stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
حقوق ال‌جی‌بی‌تی در ایران
نقض حقوق ال‌جی‌بی‌تی > سرکوب و کیفر (در اسلام و نیز جمهوری اسلامی)

همچنین ببینید: نقض حقوق اقلیت‌ها در جمهوری اسلامی ایران
«مقام‌های بلندپایه [حکومت جمهوری اسلامی ایران] وقتی دربارهٔ افراد همجنس‌گرا صحبت می‌کنند، لحنشان پر از نفرت است و آن‌ها را موجوداتی بیمار یا پایین‌تر از انسان می‌نامند! مقام‌های جمهوری اسلامی با جرم‌انگاریِ رابطهٔ جنسی توافقی، خشونت بر ضد همجنس‌گرایان از سوی شهروندان و مأموران دولت را قانونی کرده‌اند! شکنجه، لت و کوب و حتی تجاوز جنسی از سوی سازمان‌های مأمور اجرای قانون و [نیز] گروه‌های خودسر، از جملهٔ این خشونت‌هاست». (گفتاورد گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در زمینهٔ وضعیت حقوق بشر در ایران)
در جمهوری اسلامی ایران به علت فضای اجتماعی بسته، همجنس‌گرایان را تحت تحقیر و فشارهای روانی قرار می‌دهند. آن‌ها را بیمار و ناهنجار می‌دانند، همچنین به آنان توهین می‌شود. رها بحرینی در سال ۲۰۱۳ در مصاحبه‌ای گفت، سالیانه صدها همجنس‌گرا به دلیل آسیب‌دیدگی به کشورهای دیگر پناهنده می‌شوند.
کیفر همجنس‌گرایی در عربستان، ایران، سودان، یمن، موریتانی و نیز در جاهایی از سومالی و نیجریه، سنگین و حتّی اعدام است.
در حکومت جمهوری اسلامی (همانند دین اسلام)، اقلیت‌های جنسی سرکوب می‌شوند. بوسیدن و لمس‌کردن با حس شهوت، جرم حساب می‌آید.
نقض حقوق ال‌جی‌بی‌تی > سرکوب و کیفر (در اسلام و نیز جمهوری اسلامی) > همجنس‌گرایان مرد

قوانین جمهوری اسلامی ایران، مردان و پسرانی را که برای اولین بار، مرتکب اعمال جنسی همجنس‌گرایانه شده باشند، در صورتی که عمل دخول، صورت گرفته باشد، به مجازات‌های گوناگونی، از جمله، اعدام، محکوم می‌کند. در مواردی که عمل دخول، واقع نشده باشد، کیفرش ۱۰۰ ضربه شلاق است. بر پایهٔ قانون کیفری اسلامی، برای اثبات لواط، نیاز به چهار بار تکرارِ اعتراف شخص، یا شهادت چهار شاهد مردِ عادل است؛ ولی قضات می‌توانند شواهد مبتنی بر قرائن را نیز بپذیرند.
نقض حقوق ال‌جی‌بی‌تی > سرکوب و کیفر (در اسلام و نیز جمهوری اسلامی) > همجنس‌گرایان زن

زنان و دخترانی که برای چهارمین بار، مرتکب اعمال همجنس‌گرایانه (مساحقه) شوند، به مرگ، محکوم می‌شوند.
نقض حقوق ال‌جی‌بی‌تی > توهین و انکار

سران حکومت جمهوری اسلامی از به کار بردن واژهٔ همجنس‌گرایی، خودداری کرده و با واژهٔ توهین‌آمیز همجنس‌بازی از آن، یاد کرده‌اند؛ برای نمونه، رئیس‌جمهور وقت جمهوری اسلامی یعنی محمود احمدی‌نژاد در سفری که به سازمان ملل داشت، دربارهٔ همجنس‌گرایی گفت: «در ایران، همجنس‌بازنداریم»؛ این سخن که وی با واکنش شدید حضار، روبه‌رو شد.
نقض حقوق ال‌جی‌بی‌تی > افتخار به سرکوب

محمدجواد لاریجانی، رئیس ستاد حقوق بشر قوه قضاییه دربارهٔ نقض حقوق اقلیت‌های جنسی توسط جمهوری اسلامی گفت که حکومت جمهوری اسلامی ایران به سرکوب همجنس‌گرایان، افتخار می‌کند.
نقض حقوق ال‌جی‌بی‌تی > آزار جنسی افراد ال‌جی‌بی‌تی معترض توسط جمهوری اسلامی

همچنین ببینید: آزار جنسی یا تجاوز به زندانیان در ایران
بیش از ۴۰ درصد از افراد ال‌جی‌بی‌تی، مورد تعرض جنسی قرار می‌گیرند که ۲۰ درصد آنان پس از کمک گرفتن از نیروی انتظامی یا قوه قضاییه، مورد توهین و خشونت گفتاری، فیزیکی و حتی جنسی قرار گرفتند.
نقض حقوق ال‌جی‌بی‌تی > اعدام و ترور

همچنین ببینید: اعدام‌های ایران پس از انقلاب ۱۳۵۷ و اعدام در ایران
در ۲۲ آبان ۱۳۸۴ روزنامه کیهان از اعدام دو مرد به نام‌های مختار ن. (۲۴ ساله) و علی. الف. (۲۵ ساله) در میدان باهنر شهر گرگان در «ملاء عام» خبر داد و جرم آن‌ها را «لواط» اعلام کرد. اعدام همجنس‌گرایان در ملأ عام به‌خودی‌خود، به نوعی، مایهٔ آبروریزی و تحقیر آنان است.
قتل تکان‌دهندهٔ علی‌رضا فاضلی منفرد هم با اینکه توسط خود جمهوری اسلامی انجام نشده؛ ولی برخی از منابع، وضعیت و قانون‌های اسلامی این حکومت بر ضد همجنس‌گرایی را زمینه‌ساز چنین جنایاتی می‌دانند.
پس از کشته شدن فاضلی منفرد، سازمان عفو بین‌الملل خواستار حفظ شأن و حقوق افراد ال‌جی‌بی‌تی در ایران (توسط حکومت جمهوری اسلامی) شد.
نقض حقوق ال‌جی‌بی‌تی > اعدام و ترور > اعدام کودکان و نوجوانان همجنس‌گرا در ملأ عام

مقالهٔ اصلی: اعدام کودکان در جمهوری اسلامی ایران
همچنین ببینید: نقض حقوق کودکان توسط جمهوری اسلامی ایران
از دیگر اعدام‌های جنجال‌برانگیز در رابطه با همجنس‌گرایان کودک (زیر ۱۸ سال)، می‌توان به اعدام محمود عسگری و عیاض مرهونی به اتهام «لواط» در مشهد اشاره داشت.
نقض حقوق ال‌جی‌بی‌تی > اعدام و ترور > آمار کشتار

آمار دقیقی از شمار اعدام‌شدگان انسان‌های همجنس‌گرا در دورهٔ حکومت جمهوری اسلامی در دست نیست؛ ولی کنشگران حقوق بشر، بر این باورند که بیش از ۴٫۰۰۰ (چهار هزار) مرد و زن همجنس‌گرا، در این دوره، در ایران، اعدام شده‌اند.
نقض حقوق ال‌جی‌بی‌تی > احضار، بازداشت، شکنجه و زندان

همچنین ببینید: دستگیری، زندان و شکنجه در جمهوری اسلامی ایران
ده‌ها تن در یک مهمانی در اصفهان، به اتهام همجنس‌گرایی، بازداشت شدند. به گزارش دیده‌بان حقوق بشر، پلیس جمهوری اسلامی، بسیاری از این افراد را تا کمر، لخت‌کرد و سپس به ضرب و شتم آن‌ها پرداخت تا حدی که پشت و صورت‌هایشان پر از خون شد و چند تن هم، دچار شکستگی استخوان شدند. هر یک ۸۰ ضربه شلاق و جریمه مالی، محکوم شدند.
دو فرد ال‌جی‌بی‌تی در جهرم (استان فارس)، به اتهام همجنس‌گرایی، به دست برخی از مأموران امنیتی بازداشت شدند.
چند تن از مدیران گروه‌های تلگرامی مربوط به همجنس‌گرایی به دست پلیس فتا به اتهام افساد فی الارض، متهم شدند.
نقض حقوق ال‌جی‌بی‌تی > مزاحمت و ممنوعیت فرهنگی، سیاسی، اجتماعی و اقتصادی

همچنین ببینید: همجنس‌گراهراسی
ستیزه‌گران، از افراد ال‌جی‌بی‌تی با القابی توهین‌آمیز همچون: «بیمار روانی»، «همجنس‌باز»، «نجس»، «غیرطبیعی»، «بچه‌باز»، «نابهنجار» و… یاد می‌کنند. جان افراد ال‌جی‌بی‌تی از سوی حکومت جمهوری اسلامی ایران، در خطر است.
نقض حقوق ال‌جی‌بی‌تی > آزار کودکان همجنس‌گرا با شوک الکتریکی و هورمون‌درمانی اجباری

بر پایهٔ گزارشگر ویژهٔ سازمان ملل متحد در زمینهٔ حقوق بشر در ایران، شوک الکتریکی، درمان‌های اجباری هورمونی یا تجویز داروهای قوی روانی برای کودکان همجنس‌گرا، ترنس یا دوجنسگرا (در نظام جمهوری اسلامی ایران) را نوعی شکنجه دانست.
نقض حقوق ال‌جی‌بی‌تی > عقیم‌سازی اجباری

یکی از روش‌های نقض حقوق ال‌جی‌بی‌تی در حکومت جمهوری اسلامی عقیم‌سازی است.
نقض حقوق ال‌جی‌بی‌تی > روش‌های دیگر

برخی از روش‌های دیگر نقض حقوق انسانی ال‌جی‌بی‌تی توسط حکومت جمهوری اسلامی، چنین است:
مشکل از جهت دسترسی به سلامت و بهداشت؛
مشکل در برخورداری از حق پیشه و کار؛
مشکل در برخورداری از حق مسکن و سرپناه؛
مشکل در برخورداری از محیط امن آموزشی و پرورشی… (و مواردی دیگر).
نقض حقوق ال‌جی‌بی‌تی > خودکشی

با توجه به مشکلاتی که ال‌جی‌بی‌تی در (حکومت جمهوری اسلامی) ایران دارند، آمار افسردگی و خودکشی آنان تا حد قابل توجهی، بالاست.
گروه‌ها، نشریه‌ها و سازمان‌های وابسته

سازمان دگرباشان جنسی ایرانی
چراغ (ارگان رسمی سازمان دگرباشان جنسی ایرانی)
شش رنگ
معترضی به قتل افراد همجنس‌گرا در ایران. واشنگتن، دی‌سی. ۱۹ ژوئیه ۲۰۰۶.
علی فاضلی منفرد (معروف به علی‌رضا)
قایق ۱۵ ایران، ۲۰۱۷، افتخار همجنس‌گرایان آمستردام
پیپت پونایی

| پیپت پونایی | پیپت پونایی |
| --- | --- |
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: گنجشک‌سانان
تیره:: Motacillidae
سرده:: Anthus
گونه:: A. brevirostris
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Anthus brevirostris Taczanowski, 1875: Anthus brevirostris Taczanowski, 1875
مترادف: مترادف
 Anthus furcatus brevirostris:  Anthus furcatus brevirostris
پیپت پونایی (نام علمی: Anthus brevirostris) گونه‌ای از پرندگان تیرهٔ دم‌جنبانکان (Motacillidae) بومی آمریکای جنوبی است. گاهی آن را زیرگونه‌ای از پیپیت نوک‌کوتاه در نظر می‌گیرند.
شورلت کوروت زد۰۶ جی‌تی‌۳.آر

شورلت کوروت زد۰۶ جی‌تی‌۳.آر یک خودروی مسابقه‌ای خودروی جی‌تی است که توسط مهندسین پرت میلر و شورلت طراحی و ساخته شده است تا به ترتیب در مسابقات ال‌ام‌جی‌تی۳ (لمانز جی‌تی‌۳) و جی‌تی‌دی و جی‌تی‌دی پرو (گرند تورینگ دیتونا) در مسابقات جهانی استقامتی و مسابقات قهرمانی خودروهای ورزشی ایمسا شرکت کند. این خودرو مطابق با مشخصات گروه جی‌تی۳ ساخته شد، اولین حضور این خودرو در مسابقه دیتونا ۲۴ ساعته ۲۰۲۴ اتفاق افتاد.
سسنا ای-۳۷ دراگون‌فلای

| ای-۳۷ دراگون‌فلای A-37 Dragonfly | ای-۳۷ دراگون‌فلای A-37 Dragonfly |
| --- | --- |
یک فروند اوآی-۳۷ بی از گاردملی هوایی ایلینوی در طی یک مانور نظامی در ۱۴ مه ۱۹۸۴: یک فروند اوآی-۳۷ بی از گاردملی هوایی ایلینوی در طی یک مانور نظامی در ۱۴ مه ۱۹۸۴
کاربری: هواپیمای تهاجمی سبک
کشور سازنده:  ایالات متحده آمریکا
تولیدکننده: سسنا
نخستین پرواز: اکتبر ۱۹۶۴
وضعیت: در حال خدمت، به صورت محدود در نیروهای هوایی کشورهای آمریکای لاتین
کاربر اصلی:  نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا (بازنشسته) نیروی هوایی ویتنام جنوبی (تاریحی) نیروی هوایی شیلی (بازنشسته) نیروی هوایی پرو
ساخته‌شده: ۱۹۶۳–۱۹۷۵
تعداد ساخته‌شده: ۵۷۷
توسعه‌یافته از: سسنا تی-۳۷ تویت
سسنا ای-۳۷ دراگون‌فلای (به انگلیسی: Cessna A-37 Dragonfly) یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ سسنا در کشور ایالات متحده آمریکا است که در سال ۱۹۶۳–۱۹۷۵ ساخته شد. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواپیما نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا بوده است. این هواگرد برای نخستین بار در ۱۹۶۳ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
مشخصات (ی-۳۷بی دراگون‌فلای)

داده‌ها از Jane's Civil and Military Aircraft Upgrades
ویژگی‌های کلی
خدمه: ۲
طول: ۲۸ فوت ۳ ۱⁄۴ اینچ (۸٫۶۱۷ متر)
پهنای بال: ۳۵ فوت ۱۰ ۱⁄۲ اینچ (۱۰٫۹۳۵ متر) (با مخازن سوخت سر بالها)
ارتفاع: ۸ فوت ۱۰ ۱⁄۲ اینچ (۲٫۷۰۵ متر)
مساحت بال‌ها:  ۱۸۳٫۹ فوت مربع (۱۷٫۰۸ متر مربع)
مقیاس نمایش: ۶٫۲:۱
ماهی‌واره: NACA 2418 (modified) at root, NACA 2412 (modified) at tip
وزن خالی:  ۶٬۲۱۱ پوند (۲٬۸۱۷ کیلوگرم)
بیشترین وزن برخاست:  ۱۴٬۰۰۰ پوند (۶٬۳۵۰ کیلوگرم)
ظرفیت سوخت:  ۵۰۷ گالون آمریکایی (۴۲۲ گالون بریتانیایی؛ ۱٬۹۲۰ لیتر) سوخت داخلی قابل استفاده (شامل مخازن سوخت در سر بالها)
پیشرانه هواگرد: ۲ عدد توربوجت جنرال الکتریک جی۸۵ جی-۱۷ ای،‏ با پیشرانه ۲٬۸۵۰ پوند-نیرو (۱۲٫۷ کیلونیوتن)  در هر موتور
عملکرد
حداکثر سرعت:  ۵۰۷ مایل بر ساعت (۸۱۶ کیلومتر بر ساعت؛ ۴۴۱ گره)
سرعت کروز:  ۴۸۹ مایل بر ساعت (۷۸۷ کیلومتر بر ساعت؛ ۴۲۵ گره) (max. cruise)
سرعت واماندگی:  ۱۱۳ مایل بر ساعت (۱۸۲ کیلومتر بر ساعت؛ ۹۸ گره) at maximum landing weight, wheels and flaps down
سرعت (هوانوردی): ۵۲۴ مایل بر ساعت (۸۴۳ کیلومتر بر ساعت؛ ۴۵۵ گره)
بُرد رزمی:  ۴۶۰ مایل (۴۰۰ مایل دریایی؛ ۷۴۰ کیلومتر) (with maximum payload)
برد معبر: ۱٬۰۱۲ مایل (۸۷۹ مایل دریایی؛ ۱٬۶۲۹ کیلومتر) (با ۴ × ۱۰۰ گالون آمریکایی (۸۳ گالون بریتانیایی؛ ۳۸۰ لیتر) مخزن سوخت بیزونی
حداكثر ارتفاع:  ۴۱٬۷۶۵ فوت (۱۲٬۷۳۰ متر)
نرخ صعود:  ۶٬۹۹۰ فوت بر دقیقه (۳۵٫۵ متر بر ثانیه)
جنگ‌افزار
سلاح‌ها
۱ قبضه GAU-2B/A مینی‌گان جی ای یو-۲ بی/ای ۷٫۶۲ میلیمتر (۰٫۳۰۰ اینچ) در دماغه با ۱٬۵۰۰ گلوله
غلاف‌های تیربار اس یویو-۱۱/ای قابل نصب در جایکاه‌های تسلیحات زیر بالها
آویزگاه‌های حمل سلاح:  ۸ با ظرفیت چهار جایگاه تسلیحات داخل بالها: ۸۶۰ پوند (۳۹۰ کیلوگرم), دوجایگاه میانی: ۶۰۰ پوند (۲۷۰ کیلوگرم), دو جایگاه خارجی: ۵۰۰ پوند (۲۳۰ کیلوگرم),
راکت‌ها:  LAU-3/A rocket pods
موشک‌ها:  ایم-۹ سایدوایندر
بمب‌ها:
۲۵۰ پوند (۱۱۰ کیلوگرم) ام‌کی۸۱, ۵۰۰ پوند (۲۳۰ کیلوگرم) ام‌کی۸۲ یا ۷۵۰ پوند (۳۴۰ کیلوگرم) ام۱۱۷
BLU-32B or BLU-1C/B بمب‌های آتش زای
بمب‌های خوشه‌ای سی بی یو-۱۲،سی بی یو-۲۲ یاسی بی یو-۲۴
SUU-14 bomb dispenser
طرح سه نمای جنگنده ای-۳۷ دراگون‌فلای.
نورثروپ وای‌اف-۱۷

نمای جلویی وای‌اف-۱۷
وای‌اف-۱۷
نورثروپ وای‌اف-۱۷کبرا (به انگلیسی: Northrop YF-17) (با نام غیررسمی کبرا) هواپیمای جنگنده سبک دوموتوره، تک‌سرنشینه و دوسکانه‌ای بود که در شرکت نورثروپ طراحی شده و یک پیش‌نمونه از آن برای انتخاب یک جنگنده سبک برای نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا ساخته شد.
طراحی یک جنگنده سبک در اوایل دهه ۱۹۷۰ با این ایده صورت گرفت که بسیاری از فرماندهان نیروی هوایی اعتقاد داشتند؛ اف-۱۵ که به تازگی وارد ارتش آمریکا شده بود برای بسیاری از عملیات‌های جنگی بیش از حد بزرگ و گران است. در جریان رقابت برای انتخاب یک جنگنده چندمنظوره سبک جدید برای ارتش آمریکا اف-۱۷ مغلوب جنگنده فالکن اف-۱۶ ساخت جنرال داینامیکس شد. سازندگان اف-۱۷ سپس نوع بزرگ‌تر شده این هواپیما را به نیروی دریایی ارائه کردند تا برای تکمیل هواپیمای گران‌تر اف-۱۴ و جایگزینی هواپیماهای اف-۴ فانتوم و ای-۷ کرسر مورد استفاده قرار گیرد. با تأیید نیروی دریایی آمریکا نوع بزرگ‌تر شده و بهینه شده این هواپیما با نام اف-۱۸ هورنت وارد خدمت نظامی شد. از سال ۱۹۹۹ مدل بزرگ‌تری از هواپیمای اف-۱۸ با عنوان بوئینگ اف/ای-۱۸ئی/اف سوپر هورنت وارد نیروی دریایی آمریکا شد که اندازه‌ای تقریباً مشابه با اف-۱۵ داشت.
درمحمد کشمی

| دُرمحمد کشم | دُرمحمد کشم |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۱۱ ولسوالی کشم، ولایت بدخشان، افغانستان
درگذشت: ۲۶ ژوئیهٔ ۱۳۹۹ (۸۸ سال) ولایت تخار، افغانستان
ملیت: افغانستان
پیشه(ها): خواننده، موسیقی‌دان
دُرمحمد کشمی (زاده ۱۳۱۱ بدخشان - وفات ۲۶ مهر ۱۳۹۹ تخار) آوازخوان محلی اهل افغانستان بود.
زندگی

دُرمحمد کشمی از خواننده‌های حوزه‌ای تخار بود که در سال ۱۳۱۱ هجری خورشیدی در ولسوالی کشمِ ولایت بدخشان متولد شده و ازین‌که خانواده اش همه خواننده‌های محلی بودند و همواره نواها و آواهای موسیقی بدخشانی فضای خانه را پُر کرده بود او نیز با این هنر سُچه آشنا شد، در آغازین روزهای آشنایی با این هنر نزد کاکایش وزیرگل که یکی از خواننده‌های محلی بدخشان بود نشست و اساسات موسیقی محلی بدخشان را آموخت و بعدها پا فراتر از خانه گذاشت و نزد فیض‌محمد منگل رفت تا حرفه‌ای تر وارد دنیای موسیقی شود او تا سال ۱۳۳۱ به یادگیری موسیقی بدخشانی پرداخت و اندک‌اندک نام و نشانی از او در روستاها پیچید و توانست صدایش را تا گوش مردمان روستایش برساند او درکُل موسیقی فرخاری را که بخشی از موسیقی بدخشانِ بزرگ بود آموخت و نامش در رده‌ای خواننده‌های محلی بدخشان به ثبت رسید.
 سرانجام این خواننده ای موسیقی محلی به تاریخ ۲۵ میزان/مهر ۱۳۹۹ در یکی از بیمارستان‌های تخار درگذشت.
فعالیت هنری

دُرمحمد کشمی یکی از آن خواننده‌گان موسیقی بدخشانی بود که پس از سال‌ها فراموشی مقام نیریز را یکبار دیگر خواند و خیلی زود این مقام که برخی از موسیقی‌دان‌ها آن را «ترانه‌ای نیریز» می‌دانند با نام و نشان او سر زبان‌ها افتاد.

نی‌ریز یکی از گوشه‌های موسیقی مقامی بدخشان است که ریشه در موسیقی کهنِ این سرزمین دارد نیریز در مقام راست اجرا می‌شود که برابر به گامِ ماژور است.
 دُرمحمد کشمی در تمامی اجراهایش از سازهای اصیل و سُچه‌ای موسیقی بدخشانی حوزه‌ای تخار استفاده کرده که شامل دمبوره، غیچک، زیر بغلی، چنگ، دوتار ترکمنی و اوزبیکی، زنگ، سنگتور، دف و قیراق می‌باشد. خوش‌بختانه اکثرِ این سازها هنوز هم در موسیقی بدخشانی حوزه‌ای تخار کاربُرد وسیعی دارد.

 او در نواختن سازهای چون”بنجو” و «غیجک» و هم‌چنین دوتار بدخشانی تسلط کامل داشت. از او نزدیک به یک هزار اثر هنری برجای مانده است.
که کلام سُچه داشته و با گویش منحصر به فرد مردمانِ آن حوزه خوانده شده است غزلیاتِ، رباعیات، و فی‌البداهه‌های فارسی که همه مایه‌های عاشقانه‌ای بومی دارد و او به خوبی آن‌هارا اجرا کرده که اکثراً در محافل خوشی میان مردمِ آن حوزه بازخوانی می‌شود.
اقلی

مکان در 23x15px|border |alt=|link= الجزایر
| إقلی ایقلی | إقلی ایقلی |
| --- | --- |
شهرداری: شهرداری
موقعیت إقلی در نقشه: موقعیت إقلی در نقشه
استان: استان بشار
ناحیه: إقلی
مساحت: مساحت
 • کل: ۶۲۲۰ کیلومتر مربع (۲۴۰۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۵۰۷ متر (۱۶۶۳ فوت)
جمعیت (۲۰۰۸): جمعیت (۲۰۰۸)
 • کل: ۶۶۸۲
 • تراکم: ۱٫۱/کیلومتر مربع (۲٫۸/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
إقلی (به عربی: إقلی) یک شهرداری در الجزایر است که در استان بشار واقع شده‌است.
خصوصیات

إقلی ۶٬۲۲۰ کیلومترمربع مساحت و ۶٬۶۸۲ نفر جمعیت دارد و ۵۰۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اک (قزوین)

village در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| اک | اک |
| --- | --- |
village: village
استان: قزوین
شهرستان: قزوین
بخش: مرکزی
دهستان: اقبال غربی
جمعیت (2015): جمعیت (2015)
 • کل: ۵٬۰۸۹
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
اک (جهت تمایز با اک تاکستان اک اقبال نامیده شده است) یا ارک روستایی است در شهرستان قزوین و استان قزوین و در کشور ایران. این روستا طبق سرشماری   سال ۲۰۱۵، 279 نفر از 56 خانواده جمعیت داشته است.
جاده هراز

|   جاده ۷۷ |   جاده ۷۷ |
| --- | --- |
جاده هراز: جاده هراز
اطلاعات مسیر: اطلاعات مسیر
طول: ۱۲۰ کیلومتر (۷۵ مایل)
تقاطع‌های بزرگ: تقاطع‌های بزرگ
از: تهران، استان تهران
به: آمل، استان مازندران  جاده۷۷ (ایران)
موقعیت: موقعیت
استان‌ها: استان مازندران، استان تهران
شهرهای بزرگ: تهران، رودهن، استان تهران گزنک، رینه، آمل، استان مازندران
 :  
سامانه بزرگراهی: سامانه بزرگراهی
بزرگ‌راه‌های ایران  آزادراه‌ها: بزرگ‌راه‌های ایران  آزادراه‌ها
جاده هراز یا جاده ۷۷ ، مهم‌ترین جاده مابین استان‌های تهران-مازندران است. این جاده از درهٔ رود هراز می‌گذرد و نزدیک‌ترین راه اصلی به قله دماوند در استان مازندران است.
این جاده در سال ۱۳۴۲ بعنوان یک راه دسترسی اصلی در رودهن و دره هراز، به بهره‌برداری رسید.
این جاده یکی از زیباترین و تاریخی‌ترین جاده‌های جهان است که به انتخاب مردم ایران در سال هشتاد و نه بعد از جاده زیبای چالوس دومین جاده زیبای ایران انتخاب شده‌است، همچنین این جاده تاریخ منطقه عظیم البرز و رودهن، آمل و ایران را بیان می‌کند. جاده هراز کوتاه‌ترین مسیر تردد میان دو شهر رودهن و آمل و استانهای تهران و مازندران است. برآورد می‌شود که فقط در ایام نوروز، این جاده میزبان ۴ میلیون مسافر باشد. حجم زیاد تردد در کنار ظرفیت کم جاده گاهی موجب به وجود آمدن ترافیک‌های بسیار طولانی می‌شود، به همین لحاظ پروژهٔ چهارخطه کردن این جاده در دست اجرا بوده که تا پایان پاییز سال ۱۴۰۲ بیشتر این مسیر چهار خطه شده‌است و فقط ۳۳ کیلومتر از آن همچنان به صورت دو خطه می‌باشد. جاده هراز دارای ۱۷ تونل بوده که طولانی‌ترین آن‌ها بیش از ۳۲۹۰ متر طول دارد. کار ساخت این جاده ۲۳ سال به طول انجامید.
طبیعت جاده هراز
اگرچه استفاده از دره هراز به عنوان راه ارتباطی آمل به ری سابقه بسیار طولانی دارد، ولی جاده هراز یکی از جدیدترین جاده‌های اتومبیل روی منتهی به شمال کشور است. در اطراف این جاده جاذبه‌های گردشگری تاریخی، طبیعی و مذهبی وجود داشته و همین امر نیز موجب ترغیب مسافران بیشتری به استفاده از این جاده شده‌است.
تاریخچه

در محل تنگه بند بریده، آثاری از راه باستانی ری به آمل به چشم می‌خورد. این آثار حکایت از آن دارد که حداقل از زمان ساسانیان، محور رود هراز، به عنوان یک جاده مستقل مورد استفاده بوده‌است، که بر همین اساس جاده هراز از قدیمی‌ترین جاده‌های جهان است.
پروژه جاده اتوموبیل رو هراز به عنوان ساخت راه میان تهران ـ آمل که به جاده هراز معروف است در سال ۱۳۳۴، آغاز شد. هزینه این پروژه ۳۰۰ میلیون ریال پیش‌بینی شده بود. جاده هراز در ۲۵ تیر ماه سال ۱۳۴۲ به عنوان یک راه دسترسی اصلی در دره هراز، توسط محمدرضا پهلوی به بهره‌برداری رسید. کار ساخت این جاده ۶ سال به طول انجامید. لوون پالانچیان در زمان ریاست ابوالحسن ابتهاج بر سازمان برنامه ساخت جاده هراز را پیشنهاد داده بود که مورد توجه اشرف پهلوی قرار گرفت.
طرح تعریض و چهار خطه کردن محور هراز از مهم‌ترین طرح‌های اداره کل راه و شهرسازی کشور محسوب می‌شود تا پایان پاییز سال ۱۴۰۲ بیشتر این جاده چهار خطه شده‌است و در مجموع فقط ۳۳ کیلومتر از آن هنوز به صورت دو خطه باقی مانده‌است، که چهار خطه کردن قسمت‌های باقی مانده نیز در دست انجام است. پیمانکار این طرح، قرارگاه خاتم‌الانبیا سپاه پاسداران است.
موقعیت مسیر

جاده هراز پس از عبور از شمال شهر دماوند بالادست دره مشاء، آبعلی، گردنه امامزاده هاشم، پلور، شهر گزنک و لاریجان را پشت سر می‌گذارد و در نهایت به شهر آمل متصل می‌شود.
در ۹۰ کیلومتری آمل راه فرعی لاسم-ارجمند به جاده فیروزکوه نیز از جاده هراز منشعب می‌شود.
جاده هراز دارای ۱۷ تونل است که مجموع طول این تونل‌ها به ۹۰۰۰ متر می‌رسد. طولانی‌ترین تونل در مسیر هراز، تونل امام زاده هاشم با طول ۳۲۹۰ متر است که در سال ۱۳۹۲ افتتاح شد. از دیگر تونل‌های این جاده عبارتند از: تونل وانا، لهاش، تونل سیاه بیشه، تونل دوآب، تونل گروازمال، تونل سیاه‌بند، تونل شکرالله رود، تونل احمدمال، تونل آیو و تونل نورانی نام برد. همچنین بهمن گیر امامزاده هاشم نیز با طول ۱۳۰۰ متر در این جاده قرار دارد.
در سال ۱۳۹۲ بزرگ‌ترین و طولانی‌ترین تونل جاده‌ای کشور به طول ۳۲۹۰ متر افتتاح شد، با بهره‌برداری از این طرح، فاصله ۲۱ کیلومتری منطقه پلور مازندران تا منطقه آبعلی تهران به ۱۲ کیلومتر کاهش یافت.
اهمیت

جاده بین‌المللی هراز یکی از چهار محور ارتباطی شهر تهران به شمال ایران است که به غیر از اتوموبیل های معمول، محل تردد کامیون‌های سنگین و ترانزیتی است. فقط در ایام نوروز نزدیک به ۵ میلیون نفر، یعنی حدود ۳۰٪ از مسافران نوروزی استان مازندران، از طریق این جاده وارد استان می‌شوند. استقبال تردد کنندگان از این جاده باعث شده‌است تا در برخی از روزهای سال، ترافیک ۱۷۰ کیلومتری در این جاده شکل بگیرد. روزنامه اطلاعات در ۳۰ تیر ۱۳۴۲ در صفحه اول خود از خالی شدن تهران از خودرو نوشت. براساس آمار پلیس راه ۴۰ هزار خودرو از جاده هراز عبور کرده و خود را به آمل رساندند. هجوم مردم به استان مازندران زیر ساخت‌های استان را به چالش کشید. اهمیت جاده هراز به گونه‌ای است که این محور با ۸۰ روستا و ییلاق، بیشترین ییلاقات روستایی را نسبت به سایر جاده‌های شمال ایران را به خود اختصاص داده‌است. آمار رسمی میراث فرهنگی و حمل و نقل نشان می‌دهد که سالانه بیش از ۲۰ میلیون گردشگر از محور هراز و شهر آمل وارد استان مازندران می‌شوند.
جاذبه‌های گردشگری

جاده هراز دارای جاذبه‌های گردشگری زیادی است. ازجمله: قله دماوند، امام زاده هاشم، آبشار شاهان‌دشت، آبشار قلعه دختر، آبشار امیری، آبگرم لاریجان، سد لار، دریاچه ساهون، دشت و آبشار دریوک، قلعه ملک بهمن، غار گل زرد، استله‌سر، دخمه سنگی کافر کلی، شکل شاه، قلعه کهرود، دریاچه امامزاده علی (پشنگ)، حمام شاه عباسی، آبشار برز، آبشار ترا و پرومد امیری، آب اسک، آبگرم استراباکو بایجان، دره منظریه، دشت لرا، دشت شقایق، پل سنگی پلور، پارک جنگلی هراز، آبشارهای یخی دماوند و نوا، آبشار شیخ علی خان زیار، تخت فریدون، کاعون، پاشوره، غار آب اسک، دژمار امیری، برج سی شاهاندشت، منطقه ممنوعه شکار، و روستاهای و ییلاقات متعدد و امامزاده‌ها در داخل روستاها و چندین آبشار و غارهای دیگر و چند تپه و پرورش ماهی‌ها و برخی از مهم‌ترین جاذبه‌های طبیعی گردشگری این جاده هستند که در استان مازندران قرار دارند. همچنین کتیبه شکل شاه از جاذبه‌های تاریخی این جاده به‌شمار می‌روند.
مهم‌ترین جاذبه مذهبی جاده هراز، امامزاده هاشم است و بعد سه امامزاده دیگر که به ثبت ملی رسیده‌اند. این امامزاده در مرتفع‌ترین نقطه این جاده و در گردنههایی به همین نام واقع است. نسب او را به حسن مجتبی می‌رسانند. این امامزاده با شماره ۶۱۷ در فهرست آثار ملی ایران در محدوده شهرستان آمل به ثبت رسیده‌است. به نظر می‌رسد در گذشته در کنار این بقعه، کاروانسرایی وجود داشته که امروز اثری از آن به چشم نمی‌خورد.
ایمنی و امداد

آمار تصادفات رانندگی در جاده هراز بسیار بالا است. این جاده در زمان ساخت نیز کشته‌ها و زخمی‌های بسیاری برجای گذاشته‌است. از دیدگاه اداره راه و ترابری استان مازندران، کیلومتر ۱۸ تا ۲۲ جاده از رودهن به سمت امامزاده هاشم، بحرانی‌ترین قطعه این راه از دیدگاه سقوط بهمن است. اگر چه تونل بهمنگیر امامزاده هاشم، واکنشی به این خطر است، ولی این بهمن گیر در سال ۱۳۷۶ نتوانست از جان ۳۲ مسافری که در همین نقطه زیر بهمن ماندند حفاظت کند. در زمینه امداد نیز اورژانس هوایی آمل جهت امداد و نجات در محور مواصلاتی هراز راه اندازی شد که از اقدامات مهم و اثر گذار بوده‌است و با آغاز به کار اورژانس هوایی در جاده هراز سرعت انتقال مصدومان این محور پرتردد کشور از ۳۰ تا ۴۵ دقیقه به کمتر از ۵ دقیقه کاهش یافته‌است. با این وجود نتایج یک تحقیق دانشگاهی نشان می‌دهد که همچنان عامل انسانی مهم‌ترین عامل بروز سوانح در این جاده‌است.
علاوه بر سوانح جاده‌ای، آلودگی هوای داخل تونل‌های جاده هراز نیز بسیار فراتر از استانداردهای لازم بوده و خطراتی را برای تردد کنندگان ایجاد نموده‌است.
در طول ۲۳ سال ساخت، کشته‌ها و زخمی‌های زیادی را از خود به جای گذاشت. این روند به ویژه پس از گشودن راه به روی وسایل نقلیه نیز ادامه یافت. تا اینکه مشکلات ناشی از ناپایداری دامنه‌ها، دولت وقت را وادار به احداث جاده ای جدید نمود که از رودهن، دماوند، فیروزکوه و سوادکوه می‌گذشت. این جاده در سال ۱۳۶۲ به بهره‌برداری رسید. اما از سوی دیگر، سکونت و ساخت و ساز در مسیر هراز (دره هراز) و همچنین لزوم دستیابی به تأسیسات مهمی چون سد لار، سبب شد تا فکر بستن جاده هراز که به عقیده صاحبنظران، خطرناکترین راه موجود در کشور است، هیچگاه عملی نشود. عامل اصلی تمامی این مشکلات کمبود مطالعات سایت در هنگام مسیر یابی بود که اثراتش را به صورت حوادث بعدی برجای گذاشته و می‌گذارد.
زمین‌شناسی

جاده هراز بر گستره‌ای از سنگهای کامبرین تا سنگ‌های کوارتزی بنا شده‌است. به لحاظ تنوع جنس سنگ‌های زیرساخت، ویژگی‌های زمین ساختی، خصوصیات آب و هوایی، ارتفاع از سطح دریا و همچنین فاصله جاده تا گسلهای بزرگ، امکان تحلیل متمرکز ناپایداری در این جاده وجود ندارد. مهم‌ترین عوامل زمین‌شناختی که موجب ناپایداری می‌شوند، گسل‌های راندگی بایجان و مشاء و همچنین آتشفشان دماوند است. بخشی از جاده بر روی رسوبات آبرفتی و خاکسترهای آتشفشانی ناپایدار دماوند احداث شده که همواره خطر زمین لغزشی از نوعی که در سال ۱۳۶۴ به وقوع پیوست را به همراه دارد. سنگ‌های کوارتز نیز که محصول آتشفشان دماوند هستند، در واکنش به تغییرات آب و هوایی و هوازدگی ناپایداری شدیدی از خود بروز می‌دهند.سایر بخش‌های جاده، به خصوص در منطقه آب‌اسک نیز، همواره مرکز بزرگ‌ترین زمین‌لغزش‌های منطقه بود است.
تعریض و توسعه

چهاربانده کردن جاده هراز به عنوان یکی از مهمترین برنامه‌های توسعه زیرساخت کشور در سال ۱۳۸۹ کلنگ زنی شد و قرار بود در یک پروسه پنج ساله این محور ۱۸۱ کیلومتری که ۱۰۲ کیلومتر آن در حوزه استحفاظی مازندران قرار دارد، به اتمام برسد. تا پایان سال ۱۴۰۳ اجرای این طرح پپیشرفت فیزیکی ۸۹ درصدی را تجربه کرده است. بخش عمده‌ای از مراحل سخت تعریض شامل پل‌ها و ابنیه فنی در مناطق کوهستانی است، که اجرای آن‌ها نیازمند زمان و منابع مالی بیشتری بوده که با تمام این تفاسیر روند اجرایی شدن این پروژه به دلیل تزریق قطره چکانی بودجه، به کندی پیش رفته است. همچنین ۳۳ دستگاه پل به طول ۳۳/۵ کیلومتر در طول مسیر در نظر گرفته شد که ۱۵ دستگاه از آن تا سال ۱۴۰۳ به بهره‌برداری رسیده است. همچنین ساخت سه دستگاه پل کابلی که هرکدام از آن‌ها ۱۸۰ متر، ۲۵۰ متر و ۴۶۰ متر طول دارند در حال انجام است که پس از بهره برداری به عنوان یک منطقه گردشگری برقرار خواهد شد.
امکانات بین راهی

در جاده هراز امکانات متعدد بین راهی مانند رستوران و هتل و اقامتگاه بوم گردی نیز وجود دارد و مجموعه‌های توریستی رفاهی مانند نارنجستان و پارک جنگلی میرزا کوچک خان و پنجاب و شاندیز نیز وجود دارد.