stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
شیخ بهایی
آثار و تالیفات > کشکول

مقالهٔ اصلی: کشکول شیخ بهایی
نامدارترین اثر بهاءالدین عاملی، الکشکول، معروف به کشکول شیخ بهایی است که مجموعه گرانسنگی از علوم و معارف مختلف و آینه معلومات و مشرب او محسوب می‌شود.
این کتاب به‌صورت جُنگی آزاد، شامل شعرها و نثرهای مورد علاقه بهایی است که برخی از خود وی و برخی نیز گردآوری او از دیوان‌ها و کتاب‌های مورد علاقه‌اش بوده‌اند. این مطالب اغلب بی‌هیچ نظم خاصی به دنبال هم آمده‌اند؛ ولی بیش از سایر تألیفاتش خواننده را به ضمیر فکری او نزدیک می‌کند.
آثار و تالیفات > صمدیه

کتاب صمدیه نوشته بهاءالدین عاملی برای برادر خود '''عبدالصمد''' است. این کتاب در باب علم نحو است. او در این نوشتار در مورد علم نحو و کلمه و کلام به تفضیل مطالب خود را بیان نموده است. اخیراً
آثار و تالیفات > مشرق الشمسین و اکسیر السعادتین

ارایه فقه استدلالی شیعه بر مبنای قرآن، آیات الاحکام و حدیث است.
آثار و تالیفات > حبل المتین فی اِحکام احکام الدّین

در زمینه فقه
آثار و تالیفات > الاثنا عشریه

در پنج باب طهارت، نماز، زکات، خمس، روزه و حج است.
آثار و تالیفات > زبده الاصول

شامل بیش از چهل شرح و حاشیه و نظم
آثار و تالیفات > الاربعون حدیثاً

معروف به اربعین بهائی
آثار و تالیفات > مفتاح الفلاح

این کتاب را آقابزرگ تهرانی، مفتاح الفلاح فی الأعمال و الأدعیة اللابدیة فی الیوم و اللیلة نامیده است. این کتاب دارای شش باب (فصل) است که نویسنده در هر فصل (ساعتی از شبانه روز) اعمال مخصوصی را در نظر گرفته است.
نگارنده کتاب خود را به درخواست جماعتی نوشته تا یک مسلمان بتواند در یک شبانه روز، تمام اعمال خود را بر طبق آن انجام دهد و لذا نمازهای واجب و مستحب، وضو، طهارت و غیره را نیز در کتاب خود ذکر کرده است. بهاءالدین عاملی در انتهای کتاب تفسیر سوره حمد را آورده است.
آثار و تالیفات > حدائق الصالحین

(ناتمام)، شرحی است بر صحیفه سجادیه
آثار و تالیفات > حدیقة هلالیه

شامل تحقیقات و فواید نجومی ارزنده
آثار و تالیفات > التّحضیر

کتابی است درزمینهٔ احضار جن و بسیار کمیاب است که چند نسخهٔ باقی‌ماندهٔ آن درکتابخانهٔ آستان قدس رضوی نگهداری می‌شود که
بیشتر روش‌های احضار جن که دراین کتاب آورده شده است به‌وسیلهٔ صفحهٔ شطرنج انجام می‌گیرد که طبق چه مراحلی صورت می‌گیرد.
شخصیت ادبی

بهاءالدین عاملی آثار برجسته‌ای به نثر و نظم پدیدآورده است که به برخی به فارسی و بیشتر آنها به عربی است. اشعار فارسی او عمدتاً شامل مثنویات، غزلیات و رباعیات است. وی در غزل به شیوه فخرالدین عراقی و حافظ، در رباعی با نظر به ابوسعید ابوالخیر و خواجه عبدالله انصاری و در مثنوی به شیوه مولوی شعر سروده است. ویژگی مشترک اشعار وی میل شدید به زهد و تصوّف و عرفان است. بهترین منبع برای گردآوری اشعار او، کشکول است تا جایی که به عقیده برخی محققان، انتساب اشعاری که در کشکول نیامده است به وی ثابت نیست. از مثنویات معروف او در زبان فارسی می‌توان این‌ها نام برد:
نان و حلوا یا سوانح سفر الحجاز (بر وزن مثنوی مولوی) در این اثر ابیاتی از مثنوی را نیز تضمین کرده است.
نان و پنیر (بر وزن مثنوی مولوی) نزدیکترین مثنوی بهاءالدین عاملی به مثنوی مولوی از نظر محتوا و زبان.
شیر و شکر (اولین منظومه فارسی در بحر خَبَب یا مُتدارک). شیر و شکر بسیار جذاب است و با وجود مختصر بودن (۱۶۱ بیت در کلیات چاپ نفیسی و ۱۴۱ بیت در کشکول) سرشار از معارف و مواعظ حکمی با لحنی حماسی است.
مثنوی‌هایی مانند نان و خرما، شیخ ابوالپشم و رموز اسم اعظم را نیز منسوب بدو دانسته‌اند
از نثر فارسی او تنها نمونه‌ای که در دیوان‌های چاپی آمده است رساله پند اهل دانش و هوش به زبان گربه و موش است.
بهائی در عربی نیز شاعر و زبان دانی چیره‌دست است و آثار نحوی و بدیع او در ادبیات عربی جایگاه ویژه‌ای دارد که مهم‌ترین و دقیقترین آن‌ها اثر او در نحو به نام الفوائد الصمدیه است.
غزل: معروفترین آن موسوم به وسیلة الفوز و الامان فی مدح صاحب الزمان علیه السلام در ۶۳ بیت است که هرگونه جای تردید و شبهه‌ای را در دوازده‌امامی بودن وی مردود می‌سازد.
ارجوزه سرایی: دو نمونه بی بدیل (هراتیة یا الزّهرة) و نیز (ریاض الارواح)
دوبیتی: دوبیتی‌های عربی بهائی بیشتر در اظهار شوق نسبت به زیارت روضه چهارده معصوم است.
بخش مهمی از اشعار عربی وی لُغَز و معمّاست که بیانگر تسلط او بر این حیطه است. توانایی او در ایجاز و بیان معماگونه مطالب در آثاری چون رسائل پنجگانه اثنی عشرّیه، خلاصة الحساب، فوائد الصمّدیه، تهذیب البیان، الوجیزه فی الدرایه و همچنین تبحر او در صنعت لُغَز و تعمیه در آثاری چون لغزالزبده، لغزالنحو، لغزالکشّاف، لغزالصمدیه، لغزالکافیه و فائده مشهود است.
شخصیت سیاسی

محمد بن حسین عاملی (شیخ بهایی) در مدت ۷۵ سال عمر خود با چهار تن از سلاطین صفوی معاصر بوده است، ولی عمده فعالیت سیاسی او در دورهٔ دو پادشاه آخر گذشته است.
شاه طهماسب (۹۰۲–۹۵۴ خورشیدی) (از۹۶۶ (سال هجرت) تا ۹۸۴ق به مدت ۱۸ سال)
شاه اسماعیل دوم (۹۸۴-۹۸۵ق) (به مدت یک سال و اندی)
سلطان محمد خدابنده (۹۸۵-۹۹۵ق) (به مدت ۱۰ سال)
شاه عباس بزرگ (۹۹۵-۱۰۳۸ق) (تا ۱۰۳۱ق (سال رحلت) به مدت ۳۵ سال)
او در سال ۹۶۶ق درحالی‌که سیزده سال داشت به همراه پدر (از شاگردان مطرح شهید ثانی) از جبل عامل به سمت ایران مهاجرت کرد.
دلیل این مهاجرت از یکسو افزایش تهدیدات حاکمان عثمانی نسبت به شیعیان جبل عامل و از سوی دیگر احترام فراوان حاکمان آن زمان ایران (پادشاهان صفوی) به عالمان دینی بود. حاکمان صفوی با این کار ضمن ترویج دین و کمک به اقتدار سیاسی ایران به تحکیم سلطنت خود نیز کمک می‌کردند. عالمان شیعی نیز در این بستر مناسب ضمن ترویج مذهب تشیع اثنی عشری، از گسترش صوفیگری در جامعه آن زمان جلوگیری می‌نمودند.
پس از سه سال اقامت در اصفهان، پدر با توجه به پیشینهٔ علمی و فقهی وبا توصیه علی منشار (شیخ‌الاسلام اصفهان)، از سوی شاه طهماسب به سمت شیخ الاسلامی قزوین (پایتخت) منصوب شد.
شیخ‌الاسلام مهم‌ترین منصب روحانیت در آن دوره بوده* و وظیفهٔ آن رفع ظلم از مظلومان، امر به معروف و نهی از منکر و تحقیق و بیان احکام شریعت برای مردم بود.
شش سال بعد عنوان شیخ الاسلامی پایتخت از او گرفته شد و شیخ‌الاسلامی مشهد و سپس هرات به او واگذار شد. نویسنده کتاب الهجرة العاملیة این اقدام شاه طهماسب را مصداق نفی بلد و تبعید سیاسی دانسته و دلیل آن را تلاش وی در احیا و اقامه نماز جمعه (که اقامه آن در عصر غیبت مورد اختلاف علما بود) در پایتخت صفویه می‌داند. چرا که باعث شد دولتمردان صفوی احساس خطر کنند و او را مانند محقق کرکی مانع بزرگی در برابر خواسته‌های خود بدانند. سرانجام پدر در سال (۹۸۳ق) ایران را به قصد زیارت حج ترک کرد و بعد از انجام مناسک حج به بحرین رفت، در آن‌جا اقامت گزید و یک سال بعد وفات یافت.
مدت چهارده سال در پایتخت و در کنار پدر در مشهد و هرات بودن، بهاءالدین عاملی را با منصب و وظایف شیخ‌الاسلامی آشنا ساخت و آماده پذیرش این منصب بعد از پدر نمود. شواهدی است که نشان می‌دهد سمت شیخ‌الاسلامی هرات بعد از فوت پدر به پسر (شیخ بهایی) رسیده است، میرحسین بن حیدر کرکی (شاگرد بهاءالدین عاملی) در روضات الجنات نقلی دارد که برداشت از آن این است که بهاءالدین عاملی بعد از پدر، شیخ‌الاسلام هرات شده*، که اگر این برداشت صحیح باشد سال وفات پدر (۹۸۴ق) و سال بعداز آن که سال‌های آشوب و هرج و مرج در دربار بوده نمی‌تواند تاریخ اخذ این سمت باشد و احتمال دارد که او بعد از این تاریخ به این سمت منصوب شده باشد؛
مؤلف الهجرة العاملیة در این مورد نیز معتقد است بهاءالدین عاملی مانند پدر از مرکز سیاسی و قدرت (پایتخت) دور نگه‌داشته می‌شد.
البته تأییدی بر منصب شیخ‌الاسلامی هرات در کتاب خیرالبیان وجود ندارد؛ آنچه در مورد این دوره از زندگی بهاءالدین (جوانی) در خیرالبیان عنوان شده و قابل توجه است این است که او در عنفوان جوانی سفری طولانی مدت به بلاد اسلامی انجام داده و با توجه به اینکه در کتاب سلافة العصر مدت سفرهای وی را ۳۰ سال عنوان کرده. و با در نظر گرفتن اینکه آخرین سفر وی در سال ۱۰۱۵ق بوده می‌توان احتمال داد که این سفر می‌تواند در همین سال‌ها باشد؛ یعنی ۹۹۴ یا ۹۹۶ که در آن موقع وی ۳۰ تا ۳۲ سال داشته است.
شخصیت سیاسی > بهاءالدین عاملی و شاه عباس اول

عمده فعالیت‌های سیاسی بهاءالدین عاملی در عهد شاه عباس بزرگ صورت گرفت. شاه عباس بزرگ‌ترین پادشاه سلسله صفوی ضمن آنکه ایران را به اقتدار گذشته‌اش بازگرداند، زمینهٔ رشد و شکوفایی خارق‌العادهٔ فرهنگ، هنر و معارف دینی را نیز فراهم کرد. شاه عباس احترام زیادی برای علمای دین قایل می‌شد و در بیشتر امور از ایشان مشورت می‌جست، از جمله شواهد این امر انتخاب خلیفه سلطان، شاگرد میرداماد و شیخ بهایی به وزارت خود بود. ضمن اینکه حضور این دو عالم مطرح در دربار شکوه خاصی به سلطنت این پادشاه بخشیده بود. بهاءالدین عاملی در سال ۹۹۶ق دو سال و اندی بعد از رحلت علی منشار عاملی (شیخ‌الاسلام اصفهان)(۹۹۳)، به دستور شاه عباس یکم به شیخ‌الاسلامی اصفهان منصوب شد و در سال ۱۰۰۶ ق با تغییر مکان پایتخت از قزوین به اصفهان این سمت به شیخ‌الاسلامی کشور تغییر و ارتقاء یافت. بهاءالدین عاملی تا زمان وفاتش در این منصب بود.
در عالم‌آرای عباسی آمده که بهاءالدین عاملی پس از مدتی از سمت شیخ‌الاسلامی اصفهان به دلیل ملالت خاطر و دلزدگی از مناصب دنیایی ارادهٔ سفر بلاد اسلامی کرد که تاریخ این رخداد می‌تواند بین سالهای ۹۹۶ تا ۱۰۰۸ق. باشد، یعنی سالی که شاه عباس پیاده به زیارت علی بن موسی الرضا رفت و بهاءالدین عاملی نیز همراه او بود. اما در منابع دیگر دلیل سفر او به بلاد اسلامی اختلاف آرا و دیدگاه‌های علمی او با مکتب‌های فلسفی موجود در حوزه اصفهان (یعنی «توغل میرداماد و اصحاب او در علوم عقلی و رواج آن») می‌دانند.
به اعتقاد عده‌ای بهاءالدین عاملی در یکی از سفرهای خارجی خود به کشور عثمانی، سفارت شاه صفوی را بر عهده داشته و حامل پیامی از طرف شاه عباس اول به سلطان مراد حاکم عثمانی بوده است.
خدمات علمی و عمرانی

مهارت وی در ریاضی و معماری و مهندسی معروف بوده و از مهم‌ترین خدمات بهاءالدین عاملی در رونق بخشیدن به شهر اصفهان تعیین سمت قبله مسجد شاه اصفهان است. این قبله‌یابی که با استفاده از ابزارهای آن زمان صورت پذیرفته هفت درجه با جهت واقعی قبله اختلاف دارد.
تقسیم آب زاینده رود به محلات اصفهان و روستاهای مجاور رودخانه، ساخت گلخن گرمابه‌ای است که هنوز در اصفهان مانده معروف به حمام شیخ بهایی و طراحی منار جنبان اصفهان که هم‌اکنون نیز پا برجاست به او نسبت داده می‌شود.
بنا به روایتی بهاءالدین عاملی را احتمالاً بنیان‌گذار تهیه نان سنگک، حلواشکری و فرنی می‌دانند.
این گمان در مورد نان سنگک نمی‌تواند درست باشد، چرا که برهان قاطع که در سال ۱۰۶۲ هـ. ق نگارش شده‌، دربارهٔ معنی واژهٔ سنگک نوشته است: «نوعی از نان هست که روی سنگ ریزه‌های گرم بپزند.». همچنین در دیوان شرف جهان قزوینی، شاعر روزگار شاه طهماسب صفوی، در خلال هجو قاضی شهر و ذکر پرخواری او، از نان سنگک یاد شده‌است و این، داستان ابداع نان سنگک در زمان شاه عباس و به اندیشه شیخ بهایی را باطل می‌کند.
با این‌حال
در تقویم سالنمایی که توسط کمیته نانوایان تهران که در ۱۹ اردیبهشت سال ۱۳۲۶ شمسی در تهران چاپ شده در رابطه با تاریخچه و چگونگی پیدایش نانوایی و نان سنگک این‌گونه آمده است:
"شاه عباس برای رفاه حال طبقات تهی دست و لشگریان خود که غالباً در سفر احتیاج به نان و خورش موقت و فوری داشتند و لازم بود به هر شهری می‌رسند نانواهایی باشند که بتوانند به قدر مصرف سربازان نان تهیه نمایند و غذایی باشد که خورش نان قرار دهند، درصدد چاره برآمد. وی حل این مشکل را از "بهاءالدین عاملی" که از اجلّه علما و دانشمندان ایران بود خواست. بهاءالدین با تفکر و تعمق، تنور سنگکی را ابداع نمود. این اختراع که با دقت و هوشیاری طرح و عملی شده است به قدری کامل و دقیق است که پس از گذشت چند صد سال هنوز به همان صورت اولیه مورد استفاده و نانی که از تنور سنگکی به‌دست می‌آید، خوردنی‌ترین نان است.
در اجرای این کار، دستور داده می‌شود که روی توری، مقداری ریگ و سنگ‌ریزه بریزند و در زیر آن، آتش پرحجمی روشن نمایند تا ریگ‌ها کاملاً داغ گردند و آن‌گاه خمیر نان را با دست در روی تخته‌ای پهن کرده و در روی سنگ‌های داغ قرار دهند تا بپزد.
مذهب

در محافل امامی، بهایی به عنوان یکی از شیعیان دوازده امامی برجسته دوران خود و از تجدیدنظر خواهان قرن یازدهم تا هفدهم در نظر گرفته می‌شود؛ بنابراین برخی از دانشمندان اهل سنت مایل بودند او را یک سنی بدانند. نگرش آنها ظاهراً مبتنی بر سوء تفاهم از رفتار بهایی است: از آنجا که او در سرزمین‌های عثمانی و صفوی متناسب با شرایط، عقاید خود را مطرح می‌کرد. اما بر اساس دانشنامه ایرانیکا شیخ بهایی بدون شک یک شیعه دوازده امامی بود و این از زیارت‌های مکرر ائمه بقیع در سفر حج، شعر او در ستایش از امام دوازدهم، سخنان او در دفاع از بدنام کردن ابوبکر و عمر، و به ویژه تبلیغ او در بین ایرانیان غیرشیعه روشن می‌شود. براساس گزارش دانشنامه ایرانیکا علی‌رغم استدلالات بعدی محققان امامی، شیخ بهایی گرایش‌ها مشخص صوفیانه داشته است. که باعث شد به شدت مورد انتقاد محمدباقر مجلسی قرار بگیرد.
او در رساله وحدت الوجودیه خویش اظهار داشته است: صوفیان مؤمنان واقعی هستند و خواستار ارزیابی بی‌طرفانه از گفته‌های آنها شده و به تجربیات عرفانی خودش اشاره دارد. همچنین شعر فارسی او نیز پر از ادعاهای عرفانی و نمادها است. اما شیخ بهایی همزمان خواستار پیروی دقیق از شریعت به عنوان پیش‌نیاز برای شروع راه طریقت است.
در ادعای دیگر اما شیخ علی اکبر نهاوندی می‌نویسد: روزی شیخ بهائی به یکی از شاگردان خود که تعداد آنها به چهارصد نفر می‌رسید، گفت امشب به منزل ما بیا. آن شخص می‌گوید: من امتثال [فرمان‌برداری] کردم و رفتم. کم‌کم ارکان دولت صفوی آمدند و همه صوفی بودند؛ پس شیخ بهائی کسوت خرقهٔ درویشی پوشیده و سر حلقه اهل ذکر شد و آنها مشغول ذکر شدند. به فاصلهٔ یک ساعت آنها را جذبه گرفت و از دهان آنها کف می‌ریخت و روی زمین افتادند. جز شیخ که در حال عادی باقی ماند. پس شیخ بهائی فرمود: تو را آوردم که ببینی من بیچاره در این زمان مبتلا شده‌ام که شاه و درباریان همه اهل [تصوف هستند]؛ ناچار شدم از این راه وارد شوم شاید کم‌کم آنها را هدایت کنم.
از اینجا معلوم می‌شود که شیخ اهل تصوف نبوده است.
آقا محمدعلی (ملقب به صوفی‌کش) از پدرش وحید بهبهانی نقل می‌کند که ایشان مکرراً اظهار می‌کرده‌اند که شیخ بهاءالدین عاملی (یکی از استادان و مشایخ علامه محمد تقی مجلسی) بخاطر رعایت مصالح (و جو و فضای حاکم در دولت [صفوی]) در ظاهر اظهار موافقت در افعال و اعمال با اهل تصوف می‌کرد، ولکن در حقیقت شدیداً مخالف آنها بود و حتی امر می‌کرد ظروف آنها را با آب بشویند.
مدفن

مقبره شیخ بهائی در وسط رواق شیخ بهایی در حرم امام رضا در مشهد جای دارد. شیخ بهایی در اصفهان درگذشت و بنا بر وصیت او، جنازه‌اش در پایین پای امام رضا در خانه‌ای که محل تدریس ایشان بود به خاک سپرده شد و الآن رواق شیخ بهایی نام دارد.
جشنواره بهاءالدین عاملی

از سال ۱۳۸۳ شهرک علمی و تحقیقاتی اصفهان جشنواره‌ای به نام شیخ بهایی برگزار می‌کند. موضوع این جشنواره فن‌آفرینی و کارآفرینی است و برگزارکنندگان آن معتقدند که بهاءالدین عاملی، نمادی از کارآفرینی است.
وی در عصر خود، دانش را به فناوری تبدیل کرد و خدمات ارزشمند علمی، فرهنگی و عمرانی از خود به یادگار گذاشت. به یاد او این جشنواره، شیخ بهایی نامیده شد.
همسر شیخ بهائی

وی، دختر فقیه و عالم ، شیخ علی منشار (شيخ الإسلام اصفهان) و همسر شیخ بهائی  بوده، و به نوشته میرزا عبدالله أفندی اصفهانی، فاضله و فقيهة بوده و در فقه و حدیث و امثال آن، تدریس می‌نموده و زن‌ها در درس او شرکت می‌کردند و پس از وفات پدرش، چهار هزار جلد کتاب به او ارث رسید.
مقام علمی او تا جائی رسیده که مرحوم أفندی درباره او می‌نویسد:
وَ ذَكَر لَنَا بَعْضُ الأفاضِلَ أنّها وَافِرَةُ الْعِلْمِ، كثيرةُ الفَضل[6] و علّامة أمين، در اعیان الشّیعه نوشته است: وَ قَد كانَت هذِهِ البنتُ (بِنتُ الشَّيخ عَلىِّ الْمِنْشَارِ) فاضلةً، عَالِمَةً، فَقِيهَةً، مُدَرِّسَةً
در رسانه

| سال تولید | بازیگر | سریال |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۷۸ | جمشید مشایخی | روشنتر از خاموشی |
| ۱۳۸۲ | علی نصیریان | شیخ بهایی (مجموعه تلویزیونی) |
:
توضیحات

^  ترتیب مناصب روحانیت در دوره صفوی: صدرخاصه، صدرعامه (یا صدرالممالک) قاضی دارالسلطنه، قاضی عسکر و شیخ‌الاسلام.
^  رجعنا الی هرات الذی کان سابقاً هو و والده فیها شیخ‌الاسلام.
^  تقیه از اصول مسلم مذهب شیعه است و چه بسیار عالمان دینی که برای حفظ دین و گسترش تشیع راه تقیه پیش گرفته‌اند.
^  دفع ضرر از مؤمن یا جلب نفع برای او، از جمله عوامل جواز همکاری با حاکم جائر است که در فقه شیعه بدان تصریح شده است.
^  بهاءالدین عاملی، سرایی عالی داشت که یتیمان و زنان به آن پناه می‌بردند و کودکان نوزاد در آن شیر خوردند و شماری از مردم از آن پناه جستند، وی به مردم بسیار چیز می‌بخشید ولی با آن همه تقرب، میل به پادشاه نداشت و بیش‌تر مایل به تنهایی و جهانگردی بود.
^  در فقه سیاسی شیعه وجوب تحصیل ولایت از طرف حاکم جائر یا هر نوع همکاری با او در صورتی که اقامه امر به معروف و نهی از منکر موقوف به آن باشد واجب است
^  خیرالبیان: شاه آگاه، (شاه عباس) را نسبت به آن (بهاءالدین عاملی) اعتقاد صافی است و در اعزاز و احترام و اکرام او دقیقه‌ای نامرعی نمی‌گذارد، و همواره ملتمسات آن در سده رفیعه شاهی چون دعاهای اجابت قرینش در بارگاه الهی مقبول است.
^  عالم‌آرا: از این زمان خجسته نشان، اعلی شاهی، وجود شریف آن یگانه روزگار را مغتنم دانسته، همیشه از ملتزمان رکاب اقدس و اکثر اوقات در سفر و حضر به وثاق حضور او تشریف قدوم ارزانی داشته، از صحبت فیض بخش او مسرور می‌گردند.
نگارخانه

قبر بهاءالدین عاملی در مرقد علی بن موسی الرضا
دستخط منسوب به بهاءالدین عاملی؛ مورخ ۱۰۰۸ق. در کتاب تحریر اکر در موضوع ریاضی
صفحه ای از کتاب تشریح الافلاک شیخ بهایی
رامون خوزه ولاسکوئز

| رامون خوزه ولاسکوئز | رامون خوزه ولاسکوئز |
| --- | --- |
رامون خوزه ولاسکوئز، در جشن تولد ۹۳ سالگی‌اش، ۲۸ نوامبر ۲۰۰۹: رامون خوزه ولاسکوئز، در جشن تولد ۹۳ سالگی‌اش، ۲۸ نوامبر ۲۰۰۹
رئیس‌جمهور ونزوئلا: رئیس‌جمهور ونزوئلا
دوره مسئولیت ۵ ژوئن ۱۹۹۳ – ۲ فوریه ۱۹۹۴: دوره مسئولیت ۵ ژوئن ۱۹۹۳ – ۲ فوریه ۱۹۹۴
پس از: اکتاویو لپاگ (Acting)
پیش از: رافائل کالدرا
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: رامون خوزه ولاسکوئز موخیکا ۲۸ نوامبر ۱۹۱۶ تاچیرا، ونزوئلا
درگذشته: ۲۴ ژوئن ۲۰۱۴ (۹۷ سال) کاراکاس، ونزوئلا
همسر(ان): Ligia Betancourt Mariño (m. 1948–2008, her death)
محل تحصیل: دانشگاه مرکزی ونزوئلا
پیشه: تاریخ‌نگار، روزنامه‌نگار، وکیل و سیاستمدار
امضا: 
رامون خوزه ولاسکوئز موخیکا (اسپانیایی: Ramón José Velásquez Mujica‎); (زادهٔ ۲۸ نوامبر ۱۹۱۶ – درگذشتهٔ ۲۴ ژوئن ۲۰۱۴) یک تاریخ‌نگار، روزنامه‌نگار، وکیل و سیاستمدار اهل ونزوئلا بود.
رامون خوزه ولاسکوئز در ۲۴ ژوئن ۲۰۱۴، در سن ۹۷ سالگی درگذشت.
آلما، نیو برانزویک

مکان در 23x15px|border |alt=|link= کانادا
| Village of Alma Salmon River Settlement | Village of Alma Salmon River Settlement |
| --- | --- |
Sign at the entrance to the village.: Sign at the entrance to the village.
  مهر:   مهر
استان: نیوبرانزویک
شهرستان: آلبرت
Parish: Alma
ثبت‌شده: 1966
Electoral Districts      Federal:  Fundy Royal
Provincial: Albert
حکومت: حکومت
 • نوع: Village Council
 • Clerk/Treasurer: Louise Butland
 • شهردار: Louise Butland
 • Deputy Mayor: Andrew Casey
 • Councilor: Ryan Butland
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۷٫۶۴ کیلومتر مربع (۱۸٫۳۹ مایل مربع)
جمعیت (2011): جمعیت (2011)
 • کل: ۲۳۲
 • تراکم: ۴٫۹/کیلومتر مربع (۱۳/مایل مربع)
 • Change 2006-11: کاهش۲۲٫۹%
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۴ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۳ (EDT)
وبگاه: Village of Alma
الما، نیو برانزویک (به انگلیسی: Alma, New Brunswick) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در نیوبرانزویک واقع شده‌است.
خصوصیات

الما ۴۷٫۶۴ کیلومترمربع مساحت و ۲۳۲ نفر جمعیت دارد.
جاسوسان اتمی

کلاوس فوکس، مسلماً مهمترین جاسوس اتمی شناسایی شده در دسترسی گسترده به داده‌های علمی سطح بالا و توانایی درک آن براساس تجارب فنی است.
جاسوسان اتمی افرادی شناخته شده در ایالات متحده، انگلستان و کانادا بودند که در طول جنگ جهانی دوم و اوایل جنگ سرد، به‌طور غیرقانونی اطلاعات مربوط به سلاح‌های اتمی را به اتحاد جماهیر شوروی منتقل می‌کردند. از جزئیات دقیق این اطلاعات خبر معتبری در دست نیست. اینکه آیا همه افراد نام برده دراین لیست، به راستی عامل انتقال اطلاعات بوده‌اند نیز مورد بحث است. برخی از شاهدان جرم، یا متهمان دستگیر شده، اظهارات یا اعترافات اولیه خود را پس گرفته یا تغییر داده‌اند. ظاهراً این پرونده‌ها بسیار معتبر بوده‌اند؛ اما وقتی خبرنگاران، خواستار انتشار عمومی مدارک مربوط شدند، دولت ایالات متحده آمریکا قاطعانه مانع آن شد. آن‌چه وجود فعالیت جاسوسی در زمینه سلاح هسته‌ای را ثابت می‌کرد، اطلاعاتی بود که از طریق پروژه ونونا حاصل شده بود. تحت این پروژه گزارش‌های محرمانه‌ای که در طول جنگ جهانی دوم، به شوری ارسال شده بود؛ ردیابی و رمز گشایی شدند. در همین گزارش‌ها، هویت چند نفر که به احتمال زیاد، اطلاعات مربوط به سلاح‌های اتمی را در اختیار شوروی‌ها قرار داده بودند برملا شد؛ اما هویت دقیق گروه دیگری از آن‌ها هرگز شناسایی نشد. مدارک به دست آمده از این پروژه، گاه در اختیار دولت آمریکا قرار گرفت؛ اما به علت سطح بالای محرمانه‌ای که این مدارک دارا بودند، در دادگاه‌های مربوط که در سال‌های ۱۹۵۰ تشکیل شد، قابل استناد و استفاده نبودند. ضمن اینکه اطلاعاتی که بعد از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی به بیرون درز کرد به مراتب بیشتر از اطلاعاتی بود که پروژه ونونا تا قبل از آن در اختیار خبرنگاران گذاشته بود.
چند نمونه

روزنامه پراودا چاپ مسکو در مقاله ای در مورد موریس کوهن، جاسوس آمریکایی شیفتهٔ شوروی نوشت: «به لطف موریس کوهن، دانشمندان هسته ای شوروی انبوهی از اسناد و مدارک فنی را مستقیماً از آزمایشگاه مخفی در لوس آلاموس دریافت کرده‌اند.»
موریس کوهن و همسرش، لونا هشت سال از عمر خود را در زندان گذراندند و این تازه کمتر از نیمی از مجازات محکومیت آنها بود. وی و همسرش در یک تبادل زندانی با اتحاد جماهیر شوروی قبل از موعد آزاد شدند. موریس کوهن هرگز نام یک دانشمند آمریکایی که به او در به‌دست آوردن اسرار محرمانه اتمی کمک کرده بود، فاش نکرد و این راز را با خود به گور برد.
هری گلد - یک آمریکایی اعتراف کرد که به عنوان پیک دیوید گرینگلاس و کلاوس فوکس عمل کرده‌است. در سال ۱۹۵۱، هری گلد، به سی سال زندان محکوم شد. وی پس از گذراندن کمی بیش از نیمی از دوران محکومیت خود، در ماه مه ۱۹۶۶ به‌صورت مشروط آزاد شد. سپس وی به فیلادلفیا بازگشت و در آنجا به عنوان کارشناس شیمی در یک بیمارستان مشغول به کار شد.
دیوید گرینگلاس - یک ماشینکار ساده آمریکایی در لوس آلاموس در طول پروژه منهتن بود. گرینگلاس اعتراف کرد که او در طول جنگ جهانی دوم نقشه‌های خام آزمایش‌های انجام شده را به روس‌ها داده‌است. او برخی از جنبه‌های شهادت خود را علیه خواهرش، ایتل و برادر همسرش جولیوس روزنبرگ، که گفته بود در تلاش برای محافظت از همسر خود روت، از پیگرد قانونی بوده، پس گرفت. گرینگلاس به ۱۵ سال زندان محکوم شد، اما پس از ۱۰ سال که در زندان بود. قبل از موعد آزاد شد و به همسرش پیوست.
تئودور هال، جوانترین فیزیکدان لس آلاموس بود. وی شرح مفصلی از بمب پلوتونیوم مرد چاق و چندین فرایند تصفیه پلوتونیوم را به سازمان اطلاعات شوروی ارائه داد. پس از آن به انگلستان نقل مکان کرد. هویت وی به عنوان جاسوس، تا اواخر قرن بیستم فاش نشد. او هرگز به جرم جاسوسی محاکمه نشد، هرچند که سالها بعد در برابر خبرنگاران و خانواده اش اعتراف کرد.
جرج کووال- پسر آمریکایی متولد یک خانواده مهاجر بلاروسی بود که به اتحاد جماهیر شوروی بازگشت. وی توسط ارتش سرخ جذب شده و در سازمان اطلاعات شوروی (GRU) استخدام شد. وی در ارتش ایالات متحده نفوذ کرد و به عنوان یک افسر بهداشت و ایمنی  مواد رادیو اکتیو در (SED) مشغول به کارشد. وی با نام مستعار دلمار اطلاعاتی را از آزمایشگاه ملی اوک ریج و پروژه دیتون در مورد مورد چاشنی اورچین که در بمب پلوتونیوم مرد چاق استفاده شده بود؛ به دست آورد. فعالیت وی تا سال ۲۰۰۷ برای غرب ناشناخته بود، تا زمانی که وی پس از مرگ، توسط ولادیمیر پوتین به عنوان قهرمان فدراسیون روسیه تجلیل شد.
دولت آمریکا در دادخواست علیه گرینگلاس، به تصویری که توسط او رسم شده بود، استناد کرد.
تیرسلینی

Village در Lubusz, 23x15px|border |alt=لهستان|link=لهستان لهستان
| Tyrszeliny | Tyrszeliny |
| --- | --- |
Village: Village
Tyrszeliny: Tyrszeliny
مختصات: ۵۱°۵۷′ شمالی ۱۶°۰′ شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۹۵۰°شمالی ۱۶٫۰۰۰°شرقی﻿ / 51.950; 16.000: مختصات: ۵۱°۵۷′ شمالی ۱۶°۰′ شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۹۵۰°شمالی ۱۶٫۰۰۰°شرقی﻿ / 51.950; 16.000
استان‌های لهستان: Lubusz
County: Nowa Sól
گمینا: Kolsko
تیرسلینی (به لاتین: Tyrszeliny) یک منطقهٔ مسکونی در لهستان است که در Gmina Kolsko واقع شده‌است.
حادثه افشار

اجساد قربانیان حادثه افشار
حادثه افشار یا عملیات افشار که از آن با نام کشتار افشار نیز یاد می‌شود، کشتاری است که در سال ۱۳۷۱ در جریان درگیری‌های داخلی گروه‌های مجاهد در کابل، برای کنترل محله افشار و مناطق مشرف به آن رخ داد. این واقعه از شامگاه ۲۱ بهمن ماه سال ۱۳۷۱ شروع شد و تا شامگاه ۲۲ بهمن ماه ادامه داشت.
این عملیات توسط نیروهای دولت اسلامی افغانستان به فرماندهی احمد شاه مسعود و همچنین برهان‌الدین ربانی به همراه متحدان آن‌ها، شبه نظامیان حزب دعوت اسلامی افغانستان به رهبری عبدالرسول سیاف علیه نیروهای حزب اسلامی به رهبری گلبدین حکمتیار و شبه‌نظامیان حزب وحدت اسلامی افغانستان به رهبری عبدالعلی مزاری در منطقهٔ افشار یکی از مناطق پرجمعیت در غرب شهر کابل صورت گرفت.
پیش‌زمینه

پیش از این عملیات هزاره‌ها و حزب وحدت به همراه پشتون‌ها و حزب اسلامی مرتباً اقدام به پرتاب راکت از مواضع خود در منطقهٔ افشار به‌سوی مناطق پر جمعیت در شمال کابل می‌کردند. این اقدام آن‌ها باعث کشتار هزاران غیرنظامی شد. این عملیات برای اشغال مواضع و دستگیری رهبران آن‌ها برنامه‌ریزی شده بود. طبق گزارش‌ها نیروهای سیاف دارای عقاید وهابیت و  تحت حمایت عربستان سعودی بودند.