان معروف
آلبرت انیشتین
میچیو کاکو
بیل گیتس
وارن بافت
استن لی
ایمانوئل کانت
برد پیت
ابن وراق
خیام
صادق هدایت
دموکریت
اپیکور
دیوید هیوم
ولادیمیر ناباکوف
مارک توین
برتراند راسل
چارلی چاپلین
چارلز داروین
رابطهٔ میان مواضع خداباوری و خداناباوری به‌صورت مجموعه‌های ریاضی
راسل در کهولت