stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تعریف آثار فرهنگی آزاد
مجوزهای مورد تأیید

پروانهٔ ضد حقوق مدیریت دیجیتال
پروانه‌های بی‌اس‌دی
مجوز کرییتیو کامنز
پروانهٔ علم طراحی
مجوز هنر آزاد
پروانه مستندات فری‌بی‌اس‌دی
پروانه مستندات آزاد گنو
پروانه عمومی همگانی گنو
مجوز MirOS
پروانه ام‌آی‌تی
مجوز انتشار باز
قهوه کونا

قهوه کونا نام بازار قهوه‌ای (عربیکا) است که در دامنه‌های هوالالای و ماونا لوا در شمال و جنوب منطقه کونا در جزیره بزرگ هاوایی کشت می‌شود و یکی از گران‌ترین قهوه‌های جهان است. فقط قهوه از مناطق کونا را می‌توان به عنوان «کونا» توصیف کرد. آب و هوا با صبح‌های آفتابی، ابری یا بارانی در بعدازظهر، باد کم و شب‌های معتدل همراه با خاک آتشفشانی متخلخل و غنی از مواد معدنی، شرایط مطلوبی برای کشت قهوه ایجاد می‌کند. واژه قرضی قهوه در زبان هاوایی kope تلفظ می‌شود.
میوه قهوه کونا
ریچارد فربراس

| ریچارد فربراس | ریچارد فربراس |
| --- | --- |
فربراس درحال در سال ۲۰۱۵: فربراس درحال در سال ۲۰۱۵
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام هنگام تولد: ریچارد پیتر جان فربراس
زاده: ۲۲ سپتامبر ۱۹۵۸ ‏(۶۶ سال) کینگستون آپون تیمز
ژانر: موسیقی عامه‌پسند، رقص
پیشه(ها): Singer and television presenter
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۴–اکنون
همکاری‌های مرتبط: رایت سد فرد
وبگاه: www.rightsaidfred.com
ریچارد فربراس (انگلیسی: Richard Fairbrass؛ زادهٔ ۲۲ سپتامبر ۱۹۵۸) مجری تلویزیون، و خواننده اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۸۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
رمس (دهستان)

رمس  (به عربی:  الرَمس )   دهستانی بزرگی  از توابع امارت رأس‌الخیمه از امارات هفتگانه دولت امارات متحده عربی در شبه جزیره عربستان واقع شده‌است. این دهستان در شمال  «امارت رأس‌الخیمه»  و در  وسط رشته کوه‌های سر بفلک کشیدهٔ کوه حجر  قرار دارد، به‌طوری‌که از سه طرف کوه آن را احاطه نموده‌است. «دهستان رمس» در ۴ کیلومتری شمال روستای تاریخی جلفار، و در ۶ کیلومتری روستای کوهستانی شعم واقع می‌باشد.مردم این ناحیه از زمان قدیم با جزیره قشم الخصوص روستا رمچاه رفت آمد زیادی داشته اند
مشخصات جغرافیایی

براساس اطلاعات موجود دهستان (اَلرَمّس)  در ۵۲ درجه و ۲۵ دقیقه  عرض شمالی، و ۵۶ درجه و ۱۱  دقیقه طول شرقی  از  نصف‌النهار مبدأ  واقع شده‌است. ارتفاع متوسط این دهستان از سطح  دریا   ۱۵      متر است، و در کرانهٔ  جنوبی خلیج فارس  واقع شده‌است. این دهستان از طبیعت خاصی برخوردار است. از سه جهت کو ه‌های سر بفلک کشیده در رشته کوهای حجر، در پایهٔ این کوه‌ها  دشت‌های گسترده أی و  صحراهای رملی وجود دارد که مملوه‌است از در ختان کوهستانی مانند: سلم، سمر، کُنار، کُور، کِرت است که برزیبایی این دهستان کوهستانی  افزوده‌است. همچنین اطراف دهستان باغ‌هایی از نخل خرما احاطه نموده‌است. در میان دشتها چراگاه‌هایی وجود دارد که مرتعی  بسیار مناسب برای    شترداران  و  گوسفندداران  منطقه‌است. در قسمت شمالی دهستان (خور الرمس)  واقع شده‌است، که یکی از بندرگاه‌های مهم منطقه‌است، این بندرگاه حلقهٔ وصل بین مردم رمس و شبه جزیره مسندم است.
جمعیت

جمعیت دهستان  اَلرَمّس    در حدود ۴۰۰   نفر می‌باشند، که از اهل سنت می باشند. شغل عمدهٔ مردم کشاورزی  و دامداری  و ماهی‌گیری است، همچنین گروهی از اهالی روستا دارای کشتی‌های هستند که گاه وقتی سفر ی کوتاه مدت به هندوستان و سلطنت عمان  می‌کنند. در دوران قدیم مردم این منطقه ملاحان بزرگی بوده أند ودارای کشتی‌های بار کشی بزرگی بوده أند که سفر به آفریقا، هند، ممباسا و بصره می‌نموده أند، وکالاهای تجارتی وبارگانی گوناگونی حمل و نقل می‌نموده‌اند، أما امروزه دیگه از این کشتیها آن دوران، و آن ملاحان بزرگ دیگر هیچ أثری نیست، مگر ذکر نام آن‌ها که در زهن کهن سالان باقی مانده‌است. (الحاج سالم الیَماحی)  و (الحاج مِعضَد الکتبی) دو تن از  ملاحان آن دوران که هنوز در قید حیات هستند خاطرات فراموش نشدنی آن دوران برای مان بازگو نمودند، ایشان عرض نمودند که اهالی رمس دارای ۱۰ کشتی بارکشی بزرگ بوده أند، و آن کشتی‌ها در منطقه به نام (اَلبُوم) معروف هستند.همچنین مردم این ناحیه ارتباط زیادی با جزیره هنگام داشته و قشم  و تعدادی از آنها حتی خانه های در روستا غیل در جزیره هنگام داشته اند و از دیر باز فصلی به این جزیره برای امرار معاش میامدند
درانی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
تاج‌گذاری احمدشاه درانی به‌دست سران ابدالی در قندهار در سال ۱۷۴۷ میلادی: تاج‌گذاری احمدشاه درانی به‌دست سران ابدالی در قندهار در سال ۱۷۴۷ میلادی
مناطق با جمعیت چشمگیر: مناطق با جمعیت چشمگیر
افغانستان پاکستان: افغانستان پاکستان
زبان‌ها: زبان‌ها
پشتو: پشتو
دین: دین
اسلام: اسلام
دُرانی (به پشتو: دراني) پیش از این شناخته شده به ابدالی نام قبیله‌ای از پشتون‌ها است که در اطراف و حوالی قندهار سکونت دارند، آنها همچنین در سایر مناطق افغانستان و بخش هایی از خیبر پختونخوا مستقر هستند.
احمدشاه درانی که بنیان‌گذار دولت مدرن افغانستان به شمار می رود، از قبیله ابدالی بود. در سال ۱۷۴۷، پس از تاسیس سلطنت درانی برپایه قندهار، او لقب «شاه در دران» را برگزید و پس از آن نام قبیله ابدالی خود را به «درانی» تغییر داد.
تاریخچه

در طول قرن‌های ۱۶ و ۱۷، ابدالی‌ها بیشتر دامدار بودند و به فعالیت‌های کشاورزی معروف نبودند، اما برخی از آنها به تجارت زمینی مشغول بودند. بزرگان ابدالی و ترین (یک قبیله پشتون وابسته به ابدالی ها) توسط والیان منصوب صفوی و گورکانی مورد حمایت قرار گرفتند و از آنها خواسته شد تا در مسیرهای سفر گشت‌زنی کنند و از ایمنی کاروان های تجاری که از قندهار عبور می کردند اطمینان حاصل کنند. ولایتی که بر روی یک کریدور تجاری استراتژیک قرار داشت و هندوستان، ایران و ترکستان را به هم وصل می کرد.
تاریخچه > سلطنت درانی

احمدشاه ابدالی، در سال ۱۷۴۷ میلادی دولتی در خراسان تشکیل داد. و در آن‌جا اعلام پادشاهی کرد. در واقع، هدف وی، همانند دیگر امپراتوران، سلطنت بر تمام ایران بود. اما، پس از چندی، قلمروی که او بر آن فرمانروایی می‌کرد، افغانستان نام گرفت.
دانشنامهٔ بریتانیکا، که یکی از معتبرترین منابع به‌زبان انگلیسی به‌شمار می‌رود، شاهنشاهی احمدشاه درانی را آخرین امپراتوری افغان خوانده‌است. این دانشنامه می‌افزاید که شاهنشاهی احمدشاه درانی پس از امپراتوری عثمانی، دومین امپراتوری جهان اسلام در نیمهٔ دوم قرن هجده بود که حدود قلمرو آن را از مشهد تا دهلی و از آمودریا تا دریای عرب دربر می‌گرفت.
احمدشاه درانی در فرمانی که در تاریخ ۱۶ شوال ۱۱۶۷ هجری قمری مطابق ۱۷۵۳ میلادی توسط او صادر شده و در نشریهٔ فرهنگ ایران زمین منتشر گردیده‌است، کلمه افغانستان را به کار نبرده و در عوض آرزو کرده‌است تا به یاری خداوند سراسر ایران را به زیر فرمان خود آورد:
... در این وقت که پروردگار عالم این دولت خداداد را به نواب همایون ما ارزانی فرموده‌است، منظور نظر اقدس چنان است که به فضل قادر لم‌یزل اسرای مسلمان که در عهد نادرشاه گرفتار گردیده نجات از ارض قدس دهیم و در عرض راه تون و قاین و غیره ولایات که به تصرف امنای دولت قاهره درآمده، هرچه اسیر مسلمان بود نجات یافته و حال قلعه مشهد را محاصره داریم. انشاالله همین که قلعه فتح شد به کلی کل ایران به تصرف آمد.
دانشنامهٔ بریتانیکا، شاهنشاهی احمدشاه درانی را آخرین امپراتوری افغان خوانده‌است.
الفنستون، محقق نامور انگلیسی، هنگامی که جامع‌ترین کتابش را در مورد افغان‌ها می‌نوشت، ضمن بحث در بارهٔ افغان‌های جنوب غرب، از احمدشاه درانی به‌عنوان مؤسس افغانستان معاصر چنین یاد می‌کند:
احمدشاه خرد مندانه، اساس یک امپراتوری بزرگ را نهاد. هنگام در گذشت او متصرفاتش از غرب خراسان تا سر هند و از آمو تا دریای هند گسترش داشت و این‌همه را یا با انعقاد پیمان به‌دست آورده بود یا در عمل (به زور شمشیر) تصرف کرده بود.
تاریخچه > دودمان بارک‌زایی

در سال ۱۸۲۳، امیر دوست‌محمد خان، که از تیرۀ بارک‌زایی درانی بود، سلسله بارک‌زایی را به مرکزیت کابل بنیان‌گذاری کرد. پس از آن، نوادگان او به شکل مستقیم تا سال ۱۹۲۹ حکومت کردند تا زمانی که پادشاه امان‌الله خان، که تحت رهبری او افغانستان بر سر سیاست خارجی خود از راج بریتانیا استقلال یافته بود، مجبور به کناره‌گیری شد و پسر عموی او محمد نادر شاه مدتی بعد به عنوان پادشاه انتخاب شد. سلسله بارک‌زایی تا سال ۱۹۷۳ بر افغانستان کنونی حکومت می کرد که محمد ظاهرشاه آخرین پادشاه بارک‌زایی در یک کودتای بدون خونریزی توسط پسر عموی خود محمد داوود خان سرنگون شد. کودتا به پادشاهی بارک‌زایی پایان داد و جمهوری افغانستان (۱۹۷۸ - ۱۹۷۳) را به وجود آورد.
تاریخچه > دوره معاصر

حامد کرزی، رئیس جمهور پیشین افغانستان (۲۰۱۴ - ۲۰۰۱)، مانند احمدشاه درانی، نیز به تیرۀ پوپلزی درانی تعلق داشت.
احمد شاه درانی (۱۷۷۲ - ۱۷۴۷)، بنیان‌گذار سلطنت درانی، متعلق به تیرۀ پوپل‌زایی است.
پادشاه امان‌الله خان (۱۹۲۹ - ۱۹۱۹)، که تحت رهبری او افغانستان بر سر سیاست خارجی خود از راج بریتانیا استقلال یافت.
ملکه ثریا طرزی، همسر امان‌الله شاه
حامد کرزی، رئیس جمهور سابق افغانستان (۲۰۱۴ - ۲۰۰۱)
صاعقه (موشک)

نمایی از موشک صاعقه (۱و۲) در نمایشگاه تسلیحات «سی امین سالگرد انقلاب اسلامی» - بهمن ۱۳۸۷
صاعقه (یا صاعقه ۱ و ۲) یک موشک کوتاه برد سطح به سطح ساخت جمهوری اسلامی ایران که نمونه الگو برداری از موشک ام۴۷ دراگون ساخت ایالات متحده آمریکا است و قابلیت شلیک شدن از روی پهپاد هم دارد. برد این موشک، بین ۸ تا ۲۵ کیلومتر است و یک موشک ضد زره می‌باشد.
تاریخچه

اولین سیستم، صاعقه-۱، نسخه‌ای مهندسی معکوس‌شده از موشک هدایت‌شونده با سیم آمریکایی M47 Dragon است که در سال ۲۰۰۱ معرفی شد. به نظر می‌رسد که تولید آن از سال ۲۰۰۲ آغاز شده باشد. ایران بعدها صاعقه-۲ را با سر جنگی دومرحله‌ای برای مقابله با زره‌های واکنشی انفجاری و صاعقه-۴ را با کلاهک حرارتی معرفی کرد. وزن موشک صاعقه-۱ حدود ۶.۱ کیلوگرم است و توانایی نفوذ در زره‌هایی با ضخامت تا ۵۰۰ میلی‌متر را دارد. موشک صاعقه-۲ با وزن ۷.۴ کیلوگرم دارای سر جنگی دومرحله‌ای بوده و می‌تواند تا ۷۶۰ میلی‌متر زره را نفوذ کند. برد موشک‌های صاعقه-۱ و صاعقه-۲ بین ۵۰ تا ۱۰۰۰ متر است.
با وجود اینکه موشک‌های هدایت‌شونده ضدتانک صاعقه عملاً منسوخ شده‌اند، اما به سوریه، حزب‌الله و شبه‌نظامیان شیعه در عراق صادر شده‌اند. موشک‌های صاعقه-۱ و صاعقه-۲ تا سال ۲۰۱۱ در حال تولید و استفاده بودند، اما به صورت گسترده‌ای مورد استفاده قرار نگرفتند. این موشک‌ها به دلیل سختی در هدف‌گیری، در خدمت نیروهای ایرانی به نظر می‌رسد که محدود به سپاه پاسداران و نیروهای واکنش سریع باشد.
در سال ۲۰۰۶، ایران یک موشک زمین‌به‌زمین کوتاه‌برد کاملاً غیرمرتبط با مدل‌های پیشین، به نام صاعقه، آزمایش کرد. برد این موشک بین ۸۰ تا ۲۵۰ کیلومتر است.
سایر تسلیحات با نام صاعقه

صاعقه نامی است که به حداقل هشت سیستم تسلیحاتی کاملاً متفاوت ایرانی اطلاق می‌شود و شامل: یک کلاهک برای راکت‌انداز RPG، خانواده‌ای از موشک‌های هدایت‌شونده ضدتانک، یک موشک زمین‌به‌زمین، خانواده‌ای از پهپادهای هدف، یک موشک هوا‌به‌هوا، یک پهپاد ادعاشده با قابلیت پنهان‌کاری، یک جت جنگنده و یک موشک کروز ضدکشتی است. ایران تحت نام صاعقه، کلاهکی برای راکت‌اندازهای RPG-7 طراحی کرده است. نام صاعقه همچنین برای اشاره به یک پهپاد هدف (که در دو مدل صاعقه-۱ و صاعقه-۲ تولید شده) و یک موشک هوا‌به‌هوا به کار می‌رود. در سپتامبر ۲۰۱۶، خبرگزاری نیمه‌رسمی تسنیم گزارش داد که پهپادی به نام صاعقه که شباهت‌هایی به پهپاد جاسوسی آمریکایی RQ-170 Sentinel دارد، ساخته شده است. گفته شد که این پهپاد توانایی حمل چهار بمب هدایت‌شونده دقیق را دارد، اما برد آن ذکر نشد. گفته می‌شود ایران این پهپاد RQ-170 را در سال ۲۰۱۱ تصاحب کرده است. علاوه بر این، نام صاعقه برای اشاره به جنگنده تولید محدود HESA Saeqeh و موشک کروز ضدکشتی صاعقه نیز استفاده می‌شود.
کراسوس

| مارکوس لیسینیوس کراسوس | مارکوس لیسینیوس کراسوس |
| --- | --- |
سردیس مرمر رومی از  مارکوس لیسینیوس کراسوس، متعلق به اواسط قرن اول قبل از میلاد: سردیس مرمر رومی از  مارکوس لیسینیوس کراسوس، متعلق به اواسط قرن اول قبل از میلاد
زادهٔ: ۱۱۵ پ.م.
درگذشت: ۵۳ پ.م.(۶۲ سال) حران
علت مرگ: کشته‌شده در نبرد
پیشه(ها): سیاستمدار و فرمانده نظامی
آثار برجسته: سرکوب شورش بردگان
همسر: ترتولا
فرزندان: پوبلیوس مارکوس
پیشینه نظامی: پیشینه نظامی
وفاداری: جمهوری روم
سال‌های خدمت: ۸۶ – ۵۳ پ.م.
جنگ‌ها و عملیات‌ها:  دومین جنگ داخلی سولا  سومین جنگ بردگان  جنگ حران † 
 :  
مارکوس لیکینیوس کراسوس (به لاتین: Marcus Licinius Crassus Dives) سردار، کنسول و سیاستمدار رومی بود. او در حدود سال ۱۱۴ پ. م به دنیا آمد و در سال ۵۳ پ. م در نبرد سهمگین حران به دست ایرانیان کشته شد. وی به همراه پومپه و ژولیوس سزار یکی از سران تریوم‌ویرات اول بود. اوج موفقیت و معروفیت او در زمان سومین جنگ بردگان در سال ۷۱ پیش از میلاد و در هم شکستن آن بود که به وسیلهٔ اسپارتاکوس سازمان یافته بود. از وی معمولاً به عنوان «ثروتمندترین فرد روم» یاد می‌شد.
هنگامی که کراسوس ادارهٔ امور استان رومی سوریه را بر عهده داشت تصمیم گرفت  به ایران حمله کند. او سپاهی چهل‌هزار نفری در اختیار داشت که در مقابله با ده‌هزار سوار اشکانی تلفات بسیار سنگینی داد. نبرد حران همزمان با پادشاهی ارد دوم در ایران بود.
در تاریخ ۵۳ پیش از میلاد؛ کراسوس به قلمروی اشکانیان حمله کرده و قوای روم طی نبرد حران شکست سختی خوردند. کراسوس در حقیقت می‌خواست با فتح ایران غلبه دوباره غرب بر مشرق زمین را که اسکندر مقدونی فقط توانسته بود آن را در مدت کوتاهی حفظ کند، به انجام برساند؛ اما شکست سپاه روم در نبرد حران با وجود برتری تعداد نفرات ارتش روم نسبت به ارتش ایران آنچنان وحشت‌انگیز و غیرقابل باور بود که در گزارش بازماندگان سپاه رومی به سنای روم این وحشت مشهود است. افسانه شکست‌ناپذیری ارتش روم که تا آن زمان شکست نخورده بود شکسته شد. همچنین سر کراسوس و پسرش برای ارد دوم پادشاه ایران فرستاده شد که اتفاق بسیار نادر و غیرممکنی به نظر می‌آمد. در این جنگ سواران ایرانی آنقدر آماده نبرد بودند که هنگام عقب‌نشینی نیز می‌توانستند از پشت سر تیراندازی کنند و سپاه دشمن عاجز از تعقیب آنها بود. در پی این جنگ، رومیان که تصور می‌کردند تنها ابرقدرت موجود در دنیای باستان هستند، شاهنشاهی اشکانیان را به عنوان یک ابرقدرت پذیرفتند و دریافتند که نمی‌توانند این شاهنشاهی را از بین ببرند.
سرکوب شورش بردگان

مقالهٔ اصلی: سومین جنگ بردگان
در سال ۷۱ پیش از میلاد، کراسوس شورش بردگان به رهبری اسپارتاکوس را به شدت سرکوب کرد و جاده آپیا را با جنازه‌های به‌صلیب‌کشیده‌شده ۵ تا ۶ هزار برده علامت‌گذاری کرد.
کاترین مدیچی

کاترین مدیچی (به ایتالیایی: Caterina de' Medici) (زاده ۱۳ آوریل ۱۵۱۹ – درگذشته ۵ ژانویه ۱۵۸۹) اشراف‌زاده‌ای ایتالیایی بود که به مدت ۱۲ سال ملکه فرانسه بود و سپس به مدت ۳۰ سال به عنوان ملکه مادر نقش اصلی را در اداره حکومت فرانسه در دوران حکومت پسرانش تا هنگام مرگش داشت. وی همچنین به مدت تقریباً ۵ سال نایب السلطنه فرانسه بود و در طول دوره نیابت خود قدرت فراوانی گرفت و بعد از تمام شدن دوره حکومتش به عنوان نایب السلطنه با قدرت فوق‌العاده‌ای که داشت همواره نفوذ خود را بر حکومت فرانسه اعمال می‌کرد و پسرانش را مجبور به پیروی از دستوراتش می‌ساخت. او همچنین به‌طور مؤثر نقش اصلی در کشتار سن‌بارتلمی، بزرگ‌ترین کشتار مذهبی تاریخ اروپا، داشت.
ملکه فرانسه

کاترین در شهر فلورانس ایتالیا، در خاندان مدیچی، به دنیا آمد. او دختر لورنتزو دو مدیچی، دوک اوربینو بود. او در سال ۱۵۳۶ به همسری دوک اورلئان (که بعدها با نام هانری دوم بر تخت شاهی فرانسه نشست) درآمد و از سال ۱۵۴۷ تا سال ۱۵۵۹ ملکهٔ فرانسه بود.
همچنین مادر سه پادشاه فرانسه با نام‌های فرانسوای دوم و شارل نهم و هانری سوم بود. دخترش مارگارت والوآ نیز همسر اولین پادشاه فرانسه از خاندان بوربون یعنی هانری چهارم بود.
ملکه مادر

کاترین مدیچی پس از فرانسوای دوم از سال ۱۵۶۰ تا سال ۱۵۶۴ نایب‌السلطنه فرانسه بود، و پس از آن نیز در تمام تصمیم‌گیری‌های حکومت پسرانش نقش اصلی داشت و از نفوذ گسترده و قدرتمندی برخوردار بود. به همین خاطر کاترین تقریباً تمام مدیریت پادشاهی فرانسه را در دست داشت و به مدت ۳۰ سال تا هنگام مرگ در راس امور بر فرانسه حکومت می‌کرد. وی در زمان سلطنت پسرانش در جنگ‌های خونین مذهبی فرانسه سعی در برقراری صلح بر کشور را داشت.
نقش تعیین‌کننده او در جنگ‌های خونین مذهبی فرانسه و اروپای قرن شانزدهم و فرمان کشتار سن‌بارتلمی کاملاً انکارناپذیر بود و به همین دلیل به‌شدت مورد تنفر مخالفانش قرار داشت. وی پس از مرگ در کنار همسرش هانری دوم در کلیسای سن‌دنی دفن شد.
کاترین مدیچی، به عنوان ملکه فرانسه. فرستاده ونیزی با نزدیک شدن به کاترین به چهل سالگی، نوشت: «دهان او خیلی بزرگ است و چشمانش بیش از حد برجسته و بی‌رنگ است»، اما یک زن بسیار برجسته، با چهره‌ای زیبا، پوستی زیبا و دست‌های زیبا و ظریف.
صبحی در مقابل دروازه لوور، اثری متعلق به ادوار دبا-پونسان از قرن نوزدهم میلادی که کشتار سن‌بارتلمی را به تصویر می‌کشد. (کاترین لباس سیاه بر تن دارد)
محمد اکبر استانکزی

| محمد اکبر استانکزی | محمد اکبر استانکزی |
| --- | --- |
نمایندهٔ مردم ولایت لوگر در دوره شانزدهم (پارلمان افغانستان): نمایندهٔ مردم ولایت لوگر در دوره شانزدهم (پارلمان افغانستان)
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۹۸۱ (۴۳–۴۴ سال) ولایت لوگر، ولسوالی پل علم
ملیت: افغانستان
پیشه: سیاستمدار
محمد اکبر استانکزی (زاده ۱۳۶۰ ولسوالی پل علم - ولایت لوگر) سیاستمدار افغانستانی و نماینده مردم ولایت/استان لوگر در دوره شانزدهم مجلس نمایندگان است. وی در مجلس شانزدهم نمایندگان افغانستان عضو کمیسیون مالی، بودجه، محاسبات عمومی و امور بانک‌ها می‌باشد.
زندگی‌نامه

محمد اکبر استانکزی زاده ۱۳۶۰ از ولسوالی پل عَلم ولایت لوگر است. وی تحصیلات متوسطه خود را در لیسه/دبیرستان بی‌بی عایشه صدیقه در پیشاور پاکستان به اتمام رسانید و سپس تحصیلات خود را در دانشگاه دعوت کابل ادامه داد.
دیگر فعالیت‌ها

دیگر فعالیت‌های وی:
تأسیس شرکت بازرگانی، ساختمانی
مانیا اکبری

| مانیا حبب | مانیا حبب |
| --- | --- |
مانیا اکبری در دی ۱۳۹۲: مانیا اکبری در دی ۱۳۹۲
زادهٔ: ۲۲ سپتامبر ۱۹۷۴ ‏(۵۰ سال) تهران، ایران
ملیت: ایرانی
پیشه‌ها: کارگردان بازیگر نویسنده
سال‌های فعالیت: ۱۳۷۰–اکنون
فرزندان: امین ماهر
مانیا اکبری (زاده ۱۳۵۳ در تهران) کارگردان، نویسنده، تهیه‌کننده فیلم و هنرپیشه زن ایرانی است. نام او بیشتر با بازی در فیلم ده به کارگردانی عباس کیارستمی به‌طور جدی در سینمای ایران مطرح شد. این فیلم در همان سال در بخش اصلی جشنواره بین‌المللی فیلم کن شرکت کرد.
مانیا از سال ۱۳۷۰ خورشیدی به عنوان نقاش نمایشگاه‌های بی‌شمار داخلی و خارجی، گروهی و انفرادی داشت. سپس در زمینه دستیار کارگردان و فیلمبرداری مستند «پیر حرا» و «برگ سبز» در کنار مهوش شیخ السلامی تجربه کسب کرد. او فیلم‌های «ده به اضافه چهار» و «بیست انگشت» را که در چندین جشنواره خارجی نمایش داده شده‌اند، کارگردانی کرده‌است. مانیا در سال ۱۳۹۰ در میانهی کارگردانی فیلم «زنها پستان ندارند» به دلیل بسته بودن فضای اجتماعی - سیاسی، از ایران خارج شد. پس از خروج از ایران و حضور در شبکه بی‌بی‌سی فارسی، توسط بسیاری از رسانه‌های داخلی مورد انتقاد قرار گرفت و اتهام سازنده فیلم‌های بی‌محتوا را به او زدند. مانیا در گفتگو با یک روزنامه ترکی مدعی شد که می‌خواهد فیلمی ۹۰ دقیقه‌ای با یک صحنه را بسازد.
زندگی حرفه‌ای > آغاز

مانیا کار هنری خود را از سال ۱۳۷۰ با نقاشی آغاز کرد. او از همین سال، نقاشی‌های خود را در نمایشگاه‌های داخلی و خارجی به صورت انفرادی و گروهی به نمایش می‌گذاشت.
زندگی حرفه‌ای > هنرپیشگی

او با بازی در فیلم ده ساخته عباس کیارستمی در سال ۱۳۸۰ وارد دنیای سینما شد. او در این فیلم، بخش‌هایی از زندگی واقعی خود را به همراه پسرش امین ماهر و خواهرش رؤیا اکبری جلوی دوربین اجرا کرد. مانبا اکبری در سال ۱۳۸۲ فیلم مستند «بلور» را ساخت. پس از آن در سال ۱۳۸۳ نخستین فیلم سینمایی بلندش را به نام «بیست انگشت» کارگردانی، نویسندگی و بازیگری کرد. گفته می‌شود این فیلم نخستین فیلم تابو شکن پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران است که مستقیم و بی‌پروا به مسائل جنسی، عاطفی و احساسی و روانشناسی بین زن و مرد در جامعه ایران می‌پردازد. فیلم بیست انگشت در بخش دیجیتال جشنواره فیلم ونیز در سال ۲۰۰۴ شرکت کرد و جایزه بهترین فیلم این بخش را دریافت کرد. مانیا نخستین فیلم‌ساززن تاریخ سینمای ایران بود که این جایزه را دریافت کرد. این فیلم در بیش از ۴۰ جشنواره بین‌المللی شرکت داشت و پنج جایزه مهم بین‌المللی را دریافت کرد.
اکبری از سال ۱۳۸۳ تا ۱۳۸۶ شش ویدئو آرت کوتاه به نام‌های «خود، سرکوب، گناه، فرار، ترس و تخریب» که در تعداد زیادی جشنواره‌های غربی از جمله جشنواره فیلم لوکارنو و موزه‌هایی مانند «تیت» لندن شرکت داشتند.
زندگی حرفه‌ای > خروج از ایران

پس از درگیری‌های داخلی ایران در سال ۱۳۸۹ مانیا یک مستند تلویزیونی در مورد اعدام بهنود شجاعی به نام «سی دقیقه مانده به شش» ساخت. در همان سال او سومین فیلم بلند را به نام « یک، دو، یک » به پایان رساند که در بسیاری از جشنواره‌های جهانی حضور داشت. مانیا همچنین در سال ۱۳۹۰ فیلم «زنها پستان ندارند» را کارگردانی، نویسندگی و بازیگری کرد. در هنگام ساخت این فیلم در ایران تعدادی فیلمساز دستگیر شدند. بسته‌تر شدن فضای سینما او را از نوع بیانش دور می‌کرد. او در نهایت همراه با فیلم جدید خود «زنها پستان ندارند» ایران را ترک کرد. مانیا ادامه فیلم را در سال ۱۳۹۱ در لندن به پایان رساند. اکبری همچنین نام فیلم را به «از تهران تا لندن» تغییر داد. در آغاز، این فیلم ۷۰ دقیقه داشت اما بعد به ۴۵ دقیقه کاهش پیدا کرد. در همین سال او پس از ترک ایران یک ویدئو ارت ۳ دقیقه‌ای به نام «در کشور من مردها سینه دارند» را ساخت.
برخی منتقدان در ایران مانیا اکبری را به عنوان هنرمند زنی می‌شناسند که با عصیان‌ها و شجاعت و جسارت، تصاویر و افکار ذهنی خود را در جامعه اسلامی بی‌پروا مطرح می‌کند. او را جزو هنرمندان تابوشکن و ساختارشکن می‌دانند.
زندگی حرفه‌ای > ۴+ ۱۰

فیلم «۴+۱۰» به جشنواره کن راه یافت و در برنامه‌های اتحادیه پخش فیلم مستقل (اسید) به عنوان فیلم آغازین انتخاب شد. او فیلم ۴+۱۰ را به پیشنهاد عباس کیارستمی در ادامه فیلم "۱۰" ساخت.
مانیا در این فیلم به تجربه‌های شخصی خودش اشاره داشت. او به علت بیماری سرطان، تجربه متفاوتی را در رابطه با مرگ و زندگی پشت سر گذاشته‌است. این فیلم در موزه هنرهای زیبای بوستون ایالات متحده آمریکا نیز به نمایش درآمد.
سرطان سینه

مانیا در سال ۱۳۸۶ دچار بیماری سرطان سینه شد. گفته می‌شود فیلم ۴+۱۰ شرح دوران بیماری مانیا اکبری است. خودش معتقد است که، شاید اگر این فیلم ساخته نمی‌شد، من خوب نمی‌شدم.
پس از مبتلا شدن و درمان شدنش از بیماری سرطان، بارها نمایشگاه‌های جمعی و فردی برای حمایت از بیماران سرطانی را دایر کرد. مانیا به همراه بیش از ۱۲۰ هنرمند با حراج آثار خود به یاری بیماران سرطانی شتافتند.
نامه سرگشاده

مانیا اکبری برای دومین بار با نوشتن نامه‌ای سرگشاده خطاب به علیرضا سجادپور رئیس اداره کل نظارت و ارزشیابی، خواستار رسیدگی به وضعیت فیلمش به نام «یک، دو، یک» شد.
فیلم‌شناسی > بازیگری

ده (۱۳۸۰)
بیست انگشت (۱۳۸۳)
در کشور من مردان سینه دارند (۱۳۹۱) (فیلم کوتاه)
از تهران تا لندن (۱۳۹۱)
فیلم‌شناسی > کارگردانی

بلور (۱۳۸۲)
بیست انگشت (۱۳۸۳)
ده به اضافه چهار (۱۳۸۶)
سی دقیقه مانده به شش (۱۳۸۹)
یک، دو، یک (۱۳۸۹)
در کشور من مردان سینه دارند (۱۳۹۱) (فیلم کوتاه)
سی دقیقه مانده به شش صبح
از تهران تا لندن (۱۳۹۱)
زندگی شاید (۱۳۹۳) (فیلم مستند) (با همکاری مارک کازن، فیلمساز بریتانیایی)
لیبیدیو (۱۳۹۶) (فیلم مستند)
ماهی برای پدرم (۱۳۹۶)
ویدئوآرت «من شبیه ترم به شما»
فیلم مستند بلند ۱۰۰۴
جوایز

مانیا دومین جایزه را برای فیلم ده + چهار گرفت. جایزه نخست نانت فرانسه و جایزه بهترین فیلم و بهترین کارگردانی از جشنواره کرالای هند را به‌طور مشترک با یک کارگردان آرژانتینی دریافت کرد.
فیلم «۴+۱۰» ساخته مانیا اکبری در جشنواره فیلم «دیپالما» که در جزایر قناری برگزار شده‌است، جایزه بهترین بازیگر جشنواره را دریافت کرد. این فیلم همچنین جوایز بهترین فیلم منتخب داوران جوان جشنوارهٔ «سه قاره نانت»، بهترین فیلم و بهترین کارگردانی جشنواره کرالا هند و جایزه ویژه جشنواره زنان ترکیه را دریافت کرده‌است.
جایزه جشنواره فیلم ونیز ۱۳۸۳ برای فیلم بیست انگشت
جایزه بهترین کارگردانی و بازیگری جشنواره فیلم بارسلونا، جایزه جشنواره نانت فرانسه برای مستند ۱۰۰۴
جایزه فیلم منتخب تماشاگران جوان بیست و نهمین جشنواره سه قاره نانت فرانسه برای فیلم ۴+۱۰
کتاب

مانیا اکبری از سال ۱۳۹۱ نزدیک به سی طرح فیلم و داستان کوتاه نوشته‌است که به نام «داستان‌هایی بدون دکوپاژ» توسط نشر نوگام منتشر شدند.
نگارخانه

آبان ۱۳۹۲
در ۲۸مین جشنواره بین‌المللی فیلم سائو پائولو آبان ۱۳۹۲
به همراه عباس کیارستمی در ۲۸مین جشنواره بین‌المللی فیلم سائو پائولو آبان ۱۳۸۳
محمد احصایی

| سید محمد احصایی | سید محمد احصایی |
| --- | --- |
سید محمد احصایی، آذرماه ۱۳۸۶: سید محمد احصایی، آذرماه ۱۳۸۶
زادهٔ: ۸ تیر ۱۳۱۸ ‏(۸۵ سال) قزوین
ملیت: ایرانی
پیشه: خوشنویس، طراح گرافیک، نقاش، استاد دانشگاه
جوایز:  نشان فرهنگ و هنر (درجه یکم)
وبگاه: mohammadehsaei.com
سید محمد احصایی (زادهٔ ۸ تیر ۱۳۱۸ در قزوین) از هنرمندان معاصر ایران در زمینه خوشنویسی، گرافیک و نقاشی است که افزون بر داخل کشور، آوازه جهانی دارد. او فارغ‌التحصیل دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران است و سال‌ها در همین دانشکده و دانشکدهٔ هنر دانشگاه الزهرا تدریس کرده‌است.
احصایی بیش از ۵۰ سال است که در حوزهٔ خوشنویسی، نقاشی و گرافیک فعالیت می‌کند. او یکی از هنرمندان نقاشیخط در دورهٔ معاصر ایران است. تعدادی از آثار وی در موزه‌های متروپولیتن و بریتانیا نگهداری می‌شود.