جایزه اسکار بهترین کارگردانی
کتاب‌شناسی

Crouse, Richard (2005). Reel Winners: Movie Award Trivia. Toronto, Ontario, Canada: University of Toronto Press. ISBN 978-1-55002-574-3.
Levy, Emanuel (2003). All About Oscar: The History and Politics of the Academy Awards. New York, United States: Continuum International Publishing Group. ISBN 978-0-8264-1452-6.
Bona, Damien (2002), Inside Oscar 2, New York, United States: Ballantine Books, ISBN 0-345-44970-3
در اولین سال برگزاری مراسم، فرانک بورزیگی به خاطر فیلم آسمان هفتم در بخش «درام» این جایزه را ازآن خود کرد.
لوئیس مایلستون اولین جایزه خود را در بخش «کمدی» در اولین سال برگزاری مراسم برد، همچنین او توانست برای بار دوم به خاطر در جبهه غرب خبری نیست این جایزه را دریافت کند.
فرانک کاپرا موفق شد سه بار این جایزه را به خاطر فیلم‌های در یک شب اتفاق افتاد، آقای دیدز به شهر می‌رود و نمی‌توانی این را با خودت ببری ببرد.
بیلی وایلدر (در سمت راست) هشت بار نامزد شد که توانست دو بار این جایزه را با خود به خانه ببرد.
الیا کازان در سال ۱۹۴۷ به خاطر فیلم قرارداد شرافتمندانه و دوباره، در سال ۱۹۵۴ برای در بارانداز برنده شد.
جان هیوستون در سال ۱۹۴۸ برای فیلم گنج‌های سیرا مادره این جایزه را دریافت کرد.
جرج استیونس دو بار این جایزه را برای فیلم‌های موقعیت مطلوب برای ترقی (۱۹۵۱) و غول (۱۹۵۶) برد.
فرد زینمان دو بار موفق به دریافت این جایزه شد. یک بار برای از اینجا تا ابدیت در سال ۱۹۵۳ و بار دیگر برای مردی برای تمام فصول در سال ۱۹۶۶.
دیوید لین به خاطر فیلم‌های پل رودخانه کوای (۱۹۵۷) و لورنس عربستان (۱۹۶۲) برندهٔ اسکار شد. علاوه بر این، او پنج بار دیگر نیز نامزد شده‌است.
رابرت وایز دو بار مجسمه طلایی را با خود به خانه برد. او در سال ۱۹۶۱ به همراه جروم رابینز برای فیلم داستان وست ساید و بار دیگر در سال ۱۹۶۵ برای اشک‌ها و لبخندها موفق به کسب این عنوان شد.
جرج کیوکر در سال ۱۹۶۴ برای فیلم بانوی زیبای من برد.
مایک نیکولز به خاطر فارغ‌التحصیل، فیلمی محصول ۱۹۶۷ این جایزه را تصاحب کرد.
ویلیام فریدکین در سال ۱۹۷۱ برای فیلم ارتباط فرانسوی برد.
باب فاس به خاطر کارگردانی فیلم کاباره (۱۹۷۲) این جایزه را برد.
فرانسیس فورد کوپولا این جایزه را برای پدرخوانده: قسمت دوم (۱۹۷۴) بدست آورد.
میلوش فورمن دو بار در سال‌های ۱۹۷۵ و ۱۹۸۴، به ترتیب برای دیوانه از قفس پرید و آمادئوس موفق به کسب این جایزه شد.
وودی آلن تا به حال هفت بار در این بخش نامزد شده و توانسته تنها یک بار در سال ۱۹۷۷ برای آنی هال ببرد.
رابرت ردفورد برای فیلم مردم معمولی (۱۹۸۰) برد.
ریچارد اتنبورو توانست به خاطر فیلم حماسی زندگینامه گونه‌ی گاندی (۱۹۸۲) این جایزه را با خود به خانه ببرد.
الیور استون موفق شده دو بار این جایزه را در دهه ۱۹۸۰ میلادی دریافت کند. او به خاطر فیلم‌های جوخه (۱۹۸۶) و متولد چهارم ژوئیه (۱۹۸۹) این جایزه را برد.
برناردو برتولوچی در سال ۱۹۸۷ به خاطر کارگردانی فیلم آخرین امپراتور برد.
کوین کاستنر این جایزه را به خاطر کارگردانی فیلم رقصنده با گرگ‌ها در سال ۱۹۹۰ بدست آورد.
جاناتان دمی برای کارگردانی سکوت بره‌ها (۱۹۹۱) برد.
استیون اسپیلبرگ موفق شد دو بار این جایزه را در دهه ۱۹۹۰ میلادی برای فیلم‌های فهرست شیندلر (۱۹۹۳) و نجات سرباز رایان (۱۹۹۸) ببرد.
رابرت زمکیس در سال ۱۹۹۴ به خاطر کارگردانی فیلم فارست گامپ برد.
جیمز کامرون برای تایتانیک (۱۹۹۷) برد.
سام مندس به خاطر اولین کارگردانی‌اش در فیلم زیبایی آمریکایی (۱۹۹۹) این جایزه را دریافت کرد.
استیون سودربرگ در سال ۲۰۰۰ برای دو فیلم قاچاق و ارین براکویچ نامز شد و به خاطر قاچاق برد.
ران هاوارد، برنده سال ۲۰۰۱ برای ذهن زیبا.
رومن پولانسکی در سال ۲۰۰۲ برای کارگردانی فیلم پیانیست این جایزه را دریافت کرد.
پیتر جکسون در سال ۲۰۰۳ به خاطر فیلم ارباب حلقه‌ها: بازگشت پادشاه برد.
انگ لی دو بار این جایزه را در سال‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۱۲، به ترتیب برای فیلم‌های کوهستان بروکبک و زندگی پی برده‌است.
مارتین اسکورسیزی ۱۰ بار در این بخش نامزد شده که توانست تنها در سال ۲۰۰۶ برای فیلم رفتگان ببرد.
جوئل کوئن و ایتن کوئن در سال ۲۰۰۷ برای جایی برای پیرمردها نیست بردند.
دنی بویل برای فیلم میلیونر زاغه‌نشین (۲۰۰۸) برد.
کاترین بیگلو اولین و تنها زنی است که موفق شده این جایزه را ببرد. او در سال ۲۰۰۹ به خاطر فیلم مهلکه برد.
تام هوپر در سال ۲۰۱۰ برای سخنرانی پادشاه برد.
میشل آزاناویسوس اولین فرانسوی تاریخ می‌باشد که موفق شده جایزه اسکار بهترین کارگردانی را دریافت کند. او برای آرتیست (۲۰۱۱) برد.
آلفونسو کوارون اولین کارگردان مکزیکی می‌باشد که این جایزه را دریافت کرده‌است. او دو بار به خاطر کارگردانی فیلم‌های جاذبه (۲۰۱۳) و رما (۲۰۱۸) موفق به کسب این عنوان شد.
آلخاندرو گونزالز اینیاریتو با بردن این جایزه در سال‌های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵، به ترتیب برای فیلم‌های بردمن یا (فضیلت غیرمنتظرهٔ جهل) و بازگشته به اولین کارگرانی تبدیل شد که بعد از سال ۱۹۵۰ توانسته این جایزه را دو بار پشت هم دریافت کند.
گی‌یرمو دل تورو به خاطر شکل آب (۲۰۱۷) این جایزه را کسب کرد.
بونگ جون-هو به خاطر انگل (۲۰۱۹) این جایزه را کسب کرد. او اولین کارگردان اهل کره جنوبی می‌باشد که موفق به دریافت این جایزه شده است.
کلویی ژائو به خاطر سرزمین خانه‌به‌دوش‌ها (۲۰۲۰) این جایزه را کسب کرد. او اولین کارگردان زن رنگین پوستی می‌باشد که این جایزه را به خود به خانه برد.
جین کمپیون به خاطر قدرت سگ (۲۰۲۱) این جایزه را دریافت کرد. او اولین کارگردان زنی است که دو بار نامزد این جایزه شده است.
دنیل‌ها به خاطر همه‌چیز همه‌جا به یکباره (۲۰۲۲) این جایزه را دریافت کردند.
کلینت ایستوود در این رشته برای نابخشوده در ۱۹۹۲ اسکار گرفت و بار دیگر در ۲۰۰۴ برای دختر میلیون دلاری، کهن‌سال‌ترین برنده در این رشته شد.