نخستین جنگ یهودیان و رومی ها
کمپین گالوس

در این مرحله از وقایع، سستیوس گالوس ، نماینده رومی سوریه، تصمیم گرفت به یهودیه لشکرکشی کند. او یک نیروی نظامی از انطاکیه، از جمله Legio XII Fulminata ، ۲۰۰۰مرد از هر یک از سه لژیون دیگر مستقر در سوریه، شش گروه پیاده نظام و چهار واحد سواره نظام را رهبری کرد.  او همچنین تعداد قابل توجهی از نیروهای سلطنتی را همراهی می کرد که در مجموع بین دو تا سه لژیون شامل ۲۰۰۰سواره نظام و ۳۰۰۰ کماندار از آنتیوخوس چهارم از Commagene ، تعداد مشابهی پیاده و سواره نظام کمتر از آگریپا دوم و ۱۰۰۰سواره نظام و ۳۰۰نفر بود. پیاده نظام از   گالوس با نیروهای نامنظم از شهرهای مختلف، مانند بریتوس ، صفوف خود را بیشتر تقویت کرد، جایی که سربازان با انگیزه دشمنی با یهودیان، کمبود آموزش رسمی خود را جبران کردند.
پس از ایجاد پایگاهی در آکو  ،  سستیوس گالوس لشکری را علیه روستاهای یهودی در جلیل به راه انداخت و شهر چابولون را به همراه سایر سکونتگاه‌های نزدیک به آتش کشید و سپس به سمت قیصریه حرکت کرد.  نیروهای او یافا ، بندر اورشلیم را تصرف کردند و ساکنان آن را قتل عام کردند و شهر را به آتش کشیدند.  او همچنین یک نیروی سواره نظام را برای ویران کردن منطقه نارباتا در نزدیکی قیصریه فرستاد.  در جلیل، رومی‌ها به گرمی مورد استقبال ساکنان سفوریس قرار گرفتند که مخالف شورش بودند.  گالوس از آنجا به سمت اورشلیم رفت و از آنتی پاتریس و لیدا گذشت و در پی آنها ویرانی به جا گذاشت. لیدا که بیشتر ساکنانش برای جشن سوکوت در اورشلیم بودند، عمدتاً متروک شده بود، ویران شد و کسانی که باقی مانده بودند کشته شدند.  در ادامه راهپیمایی خود از طریق بثورون و گابائون ، ارتش گالوس در کمین نیروهای یهودی قرار گرفت و متحمل خسارات قابل توجهی شد. در میان مبارزان یهودی، مونوبازوس و کاندایوس - از بستگان پادشاه آدیابنه - و همچنین نیجر پرین و سیمون بار گیورا .  آگریپا دوم آخرین تلاش خود را برای مذاکره صلح با شورشیان انجام داد، اما تلاش های او شکست خورد.  گالوس به سمت اورشلیم پیشروی کرد و در کوه اسکوپوس اردو زد، موقعیتی استراتژیک که نمای روشنی از مرکز شهر را فراهم می کرد.
در اواخر تیشری ، گالوس به سمت اورشلیم پیشروی کرد و باعث شد شورشیان به داخل شهر و معبد عقب نشینی کنند.  گالوس پس از ورود، منطقه بزتا و بازار الوار را به آتش کشید و قصد داشت مردم را بترساند.  سپس در شهر علیا اردو زد.  علی‌رغم پیشنهاد یوسفوس مبنی بر اینکه گالوس می‌توانست اورشلیم را با عزم بیشتری تصرف کند،   او در نهایت پس از چند درگیری اولیه تصمیم به عقب‌نشینی کردند
عقب نشینی گالوس از اورشلیم به سمت دشت ساحلی با از دستدادن ۵۳۰۰ پیاده نظام - معادل یک لژیون کامل - و ۴۸۰ سواره - معادل یک سواره کامل به یک شکست تبدیل شد.   این درگیری قاطعانه در بتورون به اوج رسید، جایی که ارتش روم توسط یک کمین مورد اصابت قرار گرفت  در همان مسیری که مکابیان دو قرن پیش از آن ارتش سلوکی را شکست دادند .  سوتونیوس ، احتمالاً به اشتباه، خاطرنشان می کند که رومی ها عقاب لژیونری خود را نیز از دست دادند.   شورشیان رومی‌ها را تا آنتی‌پاتریس تعقیب کردند،  و آنها را مجبور کردند که چمدان‌ها و سلاح‌های سنگین خود، از جمله توپخانه و قوچ‌های کتک‌زن، را که همراه با سایر غنائم جنگی، توسط شورشیان غارت شد، رها کنند.  گالوس مدت کوتاهی پس از آن درگذشت و احتمالاً جان خود را از دست داد.
منطقه بثورون ، مشاهده شده از مدیین . در پاییز ۶۶، شورشیان یهودی به یک ارتش رومی در حال عقب نشینی به فرماندهی گالوس در این جاده کمین کردند و نیرویی معادل یک لژیون کامل را نابود کردند.
محققان این شکست روم را با نبرد فاجعه بار جنگل توتوبورگ در سال۹پس از میلاد مقایسه کرده اند،   هرچند که دومی در مقیاس بسیار بزرگتر بود که منجر به سه برابر تلفات شد.  فرگوس میلار می نویسد که شکست گالوس به ویژه به عنوان یک نمونه نادر که در آن نیروهای منظم رومی شکست قاطعی را در یک استان رومی و به دست مردم محلی متحمل شدند بسیار مهم است.  پیروزی غیرمنتظره شتاب را به سمت جناح های طرفدار شورش تغییر داد. شورشیان اعتماد به نفس بیشتری پیدا کردند،  در حالی که افراد میانه رو و قبلاً بلاتکلیف در شور و شوق غرق شدند. اگرچه برخی از نخبگان برای پیوستن به رومیان گریختند،  بسیاری در شهر ماندند و خود را با پیروزی همسو کردند. پس از عقب نشینی سستیوس، یک نیروی یهودی به رهبری نیجر پره به شهر ساحلی اشکلون حمله کرد.  تقریباً در همان زمان، یک قتل عام در دمشق رخ داد، جایی که مردان شهر، از ترس خیانت زنانی که به یهودیت گرویده بودند، مخفیانه حمله ای به جمعیت یهودی را طراحی کردند. آنها یهودیان را در یک سالن ورزشی محدود کردند و سپس، به گفته یوزفوس، در عرض چند ساعت هزاران نفر را کشتند.