stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
شانزدهمین اجلاس بریکس
دیدارهای دوجانبه > روسیه و آفریقای جنوبی

رئیس‌جمهور آفریقای جنوبی سیریل رامافوزا دیداری دوجانبه با رئیس‌جمهور روسیه ولادیمیر پوتین داشت که در آن او روسیه را «متحد ارزشمند» برای حمایت از آن در دوران آپارتاید خواند.
افراد حاضر > حضوری

نخست‌وزیر هند مودی و رئیس‌جمهور آفریقای جنوبی رامافوسا به جای نشست سران کشورهای مشترک المنافع در سال ۲۰۲۴ که در همان هفته در ساموآ برگزار شد، شرکت در اجلاس سران بریکس را انتخاب کردند. ایندیپندنت مشاهده کرد که این نشانه ای است که دو کشور مشترک المنافع «به حفظ روابط با چین و روسیه اهمیت بیشتری می‌دهند تا جاذبه‌های پراکنده تر.
افراد حاضر > برخط

دو روز قبل از آغاز اجلاس، لولا داسیلوا، رئیس‌جمهور برزیل اعلام کرد که به دلیل خونریزی جزئی مغزی در پی سقوط، شخصاً در این نشست شرکت نخواهد کرد. با این حال، او اعلام کرد که از طریق ویدئو کنفرانس شرکت خواهد کرد. مائورو ویرا، وزیر امور خارجه، هیئت برزیلی را به جای داسیلوا رهبری کرد.
منطقه حفاظت‌شده لیسار

| منطقه حفاظت‌شده لیسار | منطقه حفاظت‌شده لیسار |
| --- | --- |
fa (in English: Expected satiety): fa
کشور: ایران
منطقه حفاظت شده لیسار به وسعت ۳۱۰۴۴ هکتار در غرب استان گیلان و در ۱۳ کیلومتری شمال شهر تالش قرار دارد که بخشی از جاده تالش به آستارا از آن عبور می‌کند،
تاریخچه

منطقه حفاظت‌شده لیسار با مساحت حدود ۳۲ هزار هکتار شامل مناطق ساحلی، جلگه ای و کوهستانی و جنگلی است که از سال ۱۳۴۸ تحت نظارت محیط زیست قرار دارد.
این منطقه از سال ۱۳۵۶ مورد حفاظت قرار گرفته‌است، این منطقه شامل ساحل، اراضی جلگه‌ای و کوهستانی است که از کنار دریای خزر شروع می‌شود و در راستای شرقی-غربی به طول ۴۰ کیلومتر (فاصله هوایی) تا دریاچه نئور در ارتفاع ۲۴۶۰ کیلومتری با حداکثر عرض حدود ۱۳ کیلومتر ادامه دارد.
وجود مراتع زیبا همچون سوباتان، برزبیل و داش باشی و مناطق مهمی همچون جهنم دره و آثار تاریخی قلعه صلصال در این منطقه جوکندان-لیسار قرار دارد.
حدود منطقه

از شمال: از دریاچه (نئور) بسوی شرق در امتداد جاده مالرو (پس از گذشتن از میدان کوچک و میدان بزرگ) – قرق – چای – کمری – موسی چول (معدن مس) چوبند – لیلکه تا زنگوله و سپس از سمت شمال رودخانه خطبه سرا بسوی شرق پس از عبور از سلرزان – یووا بتن بوئینه کلات و از کلات در امتداد طرف جنوبی رودخانه خطبه سرا پس از عبور از کشاور سوست، لی لکی چمل، آیرا بوجاق تا اتصال این یال با رودخانه لیسار و سپس در امتداد یال سیلاه جعفر – سیل ونه – نوسندان – داوان (باغ پیشوائی) منتهی به جاده آسفالت هشپر – آستارا در روستای قلعه بین و از آریه قلعه بین در ادامه جاده جیپ رو قلعه بین به ساحل تاباغ درختی (ایستگاه لوله گاز) و سپس از حد غربی باغات و زمین‌های کشاورزی شخصی تا مصب رودخانه سیدلر است.
از شرق: از ابتدای رودخانه سید لر از شمال به سمت جنوب در امتداد دریای خزر پس از گذشتن از مصب رودخانه‌های امیر بیگلو و قلعه بین و سیاهوئی مشهور به قوزک تا انتهای اراضی جنگلی آقا عمارت (حد ساحلی منطقه حدود ۶ کیلومتر می‌باشد).
از جنوب: از شروع اراضی جنگلی آقا عمارت بطرف غرب در راستای اراضی جنگلی مسکو – کرد محله منتهی به جاده آسفالته هشپر – آستارا (حد فاصل اراضی زراعتی با اراضی جنگلی) از جاده هشپر بسمت غرب پس از گذشتن از دیزگاه محله – شفقت محله پی سرا – ترک محله و حد جنوبی استخر جوکندان – در راستای جاده مالرو ییلاقی جوکندان واقع در یال جوکندان به بسک و همازیا دو راهی – نارنجا چول – لجن گودندی – رازدوی مانه بیجار – رودخانه کلی – کلا – چیلا کاکوری – رشکجی (بلندترین یال جنگلی) دشتی تنگستر برون پائین – تنگسر برون بالا – سینازیا – اسپوساتی – کلاسر (اراضی غیر جنگلی) – سقا چال – سوباتان – ییلاق بسک ده سر منتهی به قله کوه باغ داکل.
از غرب: از قله کوه باغ داکل به طرف شمال غربی در راستای خط الراس این کوه پس از عبور از کاروانسرا و قطع جاده داش بلاغ در خط الراس کوه چوپان پری الی قله کوه چوپان پری و سپس در امتداد خط الراس کوه فوق تا برخورد آن با جاده مالرل داش بلاغ – جیم لو و جاده جیپ رو داش باغ و سپس در راستای جاده جیپ رو داش بلاغ به سمت شمال تا سه راهی عباس‌آباد – نئور – داش بلاغ – در خط الراس کوه آق دولن و در راستای همین خط الراس تا قله کوه آق دولن و از این قله به طرف شمال شرقی در راستا و خط الراس منتهی به قریه عباس‌آباد نئور.
تهدیدها

واگذاری زمین منطقه توسط هیئت واگذاری زمین در دهه ۱۳۶۰ خورشیدی و مشکلات جدی در مدیریت صحیح منطقه.
کانول

مکان در 23x15px|border |alt=|link= آپولیا
| کانول | کانول |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
کانول: کانول
ناحیه:  آپولیا
استان / شهرستان: لچه (LE)
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۰ کیلومتر مربع (۱۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۰۵ متر (۳۴۴ فوت)
جمعیت (نوامبر ۲۰۰۸): جمعیت (نوامبر ۲۰۰۸)
 • کل: ۱٬۸۰۲
 • تراکم: ۹۰/کیلومتر مربع (۲۳۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Cannolesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 73020
پیش‌شماره تلفن: 0836
قدیس پشتیبان: San Vincenzo Ferreri
روز قدیس: 5 April
وبگاه: وبگاه رسمی
کانول (به ایتالیایی: Cannole) یک کومونه در ایتالیا است که در استان لچه واقع شده‌است.
خصوصیات

کانول ۲۰ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۸۰۲ نفر جمعیت دارد و ۱۰۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پینگشیانگ

مکان در People's Republic of China
| پینگشیانگ 萍乡市 | پینگشیانگ 萍乡市 |
| --- | --- |
شهر مرکزی: شهر مرکزی
پینگشیانگ: پینگشیانگ
Downtown Pingxiang: Downtown Pingxiang
موقعیت پینگشیانگ در نقشه: موقعیت پینگشیانگ در نقشه
مختصات: ۲۷°۳۸′ شمالی ۱۱۳°۵۱′ شرقی﻿ / ﻿۲۷٫۶۳۳°شمالی ۱۱۳٫۸۵۰°شرقی﻿ / 27.633; 113.850: مختصات: ۲۷°۳۸′ شمالی ۱۱۳°۵۱′ شرقی﻿ / ﻿۲۷٫۶۳۳°شمالی ۱۱۳٫۸۵۰°شرقی﻿ / 27.633; 113.850
استان: جیانگشی
حکومت: حکومت
 • شهردار: Li Xiaobao
مساحت: مساحت
 • شهر مرکزی: ۳۸۲۴ کیلومتر مربع (۱۴۷۶ مایل مربع)
 • خشکی: ۳۸۲۴ کیلومتر مربع (۱۴۷۶ مایل مربع)
 • شهری: ۱۰۷۳ کیلومتر مربع (۴۱۴ مایل مربع)
 • کلان‌شهری: ۱۰۷۳ کیلومتر مربع (۴۱۴ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • شهر مرکزی: ۱۸۵۴۵۱۵
 • شهری: ۸۹۳۵۵۰
 • کلان‌شهری: ۸۹۳۵۵۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۸ (China Standard)
کد منطقه: ۰۷۹۹
وبگاه: http://www.pingxiang.gov.cn/
پینگشیانگ (به لاتین: Pingxiang) یک شهر مرکزی در جمهوری خلق چین است که در جیانگشی واقع شده است.
خصوصیات

پینگشیانگ ۳٬۸۲۴ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۸۵۴٬۵۱۵ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده

شهرهای نایروبی و کوپیاپو خواهرخوانده‌های پینگشیانگ هستند.
موت‌نوفرت

موت‌نوفرت (موت در مصری به معنای زیباست) یک ملکه در طول سلسله هجدهم مصر بود. او همسر دوم توتموس اول و مادر جانشین او توتموس دوم بود. با این حال، همسر اصلی توتموس اول، خواهرش ملکه آهموس، مادر هتشپسوت بود.
آمنموس و برادرش وادجموس که کنار هم نشسته اند-معبد پاهری
بر اساس لقبی که به او داده‌اند (دختر پادشاه)، او احتمالاً دختر احمسه اول و خواهر آمنهوتپ اول بوده است که با جانشین دومی توتموس اول ازدواج کرد. این احتمال وجود دارد که او همچنین مادر پسران دیگر توتموس اول یعنی آمنموس و وادجموس باشد.
با این حال، فقدان عنوان دختر پادشاه در میان القاب ملکه احموس، به این معناست که نشان می‌دهد او دختر پادشاه قبلی نبوده است و برتری او را مدیون خواهر بودن (همانطور که از عنوان او خواهر پادشاه نشان می‌دهد) پادشاه جدید توتموس اول، که خود پسر والدین غیر سلطنتی است، می‌باشد.
تصویر موتنوفرت توسط نوه او توتموس سوم در معبد دیر البحری به تصویر کشیده شد. این تصویر روی سنگ یادبود واقع در معبد رامسسیوم است. این نشان می دهد که موتنفرت در زمان سلطنت پسرش هنوز زنده بوده است.
↑  Gauthier 2012: 212; Dodson & Hilton 2004: 126, 139, add also King's Sister, but this seems to be unattested, although it could be inferred.
↑  Dodson & Hilton 2004: 126, 131.
↑  Robins 1987: 274; Tyldesley 1998; a further alleged son, Ramose, is considered a son of Ahmose I by Dodson & Hilton 2004: 126-127, 129.
↑  Gauthier 1912: 209; Dodson & Hilton 2004: 128-129. Note that Queen Ahmose need not have been Thutmose I's full sister: Robins 1987: 274.
↑  Shaw 2000: 231, 236.
سکینه قرشاوی

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادروز:  ۲۶ ژانویهٔ ۱۹۹۶ ‏(۲۹ سال)
زادگاه:  سلون دو پروانس، فرانسه
قد:  ۱٫۶۰ متر (۵ فوت ۳ اینچ)
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال زنان پاری سن ژرمن
شمارهٔ پیراهن:  ۷
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۷–۲۰۰۹:  باشگاه ورزشی میرما
۲۰۰۹–۲۰۱۳:  باشگاه فوتبال زنان مون‌پلیه
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۲–۲۰۲۰ |  باشگاه فوتبال زنان مون‌پلیه |  ۱۱۶ |  (۶) |
| ۲۰۲۰–۲۰۲۱ |  باشگاه فوتبال زنان المپیک لیون |  ۱۸ |  (۰) |
| ۲۰۲۱– |  باشگاه فوتبال زنان پاری سن ژرمن |  ۶۳ |  (۹) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۲ |  تیم ملی فوتبال زنان زیر ۱۷ سال فرانسه |  ۶ |  (۱) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۵ |  تیم ملی فوتبال زنان زیر ۱۹ سال فرانسه |  ۱۳ |  (۱) |
| ۲۰۱۶ |  تیم ملی فوتبال زنان زیر ۲۰ سال فرانسه |  ۷ |  (۱) |
| ۲۰۱۶– |  تیم ملی فوتبال زنان فرانسه |  ۸۳ |  (۲) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱ مارس ۲۰۲۵.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۵ فوریه ۲۰۲۵:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱ مارس ۲۰۲۵.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۵ فوریه ۲۰۲۵
سکینه قرشاوی (انگلیسی: Sakina Karchaoui؛ زادهٔ ۲۶ ژانویهٔ ۱۹۹۶) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال زنان پاری سن ژرمن بازی می‌کند. پاری سن ژرمن، در لیگ ۱ فوتبال زنان فرانسه، بالاترین سطح لیگ فوتبال در این کشور به رقابت می‌پردازد.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال زنان مون‌پلیه، باشگاه فوتبال زنان المپیک لیون، و باشگاه فوتبال زنان پاری سن ژرمن، که هر سه در کشور فرانسه قرار دارند، اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال، زیر ۱۹ سال، زیر ۲۰ سال فرانسه و همچنین زنان بزرگسال فرانسه بازی کرده است.
سال‌های اولیه زندگی

سکینه قرشاوی در سلون دو پروانس، در منطقه پروانس فرانسه به دنیا آمد و در نزدیکی شهر میرما توسط والدین مراکشی تبارش بزرگ شد. او بازی فوتبال را در محل زندگی‌شان با پسران همسال خود آغاز کرد. پس از دو سال بازی در باشگاه محلی، باشگاه ورزشی میرما، به باشگاه فوتبال زنان مون‌پلیه پیوست.
دوران باشگاهی > مون‌پلیه

قرشاوی اولین بازی خود را برای تیم بزرگسالان باشگاه فوتبال زنان مون‌پلیه در نوامبر ۲۰۱۲ در یک پیروزی ۶–۰ برابر باشگاه فوتبال وندنهیم به ثبت رساند. در فصل ۲۰۱۴–۲۰۱۳، قرشاوی شش بازی برای این باشگاه انجام داد و مجموعاً ۴۷۵ دقیقه در زمین بازی بود. مون‌پلیه در جایگاه چهارم فصل را به پایان رسانید. در فصل بعد، او ۱۲ بازی انجام داد که ۹ تا از آن‌ها را از ابتدا آغاز کرد. باشگاه در فصل ۲۰۱۵–۲۰۱۴ در جایگاه چهارم قرار گرفت. در فصل ۲۰۱۶–۲۰۱۵، قرشاوی در ۱۹ بازی از ۲۰ بازی که در آن‌ها شرکت کرد، به عنوان بازیکن اصلی بازی کرد. در نوامبر ۲۰۱۵، او اولین گل خود را در پیروزی ۴–۰ برابر رودز به ثمر رساند. مون‌پلیه در این فصل، در جایگاه سوم قرار گرفت.
دوران باشگاهی > لیون

در ۲۴ ژوئن ۲۰۲۰، مدافع عنوان قهرمانی لیگ، باشگاه فوتبال زنان المپیک لیون اعلام کردند که قرشاوی را برای فصل ۲۰۲۰–۲۰۲۱ به خدمت گرفته‌اند. در مدت زمان حضور یک ساله در باشگاه فوتبال زنان المپیک لیون، قرشاوی در ۱۸ مسابقه از مسابقات لیگ ۱ فوتبال زنان فرانسه به میدان رفت اما هرگز نتوانست در جریان این مسابقات برای باشگاهش گلی به ثمر برساند.
دوران باشگاهی > پاری سن ژرمن

در ۱۰ ژوئیه ۲۰۲۱، قرشاوی به قهرمان آن زمان لیگ، باشگاه فوتبال زنان پاری سن ژرمن پیوست و قراردادی سه ساله امضا کرد. در ۲ مه ۲۰۲۴، او قرارداد خود را با باشگاه تا ژوئن ۲۰۲۸ تمدید کرد.
دوران ملی

قرشاوی اولین بازی خود را برای تیم ملی فوتبال زنان فرانسه در آوریل ۲۰۱۶ انجام داد. او بعداً برای بازی به نمایندگی از تیم ملی فرانسه در المپیک تابستانی ریو ۲۰۱۶ انتخاب شد. در این تورنمنت، او در بازی مرحله گروهی تیم مقابل نیوزیلند که به پیروزی ۳–۰ انجامید، به عنوان بازیکن اصلی بازی کرد و در بازی مرحله یک‌چهارم نهایی مقابل کانادا که تیم در آن با نتیجه ۱–۰ حذف شد، نیز حضور داشت.
در مارس ۲۰۱۷، او به فرانسه کمک کرد تا تیم ملی فوتبال زنان ایالات متحده آمریکا را با نتیجه ۳–۰ شکست دهد و برای اولین بار جام شی‌بیلیوز را در سال ۲۰۱۷ به دست آورد.
لابرادور رتریور

لابرادور رِتریور (Labrador Retriever) یا به‌طور ساده لابرادور، یک فهرست نژادهای سگ سگ یابنده و سگ پرنده‌یاب بریتانیایی است. این نژاد در بریتانیا از سگ‌های نژاد سگ آبی سنت جان که از مستعمره نیوفاندلند (که حالا بخشی از استان نیوفاندلند و لابرادور کانادا است) وارد شده بودند، پرورش یافته‌اند و نام این گونه هم از منطقه لابرادور در این مستعمره گرفته شده‌است. لابرادور از جمله معمول‌ترین سگ‌ها در تعداد زیادی از کشورها، به ویژه در کشورهای غربی جهان می‌باشد.
لابرادور سگی مهربان، پرانرژی، و بازیگوش است. این سگ به عنوان یک سگ شکاری ورزشی پرورش یافت، ولی به صورت گسترده به عنوان سگ همراه نگهداری می‌شود. این سگ همچنین می‌تواند برای کارهایی به عنوان سگ راهنما یا سگ دستیار یا به عنوان سگ نجات یا سگ کمک‌رسان روحی آموزش داده شود.
لابرادور رتریور یکی از نژادهای پر طرفدار درآمریکا است. سایزشان متوسط تا بزرگ، بدن محکم و ورزیده‌ای دارند. لابرادورها با هوششان، شخصیت خوب و اعصاب آرامشان شناخته می‌شوند. اگر برای شکار آموزش داده شوند، این خصوصیات خوب، از آن‌ها همراهان خوبی برای شکار می‌سازد. علاوه برقابلیت‌های حرکتی و ورزشی که دارند، لابرادورها سگ‌های خدماتی (سگ سرویس) خوبی هم هستند. معمول است که به عنوان سگ راهنما برای نابینایان، سگ کمکی برای معلولان و سگِ درمانی تربیت شوند.
اندازهٔ حیوان به خصوص در هنگام نمایش‌ها اهمیت پیدا می‌کند که اگر بیش از ۲ سانتی‌متر با این ابعاد اختلاف داشته باشند، فاقد صلاحیت تشخیص داده خواهند شد. نر آن بین ۲۷ تا ۳۴ کیلوگرم و بین ۵۶ تا ۶۱ سانتی‌متر و ماده آن بین ۲۵ تا ۳۲ کیلوگرم و بین ۵۳ تا ۵۸ سانتی‌متر است.
لابرادور رتریور پوششی دولایه دارند که در سرما و زمان خیسی او را حفظ می‌کند. پوشش زیرین نرم و ضدآب است و پوشش رویی کوتاه، صاف و ضخیم. لابرادورها سه رنگ شکلاتی و زرد و سیاه دارند و قرمز و سفید قطبی هم در بازهٔ زرد قرار می‌گیرد.
در دهه ۱۸۳۰، دهمین ارل هوم و برادرزاده‌های او، پنجمین دوک بوکلو و لرد جان اسکات، اجداد و پیشگامان این نژاد را از نیوفاندلند به اروپا برای استفاده به عنوان سگ تفنگدار وارد کردند. یکی دیگر از طرفداران اولیه این سگ‌های ماهیگیر نیوفاندلندی دومین ارل مالمزبری بود، که آنها را به‌خاطر مهارتشان در شکار پرندگان آبزی پرورش می‌داد.
در طول دهه ۱۸۸۰، سومین ارل مالمزبری، ششمین دوک بوکلو و دوازدهمین ارل هوم برای توسعه و تثبیت نژاد سگ لابرادور رتریور با هم همکاری کردند. سگ‌های بوکلو به نام‌های Avon و Ned که از طرف مالمزبری به بوکلو هدیه شده بودند، با سگ‌های ماده دیگری که اصالتشان به سگ‌های واردشده اولیه توسط پنجمین دوک و دهمین ارل هوم برمی‌گشت، تولید مثل کردند. نوادگان این تولید مثل اجداد تمام سگ‌های لابرادور امروزی هستند.
پیشینه

پیشینه نژاد لابرادور حداقل به دهه ۱۸۳۰ بر می‌گردد، زمانی که برای اولین بار سگ‌های آبی سنت جان که توسط مهاجران اروپایی در نیوفاندلند و لابرادور پرورش داده شده بودند، از طریق کشتی‌هایی که بین کانادا و پول در دورست در انگلستان کالا جابجا می‌کردند، به بریتانیا معرفی شدند. سپس این سگ‌ها با سگ‌های شکارچی بریتانیایی آمیزش داده شدند تا در نهایت سگ لابرادور رتریور به وجود آید. از اولین پرورش‌دهنگان نژاد لابرادور می‌توان به ارل مالمزبری، دوک بوکلو، ارل هوم و سر جان اسکات اشاره کرد. نویسندگان اولیه لابرادور را با سگ نیوفاندلند که بسیار بزرگتر است اشتباه گرفته‌اند و حتی چالز سنت جان سگ نیوفاندلند کهتر را نیز سگ نیوفاندلند معرفی کرده است. سرهنگ پیتر هاوکر اولین لابرادور را طوری توصیف می‌کند که از یک پوینتر بزرگتر نیستند، بیشتر آنها مشکی هستند و پوزه و سر درازی دارند با قفسه سینه بزرگ، پاهای ظریف و موی کوتاه و نرم و در مقایسه با نیوفاندلند، دم خود را بالا نمی‌گیرند. Hawker در ویرایش پنجم کتاب خود با نام «راهنمای ورزشکاران جوان» که در سال ۱۸۴۶ منتشر شد، تفاوت نژاد نیوفاندلند را هم با «لابرادور مناسب» و هم با نژاد سنت جان مشخص کرده است.
تا سال ۱۸۷۰ نام لابرادور رتریور در انگلستان متداول شد. لابرادور رنگ جگری (که اکنون به‌طور معمول شکلاتی نامیده می‌شود) در اواخر دهه ۱۸۰۰ پدیدار شد و اولین توله‌های رنگ جگری در سال ۱۸۹۲ در مجموعه تولید سگ‌های نژاد بوکلو ثبت شدند. اولین لابرادور زردرنگ ثبت‌شده در سال ۱۸۹۹ متولد شد (Ben of Hyde، مجموعه تولید سگ‌های Major C.J. Radclyffe). این نژاد در سال ۱۹۰۳ توسط کنل کلاب به رسمیت شناخته شد. اولین ثبت American Kennel Club (AKC) در سال ۱۹۱۷ بود.
استانداردها: استانداردهایی که برای توصیف نژاد سگ استفاده می‌شوند در کشورهای مختلف، مانند ایالات متحده و بریتانیا، کمی متفاوت هستند. بهتر است در هنگام ترجمه مشخص کنید که به کدام استاندارد پایبند خواهید بود. برای مثال من ترجمه را بر اساس استاندارد آمریکایی ادامه خواهم داد.
واحد اندازه‌گیری: واحدهای اندازه‌گیری در متن اصلی بر مبنای پوند (lb) و اینچ هستند. در ترجمه فارسی رایج است که این واحدها را به ترتیب به کیلوگرم و سانتی‌متر تبدیل کنیم.
ویژگی‌ها

تفاوت‌های زیادی در بین سگ‌های نژاد لابرادور وجود دارد. ویژگی‌های زیر مشخصات معمولی برای سگ‌های اصلاح نژاد شده در ایالات متحده هستند (و در مسابقات سگ شرکت می‌کنند) و بر اساس استاندارد کنل کلاب آمریکا تعریف می‌شود. تفاوت قابل توجهی بین استانداردهای ایالات متحده و بریتانیا ذکر شده است.
اندازه: لابرادورها از نژاد بزرگ متوسط هستند. طول سگ از جدوگاه تا محل شروع دم باید مساوی با ارتفاع سگ از زمین تا جدوگاهش باشد. استاندارد AKC شامل وزن ایده‌آل برای سگ‌های نر از ۲۵ تا ۳۶ کیلوگرم و برای سگ‌های ماده بین ۲۵ تا ۳۲ کیلوگرم است. دستورالعمل‌های مربوط به ارتفاع سگ‌ها بین AKC متفاوت است. در استاندارد AKC ارتفاع سگ‌های نر از ۵۴٫۶ تا ۶۲٫۲ سانتی‌متر در قسمت جدوگاه و برای ماده‌ها از ۵۴٫۶ تا ۵۹٫۶ سانتی‌متر در نظر گرفته شده است.
پوشش بدن: پوشش موهای لابرادور رتریور باید کوتاه و متراکم باشد، اما زبر و خشن نباشد. این پوشش بدن در برابر آب مقاوم است، به همین دلیل سگ‌ها هنگام بازی و شنا در آب در زمستان، خیلی سردشان نمی‌شود. این پوشش به این معنی است که پوشش سگ به‌طور طبیعی کمی خشک و دارای چربی است. رنگ‌های قابل قبول برای این نژاد عبارتند از مشکی، زرد و شکلاتی.
**سر: سر باید پهن باشد با ابروهایی کمی برجسته. چشم‌ها باید مهربان و باهوش باشند. رنگ چشم‌های قابل قبول قهوه ای و عسلی است. خط دور چشم‌ها باید مشکی باشد. گوش‌ها باید نزدیک به سر آویزان باشند و کمی بالاتر از چشم‌ها قرار گیرند.
**فک‌ها: آرواره‌ها باید قوی و قدرتمند باشند. پوزه باید با طول متوسط باشد و زیاد کشیده نباشد. فک‌ها باید کمی آویزان باشند و با حالتی انحنا دار به عقب متمایل شوند.
**بدن: بدن باید ساختاری قدرتمند و عضلانی داشته باشد.
دم و پوشش بدن لابرادور از ویژگی‌های «متمایز» این نژاد به‌شمار می‌روند که هم در Kennel Club و هم در AKC ذکر شده‌اند. AKC همچنین اضافه می‌کند "خلق و خوی واقعی لابرادور رتریور به اندازه دم "سمور دریایی" (otter tail) از ویژگی‌های شاخص این نژاد است."
ویژگی‌ها > رنگ‌بندی

لابرادورها در سه رنگ ثبت می‌شوند: مشکی یکدست، زرد (هر طیفی از سفید شیری تا سرخ روباهی)، و شکلاتی (قهوه ای متوسط تا تیره، که در ابتدا اسم آن «رنگ جگری» بود).
توله سگ‌ها با هر سه نوع رنگ در یک توله می‌توانند به دنیا بیایند. رنگ پوشش بدن لابرادور عمدتاً توسط سه ژن تعیین می‌شود که MC1R(گیرنده ملانوکورتین ۱)، ژنتیک رنگ‌آمیزی آگوتی و CBD103 نامیده می‌شوند. اگر سگی در هر سه جایگاه ژنی دارای گونه وحشی باشد، پوشش بدنش زرد رنگ خواهد بود. اگر سگی در ژن MC1R دارای جهش نقص عملکردی باشد، باز هم پوشش بدنش زرد خواهد بود بدون اینکه ژنوتایپ در دو جایگاه دیگر مهم باشد. سگ‌هایی که در ژن‌های MC1R و Agouti دارای الل‌های گونه وحشی باشند، و همچنین الل مشکی را در ژن CBD103 دارا باشند، پوشش بدنی به رنگ مشکی خواهند داشت.
}}
بر اساس یک مطالعه در سال ۲۰۱۱، تعداد ۱۳ مورد از ۲۴۵ سگ لابرادور مورد بررسی، برای جهش M264V که مسئول melanistic mask (ماسک ملانیکی) است، تخمیدگی (ناخالص) بودند و یک مورد تخمیدگی و خالص بود (یعنی هر دو ژن جهش یافته را داشت). در این نژاد، نمی‌توان صرفاً با ظاهر صفت مورد نظر را تعیین کرد.
ویژگی‌ها > سگ‌های نمایشی و سگ‌های شکار

در نتیجه پرورش نژاد تخصصی، تفاوت‌های قابل توجهی بین سگهای نژاد لابرادور کار (شکار) و مسابقات، و سگهای نمایشی وجود دارد. گاهی در ایالات متحده، به اشتباه سگ‌های اولیه (کار) را «آمریکایی» و سگ‌های نمایشی را «انگلیسیسی» می‌نامند، در حالی که در واقع هر دو مدل شکار و نمایش در هر دو کشور پرورش داده می‌شوند و همه سگ‌های لابرادور رتریور از نژاد بریتانیایی مشتق شده‌اند.
کاربرد

ثابت شده است که لابرادور رتریورها در تبدیل شدن به سگ راهنما بخت بالایی دارند. مطالعه‌ای که در سال ۲۰۰۶ روی چهار نژاد مختلف (Labrador Retriever, Golden Retriever، مخلوط Labrador Retriever/Golden Retriever و German Shepherds) منتشر شد، نشان داد که ژرمن شپردها بالاترین شانس عدم تکمیل دوره آموزشی را دارند. لابرادور رتریورها و ترکیب لابرادور رتریور/ گلدن رتریور بالاترین میزان موفقیت را داشتند. با این وجود، ژرمن شپردها و گلدن رتریورها بعد از گذراندن دوره‌ای طولانی‌تر از دورهٔ لازم برای لابرادور رتریورها، موفقیت بالاتری از خود نشان دادند.
لابرادور رتریور یک سگ گان داگ است که برای بازیابی شکار در خشکی و آب پرورش یافته است. لابرادور به عنوان یک سگ که به‌طور ویژه برای آوردن شکار از آب پرورش یافته است، ویژگی‌های متنوعی برای این کار پیدا کرده است. برای بازیابی، لابرادور رتریور به یک دهان نرم مجهز است، ویژگی که به آن اجازه می‌دهد شکار و پرندگان آبزی را بدون آسیب‌دیدگی حمل کند. و برای شنا، پنجه‌های کاملاً پرده‌دار، یک دم سمور مانند و پوشش بدن ضدآب به لابرادور کمک می‌کند.
هوش بالا، قدرت تصمیم‌گیری و استقلال عملی لابرادورها در انجام وظایفشان با مثال سگ‌هایی مانند Endal مشخص می‌شود. Endal آموزش داده شده که در صورت لزوم، صاحبش که از ویلچر استفاده می‌کند را در وضعیت احیا بگذارد، او را با یک پتو بپوشاند و با تلفن اضطراری تماس بگیرد. همچنین به تعدادی از لابرادورها آموزش داده شده است تا به صاحبانشان دربرداشت پول و کارت‌های اعتباری از خودپرداز کمک کنند.
این نژاد در عملیات نجات در آب و گارد نجات (lifesaving) مورد استفاده قرار می‌گیرد. امروزه نیز این نقش برای آنها حفظ شده و سگ‌های نژاد لابرادور در کنار سگ‌های لئونبرگر، نیوفاندلند (سگ) و گلدن رتریور فعالیت می‌کنند؛ این سگ‌ها در مدرسه Lifeguard سگ‌های ایتالیا مورد استفاده قرار می‌گیرند.
کاربرد > در جنگ

لابرادورها به عنوان سگ نظامی مورد استفاده قرار گرفته‌اند. در طول جنگ ویتنام برای ردیابی سربازان کشته‌شده، زخمی یا مواضع دشمن از آنها بهره گرفته شد.
سلامت

این نژاد، نژاد سالمی است با چند مشکل مهم نسبتاً اندک. مسائل قابل توجه مرتبط با سلامت و بهزیستی عبارتند از اختلالات ارثی و چاقی (بیشتر آن‌ها تمام یا بخش‌هایی از ژن تنظیم‌کننده اشتهای POMC را ندارند). [نیازمند منبع]
میانگین طول عمر لابرادور ۱۳ سال است. یک مطالعه از کالج سلطنتی دامپزشکی و مطالعه‌ای که توسط دانشگاه سیدنی انجام شده است، نتیجه گرفته‌اند که لابرادورهای شکلاتی نسبت به سایر رنگ‌های لابرادور (حدود ۱۰ درصد) میانگین طول عمر کمتری دارند و احتمال ابتلا به برخی مشکلات سلامتی نیز در آن‌ها بیشتر است.
لابرادورها قدری مستعد ابتلا به دیسپلازی لگن و دیسپلازی آرنج هستند، مخصوصاً در سگ‌های بزرگتر. بیماری‌های چشمی هم ممکن است شامل آتروفی پیش‌رونده شبکیه، آب‌مروارید، دیستروفی قرنیه و دیسپلازی شبکیه باشند. آنها می‌توانند دچار کلاپس ناشی از فعالیت ورزشی شوند، که سبب هیپرترمی، ضعف، کلاپس، و سردرگمی پس از دوره‌های کوتاه فعالیت ورزشی می‌شود. آن‌ها ممکن است از چاقی نیز رنج ببرند، که در برخی موارد می‌تواند تا اندازه‌ای ناشی از فقدان بخشی، یا تمام، ژن پروپوملانوکورتین باشد.
آمار جمعیت‌شناسی

لابرادور یک سگ فوق‌العاده پرطرفدار است. تا سال ۲۰۰۶ به‌طور گسترده‌ای به عنوان محبوب‌ترین نژاد سگ در جهان در نظر گرفته می‌شد. [نیازمند منبع] این نژاد محبوب‌ترین سگ بر اساس مالیکت در کانادا، نیوزیلند و بریتانیا است. در سال ۲۰۰۶، هم در ایالات متحده و هم بریتانیا، لابرادورهای ثبت شده بسیار بیشتر از دوبرابر تعداد نزدیک‌ترین رقیب خود بوده‌اند. اگر مقایسه را به نژادهای سگ هم‌اندازه محدود کنیم، در آن صورت نیز تعداد لابرادورهای ثبت شده در هر دو کشور حدود ۳–۵ برابر بیشتر از محبوب‌ترین نژادهای بعدی یعنی ژرمن شپرد و گلدن رتریور است.
آن‌ها محبوب‌ترین نژاد سگ دستیار در ایالات متحده، استرالیا و بسیاری از کشورهای دیگر هستند. علاوه بر این، توسط پلیس و سایر ارگان‌های رسمی به‌طور گسترده و به خاطر توانایی‌های تشخیص و کارایی‌شان استفاده می‌شوند. تقریباً ۶۰–۷۰٪ از کل سگ‌های راهنمای ایالات متحده لابرادور هستند.
توزیع جغرافیایی

در سال ۲۰۲۲، لابرادور رتریورها دومین نژاد محبوب در ایالات متحده بودند. لابرادور در سال ۲۰۲۰ محبوب‌ترین نژاد سگ ثبت شده در نیوزلند بود.
هفت مورد از سیزده «سگ پرنده‌یاب برجسته» معرفی شده از طرف شورای ملی کنل استرالیا به 'تالار مشاهیر' طی سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۵، از نژاد لابرادور هستند.
لابرادورهای مشهور

برخی از لابرادورهای معروف در حوزه‌های مختلف شامل موارد زیر هستند:
لابرادورهای مشهور > سگ‌های دستیار

مقالهٔ اصلی: سگ دستیار
اندال، یک سگ دستیار در بریتانیای کبیر. از افتخاراتش می‌توان موارد زیر را برشمرد: «پرمدال‌ترین سگ جهان» (شامل «سگ هزاره» و مدال طلای PDSA به خاطر شجاعت و فداکاری در انجام وظیفه)، اولین سگی که سوار چشم لندن شده و اولین سگی که توانایی کار با کارت EMV و کارت عابربانک را دارد. تا پیش از مرگش در مارچ ۲۰۰۹، او و صاحبش، آلن پارتون، حدود ۳۵۰ بار توسط گروه‌های فیلمسازی از کشورهای مختلف تصویربرداری شدند و یک فیلم یک‌ساله از زندگی اندال نیز در حال تولید بود.
Sully، در شش ماه آخر عمر جرج اچ. دابلیو. بوش به او خدمات رسانی کرده است. او بخاطر نقشش در مراسم خاک سپاری رئیس‌جمهور شناخته می‌شود. بیماری پارکینسون رئیس‌جمهور سابق را در سال‌های آخر زندگی اش محدود به ویلچر یا اسکوتر برقی کرده بود. سالی به بوش دربرداشتن وسایل افتاده، باز و بسته کردن درها، فشردن دکمه اضطراری و کمک در ایستادن، یاری می‌رساند.