stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
حمام همجنس‌گرایان مرد

یک حمام برای همجنسگرایان مرد در آمریکا
حمام همجنسگرایان مرد اماکنی تجاری هستند برای مردانی که با مردان آمیزش می‌کنند. این نوع از حمام‌ها نباید با حمام عمومی معمولی اشتباه گرفته شوند. چون حمام همجنسگرایان مرد، محلی برای آمیزش جنسی است نه برای حمام کردن.
البته تمام مردانی که به این نوع از حمام‌ها می‌روند را نمی‌توان همجنسگرا تلقی کرد، زیرا افرادی با دیگر تمایلات جنسی از جمله دوجنسگرایان نیز از این حمام‌ها استفاده می‌کنند. حمام‌های مخصوص برای بانوان کم هستند. اما حمام مردان، بعضی شب‌ها به زنان همجنسگرا یا فقط به زنان اختصاص داده می‌شوند.
این حمام‌ها از لحاظ وسعت و امکانات رفاهی تفاوت‌های زیادی با هم دارند. از حمام‌های کوچک با تعداد ۱۰ تا ۲۰ اتاق و تعدادی قفسه گرفته تا حمام‌هایی که دارای چندین سونا با اتاق‌های متنوع و اتاق‌های بخار آب، وان‌های جکوزی و حتی استخر هستند. البته معمولاً بیشتر این حمام‌ها دارای یک اتاق بخار آب (یا سونای خیس)، سونای خشک، دوش‌ها، قفسه‌ها و صندوق‌هایی برای نگهداری لباس و وسایل، و همچنین اتاق‌های خصوصی کوچک هستند.
برای استفاده از بسیاری از این حمام‌ها باید عضو شد و حق عضویت پرداخت. برخلاف روسپی‌خانه، مشتری‌ها فقط برای استفاده از امکانات رفاهی پول پرداخت می‌کنند. آمیزش‌های جنسی که در این حمام‌ها رخ می‌دهد، بین خود مشتری‌هاست و توسط پرسنل حمام تدارک دیده نشده و به خاطرش پولی مبادله نمی‌شود. تن‌فروشی در بسیاری از این حمام‌ها ممنوع است.
موزروف

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ارمنستان
| موزروف Մոզրով | موزروف Մոզրով |
| --- | --- |
موزروفموقعیت روی نقشه ارمنستانموزروفموقعیت روی نقشه استان وایوتس‌جور: موزروفموقعیت روی نقشه ارمنستانموزروفموقعیت روی نقشه استان وایوتس‌جور
مختصات: ۳۹°۴۲′۰۳″ شمالی ۴۵°۲۰′۲۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۷۰۰۸۳°شمالی ۴۵٫۳۴۰۲۸°شرقی﻿ / 39.70083; 45.34028: مختصات: ۳۹°۴۲′۰۳″ شمالی ۴۵°۲۰′۲۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۷۰۰۸۳°شمالی ۴۵٫۳۴۰۲۸°شرقی﻿ / 39.70083; 45.34028
استان: وایوتس‌جور
جمعیت (۲۰۰۱): جمعیت (۲۰۰۱)
 • کل: ۱۰۲
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AMT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (AMST)
کد منطقه: ؟؟؟ (۳۷۴)
موزروف (به ارمنی: Մոզրով) یک روستا در ارمنستان است که در استان وایوتس‌جور واقع شده‌است.  در  کیلومتری شمال یغگنادزور، مرکز استان وایوتس‌جور واقع شده است.
خصوصیات

موزروف ۱۰۲ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع  متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
پزشکی انتقال خون

پزشکی انتقال خون شاخه‌ای از پزشکی است که در رابطه با انتقال خون و اجزای خون فعالیت می‌کند. این دانش شامل ایمونوهماتولوژی، اهدای خون، آفرزیس، سلول درمانی، انعقاد خون و دیگر آزمایش‌های پزشکی می‌باشد. مدیریت آزمایشگاه و درک درست از قوانین انتقال خون نیز بخش بزرگی از این زمینه می‌باشند.

پزشکی انتقال خون شاخه‌ای از آسیب شناسی بالینی است. پزشکان از طیف گسترده‌ای از زمینه‌های پزشکی از جمله آسیب شناسی، پزشکی داخلی، پزشکی کودکان و پزشکی بیهوشی دارای شرایط برای دریافت بورد انتقال خون می‌باشند.
تاریخچه

در سال ۱۶۲۸، پزشک انگلیسی ویلیام هاروی گردش خون در سراسر بدن را کشف کرد.در مدت کمی پس از آن، برای اولین بار انتقال خون انجام شد. در سال ۱۶۶۵ ریچارد لوور انگلیسی با موفقیت بین سگ‌ها انتقال خون را انجام داد و توانست آن‌ها را زنده نگه دارد.
تفاوت در کشورها > دانمارک

در دانمارک تخصصی از ایمنی‌شناسی بالینی است.
تفاوت در کشورها > نروژ

در نروژ تخصصی از ایمنی‌شناسی است
تفاوت در کشورها > ایالات متحده

در ایالات متحده آمریکا، پزشکی انتقال خون به عنوان دوره خاصی شناخته نشده‌است.
تفاوت در کشورها > بریتانیا

در بریتانیا، پزشکی انتقال خون فوق تخصص هماتولوژی است.
درگاه پزشکی
درگاه پرستاری
باشگاه فوتبال ویرتوس فرانچاویلا

Football club
باشگاه فوتبال ویرتوس فرانچاویلا (انگلیسی: Virtus Francavilla Calcio) یک باشگاه فوتبال مستقر در فرانچاویلا فونتانا، ایتالیا است که در حال حاضر در سری دی ایتالیا، بالاترین سطح لیگ آماتوری و چهارمین سطح لیگ فوتبال در این کشور به فعالیت می‌پردازد.
آن‌ها بازی‌های خانگی خود را در ورزشگاه جیووانی پائولو دوم، مستقر در فرانچاویلا فونتانا انجام می‌دهند که به اندازه ۲۱۳۷ صندلی گنجایش پذیرش تماشاگر دارد.
تاریخچه

باشگاه ورزشی دِیلتانتیسکا ویرتوس فرانچاویلا کالچو در سال ۲۰۱۴ از ادغام دو باشگاه فوتبال شهر، جی‌اس‌دی ویرتوس فرانچاویلا (که در سال ۲۰۱۱ تأسیس شده و به شدت مورد حمایت رئیس آن آنتونیو ماگری بود) و ای‌اس‌دی فرانچاویلا کالچو (باشگاه تاریخی تأسیس شده در سال ۱۹۴۶) شکل گرفت، که هر دو در فصل ۲۰۱۳–۲۰۱۴ در لیگ اچلنتسا پولیا بازی می‌کردند.
فرانچاویلا کالچو به مدت ۴۰ سال در لیگ‌های سطح منطقه‌ای بازی کرد تا اینکه در سال ۱۹۸۶، تحت ریاست جوزپه روگیرو، به لیگ کمپیوناتو اینتررگیوناله صعود کرد. این باشگاه در سال ۱۹۹۱ به دسته پایین‌تر سقوط کرد و چهار فصل را در اچلنتسا گذراند، سپس به پروموزیونه سقوط کرد تا اینکه در سال ۱۹۹۶ از ثبت نام بازماند و در نهایت ورشکست شد.
پس از تشکیل مجدد باشگاه، تحت هدایت رئیس دومنیکو دیستانته، تیم موفق شد تا به بالاترین سطح دِیلتانتیسکی با صعود به سری دی در سال ۲۰۰۸ برگردد. پس از دو فصل، به اچلنتسا سقوط کرد، اما توانست با بازگشت مجدد یک فصل دیگر در سری دی بازی کند و سپس سال بعد دوباره سقوط کرد. در پایان فصل ۲۰۱۱–۲۰۱۲، فرانچاویلا کالچو به پروموزیونه سقوط کرد و به ویرتوس فرانچاویلا تازه‌صعود کرده پیوست. در پایان فصل ۲۰۱۲–۲۰۱۳، هر دو تیم فرانچاویلا به دلیل تکمیل ترکیب فهرست تیم‌های شرکت کننده به اچلنتسا بازگشتند. در پایان فصل بعد، ادغام بین دو باشگاه محقق شد.
در پایان فصل ۲۰۱۴–۲۰۱۵، ویرتوس فرانچاویلا به سری دی صعود کرد و بدین ترتیب پس از سقوط فرانچاویلا کالچو در پایان فصل ۲۰۱۰–۲۰۱۱ به این لیگ برگشت. در همان فصل، تیم قهرمان کوپا ایتالیا سری دی شد و بدین ترتیب عنوانی ملی کسب کرد.
ویرتوس فرانچاویلا بدین ترتیب یک سه‌گانه تاریخی برای این دسته به دست آورد. در تأیید یک سال عالی، در فصل ۲۰۱۵–۲۰۱۶، با قرار گرفتن در جایگاه اول در گروه اچ سری دی، ویرتوس فرانچاویلا تحت هدایت آنتونیو کالابرو به لگا پرو صعود کرد و برای اولین بار در تاریخ خود وارد فوتبال حرفه‌ای شد. استان بریندیزی بدین ترتیب در این رده دارای نماینده شد در حالی که بیش از بیست و پنج سال پس از آخرین حضور باشگاه فوتبال بریندیزی در سطح سوم ملی گذشته بود.
در فصل ۲۰۱۶–۲۰۱۷، ویرتوس فرانچاویلا لیگ پرو گروه سی را در جایگاه پنجم به پایان رساند و بنابراین حق شرکت در مرحله اول پلی‌آف را کسب کرد، جایی که به مرحله یک‌هشتم نهایی رسید. پس از تعویض مربی و روی کار آمدن گائتانو داگوستینو، در فصل ۲۰۱۷–۲۰۱۸ تیم برای دومین سال متوالی به پلی‌آف برای صعود به سری بی راه یافت و لیگ را در جایگاه نهم به پایان رساند. سپس جایگاه ششم در ۲۰۱۸–۲۰۱۹ و یک حضور جدید در پلی‌آف برای صعود به دسته دوم و جایگاه نهم در ۲۰۱۹–۲۰۲۰ که حق حضور مجدد در پلی‌آف را به همراه داشت، دنبال شد. در فصل ۲۰۲۰–۲۰۲۱ تنها جایگاه پانزدهم را کسب کرد که به هر حال به او اجازه ماندگاری در همان سطح را داد. در فصل ۲۰۲۱–۲۰۲۲، تیم تحت هدایت روبرتو تائورینو، بازیکن سابق همین باشگاه و عنصر کلیدی در ترکیب تاریخی سه‌گانه فصل ۲۰۱۴–۲۰۱۵، به یک فصل عالی پرداخته و نتایج خوبی کسب کرد (از جمله پیروزی در خانه مقابل باشگاه فوتبال باری با نتیجه ۳–۰ که یک پیروزی درخشان است) که به باشگاه بریندینی اجازه داد تا فصل را در جایگاه ششم گروه به پایان برساند و در پلی‌آف شرکت کند (اما در مرحله دوم حذف شد). در پایان فصل تائورینو باشگاه را ترک می‌کند و آنتونیو کالابرو برای رهبری بیانکازوری که تیم را به یک ماندگاری بدون دغدغه در لیگ، یک امتیاز از پلی آف و در سال بعد به یک ماندگاری دیگر هدایت می‌کند، فراخوانده شد.
در سرزمین‌های گمشده

| در سرزمین‌های گمشده | در سرزمین‌های گمشده |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: پل دبلیو. اس. اندرسون
تهیه‌کننده:  پل دبلیو. اس. اندرسون  میلا یوویچ  دیو باتیستا  کنستانتین ورنر 
فیلمنامه‌نویس: کنستانتین ورنر
داستان:  پل دبلیو. اس. اندرسون  کنستانتین ورنر 
بازیگران:  میلا یوویچ  دیو باتیستا  آرلی خوبر 
موسیقی: پل هالینگر
فیلم‌بردار: گلن مک‌فرسون
تدوین‌گر: نیون هوی
شرکت تولید: کنستانتین فیلم
توزیع‌کننده: ورتیکال انترتینمنت
تاریخ‌های انتشار:  ۲۷ فوریه ۲۰۲۵ (۲۰۲۵-02-۲۷) (استرالیا)  ۷ مارس ۲۰۲۵ (۲۰۲۵-0۳-۰۷) (ایالات متحده)  
مدت زمان: ۱۰۱ دقیقه
کشور:  ایالات متحده  آلمان  لهستان 
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۵۵ میلیون دلار
فروش گیشه: ۵۰۹٬۱۶۷ دلار
در سرزمین‌های گمشده (انگلیسی: In the Lost Lands) یک فیلم خیال‌پردازی حماسی آمریکایی محصول سال ۲۰۲۵ به کارگردانی پل دبلیو. اس. اندرسون، بر اساس فیلمنامه‌ای از اندرسون و کنستانتین ورنر است. در این فیلم بازیگرانی چون میلا یوویچ، دیو باتیستا و آرلی خوبر ایفای نقش می‌کنند.
در سرزمین‌های گمشده نخستین بار در ۲۷ فوریه ۲۰۲۵ در استرالیا اکران شد و در ۷ مارس ۲۰۲۵ توسط ورتیکال انترتینمنت در آمریکای شمالی و در لهستان و توسط Constantin Film Verleih در آلمان منتشر شد. این فیلم با نقدهای منفی منتقدان مواجه شد.
داستان

ملکه‌ای (آمارا اوکرک) که ناامید از یافتن خوشبختی در عشق است، گامی جسورانه برمی‌دارد: او جادوگر قدرتمند و ترسناک گری آلیس (میلا یوویچ) را به «سرزمین‌های گمشده» می‌فرستد تا به او هدیه جادویی تبدیل شدن به یک گرگینه را بدهد. گری آلیس با شکارچی مرموز بویس (دیو باتیستا) که از او در مبارزه با موجودات تاریک و دشمنان بی‌رحم حمایت می‌کند، در دنیایی ترسناک و خطرناک پرسه می‌زند. و فقط او می‌داند که هر آرزویی که برآورده می‌کند عواقب غیرقابل تصوری دارد.
ساخت

فیلمبرداری در ۱۴ نوامبر ۲۰۲۲ در لهستان آغاز شد. تصویربرداری اصلی پس از ۴۶ روز در فوریه ۲۰۲۳ به پایان رسید.
انتشار

در سپتامبر ۲۰۲۴، ورتیکال انترتینمنت حقوق پخش فیلم در ایالات متحده را به دست آورد. در نوامبر ۲۰۲۴، مارتین تاریخ اکران آمریکایی فیلم را ۲۸ فوریه ۲۰۲۵ فاش کرد. در ۸ ژانویه ۲۰۲۵، ساخت فیلم به ۷ مارس همان سال به تعویق افتاد.
تاریخ اکران آلمانی فیلم ابتدا برای ۲۶ سپتامبر ۲۰۲۴ تعیین شده بود، قبل از اینکه مگالوپلیس جایگزین آن در لوح سنگ کنستانتین فیلم شود.
بازخورد > واکنش نقادانه

در وبگاه جمع‌آوری نقد راتن تومیتوز، ٪۱۷ از ۳۰ بررسی منتقدان مثبت است و میانگینِ امتیاز آن ۳٫۴/۱۰ است. این فیلم در متاکریتیک که از میانگین وزنی استفاده می‌کند، بر اساس نظر ۱۳ منتقدین امتیاز ۴۱ از ۱۰۰ را کسب کرده که نشان‌گر «نقدهای مختلط یا متوسط» است.
خوشحالی

با شادی اشتباه نشود.
«خوشحال» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای دیگر کاربردها، خوشحال (ابهام‌زدایی) را ببینید.
کودکان شاد در حال بازی در ژنو، سوئیس
چند زن شاد در نیویورک
نام‌آشناترین[نیازمند منبع] نماد خوشحالی یا خرسندی
شادمانی، خوشحالی یا خرسندی (به انگلیسی: Happiness) یک حالت روانی است که در آن فرد احساس عشق، سرور، خوشبختی یا شاد بودن می‌کند. به فردی که دارای چنین حالتی باشد شاد، شادمان، خرسند یا خوشحال (به انگلیسی: Happy) گفته می‌شود. مسائل مختلفی مانند مسائل زیستی، روان‌شناختی یا دینی برای تعریف و دلیل خرسندی آورده شده است.
پژوهش‌ها نشان داده است که شادی رابطه‌ای مستقیمی با مسائلی همچون پیوندها و تعامل‌های اجتماعی، وضعیت فرد از نظر داشتن شریک زندگی، کار، درآمد و حتی نزدیکی به انسان‌های شاد دارد. افرادی که در جشن‌ها، دیدارها و محفل‌ها شرکت می‌کنند، از میزان شادی بیشتری برخوردار هستند. افراد زیادی شادی و خوشحالی را برابر با احساس خوشبختی و سربلندی می‌دانند.
سبب شادی

بنابر برخی داده‌های موجود که بر اساس دیدگاه مردم گردآوری شده‌اند؛ ایرانیان با جشن گرفتن، بودن در کنار خانواده، رفتن به مسافرت و پارک، داشتن امکانات اجتماعی، پیروزی بر دیگران، ثروتمند بودن و سلامتی احساس شادی می‌کنند. پژوهش‌ها نشان می‌دهند مدیتیشن یا مراقبه در کنار تأثیرهای مثبت روان‌شناختی، موجب احساس عمیق شادی در انسان می‌شود.
فواید

دانشمندان دریافته‌اند که شادی و خوشحالی سبب تقویت سیستم دفاعی بدن و همچنین سیستم عصبی انسان می‌شود.
تحقیقات

طبق گزارش موسسه گالوپ، ایران با در نظر گرفتن میانگین سال‌های ۲۰۲۰ الی ۲۰۲۲، با امتیاز ۴٫۸۷۶ در جایگاه ۱۰۱م شاخص شادی از بین ۱۳۷ کشور قرار دارد. به‌طور کلی، شاخص شادی در ایران در پایان سال ۲۰۲۲، نسبت به سال ۲۰۰۵ نزولی بوده است و کمترین میزان شادی در این بازه زمانی سال ۲۰۱۸ می‌باشد که همزمان با موج جدید تحریم‌های آمریکا و مشکلات اقتصادی می‌باشد.
شادی در دین‌ها > آیین زرتشتی

در آیین زرتشت شادی کردن و عبادت خداوند هم‌معنی شمرده می‌شوند. واژه یشت یا یزشن که ریشه واژه جشن است به معنای ستایش و نیایش خداوند است. طبق گفته مورخان، ایرانیان باستان شادترین مردم در جهان بوده‌اند که به شاد بودن و شاد زیستن بسیار علاقه داشته‌اند و از سبز شدن گل و گیاه گرفته تا بارش برف و باران و برداشت محصول را جشن می‌گرفتند. همچنین زرتشت شادی را بارها و بارها به پیروان خود سفارش کرده است، به طوری که گفته شد هر کس شاد زندگی نکند، در زندگی از خوشبختی دنیوی و مینوی برخوردار نخواهد شد.
آیین زرتشت با نزدیک به چهل جشن در سال شادترین دین جهان به‌شمار می‌رود.
برخی از جشن‌های زرتشتیان عبارت اند از:
فروردینگان، زایش زرتشت، سیزده بدر، سدره پوشی، نوروز، مهرگان، شب چله، شش جشن گاهنبار، اردیبهشتگان، خوردادگان، جشن سده، تیرگان، شهریورگان، آبانگان، آذرگان، دیگان، بهمنگان، سپندارمذگان، جشن نوسره، چهارشنبه‌سوری (جشن آخر پنجه)، جشن هیرومبا، روز کوروش بزرگ، زادروز داراب، جشن پیرسبز، پارس بانو، نارستانه، قلعه اسدان، پیر هریشت، پیر نارکی، جشن انار و …
همچنین دین زرتشتی تنها دین در جهان است که برای مردگان نیز جشن‌هایی با نام گاهنبار برگزار می‌کند و در سر تا سر این دین هیچ‌گونه عزاداری وجود ندارد و زرتشتیان حتی در مراسم خاکسپاری نیز عزاداری و شیون نمی‌کنند.
همچنین کتیبه‌های شاهان هخامنشی با این عنوان شروع می‌شوند: (خدای بزرگ است اهورامزدا، که این زمین را آفرید و آن آسمان را و مردم را آفرید و شادی را برای مردم …)
در ایران باستان همه جشن‌ها با شکوه خاصی برگزار می‌شدند و شاهان روزهای جشن به سوی آتشکده‌ها رفته و با نواختن موسیقی به شادی و پایکوبی می‌پرداخته‌اند. همچنین این ایام استراحتی نیز برای کارمندان و کشاورزان و … تلقی می‌شد.
پس از حمله مسلمانان به ایران برگزاری همه این جشن‌ها تقریباً از میان رفت و متأسفانه تا به امروز به‌جز معدودی از زرتشتیان دیگر کسی آن‌ها را جشن نمی‌گیرد و بیشتر آنها به فراموشی سپرده شده‌اند.
شادی در دین‌ها > آیین بودایی

شادی موضوعی اصلی در تعالیم بودایی است.
شادی در دین‌ها > آیین یهودیت

شادی (عبری: שמחה) در یهودیت یک عنصر مهم در خدمت به خداوند است. آیه کتاب مقدس «پروردگار را با خوشحالی پرستش می‌کند» شادی را در خدمت به خدا تأکید می‌کند.
شادی در دین‌ها > آیین اسلام شیعه

شادی، فرح و سرور در آیات قرآن کتاب مقدس مسلمانان و روایات شیعه در هر دو مورد مثبت و منفی آمده است. گاهی خوشحالان و شادی کنندگان ظالم را از محبت خدا خارج می‌داند، و گاهی بر خلاف آن، مردم را به سرور و شادی امر می‌کند. گاهی شادی صفتی برای قارون و جهنمیان، و گاهی صفتی برای شهدا و بهشتیان به حساب آمده است. بنابراین، شادی و خوشحالی به تنهایی بد نیست بلکه به آن سفارش شده و سبب و علت شادی باعث خوب بودن یا بد بودن آن می‌شود.
برای مثال، شادی که باعث تمسخر شود، شادیِ بد به‌شمار می‌رود و حرام است. برخی روایت‌ها نیز به نتیجه شادی اشاره می‌کند و می‌آورد: «شخصی که باعث سرور مؤمن شود، دین و قرض او را ادا کند، طعامی به او دهد، ناراحتی‌اش را بزداید، و … در واقع خدا و رسول او را شاد کرده است.»
معنای شادی در قرآن در قالب الفاظ «فَرح» و «سُرور» و «نَضرَه» حدود ۲۸ بار بکار رفته است. فرح در لغت مخالف حزن و اندوه، و همان شادی روح است که ناشی از رسیدن به مطلوب است. گاهی هم فرح به معنی خوشحالی کاذب یا توهم خوشحالی به کار می‌رود.
معیار تشخیص و تمایز شادی پسندیده از شادی ناپسند، چنین معرفی شده که هرگاه «فَرح» با یک قیدی ذکر شود، شادی پسندیده و مطلوب است. (مانند: سوره آل عمران، آیه ۱۷۰ و سوره یونس، آیه ۵۸) و هرگاه بدون قید ذکر شود، شادی ناپسند مراد است.
البته اگر احساس شادی و شاد بودن، غیرارادی باشد، که هرچند دلیلِ آن ارادی است، اما به این خاطر که خودِ این احساس، بدون قصد برای انسان به وجود می‌آید، جزء اصل «مالایطیقون شده»، و زیرمجموعه حدیث رفع قرار می‌گیرد. و از جمله: «به وسوسه در آفرینش اندیشیدن»، و «رشک ورزیدن تا زمانی که بر زبان یا دست جاری نشود»، می‌شود که غیرارادی هستند؛ و در فقه اسلامی حرام و ممنوع نمی‌باشند. پس شادی می‌تواند احکام مختلفی داشته باشد.
ارنست هولتسر

| ارنست هولتسر | ارنست هولتسر |
| --- | --- |
فرتوری از ارنْست هولْتْسِر، ۱۸۷۰: فرتوری از ارنْست هولْتْسِر، ۱۸۷۰
زادهٔ: ۷ ژانویهٔ ۱۸۳۵ تورینگن، آلمان
درگذشت: ۳ ژوئیهٔ ۱۹۱۱ (۷۶ سال) اصفهان، ایران
آرامگاه: گورستان ارامنه اصفهان
ملیت: آلمانی
پیشه(ها): مهندس، عکاس
کارفرما: دولت بریتانیا
شناخته‌شده برای: عکس‌های بناهای تاریخی اصفهان و ایران
ارنْست هولْتْسِر (به آلمانی: Ernst Hoeltzer)‏ (زادهٔ ۷ ژانویهٔ ۱۸۳۵ – درگذشتهٔ ۳ ژوئیهٔ ۱۹۱۱) مهندس آلمانی و از عکاسان پیشگام نیمهٔ دوم قرن نوزدهم میلادی بود. او در دوران حکومت ناصرالدین‌شاه قاجار به ایران آمد و حدود ۲۰ سال در اصفهان بود و عکس‌های ارزشمندی از این شهر و اطراف آن تهیه کرد.
زندگی‌نامه

هولتسر در ۷ ژانویهٔ ۱۸۳۵ در روستای کلاینشمالکالدن از توابع شهر تورینگن زاده شد. او که در سال ۱۸۶۲ به استخدام دولت انگلیس درآمد، مأمور شد به اصفهان برود و مدیریت تلگرافخانهٔ این شهر را برعهده بگیرد. پس از پایان مأموریتش، با دوربینی عکاسی به اصفهان بازگشت و در ۱۸۷۰ با مریم حق‌نظر از ارمنیان ایران ازدواج کرد و در سال‌های بعد شروع به کار عکاسی در این شهر کرد. او میان سال‌های ۱۸۷۳ تا ۱۸۹۷ میلادی (۱۲۵۲ تا ۱۲۷۶ شمسی) بیش از هزار عکس از ایران گرفت. بیشتر تصاویر او مربوط به اصفهان است ولی تعداد اندکی هم از تهران، قم، و کاشان هستند.
هولتسر در ۳ ژوئیهٔ ۱۹۱۱ در جلفای اصفهان درگذشت و در گورستان ارامنه این شهر به خاک سپرده شد.
فعالیت‌های هنری

وی یادداشت‌هایی از ایران آن دوران بر جای گذاشته‌است. بسیاری از آنچه ذکر کرده‌است آداب و رسومی‌اند که امروزه میان ایرانیان نامتداول است. او خود در مقدمه علت نوشتن این یادداشت‌ها را چنین توصیف می‌کند:
ایران و اصفهان در آستانهٔ یک تحول فرهنگی قرار گرفته‌اند و از چند سال پیش به این طرف بسیاری از عوامل بیگانه اغلب به سبک اروپایی دارند در این کشور نفوذ می‌کنند. عمارت‌های کهن، عادات و آداب و رسوم تدریجاً از بین می‌روند به‌طوری‌که تا چند سال دیگر آنچه را که شاردن و تاورنیه به وصف آورده‌اند پیدا نتوان کرد. از این گذشته طی دوران اقامتم فرصت یافتم از منظره‌ها و ساختمان‌ها و میدان‌های جالب عکس‌برداری کنم و خوشحالم که این عکس‌ها یادگاری از بسیاری از عمارت‌های کهن است که بعدها خراب شدند و از بین رفتند.
ارنست هولتسر در ایران

ارنست در یک مدرسه فنی در رشتهٔ مخابرات پیام، از طریق دستگاه تحصیل کرده و از آنجا که کارشناس زبده‌ای به‌شمار می‌رفت در سال ۱۲۴۲/۱۸۶۳ به استخدام دولت انگلستان درآمد.
او مأموریت یافت در ایران علاوه بر نظارت سیم کشی خطوط تلگراف و نصب دستگاه‌های مربوط، این فن را در مدرسهٔ دارالفنون به معماران و مهندسان دولتی آموزش دهد. البته پیش از آن نیز تبحر فنی هولتسر او را به سفر دیگری در ناحیه مشرق مدیترانه دریای سیاه جایی که کابل‌های تلگراف را از زیر دریا گذرانده بودند، کشانده بود. این نخستین تلاش انگلیسی‌ها برای ایجاد ارتباط تلگرافی بود نتیجه موفقیت‌آمیزی در برنداشت در سال ۱۲۴۲ هولتسر جوان، همراه با دیگر اعضای هیئت مهندسی را دولت انگلستان و طی طولانی در پی عبور از برلین و پترزبورگ و آستاراخان وارد ایران شد روزنامه دولتی ایران در شماره ۵۵۱ نوشت: "در این اوقات که برای کشیدن و امتداد سیم تلگراف، از دارالخلافه الی بندر بوشهر دو نفر از مهندسین دولت بهیهٔ انگلیس آمده؛ که از قرار دستورالعمل آن‌ها سیم تلگراف کشیده شود. .........
در سال 1242 شمسی خطوط تلگراف به اصفهان رسید. برخورداری از منافع این وسیله ارتباطی برای شهر اصفهان از یک سو حائز اهمیت بود. در این دوران تلگراف‌خانه اصفهان به فردی آلمانی به اسم ارنست هولتسر سپرده شد که هفت سال نیز در این مسئولیت بود. او در این مدت شیفته سبک زندگی، آداب‌ورسوم و اوضاع کشور ایران علی‌الخصوص شهر اصفهان شد. پس از پایان مدت مأموریت در تلگراف‌خانه و مراجعت به اروپا، او بار دیگر با خرید یک دوربین عکاسی به اصفهان مراجعت و شروع به ثبت آثار معماری، آداب‌ورسوم و مشاغل کرد.
در کتابی که از او درخصوص تجربیاتش از زندگی در ایران و اصفهان به‌جا مانده، هدف خود از این کار را این‌گونه شرح داده است: «ایران و اصفهان در آستانه یک تحول فرهنگی قرار گرفته‌اند و از چند سال پیش به این طرف بسیاری از عوامل بیگانه اغلب به سبک اروپایی دارند در این کشور نفوذ می‌کنند. عمارت‌های کهن، عادات و آداب‌ورسوم تدریجا از بین می‌روند؛ به‌طوری‌که تا چند سال دیگر آنچه را که شاردن و تاورنیه به وصف آورده‌اند، پیدا نتوان کرد. از این گذشته طی دوران اقامتم فرصت یافتم از منظره‌ها و ساختمان‌ها و میدان‌های جالب عکس‌برداری کنم و خوشحالم که این عکس‌ها یادگاری از بسیاری از عمارت‌های کهن است که بعدها خراب شدند و از بین رفتند.»
هولستر در جلفای اصفهان ازدواج کرد و تا آخر عمر در این شهر به سر برد و بیش از هزار قطعه عکس از جنبه‌های مختلف فرهنگ ایران و اصفهان برجای گذاشت که یکی از ارزشمندترین گنجینه‌های به‌جامانده از آن دوران برای مطالعه و بررسی‌های تاریخی است. امروزه تنها اثر از تلگراف‌خانه قدیمی اصفهان نام کوچه‌ای است که در خیابان خاقانی و در نزدیکی خانه هولستر باقی مانده است.
عکس‌های هولتسر

در پی درگذشت هولتسر، تمام دارایی وی به یکی از دخترانش به نام لینا رسید، که در سال ۱۲۸۲ / ۱۹۰۳، با یکی از ارامنهٔ جلفا به اسکندر خان داویدخانیان ازدواج کرده بود. در آن هنگام لینا در تهران می‌زیست و دو دختر به نام‌های ری کولتا (Ricoletta), و هیلدگارد (Hildegard) داشت. پس از جنگ جهانی، ری کولتا با یک آلمانی ازدواج کرد؛ و درست یک قرن پس از ورود هولتسر به ایران، در حالی که بازماندهٔ متعلقات پدربزرگش را به همراه داشت، به آلمان کوچید. او در مونستر اقامت ورزید، و پنج صندوق بزرگ چوبی هولتسر را در زیر زمین خانه خود جای داد. در سال ۱۳۴۷ / ۱۹۶۹، ترکیدن لوله و جاری شدن آب زیرزمین خانه سبب شد صندوق‌ها را بیرون آورده باز کنند از آنجا که هولتسر، تمام این صندوق‌ها را با یک‌کم لایه اندود کرده بود این حادثه به محتویات آن آسیبی نرساند. صندوق‌ها حاوی تعداد قابل توجهی جعبه‌های چوبی، و این جعبه‌ها نیز حاوی صدها شیشه نگاتیو قدیمی، از ستاره تصویری هولتسر بود، که پس از گذشت یک قرن در مقابل دیدگان شگفت زده حاضران خارج می‌شد به غیر از شیشه‌های عکس کتابچه‌های حاوی دستورالعملهای شیمیایی یادداشت‌ها و خاطرات روزانه هولتسر در صندوق‌ها به چشم می‌خورد به زودی اقدام برای چاپ شیشه‌های عکاسی صورت گرفت. ابتدا رولاند هن (Roland Han)، دوست خانوادگی ری کولتا چاپ این مجموعه را آغاز کرد اما مرگ او در سال بعد از ادامهٔ کار را متوقف ساخت. سپس هل موت ویتس یکی از دوستان هن، که در «کومون فیلم» آلمان غربی کار می‌کرد، عهده‌دار مهم شد.
اولین بار ضیاء رضوی با چاپ مطلب کوتاهی با عنوان «کشف یک گنجینة پر بهای تاریخی»، در شمارة چهلم ماهنامه کاوه در فروردین ۱۳۵۱ (مارس ۱۹۷۲م.)، به معرفی تصاویر مهم و ارزشمند هولتسر از ایران پرداخت  . به سال ۱۳۵۴ نخستین بار تعدادی از عکس‌های هولتسر به نمایش عمومی درآمد، یک مجموعه شامل صد قطعه عکس در جلفای اصفهان، به نمایش گذارده شد؛ و آثار وی در حکم مجموعه‌ای دارای ارزش‌های قوم نگارانه، تاریخی و هنری به جهانیان معرفی گردید. نوهٔ هولتسر به سال ۱۳۵۲ برای دیدار از آرامگاه خانوادگی در جلفا، به ایران سفر کرد و ضمن دیدار با خلیفه «مسروپ آش جیان» در خلیفه گری ارامنه، مقدمات برپایی نمایشگاه‌هایی از آثار هولتسر را فراهم آورد. این نمایشگاه با حمایت خلیفه گری ارامنهٔ ایران و هندوستان در جلفا، و خانم «واردوهی داوید خانیان» از بیست و یکم تا سی ام آوریل ۱۳۵۵ / ۱۹۷۶ در اصفهان، برگزار شد.
در میان صدها عکس پیدا شده از او تنها تصویر موجود از  ضریح امامان شیعه در بقیع (قبل از آنکه تخریب شود) موجود بود که مربوط به زمانی است که در اصفهان ساخته شده و این عکس که شخصیت او را برای این جریان فکری تا حدودی پر اهمیت کرده است، در پشت این تصویر که امروز در آرشیو مرکز اسناد میراث فرهنگی نگهداری می‌شود به زبان آلمانی نوشته شده" پنجره‌ای از فولاد برای مدینه"
آثار چاپی مجموعه عکسها

گنجینه عکس‌های هولتسر برای نخستین بار در سال ۱۳۵۵ ه‍. ش، همراه با یادداشت‌های او در کتابی به نام ایران در یک‌صد و سیزده سال پیش به چاپ رسید، و سرانجام در سال ۱۳۸۷ خانم پریسا دمندان این کتاب را پس از بازسازی عکس‌ها، به صورت کتاب دیگری تحت عنوان هزار جلوه زندگی به چاپ رسانید. در این کتاب مجموعه کاملی از عکس‌ها و یادداشت‌های ارنست هولتسر، همراه با تحقیق دربارهٔ زندگی و کار این علاقه‌مند به ایران توسط مرکز اسناد و مدارک میراث فرهنگی به چاپ رسیده‌است
کتاب باز-دید بازعکاسی ۶۰ عکس از عکس‌های ارنست هولتسر است که در سال ۱۴۰۰ توسط مجید عرفانیان تالیف گردیده است.  برای هر یک از عکس‌های هولتسر، چهار صفحه در نظر گرفته شده است. ابتدا در صفحه سمت راست، عکس قدیمی هولتسر دیده می‌شود. در صفحه مقابل عکس بازنگاری شده (امروزی) قرار دارد. در این دو صفحۀ روبه‌رو، داستان‌هایی از ماجراهای مرتبط با سوژه عکس به دو زبان فارسی و انگلیسی نوشته شده است. در صفحۀ سوم، دو عکس قدیمی و جدید، بر روی هم قرار داده شده‌اند میزان تغییرات صورت گرفته بهتر قابل درک باشد و در صفحه چهارم نیز عکسی مکمل قرار گرفته است که نگاهی امروزی به سوژه عکس هولتسر دارد.
آثار نمایشی

موضوع فیلم خانواده ارنست به کارگردانی و نویسندگی محسن دامادی مرتبط با اوست.
فیلم مستند فرزند اصفهان ، ساخته فرشاد اکتسابی. کارگردان به خاطر این فیلم، موفق به کسب تندیس بهترین کارگردانی جشنواره فیلم کوتاه شد
نمایش هولستر، فرزند اصفهان:، این نمایش در جشن یکصدمین سالگی تئاتر فرایبورگ آلمان در فروردین ۱۳۹۰، سی‌امین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر در اردیبهشت ۱۳۹۰ و در تالار هنر اصفهان اجرا شده‌است
نگارخانه

خانهٔ هولتسر در اصفهان
خانوادهٔ هولتسر در اصفهان
مسجد شاه اصفهان
منارجنبان
چهل ستون اصفهان
مسجد آقابزرگ کاشان
میدان مشق تهران
زرتشتیان یزد
سی و سه پل
شیخ الاسلام با دائی اش
تالار شیخ الاسلام
ارنست و همسرش در منزلشان در اصفهان
محمد حنفیه

| محمد حنفیه | محمد حنفیه |
| --- | --- |
عنوان(ها): محمد حنفیه
نام رسمی: محمد بن علی بن ابیطالب
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۶ هجری قمری/ ۶۳۶ میلادی (دومین سال خلافت عمر بن خطاب) مدینه، حجاز
درگذشته: چهارشنبه، اول محرم ۸۱ هجری قمری(۲۵ فوریه ۷۰۰ میلادی) مدینه، حجاز
محل دفن: مدینه، عربستان سعودی
دین: اسلام
همسر: اکرام المیسانه راضیه بنت الاسد
فرزندان: ابوهاشم حنفیه حسن بن محمد بن حنفیه  زینب بنت محمد بن حنفیه رقیه بنت محمد بن حنفیه
والدین: علی بن ابی‌طالب (پدر) خوله بنت جعفر (مادر)
قومیت: عرب
دودمان: بنی‌هاشم و بنی‌حنیفه
سکت: اسلام
رهبر مسلمان: رهبر مسلمان
سال‌های فعالیت: ۶۸۱–۷۰۰
پس از: حسین بن علی
پیش از: ابوهاشم حنفیه
محمد بن علی بن ابی طالب یا محمد حنفیه (۸۱–۱۵ق) (۷۰۰–۶۳۷م) پسر سوم علی بن ابی طالب بود. وی در دوران حکومت علی در کوفه جزو همراهان او بود و در جنگ صفین و جنگ جمل شرکت داشت. وی امام و مهدی موعود شیعه کیسانیه بود.
زندگی

وی در مدینه متولد گردید. مادرش کنیزی به نام خوله بنت جعفر از قبیله بنی‌حنیفه بود که در جنگ یرموک اسیر و توسط علی خریداری شد که پس از وفات فاطمه با وی ازدواج نمود