stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
علی‌اصغر صائم کاشانی
آثار و تألیفات

از آثار صائم کاشانی علاوه بر درج صدها شعر، مقاله و مصاحبه‌های ادبی در نشریات و سایت‌های اینترنتی می‌توان بدین موارد اشاره داشت:
مجموعه شعرها
فصل‌ها و یادها
شکوفه‌های انقلاب
شکار ستاره
بلور اشک
دیوان عشق
آهنگ پای گل
فروغستان عشق «اشعار آیینی»
دست در آغوش سکوت «اشعار سپید و نیمایی»
خدا کند که بیایی «غزل‌های مهدوی» / زمستان ۱۳۸۸
خدا کند که بیایی / بهار ۱۳۸۹
دریای عطش «اشعار عاشورایی»
دل هست اینجا کبوتر «اشعار رضوی» (کتاب منتخب سال ۹۰) از سوی بنیاد بین‌المللی پژوهش‌های آستان قدس رضوی
بر زلف کرشمه «مجموعه رباعیات»
عاشقانه‌ها
بر دوش آفتاب
شاعر گل‌های سرخ (آمادهٔ چاپ)
کتب و رسالات تحقیقی
رسالهٔ اقسامِ شعر پارسی
سیری در رباعیات حکیم افضل الدین محمّد مرقی
عرفان در شعر شهریار
خورشید علم
گاهنامهٔ سخن (شماره ۱)
گاهنامهٔ سخن (شماره ۲)
خورشید سرایان
بهار سخن
مینای سخن
خورشید سخن
خانهٔ دوست کجاست؟ (کتابی جامع دربارهٔ اشعار و زندگی سهراب سپهری که تا کنون به چاپ یازدهم رسیده‌است)
تأثیر مشروطه بر ادبیات و پیدایش شعر نو
از دادائیسم تا پست مدرن
شرحی بر احوال ریاضیدانان جهان
محتشم پدر شعر آیینی
خورشید اردهال
سیری در ادبیات فارسی
سیری در صناعات ادبی
نقدی کوتاه بر غزل معاصر
پیشینهٔ ترانه‌سرایی در ادب پارسی
سیری در هنر خوشنویسی
نمونه شعر

چشم اهورایی
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| می‌خواستم که در تو شکوفا شوم، نشد  |  |  در باغِ عشق، همدمِ گل‌ها شوم نشد |
| می‌خواستم چو واژه به قاموسِ عاشقی  |  |  با یک نگاهِ مهرِ تو معنا شوم نشد |
| می‌خواستم به سانِ نسیمِ سحرگهی  |  |  در کوچه باغِ زلفِ تو پیدا شوم نشد |
| می‌خواستم به ساحلِ آرام یاد تو  |  |  همپای موج، غرقِ تماشا شوم نشد |
| می‌خواستم چو قامتِ خورشیدِ صبحگاه  |  |  گرم از فروغِ آن رُخِ زیبا شوم نشد |
| می‌خواستم ز حالِ تو ای نوبهارِ عشق  |  |  در کوچه سارِ خاطره جویا شوم نشد |
| می‌خواستم دو چشمِ اهورایی تو را  |  |  آیینه دارِ غمزه و ایما شوم نشد |
| می‌خواستم به مسجدِ چشمانِ نازِ تو  |  |  صائم شوم، زلالِ تمنّا شوم نشد |
تار عشق
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| امشب به تارِ عشقِ من، گلنغمه ای دیگر بزن  |  |  شوری به پا کن از طرب، یک پرده بالاتر بزن |
| ای ساقیِ فرخنده جان! امشب به بزمِ عاشقان  |  |  با ساغری آتش‌فشان، آتش به خشک وتر بزن |
| مینو اگر خواهی چو من، با یادِ آن سیمین بدن  |  |  بشکن بزن، بالا بزن، مینا بزن، ساغر بزن |
| با نغمهٔ تن‌تن تتن، ای مطربِ شیرین‌دهن!  |  |  رقصی بکن، سازی بزن، بر جانِ غم آذر بزن |
| ای زاهدِ دور از خدا، امشب بیا در بزمِ ما  |  |  با یادِ آن دیرآشنا، خود را به بام و در بزن |
| خواهی اگر وصل نگار، دِیر و حرم را واگذار  |  |  از نرگسِ چشمانِ یار، پیمانهٔ باور بزن |
| از مهرِ والای ولی، مینای دل کن منجلی  |  |  هو یا علی، هو یا علی، می از کفِ حیدر بزن |
| سرمست جامش دائم ام، شیدایی او صائم ام  |  |  بر عشقِ ساقی قائم ام، با من می از کوثر بزن |
انگورهای باغِ غزل
مجتبی کبیری

| مجتبی کبیری | مجتبی کبیری |
| --- | --- |
زاده: ۱۳۴۰
ژانر: پاپ
پیشه: خواننده
سال‌های فعالیت: دههٔ ۱۳۷۰-اکنون
مجتبی کبیری (زاده ۱۳۴۰) خواننده ایرانی در سبک پاپ است.
زندگی‌نامه

کبیری در دههٔ ۱۳۷۰ وارد موسیقی پاپ شد و در دههٔ ۱۳۸۰ همه‌گیر شد. اولین آلبوم او «معرکه نام داشت.آلبوم دوم او ساز مخالف نام داشت که با مریم حیدرزاده همکاری کرده بود. کبیری در سال‌های بعد از آن پرکار بود اما تدریجاً فعالیتش کم شد. در سال ۱۳۹۴ او با آلبوم «اتاق ساکت» دوباره به عرصهٔ موسیقی ایران بازگشت.
او در سال ۱۴۰۰ با قطعه ((امپراطور)) ساخته مانی ارمغان مجددا به مارکت موسیقی برگشت .
سبک

کبیری در سبک پاپ می‌خواند. او بابت شباهتش با یک خوانندهٔ دیگر (به‌طور مشخص، سیاوش قمیشی)[منبع بهتری نیاز است] مورد انتقاد قرار گرفته‌است.
آثار

کبیری علاوه بر آلبوم‌های مختلفی که منتشر کرده، در برنامه‌های مختلف هنری در ایران نیز اجرای زنده داشته‌است. همچنین به دنبال انتشار آلبوم «اتاق ساکت» وی برنامه‌ای برای تور در شهرستان‌های مختلف ایران را اعلام کرد.
آثار > آلبوم‌ها[نیازمند منبع]

نیم نگاه
ساز مخالف
معرکه
شب و روز
اتاق ساکت
امپاطور
حمله هوایی به مسجد در الجینه

| حمله هوایی مسجد الجینه | حمله هوایی مسجد الجینه |
| --- | --- |
بخشی از جنگ داخلی سوریه و مداخله ی به رهبری آمریکا در سوریه: بخشی از جنگ داخلی سوریه و مداخله ی به رهبری آمریکا در سوریه
موقعیت: غرب استان حلب، سوریه
مختصات: ۳۶°۰۸′۳۰″شمالی ۳۶°۵۰′۰۱″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۱۴۱۶۱۶°شمالی ۳۶٫۸۳۳۶۳۹°شرقی﻿ / 36.141616; 36.833639
تاریخ: ۱۶ مارس ۲۰۱۷
هدف: القاعده، تحریرالشام (به گفتهٔ آمریکا)
اسلحه: موشک هوابه‌سطح
کشته‌ها: ۴۵–۴۹
زخمی‌ها: بیش از ۱۰۰
مرتکبان:  ایالات متحده آمریکا
در حملهٔ هوایی نیروهای نظامی ایالات متحده آمریکا به مسجدی در روستای در کنترل مخالفان الجینه در نزدیکی استان حلب، سوریه، در ۱۶ مارس ۲۰۱۷ این مسجد تخریب شد. حمله منجر به مرگ تا ۴۹ نفر شد و صد نفر دیگر را مجروح کرد. به گفته رامی عبدالرحمن رئیس دیدبان حقوق بشر سوریه در زمان حمله تا ۳۰۰ نفر در مسجد عمر بن خطاب حضور داشتند.دیده بان و ساکنین گفتند مسجد تخریب شده در حالی که ارتش آمریکا گفت ساختمانی در آن نزدیکی هدف بوده و مسجد آسیب ندیده.
تلفات جانی

گزارش‌های اولیه حاکی از آن هستند که چهل و دو نفر کشته شده‌اند گر چه که خود گروه اس او اچ آر می گوید که در مارس ۲۰۱۷ شمار کشته شدگان به چهل و نه نفر هم می‌رسد، در حالیکه گاردین هم گزارش داده که چهل و شش نفر جانباخته‌اند. اس او اچ آر گفته است که بیشترین تلفات مربوط به غیر نظامی‌ها بوده‌است و بیش از صد نفر از مردم عادی نیز زخمی شده‌اند. کلاه سفیدها یا دفاع مدنی سوریه می گوید که شمار زیادی از مردم به دنبال حمله در زیر آوار دفن شدند.
طبق گفته سخنگوی پنتاگون،شمار زیادی از جنگجویان القاعده، از جمله رده‌های بالای نظامی القاعده، در میان این کشته شدگان هستند. سخنگوی دیگری می گوید که ارزیابی‌های اولیه هیچ تلفاتی مربوط به شبه نظامیان را نشان نمی‌دهد.
مداخله ایالات متحده

گفته می‌شود که در صحنه درگیری موشکی پیدا شده‌است که حروف لاتین نگاشته شده بر آن نشان می‌دهد که متعلق به نیروهای ایالات متحده است.این گزارش را گروه جستجو گر بریتانیایی یعنی بلینگ کت منتشر کرده‌است.موسسه عدالت سوریه تصاویری را منتشر کرده‌است که نشان می‌دهد سلاح‌های در صحنه بمباران متعلق به ایالت متحده امریکاست.بر همین اساس روزنامه تلگراف این تصاویر را به عنوان شاهدی جهت مسئولیت آمریکا در تلفات و درگیرهای جانی غیر نظامیان در مسجد الجینه می داند.
خاوران (محله)

خاوَران از محله‌های شهر تهران است.
نمایی از بوستان فدائیان اسلام در حاشیه بزرگراه خاوران
این محله در جنوب  شهر تهران و در منطقه ۱۵ تهران واقع شده‌است.
خیابان خاوران که شاهرگِ ارتباطی این محله محسوب می‌شود 
بزرگراه خاوران پس از گذر از سه راه افسریه نام بزرگراه امام رضا را به خود می‌گیرد.
گورستان خاوران که محل دفن شمار زیادی از کشته‌شدگان سیاسی اوایل دوران انقلاب از سال ۵۷ تا ۶۸ می‌باشد در امتداد این بزرگراه قرار دارد.
از نقاط مهم این محله و اطراف آن می‌توان به پارک آبی آزادگان، ساختمان امیرسلیمانی و شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه (منطقه ۳) اشاره کرد. صنایع و انبارهای بسیاری در کنار بزرگراه امام رضا مستقر هستند.
پایانه خاوران نیز در این منطقه واقع شده است.
ایرباس ای۳۱۰

| ایرباس ای۳۱۰ | ایرباس ای۳۱۰ |
| --- | --- |
یک فروند ایرباس ای۳۱۰–۳۰۰ متعلق به بیمان بنگلادش ایرلاینز در حال فرود در فرودگاه چانگی سنگاپور در سال ۲۰۱۲: یک فروند ایرباس ای۳۱۰–۳۰۰ متعلق به بیمان بنگلادش ایرلاینز در حال فرود در فرودگاه چانگی سنگاپور در سال ۲۰۱۲
کاربری: جت مسافربری پهن‌پیکر
کشور سازنده: چند ملیتی
تولیدکننده: ایرباس
نخستین پرواز: ۳ آوریل ۱۹۸۲
معرفی‌شده در: آوریل ۱۹۸۳ با سوئیس‌ایر
وضعیت: فعال
کاربر اصلی: فدکس اکسپرس ایر ترانست SATA International هواپیمایی ماهان هواپیمایی آریانا
ساخته‌شده: ۱۹۹۸–۱۹۸۳
تعداد ساخته‌شده: ۲۵۵
توسعه‌یافته از: ایرباس ای۳۰۰
گونه‌ها: ایرباس ای۳۱۰ ام‌آرتی‌تی ایرباس سی‌سی-۱۵۰ پولاریس
a310ایر ترانست
ایرباس ای-۳۱۰ (Airbus A310) یک هواپیمای پهن پیکر مسافربری برد متوسط تا بلند ساخته شرکت ایرباس است. این هواپیما دومین محصول تولیدی ایرباس و گونهٔ کوچکتری از هواپیماهای ایرباس آ-۳۰۰ است. ساخت ایرباس ای-۳۱۰ به سفارش شرکت‌های سوئیس ایر و لوفت‌هانزا از سال ۱۹۷۸ آغاز شد و نخستین بار در ۱۴ فروردین ۱۳۶۲ (۳ آوریل ۱۹۸۲) به پرواز درآمد. نخستین نمونه تجاری آن یک سال بعد به شرکت هواپیمایی لوفتهانزا تحویل داده شد. ساخت این گونه هواپیما در سال ۱۹۹۸ متوقف شد. اخرین ایرباس۳۱۰ ساخته شده دنیا در اختیار شرکت هواپیمایی ایران ایرتور قرار دارد
| شرکت | تعداد | کشور | نوع استفاده | تصویر |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ایران ایرتور | ۴ |  | مسافربری | تصویر ندارد |
| ایران ایر | ۱ |  | مسافربری |  |
| هواپیمایی یزد | ۲ |  | مسافربری |  |
| هواپیمایی آوا | ۱ |  | مسافربری | تصویر ندارد |
| هواپیمایی آریانا | ۳ | افغانستان | مسافربری |  |
| هواپیمایی یو ال اس ایرلاینز کارگو | ۳ |  | کارگو |  |
| نیروی هوایی اسپانیا | ۳ | اسپانیا | نظامی | تصویر ندارد |
| نیروی هوایی کانادا | ۲ | کانادا | نظامی | تصویر ندارد |
| اپراتورهای تشریفاتی | ۱۶ | کانادا مغولستان اسپانیا پاکستان تایلند ایتالیا | تشریفاتی |  |
| مجموع | ۳۵ |  |  |  |
در حال حاضر تنها دو کشور ایران و افغانستان از نسخه مسافربری ایرباس ای۳۱۰ بهره مند هستند.
مشخصات فنی

| مدل | A310-200 | A310-300 |
| --- | --- | --- |
تعداد خدمه: دو نفر
طول: ۴۶٫۶۶ متر (153 ft 1 in)
ارتفاع: ۱۵٫۸ متر (51 ft 10 in)
فاصله دو بال: ۴۳٫۹ متر (144 ft)
مساحت بال: ۲۱۹ متر مربع (2,360 sq ft)
Wing sweep: ۲۸ °[verification needed]
ظرفیت با دو کلاس: ۲۲۰ نفر مسافر (20F + 200Y)
| ظرفیت با یک کلاس | 237Y 8-abreast | 243Y 8-abreast / 265Y 9-abreast |
| حداکثر بار قابل حمل | ۳۲٬۸۳۴ کیلوگرم (72,386 lb) | ۳۷٬۲۹۳ کیلوگرم (82,216 lb) |
| حداکثر وزن تیک‌آف(MTOW) | ۱۴۴٬۰۰۰ کیلوگرم (317,465 lb) | ۱۶۴٬۰۰۰ کیلوگرم (361 557 lb) |
| حداکثر وزن فرود MLW | ۱۲۲٬۰۰۰ کیلوگرم (268,963 lb) | ۱۲۴٬۰۰۰ کیلوگرم (273,372 lb) |
| وزن خالی | ۱۱۲٬۰۰۰ کیلوگرم (246,917 lb) | ۱۱۶٬۵۰۰ کیلوگرم (256,838 lb) |
OEW: CF6—80: 79,207 kg (174,619 lb), JT9D: 77,397 kg (170,631 lb), PW4000: 79,166 kg (174,528 lb)
حداکثر سوخت: 61,070 L ۱۶٬۱۳۲گالن آمریکایی
سرعت پیمایشی: ماخ 0.8 (459 kn)
حداکثر سرعت: ماخ 0.84 (482 kn)
ارتفاع مجاز: 41 100 ft. (12 530 m)
نیروی پیشران: 20,380–25,740 decanewtons (45,800–57,900 lbf)
| موتورها | JT9D-7R4 / GE CF6-80 | JT9D-7R4E1 / PW4000 / CF6-80C2 |
| برد پروازی | ۳٬۵۰۰ مایل دریایی (6,500 km) | ایرباس۳۱۰ ماهان۵٬۱۵۰ مایل دریایی (9,540 km) |
جدول تخصیص مدل هواپیما

| مدل | تاریخ گواهینامه | موتور |
| --- | --- | --- |
| A310-203 | ۱۱ مارس ۱۹۸۳ | General Electric CF6-80A3 |
| A310-203C | ۲۷ نوامبر ۱۹۸۴ | General Electric CF6-80A3 |
| A310-204 | ۲۳ آوریل ۱۹۸۶ | General Electric CF6-80C2A2 |
| A310-221 | ۱۱ مارس ۱۹۸۳ | Pratt & Whitney JT9D-7R4D1 |
| A310-222 | ۲۲ سپتامبر ۱۹۸۳ | Pratt & Whitney JT9D-7R4E1 |
| A310-304 | ۱۱ مارس ۱۹۸۶ | General Electric CF6-80C2A2 |
| A310-308 | ۵ ژوئن ۱۹۹۱ | General Electric CF6-80C2A8 or CF6-80C2A2 |
| A310-322 | ۵ دسامبر ۱۹۸۵ | Pratt & Whitney JT9D-7R4E1 |
| A310-324 | ۲۷ مه ۱۹۸۷ | Pratt & Whitney PW4152 |
| A310-325 | ۶ مارس ۱۹۹۲ | Pratt & Whitney PW4156A |
مدل‌ها

A310-200 مدل پایه مسافربری
A310-200C مدل مسافربری با امکان تغییر کاربری به ترابری
A310-300 با بهینه‌سازی مصرف سوخت و افزایش محدوده پرواز
کابین خلبانA310-300ER با باک بنزین اضافی برای افزایش طول پرواز
باشگاه فوتبال لانوس

Football club
باشگاه فوتبال لانوس  (به اسپانیایی: Club Atlético Lanús) یک باشگاه فوتبال در شهر لانوس کشور آرژانتین می‌باشد که در لیگ برتر فوتبال آرژانتین بازی می‌کند.
این باشگاه در تاریخ ۳ ژانویه ۱۹۱۵ تأسیس شده‌است.
فردریک کبیر

با فریدریش دوم، امپراتور مقدس روم اشتباه نشود.
فریدریش دوم معروف به فریدریش کبیر (به آلمانی: Friedrich der Große) (۲۴ ژانویه ۱۷۱۲ میلادی – ۱۷ اوت ۱۷۸۶ میلادی) پادشاه پروس از سال ۱۷۴۰ میلادی تا هنگام مرگش در سال ۱۷۸۶ میلادی، بود. وی چهارمین فرزند از ده فرزند فریدریش ویلهلم یکم بود.
زندگی‌نامه > سلطنت

فریدریش در بیست و هشت سالگی به سلطنت رسید. وی فردی صرفه‌جو و بسیار پرکار بود. برخلاف ایده‌های پیش از رسیدن به سلطنتش، سیاست خارجی وی به هیچ اصل اخلاقی جز برتری یافتن به دشمن اعتقاد نداشت و عقیده داشت کسب پیروزی آثار عهدشکنی و دسیسه و بی‌اخلاقی در سیاست خارجی را از میان می‌برد و تنها بازنده‌ها هستند که بابت خطاهایشان بازخواست خواهند شد.
زندگی‌نامه > سلطنت > سیاست

مهم‌ترین دستاورد سیاست خارجی وی گرفتن ایالت سیلزی از اتریش و نیز تصرف بخشی از لهستان و افزودن آن به پروس بود. این دستاورد نتیجه اهتمام وی به افزایش قدرت نظامی پروس و همچنین خلاقیت‌های نظامی وی در میدان جنگ بود. در زمان وی ارتش پروس مؤثرترین و منظم‌ترین ارتش اروپا محسوب می‌شد که سربازان و فرماندهانش برای نبرد آموزش کافی دیده و همواره آماده نبرد بودند.
سیاست داخلی فریدریش معطوف به‌آباد کردن مناطق بدون استفاده کشور از راه جذب مهاجرین خارجی از طریق دادن کمک‌های مالی و زمین، خشک کردن باتلاق‌های غیرقابل کشت و بهبود وضعیت محصولات کشاورزی و صنعتی بود. تأسیس آکادمی علوم در پروس توسط وی و برای توسعه علوم جدید در پروس انجام شد.
سرزمین پروس در زمان فریدریش کبیر
کانر لئونگ

لیانگ جینگ‌کانگ (چینی ساده: 梁靖康; پین‌یین: Liáng Jìngkāng؛ زادهٔ ۴ ژانویه ۱۹۹۴)، همچنین با نام‌های کانر لئونگ (به انگلیسی: Connor Leong) یا لئون لئونگ (به انگلیسی: Leon Leong) نیز شناخته می‌شود، بازیگر و مدل اهل چین است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش در باغ شهاب سنگ (۲۰۱۸) شناخته می‌شود.
اوایل زندگی و تحصیلات

کانر لئونگ زادهٔ ۴ ژانویه ۱۹۹۴ در شنژن، گوانگ‌دونگ، چین است. وی در انستیتوی مهندسی نرم‌افزار جنوب چین در دانشگاه گوانگ‌ژو حضور پیدا کرد. در کالج، او مدلینگ و فیلم‌برداری تبلیغات را آغاز کرد.
آشور (سرزمین)

| آشور ܐܬܘܪ  (سریانی کلاسیک) Āṯōr Assyria | آشور ܐܬܘܪ  (سریانی کلاسیک) Āṯōr Assyria |
| --- | --- |
   پرچم    ستاره شمش  :    پرچم    ستاره شمش  
مثلث آشوری پیش از حمله داعش به عراق در سال ۲۰۱۴، بیشترین تمرکز آشوری‌های بومی را هم در سرزمین مادری خود و هم در جهان داشت. این مرزهای پیشنهادی برای یک کشور خودمختار آشوری پس از جنگ جهانی اول بود.: مثلث آشوری پیش از حمله داعش به عراق در سال ۲۰۱۴، بیشترین تمرکز آشوری‌های بومی را هم در سرزمین مادری خود و هم در جهان داشت. این مرزهای پیشنهادی برای یک کشور خودمختار آشوری پس از جنگ جهانی اول بود.
بزرگترین شهر: بغدیدا، عراق
زبان(های) ملی: آرامی نو
زبان(های) محلی: عربی عراقی، زبان ترکی، زبان کردی و زبان فارسی.
گروه‌های قومی : آشوری‌ها (اکثریت تاریخی)
دین(ها) : مسیحیت سریانی
نام(های) اهلیت: آشوری  سریانی (نام تاریخی) آرامی (نام تاریخی)
امروز بخشی از:  عراق (میان‌رودان)  ایران (کناره غربی دشت ارومیه)  سوریه (میان‌رودان)  ترکیه (میان‌رودان)
ایزد آشور که خدای آشوری‌ها از قرن ۲۶ پیش از میلاد تا قرن هفتم پیش از میلاد بوده‌است. طرح ایزد آشور از حوروس که او نیز بت و خدای مصر بود برگرفته شده‌است.
آشور (به سریانی کلاسیک: ܐܬܘܪ؛ نویسه‌گردانی: آثور یا سریانی کلاسیک: ܒܝܬ ܢܗܪ̈ܝܢ؛ نویسه‌گردانی: بت‌نهرین)، (به پارسی باستان:آثورا 𐎠𐎰𐎢𐎼𐎠 (Aϑur)؛ سرزمینی کهن در بخش میانی رود دجله و کوهستان‌های مجاور آن است. نخستین پایتخت آشور، شهر آشور در ساحل شرقی رود دجله در جنوب موصل امروزی، و پس از آن کالح (روستای النعمانیه، موصل امروزی) و سپس نینوا (موصل امروزی) و برای مدت کوتاهی دور شاروکین (خورس‌آباد) هم بوده‌است. نام شهر و سرزمین آشور از نام خدای بزرگ آشوری‌های باستان، به نام آشور گرفته شده‌است.
ساکنان

آشوری‌ها اصالتاً از نژاد سامی بودند و زبان آنها از شاخه زبان‌های سامی و با سایر زبان‌های سامی، مانندِ عربی و عبری هم‌ریشه است. آشور در آغاز یکی از استان‌های دولت‌های سومر، اکد و بابل بود. در سال ۱۸۰۰ پ.م. فرمانروایان اولیه آشوری شهرهای آشور، اربلا (اربیل امروز) و آراپخا (کرکوک امروزی) را متحد کردند و سلسله‌های پادشاهی آشور بعد از سال ۱۴۲۰ پ.م. شکل گرفتند. چون سرزمینشان مانند بابل حاصلخیز نبود ناچار شدند که از دسترنج دیگران استفاده کنند، این بود که باج‌گیری و دست‌اندازی به سرزمین‌های دیگر را در پیش گرفتند. در نتیجه دولت آشور یک دولت حرفه‌ای جنگجو و متجاوز شد.
تاریخ آشور

مقاله‌های اصلی: دوره آشوری کهن، امپراتوری آشور میانه، و امپراتوری آشوری نو
تاریخ آشور باستان به سه دوره تقسیم می‌شود:
۱- پادشاهی کهن (۱۹۰۶–۱۳۹۲ پ. م)
۲- پادشاهی میانه (۱۳۹۲–۹۱۲ پ. م)
۳-پادشاهی نو (۹۱۲–۶۰۹ پ. م)
تاریخ آشور > دوره آشوری کهن

مقالهٔ اصلی: دوره آشوری کهن
دولت آشور دولت مهمی بود که در خاورمیانه باستان تشکیل شد و در آغاز تابع بابل بود. در سال ۱۸۰۰ پ. م فرمانروایان اولیه آشوری شهرهای آشور، اربلا (اربیل) و آراپخا (کرکوک) را متحد کردند و سلسله‌های پادشاهی آشور بعد از سال ۱۴۲۰ پ. م شکل گرفتند.
آشور حدود هزار سال دوام کرد. آشوری‌ها چون سرزمینشان مانند بابل حاصلخیز نبود باج‌گیری و دست اندازی به سرزمین‌های دیگر را در پیش گرفتند. در نتیجه دولت آشور یک دولت حرفه‌ای جنگجو و متجاوز شد.
بزرگ‌ترین پادشاه این دوره اریشوم یکم می‌باشد. اما پس از مدتی بابل دوباره موفق شد آشور را مطیع خود کند. از وقایع مهم این دوره پیدا شدن قومی صحراگرد و تازه‌نفس از عربستان بود که آشور و بابل را تحت فشار قرار دادند، این مردمان در تاریخ به آرامی‌ها مشهور هستند.
منابع میخی سومری و اکدی قدیم- قرن ۲۳ پ. م - قدیمترین اطلاعات در رابطه با تاریخ آشور هستند و مدارک زیر جزئی از منابع مزبور است:
فهرست اسامی فرمانفرمایان کوتی که علی‌الظاهر منشأ آن اطلاعات رسمی بوده و بخشی از آنچه را اصطلاحاً فهرست سلطنتی سومر می‌نامند تشکیل می‌داده‌است.
شرح شاعرانه‌ای دربارهٔ جنگ اوتوهگال پادشاه سومری شهر اور با تیرکان پادشاه کوتی. یادداشت وقایعی که کاهنان غیبگو در آن باره پیش‌گویی کرده‌اند.
در میان‌رودان- بین‌النهرین ـ قدیم مبدأ تاریخی وجود نداشت و سالشماری از روی وقایع برجسته به عمل می‌آمد و هر سال به نام واقعه‌ای برجسته که وقوع یافته بوده نامیده می‌شد. از آنجمله بود وقایع مربوط به لشکرکشی‌های شاهان سومر و اکد به جبال زاگرس.
منابع میخی آشور مربوط به هزارهٔ دوم پیش از میلاد بسیار قلیل است و تقریباً تنها از کتیبه‌های پادشاهان تشکیل شده و مربوط به مراسم و سازمان مذهبی است و فقط به‌طور ضمنی - آن هم کلی- نتایج پیروزی‌های عمدهٔ پادشاه را ذکر می‌کنند.
کتیبه‌های آشوری مربوط به قرن نهم تا هفتم پیش از میلاد صورت دیگری دارد. برخی از آن‌ها به زبانی شیوا، اطلاعات فراوان دربارهٔ کشورهایی که پادگان و اقامت دسته‌جات جنگی آشور بوده، به‌دست می‌دهند. کتیبه‌های این عهد به چند نوع یا دسته تقسیم می‌گردد:
نامه‌هایی به خدا- گزارش‌های مشروح دربارهٔ یکی از لشکرکشی‌ها که به عنوان معبد خدای بزرگ آشور است. گزارش‌های مزبور را کاتبان ادیب تنظیم نموده و مبتنی بر یادداشت‌های اصلی دبیران شاهی و صورت‌های غنایم بوده‌است.
سال نامه‌ها- یا شرح لشکر کشی‌های سالیانهٔ پادشاهان که از روی گزارش‌های بدوی خلاصه و تنظیم گشته‌است و برخی بخش‌های آن مختصر و ساده و از تحریف خالی نیست.
کتیبه‌های بازدید کلی- مجموعی از شروح لشکرکشی‌های یک پادشاه از لحاظ جغرافیایی، نه تقدم و تاَخر تاریخی.
کتیبه‌های پیروزی- که فقط حاوی نتایج پیروزی‌ها به‌طور اختصار است و ترتیبی در آن مراعات نگشته‌است.
به استثنای متون دستهٔ اول که مانند اسناد میخی عادی بر صفحات سفالین منقور می‌شده دیگر نوشته‌ها بر استوانه‌ها، مخروط‌ها یا منشورهای سفالین و صفحات سنگ نقر می‌گشت و عادت به مناسبت ساختمان عمارتی در پی آن قرار داده می‌شد. بانیان آن می‌پنداشتند که وقتی ساختمان کهنه شد و فروریختن آغاز کرد یکی از پادشاهان آینده تصمیم به تجدید بنای آن گرفته و دیوارها را برداشته کتیبه را مکشوف خواهد ساخت و خاطرهٔ اعمال پادشاهان بدین نحو محفوظ خواهد ماند. کتیبه‌های پیروزی یا فتح‌نامه‌ها بر روی کار و نمای سنگی اتاق‌های کاخ‌ها نیز در جای نمایانی نقر می‌شد.
تاریخ آشور > امپراتوری آشور میانه

مقالهٔ اصلی: امپراتوری آشور میانه
شهر آشور اولین پایگاه آشوری‌ها به‌شمار می‌آید و توسعه قدرت آنان از همین شهر آغاز شد، به‌طوری که امپراتوری آشور میانه را بنیاد نهادند و گستره قدرت آشوری‌ها در زمان فرمانروایی توکولتی‌نینورتای یکم (۱۲۰۷–۱۲۴۴پ. م) به منتهای اوج خود رسید و آشوری‌ها حاکم مطلق سراسر میان‌رودان شدند؛ و حدود کشور از خاور و غرب توسعه یافت و لبنان و سوریه و فلسطین و مصر امروزی در تصرف آشوریان بود.
بزرگ‌ترین پادشاه این دوره آشور-ناصیر-پال دوم است که توانست مرزهای آشور را تا حدود پادشاهی تیگلات-پیلسر یکم گسترش بدهد.
اگرچه آشور در این دروه قویترین حکومت غرب آسیا بود اما پس از مدتی قومی شمالی (ساکن ارمنستان کنونی) بر ضد دولت آشور قیام کردند و دولت آرارات یا وان را پایه‌گذاری کردند، پس از این شورش، اقوام دیگر تحت حکومت آشور از اطاعت دولت آشور سرباز زدند و در نهایت شورشی در آشور این دوره را به پایان رسانید.
تاریخ آشور > امپراتوری آشوری نو

مقالهٔ اصلی: امپراتوری آشوری نو
پس از «امپراتوری میانه آشور»، قدرت آشوری‌ها رو به سستی گذاشت، به‌طوری که تا دو یا سه سده پس از امپراتوری آشور میانه توسط اقوام بی‌تمدن مورد دست درازی و غارت قرار گرفتند، تا اینکه به مرور به خودباوری رسیدند و جان دوباره گرفتند و درست در همین زمان بود که عظمت و شکوه گذشته شکوفا شد و تمدن میان‌رودان شکل گرفت. بزرگ‌ترین پادشاه این دوره تیگلات-پیلسر سوم است که ابتدا به بابل لشکرکشی کرد و موفق شد بابلی‌ها و کلدانی‌ها را شکست بدهد، سپس به قسمت‌های شمالی لشکرکشی کرد که توانست قسمت‌های جنوبی سرزمین آرارات را ضمیمه آشور بکند ولی موفق به فتح پایتخت آن نشد.
تاریخ آشور > نخستین دورهٔ تهاجم آشور

لشکرکشی‌های سلاطین آشور که در قرن نهم پ. م در نقاط زاگرس تجدید گشت - همچون گذشته - جنبهٔ دستبرد داشت و هدف آن بیشتر غارت دام‌ها و گرفتن اسیر و برده بود. هر بار که لشکریان آشور نزدیک می‌شدند به‌وسیلهٔ آتشی که در قلل می‌افروختند از نزدیکی ایشان باخبر می‌شدند. بیشتر ساکنان دهکده‌های خویش را ترک کرده دام‌ها را به قلل صعب‌الوصول کوه‌ها سوق می‌دادند و دشمن علی‌الرسم جسارت نمی‌کرد ایشان را تعقیب کند. عامه مردم از ماندن در دهکده‌های مستحکم خویش امتناع می‌ورزیدند زیرا با اینکه نقاط مزبور با حصاری محصور و برای دفاع در مقابل حملهٔ دهکده‌های مجاور یا امارت‌های کوچک کافی بود، آنقدر قدرت و استحکام نداشت که محاصرهٔ منظم لشکریان آشور را که با بهترین وسایل فنی زمان خویش مجهز بودند تحمل کند؛ و در نتیجه در پناه بردن به کوه‌ها امید بیشتری برای حفظ افراد و دام‌ها وجود داشت؛ ولی چون نیروهای تولیدی ترقی و تکامل یافتند اموال و ثروت‌هایی به وجود آمد که بردن آن به کوه‌ها مشکل بود و به هر تقدیر اِعمال چنین شیوه‌ای، از تجاوز آتی نمی‌توانست جلوگیری کند. نخستین هدف تهاجم آشوریان زاموآ بود. در آن زمان از دریاچه ارومیه تا بخش علیای رود دیاله را به این نام زاموآ می‌نامیدند. در پایان قرن دهم پ.م. آداد-نراری دوم پادشاه آشور - ۹۱۱ تا ۸۹۰ پ. م - ناحیه‌ای از آن سوی زاب بزرگ سفلی - مرز کشور لولوییان - از هابهی و زاموآ تا گردنه‌های کشور نامار را درنوردید و قبل از آن نیز بسوی سرچشمهٔ زاب بزرگ رفته به کشور مهری که در نزدیکی کرانه‌های غربی دریاچهٔ ارومیه واقع بود رسید. در عهد پادشاهان بعدی آشور توکولتی نینورتای دوم که در سال - ۸۸۵ پ. م - لشکر کشید و آشور-ناصیر-پال دوم که در سال - ۸۸۳، ۸۸۱، ۸۸۰ پ. م - لشکر کشید تجاوز و لشکرکشی به اراضی زاگرس دوام یافت ولی لشکرکشی‌های آشور-ناصیر-پال دوم از دیگر تجاوزات جدی‌تر بود.
سقوط آشور

همچنین ببینید: تسخیر امپراتوری آشور توسط پادشاهی ماد و امپراتوری بابل، سقوط آشور، نبرد نینوا (۶۱۲ پیش از میلاد)، و سقوط حران
سرانجام شهر آشور در ۶۱۲ پ. م با هجوم پادشاهی ماد سقوط کرد و سپس در نینوا امپراتوری آشور در ۶۱۴ پ. م با هجوم نیروهای متحد پادشاهی ماد و امپراتوری بابل نو سقوط کرد و نابود شد و برای همیشه از صفحه تاریخ محو گردید، نابودی آشور آغاز صعود پادشاهی ماد به شاهنشاهی ماد بود.
آشور در دوران هخامنشی

مقالهٔ اصلی: آشوریه هخامنشی
آشوریه هخامنشی یا آشورا (پارسی باستان: 𐎠𐎰𐎢𐎼𐎠 Aθurā) نام منطقه‌ای در شاهنشاهی هخامنشی در حدود عراق فعلی بود که توسط آخرین حکمرانان آشوری(زبان اکدی) اداره می‌شد. همچنین این منطقه در زبان آرامی نو آثورا و در زبان یونانی آثوریا خوانده می‌شود. حکومت آشوریهٔ هخامنشی بین سال‌های ۵۳۹ تا ۳۳۰ پیش از میلاد تحت حکمرانی کوروش بزرگ یا عنوان یکی از ساتراپی‌های هخامنشیان وجود داشته. همچنین در کتیبه‌های هخامنشی از آن به عنوان داهو به معنای گروهی از مردم یا کشوری و مردمانش بدون مفهوم اداری یاد شده‌است.
امپراتوری آشور در شمال عراق، شمال شرق سوریه و جنوب شرقی آناتولی کنونی از بالای دجله تا بالای فرات گسترش داشت.
امپراتوری آشوری نو پس از یک دوره جنگ‌های داخلی سهمگین و پس از اتحاد و یورش مردمان ایرانی (مادها و پارس‌ها)، بابلی‌ها و کیمری‌ها در اواخر قرن هفتم پیش از میلاد بسیار ضعیف گشت و پس از نبرد نینوا ۶۱۲ و تا سال ۶۰۵ پیش از میلاد به‌طور کامل سقوط کرد. بین سال‌های ۶۰۵ تا ۵۵۹ پیش از میلاد منطقهٔ آشوریه بین امپراتوری ماد در شرق و امپراتوری بابلی نو در غرب تقسیم شده بود. هر دو بخش در سال ۵۳۹ پیش از میلاد به تصرف هخامنشیان درآمدند و هخامنشیان در مناطق ساتراپی‌های ماد و آثورا را ایجاد کردند. طبق گفتهٔ هرودوت قسمت اصلی منطقه به دو بخش بابل و بقیهٔ آشوریه تقسیم گشته بود.
با وجود چند شورش کوچک، آشوریه نقش مهمی را در حکومت هخامنشیان ایفا کرد. آشوری‌ها حق حکومت برخود را در سراسر دوران حکومت هخامنشی داشتند و به زبانشان به عنوان زبان دیپلماتیک توسط ایرانیان سخن گفته می‌شد. آشوریان به خاطر مهارت‌های رزمیشان در کنار سربازان لیدیهای‌ها به عنوان پیاده‌نظام سنگین سپاه هخامنشی خدمت می‌کردند. به علت خرابی‌های ناشی از سقوط امپراتوری آشور، برخی از تاریخ‌دانان آنجا را «سرزمین بایر خالی از سکنه» توصیف کرده‌اند. این درحالی است که برخی دیگر از آشورشناسان مانند جان کورتیس و سیمون پارپولا این ادعا را کاملاً رد کرده و استناد کرده‌اند که آشور در نهایت به یکی از ثروتمندترین مناطق در امپراتوری هخامنشی تبدیل شده بود. ثروت این سرزمین به دلیل استفادهٔ کارآمد ایرانیان از زمین‌های کشاورزی منطقه بود. در مقابل سیاست هخامنشیان دخالت نکردن در امورداخلی ساتراپی‌هایشان بود تا زمانی که این ساتراپی‌ها مالیات خود را به دولت بپردازند.