انجمن اقتصاد ایران
تغییر نام انجمن

مهمترین اقدامی که از سال 1400 توسط هیات مدیره جدید با ریاست دکتر یعقوب اندایش در انجمن انجام گرفت گرفتن مجوز علمی انجمن از کمیسیون انجمن های علمی ایران در وزارت علوم، تحقیقات و فناوری بود که برای اولین بار پس از انقلاب این مجوز را دریافت کرد. این مجوز اجازه فعالیت های علمی گسترده را به صورت رسمی به انجمن می دهد. جهت اخذ مجوز علمی نیاز بود نام انجمن و اساسنامه تغییر کند و در 7 اسفند 1400 با تشکیل یک مجمع عمومی فوق العاده با تصویب اعضا نام انجمن به انجمن اقتصاد ایران تغییر یافت و اساسنامه به تیپ انجمن های علمی ایران درآمد و از این به بعد هیات اجرایی به هیات مدیره تغییر نام داد. مجددا در 30 فروردین 1401 بر اساس اساسنامه جدید انتخابات هیات مدیره برگزار گردید و دکتر یعقوب اندایش به عنوان رئیس انجمن، دکتر فرشاد پرویزیان به عنوان نائب رئیس، دکتر قدرت اله امام وردی به عنوان دبیر و دکتر جعفر خیرخواهان، دکتر اسماعیل صفرزاده، دکترمیرحسین موسوی ودکتر شهریار نصابیان به عنوان اعضای اصلی هیات مدیره و دکتر ایمان زنگنه و دکترمصطفی دین محمدی به عنوان اعضای علی البدل، دکتر امیررضا سوری بازرس قانونی و دکتر فهیمه بهرامی بازرس علی البدل انتخاب شدند.
از مهمترین فعالیت های اخیرانجمن اظهار نظر در مورد مهمترین مسائل کشور و مناسبتی، برگزاری آئین نکوداشت 201 اقتصاددان بازنشسته کشور و گرامیداشت یاد و خاطره 45 اقتصاددان فقید، درخواست پیگیری شائبه حذف فارغ التحصیلان اقتصاد از استخدام‌های دولتی و بیانیه های علمی متعددی است  که در رسانه ها انتشار یافته است.
این انجمن از حمایت‌های اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران برخوردار است و دفتر انجمن در یکی از ساختمان‌های اتاق قرار دارد و سخنرانی‌های ماهانه انجمن نیز در محل اتاق واقع در خیابان طالقانی، خانه اندیشمندان علوم انسانی و موسسات و دانشگاه‌های مختلف برگزار می‌شود.
دکتر یعقوب اندایش رئیس انجمن اقتصاد ایران در مراسم بزرگداشت اقتصاددانان گفت امروز مراسم بزرگداشت 201 استاد بازنشسته اقتصاد ایران توسط انجمن اقتصاد ایران (انجمن اقتصاددانان ایران سابق) با همکاری خانه اندیشمندان علوم انسانی برگزار می‌شود. این رویداد می‌‌‌تواند فرصتی باشد تا حلقه ارتباطی میان اقتصاددانان نسل گذشته و نسل شاغل فعلی، پژوهشگران و دانشجویان اقتصاد تقویت شود؛ ارتباط‌‌‌ها و پیوندهایی که در ایران معمولا به‌سرعت کمرنگ شده و به جدایی می‌‌‌گراید. با اینکه افزایش امید به زندگی و طبیعت فعالیت استادان از نوع فکری است و با تحلیل قوای جسمی حتی تا واپسین سال‌های عمر امکان بهره‌‌‌برداری و خوشه‌‌‌چینی از این سرمایه‌‌‌های ارزشمند وجود دارد، معمولا ارتباط اکثر استادان پس از سه یا چهار دهه کار و تلاش با دانشگاه، مراکز علمی، رسانه‌‌‌ها و دانشجویان قطع می‌شود و از این سرمایه‌‌‌های اجتماعی استفاده وافی و کافی نمی‌شود.
با نگاهی به چند دهه پیش و با توجه به محدود بودن تعداد دانشکده‌‌‌های اقتصاد و درنتیجه تعداد دانشجویان و دانش‌آموختگان رشته اقتصاد در آن زمان مشخص می‌شود که مشارکت اقتصاددانان در بدو تاسیس انجمن اقتصاددانان ایران در اوایل دهه 50 شمسی و عضوگیری برای انجمن در حد بالا و بسیار خوبی بوده و موسسان انجمن همزمان با شور و نشاط، تشکل‌های مختلف اقتصادی، دانشکده‌‌‌ها و مراکز تحقیقاتی را بنا نهادند و به این ترتیب، مسئولیت اجتماعی خود را به انجام رسانده و ماندگار شدند، اما اکنون انگار به نسل شاغل و بازنشسته احساس نیاز نمی‌شود؛ در نتیجه به‌جز معدودی که وارد سیاست و تعامل شده‌‌‌اند، اکثر آنها به گوشه عزلت خزیده‌‌‌اند. بی‌شک علم اقتصاد محدود به زمان و مکان نیست و همواره همه کشورهایی که از آن بهره گرفته‌‌‌اند، به دستاوردهایی در زمینه رفاه دست یافته‌اند. استادان، هم در عرصه آموزش علم اقتصاد و هم در قبال جامعه مسئولیت دارند.
برای ساماندهی چنین مسئولیتی غیر از مراکز آموزشی معمولا انجمن‌‌‌های علمی شکل می‌‌‌گیرند. انجمن اقتصاد ایران هم که یک‌بار در سال 1351 مجوز علمی را از وزارت علوم وقت و بار دیگر در سال 1401 از وزارت علوم، تحقیقات و فناوری و کمیسیون انجمن‌‌‌های علمی ایران اخذ کرده، به‌‌‌منظور گسترش، پیشبرد و ارتقای دانش اقتصاد، بهبود کیفیت آموزش علوم اقتصادی، توسعه تحقیقات اقتصادی و کمک علمی به حل مسائل اقتصادی کشور و توسعه کیفی نیروهای متخصص و بهبود امور آموزشی و پژوهشی در زمینه‌‌‌ علوم اقتصادی تشکیل شده است که در وهله اول با مشارکت استادان و پژوهشگران اقتصادی قوی می‌شود، سپس مسوولیت اجتماعی خود را برای توانمند‌سازی حاکمیت، بخش خصوصی، جامعه و دانش‌آموختگان اقتصاد بیش از پیش به انجام می‌رساند.
استادان اقتصاد در ایجاد سرمایه انسانی نقش پررنگی دارند و در دهه‌‌‌های گذشته دانشجویان زیادی را تربیت کرده‌اند و سطح تحصیلات و دانش اقتصادی به مراتب بالا رفته است، اما به دلایلی نتوانسته‌اند در زمینه آنچه از خود انتظار دارند و نیز مردم انتظار دارند بر رشد و توسعه کشور اثرگذار باشند که از مهم‌ترین عوامل می‌‌‌توان به اقتصاد رانتی، رانت‌جویی، نحوه حکمرانی، ساختار متمرکز و نامتقارن قدرت، تعارض منافع در تصمیم‌گیری برای انجام اصلاحات، نبود شایسته‌‌‌سالاری و جایگاه ضعیف عالمان در تصمیم‌گیری، کارکرد ضعیف نهاد کارفرمایی برای استفاده از سرمایه انسانی به‌منظور ابداع در روش تولید و تفکر حاکم بر نظام اقتصادی که نظام آموزشی و سایر نهادهای اقتصادی و اجتماعی را تحت‌تاثیر قرار داده و به نوعی دولت و بخش خصوصی را بی‌‌‌نیاز از علم اقتصاد کرده، اشاره کرد. در این میان بهترین نهادها از کشورهای پیشرفته کپی و ایجاد شده‌اند، اما در ساختار موجود کارکرد ضعیف داشته یا مخرب واقع شده‌‌‌اند.
اما ادامه این روند جبران‌ناپذیر است و بیش از پیش وظیفه و مسوولیت استادان و پژوهشگران اقتصادی و همه متخصصان علوم انسانی این است که عزلت و گوشه‌‌‌گیری را رها کنند و اگر حتی دولت و کارفرماها احساس نیاز نکنند، خود با مشارکت در نهادهای علمی، رسانه‌‌‌ها و آموزش جامعه، اجازه ندهند امید در جامعه از بین برود و آن‌طور که مردم انتظار دارند، راه باریک اثرگذاری را دریابند. انجمن اقتصاد ایران، انجمنی برای همه اقتصاددانان از هر نوع تفکر اقتصادی است و امیدواریم این قدم کوچک انجمن در بزرگداشت ۲۰۱ استاد بازنشسته اقتصاد موجب همدلی و مشارکت بیشتر و به دنبال آن، اثرگذاری روزافزون شود.