stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
خبر (بافت)

| دهستان خَبر خور | دهستان خَبر خور |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: کرمان
شهرستان: بافت
بخش: خبر
دهستان: خبر
حکومت: حکومت
 • دهیار: ایمان سلجوقی
جمعیت: ۱۲۸۲ نفر (سرشماری ۱۳۹۵) 
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۴۲۴۱
نمایی از روستای خَبر در پاییز، انتهای دره معدن
دهستان خَبْر ( از توابع شهرستان بافت ) روستایی  کوهستانی و سردسیر از توابع بخش خبر شهرستان بافت در استان کرمان ایران است که در ارتفاع ۲۱۸۳ متری از سطح دریا قرار گرفته است. مردم خبر اکثرا ترک زبان و عمدتا از ایل افشار کرمان هستند که در چند مرحله زمانی از دوره سلجوقی و صفوی تا قاجار به این منطقه مهاجرت کرده اند. خبر در مسیر کوچ ایل بزرگ افشار قرار داشته و کوه خبر نمادی از ایل افشار است. مردم خبر به زبان ترکی افشاری تکلم میکنند.
از به هم پیوستن چشمه‌های ضلع شرقی این روستا رودی دائمی به نام رودخانهٔ خبر تشکیل می‌شود که باغات گردو و انار را در حاشیه این رودخانه آبیاری می‌کند و پس از گذشتن از روستاهای متعدد به سد شکراب می‌ریزد. محصول  درآمد عمده مردم از راه باغداری و تولید محصولات باغی چون گردو، زردآلو، آلبالو و به بدست می‌آید. جمع‌آوری محصولات جنگلی مانند بنه و بادام کوهی و گیاهان دارویی همچون آویشن و زیره و دامداری و زنبورداری و در سال‌های اخیر؛ گردشگری به عنوان منابع فرعی درآمد در این دهستان محسوب می‌شود. در حاشیه شرقی و جنوبی این روستا پارک ملی خبر؛ که به عنوان یازدهمین پارک ملی ثبت شده در ایران محسوب می‌شود؛ قرار دارد. این پارک در سال ۱۳۷۸ به درجه حفاظتی پارک ملی ارتقا پیدا کرد.
چشمه‌های دایمی خَبر، دره چشمه شاه
جمعیت

جمعیت دهستان خَبر براساس نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۲۸۲نفر (۲۰۱۳ خانوار) بوده‌است. از این جمعیت ۵۳۹ نفر زن و ۶۸۹ نفر مرد می‌باشد. بیشتر جمعیت منطقه خبر به دلیل نبود منابع درآمد کافی؛ به شهرهای بندرعباس، کرمان و سیرجان مهاجرت کرده‌اند و به همین دلیل جمعیت این روستا شناور است. بطوریکه در فصل تابستان جمعیت زیاد و در پاییز و زمستان جمعیت کاهش می‌یابد. بخش خبر در سال ۱۳۸۶ از سوی سازمان میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی به عنوان روستای هدف گردشگری قلمداد شد و مورد توجه گردشگران زیادی قرار گرفته‌است به گونه‌ای که جمعیت غیر بومی منطقه خبر در حدود بین ۲۰۰۰۰ تا۳۰۰۰۰ نفر در فصل تابستان و ایام تعطیل متغیر می‌باشد. حضور جمعیت خارج از توان اکولوژیک منطقه و نبود زیرساخت‌های رفاهی و بهداشتی؛ سبب آسیب‌های جدی زیست‌محیطی در این روستا شده‌است.
تیپ‌شناسی

به دلیل پراکنش خانه‌ها در باغ‌ها و ملک‌های خصوصی؛ این روستا بر اساس شکل استقرار جزو روستاهای پراکنده و بر اساس توپوگرافی جزو روستاهای میانکوهی دسته‌بندی می‌شود. این روستا دره‌ای و در امتداد حوزه آبریز شمال غربی پارک ملی خَبر در جهت شرق به غرب کشیده شده‌است. نقطه شروع این روستا از سمت شرق و ابتدای دره «دره معدن» می‌باشد که خود این دره زهکش دره‌های کوه بزرگ خَبر شامل دره شب پَره، دره «دره سپید»، دره خیبر و دره کُفکی (پلنگی) محسوب می‌شود و پس از تقریباً دو کیلومتر با دره شاه ولایت و چشمه شاه تلفیق می‌شود. قسمت شرقی روستا کوهستانی و چسبیده به پارک ملی خبر است و چشمه‌ها و منشأ رودخانه دایمی خبر هم از همین‌جا شروع می‌شود که عمده این چشمه‌ها در دره شاه ولایت و چشمه شاه قرار دارند. ارتفاع این روستا در قسمت شرقی به‌طور متوسط ۲۰۰۰ متر و در قسمت غربی به‌طور متوسط ۱۸۰۰ متر می‌باشد. حاشیه شمالی این دهستان توسط تپه‌های بَند؛ که جزو کوه‌های پیر دسته‌بندی می‌شود؛ و قسمت جنوبی با تپه‌های گُلان احاطه می‌شود. بعد از این روستا، روستای باغ پیشگاه و باغ کنار آغاز می‌شود.
پارک ملّی خَبْر

مقالهٔ اصلی: پارک ملی خبر
پارک ملی خبر یک منطقه حفاظت‌شده در استان کرمان است که ۱۴۹ هزار و ۹۸۳ هکتار وسعت دارد. وجود ارتفاعات، دشت‌های متعدد؛ از تنوع غنی گیاهی و جانوری برخوردار است. این پارک در سال ۱۳۵۰با عنوان منطقه حفاظت شده و در سال ۱۳۵۴ تحت عنوان پناهگاه حیات وحش خَبر و روچون مورد حفاظت قرار گرفت، در نهایت در سال ۱۳۷۰ به عنوان منطقه گردشگری فرهنگی در سازمان فرهنگی یونسکو به ثبت رسید و در سال ۱۳۷۸ قسمت عمده این منطقه به پارک ملی ارتقاء یافت.
آب و هوا و اقلیم

اقیلم دهستان خبر  معتدل است و تابستان‌های خنک و زمستان‌های نسبتاً سردی دارد.
موقعیت جغرافیایی

دهستان خَبر با مختصات ۲۸°۴۲′۳۹″ عرض شمالی ۵۶°۲۰′۱۴″ طول شرقی در جنوب غربی شهرستان بافت واقع شده‌است که فاصله آن از بافت ۶۲ کیلومتر و از کلانشهر کرمان ۲۲۳ کیلومتر می‌باشد. این دهستان از طریق یک راه فرعی درجه دو به شهرستان بافت متصل می‌شود.
امکانات فرهنگی > کتابخانه

کتابخانه عمومی امام سجاد
خانه فرهنگ خَبر که با تلاش های دکتر شهیندخت خوارزمی و همسر گرامی ایشان دکتر همایون شهریاری  و تنی چند از مردم بومی  در محله کُمرآباد و محل سابق مدرسه راهنمایی پسرانه خَبر احداث شده است که هدف آن توانمند سازی کودکان و نوجوانان، فراهم نمودن بستری برای کلاس های آموزشی و گردهمایی مردم بومی است.
جاذبه‌های تاریخی و طبیعی > قلعه‌ها

قلعه کَهت در روستای کهت
قلعه کَهتُنی در جنوب دهستان خَبر (از تاریخچه این قلعه اطلاعات موثق در دسترس نیست)
قلعه خَبر در داخل دهستان خَبر که تا شصت سال پیش محل زندگی مردم بوده‌است و الان تبدیل به خرابه شده‌است.
قلعه خیبر که در دره‌ای با همین نام در کوه خبر قرار گرفته‌است (اطلاعات موثقی در مورد تاریخچه این قلعه در دسترس نیست).
جاذبه‌های تاریخی و طبیعی > جاذبه‌های طبیعی

غار شب‌پره در دره‌ای با همین نام در شرق دهستان خَبر
چشم‌انداز حاشیه رودخانه خَبر شامل باغات گردو و درختان چنار (این چشم‌انداز در سال ۱۳۹۰ به دلیل عملیات آبخیزداری بشدت آسیب دید)
تفرجگاه شاه ولایت پوشیده از چنارهای کهن چند صد ساله در انتهای دره شاه ولایت که بیشترین چشمه‌های دهستان خبر در این دره هستند.
طوایف و تقسیمات

در دهستان خَبر و روستاهای آن طوایف متعددی سکونت دارند که برخی از آن‌ها زیرشاخه ایل افشار محسوب می‌شوند (به نقل از  احمد علی خان وزیری و محمد ابراهیم باستانی پاریزی)
طوایف ترک افشار شامل: خلیفه، زرگر، عامویی، حیدر محمد شاهلو، آل کسلو، ساربان، میرجانی، آقاجانی، تکلّو، قاسم اولادی
طوایف ترک غیر افشار شامل: فارسی مدان (طوایف بیگلری)، قره غلانو (ملکشاهی)
طوایف اقطاع شامل: مش حسینی، نعمت‌اللهی، خوارزمی و بحرینی
طوایف سادات شامل: سادات بحرینی و سلجوقی
روستای خَبر به چند محله کوچکتر شامل: قلعه آمنه، قلعه مرتضی، باغ بهار، میرحسن، شیخون، پُشته مشه حاجی، کُمر آباد و گِلبَند تقسیم می‌شود. عمده فامیل در این دهستان شامل خوارزمی، جهانداری و سلجوقی می‌باشد.
روستاهای دهستان خَبر

باغ پیشگاه، باغ کِنار،سفته،ساریخانی، فخرآباد، آباد سیوندی، آباد پدری، آباد کلبعلی خانی،احمد خانی،  خاردان، باغزال، روستای میدان، جاروب، دیخوییه، رودپَهن، حسین‌آباد، کِرگین، کاهدان، اکبرآباد، بیدشک، قلاطوئیه و مجموع روستاهای پُشتکوه شامل: کَهت، رُچان، گُزم، معدن و باغ ایرین؛ از روستاهای دهستان خبر می‌باشند
چهره‌های سرشناس

شهیندخت خوارزمی
۰ارسلان خوارزمی
سهیل جهانداری
بزرگ‌ترین پروژه گردشگری و اکوتوریسم خاورمیانه در خبر

پنجشنبه ۶ بهمن ماه ۹۵، بزرگ‌ترین پروژه گردشگری و اکوتوریسم خاورمیانه در پارک ملی خبر با حضور معصومه ابتکار معاون رئیس‌جمهوری و رئیس سازمان حفاظت محیط زیست کشور و مقدسی قائم مقام سازمان جنگل‌ها و مراتع کشور، رحمانی معاون سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشور کلنگ زنی با سرمایه‌گذاری ۳۰۰ میلیارد تومانی بخش خصوصی کلید خورد. چگونگی اجرای این پروژه سبب انتقادات فراوانی از سوی کارشناسان و روزنامه نگاران شده‌است.
نگارخانه

جاده خبر
پاییز در باغ
پاییز انارستان خبر
کوچه-باغ
غروب-در-خبر
گردو-پاییز
تنه درخت گردو
خانه باغ
انار خبر
رود-خبر
پاییز در باغ
برگ‌های پاییزی
پانوراما-خبر
بنه
چنارهای-شاه-ولایت
بنه
پوشش-گیاهی-دشتاب
جاده ورودی به روستای خَبر از سمت شهرستان بافت
نبی تاجیما

| نبی تاجیما (۲۰۱۸–۱۹۰۰) | نبی تاجیما (۲۰۱۸–۱۹۰۰) |
| --- | --- |
زادهٔ: ۴ اوت ۱۹۰۰ شنبه ۱۳ مرداد ۱۲۷۹ اوشیما، کاگوشیما، ژاپن
درگذشت: ۲۱ آوریل ۲۰۱۸ (سن در هنگام مرگ ۱۱۷ سال، ۲۶۰ روز) شنبه ۱ اردیبهشت ۱۳۹۷ کیکای، کاگوشیما، ژاپن
ملیت: ژاپنی
شناخته‌شده برای: پیرترین انسان زنده (از ۱۵ سپتامبر ۲۰۱۷ تا ۲۱ آوریل ۲۰۱۸) رتبه سوم در جدول کهنسال ترین‌های جهان  مسن‌ترین انسان زنده ژاپن  (از ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۵ تا ۲۱ آوریل ۲۰۱۸)  مسن‌ترین انسان ژاپنی شناخته شده در طول تاریخ  آخرین انسان بازمانده از قرن نوزدهم
همسر: تومینیشی تاجیما (مرگ سال ۱۹۹۱)
فرزندان: ۹ (۷ پسر - ۲ دختر)
نبی تاجیما (متولد ۴ اوت ۱۹۰۰ در کاگوشیمای ژاپن – درگذشته ۲۱ آوریل ۲۰۱۸ در کاگوشیمای ژاپن) یک ابرصدساله ژاپنی بود. او پس از مرگ ویولت براون در ۱۵ سپتامبر ۲۰۱۷ (جمعه ۲۴ شهریور ۱۳۹۶) مسن‌ترین انسان شناخته شده جهان (با ۱۱۷ سال سن) و آخرین انسان زنده بازمانده از قرن نوزدهم میلادی بود. همچنین از او به عنوان پیرترین انسان شناخته شده در کشور ژاپن و قاره آسیا یاد می‌شود. تاجیما در ۴ فوریه ۲۰۱۸ میلادی ۱۱۷/۵ ساله شد.
زندگی‌نامه

نبی تاجیما در جوانی در مزرعه کار می‌کرد و تا میانسالی مشغول کشاورزی بوده‌است. حاصل ازدواج وی با تومینیشی تاجیما نه فرزند بود. همسرش در سال ۱۹۹۱ در سن ۹۵ سالگی درگذشت. تاجیما در فوریه ۲۰۰۲ به خانه سالمندان کیکای منتقل شد و تا هنگام مرگ در آنجا زندگی می‌کرد. وی بر اثر شکستگی استخوان ناشی از سقوط از ارتفاع، برای همیشه ویلچر نشین شد. وی روز ۱۹ دسامبر ۲۰۱۷ در سن ۱۱۷ سال و ۱۳۷ روزگی در رتبه ۶ در جایگاه اما مورانو (۲۰۱۷–۱۸۹۹) قرار گرفت. او آخرین انسان زنده متولد سال ۱۹۰۰ و آخرین انسان زنده بازمانده از قرن ۱۹ میلادی است. وی علت طول عمر خود را کار کردن و مصرف ماهی می‌داند. بیشتر غذای مورد مصرف وی، سوشی و ماهی قزل آلا است. وی در ۱۰ فوریه ۲۰۱۸ در سن ۱۱۷ سال و ۱۹۰ روز، به رتبه پنجم جدول کهنسال ترین‌های جهان رسید و رکورد ویولت براون را پشت سر گذاشت. نبی تاجیما آخرین انسان زنده ای است که گذر ۳ قرن ۱۹ و ۲۰ و ۲۱ میلادی را دیده‌است.
وی در ۲۳ مارس ۲۰۱۸ (۳ فروردین ۱۳۹۷) در سن ۱۱۷ سال و ۲۳۱ روز، به رتبه چهارم جدول کهنسالان جهان رسید.
وی در ۱۰ آوریل ۲۰۱۸ (۲۱ فروردین ۱۳۹۷) در سن ۱۱۷ سال و ۲۴۹ روز ، به رتبه سوم جدول کهنسالان جهان رسید و رکورد خانم لوسی هانا (با ۱۱۷ سال و ۲۴۸ روز سن) را پشت سر گذاشت.
نبی تاجیما، در ۲۱ آوریل ۲۰۱۸ (۱ اردیبهشت ۱۳۹۷) در ۱۱۷ سالگی بر اثر عوارض ناشی از کهولت سن درگذشت. او ۱۱۷ سال و ۲۶۰ روز عمر کرد.
سازمان توسعه و نوسازی معادن و صنایع معدنی ایران

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت دولتی
صنعت: خوشه‌ای
بنا نهاده: ۲۰۰۱
دفتر مرکزی:  تهران، ایران
محدودهٔ فعالیت: جهان
مدیر عامل اجرایی: محمدرضا موثقی نیا 
محصولات: صنایع معدنی، فلزات اساسی، مولیبدن، آلومینیوم، زنجیره فولاد،مقاطع فولادی
درآمد:  ۰٫۵ میلیارد دلار آمریکا (۲۰۱۰)
تعداد کارکنان: ۵٬۰۰۰+
وبگاه: imidro.gov.ir
سازمان توسعه و نوسازی معادن و صنایع معدنی ایران، شناخته‌شده به عنوان ایمیدرو، شرکت هلدینگ دولتی فعال در بخش معدن ایران است. ایمیدرو دارای ۸ شرکت اصلی و ۵۵ شرکت عملیاتی در زمینه صنایع فولاد، آلومینیوم، مس، سیمان و مواد معدنی می‌باشد.
در سال ۲۰۰۲ کارکنان ایمیدرو و شرکت‌های تابعه آن ۴۹٬۳۰۰ نفر، ارزش کل دارایی‌ها آن‌ها ۳۳٫۵ هزار میلیارد ریال، ارزش گردش مالی سالانه شرکت‌های تابعه ۳٬۲۳۰ میلیارد ریال و صادرات ۴۴۸ میلیون دلار برآورد شده‌است.
منتفی شدن ورود ایمیدرو به بورس

علیرضا صالح، رئیس سازمان خصوصی‌سازی از آماده‌سازی طرحی براساس تصمیم دولت برای واگذاری سهام ایمیدرو در بورس خبر داد و اعلام کرد که اجرای طرح نیاز به تصویب هیئت وزیران دارد که احتمال دارد تا شهریورماه این سهام عرضه می‌شود. رئیس سابق سازمان توسعه و نوسازی معدن و صنایع معدنی ایران، ورود ایمیدرو به بورس را اقدامی عجولانه و غیر کارشناسی دانست و خواستار مخالفت دولت با عرضه سهام ایمیدرو شد. مدیر اقتصادی و توسعه سرمایه‌گذاری ایمیدرو نیز اردیبهشت ماه اعلام کرد واگذاری ایمیدرو از دستور کار دولت خارج شده‌است در فروردین ۱۳۹۹ غریب‌پور تنها به تأمین مالی جزئی پروژه‌ها اشاره کرد و از بررسی پیشنهادهای تأمین مالی از طریق بورس برای یکی از طرح‌های بزرگ ایمیدرو خبر داد و اعلام کرد مقرر شده برای طرح‌های زنجیره فولاد که در اختیار شرکت ملی فولاد است، پیشنهاد تأمین مالی از بورس به شرکت ملی فولاد ارایه شود.
شرکت‌های اصلی

شرکت آلومینیوم ایران (IRALCO)
شرکت ملی فولاد ایران (NISCO)
شرکت فولاد مبارکه اصفهان (MSC)
شرکت فولاد خوزستان (KSC)
شرکت سهامی ذوب‌آهن اصفهان (ESCO)
شرکت ملی صنایع مس ایران (NICICO)
شرکت ملی سرب و روی ایران (NILZCO)
شرکت احداث صنعت (ESC) - ساخت کارخانه سیمان
شرکت تهیه و تولید مواد معدنی ایران (IMPASCO)
مؤسسه آموزش و پژوهش وزارت صنایع و معادن (ITR)
منطقه ویژه اقتصادی صنایع معدنی و فلزی خلیج فارس (PGSEZ)
منطقه ویژه اقتصادی صنایع انرژی بر لامرد (LSEZ)
مجتمع فولاد قائنات
مجتمع فولاد میانه
آلومینای ایران-جاجرم
سازمان اتحاد فداییان خلق ایران

| سازمان اتحاد فداییان خلق ایران | سازمان اتحاد فداییان خلق ایران |
| --- | --- |
نام انگلیسی: Union of People's Fedaian of Iran
بنیان‌گذاری: فروردین ۱۳۷۳
ادغام از: سازمان فدایی–ایران سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران–شورای عالی
روزنامه: اتحاد کار
مرام سیاسی: سوسیالیسم سوسیال دموکراسی سوسیالیسم دمکراتیک ترقی‌خواهی سکولاریسم پیش‌تر: کمونیسم امپریالیسم‌ستیزی
طیف سیاسی: چپ
وبگاه: وبگاه
سایت رسمی سازمان: سایت رسمی سازمان
سیاست در ایران حزب‌ها انتخابات: سیاست در ایران حزب‌ها انتخابات
سازمان اتحاد فدائیان خلق ایران محصول وحدت تشکیلاتی چندین گروه فدایی است، که در سالهای اولیه پس از انقلاب ۱۳۵۷ از سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران جدا شده بودند. در فروردین ۱۳۶۰ انشعابی در اکثریت رخ داد. این گروه انشعابی در ابتدا به اقلیت نپیوسته بود زیرا اعتقاد داشت زمان مناسبی برای انشعاب نیست. پس از انشعاب اقلیت از سازمان در اردیبهشت ۵۹، رهبری اکثریت گام به گام تلاش کرد که مبارزات مسلحانه با جمهوری اسلامی را ترک کند و زمینه وحدت سازمان و حزب توده را فراهم کند؛ ولی گروهی در برابر آن مقاومت نمودند، گروه انشعابی که خودرا سازمان چریک‌های فدایی خلق (اکثریت–جناح چپ) نامید، مرکب از طرفداران سابق اقلیت بود که بر سر مسائلی چون مبارزات مسلحانه با جمهوری اسلامی، و وحدت سازمان و حزب توده با اکثریت سازمان اختلاف داشتند.
تاریخچه

سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران از سال ۱۳۴۹ با قیام سیاهکل علیه رژیم شاهنشاهی ایران مبارزات مسلحانه خود را آغاز کرد. این سازمان در جریان انقلاب ۱۳۵۷ و مدت‌ها پس از آن، پرهوادارترین جریان سیاسی چپ ایران بود. در خرداد ۱۳۵۹ و در پی اختلاف نظرهای سیاسی بر سر مبارزات مسلحانه با جمهوری اسلامی، سازمان به دو جناح اقلیت و اکثریت تقسیم شد.
فداییان (اکثریت) و انشعاب‌ها

پذیرش تدریجی برنامه وحدت چپ و تلاش برای تدارک زمینه‌های وحدت حزب توده، بحران موجود اکثریت را تداوم بخشید و به انشعابی دیگر کشاند بدین ترتیب در آذر ماه ۱۳۶۰ انشعاب نسبتاً گسترده‌ای در تشکیلات تهران و کمیته‌های ایالتی سازمان اکثریت صورت گرفت و برآمد آن تشکیل سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) بود.
جناح جدید، در اطلاعیه مربوط به اعلام انشعاب، هیچ اشاره‌ای به مخالفت خود با موضع سازمان نسبت به جمهوری اسلامی نکرد. در واقع هر دو جناح هنوز جمهوری اسلامی را رژیمی مترقی می‌دانستند. جناح انشعابی در ابتدا خود را سازمان فداییان خلق ایران – اکثریت نامید که در نتیجه دو سازمان با یک نام پدید آمد که دو نشریه جداگانه با یک نام کار منتشر می‌کردند. در سال ۱۳۶۳ جناح جدید اصطلاح اکثریت را حذف کرد و نشریه خود را فدایی نامید.
فداییان (اقلیت) و انشعاب‌ها

تحولات پس از ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ و حاکم شدن دیکتاتوری و خفقان شدید در جامعه، دستگیری و اعدام‌های گسترده، افت چشمگیر مبارزات توده‌ای و آغاز عملیات مسلحانه گسترده مجاهدین خلق، اختلافات درونی را در طیف اقلیت تقویت کرد. در آذر ۱۳۶۰ در حالی که ایران در بحبوحه یک جنگ داخلی بود، اقلیت توانست نخستین کنگره فداییان را در تاریخ جناح‌های فداییان در تهران برگزار کند. اما پیش از برگزاری کنگره، بخشی از اقلیت که تاکتیک‌های تدافعی و عقب‌نشینی را مطرح می‌کردند و با تبلیغ مسلحانه و سازماندهی جوخه‌های رزمی به صورت یک وظیفه مبرم مخالف بودند، از اقلیت کناره‌گیری کرده و سازمان آزادی کار ایران – فدایی را به وجود آوردند و در سال ۱۳۶۴ شروع به انتشار نشریهٔ کار کرد.
تشکیل سازمان

تداوم بحران نظری و تشکیلاتی در درون رهبری اقلیت منجر به انشعابات متعددی در این سازمان شد. سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران–شورای عالی، از جمله گروه‌های منشعب بود. در خرداد ۱۳۶۸، طی پروسه وحدت میان سازمان آزادی کار ایران–فدایی و سازمان فداییان خلق ایران، سازمان فدایی–ایران به وجود آمد و با وحدت میان این سازمان و سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران–شورای عالی، در فروردین ۱۳۷۳، سازمان اتحاد فداییان خلق ایران بنیان نهاده شد. هم‌اکنون ارگان این سازمان، «اتحاد کار» نام دارد.
پیوند بیرون

اتحاد فداییان خلق ایران
| ن ب وهمبستگی برای آزادی و برابری در ایران | ن ب وهمبستگی برای آزادی و برابری در ایران |
| --- | --- |
احزاب عضو:  شورای موقت سوسیالیست‌های چپ ایران  سازمان اتحاد فداییان خلق ایران  حزب مردم بلوچستان  حزب دموکرات کردستان ایران  حزب کومله کردستان ایران  حزب تضامن دموکراتیک اهواز  جنبش جمهوری‌خواهام دموکرات و لائیک ایران  اتحاد دموکراتیک آذربایجان–بیرلیک  حزب سبزهای ایران
سن ازدواج در ایران

سن قانونیِ ازدواج در ایران ۱۳ سال برای دختران و ۱۵ سال برای پسران است.
امروزه در ایران محدودیت سنی برای ازدواج وجود ندارد و ازدواج در هر سنی ممکن است. ازدواج کودکان هم در سنت و هم در قانون ایران وجود دارد. منتها ازدواج دختر کمتر از ۱۳ سال و پسر کمتر از ۱۵ سال «منوط است به اذن ولی به شرط مصلحت با تشخیص دادگاه صالح». ازدواج قبل از بلوغ (۹ سال قمری در دختران و ۱۵ سال قمری در پسران) توسط ولی کودک (پدر و جد پدری) انجام می‌شود.
تشخیص دادگاه نیز کاملاً از عرف منطقه تأثیر می‌گیرد.
لزوم اخذ مجوز دادگاه برای ازدواج کودکان از سال ۱۳۸۱ وارد قوانین ایران شد، تا پیش از آن تشخیص مصلحت فقط به عهده ولی کودک بود. هم‌اکنون نیز مجازاتی برای عدم کسب مجوز دادگاه تعیین نشده‌است. ازدواج دختران و رابطه جنسی در سن کمتر از ۱۸ سال در اروپا ممنوع است.
تحقیق آماری از ازدواج در ایران

در آمار مربوط به سال ۱۳۹۴ در ایران بیشترین ازدواج مابین پسران ۲۰ تا ۲۴ سال و دخترانی از سن ۱۵ تا ۱۹ سال انجام می‌شود، و حدود ۸۴ درصد ازدواج‌ها برای مردان در سنین ۲۰ تا ۳۴ سالگی و حدود ۷۹ درصد برای زنان در سنین ۱۵ تا ۲۹ سالگی ثبت شده،(۸۶ درصد مردان در سن ۲۰ تا ۳۴ سالگی ازدواج می‌کنند و ۸۵ درصد زنان در سنین ۱۵ تا ۲۹ سالگی در کشور ازدواج می‌کنند) آمارها و شاخص‌های متعددی، از موفق‌تر بودن ازدواج‌های صورت گرفته در سنین ۲۰ تا ۲۴ سالگی حکایت دارند، براساس آمارهایی که به‌دست آمده، بهترین ازدواج‌ها در بین سنین ۲۰ تا ۲۴ رخ می‌دهد و با بالا رفتن سن ازدواج، تعداد طلاق در زنان از ۶ به ۲۲٫۵ درصد و در مردان از ۵٫۶ به ۳۲ درصد افزایش یافته‌است.
آمار و ارقام همچنین بیانگر این است که، ازدواج زنان و مردان در ایران در گسترهٔ سنی ۳۵–۱۲ سال برای زنان و۴۰–۱۵ سال برای مردان در نوسان است.
جمعیت مجردان قطعی که بین ۳۰ تا ۶۵ سال را شامل می‌شود یک میلیون و ۲۲۰ هزار نفر است و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵، ۲۳ میلیون نفر هرگز ازدواج نکرده‌اند.
به‌طور کلی با وجود برابری تقریبی جمعیت مردان و زنان در کشور، حدود ۱۰ تا ۱۱ میلیون فرد مجرد بالاتر از سن ازدواج وجود دارد.
.
در سال ۱۳۹۰، میانگین سن ازدواج در مردان حدود ۲۶٫۷ سال و میانگین سن ازدواج در زنان ۲۳٫۴ سال بوده‌است که در سال ۱۳۹۲ این آمار در مردان به ۲۷٫۸ سال و در زنان ۲۳٫۱ تغیر کرده‌است.
سال‌ها پیش، حداقل سن ازدواج برای دختران ۱۵ سال و برای پسران ۱۸ سال بود و در شرایط خاص و با ارائه گواهی دادگاه، دختران از ۱۳ سالگی و پسران از ۱۵ سالگی می‌توانستند ازدواج کنند؛ بنابراین ازدواج زیر ۱۳ سال کاملاً ممنوع بود.
آمارهای سال ۱۳۹۴ نشان می‌دهد در این سال ۳۷۱۳۷ مورد ازدواج کودکان دختر زیر ۱۵ سال (حدود ۵/۵ درصد ازدواج‌ها) به‌طور رسمی به ثبت رسیده‌است که۹۰ درصد این آمار مربوط به دختران است. اما تحقیقات نشان می‌دهد تعداد ازدواج کودک ان محدود به آمار ثبت شده نیست زیرا در روستاها کودکان متعه (صیغه) می‌شوند و سال‌ها بدون ثبت رسمیِ ازدواج زندگی می‌کنند.(به این پدیده در برخی مناطق ازدواج به رسم عشایری گفته می‌شود).
در سال ۱۳۹۴، حدود پنج‌ونیم درصد زنانی که در این سال ازدواج کرده‌اند، کمتر از ۱۵ سال سن داشته‌اند. بنابر قانون مصوب سال ۱۳۸۱ حداقل سن قانونی ازدواج در ایران برای پسران ۱۵ سال تمام و برای دختران ۱۳ سال است با این‌حال قانونگذار، ازدواج دختران و پسران پایین‌تر از سن قانونی را با رعایت سه شرط امکان‌پذیر کرده‌است: اجازه ولی، رعایت مصلحت و تشخیص دادگاه صالح.
همچنین بر اساس آمار سال ۱۳۸۹، تعداد ۳۷۰۰۰ کودک ۱۰ تا ۱۸ ساله طلاق گرفته یا بیوه بوده‌اند. در هر سال ۸۰۰ دختر ۱۰ تا ۱۴ سال و ۱۵ هزار دختر ۱۵ تا ۱۹ سال در ایران طلاق گرفته‌اند. فقر مادی و باورهای سنتی علت این ازدواج‌های زودهنگام است.
در بیشتر موارد خانوادهٔ داماد به خانواده عروس که اغلب فقیر هستند پولی پرداخت می‌کنند.
تحقیق آماری از ازدواج در ایران > آمار گروه‌های سنی دارای بیشترین ازدواج مجدد در ایران

بنابر آمار مربوط به سال ۱۳۹۱ دختران در ردهٔ سنی ۲۰ تا ۲۴ سال، بیشترین گروه، از همسران را تشکیل می‌دهند، و برای ازدواج مجدد بر اساس آماری در سال ۱۳۹۲، بیشترین ثبت ازدواج دوم برای آقایان مربوط به گروه‌های سنی ۲۵تا ۳۴ سالگی و بیشترین ثبت ازدواج‌های دومِ خانم‌ها مربوط به گروه سنی ۲۰ تا ۲۹ سالگی می‌باشد.
دلایل تأخیر ازدواج جوانان در ایران

پسران به دلیل نداشتن مسکن، و موقعیت اشتغال و ادامه تحصیلی که خودشان دارند از ازدواج دوری می‌کنند و تصمیم می‌گیرند تا سن ۳۰ سالگی مجرد مانده و بعد در شرایطی کاملاً مناسب ازدواج کنند. این‌همه در حالیست که برخی والدین نگران فرزندان‌شان و به خصوص دختران هستند چرا که دوست ندارند بعد از مرگ آن‌ها ازدواج کنند و کسی نباشد که در راستای انتخاب همسر و زندگی، آن‌ها را راهنمایی کند، در مقابل گفته‌ می‌شود دختران تمایلی به ازدواج ندارند چون احساس می‌کنند تأهل برای آن‌ها و آینده و پیشرفتشان سد است. به عقیدهٔ برخی کارشناسان درگذشته، پدر و مادر، احساس مسئولیت بیشتری می‌کردند ولی در حال حاضر این احساس مسئولیت کاهش یافته و فضای سنتی از بین رفته‌است، و مسئولیت‌پذیری پدر و مادر کمتر شده‌است و در نتیجه مشکلاتی، مانند مسکن در این راستا وجود دارد که سن ازدواج را در کشور ایران، بالاتر می‌برد.
تاریخچه

ماده ۱۰۴۱ قانون مدنی ایران مصوب سال ۱۳۱۳ سن ازدواج برای دختران ۱۵ سال و برای پسران ۱۸ سال بود و در شرایط خاص و با ارائه گواهی دادگاه، دختران از ۱۳ سالگی و پسران از ۱۵ سالگی می‌توانستند ازدواج کنند؛ بنابراین ازدواج زیر ۱۳ سال کاملاً ممنوع بود.
قانون حمایت خانواده ۱۳۵۳ سن ازدواج را برای دختران به ۱۸ سال و برای پسران به ۲۰ سال افزایش داد و با گواهی دادگاه در صورت وجود مصلحت فقط برای دختران به ۱۵ سال کاهش می‌یافت.
در اصلاحات سال ۶۱ قانون مدنی ماده ۱۰۴۱ که ممنوعیت ازدواج کودکان را اعلام می‌کرد مغایر شرع تشخیص داده شد و نکاح قبل از بلوغ به شرط رعایت مصلحت توسط ولی طفل جایز شناخته شد. در قانون جدید به اجازه از دادگاه نیازی نبود.
در سال ۱۳۷۹ مجلس شورای اسلامی تلاشی برای تغییر ماده ۱۰۴۱ صورت گرفت، اما در شورای نگهبان خلاف شرع تشخیص داده شد و به مجمع تشخیص مصلحت نظام ارجاع شد.
لزوم اخذ مجوز دادگاه برای ازدواج کودکان از سال ۱۳۸۱ وارد قوانین ایران شد، تا پیش از آن تشخیص مصلحت فقط به عهده ولی کودک بود.هم‌اکنون نیز هرچند اخذ مجوز دادگاه الزامی است اما در صورت ازدواج بدون اخذ مجوز مجازات و جریمه‌ای در قوانین ایران پیش‌بینی نشده‌است. اما ماده ۶۴۶ قانون مجازات اسلامی برای ازدواج بدون اجازه ولی کودک مجازات شش ماه تا دو سال حبس را در نظر گرفته‌است.
بر اساس مصوبه مجمع تشخیص مصلحت نظام در ۱ تیر ۱۳۸۱ این ماده به این شکل تغییر یافت: «عقد نکاح دختر قبل از رسیدن به سن ۱۳ سال تمام شمسی و پسر قبل از رسیدن به سن ۱۵ سال تمام شمسی منوط است به اذن ولی به شرط مصلحت با تشخیص دادگاه صالح.»
معیارهای دادگاه‌های ایران برای صدور اجازهٔ ازدواج کودکان معمولاً شامل درخواست مشورت از پزشکی قانونی در مورد رسیدن کودک به بلوغ، و پرسیدن سوالاتی از دختر می‌شود. روند کار در هر دادگاه ممکن است متفاوت باشد و تشخیص دادگاه هم به شدت متأثر از عرف منطقه است.
کودک پس از رسیدن به سن بلوغ حق رد یا فسخ ازدواج را ندارد مگر اینکه مصلحت او در هنگام ازدواج رعایت نشده باشد که در این صورت حق قبول یا رد برای او موجود است.
در سال ۱۳۹۶ طرح دیگری برای اصلاح ماده ۱۰۴۱ به مجلس شورای اسلامی ارائه شد که به موجب این اصلاحیه نکاح دختر قبل از سیزده سال تمام شمسی و پسر قبل از شانزده سال سال تمام شمسی، ممنوع می‌شد و طی تبصره ای که در طرح آمده بود حداقل سن ازدواج در دختر شانزده سال تمام شمسی و در پسر هجده سال تمام شمسی قید شده و عقد ازدواج بین سنین سیزده تا شانزده در دختران و شانزده تا هجده در پسران منوط به اذن ولی و رعایت مصلحت و تشخیص دادگاه به شرط داشتن قابلیت صحت جسمی برای تزویج با نظر پزشکی قانونی بود.
طرح ارائه شده در سال ۱۳۹۷ از سوی کمیسیون حقوقی و قضایی مجلس شورای اسلامی برای لغو ازدواج کودکان دختر زیر ۱۳ سال رد شد.
ازدواج به ولایت

تا پیش از انقلاب در حقوق مدنی این نظریه رایج بود که نکاح امر کاملاً شخصی است و ولی نمی‌تواند برای مولی علیه عقد نکاح ببندد. اما با تغییر قانون بر مبنای فقه اسلامی این اجازه به صراحت داده شد و ولی با رعایت مصلحت می‌تواند برای کودک همسر تعیین کند. مطابق نظر مشهور در فقه اگر ولی مصلحت صغیر را در همسرگزینی برای او رعایت کند، کودک پس از بلوغ حق رد یا فسخ ازدواج را ندارد، اما اگر مصلحت رعایت نشود عقد نکاح غیرنافذ است و صغیر پس از بلوغ می‌تواند آن را قبول یا رد کند.
همچنین در صورتی که ازدواج با دختر نابالغ بدون اذن ولی او صورت گیرد، مرد به شش ماه تا دو سال حبس محکوم می‌شود. این مجازات در ماده ۶۴۶ قانون مجازات اسلامی (۱۳۷۵) پیش‌بینی شده‌است. برای ازدواج با اذن ولی اما بدون موافقت دادگاه مجازاتی پیش‌بینی نشده و قانون ساکت است.
بر اساس قول مشهور فقها ولایت در مورد ازدواج منحصر به پدر و جد پدری است و به وصی منصوب از طرف آنان انتقال پیدا نمی‌کند.
بسیاری از فقها در رساله‌های عملیه خود متعه (صیغه یا ازدواج موقت) صوری کودک برای شخص دیگر را به عنوان روشی برای محرم شدن پدر یا مادر آن کودک با همسر طفل توصیه می‌کنند. هرچند در صورتی که امکان بهره‌گیری جنسی از کودک نباشد، در مورد صحت آن تردید وجود دارد.