سورات شابد یوگا
جنبش‌ها و استادان

طرفدارن بر این باورند سورات شابد یوگا توسط جنبش‌هایی با استادان مختلف بسیاری شرح داده شده‌است. هر چند، چون اصول اساسی سنت سورات شابد یوگا برای یک استاد در قید حیات بیرونی جهت تشرف به پیروان در این مسیر لازم است، این جنبش‌هایی که سات گورهای تاریخی در آن فوت کرده‌اند و جانشینانشان ادعایی مبنی بر سات گورو شدن در سورات شابد یوگا ندارند معمولاً به عنوان اینکه جنبش‌ها سورات شابد یوگا می‌باشند چه توسط رهبران متعلق به خودشان یا جنبش‌هایی با استادان در قید حیات کنونی در نظر گرفته نمی‌شوند.
جنبش رادها سوامی سورات شابد یوگا توسط شیودایال سینگ (1818- 1878) و با نام رادها سوامی سات سانگ تقریباً در 1861 تأسیس شد. شیودایال سینگ که همچنین با نام سوامی جی ماهاراج شناخته می‌شود جلسات سات سانگ را برای 17 سال در پانی گالی و سوامی باغ در شهر آگرا هند تا زمان مرگش در 15 ژوئن، 1878 اداره کرد. حدسی در زمینه گوروش و جانشینانش متفاوت است، اگر چه او دستورالعمل‌های کلامی را در آخرین روزهای زندگیش در مورد اینکه چطور پیروانش می بایست آن را نگهداری کنند داد. برطبق نظر رادها سوامی سات سانگ بیاس گوروی وی تولسای صاحیب اهل هتراس بود. برطبق نظر جانشینان سوآمی باغ و دایال باغ، تولسای صاحیب  گوروی معاصر با تعالیمی مشابه شیودایال سینگ بود و شیودایال سینگ فطرتاً سات گورور متولد شد و خودش گورویی نداشت.
بعد از مرگش، 6 جانشین بلافصل تعالیم شیودایال سینگ را حفظ کردند از جمله هازور ماهاراج رائی سالیگرام از پیپال ماندی، شهر آگرا؛ باباجی ماهاراج جایمال سینگ از درا بابا جایمال سینگ که همکنون مقر فعلی رادها سوامی سات سانگ بیاس(RSSB) می‌باشد؛ اطلاعات بیشتر در مورد استادان در قید حیات مرتبط با دودمان شیودایال سینگ می‌تواند در مقاله جنبش سانت مات معاصر یافت شود.
سنت کیرپال سینگ، گوروی سانت مات معاصر، توضیح داد که "نام"(کلمه) در سنت‌های بسیاری از طریق استفاده از شماری از اصطلاحات مختلف توصیف شده‌است. در تعالیمش، عبارات زیر به عنوان مشابهی برای "نام" تفسیر می‌شود:
"ناد"(naad)، "آکاش بانی"(Akash Bani)، و سروتی(Sruti) در وداها
نادا(nada) و یودگیت(Udgit)، در اوپانیشاد
لاگوس(Logos) و کلمه(word) در عهد جدید
تائو توسط لائو تزه
موسیقی فلکی توسط فیثاغورث
سروشا(Sraosha) توسط زرتشت
کلام (Kalma) و کلام قدیم(Kalam-i-Qadim) در قرآن
نام، آخند کریتا(Akhand Kirtan) و ساشا (حقیقت) شابد (Sacha ('True') Shabd) توسط گورو گرانت صاحیب
اخیراً اظهار می‌شود که روش مدیتیشن کوان یین که از طریق آموزه‌های معنوی استاد اعظم چینگ های حمایت می‌کند دراری شباهت‌های قابل توجهی به سورات شابد یوگا می‌باشد. و بیان شده‌است که روش مراقبه بر نور و صوت(شابد یوگا) را نیز از وی از تاکار سینگ آموخته است اگر چه هیچ گاه نامی از وی نبرده است.
اکنکار جنبش آمریکایی پیوندهای بسیاری با سورات شابد یوگا دارد از جمله در اصطلاح شناسی، اگر چه مؤسس آمریکایی اش پال توئیچل ارتباط خود را با معلم سابقش کیرپال سینگ برید.
جنبش آگاهی درونی معنوی، همچنین در 1971 در آمریکا توسط جان روگر تأسیس شد و حالا با شاگردانی در 32 کشور، همچنین شکل مشابهی از عمل مراقبه را با نام "تمارین معنوی" تعلیم می‌دهد، آنچه بکارگیری جریان صوت و تون‌های باستانی سانسکریت به منظور حرکت و رجوع به قلمروهای بالاتر روح و به سمت خدا شرح می‌شود.
مسیر استاد(MasterPath) جنبش آمریکایی معاصر دیگری از سورات شابد یوگا است. گری اولسن(Gary Olsen)، استاد در قید حیات کنونی از این جنبش مدعی است که چندین شخصیت تاریخی، سات گوروهایی از سورات شابد یوگا به عنوان نمایندگان ابدی برای استاد شابد درونی هستند. معدودی از این استادان زنده روزگارشان شامل لائو تزه، مسیح، فیثاغورث، سقراط، کبیر، استادان صوفی و شعرای عارف حافظ و مولوی، ده گوروی سیک آغازین با گورو نانک، تولسای صاحیب و رادها سوامی/ و استادان منشعب از آن شامل شیودایال سینگ، بابا ساوان سینگ، بابا فقیر چند، و سنت کیرپال سینگ می‌باشند.
ده سات گوروی سیک در متون شان از نور و صوت درونی بسیار بحث می‌کنند. اولین سات گوروی سیک گورو نانک بود، اما استادش "واهی گورو" (Waheguru) بود. استادان بالا این دو روش را آموزش می دهند. در آنجا استادی هست که 4 تکنیک را شامل این 2 یعنی نور درونی و موسیقی درونی را آموزش می‌دهد. او نور درونی(بینش)، موسیقی درونی(شنیدن)، ارتعاش ازلی(حس لامسه) و شهد(طعم و مزه) را می آموزد.
این به حواس 5 گانه مربوط است و اینکه چطور شما آن‌ها را به درون به تجربه آنچه درون شماست بدل می کنید. ویشنو با 4 دستش به این امر مربوط است. در یک دست چرخه ایی(چاکرا) از نور را در دست دارد. در دست دیگر پوسته صدف حلزونی را برای صدای درونی نگه می دارد(آن را برای گوش شما نگه داشته و شما چیزی می شنوید ). در دستی دیگر گل لوتوسی را که نشان از شهد و رایحه است نگه می دارد و در چهارمین دست گرز آهنی را برای ارتعاش درونی نگه می دارد. اگر شما با آن ضربه به چیزی بزنید، همچون دیاپازون(دوشاخه صوتی مرتعش) مرتعش می گردد. بعضی مردم به این انرژی درونی به عنوان روح اشاره می‌کنند.