stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
داگ جونز (بازیگر)

| داگ جونز | داگ جونز |
| --- | --- |
جونز در کامیک-کان بین‌المللی سن دیگو سال ۲۰۱۱: جونز در کامیک-کان بین‌المللی سن دیگو سال ۲۰۱۱
زادهٔ: ۲۴ مهٔ ۱۹۶۰ ‏(۶۴ سال) ایندیاناپولیس، ایندیانا، آمریکا
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۵-اکنون
وبگاه: وبگاه
داگ جونز (به انگلیسی: Doug Jones) متولد ۲۴ مه۱۹۶۰، یک بازیگر آمریکایی است که بیشتر به خاطر شرکت در فیلم‌های علمی–تخیلی، فانتزی و ترسناک و بازی‌اش در شخصیت‌های غیرانسانی با گریم سنگین شناخته می‌شود.
جونز در سریال و فیلم‌هایی چون بافی قاتل خون‌آشام‌ها، پسر جهنمی، پسر جهنمی ۲: ارتش طلایی، هزارتوی پن، چهار شگفت‌انگیز: قیام موج سوار نقره‌ای، شعبده‌بازی، مانکیبون، نابودی و شکل آب نقش آفرینی کرده‌است.
امرزاکر

مکان
| امرزاکر   | امرزاکر   |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
ایالت: بایرن
منطقه اداری: Schwaben
ناحیه: Augsburg
حکومت: حکومت
 • شهردار: Alois Heim (UWV)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۱٫۷۷ کیلومتر مربع (۴٫۵۴ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۵۷ متر (۱۴۹۹ فوت)
جمعیت (2013-12-31): جمعیت (2013-12-31)
 • کل: ۱٬۳۲۳
 • تراکم: ۱۱۰/کیلومتر مربع (۲۹۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: 86494
کدهای شماره‌گیری: 08293
پلاک خودرو: A
وبگاه: www.vg-welden.de/em
امرزاکر (به آلمانی: Emersacker) یک شهر در آلمان است که در آوگسبورگ واقع شده‌است.
میریام شر

| میریام شر | میریام شر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۵ ژوئیهٔ ۱۹۷۱ ‏(۵۳ سال)
ملیت: ایالات متحده آمریکا
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۴–اکنون
میریام شر (انگلیسی: Miriam Shor؛ زادهٔ ۲۵ ژوئیهٔ ۱۹۷۱) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
او در فیلم این همان چیزی است، پورتوریکویی‌ها در پاریس و کیک خواران بازی کرده است.
خوراک سنتی

همچنین ببینید: غذای ملی
بریندزوئه هالوشکی (کوفتهٔ سیب‌زمینی با شیر گوسفند) یک خوراک سنتیِ چوپانان در اسلواکی است.
خوراک سنتی یا غذای سنتی (انگلیسی: Traditional food) به خوراک‌ها و غذاهایی گفته می‌شود که نسل به نسل منتقل می‌شوند یا طی نسل‌های زیادی مصرف می‌شوند. این خوراک‌ها ماهیت سنتی دارند و ممکن است سابقۀ تاریخی و ریشه در یک غذای ملی، روش آشپزی سنتی منطقه‌ای یا روش آشپزی محلی داشته باشند. غذاها و نوشیدنی‌های سنتی ممکن است به صورت خانگی، توسط رستوران‌ها و تولیدکنندگان کوچک، و توسط کارخانه‌های بزرگ پردازش مواد غذایی تولید شوند.
برخی از غذاهای سنتی دارای نشان‎های جغرافیایی و تخصیص‌های سنتی در اروپا بر اساس طرح‌های اتحادیه اروپا از نشان‌های جغرافیایی و غذاهای سنتی هستند: نام مبدأ حفاظت‌شده (PDO)، نشان‌های جغرافیایی حفاظت‌شده (PGI) و غذاهای سنتی تضمین‌شده (TSG). هدف از برقراری این استانداردها ترویج و حفاظت از نام محصولات کشاورزی و مواد غذایی با کیفیت است.
بیشتر بخوانید

Ferrando, R. (1981). Traditional and Non-traditional Foods. FAO food and nutrition series. Food and Agriculture Organization of the United Nations. pp. 1–156. ISBN 978-92-5-100167-7. PMID 7343324.
Yanagida, F.; Kenkyūjo, Tōkyō Nōgyō Daigaku. Sōgō (1987). Traditional foods and their processing in Asia. NODAI Research Institute, Tokyo University of Agriculture.
Zaigui, L.; Hongzhuo, T. (2009). Traditional Chinese Foods: Production and Research Progress. Food science and technology series. Nova Science Publishers. ISBN 978-1-60692-902-5.
Ray, R.C.; Didier, M. (2014). Microorganisms and Fermentation of Traditional Foods. Food Biology Series. Taylor & Francis. ISBN 978-1-4822-2308-8.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
داده‌های کتابخانه‌ای: کتابخانه‌های ملی :  جمهوری چک
ویروس رایانه‌ای

مقاله‌های اصلی: کرم رایانه‌ای و تروجان (رایانه)
زباله شانزدهی از کرم بلستر، که نشان‌دهنده پیامی برای بیل گیتس بنیانگذار مایکروسافت توسط برنامه‌نویس کرم است.
ویروس رایانه‌ای (به انگلیسی: Computer virus) نوعی برنامه رایانه ای است که در هنگام اجرای برنامه، با اصلاح سایر برنامه‌های رایانه ای و وارد کردن کد مخصوص به خود، خود را تکرار می‌کند. هنگامی که این تکثیر موفقیت‌آمیز باشد، گفته می‌شود مناطق آسیب دیده به ویروس رایانه ای آلوده می‌شوند.
نویسندگان ویروس از فریب‌های مهندسی اجتماعی استفاده می‌کنند و از دانش دقیق در ویندوز را تهدید می‌کنند و مکانیسم‌های متنوعی را برای آلوده کردن میزبان جدید به کار می‌گیرند، و اغلب با استفاده از استراتژی‌های پیچیده ضد ردیابی / مخفی‌کاری برای فرار از نرم‌افزار آنتی‌ویروس استفاده می‌کنند. انگیزه‌های ایجاد ویروس می‌تواند شامل کسب سود یا موارد سیاسی باشد.
در حال حاضر ویروس‌های رایانه ای سالانه میلیاردها دلار خسارت اقتصادی وارد می‌کنند که علت آن خرابی سیستم، هدر رفتن منابع رایانه ای، خراب کردن اطلاعات، افزایش هزینه‌های نگهداری یا سرقت اطلاعات شخصی یا شرکتی است. در پاسخ، ابزارهای ضد ویروس آزاد و منبع باز آزاد تولید شده‌اند، و صنعتی از نرم‌افزارهای ضد ویروس، محافظت از ویروس را در اختیار کاربران سیستم‌های مختلف عملیاتی قرار داده‌است. از سال ۲۰۰۵ که این صنعت راه اندازی شده‌است تا به امروز هیچ نرم‌افزار آنتی‌ویروسی موجود نیست که قادر به کشف همه ویروس‌های رایانه ای (به ویژه نسخه‌های جدید) باشد، لذا محققان امنیت رایانه به‌طور جدی در حال جستجوی روش‌های جدیدی هستند تا بتوانند راه حل‌های ضد ویروس را برای شناسایی موثرتر ویروس‌های نوظهور، قبل از اینکه آنها به‌طور گسترده‌ای در میان کامپیوترها تکثیر شوند پیدا کنند.
اصطلاح ویروس همچنین با استفاده از برنامه افزودنی برای اشاره به انواع دیگر بدافزارها سوءاستفاده می‌شود. "بدافزار" شامل ویروس‌های رایانه ای همراه با بسیاری از اشکال دیگر نرم‌افزارهای مخرب مانند "کرمهای رایانه ای"، باج افزارها، جاسوس افزارها، نرم‌افزارهای تبلیغاتی مزاحم، اسبهای تروجان، keyloggers , rootkits , bootkits، مخرب Browser Helper Object (BHOs) و سایر نرم‌افزارهای مخرب است. بیشتر تهدیدات بدافزارهای فعال در واقع برنامه‌های اسب تروجان یا کرم‌های رایانه ای به جای ویروس‌های رایانه ای هستند. اصطلاح ویروس رایانه ای، که توسط فرد کوهن در سال ۱۹۸۵ ابداع شده‌است، نادرست است. ویروس‌ها معمولاً نوعی فعالیت مضر را بر روی رایانه‌های میزبان آلوده مانند دستیابی به فضای دیسک سخت یا واحد پردازش مرکزی (CPU)، دسترسی و سرقت اطلاعات شخصی (مانند شماره کارت اعتباری، شماره کارت بدهی، شماره تلفن، نام، و غیره) انجام می‌دهند. آدرس‌های ایمیل، رمزهای عبور، اطلاعات بانکی، آدرس خانه و غیره)، خراب کردن اطلاعات، نمایش پیامهای سیاسی، طنزآمیز یا تهدیدآمیز روی صفحه کاربر، اسپم کردن مخاطبان پست الکترونیکی آنها، ورود به صفحه کلیدهای آنها یا حتی استفاده از این رایانه بی فایده است. با این حال، همه ویروس‌ها دارای "payload" مخرب نیستند و سعی در مخفی کردن خود دارند. مشخصه اصلی ویروس‌ها این است که آنها خود برنامه‌های رایانه ای را تکرار می‌کنند.
توسعه تاریخی > کارهای اولیه دانشگاهی در برنامه‌های تکرار شونده

اولین کار آکادمیک در زمینه تئوری برنامه‌های خود تکراری رایانه ای در سال ۱۹۴۹ توسط جان فون نویمان انجام شد که در دانشگاه ایلینویز دربارهٔ "تئوری و سازمان خودکارسازی خودکار" به سخنرانی پرداخت. کار فون نویمان بعداً با عنوان "تئوری خودکار تولید مثل" منتشر شد. در مقاله خود فون نویمان توضیح داد که چگونه یک برنامه کامپیوتری می‌تواند برای تولید مثل خودش طراحی شود. طراحی فون نویمان برای یک برنامه کامپیوتری خود تولید مثل، اولین ویروس رایانه ای در جهان به حساب می‌آید و وی به عنوان "پدر" نظری ویروس‌شناسی رایانه در نظر گرفته می‌شود. در سال ۱۹۷۲، ویت ریزاک به‌طور مستقیم بر روی کارهایی که فون نویمن در زمینه تکثیر خود دارد، بنا کرد، مقاله خود را "ماشین‌های خود تولید مثل با انتقال اطلاعات مینیمالیسم" (خودکار تولید مثل خودکار با حداقل تبادل اطلاعات) منتشر کرد. در این مقاله یک ویروس کاملاً کاربردی نوشته شده به زبان برنامه‌نویسی اسمبلر برای سیستم رایانه ای SIEMENS 4004/35 شرح داده شده‌است. در سال ۱۹۸۰ یورگن کراوس پایان‌نامه دیپلم خود را "Selbstreproduktion bei Programmen" (خود بازتولید برنامه‌ها) در دانشگاه دورتموند نوشت. در کار خود کراوس تصریح کرد که برنامه‌های رایانه ای می‌توانند به روشی مشابه ویروس‌های بیولوژیکی رفتار کنند.
توسعه تاریخی > داستان علمی

اولین توصیف شناخته شده از یک برنامه بازتولید خود در داستان، در داستان کوتاه سال 1970 The Scarred Man توسط گریگوری بنفورد است که یک برنامه کامپیوتری به نام VIRUS را توصیف می‌کند که هنگام نصب بر روی رایانه ای با قابلیت شماره‌گیری مودم تلفنی، به‌طور تصادفی شماره‌های تلفن را شماره‌گیری می‌کند تا اینکه به مودمی برخورد می‌کند که توسط یک رایانه دیگر به آن پاسخ داده می‌شود و سپس سعی می‌کند رایانه پاسخ دهنده را با برنامه خود برنامه‌ریزی کند، به طوری که کامپیوتر دوم نیز با جستجوی کامپیوتر دیگری که می‌تواند شماره‌گیری کند، شماره‌گیری تصادفی را شروع می‌کند. این برنامه به سرعت از طریق رایانه‌های مستعد گسترش می‌یابد و فقط با برنامه دیگری به نام VACCINE قابل مقابله است.
این ایده در دو رمان ۱۹۷۲ با نام HARLIE One توسط David Gerrold و The Terminal Man توسط مایکل کرایتون بیشتر مورد بررسی قرار گرفت و موضوع اصلی رمان سال ۱۹۷۵ توسط The Shockwave Rider توسط جان برونر شد.
فیلم علمی تخیلی مایکل کرایتون در سال 1973 Westworld در ابتدای مطالعه به مفهوم ویروس رایانه ای اشاره کرد، که یک موضوع اصلی نقشه است که باعث می‌شود آندروئیدها آموک را اجرا کنند. شخصیت آلن اوپنهایمر با بیان این مطلب که «... در اینجا الگوی روشنی وجود دارد که نشان از قیاس یک روند بیماری‌های عفونی دارد و از یک منطقه به منطقه دیگر گسترش می‌یابد.» در مورد این پاسخ‌ها آمده‌است: «شاید شباهت‌های سطحی با بیماری وجود داشته باشد» و «باید اعتراف کنم که باور داشتن بیماری ماشین آلات را دشوار کرده‌ام.»
توسعه تاریخی > اولین مثال

ویروس Creeper اولین بار در ARPANET، پیشرو اینترنت، در اوایل دهه ۱۹۷۰ کشف شد. Creeper یک برنامه تکرارکننده آزمایشی بود که توسط Bob Thomas در BBN Technologies در سال ۱۹۷۱ نوشت. Creeper از ARPANET برای آلوده کردن رایانه‌های DEC PDP-10 که در حال اجرای سیستم عامل TENEX بودند استفاده کرد. [28] Creeper از طریق ARPANET دسترسی پیدا کرد و خود را به سیستم ریموت کپی کرد که در آن پیام "من خزنده هستم، اگر می‌توانید مرا گیر دهید!" نمایش داده شد برنامه Reaper برای حذف Creeper ایجاد شد.
در سال ۱۹۸۲، برنامه ای به نام "Elk Cloner" اولین ویروس رایانه شخصی بود که "در طبیعت" ظاهر شد - این در خارج از آزمایشگاه یک کامپیوتر یا [رایانه] است که در آن ایجاد شده‌است. [۳۰] در سال ۱۹۸۱ توسط ریچارد اسکرنتا، دانش آموز پایه نهم در دبیرستان کوه لبنان در نزدیکی پیتسبورگ نوشته شده، خود را به سیستم عامل Apple DOS 3.3 3.3 وصل کرده و از طریق فلاپی دیسک پخش شده‌است. با استفاده از ۵۰مین ویروس، Elk Cloner ویروس فعال می‌شود، رایانه شخصی را آلوده می‌کند و شعری کوتاه با عنوان "Elk Cloner: برنامه با شخصیت" را نمایش می‌دهد.
در سال ۱۹۸۴ فرد کوهن از دانشگاه کالیفرنیای جنوبی مقاله خود را «ویروس‌های رایانه ای - نظریه و آزمایش» نوشت. این اولین مقاله بود که صریحاً یک برنامه بازتولید خود را «ویروس» می‌نامید، اصطلاحی که توسط مربی کوهن لئونارد آدلمن معرفی شد. در سال ۱۹۸۷، فرد کوهن نمایشی را منتشر کرد مبنی بر اینکه هیچ الگوریتمی وجود ندارد که بتواند تمام ویروس‌های ممکن را کاملاً تشخیص دهد. ویروس فشرده سازی نظری فرد کوهن نمونه ای از ویروس بود که از نرم‌افزارهای مخرب (بدافزار) استفاده نمی‌کرد، اما از نظر ظاهری خیرخواهانه (با ذکاوت) بود. با این حال، متخصصان آنتی‌ویروس مفهوم «ویروس‌های خیرخواهانه» را نمی‌پذیرند، زیرا هر عملکرد دلخواه می‌تواند بدون درگیر شدن ویروس عملی شود (برای مثال، فشرده سازی اتوماتیک تحت انتخاب ویندوز در دسترس کاربر است). هر ویروس بنا به تعریف، تغییراتی غیرمجاز در رایانه ایجاد می‌کند، که حتی اگر هیچ آسیبی نباشد یا در نظر گرفته شده باشد، نامطلوب است. در صفحه یکی از دائرةالمعارف ویروس دکتر سلیمان، نامطلوب بودن ویروس‌ها، حتی آنهایی که چیزی جز تولید مثل ندارند، به‌طور کامل توضیح داده شده‌است.
مقاله ای که "عملکردهای مفید ویروس" را توصیف می‌کند، توسط جی بی گان با عنوان "استفاده از توابع ویروس برای تهیه یک مترجم APL مجازی تحت کنترل کاربر" در سال ۱۹۸۴ منتشر شد. اولین ویروس IBM PC در "وحشی" یک ویروس بخش boot بود. لقب (ج) مغز، ایجاد شده در سال ۱۹۸۶ توسط برادران فاروک الوی در لاهور، پاکستان، به گفته جلوگیری از کپی کردن غیرمجاز نرم‌افزاری که نوشته بودند. اولین ویروس که به‌طور اختصاصی مایکروسافت ویندوز را هدف قرار داد، WinVir در آوریل ۱۹۹۲، دو سال پس از انتشار ویندوز ۳٫۰ کشف شد. در عوض با تکیه بر وقفه‌های DOS، ویروس حاوی هیچ تماس API ویندوز نبود. چند سال بعد، در فوریه ۱۹۹۶، هکرهای استرالیایی از ویروس نوشتن ویروس VLAD ویروس Bizatch (همچنین به عنوان ویروس "Boza" معروفند) ایجاد کردند، که اولین ویروس شناخته شده برای هدف قرار دادن ویندوز ۹۵ بود. در اواخر ۱۹۹۷ رمزگذاری شده، حافظه ویروس مخفی مخفی Win32.Cabanas منتشر شد - اولین ویروس شناخته شده که ویندوز NT را هدف قرار داد (همچنین این میزبان توانست میزبان ویندوز ۳٫۰ و ویندوز ۹ را آلوده کند).
حتی کامپیوترهای خانگی نیز تحت تأثیر ویروس قرار گرفتند. اولین کسی که در Commodore Amiga ظاهر شد، ویروس بخش boot به نام SCA virus بود که در نوامبر ۱۹۸۷ کشف شد.
عملیات و توابع > قطعات

ویروس رایانه ای زنده باید دارای روال جستجو باشد که پرونده‌ها یا دیسک‌های جدیدی را که اهداف ارزشمندی برای عفونت دارند، در آن پیدا کند. ثانیاً، هر ویروس رایانه ای باید حاوی یک روال برای کپی کردن خود در برنامه ای باشد که روال جستجو در آن قرار دارد. سه قسمت اصلی ویروس عبارتند از:
عملیات و توابع > مکانیسم عفونت

مکانیسم عفونت (که به آن «بردار عفونت» نیز گفته می‌شود) نحوه انتشار یا انتشار ویروس است. یک ویروس به‌طور معمول یک روال جستجو دارد که پرونده‌های جدید یا دیسک‌های جدیدی را برای عفونت پیدا می‌کند.
عملیات و توابع > ماشه

ماشه، که به عنوان بمب منطقی نیز شناخته می‌شود، نسخه کامپایل شده‌ای است که می‌تواند هر زمان که در یک پرونده اجرایی است به هنگام اجرا ویروس فعال شود که این رویداد یا شرط تعیین‌کننده «بار بار» مخرب را فعال یا تحویل می‌دهد مانند یک تاریخ خاص، یک زمان خاص، حضور خاص یک برنامه دیگر، ظرفیت دیسک بیش از حد مجاز یا دوبار کلیک کردن که یک پرونده خاص را باز می‌کند.
عملیات و توابع > ظرفیت ترابری

"payload" بدن یا داده واقعی است که هدف مخرب واقعی ویروس را انجام می‌دهد. فعالیت payload ممکن است قابل توجه باشد (به عنوان مثال، زیرا باعث کندی سیستم یا "یخ زدگی" سیستم) می‌شود، زیرا بیشتر اوقات "payload" به خودی خود فعالیت مضر یا بعضی مواقع غیر مخرب اما توزیع کننده است که به آن ویروس گفته می‌شود. فریب
عملیات و توابع > فاز

مراحل ویروس چرخه عمر ویروس رایانه است که با استفاده از قیاس زیست‌شناسی توصیف شده‌است. این چرخه زندگی را می‌توان به چهار مرحله تقسیم کرد:
عملیات و توابع > مرحله خفته

برنامه ویروس در این مرحله بیکار است. برنامه ویروس توانسته‌است به رایانه یا نرم‌افزار کاربر هدف دسترسی پیدا کند، اما در این مرحله ویروس هیچ اقدامی انجام نمی‌دهد. سرانجام ویروس توسط «ماشه» فعال می‌شود که بیان می‌کند کدام واقعه ویروس را اجرا خواهد کرد. همه ویروس‌ها این مرحله را ندارند.
عملیات و توابع > مرحله تکثیر

ویروس شروع به تکثیر می‌کند، یعنی تکثیر و تکثیر می‌شود. ویروس یک نسخه از خود را در برنامه‌های دیگر یا در مناطق خاص سیستم روی دیسک قرار می‌دهد. نسخه ممکن است با نسخه تبلیغی یکسان نباشد. ویروس‌ها غالباً «به صورت مورفین» تغییر می‌یابند و برای جلوگیری از تشخیص توسط متخصصان فناوری اطلاعات و نرم‌افزار ضد ویروس تغییر می‌کنند. هر برنامه آلوده اکنون حاوی یک کلون از ویروس است که خود وارد یک مرحله تکثیر می‌شود.
عملیات و توابع > مرحله شروع

ویروس خفته با فعال شدن به این مرحله حرکت می‌کند و اکنون عملکردی را که برای آن در نظر گرفته شده انجام می‌دهد. مرحله تحریک می‌تواند ناشی از انواع مختلفی از وقایع سیستم باشد، از جمله شمارش تعداد دفعاتی که این نسخه از ویروس نسخه‌هایی از خودش ساخته‌است. محرک ممکن است وقتی کارمند از کار خود خاتمه یابد یا بعد از گذشت مدت زمانی مشخص، به منظور کاهش سوء ظن رخ دهد.
عملیات و توابع > مرحله اجرا

این کار واقعی ویروس است، جایی که "payload" منتشر خواهد شد. این می‌تواند مخرب باشد مانند پاک کردن پرونده‌ها بر روی دیسک، خراب کردن سیستم یا خراب کردن پرونده‌ها یا نسبتاً بی‌ضرر مانند ظاهر پیام‌های طنز آمیز یا سیاسی روی صفحه.
اهداف عفونت و تکنیک‌های تکثیر

ویروس‌های رایانه ای انواع زیر سیستم‌های مختلف را در رایانه‌ها و نرم‌افزارهای میزبان خود آلوده می‌کنند. یک روش طبقه‌بندی ویروس‌ها، تجزیه و تحلیل این است که آیا آنها در دستگاه‌های اجرایی باینری (مانند فایل‌های .EXE یا .COM)، پرونده‌های داده (مانند اسناد مایکروسافت ورد یا پرونده‌های PDF) زندگی می‌کنند، یا در بخش بوت هارد دیسک میزبان (یا ترکیبی از همه اینها)
اهداف عفونت و تکنیک‌های تکثیر > رزیدنت در مقابل ویروس‌های غیر مقیم

ویروس مقیم حافظه (یا به سادگی "ویروس مقیم") هنگام اجرا، خود را به عنوان بخشی از سیستم عامل نصب می‌کند، و پس از آن از زمان بوت شدن کامپیوتر در هنگام خاموش شدن، در RAM باقی می‌ماند. ویروس‌های رزیدنت کد دست زدن به وقفه یا کارکردهای دیگر را بازنویسی می‌کنند، و هنگامی که سیستم عامل تلاش می‌کند به پرونده هدف یا بخش دیسک دسترسی پیدا کند، کد ویروس درخواست را رهگیری می‌کند و جریان کنترل را به ماژول همانند سازی تغییر می‌دهد و هدف را آلوده می‌کند. در مقابل، یک ویروس غیر حافظه (یا "ویروس غیر مقیم") هنگام اجرای، دیسک را برای اهداف اسکن می‌کند، آنها را آلوده می‌کند و بعد از آن خارج می‌شود (یعنی بعد از اجرای آن در حافظه باقی نمی‌ماند).
اهداف عفونت و تکنیک‌های تکثیر > ویروس‌های ماکرو

بسیاری از برنامه‌های رایج مانند Microsoft Outlook و Microsoft Word اجازه می‌دهند تا برنامه‌های کلان در اسناد یا ایمیل‌ها تعبیه شوند، به طوری که ممکن است با بازشدن سند، برنامه‌ها به‌طور خودکار اجرا شوند. ویروس ماکرو (یا "ویروس اسناد") ویروسی است که به زبان ماکرو نوشته شده‌است و در این اسناد تعبیه شده‌است به گونه ای که با بازکردن کاربران پرونده، کد ویروس اجرا می‌شود و می‌تواند کامپیوتر کاربر را آلوده کند. این یکی از دلایلی است که برای بازکردن پیوست‌های غیرمنتظره یا مشکوک در نامه‌های الکترونیکی خطرناک است. در حالی که عدم بازکردن پیوست در نامه‌های الکترونیکی افراد یا سازمان‌های ناشناخته می‌تواند به کاهش احتمال انقباض ویروس کمک کند، در برخی موارد ویروس به گونه ای طراحی شده‌است که به نظر می‌رسد نامه الکترونیکی از یک سازمان معتبر (به عنوان مثال عمده) باشد. شرکت بانکی یا کارت اعتباری).
اهداف عفونت و تکنیک‌های تکثیر > ویروس‌های بخش بوت

ویروس‌های بخش بوت به‌طور خاص بخش بوت و / یا Master Boot Record (MBR) هارد دیسک میزبان، درایو حالت جامد یا رسانه ذخیره‌سازی قابل جابجایی (فلش مموری، فلاپی دیسک و غیره) را هدف قرار می‌دهند.
اهداف عفونت و تکنیک‌های تکثیر > ویروس ایمیل

ویروس‌های ایمیل ویروس‌هایی هستند که عمداً به جای اتفاقی از سیستم ایمیل برای پخش استفاده می‌کنند. در حالی که پرونده‌های آلوده به ویروس ممکن است به صورت تصادفی به عنوان پیوست‌های ایمیل ارسال شوند، ویروس‌های ایمیل از عملکرد سیستم ایمیل آگاه هستند. آنها معمولاً نوع خاصی از سیستم ایمیل را هدف قرار می‌دهند (Microsoft Outlook رایج‌ترین استفاده است)، آدرس‌های ایمیل را از منابع مختلف برداشت می‌کنید، و ممکن است نسخه‌هایی از خود را به تمام ایمیل‌های ارسال شده اضافه کنند، یا ممکن است پیام‌های ایمیل حاوی کپی از خود را به عنوان فایل ضمیمه تولید کنند.
تکنیک‌های خفا

به منظور جلوگیری از شناسایی توسط کاربران، برخی ویروس‌ها انواع مختلفی از فریب را به کار می‌گیرند. برخی از ویروس‌های قدیمی، به ویژه در بستر DOS، اطمینان حاصل می‌کنند که تاریخ «آخرین اصلاح شده» یک فایل میزبان در هنگام آلوده شدن این ویروس به همان صورت باقی می‌ماند. این رویکرد نرم‌افزار آنتی ویروس را احمق نمی‌کند، به ویژه آنهایی که بررسی‌های افزونگی چرخه ای در تغییرات پرونده را حفظ و تاریخ می‌کنند. برخی از ویروس‌ها می‌توانند فایل‌ها را بدون افزایش اندازه یا آسیب رساندن به پرونده‌ها آلوده کنند. آنها این کار را با نوشتن نواحی بلااستفاده از پرونده‌های اجرایی انجام می‌دهند. این ویروس‌های حفره ای نامیده می‌شوند. به عنوان مثال، ویروس CIH یا ویروس Chernobyl، پرونده‌های قابل حمل قابل حمل را آلوده می‌کند. از آنجا که آن پرونده‌ها دارای شکاف‌های خالی زیادی هستند، ویروس که طول آن ۱ کیلوبایت بود، به اندازه پرونده اضافه نشد. برخی از ویروس‌ها سعی می‌کنند با از بین بردن وظایف مرتبط با نرم‌افزار آنتی ویروس قبل از اینکه بتواند آنها را تشخیص دهد (از جمله Conficker) از شناسایی جلوگیری کنند. در دهه ۲۰۱۰، با افزایش بزرگتر و پیچیده‌تر رایانه‌ها و سیستم عامل‌ها، تکنیک‌های پنهان سازی قدیمی نیاز به بروزرسانی یا جایگزینی دارند. دفاع از رایانه در برابر ویروس‌ها ممکن است یک سیستم پرونده ای را به سمت اجازه‌های دقیق و صریح برای هر نوع دسترسی پرونده مهاجرت کند.
تکنیک‌های خفا > خواندن رهگیری درخواست

در حالی که برخی از نرم‌افزارهای ضد ویروس از روشهای مختلفی برای مقابله با مکانیسم‌های خفا استفاده می‌کنند، در صورت بروز هرگونه عفونت برای تمیز کردن سیستم غیرقابل اعتماد است. در سیستم عامل‌های ویندوز مایکروسافت، سیستم فایل NTFS اختصاصی است. این باعث می‌شود نرم‌افزار آنتی ویروس جایگزین کمی برای ارسال درخواست "خواندن" به پرونده‌های ویندوز که چنین درخواست‌هایی را دارند ارسال شود. برخی ویروس‌ها با رهگیری درخواست‌های آن به سیستم عامل ، آنتی ویروس را فریب می‌دهند. یک ویروس می‌تواند با متوقف کردن درخواست برای خواندن پرونده آلوده، رسیدگی به درخواست خود، و برگرداندن نسخه غیر عفونی شده پرونده به نرم‌افزار آنتی ویروس پنهان شود. رهگیری می‌تواند با تزریق کد پرونده‌های سیستم عامل واقعی که درخواست خواندن را انجام می‌دهند رخ دهد؛ بنابراین، به یک نرم‌افزار آنتی ویروس که اقدام به شناسایی ویروس می‌کند، اجازه خواندن پرونده آلوده داده نمی‌شود، یا درخواست "read" با نسخه ضد عفونی شده از همان پرونده ارائه می‌شود.
تنها روش قابل اعتماد برای جلوگیری از ویروس‌های «خفا»، «راه اندازی مجدد» از رسانه ای است که «پاک» شناخته شده‌است. سپس می‌توان از نرم‌افزار امنیتی برای بررسی پرونده‌های سیستم عامل خفته استفاده کرد. اکثر نرم‌افزارهای امنیتی به امضاهای ویروس متکی هستند، یا از آنها استفاده می‌کنند. همچنین ممکن است نرم‌افزار امنیتی از پایگاه داده‌ای از «هش» پرونده برای پرونده‌های Windows OS استفاده کند، بنابراین نرم‌افزار امنیتی می‌تواند پرونده‌های تغییر یافته را شناسایی کند، و از رسانه نصب ویندوز بخواهد که آنها را با نسخه‌های معتبر جایگزین کند. در نسخه‌های قدیمی ویندوز، عملکردهای هشدار رمزنگاری پرونده‌های Windows OS که در ویندوز ذخیره شده‌اند — برای بررسی صحت / صحت فایل allow امکان بررسی کامل بودن آن وجود دارد — می‌توان آن را رونویسی کرد تا سیستم File Checker گزارش دهد که فایل‌های سیستم تغییر یافته معتبر هستند، بنابراین با استفاده از هشدار فایل اسکن پرونده‌های تغییر یافته همیشه تضمین کننده عفونت نیست.
تکنیک‌های خفا > اصلاح خود

مقالهٔ اصلی: کد خودتغییردهنده
اکثر برنامه‌های ضد ویروس مدرن سعی می‌کنند با اسکن آنها برای امضاهای به اصطلاح ویروس، الگوهای ویروس را در داخل برنامه‌های معمولی پیدا کنید. متأسفانه این اصطلاح گمراه کننده است، به این دلیل که ویروس‌ها به طریقی که انسان انجام می‌دهد، امضاهای منحصر به فردی ندارند. چنین «امضای» ویروس صرفاً دنباله ای از بایت‌ها است که یک برنامه آنتی ویروس به دنبال آن است زیرا به عنوان بخشی از ویروس شناخته شده‌است. اصطلاح بهتر می‌تواند «رشته‌های جستجو» باشد. در هنگام شناسایی ویروس‌ها، برنامه‌های مختلف ضد ویروس رشته‌های مختلف جستجو و در واقع روش‌های مختلف جستجو را به کار می‌گیرند. اگر یک اسکنر ویروس چنین الگویی را در یک پرونده پیدا کند، بررسی‌های دیگری را انجام می‌دهد تا مطمئن شود که ویروس را پیدا کرده‌است، و نه صرفاً یک توالی تصادفی در یک پرونده معصوم، قبل از اینکه کاربر را آگاه کند که پرونده آلوده‌است. کاربر می‌تواند پرونده آلوده را پاک یا در بعضی موارد حذف کند. بعضی از ویروس‌ها از تکنیک‌هایی استفاده می‌کنند که تشخیص با استفاده از امضاها را دشوار می‌کند اما احتمالاً غیرممکن نیست . این ویروس‌ها کد خود را بر روی هر عفونت اصلاح می‌کنند؛ یعنی هر پرونده آلوده حاوی نوع متفاوتی از ویروس است.
تکنیک‌های خفا > اصلاح خود > ویروس‌های رمزگذاری شده

یک روش برای جلوگیری از امضای امکان استفاده از رمزگذاری ساده برای رمزگذاری (رمزگذاری) بدن ویروس است و تنها کد رمزگذاری و ماژول رمزنگاری ایستا در cleartext باقی مانده‌است که از یک عفونت به حالت دیگر تغییر نمی‌کند. در این حالت، ویروس از یک ماژول رمزگشایی کوچک و یک نسخه رمزگذاری شده از کد ویروس تشکیل شده‌است. اگر ویروس با یک کلید متفاوت برای هر پرونده آلوده رمزگذاری شود، تنها قسمت ویروس که ثابت می‌ماند، ماژول رمزگشایی است که (برای مثال) تا انتها ضمیمه می‌شود. در این حالت، یک اسکنر ویروس نمی‌تواند به‌طور مستقیم ویروس را با استفاده از امضاها تشخیص دهد، اما هنوز هم می‌تواند ماژول رمزگشایی را تشخیص دهد، که هنوز هم تشخیص غیرمستقیم ویروس را ممکن می‌کند. از آنجایی که اینها کلیدهای متقارن هستند که روی میزبان آلوده ذخیره می‌شوند، رمزگشایی ویروس نهایی کاملاً امکان‌پذیر است، اما احتمالاً این مورد نیازی نیست، زیرا کد اصلاح شده خود چنان نادر است که ممکن است حداقل دلیل آن برای اسکنر ویروس باشد. پرونده را به عنوان مشکوک پرچم گذاری کنید؛ که عملیات منحصر به فرد یا عملی فقط برای رمزگشایی باید تکرار شود. برای تغییر یک کد مشکوک است، بنابراین کد برای انجام رمزگذاری / رمزگشایی ممکن است در بسیاری از تعاریف ویروس بخشی از امضا باشد. یک رویکرد قدیمی ساده‌تر از یک کلید استفاده نمی‌کند، جایی که رمزگذاری فقط شامل عملیات بدون پارامترهایی است مانند افزایش و کاهش، چرخش بیتی، نفی حسابی و غیر منطقی. برخی از ویروس‌ها، به نام ویروس‌های چند شکل، از ابزار رمزگذاری در داخل یک دستگاه اجرایی استفاده می‌کنند که در آن ویروس تحت رویدادهای خاصی رمزگذاری می‌شود، مانند اسکنر ویروس برای به‌روزرسانی‌ها یا رایانه ای که مجدداً راه اندازی می‌شود. به این روش رمزنگاری گفته می‌شود. در زمان‌های گفته شده، اجرایی ویروس را رمزگشایی و اجرای زمان‌های پنهان آن، آلوده کردن رایانه و گاهی غیرفعال کردن نرم‌افزار آنتی‌ویروس.