stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
گروه فرهنگی خوارزمی
دانش‌آموختگان

در میان دانش‌آموختگان خوارزمی نام روزنامه‌نگار، فیلم‌ساز، تهیه‌کننده و مردان سیاسی و ورزشکار دیده می‌شود.
می‌توان از افرادی مانند
پروفسور مانوئل بربریان عضو آکادمی علوم نیویورک (زمین‌شناس و لرزه شناس)، 
دكتر پيام حيدرى استاد برجسته رشته مهندسى الكترونيك در دانشگاه كاليفرنيا،
دکتر بهرام مبشری معمار و شهرساز بین‌المللی مقیم نیویورک،
یزدان راد قهرمان پرورش اندام ایران
دکتر وحید اشتیاق، رتبه اول کنکور و موسس پژوهشکده حقوقی شهردانش، 
موسی کلانتری
و احمد توکلی ,
نام برد.
هفت قله دوم

موقعیت هفت قله دوم در هفت قاره جهان
هفت قلهٔ دوم (به انگلیسی: Seven Second Summits) دومین بلندترین کوه‌های هفت قاره جهان هستند که قله‌هایی مستقل دارند. صعود به این کوه‌ها برخلاف کوه‌های فهرست هفت قله کاری چالش‌برانگیز است. هانس کامرلندر، کوهنورد ایتالیایی نخستین کسی است که با فتح کوه تایری در ۳ ژانویهٔ ۲۰۱۲ توانسته‌است تمامی هفت قلهٔ دوم را صعود کند.
کوه‌های هفت قله دوم

برای این قله‌ها نیز همچون فهرست هفت قله که بلندترین کوه‌های هفت قاره را شامل می‌شود دو فهرست وجود دارد که توسط ریچارد بیس و رینولد مسنر ارائه شده‌اند. در فهرست بیس کوه تاونسند به عنوان دومین کوه بلند استرالیا در نظر گرفته شده‌است درصورتی که مسنر کوه پونچاک تریکورا واقع در اندونزی را دومین کوه بلند قارهٔ اقیانوسیه می‌داند. گرچه پس از اندازه‌گیری‌های دقیق اینک کوه پونچاک ماندالا با ارتفاع ۴۷۶۰ متر به عنوان دومین کوه بلند اندونزی جایگزین پونچاک تریکورای ۴۷۵۰ متری شده‌است. نام کوه‌های هفت قلهٔ دوم بر اساس هر دو فهرست در جدول زیر آمده‌است:
| فهرست بیس | فهرست' مسنر | قله | ارتفاع> متر | ارتفاع> فوت | قاره | کشور |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ✔ | ✔ | کی ۲ | ۸٬۶۱۱ | ۲۸٬۲۵۱ | آسیا | پاکستان، چین |
| ✔ | ✔ | کوه کنیا | ۵٬۱۹۹ | ۱۷٬۰۵۷ | آفریقا | کنیا |
| ✔ | ✔ | کوه لوگان | ۵٬۹۵۹ | ۱۹٬۵۵۰ | آمریکای شمالی | کانادا |
| ✔ | ✔ | اوخوس دل سالادو | ۶٬۸۹۳ | ۲۲٬۶۱۴ | آمریکای جنوبی | آرژانتین، شیلی |
| ✔ | ✔ | دیخ-تاو | ۵٬۲۰۵ | ۱۷٬۰۷۶ | اروپا | روسیه |
| ✔ |  | کوه تاونسند | ۲٬۲۰۹ | ۷٬۲۴۷ | اقیانوسیه | استرالیا |
|  | ✔ | پونچاک ماندالا | ۴٬۷۶۰ | ۱۵٬۶۱۷ | اقیانوسیه | اندونزی |
| ✔ | ✔ | کوه تایری | ۴٬۸۵۲ | ۱۵٬۹۱۹ | جنوبگان | ندارد |
نگارخانه

۱. کوه کنیا
۲. کی۲
۳. کوه تاونسند
۴. دیخ-تاو
۵. کوه لوگان
۶. اوخوس دل سالادو
مقایسهٔ ارتفاع هفت قله دوم با ارتفاع کوه‌های فهرست هفت قله و هشت هزار متری‌ها.
گرین‌برگ

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کارگردان: نوآ بامباک
تهیه‌کننده: جنیفر جیسن لی اسکات رودین
فیلمنامه‌نویس: نوآ بامباک جنیفر جیسن لی
داستان:  Jennifer Jason Leigh  Noah Baumbach 
بازیگران: بن استیلر گرتا گرویگ ریس ایفانز جنیفر جیسن لی مریت ویور کریس مسینا بری لارسون جونو تیمپل مارک دوپلاس جیک پالترو Blair Tefkin دیو فرانکو
موسیقی: James Murphy
فیلم‌بردار: هریس سوایدز
تدوین‌گر: Tim Streeto
شرکت تولید: Scott Rudin Productions
توزیع‌کننده: فوکس فیچرز
تاریخ‌های انتشار:  ۱۴ فوریه ۲۰۱۰ (۲۰۱۰-0۲-۱۴) (Berlinale)  ۱۹ مارس ۲۰۱۰ (۲۰۱۰-0۳-۱۹) (United States)  
مدت زمان: ۱۰۷ دقیقه
کشور: آمریکا
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: $۲۵ میلیون
فروش گیشه: $۷٫۴ میلیون
گرین‌برگ (انگلیسی: Greenberg) فیلمی در ژانر درام و کمدی به کارگردانی نوآ بامباک است که در سال ۲۰۱۰ منتشر شد.
بازیگران

بن استیلر
گرتا گرویگ
ریس ایفانز
جنیفر جیسن لی
مریت ویور
کریس مسینا
بری لارسون
جونو تیمپل
مارک دوپلاس
جیک پالترو
دیو فرانکو
فهرست میراث فرهنگی ناملموس در کره جنوبی

| میراث ناملموس در کره جنوبی | میراث ناملموس در کره جنوبی |
| --- | --- |
 :  
کشور: کره جنوبی
تصویب پیمان‌نامه: ۹ فوریه ۲۰۰۵
میراث ثبت شده: ۲۲
وبگاه:  KR 
فهرست میراث ناملموس در کره جنوبی شامل ۲۲ میراث ناملموس است.
گنجاندن عناصر جدید میراث در فهرست‌های میراث فرهنگی ناملموس توسط کمیته بین‌دولتی برای حفاظت از میراث فرهنگی ناملموس تعیین می‌شود که توسط کنوانسیون تأسیس شده است. این میراث شامل دانش، مهارت‌ها، سنت‌ها، آیین‌ها، زبان‌ها، موسیقی، رقص، هنرهای نمایشی، غذاهای سنتی و دیگر جلوه‌های زنده فرهنگ است. هدف از حفاظت این میراث، حفظ تنوع فرهنگی و هویت‌های بومی در برابر تغییرات جهانی است.
کره جنوبی این کنوانسیون را در ۹ فوریه ۲۰۰۵ تصویب کرد.
یادداشت

↑  مشترک با کامبوج، فیلیپین و ویتنام.
↑  مشترک با کره شمالی.
↑  مشترک با اتریش، بلژیک، کرواسی، جمهوری چک، فرانسه، آلمان، مجارستان، ایرلند، ایتالیا، قزاقستان، قرقیزستان، مغولستان، مراکش، هلند، پاکستان، لهستان، پرتغال، قطر، عربستان سعودی، اسلواکی، اسپانیا، سوریه و امارات متحده عربی.
سید یعقوب موسوی

| سید یعقوب موسوی | سید یعقوب موسوی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۵ مهر ۱۳۳۵
درگذشت: ۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۲ (۶۶ سال)
ملیت: ایران
شهروندی: تهران
تحصیلات: دکتری جامعه شناسی شهری با گرایش برنامه‌ریزی شهری
محل تحصیل: دانشگاه نیوکاسل انگلستان
فرزندان: الهام، هدی و سینا
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): جامعه‌شناسی
محل کار: دانشگاه الزهرا
 :  
سید یعقوب موسوی (۵ مهر ۱۳۳۵ – ۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۲) دانشیار دانشگاه الزهرا و عضو هیئت مدیره ادوار و مدیر گروه علم و فناوری انجمن جامعه‌شناسی ایران و عضو هیئت علمی گروه جامعه‌شناسی دانشگاه الزهرا بود. وی دارای کتاب، مقاله، نقد، میزگرد و مصاحبه‌های متعدد در حوزه‌های جامعه‌شناسی بود. او دبیر علمی همایش جامعه معماری و شهرو سردبیر مجله علمی Socio-spatial studies بود. مدیریت گروه فرهنگی مرکز پژوهش‌های مجلس، عضویت در کمیته راهبردی سند توسعه محلات شهر تهران، شورای راهبردی فرهنگی و اجتماعی، مرکز مطالعات و برنامه‌ریزی شهر تهران و عضویت در هیئت تحریریه مجلات علمی پژوهشی از سوابق ایشان بود. همچنین ایشان مجری طرح‌های پژوهشی ملی و پژوهشگر برگزیده ادوار مختلف در دانشگاه الزهرا بود.
تحصیلات

یعقوب موسوی در سال ۱۳۵۵ از دبیرستان ناصر خسرو تهران دیپلم گرفت. سپس وارد دانشگاه شد و در سال ۱۳۶۰ از دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران لیسانس و در سال ۱۳۶۵ از دانشگاه تربیت مدرس مدرک کارشناسی ارشد رشته جامعه‌شناسی گرفت. وی در سال ۱۳۷۶ در دانشکده شهرسازی دانشگاه نیوکاسل انگلستان در مقطع دکترای رشته جامعه‌شناسی شهری با گرایش برنامه‌ریزی شهری دانش‌آموخته شد.
سوابق تجربی

مدیر گروه علوم اجتماعی دانشگاه الزهرا ۱۳۷۲-۱۳۷۰
مدیر گروه فرهنگی مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی ۱۳۷۸-۱۳۷۶
معاونت تحصیلات تکمیلی دانشکده علوم اجتماعی و اقتصادی دانشگاه الزهرا ۱۳۷۸-۱۳۷۷
معاونت آموزشی و پژوهشی دانشکده علوم اجتماعی و اقتصادی دانشگاه الزهرا ۱۳۸۱-۱۳۷۸
مدیر پژوهشی دانشکده علوم اجتماعی و اقتصادی دانشگاه الزهرا ۱۳۹۰-۱۳۸۸
تقدیر و جوایز

پژوهشگر برگزیده دانشگاه الزهرا در سال ۱۳۸۰
برنده طرح ملی «تعارض نقش زنان در خانواده و اجتماع» از سوی مرکز مشارکت امور زنان ریاست جمهوری در سال ۱۳۸۱
پژوهشگر نمونه دانشگاه الزهرا در سال ۱۳۸۲
پژوهشگر نمونه گروه علوم اجتماعی و دانشکده علوم اجتماعی در سالهای ۱۳۸۳ و ۱۳۸۶ و ۱۳۸۸ و ۱۳۸۹ و ۱۳۹۱ و ۱۳۹۲
درگذشت

یعقوب موسوی در دوشنبه ۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۲ در ۶۶ سالگی در تهران درگذشت.
درگذشت > پیام انجمن جامعه‌شناسی ایران

پیام انجمن جامعه‌شناسی ایران :
دوست و همکار دیگری از میان ما رفت. انسانی اخلاق‌مدار و دانشمند که چهره‌ای شاد و خندان داشت و در سخت‌ترین شرایط از او حس خوب می‌گرفتیم. یار نزدیک مرحوم دکتر محمدامین قانعی‌راد در گروه علم و معرفت انجمن، همکار صمیمی گروه جامعه‌شناسی دانشگاه الزهرا و همسر و پدری مهربان برای خانواده. چقدر پرکشیدن این عزیزان در اوج شکوفایی تجربه و دانش سخت است. صمیمانه عروج این عزیز را تسلیت گفته و برای خانواده محترم، دوستان و همکارانش صبر و بردباری بر این مصیبت را خواستاریم.
هیات مدیره انجمن جامعه‌شناسی ایران
کتاب‌شناسی

تبیین نظری جامعه‌شناسی جرم شهری
علل کاهش همبستگی‌های اجتماعی در شهر
بررسی جامعه‌شناسی محله‌های شهر
الگوی معرفتی و اجتماعی توسعه و عدم توسعه علوم‌اجتماعی در ایران.
درآمدی بر بنیادهای نظری حقوق شهروندی در شهر
درآمدی بر حقوق شهروندی در شهر: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات اجتماعی جهاد دانشگاهی، 1391
جامعه شناسی محله گرایی، معاونت اجتماعی شهرداری تهران، 1382
جامعه شناسی مسایل شهری
اف.کا. ۲۶

| اف> کا. ۲۶ | اف> کا. ۲۶ |
| --- | --- |
کاربری: ترابری
تولیدکننده: British Aerial Transport Company Limited
طراح: Frederick Koolhoven
نخستین پرواز: ۱۹۱۹
کاربر اصلی: Instone Air Line
تعداد ساخته‌شده: ۴
اف. کا. ۲۶ (به انگلیسی: BAT_F.K.26) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع ترابری ساخت شرکت British Aerial Transport Company Limited است. هواگرد اف.کا. ۲۶ نخستین پروازش را در ۱۹۱۹ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۴ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
طراح این هواگرد، Frederick Koolhoven بود.
آر۸۰ (کشتی هوایی)

| آر۸۰ | آر۸۰ |
| --- | --- |
کاربری: کشتی هوایی مسافربری
کشور سازنده: بریتانیا
تولیدکننده: ویکرز
نخستین پرواز: ۱۹ ژوئیه ۱۹۲۰
تعداد ساخته‌شده: ۱
آر۸۰ (به انگلیسی: R80) یک کشتی هوایی ساختِ کارخانهٔ ویکرز در کشور بریتانیا است. این کشتی هوایی برای نخستین بار در ۰۱۹۲۰−۰۷−۱۹ ۱۹ ژوئیه ۱۹۲۰ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
رصدخانه نجومی گائوچنگ

```wikitext
| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
نام رسمی: آثار تاریخی دنگ‌فِنگ در «مرکز آسمان و زمین»
دربرگیرنده:  دروازه‌های تایشی کو، معبد ژونگوئه  دروازه‌های شاوشی کو  دروازه‌های چی‌مو کو  بتکده سونگیو  مجموعه معماری معبد شائولین محوطه مرکزی  معبد چوزو  جنگل پاگودا  معبد هوئیشان  آکادمی سونگیانگ برای آموزش کلاسیک  رصدخانه 
معیار ثبت: فرهنگی: (iii)(vi)
شمارهٔ ثبت: ۱۳۰۵rev
تاریخ ثبت: ۲۰۱۰
مساحت: ۸۲۵ هکتار (۲٬۰۴۰ جریب فرنگی)
منطقه حائل: ۳٬۴۳۸٫۱ هکتار (۸٬۴۹۶ جریب فرنگی)
رصدخانه نجومی گائوچنگ (Gaocheng Astronomical Observatory) که با نام رصدخانه دنگفنگ نیز شناخته می‌شود، یک رصدخانه تاریخی در معبد حاکم ژو، در شهر گائوچنگ، نزدیک دنگ‌فنگ در استان هنان، چین قرار دارد. این مکان سنت دیرینه‌ای در رصدهای نجومی دارد که از زمان ژو باختری تا اوایل دودمان یوآن ادامه یافته است. در این مکان یک اشاره‌گر (ابزار) نیز وجود دارد که برای تقویم دایان در سال ۷۲۹ میلادی و رصدخانه بزرگ دوران یوآن استفاده می‌شد. این رصدخانه به عنوان بخشی از «آثار تاریخی دنگفنگ در مرکز آسمان و زمین» در سال ۲۰۱۰ در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد.
تاریخچه > دوران ژو باختری

اعتقاد بر این است که حاکم ژو (حدود ۱۰۴۲ پیش از میلاد) در این مکان یک «سایه‌انداز» (Ceyingtai) برای رصد خورشید ساخته بود، زیرا او این منطقه را مرکز آسمان و زمین می‌دانست. علاقه او به ریاضیات و نجوم/ستاره‌شناسی در کتاب Zhoubi Suanjing گزارش شده است.
تاریخچه > دوران دودمان تانگ

ستاره‌شناس یی شینگ (۶۸۳–۷۲۷) از دودمان تانگ، ۲۰ سایه‌انداز استاندارد در سراسر چین ساخت تا زمان وابسته به مکان جغرافیایی را اندازه‌گیری کند. بر اساس پیشنهاد لیو ژو از سال ۶۰۴ میلادی، ۱۰ عدد از این سایه‌اندازها در امتداد نصف‌النهار ۱۱۴ درجه شرقی گرینویچ از آسیای مرکزی تا ویتنام قرار داده شدند تا محیط زمین و انحرافات آن از کره کامل اندازه‌گیری شود. یکی از این رصدخانه‌ها در گائوچنگ قرار داشت. این رصدها برای ایجاد تقویم دایان استفاده شدند.
در جنوب رصدخانه، در معبدی که به ژو گونگ اختصاص دارد، یک نمودار شی‌گوی ساخته‌شده توسط یی شینگ وجود دارد. بر اساس کتاب «Zhou Li» (آیین‌های ژو)، این مکان مرکز زمین است.
تاریخچه > دوران دودمان یوآن

رصدخانه بزرگ در سال ۱۲۷۶ در اوایل دودمان یوآن به دستور قوبلای خان ساخته شد و توسط ستاره‌شناسان گو شوجینگ (۱۲۳۱–حدود ۱۲۱۵) و وانگ شون (۱۲۳۵–۱۲۸۱) طراحی شد تا حرکت خورشید و ستارگان را رصد کرده و زمان را ثبت کند.
این رصدخانه از سنگ و آجر ساخته شده است و شامل دو بخش است: بدنه و شی‌گوی (که به آن «خط‌کش اندازه‌گیری آسمان» نیز گفته می‌شود). ارتفاع آن به تنهایی ۹٫۴۶ متر و با احتساب دو کابین روی آن ۱۲٫۶۲ متر است. سایه‌انداز آن به‌طور غیرمعمول به صورت یک میله افقی بین دو کابین نصب شده است. شی‌گوی که به سمت شمال امتداد دارد، ۳۱٫۱۹ متر طول و ۰٫۵۳ متر عرض دارد و از ۳۶ سنگ مربعی ساخته شده است که دو کانال موازی روی آن برای بررسی سطح بودن آن وجود دارد. موقعیت شی‌گوی مطابق با جهتی است که امروزه برای اندازه‌گیری نصف‌النهار استفاده می‌شود. در هنگام اندازه‌گیری، یک تیر روی شیارها قرار می‌گیرد و از جینگفو (ابزاری با سوراخ‌های زیاد) روی کانال‌ها برای اندازه‌گیری سایه استفاده می‌شود که دقت آن تا ۲ میلی‌متر است. در انقلاب زمستانی، طول سایه در ظهر تقریباً به اندازه شی‌گوی است.
این رصدهای بسیار دقیق برای تقویم جدید شوشی (تقویم اعطای فصل) در سال ۱۲۸۱ استفاده شدند که به مدت ۳۶۴ سال مورد استفاده قرار گرفت. این تقویم در زمان خود پیشرفته‌ترین تقویم بود؛ طول سال اعتدالی ۳۶۵ روز، ۵ ساعت، ۴۹ دقیقه و ۲۰ ثانیه تعیین شد، مقداری که با مقدار گاه‌شماری میلادی مطابقت دارد، اما ۳۰۰ سال زودتر به دست آمده بود.
در سال ۱۷۸۷، پیر سیمون لاپلاس از این اندازه‌گیری‌ها برای بررسی محاسبات خود در مورد تغییرات طولانی‌مدت میل دائرةالبروج و خروج از مرکز مدار زمین استفاده کرد.
این رصدخانه اولین مورد از ۲۷ رصدخانه‌ای است که در اوایل دودمان یوآن ساخته شد.
اسکاندیناوی

| اسکاندیناوی  | اسکاندیناوی  |
| --- | --- |
نقشه شبه جزیره فنواسکاندیا و دریای بالتیک: نقشه شبه جزیره فنواسکاندیا و دریای بالتیک
نام(های) اهلیت: اسکاندیناویایی
عضویت:  دانمارک  نروژ  سوئد از لحاظ شباهت فرهنگی:  فنلاند  ایسلند  جزایر الند  جزایر فارو کشورهای نوردیک که در اسکاندیناوی بحساب نمی‌آیند:  گرینلند  جزیره بووه  یان ماین  سوالبارد
دامنه سطح‌بالا: .dk, .no, .se .ax, .fi, .fo, .gl, .is, .sj زبان‌های رسمی سوئدی دانمارکی نروژی در برخی مواقع: فنلاندی ایسلندی فارویی سامی زبان‌های اقلیت شناخته شده زبان مینکیلی، کارلیایی، کِوِن آلمانی رومانی
اِسکاندیناوی (به دانمارکی: Skandinavien) منطقه‌ای جغرافیایی با جزئیات خاص تاریخی و فرهنگی در شمال اروپا است. اسکاندیناوی در معنای محدود آن دربرگیرندهٔ سه کشور سوئد، نروژ و دانمارک (شبه‌جزیره اسکاندیناوی) است و در معنای گسترش یافته آن فنلاند، ایسلند، جزایر فارو و جزایر الند را نیز شامل می‌شود.
مساحت کل دانمارک، نروژ و سوئد حدود ۵۷۶۶۶۸ کیلومتر مربع است. بر اساس برآوردهای سال ۲۰۱۷، تقریباً ۲۱ میلیون نفر در اسکاندیناوی زندگی می‌کنند. تراکم جمعیت این منطقه بسیار کم است و کمتر از ۶۰ نفر در هر مایل مربع است. بزرگ‌ترین کشور اسکاندیناوی از نظر مساحت، سوئد است. این کشور همچنین با جمعیتی بیش از ۱۰ میلیون نفر پرجمعیت‌ترین است. نروژ و دانمارک هر کدام کمتر از ۶ میلیون نفر جمعیت دارند.
ریشه‌شناسی

نخستین کسی که این نام را به این‌جا داده پلینیوس است که از دانشمندان علوم طبیعی رومیان بود و او این کلمه را به‌جزایر دانمارک و بدو جزیره (به‌زعم او) سوئد و نروژ اطلاق کرده و شبه جزیره ژوتلند از دانمارک را جزء سرزمین ژرمن‌ها قرار داده‌است.
تاریخ

تبار اکثر مردم کشورهای ژرمنی‌تبار این ناحیه به وایکینگ‌ها می‌رسد. فنلاندی‌ها و اهالی لاپلند از تبار اورالی هستند. اولین پارلمان جهان در سال ۹۲۰ میلادی در ایسلند شکل گرفت
واژه اسکاندیناوی نخستین بار توسط پلینی بزرگ (۲۳–۷۹) به شکل «Scadinauia» به کار رفته‌است و احتمالاً از کلمات ژرمنی کهن «skadin» (آسیب) و «auio» (جزیره) تشکیل شده‌است؛ بنابراین معنی آن چیزی شبیه «جزیره آسیب‌دیده و کرانه خطرناک» است. این معنای اصلی در نام‌های محلی مانند منطقه جنوبی سوئد، که اسکانه (Skåne) نامیده می‌شود، باقی مانده‌است. این نامگذاری را به این خاطر دانسته‌اند که دریانوردی که به سواحل این نواحی نزدیک می‌شدند از آسیب تپه‌های شنی زیرآبی نزدیک به این کرانه‌ها به کشتی‌های خود بیم داشتند.
جغرافیا

سوئد و نروژ با هم شبه‌جزیره اسکاندیناوی را تشکیل می‌دهند. دانمارک با آلمان همسایه است، در حالی که فنلاند و نروژ با روسیه همسایه هستند، اما در غیر این صورت کشورهای شمال اروپا توسط دریای بالتیک، دریای شمال یا خود اقیانوس اطلس از همسایگان خود جدا می‌شوند. فراوانی زمین، آب و جنگل ویژگی مشترک کشورهای شمال اروپا است (به جز دانمارک که بیشتر سطح آن را زمین‌های کشاورزی یا سکونتگاه‌ها تشکیل می‌دهد). برای نمونه، سوئد یکی از بزرگ‌ترین کشورهای اروپا از نظر مساحت است اما تنها حدود ۹ میلیون نفر جمعیت دارد.
جغرافیای اسکاندیناوی بسیار متنوع است. دانمارک مانند هلند و آلمان شمالی یک دشت هموار است. آبدره‌های نروژ، کوه‌های اسکاندیناوی که بخش‌هایی از نروژ و بخش‌هایی از سوئد را پوشش می‌دهند، مناطق هموار و کم‌ارتفاع در دانمارک و مجمع‌الجزایر فنلاند، نروژ و سوئد همگی گوناگون هستند. فنلاند و سوئد دریاچه‌های زیادی دارند که میراث  یخبندانی است که حدود ده هزار سال پیش به پایان رسید. ایسلند هم آتشفشانی و قطبی است.
مناطق جنوبی اسکاندیناوی که پرجمعیت‌ترین مناطق نیز هستند، آب و هوای معتدلی دارند. اسکاندیناوی از شمال تا ورای مدار قطب شمال امتداد دارد، اما به دلیل جریان خلیج (گلف استریم)، آب و هوای نسبتاً معتدلی نسبت به عرض جغرافیایی خود دارد. بسیاری از کوه‌های اسکاندیناوی دارای آب و هوای توندرای کوهستانی هستند.
کوه‌های اسکاندیناوی که از جنوب نروژ و از کنار ترومسو در شمال نروژ می‌گذرند، در سمت اقیانوس اطلس شیب‌دار و ناهموار و در سمت شرقی کم‌شیب هستند. فنلاند نسبتاً مسطح، تا حدودی سردتر است و دریاچه‌هایی پراکنده فراوانی در سراسر کشور دارد. بخش‌های بزرگی از سوئد و فنلاند (و همچنین بخش‌هایی از نروژ) توسط جنگل‌های کاج پرپشت پوشیده شده‌اند که اساساً شاخه غربی تایگای بزرگ روسی هستند. گالدهوپیگن در پارک ملی یوتون‌هایمن نروژ، با ۲٫۴۶۹ متر، بلندترین کوه در شمال رشته‌کوه آلپ است. کبنه‌کایسه با ۲۱۰۴ متر ارتفاع، بلندترین کوه در سوئد است.
فرهنگ

اسکاندیناوی به دموکراسی‌های تثبیت‌شده و پویای خود معروف است. مردم اسکاندیناوی برابری‌طلب‌اند و کوشش آن‌ها برای کم کردن شکاف‌های طبقاتی به‌وسیله دریافت مالیات‌های سنگین توسط دولت و تأمین نیازمندی‌های اساسی شهروندان از طریق هزینه‌کرد این درآمدهای مالیاتی، تا اندازه بسیاری موفق بوده‌است.
نان چاودار، اسموربرود (ساندویچ‌های روباز دانمارک) و گوشت قلقلی سوئدی از خوراکی‌های رایج در این ناحیه است. نوشیدن قهوه، خوردن نبات شیرین‌بیان و استفاده از اسنوس نیز از عادت‌های رایج در میان مردم اسکاندیناوی است. اسنوس به شکل کیسه‌های کوچک تنباکو است که زیر لب می‌گذارند و با ناس در منطقه خاورمیانه قابل مقایسه است.
از شناسه‌های فرهنگی در میان کشورهای اسکاندیناوی می‌توان به فردگرایی، سونا در فنلاند، هوگه و دوچرخه کالسکه‌دار در دانمارک، و نوآر نوردیک اشاره کرد. منظور از «هوگه»، گرایش به ایجاد فضاهای دنج و آرامش‌بخش در خانه و محل‌های دیگر است. نوآر نوردیک نیز اصطلاحی است که برای اشاره به فیلم‌ها و سریال‌های اسکاندیناوی در سبک جنایی به‌کار می‌رود.
فرهنگ > زبان

دو گروه زبانی از دوران پیشاتاریخ در شبه جزیره اسکاندیناوی در کنار هم وجود داشته‌اند - زبان‌های ژرمنی شمالی، از خانوادهٔ زبان‌های هندواروپایی، و زبان‌های سامی اورالی.
آلمانی (در دانمارک)، ییدیش و زبان اسکاندورومانی (زبان کولی‌های اسکاندیناوی) زبان‌های اقلیت در بخش‌هایی از اسکاندیناوی هستند.
فرهنگ > زبان‌های ژرمنی

اکثریت جمعیت اسکاندیناوی (شامل ایسلند و جزایر فارو) امروزه زبان خود را از چندین قبیله ژرمن شمالی می‌گیرند که زمانی در قسمت جنوبی اسکاندیناوی ساکن بودند و به زبان ژرمنی آن‌ها سپس تبدیل به نورس باستان و از نورس باستان به دانمارکی و سوئدی، نروژی، فاروئی و ایسلندی تبدیل شد. ریشه همه این زبان‌ها هندواروپایی، یعنی هم‌ریشه با زبان‌هایی چون هندی، فارسی، یونانی و انگلیسی است. مردمان هندواروپایی حدود ۶ هزار سال پیش از نواحی جنوبی اوکراین امروزی آغاز به مهاجرت به جهات مختلف کردند و گروهی از آن‌ها پس از سال‌ها به اسکاندیناوی نیز رسیدند.
زبان‌های دانمارکی، نروژی و سوئدی یک پیوستار گویشی را تشکیل می‌دهند و به عنوان زبان‌های اسکاندیناوی شناخته می‌شوند و گویشوران همه این زبان‌ها در درک یکدیگر دشواری زیادی ندارند. فاروئی و ایسلندی که گاهی به عنوان زبان‌های اسکاندیناوی جزیره‌ای نیز شناخته می‌شوند، برای گویشوران زبان‌های اسکاندیناوی قاره‌ای فقط تا حد محدودی قابل فهم هستند.
فرهنگ > زبان‌های اورالی

اقلیت کوچکی از ساکنان اسکاندیناوی را گویشوران زبان‌های سامی اورالی تشکیل می‌دهند که در منتهی‌الیه شمال اسکاندیناوی متمرکز شده‌اند. زبان فنلاندی که در شرق اسکاندیناوی رایج است از شاخه زبان‌های فینو-اوگری خانواده زبان‌های اورالی است. زبان فنلاندی از فاصله دور با زبان‌های سامی مرتبط است، اما این زبان‌ها از نظر منشأ با زبان‌های ژرمنی اسکاندیناوی کاملاً متفاوت هستند.
زبان فنلاندی عمدتاً در فنلاند رایج است و این کشور اقلیتی تقریباً ۵ درصد از سوئدی‌زبانان را نیز در خود دارد. از سوی دیگر، فنلاندی به عنوان یک زبان اقلیت در سوئد به‌رسمیت شناخته شده‌است.
فرض بر این است که خانواده زبان‌های اورالی، که فنلاندی عضوی از آن است، از یک زبان اصلی به نام نیااورالی مشتق شده‌اند که بین ۸۰۰۰ تا ۲۰۰۰ سال پیش از میلاد در مجاورت کوه‌های اورال صحبت می‌شد (تخمین‌ها متفاوت است). یکی از این نوادگان نیااورالی، یعنی نیا-فینی بازسازی شده‌است، که زبان‌های فنلاندی از آن سرچشمه می‌گیرند. زبان‌های فنلاندی در حدود ۱۵۰۰ تا ۱۰۰۰ قبل از میلاد از نیا-سامی (نیای بازسازی شده زبان‌های سامی) جدا شد.
فرهنگ > دین

گفته می‌شود تلاش مبلغان برای مسیحی نمودن این سرزمین حصول چندانی نداشته بلکه مسیحیت توسط گروه‌های وایکینگ‌ها که جهت به دست آوردن غنائم سرزمین‌های دیگر اروپایی را مورد حمله قرار می‌دادند، وارد اسکاندیناوی شده‌است. البته روابط تجاری بین اسکاندیناوی و مناطق مسیحی از جمله شمال فرانسه نیز نقش به‌سزایی در این رابطه ایفا کرد به شکلی که اغلب افراد نخستین طیف مسیحی شدگان اسکاندیناوی، را بازرگانان تشکیل می‌دادند و نخستین اجتماع مسیحیان در شهر تجاری بیرکا پدید آمد. البته این فرایند به سهولت صورت نگرفت بلکه با مقاومت پاگانیسم، به تدریج و در طی سه سده اتفاق افتاد. حمایت و دخالت حاکمان اروپای غربی از جمله لوئی پارسا، پادشاه فرانک‌ها از ترویج مسیحیت در این منطقه، موجب بدبینی اهالی اسکاندیناوی و مزدور خوانده شدن مبلغان گشت. این بدبینی که به تصادم کشیده شد، با توسل طرفین به زور (اغلب به شکل بسیار شدید) نیز همراه بود.
سلطه مسیحیت بر اسکاندیناوی هنگامی موفقیت‌آمیز قلمداد شد که در هر سه پادشاهی موجود در آن، پادشاهان مسیحی به شکل پیاپی بر تخت سلطنت تکیه زدند. این اتفاق نخستین بار در دانمارک با به قدرت رسیدن جانشینان کانوت بزرگ سپس در نروژ توسط ماگنوس خوب و اواخر سده یازدهم در سوئد به وسیله اینگه محقق گشت. سازمان یافته بودن شدید مسیحیت در مقابل نبودن بدنه منسجمی در عقاید پاگانیسم و تجزیه و اضمحلال عقاید پیشین نزد مردم اسکاندیناوی را می‌توان دلیل غلبه دین جدید دانست. از طرفی مسیحیت تمامی ویژگی‌های مقدس عقاید پیشین خصوصاً آن‌هایی را که به نفع پادشاهان بود از جمله اعطای قربانی، را نفی نکرد. به شکلی که یکی از حاکمان ایسلند با وجود گرویدن به مسیحیت، در مواقع مختلف همچنان از خدای ثور طلب استمداد می‌نمود. با توجه به دور افتاده بودن و سختی ارتباطات در نواحی کوهستانی، با وجود مسیحی شدن اغلب جمعیت مناطق ساحلی در نروژ، تقریباً همه ساکنان مناطق داخلی تر تا سده یازدهم همچنان بر عقاید پیشین خود بودند.
با مسیحی شدن تمام اسکاندیناوی، سال ۱۱۰۳ میلادی نخست اسقف‌نشین اعظم در لوند در دانمارک بنیان نهاده شد تا بر امور دینی در سرتاسر این منطقه نظارت داشته باشد و از سلطه مذهبی آلمانی‌ها خارج شود. چند دهه بعد با ایجاد اسقف‌نشین‌های مشابهی در نروژ و سوئد، این مناطق نیز از این منظر مستقل گشتند.
دید ماهواره‌ای از اسکاندیناوی
سبک ویژه خانه‌های اسکاندیناوی، نروژ
زبان‌های ژرمنی شمالی
زبان‌های اسکاندیناویایی قاره‌ای:   دانمارکی   نروژی
  سوئدی
زبان‌های اسکاندیناویایی جزیره‌ای:
  فاروئی
  ایسلندی
  نورن (†)
  نورس گرینلند (†)
گستره زبان‌های اورالی
دی‌اچ.۱۶ ایرکو

| دی‌اچ>  ۱۶ ایرکو | دی‌اچ>  ۱۶ ایرکو |
| --- | --- |
کاربری: دوباله تجاری
تولیدکننده: Airco
نخستین پرواز: ۱۹۱۹
معرفی‌شده در: ۱۹۱۹
بازنشستگی: ۱۹۲۳
کاربر اصلی: Aircraft Transport and Travel
تعداد ساخته‌شده: ۹
دی‌اچ. ۱۶ ایرکو (به انگلیسی: Airco_DH.16) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع دوباله تجاری ساخت شرکت Airco است. هواگرد دی‌اچ. ۱۶ ایرکو نخستین پروازش را در ۱۹۱۹ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۱۹ میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد ۹ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
هراکلس

این مقاله دربارهٔ پهلوان نامدار یونانی است. برای شخصیتی مشابه در اساطیر روم، هرکول را ببینید.
مجسمه هراکلس در بیستون، کرمانشاه
مجسمه هراکلس در دوره اشکانیان واقع در موزه شوش
هراکلس (به یونانی: Ἡρακλῆς, Hēraklēs) به معنی شکوه هرا، نام بزرگترین پهلوان اسطوره‌ای یونان و روم باستان فرزند پادشاه خدایان زئوس و آلکمنه بود. او نام‌آورترین قهرمان اسطوره‌ای یونان است. او جد خاندانی سلطنتی به نام هراکلیدای، مظهر مردانگی و قهرمان المپ نشینان علیه هیولاهای زیرزمینی بود. هراکلس آخرین پسر فناپذیر زئوس و همچنین تنها کسی بود که از مادری فانی به دنیا آمده بود، و پس از مرگش تبدیل به خدا شد. هراکلس در ابتدا توسط والدینش آلکیدس (به یونانی: Ἀλκείδης, Alkeidēs) نام‌گذاری شد، اما بعدها نام او فقط برای خشنودی نامادری‌اش هرا به هراکلس یا شکوه برای هرا تغییر یافت. در اساطیر روم و جهان غرب مدرن، او تحت نام هرکول (به لاتین: Hercules) شناخته می‌شود، که بعدها امپراتورهای روم، به‌ویژه کومودوس و ماکسیمیان اغلب خود را با او یکی می‌دانستند. رومیان در اصل زندگی و آثار نسخهٔ یونانی او را بدون تغییر پذیرفتند، اما روایت‌های جزئی خود را اضافه کردند، که برخی از آن‌ها این پهلوان را به جغرافیای دریای مدیترانه مرکزی پیوند می‌دهد. بر طبق اساطیر اتروسکی، هراکلس را هرکله نامیدند، و در عوض اینکه فرزند زنی فانی باشد، هر دو والدینش نامیرا بودند و او را پسر تینیا و یونی می‌پنداشتند. تینیا ایزد آسمان‌ها و قابل قیاس با ژوپیتر در اساطیر رومی یا زئوس یونانی است، در حالی که یونی، معادل یونو در اساطیر روم و هرا در اساطیر یونان است.
استعداد او قدرت شگفت‌انگیز و شجاعتی بود که داشت، اما از دانش و خرد بهره چندانی نداشت. هنگامی که در گهواره بود دو مار را خفه کرد و در سنین نوجوانی توانست شیری را از پا درآورد. او هرگز در هیچ‌یک از شهرهایی که به ماجراجویی می‌پرداخت، مقیم نشد و سرگردانی‌های او باعث شد فراسوی مرزهای یونان، مثل آفریقا و آسیای صغیر را درنوردد. هراکلس در دوران باستان محبوبیت فراوان داشت، و موضوع داستان‌ها و آثار هنری بی‌شمار بود. هر چند منسجم‌ترین منابع ادبی مربوط به دلاوری‌های او به قرن سوم بازمی‌گردد، اما منابع پراکنده، و شواهد به دست آمده از منابع هنری روشن می‌سازند که اغلب ماجراهای او اگر نه همهٔ آن‌ها از نخستین دوران‌ها معروف بوده‌است. از مشخصه‌های هرکول می‌توان به سلاحش که گرزی بود از جنس چوب زیتون و لباسی که از پوست شیر درست شده بود اشاره کرد.