گروه سای
تاریخچه > وست فیس کپیتال

کاتالیزور نبرد حقوقی چند جانبه و چند ساله بین دو شرکت سهامی خصوصی مستقر در تورنتو در کانادا -کاتالیست کپیتال گروپ و وست فیس کپیتال - خرید ویند موبایل (WIND Mobile)، یک ارائه‌دهنده بی‌سیم کانادایی استارتاپ توسط وست فیس در سپتامبر 2014 بود. طبق یک مقاله نشنال پست در سال ۲۰۱۷، کاتالیست و وست فیس «به شدت رقابتی هستند». در ژوئن ۲۰۱۴، یکی از تحلیلگران سابق کاتالیست، براندون مویز، توسط وست فیس استخدام شد. هر دو شرکت برای خرید ویند موبایل در سال ۲۰۱۴ پیشنهادهای رقابتی ارائه می‌کردند. کاتالیست ادعا کرد که مویس اطلاعات محرمانه ای را در اختیار وست یس قرار داده‌است که وست فیس را در مزیت قرار داده‌است و منجر به خرید ویندموبایل از شرکت ویمپلکام شده‌است. تا سال ۲۰۲۱، چهل طرف به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم درگیر این دعاوی و دعوای متقابل بودند. وست فیس، شرکت ویند را به مبلغ ۳۰۰ میلیون دلار در سال ۲۰۱۴ خریداری کرد و آن را به قیمت ۱٫۶ میلیارد دلار در فوریه ۲۰۱۶ به شاو کامیونیکیشن فروخت.
در ژوئن ۲۰۱۶، کاتالیست شکایتی علیه ویمپلکام به مبلغ ۷۵۰ میلیون دلار به دلیل نقض قرارداد و علیه وست فیس به دلیل استفاده ادعایی از اطلاعات داخلی در خرید ویند موبایل تنظیم کرد. در تصمیم دادگاه عالی انتاریو در ۱۸ اوت ۲۰۱۶، قاضی فرانک نیوبولد علیه کاتالیست به نفع وست فیس رای داد. قاضی نیوبولد ادعاهای کاتالیست را به‌طور کامل رد کرد و رای داد که ادعاها علیه ویمپلکام و مویس بی اساس است. او همچنین گفت که مالک کاتالیست، نیوتن گلسمن، «تهاجمی»، «استدلال‌گر» و «به‌طور قابل ملاحظه‌ای دشوار» بود.در ۱۳ سپتامبر ۲۰۱۶ کاتالیست درخواست تجدید نظر ارائه کرد. در ۷ اکتبر ۲۰۲۱، قاضی نیوبولد رای به پرداخت ۱٬۲۳۹٬۹۶۵ دلار به وست فیس داد و گفت که گلسمن در حال بازی است زیرا فرصت به دست آوردن ویند را از دست داده‌است.
مقاله ای در ۱۰ اوت ۲۰۱۷ در وال‌استریت جورنال گفت که شکایت‌هایی علیه کاتالیست در کمیسیون اوراق بهادار انتاریو ثبت شده‌است. در ۱۱ آگوست ۲۰۱۷، کاتالیست ظاهراً ایمیلی از وینسنت هانا، نام یک شخصیت داستانی در فایل مخمصه (فیلم ۱۹۹۵) دریافت کرد، که در آن نویسنده گفت که مقاله وال استریت جورنال بخشی از یک توطئه علیه کاتالیست توسط گروهی به رهبری وست فیس بوده‌است. از بازرسان خصوصی استفاده می‌کرد.کالیدس کپیتال که سهامدار عمده آن کاتالیست است، گفت که این اتهامات نادرست است. کاتالیست در ۷ نوامبر ۲۰۱۷ علیه این دو خبرنگار شکایت کرد.
طبق اسناد دادگاه در ۲۶ و ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۷، کاتالیست گروه سای و مکعب سیاه را استخدام کرد.
طبق مقاله نیویورک تایمز در ۲۸ ژانویه ۲۰۱۹، «پدیده جاسوسان خصوصی در سال ۲۰۱۷، زمانی که مکعب سیاه به ماجرای هاروی واینستین مرتبط شد، توجه گسترده‌ای را به خود جلب کرد. تایمز در مورد تعدادی از حوادث مربوط به مکعب سیاه و گروه سای، از جمله عملیات تیز و افترا علیه وست فیس گزارش داد.
وست فیس گفت که کمپین علیه آنها همچنین شامل بیانیه‌های مطبوعاتی توهین‌آمیز، پست‌های وبلاگ آنلاین، توییت‌ها و ویدئوهایی علیه وست فیس و مدیران آن بوده‌است، با استفاده از اطلاعات جمع‌آوری‌شده یا تولید شده توسط شرکت‌های اسرائیلی و روزن، با استفاده از نام مستعار "سامانتا بث"، " الکس واکر، «جردن براون» و «قاضی فرانک نیوبولد».
بر اساس این شکایت، گروه سای- که ظاهراً عاملان پروژه کانادایی آن شامل امانوئل روزن، روزنامه‌نگار تلویزیونی سابق اسرائیلی می‌شد - با مکعب سیاه همکاری می‌کرد و مقالات و پست‌های توهین‌آمیز در رسانه‌های اجتماعی در مورد وست فیس منتشر می‌کرد و از تکنیک‌های پیچیده ماسک زدن برای مخفی کردن ردپای خود استفاده می‌کرد. . وست فیس زمانی از فعالیت‌های مکعب سیاه و گروه سای مطلع شد که کارمندانش تصویر استلا پن پچناک را در گزارش‌های خبری دربارهٔ اتهامات تجاوز و آزار علیه هاروی واینستین، غول هالیوود شناسایی کردند. پچناک یک کارمند مکعب سیاه بود که ظاهراً به عنوان یک فعال حقوق زنان ظاهر شد و در تلاش برای جمع‌آوری اطلاعات از طرف واینستین با بازیگر زن رز مک‌گوآن دوست شد. کارمندان وست فیس پچاناک را همان زنی تشخیص دادند که با آنها تماس گرفته بود.
گفته می‌شود که روزن با ویرجینیا جیمیسون، متخصص روابط عمومی مستقر در بروکلین، به منظور ایجاد «پوشش رسانه ای بسیار منفی» در مورد نیوبولد ۷۴ ساله، که در ژوئن ۲۰۱۷ از دادگاه عالی انتاریو بازنشسته بود، کار کرده‌است. در ۱۸ سپتامبر ۲۰۱۷، یک «معامل مکعب سیاه» که خود را به عنوان یک «مشتری بالقوه» معرفی کرد و خود را به عنوان مدیر اجرایی گروه ویکتوریوس مستقر در لندن-بریتانیا معرفی کرد، هوگو گابریل ساودرا رودریگز،ایمیلی برای گرفتن قرار ملاقات با نیوبولد در دفترش در تورنتو و بعد از ظهر همان شب در رستوران شیک تورنتو اسکاراموچی ارسال کرد. . نیوبولد به‌طور مخفیانه در دو جلسه ضبط شد و در جلسه دوم عکس گرفت. مأمور، «رودریگز»، «ظاهراً تلاش کرد [نیوبولد] را بیهوده وادار به اظهارات ضدیهودی کند». در ۲۱ سپتامبر، ویرجینیا جیمیسون، به کریستی بلاچفورد، روزنامه‌نگار کهنه‌کار نشنال پست، یک درایو فلش USB داد که حاوی عکس‌ها و ضبط‌های ظاهراً ویرایش شده دو ملاقات با نیوبولد بود. در ۲۵ سپتامبر، وکلای کاتالیست، برایان گرینسپن و دیوید مور در دادگاه به دنبال تعویق تجدیدنظر در ۲۶ سپتامبر بودند. بلاچفورد در گزارش اختصاصی خود در ۲۵ نوامبر ۲۰۱۷ در پست با عنوان «قاضی، نیش، مکعب سیاه و من»، گزارش داد که «بلک کیوب سعی کرده بود نیوبولد را از طرف شرکت گروه کپیتال کاتالیست ، یک شرکت خصوصی ۴٫۳ میلیارد دلاری به دام بیندازد. شرکت سهامی در تورنتو که توسط نیوتن گلسمن، که یهودی است، تأسیس شد. کاتالیست این اتهامات را رد کرد.
در ۲۱ فوریه ۲۰۱۸، دادگاه استیناف درخواست تجدیدنظر کاتالیست از تصمیم قاضی نیوبولد در مورد مویس را رد کرد. کاتالیست در نامه ای در ۱۹ مارس ۲۰۱۸ به سرمایه گذاران خود گفت که آنها شواهد جدیدی در پرونده خود علیه وست فیس دارند.
در هفته سوم در مارس ۲۰۲۱، کری باسبول، قاضی دادگاه عالی انتاریو، درخواست‌های کاتالیست و مکعب سیاه برای مهر و موم کردن سوابق برای محافظت از عوامل مخفی را رد کرد. جزئیات در سوابق به «بخشی از سابقه عمومی» تبدیل می‌شود. تا ۲۷ مارس، دعوای حقوقی بین کاتالیست و وست فیس ادامه یافت. اسناد دادگاه ادعا می‌کنند که گروه سای با مکعب سیاه در عملیاتی برای «بی اعتبار کردن وست فیس کپیتال» و «غیر مستقیم» بی‌اعتبار کردن نیوبولد کار کرده‌است. مکاتبات ایمیلی بین مأموران مکعب سیاه و گروه سای می‌گوید: «ما اساساً تلاش می‌کنیم ثابت کنیم که او یک نژادپرست، یک ضد یهود فاسد است و سعی می‌کنیم اطلاعاتی را پیدا کنیم که بتواند او را تا حد امکان منفی نشان دهد. " طبق مقاله ۲۶ مارس ۲۰۲۱ گلوب اند میل در مورد محاکمه دادگاه عالی انتاریو در مارس ۲۰۲۱ در کاتالیست در برابر وست فیس، که اسناد مربوطه را علنی کرد، گفته می‌شود که عواملی که برای گروه سای و مکعب سیاه مستقر در تل آویو، اسرائیل کار می‌کنند، "اعضای سابق نیروهای دفاعی اسرائیل و موساد، شاخه اطلاعاتی نیروهای دفاعی اسرائیل" هستند. " گلوب گزارش داد که در سال ۲۰۱۷، کاتالیست تامارا گلوبال، یک شرکت امنیتی را برای آماده‌سازی برای تجدیدنظرخواهی از تصمیم دادگاه عالی انتاریو در سال ۲۰۱۶ نیوبولد استخدام کرده بود. عوامل مکعب سیاه نیز تامارا را به عنوان پیمانکار فرعی استخدام کردند. اسناد دادگاه همچنین نشان داد که "کاتالیست طرفی بود که در نهایت هزینه‌های مکعب سیاه را پرداخت کرد، که شامل "هزینه پایه ۱٫۵ میلیون دلاری، و در مجموع تا ۱۱ میلیون دلار آمریکا، پس از پاداش‌های احتمالی". کاتالیست ادعا کرد که آنها از نحوه «عملیات نیش زدن» بی اطلاع بودند.