stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ناوگان دریایی هسته‌ای

ناوگان دریایی هسته‌ای، ناوگانی است که کشتی‌ها و زیردریایی‌های آن انرژی خود را از یک نیروگاه هسته‌ای کوچک در داخل خودشان تأمین‌می‌کنند. نیروگاه با گرم کردن آب، بخاری تولید می‌کند که حرکت پرفشار آن منجر به چرخش توربین و در نهایت چرخش پروانهٔ شناور شده یا برق لازم برای روشنایی و چرخش پروانه را فراهم‌می‌آورد. از این فناوری، بیشتر در ناوهای فوق‌سنگین هواپیمابر و رزم‌ناو استفاده شده‌است و تعداد کمی از ناوگان‌های تجاری از آن بهره‌مند هستند.
در مقایسه با کشتی‌های دارای سوخت فسیلی، شناورهای هسته‌ای امکان عملیات طولانی‌تر را بدون نیاز به سوختگیری در اختیار می‌گذارند حدود ۳ تا ۴ سال کل سوخت در داخل رآکتور هسته‌ای قرار گرفته و هیچ فضایی برای ذخیره و انباشت سوخت، مورد اشغال قرار نمی‌گیرد. همچنین نیازی به درنظرگیری فضا برای اگزوز و دودکش‌های تخلیه وجود ندارد. با این حال، علی‌رغم صرفه در هزینهٔ سوخت، هزینه‌های عملیاتی و راه‌اندازی بالا، مانع از به‌کارگیری این فناوری در ناوگان‌های غیرنظامی شده‌است.
Arktika class NS 50 Let Pobedy از بزرگ‌ترین شناورهای به آب انداخته شده در سال ۲۰۰۷
ساختار نیروگاه > در ناوگان دریایی

رآکتورهای ناوگان دریایی از نوع آب فشرده هستند. نخستین چرخهٔ آب، گرمای حاصل از شکافتِ سوخت را به محفظهٔ مولد بخار (Steam generator)  منتقل می‌کند. آبِ نخستین چرخه تحت فشارهای بسیار بالا نگهداری می‌شود و علی‌رغم انجام عملیات در دمای ۲۵۰ تا ۳۰۰ درجهٔ سانتی‌گراد (۴۸۲ تا ۵۷۲ درجهٔ فارنهایت)، هرگز به جوش نمی‌آید. هرگونه آلودگی رادیواکتیو موجود در چرخهٔ اولیه، در همان چرخه محبوس می‌گردد. در آنجا آب توسط یک پمپ به گردش در می‌آید و احتمالاً در ناوگان‌های دریایی (با در نظرگیری فشار آب پایین) برای کاهش سروصدای حاصل از پمپ، این چرخه به صورت خودکار و بدون نیاز به پمپ عمل می‌کند.
اکنون آب گرم خارج شده از رآکتور، آب موجود در مولد بخار را گرم و در واقع باعث تولید بخار می‌شود. این بخار پس از خشک شدن، بر سر راه خود با پره‌های توربینِ ژنراتور برخورد کرده و آن را به گردش درمی‌آورد. سپس این بخار تحت فشار پایین و در کندانسور مجدداً خنک شده و به حالت مایع (آب) بر می‌گردد. آب هم دوباره به مولد بازگشته و چرخه را تکمیل‌می‌کند. هر گونه از دست رفتگی آب در این مرحله، با آب نمک زدایی شدهٔ دریا جایگزین می‌گردد.
پره‌های توربین به عنوان کاهندهٔ فشار بخار عمل می‌کنند و انرژی بخار، پره‌های توربین را به گردش درمی‌آورد. در این گونه سامانه‌ها اشکال مختلفی از توربین‌ها وجود دارد که در شکل گردش آنها تفاوت ایجاد می‌کند. در ساختار کلی شفت خروجی از توربین به جعبه دنده‌هایی متصل است که سرعت چرخش را کاهش داده و در نهایت با اتصال به پروانهٔ شناور موجب چرخش آن می‌شود. در بعضی از فرم‌ها، شفت توربین به یک مولد الکتریکی متصل می‌شود و این مولد با تولید برق، موتور مکانیکیِ شناور و در نهایت پروانه را به کار می‌اندازد. شناورهای روسی، آمریکایی و بریتانیایی از سامانه اولیه و تحریک مستقیم بهره می‌برند، درحالی‌که چینی‌ها و فرانسوی‌ها موتور شناورهایشان را به شیوهٔ انتقال الکتریکی می‌سازند.
بیشتر زیردریایی‌های هسته‌ای دارای یک رآکتور تک‌هسته‌ای هستند، اما زیردریایی‌های روسی دو هسته‌ای می‌باشند. اکثر ناوهای هواپیمابر آمریکایی دو رآکتوری هستند، اما یواس‌اس انترپرایز حامل یک رآکتور هشت‌هسته‌ای است. بیشتر رآکتورهای دریایی از نوع آب فشرده هستند، ولی در نیروی دریایی ایالات متحده و روسیه (شوروی) کشتی‌های جنگی با رآکتورهای سریع خنک‌شدهٔ فلز مایع طراحی کرده‌اند.
طرح‌های آینده

روسیه نیز در آینده از پیشتازان ساخت نیروگاه‌های شناور با دو واحد MWe 35 برپایهٔ رآکتور KLT-40 برای کشتی‌های یخ‌شکن خود است. این کشتی‌ها هر چهار سال یک‌بار سوخت‌گیری خواهند کرد. حتی برخی از کشتی‌های دریایی روسیه برای تأمین برق مناطق و جزایر دورافتادهٔ سیبری، چه در ابعاد صنعتی و چه مسکونی به‌کار گرفته خواهند شد.
قوانین و مسئولیت‌های بین‌المللی

چون عواقب سوانح احتمالی در این شناورها، ممکن است ابعاد بین‌المللی و فرامرزی پیدا کند، مسئولیت و قوانین بین‌المللی (مثل بیمه) در مورد آنها سخت گیرانه تر است. توافق بین‌المللی سال ۱۹۶۲ با عنوان «کنوانسیونِ بروکسل مسئولیتِ کشتی‌های هسته‌ای» به خاطر مخالفت آمریکا در گنجاندن کشتی‌های نظامی تحت کنوانسیون، هرگز به تصویب نرسید. شناورهای هسته‌ای آمریکا تحت نظارت Price Anderson Act بیمه می‌شوند.
شناورهای هسته‌ای نظامی

تا سال ۱۹۹۰، میزان رآکتورهای دریایی و عمدتاً نظامی، بیشتر از رآکتورهای تجاری موجود در خشکی‌ها بود.
شناورهای هسته‌ای نظامی > تاریخچه

در سال ۱۹۴۰، تحت مدیریت کاپیتان (سپس دریاسالار) Hyman G. Rickover طراحی، توسعه و تولید رآکتورهای دریایی شناور در ایالات متحده آغاز شد. نخستین پیش نمونهٔ ساخته شده از این دست در سال ۱۹۵۳ در تأسیسات هسته‌ای دریایی آیداهو (سپس آزمایشگاه ملی آیداهو) مورد آزمایش قرار گرفت.
شناورهای هسته‌ای نظامی > زیردریایی‌ها

نخستین زیر دریایی هسته‌ای، یواس‌اس ناتیلوس (اس‌اس‌ان-۵۷۱)، در سال ۱۹۵۵ به آب انداخته شد. (N در پایان واژهٔ SS [برای زیردریایی] نشانگرِ هسته‌ای بودن زیردریایی بود.
اتحاد جماهیر شوروی نیز ساخت زیردریایی‌های هسته‌ای را توسعه داد. Project 627 و November Class هسته‌ای و K-3 Leninskiy Komsomol را می‌توان در این خصوص مطرح کرد.
انرژی هسته‌ای منجر به تحولی عظیم در صنعت زیردریایی سازی شد. به طوریکه زیردریایی‌ها از شناورهایی که فقط برای مدتی کوتاه قادر به ماندن در زیر آب بودند، به یکباره به زیردریایی‌های واقعی که برای ساعت‌ها و روزها امکان حرکت در زیر آبها را داشتند، مبدل شدند. این توانایی را می‌توان با مطرح کردنِ نام زیردریایی آمریکاییِ USS Triton شرح داد. این زیردریایی برای نخستین بار موفق به عملیات Circumnavigation موسوم به Operation Sandblast برای کل کرهٔ زمین شد.
ناتیلوس، با یک رآکتور آب فشرده (PWR)، منجر به توسعهٔ همزمان زیردریایی‌هایی با رآکتورهای نوع فلز مایع شد. نمونهٔ منحصر به فرد آنها
یواس‌اس سی‌ولف , USS Triton با دو رآکتور توسعه‌یافته، زیردریایی کلاس اسکیت یا یک رآکتور و کشتی یواس‌اس لانگ بیچ مجهز به دو رآکتور بودند که تا سال ۱۹۶۱ معرفی شدند.
تا سال ۱۹۶۲، ایالات متحده صاحب ۲۶ فروند زیردریاییِ هسته‌ای تحت عملیات و ۳۰ فروند تحت ساخت بود. درحالی‌که آمریکا در حال به اشتراک‌گذاری این فناوری با انگلستان بود، کشورهای فرانسه، شوروی، هند و چین به‌صورت جداگانه در حال توسعهٔ ناوگان‌های دریایی هسته‌ای خود بودند.
پس از کلاس اسکیت، زیردریایی‌های آمریکایی با تک‌رآکتورهای طراحی‌شده توسط وستینگهاوس و جنرال الکتریک مورد استانداردسازی قرار گرفتند. رولز رویس نیز در انگلستان زیردریایی‌های ناوگان بریتانیا را گسترش می‌داد تا این که سرانجام نمونه‌ای اصلاح شده از زیردریایی‌ها را تحت نام خود عرضه کرد: PWR-2 (با رآکتورهای آب فشردهٔ اصلاح شده)
تا به امروز، عظیم‌ترین زیردریایی هسته‌ای با ۲۶۵۰۰ تن وزن و با نام کلاس تایفون متعلق به روسیه؛ و کوچک‌ترین کشتیِ هسته‌ای در مقاصد نظامی با ۲۷۰۰ تن و با نام Rubis-class در اختیار فرانسه است.
زیردریایی NR-1، با ۴۰۰ تن وزن، کوچک‌ترین زیردریایی آمریکایی با مقاصد غیرنظامی است که در فاصلهٔ سال‌های ۱۹۶۹ تا ۲۰۰۸ فعالیت داشته‌است.
شناورهای هسته‌ای نظامی > هواپیمابرها

آمریکا و فرانسه دو کشوری هستند که صاحب ناوهای هواپیمابر هسته‌ای هستند.
تنها ناو هواپیمابر فرانسوی ناو شارل دوگل است که در سال ۲۰۰۱ ساخته شد. (فرانسه در حال ساخت دومین ناو هواپیمابر خود است)
نیروی دریایی ایالات متحده صاحب بزرگ‌ترین ناو هواپیمابر جهان به اسم یواس‌اس اینترپرایز است؛ که از سال ۱۹۶۲ تا به امروز مشغول فعالیت بوده و تنها ناوی است که بیش از دو رآکتور هسته‌ای (۸ رآکتور) به آن انرژی‌رسانی می‌کنند. با هر یک از رآکتورهای A2W (رآکتورهای هواپیمابر نسل دوم ساخت کمپانی وستینگهاوس) خود، جایگاه بسیار برتری نسبت به نمونه‌های اولیهٔ این فناوری یافته‌است. جدیدترین ناوهای آمریکایی با نام‌های کلاس نیمیتز و جرالد آر. فورد ساخته‌شده‌اند.
شناورهای هسته‌ای نظامی > در نیروی دریایی فرانسه

ناو هواپیمابر شارل دوگل، حامل یک کاتوبار (پرتابگر هواپیماهای جنگی از روی ناوها) و با وزن ۴۲ هزار تن، ناو هسته‌ای فرانسوی است که از سال ۲۰۰۱ مورد بهره‌برداری قرار گرفته‌است. این ناو حامل جنگده‌هایی همچون Dassault Rafale M، E-2C Hawkeye , EC725 Caracal T و AS532 Cougar و تجهیزات مرتبط با عملیات Combat search and rescue و همچنین موشک مدرن و الکترونیک Aster است.
شناورهای هسته‌ای نظامی > در نیروی دریایی ایالات متحده

حامل ۱۱ کاتوبار و تماماً هسته‌ای:
کلاس نیمیتز: صد و یک هزار تن وزن، ۱۰۹۲ فوت طول. این کشتی دو رآکتور هسته‌ای را با قدرت تولید بخار برای توربین‌های چهار پره‌ای، حمل می‌کند.
کلاس جرالد آر. فورد: صد و ده هزار تن وزن. ۱۱۰۶ فوت طول.
شناورهای هسته‌ای نظامی > در نیروی دریایی روسیه

کلاس کیروف، متعلق به شوروی، Project 1144 Orlan (عقاب دریا)، نمونه‌ای از رزم‌ناو نبرد موشک‌اندازِ هسته‌ای متعلق به نیروی دریایی شوروی و روسیه، سنگین‌ترین و بزرگ‌ترین ناو از نوع مبارزهای سطحی (Surface Combatant) در جهان است. در میان کشتی‌های جنگی، این نوع ناو از لحاظ بزرگی پس از ناوهای هواپیمابر و مشابه با نبردناو قرار می‌گیرد. اتحاد جماهیر شوروی این نوع ناوها را با عنوانِ тяжёлый атомный ракетный крейсер یعنی «ناو هسته‌ایِ هدایتگرِ موشکِ سنگین» دسته‌بندی کرده‌است. در علوم نظامیِ غربی این ناوها بر اساس اندازه و ظاهرشان در دستهٔ بتل کروزرها قرار گرفته‌اند.
شناورهای هسته‌ای نظامی > در نیروی دریایی ایالات متحده

زمانی، ناوهای هسته‌ای، بخشی از ناوگانِ نیروی دریایی آمریکا را شکل می‌دادند. نخستین نمونه از این شناورها یواس‌اس لانگ بیچ (سی‌جی‌ان-۹) بود که در تابستان ۱۹۶۱ مورد بهره‌برداری قرار گرفت. این شناور نخستین ناوِ جهان از نوع Surface Combatant (مبارزهای سطحی) بود. یک سال پس از آن، USS Bainbridge راه این ناو را ادامه داد. زمانی که لانگ بیچ به عنوان یک ناو طراحی شده بود، Bainbridge با کدِ DLGN به عنوان ناو محافظ فعالیت خود را آغاز کرد. اگرچه مطابق با hull code، کدِ DLGN برای شناورهای تخریبگر (Destroyer Leader)، هسته‌ای و حامل موشک شناخته شده بود.
آخرین رزم‌ناوهای هسته‌ای آمریکا در میان سال‌های ۱۹۹۳ و ۱۹۹۹، به دلیل مخارج بالا در تعمیر و نگهداری بازنشسته شدند. چهار رزم‌ناو مشهور آمریکایی از Virginia class به این شرح بودند: USS Virginia سال ۱۹۷۶، USS Texas سال ۱۹۷۷، USS Mississippi سال ۱۹۷۸ و USS Arkansas سال ۱۹۸۰.
شناورهای هسته‌ای نظامی > کشتی‌های فرماندهی و ارتباطی

SSV-33 Ural ناو ارتباطی و فرماندهی متعلق به اتحاد جماهیر شوروی بود. بدنهٔ این ناو و همچنین رآکتور هسته‌ای آن برگرفته از Kirov class بوده‌است. SSV-33 در زمینهٔ شنود الکترونیک، رهیابی موشکی، رهیابی فضایی و ارتباطات خدمت رسانی می‌کرد. هزینه‌های بالای عملیاتی به بازنشستگی آن منجر شد.
SSV-33 تنها حامل سلاح‌های دفاعی سبک با مقاصد دفاعی بود.
شناورهای هسته‌ای نظامی > زیردریایی‌های بدون سرنشین (UUV)

Posidon (روسی: Посейдон، "، نام ناتو، نام Kanyon)، یک زیردریایی بدون سرنشینِ هسته‌ای (Unmanned underwater vehicle) تحت طراحی و توسعهٔ Rubin Design Bureau، قادر به حمل بارهای معمولی و هسته‌ای می‌باشد. مطابق با ادعای تلویزیون دولتی روسیه، این زیردریایی قادر به حمل یک بمب کبالت ترمو هسته‌ای تا ۲۰۰ مگاتن است. (چهار برابر قدرتمندتر از Tsar Bomba به نمایش گذاشته شده و دو برابر بیشتر از ماکزیممِ تئوری هایِ نظریِ ارائه شده با این مضمون). هدف این زیردریایی محافظت و پشتیبانی نظامی از بنادر و شهرهای ساحلی است.
کشتی‌های هسته‌ای غیرنظامی

در زیر چند نمونه از شناورهایی که با قدرت هسته‌ای برای مقاصد غیرنظامی مورد استفاده قرار گرفته‌اند معرفی می‌شود.
کشتی‌های هسته‌ای غیرنظامی > کشتی‌های تجاری

این نوع از کشتی‌ها به جز چند مورد محدود، توسعهٔ چندانی نیافته‌اند. ان‌اس ساوانه ساخت ایالات‌متحده، تکمیل شده در سال ۱۹۶۲، از نخستین نمونه‌های ارائه‌شده‌ای بود که علی‌رغم هزینه‌های بالای نگهداری، چندان بزرگ نبوده و ارزش اقتصادی نداشته‌است. طراحی آن نه برای مقاصد باربری و نه حمل مسافر، چندان مناسب نبود.
Otto Hahn، کشتی هسته‌ای آلمانی بود که در طول ۱۰ سال با طی مسافت یک میلیون و دویست هزار کیلومتر در ۱۲۶ سفر دریایی بدون هیچ‌گونه مشکل فنی حضور داشته‌است. با این وجود به خاطر هزینه‌های بالای اقتصادی، موتور محرک آن از هسته‌ای به دیزلی تغییر ماهیت داد.
Mutsu، نمونه‌ای ژاپنی بود که به خاطر نشت تشعشعات رادیواکتیو از آن، مورد اعتراض ماهیگیران قرار گرفت.
هر سه کشتی فوق از اورانیم با غنای پایین استفاده می‌کردند.
Sevmorput، شناور هسته‌ای شوروی سابق و سپس از نوع شناورهای سبک روسیه بوده‌است. از ۱۹۸۸ در مسیرهای اکتشافی آبهای شمالی بوده‌است و از سال ۲۰۱۲ به عنوان تنها شناور غیرنظامی هسته‌ای مشغول به فعالیت است.
یکی از علل هزینه بردار بودنِ بهره‌برداری از این گونه شناورها نیاز به نیروی متخصص بیشتر نسبت به شناورهای عادی است که طبیعتاً هزینه‌های نگهداری و تعمیر را افزایش می‌دهد.
به تازگی تمایل به استفاده از ناوگان‌های هسته‌ای ایجاد شده و برخی پیشنهادها تهیه شده‌است. به عنوان مثال، Coaster یک طراحی جدید برای یک کشتی باربری هسته‌ای است.
در نوامبر ۲۰۱۰، British Maritime Technology و Lloyd's Register به همراه شرکت یونانی Enterprises Shipping and Trading SA مطالعاتی دوساله بر روی Hyperion Power Generation (در حال حاضر Gen4 Energy - آمریکایی) را برای بررسی عملیاتیِ شناورهایی با رآکتورهای کوچک، آغاز کردند.
این تحقیق قصد داشت تا به تولید یک طراحی مفهومی از یک تانکرِ شناور با رآکتور ۷۰ مگاواتی همانند Hyperion دست پیدا کند. تحقیقات، گذشته و اخیر صنعت هسته‌ایِ دریایی را بازبینی کرده‌اند و شرحی اولیه از طراحی مفهومی برای یک تانکر سوئذگذر (Suezmax) با تناژ مرده وزنِ ۱۵۵ هزار (155000DWT) ارائه می‌دهند که پایهٔ بدنهٔ آن از شناورهای معمولی است و حامل رآکتوری ۷۰ مگاواتی برای تولید قدرتی معادل با ۲۳٫۵ مگاوات برای شفت توربین، با میانگین MW 9.75، خواهد بود.
این رآکتور از نوع " نوترون سریع " با کنترل کنندهٔ "سرب-بیسموت اوتکتیک" با دوام سوختیِ ۱۰ ساله بوده و همچنین برآورد می‌شود که عمر مفید شناور به ۲۵ سال برسد.
با این احوال، تحقیقات برای بلوغ بیشتر نیاز به مطالعات بیشتر دارد.
کشتی‌های هسته‌ای غیرنظامی > کشتی‌های یخ‌شکن

اتحاد جماهیر شوروی و روسیه امروزی از یخ‌شکن‌های هسته‌ای به منظور تحقیقات علمی در آب‌های شمالی سرزمین خود بهره‌های بسیاری برده‌اند.
یخ‌شکنِ Lenin نخستین کشتی یخ‌شکنِ هسته‌ای جهان در سال ۱۹۵۹ بوده و ۳۰ سال فعالیت داشت. (رآکتورهای جدید در سال ۱۹۷۰ نصب شدند). پس از آن و در ۱۹۷۵ یخ‌شکن‌های بزرگتر از کلاس Arktika با وزن ۲۳٫۵۰۰ تن ساخته‌شدند. (۶ شناور) این شناورها حامل دو رآکتور بوده و در یخ‌های عمیق شمالی به فعالیت پرداختند. NS Arktika نخستین شناور یخ‌شکنی بود که به [دورترین مناطق] در قطب شمال رسید.
به منظور یخ‌شکنی و شناور شدن در آب‌های کم‌عمق رودخانه‌ای یخ‌شکن‌های Taymyr class در فنلاند ساخته می‌شوند و در روسیه رآکتورهای آن‌ها را نصب می‌کنند.
کشتی‌های هسته‌ای غیرنظامی > کشتی‌های یخ‌شکن > یخ‌شکن‌های هسته‌ای

تمام یخ‌شکن‌های شناخته شدهٔ هسته‌ای توسط اتحاد جماهیر شوروی یا روسیه ساخته شده‌اند.
1959-1989 Lenin: در موزهٔ دریایی
Arktika 1975-2008: غیرفعال
Sibri 1977-1992: اوراق شده
Rossiya 1985-Today
Yamal 1986-Today
Taymyr 1989-Today
Vaygach 1990-Today
Sovetskiy Soyuz 1990-2014
50Let Probedy 2007-Today
Arktika
Sibri: برنامه‌ریزی شده برای ۲۰۲۰
یواس‌اس ناتیلوس در بندر نیویورک، ۲۵ اوت ۱۹۵۸. ناتیلوس اخیراً یک سفر قطبی در قطب شمال انجام داده‌است. (عکس از ارتش ایالات متحده).
زیردریایی فرانسوی Saphir
ناو هواپیمابر شارل دوگل از نیروی دریایی فرانسه
ناو هواپیمابر یواس‌اس نیمیتز، متعلق به آمریکا
Pyotr Veliky - رزم‌ناو نبرد روسی
کشتی فرماندهی و ارتباطات SSV-33 Ural
بهار علیا

| بهار علیا | بهار علیا |
| --- | --- |
روستا: روستا
بهار علیا: بهار علیا
مختصات: ۳۶°۵۴′۰۱″ شمالی ۵۸°۰۹′۱۲″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۹۰۰۲۸°شمالی ۵۸٫۱۵۳۳۳°شرقی﻿ / 36.90028; 58.15333: مختصات: ۳۶°۵۴′۰۱″ شمالی ۵۸°۰۹′۱۲″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۹۰۰۲۸°شمالی ۵۸٫۱۵۳۳۳°شرقی﻿ / 36.90028; 58.15333
کشور:  ایران
استان: استان خراسان شمالی
شهرستان: شهرستان فاروج
بخش: بخش مرکزی شهرستان فاروج
دهستان: دهستان سنگر (فاروج)
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۱۷۸
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
بهار علیا یک روستا در ایران است که در دهستان سنگر (فاروج) واقع شده‌است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۷۸ نفر (برابر با ۵۷ خانوار) بوده‌است.
به‌لیموی سفید

| به‌لیموی سفید | به‌لیموی سفید |
| --- | --- |
به‌لیموی سفید: به‌لیموی سفید
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: گیاهان
راسته:: نعناسانان
تیره:: شاه‌پسندیان
گونه:: L. alba
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Lippia alba : Lippia alba 
به‌لیموی سفید (نام علمی: Lippia alba) نام یک گونه از تیره شاه‌پسندیان است.
بازیگر (آلبوم)

| بازیگر> آلبوم بهترین‌ها از قاسم افشار (خواننده)  | بازیگر> آلبوم بهترین‌ها از قاسم افشار (خواننده)  |
| --- | --- |
ژانر: پاپ
زبان: فارسی
بازیگر نام یک آلبوم موسیقی اثر قاسم افشار (خواننده)، هنرمند ایرانی است که در سبک پاپ تهیه شده و دارای ۸ آهنگ است.
فهرست آهنگ‌ها

| 0 | 1 |
| --- | --- |
ردیف: آهنگ
۱: هم‌قسم
۲: غریبی
۳: دل نگرون
۴: اسیر
۵: معبد شرقی
۶: فریاد
۷: شب شیشه‌ای
۸: بازیگر
:
پونتلونگو

| پونتلونگو | پونتلونگو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
پونتلونگو: پونتلونگو
پونتلونگوموقعیت پونتلونگو در  Italy: پونتلونگوموقعیت پونتلونگو در  Italy
مختصات: ۴۵°۱۵′ شمالی ۱۲°۱′ شرقی﻿ / ﻿۴۵٫۲۵۰°شمالی ۱۲٫۰۱۷°شرقی﻿ / 45.250; 12.017: مختصات: ۴۵°۱۵′ شمالی ۱۲°۱′ شرقی﻿ / ﻿۴۵٫۲۵۰°شمالی ۱۲٫۰۱۷°شرقی﻿ / 45.250; 12.017
کشور: ایتالیا
ناحیه: ونتو
استان / شهرستان: استان پادووا (PD)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۰٫۸ کیلومتر مربع (۴٫۲ مایل مربع)
جمعیت (Dec. 2004): جمعیت (Dec. 2004)
 • کل: ۳۸۵۳
 • تراکم: ۳۶۰/کیلومتر مربع (۹۲۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: ۳۵۰۲۹
پیش‌شماره تلفن: ۰۴۹
وبگاه: وبگاه رسمی
پونتلونگو (به ایتالیایی: Pontelongo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پادووا واقع شده‌است. پونتلونگو ۱۰٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۸۵۳ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده

شهر بیتیگهایم-بیسینگن خواهرخواندهٔ پونتلونگو هست.
بکریش

| بکریــــش Biekerech | بکریــــش Biekerech |
| --- | --- |
Commune: Commune
  نشان:   نشان
نقشه لوگزامبورگ که در آن  بکریــــش با رنگ نارنجی مشخص شده است، ایالت با رنگ خاکستری تیره و بخش مربوطه با رنگ قرمز تیره مشخص شده است.: نقشه لوگزامبورگ که در آن  بکریــــش با رنگ نارنجی مشخص شده است، ایالت با رنگ خاکستری تیره و بخش مربوطه با رنگ قرمز تیره مشخص شده است.
کشور:  لوکزامبورگ
ایالت: دیکیرش
بخش: ردانژ
 • رتبه: ? of 116
 • رتبه: ? of 116
  • رتبه: ? of 116
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
طبقه‌بندی واحدهای سرزمینی برای آمار: LU000۰۳۰۰۱
وبگاه: beckerich.lu
بکریش (به لوکزامبورگی: Biekerech) یک شهرداری در استان ردانژ کشور دوک‌نشین لوکزامبورگ است که ۲۸٫۴۱ کیلومترمربع مساحت دارد و جمعیت آن در سال ۲۰۰۹ میلادی ۲۱۷۲ نفر بوده‌است.
بخش‌ها

این شهرداری دارای هشت بخش زیرمجموعه می‌باشد.
بکریش (Beckerich) مرکز
الوانژ (Elvange)
اوولانژ (Hovelange)
اوتانژ (Huttange)
لولانژ (Levelange)
نوئردانژ (Noerdange)
اوبرپالن (Oberpallen)
شوایش (Schweich)
آمار جمعیت

تاریخچه رشد جمعیت این شهرداری در جدول زیر آمده‌است  :
| سال | جمعیت |
| --- | --- |
۱۸۲۱: ۱۵۳۲
۱۸۵۱: ۱۹۹۶
۱۸۸۰: ۲۰۷۰
۱۹۱۰: ۱۹۰۸
۱۹۳۵: ۱۸۱۵
۱۹۴۷: ۱۷۲۹
۱۹۶۰: ۱۶۳۸
۱۹۷۰: ۱۵۷۰
۱۹۸۱: ۱۴۹۲
۱۹۹۱: ۱۶۴۷
۲۰۰۱: ۲۰۷۱
۲۰۰۴: ۲۱۴۶
۲۰۰۷: ۲۲۰۹
۲۰۱۰: ۲۲۸۴
۲۰۱۱: ۲۳۰۷
کوشکک (گتوند)

| کوشکک (شوشتر) | کوشکک (شوشتر) |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۰°۱۰′۵۳٫۰۰″ شمالی ۵۲°۱′۴۳٫۰۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۱۸۱۳۸۸۹°شمالی ۵۲٫۰۲۸۶۱۱۱°شرقی﻿ / 30.1813889; 52.0286111: مختصات: ۳۰°۱۰′۵۳٫۰۰″ شمالی ۵۲°۱′۴۳٫۰۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۱۸۱۳۸۸۹°شمالی ۵۲٫۰۲۸۶۱۱۱°شرقی﻿ / 30.1813889; 52.0286111
کشور: ایران
استان: خوزستان
شهرستان: شوشتر
بخش: بخش مرکزی
دهستان: جنت مکان
جمعیت: ۹۲۴ نفر (سرشماری ۹۵)
کوشکک (شوشتر)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شوشتر در استان خوزستان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان جنت مکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۰۴۲ نفر (۲۰۱خانوار) بوده‌است.
پلخی

| پلخی | پلخی |
| --- | --- |
شهر: شهر
پلخی: پلخی
مختصات: ۴۹°۲۳′۹″ شمالی ۱۲°۵۴′۲۹″ شرقی﻿ / ﻿۴۹٫۳۸۵۸۳°شمالی ۱۲٫۹۰۸۰۶°شرقی﻿ / 49.38583; 12.90806: مختصات: ۴۹°۲۳′۹″ شمالی ۱۲°۵۴′۲۹″ شرقی﻿ / ﻿۴۹٫۳۸۵۸۳°شمالی ۱۲٫۹۰۸۰۶°شرقی﻿ / 49.38583; 12.90806
کشور:  جمهوری چک
منطقه: منطقه پلزن
ناحیه: Domažlice
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۶۷ کیلومتر مربع (۰٫۶۴ مایل مربع)
ارتفاع: ۵۷۴ متر (۱۸۸۳ فوت)
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۶۹
 • تراکم: ۴۱/کیلومتر مربع (۱۱۰/مایل مربع)
کد پستی: ۳۴۵ ۰۱
وبگاه: http://www.pelechy.cz
پلخی (به چکی: Pelechy) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه دوماژلیتسه واقع شده‌است. پلخی ۱٫۶۷ کیلومتر مربع مساحت و ۶۹ نفر جمعیت دارد و ۵۷۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
هنری مانچینی

| Henry Mancini | Henry Mancini |
| --- | --- |
هنری مانچینی: هنری مانچینی
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: انریکو نیکولا مانچینی
زاده: ۱۶ آوریل ۱۹۲۴ کلیولند، اوهایو، آمریکا
درگذشته: ۱۴ ژوئن ۱۹۹۴ (۷۰ سال) لس آنجلس، کالیفرنیا، آمریکا
ژانر: موسیقی فیلم، جاز
پیشه(ها): آهنگساز و رهبر ارکستر
ساز(ها): پیانو، فلوت، فلوت پیکولو
سال‌های فعالیت: ۱۹۴۶–۱۹۹۴
همسر(ها): Virginia O'Connor (ازدواج ۱۳ سپتامبر ۱۹۴۷ – Jun 14, 1994; his death)
انریکو نیکولا مانچینی (به انگلیسی: Enrico Nikola Mancini) مشهور به هنری مانچینی متولد ۱۶ آوریل ۱۹۲۴ و درگذشته در ۱۴ ژوئن ۱۹۹۴ از آهنگسازان و رهبران ارکستر آمریکایی ایتالیایی‌تبار بود. وی در طول مدت فعالیت هنری خود توانست برنده ۴ جایزه اسکار، ۱ جایزه گلدن گلاب و ۲۰ جایزه گرمی شود.
زندگی

والدین هنری مانچینی از مهاجران ایتالیایی بودند که از منطقه ابروتزو ایتالیا به آمریکا آمده بودند. پدر هنری آهنگر بود و برای هنری کوچک یک فلوت پیکولو ساخته بود. ۱۲ ساله بود که آموختن پیانو را شروع کرد. پس از دبیرستان به مدرسه جولیارد در نیویورک رفت ولی پس از یک سال به نیروی زمینی آمریکا پیوست.
حرفه موسیقی

در سال ۱۹۴۶ وارد حرفه موسیقی و به عنوان نوازنده و تنظیم‌کننده ارکستر گلن میلر مشغول به کار شد.
پس از درخشش مانچینی در موسیقی فیلم «ابوت و کاستلو» در سال ۱۹۵۲، به عنوان آهنگساز فیلم شهرت یافت. به‌طوری‌که کمپانی فیلمسازی یونیورسال او را تمام وقت برای برنامه‌های خود به کار گرفت.
علاوه بر آن مانچینی برای فیلمی از اورسن ولز به نام «نشان شر» در سال ۱۹۵۸ موسیقی متن نوشت که به گفته خودش، موسیقی متن این فیلم یکی از بهترین کارهای او در آن دوره بوده‌است. اورسن ولز از او خواسته بود تا یک اثر واقع‌گرایانه را خلق کند و مانچینی در این فیلم با به خدمت گرفتن چند نوازنده خیابانی Jazz، به بهترین نحو ممکن واقع‌گرایی را با تمرکز بر هسته اصلی فیلم و تطبیق موسیقی بر آن ایجاد کرد.
حال دیگر همه دنیا «هنری مانچینی» را به عنوان موسیقیدان و آهنگساز مشهور می‌شناختند. از آثار دیگر موسیقی فیلم او می‌توان از «صبحانه در تیفانی»، «ویکتوریا»، «روزهای شراب و رز» (برنده اسکار ۱۹۶۲)، «هاتاری»، اثر به یاد ماندنی «پیاده‌روی بچه فیل»، «فیلم پلنگ صورتی» (با بازی کمدین مشهور انگلیسی پیتر سلرز در نقش کارآگاه کلوزو)، موسیقی فیلم «معما» (با بازی کری گرانت - آدری هیپورن و والتر متیو) و . . . نام برد. همچنین موسیقی فیلم‌های تلویزیونی چون Thorn Birds ,Shadow Box, مون ریور و . . . از او بوده‌است. تعدادی از کارهای او توسط خوانندگان بزرگی چون فرانک سیناترا و اندی ویلیامز دوباره اجرا شد.
مشهورترین اجرای وی موسیقی متن سریال کارتونی پلنگ صورتی است که جزو ۲۰ موسیقی متن برتر قرن اخیر انتخاب شد. موسیقی متن فیلم و تم «پلنگ صورتی» که بر اساس سبک جاز نوشته شده و «هنری مانچینی» بخشی از نت‌ها را براساس حرکات بدن کارتون «پلنگ صورتی» بنا گذاشته بود.
مانچینی کار ساخت موسیقی متن را در نیمه نخست دهه پنجاه میلادی آغاز کرد و در طول چهل سال، شماری از بهترین آثار را در زمینه موسیقی فیلم خلق کرد.
هر چند او آثارش را به‌طور عمده درسبک موسیقی جاز آفرید ولی موسیقی او به سبک خاصی محدود نمی‌شود، در آثار او هم کارهای pop وjazz و هم کارهای کلاسیک را می‌توان مشاهده کرد. او رهبری ارکسترهایی چون ارکستر سمفونیک لندن، ارکستر فیلارمونیک لس‌آنجلس، پاپ بوستن و . . . را نیز بر عهده داشته‌است.
هنری مانچینی ۷۲ بار نامزد دریافت جایزه Grammy شد و توانست در ۲۰ مورد آن به دریافت جایزه معروف نائل آید. همچنین در ۱۸ مورد نامزد دریافت جایزه اسکار بود که توانست چهار اسکار را نیز از آن خود سازد.
هنری مانچینی در ۱۴ ژوئن سال ۱۹۹۴ از دنیا رفت.
فیلم‌شناسی > ۱۹۵۳

داستان گلن میلر
ابوت و کاستلو به مریخ می‌روند
نظم و قانون
شهری در زیر دریا
فیلم‌شناسی > ۱۹۵۴

دستری
فیلم‌شناسی > ۱۹۵۵

جنگ شخصی سرگرد بنسون
رتیل
فیلم‌شناسی > ۱۹۵۶

مخلوق در بین ما راه می‌رود
Rock, Pretty Baby
فیلم‌شناسی > ۱۹۵۷

آقای کوری
فیلم‌شناسی > ۱۹۵۸

عشق تابستانی
نشانی از شر
فیلم‌شناسی > ۱۹۶۰

سر بزنگاه
فیلم‌شناسی > ۱۹۶۱

عزب در بهشت
فریبکار بزرگ
صبحانه در تیفانی
فیلم‌شناسی > ۱۹۶۲

روزگار شراب و گل‌های سرخ
هاتاری!
آقای هابز به یک مسافرت می‌رود
تجربه در ترس
فیلم‌شناسی > ۱۹۶۳

سرباز در باران
معما
پلنگ صورتی
فیلم‌شناسی > ۱۹۶۴

قلب عزیز
تیری در تاریکی
Man's Favorite Sport?
فیلم‌شناسی > ۱۹۶۵

مسابقه بزرگ
لحظه به لحظه
فیلم‌شناسی > ۱۹۶۶

نقش عربی
پدر، تو در جنگ چه کردی؟
فیلم‌شناسی > ۱۹۶۷

تفنگ
دو تا برای جاده
تا تاریکی صبر کن
فیلم‌شناسی > ۱۹۶۸

پارتی
فیلم‌شناسی > ۱۹۶۹

ناتالی و من
جالب است، جالب
فیلم‌شناسی > ۱۹۷۰

گل‌آفتاب‌گردان
گاهی بهترین ایده
اهالی هاوایی
لی‌لی عزیز
مولی مگوایرز
فیلم‌شناسی > ۱۹۷۱

مهمان شبانه
فیلم‌شناسی > ۱۹۷۲

جنون (Rejected Score)
فیلم‌شناسی > ۱۹۷۳

Oklahoma Crude
The Thief Who Came to Dinner
Visions of Eight
فیلم‌شناسی > ۱۹۷۴

دختری از پتروفکا
۹۹ و ۴۴/۱۰۰ مرده
سحرگاه سفید
فیلم‌شناسی > ۱۹۷۵

یک‌بار کافی نیست
بازگشت پلنگ صورتی
والدو پپر بزرگ
فیلم‌شناسی > ۱۹۷۶

خط نقره‌ای
W.C. Fields and Me
پلنگ صورتی دوباره ضربه می‌زند
فیلم‌شناسی > ۱۹۷۸

House Calls
آنجلا
چه کسی سرآشپزان بزرگ اروپا را می‌کشد؟
انتقام پلنگ صورتی
فیلم‌شناسی > ۱۹۷۹

زندانی زندا
نایت‌وینگ
۱۰
فیلم‌شناسی > ۱۹۸۰

خانم مارکر کوچک
A Change of Seasons
فیلم‌شناسی > ۱۹۸۱

جاده‌های پشتی
S.O.B.
Condorman
Mommie Dearest
فیلم‌شناسی > ۱۹۸۲

ویکتور ویکتوریا
ردپای پلنگ صورتی
فیلم‌شناسی > ۱۹۸۳

نفرین پلنگ صورتی
Second Thoughts
Better Late Than Never
مردی که زن‌ها را دوست داشت
فیلم‌شناسی > ۱۹۸۴

هری و پسر