stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ریخته‌گری نیمه‌جامد
مزایا

مزایای کلی ریخته‌گری نیمه‌جامد عبارتست از:
تولید قطعات پیچیده
عاری از تخلخل
انقباض کاهش یافته
عملکرد مکانیکی عالی
کم بودن فشار
تلورانس‌های کم
دیواره‌های نازک
قابلیت عملیات حرارتی
به دلیل پرشدن آرام محفظهٔ قالب و دمای پایین در فرایند نیمه‌جامد مزایای زیادی برای قطعات تولید شده به روش نیمه‌جامد در مقایسه با فرآیندهای شکل‌دهی معمولی وجود دارد.
محتوای گرمایی کمتر نسبت به فلز مذاب:
سایش کمتر قالب
شکل‌دهی مواد فعال
شکل‌دهی آلیاژهای پایهٔ آهن
شکل‌دهی مواد با نقطه ذوب بالا
حضور فاز جامد در هنگام پرشدن قالب:
حفرات انقباضی کمتر
نیاز به تغذیه کمتر
جدایش کمتر
ساختار با دانه‌های کوچکتر
ویسکوزیتهٔ بالاتر از فلزات مذاب و قابل کنترل:
گازهای گیر افتادهٔ کمتر
اکسیدهای کمتر
شکل‌دهی باسرعت بالاتر
کیفیت سطحی بالاتر
اتوماسیون
فرآیندهای جدید
تنش سیلان کمتر از فلزات جامد:
شکل‌دهی اجزای پیچیده
شکل‌دهی باسرعت بالاتر
قیمت پایین‌تر
شکل‌دهی باسرعت بالای اجزا به صورت پیوسته
قابلیت وارد نمودن مواد جدید که منجر به تولید کامپوزیت‌ها می‌شود
توانایی جدانمودن مذاب و جامد و خالص سازی
به دلیل فشارها و دماهای پایین لازم برای دایکست فلز نیمه‌جامد، ماده دای نیازی به خاص بودن ندارد. گاهی گرافیت یا فولاد زنگ نزن نرم‌تر ممکن است استفاده شود. حتی دای‌های غیر آهنی می‌تواند برای یکبار استفاده شوند. به همین دلیل، فرایند می‌تواند برای نیازهای نمونه سازی سریع و تولیدات انبوه مورد استفاده قرارگیرد. همچنین امکان ریخته‌گری فلزات با نقطه ذوب بالا مانند فولادابزار و استلیت را درصورتیکه یک ماده دای دما بالاتراستفاده شود، می‌دهد. مزایای دیگر شامل: مکانیزه کردن آسان، پایداری، سرعت تولید برابر یا بهتر از سرعتهای دایکست، بدون حبس هوا، سرعت انقباض کم، و یک ساختار یکنواخت است.
معایب

به دلیل اینکه تیکسوتروپی (حالت نیمه‌جامد) یک حالت میانی فیزیکی یا رئولوژیکی است، تشکیل یک باند بسیار نازکی تحت شرایط فرایند را حتی در اختلاف دماهای محیطی باید در نظر داشت؛ بنابراین امکانات تولیدی به یک تکنولوژی بالایی نیازمند است و اپراتورها باید دانش و مهارت‌های لازم را داشته باشند.
خورشید یک سیستم مگنو هیدرودینامیکی است که به خوبی شناخته نشده‌است.
حمله ژوئن ۲۰۲۳ به جنین

در ۱۹ ژوئن ۲۰۲۳، سربازان اسرائیلی و افسران پلیس مرزی برای دستگیری دو مظنون تحت تعقیب وارد اردوگاه پناهندگان جنین شدند. این عملیات منجر به درگیری بین مردان مسلح فلسطینی از گردان‌های جنین و سربازان اسرائیلی شد. درگیری‌ها منتهی به کشته شدن هفت فلسطینی و زخمی شدن بیش از ۹۰ فلسطینی دیگر انجامید. ۸ سرباز اسرائیلی در اثر انفجار بمب دست‌ساز (IED) به ویژه یک بمب کنار جاده ای مجروح شدند. این تهاجم به انتقام‌جویی علیه اسرائیلی‌ها و فلسطینی‌ها در کرانه باختری اشغالی منجر شد.
گروه قنات

گروه قنات گروهی است که در حوالی سال ۱۳۶۰ در اوایل بنیان‌گذاری جمهوری اسلامی ایران در شهر جهرم و اطراف آن در حال فعالیت و اقدامات تروریستی و کشتار زنان روسپی، بهایی‌ها، کمونیست‌ها و مخالفانشان بود که آنها را پس از شکنجه و کشتن در قناتی رها می‌کردند و نام گروه قنات نیز از همین رو بر آنها نهاده شده بود. در مجموع حداقل ۶۰ کشته به فعالیت‌های این گروه مرتبط شده است.
اعضاء شاخص

علی محمد بشارتی و حسین آیت‌اللهی از رهبران اصلی این گروه بودند. علی‌محمد بشارتی (که بعدا در کابینهٔ رفسنجانی وزیر کشور شد) از بهمن ماه سال ۱۳۵۷ سازماندهی علنی باند را آغاز کرد.
اعضاء شاخص > انکار علی‌محمد بشارتی در سال ۱۳۹۴

در بهمن ۱۳۹۴ علی‌محمد بشارتی در مصاحبه‌ای با رد کردن نقش خود در گروه قنات گفت «بعد از حادثه هفتم تیر سال ۶۰ عده‌ای از این جوانان تندرو جهرم رفتند و هواداران مجاهدین را گرفتند و به داخل قنات انداختند. نه من آن موقع جهرم بودم و نه عامل این کار و نه در جریان این کار بودم و نه موافق با انجام چنین کاری بودم. من اساساً با هر نوع کار غیرقانونی مخالف هستم».
فرجام گروه

چند سال بعد از شروع فعالیت این گروه، هیئتی از طرف حسینعلی منتظری به همراه یک روحانی که عضو شورای نگهبان بود به جهرم رفته و جلوی فعالیت این گروه را گرفتند و از آنها خواستند تا در صورت دیدن چنین مواردی آنها را فقط تحویل مقامات دهند.[نیازمند منبع]
میرزا احمدخان عمارلویی

احمد عمارلویی معروف به میرزا احمدخان عمارلویی، روحانی و از فعالان جنبش مشروطه بوده‌است.
فعالیت‌ها > حوزه علمیه نجف

وی در نجف شاگرد آخوند خراسانی بود. وی ارادتمند ملا عبدالله دیوشلی مازندرانی نیز بود.
فعالیت‌ها > جنبش مشروطه

وی از ماموران آخوند خراسانی در میان مشروطه خواهان بود تا به گردآوری اطلاعات برای وی بپردازد.
جام باشگاه‌های کارائیب ۲۰۰۹

| جام قهرمانان کارائیب> جزئیات مسابقات | جام قهرمانان کارائیب> جزئیات مسابقات |
| --- | --- |
کشور میزبان: ترینیداد و توباگو
شهر: ماکویا
تاریخ برگزاری: ۱۸ مارس – ۱۷ مه
شمار تیم‌ها: ۱۲ (از ۹ فدراسیون)
رده‌بندی نهایی: رده‌بندی نهایی
 دبلیو کانکشن (دومین عنوان):  دبلیو کانکشن (دومین عنوان)
نایب‌قهرمان:  پورتوریکو آیلندرز
جایگاه سوم:  سن خوان جابلوته
جایگاه چهارم:  تمپت
آمار مسابقات: آمار مسابقات
بازی‌های برگزار شده: ۲۰
گل‌های زده شده: ۷۲ (۳٫۶ گل به‌ازای هر بازی)
بیشترین گلزن(ـان):  جاناتان فریا (۶ گل)
→ ۲۰۰۷ ۲۰۱۰ ← : → ۲۰۰۷ ۲۰۱۰ ← 
جام باشگاه‌های کارائیب ۲۰۰۹ یازدهمین دوره جام باشگاه‌های کارائیب، رقابت‌های بین‌المللی فوتبال باشگاهی سالانه در منطقه کارائیب بود که در بین باشگاه‌هایی که اتحادیه‌های فوتبال آن‌ها به اتحادیه فوتبال کارائیب (سی‌اف‌یو) وابسته هستند، برگزار می‌شود. سه تیم برتر مسابقات - دبلیو کانکشن، پورتوریکو آیلندرز، و سن خوان جابلوته - به لیگ قهرمانان کونکاکاف ۱۰–۲۰۰۹ راه یافتند.
باشگاه‌های راه یافته

باشگاه‌های زیر به مسابقات راه یافتند.
| کشور | نماینده |
| --- | --- |
 آنتیگوا و باربودا: هاپرز
 آروبا: بریتانیا آرسی‌ای₮
 دومینیکا: بث استیت
 گویان: آلفا یونایتد
 هائیتی: کاوالی تمپت
 جامائیکا: پورتمور یونایتد₮
 آنتیل هلند: باربر
 پورتوریکو: پورتوریکو آیلندرز‡ سویا پورتوریکو
 سورینام: اینتر موئنگوتاپو
 ترینیداد و توباگو: سن خوان جابلوته† دبلیو کانکشن
نکات
† سن خوان جابلوته در مرحله دوم سیدبندی شد.
‡ پورتوریکو آیلندرز در مرحله سوم سیدبندی شد.
₮ پورتمور یونایتد و آرسی‌ای از مسابقات انصراف دادند.
کشورهای زیر تیمی را به مسابقات نفرستادند: آنگویلا، باهاما، باربادوس، برمودا، جزایر ویرجین بریتانیا، جزایر کیمن، کوبا، جمهوری دومینیکن، گویان فرانسه، گرنادا، گرادالوپ، مارتینیک، مونتسرات، سنت کیتس و نویس، سنت لوسیا، سن مارتین، سنت وینسنت و گرنادین‌ها، سینت مارتن، جزایر تورکس و کایکوس، و جزایر ویرجین ایالات متحده آمریکا.
تغییرات

در سال ۲۰۰۸ هیچ تورنمنتی برگزار نشد زیرا تا قبل از این دوره، جام باشگاه‌های کارائیب نزدیک به پایان سال تقویمی برگزار می‌شد، اما در سال ۲۰۰۸ تصمیم گرفته شد که این مسابقات در اوایل سال برگزار شود تا این رقابت‌ها نزدیک تر به لیگ قهرمانان بعدی کونکاکاف برگزار شود که از این مسابقات به عنوان مسابقات انتخابی منطقه کارائیب استفاده می‌کند.
مرحله اول

| تیم ۱ | نتیجه‌نهایی | تیم ۲ |   بازی رفت   |   بازی برگشت   |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| بث استیت  | ۱ – ۱۷ |  دبلیو کانکشن | ۰ – ۵ | ۱ – ۱۲ |
| باربر  | ۲ – ۳ |  اینتر موئنگوتاپو | ۱ – ۳ | ۱ – ۰ |
| سویا پورتوریکو  | ۳ – ۵ |  هاپرز | ۳ – ۳ | ۰ – ۲ |
| آلفا یونایتد  | ۱ – ۳ |  تمپت | ۱ – ۱ | ۰ – ۲ |
| کاوالی  | ۶ – ۰ |  بریتانیا | ۵ – ۰ | ۱ – ۰ |
مرحله دوم

| تیم ۱ | نتیجه‌نهایی | تیم ۲ |   بازی رفت   |   بازی برگشت   |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| سن خوان جابلوته  | ۵ – ۲ |  اینتر موئنگوتاپو | ۲ – ۱ | ۳ – ۱ |
| دبلیو کانکشن  | ۴ – ۱ |  کاوالی | ۳ – ۱ | ۱ – ۰ |
| هاپرز  | ۰ – ۸ |  تمپت | ۰ – ۴ | ۰ – ۴ |
مرحله نهایی > نیمه نهایی

۱۵ مه ۲۰۰۹
۱۷:۰۰
| پورتوریکو آیلندرز  | ۲ – ۰ (و> ا.) |  تمپت |
| --- | --- | --- |
۱۵ مه ۲۰۰۹
۱۹:۳۰
| سن خوان جابلوته  | ۱ – ۲ |  دبلیو کانکشن |
| --- | --- | --- |
:
مرحله نهایی > رده‌بندی

۱۷ مه ۲۰۰۹
۱۶:۰۰
| تمپت  | ۱ – ۲ |  سن خوان جابلوته |
| --- | --- | --- |
:
مرحله نهایی > فینال

۱۷ مه ۲۰۰۹
۱۸:۳۰
| دبلیو کانکشن  | ۲ – ۱ |  پورتوریکو آیلندرز |
| --- | --- | --- |
:
کلیسای مریم برف‌ها

| کلیسای مریم برف‌ها | کلیسای مریم برف‌ها |
| --- | --- |
دین: دین
وابستگی: کلیسای کاتولیک
مکان: مکان
مکان: وین، اتریش
معماری: معماری
معمار(ها): Jacobus Parisiensis
گونه: کلیسا
سبک: معماری گوتیک
پایان ساخت: ۱۳۵۰
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
درازا: ۴۵ متر
پهنا: 35 متر
کلیسای مریم برف‌ها یا کلیسای ملی ایتالیایی‌های کلیسای مریم برف‌ها یک کلیسا کاتولیک واقع در وین، اتریش می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان ۱۳۵۰ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری گوتیک طراحی شده‌است. این کلیسا را در ابتدا یوزف دوم، امپراتور مقدس روم به ایتالیایی‌ها داد.
نمای داخلی بخشی از کلیسا
باریسال-۴

| باریسال-۴ | باریسال-۴ |
| --- | --- |
حوزهٔ انتخاباتی   مربوط به جاتیا سانگساد: حوزهٔ انتخاباتی   مربوط به جاتیا سانگساد
بخش: ناحیه باریسال
Division: استان باریسال
رأی‌مندان: 323,573 (2018)
حوزهٔ کنونی: حوزهٔ کنونی
شکل‌گیری: 1973
حزب: عوامی لیگ بنگلادش
نماینده(گان): پنکاج ناث
باریسال-۴ (به لاتین: Barisal-4) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه باریسال واقع شده‌است.
شورت سیمو

| شورت سیمو | شورت سیمو |
| --- | --- |
کاربری: ضد زیردریایی
تولیدکننده: برادران شورت
نخستین پرواز: ۲۳ اوت ۱۹۵۳
بازنشستگی: ۱۹۵۷
کاربر اصلی: نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا Fleet Air Arm
تعداد ساخته‌شده: ۲۶
شورت سیمو (به انگلیسی: Short Seamew) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع ضد زیردریایی ساخت شرکت برادران شورت است. هواگرد سیمو اس‌بی. ۶ نخستین پروازش را در ۲۳ اوت ۱۹۵۳ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۲۶ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
سید محمدرضا خراسانی

مقبره سید محمدرضا خراسانی در تخت پولاد اصفهان
سنگ قبر سید محمدرضا خراسانی
سید محمدرضا خراسانی، فرزند سید محمدجواد، (زاده ذیحجه ۱۳۱۱ / خرداد-تیر ۱۲۷۳ در اصفهان - درگذشته ۲۹ تیر ۱۳۵۶ در اصفهان) از روحانیون مشهور اصفهان بود.
| سید محمدرضا خراسانی> اطلاعات شخصی | سید محمدرضا خراسانی> اطلاعات شخصی |
| --- | --- |
زاده: تیر ۱۲۷۳ خورشیدی اصفهان، ایران
آرامگاه: تخت فولاد
او در فراگیری علوم الهی نزد استادانی چون آخوند ملا عبدالکریم گزی، آقا سید محمدباقر درچه‌ای، شیخ محمدرضا مسجدشاهی، و آخوند ملا محمد کاشانی به درس نشست. وی قبل از ۳۰ سالگی به مقام اجتهاد نائل آمد و اهتمام فراوان در حفظ و ادامه فعالیت مدارس علمیه اصفهان از خود نشان داد، که از آن جمله می‌توان به جلوگیری از تخریب مدرسه صدر بازار، احداث کتابخانه مدرسه صدر بازار به نام کتابخانه رضویه، و تشکیل درس خارج فقه و اصول در مدرسه چهارباغ اشاره نمود.
تالیفات

از جمله آثار قلمی او می‌توان از حاشیه بر فرائد شیخ مرتضی انصاری و حاشیه بر مکاسب آن نام‌برد.
شاگردان

شيخ مصطفي فقيه
شيخ اسدالله جوادي
سيد حسن علوي
ملا هاشم جنتي
شيخ محمود سالك
شيخ محمدباقر صديقين
شيخ محمد علي اعتزازيان
سيد عبدالحسين روضاتي
درگذشت

وی در ۲۹ رجب ۱۳۹۷ / ۲۹ تیر ۱۳۵۶ درگذشت. وی همراه با سید یوسف خراسانی و فاضل هندی در مقبره مشترکی در تخت فولاد اصفهان مدفون است.
فهرست آثار ملی استان اردبیل

این صفحه فهرستی از آثار ملی استان اردبیل را نشان می‌دهد.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ردیف | شماره ثبت | نام اثر | قدمت | شهرستان | تاریخ ثبت | موقعیت | شهر |
| ۱ |  | آرامگاه شیخ صفی الدین اردبیلی |  |  |  |  |  |
| ۲ |  | زینبیه اردبیل |  |  |  |  |  |
| ۳ |  | مدرسه فرهنگ |  |  |  |  |  |
| ۴ |  | امامزاده سید هاشم خوجین |  |  |  |  |  |
| ۵ |  | پل باستانی اردبیل |  |  |  |  |  |
| ۶ |  | بقعه میراعلم میناباد نمین |  |  |  |  |  |
| ۷ |  | محوطه تاریخی قورچی داغی نمین |  |  |  |  |  |
| ۸ |  | خانه صادقی |  |  |  |  |  |
| ۹ | ۶۶۸۶ | خانه ارشادی | قاجاریان |  |  |  |  |
| ۱۰ | ۳۰۴۱ | خانه سید هاشم ابراهیمی |  |  |  |  |  |
| ۱۱ |  | بقعه شیخ حیدر |  |  |  |  |  |
| ۱۲ |  | پل آغلاغان نیر |  |  |  |  |  |
علی میرشکاری

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  علی میرشکاری
زادروز:  ‎۶ اسفند ۱۳۷۵
پست:  مدافع
شمارهٔ پیراهن:  ۷
تیم ملی: تیم ملی
|  |  تیم ملی فوتبال ساحلی ایران |   |   |
علی میرشکاری (زاده ۶ اسفند ۱۳۷۵ در بوشهر)بازیکن بوشهری تیم ملی فوتبال ساحلی ایران استکه در پست مدافع بازی می‌کند.
او با تیم فوتبال ساحلی دو بار قهرمان مسابقات جام بین قاره ای که در کشور امارات شده‌است.
میرشکاری هم‌اکنون عضو تیم دریانوردان پارس جنوبی بوشهر است و در این تیم با مسلم مسیگر مهاجم ایرانی نیز هم تیمی است.
میرشکاری در کارنامه خود مقام سومی جام جهانی فوتبال ساحلی ۲۰۱۷ با تیم فوتبال ساحلی را دارد.
افتخارات

کسب ۷ مقام قهرمانی در لیگ برتر فوتبال ساحلی ایران
نایب‌قهرمانی در مسابقات موندیالیتو برزیل
۳ قهرمانی در جام بین قاره‌ای فوتبال ساحلی
۲ نایب‌قهرمانی در جام بین قاره‌ای فوتبال ساحلی
۲ قهرمانی در رقابت‌های جام ملت‌های فوتبال ساحلی آسیا
آقای گلی در لیگ برتر فوتبال ساحلی ایران
آرمسترانگ ویتورث ای. دابلیو.۱۹

هواگرد «آرمسترانگ ویتورث ای. دابلیو.۱۹» - ۱۹۳۴
آرمسترانگ ویتورث ای. دابلیو.۱۹ (به انگلیسی: Armstrong Whitworth A.W.19) یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ آرمسترانگ ویتورث در کشور بریتانیا است.  این هواگرد برای نخستین بار در ۰۱۹۳۴−۰۲−۲۶ ۲۶ فوریه ۱۹۳۴ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
گره سه پره-سه گانه

در نظریه گره، در شاخه ای از ریاضیات، گره سه گانه یا سه پره ساده‌ترین مثال از گره ریاضی غیر ساده است. می‌توان با اتصال دو سر شل یک گره معمولی به هم یک حلقه گره دار، سه پره را بدست آورد. به عنوان ساده‌ترین گره، سه پره برای مطالعه نظریه گره ریاضی اساسی است.
توضیحات

گره سه فویل را می‌توان به عنوان منحنی به دست آمده از معادلات پارامتری زیر تعریف کرد:
گره (2،3)- چنبره نیز یک گره سه لا است. معادلات پارامتری زیر یک گره چنبره (2،3) را نشان می دهد که روی چنبره قرار دارد  (r-2)^{2}+z^{2}=1 :
A left-handed trefoil and a right-handed trefoil.
اگر یک سر نوار یا تسمه سه بار برگردانده شود و سپس به سر دیگر چسبانده شود، لبه آن یک گره سه پره ایجاد می کند.
در دین و فرهنگ

به‌عنوان ساده‌ترین گره غیر ساده، سه‌پره یک نقش رایج در شمایل‌نگاری و هنرهای تجسمی است . برای مثال، شکل رایج نماد تریکوئترا ، مانند برخی از نسخه‌های والکنوت ژرمنی، سه‌پره است.
An ancient Norse Mjöllnir pendant with trefoils
A simple triquetra symbol
A tightly-knotted triquetra
The Germanic Valknut
A metallic Valknut in the shape of a trefoil
A Celtic cross with trefoil knots
A Carolingian cross
Trefoil knot used in aTV's logo
Mathematical surface in which the boundary is the trefoil knot in different angles.
در هنر مدرن، گره‌های چوبی اثر موریس اشر سه گره سه‌پره را به تصویر می‌کشد که فرم‌های جامد آن‌ها به روش‌های مختلف پیچ خورده است.
ویدئوی ساخت یک گره سه پره
گره اورهند با به هم پیوستن انتها تبدیل به گره سه گانه می شود.
تحقق گره سه گانه
گره سه پره سه رنگ است.
پسران برزیل (فیلم)

| پسران برزیل | پسران برزیل |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: فرانکلین جی شافنر
تهیه‌کننده: مارتین ریچاردز مارتین ریچاردز استنلی اوتول
فیلمنامه‌نویس: هیوود گولد
بر پایه: پسران برزیل اثر آیرا لوین
بازیگران: گریگوری پک لارنس الیویه جیمز میسون اسکای دو مون دیوید براندن
موسیقی: جری گلدسمیت
فیلم‌بردار: آنری دوکایی
تدوین‌گر: رابرت سوینک
شرکت تولید: آی‌تی‌سی انترتینمنت پردوسر سرکل
توزیع‌کننده: فاکس قرن بیستم
تاریخ‌های انتشار:  ۵ اکتبر ۱۹۷۸ (۱۹۷۸-۱۰-۰۵)  
مدت زمان: ۱۲۵ دقیقه
کشور: بریتانیا آمریکا
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۱۲ میلیون دلار
فروش گیشه: ۱۹٬۰۰۰٬۰۰۰ دلار ۷٬۶۰۰٬۰۰۰ دلار (کرایه)
پسران برزیل (انگلیسی: The Boys from Brazil) یک فیلم دلهره‌آور به کارگردانی فرانکلین جی. شافنر است که در سال ۱۹۷۸ منتشر شد.
بازیگران

گریگوری پک
لارنس الیویه
جیمز میسون
لیلی پالمر
استیو گوتنبرگ
دنهلم الیوت
رزماری هریس
جان روبنشتاین
ان میرا
برونو گانتس
مایکل گاف
پرونلا اسکالز
یوتا هیگن
اسکای دو مون
میاندوآب

| میاندوآب | میاندوآب |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: آذربایجان غربی
شهرستان: میاندوآب
بخش: مرکزی
نام(های) پیشین: مرحمت آباد
مردم: مردم
جمعیت: ۱۳۴٬۴۲۵ نفر (۱۳۹۵)
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
مساحت: ۲۶۹۴ کیلومتر مربع
ارتفاع: ۱۳۱۴ متر از سطح دریا
آب‌وهوا: آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه: ۹ درجه سانتیگراد
میانگین بارش سالانه: ۲۸۹ میلی‌متر
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
شهردار: بابک محمدزاده
تأسیس شهرداری: ۱۳۲۷
ره‌آورد: چغندر، قند و شکر، سیب، هلو، انگور
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۴۴–۴۵
وبگاه: http://www.miandoab-ag.ir/
  میاندوآب  روی نقشه ایران ۳۶°۵۸′۱۲″شمالی ۴۶°۰۶′۰۸″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۹۷۰۰۰۰°شمالی ۴۶٫۱۰۲۳۲۰°شرقی﻿ / 36.970000; 46.102320   :   میاندوآب  روی نقشه ایران ۳۶°۵۸′۱۲″شمالی ۴۶°۰۶′۰۸″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۹۷۰۰۰۰°شمالی ۴۶٫۱۰۲۳۲۰°شرقی﻿ / 36.970000; 46.102320   
 :  
میاندوآب یکی از شهرهای جنوبی استان آذربایجان غربی در شمال غرب ایران است. این شهر مرکز شهرستان میاندوآب بوده و با فاصلهٔ ۱۴۳ کیلومتری از ارومیه، در جنوب استان قرار گرفته است. براساس نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵، جمعیّت شهری میاندوآب ۱۳۴٬۴۲۵ نفر بوده است.
میاندوآب شهر رودخانه‌های پرآب در جنوب دریاچه ارومیه و میان دو رود زرینه‌رود و سیمینه‌رود واقع شده و محل تلاقی استان‌های آذربایجان غربی و شرقی محسوب می‌شود. دلیل نام‌گذاری این شهر نیز به خاطر موقعیت این شهر میان دو رود زرینه‌رود و سیمینه‌رود است. ورزش دوچرخه سواری در این شهر قدمت زیادی دارد و میاندوآب به شهر دوچرخه ایران معروف و مشهور است. اهالی میاندوآب مردم آذربایجانی هستند و به زبان ترکی آذربایجانی تکلم می‌کنند. در جلد چهارم کتاب «فرهنگ جغرافیائی ایران (آبادیها)» نیز زبان مردم میاندوآب، ترکی آذربایجانی و مذهب آنها شیعه ذکر شده است. سوغات این شهر قند است.
این شهر یکی از بزرگ‌ترین و مهم‌ترین شهرهای آذربایجان غربی است و تنها شهرستانی در ایران بوده که نسبت جمعیت شهری و روستایی آن تقریباً برابر است. میاندوآب، چهارمین دشت حاصلخیز کشور محسوب می‌شود و شهرستان میاندوآب نیز بعد از ارومیه بزرگ‌ترین تولیدکننده محصولات کشاورزی در آذربایجان غربی و یکی از قطب‌های اصلی استان در امر تولید است.
میاندوآب از جایگاه ارتباطی، نظامی و راهبردی ویژه‌ای در سطح منطقه شمال غرب کشور برخوردار است و به دلیل واقع شدن در مسیر راه تبریز ـ مراغه ـ سنندج و ارومیه و تهران و پیوند دادن استان‌های آذربایجان غربی و آذربایجان شرقی و زنجان و کردستان اهمیت و نقش مهمی برخوردار است.
همچنین میاندوآب پنجمین شهر پرجمعیت استان آذربایجان غربی و هفتاد و چهارمین شهر پرجمعیت ایران است.
میاندوآب و حومه آن در دنیای قدیم یکی از مناطق پررونق بوده است، نخستین سند معتبر به دست آمده که مربوط به منطقه میاندوآب باشد، سنگ نبشته‌ای به زبان اورارتویی که در شمال غرب شهر در نزدیکی روستای داش تپه است که دو قطعه بزرگ این کتیبه به موزه بریتانیا انتقال داده شده است.
نام

میاندوآب در جنوب دریاچه ارومیه و میان دو رود زرینه‌رود (جغاتو) و سیمینه‌رود (تاتائو) واقع شده است و نامگذاری این شهر به علّت جایگاه این شهر بین دو رود زرینه‌رود و سیمینه‌رود است.
نام قدیمی شهر مرحمت‌آباد بوده است که به دلیل اهدای زمین‌های آن از سوی ناصرالدین شاه به فرزند دوست علی خان معیرالممالک به این نام خوانده شد.
مردم

در سرشماری سال ۱۳۹۵، جمعیّت شهر میاندوآب ۱۳۴٬۴۲۵ نفر اعلام شده که بر این اساس پنجمین شهر پرجمعیت استان آذربایجان غربی به حساب می‌آید.
مردم شهر میاندواب به زبان ترکی آذربایجانی سخن می‌گویند.
جغرافیا > وضعیت طبیعی

شهر میاندواب با واقع شدن در دشت میاندوآب که به عنوان چهارمین دشت حاصل خیز کشور شناخته می‌شود، ظرفیت بالایی برای توسعه و پیشرفت دارد.
استعداد بالقوه و خاک مرطوب و حاصل خیز، آب فراوان برای کشتزارهای بزرگ، تنوع انواع محصولات زراعی و سردرختی، میاندواب را به یکی از قطب‌های اصلی و بزرگ تولیدکننده محصولات کشاورزی در آذربایجان غربی بدل ساخته است میاندوآب پتانسیل‌ها و ظرفیت‌های بالقوه زیادی برای سرمایه گذاران داخلی و خارجی دارد و در بخش کشاورزی به عنوان یک قطب مطرح است. در کنار این عوامل، شهر میاندواب با واقع شدن در موقعیت مناسب جغرافیایی و وجود منابع آبی مناسب مثل رودخانه زرینه رود، شرایط مناسبی برای توسعه و رشد شهری دارا است. در زمانی نه چندان دور جلگه میاندوآب یکی از جلگه‌های معروف کشت پنبه بوده است و هم‌اکنون کشت چغندر قند رواج دارد.[نیازمند منبع]
جغرافیا > آب و هوا

آب و هوای منطقه متغیر بوده، تابستانهای نسبتاً گرم و زمستانهای بسیار سرد دارد. میزان بارش متوسط در منطقه ۲۸۹میلی لیتر ثبت شده است.[نیازمند منبع]،
جغرافیا > موقعیت جغرافیایی

میاندوآب از موقعیت ارتباطی و جغرافیایی بی نظیری برخوردار است و به عنوان چهارراه ارتباطی چهار استان شمال غربی کشور شناخته می‌شود و محل اتصال استان‌های آذربایجان‌شرقی و آذربایجان‌غربی، زنجان و کردستان به محسوب می‌شود، میاندوآب با توجه موقعیت استراتژیک خود از لحاظ جغرافیایی، سیاسی و گردشگری همواره مورد تأکید صاحب نظران در امر توسعه بوده است این شهر در حد فاصل بین شهرهای باروق، ملکان، شاهین‌دژ، بوکان و مهاباد واقع شده است و در واقع پل ارتباطی برای استان‌های آذربایجان غربی و آذربایجان شرقی محسوب می‌گردد. مساحت شهرستان میاندوآب ۲۶۹۴ کیلومتر مربع است و در طول جغرافیایی ۴۶درجه و ۶ دقیقهٔ شرقی از نصف‌النهار گرینویچ و در عرض ۳۶ درجه و ۵۸ دقیقهٔ شمالی از خط استوا در وسط جلگه‌های منتهی به دریاچه ارومیه با ارتفاع ۱۳۱۴ متر از سطح دریا قرار دارد.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | تبریز | ملکان، بناب | ارومیه |  |
|  | باروق |  | نقده |  |
|  | باروق |    میاندوآب     | نقده |  |
|  | باروق |  | نقده |  |
|  | شاهین دژ، تکاب | بوکان | مهاباد |  |
محلات

میاندوآب از محلات متعددی تشکیل شده است که هر کدام قدمتی طولانی یا جدید دارند.
محلات > محلات قدیمی

برخی از محلات قدیمی میاندوآب به قرار زیر است:
قره‌ورن که تقریباً در قسمت شرقی شهر قرار دارد. نام این منطقه از واژه «قراول ورن» در زبان ترکی گرفته شده که به معنی نگهبانی‌دهنده است.
قجلی که در قسمت شمال‌شرقی شهر قرار دارد.
بهی که در جنوب شهر قرار گرفته است.
شللوند که تقریباً در قسمت غربی شهر قرار دارد.
یوزباش‌کندی که در جنوب شهر قرار دارد.
برخی از این محلات قبلاً روستا بوده‌اند که با گسترش شهر، جزئی از شهر شده‌اند. می‌توان شهر میاندوآب را نتیجه به هم پیوستن چند روستا دانست.
محلات > محلات جدید

شهر میاندوآب در چند دهه گذشته (مخصوصا بعد از انقلاب اسلامی ۵۷) شاهد پیدایش کوی‌های جدیدی در خود بوده است. برخی از کوی‌های جدید شهر عبارتند از:
کوی باکری، کوی جهادگران، کوی جانبازان، کوی معلم، کوی سعادت، کوی فجر، کوی دانش، کوی المهدی، شهرک آیدین و ….
محلات > روستاهای امروز، کوی‌های آینده

در نتیجه رشد و توسعه شهر میاندوآب، برخی از روستاهای نزدیک به شهر، در آستانه چسبیدن به شهر و تبدیل شدن به کوی قرار دارند. برخی از این روستاها عبارتند از ابراهیم‌نایب‌کندی، بشیرخان‌کندی، ولی‌آباد، شبیلو، نصیرکندی، تقی‌آباد، سوگلی‌تپه.[نیازمند منبع]
پیشینه

همچنین ببینید: یهودیان آذربایجان
سابقه تاریخی سکونت در دشت میاندواب به هزاره‌های قبل از میلاد و به دوران اورارتو برمی‌گردد و اولین سندی که به موجودیت شهر امروزی میاندواب اشاره دارد به زمان فتحعلی شاه قاجار می‌رسد. میاندواب تا سال ۱۳۰۹ هجری شمسی مرکز ناحیه مرحمت‌آباد و از توابع مراغه به‌شمار می‌رفت. میاندوآب را سیاحان اروپایی که تا پیش از دوره پهلوی از این منطقه دیدن می‌کردند در کتاب‌های خود آورده‌اند.
در دوره قاجار آغامحمدخان قاجار که شهر کرمان را به‌کل نابود ساخته و همگی مردم آن را کور کرده بود، یک هزار تن از جوانان شهر را به سرکردگی مرتضی‌قلی‌خان کرمانی به تهران فرستاد و پس از آن به میاندوآب و سراب و برخی نقاط دیگر آذربایجان تبعید کرد. این کرمانیان پس از چند نسل در جمعیت این شهرها حل شدند حتی در میاندوآب از دیرباز محله‌هایی به نام محله کرمانی‌ها، سیرجانی‌ها، زرند، راه‌بُر و لک‌ها وجود دارد. طایفه‌ای نیز تا یک نسل پیش در میاندوآب هنوز به فارسی با لهجه کرمانی صحبت می‌کردند و از تاریخ نیاکانشان آگاه بودند. در حال حاضر اقلیت بسیار اندکی از کلیمیان در میاندوآب هستند.
کوه‌های شهرستان میاندوآب

شهرستان میاندوآب، از نظر توپوگرافی، تپه ماهوری و جلگه‌ای است. بجز در شرق میاندوآب، که دامنه‌های سهند در آن واقع است؛ اکثراً تپه ماهوری و هرچه به طرف شهر میاندوآب نزدیک می‌شویم از ارتفاع آنان کم می‌شود.
بلندترین ارتفاع کوه‌های مرز آذربایجان‌شرقی و غربی، در محل ربط با ارتفاع ۲۸۳۲ متر است و کوه‌های جان‌آقا، عثمان اولن، آیدشه و ارتفاعات نوروز لو (سد انحرافی نوروزلو در پای این کوه بر روی زرینه‌رود احداث شده) ۱۴۵۰ متر ارتفاع دارند. همچنین کوه قشلاق‌لو، با ارتفاع ۱۳۷۰ متر و ارتفاعات خطایی، در اطراف تالاب چنگیزگلی، با ارتفاع ۱۴۵۰ متر و کوه تلخاب یا قزل کوه، در حد فاصل مهاباد و میاندوآب با ارتفاع ۱۶۴۵ متر است.
آثار باستانی

'''پل میرزا رسول'''
این پل تاریخی در ۵ کیلومتری میاندوآب بر روی رودخانه سمینه رود بنا شده است. این اثر که قدمت آن به دوره قاجاریه می‌رسد در حال حاضر، در کنار جاده میاندوآب به مهاباد واقع شده است. طول این پل ۵۲ متر و تعداد دهانه‌های آن ۷ دهانه است. مصالح بکار رفته در این بنا در قسمت پایه‌ها و سیل شکن‌ها، سنگ و در بقیه قسمت‌ها آجر است. این بنا به شماره ۲۰۶۸ در فهرست آثار ملی ثبت شده است
'''پل کوسالار '''
پل کوسالار در ۱۰ کیلومتری شمال شرقی میاندوآب در مسیر جاده میاندوآب به شهر چهار برج در روستای کوسالار بر روی کانالی به نام «آجی گوبی» که از زرینه رود منشعب است، ساخته شده است. با توجه به نوع ساخت آن قدمت این پل به اواخر دوره قاجاریه برای ارتباط میان دو طرف کانال آب می‌رسد. پل کوسالار ۲ پایه دارد که با لاشه سنگ و ملات آهک بر روی پی‌های نه چندان محکم استوار شده پایه‌ها ۶/۱ متر عرض و ۵/۴ متر طول و در جهت مخالف جریان آب، آب‌شکن‌های مثلثی دارد که هم‌اکنون بقایای آن‌ها باقی مانده است. طول آب شکن‌ها حدود ۱ متر و ارتفاع پایه‌ها و آب شکن‌ها از کف پل تا قسمت پایه طاقها ۵/۱ متر است.
از دیگر آثار تاریخی و باستانی میاندوآب می‌توان به نقاط زیر اشاره کرد:
مسجد طاق، تپه باستانی روستای داش تپه، مجاری صخره‌ای معروف به چهل پله، امامزاده تاجن علی، قلعه هلاکو، آرامگاه ملا شهاب الدین، قلعه حسین‌آباد، قلعه خرابه، قزل قلعه (قزون ۷ و ۸ هـ. ق) دلیک داش (دوره تاریخی).
میاندوآب بیش از ۱۰۰ اثر تاریخی دارد که ۴۳ اثر از آن‌ها در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است.
نام میاندوآب در نقشه‌ای در سال ۱۲۸۱ زمان قاجار
نام مرحمت‌آباد در نقشه‌ای تاریخی از عثمانی در سال ۱۸۹۳ میلادی آمده است
واژهٔ میاندوآب در نقشه‌ای از سال ۱۲۸۰ شمسی
نمای شهر میاندوآب