stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
شهربراز
جنگ علیه امپراتوری بیزانس > محاصره قسطنطنیه

مقالهٔ اصلی: محاصره قسطنطنیه
شهربراز همراه یک ارتش کوچکتر، توانست از محاصره هراکلیوس بگریزد و یکراست به سمت خالکیدون رفت، جایی که نیرویی ساسانی در تنگه بسفر در آنسوی قسطنطنیه قرار داشت. خسرو پرویز با خاقان آوارهای اوراسیایی هماهنگ کرده بود تا یک حملهٔ هماهنگ‌شده بر قسطنطنیه را از سوی اروپا و آسیا آغاز کنند. ارتش شهربراز در خالکیدون جای گرفت، درحالی‌که آوارها را در سوی اروپایی قسطنطنیه مستقر شدند و آب‌گذر والنز را نابود کردند. با اینکه نیروی دریایی بیزانس در تنگنا مانده بود، ساسانیان نمی‌توانستند نیرو به سوی اروپایی قسطنطنیه بفرستند تا به هم‌پیمانان خود یاری رسانند. این به کاهش اثر محاصره انجامید، چرا که ساسانیان در جنگ‌های محاصره‌ای استاد بودند. افزون بر آن، ساسانیان و آوارها در برقراری ارتباط با یکدیگر از این سو به آن سوی تنگه بسفر که از آن حفاظت می‌شد، مشکل داشتند. هرچند که بی‌شک، ارتباط‌هایی بین این دو وجود داشته‌است.
در ۷ اوت ۶۲۶ میلادی، ناوگانی از کلک‌های ساسانی که سپاهیان را از این سو به آن سوی تنگه بسفر می‌برد، توسط کشتی‌های بیزانسی محاصره و نابود شد. اسلاوهایی که در بین آوارها بودند سعی کردند از آن سوی شاخ طلایی به باروهای دریایی حمله کنند، در حالی که قشون اصلی آوارها به باروهای زمینی حمله کردند. قایق‌های اسلاوی به کشتیهای بونوس پاتریسیانی تاختند و آن را نابود کردند. حمله زمینی آوارها از ۶ تا ۷ اوت شکست خورد. با رسیدن آوازه اینکه تئودور با قاطعیت شاهین را شکست داده (ظاهراً شاهین بر اثر اندوه زیاد مرده بود)، آوارها در عرض دو روز به سرزمین پشت ساحل بالکان عقب‌نشینی کرده و دیگر هرگز به‌طور جدی به قسطنطنیه حمله نکردند. با اینکه ارتش شهربراز هنوز در کلسدان اردو زده بود، خطر از سر قسطنطنیه گذشته بود.
خسرو پرویز، دلسرد از شکست شهربراز، پیکی با نامه به کاردارگان فرستاد که جانشین شهربراز در ارتش غربی بود. خسرو در نامه گفت که کاردارگان باید شهربراز را بکشد و ارتش را به تیسفون بازگرداند، اما سربازان بیزانسی جلوی آورندگان نامه را در گالاتیا گرفتند و نامه را به کنستانتین سوم (فرزند هراکلیوس) دادند که او نامه را به پدرش داد. هراکلیوس پس از خواندن نامه، پیشنهاد کرد که نامه را در دیداری در قسطنطنیه به شهربراز رد کنند. شهربراز درخواست را پذیرفت و با هراکلیوس در قسطنطنیه دیدار نمود و پس از خواندن نامه به نیروهای هراکلیوس پیوست. سپس شهربراز محتوای نامه را برگرداند، به گونه‌ای که خسرو گفته که ۴۰۰ نفر از افسران باید کشته شوند، تا مطمئن شود که کاردارگان و سپاهیان به او وفادار می‌مانند. شهربراز ارتشش را به شمال سوریه برد که در آنجا می‌توانست در یک لحظه تصمیم بگیرد که با خسرو پرویز باشد یا هراکلیوس. با بی‌طرفی شهربراز، هراکلیوس موفق شد دشمنش را از بهترین و کارآموخته‌ترین نیروهایش محروم کند و خودش هم سرگرم نیرومند کردن نیروهای خود شد تا به ایران بتازد.
براندازی خسرو پرویز

در ۶۲۷، خسرو نامه‌ای به شهربراز فرستاد، که در آن گفته بود او باید نیروهایش را به تیسفون بفرستد. شهربراز از گردن‌نهادن سرپیچی کرد و به آشورستان رفت و در اردشیر خوره اردویی برپا نمود. خسرو سپس فرخزاد را برای رایزنی با او فرستاد. فرخزاد در نهان علیه خسرو با شهربراز همدست شد.
یک سال پس از آن، بزرگ‌مالکان ساسانی که از جنگ با بیزانس و سیاست‌های جانگداز خسرو خسته شده بودند، قباد، پسر خسرو، که توسط پدرش به زندان افکنده شده بود را آزاد کردند. خانواده‌های فئودالی عبارت بودند از، خود شهربراز، که نماینده خانواده مهران بود، خاندان اسپهبدان، که نمایندهٔ آن سپهبد فرخ‌هرمز و دو تا از پسرانش به نام‌های رستم فرخ‌زاد و فرخ‌زاد بودند. نماینده ارمنیان، ورازتیروتس باگراتونی و کنارنگ هم آخرین نماینده بود. در ماه فوریه، قباد به همراه اسپدگشنسپ، تیسفون را گرفت و خسرو پرویز را به زندان افکند. قباد دوم خود را در ۲۵ فوریه شاه ساسانی خواند و با کمک پیروز خسرو، همه برادران تنی و ناتنی خود را کشت، از جمله مردانشاه پسر عزیزکردهٔ خسرو پرویز و همسرش شیرین. سه روز پس از آن، به مهرهرمزد دستور داد تا پدرش را بکشد. با موافقت اشراف ایرانی، قباد با امپراتور روم، هراکلیوس صلح کرد و بدین سان همه سرزمین‌های تسخیر شده از بیزانس، دوباره به آن‌ها واگذار شد، اسیران جنگی آزاد شدند و تاوان جنگی هم پرداخت شد و چلیپای راستین و دیگر اشیاء مقدسی که در سال ۶۱۴ در اورشلیم به‌دست ساسانی‌ها افتاده بود به بیزانس بازگردانده شد.
اشراف‌زادگان تلخ‌کام ساسانی، به دنبال از دست دادن سرزمین‌هایی که برای پیمان صلح لازم بودند، شروع به ایجاد ایالت‌های جداسر در امپراتوری ساسانی کردند. این به پراکندگی نیرو و منابع کشور انجامید. افزون بر این، سدها و آبراهه‌ها هم متروکه شدند، و طاعونی مرگ‌بار در استان‌های غربی ایران گسترش پیدا کرد. نیمی از مردم کشور نابود شدند که شیرویه، شاه ایران هم یکی از آن‌ها بود. پس از شیرویه، اردشیر سوم ساسانی بر تخت نشست.
غصب کردن تخت پادشاهی

پس از مرگ قباد دوم، هراکلیوس نامه‌ای برای شهربراز فرستاد که در آن گفته بود:
شهربراز در ۲۷ آوریل ۶۲۹ (یا ۶۳۰)، تیسپون را با ۶٫۰۰۰ نیرو محاصره کرد. اما درگرفتن شهر ناتوان بود، پس با پیروز خسرو، فرمانده پارسی و وزیر سابق امپراتوری در دوره پادشاهی پدر اردشیر، قباد دوم، همدست شد. همچنین نامدارجشنس هم با او یار گشت؛ کسی که در سال ۶۲۶ به جانشینی شهربراز در نیمروز انتخاب شده بود. شهربراز همراه این دو چهرهٔ قدرتمند، تیسفون را تسخیر و اردشیر سوم و بسیاری از اشراف‌زادگان ساسانی را اعدام کرد، که از جمله این اشراف‌زادگان می‌توان به وزیر اردشیر، ماه‌آذر گشنسب اشاره نمود. سپس شهربراز شاه جدید امپراتوری ساسانی شد. کاردارگان که پس از غصب تخت شاهی مخالف شهربراز بود کشته شد.
هراکلیوس همچنین فرزند مسیحی شهربراز، نیکتاس ایرانی را جانشین شهربراز خطاب کرده بود. جانشینی یک ایرانیِ مسیحی بر تخت شاهی ساسانی، راه را برای مسیحی کردن ایران می‌گشود. پس از مدتی، شهربراز، شمتا فرزند یزدین، را در کلیسای مرقه مصلوب کرد. دلیل این اعدام این گونه گزارش شده که شمتا در زمان پادشاهی خسرو پرویز به شهربراز توهین کرده بوده‌است. چهل روز بعد، در مراسمی، شخصی به نام فرخ هرمزد، با پرتاب یک نیزه به سوی شهربراز، او را کشت. فرخ هرمزد سپس به بوران‌دخت، دختر خسرو پرویز، کمک کرد تا به پادشاهی برسد.
تأثیرات

شهربراز نقش بسیار برجسته‌ای در آخرین جنگ ایران و روم شرقی و رویدادهایی که پس از جنگ رخ دادند، بازی کرد. نتیجهٔ شورش او در برابر خسرو پرویز، پیروزی شکست‌آمیز بیزانس در برابر شاهنشاهی ساسانی بود و باعث شد شاهنشاهی ساسانی، درگیر جنگ داخلی شود. پس از مرگ شهربراز، فرزندش شاپور، بوران‌دخت را از پادشاهی برکنار کرد و خود را شاه امپراتوری ساسانی خواند. پادشاهی شاپور هم خیلی نپایید و خیلی زود اشراف‌زادگان ساسانی او را برکنار کردند. در همان دوره، نیکتاس ایرانی، فرزند شهربراز، به خدمت نظام بیزانسی وارد شد و بعدها در نبرد یرموک از رشته‌جنگ‌های بیزانس و اعراب، از سرداران بیزانسی بود.
نگاره‌ای از شهربراز در نامهٔ خسروان
نقشهٔ لشکرکشی‌ها از سال ۶۱۱ تا ۶۲۴ در سوریه، آناتولی، ارمنستان و میان‌رودان
گستره قلمرو شاهنشاهی ساسانی، در بالاترین حد خود
درخم شهربراز
آژانس دوستی سیرانو

| آژانس دوستی سیرانو | آژانس دوستی سیرانو |
| --- | --- |
نام‌های دیگر: پوستر تبلیغاتی
هانگول: 연애조작단; 시라노
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Yeonaejojakdan; Sirano
 :  
ژانر: عاشقانه کمدی
نویسنده: شین جه وون
کارگردان: کانگ کیونگ هون
بازیگران: لی جونگ هیوک سویونگ لی چون‌هی هونگ جونگ هیون چو یون وو
آهنگساز: پارک سه جون
کشور سازنده: کره جنوبی
زبان اصلی: کره‌ای
شمار قسمت‌ها: ۱۶
تولید: تولید
تهیه‌کنندهٔ اجرایی: به جونگ پیونگ
تهیه‌کننده‌ها: کانگ هی جون لی یه ریم
فیلم‌برداری: کانگ سونگ گی هونگ سونگ هیوک
تدوین‌گران: یو سونگ یوپ بک اون جا
مدت: ۴۵ دقیقه
تولیدکننده‌ها: اوه! بوی پراجکت سی‌جی ئی اند ام
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: تی‌وی‌ان
انتشار اولیه: ۲۷ مه ۲۰۱۳ (۲۰۱۳-05-۲۷) – ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۳ (۲۰۱۳-07-۱۶)
انتشار: انتشار
نمایش‌های مشابه: گل پسر رشته فروش گروه گل گل پسر همسایه
وبگاه: وبگاه
آژانس دوستی سیرانو (به کره‌ای: 연애조작단; 시라노; انگلیسی: Dating Agency: Cyrano) یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی محصول سال ۲۰۱۳ با بازی لی جونگ هیوک، سویونگ، لی چون‌هی، هونگ جونگ هیون و چو یون وو است. این مجموعه حول محور یک آژانس دوست‌یابی می‌چرخد. عنوان کاری اولیه این مجموعه، آژانس دوست‌یابی گل پسر (به کره‌ای: 꽃미남 연애조작단; لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Ggotminam Yeonaejojakdan; انگلیسی: Flower Boy Dating Agency) بود.
سبوه چولجیان

| His Eminence سبوه چولجیان | His Eminence سبوه چولجیان |
| --- | --- |
His Eminence Archbishop Sebouh Chouldjian, Primate of the Diocese of Gougark of the کلیسای حواری ارمنی. (ارمنی: Գերաշնորհ Տեր Սեպուհ արքեպիսկոպոս Չուլջյան, առաջնորդ Գուգարաց թեմի): His Eminence Archbishop Sebouh Chouldjian, Primate of the Diocese of Gougark of the کلیسای حواری ارمنی. (ارمنی: Գերաշնորհ Տեր Սեպուհ արքեպիսկոպոս Չուլջյան, առաջնորդ Գուգարաց թեմի)
کلیسا: کلیسای حواری ارمنی
قلمرو: اسقف‌نشین گوگارک
سریر: Mother See of Holy Etchmiadzin
منصوب: ۳ ژوئن ۱۹۹۶
پایان دوره: ۱۹ نوامبر ۲۰۲۰
رسته‌ها: رسته‌ها
انتصاب: ۷ ژوئن ۱۹۸۷ توسط Archbishop نرسس پوزاپالیان
دست‌گذاری: ۱۵ ژوئن ۱۹۹۷ توسط گارگین یکم
اطلاعات فردی: اطلاعات فردی
نام هنگام تولد: Haik Sarkis Chouldjian
زادهٔ: ۲۴ مارس ۱۹۵۹ ملطیه
درگذشت: ۱۹ نوامبر ۲۰۲۰ (۶۱ سال) ایروان
ملیت: ترکیه
اسقف اعظم سبوه چولجیان (ارمنی: Սեպուհ արքեպիսկոպոս Չուլջյան؛ زادهٔ ۲۴ مارس ۱۹۵۹ – درگذشته ۱۹ نوامبر ۲۰۲۰) یک کشیش اهل ترکیه بود. وی از ۳ ژوئن ۱۹۹۶ تا ۱۹ نوامبر ۲۰۲۰ کشیش ارشد اسقف‌نشین گوگارک بود.
نگارخانه

اسقف اعظم سبوه چولجیان
اسقف اعظم سبوه during Liturgy
اسقف اعظم سبوه with representatives of Istanbul Armenian Community
اسقف اعظم سبوه در آرامگاه هرانت دینک در استانبول،  ترکیه
Archbishop Sebouh washing the feet of children during the پاشویان ceremony
گریگور سونی

| گریگور سونی | گریگور سونی |
| --- | --- |
گریگور سونی به همراه گروه کر خویش در ۱۹۰۲ در شوشی: گریگور سونی به همراه گروه کر خویش در ۱۹۰۲ در شوشی
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۱۰ سپتامبر ۱۸۷۶ گتابک، فرمانداری الیزابت‌پول، امپراتوری روسیه
خاستگاه: ارمنستانی
درگذشته: ۱۸ دسامبر ۱۹۳۹ (۶۳ سال) فیلادلفیا، پنسیلوانیا، ایالات متحده آمریکا
ژانر: موسیقی کلاسیک
پیشه(ها): آهنگساز و موسیقی‌دان
محل تحصیل: دانشکده علوم الهی گئورگیان اچمیادزین
 :  
گریگور میرزایان سونی (ارمنی: Գրիգոր Միրզայեան Սիւնի؛ انگلیسی: Grikor Mirzaian Suni)؛ ۱۰ سپتامبر ۱۸۷۶ – ۱۸ دسامبر ۱۹۳۹) یک آهنگساز و موسیقی‌دان اهل ارمنستان بود.
زندگی‌نامه

بین سال‌های ۱۸۹۱ تا ۱۸۹۵ میلادی به همراه کومیتاس وارداپت موسیقی را در فرهنگستان کلیسای جامع اچمیادزین آموخت و سپس به سن پترزبورگ نقل مکان نمود جایی که بین سال‌های ۱۸۹۵ تا ۱۹۰۴ میلادی به همراه نیکولای ریمسکی-کورساکف، الکساندر گلازونف، آناتولی لیادوف آموزش موسیقی دید.
پدر پدربزرگ وی رئیس خنیاگران دربار فتحعلی‌شاه قاجار بود. نوه وی، رونالد گریگور سانی استاد علوم سیاسی در دانشگاه شیکاگو است.
یاروس آکینو

| یاروس آکینو | یاروس آکینو |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: یاروس روئل بالاگتاس آکینو
زادهٔ: ۱ آوریل ۱۹۹۹ ‏(۲۵ سال) کالوکان
ملیت: فیلیپین
دیگر نام‌ها: Jai, JJ
تحصیلات: کالج بین‌المللی مریدین
پیشه(ها): بازیگر، VJ
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۶–تاکنون
نمایندگان:  استار مجیک (۲۰۰۶–۲۰۲۱)  آژانس هنرمندان ویوا (۲۰۲۱–تاکنون) 
شناخته‌شده برای: پرنگ جومار در Super Inggo لمبت در کونگ فو کیدز دریک در Luv U
امضاء: امضاء
یاروس آکینو (انگلیسی: Jairus Aquino؛ زادهٔ ۱ آوریل ۱۹۹۹) خواننده و بازیگر تلویزیون اهل فیلیپین است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به کاخ سفید اشاره کرد.
استپان مالخاسیانتس

| استپان مالخاسیانتس | استپان مالخاسیانتس |
| --- | --- |
زادهٔ: ۷ نوامبر ۱۸۵۷ آخالتسیخه
درگذشت: ۲۱ ژوئیهٔ ۱۹۴۷ (۸۹ سال) ایروان
محل تحصیل: دانشگاه دولتی سن پترزبورگ
شناخته‌شده برای: Armenian Explanatory Dictionary
جوایز:   
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): لغت‌شناسی، Armenian studies, شرق‌شناسی
محل کار: فرهنگستان ملی علوم ارمنستان
 :  
استپان مالخاسیانتس (ارمنی: Ստեփան Սարգսի Մալխասյանց؛ ۷ نوامبر ۱۸۵۷ – ۲۱ ژوئیهٔ ۱۹۴۷) یک دانشمند در زمینه لغت‌شناسی اهل ارمنستان بود.
جوایز و افتخارات

وی برنده جوایزی همچون جایزه استالین (۱۹۴۶) و نشان لنین شده است.
شیخ کلینی

| شیخ کلینی محمد بن یعقوب کلینی | شیخ کلینی محمد بن یعقوب کلینی |
| --- | --- |
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۵۸ ه‍.ق روستای کلین، ری،  ایران
درگذشته: ۳۲۹ ه‍. ق بغداد
قومیت: ایرانی
دوران: خلافت عباسیان
مذهب: شیعه ۱۲ امامی
آثار معروف: کتاب کافی
پیشه: محدث
مرتبه: مرتبه
 تأثیرگذاران شیخ صدوق :  تأثیرگذاران شیخ صدوق 
شیخ ابوجعفر محمّد بن یعقوب بن اسحاق ورامینی رازی معروف به کُلِینی، شیخ کلینی و ثقةالاسلام کلینی (۲۵۸–۳۲۹ ه‍. ق / ۸۶۴–۹۴۱ م) صاحب کتاب کافی از کتب اربعه و از محدثّان مشهور شیعه است.
زندگی

کلینی، در روستای کلین از روستاهای قدیمی پیرامون حسن‌آباد فشافویه تهران در ۳۸ کیلومتری شهر ری و در روستای کلین نزدیک حسن‌آباد فشافویه، و در زمان حسن عسکری به دنیا آمد. به همین جهت، او را به لقب رازی، منسوب به ری هم می‌خوانند. در ابتدا علوم اسلامی را نزد پدر و دایی خود گذراند. بعد از مدت کوتاهی که با منابع رجالی و حدیثی آشنا شد، برای ادامهٔ تحصیل خود به شهر ری رفت.
در آن دوران بیشتر مردمان شهر ری شافعی و حنفی مذهب بودند، ولی بعضی از روستاهای اطراف آن مثل علی‌آباد و حسن‌آباد شیعه‌نشین بودند و اکثر اهل تسنن آن شهر، همواره تحت تأثیر آنان بودند، از این رو ری به شهر شیعه‌نشین معروف بود. در آن دوران شهر ری، مرکز برخورد آرا و اندیشه‌های اسماعیلیه، حنفی، شافعی و شیعه شده بود. امروزه کتابخانه‌ای به نام کتابخانهٔ شیخ کلینی در شهر ری به یاد او وجود دارد.
استادان

ثقةالاسلام کلینی در ری، قم، بغداد، کوفه و دیگر نقاط ممالک اسلامی
در نیمهٔ دوم سدهٔ سوم هجری، دانشمندان بزرگ، فقیهان و محدثان بسیاری را ملاقات کرده و از آنان به اجازه‌هایی دریافت کرده است. در کتب رجال و تراجم، بالغ بر ۴۰ نفر از فقها و محدثان را نام می‌برند که از استادان و مشایخ اجازه وی به‌شمار رفته‌اند و کلینی در نزد آن‌ها شرایط شاگردی به جای آورده است.
برخی از استادان شیخ کلینی عبارتند از:
احمد بن محمد بن عاصم کوفی
حسن بن فضل بن زید یمانی
محمد بن حسن صفار قمی
محمد بن اسماعیل نیشابوری
احمد بن مهران
احمد بن ادریس قمی
عبدالله بن جعفر حمیری
شاگردان

بسیاری از فقها و محدثین بنام شیعه که از مشاهیر بودند از جمله شاگردان کلینی به‌شمار می‌روند:
ابن ابی رافع صیمری
احمد بن احمد کاتب کوفی
احمد بن علی ن سعید کوفی
ابو غالب احمد بن زراری
ابن قولویه
علی بن محمد بن موسی دقاق
محمد بن ابراهیم نعمانی معروف به ابن ابی زینب
محمد بن احمد صفوانی
محمد بن احمد سنانی زاهری، مقیم ری
محمد بن علی ما جیلویه
محمد بن محمد بن عصام کلینی
هارون ابن موسی
کتاب‌شناسی

کتاب الکافی
کتاب کافی هشت جلدست:
جلد اول و دومش مربوط به اصول است، جلد هشتم آن روضهٔ کافی است، که مواعظ و قصصست، و پنج جلد بقیه فروع کافی است از طهارت تا دیات.
کلینی خمس و فَیء و انفال را در فروع کافی ذکر نمی‌کند، بلکه در اصول کافی آورده است ولی زکات را در فروع کافی مورد بحث قرار می‌دهد.
علت این کار آن است که تقسیم فَیء از شئون امامت است. کلینی وقتی بحث امامت و احکام، اوصاف، شرایط، وظایف و اختیارات امامت را تبیین می‌کند انفال و خمس و فیء را آنجا بیان می‌کند.
شیخ طوسی، و نجاشی کتاب‌های زیر را از کلینی دانسته‌اند:
کتاب الرجال
کتاب الردّ علی القرامطة
کتاب رسائل الائمّة
کتاب تعبیر الرؤیاء
مجموعهٔ شعر (قصایدی که شاعران از فضایل اهل‌بیت گفته‌اند)
درگذشت

کلینی در سال ۳۲۹ قمری برابر با ۳۱۹ خورشیدی که مصادف با مبدأ غیبت کبری حجت بن الحسن است در سن ۷۰ سالگی در بغداد، درگذشت. ابو قیراط محمد بن جعفر حسنی، یکی از بزرگان بغداد بر پیکرش نماز خواند. آرامگاه او در «باب‌الکوفه» در بغداد، امروز در ناحیه شرقی رود دجله کنار پل قدیم بغداد و زیارتگاه مسلمانان است.[یادکرد یافت نشد]
خرسکان

| خرسکان محدودهٔ زمانی: ۲۰ تا ۰ میلیون سال پیش  PreЄ Є O S D C P T J K Pg N     میوسن to Recent | خرسکان محدودهٔ زمانی: ۲۰ تا ۰ میلیون سال پیش  PreЄ Є O S D C P T J K Pg N     میوسن to Recent |
| --- | --- |
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پستانداران
راسته:: گوشت‌خوارسانان
زیرراسته:: سگ‌سانیان
تیره:: خرسکان
خرسکان (نام علمی: Procyonidae) نام یک تیره از زیرراسته سگ‌سانیان است.
خرسکیان، گروهی از پستانداران درخت نورد شامل راکون ها گربه راسو ها و خرسک دم حلقه ای می شوند. که دارای 18 گونه شناسایی شده به عنوان گوشتخواران طبقه بندی می شوند.
خرسکیان در واقع همه چیزخوار هستند، و و از نظر ژنتیکی به تیره خرس ها (خانواده Ursidae)  نزدیک هستند. در واقع، هر دو پاندا غول پیکر ( Ailuropoda melanoleuca ) و پاندای کوچکتر یا قرمز ( Ailurus fulgens ) در گذشته به عنوان گونه از خرسکسان گروه بندی می شدند. با این حال، پاندا غول پیکر در واقع یک خرس است و پاندای کوچک تنها عضو خانواده سرخ پاندایان (Ailuridae) است. خرسکیان بیشتر در آمریکای مرکزی زندگی می کنند و فقط راکون آمریکای شمالی به طور گسترده در شمال مناطق استوایی پراکنده شده است. راکون و برخی دیگر از خانواده پروسیونیدها(نام علمی خرسکیان) گاهی اوقات به عنوان حیوان خانگی نگهداری می شوند.
روحش شاد (فیلم)

| روحش شاد | روحش شاد |
| --- | --- |
کارگردان: جو کارنهان
تهیه‌کننده:  مت دیمون  بن افلک  لوسیانا باروسو  دنی برنفیلد 
نویسنده: جو کارنهان
توزیع‌کننده: نتفلیکس
تاریخ‌های انتشار: ۲۰۲۶
کشور: آمریکا
زبان: انگلیسی 
روحش شاد یا رست این پیس (انگلیسی: RIP) یک فیلم جنایی و دلهره‌آور آمریکایی در حال ساخت به نویسندگی و کارگردانی جو کارنهان با بازی مت دیمون، بن افلک، تیانا تیلور، ساشا کایه، نستر کاربونل، کاتالینا ساندینو مورنو، کایل چندلر، اسکات ادکینز و لینا اسکو است.
داستان

گروهی از پلیس‌های میامی ذخیره‌ای از میلیون‌ها پول نقد را کشف می‌کنند که باعث بی‌اعتمادی افراد خارجی در مورد مصادره بزرگ می‌شود و آنها را به این سوال وا می‌دارد که به چه کسی تکیه کنند.
ساخت

فیلمبرداری در ۳ اکتبر ۲۰۲۴ در لس آنجلس آغاز شد و انتظار می‌رود در ۱۱ دسامبر به پایان (رپ) برسد.
علی حصوری

| علی حصوری | علی حصوری |
| --- | --- |
زاده: ۱۳۱۶ (۸۶–۸۷ سال) زنجان، ایران[نیازمند منبع]
پیشه: مدرس، پژوهشگر، نویسنده
زمینه کاری: تاریخ، زبان‌شناسی، ادبیات، تصحیح، نقد ادبی، تاریخ فرش و طراحی سنتی
کار(های) برجسته:  تصحیح نوروزنامهٔ خیام  حافظ از نگاهی دیگر 
علی حصوری (زادهٔ ۱۳۱۶) زبان‌شناس ایرانی است که در سوئد زندگی می‌کند. از جمله آثار او می‌توان به تصحیح نوروزنامه، حافظ از نگاهی دیگر و زیبائی خط فارسی اشاره کرد. او استاد مؤسسهٔ آسیائی دانشگاه شیراز و پنج سال سردبیر پژوهشنامهٔ مؤسسهٔ آسیائی بوده است.[نیازمند منبع]
آثار

گزارش گویش‌های لری. تهران: طهوری، ۱۳۴۲.
تصحیح نوروزنامهٔ خیام، ۱۳۴۲.
مجموع پریشانی. تهران: انتشارات جانزاده، ۱۳۶۲.
آخرین شاه. تهران: نشر چشمه، ۱۳۷۱.
فرش سیستان. تهران: انتشارات فرهنگان، ۱۳۷۱.
نقش‌های قالی ترکمن و اقوام همسایه. تهران: انتشارات فرهنگان، ۱۳۷۱.
فرش بر مینیاتور. تهران: انتشارات فرهنگان، ۱۳۷۶.
آئین شناخت. تهران: نشر چشمه، ۱۳۸۴.
مبانی طراحی سنتی در ایران. تهران: نشر چشمه، ۱۳۸۵.
سیاوشان، تهران: نشر چشمه، ۱۳۸۷.
سرنوشت یک شمن. تهران: نشر چشمه، ۱۳۸۸.
حافظ از نگاهی دیگر. تهران: نشر چشمه، ۱۳۸۷.
جام جهان‌نمای عباسی. در منافع شراب نوشتهٔ قاضی بن کاشف‌الدین محمد. دانشگاه اوپسالا، ۲۰۱۴.
سفرنامهٔ حاجی مهندس. تهران: نشر چشمه، ۱۳۹۶.
ترانه‌های آفتاب، مجموعهٔ شعر، استکهلم: نشر ارزان، ۲۰۱۹.
زیبائی خط فارسی: تحلیل تاریخی، تهران: نشر چشمه، ۱۳۹۸.
عرفان شناخت، تهران: نشر چشمه، ۱۴۰۰.
آلکسی بوتیان

| آلکسی بوتیان | آلکسی بوتیان |
| --- | --- |
نام بومی: Алексей Николаевич Ботян
زاده: ۱۰ فوریه ۱۹۱۷
درگذشته: ۱۳ فوریهٔ ۲۰۲۰ (۱۰۳ سال) مسکو
مدفن: گورستان ترویکوروفسکوی
وفاداری:  اتحاد جماهیر شوروی  روسیه
سال‌های خدمت: ۱۹۳۹–۱۹۸۹
درجه: Colonel of State Security
نشان‌ها: قهرمان فدراسیون روسیه نشان لیاقت میهن‌پرستی Fourth Class Order of Courage Twice نشان پرچم سرخ نشان جنگ میهنی نشان پرچم سرخ کار Medal "For Battle Merit" Medal "To a Partisan of the Patriotic War" مدال دفاع از مسکو مدال «برای پیروزی بر آلمان در جنگ بزرگ میهنی ۱۹۴۱-۱۹۴۵» Medal "For Impeccable Service" First and Second Classes Silver Cross of the ویرتوتی میلیتاری
آلکسی بوتیان (روسی: Алексей Николаевич Ботян؛ ۱۰ فوریهٔ ۱۹۱۷ – ۱۳ فوریهٔ ۲۰۲۰) فرد نظامی اهل ارمنستان بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون قهرمان فدراسیون روسیه، نشان پرچم سرخ، نشان جنگ میهنی، مدال دفاع از مسکو، و نشان پرچم سرخ کار شده‌است.
جمال ثریا

| جمال ثریا | جمال ثریا |
| --- | --- |
نام اصلی: جمال‌الدین صبر
زاده: ۱۹۳۱ ترکیه
درگذشته: ۹ ژانویه ۱۹۹۰ استانبول
پیشه: شاعر، نویسنده، بازرس مالی، مدیریت کل، مدیر هنری
زمینه کاری: شاعر
ملیت: کرد - زازا
دانشگاه: دانشگاه آنکارا
دوره: جمهوریت
همسر(ها): سنیها صبر(۱۹۶۲–۱۹۵۴)، زحل تکنات(۱۹۶۶)، گنگر دمیرآی(۱۹۷۵)، زحل تکنات (۱۹۷۶)
شریک(های) زندگی: سنا لقمان، تومریس ایار، بیرسن ساناک
فرزند(ان): آیچا صبر، ممو امراه صبر
 جوایز ۱۹۵۹ جایزه شعر یدی‌تپه، ۱۹۶۶ (TDK) جایزه زبان ترکی، ۱۹۸۸ جایزه شعر بهجت نجاتیگیل  :  جوایز ۱۹۵۹ جایزه شعر یدی‌تپه، ۱۹۶۶ (TDK) جایزه زبان ترکی، ۱۹۸۸ جایزه شعر بهجت نجاتیگیل  
جمال‌الدین صبر، معروف به جمال ثریا (به ترکی استانبولی: Cemal Süreya) -شاعر و نویسنده  (زاده ۱۹۳۱ پولومور، تونج‌ایلی – درگذشته ۹ ژانویه ۱۹۹۰ استانبول) است. ویژگی شعرهای ثریا، ادبیت بخشیدن به مفاهیم اروتیک در شعر نو ترکیه است.
زندگی‌نامه

جمال ثریا در سال ۱۹۳۱ او در شهر پولومور که در آن زمان بخشی از ارزنجان بود، از پدر و مادری با اصلیت علوی زازا به نامهای حسین و گل بیاض، متولد شد. سال‌های اول کودکیش را در شهر ارزنجان گذراند و پس از کشتار درسیم در سال ۱۹۳۸، همراه خانواده‌اش به بیله‌جک تبعید شد.

سپس مدرسه ابتدایی را که در بی‌اوغلو در استانبول شروع کرده بود، از کلاس سوم در بیله‌جک پی گرفت و بعدها بدون اطلاع پدرش در آزمون ورودی دبیرستان حیدرپاشا جهت تحصیل رایگان و بدون پرداخت شهریه و دریافت حمایت مالی حین تحصیل شرکت کرد و پس موفقیت در آزمون و ادامه تحصیل، از دبیرستان حیدرپاشای استانبول فارغ‌التحصیل شد.

ثریا جهت ادامه تحصیل وارد دانشکده علوم سیاسی دانشگاه آنکارا شد و تحصیلاتش را در رشته اقتصاد به اتمام رساند. پس از آن به مشاغلی چون بازرسی و دستیار بازرس در وزارت مالیه، مدیر کلی، عضو هیئت مشورتی نشریات فرهنگی وزارت فرهنگ، عضو هیئت مدیره بانک اقتصاد خاور میانه پرداخت. او همچنین بیش از ۲۵ سال عضو انجمن زبان ترکی بود و به مشاوره در چاپ و نشر و ویرایش و ترجمه در دانشنامه‌ها پرداخت.

او از ژوئن ۱۹۶۶ تا می ۱۹۷۰ به انتشار ۴۷ شماره از نشریه پاپیروس پرداخت که از اوت ۱۹۶۰ تا آن زمان، تنها ۴ شماره از آن منتشر شده بود، همچنین بین سال‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۸۱ دو شماره دیگر از آن را منتشر کرد. در همین بین او به انتشار اشعار و نوشته‌هایش در نشریات و رسانه‌هایی مانند نامه یکشنبه، هفت‌تپه، تشکیلات، نوشته‌های ترکیه، سیاست، ملت جدید، روشنایی، حاشیه، یازکو سوموت، به سوی ۲۰۰۰ پرداخت.

جمال ثریا یکی از شاعران برجسته دومین جنبش ادبی نو در ترکیه و از نظریه‌پردازان آن به‌شمار می‌رود. او علی‌رغم مخالفت با شعر سنتی، یکی از شاعرانی بود که شعر سنتی را به بهترین شکل به کار برده‌است. او با ابداعات و قالب‌های خاص گویش خودش، با انباشت قوی و تصاویر زنده، نمونه موفق جریان دوم شعر نو ترکیه است.

پس از مرگش جایزه شعری به نام او بنیان گذاشته شد. در سال ۱۹۹۷ مجموعه «جمال ثریا» منتشر شد.
نمونه اشعار

جمال ثریا در شعری تبعید سال ۳۸ را این‌گونه بیان می‌کند:

ما را در کامیونی ریختند

با دو سرباز مسلح بالای سرمان

سپس آن دو سرباز را در واگن سوارکردند

پس از روزها مسافرت در روستایی رهایمان کردند.

سگ‌ها به درازای تاریخ پاس می‌کردند.
تغییر نام‌خانوادگی

به نقل از دخترخوانده جمال ثریا، گنچا اوسلو، ثریا با یک دوست صمیمی شاعرش بر سر یک شماره تلفن شرط‌بندی می‌کند که اگر باخت یک «ی» را از نام فامیلش حذف کند. شرط‌بندی را می‌بازد و نام خانوادگی‌اش از «ثریّا» به «ثریا» تغییر می‌دهد. این نام فامیلی اولین بار در سال ۱۹۵۶ در شعر «سیب» منتشر شد.
ترجمه به فارسی

مجموعه شعر «من بوی دارچین می‌دهم» شامل شعرهای جمال ثریا با ترجمه همت شهبازی به فارسی ترجمه و توسط «نشر امرود» منتشر شده‌است.
آثار > اشعار

(Üvercinka (۱۹۵۸
(Göçebe (۱۹۶۵- خانه‌به‌دوش
(۱۹۷۳) مرا ببوس و به دنیا بیاور
(۱۹۸۴) حرف‌های عاشقانه (مجموعه اشعار)
(۱۹۸۸) پایان پاییز
(Sıcak Nal (۱۹۸۸
(۱۹۹۰، ۱۹۹۵) مجموعه آثار حرف‌های عاشقانه
Korkarak Vinç
تو را از دور عاشقم
آثار > نقد و بررسی

(۱۹۷۶) با کلاهم که پر از گل است
(۱۹۸۲) در طول روز
(۱۹۹۲) ۹۹ چهره
(۱۹۹۲) موهایت را بلند کن فرگیا
(۱۹۹۲) شعر عامیانه دشمن
(۱۹۹۲) نوشته‌های روشنگری
(Oluşum’da Cemal Süreya (۱۹۹۲
(۱۹۹۲) سرمقاله‌ای از پاپیروس
مجموعه نوشته‌ها، شماره اول
مجموعه نوشته‌ها، شماره دوم
روزها
آثار > یادداشت‌های روزانه

(۱۹۸۱)- ۹۹ روز
آثار > نامه‌ها

(۱۹۹۰) نامه‌های سیزده روز
آثار > کتاب کودکان

(Aritmetik İyi Kuşlar Pekiyi (۱۹۹۳
آثار > گفتار

(Güvercin Curnatası (۱۹۹۷
آثار > تألیف

(۱۹۶۶) شاعران میهن
(۱۹۶۷) صد شعر عاشقانه
آثار > ترجمه شعر

(۱۹۹۵) قلب شکسته
آثار > ترجمه‌ها

(۱۹۶۴) دختر دم بخت
(۱۹۶۵) پرنس کوچک
(۱۹۶۵) ترانه ناامیدی یک عشق
(۱۹۶۶) افکار راست امروزه
(Sade’ı Yakmalı mı? (S. De Bauvoir-۱۹۶۶
(Mao Zedung-۱۹۶۷) عصاره انقلاب
(Pozner- ۱۹۶۷) ایالات متحده آمریکا
(۱۹۶۷) گناهان عشق
(Palto (Gogol-۱۹۶۸
(Yeşil Papa (Asturias-۱۹۶۷
(۱۹۶۸) پس زمینه آسمانی
(۱۹۷۵) پرنس کوچک
(Saat Özgürlük (G. Hernadi- ۱۹۶۸
(۱۹۶۹) جبهه استقلال ملی
(Emperyalizm, Kapitalizmin En Yüksek Aşaması (Lenin- ۱۹۷۴-
(Dine Karşı Düşünce Tarihi (A. Bayet- ۱۹۷۰ - افکار ضد دین
(۱۹۷۰) ترانه ناامیدی یک عشق
(۱۹۷۱) دکترین‌های بزرگ اخلاقی
(Vadideki Zambak (Balzac-۱۹۸۵
(Nekrassov (Sartre-۱۹۷۱
(Gönül ki Yetişmekte (Flaubert-۱۹۷۱
(Goriot Baba (Balzac- ۱۹۷۴
(۱۹۷۴)- میخانه
(Çin Uyanınca (A. Peyrefitte- ۱۹۷۵
(Venezuela Makiliklerinde Douglas Bravo Konuşuyor (۱۹۷۶
(۱۹۷۶) سکس نشاط آور
(۱۹۷۷) تاریخچه کار و کارگر
(۱۹۷۷) تحلیل فاشیسم
(۱۹۸۰) بالن قرمز
(۱۹۸۲) نوستراداموس پیشگو
(۱۹۹۱) یک مهره
ملیندا او. فی

| ملیندا او>  فی | ملیندا او>  فی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۷ اکتبر ۱۹۴۲ ‏(۸۲ سال)
ملیندا او. فی (انگلیسی: Melinda O. Fee؛ زادهٔ ۷ اکتبر ۱۹۴۲) یک بازیگر سینما، و هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است.
او در فیلم محو شدن به سمت سیاهی بازی کرده‌است.