stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
لب لباب مثنوی
نویسنده

کمال الدین حسین بن علی بیهقی معروف به واعظ کاشفی (متولد ۸۴۰ ه‍.ق در سبزوار) از دانشمندان و نویسندگان و سرایندگان نیمه دوم سده نهم ایران بود.
کاشفی دانشمند بسیار پرکاری بود و کتاب‌های بسیاری در فنون مختلف اخلاق و تاریخ و تفسیر و حدیث و سلوک و تصوف و نجوم و ریاضیات و فقه به زبان تازی و پارسی نوشت و در نظم و نثر زبان فارسی زبردست بوده و در شعر فارسی کاشفی تخلص می‌کرده است. مثنوی هرچند که شرح‌ها، منتخبات و خلاصه‌های زیادی در گذر قرن‌ها دیده است، ولی آنچه که مولانا ملا حسین واعظ در سده نهم انجام داده بدیع و بی بدیل است. و به همین دلیل از آن روزگار تا کنون همچنان مورد اهتمام مثنوی دوستان بوده و همواره در کنار مثنوی قرار داشته است.
شیوه تلخیص

لب لباب مثنوی گزیده گزیده مثنوی حضرت مولانای بلخی است که ملاحسین کاشفی در طی دو فرایند گزیده‌نویسی آن را فراهم آورده است. در این فرایند او مثنوی را به نزدیک به پانصد موضوع تقسیم کرده و شعرهای مربوط به هر موضوع را زیر آن قرار داده است.
دربارهٔ کتاب

این کتاب خلاصه مثنوی مولوی است. بنا بر قول نویسنده مشتمل بر سه عین به شرح زیر است:
عین اول: در بیان جوامع اطوار شریعت است در شش نهر
عین ثانی: در بیان دقایق اسرار طریقت است در شش نهر
عین ثالث: در بیان لوامع انوار حقیقت است در سه نهر
نسخه‌های خطی

نسخه ای از این کتاب در کتابخانه انجمن آثار و مفاخر فرهنگی موجود است.
پسوند

پَسوَند در زبان‌شناسی، تکواژ وابسته است که به پایان واژه‌ها می‌چسبد و معنا و همچین نقش واژه را دگرگون می‌کند.
پسوند همچنین اشاره به یک توصیف برای یک اسم است، مانند پس‌وند نام خانوادگی؛ در ایران طایفه‌های دارای پسوند «وند» دو گروه هستند:
گروهی که در دوران هخامنشیان بنام پیشه (شغل) نیای خود معروف شدند، مانند (دریک‌وند = خزانه‌دار)-(سپه‌وَند = نگهبان سپاه)-(بازوَند = مسئول بازها "عقاب‌ها")-(ترکاش‌وند = مسئول تیروکمان‌ها) و …
گروهی که پس از ظهور اسلام به نام پدران یا منطقه سکونت خود معروف شدند، مانند (کمال‌وند). (بیرن‌وند). (چغل‌وند) و غیره که نمونه رایج آن در عصر فعلی «جلیل‌وند» است.
در دیگر زبان‌های هندواروپایی

• انگلیسی:
• آلمانی:
• نروژی:
• فرانسوی:
ایرلندی:
روسی:
یونانی:
•بُلغاری:
• سوئدی:
• دانمارکی:
• هلندی:
مردی که زیاد می‌دانست (فیلم ۱۳۶۳)

| مردی که زیاد می‌دانست | مردی که زیاد می‌دانست |
| --- | --- |
کارگردان: یدالله صمدی
نویسنده: حسن هدایت جمال امید
بازیگران: عنایت‌الله شفیعی شیرین گلکار مرتضی احمدی جعفر والی
موسیقی: حسن زندباف
فیلم‌بردار: مرتضی رستگار
تدوین‌گر: حسین زندباف
شرکت تولید: گروه فیلمسازی تعاونی همراه
تاریخ‌های انتشار: ۲۹ اسفند ۱۳۶۳
مدت زمان: ۹۵ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
مردی که زیاد می‌دانست فیلمی ایرانی به کارگردانی یدالله صمدی و نویسندگی حسن هدایت و جمال امید ساختهٔ سال ۱۳۶۳ است.
خلاصه داستان

کارمند جوانی که از زندگی سخت خود ناراضی است، با پیرمرد مرموز سیاهپوشی ملاقات می‌کند. پیرمرد اظهار می‌دارد که می‌تواند کارمند را به مرادش برساند، با این شرط که در راه صواب گام بردارد. کارمند می‌پذیرد. پیرمرد روزنامهٔ سه ماه بعد را که خبر جنگ ایران و عراق در آن چاپ شده‌است به او نشان می‌دهد. کارمند با خرید اجناس و کالاهای ضروری و احتکار آنها و سپس فروش آنها در روزهای جنگ ثروت کلانی به جیب می‌زند. اما نامزد خود را از دست می‌دهد و از دوستانش نیز جدا می‌افتد. پیرمرد مرموز او را از ادامهٔ راه ناصواب نهی می‌کند و در آخرین ملاقات توصیه می‌کند یا مرد جوان به زندگی پیشین خود بازگردد، یا مرگ در انتظارش خواهد بود. ترس از مرگ کارمند را بر آن می‌دارد که اموال غیرمشروع را به بنیادهای خیریه ببخشد و زندگی شرافتمندانه را از سر گیرد.
بازیگران

عنایت‌الله شفیعی
شیرین گلکار
مرتضی احمدی
جعفر والی
محمد برسوزیان
اصغر زمانی
کیومرث ملک‌مطیعی
علیرضا هدایی
اکبر دودکار
محمد ورشوچی
ملیحه نیکجومند
ملیحه نصیری
رؤیا بشیری
امیر شفیعی
اکبرعلی عباس‌زاده
محمد بصیری
غلام ژاپنی
شمس‌الدین دولتشاهی
کاظم نظامی
اکبر نادری
منوچهر حامدی
احمد علی‌نژاد
رضا بنفشه‌خواه
نقاط درخشان روی سرس

نقاط درخشان متعدد در دهانه اوکاتور در سطح تاریک مشخص هستند
چند سطح روشن در سیاره کوتولهٔ سرس توسط فضاپیمای داون در سال ۲۰۱۵ کشف شد. درخشان‌ترین این مجموعه نقاط (نقطه شماره۵) در دهانه ۸۰ کیلومتری به نام اوکاتور قرار دارد. بزرگترین و درخشان‌ترین مجموعه نقاط در مرکز دهانه با لکه‌های تیره در دیواره شرقی این دهانه قرار گرفته است. ابتدا در مأموریت دان که مرحله به مرحله به سرس نزدیک می‌شد سپیدایی بالای این نقاط به نوعی فوران نسبت داده شد. بعدها تصاویری که از نزدیکتر گرفته شد به دانشمندان کمک کرد تا مشخص کنند نقاط درخشان موادی هستند که نور را شدیداً منعکس می‌کند، یخ و نمک را هم به عنوان احتمالات ممکن پیشنهاد دادند. این نقاط سپیدایی حدود ۴۰٪ دارند که ۴ بار درخشان‌تر از بقیه سطح سرس است.
در ۹ دسامبر ۲۰۱۵، دانشمندان ناسا گزارش دادند که نقاط درخشان روی سرس ممکن است مربوط به نوعی نمک، بویژه آب نمکی باشد که حاوی منیزیم سولفات هگزا هیدریت (MgSO۴·۶H2O) است؛ نقاط روشن همچنین ممکن است با خاک رس غنی از آمونیاک مرتبط باشد. دانشمندان دانشگاه ایالتی آریزونا پیشنهاد داده‌اند که نقاط روشن با این نتیجه‌گیری که آب‌شور فوران کرده و بخار شده و تنها نمک ته‌نشین شده باقی مانده بهتر توضیح داده می‌شود.
بررسی این نقاط با طیف مادون قرمز مشخص کرد که با سدیم کربنات(Na2CO۳) سازگاری بیشتری دارد و نشان می‌دهد که فعالیتهای زمین‌شناسی احتمالاً در ایجاد نقاط روشن دخالت داشته است.
نقشه نقاط درخشان روی سرس(منتشر شده در تاریخ ۱۰ دسامبر ۲۰۱۵).
نقطه شماره ۵

درخشان‌ترین نقطهٔ این مجموعه نقطه شماره ۵ است که در دهانه‌ای ۸۰ کیلومتری به نام اوکاتور و در ۱۹٫۸۶ شمال عرض جغرافیایی و ۲۳۸٫۸۵ شرق طول جغرافیایی قرار گرفته است.
آلن دافی از دانشگاه تکنولوژی سوینبرن پیشنهاد کرد: «برخورد شهاب‌سنگ یا پوشش یخ شور را کنار زده یا چنان آن را گرم کرده که آب‌شور مثل یک چشمه آب‌گرم به سطح آمده است. آب تبخیر شده و به هوا رفته و الان فقط نمک باقی مانده است.» مه‌ای که نیمی از اطراف دهانه را پر می‌کند ولی به لبه آن نمی‌رسد. در فواصل معین در اطراف نقطه ۵، شناخته‌ترین نقطه، ظاهر شده و به اعتبار این ایده که نوعی فوران یا آتشفشان در حال وقوع است می‌افزاید.
تصاویر دان موجب گزارش‌های گسترده در مورد نقاط درخشان در رسانه‌ها از جمله منابع خبری، مجلات نجوم و مجلات علمی شد. در نظرسنجی غیررسمی ناسا در ماه مه در مورد طبیعت نقاط درخشان این نظرات مطرح شد: یخ، آتشفشان‌ها، آبفشان، رسوبات نمک، سنگ، یا موارد دیگر.
متخصص سیارک اِی. ریوکین در مقاله‌ای در مجلهٔ اسکای اند تلسکوپ اشاره کرد که در زوایای کم در درون دهانه و نه بیرون آن مه دیده می‌شود، و نتیجه‌گیری کرد که دلیل این امر برخاستن بخار از یخ است، که احتمالاً با نقاط درخشان در ارتباط است.
مطالعات انجام گرفته از سپتامبر ۲۰۱۵ در مورد بازتاب پذیری پیشنهاد می‌کند که احتمال نمک بودن این نقاط بیش از یخ است و یادآوری می‌کند که نمک تازه از فضای داخلی سرس به بیرون وارد می‌شود.
مشاهدات برنامه‌ریزی شده

نزدیکترین مدار گردش دان در اطراف سرس در مسافت ۳۷۵ کیلومتری بود که در اوایل دسامبر ۲۰۱۵ وارد آن شد. این مدار کم‌ارتفاع نقشه‌برداری (لامو) برای بدست آوردن اطلاعات با اشعه گاما و آشکارساز فضاپیمای دان برای بررسی گرانش و تعیین ترکیبات شیمیایی موجود در سطح سرس به مدت حداقل سه ماه برنامه‌ریزی شده بود.
نگارخانه

نقاط روی سرس از زوایای مختلف
"نقطه شماره ۵" در
دهانه اوکاتور - کلوزآپ (رنگ افزایشی، دان، فوریه ۲۰۱۶)
نقاط درخشان ممکن است بیشتر سدیم کربنات باشند (ناسا، ژوئن ۲۰۱۶).
مک‌دانل ایکس‌اف-۸۵ گابلین

| ایکس‌اف-۸۵ گابلین | ایکس‌اف-۸۵ گابلین |
| --- | --- |
ایکس‌اف-۸۵ با شماره سریال ۵۲۳–۴۶ واقع در موزه ملی نیروی هوایی ایالات متحده: ایکس‌اف-۸۵ با شماره سریال ۵۲۳–۴۶ واقع در موزه ملی نیروی هوایی ایالات متحده
کاربری: هواپیمای انگل
کشور سازنده: ایالات متحده آمریکا
تولیدکننده: مک‌دانل
نخستین پرواز: ۲۳ اوت ۱۹۴۸
وضعیت: لغو شده ۱۹۴۹
تعداد ساخته‌شده: ۲ فروند
هزینهٔ برنامه: ۳٫۱ میلیون دلار آمریکا
مک‌دانل ایکس‌اف-۸۵ گابلین (به انگلیسی: McDonnell XF-85 Goblin) یک هواپیمای جنگنده پیش‌نمونه بود که شرکت مک‌دانل در خلال جنگ جهانی دوم طراحی و تولید آزمایشی کرد. این هواپیما برای رهاسازی از دریچه بمب هواپیماهای بمب‌افکن کانویر بی-۳۶ به عنوان یک هواپیمای انگل طراحی شده بود. وظیفه در نظر گرفته شده برای ایکس‌اف-۸۵ها، دفاع از هواپیماهای بمب‌افکن در برابر هواپیماهای رهگیر دشمن بود که نیاز به آن در طول جنگ جهانی دوم احساس شده بود. تا پیش از این که نیروهای هوایی ایالات متحده این پروژه را لغو کند، شرکت مک‌دانل دو پیش‌نمونه از این هواپیما تولید کرده بود.
ایکس‌اف-۸۵ به منظور رفع نیاز نیروهای هوایی ایالات متحده به جنگنده‌ای با قابلیت حمل شدن به وسیله نورثروپ وای‌بی-۳۵ و بی-۳۶ طراحی شد و توسعه پیدا کرد. در آن زمان بمب‌افکن‌هایی با برد بلند طراحی شد که هواپیماهای شکاری-رهگیر موجود در آن زمان برد عملیاتی لازم برای پشتیبانی از آنها را نداشتند. ایکس‌اف-۸۵ یک موتور جت کوچک داشت و ویژگی منحصر به فرد طراحی آن، بدنه تخم مرغی شکل و پایدارکننده افقی چنگال‌مانند آن بود. پیش‌نمونه‌های این جنگنده، در سال ۱۹۴۸ تولید شد آزمایش شد. آزمایش پرواز نشان داد که هواپیما از طراحی خوبی بهره برده‌است اما در مقایسه با دیگر شکاری‌هایی که احتمال برخورد هوایی با ایکس‌اف-۸۵ را داشتند، عملکرد ضعیفی نشان داد. فرایند اتصال به بدنه هواپیمای مادر نیز با اشکالاتی مواجه بود. درنتیجه، این پروژه سریعاً لغو و پیش‌نمونه‌های تولیدی نیز به موزه منتقل شدند. در سال ۱۹۴۷ نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا (USAF) که جانشین نیروهای هوایی ایالات متحده (USAAF) شده بود، به آزمایش طرح مفهومی هواپیمای انگل طی پروژه‌های ام‌ایکس-۱۰۶ تیپ تاو، فیکان و تام-تام ادامه داد که این پروژه‌ها نیز بعدها لغو شدند.
پیش‌زمینه

ایده اولیه طرح هواپیمای انگل به سال ۱۹۱۸ بر می‌گردد؛ زمانی که نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا امکان رهاسازی یک هواپیمای کمل از زیر کشتی هوایی ۲۳-کلاس را آزمایش کرد. در خلال دهه ۱۹۳۰ میلادی، نیروی دریایی آمریکا نوعی هواپیمای انگل کوتاه‌برد به نام اف۹سی اسپاروهاوک در اختیار داشت که از طریق کشتی‌های هوایی یواس‌اس اکرون (زدآراس-۴) و یواس‌اس مکون (زدآراس-۵) پرواز می‌کرد. در اوایل سال ۱۹۳۱ میلادی، یک طراح هواپیما به نام ولادیمیر وخیمستروف بر روی پروژه‌ای با نام پیوند در اتحاد جماهیر شوروی کار می‌کرد که طی آن تا ۵ فروند هواپیما از گونه‌های مختلف را دو بمب افکن پولیکارپوف تی‌بی-۲ و توپولف تی‌بی-۳ حمل می‌کردند.
تنها نبردی که هواپیماهای انگل انجام دادند، در اوت ۱۹۴۱ بود که طی آن، یک بمب‌افکن شیرجه‌ای آی-۱۶ به وسیله یک بمب‌افکن توپولف تی‌بی-۳ حمل می‌شد و باراندازهای شهر کنستانتسا و پل آنجل سالیگنی در رومانی را هدف قرار می‌داد. پس از این حمله، این اسکادران که مقر آن در کریمه قرار داشت به مواضع تحت کنترل نیروی‌های پیشروی آلمان یک حمله تاکتیکی انجام داد و پل واقع بر روی رودخانه دنیپر در زاپروژیا را بمباران کرد. پس از آن در طی جنگ جهانی دوم نیروی هوایی آلمان نازی آزمایشی بر روی مسرشمیت ام‌ئی ۳۲۸ به عنوان هواپیمای انگل انجام داد، اما مشکلات موتور پالس جت این هواپیما قابل حل نبود. پروژه‌های دیگر هواپیماهای انگل مانند آرادو ئی. ۳۸۱ و سامبولد سو ۳۴۴ که بر پایه پیشران جت بوده و در اواخر جنگ در جریان بود، صرفاً پروژه‌های بر روی کاغذ بودند که قابلیت درک اجرایی نداشتند.
در خلال جنگ جهانی دوم، بمب افکن‌های آمریکایی همچون بوئینگ بی-۱۷ فلایینگ فورترس، کانسالیدیتید بی-۲۴ لیبراتور و بوئینگ بی-۲۹ را جنگنده‌های برد بلند ریپابلیک پی-۴۷ تاندربولت و نورث امریکن پی-۵۱ ماستنگ حفاظت می‌کردند. برد این جنگنده‌ها برای بمب افکن‌های نسل بعدی نیروهای هوایی ایالات متحده (USAAF)؛ یعنی بی-۳۵ و بی-۳۶، مناسب نبودند. از طرفی، طراحی یک جنگنده برد بلند هزینه بالایی داشت و سوخت‌گیری هوایی نیز هنوز فناوری پیچیده و پر خطری بود. به علاوه، خستگی خلبانان جنگنده در خلال ماموریت‌های حفاظت بمب افکن‌ها در اروپا و اقیانوسیه از عواملی بود که عزم طراحان را برای رسیدن به یک ایده خلاقانه جزم کرد. در آن زمان، گزینه‌های مختلفی در ذهن طراحان نیروی هوایی آمریکا بود. از جمله استفاده از یک جنگنده بدون خلبان و قابل هدایت از راه دور، که پیش از ایده هواپیمای انگل، قابل اعتمادترین روش دفاع از بی-۳۶ها بود.
توسعه‌های بعدی

با وجود لغو شدن پروژه ایکس‌اف-۸۵، نیروی هوایی آمریکا به آزمایش در مورد طرح مفهومی هواپیمای انگل به عنوان جنگنده پدافندی طی چند پروژه ادامه داد. این پروژه‌ها عبارت بودند از ام‌ایکس-۱۰۶ "تیپ تاو"، فیکان و "تام-تام" که طی آن هواپیمای جنگنده انگل بر روی نوک بال هواپیمای بمب‌افکن نصب شده بود. اگر چه پروژه فیکان ترکیب مؤثری از ریپابلیک اف-۸۴اف تاندراستریک و کانویر بی-۳۶ به عنوان جنگنده-بمب افکن-رهگیر از خود نشان داد، اما هدف این پروژه به یک هواپیمای شناسایی راهبردی تغییر یافت. در پروژه فیکان از داده‌های پروژه ناتمام ایکس‌اف-۸۵ و توصیه‌های شرکت مک‌دانل در طراحی ترپیز مناسب بسیار بهره گرفته شد. در مجموع تعداد ۱۰ فروند از بمب‌افکن‌های تغییر یافته بی-۳۶ و ۲۵ فروند هواپیمای شناسایی را در سال‌های ۱۹۵۵–۱۹۵۶ فرماندهی هوایی راهبردی (SAC) به صورت محدود به خدمت گرفت تا نهایتاً سیستم‌های ماهواره‌ای و هواپیماهای مؤثرتر جایگزین آنها شدند.
در نمایشگاه‌ها

پس از پایان پروژه، ۲ فروند پیش‌نمونه تولید شده انبار شدند و سپس برای نمایش عمومی در سال ۱۹۵۰ به موزه سپرده شد.
۴۶–۰۵۲۳ - موزه ملی نیروی هوایی ایالات متحده واقع در پایگاه نیروی هوایی رایت-پترسون در نزدیکی دیتون، اوهایو. پس از لغو پروژه، این هواپیما در ۲۳ اوت ۱۹۵۰ به موزه منتقل شد. این هواپیما یکی از نخستین هواپیماهای آزمایشی بود که در موزه جدید نیروی هوایی به نمایش گذاشته شده بود. برای چندین دهه این هواپیما در کنار کانویر بی-۳۶ موجود در موزه به نمایش گذاشته شده بود. در سال ۲۰۰۰ هواپیما به آشیانه مربوط به هواپیماهای آزمایشی موزه منتقل شد. بسیاری از کارکنان و بازدیدکنندگان به این انتقال اعتراض کردند و معتقد بودند که این هواپیما باید در کنار بی-۳۶ به نمایش گذاشته شود تا اهداف طراحی آن به درستی نشان داده شود.
۴۶–۰۵۲۴ - موزه فرماندهی راهبردی هوایی و هوافضا واقع در اشلند، نبراسکا. این فروند که هنوز آثار آسیب ناشی از آخرین فرود اضطراری بر آن وجود داشت در سال ۱۹۵۰ ابتدا به پایگاه نیروی هوایی نورتون (در نزدیکی سن برناردینو، کالیفرنیا) منتقل شد. پس از بسته شدن موزه این پایگاه، کلکسیون آن پراکنده شد. پیش‌نمونه دوم ایکس‌اف-۸۵ در اثر نگه‌داری نامناسب در کلکسیون شخصی فرانک تالمن در کالیفرنیا دچار مشکلاتی شد تا این که پایگاه نیروی هوایی اوففوت آن را باز پس گرفت. این پیش‌نمونه پس از بازسازی در زیر بال یک بمب‌افکن بی-۳۶جی (به شماره سریال ۲۲۱۷–۵۲) به صورت نصب شده بر روی یک نگه‌دارنده زمینی به نمایش گذاشته شده‌است.
مشخصات فنی

منبع اطلاعات Experimental & Prototype U.S. Air Force Jet Fighters, Boeing, National Museum of the United States Air Force.
مشخصات عمومی
خدمه: ۱
طول: ۱۴ فوت ۱۰ اینچ (۴٫۵ متر)
پهنای بال: ۲۱ فوت ۱ اینچ (۶٫۴ متر)
ارتفاع: ۸ فوت ۳ اینچ (۲٫۵ متر)
بال: مساحت ۹۰ فوت مربع (۸٫۳ متر مربع)
وزن خالی: ۳٬۷۴۰ پوند (۱٬۷۰۰ کیلوگرم)
وزن بارگیری: ۴٬۵۵۰ پوند (۲٬۰۵۰ کیلوگرم)
بیشینه وزن برخاست: ۵٬۶۰۰ پوند (۲٬۵۰۰ کیلوگرم)
پیشرانه: ۱× توربوجت وستینگهاوس ایکس‌جی۳۴-دبلیو ئی-۲۲ , ۳٬۰۰۰ پوند-نیرو (۱۳٫۳ کیلو نیوتن) هرکدام
عملکرد
سرعت بیشینه: ۶۵۰ مایل بر ساعت (تخمینی) (۵۶۵ نات; ۱٬۰۶۹ کیلومتر بر ساعت)
سقف پروازی: ۴۸٬۰۰۰ فوت (۱۴٬۶۰۰ متر)
نرخ اوج‌گیری: ۱۲٬۵۰۰ فوت بر دقیقه (۳٬۸۰۰ متر بر دقیقه)
بارگیری بال: ۵۱ پوند بر فوت مربع (۲۴۷ کیلوگرم بر متر مربع)
نسبت نیرو به وزن: ۰٫۶۶
جنگ‌افزار
۴قبضه مسلسل ام۳ برونینگ کالیبر ۰٫۵ اینچ (۱۲٫۷ میلی‌متر)
نمای بالایی از ایکس‌اف-۸۵ که در آن میله چنگال مانند نگه دارنده از بالای کاناپی بیرون آمده‌است.
آزمایش آشیانه‌ای فرایند بازیابی به وسیله ترپیز همراه با بال‌های به شکل جمع شده
ایکس‌اف-۸۵ به صورت معلق از یک بی-۲۹ به وسیله ترپیز
یک فروند ای‌بی-۲۹ای طی پروژه "تیپ تاو" که در نوک بال‌های آن دو فروند ای‌اف-۸۴دی متصل شده‌است.
مک‌دانل ایکس‌اف-۸۵ گابلین به نمایش گذاشته شده در پایگاه نیروی هوایی رایت-پترسون در دیتون، اوهایو.
طرح سه نمای ایکس‌اف-۸۵ گابلین
ارتش اشکانی

ارتش اشکانی از زمان آغاز شدن پادشاهی خاندانی اشکانی بر شاهنشاهی ایران تشکیل شد و دارای ساختاری فئودالی (ملوک الطوایفی) بود.
| ارتش شاهنشاهی اشکانی | ارتش شاهنشاهی اشکانی |
| --- | --- |
درفش شاهنشاهی اشکانی یک خورشید را به نمایش می‌گذاشت با توجه به بخش شانزدهم کتاب آپولوگتیکوس، نوشته شده توسط ترتولیان.: درفش شاهنشاهی اشکانی یک خورشید را به نمایش می‌گذاشت با توجه به بخش شانزدهم کتاب آپولوگتیکوس، نوشته شده توسط ترتولیان.
سوار سنگین‌ اسلحهٔ اشکانی در حال نبرد با شیر: سوار سنگین‌ اسلحهٔ اشکانی در حال نبرد با شیر
بنیان‌گذاری: ۲۴۷ پیش از میلاد
برچیده شده: ۲۲۴ پس از میلاد
شاخه‌ها:  سوارکاران  پیاده نظام  چریک ها 
ستاد: پایتخت اشکانیان
رهبری: رهبری
فرمانده کل قوا: شاهنشاهان اشکانی
فرمانده: سورنا در زمان ارد دوم
جستارهای وابسته: جستارهای وابسته
تاریخ: دوران باستان
سازمان ارتش

سازمان ارتش اشکانی دارای ضعف مرکز بود. سپاه اشکانی از تربیت نظامی و صفوف متشکل، متمرکز و سازمان یافته ترکیب نمی‌یافت. در نبردها سپاه دولت اشکانی از سربازانی تشکیل می‌شد که زیر دست آزادگان و فرمانروایان محلی هر کدام از گوشه‌ای از کشور به درگاه شاه می‌آمدند و بیشتر به فرمانروایان محلی خود وفادار بودند تا به شاه. این جوهر فئودالی و نداشتن نظام فرماندهی متمرکز در نبردهای اشکانیان با رومیان و به خصوص در دوره‌هایی که دچار جنگ‌های داخلی بودند تأثیرگذار بود. بسیاری این شیوهٔ سازماندهی را به خاطر پیشینهٔ تاریخی و زندگی قبیله‌ای و دشت‌نشینی اشکانیان می‌دانند.
شیوهٔ نبرد

اشکانیان نخست روش جنگی سلوکیان را به کار بستند و پیاده‌نظامی سنگین‌اسلحه و سواره‌نظامی مرتب پدید آوردند. یکی از دلایل این کار استفادهٔ اشکانیان از سربازان مزدور در نبردها بود. در تاریخ آمده‌است که مهرداد یکم ششمین شاه اشکانی که وی را بانی عظمت و اقتدار دولت اشکانی پیروزی‌های خود را مرهون استفاده از این روش بود. ولی اشکانیان به زودی این روش را کنار گذاشته و شیوهٔ دیرینهٔ خود را به کار بردند. در این شیوه پیاده‌نظام تنها برای نبرد در بلندی‌ها استفاده می‌شد و سواره‌نظام نیروی اصلی سپاه را تشکیل می‌داد. سواره‌نظام اشکانی به نیزه‌داران سبک‌اسلحه و سواران سنگین‌اسلحه            ( کاتافراکت ) تقسیم می‌شدند. سواران سبک‌اسلحه ماهرترین تیراندازان زمان خود بودند. سواران سنگین‌اسلحه زرهی داشتند که سرتاپای ایشان را می‌پوشانید و اسبانشان نیز چنین زرهی داشتند. از آن‌ها برای درهم شکستن صفوف دشمن و از سواران سبک‌اسلحه برای پشتیبانی و تیراندازی از دور استفاده می‌شد. شیوهٔ مخصوص اشکانیان و به خصوص سواران سبک‌اسلحهٔ ایشان شیوهٔ جنگ و گریز بود. اگر دشمن ایشان را تعقیب می‌کرد یا فشار خود را بیشتر می‌کرد نیزه‌داران اشکانی از مقابل آن‌ها گریخته، صفوق خود را می‌گستردند و شاخه شاخه می‌شدند. این کار دشمن را تحریک به تعقیب کردن آن‌ها می‌کرد و دشمن به ناچار در جهات مختلف به دنبال آن‌ها می‌تاخت. به این شکل سپاه دشمن پراکنده می‌شد و تیراندازان اشکانی در حال گریز از پس شانه به سوی دشمن تیر می‌انداختند. چون به این ترتیب دشمن پراکنده و ضعیف می‌شد بازگشته و آغاز به حمله می‌کردند. به خاطر این که برد کمان‌های اشکانی بیشتر از کمان‌های دشمنانشان بود در هنگام تیراندازی متقابل تیرهای دشمن به سواران اشکانی نمی‌رسید ولی کمانداران اشکانی به راحتی دشمن را هدف قرار می‌دادند. در آن زمان و به خصوص در نزد رومیان تیراندازی اشکانی مفهومی هراس‌انگیز یافته بود.
روش نبرد اشکانیان مؤثر بود به طوری که رومیان بعدها تلاش کردند تا از این شیوه در نبردها استفاده کنند. اشکانیان با استفاده از این شیوه در نبردهای بسیاری به پیروزی رسیدند.
شیوهٔ نبرد > اسبهای اشکانیان

اسبهایی که اشکانیان پرورش می‌دادند از بهترین اسبهای زمان خود و مایهٔ رشک دیگران بودند. این اسب‌ها در نسا نخستین پایتخت اشکانیان و مناطق همجوار آن پرورش داده می‌شدند. همانطور که گفته شد سواران سنگین‌اسلحهٔ اشکانی و اسبانشان زره‌های فلزی سنگینی بر تن داشتند که سرتاپایشان را می‌پوشاند. آن‌ها همچنین ساز و برگ و اسلحهٔ بسیاری حمل می‌کردند. اشکانیان اسب‌هایی را پروش می‌دادند که بتواند این سنگینی را تحمل کنند و در کارآییشان نیز خللی ایجاد نکند. اشکانیان بخش بزرگی از پیروزی‌های خود را مدیون این اسب‌های چالاک، قوی و باهوش می‌دانستند. پس از انحطاط اشکانیان ساسانیان نیز از این اسب‌ها در نبردها استفاده می‌کردند.
شیوهٔ نبرد > جنگ چریکی

اشکانیان ابداع کنندهٔ جنگ چریکی  بودند.
و کلمه ی پارتیزان و جنگ های پارتیزانی از پارت ها گرفته شده است.
ضعف ارتش اشکانی

ضعف ارتش اشکانی در جوهر و ساختار ملوک‌الطوایفی آن و عدم داشتن مرکزیت بود. این ضعف گاهی باعث اختلال در کار ارتش می‌شد. به خصوص در دورهٔ پایانی فرمانروایی اشکانیان که نبردهای داخلی گریبانگیر دولت اشکانی بود این ضعف بیشتر نمایان بود.
سوار سبک اسلحهٔ اشکانی در حال تیراندازی
نفت شیل

نفت شِیل (Shale oil) یا نفت پَلمه‌سنگی یا نفت شِنی، نفت نامتعارفی است که از گرماکافت، هیدروژنه‌کردن، و انحلال گرمایی خرده‌های پلمه‌سنگ نفتی به دست می‌آید. این فرایندها مواد آلی درون سنگ و شن (کروژن) را به نفت و گاز مصنوعی تبدیل می‌کنند. از نفت حاصله می‌توان بلافاصله به عنوان سوخت استفاده کرد یا با افزودن هیدروژن و زدودن ناخالصی‌ها چون سولفور و نیتروژن، ارتقائش داد تا به عنوان مادهٔ اولیه وارد پالایشگاه شود. محصولات پالایش‌شده را می‌توان در همان مصارفی به کار برد که محصولات پالایش‌شدهٔ نفت خام به کار می‌روند.
واژه Shale oil کمی ابهام دارد و گاه به نوع‌های دیگر نفت به دست آمده از منابع دیگر نیز گفته می‌شود که آژانس بین‌المللی انرژی tight oil و light tight oil را برای آنها پیشنهاد می‌کند.
تاریخچه

اولین بار در قرن دهم میلادی دانشمند بین‌النهرینی مساویه ماردینی که بر روی روشهای تصفیه انواع مایعات و جامدات کار می‌کرد روش استخراج نفت شیل توسط حرارت و بخار را ابداع کرد
منابع سنگ نفت‌زا

مقالهٔ اصلی: سنگ نفت
منابع نفت شنی (سنگ نفت یا سنگ نفت‌زا) در پهنه وسیعی از طبیعت از آب‌های شیرین تا دریاچه‌های نمکی و باتلاق‌های رسوبی یافت می‌شود که بین دوره‌های کامبرین و ترشیاری شکل گرفته‌اند.
بیشتر منابع نفت شنی در ایالت کلرادو ایالات متحده آمریکا واقع شده، که دارای منابعی بالغ بر ۳٫۳ تریلیون تن است.
| مکان | ذخایر نفت شیل (میلیون تن) | ذخایر کروژن (میلیون تن) | ذخایر احتمالی کروژن (میلیون تن) |
| --- | --- | --- | --- |
| آفریقا | ۱۲٬۳۷۳ | ۵۰۰ | ۵٬۹۰۰ |
| آسیا | ۲۰٬۵۷۰ | ۱۱۰۰ | - |
| اقیانوسیه | ۳۲٬۴۰۰ | ۱٬۷۲۵ | ۳۶٬۹۸۵ |
| اروپا | ۴٬۱۸۰ | ۳۰۰ | ۶٬۵۰۰ |
| خاورمیانه | ۳۵٬۳۶۰ | ۴٬۶۰۰ | ۲۴٬۶۰۰ |
| آمریکای شمالی | ۳٬۳۴۰٬۰۰۰ | ۸۰٬۰۰۰ | ۱۴۰٬۰۰۰ |
| آمریکای جنوبی | - | ۹٬۶۰۰ | ۴۰۰ |
:
استخراج

مقالهٔ اصلی: استخراج نفت شیل
نحوهٔ استخراج نفت شیل به دو صورت است:
در روش حفاری سطحی مانند روش‌های قدیمی سنگ را تا دمای ۵۰۰ درجه گرم می‌کنند ولی در روش‌های جدید از کریستال قیر استفاده می‌کنند تا روند پالایش بهینه‌تر باشد و از کریستال قیر برای فرایند کاتالیستی استفاده می‌شود.
برای روش حفاری درجا، حرارت‌دهنده الکتریکی را درون زمین قرار می‌دهند و سنگ نفت را به مدت ۲ الی ۳ سال تا ۷۰۰ درجه فارنهایت حرارت می‌دهند و با حفر چاه در کنار آن نفت‌های دوب شده را استخراج می‌کنند. روش حفاری درجا آلودگی محیط زیستی کمتری نسبت به روش‌های دیگر دارد.
شرکت شل برای جلوگیری از ترکیب نفت با سفره‌های آب زیرزمینی روشی را ابداع کرده‌است که سردسازهایی را به عنوان سد یخی درون زمین قرار می‌دهند تا مانع از ترکیب این نفت با آب زیر زمین شود.
اقتصاد نفت شیل

زمانی استفاده از نفت شیل مقرون به صرفه خواهد بود که قیمت نفت بالا باشد و فناوری لازم برای استخراج آن ممکن باشد.
نواحی دارای منابع عمدهٔ شناخته شدهٔ نفت و گاز شیل در جهان
دئون بارتون

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 Burton in 2006:  Burton in 2006
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Deon John Burton
زادروز:  ۲۵ اکتبر ۱۹۷۶ ‏(۴۸ سال)
زادگاه:  ردینگ، بارکشر
قد:  ۵ فوت ۹ اینچ (۱٫۷۵ متر)
پست:  مهاجم
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۰۰۰۰–۱۹۹۴:  باشگاه فوتبال پورتسموث
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۴–۱۹۹۷ |  باشگاه فوتبال پورتسموث |  ۶۲ |  (۱۰) |
| ۱۹۹۶–۱۹۹۷ |  ← باشگاه فوتبال کاردیف سیتی (قرضی) |  ۵ |  (۲) |
| ۱۹۹۷–۲۰۰۲ |  باشگاه فوتبال دربی کانتی |  ۱۲۵ |  (۲۵) |
| ۱۹۹۸ |  ← باشگاه فوتبال بارنزلی (قرضی) |  ۳ |  (۰) |
| ۲۰۰۲ |  ← باشگاه فوتبال استوک سیتی (قرضی) |  ۱۲ |  (۲) |
| ۲۰۰۲ |  ← باشگاه فوتبال پورتسموث (قرضی) |  ۶ |  (۳) |
| ۲۰۰۲–۲۰۰۴ |  باشگاه فوتبال پورتسموث |  ۱۰ |  (۱) |
| ۲۰۰۳ |  ← باشگاه فوتبال والسال (قرضی) |  ۳ |  (۰) |
| ۲۰۰۳ |  ← باشگاه فوتبال سوئیندون تاون (قرضی) |  ۴ |  (۱) |
| ۲۰۰۴–۲۰۰۵ |  باشگاه فوتبال برنتفورد |  ۴۰ |  (۱۰) |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۶ |  باشگاه فوتبال روترهام یونایتد |  ۲۴ |  (۱۲) |
| ۲۰۰۶–۲۰۰۹ |  باشگاه فوتبال شفیلد ونزدی |  ۱۱۶ |  (۲۴) |
| ۲۰۰۸–۲۰۰۹ |  ← باشگاه فوتبال چارلتون اتلتیک (قرضی) |  ۷ |  (۱) |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۰ |  باشگاه فوتبال چارلتون اتلتیک |  ۵۲ |  (۱۷) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۲ |  باشگاه فوتبال قبله |  ۴۹ |  (۱۵) |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۳ |  باشگاه فوتبال گیلینگام |  ۴۰ |  (۱۲) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۵ |  باشگاه فوتبال اسکانتورپ یونایتد |  ۳۴ |  (۶) |
| ۲۰۱۴ |  ← باشگاه فوتبال یورک سیتی (قرضی) |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۱۵ |  باشگاه فوتبال ایستلی |  ۱۲ |  (۲) |
| ۲۰۱۵ |  باشگاه فوتبال براکلی تاون |  ۴ |  (۰) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۶ |  باشگاه فوتبال ووستر سیتی |  ۲۳ |  (۵) |
| مجموع |   |  ۶۳۲ |  (۱۴۸) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۹۷–۲۰۰۹ |  تیم ملی فوتبال جامائیکا |  ۶۲ |  (۱۳) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۲۰۱۹–۲۰۲۰:  West Bromwich Albion U23 (موقت)
۲۰۲۰–:  West Bromwich Albion U23
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
دئون بارتون (انگلیسی: Deon Burton؛ زادهٔ ۲۵ اکتبر ۱۹۷۶) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل جامائیکا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کاردیف سیتی، باشگاه فوتبال قبله، باشگاه فوتبال اسکانتورپ یونایتد، باشگاه فوتبال سوئیندون تاون، باشگاه فوتبال شفیلد ونزدی، باشگاه فوتبال یورک سیتی، باشگاه فوتبال روترهام یونایتد، باشگاه فوتبال دربی کانتی، باشگاه فوتبال بارنزلی، باشگاه فوتبال پورتسموث، باشگاه فوتبال گیلینگام، باشگاه فوتبال والسال، باشگاه فوتبال ووستر سیتی، باشگاه فوتبال چارلتون اتلتیک، باشگاه فوتبال ایستلی، باشگاه فوتبال استوک سیتی، باشگاه فوتبال براکلی تاون، و باشگاه فوتبال برنتفورد اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال جامائیکا بازی کرده‌است.
دروپ کنترل

کنترل دروپ (Droop Control) یک روش متداول در کنترل سیستم‌های قدرت است که برای تنظیم و توزیع بار بین منابع تولید توان (مانند ژنراتورها) در یک سیستم برق به کار می‌رود. این روش به‌ویژه در سیستم‌های قدرت سنتی، میکروگریدها و سیستم‌های تولید پراکنده اهمیت دارد. در تولید انرژی الکتریکی، کنترل سرعت دروپ یک مد کنترل سرعت است که به گرداننده اولیه به حرکت درآورنده یک مولد سنکرون متصل به یک تورین شبکه، اعمال می‌شود. این حالت اجازه می‌دهد تا مولدهای سنکرون به صورت موازی مورد استفاده قرار گیرند، به طوری که بار شبکه به نسبت توان نامی بین مولدها تقسیم و پخش شود.