stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فیان دخیل

| ویان دخیل   (به کردی= ڤیان دەخیل) | ویان دخیل   (به کردی= ڤیان دەخیل) |
| --- | --- |
نماینده اقلیم کردستان عراق در مجلس: نماینده اقلیم کردستان عراق در مجلس
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۹۷۱ (۵۲–۵۳ سال) موصل
ملیت: عراق
حزب سیاسی: حزب دموکرات کردستان عراق
فیان دخیل (زادهٔ ۱۹۷۱ میلادی در موصل)، یک سیاست‌مدار عراقی و از اقلیت «ایزدی» می‌باشد. وی عضو حزب دمکرات کردستان است و در انتخابات سال ۲۰۱۰ و ۲۰۱۴ از لیست انتخاباتی «ائتلاف کردستان» به عنوان نماینده استان نینوا انتخاب شد. او تنها ایزدی در مجلس عراق است. او از مدافعان حقوق ایزدی‌ها و کردها در پارلمان عراق به‌شمار می‌رود، فیان دخیل در سال ۲۰۱۵ جایزه حقوق بشر «برونو کرایسکی» اتریش را در شهر وین دریافت نمود. وی به هنگام دریافت جایزه گفت که احساس خوشحالی و افتخار می‌کند ولی خوشحالی واقعی هنگام کمک به انسانهایی است که در هر کجا تحت ظلم قرار گرفته‌اند، همچنین خوشحالی واقعی در نجات انسان‌ها و خصوصاً زنان اسیر از چنگال سازمان‌های تروریستی بنیادگرا می‌باشد.
سقوط بالگرد حامل وی

فیان دخیل جزو سرنشینان بادگردی بود که در تاریخ ۱۲ اوت ۲۰۱۴ برای کمک به ایزدی‌های محاصره شده توسط داعش در بخش سنجار استان موصل عراق رفته بود ولی بالگرد سقوط کرد و خلبان آن فوت نمود ولی فیان و تعدادی دیگر از سرنشینان آن زخمی شدند. اخبار ضد و نقیضی در رابطه با علت سقوط بالگرد وجود دارد از جمله یک منبع ناشناس به روزنامه «اخباریه» گفت که علت سقوط حمل بار بیش از ظرفیت بود چرا که خلبان تلاش کرده بود ۲۰ نفر از ایزدیهای محاصره شده را سوار کند، سخنگوی رسمی دولت عراق علت سقوط را نقص فنی اعلام کرد.
جایزه «آنا پلیتیکوواسکانا» ۲۰۱۴

فیان دخیل به دلیل فعالیت‌هایش در راستای جلب توجه و برجسته کردن درد و رنج مردم ایزدی برای جامعه بین‌المللی مورد تقدیر قرار گرفت و از سوی پارلمان عراق به وی تبریک گفته شد همچنین در اکتبر سال ۲۰۱۴ از سوی شبکه زنان عراقی مورد ستایش قرار گرفت و بعد از آن بود که عنوان «زن سال» را کسب کرد. وقتی در سال ۲۰۱۴ برنده جایزه «آنا پلیتیکوواسکانا» شد این شجاعت را پیدا کرد که صدای زنان اقلیت ایزدی باشد و عزم کرد تا علی‌رغم خطراتی که به عنوان یک زن ایزدی و سیاسی با آن مواجه بود، جهت حفاظت از همه ایزدیها و زنان دیگر عراقی در مقابل داعش مبارزه کند. او در سال ۲۰۱۵ هم به عنوان زن سال انتخاب شد و هم بخاطر موفقیت‌هایش به دریافت یک جایزه افتخاری نائل شد. وی برنده جایزه «برونوکرایسکی» وین و تقدیر نامه «نینوا» در ژوئن ۲۰۱۵ گردید و در آخر فوریه سال ۲۰۱۶ برنده جایزه حقوق بشر ژنو شد.
جری استیلر

| جری استیلر | جری استیلر |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: جرالد ایساک استیلر
زادهٔ: ۸ ژوئن ۱۹۲۷ بروکلین، نیویورک، ایالات متحده آمریکا
درگذشت: ۱۱ مهٔ ۲۰۲۰ (۹۲ سال)
محل تحصیل: دانشگاه سیراکیوس (بی‌ای)
پیشه(ها): هنرپیشه، کمدین
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۶–۱۹۵۶
همسر: ان میرا (ا. ۱۹۵۴–۲۰۱۵)
فرزندان: ایمی استیلر، بن استیلر
جری استیلر (به انگلیسی: Jerry Stiller) (زاده ۸ ژوئن ۱۹۲۷ – درگذشته ۱۱ مه ۲۰۲۰) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. او پدر بن استیلر بود.
گزیده فیلمشناسی

از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
| سال | فیلم | نقش | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۷۰ | عاشقان و دیگر غریبه‌ها | Jim | در عنوان بندی نیامده |
| ۱۹۷۴ | فرودگاه ۱۹۷۵ | Sam |  |
| ۱۹۸۷ | تعقیب آتشین |  |  |
| ۱۹۸۷ | نادین (فیلم ۱۹۸۷) | Raymond Escobar |  |
| ۱۹۸۸ | اسپری مو (فیلم ۱۹۸۸) | Wilbur Turnblad |  |
| ۱۹۸۹ | این کافی است | Sid Lane |  |
| ۱۹۹۲ | بزرگراه به جهنم (فیلم) | The Desk Cop |  |
| ۱۹۹۵ | چاقالوها | Harvey Bushkin |  |
| ۱۹۹۷ | گوزن (فیلم ۱۹۹۷) | Ted |  |
| ۱۹۹۹ | حومه |  |  |
| ۲۰۰۰ | ایندیپندنت (فیلم ۲۰۰۰) | Monty Fineman |  |
| ۲۰۰۱ | زولندر | Maury Ballstein |  |
| ۲۰۰۲ | در خدمت سارا | Milton the Cop |  |
| ۲۰۰۴ | گوینده: افسانه ران برگندی | Man in Bar | در عنوان بندی نیامده |
| ۲۰۰۴ | شیرشاه یک و نیم | Uncle Max (voice) | Direct-to-DVD |
| ۲۰۰۷ | اسپری مو (فیلم ۲۰۰۷) | Mr. Pinky |  |
| ۲۰۰۷ | کودک دل‌شکسته (فیلم ۲۰۰۷) | Doc |  |
| ۲۰۱۱ | تاب خوردن با فینکل‌ها |  |  |
| ۲۰۱۴ | هواپیماها: حریق و نجات | Harvey | Voice |
| ۲۰۱۶ | زولندر ۲ | Maury Ballstein |  |
گزیده فیلمشناسی > تلویزیونی

| سال | نمایش | نقش | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۸۲ | آلیس (مجموعه تلویزیونی) | Gordy | قسمت: "Do You Take This Waitress" |
| ۱۹۸۵ | ایکوالایزر (مجموعه تلویزیونی) | Brahms | قسمت: "Pilot" |
| ۱۹۸۷ | پخش زنده شنبه شب | Stu | قسمت: "Charlton Heston/Wynton Marsalis" |
| ۱۹۹۲–۱۹۹۶ | نظم و قانون | Michael Tobis / Sam Pokras | ۲ قسمت |
| ۱۹۹۳–۱۹۹۸ | ساینفلد | Frank Costanza | ۲۶ قسمت |
| ۲۰۰۳ | سکس و سیتی | Mr. Brady | قسمت: "One" |
| ۲۰۱۱ | همسر خوب | Judge Felix Afterman | قسمت: "Silver Bullet" |
| ۲۰۱۴ | چطور ماری کریسمس را نجات داد | Murray Weiner (voice) | Television film |
تومیئه

| تومیئه | تومیئه |
| --- | --- |
富江 (‏Tomie‏): 富江 (‏Tomie‏)
ژانر: وحشت روان‌شناختی ماوراء طبیعی
 مانگا:  مانگا
نویسنده: جونجی ایتو
ناشر: آساهی سونوراما
دسته: شوجو
انتشار در: ماهنامه هالووین
پخش اصلی: ۱۹۸۷ – ۲۰۰۰
شمار کتاب‌ها: ۳ جلد
نمایش تلویزیونی: نمایش تلویزیونی
تومیئه: چهره‌ای دیگر: تومیئه: چهره‌ای دیگر
کارگردان: توشیرو اینوماتا
تهیه‌کننده: یاسویوکی اوئمورا شون شیمیزو ایتو چوکوکاتسو
نویسنده: شوتارو اوییکاوا
موسیقی: هایاشیدا هیده‌آکی
استودیو: دایئی
شبکه: کانسایی تی‌وی
پخش اصلی: ۲۶ دسامبر، ۱۹۹۹
تحت لایسنس: NA ادنس انترتینمنت
قسمت‌ها: ۳
 درگاه انیمه و مانگا:  درگاه انیمه و مانگا
تومیئه (ژاپنی: 富江؟) عنوان یک مجموعه مانگای وحشت ژاپنی است که توسط جونجی ایتو نوشته و تصویرسازی شده‌است. تومیئه نخستین اثر منتشر شده ایتو بود که در ابتدا به ماهنامهٔ هالووین، یک مجله شوجو در سال ۱۹۸۷ ارجاع داده شد، که منجر به برندهٔ شن جایزهٔ کازوئو اومه‌زو شد. داستان مجموعه درباره زنی مرموز و زیبا به نام تومیئه کاواکامی است، که با موهای مشکی براق و خال زیبایی در زیر چشم چپش شناخته می‌شود. تومیئه به مانند یک سوکوبوس عمل می‌کند و دارای قدرتی ناشناخته است که هر مردی را شیفتهٔ خود می‌کند.
بر پایه این مانگا یک مجموعه فیلم لایو اکشن به تعداد ۹ قسمت تا به امروز اقتباس شده‌است، و یک مجموعه تلویزیونی گلچین ادبی که در سال ۱۹۹۹ منتشر شد، و همچنین یک مجموعه تلویزیون اینترنتی قبل از منحل شدن سرویس کوییبی در حال توسعه بود.
هادی طباطبایی

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
 :  
شناسنامه: شناسنامه
نام کامل: سیدهادی طباطبایی
زادروز: ۲۰ فروردین ۱۳۵۲ ‏(۵۱ سال)
زادگاه: رشت، ایران
قد: ۱٫۸۳ متر (۶ فوت ۰ اینچ)
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی: 
پُست: دروازه بان
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
: داماش
باشگاه‌های حرفه‌ای: باشگاه‌های حرفه‌ای
| سال‌ها | باشگاه‌ها | بازی (گل) |
| ۱۹۹۳–۱۹۸۹ ۱۹۹۴–۱۹۹۳ ۱۹۹۶–۱۹۹۴ ۱۹۹۹–۱۹۹۶ ۱۹۹۹ ۲۰۰۳–۱۹۹۹ ۲۰۰۵–۲۰۰۴ ۲۰۰۶–۲۰۰۵ | استقلال رشت کشاورز پاس تهران بهمن فجر سپاسی استقلال صبا باتری باشگاه فوتبال تربیت یزد |      ۳۳ (۰) ۱۵ (۰) ۱۱ (۰) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۰۰–۱۹۹۷ |  ایران | ۱۴ (۰) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۱۳۹۰–۱۳۸۷ ۱۳۹۴–۱۳۹۳ ۱۳۹۶–۱۳۹۵: امیدایران (مربی دروازه‌بانان) امید ایران (کمک مربی) داماش گیلان
سیدهادی طباطبایی (زادهٔ ۲۹ خرداد ۱۳۵۲ در رشت)   بازیکن سابق فوتبال اهل ایران است.
طباطبایی در سال ۱۳۸۵ از فوتبال خداحافظی کرد. وی مدرک مربیگری A کنفدراسیون فوتبال آسیا، مدرک مربیگری B انگلیس و مدرک مربیگری دانمارک را نیز دارد.
دوران ملی

سیدهادی طباطبایی اولین بازی ملی خود را در تاریخ (۲۱ خرداد ۱۳۷۶–۱۱ ژوئن ۱۹۹۷) در مقابل تیم ملی فوتبال مالدیو انجام داد که با برتری ۹ بر صفر تیم ملی ایران همراه شد.
او در بین سال‌های ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۰ عضو تیم ملی فوتبال ایران بود اما پس از مصدومیت او قبل از جام ملت‌های آسیا ۲۰۰۰ دیگر هیچ‌گاه به تیم ملی دعوت نشد.
به یادماندنی‌ترین بازی ملی او دیدار دوستانهٔ تیم ملی ایران مقابل تیم ملی دانمارک در تاریخ (۱۸ مهر ۱۳۷۸–۱۰ اکتبر ۱۹۹۹) در کپنهاگ بود. به طوری‌که رسانه‌ها و روزنامه‌های ایران پس از آن بازی به خاطر عملکرد خیره کنندهٔ او و بسته نگه داشتن دروازهٔ تیم ملی ایران در مقابل بازیکنان مشهور و مطرح دانمارک با وجود حملات فراوان این تیم در این مسابقه، لقب «شیر کپنهاگ» را به او دادند.
پیتر اشمایکل دروازه‌بان سرشناس وقت دانمارک، پس از این بازی در مصاحبه‌ای عنوان کرد که تصور می‌کردم بهترین دروازه‌بان دنیا من هستم، اما امروز مشاهده کردم که دروازه‌بانی بهتر از من هم وجود دارد.
مربیگری

سیدهادی طباطبایی از اسفند ۱۳۸۷ تا اردیبهشت ۱۳۹۰ به عنوان مربی دروازه‌بان‌های تیم ملی فوتبال امید ایران و هومن افاضلی فعالیت کرد.
او از آذر ۱۳۹۳ تا بهمن ۱۳۹۴ به عنوان کمک مربی تیم ملی فوتبال امید ایران با سرمربیگری محمد خاکپور فعالیت می‌کرد.
وی از آبان ۱۳۹۵ تا خرداد ۱۳۹۶ به عنوان سرمربی تیم فوتبال داماش گیلان فعالیت می‌کرد.
افتخارات

استقلال تهران
قهرمان لیگ فوتبال ایران ۸۰–۱۳۷۹
قهرمان جام حذفی فوتبال ایران ۷۹–۱۳۷۸
قهرمان جام حذفی فوتبال ایران ۸۱–۱۳۸۰
مدال برنز جام باشگاه‌های آسیا ۰۲–۲۰۰۱
صبا باتری (باشگاه فوتبال)
قهرمان جام حذفی فوتبال ایران ۸۴–۱۳۸۳
رم، شهر بی‌دفاع

| رم، شهر بی‌دفاع | رم، شهر بی‌دفاع |
| --- | --- |
پوستر فیلم در اکران سینمایی: پوستر فیلم در اکران سینمایی
کارگردان: روبرتو روسلینی
تهیه‌کننده: روبرتو روسلینی جوزپه آماتو فروچیو دی مارتین
نویسنده: فدریکو فلینی سرجیو آمیدئی
بازیگران: آلدو فابریتسی آنا مانیانی مارچلو پالی یرو جووانا گالتی آمالیا پلگرینی ادواردو پاسارلی ماریا میکی
موسیقی: رنتسو روسلینی
فیلم‌بردار: اوبالدو آراتا
تدوین‌گر: ارالدو داروما
شرکت تولید: مینروا فیلم
توزیع‌کننده: مینروا فیلم اسپانیا
تاریخ‌های انتشار: ۲۷ سپتامبر ۱۹۴۵
مدت زمان: ۱۰۵ دقیقه
کشور: ایتالیا
زبان: ایتالیایی 
رم، شهر بی‌دفاع (به ایتالیایی: Roma, città aperta) فیلمی ایتالیایی در سبک درام جنگی به کارگردانی روبرتو روسلینی است که بازیگرانی مثل آلدو فابریتسی، آنا مانیانی و مارچلو پالی یرو در آن ایفای نقش کرده‌اند. داستان فیلم در شهر رم، در طول اشغال نازی‌ها به سال ۱۹۴۴ اتفاق می‌افتد. فدریکو فلینی دستیار کارگردان این فیلم بود. رم شهر بی دفاع چندین جایزه از جشنواره‌های مختلف برنده شده و همچنین نامزد دریافت جایزه اسکار بوده‌است.
عموماً از این فیلم به عنوان یکی از بهترین آثار نئورئالیسم سینمای ایتالیا یاد می‌شود.
خلاصه داستان

خلاصه در ویکی انگلیسی:
سربازان آلمانی شهر را به دنبال جورجو مانفردی جستجو می‌کنند، اما او با پریدن روی پشت بام، از دست آلمان‌ها می‌گریزد. کشیشی، به نام دن پیترو پلاگرینی به نهضت مقاومت ایتالیا، از طریق رد و بدل اطلاعات و پول کمک می‌کند. دن پیترو، طبق برنامه‌ریزی‌های قبلی قرار است کشیشی باشد که مراسم ازدواج پینا را برگزار می‌کند. نامزد پینا، فرانچسکو است، که چندان مذهبی نیست، اما با این وجود ترجیح می‌دهد که مراسم ازدواجش، به جای یک فرد فاشیست، توسط کشیشی از هموطنانش اجرا شود. پسر او، مارچلو، و دوستان او نقش‌های کوچکی در نهضت مقاومت دارند. مارینا، که خواهر پیناست و قبلاً دوست دختر جورجو بوده‌است، در ازای دریافت دارو، پالتوهای پوست چسبان، و دیگر وسایل راحتی، به نهضت مقاومت خیانت می‌کند.
فرمانده گشتاپو در شهر، با کمک ادارهٔ پلیس ایتالیا، جورجو و کشیش را دستگیر می‌کند و جورجو را شکنجه می‌دهد. آن‌ها [=گشتاپو و عواملش] سعی می‌کنند تا از اعتقادات مذهبی پیترو برای اینکه او را نسبت به خیانت به دوستانش متقاعد کنند، استفاده نمایند و در این راستا به این استناد می‌کنند که او با افراد کافر و خدانشناسی متحد شده‌است. پیترو به آن‌ها پاسخ می‌دهد که هر کس که در مسیر کمک به دیگران می‌کوشد، در مسیر الهی قرار دارد، حال خواه به خدا ایمان داشته باشد، و خواه نداشته باشد. آن‌ها سپس دن پیترو را وادار می‌کنند تا صحنه‌های شکنجهٔ جورجو تا سرحدّ مرگ را، تماشا کند و زمانی که دن پیترو از این کار امتناع می‌کند، او را اعدام می‌کنند.
خلاصه‌ای دیگر:
آلمان‌ها به دنبال دستگیری جورجو مانفردی از رهبران نهضت مقاومت هستند و برای دستگیریش به آپارتمان او می‌روند، اما وی از مسیر پشت بام می‌گریزد و نزد دوستش فرانچسکو که یک روزنامه‌نگار است، می‌رود. فرانچسکو درصدد ازدواج با پینا است. در همین اوضاع گروهی از نوجوانان که مارچلو هم جزو آنهاست، در یک کامیون حامل بنزین دینامیت می‌گذارند. نازیها جهت دستگیری پارتیزانها به محل می‌آیند و فرانچسکو را دستگیر می‌کنند و نامزدش هنگامی که به دنبال کامیون حامل فرانچسکو می‌دود، با آتش مسلسل کشته می‌شود. جورجو مانفردی از مهلکه می‌گریزد و با گروهی موفق به آزاد کردن زندانیان از جمله فرانچسکو می‌شود و هر دو به آپارتمان مارینا که قبلاً معشوقه مانفردی بوده پناه می‌برند، اما مارینا که از جدا شدنش از مانفردی ناراضیست، آن‌ها را به نازیها لو می‌دهد. فرانچسکو می‌گریزد، اما مانفردی و دن پیترو که یک کشیش حامی نهضت مقاومت است، به همراه یک سرباز فراری اتریشی دستگیر می‌شوند. مانفردی زیر شکنجه می‌میرد، دن پیترو اعدام می‌شود و سرباز اتریشی نیز خودکشی می‌کند.
بازیگران

آلدو فابریتسی در نقش دن پیتروپلگرینی [کشیشی است پشتیبان پارتیزانها]
آنا مانیانی در نقش پینا [نامزد فرانچسکو و هماهنگ‌کننده فعالیت‌های زنان محله‌است.]
مارچلو پالی‌یرو در نقش جورجو مانفردی، با نام مستعار لوئیجی فراریز [یکی از رهبران نهضت مقاومت است.]
ویتو آنیکچیاریکو در نقش مارچلو، [فرزند پینا، که فعال و اهل سیاست است.]
نادو برونو در نقش آگوستینو،
هری فایست به نقش سرگرد برگمن [رهبر گشتاپو و در پی به دام انداختن افراد نهضت مقاومت است.]
جووانا گالتی در نقش اینگرید [زنی شریر است که به سرگرد برگمن کمک می‌کند.]
گران ژاکت در نقش فرانچسکو [در یک روزنامه مخفی کار می‌کند.]
ادواردو پاسارلی در نقش گروهبان پلیس محله
ماریا میکی در نقش مارینا ماری[معشوقه سابق جورجو مانفردی بوده، خبرچینی است که آلت دست نازیها شده‌است]
کارلا روورا در نقش لورتا، خواهر پینا
کارلو سیندیسی در نقش کمیسر پلیس
جوپ وان هولزن در نقش کاپیتان آرتمن
آکوش تولنایی در نقش سرجوخه فراری اتریشی
آلبرتو تاواتسی در نقش کشیش
تولید

در ماه اوت سال ۱۹۴۴ میلادی، و تنها دو ماه پس از آن که قوای متفقین، آلمان را وادار به تخلیهٔ رم نمودند، روبرتو روسلینی، فدریکو فلینی و سرجیو آمیدئی کار بر روی فیلمنامه این فیلم را آغاز نمودند. ویرانی که در نتیجهٔ جنگ پدید آمده بود، آن‌ها را در موقع نوشتن این فیلمنامه احاطه کرده بود. در ماه ژانویه ۱۹۴۵ مراحل ساخت این فیلم کلید خورد و آغاز گردید. روسلینی برای ساخت این فیلم بر اصول و مبانی سنتی ملودرام تکیه و تأکید داشت. مواردی همچون شناساندن شخصیت‌های اصلی فیلم و ایجاد تمایزی روشن و واضح میان شخصیت‌های خوب و بد داستان، از جملهٔ این موارد بودند.
برای مهم‌ترین مکان‌هایی که فیلم درون آن‌ها اتفاق می‌افتد، چهار مجموعهٔ داخلی فیلم ساخته شد.
اعتقاد بر این است که اصل این فیلم واقعی، دارای جلوه‌های بسیار متفاوتی بود که آن را متمایز می‌ساخت و بدان سبکی مشابه سبک فیلم‌های مستند یا فیلم‌های خبری می‌بخشید. اما، هنگامی که چینه چیتای ملی ایتالیا، در سال ۱۹۹۵ نسخهٔ دیگری از این فیلم را بازیابی نمود، نگاتیو اصلی فیلم شامل سه نوع مختلف فیلم بود:
از فیلم فرانیای سی شش: Ferrania C۶ برای تمام صحنه‌های خارجی استفاده شده بود، و برای فیلمبرداری از فضاهای داخلی، فیلم حساس تر آگفای سوپر پان و همین‌طور فیلم آگفای فوق‌العاده سریع مورد استفاده قرار گرفته بود. تغییرات غیرقابل توضیحی که در گذشته، در روشنایی و وضوح تصاویر این قبیل فیلم‌ها وجود داشته و امروزه موجب انتقاد از این فیلم‌ها می‌شود، به عواملی همچون ابتدایی بودن روند پردازش تصاویر و پیشرفته نبودن و ناکافی بودن ابزار مورد استفاده برای ظهور و ثبوت فیلم‌ها قابل انتساب می‌باشد.
واکنش‌های منتقدان

این فیلم از همان اوایل ساخته شدنش، به عنوان یک نمونه تمام عیار از نئورئالیسم در نظر گرفته شده‌است، تا بدانجا که این فیلم همراه با دو ساختهٔ دیگر روسلینی، یعنی پاییزا Paisà و آلمان سال صفر، با عنوان: «سه گانهٔ نئورئالیستی روسلینی» شناخته می‌شوند. رابرت بارگوین Burgoyne این فیلم را نمونه کاملی از این سبک سینمایی (نئورئالیسم) می‌نامد، که تعریف و تأسیس آن در شرایطی ناپایدار و بحرانی توسط آندره بازن ارائه شده بود. هرچند که بیشتر نقدهایی که اخیراً در مورد این فیلم صورت گرفته‌اند، آن را کمتر نئو رئالیستی دانسته‌اند و جنبه‌های ملودراماتیک آن را ارجح دانسته‌اند.
بحث‌های برخی منتقدان نیز، در مورد ازدواجی که قرار بود در این فیلم میان پینای کاتولیک و فرانچسکوی کمونیست صورت پذیرد، بدین نکته اشاره دارد که چنین ازدواجی در واقع اذعان بر کارهای مشترک کمونیست‌ها و کاتولیک‌هاست که در واقعیت تاریخ در نهضت مقاومت با یکدیگر همکاری داشتند.
بوسلی کراوتر، منتقد سینمایی نیویورک تایمز، ارزیابی مثبتی از فیلم ارائه کرد و در مورد آن نوشت:
«هنوز هم تأثیرگذاری تمامی تصاویر این فیلم، احساسی از تجربه واقعی، به دست می‌دهد که این به همان اندازه که به برجستگی فیلم مربوط است به فیلمنامه و کارگردانی خوب آن نیز مرتبط است. نقش آفرینی آلدو فابریتزی در نقش کشیش برجسته‌است و با دربرداشتن عزت و انسانیت، بیشتر از آنچه که از او خواسته شده، عمل می‌کند. مارچلو پاگلیرو نیز، در نقش رهبر نهضت مقاومت بسیار عالی ظاهر شده‌است، همین‌طور آنا مانیانی برای نقش زنی که کشته می‌شود، فروتنی و صداقت به ارمغان می‌آورد. سایر بازیگران این فیلم نیز به قدر کافی خوب ایفای نقش کرده‌اند تنها استثناء هری فایست، در نقش فرمانده آلمانی است که نخوت و غرورش، او را کمی بیش از حد شریر نشان می‌دهد، اما ممکن است حتی همین ویژگی او هم به آسانی قابل درک باشد.
پخش فیلم

نمایش افتتاحیهٔ فیلم در ایتالیا در تاریخ ۲۷ سپتامبر سال ۱۹۴۵، در حالتی صورت گرفت که هنوز آسیب‌های حاصل از جنگ در رم ترمیم نشده بود. اکران فیلم در ایالات متحده در تاریخ ۲۵ فوریه سال ۱۹۴۶ و در نیویورک انجام گرفت. نسخه‌ای که در آمریکا به نمایش درآمد، سانسور شده بود و در حدود ۱۵ دقیقه از آن کاهش یافته بود. داستان سفر فیلم از ایتالیا به ایالات متحده آمریکا در شرح حال خودنوشت فدریکو فلینی با عنوان: «آغازهای شیرین» بازگو شده‌است.
راد گایگر، که یک سرباز معمولی ارتش ایالات متحده مستقر در رم بود، در زمانی که روسلینی و فلینی مشغول کار کردن بر روی فیلم بودند، با آن دو ملاقات نمود. بر مبنای نوشتهٔ فلینی، گایگر یک سرباز نیمه مست بود، که هم به معنای واقعی کلمه و هم به صورت مجازی، موجب لغزش و انحراف مجموعهٔ فیلم شهر بی دفاع گردید. او خود را به دروغ، به عنوان یک تهیه‌کنندهٔ آمریکایی جا زد، در حالیکه او در حقیقت هیچ‌کس نبود و حتی به اندازهٔ یک سکه هم پول نداشت. با این حال، گایگر کار را تمام کرد و یک حلقه از فیلم رم شهر بی دفاع را، داخل کیف پادگانی (کوله پشتی) خود، همراه خویش به ایالات متحده آورد و حتی موفق به عرضهٔ این فیلم در سینماهای آمریکا شد.
شرحی که فلینی از دخالت گایگر در فیلم ارائه کرد، موضوع یک دعوی قضایی با عنوان افتراء گردید که گایگر آن را علیه فلینی مطرح نمود. فیلم در چندین کشور ممنوع شد. به عنوان مثال، آلمان غربی نمایش این فیلم را در فاصله سال‌های ۱۹۵۱ تا ۱۹۶۰ ممنوع کرد. در آرژانتین نیز، در سال ۱۹۴۷، فیلم بدون هیچگونه توضیحی و بنا به درخواست یک دولت ناشناس کنار گذاشته شد.
جوایز و افتخارات

جشنواره کن: برنده جایزه بزرگ جشنواره، روبرتو روسلینی، ۱۹۴۶.
سندیکای ملی روزنامه نگاران سینمائی ایتالیا: برندهٔ روبان نقره‌ای به عنوان بهترین فیلم، و نیز بهترین بازیگر نقش مکمل زن، آنا مانیانی؛ ۱۹۴۶.
جوایز National Board of Review یا NBR: جایزه بهترین بازیگر زن به آنا مانیانی؛ و جایزه بهترین فیلم خارجی، ایتالیا، ۱۹۴۶.
جوایز انجمن منتقدان فیلم نیویورک: جایزه NYFCC بهترین فیلم خارجی زبان، ایتالیا، ۱۹۴۶.
جوانا بارنز

| جوانا بارنز | جوانا بارنز |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۵ نوامبر ۱۹۳۴
درگذشت: ۲۹ آوریل ۲۰۲۲ (۸۷ سال)
ملیت: ایالات متحده آمریکا
سال‌های فعالیت: ۱۹۵۶–۲۰۰۲
جوانا بارنز (انگلیسی: Joanna Barnes؛ زادهٔ ۱۵ نوامبر ۱۹۳۴ – ۲۹ آوریل ۲۰۲۲) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۶ تا ۲۰۰۲ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌های او می‌توان به تارزان، مرد گوریلی اشاره نمود.
امپراتوری پاندیان

امپراتوری پاندیان (انگلیسی: Pandya dynasty) از سلسله امپراتوری تامیل است که دست‌کم از ۳ تا ۴ قرن قبل از میلاد شکل گرفت و بر مناطق وسیعی از جنوب هند امروزی و شمال سریلانکا حکومت کرده است.
گاسلی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
Krylovidnye gusli: Krylovidnye gusli
طبقه‌بندی:  آکوردفون ساده 
هورن‌بوستل-زاکس: 315.2 (Trough zither with resonator)
گسترۀ صوتی: گسترۀ صوتی
 varies Russin traditional tuning: E3 A3 H3 C4 D4 E4 F4 G4 A4:  varies Russin traditional tuning: E3 A3 H3 C4 D4 E4 F4 G4 A4
گوسلی (روسی: гу́сли) قدیمی‌ترین ساز زهی روسیه و اقوام اسلاو است.
حداقل از ۱۵۰۰ سال پیش در روسیه نواخته می‌شده است و عمیقاً با ادبیات و هنر و فرهنگ روسیه بافته و آمیخته شده است.
سازی است شبیه قانون و سنتور. انواع مختلف آن بین ۴ تا ۶۶ سیم دارند و مانند چنگ با انگشتان دست نواخته می‌شود. در مواردی هم مانند سنتور از مضراب استفاده می‌کنند.
یادگیری آن خیلی آسان است و بچه‌ها خیلی زود به آن تسلط پیدا می‌کنند.
در زمان‌های دور «گوسلی» نوازان، نه فقط در دربارهای دولتی و منازل نجیب‌زادگان حضور داشتند، که در شهرها هم دوره‌گردی کرده و موسیقی می‌نواختند.
معمولاً نواختن موسیقی با خواندن شعرهایی در شرح رشادت‌های پهلوانان و جنگجویان همراه بوده. همین شعرها و داستان‌های شفاهی، امروزه به «بیلینی» (Byliny) یا داستان‌های اساطیری روسیه معروف است.
«نوازندگان گوسلی» اثر ویکتور واسنتسوف، ۱۸۹۹
تپه سر قلعه

| تپه سر قلعه | تپه سر قلعه |
| --- | --- |
نام: تپه سر قلعه
کشور: ایران
استان: استان مرکزی
شهرستان: شهرستان زرندیه
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: تپه، قلعه
دیرینگی: دوران‌های تاریخی پس از اسلام
دورهٔ ساخت اثر: دوران‌های تاریخی پس از اسلام
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۲۰۶۶
تاریخ ثبت ملی: ۲۶ اسفند ۱۳۸۶
تپه سر قلعه مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان زرندیه، شمال شهر مأمونیه واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۶ اسفند ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۲۲۰۶۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کاپیلیوشی

| کاپیلیوشی | کاپیلیوشی |
| --- | --- |
Капылюши: Капылюши
نمایی از دریاچه از دید سنتینل-۲: نمایی از دریاچه از دید سنتینل-۲
کاپیلیوشیLocation in بوریاتیا، خاور دور روسیه: کاپیلیوشیLocation in بوریاتیا، خاور دور روسیه
موقعیت: فلات ویتیم کوه‌های سیبری جنوبی
مختصات: ۵۴°۴۹′۲۲″ شمالی ۱۱۲°۱۶′۱۹″ شرقی﻿ / ﻿۵۴٫۸۲۲۷۸°شمالی ۱۱۲٫۲۷۱۹۴°شرقی﻿ / 54.82278; 112.27194
گونه: نمایه وضعیت پروردگی
برون‌شارش‌های کلان: رود تسیپیکان
حوضهٔ آبریز: ۲۹۱ کیلومتر مربع (۱۱۲ مایل مربع)
کشورهای حوضه: Buryatia, Russia
بیشترین درازا: ۱۱ کیلومتر (۶٫۸ مایل)
بیشترین پهنا: ۸٫۶ کیلومتر (۵٫۳ مایل)
مساحتِ رو: ۶۳٫۶ کیلومتر مربع (۲۴٫۶ مایل مربع)
میانگین ژرفا: ۹٫۲ متر (۳۰ فوت)
بیشترین ژرفا: ۱۴٫۲ متر (۴۷ فوت)
ارتفاع سطح: ۱٬۱۷۵ متر (۳٬۸۵۵ فوت)
یخ‌زدگی: October to June
جزیره‌ها: None
کاپیلیوشی (انگلیسی: Kapylyushi) یک دریاچه در استان بوریاتیای کشور روسیه است.
شهرستان لردگان

| شهرستان لردگان | شهرستان لردگان |
| --- | --- |
موقعیت در استان: موقعیت در استان
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
کشور:  ایران
استان: چهارمحال و بختیاری
مرکز شهرستان: لردگان
سایر شهرها: سردشت، منج
بخش‌ها: مرکزی، منج، رودشت
سال تأسیس: ۱۳۵۹ خورشیدی
اداره: اداره
فرماندار: منصور کریم زاده
حوزهٔ انتخابیه: لردگان، خانمیرزا و فلارد
مردم: مردم
جمعیت: ۱۲۲٬۹۳۰ نفر (۱۳۹۵)
تراکم جمعیت: ۶۷ نفر بر کیلومتر مربع
مذهب: شیعه
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
مساحت: ۱٬۸۲۸ کیلومتر مربع
داده‌های دیگر: داده‌های دیگر
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۳۸
وبگاه: فرمانداری لردگان
شهرستان لردگان یکی از شهرستان‌های استان چهارمحال و بختیاری ایران است. مرکز این شهرستان، شهر لردگان است.
«این شهرستان در سال ۱۳۵۹ از شهرستان بروجن جدا و مستقل گردید
مردم

اهالی لردگان  بخشی از مردم لر به‌شمار می‌آیند و مردم این منطقه از ایل بختیاری می باشند و به زبان لری بختیاری سخن می گویند.
این شهرستان با پیشینه تاریخی بسیار کهن که در کنار ایذه جز کهن ترین شهرهای ناحیه زاگرس مرکزی هست قدمت شهر نشینی در این شهر به سلسله عیلامیان با استناد به آثار یافت شده در حوالی چشمه برم و قلعه گلی بر می.گردد تمدنهای بسیاری در این شهر به عرصه ظهور و نابودی رسیدند لردگان گذرگاهی مهم میان انشان (ایذه) زادگاه کورش بزرگ و پاسارگاد بوده است. برخی از ایل راههای بسیار کهن عشایری دزپارت) و (بارز از این قسمت عبور میکرده است در سفرنامه ناصر خسرو قبادیانی با نام لوردغان از این شهر اسم برده شده است .
موقعیت جغرافیایی

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | شهرستان خانمیرزا |  | شهرستان اردل |  |
|  | شهرستان فلارد |  | شهرستان دزپارت |  |
|  | شهرستان فلارد |     لردگان     | شهرستان دزپارت |  |
|  | شهرستان فلارد |  | شهرستان دزپارت |  |
|  | شهرستان دنا | شهرستان مارگون | شهرستان کهگیلویه |  |
شهرستان لردگان از شمال شرقی با شهرستان خانمیرزا، از شمال غربی با شهرستان اردل، از شرق با شهرستان فلارد، از غرب با شهرستان دزپارت استان خوزستان، از جنوب شرقی با شهرستان دنا، از جنوب با شهرستان  مارگون و از جنوب غربی با شهرستان کهگیلویه استان کهگیلویه و بویراحمد همسایه است.
تقسیمات کشوری

شهرستان لردگان شامل ۳ بخش، ۶ دهستان و ۳ شهر به شرح زیر است:
تقسیمات کشوری > شهرستان لردگان

| بخش | مرکز بخش | جمعیت بخش ۱۳۹۵ | نام دهستان | مرکز دهستان | جمعیت دهستان ۱۳۹۵ | شهر | جمعیت شهر ۱۳۹۵ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| مرکزی | لردگان | ۸۸٬۱۷۰ نفر | میلاس | گوشه | ۳۴٬۸۸۵ نفر | لردگان | ۴۰٬۵۲۸ نفر |
| مرکزی | لردگان | ۸۸٬۱۷۰ نفر | ریگ | کلار علیا | ۱۲٬۷۵۷ نفر | لردگان | ۴۰٬۵۲۸ نفر |
| منج | منج | ۱۷٬۹۹۸ نفر | منج | منج | ۸٬۵۷۳ نفر | منج | ۱٬۴۹۲ نفر |
| منج | منج | ۱۷٬۹۹۸ نفر | بارز | قلعه مدرسه | ۷٬۹۳۳ نفر | منج | ۱٬۴۹۲ نفر |
| رودشت | سردشت | ۱۶٬۷۶۲ نفر | سردشت | شهرک مأمور | ۴٬۳۵۹ نفر | سردشت | ۵٬۶۹۱ نفر |
| رودشت | سردشت | ۱۶٬۷۶۲ نفر | دودراء | سردشت | ۱٬۸۶۰ نفر | سردشت | ۵٬۶۹۱ نفر |
جاذبه‌های گردشگری

از جاذبه‌های گردشگری این شهرستان می‌توان به موارد زیر اشاره نمود:
آبشار آتشگاه (طولانی‌ترین آبشار ایران)
سد کارون ۴ (پنجمین سد بلند جهان)
رودخانه خرسان (سرشاخه‌های کارون)
کاروانسرای قلعه مدرسه
قبرستان و کاروانسرای پل بریده
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهرستان لردگان برابر با ۱۲۲٬۹۳۰ نفر بوده‌است.
پادشاه وونجونگ

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پادشاه وونجونگ: پادشاه وونجونگ
هانگول: 원종
هانجا: 元宗
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Wonjong
مک‌کیون–ریشاور: Wŏnjong
نام محترم: نام محترم
هانگول: 일신
هانجا: 日新
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Ilsin
مک‌کیون–ریشاور: Ilsin
پادشاه وونجونگ (انگلیسی: Wonjong of Goryeo; ۵ آوریل ۱۲۱۹ – ۲۳ ژوئیهٔ ۱۲۷۴) بیست و چهارمین حاکم امپراتوری گوریو در کشور کُره از سال ۱۲۶۰ تا ۱۲۷۴ میلادی بود.