stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تنها در خانه ۴: پس گرفتن خانه

| تنها در خانه ۴: پس گرفتن خانه | تنها در خانه ۴: پس گرفتن خانه |
| --- | --- |
پوستر انتشار تبلیغاتی: پوستر انتشار تبلیغاتی
ژانر: کریسمس خانوادگی کمدی
بر پایهٔ: تنها در خانه اثر جان هیوز
نویسنده: دبرا فرانک استیو لی. هایز
کارگردان: رود دنیل
بازیگران: مایک واینبرگ فرنچ استوارت میسی پایل جیسون بغه اریک آواری باربارا بابکوک جوانا گوئینگ کلیر کری
آهنگساز: تدی کاستلوچی
کشور سازنده: ایالات متحده
زبان اصلی: انگلیسی
تولید: تولید
تهیه‌کننده‌های اجرایی: دیوید مدن لیزا دمبرگ
تهیه‌کننده: میچ انگل
فیلم‌برداری: پیتر بنیسون
تدوین‌گران: مایکل ای. استیونسون جان کونیجیلو
مدت: ۸۹ دقیقه
تولیدکننده: استودیوهای تلویزیونی فاکس
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: ای‌بی‌سی
انتشار اولیه: ۳ نوامبر ۲۰۰۳
انتشار: انتشار
نمایش‌های مشابه: تنها در خانه ۳ تنها در خانه: سرقت در تعطیلات
تنها در خانه ۴: پس گرفتن خانه (به انگلیسی: Home Alone 4: Taking Back the House) فیلمی کمدی خانوادگی کریسمس محصول سال ۲۰۰۲ کشور آمریکا ساخته شده برای تلویزیون به کارگردانی رود دنیل است که اولین بار از شبکه ای‌بی‌سی به عنوان اولین قسمت از فصل چهل و هفتم دنیای شگفت‌انگیز دیزنی در ۳ نوامبر ۲۰۰۲ پخش شد و در ۲ سپتامبر ۲۰۰۲ بر روی دی‌وی‌دی منتشر شد. این فیلم قسمت چهارم فرنچایز تنها در خانه است. فرنچ استوارت، میسی پایل، جیسون بغه، اریک آواری، باربارا بابکوک، جوانا گوئینگ و کلیر کری بازیگران این فیلم هستند. داستان آن درباره کوین مک‌کالیستر است که کریسمس خود را با پدرش و دوست‌دختر جدید او سپری می‌کند، دشمن قدیمی‌اش مارو و همسرش ورا نقشه‌ای برای ربودن شاهزاده‌ای می‌کشند به کمک فردی درونی که کوین به او شک دارد. این اولین فیلم از فرنچایز تنها در خانه است که اکران سینمایی دریافت نمی‌کند.
تنها در خانه ۴ اولین فیلم بدون هیچ گونه مشارکت جان هیوز، خالق مجموعه تنها در خانه است و هیچ یک از بازیگران اصلی را شامل نمی‌شود.
در حالی که تنها در خانه ۳ یک طرح مستقل و شخصیت‌های جدید را به نمایش گذاشت، این فیلم چندین شخصیت اصلی از دو فیلم اول، از جمله کوین مک‌کالیستر را بازمی‌گرداند، اما با بازیگران مختلف تمام نقش‌ها را بازی می‌کنند. این فیلم به دلیل چندین خطای تداوم، غیرقانونی در نظر گرفته می‌شود نسبت به دو فیلم اول. داستان حول محور تلاش کوین برای دفاع از خانه نامادری آینده خود از دشمن قدیمی خود مارو و همسر همدستش ورا می‌چرخد. این آخرین فیلمی بود که رود دنیل قبل از بازنشستگی بعدی خود کارگردانی کرد و در سال ۲۰۱۶ درگذشت.
این فیلم نقدهای منفی دریافت کرد، با انتقاداتی که به اجراها و عدم تداوم با دو فیلم اول اشاره داشت.
بازیگران

مایک واینبرگ در نقش کوین مک‌کالیستر، پسری نه ساله که از خانه در برابر مارو و ورا دفاع می‌کند. او در دو فیلم اول توسط مکالی کالکین به تصویر کشیده شد.
فرنچ استوارت در نقش مارو مورچینز، شوهر ورا و دشمن قدیمی کوین، او در دو فیلم اول توسط دنیل استرن به تصویر کشیده شد. ظاهر و لباس او در تنها در خانه ۴ بیشتر شبیه همکار سابقش هری لایم (جو پشی) در دو فیلم اول است.
میسی پایل در نقش ورا مورچینز، همسر مارو و عروس مالی که او به عنوان شخص درونی آنها خدمت می‌کند.
اریک آواری در نقش آقای پرسکات، ساقی
باربارا بابکوک در نقش مالی مورچینز، خدمتکار و مادر مارو و مادرشوهر ورا که او به عنوان شخص درونی آنها خدمت می‌کند.
جیسون بغه در نقش پیتر مک‌کالیستر، پدر کوین، باز و مگان. او در دو فیلم اول توسط جان هرد به تصویر کشیده شد.
جوانا گوئینگ در نقش ناتالی کالبان، دوست‌دختر پیتر.
گیدئون جیکوبز در نقش باز مک‌کالیستر، برادر بزرگتر کوین. او در دو فیلم اول توسط دوین راتری به تصویر کشیده شد.
چلسی روسو در نقش مگان مک‌کالیستر، خواهر بزرگتر کوین. او در دو فیلم اول توسط هیلاری وولف به تصویر کشیده شد.
لیزا کینگ در نقش ملکه
کریگ گلدنهویس در نقش ولیعهد
آندره روتمن در نقش پادشاه
تولید > فیلم‌برداری

تنها در خانه ۴ در کیپ‌تاون، آفریقای جنوبی فیلم‌برداری شد.
تولید > انتخاب بازیگران

هیچ یک از بازیگران اصلی فیلم‌های تنها در خانه نقش‌های خود را تکرار نکردند و با بازیگران مختلف جایگزین شدند.
دنیل استرن، که مارو را در دو فیلم اول تنها در خانه به تصویر کشیده بود، برای تکرار نقش خود دعوت شد، اما پس از خواندن فیلمنامه اصلی، با نامیدن فیلم «توهین، زباله کامل»، این کار را رد کرد. در نهایت، فرنچ استوارت در این نقش بازی کرد.
انتشار > رسانه خانگی

این فیلم در ۳ نوامبر ۲۰۰۲ در تلویزیون نمایش داده شد و در ۲ سپتامبر ۲۰۰۳ بر روی دی‌وی‌دی منتشر شد.
انتشار > پخش جریانی

در نوامبر ۲۰۲۰، دیزنی شروع به پخش سه فیلم اول تنها در خانه در سرویس استریم دیزنی پلاس خود به مناسبت سی‌امین سالگرد فیلم اول کرد. قسمت‌های چهارم و پنجم در اچ‌بی‌او مکس منتشر شد، و در ۱۷ دسامبر ۲۰۲۱ به دیزنی پلاس اضافه شد.
پذیرایی > پاسخ انتقادی

کلینت موریس از مووی‌هول، به تنها در خانه ۴ یک ستاره از پنج ستاره داد و نوشت: «از عناوین افتتاحیه ارزان قیمت و ناخوشایند تا ارزش‌های تولید مبهم، بلافاصله واضح است که تنها در خانه ۴ در همان پارک با پیشینیان محبوب خود بازی نمی‌کند... این غمگین است». جولی هرمان از کامن سنس مدیا نیز به فیلم یک ستاره از پنج ستاره داد و نوشت: «گگ‌های بازیافت شده بدون هیچ یک از جذابیت‌های اصلی». جری رابرتز از آرم‌چر مدیا به فیلم یک ستاره از چهار ستاره داد. سو رابینسون از ریدیو تایمز به فیلم یک ستاره از پنج ستاره داد و نوشت: «شما باید تعجب کنید که چرا زحمت کشیده‌اند».
مکالی کالکین، که کوین را در دو فیلم اول به تصویر کشیده بود، برای اولین بار در سال ۲۰۱۸ در حین حضور در مجموعه اینترنتی بهترین از بدترین، فیلم را تماشا کرد. کالکین از کیفیت پایین فیلم و عدم تداوم فیلم‌های قبلی سرگرم شده بود، اما در نهایت تحت تأثیر قرار نگرفت و در پایان قسمت، یک نسخه وی‌اچ‌اس از آن را نابود کرد.
دنباله

تنها در خانه: سرقت تعطیلات در آن شبکه در فصل کریسمس ۲۰۱۲ به نمایش درآمد. در این فیلم کریستین مارتین به عنوان شخصیت اصلی ۱۰ ساله، فین باکستر بازی می‌کند. داستان حول محور نقل مکان خانواده از کالیفرنیا به مین می‌چرخد، جایی که فین متقاعد می‌شود که خانه جدید او متروکه است. وقتی والدینش در آن سوی شهر سرگردان می‌شوند و فین با خواهر بزرگترش الکسیس در خانه تنها می‌ماند، او تله‌هایی برای گرفتن روح‌های خانه جدید خود می‌چیند که در عوض برای گروهی از دزدها (با بازی مالکوم مک‌داول، دبی میزار و ادی استیپلز) مشکل‌ساز می‌شوند. این فیلم همچنین با بازی اد اسنر، تهیه‌کنندگی استودیوهای تلویزیونی فاکس و کارگردانی پیتر هویت بود.
رودشتی

| رودشتی | رودشتی |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۱°۵′۳۳″ شمالی ۵۱°۱۱′۲۸″ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۰۹۲۵۰°شمالی ۵۱٫۱۹۱۱۱°شرقی﻿ / 31.09250; 51.19111: مختصات: ۳۱°۵′۳۳″ شمالی ۵۱°۱۱′۲۸″ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۰۹۲۵۰°شمالی ۵۱٫۱۹۱۱۱°شرقی﻿ / 31.09250; 51.19111
کشور: ایران
استان: کهگیلویه و بویراحمد
شهرستان: دنا
بخش: بخش پاتاوه
دهستان: سادات محمودی
جمعیت: ۵۶۹ نفر (سرشماری ۹۵)
رودشتی، روستایی از توابع بخش پاتاوه شهرستان دنا در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان سادات محمودی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۳۷ نفر (۹۸خانوار) بوده‌است.
یان مولبی

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادروز:  ۴ ژوئیهٔ ۱۹۶۳ ‏(۶۱ سال)
زادگاه:  کولدینگ، دانمارک 
قد:  ۱٫۸۰ متر (۵ فوت ۱۱ اینچ)
پست:  هافبک
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۸۱–۱۹۸۲ |  کولدینگ |  ۴۰ |  (۰) |
| ۱۹۸۲–۱۹۸۴ |  آژاکس آمستردام |  ۵۷ |  (۱۱) |
| ۱۹۸۴–۱۹۹۶ |  لیورپول |  ۲۱۸ |  (۴۴) |
| ۱۹۹۵ |  ← بارنزلی (قرضی) |  ۵ |  (۰) |
| ۱۹۹۵ |  ← نوریچ سیتی (قرضی) |  ۳ |  (۰) |
| ۱۹۹۶–۱۹۹۸ |  سوانزی سیتی |  ۴۱ |  (۸) |
| مجموع |   |  ۳۶۴ |  (۶۳) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۷۹ |  تیم ملی زیر ۱۷ سال دانمارک |  ۶ |  (۲) |
| ۱۹۸۰–۱۹۸۱ |  تیم ملی زیر ۱۹ سال دانمارک |  ۹ |  (۰) |
| ۱۹۸۱–۱۹۸۳ |  تیم ملی زیر ۲۱ سال دانمارک |  ۷ |  (۰) |
| ۱۹۸۲–۱۹۹۰ |  دانمارک |  ۳۳ |  (۲) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۱۹۹۶–۱۹۹۷:  سوانزی سیتی
۱۹۹۹–۲۰۰۲:  کیدرمینستر هاریرس
۲۰۰۲:  هال سیتی
۲۰۰۳–۲۰۰۴:  کیدرمینستر هاریرس
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
یان مولبی (هلندی: Jan Mølby؛ زادهٔ ۴ ژوئیهٔ ۱۹۶۳) یک بازیکن بازنشسته اهل دانمارک است.
باشگاهی

از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به آژاکس آمستردام، لیورپول، بارنزلی، سوانزی سیتی، و نوریچ سیتی اشاره کرد. او به همراه باشگاه لیورپول سه بار فاتح لیگ دسته اول فوتبال انگلستان شد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال دانمارک بازی کرده است.
جیووانی میگلیورینی

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۲۱ فوریهٔ ۱۹۳۱ ‏(۹۳ سال)
زادگاه:  میلان
تاریخ مرگ:  ۰ مهٔ ۱۹۸۰
محل مرگ:  کومو
پست:  مهاجم
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۴۷–۱۹۴۸ |  Maslianico |   |   |
| ۱۹۴۸–۱۹۵۱ |  باشگاه فوتبال کومو |  ۴۷ |  (۵) |
| ۱۹۵۱–۱۹۵۲ |  باشگاه فوتبال اینتر میلان |  ۱ |  (۰) |
| ۱۹۵۲–۱۹۵۳ |  باشگاه ورزشی لاتزیو |  ۴ |  (۰) |
| ۱۹۵۳–۱۹۵۴ |  باشگاه فوتبال ویچنزا ویرتوس |  ۷ |  (۰) |
| ۱۹۵۴–۱۹۵۵ |  Como |  ۰ |  (۰) |
| ۱۹۵۵–۱۹۵۶ |  Carrarese |   |   |
| ۱۹۵۶–۱۹۵۷ |  باشگاه فوتبال رجانا |  ۱۳ |  (۱) |
| ۱۹۵۷–۱۹۶۰ |  Meda |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
جیووانی میگلیورینی (انگلیسی: Giovanni Migliorini; ۲۱ فوریهٔ ۱۹۳۱ – ۰ مهٔ ۱۹۸۰) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اینتر میلان، باشگاه ورزشی لاتزیو، باشگاه فوتبال رجانا، باشگاه فوتبال کومو، و باشگاه فوتبال ویچنزا اشاره کرد.
جیمز آر. تیلور

جیمز رنویک تیلور (زادهٔ ۱۹۲۸)، گاهی اوقات با جیم تیلور شناخته می‌شود، یک دانشگاهی کانادایی و استاد برجسته در بخش ارتباطات دانشگاه مونترئال است، که در اوایل دهه ۱۹۷۰ با همکاری آنه میر(Annie Méar)و آندره اچ کارون(André H. Caron Ed.D) تأسیس کرد.
زندگی‌نامه

تیلور در سال ۱۹۲۸ متولد شد، لیسانس و کارشناسی ارشد خود را از دانشگاه مونت آلیسون در ساکویل، نیوبرانزویک در سال ۱۹۴۹ و ۱۹۵۰ دریافت کرد. سال بعد در انگلیس، مدرک بدون دفاع از پایان‌نامه خود را در رشته ادبیات از دانشگاه لندن دریافت کرد. بعداً در سال ۱۹۷۸ دکترای خود را در رشته ارتباطات از دانشگاه پنسیلوانیا دریافت کرد.
در بازگشت به کانادا تیلور کار خود را به عنوان تهیه‌کننده رادیو و تلویزیون در شرکت پخش رادیو و تلویزیون کانادا در اتاوا در سال ۱۹۵۶ آغاز کرد، جایی که در سال ۱۹۶۳ به عنوان ناظر منطقه ای را کسب کرد. در سال ۱۹۶۶ وی در دانشگاه پنسیلوانیا به عنوان مدرس و مدیر آزمایشگاه تلویزیون شروع به کار کرد. در سال ۱۹۷۰ وی به دانشگاه مونترال نقل مکان کرد، و در آنجا به عنوان استاد بخش تازه تأسیس ارتباطات منصوب شد. در سال ۱۹۹۹ بازنشسته شد و به عنوان استاد برجسته لقب گرفت. در دهه ۱۹۸۰ وی همچنین مشاور برنامه‌ریزی در اداره ارتباطات کانادا در اوتاوا و عضو هیئت مدیره مرکز تحقیقات اتوماسیون محل کار کانادا (CWARC)، بعداً مرکز نوآوری فناوری اطلاعات (CITI) بود.
کار کردن

با تکیه بر تحقیقات در حوزه‌هایی مانند روانشناسی سازمانی (کارل ای. ویک)، روش‌شناسی قومی(هارولد گارفینکل، دیردر بودن)، پدیدارشناسی (آلفرد شووتس) و ذهنیت جمعی (ادوین هاچینز)، تیلور یک نظریه نوین ارتباطات سازمانی را ایجاد کرد، او پیشنهاد داد که ارتباطات «محل و ظاهر» سازمان‌ها است، به جای اینکه ارتباطات را پدیده ای که در سازمانهای قبلی وجود داشته مدنظر قرار بدهد. وی برای درک فرایندهایی که در آن سازمان‌ها و نقش‌های سازمانی بوجود می آیند و حفظ می‌شوند، از تعامل و تحلیل مکالمه استفاده می‌کند.
خط فکری آغاز شده توسط جیمز تیلور به عنوان «مکتب مونترال» از ارتباطات سازمانی شناخته می‌شود، گاهی اوقات به عنوان تی ام اس(TMS) نیز شناخته می‌شود، و توسط نویسندگانی مانند هاریدیموس تسوکاس، لیندا پوتنام، کارل ای به عنوان یک نظریه اصلی شناخته شده‌است. ویک، باربارا سزارنیاوسکا[نیازمند منبع]
کتابشناسی منتخب

Cooren, F. ، JR Taylor, and EJ Van Every (Eds.) (2006). ارتباطات به عنوان سازماندهی: کاوشهای تجربی و نظری در پویایی متن و مکالمه. ماهوا، نیوجرسی: همکاران لارنس ارلباوم.
Taylor, JR & EJ Van Every (2000). The Emergent Organization: ارتباطات به عنوان سایت و سطح آن است. ماهوا، نیوجرسی: همکاران لارنس ارلباوم.
Taylor, JR (1993) بازاندیشی نظریه ارتباطات سازمانی: نحوه خواندن یک سازمان نوروود، نیوجرسی: انتشارات Ablex.
Taylor, JR & EJ Van Every (1993) قلعه آسیب‌پذیر: سازمان و مدیریت بوروکراتیک در عصر اطلاعات. تورنتو: انتشارات دانشگاه تورنتو.
تیلور، JR ; C. Groleau; L. Heaton & EJ Van Every (2001). رایانه سازی کار: یک دیدگاه ارتباطی. هزار اوکس، کالیفرنیا: سیج.
تویله

| تویله ته‌وێڵه | تویله ته‌وێڵه |
| --- | --- |
شهر: شهر
تویله: تویله
مختصات: ۳۵°۱۱′۲۹″ شمالی ۴۶°۱۰′۵۲″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۱۹۱۳۹°شمالی ۴۶٫۱۸۱۱۱°شرقی﻿ / 35.19139; 46.18111: مختصات: ۳۵°۱۱′۲۹″ شمالی ۴۶°۱۰′۵۲″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۱۹۱۳۹°شمالی ۴۶٫۱۸۱۱۱°شرقی﻿ / 35.19139; 46.18111
کشور:  عراق
استان‌های عراق: استان حلبچه
شهرستان: ته‌وێڵه
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳ (AST)
کد منطقه: +(۹۶۴)
تویله [آوا: تَوِلِ] شهر کوچکی در عراق است که در استان حلبچه واقع شده‌است. شهر تویله از قدیم مرکز علم و عرفان بوده و اکثر طلاب در سراسر کردستان برای کسب تحصیل و سیر و سلوک به این شهر می آمدند.  آرامگاه قطب العارفین شیخ عثمان سراج الدین و پسرش شیخ بهاء الدین در این شهر قرار دارد.
این شهر به زبان هورامی صحبت می کنند.
بی‌خانمانی جوانان

بی‌خانمانی جوانان (به انگلیسی: Youth homelessness) مشکل بی‌خانمانی یا ناامنی مسکن در میان جوانان در سراسر جهان است، این اصطلاح فراتر از عدم وجود مسکن فیزیکی در بیشتر تعاریف است و بی‌ثباتی خانوادگی، شرایط نامناسب مسکن، یا نداشتن آینده‌ای مطمئن را به تصویر می‌کشد. بی خانمانی جوانان در سراسر جهان بر مردم تأثیر می‌گذارد و از مرزها فراتر رفته است. سیاست‌هایی برای کاهش این مشکل در کشورهای سراسر جهان اجرا شده است، اما چالش دور نگه داشتن جوانان از خیابان‌ها همچنان ادامه دارد. مشکلات اساسی شامل مشکلات مالی، اعتیاد، ناآرامی‌های خانوادگی یا سوء استفاده اغلب منجر به این می‌شود که جوانان ترجیح می‌دهند خانه‌های خود را ترک کنند یا مجبور به ترک خانه‌هایشان شوند، قبل از اینکه به اندازه کافی آماده تنها شدن باشند.
مسکن و سرپناه از حقوق اولیه همه انسان‌هاست. اعلامیه جهانی حقوق بشر
تعریف بی خانمانی جوانان

تعریف بی‌خانمانی جوانان در کشورهای مختلف بطور گسترده‌ای متفاوت است، و بسیاری از کشورهای توسعه‌یافته به مشکلاتی که منجر به بی خانمانی می‌شود، اذعان دارند. خود اصطلاح «جوان» توسط سازمان ملل متحد به عنوان فردی بین ۱۰ تا ۲۴ سال تعریف می‌شود، و تعاریف اکثر ایالت‌ها نزدیک به این طبقه‌بندی است. در ایالات متحده، فردی که عضوی از «جوانان بی‌خانمان» تلقی می‌شود، فردی است که زیر ۲۱ سال سن دارد و نمی‌تواند با یکی از بستگان خود زندگی مطمئن داشته باشد و هیچ زندگی جایگزین مطمئنی دیگری ندارد. در استرالیا، سه دسته بی خانمانی وجود دارد که شامل کسانی می‌شود که از یک پناهگاه اضطراری به پناهگاه دیگر و همچنین کسانی که در اقامتگاه‌هایی زندگی می‌کنند که کمتر از حداقل استانداردهای جامعه باشد (مثل خانه‌های شبانه‌روزی و پارک‌ها) زندگی می‌کنند. در اتحادیه اروپا، هر فردی بین ۱۳ تا ۲۶ سال که فاقد یک مکان فیزیکی برای سکونت باشد، یا با ناامنی مسکن در نتیجه شکستگی روابط خانواده دست و پنجه نرم کند، در این دسته از «بی‌خانمانی جوانان» قرار می‌گیرند. ا
چالش‌های هدفمند برای جوانان

شناسایی عوامل مؤثر بر بی‌خانمانی جوانان دشوار است. در بسیاری از مواردی که جوانان داوطلبانه خانه‌های خود را ترک می‌کنند یا مجبور به ترک خانه می‌شوند، می‌تواند ناشی از مشکلات مالی، خانوادگی، جنایی و اعتیاد باشد. سوء استفاده جنسی یا فیزیکی، و اختلال در عملکرد خانوادگی هم به بی‌خانمانی جوانان منجر می‌شود.
چالش‌های هدفمند برای جوانان > جنایت

افراد بی خانمان، و سازمان‌های بی خانمان، گاهی متهم یا محکوم به رفتارهای متقلبانه می‌شوند. مجرمان همچنین به استثمار افراد بی خانمان، از سرقت هویت گرفته تا کلاهبرداری‌های مالیاتی و رفاهی دست می‌زنند. این حوادث اغلب به برداشت‌های منفی در مورد جوانان بی‌خانمان منجر می‌شود. ماهیت چرخه ای برای چنین اتهاماتی وجود دارد. هنگامی که فردی بی‌خانمان می‌شود، طبیعتاً سازگاری با جامعه برای به دست آوردن شغل و در نهایت خانه‌دار شدن سخت‌تر می‌شود. یک فرد جوان بی‌خانمان نمی‌تواند تحصیلات خود را برای اشتغال آینده کسب کند.
خشونت و سوءاستفاده از کودکان یا جوانان اغلب منجر به بی‌خانمانی جوانان می‌شود. رفتارهای توهین‌آمیزی که از سوی خانواده به جوانان تحمیل می‌شود می‌تواند آنها را به ترک خانه در سنین پایین‌تر، ترغیب کند. فعالیت‌های مجرمانه توسط والدینِ یک فرد جوان می‌تواند جوان را به تکرار این رفتارهای غیرقانونی سوق دهد. همچنین انتقال به خارج از کانون اصطلاح و تربیت نیز می‌تواند جوانان را تشویق کند که از خانه خارج شوند. جوانان بی‌خانمان ممکن است تحت فشارهای اجتماعی به سرقت غذا و پول، یا به تن‌فروشی متوسل شوند.
چالش‌های هدفمند برای جوانان > خانواده

در سرتاسر جهان، بی خانمانی جوانان با تمایل جوانان به ترک خانه بیشتر می‌شود. بی‌خانمانی، جوانان را مجبور می‌کند تا از طریق راه‌های محدود از خود حمایت کنند. گاهی اوقات جوانان با نزدیک شدن به بزرگسالی مجبور به ترک خانه می‌شوند.
بی‌ثباتی در خانه یا خانواده می‌تواند، باعث جابجایی جوانان شود، همچنین باعث می‌شود که جوانان در مسیر رفتار مجرمانه قرار بگیرند. نه تنها یک واحد خانوادگی ناپایدار منبع بی‌خانمانی است، بلکه می‌تواند یک الگوی چرخه‌ای را در روابط خانوادگی آینده کودکان ترویج دهد، کودکان به‌طور طبیعی تمایل دارند که رفتارهای بزرگترهای خود را در طول دوران رشد تکرار کنند. این ویژگی رشد انسانی زمانی خطرناک می‌شود که آزار و اذیت یا بدرفتاری در خانواده بیشتر باشد. بیش از نیمی از جوانان بی‌خانمان از سوی خانواده یا سرپرستان خود توهین یا تحقیر را تجربه کرده‌اند.
برخی از جوانان نیز در دوران کودکی خود زمانی که شرایط بدرفتاری یا بی‌توجهی نسبت به آنها شدید می‌شود و دولت مجبور به مداخله می‌شود، وارد سیستم سرپرستی می‌شوند. در این صورت اگر شرایط زندگی خانواده سرپرست برای آنها نامطلوب باشد، باعث تأثیرات منفی بر روی کودکان و جوانان می‌شود.
چالش‌های هدفمند برای جوانان > اعتیاد به الکل و مواد مخدر

اعتیاد به الکل یا مواد مخدر در خانواده می‌تواند والدین را وادارد تا جوانان را مجبور به ترک خانه کنند، قبل از آنکه از نظر مالی آماده باشند. کودکانی که والدین آنها تحت تأثیر رفتارهای سوء مصرف مواد قرار می‌گیرند، در سال‌های بعد نیز آسیب می‌بینند. علاوه بر این، بسیاری از جوانان تحت تأثیر مواد مخدر یا الکل، رفتارهای جنسی پرخطری انجام می‌دهند که می‌تواند منجر به بارداری یا بیماری‌های مقاربتی (STD) شود.
چالش‌های هدفمند برای جوانان > سلامت روان

شرایط بهداشت روانی می‌تواند بی خانمانی جوانان را افزایش دهد. در همه‌گیری کووید ۱۹، انزوا و تنهایی در میان جوانان افزایش یافت و این باعث کاهش شدید شرایط سلامت روان در جوانان شد. بسیاری از جوانان برای کمک به مهار این تنهایی به سمت سیگار و مواد مخدر روی آوردند که این بحران را بیشتر تشدید کرد. علاوه بر این، جوانان بی‌خانمان ممکن است در نتیجه قضاوت شدن در معرض آسیب‌ها و اختلالات روانی بیشتری قرار بگیرند. تصورات منفی عمومی و دولتی نسبت به جوانان می‌تواند دسترسی به منابع برای رفع بی خانمانی را دشوارتر کند.
چالش‌های هدفمند برای جوانان > اقتصاد

در سراسر جهان، توزیع درآمد به سمت ثروتمندان بیشتر است. نابرابری‌های از قبل موجود نیز توزیع نابرابر ثروت را بیشتر می‌کند و در بسیاری از جوامع دسترسی فقرا به فرصت‌های شغلی جدید را دشوار می‌کند. علاوه بر این، یک مانع اساسی در تحرک اقتصادی در بسیاری از مناطق جهان وجود دارد. همچنین کودکان به‌طور طبیعی به دلیل سن تولد و نقاط عطف تحصیلی در محدوده اقتصادی مشابه والدینشان قرار می‌گیرند.
گروه‌های آسیب‌پذیر

عوامل مختلفی می‌تواند این مشکل مسکن را برای جوانان تشدید کند، از جمله شناسایی هویت جنسی آنها، نابرابری‌های اجتماعی-اقتصادی، و همه‌گیری کووید ۱۹.
گروه‌های آسیب‌پذیر > جمعیت جوانان ال‌جی‌بی‌تی

برخی از جوانانی که خود را به عنوان ال‌جی‌بی‌تی معرفی می‌کنند، به دلیل تعصبات خانوادگی به اجبار از خانه‌های خود اخراج می‌شوند. یا اگر خانواده‌شان از هویت و گرایش آنها حمایت نکند، ممکن است جوانان خانه را ترک کنند. بی‌خانمانی جوانان بر افرادی که به عنوان جامعه ال‌جی‌بی‌تی شناسایی می‌شوند، به میزان بیشتری نسبت به سایر گروه‌های جوانان، تأثیر می‌گذارد. علاوه بر این، این افراد ممکن است احساس کنند که از جامعه یا خانواده خود طرد شده‌اند که منجر به تهدید بیشتر برای ایمنی جسمی و سلامت روان آنها می‌شود که می‌تواند اعتیاد به الکل یا مواد مخدر را بیشتر کند. سازمان ملل متحد این چالش‌ها را به رسمیت می‌شناسد، و آمار را در کشورهای مختلف بررسی می‌کند که تجربیات مشابهی را در مورد جمعیت جوانان ال‌جی‌بی‌تی در معرض خطر بی خانمانی قرار می‌دهند. در کانادا، در یک مطالعه کیفی که در میان اعضای جوانان بی‌خانمان ال‌جی‌بی‌تی انجام شد، ادعاهایی مطرح شد که این جوانان ال‌جی‌بی‌تی به دلیل هویت یا گرایش جنسی خود از برنامه‌های رفاهی و حمایتی محروم شدند.
پیشگیری > درک کردن جوانان بی‌خانمان

با توجه به ماهیت گریزان جوانان بی خانمان و البته تمایل برخی از آنها برای قرار گرفتن در آمارهای رسمی، مطالعات کیفی می‌تواند به درک تجربیات جمعیت جوانان بی‌خانمان از طریق مصاحبه با آنها و مشاهده کمک کند. مطالعه جوانانی در سانفرانسیسکو که بی خانمانی را تجربه می‌کنند، اطلاعاتی را در مورد تجربیات آنها گردآوری کرد. در مجموع ۴۵ مصاحبه انجام شد. مصاحبه‌ها در محدوده سنی جوانان ۱۵ تا ۲۴ سال بود که حداقل یک شب بی‌خانمانی را در شش ماه قبل از مصاحبه تجربه کردند، در طول این شش ماه بی‌خانمانی، جوانان مشکل دسترسی به منابع اولیه، مشکل مسکن، عدم دسترسی به خدمات درمانی، و نبود منابع آموزشی را تجربه کردند.
جوانان بی‌خانمان ۱۶ تا ۲۵ ساله در سنین گذار که دارای سو مصرف مواد هستند، سختی شدیدی را تجربه می‌کنند. عوامل مؤثر در بی خانمانی جوانان عبارتند از وقایع نامطلوب زندگی، قرار گرفتن در خارج از خانه، حبس، ضربه‌های روحی دوران کودکی، سوء استفاده فیزیکی، سوء استفاده جنسی، تجاوز جنسی، مشکلات مالی و مرگ والدین. یک مطالعه نشان داد که نیازهای خدماتی جوانان در سن گذار که درگیر سوء مصرف مواد هستند برطرف نشده است. ذی‌نفعان، لیست‌های انتظار طولانی برای مسکن و مشکل یافتن شغل را توصیف کردند. بسیاری از جوانان بی‌خانمان از نظر روحی و جسمی ناپایدار هستند. اختلالات روانی مانند افسردگی، اضطراب، اختلال دوقطبی و اختلالات روان پریشی در جوانان بی خانمان شایع است. بی‌اعتنایی برخی جوانان بی‌خانمان به خدمات بهداشت رفتاری، ارائه کمک‌ها را دشوار می‌سازد.
انگ زدن به جوانان بی خانمان می‌تواند کمک‌رسانی را کند کند. در مطالعه ای که بر روی کودکان خیابانی در آمریکای لاتین انجام شد، بسیاری از کودکان و جوانان به بردخوردهای تحقیرآمیز مردم اشاره کردند، با این حال بعضی از این جوانان همچنان به آینده ای بهتر امیدوار بودند. در یک مطالعه در مورد بی خانمانی جوانان کانادایی، ۷۳٫۹ درصد از جوانان بی خانمان که ترک تحصیل کردند، اظهار داشتند که امیدوارند روزی تحصیلات خود را ادامه دهند.
پیشگیری > راه‌های پیشگیری

''استراتژی پیشگیری از فرصت های جدید'' (The New Opportunities Prevention Strategy) یک استراتژی ملی برای جلوگیری از بی‌خانمانی جوانان است که توسط محققان دانشگاه شیکاگو ایجاد شده است. گروه تحقیقاتی در آنجا پروتکلی را برای رسیدگی به بی‌خانمانی جوانان ایجاد کرده است. یافته‌های آن‌ها نشان می‌دهد که مؤثرترین راه برای کمک به بی‌خانمانی جوانان، معرفی سیاست‌هایی است که از بی‌خانمانی جوانان پیشگیری کند، مانند تأمین مسکن، انتقال مستقیم نقدی و افزایش دسترسی به منابع و پشتیبانی باکیفیت. این گروه از محققان اقدامات سیاستی را برای سرمایه‌گذاری بیشتر در عرضه مسکن و افزایش اعتبار مالیاتی مسکن با درآمد کم پیشنهاد می‌کند.
«Pathways» برای کمک به جوانان در حال خروج از مراکز نگهداری و جلوگیری از بی خانمانی در کلرادو ایجاد شد. Pathways در سه شهرستان در کلرادو برای رسیدن به جمعیتی بزرگ اجرا شد: یکی شهری، یکی حومه‌ای و دیگری روستایی انتخاب شدند. روش‌شناسی Pathways بر اساس ایده رابطه هدایتگر-جوان ساخته شده است. هدایتگر یک ارائه دهنده خدمات است که تعاملی شبیه مربی را برای ایجاد یک رابطه مثبت با جوانان فراهم می‌کند، که از نظریه کوچینگ زندگی مشترک (CALC) نشات می‌گیرد. رابطه بین هدایتگری و جوانان بر اساس چهار اصل اصلی شکل می‌گیرد:
این ادعا که افراد ذاتاً دارای منابع و توانایی در انتخاب، اقدام و یادگیری هستند.
تمرکز بر جوانان به عنوان یک فرد به جای یک مشکل برای حل.
برای حضور در لحظه.
برای حفظ چشم‌انداز امکان دگرگونی.
جوانان ۱۴ تا ۲۱ ساله در معرض بی خانمانی واجد شرایط شرکت در این برنامه هستند. شرکت کنندگان در برنامه Pathways بین ژوئیه ۲۰۱۶ و سپتامبر ۲۰۱۹ ثبت نام کردند. با تجزیه و تحلیل نظرسنجی‌های قبل و بعد از این برنامه به این نتیجه رسیدند که ۴۰ درصد از پاسخ دهندگان پس از آزمون مسکن ایمن شده‌اند. گزارش جوانان به عنوان بی خانمان از ۳۷ درصد (پیش آزمون) به ۱۰ درصد (پس آزمون) کاهش یافته است. معیارهای اشتغال و مالی پیگیری شد. از پیش از آزمون تا پس آزمون، میانگین درآمد ماهانه از ۶۲۷٬۰۰ دلار به ۱٬۰۵۲٬۰۰ دلار افزایش یافت که نشان دهنده موفقیت برنامه است. اشتغال پاره وقت ۴ درصد و اشتغال تمام وقت ۱۰ درصد افزایش یافته است. یافته‌ها نشان می‌دهد که مشارکت جوان‌محور و مربی‌مانند در کاهش بی‌خانمانی مؤثر است.
پیشگیری > راه‌های پیشگیری > آموزش و پرورش

آموزش در کاهش بی‌خانمانی جوانان مؤثر است. در یک مطالعه کانادایی که به بررسی بی خانمانی جوانان پرداخته است، گزارش شده است که بیش از ۳۵۰۰۰ جوان در مرزهای کانادا به عنوان بی خانمان طبقه‌بندی می‌شوند. اقدامات پیشگیرانه برای جلوگیری از بی خانمانی جوانان ضروری است و این اقدامات می‌تواند از مدرسه شروع شود. دسترسی و توزیع خدمات و شناخت کودکان در معرض خطر باید از مدرسه آغاز شود. اگر پیشگیری در سیستم مدرسه ایجاد نشود، احتمال ادامه تحصیلات دبیرستانی جوانان بی‌خانمان به شدت کاهش می‌یابد. در سال ۲۰۱۶، در مطالعه ای که بر روی جوانان بی خانمان کانادایی انجام شد، ۵۳٫۲ درصد ترک تحصیل کرده بودند.
در طول شیوع کووید-۱۹ ما نرخ بسیار پایینی از امنیت شغلی را تجربه کردیم که در نتیجه چندین نفر و خانواده‌ها شغل خود را از دست دادند و جوانان را مجبور به ترک خانه و جدا شدن از خانواده‌هایشان در موارد خاص کرد.
گری فارمر

| گری فارمر | گری فارمر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۲ ژوئن ۱۹۵۳ ‏(۷۱ سال)
گری فارمر (انگلیسی: Gary Farmer؛ زادهٔ ۱۲ ژوئن ۱۹۵۳) هنرپیشه اهل کانادا است. از فیلم‌ها و سریال هایی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به مرد مرده، بزرگ خالی، شوالیه شیطان، یاغی‌ها، همه کلاه و بیگانه ساکن اشاره کرد.