stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کارگیل

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: سهامی خاص
صنعت: خوشه‌ای
بنا نهاده: ۱۸۶۵؛ ۱۵۹ سال پیش (۱۸۶۵-خطا: زمان نامعتبر}})
بنیانگذاران: ویلیام دبلیو. کارگیل
دفتر مرکزی: مینه‌تونکا، مینه‌سوتا، ایالات متحده آمریکا
محدودهٔ فعالیت: جهانی
مدیر عامل اجرایی: دیوید مک‌لنان
رئیس هیئت مدیره: گریگوری آر. پیج
محصولات: موادغذایی مواد اولیه انرژی گاز طبیعی و برق لوازم بهداشتی، صنعتی، دارویی
درآمد:  ۱۱۴٫۶ میلیارد دلار آمریکا (۲۰۱۸)
سود خالص:  ۳٫۱ میلیارد دلار آمریکا (۲۰۱۸)
مجموع دارایی:  ۵۹٫۴ میلیارد دلار آمریکا (۲۰۱۸)
مالک: خانواده کارگیل (۸۸٪)
تعداد کارکنان: ۱۶۶،۰۰۰ نفر (۲۰۱۹)
وبگاه: www.cargill.com
دفتر مرکزی کارگیل در مینه‌تونکا، مینه‌سوتا
کارگیل (به انگلیسی: Cargill) شرکت صنایع غذایی چندملیتی آمریکایی است، که توسط خانواده کارگیل مدیریت می‌شود و مقر اصلی آن در شهر مینه‌تونکا ایالت مینه‌سوتا قرار دارد.
این شرکت در سال ۱۸۶۵ بنا نهاده شد و اکنون از لحاظ میزان درآمد، به عنوان بزرگترین شرکت خصوصی جهان شناخته می‌شود. اگر سهام این شرکت به صورت عمومی واگذار شود و کارگیل را یک شرکت سهامی عام در نظر بگیریم، آنگاه در فهرست فرچون ۵۰۰ با توجه به رتبه‌بندی سال ۲۰۱۳، شرکت کارگیل در رتبه نهم از بزرگترین ‌شرکت‌های عمومی جهان، پس از شرکت فورد و پیش از والرو انرژی قرار می‌گرفت.
برخی از فعالیت‌های اقتصادی کارگیل در زمینه خرید، فروش و توزیع انواع غلات، دانه‌های خوراکی و دیگر کالاهای کشاورزی، تولید خوراک دام، تولید موادغذایی، مانند نشاسته، روغن‌های گیاهی و دیگر روغن‌های خوراکی، برای استفاده در غذاها و همچنین روغن‌های غیرخوراکی، برای مصارف صنعتی می‌باشد. این شرکت همچنین در زمینه تجارت انرژی نیز فعالیت می‌نماید.
کارگیل باقی‌مانده شرکتی متعلق به خانواده‌های کارگیل و مک‌میلان است، که اکنون ۸۵٪ از سهام آن نیز متعلق به نوادگان دو خانواده بنیانگذار این شرکت می‌باشد. عامل اصلی رشد و توسعه کارگیل، مربوط به سرمایه‌گذاری مجدد توسط مالکین شرکت بوده، که این سرمایه از سود حاصل از خود شرکت به‌دست آمده و نه از منابع مالی عمومی شرکت.
تاریخچه

شرکت تجاری خانوادگی کارگیل در سال ۱۸۶۵ زمانی که «ویلیام کارگیل» یک کشتزار بزرگ در آیووا خریداری کرد، فعالیت خود را آغاز نمود. یک سال بعد سام کارگیل برادر ویلیام، نیز به او پیوست و دو برادر شروع به توسعه تجارت خانواده خود کردند. در سال ۱۸۷۵ این شرکت به ویسکانسین منتقل شد و برادر دیگرشان جیمز نیز، به آن‌ها پیوست.
مالکان شرکت کارگیل از همان آغاز همواره بر آن بودند، که توجه رسانه‌ها را به خود جلب نکنند، که اساسی‌ترین دلیل این مسئله، درآمد عظیم این شرکت خانوادگی هشتاد عضوی بوده‌است. این شرکت که سال‌ها به عنوان یک واسطه در عرضه محصولاتی همچون گندم، ذرت، سویا، شکر و پنبه فعالیت می‌کرد، با خرید ارزان و فروش گران محصولات کشاورزی، به سرمایه بسیاری دست یافت.
شرکت کارگیل به عنوان یکی از غول‌های صنایع کشاورزی، در چند حوزه و صنعت دیگر نیز، فعالیت می‌کند و به همراه شرکت داو کمیکال، برترین شرکت شیمیایی جهان، در طول دهه ۲۰۰۰ میلادی به توسعه و تبدیل شکرهای گیاهی به پلاستیک همت گماشتند، که در نهایت به تبدیل شکر حاصل از ذرت و دیگر گیاهان، به پلاستیکی به نام پلی لاکتید منجر شد. در این فرایند، زنجیره‌ای مشابه زنجیره پلی‌اتیلن ترفتالات، که پلاستیکی پتروشیمیایی است و در بطری نوشابه‌های خانواده و در الیاف لباس‌ها استفاده می‌شود، به دست می‌آید.
در واقع جستجوی محصولات جدید از شکر ذرت، جزئی از فعالیت‌های طبیعی شرکت کارگیل بود، که با استفاده از کارخانه‌های آسیاب مرطوب، دانه‌های ذرت را به محصولات مختلفی مانند شربت با فروکتوز بالای ذرت، اسید سیتریک، روغن نباتی، بیواتانول و غذاهای حیوانات تبدیل می‌کرد.
در سال ۱۹۹۹ کارخانه‌های این شرکت ۳۹ میلیون تن ذرت را فرآوری کردند، که این مقدار تقریباً ۱۵٪ درصد کل برداشت ذرت ایالات متحده در آن سال بود. در آغاز سال ۲۰۰۰ مجموعه «کارگیل- داو» طرحی با سرمایه ۳۰۰ میلیون دلار به منظور تولید انبوه پلاستیک جدیدشان راه‌اندازی کرد. این طرح با نام تجاری نیچر ورکز و برای تولید انبوه پلی‌اتیلن ترفتالات ارائه شد.
این شرکت مالک دو/سوم شرکت «موزاییک» یکی از عرضه‌کنندگان بزرگ فسفات و پتاس بوده و همچنین مالک گروه مالی بزرگی بود، که در سال ۲۰۰۳ به عنوان یک زیرمجموعه از این شرکت جدا شد و با نام «شرکت مدیریت دارایی بلک ریور» ثبت گردید. این شرکت همچنان به ارائه خدمات سرمایه‌گذاری مالی می‌پردازد.
از زمانی که پیمان نفتا بین کشورهای آمریکای شمالی منعقد گردید، صادرات ذرت آمریکایی به مکزیک سه برابر شده و بهای محصولات داخلی ۷۰٪ درصد کاهش یافت. در همین حال صنایع کشاورزی ایالات متحده شاهد سود زودرس و سریع بوده‌اند.
در سال ۲۰۰۸ شرکت کارگیل اعلام کرد، که سود سه‌ماهه سوم این شرکت ۸۶٪ درصد افزایش داشته و به بیش از یک میلیارد دلار رسیده‌است، اما در همین مدت، تقریباً ۱۰۰ میلیون نفر به دلیل افزایش بهای مواد غذایی فقیرتر شدند، گرچه ارتباط مستقیم با این شرکت نمی‌تواند داشته باشد.
آمار و ارقام

کارگیل دارای بازوی ارائه خدمات مالی بوده، که مدیریت ریسک‌های مالی در بازارهای کالا را، برای این شرکت انجام می‌دهد. در سال ۲۰۱۰ شرکت کارگیل درآمدی معادل ۱۱۶،۶ میلیارد دلار کسب نموده، که نسبت به سال ۲۰۰۹، در حدود ۳،۳۳ میلیارد دلار افزایش درآمد داشته‌است.
شمار کارکنان این شرکت بیش از ۱۴۰٫۰۰۰ نفر می‌باشد، که در شعب مختلف آن، در ۶۶ کشور فعالیت می‌نمایند. شرکت کارگیل ۲۵٪ درصد از صادرات دانه‌های خوراکی ایالات متحده را، به خود اختصاص داده است. شرکت کارگیل همچنین تأمین حدود ۲۲٪ درصد از بازار گوشت داخلی ایالات متحده را نیز بر عهده دارد. کارگیل بزرگترین تولیدکننده مرغ در کشور تایلند است، همچنین، بزرگترین تولیدکننده نمک، در ایالات متحده به‌شمار می‌آید.
مدیریت ارشد > هیئت مدیره

اکنون رییس هیئت مدیره شرکت کارگیل؛ گریگوری آر. پیج است. وی که عضو هیچکدام از دو خانواده کارگیل یا مک میلان نیست، پیش از آن مدیرعاملی کارگیل را در دست داشت.
گریگوری پیج در سال ۱۹۷۴ به عضویت شرکت کارگیل درآمد، در دوران مدیریت وارن استالی، سال‌ها معاون مدیرعامل کارگیل بود و در سال ۲۰۰۷ در پی بازنشستگی استالی، به این سمت انتخاب شده بود. پیج تا ۲۰۱۳ مدیر عامل اجرایی کارگیل بود، سپس به ریاست هیئت مدیره این شرکت منصوب گردید.
مدیریت ارشد > مدیرعامل

اکنون مدیرعامل شرکت کارگیل؛ دیوید دبلیو. مک‌لنان است. وی در سال ۲۰۱۳ از سوی هیئت مدیره کارگیل به‌عنوان مدیر عامل اجرایی این شرکت برگزیده شد.
پیش از مک‌لنان، گریگوری پیج مدیرعاملی کارگیل را در دست داشت. پیج در سال ۲۰۰۷ در پی بازنشستگی مدیرعامل پیشین کارگیل؛ وارن استالی به این سمت منصوب شده بود.
استالی نیز در سال ۲۰۰۲ سکان رهبری کارگیل را در دست گرفته بود و در طول ۵ سال ریاست وی بر این شرکت، درآمد سالیانه آن برای نخستین بار، از مرز ۵۰ میلیارد دلار گذشت.
خانواده کارگیل

خانواده کارگیل، یکی از ثروتمندترین خانواده‌های جهان است، که مالک اصلی شرکت کارگیل محسوب می‌شود.
بنابر اعلام مجله فوربز، چهار نفر از اعضای این خانواده در سال ۲۰۱۰، هر کدام با ثروت ۴٫۵ میلیارد دلار، در جایگاه ۱۷۶ از فهرست ثروتمندترین افراد جهان قرار دارند. این خانواده که به شدت از انظار عمومی کناره‌گیری می‌کنند، از نوادگان ویلیام دبلیو. کارگیل هستند، که شرکت کارگیل را در آیووا و پس از جنگ‌های داخلی آمریکا تأسیس کرد. وی پسر یک کاپیتان دریایی اسکاتلندی بود.
خانواده کارگیل مالک ۹۰٪ درصد این کسب و کار خانوادگی است. از آنجایی که کنترل شرکت کارگیل تقریباً در دست این خانواده است و آن‌ها دارایی‌های دقیق آن را افشا نمی‌کنند، ثروت دقیق این خانواده مشخص نیست.
ویلیام کارگیل در سال ۱۸۶۵ یک انبار خرید و نخستین تأسیسات نگهداری حبوبات در ایالات متحده آمریکا را راه‌اندازی کرد. برادران ویلیام، سام و جیمز هم، به زودی به کسب و کار او پیوستند و دفتر مرکزی شرکت را در لاکروس در ایالت ویسکانسین تأسیس کردند. آن‌ها برای جمع‌آوری و فرآوری حبوبات به گسترش سیستم راه‌آهن کمک بسیاری کردند. این شرکت طی بیش از ۱۴۰ سال رشد بسیاری داشته و تبدیل به یک شرکت عظیم شده‌است.
خانواده کارگیل دو شاخه دارد. پس از مرگ ویلیام کارگیل در سال ۱۹۰۹ داماد او، جان مک‌میلان، شرکت را از بحران بدهی‌ها نجات داد. او با بانک‌های مختلف مذاکره کرد و همچنین برخی از بخش‌های کسب و کار را که روی تجارت حبوبات تمرکز نداشتند، فروخت. او همچنین دفتر مرکزی شرکت را به مینیاپولیس انتقال داد. بنابراین دو شاخه تشکیل دهنده این خانواده عبارتند از:
مک‌میلان
کارگیل
این دو خانواده از حوالی سال ۱۸۸۰ خانواده‌های برجسته و ثروتمندی در لاکروس بوده‌اند. شرکت کارگیل از سال ۱۹۹۵ و پس از بازنشستگی ویتنی مک میلان، دیگر توسط خانواده کارگیل مدیریت نمی‌شود.
کلارنس براون

| کلارنس براون | کلارنس براون |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۰ مهٔ ۱۸۹۰ کلینتون، ماساچوست
درگذشت: ۱۷ اوت ۱۹۸۷ (۹۷ سال) سنتا مونیکا، کالیفرنیا
پیشه: کارگردان،
همسر: Paul Herndon Pratt (۱ دختر)Ona Wilson (1922–1927; طلاق)مونا ماریسآلیس جویس (۱۹۳۳–۱۹۴۵; طلاق)Marian Spies (1946–1987; مرگش)
پشت صحنه فیلم عقاب ها 1925
کلارنس براون (انگلیسی: Clarence Leon Brown; ۱۰ مهٔ ۱۸۹۰ – ۱۷ اوت ۱۹۸۷) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، و تهیه‌کننده اهل ایالات متحده آمریکا بود.
گزیدهٔ فیلم‌شناسی

آنا کریستی
آناکارنینا
اما
جسم و شیطان
روح آزاد
صخره‌های سفید دوور
عشق
عقاب
فتح
فصل باران آمد
کازاک
کمدی انسانی
ولوت ملی
گوزن یک‌ساله
آخرین موهیکان
شهرستان کواهوما، میسیسیپی

| Coahoma County | Coahoma County |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
موقعیت درون ایالت میسیسیپی، ایالات متحده: موقعیت درون ایالت میسیسیپی، ایالات متحده
موقعیت میسیسیپی در ایالات متحده: موقعیت میسیسیپی در ایالات متحده
مختصات: ۳۴°۱۴′شمالی ۹۰°۳۶′غربی﻿ / ﻿۳۴٫۲۳°شمالی ۹۰٫۶°غربی﻿ / 34.23; -90.6: مختصات: ۳۴°۱۴′شمالی ۹۰°۳۶′غربی﻿ / ﻿۳۴٫۲۳°شمالی ۹۰٫۶°غربی﻿ / 34.23; -90.6
کشور:  ایالات متحده آمریکا
ایالت:  میسیسیپی (ایالت)
پایه‌گذاری: February 9, 1836
مرکز: Clarksdale
بزرگ‌ترین شهر: Clarksdale
مساحت: مساحت
 • کل: ۵۸۳٫۱۴ مایل مربع (۱۵۱۰٫۳ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۵۵۴٫۱۵ مایل مربع (۱۴۳۵٫۲ کیلومتر مربع)
 • آب: ۲۸٫۹۹ مایل مربع (۷۵٫۱ کیلومتر مربع)  ۴٫۹۷%
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۲۶۱۵۱
 • تراکم: ۵۰/مایل مربع (۲۱/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی −۶ (مرکزی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی −۵ (سی‌دی‌تی)
حوزه کنگره: دوم
شهرستان کواهوما، میسیسیپی (به انگلیسی: Coahoma County, Mississippi) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در ایالت میسیسیپی واقع شده‌است.
کونیشو

| کونیشو | کونیشو |
| --- | --- |
زاده: ۱۹ آوریل ۱۹۸۱ ‏(۴۳ سال)
ژانر: موسیقی الکترونیک، جاز
پیشه(ها): آهنگساز، موسیقی‌دان، تهیه‌کننده
ساز(ها): کیبورد الکترونیک، پیانو
وبگاه: conisch.com
کونیشو (انگلیسی: Conisch؛ زادهٔ ۱۹ آوریل ۱۹۸۱) آهنگساز، موسیقی‌دان، تهیه‌کننده اهل ژاپن است.
کلاته عبدل (میامی)

| کلاته عبدل | کلاته عبدل |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۶°۳۰′شمالی ۵۶°۳۰′شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۵°شمالی ۵۶٫۵°شرقی﻿ / 36.5; 56.5: مختصات: ۳۶°۳۰′شمالی ۵۶°۳۰′شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۵°شمالی ۵۶٫۵°شرقی﻿ / 36.5; 56.5
کشور: ایران
استان: سمنان
شهرستان: میامی
بخش: مرکزی
دهستان: فرومد
جمعیت: ۴۹ نفر (سرشماری ۹۵)
کلاته عبدل روستایی در دهستان فرومد بخش مرکزی شهرستان میامی استان سمنان ایران است.این روستا تا سال ۱۳۱۱ از توابع خراسان و سبزوار بوده و با نزدیک‌ترین مرکز شهرستان یعنی داورزن در استان خراسان رضوی ۴۵ کیلومتر فاصله دارد. مردم این روستا به زبان فارسی خراسانی با لهجه سبزواری صحبت می‌کنند.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۴۹ نفر (۱۵خانوار) بوده‌است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۵ | ۶۸ | —     |
| ۱۳۹۰ | ۶۰ | ۱۱٫۸٪− |
| ۱۳۹۵ | ۴۹ | ۱۸٫۳٪− |
کلاته عبدل (مشهد)

| کلاته عبدل (مشهد) کلاته | کلاته عبدل (مشهد) کلاته |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۵°۵۴′۲۸″ شمالی ۶۰°۲۷′۴۳″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۹۰۷۷۸°شمالی ۶۰٫۴۶۱۹۴°شرقی﻿ / 35.90778; 60.46194: مختصات: ۳۵°۵۴′۲۸″ شمالی ۶۰°۲۷′۴۳″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۹۰۷۷۸°شمالی ۶۰٫۴۶۱۹۴°شرقی﻿ / 35.90778; 60.46194
کشور: ایران
استان: خراسان رضوی
شهرستان: مشهد
بخش: بخش رضویه
دهستان: پایین ولایت
جمعیت: ۱۱۸ نفر
کلاته عبدل (مشهد)، روستایی از توابع بخش رضویه شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است. این روستا در فاصله ۱۱۰کیلومتری مشهد مقدس واقع شده‌است و در مسیر جاده سرخس از خروجی روستای خارزار به سمت راست (مسیر مشهد به سرخس) و در ادامه روستاهای کلاته منار، چرخشک علیا، پسخوری و قبل از روستاهای قلعه پختوک و قرنه قرار دارد.
این روستا دارای اب وهوای کوهستانی بوده روستایی سرسبز و پوشیده از جنگل‌های پسته وحشی می‌باشدبهار دراین روستا بسیار دیدنی است طبیعت مملو از گل های سرخ وپوشیده از علف میباشد از مهمترین سوغات روستا به جز پسته و محصولات لبنی میتوان به اسفناج محلی و سقچ(سقز، ادامس) مندلاق نام برد
جمعیت

این روستا در دهستان پایین ولایت قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۸ نفر (۲۷خانوار) بوده‌است.
درحال حاضر جمعیت روستا بیش از ۵۰خانوار میباشد
کنفدراسیون آرژانتین

کنفدراسیون آرژانتین (به اسپانیایی: Confederación Argentina) آخرین حکومت سلف آرژانتین امروزی بود. طبق اصل ۳۵ قانون اساسی آرژانتین، کنفدراسیون آرژانیتن هنوز یکی از نام‌های رسمی این کشور است. این نام از ۱۸۳۱ تا ۱۸۵۲ اسم قالب کشور بود؛ زیرا در این بازه زمانی آرژانتین یک کنفدراسیون بدون رئیس کشور بود. فرماندار استان بوئنوس آیرس (خوان مانوئل دو روساس در بیشتر این بازه زمانی) روابط خارجی را مدیریت می‌کرد. تحت این رژیم سیاسی، کنفدراسیون آرژانتین توانست جنگ‌های داخلی آرژانتین را پشت سر گذاشته و در برابر حملات کشورهای برزیل، بولیوی، اروگوئه، فرانسه و بریتانیا و همچنین سایر جناح‌های متخاصم با آرژانتین، مقاومت کند.
روساس در سال ۱۸۵۲ پس از نبرد کاسروس، توسط خوستو خوزه د اورکیزا، از قدرت برکنار شد. اورکیزا مجمع مؤسسان ۱۸۵۳ را برای نوشتن قانون اساسی ملی تشکیل داد. شهر بوئنوس آیرس در برابر تصمیم اورکیزا مقاومت کرد و در سال ۱۸۵۲ از کنفدراسیون جدا شد و به دولت بوئنوس آیرس تبدیل شد. نهایتاً این شهر در سال ۱۸۶۱ به آرژانتین بازگشت.
تاریخ

قلمرو آرژانتین مدرن زیرمجموعه ای (تقریباً 1/3) از نایب‌الملک‌نشین ریو د لا پلاتا بود، مستعمره ای از اسپانیا که شامل بولیوی امروزی، اروگوئه، بخشی از شیلی و پرو و بیشتر پاراگوئه نیز می شد.انقلاب مه در بوئنوس آیرس جنگ استقلال آرژانتین را آغاز کرد که در آن پیروز شد.این کشور به استان‌های متحد ریو د لا پلاتا تغییر نام داد.بولیوی و پاراگوئه مدرن در جریان درگیری از دست رفتند و به کشورهای جدیدی تبدیل شدند.اروگوئه در سال 1816 مورد حمله و ضمیمه برزیل قرار گرفت تا اینکه سی و سه شرقی شورشی را برای پیوستن مجدد به استان های متحد رهبری کردند.این جنگ سیسپلاتین را آغاز کرد که با کنوانسیون صلح ابتدایی که اروگوئه را به یک کشور جدید تبدیل کرد، پایان یافت.
تاریخ > کودتا، جنگ داخلی و ناآرامی

در سال 1828، پس از بازگشت نیروهای آرژانتینی از جنگ به بوئنوس آیرس، فرماندار فدرالیست مانوئل دورگو توسط خوان لاواله، از حزب وحدت گرا سرنگون و اعدام شد.دومی با حمایت خوزه ماریا پاز در کوردوبا که خوان باوتیستا بوستوس را برکنار کرد و اقدامات مشابهی را انجام داد، کارزاری را علیه همه فدرال‌ها آغاز کرد.استاندار خوان مانوئل ده روساس، که به طور عملگرایانه به احزاب پیوست، مقاومت علیه لاواله را سازماندهی کرد.او با استانیسلائو لوپز، کائودیلو و حاکم استان سانتافه متحد شد و آنها لاواله را در نبرد پل مارکز در آوریل 1829 شکست دادند.هنگامی که روساس در نوامبر همان سال وارد شهر بوئنوس آیرس شد، هم به عنوان یک رهبر نظامی پیروز و هم به عنوان رئیس فدرالیست ها مورد استقبال قرار گرفت.لاواله از دولت اخراج شد و قوه مقننه احیا شد.
پاز با استان هایی که به او ملحق شدند اتحادیه یکتایی را سازماندهی کرد و روساس پیمان فدرال را با استان انتره ریوس و سانتافه امضا کرد.همه استان های متحد شکست خوردند و به پیمان پیوستند و به کنفدراسیون آرژانتین تبدیل شدند.با این وجود، روساس از ادامه سمت فرمانداری پس از پیروزی خودداری کرد و دوره او در سال 1832 به پایان رسید.
پس از کسب استقلال، آرژانتین به مناطق وسیعی از سرزمین های بومی حمله کرده و آن ها را فتح کرده بود.مردم بومی حملاتی به نام مالون انجام دادند.روساس بوئنوس آیرس را ترک کرد و اولین کارزار را در صحرای جنوب انجام داد تا از چنین حملات بیشتر جلوگیری کند.این کارزار اقدامات نظامی و مذاکرات را ترکیب کرد و موفق شد برای چندین سال از مالون جلوگیری کند.با وجود غیبت، نفوذ سیاسی روساس در بوئنوس آیرس همچنان قوی بود و همسرش انکارناسیون ازکورا مسئول حفظ روابط خوب با مردم شهر بود.
در 11 اکتبر 1833، شهر مملو از اعلامیه‌هایی مبنی بر محاکمه علیه «بازگرداننده قوانین» (روزنامه‌ای، اما به‌عنوان محاکمه‌ای علیه خود روساس که این عنوان را داشت) اشتباه گرفته شد.تعداد زیادی از گاوچوها و مردم فقیر انقلاب مرمت‌کنندگان را تحریک کردند، تظاهراتی در مقابل دروازه‌های قوه مقننه، ستایش روساس و خواهان استعفای فرماندار خوان رامون بالکارس، وزیر سابق روساس.نیروهایی که برای مبارزه با تظاهرات سازماندهی شده بودند در عوض شورش کردند و به آنها پیوستند.قانونگذار سرانجام از محاکمه منصرف شد و یک ماه بعد بالکارس را برکنار کرد و خوان خوزه ویامونته، یکی از حامیان سابق اتحاد گرایان را جایگزین او کرد.با این حال، ناآرامی های اجتماعی بسیاری از مردم را به این باور رساند که فقط روساس می تواند نظم را تامین کند و ویامونته یا مانوئل ویسنته مازا که در سال 1834 به عنوان یک سازش به فرمانداری منصوب شده بود، قادر به انجام این کار نیستند.قتل در کوردوبا در فوریه 1835 فاکوندو کیروگا، یک میانجی فدرالیست که مازا برای اختلاف بین استان‌ها فرستاده بود، این باور را افزایش داد، بنابراین قانونگذار اواخر سال، با مجموع قدرت عمومی، روساس را به فرمانداری منصوب کرد.
تاریخ > حکومت روساس و جنگ

روساس در سالهای اول دولت دوم خود با یک تهدید نظامی سخت مواجه شد.ابتدا، کنفدراسیون پرو-بولیوی در شمال جنگ کنفدراسیون را علیه آرژانتین و شیلی اعلام کرد.سپس، فرانسه درخواست‌های دیپلماتیکی را مطرح کرد که توسط روساس رد شد و متعاقباً محاصره دریایی را در نتیجه اعمال کرد.فرانسه به جزیره مارتین گارسیا حمله کرد و مانوئل اوریبه رئیس جمهور اروگوئه را برکنار کرد و به جای آن فروکتوئوسو ریورا وفادار را منصوب کرد که در حمایت از فرانسه به آرژانتین اعلام جنگ کرد.دومینگو کالن، اهل سانتافه، جدایی همه استان ها را ترویج کرد و بوینس آیرس را در درگیری تنها گذاشت.برون د آسترادا، از کورینتس، با روساس نیز مخالفت کرد و خوان لاواله ارتشی را برای تصرف بوئنوس آیرس ترتیب داد.دامداران در چاسکوموس شورش کردند و شبه نظامیان "آزادگان جنوب" را سازماندهی کردند.
روساس بر همه این تهدیدها غلبه کرد.کنفدراسیون پرو - بولیوی توسط شیلی شکست خورد و دیگر وجود نداشت.کالن شکست خورد و تیرباران شد و آسترادا توسط خوستو خوزه دی اورکیزا شکست خورد.دامداران نیز شکست خوردند.مانوئل مورنو، دیپلمات، اعتراضات تجار بریتانیایی در بوینس آیرس را که تحت تأثیر محاصره قرار گرفته بودند، هدایت کرد.این به شک فرانسوی ها در مورد حفظ درگیری که آنها انتظار داشتند بسیار کوتاه باشد افزود.فرانسه سرانجام با معاهده ماکائو-آرانا محاصره را لغو کرد.لاواله حمایت فرانسه را از دست داد اما به هر حال به دنبال ادامه درگیری بود.او قبل از رسیدن به بوئنوس آیرس، بدون شروع هیچ جنگی عقب نشینی کرد و به سمت شمال گریخت.او توسط اوریبه، که اکنون مسئول ارتش آرژانتین است، تعقیب شد و در شرایط نامشخصی درگذشت.
با وجود شکست فرانسه، اروگوئه همچنان یک تئاتر جنگی باز بود.مانوئل اوریبه ادعا کرد که رئیس جمهور قانونی اروگوئه است و جنگ داخلی اروگوئه را علیه ریورا به راه انداخت.روساس از اوریبه در درگیری حمایت کرد، زیرا اروگوئه هنوز در حال جنگ با آرژانتین بود.اوریبه مونته ویدئو را محاصره کرد.بریتانیا و فرانسه با ریورا متحد شدند، نیروی دریایی آرژانتین را تصرف کردند و محاصره دریایی جدیدی را علیه بوئنوس آیرس آغاز کردند.جوزپه گاریبالدی با کمک سربازان ایتالیایی به ایمن سازی رود اروگوئه کمک کرد.یک اکسپدیشن جدید سعی کرد با حرکت به پاراگوئه و بازگشت، رودخانه پارانا را ایمن کند.ارتش آرژانتین در برابر تهاجم به رودخانه در چندین نقطه در امتداد پارانا مقاومت کرد، اما نتوانست آنها را متوقف کند.اما خسارات وارده به کشتی‌های انگلیسی و فرانسوی به حدی بود که هر دو کشور در نهایت استعفا دادند و محاصره را لغو کردند.
تاریخ > حکومت روساس و جنگ > خواسته های دامداران و تبعید روساس

خوستو خوزه د اورکیزا، فرماندار انتره ریوس، تاکنون از روساس حمایت کرده بود، اما دامداران استان او اقتصاد رو به گسترشی داشتند و می خواستند یک آداب و رسوم محلی داشته باشند که بتواند مستقیماً با سایر کشورها تجارت کند.بندر بوئنوس آیرس این حق انحصاری را داشت.انتره ریوس همچنین خواستار فدرال شدن درآمد ملی حاصل از صادرات و فراخوان مجلس مؤسسان برای نوشتن قانون اساسی، همانطور که در پیمان فدرال آمده است، شد.اورکیزا به جای تفویض چنین اختیاراتی به بوئنوس آیرس،یک شورش نظامی انجام داد و حقوق آنتر ریوس برای تجارت و مذاکره با سایر کشورها را از سر گرفت.روساس علیه او اعلام جنگ کرد، اما اورکیزا در نبرد کازروس روساس را شکست داد و او را مجبور به تبعید کرد.
تاریخ > جدایی و بازگشت بوئنوس آیرس

اورکیزا یک متحد گرا نبود، بلکه فدرالیست دیگری مانند روزاس بود.از این رو، متحدان از او حمایت نکردند، بلکه مانند روساس با او مخالفت کردند.جاه طلبی اورکیزا برای کاهش تمرکزگرایی ملی بوئنوس آیرس و ترویج فدرالیزاسیون بالاتر کشور باعث ایجاد درگیری با متحدان شد.اورکیزا موافقت نامه سن نیکلاس را نامید، به طوری که همه استان ها موافقت کردند که مجلس مؤسسان 1853 را تشکیل دهند.در بوئنوس آیرس با این امر مقاومت شد و اتحاد گرایان از غیبت موقت اورکیزا در شهر برای اجرای انقلاب 11 سپتامبر و جدا کردن بوینس آیرس از کنفدراسیون استفاده کردند.اکنون ایالت بوئنوس آیرس بود و سایر استان های آرژانتین اکنون کنفدراسیون آرژانتین بودند.
مانوئل گیرمو پینتو به فرمانداری بوئنوس آیرس منصوب شد و نمایندگان را از مجلس مؤسسان برکنار کرد.پایتخت کنفدراسیون اکنون در پارانا، انتره ریوس قرار داشت.بوئنوس آیرس برای جلوگیری از کار مجمع اقدام به اقدامات نظامی علیه کنفدراسیون کرد، اما شکست خورد.قانون اساسی آرژانتین در سال 1853 در 1 مه 1853 تصویب شد و بوئنوس آیرس را به بازگشت دعوت کرد.بوئنوس آیرس قانون اساسی خود را در سال 1854 نوشت. هر دو کشور، کنفدراسیون و ایالت بوینس آیرس، وضعیت موجود را پذیرفتند و خطر جدی برای دائمی شدن جدایی وجود داشت.
کنفدراسیون در سال 1856 به بوینس آیرس به رهبری جرونیمو کاستا حمله کرد که توسط بارتولومه میتره شکست خورد.میتره 140 زندانی گرفت: او 125 نفر از آنها را اعدام کرد
در سال 1857، میتره و سایر سیاستمداران در بوئنوس آیرس در نظر گرفتند که جدایی را قطعی کنند و نام ایالت را به "جمهوری ریو دو لا پلاتا" تغییر دهند.دومینگو فوستینو سارمینتو که درگیری های خود را با میتره آغاز کرد، در برابر این پروژه مقاومت کرد.این پروژه حمایت مردمی پیدا نکرد و فراموش شد.
کنفدراسیون با قتل نازاریو بناویدز، اهل سن خوان، که توسط هواداران سارمینتو انجام شد، آشوب سیاسی داشت.اورکیزا میتره را در نبرد Cepeda شکست داد و شهر را محاصره کرد.اکثر فدرال ها فکر می کردند که اورکیزا باید بوئنوس آیرس را اشغال کند و قانون اساسی را بر استان شورشی تحمیل کند.با این حال، اورکیزا فقط بیرون ماند و به دنبال میانجی گری فرانسیسکو سولانو لوپز پاراگوئه ای بود.بوئنوس آیرس برای پذیرش قانون اساسی ملی یا درخواست اصلاحات، مجلس مؤسسان را فراخواند و دوباره به کنفدراسیون بپیوندد.
مجمع درخواست اصلاحات متعددی کرد که مهمترین آنها این بود که بوینس آیرس پایتخت آرژانتین نخواهد بود.این به شهر اجازه می دهد تا استفاده انحصاری از بندر را حفظ کند.با سانتیاگو درکی به عنوان رئیس جدید کنفدراسیون، اصلاحات پذیرفته شد و قانون اساسی جدید ملی اعلام شد.با این حال، قتل فرماندار خوزه آنتونیو ویراسورو درگیری های نظامی جدیدی بین بوئنوس آیرس و کنفدراسیون ایجاد کرد.میتره در نبرد پاون در سال 1861 اورکیزا را شکست داد و بوئنوس آیرس به کنفدراسیون بازگشت که سپس به جمهوری مدرن آرژانتین تبدیل شد.
کلمبیا (میزوری)

| کلمبیا، میزوری Columbia, Missouri | کلمبیا، میزوری Columbia, Missouri |
| --- | --- |
شهر: شهر
نام(های) مستعار: The Athens of Missouri, CoMo: نام(های) مستعار: The Athens of Missouri, CoMo
موقعیت در میزوری: موقعیت در میزوری
کشور:  ایالات متحده آمریکا
ایالت:  میزوری
شهرستان: Boone County
تاریخ تأسیس: ۱۸۱۸
حکومت: حکومت
 • شهردار: Bob McDavid
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۵۶ کیلومتر مربع (۶۰ مایل مربع)
 • خشکی: ۱۵۶ کیلومتر مربع (۶۰ مایل مربع)
 • آب: ۱ کیلومتر مربع (۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۱۵ متر (۷۰۵ فوت)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۱۰۸۵۰۰
 • تراکم: ۷۰۰/کیلومتر مربع (۱۸۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۶- (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۵- (CDT)
کد پستی: ۶۵۲۰۱, ۶۵۲۰۲, ۶۵۲۰۵, ۶۵۲۱۱, ۶۵۲۱۲, ۶۵۲۱۵–۶۵۲۱۸, ۶۵۲۹۹
کد منطقه: ۵۷۳
وبگاه: www.gocolumbiamo.com
کلمبیا (به انگلیسی: Columbia) نام یک شهر در ایالت میزوری آمریکا است.
این شهر در سال ۲۰۰۸ با حومه اطراف خود ۱۶۸۰۰۰ سکنه داشت.
دانشگاه میزوری در این شهر قرار دارد.
کوندروک

کوندروک (به انگلیسی: Koondrook) یک شهرک در استرالیا است که در ویکتوریا (استرالیا) واقع شده‌است.
کاسب‌های محل

| کاسب‌های محل | کاسب‌های محل |
| --- | --- |
کارگردان: عباس دستمالچی
تهیه‌کننده: نصرت‌اله منتخب
نویسنده: عباس دستمالچی
بازیگران: ایرج رستمی کتایون همایون منصور سپهرنیا غلامحسین
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۴۸
مدت زمان: ۹۰ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
کاسب‌های محل فیلمی به کارگردانی و نویسندگی عباس دستمالچی محصول سال ۱۳۴۸ است.
خلاصه داستان

کاسب‌ها زندگی آرام و خوشی دارند تا اینکه «نجار» با دختری آشنا می‌شود...
بازیگران

ایرج رستمی
کتایون
همایون
منصور سپهرنیا
غلامحسین
بهمنیار
عباس مصدق
ایران قادری
صابر آتشین
عباس مهردادیان
ماشین چیان
احمد قدکچیان
کداشکفت

| کداشکفت | کداشکفت |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: : مختصات: 
کشور: ایران
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: میرجاوه
بخش: لادیز
دهستان: تمین
جمعیت: ۶۶ نفر (سرشماری ۹۵)
کداشکفت روستایی در دهستان تمین بخش لادیز شهرستان میرجاوه استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۶۶ نفر (۵۶خانوار) بوده‌است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۵ | ۷۳ | —     |
| ۱۳۹۰ | ۴۷ | ۳۵٫۶٪− |
| ۱۳۹۵ | ۶۶ | ۴۰٫۴٪+ |