stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
موس
اندازه

به‌طور متوسط، یک موس بالغ ۱٫۴ تا ۲٫۱ متر (۴ فوت ۷ اینچ تا ۶ فوت ۱۱ اینچ) تا بالای شانه بلندی دارد که بیش از ۳۰ سانتی‌متر (۱ فوت) بالاتر از بزرگ‌ترین گونهٔ بعدی، یعنی گوزن واپیتی است. وزن نرها به‌طور معمول از ۵۵۰ تا ۸۰۰ کیلوگرم (۸۳۸ تا ۱۵۴۳ پوند) و ماده‌ها بسته به نژاد یا بالینی و همچنین فردی، معمولاً بین ۲۵۰ تا ۵۰۰ کیلوگرم (۴۴۱ تا ۱۰۸۰ پوند) وزن دارند، بسته به سن یا تغییرات تغذیه‌ای آنها.طول سر و بدن ۲٫۴–۳٫۱ متر (۷ فوت ۱۰ اینچ تا ۱۰ فوت ۲ اینچ) است، با دم باقی مانده که تنها ۵ تا ۱۲ سانتی‌متر (۲–۴ + ۱/۲ اینچ) دیگر اضافه می‌شود. بزرگ‌ترین زیرگونه آلاسکا (A. a. gigas) است که می‌تواند بیش از ۲٫۱ متر (۶ فوت ۱۱ اینچ) در ناحیهٔ شانه بایستد، دارای دهانه در سراسر شاخ ۱٫۸ متری (۵ فوت ۱۱ اینچ) است. میانگین ۶۳۴٫۵ کیلوگرم (۱۳۹۹ پوند) در نرها و ۴۷۸ کیلوگرم (۱۰۵۴ پوند) در ماده‌ها است. با این حال، به‌طور معمول، شاخ‌های یک نر بالغ بین ۱٫۲ تا ۱٫۵ متر (۳ فوت ۱۱ اینچ و ۴ فوت ۱۱ اینچ) است. بزرگ‌ترین اندازه تأیید شده برای این گونه، گوزن نر در رودخانه یوکان در سپتامبر ۱۸۹۷ بود که وزن آن ۸۲۰ کیلوگرم (۱۸۰۸ پوند) و ۲٫۳۳ متر (۷ فوت ۸ اینچ) ارتفاع در شانه بود. مواردی از گوزن‌های بزرگتر گزارش شده‌است ، از جمله یک گوزن نر کشته شده در سال ۲۰۰۴ با وزن ۱۰۴۳ کیلوگرم (۲۲۹۹ پوند)، و یک گوزن نر با وزن ۱۱۸۰ کیلوگرم (۲۶۰۱ پوند) گزارش شده، اما هیچ‌کدام تأیید نشده‌اند. برخی که ممکن است معتبر نباشند قابل اعتماد تلقی می‌شود. در میان گونه‌های جانوری زمینی موجود در آمریکای شمالی، اروپا و سیبری، گوزن‌ها تنها توسط دو گونه از گاومیش کوهان‌دار کوتوله می‌شوند.
نگارخانه

موس در حال گذر از یک جاده در آلاسکا
امیلیا سولفا

| امیلیا سولفا | امیلیا سولفا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۵ مهٔ ۱۹۷۳ آتن
ملیت: یونان
امیلیا سولفا (یونانی: Αιμιλία Τσούλφα؛ زادهٔ ۱۵ مهٔ ۱۹۷۳) قایقران قایق بادبانی اهل یونان است.
کرد کرمانج

زنان کُرد کرمانج خراسان در حال ریسمان بافی
کُرمانج یا کِرمانج نام یکی از گروه‌های قومی مردم کُرد است که به زبان کُردی گویش کرمانجی سخن می‌گویند. کرمانج‌ها پرجمعیت‌ترین گروه قومی در میان مردم کُرد هستند و تقریباً نیمی از جمعیت مردم کُرد را تشکیل می‌دهند و در هر چهار بخش کردستان پراکنده‌اند. کردهای کرمانج در ترکیه در کردستان ترکیه در شرق و جنوب‌شرقی این کشور، در سوریه در کردستان سوریه در شمال و شمال‌غربی این کشور، در عراق در کردستان عراق در شمال این کشور و در ایران در دو ناحیۀ مجزا در شمال‌غربی و شمال‌شرقی این کشور شامل مناطق آذربایجان و خراسان و به‌طور مشخص در شمال و مرکز استان آذربایجان غربی و خراسان شمالی و شمال خراسان رضویپراکنده‌اند. با این وجود کردهای کرمانج‌ها در برخی مناطق دیگر ایران همچون خلخال در جنوب اردبیل، نواحی‌ای از بلوچستان و سیستان و در ناحیهٔ دماوند (تهران) به‌ویژه در روستای جابان، سربندان و خسروان و در شهرستان رودبار استان گیلان به‌ویژه عمارلو در دهستان جیرنده و خورگام ساکن هستند و برخی از مردم مناطق دیگر مانند ایل ملکشاهی در استان ایلام نیز اصلیت کرمانج دارند. علاوه بر این بسیاری از کشورهای آسیای میانه و اروپا نیز جوامع چندصد هزار نفری کُردهای کرمانج را در خود جای داده‌اند. از نظر مذهبی بخشی از کردهای کرمانج اهل تسنن، برخی شیعه، برخی علوی و برخی ایزدی هستند.
وجه تسمیه

واژهٔ کُرمانج یا کِرمانج، همچنین گاه در تلفظ شفاهی دیگر تیره‌های کردها خلاصه شده و کِرماج یا کِرمان نیز گفته می‌شود. همچنین ممکن است در کردی شمالی به صورت کُردمانج تلفظ و نگاشته شود.
مایکل چایِت در واژه‌نامهٔ کردی کرمانجی-انگلیسی خود نوشته که در میان کردهای ترکیه واژهٔ کرمانج به روستاییان غیرعشایر گفته می‌شود، اما در کردستان عراق به بخشی از بزرگان قبایل اطلاق می‌شود.
این واژه همچنین در معنای روستایی و رعیت به کار می‌رود.
ولادیمیر مینورسکی واژهٔ کرمانج را متشکل از دو بخش کُرد و مانایی/مانتیانی (manneans/mantianoi) دانسته و چنین فرض کرده که کردهای کرمانج در گذشته‌های بسیار دور از ادغام دو قبیلهٔ کرتیویی و مرتیویی (Kyrtioï and the Mardoï) پدید آمده‌اند. همچنین نیکولاس مار زبان‌شناس گرجی این واژه را با واژهٔ ارمنی (Armenian) مرتبط دانسته و این فرض را مطرح کرده که واژهٔ هار+مِن، به صورت کار+مِنچ و سپس کار+مِنج درآمده و به مرور کُرمانج تلفظ شده‌است.
جمعیت

کُرد کرمانج که به کُردهای شمال نیز معروف است کم و بیش حدود ۵۷٪ تمام کُردهای جهان را که امروزه در بیش از ۳۰ کشور جهان پراکنده‌اند شامل می‌شود. در آذربایجان غربی نیز در شهرستان‌های ارومیه، سلماس، خوی، ماکو، پلدشت و … جمعیت بزرگی از کُردهای کرمانج زندگی می‌کنند.
لهجه‌ها

گویش کردی کرمانجی دارای لهجه‌های گوناگونی مانند جلالی، شکاکی، هرکی، دری (با فارسی دری اشتباه گرفته نشود) و بادینی (بادینانی) است.
به لحاظ زبانی همانند ویژگی‌های فیزیکی و رفتاری، کُردها در تمام شاخه‌ها شباهت بسیار دارند اما عمده تفاوت لهجه‌های آنان این است که به ترتیب از نقاط جنوبی به سمت شمال زبان کردی به طرف ساده‌تر شدن و خلاصه‌گویی پیش می‌رود. کُردهای کرمانج خراسان نیز به تبع این تغییر با زبانی ساده‌تر و اختصارگراتر سخن می‌گویند[نیازمند منبع] و گرچه متأثر از زبان فارسی و عربی دخل و تصرفاتی در آن به عمل آمده، اما برای کُردهای کرمانج دیگر نقاط جهان به راحتی قابل فهم و مکالمه است.
کُردهای کرمانج خراسان

مقالهٔ اصلی: کردهای خراسان
بخشی از کُردهای کرمانج در زمان صفویان به مناطق شمال‌شرقی ایران کوچانده شده‌اند که امروزه در شهرها و روستاهای شمال خراسان رضوی و خراسان شمالی سکونت دارند. در خراسان شهرهای قوچان، نیشابور، شیروان، بجنورد، اسفراین، فاروج، آشخانه، چناران، کلات و درگز از مهم‌ترین شهرهای سکونت کُردهای کرمانج است.[نیازمند منبع] گروهی از کردهای کرمانج تبعیدی به خراسان نیز پس از تثبیت خط مرزی در کشور ترکمنستان قرار گرفته‌اند که همچنان به زبان کُردی کرمانجی تکلم دارند و در مناطق جنوبی این کشور از جمله شهر فیروزه زندگی می‌کنند. از مهم‌ترین طوایف کُرد کرمانج خراسان می‌توان به ایل بزرگ توپکانلو، قهرمانلو، ایل زعفرانلو، بیچرانلو، بریوانلو، ایزانلو، کیوانلو، قاچکانلو، شادلو، اسماعیلی، رجبیان اشاره کرد. کنفدراسیون ایل ملکشاهی چمزی (بزرگ‌ترین ایل استان ایلام) نیز از مهم‌ترین بازماندگان کُردهای کرمانج چمشگزک محسوب می‌شود.
کُردهای کرمانج خراسان به لحاظ مذهبی، برخلاف کُردهای کرمانج آذربایجان که سنی مذهب هستند، تماماً شیعه مذهبند. مهم‌ترین نقاط اسکان کُردهای کرمانج در خراسان عبارتند از شهرهای: قوچان، بجنورد، اسفراین، شیروان، مشهد، چناران، فاروج، درگز، کلات، آشخانه، مانه و سملقان، باجگیران، نیشابور، سبزوار کلاته، اینچه ساوبلاغ، حاج‌نصیر و … در گذشته حضور کُردهای کرمانج در روستاها نمود بیشتری داشت، چرا که اغلب آنان به مشاغلی همچون دامداری و کشاورزی مشغول و بالتبع ناگزیر از زندگی کوچ‌نشینی و روستانشینی بودند. مهم‌ترین ییلاقات عشایر این قوم شامل رشته‌کوه‌های گُلیل، هزارمسجد، آلاداغ، مراوه‌تپه و شاه‌جهان است. ورزش اصلی مردم کرمانج مخصوصاً در خراسان کشتی با چوخه می‌باشد که در طول سال در بسیاری از شهرهای کُرد کرمانج‌نشین برگزار می‌شود و مهم‌ترین رقابت آن همه ساله در چهاردهم فروردین در گود زینل‌خان اسفراین برگزار می‌شود.
فرهنگ و هنر > رقص‌های کُردی کرمانجی

اکثر مناطق کُرد (کرمانج) نشین در ایران، در شمال‌غرب کشور، از جمله در شهرستان‌های منطقه‌های آذربایجان شرقی و آذربایجان غربی؛ خلخال، ارومیه، سلماس، خوی، ماکو، شوط، پلدشت، چایپاره و چالدران به جز شهرستان‌های منطقه خراسان، همانند کُردهای جنوبی و مرکزی به صورت حلقه و دست در دست هم می‌رقصند؛ معمولاً بهترین رقصنده، زن یا مرد، نقش رهبری گروه، سرچوپی‌کِش (سه‌چۆپی‌کێش)، را به عهده می‌گیرد.
سرچوپی‌کِش اولین نفر حلقه رقصندگان است. او با انجام ماهرانه حرکات نمایشی توسط دستمالی که در دست راست خود دارد و نیز به کمک اصواتی هیجان انگیز و گاهی با کلام ضمن افزودن بر هیجان رقصندگان مسئولیت تنظیم سرعت و ریتم حرکت گروه را بر عهده می‌گیرد. قرار گرفتن در این نقش جذابیت فراوانی دارد و رقصنده را در موقعیت بهتری نسبت به مابقی گروه قرار می‌دهد. سرچوپی‌کش گاهی برای ایجاد نشاط بیشتر می‌تواند از حلقه رقص جدا شده و با توجه به تبحر خویش حرکات نمایشی فردی نیز انجام دهد.
بقیه گروه در حالیکه دست‌هایشان رو به زمین و در امتداد دو پهلویشان قرار دارد پنجه در پنجه رقصندگان مجاور ایجاد حلقه‌ای پیوسته می‌کنند. مطلوب‌ترین حالت قرار گرفتن رقصندگان به صورت (گندم و جو) یا به عبارتی یک زن و یک مرد به صورت یک در میان است. گاوانی آخرین رقصنده گروه است که هرچند نقش زیادی در ایجاد ریتم و نشاط رقص دارد اما کمتر کسی راغب به قرار گرفتن در این نقش است. این رقص همانند رقص مردم نواحی شام و کرانه مدیترانه، معروف به دبکه است.
اما، کردهای کرمانج منطقه خراسان، بر خلاف کُردهای دیگر نواحی، دست‌ها را به یکدیگر گره نمی‌کنند؛ یا، دست‌ها را بر شانهٔ هم نمی‌گذارند. بلکه، هر بازیگر حرکات موزون گروهی را به تنهایی اجرا می‌کند. این حرکات «گل و غنچه» نامیده می‌شود. جمع و باز شدن دایره که به چرخش‌های نیم دایره‌ای و پیچش مچ و دست زیبایی و شکوه خاصی به بازی‌ها می‌بخشد. این نوع رقص در تمام استان خراسان رایج است. قوشمه (دوسازه)نوازان مشهور خراسان شمالی که در بین مردم شناخته شده‌اند، علی آبچوری، بهاری و منوچهر یزدانی هستند.
فرهنگ و هنر > سه‌خشتی

سه‌خشتی یک قالب شعری رایج در ادبیات مردمان کرمانج است که در قالب سه مصراع هشت هجایی سروده می‌شود. «خشت» در زبان کرمانجی به معنی مصراع است و سه‌خشتی یعنی سه مصراعی و اطلاق آن بر ترانه‌ها و اشعاری است که از سه مصراع هم‌وزن و هم‌قافیه تشکیل شده‌است. این نوع شعر معمولاً از سه پاره با هشت هجا و گاه اندکی بیشتر تا ده هجا تشکیل می‌شود که هجای چهارم آن با وقفه‌ای مشخص همراه است و به زبان کُردی کرمانجی سروده و خوانده می‌شود.
واژه‌های استفاده‌شده در سه‌خشتی‌ها برگرفته از زندگی روزمره و طبیعت پیرامون سراینده آن هستند که ماهرانه و نمادین جلوه یافته‌اند و طیف گسترده‌ای از موضوعات هم‌چون باورهای دینی و قومی، پیوندهای تاریخی، آمال و آرزوها، حسرت و ناکامی، طلسم و جادو، دل‌مشغولی‌های فردی، طبیعت، کوچ‌نشینی و… را دربر می‌گیرند. با توجه به محدود بودن قالب سه‌خشتی به سه مصراع، موضوعات به‌شکلی اشاره‌وار و نشانه‌ای بیان می‌شوند و پیام آن‌ها به یاری صناعات ادبی گوناگون و صورت‌های خیال هم‌چون تشبیه، استعاره، مجاز و کنایه منتقل می‌شود.
نگارخانه

تصویری از پوشش مرد کرد کرمانج (سمت چپ) در ارومیه سال ۱۸۹۴ میلادی
سه پسر کرد کرمانج در کُردستان ترکیه
پسران کرد کرمانج در دیاربکر
زنان کُرد کرمانج آمادهٔ حضور در مراسم عروسی، خراسان شمالی
کشتی با چوخه در گود زینل خان اسفراین، ۱۳۹۷. این ورزش میان کُردهای خراسان محبوب و رایج است.
رقص کُردی کرمانجی با موزیک کُردی که معمولاً با ساز دیوان یا ساز و دهل همراه است.
DDR1

خانواده گیرندهٔ دومین دیسکوئیدین، عضو ۱ (انگلیسی: Discoidin domain receptor family, member 1) که با نام CD167a هم شناخته می‌شود، یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «DDR1» کُدگذاری می‌شود.
ژن یادشده بر روی بازوی کوتاه کروموزوم ۶ و در نزدیکی ژن‌های HLA-I قرار دارد.
یولانتا اوگار

یولانتا اوگار (لهستانی: Jolanta Ogar؛ زادهٔ ۲۸ آوریل ۱۹۸۲) قایقران قایق بادبانی زن اهل لهستان است.
محمد برزگر

| شناسنامه | شناسنامه | شناسنامه |
| --- | --- | --- |
زادروز: ۲ مرداد ۱۳۵۵ ‏(۴۸ سال)
زادگاه: تهران، ایران
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی: 
پُست: هافبک
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
: بانک ملی
باشگاه‌های حرفه‌ای: باشگاه‌های حرفه‌ای
| سال‌ها | باشگاه‌ها | بازی (گل) |
|  ۱۹۹۷–۱۹۹۹ ۱۹۹۹–۲۰۰۴ | بانک ملی فجرسپاسی پرسپولیس صنعت نفت آبادان شهرداری بندرعباس تربیت یزد |   ۶۱ (۳) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۹۸–۲۰۰۰ |  ایران | ۲ (۰) |
محمد برزگر (زاده ۲ مرداد ۱۳۵۵ در تهران) بازیکن فوتبال ایرانی است.
وی سابقه قهرمانی با تیم باشگاه فوتبال پرسپولیس تهران در اولین دوره لیگ برتر فوتبال ایران را دارد.
همچنین وی در باشگاه‌های فجرسپاسی، شهرداری بندرعباس و تربیت یزد سابقه عضویت دارد.
مربیگری

برزگر در سال ۱۳۹۸ به‌عنوان مربی باشگاه پرسپولیس در رده جوانان معرفی گردید.
آمار بازی در پرسپولیس

| باشگاهی> فصل.ایران | باشگاهی> باشگاه.ایران | باشگاهی> لیگ.ایران | لیگ> بازی.لیگ | لیگ> گل.لیگ | جام> بازی.جام حذفی | جام> گل.جام حذفی | قاره> بازی. آسیا | قاره> گل‌. آسیا | مجموع> بازی.مجموع | مجموع> گل‌.مجموع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۹۹–۱۹۹۸ | پرسپولیس | لیگ آزادگان | ۰ | ۰ | ۱ | ۰ | – | – | ۱ | ۰ |
| ۰۰–۱۹۹۹ | پرسپولیس | لیگ آزادگان | ۱۶ | ۰ | ۱ | ۰ | ۰ | ۰ | ۱۷ | ۰ |
| ۰۱–۲۰۰۰ | پرسپولیس | لیگ آزادگان | ۱۱ | ۱ | ۲ | ۰ | ۲ | ۰ | ۱۵ | ۱ |
| ۰۲–۲۰۰۱ | پرسپولیس | لیگ برتر فوتبال ایران | ۱۲ | ۱ | ۳ | ۰ | – | – | ۱۵ | ۱ |
| ۰۳–۲۰۰۲ | پرسپولیس | لیگ برتر فوتبال ایران | ۱۳ | ۱ |  |  | ۳ | ۰ |  |  |
| ۰۴–۲۰۰۳ | پرسپولیس | لیگ برتر فوتبال ایران | ۹ | ۰ |  |  | – | – |  |  |
| مجموع | باشگاه | باشگاه | ۶۱ | ۳|||||||۵||۰||۶۶||۳ |  |  |  |  |  |  |
افتخارات > بانک ملی

۴ دوره قهرمانی لیگ فوتبال جوانان و امید تهران
افتخارات > فجر سپاسی

قهرمانی لیگ دسته اول فوتبال ایران
افتخارات > پرسپولیس

۲ مقام سومی جام باشگاه‌های فوتبال آسیا
قهرمانی لیگ آزادگان ۷۹–۷۸ و لیگ برتر فوتبال ایران ۸۱–۱۳۸۰
قهرمانی جام حذفی فوتبال ایران
جیت کان دو

جیت کان دو (به چینی: 截拳道) یکی از سبک‌های مدرن هنرهای رزمی است که توسط بروس‌لی، رزمی‌کار و بازیگر معروف سینما پایه‌گذاری شد. این سبک یکی از سبک‌های چینی مدرن و ترکیبی مختص دفاع شخصی است که تمامی فنون آن کاربردی است و از فنون نمایشی و مسابقاتی پرهیز کرده است.
دایره وسطی لوگو مفهوم یین و یانگ است. پیکان های اطراف آن در حال چرخش هستند نشان دهنده تعامل بی پایان میان یین و یانگ هستند. حروف چینی اطراف آن: استفاده از هیچ راهی به عنوان راه. عدم محدودیت به عنوان محدودیت.
پایهٔ تکنیک‌های جیت کان دو براساس سبک وینگ‌چون طراحی شده است، چرا که بروس‌لی تمرینات کلاسیک رزمی خود را از نوجوانی در هنگ کنگ زیر نظر استاد ییپ من استاد بزرگ این سبک انجام داده بود.
بروس‌لی و استادش ییپ
فنون وینگ‌چون در جیت کان دو به شکلی تغییر یافته‌اند که کاربردی‌تر باشند. این رشته توسط شاگردان بروسلی بعد از مرگ او به دو زیرشاخهٔ “جیت کان دوی واقعی (اورجینال)“ و “جیت کان دوی کانسپت (کلی)“ تقسیم شد. در جیت کان دوی کانسپت استفاده از سلاح‌های سرد از جمله نانچیکو، چوب‌های کوتاه و بلند، چاقو و…(سلاح های کالی اسکریما) نیز در آن بسیار گسترده‌تر است. همچنین بسیاری از ضربات و حرکات سایر هنرهای رزمی از جمله تای چی، ووشو، شائولین کونگ‌فو، بوکس، کشتی، شمشیربازی، ساواته، تکواندو، پنچاک سیلات، کالی اسکریما، جودو، جوجیتسو، کاراته، آیکیدو، هاپکیدو و موی تای به جیت کان دو افزوده شده است. در واقع جیت کاندو ی کانسپت توسط برخی شاگردان بروسلی «دان اینوسانتو» ابداع شد و بیشتر تمرکزش بر روی گفته‌ها و نوشته‌های بروسلی بود تا چیزی که خودش تدریس می‌کرد.
این در حالی است که جیت کان دوی اورجینال بیشتر به چیزی که خود بروسلی تدریس می‌کرد نزدیک است و هیچ چیز اضافه ای را شامل نمی‌شود. تمرکز اصلی این زیرشاخه بر اصولی همانند خود کونگ فوی چینی، شمشیر بازی، بوکس غربی، و همین‌طور ترکیبی از تکنیک‌های ساده و در عین حال کاربردی تر دارد. برخی معتقدند که جیت کان دو همان «جان فان کونگ‌فو» هست. اما لازم است ذکر شود که جیت کاندو پس از جان فان کونگ فو توسط بروسلی برای حذف و اضافه کردن برخی مباحث و اصول رزمی ابداع شد و درواقع جیت کان دو نسخهٔ اصلاح شده و پیشرفته تر جان فان کونگ فو است. او بیشتر وینگ‌چون را یادگرفت و جیت کاندو را از طریق وینگ‌چون ابداع کرد
احترام در جیت کان دو

در جیت کان دو، قبل از هر کاری باید احترام و آداب و رسوم آن را آموخت زیرا به نظر بروس لی احترام به یک دیگر، مهم‌تر از خود جیت کان دو است همان‌طور که او بارها در کتاب تائوی جیت کان دو یاد آورد شده است که قبل از یادگرفتن جیت کان دو احترام را یاد بگیرید و ''هم‌زمان با یادگیری جیت کان دو درون خود را بشناسید''. از این رو در جیت کان دو اهمیت زیادی به احترام داده می‌شود.
مراحل آموزش جیت کان دو

فنون مشت، لگد، آرنج، زانو
فنون حیوانات
ضربات سر
ضربات پرشی
ضربات تکل و قیچی
زیرگیری، کمرگیری
نبرد در خاک
فنون قفل گردن
قفل مفاصل و رهایی
دستان چسبناک
انواع سلاح سرد
تفاوت‌های جیت کان دو و وینگ‌چون

یکی از تغییرهای اساسی که بروس لی در سیستم چی سائو وینگ‌چون انجام داد، شکل ایستادن هنگام انجام چی سائو بود. در وینگ چون سنتی پاها روبروی هم و به اندازه عرض شانه‌ها از هم جدا می‌باشند، پاشنه‌ها به طرف بیرون و زانوها به طرف داخل قرار می‌گیرند. به نظر بروس لی این ایستادن باعث کندی و سنگینی حرکت بدن بود و قسمت زیادی از بدن در معرض ضربه حریف قرار داشت، برای همین در جیت کان دو، چی سائو با پای راست یا چپ جلو ایستاده و پاشنه پای عقب بالا انجام می‌شود.
دیگر تغییر بروس لی روی فوک سائو بود که برخلاف وینگ چون سنتی، تکنیک‌های دست را با پشت دست، ساعد یا بند انگشتان که آن‌ها را غیرطبیعی و موجب زخمی شدن فرد می‌دانست، انجام نمی‌داد و ضربات دست را به سبک بوکسورها اجرا می‌کرد.
ابداع سبک جیت کان دو

پس از سفر بروس لی از هنگ کنگ به امریکا و عدم دسترسی به استاد ییپ من، او به فکر ایجاد روشی رزمی افتاد.
ایده جیت کان دو در سال ۱۹۶۵ در ذهن بروس‌لی متولد شد. مبارزه با وان جک مان تأثیر بسزایی بر فلسفه مبارزه بروس‌لی گذاشت. با آن که بروس حریفش را به طرز فجیعی شکست داد، اما معتقد بود که آن مبارزه بیشتر از حد معمول طول کشیده و او نتوانسته است آن طور که انتظار دارد از تکنیک‌های وینگ چون استفاده کند، به علاوه او دیگر نمی‌توانست به یادگیری و تکمیل هنر رزمی وینگ‌چون بپردازد چون فرسنگ‌ها از استادش دور بود.
او به سیستمی احتیاج داشت تا به شکوفایی هرچه بیشتر داشته‌هایش بپردازد. به همین خاطر با تأکید بر «کاربردی بودن، انعطاف‌پذیری، سرعت و کارآمدی» به توسعهٔ سیستم جدیدی پرداخت. او شروع به استفاده از روش‌های آموزشی متفاوتی کرد: بدنسازی برای افزایش قدرت، دویدن برای افزایش استقامت، تمرینات کششی برای انعطاف‌پذیری و بسیاری از روش‌های دیگر که او دائماً در حال منطبق کردن با سیستمش بود.
لی بر آنچه که «روش بی روشی» می‌نامید بسیار تأکید داشت. ایده‌ای که بیان‌گر رهایی از روش‌های فرمالیته -همان سبک‌های سنتی- بود. بروس لی احساس می‌کرد سیستمی که او «جان فان ووشو» (آموخته‌های بروس لی از هنرهای رزمی) نامیده است، محدودکننده است و به همین خاطر آن را به آنچه که با نام جیت کان دو توصیفش کرد، تغییر شکل داد. نامی که بعدها از مطرح کردن آن اظهار پشیمانی کرد چون از نام جیت کان دو نیز ویژگی‌های خاصی برداشت می‌شد که هر سبکی به نوبه خود ادعا می‌کند، درحالی که ایدهٔ هنر رزمی او خروج از هر گونه عوامل محدودکننده بود.
لوکاس کالابرسه

لوکاس کالابرسه (اسپانیایی: Lucas Calabrese‎؛ زادهٔ ۱۲ دسامبر ۱۹۸۶) قایقران قایق بادبانی اهل آرژانتین است.
تسا پارکینسون

تسا پارکینسون (انگلیسی: Tessa Parkinson؛ زادهٔ ۲۲ سپتامبر ۱۹۸۶) قایقران قایق بادبانی اهل استرالیا است.
گذشت بزرگ

| گذشت بزرگ | گذشت بزرگ |
| --- | --- |
کارگردان: ناصر ملک مطیعی
تهیه‌کننده: عزیزاله کردوانی
نویسنده: احمد نجیب زاده
بازیگران: ناصر ملک مطیعی امین امینی کتایون احمد قدکچیان ایران قادری
موسیقی: غلامرضا شاهوردی  ریاحی
فیلم‌بردار: فریدون ری‌پور
تدوین‌گر: گورگن گریگوریانس
شرکت تولید: استودیو عصر طلایی
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۴۶
مدت زمان: ۹۰ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
گذشت بزرگ فیلمی به کارگردانی ناصر ملک مطیعی و نویسندگی احمد نجیب زاده محصول سال ۱۳۴۶ است.
بازیگران

ناصر ملک مطیعی
امین امینی
کتایون
احمد قدکچیان
ایران قادری
المپیک تابستانی ۲۰۰۴

برای دیگر نام‌های مشابه با بازی‌های المپیک تابستانی آتن، بازی‌های المپیک تابستانی آتن را ببینید.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
نشان المپیک تابستانی ۲۰۰۴: نشان المپیک تابستانی ۲۰۰۴
مکان: آتن، یونان
شعار: به خانه خوش آمدی (یونانی: Καλώς ήρθατε σπίτι، ت. «Kalós írthate spíti»)
کشورها: ۲۰۱
ورزشکاران: ۱۰٬۵۵۷ (۶٬۲۵۷ مرد، ۴٬۳۰۰ زن)
رویدادها: ۳۰۱ در ۲۸ ورزش (۴۰ رشته)
افتتاحیه: ۱۳اوت ۲۰۰۴
اختتامیه: ۲۹ اوت ۲۰۰۴
افتتاح‌کننده: رئیس‌جمهور کنستانتینوس استفانوپولوس
پایان‌دهنده: ژاک روگ رئیس کمیته بین‌المللی المپیک
مشعل: نیکولئوس کاکلاماناکیس
ورزشگاه: ورزشگاه المپیک
تابستانی→ ۲۰۰ سیدنی۲۰۰۸ پکن ←  زمستانی→ ۲۰۰۲ سالت لیک۲۰۰۶ تورینو ←  پارالمپیک تابستانی ۲۰۰۴: تابستانی→ ۲۰۰ سیدنی۲۰۰۸ پکن ←  زمستانی→ ۲۰۰۲ سالت لیک۲۰۰۶ تورینو ←  پارالمپیک تابستانی ۲۰۰۴
بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ (در انگلیسی: Games of the XXVIII Olympiad) که به‌طور رسمی با نام «بازی‌های المپیاد بیست و هشتم» شناخته می‌شود، از ۱۳ اوت ۲۰۰۴ تا ۲۹ اوت ۲۰۰۴ میلادی در شهر آتن در کشور یونان و با حضور ۱۱٬۰۹۹ ورزشکار زن و مرد از ۲۰۲ کشور جهان و در ۲۸ رشته ورزشی برگزار شد. در پایان مسابقات ۳۰۱ مدال المپیک توزیع شد.
رقبای میزبانی بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴، شهرهای رم ایتالیا، کیپ‌تاون آفریقای جنوبی، استکهلم سوئد و بوئنوس آیرس آرژانتین بودند که نهایتاً شهر آتن برای میزبانی بیست و هشتمین دوره بازی‌های المپیک انتخاب شد؛ بنابراین، بازی‌های مدرن المپیک، پس از ۱۰۸ سال به زادگاه اصلی خود بازگشت.
بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴، سومین دوره میزبانی کشور یونان در تاریخ جدید مسابقات بازی‌های المپیک بود. سران اکثر کشورهای جهان برای تماشای مراسم افتتاحیه در ورزشگاه المپیک آتن حضور داشتند.
مشعل بازی‌های المپیک آتن که به برگ درخت زیتون شباهت داشت، با وزن ۷۰۰ گرم و طول ۶۸ سانتیمتر، دارای طراحی جالبی بود. آتش المپیک در ورزشگاه المپیک آتن که نماد گشایش بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ بود، توسط نیکوس کاکلاماناکیس، ورزشکار یونانی و برنده مدال طلای المپیک برافروخته شد.
سمبل بازی‌های المپیک آتن، تاجی ساخته شده به شکل شاخه درخت زیتون و به رنگ سبز بود. این تاج در زمان برگزاری بازی‌های باستانی المپیک به عنوان جایزه به قهرمانان بازی‌ها اعطا می‌شده‌است.
انتخاب میزبان

کاندیداها:
استانبول-ترکیه
لیل-فرانسه
سن پترزبورگ-روسیه
سویل (شهر)-پادشاهی اسپانیا
آتن-یونان (برای دومین بار)
رم-ایتالیا (برای دومین بار)
استکهلم-سوئد (برای دومین بار)
بوئنوس آیرس-آرژانتین
ریو دو ژانیرو-برزیل
سان خوآن-پورتوریکو
کیپ‌تاون-آفریقای جنوبی
انتخاب: آتن
محل رای‌گیری: لوزان-سوئیس
آیا می‌دانستید؟

بنابر تخمین‌ها «چهار میلیارد نفر»، مراسم افتتاحیه بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ آتن را روی صفحه تلویزیون‌ها تماشا کردند.
کاروان ورزشی افغانستان متشکل از پنج ورزشکار، سه مربی و یک مقام رسمی، یکی از کم تعدادترین کاروان‌های ورزشی بودند که در المپیک آتن حضور داشتند. البته این اولین حضور کشور افغانستان پس از محرومیتش در سال ۱۹۹۹ میلادی بود که به دلیل ممنوعیت ورزش زنان از سوی گروه طالبان، اعمال شده بود.
در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ و برای نخستین بار در تاریخ افغانستان، دو ورزشکار زن در بازی‌های المپیک شرکت کردند. روبینا مقیم یار در رشته دوی سرعت ۱۰۰ متر و فریبا رضائی در رشته جودو. حضور این دو ورزشکار زن در میان کاروان ورزشی افغانستان بازتاب گسترده‌ای در میان رسانه‌های جهان دربرداشت.
تنها یک ورزشکار زن در تیم ۳۸ نفره ورزشکاران ایرانی قرار داشت. نسیم حسن پور تنها دختر ایرانی شرکت‌کننده در رشته تیراندازی و تنها دختر ایرانی شرکت‌کننده در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ یونان بود.
تیم ایران، به همراه اسلواکی با کسب ۲ مدال در هر رنگ، به‌طور مشترک در رده ۲۹ جدول مدال‌ها و رده‌بندی تیمی قرار گرفت.
جنجال‌ها

پس از مشخص شدن استفاده پنج وزنه‌بردار از کشورهای هند، ترکیه، مجارستان، مراکش و مولداوی از داروهای نیروزا، آنان از شرکت در مسابقات وزنه‌برداری بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ آتن محروم شدند.
مدال طلای ایرینا کورژاننکو قهرمان روسی رشته پرتاب وزنه زنان در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ آتن، به دلیل استفاده از داروهای نیروزا پس گرفته شد و خودش نیز از بازی‌های المپیک اخراج شد.
دو قهرمان یونانی و از امیدهای اصلی یونان برای کسب مدال که کمی پیش از آغاز بازی‌های المپیک آتن از انجام تست دوپینگ سرباز زده بودند، از شرکت در این رقابت‌ها انصراف دادند. کوستاس کنتریس و کاترینا تانو، دلیل کناره‌گیری خود از بازی‌های المپیک آتن را حفظ «منافع ملی» یونان و در جهت پایان جنجال‌ها عنوان کردند.
در حین برگزاری مسابقه فینال دو و میدانی مردان، زمانی که وندرلای دی لیما از برزیل پیش از بقیه ورزشکاران قرار داشت، یک تماشاچی خرابکار، مانع از دویدن وی شد و او را برای مدتی نگه داشت که مانع از پیشتازی این دونده برزیلی شد و مدال طلا نصیب استفانو بالدینی از ایتالیا شد. پس از وی نیز مب کفلتزیگی از آمریکا و وندرلای دی لیما از برزیل، در مکان‌های دوم و سوم دوی ماراتون ایستادند.
آرش میراسماعیلی که انتخاب اول مجله آمریکایی اسپورتس ایلستریتد (Sports Illustrated) برای کسب مدال طلا در رشته جودو بود، حاضر به انجام مسابقه با ایهود واکس جودوکار اسرائیلی نشد و بنابر قانون المپیک، از دور مسابقات حذف شد. محمد خاتمی رئیس‌جمهور وقت ایران در واکنش به کار آرش میراسماعیلی گفت: «این عمل آرش، در تاریخ افتخارات ایران ثبت می‌شود!» در ۸ سپتامبر، دولت ایران در مراسمی که از تلویزیون رسمی ایران پخش می‌شد، به هر یک از دو طلایی اردوی ایران در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ و همچنین آرش میراسماعیلی، مبلغی معادل ۱۲۵٬۰۰۰ دلار آمریکا جایزه نقدی پرداخت کرد.
شمارش مدال‌ها

مقالهٔ اصلی: جدول مدال‌های بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴
فهرست زیر شامل ده کشور برتری است که بیشترین امتیاز را در جدول مدال‌ها ازآن خود کردند. کشور یونان که میزبان مسابقات بود توانست تا با کسب ۶ مدال طلا، ۶ نقره و ۴ برنز در رده ۱۵هم جدول قرار بگیرد.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  رتبه  | کشورها | طلا | نقره | برنز | مجموع |
| ۱ |  ایالات متحده آمریکا | ۳۵ | ۳۹ | ۲۹ | ۱۰۳ |
| ۲ |  چین | ۳۲ | ۱۷ | ۱۴ | ۶۳ |
| ۳ |  روسیه | ۲۸ | ۲۶ | ۳۸ | ۹۲ |
| ۴ |  استرالیا | ۱۷ | ۱۶ | ۱۶ | ۴۹ |
| ۵ |  ژاپن | ۱۶ | ۹ | ۱۲ | ۳۷ |
| ۶ |  آلمان | ۱۳ | ۱۶ | ۲۰ | ۴۹ |
| ۷ |  فرانسه | ۱۱ | ۹ | ۱۳ | ۳۳ |
| ۸ |  ایتالیا | ۱۰ | ۱۱ | ۱۱ | ۳۲ |
| ۹ |  کره جنوبی | ۹ | ۱۲ | ۹ | ۳۰ |
| ۱۰ |  بریتانیا | ۹ | ۹ | ۱۳ | ۳۱ |
پاناگیوتیس مانتیس

پاناگیوتیس مانتیس (انگلیسی: Panagiotis Mantis؛ زادهٔ ۳۰ سپتامبر ۱۹۸۱) قایقران قایق بادبانی اهل یونان است.
FCGR3B

گیرندهٔ III-B بخش Fc پادتن جی با میل ترکیبی کم (انگلیسی: Low affinity immunoglobulin gamma Fc region receptor III-B) که با نام‌های اختصاری «FCGR3B» و «CD16b» هم شناخته می‌شود، نام یک پروتئین است که در انسان توسط ژنی به همین نام کُد می‌شود.
جهش و تنوع تعداد کپی در این ژن با برخی موارد بالینی گلومرولونفریت مرتبط است.
GOT2

آسپارتات ترانس‌آمیناز، میتوکندیایی (انگلیسی: Aspartate aminotransferase, mitochondrial) یک آنزیم است که در انسان توسط ژن «GOT2» واقع بر کروموزوم ۱۶ کُدگذاری می‌شود. این آنزیم و آنزیم GOT1، هومودایمریک هستند و هومولوژی نزدیکی با یکدیگر دارند.
این آنزیم در متابولیسم اسیدهای آمینه، چرخه اوره و چرخه اسید سیتریک نقش دارد.
در پژوهش‌های انجام‌شده، نقش این آنزیم در رشد برخی از سرطان‌ها از جمله سرطان پستان و سرطان لوزالمعده مشاهده شده‌است.
لی مین جه

| لی مین جه | لی مین جه |
| --- | --- |
لی در مارس ۲۰۲۴: لی در مارس ۲۰۲۴
زادهٔ: کره جنوبی
تحصیلات: دانشگاه چونگ آنگ
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۶–اکنون
نماینده: Ikkle Entertainment
نام کره‌ای: نام کره‌ای
هانگول: 이민재
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: I Minjae
مک‌کیون–ریشاور: I Minchae
 :  
لی مین جه (کره‌ای: 이민재؛ زادهٔ ۲۰۰۰) بازیگر اهل کره جنوبی است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش در قطار (۲۰۲۰) و دوره فشرده عاشقانه (۲۰۲۳) شناخته می‌شود.