stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کنوانسیون چهارم ژنو
باب اول: مقررات عمومی > ماده ۴- افراد تحت‌حمایت

در این ماده مشخص شده‌است که چه افرادی تحت‌حفاظت این کنوانسیون قرار می‌گیرند که تعریف بسیار مهمی است زیرا بخش زیادی از مواد کنوانسیون، تنها شامل حال این «افراد تحت‌حمایت» می‌شود:
‌ماده ۴- اشخاصی که در هر موقع و به هر شکل، در موقع جنگ یا اشغال به دست دولت داخل در جنگ یا دولت اشغال‌کننده غیر از دولت متبوع خود‌ می‌افتند، تحت حمایت این قراردادند. ‌اتباع دولتی که وابسته به این قرارداد نباشد، تحت حمایت این قرارداد نیستند. اتباع یک دولت بی‌طرف که در خاک یک دولتِ داخل در جنگ باشند و‌ اتباع یک دولتِ هم‌صف در جنگ، مادام که دولت متبوع آنان نمایندگی سیاسی عادی نزد دولت بازداشت‌کنندز آنان دارد، مشمول حمایت این قرارداد‌ شمرده نخواهند شد.
باب اول: مقررات عمومی > ماده ۵- افراد مظنون یا محکوم به فعالیت علیه امنیت دولت، خرابکاری و جاسوسی

‌ماده ۵- چنانچه یک دولت داخل در جنگ، دلایل جدی داشته باشد که شخصی که تحت حمایت این قرارداد است در خاک آن دولت انفراداً مورد‌سوء‌ظن قانونی است که به فعالیت‌های مضر به امنیت دولت دست می‌زند و یا در صورتی که مسلم شود که واقعاً به این نوع فعالیت مشغول است شخص‌ مزبور نمی‌تواند به حقوق و امتیازات حاصله از این قرارداد که در صورت اجرا دربارهٔ او ممکن است به امنیت دولت لطمه وارد آورد متشبث گردد. ‌چنانچه در خاک اشغال‌شده، شخصی که مورد حمایت این قرارداد است به عنوان جاسوس یا خرابکار یا به علت اینکه انفراداً مورد سوء‌ظن قانونی از‌ حیث اعمال فعالیت مضر به امنیت دولت اشغال‌کننده است دستگیر شود شخص مزبور را ممکن است در صورتی که امنیت نظامی قطعاً ایجاب کند از‌ حقوق ارتباط که به موجب این قرارداد پیش‌بینی شده است محروم ساخت. ‌معهذا در هر یک از این موارد، یا اشخاص موضوع بندهای سابق با انسانیت رفتار خواهد شد و از حق دادرسی عادلانه و منظم به نحوی که در این قرارداد‌ پیش‌بینی شده محروم نخواهند گردید. ‌به‌علاوه در نزدیک‌ترین تاریخ ممکن که امنیت مملکت یا امنیت دولت اشغال‌کننده برحسب مورد اجازه دهد، استفاده از کلیهٔ حقوق و مزایای اشخاص‌ موردحمایت را به مفهوم این قرارداد باز خواهند یافت.
باب دوم: حمایت کلی در مقابل بعضی اثرات جنگ > ماده ۱۳- منع هرگونه تبعیض در حفاظت

حفاظت‌های مندرج در باب دوم کنوانسیون، شامل حال تمامی مردمان کشورهای درگیر در جنگ می‌شود و هیچ تمایز و تبعیضی قابل‌قبول نیست.
‌ماده ۱۳- مقررات این ماده ناظر بر مجموع اهالی کشورهای داخل در جنگ است بدون هیچ تبعیض نامساعد از جمله از حیث نژاد و ملیت و مذهب و‌ عقیده سیاسی و منظور از آن تخفیف مصائبی است که در جنگ تولید می‌شود.
باب دوم: حمایت کلی در مقابل بعضی اثرات جنگ > ماده ۱۴- ایجاد نقاط امن

‌ماده ۱۴- دولت‌های متعاهد در زمان صلح و دولت‌های متخاصم پس از شروع جنگ می‌توانند در خاک خود و در صورت لزوم در اراضی اشغالی، نواحی و نقاط‌ بهداری و امنیت ایجاد کرده و تشکیلات آن را طوری بدهند که زخمداران و بیماران و معلولین و پیران و اطفال کمتر از ۱۵ سال و زنان‌ باردار و مادران اطفال‌ کمتر از ۷ سال را از اثرات جنگ پناه دهند... ‌از دولت‌های حامی و کمیتهٔ بین‌المللی صلیب سرخ دعوت می‌شود که برای تسهیل ایجاد و شناسائی نقاط و نواحی مزبور وساطت و کمک نمایند.
باب دوم: حمایت کلی در مقابل بعضی اثرات جنگ > ماده ۱۵- ایجاد منطقهٔ بی‌طرف

ماده ۱۵- هر دولت داخل در جنگ می‌تواند خواه مستقیماً خواه به توسط یک دولت بی‌طرف یا یک دستگاه نوع‌پروری، به طرف مقابل خود پیشنهاد‌ نماید در نواحی‌ای که جنگ در جریان است نواحی بی‌طرفی دایر گردد که اشخاص ذیل را بدون هیچگونه تفاوتی از مخاطرات جنگ پناه دهد: ‌الف - زخمداران و بیماران جنگجو یا غیرجنگجو. ب- اشخاص کشوری که در جنگ شرکت ندارند و در مدت اقامت خود در نواحی مرز به هیچ کاری که جنبهٔ نظامی داشته باشد اشتغال نمی‌ورزند.
‌به محض این که دولت‌های متخاصم نسبت به موقعیت جغرافیایی و طرز اداره و تهیهٔ خواربار و نظارت منطقهٔ بی‌طرف به منظور فوق توافق نمودند‌ موافقت‌نامه‌ای کتباً تنظیم و به امضای نمایندگان متخاصمین خواهد رسید. ‌در موافقت‌نامهٔ مزبور تاریخ شروع بی‌طرفی منطقه و مدت بی‌طرفی معین خواهد شد.
باب دوم: حمایت کلی در مقابل بعضی اثرات جنگ > ماده ۱۸- ممنوعیت حمله به بیمارستان‌های غیرنظامی

‌ماده ۱۸- بیمارستان‌های غیرنظامی که برای پرستاری زخمداران و بیماران و معلولین و زنان تازه‌زا تشکیل می‌شوند در هیچ موردی نباید طرف حمله قرار‌ گیرند بلکه در هر زمان باید توسط دول متخاصم محترم شمرده و حمایت شوند... ‌دولت‌های متخاصم تا حدی که مقتضیات نظامی اجازه دهد اقدامات لازم به عمل خواهند آورد که علائم مشخصهٔ بیمارستان‌های غیرنظامی برای نیروهای زمینی‌ و هوایی و دریایی دشمن به‌طور وضوح مرئی باشند تا امکان هرگونه حمله‌ای رفع شود. ‌نظر به خطراتی که ممکن است مجاورت با هدف‌های نظامی متوجه بیمارستان‌ها نماید اقتضا خواهد داشت مراقبت شود که بیمارستان‌ها حتی‌الامکان از‌ هدف‌های نظامی دور باشند.
باب دوم: حمایت کلی در مقابل بعضی اثرات جنگ > ماده  ۲۲- حفاظت از ناوهای هوایی مخصوص حمل مجروحان و بیماران

‌ماده ۲۲- ناوهای هوایی که منحصراً مخصوص حمل زخمداران و بیماران غیرنظامی و معلولین و زنان تازه‌زا یا مخصوص حمل کارکنان و لوازم بهداری‌ است مورد حمله قرار نخواهند گرفت. بالعکس در صورت پروار در ارتفاعات و ساعات و مسیرهایی که مخصوصاً با موافقت مشترک بین کلیه دولت‌های‌ متخاصم ذی‌نفع معین شده محترم شمرده خواهند شد... ‌پرواز از فراز اراضی دشمن یا اراضی تحت اشغال دشمن ممنوع است مگر آنکه خلاف آن قرار شده باشد. ‌ناوهای هوایی مزبور به هر فرمان فرود آمدن اطاعت خواهند کرد. در مواردی که ناوهای هوایی بدین طریق اجباراً فرود آید ناو مزبور و سرنشینان آن‌ می‌توانند پس از معاینه که احیاناً صورت گیرد پرواز خود را ادامه دهند.
باب دوم: حمایت کلی در مقابل بعضی اثرات جنگ > ماده ۲۴- حمایت از اطفال در جنگ

‌ماده ۲۴- دولت‌های متخاصم اقدامات لازم به عمل خواهند آورد که اطفال کمتر از ۱۵ سال که به علت جنگ یتیم یا از خانوادهٔ خود جدا شده‌اند به حال خود‌ رها نگردند و در هر صورت در نگاهداری و اجرای مذهب و آموزش آنان تسهیل شود و آموزش آنان در صورت امکان به اشخاصی سپرده خواهد شد که‌ دارای آیین آموزش واحد باشند. ‌دولت‌های متخاصم با پذیرایی این اطفال در کشور بی‌طرف در دورهٔ جنگ با موافقت دولت حامی (‌در صورتی که دولت حامی موجود باشد) و در صورتی که‌ دولت‌های مزبور تضمین داشته باشند که اصول مذکور در بند اول رعایت خواهد شد موافقت خواهند کرد. ‌به علاوه سعی خواهند کرد اقدامات لازم به عمل آورند که تشخیص هویت کلیهٔ اطفال کمتر از ۱۲ سال به وسایل حمل یک پلاک هویت یا به هر وسیلهٔ دیگری مقدور باشد.
باب دوم: حمایت کلی در مقابل بعضی اثرات جنگ > ماده ۲۵- حق مکاتبه با خانواده

‌ماده ۲۵- هر شخصی که در خاک یک دولت متخاصم یا در اراضی اشغالی آن دولت باشد خواهد توانست اخباری را که صرفاً جنبه خانوادگی داشته‌ باشد به اعضای خانواده خود در هرکجا که باشند بدهد یا از آنها دریافت نماید. این قبیل مکاتبات به‌سرعت و بدون هیچگونه تأخیر غیرموجه حمل‌ خواهد شد.
باب سوم: وضع اشخاص تحت‌حمایت و رفتار با آنها > ماده ۲۷- لزوم احترام به حقوق و شرافت افراد

‌ماده ۲۷- اشخاص موردحمایت در هر مورد ذیحق به احترام شخص خود و شرافت خود و حقوق خانوادگی خود و اعتقادات و اعمال مذهبی خود و‌ عادات و رسوم خود می‌باشند. در هر زمان با آنان به انسانیت رفتار خواهد شد و منجمله در مقابل همه‌گونه عمل خشونت‌آمیز یا تخویف و در مقابل‌ دشنام و کنجکاوی عامه حمایت خواهد گردید. ‌زنان مخصوصاً در مقابل هرگونه تخطی به شرافت از جمله تجاوز به عنف و اجبار به فحشا و هرگونه تجاوز به عفت حمایت خواهند شد. ‌دولت متخاصمی که اشخاص موردحمایت را در اختیار خود دارد با رعایت مقررات مربوط به وضع مزاج و سن و جنس آنان با همگی با توجهات‌ متساوی بدون هیچگونه تبعیض نامساعد از جمله از لحاظ نژاد یا مذهب یا عقاید سیاسی رفتار خواهد کرد. ‌معهذا دول متخاصم می‌توانند درباره اشخاص مورد حمایت اقدامات نظارت یا امنیتی را که به وسیله جنگ لازم باشد به عمل آورند.
باب سوم: وضع اشخاص تحت‌حمایت و رفتار با آنها > ماده ۲۹- مسئولیت دولت بابت اقدامات مأمورین

‌ماده ۲۹- دولت متخاصمی که اشخاص موردحمایت را در اختیار خود دارد مسئول رفتاری است که عمّال وی با آنان می‌کنند بی‌آنکه این موضوع از‌ مسئولیت انفرادی که ممکن است متوجه آن عمّال شود بکاهد.
باب سوم: وضع اشخاص تحت‌حمایت و رفتار با آنها > ماده ۳۲- ممنوعیت قتل و شکنجه و آزار جسمی افراد تحت‌حمایت

‌ماده ۳۲- دول معظمه متعاهد هرگونه اقدامی را که خواه موجب آلام جسمانی اشخاص مورد حمایت موجوده در اختیار ایشان و خواه موجب قتل‌ آنان گردد صریحاً بر خود ممنوع می‌سازند. ‌این ممنوعیت نه‌تنها ناظر بر قتل و شکنجه و صدمات جسمانی و بریدن اعضای اشخاص موردحمایت و آزمایش‌های پزشکی یا عملی است که برای‌ معالجه طبی آنان ضرورت نداشته باشد بلکه شامل هرگونه خشونت‌های دیگر که عامل آن اعم از مأمورین کشوری یا نظامی باشد نیر می‌باشد.
باب سوم: وضع اشخاص تحت‌حمایت و رفتار با آنها > ماده ۳۳ و ۳۴- ممنوعیت مجازات دسته‌جمعی، غارت، گروگان‌گیری

‌ماده ۳۳- هیچ شخص موردحمایت را نمی‌توان برای خلافی که شخصاً مرتکب نشده باشد تنبیه کرد. تنبیهات دسته‌جمعی و همچنین هرگونه عمل‌ تخویف یا تروریسم ممنوع است. ‌غارت ممنوع است.‌ اقدامات قصاصی دربارهٔ اشخاص موردحمایت و اموال آن ممنوع است.
‌ماده ۳۴- اخذ گروگان ممنوع است.
باب سوم: وضع اشخاص تحت‌حمایت و رفتار با آنها > ماده ۴۰- ممنوعیت کار اجباری

‌ماده ۴۰- اشخاص موردحمایت را نمی‌توان وادار به کار کرد مگر تا میزانی که دربارهٔ اتباع دولت متخاصم محل اقامت آنان معمول است. ‌در صورتی که اشخاص موردحمایت، تبعهٔ دشمن باشند نمی‌توان آنها را به کار واداشت مگر به کارهایی که معمولاً برای تأمین تغذیه و مسکن و پوشاک‌ و حمل‌ونقل و سلامت افراد بشر لازم بوده و به ادارهٔ عملیات جنگی مستقیماً ارتباط نداشته باشد. ‌در مورد مذکور در بندهای بالا اشخاص مورد حمایت که به کار واداشته می‌شوند از همان شرایط و همان اقدامات حفاظتی کارگران محل خصوصاً از‌ حیث مزد و مدت کار و وسایل کار و تعلیمات مقدماتی و جبران سوانح کار و بیماری‌های حرفه‌ای بهره‌مند خواهند شد. ‌در صورت نقض مقررات بالا، اشخاص موردحمایت مجاز خواهند بود که حق شکایت خود را بر طبق ماده ۳۰ اعمال نمایند.
باب سوم: وضع اشخاص تحت‌حمایت و رفتار با آنها > ماده ۴۹- ممنوعیت انتقال اجباری دسته‌جمعی یا انفرادی

‌ماده ۴۹- انتقال اجباری دسته‌جمعی یا انفرادی و نقل‌مکان اشخاص موردحمایت از اراضی اشغال‌شده به خاک دولت اشغال‌کننده یا به خاک هر‌ دولت دیگری اعم از اینکه اشغال شده یا نشده باشد به هر علتی ممنوع است. ‌معهذا دولت اشغال‌کننده می‌تواند در صورتی که امنیت اهالی یا موجبات عالیهٔ نظامی ایجاب کند به تخلیهٔ تمام یا قسمتی از یک ناحیهٔ اشغال‌شدهٔ معین‌ مبادرت کند. ‌تخلیهٔ نواحی نباید موجب نقل‌مکان اشخاص موردحمایت جز به داخل خاک اشغال‌شده گردد مگر در صورت عدم‌ امکان مادی. نفوسی که بدین‌طریق تخلیه می‌شوند به محض اینکه مخاصمات آن ناحیه پایان یافت به کانون خود عودت داده خواهند شد. ‌دولت اشغال‌کننده هنگام انتقالات یا تخلیه‌های مذکور باید به ترتیبی اقدام کند که اشخاص موردحمایت حتی‌الامکان در مؤسسات مناسب پذیرفته‌ شوند و نقل‌مکان آنها با شرایطی که از حیث سلامت و بهداشت و امنیت و تغذیه رضایت‌بخش باشد صورت گیرد و  اعضای یک خانواده از همدیگر‌ جدا نباشند. ‌انتقال‌ها و تخلیه‌های مزبور به محض وقوع به دولت حامی اطلاع داده خواهد شد دولت اشغال‌کننده نمی‌تواند اشخاص موردحمایت را در منطقه‌ای که‌ مخصوصاً در معرض مخاطرات جنگ است نگاه دارد مگر آنکه امنیت اهالی یا موجبات عالیهٔ نظامی این عمل را ایجاب کند. ‌دولت اشغال‌کننده نمی‌تواند به نقل‌مکان یا انتقال قسمتی از نفوس کشوری خود به اراضی که اشغال کرده است مبادرت نماید.
پیوست‌های کنوانسیون

‌پیوست شماره ۱- ‌پیش‌نویس قرارداد مربوط به بیمارستان و مناطق و نقاط بهداری و امنیت
‌پیوست شماره ۲- ‌طرح آیین‌نامه کمک دسته‌جمعی به بازداشتی‌های غیرنظامی
پیوست شماره ۳- نمونه کارت بازداشت، نامه و کارت نامه‌نگاری.
روند تغییر و تکمیل کنوانسیون‌های چهارگانه ژنو از ۱۸۶۴ تا ۱۹۴۹.
مراسم امضای کنوانسیون ژنو - ۱۹۴۹.
سره‌گرایان زبان

در این صفحه فهرست سره‌گرایانی آورده می‌شود که نگاهی سره‌گرایانه و تجویزگرایانه به زبان دارند.
اشخاص

میرجلال‌الدین کزازی از جمله افرادی است که به سره‌گرایی و تجویزگرایی شهرت دارد. تجویزگرایان عموماً معیارهایی نظیر منطق، تاریخ و ادبیات را برای نشان دادن زبان هنجار به کار می‌برند. کزازی از کسانی است که از معیارهای ادبی و تاریخی برای تجویز قواعد زبانی و همین‌طور واژگان زبان استفاده می‌کند. وی عقیده دارد که شیوهٔ کهن زبان فارسی به آرمان هنر نزدیک‌تر است:
پس دوباره می‌گویم از دید پیکره، شیوهٔ کهن سخن پارسی چون بیشتر پاره‌ها در آن به سامان و هماهنگ هستند خنیایی خرم‌تر و خجسته‌تر پدید می‌آورند و به جان و آرمان هنر نزدیک‌ترند. از همین روست که این‌گونه سخن با دل و نهاد و اندیشهٔ ایرانیان، پیوندی بسیار تنگ‌تر دارد.
امیراسماعیل آذر از کسانی است که رویکردی تجویزگرایانه به زبان دارد. وی در مصاحبه‌ای با روزنامهٔ وطن امروز و همین‌طور طی یک سخنرانی در مراسم تجلیل از زبان فارسی دیروز در تالار همایش‌های کتابخانهٔ ملی، مدعی شد که زبان انگلیسی مرده‌ترین زبان‌هاست. وی دلیل این امر را تغییرات بسیاری می‌داند که زبان انگلیسی متحمل شده‌است و برای خوانندهٔ امروز این زبان متون تاریخی آن قابل درک نیست. این درحالی است که در زبان‌شناسی تغییرات زبان نشان از پویایی آن دارد. بخشی از سخنان وی به این شرح است:
اگر بخواهیم بگوییم زبان زنده چه زبانی است، باید این‌طور تعریف کنیم که زبان زنده زبانی است که در طول تاریخ دستخوش تغییر نشده‌است، با این توصیف زبان انگلیسی اگرچه همه‌جا رایج است اما از مرده‌ترین زبان‌هاست زیرا پدر شعر این زبان، جفری چاسر است و مردم زبان پدر خودشان را نمی‌فهمند و باید برای آنها این زبان را ترجمه کرد در حالی که ۳۰۰ سال پیش از چاسر، رودکی شعر گفته و لقب پدر شعر فارسی گرفته و هرچه گفته برای امروزی‌ها قابل‌فهم است.
ابوالحسن نجفی از دیگر سره‌گرایان زبان و تجویزگرایان زبان است که مورد نقد زبان‌شناسان قرار گرفته‌است. وی پس از چاپ کتاب غلط ننویسیم در مقاله‌ای با عنوان «اجازه بدهید غلط بنویسیم» مورد انتقاد محمدرضا باطنی قرار گرفت.
جاودانگی

فواره زندگی جاودان در کلیولند نمایانگر انسانی است که از مرگ برمی‌خیزد و به سمت خدا و صلح عروج می‌کند.
جاودانگی، نامیرایی یا انوشگی، مفهوم زندگی ابدی است. برخی گونه‌های زیستی دارای «نامیرایی زیستی» به دلیل فقدان ظاهری حد هایفلیک هستند.
حداقل از زمان ادیان میانرودان باستان این اعتقاد وجود داشته است که خدایان ممکن است از نظر جسمی جاودانه باشند و این نیز حالتی است که خدایان در مواقعی به انسان ارائه می‌دهند. در مسیحیت اعتقاد به این که خداوند ممکن است جاودانگی جسمانی را با رستاخیز جسم در آخرالزمان عرضه کند، به‌طور سنتی در مرکز اعتقادات آن قرار داشته است. یک زندگی بی پایان انسانی چه شکلی به خود خواهد گرفت یا اینکه آیا یک زندگی غیر مادی روح وجود دارد که دارای جاودانگی است، کانون اصلی دین، و همچنین موضوع حدس و گمان و بحث بوده است. در زمینه‌های دینی، جاودانگی اغلب به عنوان یکی از وعده‌های الوهیت به انسان‌هایی است که فضیلت یا قانون الهی را انجام می‌دهند.
برخی از دانشمندان، آینده‌پژوه و فیلسوفان دربارهٔ جاودانگی بدن انسان نظریه‌پردازی کرده‌اند و برخی معتقدند جاودانگی انسان ممکن است در چند دهه اول قرن بیست و یکم با کمک برخی گمانه‌زنی‌ها محقق شود. مانند بارگذاری ذهن (فناناپذیری دیجیتال).
بررسی اجمالی

عبارت است از زندگی ابدی، معاف بودن از مرگ؛ وجودِ بی‌پایان. مفهوم جاودانگی به دوران اساطیری بازمی‌گردد که مردم خدایان خود را بی‌مرگ می‌دانستند. برخی از گونه‌های جانوری ممکن است دارای نامیرایی زیستی باشند.
برخی از دانشمندان، آینده پژوهان و فلاسفه دربارهٔ جاودانگی بدن انسان نظریه‌پردازی کرده‌اند، برخی معتقدند که ممکن است جاودانگی انسان در چند دهه اول قرن ۲۱ محقق شود. طرفداران دیگر معتقدند که ادامه زندگی در کوتاه مدت، هدفی قابل دستیابی است و جاودانگی در انتظار دستیابی به موفقیت بیشتر در تحقیقات است. عدم پیری، جاودانگی بیولوژیکی را برای انسان فراهم می‌کند، اما در مقابل بیماری یا ضربه جسمی آسیب‌پذیر نیست. اگر امکان بارگذاری ذهن وجود داشته باشد می‌تواند آن را حل کند. اینکه فرایند جاودانگی داخلی طی سالهای آینده تحویل می‌شود، از نظر اولی عمدتاً به تحقیق (و در تحقیقات نورون در مورد جاودانگی داخلی از طریق یک رده سلولی جاودانه) بستگی دارد و شاید در مورد دوم یک هدف منتظر باشد.
نخستین اشاره به انسانِ انوشه را می‌توان در داستانی سومری یافت که بعداً به اساطیر بابل هم راه یافت. در این داستان اوتنپیشتی انسان پرهیزگاری بود که خدایان به او مأموریت دادند از هر جانوری جفتی برگزیند و درون کشتی ببرد تا از طوفان بزرگ که برای نابودی بددینان به راه می‌افتاد جان به درد ببرند. خدایان او را برای یادبود این واقعه جاودان کردند. گیلگمش، شاه اساطیری بابل بعدها پس از مرگ دوستش انکیدو به پویشی پا نهاد تا او را ببیند و راز جاودانگی را در یابد.
اشارهٔ قدیمی دیگر، داستانی در اساطیر یونان است که در آن زئوس کوزه‌ای آب حیات به انسان‌ها داد تا بنوشند و جاودان شوند و از فرسودگی جاودانی عذاب بکشند. در اساطیر یونان همسر ائوس هم به خواست او جاودانه شد. اما ائوس تنها بی‌مرگی خواسته بود و نه جوانی جاودان و همسرش آن قدر فرسوده شد که ائوس او را به زَنجره بدل کرد.
اشارهٔ متأخرتر مربوط به داستان سفرهای گالیور اثر جاناتان سوییفت است. گالیور در بخش سوم این داستان به سرزمین لاپوتا می‌رود و شوربختانی را می‌بیند که جاودان زاده شده‌اند.
سرخجه

Medical condition
| سرخجه | سرخجه |
| --- | --- |
Transmission electron micrograph of rubella virus: Transmission electron micrograph of rubella virus
تخصص: بیماری عفونی (تخصص پزشکی)، نوزادشناسی 
طبقه‌بندی و منابع بیرونی: طبقه‌بندی و منابع بیرونی
آی‌سی‌دی-۱۰: B06
آی‌سی‌دی-۹-سی‌ام: 056
دادگان بیماری‌ها: 11719
مدلاین پلاس: 001574
ئی‌مدیسین: emerg/۳۸۸ peds/2025 derm/259
پیشنت پلاس: سرخجه
سمپ: D012409
[ویرایش در ویکی‌داده]: [ویرایش در ویکی‌داده]
بیماری سرخجه
سرخجه (به انگلیسی: Rubella) یک بیماری ویروسی است که سرخک آلمانی یا سرخک سه روزه نیز نام دارد زیرا تب بیمار بعد از ۳ روز قطع می‌شود. گاهی ضایعات پوستی آن شبیه سرخک یا مخملک تظاهر پیدا می‌کند. سرخجه دارای عفونت زایی و پاتوژنز بینابینی و ویرولانس با شدت پایین است .
علائم و نشانه‌های بیماری سرخجه

دانه‌های پوستی در سرخجه معمولاً در پشت گوش پدیدار می‌شوند و سپس به صورت و گردن و بقیه نقاط بدن گسترش میابد از نشانه‌های بالینی مشخص سرخجه التهاب غده‌های لنفاوی واقع در پشت گوش یا ناحیه پشت گردنی می‌باشد. کودک مبتلا به این بیماری ممکن است فاقد علامت باشد بیماری در بزرگسالان می‌تواند به صورت تب خفیف ۱ تا ۵ روزه، سردرد، بیقراری، ترشح خفیف بینی و التهاب ملتحمه بروز کند.
ناهنجاریهایی که در سندرم سرخجه مادرزادی ایجاد می‌شود

جنین‌هایی که در مراحل اول تشکیل مبتلا می‌شوند بیشتر از همه در معرض خطر مرگ داخل رحمی، سقط جنین خودبخود و ناهنجاریهای اندامهای مهم بدن هستند. این ناهنجاریها ممکن است شامل یک یا چند نوع از جمله: ناشنوایی، آب مروارید، کوچکی چشم، آب سیاه جنینی، کوچکی جمجمه، عقب‌ماندگی ذهنی، ارتباط بین سرخرگ ششی و آئورت، نقص دیواره بین بطنی یا دهلیز در قلب، ضایعات پوستی، بزرگی هم‌زمان کبد و طحال، یرقان، نقایص استخوانی باشد.
وههچنین نداشتن تعادل در افراد می‌گردد.
تشخیص بیماری سرخجه

سرخجه در تشخیص افتراقی با بیماری‌های سرخک، مخملک و تعداد زیادی از عفونتهای پوستی و مونو نوکلئوز عفونی قرار می‌گیرد.
تشخیص بالینی سرخجه در اغلب مواقع درست انجام نمی‌شود. در موارد حاد بیماری تنها با کمک آزمایشگاه می‌توان بیماری را تشخیص داد. تشخیص بیماری براساس افزایش آنتی‌بادی اختصاصی ضدویروس سرخجه در دو بار آزمایش تأیید می‌شود در فاصله ۱ تا ۲ هفته پس از ظهور ضایعات پوستی می‌توان ویروس را از ترشحات گلوی بیمار جدا کرد. خون، ادرار و مدفوع بیمار می‌تواند حاوی ویروس باشد. اما جداکردن ویروس بسیار وقت‌گیر بوده و به ۱۰ تا ۱۴ روز وقت احتیاج دارد.
برای تشخیص سرخجه مادرزادی در نوزاد تازه متولد شده می‌توان خون بیمار را مورد آزمایش قرار داد در صورت وجود آنتی‌بادی اختصاصی ضدویروس سرخجه در یک نمونه خون می‌توان بیماری را تشخیص داد.
شیوع بیماری سرخجه

این بیماری در تمام نقاط دنیا از اجتماعات دور و مجزا شایع است. شیوع سرخجه در زمستان و بهار افزایش می‌یابد.
مخزن سرخجه

انسان تنها مخزن این ویروس است.
روش‌های سرایت بیماری سرخجه

سرخجه از طریق تماس با ترشحات بینی و گلوی افراد آلوده منتقل می‌شود. این بیماری به‌طور مستقیم از طریق قطره‌های آب دهان ضمن تماس مستقیم بیماران منتقل می‌شود.
دوره کمون بیماری سرخجه

دوره نهفتگی بیماری بین ۱۴ تا ۱۷ روز می‌باشد و می‌تواند تا ۲۱ روز نیز متغیر باشد.
دوره سرایت بیماری

این دوره از یک هفته قبل از بروز ضایعات پوستی شروع می‌شود و تا حداقل ۴ روز پس از آن ادامه می‌یابد. سرخجه یک بیماری به شدت مسری است. نوزادانی که مبتلا به سرخجه مادرزادی هستند ممکن است تا ماه‌ها بعد از تولد، ویروس را دفع کنند.
چه کسانی به سرخجه حساسیت دارند و چه افرادی در مقابل این بیماری مقاومند؟

حساسیت به این بیماری در همه افراد عمومیت دارد. تنها نوزادان متولد شده از مادران ایمن تا مدتی می‌توانند ایمنی مادرزادی را حفظ کنند. در اثر آلودگی طبیعی به ویروس یا واکسیناسیون، ایمنی فعال در مقابل بیماری ایجاد می‌شود. ایمنی‌ای که بعد از عفونت طبیعی به وجود می‌آید، معمولاً همیشگی است و به‌نظر می‌رسد که برای تمام عمر باقی می‌ماند ولی ایمنی ناشی از واکسیناسیون، بستگی به میزان تماس با بیماری در مناطق اندمیک دارد.
روشهای پیشگیری از ابتلا به سرخجه

تزریق واکسن و ایمونوگلبولین.
مردم باید نسبت به روش انتقال بیماری و ضرورت واکسیناسیون آشنا شوند. واکسیناسیون علیه بیماری سرخجه تزریق یک نوبت واکسن ویروس زنده ضعیف شده در ۹۸ تا ۹۹ درصد افراد حساس منجر به ایجاد آنتی‌بادی قابل توجه می‌شود.
روشهای کنترل بیماری سرخجه

تمام موارد ابتلا به سرخجه یا سرخجه جنینی باید به مقامات بهداشتی گزارش شود. گزارش سریع موارد مشکوک و بیماری وسیله‌ای برای اجرای اقدامات به موقع خواهد بود.
درمان بیماری سرخجه

این بیماری درمان اختصاصی ندارد؛ ولی در سال۱۹۵۲ در اروپا ریشه کن شد
اقدام‌های لازم در همه‌گیری بیماری سرخجه

تمام موارد تأیید شده بیماری یا موارد مشکوک باید فوراً به مقامات بهداشتی گزارش شوند برای کنترل همه‌گیری لازم است که تمام تماسهای حساس واکسینه گردند. جامعه پزشکی و مردم باید از وجود همه‌گیری مطلع شوند تا بتوانند خانمهای حامله را مشخص کرده و آن‌ها را محافظت کنند.
فرودگاه بین‌المللی دبی

فرودگاه بین‌المللی دبی (به عربی: مطار دبي الدولي) (یاتا: DXB، ایکائو: OMDB)، فرودگاه اصلی شهر دبی در کشور امارات متحده عربی است که پررفت‌وآمدترین فرودگاه جهان بر پایهٔ جابه‌جایی مسافران بین‌المللی محسوب می‌شود و همچنین پنجمین فرودگاه پررفت‌وآمد جهان بر پایه شمار مسافر و ششمین فرودگاه پررفت‌وآمد بر پایهٔ جابه‌جایی بار است. این فرودگاه پررفت‌وآمدترین قطب شرکت هواپیمایی برای ایرباس ای۳۸۰ است. در سال ۲۰۱۴ میلادی، فرودگاه بین‌المللی دبی ۷۰٫۵ میلیون مسافر و ۲٫۳۷ میلیون تن بار را جابه‌جا کرد و ۳۵۷٫۳۳۹ پرواز از این فرودگاه انجام شد.
فرودگاه بین‌المللی دبی با مساحتی بالغ بر ۲٬۹۰۰ هکتار (۷٬۲۰۰ جریب فرنگی) در شهرک القرهود، در ۲٫۵ مایل دریایی (۴٫۶ کیلومتر؛ ۲٫۹ مایل) شرق دبی قرار دارد. فرودگاه توسط شرکت فرودگاه‌های دبی اداره می‌شود و قطب اصلی شرکت‌های هواپیمایی دبی، یعنی هواپیمایی امارات و فلای‌دبی است؛ قطب هواپیمایی امارات، بزرگ‌ترین قطب در خاورمیانه است. هواپیمایی امارات در حال حاضر ۶۴٪ رفت‌وآمد همهٔ مسافران و ۵۰٪ همهٔ پروازهای این فرودگاه را انجام می‌دهد. همچنین، فرودگاه بین‌المللی دبی قطب شرکت هواپیمایی ارزان‌قیمت فلای‌دبی نیز هست که ۱۰٫۷٪ رفت‌وآمد مسافران این فرودگاه را برعهده دارد.
این فرودگاه دارای ۳ پایانه (ترمینال) است که گنجایش مجموعاً ۷۵ میلیون مسافر در سال را دارد. پایانهٔ ۳ این فرودگاه، دومین سازهٔ بزرگ جهان از نظر مساحت و بزرگترین پایانهٔ فرودگاه در جهان است. بر پایهٔ اطلاعات ژانویهٔ ۲۰۱۵ میلادی، هر هفته بیش از ۸٫۰۰۰ پرواز توسط ۱۴۰ شرکت هواپیمایی به بیش ۲۷۰ مقصد جهان در ۶ قاره انجام می‌شد.
شرکت‌های هواپیمایی و مقصدهای پروازی > باری

See also آل مکتوم
| شرکت‌های هواپیمایی | مقصدهای پروازی |
| --- | --- |
 هواپیمایی اتحاد :  ابوظبی 
 ایر فرانس :  شارل دوگل پاریس 
 ASL Airlines Belgium :  ایندیرا گاندی، لیژ 
 اطلس ایر اجرا توسط امارات اسکای‌کارگو :  آدلاید 
 کارگولوکس :  هنگ کنگ، کوماتسو، لوگزامبورگ - فیندل 
 کوین ایرویز :  بغداد، میدان هوایی بگرام، پایگاه شکاری بلد، جیبوتی-امبوولی، اربیل، میدان هوایی بین‌المللی حامد کرزی، میدان هوایی بین‌المللی قندهار، صنعا 
 دی‌اچ‌ال اوییشن اجرا توسط آئرولوگیک :  لایپزیگ/هال 
 هواپیمایی اتیوپی :  بوول 
 فدکس اکسپرس :  آتن، بنگالورو، چنگدو شوانگلیو، ایندیرا گاندی، دابولیم، هنگ کنگ، میلانو مالپنسا، چاتراپاتی شیواجی، شارل دوگل پاریس 
 فیتس‌ایر :  پایگاه هوایی الظفره، بغداد، میدان هوایی بگرام، پایگاه شکاری بلد، باندرانیکی، اربیل، میدان هوایی بین‌المللی هرات، جلال‌آباد، میدان هوایی بین‌المللی حامد کرزی، میدان هوایی بین‌المللی قندهار، کمپ بسشن، Sharana، سلیمانیه، ترین‌کوت، پایگاه هوایی ثمریت 
 ایران ایر :  امام خمینی 
 پولار ایر کارگو :  اینچئون 
 Royal Airlines :  جناح 
 الملکیه الاردنیه :  ملکه علیا 
 ساس کارگو گروپ :  گوتنبرگ-لاندوتر 
 شاهین ایر :  جناح 
 سیلک وی ایرلاینز :  حیدر علی‌اف 
 Star Air Aviation :  جناح 
 تاروم :  هنری کواندا 
  TCS Couriers  :  اقبال لاهوری، جناح، بینظیر بوتو 
 یوپی‌اس ایرلاینز :  سووارنابومی، کلارک، کلن بن، بایون گوآنگجو، هنگ کنگ، چاتراپاتی شیواجی، چانگی سنگاپور، سیدنی
ترمینال های فرودگاه دبی

فرودگاه بین المللی دبی ۳ ترمینال برای پرواز های داخلی و خارجی دارد که تنها ترمینال های ۱ و ۳ به طور مستقیم به یک منطقه ی حمل و نقل مشترک وصل می باشند و ترمینال ۲ در طرف مقابل فرودگاه دبی قرار گرفته است.
ترمینال های فرودگاه دبی > ترمینال شماره 1

اصلی ترین ترمینال فرودگاه بین المللی دبی شناخته می شود که در ۳ طبقه ساخته شده است. این ترمینال ظرقیت ۱۵ میلیون مسافر را دارد و مساحتی معادل با ۵۲۰ هزار متر مربع را شامل میشود. خدمات مربوط به پروازها در طبقه ی اول این ترمینال ارائه می شود. این خدمات به صورت: کانتر چک این ( Check in )، فروش بلیت ها، تحویل بار می باشند. همچنین در این طبقه رستوران ، کافی شاپ و صرافی نیز موجود می باشند.
طبقه ی دوم این ترمینال شامل: بخش خدمات بار و چمدان ها، بخش مهاجرت، سالن های استراحت و تشریفات می باشد و میتوان گفت که مختص پروازهای ورودی است.
در نهایت بخش ارائه خدمات ویژه می باشد که در طبقه ی سوم این ترمینال قرار گرفته است.
جدیدا در ترمینال ۱ سالن جدیدی ساخته شده است تا مسافران کوچکی که بدون همراه سفر میکنند را برای ورود و خروج کنترل و همراهی کنند. به دلیل این که کودکانی که طی ۵ سال اخیر به این کشور آمده اند بیش از ۸ هزار نفر بوده اند و مکان های امنی برای آن ها وجود نداشته است . طراحی این سالن جدید کودکانه می باشد و محیط و فضایی متشکل از دکوراسیون رنگارنگ ، سیستم های بازی و سرگرمی های بسیاری که باعث سرگرم نگه داشتن بچه ها می شود در این قسمت فرودگاه در نظر گرفته شده است.