stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تپه کشاویر

| تپه کشاویر | تپه کشاویر |
| --- | --- |
نام: تپه کشاویر
کشور: ایران
استان: استان آذربایجان غربی
شهرستان: شهرستان شاهین دژ
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: تپه
دیرینگی: دوره صفوی
دورهٔ ساخت اثر: دوره صفوی
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۸۲۰
تاریخ ثبت ملی: ۱ فروردین ۱۳۴۷
تپه کشاویر مربوط به سدهٔ ۴ ه.ق تا دوره صفوی است و در شهرستان شاهین دژ، بخش کشاورز واقع شده و این اثر در تاریخ ۱ فروردین ۱۳۴۷ با شمارهٔ ثبت ۸۲۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سیارک ۱۰۷۱۶

| کشف | کشف |
| --- | --- |
تاریخ کشف: نوامبر ۲۹, ۱۹۸۳
ویژگی‌های مداری: ویژگی‌های مداری
مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸: مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸
اوج: ۲.۹۸۸۹۸۸۵
حضیض: ۲.۳۵۶۱۱۷۷
خروج از مرکز مداری: ۰.۱۱۸۴۰۱۹
تناوب مداری: ۱۵۹۵.۸۳۴۸۷۱۰
آنومالی متوسط: ۲۸۰.۷۹۳۶۴
انحراف: ۹.۸۰۱۷۵
 :  
سیارک ۱۰۷۱۶ (به انگلیسی: 10716 Olivermorton، نامگذاری:1983WQ) ده هزار و هفتصد و شانزدهمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۹ نوامبر ۱۹۸۳ کشف شد.
کاورن

| کاورن   | کاورن   |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: تورینگن
ناحیه: Greiz
انجمن شهرداری: Wünschendorf/Elster
تقسیمات: 3
حکومت: حکومت
 • شهردار: Ingrid Amm
مساحت: مساحت
 • کل: ۸٫۳۲ کیلومتر مربع (۳٫۲۱ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۸۵ متر (۹۳۵ فوت)
جمعیت (2013-12-31): جمعیت (2013-12-31)
 • کل: ۴۱۰
 • تراکم: ۴۹/کیلومتر مربع (۱۳۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: 07554
کدهای شماره‌گیری: 036602
پلاک خودرو: GRZ
وبگاه: www.kauern.de
کاورن (به آلمانی: Kauern) یک شهر در آلمان است که در گرایتس واقع شده‌است. کاورن ۴۴۳ نفر جمعیت دارد.
کاخ سنت جیمز

| کاخ سنت جیمز | کاخ سنت جیمز |
| --- | --- |
ورودی اصلی کاخ سنت جیمز در پال مال: ورودی اصلی کاخ سنت جیمز در پال مال
مکان: لندن، SW1 بریتانیا
مختصات: ۵۱°۳۰′۱۷″ شمالی ۰۰°۰۸′۱۵″ غربی﻿ / ﻿۵۱٫۵۰۴۷۲°شمالی ۰٫۱۳۷۵۰°غربی﻿ / 51.50472; -0.13750
ساخته‌شده: ۱۵۳۱–۱۵۳۶
سبک(های) معماری: معماری تودور
موقعیت کاخ سنت جیمز در نقشه: موقعیت کاخ سنت جیمز در نقشه
کاخ سنت جیمز (به انگلیسی: St. James's Palace) یکی از معروفترین و قدیمی‌ترین کاخ‌های انگلستان است که در شمال پارک سنت جیمز در خیابان پال مال در شهر لندن واقع شده‌است. در این مکان تا پیش از بنای کاخ، درمانگاهی برای جذامیان قرار داشت که وقف سنت جیمز قدیس شده بود. پس از آن هنری هشتم در ۱۵۳۲ کاخ سنت جیمز را به جای آن بنا نمود که از ۱۶۹۷ تا ۱۸۳۷، اقامتگاه پادشاهان بریتانیا بوده‌است.
امروزه نیز سفرای خارجی با عنوان نمایندهٔ کشورشان در «دربار سنت جیمز» استوارنامهٔ خود را تقدیم می‌نمایند.
کستایک جانکشن، کالیفرنیا

| کستایک جانکشن، کالیفرنیا | کستایک جانکشن، کالیفرنیا |
| --- | --- |
محدوده ثبت‌نشده: محدوده ثبت‌نشده
Castaic Junctionموقعیت کستایک جانکشن، کالیفرنیا در نقشه: Castaic Junctionموقعیت کستایک جانکشن، کالیفرنیا در نقشه
مختصات: ۳۴°۲۶′۳۵″ شمالی ۱۱۸°۳۶′۳۹″ غربی﻿ / ﻿۳۴٫۴۴۳۰۶°شمالی ۱۱۸٫۶۱۰۸۳°غربی﻿ / 34.44306; -118.61083: مختصات: ۳۴°۲۶′۳۵″ شمالی ۱۱۸°۳۶′۳۹″ غربی﻿ / ﻿۳۴٫۴۴۳۰۶°شمالی ۱۱۸٫۶۱۰۸۳°غربی﻿ / 34.44306; -118.61083
کشور:  ایالات متحده آمریکا
ایالت آمریکا:  کالیفرنیا
شهرستان:  شهرستان لس‌آنجلس، کالیفرنیا
ارتفاع: ۳۱۰ متر (۱۰۱۷ فوت)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۸ (منطقه زمانی اقیانوس آرام)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۷ (PDT)
کد منطقه: 661
شماره GNIS: ۲۷۰۳۳۶
کستایک جانکشن (به انگلیسی: Castaic Junction) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان لس‌آنجلس، کالیفرنیا واقع شده‌است. کستایک جانکشن ۳۰۹٫۹۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نبرد بیاویستوک–مینسک

نبرد بیاویستوک–مینسک نبردی در جبهه شرقی جنگ جهانی دوم بود که در پی اقدام نیروهای ورماخت در جریان عملیات بارباروسا برای به محاصره درآوردن نیروهای ارتش سرخ در شرق لهستان و غرب بلاروس بین شهرهای بیاویستوک و مینسک اتفاق افتاد. نبرد با گذر نیروهای گروه ارتش مرکز به فرماندهی فیلد مارشال فدر فون بک از مرز مشترک و برخورد آن‌ها با قوای جبهه غربی شوروی به فرماندهی ارتشبد دمیتری پاولوف در ۲۲ ژوئن سال ۱۹۴۱ آغاز شد. این نبرد در نهایت با وجود تلاش ارتش سرخ برای جلوگیری از آن، با تصرف مینسک، پایتخت بلاروس شوروی توسط نیروهای آلمانی و محاصره و انهدام سه ارتش میدانی و بخش بزرگی از یک ارتش دیگر شوروی در ۳ ژوئیه به پایان رسید و راه برای پیشروی نیروهای مهاجم به سمت اسمولنسک و مسکو باز کرد.
طرح عملیاتی > آلمان

فرمان شماره ۲۱ هیتلر، پیشوای آلمان به عنوان تأیید نهایی طرح عملیاتی بارباروسا با صدور در روز ۱۸ دسامبر سال ۱۹۴۰، با وجود اشاره به اهداف جغرافیایی متعدد از جمله مسکو، یه روشنی هدف نهایی عملیات را انهدام توان نظامی شوروی دانسته بود. بر اساس این طرح گروه ارتش مرکز بار اصلی تهاجم آلمان به شوروی را عهده‌دار بود. این گروه ارتش با هدف اولیه انهدام نیروهای دشمن در بلاروس، می‌بایستی به سرعت در جناحین منطقه محدب بیاویستوک پیشروی می‌کرد و دو گروه زرهی آن در شرق مینسک به یکدیگر ملحق می‌شدند تا نخستین حلقه محاصره عمده در جریان عملیات بارباروسا را به وجود آورند. دو ارتش چهارم و نهم این گروه ارتش، وظیفه داشتند به ترتیب در جناحین جنوبی و شمالی در نزدیک‌ترین فاصله ممکن، دو گروه زرهی را دنبال کنند و پس از تکمیل محاصره مناطق تحت محاصره را پاکسازی کنند. ارتش چهارم ورماخت همچنین مسئولیت حفاظت از بخش میانی برآمدگی بیاویستوک جهت جلوگیری از نفوذ دشمن به سمت غرب، را بر عهده داشت. لشکر یکم سواره‌نظام این ارتش نیز مسئولیت پیشروی در حاشیه منطقه مردابی پریپیات و دفاع از جناح جنوبی گروه ارتش مرکز در مقابل حملات ارتش سرخ را داشت. این لشکر نهایتاً روز ۸ مارس سال ۱۹۴۱ با یک سپاه پیاده‌نظام در این موقعیت و مأموریت جایگزین شد.
طرح عملیاتی > شوروی

طرح دفاعی شوروی بر حفظ خط مرزی با دفاع فعالانه تأکید داشت و دنباله آن را ضد حملات در نظر گرفته بود. در این طرح به نیروهای زرهی آلمان اجازه داده می‌شد که به مناطق شرقی نفوذ کنند و سپس هر سرنیزه زرهی به تنهایی منهدم می‌شد. این طرح، دفاعی بود که با حمله به اراضی داخلی آلمان ادامه پیدا می‌کرد. بدین ترتیب، طرح مورد نظر با وجود این که از منظر راهبردی حالتی تدافعی داشت اما ذاتاً از طبیعتی تهاجمی برخوردار بود. بر اساس این طرح و طرح بسیج مرتبط به آن، شوروی ۲۳۷ لشکر از مجموع ۳۰۳ لشکر خود را در سه منطقه ویژه دفاعی در غرب و یک ارتش نهم مجزا مستقر می‌ساخت؛ که در صورت آغاز جنگ چهار جبهه شمال غربی، غربی، جنوب غربی و نهایتاً جنوبی را تشکیل می‌دادند. به صورت کلی نیروهای ارتش سرخ می‌بایست در دو قسمت راهبردی مستقر می‌شدند. قسمت نخست با ۱۸۶ لشکر به چهار جبهه عملیاتی اختصاص می‌یافت و قسمت دوم با ۵۱ لشکر در غالب پنج ارتش در اختیار فرماندهی عالی قرار می‌گرفت. هر یک از چهار جبهه عملیاتی می‌بایستی قوای خود را به شکل سه کمربند پشت‌سرهم در طول مرزهای جدید و پشت آن آرایش می‌دادند. کمربند نخست نیروی پوششی در طول مرز بود و دو کمربند دیگر تقریباً با اندازه برابر دفاع در عمق را تشکیل می‌دادند و اقدام به ضد حمله می‌کردند. پنج ارتشی که در نهایت شامل ۵۷ لشکر می‌شدند و در طول رودهای دوینا و دنیپر مستقر شده بودند، وظیفه اجرای ضد حمله در هماهنگی با ضد حملات نیروهای خط مقدم را داشتند. به هر صورت مشکلات بسیج نیرو سبب شد این طرح به شکل کامل اجرا نشود و تا هنگام آغاز تهاجم آلمان، هیچ‌یک از دو بخش عمده یعنی نیروهای مناطق دفاعی و نیروهای پنج ارتش فرماندهی عالی بر اساس طرح بسیج و استقرار، به صورت کامل در جایگاه خود قرار نگیرند.
ترکیب یگان‌ها > آلمان

ترکیب یگان‌های ورماخت در روز ۲۲ ژوئن ۱۹۴۱:
گروه ارتش مرکز - فیلدمارشال فدر فون بک
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  ارتش چهارم - فیلدمارشال گونتر فون کلوگه سپاه ۷ - سپهبد ویلهلم فارمباخر  سپاه ۹ - سپهبد هرمان گییر  سپاه ۱۳ - سپهبد هانس فلبر  سپاه ۴۳ - سپهبد گوتهارت هاینریکی |  ارتش نهم - ارتشبد آدولف اشتراوس سپاه ۵ - سپهبد ریشارت روئوف  سپاه ۶ - سپهبد اوتو-ویلهلم فورتستر  سپاه ۸ - سپهبد والتر هایتس  سپاه ۲۰ - سپهبد فریدریش ماترنا  سپاه ۴۲ - سپهبد والتر کونتسه |  گروه زرهی ۲ - ارتشبد هاینتس گودریان سپاه ۱۲ - سپهبد والتر شروت  سپاه ۲۴ موتوریزه - سپهبد لئو گیر فون شوپنبورگ  گروه زرهی ۳ - ارتشبد هرمان هوت سپاه ۳۹ موتوریزه - سپهبد رودولف اشمیت  سپاه ۵۷ موتوریزه - سپهبد آدولف-فریدریش کونتسن   |
ذخیره:
ارتش دوم - ارتشبد ماکسیمیلیان فون وایخس
ترکیب یگان‌ها > شوروی

ترکیب یگان‌های ارتش سرخ در روز ۲۲ ژوئن ۱۹۴۱:
جبهه غربی - ارتشبد دمیتری پاولوف:
| 0 | 1 |
| --- | --- |
 ارتش سوم - سرلشکر واسیلی کوزنتسوف سپاه ۴ تفنگ‌دار - سرتیپ یوْگِنی اوگوروف  سپاه ۱۱ مکانیزه - سرتیپ دمیتری موستوونکو  ارتش چهارم - سرتیپ الکساندر کوروبکوف سپاه ۲۸ تفنگ‌دار - سرتیپ واسیلی پوپوف  سپاه ۱۴ مکانیزه - سرتیپ استپان اوبورین:  ارتش دهم - سرتیپ کنستانتین گولوبف سپاه ۱ تفنگ‌دار - سرتیپ فدور روبتسوف  سپاه ۵ تفنگ‌دار - سرتیپ الکساندر گارنوف  سپاه ۶ سواره‌نظام - سرتیپ ایوان نیکیتین  سپاه ۶ مکانیزه - سرتیپ میخائیل خاتسکیلویچ  سپاه ۱۳ مکانیزه - سرتیپ پتر آخلیوستین
محاصره

درحالیکه نیروهای آلمانی در حال به محاصره درآوردن صدها هزار نفر از نیروهای ارتش سرخ در این منطقه بودند و از طرفی بسیاری از این نیروها قصد داشتند راه خود را به بیرون از منطقه باز کنند و این امر برای محاصره کنندگان مشکل بزرگی آفریده بود، فون بک همچنان از مسئله زود بسته شدن حلقه محاصره ناخوشنود بود و این موضوع را در دیدار ۲۶ ژوئن خود با فون براوخیچ، به او ابراز نمود.
همان روز نیروهای گودریان سلوتسک در صد کیلومتری جنوب مینسک را به زیر سلطه خود درآوردند. همزمان نیروهای هوت به ۳۰ کیلومتری شمال مینسک رسیدند. روز ۲۷ ژوئن ارتشبد گئورگی ژوکوف، رئیس ستاد کل ارتش سرخ، به پاولوف دستور داد بدون رها کردن تانک‌ها و ادوات توپخانه، مینسک و بابرویسک را تخلیه کند. در نتیجه روز بعد یعنی ۲۸ ژوئن مینسک بدون وجود هیچ مدافعی تصرف و همزمان محاصره پیاده‌نظام ارتش‌های چهارم و نهم ورماخت حوالی بیاویستوک تکمیل شد. روز بعد طلایه‌داران دو گروه زرهی ورماخت با الحاق به یکدیگر حلقه محاصره دیگری را در حومه شرقی مینسک در ۳۰۰ کیلومتری عمق خاک شوروی بستند تا سه ارتش سوم، چهارم و دهم شوروی و بیشتر ارتش سیزدهم آن را به دام بیندازند. بدین ترتیب بر خلاف طرح اولیه برای ایجاد تنها یک محاصره، نیروهای ارتش سرخ در دو منطقه مجزا یکی توسط پیاده‌نظام بدون نیروی زرهی در اطراف بیاویستوک و دیگری توسط نیروهای زرهی با تنها شش لشکر پیاده‌نظام موتوریزه بین نووگورودوک و مینسک به محاصره درآمدند. در این شرایط اختلال در ارتباطات شوروی به اندازه‌ای شدید بود که استالین برای نخستین بار سه روز بعد از طریق یک مخابره رادیویی آلمانی از به وقوع پیوستن این محاصره‌ها مطلع شد. به هر صورت محاصره کاملاً موفقیت‌آمیز نبود و پیاده‌نظام نتوانست فاصله خود را با نیروهای زرهی حفظ کند. بدین ترتیب بخش‌هایی از چهار ارتش شوروی قادر شدند به سمت شرق عقب بنشینند. یگانی‌هایی از ارتش سرخ نیز از جنگل‌های فشرده بلاروس برای گریختن از این دام استفاده کردند. پس از گرفتار شدن در محاصره، بولدین و صرفاً دو هزار نفر از کل نیروهای سه سپاه او توانستند پس از ۴۵ روز راهپیمایی، از مهلکه به سمت شرق اسمولنسک بگریزند.
نتایج و پیامدها

مقاومت شدید نیروهای در محاصره باعث ایجاد تأخیر در ادامه پیشروی پیشروی نیروهای زرهی ورماخت به سمت شرق شد. تقریباً نیمی از قوای گروه ارتش مرکز ورماخت درگیر انهدام نیروهای درون محاصره بودند که شامل تمام نیروهای ارتش چهارم آن می‌شد. گزارش ارتش چهارم ورماخت به فرماندهی عالی نیروی زمینی آلمان این مقاومت را نه برای حفظ جان خود بلکه جهت خریدن زمان برای سایر نیروهای شوروی توصیف کرد.
نهایتاً با پاکسازی مناطق تحت محاصره توسط نیروهای آلمانی تا روز ۳ ماه ژوئیه، ۲۹۰ هزار نفر به اسارت درآمدند ، قریب به ۳۳۰۰ دستگاه تانک و ۱۸۰۰ قبضه توپ ارتش سرخ منهدم گردید یا به غنیمت گرفته شد و دو ارتش شوروی به همراه بخش‌های زیادی از سه ارتش دیگر شامل ۲۲ لشکر تفنگ‌دار، ۷ لشکر تانک و ۶ تیپ مکانیزه کاملاً منهدم شدند تا جبهه غربی شوروی به عنوان یک نیروی سازمان یافته از بین برود.. همه معدود یگان‌های ارتش سرخ که از نظر تسلیحاتی تماماً تأمین شده و در این مناطق مستقر گشته بودند، جزو این نیروها بودند. بسیاری از این تسلیحات در نهایت به عنوان غنیمت به دست آلمانی‌ها افتاد.
در پی این شکست سنگین، پاولوف که خود از محاصره گریخته بود، از مقام خود در فرماندهی جبهه غربی عزل، به مسکو احضار و دستگیر شد تا نهایتاً در دادگاه نظامی محاکمه و به همراه سرتیپ کلیموفشیخ، رئیس ستاد و چندین تن از مشاورین ارشدش از جمله سرلشکر کوروبکوف، فرمانده ارتش چهارم، به اتهام «رفتار مجرمانه در مواجهه با دشمن» تیرباران شود.
جبهه غربی شوروی تمرکز اصلی استقرار نیروهای شوروی نبود؛ بلکه ارتش سرخ، با اشتباه اطلاعاتی، نیروهای عمده خود را به جهت محافظت از مراکز اقتصادی پر اهمیت و به امید اجرای ضد حمله به درون اراضی تحت سلطه رایش، در مناطق جنوبی یعنی اوکراین مستقر کرده بود. با این حال در حقیقت این جبهه غربی شوروی بود که در یک موقعیت خطرناک جغرافیایی درون برآمدگی بیاویستوک و با جناحینی باز، در مقابل تهاجم نیروهای اصلی ورماخت قرار گرفت. احتمال زیادی می‌رود که با اجازه دادن شدن به نیروهای زرهی آلمانی برای نفوذ در اراضی شرقی بر پایه طرح ژوکوف، او و استالین از ابتدا قصد داشته‌اند منطقه نظامی غرب را بدین گونه فدا کنند تا جبهه ذخیره را در طول خط استالین نیروی اصلی دفاعی در نظر بگیرند.
بدین ترتیب نیروهای فون بوک در عرض ۱۸ روز ۶۰۰ کیلومتر پیشروی کردند و خود را به رودهای دوینای غربی و دنیپر رساندند. آن‌ها همچنین منطقه بلاروس را تصرف و ۴۱۸ هزار نفر به شوروی تلفات وارد آوردند.
فدر فون بک، فرمانده گروه ارتش مرکز
نقشه عملیات در منطقه بیاویستوک-مینسک
دمیتری پاولوف، فرمانده جبهه غربی شوروی
ستون اسرای ارتش سرخ در مینسک
کسکو

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت سهامی عام
ISIN: FI0009000202 
صنعت: خرده‌فروشی
بنا نهاده: ۱۹۴۰
دفتر مرکزی:  هلسینکی، فنلاند
محدودهٔ فعالیت: جهانی
مدیر عامل اجرایی: ماتی هالمسماکی
رئیس هیئت مدیره: اسا کیسکینن
محصولات: سوپرمارکت هایپرمارکت فروشگاه ابزارآلات و یراق ابزار کشاورزی
درآمد:  ۸٫۷ € میلیارد یورو (۲۰۱۱)
سود خالص:  ۲۰۵ € میلیون یورو (۲۰۱۱)
مجموع دارایی:  ۴٫۱ € میلیارد یورو (۲۰۱۱)
تعداد کارکنان: ۱۸٫۲۱۵ نفر (۲۰۱۱)
وبگاه: www.kesko.com
ساختمان مرکزی کسکو، در شهر هلسینکی
کسکو (به فنلاندی: Kesko) شرکت خرده‌فروشی فنلاندی است، که دفتر مرکزی آن در شهر هلسینکی قرار دارد.
این شرکت در زمینه تجارت لوازم خانگی و مواد غذایی، ساخت‌وساز و معامله املاک مسکونی، طراحی داخلی، تجارت کالاهای لوکس، خرید و فروش خودرو، وسایل نقلیه تجاری و ماشین‌آلات صنعتی نیز فعالیت می‌کند.
شرکت کسکو این معاملات و خدمات را از طریق شرکت‌های تابعه خود اجرا و ارائه می‌نماید. این شرکت‌ها در کشورهای سوئد، نروژ، استونی، لتونی، لیتوانی، روسیه و بلاروس مستقر می‌باشند.
سیستم اتوبوس کمیسیون حمل و نقل تورنتو

اتوبوس کمیسیون حمل و نقل تورنتو در خیابان ریچموند غربی در مسیر سریع 142
کمیسیون حمل و نقل تورنتو (TTC) از اتوبوس‌ها و سایر وسایل نقلیه برای حمل و نقل عمومی استفاده می‌کند. در سال ۲۰۱۸، سیستم اتوبوس TTC (انگلیسی: Toronto Transit Commission bus system) دارای ۱۵۹ مسیر اتوبوس بود که بیش از ۲۶۴ میلیون سوار را حمل می‌کردند، در مسیری با طول ۶۶۸۶ کیلومتر (۴۱۵۴ مایل) با اتوبوس‌هایی که ۱۴۳ میلیون کیلومتر (۸۹ میلیون مایل)  را  در سال طی می‌کردند. از سال ۲۰۲۱، TTC دارای ۱۹۲ مسیر اتوبوس در حال فعالیت است که ۲۸ مسیر اتوبوس شبانه را شامل می‌شود.
کاس احمدان

| کاس احمدان | کاس احمدان |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۷°۱۴′ شمالی ۴۹°۱۹′ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۲۳۳°شمالی ۴۹٫۳۱۷°شرقی﻿ / 37.233; 49.317: مختصات: ۳۷°۱۴′ شمالی ۴۹°۱۹′ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۲۳۳°شمالی ۴۹٫۳۱۷°شرقی﻿ / 37.233; 49.317
کشور: ایران
استان: گیلان
شهرستان: فومن
بخش: بخش مرکزی
دهستان: لولمان
جمعیت: ۱۸۴ نفر (سرشماری ۹۵)
کاس احمدان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فومن در استان گیلان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان لولمان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹۷ نفر (۶۹خانوار) بوده‌است.
یواس‌اس داماتو (دی‌دی-۸۷۱)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیشینه: پیشینه
مالک: 
آب‌اندازی::  ۱۰ مه ۱۹۴۵
آغاز کار::  ۲۱ نوامبر ۱۹۴۵
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
وزن::  2,616 tons standard; 3,460 tons full load
درازا::  ۳۹۰٫۵ فوت (۱۱۹٫۰ متر)
پهنا::  ۴۰٫۹ فوت (۱۲٫۵ متر)
آبخور::  ۱۴٫۳ فوت (۴٫۴ متر)
سرعت::  ۳۶٫۸ گره (۶۸٫۲ کیلومتر بر ساعت)
یواس‌اس داماتو (دی‌دی-۸۷۱) (به انگلیسی: USS Damato (DD-871)) یک کشتی بود که طول آن ۳۹۰٫۵ فوت (۱۱۹٫۰ متر) بود. این کشتی در سال ۱۹۴۵ ساخته شد.
یواس‌اس دالگرن (دی‌دی-۱۸۷)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیشینه: پیشینه
مالک: 
آب‌اندازی::  ۸ ژوئن ۱۹۱۸
آغاز کار::  ۲۰ نوامبر ۱۹۱۸
اعزام::  ۶ ژانویه ۱۹۲۰
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
وزن::  1,190 tons
درازا::  ۹۵٫۸۳ متر (۳۱۴٫۴ فوت)
پهنا::  ۹٫۶۸ متر (۳۱٫۸ فوت)
آبخور::  9 ft 4 in (2.84 m)
سرعت::  35 knots (65 km/h)
یواس‌اس دالگرن (دی‌دی-۱۸۷) (به انگلیسی: USS Dahlgren (DD-187)) یک کشتی بود که طول آن ۹۵٫۸۳ متر (۳۱۴٫۴ فوت) بود. این کشتی در سال ۱۹۱۸ ساخته شد.
هاچی: داستان یک سگ

| هاچی: داستان یک سگ | هاچی: داستان یک سگ |
| --- | --- |
کارگردان: لاسه هالستروم
تهیه‌کننده: ریچارد گی‌یر
فیلمنامه‌نویس: استیون پی. لیندسی
بر پایه: هاچیکو مونوگاتاری اثر کانه‌تو شیندو
بازیگران: ریچارد گی‌یر جوآن آلن کری هیرویوکی تاگاوا سارا رومر جیسن الکساندر اریک آواری
موسیقی: یان کاچماریک
تدوین‌گر: کریستینا بودن
توزیع‌کننده: استیج ۶ فیلمز
تاریخ‌های انتشار:  ۱۳ ژوئن ۲۰۰۹ (۲۰۰۹-۰۶-۱۳) (سیاتل)  
مدت زمان: ۹۳ دقیقه
کشور: ایالات متحده بریتانیا
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۱۶ میلیون دلار
فروش گیشه: ۴۶٬۶۷۱٬۲۳۵ دلار
هاچی: داستان یک سگ (انگلیسی: Hachi: A Dog's Tale) فیلمی در ژانر درام به کارگردانی لاسه هالستروم است که در سال ۲۰۰۹ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به ریچارد گی‌یر، جوآن آلن، کری هیرویوکی تاگاوا، سارا رومر، جیسن الکساندر اشاره کرد.
این فیلم اقتباسی است از داستان زندگی سگی به نام «هاچیکو» که ارتباط صمیمانهٔ او با هیده‌سابورو اوئنو و وفاداری بی‌حدش به این سرپرستش باعث گردید تا به‌عنوان اسطورهٔ وفاداری در ژاپن شناخته شود.
داستان فیلم

هیده‌سابورو اوئنو (در فیلم پروفسور ویلسون) که استاد دانشگاه در دانشگاه توکیو است (در فیلم داستان در آمریکا روایت می‌شود) هاچی را به‌صورت اتفاقی در خیابان در زمانی که کوچک بود پیدا می‌کند (هاچی یک سگ نر از نژاد آکیتا بود که بعدها مشخص می‌شود نژاد وی خالص بوده) و سپس او را به خانه می‌برد همسر او که مخالف نگهداری سگ در منزل بود در ابتدا مانع حضور وی در خانه می‌شود ولی با اصرار پروفسور و رفتارهای بازیگوشانه سگ با حضور او در منزل موافقت می‌کند ارتباط صمیمی سگ و پروفسور باعث می‌شود که هاچیکو دوری صاحب خود را نتواند تحمل کند و هرروز پروفسور را تا ایستگاه قطار همراهی می‌کند و تا آمدن پروفسور منتظر بازگشت وی در آنجا می‌شود هاچی این کار را تقریباً دو سال انجام می‌دهد تا روزی که پروفسور به محل کار خود می‌رود در آن روز هاچی بسیار نگران به پروفسور واق واق می‌کند و حتی مانع رفتن وی به محل کارش می‌شود پروفسور بسیار با اون حرف می‌زد و هاچی را با ناز کردن آرام می‌کند و به محل کارش می‌رود. آن روز وی در دانشگاه دچار سکته می‌شود و فوت می‌کند. هاچی در ایستگاه منتظر بازگشت پروفسور می‌شود ولی وی بازنمی‌گردد از آن روز هاچی به مدت حدود ۱۰ سال تا زمان مرگش هرروز منتظر پروفسور در ایستگاه می‌شود این مسئله باعث تغییر رفتار پرسنل ایستگاه با هاچی و افراد دیگر در نزدیکی ایستگاه می‌شود چراکه در ابتدا رفتار آنها با هاچی دوستانه نبوده. حتی خانواده پروفسور بعد از نقل مکان کردن، هاچی را با خود به مکان دیگری می‌برند ولی هاچی نمی‌تواند دوری از محل همیشگی با پروفسور را تحمل کند و از خانه فرار می‌کند. مسئله وفاداری هاچی باعث جلب توجه روزنامه نگاران می‌شود و حتی در چند نوبت مقاله‌هایی از هاچی در روزنامه‌ها چاپ می‌شود که باعث شهرت او می‌گردد و مردم برای تهیه غذا و دیگر لوازم برای هاچی پول ارسال می‌کنند. در بخش انتهای فیلم زن پروفسور که بعد از دهمین سالگرد فوت پروفسور به محل دفن وی رفته بود در زمان بازگشت به ایستگاه قطار می‌رود و می‌بیند که هاچی همچنان منتظر پروفسور است هاچی پیر و کثیف بنظر می‌رسید ولی همچنان در چشمهایش انتظار دیدن پروفسور را می‌کشد زن پروفسور با دین این صحنه متأثر می‌شود و هاچی را در آغوش می‌کشد. در سکانس آخر فیلم هاچی چشمانش را میبند و پروفسور را میبند که دنبال وی آمده و سپس می‌میرد. (البته در داستان واقعی هاچی در نزدیکی ایستگاه در یکی از خیابان‌ها می‌میرد و از سرطان نیز رنج می‌برده).
داستان این فیلم بسیار متأثر کننده و تأثیر گذار بود که حتی یک مجسمه از هاچی در ایستگاه قطار در ژاپن برای او ساختند و او تبدیل به سمبل وفاداری در ژاپن می‌شود حتی یک مجسمه برنزی از هاچی در رود آیلند محل ساخت فیلم نیز برای هاچی می‌سازند هاچی بعد از مرگش در نزدیکی محل دفن پروفسور به خاک سپرده می‌شود.
برایتون، ویکتوریا

برایتون (به انگلیسی: Brighton) یک حومه شهر در استرالیا است که در ویکتوریا (استرالیا) واقع شده‌است.
کروکلی

| کروکلی | کروکلی |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
کروکلی: کروکلی
کروکلیموقعیت کروکلی در  Italy: کروکلیموقعیت کروکلی در  Italy
مختصات: ۳۹°۲۵′۳۰″ شمالی ۱۷°۰۰′۱۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۴۲۵۰۰°شمالی ۱۷٫۰۰۴۱۷°شرقی﻿ / 39.42500; 17.00417: مختصات: ۳۹°۲۵′۳۰″ شمالی ۱۷°۰۰′۱۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۴۲۵۰۰°شمالی ۱۷٫۰۰۴۱۷°شرقی﻿ / 39.42500; 17.00417
کشور: ایتالیا
ناحیه: کالابریا
استان / شهرستان: استان کروتون (KR)
دهستان: Torretta, Ciuranà
مساحت: مساحت
 • کل: ۷۸ کیلومتر مربع (۳۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۱ متر (۳ فوت)
جمعیت (۳۱ اکتبر ۲۰۱۲): جمعیت (۳۱ اکتبر ۲۰۱۲)
 • کل: ۳٫۲۱۶
 • تراکم: ۰٫۰۴۱/کیلومتر مربع (۰٫۱۱/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Crucolesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: ۸۸۸۱۲
پیش‌شماره تلفن: ۰۹۶۲
کروکلی (به ایتالیایی: Crucoli) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کروتون واقع شده‌است. کروکلی ۷۸ کیلومتر مربع مساحت و ۳٫۲۱۶ نفر جمعیت دارد و ۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده

شهر Shabla Municipality خواهرخواندهٔ کروکلی هست.
کاور آرت

مجله هارپر، ژوئن ۱۸۹۶، اثر ادوارد پنفیلد.
جِلد هُنری یا پوشَن هُنری یا کاور آرت (به انگلیسی: Cover Art) کاری هنری است که به صورت تصویرسازی یا عکس روی جلد محصولی منتشرشده مانند کتاب (اغلب بر روکش جلد)، مجله، روزنامه، کتاب کمیک، بازی ویدئویی، دی‌وی‌دی، سی‌دی، نوار ویدیویی یا آلبوم موسیقی قرار می‌گیرد. این تصویر به قصد تجاری ساخته می‌شود تا محصولی که روی آن نمایش داده می‌شود را تبلیغ کند. بااین‌حال گاه کارکرد زیباشناختی نیز دارد و می‌تواند از نظر هنری با محصول مرتبط باشد. مانند طرحی که از سوی خالق محصول تولید شود.
سیستم آواز پرندگان

یک سیستم آواز (به انگلیسی: Song system)، که همچنین به عنوان یک سیستم کنترل آهنگ (به انگلیسی: Song control system (SCS)) شناخته می‌شود، مجموعه‌ای از هسته‌های مغزی جداگانه است که در تولید و یادگیری آواز در پرندگان آوازخوان نقش دارند. نخستین بار توسط فرناندو نوتبوهم در سال ۱۹۷۶ در مقاله‌ای با عنوان "کنترل مرکزی آواز در قناری، Serinus canarius " که در مجله Comparative Neurology منتشر شد، آشکار شد.
یواس‌اس ایلن (۱۸۹۶)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیشینه: پیشینه
مالک: 
آغاز کار::  ۱۸۹۶
به دست آورده شده::  ۲۸ آوریل ۱۸۹۸
اعزام::  ۱۴ مه ۱۸۹۸
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
وزن::  ۱۹۲ تن بزرگ (۱۹۵ تن)
درازا::  ۱۲۰ فوت (۳۷ متر)
پهنا::  ۲۰ فوت (۶٫۱ متر)
آبخور::  ۸ فوت (۲٫۴ متر)
سرعت::  ۱۴ گره (۱۶ مایل بر ساعت؛ ۲۶ کیلومتر بر ساعت)
یواس‌اس ایلن (۱۸۹۶) (به انگلیسی: USS Aileen (1896)) یک کشتی بود که طول آن ۱۲۰ فوت (۳۷ متر) بود. این کشتی در سال ۱۸۹۶ ساخته شد.
هربرت تاشنر

| هربرت تاشنر | هربرت تاشنر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۱ ژوئیهٔ ۱۹۲۶ مونیخ، آلمان
درگذشت: ۱۸ نوامبر ۱۹۹۴ (۶۸ سال) باد آیبلینگ، آلمان
ملیت: آلمانی
پیشه: تدوین‌گر
سال‌های فعالیت: ۱۹۵۴ تا ۱۹۸۰ (سینما)
هربرت تاشنر (آلمانی: Herbert Taschner؛ ‏ ۲۱ ژوئیهٔ ۱۹۲۶ – ۱۸ نوامبر ۱۹۹۴) تدوین‌گر اهل آلمان بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به مادام و خواهرزاده‌اش اشاره نمود.
کانیتشکی

| کانیتشکی | کانیتشکی |
| --- | --- |
شهر: شهر
  پرچمنشان:   پرچمنشان
کانیتشکی: کانیتشکی
مختصات: ۴۹°۲۸′۲۴″ شمالی ۱۳°۹′۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۹٫۴۷۳۳۳°شمالی ۱۳٫۱۵۰۰۰°شرقی﻿ / 49.47333; 13.15000: مختصات: ۴۹°۲۸′۲۴″ شمالی ۱۳°۹′۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۹٫۴۷۳۳۳°شمالی ۱۳٫۱۵۰۰۰°شرقی﻿ / 49.47333; 13.15000
کشور:  جمهوری چک
منطقه: منطقه پلزن
ناحیه: Domažlice
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۴۹ کیلومتر مربع (۰٫۵۸ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۴۶ متر (۱۴۶۳ فوت)
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۳۶
 • تراکم: ۲۴/کیلومتر مربع (۶۳/مایل مربع)
کد پستی: ۳۴۵ ۴۳
کانیتشکی (به چکی: Kaničky) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه دوماژلیتسه واقع شده‌است. کانیتشکی ۱٫۴۹ کیلومتر مربع مساحت و ۳۶ نفر جمعیت دارد و ۴۴۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کلاته اناموسی

| کلاته اناموسی | کلاته اناموسی |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۷°۴۷′۵۹″شمالی ۵۶°۳۴′۲۲″شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۷۹۹۶۰۴۲°شمالی ۵۶٫۵۷۲۸۹۹۱°شرقی﻿ / 37.7996042; 56.5728991: مختصات: ۳۷°۴۷′۵۹″شمالی ۵۶°۳۴′۲۲″شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۷۹۹۶۰۴۲°شمالی ۵۶٫۵۷۲۸۹۹۱°شرقی﻿ / 37.7996042; 56.5728991
کشور: ایران
استان: خراسان شمالی
شهرستان: مانه
بخش: مرکزی
دهستان: عشق‌آباد
جمعیت: ۴۷ نفر (سرشماری ۹۵)
کلاته اناموسی، روستایی در دهستان عشق‌آباد بخش مرکزی شهرستان مانه در استان خراسان شمالی ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۷ نفر (۱۳ خانوار) بوده‌است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۵ | ۳۹ | —     |
| ۱۳۹۰ | ۴۱ | ۵٫۱٪+ |
| ۱۳۹۵ | ۴۷ | ۱۴٫۶٪+ |
کلاته نو (زیرکوه)

| کلاته نو | کلاته نو |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۳°۳۵′۰۵″شمالی ۵۹°۵۶′۰۳″شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۵۸۴۷۲۲°شمالی ۵۹٫۹۳۴۱۶۷°شرقی﻿ / 33.584722; 59.934167: مختصات: ۳۳°۳۵′۰۵″شمالی ۵۹°۵۶′۰۳″شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۵۸۴۷۲۲°شمالی ۵۹٫۹۳۴۱۶۷°شرقی﻿ / 33.584722; 59.934167
کشور: ایران
استان: خراسان جنوبی
شهرستان: زیرکوه
بخش: مرکزی
دهستان: زیرکوه
جمعیت: ۸۶ نفر (سرشماری ۹۵)
کلاته نو روستایی در دهستان زیرکوه بخش مرکزی شهرستان زیرکوه استان خراسان جنوبی ایران است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا ۸۵ نفر (در ۲۲ خانوار) بوده است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۵ | ۹۳ | —     |
| ۱۳۹۰ | ۸۵ | ۸٫۶٪− |