stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مرگ و خاکسپاری هوگو چاوز
بیماری و مرگ > واکنش‌ها به مرگ چاوز

محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهور ایران در پیامی در گذشت چاوز را تسلیت گفت و هیئت دولت ایران یک روز عزای عمومی اعلام کرد. احمدی‌نژاد علاوه بر این چاوز را شهید راه پاسداری از ارزش‌های انسانی و انقلابی دانسته و در پایان پیام تسلیت خود خطاب به نیکلاس مادورو کفیل ریاست جمهوری ونزوئلا آورده‌است: «تردید ندارم که او بازخواهد گشت و به همراه همه صالحان و عیسی مسیح و تنها باقی‌مانده از نسل پاکان، انسان کامل، خواهد آمد و جامعه بشری را در استقرار صلح و عدالت کامل و مهربانی و کمال یاری خواهد کرد». هم چنین نحوه شرکت محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهور ایران و عکس او با مادر چاوز و در آغوش گرفتن او جنجالی شد
باراک اوباما در بیانیه‌ای گفت «کاخ سفید در این لحظات بحرانی پس از مرگ آقای چاوز، پشتیبانی و حمایت خود را از مردم این کشور اعلام می‌کند و امیدوار است که روابط سازنده میان دولت‌های دو کشور بهبود یابد.»
شان پن بازیگر مشهور آمریکایی که از دوستان نزدیک چاوز بود ضمن ابراز تأثر از درگذشت چاوز در پیام خود گفت «امروز مردم آمریکا دوستی را از دست دادند که هرگز او را نمی‌شناختند و مردم فقیر سراسر جهان یک قهرمان را از دست دادند». وی همچنین از او به عنوان یک دوست، یک سیاستمدار سوسیالیست که ونزوئلا را به دوره جدیدی منتقل کرد، اما برای ارتباط با کوبا و ایران همواره تحت فشار بود، یاد کرد.
مایکل مور کارگردان آمریکایی نیز با ابراز ناراحتی از مرگ چاوز گفت «چاوز کسی بود که نفت را متعلق به مردم اعلام کرد و با این کار ۷۵ درصد از فقر را در این کشور از بین برد. اما این کار برای او خطرناک بود و آمریکا کودتایی برای کنار زدن او ترتیب داد، هر چند او با رأی‌گیری کاملاً قانونی انتخاب شده بود.»
رائول کاسترو، رئیس‌جمهور کوبا در این کشور دو روز عزای عمومی اعلام کرد.
کریستینا فرناندز، رئیس‌جمهور آرژانتین در این کشور سه روز عزای عمومی اعلام کرد.
فرانسوا اولاند، رئیس‌جمهور فرانسه چاوز را به خاطر عزمش برای برپایی عدالت مورد تحسین قرار داد.
ویلیام هیگ، وزیر امور خارجه انگلیس با تسلیت به مردم ونزوئلا و خانواده چاوز گفت «چاوز تأثیری به یادماندنی بر کشورش و ورای آن باقی گذاشته‌است.»
جیمی کارتر، رئیس‌جمهور اسبق آمریکا، گفت «چاوز به خاطر ادعاهای جسورانه و خودکامه‌اش و نیز تلاش‌هایش برای استقلال دولت‌های آمریکای لاتین، در یادها خواهد ماند.».
بیماری و مرگ > فهرست دعوت شدگان

نخست‌وزیر آنتیگوا و باربودا، بالدوین اسپنسر
رئیس‌جمهور بلاروس الکساندر لوکاشنکو
رئیس‌جمهور بولیوی، اوو مورالس
رئیس‌جمهور برزیل، دیلما روسف
رئیس‌جمهور شیلی، سباستین پینیرا
رئیس‌جمهور کلمبیا، خوان مانوئل سانتوس
رئیس‌جمهور کاستاریکا، لورا چینچیلا
رئیس‌جمهور کوبا، رائول کاسترو
نخست‌وزیر دومینیکا، روزولت اسکریت
رئیس‌جمهور جمهوری دومینیکن، دانیلو مدینا
رئیس‌جمهور اکوادور، رافائل کورئا
رئیس‌جمهور گینه استوایی، تئودور اوبیانگ انگوئما
رئیس‌جمهور السالوادور، مائوریسیو فونس
رئیس‌جمهور گواتمالا، اتو پرز مولینا
رئیس‌جمهور گویان، دونالد راموتار
رئیس‌جمهور هائیتی، میشل مارتلی
رئیس‌جمهور هندوراس، پورفیریو لوبو
رئیس‌جمهور ایران، محمود احمدی‌نژاد
رئیس‌جمهور مکزیک، انریکه پنانیتو
رئیس‌جمهور نیکاراگوئه، دانیل اورتگا
رئیس‌جمهور پاناما، ریکاردو مارتینلی
رئیس‌جمهور پرو، اولانتا هومالا
نخست‌وزیر سنت وینسنت و گرنادین‌ها، رالف گونسالوس
رئیس‌جمهور سورینام، دسی بوترسه
نخست‌وزیر ترینیداد و توباگو،  Kamla Persad-Bissessar
رئیس‌جمهور اروگوئه، خوزه موخیکا
وزیر امور خارجه روسیه، سرگئی لاوروف
شاهزاده اسپانیا فیلیپه، شاهزاده آستوریاس
شهردار بوگوتا گوستاو پترو
هنرپیشه آمریکایی شان پن
رئیس‌جمهور سابق برزیل، لوئیس ایناسیو لولا دا سیلوا
رئیس‌جمهور سابق هندوراس، مانوئل زلایا
مومیایی

نیکلاس مادورو روز چهارشنبه ۲۴ اسفند ۱۳۹۱ احتمال مومیایی شدن جسد هوگو چاوز را، که قبلاً از سوی مقام‌های ونزوئلا مطرح شده بود، رد کرد. مقام‌های ونزوئلایی نیز اعلام کردند که از مومیایی کردن جسد هوگو چاوز منصرف شده‌اند. ارنستو وییگاس، وزیر ارتباطات گفت که کارشناسان روسی معتقدند جسد او به خوبی برای مومیایی شدن آماده نشده‌است.
خاکسپاری در موزه کاراکاس

در روز ۲۶ اسفند ۱۳۹۱ جسد هوگو چاوز در موزه نظامی کاراکاس به خاک سپرده شد. جسد هوگو چاوز، رئیس‌جمهوری ونزوئلا به موزه‌ای در کاراکاس انتقال داده شده‌است.
روز جمعه ۲۵ اسفند ۱۳۹۱، هزاران نفر در کاراکاس، مرکز ونزوئلا در مسیر حرکت خودروی حاوی جسد رئیس‌جمهور پیشین جمع شدند. نیکلاس مادورو، منتخب هوگو چاوز برای ادامه ریاست جمهوری (و رئیس‌جمهور فعلی ونزوئلا) نیز در این مراسم حضور داشت.
نصرالله مردانی

| نصرالله مردانی | نصرالله مردانی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۳ دی ۱۳۲۶ کازرون، ایران
درگذشت: ۱۹ اسفند ۱۳۸۲ (۵۶ سال) کربلا، عراق
آرامگاه: ایران، کازرون، بوستان مردانی
ملیت: ایرانی
پیشه: شاعر
آثار برجسته: ابداع سبک غزل حماسی
همسر: نجابت جعفری
فرزندان: بهاره، مریم، راضیه، محمدحسن و فاطمه (شبنم)
والدین: شیخ عوض مردانی، سیده فاطمه زهرایی
جوایز: جایزه کتاب برگزیده سال ۶۴ ایران برای مجموعه «خون‌نامه خاک»، چهره ماندگار فرهنگ و ادب ایران در سال ۸۲
نصرالله مردانی (زادهٔ ۲۳ دی ۱۳۲۶ در کازرون - درگذشته ۱۹ اسفند ۱۳۸۲ در کربلا) شاعر مطرح ایرانی بود.
او یکی از شاعران تأثیرگذار در سال‌های پس از انقلاب ۵۷ و از چهره‌های ماندگار ایران در حوزه ادب و فرهنگ  بود. مردانی تحت تأثیر غزل‌های نوی شاعر همشهری‌اش محسن پزشکیان به این سبک روی آورد. از وی به عنوان ابداع‌کننده سبک غزل حماسی نام برده می‌شود. کتاب خون‌نامهٔ خاک از آثار مردانی در سال ۱۳۶۴ به عنوان کتاب برگزیدهٔ سال ایران انتخاب شد. مردانی را می‌توان یکی از برجسته‌ترین شاعران پس از انقلاب در ایران دانست. آرامگاه وی در مجموعه بوستان مردانی در شهر کازرون قرار گرفته است.
زندگی

نصرالله مردانی در تاریخ ۲۳ دی‌ماه ۱۳۲۶ در کازرون متولد شد و تحصیلات خود را در همین شهر به پایان رساند. مردانی شیفته اشعار حافظ و فردوسی بود.
با این وجود او به شدت تحت تأثیر اشعار شاعر همشهری‌اش، محسن پزشکیان بود و به همین دلیل به سبک غزل‌سرایی روی آورد.
مردانی پیش از انقلاب کارمند بانک ملی بود و پس از انقلاب در بخش‌های فرهنگی سپاه پاسداران و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به فعالیت پرداخت. علاقه او به سید محمدحسین طباطبایی باعث شد تا به مدت ۹ سال کنگره ملی تحت عنوان بزرگداشت علامه طباطبایی را در کازرون برگزار کند.
سبک شعری

اشعار مردانی بیشتر در زمینهٔ حماسی و انقلابی بود. سبک شعری وی بسیاری از شاعران حکومتی را به دنبال خود کشاند، به طوری که جای پای ترکیبات و تصاویر او را می‌توان در غزل‌های دیگر شاعران انقلاب اسلامی تعقیب کرد. با توجه به علاقهٔ گذشته‌های دور او به فردوسی و حافظ، با الهام از این دو، پیوندی بین حماسه و غزل به وجود آورد. وی که به قالب‌های کلاسیک و کهن شعر فارسی وفادار بود، در شعرهایش به مضمون‌های مرتبط با جنگ ایران و عراق می‌پرداخت.
مردانی همچنین به علت علاقه به زادگاهش اشعار بسیاری با لهجه کازرونی سروده است.
کتاب‌شناسی

آثار نصرالله مردانی به شرح زیر است:
| عنوان | سال انتشار | توضیحات |
| --- | --- | --- |
| قیام نور | ۱۳۶۰ |  |
| خون‌نامه خاک | ۱۳۶۴ | کتاب برگزیده سال ایران |
| آتش نی | ۱۳۷۰ |  |
| ستیغ سخن | ۱۳۷۱ | تذکرهٔ منظوم که در آن نام بیش از دو هزار شاعر از ظهور شعر تا دوران نیما یوشیج و بیش از ۱۵۰ تذکره نام برده شده‌ است |
| سمند صاعقه | ۱۳۷۴ |  |
مجموعه‌های الماس آب: 
| حافظ از نگاه مردانی | ۱۳۷۵ | تصحیح ذوقی از دیوان حافظ |
| گل باغ آشنایی | ۱۳۸۱ | تألیف و گردآوری |
| شهیدان شاعر | ۱۳۷۸ |  |
| چهارده نور ازلی | ۱۳۸۲ |  |
| قانون عشق | ۱۳۷۸ |  |
| دایرة‌المعارف شعر فارسی برای ائمه |  | به علت بیماری و مرگ به اتمام نرسید |
مرگ

نصرالله مردانی در تاریخ ۱۹ اسفندماه ۱۳۸۲ طی سفر به عراق در شهر کربلا درگذشت.  پیکر او ابتدا به تهران منتقل شده و با حضور مقامات در مقابل تالار وحدت تشییع شد و سپس بنا به وصیتش به زادگاهش کازرون منتقل و در این شهر به خاک سپرده شد.
علی خامنه‌ای در پیامی او را با لفظ شاعر شیرین‌سخن و انقلابی خطاب کرد. جمعی از مسئولین ارشد کشور نیز در پیام‌هایی فوت او را تسلیت گفتند.
آرامگاه

پس از مرگ مردانی، شهرداری کازرون تصمیم به ساخت بنای یادبود آرامگاه مردانی و احداث بوستانی به نام او گرفت. این بوستان به مساحت ۱۲ هکتار در جنوب غربی کازرون تأسیس شد و آرامگاه نصرالله مردانی در این بوستان قرار دارد.
مؤسسهٔ فرهنگی هنری مردانی

پس از درگذشت نصرالله مردانی، جمعی از نزدیکان و خانوادهٔ وی اقدام به تأسیس مؤسسه‌ای با نام مؤسسهٔ فرهنگی هنری مردانی جهت ترویج افکار و اندیشه‌های وی کردند. بنا به وصیت خود مردانی، کتابخانه شخصی وی نیز به این فرهنگسرا اهدا شد.
این مؤسسه هم‌اکنون در بوستان مردانی و در کنار آرامگاه نصرالله مردانی واقع شده است. از اعضای سرشناس هیئت‌امنای این مؤسسه می‌توان به غلامعلی حداد عادل اشاره کرد. اسدالله ایمانی نیز تا زمان مرگش عضو این مؤسسه بود.
غلامعلی حداد عادل، رئیس پیشین مجلس شورای اسلامی و رئیس فعلی فرهنگستان زبان و ادبیات فارسی
اسدالله ایمانی، امام‌جمعه پیشین کازرون و شیراز و عضو پیشین مجلس خبرگان رهبری
نمونه اشعار

یکی از اشعار مشهور مردانی که بر روی سنگ مزار وی نیز حک شده است بدین شرح است:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| من واژگون من واژگون من واژگون رقصیده‌ام |  | من‌ بی‌سر و بی‌دست‌ و پا در خواب‌ خون‌ رقصیده‌ام |
| منظومه‌ای‌ از آتشم، آتشفشانی‌ سرکِشم |  | در کهکشانی‌ بی‌نشان‌ خورشیدگون‌ رقصیده‌ام‌ |
| میلاد بی‌آغاز من‌ هرگز نمی‌داند کسی |  | من‌ پیر تاریخم‌ که‌ بر بام‌ قرون‌ رقصیده‌ام |
| فردای‌ ناپیدای‌ من‌ پیداست‌ در سیمای‌ من |  | این‌‌سان‌ که‌ با فرداییان‌ در خود کنون‌ رقصیده‌ام‌ |
| ای‌ عاقلان‌ در عاشقی‌ دیوانه‌ می‌باید شدن |  | من‌ با بلوغ‌ عقل‌ در اوج‌ جنون‌ رقصیده‌ام |
| میلاد دانایی‌ منم، پرواز بینایی‌ منم |  | من‌ در عروجی‌ جاودان‌ از حد فزون‌ رقصیده‌ام |
| پیراهن‌ تن‌ پاره‌ کن، عریانی‌ جان‌ را ببین |  | من‌ در جهان‌ دیگری‌ از خود برون‌ رقصیده‌ام |
| با رقص‌ من‌ در آسمان، رقص‌ تمام‌ اختران |  | من‌ بربلندای‌ زمان‌ بنگر که‌ چون‌ رقصیده‌ام |
نمونه اشعار > اشعار با لهجه کازرونی

مردانی اشعار بسیاری با لهجه کازرونی سروده است. شعر زیر یکی از نمونه‌های آن است:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| چه قشنگَن روی کُه صُبا که اُفتو می‌زنه |  | آ نسیم پامْشه اَ خو رو علفا دو می‌زنه |
| رو گلیم دُختر صحرا میشینه عروسِ باهار |  | تو دومن سوز قَباش نقش گلوی نو می‌زنه |
| پویِ حوضِ سوز بیدمِشک و بالوی دَشتِ بُخنگ |  | پرپرونک میا ملاق رو خوشه‌ی جو می‌زنه |
| عامو نوروز هنووَم مثلِ قدیما توی باغ |  | وا گلوی سرخٍ دٍنَک لو روی بَهلو می‌زنه |
| تو هَووی باهارِ آخرک سر چشمه‌ی ساسون |  | بید مجنون دُزَکی دس تو سینه‌ی اُو می‌زنه |
| باد حیرون می‌رَسه اَ گرد راه خَسّه و خورد |  | میره تا کلّه‌ی تُل صب تا پسین هُو می‌زنه |
| شُو میشه روز میره کُه هَفتو برادرون میان |  | دوواره تو آسمون ستاره‌ی شُو می‌زنه |
| بو گلوی وحشی شَدَمبو نزیکوی تنگِ تیکُو |  | آدمی مَس می‌کنه وقتی تو کُه تُو می‌زنه |
| اَ ئی دنیوی بی وفا هر چی بیگی هنو کَمَن |  | که شیرین پُوی بیسوتون صدایِ خسرو می‌زنه |
نمونه اشعار > چاپ اشعار در کتب درسی

چندین شعر مردانی در کتب درسی ذکر شده بود که شعر زیر یکی از نمونه‌های آن است:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| از خوان خون گذشتند صبح ظفر سواران |  | پیغام فتح دارند آن سوی جبهه یاران |
| در شط سرخ آتش، نعش ستاره می‌سوخت |  | خون‌نامهٔ نبرد است آیین پاسداران |
| در کربلای ایثار مردانه در ستیزند |  | رزم‌آوران اسلام با خیل نابکاران |
| در شام سرد سنگر روشن چراغ خون است |  | ای آب دیده، تر کن لبهای روزه‌داران |
| در رزمگاه ایمان با اسب خون بتازند |  | تا وادی شهادت این قوم سربداران |
| گلگونهٔ شهیدان با خون گل بشویید |  | تا سرخ‌تر نماید رخسار روزگاران |
| هابیلیان کجایید قابیل دیگر آمد |  | ننگ است جان سپردن در دخمهٔ تتاران |
| در بادهای سوزان نیلوفران خاکی |  | چشم‌انتظار آب‌اند ای روح سبز باران |
| ای ابر پرصلابت، آبی ز دیده بفشان |  | با مرگ لاله طی شد افسانهٔ بهاران |
| بی‌باوران عالم با چشم دل ببینید |  | آیینهٔ زمان است این پیر در جماران |
از جمله اشعار دیگر مردانی که در کتب درسی به چاپ رسیده‌اند می‌توان به شعر "ای خدای بزرگ و هستی‌بخش" در دینی چهارم دبستان (تا قبل از تغییر نظام تحصیلی به شش، سه، سه)، شعر"شب رفت و سپیده سر کشیده" در کتاب فارسی پنجم دبستان (تا قبل از تغییر نظام تحصیلی)، شعر "مادر ای مریم بزرگ زمان" در کتاب فارسی اول دبیرستان (در نظام تحصیلی شش، سه، سه) و رباعی "بر دوش زمانه لحظه‌ها سنگین بود" در کتاب ادبات سوم دبرستان (تا قبل از تغییر نظام تحصیلی به شش، سه، سه) اشاره کرد.
آرامگاه نصرالله مردانی در کازرون
مجید عباسی (کارگردان)

| مجید عباسی | مجید عباسی |
| --- | --- |
مجید عباسی فیلمساز تهیه کننده و کارگردان ایرانی: مجید عباسی فیلمساز تهیه کننده و کارگردان ایرانی
زادهٔ: ۱ اردیبهشت ۱۳۵۱ (۵۲ سال) تهران, ایران
ملیت:  ایران
پیشه:  سینما  تلویزیون  تهیه‌کننده 
سال‌های فعالیت: ۱۳۷۲ تا کنون
مجید عباسی (زاده ۱۳۵۱) فیلم‌ساز، کارگردان و تهیه‌کننده
ایرانی است.
زندگی‌نامه

مجید عباسی متولد یکم اردیبهشت سال ۱۳۵۱ خورشیدی در تهران است .
او فارغ التحصیل رشته هنر از  هنرستان هنرهای زیبای تهران  و دانش آموخته رشته فیلمسازی از دانشکده جهاد دانشگاهی تهران است .
وی فعالیت خود را با تلویزیون از سال ۱۳۷۲ آغاز کرد.
مجید عباسی اولین اثر سینمایی خود را در سمت تهیه‌کنندگی در سینمای ایران در سال ۱۳۹۴ با فیلم سینمایی حورا تجربه کرد.
این فیلم علاوه بر نمایش داخلی از سوی بنیاد سینمایی فارابی در بازار فیلم برلین در سال ۲۰۱۶ میلادی عرضه شد. این فیلم در جشنواره فیلم آل لایتز جایزه نتیک و جشنواره بین المللی فیل طلایی برنده جایزه بهترین فیلم شد.
دو لکه ابر به کارگردانی مهرشاد کارخانی دومین اثر سینمایی مجید عباسی در جایگاه تهیه‌کننده بود که در سال ۱۳۹۶ در گروه هنر و تجربه به نمایش در آمد. این فیلم پیش و پس از اکران به دلیل موضوع و تعویق در نوبت اکران حواشی در بر داشت .
در سال ۱۳۹۸ فیلم سرخ آبی به تهیه کنندگی مجید عباسی در جشنواره بین المللی فیلمهای کودکان و نوجوانان اصفهان برنده جایزه دیپلم افتخار بهترین فیلم را دریافت کرد .
مجید عباسی از سال ۱۳۸۷ تا ۱۳۹۳ سمت سردبیری ماهنامه سینمایی فرهنگ و هنر را به عهده داشته است.
وی همچنین از سال ۱۳۷۷ تا کنون مدیر عامل موسسه سینمایی تکنما تصویر بوده است.
حواشی

در تاریخ ۲۶ مرداد ۱۳۹۶ در پی عدم اکران فیلم دو لکه ابر با وجود صدور پروانه نمایش سینمایی برای این فیلم مجید عباسی تهیه‌کننده این اثر طی نامه ای سر گشاده به مسئولان سینمایی کشور به وجود تبعیض سیستماتیک در اکران فیلم‌های مستقل اعتراض کرد که انتشار این نامه بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌های داخلی و خارجی داشت.
سینما

| سال | عنوان | نقش | کارگردان |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۹۶ | حورا | تهیه‌کننده | غلام‌رضا ساغرچیان |
| ۱۳۹۴ | دو لکه ابر | تهیه‌کننده | مهرشاد کارخانی |
تلویزیون

| سال | عنوان | نقش | پخش |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۴۰۲ | سریال نیم‌بند | تهیه‌کننده (مشترک) | شبکه نسیم |
| ۱۴۰۱ | مجموعه چراغانی | کارگردان | شبکه سه |
| ۱۴۰۰ | سریال دست‌انداز | تهیه‌کننده (مشترک) | شبکه نسیم |
| ۱۳۹۸ | مجموعه ساعت شنی۲ | تهیه‌کننده و کارگردان | شبکه پنج |
| ۱۳۹۶ | مجموعه ساعت شنی | کارگردان | شبکه پنج |
| ۱۳۹۵ | تله فیلم زندگی گمشده | تهیه کننده | شبکه یک |
| ۱۳۹۴ | تله‌فیلم املاکی‌ها | تهیه‌کننده | رسانه خانگی |
| ۱۳۹۳ | تله‌فیلم آقای مدیر | تهیه‌کننده | شبکه یک |
| ۱۳۹۲ | تله‌فیلم گاهی پیش می‌آید | تهیه‌کننده | آی‌فیلم |
| ۱۳۹۱ | فیلم آقای هنرپیشه | تهیه‌کننده | مرکز گسترش سینمای تجربی |
| ۱۳۹۰ | سریال عمارت پدری | تهیه‌کننده | آی‌فیلم |
| ۱۳۹۰ | فیلم هشتمین روز هفته | تهیه‌کننده | مرکز گسترش سینمای تجربی |
| ۱۳۸۹ | سریال دفتر مشق | تهیه کننده |  |
| ۱۳۸۸ | سریال ستاره های سربی | مجری طرح | شبکه دو |
| ۱۳۸۸ | تله فیلم گروگان | تهیه کننده | شبکه دو |
| ۱۳۸۶ | مجموعه تا انتها حضور | تهیه کننده و کارگردان | شبکه دو |
| ۱۳۸۵ | سریال پنج دقیقه تا مرز | تهیه کننده | شبکه دو |
| ۱۳۸۴ | فرصت عاشقی | کارگردان |  |
| ۱۳۸۳ | جاده های خاکستری | تهیه کننده | شبکه یک |
| ۱۳۸۲ | سریال شهر باران | تهیه کننده | شبکه دو |
| ۱۳۸۲ | مجموعه طلیعه | تهیه کننده | شبکه دو |
| ۱۳۸۱ | مجموعه خانه مهر | کارگردان هنری | شبکه سه |
| ۱۳۸۰ | سریال ارمغان بهشت | کارگردان | شبکه سه |
| ۱۳۸۰ | سریال برگه‌های سفید | مجری طرح | شبکه یک |
| ۱۳۷۹ | سریال یلدای قدر | مجری طرح | شبکه دو |
| ۱۳۷۵ | مجموعه نگارستان | کارگردان | شبکه یک |
| ۱۳۷۳ | مجموعه شمیم سحر | کارگردان | شبکه یک |
فیلم کوتاه

| سال | عنوان | نقش | پخش |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۹۸ | آقای بازپرس | تهیه‌کننده |  |
| ۱۳۹۸ | سرخ آبی | تهیه‌کننده |  |
| ۱۳۸۹ | گردنبند | تهیه‌کننده | شبکه دو |
| ۱۳۸۸ | هویت | تهیه‌کننده |  |
| ۱۳۸۷ | سی دی | تهیه‌کننده | شبکه دو |
سرمایه اجتماعی

نمای کلی از سرمایه‌های اجتماعی
سرمایه اجتماعی مفهومی در جامعه‌شناسی است که در بازرگانی، اقتصاد، علوم انسانی و بهداشت عمومی جهت اشاره به ارتباطات درون و مابین گروهی از آن استفاده می‌شود. اگرچه تعاریف مختلفی برای این مفهوم وجود دارد، اما در کل سرمایه اجتماعی به عنوان نوعی «علاج همه مشکلات» جامعه مدرن تلقی شده است. ایده اصلی این است که «شبکه‌های اجتماعی دارای ارزش هستند. همان‌طور که پیچ‌گوشی (سرمایه فیزیکی) یا تحصیلات دانشگاهی (سرمایه انسانی) هم به صورت فردی و هم در شکل جمعی می‌توانند موجب افزایش بهره‌وری شوند، ارتباطات اجتماعی هم بر بهره‌وری افراد و گروه‌ها تأثیر می‌گذارند.»
پیشینه

مقاله ال جی هانیفان در سال ۱۹۱۶ در مورد حمایت‌های محلی از مدارس روستایی یکی از اولین موارد استفاده از عبارت «سرمایه اجتماعی» در اشاره به همبستگی اجتماعی و سرمایه‌گذاری فردی در جامعه است. در تعریف این مفهوم، هانیفان سرمایه اجتماعی را با اقلام مادی مقایسه می‌کند:
منظور من املاک، دارایی‌های شخصی یا پول نیست. منظور من آن چیزی است که باعث می‌شود این اشیاء محسوس در زندگی روزمره مردم بیشتر به حساب بیایند، یعنی حسن نیت، دوستی، حس همدردی و مراودات اجتماعی بین گروهی از افراد یا خانواده‌ها که یک واحد اجتماعی را تشکیل می‌دهند….
اگر شخصی با همسایه‌اش ارتباط برقرار کند و به همین ترتیب، آن دو با دیگر همسایگان ارتباط برقرار کنند، در این حالت انباشتی از سرمایه اجتماعی به وجود خواهد آمد که فوراً نیازهای شخصی آن‌ها را برآورده کرده است و حتی می‌تواند باعث بهبود چشمگیر کیفیت زندگی در کل آن اجتماع گردد. در حالیکه کل اجتماع از همکاری اجزای اش نفع می‌برد، خود افراد نیز از مزایایی [همچون] کمک و یاری، همدردی و دوستی با همسایگان بهره‌مند خواهند شد (صص ۱۳۱–۱۳۰).
در حالیکه زوایای مختلف این مفهوم در عرصه‌های گوناگون علوم اجتماعی مورد بحث قرار گرفته است، بعضی ریشه‌های کاربرد مدرن آن را در تحقیقات جین جیکوبز در سال ۱۹۶۰ می‌دانند. اگرچه وی به‌طور مستقیم چنین عبارتی را تعریف نکرده، اما از آن در مقاله‌ای با ارجاع به ارزش شبکه‌ها استفاده کرده است. دانشمند علوم سیاسی، رابرت سلیسبری در مقاله‌ای در سال ۱۹۶۹ با عنوان «نظریه داد و ستد در گروه‌های ذی‌نفع» در نشریه Midwest Journal of Political Science معنی این عبارت را چنین تعریف کرده است که سرمایه اجتماعی جزئی حیاتی در تشکیل گروه‌های سودآور است. جامعه‌شناس پیر بوردیو از این عبارت در سال ۱۹۷۲ در کتاب «طرح نظریه عمل» استفاده کرد و چند سال بعد آن را از سرمایه فرهنگی، اقتصادی و نمادین متمایز ساخت. جامعه شناسان جیمز کلمن، بری ولمن و اسکات ورتلی در توضیح و عمومی‌سازی این مفهوم تعریف گلن لوری (۱۹۷۷) را پذیرفته‌اند در اواخر دهه ۱۹۹۰، این مفهوم عمومیت یافت و موضوع برنامه تحقیقاتی بانک جهانی و موضوع اصلی چند کتاب مهم از جمله «بولینگ یک‌نفره» اثر رابرت پوتنام و «با هم بهتر است» نوشته لوییس فلداشتاین شد.
مفهوم زیربنایی سرمایه اجتماعی قدمتی بسیار طولانی دارد. در علوم سیاسی آمریکا، تحت مبحث جمع‌گرایی، متفکران قبل از قرن نوزدهم در تحلیل رابطه بین زندگی مشارکتی و دموکراسی، مکرراً عبارات مشابهی را جهت تجمیع مفاهیم همبستگی و انسجام اجتماعی استفاده می‌کرده‌اند که الهام گرفته از تلاش‌های نویسندگانی همچون جیمز مدیسون (مقاله‌های فدرالیست) و الکسی دو توکویل (دموکراسی در آمریکا) بوده است. جان دیوی احتمالاً اولین کسی است که مستقیماً از عبارت «سرمایه اجتماعی» در «مدرسه و جامعه» (۱۸۹۹) استفاده کرده، اما تعریفی برای آن ارائه نداده است.
ارزیابی سرمایه اجتماعی

گرچه شاید بوردیو با نظر کلمن موافق باشد که در تعریف، سرمایه اجتماعی یک منبع خنثی است. اما او سعی دارد نشان دهد که چگونه سرمایه اجتماعی را می‌توان در عمل برای ایجاد یا گسترش بی عدالتی به کار برد. در این مورد به‌طور مثال وی اشاره دارد که چگونه مردم در راه رسیدن به موقعیت‌های مهم، به‌طور مستقیم و غیر مستقیم از روابط اجتماعی استفاده می‌کنند. رابرت پوتنام نظر مثبت تری دارد اگرچه در ابتدا وی با احتیاط از این واژه به عنوان یک عبارت خنثی استفاده می‌کند: “این که نتایج تقسیم شده قابل ستایش هستند البته مسئله دیگری است“. با این وجود، او در بررسی جامعه آمریکا سعی دارد سرمایه اجتماعی را به عنوان تولیدکننده «مشارکت مدنی» و معیاری کلی برای سلامت اجتماعی معرفی کند. به علاوه، وی با تمرکز بر هنجارها و اعتماد به عنوان تولیدکنندگان سرمایه اجتماعی، آن را از منبعی دردست افراد به خاصیتی از فعالیت‌های گروهی و عاملی در انحصار شبکه‌ها تبدیل می‌کند.
مهیار عارفی ایجاد وفاق را نشانه مستقیم سرمایه اجتماعی می‌داند. در اینجا وفاق به معنی «منافع مشترک» و توافق مابین عاملان و افراد همسو در جهت تشویق فعالیت جمعی است؛ بنابراین فعالیت جمعی نشانه سرمایه اجتماعی هست.
ادواردز و فولی به عنوان ویراستارهای شماره ویژه‌ای از نشریه American Behavioral Scientist در مقاله «سرمایه اجتماعی، جامعه مدنی و دموکراسی در عصر حاضر»، دو مطلب کلیدی را مطرح می‌کنند: اول اینکه سرمایه اجتماعی به‌طور مساوی در اختیار همه نیست، همان‌طور که سایر انواع سرمایه نیز به‌طور یکسان در اختیار مردم نیستند. انزوای جغرافیایی و اجتماعی مانع دستیابی به این منبع می‌شوند. دوم اینکه ارزش یک منبع سرمایه اجتماعی به‌طور قابل توجهی وابسته به موقعیت اجتماعی- اقتصادی منبع نسبت به جامعه است. ورای این‌ها، پورتس چهار پیامد منفی سرمایه اجتماعی را برشمرده است: محرومیت بیگانگان، توقعات بیش از حد از افراد گروه، محدودیت آزادی فردی و هنجارهای محدود نگهدارنده. در اینجا لازم است ذکر شود که بین سرمایه اجتماعی «درون گروهی» و «پیوندی» باید تمایز قائل شد. در حال حاضر هیچ تحقیقی در زمینه نتایج منفی نوع پیوندی هنگامی که در تعادل با مقدم خود یعنی نوع درون گروهی باشد، وجود ندارد.. !
در نهایت، سرمایه اجتماعی در اغلب موارد با موفقیت دموکراسی و مشارکت سیاسی ارتباط داده می‌شود. در بررسی جامعه آمریکا، رابرت پوتنام در مقاله خود، بولینگ یک‌نفره، معتقد است سرمایه اجتماعی با کاهش اخیر مشارکت سیاسی در ارتباط است.
ریشه‌ها > مشکلات تعریف

عبارت «سرمایه» در مقایسه با سایر اشکال سرمایه اقتصادی استفاده می‌شود زیرا گفته می‌شود سرمایه اجتماعی منافعی مشابه سایر اشکال سرمایه دارد (اگرچه مانند آن‌ها قابل اندازه‌گیری نیست). اما این قیاس تا حدودی گمراه‌کننده است. بر خلاف اشکال مرسوم سرمایه، سرمایه اجتماعی با مصرف نقصان نمی‌یابد. بر عکس در واقع با استفاده نکردن، کاهش می‌یابد. (“استفاده کن یا از دست بده “). بر این اساس، این مفهوم مشابهتی با عبارت معروف و شناخته شده سرمایه انسانی در مبحث اقتصاد دارد.
به علاوه، سرمایه اجتماعی متمایز از تئوری اقتصادی سرمایه‌داری اجتماعی است. این تئوری، بحث تمایز کامل سوسیالیسم و سرمایه‌داری را به چالش می‌کشد. در سرمایه‌داری اجتماعی فرض بر این است که پشتیبانی اجتماعی از فقرا، تولید سرمایه را افزایش می‌دهد. با کاهش فقر، مشارکت در بازار سرمایه گسترش می‌یابد.
ریشه‌ها > زیرگونه‌ها

رابرت پوتنام، دانشمند علوم سیاسی در هاروارد، در مطالعه راه گشای خود «بولینگ یک‌نفره: فروپاشی و احیای جامعه آمریکاً در سال ۲۰۰۰ می‌نویسد: “توصیه هنری وارد بیچر در یک قرن پیش یعنی “گردشهای دسته جمعی را زیاد کنید!” حتی امروزه هم چندان بی ربط نیست. ما باید چنین رویه‌ای را پیش بگیریم نه صرفاً به خاطر آمریکا - اگرچه آن هم بی نصیب نخواهد ماند - بلکه به خاطر اینکه این کار به نفع خودمان است». منظور پوتنام از این بحث این نیست که ما باید شبکه‌های اجتماعی و تعاملات مدنی را که خود از قبل پایدار بوده‌اند، گسترش دهیم. وی در مطالعات خود بر پنجاه سال اخیر جامعه آمریکا، متوجه روند نزولی در سرمایه اجتماعی شده است که می‌تواند عواقب وخیمی برای آن جامعه داشته باشد.
پوتنام از دو جزء اساسی این مفهوم سخن به میان آورده است. سرمایه اجتماعی درون گروهی و سرمایه اجتماعی پیوندی که البته وی راس گیتل و آویس ویدال را بنیان‌گذار این تعاریف می‌داند. نوع درون گروهی برای بیان ارزش شبکه‌های اجتماعی همگن و نوع پیوندی برای شبکه‌های ناهمگن استفاده می‌شود. به عنوان نمونه، باندهای تبهکاری سرمایه اجتماعی درون گروهی ایجاد می‌کنند در حالی‌که گروه‌های کر و باشگاه‌های بولینگ (که پوتنام عنوان کتابش را از آن‌ها اقتباس کرده است و معتقد است در حال کاهش هستند) نوع پیوندی ایجاد می‌کنند. چنین ادعا می‌شود که سرمایه اجتماعی پیوندی می‌تواند منافع متعددی برای جوامع، دولتها، اشخاص و گروه‌ها داشته باشد. پوتنام علاقه خاصی دارد که یادآور شود عضو شدن در یک سازمان، احتمال مرگ افراد در سال بعد از عضویت را به نصف کاهش می‌دهد.
تمایز این دو نوع به ما قدرت بیشتری در درک اثرات احتمالی منفی سرمایه اجتماعی بر کل جامعه می‌دهد (اگرچه همواره دارایی ارزشمندی برای افراد و گروه‌ها به حساب می‌آید). شبکه‌های افقی شهروندان و گروه‌ها که موجب افزایش بهره‌وری اجتماع و همبستگی هستند، به عنوان سرمایه اجتماعی مثبت تلقی می‌شوند، در حالی‌که باندهای انحصارگرای خودمحور و ساختارهای لابی طبقاتی را که در خلاف منافع جمعی عمل می‌کنند، می‌توان سرمایه اجتماعی منفی و از معضلات جامعه نامید.
بنابر یک بررسی، سرمایه اجتماعی اینترنتی گسترش یافته از طریق شبکه‌های اجتماعی همانند فیسبوک و مای اسپیس ظاهراً از نوع پیوندی است اگرچه سرمایه اجتماعی مجازی عرصه جدیدی از تحقیق به‌شمارمی‌آید.