stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
میشائل بالاک
سابقهٔ بازی > تیم ملی آلمان

بالاک در هنگام بازیگری در تیم کمنیتس به تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال آلمان دعوت شد و در ۲۱ مارس ۱۹۹۶ اولین بازی ملی خود را در رده زیر ۲۱ سال در مقابل دانمارک انجام داد و در مجموع برای آن تیم ۱۹ بازی و ۴ گل زد.
اولین دعوت بالاک به تیم ملی بار از سوی برتی فوگتس بود. در آن زمان بالاک در کایزرسلاوترن بازی می‌کرد.
اولین بازی ملی او در ۲۸ آوریل ۱۹۹۹ و زمان مربیگری اریش ریبک انجام شد. در آن روز بالاک مقابل اسکاتلند در دقیقهٔ ۶۰ به جای دیتمارهامان به بازی آمد.
در یورو ۲۰۰۰ بالاک جز تیم ملی فوتبال آلمان بود که بسیار ضعیف نتیجه گرفت و در دور اول حذف شد. بالاک در کل این جام تنها ۶۳ دقیقه به میدان آمد.
در مسابقات مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۲ بالاک با بازیسازی خوبش در مرکز زمین خود را به عنوان ستاره تیم ملی کشورش مطرح کرد. او در بازی تک حذفی مقابل اوکراین سه گل به ثمر رساند تا حضور آلمان در این جام تضمین شود.
در جام جهانی ۲۰۰۲ بالاک بسیار خوش درخشید و نقطهٔ اوج فوتبال او رقم خورد. او در این مسابقات در یک چهارم نهایی مقابل آمریکا و در نیمه نهایی مقابل کرهٔ جنوبی تک گل پیروزی بخش تیمش را به ثمر رساند. در بازی مقابل کرهٔ جنوبی بالاک با یک خطای فنی یک خطر مسلم گلزنی را از کره‌ای‌ها گرفت و به همین علت کارت زردی دریافت کرد که او را از حضور در فینال بازداشت. با این حال بالاک در نایب قهرمانی آلمان نقش بسزایی داشت و از بهترین پاسورهای کل بازی‌ها بود.
پس از بازی‌های یورو ۲۰۰۴ و با انتخاب یورگن کلینزمن به جای رودی فولر در سمت مربی تیم ملی فوتبال آلمان، بالاک هم به جای الیور کان کاپیتان تیم ملی شد.
بالاک در بازی‌های دوستانهٔ آماده‌سازی برای جام جهانی ۲۰۰۶ نیز خوب ظاهر شد و در اواخر مارس ۲۰۰۶ گل چهارم را برای آلمان به ثمر رساند تا این تیم آمریکا را ۴–۱ مغلوب کند.
بالاک با ۹۸ بازی ملی، ۴۸ گل به ثمر رسانده‌است. او پیراهن شمارهٔ ۱۳ معروف تیم را به تن می‌کند یعنی همان پیراهنی که قبلاً «رودی فولر» به تن داشته‌است.
سابقهٔ بازی > باشگاهی > آغاز کار و کمنیتزر

میشائل بالاک فوتبال را با تیم کمینتس (آن زمان، کارل-مارکس-اشتادت) آغاز کرد. والدینش او را در هفت سالگی به تمرین این تیم فرستادند و او در همان نگاه اول چشم مربی وقت، استفن هانیش، (که خود از بازی‌کنان دستهٔ دوم آلمان شرقی بود) را گرفت. قابلیت بازی با دوپای بالاک از مهم‌ترین خاصیت‌های چشم‌گیر او بود.
بالاک آرام آرام به تیم اصلی راه یافت و در ۴ اکتبر ۱۹۸۳ به میدان آمد و در پیروزی دو بر یک تیمش مقابل موتور آسکونای کارل-مارکس-اشتادت شرکت داشت. بالاک مدام پیشرفت می‌کرد و مخصوصاً به قابلیت گلزنی‌اش اضافه می‌شد. او در فصل سوم حضورش ۵۷ گل در ۱۶ بازی به ثمر رساند. او تنها ده سال داشت که به باشگاه بزرگ‌تری راه پیدا کرد؛ یعنی باشگاه کارل-مارکس-اشتادت که بعدها به کمنیتزر تغییر نام داد.
بالاک در تیم جدیدش تحت نظر مربیانی همچون یورگن هابربر و ابرهارد شوستر بود و به همراه این تیم به افتخاراتی نیز نایل آمد از جمله قهرمانی ایالت ساکسونی در ۱۹۹۱ و قهرمانی مسابقات زیر ۱۹ سال کل آلمان در ۱۹۹۴.
در ۱۹۹۵ بالاک برای اولین بار قراردادی امضا کرد و به خاطر قابلیت‌های خاصش به یاد فرانس بکن‌باوئر به «قیصر کوچک» معروف شد. او در ۴ اوت ۱۹۹۵ برای اولین بار در یک بازی حرفه‌ای بزرگسالان در اوبرلیگا (دستهٔ دوم) مقابل لیپزیگ به میدان آمد اما کمنیتزر در این بازی ۲–۱ شکست خورد. در این فصل بالاک ۱۵ بار برای تیمش به میدان آمد اما گمنیتز نهایتاً به دستهٔ پایین‌تر سقوط کرد. با این حال این فصل برای بالاک فصل موفقی بود زیرا او در ۲۶ مارس ۱۹۹۶ در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال آلمان به میدان آمد.
در فصل بعدی بالاک جز ترکیب ثابت کمنیتزر شد و در درخشش دوبارهٔ این تیم نقش داشت. او در تمام بازی‌ها به میدان آمد و ده گل به ثمر رساند. کمنیتزر نتوانست به دستهٔ بالاتر برگردد اما در تابستان ۱۹۹۷ بالاک به کایزرسلاترنی پیوست که تازه به بوندسلیگا برگشته بود.
سابقهٔ بازی > باشگاهی > کایزرسلاوترن

بازی‌های خوب بالاک در کمنیتزر و تیم ملی زیر ۲۱ سال مربی وقت کایزرسلاوترن، اتو ریهاگل، را بر آن داشت تا او را خریداری کند. باشگاه فوتبال کایزرسلاوترن تازه به بوندسلیگا برگشته بود و این موقعیت خوبی برای بالاک بود.
در هفتمین بازی فصل در بازی دور از خانه مقابل کارلسروهه، ریهاگل تصمیم گرفت بالاک جوان را برای اولین بار به میدان بفرستد و این اولین بازی وی در بوندسلیگا بود. گرچه او تنها در پنج دقیقهٔ آخر بازی به میدان آمد. در ۲۸ مارس ۱۹۹۸ بالاک برای اولین بار در ترکیب ابتدایی تیم قرار گرفت. بازی مقابل بایر لورکوزن بود و بالاک وظیفهٔ مهار امرسون را به عهده داشت.
بالاک در این فصل جمعاً ۱۶ بار برای تیم جدیدش به میدان آمد و نقشی هر چند کوچک در مقام بی‌نظیر کایزرسلاترن یعنی فتح بوندسلیگا بلافاصله پس از بالا آمدن از دستهٔ پایین‌تر، بازی کرد. در فصل بعدی بالاک از بازیکنان اصلی تیم شد و در ۳۰ بازی به میدان آمد و چهار گل به ثمر رساند. کایزرسلاترن در آن فصل تا یک چهارم نهایی جام باشگاه‌های اروپا بالا رفت و در آن‌جا توسط بایرن مونیخ حذف شد.
در ۱ ژوئیه ۱۹۹۹ دو ماه بعد از اولین بازی بالاک در تیم ملی بزرگسالان، او در سن ۲۲ سالگی به بایر لورکوزن. هنوز یک سال از قرارداد او با کایزرسلاوترن باقی‌مانده بود و به همین علت بایر لورکوزن مجبور به پرداخت ۸ میلیون مارک آلمان (نزدیک ۵ میلیون یورو) برای انتقال او شد.
سابقهٔ بازی > باشگاهی > بایر لورکوزن

بالاک در بایر لورکوزن به خوبی درخشید. این آغاز درخشش جدی او بود. مربیان او در این تیم کریستوفر دام و کلاس تاپ‌مولر بودند. او در این تیم هافبک تهاجمی بود و جلوی کارستن راملو بازی می‌کرد.
او جمعاً سه فصل برای بایر لورکوزن بازی کرد و ۲۷ گل در بوندس لیگا و ۹ گل در اروپا به ثمر رساند.
در سال ۲۰۰۰ بایر لورکوزن تنها به یک تساوی مقابل اونترهاخینگ نیاز داشت تا برای اولین بار در تاریخ فاتح بوندسلیگا شود اما با گل به خودی بالاک، آن‌ها شکست خوردند تا باز هم بایرن مونیخ قهرمان شود.
با این حال بالاک در بایر لورکوزن به یکی از بهترین هافبک‌های اروپا بدل شد. آخرین فصل او در بایر لورکوزن فصل ۲۰۰۱/۰۲ بود که فصلی به یاد ماندنی به‌شمار می‌آید. او در این سال با لورکوزن مقام نایب قهرمانی بوندسلیگا، جام باشگاه‌های اروپا و جام حذفی آلمان را کسب کرد. چهار بازیکن بایر لورکوزن در آن سال در تیم ملی فوتبال آلمان بودند و نایب قهرمان جهان شدند. بالاک در آخرین فصل خود ۱۷ گل به ثمر رساند و بازی‌های خوبش باعث شد به عنوان بازیکن سال آلمان انتخاب شود.
سابقهٔ بازی > باشگاهی > بایرن مونیخ

در سال ۲۰۰۲ بالاک با قراردادی به ارزش نزدیک ۱۳ میلیون یورو به بایرن مونیخ پیوست. بایرن مونیخ با سیستمی دفاعی تر بازی می‌کرد و بالاک باید با آن تطبیق می‌یافت اما به هرحال او در فصل اول ده گل در قهرمانی بایرن مونیخ در بوندسلیگا به ثمر رساند. همچنین در فینال جام حذفی آلمان به میدان آمد و دو گل به کایزرسلاترن زد تا بایرن ۳–۱ پیروز شود و به قهرمانی برسد.
در سال بعد بالاک بازهم درخشید و با مربی جدید، فلیکس ماگات، نیز رابطه خوبی داشت.
می‌توان گفت دوره ای که او در بایرن بازی می‌کرد یکی از درخشان‌ترین دوره‌های میشائل در زمان بازیگری اش بود.
بالاک جمعاً چهار فصل برای بایرنی‌ها بازی کرد و سه بار قهرمان بوندسلیگا و سه بار قهرمان جام حذفی آلمان شد و جمعاً در ۱۳۵ بازی به میدان آمد و ۴۷ گل به ثمر رساند. این مجموع گل‌های داخلی بالاک از ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۵ را به ۶۱ می‌رساند.
سابقهٔ بازی > باشگاهی > چلسی

بالاک در فصل آخر خود در بایرن از چلسی، فیورنتینا، رئال مادرید، اینترمیلان، بارسلونا ٬منچستر یونایتد، آث میلان پیشنهادهایی دریافت کرد و نهایتاً در ۱۵ مه ۲۰۰۶ با قراردادی سه ساله به چلسی پیوست.
مورینیو دربارهٔ او گفته‌است: «برای من او از بهترین بازیکنان جهان است. بسیار باهوش است، از نظر تاکتیکی بسیار قوی است و گل‌های بسیاری به ثمر می‌رساند. برای من در اروپا تنها فرانک لمپارد در این سطح بازی می‌کند. این دو زوجی رؤیایی را تشکیل خواهند داد.»
وی در ۴ سال حضور خود در باشگاه چلسی توانست یک قهرمانی در لیگ برتر انگلیس، ۳ قهرمانی در جام حذفی فوتبال انگلیس و یک نایب قهرمانی در جام باشگاه‌های اروپا را جشن بگیرد.
بالاک در ۱۰۵ بازی که با پیراهن چلسی به میدان رفته‌است ۱۷ گل به ثمر رسانده‌است.
سابقهٔ بازی > باشگاهی > بایر لورکوزن

او در فصل نقل و انتقالات سال ۲۰۱۰ به تیم سابق خود یعنی بایر لورکوزن پیوست. بالاک دومین گل دوران بازیگری خود در مسابقات لیگ اروپا را با پیراهن لورکوزن در مقابل متالیست خارکوف به ثمر رساند. بعد از پیوستن او به لورکوزن شایعاتی در رابطه با جدا شدن ستارهٔ به یاد ماندنی آلمان از تیم محبوبش به گوش رسید که تکذیب شده و وی تا سال ۲۰۱۲ برای این تیم بازی کرد.
سابقهٔ بازی > باشگاهی > بازنشستگی

علیرغم مذاکراتی که بالاک پس از جدایی از لورکوزن با تیم وسترن سیدنی واندررز جهت حضور در لیگ استرالیا داشت، وی در ۲ اکتبر ۲۰۱۲ (۱۱ مهر ۱۳۹۱) بازنشستگی خود را اعلام کرد.
میشائل بالاک
بالاک در بایرن مونیخ
بالاک در چلسی
نعیمه ظفر

| نعیمه ظفر | نعیمه ظفر |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: نعیمه سادات موسوی ظفر
زادهٔ: ۱۸ اردیبهشت ۱۳۶۲ بروجرد
ملیت: ایرانی
تحصیلات: فوق لیسانس بیومکانیک ورزشی  دکترای مهندسي ورزش PhD in Sports Biomechanics (1395)
پیشه(ها): مربی بين المللي و داور بسکتبال، نویسنده
سال‌های فعالیت: از ٨٥
نعیمه سادات موسوی ظفر معروف به نعیمه ظفر (زادهٔ ۱۸ اردیبهشت ۱۳۶۲ در بروجرد)  مربی بسکتبال، مدرس دانشگاه، بازیکن سابق بسکتبال، گزارشگر ورزشی ,   مربی و داور رسمی فدراسیون جهانی بسکتبال   , مربی تیم ملی بسکتبال زنان عمان, سابقه مربی گری در ترکیه ودر حال حاضر مربی تیم ملی بسکتبال زنان قطر است. او به عنوان «اولین زن گزارشگر مسابقات بسکتبال ایران» شناخته می‌شود. او همچنین نائب‌رئیس فدراسیون اسکیت است که سال ۱۳۹۶ به عنوان «جوان‌ترین نایب‌رییس فدراسیون‌های ورزشی کشور» انتخاب شد. ظفر از اولین کتاب خود با نام «یک، دو، سه بسکتبال» در سال ۱۳۹۶ رونمایی کرد.
درتاریخ 11 اردیبهشت ماه 1397 اعلام شد که نعیمه ظفر به عنوان مربی تیم ملی بسکتبال بانوان قطر انتخاب شده.
حرفه

نعیمه ظفر ورزش بسکتبال را در ۹ سالگی آغاز کرد. او در سال ۱۳۹۶ کاندیدای ریاست فدراسیون بسکتبال ایران شد و پس از مدتی به علت اعتراض به وضعیت فعلی این فدراسیون از نامزدی خود در این انتخابات انصراف داد. وی به مدت یک سال رییس کمیته آموزش فدراسیون بسکتبال ایران را به عهده گرفت .ظفر در این باره گفت:
«من می‌خواستم نماینده زنان ایران در انتخابات فدراسیون باشم که یادشان نرود ما هم هستیم و فراموش نکنند خانم‌ها در این رأی‌گیری هم نقش مؤثری دارند. فدراسیون بسکتبال متأسفانه ساختار ازهم‌گسیخته‌ای دارد و ریاست فدراسیون در این اوضاع از عهده من خارج بود. دلیل اصلی حضور من در انتخابات همان نمایندگی بانوان بود.»
حوزه انتخابیه نیشابور، فیروزه، زبرخان و میان‌جلگه

|  نیشابور، فیروزه، زبرخان و میان‌جلگه |  نیشابور، فیروزه، زبرخان و میان‌جلگه |
| --- | --- |
حوزهٔ انتخاباتی   مربوط به مجلس شورای اسلامی: حوزهٔ انتخاباتی   مربوط به مجلس شورای اسلامی
موقعیت حوزه در استان خراسان رضوی: موقعیت حوزه در استان خراسان رضوی
شهرستان(ها): نیشابور، فیروزه، زبرخان و میان‌جلگه
استان: خراسان رضوی
جمعیت: ۴۸۹٬۳۱۹ (سرشماری ۱۳۹۵)
مقرهای کلان: نیشابور (مرکز)
حوزهٔ کنونی: حوزهٔ کنونی
کرسی‌ها: ۲ از ۲۹۰ 
نماینده(گان): محمد رستمی و سید یحیی سلیمانی
بخش‌ها: بخش مرکزی و بخش سرولایت، بخش مرکزی فیروزه و بخش طاغنکوه، بخش مرکزی زبرخان و اسحاق‌آباد، بخش مرکزی میان‌جلگه و بخش بلهرات
جناح: ائتلاف نیروهای انقلاب اسلامی
حوزهٔ انتخابیه نیشابور، فیروزه، زبرخان و میان‌جلگه  یکی از حوزه از حوزه‌های استان خراسان رضوی برای انتخابات مجلس شورای اسلامی است. این حوزه به مرکزیت نیشابور، ۲ نماینده دارد.
نمایندگان

| دوره> مجلس شورای ملی | نام نماینده(ها)> مجلس شورای ملی | سال‌های نمایندگی> مجلس شورای ملی | تصویر نماینده اول> مجلس شورای ملی | تصویر نماینده دوم> مجلس شورای ملی |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | بی‌وکیل | ۱۴ مهر ۱۲۸۵ – ۲ تیر ۱۲۸۷ |  |  |
| ۲ | قوام الاسلام، سپس قاسم‌خان صور اسرافیل | ۲۴ فروردین ماه ۱۲۸۸–۳ دی ۱۲۸۹ |  |  |
| ۳ | شیخ‌الرئیس افسر | ۱۴ آذر ۱۲۹۳ -؟ |  |  |
| ۴ | «ابراهیم خان علیزاده عمید السلطنه، عمید الحکما»؛ سپس محمد دانش بزرگ‌نیا | ۱ تیر ۱۳۰۰–۳۰ خرداد ۱۳۰۲ |  |  |
| ۵ | (سردار معظم) فرزند کریم داد امیر منظم (مالک) معروف به عبدالحسین تیمورتاش | ۲۲ بهمن ۱۳۰۲–۲۲ بهمن ۱۳۰۴ |  |  |
| ۶ | (سردار معظم) فرزند کریم داد امیر منظم (مالک) | ۱۹ تیر ۱۳۰۵–۲۲ مرداد ۱۳۰۷ |  |  |
| ۷ | (سردار معظم) فرزند کریم داد امیر منظم (مالک) | ۱۴ مهر ۱۳۰۷–۱ آبان ۱۳۰۹ |  |  |
| ۸ | (سردار معظم) فرزند کریم داد امیر منظم (مالک) | ۱۳۰۹–۱۳۱۱ |  |  |
| ۹ | حیدرعلی کمالی | ۱۳۱۱–۱۳۱۴ |  |  |
| ۱۰ | حیدرعلی کمالی | ۱۳۱۴–۱۳۱۶ |  |  |
| ۱۱ | محمد تقی ذوالقدر | ۱۳۱۶–۱۳۱۸ |  |  |
| ۱۲ | محمد تقی ذوالقدر | ۱۳۱۸–۱۳۲۰ |  |  |
| ۱۳ | محمد تقی ذوالقدر | ۱۳۲۲–۱۳۲۶ |  |  |
| ۱۴ | حسن نبوی | ۱۳۲۶–۱۳۲۸ |  |  |
| ۱۵ | حسن نبوی | ۱۳۲۸–۱۳۳۱ |  |  |
| ۱۶ | حسن نبوی | ۱۳۲۸–۱۳۳۱ |  |  |
| ۱۷ | حسن نبوی | ۱۳۳۱–۱۳۳۲ |  |  |
| ۱۸ | عبدالله سعیدی | ۱۳۳۲–۱۳۳۵ |  |  |
| ۱۹ | عبدالله سعیدی | ۱۳۳۵–۱۳۳۹ |  |  |
| ۲۰ | بی‌وکیل | ۱۳۳۹–۱۳۴۲ |  |  |
| ۲۱ | یحیی مجتهدی | (۱۳۴۲)-۱۳۴۶ |  |  |
| ۲۲ | عبدالعظیم حبیب‌اللهی | ۱۳۴۶–۱۳۵۰ |  |  |
| ۲۳ | عبدالعظیم حبیب‌اللهی و علی‌احمد خورشید | ۱۳۵۰–۱۳۵۴ |  |  |
| ۲۴ | علی‌احمد خورشید و محمدحسین کاشفی | ۱۳۵۴–۱۳۵۷ |  |  |
مجلس شورای اسلامی: مجلس شورای اسلامی
| ۱ | حسین انصاری‌راد و عبدالحسین جلالی | ۷ خرداد ۱۳۵۹ – ۶ خرداد ۱۳۶۳ |  |  |
| ۲ | حسین سبحانی‌نیا و علی شوشتری | ۷ خرداد ۱۳۶۳ – ۶ خرداد ۱۳۶۷ |  |  |
| ۳ | محمد اکبرزاده و حسین سبحانی‌نیا | ۷ خرداد ۱۳۶۷ – ۶ خرداد ۱۳۷۱ |  |  |
| ۴ | حسین سبحانی‌نیا و علی مروی | ۷ خرداد ۱۳۷۱ – ۶ خرداد ۱۳۷۵ |  |  |
| ۵ | حسین انصاری‌راد و علی مروی | ۷ خرداد ۱۳۷۵ – ۶ خرداد ۱۳۷۹ |  |  |
| ۶ | حسین انصاری‌راد و محمدرضا دولت‌آبادی | ۷ خرداد ۱۳۷۹ – ۶ خرداد ۱۳۸۳ |  |  |
| ۷ | غلام‌حسین مظفری و حسین سبحانی‌نیا | ۷ خرداد ۱۳۸۳ – ۶ خرداد ۱۳۸۷ |  |  |
| ۸ | سید علی حسینی و حسین سبحانی‌نیا | ۷ خرداد ۱۳۸۷ – ۶ خرداد ۱۳۹۱ |  |  |
| ۹ | علی مروی و حسین سبحانی‌نیا | ۷ خرداد ۱۳۹۱ – ۶ خرداد ۱۳۹۵ |  |  |
| ۱۰ | حمید گرمابی و هاجر چنارانی | ۷ خرداد ۱۳۹۵ – ۶ خرداد ۱۳۹۹ |  |  |
| ۱۱ | احسان ارکانی و هاجر چنارانی | ۷ خرداد ۱۳۹۹ – ۶ خرداد ۱۴۰۳ |  |  |
| ۱۲ | سید یحیی سلیمانی و محمد رستمی | ۷ خرداد ۱۴۰۳ – اکنون |  |  |
پی‌نوشت و منبع

درگاه نیشابور
«جدول حوزه‌های انتخابیه در انتخابات دهمین دورهٔ مجلس شورای اسلامی» (PDF). مرکز پژوهش و سنجش افکار صدا و سیما. بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۵ اكتبر ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۴ ژوئیه ۲۰۱۶. تاریخ وارد شده در |archive-date= را بررسی کنید (کمک)
| ن ب وحوزه‌های انتخابیه مجلس شورای اسلامی در استان خراسان رضوی | ن ب وحوزه‌های انتخابیه مجلس شورای اسلامی در استان خراسان رضوی | ن ب وحوزه‌های انتخابیه مجلس شورای اسلامی در استان خراسان رضوی |
| --- | --- | --- |
|  تربت جام، تایباد، باخرز و صالح‌آباد  تربت‌حیدریه و مه‌ولات  چناران، بینالود و گلبهار  خواف و رشتخوار  درگز  سبزوار، جغتای، جوین، خوشاب، داورزن و ششتمد  فریمان، سرخس و بخش‌های احمدآباد و رضویه  قوچان و فاروج  کاشمر، بردسکن، خلیل‌آباد و کوهسرخ  گناباد و بجستان  مشهد و کلات  نیشابور، فیروزه، زبرخان و میان‌جلگه  |  تربت جام، تایباد، باخرز و صالح‌آباد  تربت‌حیدریه و مه‌ولات  چناران، بینالود و گلبهار  خواف و رشتخوار  درگز  سبزوار، جغتای، جوین، خوشاب، داورزن و ششتمد  فریمان، سرخس و بخش‌های احمدآباد و رضویه  قوچان و فاروج  کاشمر، بردسکن، خلیل‌آباد و کوهسرخ  گناباد و بجستان  مشهد و کلات  نیشابور، فیروزه، زبرخان و میان‌جلگه  |  |
حوزه انتخابیه لنجان

|  لنجان |  لنجان |
| --- | --- |
حوزهٔ انتخاباتی   مربوط به مجلس شورای اسلامی: حوزهٔ انتخاباتی   مربوط به مجلس شورای اسلامی
موقعیت حوزه در استان اصفهان: موقعیت حوزه در استان اصفهان
شهرستان(ها): شهرستان لنجان
استان: اصفهان
مقرهای کلان: زرین‌شهر (مرکز)
حوزهٔ کنونی: حوزهٔ کنونی
کرسی‌ها: ۱ از ۲۹۰ 
نماینده(گان): اکبر پولادی
بخش‌ها: مرکزی ، باغ بهادران ، فولادشهر
حوزهٔ انتخابیه لنجان یکی از حوزه‌های استان اصفهان برای انتخابات مجلس شورای اسلامی است. این حوزه به مرکزیت زرین‌شهر ۱ نماینده دارد.
نمایندگان > دورۀ دهم

محسن کوهکن ریزی
نمایندگان > دورۀ یازدهم

حسین رجایی ریزی
نمایندگان > دورۀ دوازدهم

اکبر پولادی
پی‌نوشت و منبع

↑  «اکبر پولادی منتخب مردم لنجان برای حضور در مجلس دوازدهم شد». مهر.
↑  «فارس گزارش می‌دهدمجلس دهم در «راند» دوم تکمیل شد/ اصولگرایان و اصلاح طلبان چند کرسی در مجلس آینده دارند؟ + جدول». خبرگزاری فارس. 1392/02/11. بایگانی‌شده از اصلی در 13 سپتامبر 2016. دریافت‌شده در 1395/06/23. تاریخ وارد شده در |بازبینی=،|تاریخ= را بررسی کنید (کمک)
«جدول حوزه‌های انتخابیه در انتخابات نهمین دورهٔ مجلس شورای اسلامی» (PDF). مرکز پژوهش و سنجش افکار صدا و سیما. بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۵ اكتبر ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۱۸ مارس ۲۰۱۶. تاریخ وارد شده در |archive-date= را بررسی کنید (کمک)
| ن ب وحوزه‌های انتخابیه مجلس شورای اسلامی در استان اصفهان | ن ب وحوزه‌های انتخابیه مجلس شورای اسلامی در استان اصفهان | ن ب وحوزه‌های انتخابیه مجلس شورای اسلامی در استان اصفهان |
| --- | --- | --- |
|  اصفهان  اردستان  شاهین‌شهر، برخوار و میمه و وزوان  خمینی‌شهر  سمیرم  شهرضا و دهاقان  فریدن،فریدونشهر،چادگان و بویین میاندشت  فلاورجان  کاشان و آران و بیدگل  گلپایگان و خوانسار  لنجان  مبارکه  نایین  نجف‌آباد و تیران و کرون  نطنز و بخش قمصر  |  اصفهان  اردستان  شاهین‌شهر، برخوار و میمه و وزوان  خمینی‌شهر  سمیرم  شهرضا و دهاقان  فریدن،فریدونشهر،چادگان و بویین میاندشت  فلاورجان  کاشان و آران و بیدگل  گلپایگان و خوانسار  لنجان  مبارکه  نایین  نجف‌آباد و تیران و کرون  نطنز و بخش قمصر  |  |
تایم

با تایمز اشتباه نشود.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
سردبیر: ادوارد فلسنتال
دسته‌بندی: مجله خبری
بسامد: هفتگی
مجموع شمارگان (۲۰۱۸): ۲٫۳ میلیون
نخستین شماره: ۳ مارس ۱۹۲۳؛ ۱۰۱ سال پیش (۱۹۲۳-0۳}})
شرکت: شرکت تایم (۱۹۲۳–۱۹۹۰؛ ۲۰۱۴–۲۰۱۸) وارنر مدیا (۱۹۹۰–۲۰۱۴) مردیث (۲۰۱۸) تایم ایالات متحده آمریکا، ال.ال.سی. (مارک بنیوف) (۲۰۱۸–اکنون)
کشور: ایالات متحدهٔ آمریکا
مستقر در: نیویورک
زبان: انگلیسی
وبگاه: time.com
شاپا: ۰۰۴۰-۷۸۱X
اُسی‌ال‌سی: ۱۳۱۱۴۷۹
تایم (به انگلیسی: TIME) یک مجلهٔ خبری هفته‌نامه و روزنامهٔ آنلاین آمریکایی است که در نیویورک مستقر شده و منتشر می‌شود. تایم نخستین بار در ۳ مارس ۱۹۲۳ در شهر نیویورک منتشر شد و سال‌ها توسط بنیان‌گذار مشترک و تأثیرگذار آن هنری لیوس اداره می‌شد. هم‌اکنون سردبیر این مجله ادوارد فلسنتال است. مجلهٔ تایم به بررسی رویدادها در زمینه‌های سیاست، اقتصاد، هنر، مذهب، علم، ورزش، تجارت و علوم اجتماعی می‌پردازد. درآمد مجلهٔ تایم از طریق آگهی‌های بازرگانی تأمین می‌شود.
تاریخچه

این مجله در سال ۱۹۲۳ به وسیله بریتون هادن و هنری لیوس به عنوان نخستین مجله هفتگی آمریکا منتشر شد.
انتشار در جهان

تایم در بسیاری از کشورهای جهان چاپ می‌شود.
ویرایش کانادایی آن به نام Time Canada چاپ تورنتو بود. چاپ این ویرایش از دسامبر ۲۰۰۸ متوقف شد. نسخه آسیایی آن با نام Time Asia در هنگ کنگ چاپ می‌شود. ویرایش دیگری از این مجله، ویژه کشورهای جنوب اقیانوس آرام بوده و رویدادهای مرتبط با استرالیا، نیوزیلند و جزایر اقیانوس آرام را پوشش می‌دهد. این ویرایش در سیدنی انجام می‌شود.
این مجله، رویدادهای خاورمیانه، آفریقا و از ۲۰۰۳ (میلادی) آمریکای لاتین را نیز پوشش می‌دهد.
سَبک

سَبک این مجله به شکل طنز است و دیدگاه‌های خود را با شوخی بیان می‌کند. این موضوع باعث شده تا عده‌ای از خوانندگان، به‌کارگیری طنز و شوخی را برای یک مجله جدی، بسیار سبک بدانند و از آن انتقاد کنند. برخی نشریات مانند نیویورکر این سبک نگارش را مسخره می‌کنند.
تنها سرمقاله رسمی و جدی این مجله، در سال ۱۹۷۴ (میلادی) بود که در آن خواستار کناره‌گیری ریچارد نیکسون پس از رسوایی واترگیت شد.
شماره‌های ویژه > تایم ۱۰۰

در سالهای اخیر مجله تایم اقدام به جمع‌آوری فهرست ۱۰۰ شخصیت برجسته هر سال میلادی می‌نماید. این ایده درواقع از از انتشار ۱۰۰ چهره برجسته قرن بیستم شروع شد که در آن آلبرت اینشتین به‌عنوان شخصیت برگزیده قرن انتخاب شد.
شماره‌های ویژه > رِد ایکس (Red X)

مجله تایم در طول سالهای انتشار خود، شماره‌های ویژه‌ای داشته‌است که در آن‌ها بر روی تصویر صورت فردی شناخته شده یک علامت ایکس بزرگ و قرمز رنگ را ترسیم کرده‌است. آخرین شماره ویژه مجله تایم در این زمینه، به ابوبکر بغدادی مرتبط است و پس از مرگ او منتشر شد.
رنگ نام

نام این مجله، همواره به رنگ سرخ بوده و تنها یک بار پس از حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ (میلادی) به نشانه همدردی با قربانیان، به سیاه تغییر داده شد.
موضع‌گیری

از نگاه سیاسی، تایم موضع راست‌گرایانه دارد و بیان‌کنندهٔ سیاست‌های آمریکا در جهان است.
شخصیت سال

مقالهٔ اصلی: شخص سال
مجله تایم هر سال یک نفر را به عنوان شخص سال انتخاب می‌کند. تایم تأکید دارد که این عنوان الزاماً تحسین‌آمیز نیست. اما چون بسیاری از منتخب‌های سال‌های قبل افراد تحسین آمیزی بودند، هنوز این تصور در میان بسیاری از مخاطبان جاری است. خود تایم به شماره‌هایی اشاره می‌کند که در آن‌ها آدولف هیتلر (۱۹۳۸ (میلادی))، ژوزف استالین (۱۹۳۹ (میلادی)، و ۱۹۴۲ (میلادی)) و هری ترومن (۱۹۴۵ (میلادی))، سید روح‌الله خمینی (۱۹۷۹ (میلادی)) و دونالد ترامپ (۲۰۱۶ (میلادی)) عنوان شخصیت سال را کسب کرده بودند.
شخصیت سال > پیدایش

سُنَت انتخاب شخصیت سال از سال ۱۹۲۷ (میلادی) در مجله تایم بنیان گذاشته شد. در پایان این سال، سردبیران تایم می‌خواستند مهم‌ترین خبر را در هفته‌ای «کم خبر» انتخاب کنند. از سوی دیگر مدتی قبل از آن، تایم، نگاره چارلز لیندبرگ هوانورد را بعد از پرواز تاریخی‌اش بین اروپا و آمریکا روی جلد منتشر نکرده بود. آن‌ها به این نتیجه رسیدند که لیندبرگ را مرد سال معرفی کنند و با یک تیر دو نشان بزنند. از آن هنگام مجله تایم هرسال شخصیت سال را انتخاب می‌کند.
شخصیت سال > زنان

در سال ۱۹۹۹ (میلادی) عنوان مرد سال به شخصیت (یا فرد) سال تغییر یافت. با این حال، مجموعاً زنان حضور کمتری در این جایگاه داشته‌اند. والیس سیمپسون در سال ۱۹۶۳ (میلادی)، سونگ می لینگ در سال ۱۹۳۷ (میلادی)، ملکه الیزابت دوم در سال ۱۹۵۲ (میلادی) و کورازون آکوینو در سال ۱۹۸۶ (میلادی) از معدود زنانی بوده‌اند که تاکنون به‌طور مجزا عنوان شخصیت سال را دریافت کرده‌اند.
شخصیت سال > شخصیت سال گروهی

در سال ۱۹۶۰ (میلادی) «دانشمندان آمریکایی» در سال ۱۹۵۶ (میلادی) «مبارزان آزادیخواه مجارستان»، در سال ۱۹۷۵ (میلادی) «زنان آمریکایی» و در سال ۲۰۰۳ (میلادی) «سربازان آمریکایی» از گروه‌هایی بوده‌اند که به‌طور مشترک روی جلد شماره مخصوص آخر سال تایم قرار گرفته‌اند.
شخصیت سال > رئیس‌جمهورهای آمریکا

از بین رئیس‌جمهورهای آمریکا که جز یکی دو استثنا همه روی جلد تایم رفته‌اند، دوایت آیزنهاور تنها رئیس‌جمهوری بوده که پیش از اینکه به ریاست جمهوری برگزیده شود، روی جلد رفت. او بار دیگر هم در سال ۱۹۵۹ (میلادی) عنوان چهره سال را برد.
فرانکلین دلانو روزولت تنها کسی است که سه بار این عنوان را در سال‌های ۱۹۳۲ (میلادی)، ۱۹۳۴ (میلادی) و ۱۹۴۱ (میلادی) برده‌است.
در روز ۳۱ دسامبر ۱۹۹۹ (میلادی) آلبرت انیشتین شخصیت سده معرفی شد. ماهاتما گاندی از دیگر نامزدهای این عنوان بود.
شخصیت سال > شُما

شخصیت سال ۲۰۰۶ (میلادی) «شُما» یا «تو» (به انگلیسی: You) بود. این موضوع اشاره به همه کسانی داشت که با استفاده از اینترنت، عصر اطلاعات را تکامل بخشیدند.
شخصیت سال > معترضان

اعتراضات عمومی در آمریکا باعث شد که تایم شخصیت‌هایی که در آمریکا حساسیت برانگیزند را انتخاب نکند. احتمالاً به همین رو بوده که شهردار نیویورک به جای اسامه بن لادن شخصیت سال ۲۰۰۱ شد.
در سال ۲۰۱۱ (میلادی) تایم، همه معترضان به وضعیت موجود در کشورهای خود و جهان را به عنوان شخصیت سال بَرگُزید. آن‌ها بدون سلاح گرم به خیابان‌ها ریخته و اعتراض کرده‌بودند. نمونه این معترضان، اعتراضات بهار عربی و جنبش اشغال وال استریت بودند.
کتاب‌شناسی

Baughman, James L. (2011), "Henry R. Luce and the Business of Journalism" (PDF), Business & Economic History On-Line, vol. 9, archived from the original (PDF) on April 2, 2015, retrieved October 8, 2018
Baughman, James L. (April 28, 2004), Henry R. Luce and the Rise of the American News Media, American Masters, retrieved October 8, 2018
Brinkley, Alan (2010), The Publisher: Henry Luce and His American Century, Alfred A. Knopf, ISBN 978-0-307-59291-0
Maslin, Janet (April 20, 2010), "A Magazine Master Builder", Book review, The New York Times, p. C1, retrieved April 20, 2010
Brinkley, Alan (April 19, 2010), "What Would Henry Luce Make of the Digital Age?", TIME, Atheneum, archived from the original on 17 August 2013, retrieved 20 January 2021, excerpt and text search
Elson, Robert T. (1968), Time Inc: The Intimate History of a Publishing Enterprise, 1923–1941, Atheneum, ISBN 978-0-689-10555-5, official corporate history
Elson, Robert T. (1973),  Norton-Taylor, Duncan (ed.), The World of Time Inc. : The Intimate History, 1941–1960, vol. 2, ISBN 978-0-689-10555-5, official corporate history
Herzstein, Robert E. (2006), Henry R. Luce, Time, and the American Crusade in Asia, Cambridge University Press, ISBN 978-0-521-83577-0
Herzstein, Robert E. (1994), Henry R. Luce: A Political Portrait of the Man Who Created the American Century, C. Scribner's Sons, ISBN 978-0-684-19360-1
Wilner, Isaiah (2006), The Man Time Forgot: A Tale of Genius, Betrayal, and the Creation of Time Magazine, New York: HarperCollins, ISBN 978-0-06-174726-7
مجله خبری تایم
سید ابوالحسن انگجی

سید ابوالحسن انگجی (زاده ۱۲۸۲ قمری تبریز – درگذشته ۱۳۵۷ تبریز) از علمای بزرگ آذربایجان و مراجع تقلید شیعیان بود.[نیازمند منبع]
زندگی‌نامه

سید ابوالحسن انگجی فرزند میرزا محمدآقا (از سادات حسینی) در سال ۱۲۸۲ هجری قمری در انگج یکی از محلات تبریز به دنیا آمد. وی در سال ۱۳۰۴ هجری قمری برای ادامه تحصیلات به نجف رفت و در درس شیخ محمدحسن مامقانی، فاضل ایروانی و میرزا حبیب‌الله رشتی شرکت کرد و در فقه و اصول به درجه اجتهاد رسید.
سپس بعد از نزدیک شش سال اقامت در نجف به تبریز مراجعت کرد و تا آخر عمر به تدریس مشغول شد. شیخ محمد خیابانی، محمدحسین طباطبایی، عبدالحسین غروی، اسدالله مدنی، قاضی طباطبایی از شاگردان وی بودند.
او در جریان قیام مشروطه نیز فعال بود. در دوره دوم مجلس شورای ملی که از آخوند خراسانی مرجع بزرگ وقت خواسته شد بیست عالم طراز اول را معرفی کند تا مجلس در چارچوب اصل دوم متمم قانون اساسی، پنج نفر را برای نظارت شرعی بر مصوبات خود برگزیند، یکی از علمائی که در این فهرست بیست نفره معرفی شد میرزا ابوالحسن انگجی بود. وی البته جزو منتخبان اولیه نبود اما با فوت حاج میرزا زین‌العابدین قمی و در حالی که جایگاه یکی از علمای پنجگانه به سبب استعفای منتخبان قبلی تا بیش از یک سال خالی مانده بود، میرزا ابوالحسن در ششم بهمن ۱۲۸۹ خورشیدی با قرعه کشی در مجلس انتخاب شد.
زندگی‌نامه > درگذشت

وی در ۱۸ ذیقعده ۱۳۵۷ هجری قمری درگذشت و در مقبره خانوادگی در محله گجیل تبریز دفن شد.