ادل زای
زندگی حرفه‌ای > کرونشتات (۱۸۸۴–۱۹۱۷)

پس از نزدیک به یک دهه در سگد، زای سمتی در دانشکدهٔ آموزش معلمان مهدکودک کلیسای انجیل آوگسبورگ دریافت کرد و کرونشتات (براسّو) نقل مکان کرد. اگرچه به عنوان معلم کلاس تحت سرپرستی مدیر منصوب شده بود، از ابتدا زای نیروی محرکه و رهبر خلاق مؤسسه بود. به عنوان تنها زن با مدرک تحصیلات عالی، او مسئول ایجاد سیلابس بود، که شامل دروسی در نظریهٔ آموزش و مهدکودک، زبان آلمانی و زبان مجاری، جغرافیا، تاریخ و پراکتيکوم می‌شد. پس از آن که در طول تحصیلات خود در آلمان در دههٔ گذشته با جنبش زنان آشنا شده بود، زای به محض تأسیس اتحادیهٔ زنان کلیسای انجیل ترنسیلوانیا در ۱۸۸۴ به آن پیوست و به یکی از رهبران فشار برای حقوق زنان تبدیل شد. در ۱۸۸۸، او سخنرانی‌ای با عنوان زن به عنوان معلم ارائه داد که در آن بر لزوم به کارگیری حقوق برابر در مدارس دخترانه تحت نظر کلیسای انجیل ترنسیلوانیا تأکید کرد. او اشاره کرد که در ۱۸۸۷ یک پیشنهاد برای استخدام معلمان زن به این بهانه رد شده بود که کلیسا باید یک مدرسهٔ عادی برای آموزش آن‌ها باز کرده و اداره کند.
در نمایشگاه ملی آموزش کودکان در ۱۸۸۹ در بوداپست، زای به دلیل کارهایش مورد تقدیر قرار گرفت و برای دوره‌هایی که در مدرسه تدریس می‌کرد، برندهٔ جایزه طلا شد. همچنین در همان سال، برنامهٔ درسی دانشکدهٔ آموزش معلمان مهدکودک کلیسای انجیل آوگسبورگ توسط پادشاهی مجارستان تأیید شد و تا ۱۸۹۱، کار و تغییرات در الزامات دولتی آموزش اولیه در مجارستان را متحول کرد. در ۱۸۹۲، این مدرسه به طور رسمی توسط دولت اعتباربخشی شد و دو سال بعد، زای دوره‌ای سه‌ماهه به‌منظور آموزش مداوم برای آماده‌سازی مراقبین کودکان روستایی طراحی کرد، در حالی که والدین آن‌ها مشغول کاشت و برداشت بودند. کار اجتماعی این مراقبان که تمرکز آن‌ها آموزش زبان مادری و آداب و رسوم به کودکان بود، پل‌هایی میان خانواده‌های روستایی و شهرهایی که مراقبان در آن‌ها زندگی می‌کردند ایجاد کرد. همچنین در ۱۸۹۴، او با موفقیت از مقامات کلیسا خواست که معلمان مهدکودک و صنایع دستی که مهارت‌های فنی تدریس می‌کردند و در حفظ هنرهای مردمی کمک می‌کردند، اما به عنوان معلم شناخته نمی‌شدند، باید برای دریافت مستمری بازنشستگی واجد شرایط شوند.
در ۱۸۹۶، زای کتاب نظریه و عمل تربیت کودک نوپا را منتشر کرد، که اهمیت مهدکودک را در توسعهٔ اجتماعی کودکان بیان می‌کرد. او از معلمان خواست تا اجازه دهند کودکان از طریق فعالیت‌های تحت نظارت و مشاهده یاد بگیرند و اشاره کرد که بازی با یکدیگر باعث تحریک رشد آن‌ها به عنوان اعضای جامعه‌شان می‌شود. این کتاب با عنوان نظریه و عمل مهدکودک در ۱۹۱۶ تجدید چاپ شد و تا زمان جنگ جهانی دوم به طور گسترده‌ای در آلمان برای آموزش معلمان استفاده می‌شد. در ۱۸۹۸، زای کتاب دوم خود را با عنوان کتابچهٔ راهنما برای آموزش زنان سرپرست پناهگاه‌های تابستانی منتشر کرد که مشاوره‌های عملی برای معلمان برای سازماندهی فعالیت‌های تابستانی برای کودکان جهت ادامهٔ اجتماعی‌شدن آن‌ها ارائه می‌داد. چاپ دوم این کتاب در ۱۹۱۸ منتشر شد.
پس از درخواست‌های متعدد از مقامات، در ۱۹۰۱ زای سرانجام در تلاش خود برای باز کردن حرفهٔ تدریس برای زنان موفق شد. موفقیت دیگر زمانی رخ داد که اولین مدرسهٔ نرمال ترنسیلوانی برای زنان در ۱۹۰۳ در سیگیشوآرا (سگسوار) افتتاح شد. زای که تابستان‌ها را برای ادامهٔ تحصیلات خود در انگلستان، فرانسه و آلمان استفاده کرده بود، با فمینیست‌های بین‌المللی ارتباط برقرار کرد، افرادی مانند مینا کائور و یانته شورین. او شروع به مبارزه برای تغییرات در قوانین کار کودک، خواستار سرکوب نیش و کنایه‌ها در سطح ملی در نشریات و سخنرانی‌ها علیه زنان شد و از حقوق زنان، از جمله حق رأی زنان حمایت کرد.