stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کشاورزی
انواع کشاورزی

دامپروری شامل مدیریت جانوران اهلی است. در چوپانی عشایری، گله‌های دام از مکانی به مکان دیگر به جستجوی چراگاه، علوفه و آب منتقل می‌شوند. این نوع دامپروری در مناطق خشک و نیمه خشک صحرای بزرگ آفریقا، آسیای میانه و برخی از مناطق هند انجام می‌شود.
در کشاورزی نوبتی، منطقه کوچکی از جنگل با قطع و سوزاندن درختان پاک می‌شود. از زمین پاک شده برای رشد محصولات چند ساله استفاده می‌شود تا زمانی که خاک بیش از حد نابارور شود و منطقه رها شود. قطعه زمین دیگری انتخاب شده و روند کار تکرار می‌شود. این نوع کشاورزی عمدتاً در مناطقی با بارندگی فراوان انجام می‌شود که جنگل به سرعت از نو شکل می‌گیرد. این روش در شمال شرقی هند، جنوب شرقی آسیا و حوزه آمازون استفاده می‌شود.
کشاورزی معیشتی برای تأمین نیازهای خانوادگی یا محلی انجام می‌شود و مقدار کمی برای حمل و نقل به سایر مناطق باقی می‌ماند. این نوع از کشاورزی به‌طور گسترده‌ای در مناطقی از آسیا که باران‌های موسمی دارد و جنوب شرقی آسیا انجام می‌شود. حدود ۲٫۵ میلیارد کشاورز معیشتی در سال ۲۰۱۸ کار می‌کنند و حدود ۶۰٪ از زمین‌های قابل کشت را زیر کشت بردند.
کشاورزی متمرکز یا صنعتی، کشت برای به حداکثر رساندن بهره‌وری، با نسبت آیش کم و استفاده زیاد از نهاده‌ها (آب، کود، سموم دفع آفات و اتوماسیون) است. این نوع کشاورزی عمدتاً در کشورهای پیشرفته انجام می‌شود. رشد کشاورزی ارگانیک تحقیقات جدیدی را در فناوری‌های جایگزین مانند مدیریت تلفیقی آفات، اصلاح نژادی، و کشاورزی در محیط کنترل شده انجام داده است.
کشاورزی معاصر > وضعیت

در قرن بیستم، کشاورزی متمرکز بهره‌وری را افزایش داد. در این روش از کشاورزی، استفاده از کودهای مصنوعی و سموم دفع آفات بیشتر شده و در عوض از نیروی کارگری کمتری استفاده می‌شود. این روش اما باعث افزایش آلودگی آب می‌شود و اغلب از یارانه‌های کشاورزی کمک می‌گیرد. در سال‌های اخیر این روش از کشاورزی به دلیل اثرات مخرب زیست‌محیطی با واکنش‌های شدیدی مواجه شده است و همین امر سبب جنبش‌هایی در زمینه کشاورزی ارگانیک، کشاورزی ترمیمی و کشاورزی پایدار شده است. اتحادیه اروپا که برای اولین بار در سال ۱۹۹۱ غذای ارگانیک را تأیید کرد و اصلاح سیاست مشترک کشاورزی (CAP) خود را در سال ۲۰۰۵ برای حذف یارانه‌های مزرعه ای مرتبط با کالا آغاز کرد، یکی از نیروهای اصلی این جنبش بوده است. از پیشرفت‌های فناورانه اخیر که با پذیرش زیادی نیز همراه بوده است می‌توان به غذاهای اصلاح‌شده ژنتیکی اشاره کرد. افزایش تقاضا برای محصولات کشاورزی غیر غذایی برای تولید سوخت زیستی، تغییر کاربری زمین‌های کشاورزی، افزایش هزینه‌های حمل و نقل، تغییرات اقلیم، افزایش تقاضای کالاهای مصرفی در چین و هند و رشد جمعیت، امنیت غذایی را در بسیاری از مناطق جهان تهدید می‌کند. صندوق بین‌المللی توسعه کشاورزی معتقد است که با توجه به تجربه مطلوب ویتنام، افزایش کشاورزی مالک-کوچک می‌تواند بخشی از راه حل نگرانی در مورد قیمت مواد غذایی و امنیت کلی مواد غذایی باشد. فرسایش خاک و بیماری‌هایی مانند زنگ ساقه از نگرانی‌های بزرگ جهانی است؛ تقریباً ۴۰٪ از تمام زمین‌های کشاورزی جهان با فرسایش خاک شدید مواجه شده است. در سال ۲۰۱۵، چین بیشترین خروجی کشاورزی جهان را داشت، و پس از آن اتحادیه اروپا و هند و آمریکا قرار دارند. مورد دیگری که باید در کشاورزی معاصر مورد توجه قرار گیرد بحث تغییرات اقلیمی و مصرف آب است. کارشناسان زیست‌محیطی نیز نظر جالبی در حوزه زیست دام دارند؛ آن‌ها می‌گویند: «دام، یک عامل ایجاد تغییرات اقلیمی است و بخش زیادی از کل انتشار گازهای گلخانه‌ای را تولید می‌کند واز طرف دیگر دام‌پروری بزرگ‌ترین مصرف‌کننده آب است و بنابراین بیشترین ردپای آب را دارد که هنوز مقدار دقیق آن مشخص نیست.». حامد کیومرثی در مصاحبه با خبرگزاری فارس بیان کرد: با این تفاسیر می‌توان گفت که آب، بیشترین سهم مربوط به تولید فرآورده‌های حیوانی است که باید موردتوجه بیشتری قرار گیرد.
کشاورزی معاصر > نیروی کار

بر اساس نظریه سه بخشی، تعداد افراد شاغل در کشاورزی و سایر فعالیت‌های اصلی (مانند ماهیگیری) می‌تواند بیش از ۸۰٪ در کشورهای کمتر توسعه‌یافته و کمتر از ۲٪ در کشورهای بسیار پیشرفته باشد. از زمان انقلاب صنعتی، بسیاری از کشورها به اقتصادهای توسعه یافته روی آورده‌اند و نسبت افرادی که در کشاورزی کار می‌کنند به‌طور مداوم کاهش می‌یابد. به عنوان مثال، در طول قرن شانزدهم در اروپا، بین ۵۵ تا ۷۵٪ از مردم به کشاورزی مشغول بودند. در قرن نوزدهم، این میزان به ۳۵ تا ۶۵٪ کاهش یافت. امروزه در این کشورها این میزان کمتر از ۱۰٪ است. در آغاز قرن بیست و یکم، حدود یک میلیارد نفر، یا بیش از یک سوم نیروی کار موجود، در بخش کشاورزی اشتغال داشتند. ۷۰٪ از تمام اشتغال جهانی کودکان در این بخش قرار دارد و در بسیاری از کشورها بیشترین درصد زنان در هر صنعت را استخدام می‌کند. بخش خدمات به عنوان بزرگ‌ترین کارفرمای جهانی در سال ۲۰۰۷ از بخش کشاورزی پیشی گرفت.
کشاورزی معاصر > ایمنی

کشاورزی، به ویژه زراعت، همچنان یک صنعت خطرناک است و کشاورزان در سراسر جهان همچنان در معرض خطر آسیب‌های ناشی از کار، بیماری‌های ریوی، کاهش شنوایی ناشی از سر و صدا، بیماری‌های پوستی و همچنین برخی سرطان‌های مربوط به استفاده از مواد شیمیایی و قرار گرفتن در معرض آفتاب طولانی مدت هستند. در مزارع صنعتی، بیشتر صدمات مربوط به استفاده از ماشین‌آلات کشاورزی است و علت اصلی صدمات کشنده کشاورزی در کشورهای پیشرفته، واژگونی تراکتور است. سموم دفع آفات و سایر مواد شیمیایی که در کشاورزی مورد استفاده قرار می‌گیرند نیز می‌توانند برای سلامتی کارگران خطرناک باشند و کارگرانِ در معرض آفت‌کش‌ها ممکن است دچار بیماری شوند یا دارای فرزندانی با نقص مادرزادی باشند. به عنوان صنعتی که معمولاً افراد به صورت خانوادگی در آن اشتغال دارند و در مزرعه زندگی می‌کنند، کل خانواده‌ها می‌توانند در معرض آسیب، بیماری و مرگ قرار بگیرند. سنین ۰ تا ۶ سال ممکن است به ویژه یک جمعیت آسیب‌پذیر در کشاورزی باشد. دلایل عمده صدمات مرگبار در میان کارگران جوان مزرعه شامل غرق شدگی، حادثه‌های مربوط به ماشین آلات و رانندگی، از جمله با خودروی همه‌جارو است.
سازمان بین‌المللی کار، کشاورزی را «یکی از خطرناکترین بخشهای اقتصادی» می‌داند. این سازمان تخمین می‌زند که میزان مرگ و میر ناشی از کار سالانه در بین کارگران کشاورزی حداقل ۱۷۰٬۰۰۰ نفر باشد که دو برابر متوسط سایر مشاغل است. علاوه بر این، موارد مرگ، جراحت و بیماری مربوط به فعالیت‌های کشاورزی اغلب گزارش نمی‌شوند. این سازمان، در سال ۲۰۰۱ کنوانسیون ایمنی و بهداشت در کشاورزی را تهیه کرده است که شامل طیف وسیعی از خطرات در مشاغل کشاورزی، پیشگیری از این خطرات و نقشی است که افراد و سازمان‌هایی که در کشاورزی فعالیت می‌کنند باید ایفا کنند.
تولید

دولت چین همیشه اولویت زیادی را برای توسعه کشاورزی قایل بوده است. از سال ۱۹۷۸، چین سیاست اصلاحات و گشودن را گام به گام اجرا می‌کند، و سرعت بیشتری در اصلاحات و توسعه کشاورزی داده است. به ویژه در سال‌های اخیر دولت چین با دادن اولویت اول به کار در زمینه کشاورزی، مناطق روستایی و کشاورزان به این هدف پایبند بوده است. چین موفق شده است با داشتن کمتر از ۱۰ درصد از زمین‌های زراعی جهان یک چهارم غلات جهان را تولید و یک پنجم جمعیت جهان را تغذیه کند، که موفقیت بزرگی در دستیابی به امنیت غذایی و تغذیه ای نه تنها چین بلکه جهان است. در حال حاضر، چین از نظر تولید غلات، پنبه، میوه، سبزیجات، گوشت، مرغ، تخم مرغ و شیلات در رتبه اول جهان قرار دارد.
تولید > سیستم‌های زراعی

سیستم‌های زراعی بسته به منابع و محدودیت‌های موجود در مزارع متفاوت است. این منابع و محدودیت‌ها عبارتند از: جغرافیا و آب و هوای مزرعه؛ سیاست‌های دولت؛ فشارهای اقتصادی، اجتماعی و سیاسی؛ و فلسفه و فرهنگ کشاورز.
کشت نوبتی (یا بریدن و سوزاندن) سیستمی است که در آن جنگل‌ها را می‌سوزانند و بدین طریق مواد غذایی را برای حمایت از کشت محصولات یک ساله و چند ساله برای مدت چند سال آزاد می‌کند. سپس قطعه جهت رویش مجدد جنگل رها شده و کشاورز به یک قطعه جدید نقل مکان می‌کند و پس از چندین سال (۱۰–۲۰) دوباره برمی گردد. در صورت افزایش تراکم جمعیت این دوره کاهش داده شده و به همین دلیل ممکن است زمین به تقویت توسط کود و مقداری کنترل آفات دستی نیاز داشته باشد. کشت سالیانه مرحله بعدی در شدت استفاده از یک زمین زراعی است که در آن دوره استراحت زمین وجود ندارد. در این حالت به تقویت زمین توسط کود و کنترل آفات بسیار بیشتری نیاز است.
توسعه بیشتر صنعتی سازی در زندگی انسان باعث ظهور کشت تک‌محصولی شد. در این نوع از کشاورزی، فقط یک رقم بر روی یک زمین بسیار بزرگ کشت می‌شود. به دلیل تنوع زیستی پایین، استفاده از مواد مغذی در تمام نقاط خاک یکنواخت است و آفات تمایل به گسترش فراوانی دارند. همین امر استفاده بیشتر از سموم دفع آفات و کودها را ضروری می‌کند. چندکشتی، که در آن چندین محصول به‌طور متوالی در یک سال رشد می‌کنند و کشت درهم، که در آن چندین محصول به‌طور هم‌زمان کشت می‌شوند، از دیگر انواع سیستم‌های کشت سالانه است که به عنوان چندکشتی شناخته می‌شوند.
تولید > سیستم‌های تولید دام

دامداری شامل پرورش حیوانات جهت تولید گوشت، شیر، تخم مرغ، و پشم یا استفاده از نیروی آنها برای انجام کارها و جابجایی می‌شود. حیوانات کاری از جمله اسب، قاطر، گاو، گاومیش، شتر، لاما، خر و سگ، قرن هاست که جهت کمک به کشت مزارع، برداشت محصول، جدال با سایر حیوانات و حمل محصولات کشاورزی مورد استفاده قرار می‌گیرند.
در طول نیمه دوم قرن ۲۰، تولیدکنندگان با استفاده از اصلاح نژادی به ایجاد نژادهای دامی و نژادهای دورگه که تولید را افزایش می‌دهند متمرکز شدند، در حالی که عمدتاً نیاز به حفظ تنوع ژنتیکی را نادیده می‌گیرند. این روند منجر به کاهش قابل توجه تنوع ژنتیکی و منابع در میان نژادهای دامی شده است، که منجر به کاهش نژادهای مقاوم در برابر بیماری و سازگار محلی که قبلاً در میان نژادهای سنتی قابل مشاهده بود، شده است.
سیستم‌های بدون زمین به خوراک خارج از مزرعه متکی هستند، که نشان دهنده عدم ارتباط محصولات زراعی و دامی است که در کشورهای عضو سازمان همکاری و توسعه اقتصادی یافت می‌شود. برای تولید محصولات کشاورزی بیشتر به کودهای مصنوعی اعتماد می‌شود و استفاده از کود به عنوان یک چالش و همچنین منبع آلودگی تبدیل شده است.
تولید > روش‌های تولید

همچنین ببینید: خاک‌ورزی، تناوب زراعی، و آبیاری
خاک ورزی به معنای شکست و زیر و رو کردن خاک با ابزارهایی مانند گاوآهن یا کلوخ‌شکن جهت آماده‌سازی آن برای کاشت، ترکیب مواد مغذی یا کنترل آفات است. شدت خاک ورزی می‌تواند از حدود متعارف تا بدون خاک ورزی (حفاری مستقیم) متغیر باشد. خاکورزی می‌تواند با گرم کردن خاک، ترکیب کود و کنترل علف‌های هرز، بهره‌وری را افزایش دهد، اما خاک را مستعد فرسایش می‌کند، باعث تجزیه مواد آلی آزاد کننده CO2 می‌شود و فراوانی و تنوع ارگانیسم‌های خاکی را کاهش می‌دهد.
کنترل آفات شامل مدیریت علف‌های هرز، حشرات، کنه‌ها و بیماری‌ها است. برای اینکار از روش‌های شیمیایی (سموم دفع آفات)، بیولوژیکی (کنترل بیولوژیک)، مکانیکی (خاکورزی) و فرهنگی استفاده می‌شود. روش‌های فرهنگی عبارتند از: تناوب زراعی، کاشت گیاهان پوشش دهنده، کشت مخلوط، کمپوست سازی، اجتناب و مقاومت می‌باشد. مدیریت تلفیقی آفات سعی دارد تا از همه این روش‌ها برای پایین نگه داشتن جمعیت آفات کمک بگیرد به گونه ای که ضرر اقتصادی قابل قبول بوده، و آفت کشها را به عنوان آخرین چاره توصیه می‌کند.
مدیریت موادمغذی هم شامل منابع مورد استفاده به عنوان مواد مغذی و هم شامل روش‌های استفاده از آنها می‌شود. مواد مغذی مورد نیاز محصولات کشاورزی می‌توانند کودهای شیمیایی، کودهای حیوانی، کودهای برگی، کمپوست و مواد معدنی باشند. مواد مغذی گیاهان زراعی همچنین می‌تواند با استفاده از تکنیک‌های فرهنگی مانند تناوب زراعی یا یک دوره آیش مدیریت شود. برای افزودن کود حیوانی به زمین می‌توان یا حیوانات و دام‌ها را در زمینی که قرار است در آن محصول کشت شود، نگهداری کرد یا به صورت مصنوعی به صورت تر یا خشک آن را در خاک پخش کرد.
مدیریت آب در مواردی که بارندگی ناکافی یا متغیر باشد، مورد نیاز است، که تا حدی در بیشتر مناطق جهان رخ می‌دهد. برخی از کشاورزان از آبیاری برای تکمیل بارندگی استفاده می‌کنند. در برخی مناطق مانند دشت بزرگ در ایالات متحده و کانادا، کشاورزان از یک سال آیش (زمین شخم شده و نکاشته) برای حفظ رطوبت خاک استفاده می‌کنند تا از آن برای پرورش محصول در سال بعد استفاده کنند. ۷۰٪ مصرف آب شیرین در جهان مربوط به کشاورزی است.
اثرات زیست‌محیطی > اثرات و هزینه‌ها

کشاورزی از طریق تأثیراتی مانند آسیب آفت کش‌ها به طبیعت (به ویژه علف کش‌ها و حشره کش‌ها)، رواناب کودهای شیمیایی، استفاده زیاد از آب و از بین رفتن محیط طبیعی، هزینه‌های خارجی متعددی را به جامعه تحمیل می‌کند. ارزیابی سال ۲۰۰۰ کشاورزی در انگلیس، کل هزینه‌های خارجی را برای سال ۱۹۹۶، ۲۳۴۳ میلیون پوند یا ۲۰۸ پوند برای هر هکتار تعیین کرد. آنالیزی که در سال ۲۰۰۵ بر روی این هزینه‌ها در آمریکا انجام شد نتیجه گرفت که زمین‌های زراعی تقریباً ۵ تا ۱۶ میلیارد دلار (۳۰ تا ۹۶ دلار در هر هکتار) هزینه تحمیل می‌کند، در حالی که تولید دام ۷۱۴ میلیون دلار هزینه تحمیل می‌کند. هر دو مطالعه که فقط بر تأثیرات مالی متمرکز بودند، به این نتیجه رسیدند که برای داخلی سازی هزینه‌های خارجی باید کارهای بیشتری انجام شود. هیچ‌یک از این دو تحقیق، یارانه را در تحلیل خود لحاظ نکردند، اما آنها اشاره کردند که یارانه‌ها نیز بر هزینه‌های کشاورزی برای جامعه تأثیر می‌گذارد.
در سال ۲۰۱۰، هیئت بین‌المللی منابعِ برنامه محیط زیست سازمان ملل اثرات زیست‌محیطی مصرف و تولید را ارزیابی کرد. این تحقیق نشان داد که کشاورزی و مصرف غذا از مهم‌ترین عوامل ایجاد کننده تنش‌های محیطی به ویژه تغییر زیستگاه، تغییرات آب و هوا، مصرف آب و انتشار گازهای سمی هستند. کشاورزی منبع اصلی سموم آزادشده در محیط از جمله حشره‌کش‌ها، به ویژه مواد مورد استفاده در کشت پنبه است.
اثرات زیست‌محیطی > مشکلات مربوط به دام‌ها

یک مقام ارشد سازمان ملل، هنینگ اشتاین‌فلد، اظهار داشت که «دام یکی از مهم‌ترین عوامل مؤثر در ایجاد جدی‌ترین مشکلات زیست‌محیطی امروز است». تولید دام ۷۰٪ از کل زمین‌های مورد استفاده برای کشاورزی یا ۳۰٪ از سطح خاک کره زمین را اشغال کرده است. دامپروری یکی از بزرگ‌ترین منابع تولید گازهای گلخانه‌ای است که عامل ۱۸٪ از انتشار گازهای گلخانه‌ای در جهان است که با CO2 معادل اندازه‌گیری می‌شود. برای مقایسه، مجموع گاز کربن دی‌اکسید منتشر شده از تمام سیستم‌های حمل و نقلی ۱۳٫۵٪ است. کشاورزی عامل تولید ۶۵٪ نیتروز اکسید مربوط به انسان (که پتانسیل گرمایش جهانی آن ۲۹۶ برابر CO2 است) و ۳۷٪ کل متان تولید شده توسط انسان (که پتانسیل گرمایش جهانی آن ۲۳ برابر CO2 است) می‌باشد و همچنین عامل ۶۴٪ انتشار آمونیاک است. از گسترش دام به‌عنوان یک عامل اصلی در زمینه جنگل زدایی نام برده می‌شود. در حوضه آمازون ۷۰٪ از مناطق جنگلی قبلی در حال حاضر توسط مراتع اشغال شده و بقیه برای تأمین مواد غذایی استفاده می‌شود. دام همچنین از طریق جنگل زدایی و تخریب زمین، باعث کاهش تنوع زیستی می‌شود. به‌علاوه، برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد اظهار داشت که «طبق روش‌های فعلی و الگوهای مصرف پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۳۰ میزان انتشار گاز متان از دام‌های جهانی ۶۰٪ افزایش یابد.»
اثرات زیست‌محیطی > مسائل مربوط به آب و زمین

استحاله زمین، یعنی استفاده از زمین برای تولید کالاها و خدمات، مهم‌ترین روشی است که انسان می‌تواند اکوسیستم‌های زمین را تغییر دهد و نیروی محرکه در از بین رفتن تنوع زیستی محسوب می‌شود. مقدار کل زمین‌های تغییر داده شده توسط انسان از ۳۹ تا ۵۰٪ برآورد می‌شود. تخمین زده می‌شود که در ۲۴٪ از زمین‌ها در سراسر جهان تخریب زمین و کاهش طولانی مدت عملکرد اکوسیستم و بهره‌وری اتفاق بیفتد، و زمین‌های زراعی بیش از حد گسترش یابند. گزارش UN-FAO از مدیریت زمین به عنوان عامل محرک تخریب یاد می‌کند و گزارش می‌دهد که زندگی ۱٫۵ میلیارد نفر، به زمین تخریب شده وابسته است. منظور از تخریب می‌تواند جنگل زدایی، بیابان زایی، فرسایش خاک، تخریب مواد معدنی یا تخریب شیمیایی (اسیدی شدن خاک و شوری خاک) باشد.
کشاورزی با تخریب بافرهای طبیعی بین انسان و حیوانات، کاهش تنوع زیستی و ایجاد گروه‌های بزرگی از حیوانات مشابه از نظر ژنتیکی منجر به افزایش بیماری‌های مشترک انسان و حیوان مانند بیماری کروناویروس ۲۰۱۹ می‌شود.
اوتروفیکاسیون، یعنی وجود مواد مغذی بیش از حد در اکوسیستم‌های آبی که منجر به شکوفایی جلبک و کمبود اکسیژن می‌شود، منجر به از بین رفتن ماهی‌ها و تنوع زیستی می‌شود و آب را برای نوشیدن و سایر مصارف صنعتی نامناسب می‌کند. کوددهی بیش از حد به گیاهان زراعی و همچنین پرورش دام با تراکم بالا باعث ایجاد رواناب حاوی مواد مغذی (عمدتاً ازت و فسفر) و شستشوی آن از زمین‌های کشاورزی می‌شود. این مواد مغذی مهم‌ترین آلاینده‌های غیرنقطه ای هستند که باعث ایجاد فرسایش در اکوسیستم‌های آبی و آلودگی آب‌های زیرزمینی شده و تأثیرات مضری بر روی جمعیت انسانی دارند. کودها همچنین با افزایش رقابت برای نور، تنوع زیستی زمینی را کاهش می‌دهند و از گونه‌هایی که قادر به استفاده از مواد مغذی اضافه شده هستند، حمایت می‌کنند. کشاورزی عمده‌ترین عامل برداشت آب از سفره‌های زیرزمینی است و در حال حاضر با نرخ ناپایداری از این منابع استفاده می‌شود. مدت‌ها است که شناخته شده است که سفره‌های زیرزمینی در مناطق متنوعی مانند شمال چین، شمال رودخانه گنگ و غرب ایالات متحده در حال تخلیه هستند و تحقیقات جدید این مشکلات را به سفره‌های زیرزمینی در ایران، مکزیک و عربستان گسترش می‌دهد. فشارهای فزاینده‌ای بر منابع آبی از جانب صنعت و مناطق شهری وارد می‌شود، به این معنی که کمبود آب در حال افزایش است و کشاورزی با چالش تولید مواد غذایی بیشتر برای جمعیت در حال رشد جهان با کاهش منابع آبی روبرو است. استفاده از آب کشاورزی همچنین می‌تواند باعث مشکلات بزرگ زیست‌محیطی، از جمله تخریب تالاب‌های طبیعی، شیوع بیماری‌های منتقله از آب و تخریب زمین از طریق شوری خاک و باتلاقی شدن، در صورت آبیاری اشتباه، شود.
اثرات زیست‌محیطی > آفت کش‌ها

استفاده از سموم دفع آفات که از سال ۱۹۵۰ آغاز شد، به ۲٫۵ میلیون تن در سال در جهان افزایش یافته است، با این وجود از بین رفتن محصولات توسط آفت نسبتاً ثابت مانده است. سازمان بهداشت جهانی در سال ۱۹۹۲ تخمین زد که سالانه سه میلیون مسمومیت با سموم دفع آفات رخ می‌دهد که منجر به مرگ ۲۲۰٬۰۰۰ نفر می‌شود. سموم دفع آفات بر اساس مقاومت آفت‌ها در مقابل آفت‌کش‌ها انتخاب می‌شوند و این امر منجر به ایجاد شرایطی تحت عنوان «چرخه آفت‌کش» می‌شود که در آن به دلیل مقاوم شدن آفت‌ها به آفت‌کش‌ها تولید سموم جدید ضروری است.
عده ای اما اعتقاد دارند «راه نجات محیط زیست» و جلوگیری از قحطی، استفاده از آفت کش‌ها و کشاورزی متمرکز یا صنعتی برای بازدهی محصول بالا است. نمونه این دیدگاه در صفحه اول وبسایت مرکز مسائل جهانی غذا با جمله «کشت بیشتر به ازای هر هکتار، زمین بیشتری را برای طبیعت باقی می‌گذارد» قابل مشاهده است. با این حال ، منتقدان استدلال می‌کنند که مصالحه بین محیط زیست و نیاز به غذا اجتناب ناپذیر نیست ، [۱۷۲] و آفت‌کش‌ها به سادگی جایگزین روش‌های زراعی خوب مانند تناوب محصول می‌شوند. روش کنترل آفات کشاورزی کششی-هل‌دادنی یا Push-pull شامل کشت مخلوط، استفاده از رایحه‌های گیاهی برای دفع آفات از محصولات (هل دادن) و فریب آنها به مکانی است که می‌توان از آنجا دفع کرد (کشیدن). بیوتکنولوژی کشاورزی و تولید گیاهان تراریخته که برای تغذیه آفت موردنظر مناسب نیستند یا در صورت خورده شدن توسط آفت موجب نابودی آفت می‌شوند، یکی از راهکارهای کاهش و مدیریت استفاده از آفت کش‌ها و کاهش خطرات زیست‌محیطی استفاده از آن‌هاست.
اثرات زیست‌محیطی > تغییرات اقلیم

تغییرات آب و هوا و کشاورزی در مقیاس جهانی با یکدیگر ارتباط دارند. گرم شدن کره زمین از طریق تغییر در درجه حرارت متوسط، شرایط شدید هوا و بارندگی (مانند طوفان و امواج گرما)؛ تغییرات در آفات و بیماری‌ها؛ تغییر در درصد دی‌اکسید کربن اتمسفر و غلظت ازون سطح زمین؛ تغییر در کیفیت مواد مغذی برخی غذاها؛ و تغییر در سطح ارتفاع فعلی دریاها؛ بر کشاورزی تأثیر می‌گذارد. تأثیر گرمایش کره‌زمین بر کشاورزی در همین زمان بروز کرده است، و تأثیرات آن در کل کره زمین به صورت نابرابر توزیع شده است. تغییرات آب و هوایی در آینده احتمالاً بر تولید محصولات زراعی در کشورهای گرمسیری تأثیر منفی می‌گذارد، در حالی که تأثیرات در عرض‌های جغرافیایی شمالی ممکن است مثبت یا منفی باشد. گرمایش کره زمین احتمالاً خطر ناامنی غذایی را برای برخی از گروه‌های آسیب‌پذیر مانند فقرا افزایش می‌دهد.
هیوز اچ-۱ مسابقه‌ای

عکس هواپیمای مسابقه ای هویز اچ-1
هیوز اچ-۱ مسابقه (انگلیسی: Hughes H-1 Racer) یک هواپیمای مسابقه هوایی ساخت شرکت هواپیماسازی هیوز در سال ۱۹۳۵ است. هواپیمای فوق یک رکورد جهانی سرعت هوایی و یک رکورد بین قاره ای را در سراسر ایالات متحده بدست آورد. هواپیمای اچ-۱ آخرین هواپیمای ساخته شده توسط شرکتی با مالکیت فردی بود که رکورد سرعت جهانی ثبت می‌کرد.
مک‌دانل تی‌دی۲دی کاتیدید

| مک‌دانل تی‌دی۲دی کاتیدید | مک‌دانل تی‌دی۲دی کاتیدید |
| --- | --- |
McDonnell KDD on display at the Steven F. Udvar-Hazy Center: McDonnell KDD on display at the Steven F. Udvar-Hazy Center
کاربری: Target drone
کشور سازنده: United States
تولیدکننده: مک‌دانل
مک‌دانل تی‌دی۲دی کاتیدید (به انگلیسی: McDonnell TD2D Katydid) یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ مک‌دانل در کشور ایالات متحده آمریکا است .
کلیسای میکائیل آرکانجل

| کلیسای میکائیل آرکانجل | کلیسای میکائیل آرکانجل |
| --- | --- |
Church of Michael the Archangel: Church of Michael the Archangel
نمای کلیسا: نمای کلیسا
موقعیت: باکو، جمهوری آذربایجان
کشور:  جمهوری آذربایجان
مذهب: کلیسای ارتدکس روسی
وبگاه: www.baku.eparhia.ru
تاریخچه: تاریخچه
نام سابق: «کلیسای ناوگان»
تأسیس: ۱۸۵۰
موسس: ناوتیپ خزر
اهدا: میکائیل
Associated people: ۴۰۰
 :  
معماری: معماری
نوع معماری: سبک و سیاق معماری پسکوف
اتمام ساخت: ۱۸۵۰
 :  
روحانی : روحانی 
اسقف: «مفودی افندی‌اف»
کشیش: «آندره»، «گئورگی»
 :  
کلیسای میکائیل آرکانجل (روسی: Михайло-Архангельский храм) یک کلیسای مربوط به کلیسای ارتدکس روسی است که در مرکز شهر باکو، پایتخت جمهوری آذربایجان قرار دارد. کلیسا به میکائیل اختصاص یافته‌است. کلیسا توسط اسقف «مفودی افندی‌اف»، سه کشیش و یک شماس مدیریت می‌شود.
تاریخچه

کلیسای میکائیل آرکانجل یکی از کلیساهای منتسب به ارتش و مورد استفاده ناوتیپ خزر بود. با وجود اینکه تاریخ دقیق ساخت این بنا معلوم نیست، ولی با توجه به نوشته‌های منتشره در روزنامه «قفقاز» در سال ۱۸۵۵، احتمال می‌رود در سال ۱۸۵۰ ساخته شده باشد. این کلیسا توسط افسران ناوگان دریای خزر به افتخار ناخدای نیروی دریایی، «الکساندر نیکولایویچ تسسارویچ»، ساخته شد که به همراه امپراتور روسیه، نیکلای یکم در سال ۱۸۵۱ از باکو بازدید کرده بود. عبادتگاه ساختمان کلیسا که با الهام از سبک ساخت و سازی پسکوف بنا شده‌است، شباهت‌های فراوانی با عرشه کشتی دارد. ۱۵ ماه اوت سال ۱۸۷۳، با دستور الکساندر دوم، کلیسا به دلیل نیاز هنگ سالیان به یک بنا، در اختیار یک دفتر نظامی قرار گرفت. در سال ۱۸۷۵ بود که اداره امور کلیسا را دفتر اسقف‌نشین قفقاز به عهده گرفت. از نوامبر ۱۸۹۱ تا نوامبر ۱۸۹۳ بازسازی‌های همه‌جانبه به مبلغ ۲۲ هزار روبل روی ساختمان کلیسا انجام شد. در سال ۱۹۰۶، کلیسا به «پلکوایا- هنگ شماره ۲۶۲ سالیان» تغییر نام داده شد. کلیسا در سال ۱۹۳۶- زمانی که اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی در آذربایجان حکمفرما بود- تعطیل و به یک خوابگاه تبدیل شد. با این وجود، در سال ۱۹۴۶ دوباره شروع به فعالیت به عنوان کلیسا کرد. شناسایی اثرات مثبت مذهب بر پیروزی به دست آمده در جنگ جهانی دوم از سوی مقامات شوروی هم در این خصوص تأثیر گذاشته بود. آلکسی ریدیگر، رهبر وقت کلیسای ارتودوکس روسیه، در ۲۵ ماه مه سال ۲۰۰۱ از این کلیسا بازدید به عمل آورد.
آندرسون اولیویرا آلمیدا

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Anderson Oliveira Almeida do Ó
زادروز:  ۱۴ دسامبر ۱۹۸۰ ‏(۴۴ سال)
زادگاه:  ریودو ژانیرو، برزیل
قد:  ۱٫۹۰ متر (۶ فوت ۳ اینچ)
پست:  مدافع
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۳ |  Madureira |   |   |
| ۲۰۰۴ |  Ceará |   |   |
| ۲۰۰۴ |  Blooming |   |   |
| ۲۰۰۵ |  Madureira |   |   |
| ۲۰۰۵ |  واسکو دوگاما |   |   |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۸ |  Levadiakos |  ۵۵ |  (۱) |
| ۲۰۰۸–۲۰۰۹ |  ویتوریا ستوبال |  ۱۱ |  (۱) |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۰ |  AEP Paphos |  ۱۹ |  (۱) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۲ |  ویتوریا ستوبال |  ۳۴ |  (۳) |
| ۲۰۱۲ |  Vaslui |  ۱۴ |  (۰) |
| ۲۰۱۲-۲۰۱۴ |  باشگاه فوتبال سیمرغ زاقاتالا |  ۵۹ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ 28 May 2014. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ 28 May 2014. 
آندرسون اولیویرا آلمیدا (به پرتغالی: Anderson Oliveira Almeida do Ó) مدافع اهل برزیل است که در شهر ریودو ژانیرو و در تاریخ ۱۴ دسامبر ۱۹۸۰ به دنیا آمده‌است.
آندرسون اولیویرا آلمیدا در تیم‌های فوتبال Madureira سابقهٔ حضور دارد.
نتانیا

| نتانیا נְתַנְיָה‎ نتانيا‎> نویسه‌گردانی(های) عبری | نتانیا נְתַנְיָה‎ نتانيا‎> نویسه‌گردانی(های) عبری |
| --- | --- |
 • ISO 259: Netanya
View of South Netanya from Poleg neighbourhood: View of South Netanya from Poleg neighbourhood
  پرچمCoat of Arms:   پرچمCoat of Arms
کشور:  اسرائیل
استان: استان مرکز
تأسیس‌شده: ۱۸ فوریه ۱۹۲۹
حکومت: حکومت
 • نوع: شهر
 • سرپرست شهرستان: Miriam Feirberg Ikar
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۸۴۵۵ دونوم (۲۸٫۴۵۵ کیلومتر مربع یا ۱۰٫۹۸۷ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۷): جمعیت (۲۰۱۷)
 • کل: ۲۱۴٬۱۰۱
معنی اسم: God gave
با نتانیاهو اشتباه نشود.
تصویری از ساحل شهر نتانیا در ساعات اولیه صبح.
نتانیا (به عبری: נתניה) نام شهری ساحلی در استان مرکزی اسرائیل است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ ۱۷۴٬۰۰۰ نفر و مساحت آن ۲۸٬۹۵۴ کیلومتر مربع است.
پایپر پی‌ای-۱۱ کاب اسپشیال

| پایپر پی‌ای-۱۱ کاب اسپشیال | پایپر پی‌ای-۱۱ کاب اسپشیال |
| --- | --- |
کاربری: هواگرد سبک
تولیدکننده: پایپر ایرکرفت
نخستین پرواز: اوت ۱۹۴۶
معرفی‌شده در: ۱۹۴۷
کاربر اصلی: خصوصی
ساخته‌شده: ۱۹۴۷–۱۹۴۹
تعداد ساخته‌شده: 1,541
پایپر پی‌ای-۱۱ کاب اسپشیال (به انگلیسی: Piper PA-11 Cub Special) یک هواگرد از نوع هواگرد سبک ساخت شرکت پایپر ایرکرفت است. هواگرد پایپر پی‌ای-۱۱ نخستین پروازش را در اوت ۱۹۴۶ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۴۷ میلادی رسماً معرفی گردید و در سال‌های ۱۹۴۷–۱۹۴۹ تولید شده‌است. در مجموع، تعداد 1,541 فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
محمد حسینی (بازیکن فوتبال، زاده ۱۳۷۸)

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادروز:  ۱۳ اسفند ۱۳۷۸ ‏(۲۴ سال)
زادگاه:  قم، ایران
قد:  ۱٫۸۰ متر (۵ فوت ۱۱ اینچ)
پست:  هافبک میانی
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  نفت مسجدسلیمان
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۸ |  پرسپولیس |   |   |
| ۲۰۲۰–۲۰۲۲ |  نیروی زمینی تهران |   |   |
| ۲۰۲۲–۲۰۲۳ |  هوادار |  ۶ |  (۰) |
| ۲۰۲۳–۲۰۲۴ |  سایپا |  ۹ |  (۰) |
| ۲۰۲۵– |  نفت مسجدسلیمان |  ۰ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۹ آذر ۱۴۰۲. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۹ آذر ۱۴۰۲. 
محمد حسینی (زادهٔ ۱۳ اسفند ۱۳۷۸ در قم) بازیکن فوتبال ایرانی است که در پست هافبک میانی برای باشگاه فوتبال نفت مسجدسلیمان در لیگ آزادگان بازی می‌کند.
باشگاهی > لیگ برتر

محمد حسینی سابقه حضور در لیگ برتر خلیج فارس و یک جام قهرمانی لیگ برتر همراه با باشگاه پرسپولیس را نیز در کارنامه خود دارد.