جفری دامر
اوایل زندگی > نوجوانی

دامر در سن ۱۴ سالگی، شروع به نوشیدن آبجو و نوشیدنی‌های الکلی کرد. زمانی که به مدرسه می‌رفت، او اغلب آنها را در داخل ژاکتش پنهان می‌کرد. در سال ۱۹۷۶، همکلاسی‌های او برای اولین بار متوجه شدند که او گاهی همراه یکی دیگر از هم‌کلاسی‌هایش ماری‌جوانا می‌کشد و به‌طور منظم قبل، حین و بعد از کلاس الکل می‌نوشد. یک بار یکی از همکلاسی‌های دامر از او پرسید که چرا سر صبح در کلاس تاریخ اسکاچ می‌نوشد، دامر در پاسخ شانه‌هایش را بالا انداخت و گفت: «الکل داروی من است».
از نظر معلمان، دامر دانش‌آموزی مؤدب و بسیار باهوش بود، اما علاقه‌ای به درس خواندن نداشت و نمرات متوسطی کسب می‌کرد. او در تیم مدرسه تنیس‌بازی می‌کرد و مدتی در گروه موسیقی دبیرستان هم عضو بود.
دامر زمانی که به سن بلوغ رسید، پی برد که همجنسگرا است؛ او به والدینش چیزی در این رابطه نگفت. دامر در اوایل نوجوانی با پسر نوجوان دیگری رابطهٔ کوتاهی داشت. طبق گفتهٔ او، آنها در خانهٔ درختی در کنار هم دراز می‌کشیدند و یکدیگر را می‌بوسیدند، اما هرگز رابطهٔ جنسی نداشتند.
دامر در آن سنین، شروع به خیال‌پردازی دربارهٔ داشتن تسلط و کنترل روی یک شریک مرد کاملاً مطیع کرد. این فانتزی‌های جنسی او به تدریج با علاقه‌اش به تشریح و کالبد شکافی آمیخته شد.
زمانی که دامر حدود ۱۶ سال داشت، جذب مرد دونده‌ای شده بود که به‌طور معمول از کنار خانه‌شان می‌دوید. او دربارهٔ این خیال‌پردازی می‌کرد که این مرد را بیهوش کند و از بدنش استفادهٔ جنسی کند. در نهایت دامر تصمیم گرفت به خیالات خود جامهٔ عمل بپوشاند؛ بنابراین یک روز، با چوب بیسبال در میان بوته‌ها پنهان شد و در کمین این مرد نشست. با این حال، مرد دونده در آن روز از آن مسیر رد نشد؛ بنابراین دامر از نقشهٔ خود منصرف شد. دامر بعداً اعتراف کرد که این اولین تلاش او برای حمله به یک شخص و تسلط بر او بوده است.
دامر به دبیرستان ریور در بث می‌رفت. او در دبیرستان تنها بود و دوست صمیمی نداشت. گرچه توانست مدتی توجه دیگران را با شوخی‌هایش جلب کند؛ به‌طوری که در دبیرستان به شوخی‌های عجیبش معروف بود و میان هم‌کلاسی‌های دبیرستانش به عنوان دلقک کلاس شناخته می‌شد.  همچنین چند نفر از هم‌کلاسی‌های دامر که به‌نظرشان شوخی‌های دامر خنده‌دار بود، «کلوب طرفداران دامر» را تشکیل دادند و به دامر در شوخی‌هایش کمک می‌کردند. در یکی از اردوهای مدرسه که به واشینگتن، دی سی بود، دامر به چند نفر از هم‌کلاسی‌هایش گفت که می‌خواهد آنها را به ملاقات معاون رئیس‌جمهور ببرد؛ سپس با دفتر معاون رئیس‌جمهور ایالات متحده تماس گرفت. دامر موفق شد یک تور خصوصی در دفتر معاون رئیس‌جمهور برای خود و چند نفر از هم‌کلاسی‌هایش ترتیب دهد و با معاون رئیس‌جمهور ملاقات کند.
در سال ۱۹۷۷، نمرات دامر نسبت به قبل کاهش یافته بود. در همان سال، والدینش برای احیای رابطه‌شان در جلسات مشاوره شرکت می‌کردند. آنها همچنان به دعواهای مکرر ادامه می‌دادند. هنگامی که لایونل متوجه شد که جویس در سپتامبر ۱۹۷۷ با یک مرد دیگر وارد یک رابطهٔ کوتاه شده بوده است، هردو تصمیم به طلاق گرفتند و به پسرانشان گفتند که مایلند به صورت مسالمت‌آمیز از هم جدا شوند؛ اما روند طلاق آنها به‌طور پیوسته تلخ‌تر و سخت‌تر می‌شد. جویس حکم دادگاهی گرفت تا لایونل را از تماس با خود منع کند. پس از آن لایونل در اوایل سال ۱۹۷۸ از خانه نقل مکان کرد و به‌طور موقت در یک متل ساکن شد.
در ماه‌های بعد، پدر و مادر دامر درگیر روند طلاق بودند و بر سر گرفتن حضانت برادر کوچکترش با هم مشاجره داشتند. هنگامی که او در ۴ ژوئن ۱۹۷۸ از دبیرستان فارغ‌التحصیل شد، بیشتر همکلاسی‌هایش به دلیل اعتیاد او به الکل، از وی روی گردانده بودند. چند هفته پیش از فارغ‌التحصیلی دامر، یکی از معلمانش او را در نزدیکی پارکینگ مدرسه دید که نشسته بود و چندین قوطی آبجو می‌نوشید. معلمش او را تهدید کرد و گفت که این موضوع را به مدرسه گزارش می‌کند؛ دامر در پاسخ گفت که مشکلات زیادی در خانه دارد و مشاور مدرسه از این موضوع آگاه است. اندکی بعد، جویس به همراه دیوید، بدون اطلاع لایونل، به ویسکانسین نقل مکان کرد. پس از آن دامر مدتی به تنهایی در خانه زندگی می‌کرد. دامر پس از رفتن مادرش، تنها یک بار دیگر در کریسمس ۱۹۸۳ با او ملاقات کرد، و بعد از آن تا زمان دستگیری‌اش در سال ۱۹۹۱، ارتباطی با او جز چند تماس تلفنی در طول چند سال نداشت.