stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جلیکو، تنسی

مکان
| Jellico, Tennessee | Jellico, Tennessee |
| --- | --- |
شهر: شهر
Marker at Tennessee-Kentucky state line in Jellico: Marker at Tennessee-Kentucky state line in Jellico
Location of Jellico, Tennessee: Location of Jellico, Tennessee
مختصات: ۳۶°۳۴′۵۷″ شمالی ۸۴°۷′۵۰″ غربی﻿ / ﻿۳۶٫۵۸۲۵۰°شمالی ۸۴٫۱۳۰۵۶°غربی﻿ / 36.58250; -84.13056: مختصات: ۳۶°۳۴′۵۷″ شمالی ۸۴°۷′۵۰″ غربی﻿ / ﻿۳۶٫۵۸۲۵۰°شمالی ۸۴٫۱۳۰۵۶°غربی﻿ / 36.58250; -84.13056
State: تنسی
شهرستان: Campbell
Founded: 1878
Incorporated: 1883
همنام: Jellico coal
مساحت: مساحت
 • کل: ۴٫۴ مایل مربع (۱۱٫۵ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۴٫۴ مایل مربع (۱۱٫۳ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۱ مایل مربع (۰٫۲ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۹۷۸ فوت (۲۹۸ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۲٬۴۴۸
 • تراکم: ۵۶۱٫۷/مایل مربع (۲۱۶٫۹/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: 37762
کد منطقه: 423
FIPS code: 47-38020
GNIS feature ID: 1289336
جلیکو(به انگلیسی: Jellico) شهری در ایالت تنسی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲٬۳۵۵ نفر بوده‌است.
دهستان آبعلی

| اطلاعات کلی | اطلاعات کلی |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: تهران
شهرستان: دماوند
بخش: رودهن
مرکز دهستان: آبعلی
پیش‌شمارهٔتلفنی مرکز: 0217653
دهستان آبعلی یکی از دهستان‌های واقع در شهرستان دماوند در بخش رودهن واقع در استان تهران ایران است.
روستاها

مرکز این دهستان شهر آبعلی است.
مهم‌ترین روستاهای واقع در این دهستان عبارتند از: وسکاره، آردینه، جورد، هزاردشت، مبارک آباد، تجرک بالا، تجرک پایین سادات محله و سنگ دروازه.
زبان

مردم این دهستان از قومیت طبری هستند و به زبان طبری دماوندی که گویشی از زبان مازندرانی می باشد صحبت می کنند.
پلیا

| پلیا | پلیا |
| --- | --- |
Pellia epiphylla: Pellia epiphylla
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
Missing taxonomy template (fix):: Pellia
 See text:  See text
مترادف: مترادف
 Hypophyllum Post & Kuntze 1903 non Paulet 1808  Merkia Borkhausen 1792  Papa Gray 1821  Scopulina Dumortier 1822  Diplomitrion Corda 1829  Blytia Endlicher 1840 non Blyttia Arnott 1838]:  Hypophyllum Post & Kuntze 1903 non Paulet 1808  Merkia Borkhausen 1792  Papa Gray 1821  Scopulina Dumortier 1822  Diplomitrion Corda 1829  Blytia Endlicher 1840 non Blyttia Arnott 1838]
پلیا یا در ایران خزه پلیا، یک سرده کوچک اما گسترده از جگرواشان در مناطق خنک و معتدل نیمکره شمالی است. به راسته (زیست‌شناسی) Pelliales طبقه‌بندی می‌شود و عضوی از خانواده (زیست‌شناسی) Pelliaceae در آن راسته است.
Süsswassertang، گیاهی که در آکواریوم رشد می‌کند، زمانی به عنوان Pellia endiviifolia در نظر گرفته می‌شد، اما اکنون به عنوان گامتوفیت نامشخص از گونه‌های Lomariopsis، نوعی سرخس شناخته می‌شود.
گونه‌ها

طبقه‌بندی بر اساس کار سودستروم و همکاران. 2016
Pellia cordaeana Trevisan 1877
Pellia crispa Kummer 1875
Pellia gottscheana Kreh 1909
Pellia longifolia Kummer 1875
Pellia undulata Kummer 1875
(Apopellia ) Grolle 1983a
P. (A.) alpicola (Schuster 1991) Damsholt 2007
P. (A.) endiviifolia (Dickson 1801) Dumortier 1835
P. (A.) megaspora Schuster 1981
(پلیا ) رادی ۱۸۱۸
P. (P.) appalachiana Schuster 1991
P. (P.) epiphylla (Linnaeus 1753) Corda 1829
ص (ص) ه. borealis (Lorbeer 1934) Messe 1981
ص (ص) ه. epiphylla Messe 1981
P. (P.) neesiana (Gottsche 1867) Limpricht 1876
P. (P.) n. کلمبیانا (کراجینا و بریشاو) شوستر
P. (P.) n. neesiana (Gottsche 1867) Limpricht 1876
رود اردن

River
| رود اردن | رود اردن |
| --- | --- |
ویژگی‌های ظاهری: ویژگی‌های ظاهری
دهانه: دریاچه طبریه، دریای مرده
 • ارتفاع: ۴۱۶- متر
طول: ۲۵۱ کیلومتر
رود اُردُن (به عربی: نهر الأردن)(به عبری: נהר הירדן تلفظ: نِهـِر هایاردِن) رودخانه‌ای است که از دریاچه طبریه در سوریه سرچشمه گرفته و به دریای مرده در اردن می‌ریزد. درازای آن ۲۵۱ کیلومتر است و مرز بین اردن و کرانه باختری را تشکیل می‌دهد.
گروهی از پیروان دین‌های ابراهیمی این رودخانه را مقدس می‌دانند، زیرا در کتاب مقدس آمده است که بنی اسرائیل برای رسیدن به سرزمین موعود از رود اردن گذشتند. همچنین بنا به انجیل، این یحیی بن زکریّا بود که عیسی ناصری را در رود اردن غسل تعمید داد.
کشور اردن و بلندی‌های جولان در ساحل شرقی و اسرائیل و منطقه کرانه باختری در ساحل غربی آن قرار دارند.
دیکا پولیس Dicapolis واژه یونانی است، دیکا به چم (معنی) دیه و روستا و پولیس به معنی (چم) شهر و کشور است که در شمال اسرائیل قرار گرفته و دارای ده شهر بزرگ است که بزرگ‌ترین آن‌ها در خاور (شرق) رود اردن است. در انجیل متی (۲۵:۴) و در انجیل مرقس(۲۰:۵) (۳۱:۷)، چنین آمده که در پیمایش داستان رفتن عیسی از صور (از شهرهای کهن فنیقیه) به سوی دریاچه ناصره، او را از دیکا پولیس (Dicapolis) می‌گذراند.
نگارخانه

دره رود اردن
قشلاق جدید

village در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| قشلاق جدید قشلاق جدید | قشلاق جدید قشلاق جدید |
| --- | --- |
village: village
استان‌های ایران: استان آذربایجان شرقی
شهرستان‌های ایران: شهرستان اهر
بخش (تقسیمات کشوری): بخش مرکزی شهرستان اهر
تقسیمات کشوری در ایران: دهستان قشلاق (اهر)
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۵۲
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
قشلاق جدید یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان قشلاق بخش مرکزی شهرستان اهر واقع شده‌است.این روستا ۵۲ نفر جمعیت دارد.
رودخانه رودبال

River
| رودخانه رودبال | رودخانه رودبال |
| --- | --- |
رود رودبال: رود رودبال
ویژگی‌های ظاهری: ویژگی‌های ظاهری
دهانه: سد رودبال
رودخانه رودبال رودخانه‌ای که در از ارتفاعات کوه های پهنابه در شهرستان نی‌ریز  شروع‌ و پس از عبور از دهستان ایج شهرستان استهبان به سد رودبال می رسد و در ادامه به شهرستان داراب وارد شده و در نهایت به رودخانه شور ختم می شود. این رودخانه از منطقه رودبال عبور می کند و از سال ۱۳۸۲ تا ۱۳۹۴ و به مدت ۱۲ سال سد رودبال بر روی این رودخانه ساخته شده‌است.
وقوع سیل بی سابقه طی تابستان در تاریخ ۳۱ تیر ۱۴۰۱ در رودخانه رودبال باعث کشته شدن ۳۲ نفر گردید .
سیدنی برنر

| سیدنی برنر | سیدنی برنر |
| --- | --- |
برنر در ۲۰۰۸: برنر در ۲۰۰۸
زادهٔ: ۱۳ ژانویهٔ ۱۹۲۷ جرمیستون، گاتنگ، اتحادیه آفریقای جنوبی
درگذشت: ۵ آوریل ۲۰۱۹ (۹۲ سال) سنگاپور
ملیت: آفریقای جنوبی
محل تحصیل: دانشگاه ویتواترسرند دانشگاه آکسفورد دانشگاه کالیفرنیا، برکلی Postdoctoral fellow
شناخته‌شده برای: کرم الگانس, خزان یاخته‌ای، ژنتیک
همسر: می کوویتز (ازدواج سال ۱۹۵۲، ۴ فرزند)
جوایز: جایزه هاروی (۱۹۸۷) مدال کاپلی (۱۹۹۱) جایزه بین‌المللی ملک فیصل در پزشکی (۱۹۹۲) جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی (۲۰۰۲)
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): زیست‌شناسی
محل کار:  University of the Witwatersrand  دانشگاه کمبریج  دانشگاه کالیفرنیا، برکلی  Molecular Sciences Institute  مؤسسه پژوهشی اسکریپس  مؤسسه مطالعات زیست‌شناسی سالک  مؤسسه پزشکی هاورد هیوز 
استاد راهنما: سر سایریل هینشلوود
تأثیر گرفته از: فردریک سنگر
 :  
سیدنی برنر (Sydney Brenner) CH FRS FMedSci MAE (13 ژانویه ۱۹۲۷–۵ آوریل ۲۰۱۹)، زیست‌شناسی اهل آفریقای جنوبی بود. در ۲۰۰۲ میلادی، او جایزه نوبل فیزیولوژی یا پزشکی را با رابرت هرویتس و سر جان ئی. سالستن به صورت مشترک کسب نمود. برنر خدمات مهمی در مبحث رمز ژنتیکی و سایر حوزه‌های زیست‌شناسی موکولی نمود. این خدمات را هنگام کار در شورای تحقیقات پزشکی (MRC) و آزمایشگاه مولکولی زیست‌شناسی در کمبریج انگلستان صورت داد. او استفاده از کرم‌های لوله‌ای الگانس را در مجامع زیست‌شناسی جهت تحقیق بر روی زیست‌شناسی تکوینی باب کرد و مؤسسه علوم مولکولی در برکلی کالیفرنیا واقع در ایالات متحده را تأسیس نمود.
تحصیلات و اوان زندگی

برنر در شهرک گرمیستون در استان ترانسفال (که اکنون در خائوتنگ واقع شده)، در آفریقای جنوبی در ۱۳ ژانویه ۱۹۲۷ میلادی بدنیا آمد. والدین او به نام لیه (نام تولد بلچر) و موریس برنر، مهاجرین یهودی بودند. پدر او پینه‌دوزی بود که از لیتوانی در ۱۹۱۰ میلادی به آفریقای جنوبی آمد و مادرش ریگا، اهل لاتویا در ۱۹۲۲ میلادی بدانجا آمد. او خواهری به نام فیلیس داشت.
وی در دبیرستان گرمیستون و دانشگاه ویتواترسند تحصیل نمود. در سن ۱۵ سالگی به دانشگاه پیوست و در سال دوم دانشگاه گفته شد که خیلی سن کمی برای انجام پزشکی پس از شش سال خواهد داشت و لذا او را مجاز به دریافت BS در کالبدشناسی و فیزیولوژی دانستند. وی دو سال دیگر درس خواند تا قادر به دریافت درجه افتخاری و سپس MSc گردد. او از طریق کار پاره وقت به عنوان تکنیسین آزمایشگاه امورات خویش را می‌گذراند. طی این زمان بود که تحت تعلیم جوئل مندلستام، ریموند دارت و رابرت بروم قرار گرفت. تز ارشد وی در زمینه سیتوژنتیک بود. در ۱۹۵۱ میلادی کارشناسی پزشکی و جراحی (MBBCh) را کسب نمود.
برنر کمک هزینه تحصیلی ارائه ۱۸۵۱ میلادی را از کمیسیون سلطنتی برای ارائه دریافت نمود که او را قادر ساخت تا دکترای فلسفه (DPhil) خود را در دانشگاه آکسفورد به عنوان دانشجوی پسا فارغ‌التحصیل از کالج اکستر تحت نظارت سر سایریل هینشلوود کسب نماید.
حرفه و تحقیقات > نقشه آمریکایی و اروپایی

«نقشه آمریکایی» و «نقشه اروپایی» توسط سیدنی برنر به عنوان مدل‌های رقیب برای روشی که سلول‌های مغزی عملکردهای عصبیشان را تعیین می‌کنند، پیشنهاد گردید. براساس نقشه اروپایی (که برخی مواقع به آن نقشه بریتانیایی نیز گفته می‌شود)، عملکرد سلول‌ها توسط دودمان ژنتیکی‌شان تعیین می‌گردد. براساس نقشه آمریکایی، عملکرد یک سلول توسط عملکرد همسایگانش بعد از مهاجرت سلولی تعیین می‌گردد. با تحقیقات بیشتر مشخص شده که بسیاری از گونه‌ها از ترکیبی از این دو روش پیروی می‌کنند، با این که درجات مختلفی در تبعیت از هر کدام جهت انتقال اطلاعات به سلول‌های جدید می‌توانند داشته باشند.
زندگی شخصی

برنر با مری برنر (نام تولد کویتز، و بعد با نام بالکیند) در دسامبر ۱۹۵۲ میلادی ازدواج کرد و تا زمان مرگش در ژانویه ۲۰۱۰ میلادی با او زندگی نمود. فرزندانشان شامل بلیندا، کارلا، استیفان و پسرخوانده شان به نام جوناتان بالکیند بود. جوناتان بالکیندپ حاصل ازدواج اولش با مارکوس بالکیند بود. او در الی، کمبریج‌شایر زندگی کرد. وی یک آتئیست بود.
برنر در ۵ آوریل ۲۰۱۹ در سنگاپور در سن ۹۲ سالگی درگذشت.
برای مطالعه بیشتر

Soraya De Chadarevian; Designs For Life: Molecular Biology After World War II, CUP 2002, 444 pp; ISBN 0-521-57078-6
Francis Crick; What Mad Pursuit: A Personal View of Scientific Discovery (Basic Books reprint edition, 1990) ISBN 0-465-09138-5
Georgina Ferry; 'Max Perutz and the Secret of Life', (Chatto & Windus 2007) 352pp, ISBN 978-0-7011-7695-2. For uncaptioned picture.
Robert Olby; Francis Crick: Hunter of Life's Secrets, Cold Spring Harbor Laboratory Press, ISBN 978-0-87969-798-3, published on 25 August 2009.
Max Perutz; What a Time I am Having: Selected Letters., CSHL Press 2008, 506pp ISBN 978-0-87969-864-5. For captioned picture.
Matt Ridley; Francis Crick: Discoverer of the Genetic Code (Eminent Lives)  first published in June 2006 in the US and then in the UK September 2006, by HarperCollins Publishers; 192 pp, ISBN 0-06-082333-X; in paperback, by Atlas Books (with index) , ISBN 978-0-00-721331-3.
Sydney Brenner Collection Cold Spring Harbor Laboratory Archives
Lewis Wolpert; How We Live and Why We Die, Faber and Faber 2009, 240 pp; ISBN 978-0-571-23912-2
خمار ذوالفقاراوا

| خمار ذوالفقاراوا | خمار ذوالفقاراوا |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: Khumar Rza gizi Zulfugarova
زادهٔ: ۱۵ نوامبر ۱۹۲۷ باکو
درگذشت: ۲ ژوئیهٔ ۲۰۱۷ (۸۹ سال) باکو
ملیت: آذربایجانی
پیشه(ها): رقص، طراحی رقص
شناخته‌شده برای: مؤسس گروه دولتی رقص آذربایجان
جوایز: هنرمند افتخاری آذربایجان شوروی (۱۹۵۹), هنرمند خلق آذربایجان شوروی (۱۹۷۹), نشان شهرت (۲۰۰۹)
خمار ذوالفقاراوا (ترکی آذربایجانی: Xumar Rza qızı Zülfüqarova; ۱۵ نوامبر ۱۹۲۷ – ۲ ژوئیهٔ ۲۰۱۷) رقصنده، طراح رقص و مؤسس گروه دولتی رقص آذربایجان بود. وی در طول فعالیت‌های خود لقب افتخاری هنرمند افتخاری آذربایجان شوروی (۱۹۵۹)، هنرمند خلق آذربایجان شوروی (۱۹۷۹) و نشان شهرت (۲۰۰۹) را دریافت کرد.
زندگی‌نامه

خمار ذوالفقاراوا در ۱۵ نوامبر سال ۱۹۲۷ در خانواده «رضا افغانلی»، بازیگر تئاتر و سینمای معروف، به دنیا آمد. او دانش‌آموخته مدرسه رقص باکو در سال ۱۹۴۵ بود. از سال ۱۹۴۵ تا ۱۹۶۶ تک‌رقصنده آکادمی ملی اپرا و تئاتر باله آذربایجان بود. از سال ۱۹۵۰ شروع به تدریس در مدرسه رقص باکو کرد. در طول ۶۰ سال تدریس، چندین نسل از رقصندگان و طراحان رقص را به بار آورد.
فعالیت

در سال ۱۹۵۸ از خمار ذوالفقاراوا دعوت شد تا در فیلم گرجستانی «مملوک» ایفای نقش داشته باشد؛ فیلمی که در آن در احاطه ۶ تک رقصنده تئاتر اپرا ملی گرجستان رقص عربی اجرا کرد. در سال ۱۹۵۹ از وی برای اجرای رقص در اثر جدید عزیر حاجی‌بیگف که برای «روزهای فرهنگی آذربایجان» در مسکو طراحی کرده بود، دعوت شده و آنجا با موفقیت اجرا کرد. پس از بازگشت از مسکو به باکو، به خمار ذوالفقاراوا نشان هنرمند افتخاری آذربایجان شوروی اعطا شد.
از سال ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۸ خمار ذوالفقاراوا به عنوان تک‌رقصنده و کارگردان هنری در تالار دولتی فیلارمونیک آکادمیک آذربایجان فعالیت کرد. وی در سال ۱۹۶۹ گروه دولتی رقص آذربایجان را راه انداخت که تا سال ۱۹۷۸ به فعالیت خود ادامه داد. این گروه به واسطه برنامه رقص طراحی شده توسط خمار ذوالفقاراوا در کشورهای اوکراین، دانمارک، فرانسه و غیره روی صحنه رفت.
خمار ذوالفقاراوا اولین طراح رقص «انجمن دولتی تورها و کنسرت‌ها» (۱۹۷۸–۱۹۸۸) بود. وی در کنار اینکه در اپرای کوراوغلوی عزیر حاجی‌بیگف، «هفت پیکر» قارا قارایف رقص کرد، در چند فیلم هم ایفای نقش داشت. افزون بر این، اجرای رقص‌ها در اپراهای «شاه اسماعیل»، عاشیق غریب، اصلی و کرم و لیلی و مجنون به عهده خمار ذوالفقاراوا بود. وی در شهرهای مختلف کشورهای روسیه، عراق، ایالات متحده آمریکا، کانادا روی صحنه رفته و اجراهای بسیار زیبایی از رقص آذربایجانی به نمایش گذاشت.
در سال ۱۹۷۹ از خمار ذوالفقاراوا با اعطای لقب افتخاری هنرمند خلق آذربایجان شوروی تقدیر شد.
از سال ۱۹۹۲ خمار ذوالفقاراوا کارگردان هنری گروه «جنگی» بود. این گروه در سال ۱۹۹۴ در مراسم سالگرد محمد فضولی در عراق حضور پیدا کرده و در سفرهای هنری در سال ۱۹۹۵ در شهرهای نیویورک، [[شیکاگو و واشینگتن آمریکا و نیز تورنتو و مونترآل کانادا به اجرای رقص پرداختند.
در سال ۲۰۰۹ خمار ذوالفقاراوا نشان شهرت را اخذ نمود. به دنبال ۶۰ سال فعالیت در سال ۲۰۱۱ بازنشسته شد. در ۲ ژوئن سال ۲۰۱۷ و در سن ۸۹ سالگی در باکو درگذشت. در ماه نوامبر ۲۰۱۷ مراسم ۹۰- امین سالگرد خمار ذوالفقاراوا در موزه دولتی تئاتر جمهوری آذربایجان برگزار شد.
بازیگری

فتح‌علی خان - ۱۹۴۷
مملوک- ۱۹۵۸
آرشین مال آلان - ۱۹۶۵
چهل و هشتمین دوره جوایز هنری بکسانگ

| چهل و هشتمین جوایز هنری بکسانگ | چهل و هشتمین جوایز هنری بکسانگ |
| --- | --- |
تاریخ: ۲۶ آوریل ۲۰۱۲
مکان: المیپک هال در جامیل، سئول
مجری: لی هی جه کیم آه جونگ
پوشش تلویزیونی: پوشش تلویزیونی
شبکه: جی‌تی‌بی‌سی
 ← ۴۷مین  جوایز هنری بکسانگ  ۴۹مین → :  ← ۴۷مین  جوایز هنری بکسانگ  ۴۹مین → 
مراسم چهل و هشتمین دوره جوایز هنری بکسانگ (کره‌ای: 제48회 백상예술대상؛ انگلیسی: 48th Baeksang Arts Awards) در المپیک هال در جامیل در سئول، کره جنوبی در تاریخ ۲۶ آوریل ۲۰۱۲ برگزار شد و از شبکه جی‌تی‌بی‌سی پخش شد. مجریان این مراسم کمدین لی هی جه و بازیگر کیم آه جونگ بودند.
برندگان و نامزدها

فهرست کامل نامزدها و برندگان:
(برندگان در ابتدای فهرست و به صورت پررنگ مشخص شده‌اند)
برندگان و نامزدها > فیلم

|  جایزه بزرگ |  جایزه بزرگ |
| --- | --- |
 گانگستر بی‌نام: قوانین زمان:  گانگستر بی‌نام: قوانین زمان
 بهترین فیلم:  بهترین کارگردان تازه‌کار
 Unbowed درمانده  Punch  سانی  گانگستر بی‌نام: قوانین زمان:  ایم چان ایک - افسر سال هان سانگ هو - Speckles: The Tarbosaurus  هو جونگ هو - شمارش معکوس  کیم جونگ‌هوان - انبردست پنی  پارک این چه - موبی دیک
 بهترین کارگردان:  بهترین فیلم‌نامه
 بیون یونگ جو - درمانده چونگ جی یونگ - Unbowed  جون که سو - Love Fiction  لی هان - Punch  یون جونگ-بین - گانگستر بی‌نام: قوانین زمان:  جون که سو - Love Fiction هان هیون گون، چونگ جی یونگ - Unbowed  پارک این جه - موبی دیک  پارک سانگ یون - خط مقدم  یون جونگ-بین - گانگستر بی‌نام: قوانین زمان
 بهترین بازیگر مرد:  بهترین بازیگر زن
 آن سونگ کی - Unbowed در نقش کیم کیونگ هو چوی مین شیک - گانگستر بی‌نام: قوانین زمان در نقش چوی ایک هیون  گونگ یو - ساکت‌شده در نقش کانگ این هو  کیم یون سوک - Punch در نقش لی دونگ جو  پارک هه ایل - جنگ کمان‌ها در نقش چوی نام یی:  اوم جونگ هوا - ملکه رقصان در نقش جونگ هوا جونگ ریو وون - Pained در نقش دونگ هیون  کیم مین هی - درمانده در نقش کانگ سون یونگ/چا گیونگ سون  شیم اون کیونگ - سانی در نقش نوجوانی ایم نا می  سون یه-جین - Spellbound در نقش کانگ یو ری
 بهترین بازیگر تازه‌کار مرد:  بهترین بازیگر تازه‌کار زن
 کیم سونگ کیون - گانگستر بی‌نام: قوانین زمان در نقش پارک چانگ وو جو وون - S.I.U در نقش کیم هو ریونگ  لی جه هون - معماری ۱۰۱ در نقش لی سونگ مین  لی کوانگ-سو - Wonderful Radio در نقش چا ده گون:  به سوزی - معماری ۱۰۱ در نقش یانگ سو یون گو آرا - Papa در نقش جون  کانگ سو-را - سانی در نقش نوجوانی ها چون هوا  کیم هه-اون - گانگستر بی‌نام: قوانین زمان در نقش خانم یو  اوه نا-را - ملکه رقصان در نقش را ری
 محبوب‌ترین بازیگر مرد:  محبوب‌ترین بازیگر زن
 جانگ گون سوک' - You're My Pet در نقش کانگ این هو:  کانگ سو-را - سانی در نقش نوجوانی ها چون هوا
برندگان و نامزدها > تلویزیون

|  جایزه بزرگ |  بهترین درام |
| --- | --- |
 درختی با ریشه عمیق:  افسانه خورشید و ماه بیمارستان چونا  درختی با ریشه عمیق  بزرگترین عشق  عشق شاهزاده خانم
 بهترین برنامه سرگرمی:  بهترین برنامه آموزشی
 Gag Concert ۲ روز و ۱ شب  I Am a Singer  Jjak  کی-پاپ استار:  Civilization and Mathematics KBS Science Project – Exploration of Human: Memory  Christmas Special SBS Special Miracle Harmony  Tears of the Antarctic  Dharma
 بهترین کارگردان:  بهترین فیلم‌نامه
 کیم جونگ مین، پارک هیون سوک – عشق شاهزاده خانم جانگ ته یو – درختی با ریشه عمیق  کیم دو هون، لی سونگ جون - افسانه خورشید و ماه  نو دو چول – Twinkle Twinkle  یو هیون کی، سونگ هیون ووک – بیمارستان چونا:  کیم یونگ هیون، پارک سانگ یون – درختی با ریشه عمیق چوی وان کیو – نورها و سایه‌ها  هونگ می ران، هونگ‌جونگ اون – بزرگترین عشق  جو جونگ جو، کیم ووک – عشق شاهزاده خانم  یون کیونگ آه – بیمارستان چونا
 بهترین بازیگر مرد:  بهترین بازیگر زن
 کیم سو هیون – افسانه خورشید و ماه در نقش پادشاه لی هوان چا سونگ وون – بزرگترین عشق در نقش دوک‌کو جین  هان سوک-کیو – درختی با ریشه عمیق در نقش پادشاه سجونگ  پارک شی-هو – عشق شاهزاده خانم در نقش کیم سونگ یو  شین ها کیون – بیمارستان چونا در نقش لی کانگ هون:  گونگ هیو جین – بزرگترین عشق در نقش گو ئه جونگ کیم هیون جو – Twinkle Twinkle در نقش هان/هوانگ جونگ وون  کیم سون-آه – Scent of a Woman در نقش لی یون جه  مون چه وون – عشق شاهزاده خانم در نقش لی سه ریونگ  سو ئه – A Thousand Days' Promise در نقش لی سو یون
 بهترین بازیگر تازه‌کار مرد:  بهترین بازیگر تازه‌کار زن
 جو وون – خانواده اوجاک‌گیو در نقش هوانگ ته هی کیم دونگ هو – Twinkle Twinkle در نقش کانگ ده بوم  پارک یون جه – Iron Daughters-in-Law در نقش مون شین وو  پارک یو هوان – A Thousand Days' Promise در نقش لی مون کوان  یو جین گو – افسانه خورشید و ماه در نقش جوانی لی هوان:  یوئی – خانواده اوجاک‌گیو در نقش بک جا اون ایم سو-هیانگ – New Tales of Gisaeng در نقش دان سا ران  جونگ یو-می – A Thousand Days' Promise در نقش نو هیانگ گی  کانگ سو-را – رؤیای بلند ۲ در نقش شین هه سونگ  کیم یو جونگ – افسانه خورشید و ماه در نقش جوانی هو یون وو
 بهترین مجری ورایتی مرد:  بهترین مجری ورایتی زن
 کیم جون-هیون – Gag Concert کیم گو را – رادیو استار  کیم بیونگ مان – قانون جنگل  لی جونگ سوک – ضربه عالی انتقام پاکوتاه  چوی هیو جونگ – Gag Concert:  پارک ها سون – ضربه عالی انتقام پاکوتاه سونگ جی هیو – رانینگ من  شین بو را – Gag Concert  جونگ کیونگ می – Gag Concert  جونگ جو ری – قلب قوی
 محبوب‌ترین بازیگر مرد:  محبوب‌ترین بازیگر زن
 پارک یو چون – خانم ریپلی در نقش سونگ یو هیون / یوتاکا:  پارک شین هه – ضربان قلب در نقش لی گیو وون
سنگ‌نگاره‌های تیمره

| نگاره‌ای از سنگ‌نگاره‌های تیمره | نگاره‌ای از سنگ‌نگاره‌های تیمره |
| --- | --- |
نام: نگاره‌ای از سنگ‌نگاره‌های تیمره
کشور: ایران
استان: مرکزی، لرستان و اصفهان
بخش: خمین،  الیگودرز و گلپایگان
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
نام محلی: تیمره غرقاب گلپایگان تیمره خمین
دیرینگی: ۴۰ هزار سال
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
تاریخ ثبت ملی: بله
اطلاعات بازدید: اطلاعات بازدید
امکان بازدید: بله
سنگ‌نگاره‌های تِیمَرِه، نشان از تاریخ کهن و هنر کهن منطقهٔ تیمره در استان‌های مرکزی، اصفهان و لرستان است و سیر آثار زندگی انسان طی هزاره‌ها را به نمایش می‌گذارد. مناطق کوهستانی و دره‌های فراوان اطراف گلپایگان و برخی مناطق خمین زیستگاه‌های کهن ایران را به نشان می‌گذارند. تیمره نام قدیمی منطقه‌ای میان سه استان اصفهان ، لرستان و مرکزی ایران است که مهم‌ترین و بیشترین آن‌هابدلیل وجود آب فراوان و بالطبع چراگاه ها و شکارگاه های بسیار در شهرستان گلپایگان در شمال غرب استان اصفهان و بخش هایی در  شهرستان خمین در استان مرکزی قرارگرفته است. قدمت برخی از آن‌ها به ۷٬۰۰۰ سال پیش می‌رسد. کهن‌ترین کتیبه‌های خطی ایران، سیر تطور خط، هنرهای صخره‌ای کهن تطبیقی، نقاشی‌های کهن گونه‌های جانوری منقرض شده و جاذبه‌های مهیج گردشگری ملی و جهانی متعلق به این سرزمین است که در دسترس و بازدید علاقه‌مندان داخلی و خارجی می‌باشند. لازم است ذکر شود که تیمره، سالیانه هزاران بازدیدکنندهٔ داخلی و خارجی دارد.
بیشتر سنگ‌نگاره‌ها، گویای پیام‌ها و رخدادهایی است که در زندگی برای نگارگران یا دیده‌های آن‌ها بوده‌است. بشر با ابزارهای سادهٔ شکار (سنگ‌های تیزچخماق) و پس از آن رام کردن جانوران و ادامهٔ آن، کشاورزی و کاشت گیاهان در سیر زندگی نگارگران، از منظر سنگ نگاره‌های کهن تیمره قابل مشاهده است.
محتوا و مضمون سنگ‌نگاره‌ها

در یکی از سنگ‌نگاره‌ها در منطقهٔ تیمره، مردی دست فرزند خود را گرفته و با شکار یک مار به او آموزش می‌دهد. در یکی دیگر از این سنگ‌نگاره‌ها، مردانی سوار بر اسب به شکار بزکوهی پرداخته‌اند که نشان می‌دهد این منطقه در دوره‌های مختلف پیش از تاریخ، محل سکونت انسان بوده‌است.
در سنگ‌نگاره‌های جدید، نشانه‌هایی از زبان‌های باستانی دیده می‌شود که بر پایهٔ نمادنگاری و ایده‌نگاری است. همچنین برخی از حروف‌نگاری‌ها در آثار به‌دست‌آمده مشاهده شده است که تاکنون کارشناسان معنی آن‌ها را درنیافته‌اند.
این سنگ‌نگاره‌ها از لحاظ قدمت و تنوع نقوش، در دوره‌های تاریخی ایران به‌راستی بی‌نظیر هستند و سیر تکاملی خط مانند خط سطری در این سنگ‌نگاره‌ها دیده می‌شود.
کناره‌های رودخانهٔ اناربار نقوش صخره‌ای بسیاری شمارش شده و نقش‌های مختلفی بر سنگ‌های مزبور جلب نظر می‌کند.
روی سنگ‌نگاره‌ها تیمره تصاویری چون بزکوهی، قوچ کوهی، آهو، انسان (در حالات گوناگون و با ابزارهای متفاوت)، اسب، گرگ، شیر، شتر یک کوهان و دو کوهان، پلنگ، گراز، گوزن (مرال، شوکا، زرد ایرانی)، یوزپلنگ، گور، مار، لاک‌پشت و بسیاری از جانوران ناشناخته دیگر مشاهده می‌شود که از این میان حدود ۷۵ درصد نقوش به بز کوهی و قوچ اختصاص دارد که نماد سرزندگی، آبادانی و برکت است.
بزرگ‌ترین نقش بر روی سنگ‌نگاره‌ها بزکوهی‌ای است که ۱۱۲ سانتی‌متر ارتفاع و ۹۰ سانتی‌متر عرض دارد و در تیمره قرار دارد.
سنگ‌نوشته‌ها با خطوط تصویری، ایده‌نگار، سطری، ایلامی (هندسی)، پهلوی، کوفی، کلیمی و عربی و فارسی، سیر تکاملی خط را نشان می‌دهد.
سنگ‌نگاره‌ها در جاهای دیگر ایران

آثار بسیار متنوع و فوق‌العاده جالبی از این هنرها در سراسر ایران شناسایی شده‌اند. برای مثال:
استان هرمزگان: بستک و دهتل
استان خراسان: بیرجند، لاخ مزار، نهبندان
استان یزد: ارنان
استان سیستان و بلوچستان:
گشت، بزمان، سرباز، نیک شهر و سراوان
استان لرستان: همیان کوهدشت، خمه الیگودرز، میهد بروجرد
استان همدان: درهٔ شهرستانه الوند، درهٔ گنجنامه، مهرآباد و خوشیجان ملایر
استان کرمان: میمند و شاه فیروز
استان آذربایجان شرقی: ارسباران
استان کردستان: دهگلان و سارال
استان تهران: روستای دولت‌آباد شهریار، کوه کفترلو
استان قم (کهک).
استان خراسان رضوی: ابتدای جادهٔ شاندیز، خیابان درخت بید، سنگ‌نگاره‌های شتر سنگی
استان خراسان رضوی: اواسط جادهٔ طرقبه، بوستان سنگی کمر مقبولا
استان خراسان شمالی: منطقه بام و صفی آباد،(شهر صفی آباد)
رنسانس دیزنی

انیمشین های رنسانس دیزنی تاثیر زیادی بر افکار عمومی جهان داشته است.
دوره رنسانس دیزنی (به انگلیسی: The Disney Renaissance) به برهه زمانی از سال ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۹ میلادی گفته می‌شود که طی آن انیمیشن‌های بلند استودیو والت دیزنی پیکچرز دوباره به موفقیت‌های تجاری و انتقادی تبدیل شدند. این انیمیشن‌ها عمدتاً اقتباسی از داستان‌های شناخته شده در ژانر موزیکال بودند. این تجدید حیات به استودیو دیزنی اجازه داد تا به موفقیت‌های زیادی در فروش گیشه برسد و سود بسیار بیشتری نسبت به سال‌های قبل کسب کند.
انیمیشن‌هایی که استودیوی والت دیزنی در دوره رنسانس خودش تولید و منتشر کرده‌است، عبارتند از: پری دریایی کوچولو (۱۹۸۹)، امدادگران: مأموریت زیرزمینی (۱۹۹۰)، دیو و دلبر (۱۹۹۱)، علاءالدین (۱۹۹۲)، شیر شاه (۱۹۹۴)، پوکاهانتس (۱۹۹۵)، گوژپشت نتردام (۱۹۹۶)، هرکول (۱۹۹۷)، مولان (۱۹۹۷) و تارزان (۱۹۹۹).
چاردا

عکس مربوط به ۱۸۹۰ - عکس از لیپوت شتریلیسکی
چاردا (به مجاری: csárda) نام سنتی میکده‌ها، مهمانسراها و کاروانسراهایی در مجارستان است، که در حاشیهٔ شهر، کنار جاده و در مناطق سبزدشت، عمدتاً در دشت بزرگ و در امتداد جاده‌ای منتهی به بازارهای اصلی واقع شده‌اند. نام چاردا امروزه نیز به عنوان بخشی از نام مراکز پذیرایی و رستوران‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد.
خاستگاه

ریشهٔ چاردا، به واژهٔ فارسی چارتاق بازمی‌گردد. واژهٔ چاردا در زبان‌های بالکانی از ترکیِ çardak گسترش پیدا کرده و در زبان مجاری هم از طریق صربی‌کروواتی و هم مستقیماً از ترکی عثمانی وارد شده‌است. همچنین پسوند «ش»، چاردا را وابسته به نوعی رقص به نام چارداش می‌کند که از سال ۱۸۳۵ در گزارش‌ها ذکر شده و وارد چندین فرهنگ اروپایی دیگر شده‌است.
تاریخچه

اولین استفاده از واژهٔ چاردا مربوط به ۱۷۵۵ است. چارداها در ابتدا در مکانهایی قرار داشتند که پاسبانان و نیروی نظمیه به سختی می‌توانستند آنها را کنترل کنند. این مکان‌ها معمولاً دارای جایی برای درشکه، ارابه و استراحت اسب بودند. داستان‌های عاشقانه بسیاری که بیشتر در مورد قانون‌شکنان و بتیارها نقل شده، به چاردا مرتبط است.
جایگاه کنونی

در سراسر مجارستان چارداهای قدیمی پذیرای مهمانان بوده و عمدتاً کاربرد رستوران و موزه دارند. نامی که برای چاردا انتخاب شده از شهر یا اتفاقی معروف منتسب به آن می‌آید.
جایگاه کنونی > چارداری هورتوبادی

این چاردار که در امتداد جادهٔ نمک در کنار رودخانه هورتوبادی در کنار دفتر جمع‌آوری مالیات و اداره پست در سال ۱۶۹۹ ساخته شده، چندین بار نوسازی و توسعه یافته ولی شکل کنونی آن از قرن نوزدهم باقی است.