دنیاگیری کووید-۱۹

| دنیاگیری کووید-۱۹ | دنیاگیری کووید-۱۹ |
| --- | --- |
متخصصان پزشکی در حال درمان یک بیمار کووید-۱۹ در وضعیت بحرانی در بخش مراقبت‌های ویژه در سائو پائولو : متخصصان پزشکی در حال درمان یک بیمار کووید-۱۹ در وضعیت بحرانی در بخش مراقبت‌های ویژه در سائو پائولو 
نقشهٔ پراکندگی کووید-۱۹   ۱۰۰۰+ مورد تأییدشده به ازای هر ۱ میلیون نفر   ۱۰۰–۹۹۹ مورد تأییدشده به ازای هر ۱ میلیون نفر   ۱۰–۹۹ مورد تأییدشده به ازای هر ۱ میلیون نفر   ۱–۹ مورد تأییدشده به ازای هر ۱ میلیون نفر: نقشهٔ پراکندگی کووید-۱۹   ۱۰۰۰+ مورد تأییدشده به ازای هر ۱ میلیون نفر   ۱۰۰–۹۹۹ مورد تأییدشده به ازای هر ۱ میلیون نفر   ۱۰–۹۹ مورد تأییدشده به ازای هر ۱ میلیون نفر   ۱–۹ مورد تأییدشده به ازای هر ۱ میلیون نفر
نقشه پویانمای موارد تاییدشدهٔ 2019-nCoV در جهان: نقشه پویانمای موارد تاییدشدهٔ 2019-nCoV در جهان
بیماری: کووید-۱۹ (COVID-19)
نژاد ویروس: کروناویروس سندرم حاد تنفسی ۲ (SARS-CoV-2)
مبداء: خفاش‌ها و احتمالاً پانگولین‌ها
مکان: در سراسر جهان (فهرست مکان‌ها)
نخستین شیوع: چین
بیمار صفر: ووهان، هوبئی، چین ۳۰°۳۷′۱۱″ شمالی ۱۱۴°۱۵′۲۸″ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۶۱۹۷۲°شمالی ۱۱۴٫۲۵۷۷۸°شرقی﻿ / 30.61972; 114.25778
محدودۀ زمانی: ۱۱ مارس ۲۰۲۰ – اکنون (۴ سال و ۱۱ ماه)
موارد تأییدشده: ۷۷۵٬۳۶۴٬۲۴۷ نفر
موارد در جریان: ۲۲٬۸۹۲٬۷۴۸ نفر
موارد حاد: ۷۳٬۲۶۴ نفر
بهبودیافته: ۲۴۷٬۶۲۱٬۳۱۷ نفر
مرگ‌ها: ۷٬۰۴۶٬۳۲۰ نفر
سرزمین‌های درگیر: ۲۲۴
موارد تاییدشدهٔ 2019-nCoV در چین که از ۲۵ ژانویه گسترش یافته‌است. خاستگاه این ویروس استان هوبئی با رنگ تیره مشخص است.
همه‌گیری کووید-۱۹ (که به عنوان همه‌گیری کروناویروس و همه‌گیری کووید نیز شناخته می‌شود)، ناشی از سندرم تنفسی حاد شدید کروناویروس ۲ (SARS-CoV-۲)، با شیوع بیماری کووید-۱۹ در ووهان چین در دسامبر ۲۰۱۹ آغاز شد. به زودی پس از آن، این بیماری به سایر مناطق آسیا و سپس در اوایل سال ۲۰۲۰ به سراسر جهان گسترش یافت. سازمان جهانی بهداشت (WHO) در ۳۰ ژانویه ۲۰۲۰ این شیوع را به عنوان یک وضعیت اضطراری بهداشت عمومی با اهمیت بین‌المللی (PHEIC) اعلام کرد و در ۱۱ مارس آن را به عنوان یک همه‌گیری ارزیابی کرد.
علائم کووید-۱۹ از بدون علامت تا کشنده متغیر است، اما معمولاً شامل تب، گلو درد، سرفه شبانه و خستگی می‌شود. انتقال ویروس اغلب از طریق ذرات هوا انجام می‌شود. جهش‌ها باعث ایجاد سویه‌های مختلف (واریانت‌ها) با درجات مختلفی از سرایت‌پذیری و شدت بیماری شده‌اند. واکسن‌های کووید-۱۹ به سرعت توسعه یافتند و از دسامبر ۲۰۲۰ در دسترس عموم قرار گرفتند، که از طریق برنامه‌های دولتی و بین‌المللی مانند کوواکس (COVAX) ارائه شدند و هدف آن‌ها تأمین عدالت در دسترسی به واکسن بود. درمان‌ها شامل داروهای ضدویروسی جدید و کنترل علائم است. اقدامات کاهشی رایج در طول وضعیت اضطراری بهداشت عمومی شامل محدودیت‌های سفر، قرنطینه‌ها، محدودیت‌ها و تعطیلی کسب‌وکارها، کنترل خطرات در محیط کار، دستورات استفاده از ماسک، قرنطینه‌ها، سیستم‌های آزمایش و ردیابی تماس افراد آلوده بود.
این همه‌گیری باعث اختلالات شدید اجتماعی و اقتصادی در سراسر جهان شد، از جمله بزرگترین رکود جهانی از زمان رکود بزرگ. کمبود گسترده عرضه، از جمله کمبود مواد غذایی، ناشی از اختلالات زنجیره تأمین و خریدهای اضطراری بود. کاهش فعالیت‌های انسانی منجر به کاهش بی‌سابقه موقت آلودگی شد. مؤسسات آموزشی و مناطق عمومی در بسیاری از مناطق به طور جزئی یا کامل تعطیل شدند، و بسیاری از رویدادها در سال‌های ۲۰۲۰ و ۲۰۲۱ لغو یا به تعویق افتادند. کار از راه دور برای کارمندان اداری بسیار رایج‌تر شد. اطلاعات نادرست از طریق رسانه‌های اجتماعی و رسانه‌های جمعی منتشر شد و تنش‌های سیاسی تشدید یافت. این همه‌گیری مسائلی مانند تبعیض نژادی و جغرافیایی، عدالت در سلامت و تعادل بین ضرورت‌های بهداشت عمومی و حقوق فردی را برجسته کرد.
سازمان جهانی بهداشت در ۵ مه ۲۰۲۳ وضعیت اضطراری بهداشت عمومی برای کووید-۱۹ را پایان داد. این بیماری همچنان در حال گردش است. با این حال، تا سال ۲۰۲۴، کارشناسان مطمئن نبودند که آیا این بیماری هنوز یک همه‌گیری محسوب می‌شود یا خیر. همه‌گیری‌ها و پایان آن‌ها به خوبی تعریف نشده‌اند و اینکه آیا یک همه‌گیری به پایان رسیده است یا نه، بسته به تعریفی که استفاده می‌شود متفاوت است. تا ۱۷ فوریه ۲۰۲۵، کووید-۱۹ باعث ۷,۰۸۷,۷۱۸[۵] مرگ تأیید شده و ۱۸.۲ تا ۳۳.۵ میلیون مرگ تخمینی شده است. همه‌گیری کووید-۱۹ به عنوان پنجمین همه‌گیری یا اپیدمی مرگبار در تاریخ رتبه‌بندی شده است.