اتحاد رنو–نیسان–میتسوبیشی
رنو > مدل‌های تولید شده

| سال‌های تولید>  خودروهای سوپرمینی  | مدل>  خودروهای سوپرمینی  | توضیحات>  خودروهای سوپرمینی  | تصویر>  خودروهای سوپرمینی  |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۴۶–۱۹۶۱  | رنو ۴سی‌وی  | این مدل در زمان تولید و عرضه بعلت شباهتی که به فولکس قورباغه‌ای داشت، باعث شد که گروهی به اشتباه آن را کپی شده از این خودروی آلمانی فرض نمایند! که در واقع این‌گونه نبود. شرکت رنو از این مدل تعداد ۱٫۵ میلیون دستگاه بفروش رساند.   |   |
| ۱۹۶۱–۱۹۶۲  | رنو ۳  | در واقع نسخه اولیه از خودروی رنو ۴ محسوب می‌شود.   |   |
| ۱۹۶۱–۱۹۹۲  | رنو ۴  | این مدل اولین خودروی ۵ در رنو بود، که در قشرها مختلف طرفدار داشته و تا دهه ۱۹۹۰ میلادی همچنان به شکل انبوه تولید می‌شد. از این مدل، بیش از ۸ میلیون دستگاه فروخته شد.   |   |
| ۱۹۷۲–۱۹۹۶  | رنو ۵  | یکی از انقلابی‌ترین مدل‌های رنو در زمان خود محسوب می‌شد، که در طراحی آن، توجه اصلی به هزینه پایین و ابعاد کوچکتر معطوف بود. گنجایش موتورهای این مدل از ۸۵۰ سی‌سی تا ۱۸۰۰ سی‌سی طراحی شده بود.   |    |
| ۱۹۸۰–۱۹۸۶  | رنو ۵ توربو  | چهار سیلندر وسط موتور که با توربو شارژر مجهز شده بود. موتور طولی در مقابل محور عقب، با جابجایی از ۱۳۹۷ سی‌سی ساخته شده از ۱۶۰ اسب بخار نصب شده بود و حداکثر گشتاور نیرو به ۲۱۰ نیوتن متر رسیده بود.   |   |
| ۱۹۷۴–۱۹۸۳  | رنو ۷  | خودروی چهار در و در کلاس لیفت بک سدان از مدل رنو ۵ طراحی شده بود، که تنها در کشور اسپانیا تولید گردید.   |   |
| ۱۹۹۰–۱۹۹۸  | رنو کلیو  | این خودرو در اواسط سال ۱۹۹۰ ساخته شد. در ساخت این مدل، نیز از رنو ۵ الهام گرفته شد، که دو بار در سالهای ۱۹۹۴ و ۱۹۹۶ تغییراتی در آن ایجاد شد.   |   |
| ۱۹۹۳–۲۰۰۷  | رنو توئینگو  | یک اتومبیل سریع در جاده‌ها محسوب می‌شد. در سال ۱۹۹۸ تغییرات جزئی در بدنه و ظاهر آن ایجاد شد و در سال ۲۰۰۳ تغییرات زیادی در این مدل داده شد، که برای نمونه: بهبود سیستم ترمز، تغییر موتور با موتوری ۱٫۲ لیتری ۱۶ سوپاپ و افزودن سیستم ناوبری و…   |   |
| ۱۹۹۸–۲۰۰۵  | رنو کلیو دو  | نسل دوم از کلیو؛ که با دو تجدید نظر و تغییر نسبت به نسل اول عرضه شد. در سال ۲۰۰۱ چراغ‌های عقب جدید و چراغ‌های جلو پویاتری طراحی شد. در سال ۲۰۰۳ موتور جدید ۲ لیتری ۱۶ سوپاپ با ۱۷۹ اسب بخار جایگزین موتور قبلی شد.   |    |
| ۲۰۰۵-اکنون  | رنو کلیو سه  | نسل سوم کلیو با موتوری شش سیلندر و ۲۰۱ اسب بخار می‌باشد، که اولین مرحله توسعه آن در سال ۲۰۰۹ انجام شد.   |   |
| ۲۰۰۷-اکنون'  | رنو توئینگو دو  | نسل دوم از مدل رنو توئینگو می‌باشد، که در کلاس هاچ‌بک سه در طراحی شده‌است.   |   |
 خودروی کامپکت :  خودروی کامپکت 
| ۱۹۳۷–۱۹۵۵  | رنو جاواکواترو  | نخستین بار در نمایشگاه اتومبیل ۱۹۳۷ پاریس از آن رونمایی شد. در ابتدا به‌طور عمده توسط اداره پست فرانسه مورد استفاده قرار گرفت. در سال ۱۹۳۹ نسخه دو در و سدان چهار در آن نیز به بازار عرضه شد.   |   |
| ۱۹۵۶–۱۹۶۸  | رنو دوفین  | به عنوان یک سدان چهار در با موتور عقب ساخته شد.   |   |
| ۱۹۶۸–۱۹۸۰  | رنو ۶  | در والادولید، اسپانیا، کلمبیا و آرژانتین تولید شده‌است. طراحی آن خودروهای موتور وسط-محور جلو بوده‌است.   |   |
| ۱۹۷۶–۱۹۸۲  | رنو ۱۴  | فرانسه و بلژیک تولید شده، این خودرو در کلاس خودروی کامپکت لیفت بک قرار گرفته‌است.   |   |
| ۱۹۸۱–۱۹۸۸  | رنو ۹ و ۱۱  | مدل‌های خواهر رنو ۹ و رنو ۱۱ هر دو دیفرانسیل جلو هستند، که نوع رنو۹ سدان چهار در بوده و رنو۱۱ نیز هاچ‌بک سه و پنج در ساخته شد. این مدل به جهت مصرف بنزین پائین، در طول زمان تولید خود در تمامی کشورهای غرب اروپا به‌طور گسترده بفروش رسید. در پاییز ۱۹۸۸ تولید این مدل، متوقف شد.   |    |
| ۱۹۸۸–۱۹۹۷  | رنو ۱۹  | این مدل یکی از با کیفیت‌ترین خودروهای رنو می‌باشد و نخست به عنوان یک خودروی هاچ‌بک عرضه شد، سپس در تابستان ۱۹۸۹ مدل سدان آن نیز ساخته شد. در سال ۱۹۹۱ توسط شرکت کارمان توسعه پیدا کرد.   |   |
| ۱۹۹۵–۲۰۰۳  | رنو مگان  | مگان در ابتدا در کلاس کلاسیک سالن ساخته شد و تا سال ۱۹۹۹ مدل کوپه و کوپه کوروکی آن نیز وارد بازار گردید. تا سال ۲۰۰۳ مدل‌های سدان، استیشن واگن آن نیز ساخته شد.   |   |
| ۲۰۰۲–۲۰۰۹  | رنو مگان دو  | نسل دوم رنو مگان در واقع مدل توسعه یافته‌ای از نسل اول این خودرو می‌باشد، که توسعه اصلی در زمینه ایمنی خودرو، انجام گرفت و در تست تصادف دارای گواهی یورو ان‌سی‌ای‌پی می‌باشد.   |   |
| ۲۰۰۸–تاکنون  | رنو مگان سه  | نسخه سوم از خودرو مگان است که از پایان ماه نوامبر ۲۰۰۸ به بازار عرضه شد. مدل کوپه سه در آن نیز، از ژانویه ۲۰۰۹ تولیدش آغاز گردید.   |   |
 خودروهای خانواده :  خودروهای خانواده 
| ۱۹۶۲–۱۹۷۳  | رنو ۸  | سدان چهار در با درازا در عقب و با یک موتور چهار سیلندر.   |   |
| ۱۹۶۹–۱۹۸۰  | رنو ۱۲  | اولین خودروی سایز متوسط رنو بود، که در اواسط سال ۱۹۶۹ وارد بازار شذ. این خودرو در کشور رومانی، تحت نام داچیا ۱۳۰۰/۱۴۰۰ تحت لیسانس تولید می‌شد. گرچه تولید این مدل از رنو در سال ۱۹۸۰ متوقف شد ولی تنها در رومانی، تا سال ۲۰۰۶ تولید آن ادامه داشت. از مدل رنو ۱۲ شمار ۴٫۲ میلیون دستگاه به‌فروش رسید.   |   |
| ۱۹۷۸–۱۹۸۶  | رنو ۱۸  | خودرویی سدان بود، که از سال ۱۹۷۹ مدل استیشن واگن آن نیز وارد بازار شد. در کل ۵ موتور برای این مدل ساخته شد، که عبارتند از: ۱٫۴ لیتر، ۱٫۷ لیتر، ۱٫۶ لیتر توربو، ۲٫۲ لیتر و ۲٫۱ لیتر توربو دیزل.   |   |
| ۱۹۸۶–۱۹۹۴  | رنو ۲۱  | در دو نوع ۲٫۱ لیتر دیزلی و ۲ لیتر توربو و در کلاس‌های سدان، واگن و هاچ‌بک ساخته شد.   |   |
| ۱۹۹۴–۲۰۰۱  | رنو لاگونا  | نخست در کلاس هاچ‌بک وارد بازار شد. از سال ۱۹۹۵ توسعه آن آغاز شد و در نتیجه چندین بار توسعه در کلاس‌ها و موتورهایی با گنجایش مختلف ساخته شد. در اوایل ۲۰۰۱ که تولیدش متوقف شد، بیش از ۱٫۵ میلیون دستگاه لاگونا بفروش رسیده بود.   |   |
| ۲۰۰۱–۲۰۰۷  | رنو لاگونا دو  | در کلاس‌های هاچ بک و استیشن واگن وارد بازار شد.   |   |
| ۲۰۰۷–تاکنون  | رنو لاگونا سه  | نسل سوم لاگونا با مشارکت شرکت نیسان ساخته شد.   |   |
| ۲۰۰۹–تاکنون  | رنو فلیوینس  | بر پایه مدل رنو مگان ساخته شد و در سال ۲۰۰۹ در نمایشگاه بین‌المللی خودروی فرانکفورت از آن رونمایی شد.   |   |
 خودروی شرکتی :  خودروی شرکتی 
| ۱۹۵۱–۱۹۶۰  | رنو فرگیت  | نخستین بار در سال ۱۹۵۰ در نمایشگاه اتومبیل پاریس رونمایی شد.   |   |
| ۱۹۶۵–۱۹۸۰  | رنو ۱۶  | نخستین خودروی متوسط بود که در کلاس هاچ‌بک ساخته شد و در سال ۱۹۶۵ وارد بازار گردید. این مدل به‌عنوان خودروی سال ۱۹۶۶ انتخاب شد.   |   |
| ۱۹۷۵–۱۹۸۴  | رنو ۳۰  | نخستین خودروی ۶ سیلندر پس از جنگ جهانی دوم بود. این مدل به‌طور مشترک با شرکت‌های پژو و ولوو توسعه یافت و به صورت ۴ سیلندر در سال ۱۹۷۸ عرضه شد.   |   |
| ۱۹۷۵–۱۹۸۴  | رنو ۲۰  |   |   |
| ۱۹۸۴–۱۹۹۲  | رنو ۲۵  |   |   |
| ۱۹۹۲–۲۰۰۰  | رنو سفقان  |   |   |
| ۲۰۰۲–۲۰۰۹  | رنو ول ساتیس  |   |   |
| ۲۰۱۰-اکنون  | رنو لتیتیود  | بر پایه رنو سامسونگ اس‌ام۵.   |   |
 خودروهای اسپورت کوپه :  خودروهای اسپورت کوپه 
| ۱۹۵۸–۱۹۶۸  | رنو کاراول  | بر پایه داوفین.   |   |
| ۱۹۷۱–۱۹۷۹  | رنو ۱۵  | خودروی کوپه با پیشرانه ۹۰ اسب بخار ۴ سیلندر، با ظرفیت ۱۲۸۹ سی‌سی بود، که حداکثر سرعت آن معادل ۱۵۰ کیلومتر بر ساعت برآورد شد.   |   |
| ۱۹۷۱–۱۹۷۹  | رنو ۱۷  | با مشخصات رنو ۱۵ تقریبأ یکی بوده، تنها گنجایش موتور آن، برابر ۱۵۶۵ سی‌سی و حداکثر سرعت آن ۱۷۰ کیلومتر بر ساعت می‌باشد.   |   |
| ۱۹۸۰–۱۹۸۶  | رنو فیوگو  | بر پایه رنو ۱۵، رنو ۱۷ و رنو ۱۸.   |   |
| ۱۹۹۵–۱۹۹۹  | رنو اسپورت اسپایدر  | خودروی رودستر دو در   |   |
| ۲۰۰۱–۲۰۰۳  | رنو اوانتایم  | کوپه ون منحصر بفردی بود، که در سال ۲۰۰۱ تولید شد ولی بعلت تعطیلی کارخانه شرکت تولیدکننده، یهنی ماترا در سال ۲۰۰۳ پس از تولید ۸٫۵۰۰ دستگاه، خط تولید آن متوقف شد.   |   |
| ۲۰۰۸–تاکنون  | رنو لاگونا کوپه  | نسل سوم از رنو لاگونا است، که در کلاس کوپه تولید شده‌است.   |   |
| ۲۰۰۹–تاکنون  | رنو مگان کوپه  | نسل سوم از رنو مگان است، که در دو کلاس کوپه و اسپورت تولید شده‌است.   |    |
 خودروهای اس‌یووی :  خودروهای اس‌یووی 
| ۲۰۰۸–تاکنون  | رنو کولئوس  | طراحی آن به‌طور مشترک توسط شرکت رنو و رنو سامسونگ موتورز انجام شده‌است.   |   |
 خودروهای وانت :  خودروهای وانت 
| ۱۹۵۰–۱۹۵۷  | رنو کالریل  |   |   |
| ۱۹۸۴–۱۹۹۱  | رنو اسپیس  | طراحی توسط ماترا.   |   |
| ۱۹۹۱–۱۹۹۶  | رنو اسپیس دو  | مدل توسعه یافته از رنو اسپیس و نسل دوم رنو اسپیس است، که طراحی موتور آن بر پایه رنو ۲۵ بوده‌است.   |   |
| ۱۹۹۶–۲۰۰۳  | رنو سینیک  | بر پایه رنو مگان.   |   |
| ۱۹۹۶–۲۰۰۲  | رنو اسپیس سه  | نسل سوم از خودروی رنو اسپیس بود که توسط شرکت ماترا توسعه پیدا کرد.   |   |
| ۲۰۰۰–تاکنون'  | رنو اسپیس چهار  | نسل چهارم از خودروی رنو اسپیس است، که توسط شرکت ماترا توسعه پیدا کرد.   |   |
| ۲۰۰۳–۲۰۰۹  | رنو سینیک دو  | نسل دوم از رنو سینیک است، که مدل کوچک از خودروی رنو مگان نسل دوم می‌باشد.   |   |
| ۲۰۰۴–۲۰۱۲  | رنو مودس  | بر پایه مدل‌های توینگو و کلیو.   |   |
| ۲۰۰۹–تاکنون'  | رنو سینیک سه  | بر پایه مدل رنو وگان نسل سوم.   |   |
 خودروهای استیشن :  خودروهای استیشن 
| ۱۹۶۵–۱۹۹۲  | رنو اف۴  | بر روی پلتفرم مدل رنو ۴.   |   |
| ۱۹۸۵–۱۹۹۸  | رنو رپید  | بر پایه مدل نسل دوم رنو ۵.   |   |
| ۱۹۹۸–۲۰۰۷  | رنو کانگو  | طراحی توسط سیتروئن.   |   |
| ۲۰۰۸-اکنون  | رنو کانگو دو  | نسل دوم از رنو کانگو. |  |
 خودروهای ون :  خودروهای ون 
| ۱۹۸۱–۱۹۹۸  | رنو مستر یک   |   |   |
| ۱۹۸۱–۲۰۰۱  | رنو ترافیک یک   |   |   |
| ۱۹۹۸–۲۰۱۰  | رنو مستر سه   | بر پایه نیسان اینتراستار.   |   |
| ۲۰۰۱-اکنون  | رنو ترافیک  | بر پایه خودروی اوپل ویوارو.   |   |
| ۲۰۱۰-اکنون  | رنو مستر سه   |   |   |
 :  
: