میر محمد اردستانی
در دوران سلطنت گلکندا (۱۶۳۷–۱۶۵۵)

با پیشرفت میر جُمله در رده‌ها، در فاصله زمانی بین فوریه ۱۶۳۴ و دسامبر ۱۶۳۶، او به عنوان سار-ی-خال یا خزانه‌دار ایالت گلکندا منصوب شد، که در این منصب به‌طور جدی فرمان طلایی حکم سلطنت را اعمال می‌کرد. تخصص او در خدمت و مدیریت در زمان‌هایی که در پورت ماچیلی‌پاتنام به تجارت می‌پرداخت، به وضوح اثبات شد.
سختگیری‌های او موجب خشم شرکت‌های انگلیسی در ماچیلی‌پاتنام شد، زیرا آنها معتقد بودند که میر جُمله به منافع بریتانیا آسیب می‌زند. میر جُمله همچنان به اخذ وجوه از مقامات شرکت بریتانیا با استفاده از دستور سلطنت گلکندا ادامه داد. این امر باعث شد که سلطان، میر جُمله را به عنوان وزیر ارشد منصوب کند، که باعث شد او در منطقه گلکندا نفوذ بیشتری پیدا کند، به طوری که حتی مقامات بریتانیایی و شرکت‌ها شروع به تعامل با میر جُمله کردند و درخواست‌های رئیس‌جمهور و شورای بریتانیا در سورات برای مصادره اموال میر جُمله را نادیده گرفتند.
نارایان سارکار حتی اشاره کرد که فعالیت‌های تجاری شخصی میر جُمله به تدریج به رقیب شرکت هند شرقی تبدیل شده است. میر جُمله کشتی‌های خود را داشت و در دهه ۱۶۴۰ ناوگان‌های تجاری را سازماندهی کرد که در سرتاسر سورت, تهته، ایالت راخین، ایودیا، بالاسور، آچه، ایالت ملاکا، ایالت جوهر، بانتام, ماکاسار، سری‌لانکا، بندرعباس، مکه، جده، بصره، عدن، مسقط، مخا و مالدیو سفر می‌کردند. او تقریباً تمامی فعالیت‌های تجاری به ایران را انحصاری کرد.
میر جُمله همچنین به خاطر فعالیت‌هایش در ساخت کشتی‌ها در سواحل شرقی هند شناخته می‌شود، همان‌طور که در مجلات بریتانیایی گزارش شده است که او ملوانان اروپایی را برای ساخت کشتی‌ها استخدام کرده بود. در ۲۹ ژانویه ۱۶۴۷، نمایندگان بریتانیا، توماس وینتر و ریچارد هادسون، در ماچیلی‌پاتنام به سورات نوشتند که میر جُمله دو کشتی خود را ارسال کرده است که یکی از آنها کشتی جانک ساخته ملوانان بریتانیایی بود و نام آن «دریا دولت» یا «رودخانه ثروت» بود.
در ۲۱ ژوئن ۱۶۳۷، او به دربار سلطنت قطب‌شاه احضار شد و در ۲۳ ژوئن، سلطان عنوان سار-ی-خال (ارباب اسب‌ها) را به او اعطا کرد. بیشترین گسترش پادشاهی در این دوران در کومبام نزدیک به منطقه کاداپا بود که در آن میر جُمله قلعه‌هایی در گاندیکوتا را تصرف کرده بود.
در سال ۱۶۳۹، میر جُمله به عنوان نواب منصوب شد و این امر اهمیت او را در نظر شرکت بریتانیا افزایش داد، زیرا آنها هدایایی برای او ارسال کرده، مردان را به قرض دادند و برای حفظ رضایت او به تجارت در نام او پرداختند. رئیس شهرستان بانتام این امر را ضروری می‌دانست، زیرا شرکت‌های رقیب از هلند، پرتغال و دانمارک نیز برای جلب نظر میر جُمله به او هدایای زیادی اهدا می‌کردند.
در سال ۱۶۴۶، میر جُمله تصمیم گرفت به سلطنت چاندراگیری حمله کند. او قلعه‌های یودایاگیری، آندرا پرادش را فتح کرده، به سمت جنوب پیشروی کرده و در این مسیر چنگلپات را تصرف کرد. سپس میر جُمله به فتوحات خود ادامه داد و نواحی کاداپا و تیروپاتی را تصرف کرد. او همچنین به محاصرهٔ مستعمره هلندی در پولیکات پرداخت تا اینکه کمپانی هند شرقی هلند مجبور به تسلیم به او شد. سپس به پیشروی خود ادامه داده و به محاصره قلعه ولور پرداخت.
تا آوریل ۱۶۴۷، پادشاه تسلیم او شد و وعده داد که مالیات به او بپردازد. در سال ۱۶۵۰، میرجوملا قلعهٔ گاندیکوتا را از تیمما نیادو با کمک توپچی‌های اروپایی فتح کرد. با اینکه موفقیت‌هایی در تصرف سرزمین‌های سابق امپراتوری ویجاینگرا به دست آورد، نتوانست قلعهٔ جینجی را از نایاک‌ها تصرف کند و در سال ۱۶۴۸، جینجی به دست آدیل شاهی‌ها افتاد.
میرجوملا به عنوان یک مالیات‌گذار ماهر، براهمن‌های نیوگی تلوگو را برای جمع‌آوری درآمد استخدام کرد و توانست ۴۳ لک روپیه از سرزمین‌های خود که غنی از الماس، آهن، پتاسیم نیترات و فولاد بودند، جمع‌آوری کند. با ثروت عظیم خود، او توانست پشتون‌ها، راجپوت‌ها، افغان‌ها و قبیله‌های مغل را در کارزار خود به بیجارپور در سال ۱۶۵۲ استخدام کند. در همین سال، میرجوملا مسئولیت حکومت‌داری گولکوندا، پادشاهی حیدرآباد کارناتاک را که نزدیک به ۴۰٬۰۰۰ کیلومتر مربع مساحت داشت و درآمد سالانه‌اش معادل چهار میلیون روپیه بود، به عهده گرفت، در حالی که نقش نظامی‌اش نیز به شدت به افزایش ثروتش کمک کرد. برای ساخت ۲۰ قطعه توپ، او بت‌های هندو که از معابد گرفته شده بودند را ذوب کرد، با کمک جراح و توپچی فرانسوی‌اش، کلود میل، اما نتواست ۶ بت هندو متعلق به معبد گاندیکوتا را ذوب کند. بعدها در نامه‌ای به خلیفه اول سلطان، وزیر شاه عباس دوم پادشاه صفوی ایران نوشت:
«به لطف خدا و بخت پادشاه، پرچم اسلام بر فراز کافرکارناتاک به اهتزاز درآمد و پرچم هندوئیسم پایین آورده شد. تمام بدن شورشیان و راجاها تحت فرمان من قرار گرفتند. صدای اسلام و اعمال اولیای ما در اینجا گسترش یافت.»