stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جینسنگ
افزایش انرژی (نیرومندتر ساختن بدن):

طی تحقیقات اثبات شده است که جینسینگ به کاهش خستگی و افزایش سطح انرژی کمک می‌کند. مطالعات مختلف انجام شده بر روی حیوانات نشان داد که  اجزای موجود در جینسینگ مانند پلی ساکاریدها و الیگوپپتیدها می‌توانند سبب کاهش استرس اکسیداتیو شود و همچنین تولید انرژی را در سلول‌ها بالاتر می‌برد. افزایش تولید انرژی در سلول می‌تواند به کاهش خستگی کمک کند .
جینسینگ و اثرات شفابخش آن در دوران یائسگی

جینسینگ، خواص فوق العاده زیادی دارد. از میان این خواص بی‌شمار، اثرات شفابخش جینسینگ در دوران یائسگی بسیار مورد توجه قرار گرفته است. بنابراین اگر کسی می‌خواهد بهترین مکمل را برای تسکین علائم یائسگی مصرف کند، مکمل‌های حاوی جینسینگ می‌توانند بهترین گزینه باشند.
مطالعه‌ای در سال 2014 با هدف بررسی اثرات جینسینگ قرمز بر استرس اکسیداتیو و مقاومت به انسولین در زنان یائسه انجام شد. این مطالعه بر روی 82 زن یائسه که در سنین 45-60 سال بودند؛ انجام شد. به نیمی از این افراد روزانه 3 گرم جینسینگ به مدت 12 هفته داده شد. نتیجه این مطالعه نشان می‌دهد که جینسینگ قرمز کره‌ای با افزایش فعالیت آنزیم آنتی اکسیدانی در زنان یائسه، استرس اکسیداتیو را کاهش دهد.
مطالعه دیگری در 2016 با هدف بررسی اثرات مختلف جینسینگ برای کنترل سلامت زنان یائسه انجام شد. نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که جینسینگ به کنترل علائم و احساسات ناراحت کننده در دوران یائسگی کمک می‌کند. این فواید فراتر از کاهش برخی عوارض جانبی منفی یائسگی می‌باشد. برخلاف ریشه معمولی جینسینگ، جینسینگ قرمز کره‌ای حاوی سطوح بالاتری از جین‌سنوزیدهای فعال می‌باشد. جینسینگ قرمز کره‌ای همچنین عملکرد مغز و حافظه را نیز بهبود می‌بخشد.  استرس، اضطراب و خستگی را کاهش می‌دهد. همچنین استقامت و قدرت تمرکز را نیز افزایش می‌دهد.
اثر جینسینگ بر بهبود گردش خون و فعالیت آنتی اکسیدانی

جینسینگ و جین سینوزیدها دارای خواص شل کنندگی عروق، آنتی اکسیدانی، ضد التهابی و ضد سرطانی هستند. علاوه بر این، جین سینوزیدها بر روی سیستم عصبی نیز تاثیر گذار هستند. نکته جالب و قابل توجه اینجاست که اثربخشی جینسینگ در افراد مبتلا به بیماری در مقایسه با افراد سالم، بسیار بیشتر است. یعنی جینسینگ در افراد بیمار فواید بیشتری نشان داده است.
مطالعه مروری قبلی، شواهد بسیار خوبی را در مورد پتانسیل درمانی جینسینگ، برای CVD نشان داد. این مطالعه نشان داد که جینسینگ از طریق مکانیسم‌های مختلف، از جمله آنتی اکسیدان، اصلاح عملکرد وازوموتور، کاهش چسبندگی پلاکت، تأثیر بر کانال‌های یونی، تغییر آزادسازی انتقال‌دهنده‌های عصبی خودمختار، بهبود پروفایل لیپیدی، مزایای بالقوه‌ای بر سیستم قلبی عروقی دارد.
مطالعه‌ای با هدف بررسی اثرات جین سینوزیدها Rb1، یکی از اجزای اصلی موجود در جینسینگ، بر اختلال عملکرد اندوتلیال ناشی از Hcy (Homocysteine) و تغییرات مولکولی در شریان‌های کرونر خوک انجام گرفت. این مطالعه، اولین مطالعه‌ای است که نشان می‌دهد جین سینوزیدها Rb1 می‌تواند به‌طور موثری اختلال عملکرد اندوتلیال ناشی از Hcy را مسدود کند. همچنین این مطالعه نشان داد که Rb1  تولید آنیون سوپراکسید و کاهش eNOS را در شریان‌های کرونر خوک مسدود کرد.
جین سینوزید  Re یک آنتی اکسیدان قوی است که از قلب در برابر آسیب‌های ناشی از اکسیدان‌ها محافظت می‌کند. مکانیسم عمل جین سینوزید  Re، مهار رادیکال‌ها می‌باشد. جین سینوزید  Re می‌تواند H2O2 و هیدروکسیل را به‌طور ویژه‌ای مهار کند. این جین سینوزید نقش مهمی در اثرات آنتی اکسیدانی برای افزایش بقای قلب و عملکرد انقباضی در طول ایسکمی و خونرسانی مجدد دارد. این نتایج نشان می‌دهد که جین سینوزیدها Re به عنوان یک آنتی اکسیدان عمل می‌کند. این ماده از کاردیومیوسیت‌ها در برابر آسیب اکسیدان ناشی از اکسیدان‌های اگزوژن و اندوژن محافظت می‌کند. اثرات محافظتی جین سینوزید Re به مهار رادیکال‌های H2O2 و هیدروکسیل نسبت داده می‌شود.
عوارض جانبی

ممکن است جینسنگ به عنوان یک عارضه جانبی باعث سردرد شود. اگرچه مصرف جینسنگ ایمن در نظر گرفته شده‌است اما همه عوارض جانبی جینسنگ شناخته شده نیستند. در برخی موارد عوارض جانبی زیر برای جینسنگ گزارش شده‌است:
مشکلات سردرد
مشکلات گوارشی
تغییرات در فشار خون و قند خون
تحریک پذیری
برافروختگی
تاری دید
واکنش شدید پوست
ورم
اسهال
خونریزی
سرگیجه
خشکی دهان
کاهش ضربان قلب
تشنج
گلو درد
همچنین زنان ممکن است تورم سینه‌ها و خون‌ریزی واژینال را تجربه کنند.
طریقه مصرف جینسنگ

ریشه خشک شده این گیاه سال‌هاست که مورد استفاده خوراکی افراد قرار می‌گیرد. این ریشه خشک شده می‌تواند به تنهایی به صورت دم کرده (نه به صورت جوشانده) یا به عنوان بخشی از یک نوشیدنی دم شده گیاهی همراه با سایر گیاهان یا حتی به صورت افزودنی به سوپ یا به شکل قرص مورد مصرف قرار بگیرد. اما رایج‌ترین شکل استفاده از آن، به صورت دم کرده و چای یا به صورت عصاره (شیره) می‌باشد.
نکته مهم : 《جوشاندن این گیاه باعث ایجاد ماده ای سمی در آن میشود.》
ریشه‌های گیاه جینسنگ
بروکویو، مریلند

مکان
| Brookview, Maryland | Brookview, Maryland |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
Location of Brookview, Maryland: Location of Brookview, Maryland
مختصات: ۳۸°۳۴′۳۱″ شمالی ۷۵°۴۷′۴۲″ غربی﻿ / ﻿۳۸٫۵۷۵۲۸°شمالی ۷۵٫۷۹۵۰۰°غربی﻿ / 38.57528; -75.79500: مختصات: ۳۸°۳۴′۳۱″ شمالی ۷۵°۴۷′۴۲″ غربی﻿ / ﻿۳۸٫۵۷۵۲۸°شمالی ۷۵٫۷۹۵۰۰°غربی﻿ / 38.57528; -75.79500
ایالت: مریلند
شهرستان: Dorchester
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۱ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۱ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۲۰ فوت (۶ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۶۵
 • تراکم: ۱۵۹۷٫۴/مایل مربع (۶۱۶٫۸/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
FIPS کد: ۲۴-۱۰۵۷۵
GNIS feature ID: ۰۵۸۹۸۳۰
بروکویو (به انگلیسی: Brookview) شهری در ایالت مریلند کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶۰ نفر بوده‌است.
تیم ملی فوتبال زنان آلمان

این مقاله دربارهٔ تیم زنان است. برای تیم مردان، تیم ملی فوتبال آلمان را ببینید.
تیم ملی فوتبال زنان آلمان در سال ۲۰۱۲
تیم ملی فوتبال زنان آلمان (به آلمانی: Deutsche Fußballnationalmannschaft der Frauen) نمایندهٔ زنان کشور آلمان در ردهٔ ملی است. این تیم زیر نظر فدراسیون فوتبال آلمان (اختصاری DFB) قرار دارد و پیش‌تر با نام آلمان غربی شناخته می‌شد. این تیم نخستین بازی بین‌المللی خود را در سال ۱۹۸۲ انجام داد. پس از اتحاد دو آلمان در سال ۱۹۹۰، اعضای این تیم به عنوان «تیم ملی جمهوری فدرال آلمان» باقی ماند. تیم فوتبال زنان آلمان یکی از موفق‌ترین تیم‌های فوتبال زنان به‌شمار می‌آید. این تیم دارای دو قهرمانی جهان در سال‌های ۲۰۰۳ و ۲۰۰۷ است. آلمان تنها کشوری است که در هر دو ردهٔ مردان و زنان قهرمان جهان شده‌است. تیم آلمان در هشت دوره از یازده دورهٔ مسابقات فوتبال زنان اروپا از جمله شش دورهٔ پیاپی اخیر این رقابت‌ها قهرمان شده‌است. همچنین آلمان تنها کشوری است که در هر دو ردهٔ مردان و زنان در جام ملت‌های اروپا به مقام قهرمانی رسیده‌است. تیم فوتبال زنان آلمان دارای سه مدال برنز و یک طلا در المپیک است که به ترتیب در سال‌های ۲۰۰۰، ۲۰۰۴، ۲۰۰۸ و ۲۰۱۶ به‌دست آمده‌اند. بیرگیت پرینتس رکورد بیشترین حضور و بیشترین گل زده در این تیم را در اختیار دارد. وی همچنین سه بار برندهٔ جایزهٔ بازیکن سال فوتبال جهان شده و دومین گلزن برتر جام جهانی فوتبال زنان در دنیا است.
فوتبال زنان در آلمان غربی با شک و تردیدهای زیادی همراه بوده‌است و مسابقات رسمی بین‌المللی توسط فدراسیون این کشور تا سال ۱۹۷۰ ممنوع بود. در آلمان شرقی تیم ملی زنان عملاً وجود نداشت و تنها یک بازی در سال ۱۹۹۰ انجام داد. تیم ملی فوتبال زنان آلمان پس از قهرمانی در سال ۲۰۰۳ محبوبیت بسیاری پیدا کرد. این تیم در همین سال به عنوان تیم ورزشی سال آلمان شناخته شد. زیلویا ناید پس از پنج سال دستیاری تینا توینه سرمربیگری این تیم را از سال ۲۰۰۵ بر عهده گرفت. پس از ناید و در اوت ۲۰۱۶ اشتفی جونز این سمت را عهده‌دار شد. تا مارس ۲۰۲۲، تیم آلمان در جایگاه چهارم رده‌بندی جهانی فیفا قرار دارد.
تاریخچه > تاریخ اولیه

در سال ۱۹۵۵ دی‌اف‌بی فوتبال زنان را در تمامی باشگاه‌های آلمان غربی ممنوع کرد. این فدراسیون در توضیح خود عنوان کرد که «این ورزش رزمی و اساساً با طبیعت زنان بیگانه است» و «روح و بدن زنان ناگزیر آسیب و رنج می‌برد». به علاوه «نمایش بدن ناقض آداب و نجابت است».
با وجود این ممنوعیت، بیش از ۱۵۰ مسابقهٔ بین‌المللی غیررسمی بین سال‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ انجام شد. در ۳۰ اکتبر ۱۹۷۰ این ممنوعیت از فوتبال زنان در مجمع سالانه دی‌اف‌بی برداشته شد.
فدراسیون‌های فوتبال دیگر کشورها تیم رسمی زنان را پیش از آلمان شکل داده بودند و فدراسیون آلمان سال‌های زیادی در بخش فوتبال زنان غایب بود. در سال ۱۹۸۱ از هورست آر. اشمیت مقام رسمی دی‌اف‌بی برای فرستادن تیمی به مسابقات دعوتی جهانی زنان دعوت شد. اشمیت این درخواست را پذیرفت، اما این واقعیت را پنهان کرد که آلمان غربی تیم رسمی در آن زمان ندارد. برای جلوگیری از نتایج تحقیرآمیز، دی‌اف‌بی قهرمان باشگاه‌های آلمان غربی، اس وی برگیش گلادباخ ۰۹، را فرستاد تا قهرمانی را به‌دست آورد. با توجه به ضرورت وجود تیم زنان، فدراسیون فوتبال آلمان تیم ملی زنان آلمان غربی را در سال ۱۹۸۲ تأسیس کرد. هرمان نویبرگر، رئیس فدراسیون آلمان، گرو بیزانتس را که یک معلم در کالج ورزشی کلن بود منصوب کرد تا این تیم را راه‌اندازی کند.
پیشینهٔ مسابقات و رده‌بندی جهانی > جام جهانی

تیم ملی فوتبال زنان آلمان یکی از موفق‌ترین تیم‌های ملی در جام جهانی فوتبال زنان است که دو بار عنوان قهرمانی این رقابت‌ها را به‌دست آورده و یک بار نیز نایب قهرمان این رقابت‌ها شده‌است. تیم آلمان قهرمانی‌های خود را در سال‌های ۲۰۰۳ و ۲۰۰۷ به‌دست آورده‌است. این تیم در اولین حضور خود در جام جهانی ۱۹۹۱ موفق به کسب ردهٔ چهارم این مسابقات شد. در سال ۱۹۹۵ آن‌ها به فینال جام جهانی راه پیدا کردند اما مقابل نروژ مغلوب شدند. بدترین نتیجهٔ آن‌ها در جام جهانی در سال‌های ۱۹۹۹ مقابل تیم آمریکا و ۲۰۱۱ مقابل ژاپن بوده‌است که هر دو باعث حذف آلمان در یک چهارم نهایی شده‌اند. در مجموع تیم آلمان تا به حال سه بار موفق به حضور در فینال و پنج بار حضور در نیمه‌نهایی جام جهانی زنان شده‌است. آن‌ها در تمامی دوره‌های جام جهانی زنان حضور داشته‌اند و دارای رکورد ۲۶–۵–۸ (برد-مساوی-باخت) هستند.
| سال | نتیجه | بازی | برد | تساوی* | باخت | گل زده | گل خورده |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  ۱۹۹۱ | مقام چهارم | ۶ | ۴ | ۰ | ۲ | ۱۳ | ۱۰ |
|  ۱۹۹۵ | نایب قهرمان | ۶ | ۴ | ۰ | ۲ | ۱۳ | ۶ |
|  ۱۹۹۹ | یک چهارم نهایی | ۴ | ۱ | ۲ | ۱ | ۱۲ | ۷ |
|  ۲۰۰۳ | قهرمان | ۶ | ۶ | ۰ | ۰ | ۲۵ | ۴ |
|  ۲۰۰۷ | قهرمان | ۶ | ۵ | ۱ | ۰ | ۲۱ | ۰ |
|  ۲۰۱۱ | مقام چهارم | ۴ | ۳ | ۰ | ۱ | ۷ | ۴ |
|  ۲۰۱۵ | مقام چهارم | ۷ | ۳ | ۲ | ۲ | ۲۰ | ۶ |
|  ۲۰۱۹ | یک چهارم نهایی | ۵ | ۴ | ۰ | ۱ | ۱۰ | ۲ |
| مجموع | ۸/۸ | ۴۴ | ۳۰ | ۵* | ۹ | ۱۲۱ | ۳۹ |
پیشینهٔ مسابقات و رده‌بندی جهانی > بازی‌های المپیک

قهرمانی المپیک تنها عنوان بین‌المللی بود که تیم ملی فوتبال زنان آلمان تا سال ۲۰۱۶ نتوانسته بود به آن دست پیدا کند. فوتبال زنان برای اولین بار در سال ۱۹۹۶ در بازی‌های المپیک آغاز به کار کرد و بتینا ویگمن اولین گل المپیکی تیم زنان آلمان را در اولین بازی آن‌ها در این مسابقات در مقابل تیم ژاپن در دقیقهٔ ۵ این دیدار به ثمر رساند؛ با وجود این، تیم آلمان از صعود به مرحلهٔ حذفی بازماند و در مرحلهٔ گروهی از دور رقابت‌ها کنار رفت. چهار سال پس از آن تیم آلمان موفق شد مدال برنز فوتبال بازی‌های المپیک ۲۰۰۰ را به‌دست آورد. آن‌ها این عنوان را در المپیک‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۸ نیز تکرار کردند.
تیم فوتبال زنان آلمان تا سال ۲۰۰۸ موفق به حضور در تمامی دوره‌های المپیک شده بود. اما آن‌ها به خاطر استفادهٔ یوفا از نتایج جام جهانی ۲۰۱۱ برای صعود و با توجه به اینکه آلمان در آن مسابقات پایین‌تر از تیم‌های فرانسه و سوئد قرار گرفت از حضور در المپیک ۲۰۱۲ بازماندند.
تیم ملی فوتبال زنان آلمان تیم سوئد را در فینال المپیک ریو ۲۰۱۶ شکست داد تا اولین مدال طلای تاریخ خود را در رقابت‌های المپیک به‌دست آورد.
| سال | نتیجه | بازی | برد | تساوی | باخت | گل زده | گل خورده |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  ۱۹۹۶ | دور اول | ۳ | ۱ | ۱ | ۱ | ۶ | ۷ |
|  ۲۰۰۰ | مقام سوم | ۵ | ۴ | ۰ | ۱ | ۸ | ۲ |
|  ۲۰۰۴ | مقام سوم | ۵ | ۴ | ۰ | ۱ | ۱۴ | ۳ |
|  ۲۰۰۸ | مقام سوم | ۶ | ۴ | ۱ | ۱ | ۷ | ۴ |
 ۲۰۱۲: انتخاب نشد
|  ۲۰۱۶ | قهرمان | ۶ | ۴ | ۱ | ۱ | ۱۴ | ۶ |
 ۲۰۲۰: صعود نکرد.
| مجموع | ۵/۷ | ۲۵ | ۱۷ | ۳ | ۵ | ۴۹ | ۲۱ |
پیشینهٔ مسابقات و رده‌بندی جهانی > جام آلگاروه

مقالهٔ اصلی: جام آلگاروه
تیم ملی فوتبال زنان آلمان در ۱۱ دورهٔ جام معتبر آلگاروه که هر ساله در ماه مارس و در ساحل جنوبی کشور پرتغال انجام می‌شود، شرکت کرده‌است. سال ۲۰۰۲ اولین دوره‌ای بود که زنان آلمان در جام آلگاروه حضور پیدا کرد. این تیم در سال ۲۰۰۶ اولین عنوان قهرمانی خود را در این جام به‌دست آورد. در سال ۲۰۰۸ و در بازی افتتاحیه نتیجه را ۱–۰ به تیم دانمارک واگذار کرد. این اولین باخت آلمان پس از نوار ۱۵ بازی بدون شکست و اولین گل خورده پس از ۹ کلین شیت بود. آلمان در بازی‌های دوم و سوم خود موفق شد تیم فنلاند را ۰–۳ و تیم سوئد را ۰–۲ شکست دهد و در مسابقهٔ رده‌بندی مقابل تیم نروژ قرار بگیرد و نتیجه را ۲–۰ به این تیم واگذار کرد، که این نتیجه باعث شد ۱۰۲۲ دقیقه بسته بودن دروازهٔ نادین آنگرر دروازه‌بان آلمان پایان یابد. در اولین بازی نادین آنگرر درون دروازه نبود. در سال ۲۰۰۹ تیم فوتبال زنان آلمان با به‌دست آوردن ۲ برد مقابل فنلاند و چین و دو باخت در مقابل سوئد و دانمارک در ردهٔ چهارم قرار گرفت. در سال ۲۰۱۰ یکبار دیگر با سه برد و بدون گل خورده در مقابل دانمارک، فنلاند و چین در مرحله گروهی به فینال رسید. در مسابقهٔ فینال تیم آلمان ۳–۲ به تیم آمریکا باخت. اینکا گرینگز اولین گلزن آلمانی برتر این تورنومنت شد. در سال ۲۰۱۱ از آنجایی که بوندس لیگا تا ۱۳ مارس ۲۰۱۱ در حال برگزاری بود و پس از آن نیاز به آماده کردن تیم برای جام جهانی بود، فدراسیون فوتبال آلمان تصمیم گرفت که در جام آلگاروه ۲۰۱۱ شرکت نکند. در سال ۲۰۱۲ زنان آلمان دومین عنوان قهرمانی خود را در جام آلگاروه به دست آوردند. آن‌ها در فینال ژاپن را با نتیجهٔ ۳–۴ شکست دادند. زیلیا ششیچ که در مرحلهٔ گروهی یک گل به سوئد زده بود، در این بازی نیز به تنهایی سه گل را برای تیم آلمان به ثمر رساند. او با شش گلی که در این تورنومنت به ثمر رساند گلزن برتر این مسابقات شد. در سال ۲۰۱۳ آلمان یک بار دیگر به فینال این رقابت‌ها رسید اما با نتیجهٔ ۲–۰ به آمریکا باخت. این نتیجه منجر به قطع زنجیرهٔ شکست‌ناپذیری آلمان (۲۲ بازی) شد. در سال ۲۰۱۴ فدراسیون فوتبال آلمان دعوت برای حضور در تورنومنت را قبول کرد. با گرفتن امتیاز در مرحلهٔ گروهی با اولین بازی‌های خود در مقابل ایسلند و چین به پیروزی رسید.
و پس از آن با بازی در مقابل نروژ و پیروزی ۱–۳ به فینال راه یافت و ژاپن را با نتیجهٔ ۰–۳ شکست داد تا برای سومین بار قهرمان این رقابت‌ها شود.
در سال ۲۰۱۵ تیم آلمان اولین بازی خود را مقابل سوئد آغاز کرد. آلمان‌ها پس از خوردن ۲ گل در ۳ دقیقهٔ ابتدایی بازی، نظم تیمی خود را از دست دادند تا بازی با نتیجه ۴–۲ به نفع سوئد پایان یابد. پس از آن آلمان بازی‌های خود را مقابل چین و برزیل با پیروزی پشت سر گذاشت و به دیدار رده‌بندی رسید و بار دیگر مقابل تیم سوئد قرار گرفت تا با پیروزی ۱–۲ مقابل زنان سوئد عنوان سومی این رقابت‌ها را از آن خود کند. در سال ۲۰۱۶ تیم آلمان همچون تیم‌های دیگری نظیر آمریکا، انگلستان و فرانسه در جام آلگاروه ۲۰۱۶ شرکت نکرد و به جای آن از ابتدای ماه مارس در جام شیبیلیوز که یک تورنومنت دعوتی چهارجانبه است شرکت کرد و نایب قهرمان شد.
پیشینهٔ مسابقات و رده‌بندی جهانی > جام ملت‌های اروپا

آلمان موفق به حضور در دو دورهٔ ابتدایی مسابقات زنان جام یوفا در سال‌های ۱۹۸۴ و ۱۹۸۷ نشده‌است. از سال ۱۹۸۹ تیم آلمان در تمامی دوره‌های این تورنومنت حضور داشته و رکورد ۸ قهرمانی در این مسابقات را به‌دست آورده‌است. تیم زنان آلمان ۶ دورهٔ اخیر این رقابت‌ها را به‌طور پیاپی با عنوان قهرمانی و کسب نتایج ۳۲–۵–۲ (برد–تساوی–باخت) پشت سر گذاشته‌است. بدترین نتیجه‌ای که این تیم تا به حال در جام ملت‌های اروپا به‌دست آورده مقام پنجمی در سال ۲۰۱۷ بوده‌است.
| سال | نتیجه | بازی | برد | تساوی* | باخت | گل زده | گل خورده |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ****۱۹۸۴ | صعود نکرد | – | – | – | – | – | – |
|  ۱۹۸۷ | صعود نکرد | – | – | – | – | – | – |
|  ۱۹۸۹ | قهرمان | ۳ | ۲ | ۱ | ۰ | ۸ | ۳ |
|  ۱۹۹۱ | قهرمان | ۳ | ۳ | ۰ | ۰ | ۱۲ | ۲ |
|  ۱۹۹۳ | مقام چهارم | ۳ | ۱ | ۱ | ۱ | ۹ | ۴ |
|     ۱۹۹۵ | قهرمان | ۳ | ۳ | ۰ | ۰ | ۱۴ | ۴ |
|  ۱۹۹۷ | قهرمان | ۵ | ۳ | ۲ | ۰ | ۶ | ۱ |
|  ۲۰۰۱ | قهرمان | ۵ | ۵ | ۰ | ۰ | ۱۳ | ۱ |
|  ۲۰۰۵ | قهرمان | ۵ | ۵ | ۰ | ۰ | ۱۵ | ۲ |
|  ۲۰۰۹ | قهرمان | ۶ | ۶ | ۰ | ۰ | ۲۱ | ۵ |
|  ۲۰۱۳ | قهرمان | ۶ | ۴ | ۱ | ۱ | ۶ | ۱ |
|  ۲۰۱۷ | یک چهارم نهایی | ۴ | ۲ | ۱ | ۱ | ۵ | ۳ |
| مجموع | ۱۰/۱۲ | ۴۳ | ۳۴ | *۶ | ۳ | ۹۳ | ۲۴ |
پیشینهٔ مسابقات و رده‌بندی جهانی > مسابقات چهار کشور

تیم فوتبال زنان آلمان تاکنون چهار بار در مسابقات چهار کشور که معمولاً در اوایل ژانویه و در کشور چین برگزار می‌شود شرکت داشته‌است. در سال ۲۰۰۲ آن‌ها نایب‌قهرمان این مسابقات شدند. در سال‌های ۲۰۰۳ و ۲۰۰۵ و ۲۰۰۷ این تیم جایگاه سوم را از آن خود کرد. پس از سال ۲۰۰۷ آلمان در این مسابقات شرکت نکرده‌است.
پیشینهٔ مسابقات و رده‌بندی جهانی > رده‌بندی فیفا برای تیم‌های ملی فوتبال زنان

تیم ملی زنان آلمان همواره از سال ۲۰۰۳ تا سال ۲۰۱۶ بین رده‌های ۱ تا ۳ جدول فیفا در نوسان بوده‌است.
نمودار بالا بر مبنای داده‌های فصلی فیفا است که آخرین داده‌ها مربوط به تاریخ ۲۲ ژوئن ۲۰۱۸ است.
مربیان

هورشت هروبش بازیکن پیشین تیم ملی مردان آلمان که هم‌اکنون سرمربی تیم ملی فوتبال زنان آلمان است. مربیان دارای مدرک مربیگری رسمی دی‌اف‌بی را خواهند داشت و از کارکنان رسمی فدراسیون آلمان خواهند بود.
گرو بیزانتس اولین مربی تیم ملی فوتبال زنان آلمان بود. وی اولین تیم خود را در سپتامبر ۱۹۸۲ انتخاب کرد. هم‌زمان وی به عنوان مربی ارشد برای مربیان دی‌اف‌بی از سال‌های ۱۹۷۱ تا ۲۰۰۰ به آموزش مربیان پرداخت. بیزانتس تیم آلمان را به عنوان قهرمانی یوفا در سال‌های ۱۹۹۱، ۱۹۸۹ و ۱۹۹۵ رساند. تحت رهبری بیزانتس آن‌ها موفق به کسب عنوان نایب‌قهرمانی جام جهانی فوتبال زنان ۱۹۹۵ شدند. وی پس از حذف آلمان در دور اول مسابقات المپیک ۱۹۹۶ از سمت خود استعفا داد. وی همراه با دستیار خود تینا توینه از سال ۱۹۸۳ یک سیستم کاوش تشکیل داده و مسئول طرح‌های جدید فدراسیون آلمان برای جوانان بود.
تینا توینه کار خود را پس از بازی‌های المپیک ۱۹۹۶ به عنوان سرمربی جدید تیم زنان آلمان آغاز کرد. او اولین زنی بود که موفق به کسب بالاترین مدرک مربیگری در آلمان شد. او به عنوان مربی، تیم آلمان را سه بار به عنوان قهرمانی اروپا در سال‌های ۲۰۰۱، ۱۹۹۷ و ۲۰۰۵ رسانده‌است. در سال‌های حضور وی به عنوان سرمربی، آلمان به مدال برنز المپیک ۲۰۰۰ و ۲۰۰۴ دست یافت. بزرگ‌ترین موفقیت او کسب عنوان قهرمانی در جام جهانی ۲۰۰۳ با این تیم است. از تاینه به عنوان موفق‌ترین مربی ملی یاد می‌شود. او از برنامهٔ مؤثر جوانان و متحد کردن چندین بازیکن زیر ۱۹ سال در تیم ملی سود برد. وی پس از قهرمانی اروپا در سال ۲۰۰۵ استعفا داد.
زیلویا ناید زیلویا ناید، بازیکن و سرمربی پیشین تیم ملی فوتبال زنان آلمان، به عنوان بازیکن دارای رکورد ۱۱۱ مرتبه حضور در تیم ملی و برد همراه این تیم و ۴۸ گل زده‌است. او دارای مدرک رسمی مربیگری دی‌اف‌بی است و توسط فدراسیون فوتبال آلمان به عنوان سرمربی تیم ملی منصوب شده‌است. کمک مربی تیم آلمان و سرمربی تیم زیر ۱۹ سال آلمان از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۵ بود که موفق به کسب قهرمانی با این تیم در جام جهانی فوتبال زنان زیر ۲۰ سال در سال ۲۰۰۴ شده بود در ژوئیه سال ۲۰۰۵ او به عنوان سرمربی تیم ملی زنان آلمان منصوب شد و جام آلگاروه ۲۰۰۶ به عنوان اولین موفقیت وی در یک مسابقهٔ بین‌المللی رقم خورد. با قهرمانی در جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۰۷ ناید به عنوان اولین سرمربی آلمان (در هر دو ردهٔ مردان و زنان) شد که در اولین حضور خود به عنوان مربی موفق به کسب عنوان قهرمانی جهان شده‌است. آلمان در اولین حضور او به عنوان سرمربی در رقابت‌های المپیک در سال ۲۰۰۸ برای سومین بار به مدال نقرهٔ این رقابت‌ها دست پیدا کرد. ناید این تیم را به هفتمین عنوان قهرمانی خود در جام ملت‌های اروپا سال ۲۰۰۹ رساند. در سال ۲۰۱۵ زیلویا ناید تیم فوتبال زنان آلمان را به مقام چهارم جام جهانی زنان رساند. او همچنین موفق شد تیم آلمان را قهرمان المپیک ۲۰۱۶ زنان بکند. وی تا سال ۲۰۱۶ همراه تیم آلمان بود. و دستیار او اویلریک بایویگ بود.
اشتفی جونز در ۳۰ مارس ۲۰۱۵ اعلام شد که اشتفی جونز سرمربی جدید تیم ملی فوتبال زنان آلمان در سال ۲۰۱۶ خواهد بود. وی از سپتامبر ۲۰۱۶ سرمربی تیم زنان آلمان است. او در اوت ۲۰۱۵ دستیار زیلویا ناید بود؛ که به اتفاق یکدیگر قهرمان المپیک ۲۰۱۶ شدند. اولین مأموریت اشتفی جونز مسابقات فوتبال زنان اروپا ۲۰۱۷ در هلند خواهد بود که پیشتر به آن رقابت‌ها صعود کرده بودند. مارکوس هوگنر و ورنا هاگدورن دستیاران او خواهند بود.
هورشت هروبش به عنوان سرمربی موقت در سال ۲۰۱۸.
مارتینا فوس-تکلنبرگ در سال ۲۰۱۹ به سمت سرمربی جدید تیم آلمان رسید.
مربیان > خلاصهٔ آماری

| نام | مربیگری تیم آلمان | بازی | برد | تساوی | باخت | % | دستاوردها |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  گرو بیزانتس | ۱۹۸۲–۱۹۹۶ | ۱۲۷ | ۸۳ | ۱۷ | ۲۷ | ۶۵٫۷۶ | مسابقات زنان جام یوفا ۱۹۸۴ – صعود نکرد مسابقات فوتبال زنان اروپا ۱۹۸۷ – صعود نکرد مسابقات فوتبال زنان اروپا ۱۹۸۹ – قهرمان مسابقات فوتبال زنان اروپا ۱۹۹۱ – قهرمان مسابقات فوتبال زنان اروپا ۱۹۹۳ – مقام چهارم مسابقات فوتبال زنان اروپا ۱۹۹۵ – قهرمان جام جهانی فوتبال زنان ۱۹۹۵ – نایب قهرمان المپیک ۱۹۹۶ – مرحلهٔ گروهی |
|  تینا  توینه | ۱۹۹۶–۲۰۰۵ | ۱۳۵ | ۹۳ | ۱۸ | ۲۴ | ۶۸٫۸۹ | مسابقات فوتبال زنان اروپا ۱۹۹۷ – قهرمان جام جهانی فوتبال زنان ۱۹۹۹ – یک چهارم نهایی المپیک ۲۰۰۰ – مدال برنز مسابقات فوتبال زنان اروپا ۲۰۰۱ – قهرمان جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۰۳ – قهرمان المپیک ۲۰۰۴ – مدال برنز مسابقات فوتبال زنان اروپا ۲۰۰۵ – قهرمان |
|  زیلویا ناید | ۲۰۰۵–۲۰۱۶ | ۱۶۹ | ۱۲۵ | ۲۲ | ۲۲ | ۷۳٫۹۶ | جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۰۷ – قهرمان المپیک ۲۰۰۸ – مدال برنز مسابقات فوتبال زنان اروپا ۲۰۰۹ – قهرمان جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۱۱ – یک چهارم نهایی المپیک ۲۰۱۲ – صعود نکرد مسابقات فوتبال زنان اروپا ۲۰۱۳ – قهرمان جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۱۵ – مقام چهارم فوتبال در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ - قهرمان |
|  اشتفی جونز | ۲۰۱۶–۲۰۱۸ | ۲۲ | ۱۳ | ۴ | ۵ | ۰۵۹ | مسابقات فوتبال زنان اروپا ۲۰۱۷ – یک چهارم نهایی |
|  هورشت هروبش (سرمربی موقت) | ۲۰۱۸ | ۸ | ۷ | ۱ | ۰ | ۰۸۸ |  |
|  مارتینا  فوس-تکلنبرگ | ۲۰۱۹– | ۲۱ | ۱۹ | ۱ | ۱ | ۰۹۰ | جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۱۹ – یک چهارم نهایی المپیک ۲۰۲۰ – صعود نکرد. |
| مجموع | مجموع | ۴۸۱ | ۳۳۹ | ۶۳ | ۷۹ | ۰۷۰ |  |
ورزشگاه‌ها

| شهر | بازی | دوره |
| --- | --- | --- |
| اسنابروک | ۸ | ۱۹۸۹–۲۰۱۶ |
| اولم | ۵ | ۲۰۰۱–۲۰۰۵ |
| دویسبورگ | ۴ | ۱۹۹۷–۲۰۱۵ |
| فرانکفورت | ۴ | ۲۰۰۰–۲۰۱۳ |
| مانهایم | ۴ | ۱۹۹۶–۲۰۱۴ |
| آوگسبورگ | ۳ | ۲۰۰۱–۲۰۱۴ |
| بوخوم | ۳ | ۱۹۹۰–۲۰۰۹ |
| کایزرسلاوترن | ۳ | ۱۹۸۸–۱۹۹۵ |
| کوبلنتس | ۳ | ۱۹۸۲–۲۰۰۷ |
| لودن‌شاید | ۳ | ۱۹۸۴–۲۰۰۲ |
| راین | ۳ | ۱۹۹۰–۱۹۹۸ |
| زیگن | ۳ | ۱۹۸۳–۲۰۰۵ |
| وایل آن در راین | ۳ | ۱۹۹۱–۱۹۹۹ |
تیم ملی زنان آلمان ورزشگاه ملی ندارد و همانند تیم مردان این کشور بازی‌های خانگی خود را در ورزشگاه‌های گوناگون در نقاط مختلف کشور انجام می‌دهد. تا ژوئن ۲۰۱۱ آن‌ها در ۸۷ شهر مختلف آلمان بازی کرده‌اند. بیشتر بازی‌های خانگی آن‌ها در شهر اسنابروک بوده که ۶ بازی در آن انجام شده‌است و پس از آن شهر اولم با ۵ بازی و شهرهای بوخوم، کایزرسلاوترن، کوبلنتس، لودن‌شاید، راین، زیگن و وایل آن در راین هر یک با سه بازی انجام‌شده قرار دارند. اولین بازی خانگی در آلمان شرقی سابق نیز در شهر آئو در تاریخ مهٔ ۱۹۹۱ برگزار شد.
در سال‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ بازی‌های خانگی این تیم معمولاً در شهرهای کوچک برگزار می‌شد که فاقد باشگاه‌های حرفه‌ای فوتبال بودند. با موفقیت‌های بیشتر این تیم به خصوص قهرمانی در جام جهانی ۲۰۰۳ تعداد طرفداران این تیم نیز افزایش یافت. امروزه این تیم بازی‌های خود را در ورزشگاه‌های ۱۰٬۰۰۰ تا ۲۵٬۰۰۰ نفره انجام می‌دهد. ۵ شهر بزرگ آلمان تنها پنج بار میزبان بازی‌های این تیم بوده‌اند. این تیم دو بار در فرانکفورت و برلین و یک‌بار در هامبورگ بازی کرده‌است. برمن، دورتموند، دوسلدورف، اسن، کلن، مونیخ و اشتوتگارت هیچگاه میزبان تیم ملی فوتبال زنان آلمان در یک بازی بین‌المللی نبوده‌اند.
در خارج از آلمان، آن‌ها بیش‌ترین بازی خود را در فارو، پرتغال (۱۰ بازی) و گوانگ‌ژو، چین (۶ بازی) انجام داده‌اند. آن‌ها به همین ترتیب در شهرهای میزبان جام آلگاروه و مسابقات چهار کشور بازی انجام داده‌اند. آن‌ها همچنین پنج بازی را در آلبوفیرا، پرتغال (که آن هم یکی از میزبانان جام آلگاروه است) و چهار مرتبه در مینیاپولیس آمریکا انجام داده‌اند.
رکورد بیشترین تعداد تماشاگر این تیم با ۷۳٬۶۸۰ مربوط به بازی افتتاحیهٔ جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۱۱ است که مقابل تیم کانادا در ورزشگاه المپیک برلین انجام شد. این بازی همچنین رکورد بیشترین تماشاگر بازی فوتبال زنان در اروپا را نیز داراست. رکورد بیش‌ترین تماشاگر خارج از خانهٔ این تیم ۵۴٬۶۴۲ نفر در یک‌چهارم نهایی جام جهانی فوتبال زنان ۱۹۹۹ مقابل تیم آمریکا در استادیوم جک کنت کوک شهر لاندوور بوده‌است.
رنگ‌ها، طرح لباس و حامی مالی

لباس‌های تیم ملی زنان آلمان نیز همانند تیم مردان این کشور پیراهن‌های سفید و شرت‌های سیاه و جوراب‌های سفید (رنگ‌های پروسیا) است. در حال حاضر لباس‌های دوم آن‌ها پیراهن‌های قرمز و شلوارهای سیاه و جوراب‌های قرمز است. در گذشته تیم آلمان از پیراهن‌های سبزرنگ و شرت‌های سفید و جوراب‌های سبز به عنوان لباس‌های خارج از خانهٔ خود استفاده می‌کرد.
تیم ملی زنان آلمان در اصل با نشان تیم مردان این کشور که تغییراتی در لوگوی فدراسیون فوتبال آلمان که نشان فدرال آلمان است و سه ستاره در بالای آن برای قهرمانی تیم مردان در سه جام جهانی ۱۹۵۴، ۱۹۷۴ و ۱۹۹۰ داشت به میدان می‌رفت. اما پس از کسب اولین عنوان قهرمانی جام جهانی در سال ۲۰۰۳ این تیم عنوان‌ها خود را بر روی پیراهنش درج کرد که در ابتدا در سال ۲۰۰۷ دو ستاره بر بالای نشان وجود داشت. پس از کسب عنوان قهرمانی در چندین دورهٔ جام جهانی، این تیم نشان جدید نشان قهرمانی زنان فیفا را نیز از سال ۲۰۰۹ تا سال ۲۰۱۱ بر روی پیراهن‌هایش به نمایش گذارد. این عنوان در سال ۲۰۱۱ به ژاپن تعلق گرفت.
برای تطابق با قوانین کمیته بین‌المللی المپیک تیم آلمان از پیراهن‌های رسمی خود که حاوی لوگوی فدراسیون فوتبال آلمان بود در بازی‌های المپیک استفاده نکرد، بلکه به جای آن از نشان ملی آلمان استفاده کرد. تیم زنان آلمان همانند تمامی اعضای فدراسیون فوتبال آلمان از اجناس عرضه شده توسط آدیداس که به‌طور اختصاصی طراحی لباس‌های ورزشی زنان را از سال ۱۹۹۹ انجام می‌دهد استفاده می‌کند. حامی این تیم شرکت بیمهٔ آلمانی آلیانتس است.