stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پیت‌بول (خواننده)
زندگی و کارهای انجام‌شده

پیت‌بول در ۱۵ ژانویهٔ ۱۹۸۱در یک خانوادهٔ مهاجر کوبایی در میامیِ آمریکا متولد شده‌است. او در ۳سالگی می‌توانست که اشعار خوزه مارتی را به زبان اسپانیایی بخواند و تکرار کند.
در دوران جوانی، پدر و و مادر او از هم جدا شدند و وی بیشتر زندگی خود را با مادرش گذراند. سپس بر روی حرفه‌اش، که خوانندگی بود، تمرکز کرد.
در ۲۰۰۴، آلبوم ام.آی.ای.ام.آی را منتشر کرد که آهنگ اول آن «کولو» بود.
این آهنگ توسط لیل جان و برادران دیاز تهیه شده‌بود که رتبهٔ ۳۲ را در آهنگ‌های خوب و رتبهٔ ۱۱ را در آهنگ‌های خوبِ رپ به خودش اختصاص داد.
از معروف‌ترین آهنگ‌های وی می‌توان به «می‌دونم منو می‌خوای I Know You Want Me»، «اونو تعطیل کن Shut It Down»، «برو دختر Go Girl»، «خدمات اتاق هتل Hotel Room Service»، «دیوانه Crazy» و «هی عزیزم Hey Baby» نام برد.
پیت‌بول با بسیاری از خوانندگان معروف، آهنگ خوانده و حتی ریمیکسهایی را درست کرده‌است که می‌توان به «دی‌جی، ما را عاشق کن DJ Got Us Fallin' in Love» به‌همراه آشر، «من اونو دوست دارم I Like It» به‌همراه انریکه ایگلسیاس و «روی صحنه On the Floor» به‌همراه جنیفر لوپز نام برد.
پیت‌بول در سال ۲۰۱۰ آلبومی تمام‌اسپانیولی با نام «آرماندو Armando» منتشر کرد که به‌خاطر این آلبوم به‌عنوان نامزد بهترین آلبوم «لاتین» قرار گرفت.
آلبوم‌ها > آلبوم‌های استودیویی

M.I.A.M.I. (میامی) (۲۰۰۴)
El Mariel (ال ماریل) (۲۰۰۶)
The Boatlift (بوت‌لیفت) (۲۰۰۷)
Rebelution (شورش) (۲۰۰۹)
Armando (آرماندو) (۲۰۱۰)
Planet Pit (سیاره پیت) (۲۰۱۱)
Global Warming (گرمایش جهانی) (۲۰۱۲)
Globalization (جهانی شدن) (۲۰۱۴)
Dale (بزن بریم) (۲۰۱۵)
Climate Change (تغییرات آب و هوا) (۲۰۱۷)
(Libertad 548 (۲۰۱۹
(۲۰۲۲) Timeless
Trackhouse (۲۰۲۳)
آلبوم‌ها > آلبوم‌های مشترک

Money Is Still a Major Issue (پول هنوز یک مسئله مهم است) (۲۰۰۵)
Original Hits (تعداد بازدیدها اصلی) (۲۰۱۲)
International Takeover (تصاحب بین‌المللی) (۲۰۱۳)
فیلم‌شناسی > فیلم‌ها

| فیلم> سال | فیلم | فیلم> نقش | فیلم> توضیحات |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۲ | La Gasolina: Reggaeton Explosion | خودش | مستند |
| ۲۰۱۲ | پول خون | خودش |  |
| ۲۰۱۳ | حماسه | بوفو | صداپیشه |
| ۲۰۱۳ | عروسک‌های زشت | سگ زشت | صداپیشه |
سریال: سریال
| سال | نام | نقش | توضیحات |
| ۲۰۰۷ | پانکد | Himself |  |
| ۲۰۰۷–۲۰۰۸ | La Esquina | Himself | 2 episodes; Executive Producer & Writer |
| ۲۰۱۲ | شارک تنک | Himself | Special Guest-Star |
بازی‌های ویدئویی: بازی‌های ویدئویی
| سال | نام | نقش | توضیحات |
| ۲۰۰۶ | Scarface: The World Is Yours |  | Voice |
آهنگ‌های معروف

من میدونم تو منو میخوای
بون، بون
همه چیز را به من بده
روی من ببار
عشق جهانی
مهمانی را قطع نکن
چوب
گلوله ی آتش
رهایی
عکس پیت بول (خواننده)
پیت‌بول در سال ۲۰۱۴ با زن های رقصنده
وردا، باهیا

Municipality and town در Nordeste, 23x15px|border |alt=|link= برزیل
| Vereda | Vereda |
| --- | --- |
Municipality and town: Municipality and town
مختصات: مختصات: ناتوان در تجزیه عرض جغرافیایی به عنوان یک رقم:N {{#coordinates:}}: عرض جغرافیایی نامعتبر: مختصات: مختصات: ناتوان در تجزیه عرض جغرافیایی به عنوان یک رقم:N {{#coordinates:}}: عرض جغرافیایی نامعتبر
Region: Nordeste
ایالت: باهیا
منطقهٔ زمانی: UTC -3
وردا، باهیا (به پرتغالی: Vereda, Bahia) یک شهرستان برزیل در برزیل است که در باهیا واقع شده‌است.
استارلینک

| 0 | 1 |
| --- | --- |
۶۰ ماهواره استارلینک پیش از استقرار در تاریخ ۲۴ مه ۲۰۱۹، روی هم قرار گرفته‌اند.: ۶۰ ماهواره استارلینک پیش از استقرار در تاریخ ۲۴ مه ۲۰۱۹، روی هم قرار گرفته‌اند.
سازنده: اسپیس‌اکس
کشور اصلی: ایالات متحده آمریکا
اپراتور: اسپیس‌اکس
کاربرد: اینترنت ماهواره‌ای
وبگاه: starlink.com
 :  
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
نوع فضاپیما: ماهواره کوچک
جرم پرتاب: ۲۲۷–۲۶۰ کیلوگرم (۵۰۰–۵۷۳ پوند)
تجهیزات: آنتن‌های آرایه فازی پیشرانه اثر هال برای باندهای باند کی‌یو ،باند کی‌ای و ای
رژیم مداری: مدار نزدیک زمین ۳۳۵/۹–۱٬۳۲۵ کیلومتر
 :  
ساخت: ساخت
وضعیت: فعال
نخستین پرتاب: ۲۲ فوریه ۲۰۱۸
 :  
استارلینک (به انگلیسی: Starlink) یک منظومه ماهواره‌ای است که از سوی شرکت اسپِیس‌اِکس برای فراهم کردن اینترنت ماهواره‌ای شکل گرفته‌است. این صورت فلکی از هزاران ماهواره کوچک در مدار پایینی زمین تشکیل‌شده‌است که در ترکیب با فرستند‌ه و گیرنده‌های زمینی کار می‌کنند.
اسپیس‌اکس قصد دارد برخی از ماهواره‌ها را برای اهداف نظامی، علمی یا اکتشافی بفروشد. مرکز توسعه ماهواره‌های اسپیس‌اکس در ردموند واشینگتن، میزبان تحقیق، توسعه، ساخت و کنترل گردش ماهواره‌های استارلینک است. هزینه پروژه یک‌دهه‌ای طراحی، ساخت و استقرار این صورت فلکی توسط اسپیس‌اکس در ماه مه ۲۰۱۸ حداقل ۱۰ میلیارد دلار برآورد شد.
توسعه محصول از سوی شرکت سازنده در سال ۲۰۱۵ آغاز شد. در گام اول، دو ماهواره نمونه اولیه برای پرواز آزمایشی در فوریه ۲۰۱۸ به فضا پرتاب شدند. بعدها به مرور زمان ماهواره‌های آزمایشی بیشتری اضافی شدند و ۶۰ ماهواره عملیاتی در ماه مه سال ۲۰۱۹ در مدار مستقر شدند.
از نوامبر ۲۰۲۰، اسپیس‌اکس در راستای اهداف خود، هم‌زمان تا ۶۰ ماهواره در هر پرتاب را با هدف استقرار ۱۵۸۴ ماهواره ۲۶۰ کیلوگرمی برای ارائه خدمات تقریباً جهانی تا اواخر سال ۲۰۲۱ یا ۲۰۲۲ به فضا می‌فرستد. اسپیس‌اکس در اوت ۲۰۲۰ یک سرویس بتا خصوصی در ایالات متحده شمالی و یک بتا عمومی را در اکتبر ۲۰۲۰ در عرض‌های جغرافیایی بالا بین ۴۴ و ۵۲ درجه شمالی آغاز کرد.
در ۱۵ اکتبر ۲۰۱۹ کمیسیون فدرال ارتباطات ایالات‌متحده پرونده‌هایی را از طرف اسپیس‌اکس به اتحادیه بین‌المللی مخابرات فرستاد تا طیفی را برای ۳۰٬۰۰۰ ماهواره اضافیِ مکملِ ۱۲٬۰۰۰ ماهواره استارلینک که قبلاً توسط کمیسیون فدرال ارتباطات تأییدشده بود، فراهم کند.
ستاره‌شناسان در مورد تأثیر صورت‌های فلکی در مشاهدات نجومی زمینی و چگونگی افزودن ماهواره‌ها به یک مدار از پیش متراکم، ابراز نگرانی کرده‌اند. این منظومه ماهواره‌ای همچنین باعث به وجود آمدن سخنانی در مورد رعایت اخلاق توسط یک شرکت که به‌طور یک‌جانبه ظاهر آسمان شب را تغییر می‌دهد، شد.
تاریخچه > برنامه‌ریزی اولیه

برای اولین بار در اواسط دهه ۱۹۸۰ به‌عنوان بخشی از ابتکار دفاع استراتژیک شرکت فناوری ساری ستلایت(SSTL) به عنوان بخشی از «چشم‌انداز استراتژیک مشترک» به دست آورد. SSTL در آن زمان در حال کار برای گسترش اینترنت در فضا بود. با این حال، سهام اسپیس‌اکس در نهایت در سال ۲۰۰۸ پس از تمرکز بیشتر شرکت بر روی ناوبری و رصد زمین به شرکت فناوری هوافضا فرانسوی آستریوم فروخته شد. در اوایل سال ۲۰۱۴، ایلان ماسک و گرگ وایلر در حال کار روی طراحی یک صورت فلکی متشکل از ۷۰۰ ماهواره به نام WorldVu (که به وان‌وب تغییر نام داد) بودند که بیش از ۱۰ برابر بزرگ‌ترین منظومه ماهواره‌ای ایریدیوم در آن زمان بود. با این حال، این بحث‌ها در ژوئن ۲۰۱۴ شکست خورد و شرکت اسپیس‌اکس به جای آن به‌طور مخفیانه درخواست ITU را از طریق تنظیم کننده مخابرات نروژ تحت نام STEAM ثبت کرد.
پرتاب‌ها

اطلاعات بیشتر: فهرست پرتاب‌های استارلینک
استقرار ۱۴۴۰ ماهواره اول در ۷۲ صفحه مداری، هر یک شامل ۲۰ ماهواره انجام خواهد شد. اسپیس‌اکس نخستین منظومه ۶۰ ماهواره‌ای را در ماه مه ۲۰۱۹ به مدار ۴۵۰ کیلومتری (۲۸۰ مایل) پرتاب کرد و در آن زمان انتظار می‌رفت که حداکثر شش پرتاب با ۷۲۰ ماهواره (۶۰ * ۱۲) در سال ۲۰۱۹ برای پوشش مداوم در سال ۲۰۲۰ داشته باشد.
در اوت ۲۰۱۹، اسپیس‌اکس انتظار داشت چهار پرتاب دیگر در سال ۲۰۱۹ و حداقل ۹ پرتاب در سال ۲۰۲۰ انجام شود، اما از ژانویه ۲۰۲۰ انتظارات به ۲۴ پرتاب در سال ۲۰۲۰ افزایش‌یافته بود.
در مارس ۲۰۲۰، اسپیس‌اکس تولید شش ماهواره در روز را گزارش داد.
همچنین قرار است ماهواره‌های استارلینک از استارشیپ، یک موشک تحت توسعه اسپیس‌اکس که هم‌زمان ۴۰۰ ماهواره به فضا پرتاب می‌کند، پرتاب شوند.
در فوریه ۲۰۲۱ ایلان ماسک اظهار داشت که ماهواره‌ها در خوشه‌هایی در ۲۵ صفحه مداری حول مدار ۵۳ درجه شمالی حرکت می‌کنند.
استارلینک در ایران

درحالی که معامله دستگاه های اینترنت ماهواره‌ای در ایران ممنوع بود ولی بعضاً دستگاه هایی توسط کاربران مورد استفاده قرار گرفت. در سال ۲۰۲۳ اتحادیه بین‌المللی مخابرات، استارلینک را مکلف به همکاری با ایران کرد و این ممکن است آغازی برای قانونی شدن این فناوری در ایران باشد.
در حال حاضر استارلینک به‌طور غیررسمی یعنی خرید اشتراک از یک کشور دیگر، در ایران قابل استفاده است. برخی کاربران شبکه‌های اجتماعی معتقدند با وجود قیمت بالا، سرعت آپلود پایین و پینگ بالا، آنچه به دستشان می‌رسد، «اینترنت آزاد» است و ارزش دارد. نسل یک تا چهار تجهیزات و سرویس استارلینک قابل خرید است، بین ۴۰، ۵۰ تا ۲۰۰ میلیون تومان قیمت دارد. هزینه‌ی اشتراک ماهانه هم حدود ۴۰ دلار تخمین زده می‌شود اما متقاضیان انتظار دارند با افزایش تقاضا قیمت بیش از این‌ها افت داشته باشد.
شایان ذکر است مطابق ماده ۲۴ قانون جرائم رایانه ای «هرکس بدون مجوز قانونی از پهنای باند بین المللی برای برقراری ارتباطات مخابراتی مبتنی بر پروتکل اینترنتی از خارج ایران به داخل یا برعکس استفاده کند، به حبس از یک تا سه سال یا جزای نقدی از یکصد میلیون (۱۰۰.۰۰۰.۰۰۰) ریال تا یک میلیارد (۱.۰۰۰.۰۰۰.۰۰۰) ریال یا هر دو مجازات محکوم خواهد شد.»این بدان معناست که هرکس بدون اخذ مجوز از این فناوری استفاده کند به حبس یا جزای نقدی به شرح مذکور محکوم خواهد شد.
خدمات

هدف اسپیس‌اکس اتصال اینترنت ماهواره‌ای به مناطق کم برخوردار کره زمین و همچنین ارائه خدمات با قیمت رقابتی به مناطق شهری است. این شرکت اظهار داشته‌است که گردش مالی مثبت حاصل از فروش خدمات اینترنت ماهواره‌ای برای تأمین اعتبار برنامه‌های مریخ آن‌ها ضروری است.
در اوایل سال ۲۰۱۵، دو کارآفرین فضایی فعالیت‌های اینترنت ماهواره‌ای را در یک هفته اعلام کردند. علاوه بر مدیرعامل اسپیس‌اکس، ایلان ماسک، از پروژه‌ای که بعداً استارلینک نام‌گذاری شد، کارآفرین بریتانیایی ریچارد برانسون نیز از سرمایه‌گذاری در وان‌وب خبر داد. وان‌وب یک صورت فلکی مشابه با حدود ۷۰۰ ماهواره پی‌ریزی‌شده‌است که قبلاً مجوزهای فرکانس ارتباطی را برای طیف رادیویی خود تهیه‌کرده‌است.
راجر روش، مشاور صنعت ماهواره پس از ناکامی‌های قبلی در زمینه فضایی ماهواره-به-مصرف‌کننده (satellite-to-consumer)، در سال ۲۰۱۵ گفت، «بعید به نظر می‌رسد که بتوان از این طریق یک کسب‌وکار موفق ساخت». ماسک نیز این واقعیت تجاری را علناً تصدیق کرد. با این وجود، اسناد داخلی که در فوریه ۲۰۱۷ به بیرون درز کردند، نشان می‌داد که اسپیس‌اکس پیش از سال ۲۰۲۵ انتظار درآمد بیش از ۳۰ میلیارد دلاری از منظومه ماهواره‌ای خود دارد، درحالی‌که انتظار می‌رفت درآمد حاصل از فعالیت‌های تجاری مربوط به پرتاب ماهواره از سوی این شرکت در همان سال به ۵ میلیارد دلار برسد.
با پرتاب اولیه ۶۰ ماهواره صورت فلکی عملیاتی در سال ۲۰۱۹، اسپیس‌اکس نشان داد که برای دستیابی به پوشش باندپهن اولیه از زمین به ۴۲۰ ماهواره و برای پوشش متوسط به ۷۸۰ ماهواره از حدود ۱٬۶۰۰ ماهواره مدار ۱٬۱۰۰ کیلومتری نیاز دارد.
در ۱۷ آوریل ۲۰۲۰، در اسناد و مدارک ارائه‌شده، اسپیس‌اکس به کمیسیون فدرال ارتباطات اعلام کرد که ارتفاع کمتر، ماهواره‌ها را به مصرف‌کنندگان استارلینک نزدیک می‌کند و به شبکه اجازه می‌دهد «تا اینترنت باندپهن‌ای با تأخیر اندک را برای آمریکایی‌هایی که یا اصلاً به اینترنت دسترسی ندارند یا دارای دسترسی به اینترنتی با کیفیت پایین هستند فراهم کند که ازنظر کیفی با اینترنت موجود در شهرها برابری می‌کند». طبق گفته اسپیس‌اکس، این تغییر همچنین خدمات برای کاربران دولت ایالات‌متحده در مناطق قطبی را بهبود می‌بخشد و امکان استقرار سریع‌تر شبکه را نیز فراهم می‌کند. مدارهای پایین کمک می‌کند تا در صورت خرابی، ماهواره‌ها در مدت‌زمان کوتاه‌تری به جو وارد شوند همچنین ماهواره‌ها در مدار نزدیک به زمین این امکان را دارند تا سیگنال‌ها را در سطح قدرت کاهش‌یافته‌ای منتشر کنند که طبق گفته اسپیس‌اکس این ویژگی امکانی را برای ناوگان زمینی فراهم می‌کند تا محدودیت‌های ناشی از تداخل رادیویی با سایر شبکه‌های بی‌سیم ماهواره‌ای و زمینی را کاهش دهند.
نسخه اولیه استارلینک محدود به کار در چند مایل از آدرس ثبت‌شده مشتری بود. در آوریل ۲۰۲۱ ایلان ماسک اظهار کرد که تا انتهای سال به دنبال برخی به‌روزرسانی‌های نرم‌افزاری و پرتاب ماهواره‌های بیشتر، سامانه قادر به جابجایی خواهد بود.
خدمات > استفاده در ورای زمین

اسپیس‌اکس برنامه‌های بلندمدتی برای توسعه و استقرار نسخه‌ای از سامانه ارتباط ماهواره‌ای برای خدمات‌دهی در مریخ دارد.
فناوری > سخت‌افزار ماهواره‌ها

با توجه به اطلاعات اولیه منتشرشده در سال ۲۰۱۵ انتظار می‌رود ماهواره‌های ارتباط اینترنتی در کلاس ماهواره‌های کوچک از وزن ۱۰۰ تا ۵۰۰ کیلوگرم بوده و در مدار نزدیک زمین در ارتفاع تقریبی ۱۱۰۰ کیلومتری قرار داشته باشند. هر یک از ماهواره‌ها در نخستین استقرار بزرگ ۶۰ تایی در ماه مه ۲۰۱۷، ۲۲۷ کیلوگرم بودند و اسپیس‌اکس تصمیم گرفت تا ماهواره‌ها را به دلیل نگرانی در مورد شلوغی محیط فضا در ۵۵۰ کیلومتری زمین قرار دهد. برنامه‌های اولیه در ژانویه ۲۰۱۵ به این صورت بود که این صورت فلکی تقریباً از ۴٬۰۰۰ ماهواره با اتصالات عرضی تشکیل شود، یعنی بیش از دو برابر کل ماهواره عملیاتی در مدار تا ژانویه ۲۰۱۵.
طبق اسناد ارائه‌شده به کمیسیون فدرال ارتباطات ایالات‌متحده، این ماهواره‌ها برای ارتباط بین ماهواره‌ای از لینک‌های بین ماهواره‌ای نوری و فن‌آوری‌های پرتودیسی آرایه فازی و پردازش دیجیتالی در باند کی‌یو و کِی‌آ استفاده می‌کنند. درحالی‌که جزئیات فن‌آوری‌های آرایه مرحله‌ای به‌عنوان بخشی از برنامه فرکانس فاش شده‌است، اسپیس‌اکس جزئیات پیوندهای بین ماهواره‌ای نوری را محرمانه نگه‌داشته‌است. ماهواره‌های اولیه بدون لینک لیزر (laser link) به فضا پرتاب می‌شوند، اسپیس‌اکس انتظار دارد ماهواره‌هایی با این پیوندها تا پایان سال ۲۰۲۰ آماده شوند. پیوندهای لیزری بین ماهواره‌ای با موفقیت در اواخر سال ۲۰۲۰ آزمایش شدند.
ماهواره‌ها به‌صورت انبوه تولید می‌شوند و هزینه آن به ازای هر واحد بسیار کمتر از ماهواره‌های کنونی است. ماسک این‌گونه گفته‌است که «ما می‌خواهیم آنچه را که برای موشک‌ها انجام داده‌ایم برای ماهواره‌ها انجام دهیم». «برای تغییر اساسی در فضا، باید هم‌زمان به ماهواره‌ها و موشک‌ها بپردازیم» «ماهواره‌های کوچک‌تر برای کاهش هزینه اینترنت و ارتباطات فضایی بسیار مهم هستند».
ترافیک اینترنت از طریق ماهواره زمین‌آهنگ دارای حداقل تأخیر نظری رفت‌وبرگشت ۴۷۷ میلی‌ثانیه (بین کاربر و گِیت‌وِی زمین) است، اما در عمل، ماهواره‌های فعلی دارای تأخیر ۶۰۰ میلی‌ثانیه یا بیشتر هستند. ماهواره‌های استارلینک در ۱⁄۱۰۵ تا ۱⁄۳۰ ارتفاع مدارهای زمین‌آهنگ در حال چرخش هستند و بنابراین تأخیرهای عملی زمین-به-ماهواره را در حدود ۲۵ تا ۳۵ میلی‌ثانیه ارائه می‌دهند که قابل‌مقایسه با شبکه‌های کابلی و فیبر نوری موجود است. این سامانه از یک پروتکل نظیر به نظیر استفاده می‌کند که ادعا می‌شود «ساده‌تر از IPv6» است، همچنین از رمزگذاری سرتاسری به‌صورت‌محلی (Native) استفاده می‌کند. بااین‌حال، هنوز جزئیاتی دراین‌باره  منتشر نشده‌است.
ماهواره‌های استارلینک از پیشرانه‌های اثر هال با گاز کریپتون برای بالا بردن و نگهداری موقعیت مداری استفاده می‌کنند. پیشرانه‌های کریپتون هال در مقایسه با پیشرانه‌های الکتریکی مشابهی که با زنون کار می‌کند، فرسایش قابل‌توجه بالاتری از کانال جریان نشان می‌دهند اما کم‌مصرف‌تر هستند.
فناوری > پایانه‌های کاربری

این سامانه مستقیماً از ماهواره‌های خود به گوشی متصل نخواهد شد (برخلاف صورت‌های فلکی ایریدیوم، گلوبال‌استار، الثریا و اینمارست). در عوض، به پایانه‌های مسطح کاربران که به‌اندازه یک جعبه پیتزا بوده و شامل آنتن‌های آرایه‌ای فازی برای ردیابی ماهواره‌ها است متصل خواهد شد. پایانه‌ها را می‌توان در هر مکانی نصب کرد، به شرطی که مانعی بین آن‌ها و آسمان نباشد. این مکان شامل اشیا تندرو مانند قطار نیز می‌شود. پایانه‌های استارلینک دارای موتورهایی برای تنظیم خودکار زاویه بهینه برای مشاهده آسمان است.
گزارش‌های اولیه از کاربرانی که از اوت ۲۰۲۰ از نسخه بتای این سامانه استفاده کرده‌اند نشان می‌دهد که سرعت بارگیری از ۱۱ تا ۶۰ مگابیت بوده و سرعت بارگذاری از ۵ تا ۱۸ مگابیت است.
در اکتبر سال ۲۰۲۰، اسپیس‌اکس سرویس بتا را با عنوان «بتای بهتر از هیچی» (Better than Nothing Beta) در ایالات‌متحده راه‌اندازی و قیمت هر پایانه کاربری را ۴۹۹ دلار برای سرویس «۵۰ تا ۱۵۰ مگابیت بر ثانیه و تأخیر از ۲۰ تا ۴۰ میلی‌ثانیه طی چند ماه آینده» تعیین کرد.
فناوری > پایانه‌های دریایی

در سپتامبر سال ۲۰۲۰، اسپیس‌اکس درخواست مجوز قرار دادن پایانه‌ها در ۱۰ کشتی خود را ارائه کرد.
فناوری > آزمایش‌های کاربری نظامی

در سال ۲۰۱۹، آزمایش‌های صورت گرفته توسط آزمایشگاه تحقیقات نیروی هوایی ایالات‌متحده آمریکا نشان داد که یک اتصال داده ۶۱۰ مگابیت بر ثانیه‌ای از طریق استارلینک با یک هواپیمای Beechcraft C-12 Huron حین پرواز برقرار شده‌است. علاوه بر این، در اواخر سال ۲۰۱۹، نیروی هوایی ایالات‌متحده با موفقیت آزمایش اتصال با استارلینک را روی هواپیمای لاکهید ای‌سی-۱۳۰ انجام داد.
در سال ۲۰۲۰، نیروی هوایی ایالات‌متحده از استارلینک برای پشتیبانی از سیستم مدیریت پیشرفته خود موسوم به میدان نبرد (Battlefield) در طی یک تمرین آتش‌سوزی استفاده کرد. آن‌ها نشان دادند که استارلینک به «انواع تجهیزات هوایی و زمینی» ازجمله بوئینگ کی‌سی-۱۳۵ استراتوتانکر متصل شده‌است.
فناوری > ایستگاه‌های زمینی

اسپیس‌اکس حداقل برای ۳۲ ایستگاه زمینی در ایالات‌متحده از کمیسیون فدرال ارتباطات درخواست مجوز کرده‌است و از ژوئیه سال ۲۰۲۰ برای ۵ مورد (در ۵ ایالت) مجوز دریافت کرده‌است.
از این ایستگاه‌ها برای بهره‌برداری، کنترل و نگهداری ماهواره‌ها استفاده می‌شود. ماهواره‌های لئو برای کاهش تأخیر نیاز به داشتن ایستگاه‌های زمینی نزدیک به کاربر دارند. ایستگاه‌های زمینی از سه نوع جزء متفاوت تشکیل خواهد شد: ایستگاه‌های ردیابی، تله متری و فرماندهی، آنتن‌های دروازه ای و پایانه‌های کاربری. تعداد ایستگاه‌های ردیابی، تله متری و فرماندهی کم و در سطح جهان پراکنده خواهد بود و قطر آنتن‌هایشان ۵ متر خواهد بود. اما دروازه‌ها و پایانه‌های کاربری مبتنی بر فناوری آرایه فازی خواهد بود. اسپیس اکس برنامه دارد تعداد زیادی آنتن دروازه ای در سطح جهان و نزدیک یا در مکان نقطه‌های تبادل اینترنت داشته باشد. صورت‌های فلکی مدار نزدیک زمین به صدها ایستگاه زمینی و هزاران دروازه نیاز خواهند داشت.
فناوری > تغییرات ماهواره‌ها > ریز ماهواره

در ابتدا قرار بود میکروسَت-1a و میکروسَت-1b در مدارهای دایروی ۶۲۵ کیلومتری (۳۸۸ مایل) با شیب تقریبی ۸۶٫۴° قرار بگیرند و شامل دوربین‌های تصویربرداری پانکروماتیک برای تصویربرداری از زمین و ماهواره باشند. قرار بود دو ماهواره «میکروسَت-1a» و «میکروسَت-1b» به‌عنوان محموله ثانویه در یکی از پروازهای ایریدیوم-NEXT پرتاب شوند، اما در عوض برای آزمایش‌های زمینی مورداستفاده قرار گرفتند.
فناوری > تغییرات ماهواره‌ها > تین‌تین

در زمان اعلانیه سال ۲۰۱۵، اسپیس‌اکس اعلام کرده بود که قصد دارد نخستین جفت ماهواره نظارتی را در ۲۰۱۶ پرتاب کند، اما متعاقباً این تاریخ به ۲۰۱۸ تغییر کرد. اسپیس‌اکس در سال ۲۰۱۸ فناوری‌های ماهواره‌های خود را برای پرواز مورد آزمایش قرار داد. دو ماهواره همسان که در طول توسعه میکروسَت-2a و میکروسَت-2b نامیده می‌شدند در ۲۲ فوریه ۲۰۱۸ با استقرار در مدار به تین‌تین آ و تین‌تین ب تغییر نام دادند. این دو ماهواره به همراه ماهواره Paz توسط موشک فالکون ۹ پرتاب شدند.
تین‌تین آ و ب در مدار ۵۱۴ کیلومتری قرار گرفتند. به توجه به بایگانی‌های موجود در کمیسیون فدرال ارتباطات، آن‌ها قصد داشتند خود را به مدار ۱۱۱۲ کیلومتری که همان ارتفاع عملیاتی ماهواره‌های استارلینک LEO است برسانند، اما نزدیک مدار اصلی خود ماندند. اسپیس‌اکس در نوامبر ۲۰۱۸ اعلام کرد که قصد دارد یک لایه اولیه حدود ۱۶۰۰ ماهواره را در صورت فلکی در ارتفاع مداری حدود ۵۵۰ کیلومتر، در ارتفاعی مشابه مدارهای تین‌تین آ و ب، عملیاتی کند.
این ماهواره‌ها در مدار دایروی نزدیک زمین در ارتفاع حدود ۵۰۰ کیلومتری با شیب زیاد برای مدت‌زمان برنامه‌ریزی‌شده شش تا دوازده‌ماهه می‌چرخند. ماهواره‌ها برای آزمایش‌های تقریباً روزانه و کوتاه‌مدت کمتر از ده‌دقیقه‌ای با سه ایستگاه زمینی آزمایش واقع در واشینگتن و کالیفرنیا ارتباط برقرار می‌کنند.
فناوری > تغییرات ماهواره‌ها > نسخه ۰٫۹ (آزمایشی)

۶۰ ماهواره نسخه ۰٫۹ استارلینک که در ماه مه ۲۰۱۹ به فضا پرتاب شدند، دارای مشخصات زیر هستند:
طراحی به‌صورت صفحه تخت با چندین آنتن با بازده بالا و یک صفحه خورشیدی
جرم: ۲۲۷ کیلوگرم
استفاده از رانشگرهای اثر هال با استفاده از کریپتون به‌عنوان جرم واکنش، جهت تنظیم موقعیت در مدار، نگهداری ارتفاع و خروج از مدار
سامانه ناوبری ردیاب ستاره‌ای برای نشان دادن دقیق
قادر به استفاده از اطلاعات وزارت دفاع در مورد زباله‌های فضایی هستند تا به‌طور خودکار از برخورد جلوگیری کنند
ارتفاع ۵۵۰ کیلومتری (۳۴۰ مایل)
۹۵٪ تمام اجزای این ماهواره‌ها در پایان چرخه حیات هر ماهواره به‌سرعت در جو زمین می‌سوزند
فناوری > تغییرات ماهواره‌ها > نسخه ۱٫۰ (عملیاتی)

ماهواره‌های نسخه ۱٫۰ استارلینک که از نوامبر ۲۰۱۹ به فضا پرتاب شدند، دارای ویژگی‌های اضافی زیر هستند:
۱۰۰٪ «همه اجزای این طرح در پایان چرخه حیات هر ماهواره به سرعت در جو زمین می‌سوزند.»
اضافه شدن باند Ka
جرم: ۲۶۰ کیلوگرم
قرار بود سپیدایی (albedo) یکی از این ماهواره‌ها به شماره ۱۱۳۰ و نام DarkSat، با استفاده از یک پوشش خاص کاهش یابد اما این روش به دلیل مشکلات حرارتی و بازتابش فروسرخ کنار گذاشته شد.
همه ماهواره‌هایی که از پرتاب نهم در اوت ۲۰۲۰ به فضا پرتاب شده‌اند، دارای گیره‌هایی هستند که مانع انعکاس نور خورشید از بخش‌هایی از ماهواره می‌شوند تا سپیدایی آن را بیشتر از قبل کاهش دهند.
فناوری > تغییرات ماهواره‌ها > نسخه ۱٫۵ (عملیاتی)

ماهواره استارلینک نسخه ۱٫۵ که از ۲۴ ژانویه ۲۰۲۱ به فضا پرتاب شده‌اند، دارای ویژگی‌های اضافی زیر هستند:
مجهز به لیزر برای ارتباطات بین ماهواره‌ای
جرم: ۲۹۵ کیلوگرم
ویزورهایی (Visor) که نور خورشید را مسدود می‌کردند از ماهواره‌های پرتاب شده از سپتامبر ۲۰۲۱ به بعد حذف شدند.
فناوری > تغییرات ماهواره‌ها > استارشیلد (عملیاتی)

این اتوبوس‌های ماهواره‌ای با دو آرایه خورشیدی هستند که از نسخه ۱٫۵ و ۲٫۰ برای استفاده نظامی مشتق شده‌اند و می‌توانند محموله‌های طبقه‌بندی شده دولتی یا نظامی را میزبانی کنند.
فناوری > تغییرات ماهواره‌ها > نسخه ۲٫۰ (برنامه‌ریزی‌شده)

اسپیس ایکس در حال تدارک برای تولید ماهواره‌های استارلینک نسخه ۲ تا اوایل سال ۲۰۲۱ بود. ماهواره‌های استارلینک نسخه ۲ از نظر پهنای باند ارتباطی "تقریباً یک مرتبه بزرگتر از نسخه ۱٫۰" خواهند بود. اسپیس ایکس امیدوار است که پرتاب استارلینک نسخه ۲ را در سال ۲۰۲۲ آغاز کند. با این حال، آنها باید به‌وسیله استارشیپ پرتاب شوند، زیرا بزرگتر از آن هستند که داخل دماغه فالکون ۹ جای بگیرند. با این حال، در اوت ۲۰۲۲، اسپیس ایکس پرونده‌های قانونی رسمی را برای FCC تهیه کرد که نشان می‌داد ماهواره‌های صورت فلکی نسل دوم (نسل ۲) را در دو فرم‌فاکتور متفاوت، اما از نظر فنی یکسان می‌سازد: یکی با ساختارهای فیزیکی متناسب با پرتاب در فالکون ۹ و دیگری برای پرتاب در استارشیپ طراحی شده‌است. استارلینک نسخه ۲ هم بزرگتر و هم سنگین تر از استارلینک نسخه ۲ است.
ماهواره‌های نسل دوم استارلینک که برای پرتاب در استارشیپ برنامه‌ریزی شده‌اند دارای ویژگی‌های زیر هستند:
مجهز به لیزر برای ارتباطات بین ماهواره‌ای
جرم: ۱,۲۵۰ کیلوگرم
طول: ۷ متر
استفاده از تکنیک‌های بیشتری مانند فیلم آینه دی‌الکتریک برای کاهش هرچه بیشتر روشنایی ماهواره‌ها
ماهواره‌های استارلینک نسخه ۲٫۰ همچنین دارای یک آنتن تقریباً ۲۵ متر مربعی هستند که به مشترکان T-Mobile اجازه می‌دهد مستقیماً از طریق دستگاه‌های تلفن همراه معمولی خود با ماهواره ارتباط برقرار کنند
مشترکان

تعداد مشترکان استارلینک تا سپتامبر ۲۰۲۳ به ۲ میلیون نفر رسیده‌است. تعداد مشترکان طبق اطلاعات موجود برای هر سال در نیمه اول و نیمه دوم آن سال در زیر آورده شده‌است.
| سال | مشترکان |
| --- | --- |
نیمه اول ۲۰۲۱: ۱۰۰٫۰۰۰
نیمه دوم ۲۰۲۱: ۱۵۰٫۰۰۰
نیمه اول ۲۰۲۲: ۵۰۰٫۰۰۰
نیمه دوم ۲۰۲۲: ۱٫۰۰۰٫۰۰۰
نیمه اول ۲۰۲۳: ۱٫۵۰۰٫۰۰۰
نیمه دوم ۲۰۲۳: ۲٫۰۰۰٫۰۰۰
رقابت و تأثیرات بر بازار

علاوه بر صورت فلکی وان‌وب، که تقریباً هم‌زمان با صورت فلکی اسپیس‌اکس اعلام شد، سامسونگ نیز یک طرح صورت فلکی شامل ۴٬۶۰۰ ماهواره در مدار ۱٬۴۰۰ کیلومتری ارائه کرد که توانایی ارائه ظرفیت یک زتابایت داده در هر ماه را دارد که معادل ۲۰۰ گیگابایت در ماه برای ۵ میلیارد کاربر اینترنت است. تا سال ۲۰۲۰ اطلاعات دیگری در مورد این صورت فلکی ارائه نشده‌است. تِلِسَت (Telesat) نیز طرح یک صورت فلکی کوچک که شامل ۱۱۷ ماهواره می‌شود را در سال ۲۰۱۵ اعلام کرد. آمازون در آوریل ۲۰۱۹ از یک منظومه ماهواره‌ای باندپهن بزرگ خبر داد که قصد دارد ۳٬۲۳۶ ماهواره را در دهه آینده در شرکتی که پروژه کایپر (Project Kuiper) می‌نامد پرتاب کند.
تا اکتبر ۲۰۱۷ انتظاراتی که به خاطر افزایش ظرفیت شبکه نوظهور صورت‌های فلکی باندپهن در ارتفاع پایین به وجود آمده بود باعث لغو برنامه‌ریزی‌های جدید سرمایه‌گذاران در حوزه ماهواره‌های ارتباطی باندپهن مدارِ زمین آهنگ شد.
افزایش خطر برخورد ماهواره‌ها

شمار زیاد ماهواره‌های استفاده‌شده توسط استارلینک ممکن است باعث ایجاد خطر طولانی‌مدت زباله‌های فضایی ناشی از قرار دادن هزاران ماهواره در مدار و ایجاد برخورد ماهواره‌ای شود که باعث ایجاد پدیده‌ای به نام سندرم کسلر می‌شود. اسپیس ایکس گفته‌است که بیشتر ماهواره‌ها در ارتفاع‌های پایینی پرتاب می‌شوند و انتظار می‌رود که ماهواره‌های ناکارامد ظرف پنج سال بدون پیشرانه از مدار خارج شوند.
در اوایل برنامه، زمانی که اسپیس‌اکس ماهواره‌ای را که ۱ در ۱۰۰۰ احتمال برخورد با ماهواره اروپایی را داشت حرکت ندادُ این احتمال برخورد ده برابر بیشتر از آستانه آژانس فضایی اروپا برای مانورهای اجتنابی است. اسپیس‌اکس متعاقباً مشکل سیستم صفحه‌بندی خود را که باعث اختلال در ایمیل‌های بین آژانس فضایی اروپا و اسپیس‌اکس شده بود، برطرف کرد. آژانس فضایی اروپا اعلام کرد که قصد دارد در فناوری‌هایی برای خودکارسازی مانورهای اجتنابی بین‌ماهواره‌ای سرمایه‌گذاری کند. در سال ۲۰۲۱، مقامات چینی شکایتی را به سازمان ملل تسلیم کرده و اظهار داشتند که ایستگاه فضایی آن‌ها در آن سال مانورهایی برای جلوگیری از برخورد با ماهواره‌های استارلینک انجام داده‌است. در این سند، نمایندگان چینی گفتند که ماهواره‌های استارلینک که به‌طور مداوم مانور می‌دهند، باعث به‌وجو آمدن خطر برخورد می‌شوند و ماهواره‌های استارلینک در ماه‌های ژوئیه و اکتبر خطراتی را برای زندگی یا سلامت فضانوردان ایستگاه فضایی تیانگونگ چین ایجاد کرده‌اند.
ماهواره‌های اسپیس‌اکس در صورتی مانور می‌دهند که احتمال برخورد بیشتر از ۵-۱۰ باشد (۱ در ۱۰۰٫۰۰۰ احتمال برخورد)، برخلاف استاندارد صنعتی ۴-۱۰ (۱ در ۱۰٫۰۰۰ احتمال برخورد). اسپیس‌اکس سوخت کافی برای انجام تقریباً ۵٫۰۰۰ مانور پیشرانه در طول عمر یک ماهواره نسل ۲ ا در نظر گرفته‌است که از آن تعداد تقریباً ۳۵۰ مانور برای اجتناب از برخورد خواهد بود.
از ماه مه ۲۰۲۲، به‌طور میانگین هر ماهواره استارلینک کمتر از سه مانور جلوگیری از برخورد در ۶ ماه قبل انجام داده‌است. از تعداد ۶٫۸۷۳ مانور بیش از ۱٫۷۰۰ مانور برای جلوگیری از برخورد با زباله‌های کاسموس ۱۴۰۸ انجام شده‌است.