stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
یوسف صیادی
آثار > تلویزیون

| سال | عنوان | نقش |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۷۱ | جنگ جوان |  |
| ۱۳۷۲ | پرواز ۵۷ |  |
| ۱۳۷۳ | ساعت خوش |  |
| ۱۳۷۴ | سال خوش |  |
| ۱۳۷۵ | سی نما |  |
| ۱۳۷۸ | این چند نفر |  |
| ۱۳۷۸ | پرواز سپید |  |
| ۱۳۷۹ | تماشا ۷۹ |  |
| ۱۳۸۰ | طبقه وسط |  |
| ۱۳۸۷ | قرارگاه مسکونی |  |
| ۱۳۸۸ | دارا و ندار |  |
| ۱۳۸۸ | سال‌های مشروطه |  |
| ۱۳۸۸ | مرد دوهزارچهره |  |
| ۱۳۹۰ | سه دونگ، سه دونگ |  |
| ۱۳۹۰ | چک برگشتی |  |
| ۱۳۹۱ | چمدان |  |
| ۱۳۹۳ | عینک آفتابی |  |
| ۱۳۹۴ | در حاشیه |  |
| ۱۳۹۴ | معمای شاه |  |
| ۱۳۹۷ | ایراندخت |  |
| ۱۳۹۸ | حکایت‌های کمال |  |
| ۱۳۹۹ | چای نت |  |
| ۱۳۹۹ | با خانمان |  |
آثار > رسانه خانگی

| سال | عنوان | نقش |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۹–۱۳۹۱ | قهوه تلخ |  |
| ۱۳۸۹ | دامادی به نام صفر |  |
| ۱۳۹۰ | کباب غاز |  |
| ۱۳۹۲ | شوخی کردم |  |
| ۱۳۹۴ | زن‌ها کم نمیارن |  |
| ۱۴۰۰ | جوکر | خودش |
| ۱۴۰۰ | اسپینجر |  |
| ۱۴۰۰ | نیسان آبی |  |
| ۱۴۰۲ | تی‌ان‌تی | خودش |
| ۱۴۰۲ | اسکار | خودش |
| ۱۴۰۲ | نیسان آبی ۲ |  |
آثار > فیلم تلویزیونی

| سال | عنوان | نقش |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۷ | بختک |  |
| ۱۳۸۷ | ۸ میلی‌متری |  |
| ۱۳۸۸ | خواهران عجیب و غریب |  |
| ۱۳۹۱ | پیچ عشاق |  |
یزدانشهر (زرند)

| یزدان‌شهر یزدان آباد | یزدان‌شهر یزدان آباد |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: کرمان
شهرستان: زرند
بخش: یزدان‌آباد
نام(های) پیشین: یزدان‌آباد . بهمنان
سال شهرشدن: ۱۳۸۳ خورشیدی
مردم: مردم
جمعیت: ۵٫۶۰۷ نفر
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
ارتفاع: ۱۶۲۳ متر
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۳۴
وبگاه: فرمانداری زرند
  یزدان‌شهر  روی نقشه ایران ۳۰°۵۲′۴۰″شمالی ۵۶°۲۲′۱۱″شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۸۷۷۸°شمالی ۵۶٫۳۶۹۷°شرقی﻿ / 30.8778; 56.3697   :   یزدان‌شهر  روی نقشه ایران ۳۰°۵۲′۴۰″شمالی ۵۶°۲۲′۱۱″شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۸۷۷۸°شمالی ۵۶٫۳۶۹۷°شرقی﻿ / 30.8778; 56.3697   
 :  
یَزدان‌شهر مرکز بخش یزدان آباد در شمال استان کرمان در جنوب شرقی ایران می‌باشد. این شهر در ازشمال بابخش های طغرالجرد ومرکزی بافق ازجنوب وشرق بابخش مرکزی زرندکرمان از غرب با بخش نوق قرار گرفته‌است. فاصله از مرکز بخش یزدان آباد تا مرکزشهرستان ازمسیرهای های مختلف از۳۰تا۱۸ کیلومتر برآوردشده است
جمعیت

جمعیت این شهر در سال ۱۳۹۵، برابر با ۵٫۶۰۷ نفر بوده‌است.
این شهر در سال ۱۳۸۳ خورشیدی با ادغام روستاهای سلسبیل، ده فیاض، اکبرآباد، کهنوج، شهرک شهید رجایی، خالق‌آباد، طاهرآباد و محمدآباد تشکیل شد.عمده فعالیت مردم این شهر به کشاورزی و کاشت محصول پسته اشتغال دارند. رقم پسته اوحدی (فندقی) در این منطقه به وفور کشت شده‌است. در طی سالهای گذشته خشکسالی و بهره‌برداری بیش از حد مجاز آب توسط معادن کنسانتره و سنگ آهن جلال‌آباد باعث بروز آفات بسیار و کم شدن و نابودی محصول پسته این منطقه شده‌است.
اویلینا راسلی

اویلینا راسلی (انگلیسی: Evelina Raselli؛ زادهٔ ۳ مهٔ ۱۹۹۲) بازیکن هاکی روی یخ اهل سوئیس است.
دنیس آرچر

| دنیس آرچر | دنیس آرچر |
| --- | --- |
۶۷مین شهردار دیترویت: ۶۷مین شهردار دیترویت
دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۱۹۹۴ – ۳۱ دسامبر ۲۰۰۱: دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۱۹۹۴ – ۳۱ دسامبر ۲۰۰۱
پس از: Coleman Young
پیش از: Kwame Kilpatrick
دستیار قاضی دادگاه عالی میشیگان: دستیار قاضی دادگاه عالی میشیگان
دوره مسئولیت ۱ ژانویه ۱۹۸۶ – ۲۷ دسامبر ۱۹۹۰: دوره مسئولیت ۱ ژانویه ۱۹۸۶ – ۲۷ دسامبر ۱۹۹۰
گمارنده: James Blanchard
پس از: James L. Ryan
پیش از: Conrad Mallet Jr.
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: دنیس وین آرچر ۱ ژانویهٔ ۱۹۴۲ ‏(۸۳ سال) دیترویت، میشیگان، U.S.
حزب سیاسی: دموکرات
همسر(ان): Trudy DunCombe (ا. ۱۹۶۷)
فرزندان:  Dennis Wayne, Jr.  Vincent DunCombe 
محل تحصیل: دانشگاه میشیگان غربی (BS) کالج حقوق دیترویت / دانشگاه ایالتی میشیگان (JD)
دنیس وین آرچر (Dennis Wayne Archer) (متولد ۱ ژانویه ۱۹۴۲)، وکیل، حقوقدان، سیاستمدار پیشین اهل میشیگان است. آرچر به عنوان یکی از اعضای حزب دموکرات، در مقام قاضی دادگاه عالی میشیگان و همچنین شهردار دیترویت خدمت کرد. مدتی نیز ریاست کانون وکلای آمریکا را بر عهده داشت و از این جهت نخستین رئیس سیاهپوست این تشکیلات محسوب می‌شد آن هم در حالیکه تا سال ۱۹۴۳ عضویت وکلای آمریکایی- آفریقایی‌تبار در این کانون ممنوع بود.
اوایل زندگی و تحصیلات

دنیس آرچر در ۱ ژانویه ۱۹۴۲ در یک خانواده کارگری به دنیا آمد که ساکن شرق دیترویت بودند. از آنجاییکه دست پدر آرچر در تصادف ماشین قطع شده بود، خانواده او با مشکلات اقتصادی زیادی دست‌وپنجه نرم می‌کردند. با توجه به اینکه در آن شهر فرصت‌های شغلی زیادی برای افراد معلول وجود نداشت، هنگامی که آرچر پنج ساله بود، این خانواده به دهکده کاسوپولیس نقل‌مکان کردند.
او زمانی که تنها هشت سال داشت برای کمک به خانواده شروع به کار کرد. آرچر کارگر پادوی باشگاه گلف، بولینگ و نظافتچی نانوایی بود. وی پس از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان با اشتغال به کارهایی چون نقاشی ساختمان و کار در داروخانه هزینه تحصیل در کالج را فراهم کرد. او اولین آمریکایی آفریقایی‌تباری بود که در واحد مدارک پزشکی بیمارستان هنری‌فورد کار کرد. آرچر تحصیلاتش را در دانشگاه ایالتی وین با هدف داروسازی آغاز کرد. کمی بعد به مؤسسه فنی دیترویت منتقل شد و سپس به دانشگاه میشیگان غربی رفت.
او در دانشگاه میشیگان موفق به اخذ مدرک کارشناسی در رشته آموزش شد. در ابتدا قصد داشت معلم تاریخ شود ولی قرار شد در مدرسه ابتدایی رالف‌بنچ که درست در ناحیه شرقی مرکز شهر قرار داشت، آموزگار کودکان استثنائی شود. آرچر از سال ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۰ در مدارس دولتی دیترویت به کودکان معلول درس داد. سپس در سال ۱۹۷۰ وارد کالج حقوق دیترویت شد که امروزه با نام کالج حقوق دانشگاه ایالتی میشیگان شناخته می‌شود و مدرک دکترای خود را در رشته حقوق گرفت.
وی علاوه بر اشتغال به امور حقوقی در شهر دیترویت، طی سال‌های ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۵ استاد کالج حقوق دیترویت و از ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۸ استاد دانشکده حقوق دانشگاه ایالتی وِین بود. آرچر از سال ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۵ عضو هیئت مدیره کانون وکلای دیترویت و مدیر بخش وکلای جوان انجمن بود. او همچنین ریاست سه کانون وکلای دیگر را بر عهده داشت: کانون وکلای ولورین از سال ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۰، کانون وکلای ملی از ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۴ و کانون وکلای ایالتی میشیگان از ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۵.
دوران خدمت در ستره دادگاه عالی ایالت میشیگان

آرچر پس از ۱۵ سال فعالیت بسیار موفقیت‌آمیز در حوزه وکالت از سوی فرماندار جیمز بلانچارد به سمت قاضی دادگاه عالی میشیگان منصوب شد. در طول تاریخ ایالت میشیگان، وی دومین سیاهپوستی بود که چنین مقامی را در این دادگاه عهده‌دار شد و به حدود بیست سال غیبت آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار در این سمت پایان داد. آرچر در سال‌های ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۰ به عنوان قاضی مشغول به کار بود. طی آخرین سال خدمتش در ستره دادگاه عالی این ایالت از سوی هفته‌نامه وکلای میشیگان لقب «محترم‌ترین قاضی میشیگان» را به خود اختصاص داد.
شهردار شهر دیترویت

آرچر مبارزات انتخاباتی خود برای تصدی شهرداری را در سال ۱۹۹۰ آغاز کرد و به رقابت با کلمن یانگ، شهردار محبوب وقت پرداخت که در تلاش بود که برای ششمین دوره باز هم این مقام را در اختیار بگیرد. شهردار یانگ به دلیل بیماری از گردونه رقابت کنار رفت و پس از آن شروع به حمایت از شارون مک‌فیل نمود.
در نوامبر ۱۹۹۳، آرچر موفق شد در انتخابات در مقابل مک‌فیل به پیروزی برسد، نتایج آراء به ترتیب ۵۷ به ۴۳ درصد بود. نتایج رأی‌گیری حاکی از آن بود که او ۹۰ درصد آرای سفیدپوستان را کسب کرده‌است در حالیکه تنها ۴۷ درصد از سیاهپوستان به او رأی داده بودند.
آرچر از سال ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۱ به عنوان شهردار دیترویت بر سر کار بود. در دوران تصدی این سمت، تلاش کرد تا از طریق همکاری با رؤسای کسب‌وکارهای واقع در حومه شهر و تعامل بر سر پیشنهادهای نوآورانه آنها برای این شهر، روابط شهرنشینان را با حاشیه‌نشینان و کسب‌وکارهای محلی بهبود بخشد. یکی از مهم‌ترین خدمات او در دیترویت، جذب غول‌های فناوری در حوزه نرم‌افزار به این شهر بود. در دوره او، رتبه اعتباری اوراق قرضه شهر دیترویت چندین برابر بیشتر شد. زمانی که او شهردار شد، هنوز هم ثبت گردش‌های مالی بسیار پیچیده به صورت دستی و بر روی فیش انجام می‌گرفت. آرچر کاری کرد تا استفاده از رایانه در بسیاری از ادارات شهر رایج شود. مجموعه تحت امر او، برنامه توسعه نیروی کار را نیز آغاز کرد.
آرچر از حامیان جدی بسیاری از پروژه‌های ساختمانی مرکز شهر بود که از آن میان می‌توان به احداث دو استادیوم جدید، ساخت ورزشگاه فوردفیلد برای تیم دیترویت‌لایِن و کامریکا پارک برای تیم دیترویت تایگر اشاره کرد. او در آخرین سالی که شهردار بود، ریاست اتحادیه ملی شهرها را بر عهده گرفت.
علی‌رغم آنکه نرخ جرم و جنایت و بیکاری در دوره آرچر کاهش یافت ولی او همواره به دلیل عدم حمایت یا بی‌توجهی به رهبران جامعه آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار مورد انتقاد قرار داشت. به عنوان نمونه هنگامی که سه کازینو در محدوده شهر بازگشایی شد و مجوز هیچ‌یک از آنها به این گروه اعطا نشد، آرچر در معرض مخالفت شدید قرار گرفت.
وی در سال ۱۹۹۷ باز هم با اختلاف زیادی برنده رقابت انتخاباتی شد ولی در دوره دوم با درخواست برگزاری مجدد انتخابات از سوی مخالفان اصلی خود مواجه شد. از این رو از شرکت در انتخابات سال ۲۰۰۱ خودداری کرد.
دوران پس از شهرداری

پس از اتمام دوران تصدی آرچر بر شهرداری در ژانویه ۲۰۰۲، او به ریاست مؤسسه حقوقی رایت واقع در دیترویت و عضویت در هیئت مدیره شرکت نرم‌افزاری Compuware رسید. وی از اعضای شورای دعاوی قضایی آمریکا نیز بود.
در سال ۲۰۰۴ از سوی فرماندار میشیگان، جنیفر گرانهُلم، برای یک دوره هشت ساله به عضویت هیئت امنای دانشگاه وسترن میشیگان درآمد. عضویت او در تاریخ ۳۱ دسامبر ۲۰۱۲ به پایان رسید. در اکتبر ۲۰۰۴ نیز به سرپرستی رزاپارکس منصوب شد.
در فوریه ۲۰۰۸، آرچر اعلام کرد که قصد دارد در سال ۲۰۱۰ برای فرمانداری ایالت میشیگان نامزد شود، اما در ماه نوامبر اظهار داشت که از تصمیم برای حضور در رقابت‌های انتخاباتی منصرف شده‌است.
وی در حال حاضر یکی از مدیران پروژه سیاست حمل‌ونقل ملی است و به عنوان رئیس مشترک پروژه سیاست حمل و نقل ملی در مرکز سیاست‌های فراحزبی خدمت می‌کند.
آرچر عضو هیئت مشاوران ارشد بین‌المللی بانک سرمایه‌گذاری جفریس نیز است. همچنین، به عنوان عضو آزاد در کمیته ملی دموکرات‌ها نیز حضور دارد و در کمیته اجرایی آن فعالیت می‌کند.
آرچر در تاریخ ۱ دسامبر ۲۰۱۷ خاطرات خود را با عنوان «بگذارید آینده آغاز شود» منتشر کرد. این اثر با همکاری الیزابت آن آتکینز تدوین شده و توسط انتشارات آتکینز و گرینزپن به چاپ رسید.
زندگی شخصی

آرچر عضو انجمن برادری آلفاپی‌الفا و لژ هندسه ۴۹#، فراماسون‌های F&AM PHA و از شاخه ماسون‌های پرنس هال است.
دنیل لیبسکیند

| دنیل لیبسکیند | دنیل لیبسکیند |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: دنیل لیبسکند
زادهٔ: ۱۲ مهٔ ۱۹۴۶ ‏(۷۸ سال) ووج،  لهستان
ملیت:  آمریکایی
پیشه: معمار
دنیل لیبِسکند (به انگلیسی: Daniel Libeskind) معمار برجستهٔ یهودی‌الاصل لهستانی-آمریکایی است. او در ۱۹۴۶ در ووج، لهستان به دنیا آمد. او تا به حال آثار معماری معروف و پروژه‌های موفقی مانند موزه یهود برلین، را به انجام رسانده‌است که این پروژه‌ها باعث شهرت جهانی وی شده‌است.
دنیل لیبسکیند بعد از جنگ جهانی دوم در لهستان به دنیا آمد. پدر و مادر او از بازماندگان یهودی حادثه هلوکاست بودند. دنیل لیبسکیند در زمان کودکی یک نوازنده با استعداد بود، اما بعد از اینکه خانواده اش در سن ۱۳ سالگی او به نیویورک مهاجرت کردند، او در مسیر معماری قرار گرفت. دنیل لیبسکیند مدرک لیسانس معماری خود را از دانشگاه کوپر یونیون نیویورک و مدرک کارشناسی ارشد در رشته تاریخ و تئوری معماری را از دانشگاه اسکس انگلیس، دریافت کرد. لیبسکیند جز آن دسته معمارانی ست که محتوا را فدای فرم نکرده است. و فرم و محتوا را در تمامی پروژه هایش به صورت همگام با هم‌ پیش برده است.[نیازمند منبع]
آثار

ساختن بخش الحاقی موزهٔ یهود برلین، از مهم‌ترین آثار او به‌شمار می‌آید. ساخت این موزه شهرت زیادی برای او به ارمغان آورد. از دیگر آثار او می‌توان «کریستالز» را نام برد.
طراحی مرکز تجارت جهانی

دنیل لیبسکند در رقابتی که برای گسترش طرح اصلی ساختِ دوبارهٔ مرکز تجارت جهانی در سال ۲۰۰۲ برگزار شد، پیروز شد.
او در پروپزال اولیه‌اش، طرح باغ‌های هوایی، به‌همراه آسیاب‌بادی، را برای این ساختمان در نظر گرفته‌بود.
ترجمه جستارها به فارسی

فضای پایان، در کتاب نظریه‌ها و مانیفست‌های معماری معاصر، از چارلز جنکز و کارل کروپف، ترجمه احسان حنیف، نشر فکر نو، ۱۳۹۷.
فضای تقابل، در کتاب نظریه‌ها و مانیفست‌های معماری معاصر، از چارلز جنکز و کارل کروپف، ترجمه احسان حنیف، نشر فکر نو، ۱۳۹۷.
نشان‌های غیراصیل، در کتاب نظریه‌ها و مانیفست‌های معماری معاصر، از چارلز جنکز و کارل کروپف، ترجمه احسان حنیف، نشر فکر نو، ۱۳۹۷.
سروته کردن X، در کتاب نظریه‌ها و مانیفست‌های معماری معاصر، از چارلز جنکز و کارل کروپف، ترجمه احسان حنیف، نشر فکر نو، ۱۳۹۷.
پیوند مرتبط

مرکز تجارت جهانی
نگارخانه

مجموعه‌ای از گفتاوردهای مربوط به  در ویکی‌گفتاورد موجود است.
یک استخر سرپوشیده در سوئیس
موزه یهودیان برلین سال ۱۹۹۹
موزه جنگ سلطنتی شمال سال ۲۰۰۱
دانشگاه متروپولیتن لندن
| داده‌های کتابخانه‌ای  | داده‌های کتابخانه‌ای  |
| --- | --- |
عمومی:  ISNI 1  ویاف 1  ورلدکت (از طریق ویاف) 
کتابخانه‌های ملی:  نروژ  فرانسه (داده‌ها)  کاتالونیا  آلمان  اسرائیل  ایالات متحده آمریکا  لتونی  ژاپن  جمهوری چک  استرالیا  کره  کرواسی  هلند  لهستان  سوئد 
نهادهای پژوهش هنری:  ICIA (اسرائیل)  هنرمندان آرکی‌دی (هلند)  نام هنرمندان (گتی) 
واژه‌نامه‌های زندگی‌نامه‌ای:  آلمان 
پایگاه‌های دادهٔ علمی:  ساینی (ژاپن) 
سایر:  کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی  ریرو (سوئیس) 1  شبکه‌های اجتماعی و محتوای بایگانی شونده  سوداک (فرانسه) 1 
↑  "Daniel Libeskind | Biography, Architecture, Buildings, Style, & Facts | Britannica". www.britannica.com (به انگلیسی). Retrieved 2024-09-14.
آن لوئیز ادسترند

| آن لوئیز ادسترند | آن لوئیز ادسترند |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۵ آوریل ۱۹۷۵
ملیت: سوئد
آن لوئیز ادسترند (انگلیسی: Ann-Louise Edstrand؛ زادهٔ ۲۵ آوریل ۱۹۷۵) بازیکن هاکی روی یخ اهل سوئد است.
دوو تیکو

Motor vehicle
| دوو تیکو | دوو تیکو |
| --- | --- |
دید کلی: دید کلی
شرکت: دوو
نام‌های دیگر: دوو فینو سوزوکی آلتو
مدل سال: ۱۹۹۱–۲۰۰۱
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
کلاس: خودروی شهری
شکل بدنه: ۵-در هاچ‌بک
طرح‌بندی: خودروی موتور جلو-محور جلو
پیشرانه: پیشرانه
موتور: ۰٫۸ لیتری سه سیلندر (بنزینی)
جعبه‌دنده: ۵-سرعته دستی ۳-سرعته خودکار
ابعاد: ابعاد
فاصله بین محورها: ۲٬۳۳۴ میلیمتر (۹۱٫۹ اینچ)
درازا: ۳٬۳۴۰ میلیمتر (۱۳۱٫۵ اینچ)
پهنا: ۱٬۴۰۰ میلیمتر (۵۵٫۱ اینچ)
بلندی: ۱٬۳۹۴ میلیمتر (۵۴٫۹ اینچ)
وزن خالص: ۶۸۰ کیلوگرم (۱٬۴۹۹ پوند)
گاه‌شمار: گاه‌شمار
پسین: دوو ماتیز
دوو تیکو یک خودروی شهری است که توسط دوو از سال ۱۹۹۱ تا ۲۰۰۱ تولید می‌شد.
بررسی اجمالی

دوو تیکو هرگز در هیچ‌یک از بازارها فروخته نشد، اما جانشین آن، ماتیز، در سال ۱۹۹۸ عرضه شد و در فروش موفق بود.
در سال ۱۹۹۸، تیکو با خودروی جدیدی به نام دوو ماتیز جایگزین شد. تیکو تا سال ۲۰۰۱ در کنار ماتیز فروخته می‌شد.
دوو تیکو اس‌ایکس (لهستان)
آقای خرچنگ

| آقای خرچنگ | آقای خرچنگ |
| --- | --- |
شخصیت باب‌اسفنجی شلوارمکعبی: شخصیت باب‌اسفنجی شلوارمکعبی
نخستین حضور: «درخواست کمک» باب‌اسفنجی شلوارمکعبی ۱ مه ۱۹۹۹
پدیدآور: استیون هیلنبرگ
طراح: استیون هیلنبرگ
صداپیشه: کلنسی براون (صداپیشه نسخه اصلی) جو وایت (بازی‌های ویدیویی) پاتریک پینی باب جولز (بازی‌های ویدیویی) محمدرضا صولتی، سپهر ترابی و مجتبی فتح‌الهی (دوبله فارسی)
اطلاعاتِ درون‌داستانی: اطلاعاتِ درون‌داستانی
نام کامل: یوجین هارولد خرچنگ
گونه: خرچنگ
جنسیت: مرد
پیشه: دارنده و مؤسس رستوران آقای خرچنگ
خویشاوندان: پرل (دختر) مامان آقای خرچنگ (مادر) بابای آقای خرچنگ (پدر) خرچنگ ریش قرمز (پدر بزرگ) خانم پاف (دوست دختر)
یوجین هارولد خرچنگ (به انگلیسی: Eugene Harold Krabs) معروف به آقای خرچنگ یکی از شخصیت‌های انیمیشن سریالی آمریکایی باب اسفنجی شلوارمکعبی است. صداپیشه این شخصیت کلنسی براون است و اولین بار در قسمت «درخواست کمک» در ۱ مه ۱۹۹۹ ظاهر شد. این شخصیت توسط زیست‌شناس دریایی و انیماتور استیون هیلنبرگ طراحی و ساخته شده است.
آقای خرچنگ مالک و اداره کننده رستوران خرچنگ است. یک رستوران برجسته فست فود واقع در شهر بیکینی باتم. او در یک لنگر با دخترش پرل (دخترخوانده) زندگی می‌کند. پرل یک نهنگ عنبر است. آقای خرچنگ آزمند و عاشق پول و مال‌اندوزی است و علاقه‌ای به خرج آن ندارد. اما تمام تلاش خود را می‌کند که پرل را راضی نگهدارد. او بسیار نگران ثروتش است و از نیازمندی‌های کارمندانش، باب‌اسفنجی، اختاپوس غافل می‌شود. او رابطه رمانتیکی با خانم پاف دارد و با دوست سابقش پلانکتون در رقابت است. پلانکتون صاحب یک رستوران به نام چام باکت است که کسی از آن استقبال نمی‌کند و در آن‌طرف رستوران خرچنگ قرار دارد.
استقبال انتقادی از آقای خرچنگ در اولین مجموعه مثبت بود. اما با گذشت زمان و ایجاد تغییر در مجموعه، تغییری در این استقبال ایجاد شد. منتقدان از بازی او به‌عنوان یک پدر مجرد برای پرل تمجید کرده‌اند اما از اغراق‌آمیز بودن حرص و طمع او در طول سریال انتقاد کرده‌اند. این شخصیت در کالاهای مختلف از جمله اسباب‌بازی‌ها، فیگورهای کلکسیونی و بازی‌های ویدیویی به نمایش درآمده است. او همچنین در فیلم باب‌اسفنجی شلوارمکعبی (۲۰۰۴) و باب اسفنجی بیرون از آب (۲۰۱۵) حضور داشته است.
نقش در انیمیشن

آقای خرچنگ معمولاً به‌عنوان یک شخص حریص و صاحب اصلی رستوران خرچنگ شناخته می‌شود. باب‌اسفنجی آشپز و اختاپوس صندوقدار رستوران است. راز موفقیت این رستوران رقابت بسیار پایین و همبرگر محبوبی به نام همبرگر خرچنگی است که فرمول آن در یک صندوق نگهداری می‌شود. آقای خرچنگ اغلب از محبوبیت رستوران خود سوءاستفاده می‌کند، او درگیر افزایش قیمت و گرفتن هزینه از کارمندانش برای بهره‌وری از خدمات ساختمان است.
پلانکتون رقیب و دوست سابق آقای خرچنگ و صاحب رستوران ناموفق و شکست‌خورده چام باکت است که در کنار رستوران خرچنگ قرار دارد. او در طول داستان تلاش می‌کند تا فرمول مخفی همبرگر را به کمک همسر کامپیوتری‌اش، کارن بدزدد که با شکست مواجه می‌شود. هرچند آنها، بارها و بارها تلاش کردند که رستوران خرچنگ را از کار بیندازند و موفق نشدند. برای جلوگیری از این امر، آقای خرچنگ تمام تلاش خود را می‌کند تا از دستیابی پلانکتون به فرمول مخفی جلوگیری کند؛ او حتی از ترس اینکه پلانکتون از کارن برای دستیابی به فرمول استفاده کند، به او اجازه خرید قانونی همبرگر نمی‌دهد. همچنین آقای خرچنگ این را وظیفه خود می‌داند که اطمینان حاصل کند که چام باکت هرگز موفق به توسعه شرکت خود نشود.
آقای خرچنگ برای پول‌هایش ارزش بیشتری نسبت به رفاه خودش قائل است و شخصیت‌های دیگر را براساس توانایی مالی‌شان ارزیابی می‌کند. به استثنای پرل و دوست دخترش خانم پاف. گاهی عشق او به خانم پاف به قدری زیاد می‌شود که موقتاً از حرص و طمع او فراتر می‌رود و او را به خرید هدایای گران‌قیمت و ارزشمند سوق می‌دهد. آقای خرچنگ دو کارمند خود را تحمل می‌کند؛ چرا که آنها با دستمزد کمی کار می‌کنند و تأثیر مثبتی بر امور مالی او دارند. اما اگر رفتاری انجام دهند که مشتریان را از خود دور کند، سریعاً آنها را سرزنش می‌کند. آقای خرچنگ رابطه پدرانه‌ای با باب‌اسفنجی دارد؛ او اغلب باب‌اسفنجی را زمانی که در دردسر بیافتد، سرزنش می‌کند. اما گاهی وقت‌ها به او نصیحت پدرانه می‌کند. پائول تیبیت، مجری سابق برنامه اعلام کرده است که رابطه صمیمانه باب اسفنجی و آقای خرچنگ از قسمت‌های موردعلاقه‌اش در این مجموعه است. او در سال ۲۰۱۱ در دیجیتال اسپای گفت: «یکی از جنبه‌های باب‌اسفنجی که بیشتر از همه دوستش دارم، وفاداری بی‌پایان او به آقای خرچنگ است. مهم نیست که آقای خرچنگ چگونه با او رفتار می‌کند. سعی می‌کنم از هر نظر آن را در زندگی خود تکرار کنم.»
شخصیت > توسعه

آقای خرچنگ تنها شخصیتی از باب اسفنجی است که برپایه یک شخص خاص از زندگی استیون هیلنبرگ ساخته شده است. او هنگام طراحی آقای خرچنگ، آن را براساس شخصیت یکی از مدیران سابقش در رستوران غذای دریایی الهام می‌دهد. به گفته هیلنبرگ، مدیر او مو قرمز، ورزشکار و آشپز سابق ارتش بود؛ این سه ویژگی با شخصیت آقای خرچنگ و همچنین رنگ موی قرمز او تطبیق داده شده است. نحوه صبحت کردن آقای خرچنگ نیز از صاحب رستوران الهام گرفته است. او هیلنبرگ را یاد دزدان دریایی با لهجه بومی می‌اندازد. با این حال، صاحب رستوران حریص نبود و با برخی جزئیاتی که هیلنبرگ بر او اضافه کرد مطابقت نداشت.
او ۴۰ سال سن دارد.
باب اسفنجی مثل پسر خوندش است و بسیار اورا دوست دارد.
آقای خرچنگ شیوه راه رفتن خاصی دارد؛ وقتی که می‌خواهد راه برود، به سرعت و با کمترین قدم راه می‌رود و طوری کشیده می‌شود که انگار بیش از دو پا دارد. هنگام کارگردانی قسمت‌های اولیه انیمیشن، یکی از اهداف هیلنبرگ برای هرکدام از شخصیت‌ها این بود که شیوه حرکت جداگانه‌ای داشته باشند؛ فیلمنامه‌نویس اریک ویزی راه رفتن آقای خرچنگ را طوری طراحی کرد که حالت کارتونی داشته باشد. ویزی در سال ۲۰۱۲ گفت: «من پاهای آقای خرچنگ را روی چهار فریم طراحی کردم—فکر می‌کنم این بهترین روشی بود که راه رفتن او را مانند یک خرچنگ طراحی کنیم.» هیلنبرگ این طرح را بعد از آزمایش آن روی کاغذ توسط ویزی، پذیرفت.
شخصیت > صداپیشه

کلنسی براون (بازیگر آمریکایی) صداپیشه آقای خرچنگ می‌باشد. براون توصیف می‌کند که صدایی که در دوبله این شخصیت استفاده می‌کند به شکل «دزدان دریایی» و با «لهجه محلی اسکاتلندی» است. به گفته براون، صدای آقای خرچنگ در طول استماع او بداهه بود و یافتن صدای صحیح برای او چالش‌برانگیز نبود. براون به ایفای این نقش علاقه دارد، او در سال ۲۰۱۵ به نیویورک پست گفت: «بدم نمی‌آید تا پایان کار دوبله کنم. اما هیچ تأثیری در لایو اکشن ندارد—تلویزیون یا فیلم یا هرچیز دیگری—برای بازی در نقش یک خرچنگ خسیس در زیر اقیانوس.»
براون در مصاحبه با مجله استارلوگ در سال ۲۰۰۵، کارش را در حرفه‌های دیگر در باب‌اسفنجی با مقایسه با نقش‌هایش در لایو اکشن توصیف کرد. پروژه‌های دیگر صداپیشگی براون، بعضی بازیگران مهمان را به باب‌اسفنجی شلوارمکعبی دعوت کرد، نظیر دنیس کواید، همکاری او با براون در فیلم اکسپرس: داستان ارنی دیویس منجر به انتخاب او به‌عنوان ستاره مهمان در قسمت «پدربزرگ دزد دریایی» شد.
کلنسی براون صداپیشه شخصیت آقای خرچنگ
ده‌نو ۱

مکان
| ده‌نو ۱ | ده‌نو ۱ |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
مختصات: : مختصات: 
استان: کرمان
شهرستان: بافت
بخش: بخش مرکزی
دهستان: فتح‌آباد
جمعیت: کمتر از ۳ خانوار (سرشماری ۹۵)
ده‌نو ۱، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان فتح‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن کمتر از ۳ خانوار بوده‌است.
سیروس همتی

| سیروس همتی | سیروس همتی |
| --- | --- |
 همتی در بهمن ۱۳۹۸:  همتی در بهمن ۱۳۹۸
زمینه فعالیت: سینما، تلویزیون و تئاتر و نویسندگی
تولد: ۱۳ مرداد ۱۳۵۱ ‏(۵۲ سال)  اجیرآباد، سراب، ایران
ملیت: ایرانی
پیشه: بازیگر و کارگردان تئاتر و سینما و تلویزیون و نویسنده و گوینده
سال‌های فعالیت: ۱۳۷۰–اکنون
مدرک تحصیلی: سینما و تئاتر
سیروس همتی (زادهٔ ۱۳ مرداد ۱۳۵۱) بازیگر، کارگردان، معلم بازنشسته، نمایش‌نامه‌نویس، نویسنده، گوینده و طراح صحنه ایرانی است.
بازی او در فیلم سینمایی مارمولک به کارگردانی کمال تبریزی و سریال خداحافظ بچه به کارگردانی منوچهر هادی او را بیش از پیش مورد توجه و علاقه هنردوستان قرارداد.[نیازمند منبع]
این بازیگر و کارگردان تئاتر سال‌ها پیش در «خاک سرخ» ابراهیم حاتمی کیا و «آشپزباشی» محمدرضا هنرمند، نقش کوچکی ایفا کرد و تجربه بازی در چند تله‌فیلم و فیلم سینمایی را داشت.
فیلم‌شناسی > فیلمهای کوتاه و بلند و هنر و تجربه

| سال | نام فیلم | کارگردان |
| --- | --- | --- |
| ۱۴۰۳ | ویلای موروثی | نیما هاشمی |
| ۱۴۰۲ | بختک رها (کوتاه)(نویسنده) | میثم عباسی |
| ۱۴۰۲ | ۱۶۹ | میثم لطفعلی |
| ۱۴۰۲ | آیانه | کریم رجبی |
| ۱۴۰۱ | پایانه (کوتاه) | سیروس همتی |
| ۱۴۰۱ | دوشنبه ها (کوتاه) | سیروس همتی |
| ۱۴۰۱ | و باز هم | فرشته محمدی |
| ۱۴۰۱ | کجا شد (مستند) | حمید طاهری |
| ۱۴۰۰ | فیلم  ۲۷ برج | سامان مرادحسینی |
| ۱۴۰۰ | پاکول | نوید اسماعیلی |
| ۱۴۰۰ | علفزار | کاظم دانشی |
| ۱۴۰۰ | یک شهر تنهایی | مجتبی سعید زاده |
| ۱۴۰۰ | ستاره بی آسمان | فرشید مشایخ |
| ۱۴۰۰ | کن پامنار | اشکان درویشی |
| ۱۴۰۰ | نوه چوپان دروغگو |  |
| ۱۳۹۹ | زمین خاکی (سبزدشت پایین) | میرحامد میرعظیمی |
| ۱۳۹۹ | ظهر جمعه | یاسین رضوانی |
| ۱۳۹۹ | طبقه یک و نیم | نوید اسماعیلی |
| ۱۳۹۹ | ازدواج به سبک کرونا | یوسف قربانی |
| ۱۳۹۹ | گناه | ابوالفضل عزیزی |
| ۱۳۹۸ | زن‌ها فرشته‌اند ۲ | آرش معیریان |
| ۱۳۹۸ | انفرادی | مسعود اطیابی |
| ۱۳۹۸ | قدم خیر (طرح فیلمنامه) | مسعود فرخنده |
| ۱۳۹۸ | پاگرد | سوسن سلامت و بهزاد علوی |
| ۱۳۹۸ | دخترک آبرنگی | سیامک کاشف آذر |
| ۱۳۹۸ | خشت بهشت | مجید اسماعیلی |
| ۱۳۹۷ | ضربه فنی | غلامرضا رمضانی |
| ۱۳۹۷ | دشمن زن | کریم امینی |
| ۱۳۹۶ | قدم خیر (طرح فیلمنامه) | مسعود فرخنده |
| ۱۳۹۶ | شاید عشق نبود | سعید ابراهیمی فر |
| ۱۳۹۴ | صله سحر | فرزین مهدی پور |
| ۱۳۹۴ | کارگر ساده نیازمندیم | منوچهر هادی |
| ۱۳۹۳ | فرار از اردو | غلامرضا رمضانی |
| ۱۳۹۳ | ته خط | منوچهر هادی |
| ۱۳۹۳ | شیلنگ (کوتاه) | منصور فروزش |
| ۱۳۹۳ | چتر عاشقی | حسین تبریزی |
| ۱۳۹۲ | طبقه هساث (طرح فیلمنامه) | کمال تبریزی |
| ۱۳۹۲ | خان هشتم | اصغر هاشمی |
| ۱۳۹۲ | نان شب | هادی رحیمی |
| ۱۳۹۲ | دونده | اصغر هاشمی |
| ۱۳۹۱ | آخرین روز سال | منوچهر هادی |
| ۱۳۹۰ | جیب‌بر خیابان جنوبی | سیاوش اسعدی |
| ۱۳۹۰ | رقص روی یخ | مجید اسماعیلی |
| ۱۳۹۰ | خدا جیرجیرک‌ها را دوست دارد | مجید اسماعیلی |
| ۱۳۸۹ | سیزده پنجاه و نه | سامان سالور |
| ۱۳۸۹ | سکوت شکسته | حمید اصغری |
| ۱۳۸۹ | دیگری | مهدی رحمانی |
| ۱۳۸۸ | دیگری | مهدی رحمانی |
| ۱۳۸۸ | نزدیک‌تر بیا | مجید اسماعیلی |
| ۱۳۸۶ | کتاب قرمز | مزدک میرعابدینی |
| ۱۳۸۵ | پابرهنه در بهشت | بهرام توکلی |
| ۱۳۸۴ | پابرهنه در بهشت | بهرام توکلی |
| ۱۳۸۴ | ماه جبین | روح‌الله حجازی |
| ۱۳۸۳ | یک تکه نان | کمال تبریزی |
| ۱۳۸۲ | مارمولک | کمال تبریزی |
| ۱۳۸۲ | مزرعه پدری | رسول ملاقلی پور |
:
آثار نمایشی تلویزیونی

| سال | نام سریال | کارگردان |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۱ | خاک سرخ | ابراهیم حاتمی‌کیا |
| ۱۳۸۸ | آشپزباشی | محمدرضا هنرمند |
| ۱۳۸۹ | پرانتز باز | کیومرث پوراحمد |
| ۱۳۹۱ | خداحافظ بچه | منوچهر هادی |
| ۱۳۹۲ | ماتادور | فرهاد نجفی |
| ۱۳۹۳ | خوب، بد، زشت | منوچهر هادی |
| ۱۳۹۵ | راپورت‌های محرمانه آقای خاص | داریوش ربیعی |
| ۱۳۹۷ | دلدادگان (پاهای بی‌قرار) | منوچهر هادی |
| ۱۴۰۰ | صبح آخرین روز | حسین تبریزی |
| ۱۴۰۰ | یول اوزونو | میردولت موسوی |
| ۱۴۰۱ | دورهمی | مهران مدیری |
| ۱۴۰۱ | خندوانه (مسابقه قاتی بازی) | رامبد جوان |
| ۱۴۰۱ | اتوبان خاطره | سید علی موسویان |
| ۱۴۰۱ | شهباز | حمیدرضا لوافی |
| ۱۴۰۲ | باغ شادونه | فروزان زاهدبیگی |
| ۱۴۰۲ | آسانسور (در انتظار پخش) |  |
| ۱۴۰۲ | کیک شکلاتی | کریم رجبی |
| ۱۴۰۳ | مهیار عیار | سید جمال سیدحاتمی |
آثار نمایشی تلویزیونی > مهمان

| سال | نام برنامه | شبکه |
| --- | --- | --- |
| ۱۴۰۳ | سدره | شبکه پنج |
| ۱۴۰۱ | جمع شب‌نشینی ایرانی | شبکه جام جم |
| ۱۴۰۱ | به خانه برمیگردیم | شبکه پنج |
| ۱۴۰۱ | نیم قرن حفاظت | شبکه دو |
| ۱۴۰۱ | نشان ارادت | شبکه دو |
| ۱۴۰۰ | شما و سحر | شبکه سحر |
| ۱۳۹۹ | به خانه برمیگردیم | شبکه پنج |
| ۱۳۹۸ | چراغانی | شبکه سه |
| ۱۳۹۸ | چهلچراغ | شبکه سه |
| ۱۳۹۸ | شب تئاتر | شبکه چهار |
| ۱۳۹۷ | کتاب باز | شبکه نسیم |
| ۱۳۹۷ | رادیو شب | شبکه شما |