پادشاهی شیلا
هوارانگ ارتش قدرتمند

هوارانگ یک تشکل نظامی از گروهی از جنگجویان متخصص بودایی در دوران شیلا بود که نقش برجسته‌ای در پیروزی‌های شیلا داشت. شیلا انجمن‌های آموزشی را ترویج داد که به دانش آموزان هنر و فرهنگ بودایی و تائوئیسم آموزش می‌دادند. این انجمن‌ها به دلیل اینکه دربار شیلا قوای سیاسی و نظامی خود را برای اتحاد سه پادشاهی متمرکز کرده بود، به ارگان‌های نظامی هم راه یافت. یک جنگجوی هوارانگ ترکیبی از هنرهای رزمی، اسب سواری، تیراندازی، شمشیر بازی و توانایی دوام و طاقت فیزیکی بود. آنها تمرینات روحی مخصوص راهب‌ها (در زمین‌های بکر) را با توانایی مبارزه مغولی باهم ترکیب می‌کردند. این ترکیب باعث احترام و ترس ملت‌هایی می‌شد که با شیلا در نبرد بودند. میراث هوارانگ‌ها الهام بخش سنت‌های نظامی در سراسر تاریخ کره شده است. معنی هوارانگ «شوالیه‌های گل» یا «جوانان گل» بود که «هوا» به معنی گل یا شکوفه و «رانگ» به معنی مرد می‌باشد. پیدایش: براساس کتاب سامگوک یوسا، پادشاه شیلا در تلاش برای قوی‌تر کردن شیلا بود. او یک حکم صادر کرد و دستور انتخاب پسرهایی از خانواده‌های خوب با اخلاقیات والا را داد و نام آنها را هوارانگ گذاشت. تأسیس هوارانگ باعث کنترل محکم‌تر دربار سلطنتی بر مردم، کامل شدن سیستم رده‌بندی اشراف و سمبلی از هماهنگی و مصالحه بین پادشاه و اشراف شد. با تکامل گسترش و استحکام شیلا و تشدید رقابت نظامی بین سه امپراطوری در قرن ششم میلادی، دربار شیلا علاقمند به فعالیت بیشتر هوارانگ‌ها بود. گروه‌های هوارانگ معمولاً به وسیلهٔ یک جوان از اشراف مشهور هدایت می‌شد و قانون یک مقام رسمی رده بالا را برای نظارت بر آنان منصوب می‌کرد. هوارانگ‌ها در اواخر قرن ششم و قرن هفتم آموزش اسب سواری، شمشیر بازی، پرتاب نیزه و سنگ، چوگان و بالا رفتن از نردبان هم می‌دیدند. در قرن هفتم شهرت این سازمان افزایش یافت و به صدها گروه تبدیل شد. بر طبق کتاب سامگوک ساگی، وزرای توانمند و درباریان از میان هوارانگ‌ها انتخاب می‌شدند و ژنرال‌های خوب و سربازان شجاع نیز از میان هوارانگ‌ها به پا می‌خواستند. منابع چینی می‌گویند: «آنها (شیلا) پسران شایسته را از خانواده‌های شریف انتخاب و آنها را پیرایش کرده و با لباس‌های نیکو می‌آراستند و نام آنها را هوارانگ می‌گذاشتند. همه مردم به آنها احترام می‌گذاشتند.
پنج فرمان: فرامینی بودند که وون گوانگ راهب به دو مرد جوان (گوی سان و چویی هنگ) که نزدی وی مراجعه کرده‌بودند و از وی تعلیمات و راهنمایی‌های روحی می‌خواستند در پاسخ به آنها گفته شد. گوی سان و چویی هنگ از راهب پرسیدند: ما جاهل و بدون دانش هستیم، لطفاً برایمان پندی بده که برای باقی عمرمان مناسب باشد. وون گوانگ که به خاطر دوران تحصیلش در سوئی (چین) مشهور شده بود، در پاسخ پنج فرمان را برای زندگی غیر مذهبی آنان صادر کرد. این فرمان‌ها به عنوان فرمان‌های راهنمای شخصیت هوارانگ‌ها مشهور شده است: ۱‐وفاداری به پادشاه خود ۲-رفتار با والدین همراه با احترام و فداکاری ۳-ایجاد صداقت و اعتماد میان دوستان ۴-هرگز از جنگ عقب‌نشینی نکردن ۵-خوش سلیقگی درگرفتن جان‌ها و کشتن منصفانه دشمن همچنین براساس کتب سامگوک یوسا هوارانگ‌ها پنج فضیلت اصلی کنفسیوس‌ها، شش هنر، سه حرفه و شغل و شش روش خدمات حکومتی را یادمی‌گرفتند. از هوارانگ‌های مشهور می‌توان به کیم یو شین، کیم آلچون، کیم وون سول و گوانچانگ نام برد. گوانچانگ پسر ژنرال پومیل بود که در یک جنگ برای اتحاد سه امپراطوری جان خود را فدا کرد. گوانچانگ در سن شانزده سالگی فرمانده هوارانگ‌ها بود و سپس به عنوان یک هوارانگ با بکجه نبرد کرد. بعد از دستگیری توسط نیروهای باکجه، ژنرال باکجه کلاه محافظ وی را برداشت و از اینکه یک افسر عالی‌رتبه کم سن است تعجب کرد. بعد از به خاطر آوردن پسر خودش، ژنرال باکجه گوانچانگ را به جای اعدام آزاد کرد و به وی اجازه داد به ارتش شیلا بازگردد. با التماس به پدرش گوانچانگ اجازه یافت تا روز بعد دوباره بر علیه بکجه نبرد کند. بعد از یک روز نبرد گوانچانگ شکست خورد و دوباره دستگیر شد اما او از سد نگهبانانش گذشت و فرمانده باکجه را کشت ولی دوباره دستگیر شد. گوانچانگ به مرگ محکوم شد و ژنرال بکجه سر وی را بر اسبی قرار داد و آن را به سمت ارتش شیلا فرستاد. ژنرال پومیل سر پسر خود را تحویل گرفت، در حالی که سربلند اما غم زده بود فریاد زد: پسرم توانست در حال خدمت به پادشاه بمیرد دلیلی برای تاسف وجود ندارد. هوارانگ‌ها با اراده و درنده خویی جنگ را بدست گرفتند و توانستند به لطف تلاش‌ها و فداکاری‌های گوانچانگ در نبرد هوانگ سان بول بکجه را شکست دهند. امروزه هوارانگ به عنوان نام مدارس، سازمان‌ها و کارخانجات استفاده می‌شود و فرمی از ورزش تکواندو و چندین فرم سنتی از این ورزش به افتخار هوارانگ‌ها نام‌گذاری شده است.