stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
رضا سیدحسینی
زندگی

مادر رضا سيدحسينی اشراف‌زاده بود ولی مانند پدرش خواندن و نوشتن نمی‌‌‌دانست. وی پيش از دبستان يک واژه فارسی حرف نزده بود. در پانزده سالگی با ورود روس‌ها به اردبيل به مجله‌های خارجی و از جمله تركی دست يافت و کار ترجمه را از شانزده سالگی با ترجمه از ترکی آذربایجانی و ترکی استانبولی آغاز کرد.سیدحسینی می‌نویسد:
خواندن کتاب رابا عشقی دیوانه وار از کلاس پنجم دبستان آغاز کردم و چون کتاب کلیله و دمنه گران بود، به ناچار آن‌را برای خودم رونویسی  نمودم.
هنگامی که روس‌ها  در سال ۱۳۲۰ آذربایجان را اشغال نمودند، او پانزده ساله بود.
در شهر ما [اردبیل] قرائت خانه‌ای علم شد که روزنامه «وطن یولوندا» را که در باکو با خط فارسی مخصوص آذربایجان اشغالی چاپ می‌شد در آنجا می‌خواندیم.
يک قطعه ادبی در "وطن يولوندا" (در راه وطن) بود، ترجمه كردم و بردم گذاشتم روی ميز سردبير روزنامه "جودت" كه در اردبيل منتشر می‌شد و در رفتم. بعد ديدم چاپ شده.»
طبق مصاحبه‌ای که رضا سیدحسینی در پاییز ۱۳۷۸ با مجله‌ی مترجم انجام داد،‌ گفت اولین هیجان نسبت به شعر را وقتی احساس کرده که آقای فاضلی، معلم خطشان، در آغاز بهار وقتی پس از تعطیلات نوروزی به مدرسه رفتند، روی تخته سیاه این شعر را نوشته است: «علم دولت نوروز به صحرا برخاست».
وی پس از گذراندن تحصیلات مقدماتی به مدرسه پست و تلگراف تهران رفت و سرگرم خواندن رشته ارتباطات دور شد. سپس برای تکمیل مطالعات خود به پاریس رفت. چندی نیز در دانشگاه دانشگاه کالیفرنیای جنوبی آمریکا به تحصیل فیلم‌سازی پرداخت. سپس به ایران بازگشت و به فراگیری عمیق‌تر زبان فرانسه و فارسی نزد استادانی همچون عبدالله توکل، پژمان بختیاری، پرویز ناتل خانلری و انجمن ايران و فرانسه پرداخت. در ضمن، مبانی نقد فلسفه هنر و ادبیات نیز در آموزشکدهٔ تئاتر تدریس می‌کرد و طی دوره‌هایی پیاپی سردبیری مجله سخن را به عهده داشته‌است. همچنین، در اداره مخابرات و رادیو و تلویزیون هم خدمت می‌کرد. از همان دوران بود که به طور جدی به کار ترجمه پرداخت.
در دوران جوانی در زمینه روان‌شناسی کتابی ترجمه کرده با عنوان «پیروزی فکر» که بسیار مورد توجه قرار گرفت به‌طوری‌که حدود بیست یا سی بازچاپ شد و هنوز هم می‌شود. حال آنکه دیگر ترجمه‌هایش همچون ترجمه «شاهکارهای دنیا» یا «طاعون» آلبر کامو این قدر علاقه‌مند نداشت. این کتاب (پیروزی فکر) که مربوط به روان‌شناسی پیشافرویدی است دربردارنده پندهایی است که انسان را به اندیشه و ژرفنگری وامی‌دارد.
درگذشت

رضا سیدحسینی، پس از تحمل یک دوره طولانی بیماری، در سن ۸۲ سالگی در بیمارستان ایران‌مهر تهران درگذشت. علت مرگ این مترجم عفونت ریه اعلام شد. وی از ۱۶ فروردین به علت ضعف عمومی و عفونت شدید ریه در بخش مراقبت‌های ویژه بیمارستان ایران‌مهر تهران بستری بود و چند بار به حالت اغما فرورفت.
آثار

سیدحسینی مکتب‌های ادبی را در ۱۳۳۴ منتشر و اين اثر را در ۴۲ سال پيوسته تكميل كرد و چاپ سیزدهم آن در ۱۷۰۰ صفحه منتشر شد، وی همچنین نقش بسیار مهمی نیز در انتشار فرهنگ آثار (۱۳۷۸–۱۳۸۳) ایفا کرد و علاوه بر سرپرستی، ترجمهٔ بیش از سیصد مقاله کوتاه و بلند آن را برعهده گرفت؛ این اثر سترگ با همکاری اسماعیل سعادت، احمد سمیعی، ابوالحسن نجفی، جواد حدیدی و عده‌ای دیگر از مترجمان برگزیده در شش مجلد به چاپ رسید.
دربارهٔ ترجمه‌های سیدحسینی در کتاب تاریخ ترجمهٔ ادبی از فرانسه به فارسی، اثر محمدجواد کمالی، چنین می‌خوانیم: «رضا سیدحسینی با زبان ترکی استانبولی کاملاً آشنا بود و دوستش عبدالله توکل نیز فرانسه می‌دانست. آن‌ها به اتفاق از سال ۱۳۲۶، با توجه به وضعیت حاکم بر بازار کتاب و اقبال به ادبیات عامه‌پسند، شش اثر را از طریق این دو زبان به فارسی درآوردند؛ از جمله: بیست و چهار ساعت از زندگانی یک زن و مالک سانفرانسیسکو از اشتفان تسوایگ؛ زن و بازیچهٔ او از پیر لوئی، دختر چشم‌طلایی از بالزاک، مکتب زنان و در تنگ از آندره ژید. سیدحسینی در این فاصله به کمک توکل کمی فرانسه یادگرفت. البته خوش‌اقبالی دیگری هم داشت زیرا در مدرسه‌ای که درس می‌خواند، پژمان بختیاری ناظم و معلم فرانسه بود. با شرکت در کلاس‌های او، کم‌کم به مرحله‌ای رسید که توانست مستقلاً از فرانسه ترجمه کند. او آثار ادبی زیادی را از زبان فرانسه به فارسی برگرداند، از جمله: معشوقه‌های من از موریس دوکُبرا، غوغای ژوئیه از ارسکین کالدول، لایم لایت از چارلی چاپلین، بهار کشنده از لاژوس ژیلاهی، طاعون اثر آلبر کامو، مدراتو کانتابیله از مارگریت دوراس، ضدخاطرات با همکاری ابوالحسن نجفی و امید از آثار آندره مالرو؛ بهانه‌ها و بهانه‌های تازه از آندره ژید و در دفاع از روشنفکران از ژان پل سارتر. او با همکاری جلال خسروشاهی کتاب‌های ترجمه شده‌ای از زبان ترکی نیز دارد که مهمترین آن‌ها عبارتند از: آنسوی کوهستان از یاشار کمال، آخرین شعرها از ناظم حکمت و مرگ عزیز بیعار از لطیفه تکین..»
افتخارات

رضا سیدحسینی مترجم پیش‌کسوت در سال ۱۳۸۰ عنوان چهره ماندگار را به خود اختصاص داد.
نشان شوالیه پالم آکادمیک فرانسه در سال ۲۰۰۰ نیز از جوایز جهانی این مترجم در حوزه ادبیات می‌باشد. از دیگر ایرانیانی که پس از سیدحسینی این نشان را دریافت کرده‌اند می‌توان محمدعلی سپانلو و احمد کامیابی مسک را نام برد.
نکوداشت

مراسم تکریمی توسط بنیاد نخبگان استان اردبیل در سال ۱۳۹۵ با حضور جمعی از چهره های علمی و فرهنگی کشور، شاگردان ایشان و استعدادهای برتر برگزار شد.
گفتگویی با محمّد قاضی و احمد شاملو و دیگرانی دربارهٔ ترجمه در ایران، زمستانِ ۱۳۵۰
دانشگاه ایالتی و مؤسسه پلی‌تکنیک ویرجینیا

با دانشگاه ایالتی ویرجینیا اشتباه نشود.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
شعار: Ut Prosim (زبان لاتین)
شعار به انگلیسی: That I May Serve
نوع: دانشگاه تحقیقاتی دولتی
بنیانگذاری شده: ۲۰ ژوئن ۱۸۷۲؛ ۱۵۲ سال پیش (۱۸۷۲-20}})
موقوفه مالی: ۱٫۷ میلیارد دلار (۲۰۲۲)
بودجه: ۲٫۰۶ میلیارد دلار (۲۰۲۳)
اعضای هیئت علمی: ۱۳۹۵ نفر
دانشجویان: ۳۶۳۸۳ نفر
کارشناسی: ۲۹۳۰۰ نفر
تحصیلات تکمیلی: ۷۰۸۳ نفر
موقعیت: بلکسبرگ، ویرجینیا، ایالات متحده ۳۷°۱۳٫۵′ شمالی ۸۰°۲۵٫۵′ غربی﻿ / ﻿۳۷٫۲۲۵۰°شمالی ۸۰٫۴۲۵۰°غربی﻿ / 37.2250; -80.4250
پردیس: شهر دانشگاهی ۲٬۶۰۰ جریب فرنگی (۱۱ کیلومتر مربع؛ ۴٫۱ مایل مربع)
رنگ آموزشگاه: بلوطی و نارنجی سوخته    
تعلق ورزشی به: ان‌سی‌ای‌ای بخش یکم
وبگاه: www.vt.edu
پل «تورگرسون»
ویرجینیا تک (به انگلیسی: Virginia Tech) (مخفف انگلیسی: VT) که به‌طور رسمی دانشگاه ایالتی و مؤسسۀ پلی‌تکنیک ویرجینیا (به انگلیسی: Virginia Polytechnic Institute and State University) خوانده می‌شود، یک دانشگاه تحقیقاتی دولتی در بلکسبرگ واقع در ایالت ویرجینیا آمریکا است. این دانشگاه یک دانشگاه پلی‌تکنیک می‌باشد که در سال ۱۸۷۲ میلادی تأسیس شده‌است. نام اولیه آن کالج کشاورزی و مکانیک ویرجینیا بود. دانشگاه ویرجینیا تک، پیش‌تر یک مؤسسۀ فنی نظامی در بلکسبرگ بود.
این دانشگاه حدود ۲۶٬۰۰۰ دانشجو دارد. دانشگاه ویرجینیا تک در سال ۱۸۷۲ به‌عنوان یک مدرسه نظامی تأسیس شد. این دانشگاه یکی از دانشگاه‌های خوب و خوش‌نام شرق ایالات متحده می‌باشد.
ویرجینیا تک ۲۸۰ دوره کارشناسی و کارشناسی‌ارشد را به حدود ۳۴۴۰۰ دانشجو ارائه می‌دهد و ۵۲۲ میلیون دلار پروژه تحقیقاتی را مدیریت می‌کند و این دانشگاه را برای دانشگاه در ایالات متحده برای هزینه‌های تحقیق در رتبه ۴۸ و دوم در منطقه ویرجینیا قرار می‌دهد. این دانشگاه در میان «R1: دانشگاه‌های دکترا - فعالیت تحقیقاتی بسیار بالا» طبقه‌بندی شده‌است. ویرجینیا تک، ازنظر ثبت نام، دومین دانشگاه دولتی بزرگ ایالت است. مرگبارترین تیراندازی دسته جمعی در یک دانشگاه کالج آمریکایی در سال ۲۰۰۷ در دانشگاه رخ داد، در طی آن دانشجویی ۳۲ دانشجوی دیگر و اعضای هیئت علمی را به ضرب گلوله کشته و ۲۳ نفر دیگر را زخمی کرد.
تاریخچه

در سال ۱۸۷۲، با بودجه فدرال تأمین شده توسط قانون موریل در سال ۱۸۶۲، مجمع عمومی ویرجینیا امکانات مؤسسه پرستون و اولین، یک مدرسه کوچک متدیسم برای پسران در شهرستان مونتگومری، ویرجینیا، روستایی در جنوب غربی ویرجینیا، را خریداری کرد. در همان سال، ۲۵۰ جریب (۱۰۰ هکتار) مزرعه از جمله خانه و چندین ساختمان مزرعه در این ملک با پرداخت ۲۱٬۲۵۰ دلار از رابرت تیلور پرستون، پسر فرماندار ویرجینیا، جیمز پاتون پرستون، خریداری شد. ایالات مشترک‌المنافع یک مؤسسه جدید را در سایت گنجانیدند، یک دانشگاه نظامی با اعطای زمین به نام «کالج کشاورزی و مکانیک ویرجینیا».
تحقیقات

هزینه تحقیق و توسعه ویرجینیا تک ۵۴۲ میلیون دلار در سال مالی ۲۰۱۹ بوده‌است که طبق بنیاد ملی علوم در رتبه ۴۸ در میان مؤسسات آموزشی در کشور و در رتبه ۲ در ایالت ویرجینیا قرار دارد. در نتیجه، ویرجینیا تک پانزدهمین سال متوالی رشد پژوهشی خود را رقم زد، با بیش از دو برابر شدن پروژه تحقیقاتی دانشگاه از ۱۹۲٫۷ میلیون دلار در سال مالی ۲۰۰۰. تنها مؤسسه ویرجینیا در ۵۰ رتبه برتر NSF برای هزینه‌های تحقیق، ویرجینیا تک است و رتبه ۲۳ در بین دانشگاه‌های دولتی آمریکا. هزینه‌های تحقیقاتی دانشگاه آن را در ۵ درصد بالای بیش از ۹۰۰ دانشگاه و کالج تحقیقاتی قرار می‌دهد. هر ساله، این دانشگاه هزاران جایزه برای انجام تحقیقات از یک پایگاه حامی مالی به‌طور مداوم دریافت می‌کند. محققان کشف‌های جدید در زمینه کشاورزی، بیوتکنولوژی، فناوری اطلاعات و ارتباطات، سلامت انسان، حمل و نقل، مدیریت انرژی (از جمله رهبری در فناوری سلول سوختی و الکترونیک قدرت)، امنیت، پایداری و طیف وسیعی از سایر علوم مهندسی، علمی، اجتماعی و زمینه‌های خلاق را دنبال می‌کنند. این تحقیق منجر به ۳۶ حق ثبت اختراع و ۱۷ توافق‌نامه مجوز و اختیار در سال مالی ۲۰۱۳ شد.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
۲۰۰۹: ۳۹۹ میلیون دلار
۲۰۱۱: ۴۵۰ میلیون دلار
۲۰۱۳: ۴۹۶ میلیون دلار
۲۰۱۵: ۵۰۴ میلیون دلار
۲۰۱۷: ۵۲۲ میلیون دلار
تحقیقات > مراکز تحقیقاتی

مؤسسه علوم زندگی فرالین
مؤسسه خلاقیت، هنر و فناوری (ICAT)
مؤسسه فناوری انتقادی و علوم کاربردی (ICTAS)
مؤسسه جامعه، فرهنگ و محیط زیست (ISCE)
مؤسسه زیست پیچیدگی ویرجینیا تک (منحل شده و جذب مؤسسه علوم زندگی فرالین شده است)
مؤسسه تحقیقات پزشکی Fralin در VTC
مؤسسه حمل و نقل فناوری ویرجینیا (VTTI)
مرکز امنیت ملی و فناوری هیوم
ورزشکاری

تیم‌های ویرجینیا تک به هوکی معروف هستند. HokieBird یک نوع بوقلمون است.
دانشکده‌ها

پردیس ویرجینیا تک در بلاکسبورگ، ویرجینیا واقع شده‌است. پردیس مرکزی تقریباً با جاده‌های Fork Road از شمال غربی، Plantation Drive از غرب، Main Street از شرق و جاده کمربندی US 460 در جنوب همسایه است، اگرچه چندین هزار هکتار آن فراتر از پردیس مرکزی است.
در مرکز محوطه دانشگاه بلکسبرگ، دریل فیلد واقع شده‌است، یک میدان بیضی شکل بزرگ که از شمال شرقی به جنوب غربی می‌رود، و توسط یک خیابان یک طرفه احاطه شده‌است که به Drillfield Drive معروف است. نام دریلفیلد که در سال ۱۹۲۶ پس از اتمام اولین استادیوم واقعی ویرجینیا تک، استادیوم مایلز ساخته شد، ناشی از استفاده آن توسط کادیتان ویرجینیا تک برای انجام تمرین‌های نظامی است. یک آبراه، Stroubles Creek، در زیر Drillfield در سمت جنوب قرار دارد. یک کانال سه طرفه برای نهر که بستر طبیعی نهر را حفظ می‌کند در سال ۱۹۳۴ نصب شد و در سال ۱۹۷۱، دو پیاده‌روی آسفالت اضافه شد. افسانه شهری مبنی بر اینکه دریل فیلد با سرعت یک اینچ در سال در حال غرق شدن است پخش شد اما در حقیقت هیچ پایه و اساسی ندارد. در تابستان ۲۰۱۴، سه مسیر خاکی به عنوان بخشی از طرح جامع دانشگاه برای بهبود محوطه سازی و مسیرها، افزودن مناطق نشستن و تقویت ورودی‌های مسیر در اطراف دریل فیلد آسفالت شد.
در ضلع شمال غربی دریل فیلد اکثر ساختمان‌های دانشگاهی و اداری دانشگاه از جمله سالن‌های بوروس و مک برید قرار دارد. در ضلع جنوب شرقی دریل فیلد اکثر ساختمانهای مسکونی از جمله سالنهای اقامت دانشجویان، سالنهای غذاخوری و سالن بدن سازی War Memorial ایستاده‌است. کتابخانه نیومن در ضلع شرقی دانشگاه واقع شده‌است و به پل Torgersen متصل می‌شود که از جاده اصلی دانشگاه، Alumni Mall عبور می‌کند. در شمال دریل فیلد و شمال غربی Alumni Mall , Quad Upper واقع شده‌است که برای بسیاری از دانشجویان به عنوان پردیس نظامی شناخته می‌شود. کواد علیا پادگان سپاه کادت‌ها است.
در محوطه دانشگاه اصلی بلاکسبورگ، اکثر ساختمان‌ها از هاکی استون به عنوان مصالح ساختمانی استفاده می‌کنند. در دهه ۱۹۹۰، یک کمیته بازدیدکنندگان فناوری ویرجینیا اعلام کردند که از این پس باید از هاکی استون در تمام ساختمان‌های ساخته شده در پردیس مرکزی استفاده شود. در سال ۲۰۱۰، هیئت بازدید کنندگان قطعنامه ای را تصویب کردند که این احساسات سیاست رسمی دانشگاه است.
Hokie Stone به‌طور کلی خاکستری است و سایه‌های آن از رنگ قهوه ای و صورتی است. سنگ آهک از معادن مختلف در جنوب غربی ویرجینیا، تنسی و آلاباما استخراج می‌شود - یکی از آنها از دهه ۱۹۵۰ توسط دانشگاه اداره می‌شود. با این حال، گرچه درست است که اکثر ساختمانهای دانشگاه Hokie Stone را در طراحی خود گنجانده‌اند، اما چند استثنا not قابل توجه وجود دارد. به عنوان مثال، چندین ساختمان قدیمی در Quad Upper، از جمله Lane Hall، از آجر قرمز ساخته شده‌اند مانند Hallcrest Hall و Donaldson Brown. همچنین، تعدادی از ساختمانهای دانشگاهی با استفاده از سنگ هوکی احداث نشده‌اند، زیرا این ساختمانها قبل از اجرای قانون برای استفاده از آن در تمام ساختمانهای جدید دانشگاه ساخته شده‌اند.
حادثه ۲۰۰۷

مقالهٔ اصلی: کشتار دانشگاه ویرجینیا تک
در بهار سال ۲۰۰۷، توسط تیراندازی یکی از دانشجویان کره ای سال آخر رشته زبان انگلیسی، ۳۲ دانشجو و استاد به قتل رسیدند.
در ۱۶ آوریل ۲۰۰۷، دانشجو ویرجینیا سونگ-هوی چو ۳۲ عضو هیئت علمی و دانشجویان را به ضرب گلوله کشته و ۱۷ نفر دیگر را در دو مکان در دانشگاه زخمی کرد قبل از این که خود را بکشد در حالی که پلیس درهای نوریس هال را که چو قبل از شروع قتل‌عام خود بسته بود، زیر پا گذاشت. این قتل‌عام، مرگبارترین تیراندازی دسته جمعی در دانشگاه‌ها است، که از عصبانیت چارلز ویتمن در دانشگاه تگزاس در سال ۱۹۶۶ پیشی گرفت. اگرچه در آن زمان مرگبارترین تیراندازی دسته جمعی توسط یک فرد مسلح در تاریخ ایالات متحده بود، اما از آن زمان با دو مورد پیشی گرفته شده‌است. تیراندازی در یک کلوپ شبانه اورلاندو و یک جشنواره موسیقی در فضای باز در لاس وگاس. این دومین قتل‌عام مدرسه ای در تاریخ ایالات متحده است که فقط از بمب‌گذاری در مدرسه حمام در سال ۱۹۲۷ که منجر به کشته شدن ۴۴ نفر شد، فراتر نرفت.
کشتار ویرجینیا تک منجر به بحث و جدال سراسری در مورد حقوق اسلحه، ایمنی اسلحه و کارایی مناطق آزاد اسلحه شد. این تیراندازی دسته جمعی، بسیاری از ایالت‌ها را بر آن داشت تا قوانینی را منع کنند که کالج‌ها و دانشگاه‌های عمومی را از تحریم سلاح‌های مخفی در دانشگاه برای دارندگان مجوز منع کند. در سال ۲۰۱۳، حداقل نوزده ایالت قوانینی را برای اجازه حمل مخفی در دانشگاه به نوعی وضع کردند و در جلسه قانون گذاری سال ۲۰۱۴، حداقل چهارده ایالت قانون مشابهی را وضع کردند. تنسی در سال ۲۰۱۶ لایحه ای را تصویب کرد که به اعضای هیئت علمی اجازه می‌داد پس از اطلاع به نیروی انتظامی محلی، اسلحه‌های دستی در دانشگاه حمل کنند. در سال ۲۰۱۵، تگزاس هشتمین ایالت مجاز سلاح‌های مخفی در دانشگاه‌ها شد. در دسامبر ۲۰۱۶، فرماندار جان کاسیچ لایحه قانونی را امضا کرد که ممنوعیت اسلحه گرم در دانشگاه‌های اوهایو را در دانشگاه لغو کرد و این تصمیم را به عهده مؤسسات منفرد گذاشت. در سال ۲۰۱۷ جورجیا دهمین ایالت شد که کالج‌ها و دانشگاه‌ها را از تحریم سلاح‌های مخفی در دانشگاه منع می‌کند. اگرچه قانون ویرجینیا به مؤسسات فردی اجازه می‌دهد تا در مورد اجازه سلاح‌های مخفی در دانشگاه تصمیم بگیرند، ویرجینیا تک همچنان دارندگان مجوز حمل پنهان را از حمل اسلحه در دانشگاه منع می‌کند.
افرادی مشهور فارغ‌التحصیل شده از این دانشگاه

استیو بنن، تاجر ، مدیر رسانه‌ای، استراتژیست ارشد و مشاور دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا
راجر کی کراچ، فضانورد آمریکایی
رابرت پامپلین، تاجر آمریکایی
کریستوفر کرفت، مهندس و مدیر سابق ناسا
چالرز کاماردا، فضانورد آمریکایی
چت کلور، گاورنر سابق ایالت آیووا
لوگوی عمومی دانشگاه
ساختمان «براس»
رنگین کمون

رنگین کمون* نام آلبومی است با شعر و موسیقی ثمین باغچه‌بان برای کودکان
.
این اثر در سال ۱۹۷۸ با گروه همسرایان میترا و تعدادی از نوازندگان ارکستر سمفونیک رادیو وین، به رهبری توماس کریستین داوید و تکخوانی بهجت قصری و اِولین باغچه‌بان اجرا شده‌است..
رهبری: اِولین باغچه‌بان
سپرانو: بهجت قصری
متزوسپرانو: اِولین باغچه‌بان
نقاشی‌های کتاب نیز از پرویز کلانتری است.
آهنگ‌های آلبوم به ترتیب عبارتند از:
نوروز تو راهه
روز برف بازیه
گنجشک و برف و بارون
ترن قشنگ من
جای آهو
گربه‌ای که مادره
کرنگ بلا
عروسک جون
پنج تا نقاشی
باغ ما پرچین داره
آهنگ باغ ما پرچین داره به ایران و علاقه ثمین باغچه‌بان به میهنش اشاره دارد.[نیازمند منبع]
بخش دوم آلبوم «رنگین کمون» با عنوان «چهارشنبه سوری» در سال ۲۰۱۶ به کوشش کاوه باغچه بان، فرزند ثمین باغچه بان منتشر شد..
دنیس سیتنیک

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Denis Leonidovich Sytnik
زادروز:  ۱۴ اکتبر ۱۹۸۶ ‏(۳۸ سال)
زادگاه:  کی‌یف
قد:  1.78m
پست:  مهاجم
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۷ |  FC Komunalnyk Luhansk |  ۱۳ |  (۰) |
| ۲۰۰۸ |  Svitanok |   |   |
| ۲۰۰۹ |  اف سی هیرنیک-اسپورت هوریشنی پلاونی |  ۱۶ |  (۱) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۱ |  انجمن ورزشی جزایر وستمن |  ۲۷ |  (۶) |
| ۲۰۱۲ |  باشگاه فوتبال پترولول پلویشت |  ۳ |  (۰) |
| ۲۰۱۳ |  Ungmennafélag Grindavíkur |  ۷ |  (۱) |
| ۲۰۱۳ |  ← Knattspyrnufélagið Þróttur (loan) |  ۴ |  (۰) |
| ۲۰۱۴ |  FC Tytan Donetsk |  ۷ |  (۰) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |  Marsaskala F.C. |  ۲۲ |  (۲۰) |
| ۲۰۱۵ |  UMF Selfoss |  ۱۴ |  (۲) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۶ |  Marsaskala F.C. |  ۷ |  (۷) |
| ۲۰۱۶ |  Senglea Athletic F.C. |  ۱۱ |  (۱) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ |  Luqa St. Andrew's F.C. |  ۵ |  (۳) |
| ۲۰۱۷ |  Victoria Hotspurs F.C. |   |   |
| مجموع |   |  ۱۳۶ |  (۴۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
دنیس سیتنیک (انگلیسی: Denis Sytnik؛ زادهٔ ۱۴ اکتبر ۱۹۸۶) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
حسن رهنمائیان

| حسن رهنمائیان | حسن رهنمائیان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۵۹/۱۰/۱۱ بروجرد
ملیت: ایرانی
شهروندی: ایرانی
تحصیلات: دیپلم
پیشه(ها): بدنساز، مربی، پرورش اندام
سال‌های فعالیت: ۱۳۷۴–۱۳۹۴
قد: ۱۸۱ سانتیمتر (۵ فوت ۱۱ اینچ)
جوایز: قهرمان ایران و جهان
حسن رهنمائیان ورزشکار رشته پرورش اندام اهل ایران است. وی هم اکنون در كرج باشگاهی سه طبقه با عنوان رهنما دارا است . او دارای مدارک معتبر بین المللی ار فدراسیون های اروپایی میباشد.
زندگینامه

رهنمائیان در سال ۱۳۵۹ در شهر بروجرد به دنیا آمد. میزان تحصیلات رهنمائیان دیپلم است و در شهر کرج سکونت دارد و به مربی‌گری در رشته پرورش اندام می‌پردازد.[منبع بهتری نیاز است]
در مسابقات جهانی فدراسیون جهانی بدن‌سازی و تناسب‌اندام در هند او برای نخستین بار و بعد از ۶۰ سال ایران را در وزن مثبت ۱۰۰ کیلوگرم صاحب مدال کرد.
در مسابقات الماس کیش که در سالن تالار شهر کیش برگزار شد و در پایان این مسابقات، وی برندهٔ جایزهٔ اورال پرورش اندام شد و کارت حرفه‌ای گرفت، و بعد از قهرمانی در وزن مثبت ۱۰۰ کیلوگرم، قهرمان قهرمانان شد. او در این ردهٔ وزنی با اسحاق قویدل رقابت کرد و برنده شد.
عناوین قهرمانی

مدال برنز وزن ۱۰۰+ کیلوگرم در مسابقات فدراسیون جهانی بدن‌سازی و تناسب‌اندام در سال ۲۰۱۱ در هند
مدال برنز وزن ۱۰۰+ کیلوگرم در مسابقات فدراسیون جهانی بدن‌سازی و تناسب‌اندام در سال ۲۰۱۳ در مراکش
مدال طلای وزن ۱۰۰+ کیلوگرم در مسابقات آسیایی ۲۰۱۰
مدال برنز در مسابقات جهانی ۲۰۰۹
مدال طلا و جایزهٔ سراسری (overall) در مسابقات آسیایی ۲۰۰۹
مقام دوم مسابقات جایزه بزرگ امارات
پراناب موکرجی

| پراناب موکرجی | پراناب موکرجی |
| --- | --- |
پراناب موکرجی: پراناب موکرجی
سیزدهمین رئیس‌جمهور هند: سیزدهمین رئیس‌جمهور هند
دوره مسئولیت ۲۵ ژوئیه ۲۰۱۲ – ۲۵ ژوئیه ۲۰۱۷: دوره مسئولیت ۲۵ ژوئیه ۲۰۱۲ – ۲۵ ژوئیه ۲۰۱۷
نخست‌وزیر: مانموهان سینگ
معاون رئیس‌جمهور: محمد حامد انصاری
پس از: پراتیبا پتیل
وزیر دارایی: وزیر دارایی
دوره مسئولیت ۲۰۰۹ – ۲۰۱۲: دوره مسئولیت ۲۰۰۹ – ۲۰۱۲
وزیر امور خارجه: وزیر امور خارجه
دوره مسئولیت ۲۰۰۶ تا – ۲۰۰۹: دوره مسئولیت ۲۰۰۶ تا – ۲۰۰۹
وزیر دفاع: وزیر دفاع
دوره مسئولیت ۲۰۰۶ – ۲۰۰۴: دوره مسئولیت ۲۰۰۶ – ۲۰۰۴
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: پراناب کومار موکرجی ۱۱ دسامبر ۱۹۳۵ روستای میراتی، بنگال غربی،  راج بریتانیا
درگذشته: ۳۱ اوت ۲۰۲۰ (۸۴ سال) دهلی نو، هند
ملیت:  هند
حزب سیاسی: جبهه متحد ترقی خواه (۲۰۰۴ تا کنون)
دیگر عضویت‌های سیاسی: کنگره ملی هند (۲۰۱۲–۱۹۸۹ و ۱۹۸۶–۱۹۶۹) کنگره راشتریا سماج وادی (۱۹۸۹–۱۹۸۶) جبهه متحد (۲۰۰۴–۱۹۹۶)
همسر(ان): Suvra Mukherjee
فرزندان: ۳ فرزند
محل تحصیل: دانشگاه کلکته
پیشه: سیاستمدار
وبگاه: presidentofindia.nic.in
لقب(ها): آچار فرانسه
پراناب موکرجی یا پراناب موخرجی (به انگلیسی: Pranab Kumar Mukherjee) (زاده ۱۱ دسامبر ۱۹۳۵ در روستای میراتی بنگال غربی کشور هندوستان – درگذشته ۳۱ اوت ۲۰۲۰) یک سیاستمدار اهل هند بود که سیزدهمین رئیس‌جمهور این کشور از ژوئیه ۲۰۱۲ تا ژوئیه ۲۰۱۷ بود. وی جایگزین پراتیبا پتیل، اولین رئیس‌جمهور زن در تاریخ این کشور شد و پستش را به رام نات کوویند دومین رئیس‌جمهور دالیت هند واگذار کرد. موکرجی پیش‌تر وزیر دفاع (۲۰۰۶ تا ۲۰۰۴)، وزیر امور خارجه (۲۰۰۶ تا ۲۰۰۹)، وزیر دارایی (۲۰۰۹ تا ۲۰۱۲) و وزیر کشور هند بوده‌است.
مراسم تحلیف موخرجی با حضور مان موهان سینگ، نخست‌وزیر و سونیا گاندی، رئیس حزب حاکم هند در کنگره ملی در سالن مرکزی ساختمان تاریخی مجلس هند برگزار شد.
بسیاری از مردم هندوستان، موکرجی که فقط ۱۵۲ سانتی‌متر قد داشت را آچار فرانسه هند می‌دانند.
پدر او، کامادا کمار موکرجی در جنبش استقلال هند عضو حزب کنگره ملی هند (حزب کنگره) بود و بیش از ۱۰ سال را در زندان‌های دولت انگلیس در هند سپری کرد.
تحصیلات

موکرجی از دانشگاه کلکته، لیسانس حقوق و فوق لیسانس تاریخ و علوم سیاسی اخذ کرد و دانشگاه انگلیسی ولورهمپتون (Wolverhampton)، در سال ۲۰۱۱ به وی دکترای افتخاری ادبیات اعطا کرد.[نیازمند منبع]
انتخابات ریاست جمهوری هند ۲۰۱۲

در انتخابات ریاست جمهوری هند در سال ۲۰۱۲، موکرجی از سوی ائتلاف مترقی متحد این کشور توانست بر پورنو سانگما از ائتلاف دمکراتیک ملی و رئیس سابق لوک‌سابا (پارلمان هند) پیروز شود.
پارلمان هند (لوک‌سابا) ۷۷۶ نماینده دارد. موکرجی از مجموع ۷۴۸ رأی نماینده پارلمان، ۵۲۷ رأی و پرونو سانگما ۲۰۶ رای کسب کردند. حدود ۱۵ رأی نیز ممتنع بود.
زندگی‌نامه سیاسی

پراناب موکرجی در اواخر دهه ۶۰ میلادی به عنوان معلم و خبرنگار فعالیت می‌کرد، اما پس از آن وارد پارلمان هندوستان شد. نخست‌وزیر وقت هند، ایندیرا گاندی او را به عنوان عضو راجیا سابا (مجلس علیای هند) منصوب کرد. موکرجی سپس در ۱۹۷۵، ۱۹۸۱، ۱۹۹۳ و ۱۹۹۹ به عنوان عضو این مجلس برگزیده شد. موکرجی حرفهٔ سیاسی خود را در سال ۱۹۶۹ با عضویت در حزب کنگره تحت نخست‌وزیر وقت، ایندیرا گاندی آغاز کرد و تا سال ۱۹۷۳ به عنوان وزیر در دولت گاندی منصوب شد و سپس به سمت‌های گوناگون در کابینه دولت هند منصوب و سرانجام در طول سال‌های ۱۹۸۲ الی ۱۹۸۴ به عنوان وزیر دارایی برگزیده شد.
موکرجی در زمان نخست‌وزیری راجیو گاندی از حزب کنگره کنار گذاشته شد و حزب سیاسی خاص خود را که حزب کنگره راشتریا سماج وادی نام داشت، تشکیل داد؛ اما این حزب در سال ۱۹۸۹، بعد از حصول توافقی بین موکرجی و راجیو گاندی، در حزب کنگره ادغام شد. حرفه سیاسی موکرجی، با تصمیم ناراسیما رائو، نخست‌وزیر وقت هند، به انتصاب وی به عنوان معاون رئیس کمیسیون برنامه‌ریزی و سپس به عنوان وزیر در طول دهه ۹۰ احیا شد.
موکرجی در طول سال‌های ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۶ در کابینهٔ رائو به عنوان وزیر امور خارجه بود. او در پی ورود سونیا گاندی به امور سیاسی در دهه ۹۰، به یکی از مشاوران اصلی وی بدل شد و در فاصلهٔ سال‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۶ در دولت مانموهان سینگ به عنوان وزیر دفاع و دوباره در فاصلهٔ سال‌های ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۸ به عنوان وزیر خارجه و در طول سال‌های ۲۰۰۹ الی ۲۰۱۲ به عنوان وزیر دارایی فعال بود. او در سال ۲۰۰۵ به عنوان وزیر دفاع، قرارداد ده سالهٔ همکاری نظامی با آمریکا را امضا کرد. در سال ۲۰۰۴، به دنبال تشکیل دولت جدید، در حزب کنگره به عنوان رهبر اعضای لوک‌سابا منصوب شد. وی اولین بار در سال ۲۰۰۴ از حوزه انتخاباتی جنگیپور در ایالت بنگال غربی در انتخابات لوک‌سابا نامزد شد و این پیروزی را در انتخابات ۲۰۰۹ از همین حوزه انتخاباتی تکرار کرد.
جوایز دریافتی موکرجی

پراناب موکرجی جوایز گوناگونی را کسب کرده بود. بر اساس تحقیقات سال ۱۹۸۴ مجله یورومانی (Euromoney)، موکرجی به عنوان بهترین وزیر دارایی در جهان شناخته می‌شد.
روزنامهٔ بازارهای نوظهور (Emerging Markets) موکرجی را در سال ۲۰۱۰ به عنوان وزیر دارایی سال آسیا برگزید و ماهنامه مالی (the Banker) چاپ لندن وی را در دسامبر سال ۲۰۱۰ به عنوان وزیر دارایی سال معرفی کرد. دولت هند در سال ۲۰۰۸، پادما ویدهوشان، دومین جایزه بزرگ غیرنظامی این کشور را به موکرجی اعطا کرد.
وی همچنین، عضویت در هیئت مدیره صندوق بین‌المللی پول، بانک توسعه آسیا و بانک توسعه آفریقا را در پرونده خود داشت.