stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
بندلی الجوزی

| بندلی الجوزی | بندلی الجوزی |
| --- | --- |
الجوزی در ۳۷ سالگی، ۱۰ مارس ۱۹۰۸: الجوزی در ۳۷ سالگی، ۱۰ مارس ۱۹۰۸
زادهٔ: ۲ ژوئیهٔ ۱۸۷۱ قدس، سنجق قدس، عثمانی
درگذشت: ۱۹ ژانویهٔ ۱۹۴۲ (۷۰ سال) باکو، آذربایجان شوروی
ملیت: عثمانی-فلسطینی
شهروندی: امپراتوری عثمانی (۱۸۷۱–۱۹۲۰) سرپرستی فلسطین (۱۹۲۰–۱۹۴۲)
محل تحصیل: دانشگاه کازان
پیشه(ها): تاریخ‌نگار، زبان‌شناس
همسر: لیودمیلا لورنشیتفنا زویفا (۱۹۰۳–۱۹۳۱)
بَندَلی صلیبا الجَوْزی (۲ ژوئیه ۱۸۷۱ – ۱۹ ژانویهٔ ۱۹۴۲) تاریخ‌نگار و زبان‌شناس عثمانی فلسطینی بود.او به عنوان اندیشمند و پژوهشگر شرق‌شناسی و زبان‌های سامی در نیمهٔ اول سدهٔ بیستم در روسیه شناخته شده بود و خدمت ارزنده‌ای به جنبش شرق‌شناسی به زبان عربی کرد.خاورشناسان او را به پاندلی (به انگلیسی:Pandali یا Pandéli) می‌شناختند و علی‌رغم مخالفت‌هایشان با وی، او را مرجعی برای خود می‌دانستند. او در قدس به دنیا آمد، بورسیهٔ تحصیلی کلیسا را برای تحصیل در روسیهٔ تزاری دریافت کرد و از آنجا به آکادمی کازان رفت تا در سال ۱۸۹۹ مدرک فوق لیسانس خود را در علوم اسلامی دریافت کند. او چندین سمت آکادمیک داشت و پس از انقلاب روسیه به استادی ادبیات و زبان عرب در دانشگاه باکو منصوب شد و سپس به عنوان اولین رئیس زبان‌های شرقی آنجا مشغول شد. الجوزی بر بسیاری از زبان‌های باستانی و نوین تسلط داشت و آثار او به زبان روسی بیست و شش کتاب است که موضوعات گوناگونی را شامل می‌شود. او همچنین مقالات زیادی در مجلات لبنانی مانند «الآثار» و «الکلیه» و مجلات مصری مانند «الهلال»، «المقتطف» و «الرابطة الشرقیة» منتشر کرد.
درگذشت

در سال ۱۹۳۲، بندلی الجوزی از بیماری قلبی رنج می‌برد که او را تا سال ۱۹۳۷ از کار بازداشت و یک سال بعد بازنشسته شد. وی در اوایل سال ۱۹۴۲، در روز ۱۹ یا ۲۰ ژانویه، در باکو، جمهوری سوسیالیستی آذربایجان شوروی، در سن ۷۰ سالگی درگذشت و در آنجا به خاک سپرده شد.
زندگی شخصی

خواهرانش، مریم، کاترینا، هیلانه؛ برادرانش قسطندی و صلیبا نام داشتند. همسرش لیودمیلا لورنشیتفنا زویفا بود، زادهٔ ۲۵ اکتوبر ۱۸۸۰ و درگذشتهٔ ۳۰ ژوئن ۱۹۳۱ در باکو. آن دو در سال ۱۹۰۳ ازدواج کردند. پدرش لافرانتین زاخرفیتش زویفا، تاجر، و مادرش باربار باولوفیتا بود؛ هر دو از روس‌های ارتدکس بودند. بندلی از او هفت فرزند داشت، سه پسر و چهار دختر؛ پسرانش ولادیمیر، جورجی، بوریس و دخترانش، آناستاسیا، الکساندرا، تامارا و اولگا نام داشتند.
آثار

بندلی الجوزی به بسیاری از زبان‌های باستانی و نوین مسلط بود. او به عربی و روسی نوشت و از از آن دو به آلمانی ترجمه کرد و با همکاری قسطنطین زریق کتاب «اُمرای غسان» نوشته خاورشناس آلمانی تئودور نلدکه (چاپ ۱۹۳۱) را ترجمه کرد. او علاوه بر مقالات علمی بسیاری در مجلات عربی، اولین قسمت از کتاب خود «از تاریخ جنبش‌های فکری در اسلام» را در سال ۱۹۲۸ در قدس منتشر کرد. در این اثر، او جنبش‌های اجتماعی را بر اساس نظریه‌های علمی-مارکسیستی پژوهید و به شهرت وسیعی دست یافت. ناجی علوش و جلال السید مقالات بندلی الجوزی را که در روزنامه‌ها و مجلات چاپ شده بود جمع‌آوری کردند و در بیروت در کتابی با عنوان «مطالعات زبان و تاریخ اقتصادی و اجتماعی در میان عرب‌ها» (به عربی:دراسات في اللغة والتاريخ الاقتصادي والاجتماعي عند العرب) منتشر کردند.
از الجوزی کتاب‌های بسیاری به زبان‌های عربی و روسی منتشر شده است. اکثر آنها به زبان عربی هستند، اگرچه او پانزده زبان عربی، روسی، فرانسوی، انگلیسی، آلمانی، یونانی، ترکی، فارسی و آذربایجانی را می‌دانست. او همچنین به زبان‌های لاتین، یونانی باستان، عبری باستان و سریانی تسلط نسبی داشت ایتالیایی و اسپانیایی را روان می‌خواند.از جمله آثارش با عنوان‌های عربی:
اللغة الروسية للعرب یا مبادئ اللغة الروسية لأولاد العرب: دو جلد، کازان، ۱۸۹۸–۱۸۹۹
المعتزلة، البحث الكلامي التاريخي في الإسلامي: کازان ۱۸۹۹
تحفة العروس في لغة الروس: دو جلد، کازان ۱۹۰۳
محمد المكي ومحمد المدني: کازان ۱۹۰۳
الأمومة عند العرب: ترجمه از دیکلف هولندی، کازان، ۱۹۰۳
تاريخ كنسية أورشليم: کازان، ۱۹۱۰
جبل لبنان: تاريخة وحالته الحاضرة: کازان، ۱۹۱۴
البحث في القرآن: کازان، ۱۹۱۴
المسلمون في روسيا ومستقبلهم: کازان ۱۹۱۷
كتاب فتوح البلدان للبلاذي: ترجمه، کازان، ۱۹۲۷
تاريح اليعقوبي، ترجمه، باکو، ۱۹۲۷
من تاريخ الحركات الفکرية في الإسلام: قدس، ۱۹۲۸
الشؤون الإنكليزية-المصرية: باکو، ۱۹۳۰
المصطلحات العلمية عند العرب المعاصرين: باکو، ۱۹۳۰
أمراء غسان: ترجمه از نولدکه، بیروت، ۱۹۳۳
تاريخ حياة الفارابي وتلخيص نظامه الفلسفي: باکو
تاريخ أذربيجان: لابن الأثير: باکو، ۱۹۴۰
سن خوزه ده اوکوا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= جمهوری دومینیکن
| سن خوزه ده اوکوا | سن خوزه ده اوکوا |
| --- | --- |
  مهر:   مهر
سن خوزه ده اوکواSan José de Ocoa in the Dominican Republic: سن خوزه ده اوکواSan José de Ocoa in the Dominican Republic
مختصات: ۱۸°۳۳′۰۰″ شمالی ۷۰°۳۰′۰۰″ غربی﻿ / ﻿۱۸٫۵۵۰۰۰°شمالی ۷۰٫۵۰۰۰۰°غربی﻿ / 18.55000; -70.50000: مختصات: ۱۸°۳۳′۰۰″ شمالی ۷۰°۳۰′۰۰″ غربی﻿ / ﻿۱۸٫۵۵۰۰۰°شمالی ۷۰٫۵۰۰۰۰°غربی﻿ / 18.55000; -70.50000
استان‌های جمهوری دومینیکن: استان سن خوزه ده اوکوا
تأسیس‌شده: ۱۸۰۵
Municipality since: ۱۸۵۸
مساحت: مساحت
 • Total: ۴۸۴٫۸۷ کیلومتر مربع (۱۸۷٫۲۱ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۷۵ متر (۱۵۵۸ فوت)
جمعیت (۲۰۱۲): جمعیت (۲۰۱۲)
 • Total: ۵۷۱۷۴
 • تراکم: ۱۲۰/کیلومتر مربع (۳۱۰/مایل مربع)
 • Demonym: Ocoeño(a)
Distance to  – سانتو دومینگو:  112 km
Municipal Districts:  3
سن خوزه ده اوکوا (به لاتین: San José de Ocoa) یک شهر در جمهوری دومینیکن است که در سانتو دومینگو واقع شده‌است.
خصوصیات

سن خوزه ده اوکوا ۴۸۴٫۸۷ کیلومترمربع مساحت و ۵۷٬۱۷۴ نفر جمعیت دارد و ۴۷۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
البینیا

مکان
| Albinea | Albinea |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
Comune di Albinea: Comune di Albinea
View from Albinea towards رجو نل امیلیا.: View from Albinea towards رجو نل امیلیا.
ناحیه: امیلیا-رومانیا
استان / شهرستان: استان رجو امیلیا (RE)
دهستان: Borzano, Botteghe, Broletto, Ca' dei Duchi, Case Spadoni, Caselline, Chiesa Albinea, Crostolo, Dallarosta, Fondo Oca, Gameda, Il Casone, La Russia, Montericco, Pareto di Sotto, Ponticelli, San Giacomo, Vitala
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۴٫۰۲ کیلومتر مربع (۱۷٫۰۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۶۶ متر (۵۴۵ فوت)
جمعیت (31 May 2004): جمعیت (31 May 2004)
 • کل: ۸٬۲۷۲
 • تراکم: ۱۹۰/کیلومتر مربع (۴۹۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Albinetani
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 42020
پیش‌شماره تلفن: 0522
وبگاه: وبگاه رسمی
البینیا (به ایتالیایی: Albinea) یک سکونتگاه مسکونی در ایتالیا است که در استان رجو امیلیا واقع شده‌است.
خصوصیات

البینیا ۴۴٫۰۲ کیلومترمربع مساحت و ۸٬۲۷۲ نفر جمعیت دارد و ۱۶۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرک صفی خانی

مکان
| شهرک صفی خانی | شهرک صفی خانی |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
شهرک صفی خانی: شهرک صفی خانی
مختصات: ۳۰°۳۳′ شمالی ۵۲°۱۴′ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۵۵۰°شمالی ۵۲٫۲۳۳°شرقی﻿ / 30.550; 52.233: مختصات: ۳۰°۳۳′ شمالی ۵۲°۱۴′ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۵۵۰°شمالی ۵۲٫۲۳۳°شرقی﻿ / 30.550; 52.233
استان: فارس
شهرستان: اقلید
بخش: بخش حسن‌آباد
دهستان: بکان
جمعیت: ۴۲۵ نفر (سرشماری ۹۵)
شهرک صفی خانی، روستایی از توابع بخش حسن‌آباد شهرستان اقلید در استان فارس ایران است.
طایفه صفی خانی

مردم این روستا از طایفه صفی خانی هستند.نوشته اند این طایفه از لرستان به فارس کوچ کرده است.و آنچه در میان بزرگان این طایفه شنیده می شود این است جد آنها صفی خان اصالتا از لرهای پشتکوه لرستان بود که تحت ظلم خوانین مجبور به ترک دیار خود شد و در فارس سکونت گزید.مردم این روستا به زبان ترکی و فارسی سخن می گویند.
جمعیت

این روستا در دهستان بکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۵۸ نفر (۷۸خانوار) بوده‌است.
کونتیلیانو

مکان
| کونتیلیانو | کونتیلیانو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
کونتیلیانو: کونتیلیانو
ناحیه: لاتیوم
استان / شهرستان: استان ریتی (RI)
مساحت: مساحت
 • کل: ۵۳٫۵ کیلومتر مربع (۲۰٫۷ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۸۸ متر (۱۶۰۱ فوت)
جمعیت (Dec. 2004): جمعیت (Dec. 2004)
 • کل: ۳٬۴۳۲
 • تراکم: ۶۴/کیلومتر مربع (۱۷۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 02043
پیش‌شماره تلفن: 0746
وبگاه: وبگاه رسمی
کونتیلیانو (به ایتالیایی: Contigliano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ریتی واقع شده‌است.
خصوصیات

کونتیلیانو ۵۳٫۵ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۴۳۲ نفر جمعیت دارد و ۴۸۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
موقعیت مهدی

| موقعیت مهدی | موقعیت مهدی |
| --- | --- |
کارگردان: هادی حجازی‌فر
تهیه‌کننده: حبیب‌الله والی‌نژاد
نویسنده:  ابراهیم امینی  هادی حجازی‌فر 
بازیگران:  هادی حجازی‌فر  ژیلا شاهی  وحید حجازی‌فر  معصومه ربانی‌نیا  وحید آقاپور  روح‌الله زمانی  هادی اقدم 
موسیقی: مسعود سخاوت‌دوست
فیلم‌بردار: وحید ابراهیمی
تدوین‌گر: حسین جمشیدی گوهری
شرکت‌های تولید: سیمافیلم بنیاد فرهنگی روایت فتح
توزیع‌کننده: حوزه هنری تلوبیون پلاس (اکران آنلاین)
تاریخ‌های انتشار: بهمن ۱۴۰۰ (فجر)  ۱۸ اسفند ۱۴۰۰ مرداد ۱۴۰۱ (اکران آنلاین)
مدت زمان: ۱۰۰ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی ترکی
هزینهٔ فیلم: ۳۰ میلیارد تومان
فروش گیشه: ۱۴/۵ میلیارد تومان
موقعیت مهدی فیلمی ایرانی محصول سال ۱۴۰۰ به نویسندگی و کارگردانی هادی حجازی‌فر و تهیه‌کنندگی حبیب‌الله والی‌نژاد است. بازیگران این فیلم هادی حجازی‌فر، ژیلا شاهی، وحید حجازی‌فر، معصومه ربانی‌نیا، وحید آقاپور و روح‌الله زمانی هستند. فیلمنامه این فیلم بر اساس بخش‌هایی از زندگی مهدی باکری، توسط هادی حجازی‌فر و ابراهیم امینی (فیلمنامه‌نویس) نوشته شده‌است.
موقعیت مهدی نخستین‌بار در ۱۸ بهمن ۱۴۰۰ در چهلمین جشنوارهٔ فیلم فجر و در بخش سودای سیمرغ به نمایش درآمد. این فیلم در این مراسم از ۱۴ نامزدی برندهٔ پنج جایزه از جمله سیمرغ بلورین بهترین فیلم شد.
خلاصه داستان

داستان در ۶ پرده روایت می‌شود؛ داستان درباره زندگی مهدی باکری و رابطه وی با همسرش، شرکت در جنگ ایران و عراق همراه برادرش حمید باکری، فرماندهی سپاه عاشورا در جنگ و به شهادت رسیدن وی است.
بازیگران

| بازیگر | نقش |
| --- | --- |
هادی حجازی‌فر: مهدی باکری
ژیلا شاهی: صفیه مدرس
وحید حجازی‌فر: حمید باکری
معصومه ربانی‌نیا: فاطمه چهل امیرانی
وحید آقاپور: جمشید نظمی
روح‌الله زمانی: خسرو ملازاده
وندا جعفری: زهرا باکری
هادی اقدم: مصطفی مولوی
بازخورد

پیمان جبلی در یادداشتی به نقل از سید علی خامنه‌ای نظر او را دربارهٔ این فیلم به این شرح منتشر کرد:
فیلم موقعیت مهدی عالی بود. پر از نکته‌های دقیق و روایت درست… شخصیت شهیدان باکری خصوصاً محور فیلم که آقا مهدی است را به درستی و با ظرافت، تصویر و روایت کرده‌است. زاویه روایت فیلم هم ابتکاری بود خاصه با محوریت خانه و خانواده. برخی قسمت‌ها، مثل مواجهه آقا مهدی با خانواده بعد از شهادت آقا حمید و برنگشتن پیکر برادر شهیدش و قسمت من مهدی باکری نیستم یا روایت شهادت خود آقا مهدی باکری و غیره پر از نکته است. از این نکات قابل تأمل در فیلم فراوان است، شاید بیست نکتهٔ این‌گونه وجود دارد. این فیلم از اون فیلم‌هایی است که آدم دوست داره تا تمام شد باز هم دوباره آن را ببیند. از تمام عوامل دست‌اندرکار ساخت این اثر بسیار خوب، کارگردان و تهیه‌کنندهٔ فیلم، تشکر و قدردانی باید کرد…
مسعود فراستی موقعیت مهدی را «افتخار سینمای ایران و بهترین فیلم سینمای ایران حداقل در ۱۰–۱۵ سال اخیر» نامید و گفت که این فیلم «از لحاظ فیلم‌های قابل دفاع یک سر و گردن بالاتر از جشنواره‌های دیگر می‌ایستد.»
مجموعهٔ تلویزیونی

مقالهٔ اصلی: عاشورا (مجموعه تلویزیونی)
| ل ۳۱ عاشورا | ل ۳۱ عاشورا |
| --- | --- |
کارگردان: هادی حجازی‌فر
شمار قسمت‌ها: ۷
تولید: تولید
مدت: ۵۰ دقیقه
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: شبکهٔ یک
انتشار اولیه: ۲۷ مرداد ۱۴۰۲
نسخهٔ تلویزیونی موقعیت مهدی در قالب مجموعه‌ای ۷ قسمتی با عنوان ل ۳۱ عاشورا از شبکه یک سیما پخش شد. به گفته هادی حجازی‌فر، کارگردان فیلم، در سریال قصه‌هایی روایت شده که در فیلم نیامده است. تدوین و جلوه‌های ویژه رایانه‌ای در مقایسه با نسخه سینمایی تغییراتی داشته و قطعات موسیقی تازه‌ای نیز ساخته شده‌است.
جوایز

| مراسم | تاریخ | بخش | نامزد | جایزه | نتیجه | منبع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| جشنواره فیلم فجر | ۲۲ بهمن ۱۴۰۰ | بهترین فیلم | حبیب‌الله والی‌نژاد | سیمرغ بلورین | برنده |  |
| جشنواره فیلم فجر | ۲۲ بهمن ۱۴۰۰ | بهترین کارگردانی | هادی حجازی‌فر | سیمرغ بلورین | نامزدشده |  |
| جشنواره فیلم فجر | ۲۲ بهمن ۱۴۰۰ | بهترین بازیگر نقش اول زن | ژیلا شاهی | سیمرغ بلورین | نامزدشده |  |
| جشنواره فیلم فجر | ۲۲ بهمن ۱۴۰۰ | بهترین بازیگر نقش مکمل مرد | روح‌الله زمانی | سیمرغ بلورین | نامزدشده |  |
| جشنواره فیلم فجر | ۲۲ بهمن ۱۴۰۰ | بهترین فیلمنامه | ابراهیم امینی و هادی حجازی‌فر | سیمرغ بلورین | نامزدشده |  |
| جشنواره فیلم فجر | ۲۲ بهمن ۱۴۰۰ | بهترین فیلم‌برداری | وحید ابراهیمی | سیمرغ بلورین | نامزدشده |  |
| جشنواره فیلم فجر | ۲۲ بهمن ۱۴۰۰ | بهترین تدوین | حسین جمشیدی گوهری | سیمرغ بلورین | نامزدشده |  |
| جشنواره فیلم فجر | ۲۲ بهمن ۱۴۰۰ | بهترین موسیقی متن | مسعود سخاوت‌دوست | سیمرغ بلورین | برنده |  |
| جشنواره فیلم فجر | ۲۲ بهمن ۱۴۰۰ | بهترین صدابرداری | مسیح حدپور سراج | سیمرغ بلورین | برنده |  |
| جشنواره فیلم فجر | ۲۲ بهمن ۱۴۰۰ | بهترین چهره‌پردازی | شهرام خلج | سیمرغ بلورین | نامزدشده |  |
| جشنواره فیلم فجر | ۲۲ بهمن ۱۴۰۰ | بهترین طراحی لباس | بهزاد آقابیگی | سیمرغ بلورین | نامزدشده |  |
| جشنواره فیلم فجر | ۲۲ بهمن ۱۴۰۰ | بهترین طراحی صحنه | امیر زاغری | سیمرغ بلورین | نامزدشده |  |
| جشنواره فیلم فجر | ۲۲ بهمن ۱۴۰۰ | بهترین جلوه‌های ویژه میدانی | ایمان کرمیان | سیمرغ بلورین | برنده |  |
| جشنواره فیلم فجر | ۲۲ بهمن ۱۴۰۰ | بهترین فیلم اول | هادی حجازی‌فر | سیمرغ بلورین | برنده |  |
| جایزه سینمایی ققنوس | ۲۹ بهمن ۱۴۰۰ | فیلم برگزیده | هادی حجازی‌فر | تندیس ققنوس | برنده |  |
برنده جایزه بهترین کارگردانی از هفدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مقاومت
برنده جایزه بهترین کارگردانی از هشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم شهر
عزیز (فیلم ۱۴۰۲)

| عزیز | عزیز |
| --- | --- |
پوستر اکران: پوستر اکران
کارگردان: مجید توکلی
تهیه‌کننده: سید علی احمدی
فیلمنامه‌نویس: جمیله دارالشفایی
بازیگران:  آزاده صمدی  روزبه حصاری  بهمن صادق‌حسنی  رضا عباسی  شیرین محسنی  عقیق بلوری  فاطمه محمدی 
موسیقی: آریا عظیمی‌نژاد
فیلم‌بردار: محسن حسنی
تدوین‌گر: میثم مولایی
توزیع‌کننده: فیلمیران فیلیمو (اکران آنلاین)
تاریخ‌های انتشار: ۲۸ آذر ۱۴۰۳ ۲۲ اسفند ۱۴۰۳ (اکران آنلاین)
مدت زمان: ۸۴ دقیقه
کشور: ایران
زبان: گیلکی
فروش گیشه: ۱٬۲۸۹٬۲۶۱٬۰۰۰ تومان
عزیز فیلم درام عاشقانه ایرانی به کارگردانی مجید توکلی و تهیه‌کنندگی سیدعلی احمدی محصول ۱۴۰۲ است که از ۲۸ آذر ۱۴۰۳ در سینماهای ایران اکران شده است.
بازیگران

آزاده صمدی در نقش مرضیه
روزبه حصاری در نقش انوش
بهمن صادق‌حسنی
رضا عباسی
شیرین محسنی
عقیق بلوری
فاطمه محمدی در نقش عزیز
ادل زای

| اَدِل زای | اَدِل زای |
| --- | --- |
زای، پرتره‌ای که به مناسبت پنجاهمین سالگرد مدرسهٔ ادل زای (۱۸۸۴–۱۹۳۵) در کرونشتات، رومانی تهیه شده است.: زای، پرتره‌ای که به مناسبت پنجاهمین سالگرد مدرسهٔ ادل زای (۱۸۸۴–۱۹۳۵) در کرونشتات، رومانی تهیه شده است.
زادهٔ: ۲۹ فوریهٔ ۱۸۴۸ سیبیو، امپراتوری اتریش
درگذشت: ۲۹ دسامبر ۱۹۲۸ (۸۰ سال) براشوو، پادشاهی رومانی
دیگر نام‌ها: زای ادل
پیشه(ها): معلم، آموزشگر، کنشگر حقوق زنان
سال‌های فعالیت: ۱۸۶۵–۱۹۲۷
خویشاوندان: گوستاو آدولف زی [hu] (برادر)
اَدِل زای (۲۹ فوریهٔ ۱۸۴۸ – ۲۹ دسامبر ۱۹۲۸) معلم و فمینیست اهل ترانسیلوانی در رومانی بود. خانوادهٔ او بخشی از جامعهٔ آلمانی‌زبان پادشاهی مجارستان (۱۵۲۶-۱۸۶۷) بودند. به دلیل درگذشت پدرش در دوران کودکی، تحصیلات زای با وقفه‌هایی همراه شد و او مجبور گردید برای تأمین هزینهٔ تحصیل، به تدریس بپردازد. در سال ۱۸۸۰، پس از تحصیل در وین و گوتا، مدرک آموزش ابتدایی خود را برای آلمان و مجارستان دریافت کرد. سال بعد، او به عنوان معلم مقطع متوسطه تأیید شد و نخستین زن ترانسیلوانیایی شد که آموزش عالی دریافت کرده است. از سال ۱۸۷۵ تا ۱۸۸۴، در مؤسسهٔ ایرما کمن‌دی در سگد تدریس کرد.
پس از نزدیک به یک دهه در سگد، زای پستی را در یک مدرسهٔ تازه‌تأسیس برای آموزش معلمان کودکستان در کرونشتات پذیرفت. اگرچه به‌طور رسمی معلم بود، اما از همان آغاز، نیروی خلاق پشت توسعهٔ این مدرسه بود و سیلابس آن را طراحی کرد. او از ۱۸۸۴ تا ۱۹۲۷ مدیریت مدرسه را بر عهده داشت و در سال ۱۹۲۲ به‌طور رسمی به عنوان مدیر منصوب شد. هم‌زمان با انتقال به کرونشتات، زای به انجمن زنان کلیسای انجیلی ترانسیلوانیا پیوست و یکی از رهبران جنبش حقوق زنان شد. او موفق شد معلمان کودکستان و صنایع دستی را به عنوان مربیان رسمی به رسمیت بشناساند و حق بازنشستگی را برای آن‌ها تضمین کند. همچنین برای باز شدن درهای حرفهٔ معلمی به روی زنان تلاش کرد که در سال ۱۹۰۱ محقق شد و برای تأسیس یک مدرسهٔ تربیت معلم زنان، که در سال ۱۹۰۳ افتتاح شد، لابی کرد.
زای کتاب‌هایی دربارهٔ نظریهٔ آموزش کودکان نوشت که در سراسر مجارستان و آلمان توزیع شدند و تا جنگ جهانی دوم به عنوان متون آموزشی استفاده می‌شدند. او که در دوران تحصیل خود با فمینیست‌های بین‌المللی ارتباط برقرار کرده بود، برای حق رأی زنان تلاش کرد. در سال ۱۹۱۸، فعالیت‌های او منجر به کسب حق رأی زنان در انتخابات کلیسایی شد. در سال ۱۹۲۰، او اتحادیهٔ آزاد زنان زاکسون را به عنوان یک سازمان چتری برای مطالبهٔ حقوق اجتماعی-سیاسی از پادشاهی رومانی، که پس از جنگ جهانی اول ترانسیلوانیا تحت حاکمیت آن قرار گرفت، تأسیس کرد. در دههٔ ۱۹۲۰، او به عنوان نمایندهٔ پارلمان و عضو کمیتهٔ منطقه‌ای شورای مردمی بورزنلند فعالیت کرد. زای تا زمان درگذشتش در سال ۱۹۲۸، در جنبش‌های آموزشی و سیاسی فعال ماند.
اوایل زندگی

ادل زای در روز کبیسهٔ سال ۱۸۴۸ در سیبیو، واقع در شاهزاده‌نشین ترانسیلوانیا (۱۷۱۱–۱۸۶۷), امپراتوری اتریش (امروزه سیبیو، رومانی) در خانوادهٔ رُزا (با نام خانوادگی گراف) و دانیل آدولف زای به دنیا آمد. خانوادهٔ او از زاکسون‌های ترانسیلوانیا بودند، گروهی آلمانی‌تبار و پیرو لوتریانیسم که در قرن دوازدهم به دعوت پادشاه مجارستان در ترانسیلوانی ساکن شدند. جوامع آلمانی‌زبانی که در این منطقه زندگی می‌کردند، و از قرن هفدهم تا سه‌چهارم پایانی قرن نوزدهم از خودمختاری سیاسی برخوردار بودند.
او چهارمین دختر خانواده بود و یک برادر کوچکتر به نام گوستاو آدولف زی داشت که بعدها وکیل و نمایندهٔ مجمع ملی مجارستان شد. پدرش قاضی عالی دادگاه منطقه‌ای بود اما اندکی پس از تولد آدولف در سال ۱۸۵۰ درگذشت. او تنها مستمری اندکی برای همسرش باقی گذاشت که برای تأمین هزینهٔ تحصیل فرزندانش کافی نبود. زای که آرزو داشت معلم شود، در مدرسهٔ دخترانهٔ پروتستان تحصیل کرد و آموزش خود را با درس‌های خصوصی در زمینهٔ زبان‌ها و علوم طبیعی تکمیل کرد.
زندگی حرفه‌ای > اوایل حرفه (۱۸۶۵–۱۸۸۴)

در سن ۱۷ سالگی، ادل زای تدریس خصوصی را آغاز کرد و ظرف سه سال مشغول تدریس زبان‌های فرانسوی و آلمانی در مؤسسهٔ آموزشی دخترانهٔ فیلیپین بارو در هرمان‌اشتات شد. هنگامی که این مدرسه در سال ۱۸۷۳ بسته شد، او به محلهٔ کوتروچنی در بخارست نقل مکان کرد و در مؤسسهٔ آموزشی و تربیت معلم دخترانهٔ آزیل هلن، جایی که یکی از خواهران بزرگ‌ترش نیز به‌عنوان معلم مشغول به کار بود، تدریس کرد. آزیل هلن یتیم‌خانه‌ای بود که در سال ۱۸۶۲ توسط النا کوزا، همسر شاهزادهٔ شاهزاده‌نشینان متحد تأسیس شد. بعدها این مؤسسه تحت حمایت ملکه کارمن سیلوا اداره شد. زای در این مدرسه به تدریس زبان آلمانی، جغرافیا و تاریخ پرداخت.
در سال ۱۸۷۵، برای ادامهٔ تحصیل، زای به وین رفت و در یک سمینار آموزشی زیر نظر فریدریش دیتس، اصلاح‌گر آموزشی و حامی روش فریدریش فریبل شرکت کرد. او همچنین در گوتا با آگوست کولر، یکی از پیروان اصول فریبل، به آموزش پداگوژی پرداخت. تا دسامبر همان سال، زای توانست موقعیت جدیدی به‌عنوان مدرس زبان‌های انگلیسی و آلمانی، جغرافیا و ریاضیات در مؤسسهٔ ایرما کمندی در سگد به دست آورد. در حین تدریس، او به تحصیل خود در مدرسهٔ عالی تربیت معلم مؤسسهٔ کمندی ادامه داد. در سال ۱۸۸۰، او در آزمونی برای تدریس در مدارس ابتدایی آلمان و مجارستان پذیرفته شد. سال بعد، او آزمون دیگری را در مدرسهٔ عالی تربیت معلم عمومی بوداپست گذراند و صلاحیت تدریس زبان‌های فرانسوی و انگلیسی را کسب کرد و به نخستین معلم ترانسیلوانیایی-ساکسون تبدیل شد که مجوز تدریس در مقطع متوسطه را دریافت کرد. او به تدریس و مدیریت در مؤسسهٔ کمندی ادامه داد تا اینکه در سال ۱۸۸۴، پرسبیتریوم کلیسای انجیلی اعتراف آگسبورگی در رومانی از او دعوت کرد تا در مدرسهٔ عالی تربیت معلم کودکستان تازه‌تأسیس آن‌ها تدریس کند.
زندگی حرفه‌ای > کارهای بعدی (۱۹۱۸–۱۹۲۸)

پس از جنگ جهانی اول و جنگ مجارستان و رومانی, پادشاهی رومانی حاکمیت بر ترانسیلوانیا را به دست آورد. در سال ۱۹۱۸، زنان حق رأی در انتخابات کلیسایی به دست آوردند و در سال ۱۹۲۰، زای اتحادیه زنان آزاد ساکسون [یعنی آلمانی‌زبان] را تأسیس کرد. هدف این سازمان فراگیر این بود تا گروه‌های زنان آلمانی‌تبار را برای اقدام‌های اجتماعی-سیاسی در داخل دولت رومانی متحد کند. از طریق این گروه، او به فشار برای آموزش زنان ادامه داد، خواستار آموزش فنی متوسطه برای دختران شد و دوره‌های پرورش و مراقبت از کودکان را در مدارس دخترانه معرفی کرد. او رهبری این سازمان فراگیر را تا سال ۱۹۲۵ بر عهده داشت، زمانی که لوته بیندر جانشین او شد.
در سال ۱۹۲۰ به عنوان عضو پارلمان انتخاب شد، زای همچنین به عنوان عضو کمیتهٔ منطقه‌ای شورای مردم بورتسه‌لاند خدمت کرد. در سال ۱۹۲۲ به طور رسمی به عنوان مدیر دانشکدهٔ آموزش معلمان مهدکودک کلیسای انجیل آوگسبورگ منصوب شد و این سمت را تا زمان بازنشستگی در سال ۱۹۲۷ حفظ کرد. در مدت ۴۳ سال خدمت خود، موفق به فارغ‌التحصیل کردن بیش از ۸۳۰ دانش‌آموز شد. در سال ۱۹۲۴، زای تغییراتی را برای تطبیق سیاست‌های فرهنگی جدید مورد نیاز دولت رومانی اجرا کرد، و سال بعد به عنوان رئیس اتحادیهٔ زنان انتخاب شد. برای تولد ۸۰ سالگی او در سال ۱۹۲۸، اتحادیه یک جمع‌آوری کمک‌های مالی ملی برگزار کرد و بیش از ۲۵۰،۰۰۰ لئوی رومانی جمع‌آوری کرد تا بنیاد ادل زای برای حفظ مهدکودک‌های ساکسون را تأسیس کند.
مرگ و میراث

زای در ۲۹ دسامبر ۱۹۲۸ در کرونشتات در پی یک بیماری کوتاه‌مدت ناشی از حملهٔ قلبی درگذشت. او اولین زنی بود که جنازه‌اش در کلیسای سیاه تشییع می‌شد، قبل از اینکه طبق وصیت خود در گورستان شهری هرمانشتات دفن شود. او به خاطر تلاش‌هایش برای حرفه‌ای کردن آموزش، تأسیس مهدکودک‌ها در ترانسیلوانیا بر اساس اصول فروبل، و تلاش‌هایش برای توانمندسازی زنان به یاد می‌آید.
در سال ۱۹۲۹، دانشکدهٔ آموزش معلمان مهدکودک کلیسای انجیل آوگسبورگ به «مدرسهٔ آدل زای» تغییر نام داد، اما در سال ۱۹۴۹ توسط دولت رومانی منحل شد. اتحادیهٔ زنان آزاد ساکسون که توسط زای تأسیس شده بود، در سال ۱۹۳۰ به فدراسیون زنان آلمانی-ساکسون تغییر نام داد. در درابِندِرهوهه در آلمان، یک انجمن خیریه که نام او را بر خود دارد، در سال ۱۹۶۲ تأسیس شد. این انجمن در سال ۱۹۶۶ خانه‌ای به نام خانهٔ ترانسیلوانیا، خانه سالمندان و مرکز درمان را برای مراقبت از ترانسیلوانیایی‌های مسن تأسیس کرد و یک مجسمه و لوح یادبود به افتخار زای در لابی نصب کرد. این انجمن همچنین در سال ۱۹۹۲ یک مهدکودک و در سال ۱۹۹۵ یک مهدکودک دیگر تأسیس کرد که هر دو توسط شهر وی اداره می‌شد.
شاهزاده‌نشین ترانسیلوانیا در قرن نوزدهم
میدان دوگونیکس، سگد، مجارستان، حدود ۱۸۸۳–۱۸۸۵ (ساختمان سمت چپ بالا در میدان با اسبی در مقابل آن، مؤسسهٔ ایرما کمندی است)
زن به عنوان معلم، ۱۸۸۹
کلیسای سیاه در  براشوو در رومانی
روث براون

| روث براون | روث براون |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: روث الستون وستون
زاده: ۱۲ ژانویهٔ ۱۹۲۸ پورتسموث، ویرجینیا
درگذشته: ۱۷ نوامبر ۲۰۰۶ (۷۸ سال) لاس وگاس
ژانر: ریتم اند بلوز موسیقی سول جاز بلوز موسیقی گاسپل فانک
پیشه(ها): بازیگر ترانه‌نویس
ساز(ها): خوانندگی پیانو کیبورد
سال‌های فعالیت: ۱۹۴۹–۲۰۰۶
ناشر(ان): آتلانتیک رکوردز فیلیپس رکوردز فنتزی رکوردز
روث الستون براون (انگلیسی: Rutا Alston Brown; ۱۲ ژانویهٔ ۱۹۲۸ – ۱۷ نوامبر ۲۰۰۶) خواننده، بازیگر، و ترانه‌پرداز اهل ایالات متحده آمریکا بود که بین سال‌های ۱۹۴۹ تا ۲۰۰۶ میلادی فعالیت می‌کرد. گاهی اوقات از او به عنوان ملکه ریتم و بلوز نیز یاد می‌شود. او به خاطر تلفیق سبک موسیقی پاپ با موسیقی ریتم و بلوز در یک مجموعه آهنگ‌های موفق که برای آتلانتیک رکوردز در دهه ۱۹۵۰ ساخته، مانند «خیلی طولانی»، «اشک از چشمانم جاری است» و «او با دخترت بدرفتاری می‌کند» مورد توجه قرار گرفت. نقش او در موفقیت آتلانتیک رکوردز باعث شد از این کمپانی به‌عنوان «خانه‌ای که توسط روث ساخته شده» (اشاره به نام قدیمی استادیوم یانکی) یاد شود. براون در سال ۱۹۹۳ وارد تالار مشاهیر راک اند رول شد.
پس از تجدید حیاتی که در اواسط دهه ۱۹۷۰ آغاز شد و در دهه ۱۹۸۰ به اوج خود رسید، براون از نفوذ خود برای فشار بر حقوق نوازندگان در مورد حق امتیاز و قراردادها استفاده کرد. این تلاش‌ها به تأسیس بنیاد ریتم اند بلوز انجامید. اجرای او به نام سیاه و آبی در تئاتر موزیکال برادوی برای براون جایزه تونی و جایزه ضبط اصلی برنده جوایز گرمی را به ارمغان آورد. براون در سال ۲۰۱۶ جایزه یک عمر دستاورد گرمی را دریافت کرد. در سال ۲۰۱۷، براون به تالار مشاهیر ملی ریتم اند بلوز راه یافت. در سال ۲۰۲۳، رولینگ استون براون را در رتبه ۱۴۶ در فهرست ۲۰۰ خواننده برتر تمام دوران قرار داد.
براون عمه خواننده رپ راکیم است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به اسپری مو، زیر رنگین‌کمان اشاره کرد.
خردگرایی (روابط بین‌الملل)

خردگرایی در سیاست نقطه وسط میان سه دیدگاه سیاسی واقع‌گرایی،خردگرایی و بین‌الملل‌گرایی است و در بسیاری از موضوعات اختلاف میان دو دیدگاه دیگر یعنی واقع‌گرایی و بین‌الملل‌گرایی را حل می‌کند.سنت خردگرایی به مجموعه آثار و نویسندگانی اشاره می کند که در برداشت از روابط بین الملل، آن را یک جامعه مرکب از دولتها می داند و قایل به اهمیت اهداف، قواعد، ارزشها و هنجارهای مشترک در آن است.