stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
لچاشن

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ارمنستان
| لچاشن Լճաշեն | لچاشن Լճաշեն |
| --- | --- |
لچاشن: لچاشن
  مهر:   مهر
لچاشنموقعیت روی نقشه ارمنستانلچاشنموقعیت روی نقشه استان گغارکونیک: لچاشنموقعیت روی نقشه ارمنستانلچاشنموقعیت روی نقشه استان گغارکونیک
مختصات: ۴۰°۳۱′۱۳″ شمالی ۴۴°۵۵′۵۱″ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۵۲۰۲۸°شمالی ۴۴٫۹۳۰۸۳°شرقی﻿ / 40.52028; 44.93083: مختصات: ۴۰°۳۱′۱۳″ شمالی ۴۴°۵۵′۵۱″ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۵۲۰۲۸°شمالی ۴۴٫۹۳۰۸۳°شرقی﻿ / 40.52028; 44.93083
ارمنستان: گغارکونیک
بنیانگذاری: ۱۸۲۸
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۵۰۵۴
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AMT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (AMST)
کد منطقه: ؟؟؟ (۳۷۴)
لچاشن (به ارمنی: Լճաշեն) یک شهر در ارمنستان است که در استان گغارکونیک واقع شده‌است. لچاشن در  کیلومتری شمال گاوار، مرکز استان گغارکونیک واقع شده است.
خصوصیات

لچاشن ۵٬۰۵۴ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع  متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±%در سال. |
| --- | --- | --- |
| ۱۸۳۱ | ۳۷۵ | —     |
| ۱۸۹۷ | ۱٬۷۱۹ | ۲٫۳۳٪+ |
| ۱۹۲۶ | ۲٬۸۱۰ | ۱٫۷۱٪+ |
| ۱۹۳۹ | ۳٬۴۴۱ | ۱٫۵۷٪+ |
| ۱۹۵۹ | ۳٬۳۶۲ | ۰٫۱۲٪− |
| ۱۹۷۰ | ۳٬۸۴۶ | ۱٫۲۳٪+ |
| ۱۹۷۹ | ۳٬۵۵۴ | ۰٫۸۷٪− |
| ۱۹۸۹ | ۳٬۸۶۴ | ۰٫۸۴٪+ |
| ۲۰۰۱ | ۴٬۳۱۳ | ۰٫۹۲٪+ |
| ۲۰۱۱ | ۴٬۹۶۹ | ۱٫۴۳٪+ |
نگارخانه

A view of Lchashen from the Red Monastery
دژ اورارتویی و دریاچه سوان
بنای یادبود جنگ جهانی دوم
کلیسای هریپسیمه مقدس
خاچکار در کلیسای هریپسیمه مقدس
کلیسای گاندزاوانک
صومعه قرمز
نمایی از دریاچه سوان اطراف لچاشن
حاجعلی رزم‌آرا

| تیمسار حاجعلی رزم‌آرا | تیمسار حاجعلی رزم‌آرا |
| --- | --- |
۵۸ مین نخست‌وزیر ایران: ۵۸ مین نخست‌وزیر ایران
دوره مسئولیت ۵ تیر ۱۳۲۹ – ۱۶ اسفند ۱۳۲۹: دوره مسئولیت ۵ تیر ۱۳۲۹ – ۱۶ اسفند ۱۳۲۹
پادشاه: محمدرضا پهلوی
پس از: علی منصور
پیش از: حسین علاء
ریاست ستاد ارتش شاهنشاهی: ریاست ستاد ارتش شاهنشاهی
دوره مسئولیت ۱۰ تیر ۱۳۲۵ – ۵ تیر ۱۳۲۹: دوره مسئولیت ۱۰ تیر ۱۳۲۵ – ۵ تیر ۱۳۲۹
پادشاه: محمدرضا پهلوی
پس از: فرج‌الله آق‌اولی
پیش از: عباس گرزن
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۰ فروردین ۱۲۸۰ تهران، ایران
درگذشته: ۱۶ اسفند ۱۳۲۹ (۴۹ سال) مسجدشاه، تهران
آرامگاه: باغ طوطی، حرم عبدالعظیم حسنی
همسر(ان): انورالملوک هدایت
فرزندان: نوذر، هرمز، سیمین، کامبیز و پرویز
خویشاوندان: صادق هدایت (برادرزن)[نیازمند منبع]
محل تحصیل: مدرسه نظامی سن-سیر
خدمات نظامی: خدمات نظامی
سال‌های خدمت: ۱۳۲۹–۱۳۰۰
درجه: سپهبد
فرمانده: ستاد مشترک ارتش شاهنشاهی ایران
حاجعلی رزم‌آرا (۱۰ فروردین ۱۲۸۰ – ۱۶ اسفند ۱۳۲۹) نظامی و سیاستمدار ایرانی، سپهبد نیروی زمینی ارتش شاهنشاهی و نخست‌وزیر ایران بود. رزم‌آرا در ۱۶ اسفند سال ۱۳۲۹ توسط خلیل طهماسبی یکی از اعضای گروه فدائیان اسلام در محوطهٔ مسجد شاه تهران ترور شد.
آغاز زندگی و جوانی

حاج‌علی رزم‌آرا در ۱۰ فروردین ۱۲۸۰ (۹ ذیحجهٔ ۱۳۱۸ قمری)، در شب عید قربان در تهران متولد شد؛ به همین دلیل، «حاج» را به نام او افزودند. علی رزم‌آرا بعدها به نام سپهبد رزم‌آرا در تاریخ سیاسی ایران شهرت یافت. پدرش از افسران تحصیل‌کردهٔ قزاق‌خانه بود؛ از این رو، فرزندش را برای تحصیلات، ابتدا به مکتب‌خانه و سپس به مدارس الیانس، اقدسیه و دارالفنون فرستاد. علی در ۱۷ سالگی وارد مدرسهٔ نظام مشیرالدوله شد و بعد به خدمت بریگاد مرکزی درآمد. در عملیاتی در شمال برای مقابله با جنگلی‌ها (طرفداران میرزا کوچک خان جنگلی) و در آذربایجان غربی کنونی در سرکوب اسماعیل آقا سیمیتقو شرکت مؤثر داشت و در ۱۲۹۹ درجهٔ نایب دومی (ستوان دومی) گرفت.
پس از احراز افسری، بر اثر اقداماتی که کرده بود به درجهٔ سلطانی (سروانی) ترفیع یافت و در سال ۱۳۰۲ با افسران جوان برای فراگیری فنون نظامی، به فرانسه عازم شد.
تحصیل در فرانسه

در ۱۳۰۲ رزم‌آرا با چند افسر دیگر برای ادامهٔ تحصیل به فرانسه اعزام شد. تحصیلات نظامی را در مدرسه نظامی سن سیر انجام داد و پس از دو سال به ایران بازگشت. وی که وارد رشتهٔ پیاده‌نظام شده بود، از دانشکدهٔ سن سیر فارغ‌التحصیل شد.
بازگشت به ایران

پس از بازگشت به ایران ضمن تصدی فرماندهی گردان به درجهٔ سرگردی ترفیع یافت. اقدامات او در منصب فرماندهی فوج (هنگ) کرمانشاه به اندازه‌ای چشم‌گیر بود که در سال ۱۳۱۱ با حفظ سمت به کفالت فرماندهی تیپ لرستان نیز منصوب شد و سال بعد با اخذ درجهٔ سرهنگی به پاکسازی منطقهٔ مزبور از عشایر پرداخت. طی سال ۱۳۱۴ به تهران انتقال یافت و در دایرهٔ جغرافیایی ارتش جای گرفت.
وی با انورالملوک هدایت، خواهر صادق هدایت، ازدواج کرد. پس از انتقال به تهران او را مأمور تشکیل دایرهٔ جغرافیایی ارتش کردند. چند ماه بعد مأمور شد معاونت دروس دانشگاه جنگ را عهده‌دار شود. در ۱۳۱۸، پس از ۶ سال خدمت با درجهٔ سرهنگی، به درجهٔ سرتیپی ترفیع یافت و به عضویت شورای عالی جنگ، برگزیده شد.
استاد دانشگاه جنگ

هنگامی که سپهبد فرانسوا ژرژ ژاندر فرانسوی (به فرانسوی: François-Georges Gendre) دانشگاه جنگ را در ایران بنیان نهاد علی رزم‌آرا به معاونت وی منصوب شد و به سمت استادی رسید. وی که تاکتیک، نقشه‌خوانی و جغرافیای نظامی تدریس می‌کرد. طی سال ۱۳۱۸ پس از نوزده سال خدمت به درجهٔ سرتیپی رسید و به عضویت شورای عالی نظام برگزیده شد. اما هیچ‌گاه نتوانست پست بالاتری در ارتش عهده‌دار شود، علت آن نیز وجود پرونده‌ای در دادسرای ارتش بود که رزم‌آرا را متهم به عدم اجرای حکم اعدام یکی از عشایر می‌کرد. [نیازمند منبع]
در شهریور ۱۳۲۰، که نیروهای متفقین به ایران حمله کردند، او در شورای عالی جنگ در حضور رضاشاه ترک مخاصمه را توصیه کرد. پس از فروپاشی ارتش، در مهر ۱۳۲۰ به فرماندهی لشکر یک در تهران برگزیده شد و آن را دوباره سازمان داد.[نیازمند منبع]
اشغال ایران

شهریور ۱۳۲۰ با حملهٔ متفقین و اشغال ایران در جنگ جهانی دوم، شورای عالی جنگ طرح استخدام سربازان پیمانی را تصویب کرد اما او از امضای آن خودداری کرد. با خروج رضاشاه یاران پیر او نیز بازنشسته شدند و زمینهٔ رشد افسران جوان ایجاد شد. رزم‌آرا نیز به جای سرلشکر بوذرجمهری به فرماندهی لشکر اول مرکز برگزیده شد و سپس به ریاست لشکر آمادگاه تعلیماتی ارتش رسید.
فرمانده دانشکدهٔ افسری

در سال ۱۳۲۲ که متفقین عدهٔ زیادی از رجال ارتش را به جرم تمایلات فاشیستی بازداشت کردند، وی به ریاست ستاد ارتش برگزیده شد. با افزایش محبوبیت او، فرماندهی دانشکدهٔ افسری و دفتر نظامی شاه نیز به او واگذار شد.[نیازمند منبع]
ریاست ستاد ارتش

در سال ۱۳۲۳ به درجهٔ سرلشکری رسید و از نو به ریاست ستاد ارتش شاهنشاهی بازگشت.
ریاست او بر ستاد ارتش همزمان بود با لو رفتن اتفاقی شماری از اعضای  گروه انتقام که سازمانی مخفی برای مبارزه با افراد مرتبط با بیگانگان بود ولی اعمال نفوذ رزم آرا باعث می‌شود متهمان آزاد و نام بقیه افراد گروه برای عموم فاش نشود.
به گفته کمال حبیب‌اللهی در دوران ریاست رزم آرا بر ستاد ارتش برنامه قدرتمندتر کردن نیروی دریایی شاهنشاهی ایران به‌طور جدی دنبال شد؛ از جمله شروع اعزام نیروی آموزشی به انگلستان و آغاز تلاش برای تسلط کامل نیروی دریایی ایران بر خلیج فارس بدون حضور انگلستان بوده است.
لشکرکشی به آذربایجان

وقتی احمد قوام در میان تحولات سیاسی جدّی که متوجه آذربایجان بود، در ۱۳۲۴ بر سر کار آمد رزم‌آرا به ریاست ستاد ارتش منصوب شد. این فرصتی بود تا روزنامه‌نگاران دوست رزم‌آرا زمینهٔ حذف مخالفان او را فراهم آورند. انتشار جزوات شرح حال تیمساران برگرفته از اطلاعاتی بود که او در اختیار آنان می‌گذاشت تا افراد مؤثر ارتش را متزلزل کند و مشاغل حساس را در اختیار دوستان خود قرار دهد. اما در آذر ۱۳۲۳ ناگهان از این سمت برکنار شد و اندکی بعد سرلشکر حسن ارفع جایگزین او شد و در ۴۴ سالگی با بازنشستگی اجباری او را از گردونه خارج کرد؛ بنابراین رزم‌آرا برای بازگشت به قدرت ناچار شد با کمک مظفر فیروز و رهبران حزب توده، به احمد قوام (قوام‌السلطنه) نزدیک شود.
پس از خروج نیروهای ارتش سرخ شوروی، در حالی که مذاکرات فرقهٔ دموکرات آذربایجان با دولت قوام ادامه داشت، با دستور شاه، رزم‌آرا ارتش را برای پیشروی در آذربایجان و کردستان آماده ساخت. قوام با این که مهم‌ترین عنصر در خروج نیروهای روس از آذربایجان در ۱۳۲۵ و ضمیمه نشدن آن به اتحاد شوروی بود، ولی در برابر فرقهٔ دموکرات آذربایجان و جمهوری مهاباد، قاطعیت نشان نمی‌داد.[نیازمند منبع] نخست به این دلیل که دولت او در ائتلاف با حزب توده، همپیمان سید جعفر پیشه‌وری (رهبر فرقهٔ دموکرات) بود و دوم این که می‌دانست حل مسئلهٔ آذربایجان و آرام شدن فضای سیاسی کشور، برابر است با ائتلاف شاه و مخالفان قوام در مجلس و نتیجتاً سرنگونی‌اش.[نیازمند منبع] مذاکرات او با پیشه‌وری نیمه‌کاره ماند آن گاه که شاه و رزم‌آرا نخست به یک تجسس هوایی به خلبانی شاه بر منطقهٔ آذربایجان دست زده و سپس قوام را در عمل انجام شده گذاشته و او را مجبور به همکاری در پیشروی نظامی کردند.[نیازمند منبع] اندکی بعد دولت قوام سرنگون شد. او بعدها تأکید کرد که مخالف این کار بود و شاه و رزم‌آرا او را مجبور به این عملیات نظامی کردند.[نیازمند منبع]
ظاهراً شاه به رزم‌آرا وعدهٔ نخست‌وزیری داده بود اما ابراهیم حکیمی و سپس عبدالحسین هژیر به نخست‌وزیری رسیدند و صمیمیت سابق میان شاه و رئیس ستاد ارتش از میان رفت. با این حال سپهبد پرافتخار، در میان نیروهای نظامی چنان جایگاهی داشت که برکناری او برابر بود با کودتایی به سبک سردار سپه.
شاه برای جلب رضایت مجدد وی[نیازمند منبع] در فروردین ۱۳۲۷ درجهٔ سپهبدی را به رزم‌آرا اعطا کرد و نام او به عنوان چهارمین نفری که صاحب این درجه شد در تاریخ ارتش ایران به ثبت رسید.
نخست‌وزیری > وقایع مهم

وقایع مهم در کابینهٔ رزم‌آرا عبارت است از: طرح رسمی پیشنهاد ملی شدن صنعت نفت در مجلس شورای ملی، تشکیل کنفرانس اقتصادی کشورهای اسلامی در تهران، عقد قرارداد بین ایران و آمریکا برای استفاده از کمک مالی آمریکا، امضای موافقت‌نامهٔ بازرگانی ایران و شوروی، ازدواج شاه با ثریا اسفندیاری بختیاری، فرار سران حزب توده از زندان، ورود کریم آقاخان پیشوای فرقهٔ اسماعیلیه به تهران، تحصن عده‌ای از مدیران و نویسندگان روزنامه‌ها در مجلس شورای ملی.
اعضای کابینه

رزم ارا کابینه خود را در چند مرحله تکمیل کرد.
اعضای کابینه > نخستین افراد در کابینه رزم ارا

کابینه رزم آرا در ۶ تیر ماه ۱۳۲۹ به شرح زیر به مجلس شورای ملی دوره شانزدهم معرفی شد:
علی رزم‌آرا (نخست‌وزیر و وزیر کشور).
دکتر تقی نصر (وزیر دارایی) و کفیل وزارت خانه عبدالباقی شعاعی تا برگشت وزیر به ایران
محمود صلاحی (کفیل وزارت امور خارجه).
محمدعلی بوذری (وزیر دادگستری).
سرلشکر عبدالله هدایت (وزیر جنگ).
دکتر مرتضی آزموده (وزیر اقتصاد ملی).
دکتر شمس‌الدین جزایری (وزیر فرهنگ).
مهندس ابراهیم مهدوی (وزیر کشاورزی).
دکتر جهانشاه صالح (وزیر بهداری).
دکتر محمد نخعی (وزیر کار) کفیل وزارتخانه تا برگشت وزیر به ایران پرویز خوانساری معاون
تا تعیین وزیر راه مهندس جعفر شریف امامی معاون آن وزارتخانه کفیل شد
تا تعیین وزیر پست و تلگراف مهندس اشراقی معاون آن وزارتخانه کفیل شد
دکتر محسن نصر (به معاونت وزارت کشور).
اعضای کابینه > دومین تکمیل کابینه رزم ارا

در جلسه یکشنبه ۸ مرداد ماه ۱۳۲۹:
دکتر علی‌اصغر پورهمایون به سمت معاونت وزارت اقتصاد ملی
دکتر آل‌بویه به سمت معاونت‌وزارت فرهنگ
اعضای کابینه > سومین تکمیل کابینه رزم ارا

نوزدهم شهریور ماه ۱۳۲۹:
محسن رئیس به سمت وزارت امور خارجه و قدس نخعی معاونت وزارت امور خارجه
غلامحسین فروهر به سمت وزیر کار.
مهندس جعفر شریف‌امامی به سمت وزارت راه
مهندس اشرافی به سمت وزارت پست و تلگراف و تلفن
اعضای کابینه > چهارمین تکمیل کابینه رزم ارا

۷ آبان ماه ۱۳۲۹:
غلامحسین فروهر به سمت وزارت دارایی.
دکتر عبدالله دفتری به سمت وزارت اقتصاد ملی
اعضای کابینه > پنجمین تکمیل کابینه رزم ارا

۲ آذر ماه ۱۳۲۹:
آقای امان‌الله اردلان به سمت وزارت کشور.
آقای اسدالله علم به سمت وزارت کار
اعضای کابینه > ششمین تکمیل کابینه رزم ارا

در جلسه پنجشنبه ۲۱ دی ماه ۱۳۲۹:
دکتر افخم حکمت به سمت معاونت وزارت کشور.
مهندس احمد مصدق به سمت معاونت‌وزارت راه
خلیل فهیمی به سمت وزیر مشاور
اعضای کابینه > آخرین تکمیل کابینه رزم ارا

در جلسه سه‌شنبه ۱۷ بهمن ماه ۱۳۲۹ دکتر عبدالحمید اعظم زنگنه به سمت وزارت فرهنگ معرفی شده است.
ترور > ابهامات در ترور رزم‌آرا

در مورد علت ترور رزم‌آرا و این‌که آیا قاتل او خلیل طهماسبی بوده است از همان دوران بین افراد گوناگون در صحت موضوع، اختلاف و ابهاماتی وجود داشت.
مرتضی کاشانی می‌گوید: در مصاحبه‌ای نظرش را چنین ابراز داشت: «این عمل به نفع ملت ایران بود و این گلوله و ضربه عالی‌ترین و مفیدترین ضربه‌ای بود که به پیکر استعمار و دشمنان ملت ایران وارد آمد. قاتل رزم‌آرا باید آزاد شود؛ زیرا این اقدام او در راه خدمت به ملت ایران و برادران مسلمانش بوده است.»
مصدق در خاطرات خود می‌گوید:
قاتل رزم‌آرا هر که بود رفع کدورت از ذهن اعلیحضرت کرد.
روایت دیگر، توطئهٔ دربار را در این مورد مطرح می‌کند و طبق آن اگرچه خلیل طهماسبی قصد این کار را داشت ولی در واقع گلولهٔ او به رزم‌آرا نخورد، بلکه نخست‌وزیر ایران با گلوله‌ای با کالیبر بزرگ مربوط به یک اسلحهٔ کلت کمری که تنها در اختیار ارتش بود، کشته شده است و ضارب واقعی یک گروهبان ارتش از محافظان رزم‌آرا به نام مصطفی پازوکی بود که با هماهنگی دربار و شخص اسدالله علم این قتل را انجام داده است. بنابر روایتی، در آن مقطع، شاه مخالف رزم‌آرا بوده و از آن می‌ترسید که رزم‌آرا کودتا کرده و قدرت را در دست بگیرد.
اما در برابر این ادعا محمدمهدی عبدخدایی، (که در سال ۱۳۳۱، حسین فاطمی، وزیر امور خارجه، را ترور کرد) از یاران نزدیک نواب صفوی و خلیل طهماسبی، ترور رزم‌آرا را کار گروه خود دانسته و ماجرای «ترور رزم‌آرا از سوی دربار» را افسانه‌سرایی جبههٔ ملی می‌داند.
سعید فاطمی خواهرزادهٔ سیدحسین فاطمی و از فعالان جبهه ملی در گفت‌وگو با ماهنامهٔ چشم‌انداز ایران در تابستان ۱۳۸۰ می‌گوید: «گلوله‌ای که مغز رزم‌آرا را متلاشی کرد و اکنون در موزهٔ جنایات شهربانی نگهداری می‌شود گلولهٔ کلت است در حالی‌که خلیل طهماسبی اسلحه براونینگ بلژیکی داشت … گلوله‌ای که رزم‌آرا را کشت از اسلحهٔ گروهبان دربار، الله‌وردی شلیک شد.»
در مورد علت ترور رزم‌آرا و این که آیا قاتل او خلیل طهماسبی بوده است از همان دوران بین افراد گوناگون در صحت موضوع محل نزاع بود.
ابوالفضل لسانی وکیل خلیل طهماسبی پس از مطالعهٔ پرونده و نوع گلوله‌ها متوجه می‌شود که گلوله‌ها با هم فرق دارند و گلولهٔ چهارمی که باعث مرگ رزم‌آرا شده است از نوع دیگری است. او موضوع را به طهماسبی می‌گوید ولی طهماسبی قبول نکرده و در پاسخ شفاهی اظهار می‌دارد که: «شما می‌خواهید افتخار مرا بگیرید و از بین ببرید».
در مورد تناقضات پروندهٔ تیمسار رزم‌آرا و خلیل طهماسبی مواردی آمده است که می‌توان آن را در میان اوراق بازجویی خود طهماسبی پیدا نمود. در صفحهٔ ۸۰ کتاب ناگفته، عراقی می‌گوید: «که یک خواهری بود که در موقعی که رزم‌آرا نزدیک شد اسلحه را منتقل کرد به خلیل، قبل از آن خلیل اسلحه در اختیارش نبود» اما در اوراق بازجویی طهماسبی می‌گوید که اسلحه را از نواب گرفته است. کتاب اسرار قتل رزم‌آرا نوشتهٔ محمد ترکمان اسناد مربوط به بازجویی‌های طهماسبی در این مورد و حاضران و محافظان رزم‌آرا را با ذکر موارد تناقض در بیانات آنان نشر داده است.
در مورد تناقضات پروندهٔ تیمسار رزم‌آرا و خلیل طهماسبی مواردی آمده است که می‌توان آن را در میان اوراق بازجویی خود طهماسبی پیدا نمود. در ص ۸۰ کتاب ناگفته عراقی می‌گوید:
«که یک خواهری بود که در موقعی که رزم‌آرا نزدیک شد اسلحه را منتقل کرد به خلیل، قبل از آن خلیل اسلحه در اختیارش نبود»
اما در اوراق بازجویی طهماسبی می‌گوید که اسلحه را از نواب گرفته است.
کتاب اسرار قتل رزم‌آرا نوشتهٔ محمد ترکمان اسناد مربوط به بازجویی‌های طهماسبی در این مورد و حاضران و محافظان رزم‌آرا را با ذکر موارد تناقض در بیانات آنان نشر داده است.
ترور > مخالفان ترور رزم‌آرا و کتاب‌هایی که در این رابطه چاپ شدند

سال‌های بحرانی –خاطرات ناصر قشقایی - صفحات۱۲۴ الی ۱۲۶ نشر رسا ۱۳۶۶
خاطرات سیاسی – سرهنگ مصور رحمانی -۱۳۶۴ انتشارات رواق
آن سوی خاطره‌ها - خاطرات سرتیپ شایان فر - وکیل مدافع نواب صفوی
رحمانی، غلامرضا؛ خاطرات سیاسی، تهران، رواق، بی‌تا، صص۲۷۰–۲۷۶.
خاطرات جعفر شریف‌امامی - پروژه تاریخ شفاهی ایران - نشر نگاه امروز ۱۳۸۰ ص ۱۳۵
سیری در نهضت ملی شدن نفت - خاطرات شمس قنات‌آبادی - ۱۳۷۷ - در ص ۲۱۰ الی ۲۲۰
پروژه تاریخ شفاهی ایران – مصاحبه بقایی با حبیب لاجوردی مصاحبهٔ دوم ۴ ژوئن ۱۹۸۶- ص ۱۳۶ الی ۱۴۹
گذشته چراغ راه آینده است، بی‌تاریخ -ص ۵۴۰–۵۴۲ به نقل از مجله خواندنیها ش ۳۹ و ۴۲ و ۴۴
طلوعی، محمود؛ بازی قدرت، تهران، علم، ۱۳۷۳، ج۱، ص ۴۵۰ الی ص۴۵۵
خاطرات حسن گرامی - مرکز اسناد انقلاب اسلامی -تدوین صمد قائم‌پناه -۱۳۸۸
خاطرات مرتضی کاشانی - مرکز اسناد انقلاب اسلامی -تدوین حبیب‌الله مهر جو -۱۳۹۰
اسرار قتل رزم‌آرا - محمد ترکمان - انتشارات رسا
نامه روزگار - نصرالله خازنی - پروژه تاریخ شفاهی ایران
خانواده

از رزم‌آرا ۵ فرزند به‌نام‌های نوذر، هرمز، سیمین، کامبیز و پرویز باقی ماند. برادر او سرتیپ حسینعلی رزم‌آرا رئیس دایرهٔ جغرافیایی ارتش بود. برادر دیگر او منوچهر رزم‌آرا متخصص قلب است و در کابینهٔ شاپور بختیار، وزیر بهداری بوده است. آرامگاه رزم‌آرا در باغ طوطی در حرم شاه عبدالعظیم است.
تألیفات

دوره کتاب‌هایی با عنوان «جغرافیای نظامی ایران» به‌نام اوست. چند مقاله و نوشتار بلند هم دربارهٔ بلوچستان انگلیس، ترکستان شوروی، قفقاز، ترکیه، افغانستان، گیلان، مازندران و عربستان به‌صورت جزوه و کتاب کوچک منتشر کرده است.
استان انو

مکان در 22px والوون, 17px بلژیک
| انو (به فرانسوی: Hainaut) | انو (به فرانسوی: Hainaut) |
| --- | --- |
استان: استان
  پرچممهر:   پرچممهر
مختصات: ۵۰°۳۰′ شمالی ۰۳°۵۵′ شرقی﻿ / ﻿۵۰٫۵۰۰°شمالی ۳٫۹۱۷°شرقی﻿ / 50.500; 3.917: مختصات: ۵۰°۳۰′ شمالی ۰۳°۵۵′ شرقی﻿ / ﻿۵۰٫۵۰۰°شمالی ۳٫۹۱۷°شرقی﻿ / 50.500; 3.917
مناطق بلژیک:  والوون
مرکز: من
شهرستان ها: ات, شرلروآ, من, موزکرون, سوئنیه, توئن, تورنه
حکومت: حکومت
 • فرماندار: Claude Durieux
مساحت: مساحت
 • کل: ۳٬۸۰۰ کیلومتر مربع (۱۵۰۰ مایل مربع)
جمعیت (2008): جمعیت (2008)
 • کل: ۱٬۳۰۰٬۰۹۷
 • تراکم: ۳۴۰/کیلومتر مربع (۸۹۰/مایل مربع)
کد ایزو ۳۱۶۶: BE-WHT
وبگاه: www.hainaut.be/
استان انو (به فرانسوی: Hainaut) در منطقه فدرال والوون در کشور بلژیک واقع شده‌است.
سیگما-آلدریچ

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت سهامی عام اس اند پی ۵۰۰
نماد سهام شرکت: نزدک: SIAL
ISIN: US8265521018 
صنعت: Basic Materials
دفتر مرکزی: 3050 Spruce St. , سنت لوئیس ۶۳۱۰۳ ایالات متحده آمریکا
افراد کلیدی: Udit Batra (CEO)
محصولات: Life Science Technologies and Specialty Chemicals
درآمد: $2.6 billion (2012)
تعداد کارکنان: >۹٬۶۰۰
وبگاه: www.sigma-aldrich.com
سیگما-آلدریچ (به انگلیسی: Sigma-Aldrich) یک شرکت آمریکایی فعال در زمینه علوم زیستی با بیش از ۹۶۰۰ تن پرسنل است. این شرکت در ۴۰ کشور دنیا فعالیت داشته و عمده محصولات آن در داروسازی و زیست‌فناوری کاربرد دارد. این شرکت شیمیایی از ادغام دو شرکت شیمیایی سیگما و شرکت آلدریچ در سال ۱۹۷۵، به وجود آمد.
لینک دانلود مستقیم

لینک دانلود مستقیم (DDL)، یا به سادگی دانلود مستقیم، اصطلاحی است که در اشتراک گذاری فایل مبتنی بر اینترنت استفاده می‌شود. از آن برای توصیف یک لینک[نیازمند منبع] استفاده می‌شود که به مکانی در اینترنت اشاره می‌کند که کاربر می‌تواند یک فایل را دانلود کند. هنگامی که در مکالمه استفاده می‌شود، لینک دانلود خود را از دیگر اشکال معماری دانلود نظیر به نظیر (P2P) متمایز می‌کند، زیرا از معماری سرویس گیرنده-سرور استفاده می‌کند، جایی که ۱۰۰ درصد فایل در یک سرور فایل واحد یا به صورت موازی در چندین سرور فایل در سراسرسرور فارم ذخیره می‌شود.
در ابتدا، P2P برای توزیع فایل‌های با اندازه بزرگ بدون نیاز به پهنای باند زیادی از سوی هر گره استفاده می‌شد. با این حال، به دلیل مشکلات اشتراک‌گذاری، مانند عدم وجود تورنت‌ها، محدود کردن پورت‌های اشتراک‌گذاری فایل یک گره توسط یک ارائه‌دهنده خدمات اینترنتی، یا شکایت‌های قضایی به دلیل آپلود مطالب دارای حق چاپ، دانلود مستقیم به یک جایگزین محبوب و قانونی در میان Leechers تبدیل شده است. همچنین در کسب و کارهایی که چندین گیگابایت پهنای باند و فضای ذخیره‌سازی رایگان ارائه می‌دهند، افزایش یافته‌است.
براندازی سیاست‌های نگهدارنده سایت

دانلود مستقیم همچنین به معنای ارائه پیوندهای مستقیم در یک سایت است که در آن نگهبانان سایت اصلی کاربر را از دسترسی مستقیم به یک فایل منع می‌کنند. موانع معمولی عبارتند از:
الزام کاربر برای ورود به سیستم قبل از ارائه پیوند به محتوای مورد نظر.
استفاده از ECMAScript یا برنامه‌نویسی مشابه همراه با تغییر DOM به طوری که به جای کلیک کردن یا راست کلیک کردن مستقیم روی یک پیوند، دانلود را آغاز کنید.
دانلود یک برنامه خرد ترامپولین که پس از اجرا، فایل کامل را دانلود می‌کند.
دانلود یک برنامه «دانلود منیجر» که سپس فایل مورد نظر را دانلود می‌کند (که شبیه دانلود یک خرد است، اما برای بیش از یک فایل یا بسته از همان سایت استفاده می‌شود).
نگهبانان سایت ممکن است برای این موانع دلایل خوبی داشته باشند، مانند:
قادر به اطلاع (ایمیل) کاربران از به روز رسانی‌های موجود به منظور کاهش زمان آسیب‌پذیری نرم‌افزار
تلاش برای مقید کردن کاربر به یک توافق‌نامه قانونی (مجوز، شرایط استفاده، سیاست استفاده قابل قبول، و غیره) قبل از توزیع فایل‌ها یا نرم‌افزار (شکلی از قرارداد بسته‌بندی یا مرور مجوز بسته‌بندی)
همیشه آخرین نسخه را دانلود می‌کنند و در نتیجه آسیب‌پذیری نرم‌افزار خود را کاهش می‌دهند
کاهش پهنای باند اینترنت مورد نیاز خود تنها با انتقال فایل‌هایی که کاربر احتمالاً به آن نیاز دارد
با این حال، بسیاری از کاربران این کار را کاملاً غیر ضروری می‌دانند، زیرا آنها عموماً می‌دانند به چه چیزی نیاز دارند و نمی‌خواهند برای دریافت فایل مذکور از طریق مکانیزم‌های سایت (مانند پر کردن فرم‌ها) مراجعه کنند. همچنین ممکن است اشکالاتی در روش‌های تشخیص یا دانلود سایت (یا هر دو) وجود داشته باشد، بنابراین کاربر مجبور به دریافت مستقیم فایل می‌شود. مثال دیگر زمانی است که نگهدار سایت سعی می‌کند پلتفرم کاربر را شناسایی کند، و کاربر صرفاً از چیزی غیر از پلتفرم مورد نظر برای دانلود فایل استفاده می‌کند (به عنوان مثال، استفاده از سیستم مایکروسافت ویندوز برای دانلود یک برنامه لینوکس، جایی که همان برنامه برای هر دو پلت فرمساخته و ارائه شده).
بنابراین، برخی از کاربران ممکن است در سایت‌هایی غیر از سایتی که فایل‌های مورد نظر را ارائه می‌کند، همکاری کنند و URL‌هایی را که آنها شناسایی کرده‌اند برای فایل مورد نظر ارسال کنند؛ بنابراین، کاربری که یک فایل را می‌خواهد، مجبور نیست موانعی را که از طرف نگهبانان سایت اصلی با آن مواجه می‌شود، تحمل کند و به سادگی فایل را مستقیماً دریافت می‌کند.
جننتک

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: زیرمجموعهٔ مستقل
صنعت: زیست‌فناوری
بنا نهاده: ۱۹۷۶؛ ۴۹ سال پیش (۱۹۷۶-خطا: زمان نامعتبر}})
دفتر مرکزی: سوت سان‌فرانسیسکو، کالیفرنیا، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا
افراد کلیدی: الکساندر هاردی، مدیر عامل اجرایی آویو رگو اِد هَرینگتون ساندرا جی. هورنینگ مایکل دی. وارنی، استیون ویلیامز شان جانستون کیمبال هال نانسی ویتالی سورین شوان، رئیس هیئت مدیره
محصولات: آواستین، هِـرسپتین، ریتوکسان، تارسِـوا، اوکرووس، پیرفنیدون، زلبوراف، آکتمرا، زولائیر، زلودا، بونیوا، تنکتپلاز، سِـل‌سپت، آناپروکس، سیتووِن، این‌ویراز، کلونوپین، کیتریل، ناپروسین، روسفین، رومازیکان، والیوم، زنیکال، زناپاکس
تعداد کارکنان: ۱۳٬۶۹۷ (فوریه ۲۰۱۹)
مادر: هوفمان-لا روش
جنن‌تِک (انگلیسی: Genentech) یک ابرشرکت زیست‌فناوری است که در سال ۲۰۰۹ میلادی، از شرکت‌های تابعه هوفمان-لا روش شد و بخش پژوهش و تولید آن به‌عنوان یک مرکز مستقل در درون هوفمان-لا روش فعالیت دارد.
تعداد کارکنان این شرکت تا فوریهٔ ۲۰۱۹ میلادی، ۱۳٬۶۹۷ نفر بوده‌است.
دفتر اصلی این شرکت در سوت سان‌فرانسیسکو و کارخانه‌های ساخت آن در واکاویل، اوشن ساید و هیلزبورو واقع است.
لوئیسن هنپین

| لوئیسن هنپین | لوئیسن هنپین |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: آنتوین هنپین
زادهٔ: ۱۲ مهٔ ۱۶۲۶ ات، هلند اسپانیا (در بلژیک کنونی)
درگذشت: ۵ دسامبر ۱۷۰۴ (۷۸ سال) رم، ایالات پاپی
پیشه(ها): کشیش، مبلغ مذهبی
سازمان: فرانسیسکن‌ها رکولتس
پدر لوئیس هنپین O.F.M.‏ (Louis Hennepin)، مبلغ فرقهٔ فرانسیس مقدس، با نام تعمیدی آنتوان، (زادهٔ ۱۲ مه ۱۶۲۶ – درگذشتهٔ ۵ دسامبر ۱۷۰۴) کشیش بلژیکی کلیسای کاتولیک و مبلغ ریکولت (Recollet) از فرانسیسکن‌ها (به فرانسوی: Récollets) و کاوشگر سرزمین‌های آمریکای شمالی بود.
زندگی‌نامه

آنتوان هنپین در شهر اَت در هلند اسپانیا (انو کنونی، بلژیک) چشم به جهان گشود. در سال ۱۶۵۹، زمانی که در بتوون زندگی می‌کرد، شهر توسط ارتش لوئی چهاردهم، پادشاه فرانسه تصرف شد. هنری ژوله که در معیت هنپین بود. وقایع و خاطرات سفرهایشان را می‌نوشت، هنپین را اهل فلاندر نامیده‌است، اگرچه شهر اَت منطقه‌ای با زبان‌های رومی بود که امروزه در والونیا قرار دارد.
هنپین به فرقهٔ فرانسیس مقدس پیوست و در هالز (بلژیک) و آرتوآ موعظه کرد. سپس مسئول بیمارستانی در ماستریخت شد. او همچنین برای مدت کوتاهی کشیش ارتش بود.
بنا به درخواست لوئی چهاردهم، فرقهٔ Recollet، در مه ۱۶۷۵، چهار مبلغ از جمله هنپین را به همراه رنه روبرت کاولیر، سیور د لا ساله، به فرانسهٔ نو فرستاد. در سال ۱۶۷۶، هنپین عازم مأموریتی در دژ فورت فرونتناک شد و از آنجا به سمت قبایل موهاک رفت.
در سال ۱۶۷۸، هنپین از سوی سرپرست ایالت، مأموریت یافت که لا ساله را در سفری اکتشافی به منطقهٔ غرب فرانسهٔ نو همراهی کند. در سال ۱۶۷۹، هنپین به همراه لا ساله برای ساخت کرجی ۴۵ تنی لو گریفون، شهر کبک را ترک و با عبور از دریاچه‌های بزرگ پنجگانهٔ آمریکا، سفر اکتشافی خود به غرب ناشناخته را آغاز کرد.
در ژانویه ۱۶۸۰، هنپین در زمان احداث دژ فورت کریوکر (نزدیک پئوریا، ایلینوی کنونی) همراه لا ساله بود. در فوریه، لا ساله، هنپین و دو نفر دیگر را به عنوان گروه پیشرو برای کاوش و بررسی رودخانهٔ می‌سی‌سی‌پی فرستاد. گروه، رودخانهٔ ایلینوی را تا محل الحاق آن به می‌سی‌سی‌پی دنبال کرد. اندکی پس از آن، هنپین توسط گروه جنگی قبیلهٔ سیو دستگیر و برای مدتی در ایالت مینه‌سوتا کنونی زندانی شد.
در سپتامبر ۱۶۸۰، به لطف دانیل گریسولون، سیور دو لو، به هنپین و دیگران اجازهٔ خروج با قایق داده شد و سرانجام آنها به کبک بازگشتند. هنپین به فرانسه بازگشت و دیگر هرگز به آمریکای شمالی نرفت. مورخان محلی، راهبان فرقهٔ فرانسیس مقدس را اولین افراد اروپایی می‌دانند که پا به ساحل هانیبال امروزی، ایالت مِیزوری گذاشتند.
هنپین توجه جهانیان را به دو آبشار بزرگ جلب کرد: آبشار نیاگارا، حجیم‌ترین رودخانه در آمریکای شمالی و آبشار سنت آنتونی در مینیاپولیس کنونی و تنها آبشار طبیعی بر روی رودخانهٔ می‌سی‌سی‌پی. در سال ۱۶۸۳، هنپین کتابی دربارهٔ آبشار نیاگارا با نام اکتشاف جدید منتشر کرد. توماس هارت بنتون، نقاش منطقه‌گرا، دیوارنگاره‌ای به‌نام «کشیش هنپین در آبشار نیاگارا» را برای سازمان برق نیویورک در لویستون، نیویورک خلق کرد.
صحت بسیاری از گزارش‌های هنپین مورد تردید قرار گرفته یا کاملاً تکذیب شده‌اند، به‌خصوص توسط مورخ آمریکایی فرانسیس پارکمن (پارکمن همچنین به تعصب و غرض‌ورزی متهم شده‌است). هنپین توسط بسیاری از مورخان و منتقدان تاریخی به عنوان فردی متقلب و تحریف‌کننده، نکوهش و سرزنش شده‌است. برخی نویسندگان درصدد رد این اتهامات بوده‌اند و ادعا کرده‌اند که این گزارش‌های نادرست در واقع توسط دیگران درج شده‌اند. با این حال، اعتبار مدارک با چنین نظریه‌ای مغایرت دارد.