stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کیخسرو (خوشاب)
علم و دانش

در حوزه علمی، این روستا از روستاهای پیشگام منطقه خوشاب بوده و مدرسه آن، از نخستین مدرسه های این منطقه است. مدرسه این روستا در سال ۱۳۳۷ توسط حاج جعفر کیخسروی معروف به حاج ملا و با مساعدت اهالی روستا ساخته شده است. ماحصل این حسن توجه علمی تقدیم ده ها پزشک، استاد دانشگاه، دندانپزشک، داروساز، معلم و مهندس به جامعه علمی کشور بوده است.
سد کیخسرو

سد کیخسرو در ۳ کیلومتری جنوب روستای کیخسرو واقع گردیده است. کنترل سیلاب‌های فصلی رودخانه کیخسرو، بالا بردن قدرت تنظیم آب برای مصارف کشاورزی، کمک به طرح‌های  کشاورزی در منطقه و ایجاد مرکز گردشگری از اهداف ایجاد این سد بوده است. دسترسی به این سد از طریق جاده راه آهن امکان پذیر است.
رودخانه کیخسرو

رودخانه کیخسرو معروف به رودخانه دهانه کیخسرو در ۲ کیلومتری جنوب روستای کیخسرو و دره دهانه کیخسرو واقع گردیده است. رودخانه کیخسرو یک رودخانه دایمی می باشد که در مسیر خود زمین های کشاورزی را آبیاری می نماید. این رودخانه منبع اصلی تامین آب سد کیخسرو می باشد. دسترسی به این رودخانه از طریق جاده راه آهن امکان پذیر است.
دره شقایق کیخسرو

دره سرسبز شقایق (واویلا) همراه با چشم‌انداز زیبا از کوه دو برادر در ۴ کیلومتری جنوب غرب روستای کیخسرو واقع شده‌است.
کوه دو برادر کیخسرو

کوه دو برادر کیخسرو در جنوب روستای کیخسرو و در حاشیه جاده کیخسرو به نجم آباد واقع شده است.
بام کیخسرو

بام کیخسرو در ورودی روستا واقع گردیده و مناظری همچون کوه دو برادر کیخسرو، دشت کیخسرو، جاده ترانزینی سبزوار- خوشاب- قوچان و چشم انداز روستا از فراز آن قابل مشاهده است.
زبان

مردم روستای کیخسرو به زبان های ترکی و  فارسی خراسانی با گویش سبزواری صحبت می‌کنند، البته در ادوار گذشته زبان  کردی خراسانی نیز در بین برخی از ساکنان آن رواج داشته‌است.
جمعیت

روستای کیخسرو در دهستان سلطان‌آباد قرار داشته و بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۳۷۴نفر (برابر با ۱۱۸ خانوار) بوده‌است.
نگارخانه

رنگین کمان- کیخسرو
رنگین کمان در آسمان کیخسرو
بافت تاریخی کیخسرو
سد کیخسرو
سد کیخسرو
چشم اندازی از کیخسرو از فراز بام کیخسرو
باغ تاریخی شاهزاده حمزه
مسجد امام حسین کیخسرو
نمایی از ساختمان دهیاری کیخسرو
مسجد جامع کیخسرو
جاده اختصاصی کیخسرو
دورنمایی از مدرسه و بوستان کودک کیخسرو
نمایی از مدرسه کیخسرو
مدرسه کیخسرو
تابلو راهنما کیخسرو
دشت کیخسرو با چشم اندازی از کوه دو برادر کیخسرو
سد کیخسرو
سد کیخسرو
بام کیخسرو
خوزه مانوئل مارتین

| خوزه مانوئل مارتین | خوزه مانوئل مارتین |
| --- | --- |
خوزه مانوئل مارتین (۱۹۶۸): خوزه مانوئل مارتین (۱۹۶۸)
نام هنگام تولد: خوزه مانوئل مارتین پرِس
زادهٔ: ۲۴ مهٔ ۱۹۲۴ ‏(۱۰۰ سال) کاسابیخا، اسپانیا
ملیت: اسپانیایی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۵۲ تا ۱۹۸۹
خوزه مانوئل مارتین (اسپانیایی: José Manuel Martín‎؛ زادهٔ ۲۴ مهٔ ۱۹۲۴) بازیگر و فیلم‌نامه‌نویس اهل اسپانیا است. وی بین سال‌های ۱۹۵۲ تا ۱۹۸۹ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به مشت، دزدان دریایی و کاراته، خاور باختر، ویریدیانا، با باد شرق، صد اسلحه، قلعه فو مانچو، آریزونا کلت بازمی‌گردد و اگه خدا ببخشه من نمی‌بخشم اشاره کرد.
طوفان (ترانه هالزی)

«طوفان» (به انگلیسی: Hurricane) ترانه‌ای از خوانندهٔ آمریکایی هالزی می‌باشد. این ترانه برای اولین بار در اتاق ۹۳ (۲۰۱۴) قرار گرفت و بعدها مجدداً بر روی نخستین آلبوم استودیویی وی تحت عنوان سرزمین بد (۲۰۱۵) منتشر گردید. «طوفان» در ۱۱ اکتبر سال ۲۰۱۴ به‌عنوان یک تک‌آهنگ تبلیغاتی منتشر گردید.
آذربیگلو

| آذربیگلو (سپیدان) | آذربیگلو (سپیدان) |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: فارس
شهرستان: سپیدان
بخش: بخش مرکزی
دهستان: خفری
جمعیت: ۱۹ نفر (سرشماری ۹۵)
آذربیگلو (سپیدان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سپیدان در استان فارس ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان خفری قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۵ نفر (۱۱خانوار) بوده است.
موسیقی‌شناسی قومی

موسیقی‌شناسی قومی، قوم‌موسیقی‌شناسی یا اتنوموزیکولوژی عبارتست از بررسی «موسیقی غیرغربی»، «موسیقی قومی» یا «موسیقی جهانی» و مطالعه انسان شناختی موسیقی به مثابه یک پدیده خاص فرهنگی و جنبه‌ای جهانشمول از رفتار اجتماعی انسان. تعریف اتنوموزیکولوژی در بستر تاریخ بارها دستخوش دگرگونی شده است.1
تاریخچه

موسیقی‌شناسی قومی از طریق بررسی‌های اواخر قرن ۱۹ دربارهٔ گام‌های نامتعارف آسیایی در اروپا و بررسی‌های مربوط به موسیقی سرخ‌پوستی در آمریکا پدید آمد. از دهه ۱۹۵۰ به این سو، فرایندی تدریجی برای ادغام روشنگری‌هایی که از طریق موسیقی‌شناسی تطبیقی عرضه شده‌اند وجود داشته و در آن‌ها بر گردآوری، مستندسازی، نظام مندی، دسته‌بندی، آوانگاری و تحلیل همراه با انسان‌شناسی موسیقی تأکید شده‌است؛ این تأکید بر دوره‌های گسترده کار میدانی، مشاهده مشارکتی، یادگیری مهارت‌های آوازخوانی و سازنوازی به دست پژوهشگران و جستجو برای یافتن کارکردهای اجتماعی موسیقی نیز صورت گرفته‌است.
خاستگاه اصطلاح «اتنوموزیکولوژی» به دانش‌پژوه هلندی یاب کونست (۱۹۵۰) نسبت داده می‌شود که آن را در عنوان فرعی کتاب خود موزیکولوژیکا: بررسی ماهیت اتنوموزیکولوژی، مسائل آن، روش‌ها و شخصیت‌های شاخص آن (Amsterdam 1950) به کار برده‌است. در زبان‌های اروپایی معادل است با اصطلاح فرانسوی ethnomusicologie اصطلاح ایتالیایی ethnomusicologia، اصطلاح آلمانی ethnomusikologie یا musikethnologie و اصطلاح لهستانی ethnographia muzycna. اصطلاح «اتنوموزیکولوژی» را برخی از صاحب نظران در جمهوری چک و اسلواکی و در هلند به کار گرفته‌اند. در آلمان و در اتریش برخی از دانش پژوهان هنوز هم به جای آن از عبارت Vergleichende Musikwissenschaft (به معنی «موسیقی‌شناسی تطبیقی») استفاده می‌کنند تا بر قرابت این دانش با آثار اشتومپف، هورنبوستل (برلین)، و لاخ (وین) تأکید کرده باشند. دانش پژوهان روس، بلغار، و اوکراینی میان (Ethnomuzikal'naya (به معنی «موسیقی‌شناسی قومی») و Ethnografiya Muzikal'naya به معنی «قوم نگاری موسیقایی» ۰ تمایز قائل می‌شوند که این دومی به خصوص معادل با Muzikal'naya fol'koristka در نظر گرفته می‌شود. از دههٔ ۱۹۸۰، اصطلاح minze yinyuexue در برابر «اتنوموزیکولوژی» در چین پذیرفته شده‌است. تاویل‌های قومی و منطقه‌ای نیز از این اصطلاح وجود دارد. برای نمونه، در اندونزی هم دانش پژوهان غربی و هم دانش پژوهان بومی که در غرب تحصیل کرده‌اند، اتنوموزیکولوژی را با بررسی و پژوهشی در موسیقی هنری اندونزی یکسان می‌شمارند، در حالی که در آکادمی جاوهٔ مرکزی همین اصطلاح به معنای بررسی موسیقی در دیگر جزایر اندونزی به کار می‌رود.
رویکرد

موسیقی شناسان قومی تلاش می‌کنند «فرهنگ‌های موسیقی» را به مثابه نظام‌هایی کامل توصیف کنند، اما گرایش عمومی در جهت پژوهش‌های معطوف به مسائل نظری خاص، از قبیل نقش موسیقی در درمان، نقش فرهنگی و نمادپردازی آلات موسیقی، و رابطه زیباشناسی موسیقایی، ارزش‌ها، و قدرت اجتماعی؛ سوق یافته‌است. موسیقی شناسان قومی، همّ خود را بیش از پیش به مسائل اخلاقی کار میدانی و سیاست‌های بازنمود، موسیقی جمعیت‌های مهاجر، رابطه میان موسیقی، قومیت و هویت در ساختن مکان و مطالعه دربارهٔ موسیقی‌های عامیانه در سراسر جهان معطوف داشته‌اند. رویکردهای موسیقی‌شناسی قومی به اجرای موسیقی، عموماً موازی با سایر شاخه‌های انسان‌شناسی حرکت کرده‌است؛ تقریباً هر مرحله از تکامل دانش انسان‌شناسی همتای خود را در نشریات اتنوموزیکولوژی داشته‌است، از تکامل گرایی و اشاعه گرایی تا عملکرد گرایی، ساختار گرایی، شناخت‌شناسی مردمی، نقد ادبی و فراتر از آن. اتنوموزیکولوژی نیز بحث‌های داخلی خود را تولید کرده‌است، به ویژه در ارتباط با تحلیل صدا و ارتباط رشته با سایر علوم انسانی و جامعه‌شناسی.
به لحاظ تاریخی اتنوموزیکولوژی عمدتاً رشته‌ای در دانشگاه‌های ایالات متحده آمریکا، کانادا و اروپا بوده‌است. متخصصان اتنوموزیکولوژی در رشته‌های مردم‌شناسی یا موسیقی، و گاه در هر دو رشته، پرورش می‌یابند. پژوهش‌های مربوط به این رشته در دپارتمان‌های موسیقی یا مردم‌شناسی، در موزه‌های قوم نگاری و در انستیتوهای تحقیقاتی آکادمی‌های ملی علوم، که به ویژه در اروپای شرقی یافت می‌شوند، صورت می‌گیرند. پیش از سال‌های جنگ جهانی دوم مردمانی از کشورهای غربی شامل قوم شناسان، فولکلوریست‌ها، روان شناسان، فیزیک دانان، میسیونرهای مذهبی، روحانیان، کاشفان، مأموران دولتی و سرانجام علاقه‌مندان، تحقیقات موسیقایی کثیری را به انجام رسانده‌اند و تأثیرات چندگانه‌ای هم در داخل و هم در خارج از فضای آکادمیک پدیدآورده‌اند که بر اندیشهٔ معاصر مؤثر واقع شده‌است. این دیگِ درهمجوش شامل چهره‌های برجسته‌ای است که هم‌زمان به عضویت رشته‌های گوناگون دانش پذیرفته شده‌اند. به عنوان نمونه، اتنوموزیکولوگ‌ها و دانشی پژوهان علوم مردمی (فولکلوریست‌ها) به یک میزان پایه‌گذاری رشته‌های خود را به پیشگامانی همچون سسیل جی. شارپ، گرد آورندهٔ آوازهای محلی انگلیس، چارلز سیگر آمریکایی، یا بلا بارتوک و زولتان کودایِ مجار، به رغم نحوهٔ درک فردی این شخصیت‌ها از رشتهٔ علمی خود، نسبت می‌دهند.
گرایش‌ها

دو گرایش عمده در موسیقی‌شناسی قومی وجود دارد. گرایش اول که به موسیقی‌شناسی متمایل است، اتنوموزیکولوژی را زیرشاخهٔ موسیقی‌شناسی می‌داند. در مقابل، رویکرد دیگر به فرهنگ گرایش دارد و این علم را زیرشاخهٔ انسان‌شناسی می‌شمارد.
سرخ‌چوب زال

شاخ و برگ یک سرخ‌چوب زال
سرخ‌چوب زال (نام علمی: Sequoia sempervirens)، یک سرخ‌چوب است که قادر به تولید سبزینه نیست و به‌جای رنگ سبز معمولی دارای سوزن‌های سفید است. با به‌دست آوردن قند از طریق اتصالات بین ریشه‌هایش و درختان سرخ‌چوب معمولی همسایه، معمولاً درخت مادری که از پایه آن جوانه‌زده است، زنده می‌ماند. تبادل شیره از طریق ریشه یک پدیده عمومی در میان سرخ‌چوب‌ها است.
حدود ۴۰۰ مورد شناخته شده‌است. آنها را می‌توان در پارک ایالتی هنری کاول ردوودز، پارک ایالتی هومبولت ردوودز (Humboldt Redwoods State Park)، باغ‌های گیاه‌شناسی سانفرانسیسکو (San Francisco Botanical Gardens)، پارک هادارت (Huddart County Park) و پارک حفاظت شده سانتا لوسیا (Santa Lucia Preserve)، با یازده درخت در اولین پیدا کرد. مکان‌های دقیق برای محافظت از درختان کمیاب اعلام نشده است. حداکثر ارتفاع آنها به حدود ۲۰ متر می‌رسد. سایر مخروط‌ها توانایی پیوند ریشه‌های خود را ندارند، بنابراین جهش‌یافته‌های «زالیسم» گونه‌های دیگر زنده نمی‌مانند تا به درختان بزرگ تبدیل شوند.
درختان برای بومیان آمریکا مهم بودند و در افسانه‌های آنها ثبت شده بودند. برای نمونه، مردم پومو (Pomo) از آنها در مراسم پاکسازی خود استفاده می‌کردند.
سرخ‌چوب‌های زال عموماً به‌عنوان گیاهان انگلی در نظر گرفته می‌شوند، اما در سال ۲۰۱۶، یکی از محققان حدس می‌زند که درختان دیگر به‌دلیل نقششان در ذخیره‌سازی فلزات سنگین سمی از آنها حمایت می‌کنند. زال‌ها ظاهراً فلزات بیشتری نسبت به درختان معمولی به‌دلیل روزنه‌های معیوب جمع می‌کنند، که باعث می‌شود آب بیشتری از طریق ترادمش از دست بدهند و مجبور می‌شوند با جذب آب بیشتر از طریق ریشه‌هایشان، آن‌ها را جبران کنند.
نهال زال ربوتیا. این دو نهال هم سن هستند، اما زمانی که ذخایر بذر تمام شد، رشد زال متوقف شد.
شش رُخ‌نمود از سرخ‌چوب زال طبقه‌بندی شده‌اند: سفید، زرد روشن، سبز سلولی ویرسن، سبز کم‌رنگ، خالدار و رنگارنگ غیرکایمریک. چنین جهش‌یافته‌ای می‌تواند پایه‌ای (رشد از پوسته در پایه درخت) یا هوایی (منشعب شدن از درخت در بالای زمین) باشد. فرم زرد روشن منحصراً هوایی است و تصور می‌شود که با تولید بیش از حد زانتوفیل همراه باشد. فرم سبز کم رنگ فقط یک نوع خاص از سبزینه را ندارد و تقریبا همیشه پایه است. درختان سبز ورسنت سلولی دارای چند سلول طبیعی هستند (که فراوانی آنها ممکن است در طول زمان متفاوت باشد) که در میان سلول‌های جهش‌یافته پراکنده شده‌اند.
ده مورد از سرخ‌چوب‌های کایمرا که موزاییکی از بافت‌های زال طبیعی دارند، شناخته شده‌است. تنها یک سرخ‌چوب کایمریک برای تولید مخروط شناخته شده است. قبلاً توسط توسعه راه‌آهن ترانزیت ریلی سونوما مارین (Sonoma Marin Area Rail Transit) منطقه تهدید می‌شد، از آن زمان دوباره کاشته شد.
سه رخ‌نمود از سرخ‌چوب‌های کایمریک ذکر شده است: بخش، مریکلینال و پریکلینال. در جهش‌یافته‌های سکتوری، سلول‌های زال به‌صورت عمودی در تمام لایه‌های سلولی با مرزهای ژن‌نمود معمولاً موازی با ساقه هستند. درختان مریکلینال فقط در برخی از لایه‌های سلولی سلول‌های جهش‌یافته دارند و رُخ‌نمود ناپایدار دارند. سلول‌های زال می‌توانند در سال‌های متوالی ناپدید شده و دوباره ظاهر شوند. یک کایمرا پریکلینال دارای سلول‌های جهش‌یافته و نرمال است که به‌صورت افقی در نوک هر جوانه پخش می‌شوند و با سرعت یکسانی تکثیر می‌شوند که منجر به یک رخ‌نمود بسیار پایدار می‌شود.
نگارخانه

یک سرخ‌چوب زال در پارک ایالتی هومبولت ردوودز، شمال کالیفرنیا
نمونه دیگری در پارک ایالتی هامبولد سرخ‌چوب‌ها
شاخ و برگ زال در کوه‌های سانتا کروز، کالیفرنیا
نمونه‌ای در کوه‌های سانتا کروز
نمونه‌ای از درخت سرخ‌چوب زال در منطقه حفاظت شده ایالت مونتگومری سرخ‌چوب
لوئیس ایندونی

| لوئیس ایندونی | لوئیس ایندونی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۵ مارس ۱۹۲۰ رومانو کاناوزه، ایتالیا
درگذشت: ۳۱ دسامبر ۱۹۷۹ (۵۹ سال) بارسلون، اسپانیا
ملیت: ایتالیایی
پیشه: بازیگر
لوئیس ایندونی (ایتالیایی: Luis Induni؛ ‏ ۵ مارس ۱۹۲۰ – ۳۱ دسامبر ۱۹۷۹) بازیگر اهل اسپانیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به مشت، دزدان دریایی و کاراته، رتلر کید، زورو، انتقام‌جو، ماریا مورنا، زیبای سیاه، مردی که می‌خواست خود را بکشد، بیست گام تا مرگ، مردی با چهره عجیب به‌دنبال توست تا تو را بکشد و یک گلوله کافی است اشاره کرد.
احسان حدادی

احسان حدادی (زادهٔ ۳۰ دی ۱۳۶۳) پرتاب‌گر دیسک ایرانی و رکورددار فعلی پرتاب دیسک در تمامی رده‌های سنی ایران و رکورد دار همین رشته در رده بزرگسالان آسیا با حد پرتاب نصاب ۶۹٫۳۲ متر است. وی از تیر سال ۱۴۰۳ رئیس فدراسیون دو و میدانی ایران می‌باشد.
احسان حدادی نخستین بار در مسابقات قهرمانی جوانان آسیا ۲۰۰۴ مدال طلا را به چنگ آورد، چندی بعد این قهرمانی را در مسابقات جوانان جهان در گروسو، ایتالیا تکرار کرد و نخستین مدال جهانی را برای دو و میدانی ایران به ارمغان آورد. او در سال ۲۰۰۵ با پرتاب دیسک به مسافت ۶۵٫۲۵ متر رکورد آسیا را شکست و مدال طلای قهرمانی دوومیدانی آسیا را در شهر اینچئون، کرهٔ جنوبی به گردن آویخت.
حدادی در بازی‌های آسیایی ۲۰۰۶ دوحه، قطر با رکورد ۶۵٫۳۸ متر پس از ۳۲ سال ایران را صاحب مدال طلای بازی‌های آسیایی در رشتهٔ دو و میدانی ساخت.
حدادی عنوان قهرمانی مسابقات قهرمانی آسیا ۲۰۰۷ در امان، اردن را نیز به دست آورد و در مسابقات قهرمانی دو و میدانی جهان ۲۰۰۷ در اوزاکا به مقام هفتم رقابت‌ها رسید.
حدادی پس از آن بارها در مسابقات داخلی و خارجی رکورد خود را بهبود بخشیده است و رکورد فعلی او ۶۹٫۳۲ متر است که در سوم ژوئن ۲۰۰۸ در مسابقات جایزه بزرگ تالین، استونی به جای گذاشت.
او که یکی از شانس‌های اصلی قهرمانی در المپیک ۲۰۰۸ در پکن بود، با پرتابی به مسافت ۶۱٫۳۴ متر و با رتبه هفدهم به کار خود پایان داد.
حدادی در بازی‌های آسیایی ۲۰۱۰ گوانگ‌ژو مدال طلای این دوره از مسابقات را کسب کرد و رکورد بازی‌های آسیایی را دوباره بهبود بخشید.
احسان حدادی در تاریخ ۱۰مهر ۱۴۰۲ مصادف با ۲ اکتبر
۲۰۲۳ در مسابقات آسیایی هانگژو چین پس از کسب مدال نقره از ورزش قهرمانی خداحافظی کرد.
المپیک لندن

احسان حدادی با مشکلات فراوان و در بسیاری از موارد بیخیالی فدراسیون با مربیان کاربلد قرار داد می‌بست به همین دلیل با برنامه‌ریزی اصولی در سال ۲۰۱۲ در اوج آمادگی قرار داشت و همه انتظار یک نتیجهٔ خوب را از او داشتند ولی اما نه آن نتیجه ای که بدست آمد. حدادی ابتدا با ۶۵/۱۹ رکورد ورودی را کسب کرد اما در دور نهایی بود که احسان حدادی تاریخ ساز شد و با رکورد ۶۸/۱۸ بعد از هارتینگ ۶۸/۲۸ به مدال نقره المپیک دست یافت. این برای اولین بار نبود که یک ورزشکار ایرانی بر روی سکو المپیک می‌رفت ولی این نخستین بار بود که یک ایرانی در رشته دو و میدانی آنهم در ورزشگاه اصلی المپیک پرچم کشورش را به اهتزاز درآورده بود.
احسان حدادی توانست که در بازیهای آسیایی جاکارتا ۲۰۱۸ مدال طلا را بگیرد و با داشتن چهار مدال طلا در بازیهای آسیایی توانست دست نیافتی باشد، وی پر افتخارترین ورزشکار رشته دو و میدانی ایران و آسیا است، اما پس از این مسابقات فدراسیون دو و میدانی ایران هزینه‌های مربی حدادی را پرداخت نکرد و مربی او یکی از بهترین مربیان این رشته در جهان است با فدراسیون دو و میدانی کشور چین قرارداد بست تا حدادی نتواند به صورت انفرادی با مک ویلکینز تمرینات خود را ادامه دهد.
احسان حدادی در مسابقات قهرمانی دو و میدانی ۲۰۱۹ آسیا با ثبت رکورد ۶۵٫۹۵، رکورد خودش (۶۵٫۳۸ متر) در مسابقات قهرمانی پرتاب دیسک آسیا را شکست و به مدال طلا دست یافت. این ششمین طلای وی در مسابقات قهرمانی آسیا در رشته پرتاب دیسک بود که وی را تبدیل به پرافتخارترین ورزشکار آسیا در تمامی رشته‌های دوومیدانی کرد. حدادی در این مسابقات با لباس منحصر به فردی که خودش طراحی کرده بود حاضر شد و بسیاری از رسانه‌ها در روز مسابقه به ابتکار حدادی به صورت ویژه پرداختند، بعد از مسابقات حدادی در کنفرانس خبری که تمامی خبرنگاران از تمام آسیا و اروپا حضور داشتند صحبتهای جالبی کرد و قبل شروع کنفرانس خبری از خبرنگاران خواست برای حادثه سیل در شمال ایران که باعث خسارت و جان باختن مردم ایران شده بود یک دقیقه سکوت کنند.
در تاریخ ۷ فروردین ۱۳۹۹، حدادی اعلام کرد که مشکوک به ابتلا به بیماری کروناست. تست کرونای او در روز بعد مثبت اعلام شد و او قرنطینه خانگی شد.
رقابت‌های بین‌المللی

جدول زیر نشان‌دهندهٔ حضور احسان حدادی در مسابقات بین‌المللی مختلف در طول دوران حرفه‌ای به همراه نتایج و رکوردهای وی می‌باشد.
| سال | مسابقه | محل برگزاری | مقام | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۰۳ | مسابقات قهرمانی دو و میدانی ۲۰۰۳ آسیا | مانیل | ۸ | ۵۴٫۴۰ متر |
| ۲۰۰۴ | مسابقات قهرمانی دو و میدانی جوانان آسیا | ایپوه، مالزی | اول | ۶۲٫۲۴ متر* |
| ۲۰۰۴ | مسابقات قهرمانی دو و میدانی جوانان جهان ۲۰۰۴ | گروستو، ایتالیا | اول | ۶۲٫۱۴ متر* |
| ۲۰۰۵ | بازی‌های همبستگی کشورهای اسلامی ۲۰۰۵ | مکه، عربستان سعودی | سوم | ۵۸٫۶۶ متر |
| ۲۰۰۵ | مسابقات قهرمانی دو و میدانی ۲۰۰۵ آسیا | اینچئون، کره جنوبی | اول | ۶۵٫۲۵ متر |
| ۲۰۰۵ | مسابقات غرب آسیا | دوحه، قطر | اول | ۶۳٫۶۳ متر |
| ۲۰۰۶ | جام جهانی دو و میدانی ۲۰۰۶ | آتن، یونان | دوم | ۶۲٫۶۰ متر |
| ۲۰۰۶ | بازی‌های آسیایی ۲۰۰۶ | دوحه، قطر | اول | ۶۳٫۷۹ متر |
| ۲۰۰۷ | مسابقات قهرمانی دو و میدانی ۲۰۰۷ آسیا | امان، اردن | اول | ۶۵٫۳۸ متر |
| ۲۰۰۷ | ۲۰۰۷ اوساکا | اوساکا، ژاپن | ۷ | ۶۴٫۵۳ متر |
| ۲۰۰۸ | المپیک تابستانی ۲۰۰۸ | پکن، چین | ۱۷ (q) | ۶۱٫۳۴ متر |
| ۲۰۰۹ | مسابقات قهرمانی دو و میدانی ۲۰۰۹ آسیا | گوانگ‌ژو، چین | اول | ۶۴٫۸۳ متر |
| ۲۰۱۰ | جام بین قاره‌ای ۲۰۱۰ | اسپلیت، کرواسی | سوم | ۶۴٫۵۵ متر |
| ۲۰۱۰ | بازی‌های آسیایی ۲۰۱۰ | گوانگ‌ژو، چین | اول | ۶۷٫۹۹ متر |
| ۲۰۱۱ | مسابقات قهرمانی دو و میدانی ۲۰۱۱ آسیا | کوبه (شهر), ژاپن | اول | ۶۲٫۲۷ متر |
| ۲۰۱۱ | ۲۰۱۱ دئگو | دئگو، کره جنوبی | سوم | ۶۶٫۰۸ متر |
| ۲۰۱۲ | المپیک تابستانی ۲۰۱۲ | لندن، بریتانیا | دوم | ۶۸٫۱۸ متر |
| ۲۰۱۳ | بازی‌های همبستگی کشورهای اسلامی ۲۰۱۳ | پالم‌بانگ، اندونزی | اول | ۶۶٫۰۳ متر |
| ۲۰۱۴ | دو و میدانی در بازی‌های آسیایی ۲۰۱۴ | اینچئون، کره جنوبی | اول | ۶۵٫۱۱ متر |
| ۲۰۱۵ | ۲۰۱۵ پکن | پکن، چین | ۲۴ (q) | ۶۰٫۳۹ متر |
| ۲۰۱۶ | المپیک تابستانی ۲۰۱۶ | ریو دو ژانیرو | ۲۴ (q) | ۶۰٫۱۵ متر |
| ۲۰۱۷ | بازی‌های همبستگی کشورهای اسلامی ۲۰۱۷ | باکو | دوم | ۶۰٫۵۴ متر |
| ۲۰۱۷ | مسابقات قهرمانی دو و میدانی ۲۰۱۷ آسیا | بوبانسور، هند | اول | ۶۴٫۵۴ متر |
| ۲۰۱۷ | ۲۰۱۷ لندن | لندن، بریتانیا | ۱۵ (q) | ۶۳٫۰۳ متر |
| ۲۰۱۸ | بازی‌های آسیایی ۲۰۱۸ | جاکارتا، اندونزی | اول | ۶۵٫۷۱ متر |
| ۲۰۱۹ | مسابقات قهرمانی دو و میدانی ۲۰۱۹ آسیا | دوحه، قطر | اول | ۶۵٫۹۵ متر |
* دیسک ۱٫۷۵۰ کیلوگرم
رقابت‌های بین‌المللی > المپیک تابستانی لندن ۲۰۱۲

احسان حدادی در این مسابقات در مرحله مقدماتی در گروه A قرار داشت که با نخستین پرتاب که ۶۵٫۱۹ متر بود، به فینال این مسابقات راه پیدا کرد و در فینال پرتاب نخست خود را به میزان ۶۸٫۱۹ متر پرتاب کرد و در پرتاب دوم ۶۴٫۰۹ متر و پرتاب سوم ۶۷٫۲۸ متر و در پرتاب چهارم خود ۶۶٫۹۸ متر و پرتاب پنجم را با خطا و در نهایت صاحب گردن‌آویز نقره گردید. احسان حدادی موفق به کسب این مدال که نخستین مدال تاریخ دوومیدانی تاریخ المپیک برای ایران بود شد.
او پس از تقدیم مدالش به کودکان سرطانی برای ابراز همدردی با بازماندگان زمین‌لرزه‌های آذربایجان شرقی، عازم تبریز شد.
رقابت‌های بین‌المللی > مدال برنز مسابقات قهرمانی جهان

در سیزدهمین دوره رقابتهای دو و میدانی قهرمانی جهان در دئگو کرهٔ جنوبی ۲۰۱۱ با رکورد ۶۶٫۰۸ متر پس از نمایندگان آلمان و استونی به مقام سوم رقابتهای دو و میدانی قهرمانی جهان دست یافت. او دو و میدانی ایران را صاحب اولین مدال تاریخ این رشته کرد. او درحالی این مدال را کسب کرد، که بدون مربی، بدون کمپ تمرینی و بدون حمایت فدراسیون، به‌تنهایی بار مسئولیتش را به دوش می‌کشید.
رقابت‌های بین‌المللی > بازی‌های آسیایی ۲۰۱۴ اینچئون

حدادی در بازی‌های آسیایی ۲۰۱۴ اینچئون کرهٔ جنوبی با پرتابی به میزان بیش از ۶۵ متر به مدال طلا دست یافت. وی مدالش را به حسن روحانی رئیس‌جمهور وقت تقدیم کرد. وی دراین‌باره اظهار داشت: «من این مدال را به رئیس‌جمهور تقدیم می‌کنم، به کسی که باعث خوشحالی مردم شده و خوشحالم که دولت تدبیر و امید به‌دنبال ایجاد تغییرات در آینده است. هیچ کاری از دست ما برنمی‌آید جز خوشحال کردن مردم. از وقتی آقای روحانی رئیس‌جمهور شده، مردم خوشحال‌ترند و این خیلی مهم است».
رقابت‌های بین‌المللی > المپیک ۲۰۲۰ توکیو

احسان حدادی با وجود مصدومیت در المپیک ۲۰۲۰ توکیو شرکت کرد که در همان مرحله مقدماتی با قرار گرفتن در رتبه ۲۶ام از دور رقابتها کنار رفت.
نارضایتی از فدراسیون دو و میدانی

او پس از کسب مقام سوم مسابقات جهانی گفت:
«کسب چنین مدال‌هایی ازسوی او و دیگر ورزش‌کاران این رشته هیچ ربطی به مدیران فدراسیون دوومیدانی و کمیتهٔ ملی المپیک نداشته و تنها نتیجهٔ تلاش شخصی این ورزش‌کاران است. خوش‌حال می‌شویم که چند ورزش‌کار صِغَر سنی به مسابقات قهرمانی جوانان آسیا می‌فرستیم و مدال می‌گیریم. آمار می‌دهیم که در مسابقات جایزه بزرگ آسیا فلان و بهمان کردیم، یا در مسابقات ارتش‌ها فلان رکورد را جابه‌جا کردیم. واقعاً که جای تأسف دارد. من همیشه ایران را دوست داشته و دارم اما این مسایل، آدم را دل‌زده می‌کند. با این شرایط شاید از ایران بروم و در یکی از کشورها تمرین کنم و فقط در مسابقات برای ایران پرتاب کنم.»
زندگی شخصی

احسان حدادی، به جرم تعرض جنسی و آزار اذیت یک دختر جوان به صد ضربه شلاق، و تبعید به یک نقطه دور افتاده محکوم گردید.
او در ابتدا برای فرار از اجرای حکم به ایران بازنمی‌گشت، که به گفته وکیل شاکی با توجه به وثیقه سنگینی که برای وی در قوه قضایه دریافت شده بود، سرانجام به ایران بازگشت.
در واقع حدادی، قبل از آنکه در بازی‌های المپیک شرکت کند، درگیر این پرونده فساد اخلاقی بود، که سعی مسئولان ورزش و خانواده او در این بود که این موضوع رسانه ای نشود، اما سرانجام حضور در دادگاه از چشم نمایندگان رسانه ای دور نماند.
اردشیری بالا

| اردشیری بالا | اردشیری بالا |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: فارس
شهرستان: سپیدان
بخش: بخش همایجان
دهستان: سرناباد
جمعیت: ۲۶۱ نفر (سرشماری ۹۵)
اردشیری بالا، روستایی از توابع بخش همایجان شهرستان سپیدان در استان فارس ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان سرناباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۴۳ نفر (۷۹خانوار) بوده است.
آیانه (مرده یا زنده)

| آیانه | آیانه |
| --- | --- |
شخصیت مرده یا زنده / نینجا گایدن: شخصیت مرده یا زنده / نینجا گایدن
آیانه در مرده یا زنده ۶: آیانه در مرده یا زنده ۶
نخستین حضور: مرده یا زنده (۱۹۹۸)
پدیدآور: تومونوبو ایتاگاکی
ایفاگر: ناتاشا مالته (فیلم)
صداپیشه:  انگلیسی جینا دوتوری (دی‌اوای۲: هاردکور) جانا لون‌استاین (دی‌اوای‌اکس۲، DOAP) وندی لی (دی‌اوای‌دی) بریتنی لی هاروی (دی‌اوای۵) جنیس کاوایه (نینجا گایدن، دی‌اوای۶)  ژاپنی واکانا یامازاکی 
اطلاعاتِ درون‌داستانی: اطلاعاتِ درون‌داستانی
پیشه: کونوایچی، میکو
سبک مبارزه: موگن تنشین نینجوتسو (سبک هاجین مون)
جنگ‌افزار: فوما کوداچی، کونای
خاستگاه: ژاپن
ملیت: ژاپنی
آیانه (به ژاپنی: あやね 綾音) یک شخصیت ساختگی در مجموعه بازی‌های ویدئویی مرده یا زنده و نینجا گایدن اثر شرکت تیم نینجا و کویی تکمو است. آیانه برای اولین بار به عنوان شخصیت مخفی در نسخه پلی‌استیشن مرده یا زنده در سال ۱۹۹۸ حضور پیدا کرد و تا به حال در تمامی دنباله‌ها و همچنین مشتقات این سری، شامل قهرمان اصلی نسخه مرده یا زنده ۳ ظاهر شده است. آیانه نینجایی با استعداد از «قبیله موگن تنشین»، و استاد هنر رزمی نینجوتسو است. او رابطه‌ای پیچیده و ناپایداری با خواهر ناتنی خود کاسومی، شخصیت اصلی مجموعه مرده یا زنده دارد. او همچنین به عنوان شخصیت مکمل در مجموعه بازی‌های نینجا گایدن از زمان احیای آن در سال ۲۰۰۴، و به عنوان شخصیت مهمان در بازی‌های دیگر به‌ویژه در فرنچایز خاندان قهرمانان و فیتال فریم: میدن آو بلک واتر (۲۰۱۴) ظاهر شده است. صداپیشگان آیانه در نسخه ژاپنی واکانا یامازاکی، و در نسخه انگلیسی جینا دوتوری، جنیس کاوایه، جانا لون‌استاین و وندی لی می‌باشند.
ناتاشا مالته نقش این شخصیت را در فیلم لایو اکشن زنده یا مرده (۲۰۰۶) ایفا کرده است. او یکی از محبوب‌ترین شخصیت‌های شرکت تکمو و همچنین یکی از نمادهای شگون‌آور کویی تکمو به‌شمار می‌رود، اما اغلب با توجه به سن و جنسی سازی شخصیت او، موضوع بحث و مناقشه بوده است.
داستان

شیدن، هفدهمین رئیس قبیله موگن تنشین با زنی به نام آیامه ازدواج نمود. آن‌ها صاحب دو فرزند به نام‌های هایاته و کاسومی شدند. در این بین برادر بزرگتر شیدن، رایدو به آیامه تجاوز کرد و او را باردار نمود. در نتیجه آیانه متولد شد. با توجه به تولد ناشایسته آیانه، ترس شدیدی روستا را فرا گرفت و همه مردم از او تنفر داشتند و به او لقب «کودک نفرین شده» دادند. در کودکی خواهر آیانه، کاسومی مورد توجه و مراقبت بیشتری نسبت به او قرار می‌گرفت و همانند شاهدخت با او رفتار می‌شد، و در طرف دیگر به سبب ماهیت تولدش، قرار نبود چنین رفتاری با آیانه شود وگرنه خانواده‌اش مورد شرم قرار می‌گرفتند. بدون اطلاع از شرایط تولد، آیانه و کاسومی در دوران کودکی تبدیل به بهترین دوستان یکدیگر شدند و هیچ‌کدام از این موضوع که خواهر ناتنی هستند، با خبر نبودند. بالاخره مادرش آیامه، اعتراف کرد که آیانه دخترش است و او خواهر ناتنی کاسومی و هایاته به‌شمار می‌رود. چنین شد که آیانه به خواهرش حسودی کرده و از او متنفر شد. گنرا رهبر هاجین مون، آیانه را تمرین داد تا تبدیل به یک کونوایچی شود.