stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ایل بهمئی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کوچ عشایر بهمئی دشت‌های کهگیلویه: کوچ عشایر بهمئی دشت‌های کهگیلویه
کل جمعیت: کل جمعیت
۲,۰۰۰,۰۰۰ تا ۳,۰۰۰,۰۰۰ میلیون نفر: ۲,۰۰۰,۰۰۰ تا ۳,۰۰۰,۰۰۰ میلیون نفر
مناطق با جمعیت چشمگیر: مناطق با جمعیت چشمگیر
کهگیلویه و بویراحمد، فارس، خوزستان، بوشهر، چهارمحال و بختیاری، اصفهان: کهگیلویه و بویراحمد، فارس، خوزستان، بوشهر، چهارمحال و بختیاری، اصفهان
زبان‌ها: زبان‌ها
لری بهمئی: لری بهمئی
دین: دین
اسلام شیعه: اسلام شیعه
ایل بهمئی یکی از بزرگ‌ترین ایلات ایران از لحاظ جمعیت و جغرافیا و از ایلات لر بزرگ و ایلات باستانی ایران است که در جنوب غرب ایران و به‌طور گسترده در استان‌های خوزستان و کهگیلویه و بویراحمد ساکن هستند. بزرگ‌ترین دانشنامه‌های اسلام‌شناسی و ایران‌شناسی یعنی ایرانیکا، دانشنامه جهان اسلام، دائرةالمعارف بزرگ اسلامی و لغت‌نامه دهخدا به معرفی این ایل پرداخته‌اند. بهمئی‌ها به زبان لری و با گویش بهمئی صحبت می‌کنند.
تا کنون چندین کتاب دربارهٔ تاریخ، فرهنگ و آداب و رسوم مردمان بهمئی به چاپ رسیده است. کتاب «مونوگرافی ایل بهمئی» نوشته نادر افشارنادری، جامعه‌شناس و انسان‌شناس ایرانی، «لرهای ایران: لر بزرگ لر کوچک» از جواد صفی‌نژاد انسان‌شناس و جغرافی‌دان، «مقاله ایل بهمئی» در نشریه هنر و مردم توسط علی بلوکباشی، مردم‌شناس و پژوهشگر، کتاب «سفرنامه بهمئی و لشکر کشی به طیبی»، به نوشته چارلز نوئل محقق و جهانگرد انگلیسی با ترجمه کاوه بیات، و کتاب «زنان ایل بهمئی» نوشته الویا رسترپو مردم‌شناس کلمبیایی و با ترجمه جلال‌الدین رفیع‌فر از مهم‌ترین آثار دربارهٔ بهمئی‌ها هستند.
طوایف

بهمئی از دو ایل ایل احمدی و ایل مهُمدی تشکیل شده است که خود دارای زیر مجموعهٔ‌های بسیاری هستند.
ایل احمدی به دو بخش جلالی و بیژنی تقسیم می‌شود.
بهمئی سردسیر را ایل مهمدی و بهمئی گرمسیر را ایل احمدی تشکیل می‌دهد.
تیره بیژنی از دوازده (۱۲) طایفه بندری، طایفه بتلی، طایفه غیبی، طایفه ویسی، طایفه گهرلی، طایفه شهروئی، طایفه بالیاوی، طایفه بلواسی، طایفه تاکائیدی، طایفه شه مصیری، طایفه مشهدی مهمدی و طایفه ایسوی تشکیل شده است.
تیره جلالی از چهار(۴) طایفه باولی، طایفه شوسنی، طایفه کمبری، طایفه شه نظری تشکیل شده است.
طوایف سادات وابسته به ایل احمدی از شش (۶) طایفه سادات عباسی، طایفه سادات میرسالاری، طایفه سادات رضاتوفیق، طایفه سادات منگزوری، طایفه سادات بابااحمدی (شیوخ)، طایفه سادات یوسفی تشکیل شده است.
ایل مهمدی از نه(۹) طایفهٔ خلیلی، نری‌میسا، نارگ میسا، طایفه عالیمهمد، طایفه کمایی، طایفه محمدمیسا، طایفه بناری، طایفه کلاه کج، طایفه نوروزی و علایدالدینی تشکیل شده است.
طایفه خلیلی یکی از طوایف پرجمعیت تیره مهمدی و ایل بهمئی است که از چهار فامیل به نام‌های: صفی، طاهر، ولی‌محمد و رهضا تشکیل شده است.
طایفه بناری یکی از طوایف ایل بهمئی و از زیرشاخه‌های تیره مهمدی است که از سه فامیل با نام‌های: علی‌بخش، بخش‌علی و هفت غردی تشکیل شده است.
طایفه کمایی یکی از طوایف ایل بهمئی و از زیر شاخه‌های تیره مهمدی است که به دو بخش کمایی قدیم و جدید تقسیم می‌شوند این طایفه از فامیل‌های: محمدباقر، علی خان، امیراحمد، امیرحمزه، علی‌یار، امیدوار، محمدیار، شنبه، محمد شفیع، محمدکاظم، علی داد، باباخان، امیر یوسف، علی شیر، گل‌محمد، تنبلون، سالار و حاجی‌محمد، تشکیل شده است.
طایفه علادینی یا تیره علادینی یکی از بزرگ‌ترین طوایف ایل بهمئی است. «طایفه قنبری»، «طایفه میراحمدی»، «طایفه شیخی»، «طایفه محمدی»، «طایفه نعمت‌اللهی» و «طایفه خواجه‌امیری» زیرشاخه‌های این ایل می‌باشند.
طایفه عالی‌مهمد یکی از بزرگترین طوایف ایل بهمئی و به ایل هشت باب مشهور است همچنین تیره های عالی‌مهمدی به نسبت سایر طوایف بهمئی جمعیت بیشتری دارند طوایف «پاپی» ، «مراد احمد» ، «صیدال» ، «رمضانی» ، «ملاطاهر» ، «علیخون» ، «قاید صالح» ، «منجافر» زیر مجموعه عالی‌مهمد می‌باشند.
پیشینه

ایل بهمئی یا بهمنی افرادی که نسب خود را از بهمن شاه درازدست کیانی - هخامنشی می‌دانند. تمامی ایلات بهمئی نسب خود را از نسل بهمن شاه می‌دانند. علائدین بهمن شاه مؤسس خاندان بهمنی خود را از نسل بهمن فرزند اسفندیار معرفی کرده است. در مناطق بهمئی نشین آثار باستانی زیادی از دوره هخامنشی و اشکانی موجود است.
اما به گفته‌های دیگر سال ۶۵۱ میلادی که آخرین سلسله ایرانی شاهنشاهی ساسانی دچار فروپاشی شد نجیب‌زادگان درباری لر تبار از وحشت حمله اعراب به دامنه‌های زاگرس مرکزی و سپس به غارها پناه بردند. قریب به ۷۰۰ سال بعد در انشعاب نژاد لرتبار (لر بزرگ) در پهنه کهگیلویه بزرگ شعبه ایل بهمیی شکل گرفت. در نتیجه مردم بهمیی از وارثان و خالص‌ترین نژاد ایرانی آریایی و از نجیب‌زادگان حکومتی در سلسله ساسانی بودند، که در انشعابات عشایر بزرگ ایران، در پهنه زاگرس مرکزی ریشه دوانده و به بزرگی زاگرس قامت کشیدند.
آثار زیادی دربارهٔ جنگاوری بهمئی‌ها روایت شده است، حسن فسایی در فارسنامه ناصری می‌نویسد:
بهمئی دلیرند که ۱۰ نفر تفنگ چی بهمئی را با ۱۰۰ نفر تفنگ چی بختیاری برابر گرفته‌اند و در وقت جنگ برهنه باشند که چون پاره جامه با گلوله تفنگ در بدن فرورود زخمش کهنه شود.
در دوران حکومت‌های مختلف از زمان صفویه تا حضور در جنگ قندهار همراه نادرشاه تا درگیری با حکومت زندیه، در سال ۱۳۰۳ نیز در به همراه بختیاری‌ها و عرب‌ها علیه حکومت تازه تأسیس پهلوی در عملیاتی به نام کمیته قیام سعادت دست به شورش زدند.
پیشینه > قیام ۱۳۱۶ بهمئی

اما مهم‌ترین درگیری ایل بهمئی با حکومت‌ها مربوط به سال ۱۳۱۶ می‌باشد که در میان مردم بهمئی به سال ستون و قیام سال ۱۳۱۶ ایل بهمئی معروف شده است. که علیه سیاست رضاشاه و کوچ اجباری عشایر معروف به تخته قاپو صورت گرفته است این درگیری که از سال ۱۳۱۵ شروع شد با کشته شدن بیش از ۴۰۰ نظامی و ۲۵۰ نفر از عشایر و در نهایت با قتل خداکرم خان بهمئی معروف به خان‌طلا و سایر افراد و خانواده‌اش پایان یافت.
سکونتگاه

مردم ایل بهمئی بخش زیادی از جمعیت استان‌های خوزستان و کهگیلویه و بویراحمد را تشکیل می‌دهند به طوری که اکثریت جمعیت شهرستان‌های بهمئی، باغ‌ملک و رامهرمز بهمئی هستند، همچنین جمعیت قابل توجهی از شهرستان‌های کهگیلویه، بهبهان و امیدیه را مردمان این ایل شامل می‌شوند. تعدادی دیگر که به چندین هزار نفر می‌رسند بیشتر به دلایل مختلف در شهرهای اهواز و ماهشهر ساکن شده‌اند، در شهرستان ممسنی نیز از دیرباز گروهی از بهمئی‌ها در آنجا زندگی می‌کنند.
برخی از پیشه‌های مردم

ایل بهمئی و جامعه عشایر سیار کهگیلویه و خوزستان، یک جامعه مولد می‌باشد که با کمترین توقع و امکانات بیشترین تولیدات و بازدهی را دارد. پرورش دام (گوسفند بز) از مهم‌ترین پیشه‌های ایل بهمئی به‌شمار می‌رود که به واسطه آن، سالانه هزاران تن گوشت قرمز، انواع فراورده‌های لبنی، پشم گوسفند و موی بز تولید می‌شود.
بهمئی‌ها در سردسیر و گرمسیر به کشاورزی و باغداری می‌پردازند. محصولات آن‌ها گندم، جو، برنج، حبوبات، سبزی و مرکبات است. زنان در همه کارها با مردان همکاری می‌کنند.
تمام کارهای خانه به عهده زن هاست. دختران و زنان ایل هر صبح از کوه و دشت، هیزم سوخت خود را گرد آوری می‌کنند و پس از آن از رودخانه یا چشمه، مشک‌های آب را پر می‌کنند و به پشت می‌گیرند و به چادر می‌آورند. سپس گندم و برنج را در هاون‌های سنگی به نام «سرکو» می‌کوبند و پوست آن‌ها را می‌گیرند. پس از آن آرد را خمیر و چانه می‌کنند و از آن نان می‌پزند. نان را روی ساج‌های فلزی می‌پزند. نخست ساج را روی اجاق جلوی چادر گرم می‌کنند؛ و سپس چانه‌های خمیر را روی «نان بند» پهن می‌نمایند و روی ساج می‌اندازند تا پخته شود. تمام خوراک‌های گوناگون دیگر نیز روی همین اجاق‌های جلوی چادر تهیه می‌شود. نان کلگ از دیگر صنایع غذایی مخصوص بهمئی‌ها است که از بلوط درست می‌شود، به این صورت که بلوط‌ها را در سرکو خورد کرده و پس از چند روز که خیسانده شده آن را بر روی توک (تابه) گذاشته تا برشته شود، نان گلگ را به همراه ماست و گوشت استفاده می‌کنند.
زنان از شیر انواع لبنیات شامل کره، ماست، کشک، قره قروت، سرشیر و جز آن تهیه می‌کنند. ماست را در مشک‌هایی که به سه‌پایه چوبی متصل است می‌آویزند و آنقدر تکان می‌دهند تا کره و دوغ بدست آید.
مردم ایل از پوست گوسفند به عنوان ظروف و کارهای دیگر استفاده می‌کنند. مواردی که در آن از پوست گوسفند استفاده می‌شود مثل مشک آب، خیگ روغن حیوانی، خیگ ماستینه و کیسهٔ حبوبات و مشک دوغ زنی استفاده می‌کنند. برای تهیهٔ مشک آب پس از تمیز کردن پوست و دوختن قسمت‌های مورد نیاز آن سپس در جفت یا پوست بلوط خیسانده تا محکم شود و بوی آن گرفته شود. برای تهیه مشک دوغ زنی که سخت‌تر از مشک آب است پس از تمیزکردن موهای آن، سپس آن را در آب نمک و دوغ می‌خوابانند و سپس کم‌کم لایهٔ روی آن را می‌تراشند و آن را دود می‌دهند.
این نوع دست بافته درایل مصرف زیادی دارد و برای بستن دام، محکم کردن وسایل بر پشت حیوانات و طناب‌های تزئینی از پشم و موی بز استفاده می‌شود. برای هرنوع کاری از طناب مخصوص به خود استفاده می‌شود. برای بستن دام از طناب معمولی و برای زین اسب از طناب پهن و برای گردن اسب از طناب چهارگوش و برای بستن دام و شتر از طناب هشت لای بیضی شکل استفاده می‌کنند.
افراد سرشناس

معروف‌ترین فرد در ایل بهمئی خداکرم خان بهمئی معروف به خان طلا است او سردسته قیام سال ۱۳۱۶ علیه رضاشاه بود و در بین بهمئی‌ها از محبوبیت زیادی برخوردار است، نام او در بین دیگر اقوام نیز مشهور است.
محمدعلی خان بهمئی به عنوان آخرین ایل‌بیگ بهمئی شناخته می‌شود که در زمان حکومت پهلوی به مقام ایلخانی رسیده است.
از دیگر افراد مشهور بهمئی می‌توان به مرتضی دستپاک و سجاد باغنده خوانندگان محلی این ایل شاره کرد که شهرت آن‌ها فراتر از بین بهمئی‌ها رفته است.
وجه تسمیه نام

ایل بهمئی اسم خود را از اسم جد خود بهمن شاه کیانی-هخامنشی گرفته است.
در گذشته بین لرها حرف " ن ' آخر کلمات استفاده نمی‌شده و جای خود را به حرف «ه‍» می‌داد؛ مثلاً کلمه «بکن» شده «بکه» یا «بزن» شده «بزه»، به همین دلیل بهمن شد «بهمه» و سپس به «بهمه ای یا بهمئی» یعنی افرادی از نسل بهمن تبدیل شده است.
فرهنگ > کوچ ایل بهمئی

اگر چه در دهه‌های آغازینِ قرن حاضر گروه‌های بسیاری از ایل بهمئی نیز همانند سایر ایل‌ها و عشایر ایران یکجانشین شدند، اما هنوز هم بخشی از طایفه‌های ایل بهمئی، کوچ‌رو هستند. کوچ‌روهای بهمئی زمستان را در دشت‌های خوزستان و تابستان را در بخش‌های کهگلویه و بویراحمد به سر می‌برند.
فرهنگ > ضرب‌المثل‌ها

در گویش بهمئی ضرب‌المثل‌های زیادی وجود دارد که برای موقعیت‌های مختلف از آن استفاده می‌شود، از معروف‌ترین ضرب‌المثل‌های این ایل می‌توان به (مار اه پیدن بدش ایا او کرش سوسو کنه)، (داری که خل اوی مه ده راس ابو)، (سرش سر آدمیه)، (قلایه گدن گپ بزن گو گی گی)، (آربز و قلون اگو آل بورت دو سمه دوری) اشاره کرد.
فرهنگ > موسیقی

موسیقی مردم بهمئی شاخه‌ای از موسیقی لری است. این موسیقی به وسیله سازهایی مانند سرنا، کُرنا و کوس و سازهای بادی کوچکتر از سرنا و کرنا نواخته می‌شود. مراسم عروسی در این ایل به این شکل است که همه روستا اعم از زن و مرد، پیر و جوان جمع شده و به شادی با رقص مخصوص به این ایل می‌پردازند تا اواخر دهه هشتاد رسم ترکه زنی و بیت‌خوانی در این جشن‌ها امری رایج بود که به مرور کمرنگ شد.
فرهنگ > باورها

در بین بهمئی‌ها مانند دیگر اقوام، باورهای زیادی وجود دارند که با زندگی مردم عجین شده و تمام کارها و برخوردهای روزمره‌شان، بر اساس همین باورها صورت می‌گیرد. باورها (خرافی یا غیر خرافی) جزئی از فرهنگ هر قوم و منشأ حرکت و نشان دهندهٔ نحوهٔ زندگی افراد هستند.
فرهنگ > عزاداری

در رسم بهمئی‌ها هرگاه کسی از دنیا می‌رود مثل اینکه همهٔ طایفه عضوی از خانواده را از دست داده و ماتم زده می‌شوند. مراسم عزاداری در بین بهمئی‌ها به شکل خاصی برگزار می‌شود و تقریباً تمام روستا و طایفه بر سر مزار شخص فوت شده جمع و به سینه‌زنی و عزادارای می‌پردازند، یک خواننده هم به سرود خوانی مشغول می‌شود که در زبان بهمئی به آن خطیر می‌گویند.
جمعیت

طبق آمار و سرشماری‌هایی که انجام شده است جمعیت ایل بهمئی در استان‌های نامبرده به صورت پیوسته بین ۲,۰۰۰,۰۰۰ تا ۳,۰۰۰,۰۰۰ میلیون نفر می‌باشد.
همچنین ۳ هزار خانوار ایل بهمئی در افغانستان زندگی می‌کنند، گفته می‌شود آن‌ها پس از فتح قندهار در زمان نادرشاه آنجا ساکن شدند.
گویش لری بهمئی

| بهمئی | بهمئی |
| --- | --- |
زبان بومی در: ایران
منطقه: استان خوزستان، استان کهگیلویه و بویراحمد
شمار گویشوران: نامعلوم  (بدون تاریخ)
تبار: هندواروپایی  هندوایرانیایرانیغربی[نیازمند منبع]لریلری جنوبیبهمئی
کدهای زبان: کدهای زبان
ایزو ۳–۶۳۹: –
گویش بهمئی (گویش بهمی) یکی از گویش‌های زبان لری و زبان‌های جنوب غربی ایران است که توسط مردم بهمئی که در مناطق بهمئی‌نشین زندگی می‌کنند به کار برده می‌شود. این گویش از لحاظ واژگان با ایلات دیگر متفاوت است. دانشنامه دایرةالمعارف بزرگ اسلامی گویش بهمئی را متفاوت از بویراحمدی، کهگیلویه‌ای و ممسنی دانسته است. مردم بهمئی عمدتاً بدون نیاز به زبان فارسی در گویش روزمره خود به زندگی می‌پردازند.
گویش لری بهمئی > محدوده جغرافیایی

کهگیلویه و بویراحمد: شهرستان بهمئی، شهرستان کهگیلویه
خوزستان: رامهرمز، باغملک، بهبهان، امیدیه، آغاجاری، اهواز
گویش لری بهمئی > جمله‌ها

لری بهمی یکی اه شاخه یَل زؤن لریه: لری بهمئی یکی از شاخه‌های زبان لریه
وَری بِرَه درستَه بخُن: پاشو برو درستو بخون
ینه سی اشا سَدُم: این رو برای شما خریدم.
بره آو سیم بیا؛ برو و آب برام، بیار
بره بخاس؛ برو و بخواب
کو په مه شره اویدی گردیمو: بابا مگه شدی شر گرفتی ما را
اداویسامپور، هاوری

village در 23x15px|border |alt=|link= هند
| Adavisomapur | Adavisomapur |
| --- | --- |
village: village
ایالت: کارناتاکا
District: Haveri
Taluka s: Shiggaon
حکومت: حکومت
 • نهاد: Village Panchayat
زبان‌ها: زبان‌ها
 • رسمی: زبان کانارا
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۳۰ (IST)
نزدیک‌ترین شهر: Haveri
نماینده شهر: Village Panchayat
اداویسامپور، هاوری (به انگلیسی: Adavisomapur, Haveri) در هند است که در کارناتاکا واقع شده‌است.
منطقه ۸ شهرداری تبریز

شهر تبریز به ۱۰ منطقه شهرداری تقسیم شده است. منطقه ۸ شهرداری تبریز با مساحتی بالغ بر ۳٫۸۸ کیلومتر مربع جمعیتی در حدود ۳۰ هزار نفر در مرکز تبریز واقع شده است.
نقشهٔ مناطق شهرداری تبریز
منطقهٔ ۸ (مرکز) تبریز
بازار تبریز، بزرگ‌ترین بازار سنتی سرپوشیدهٔ جهان
ارگ علیشاه، مربوط به دورهٔ ایلخانان
خانهٔ مشروطه، واقع در محلهٔ راسته‌کوچه
مسجد کبود
برج ساعت
تغییرات جمعیتی

منطقهٔ ۸ (مرکز) تبریز یکی از مناطق ده‌گانهٔ شهرداری تبریز است. تغییرات جمعیت این منطقه براساس سرشماری‌های اخیر مرکز آمار ایران به شرح زیر است:
| نام منطقه | جمعیت (۱۳۸۵) | جمعیت (۱۳۹۰) | جمعیت (۱۳۹۵) |
| --- | --- | --- | --- |
| منطقهٔ ۸ (مرکز) تبریز | ۱۷٬۰۷۰ | ۲۸٬۷۰۰ | ۲۹٬۳۸۴ |
محله های منطقه ۸ تبریز

محله‌های اصلی مرکز تبریز (منطقهٔ ۸) عبارتند از:
بازار
بالاحمام
تربیت
خاقانی
راست‌کوچه (راسته‌کوچه)
مقصودیه
ادارات و سازمان ها

ادارات و سازمان‌های دولتی واقع در مرکز تبریز (منطقهٔ ۸) عبارتند از:
اتاق بازرگانی، صنایع و معادن تبریز
ادارهٔ کل امور اقتصادی و دارایی استان
ادارهٔ کل ثبت احوال استان
ادارهٔ کل ثبت اسناد و املاک استان
ادارهٔ کل حمل و نقل و پایانه‌های استان
ادارهٔ کل دخانیات استان
استانداری آذربایجان شرقی
سازمان آتش‌نشانی و خدمات ایمنی
سازمان حمل و نقل و ترافیک
شرکت برق منطقه‌ای آذربایجان
شرکت عمران و توسعهٔ آذربایجان
فرمانداری تبریز
فرماندهی نیروی انتظامی استان
تاریخچه

منطقه هشت، مهم‌ترین آثار تاریخی و باستانی شهر تبریز، همانند بازار تبریز، مسجد کبود، مسجد جامع تبریز، ارگ تبریز، کاخ شهرداری تبریز و ... را در خود جای داده است. محله‌های قدیمی شهر تبریز همانند «راسته‌کوچه»، «چهارمنار»، «سنجران»، «میارمیار»، «دوه‌چی»، «سرخاب»، ایچری‌ارمنستان و نیز همهٔ دروازه‌های تاریخی شهر تبریز، شامل «دمیرقاپی»، «درب باغمیشه»، «درب سرخاب»، «درب دوه‌چی»، «درب استانبول»، «درب گجیل»، «قالاقاپوسی»، «درب نوبر» و «درب خیابان» در این منطقه ساخته شده‌اند. ولی بر اثر حوادث طبیعی، تنها درب خیابان سالم باقی مانده است و بقیهٔ درب‌ها به طور کلی ویران شده‌اند و هم‌اکنون اثری از آن‌ها برجای نمانده است.
همچنین، محله‌های ثروتمندنشین شهر تبریز که اشراف و بزرگان شهر در آن‌ها سکونت داشته‌اند و دارند، در این منطقه واقع شده‌اند. از میان این محله‌ها می‌توان به کوی امام جمعه، کوی اسلامیه، کوی انگج، کوچه حرمخانه، کوی عین‌الدوله، کوی کرباسی، کوی کلکته‌چی، کوی مجتهد، کوی مجیدالملک، کوی مسجد جامع، کوی میارمیار و کوی ارمنستان اشاره کرد.
برطبق شواهد، درگذشته ایپک‌یولی (راه ابریشم) از این منطقه عبور می‌کرده است و باعث رونق تبریز بوده است. مهم‌ترین کلیساهای ارامنهٔ آذربایجان، همچون کلیساهای «مریم مقدس»، «سن‌ونسان»، «کاتولیک‌ها» و ... در این منطقه واقع شده‌اند. مهم‌ترین موزه‌های استان آذربایجان شرقی و شهر تبریز، همانند «موزه آذربایجان»، «موزه مشروطه»، «موزه قرآن و کتابت»، «موزه فرش» و «موزه ارامنه» نیز در این منطقه واقع شده‌اند.
نگارخانه

مسجد جامع تبریز
مسجد صاحب‌الامر
(موزهٔ قرآن و کتابت)
برج آتش‌نشانی تبریز
(برج یانقین)
خانهٔ بهنام
(دانشکدهٔ معماری و شهرسازی)
خانهٔ قدکی
(دانشکدهٔ معماری و شهرسازی)
خانهٔ گنجه‌ای‌زاده
(دانشکدهٔ معماری و شهرسازی)
خانهٔ استاد شهریار
خانهٔ شیخ محمد خیابانی
خانهٔ حریری
خانهٔ حیدرزاده
خانهٔ سلماسی
(موزهٔ سنجش)
خانهٔ صدقیانی
خانهٔ ختایی
(خانهٔ هنرمندان)
خانهٔ نیکدل
خانهٔ صلح‌جو
استانداری آذربایجان شرقی
گرینلیف (آیداهو)

{{Infobox settlement

|official_name=Greenleaf, Idaho
|other_name=
|native_name=
|nickname=
|settlement_type=شهر
|motto=

|image_skyline=
|imagesize=
|image_caption=
|image_flag=
|flag_size=
|image_seal=
|seal_size=
|image_shield=
|shield_size=
|image_blank_emblem=
|blank_emblem_type=
|blank_emblem_size=
|image_map=Canyon_County_Idaho_Incorporated_and_Unincorporated_areas_Greenleaf_Highlighted.svg
|mapsize=
|map_caption=Location in شهرستان کانیون، آیداهو and the state of آیداهو
|image_map1=
|mapsize1=
|map_caption1=
|image_dot_map=
|dot_mapsize=
|dot_map_caption=
|dot_x=
|dot_y=
|pushpin_map=
|pushpin_label_position=
|pushpin_map_caption=
|pushpin_mapsize=

|subdivision_type=کشور
|subdivision_name=ایالات متحده آمریکا
|subdivision_type1=ایالت
|subdivision_name1=آیداهو
|subdivision_type2=شهرستان
|subdivision_name2=شهرستان کانیون، آیداهو
|subdivision_type3=
|subdivision_name3=
|subdivision_type4=
|subdivision_name4=

|government_footnotes=
|government_type=
|leader_title=
|leader_name=
|leader_title1=
|leader_name1=
|leader_title2=
|leader_name2=
|leader_title3=
|leader_name3=
|leader_title4=
|leader_name4=
|established_title=
|established_date=
|established_title2=
|established_date2=
|established_title3=
|established_date3=

|area_magnitude=
|unit_pref=Imperial
|area_footnotes=
|area_total_km2=1.89
|area_land_km2=1.89
|area_water_km2=0
|area_total_sq_mi=0.73
|area_land_sq_mi=0.73
|area_water_sq_mi=0
|area_water_percent=
|area_urban_km2=
|area_urban_sq_mi=
|area_metro_km2=
|area_metro_sq_mi=
|area_blank1_title=
|area_blank1_km2=
|area_blank1_sq_mi=

|population_as_of=۲۰۱۰
|population_est=861
|pop_est_as_of=2012
|population_footnotes=
|population_note=
|population_total=846
|population_density_km2=
|population_density_sq_mi=1158.9
|population_metro=
|population_density_metro_km2=
|population_density_metro_sq_mi=
|population_urban=
|population_density_urban_km2=
|population_density_urban_sq_mi=
|population_blank1_title=
|population_blank1=
|population_density_blank1_km2=
|population_density_blank1_sq_mi=

|timezone=MST
|utc_offset=-7
|timezone_DST=MDT
|utc_offset_DST=-6
|coordinates_display=inline,title
|coordinates_type=region:US_type:city
| مختصات = ۴۳°۴۰′۱۶″ شمالی ۱۱۶°۴۸′۵۹″ غربی﻿ / ﻿۴۳٫۶۷۱۱۱°شمالی ۱۱۶٫۸۱۶۳۹°غربی﻿ / 43.67111; -116.81639
گرینلیف(به انگلیسی: Greenleaf) شهری در شهرستان کانیون ایالت آیداهو است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی ۸۴۶ نفر بوده است.
تاریخچه انرژی تجدیدپذیر
مرور کلی بر انرژی های تجدیدپذیر در دوران باستان

از مشهورترین استفاده های تاریخی از انرژی تجدیدپذیر (در قالب روش ها و متدهای باستانی و سنتی) می توان به این موارد اشاره نمود:
1- آسیابهای آبی (چین و ایران باستان)
2- آسیابهای بادی در اروپا و آسیا (مانند آسیابهای بادی هلند و نشتیفان در ایران). نخستین طرح‌های کشف‌شده از آسیاب بادی متعلق به ایران و مربوط به سال‌های ۷۰۰ الی ۹۰۰ میلادی است
3- لنز آتش زنه ارشمیدس
4- سیستم سنتی سرمایش و تهویه ی مبتنی بر بادگیر
5- معماری های سنتی آگاه از فرآیندهای تبادل انرژی
6- فواره های مبتنی بر شیب گرانشی
7- استفاده از زیست توده دامی در خِشته های سوختی قدیم
8- کوره ها و تنورهای خورشیدی در چین، هند، مصر و ایران باستان
9- استفاده از انرژی خورشیدی در کاربردهای تبدیل فرآورده های سنتی کشاورزی (خشک کردن)، مهندسی سنتی خواص مواد (قوام دهی خورشیدی به سفال و سرامیک) و کاربردهای کهن بهداشتی و درمانی (ضدعفونی طبیعی)
10- هدایت دوربرد و کنترل ثقلی جریان آب در فناوری باستانی قنات برای انتقال و تامین آب
11- ترابری بار و مسافر مبتنی بر بادبان در رودخانه، دریا و اقیانوس
12- ترابری بار و مسافر مبتنی بر شناخت جریان های آبی در رودخانه، دریا و اقیانوس
13- استفاده از رُستنی های تجدیدپذیر (مانند خار بیابان، ضایعات کشاورزی و شاخه های هرس شده) برای تولید نور و گرما
14- استفاده از روغن های تجدیدپذیر (گیاهی یا حیوانی) برای تولید نور و گرما
تعریف انرژی

انرژی توانایی و قابلیت انجام کار از سوی انسان‌ها یا سایر اجسام است به کار مایه نیرو گفته می‌شود از دیدگاه علمی می‌توان انرژی را به این صورت تعریف کرد: انرژی میزان توانایی که در زمان معین یک کار مصرف می‌شود این تعریف را می‌توان با رابطهٔ زیر نشان داد، وقتی چیزهایی را از زمین برمی‌دارید یا دری را باز می‌کنید یا چیزی را می‌نویسید یا دوچرخه‌ای را سوار می‌شوید نیرو (انرژی) به کار برده‌اید اگر در بارهٔ مواردی که نیرو به کار برده‌اید کمی اندیشه کنید متوجه خواهید شد که بدون انرژی زندگی امکان‌پذیر نخواهد بود آنوقت شما نسبت به مصرف آن آنقدر بی‌ملاحظه هستید…! داشتم می‌گفتم اگر خوب دقت کنید متوجه خواهید شد که در انجام کارهای بالا چیزی را می‌کشید یا می‌رانید به این کشش و رانش انرژی گفته می‌شود. حالا با تعریف نیرو و انرژی آشنا شدیم انرژی را می‌توان به صورت‌های مختلفی در طبیعت دید؛ که ماهیچه‌ای که خودمان از آن استفاده می‌کنیم و بدون آنکه آن را به وجود آوریم از آن استفاده می‌کنیم انرژِی باد، انرژی سوخت گیاهی، انرژِی زمین، انرژی هسته‌ای، انرژی هیدروژن، انرژِی تابشی و انرژِی صوتی و انرژِ‌های ترکیبی که می‌تواند ترکیب هر نیرویی با نیروهای دیگر باشد مثلاً هیبردی که ترکیبی از بنزیت و الکتریسیته‌ است ویا گاز با بنزین باشد اگر انرژِ نبود ما نمی‌توانستیم حتی یک پر که خیلی سبک است را از روی زمین بلند کنیم.
انرژی خورشیدی

در روزهای آفتابی فضای درون ساختمان گرم می‌شود. گرمای درون ساختمان‌ها ناشی از نفوذ انرژی تابشی خورشید از طریق شیشه پنجره‌ها مانند یک گلخانه عمل می‌کند و مانع از خارج شدن آن به بیرون می‌شود و اتاق را گرم می‌کند. همچنین انرژی خورشیدی دیوارها و بالا پشت بام را گرم می‌کند. به این گونه گرم شدن گرمایش غیرمستقیم خورشید می‌گویند. وقتی مولد برقی (ژنراتور) به گردش در می‌آید انرژی الکتریسته تولید می‌شود؛ و برای گرداندن مولدها از بخارآب استفاده می‌شود؛ و انرژی گرمایی حاصل از سوزاندن سوخت‌های فسیلی می‌تواند آب را بجوشاند. به این ترتیب بخار آب تولید می‌شود؛ و برای این کار می‌توان از انرژی گرمایی خورشید استفاده کرد. سلول‌های خورشیدی انرژی را بدون اینکه نیازی به ماده‌ای با قطعات مکانیکی هزا داشته باشد مستقیماً به حرکت درمی‌آورد. سلول‌های خورشیدی بزرگی بر روی صفحات خورشیدی قرار می‌گیرد و می‌تواند انرژی زیادی را از خورشید جذب کند؛ و می‌توان از آن‌ها برای به کار انداختن وسایل استفاده کرد. سلول‌های خورشیدی برای مناطق محروم از انرژی برق کمک بسیاری می‌کند و می‌تواند انرژی برق تولید کند و با استفاده از این نیرو می‌تواند برق مورد نیاز خود را تأمین می‌کند.
برای این کار مردمان محروم سلول‌های خورشیدی را بر روی بام خانه خود نصب می‌کنند. از سلول‌های خورشیدی در وسایلی مانند ماشین حساب استفاده می‌شود و در آینده و کمی هم در حالا ماشین‌هایی را اختراع کرده‌اند که با انرژی خورشیدی کار می‌کند.. خورشید بزرگترین منبع انرژی است و اگر نبود همه مردمان جهان و جانوران و گیاهان از بین می‌رفتند. دمای سطح خورشید حدود ۱۰ هزار درجه سانتی گراد است که ۳ برابر نقطه ذوب فولاد است و خورشید در هر ثانیه ۷۷۰ میلیون تن هیدروژن می‌سوزاند.
انرژی خورشیدی مشکلاتی هم دارد: مانند هنگام شب و روزهای ابری نمی‌توانند از انرژی خورشیدی استفاده کرد و ساخت باتری‌های خورشیدی پر هزینه‌است. اما فواید انرژی خورشیدی:در مصرف سوخت‌های فسیلی صرفه جویی می‌شود انرژی خورشیدی هیچ گونه آلودگی ایجاد نمی‌کند؛ و انرژی خورشیدی هیچوقت تمام نمی‌شود؛ و موجب صرفه جویی در انرژی‌های فسیلی می‌شود؛ و انرژی خورشیدی رایگان است؛ و همه جا می‌توان از آن استفاده کرد. بیش از ۵۳۰ سال پیش ماشین‌ها در سراسر جهان در حال حرکت بود و با سوختهای فسیلی کار می‌کرد؛ و آلودگی فراوانی تولید می‌کرد ولی امروزه ماشین‌های خورشیدی روی کار امده‌است؛ و هنوز ماشین‌های خورشیدی کامل نشده‌اند و گران هستند؛ و به همین دلایل به دست مردم جهان نرسیده‌است. اجاقهای خورشیدی وجود دارد که می‌توان روی آن غذا پخت و برای منازل دور افتاده می‌توان از ان استفاده کرد؛ و روی آن سلول‌های خورشیدی است که نور خورشید را در یک نقطه متمرکز می‌کند؛ و برای نقاطی خوب است که آسمانی صاف دارند؛ و حداقل کمتر از اوقات ابری هستند. دمای خورشید آن قدر زیاد است که گاز هیدروژن را به هلیم تبدیل می‌کند. نیروی تجهیزات ماهواره‌ای از نیروی خورشید تأمین می‌شود؛ و معمولاً برای گرم کردن آب از دیگ بخار استفاده می‌شود؛ که می‌توان به جای آن از خورشید استفاده کرد.