stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مهمانی چای بوستون

به دریا ریختن چای انگلیس ها توسط آمریکاییان
جنبش چای بوستون (به انگلیسی: Boston Tea Party) یک اعتراض علنی توسط برخی از مستعمرات سیزده‌گانه علیه قوانین جرج سوم پادشاه بریتانیای کبیر بود.
این حادثه در تاریخ ۱۶ دسامبر ۱۷۷۳ رخ داد. پادشاهی بریتانیا کبیر تقریباً بر روی همه چیز از جمله چای مالیات سنگینی بسته بود. بازرگانان که نمی‌توانستند خود را قانع کنند که این مالیات را بپردازند چای‌ها را به آب ریختند. استدلال آنها این بود که وقتی ما نماینده در دولت محلی نداریم مالیات هم نمی‌پردازیم.
همچنین گروهی از افراد به نام پسران آزادی به شکل و شمایل سرخ‌پوستان درآمده و شبانه وارد کشتی‌های حامل چای انگلستان شدند و تمامی محموله آن را به دریا ریختند که این مسئله رسوایی بزرگی برای دولت انگلستان به شمار می‌رفت.
این کار، دولت دست نشاندهٔ محلی را بسیار عصبانی کرد. این اتفاق از جمله مهمترین عوامل جنگ‌های انقلابی در ایالات متحده بود.
از عواقب این واقعه، قوانین تحمل‌ناپذیر سال ۱۷۷۴ را می‌توان نام برد.
موزه ملی کومور

موزه ملی کومور
موزه ملی کومور (به فرانسوی: Le musée national des Comores) (به عربی: المتحف الوطني لجزر القمر) واقع در مورونی، گرند کومور، کومور است.

که میراث فرهنگی این کشور را به نمایش می‌گذارد. این موزه در سال ۱۹۸۹ میلادی افتتاح شده و دارای چهار اتاق نمایشگاهی است.
تاریخ، هنر، باستان‌شناسی و دین
آتشفشان و علوم زمینی
اقیانوس‌شناسی و علوم طبیعی
انسان‌شناسی اجتماعی و فرهنگی
این موزه بخشی از مرکز ملی اسناد و تحقیقات علمی است.
خوسه ماریا مورلوس

| خوسه ماریا مورلوس | خوسه ماریا مورلوس |
| --- | --- |
خوسه ماریا مورلوس ی پاون: خوسه ماریا مورلوس ی پاون
زاده: ۳۰ سپتامبر ۱۷۶۵ والادولید (امروزه مورلیا)، مکزیک
درگذشته: ۲۲ دسامبر ۱۸۱۵ (۵۰ سال) اکاتپک، ایالت مکزیک، مکزیک
درجه: کاپیتان ژنرال
جنگ‌ها و عملیات‌ها: جنگ استقلال مکزیک
امضاء: 
خوزه ماریا مورلوس ، ۱۸۶۵
خوسه ماریا تکلو مورلوس ای پاون (به اسپانیایی: José María Teclo Morelos y Pavón) تلفظپرونده:JoseMariaMorelos.ogg‏ (۳۰ سپتامبر ۱۷۶۵ — ۲۲ دسامبر ۱۸۱۵)، کشیش کاتولیک و یکی از رهبران جنبش استقلال مکزیک بود، که پس از اعدام میگل ایدالگو در سال ۱۸۱۱ به دست اسپانیایی‌ها در طول جنگ استقلال مکزیک رهبری این قیام را در دست گرفت.
زندگی

مورلوس در یک خانواده فقیر آفریقایی-مستیزو در شهر وایادولید (به افتخار او امروزه مورلیا) به دنیا آمد، پدرش خوزه مانوئل مورلوس ی روبلس، یک نجار اهل روستای سیندوریو (Zindurio) در چند کیلومتری باختر وایادولید و مادرش خوانا ماریا گوادالوپه پرز پاون اهل سن خوان باتیستا د آپاسئو (San Juan Bautista de Apaseo)، همچنین در نزدیکی وایادولید بود. در آن زمان وایادولید مرکز اصلی اسقف دولت استعماری میچوآکان بود. این شهر به عنوان "باغ نیابت سلطنت در اسپانیای نو به دلیل رفاه آن شناخته شده بود.
در طول جنگ استقلال مکزیک شهر وایادولید، میچوآکان در ۱۷ اکتبر، ۱۸۱۰ میلادی بدون خشونت به دست استقلال‌خواهان که فرمانده آنان میگل ایدالگو بود افتاد. در تاکامبارو، میچوآکان میگل ایدالگو به سمت ژنرال دست یافت همانطور که ایگناسیو آیینده به سمت کاپیتان ژنرال رسید. میگل ایدالگو در اینداپراپئو به ارتش خود استراحت می‌داد و چند دقیقه قبل از حرکت دوباره به سوی نبرد، مورلوس، که در مورده میگل ایدالگو و پیروزی‌های او شنیده و خوانده بود از راه رسید.
در آن زمان مورلوس در حال خدمت به عنوان یک کشیش در بخش قلمرو کشیش کلیسا کواراکوارو بود. میگل ایدالگو که خود نیز در اصل یک کشیش بود، از این فرصت استفاده کرد و مورلوس را به پیوستن به ارتش فراخواست. مورلوس قبول کرد و از او خواسته شد که به عنوان سرهنگ ارتش استقلال خواه به جنوب برود و به جذب و افزایش نیروهای نظامی بپردازد، همچنین، پس از داشتن ارتشی در دست خود به شهر آکاپولکو٬ گوئررو که یک بندر بازرگانی برای تجارت با فیلیپین بود حمله کند و آن را از دست اسپانیایی‌ها بگیرد.
جنگ‌ها

مورلوس خیلی زود نشان داد که او یک استراتژیست با استعداد است، او یکی از بزرگترین فرماندهان نظامی انقلابی جنگ شد. در نه ماه اول خدمت خود، موفق به ۲۲ پیروزی پی در پی شد، او ارتش سلطنتی اسپانیایی را نابود کرد و تقریباً تمام آنچه امروزه دولت گوئررو است را به دست خود گرفت. در ماه دسامبر، او آکاپولکو٬ گوئرروآکاپولکو را برای نخستین بار در دست گرفت. با پیشرفت سریع، او توانست بسیاری از دارایی‌های اسپانیایی‌ها در ساحل اقیانوس آرام در آنچه امروزه میچوآکان و گوئررو است در دست خود بگیرد. او در ۲۴ مه ۱۸۱۱ میلادی شهر چیلپاسینگو و ۲ روز بعد در ۲۶ مه شهر تیکستلا را در دست گرفت.
در دور دوم مبارزهٔ خود، مورلوس ارتش خود را به سه گروه تقسیم کرد، که مهم‌ترین مبارزه در کواوتلا بود. در شب کریسمس ۱۸۱۱ میلادی مردم شهر کواوتلا در زمان ورود مورلوس به شهر به استقبال او آمدند.
در دور سوم مبارزه خود شهرهای در وراکروس و اوآخاکا را نیز در دست خود گرفت.
مرگ

مدت کوتاهی پس از آن که مورلوس دور چهارم مبارزه خود را آغاز کرد، در نوامبر سال ۱۸۱۵ میلادی، او در تسمالاکا شکست خورد. او زندانی شد و در زنجیر به شهر مکزیکو سیتی آورد شد. او به خاطر خیانت محاکمه و در تاریخ ۲۲ دسامبر ۱۸۱۵ میلادی در شهر اکاتپک در شمال مکزیکو سیتی اعدام شد. شهر اکاتپک برای جلوگیری از هر گونه واکنش خطرناک عمومی در شهر مکزیکو سیتی انتخاب شده بود.
پس از مرگ او، ستوان خود، ویسنته گوئررو جنگ استقلال را ادامه داد. در سال ۱۸۲۱ میلادی (۱۲۰۰ خورشیدی) جنگ استقلال مکزیک با استقلال این کشور از اسپانیا به پیروزی رسید.
یادبود

صورت «خوسه ماریا مورلوس» امروزه بر روی اسکناس‌های ۵۰ پزوسی در مکزیک است.
شهر زادگاه او به افتخار مورلوس در ایالت میچوآکان، مورلیا نام‌گذاری شده، همچنین ایالت مورلوس به افتخار این مرد که یک قهرمان ملی در مکزیک به حساب می‌آید نام‌گذاری شده‌است.
نقشهٔ جنگهای مورلوس در مکزیک
خوسه ماریا تکلو مورلوس ای پاون
مجید جلیل سرقلعه

| مجید جلیل سرقلعه | مجید جلیل سرقلعه |
| --- | --- |
عضو کمیسیون عمران مجلس شورای اسلامی: عضو کمیسیون عمران مجلس شورای اسلامی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: لردگان روستای سرقلعه،
حزب سیاسی: عضو حزب عدالت طلبان ایران اسلامی
تحصیلات: فوق لیسانس فقه و مبانی حقوق اسلام
پیشه: نمایندهٔ دورهٔ نهم مجلس شورای اسلامی
مجید جلیل سرقلعه، نمایندهٔ دورهٔ نهم مجلس شورای اسلامی از حوزهٔ انتخابیهٔ لردگان در استان چهارمحال و بختیاری، از طایفه جانکی و ایل جلیل است.
نمایندگان استان چهارمحال وبختیاری در دوره نهم مجلس

مجید جلیل سرقلعه به همراه امیرعباس سلطانی از حوزه انتخابیه بروجن (عضو کمیسیون انرژی)، حمیدرضا عزیزی فارسانی از حوزه انتخابیه اردل، فارسان، کوهرنگ و کیار (عضو کمیسیون بهداشت و درمان) و سعید زمانیان از حوزه انتخابیه شهرکرد (عضو کمیسیون برنامه و بودجه و محاسبات) در نهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی از حوزه انتخابیه استان چهارمحال و بختیاری وارد بهارستان شد.
سیدسعید زمانیان در تاریخ ۹۱/۱۰/۲۰ بعنوان رئیس مجمع نمایندگان استان چهارمحال و بختیاری معرفی گردید.
استان چهارمحال و بختیاری دارای چهار نماینده در مجلس شورای اسلامی است.
کمال فرجی

| کمال فرجی | کمال فرجی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۵۷
درگذشت: ۲۶ آبان ۱۳۹۸ اسلامشهر
علت مرگ: اصابت گلوله
آرامگاه: اسلام‌شهر
ملیت: ایرانی
پیشه: کارگر نجاری
شناخته‌شده برای: کشته شدن در اعتراضات آبان ۱۳۹۸ ایران
کمال فرجی (زادهٔ ۱۳۵۷ – درگذشتهٔ ۲۶ آبان ۱۳۹۸ در اسلامشهر) یکی از کشته‌شدگان اعتراضات آبان ۱۳۹۸ ایران بود.
زندگی

کمال فرجی، در سال ۱۳۵۷ متولد شد. او متأهل و دارای ۳ فرزند بود. وی قبل از کشته شدن با عنوان کارگر نجاری مشغول کار بود.
کشته شدن

کمال فرجی روز یک‌شنبه ۲۶ آبان ۱۳۹۸، هنگامی که از کار روزانه بازمی‌گشت، در اسلام‌شهر متوجه درگیری نیروهای امنیتی با معترضان شد. او برای کمک، به جمع مردم معترض پیوست. در این هنگام مورد شلیک مستقیم نیروهای حکومتی قرار گرفت و در اثر جراحات حاصل از اصابت گلوله، در راه بیمارستان درگذشت.
حواشی

پس از درگذشت کمال فرجی، مأموران امنیتی برای تحویل جسد، از خانوادهٔ فرجی درخواست ۷۰ میلیون تومان وجه نقد کرده بودند که با مقاومت خانواده این مبلغ پرداخت نشد.
پیکر کمال فرجی را به مدت ۱ هفته به خانواده‌اش تحویل ندادند و پس از آن با تهدید و مشروط به برگزاری مراسم در سکوت، جسد به خانواده تحویل داده شد.
علت درگذشت در گواهی فوت، «اصابت جسم پرتابه‌ای پرشتاب به قفسه سینه» قید شده‌است.
در آستانهٔ برگزاری مراسم چهلم جانباختگان اعتراضات آبان، مادر کمال فرجی پیام‌های ویدیویی در دادخواهی فرزندش منتشر کرد که به سرعت در رسانه‌ها و فضای مجازی دست به دست شد. او در بخشی از یکی از پیام‌هایش می‌گوید: «من دردم رو به کی بگم؟ کجا برم؟ دلیلش چیه که بچه‌م رو کشتن؟ پسر من می‌خواسته از حق‌اش دفاع کند. جواب حقش گلوله است؟»
کشتار درسیم

کشتار دِرسیم در میانه سال‌های ۱۹۳۷ و ۱۹۳۸ در جایی که اکنون استان درسیم نامیده می‌شود روی داد.
در این سال‌ها ۶۵ تا ۷۰ هزار تن از  کردهای زازا توسط ارتش ترکیه کشته و هزاران نفر تبعید شدند. سید رضا از کردها رهبر اعتراضات بود. برخی آمارها کذب حاکی از قتل‌عام حدود ۵۰ تا ۷۰ هزار نفر در حملات نیروی هوایی و زمینی ترکیه به درسیم است اما طبق منابع معتبر حدود ۱۲ هزار نفر در این جریان کشته شدند.توجه شود که این صفحه معتبر نیست و از منابع نا معتبر در ان استفاده شده.
شورش در درسیم

خبرگزاری فرات وابسته به حزب کارگران کردستان مدعی شده‌است که در گزارش‌های محرمانه بدست آمده از تاریخ ۴ می ۱۹۳۷ از هیئت وزیران و مجلس ترکیه آمده‌است:
بایستی درسیم محاصره شود. کردها بایستی در جامعه ترک ذوب شده و مستحیل شوند. بایستی نیروهای نظامی به جستجو در درسیم اقدام کرده و ضمن بررسی غارهایی که مردم در آن‌ها پناه می‌گیرند، تمامی راه‌ها، سنگرها و اراضی مردم نیز مورد کنترل قرار گیرند.
خبرگزاری فرات همچنین مدعی شده‌است که در صدای ضبط شده یک مقام پلیس وقت ترکیه بنام احسان صبری چاقلایانگیل (او بعدها در دهه شصت و هفتاد میلادی سه بار سمت وزیر خارجه ترکیه را بر عهده داشت) که پس از گذشت سال‌ها از رویداد کشتار درسیم منتشر شده، او می‌گوید:
در غارها پنهان شده بودند ولی ارتش با پرتاب نوعی گاز در داخل غارها آن‌ها را مانند موش سم پاشی کرد. از بچه‌های ۷ ساله تا ۷۰ ساله‌ها در درسیم سر بریده شدند.
کشتار کردهای علوی در جنگ جهانی نخست

بر پایه مجله تحقیقات نسل‌کشی، با رهبری گروه ترکان جوان برنامه از میان بردن هویت مردم کرد، بیرون راندن آن‌ها از ترکیه و جابجایی آن‌ها در گروهای کوچکتر انجام شده‌است. در این دوره مردم کرد مجبور به جابجایی و پیاده‌روی‌های مرگ‌آور و اجبار به ترک کردن گردیدند. ترکان جوان این برنامه را در درازای جنگ جهانی اول اجرا کردند که در طی آن ۷۰۰ هزار کرد و زازا مجبور به جابجایی اجباری شدند. در میان این جابجایی‌های اجباری، حدود ۳۵۰ هزار نفر از آنان کشته شدند . این کردها توسط گروه ترکان جوان مجبور به راهپیمایی‌های مرگ‌آور شبیه به آنچه برای ارامنه اتفاق افتاد شدند. که بخشی از برنامه‌ای بود که برای از بین بردن هویت کردها در ترکیه انجام شد. همچنین این جنبش دلیلی است بر نگاهی که دولت ترکیه تا سال ۱۹۹۱ به کردها داشته‌است. در تلاشی برای انکار هویت کردها دولت ترکیه تا سال ۱۹۹۱ اقداماتی ضد کرد های تجزیه طلب که افکار تروریستانه داشتندکه در پی آن مردم بیگناه آسیب میدید کردها را جزو ترک‌های کوهستانی رده‌بندی می‌کرد.
روزنامه وقایع اتفاقیه

برای روزنامهٔ معاصر با این نام، روزنامه وقایع اتفاقیه (۱۳۹۴) را ببینید.
صفحهٔ اول وقایع اتفاقیه، شمارهٔ سی و نهم ، چهارم محرم ۱۲۶۸ ق
روزنامهٔ وقایع اتفاقیه نام دومین نشریهٔ فارسی‌زبان و روی هم رفته، پس از کاغذ اخبار و روزنامهٔ آشوری‌زبانِ زهریری د بهرا، سومین نشریهٔ ایران است. این هفته‌نامه به‌دستور میرزا تقی‌خان امیرکبیر در تهران در دوران ناصرالدین‌شاه منتشر می‌شد. نخستین شمارهٔ این نشریهٔ هفتگی در ۵ ربیع‌الثانی سال ۱۲۶۷ هجری قمری (برابر ۱۸ بهمن ۱۲۲۹ خورشیدی و ۷ فوریهٔ ۱۸۵۱ میلادی) (سال سوم ‌پادشاهی ناصرالدین‌شاه) به چاپ رسید. در این شماره، تصویر شیر و خورشید با عبارتِ «یا اسداللهِ الغالب» به شیوه‌ای خاص طراحی شده بود که واژهٔ الله بالای شیر قرار گیرد. «یا اسداللهِ الغالب» و همچنین عبارت «روزنامهٔ اخبار دارالخلافهٔ طهران»، در فضای گرافیکیِ ویژه‌ای به‌صورت غیرمتداول خوش‌نویسی رایج سامان داده شده بود. تأثیرپذیری خط و خوش‌نویسی نستعلیق از نوآوری‌های دورهٔ قاجار، در روزنامهٔ وقایع اتفاقیه نیز به نحو چشمگیرتری نمود پیدا می کند. این روزنامه با چاپ سنگی چاپ می‌شد و شماره‌های آن‌ هم‌اکنون در کتابخانه ملی و کتابخانه مجلس موجود است.

انتشار این روزنامه در راستای اهداف امیرکبیر برای انجام تغییراتی بنیادین در ایران به منظور گام برداشتن در مسیر پیشرفت آن کشور تلقی می شود. اما او اندکی بعد (در سال ۱۲۶۸ ه‍. ق) کشته می‌شود؛ و سرانجام، پس از آنکه ادارهٔ این روزنامه سال‌ها در دست کسان دیگری افتاد، ادارهٔ روزنامه در ۱۲۸۸ قمری،[نیازمند منبع] به محمدحسن‌خان صنیع‌الدوله (اعتمادالسلطنه)، مترجم دربار، رئیس تازهٔ ادارهٔ انطباعات ناصرالدین‌شاه، و فرزند حاج علی خان حاجب‌الدوله (قاتل امیرکبیر)، سپرده شد. او هم در عمل، روزنامهٔ جدیدش ـ روزنامهٔ ایران ـ را جایگزین این روزنامه که البته آن زمان نامش دیگر وقایع اتفاقیه هم نبود، کرد.[نیازمند منبع] به‌جز اعتمادالسلطنه، بقیهٔ دست‌اندرکاران و گردانندگان روزنامه، پیوسته در تغییر بودند.
این روزنامه که از شماره دوم به اسم روزنامهٔ وقایع اتفاقیه چاپ می‌شد در هر هفته تا شماره شانزدهم مورخ ۲۱ ماه رجب ۱۲۶۷ در روزهای جمعه و از آن به بعد روزهای پنج‌شنبه در چهار و گاهی شش الی هشت صفحه انتشار یافت و از این تاریخ تا سال ۱۳۲۴ قمری به مدت ۵۷ سال انتشار یافت.

از شمارهٔ ۴۷۱ به‌بعد، این روزنامه با نام روزنامهٔ دولت علیهٔ ایران به چاپ رسید. تعداد صفحه‌های این روزنامه از چهار تا دوازده در نوسان بود.
درون‌مایه

در این روزنامه، اخبار داخلی شامل خبرهای مربوط به پایتخت (اخبار دارالخلافه)، دربار و سفرهای ناصرالدین‌شاه، عزل و نصب‌ها و اعطای مقام‌ها، نشان‌ها و امتیازات چاپ می‌شد. در برخی شماره‌های آن، اعلان‌های رسمی دولتی در ورقه‌ای جداگانه چاپ و همراه روزنامه، توزیع می‌شد که به آن اشتهارنامه می‌گفتند. در برخی شماره‌ها نیز اخبار و رویدادهای شهرستانهای ایران به چاپ می‌رسید (اخبار ولایات). در بخش اخبار خارجی، بیشتر اخبار مربوط به دگرگونی‌های سیاسی و اقتصادی کشورهای اروپایی به چاپ می‌رسید؛ مقالاتی از روزنامه‌های اروپایی برگرفته می‌شد و با ترجمهٔ روان فارسی در روزنامه منتشر می‌شد. بسیاری از این ترجمه‌ها کار خود صنیع‌الدوله بود. روی‌هم‌رفته روزنامه از زبان نوشتاری ساده‌ای بهره می‌برد که تا زمان جنبش مشروطیت در نوشته‌های این دوره کمتر به چشم می‌خورد. در بیشتر شماره‌های روزنامه، صورت قیمت اجناس مورد نیاز مردم به نرخ رسمی دولتی چاپ می‌شد (نرخ ارزاق)؛ در برخی شماره‌های آن اعلان فروش کتابهای تازه چاپ شده منتشر می‌گشت.

این روزنامه به خبرهای مربوط به کودکان و نوجوانان هم عنایت فراوان داشت. از جمله می‌توان به انتشار مستمر و پیوستهٔ اخبار مدرسهٔ دارالفنون (که دانش‌آموزان آن نوجوان بوده‌اند)، گزارش‌های بیماریهای کودکان و آبله‌کوبی ایشان، خبرهایی پیرامون کودکان فرنگی، گزارش‌های مربوط به حوادث کودکان، کودکان بزهکار‌ و حتی اخبار و آگهی‌های کتاب کودک، اشاره نمود.

گذشته از نشان رسمی کشور ایران (شیر و خورشید)، نخستین تصویر مطبوعات ایران، در شماره ۴۷۱ روزنامهٔ وقایع اتفاقیه (که در آن شماره با نام «وقایع» منتشر شده بود و از شمارهٔ بعدی هم نام «روزنامه دولت علیه ایران» را به خود گرفت) به تاریخ ۲۸ محرم ۱۲۷۷ ق. منتشر شد؛ این تصویر، عکسی از جان‌به‌دربردن معجزه‌آسای یک کودک در مجلس تعزیه بود.
امیرکبیر دربارهٔ این روزنامه گفته‌است:
عوام نمی‌دانند که مصرف و حسن این وقایع اتفاقیه در چیست؛ یا خیال می‌کنند که دیوانیان عظام شروع به این کرده‌اند به جهت منافع و مداخل. لکن این‌طور نیست و نباید باشد. این اخبار چیزی است. این‌ها به جهت تربیت خلق است و اینکه این‌ها از امور دیوانی و اخبار و مناسبات دول و منافع خاص و عام و مقتضیات عصر عالِم باشند؛ و اینکه تا روزی که من هستم نمی‌شود که این اطلاع به عامه نرسد. این روزنامه منصبی نیست که به کسانی که از دیوان اعلی اسامی ایشان تعیین شده، به این‌ها برسد و به دیگران نرسد.
چالش‌ها

هرچند انتشار «وقایع اتفاقیه» گام بسیار مهمی در راه پیشرفت دانسته می‌شود، اما این روزنامه دست کم با دو چالش مهم رویارو بود:
نمونه

در خود روزنامه (شمارهٔ هفتم، سال نخست)، فکر راه‌اندازی و برپایی یک روزنامه به شخص شاه _ ونه به امیرکبیر _ نسبت داده می‌شود، حال آنکه چنین ابتکاری از شاه که در آن هنگام بسیار جوان (بیست ساله) می‌بود، بعید به نظر می‌رسید:
از آنجا که همت خسروانی اعلیحضرت پادشاهی مصروف به تربیت اهالی و اعیان و رعایا و تجار و کسبه دولت خود است که بر دانش و بینش آنها بیفزاید از [گزارش] داخله و خارجه خبردار باشند لهذا به انتشار آن [روزنامه] به ممالک محروسه فرمایش فرمودند تا اطلاع آگاهی و دانایی بینایی اهالی این دولت علیه بیشتر شود.
سال‌های نخست به تخت نشستن ناصرالدین شاه آکنده از شورش‌های پی‌درپی بود، ولی با کوشش‌های امیرکبیر آرامش در کشور حکم‌فرما شد؛ در این باره در صفحهٔ نخست روزنامه (در همان سال نخست، در زمان امیرکبیر) چنین نوشته شده‌است:
چون که سرکار اعلیحضرت پادشاهی از زمان جلوس به تخت فرمانروایی تاکنون ممالک محروسه را سیاحت نفرموده‌اند و خاطر خسروانی مایل است که انتظام ولایات و آسودگی رعایا را برأی‌العین مشاهده فرموده و چون آفتاب جهانتاب به وجود مبارک روشنی حاصل نمایند. لهذا خاطر مبارک عزیمت سیاحت در ممالک عراق [=عراق عجم] و اصفهان فرموده، برخلاف اسلاف خود اعلیحضرت پادشاهی که شوکت دولت همایون و جلال نوبت روزافزون خود را آسایش رفاه رعیت و انتظام و امنیت مملکت می‌دانند و منظور دارند که از زیادتی قشون در حرکت آسیبی به رعایا نرسد.
پانویس‌ها و منابع

1 2 3 4  سید علی کاشفی خوانساری (صاحب‌امتیاز و مدیرمسئول) (۱۳۸۷)، «تولد مطبوعات کودک و نوجوان در ایران؛ نگاهی کوتاه به تاریخچهٔ شکل‌گیری نشریات کودک و نوجوان در ایران»، ماهنامهٔ شهرزاد، تهران: مؤسسهٔ شهرزاد قصه‌گوی کودک
↑  انتشار وقایع اتفاقیه بایگانی‌شده  در ۲۰ فوریه ۲۰۰۹ توسط Wayback Machine، وبگاه سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران
1 2 3  مکی، حسین (۱۳۷۳). زندگانی میرزا تقی خان امیرکبیر. انتشارات ایران.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10  ربیعی، منیژه (۱۳۸۴-۰۱-۱۶)، «از وقایع اتفاقیه تا تملق ناصری»، روزنامهٔ شرق بایگانی magiran، بازیابی‌شده در تاریخ ۲۳ اردیبهشت ۱۳۸۸ بایگانی‌شده  در ۱۱ ژانویه ۲۰۱۲ توسط Wayback Machine.
آدمیت، فریدون. امیرکبیر و ایران. انتشارات خوارزمی. چاپ چهارم، ۱۳۵۴
مؤسسه مطالعات ایران و اوراسیا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
لوگوی سه زبانه موسسه مطالعات ایراس: لوگوی سه زبانه موسسه مطالعات ایراس
بنیان‌گذاری: ۱۳۸۳
گونه: اندیشکده
ستاد: تهران، خیابان ولی‌عصر، بالاتر از بوستان ساعی، کوچه امینی، پلاک ۲، واحد ۶.
رئیس: مهدی سنایی
وبگاه: الگو:Http://iras.ir
مؤسسه مطالعات ایران و اوراسیا (ایراس)، مؤسسه‌ای پژوهشی و غیردولتی بوده که فعالیت خود را از سال ۱۳۸۳ و به مدیریت مهدی سنایی آغاز کرده‌است. مؤسسه مطالعات ایراس که به عنوان نخستین و تنها مؤسسه پژوهشی تخصصی در حوزه جغرافیایی آسیای مرکزی، روسیه و قفقاز نیز شناخته می‌شود، با هدف مطالعه زمینه‌های موضوعی سیاسی، سیاست خارجی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی و در چارچوب فعالیت‌های سیاست پژوهشی، تجزیه و تحلیل مسائل منطقه و واکاوی سیاست گذاری‌های معطوف به پهنه جغرافیایی اوراسیای مرکزی تشکیل شده‌است.
فراهم کردن ادبیات علمی و پژوهشی، ارتقاء توان تصمیم‌گیری در حوزه روابط دوجانبه و چندجانبه ایران با کشورهای آسیای مرکزی، روسیه، قفقاز جنوبی و اروپای شرقی در سایه نیل به چشم‌اندازی علمی و واقعی و فراهم سازی فضای نقد و گفتگو میان اساتید و صاحب نظران و تصمیم گیران در ارتباط با نحوه تنظیم سیاست‌های خارجی، اقتصادی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در قبال کشورهای واقع در این مناطق، اهم اهداف و برنامه‌های این مؤسسه پژوهشی تخصصی را تشکیل می‌دهد.
ساختار مؤسسه

مؤسسه مطالعات ایران و اوراسیا (ایراس) از هیئت امنا، مدیرعامل، هیئت مدیره و شورای علمی تشکیل شده‌است.
ساختار مؤسسه > مدیرعامل

مهدی سنایی، سفیر فوق‌العاده و تام‌الاختیار جمهوری اسلامی ایران در فدراسیون روسیه (از ۱۳۹۲) و نماینده سابق دوره‌های هشتم و نهم مجلس شورای اسلامی است. ایشان دکترای خود را در رشته علوم سیاسی از آکادمی علوم روسیه دریافت نموده و دانشیار رشته روابط بین‌الملل دانشگاه تهران و مؤسس گروه مطالعات روسیه در دانشکده مطالعات جهان دانشگاه تهران نیز هست. دکتر مهدی سنایی دارای تالیفات متعددی در حوزه مسائل اوراسیا به زبان‌های فارسی و روسی بوده و آخرین تألیف ایشان با عنوان «روسیه: جامعه، سیاست و حکومت» به عنوان کتاب درسی دانشگاهی از سوی سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاه‌ها (سمت) در سال ۱۳۹۵ انتشار یافت. ایشان براساس تصمیم هیئت مدیره از سال ۱۳۸۳ تاکنون مدیرعاملی مؤسسه مطالعات ایراس را بر عهده دارند.
ساختار مؤسسه > اعضای هیئت مدیره

۱- دکتر مهدی سنایی،
بنیانگذار و مدیر عامل مؤسسه مطالعات ایران و اوراسیا (ایراس)؛ عضو هیئت علمی دانشکده مطالعات جهان، دانشگاه تهران
۲- دکتر داود کیانی،
قائم مقام مؤسسه مطالعات ایران و اوراسیا (ایراس) و عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد قم
۳- دکتر جهانگیر کرمی،
عضو هیئت علمی دانشکده مطالعات جهان، دانشگاه تهران و استاد مدعو سابق در دانشگاه دولتی مسکو
موسسات همکار

مؤسسه مطالعات ایراس با برخی از برترین و تاثیرگذارترین موسسات تحقیقاتی در کشورهای همسایه یادداشت تفاهم همکاری امضا کرده‌است. از جمله این موسسات می‌توان به این موارد اشاره داشت:
شورای امور بین‌الملل روسیه (ریاک)
صندوق دیپلماسی عمومی الکساندر گورچاکوف
آزمایشگاه نظارت بر مخاطرات و بی‌ثبات سازی‌های سیاسی-اجتماعی مدرسه عالی اقتصاد مسکو
مؤسسه فرهنگی اکو
مؤسسه تحقیقاتی گفتگوی تمدن‌های آلمان
انتشارات > کتاب

از مهم‌ترین کتاب‌هایی که این مؤسسه به‌چاپ رسانده‌است، می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
۱. روسیه و غرب انگاری؛ نویسنده: دکتر ژند شکیبی (۱۳۹۶)
۲. ایران و جمهوری‌های قفقاز جنوبی؛ ویراستار علمی: ولی کوزه‌گر کالجی (۱۳۹۶) (انتشار به دو زبان فارسی و روسی)
۳. روسیه ربع قرن بعد از اتحاد جماهیر شوروی؛ مترجم: دکتر محسن شجاعی (۱۳۹۶)
۴. همکاری‌های ایران و روسیه: ابعاد و چشم‌انداز؛ ویراستار علمی: محمود شوری (۱۳۹۵) (این کتاب ماحصل پروژه تحقیقاتی مشترک مؤسسه مطالعات ایراس و شورای روابط بین‌الملل روسیه (ریاک) بوده که به سه زبان فارسی، روسی و انگلیسی انتشار یافته‌است)
۵. انگاره‌های سیاست خارجی روسیه (۲۰۱۲–۲۰۱۸)؛ مترجم: آذر بهبهانی (۱۳۹۵)
۶. گزیده اشعار ایوان بونین، مترجم: گروه مترجمین ایراس (به کوشش دکتر محسن شجاعی) (۱۳۹۴)
۷. اوراسیا و جمهوری اسلامی ایران؛ ویراستار علمی: احمد وخشیته (۱۳۹۴)
۸. تصویر ایران از دید نخبگان روس؛ مترجم: سعید خاوری نژاد (۱۳۹۴)
۹. مناسبات امروز ایران و روسیه: چالش‌ها و فرصت‌ها؛ مترجم: گروه مترجمین ایراس، (۱۳۹۳)
۱۰. پیوندهای تاریخی ایران و آسیای مرکزی (با نگاهی به آثار و ابنیه تاریخی تاجیکستان، ترکمنستان و ازبکستان)؛ (۱۳۹۳)
۱۱. دنیا بدون روسیه؛ مترجم: گروه مترجمین ایراس (۱۳۹۱)
۱۲. سال‌هایی که آسیای مرکزی را تغییر داد؛ مترجمین: دکتر مهدی سنایی و علیرضا عیاری، (۱۳۹۰)
انتشارات > گاهنامه

مهمترین نشریه مؤسسه مطالعات ایران و اوراسیا (ایراس) گاهنامه می‌باشد که تاکنون ۴۶ شماره از آن منتشره شده‌است. هدف از چاپ گاهنامه بررسی، تحلیل و گردآوری مهمترین تحولات ژئوبولتیک اقتصادی، سیاسی و فرهنگی در منطقه اوراسیا می‌باشد.
انتشارات > پروژه‌های پژوهشی

مؤسسه مطالعات ایراس در طول چندسال فعالیت خود توانسته‌است طرح‌های بنیادی یا کاربردی مختلفی را برای نهادها و مراکز اجرایی و پژوهشی کشور انجام دهد. برخی از این طرح‌ها عبارت‌اند از:
بررسی و تحلیل ابعاد و پیامدهای اجرای هدفمندسازی یارانه‌ها در بخش بازرگانی.
حاکمیت و حکمرانی در حوزة وزارت بازرگانی، با نگاهی به تجربه‌های برخی از کشورهای منتخب.
بررسی نقش و جایگاه تشکّل‌گرایی (NGO)ها در حوزة حمایت از حقوق مصرف‌کننده.
بررسی وضعیت اسلام و مسلمانان در روسیه.
شناسایی آثار و بناهای ایرانی در ترکمنستان.
شناسایی آثار و بناهای ایرانی درتاجیکستان.
شناسایی آثار و بناهای ایرانی در ازبکستان.
اسلام در روسیه و آسیای مرکزی.
دانشنامة اسلام در سرزمین شوروی (ترجمه).
بررسی روابط پانزده‌سالة ایران و روسیه.
دیپلماسی عمومی غرب در برابر ایران.
بررسی پدیدة ایران‌هراسی در غرب.
راهبرد دفاعی ایران در منطقة اوراسیا.
سیاست نظامی جدید روسیه: محیط ناامن تر و پیشدستی هسته ای.
پیامدهای بحران اوکراین بر منافع و امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران.
فرصت‌ها و چالش‌های کمربند اقتصادی جاده ابریشم جدید.
سیاست خارجی روسیه در خاورمیانه.
داعش در افغانستان و تأثیر آن بر امنیت ملی ایران.
سیاست خارجی ایران؛ رویکرد ایدئولوژیک یا تمدنی؟.
مرحله جدید روابط اقتصادی ایران و روسیه
نشست‌های تخصصی و همایش‌های ملی و بین‌المللی

در نشست‌های تخصصی و همچنین همایش‌های ملی و بین‌المللی، صاحب‌نظران، استادان و پژوهشگران مسائل منطقه اوراسیا دربارهٔ مسائل و رویدادهای فرهنگی، سیاسی و اقتصادی منطقه‌ای بحث و تبادل نظر می‌کنند. نتایج این مذاکرات برای برخی از نهادهای سیاست‌گذاری و مراکز پژوهشی ارسال می‌شود. تاکنون ایراس بیش از ۱۳۰ نشست و میزگرد علمی در حوزه‌های مختلف برگزار شده‌است. همچنین مؤسسه مطالعات ایراس در زمره نخستین و فعال‌ترین موسسات تحقیقاتی ایرانی در برگزاری ویدئوکنفرانس با همتایان خود در کشورهای منطقه می‌باشد.
وبسایت دو زبانه

وبسایت دوزبانه (فارسی و انگلیسی) مؤسسه مطالعات ایران و اوراسیا تنها تارنمای تخصّصی تحلیلی و پژوهشی کشور در حوزة اوراسیا و یکی از کامل‌ترین منابع علمی و پژوهشی داخلی در حوزه مطالعات اوراسیا است. سایت فارسی مؤسسه ایراس از سال ۱۳۸۳ و سایت انگلیسی آن نیز از سال ۱۳۹۴ راه‌اندازی شده و تحولات منطقة اوراسیا را در قالب تحلیل، گزارش، یادداشت و مصاحبه در اختیار صاحب نظران، پژوهشگران و فعالان سیاسی، اقتصادی و فرهنگی قرار می‌دهد.
کتابخانه

مؤسسه مطالعات ایراس با بهره‌مندی از کتابخانه‌ای تخصصی که دربردارندة حدود چهار هزار جلد کتاب و مجله به سه زبان فارسی، روسی و انگلیسی بوده، یکی از کامل‌ترین کتابخانه‌های حوزه مطالعات اوراسیا است.
پی‌نوشت‌ها

↑  «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۵ آوریل ۲۰۲۱. دریافت‌شده در ۱۱ دسامبر ۲۰۱۳.
↑  http://russiancouncil.ru/en/
↑  https://gorchakovfund.ru/en/
↑  https://social.hse.ru/mr/
↑  «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۹ ژانویه ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۱۸ ژانویه ۲۰۱۹.
↑  «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۴ ژانویه ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۱۸ ژانویه ۲۰۱۹.
↑  http://iras.ir/fa/doc/report/3770/%5Bپیوند+مرده%5D
↑  http://iras.ir/fa/doc/report/3471/%5Bپیوند+مرده%5D
↑  http://iras.ir/fa/doc/report/3472/%5Bپیوند+مرده%5D
↑  http://iras.ir/fa/doc/article/1152/%5Bپیوند+مرده%5D
↑  http://iras.ir
↑  «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۹ ژانویه ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۱۸ ژانویه ۲۰۱۹.