stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کارو هالابیان
زندگی‌نامه

در ۲۶ ژوئیه ۱۸۹۷ در الیزابت‌پول به دنیا آمد در ۱۹۱۷ هالابیان تحصیل ابتدا در مدرسه نرسیسیان در تفلیس و سپس در ۱۹۲۹ مدرسه نقاشی، مجسمه‌سازی و معماری مسکو را به اتمام رسانید. از ۱۹۳۲ وی مسکو فعالیت می‌کرد. در سال ۱۹۴۳ او رهبری اصلی ولگوگراد را برعهده گرفت. او در سال ۱۹۳۶ به عنوان عضو افتخاری موسسه معماران بریتانیا انتخاب شد. در ۱۹۵۵ ساختمان اصلی پایانه بندر سوشی را طراحی کرد. وی در ۵ ژانویهٔ ۱۹۵۹ در سن ۶۱ سالگی در مسکو درگذشت و در گورستان نووودویچی به خاک سپرده شد.
نگارخانه

Կարմիր բանակի (այժմ Ռուսական բանակի) թատրոնի շենքը Մոսկվայում
Հուշատախտակ Մոսկվայի Նովինսկի Բուլվար փողոցում գտնվող շենքերից մեկի վրա, որտեղ 1954-1959 թթ. ապրել է Կարո Հալաբյանը (Monument to the 100th anniversary of Karo Halabyan, Yerevan)
Կարո Հալաբյանի գերեզմանը Մոսկվայի گورستان نووودویچی
Կարո Հալաբյանին նվիրված հուշատախտակ Երևանի համանուն փողոցի սկզբնամասում
درگیری مرزی افغانستان و پاکستان

از سال ۱۹۴۹، مجموعه‌ای از درگیری‌های مسلحانه و منجر به آتش‌سوزی در امتداد مرز افغانستان و پاکستان بین نیروهای مسلح افغانستان و نیروهای مسلح پاکستان رخ داده است. آخرین دور از خصومت‌ها بین دو کشور، در آوریل ۲۰۰۷ آغاز شد. شبه‌نظامیان وابسته به طالبان پاکستان و جماعت احرار، از خاک افغانستان، برای هدف قرار دادن پرسنل امنیتی پاکستان مستقر در امتداد مرز، استفاده می‌کنند. مجله دیپلمات می‌گوید که حضور تروریست‌های وابسته به طالبان پاکستان در خاک افغانستان، دلیل گلوله‌باران پراکنده خاک افغانستان توسط پاکستان است.
عبدالمجید مجیدی

| عبدالمجید مجیدی | عبدالمجید مجیدی |
| --- | --- |
وزیر مشاور و رئیس سازمان برنامه و بودجه ایران: وزیر مشاور و رئیس سازمان برنامه و بودجه ایران
دوره مسئولیت ۱۳۵۱ – ۱۳۵۶: دوره مسئولیت ۱۳۵۱ – ۱۳۵۶
پادشاه: محمدرضا پهلوی
نخست‌وزیر: امیرعباس هویدا
پس از: خداداد فرمانفرمایان
پیش از: حسین کاظم‌زاده
وزیرکار و امور اجتماعی ایران: وزیرکار و امور اجتماعی ایران
دوره مسئولیت ۱۳۴۷ – ۱۳۵۱: دوره مسئولیت ۱۳۴۷ – ۱۳۵۱
نخست‌وزیر: امیرعباس هویدا
پس از: عطاالله خسروانی
پیش از: امیر قاسم معینی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۱ دی ۱۳۰۷ تهران، ایران
درگذشته: ۵ اسفند ۱۳۹۲ (۸۵ سال) سان فرانسیسکو، کالیفرنیا، ایالات متحده
ملیت:  ایرانی
همسر(ان): منیره وکیلی
فرزندان: چهره زاد (زازا) و جمیله
محل تحصیل: دانشکده حقوق دانشگاه تهران دانشگاه پاریس دانشگاه هاروارد
پیشه: سیاستمدار
عبدالمجید مجیدی (زادهٔ ۲۱ دی ۱۳۰۷ – درگذشته ۵ اسفند ۱۳۹۲)؛ سیاستمدار ایرانی، وزیر تولیدات کشاورزی و وزیر کار، وزیر مشاور و رئیس سازمان برنامه و بودجه ایران در سال‌های (۱۳۵۶–۱۳۵۱) در کابینه‌های مختلف هویدا بود.
زندگی‌نامه

او در ۲۱ دی سال ۱۳۰۷، در خانواده ای اصالتاً مازندرانی در تهران متولد گردید. پدرش قوام الدین مجیدی، از اهالی روستای کلا-توابع شهرستان نور، وکیل دادگستری، از پایه‌گذاران حرفه وکالت به شکل نوین در ایران بود. مادرش بانو فاطمه مقصودی فرزند محمد یوسف ملک‌زاده مقصودی، ملقب به ملک‌التجار مازندرانی، بود. بنابر گفته عبدالمجید مجیدی پدربزرگش، محمد یوسف ملک‌زاده، از اولین فراماسونرهای مازندران بوده است. عبدالمجید، فرزند دوم خانواده، همراه با هفت برادر و یک خواهر خود، تحصیلات مقدماتی و دانشگاهی را در تهران طی کرد و برای ادامه تحصیلات همچون سایر افراد خانواده عازم اروپا گردید.
مجیدی خدمات دولتی خود را در سال ۱۳۳۲ از بانک توسعه صنعتی آغاز نمود سپس به ریاست دفتر مرکزی بودجه کل کشور منصوب شد. وی در سال ۱۳۴۵ معاون نخست‌وزیر گردید و ۱۲ ماه بعد به سمت وزیر تولیدات کشاورزی و مواد مصرفی تعیین شد.
همسر مجیدی، منیر وکیلی، خواننده گروه اپرای تهران بود. مدت کوتاهی پس از انقلاب آنها دچار یک سانحه شدید اتوموبیل شدند که به مرگ منیر وکیلی انجامید.
سوابق تحصیلی و اجرایی

وی در ۲۱ سالگی از دانشکده حقوق دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل گشت و برای ادامه تحصیل راهی پاریس شد. در سال ۱۳۳۱ ش پس از اخذ درجه دکتری در رشته حقوق به ایران بازگشت. در سال ۱۳۳۵ با سمت کمک کارشناس اقتصادی در سازمان برنامه استخدام شد. چهار سال بعد برای تحصیل در رشته اقتصاد در مقطع کارشناسی ارشد به دانشگاه هاروارد آمریکا رفت. در سال ۱۳۴۴ به سمت معاون نخست‌وزیر و رئیس دفتر بودجه منصوب شد. در سال ۱۳۴۷ به وزارت کار و امور اجتماعی ایران رسید و چهار و نیم سال در این سمت باقی ماند. در دی ۱۳۵۱ در مقام وزیر و رئیس به سازمان برنامه و بودجه بازگشت و تا مرداد ۱۳۵۶ (استعفای دولت هویدا) این مسئولیت را بر عهده داشت. بعد از دولت هویدا به دبیر کلی بنیاد فرح رسید. پس از آنکه شاه سیستم تک‌حزبی، رستاخیز، را در ایران برپا نمود مجیدی رهبری «جناح پیشرو»رستاخیزرا برعهده گرفت، او که بر این باور بود که قانون اساسی آنروز قانونی مترقی برای کشور‌داری است که به درستی اجرا نمی‌شود، به یاری دوستانش در جناح پیشرو برنامه‌ئی برای بهبودعمل‌کرد قوای سه‌گانه تهیه نمود که با مخالفت شدید شاه روبرو شد.  شاه به او گفت «قانون اساسی یعنی خواست من و ملت» . ولی به گفته مجیدی باهمه این که این گفته زیبائی بود ملت جائی برای ابراز خواست‌های‌اش نداشت، زیرا مجلس مجلسی انتخابی نبود.
در دوران نخست‌وزیری بختیار بازداشت شد؛ ولی در نخستین روزهای انقلاب از زندان گریخت و پس از سه ماه و نیم زندگی در خفا به فرانسه رفت.
وی از وزیران مهم دهه آخر سلطنت پهلوی بود. در مقام رئیس سازمان برنامه و بودجه نه تنها با نخست‌وزیر و کلیه وزیران تماس روزمره و مستمر داشت بلکه به‌طور منظم برای دادن گزارش و دریافت دستور با شاه دیدار می‌کرد و در بیشتر جلسات مهم تصمیم‌گیری حضور داشت یا از طریق روابط نزدیکش با امیرعباس هویدا از نتایج آنها آگاه می‌شد.
درگذشت

عبدالمجید مجیدی در ۵ اسفند ۱۳۹۲ در سن ۸۵ سالگی درگذشت.
پارک ملی قبوستان

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
مکان: جمهوری آذربایجان
معیار ثبت: فرهنگی: iii
شمارهٔ ثبت: ۱۰۷۶
تاریخ ثبت: ۲۰۰۷ (طی نشست سی و یکم)
مختصات: 
پارک ملی قبوستان (به ترکی آذربایجانی: Qobustan Milli Parkı) با نام رسمی چشم‌انداز فرهنگی سنگ‌نگاره‌های قبوستان، منطقه‌ای تپه‌ای و کوهستانی در جنوب شرقی رشته‌کوه‌های قفقاز است که به‌طور عمده در حوضهٔ آبریز رود جیران‌کچمز، بین رودهای پیرساعات و سومقاییت، در غرب قبوستان (در حدود ۶۴ کیلومتری جنوب غربی مرکز باکو، پایتخت جمهوری آذربایجان) و در کرانه‌های غربی دریای خزر قرار دارد. دره‌هایی تنگ و عمیق که در زبان ترکی آذربایجانی قبو نامیده می‌شوند این منطقه را قطع می‌کنند و نام قبوستان نیز احتمالاً برگرفته از همین قبوهاست.
وجود سنگ‌نگاره‌های تاریخی، آثار باستانی، گل‌افشانها و گازسنگها در این منطقه سبب شد تا قبوستان در سال ۱۹۶۶ منطقه‌ای بااهمیت ملی-تاریخی در آذربایجان اعلام و کوه‌های بویوکداش، کوچوکداش، جینگیرداغ و تپهٔ یازیلی که در نزدیکی دریای خزر در جنوب شرقی قبوستان تحت حفاظت دولتی قرار گیرد. پس از آن این منطقه در سال ۲۰۰۷ نیز به‌دلیل سنگ‌نگاره‌هایش در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفت. این سنگ‌نگاره‌ها به‌واسطهٔ کیفیت حجاری‌ها و نمایش مواردی همچون شکار، جانوران، گیاهان و سبک زندگی در دوران پیش از از تاریخ و نمایش توالی فرهنگی از آن دوران تا قرون وسطی به‌عنوان میراثی با اهمیت جهانی بسیار در نظر گرفته‌شدند.
باستان‌شناسی

ارزش باستان‌شناسی قبوستان در سال ۱۹۳۰ میلادی و به‌دنبال عزیمت مردانی برای استخراج شن از معدنی در این منطقه مشخص گردید. یکی از کارکنان معدن در میان سازندهای سنگی و تخته‌سنگی منطقه متوجهٔ حجاری‌هایی بر روی صخره‌ها شد و با اطلاع گروه آن‌ها توانستند غارهای دست‌ساز بشر را نیز که درونشان نقاشی‌های بیشتری بود را بیابند.
در این منطقه بیش از ۶٬۰۰۰ حجاری متعلق به ۵٬۰۰۰ تا ۴۰٬۰۰۰ سال پیش بر روی صخره‌ها انجام‌شده‌است. همچنین بقایایی از غارهای مسکونی، سکونت‌گاه‌ها و گورها به‌دست آمده که نمایانگر حضور و استفادهٔ شدید انسان از این منطقه پس از آخرین عصر یخبندان تا قرون وسطی بوده‌است.
بیشتر این سنگ‌نگاره‌ها مردمانی بدوی، حیوانات، نبردها، رقص‌های آیینی، گاوبازی، قایق‌هایی با پاروزنان مسلح، جنگجویانی نیزه به‌دست، کاروان‌های شتر، خورشید و ستارگان را به‌تصویر کشیده‌اند. نمایش فعالیت‌های مرتبط با شکار و ماهیگیری در این سنگ‌نگاره‌ها نشانگر زمانی است که اب و هوای منطقه گرمتر و مرطوبتر از امروز بوده‌است.
محیط

قبوستان دارای آب و هوایی خشک و تاحدودی نیمه‌گرمسیری است و زمستان‌هایی معتدل و تابستان‌هایی بسیار خشک دارد. با اینحال وجود گیاهان وحشی نادر در این منطقه حکایت از آب و هوایی مرطوبتر و چشمه‌هایی با آب کافی در قبوستان در حدود ده‌ها هزار سال پیش دارد.
پوشش گیاهی منطقه همان خصوصیات گیاهان نواحی کویری و نیمه‌کویری را دارد و شامل بوته، خاراگوش و دیگر گیاهان دائمی مشابه می‌شود. رز وحشی، ارس، گلابی وحشی، انجیر وحشی، انار وحشی، پیچ امین‌الدوله و دیگر انواع درختان و بوته‌ها نیز در میان توده‌سنگ‌ها و صخره‌های منطقه روئیده‌اند.
بااینحال این منطقه در گذشته‌های دور از نظر گیاهی و جانوری غنی‌تر بوده و گله‌های عظیم گاو وحشی، بز، گوزن، اسب وحشی، خر، گراز وحشی و غزال که شکار جانوران دیگری همچون شیر، گرگ، گربه وحشی و پلنگ بودند در قبوستان می‌زیستند. اما پوشش جانوری منطقه در طی دهه‌های گذشته کاهش یافته و امروزه جانورانی همچون روباه، شغال، گرگ، خرگوش، گربه وحشی، کبوتر وحشی و شماری مار و مارمولک در اینجا می‌زیند.
گل‌فشان‌ها

تقریباً در حدود ۴۰۰ گل‌فشان در آذربایجان و کرانه‌های آن در دریای خزر وجود دارد که این میزان بیش از نیمی از کل گل‌فشان‌های جهان است. یکی از این گل‌فشان‌ها واقع در ۱۵ کیلومتری باکو در سال ۲۰۰۱ ناگهان شروع به بیرون‌دادن شعله‌هایی به ارتفاع ۱۵ متر نمود و اخبار جهان را به خودش اختصاص داد.
تصور بر آن است که که این گل‌ها خاصیت دارویی دارند و به‌همین‌دلیل بسیاری از توریست‌های محلی و بین‌المللی برای استفاده از این گل‌ها به این منطقه سفر می‌کنند.
به‌طور متوسط یک گل‌فشان هر ۲۰ سال یکبار یا بیشتر با نیرویی عظیم در قبوستان فوران کرده و علاوه بر ایجاد شعله‌هایی به ارتفاع صدها متر، چندین تن گل را نیز در محیط اطرافش می‌پراکند.
سنگ‌نگاره‌های قبوستان از سال ۲۰۰۶ تا کنون بر پشت اسکناس‌های ۵ مناتی آذربایجان نقش بسته‌اند.
تاریخ کمونیسم

تاریخ کمونیسم
تاریخ کمونیسم به مجموعه‌ای وسیع از جنبش‌های سیاسی و ایدئولوژیک می‌پردازد که در مفاهیمی مانند مالکیت اشتراکی بر ابزار تولید و ثروت مشترک هستند. بیشتر اشکال مدرن کمونیسم بر مبنای تئوری‌های مارکسیسم بنا شده‌اند که توسط کارل مارکس در قرن نوزدهم میلادی پایه‌گذاری شده‌است.
کمون اولیه

مفهوم کمونیسم تاریخچه‌ای بسیار طولانی دارد و به قبل از دوران کارل مارکس و فردریش انگلس بر می‌گردد. در یونان باستان، مفهوم کمونیسم با افسانه‌ای راجع به «عصر طلایی» زندگی انسان‌ها همراه بود که در این عصر افراد جامعه با هماهنگی و آرامش کامل زندگی می‌کردند و مفهوم مالکیت خصوصی وجود نداشت. برخی استدلال می‌کنند که کتاب جمهوریت افلاطون و برخی اعتقادات نظریه پردازان یونان باستان زندگی اشتراکی در راستای حمایت از کمونیسم قرار دارند و همچنین شعب اولیه مسیحیت و به خصوص کلیسای کاتولیک روم اولیه مطابق آنچه در مورد اعمال حواریون و قبائل آمریکای بومی ایالت متحده در آمریکای قبل از کلمبیا نوشته شده، عقاید کمونیستی را به صورت زندگی اشتراکی و مالکیت مشترک تجربه می‌کردند.
توماس مور، در رساله خود با نام آرمان شهر که در سال ۱۵۱۶ تهیه شد، جامعه‌ای را به تصویر کشید که بر اساس مالکیت مشترک اداره می‌شد و حاکمان آن بر اساس منطق این رویه را انتخاب کرده بودند. همچنین فرانسیس رابلیاس جامعه آرمان شهر را در کتاب افسانه‌ای ابی تولئم به همین شکل توصیف کرده‌است. در قرن ۱۷ میلادی، مجدداً عقاید کمونیستی در انگلستان فراگیر شد. ادوارد برنشتاین در مقاله سال ۱۸۹۵ خود با نام «کرامول و کمونیسم»
استدلال می‌کند که چندین گروه در جنگ داخلی انگلستان، مخصوصاً دیگرز (یا «سرکوبگران حقیقی» مشخصاً دارای عقاید کمونیستی بودند و رفتار اولیور کرامول در برابر این گروه‌ها اغلب خصمانه و در بهترین حالت بی‌طرفانه بود.
انتقاد نسبت به مضمون مالکیت خصوصی تا دوران روشنفکری قرن ۱۸ ادامه یافت و متفکرانی مانند روسه در رأس این منتقدان قرار داشتند. کلمه «کمونیست» در سال ۱۸۴۰ توسط گودوین بارمبی و با توجه به کلمه فرانسوی "Commuisme" اختراع شده که بارمبی این کلمه را در هنگام مطرح کردن بحث مکتب مساوات منسوب به گراشوس بابف، از رادیکال‌های شرکت‌کننده در انقلاب فرانسه و ابه کنستانت معرفی کرد. بارمبی مشخصاً جامعه تبلیغ کمونیسم لندن را در سال ۱۸۴۱ پایه‌ریزی کرد. «سوسیالیسم آرمان شهر» (کلمه‌ای که توسط انگلز اختراع شد)، بر اساس نوشته‌های رابرت اوون، دچار فوریه و کلاود هنری دووری همه نوشته‌های مربوط به آرمان شهر را جمع‌آوری کرد.
کارل مارکس کمون اولیه را نشأت گرفته از وضعیت شکارچی گری انسان می‌داند. وقتی انسان‌ها قادر به ساختن شدند، مالکیت خصوصی مطرح شد، برابری‌های جامعه به نابرابری تبدیل شد، طبقات/ اجتماعی شکل گرفتند، سپس وضعیت تولیدی فئودالیسم شکل گرفت و در نهایت با جمع‌آوری اولیه سرمایه مفهوم کاپیتالیسم شکل گرفت که به نحوی به مرکانتیالیسم وابسته‌است. مارکس معتقد است گام بعدی در تکامل اجتماعی بازگشت به کمونیسم نیست بلکه هدف انسان دستیابی به وضعیتی فراتر از آنچه در کمون اولیه تجربه می‌شده‌است (مارکس این نظریه را با تأثیرپذیری از ادبیات هگل مطرح کرده‌است).
آنچه امروزه به عنوان کمونیسم مطرح است حاصل حرکت کارگری از قرن ۱۹ میلادی در اروپاست. در آن زمان انقلاب صنعتی رقم خورد، منتقدان اجتماعی کاپیتالیسم را به علت ایجاد طبقه جدیدی از کارگران بی‌تجربه که در شرایط سخت کار می‌کردند و همچنین افزایش فاصله طبقاتی بین فقیر و غنی مورد سرزنش قرار داد. انگلز که در منچستر زندگی می‌کرد، شاهد شکل‌گیری جنبش چارتیست بود («تاریخ سیوسیالیسم انگلستان را مطالعه کنید»)، در حالی که در همین زمان مارکس در فرانسه و آلمان شاهد پرولتاریا بود.
سالهای جنگ سرد

پس از پیروزی شوروی سابق در جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۴۵، ارتش سرخ شوروی کشورهایی را در شرق اروپا و آسیای شرقی از اشغال کشورهای متحدین آزاد کردند و بدین وسیله جنبش کمونیسم به این کشورها سرایت کرد. گسترش مرزهای کمونیسم به اروپا و آسیا باعث ایجاد شاخه‌های جدیدی در آن شد که از میان آن‌ها می‌توان به مائوئیسم اشاره کرد.
با اضافه شدن بسیاری از کشورها به دایره ممالک تحت نفوذ شوروی و افزایش قدرت آن در اروپای شرقی، کمونیسم بسیار قوی شد. دولت‌هایی بر پایه مدل شوروی در کشورهای بلغارستان، چکسلواکی، آلمان شرقی، لهستان، مجارستان و رومانی تشکیل شدند. همچنین دولتی کمونیستی تحت رهبری یوسیپ بروز تیتو در یوگسلاوی تشکیل شد اما سیاست‌های مستقل تیتو باعث جدا شدن جمهوری فدرال یوگسلاوی از کمین فرم شد که جایگزین کمین ترن شده بود. تیتوئیسم، شاخه‌های جدیدی از جنبش کمونیستی، تحت عنوان «مکتب انحرافی» مطرح شد. آلبانی هم پس از جنگ جهانی دوم به یک دولت کمونیستی مستقل تبدیل شد.
در سال ۱۹۵۰، حزب کمونیست چین کنترل تمامی سرزمین چین و بنابراین پرجمعیت‌ترین کشور دنیا را به دست گرفت. در برخی مناطق افزایش قدرت کمونیسم نارضایتی‌هایی را به وجود آورد که در نهایت منجر به درگیری‌هایی شد که از میان این مناطق می‌توان به شبه جزیره کره، لائوس، بسیاری از کشورهای خاورمیانه و آفریقا و به ویژه ویتنام اشاره کرد (به جنگ ویتنام «رجوع کنید».) کمونیست‌ها تلاش کردند با ناسیونالیستها (ملی گرایان) و سوسیالیست‌ها متحد شوند و در کشورهای فقیر در برابر امپریالیسم دنیای غرب بایستند که در این زمینه کم و بیش موفق بودند.
کمونیسم پس از فروپاشی شوروی سابق

در سال ۱۹۸۵، میخائیل گورباچف رهبر شوروی شد و بر اساس سیاست‌های اصلاح طلبانه گلاس نات (آزادی عمل) و پرسترویکا (بازسازی) کنترل دولت را به دست گرفت. بر خلاف شوروی، کشورهای لهستان، آلمان شرقی، چکسلواکی، بلغارستان، رومانی و مجارستان در سال ۱۹۹۰ تشکیل حکومت کمونیستی را ممنوع کردند. شوروی در سال ۱۹۹۱ فرو پاشید.
در ابتدای قرن ۲۱، کشورهایی که توسط حزب کمونیست و با سیتسم تک حزبی اداره می‌شدند عبارت بودند از: جمهوری خلق چین، کوبا، لائوس، کره شمالی و ویتنام. ولادیمیر ورنین عضو حزب کمونیست مولداوی است اما کشور بر اساس قانون تک حزبی اداره نمی‌شود. احزاب کمونیستی در بسیاری از کشورهای اروپایی و در بین کشورهای جهان سوم و مخصوصاً هند نفوذ زیادی دارند.
مردم جمهوری خلق چین در بسیاری از تفکرات مائو تجدید نظر کردند و مردم جمهوری خلق چین، لائوس، ویتنام و تا حد کمتری کوبا، از کنترل دولت‌هایشان بر روی اقتصاد کاستند تا رشد اقتصادی بیشتری داشته باشند. مردم چین مناطق آزاد تجاری را ایجاد کردند که به شرکت‌های بازار مدار وابسته‌اند و از کنترل دولت خارج هستند. چندین کشور دیگر با دولت‌های کمونیستی نیز اصلاحات اقتصادی را آغاز کردند که ویتنام یک از این کشورهاست. رهبری جمهوری خلق چین سیاست‌های رسمی خود را «سوسیالیسم با ویژگی‌های چینی» «(سوسیالیسم چینی)» قلمداد می‌کند.
مارکسیسم، از فشار دولت‌های سرمایه‌داری خارجی، عقب ماندگی نسبی کشورهایی که در آن‌ها انقلاب رخ داده و ظهور یک طبقه بود و کراتیک که مطبوعات را در اختیار گرفت به عنوان علل عدم موفقیت کمونیسم پس از انقلاب‌های سوسیالیستی در اروپای شرقی نام می‌برد. منتقدان مارکسیست شوروی سابق، و مخصوصاً تروتسکی، شوروی سابق و دولت‌های کمونیستی را «دولت‌های کارگری منحط» یا «دولت‌های کارگری ناقص» می‌نامند و استدلال می‌کنند که سیستم شوروی سابق بسیار پایین‌تر از ایده‌آل‌های کمونیستی مارکس است.
طرفداران تروتسکی استدلال می‌کنند که دولت شوروی به این علت فرو پاشید که طبقه کارگر در سیاست حضور نداشت. طبقه حاکم شوروی یک طبقه (کاست) بود و کراتیک بود اما نه یک طبقه حاکم جدید. آن‌ها خواستار یک انقلاب سیاسی در USSR شدند و از کشور در برابر بازگشت به سرمایه‌گذاری دفاع کردند. دیگران، مانند تونی کلیف از نظریه سرمایه‌داری دولتی حمایت کردند که طبق آن نخبگان بوروکرات به عنوان یک طبقه سرمایه‌دار بدلی در نظام سیاسی مرکزی فعالیت می‌کنند.
در مقابل، غیر مارکسیست‌ها همواره دولت‌هایی که توسط احزاب کمونیستی اداره می‌شوند را دولت‌هایی کمونیستی خوانده‌اند. در علوم اجتماعی، جوامعی که توسط احزاب کمونیستی اداره می‌شوند با توجه به کنترل تک حزبی و اقتصاد سوسیالیستی شان برجسته و شاخص هستند. در حالیکه مخالفان کمونیسم مفهوم «تمامیت‌خواهی» را به این جوامع نسبت می‌دهند، بسیاری از جامعه شناسان امکان فعالیت‌های سیاسی مستقل در این جوامع را در نظر گرفته و بحث تکامل این جوامع را تا زمان فروپاشی شوروی سابق و متحدانش در اروپای شرقی در اواخر دهه ۱۹۸۰ و اوایل دهه ۱۹۹۰ میلادی پیگیری کنند.
امروزه، انقلابیون مارکسیست عملیات‌های چریکی را در هند، نپال و کامبوج هدایت می‌کنند.
مردها و نامردها

| مردها و نامردها | مردها و نامردها |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: عباس کسایی
تهیه‌کننده: محمدتقی شکرایی
نویسنده: کاویان کسایی
بازیگران:  بهمن مفید  مرتضی عقیلی  هاله  حسین گیل  عبدالله بوتیمار  شهرآشوب  مهری ودادیان  پروین سلیمانی 
موسیقی: حسین واثقی
فیلم‌بردار: تورج پورمروت
شرکت تولید: شرکت سینما تئاتر رکس
تاریخ‌های انتشار: ۱۷ بهمن ۱۳۵۲
مدت زمان: ۱۰۴ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
مردها و نامردها فیلمی به کارگردانی عباس کسایی و با بازی بهمن مفید، مرتضی عقیلی و حسین گیل است که در سال ۱۳۵۲ به اکران عمومی در آمد.
خلاصه فیلم

کریم (بهمن مفید) شیفتهٔ مستانه (هاله)، خوانندهٔ کابارهٔ محسن (عبدالله بوتیمار) است. کریم برای نجات مستانه و ازدواج با او سفته‌های مستانه را باز پس می‌گیرد و با مستانه، ازدواج می‌کند. محسن، به تلافی، به کمک احمد فری (حسین گیل)، برادر مستانه، از عذرا (شهرآشوب)، خواهر کریم، هتک حیثیت می‌کند و پس از به اعتیاد کشاندنش او را به کار خوانندگی در کابارهٔ محسن وا می دارد. رحمت (مرتضی عقیلی)، شاگرد کریم، برای نجات عذرا به دیدنش میرود و از او می‌خواهد تا با او ازدواج کند. عذرا قبول می‌کند و قرار میگذارند تا شب باهم ملاقات کنند ولی ادمهای محسن زودتر میرسند و شاگرد کریم را می کشند. وقتی کریم از ماجرا با خبر می‌شود به کاباره میرود و عذرا موقع فرار بر اثر سقوط از پشت بام جان می‌دهد. ولی در بیمارستان همه ماجرا را برای کریم تعریف می‌کند. کریم با احمد فری درگیر می‌شود، و احمد از چنگ کریم می گریزد، و پس از این که درمی یابد محسن قصد دارد او را به پلیس معرفی کند محسن را از پا در می‌آورد و می گریزد. کریم و احمد رو در روی هم قرار می‌گیرند. کریم زخمی می‌شود و احمد به ضرب گلولهٔ مأموران پلیس از پا درمی آید.
مواستاتین

| 0 | 1 |
| --- | --- |
داده‌های بالینی: داده‌های بالینی
کد ATC: None
شناسه‌ها: شناسه‌ها
 نام آیوپاک (1S,7S,8S,8aR)-8-{2-[(2R,4R)-4-Hydroxy-6-oxotetrahydro-2H-pyran-2-yl]ethyl}-7-methyl-1,2,3,7,8,8a-hexahydronaphthalen-1-yl (2S)-2-methylbutanoate :  نام آیوپاک (1S,7S,8S,8aR)-8-{2-[(2R,4R)-4-Hydroxy-6-oxotetrahydro-2H-pyran-2-yl]ethyl}-7-methyl-1,2,3,7,8,8a-hexahydronaphthalen-1-yl (2S)-2-methylbutanoate 
شمارهٔ سی‌ای‌اس: 73573-88-3 N
پاب‌کم CID: 64715
IUPHAR/BPS: 3031
دراگ‌بنک: DB06693 Y
کم‌اسپایدر: 58262 Y
UNII: 1UQM1K0W9X
KEGG: C13963 Y
ChEBI: CHEBI:34848 N
ChEMBL: ChEMBL54440 Y
CompTox Dashboard (EPA): DTXSID4040684 
ECHA InfoCard: 100.131.541 
داده‌های فیزیکی و شیمیایی: داده‌های فیزیکی و شیمیایی
فرمول شیمیایی: C23H34O5
جرم مولی: ۷۰۰۲۳۹۰۵۲۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰♠۳۹۰٫۵۲۰ g·mol−1
مدل سه بعدی (جی‌مول): Interactive image
 SMILES O=C(O[C@@H]1[C@H]3C(=C/CC1)\C=C/[C@@H]([C@@H]3CC[C@H]2OC(=O)C[C@H](O)C2)C)[C@@H](C)CC :  SMILES O=C(O[C@@H]1[C@H]3C(=C/CC1)\C=C/[C@@H]([C@@H]3CC[C@H]2OC(=O)C[C@H](O)C2)C)[C@@H](C)CC 
 InChI InChI=1S/C23H34O5/c1-4-14(2)23(26)28-20-7-5-6-16-9-8-15(3)19(22(16)20)11-10-18-12-17(24)13-21(25)27-18/h6,8-9,14-15,17-20,22,24H,4-5,7,10-13H2,1-3H3/t14-,15-,17+,18+,19-,20-,22-/m0/s1 Y Key:AJLFOPYRIVGYMJ-INTXDZFKSA-N Y :  InChI InChI=1S/C23H34O5/c1-4-14(2)23(26)28-20-7-5-6-16-9-8-15(3)19(22(16)20)11-10-18-12-17(24)13-21(25)27-18/h6,8-9,14-15,17-20,22,24H,4-5,7,10-13H2,1-3H3/t14-,15-,17+,18+,19-,20-,22-/m0/s1 Y Key:AJLFOPYRIVGYMJ-INTXDZFKSA-N Y 
 NY (این چیست؟)  (صحت‌سنجی):  NY (این چیست؟)  (صحت‌سنجی)
مواستاتین (انگلیسی: Mevastatin) یک عامل هیپولیپیدمیک است که به دسته استاتین‌ها تعلق دارد. این ماده یک مهارکننده ردوکتاز HMG-CoA است اما به بازار عرضه نشد.
پناهندگان ایرانی

شرایط نابسامان سیاسی، اقتصادی و اجتماعی در برخی کشورها، بسیاری از مردم را به سمت مهاجرت با پای پیاده، از طریق هوا، خشکی و دریا به طُرُق قانونی یا غیرقانونی کشانده است. در طول دهه‌های گذشته، تعداد قابل توجهی از ایرانیان از کشور خود مهاجرت نموده و به مرور زمان، جامعه ای چهار میلیون نفری دور از وطن در سراسر جهان پدیدآورده اند. برخی با کسب مدارک لازم به کشورهای دیگر سفر کرده تا زندگی جدیدی را شروع کنند؛ برخی نیز با وجود خطرات بسیار از کوه‌ها، دریاها و سیم‌های خاردار مرزها گذر کرده و در کمپ‌های پناهندگی مستقر شدند. این مسئله از دهه‌های گذشته تاکنون روندی رو به رشدی داشته و متأسفانه آسیب‌هایی را به لحاظ اجتماعی، سیاسی و دیپلماتیک به جایگاه ایران در دنیا و نیز گذرنامه ایرانی وارد نموده است.
آمارها

با نگرش به آمار کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد، در پایان سال ۲۰۱۹ میلادی (زمستان ۱۳۹۸) حدود ۲۱۵ هزار ایرانی، در کشورهای دیگر جهان پناهنده یا پناهجو بوده‌اند. به این ترتیب، ۲۱۵ هزار نفر پناهنده و پناهجوی ایرانی، مجموع افرادی است که تا انتهای سال ۲۰۱۹ میلادی از ایران خارج شده و در گوشه و کنار جهان، یکی از وضعیت‌های پناهندگی یا پناهجویی را داشته‌اند.همچنین بر اساس گزارش رصدخانه مهاجرت ایران، جمعیت پناهندگان ایرانی مقیم کشورهای میزبان از ۱۴۳ هزار نفر در سال ۲۰۲۱ به ۱۲۲ هزار نفر در سال ۲۰۲۲ کاهش یافت.
رتبه ایران در میان کشورهای پناهجو فرست در سال‌های ۲۰۰۲، ۲۰۱۲ و ۲۰۲۲ به ترتیب ۱۶، ۹ و ۲۱ بوده است. علت افزایش چشمگیر رتبه ایران در سال ۲۰۲۲، افزایش تعداد پناهجویان در سایر کشورها بوده است. در واقع تعداد پناهجویان ایرانی در سال ۲۰۲۲ نسبت به سال ۲۰۱۲ بیش از دو برابر و نسبت به سال ۲۰۰۲ بیش از ۵ برابر شده اما به دلیل افزایش تعداد پناهجوفرست افزایش یافته است. با توجه به گزارش رصدخانه مهاجرت ایران در سال ۱۴۰۱، ایرانی‌ها برای کشورهای ترکیه، آلمان، بریتانیا، عراق و ایالات متحده بیشترین درخواست پناهجویی را داشته‌اند و نشان می‌دهد که درخواست پناهندگی ایرانیان بیشتر از کشورهای جنگ‌زده نظیر لبنان و یمن بوده است.
گزارش اداره آمار کمیسیون اروپا (یورواستات) حاکیست که در پایان سال ۲۰۲۲ افزون بر ۲۱ هزار ایرانی نیز در نوبت دریافت نتیجه ارائه تقاضای پناهندگی خود به یکی از کشورهای عضو اتحادیه اروپا بوده‌اند. از این میان، ۱۴ هزار و ۴۰۵ نفر متقاضی پناهندگی به آلمان و هزار و ۴۰۰ تن نیز در صف انتظار پناهندگی به هلند بوده‌اند. گزارش‌های کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد نشان می‌دهد که در سال ۲۰۲۲، تعداد پناهندگان ایرانی نسبت به سال قبل از آن ۴۴ درصد افزایش یافته است.
آمارها > در ترکیه

با توجه به هم‌مرز بودن ترکیه با ایران، ایرانیان زیادی در این کشور تقاضای پناهندگی کرده‌اند. این پناهجویان و پناهندگان به‌طور روزمره با مشکلات بسیاری دست و پنجه نرم می‌کنند. پس از آنکه در اواخر سال ۲۰۱۸، کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل بخش زیادی از امورات خود را به اداره مهاجرت ترکیه محول کرد، تمرکز از روی پناهندگان ایرانی مخصوصاً در بخش تعیین کشور برداشته شد و ترکیه شاهد ترافیک سنگین پناهندگان ایرانی بوده است.
آمارها > در آلمان

مقالهٔ اصلی: پناهندگان ایرانی در آلمان
آمارها > در بریتانیا

داده‌های وزارت کشور بریتانیا از تعداد پناهجویان عبوری از کانال مانش در سال ۲۰۲۳ نشان می‌دهد افغان‌ها و ایرانی‌ها در صدر فهرست افرادی هستند که از طریق این گذرگاه به این کشور پناهنده شده‌اند. کانال مانش یکی از مسیرهای پرتردد برای عبور غیرقانونی مهاجران در شمال فرانسه و جنوب انگلیس است. بنابر یک گزارش آماری که از سوی سازمان حامی پناهجویان در بریتانیا به نام «شورای پناهجویان» منتشر شده است، تا پایان ماه اوت سال ۲۰۲۳ تعداد ۴ هزار و ۶۹ شهروند افغانستانی و ۲ هزار و 0۲۵۰ نفر شهروند ایران از طریق کانال مانش و با قایق‌های کوچک به بریتانیا پناهنده شده‌اند.براساس این اطلاعات، بیش از نیمی از پناهجویانی که با قایق از این گذرگاه دریایی خطرناک میان فرانسه و انگلیس عبور کرده‌اند، فقط از پنج کشور افغانستان، ایران، اریتره، سوریه و سودان بوده‌اند.
آمارها > معافیت ویزا صربستان

اواخر تابستان سال ۱۳۹۶ دولت صربستان اعلام کرد که به انگیزه تقویت گردشگری در این کشور، شهروندان ایرانی را از دریافت ویزا معاف می‌کند. صربستان نخستین کشور اروپایی بود که دروازه‌های خود را به روی ایرانی‌هایی که همواره برای سفر به اروپا با چالش ویزا روبه‌رو بوده‌اند، گشود. اما خیلی زود صرب‌ها فهمیدند که هدف بخش زیادی از سفرکنندگان به صربستان گردشگری نیست و دلیل افزایش پروازها به کشورشان موضوع دیگری است؛ پناهندگی و فرار به اروپا. گروهی مسیر بالکان را در پیش گرفتند تا خود را به آلمان یا فرانسه برسانند و گروهی نیز در همان صربستان درخواست پناهندگی دادند. به سبب این سفر بی‌بازگشت مسافران ایرانی، دولت صربستان بعداً اعلام کرد که معافیت ویزا را برای شهروندان ایرانی لغو کرده و دوباره مقررات ویزا را برقرار می‌کند. به گفته وزیر گردشگری صربستان، در هفت ماه اول سال ۲۰۱۸ (همزمان با آغاز سیاست لغو ویزا) حدود ۱۵ هزار و ۸۵۵ ایرانی به صربستان سفر کرده بودند که بیش از یک‌هزار و ۵۰۰ نفر از این افراد در صربستان درخواست پناهندگی داده‌اند.