stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تیروکورال
مقایسه با دیگر ادبیات کهن

متن کورال بخشی از سنت ادبی باستانی تامیل است، اما همچنین بخشی از «یک سنت بزرگ اخلاقی و آموزشی هندی» است؛ زیرا برخی از ابیات او «بی‌شک» ترجمه‌ای از آیات کلاسیک سانسکریت هستند. مضامین و ایده‌های تیروکوناخ - گاهی با شباهت‌های نزدیک و گاهی با تفاوت‌های چشم‌گیر - در منوسمرتی مانو، آرته شاستره چاناکیا، نیتیسارای کامانداکا، و کاما سوترا وتسیایانا نیز یافت می‌شوند. زولبیل بیان می‌کند که برخی از آموزه‌های تیروکورال بی‌شک بر اساس آثار موجود در ارته‌شاستره و منوسمرتی باستانی است.
به گفته زولبیل، تیروکورال «تعداد زیادی از خطوط» و عبارات را از متون قبلی تامیل وام گرفته‌است. برای مثال، عباراتی که در کورونتوکای یافت می‌شود (مجموعه [اشعار] کوتاه)، و چند سطر در نارینایی، که با فراخوان به ویشنو شروع می‌شود، در تیروکورال بعدی ظاهر می‌شود. نویسندگانی که پس از تألیف تیروکوناخ آمده‌اند، به‌طور مشابه از تیروکوناخ نقل کرده و وام گرفته‌اند. به‌عنوان مثال، پراباندها مانند تیروالووا مالایی، احتمالاً مربوط به قرن دهم پس از میلاد، مجموعه‌ای از تیروکورال هستند، و آیات نوشته‌شده در متری را که به خدایان، الهه‌ها و دانشمندان محترم تامیل نسبت داده شده‌است، نقل کرده و در آن جاسازی می‌کنند. به‌طور مشابه، داستان عاشقانه پرونکاتای (متن، «داستان بزرگ») احتمالاً در قرن نهم به نقل از تیروکورال سروده شده‌است و آموزه‌ها و اخلاق مشابهی را در خود جای داده‌است. آیه ۲۲٫۵۹–۶۱ مانیمکالای (یک حماسه عاشقانه بودایی) که احتمالاً در قرن ششم پس از میلاد نوشته شده‌است نیز تیروکورال را نقل می‌کند. این حماسه بودایی جینیسم را به سخره می‌گیرد و در عین حال اخلاق و آرمان‌هایی مشابه آنچه در کورال وجود دارد را در خود جای داده‌است.
آموزه‌های تیروکوناخ مشابه آموزه‌های موجود در آرتاساسترا است، اما در برخی جنبه‌ها متفاوت است. در نظریه دولت والووار، برخلاف کاوتیلیا، ارتش (پاتای) مهم‌ترین عنصر است. والووار توصیه می‌کند که یک ارتش خوب‌نگهداری‌شده و آموزش‌دیده، به رهبری یک فرمانده توانا و آماده برای رفتن به جنگ برای یک دولت ضروری است.
به گفته هاجلا، پورول متن کورال بر اساس اخلاق و خیرخواهی سنگ بنای آن است. تیروکورال تعلیم می‌دهد که وزرا و افرادی که در مناصب دولتی کار می‌کنند باید یک زندگی اخلاقی داشته باشند. برخلاف منوسمرتی، کورال به زنان موقعیت پست نمی‌دهد. تیروکوناخ همچنین به کاست‌ها یا هیچ سلسله‌ای از حاکمان و وزیران اهمیت نمی‌دهد. در متن آمده‌است که باید هر کسی را که فضیلت و مهربانی دارد برهمن نامید.
مقایسه با دیگر ادبیات کهن > ادبیات جهان

محققان آموزه‌های تیروکورال را با آموزه‌های دیگر افکار باستانی مانند گفته‌های کنفوسیوس در منتخبات کنفوسیوس، هیتوپادسا، پانچاتانترا، منوسمرتی، تیروماندیرام، امثال سلیمان در کتاب مقدس، گفته‌های بودا در آثار دهاماپدا و موارد دیگر مقایسه می‌کنند. و آثار اخلاقی منشأ فارسی مانند گلستان و بوستان. به علاوه کتب مقدس ادیان مختلف.
متن کورال و گفته‌های کنفوسیوسی که در منتخبات کنفوسیوس (به نام لون یو به‌معنای «سخنان مقدس») ثبت شده‌اند، شباهت‌هایی با هم دارند. هم والووار و هم کنفوسیوس بر کردار و رفتارهای اخلاقی یک فرد عادی تمرکز داشتند. مانند والووار، کنفوسیوس از عدالت حقوقی حمایت کرد، که شامل اصول انسانی، ادب، و تقوای فرزندی، علاوه بر فضایل خیرخواهی، عدالت، وفاداری و امانت‌داری به‌عنوان پایه‌های زندگی است. در حالی که آهیمسا یا عدم خشونت فضیلت اساسی سنت والوواری باقی می‌ماند، ذن موضوع اصلی سنت کنفوسیوس است. اتفاقاً والووار از دو جهت با کنفوسیوس تفاوت داشت. اول این‌که برخلاف کنفوسیوس، والووار شاعر بود. دوم، کنفوسیوس به موضوع عشق زناشویی نپرداخته‌است، که والووار یک بخش کامل را در کار خود به آن اختصاص داده‌است. تربیت کودک در اندیشه کنفوسیوس در مورد زایش انسان و خیرخواهی جامعه محوری است. منتخبات کنفوسیوس می‌گوید: «بنابراین یک حاکم روشن‌فکر به معیشت مردم خود را توجه می‌کند، تا اطمینان حاصل کند که بالاترین آن‌ها برای خدمت به والدین خود و پایین‌تر آن‌ها برای حمایت از همسران و فرزندان خود بکوشند.»
استقبال

تصاویری از والووار؛ سمت چپ: پرتره شیویتی از والووار؛ سمت راست: مجسمه والووار در محوطه دانشکده مطالعات شرقی و آفریقایی، دانشگاه لندن.
Depictions of Valluvar down the ages. Left: A Shaivite portrait of Valluvar; Right: Statue of Valluvar within the SOAS, University of London campus. متن کورال از لحاظ تاریخی تقریباً در هر بخشی از جامعه با استقبال زیادی روبه‌رو شده‌است. بسیاری از شاعران پس از سنگام و قرون وسطی در ستایش متن کورال و نویسنده آن سروده‌اند. آوایار والووار را به‌عنوان کسی که اتمی را سوراخ کرد و هفت دریا را به آن تزریق کرد و سپس آن را فشرده و در قالب اثر خود ارائه کرد، با تأکید بر موجز بودن اثر تحسین کرد. کورال تنها اثری است که با اثری انحصاری از پیروان گردآوری شده معروف به تیرووالووا والای در مجموعه ادبی تامیل، که به ۵۵ شاعر مختلف، از جمله شاعران افسانه‌ای نسبت داده می‌شود، مفتخر شده‌است. همه ادیان و فرقه‌های اصلی هند، از جمله شیواییسم، وایشنویسم، جینیسم، و بودیسم، متن کورال را بسیار ستوده‌اند، که بسیاری از آن‌ها آموزه‌های کورال را هم در آثار مذهبی و هم در آثار غیر مذهبی خود، از جمله سیلاپاتیکارام، مانیمکالای، تیرومورایی، پریا پورانام و کامبا رامایانام گنجانده‌اند.
کورال در داخل و خارج از هند به‌دلیل ارزش‌های جهانی و غیرمذهبی‌اش مورد تأیید قرار گرفته‌است. فیلسوف روسی الکساندر پیاتیگورسکی آن را سرآشپز ادبیات هندی و جهانی نامید: «نه تنها به‌دلیل شایستگی‌های هنری بزرگ این اثر، بلکه به‌دلیل ایده‌های انسانی والا که در آن نفوذ کرده و به همان اندازه برای مردم در سراسر جهان، از همه دوره‌ها و کشورها ارزش‌مند است». گو پاپ نویسنده آن را به دلیل عمومی بودن و جهانی بودن، «یک مرد جهانی» نامید. به گفته آلبرت شوایتزر، «به‌سختی در ادبیات جهان مجموعه‌ای وجود دارد که در آن حکمت والایی پیدا کنیم.» لئو تولستوی آن را «کورال هندو» نامید و آن را به مهاتما گاندی توصیه کرد. مهاتما گاندی آن را «کتاب درسی ضروری در زندگی اخلاقی» خواند و ادامه داد: «اصول ولووار روح من را تحت‌تأثیر قرار داده‌است. هیچ‌کس مانند او چنین گنجینه‌ای از حکمت نداده‌است.»
مبلغان یسوعی، کاتولیک و پروتستان در جنوب هند در دوران استعمار این متن را بسیار ستوده‌اند. بسیاری از آن‌ها متن را به زبان‌های اروپایی ترجمه کردند. مبلغ پروتستان ادوارد جویت رابینسون گفت که کورال شامل همه چیز است و چیزی نیست که در آن نباشد. جان لازاروس مبلغ انگلیکان گفت: «هیچ اثر تامیلی هرگز نمی‌تواند به خلوص کورال نزدیک شود. این اثر برای تامیل مدرن شهرت ثابتی دارد.» به گفته مبلغ مسیحی آمریکایی ایمون ای. وایت، «تیروکورال ترکیبی از بهترین آموزه‌های اخلاقی جهان است».
کورال نیز از روزگاران قدیم توسط رهبران عرصه‌های سیاسی، معنوی، اجتماعی، اخلاقی، دینی و سایر حوزه‌های جامعه مورد تعالی قرار گرفته‌است. چاکراوارتی راجاگوپالاچاری اظهار داشت: «این اثر انجیل عشق و رمز زندگی نورانی است. و کل آرزوی روح در این کتاب جاودانه برای همه اعصار، تجسم شده‌است.» ملی‌گرای هندی و گورو یوگا سری اوروبیندو اظهار داشت: «تیروکورال شعر گنومیک است، بزرگ‌ترین در مفهوم برنامه‌ریزی‌شده و نیروی اجرایی که تا به حال در این نوع نوشته شده‌است. ای.اس. آریل که در سال ۱۸۴۸ قسمت سوم کتاب کورال را به فرانسوی ترجمه و منتشر کرد، آن را «شاهکار ادبیات تامیل، یکی از عالی‌ترین و ناب‌ترین بیان‌های اندیشه بشری» نامید. ذاکر حسین، رئیس‌جمهور پیشین هند، گفت: «تیروکورال گنجینه‌ای از دانش دنیوی، راهنمایی‌های اخلاقی و خرد معنوی است.»
استقبال > کتیبه‌ها و سایر اسناد تاریخی

تیروکورال متن اصلی اداری منطقه کنگو نادو در سرزمین قرون وسطایی تامیل باقی ماند. کتیبه‌های کورال و سایر اسناد تاریخی در سراسر تامیل نادو یافت می‌شود. کتیبه‌های جین متعلق به قرن پانزدهم در پونسوریمالای در نزدیکی مالور، در بخش سیلم هند، دارای ۲۵۱ دوبیتی از فصل «پرهیز از گوشت» از متن کورال است، که نشان می‌دهد مردم منطقه کنگو نادو آهیمسا و عدم کشتن را به‌عنوان فضیلت‌های اصلی تمرین می‌کردند. کتیبه‌های دیگر عبارتند از طومار پوندورای ناتار (۱۶۱۷ پس از میلاد در کنگو نادو)، کتیبه‌های مسی پالادام آنگالا پارامه‌شواری کودای (در سال ۱۷۹۸ در ناراناپورام در کنگو نادو)، کتیبه‌های مسی قرن هجدهم که در ناحیه کاپیلاماکالاچی (در نزدیکی بخش نمکل در نزدیکی شهر کاپیلاماکالایام)، کتیبه‌هایی به زبان پالانی، کتیبه‌های مسی کاراییور در کنگو نادو، سوابق پالایاکوتای، و کتیبه‌های معبد پریا پالایاتامان که در سال ۱۸۱۸ توسط فرانسیس الیس در رویاپتاه در چنای یافت شده‌است.
استقبال > فرهنگ عامه

پرتره‌های مختلفی از والووار از زمان‌های قدیم توسط جوامع شیوایی و جین تامیل نادو کشیده شده و مورد استفاده قرار گرفته‌است. این پرتره‌ها در حالت‌های مختلف ظاهر می‌شوند، با ظاهر والووار از موهای مات‌شده تا سر کاملاً تراشیده‍شده متفاوت است. پرتره والووار با موهای مات‌شده و ریش روان، که توسط هنرمند ونوگوپال شارما در سال ۱۹۶۰ کشیده شد، از سوی دولت‌های ایالتی و مرکزی به‌عنوان نسخه رسمی پذیرفته شد. به‌زودی به‌محبوب‌ترین و فراگیرترین پرتره مدرن این شاعر تبدیل شد. در سال ۱۹۶۴، این تصویر توسط رئیس‌جمهور وقت هند ذاکر حسین در پارلمان هند رونمایی شد. در سال ۱۹۶۷، دولت تامیل نادو دستوری را تصویب کرد که بر اساس آن تصویر والووار باید در تمام ادارات دولتی در سراسر ایالت تامیل نادو وجود داشته باشد.
به‌نظر نمی‌رسد که کورال توسط والووار در موسیقی تنظیم شده باشد. با این حال، تعدادی از نوازندگان آن را تنظیم کرده‌اند و چندین خواننده در کنسرت‌های خود اجرا کرده‌اند. آهنگ‌سازان مدرنی که دوبیتی‌های کورال را کوک کرده‌اند عبارتند از مایورام ویسواناتا ساستری و بهارادواج (آهنگساز). خوانندگانی که کنسرت‌های کامل تیروکورال را اجرا کرده‌اند عبارتند از ام‌ام دندپانی دسیکار و چیدامبارام سی اس جایرامان. مادورای سوماسوندارام و سانجی سوبرامانیان افراد دیگری هستند که رندر موسیقایی کورال را ارائه کرده‌اند. مایورام ویشواناتا شاستری تمام آیات را در اوایل قرن بیستم در ردیف موسیقی قرار داد. در ژانویه ۲۰۱۶، چیتراوینا ن. راویکیران کل ۱۳۳۰ بیت را در زمان رکورد ۱۶ ساعت، برای موسیقی تنظیم کرد.
در سال ۱۸۱۸، کلکسیونر مدرسی، فرانسیس وایت الیس، یک سکه طلا با تصویر والووار صادر کرد. در اواخر قرن نوزدهم، قدیس هند جنوبی رامالینگا سوامیگال پیام کورال را با برگزاری کلاس‌های منظم کورال برای توده‌ها آموزش داد. در سال ۱۹۶۸، دولت تامیل نادو نمایش دوبیتی کورال در تمام اتوبوس‌های دولتی را اجباری کرد. قطاری که مسافت بین کانیاکوماری و دهلی نو را توسط راه‌آهن هند، با ۲۹۲۱ کیلومتر فاصله طی می‌کند به‌عنوان تیروکورال اکسپرس نام‌گذاری شده‌است.
کورال بخشی از زندگی روزمره مردم تامیل در سراسر دیاسپورای جهانی تامیل است. کاویتالایا پروداکشن از کی. بالاچاندر فیلم‌های خود را با اولین دوبیتی کورال که در پس‌زمینه خوانده می‌شود، آغاز کرد. عبارات و ایده‌های کورال در آهنگ‌های متعدد فیلم‌های تامیل یافت می‌شود. چندین کنفرانس تیروکورال در قرن بیستم برگزار شد، مانند کنفرانس‌هایی که توسط تیروکئرال وی. مونسامی در سال 1941 و توسط پریار در سال ۱۹۴۹ انجام شد. در این کنفرانس‌ها چندین محقق، مشاهیر و سیاست‌مداران شرکت کردند. دوبیتی‌ها و افکار کورال نیز به‌طور گسترده در هنرهای تجسمی، موسیقی، رقص، نمایش‌های خیابانی، رسیتال، فعالیت‌ها، و پازل و معما استفاده می‌شود. این دوبیتی‌ها مکرراً توسط رهبران سیاسی مختلف حتی در زمینه‌های پان‌هندی خارج از دیاسپورای تامیل نقل می‌شود، از جمله رام نات کوویند، پی چیدامبارام، و نیرمالا سیتارامان. هنگامی که طرف‌داران جالیکاتتو ادعا کردند که این ورزش فقط برای نشان دادن «عشق تامیل به گاو نر» است، وزیر وقت هند در امور زنان و رشد کودکان مانکا گاندی با استناد به اینکه تیروکورال حیوان‌آزاری را تأیید نمی‌کند این ادعا را رد کرد. نخست‌وزیر هند، نارندرا مودی، این دوبیتی را در موارد متعددی نقل کرده‌است، از جمله برای نیروهای مسلح هند در سال 2020. ادبیات کورال یکی از متون باستانی است که بررسی اقتصادی هند از آن است، گزارش رسمی سالانه وضعیت اقتصاد هند، ارجاعات زیادی را به آن دارد.
استقبال > معابد و بناهای یادبود

متن کورال و نویسنده آن در طول قرن‌ها بسیار مورد احترام بوده‌اند. در اوایل قرن شانزدهم، جامعه هندوهای شیوایی معبدی را در مجموعه معبد اکامباریسوارا در میلاپور، چنای، به افتخار نویسنده تیروکورال، والووار، ساختند. مردم محلی معتقدند که این‌جا جایی است که والووار در زیر درختی در مجموعه حرم متولد شده‌است. مجسمه والووار در موقعیت یوگا، که با دست‌نوشته‌ای از برگ خرما از تیروکورال در زیر درخت نشسته‌است. در زیارتگاهی که به او اختصاص داده شده‌است، همسر والووار، واسوکیاما، از خدای هندو کاماکشی در داخل محراب الگوبرداری شده‌است. شیخارای معبد (نوار) بالای مقبره، صحنه‌هایی از زندگی هندوها و خدایان را نشان می‌دهد، همراه با والووار که دوبیتی‌هایش را برای همسرش می‌خواند. استالا وریکشام (درخت مقدس معبد) در معبد درخت روغن یا ایلوپای است که اعتقاد بر این است که والووار در زیر آن متولد شده‌است. معبد در دهه ۱۹۷۰ بازسازی شد.
زیارتگاه‌های والووار دیگری در جنوب هند در تیروچولی، پریا کالایامپوتور، توندی، کانجور تاتان پدی، سناپاتی و ویلوارانی یافت می‌شوند. بسیاری از این جوامع، از جمله جوامع میلاپور و تیروچولی، والووار را شصت و چهارمین نایانمار سنت شیواپرستی می‌دانند و او را به‌عنوان خدا و قدیس می‌پرستند.
در سال ۱۹۷۶، بنای یادبودی برای احترام به ادبیات کورال و نویسنده آن، در چنای ساخته شد. عنصر اصلی بنای تاریخی شامل ۳۹-متر-high (۱۲۸-فوت) است. معبد، یک کپی از ارابه در شهر معبد تیرووارور، و شامل یک مجسمه در اندازه واقعی از والووار است. در اطراف دور ارابه صفحات مرمری با دوبیتی‌های تیروکوناخ وجود دارد. تمام ۱۳۳۰ بیت از متن کورال بر روی نقش‌برجسته در راهروهای تالار اصلی حک شده‌است.
مجسمه‌های والووار در سرتاسر جهان ساخته شده‌اند؛ از جمله مجسمه‌هایی در کانیاکوماری، چنای، بنگلور، پوندیچری، ویساکاپاتنام، هاریدوار، پوتالام، سنگاپور، لندن و تایوان. بلندترین آن‌ها ۴۱-متر (۱۳۳-فوت) است. مجسمه سنگی والووار که در سال ۲۰۰۰ در بالای جزیره کوچکی در شهر کانیاکوماری در جنوبی‌ترین نقطه شبهجزیره هند، در محل تلاقی خلیج بنگال، دریای عرب و اقیانوس هند ساخته شد. این مجسمه در حال حاضر بیست و پنجمین مجسمه بلند هند است. مجسمه‌ای در اندازه واقعی والووار یکی از مجموعه مجسمه‌هایی است که توسط دولت تامیل نادو در ساحل مارینا نصب شده‌است.
میراث

کورال یکی از تأثیرگذارترین متون تامیل است که توسط دانشمندان تحسین شده‌است. این اثر الهام‌بخش فرهنگ تامیل و مردم آن، از همه اقشار است و مشابه‌هایی را در ادبیات زبان‌های مختلف در شبه‌قاره هند ایجاد کرده‌است. ترجمه‌های آن به زبان‌های اروپایی که از اوایل قرن هجدهم شروع شد، این اثر را در سطح جهانی شناخته کرد. نویسندگان تحت‌تأثیر کورال عبارتند از: ایلانگو آدیگال، سیتالای ساتانار، سککیلار، کامبار، لئو تولستوی، مهاتما گاندی، آلبرت شوایتزر، رامالینگا سوامیگال، ای.اس. آریل، کنستانتیوس جوزف بسچی، کارل گرائول، آگوست فردریش کامرر، چرا ناتاندرتلی فرانسیس، ادوارد ناتانیلیس چارلز ای. گوور، جورج اوگلو پوپ، وینوبا باوه، الکساندر پیاتیگورسکی، ای.پی.جی. عبدالکلام، و یو هسی. بسیاری از این نویسندگان این اثر را به زبان خود ترجمه کرده‌اند.
کورال یک اثر تامیلی است که اغلب نقل‌قول شده‌است. آثار کلاسیک تامیل مانندپورانانورو، سیلاپاتیکارم، پریا پورانم، مانیمکالای، و کامبا رامایانام همگی به کورال با نام‌های مختلفی اشاره می‌کنند و عناوین متعددی را به اثری که در اصل توسط نویسنده آن بدون عنوان بود، می‌دهند. دوبیتی‌ها و افکار کورال در ۳۲ مورد در پورانانورو، ۳۵ مورد در پورپورول ونبا معالی، یک مورد در پاتیتروپاتهو و تن ایدیل، ۱۳ مورد در سیلاپاتیکارم، ۹۱ مورد در مانیمکالای، ۲۰ مورد در جیواکا چینتامانی، یک مورد در جیواکا، ۷ مورد در تیروویلایادال پورانام و ۴ در کاندا پورانام استناد شده‌اند. در کامبا رامایانام، شاعر کامبار از ایده‌های کورال در ۶۰۰ مورد استفاده کرده‌است. این اثر معمولاً در کنفرانس‌های گیاه‌خواری، هم در هند و هم در خارج از تامیل نقل می‌شود.
متن کورال برای اولین بار توسط دولت بریتانیایی هند در دوران استعمار در برنامه درسی مدرسه گنجانده شد. با این حال، تنها ۲۷۵ دوبیتی به دانش‌آموزان آموزش داده شده بود. تلاش برای گنجاندن ادبیات کورال به‌عنوان یک درس اجباری در مدارس در دهه‌های پس از استقلال هند بی‌اثر بود. در ۲۶ آوریل ۲۰۱۶، دادگاه عالی مدرس به دولت ایالت تامیل نادو دستور داد تا تمام ۱۰۸ فصل از کتاب‌های انعام و پوروخ متن کورال را «برای ساختن یک ملت با ارزش‌های اخلاقی»، در برنامه درسی مدرسه برای کلاس‌های ۶ تا ۱۲ از سال تحصیلی ۲۰۱۷–۲۰۱۸ وارد کند. دادگاه همچنین مشاهده کرد، «هیچ اثر فلسفی یا دینی دیگری چنین رویکرد اخلاقی و فکری به مسائل زندگی ندارد.»
کورال الهام‌بخش بسیاری از جمله مهاتما گاندی بوده‌است تا راه آهیمسا یا عدم خشونت را دنبال کنند. لئو تولستوی با خواندن نسخه آلمانی کتاب از مفهوم پرهیز از خشونت در کتاب کورال الهام گرفت، که به‌نوبه خود این مفهوم را از طریق نامه‌ای به هندو در زمانی که گاندی جوان به دنبال راهنمایی او بود، به مهاتما گاندی القا کرد. گاندی سپس به مطالعه کورال در زندان پرداخت و در نهایت با شروع جنبش ساتیاگراها برای مبارزه با دولت حاکم بریتانیا به اوج خود رسید. رامالینگا سوامیگال، شاعر و قدیس قرن نوزدهمی، «والالار» در سنین جوانی از کورال الهام گرفت، که پس از آن با تأکید بر شیوه زندگی بدون کشتار و بدون گوشت، زندگی خود را صرف ترویج شفقت و پرهیز از خشونت کرد.
برای مطالعه بیش‌تر

* استوارت بلکبرن، «افسانه واللووار و تاریخ ادبی تامیل»، مطالعات آسیایی مدرن ۳۴، ۲ (مه، ۲۰۰۰): ۴۵۹.
دیاز، اس ام (۲۰۰۰). «تیروکورال با ترجمه و توضیح انگلیسی.» (محلینگام، ن. جنرال؛ ویرایش‌گر؛ ۲ جلد) کویمباتور، هند: بنیاد راماناندا آدیگالار.
گناناسمبندان، A. S. (1994). «کورال کاندا واژوو». چنای: گنگایی پوتاگا نیلایم.
اودایار کویل گونا. (n.d.). திருக்குறள் ஒரு தேசிய நூல் [تیروکورال: یک کتاب ملی] (نشر شماره ۷۷۲). چنای: مؤسسه بین‌المللی مطالعات تامیل.
کارونانیدی، ام. (۱۹۹۶). «کورالوویام». چنای: تیروماگال نیلایم.
کلیم کیت، هانس یواخیم. (۱۹۷۱). «جنبش ضدمذهبی در جنوب هند مدرن» (به آلمانی). بن، آلمان: انتشارات Ludwig Roehrscheid، صفحات ۱۲۸–۱۳۳.
کوپوسامی، آر. (n.d.). «تیروکورال: تاتووا، یوگا، گنیانا اورای». سالم: لیلا پادیپاگام. ۱۰۶۷ صفحه https://vallalars.blogspot.in/2017/05/thirukkural-thathuva-yoga-gnayna-urai.html
ناگاسوامی، آر. «تیروکورال:خلاصه‌ای از ساسترا». بمبئی: گیری.شابک ‎۹۷۸−۸۱۷۹۵۰۷۸۷۲.
نهرینگ، آندریاس. (۲۰۰۳). «شرق‌شناسی و مأموریت» (به آلمانی). ویسبادن، آلمان: انتشارات هاراسوویتز.
ام.اس. پورنالینگم پیلای. (n.d.). مطالعات انتقادی در کورال. چنای: مؤسسه بین‌المللی مطالعات تامیل.
اسمیت، جیسون دبلیو. «ضرورت ضمنی: شعر به‌مثابه اخلاق در ضرب‌المثل‌های «تیروکوناح». «مجله اخلاق دینی» ۵۰، شماره. 1 (2022): ۱۲۳–۱۴۵.
سوبرامانیام، کا ناا. (۱۹۸۷). «تیروواللووار و تیروکورال او.» دهلی نو: بهاراتیا جنانپیث.
«تیروکورال با زوج‌های انگلیسی»، L'Auberson, Switzerland: Editions ASSA.شابک ‎۹۷۸−۲۹۴۰۳۹۳۱۷۶.
تیروناووککاراسو، کی.دی. (۱۹۷۳). ادای احترام به تیروکورال: مجموعه‌ای. در: «اولین مقالات سمینار تیروکورال هند». مدرس: انتشارات دانشگاه مدرس. ص ۱۲۴.
واراداراسان، مو. (۱۹۷۴). «تیروکورال آلادو واژککای ویلاککام». چنای: پری نیلایم.
واراداراسان، مو. (۱۹۹۶). «تامیل ایلاکیا وارالارو». دهلی نو: آکادمی ساکیتا.
ویسواناتان، آر. (۲۰۱۱). «تیروکورال: کتاب مقدس جهانی تامیل (همراه با تفسیر پاریملاژاگر به زبان انگلیسی)» (شامل متن در تامیل و رومی). دهلی نو: بهاراتیا ویدیا باوان. ۲۷۸ ص.شابک ‎۹۷۸−۸۱۷۲۷۶۴۴۸۷* یوگی شداناندا بهاراتی (ترجمه). (۱۵ مه ۱۹۹۵). «تیروکورال با زوج‌های انگلیسی.» چنای: تامیل چاندور پروای.
زولبیل، کی. (۱۹۶۲). پیشگفتار در: «تیروکورال اثر تیرووالوار» (ترجمه کی.ام. بالاسوبرامانیام). مدرس: موقوفات خاص مانالی لاکشمانا مودالیار. ۳۲۷ صفحه.
مجسمه والووار در پناهگاه حیوانات در تیرووالور. این پلاک آموزه‌های کورال در مورد اهیمسا و نکشتن حیوانات را توصیف می‌کند و آن‌ها را با تعریف گیاه‌خواری خلاصه می‌کند.
حکمت تامیل، توسط ادوارد جویت رابینسون، ۱۸۷۳، با پرتره والووار
نسخه خطی برگ نخل تیروکوناخ
بزرگ‌ترین کتاب تیروکورال به نمایش گذاشته شده.
اولین نسخه شناخته‌شده کورال که در سال ۱۸۱۲، در تامیل منتشر شد.
تمبر یادبود والووار، در سال ۱۹۶۰
مجسمه شنی والووار در نمایشگاه کتاب چنای ۲۰۲۰
دوبیتی کورال در قطار متروی چنای به نمایش گذاشته شده‌است
معبد والووار در میلاپور.
مجسمه والووار، همراه با یادبود ویوکاناندا، در سواحل کانیاکوماری، تامیل نادو.
ملا اوبا

ملا اوبا (به ترکی آذربایجانی: Mollaoba) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان ماساللی واقع شده است. ملا اوبا ۳۲۱۱ نفر جمعیت دارد.
پفی‌مرغ بال‌پرستویی

| پفی‌مرغ بال‌پرستویی | پفی‌مرغ بال‌پرستویی |
| --- | --- |
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: دارکوب‌سانان
سرده:: Chelidoptera Gould, 1837
گونه:: C. tenebrosa
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Chelidoptera tenebrosa (Pallas, 1782): Chelidoptera tenebrosa (Pallas, 1782)
پفی‌مرغ بال‌پرستویی (نام علمی: Chelidoptera tenebrosa) گونه‌ای از پرندگان نزدیک گنجشک‌سان از خانواده پفی‌مرغان، (شامل پفی‌مرغ‌ها، راهبک‌ها و مرغ‌های راهبه است. به آن بال پرستویی نیز می‌گویند. در بولیوی، برزیل، کلمبیا، اکوادور، گویان فرانسه، گویان، پرو، سورینام و ونزوئلا یافت می‌شود.
مردفهم‌کردن

مردفهم کردن (به انگلیسی: mansplaining) ترکیبی از کلمه‌های مرد «man» و شکل غیررسمی توضیح دادن «explaining» است، به معنای  "توضیحِ چیزی توسط یک مرد به یک زن، به‌صورتی که مرد  آن را با دیدگاه از بالا به پایین یا عاقل اندر سفیه بیان می‌کند، توضیحات با اعتماد به نفس بیش از حد گفته شده و غالبا یا اشتباه هستند و یا بیش از حد ساده".
این اصطلاح وقتی به کار می‌رود که مردی یک امر (شاید کاملاً بدیهی) را برای زنی توضیح می‌دهد، درحالی که آن زن خود به آن امر آگاه‌ و چه‌بسا در آن زمینه متخصص است. «مردفهم‌کردن معمولاً با ژست عقل کلی و نگاه بالا به پایین یا لحن مراقبتگر همراه است».
پیشینه

ریشه اصطلاح مردفهم کردن به نوشته ای با عنوان «مرد ها میخواهند همه چیز را به من توضیح دهند» توسط نویسنده و فمینیست آمریکایی ربکا سولنیت برمیگردد. اگرچه سولنیت هرگز اشاره ای به کلمه مردفهم کردن نداشت اما در نوشته ی خود داستانی شخصی را روایت میکند که نمونه ای از تجربه ی زنان از مردفهم کردن است. به همین دلیل گقته میشود رواج استفاده از مردفهم کردن و یا "mansplaining" الهام گرفته شده از داستان ربکا سولنیت است.
پیشینه > ترجمه در فارسی

ترجمه ی کتاب «مرد ها میخواهند همه چیز را به من توضیح دهند» ربکا سولنیت به فارسی توسط شیدا محمدی و انتشارات اندیشه نیکو در سال ۱۴۰۰ انجام شده است.
اگرچه در کتاب ربکا سولنیت "mansplaining" به مرد فهم کردن ترجمه شده است، بسیاری از استفاده از این اصطلاح خود داری کرده و از «مرضیح» کردن استفاده میکنند. مرضیح ترکیبی از کلمات مرد و توضیح است.
نمونه ها و تشخیص

مردفهم کردن مردان امری بسیار شایع است. بطور مثال زمانیکه مردان درباره پوشش زنان من جمله حجاب ، اندام جنسی نسبت داده شده به زنان، بارداری، زایمان ، عادت ماهیانه ، وضعیت شغلی ، تجربه ی آزار جنسی و  بسیاری از مسايل مربوط به زنان و تجربه ی زیستی زنان به خود زنان توضیح میدهند یا آنها را تصحیح میکنند، نمونه ای از مردفهم کردن است.  مردفهم کردن در بسیاری از این موارد میتواند خواسته و یا نا خواسته منجر به ساکت کردن کردن زنان، نپذیرفتن و یا نادیده گرفتن تجربه های زیستی آن ها شود.
نمونه ها و تشخیص > تشخیص مردفهم کردن و جلوگیری از آن

یکی از رایج ترین سوال های راجع به مردفهم کردن به چگونگی تشخیص و جلوگیری از آن است. بسیاری معتقد هستند که قبل از توضیح مطلبی به زنان و برای جلوگیری از مردفهم کردن زنان بهتر است از خود بپرسیم:
آیا طرف مقابل به توضیحات من علاقه مند است و یا تمایلی ابراز کرده؟ و آیا او به اندازه و یا بیشتر از من در این زمینه آگاهی دارد؟
انتقادها و در جواب آن ها

در سال ۲۰۱۴ ربکا سولنیت گفت که نسبت به آن تردیدهایی دارد: «خود من نسبت به این واژه دچار تردید هستم و زیاد هم آن را به کار نمی برم. به نظرم کمی زیاده روی کرده ام که مردا ذاتا در این زمینه ایراد دارند. شاید بهتر بود بگویم بعضی از مردان چیزهایی توضیح می دهند که از آن ها سوال نشده و نباید توضیح دهند و چیزهایی را که باید بشنوند، نمی شنوند».
انتقادها و در جواب آن ها > در جواب انتقادها

بسیاری از منتقدین استفاده از این اصطلاح میگویند که مردفهم کردن محدود به مردان نمیشود و مردان هم در این شرایط قرار میگیرند. در حالیکه، بسیاری از شواهد نشان میدهند که رفتار های ارتباطی جنسیت زده هستند. بطور مثال مردان بیشتر از زنان در محیط های گروهی صحبت میکنند. همچنین  زنان بیشتر از مردان، هم توسط مردان و هم از سوی زنان قطع می شوند، اما زنان به ندرت حرف مردان را قطع می کنند.
همچنین ربکا سولنیت درجواب این انتقاد در مقاله ی «مرد ها میخواهند همه چیز را به من توضیح دهند» میگوید :
«برای اینکه بدانید می گویم که زنان هم ممکن است مسائل را به شیوه های رئیس مآبانه به مردان و یا به دیگر زنان توضیح دهند اما این نشان دهنده ی قدرتی نیست که در طول تاریخ شکل های بسیار شوم تری هم به خود گرفته و می گیرد. همچنین نشان دهنده ی الگوی گسترده ی نحوه ی عملکرد جنسیتی در جامعه ی ما هم نیست» .
ترانه نیل

«ترانه نیل» (به انگلیسی: The Nile Song) نام تک‌آهنگی از گروه پراگرسیو راک پینک فلوید است که در سال ۱۹۶۹ در آلبوم بیشتر منتشر شد. این آهنگ را راجر واترز نوشته است. اندی کِلمن از آل میوزیک «ترانه نیل» را یکی از هوی متال‌ترین آهنگ‌های گروه پینک فلوید می‌داند که ضبط شده است. «ترانه نیل» توسط گروه‌هایی نظیر وُیوُد و نِکروس کاور شده است.
ترکیب بندی

اندی کلمن از AllMusic احساس می‌کند که «آهنگ نیل» «یکی از سنگین‌ترین آهنگ‌هایی است که گروه تا کنون ضبط کرده است».پیشروی آکورد مجموعه‌ای از مدولاسیون‌ها است که از A شروع می‌شود و سپس با هر تکرار یک پله کامل بالا می‌رود، از شش کلید مختلف عبور می‌کند، به نقطه شروع A برمی‌گردد و با محو شدن آهنگ این الگو را ادامه می‌دهد. سبک این آهنگ به عنوان هوی متال، اسید راک و هارد راک توصیف شده است.
سازندگان و مشارکت کنندگان

راجر واترز -گیتار بیس
نیک میسن - درام
دیوید گیلمور - گیتار، خواننده
ملا اسماعیل

| ملا اسماعیل | ملا اسماعیل |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۸°۵۳′۳۰″ شمالی ۴۴°۴۲′۱۴″ شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۸۹۱۶۷°شمالی ۴۴٫۷۰۳۸۹°شرقی﻿ / 38.89167; 44.70389: مختصات: ۳۸°۵۳′۳۰″ شمالی ۴۴°۴۲′۱۴″ شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۸۹۱۶۷°شمالی ۴۴٫۷۰۳۸۹°شرقی﻿ / 38.89167; 44.70389
کشور: ایران
استان: آذربایجان غربی
شهرستان: خوی
بخش: بخش صفاییه
دهستان: سکمن‌آباد
جمعیت: ۱۲۵ نفر
ملا اسماعیل، روستایی است از توابع بخش صفاییه و در شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان سکمن‌آباد قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۲۵ نفر (۱۵ خانوار)
بوده‌است.