stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سعود بن عبدالعزیز آل سعود

ملک سعود بن عبدالعزیز بن عبدالرحمن بن فیصل بن ترکی بن عبدالله بن محمد بن سعود بن محمد بن مقرن آل سعود (زادهٔ ۱۵ ژانویهٔ ۱۹۰۲ – درگذشتهٔ ۲۳ فوریهٔ ۱۹۶۹) فرزند دوم ملک عبدالعزیز، بنیان‌گذار پادشاهی عربستان سعودی، و دومین پادشاه این کشور از خاندان آل سعود در سال‌های ۱۹۵۳–۱۹۶۴ بود. او با ۵ پادشاه پس از خود (ملک فیصل، ملک خالد، ملک فهد، ملک عبدالله و ملک سلمان) برادر بود.
سعود دومین پسر ملک عبدالعزیز و وضا بنت محمد الاوریر بود. مرگ برادر بزرگ‌تر سعود، شاهزاده ترکی، در سال ۱۹۱۹، سعود را آماده کرد تا جانشین پدرش شود. ملک عبدالعزیز در سال ۱۹۳۳ او را به‌عنوان ولیعهد عربستان سعودی منصوب کرد. سعود به‌عنوان فرمانده در فتوحات عبدالعزیز که منجر به تأسیس عربستان سعودی در سال ۱۹۳۲ شد، خدمت کرد. وی از سال ۱۹۲۶ تا ۱۹۳۲ نایب‌السلطنهٔ نجد بود و در کشورهای همسایه نیز نمایندهٔ پدرش بود. او در اصلاحات مالی عربستان سعودی، تهیهٔ نخستین بودجهٔ دولتی در سال ۱۹۴۸ و تأسیس بانک مرکزی عربستان در سال ۱۹۵۲ نقش داشت. سعود همچنین بر توسعهٔ زیرساختی این کشور نظارت داشت.
سعود پس از درگذشت پدرش در سال ۱۹۵۳، بر تخت پادشاهی نشست و دولت را سازماندهی کرد. سعود به‌دنبال حفظ روابط دوستانه با ایالات متحده و در عین حال حمایت از سایر کشورهای عربی در درگیری‌های آن‌ها علیه اسرائیل بود. در دوران حکومت او، عربستان سعودی در سال ۱۹۶۱ به جنبش عدم تعهد پیوست. ناتوانی سعود در مقابله با بدهی‌های ملی عربستان، او را وارد جنگ قدرت با برادر ناتنی و ولیعهدش، فیصل کرد.
او از تاریخ ۹ نوامبر ۱۹۵۳ تا ۲ نوامبر ۱۹۶۴ در عربستان سعودی حکومت کرد و با کودتای برادرش ملک فیصل از قدرت برکنار شد. پس از آن، سعود به تبعید رفت و با حمایت برخی از پسرانش تلاش ناموفقی برای پس گرفتن تاج و تخت کرد. او در تاریخ ۲۳ فوریهٔ ۱۹۶۹ در ۶۷ سالگی درگذشت.
تا امروز او تنها پادشاه عربستان سعودی است که زمامداری را از پدر (ملک عبدالعزیز) به ارث برده‌است. وی از شیوهٔ پدرش در توسعهٔ کشور پیروی می‌کرد.
| رویدادهای مهم | رویدادهای مهم |
| --- | --- |
۱۹۵۴: برنامهٔ پنج سالهٔ نخست که ملک سعود در سخنرانی خود اعلام کرد.
۱۹۵۴: تشکیل «شرکت حمل و نقل دریایی عربستان سعودی» با همکاری آریستوتلیس اوناسیس.
۱۹۵۴: افتتاح نخستین کشتی نیروی دریایی "ملک سعود یکم" در هامبورگ
۱۹۵۴: افتتاح نخستین کنفرانس اسلامی در مکه
۱۹۵۵: نخستین طرح توسعه در مسجدالنبی در مدینه
۱۹۵۵: نخستین طرح توسعه در مسجد اعظم مکه
۱۹۵۶: توقف صادرات نفت عربستان سعودی به بریتانیا و فرانسه به‌دلیل بحران سوئز
۱۹۵۶: عدم پیوستن به «پیمان بغداد»
۱۹۵۷: حمایت ملک سعود از اردن در طول بحران سیاسی در اردن که تهدیدی برای سرنگونی تاج و تخت ملک حسین بود
۱۹۵۷: تلاش‌های دیپلماتیک ملک سعود در سازمان ملل در محکومیت تلاش‌های اسرائیل برای از بین بردن حق قانونی کشتیرانی در خلیج عقبه
۱۹۵۷: تلاش‌های دیپلماتیک ملک سعود برای میانجیگری بین سوریه و ترکیه
۱۹۵۷: آمریکا باعث کاهش قیمت نفت شد
۱۹۵۷: عربستان سعودی به عضویت صندوق بین‌المللی پول درآمد
۱۹۵۷: تأسیس اولین دانشگاه در عربستان سعودی (دانشگاه ملک سعود)
۱۹۵۹: صدور یک بیانیهٔ سلطنتی برای ایجاد "ریاست عمومی برای آموزش دختران"
۱۹۶۱: تاسیس اوپک
۱۹۶۲: تأسیس مسلم لیگ
۱۹۶۲: لغو برده‌داری توسط ملک سعود: ابلاغ فرمان سلطنتی شمارهٔ (۳/۱/۵) با ده نکته اصلاحات برای لغو برده‌داری
۱۹۶۲: تأسیس تلویزیون سعودی توسط ملک سعود
۱۹۶۹: درگذشت ملک سعود در ۲۴ ژانویه در آتن یونان
سال‌های آغازین

ملک سعود در ۱۵ ژانویهٔ ۱۹۰۲ در شهر کویت به دنیا آمد. او پسر دوم عبدالعزیز بن عبدالرحمن در خانهٔ جدش عبدالرحمن بن فیصل به دنیا آمد. آن‌ها در منطقهٔ Sikkat Inazza شهر که خانواده پس از تبعیدشان از ریاض در آنجا اقامت داشتند، زندگی می‌کردند. هنگامی که پدرش در سال ۱۹۰۲ ریاض را فتح کرد، سعود به همراه مادر و برادرانش به وی پیوستند.
خواهر و برادر کامل شاهزاده سعود شاهزاده ترکی، شاهزاده خالد، شاهزاده عبدالله و شاهزاده مونیره بودند. از میان آن‌ها خالد و عبدالله در جوانی درگذشتند. مادرشان همسر دوم عبدالعزیز، وضا بنت محمد الاوریر بود که از قبیلهٔ بنی‌خالد بود.
شاهزاده سعود از پنج سالگی به فراگیری شریعت و قرآن نزد شیخ عبدالرحمن المفریج پرداخت. او همچنین تیراندازی با کمان و سوارکاری و نحوهٔ اجرای قراردادهای صلح و هنر جنگ، سیاست، دیپلماسی را به روش‌های سنتی عربی آموخت. معلمان رسمی او مشاوران پدرش عبدالله الدملوجی و حافظ وهبه بودند.
آغاز فعالیت سیاسی و نظامی

سعود در سفرهای متعدد پدرش را همراهی کرد و در چندین لشکرکشی در طول اتحاد شبه‌جزیرهٔ عربستان شرکت کرد. نخستین مأموریت سیاسی او در سیزده سالگی و رهبری هیئتی به قطر بود. نخستین نبردی که او انجام داد در جراب در سال ۱۹۱۵ و به دنبال آن نبردی در یطب در همان سال و سپس تروبه در سال ۱۹۱۹ بود او در سال ۱۹۲۵ بحران المهمل را در مکه متوقف کرد. در دوران تصدی خود به عنوان نایب‌السلطنهٔ نجد شاهزاده سعود از طریق روزنامهٔ ام‌القری از پدرش به‌دلیل محدودیت‌های اخوان انتقاد کرد. با این حال، او بعداً برای توقف شورش اخوان در نبرد سابیلا در سال ۱۹۲۹ جنگید.
در ۱۱ مه ۱۹۳۳، سعود به عنوان ولیعهد منصوب شد که در روزنامهٔ ام‌القری اعلام شد. عمویش محمد بن عبدالرحمن به‌عنوان ولیعهد با سعود بیعت نکرد و ریاض را به مقصد مکه ترک کرد. عبدالعزیز پس از انتصاب به‌عنوان ولیعهد، به پسرش گفت که باید در راه گسترش اسلام اهتمام ورزید، از رعایا به خوبی مراقبت کرد و به توصیه‌های علمای دین توجه کرد. سعود سپس به پدرش قول داد که به توصیه‌های پدرش اهمیت دهد.
سال بعد، ملک عبدالعزیز دو لشکرکشی نظامی را سازماندهی کرد. یکی از آن‌ها به رهبری ولیعهد سعود بود که نجران را بازپس گرفت و مخفیانه از میان کوه‌های ناهموار در شمال غربی یمن پیشروی کرد.
پس از پایان جنگ با یمن، عبدالعزیز تصمیم گرفت که سعود را به سفر به خارج تشویق کند. وی با همراهی مشاور پدرش فؤاد حمزه از کشورهای ماوراءالنهر، فلسطین، عراق، مصر و اروپا بازدید کرد و در آنجا به نمایندگی از پدرش در مراسم تاجگذاری پادشاه جرج ششم و ملکه الیزابت در سال ۱۹۳۷ حضور یافت. سعود دوستی صمیمانه‌ای با شاه جوان غازی اول عراق برقرار کرد و امیر ماوراءالنهر (بعداً ملک عبدالله یکم اردن) را مورد تحسین قرار داد.
پس از جنگ، هنگامی‌که به‌نظر می‌رسید تشکیل یک کشور یهودی در فلسطین قریب‌الوقوع است و رهبران کشورهای مختلف عربی در انشاس مصر در سال ۱۹۴۶ برای بررسی اوضاع تحت ریاست فاروق پادشاه مصر گرد هم آمدند، سعود دوباره در آنجا بود. از سوی پدرش به نمایندگی از خود و کشورش انتخاب شد و در تصویب قطعنامهٔ معروفی شرکت کرد که در آن آمده بود: «آرمان فلسطین آرمان همهٔ اعراب است و نه صرفاً فلسطینی‌ها». سعود در سال ۱۹۴۷ از ایالات متحده بازدید کرد و با رئیس‌جمهور هری ترومن ملاقات کرد و همچنین با رهبران بریتانیا، فرانسه و ایتالیا دیدار کرد تا سیاستگذاران را با دیدگاه‌های پدرش آشنا کرده و غیرقابل قبول بودن نقض حقوق مردم فلسطینی را یادآور شود.
در ۱۹ اکتبر ۱۹۵۳، عبدالعزیز، سعود را علاوه بر ولیعهدی، به‌عنوان نخست‌وزیر نخستین کابینهٔ عربستان منصوب کرده بود. پیش از آن وی به‌عنوان فرمانده عالی نیروهای مسلح و یگان‌های امنیت داخلی منصوب شده بود. در این دوره، نیروهای مسلح عربستان سعودی، از جمله نیروی هوایی، با کمک آمریکا در سطح وسیعی نوسازی شدند. ناوگان خطوط هوایی عربستان سعودی همچنین با خرید چهار "Sky Master" جدید گسترش یافت تا در درجهٔ نخست، حمل و نقل زائران از خانه‌های خود به مکان‌های زیارتی و بازگشت و همچنین سفرهای دیگر را تسهیل کند. در ۱۰ ژوئن ۱۹۵۳، سعود با تأیید پدرش سنگ بنای توسعه و نوسازی مسجدالنبی را در مدینه گذاشت. وی پیش از این نیز در پی دیداری به عبدالعزیز توصیه کرده بود که این اقدام را انجام دهد و این اقدام تصویب شده بود.
پادشاهی

سعود در ۹ نوامبر ۱۹۵۳ پس از درگذشت پدرش عبدالعزیز به‌عنوان پادشاه جانشین او شد. او در فضای سیاسی بسیار متفاوت از زمانی که پدرش عبدالعزیز پادشاهی خود را تأسیس کرد بر تخت سلطنت نشست.
پادشاهی > سیاست داخلی

ملک سعود در نخستین سخنرانی خود به‌عنوان پادشاه به شورای وزیران جدید اعلام کرد که در حالی که دوران سلطنت پدرش به خاطر فتوحات نظامی مورد توجه قرار گرفته بود، او قصد داشت سلطنت خود را «جنگی بر ضد فقر، جهل و بیماری» باشد.
پادشاهی > اختلاف با فیصل

بلافاصله پس از مرگ عبدالعزیز، درگیری شدیدی بین دو پسر بزرگ او، سعود و فیصل درگرفت. افزایش درآمدهای نفتی مشکل مالی مرتبط با بدهی عربستان سعودی را که در سال ۱۹۵۳، ۲۰۰ میلیون دلار برآورد می‌شد، حل نکرد. در واقع، این بدهی تا سال ۱۹۵۸ بیش از دو برابر شد و به ۴۵۰ میلیون دلار رسید. ریال سعودی نیمی از ارزش رسمی خود را در برابر دلار آمریکا از دست داد. هم آرامکو و هم بانک‌های بین‌المللی تقاضای عربستان سعودی برای تخصیص اعتبار را رد کردند. سعود چند پروژهٔ دولتی را که آغاز کرده بود به حالت تعلیق درآورد اما به هزینه‌های شخصی خود در قصرهای مجلل ادامه داد.
در سال ۱۹۵۸ سعود مجبور شد بیشتر اختیارات اجرایی خود را به فیصل واگذار کند. سعود و فیصل بر سر تعریف مسئولیت‌های سیاسی و تقسیم کارکردهای دولتی با یکدیگر درگیر شدند. سعود اغلب با غارت درآمدهای نفتی، قصرهای مجلل و توطئه در درون و بیرون از عربستان سعودی همراه بود، اما فیصل با متانت، صرفه‌جویی و مدرنیزاسیون همراه بود.[نیازمند منبع]
بین دو برادر بر سر نقشی که قرار بود به شورای وزیران واگذار شود، نبردی درگرفت. سعود با فرمانی سلطنتی منصب نخست‌وزیری را منحل کرد و بدین ترتیب موقعیت خود را به‌عنوان پادشاه و نخست‌وزیر بالفعل به اجرا درآورد. سعود خود را هم به‌عنوان پادشاه و هم نخست‌وزیر تصور می‌کرد، درحالی‌که فیصل تصور می‌کرد که باید قدرت‌های بیشتری به‌عنوان ولیعهد و معاون نخست‌وزیر در دست او باشد.
پادشاهی > کناره‌گیری اجباری

اعضای خانوادهٔ ملک سعود نگران ولخرجی سعود و ناتوانی او در مقابله با چالش جمال عبدالناصر در مصر بودند. فساد و عقب‌ماندگی رژیم را تضعیف کرده بود و رادیو قاهره مخاطبان زیادی برضد سعودی به‌دست آورده بود.
ملک سعود و شاهزاده فیصل تا سال ۱۹۶۲ و تشکیل کابینه توسط شاهزاده فیصل در غیاب سعود که برای معالجه به خارج از کشور رفته بود، به جنگ قدرت ادامه دادند. شاهزاده فیصل با شاهزاده فهد و شاهزاده سلطان متحد شد. فرزندان سعود در دولت جدید شاهزاده فیصل، جایی نداشتند. فیصل وعدهٔ اصلاحاتی ده‌ماده‌ای را داد که شامل تدوین قانون اساسی، لغو برده‌داری و ایجاد شورای قضایی می‌شد.
ملک سعود پس از بازگشت، تغییرات جدید شاهزاده فیصل را رد کرد و تهدید کرد که گارد سلطنتی را علیه برادرش بسیج خواهد کرد. در پاسخ، شاهزاده فیصل از ملک سعود خواست که او را نایب‌السلطنه کند و تمام اختیارات سلطنتی را به او بسپارد. در این زمینه، او از حمایت حیاتی علما (علمای عالیرتبهٔ اسلامی) برخوردار بود، از جمله فتوای صادرشده توسط مفتی اعظم عربستان سعودی، یکی از بستگان مادری شاهزاده فیصل که از ملک سعود خواسته بود تا به خواسته‌های برادرش تَن بدهد.
سعود به تلاش‌های خود برای به‌دست آوردن مجدد قدرت ادامه داد و در دسامبر ۱۹۶۳ کابینه‌ای را در جده تشکیل داد و به رادیو مکه دستور داد تشکیل کابینهٔ او را اعلام کند. نیروهای ارتش وفادار به فیصل رادیو را محاصره کردند و به رادیو اجازهٔ پخش آن را ندادند. علاوه بر این فیصل به سعود اولتیماتوم داد تا عربستان را ترک کند.
در پی این حوادث فیصل به گارد ملی دستور داد تا کاخ سعود را محاصره کنند. در مارس ۱۹۶۴، سعود سرانجام تسلیم شد و فیصل را به عنوان نایب‌السلطنه با قدرت اجرایی کامل معرفی کرد و عملاً جایگاه خود را به یک شخصیت برجسته تقلیل داد. در ماه نوامبر، علما، کابینه و اعضای ارشد خاندان حاکم، سعود را مجبور به کناره‌گیری کامل کردند و فیصل به تنهایی پادشاه شد. در همان زمان شاهزاده محمد بن عبدالعزیز به کاخ النصریهٔ ملک سعود فرستاده شد تا از او و پسرانش اعلام وفاداری به پادشاه منتخب یعنی فیصل را بخواهد. در ۲۸ نوامبر ۱۹۶۴ اعلامیه‌ای رسمی در رادیو مکه منتشر شد مبنی بر این‌که ۱۱ تَن از پسران سعود به ملک فیصل اعلام وفاداری کرده‌اند.
در ۶ ژانویهٔ ۱۹۶۵ سعود به همراه عمویش عبدالله بن عبدالرحمن برای اعلام وفاداری خود به ملک فیصل به کاخ پادشاهی رفت.
پادشاهی > زندگی در تبعید

به دنبال این رویداد، سعود در ژانویهٔ ۱۹۶۵ عربستان را ترک کرد. تبعید به ژنو، سوئیس و به چند شهر دیگر در اروپا به وی پیشنهاد شد و او در آتن، یونان اقامت گزید. بعدها نیز تلاشی ناموفق برای اقامت در بیروت کرد. در سال ۱۹۶۶ سعود توسط جمال عبدالناصر برای زندگی در مصر دعوت شد. گزارشی دیگر ادعا می‌کند که ملک سعود در پناه ناصر به مصر رفت و از سال ۱۹۶۶ تا ۱۹۶۷ در آنجا ماند و نیز اجازه داشت با استفاده از رادیو قاهره سخنانش را منتشر کند. برخی از پسرانش از جمله شاهزاده خالد، شاهزاده بدر، شاهزاده سلطان و شاهزاده منصور به او پیوستند و از تلاش او برای بازپس‌گیری تاج و تخت حمایت کردند. با این حال، پس از جنگ ژوئن ۱۹۶۷ اعراب و اسرائیل (جنگ شش‌روزه) او حمایت مصر را از دست داد. ۳۵
وی سرانجام در اکتبر ۱۹۶۷ مصر را ترک کرد و ابتدا به وین و سپس به آتن رفت و تا زمان مرگش در ۲۳ فوریهٔ ۱۹۶۹ در آنجا ماند.
درگذشت و خاکسپاری

ملک سعود در ۲۳ فوریهٔ ۱۹۶۹ در سن ۶۷ سالگی بر اثر حملهٔ قلبی در آتن درگذشت. دو روز پیش از مرگ، او احساس بیماری کرد و از پزشک خود فیلنگر از اتریش خواست تا او را معاینه کند اما پزشک او پس از مرگ او به آتن رسید. سعود بامداد آن روز به همراه دخترش نزهه در نزدیکی هتل محل زندگی خود (هتل کاوری) در ساحلی قدم زد. پیکر او را به مکه و سپس به ریاض بردند و مراسم خاکسپاری در مسجد اعظم مکه برگزار شد. وی در کنار آرامگاه پدر و پدربزرگش در گورستان العود ریاض به خاک سپرده شد.
زندگی شخصی

سعود در زمان مرگ، ۱۰۸ فرزند و سه همسر داشت. یکی از چندین همسر او فوزیه بنت نواف، نوهٔ نوری الشعلان، امیر قبیلهٔ روالله بود. تنها تعداد کمی از فرزندان او نقش یا عنوانی عمومی داشته‌اند.
پسر ارشد او، فهد، از سال ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۰ وزیر دفاع بود. کوچک‌ترین فرزند او بسمه بنت سعود است. پسر سوم او، محمد، زمانی فرماندار استان باحه بود و در ۸ ژوئیهٔ ۲۰۱۲ درگذشت. شاهزاده مشاری در اوت ۲۰۱۰ به‌جای برادر بزرگ‌تر خود به‌عنوان فرماندار باحه برگزیده شد.
پسر دیگرش، مشعل فرماندار استان نجران از سال ۱۹۹۶ تا نوامبر ۲۰۰۸ بود. یکی از پسران، بدر بن سعود، فرماندار ریاض در دوران حکومت پدرش بود و پسر دیگرش حسام یک تاجر است.
یکی از دختران او به نام هاجر در ۱۷ نوامبر ۲۰۱۱ به دنبال یک بیماری در خارج از عربستان درگذشت. نماز میت او پس از نماز عصر در مسجد امام ترکی بن عبدالله ریاض اقامه شد. دختر دیگر، نورا، مادر معاون سابق وزیر دفاع فهد بن عبدالله بن محمد آل سعود بود و در اواخر ژوئیهٔ ۲۰۱۳ درگذشت. دختر دیگر، حساح، نخستین زن در عربستان سعودی بود که مدیر یک مدرسه شد. دخترش فهده نیز هنرمند است.
در سال ۲۰۰۱، دخترش بونیاه (متولد ۱۹۶۰) به اتهام تعرض به خدمتکارش در فلوریدا دستگیر و متهم شد. او یک شب در زندان بود و با قرار وثیقهٔ ۵۰۰۰ دلاری آزاد شد و دستور تسلیم پاسپورتش صادر شد. پس از مرگ برادر بزرگ‌ترش ترکی، سعود با همسرش منیره بنت عبید ازدواج کرد. دختر آن‌ها، العنود، در ژانویهٔ ۲۰۰۶ در سن ۸۳ سالگی درگذشت و در مکه به خاک سپرده شد.
«کاخ سرخ» که ملک عبدالعزیز برای ملک سعود و مادرش ساخته بود توسط وزارت فرهنگ عربستان سعودی در سال ۲۰۱۹ به روی عموم باز شد. این کاخ، نخستین ساختمان بتنی عربستان سعودی بود و اکنون نماهایی از زندگی او به نمایش گذاشته شده‌است.
ملک عبدالعزیز، بنیان‌گذار عربستان سعودی و پدر ملک سعود
استقبال از ولیعهد سعود توسط اسنوک هورخرونیه (سمت راست) در دانشگاه لیدن، ۱۹۳۵
ولیعهد سعود در ۱۹۵۲
سعود به همراه پدرش ملک عبدالعزیز (نشسته) و برادر ناتنی‌اش شاهزاده فیصل (که بعدها پادشاه شد، سمت چپ)، اوایل دههٔ ۱۹۵۰
در جریان کنفرانس انشاس. از راست به چپ: عبدالله یکم اردن، فاروق یکم مصر، شکری قوتلی رئیس‌جمهور سوریه، امیر عبدالله عراق و ولیعهد سعود، ۱۹۴۶
پادشاهان، ملک سعود عربستان سعودی و حسین اردن در حال بازدید از اورشلیم در سال ۱۹۵۳
امضای قرارداد دفاعی توسط رئیس‌جمهور شکری قوتلی، جمال عبدالناصر رئیس‌جمهور مصر و ملک سعود در قاهره در ۱۳ مارس ۱۹۵۶
ملک سعود به همراه پسرش مشهور در سال ۱۹۵۷
دلال دختر سعود، و پدرش و جان اف. کندی رئیس‌جمهور ایالات متحده، در پام بیچ، فلوریدا
فلیکس دونن

| فلیکس دونن | فلیکس دونن |
| --- | --- |
زادهٔ: ۵ ژانویهٔ ۱۸۹۶ گرمرسهایم
درگذشت: ۸ دسامبر ۱۹۳۹ برلین
ملیت: رایش آلمان
فلیکس دونن (آلمانی: Felix Dhünen; ۵ ژانویهٔ ۱۸۹۶ – ۸ دسامبر ۱۹۳۹) که همچنین با نام فرانتس سودنیگر نیز شناخته میشود شاعر و نویسنده اهل آلمان بود.
از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا اشعار غنایی در بخش مسابقات هنری بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۳۶ اشاره کرد.
رادیتش

| رادیچ | رادیچ |
| --- | --- |
Municipality and village: Municipality and village
کشور:  جمهوری چک
منطقه: منطقه بوهمی مرکزی
ناحیه: Příbram District
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
رادیچ (به چکی: Radíč) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه پریبرام واقع شده‌است.
شهرستان میاندوآب

| شهرستان میاندوآب | شهرستان میاندوآب |
| --- | --- |
موقعیت در استان: موقعیت در استان
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
کشور:  ایران
استان: آذربایجان غربی
مرکز شهرستان: میاندوآب
سایر شهرها: بکتاش
بخش‌ها: مرکزی، بکتاش، گوگ تپه و للکلو
سال تأسیس: ۱۳۳۷ خورشیدی
اداره: اداره
فرماندار: محمدرضا رضایی دولت‌آباد
حوزهٔ انتخابیه: میاندوآب، باروق و چهاربرج
مردم: مردم
جمعیت: ۲۲۵٬۳۴۵ نفر (۱۳۹۵)
تراکم جمعیت: ۲۶۷ نفر بر کیلومتر مربع
مذهب: شیعه، اهل سنت و یارسان
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
مساحت: ۸۴۵ کیلومتر مربع
ارتفاع از سطح دریا: ۱٬۳۰۰ متر
داده‌های دیگر: داده‌های دیگر
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۴۴
وبگاه: فرمانداری ویژه میاندوآب
شهرستان میاندوآب یکی از شهرستان‌های استان آذربایجان غربی ایران است. مرکز این شهرستان، شهر میاندوآب است.
این شهرستان در تاریخ ۱۲ مهر ۱۳۳۷ از شهرستان مراغه جدا شد و مستقل گردید.
موقعیت جغرافیایی

شهرستان میاندوآب از شمال با شهرستان ملکان استان آذربایجان شرقی، از شمال غربی با شهرستان چهاربرج، از شرق با شهرستان باروق و شهرستان شاهین دژ، از غرب با شهرستان مهاباد و شهرستان نقده، از جنوب شرقی با شهرستان بوکان و از جنوب غربی با شهرستان مهاباد همسایه است.
تقسیمات کشوری

شهرستان میاندوآب دارای ۴ بخش، ۹ دهستان و ۲ شهر به شرح زیر است:
تقسیمات کشوری > شهرستان میاندوآب

| بخش | مرکز بخش | جمعیت بخش ۱۳۹۵ | نام دهستان | مرکز دهستان | جمعیت دهستان ۱۳۹۵ | شهر | جمعیت شهر ۱۳۹۵ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| مرکزی | میاندوآب | ۱۷۸٬۳۲۵ نفر | زرینه‌رود شمالی | شیبلوی سفلی | ۱۸٬۱۱۱ نفر | میاندوآب | ۱۳۴٬۴۲۵ نفر |
| مرکزی | میاندوآب | ۱۷۸٬۳۲۵ نفر | مکریان شمالی | حاجی‌حسن | ۱۴٬۴۵۲ نفر | میاندوآب | ۱۳۴٬۴۲۵ نفر |
| مرکزی | میاندوآب | ۱۷۸٬۳۲۵ نفر | زرینه‌رود جنوبی | سرچنار | ۱۱٬۳۳۷ نفر | میاندوآب | ۱۳۴٬۴۲۵ نفر |
| بکتاش | بکتاش | ۲۲٬۱۴۱ نفر | مظفرآباد | مظفرآباد | ۱۰٬۰۵۸ نفر | بکتاش | ۳٬۵۲۳ نفر |
| بکتاش | بکتاش | ۲۲٬۱۴۱ نفر | زرینه‌رود | ساتلمیش محمدآباد | ۸٬۵۶۰ نفر | بکتاش | ۳٬۵۲۳ نفر |
| گوگ تپه | گوگ تپه خالصه | ۱۲٬۴۶۹ نفر | مرحمت‌آباد | زنجیرآباد | ۶٬۲۳۵ نفر | ************** | ************** |
| گوگ تپه | گوگ تپه خالصه | ۱۲٬۴۶۹ نفر | یقین علی تپه | یقین علی تپه | ۶٬۲۳۴ نفر | ************** | ************** |
| للکلو | للکلو | ۱۲٬۴۱۰ نفر | مرحمت‌آباد جنوبی | گرده‌رش | ۸٬۱۵۰ نفر | ************** | ************** |
| للکلو | للکلو | ۱۲٬۴۱۰ نفر | چلیک | چلیک | ۴٬۲۶۰ نفر | ************** | ************** |
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهرستان میاندوآب برابر با ۲۲۵٬۳۴۵ نفر بوده است.
کلوچه (زبان عامیانه جنسی)

شکل نمایان‌شده لابیا
سم شتر
کلوچه‌های تولید شده در کارخانه که وجه تسمیه این کلمه قرار گرفته‌اند.
در فارسی عامیانه کلوچه و در انگلیسی سُم‌شتری (به انگلیسی: Cameltoe)، به طرح نمایان‌شده بخش لبه بزرگ از اندام تناسلی زنانه که معمولاً بر اثر تنگی لباس یا پوشش کم نمایان می‌شود، گویند. به دلیل ترکیبی از عوامل آناتومیکی و تنش پارچه در منطقه فاق، لبه‌های بیرونی و تپه ونوس ممکن است با هم شکلی شبیه به پای ابتدایی شتر داشته باشند.. خطوط کمل‌تو یا کلوچه معمولاً به عنوان نتیجه‌ای از پوشیدن لباس‌هایی با تنش عمودی در منطقه فاق، مانند لباس‌های فعالیت‌های ورزشی از جنس اسپندکس، پوشاک ورزشی یا لباس‌های شنا، به وجود می‌آید.
در دهه ۱۹۳۰، پس از توسعه نخ‌های لاستکس مخصوص لباس‌های شنا، ظاهر شدن خطوط و طرح کلی ناحیه تناسلی در اثر استفاده از این نخ‌ها، باعث شد تولیدکنندگان به لباس‌های شنا زنانه پنلی با نام «پنل حیا» اضافه کنند تا خطوط آلت تناسلی یا کلوچه را مخفی کنند؛ این وضعیت تا دهه ۱۹۵۰ ادامه داشت. در اوایل قرن ۲۱، نمایش کلوچه در مکان‌های عمومی یا رسانه‌ها در چندین موقعیت به اختلاف نظرهایی منجر شده است.
کلوچه، اغلب به عنوان یک اشتباه مد محسوب می‌شود و گاهی در مجلات عمومی و مطبوعات عامه‌پسند مطرح می‌شود، به ویژه زمانی که توسط افراد مشهور به‌طور عمومی نمایش داده شود یا برای جلوگیری از آن راهکاری ارائه گردد.
امروزه این اصطلاح نه تنها در ایالات متحده، بلکه در کشورهای دیگر نیز شناخته شده و وارد زبان روزمره آنها، شده است.
به خصوص در مناطق آسیایی، لباس زیر با بالشتک‌های سیلیکونی دوخته شده به شکل بازتولید شکل کلی کُس عرضه می‌شود که قصد دارند چنین اثری را ایجاد کنند و ابتدا به عنوان "Party Pants" به بازار عرضه شدند. طبق گزارشی از مجله Stern در سال ۲۰۱۷، این لباس‌ها نمادی از "زنانگی جدید و آشکارا زیسته شده" هستند. دوران‌هایی که "زنان مجبور بودند به دلیل شکل نامطلوب ناحیه تناسلی ایجاد شده از طریق لباس خجالت بکشند" به پایان رسیده است، به ویژه پس از آنکه شخصیت‌های مشهوری مانند مایلی سایرس، زنانگی خود را به نمایش گذاشتند. از دیدگاه فمینیستی، افزایش جراحی‌های زیبایی مانند کوچک کردن لب‌های واژن مورد انتقاد قرار گرفته است.
همچنین لباس‌های ویژه‌ای مانند لباس‌های گربه‌ای بدون آستر فاق وجود دارد که توسط هنرمندان زن پاپ، به ویژه در دهه ۲۰۰۰، پوشیده می‌شد.
ریشه این نام‌گذاری در زبان فارسی شکل ظاهری کلوچه‌هایی است که در صنایع غذایی تولید و بسته‌بندی می‌شوند و در زبان انگلیسی به علت شباهت ظاهری به فرورفتگیِ بین سم شتر است.
روند پذیرش

برای زنان آسیایی، نشان دادن واضح لب‌های بیرونی واژن زیر شلوار (کلوچه) به عنوان یک شکل از زندگی آزاد و آشکار زنانه محسوب می‌شود: زنان نمی‌خواهند این موضوع را پنهان کنند و به نظر می‌رسد که مردان آسیایی نیز این موضوع را دوست دارند.
گزارش روزنامه آلمانی BUNTE،
در حالی که کلوچه برای بسیاری از افراد یک مشکل نگران‌کننده در لباس محسوب می‌شود، اما تصاویر زنانی که این حالت را به صورت برجسته‌تری نشان می‌دهند همراه با گرایش‌های جدید در زمینه لباس زیر در آسیا مورد توجه قرار گرفته‌اند.
در ژاپن، یک شرکت نوعی شلوار با بالشتک‌هایی به شکل کلوچه که در قسمت جلوی شلوار قرار دارد را به بازار عرضه کرده است و این محصول در بازار فروش بسیار خوبی داشته است.
در دنیای نمایش و سرگرمی، تصویر کلوچه به تدریج پذیرفته شده است.
مدل ایسکرا لارنس با افتخار کلوچه خود را در یک شلوار لگینگ تنگ در اینستاگرام به نمایش گذاشت.
رقصنده اولا جردن در یک مهمانی شبانه در لندن با لباسی آشکار و با لبخند مقابل دوربین خبرنگاران قرار گرفت که کلوچه او دیده می‌شد.
کیم کارداشیان عکسی از خود منتشر کرد که خطوط بدن او در یک لباس بنفش رنگ به وضوح کلوچه او را نشان می‌داد.
بازیگر زن غنایی، نیکی ساموناس، با انتشار عکس‌هایی از کلوچه خود در اینستاگرام، صفحه او را برجسته و مورد توجه گسترده قرار داد.
در ۲۹ ژانویه ۲۰۲۰، توکه ماکینوا، مجری رادیو، مجری تلویزیون، ولاگر، کارآفرین و نویسنده «سبک زندگی نیجریه‌ای» در اینستاگرام نوشت: «کلوچه من طرفداران بیشتری از خودم دارد»، در آن زمان او ۳ میلیون دنبال‌کننده داشت.
کلوچه، همچنین به عنوان یک روش برای جذب بینندگان در برنامه‌های تلویزیونی استفاده شده است، مانند گزارش‌های هواشناسی، به‌طور عمدی. مجری برنامه هواشناسی مکزیک، سوزانا آلمیدا، در یک برنامه زنده تلویزیونی با نمایش واضح این تصویر حساس ظاهر شد.
در رسانه‌ها

در سال ۲۰۰۵، در فیلم "The Weather Man" ساخته گور وربینسکی، اصطلاح "Camel Toe" به صورت دوپهلو مورد بحث قرار گرفت. در این فیلم، کلوچه نقش اصلی در توسعه داستان فیلم دارد. دختر شخصیت نیکلاس کیج توسط همکلاسی‌هایش به خاطر کلوچه‌اش مورد تمسخر قرار می‌گیرد و پدرش که توسط مایکل کین بازی می‌شود اصرار دارد که او باید کاری برای افزایش اعتماد به نفس دختر انجام دهد.
گروه هیپ هاپ زنانه آمریکایی Fannypack در سال ۲۰۰۳ آهنگی با عنوان "Cameltoe" به این موضوع اختصاص داد.
در فیلم "Superbad" به نسخه‌ای مردانه از کلوچه اشاره می‌شود که "دخترها را دیوانه می‌کند". قهرمانان فیلم آن را "cameltail" می‌نامند.
در فیلم "Scary Movie 2"، «کمل‌تو» در لیستی از حرکات رزمی مانند «ببر خم‌شده» و «میمون مست» گنجانده شده است.
یک شخصیت در فیلم "Beerfest" از عبارت "سان کملتو!" استفاده می‌کند وقتی که از آبجوی تیم مقابل غافلگیر می‌شود.
در فیلم "Sex and the City"، شارلوت در خاورمیانه دچار حادثه‌ای می‌شود که از شتر می‌افتد و دوستانش به خاطر نمایان شدن کلوچه او می‌خندند.
در فصل ۱۶ سریال "Red vs. Blue"، شخصیت Lavernius Tucker پس از سفر به زمان به انگلستان قرن شانزدهم و تبدیل شدن به پادشاه جزیره، تصمیم می‌گیرد نام شهر Camelot را به Camelto تغییر دهد.
تشدید کننده‌ها

علل ایجاد کلوچه همیشه مشخص نیست. اما معمولاً در نتیجه حذف موهای زائد و پوشیدن لباس در شرایط زیر ظاهر می‌شود:
شلوار اسپرت، شلوار تنگ و جوراب شلواری (از جمله الاستین).
شلوار جین، شورت، شلوار گرم، لباس زیر یا مایو بسیار تنگ.
ورزش‌های شدید یا تکراری، از جمله دویدن، به ویژه در لباس‌های تنگ، رایج تر است.
پوشیدن لباس، بدون پوشیدن لباس زیر که به بازتولید شکل کلی کُس کمک می‌کند.
شورت و لباس‌های خیس.
شلوار خیلی بلنده
با این حال، برخی از کارشناسان مد نیز طراحی لباس را به عنوان علت، و نه اندازه آن، شناسایی کرده‌اند؛ بنابراین کلوچه می‌تواند در موارد زیر متمایز شود:
طرح شلوار جین.
لباس‌هایی با فاق مرکزی تنگ که شرایطی برای تقسیم لبه‌های بزرگ فرج ایجاد می‌کند.
مجری تلویزیون، مدل، و تاجر زن آمریکایی، کلویی کارداشیان گفت که، طبق تجربه او، کاهش وزن به تدریج کمل‌تو یا کلوچه را کوچکتر می‌کند.
توضیح رواج

کلوچه معمولاً بر اثر پوشیدن لباس‌های تنگ و چسبان مانند شلوار جین، شلوارک، شورتک یا مایو ایجاد می‌شود. اگرچه بعضی از طراحان مد اذعان دارند که طراحی لباس هم جدای از مسئله تنگی، می‌تواند در این پدیده نقش داشته باشد. کلوچه همین‌طور می‌تواند توسط درز میانی بین دو بخش لباس تشدید شود.
ادبیات

A girl’s guide to taking over the world: writings from the girl zine revolution. 1st St.  Martin’s Griffin ed Auflage. St.  Martin’s Griffin, New York, ISBN 0-312-15535-2, p. ۷۴.
David Mansour: From Abba to Zoom. A Pop Culture Encyclopedia of the Late 20th. Andrews McMeel Publishing, Kansas City (Missouri/USA) 2005, ISBN 0-7407-5118-2, S. 64 (englisch).
Aaron Peckham: Urban Dictionary. Fularious Street Slang Defined. Andrews McMeel Publishing, Kansas City (Missouri/USA) 2005, ISBN 0-7407-5143-3, S. 70 (englisch).
Jonathon Green: Cassell’s Dictionary of Slang. 2. Auflage. Weidenfeld & Nicholson, London 2005, ISBN 0-304-36636-6, S. 236 (englisch).