stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
استثناگرایی آمریکایی
مبنای استدلال > تحرک و رفاه

در بیشتر تاریخ خود، به ویژه از اواسط قرن ۱۹ تا اوایل قرن ۲۰، ایالات متحده به عنوان «سرزمین فرصت‌ها» شناخته شده‌است و از این نظر به این موضوع افتخار می‌کند که فرصت فرار از این کشور را برای افراد فراهم می‌کند. زمینه‌های پیشینه طبقاتی و خانوادگی آنها. نمونه‌هایی از آن تحرک اجتماعی عبارتند از:
شغلی: کودکان به راحتی می‌توانند مشاغلی را انتخاب کنند که بر اساس انتخاب والدینشان نباشد.
فیزیکی: موقعیت جغرافیایی ایستا دیده نمی‌شد و شهروندان اغلب آزادانه در فواصل طولانی بدون مانع نقل مکان می‌کردند.
وضعیت: مانند بسیاری از کشورها، موقعیت خانوادگی و ثروت اغلب وسیله ای برای ماندن در یک حلقه اجتماعی بالاتر بود. آمریکا به‌طور مشخص غیرعادی بود، زیرا این حکمت پذیرفته شده بود که هر کسی، از مهاجران فقیر به بالا، که سخت کار می‌کردند، بدون توجه به شرایط تولد، می‌توانست به جایگاهی مشابه دست یابد. این آرزو را معمولاً زندگی در رویای آمریکایی می‌نامند. جزئیات تولد به عنوان یک مانع اجتماعی برای سطوح بالا یا موقعیت سیاسی بالا در فرهنگ آمریکایی تلقی نمی‌شد. این در مقایسه با کشورهای دیگر بود که در آنها بسیاری از ادارات بزرگتر از نظر اجتماعی تعیین شده بودند و معمولاً ورود به آن دشوار است مگر اینکه فردی در گروه اجتماعی مناسب متولد شود.
با این حال، تحرک اجتماعی در ایالات متحده کمتر از برخی از کشورهای اتحادیه اروپا است، اگر با حرکت درآمد تعریف شود. مردان آمریکایی متولد شده در پایین‌ترین پنجک درآمد، بسیار بیشتر از افراد مشابه در کشورهای شمال اروپا یا بریتانیا، در آنجا باقی می‌مانند. با این حال، بسیاری از اقتصاددانان، مانند N. Gregory Mankiw، اقتصاددان هاروارد، اظهار می‌دارند که این اختلاف ربطی به سختی طبقاتی ندارد. بلکه بازتابی از نابرابری درآمد است: «بالا و پایین رفتن از یک نردبان کوتاه بسیار آسان‌تر از بالا و پایین رفتن از یک نردبان بلند است.»
در مورد رفاه عمومی، ریچارد رز در سال ۱۹۸۹ پرسید که آیا شواهد نشان می‌دهد که آیا ایالات متحده «در حال تبدیل شدن به سایر دولت‌های رفاهی با اقتصاد مختلط است یا به‌طور فزاینده ای استثنایی.» او در پایان گفت: «در مقایسه با سایر کشورهای صنعتی پیشرفته، آمریکا امروز از نظر کل هزینه‌های عمومی، در اولویت‌های اصلی برنامه و ارزش منافع عمومی استثنایی است.
انتقاد

مورخ مایکل کامن استدلال می‌کند که انتقاداتی علیه این موضوع در دهه ۱۹۷۰ در پی جنگ ویتنام مطرح شد. به گفته کامن، بسیاری از روشنفکران پس از آن به این نتیجه رسیدند که «آدام آمریکایی بی گناهی خود را از دست داده و جای خود را به گالیور بی‌پناه و لکه دار داده‌است.» تقریباً در همان زمان، تاریخ اجتماعی جدید از تکنیک‌های آماری بر روی نمونه‌های جمعیتی استفاده می‌کرد که به نظر می‌رسید شباهت‌هایی را با اروپا در موضوعاتی مانند تحرک اجتماعی نشان می‌داد. در دهه ۱۹۸۰، مورخان کارگری بر این نکته تأکید داشتند که شکست حزب کارگری در ایالات متحده به این معنی است که آمریکا به‌طور استثنایی برای کارگران مطلوب نیست. در اواخر دهه ۱۹۸۰، دیگر منتقدان دانشگاهی شروع به تمسخر شوونیسم افراطی کردند که با استفاده مدرن از استثناگرایی نشان داده شد. سرانجام، در اواسط دهه ۱۹۸۰، مورخان استعماری در مورد منحصر به فرد بودن تجربه آمریکا در زمینه تاریخ بریتانیا بحث کردند. از سوی دیگر، ویلنتس برای «اشکال متمایز آمریکایی تضاد طبقاتی» استدلال کرد و فونر گفت که «ویژگی متمایز اتحادیه‌گرایی آمریکایی وجود دارد».
سومین ایده استثنایی آمریکا، یعنی برتری، با اتهامات نقص اخلاقی و وجود استانداردهای دوگانه مورد انتقاد قرار گرفته‌است. در استثناگرایی آمریکایی و حقوق بشر (۲۰۰۵)، مفسر کانادایی، مایکل ایگناتیف با این ایده برخورد منفی می‌کند و سه زیرشاخه اصلی را شناسایی می‌کند: «مستثنی‌گرایی» (پشتیبانی از معاهدات تا زمانی که شهروندان ایالات متحده از آن معاف باشند). «استانداردهای دوگانه» (انتقاد از «دیگران به دلیل توجه نکردن به یافته‌های نهادهای بین‌المللی حقوق بشر، اما نادیده گرفتن آنچه سازمان‌ها در مورد ایالات متحده می‌گویند»)، و «انزواگرایی قانونی» (گرایش قضات آمریکایی به نادیده گرفتن سایر حوزه‌های قضایی).
انتقاد > استثناگرایی به مثابه «مستثنی گرایی»

در طول دولت جورج دبلیو بوش (۲۰۰۱–۲۰۰۹)، این اصطلاح تا حدودی از بافت تاریخی آن انتزاع شده بود. موافقان و مخالفان به‌طور یکسان شروع به استفاده از آن برای توصیف پدیده‌ای کردند که در آن برخی از منافع سیاسی، ایالات متحده را «بالاتر» یا «استثناء» از قانون، به‌ویژه قوانین ملل می‌دانند. (این پدیده کمتر به توجیه منحصربه‌فرد بودن آمریکا می‌پردازد تا دفاع از مصونیت آن در برابر قوانین بین‌المللی) استفاده جدید از این اصطلاح به دلیل تأکید یکجانبه گرایانه آن، باعث گیج شدن موضوع و گل آلود کردن آب شده‌است، و جهت‌گیری واقعی تا حدودی با استفاده‌های قبلی این عبارت متفاوت است. تعداد معینی از کسانی که به «استثنایی گرایی سنتی آمریکایی» یا «استثنایی گرایی سنتی آمریکایی» موافق هستند، این ایده که آمریکا ملتی تقریباً استثنایی تر از دیگران است و از نظر کیفی با بقیه جهان متفاوت است و نقش منحصر به فردی دارد. در تاریخ جهان بازی کنید، همچنین موافقید که ایالات متحده کاملاً تابع قوانین بین‌المللی عمومی است و باید به آن ملزم باشد. در واقع، تحقیقات اخیر نشان می‌دهد که «در میان مردم [ایالات متحده] نشانه‌هایی برای استثنایی بودن آمریکا وجود دارد، اما شواهد بسیار کمی از نگرش‌های یکجانبه».
انتقاد > طهارت اخلاقی

منتقدانی مانند مریلین یانگ و هاوارد زین استدلال کرده‌اند که تاریخ آمریکا به دلیل بردگی، حقوق مدنی و مسائل رفاه اجتماعی از نظر اخلاقی چنان ناقص است که نمی‌تواند نمونه ای از فضیلت باشد. زین استدلال می‌کند که استثناگرایی آمریکایی نمی‌تواند منشأ الهی داشته باشد زیرا خوش‌خیم نبود، به ویژه در برخورد با بومیان آمریکایی.
دونالد ای پیز استثناگرایی آمریکایی را به عنوان یک «فانتزی دولتی» و یک «اسطوره» در کتاب خود در سال ۲۰۰۹ به نام استثناگرایی جدید آمریکایی مورد تمسخر قرار می‌دهد: "پیز خاطرنشان می‌کند که فانتزی‌های دولتی نمی‌توانند ناسازگاری‌هایی را که پنهان می‌کنند، پنهان کنند، و نشان می‌دهد که چگونه رویدادهایی مانند افشای آزار زندانیان در زندان ابوغریب و افشای بی کفایتی دولت پس از طوفان کاترینا شکاف‌هایی را در اسطوره استثنایی گشود.
راینهولد نیبور، الهی‌دان آمریکایی، استدلال می‌کند که این فرض خودکار که آمریکا برای حق عمل می‌کند، باعث فساد اخلاقی خواهد شد، اگرچه نیبور از سیاست‌های جنگ سرد آمریکا حمایت کرد. موضع او، «رئالیسم مسیحی»، از مفهوم لیبرالی از مسئولیت حمایت می‌کرد که مداخله در کشورهای دیگر را توجیه می‌کرد.
مورخ جان میچم به نمونه‌هایی از رهبر اشاره می‌کند که هم انتخاب‌های اخلاقی خوب و هم بدانجام داده‌اند، در برخی موارد یک فرد موقعیت خود را به سمت بهتر یا بدتر تغییر می‌دهد و در موارد دیگر انتخاب‌های بدانجام شده توسط یک سلف را اصلاح می‌کند.
انتقاد > استانداردهای دوگانه

مورخان آمریکایی مانند توماس بندر «کوشش می‌کنند تا به احیای استثناگرایی آمریکایی پایان دهند، نقصی که او معتقد است از جنگ سرد به ارث رسیده‌است.» گری دبلیو ریچارد و تد دیکسون استدلال می‌کنند که "چگونه توسعه ایالات متحده همیشه به مبادلات آن با سایر کشورها برای کالاها، ارزش‌های فرهنگی و جمعیت بستگی دارد ." راجر کوهن می‌پرسد: "وقتی هر مشکل بزرگی که با آن روبرو هستید، از تروریسم گرفته تا اشاعه هسته ای و قیمت گاز، نیاز به اقدام مشترک دارد، چقدر می‌توانید استثنایی باشید؟" هارولد کوه «حقوق متمایز، برچسب‌های مختلف، ذهنیت «پروازنده» و استانداردهای دوگانه را متمایز می‌کند. (...) چهره چهارم - استانداردهای دوگانه - خطرناک‌ترین و مخرب‌ترین شکل استثناگرایی آمریکایی را ارائه می‌دهد.» گادفری هاجسون همچنین نتیجه می‌گیرد که «افسانه ملی ایالات متحده خطرناک است». سامانتا پاور مدعی است که «ما نه نمونه درخشان هستیم و نه حتی مداخله‌گران شایسته. یک نسل یا بیشتر طول می‌کشد تا استثنایی‌گرایی آمریکایی را بازیابی کنیم.»
انتقاد > حمایت ناسازگار از دموکراسی

اگرچه ایالات متحده در مقایسه با اکثر کشورهای اروپایی به‌طور قابل ملاحظه ای دموکراتیک، از نظر سیاسی با ثبات و عاری از جنگ در خاک خود بوده‌است، استثنائات عمده ای وجود داشته‌است، به ویژه جنگ داخلی آمریکا. حتی پس از لغو برده داری، دولت فدرال الزامات بند حفاظت برابر را در رابطه با آفریقایی-آمریکایی‌ها در دوران جیم کرو، و با توجه به حق رای زنان تا نوزدهمین متمم قانون اساسی ایالات متحده در سال ۱۹۲۰ نادیده گرفت. اگرچه بند ضمانت به کنگره این مسئولیت را می‌دهد که از شکل حکومت جمهوری‌خواهانه در ایالت‌ها اطمینان حاصل کند، اما کودتاهای موفق برتری نژاد سفید در دولت‌های محلی در شورش انتخابات ۱۸۷۴ و شورش ویلمینگتون در سال ۱۸۹۸ تحمل شد. (بسیاری از کودتاهای دیگر با موفقیت سرکوب شد)
ارتش ایالات متحده، دیپلمات‌ها، آژانس‌های اطلاعاتی و کمک‌های خارجی برای حفاظت از رژیم‌های دموکراتیک در بسیاری از کشورها از جمله بسیاری از متحدان جنگ جهانی دوم، دموکراسی‌های جهانی اول در طول جنگ سرد و اسرائیل استفاده شده‌اند. در فعالیت‌های تغییر رژیم خود، دموکراسی را به بسیاری از کشورها، گاهی به زور، به ارمغان آورده‌است. اینها شامل دولت‌ها و تحت الحمایه‌های ایجاد شده در مناطق شکست خورده در جنگ جهانی اول، جنگ جهانی دوم و جنگ عراق در سال ۲۰۰۳ است.
ایالات متحده همچنین گاهی از سرنگونی دولت‌های منتخب دموکراتیک در تعقیب اهداف دیگر، معمولاً اقتصادی و ضد کمونیستی، حمایت کرده‌است. اینها عبارتند از کودتای ۱۹۱۳ مکزیک (برخلاف دستور رئیس‌جمهور؛ به دخالت ایالات متحده در انقلاب مکزیک مراجعه کنید)، کودتای ۱۹۴۱ که آرنولفو آریاس را برای تأمین امنیت کانال پاناما برکنار کرد، کودتای ۱۹۵۳ ایران، کودتای ۱۹۵۴ گواتمالا، سرنگونی پاتریس لومومبا در سال ۱۹۶۰ در جمهوری دموکراتیک کنگو و کودتای ۱۹۶۴ برزیل. ایالات متحده حمایت قبلی خود از حکومت نظامی را معکوس کرد و با عملیات حمایت از دموکراسی در ۱۹۹۴–۱۹۹۵ دموکراسی را به هائیتی بازگرداند. یک مطالعه[نیازمند منبع] دریافت که ایالات متحده ۸۱ بار در انتخابات خارجی مداخله کرده‌است، بیش از هر کشور دیگری.
انتقاد > بدعت آمریکایی

در سال ۱۸۹۸، پاپ لئو سیزدهم آنچه را بدعت آمریکایی گرایی می‌دانست در بخشنامه خود گواهی بر حسن نیت ما را محکوم کرد. او استثناگرایی آمریکایی را در حوزه کلیسایی مورد هدف قرار داد و استدلال کرد که این امر در تقابل با نکوهش‌های پاپی از مدرنیسم است. در اواخر قرن نوزدهم، گرایشی برای روحانیون کاتولیک ایالات متحده وجود داشت که جامعه آمریکا را ذاتاً متفاوت از سایر ملل مسیحی بدانند و استدلال کنند که درک دکترین کلیسا باید گسترش یابد تا «تجربه آمریکایی» را دربر گیرد. فردگرایی بیشتر، تحمل ادیان دیگر و جدایی کلیسا از دولت.
انتقاد > انحطاط پیشگیرانه

هربرت لندن انحطاط پیشگیرانه را به عنوان یک باور پست مدرن تعریف می‌کند: «ایالات متحده یک ملت استثنایی نیست و به موجب تاریخ حق ندارد در صحنه جهانی نقشی متفاوت از سایر ملل ایفا کند». لندن این دیدگاه را به پل کروگمن و دیگران نسبت داد. کروگمن در نیویورک تایمز نوشته بود: "ما همیشه می‌دانستیم که سلطنت آمریکا به عنوان بزرگترین کشور جهان در نهایت به پایان خواهد رسید. با این حال، بسیاری از ما تصور می‌کردیم که سقوط ما، زمانی که اتفاق بیفتد، چیزی بزرگ و غم انگیز خواهد بود.»
بر اساس گزارش ریل‌کلیرپالیتیکس، اعلامیه‌هایی مبنی بر کاهش قدرت آمریکا در رسانه‌های انگلیسی زبان رایج بوده‌است. در سال ۱۹۸۸، فلورا لوئیس گفت: «صحبت از افول ایالات متحده واقعی است به این معنا که ایالات متحده دیگر نمی‌تواند تمام اهرم‌های فرماندهی را بکشد یا تمام صورت حساب‌ها را بپردازد.» به گفته آنتونی لوئیس در سال ۱۹۹۰، اروپایی‌ها و آسیایی‌ها در حال حاضر تأییدی بر سوء ظن خود نسبت به سقوط ایالات متحده پیدا کرده‌اند. تام ویکر با استناد به وابستگی آمریکا به منابع خارجی انرژی و «ضعف‌های اساسی» در ارتش، نتیجه گرفت که «حفظ موقعیت ابرقدرت برای ایالات متحده دشوارتر – تقریباً غیرممکن» می‌شود. در سال ۲۰۰۴، پاتریک بوکانان از «افول و سقوط بزرگ‌ترین جمهوری صنعتی که جهان تا کنون دیده‌است» ابراز تاسف کرد. در سال ۲۰۰۷، متیو پاریس از ساندی تایمز نوشت که ایالات متحده «بیش از حد دراز کشیده‌است» و او به طرز عاشقانه ای دوران ریاست جمهوری کندی را یادآوری کرد، زمانی که «آمریکا بهترین استدلال‌ها را داشت» و می‌توانست از اقناع اخلاقی، به جای زور، استفاده کند تا راه خود را به دست آورد. جهان. هوارد فرنچ، ' اینترنشنال هرالد تریبون، از نقطه نظر خود در شانگهای، نگران «تأثیر اخلاقی رو به کاهش ایالات متحده» بر چین نوظهور است.
فرید زکریا، سردبیر نیوزویک، در کتاب خود، جهان پس از آمریکا، به «دنیای پساآمریکایی» اشاره می‌کند که می‌گوید «دربارهٔ افول آمریکا نیست، بلکه بیشتر دربارهٔ ظهور دیگران است».
انتقاد > شباهت‌های آمریکا و اروپا

در دسامبر ۲۰۰۹، پیتر بالدوین، مورخ، کتابی منتشر کرد که در آن استدلال می‌کرد که علیرغم تلاش‌های گسترده برای مقابله با «شیوه زندگی آمریکایی» و «مدل اجتماعی اروپایی»، آمریکا و اروپا در بسیاری از شاخص‌های اجتماعی و اقتصادی بسیار شبیه به هم هستند. بالدوین ادعا کرد که طبقه فرودست سیاه‌پوست بسیاری از معدود حوزه‌هایی را تشکیل می‌دهد که در آنها تفاوت فاحشی بین ایالات متحده و اروپا وجود دارد، مانند قتل و فقر کودکان.
مورخ فیلیپه فرناندز-آرمستو استدلال می‌کند که معمولاً تصور می‌شود همه مردم خود را استثنایی می‌دانند. در اغلب مواردی که موضوع مورد بحث قرار گرفته‌است، شباهت‌های بین طرفین درگیری بیشتر از تفاوت‌ها است. چیزهایی مانند «تولید ثروت پویا، دموکراسی، دسترسی به فرصت‌ها، کیش آزادی مدنی، سنت تساهل» و آنچه فرناندز-آرمستو شرارت‌هایی مانند اقتصاد مادی، امتیازات بیش از حد ثروت، و عدم آزادی انتخابی ویژگی استاندارد بسیاری از جوامع مدرن است. با این حال، او می‌افزاید، آمریکا با شدتی که این ویژگی‌ها در آنجا متمرکز شده‌است استثنایی شده‌است.
انتقاد > اول آمریکا

ممکن است منتقدان شعار سیاسی «اول آمریکا» را به عنوان تجلی آشکار استثناگرایی آمریکا معرفی کنند. چنین منتقدانی ممکن است با بررسی استثناگرایی آمریکایی به عنوان مهم‌ترین عامل شکل‌دهنده هویت سیاسی آمریکایی، بیشتر ادعا کنند که این نگرش یک قدرت نرم در ایالات متحده است که به‌طور نامتناسبی بر اولویت منافع آمریکا تأکید می‌کند.»
جلوه‌ها

منتقدان استثناگرایی آمریکایی استدلال می‌کنند که این امر منجر به برخی از گسترش‌هایی شده‌است که در طول قرن ۱۸ و ۱۹ در قاره آمریکا دیده می‌شود. دبورا مدسن استدلال کرد که اثرات استثناگرایی آمریکا در طول زمان تغییر کرده‌است، از الحاق سرزمین‌های بومی آمریکا و سپس به ایده‌های سرنوشت آشکار (که شامل جنگ مکزیک و آمریکا و خرید زمین در قرن ۱۹ می‌شود).
مدسن همچنین از فردریک داگلاس، یک سیاه‌پوست برجسته الغا، قبل و در طول جنگ داخلی آمریکا (۱۸۶۱–۱۸۶۵) استناد کرد، که استدلال کرد که ایده استثناگرایی آمریکایی پوچ است زیرا ماهیت ذاتی برده‌داری هنوز در آن زمان وجود داشت.
منتقدان استثناگرایی آمریکایی استدلال کرده‌اند که طبقه سیاسی دو حزبی معتقد است که یکی از اهداف ایالات متحده گسترش دموکراسی به کشورهایی است که تحت حکومت‌های ظالم هستند. این را می‌توان در تهاجم معاصر ۲۰۰۱ به افغانستان و تهاجم سال ۲۰۰۳ به عراق مشاهده کرد.
بیشتر خواندن

نیوت گینگریچ (۲۰۱۱). ملتی شبیه هیچ کشور دیگری: چرا استثناگرایی آمریکایی مهم است . انتشارات رگنری .شابک ‎۹۷۸۱۵۹۶۹۸۲۷۱۰شابک 9781596982710
گرگ گراندین، «کاره عجیب استثناگرایی آمریکایی»، ملت، ۲/۹ ژانویه ۲۰۱۷، ص. ۲۲–۲۷.
نوام چامسکی ،"Noam Chomsky on George Orwell, the Suppression of Ideas and the Myth of American Exceptionalism". Democracy Now! (به انگلیسی). Retrieved 2020-06-12. دموکراسی اکنون! . بازبینی شده در ۱۲ ژوئن 2020. ویدیوی گنجانده شده در مورد موضوع بحث می‌کند.
روزنامه گزارش الحاق جمهوری هاوایی در سال ۱۸۹۸. استثناگرایی آمریکایی از طریق ایدئولوژی سرنوشت آشکار به گسترش آمریکا دامن زده‌است.
شاخص درد نیش اشمیت

| شاخص درد نیش اشمیت | شاخص درد نیش اشمیت |
| --- | --- |
تشخیص پزشکی: تشخیص پزشکی
برخی از گونه‌ها که در فهرست شاخص درد نیش اشمیت فهرست شده‌است: مورچه گلوله‌زن، زنبور سرخ غول‌آسای آسیایی: برخی از گونه‌ها که در فهرست شاخص درد نیش اشمیت فهرست شده‌است: مورچه گلوله‌زن، زنبور سرخ غول‌آسای آسیایی
دلیل: درجه‌بندی درد نیش‌های متفاوت
شاخص درد نیش اشمیت (انگلیسی: Schmidt sting pain index) یک مقیاس درد نسبی در رابطه با نیش‌های مختلف پرده‌بالان است که به افتخار خدمات و تحقیقات جاستین او اشمیت - حشره‌شناس ایالات متحده متولد ۱۹۴۷ - به نام وی نامگذاری گردید. اشمیت مقالات چندی در این رابطه ارائه کرد و مدعی بود که برای دست‌یابی به چنین مقیاسی، به‌طور عملی توسط بسیاری از این پرده‌بالان گزیده شده‌است. مقیاس اشمیت در مورد نیش پرده‌بالان بین ۱ تا ۴ است و عدد ۴، دردناک‌ترین است.
مقاله تحقیقی وی در سال ۱۹۸۳، راهکاری علمی در زمینهٔ خصوصیات خون‌کافت سم حشرات بود. جدول مندرج در مقاله وی شامل ستونی است که به میزان درد ناشی از گزش اشاره دارد. مقیاس‌ها در این جدول از رقم صفر شروع می‌شوند که برای نیش‌هایی است بدون اثر و احساس برای انسان. نیش‌های آشنایی مثل گزش زنبور در این جدول با رقم ۲ رتبه‌بندی شده و در پایان، بالاترین میزان این جدول رقم ۴ است.
اشمیت به‌طور مکرر و به دفعات، فهرست مقیاس‌های خود را اصلاح کرده‌است از جمله، مقاله‌ای در سال ۱۹۹۰ منتشر گردید که حاوی ۷۸ نیش حشرات مختلف و ۴۱ گونه جدید از پرده‌بالان طبقه‌بندی شده بود. تمام این موارد جدید در کتاب منتشر شده‌ای که همین اواخر و در این زمینه به سال ۲۰۱۶ انتشار یافت درج شده‌است.
سیارک ۴۴۰۳

| کشف | کشف |
| --- | --- |
تاریخ کشف: همارس ۲, ۱۹۸۷
ویژگی‌های مداری: ویژگی‌های مداری
مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸: مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸
اوج: ۲.۴۵۵۱۳۵۵
حضیض: ۲.۰۳۲۶۳۲۷
خروج از مرکز مداری: ۰.۰۹۴۱۴۵۴
تناوب مداری: ۱۲۲۷.۷۱۹۲۴۰۴
آنومالی متوسط: ۹۵.۳۹۹۱۰
انحراف: ۳.۰۸۸۶۷
 :  
سیارک ۴۴۰۳ (به انگلیسی: 4403 Kuniharu، نامگذاری:1987EA) چهار هزار و چهارصد و سومین سیارک کشف شده‌است که در ۲ مارس ۱۹۸۷ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۳٫۸۰ است.
سیارک ۱۹۸۳۵

| کشف | کشف |
| --- | --- |
تاریخ کشف: سپتامبر ۲۴, ۲۰۰۰
ویژگی‌های مداری: ویژگی‌های مداری
مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸: مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸
اوج: ۲.۷۳۲۸۷۵۱
حضیض: ۱.۹۰۵۹۵۴۱
خروج از مرکز مداری: ۰.۱۷۸۲۶۰۷
تناوب مداری: ۱۲۹۰.۲۲۶۶۲۲۹
آنومالی متوسط: ۱۶۱.۷۲۴۵۳
انحراف: ۳.۵۸۸۰۳
 :  
سیارک ۱۹۸۳۵ (به انگلیسی: 19835 Zreda، نامگذاری:2000SQ252) نوزده هزار و هشتصد و سی و پنجمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۴ سپتامبر ۲۰۰۰ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۰.۷ است.
سیارک ۱۴۵۰۱

| کشف | کشف |
| --- | --- |
تاریخ کشف: نوامبر ۲۹, ۱۹۹۵
ویژگی‌های مداری: ویژگی‌های مداری
مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸: مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸
اوج: ۲.۵۲۲۷۶۷۶
حضیض: ۱.۸۸۷۴۹۸۴
خروج از مرکز مداری: ۰.۱۴۴۰۴۳۳
تناوب مداری: ۱۱۹۶.۰۵۳۴۶۲۱
آنومالی متوسط: ۳۱۴.۸۱۳۳۰
انحراف: ۵.۲۹۷۳۶
 :  
سیارک ۱۴۵۰۱ (به انگلیسی: 14501 Tetsuokojima، نامگذاری:1995WA8) چهارده هزار و پانصد و یکمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۹ نوامبر ۱۹۹۵ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۳.۵ است.
شهدخوار برازنده

| شهدخوار برازنده | شهدخوار برازنده |
| --- | --- |
شهدخوار برازنده، Aethopyga duyvenbodei: شهدخوار برازنده، Aethopyga duyvenbodei
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 در خطر انقراض  (IUCN 3.1):  در خطر انقراض  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: گنجشک‌سانان
تیره:: شهدخواران
سرده:: Aethopyga
گونه:: A. duyvenbodei
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Aethopyga duyvenbodei : Aethopyga duyvenbodei 
شهدخوار برازنده (نام علمی: Aethopyga duyvenbodei) نام یک گونه از تیره شهدخواران است. ایم گونه معمولاً بیش از ۱۲ سانتی‌متر رشد می‌کند. این گونه بوم‌زاد اندونزی می‌باشد که در جزایر سولاوسی یافت می‌شود. این پرنده جوز گونه‌های در معرض خطر طبقه‌بندی گردیده است.
شام رؤیایی

| شام رؤیایی | شام رؤیایی |
| --- | --- |
A frame from the film: A frame from the film
کارگردان: ژرژ ملی‌یس
شرکت تولید: استار فیلم کمپانی
تاریخ‌های انتشار: ۱۹۰۰
کشور: فرانسه
زبان: صامت 
شام رؤیایی (فرانسوی: Le Repas fantastique‎) یک فیلم کوتاه خیال‌پردازی فرانسوی است به کارگردانی ژرژ ملی‌یس که در سال ۱۹۰۰ ساخته شد. در این فیلم سیاه و سفید صامت یک مرد با دو زن در حال خوردن شام هستند که در این هنگام اتفاقات عجیبی برای آنها پیش می‌آید.
شهدخوار بانرمن

| شهدخوار بانرمن> وضعیت حفاظت | شهدخوار بانرمن> وضعیت حفاظت |
| --- | --- |
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: گنجشک‌سانان
تیره:: شهدخواران
گونه:: C. bannermani
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Cyanomitra bannermani : Cyanomitra bannermani 
شهدخوار بانرمن (نام علمی: Cyanomitra bannermani) نام یک گونه از تیره شهدخواران است که در آنگولا، جمهوری دموکراتیک کنگو و زامبیا یافت می‌شود.
شرکت صنایع نظامی برزیل

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت سهامی خاص
صنعت: صنایع جنگ‌افزاری
بنا نهاده: ۱۹۳۴؛ ۹۰ سال پیش (۱۹۳۴-خطا: زمان نامعتبر}})
دفتر مرکزی: سائو پائولو، برزیل
محصولات: سلاح گرم
تعداد کارکنان: ۸۰۰ نفر
وبگاه: www.imbel.gov.br
شرکت صنایع نظامی برزیل (انگلیسی: Indústria de Material Bélico do Brasil) شرکت صنایع جنگ‌افزاری برزیلی است، که در سال ۱۹۳۴ تأسیس شد.
شارون گلس

| شارون گلس | شارون گلس |
| --- | --- |
شارون گلس در ۴۳مین مراسم جوایز امی، ۱۹۹۱: شارون گلس در ۴۳مین مراسم جوایز امی، ۱۹۹۱
نام هنگام تولد: شارون مارگارت گلس
زادهٔ: ۳۱ مهٔ ۱۹۴۳ ‏(۸۱ سال) لس‌آنجلس، ایالات متحده آمریکا
پیشه: هنرپیشه
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۰–تاکنون
همسر: بارنی رزنزویگ (۱۹۹۱–تاکنون)
وبگاه: sharongless.com
شارون مارگارت گلس (به انگلیسی: Sharon Marguerite Gless) بازیگر تلویزیون، سینما و تئاتر آمریکایی است که بیش‌تر برای نقش‌آفرینی در مجموعه‌های تلویزیونی کگنی و لیسی (۱۹۸۲–۱۹۸۸)، به عجیبی مردم (۲۰۰۰–۲۰۰۵) و مهره سوخته (۲۰۰۳–۲۰۰۷) شناخته می‌شود. او در طول بیش از سی سال فعالیت حرفه‌ای، برنده چندین جایزه از جمله گلدن گلوب و امی شده است.
شارژ توربو (پیش‌درآمد برای ۲ سریع و ۲ خشمگین)

| شارژ توربو پیش‌درآمد برای ۲ سریع و ۲ خشمگین | شارژ توربو پیش‌درآمد برای ۲ سریع و ۲ خشمگین |
| --- | --- |
کارگردان: فیلیپ اَتوِل
تهیه‌کننده: کریس پالادینو
نویسنده: کیت دینیلی
بازیگران:  پل واکر 
توزیع‌کننده: یونیورسال استودیوز
تاریخ‌های انتشار:  ۳ ژوئن ۲۰۰۳ (۲۰۰۳-06-۰۳)  
مدت زمان: ۶ دقیقه
کشور: آمریکا
زبان: صامت 
شارژ توربو (به انگلیسی: The Turbo Charged) مقدمه ای برای فیلم سینمایی ۲ سریع و ۲ خشمگین، یک فیلم کوتاه آمریکایی در سال ۲۰۰۳ به کارگردانی فیلیپ اَتوِل است که توسط کریس پالادینو تهیه شده و توسط کیت دینیلی به نگارش درآمده است. این نخستین فیلم کوتاه در مجموعه سریع و خشن است و پل واکر در آن بازی می‌کند. این ادامه فیلم سریع و خشمگین (فیلم ۲۰۰۱) است و جزئیات مربوط به وقایع قبل از ۲ سریع و ۲ خشمگین (فیلم ۲۰۰۳) را شرح می‌دهد؛ جایی که برایان اوکانر، مأمور سابق اف‌بی‌آی، از لس آنجلس فرار می‌کند و سر از میامی درمی‌آورد.
شارژ توربو در ۳ ژوئن ۲۰۰۳ رونمایی و در تعداد محدودی از نسخه‌های خانگی سریع و خشمگین ۱ گنجانده شد. همچنین همزمان با اکران عمومی ۲ سریع و ۲ خشمگین در سینما، این فیلم در گزیده‌ای از سالن‌ها به نمایش درآمد.
شالجی (شاوشات)

| شالجی | شالجی |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور:  ترکیه
استان: استان آرتوین
شهرستان: شاوشات
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۱۲۹
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (زمان اروپای شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (ساعت تابستانی اروپای شرقی)
شالجی (به ترکی استانبولی: Şalcı) یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در شاوشات واقع شده‌است. طبق سرشماری سال ۲۰۱۱ شالجی ۱۲۹ نفر جمعیت دارد.
اوتانگ (کمون)

| اوتانگ (کمون) | اوتانگ (کمون) |
| --- | --- |
کمون: کمون
The town hall of Autingues: The town hall of Autingues
  نشان:   نشان
اوتانگ (کمون)نمایش نقشه فرانسهاوتانگ (کمون)نمایش نقشه Hauts-de-France: اوتانگ (کمون)نمایش نقشه فرانسهاوتانگ (کمون)نمایش نقشه Hauts-de-France
مختصات: ۵۰°۵۰′۱۹″شمالی ۱°۵۸′۴۵″شرقی﻿ / ﻿۵۰٫۸۳۸۶°شمالی ۱٫۹۷۹۲°شرقی﻿ / 50.8386; 1.9792: مختصات: ۵۰°۵۰′۱۹″شمالی ۱°۵۸′۴۵″شرقی﻿ / ﻿۵۰٫۸۳۸۶°شمالی ۱٫۹۷۹۲°شرقی﻿ / 50.8386; 1.9792
کشور: فرانسه
ناحیه: او-دو-فرانس
دپارتمان: پا-دو-کاله
بخش: Calais
کانتون: Calais-2
کمون: Communauté de communes des Pays d'Opale
حکومت: حکومت
 • شهردار(۲۰۲۰–۲۰۲۶) : Blaise de Saint-Just d'Autingues
مساحت۱: ۲٫۹۷ کیلومتر مربع (۱٫۱۵ مایل مربع)
جمعیت (ژانویه ۲۰۱۸)۲: ۲۹۰
 • تراکم: ۹۸/کیلومتر مربع (۲۵۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان اروپای مرکزی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کد آماری/کد پستی: ۶۲۰۵۹ /۶۲۶۱۰
ارتفاع: ۴–۴۵ متر (۱۳–۱۴۸ فوت)  (avg. ۲۱ متر یا ۶۹ فوت)
۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) ۲: ۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) ۲
اوتانگ (به فرانسوی: Autingues) یک کمون در فرانسه است که در پا-دو-کاله واقع شده‌است. اوتانگ ۲٫۹۷ کیلومتر مربع مساحت دارد ۲۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهدخوار باشکوه

| شهدخوار باشکوه | شهدخوار باشکوه |
| --- | --- |
در نگروس، فیلیپین: در نگروس، فیلیپین
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: گنجشک‌سانان
تیره:: شهدخواران
سرده:: Aethopyga
گونه:: A. magnifica
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Aethopyga magnifica (Sharpe, 1876): Aethopyga magnifica (Sharpe, 1876)
شهدخوار باشکوه (نام علمی: Aethopyga magnifica) گونه‌ای از پرندگان خانواده شهدخواران است که عمدتاً از شهد تغذیه می‌کنند، اگرچه آنها حشرات را نیز می‌خورند، مخصوصاً هنگام تغذیه جوان. پرواز سریع و مستقیم روی بال‌های کوتاه آنها انجام می‌شود. بیشتر گونه‌ها می‌توانند با شناور شدن مانند مرغ مگس شهد بگیرند، اما معمولاً برای تغذیه بیشتر اوقات نشسته‌اند. این گونه بومی غرب فیلیپین است که در جزایر ویسایان جزیره نگروس، پانای، سبو، جزیره تابلاس و رومبلون یافت می‌شود. زمانی به عنوان زیرگونه‌ای از شهدخوار زرشکی در نظر گرفته می‌شد که در بورنئو، سوماترا و سولاوسی یافت می‌شود.
زنبق پردی

| زنبق پردی | زنبق پردی |
| --- | --- |
زنبق پردی، Iris purdyi: زنبق پردی، Iris purdyi
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: گیاهان
راسته:: مارچوبه‌سانان
تیره:: زنبقیان
زیرخانواده:: زنبق‌واران
سرده:: زنبق
زیرسرده:: زنبق‌های دریاچه‌ای
گونه:: I. purdyi
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Iris purdyi : Iris purdyi 
زنبق پردی (نام علمی: Iris purdyi) نام یک گونه از سرده زنبق است.
سارسر (بی‌بالان)

| سارسر | سارسر |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: : مختصات: 
کشور: ایران
استان: گیلان
شهرستان: رودسر
بخش: بخش کلاچای
دهستان: بی‌بالان
جمعیت: ۲۵۰ نفر
سارسر ، روستایی از توابع بخش کلاچای شهرستان رودسر در استان گیلان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان بی‌بالان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵۰ نفر (۷۴خانوار) بوده‌است.