stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آمریکایی‌ها (مجموعه عکس)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
آمریکایی‌ها, ۱۹۶۹ دومین چاپ: آمریکایی‌ها, ۱۹۶۹ دومین چاپ
نویسنده(ها): رابرت فرانک و جک کرواک
موضوع(ها): جامعهٔ آمریکای شمالی
گونه(های) ادبی: عکاسی
ناشر: Robert Delpire, Grove Press, Steidl
تاریخ نشر: ۱۹۵۸
گونه رسانه: Hardback
شابک: شابک ‎۹۷۸−۳−۸۶۵۲۱−۵۸۴−۰
آمریکایی‌ها (به انگلیسی: The Americans) مجموعه‌ای شامل ۸۳ عکس از رابرت فرانک است که برای اولین بار در سال ۱۹۵۸ میلادی در فرانسه و سال بعد در آمریکا چاپ شد. این مجموعه نمایی از آن دوران را در آمریکا نشان می‌دهد و تردید رابرت فرانک را به ارزش‌های آن زمان به تصویر می‌کشد.
زمینه

در سال ۱۹۴۹ سردبیر مجلهٔ کمرا، والتر لابلی نمونه کارهای قبل توجهی از Jakob Tuggener را در کنار اولین عکس‌هایی که رابرت فرانک از نیویورک گرفته بود منتشر کرد. مجله این دو عکاس را به عنوان نمایندهٔ «عکاسی جدید» سوییس معرفی کرد. (رابرت فرانک ۲۵ ساله در آن زمان به تازگی پس از ۲ سال به سوییس بازگشته بود)
جیکوب برای اولین بار توسط مایکل وولگنسینگر(۱۹۱۳–۱۹۹۰) رئیس و مربی رابرت فرانک به وی معرفی شد. Tuggener به عنوان هنرمندی که دنیای تجارت را نیز پشت سر گذاشته بود الگویی برای رابرت بود و در میان تمام عکاسان سوییسی کسی بود که فرانک واقعاً عاشقش بود. مجموعه عکس Fabrik از Tuggener به عنوان یک کتاب عکس بدون متن، الگویی برای تصور فرانک از مجموعهٔ آمریکایی‌ها بود که ۱۵ سال بعد در پاریس توسط Deplire منتشر شد.
فرانک با الهام گرفتن از کتاب The English at Home از بیل برانت و عکسهای واکر اونز و به توصیهٔ اونز، الکسی برودوویچ، الکساندر لیبرمن، ادوارد استیچن و مایر شاپیرو، سفر خود را به ایالات متحده ی آمریکا آغاز کرد. هدف او در این سفر عکسبرداری از تمام قشرهای جامعهٔ آمریکا بود. او خانوادهٔ خود را در بخشی از این سفر جاده ای به همراه خود برد. در پایان سفر او ۲۸۰۰۰ عکس گرفته بود که فقط ۸۳ عکس از آنها سرانجام برای مجموعهٔ آمریکایی‌ها انتخاب شدند.
سفر فرانک بدون حادثه نبود. هنگامی که در ایالت آرکانزاس رانندگی می کرد، توسط پلیس به اتهام کمونیست بودن به زندان انداخته شد. (دلایل پلیس برای این اتهام: او یهودی بود، فرزندانش دارای اسامی خارجی بودند:پابلو و آندره(Pablo & Andrea)، شراب خارجی به همراه خود داشت و...)
مقدمه

اندکی پس از بازگشت به نیویورک در سال 1957 فرانک با جک کرواک از نویسندگان نسل بیت (Beat Generation) در مهمانی ملاقات کرد و عکس های سفر خود را به او نشان داد. کرواک بلافاصله به فرانک گفت:(حتماً می توانم در مورد این تصاویر چیزی بنویسم) و فرانک را در معرفی مجموعه اش به آمریکایی ها کمک کرد.
سبک

فرانک درخشش فرهنگ و ثروت آمریکایی را در مقابل اختلاف طبقاتی و تبعیض نژادپرستانه در این کشور قرار داد و این باعث شد مجموعه ی او علیه عکس های اکثر عکاسان خبری آمریکایی باشد.
داستان انتشار

مجموعه ی فرانک برای اولین بار در فرانسه با عنوان Les Américains منتشر شد. Robert Delpire این مجموعه را به همراه نوشته هایی از سیمون دوبووار ، ارسکین کالدول ، ویلیام فاکنر ، هنری میلر و جان اشتاینبک در 15 مه 1958 به عنوان بخشی از مجموعه دائرةالمعارف Essentielle در پاریس منتشر کرد.
در سال 1959 سر انجام آمریکایی ها (The Americans) توسط Grove Press در کشور آمریکا منتشر شد. متن ها به دلیل اینکه بیش از حد ضد آمریکایی بودند حذف شده و زیرنویس عکس ها تنها متن موجود در کتاب بود.
در 15 مه 2008 به مناسبت پنجاهمین سالگرد انتشار کتاب، چاپ جدید توسط استیدل منتشر شد. در این چاپ تایپوگرافی جدید انتخاب شد، جلد جدید طراحی شد، در نحوه ی کراپ برخی عکس ها تغییراتی ایجاد شد و از دو عکس کمی متفاوت استفاده شد.
اینرسته

| اینرسته Innerste | اینرسته Innerste |
| --- | --- |
The Innerste in Sarstedt.: The Innerste in Sarstedt.
مکان: مکان
کشور: آلمان
ویژگی‌های ظاهری: ویژگی‌های ظاهری
سرآب:  
 • مکان: کوه‌های هارتس
 • ارتفاع: ۶۱۵ m
 :  
دهانه: لاینه ۵۲°۱۴′۵۰″ شمالی ۹°۴۹′۳۰″ شرقی﻿ / ﻿۵۲٫۲۴۷۲۲°شمالی ۹٫۸۲۵۰۰°شرقی﻿ / 52.24722; 9.82500
طول: ۹۵ km
اندازهٔ حوضه: ۱٬۳۰۰ km²
دبی: ±۱۰ m³/s
 :  
اینرسته (به انگلیسی: Innerste) رودخانه‌ای است که در آلمان جریان دارد.
بوژورتسی

| بوژورتسی | بوژورتسی |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور:  بلغارستان
استان: استان کرجالی
شهرستان: شهرستان چرنوچن
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۱۰۶ کیلومتر مربع (۰٫۸۱۳ مایل مربع)
جمعیت (2007): جمعیت (2007)
 • کل: ۲۵۸
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
بوژورتسی (به بلغاری: Bozhurtsi) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان چرنوچن واقع شده‌است.
 بوژورتسی ۲٫۱۰۶ کیلومتر مربع مساحت و ۲۵۸ نفر جمعیت دارد.
سلیم محرزی

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- |
ملیت: تونس
زاده: ۱۸ ژانویهٔ ۱۹۶۱ ‏(۶۳ سال)
ورزشی: ورزشی
ورزش: والیبال
سلیم محرزی (انگلیسی: Slim Mehrizi؛ زادهٔ ۱۸ ژانویهٔ ۱۹۶۱) بازیکن والیبال اهل تونس بود.
زوگدیدی

| زوگدیدی ზუგდიდი | زوگدیدی ზუგდიდი |
| --- | --- |
  پرچمنشان:   پرچمنشان
زوگدیدیجایگاه در نقشه گرجستاننمایش نقشه گرجستانزوگدیدیزوگدیدی (سامگرلو-زمو سوانتی)نمایش نقشه سامگرلو-زمو سوانتی: زوگدیدیجایگاه در نقشه گرجستاننمایش نقشه گرجستانزوگدیدیزوگدیدی (سامگرلو-زمو سوانتی)نمایش نقشه سامگرلو-زمو سوانتی
مختصات: ۴۲°۳۰′۰″ شمالی ۴۱°۵۱′۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۲٫۵۰۰۰۰°شمالی ۴۱٫۸۵۰۰۰°شرقی﻿ / 42.50000; 41.85000: مختصات: ۴۲°۳۰′۰″ شمالی ۴۱°۵۱′۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۲٫۵۰۰۰۰°شمالی ۴۱٫۸۵۰۰۰°شرقی﻿ / 42.50000; 41.85000
کشور:  گرجستان
مخاره: سامگرلو-زمو سوانتی
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۱٫۸ کیلومتر مربع (۸٫۴ مایل مربع)
جمعیت (2014): جمعیت (2014)
 • کل: ۴۲۹۹۸
منطقهٔ زمانی: زمان گرجستان
کد پستی: ؟
کد منطقه: ۲۱۵   ۹۹۵+
زوگدیدی (به گرجی: ზუგდიდი) یکی از شهرهای گرجستان واقع در استان تاریخی سامِگرلو (مینگرلیا) در غرب این کشور است.
این شهر در شمال غربی این استان جای دارد.
زوگدیدی مرکز منطقه سامگرلو-زمو سوانتی است که دو استان تاریخی سامگرلو و سِوانتی را در برگرفته است.
جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۲ برابر با ۶۸٬۸۹۴ نفر بوده است.
ایرینی-مارینا الکساندری

ایرینی-مارینا الکساندری (یونانی: Ειρήνη-Μαρίνα Αλεξανδρή؛ زادهٔ ۱۵ سپتامبر ۱۹۹۷) شناگر زن شنای موزون یونانی‌تبار اهل اتریش است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده‌است.
سیارک ۸۶۳۴

| کشف | کشف |
| --- | --- |
تاریخ کشف: آوریل ۵, ۱۹۸۱
ویژگی‌های مداری: ویژگی‌های مداری
مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸: مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸
اوج: ۳.۱۲۶۶۱۵۳
حضیض: ۲.۱۷۳۱۶۵۷
خروج از مرکز مداری: ۰.۱۷۹۹۰۳۶
تناوب مداری: ۱۵۷۵.۵۷۹۴۲۹۲
آنومالی متوسط: ۱۲۸.۷۸۴۷۴
انحراف: ۱۴.۱۳۰۶۸
 :  
سیارک ۸۶۳۴ (به انگلیسی: 8634 Neubauer، نامگذاری:1981GG) هشت هزار و ششصد و سی و چهارمین سیارک کشف شده‌است که در ۵ آوریل ۱۹۸۱ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۳٫۷۰ است.
بوژوا

| Bózsva | Bózsva |
| --- | --- |
کشور:  مجارستان
استان: بورشود-آبااوی-زمپلن
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۶٫۳۹ کیلومتر مربع (۶٫۳۳ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۰۴): جمعیت (۲۰۰۴)
 • کل: ۲۱۴
 • تراکم: ۱۳٫۰۵/کیلومتر مربع (۳۳٫۸/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کد پستی: ۳۹۹۴
کد منطقه: ۴۷
بوژوا (به مجاری:  Bózsva) یک شهرداری در مجارستان است که در بورشود-آبااوی-زمپلن واقع شده‌است. بوژوا ۱۶٫۳۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲۱۴ نفر جمعیت دارد.
لوسیانو فونسکا

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Luciano Perazzolo Simonetto Fonseca
زادروز:  ۱۱ مهٔ ۱۹۷۹ ‏(۴۵ سال)
زادگاه:  کاشیاس دو سو، برزیل
قد:  ۱٫۷۲ متر (۵ فوت ۸ اینچ)*
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  Esportivo
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۸:  Juventude
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۹-۲۰۰۱ |  Juventude |  ۳۲ |  (0) |
| ۲۰۰۲ |  Goiás |   |   |
| ۲۰۰۲ |  Juventude |   |   |
| ۲۰۰۳ |  Gama |  ۱۷ |  (۵) |
| ۲۰۰۴-۲۰۰۶ |  باشگاه فوتبال آکادمیکا |  ۵۸ |  (۷) |
| ۲۰۰۶-۲۰۰۷ |  باشگاه فوتبال دیپورتیوو ناسیونال |  ۱۱ |  (۱) |
| ۲۰۰۷ |  Caxias |   |   |
| ۲۰۰۷ |  گرمیو |  ۴ |  (۰) |
| ۲۰۰۸ |  Iraklis Thessaloniki |  ۸ |  (۳) |
| ۲۰۰۹ |  Anagennisi Karditsas |  - |  (-) |
| ۲۰۰۹ |  باشگاه فوتبال سان خوزه |   |   |
| ۲۰۱۰ |  São Luiz |   |   |
| ۲۰۱۰ |  Botafogo-PB |   |   |
| ۲۰۱۰ |  Hà Nội T&T |   |   |
| ۲۰۱۱ |  Santo André |   |   |
| ۲۰۱۱- |  Esportivo |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
لوسیانو فونسکا (به پرتغالی: Luciano Perazzolo Simonetto Fonseca) هافبک اهل برزیل است که در شهر کاشیاس دو سو و در تاریخ ۱۱ مهٔ ۱۹۷۹ به دنیا آمده‌است.
لوسیانو فونسکا در تیم‌های فوتبال Juventude سابقهٔ حضور دارد.
آلکساندر میلران

| آلکساندر میلران لژیون دونور | آلکساندر میلران لژیون دونور |
| --- | --- |
پرتره آلکساندر میلران، دهه ۱۹۲۰.: پرتره آلکساندر میلران، دهه ۱۹۲۰.
دوازدهمین رئیس‌جمهور فرانسه: دوازدهمین رئیس‌جمهور فرانسه
دوره مسئولیت ۵ آوریل ۱۹۲۵ – ۱۰ ژوئیه ۱۹۴۰: دوره مسئولیت ۵ آوریل ۱۹۲۵ – ۱۰ ژوئیه ۱۹۴۰
نخست‌وزیر: ژرژ لیگآریستی بریاریمون پوانکارهفردریک فرانسوا-مارسال
پس از: پل دشانل
پیش از: گاستون دومرگ
حوزه انتخاباتی: Seine (۱۹۲۵–۱۹۲۷) اورن (۱۹۲۷–۱۹۴۰)
نخست‌وزیر فرانسهوزیر امور خارجه: نخست‌وزیر فرانسهوزیر امور خارجه
دوره مسئولیت ۲۰ ژانویه ۱۹۲۰ – ۲۳ سپتامبر ۱۹۲۰: دوره مسئولیت ۲۰ ژانویه ۱۹۲۰ – ۲۳ سپتامبر ۱۹۲۰
رئیس‌جمهور: ریمون پوانکارهپل دشانل
پس از: ژرژ کلمانسو
پیش از: ژرژ لیگ
وزیر جنگ: وزیر جنگ
دوره مسئولیت ۲۰ ژانویه ۱۹۲۰ – ۲۴ سپتامبر ۱۹۲۰: دوره مسئولیت ۲۰ ژانویه ۱۹۲۰ – ۲۴ سپتامبر ۱۹۲۰
نخست‌وزیر: رنه ویویانی
پس از: آدولف مسیمی
پیش از: جوزف گالینی
دوره مسئولیت ۱۴ ژانویه ۱۹۱۲ – ۱۲ ژانویه ۱۹۱۳: دوره مسئولیت ۱۴ ژانویه ۱۹۱۲ – ۱۲ ژانویه ۱۹۱۳
نخست‌وزیر: ریمون پوانکاره
پس از: آدولف مسیمی
پیش از: آلبر لوبرن
وزیر فواید عمومی، پست و تلگراف: وزیر فواید عمومی، پست و تلگراف
دوره مسئولیت ۲۴ ژوئیه ۱۹۰۹ – ۳ نوامبر ۲۰۱۰: دوره مسئولیت ۲۴ ژوئیه ۱۹۰۹ – ۳ نوامبر ۲۰۱۰
نخست‌وزیر: آریستی بریا
پس از: لوئی بارتو
پیش از: لوئیس پوچ
وزیر بازرگانی، کشور، پست و تلگراف: وزیر بازرگانی، کشور، پست و تلگراف
دوره مسئولیت ۲۲ ژوئن ۱۸۹۹ – ۷ ژوئن ۱۹۰۲: دوره مسئولیت ۲۲ ژوئن ۱۸۹۹ – ۷ ژوئن ۱۹۰۲
نخست‌وزیر: پیر والدک-روسو
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۰ فوریهٔ ۱۸۵۹ پاریس، امپراتوری دوم فرانسه
درگذشته: ۷ آوریل ۱۹۴۳ (۸۴ سال) ورسای، فرانسه اشغال‌شده
حزب سیاسی: Independent Socialists (۱۸۸۵–۱۹۱۱) Republican-Socialist Party (۱۹۱۱–۱۹۲۰) مستقل (۱۹۲۰–۱۹۲۴) Republican Independents (۱۹۲۴–۱۹۴۰)
همسر(ان): Jeanne Millerand (ا. ۱۸۹۸–۱۹۴۳); مرگش
فرزندان: Jean (۱۸۹۹–۱۹۷۲) Alice (۱۹۰۲–۸۰) Jacques (۱۹۰۴–۷۹) Marthe (۱۹۰۹–۷۵)
محل تحصیل: دانشگاه پاریس
تخصص: وکیل، روزنامه‌نگار
آلکساندر میلران (فرانسوی: alɛksɑ̃dʁ milʁɑ̃ - انگلیسی: Alexandre Millerand؛ ز. ۱۰ فوریهٔ ۱۸۵۹ - م. ۶ آوریل ۱۹۴۳) یک سیاستمدار فرانسوی بود. او از ژانویه تا سپتامبر ۱۹۲۰ به عنوان نخست‌وزیر فرانسه و از سپتامبر ۱۹۲۰ تا ژوئن ۱۹۲۴ به عنوان دوازدهمین رئیس‌جمهور فرانسه خدمت کرد.
تایان

| تایان 泰安市 | تایان 泰安市 |
| --- | --- |
شهر مرکزی: شهر مرکزی
Mount Tai seen across Tai'an: Mount Tai seen across Tai'an
موقعیت تایان در نقشه: موقعیت تایان در نقشه
تایانLocation in China: تایانLocation in China
مختصات: ۳۶°۱۲′ شمالی ۱۱۷°۰۵′ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۲۰۰°شمالی ۱۱۷٫۰۸۳°شرقی﻿ / 36.200; 117.083: مختصات: ۳۶°۱۲′ شمالی ۱۱۷°۰۵′ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۲۰۰°شمالی ۱۱۷٫۰۸۳°شرقی﻿ / 36.200; 117.083
کشور: جمهوری خلق چین
استان: شاندونگ
County-level divisions: ۶
Municipal seat: Taishan District (۳۶°۱۰′ شمالی ۱۱۷°۰۷′ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۱۶۷°شمالی ۱۱۷٫۱۱۷°شرقی﻿ / 36.167; 117.117)
حکومت: حکومت
 • CPC Secretary: Wang Yunpeng
 • شهردار: Li Xixin
مساحت: مساحت
 • شهر مرکزی: ۷۷۶۱٫۸۳ کیلومتر مربع (۲۹۹۶٫۸۶ مایل مربع)
 • شهری: ۲۰۸۶٫۸ کیلومتر مربع (۸۰۵٫۷ مایل مربع)
 • کلان‌شهری: ۲۰۸۶٫۸ کیلومتر مربع (۸۰۵٫۷ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۶۷ متر (۵۴۸ فوت)
بیشترین ارتفاع: ۱۶۴۵ متر (۵۳۹۷ فوت)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰)
 • شهر مرکزی: ۵۴۹۴۲۰۷
 • تراکم: ۷۱۰/کیلومتر مربع (۱۸۰۰/مایل مربع)
 • شهری: ۱۷۳۵۴۲۵
 • تراکم شهری: ۸۳۰/کیلومتر مربع (۲۲۰۰/مایل مربع)
 • کلان‌شهری: ۱۷۳۵۴۲۵
 • تراکم کلان‌شهری: ۸۳۰/کیلومتر مربع (۲۲۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۸ (China Standard)
کد منطقه: ۵۳۸
License Plate Prefix: 鲁J
وبگاه: taian.gov.cn
تایان (به لاتین: Tai'an) یک شهر مرکزی در جمهوری خلق چین است که در شاندونگ واقع شده‌است. تایان ۷٬۷۶۱٫۸۳ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۴۹۴٬۲۰۷ نفر جمعیت دارد و ۱۶۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده

شهر لوگو (امیلیا-رومانیا) خواهرخواندهٔ تایان هست.
لوسیانو کوناتی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
Conati in the 1976 Tour de France: Conati in the 1976 Tour de France
مشخصات فردی: مشخصات فردی
زاده: ۱۷ مارس ۱۹۵۰ مارانو دی والپولیچلا، ایتالیا
درگذشت: ۶ فوریهٔ ۲۰۱۶ (۶۵ سال) ورونا
اطلاعات تیم: اطلاعات تیم
نقش: Rider
لوسیانو کوناتی (ایتالیایی: Luciano Conati; ۱۷ مارس ۱۹۵۰ – ۶ فوریهٔ ۲۰۱۶) دوچرخه‌سوار اهل ایتالیا بود.
ساختمان اتحاد

| ساختمان اتحاد | ساختمان اتحاد |
| --- | --- |
نام: ساختمان اتحاد
کشور: ایران
استان: استان آذربایجان شرقی
شهرستان: تبریز
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: ساختمان
دیرینگی: دوره پهلوی
دورهٔ ساخت اثر: دوره پهلوی
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۶۶۵۱
تاریخ ثبت ملی: ۳ دی ۱۳۸۵
ساختمان اتحاد مربوط به دوره پهلوی است و در تبریز، میدان ساعت واقع شده و این اثر در تاریخ ۳ دی ۱۳۸۵ با شمارهٔ ثبت ۱۶۶۵۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بیلانووشچزنا

| بیلانووشچزنا | بیلانووشچزنا |
| --- | --- |
روستا: روستا
بیلانووشچزنا: بیلانووشچزنا
مختصات: ۵۲°۵۲′۱۶″ شمالی ۲۳°۱۳′۳۸″ شرقی﻿ / ﻿۵۲٫۸۷۱۱۱°شمالی ۲۳٫۲۲۷۲۲°شرقی﻿ / 52.87111; 23.22722: مختصات: ۵۲°۵۲′۱۶″ شمالی ۲۳°۱۳′۳۸″ شرقی﻿ / ﻿۵۲٫۸۷۱۱۱°شمالی ۲۳٫۲۲۷۲۲°شرقی﻿ / 52.87111; 23.22722
کشور:  لهستان
استان: استان پودلاسکی
شهرستان: شهرستان بیلسک
گمینا: گمینا بیلسک پودلاسکی
بیلانووشچزنا (به لهستانی:  Bielanowszczyzna) یک روستا در لهستان است که در گمینا بیلسک پودلاسکی واقع شده‌است.
سلیم مرامبوئینی

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Salim Mramboini
زادروز:  ۲۶ اوت ۱۹۸۴ ‏(۴۰ سال)
زادگاه:  مارسی
قد:  1.89 m
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  Athlético Marseille
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۶–۱۹۹۷:  La Jo Saint-Gabriel Marseille
۱۹۹۷–۲۰۰۶:  FC Rousset
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۶–۲۰۱۰ |  Martigues |  ۳۷ |  (۱) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۷ |  Marseille Consolat |  ۱۵۴ |  (۴) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۸ |  Martigues |  ۱۴ |  (۱) |
| ۲۰۱۸– |  Athlético Marseille |  ۵۴ |  (۱) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۰۷–۲۰۱۸ |  تیم ملی فوتبال اتحاد قمر |  ۱۳ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۹:۵۹, ۱۲ مارس ۲۰۲۲ (UTC). :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۹:۵۹, ۱۲ مارس ۲۰۲۲ (UTC). 
سلیم مرامبوئینی (انگلیسی: Salim Mramboini؛ زادهٔ ۲۶ اوت ۱۹۸۴) بازیکن فوتبال اهل اتحاد قمر است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتحاد قمر بازی کرده‌است.
تاریخ اجتماعی سلجوقیان

تاریخ اجتماعی سلجوقیان به بحث در مورد تاریخ اجتماعی سلجوقیان می‌پردازد.
پیشینهٔ سلجوقیان

سلجوقیان در اصل غزهای ترکمان بودند که در دوران سامانی که در اطراف دریاچهٔ خوارزم (آرال) و سیر دریا و آمو دریا می‌زیستند. سلجوقیان که به اسلام رو آورده بودند پس از ریاست سلجوق بن دقاق نام سلاجقه را به خود گرفتند و به سامانیان در مبارزه با دشمنانشان بسیار یاری کردند. پسر سلجوق به نام میکائیل که بعد از مرگ او ریاست این طایفه را در دست داشت چندین حکم جهاد برای مبارزه (به قول مورخان) کافران صادر کرد. میکائیل سه پسر داشت به نام یبغو، چغری، طُغرِل این قبیله که یک بار در زمان سلجوق بین دقاق به دره سیحون کوچیده بودند بار دگر بعد از مرگ سلجوق به سرکردگی سه فرزند میکائیل به نزدیکی پایتخت سامانیان کوچیدند. اما سامانیان از نزدیکی این طایفه به پایتخت احساس خطر کردند بنابراین سلاجقه بار دگر از روی اجبار بار سفر بسته و به بغراخان افراسیابی پناه بردند. این حاکم از سر احتیاط طغرل پسر بزرگ را زندانی کرد ولی طغرل به کمک برادر خود چُغری از زندان رهایی پیدا کرد؛ و با سلجوق برادر میکائیل دست به شورش زدند. اما سلطان محمود او را گرفت و در هند زندانی کرد و از طرف دیگر گروهی از یارانش دست به شورش زدند. بعد از به قدرت رسیدن طغرل بیک امیر ترکان سلجوقی و برانداختن آخرین امر آل بویه در بغداد نفوذ خود را از ماوراءالنهر تا میان رودان گسترش داد و برای تحکیم پایه‌های سلطنت خود موفق به جلب پشتیبانی خلیفه و دریافت لقب سلطان شرق و غرب را از خلیفه القائم به امرالله گردید؛ و بعد از طغرل در دورهٔ جانشین او الب ارسلان دولت سلجوقی توسعهٔ بیشتری یافت و در این زمان بود که با گسترش اراضی امپراطوری سلجوقی منجر به برخورد با امپراطوری با روم شرقی شد که پیروزی با سلجوقیان و اسارت دیوژن رومانوس قیصر روم بود و اما دورهٔ درخشان سلجوقیان در عهد ملکشاه است که دولت سلجوقی از ماوراءالنهر تا سواحل شرقی مدیترانه گسترش می‌یابد
تقسیم‌بندی دوران حکومت سلجوقیان

دورهٔ نخست: ۴۲۵ هـ. ق تا ۵۵۱ هـ. ق یا ۵۵۲ هـ. ق
دورهٔ دوم: ۵۵۲ هـ. ق تا اوایل قرن هشت هجری قمری
دورهٔ اول: از ویژگی اجتماعی این دوره به رسمیت شناختن مالکیت بالفعل در مقابل مالکیت حقیقی است. مرکزیت در این دوره نیرومند بود. اقطاعات اگر چه داده می‌شد ولی دیوان شاهی نظارت دقیقی برآن داشت برای مثال اغلب اقطاعات لشکری و دیوانی از طریق دیوان شاهی داده می‌شد.
اقتصاد چادرنشینی بر دامداری بسیار نیرومند استوار بود و دامداری سهم مهمی در زندگی قبایل ترک داشت تضاد بین دو نظام سکونت- آبادی‌نشینی و چادرنشینی در اوج بود. تناقض در بین نظام دیوان و نظام اقطاع در ساخت اجتماعی جامعه تأثیر بدی داشت.
سلسله مراتب سلجوقی

در دورهٔ سلاجقه در رأس هرم قدرت سلطان قرار داشت و سپس مَلِک‌ها قرار داشتند و پس از مَلِک‌ها مُقطعان، متصرفان و گماشتگان سهم مهمی در قدرت سیاسی دارا بودند و در قاعدهٔ هرم قدرت رعیت (تودهٔ مردم) قرار داشتند.
گروه‌بندی اجتماعی در ایران عهد سلجوقی:
جامعهٔ قبایل سلجوقی در نخست به دو گروه قبایل ترک و آبادی‌نشین تقسیم می‌شد. سلاجقه از طرفی با ساکنان تاجیک و از طرف دیگر با قبایل ساکن و چادرنشین و با نظامیان سروکار داشتند در اوایل دورهٔ نخستین چادرنشینان پایگاه اجتماعی مستحکم سلاجقه محسوب می‌شدند و هر چه حکومت سلاجقه نیرومندتر می‌شد مرکزیت قوام بیش‌تری می‌یافت
دورهٔ دوم: دورهٔ دوم سلاجقه آغاز دورهٔ اتابکان می‌باشد در این دوره اقطاعات رواج کامل یافت و سیاست‌های متمرکز دولتی از میان رفت و واحدهای سیاسی و اقتصادی مستقلی در ایران پدید آمد.
انواع بهره‌برداری از زمین

مقالهٔ اصلی: اقطاع
۱- اقطاع دیوانی: وضع این اقطاع‌ها چنین بود که زمین‌ها را به امیران واگذار می‌کردند در زمان سلاطین سلجوقی اعطای این گونه اقطاعات تنها به منزلهٔ شناختن حق مالکیت بالفعل یک امیر نسبت به یک ناحیه بود.
۲- اقطاع لشکری: وضع کلی اقطاعات لشکری بر این قرار بود که قشرن توسط عایدی اقطاعات امرار معاش می‌کردند و اندازه چنین اقطاعانی کوچک‌تر از اقطاعات دیوانی بوده و ارث به فرزندان منتقل نمی‌ش.
۳- اقطاع شخصی: احتمالاً چنین اقطاعانی ارث به فرزندان منتقل می‌شد و گیرنده آن تعهدی در مقابل دیوان نداشت و ظاهراً از خراج هم معاف بود.
۴- املاک شخصی: املاک شخصی نظیر املاک دهقانی بوده است علاوه بر بهره‌برداری مذکور بهره‌برداری دیگری هم مانند املاک وقفی در دورهٔ سلاجقه وجود داشته وظایفی که بر عهده مقطع سپرده می‌شد وظایف عادی پادشاه مسلمان بود از جمله پشتیبانی از مذهب و طبقات مذهبی، حراست از نظم عمومی، تشکیل یا نظارت بر محکمه مظالم، جمع مالیات و پرداخت مواجب.
نظام دیوانی

این دیوان بر منوال دیوان عهد غزنوی و سامانی طرح‌ریزی شده بود و از طریق دیوان‌های تابع جمیع امور کشوری را تحت نظارت می‌گرفت.
در عصر سلجوقیان تشکیلات کشوری به پنج دیوان عمده تقسیم می‌شد:
۱- وزارت یا دیوان اعلا
۲- دیوان استیفاء
۳- دیوان طُغرا (شامل دیوان انشاء و رسائل)
۴- دیوان اِشراف
۵- دیوان عرض
نقش علما و چگونگی تأسیس نظامیه‌ها

از آنجا که علما در دولت سلجوقی نوع حالت روحانی و مستقل کسب کرده بودند توانستند نقش بسیار مهمی را در حفظ موازنه قدرت بین مراجع دینی و دنیایی ایفا کنند با این همه طبقات مذهبی نقش نمایندگان مردم را در برابر دولت ایفا می‌نمودند. از این گذشته شایان توجه است که اعتبار علما تنها از طرف دولت تأیید می‌شد نه از طریق نهادی دیگر. سلاطین سلجوقی، وزرای آنان و دیگران مدارس متعددی برآوردند اما بلندآوازه‌ترین مدارس آنهایی بودند که نظام الملک برآوردند و نظامیه خوانده می‌شدند خواجه نظام الملک با دو انگیزه دست به تأسیس مدارس مذهبی زد: یکی علاقه به علوم دینی و دیگر جانب‌داری از مذهب شافعی و اشاعهٔ طریقهٔ اشعری که خود از پیروان سرسخت و متعصب آن بوده است. معروف‌ترین نظامیه‌ها، مدارس نظامیه بغداد بود که در ذیعقدهٔ سال ۴۵۹ قمری گشایش یافته بود. نظامیه‌هایی نیز در نیشابور و آمل و موصل و هرات و دمشق و جزیرهٔ ابن عمر و غزنه و مرو و بصره وجود داشت. احتمالاً همهٔ مدارس نظام الملک از خواستهٔ خود ساخته بود بلکه دست کم بخشی از هزینهٔ بنای آن‌ها را از عایدات و اعطاهای شاهی که در دست وی بود پرداخته بود. بسیاری از مدارس برای پیروان مذهبی خاص ساخته شده بودند اما گهگاه برای عالم و دانشمند بخصوص نیز می‌ساختند. نظام الملک که خود پیرو مذهب شافعی بود مقرر کرده بود که مدرسان، وعاظ و کتابدار نظامیه بغداد شافعی باشد. مدارس نظامیه، مدرسه‌ای که شرف الملک مستوفی نظام الملک بنا کرده بود و مدارس مختلف دیگر دارای کتابخانه بودند. شماری کتابخانه مستقل نیز بودند. برخی از آن‌ها پیش از دورهٔ سلجوقی تأسیس یافته بودند و در برخی از رباط صوفیه نیز کتابخانه وجود داشت
اسماعیلیان و سلجوقیان

ماهیت نهضت اسماعیلیان پیش از آنکه ملی باشد طبقاتی بود و انگیزش آنان نه از عوامل اصلی بلکه عامل سیاسی بود که بعد از تعبیر و تفسیر می‌توانست یک وسیلهٔ کمک کننده باشد. شاید هدف اسماعیلیان براندازی امپراطوری سلجوقی نبود بلکه ایجاد جامعهٔ مجزایی بود تا به طور کلی در مقابل سایر مسلمین قد علم کند. از قرار معلوم در همان ایام بود که قتل‌عام برزگ مانند این در اصفهان صورت گرفت اسماعیلیان نه تنها به تسخیر قلاع دور و نزدیک مشغول بوده و امرا را به قتل می‌رساند بلکه مستقیماً در امور دولت سلجوقی دخالت می‌کردند حتی در نواحی اصفهان و گرد کوه از کالای تجاری و محصول کشاورزی مالیات می‌گرفتند. از عوامل نزدیکی سلاجقه و شیعیان در این دوره رویارویی آنان با دشمن مشترک یعنی اسماعیلیان بود.
شهر در دورهٔ سلجوقی

شهر را معمولاً برج و باروی مستحکمی گرد می‌کرد و در درون آن دژی بود که آخرین پناهگاه مدافعان شهر به هنگام شهربندان و در مواقعی که اهالی شهر سر به طغیان برمی‌داشتند هر شهر به محلاتی تقسیم می‌شد و در شهرهای بزرگ هر محله مستقل و بی‌نیاز از حملات دیگر بود که گاه برج و باروی مستقل، بازار برای رفع نیازهای ضروری و حمام عمومی خاص خود را داشت. اعضای جوامع یعنی مسیحیان، یهودیان، صائبیان و زرتشتیان در محله‌های خاص خود و جدا از مسلمانان زندگی می‌کردند آنان تشکیلات مخصوص داشتند و در حیات جامعهٔ اسلامی کم‌تر شرکت می جستنجد. به اهل ذمه چندان سخت نمی‌گرفتند و تبعیض و تمایزی قائل نمی‌شدند اگر چند که گاه احساسات مردم بر ضد آنان طغیان می‌کرد.
- متنفذترین و محترم‌ترین بخش جمعیت محلی گروهی بودند که طبقات مذهبی را تشکیل می‌دادند و در بسیاری از آنان پیروان زیادی در میان مردم داشتند. طبقات مذهبی در اصنافی سازمان یافته بودند در شهرهای بزرگ، شافعیان و حنفیان و هر مذهب دیگری یک رئیس داشتند که گاه منشور منصب خود را از سلطان می‌گرفتند.
- بازرگانان
بازرگانان بسیار معتبر در زمرهٔ محتشمان به شمار می‌آمدند اما تجار خرده‌پا از طبقهٔ اصناف پیشروی بازار بودند. جامعه بازرگانان و صراف در گرداندن چرخ‌های مالی کشور نقش مهمی ایفا می‌کردند بازرگانان صادر کننده و عمده فروش غالباً در حواشی شهر (کاروانسرها) یا خود بازار قرار داشتند و به کسب و کار می‌پرداختند بازار به اصناف مختلف تعلق داشت و هر کدام دارای مراکز جداگانه‌ای بودند. داد و ستدها هر روز مگر جمعه‌ها و تعطیلات مذهبی انجام می‌گرفت.
هنر > هنر و معماری

مقالهٔ اصلی: شیوه رازی
هنر معماری عصر سلجوقی را دورهٔ رنسانس شکوفایی بدیع و تازهٔ معماری می‌دانند. بنای مسجد جامع اصفهان هر چند شامل ترمیم و افزودن قسمت‌های تازه بر روی مسجد تازه و قدیمی بود. نشانه‌هایی از آغاز یک نهضت هنری را عرضه داشت هنرمندان و معماران آثار فراونی را به وجود آوردند در این دوره از تلفیق حیات چهار ایرانی و تالار مربع گنبددار (چهارتاقی) مسجد بزرگ ایرانی به وجود آمد به گونه‌ای که حیات مرکزی به وجود آمد به گونه‌ای که حیات مرکزی و چهار ایوان اطراف آن اساس معماری مذهبی در ایران گردید. نماسازی دیوار بناها با آجر بود و از امکانات هنری آن استفاده می‌شد و نقوش متنوعی از آجر به وجود آوردند. سلجوقیان در به کارگیری گنبد دو پوسته سعی زیادی داشتند علت به وجود آمدن گنبد دو پوسته فضای داخلی و خارجی بود. گنبد داخلی نیمکره‌ای بود ولی گنبد بیرونی به شکل بیضی نسبتاً نوک تیزی بود. نمونه چشمگیر در این مورد گنبد جامع اصفهان است.
هنر > هنر و معماری > هنر و صنایع دستی

نوآوری معماران ایرانی در این دوره از هند تا آسیای صغیر نتایج و پیامدهای وسیعی دربرداشت و هنرمندان در گستره وسیعی از هنرها شامل نساجی، سفالگری، عاجکاری، فلزکاری، بافندگی با ویژگی منطقه‌ای آثار ماندگاری را خلق کردند.
هنر > هنر و معماری > هنر و صنایع دستی > سفالگری

در دورهٔ سلجوقیان ظروف سفالین زیبایی ساخته می‌شد که سطح سفید رنگ آن‌ها با نقش‌ها و طرح‌های گوناگون آراسته شده بود: ظروف، کوزه‌ها را با آب طلا و رنگ‌های دیگر می‌آراستند و نقش‌های برجسته بر آن‌ها می‌زدند. سفال‌های در ری و کاشان ساخته می‌شدند که با هفت رنگ آراسته شده و با شیوهٔ بسیار دشوار لعابکاری گردیدند.
هنر > هنر و معماری > هنر و صنایع دستی > سفالگری > فلزکاری

صنعتگران فلز کار ایرانی در عهد اسلامی مهارت خود را حفظ و به نسل‌های بعد از خود انتقال دادند و از صنعت فلزکاری در دوران حکومت سلجوقیان مانند عصر فرمانروای ساسانیان به دو نوع قابل تقسیم است: ۱- اشیای ساخته شده از ورقه‌های مسی، آهن، برنج، ندرتاً از طلا و نقره ۲- اشیاء ریختگی ساخته شده از مفرغ، برنج، مس و احتمالاً طلا و نقره یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های فلزکاری در عهد سلجوقیان ایران تنوع تزئین است.