stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
بلغارستان در طول جنگ جهانی دوم
قدرتهای محوری (۱۹۴۴–۱۹۴۱) > حمله به یوگسلاوی و یونان

در ۶ آوریل ۱۹۴۱، با وجود پیوستن رسمی به قوای محور، دولت بلغارستان در حمله به یوگسلاوی و یونان (موسوم به عملیات ماریتا) مشارکت نکرد. با توجه به استفاده از خاک بلغارستان و غافلگیر شدن، یوگسلاوی در ۱۷ آوریل و یونان در ۳۰ آوریل تسلیم مهاجمان شد.
با وجود عدم دخالت نظامی مستقیم بلغارستان، در روز اول حمله شش بمب افکن ولینگتون بریتانیایی اهدافی را در صوفیه و تعداد دیگری بمب افکن بلنهیم راه‌آهن صوفیه به یونان را مورد هدف قرار دادند. ۱۳ آوریل حمله شبانه بمب افکن‌های بریتانیایی به صوفیه تعدادی از ساختمان‌های اطراف ایستگاه اصلی راه‌آهن را به آتش کشید و یک قطار حامل مهمات را منهدم کرد. این بمباران‌ها در کنار خسارات مادی تأثیر روانی بالایی در بلغارستان بر جای گذاشت. دولت برای آرام کردن شرایط تنها به شکل مختصری از این حملات در رسانه‌ها اطلاع‌رسانی می‌کرد که همین کار خود موجب افزایش نگرانی‌ها و پیچیدن شایعه تخریب کامل صوفیه شد. با توجه به دقت بالای این بمباران‌ها بلغارستانی‌ها و آلمانی‌ها به این نتیجه رسیدند که بریتانیایی‌ها داخل بلغارستان عواملی دارند که محل دقیق انبارها و چگونگی جا به جایی نیروها را به آن‌ها اطلاع می‌دهد. برای مقابله با این امر افراد زیادی با کوچک‌ترین ظن جاسوسی، خرابکاری یا رابطه با کشورهای دشمن بازداشت شدند. رهبران سیاسیی متمایل به غرب تحت نظر قرار گرفتند و منازلشان بازرسی شد. فشاری در این قضایا به کمونیست‌ها وارد نشد و حتی بسیاری از رهبران آن‌ها که سال‌های گذشته زندانی شده بودند، آزاد شدند.
۱۵ آوریل ۱۹۴۱ در پی این که نیروهای یوگسلاوی از روزهای اول تهاجم مناطق مرزی بلغارستان را که توسط آلمانی‌ها مورد استفاده قرار گرفته بود، مورد حمله قرار دادند و نیروی هوایی آن شهرهای بلغارستان ظاهراً بی‌طرف را بمباران کردند، دولت بلغارستان رسماً روابط دیپلماتیک خود را با یوگسلاوی قطع کرد. دولت بلغارستان همچنین کارکنان سفارت یوگسلاوی را عناصر خرابکار نامید.
قدرتهای محوری (۱۹۴۴–۱۹۴۱) > حمله به یوگسلاوی و یونان > تصرف سرزمین‌ها

نیروهای بلغارستانی پس از فروپاشی یوگسلاوی در ۱۹ آوریل با نقض پیمان مودت وارد این کشور شده و اسکوپیه را اشغال کردند. یونان پس از این اقدام روابط خود با بلغارستان را قطع کرد.
تزار بلغارستان پیش از آن در ۱۸ آوریل در وین با هیتلر جهت بحث پیرامون حدود حاکمیت بلغارستان در مقدونیه دیدار کرده بود. در این دیدار بوریس سوم از هیتلر بابت کمک بزرگ آلمان متحد تشکر نمود. بلغارستان برای قدردانی از آلمان دست به اقدامات دیگری از جمله اهدای کمک به سربازان آلمانی که در این تهاجم زخم برداشته بودند، زد. این موفقیت احساسات حامی آلمان در بلغارستان را بار دیگر افزایش داد به وجهی که رهبران مخالف نیز آن را دستیابی به مقاصد ملی و برای مردم با هر عقیده خوشحال‌کننده توصیف نمودند.
بلغارستان بیشتر مقدونیه یوگسلاوی، پوموراولیه، مقدونیه شرقی و تراکیه غربی که قبلاً توسط نیروهای آلمانی تصرف شده بود، به اشغال خود درآورد. بلغارستان سرزمین‌های بین رود استروما و خط واصل الکساندروپولیس و اسویلنگراد غرب ماریتسا را به تصاحب کرده بود. مناطق اشغالی شامل شهرهای الکساندروپولیس (Дедеагач، Dedeagach)، کموتینی (Гюмюрджина، Gyumyurdzhina)، سرس (Сяр، Syar)، زانتی (Ксанти)، دراما (Драма)، کاوالا (Кавала)، جزایر تاسوس و ساموتراس و همچنین تقریباً همه آنچه که امروزه جمهوری مقدونیه شمالی خوانده می‌شود و بیشتر جنوب شرقی صربستان می‌شد.
یوگسلاوی که مدعی بود در تهاجم به این کشور سربازان بلغارستانی نیز در کنار سربازان آلمانی حضور دارند، از ترکیه خواست با پایبندی به پیمان اتحاد بالکان علیه بلغارستان دست به اقدام بزند. ترکیه با اذعان به این که از جانب بلغارستان اطمینان یافته نیروهای این کشور در اقدامات آلمانی‌ها مشارکتی نداشته‌اند، قول داد در صورت تغییر شرایط دست به اقدام‌های لازم را بکند.
با وجود عدم مشارکت نظامی بلغارستان در این موضوع، دولت این کشور اهالی طرفدار بلغارستان را در یوگسلاوی (مخصوصا در مقدونیه) علیه دولت این کشور تحریک می‌کرد. کمیته ای در اسکوپیه مقدونیه یوگسلاوی تشکیل شد که خواهان اتحاد با بلغارستان بود. این کمته همچنین سعی می‌کرد عناصر استقلال را کنار بزند یا نظر آن‌ها را جلب کند.
با وجود این که جمعیت بلغار اراضی تازه به کنترل درآمده از نیروهای بلغارستانی به عنوان ناجی استقبال کردند اما دولت بلغارستان در سرزمین‌های یونانی سیاست بلغاری کردن را دنبال نمود که منجر به کوچاندن گسترده جمعیت یونانی به ویژه پس از سرکوب شدید قیام مردم دراما در سپتامبر ۱۹۴۱ شد.
در بهار سال ۱۹۴۳، دولت بلغارستان پس از اعتراضات به رهبری کلیسای ارتدکس و نماینده مجلس دیمیتار پشف، از انتقال ۵۰ هزاریهودی بلغارستانی گردآمده به اردوگاه‌های کار اجباری نازی‌ها جلوگیری کرد. با این حال پیش از این با محرومیت از حقوق اجتماعی از جمله امکان ازدواج با غیر یهودیان، از آن‌ها سلب شهروندی شده بود و پس از آن با اخراج یهودی‌ها از شهرهای بزرگ و مصادره اموال باقی مانده آن‌ها، به آلمانی‌ها اجازه داده شد با همکاری خود بلغارستانی هابیشتر یهودیان مقدونیه یونان و مقدونیه شمالی (قریب به ۱۱ هزار نفر) را گرد آورده آنها را به اردوگاه کار اجباری در لهستاناعزام کنند. این یهودیان غالباً تا پایان جنگ در اسارت گاه‌های خود کشته شدند.
قدرتهای محوری (۱۹۴۴–۱۹۴۱) > حمله به شوروی > واکنش داخلی

آغاز جنگ بین آلمان نازی و شوروی (عملیات بارباروسا) شوک بزرگی وارد دولت و مردم بلغارستان کرد زیرا این کشور با هر دو طرف این درگیری روابط حسنه داشت. دولت بلغارستان واکنش متعادلی به این مسئله نشان داد و با تأکید بر عدم لزوم صورت گرفتن اقدام خاصی تنها برخی از سیاست مداران کمونیست را در حبس خانگی قرار داد.
با دستیابی آلمان به پیروزی‌های خیره کننده اولیه و به اسارت گرفته شدن صدها هزار اسیر، عناصر داخلی با گزارش موفقیت‌های بزرگ آلمان در شوروی پیروزی نهایی را قریب‌الوقوع (کمتر از یک ماه) دانسته پیشنهاد می‌کردند بلغارستان برای بردن نصیب بیشتر از این پیروزی، در آن مشارکت کند. اما این تصورات خوشبینانه تأثیر اندکی بر سیاست‌های دولت داشت.
قدرتهای محوری (۱۹۴۴–۱۹۴۱) > حمله به شوروی > انتظارات اولیه آلمان

آلمان که در ابتدا می‌پنداشت جنگ با شوروی تنها چند ماه به طول بینجامد، هرچند می‌دانست که موافقت نخواهد شد، از بلغارستان برای دخالت در این درگیری تقاضایی نکرد. از طرفی آلمانی‌ها نمی‌خواستند با پیوستن بلغارستان به جنگ مسئله پیچیده‌تر و جبهه گسترده‌تر شود. به هر حال با توجه به رسیدن دولت بلغارستان به تمامی خواسته‌های ارضی خود، آلمان نمی‌خواست نفوذ خود را در این کشور از دست بدهد. به همین جهت میزان سهم بلغارستان از پیروزی منوط به مقدار حمایت از آلمان و تثبیت دائمی مرزها وابسته به تحقق کامل صلح شد. از همین رو تزار بوریس سوم با نگرانی از اقدام آلمانی‌ها در سرنگونی حاکمیت او و قرار دادن یک دولت دست نشانده فاشیست (همچون رومانی)، سعی داشت شرایط را تحت کنترل داشته باشد.
قدرتهای محوری (۱۹۴۴–۱۹۴۱) > حمله به شوروی > فشار و برنامه آلمان

پس از آن که جنگ با شوروی به گونه غیرمنتظره و نامطلوبی برای آلمان پیش رفت، هیلتر شروع به درخواست نوعی از مشارکت بلغارستان در آن شد. پیشنهاد ارسال لژیون داوطلبان از بلغارستان مانند نمونه اسپانیایی یا جای گرفتن در تشکیلات اس اس ارائه گردید. این پیشنهاد توسط دولت بلغارستان رد شد. این مخالفت دو دلیل عمده داشت. اول این که می‌توانست منجر به آغاز جنگ تمام عیار با شوروی شود و دوم این که امکان قدرت گرفتن فاشیست‌های تندرو و سلطه آن‌ها بر این لژیون را فراهم می‌آورد که احتمال به‌کارگیری برای مقاصدی جز جنگ با شوروی را ایجاد می‌کرد. در عوض دولت بلغارستان با ارسال یک واحد پزشکی تحت رهبری بلغارستان به جبهه شرقی موافق نمود. این واحد می‌توانست به نیروهای آلمانی و احتمالاً اسرای شوروی که نیازمند اقدامات پزشکی هستند، کمک رسانی کند. راهبرد بلغارستان در این موضوع همراه نگاه داشتن آلمان با خود با ارائه کمک‌های نسبتاً بی‌اهمیت بود.
قدرتهای محوری (۱۹۴۴–۱۹۴۱) > حمله به شوروی > فشار و برنامه آلمان > مسئله ترکیه

ترکیه مشکل جدی برای بلغارستان به حساب می‌آمد اما دلیل خوبی نیز برای فرستاده نشدن سربازان بلغارستانی به جنگ با شوروی بود. پیمان عدم تجاوز فوریه ۱۹۴۱ خطر تهاجم ترکیه را از بین برد اما همچنان حس بدبینی و شک بین دو کشور باقی مانده بود. برخی در فرماندهی عالی ارتش بلغارستان خواهان یک حمله پیش دستانه به ترکیه بودند. ژنرال نیکولای میهوف، فرمانده ارتش اول بلغارستان که بعداً به مقام نیابت سلطنت نیز رسید، معتقد بود که ترکیه کاملاً در جانب دشمنان بلغارستان قرار دارد و به بی‌طرفی خود پایبند نخواهد ماند. عده دیگری از افسران بلندپایه طرح عملیات حمله به ترکیه را در بهار ۱۹۴۲ مورد بحث قرار دادند.
ترکیه تنها چهار روز پیش از آغاز عملیات بارباروسا، در ۱۸ ژوئن ۱۹۴۱ یک پیمان دوستی با آلمان امضا کرد. برخی معتقدند ترکیه از پیش از آغاز عملیات بارباروسا اطلاع داشته و امیدوار به دستیابی به برخی اراضی شوروی بوده‌است. اوایل اوت ۱۹۴۱ دولت ترکیه به سفیر آلمان اعلام کرد، با در نظر گرفتن پیروزی آلمان، این کشور به سرزمین‌های ترک نشین در مرز خود با شوروی به خصوص آذربایجان علاقه‌مند است. به هر حال ترکیه هیچ تمایلی به ورود مستقیم به جنگ نداشت به گونه ای که بلافاصله پس از آغاز جنگ آلمان و شوروی اعلام بی‌طرفی کرد و آلمان نیز از این سیاست ترکیه رضایتمند بود. با وجود تمایل آلمان بر این موضوع، ترکیه دروازه دسترسی نازی‌ها به خاورمیانه و راه گسترش نفوذ آن‌ها در جهان عرب بود. در ماه مه ۱۹۴۱ وقتی رشید علی قدرت را در عراق به دست گرفت و از آلمان درخواست کمک فوری کرد، آلمان که ترکیه را مسیر انتقال نفرات و ادوات می‌دید شروع به مذاکره با این کشور برای توافقی مخفیانه جهت دریافت اجازه عبور کرد. آلمان قوانین بین‌المللی را به گونه ای تفسیر می‌کرد که یک کشور بی‌طرف می‌تواند اجازه انتقال تدارکات را بدهد و انتظار داشت ترکیه اعتراضی به همراهی تعداد مشخصی از سربازان با قطار حامل این تدارکات نداشته باشد. در عوض قول چندین جزیره یونانی در دریای اژه و برخی اصلاحات مرزی در ادیرنه (به ضرر بلغارستان) به آن‌ها داده شد.
سقوط رژیم حامی نازی‌ها در عراق و شکست فرانسه ویشی در سوریه کمک رسانی آلمانی‌ها را بی‌معنی و لزوم طرح برنامه دیگری را ایجاد کرد. در این برنامه دخالت مستقیم نظامی آلمان پیشبینی شده بود. فرمان شماره ۳۲ پیشوا برای دوره بعد از عملیات بارباروسا، به لزوم طرح‌ریزی جهت حمله از بلغارستان از طریق ترکیه از جانب شرقی با هدف مواضع بریتانیایی‌ها در کانال سوئز، اشاره کرده بود. به همین جهت اقدام‌های لازم جهت جمع‌آوری نیروی کافی در بلغارستان جهت متقاعد کردن سیاسی یا مجبور کردن ترکیه باید صورت می‌گرفت. این فرمان شایعات حمله به ترکیه در بهار ۱۹۴۲ را تقویت کرد اما حوادث جبهه شرقی آن را مدت نامعلومی به تعویق انداخت. موضوع حمله به ترکیه کنار گذاشته نشد بلکه به شکل حمله از طریق آن به قفقاز برای دور زدن شوروی تغییر کرد.
قدرتهای محوری (۱۹۴۴–۱۹۴۱) > حمله به پرل هاربر و نتایج آن

با وجود عضویت در قوای محور، بلغارستان در ابتدا تلاش می‌کرد رابطه خوبی با ایالات متحده داشته باشد. پوپوف، وزیر خارجه بلغارستان این اطمینان خاطر را به سفیر ایالات متحده داد که با در صورت وقوع هر اتفاقی تزار و دولت بلغارستان به شدت خواهان حفظ روابط حسنه با ایالات متحده هستند.
برخی جراید در بلغارستان اما این نظرات را نشر نمی‌دادند و به چاپ مقالاتی علیه ایالات متحده می‌پرداختند. بلغارستانی‌ها با بی‌توجهی به اعتراضات ایالات متحده، خود معترض چاپ اخبار آمادگی این کشور برای حمله به شوروی می‌شدند. ۲۲ نوامبر پیمان سه‌جانبه به شکل پنهانی جهت همکاری آلمان و بلغارستان در مسائل رسانه ای و تبلیغاتی اصلاح شد.
متفقین (۱۹۴۵–۱۹۴۴)

۸ سپتامبر، نیروهای ارتش سرخ از مرز مشترک بلغارستان و رومانی عبور کردند درحالیکه همان روز افسران وابسته به زونو با انجام یک کودتاپس از تصرف نقاط حساس در صوفیه و دستگیری تعدادی از وزیران، دولت را سرنگون نمودند. دولت جدیدی به رهبری جبهه میهن که با تغییر ماهیت از یک گروه شورشی به یک جبهه سیاسی پیش رو، در ۹ سپتامبر با نخست‌وزیری کیمون گئورگیف تشکیل شد. این دولت با پیگری صلح با شوروی، بلافاصله علیه آلمان و متحدانش اعلان جنگ داد و لشکرهای ضعیف اعزام شده توسط قوای محور برای حمله به بلغارستان را به آسانی عقب راند. در مقدونیه، نیروهای بلغارستانی محاصره شده توسط نیروهای آلمانی، که توسط فرماندهان عالی‌رتبه مورد خیانت واقع شده بودند، با مبارزه راه بازگشت به مرزهای قدیمی بلغارستان را پشت سر گذاشتند.
برخلاف نیروهای مقاومت کمونیستی، حامیان جناح راست سازمان انقلابی مقدونیه (IMRO) راه حل مسئله مقدونیه را در ایجاد یک کشور مستقل مقدونی حامی بلغارستان می‌دیدند. در این زمان، ایوان میهائیلوف، رهبر IMRO وارد اسکوپیه تحت اشغال آلمان شد، جایی که آلمانی‌ها امیدوار بودند که وی بتواند یک کشور مقدونی را براساس ساختارهای سابق IMRO تشکیل دهد. او با اطمینان از شکست آلمان در جنگ و برای جلوگیری از خونریزی بیشتر پس از دو روز این درخواست را رد واین شهر را ترک کرد.
به رهبری دولت جدید طرفدار کمونیست‌ها، سه ارتش بلغارستان (در مجموع حدود ۴۵۵۰۰۰ نفر) در سپتامبر ۱۹۴۴ وارد یوگسلاوی شدند و در کنار نیروهای اتحاد جماهیر شوروی و یوگسلاوی، با هدف جلوگیری از عقب‌نشینی نیروهای آلمانی از یونان به سمت نیش و اسکوپیه حرکت کردند. صربستان جنوبی و شرقی و مقدونیه طی یک ماه از کنترل آلمانی‌ها خارج شد و ارتش اول بلغارستان متشکل از ۱۳۰ هزار نفر برای نخستین بار پیشروی خود در سایر مناطق اروپا به سمت مجارستان را ادامه داد.
این ارتش با عقب زدن آلمانی‌ها در آوریل ۱۹۴۵ وارد اتریش شد. در ۸ مه ۱۹۴۵ روزی که دولت نازی‌ها در آلمان خود را تسلیم دشمنان کرد، اولین ارتباط ارتش اول بلغارستان با ارتش هشتم بریتانیا در شهر کلاگن‌فورت برقرار گردید. ولادیمیر استویچف، فرمانده ارتش اول بلغارستان با چارلز کایتلی فرمانده سپاه پنجم بریتانیا توافق تعیین محدوده کنترل را امضا کرد.
پیامدها و نتایج

برخی بلغارستان را در طول جنگ جهانی دوم «خوش شانس» توصیف کرده‌اند. چرا که با وجود وضعیت وخیم همسایگان این کشور و سایر مناطق اروپا، در طول جنگ آسیب چندانی به بلغارستان وارد نشد. نیروهای ارتش سرخ اواخر جنگ جهانی دوم وارد بلغارستان شدند و یک رژیم کمونیستی به ریاست گئورگی دیمیتروف در این کشور به قدرت رسید. سلطنت از بین رفت و تزار به تبعید فرستاده شد.
معاهدات صلح پاریس در سال ۱۹۴۷، ادغام دوبرویا جنوبی به بلغارستان در طول جنگ را تأیید کرد تا بلغارستان تنها کشور از قوای محور نام بگیرد که قلمرو آن نسبت به پیش از جنگ افزایش پیدا کرد. قسمتهای اشغالی منطقه اژه و مقدونیه شمالی که به بلغارستان سپرده شده بود، به صاحبان پیشین بازگردانده شد و ۱۵۰ هزار بلغارستانی از تراکیه غربی اخراج گردید.
با پایان جنگ بلغارستان توانست حدود ۴۵۰٬۰۰۰ نفر را بسیج کند. تجهیزات نظامی این نیروها بیشتر آلمانی بود. تا سال ۱۹۴۵ بلغارستان تسلیحات دیگری نیز از شوروی که عمدتاً تسلیحات سبک بودند، دریافت کرد.
بیشتر جمعیت ۵۰ هزار نفری یهودیان بلغارستان پس از پایان جنگ جهانی دوم از این کشور مهاجرت کردند که بخش عمده ای از آن‌ها راهی اسرائیل تازه شکل گرفته گردیدند.
افسران آلمانی ورماخت در بلغارستان در سال ۱۹۳۹
ورود بلغارستانی‌ها به دوبرویای جنوبی بر اساس پیمان کرایوا (۱۹۴۰)
خرابی در صوفیه، پایتخت در نتیجه بمباران‌های بریتانیا و ایالات متحده در بلغارستان
ورود نیروهای بلغارستانی به یوگسلاوی جنوبی (مقدونیه، آوریل ۱۹۴۱)
ورود سربازان بلغارستانی به روستایی در شمال یونان (آوریل ۱۹۴۱)
سربازان اتحاد جماهیر شوروی در صوفیه، بلغارستان (سپتامبر ۱۹۴۴)
ورود چتربازان بلغارستانی در نوامبر ۱۹۴۴ به کومانوفو در مقدونیه
سربازان بلغارستانی در نزدیکی بزدان در وووودینا (ژانویه ۱۹۴۵)
تانک پنزر ۴ ساخت آلمان ارتش بلغارستان در مجارستان (مارس ۱۹۴۵). نشان ستاره به سبک شوروی به منظور جلوگیری از اشتباه با تانک‌های آلمانی
باشگاه فوتبال الجرجیسی

Football club
باشگاه فوتبال الجرجیسی (عربی: الترجي الرياضي الجرجيسي) یک باشگاه فوتبال در شهر جرجیس، تونس است.
این باشگاه که در سال ۱۹۳۴ تاسیس شده سابقه یک قهرمانی در جام حذفی فوتبال تونس را در کارنامه دارد.
ماآلیا، هاوایی

| ماآلیا، هاوایی | ماآلیا، هاوایی |
| --- | --- |
حوزه سرشماری: حوزه سرشماری
موقعیت ماآلیا، هاوایی در نقشه: موقعیت ماآلیا، هاوایی در نقشه
مختصات: ۲۰°۴۸′۳۴″ شمالی ۱۵۶°۲۹′۲۷″ غربی﻿ / ﻿۲۰٫۸۰۹۴۴°شمالی ۱۵۶٫۴۹۰۸۳°غربی﻿ / 20.80944; -156.49083: مختصات: ۲۰°۴۸′۳۴″ شمالی ۱۵۶°۲۹′۲۷″ غربی﻿ / ﻿۲۰٫۸۰۹۴۴°شمالی ۱۵۶٫۴۹۰۸۳°غربی﻿ / 20.80944; -156.49083
کشور: ایالات متحده آمریکا
ایالت آمریکا: هاوایی
County: شهرستان ماویی، هاوایی
مساحت: مساحت
 • کل: ۷٫۸ مایل مربع (۲۰٫۱ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۵٫۴ مایل مربع (۱۴٫۱ کیلومتر مربع)
 • آب: ۲٫۳ مایل مربع (۶٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۹۸ فوت (۳۰ متر)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا)
 • کل: ۳۵۲
 • تراکم: ۴۵/مایل مربع (۱۸/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۱۰ (Hawaii-Aleutian)
کد منطقه: 808
کد FIPS: ۱۵–۴۶۴۰۰
شماره GNIS: ۰۳۶۱۹۴۵
ماآلیا (به انگلیسی: Maalaea) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ماویی، هاوایی واقع شده‌است. ماآلیا ۲۰٫۱ کیلومتر مربع مساحت و ۳۵۲ نفر جمعیت دارد و ۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پله جنسن

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Pelle Jensen
زادروز:  ۲۴ مهٔ ۱۹۹۲ ‏(۳۲ سال)
زادگاه:  هامبورگ
قد:  ۱٫۹۳ متر (۶ فوت ۴ اینچ)
پست:  مدافع
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۲ |  باشگاه فوتبال هانزا روستوک |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۲ |  باشگاه فوتبال هانزا روستوک |  ۴ |  (۰) |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۶ |  باشگاه فوتبال هوفنهایم |  ۵۰ |  (۱) |
| ۲۰۱۲ |  باشگاه فوتبال هوفنهایم |  ۲ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۹ ژوئن ۲۰۱۵. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۹ ژوئن ۲۰۱۵. 
پله جنسن (انگلیسی: Pelle Jensen؛ زادهٔ ۲۴ مهٔ ۱۹۹۲) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هانزا روستوک و باشگاه فوتبال هوفنهایم اشاره کرد.
گورستان پیشه‌ور

| گورستان پیشه‌ور | گورستان پیشه‌ور |
| --- | --- |
نام: گورستان پیشه‌ور
کشور: ایران
استان: استان کهگیلویه و بویراحمد
شهرستان: شهرستان دنا
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: گورستان
دیرینگی: دوران‌های تاریخی پس از اسلام
دورهٔ ساخت اثر: دوران‌های تاریخی پس از اسلام
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۷۵۴۶
تاریخ ثبت ملی: ۶ اسفند ۱۳۸۵
قبرستان پیشه‌ور مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان دنا، بخش مرکزی، دهستان کریک، روستای امیرآباد واقع شده و این اثر در تاریخ ۶ اسفند ۱۳۸۵ با شمارهٔ ثبت ۱۷۵۴۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
شیفر

شِیفِر (به انگلیسی: Schaefer) یک نام خانوادگی است و ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره بدارد:
برندا شیفر
هانس شیفر
تیم شیفر
جان شیفر
کلودیا شیفر
جیمز شفر
باشگاه فوتبال الجبلین عربستان سعودی

Football club
| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام کامل: باشگاه فوتبال الجبلین
لقب‌(ها): قهوه‌ای
تاریخ بنیان‌گذاری: ۱۹۵۹؛ ۶۵ سال پیش (۱۹۵۹-خطا: زمان نامعتبر}})
زمینِ بازی: ورزشگاه شاهزاده عبدالعزیز بن مساعد
گنجایش: ۱۲۵۰۰
رئیس: فایز بن حمود المعجل
سرمربی: دنیس لاوان
لیگ: لیگ دسته اول فوتبال عربستان سعودی
باشگاه فوتبال الجبلین (عربی: نادی الجبلین) یک باشگاه فوتبال واقع در شهر حائل در عربستان سعودی است و اکنون در لیگ دسته اول فوتبال عربستان سعودی حضور دارد.
این باشگاه فوتبال در سال ۱۹۵۹ تأسیس شد.
ریچارد کلی

| ریچارد کلی | ریچارد کلی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۸ مارس ۱۹۷۵ ‏(۴۹ سال)
ملیت: آمریکایی
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۶–اکنون
ریچارد کلی (انگلیسی: Richard Kelly؛ زادهٔ ۲۸ مارس ۱۹۷۵) کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
فیلم کالتِ دانی دارکو (donnie darko) محصول کشور آمریکا که در تاریخ ۲۶ اکتبر ۲۰۰۱ انتشار یافت، مهمترین اثر اوست.
فرهنگ در کویت

فرهنگسرای شیخ جابر آل احمد، همچنین به عنوان خانه اپرای کویت نیز شناخته می‌شود
فرهنگ عامه کویت، در قالب شعر گویش، فیلم، تئاتر، رادیو و تلویزیون، شکوفا می‌شود و حتی به کشورهای همسایه نیز صادر می‌شود. در کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس، فرهنگ کویت نزدیکترین فرهنگ به بحرین است.
هنرها

کویت دارای قدیمی‌ترین جنبش هنر نوگرا در شبه جزیره عربستان است. با شروع از سال ۱۹۳۶، کویت اولین کشور خلیج فارس بود که بورسیه‌های هنری را اعطا کرد. هنرمند کویتی، مژب الدواری اولین هنرمند شناخته شده هنرهای تجسمی در منطقه خلیج فارس بود. وی به عنوان بنیانگذار هنر تک‌چهره در منطقه شناخته می‌شود. گالری سلطان اولین گالری هنری حرفه ای عربی در خلیج فارس بود.
موسیقی

کویت محل تولد ژانرهای مختلف موسیقی محبوب مانند اره است. موسیقی کویت به‌طور قابل توجهی بر فرهنگ موسیقی در سایر کشورهای عربی تأثیر گذاشته‌است. موسیقی سنتی کویت بازتابی از میراث دریایی این کشور است، که به ژانرهایی چون فیجری مشهور است. کویت پیشگام موسیقی معاصر خلیجی بود، کویتی‌ها اولین هنرمند ضبط تجاری در منطقه خلیج بودند. اولین ضبط‌های شناخته شده کویت بین سال‌های ۱۹۱۲ و ۱۹۱۵ ساخته شده‌اند.
ادبیات

کویت در سالهای اخیر چندین نویسنده برجسته معاصر همچون اسماعیل فهد اسماعیل، نویسنده بیش از بیست رمان و مجموعه‌های داستان کوتاه داشته‌است. همچنین شواهدی وجود دارد که ادبیات کویت مدتهاست که با ادبیات انگلیسی و فرانسه تعامل داشته‌است.
گرگیعان

گرگیعان یا قرقیعان نام یک آیین سنتی رایج بین عرب‌های خوزستان، استان هرمزگان، عراق، بحرین، کویت، و شرق عربستان (احساء و قطیف) و امارات متحده عربی است که در شهریور ماه ۱۳۹۵ به عنوان میراث معنوی مردم عرب ایران به ثبت ملی رسید. این آیین که ریشه‌ای تاریخی دارد در نیمهٔ ماه رمضان در مناطق عرب‌نشین توسط کودکان اجرا می‌شود. برای ریشه این مراسم روایات مختلفی ذکر شده اما برجسته‌ترین آن، به مناسبت میلاد امام دوم شیعیان ذکر شده‌است. این آئین در همه ساله در بسیاری از شهرهای ایران برگزار می‌شود اما به صورت رسمی تاکنون دو بار در بخش جنبی نمایشگاه قرآن در موزه هنرهای معاصر اهواز به صورت نمادین برگزار شد که با استقبال پرشور کودکان و علاقه‌مندان مواجه شد.
آشپزی کویتی

ترکیبی از آشپزهای عربی، ایرانی، هندی و مدیترانه‌ای است. کبسه غذای برجسته آشپزی کویتی است که از ترکیب برنج باسماتی، ادویه‌جات، مرغ یا گوشت گوسفند تهیه می‌شود. غذای دریایی به‌ویژه ماهی بخشی مهمی از رژیم غذایی کویتی است. ماهی هامور به دلیل بافت و طعم ویژه‌اش با بریانی برنج، به‌همراه ماهیان زبیدی، صافی و صبیتی از ماهیان پرطرفدار محلی هستند، که به‌صورت گریل‌شده و سرخ‌شده مصرف می‌شوند.
غذاهای دریایی قرن‌ها است که پایه اصلی غذاهای کویت بوده‌است.
ورزش

ورزش در کویت از نظر مشارکت و محبوبیت در درجه اول بر فوتبال متمرکز است. پس از فوتبال این کشور در ورزش‌های بسکتبال، هاکی، کریکت و هندبال نیز فعالیت داشته‌است.
فوتبال
فوتبال محبوب‌ترین ورزش در کویت است. اتحادیه فوتبال کویت (KFA) هیئت مدیره فوتبال کویت است. KFA تیم‌های ملی مردان، زنان و فوتسال را سازمان می‌دهد. تیم آقایان در این ورزش موفقیت‌های محدودی کسب کرده‌است که تیم ملی در سال ۱۹۸۲ در هشت مسابقه جام حذفی آسیا و یک جام جهانی فیفا با هم به رقابت پرداخت. لیگ برتر کویت لیگ برتر فوتبال کویت است که هجده تیم در آن حضور دارند. کویت در بسیاری از باشگاه‌های فوتبال از جمله العربی، الفحیحیل، الجهرا، الکویت، النصر، السالمیه، الشباب، القادسیه، ال یرموک، کاظمه، خیطان و الصلیبیخات قرار دارد. التضامن کویت یکی از کشورهای موفق‌ترین باشگاه‌ها در فوتبال آسیا است. تیم ملی کویت همچنین قهرمان جام ملت‌های آسیا در سال ۱۹۸۰، نایب قهرمان جام ملت‌های آسیا در ۱۹۷۶، و مقام سوم جام ملت‌های آسیا ۱۹۸۴ را به دست آورده‌اند. کویت همچنین یک بار سابقه حضور در جام جهانی سال ۱۹۸۲دارد.
بسکتبال
بسکتبال یکی از ورزش‌های محبوب کویت است. بسکتبال در کویت توسط انجمن بسکتبال کویت (KBA) اداره می‌شود. تیم ملی هرگز در یک مسابقات جهانی بسکتبال (FIBA) نرفته‌است و تیم ملی نیز هرگز در یک بازی المپیک در بسکتبال حضور نداشته‌است، اما تیم ملی یازده بار در مسابقات قهرمانی آسیا در بسکتبال حضور داشته‌است، اما پیروز نشد. هر مدال کویت یکی از موفق‌ترین کشورهای بسکتبال در خاورمیانه است. عبدالله الصرف یکی از بهترین و مشهورترین سبد خرید کویت است. وی در حال حاضر برای القادسیه در کویت بازی می‌کند.
استاد مناوار خان نوازنده تابلا در هشتمین جشنواره بین‌المللی موسیقی کویت
زبان قموقی

| قموقی | قموقی |
| --- | --- |
Къумыкъ: Къумыкъ
زبان بومی در: روسیه
منطقه: داغستان، چچن، اوستیای شمالی، ترکیه
شمار گویشوران: ۴۲۲٬۵۵۰  (بدون تاریخ)
تبار: زبان‌های ترکی  زبان‌های قپچاققبچاق-کومانقموقی
سامانه نوشتاری: سیریلیک
کدهای زبان: کدهای زبان
ایزو ۲–۶۳۹: kum
ایزو ۳–۶۳۹: kum
زبان قُموقی، یکی از زبان‌های ترکی‌تبار رایج در روسیه و ترکیه است که در حدود ۴۲۰٬۰۰۰ تن گویشور در این مناطق به‌ویژه در منطقۀ داغستان و اوستیای شمالی دارد. زبان قموقی به‌شدت تحت تأثیر زبان ترکی آذری و زبان دارگوا و همچنین زبان روسی قرار داشته است. این زبان در گذشته به خطی وام گرفته از الفبای فارسی نوشته می‌شد. این زبان به شدت در معرض خطر آسیب پذیری Vulnerable قرار دارد.
از سال ۱۹۲۷ به‌مدت ده سال الفبای لاتین برای نوشتن این زبان انتخاب شد و در نهایت در سال ۱۹۳۷ خط سیریلیک خط نوشتاری زبان قموقی گردید. نخستین نشریۀ قموقی‌زبان یولداش نام داشت که در سال ۱۹۱۷ چاپ می‌شد. پس از انقلاب روسیه در سال ۱۹۱۷ با نام لنین یولو (راه لنین) در ۵ هزار نسخه و هفته‌ای سه نوبت به کار خود ادامه داد.
شیوۀ نگارش

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| A a | B в | C c | Ç ç | D d | E e | F f | G g |
| Ƣ ƣ | H h | I i | J j | K k | L l | M m | N n |
| Ŋ ŋ | O o | Ɵ ɵ | P p | Q q | R r | S s | Ş ş |
| T t | U u | V v | W w | X x | Y y | Z z | Ƶ ƶ |
Ь ь: 
گونه‌ای از الفبای سیریلیک که از سال ۱۹۳۷ برای نوشتن این زبان به‌کار گرفته شد.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| А а | Б б | В в | Г г | Гъ гъ | Гь гь | Д д | Е е |
| Ё ё | Ж ж | З з | И и | Й й | К к | Къ къ | Л л |
| М м | Н н | Нг нг | О о | Оь оь | П п | Р р | С с |
| Т т | У у | Уь уь | Ф ф | Х х | Ц ц | Ч ч | Ш ш |
| Щ щ | Ъ ъ | Ы ы | Ь ь | Э э | Ю ю | Я я |  |
الفبای زبان قُموقی (۱۹۳۵م.)
فرانک استانلی

| فرانک استانلی | فرانک استانلی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۵ مهٔ ۱۹۲۲ نیویورک، ایالات متحده آمریکا
درگذشت: ۲۱ دسامبر ۱۹۹۹ (۷۷ سال) ساراسوتا، فلوریدا، ایالات متحده آمریکا
آرامگاه: گورستان ملی فلوریدا
ملیت: آمریکایی
پیشه: فیلم‌بردار
فرانک استانلی (انگلیسی: Frank Stanley؛ ‏ ۵ مهٔ ۱۹۲۲ – ۲۱ دسامبر ۱۹۹۹) فیلم‌بردار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به راه‌حل بزرگ، تحریم آیگر، تیزتک، نیروی مگنوم و بریزی اشاره نمود.