stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مخزن‌الاسرار
ترجمه به زبان‌های دیگر > ترجمه به زبان کردی

مخزن‌الاسرار توسط عبدالسلام مدرسی (خانی) با همان نام اصلی کتاب به شیوهٔ شعر و با حفظ وزن به زبان کردی و گویش سورانی ترجمه شده‌است. این ترجمه در سال ۱۳۹۵ در ارومیه از طرف مؤسسه انتشاراتی حسینی اصل در هزار نسخه به چاپ رسیده‌است.
برگی خوشنویسی شده از مخزن الاسرار نظامی گنجوی به خط نستعلیق.
تورلا دی لومباردی

| تورلا دی لومباردی | تورلا دی لومباردی |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
تورلا دی لومباردی: تورلا دی لومباردی
  نشان:   نشان
موقعیت تورلا دی لومباردی در نقشه: موقعیت تورلا دی لومباردی در نقشه
تورلا دی لومباردیموقعیت تورلا دی لومباردی در  Italy: تورلا دی لومباردیموقعیت تورلا دی لومباردی در  Italy
مختصات: ۴۰°۵۶′۲۲٫۳″ شمالی ۱۵°۰۶′۴۹٫۵″ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۹۳۹۵۲۸°شمالی ۱۵٫۱۱۳۷۵۰°شرقی﻿ / 40.939528; 15.113750: مختصات: ۴۰°۵۶′۲۲٫۳″ شمالی ۱۵°۰۶′۴۹٫۵″ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۹۳۹۵۲۸°شمالی ۱۵٫۱۱۳۷۵۰°شرقی﻿ / 40.939528; 15.113750
کشور: ایتالیا
ناحیه: کامپانیا
استان / شهرستان: آولینو (AV)
دهستان: Aquara, Piano Marotta, San Vito, Montanaldo, Ss. Giovanni e Paolo.
حکومت: حکومت
 • شهردار: Amado Delli Gatti (Civic List, from 2016)
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۶ کیلومتر مربع (۱۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۶۶۶ متر (۲۱۸۵ فوت)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۲۲۲۵
 • تراکم: ۸۶/کیلومتر مربع (۲۲۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: ۸۳۰۵۷
پیش‌شماره تلفن: ۰۸۲۷
قدیس پشتیبان: St. Eustace
روز قدیس: 20 September
وبگاه: وبگاه رسمی
تورلا دی لومباردی (به ایتالیایی: Torella dei Lombardi) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آولینو واقع شده‌است. تورلا دی لومباردی ۲۶ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۲۲۵ نفر جمعیت دارد و ۶۶۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده

شهر مونتوپولی ین وال دآرنو خواهرخواندهٔ تورلا دی لومباردی هست.
مادام بوواری

برای دیگر کاربردها، مادام بوواری (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
جلد نسخه اولیه کتاب ۱۸۵۷: جلد نسخه اولیه کتاب ۱۸۵۷
نویسنده(ها): گوستاو فلوبر
عنوان اصلی: Madame Bovary
کشور: فرانسه
زبان: فرانسوی
گونه(های) ادبی: رمان واقع‌گرا
تاریخ نشر: ۱۸۵۶ (به صورت پاورقی) آوریل ۱۸۵۷ (به صورت کتاب)
مادام بوواری (به فرانسوی: Madame Bovary) نخستین اثر گوستاو فلوبر، نویسنده نامدار فرانسوی است که یکی از برجسته‌ترین آثار او به‌شمار می‌آید.
چگونگی نوشتن داستان

فلوبر بعد از نوشتن اثری به نام وسوسه سن آنتوان از دوستان منتقد خود، ماکسیم دوکان و لویی بونه، دعوت کرد تا داستان را برای آن‌ها بخواند، ولی آن دو، داستان را اثر بدی برشمردند و به او پیشنهاد کردند که داستان دیگری دربارهٔ دلونه، از آشنایان آن‌ها، بنویسد. بر این اساس، فلوبر شروع به نوشتن داستان مادام بوواری کرد و سعی کرد که داستان را براساس شخصیت‌های واقعی بنویسد و با استفاده از مشاهدات و ذهن خود وقایع را در طول داستان گسترده کند. برای مثال اما بوواری همسر دلونه است.
نگارش مادام بوواری از سپتامبر ۱۸۵۱ تا آوریل ۱۸۵۶ به مدت پنج سال در کرواسه طول کشید. در این مدت فلوبر روزانه بیش از چند خط نمی‌نوشت و مرتب مشغول ویرایش نوشته‌های پیشین بود و هرآنچه را بر کاغذ می‌آورد با صدای بلند برای خود می‌خواند. او برای غنا بخشیدن به داستان علاوه بر بیان داستان اصلی، به بیان چند خاطره و چگونگی ارتباطش با لوئیز کوله پرداخته‌است. او که بسیار با شخصیت مادام بوواری هم‌ذات‌پنداری می‌کرده‌است، در نامه‌ای گفته‌است که هنگام نوشتن صحنه سم خوردن اما بوواری، مزه آرسنیک را در دهان خود احساس می‌کرده‌است.
شخصیت‌های داستان

اما بوواری: «اِما» شخصیت اول داستان بوده و نام داستان از نام او گرفته شده‌است. او دختری شهرستانی است که انتظارات سیری ناپذیری از دنیای خود دارد و مشتاق زیبایی، ثروت، عشق و جامعه‌ای سطح بالاست. بخش عظیمی از داستان حول اختلافات میان ایده‌آل‌های خیالبافانه و جاه طلبانه اِما و واقعیت‌های زندگی روستایی او می‌چرخد، به خصوص که این قضایا او را به سوی دو عشق زناکارانه سوق داده و بدهی‌های قابل توجهی برایش به همراه می‌آورند، که سرانجام باعث می‌شود اِما اقدام به خودکشی بکند..
شارل بوواری: شارل بوواری، همسر اِما، مردی بسیار ساده و معمولی بوده و با توقعات خیالبافانه همسرش فاصله زیادی دارد. او پزشک روستای یونویل است ولی در این زمینه استعداد خاصی از خود نشان نداده و در واقع فاقد صلاحیت لازم برای پزشکی است. با وجود اینکه همه اهالی روستا از شهوترانی‌های اِما خبر دارند، شارل چیزی از این موضوع نمی‌داند و کنترلی روی همسرش ندارد، زیرا در واقع همیشه درگیر سروسامان دادن به خراب کاری‌های خودش است. او همسرش را می‌پرستد و او را زنی بی عیب و نقص می‌داند.
رودولف بولانگه: رودولف بولانگه روستایی ثروتمندی است که اما را هم به زنجیره طولانی معشوقه‌هایش اضافه کرده‌است. او علاقه شدیدی نسبت به اما در خود نمی‌بیند و در حالی که اما بیشتر و بیشتر وابسته او می‌شود، احساس دلزدگی و نگرانی از بی احتیاطی‌های اما در رودولف شدت می‌گیرد. بعد از اینکه آن دو تصمیم به فرار با یکدیگر می‌گیرند، رودولف در می‌یابد که قادر به این کار نیست، به ویژه به این خاطر که اما به تازگی صاحب دختری به نام «برت» شده‌است. به همین دلیل رودولف، در روز تعیین شده برای فرار به تنهایی از روستا می‌گریزد و اما را دچار شکست روحی شدیدی می‌کند.
لئون دوپوا: لئون دوپوا منشی جوانی از اهالی یونویل است. او پس از رودولف بولانگه دومین فردی است که با اما بوواری رابطه عاشقانه برقرار می‌کند.
آقای اومه: اومه داروساز روستا است. او عقاید ضد دینی و آتئیستی دارد.
آقای لورو: لورو تاجری حقه باز است که پی در پی اما را متقاعد به خرید جنس‌هایش کرده و از او می‌خواهد که پول آن‌ها را بعداً بپردازد. لورو با سودهای کلانی که روی وام‌های اما می‌کشد، مبلغ بدهی‌های او را بسیار بالا می‌برد و همین موضوع نقش مهمی در تصمیم اما به خودکشی دارد.
ترجمه‌های فارسی

این رمان بارها به زبان فارسی برگردانده یا بازنویسی شده‌است. مترجمان کتاب مادام بواری در کتاب «تاریخ ترجمهٔ ادبی از فرانسه به فارسی» چنین ذکر شده‌است: «محمود پورشالچی (۱۳۲۷)، ربیع مشفق همدانی (۱۳۴۱)، محمد قاضی با همکاری رضا عقیلی (۱۳۴۱)، داریوش شاهین (۱۳۶۸)، محمدمهدی فولادوند (۱۳۷۹)، مهدی سحابی (۱۳۸۶) مهستی بحرینی (۱۳۹۸)
اقتباس‌ها

مادام بوواری تاکنون بارها در تئاتر و سینما بازآفرینی شده. اولین بار ژان رنوار در سال ۱۹۳۴ از روی این رمان فیلمی ساخت. بعد از آن نیز چند مجموعه تلویزیونی از این رمان ساخته شد. یک بار نیز در سپتامبر ۲۰۰۹ تئاتر موزیکالی از این داستان ساخته شد.
دو فیلم از این رمان در سال‌های ۱۹۹۱ و ۲۰۱۵ با همین نام اقتباس شده‌است.
فیلم مادام بوواری (۲۰۱۵) با بازی میا واسیکوفسکا در نقش مادام بوواری و کارگردانی سوفی بارتز جدیدترین اقتباس از این رمان است.
شنگل (شاه هندوستان)

| شنگل شاه هندوستان> از شاهان هندی شاهنامه | شنگل شاه هندوستان> از شاهان هندی شاهنامه |
| --- | --- |
نام: شَنگُل
منصب: شاه هندوستان
موطن: هندوستان
دوره: در زمان بهرام گور
فرزندان: سپینود و دو دختر دیگر
بنابر شاهنامه فردوسی
شَنگُل شاه هندوستان در زمان بهرام گور بود که به راهزنی و تاخت تاز گاه و بیگاه به مرزهای ایران دست می‌زد. که وزیر بهرام گور از بهرام خواستار حل مشکل می‌شود. بهرام به گونه ناشناس به هندوستان می‌رود و در آنجا خود را برزوی معرفی می‌کند و دختر شنگل سپینود را به همسری برمی‌گزیند. در داستان شنگل و بهرام گور هر دو شاه می‌خواهند جنگی رخ ندهد، در حالی که هیچ‌کدام شرایط طرف مقابل را در ابتدا نمی‌پذیرد. نقش مشاوران و بزرگان هر دو کشور به ویژه هند در تصمیمات شاه دارای اهمیت زیادی است.
داستان شنگل و بهرام گور در شاهنامه فردوسی

بنابر شاهنامه فردوسی روزی وزیر بهرام گور از شنگل به عنوان نامداری یاد شده که از راه عدالت سر پیچانده‌است و برای راهزنی هر از چندگاهی به ایران می‌تازد، باید تکلیفش توسط بهرام گور مشخص شود. بهرام گور سخنان وزیرش را می‌شنود و می‌گوید خود به‌طور ناشناس نزد شنگل می‌روم و نامه‌ای برای شنگل از جانب شاه ایران می‌فرستم. به شنگل در آن نامه گوشزد می‌کند که پدر مادر و نیای تو همگی در خدمت شاه ایران بودند و تو نیز باید راه آنان را ادامه دهی و کار شاهان راهزنی و دزدی نیست، اکنون فرستاده‌ای نزد تو می‌آید خواه می‌خواهی خراج‌گذار ما باش یا مهیای جنگی باش. نامه با عنوان بهرام گور شاهِ‌شاهان به تاریخ ۲۵ خردادماه به شنگل نگهبان هند فرستاده می‌شود.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| وزیر خردمند بر پای خاست |  | چنین گفت کی خسرو داد و راست |
| جهان از بداندیش بی بیم گشت |  | وزین مرزها رنج و سختی گذشت |
| مگر نامور شنگل از هندوان |  | که از داد پیچیده دارد روان |
| ز هندوستان تا در مرز چین  |  | ز دزدان پرآشوب دارد زمین |
| به ایران همی دست یازد به بد |  | بدین داستان کارسازی سزد |
| تو شاهی و شنگل نگهبان هند |  | چرا باژ  خواهد ز چین و ز سند |
| براندیش و تدبیر آن بازجوی |  | نباید که ناخوبی آید بروی |
| چو بشنید شاه آن پراندیشه شد |  | جهان پیش او چون یکی بیشه شد |
| چنین گفت کاین کار من در نهان |  | بسازم نگویم به کس در جهان |
| به تنها ببینم سپاه ورا |  | همان رسم شاهی و گاه ورا |
| شوم پیش او چون فرستادگان |  | نگویم به ایران به آزادگان |
| بشد پاک دستور او با دبیر |  | جزو هرکسی آنک بد ناگزیر |
| بگفتند هرگونه از بیش و کم |  | ببردند قرطاس و مشک و قلم |
| یکی نامه بنوشت پر پند و رای |  | پر از دانش و آفرین خدای |
| سر نامه کرد از نخست آفرین |  | ز یزدان برآنکس که جست آفرین |
| خداوند هست و خداوند نیست |  | همه چیز جفتست و ایزد یکیست |
| ز چیزی کجا او دهد بنده را |  | پرستنده و تاج دارنده را |
| فزون از خرد نیست اندر جهان |  | فروزنده کهتران و مهان |
| ... |  | ... |
| تو اندازهٔ خود ندانی همی |  | روان را به خون در نشانی همی |
| اگر تاجدار زمانه منم |  | به خوبی و زشتی بهانه منم |
| تو شاهی کنی کی بود راستی |  | پدید آید از هر سوی کاستی |
| ... |  | ... |
| چنین هم همی بینم آیین تو |  | همان بخشش و فره دین تو |
| مرا ساز جنگست و هم خواسته |  | همان لشکر یکدل آراسته |
| ترا با دلیران من پای نیست |  | به هند اندرون لشکر آرای نیست |
| تو اندر گمانی ز نیروی خویش |  | همی پیش دریا بری جوی خویش |
| فرستادم اینک فرستاده‌ای |  | سخن‌گوی با دانش آزاده‌ای |
| اگر باژ بفرست اگر جنگ را |  | به بی‌دانشی سخت کن تنگ را |
| ز ما باد بر جان آنکس درود |  | که داد و خرد باشدش تار و پود |
| چو خط از نسیم هوا گشت خشک |  | نوشتند و بر وی پراگند مشک |
| به عنوانش بر نام بهرام کرد |  | که دادش سر هر بدی رام کرد |
| که تاج کیان یافت از یزدگرد  |  | به خرداد ماه اندرون روز اِرد |
| سپهدار مرز و نگهدار بوم |  | ستانندهٔ باژ سقلاب و روم  |
| به نزدیک شنگل نگهبان هند |  | ز دریای قنوج تا مرز سند |
داستان شنگل و بهرام گور در شاهنامه فردوسی > رفتن بهرام گور به ناشناخت بر شنگل هند

بهرام گور خود را به عنوان نامه‌رسان جا‌ می‌زند. و به نزد شنگل می‌رود زمانی که به نزد شنگل می‌رسد به احترام او خم می‌شود و می‌گوید من از جانب شاه بزرگ بهرام شاه نامه ای به خط پهلوی برای شما دارم. مردی دبیر نامه را برای شنگل می‌خواند شنگل در جواب می‌گوید که ای مرد شاه تو خود را بزرگ می‌پندارد و تو هم چنین هستی. و من به کسی خراج نخواهم داد. اگر شاه شما مرغی در آسمان باشد من عقابم، و اگر خاک باشد من آسمانم، که اشاره به بزرگی خود نسبت به بهرام گور دارد. و توانایی لشکر خود را به رخ می‌کشد.
در ادامه شنگل با عصبانیت می‌گوید که دین من اجازه کشتن تو را نمی‌دهد مگرنه سر از تنت جدا می‌کردم. نامه‌رسان(بهرام گور) می‌گوید ای شاه من فرستاده شاه ایرانم و نه گوینده سخن، خشمگین نباش، تو نیز در نامه‌ای به او پاسخ بده. شنگل به فرستاده گفت اکنون چند گاه در اینجا فرود آی و بند بگشای تا نامه را آماده سازند.
داستان شنگل و بهرام گور در شاهنامه فردوسی > گفتار اندر هنر نمودن بهرام گور

فرستاده شاه ایران تا نیمروز در آنجا استراحت می‌کند، فرستاده‌ای از جانب شنگل به نزد او آمد و او را فرا خواند در آن هنگام شنگل و اطرافیان به تماشای مسابقه کُشتی بین دو پهلوان پیل‌پیکر هندی نشسته بودند. فرستاده شاه ایران (همان بهرام گور) که وارد آن جمع شده بود، زمانی که مسابقه کشتی را می‌بیند با حالت مستی تقاضای مسابقه با پهلوان هندی را می‌دهد. شنگل نیز با پوزخند می‌پذیرد. با تمسخر به او می‌گوید اگر پهلوان ما را به زیر کشیدی او را بِکُش. فرستاده وارد مسابقه می‌شود و پهلوان هندی را به سرعت شکست می‌دهد و بر زمین می‌کوبد. پس از آن فرستاده توانایی خود را در مسابقه تیراندازی نیز به رخ می‌کشد. شنگل به فرستاده می‌گوید حتماً برادر بهرام گور یا از نزدیکان او هستی که دارای این فر کیانی و این قدرت هستی. فرستاده به او می‌گوید من فرد گمنامی از ایران هستم و خواستار بازگشت به ایران می‌باشم. اما شنگل مخالفت می‌کند و می‌گوید نزد ما بمان. شنگل پنهانی به وزیرش می‌گوید خوبی‌های سرزمین ما و ثروت آن را برای این مرد بازگو کن تا در این‌جا بماند، و پهلوان ما باشد و سپهسالار لشکر ما گردد. وزیر شنگل نیز چنین می‌کند و از فرستاده نامش را می‌پرسد فرستاده خود را «برزوی» معرفی می‌کند و می‌گوید، من فرستاده بهرام گور شاه ایران هستم و در آیین ما نیست که به شاه خیانت کنیم و وعده گنج و مال و مسند را نمی‌پذیرد.
داستان شنگل و بهرام گور در شاهنامه فردوسی > فرستادن برزوی به جنگ کرگدن و اژدها

پس از نپذیرفتن وعده‌های شنگل توسط برزوی (همان بهرام گور)، شنگل با خود می‌اندیشد که با فرستادن برزوی، به جنگ با کرگدن او را به کشتن دهم، کرگدن غول پیکری که حتی شیران از آن می‌گریزند و بلای جان مردم هند بود.  می‌پذیرد و همراه با راهنما و چند تن از ایرانیان به آن جا می‌رود. راهنما برمیگردد. با دیدن کرگدن ایرانیان به بهرام گور می‌گویند ای شاه این کار را نکن خود را به کشتن مده و به شنگل بگو این از مردانگی به دور است که مهمان را به کشتن دهی. اما بهرام نمی‌پذیرد و در جنگ کرگدن را می‌کشد و سر کرگدن را سوار بر گاری به نزد شنگل می‌برد. شنگل به ظاهر شادمان اما در درون اندوهگین است. با خود می‌اندیشد اگر برزوی به ایران برود تمام هند ویران می‌شود. اگر کهتر مردم ایران این باشد بزرگتر آنان چیست؟ بنابراین راه دیگری برای به‌کشتن دادن او برمی‌گزیند و آن جنگ با اژدها است.
شنگل به او می‌گوید خداوند تو را از ایران به هند آورد تا ناپاکی را از این سرزمین بشویی اگر تو بتوانی اژدهایی را که بلای مردم هند شده‌است را بکشی خراج هندوستان را به تو می‌بخشم. برزوی می‌پذیرد و با سایر ایرانیان همراه به سوی اژدها روان می‌شود. ایرانیان با دیدن اژدها به بهرام می‌گویند این اژدها را مانند کرگدن مبین و او را حقیر مپندار و برگرد. اما بهرام پاسخ می‌دهد این کار را به یاری خداوند انجام می‌دهم. برزوی با تیرهای زهر‌آلود پس از کوشش فراوان اژدها را از پای درمی‌آورد. پس از این از هندوستان فریاد شادی و درود بلند می‌شود و از خداوند می‌خواهند که پهلوانی به زور‌مندی پهلوان ایرانی به هندیها عطا کند.
داستان شنگل و بهرام گور در شاهنامه فردوسی > ازدواج برزوی با سپینود دختر شنگل

پس از کشتن اژدها توسط برزوی شنگل با دلی غمناک با بزرگان و لشکریانش مشورت می‌کند و می‌گوید با هر ترفندی این مرد را آزمودم، تا او را به‌کشتن دهم اما نتوانستم. این مرد اگر به ایران برود ما را نابود می‌کند آیا پنهانی او را بکشیم؟ شما چه چاره‌ای دارید؟ اطرافیان او را از کشتن برزوی نهی می‌کنند، می‌گویند این کار بدنامی به بار می‌آورد و با کشتن او نیز ایران به ما یورش خواهد آورد. او ما را از چنگ اژدها و کرگدن نجات داد، باید مردانگی پیشه کنیم. فردای آن روز شنگل فرستاده‌ی نزد برزوی می‌فرستد و و برزوی را نزد خود می‌خواند. به او می‌گوید به همسری تو دخترم را می‌دهم به شرط آنکه نزد من بمانی، در این صورت فرمانده سپاه من خواهی بود و در هندوستان جایگاه بزرگی خواهی داشت.برزوی می‌پذیرد و شنگل سه دختر خود را می‌طلبد که برزوی از میان آنها یکی را انتخاب کند، برزوی یکی را برمی‌گزیند که نامش سپینود بود. بنا به شاهنامه فردوسی مانند بهاری خرم با ناز بود. سپینود با بهرام مانند مَی در ظرف بلورین روشن بود.
پس از آگاهی یافتن شاه چین از اینکه شنگل دخترش را به مردی ایرانی به نام برزوی داده‌است، شاه چین پنهانی نامه‌ای نزد برزوی می‌فرستد. در آن نامه داستان‌های کشتن اژدها کرگدن و ازدواج برزوی با دختر شنگل را بیان می‌کند و از او می‌خواهد که به چین برود تا بزرگی بیند اما برزوی نمی‌پذیرد.
داستان شنگل و بهرام گور در شاهنامه فردوسی > شناخته شدن بهرام گور

روزی چند تن ز بازرگانان ایرانی که برای تجارت به هند رفته بودند بهرام گور را می‌بینند و او را می‌شناسند و به او احترام می‌گذارند بهرام گور با شتاب آنها را از این کار بر نهی می‌کند چرا که خود را فرد گمنامی از ایران به‌نام برزوی معرفی کرده بود. بهرام گور آنها را سوگند می‌دهد که این راز را پنهان بدارند که در غیر اینصورت جنگی رخ خواهد داد و نه شاه زنده می‌ماند و نه بازرگانان و کشور ویران می‌شود با شنیدن گفتار بهرام گور شاه ایران، همه بازرگانان با چشمانی پر از اشک گفتند جان ما به فدایی شهریار ایران باد. و بهرام گور آسوده‌دل می‌گردد.
داستان شنگل و بهرام گور در شاهنامه فردوسی > فرار بهرام گور و سپینود از هند به ایران

شنگل که رفتار عاشقانه سپینود و برزوی (همان بهرام گور) را می‌بیند، آسوده‌خاطر می‌شود که برزوی برای همیشه در هندوستان می‌ماند. تا اینکه روزی برزوی پیشنهاد گریز از هندوستان به ایران را به سپینود می‌دهد و سپینود می‌پذیرد. سپینود به برزوی می‌گوید که گریز از هند را روزی که شنگل شاه همراه با اطرافیان برای جشن و شکار به بیرون از شهر رفتند انجام می‌دهیم. در آن روز سپینود به مادرش می‌گوید که برزوی بیمار شده‌است نمی‌تواند به جشن و شکار بیاید.برزوی و سپینود با سایر ایرانیان همراه می‌گریزند.  با آگاهی یافتن شنگل از گریز برزوی با دخترش سپینود شتابان از پی آنها روان می‌شود، اما آنها در دریا هستند و دریا طوفانی. شنگل با صدای بلند به دخترش فریاد می‌زند که ای بدگهر از آبادی به ویرانی گریختی و دخترش را سرزنش می‌کند. به برزوی می‌گوید در حق من بی‌وفایی کردی من به تو دخترم را دادم اما تو خیانت کردی و گریختی. این گفتار که برای برزوی (همان بهرام گور) بسیار سنگین است، بهرام خود را به راستی معرفی می‌کند و می‌گوید من بهرام گور شاه ایران و شاهِ‌شاهان هستم، و خیانت‌پیشه نیستم، مرا  سرزنش نکن. از این پس بر تو نیکی خواهم کرد، بدخواهان تو را دشمن خواهم داشت، و در ایران تو را پدرم خواهم دانست، و از هندوستان خراج نخواهم گرفت و دختر تو سپینود شمع خاور‌زمین خواهد بود. شنگل از گفتار او شگفت زده می‌شود و شارهُ هندی را به احترام بهرام از سر برمی‌دارد برای پوزش از بهرام نزد او می‌رود و شاه ایران را در آغوش می‌گیرد. و بهرام نیز چگونگی آمدن به هند را برای او بازگو می‌کند. و با هم پیمان می‌بندند که از راه راستی منحرف نشوند و تا همیشه وفادار همدیگر باشند و سپینود از پدر بدرود می‌گوید و از هم جدا می‌شوند.
داستان شنگل و بهرام گور در شاهنامه فردوسی > آمدن شنگل هندی به ایران

با آمدن بهرام گور و سپینود به ایران، بهرام گور سپینود را به دین خویش رهنمون می‌سازد. پس از مدتی بهرام گور درمی‌یابد که شنگل آرزوی دیدن ایران و دخترش را دارد فرستاده‌ای به همراه با نامه‌ای به نزد شنگال می‌فرستد و از او برای مسافرت به ایران دعوت می‌کند. شنگل می‌پذیرد و بهرام گور به استقبال شنگل فرسنگها راه می‌پیماید.
شنگل و بهرام گور با دیدن یکدیگر همدیگر را در آغوش می‌کشند بهرام گور جشن و خوانی بزرگ به افتخار شنگل برپا می‌سازد. 
شنگل و سپینود در دیدار هم از شوق می‌گریند. شنگل به سپینود می‌گویند تو وارد بهشت شده‌ای.
شنگل و بهرام گور با هم به شکار می‌روند. پس از بازگشت از شکار شنگل تقاضای کاغذ و مرکب نموده و عهد می‌کند پس از من بهرامشاه فرمانروای هندوستان است. پس از دو ماه جشن و سرور شنگل قصد بازگشت به هند را می‌کند در این هنگام بهرام گور هدیه‌های برگزیده‌ای به او هدیه می‌دهد و تا مرز هندوستان عده‌ای را برای راحتی شنگل همراه او گسیل می‌کند.
داستان شنگل و بهرام گور در شاهنامه فردوسی > درخواست از شنگل اندر آوردن لوریان از هند

پس از سالها گسترش داد و آبادانی به دست بهرام گور در سال‌های پایان عمر به هر گوشه‌ای از کشور نامه می‌نویسد که آیا تهیدست و نیازمندی در کشور هست و نیازهای نیازمندان را برای او بگویند.
کارگزاران پادشاهی پاسخ دادند همه جا آباد است اما درویشان از زندگانی می‌نالند که توانگران با تاجی از گل با آواز رامشگران و آوازخوان به مَی‌گساری می‌پردازند، اما ما تهیدستان، رامشگر و آوازخوان نداریم و بدون ساز آواز مَی نوشیم. بهرام گور از خواندن این نامه بسیار می‌خندد. نامه‌ای به شنگل می‌فرستد و خواستار چند هزار از لوریان هند می‌شود تا برای مستمندان آوازه‌خوان باشند. چون نامه به نزد شاه هند رسید شنگل دوهزار زن و مرد نوازنده و خواننده را برمی‌گزیند و به ایران می‌فرستد. زمانی که لوریان به ایران می‌رسد شاه به هر کدام یک گاو و یک خر و چند خروار گندم می‌دهد، تا از لوریان کشاورزانی بسازند که به کار کشاورزی مشغول باشند و برای مردم نیز آواز بخوانند. پس از یک سال لوریان گاو و گندم را بخوردند و کشت و زرعی نکردند و نزد شاه آمدند. شاه که آنان را دید، گفت کشاورزی کار شما نبوده من اشتباه کردم. اکنون بر خرانی که دارید بُنه و ساز و چنگ را بگذارید و دوره‌گردی کنید. اما پس از مدتی لوریان به کار راهزنی و دزدی در ایران مشغول شدند.
استوارت همروف

| Stuart Hameroff | Stuart Hameroff |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۶ ژوئیهٔ ۱۹۴۷ ‏(۷۷ سال) بوفالو، نیویورک،  USA
ملیت: American
شهروندی: ایالات متحده آمریکا
محل تحصیل: دانشگاه پیتسبورگ (B.S.) Hahnemann University Hospital (M.D.)
شناخته‌شده برای: Consciousness studies
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): متخصص بیهوشی
محل کار: دانشگاه آریزونا
تأثیر گرفته از: راجر پنروز
 :  
اِستوارت همروف (به انگلیسی: Stuart Hameroff) زادهٔ ۱۹۴۷ بوفالو در نیویورک، پژوهشگر و متخصّص بیهوشی آمریکایی است.
وی استاد روانشناسی و بیهوشی دانشگاه آریزونا در شهر توسان در آمریکا است.
وی که دانش آموختهٔ دانشگاه پیتسبورگ است، دکترای خود را از دانشگاه درکسل گرفته، و هم‌اکنون ریاست فعلی مرکز مطالعات خودآگاهی دانشگاه آریزونا است.
شهرت وی بخاطر نظریّهٔ ارک-آر است که یک تئوری مدل کوانتوم مکانیکی مغز است و راجع به فلسفه ذهن و موضوعات خودآگاهی است.
وی، این نظریه را با همکاری فیزیکدان بزرگ راجر پنرز ابداع نموده‌است، و معتقد است اندرکنش‌های کوانتیکی در ناحیه‌ای از سلول‌های مغزی بنام میکروتوبول‌ها به وقوع می‌پیوندد. وی بر این مبنا همانند کورت گودل معتقد است که مغز انسان یک سیستم فرا-الگوریتمی است.
استفانو پینهو

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Stéfano Souza Pinho
زادروز:  ۱۲ ژانویهٔ ۱۹۹۱ ‏(۳۳ سال)
قد:  ۱٫۸۴ متر (۶ فوت ۱⁄۲ اینچ)
پست:  مهاجم
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  Indy Eleven
شمارهٔ پیراهن:  ۲۹
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۵–۲۰۱۱:  باشگاه فوتبال فلومیننزه
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۵ |  باشگاه فوتبال فلومیننزه |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۲ |  ← Guaratinguetá (قرضی) |  ۸ |  (۰) |
| ۲۰۱۳ |  ← Madureira (قرضی) |  ۶ |  (۰) |
| ۲۰۱۴ |  ← باشگاه فوتبال میپا (قرضی) |  ۲۵ |  (۱۱) |
| ۲۰۱۵ |  ← Fort Lauderdale Strikers (قرضی) |  ۲۹ |  (۱۷) |
| ۲۰۱۶ |  باشگاه فوتبال مینه‌سوتا یونایتد |  ۲۵ |  (۵) |
| ۲۰۱۷ |  Miami FC |  ۳۱ |  (۲۱) |
| ۲۰۱۸ |  باشگاه فوتبال اورلاندو سیتی |  ۲۶ |  (۳) |
| ۲۰۱۹ |  PT Prachuap |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۹ |  Xinjiang Tianshan Leopard |  ۲۱ |  (۱۰) |
| ۲۰۲۰–۲۰۲۱ |  Al-Washm |  ۱۱ |  (۶) |
| ۲۰۲۱ |  Austin Bold |  ۲۵ |  (۱) |
| ۲۰۲۲– |  Indy Eleven |  ۵ |  (۳) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۲:۵۱, ۷ نوامبر ۲۰۲۱ (UTC). :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۲:۵۱, ۷ نوامبر ۲۰۲۱ (UTC). 
استفانو پینهو (انگلیسی: Stefano Pinho؛ زادهٔ ۱۲ ژانویهٔ ۱۹۹۱) بازیکن فوتبال اهل برزیل است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اورلاندو سیتی، باشگاه فوتبال فلومیننزه، و باشگاه فوتبال میپا اشاره کرد.
آویادویگاتل پی‌دی-۱۴

| پی‌دی-۱۴ | پی‌دی-۱۴ |
| --- | --- |
نوع: توربوفن
کشور سازنده: روسیه
کارخانهٔ سازنده: آویادویگاتل
نخستین استفاده: تابستان۲۰۱۴
کاربری عمده در: یاکوولف ام‌سی-۲۱
تعداد ساخته‌شده: ۱۳
هزینهٔ برنامه: ۳۵ میلیارد روبل (۱٫۱ میلیارد دلار)
هزینهٔ هر موتور: کمتر از ۵٬۵۰۰٬۰۰۰ دلار آمریکا [نیازمند منبع]
توسعه‌یافته از: آویادویگاتل پی‌اس-۹۰
آویادویگاتل پی‌دی-۱۴ (پیش از این با عنوان PS-14 شناخته می‌شد) یک موتور توربوفن است که توسط آویادویگاتل برای تأمین پیشرانه هواپیمای مسافربری دوموتورهٔ یاکوولف ام‌سی-۲۱ ساخته شده است.
کاربرد

پی‌دی-۱۴: یاکوولف ام‌سی-۲۱، یوای‌سی/اچ‌ای‌ال ۲-۲۱۴
پی‌دی-۱۰: سوخو سوپرجت ۱۳۰
پی‌دی-۱۲وی: میل می-۲۶
دولت سوم اسدالله علم

| دولت سوم اسدالله علم | دولت سوم اسدالله علم |
| --- | --- |
 کابینه کشور شاهنشاهی ایران:  کابینه کشور شاهنشاهی ایران
نخست‌وزیر ایران: نخست‌وزیر ایران
تاریخ تشکیل: ۲۹ مهر ۱۳۴۲
تاریخ انحلال: ۱۷ اسفند ۱۳۴۲
افراد و سازمان‌ها: افراد و سازمان‌ها
رئیس کشور: محمدرضا پهلوی
رئیس دولت: اسدالله علم
پیشینهٔ رئیس دولت: نخست‌وزیر (از ۱۳۴۱) وزیر کشور (۱۳۳۶–۱۳۳۴) وزیر کار (۱۳۳۰–۱۳۲۹) وزیر کشاورزی (۱۳۲۹–۱۳۲۸)
شمار وزیران: ۱۲ وزیر + ۲ وزیر مشاور
پیشینه: پیشینه
انتخابات(ها): انتخابات مجلس ایران (۱۳۴۲)
دوره(های) مجلس: مجلس بیست و یکم
پیشین: دولت دوم اسدالله علم
پسین: دولت حسنعلی منصور
دولت سوم اسدالله علم یکی از دولت‌های دوران پادشاهی مشروطه در دورهٔ دودمان پهلوی است که از مهر تا اسفند ۱۳۴۲ فعالیت کرد. رئیس این دولت، اسدالله علم بود.
با آغاز دوره بیست و یکم مجلس شورای ملی، اسدالله علم مطابق سنت پارلمانی استعفای هیئت دولت را روز ۲۹ مهر ۱۳۴۲ به حضور شاه تقدیم و پس از انتصاب مجدد به نخست‌وزیری در همین تاریخ، هیئت وزیران خود را ۳۰ مهر به حضور شاه و سپس به مجلس شورای ملی و روز ۱ آبان به مجلس سنا معرفی کرد. مجلس شورای ملی در تاریخ ۵ آبان ۱۳۴۲ با ۱۸۱ رأی از ۱۸۳ نفر به دولت وی رأی اعتماد داد. بعد از رسمیت یافتن و آمادگی دو مجلس شورای ملی و سنا و تشکیل دولت جدید، حکومت نظامی تهران پس از چهار ماه و نیم لغو شد.
هنگامی که اسدالله علم در تیر ۱۳۴۱ به مقام نخست‌وزیری رسید، اعضای رهبری حزب مردم تصور کردند که علم دبیرکل پیشین حزب، ارزشی برای آنان قائل خواهد شد و احتمالاً مناصب بالای حکومتی را میان آنان تقسیم خواهد کرد. اما علم به زودی نشان داد که قصد ندارد در دوران نخست‌وزیری خود برای حزب مردم امتیاز و یا جایگاه خاصی قائل شود و دولت خود را «مطیع اوامر اعلیحضرت» و «غیرحزبی» خواند.
دولت علم در تاریخ ۱۷ اسفند ۱۳۴۲ مستعفی گردید و سقوط کرد.