stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ارد دوم
نبرد حران

مقالهٔ اصلی: نبرد حران
نبرد حران (به لاتین: Carrhae) نخستین نبرد تمام عیار ایران و روم در زمان سلطنت ارد دوم به وقوع پیوست. در بهار سال ۵۴ پ. م کراسوس (Crassus) فرماندار رومی بخش شرقی روم، سپاه خود را برای حمله به ایران آراست و با چهل‌هزار سرباز راهی ایران شد. اَرتاوازد شاه ارمنستان در ملاقاتی با کراسوس به او وعده داد که شانزده‌هزار نیروی سواره در اختیار او قرار خواهد داد. او به کراسوس اطمینان داد که با این سواره نظام و پیاده نظام همراه او، رومیان از نظر کمی و کیفی برتر از سپاه ایران خواهند بود و ایرانیان را به آسانی شکست خواهند داد.
اُرد دوم پس از آگاهی یافتن از این خبر، برای کراسوس پیام فرستاد که آیا این نبرد به خواست دولت روم است یا خود او. کراسوس در پاسخ گفت که جواب او را در سلوکیه خواهد داد. پادشاه ارد در جواب نوشت: «اگر موی بر کف دست من بروید، شما هم سلوکیه را خواهید دید.»
کراسوس با سپاه بزرگ و ورزیدهٔ خود راهی بین‌النهرین شد. در این گیرودار، اُرد با پیاده نظام خود با شتاب فراوان وارد ارمنستان شد و مبادرت به آن کرد تا از رسیدن سواره نظام ارمنی به کراسوس جلوگیری کند. سپس سورنا سردار دلاور و رشید خود را با ده‌هزار سوار به نبرد با کراسوس فرستاد.
کراسوس چون خبردار شد که سپاه اشکانی در مشرق فرات است، تصمیم به تعقیب ایرانیان گرفت و در بیابان‌های شمال بین‌النهرین به دنبال دشمن وهمی و فراری با شتاب به سوی مشرق تاخت آورد و به حران رسید. سپاه روم در طول این پیشروی با مقاومت چندانی روبرو نشد، ولی بر اثر پیاده‌روی در بیابان‌های خشک فرسوده و گرسنه بود. افسران از کراسوس درخواست استراحت کردند، ولی او فرمان تعقیب داد. پس از استراحتی کوتاه و خوردن غذایی مختصر، رومیان به پیشروی ادامه دادند و به گروه کوچکی از سپاه اشکانی که دارای ساز و برگ نظامی کمی بود، برخورد کردند. آنان به خیال شکست دادن این سپاه بر سرعت خود افزودند. پس از زدوخوردی کوچک ناگهان نگهبانان فریاد برآوردند که اشکانیان آنها را در محاصره گرفته‌اند. شاهان محلی آسیایی که به اجبار و بیم در کنار رومیان بودند، با شنیدن این خبر با سواران خود گریختند. سواران پارتی وارد میدان کارزار شدند. نخست سواران سنگین اسلحهٔ اشکانی بر رومیان سبک اسلحه تاختند و آنان را به عقب راندند. سپس سواران سبک اسلحهٔ کماندار رومیان را به تیرباران گرفتند. تیرهای رومیان بر آنان کارگر نبود، زیرا کمان‌های اشکانی برد بیشتری نسبت به کمان‌های رومی داشتند و اشکانیان نیز در تیراندازی سرآمد بودند. رومیان تلفات زیادی دادند و پس از اینکه پسر کراسوس به دست اشکانیان کشته شد، عقب نشینی کردند.
رومیان در حال عقب نشینی چون با جغرافیای منطقه آشنا نبودند، پیاپی مورد حملهٔ اشکانیان واقع می‌شدند. سرانجام سورنا به رومیان پیشنهاد مذاکره کرد. کراسوس عازم ملاقات شد. در این میان رومیان دچار اختلاف شدند و در این گیرودار پیکاری درگرفت و کراسوس به دست ایرانیان کشته شد. سر او را به نشانهٔ پیروزی برای اُرد به ارمنستان فرستادند.
نبرد حران در تاریخ باستان اهمیت زیادی دارد، زیرا رومیان که خود را برتر از ایرانیان و فاتح می‌دانستند، با این شکست روحیه خود را از دست دادند.
کراسوس بسیار جاه طلب و پول‌پرست بود. پس از کشتنش، پادشاه ایران اعلام کرد که کراسوس را به خواسته‌اش خواهد رساند. پس دستور داد که جمجمه سر او را با طلای ذوب شده پر کنند.[نیازمند منبع]
فتوحات در غرب آسیا

پس از پیروزی بر کراسوس اشکانیان به منظور تصرف سوریه دست به حمله در مغرب آسیا زدند. در آن زمان اوضاع داخلی روم نیز نابسامان بود و این خود امتیازی برای ایرانیان محسوب می شد. مردم غرب آسیا از اینکه در زیر یوغ رومیان بودند، ناراضی بودند و دست به قیام زدند و اشکانیان توانستند تا سال ۴۰ پیش از میلاد تقریباً سراسر آسیای غربی را به تصرف خود درآورند. ولی اشکانیان به دلیل ضعف سازمانی ارتش نتوانستند متصرفات گستردهٔ خود را برای مدت زیادی حفظ کنند. در سال ۳۸ پ. م. که پاکور یکم شاهزاده و ولیعهد اشکانی و فرماندهٔ سپاه مهاجم ایران در نبردی با رومیان کشته شد، مرزها دوباره به کنار رود فرات رسید.
پایان زندگی اُرُد

ارد دوم مدتی پس از پایان نبردهای ایرانیان در غرب آسیا و به خاطر کشته شدن پسرش پاکور از سلطنت بیزار شد و مقام شاهی را به پسر دیگرش فرهاد چهارم واگذار کرد. فرهاد پس از رسیدن به شاهی همهٔ برادران خود را کُشت. ارد دوم که هنوز در قید حیات بود، او را به خاطر این کار مورد سرزنش و نکوهش قرار داد. فرهاد هم پدر خود را به خاطر این ملامت در سال ۳۷ پ. م. به قتل رساند.
سکه شناسی

ضرب سکه در زمان حکمرانی ارد دوم تا حد زیادی بدون تغییر باقی ماند. روی سکه ها او را با موهای کوتاه و ریش به همراه سبیل نشان می دهد. به گفته وستا سرخوش کورتیس، مورخ معاصر، این چهره بسیار شبیه تندیس اشکانی است که در روستای شمی کشف شده است و در حال حاضر در موزه ملی ایران در تهران نگهداری می شود. در پشت سکه کماندار نشسته ای حک شده که کلاهی نرم (باشلیق) بر سر دارد و بر تخت نشسته است. کورتیس به شباهت نزدیک آن به تخت پادشاهان هخامنشی اشاره می کند که بر روی نقش برجسته های سنگی تخت جمشید به تصویر کشیده شده است.
اما در پشت برخی سکه‌های او که کمیاب هستند، صحنه‌ای از «اعطای نشان» به تصویر کشیده شده که در آن که ارد در حال دریافت دست افزار توخه -الهه یونانی- است. در عصر اشکانی، ایرانیان از شمایل نگاری هلنیستی برای به تصویر کشیدن چهره های معنوی خود استفاده می کردند، بنابراین صحنه اعطای نشان را می توان با فر اوستایی، یعنی شکوه پادشاهی، مرتبط کرد. به گفته مورخ معاصر، خداداد رضاخانی، این تصویر ممکن است به دلیل افزایش اقتدار ارد پس از نبرد حران در سال ۵۳ قبل از میلاد باشد.
در زمان ارد و پسرش فرهاد چهارم، تولید سکه به اوج خود رسید و تنها فرمانروای اشکانی که به تعداد مشابه سکه ضرب نموده، مهرداد دوم (۱۲۴-۸۸ ق.م) بود.
مانند بقیه پادشاهان اشکانی، ارد از عنوان ارشک در ضرب سکه خود استفاده کرد که نام اولین فرمانروای اشکانی ارشک اول (حکمرانی. ۲۴۷ - ۲۱۷ ق.) است و به تحسین از دستاوردهای او پرداخته است.
سکه ارد دوم با تصویر کماندار (ارشک یکم) در پشت آن
سکه چهار درهمی ارد دوم با تصویر اعطای نشان توسط توخه (ضرب سلوکیه)
سباستین بروسکو

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  José Sebastián Brusco
زادروز:  ۸ اکتبر ۱۹۷۴ ‏(۵۰ سال)
زادگاه:  وییا ماریا
قد:  ۱٫۸۵ متر (۶ فوت ۱ اینچ)
پست:  مدافع
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۳–۱۹۹۶ |  Belgrano de Córdoba |  ۷۱ |  (۷) |
| ۱۹۹۷–۱۹۹۸ |  باشگاه فوتبال راسینگ کلوب آویاندا |  ۴۱ |  (۶) |
| ۱۹۹۹ |  Toros Neza |  ۴ |  (۰) |
| ۱۹۹۹–۲۰۰۰ |  باشگاه فوتبال گودوی کروز |  ۲۶ |  (۹) |
| ۲۰۰۰–۲۰۰۱ |  Instituto de Córdoba |  ۳۶ |  (۲) |
| ۲۰۰۱–۲۰۰۲ |  Belgrano de Córdoba |  ۳۱ |  (۵) |
| ۲۰۰۲–۲۰۰۳ |  باشگاه فوتبال جیمناسیا لاپلاتا |  ۱۷ |  (۰) |
| ۲۰۰۳–۲۰۰۵ |  Belgrano de Córdoba |  ۶۴ |  (۲) |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۶ |  باشگاه فوتبال بلومینگ |  ۳۲ |  (۱) |
| ۲۰۰۶–۲۰۰۸ |  San Martín (SJ) |  ۶۳ |  (۱۵) |
| ۲۰۰۸–۲۰۰۹ |  Independiente Rivadavia |  ۳۲ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
سباستین بروسکو (انگلیسی: Sebastián Brusco؛ زادهٔ ۸ اکتبر ۱۹۷۴) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گودوی کروز، باشگاه فوتبال بلومینگ، باشگاه فوتبال جیمناسیا لاپلاتا، و باشگاه فوتبال راسینگ کلوب آویاندا اشاره کرد.
هارتفرد (نیویورک)

| هارتفرد (نیویورک) | هارتفرد (نیویورک) |
| --- | --- |
Town: Town
Hartford Baptist Church and Cemetery: Hartford Baptist Church and Cemetery
موقعیت هارتفرد (نیویورک) در نقشه: موقعیت هارتفرد (نیویورک) در نقشه
مختصات: ۴۳°۲۱′۲۷″ شمالی ۷۳°۲۴′۱۸″ غربی﻿ / ﻿۴۳٫۳۵۷۵۰°شمالی ۷۳٫۴۰۵۰۰°غربی﻿ / 43.35750; -73.40500: مختصات: ۴۳°۲۱′۲۷″ شمالی ۷۳°۲۴′۱۸″ غربی﻿ / ﻿۴۳٫۳۵۷۵۰°شمالی ۷۳٫۴۰۵۰۰°غربی﻿ / 43.35750; -73.40500
کشور: United States
ایالت آمریکا: نیویورک
فهرست شهرستان‌های نیویورک: شهرستان واشینگتن، نیویورک
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۳٫۴۷ مایل مربع (۱۱۲٫۶۰ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۴۳٫۳۷ مایل مربع (۱۱۲٫۳۳ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۱۰ مایل مربع (۰٫۲۶ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۲۳۰ فوت (۷۰ متر)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا)
 • کل: ۲۲۶۹
 • برآورد (۲۰۱۶): ۲۲۲۱
 • تراکم: ۵۱٫۲۱/مایل مربع (۱۹٫۷۷/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (منطقه زمانی شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: ۱۲۸۳۸
کد منطقه: 518
استاندارد پردازش اطلاعات فدرال: ۳۶–۳۲۴۵۷
سامانه اطلاعات نام‌های جغرافیایی feature ID: ۰۹۷۹۰۵۳
وبگاه: Town website
هارتفرد (به انگلیسی: Hartford) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان واشینگتن، نیویورک واقع شده‌است. هارتفرد ۱۱۲٫۶۰ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۲۶۹ نفر جمعیت دارد و ۷۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مجالس سبعه

مجالس سبعه (به معنی «هفت خطابه»)، یکی از آثار منثور مولانا جلال‌الدین محمد بلخی، و مجموعهٔ مواعظ و مجالس مولانا یعنی سخنانی است که به وجه اندرز و به‌طریق تذکیر بر سر منبر بیان کرده‌است. مولوی در مجالس سبعه به شیوه خطیبان عمل کرده، در آغاز کلام، آیه‌ای از قرآن را آورده و سپس ضمن شرح و تفسیر آن آیه، حدیثی از محمد را بیان کرده و آن را با شعر و قصه پرورانده‌است. شباهت چشم‌گیری که بین اسلوب مثنوی با شیوه بیان مجالس سبعه هست، نشانهٔ بارزی از وجود عناصر بلاغت منبری در مثنوی مولاناست.
وعظ در خانوادهٔ مولوی و نزدیکان او شایع بوده؛ از خاندان و اطرافیان او از پدرش بهاء ولد، معارف، از شمس تبریزی، مقالات، از سید برهان‌الدین محقق ترمذی، معارف، از خود او، مجالس سبعه و فیه مافیه، و از پسرش سلطان ولد، معارف، از یادگارهای این میراث خاندانی است. کلام مولانا، در مجالس، ساده و دور از هرگونه آرایش و پیرایش است ولی در عین سادگی چنان به مهارت سخن پرداخته که بی‌تردید باید او را در ردیف اول فصحای زبان‌آور فارسی قرار داد.
از مجالس سبعه مولانا در فهم مثنوی بهره بسیار می‌توان برد.
مجالس سبعه با وجود اشتمال بر نکات اخلاقی و عرفانی و به‌رغم لحن صوفیانهٔ معتدلی که در آن هست، شور و هیجان مثنوی و غزلیات مولانا را ندارد. مجالس سبعه، به احتمال قوی، پیش از دیدار مولانا با شمس‌الدین تبریزی به‌صورت موعظه و خطابه فراهم شده‌است. می‌دانیم که مولانا، به نوشته فریدون سپهسالار، پس از دیدار با شمس دست از درس و وعظ شست. پس از این دیدار، اگر گاهی به درخواست بزرگان و صلاح‌الدین به منبر می‌رفت، نادر بود.
نسخهٔ خطی مجالس سبعه در کتابخانهٔ سلیم آغا در استانبول محفوظ است. اولین بار فریدون نافذ اوزلوق در سال ۱۳۱۵ شمسی اقدام به چاپ آن کرده‌است. مجالس سبعه را بار دیگر توفیق سبحانی تصحیح کرده و در تهران به چاپ رسانده‌است.
ناگفته نماند که مقالات شمس الدین تبریزی هم در فراهم آمدن این اثر، بی تأثیر نبوده‌است.
اهمیت

اهمیت و مقام مجالس سبعه را می‌توان در پنج مورد ذکر کرد:
این کتاب یکی از کلیدهای فهم مثنوی است.
قطع نظر از خطبه‌ها و مناجات مندرج در آغاز هر مجلس، روی سخن با عام مردم است و زبانی ساده دارد.
هر مجلس در مدتی محدود، پیامی را ابلاغ می‌کند.
کتابی است تالی فیه ما فیه، ساده‌تر از آن و نشان دهنده تسلط مولانا بر کلام خطابی
یکی از متون قرن هفتم هجری
چنان‌که مرحوم عبد الباقی اشاره کرده، پیام مولانا در این اثر را می‌توان در هفت مورد ذکر کرد:
اجماع و مردم به فساد گرائیده‌اند، راه رستگاری آنان در چیست؟
چگونه می‌توان از گناه رها شد؟
قدرت ایمان
مقام بندگانی که خودر را فدای رهایی دیگران کردند
ارزش علم
پرتگاه غفلت
اهمیت عقل
ابونضال

| صبری خلیل البنا | صبری خلیل البنا |
| --- | --- |
بنیان‌گذار مجلس انقلابی فتح سازمان مسلح فلسطین: بنیان‌گذار مجلس انقلابی فتح سازمان مسلح فلسطین
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۹۳۷ یافا، [[پرونده:] فلسطین تحت قیمومت انگلیس
ابونضال: ابونضال
درگذشته: ۱۶ اوت ۲۰۰۲ بغداد،  عراق
ابونضال با نام اصلی صبری خلیل البنّا (زاده: مه ۱۹۳۷ در فلسطین تا ۱۶ اوت ۲۰۰۲ در بغداد - عراق)، مؤسس سازمان فتح (شورای انقلابی) بود که گروهی منشعب و نظامی به‌شمار می‌آید و بیشتر به نام سازمان ابونضال (ANO) مشهور است. این سازمان در اوج رشد و شهرت خودش، یعنی حدفاصل سال‌های ۱۹۷۰ تا ۱۹۸۰، بود.
ابونضال (یا پدر مبارزه) در اکتبر ۱۹۷۴ و پس از انشعاب و جدایی از سازمان آزادی‌بخش فلسطین به رهبری یاسر عرفات، سازمان ANO را تأسیس کرد.
ابونضال در ماه اوت ۲۰۰۲ در جریان یک تیراندازی در آپارتمانش در بغداد کشته شد. منابع فلسطینی معتقدند او به دستور صدام حسین کشته شد، در حالیکه مقامات رسمی عراق تأکید کردند که او در جریان یک بازجویی دست به خودکشی زده‌است.
زندگی‌نامه

ابونضال در ماه مه ۱۹۳۷ در شهر یافا در ساحل مدیترانهای منطقه‌ای که در آن زمان «فلسطین تحت قیمومیت انگلستان» نامیده می‌شد به دنیا آمد. پدرش حاج خلیل البنا، صاحب ۶۰۰۰ جریب باغ پرتقال بین یافا و مجدل بود که در اسرائیل امروزی اشکلون نامیده می‌شود. خانواده او در یک خانه سنگی سه طبقه نزدیک ساحل، زندگی مرفهٔ داشتند. این خانه بعدها به عنوان یک دادگاه نظامی اسرائیلی مورد استفاده قرار گرفت.
ثروت خلیل البنا به او امکان تعدد زوجات داده بود. ابونضال در مصاحبه‌ای با اشپیگل، گفت که پدرش ۱۳ زن، ۱۷ پسر و ۸ دختر داشت. مادر ابونضال، طبق نوشته «ملمان»، هشتمین همسر خلیل البنا بود. او ابتدا به عنوان یک دختر علوی ۱۶ ساله خدمتکار این خانواده بود. به گفته «پاتریک سیل»، خانواده با این ازدواج مخالف بودند. در نتیجه، سایر فرزندان خانواده به ابونضال که دوازدهمین فرزند بود، نگاهی تحقیرآمیز داشتند؛ ولی بعدها این رابطه ترمیم شد.
در سال ۱۹۴۴ یا ۱۹۴۵، پدرش او را به کالج برادران در یافا (Collège des Frères de Jaffa) فرستاد. این کالج یک مدرسه مذهبی فرانسوی بود. ابونضال یک سال را در آنجا گذراند. پدرش در سال ۱۹۴۵، هنگامی که ابونضال ۷ ساله بود درگذشت. خانواده، مادر او را از خانه بیرون کردند. برادرانش او را از مدرسه مذهبی بیرون آوردند و به جایش او را به یک مدرسه خصوصی سطح بالا در بیت المقدس فرستادند که امروز با نام مدرسه ابتدایی عمریه شناخته می‌شود. او دو سال را در آن مدرسه گذراند.
جنگ ۱۹۴۸ فلسطین

در ۲۹ نوامبر ۱۹۴۷ سازمان ملل مصمم به تجزیه فلسطین به یک کشور عربی و یک کشور یهودی بود. بلافاصله جنگ درگرفت.
خانواده البنا روابط خوبی با جامعه یهودیان داشتند ولی جنگ بود و این روابط کمکی به آن‌ها نمی‌کرد.
درست قبل از این که یافا توسط نیروهای اسرائیلی در آوریل ۱۹۴۸ فتح شود این خانواده از خانه خود نزدیک مجدل فرار کردند ولی شبه نظامیان یهودی به آنجا نیز رسیدند و آن‌ها مجدداً مجبور به فرار شدند.
این بار آن‌ها به اردوگاه پناهندگان بیروت در نوار غزه و تحت کنترل مصر رفتند. ملان می‌نویسد که خانواده‌اش نه ماه زندگی را در چادر صرف کردند، وابسته به آژانس امداد و کار سازمان ملل برای کمک هزینه نفت، برنج و سیب زمینی. این تجربه تأثیر زیادی بر ابونضال داشت.
حرکت به نابلوس و عربستان

خانواده ابونضال به نابلوس در کرانه غربی که در آن زمان در کنترل اردن بود کوچ کرده بود.
ابونضال در دبیرستان آنجا در ۱۹۵۵فارغ‌التحصیل شد و به حزب ناسیونالیست بعث پیوست.
او رشته‌ی مهندسی در دانشگاه قاهره تحصیل کرد اما بعد از دو سال بدون کسب مدرک آن را ترک کرد.
در ۱۹۶۰ او به عربستان رفت و به عنوان نقاش و تکنیسین برق به کار مشغول شد و به عنوان کارگر آزاد در آرامکو مشغول به کار شد. ابونضال در ۱۹۶۲ همسرش را ملاقات کرد که خانواده‌اش از یافا کوچ کرده بودند. این زوج یک پسر و دو دختر داشتند.
زندگی سیاسی

ابونضال در عربستان سعودی به گروهی از جوانان فلسطینی کمک کرد که سازمان مخفی فلسطین را تأسیس کنند. چنین فعالیتی به بهای از دست دادن شغلش و همچنین بازداشت و سپس تبعیدش تمام شد.
... او بعد از بازگشت به نابلس به یاسر عرفات، رهبر سازمان آزادی‌بخش فلسطین پیوست. او به عنوان یک فرد نیمه‌وقت، هوادار سیاست‌های سازمان آزادی‌بخش فلسطین بود، اگر چه فعالیت خاصی نداشت.
پیروزی اسراییل در جنگ ۱۹۶۷ و تصرف بلندی‌های جولان، کرانهٔ غربی و نوار غزه و پیامدهای آن، بخصوص ورود تانک‌های اسراییلی به شهر نابلس، او را به فعالیت واداشت.
... بعدها وی در اردن اقامت گزید و اقدام به تأسیس یک شرکت تجارتی به نام «امپکس» کرد که تحت پوشش آن بسیاری قرارهای ملاقات افراد الفتح یا جمع‌آوری کمک مالی برای جنبش فلسطین انجام می‌شد. در دوران جنگ‌های سپتامبر سیاه، میان ملک حسین و فلسطینی‌ها، وی همچنان در دفتر کار خودش ماند.
درگیر بودن در کار تجارت و کنترل شرکت‌های مختلف، رفته رفته او را به مردی ثروتمند تبدیل نمود که در عین حال پوششی برای معاملات اسلحه و فعالیت‌های افراد استخدام شده بود.
در سال ۱۹۶۸، ابو ایاد او را به عنوان نماینده سازمان فتح در کشور سودان منصوب کرد؛ و بعدها به اصرار خود وی، وی را برای همین سمت به بغداد اعزام کردند.
اولین عملیات

به فاصله کوتاهی بعد از سپتامبر سیاه، ابونضال از طریق ایستگاه رادیویی‌اش به نام «صدای فلسطین» که از بغداد برنامه پخش می‌کرد، سازمان آزادی‌بخش فلسطین را به دلیل امضای قرارداد صلح با ملک حسین به بزدلی متهم کرد. ابونضال به ناجی علوش و ابوداوود (رهبر سازمان سپتامبر سیاه که مسئول کشتار ۱۹۷۲ در مونیخ بود) پیوست و به تغییراتی در سازمان فتح و انتقام گیری علیه ملک حسین فراخوان داد.
ابوداوود در فوریه ۱۹۷۳ به دلیل تلاش برای ترور ملک حسین در اردن دستگیر شد. این امر به اولین عملیات ابونضال با نام «العقاب» (مجازات) منجر شد. در پنجم سپتامبر ۱۹۷۳، پنج فرد مسلح وارد سفارت عربستان سعودی در پاریس شدند. ۱۵ نفر را به گروگان گرفتند و تهدید کردند که اگر ابوداوود آزاد نشود، ساختمان را منفجر می‌کنند. دو روز بعد این پنج فرد مسلح در حالیکه هنوز پنج گروگان در اختیار داشتند با یک پرواز شرکت هواپیمایی سوریه به کویت و از آن‌جا به ریاض رفتند و تهدید کردند که گروگان‌ها را به بیرون هواپیما پرتاب کنند. در هشتم سپتامبر آن‌ها تسلیم شدند و گروگان‌ها را آزاد کردند. دو هفته بعد ابوداوود از زندان آزاد شد.
ابونضال عملیات را بدون اجازه الفتح انجام داده بود. ابو ایاد (معاون عرفات) و محمود عباس (که بعدها رئیس‌جمهور حکومت فلسطین شد) به عراق رفتند تا ابونضال را قانع کنند که گروگان‌گیری به جنبش‌شان لطمه می‌زند. ابوایاد به «سیل» گفت که یک مقام عراقی حاضر در نشست گفت: «چرا به ابونضال حمله می‌کنید؟ عملیات مال ما بود. ما از او خواستیم که عملیات را برای ما به اجرا در بیاورد.» محمود عباس بسیار خشمگین شد و جلسه را به همراه سایر نمایندگان سازمان آزادی‌بخش فلسطین ترک کرد. به نوشته «سیل» از آن پس، سازمان آزادی‌بخش فلسطین، ابونضال را به عنوان فردی که تحت کنترل دولت عراق است می‌شناخت.
اخراج از سازمان فتح

دو ماه بعد، یعنی در نوامبر ۱۹۷۳ (درست بعد از جنگ یوم کیپور که از اکتبر شروع شده بود)، سازمان ابونضال(ANO)، اقدام به ربودن پرواز شماره ۸۶۱ شرکت هواپیمایی KLM نمود. این بار عملیات تحت عنوان سازمان جوانان ناسیونالیست عرب صورت گرفت. در این هنگام سازمان فتح در آستانه شرکت در کنفرانس صلح ژنو بود. عملیات هواپیما ربایی هشداری بود از جانب ابونضال به مسئولین فتح برای عدم شرکت در مذاکرات ژنو. در پاسخ به این عمل، عرفات در ماه مارس یا ژوئیه ۱۹۷۴، ابونضال را از سازمان فتح اخراج کرد.
در اکتبر ۱۹۷۴، ابونضال سازمان ANO را تأسیس نمود و نام آن را «سازمان فتح، شورای انقلابی» نهاد. در نوامبر همان سال سازمان فتح در یک دادگاه غیابی او را به اتهام اقدام برای ترور محمود عباس، به مرگ محکوم کرد. یکی از تاریخ نگاران(Seale) می‌نویسد نامحتمل است که ابونضال قصد کشتن محمود عباس را داشته، کما اینکه نا محتمل است که سازمان فتح نیز در پی کشتن ابونضال بوده باشد، اما آنچه مسلم است وی از جانب فتح به عنوان عنصر نامطلوب ارزیابی می‌شد.
مرگ

جسد وی در ۱۹ آگوست ۲۰۰۲ در بغداد در اتاق خوابش پیدا شد.
فونشال

شهر فونشال (به پرتغالی: Funchal) (تلفظ پرتغالی:[fũnˈʃal] ( شنیدن)) در جزایر مادیرا و در کشور پرتغال واقع شده‌است. جمعیت این شهر۱۰۰٬۵۳۶ نفر است. در تاریخ ۲۱ اوت ۱۵۰۸ به عنوان شهر شناخته شد.
کسی (مجموعه تلویزیونی)

| کسی | کسی |
| --- | --- |
نام‌های دیگر: Somebody سام‌بادی
هانگول: 썸바디
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Sseombadi
 :  
ژانر: دلهره‌آور ملودرام جنایی
سازنده: نتفلیکس
نویسنده: جونگ جی وو هان جی وان
کارگردان: جونگ جی وو
بازیگران: کیم یونگ-کوانگ کانگ هه ریم کیم یونگ جی کیم سو یون
موسیقی از: لی جی یون
کشور سازنده: کره جنوبی
زبان اصلی: کره‌ای
شمار قسمت‌ها: ۸
تولید: تولید
تهیه‌کننده‌ها: جونگ آه روم اوک کوانگ هی
مدت: ۵۰ دقیقه
تولیدکننده: Beyond J
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: نتفلیکس
انتشار اولیه: ۱۸ نوامبر ۲۰۲۲ (۲۰۲۲-11-۱۸)
کسی (کره‌ای: 썸바디; لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Sseombadi) یک مجموعه تلویزیونی اینترنتی کره جنوبی سال ۲۰۲۲ به کارگردانی جونگ جی وو و با بازی کیم یونگ-کوانگ، کانگ هه ریم، کیم یونگ جی و کیم سو یون است. این مجموعه در ۱۸ نوامبر ۲۰۲۲ در نتفلیکس منتشر شد.
بازیگران > اصلی

کیم یونگ-کوانگ در نقش سونگ یون اوه
کانگ هه ریم در نقش کیم سوم
کیم یونگ جی در نقش ایم ووک وون
کیم سو یون در نقش یونگ گی اون
هارزویلارنس

| هارزویلارنس | هارزویلارنس |
| --- | --- |
Part of Utrecht: Part of Utrecht
Kasteel de Haar: Kasteel de Haar
موقعیت هارزویلارنس در نقشه: موقعیت هارزویلارنس در نقشه
The village centre (dark green) and the statistical district (light green) of Haarzuilens in the municipality of Utrecht.: The village centre (dark green) and the statistical district (light green) of Haarzuilens in the municipality of Utrecht.
مختصات: ۵۲°۷′۱۷″ شمالی ۴°۵۹′۴۷″ شرقی﻿ / ﻿۵۲٫۱۲۱۳۹°شمالی ۴٫۹۹۶۳۹°شرقی﻿ / 52.12139; 4.99639: مختصات: ۵۲°۷′۱۷″ شمالی ۴°۵۹′۴۷″ شرقی﻿ / ﻿۵۲٫۱۲۱۳۹°شمالی ۴٫۹۹۶۳۹°شرقی﻿ / 52.12139; 4.99639
کشور: هلند
استان: استان اوترخت
Municipality: اوترخت
منطقه: Vleuten-De Meern
جمعیت (2018): جمعیت (2018)
 • کل: ۵۳۴
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
هارزویلارنس (به هلندی: Haarzuilens) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در اوترخت واقع شده‌است. هارزویلارنس ۵۳۴ نفر جمعیت دارد.
اوه سونگ شین

Korean field hockey player
| سوابق مدال> زنان هاکی روی چمن.به نمایندگی از   کره جنوبی .بازی های المپیک | سوابق مدال> زنان هاکی روی چمن.به نمایندگی از   کره جنوبی .بازی های المپیک | سوابق مدال> زنان هاکی روی چمن.به نمایندگی از   کره جنوبی .بازی های المپیک |
| --- | --- | --- |
|  |  1996 Atlanta  | Team |
Asian Games: Asian Games
|  |  1994 Hiroshima  | Team |
|  | 1998 Bangkok | Team |
سئونگ شین اوه ( زاده ۱۴ مارس ۱۹۷۲ ) یک بازیکن هاکی روی چمن کره جنوبی است که در موقعیت سوییپر بازی می کند. او به عنوان عضوی از تیم ملی زنان کره جنوبی، مدال نقره بازی های المپیک تابستانی 1996 را به دست آورد.
آموزش

فارغ التحصیل از دانشگاه ملی ورزش کره
فارغ التحصیل از دبیرستان دخترانه Hyeseong
فارغ التحصیل از مدرسه راهنمایی دخترانه جونگام
تجربه ها

بازی های آسیایی 1994 تیم ملی هاکی زنان
تیم ملی هاکی زنان در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۶
بازی های آسیایی 1998 تیم ملی هاکی زنان
تیم ملی هاکی زنان در بازی های المپیک تابستانی 2000
جوایز

مدال طلای هاکی زنان بازی های آسیایی 1994
مدال نقره هاکی زنان در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۶
مدال طلای هاکی زنان بازی های آسیایی 1998
خوزه دنیل پونسه

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادروز:  ۲۶ ژوئن ۱۹۶۲ ‏(۶۲ سال)
زادگاه:  گودوی کروز
قد:  1.76 m
پست:  هافبک
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۷۵–۱۹۷۹:  باشگاه فوتبال گودوی کروز
۱۹۷۹–۱۹۸۰:  باشگاه فوتبال استودیانتس
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۷۸–۱۹۷۹ |  باشگاه فوتبال گودوی کروز |   |   |
| ۱۹۸۰–۱۹۸۵ |  باشگاه فوتبال استودیانتس |  ۲۲۱ |  (۴۲) |
| ۱۹۸۴ |  ← Atlético Tucumán (قرضی) |  ۵ |  (۰) |
| ۱۹۸۶–۱۹۸۷ |  باشگاه ورزشی اتلتیکو جونیور |   |   |
| ۱۹۸۸–۱۹۸۹ |  باشگاه فوتبال استودیانتس |   |   |
| ۱۹۸۹–۱۹۹۰ |  باشگاه فوتبال بوکا جونیورز |  ۲۷ |  (۴) |
| ۱۹۹۰–۱۹۹۱ |  باشگاه فوتبال نیم المپیک |  ۱۲ |  (۱) |
| ۱۹۹۱–۱۹۹۲ |  باشگاه ورزشی سن لورنسو آلماگرو |  ۲۴ |  (۱) |
| ۱۹۹۳ |  Gimnasia y Tiro |  ۸ |  (۱) |
| ۱۹۹۴ |  Douglas Haig |   |   |
| ۱۹۹۵ |  Independiente Rivadavia |   |   |
| ۱۹۹۵–۱۹۹۶ |  Coquimbo Unido |   |   |
| ۱۹۹۶ |  Everton |   |   |
| ۱۹۹۷ |  Huachipato |   |   |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۸۳–۱۹۸۵ |  تیم ملی فوتبال آرژانتین |  ۲۱ |  (۴) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۶ اوت ۲۰۰۷. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۶ اوت ۲۰۰۷. 
خوزه دنیل پونسه (انگلیسی: José Daniel Ponce؛ زادهٔ ۲۶ ژوئن ۱۹۶۲) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گودوی کروز، باشگاه ورزشی اتلتیکو جونیور، باشگاه فوتبال بوکا جونیورز، باشگاه فوتبال استودیانتس، باشگاه فوتبال نیم المپیک، و باشگاه ورزشی سن لورنسو آلماگرو اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال آرژانتین بازی کرده‌است.
جاناتان فراری

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Jonathan Marcelo Ferrari
زادروز:  ۸ مهٔ ۱۹۸۷ ‏(۳۷ سال)
زادگاه:  بوئنوس آیرس
قد:  ۱٫۸۷ متر (۶ فوت ۲ اینچ)
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  All Boys
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  All Boys
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۶–۲۰۱۰ |  All Boys |   |   |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۲ |  باشگاه ورزشی سن لورنسو آلماگرو |  ۱۵ |  (۱) |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۴ |  All Boys |  ۵۸ |  (۴) |
| ۲۰۱۴ |  باشگاه ورزشی ویتوریا |  ۴ |  (۲) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |  Atlético de Rafaela |  ۱۱ |  (۰) |
| ۲۰۱۵ |  باشگاه فوتبال روساریو سنترال |  ۳ |  (۰) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ |  Atlético Patronato |  ۱۵ |  (۰) |
| ۲۰۱۷ |  باشگاه فوتبال دالیان پروفشنال |  ۲۷ |  (۲) |
| ۲۰۱۹ |  Sportivo Luqueño |  ۵ |  (۰) |
| ۲۰۱۹–۲۰۲۰ |  Olimpia |  ۷ |  (۱) |
| ۲۰۲۰– |  All Boys |  ۵ |  (۱) |
| ۲۰۲۰ |  ← LDU Portoviejo (قرضی) |  ۱۹ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۱:۲۷, ۷ فوریه ۲۰۲۱ (UTC). :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۱:۲۷, ۷ فوریه ۲۰۲۱ (UTC). 
جاناتان فراری (انگلیسی: Jonathan Ferrari؛ زادهٔ ۸ مهٔ ۱۹۸۷) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی سن لورنسو آلماگرو، باشگاه فوتبال روساریو سنترال، و باشگاه ورزشی ویتوریا اشاره کرد.
پرونلا اسکیلز

| پرونلا اسکالز | پرونلا اسکالز |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۲ ژوئن ۱۹۳۲ ‏(۹۲ سال) ساری، انگلستان
ملیت: انگلیسی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۵۲-حال
همسر: تیموتی وست(۱۹۶۳-حال)
فرزندان: ساموئل وست جو وست
پرونلا اسکالز (به انگلیسی: Prunella Scales) (زاده ۲۲ ژوئن ۱۹۳۲) بازیگر انگلیسی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم برژراک، گرگ، اما، گروه کر عدم تأیید، بانوی شرور و یک ماجراجویی کاملاً بزرگ اشاره کرد.