زبان عربی

| عربی | عربی |
| --- | --- |
اَلْعَرَبِیَّه: اَلْعَرَبِیَّه
«العربیة» در عربی نوشتاری (خط نسخ): «العربیة» در عربی نوشتاری (خط نسخ)
بیان: /ˈʕarabi:/, /alʕaraˈbij:a/
زبان بومی در: اتحادیه کشورهای عرب
شمار گویشوران: ۳۱۰ میلیون به‌عنوان زبان اول  (۲۰۱۱–۲۰۱۶) ۲۷۰ میلیون به‌عنوان زبان دوم
تبار: زبان‌های آفروآسیایی  سامیسامی غربیسامی مرکزیعربیعربی
گونه‌های نخستین: نیا عربی عربی باستان حجازی باستان عربی کلاسیک عربی 
گونه‌های معیار: عربی نوین معیار     
گویش‌ها: عربی مغربی گویش‌های عربی (مصری، عربی عراقی، شامی) گویش‌های عربی (شبه‌جزیره‌ای خلیجی، حجازی، یمنی و نجدی)                 
سامانه نوشتاری: الفبای عربی زبان یهودی-عربی لاتین‌نویسی عربی
گونه‌های اشاره: عربی اشاره
وضعیت رسمی: وضعیت رسمی
زبان رسمی در: عربی نوین معیار در ۲۷ کشور فهرست  الجزایر  بحرین  کومور  چاد  مصر  اریتره  عراق  اردن  کویت  لبنان  لیبی  موریتانی  مراکش  عمان  دولت فلسطین  قطر  صحرای غربی  عربستان سعودی  سومالی  سودان  جیبوتی  سوریه  تانزانیا  زنگبار  تونس  امارات متحده عربی  یمن  سازمان‌ها اتحادیه آفریقا اتحادیه کشورهای عرب سازمان همکاری اسلامی سازمان ملل متحد 
زبان اقلیت شناخته‌شده در:  فهرست  برونئی سئوتا قبرس اندونزی ایران مالی ملیلیه نیجر پاکستان سنگال افغانستان 
تنظیم‌شده توسط:  فهرست   Arabic Language International Council الجزایر: Supreme Council of the Arabic language in Algeria مصر: فرهنگستان زبان عربی قاهره اسرائیل: Academy of the Arabic Language in Israel عراق: Iraqi Academy of Sciences اردن: Jordan Academy of Arabic لیبی: Academy of the Arabic Language in Jamahiriya مراکش: Academy of the Arabic Language in Rabat عربستان سعودی: Academy of the Arabic Language in Riyadh سومالی: Academy of the Arabic Language in Mogadishu سودان: Academy of the Arabic Language in Khartoum سوریه: فرهنگستان زبان عربی در دمشق (قدیمی‌ترین) تونس: Beit Al-Hikma Foundation  
کدهای زبان: کدهای زبان
ایزو ۱–۶۳۹: ar
ایزو ۲–۶۳۹: ara
ایزو ۳–۶۳۹: ara
پراکندگی جمعیت عرب‌زبانان، سبز تیره به معنی زبان بیشینه و سبز روشن به معنی زبان کمینه: پراکندگی جمعیت عرب‌زبانان، سبز تیره به معنی زبان بیشینه و سبز روشن به معنی زبان کمینه
استفاده از زبان عربی به عنوان زبان ملی (سبز)، زبان رسمی (آبی تیره) و زبان محلی/اقلیت (آبی روشن): استفاده از زبان عربی به عنوان زبان ملی (سبز)، زبان رسمی (آبی تیره) و زبان محلی/اقلیت (آبی روشن)
این نوشتار شامل نمادهای آوایی آی‌پی‌ای است. بدون پشتیبانی مناسب تفسیر، ممکن است علامت‌های سوال، جعبه یا دیگر نمادها را جای نویسه‌های یونی‌کد ببینید.: این نوشتار شامل نمادهای آوایی آی‌پی‌ای است. بدون پشتیبانی مناسب تفسیر، ممکن است علامت‌های سوال، جعبه یا دیگر نمادها را جای نویسه‌های یونی‌کد ببینید.
زبان عربی (به عربی: اللُّغَة العَرَبِيّة) (گوش دادن) یکی از زبان‌های سامی و یکی از شش زبان رسمی سازمان ملل متحد، زبان مقدس در اسلام، زبان رسمی در جهان عرب، و زبان اقلیت در بقیه کشورهای شمال آفریقا است. عربی زبان رسمی ۲۵ کشور و با ۴۷۰ میلیون نفر گویشور جزء پرگویش‌ترین زبان‌های جهان است. امروزه این زبان دارای۱۳‌ گویش و گویش‌های گوناگون است ولی عربی نوین معیار به‌عنوان زبان رسمی نوشتار در همهٔ کشورهای عربی پذیرفته شده است. تأثیر عربی بر دیگر زبان‌های جهان مانند فارسی، پَشتو، اُردو، هندی، و زبان‌های گوناگون خانوادهٔ زبان‌های ترکی چشمگیر است.
زبان عربی، زبان قرآن و بسیاری از نخستین نوشتارهای مسلمانان است و نزد همهٔ مسلمانان یک زبان مقدس محسوب می‌شود. در دوران طلایی اسلام، عربی به‌عنوان نخستین زبان جهان اسلام از اهمیت بالایی برخوردار بود و آثار علمی، ادبی و دینی فراوانی به این زبان نوشته می‌شد. دستور زبان عربی (صرف و نحو) در آغاز توسط ایرانیان طرح‌ریزی گشت.