stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
محمدجواد مشکور
کارنامهٔ اجرایی

محمّدجواد مشکور پس از اتمام دورهٔ لیسانس به کار تدریس مشغول شد و تدریس را از دبیرستان‌های تهران آغاز کرد. در سال ۱۳۱۹ در دبیرستان فیروز بهرام به تدریس ادبیات عرب و در مدرسهٔ طلبه‌نشین کاظمیّهٔ تهران، به تدریس مقدمات فقه و مختصر نافع مبادرت ورزید. مشکور در انجمن ایران‌شناسی —که از مهرماه سال ۱۳۲۴ کارمند پیوستهٔ آن بود— زبان سریانی آموزش می‌داد. همچنین او از سال ۱۳۲۷ تا ۱۳۳۸ به‌عنوان عضو هیئت‌علمی دانشگاه تبریز، به آموزش تاریخ ایران باستان و زبان فارسی میانه در این دانشگاه پرداخت و برخی دروس دیگر را نیز به‌شکل افتخاری در این دانشگاه تدریس می‌کرد. در این بین او به‌مدت یک سال به‌صورت حقّ‌التدریس با دانش‌سرای عالی تهران همکاری داشت؛ سرانجام در سال ۱۳۳۸ با درخواست خودش از تبریز به این دانشگاه منتقل شد و تا سال ۱۳۵۲ به‌عنوان مدیر گروه تاریخ به فعالیت خود در آنجا ادامه داد. مشکور افزون بر تدریس به فعالیت‌های دیگری نیز می‌پرداخت. او در سال ۱۳۱۹ در وزارت دارایی استخدام شد و در سال ۱۳۲۷ با استعفا از این وزارت‌خانه در وزارت فرهنگ مشغول به کار شد. از جمله فعالیت‌های دیگر او پایه‌گذاری «جامعهٔ لیسانسه‌های دانشکدهٔ معقول و منقول» در اواخر خرداد سال ۱۳۲۳ به‌همراهی افرادی چون محمّدتقی دانش‌پژوه، غلامرضا سمیعی و دیگران و با هدف نشر علوم و معارف اسلامی و آگاه ساختن افکار عمومی از حقایق دین اسلام بود. همچنین او از سال ۱۳۲۶ به‌مدت دو سال در نگارش لغت‌نامهٔ دهخدا مشارکت کرد. او در سال ۱۳۵۲ از سوی وزارت فرهنگ به‌عنوان مأمور تأسیس نخستین رایزنی فرهنگی ایران در سوریه انتخاب شد که سرانجام آن را تأسیس کرد. وی در دمشق نیز به فعالیت‌های علمی، پژوهشی و اجرایی خود ادامه داد؛ از جمله این فعالیت‌ها تدریس در دانشگاه دمشق، تأسیس دو کرسی زبان و ادب فارسی و دو کتابخانهٔ تخصصی دربارهٔ ایران و اسلام، یافتن مزار ابونصر فارابی و شهاب‌الدّین یحیی سهروردی و عضویت در فرهنگستان زبان و ادب عربی دمشق بود. او پس از چهار سال اقامت در سوریه سرانجام به ایران بازگشت. مشکور در زمان بازنشستگی در سال ۱۳۵۸، چهل سال سابقهٔ کار داشت و حتی پس از بازنشستگی نیز تا سال ۱۳۷۲ به‌عنوان استاد و راهنمای دانشجویان در دورهٔ فوق لیسانس و دکتری با دانشگاه‌ها و مؤسسات گوناگون از جمله دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی و دانشکدهٔ الهیات و معارف اسلامی دانشگاه تهران، مدرسهٔ عالی مرجان در اراک و دانشگاه آزاد اسلامی و… همکاری داشت.
کارنامهٔ اجرایی > نشریات

محمّدجواد مشکور در طول سالیان با نشریات متعددی همکاری کرده‌است. او در کارنامهٔ خود همکاری با نشریاتی چون نشریهٔ جلوه (وابسته به جامعهٔ لیسانسه‌های دانشکدهٔ معقول و منقول)، دانش، سخن، راهنمای کتاب و روزنامه اطّلاعات را دارد. وی به‌مدت دو سال به‌عنوان مؤسس و نویسندهٔ ثابت نشریهٔ جلوه فعالیت کرد و در دوره‌ای عضو گروه سردبیری روزنامه اطّلاعات نیز بود. همچنین در سال ۱۳۳۹ به‌عنوان مشاور مطبوعات کشور در ادارهٔ کل تبلیغات مشغول به کار شد. سرانجام مشکور در سال ۱۳۴۱ مجلّهٔ الأخاء را با موضوع روابط فرهنگی و دینی بین ایران و کشورهای عربی منتشر کرد و تا زمان استعفا به‌مدت چهار سال در این مجله فعالیت کرد. محمّدجواد مشکور دستی نیز در سرایش شعر داشت و برخی اشعار او در مجلّهٔ جلوه و نشریّات دیگر از جمله وحید منتشر شدند.
کارنامهٔ علمی-پژوهشی

کارنامهٔ پژوهشی مشکور در حوزهٔ تاریخ ایران، ادبیات فارسی، زبان‌های باستانی (آریایی و سامی) و ادیان و مذاهب است. پژوهش‌های میدانی او دربارهٔ آثار تاریخی آذربایجان در سال ۱۳۳۰ به کشف سنگ‌نبشته‌ای به زبان اورارتویی به خط میخی، در کوهی به‌نام زاغی در نزدیکی روستای سِقین‌دل از توابع شهرستان ورزقان آذربایجان‌شرقی انجامید که ترجمه و گزارش آن با همکاری گ.آ. میلیکشویلی، اورارتورشناس گرجستانی، منتشر شد. مشکور به‌رغم مشکلات و موانع متعدد تلاش بسیاری در زمینهٔ پژوهش‌های تاریخی و شناساندن فرهنگ و تاریخ ایران و احیای آن انجام داد. ویژگی برجستهٔ کارهای پژوهشی او انتقادپذیری، بهره‌گیری از مآخذ و اسناد معتبر و پرهیز از مباحث تبلیغی و خطابی است و در پژوهش‌های دینی دیدگاه او متکلمانه است.
کارنامهٔ علمی-پژوهشی > آثار

آثار محمّدجواد مشکور شامل تألیف، تصحیح، ترجمه و گردآوری در زمینهٔ زبان و ادبیات، تاریخ و جغرافیا، دین، علوم اجتماعی و فلسفه به شرح زیر است:
کارنامهٔ علمی-پژوهشی > آثار > تصحیح

| سال چاپ (هجری شمسی) | نام اثر | نویسنده | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۳۷ | المقالات و الفرق | سعد بن عبداللّه بن ابی خلف اشعری قمی | - زبان اصلی کتاب: زبان عربی - مترجم: یوسف فضایی - این اثر برای مطالعات فرق شیعه بسیار اهمیت دارد. |
| ۱۳۳۷ | منطق الطیر | عطّار نیشابوری | نخستین اثر مشکور در زمینهٔ ادب فارسی |
| ۱۳۳۷ | هفتاد و سه ملت یا اعتقادات مذاهب |  | - به‌انضمام رسالهٔ تذکرة العقاید یا خلاصهٔ ملل و نحل شهرستانی |
| ۱۳۳۷ | ترجمهٔ تاریخ طبری | ابوعلی محمّد بلعمی | این اثر تصحیح قسمت مربوط به ایران تاریخ طبری است. |
| ۱۳۳۸ | الملل و النحل من اجزاء کتاب البحر الزخّار الجامع لمذاهب علماء الامصار | مهدی لدین اللّه احمد بن یحیی المرتضی العینی |  |
| ۱۳۴۲ | گلستان | سعدی |  |
| ۱۳۴۹ | نصاب‌الصّبیان | ابونصر فراهی | زبان اصلی کتاب: زبان عربی |
| ۱۹۷۹(میلادی) | المنیه و الامل فی شرح ملل و النحل | غزالی | ناشر: انتشارات دارالفکر در بیروت |
|  | التواریخ و الفرق | غزالی | کتاب پیش از چاپ از بین رفته‌است. |
کارنامهٔ علمی-پژوهشی > آثار > ترجمه یا گردآوری

| سال چاپ (هجری شمسی) | نام اثر | نویسنده | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۱۸ | کلمات محمّد (ص) |  | این کتاب نخستین اثر مشکور و ترجمهٔ احادیث نبوی است. |
| ۱۳۲۵ | فرق الشّیعه | حسن بن موسی نوبختی | - چاپ مجدد با مقدمه‌ای دربارهٔ تاریخ شیعه و فرقه‌های آن تا قرن چهار قمری در سال ۱۳۵۳ - ترجمهٔ کتاب به زبان فرانسوی توسط مشکور - زبان اصلی کتاب: زبان عربی |
| ۱۳۲۵ | گفتاری دربارهٔ دینکرد |  | این اثر مقدمهٔ ترجمهٔ بخش سوم دینکرد است. |
| ۱۳۲۶ | تاریخ مختصر ایران باستان به روایت ابن عبری | ابن عبری | - ترجمهٔ کتاب با همکاری یوسف بنیان - ترجمهٔ بخش‌های مربوط به تاریخ ایران پیش از اسلام از کتاب مختصر الدّول |
| ۱۳۲۹ | کارنامهٔ اردشیر بابکان: متن پهلوی و ترجمهٔ فارسی |  | - برای آموزش زبان پهلوی به دانشجویان - کتاب شامل متن پهلوی، برگردان فارسی آن، مقایسه آن با شاهنامه، حواشی و تعلیقات است. |
| ۱۳۳۳ | ترجمهٔ  الفرق بین الفرق یا تاریخ مذاهب اسلام | ابومنصور عبدالقاهر بن طاهر بغدادی | - زبان اصلی کتاب: زبان عربی - ترجمهٔ حاضر به‌انضمام ترجمهٔ رسالهٔ نکت الاعتقادیه منسوب به شیخ مفید است. |
| ۱۳۵۶ | نسب‌نامهٔ خلفا و شهریاران و سیر حوادث تاریخی اسلام | ادوارد فون زامباور |  |
| ۱۳۶۲ | کتاب روح‌القرآن در توحید و مکارم و اخلاق انسان |  |  مجموعه‌ای از آیات قرآن با موضوع اخلاق اسلامی همراه با مقدمه‌ای دربارهٔ تاریخ قرآن |
افزون بر آثار بی‌شماری که ذکر شد، کتاب تاریخ طبرستان و رویان و مازندران نوشتهٔ ظهرالدین مرعشی نیز با تصحیح محمّدحسین تسبیحی و با مقدمهٔ محمّدجواد مشکور در سال ۱۳۴۵ به چاپ رسید. مشکور در سال ۱۳۴۵ متن کتاب الرسالة الفارقه فی الملحه فائقه اثر ابن العتائقی و در سال ۱۳۵۱ کتاب روضةالصّفا میرخواند را با افزودن مقدمه و فهرستی بر آن با همکاری دانشجویان دانشگاه تربیت معلم به چاپ رساند. او در سال ۱۳۶۱ نیز کتاب هفتاد و دو ملّت میرزا آقا خان کرمانی را دوباره منتشر کرد. دو کتاب تورانیان از پگاه تاریخ تا پذیرش اسلام (۱۳۶۷) و مهاجران توران زمین (۱۳۷۰) به‌قلم نادر بیات و با مقدمه‌ای از محمّدجواد مشکور و همچنین دو کتاب خاندان‌های حکومتگر ایران باستان (۱۳۷۲) به‌قلم میترا مهرآبادی و کتاب تاریخ طبرستان (۱۳۷۳) نوشتهٔ محمّدحسن اعتمادالسلطنه با تصحیح میترا مهرآبادی، با مقدمه‌ای از محمّدجواد مشکور و احسان اشراقی منتشر شدند. وی افزون بر آثار برجستهٔ بسیار در زمینهٔ تألیف، ترجمه و تصحیح، بیش از یکصد مقاله در زمینه‌های گوناگون به زبان‌های فارسی، فرانسوی و عربی نوشته‌اند. بخشی از مقالات محمّدجواد مشکور با عنوان نامهٔ باستان به‌اهتمام سیّدسعید میرمحمّدصادق و نادره جلالی شیرازی در سال ۱۳۷۹ به چاپ رسید. مجموعه مقالات دیگری از نویسندگان مختلف با عنوان شاهنامه‌خوانی با مقاله‌ای از مشکور در سال ۱۳۸۵ منتشر شد.
بزرگداشت

نخستین مراسم بزرگداشت محمّدجواد مشکور در تاریخ ۲۹ آذر ۱۳۷۲، در مؤسسهٔ مطالعات و تحقیقات فرهنگی (پژوهشگاه) با حضور جمعی از شخصیت‌ها و مقامات فرهنگی برگزار شد.
درگذشت

محمّدجواد مشکور در ساعت ۱ بامداد روز جمعه ۲۵ فروردین سال ۱۳۷۴ در ۷۷ سالگی پس از چند ماه بیماری و در اثر سکتهٔ مغزی در تهران درگذشت. پس از درگذشت محمّدجواد مشکور کتابخانهٔ شخصی او با حدود چهار هزار جلد کتاب به مرکز دایرةالمعارف بزرگ اسلامی اهدا شد.
یادنامه

«سعی مشکور» یادنامهٔ محمدجواد مشکور است که به‌اهتمام سیّدسعید میرمحمّدصادق در سال ۱۳۷۴ توسط م‍وس‍س‍هٔ ف‍ره‍ن‍گ‍ی و ان‍ت‍ش‍ارات‍ی پ‍ای‍ا‏‫ منتشر شد. «نگاهی به احوال و آثار دکتر محمدجواد مشکور» نیز کتاب دیگری است که دربارهٔ او توسط مرکز دایرةالمعارف بزرگ اسلامی به چاپ رسیده‌است. همچنین انجمن آثار و مفاخر فرهنگی کتابی با عنوان «زندگی‌نامه و خدمات علمی و فرهنگی مرحوم استاد دکتر محمّدجواد مشکور» را به چاپ رسانده‌است. کتاب «راوی روزگاران» به‌خواستاری سیّدسعید میرمحمّدصادق که شامل مقالات اهدایی به محمّدجواد مشکور است در سال ۱۴۰۲ و توسط نشر سنگلج انتشار یافت.
جایزهٔ سعی مشکور

مقالهٔ اصلی: جایزه سعی مشکور
خانوادهٔ محمّدجواد مشکور جایزهٔ سعی مشکور را از سال ۱۳۸۳ در حوزه‌های ایران‌شناسی و اسلام‌شناسی بنیان نهادند. این جایزه سالانه به پژوهشگران فعال و جوان — که در زمینهٔ تاریخ و فرهنگ اسلام و ایران دارای آثار و پژوهش‌های اثرگذار هستند — اهدا می‌شود. جایزهٔ سعی مشکور نخستین بار در سال ۱۳۸۳ به روزبه زرین‌کوب، برای دومین بار در سال ۱۳۹۷ به علی صفری آق‌قلعه و برای سومین بار در سال ۱۳۹۹ به محمّدکاظم رحمتی اهدا شد. جایزهٔ دورهٔ چهارم و پنجم این جایزه به نسیم خلیلی و نگار ذیلابی اهدا شد.
محمّدجواد مشکور در سنین نوجوانی
محمّدجواد مشکور در مقطع ابتدایی در دبستان تمدّن
محمّدجواد مشکور در ایام جوانی
محمّدجواد مشکور به‌همراه اعضای مجلهٔ جلوه
محمّدجواد مشکور در دفتر مجلهٔ الأخاء
نمونه اشعار و دستخط محمّدجواد مشکور
نمونه اشعار و دستخط محمّدجواد مشکور
نمونه اشعار و دستخط محمّدجواد مشکور
نقاشی محمّدجواد مشکور
کتابخانهٔ شخصی محمّدجواد مشکور
ناصر رستگارنژاد

| ناصر رستگارنژاد | ناصر رستگارنژاد |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۳ اردیبهشت ۱۳۱۸ رشت، گیلان، ایران
درگذشته: ۲۲ آذر ۱۳۹۷ (۷۹ سال) کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا
پیشه(ها): شاعر، ترانه‌سرا و آهنگساز
سال‌های فعالیت: ۱۳۳۰ تا ۱۳۹۷
همکاری‌های مرتبط: ویگن، پوران، دلکش، الهه، جبلی، عباس مهرپویا و...
ناصر رستگارنژاد (۳ اردیبهشت ۱۳۱۸ – ۲۲ آذر ۱۳۹۷) ترانه‌سرا و آهنگساز ایرانی بود.
نام او با ترانه‌های شانه، مهتاب،‌ رقیب و شب بود، بیابان بود پیوند خورده‌است.
ترانه‌شناسی

| ترانه | خواننده | ترانه‌سرا | آهنگ‌ساز | تنظیم |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| مهتاب | ویگن | ناصر رستگارنژاد | ویگن | نیکول الوندی |
| مهتاب | ویگن | ناصر رستگارنژاد | ویگن | ویگن |
| مهتاب | ویگن | ناصر رستگارنژاد | ویگن | ناصر چشم‌آذر |
| مهتاب | ویگن | ناصر رستگارنژاد | ویگن | آندرانیک |
| کنج تنهایی | ویگن و دلکش | ناصر رستگارنژاد | دلکش | ناصر زرآبادی |
| سلام بر غم | ویگن | ناصر رستگارنژاد | اسپانیایی | نیکول الوندی |
| منیره | ویگن | ناصر رستگارنژاد | اسپانیایی | نیکول الوندی |
| گمشده | ویگن | ناصر رستگارنژاد | اقتباسی | نیکول الوندی |
| هوس | ویگن | ناصر رستگارنژاد | اقتباسی | عطاالله خرم |
| به‌خاطر تو | ویگن | ناصر رستگارنژاد | ویگن | ویگن |
| رقیب | ویگن | ناصر رستگارنژاد | عطاالله خرم | عطاالله خرم |
| رقیب | ویگن و دلکش | ناصر رستگارنژاد | عطاالله خرم | ارکستر رادیو |
| اختر من | ویگن | ناصر رستگارنژاد | محمد وحیدی | محمد وحیدی |
| موج مستی | ویگن | ناصر رستگارنژاد | انگلیسی |  |
| گلی به جمالت | ویگن | ناصر رستگارنژاد | ویگن | آندرانیک |
| شانه | ویگن و پوران | ناصر رستگارنژاد | عربی | انوشیروان روحانی |
| شب بود، بیابان بود | پوران | ناصر رستگارنژاد | آرژانتینی |  |
| خزر | پوران | ناصر رستگارنژاد |  |  |
| طلیعه | پوران | ناصر رستگارنژاد |  |  |
| افسونگر | پوران | ناصر رستگارنژاد |  |  |
| حکایت شمع | قاسم جبلی | ناصر رستگارنژاد | سلمکی |  |
| شانه | قاسم جبلی | ناصر رستگارنژاد | سلمکی |  |
| صدای پا | عباس مهرپویا | ناصر رستگارنژاد | مهرپویا |  |
درگذشت

ناصر رستگارنژاد روز پنج شنبه ۲۲ آذر ۱۳۹۷ در سن ۷۹ سالگی در کالیفرنیا درگذشت.
نشان ملی لبنان

| نشان ملی لبنان شعار لبنان | نشان ملی لبنان شعار لبنان |
| --- | --- |
ملازم: لبنان
پذیرفته‌شده: ۱۹۴۳
نویسار: Gules, on a bend sinister argent a cedar tree palewise vert.
کاربرد: غیررسمی
| نشان رسمی لبنان شعار لبنان | نشان رسمی لبنان شعار لبنان |
| --- | --- |
ملازم: لبنان
پذیرفته‌شده: ۱۹۴۳ (غیررسمی)
نویسار: a Lebanese cedar tree vert.
کاربرد: گذرنامه لبنانی، پوند لبنان
نشان ملی لبنان (به عربی: شعار لبنان)، از یک سپر قرمز و یک خط مستطیلی سفید مورب با نماد سرو بر روی آن تشکیل شده است. شبیه پرچم لبنان است، با این تفاوت که خط سفید مورب در نشان وجود دارد.
اگراهرا، کورتاگری

مکان در 23x15px|border |alt=|link= هند
| Agrahara | Agrahara |
| --- | --- |
روستا: روستا
ایالت: کارناتاکا
بخش: بخش تومکور
Taluka s: Koratagere
حکومت: حکومت
 • نهاد: Village Panchayat
زبان‌ها: زبان‌ها
 • رسمی: زبان کانارا
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۳۰ (IST)
نزدیک‌ترین شهر: Tumkur
نماینده شهر: Village Panchayat
اگراهرا، کورتاگری (به انگلیسی: Agrahara, Koratagere) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در کارناتاکا واقع شده‌است.
مارتا کولیج

| مارتا کولیج | مارتا کولیج |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: Martha Patterson Coolidge
زادهٔ: ۱۷ اوت ۱۹۴۶ ‏(۷۸ سال) نیوهیون، کنتیکت
پیشه(ها): کارگردان فیلم، تدوینگر فیلم، تهیه‌کننده فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان تلویزیونی
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۲–اکنون
همسر(ها): مایکل بکس (طلاق) جیمز اسپنسر
فرزندان: ۱
وبگاه: http://marthacoolidge.com
مارتا کولیج (انگلیسی: Martha Coolidge؛ زادهٔ ۱۷ اوت ۱۹۴۶) تهیه‌کننده و کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۷۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
بخشی از فیلمشناسی > سینمایی

دره دختر (۱۹۸۳)
لباس ساده (۱۹۸۸)
رز پریشان (۱۹۹۱)
سه آرزو (۱۹۹۵)
شاهزاده و من (۲۰۰۴)
دختران مادی (۲۰۰۶)
بخشی از فیلمشناسی > تلویزیونی

سکس و شهر (۲۰۰۲)
سی‌اس‌آی (۲۰۰۶)
علف (۲۰۰۷)
غیب‌گو (۲۰۰۷)
شیفت شب (۲۰۱۴)
خانم وزیر (۲۰۱۴)
عباس شیبانی

| عباس شیبانی | عباس شیبانی |
| --- | --- |
عضو شورای اسلامی شهر تهراندوره‌های ۲، ۳ و ۴: عضو شورای اسلامی شهر تهراندوره‌های ۲، ۳ و ۴
دوره مسئولیت ۱۲ شهریور ۱۳۹۲ – ۳۱ مرداد ۱۳۹۶: دوره مسئولیت ۱۲ شهریور ۱۳۹۲ – ۳۱ مرداد ۱۳۹۶
اکثریت: ۱۷۳٬۲۷۷ (۷٫۷۲٪)
دوره مسئولیت ۱۱ اردیبهشت ۱۳۸۶ – ۱۱ شهریور ۱۳۹۲: دوره مسئولیت ۱۱ اردیبهشت ۱۳۸۶ – ۱۱ شهریور ۱۳۹۲
اکثریت: ۳۹۴٬۴۵۷ (۲۳٫۸۱٪)
دوره مسئولیت ۹ اردیبهشت ۱۳۸۲ – ۸ اردیبهشت ۱۳۸۶: دوره مسئولیت ۹ اردیبهشت ۱۳۸۲ – ۸ اردیبهشت ۱۳۸۶
اکثریت: ۱۷۸٬۳۵۱ (۳۳٫۸۴٪)
نمایندهٔ مجلس شورای اسلامیدوره‌های ۱، ۲، ۳، ۴ و ۵: نمایندهٔ مجلس شورای اسلامیدوره‌های ۱، ۲، ۳، ۴ و ۵
دوره مسئولیت ۱۲ خرداد ۱۳۷۵ – ۶ خرداد ۱۳۷۹: دوره مسئولیت ۱۲ خرداد ۱۳۷۵ – ۶ خرداد ۱۳۷۹
حوزه انتخاباتی: تهران، ری، شمیرانات و اسلامشهر
اکثریت: ۶۶۴٬۴۰۰ (۴۶٫۴٪)
دوره مسئولیت ۷ خرداد ۱۳۷۱ – ۶ خرداد ۱۳۷۵: دوره مسئولیت ۷ خرداد ۱۳۷۱ – ۶ خرداد ۱۳۷۵
حوزه انتخاباتی: تهران، ری و شمیران
اکثریت: ۵۹۰٬۹۲۰ (۵۷٫۶٪)
دوره مسئولیت ۷ خرداد ۱۳۶۷ – ۶ خرداد ۱۳۷۱: دوره مسئولیت ۷ خرداد ۱۳۶۷ – ۶ خرداد ۱۳۷۱
حوزه انتخاباتی: تهران، ری و شمیران
اکثریت: ۶۰۳٬۴۹۵ (۳۸٫۳٪)
دوره مسئولیت ۷ خرداد ۱۳۶۳ – ۶ خرداد ۱۳۶۷: دوره مسئولیت ۷ خرداد ۱۳۶۳ – ۶ خرداد ۱۳۶۷
حوزه انتخاباتی: تهران، ری و شمیران
اکثریت: ۱٬۳۴۵٬۹۵۲ (۵۸٫۳٪)
دوره مسئولیت ۲ شهریور ۱۳۶۰ – ۶ خرداد ۱۳۶۳: دوره مسئولیت ۲ شهریور ۱۳۶۰ – ۶ خرداد ۱۳۶۳
حوزه انتخاباتی: تهران، ری و شمیران
اکثریت: ۱٬۵۸۰٬۹۸۵ (۸۵٪)
بیستمین رئیس دانشگاه تهران: بیستمین رئیس دانشگاه تهران
دوره مسئولیت ۱۹ خرداد ۱۳۶۱ – ۱۷ آبان ۱۳۶۲: دوره مسئولیت ۱۹ خرداد ۱۳۶۱ – ۱۷ آبان ۱۳۶۲
گمارنده: محمدعلی نجفی
نخست‌وزیر: میرحسین موسوی
پس از: ابوالقاسم گرجی
پیش از: بهمن یزدی صمدی
وزیر کشاورزی و عمران روستاییسرپرست: وزیر کشاورزی و عمران روستاییسرپرست
دوره مسئولیت ۲۴ آبان ۱۳۵۸ – ۱۹ شهریور ۱۳۵۹: دوره مسئولیت ۲۴ آبان ۱۳۵۸ – ۱۹ شهریور ۱۳۵۹
گمارنده: شورای انقلاب
قائم‌مقام: یحیی نظیریعباسعلی زالی
پس از: علی‌محمد ایزدی
پیش از: محمد سلامتی
نمایندهٔ مجلس خبرگان قانون اساسی: نمایندهٔ مجلس خبرگان قانون اساسی
دوره مسئولیت ۲۸ مرداد ۱۳۵۸ – ۲۴ آبان ۱۳۵۸: دوره مسئولیت ۲۸ مرداد ۱۳۵۸ – ۲۴ آبان ۱۳۵۸
حوزه انتخاباتی: استان تهران
اکثریت: ۱٬۳۸۰٬۷۰۴ (۵۴٫۶٪)
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۰ آبان ۱۳۱۰ تهران، ایران
درگذشته: ۱ دی ۱۴۰۱ (۹۱ سال) تهران، ایران
آرامگاه: بهشت زهرا، تهران
حزب سیاسی: جمعیت وفاداران انقلاب اسلامی (۱۴۰۱–۱۳۸۲)انجمن اسلامی پزشکان ایران (۱۴۰۱–۱۳۷۱)
دیگر عضویت‌های سیاسی: ائتلاف بزرگ اصول‌گرایان (۱۳۸۵)ائتلاف آبادگران ایران اسلامی (۱۳۸۴–۱۳۸۱)جامعه اسلامی دانشگاهیان ایرانحزب جمهوری اسلامی (۱۳۶۶–۱۳۵۷)نهضت آزادی ایران (۱۳۴۴–۱۳۴۰)جبهه ملی ایران (۱۳۴۰–۱۳۲۹)
همسر(ان): انسیه مفیدی (ا. ۱۳۴۸–ب. ۱۳۸۷)
فرزندان: ۱ دختر
خویشاوندان: محمد مفیدی (برادر همسر)
محل تحصیل: دانشکده پزشکی تهران
هیئت دولت: هیئت دولت شورای انقلاب
وبگاه: وبگاه رسمی
عباس شیبانی (۲۰ آبان ۱۳۱۰ – ۱ دی ۱۴۰۱)، پزشک و سیاستمدار، زندانی سیاسی ، از اعضای مؤسس نهضت آزادی ایران و عضو پیشین شورای انقلاب، مجلس شورای اسلامی و شورای اسلامی شهر تهران بود.
همسر وی انسیه مفیدی بوده است، که در سال ۱۳۸۷ درگذشت، مفیدی از فعالان سیاسی دوران پهلوی بود که هنگام ملاقات در زندان با عباس شیبانی آشنا شده و خطبه عقد آنان را سید محمود طالقانی خواند.
فعالیت‌ها > پیش از انقلاب

وی در سال ۱۳۲۹ فعالیت سیاسی خود را شروع کرد. در سال ۱۳۳۵ در تظاهرات حمایت از جمال عبدالناصر دستگیر شد و از دانشکده پزشکی نیز اخراج گردید. وی در سال ۱۳۴۷ به دانشگاه بازگشت و تحصیلات پزشکی خود را به اتمام رسانید. وی سال‌ها در زندان‌های شاه به سر برد.
وی با ۹ بار محکومیت ۱۳ سال از عمر خود را در زندان گذرانید.
او پس از انقلاب در هیئت دولت موقت شورای انقلاب، برخلاف رشته تحصیلی خود، وزیر کشاورزی شد.
فعالیت‌ها > پس از انقلاب

عضو شورای انقلاب اسلامی ایران
نماینده مجلس خبرگان قانون اساسی
وزیر کشاورزی
مشاور عباس لطفیان سرگزی در مؤسسه آموزش عالی و پژوهشکده صحیفه سجادیه و رساله حقوقیه
نماینده تهران در مجلس شورای اسلامی (۵ دوره، ۱۹ سال)
رئیس دانشگاه تهران
کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری دوره دوم (یکی از رقبای محمدعلی رجایی) و دوره پنجم (تنها رقیب اکبر هاشمی رفسنجانی)
عضو شورای شهر تهران (۳ دوره، ۱۴ سال)
درگذشت

وی در یکم دی ماه ۱۴۰۱ درگذشت. صبح روز جمعه ۲ دی ۱۴۰۱ سید علی خامنه‌ای رهبر جمهوری اسلامی با حضور در کنار پیکر عباس شیبانی فاتحه، قرائت و نماز اقامه کرد. در این مراسم جمعی از خانواده و بستگان شیبانی نیز حضور داشتند.او در قطعه ۷۰ بهشت زهرا دفن شد.
شیبانی در شورای اسلامی شهر تهران، بهمن ۱۳۹۳
اقامه نماز سید علی خامنه‌ای بر پیکر عباس شیبانی، ۲ دی ۱۴۰۱
اعتبارسنج

اعتبارسنج (به انگلیسی: Validator) برنامه رایانه‌ای است که برای بررسی اعتبار صحت نحوی و درستی قسمتی از کد یا یک سند استفاده می‌شود. این اصطلاح معمولاً برای سنجش اعتبار اچ‌تی‌ام‌ال، سی‌اس‌اس، اسناد اکس‌ام‌ال و فید آراس‌اس کاربرد دارد. هرچند می‌توان از آن در هر فرمت و زبانی استفاده کرد.
محمدعلی وارسته

| محمّدعلی وارسته | محمّدعلی وارسته |
| --- | --- |
نایب‌رئیس شورای سلطنت: نایب‌رئیس شورای سلطنت
دوره مسئولیت ۲۶ دی – ۲۲ بهمن ۱۳۵۷: دوره مسئولیت ۲۶ دی – ۲۲ بهمن ۱۳۵۷
پادشاه: محمدرضا پهلوی
وزیر دارایی: وزیر دارایی
دوره مسئولیت ۲۴ اسفند ۱۳۳۰ – تیر ۱۳۳۱: دوره مسئولیت ۲۴ اسفند ۱۳۳۰ – تیر ۱۳۳۱
نخست‌وزیر: محمد مصدق
پس از: علی‌اصغر فروزان (سرپرست)
پیش از: سید باقر کاظمی
دوره مسئولیت ۲۱ اسفند ۱۳۲۹ – ۱۰ مهر ۱۳۳۰: دوره مسئولیت ۲۱ اسفند ۱۳۲۹ – ۱۰ مهر ۱۳۳۰
نخست‌وزیر: حسین علاء و محمد مصدق
پس از: عبدالباقی شعاعی (سرپرست)
پیش از: محمود نریمان
دوره مسئولیت ۵ اردیبهشت – خرداد ۱۳۲۹: دوره مسئولیت ۵ اردیبهشت – خرداد ۱۳۲۹
نخست‌وزیر: علی منصور
پس از: عبدالحسین بهنیا (سرپرست)
پیش از: علی‌اصغر فروزان (سرپرست)
وزیر اقتصاد ملی: وزیر اقتصاد ملی
دوره مسئولیت ۱ مهر – ۱۸ آبان ۱۳۲۷: دوره مسئولیت ۱ مهر – ۱۸ آبان ۱۳۲۷
نخست‌وزیر: عبدالحسین هژیر
پس از: دکتر فخرالدین شادمان
پیش از: آقاخان اشرفی
وزیر بهداری: وزیر بهداری
دوره مسئولیت ۲۰ فروردین – ۴ اردیبهشت ۱۳۲۹: دوره مسئولیت ۲۰ فروردین – ۴ اردیبهشت ۱۳۲۹
نخست‌وزیر: علی منصور
پس از: امیر خان امیراعلم
پیش از: عباس مؤدب نفیسی (سرپرست)
وزیر پست و تلگراف و تلفن: وزیر پست و تلگراف و تلفن
دوره مسئولیت ۳ دی ۱۳۲۶ – ۱۸ خرداد ۱۳۲۷: دوره مسئولیت ۳ دی ۱۳۲۶ – ۱۸ خرداد ۱۳۲۷
نخست‌وزیر: ابراهیم حکیمی
پس از: جواد بوشهری
پیش از: نادر آراسته
نایب‌رئیس مجلس سنا: نایب‌رئیس مجلس سنا
دوره مسئولیت ۲۷ اسفند ۱۳۳۲ – ۲۵ اسفند ۱۳۳۸: دوره مسئولیت ۲۷ اسفند ۱۳۳۲ – ۲۵ اسفند ۱۳۳۸
رئیس کمیسیون دارایی مجلس سنا: رئیس کمیسیون دارایی مجلس سنا
دوره مسئولیت ۳ فروردین ۱۳۳۹ – ۱۹ اردیبهشت ۱۳۴۰: دوره مسئولیت ۳ فروردین ۱۳۳۹ – ۱۹ اردیبهشت ۱۳۴۰
معاون وزیر کشور: معاون وزیر کشور
دوره مسئولیت ۷ مهر ۱۳۱۹ – ۱۸ اسفند ۱۳۲۰: دوره مسئولیت ۷ مهر ۱۳۱۹ – ۱۸ اسفند ۱۳۲۰
نخست‌وزیر: علی منصور و محمدعلی فروغی
معاون و کفیل وزارت دارایی: معاون و کفیل وزارت دارایی
دوره مسئولیت ۱۸ مرداد – ۲۶ بهمن ۱۳۲۱: دوره مسئولیت ۱۸ مرداد – ۲۶ بهمن ۱۳۲۱
نخست‌وزیر: احمد قوام
استاندار فارس: استاندار فارس
دوره مسئولیت شهریور – اسفند ۱۳۳۲: دوره مسئولیت شهریور – اسفند ۱۳۳۲
استاندار کرمان: استاندار کرمان
دوره مسئولیت آذر ۱۳۲۷ – بهمن ۱۳۲۸: دوره مسئولیت آذر ۱۳۲۷ – بهمن ۱۳۲۸
استاندار اصفهان: استاندار اصفهان
دوره مسئولیت ۱۷ فروردین ۱۳۲۳ – بهمن ۱۳۲۵: دوره مسئولیت ۱۷ فروردین ۱۳۲۳ – بهمن ۱۳۲۵
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۲۷۳ تهران، ایران
درگذشته: ۲۸ دی ۱۳۶۷ تهران، ایران
ملیت:  ایران
همسر(ان): تاج ماه خلعتبری
پیشه: سیاستمدار
امضا: 
محمّدعلی وارسته (۱۲۷۳ تهران – ۱۳۶۷ تهران) وزیر، سناتور و استاندار دوره پهلوی بود که در ملی شدن صنعت نفت و خلع ید از شرکت نفت انگلیس نقش داشت. او پس از ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ مغضوب و خانه‌نشین شد و در زمان انقلاب، ریاست شورای سلطنت را در واپسین روزهای عمر نظام شاهنشاهی به عهده داشت.
آغاز کار

محمّدعلی وارسته سال ۱۲۷۳ در تهران به دنیا آمد، پدرش میرزا مهدی خان تفرشی بود. تحصیلات مقدماتی و متوسطه را در خارج از مدرسه فرا گرفت و پس از گذراندن دوره مدرسه علوم سیاسی به استخدام وزارت مالیه درآمد و در کوتاه مدتی به معاونت کارگزینی و سپس ریاست اداره ملزومات وزارتخانه رسید.
در مسیر پیمودن پله‌های ترقی، به ریاست مالیه همدان و سپس قزوین رسید و پس از بازگشت به تهران، ناظر وزارت مالیه در وزارت پست و تلگراف شد. مدتی بعد مجدداً به شهرستان‌ها رفت و ریاست اداره مالیه یزد، اراک و کرمانشاه را عهده‌دار شد.
در سال ۱۳۰۹ خورشیدی که سیّد حسن تقی‌زاده وزیر مالیه شد، وارسته را به ریاست اداره کل مالیات تهران گماشت. پس از آن نیز در دوره وزارت علی‌اکبر داور مدتی رئیس اداره کارگزینی وزارت مالیه و سپس ناظر دولت در بانک صنعت و فلاحت و وزارت پیشه و هنر شد، پس ار آن به ریاست اداره کل بازرسی وزارت مالیه و در دوران نخست‌وزیری مدیرالملک جم به معاونت آن وزارت‌خانه رسید که از آن پس، دارایی نامیده می‌شد.
محمد علی وارسته هنگامی که علی سهیلی وزیر کشور کابینه اول منصورالملک بود در هفتم مهر ۱۳۱۹ به عنوان معاون وزارت کشور به مجلس معرفی شد و تا پایان سال ۱۳۲۰ و اتمام دولت بعدی یعنی کابینه ذکاءالملک فروغی در این سمت ماند.
در سال ۱۳۲۱ در کابینه اول قوام السلطنه پس از آنکه تقی‌زاده پست وزارت دارائی را رد کرد وارسته ابتدا معاون و سپس کفیل وزارت دارائی شد. در تیر ۱۳۲۳ در کابینه اول محمد ساعد به استانداری اصفهان (استان دهم) منصوب شد و تا پاییز سال ۱۳۲۵ در این پست باقی ماند و سپس به تهران بازگشت.
وزارت

محمد علی وارسته در دی ۱۳۲۶ در کابینه سوم ابراهیم حکیمی وزیر پست و تلگراف و تلفن شد و در اول تیر ۱۳۲۷ در ترمیم کابینه عبدالحسین هژیر وزیر اقتصاد ملی و سپس وزیر دارایی شد اما پس از چند روز به هژیر نوشت که «موانع و مشکلات کار را از حوصله توانائی خود بیشتر دیده» و استعفا داد. پس از مدتی، استاندار کرمان شد و نزدیک به یک سال استاندار بود.
در روزهای نخست سال ۱۳۲۹ منصورالملک وارسته را به تهران احضار و به عنوان وزیر بهداری به مجلس معرفی کرد. در ۲۴ فروردین دولت منصور رأی اعتماد گرفت و در پنجم اردیبهشت، سرپرستی وزارت بهداری تا تعیین وزیر به دکتر عباس نفیسی (معاونت وزارتخانه) واگذار و وارسته وزیر دارایی شد اما پیش از پایان عمر دولت کنار رفت.
از ابتدای سال ۱۳۳۰ وارسته در کابینه حسین علاء وزیر دارایی شد و پس از استعفای علاء، محمد مصدق جانشین علاء نیز در جلسه پنجشنبه دوازدهم اردیبهشت ۱۳۳۰ مجلس شورای ملی او را در کابینه اول خود در سمت وزارت دارایی تثبیت کرد.
در ابتدای همین دوران یعنی روز ۲۲ اردیبهشت ۱۳۳۰ بود که مجلس شورای ملی و مجلس سنا بنا بر ماده اول قانون اجرائی ملی شدن صنعت نفت، نمایندگان خود را برای تشکیل هیئت مختلط در خلع ید از شرکت نفت سابق اعلام کردند که میان اسامی دوازده نفر برگزیده، نام محمد علی وارسته وزیر دارایی به عنوان عضو هیئت مدیره و مشاور نخست‌وزیر به چشم می‌خورد. دیری نگذشت که با تلاش کمیسیون مختلط خلع ید از شرکت سابق نفت، دولت ایران تأسیسات نفتی را یه موجب قانون ملی شدن نفت دراختیار گرفت.