stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
انجمن اسلامی دانشجویان مستقل

| اتحادیه انجمن‌های اسلامی دانشجویان مستقل دانشگاه‌های سراسر کشور | اتحادیه انجمن‌های اسلامی دانشجویان مستقل دانشگاه‌های سراسر کشور |
| --- | --- |
دبیرکل: حسین قنواتی
بنیان‌گذاری: ۱۳ آبان ۱۳۷۸؛ (۲۵ سال پیش)
انشعاب از: اتحادیه انجمن‌های اسلامی دانشجویان دانشگاه‌های سراسر کشور (دفتر تحکیم وحدت)
مرام سیاسی: عربی: قُلْ إِنَّمَا أَعِظُكُمْ بِوَاحِدَةٍ أَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ مَثْنَىٰ وَ فُرَادَىٰ «بگو: «شما را تنها به یک چیز اندرز می‌دهم، و آن اینکه: دو نفر دو نفر یا یک نفر یک نفر برای خدا قیام کنید»»[قرآن سبأ ۴۶]
دین: اسلام (شیعه دوازده امامی)
شعار: نقد حکومت آری، نفی حاکمیت هرگز
وبگاه: وبگاه
وبگاه رسمی: وبگاه رسمی
سیاست در ایران حزب‌ها انتخابات: سیاست در ایران حزب‌ها انتخابات
اتحادیه انجمن‌های دانشجویان مستقل دانشگاه‌های سراسر کشور یک سازمان دانشجویی در ایران است که از ائتلاف ۱۵ واحد انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه‌های ایران در سال ۱۳۷۸ تأسیس شد. این انجمن‌ها پیش‌تر عضو «اتحادیه انجمن‌های اسلامی دانشجویان دانشگاه‌های سراسر کشور (دفتر تحکیم وحدت)» بودند، اما به علت اختلافات فکری با خط مشی دفتر تحکیم وحدت، از اتحادیه خارج شده و اتحادیهٔ دیگری را به وجود آوردند. انجمن‌های اسلامی دانشجویان مستقل در دانشگاه‌هایی که دفتر تحکیم وحدت صاحب دفتر باشد، با اضافه کردن پسوند «مستقل» به نام انجمن (به صورت انجمن اسلامی دانشجویان مستقل) مجوز فعالیت می‌گیرد.
به اعتقاد ملک‌زاده، درس وقایع تیر ۱۳۷۸ به نیروهای محافظه‌کار، اعمال قدرت و ایجاد انزوا برای مخالفان به صورت توأمان بود. در این زمان، هر چهار سازمان رسمی دانشجویی — اتحادیه انجمن‌های اسلامی دانشجویان مستقل به همراه اتحادیه جامعه اسلامی دانشجویان، بسیج دانشجویی و طیف شیراز از دفتر تحکیم وحدت، — متحدان نیروهای اصول‌گرا بودند.
العربی بن مهیدی

| العربی بن مهیدی | العربی بن مهیدی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹۲۳&#۱۶۰;(۱۹۲۳) عین ملیله
درگذشت: ۴ مارس ۱۹۵۷ مراکش
علت مرگ: اعدام سریع
آرامگاه: میدان شهدا، گورستان الالیا، الجزیره، الجزایر
ملیت: الجزایر
دیگر نام‌ها: الحکیم ژان مولین الجزایری
شناخته‌شده برای: جبهه آزادی‌بخش میهنی ارتش آزادی‌بخش میهنی الجزایر جنگ الجزایر نبرد الجزایر
جنبش: جبهه آزادی‌بخش میهنی، ارتش آزادی‌بخش میهنی الجزایر،
العربی بن مهیدی (عربی: العربي بن مهيدي) (زاده: ۱۹۲۳ – درگذشته: ۶ مارس ۱۹۵۷) مبارز الجزائری و یکی از فرماندهان انقلاب الجزایر بود که در شهر عین ملیله واقع در شرق الجزایر به دنیا آمده‌بود.
زندگی‌نامه

بن مهیدی در سال ۱۹۲۳ در روستای عین ملیله در استان در ام‌البوقی به دنیا آمد، او پسر دوم خانواده بود. او در مدرسه ابتدایی فرانسوی در زادگاهش متولد شد و پس از یک سال به باتنا رفت. وی سپس نزد خانواده اش به شهر بیسکرا نقل مکان کرد. بن مهیدی در بخش پیش دانشگاهی در مدرسه قسطنطنیه تحصیل کرد. در سال ۱۹۳۹ او به گردان امید ببسکره پیوست و بعد از چند ماه فرمانده گروه جوانان گردید.
خصوصیات

بن مهیدی فردی متدین و متعهد به وظایف دینی و ملی بود ولی این امر او را از علاقه‌مندی به هنر و خوانندگان الجزائری منع نمی‌کرد. او همچنین علاقه زیادی به موسیقی به ویژه موسیقی اندلسی داشت، و به فیلم‌های انقلابی به‌خصوص شخصیت زاپاتا و فیلم‌های مربوط به جنگ علاقه‌مند بود. در کنار این علائق وی همواره نسبت به وظائف دینی فردی متدین بود و همواره به سرنوشت کشور خودش یعنی الجزایر فکر می‌کرد.
فعالیت‌های سیاسی

او در سال ۱۹۴۲ به صفوف حزب مردم که در آن توجه زیادی به امور سیاسی و ملی می‌شد پیوست، در تاریخ ۸ مه سال ۱۹۴۵ در میان دستگیرشدگان بود و سه هفته تحت بازجویی و شکنجه در ایستگاه پلیس قرار داشت. در سال ۱۹۴۷، وی در میان اولین نفرات جوان بود که به صفوف سازمان مخفی ملحق شد و به زودی تبدیل به برجسته‌ترین عنصر این سازمان گردید. وی در سال ۱۹۴۹ به عنوان مسئول شاخه نظامی بسطیف قرار گرفت و در همان زمان به عنوان معاون رئیس ستاد سازمان مخفی در شرق الجزایر که در آن زمان رهبری آن به محمد بوضیاف بود مشغول بکار شد. در سال ۱۹۵۰، پس از آنکه محمد بوضیاف به پایتخت منتقل شد، به سمت مسئول سازمان رسید. پس از یک حادثه در مارس ۱۹۵۰ از انظار ناپدید شد و بدنبال انحلال این سازمان در سال ۱۹۵۳ به عنوان یک مدیر بخش حزبی در بوهران کارش را ادامه داد. پس از تشکیل کمیته انقلاب برای وحدت و کار در مارس ۱۹۵۴ به عنوان عضو برجسته و فعال گروه ۲۲ انتخاب شد.
فعالیت‌ها در جریان انقلاب

بن مهیدی نقش مهمی در آمادگی انقلاب مسلحانه ایفا کرد و تلاش کرد تا همه را برای شرکت در آن متقاعد کند. وی گفت: «ما انقلاب را به خیابان پرتاب می‌کنیم؛ و مردم آن را در آغوش می‌گیرند، وهمچنین می‌گفت تانک‌ها و هواپیماها را به ما می‌دهند، و ما به‌طور داوطلبانه کیف و بمب را به شما می‌دهیم.» او اولین فرمانده ناحیه پنجم و هران بود؛ و یکی از شهدایی بود که با جدیت تمام برای برگزاری کنفرانس تاریخی صلح صومام در ۲۰ اوت ۱۹۵۶ تلاش کرد و بعدها در اوایل سال ۱۹۵۶ عضو کمیته هماهنگی و اجرایی انقلاب الجزایر (فرماندهی عالی انقلاب) شد.
شکنجه و اعدام

او در پایان فوریه ۱۹۵۷ دستگیر شد و در روز سوم ماه مارس ۱۹۵۷ تحت شکنجه کشته شد. مارسل بجار، فرمانده کل فرانسوی‌ها پس از اینکه از گرفتن اعتراف از او و برادرش ناامید شدند گفت، علی‌رغم درد و رنجی که داشتند علیه دوستان خودشان هیچ اعترافی نکردند تا اینکه کشته شدند؛ و نیز می‌گفت من اگر تعداد اندکی مانند او را داشتم با تمام دنیا وارد جنگ می‌شدم. در سال ۲۰۰۱، ژنرال اوساریس فرانسوی به روزنامه لوموند اعتراف کرد که او کسی بود که بن مهیدی را با آویزان کردن از دستانش به قتل رسانده‌است.
انتشارات علمی و فرهنگی

انتشارات علمی و فرهنگی شرکتی است که در سال ۱۳۶۰ از تغییر نام بنگاه ترجمه و نشر کتاب تشکیل شده است، مؤسسه انتشارات فرانکلین نیز که در سال ۱۳۵۶ به «سازمان آموزشی نومرز» نام گرفته بود، ابتدا به «شرکت انتشارات و آموزش انقلاب اسلامی» تغییر نام داد و سپس در سال ۱۳۷۲ در شرکت انتشارات علمی و فرهنگی ادغام شد.
سه شرکت تابعه آن، شرکت فرهنگ فیلم، شرکت بازرگانی کتاب گستر و شرکت چاپ و نشر کتیبه می‌باشد.
تاریخچه شرکت

هیئت وزیران در جلسه مورخ ۲۱ مرداد ماه سال ۱۳۶۳ بنا به پیشنهاد شماره .۱۹۹۱۱، مورخ ۶ مرداد ۱۳۶۳ وزارت فرهنگ و آموزش عالی و به استناد قانون تبدیل مرکز انتشارات علمی و فرهنگی از صورت «مرکز وابسته» به «شرکت دولتی وابسته» اساسنامه شرکت مزبور را که با همکاری وزارت امور اقتصادی و دارائی تدوین گردیده بود، تصویب کرد. این شرکت وابسته به وزارت فرهنگ و آموزش عالی و مرکز اصلی آن در تهران است. مسعود کوثری، متولد ۱۳۴۳، دکترای علوم ارتباطات دانشگاه تهران، تا دی ماه سال ۹۸ مدیرعامل انتشارات بود و از تاریخ فوق، خانم رضایی با حکم مدیرعامل سازمان تأمین اجتماعی به مدیرعاملی انتشارات علمی و فرهنگی منصوب شدند.
پس از نادره رضایی در بهمن ماه سال ۱۴۰۰ با حکم موسوی مدیرعامل وقت سازمان تامین اجتماعی محمد حسنی به مدیر عاملی این نشر منصوب شد.
بخشی از سهام انتشارات علمی و فرهنگی به عنوان یکی از بزرگترین بنگاه‌های خصوصی نشر، در سازمان خصوصی‌سازی از سوی صندوق سرمایه‌گذاری سازمان تأمین اجتماعی خریداری شد. ۵۱ درصد سهام این انتشارات توسط سازمان تأمین اجتماعی و ۴۹ درصد سهام متعلق به وزارت علوم است. سهام خریداری شده توسط تأمین اجتماعی بیش از ۲۶ میلیارد تومان بود.
در اوایل تابستان سال ۱۳۹۵، همزمان با انتشار خبرهایی مبنی بر خرید کامل سهام مؤسسه انتشارات علمی و فرهنگی ازسوی سازمان تأمین اجتماعی، اخباری مبنی بر تغییر سه عضو از پنج عضو هیئت مدیره این بنگاه بزرگ نشر نیز به گوش رسید.
چهار عنوان کتاب برگزیده

در جلسه شورای بررسی متون و کتب علوم انسانی وابسته به پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی که اعضای آن اساتید دانشگاه، محقق و مؤلف متون و کتب علوم انسانی و مترجم متون درسی رشته‌های مربوط هستند، چهار عنوان کتاب این انتشارات، برگزیده دانشگاهی اعلام شد.
- کتاب‌های برگزیده:
تاریخ جنگ‌های صلیبی نوشته استیون رانسیمان و ترجمه منوچهر کاشف
تاریخ ایران در قرون نخستین اسلامی (۲جلدی) تألیف برتولد اشپولر، ترجمه عبدالجواد فلاطوری و مریم می‌راحمدی
کلیات زیباشناسی نوشته بندتوکروچه با ترجمه فؤاد روحانی
سنت و نوآوری در شعر معاصر نوشته قیصر امین‌پور
عنوان کتب برگزیده دانشگاهی را گرفتند.
رضا الخیاط

ردا الخیاط یا ردا عبدالکریم (۱ ژوئن ۱۹۵۴ -) خواننده، آهنگساز و ترانه‌سرای عراقی است.
او یکی از مهم‌ترین پیشگامان آهنگ محبوب جوانان به اصطلاح «آهنگ دهه هفتاد» در عراق به‌شمار می‌رود که به‌طور انقلابی متمایز از پیشینیان خود و تأثیری قاطع در آنچه پس از آن به وجود آمد، تلقی می‌شود.
ردا الخیاط با آهنگ‌هایش با ریتم آرام متمایز بود و بیشتر آهنگ‌های ضبط شده او با صدایی غمگین و آرام شروع می‌شود و بیش از ۱۵۰ آهنگ را با صدای خود ضبط کرده است که به زبان عربی با زبان عامیانه عراقی خوانده است.
او آثار مشترکی با خوانندگان بزرگ عراقی از جمله کاظم الساهر، یاس خادر، مجید المهندس و محمد عبدالجبار ارائه کرده است.
امامزاده محمد محروق

| آرامگاه محمد محروق - مسجد محمد محروق | آرامگاه محمد محروق - مسجد محمد محروق |
| --- | --- |
نام: آرامگاه محمد محروق - مسجد محمد محروق
کشور: ایران
استان: استان خراسان رضوی
شهرستان: نیشابور
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
نام محلی: امامزاده
نام‌های قدیمی: مشهد سلطان علوی شهید
نوع بنا: بنای مذهبی. مسجد
سال‌های مرمت: ۱۳۶۰
کاربری: آرامگاه
دورهٔ ساخت اثر: صفویه
مالک اثر: سازمان اوقاف وامور خیریه
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۳۰۲
تاریخ ثبت ملی: ۲۹ آذر ۱۳۱۶
اطلاعات بازدید: اطلاعات بازدید
امکان بازدید: دارد
| مسجد محمد محروق | مسجد محمد محروق |
| --- | --- |
درگاه مسجد محمد محروق: درگاه مسجد محمد محروق
دین: دین
وابستگی: مسلمانان
استان: استان خراسان رضوی
مکان: مکان
مکان:  نیشابور، ایران
شهرداری: شهرستان نیشابور
معماری: معماری
معمار(ها): حیدر علی اردستانی
گونه: مسجد
سبک: معماری دوره صفویان
پایان ساخت: ۱۵۴۵میلادی
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
گنبد(ها): ۲
مناره(ها): ۲
امامزاده محمد محروق مربوط به دوره تیموری و صفویه در نیشابور، مجاور آرامگاه خیام واقع است. این اثر در تاریخ ۲۹ آذر۱۳۱۶ با شمارهٔ ثبت ۳۰۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسید.
تاریخچه بنا

بخشی از این آرامگاه مسجد است. پس از کشته شدن محمد بن حسین محروق او را در قبرستان محله تلاجرد در نیشابور دفن کردند. در دوره سلجوقی بنای بر روی قبرهای این قبرستان بنیان شد که در حمله مغول به نیشابور ویران گردید. ساختمان فعلی در زمان سلطان حسین بایقرا به‌دستور امیر کمال الدین یکی از رجال معروف بنا گرفت. این آرامگاه با گنبد کاشی‌کاری و ایوان‌های بلند از ابنیه زیبای قرن دهم هجری به‌شمار می‌رود. کتیبه کاشی معرق ایوان و صندوق منبت و در ورودی آرامگاه از زمان شاه طهماسب اول (قرن دهم‌هجری) است. کتیبه‌ای منظوم که بر سنگی در سمت راست ایوان به تاریخ ۱۱۱۹ ه‍جری نقر شده است، نشان می‌دهد که در دوران شاه سلطان حسین صفوی، فردی به نام محمدخان در نیشابور به بنای مسجد و مصلا اقدام کرده است. کاشی‌های ازاره آرامگاه از زمان نادرشاه (سال ۱۱۴۵ ه‍.ق) باقی مانده است.
در دوران قاجار فرخ‌سیر میرزا نیرالدوله پسر فتحعلی‌شاه آرامگاه را بازسازی کرد. در دوران پهلوی، انجمن آثار ملی ضمن تعمیرات‌اساسی، کاشی‌کاری‌های ایوان و جبهه‌های مختلف آن را مرمت کرد. همچنین در این بقعه یکی از اولاد موسی بن جعفر و تنی چند ار مشاهیر نیشابور نیز مدفون‌اند. این آرامگاه در شمار آثار تاریخی ایران به ثبت رسیده است.
آجرکاری‌های ساختمان امام‌زاده محروق از آثار محمدقاسم اخویان است.
محمّد مَحروق

مَحروق به‌معنای سوخته، سوزانده‌شده است. نسب محمد بن حسین محروق (؟ - ۸۱۶م/۲۰۰ق) برپایهٔ ذکرِ ابوعبدالله حاکم، محمد بن محمد زید بن علی بن حسین بن علی بن ابی‌طالب از پیشوایان زیدی بود که در جنگ ابوالسرایا شرکت داشت. پس از سوزانده شدنش، از سوی مسلمانان به‌عنوان شهید گرامی داشته می‌شود و آرامگاه و مسجدی به‌نامش در نیشابور است که نزد شیعیان حرم است و برای دیگر مسلمانان به‌عنوان مسجدی گرامی برجستگی دارد. در تاریخ نیشابور از ابوعبدالله حاکم از او یاد شده و او را «سلطان علوی شهید» نامیده و گزارشی از زیارت علی بن موسی رضا از آرامگاهش، نوشته است. محمدحسین خلیفه نیشابوری، نسخه‌نویس آن کتاب در سدهٔ هشتم قمری، نکته‌ای دربارهٔ مرتبه نَسَبِ محمد محروق با علی بن موسی رضا ذکر می‌کند که مساوات دارند.
زیارت

آرامگاه محمد محروق از سوی امام رضا در تابستان ۲۰۰ هجری زیارت شده است. در تاریخ نیشابور نوشته شده که علی ابن موسی الرضا روزی در نیشابور سخنی می‌گوید که «فی الجمله حکایتِ آن این است: مخدومِ ما اینجا مدفون است، به زیارتِ ایشان رویم.» سپس محمدحسین خلیفه نیشابوری (نسخه‌نویس آن اثر در سده هشتم هجری) ذکر می‌کند که نسب هر دو، مساوات دارد: «حال آنک سلطان محمد محروق در مرتبهٔ نسب با والدِ حضرت سلطان [رضا]... مساوات دارند؛ و بیانِ هر دو نسب چنین ثابت محقق است: موسی بن جعفر بن محمد بن زین‌العابدین علی بن حسین بن علی بن ابی‌طالب؛ و نسب دوم: محمد بن محمد بن زید بن زین‌العابدین علی بن حسین بن علی بن ابی‌طالب».
نگارخانه

ورودی آرامگاه محروق
تصویر یکی از ورودی‌های آرامگاه  محروق
نمای دیگر از بنای آرامگاه
عکس قدیمی از آرامگاه و مسجد محمد محروق
زائران شیعهٔ پاکستانی در آرامگاه محمد محروق؛ ۱۴ اکتبر ۲۰۱۳
موزه رومیانتسف

| 0 | 1 |
| --- | --- |
Румянцевский музей: Румянцевский музей
خانه رومیانتسف (۴۴) در مرکز تصویر قرار دارد و بر روی خاکریز انگلیسی در سنت پترزبورگ واقع شده است. در حال حاضر شعبه‌ای از موزه دولتی تاریخ سنت پترزبورگ را در خود جای داده است.: خانه رومیانتسف (۴۴) در مرکز تصویر قرار دارد و بر روی خاکریز انگلیسی در سنت پترزبورگ واقع شده است. در حال حاضر شعبه‌ای از موزه دولتی تاریخ سنت پترزبورگ را در خود جای داده است.
بنیان‌گذاری: ۱۸۲۸؛ ۱۹۷ سال پیش (۱۸۲۸-خطا: زمان نامعتبر}}) در ۱۸۳۱ باز شد.
برچینش: ۱۹۲۴ (۱۹۲۴)
مکان: خاکریز انگلیسی ۴۴، سنت پترزبورگ (۱۸۲۸-۱۸۶۱) ۵۹°۵۵′۵۸″شمالی ۳۰°۱۷′۲۲″شرقی﻿ / ﻿۵۹٫۹۳۲۸۰°شمالی ۳۰٫۲۸۹۳۹°شرقی﻿ / 59.93280; 30.28939 خانۀ پاشکوف، موسکو (۱۸۶۲–۱۹۲۴) ۵۵°۴۴′۵۹″شمالی ۳۷°۳۶′۳۰″شرقی﻿ / ﻿۵۵٫۷۴۹۶۷°شمالی ۳۷٫۶۰۸۳۰°شرقی﻿ / 55.74967; 37.60830
موزه رومیانتسف از کتابخانۀ شخصی و مجموعۀ تاریخی کنت نیکولای رومیانتسف (۱۷۵۴-۱۸۲۶) گسترش یافته است. مقر آن در سنت پترزبورگ در خانه یا عمارت رومیانتسف، ساختمان شماره ۴۴ بر روی خاکریز انگلیسی مشرف به رودخانه نوا بود. پس از مرگ نیکولای در سال ۱۸۲۶، برادرش سرگئی خانه را به موزه تبدیل کرد. در سال ۱۸۳۱ در ابتدا برای یک روز در هفته به روی عموم مردم باز شد و روزهای باقی مانده برای مطالعه بود.
مشکلات نگهداری یکی از دلایل انتقال موزه رومیانتسف به مسکو بود، علیرغم اینکه از سال ۱۸۴۵ به کتابخانه عمومی سنت پترزبورگ وابسته بود. در سال ۱۸۶۲، مجموعۀ نیکولای با آثار دیگری از جمله نقاشی‌های موزه ارمیتاژ ترکیب شد و به موزۀ عمومی مسکو و موزه رومیانتسف تغییر نام داد. تا سال ۱۹۱۷ چهار تغییر نام صورت گرفت و این مجموعه به ۱٫۵ میلیون مورد افزایش یافت. این رقم در سه سال آینده به دنبال یک کمپین سلب مالکیت و ملی‌سازی به ۲٫۷ میلیون نسخه هنری افزایش یافت. تعدادی از افراد برجسته مانند دمیتری مندلیف، کنستانتین تسیولکوفسکی، فیودور داستایفسکی و لئو تولستوی از این کتابخانه استفاده کردند.
در سال ۱۹۲۱ موزه و کتابخانه از نظر اداری و رسمی از هم جدا شدند. قانون واسپاری مجاز بود. در سال ۱۹۲۴، چند هفته پس از مرگ لنین، علیرغم وجود برخی مدعیان میراث لنین مانند کتابخانه عمومی در سن پترزبورگ، موزه رومیانتسف به عنوان کتابخانه لنین سازماندهی مجدد شد. کتابخانه رومیانتسف به بخشی از کتابخانه لنین تبدیل شد، در حالی که دارایی‌های دیگری از جمله نگارخانه ترتیاکوف، موزه هنرهای زیبا پوشکین و موزه دولتی هنرهای شرقی منحل شدند. کتابخانه لنین در سال ۱۹۹۲ به کتابخانه ایالتی روسیه تبدیل شد.
بابیتا

| بابیتا | بابیتا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۰ آوریل ۱۹۴۸ ‏(۷۶ سال) بمبئی
ملیت: هند
بابیتا شیوداسانی (انگلیسی: Babita Shivdasani؛ زادهٔ ۲۰ آوریل ۱۹۴۸) هنرپیشه سابق سینمای بالیوود و اهل کشور هند است. وی در بین سال‌های ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۳ در نوزده فیلم بازی کرد. بابیتا همسر راندهیر کاپور است که اکنون از همسرش جدا شده است. دو دختر او کاریشما کاپور و کارینا کاپور هر دو از بازیگران بالیوود می‌باشند.
او همچنین در فیلم‌های دیروز، امروز و فردا، ناشناخته، مروارید گرانبها، اولاد، بانفول و قسمت بازی کرده است.
امین‌حسین رحیمی

| امین‌حسین رحیمی | امین‌حسین رحیمی |
| --- | --- |
رحیمی در سال ۱۴۰۳: رحیمی در سال ۱۴۰۳
وزیر دادگستری: وزیر دادگستری
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۳ شهریور ۱۴۰۰: آغاز به کار  ۳ شهریور ۱۴۰۰
رئیس‌جمهور: سید ابراهیم رئیسی   محمد مخبر (سرپرست)  مسعود پزشکیان
پس از: سید علیرضا آوایی
رئیس کل دیوان محاسبات کشور: رئیس کل دیوان محاسبات کشور
دوره مسئولیت ۱۳ شهریور ۱۳۹۲ – ۳۰ تیر ۱۳۹۵: دوره مسئولیت ۱۳ شهریور ۱۳۹۲ – ۳۰ تیر ۱۳۹۵
پس از: عبدالرضا رحمانی فضلی
پیش از: عادل آذر
نماینده مجلس شورای اسلامی دوره هشتم: نماینده مجلس شورای اسلامی دوره هشتم
دوره مسئولیت ۷ خرداد ۱۳۸۷ – ۶ خرداد ۱۳۹۱ همکار با حسن ونایی: دوره مسئولیت ۷ خرداد ۱۳۸۷ – ۶ خرداد ۱۳۹۱ همکار با حسن ونایی
پس از: بیژن شهبازخانی
پیش از: احمد آریائی‌نژاد
حوزه انتخاباتی: ملایر
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۴۷ (۵۶ سال) حسین‌آباد شاملو ملایر، استان همدان، ایران
حزب سیاسی: اصولگرا
تحصیلات: کارشناسی ارشد حقوق عمومی و مدیریت عمومی
محل تحصیل: دانشگاه تهران
هیئت دولت: دولت سیزدهمدولت چهاردهم
امین‌حسین رحیمی (زادهٔ ۱۳۴۷) سیاستمدار ایرانی است که از سال ۱۴۰۰ به‌عنوان‌ وزیر دادگستری فعالیت می‌کند.
او معاون منابع انسانی و امور فرهنگی قوه قضائیه از خرداد ۱۳۹۹ تا شهریور ۱۴۰۰ بوده است. وی پیش از این نماینده شهرستان ملایر در دوره هشتم مجلس شورای اسلامی و دادستان دیوان محاسبات کشور در مجلس نهم بود.وی همچنین در ۲۰ مرداد ۱۴۰۰ به عنوان وزیر دادگستری پیشنهادی دولت سیزدهم توسط سید ابراهیم رئیسی به مجلس معرفی شد.
امین‌حسین رحیمی توانست در هشتمین دوره انتخابات مجلس با مجموع ۳۴ هزار و ۳۴۳ رأی از ۱۰۵ هزار و ۳۵۲ آرای مأخوذه به عنوان نماینده اول مردم شهرستان ملایر به مجلس هشتم راه یابد.
تحصیلات وی کارشناس ارشد حقوق عمومی از دانشگاه تهران است. او عضو کمیسیون قضایی و حقوقی مجلس هشتم سخنگوی این کمیسیون و عضو هیئت تطبیق و بررسی مصوبات دولت با قوانین بود.
امین‌حسین رحیمی در تیرماه سال ۱۳۹۱ به پیشنهاد کمیسیون برنامه و بودجه و محاسبات و تصویب نمایندگان مجلس به عنوان دادستان دیوان محاسبات کشور انتخاب شد. و پس از گذشت یک سال وکلای ملت در شهریور ماه ۱۳۹۲ با ۱۷۹ رأی موافق از مجموع ۱۹۰ آرای مأخوذه، امین‌حسین رحیمی را به عنوان رئیس جدید دیوان محاسبات برگزیدند.
سوابق

امین‌حسین رحیمی پیش از دادستانی دیوان محاسبات، به عنوان معاون امور مجلس قوه قضائیه در امور مجلس نهم منصوب شده بود. او در کارنامه کاری خود سمت‌هایی چون: قاضی، معاون رئیس کل دادگاه انقلاب تهران و دادگاه‌های عمومی و عضو هیئت تطبیق مصوبات دولت با قوانین در مجلس نهم را نیز دارد.
مسئولیت‌ها و سمت‌های قضایی و حقوقی

دادیار دادسرای عمومی ملایر
دادرس و قاضی دادگاه حقوقی ۲ مستقل بوانات استان فارس
دادرس دادگاه حقوقی ۲ ملایر
رئیس شعبه دادگاه عمومی ملایر
معاون رئیس کل دادگستری همدان
مستشار دادگاه‌های تجدید نظر تهران
معاون رئیس کل دادگاه‌های عمومی و انقلاب تهران
قاضی ستاد بازرسی ویژه ریاست قوه قضائیه
مسئول شوراهای حل اختلاف کشور
نماینده دوره هشتم مجلس شورای اسلامی (سخنگوی کمیسیون قضایی و حقوقی مجلس و عضو هیئت تطبیق و بررسی مصوبات دولت با قوانین)
مشاور رئیس قوه قضائیه
دادستان دیوان محاسبات کشور
رئیس دیوان محاسبات کشور
معاون امنیتی دادستان کل کشور
مشاور عالی رئیس قوه قضاییه و رابط قوه قضاییه با نمایندگان مجلس شورای اسلامی
معاون منابع انسانی قوه قضاییه
آمبولوز

آمبولوز
آمبولوز یا رگ‌بست (به انگلیسی: Embolus) توده‌ای از لخته یا مواد خارجی که با حرکت از طریق جریان خون و گیر کردن در ناحیه‌ای از رگ باعث انسداد آن می‌شود.
واژه‌شناسی

آمبولوز (به یونانی: ἔμβολος) به معنای توپی است. جمع embolus به صورت emboli با تلفظ امبولای می‌شود.
اما در میان فارسی زبانان، آمبولی معمولا به جای آمبولیسم استفاده می شود. نیز آمبولی به جای thromboembolism استفاده شده‌است.
اگر جسم مانع از جنس لخته خون باشد، با آن ترومبوز گفته می شود.
thromboembolism به معنای «بسته شدن یک رگ خونی در نتیجه لخته ای که از محل ایجاد خود جدا شده و به حرکت درآمده است» می‌باشد.
متیو لو تیسیه

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Matthew Le Tissier
زادروز:  ۱۴ اکتبر ۱۹۶۸ ‏(۵۶ سال)
زادگاه:  سن پتر پورت، گرنزی
قد:  ۱٫۸۳ متر (۶ فوت ۰ اینچ)
پست:  هافبک
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۷۸–۱۹۸۵:  Vale Recreation
۱۹۸۵–۱۹۸۶:  ساوت‌همپتون
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۸۶–۲۰۰۲ |  ساوت‌همپتون |  ۴۴۳ |  (۱۶۲) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۸۸–۱۹۹۰ |  تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال انگلستان |  ۲۱ |  (۳) |
| ۱۹۹۰–۱۹۹۸ |  England B |  ۶ |  (۳) |
| ۱۹۹۴–۱۹۹۷ |  تیم ملی فوتبال انگلستان |  ۸ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
متیو لو تیسیه (به انگلیسی: Matthew Le Tissier) زادهٔ ۰۱۹۶۸−۱۰−۱۴ ۱۴ اکتبر ۱۹۶۸ بازیکن فوتبال اهل انگلستان بود که سابقهٔ بازی در تیم ملی فوتبال انگلستان را در کارنامهٔ خود دارد. وی در تاریخ ۰۱۹۹۴−۰۳−۰۹ ۹ مارس ۱۹۹۴ نخستین بازی ملی خود را در مقابل تیم ملی فوتبال دانمارک انجام داد و با حضور در ۸ بازی ملی، در تاریخ ۰۱۹۹۷−۰۲−۱۲ ۱۲ فوریه ۱۹۹۷ واپسین بازی ملی‌اش را در برابر تیم ملی فوتبال ایتالیا برگزار کرد.
انجمن سرطان آمریکا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
(ACS) American Cancer Society: (ACS) American Cancer Society
مرکز انجمن سرطان آمریکا در آتلانتا: مرکز انجمن سرطان آمریکا در آتلانتا
تأسیس: ۲۲ مه ۱۹۱۳؛ ۱۱۱ سال پیش (۱۹۱۳-22}})
تمرکز: کمک به مرد برای زندگی بهتر و بهبود آنها و یافتن مراقب‌های پزشکی مناسب و مبارزه با بیماری
ستاد: مرکز انجمن سرطان آمریکا آتلانتا، جورجیا، آمریکا
مکان: مرکز انجمن سرطان آمریکا آتلانتا، جورجیا
خاستگاه: نیویورک، ایالت نیویورک، آمریکا
محدودهٔ فعالیت: ایالات متحده آمریکا
شیوه: پژوهش سرطان‌شناسی، خدمات اجتماعی، سیاست عمومی و آموزش
افراد کلیدی: کارن ای. نادسن
وبگاه: www.cancer.org 
انجمن سرطان آمریکا (به انگلیسی: American Cancer Society) یا به اختصار (ACS)، سازمان داوطلبانهٔ ملی‌ آمریکایی است که در جهت حذف بیماری سرطان کوشش می‌کند.
تاریخچه

این انجمن در سال ۱۹۱۳ تأسیس شدو در دوازده منطقهٔ ایالات متحده آمریکا در ۹۰۰ دفتر پزشکی مشغول به کار است.
دفتر مرکزی آن‌ در مرکز انجمن سرطان آمریکا در آتلانتا واقع شده‌است.
انتشارات

ژورنال‌های رسمی انجمن شامل Cancer ،CA: A Cancer Journal For Clinicians و Cancer Cytopathology است.
امید جلیلی

| امید جلیلی | امید جلیلی |
| --- | --- |
جلیلی در جشنواره فیلم ترایبکا در سال ۲۰۱۰: جلیلی در جشنواره فیلم ترایبکا در سال ۲۰۱۰
زاده: ۸ مهر ۱۳۴۴ ‏(۵۹ سال) چلسی، لندن، انگلستان، بریتانیا
عرصه فعالیت‌: فیلم، تلویزیون و کمدی استندآپ
محل تحصیل: دانشگاه اولستر
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۱-اکنون
موضوع(ها): دین، تبار، فرهنگ، کلیشه‌ها و تعامل افراد
همسر(ها): آنابل نایت (ا. ۱۹۹۲)
فرزندان: ۳
امید جلیلی (زادهٔ ۸ مهر ۱۳۴۴) بازیگر و کمدین ایرانی - بریتانیایی است.
زندگی شخصی

جلیلی از پدر و مادری ایرانی و بهائی در چلسی لندن در انگلستان زاده شد و خود بهایی است. او پس از تحصیل در مدرسه هلند پارک در لندن، در شهر کولرین ایرلند شمالی و در دانشگاه اولستر به تحصیل زبان انگلیسی و تئاتر پرداخت.
زندگی حرفه‌ای

نخستین موفقیت چشمگیر جلیلی، اجرای استندآپ کمدی او در جشنواره ادینبرا فرینج در سال ۱۹۹۵ با نمایش «پسر صاحب مغازه کبابی قد کوتاه چاق» و «عرب و یهودی» بود.
امید جلیلی در کشورهای مختلفی از جمله در استرالیا، ایرلند، دانمارک، کانادا، آلمان و آمریکا برنامه اجرا کرده است. وی ویژه برنامه خودش را در شبکه اچ‌بی‌او داشت و در ۲۲ قسمت از برنامه «هوپی» با همراهی ووپی گلدبرگ شرکت کرد.
در سال ۲۰۰۵ پس از شرکت در برنامه خیریه Comic Relief در حمایت از قربانیان زلزله اقیانوس هند آن سال و برنامه تلویزیونی تخت گاز، وی رکورد فروش را با بیش از ۱۶۵۰۰ بلیت در جشنواره ادینبورگ شکست.
در ۲۶ آبان ۱۳۸۶ نخستین قسمت از شوی تلویزیونی امید جلیلی از بی‌بی‌سی وان پخش شد. سری دوم این مجموعه نیز در سال ۱۳۸۸ از همین شبکه پخش شد.
امید جلیلی در سال ۱۳۸۸ در نقش «فاگین» در نمایش الیور! در شهر لندن به اجرای نقش پرداخت. او این نقش را پس از روآن اتکینسون تا ۲۷ تیر ۱۳۸۸ عهده‌دار این نقش بود ادامه داد. در همین سال صدای وی برای شخصیت یوسف امیر در جدیدترین نسخه از سری بازی اتومبیل‌دزدی بزرگ استفاده شد.
جلیلی در سال ۱۳۸۸ در فیلم کافر به کارگردانی دیوید بدیل نقش اول را ایفا کرد. او در این فیلم کمدی ایفاگر نقش یک مسلمان بریتانیایی را بازی می‌کند که پس از آنکه درمیابد در کودکی به فرزندی قبول شده است و والدین او یهودی بوده‌اند دچار بحران هویت می‌شود.
فیلم‌شناسی > سینما

مومیایی (۱۹۹۹)
ناتینگ هیل (۱۹۹۹)
دنیا کافی نیست (۱۹۹۹)
گلادیاتور (۲۰۰۰)
آنیتا و من (۲۰۰۱)
دور دنیا در ۸۰ روز (۲۰۰۴)
مودیلیانی (۲۰۰۴)
ضرب‌الاجل‌ها (۲۰۰۴)
کاپیتان اسکای و دنیای فردا (۲۰۰۴)
کازانوا (۲۰۰۵)
آن سوی پرچین (۲۰۰۶)
دزدان دریایی کارائیب: پایان جهان (۲۰۰۷)
کافر (۲۰۱۰)
مستر نایس (۲۰۱۰)
سکس و شهر ۲ (۲۰۱۰)
گوسفند ناقلا -صداپیشه (۲۰۱۵)
ماما میا! دوباره شروع کنیم (۲۰۱۸)
عشق دوباره (۲۰۲۳)
فیلم‌شناسی > تلویزیون

دریاچهٔ تاریکی (۱۹۹۹)
کلئوپاترا (۱۹۹۹)
کتابهای سیاه (۲۰۰۰)
شهر دایناسورها (۲۰۰۲)
ووپی (۲۰۰۳)
خانواده من و دیگر حیوانات (۲۰۰۵)
شوی امید جلیلی (۲۰۰۷)
شوی امید جلیلی - سری دوم (۲۰۰۹)
امید جلیلی در آرت دپو، ۲۰۰۷.
اوجیولتا

| اوجیولتا | اوجیولتا |
| --- | --- |
خاستگاه: نیویورک، ایالات متحده
ژانر: هیپ هاپ پاپ آلترناتیو راک
پیشه(ها): تهیه‌کننده موسیقی ترانه‌پرداز
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۵–اکنون
اعضا: مارک ویلیامز رائول کوبینا
اوجیولتا (انگلیسی: Ojivolta) یک گروه دونفرهٔ تهیه‌کننده موسیقی و ترانه‌پرداز آمریکایی شامل مارک ویلیامز و رائول کوبینا است. این گروه در تولید و ترانه‌سرایی آثار با هنرمندانی همچون کانیه وست، د ویکند، پلی‌بوی کارتی، اکس‌اکس‌اکس تنتاسیون، لیل ناز اکس، جاستین بیبر، جان بلیون، هالزی و هنرمندان دیگر همکاری داشته‌اند.