stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
گردا تارو
نگارخانه

شبه نظامیان زن در سال ۱۹۳۶
سرباز زن جمهوری اسپانیا، عکس از گردا تارو، سال ۱۹۳۶
عکس در سال ۱۹۳۷ توسط تارو از سربازان جمهوری‌خواه در گذرگاه ناواسیرادا در اسپانیا
تصویر گرفته شده از رابرت کاپا توسط تارو، می ۱۹۳۷ در جریان جنگ‌های داخلی اسپانیا
مقبره گردا تارو در گورستان پر-لاشز
منجیل

| منجیل | منجیل |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: گیلان
شهرستان: رودبار
بخش: مرکزی
نام(های) دیگر: شهر باد، شهر توربین‌های بادی ایران، شهر انرژی گیلان
نام(های) پیشین: مانگیل، منگیل
مردم: مردم
جمعیت: ۲۲٬۷۸۸
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
ارتفاع: ۴۹۶ متر
آب‌وهوا: آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه: ۱۸ درجه سانتیگراد
میانگین بارش سالانه: ۲۱۴ میلی‌متر
روزهای یخبندان سالانه: ۵ روز
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
شهردار: رحیمی
ره‌آورد: زیتون، روغن زیتون، انار، ماهی، زیتون پرورده، سیر، پیاز
  منجیل  روی نقشه ایران ۳۶°۴۳′۵۸″شمالی ۴۹°۲۵′۱۳″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۷۳۲۸°شمالی ۴۹٫۴۲۰۳°شرقی﻿ / 36.7328; 49.4203   :   منجیل  روی نقشه ایران ۳۶°۴۳′۵۸″شمالی ۴۹°۲۵′۱۳″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۷۳۲۸°شمالی ۴۹٫۴۲۰۳°شرقی﻿ / 36.7328; 49.4203   
 :  
دلیر گنبد - منجیل
مَنجیل شهری است که در شمال ایران و در استان گیلان واقع شده است.
شهر منجیل در مجاورت سه استان زنجان، قزوین و گیلان، یکی از شهرهای هفت‌گانهٔ شهرستان رودبار در کشور ایران است. منجیل مرکز تجاری شهرستان رودبار استان گیلان شناخته می‌شود. سد سفیدرود در این شهر ساخته شده است.
ورودی شهر منجیل
واژه‌پژوهی نام شهر منجیل

به نظر می‌رسد منجیل یا منگیل (مان+جیل) به معنی خانه جیل (گیل) و (من+جیل) به معنی منش و اندیشه و جایگاه قوم گیل باشد.
برخی از تاریخ‌نگاران پیشین مانند زین‌العابدین شیروانی که مؤلف کتاب بستان السیاحه است، گیلان را مأخوذ از نام جیل بن ماسل از فرزندان حضرت نوح می‌دانند که این سرزمین را بنا نموده است.
در کتاب سرزمین‌های خلافت شرقی دربارهٔ نامگذاری این سرزمین (گیلان کنونی) به نام جیلان آورده است: «زمین‌های رسوبی دلتا را جغرافی‌نویسان عرب به‌طور خاص جیل یا جیلان می‌گفتند و وقتی می‌خواستند تمام ایالت گیلان را اراده کنند، آن را به صورت جمع یعنی جیلانات (گیلانات) می‌نامیدند.[نیازمند منبع]
تاریخ منجیل

در کتب و مقاله‌های بسیاری نام منجیل آمده است از جمله در کتاب «عارف دیهیم دار» نوشته «جیمز داون» از شریف منجیلی نام برده است.
مقبره و گنبدی سالیان سال در آرامستان منجیل به نام محلی دلی گنبز که برگرفته از دلیر گنبد می‌باشد وجود داشت و کمتر کسی از نام اصلی مکان و شخصیتی که در اینجا مدفون بود خبر داشت. با مطالعه ای که از کتاب عارف دیهیم دار جلد دو از صفحات ۱۹۸ تا ۲۰۵ آمده است می‌توان به این سؤال قدیمی پاسخ داد.
شریف منجیلی از افسرانی بود که در جنگ با سربازان شاه اسماعیل شمشیر به دست نگرفت. کاظم شفتی، شریف منجیلی و موسی تولمی … که از مدافعان بودند دستگیر شدند این سه نفر از جمله امرایی بودند که در قتل میرزا حسن و کارکیا شرکت داشتند به دستور شاه اسماعیل تحت نظر قرا گرفتند تا نگریزند. پس از شکست سپاه شورشی چون دیگر موردی به حضور سپاه شاه اسماعیل در منطقه رودبار تا کناره دریای خزر وجود نداشت شاه اسماعیل آن قسمت از سپاه خود را احضار کرد و شورشی‌های دستگیرشده را تحویل کارکیای جوان داد و قصاص آن‌ها را به او سپرد. موسی تولمی توبه کرد و شاه اسماعیل دستور داد از قتل او صرف نظر شود؛ و او را در حبس نگه داشتند تا فرصت یابد از کرده خویش پشیمان شود. اما در مورد کاظم شفتی و شریف منجیلی شاه اسماعیل گفت چون سمت ریاست داشتند و اوامر مربوط به قتل عمو و پدرت را داده‌اند باید قصاص شوند. شاه اسماعیل سپس از لاهیجان رفت و کارکیا روزی را برای قتل کاظم شفتی و شریف منجیلی تعیین نمود.
این شهر زمانی با نام قریه منجیل پاره‌ای از عمارلو و در دوره ای مرکز آن بوده است.
تاریخ منجیل > خاندان‌های محلی و منجیل

خاندان‌های حکمران محلی که بر منجیل یا از قریه منجیل حکم می‌راندند عبارتند از:[منبع نامعتبر؟][نیازمند منبع مستقل]
عمارلوئیان - اواخر افشاریه تا اوائل پهلوی
جستانیان
قارنیان
اسپهبدان
زیدیان
جمعیت

براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت این شهر ۱۷٬۳۹۶ نفر بوده است.
مردم و زبان

مردم لوشان و منجیل عمدتاً جمعیتی ترک از عمارلو به همراه تات‌ها و کردها بودند. زبان مردم منجیل ترکی است.
کتاب فرهنگ جغرافیایی ایران زبان‌های رایج در این شهر را ترکی و کردی و فارسی ذکر کرده است.
گیلکی رودباری در جنوب گیلان، در رستم‌آباد، رودبار، منجیل و لوشان و … رایج است.
کتاب جغرافیای کامل ایران معتقد است هرچه از سمت رودبار به سمت منجیل برویم از تعداد گویشوران زبان گیلکی کاسته و بر ترک‌زبانان افزوده می‌شود.
در ایرانیکا به نقل از گریگوری ملگونوف و رابینو، گفته شده اکثر مردم لوشان و منجیل از ایل عمارلو همراه با تات‌ها بوده‌اند و منجیل جزء منطقه عمارلو به شما می‌آمده است.
اقتصاد

درآمد اصلی مردم این شهر از راه تجارت تأمین می‌شود. افراد از طارم سفلی و علیا و روستاهای اطراف جهت تأمین برخی نیازمندی‌های خود به منجیل مراجعه می‌کنند. بخش دیگری از درآمد مردم این شهر از راه فروش زیتون و فراورده‌های آن تأمین می‌شود. محصول اصلی این شهر زیتون است و باغات زیتون
اقتصاد > انرژی

منجیل شهر انرژی گیلان شمرده می‌شود. باد منجیل یکی از عوامل معروفیت این شهر می‌باشد که اغلب در بهار و تابستان با شدت بیشتری و در پاییز و زمستان با شدت کمتری می‌وزد. این باد از قدیم معروف به هفت باد منجیل بوده و شدت ان بقدریست که درختان زیتون را اغلب به یک سمت خم می‌کند.
اوایل دهه هفتاد با تصمیم دولت اقدام به خرید و نصب نیروگاه بادی از کشور دانمارک گردید و پس از گذشت چند سال و فراگیری متخصصان داخلی، امروزه پروانه‌های بادی در کشور تولید و در نیروگاه بادی منجیل نصب می‌گردد و این نیروگاه پیوسته گسترش می‌یابد.
سد سپیدرود نیز یکی دیگر از عوامل معروفیت و جذابیت منجیل است که در اوائل دهه ۴۰ بدست نیروهای فرانسوی در دهانه رودخانه سپیدرود واقع در شهر منجیل ساخته شد.
رودخانه‌های شاهرود و قزل اوزن در شهر منجیل بهم می‌رسند و ابی که از این رودخانه‌ها می‌آید در پشت سد سپید رود و در دریاچهٔ سپید رود ذخیره می‌گردد تا نیاز شالی‌کاران و کشاورزان گیلانی را در بهار و تابستان تأمین نماید.
آب و هوا

«باد منجیل» بسیار معروف است و در سفرنامه‌های بسیاری به آن اشاره شده است. همچنین در جلسه‌ای در آکادمی علوم پاریس در سال ۱۸۸۵ به آن پرداخته شد. دلیل این جریان هوای شدید، تلاقی آب و هوای نیمه خشک با آب و هوای مرطوب خزری در این منطقه است. این آب و هوا همچنین موجب ویژگی‌های شبه مدیترانه‌ای در منجیل می‌شود و باعث رشد جنگل‌های بسیار پراکنده درخت سرو (Cupressus sempervirens var. horizontalis) روی تپه‌های منطقه و پرورش باغ‌های زیتون در روستاها می‌شود.
آب و هوا > علل وزش باد در شهر منجیل

استقرار الگوهای متفاوت فشار در فصول مختلف سال در تلفیق با عوارض سطح زمین باعث ایجاد یکی از شدیدترین بادهای محلی ایران در جنوب دریای خزر شده است. دره سفید رود کانال ارتباطی بین دریای خزر در شمال و خشکی گسترده ایران مرکزی در جنوب می‌باشد. تفاوت عرض جغرافیایی این دو پهنه سبب شده تا از نظر بیلان انرژی و الگوهای گردشی هوا، شرایط مختلفی در منطقه استقرار یابد. به طوری که این تضادها در نهایت الگوهای متفاوتی از فشار را در فصول مختلف سال در سطح منطقه به وجود می‌آورند. نتیجه این وضعیت تبادل هوا بین پهنه آبی خزر و خشکی ایران مرکزی است. از آنجایی که دیواره کوهستانی البرز مانع از تبادل هوا در این منطقه شده است بنابراین جریان هوا فقط از طریق دره‌هایی که عمود بر جهت ناهمواری‌هاست انجام می‌شود. در این پژوهش با بررسی آمار ایستگاه‌های سینوپتیک مستقر در سطح منطقه و نقشه‌های سینوپتیک در فصول مختلف سال، علل وزش باد، عوامل مؤثر در ایجاد آن و تغییرات ماهانه، فصلی و سالانه در ساعات مختلف روز مورد بررسی قرار گرفته است، نتایج این پژوهش عبارت است از: ۱ـ در تمام سال میزان فشار در ایستگاه‌های واقع در شمال البرز بیشتر از ایستگاه‌های جنوب آن، در محدوده وزش باد منجیل است. ۲ـ جریان باد غالب و نایب غالب در ۱۲ ماه سال در ایستگاه سینوپتیک منجیل به ترتیب، شمالی و سپس شمال غربی است. ۳ـ درصد حالات هوای آرام در ۱۲ ماه سال یکسان نبوده، به طوری که بین صفر درصد در ساعات ۵/۱۸ عصر در ماه اگوست (مرداد) تا ۹۱/۸۴ درصد در ساعات ۵/۶ به وقت محلی در دسامبر (آذرماه) در نوسان است. - روند تغییرات، تداوم جریان باد و درصد هوای آرام در فصول چهارگانه سال یکسان نبوده و الگوهای گردشی هوا در سطح زمین و سطوح میانی جو ارتباط دارد. بررسی نقشه‌های سینوپتیک نیز بیانگر الگوهای متفاوت هوا در فصول مختلف سال است، چنان‌که محدوده مطالعاتی دارای یک دوره هوای آرام با درصد باد کمتر در زمستان و یک دوره دارای باد با نداوم و سرعت بالا در تابستان است.
منبع:دکتر پرویز رضایی
شهر منجیل محل تلاقی سه نوع آب و هوای معتدل خزر، کوهستانی البرز و گرم و خشک مرکزی ایران نیز می‌باشد و از این حیث نیز هوایی منحصربه‌فرد دارد. همچنین به دلیل تلاقی این سه هوا، معمولاً باد نسبتاً شدیدی که اغلب در بهار و تابستان با شدت بیشتری و در پاییز و زمستان با شدت کمتری می‌وزد.
آموزش

منجیل از معدود شهرهایی است که دانشگاه آزاد در آن وجود ندارد. دانشگاه پیام نور منجیل تنها دانشگاه این شهر است. پایگاه آموزش تفنگداری، تکاوری نیروی دریایی ارتش در آن قرار دارد.
مناطق اطراف

هرزویل
لوشان
سمیران
رودبار
علی‌آباد
دلیر گنبد
نمایی از توربین‌های بادی شهر منجیل. به دلیل خاص بودن موقعیت منجیل و وزش باد دایمی، توربین‌های بادی زیادی به کار گرفته شده‌اند
سد سفیدرود در منجیل.
پل سفیدرود در بیش از یکصد سال پیش در مکان امروزی سد
مجسمه ناوشکن جماران در منجیل
آلمو، داکوتای شمالی

مکان
| Alamo, North Dakota | Alamo, North Dakota |
| --- | --- |
شهر: شهر
The grain elevators in Alamo: The grain elevators in Alamo
Location of Alamo, North Dakota: Location of Alamo, North Dakota
State: داکوتای شمالی
شهرستان: Williams
Founded: 1916
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۵۷ مایل مربع (۱٫۴۸ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۵۵ مایل مربع (۱٫۴۲ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰۲ مایل مربع (۰٫۰۵ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۲۱۲۳ فوت (۶۴۷ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۵۷
 • برآورد (2011): ۶۲
 • تراکم: ۱۰۳٫۶/مایل مربع (۴۰٫۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 58830
کد منطقه: 701
FIPS code: 38-00940
GNIS feature ID: 1027663
آلمو(به انگلیسی: Alamo) شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵۷ نفر بوده‌است.
سیراک ملکنیان

| سیراک ملکنیان | سیراک ملکنیان |
| --- | --- |
Սիրակ Մելքոնյան: Սիրակ Մելքոնյան
زادهٔ: ۱۳۰۹ تهران
درگذشت: مرداد ۱۴۰۳۱۷ اوت ۲۰۲۴ (۹۳ سال) تورنتو
ملیت: ارمنی-ایرانی
دیگر نام‌ها: Sirak Melkonian
پیشه: نقاش
مکتب: انتزاعی
جوایز: جایزه سلطنتی بی‌ینال تهران
وبگاه: http://www.sirakmelkonian.com
سیراک ملکنیان (متولد ۱۳۰۹ خ/۱۹۳۰ م - درگذشته مرداد ۱۴۰۳/اوت ۲۰۲۴) (به ارمنی: Սիրակ Մելքոնյան؛ به انگلیسی: Sirak Melkonian،) (به اشتباه سیراک ملکونیان نیز ضبط شده است)، هنرمند نقاش ارمنی-ایرانی و از پیشگامان هنر نوگرای ایران بود.
او در آثارش به شیوه‌ای انتزاعی و با تأکید بر خط و فرم، به نمایش انتزاعی مناظر می‌پرداخت. آثار این هنرمند طبیعتی نه خیالی و نه واقعی، نه فراواقع‌گرا و نه واقع‌گرا را به زبانی منحصربه‌فرد به‌تصویر می‌کشید.
زندگی

سیراک ملکنیان به سالِ ۱۳۰۹ در تهران متولد شد. خانواده‌اش به واسطه شغل پدر به اراک نقل مکان کردند و پس از چندی مجدداً به تهران بازگشتند. او در ۱۲ سالگی با حمایت پدرش، نزد نقاشی آسوری بنام الکس گورگیز کار با رنگ روغن را آموخت.
ملکنیان در نوجوانی و پس از پایان دبیرستان عضو انجمن فرهنگی ارمنیان مترقی شد و بیش از ده سال به همراه سایر هنرمندان ارمنی به صورت جدی، نقاشی را دنبال کرد. در آنجا با مارکو گریگوریان و از طریق او با هنر مدرن اروپا و جهان آشنا شد. آثار اولیهٔ ملکنیان رویکردی فیگوراتیو و اکسپرسیونیستی داشت. او در سال ۱۳۳۶ برندهٔ جایزهٔ هنرمندان معاصر ایران در انجمن ایران و آمریکا و در سال ۱۳۳۷ برندهٔ جایزهٔ سلطنتی بی‌ینال تهران شد. پس از آن به تشویق گریگوریان برای ادامه تحصیل به ایتالیا رفت و در آکادمی هنرهای زیبای رم مشغول به تحصیل شد اما آن را نیمه‌کاره رها کرد و یادگیری هنر را به‌صورت تجربی ادامه داد. او در بی‌ینال ونیز شرکت کرد و کمی بعد اثارش در بی‌ینال پاریس نمایش داده شد.
ملکنیان طی سال‌ها در نمایش‌های انفرادی و گروهی بسیاری در ایران و کشورهای دیگر شرکت کرده است. او در سال‌های پیش از انقلاب در دههٔ پنجاه برندهٔ رتبهٔ نخست نمایشگاه بین‌المللی هنر تهران شد. آثار او در سومین دورهٔ نمایشگاه گروه آزاد تهران در سال ۱۳۵۴، آرت‌فر واش‌آرت ۷۷ و آرت‌فر فیاک ۷۷ نمایش داده شد.
ملکنیان از سال ۱۳۵۱ تا ۱۳۵۴ در تهران در کنار فعالیت حرفه‌ای به عنوان نقاش و هنرمند، به صورت خصوصی به تدریس نقاشی نیز مشغول بود. وی در سال ۱۳۶۰ به یونان و حدود یک سال بعد به کانادا مهاجرت کرد و در تورنتو مشغول کار و زندگی بود.
وی در روز شنبه ۲۶ مرداد ۱۴۰۳ (۱۷ اوت ۲۰۲۴) در سن ۹۳ سالگی در تورنتو درگذشت.
سبک هنرمند

مجموعه‌ای از گفتاوردهای مربوط به  در ویکی‌گفتاورد موجود است.
سیراک ملکنیان از پیشگامان هنر فیگوراتیو دهه ۱۳۳۰ (۱۹۵۰ میلادی) بود که به همراه گروهی از هنرمندان با مرکزیت مارکو گریگوریان نقاشی فیگوراتیو در ایران را که تحت تأثیر امپرسیونیم بود به سوی اکسپرسیونیم سوق دادند. این گروه علاوه بر تغییر در فرم و ساختار نقاشی، در مضمون هم به دنبال چیزی فراتر از برخورد رمانتیک با سُنت و به تصویر کشیدن سُنت بودند. نگاه انتقادی و جستجو گر اینها در یافتن ریشه‌های فرهنگی‌شان در جامعه پیرامون و در مواجهه با دنیای مدرن بود.
ملکنیان مهم‌ترین آثارش در این دوران کاری و فکری اش را در بی‌ینال تهران در ۱۳۳۷ (۱۹۵۸ میلادی) نمایش داد. در کنار نقاشی‌هایش او حکاکی‌های خود را نیز نمایش گذاشت و جایزه سلطنتی این بی‌ینال را از آن خود کرد. ملکنیان با موفقیت در این بی‌ینال به عنوان یکی از نمایندگان ایران به بی‌ینال ونیز و پاریس فرستاده شد.
سیراک ملکنیان از ابتدای دهه ۱۹۶۰ با گرایش به سوی هنر انتزاعی، دوران دیگری را در زندگی هنری خود آغاز کرد و با آثار انتزاعی خود نماینده جریان دیگری در تاریخ هنر ایران شد.
در آثار انتزاعی‌اش، ملکنیان بیش از این‌که دل در گرو رنگ یا بازنمایی طبیعت داشته باشد، در پی شناختی عمیق و مداوم از طبیعت است. او با به‌کارگیری رنگ‌های هم‌خانواده و گرم، نگاه دقیق خود را به ترکیب‌بندی و همنشانی اشکال هندسی برگرفته از طبیعت و نیز عنصر تأثیرگذار خط، آشکار می‌کند.
ملکنیان جز دوره‌ای کوتاه در جوانی، کمتر به سراغ فیگوراتیسم انسانی رفته است. او شیفته طبیعت است، اما نه آن طبیعت آشنایی که در آثار هنرمندان نوگرای هم‌نسلش دیده می‌شود. طبیعت تصویر شده در آثار او، بیشتر نمودی عرفانی و شهودی از زمین دارد، از عناصر زمین و مفاهیم متعالی دیگری که بیننده را به جایی ناشناخته و مقدس رهنمون می‌کند. این آثار گرچه در نگاه اول چین‌وشکن‌های تپه‌ماهورها یا رگه‌های سنگی را تداعی می‌کند، اما همچنان در ادامه جست‌وجوهای فرم و هندسه هستی می‌گیرد. آثار او همگی ساختاری استوار و محکم و مطمئن دارند.
نمایشگاه‌ها > منتخب نمایشگاه‌های انفرادی

گالری استتیک، تهران، اردیبهشت ۱۳۳۶
گالری استتیک، تهران، آذر ۱۳۳۶
گالری زروان، تهران، ۱۳۵۲
گالری اودرمات، پاریس، فرانسه، ۱۳۵۵
گالری زند، تهران، ۱۳۵۷
آتن، یونان، ۱۳۶۰
گالری آرشیل گورکی، نیویورک، ۱۳۶۲
کلکسیون پی ام، لس آنجلس، آمریکا، ۱۳۶۵
استودیو کافه، نیوپورت، آمریکا، ۱۳۶۶
سازمان اِی ام وی گرافیک، تورنتو، کانادا، ۱۳۷۶
گالری بی‌ساید، آمریکا، ۱۳۷۹
گالری آرشل گورکی، تورنتو، کانادا، ۱۳۸۳
گالری ماه، تهران، ۱۳۸۵
مروری بر آثار؛ «هفت دهه نقاشی‌های سیراک ملکنیان»، گالری آب انبار و گالری آریا، تهران، ۱۳۹۴
«سفری پرحادثه از شن تا برف»، گالری سحر بلوکی، تورنتو، کانادا، ۱۴۰۲
نمایشگاه‌ها > منتخب نمایشگاه‌های گروهی

«نمایشگاه سالیانه گروهی» در انجمن ایران – شوروی در تهران، ۱۳۲۹
«نمایشگاه هنرمندان ایرانی معاصر» در کاخ ابیض تهران، ۱۳۳۵
«نمایشگاه هنرمندان معاصر ایران» در انجمن ایران-آمریکا، ۱۳۳۶
” بی‌ینال ونیز” هنرمندان ایران-ایتالیا، ۱۳۳۷
” بی‌ینال پاریس”، ۱۳۳۸
«نمایشگاه هنرمندان معاصر ایران» دفتر مرکزی بانک صادرات تهران، ۱۳۴۰
«نمایشگاه هنرمندان معاصر ایران» نیویورک، ۱۳۴۶
«نمایشگاه هنرمندان معاصر ایران» نیویورک، ۱۳۴۶
«نمایشگاه هنرمندان معاصر ایران» پاکستان، ۱۳۵۰
«نمایشگاه هنرمندان معاصر ایران» آلمان غربی، ۱۳۵۲
«گروه هنرمندان آزاد» نمایشگاه بین‌المللی ایران-فرانسه در تهران، ۱۳۵۳
«نمایشگاه هنرمندان معاصر ایران» گالری هنر و فرهنگ تهران، ۱۳۵۳
«نمایشگاه آثار منتخب هنرمندان معاصر» گالری سیحون، ۱۳۵۳
«آثار هنرمندان ایرانیان گذشته تا امروز» انجمن ایران-آمریکا تهران، ۱۳۵۴
«آثار هنرمندان ایرانی و بین‌المللی» گالری سامان تهران، ۱۳۵۵
«نمایشگاه فیاک ۷۷ هنر معاصر» قصر بزرگ پاریس، ۱۳۵۶
«هنرمندان معاصر» گالری زند تهران، ۱۳۵۶
«مجموعه آثار هنری از هنرمندان ارمنی-کانادایی» مونترال و اتاوا، ۱۳۶۹
«هنرمندان آمریکایی معاصر» گالری باغومیان، نیویورک، ۱۳۷۴
“هنرمندان معاصر ارمنی آروست ۹۷” کتابخانه مرکزی لس‌آنجلس، آمریکا ۱۳۷۶
«طبیعت در نقاشی‌های معاصر ایرانی» موزه هنرهای معاصر تهران، ۱۳۷۸
«نقاشان معاصر ایران شرق تخیل» موزه هنرهای معاصر تهران، ۱۳۸۵
«پنجاه سالگی: نمایشگاه آثار ۵۰ + ۵ هنرمند معاصر ایرانی» گالری سیحون، ۱۳۹۶
«ایران پرینت»، گالری میم، دبی، ۱۳۹۸
«ایران حماسی»،موزه ویکتوریا و آلبرت، لندن، انگلستان، ۱۳۹۹
"۵ تیتان هنر مدرن ایران "، گالری سحر بلوکی، تورنتو، کانادا، ۱۴۰۱
"چند فصل: فریدون آو و مجموعه لعل"،آرت جمیل، دبی، ۱۴۰۲
آثار در مجموعه‌های موزه‌ها

موزه هنرهای معاصر تهران
کاخ-موزه نیاوران
کاخ-موزه سعدآباد
مجموعه بانک سپه
موزه ویکتوریا و آلبرت
موزه هنر شهرستان لس آنجلس
جوایز

۱۳۳۶ برندهٔ جایزهٔ هنرمندان معاصر ایران در انجمن ایران و آمریکا
۱۳۳۷ برندهٔ جایزهٔ سلطنتی بی‌ینال تهران
ماجراهای علاءالدین و چراغ جادو

| ماجراهای علاءالدین و چراغ جادو | ماجراهای علاءالدین و چراغ جادو |
| --- | --- |
کارگردان: پرویز نوری
تهیه‌کننده: علی مرتضوی
نویسنده: مسعود چم آسمانی
بازیگران: رضا ارحام صدر جوانه جلیلوند منصور جهانشاه پریدخت اقبالپور پری کربلایی
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۵۷
مدت زمان: ۱۰۱دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
ماجراهای علاءالدین و چراغ جادو فیلمی به کارگردانی پرویز نوری و نویسندگی مسعود چم آسمانی ساختهٔ سال ۱۳۵۷ است.
بازیگران

رضا ارحام صدر
جوانه جلیلوند
منصور جهانشاه
پریدخت اقبالپور
پری کربلایی
رضا هوشمند
محمود بصیری
اصغر همت
صانعی
مسعود چم آسمانی
میرمحمد تجدد
آلمورادی

Municipality در 23x15px|border |alt=|link= بخش خودمختار والنسیا, 23x15px|border |alt=|link= اسپانیا
| آلمورادی Almoradí | آلمورادی Almoradí |
| --- | --- |
Municipality: Municipality
  نشان:   نشان
آلمورادی AlmoradíLocation in Spain: آلمورادی AlmoradíLocation in Spain
مختصات: ۳۸°۶′۳۵″ شمالی ۰°۴۷′۲۲″ غربی﻿ / ﻿۳۸٫۱۰۹۷۲°شمالی ۰٫۷۸۹۴۴°غربی﻿ / 38.10972; -0.78944: مختصات: ۳۸°۶′۳۵″ شمالی ۰°۴۷′۲۲″ غربی﻿ / ﻿۳۸٫۱۰۹۷۲°شمالی ۰٫۷۸۹۴۴°غربی﻿ / 38.10972; -0.78944
Autonomous community:  بخش خودمختار والنسیا
استان: آلیکانته
کومارکا: وگا باجا دل سگورا
Judicial district: Orihuela
حکومت: حکومت
 • Alcalde: Antonio Ángel Hurtado Roca (2007) (PP)
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۲٫۷۲ کیلومتر مربع (۱۶٫۴۹ مایل مربع)
ارتفاع: ۹ متر (۳۰ فوت)
جمعیت (2008): جمعیت (2008)
 • کل: ۱۸٬۵۳۶
 • تراکم: ۴۳۰/کیلومتر مربع (۱۱۰۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Almoradidense
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
Postal code: 03160; en las pedanías y partidas 03169, 03179 (Las Heredades) y 03369 (Carretera al Mudamiento).
Official language(s): Spanish
وبگاه: وبگاه رسمی
آلمورادی (به اسپانیایی: Almoradí) دهستانی در استان آلیکانتهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۱۸٬۵۳۶ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۴۱٫۲ کیلومتر مربع است.
ده نوروز (رامهرمز)

مکان
| ده نوروز (هفتکل) | ده نوروز (هفتکل) |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: : مختصات: 
استان: خوزستان
شهرستان: هفتکل
بخش: بخش مرکزی
دهستان: هفتکل
جمعیت: ۹۴ نفر
ده نوروز (هفتکل)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان هفتکل در استان خوزستان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان هفتکل قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۴ نفر (۱۵خانوار) بوده‌است.
امیل دیلانیان

| امیل دیلانیان | امیل دیلانیان |
| --- | --- |
زاده: ۳۱ دسامبر ۱۹۱۷ ایروان، کمیساریای ماوراءقفاز، قفقاز جنوبی
درگذشته: ۱۲ آوریل ۱۹۸۶ (۶۸ سال)
مدفن: آرامستان مرکزی ایروان (توخماخ)
وفاداری: ارمنستان
جنگ‌ها/عملیات‌ها: جنگ جهانی دوم
نشان‌ها:    
امیل مارکوسی دیلانیان (ارمنی: Էմիլ Մարկոսի Դիլանյան؛  زادهٔ ۳۱ دسامبر ۱۹۱۷ - درگذشته ۱۲ آوریل ۱۹۸۶) خلبان اهل ارمنستان بود.
زندگی‌نامه

وی در ۳۱ دسامبر ۱۹۱۷ در ایروان به دنیا آمد و از دانشکده عالی هوانوردی نظامی ییسک (۱۹۳۹) فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، نشان جنگ میهنی (درجه یک)، نشان ستاره سرخ و نشان پرچم سرخ شده‌است. وی در ۱۲ آوریل ۱۹۸۶ در سن ۶۸ سالگی پس از یک دوره طولانی سخت بیماری درگذشت و در آرامستان مرکزی ایروان (توخماخ) به خاک سپرده شد.
نگارخانه

پلاک یادبود
لوشاب

مکان
| لوشاب | لوشاب |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۳°۲۶′۰۹″شمالی ۵۰°۴۶′۰۱″شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۴۳۵۸۲۳۸°شمالی ۵۰٫۷۶۷۰۴۸۸°شرقی﻿ / 33.4358238; 50.7670488: مختصات: ۳۳°۲۶′۰۹″شمالی ۵۰°۴۶′۰۱″شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۴۳۵۸۲۳۸°شمالی ۵۰٫۷۶۷۰۴۸۸°شرقی﻿ / 33.4358238; 50.7670488
استان: اصفهان
شهرستان: میمه و وزوان
بخش: لایبید
دهستان: زرکان
جمعیت: ۳۰۵ نفر (سرشماری ۹۵)
لوشاب، روستایی در دهستان زرکان بخش لایبید شهرستان میمه و وزوان در استان اصفهان ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۰۵ نفر (۱۱۵ خانوار) بوده است.
ایرباس سی‌سی-۱۵۰ پولاریس

| ایرباس سی‌سی-۱۵۰ پولاریس | ایرباس سی‌سی-۱۵۰ پولاریس |
| --- | --- |
ایرباس سی‌سی-۱۵۰ پولاریس متعلق به نیروی هوایی کانادا در حال برخاستن از فرودگاه بین‌المللی مک‌دونالد-کارتیر اتاوا: ایرباس سی‌سی-۱۵۰ پولاریس متعلق به نیروی هوایی کانادا در حال برخاستن از فرودگاه بین‌المللی مک‌دونالد-کارتیر اتاوا
کاربری: حمل و نقل راهبردی/حمل و نقل تشریفاتی/سوخت رسان
تولیدکننده: ایرباس
معرفی‌شده در: ۱۹۹۷
وضعیت: در حال خدمت
کاربر اصلی: نیروهای مسلح کانادا نیروی هوایی سلطنتی کانادا
تعداد ساخته‌شده: ۵
توسعه‌یافته از: ایرباس ای۳۱۰
گونه‌ها: ایرباس ای۳۱۰ ام‌آرتی‌تی
ایرباس سی‌سی-۱۵۰ پولاریس(به انگلیسی: Airbus CC-150 Polaris) هواپیمایی طراحی شده بر اساس ایرباس ای۳۱۰ است که توسط شرکت ایرباس و به عنوان یک هواپیمایی ترابری و سوخت‌رسان برای نیروی هوایی سلطنتی کانادا ساخته شده‌است.
رنسلیر آرپی-۳

| رنسلیر آرپی-۳ | رنسلیر آرپی-۳ |
| --- | --- |
کاربری: بادپر
کشور سازنده: ایالات متحده آمریکا
تولیدکننده: مؤسسه پلی‌تکنیک رنسلیر
طراح: Brian E. Thompson
معرفی‌شده در: 1998
وضعیت: Sole example on display in the New York State Museum
تعداد ساخته‌شده: one
رنسلیر آرپی-۳ (به انگلیسی: Rensselaer RP-3) یک بادپر ساختِ مؤسسه پلی‌تکنیک رنسلیر در کشور ایالات متحده آمریکا است.
ایشنتسل

مکان
| ایشنتسل  | ایشنتسل  |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
ایالت: هسن
منطقه اداری: Kassel
ناحیه: Fulda
حکومت: حکومت
 • شهردار: Dieter Kolb (non-party)
مساحت: مساحت
 • کل: ۵۵٫۹۶ کیلومتر مربع (۲۱٫۶۱ مایل مربع)
ارتفاع: ۳۱۴ متر (۱۰۳۰ فوت)
جمعیت (2013-12-31): جمعیت (2013-12-31)
 • کل: ۱۱٬۰۴۵
 • تراکم: ۲۰۰/کیلومتر مربع (۵۱۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: 36124
کدهای شماره‌گیری: 06659
پلاک خودرو: FD
وبگاه: www.eichenzell.de
ایشنتسل (به آلمانی: Eichenzell) یک شهر در آلمان است که در فولدا واقع شده‌است. ایشنتسل ۱۱٬۱۱۲ نفر جمعیت دارد.
مسابقات ملی بازی‌سازی رایانه‌ای

مسابقات ملی بازی‌سازی رایانه‌ای با عنوان IRAN GAME DEVELOPERS CUP یا به اختصار IRAN GDC مسابقاتی در زمینه ساخت بازی‌های رایانه‌ای در مدت زمان ۴۸ ساعت می‌باشد که اردیبهشت هر سال در دانشگاه آزاد اسلامی واحد کاشان و با مشارکت بنیاد ملی بازی‌های رایانه‌ای ایران و معاونت پژوهش و فن آوری سازمان مرکزی دانشگاه آزاد اسلامی برگزار می‌گردد. تا کنون پنج دوره از این مسابقات برگزار شده‌است؛ دوره نخست در اردیبهشت ۱۳۹۱ ، دوره دوم در اردیبهشت ۱۳۹۲ ، دوره سوم در اردیبهشت ۱۳۹۳ ، دوره چهارم با تأخیر در اسفند ۱۳۹۴ و دوره پنجم در اسفند ۱۳۹۵ . در خلال این مسابقات تیم‌ها باید بر اساس کلید واژه‌هایی که به صورت قرعه کشی مشخص می‌شود، در مدت زمان ۴۸ ساعت، مراحل کامل ساخت بازی را طی کنند. در این بازهٔ ۴۸ ساعته، داوران در چند مرحله به ارزیابی بازی‌های ساخته شده می‌پردازند. داوری نهایی پس از پایان زمان ۴۸ ساعته انجام و برگزیدگان معرفی می‌شوند.
اهداف

دبیرخانه دائمی مسابقات ملی بازی سازی رایانه‌ای از مهر ۱۳۹۰ در دانشگاه آزاد اسلامی واحد کاشان شروع به فعالیت نموده‌است.
اهداف مشخص شده از سوی برگزار کنندگان مسابقات عبارت است از: کشف استعدادهای خلاق و مبتکر و خلق آثار نو در عرصه بازی‌سازی، آشنایی شرکت‌کنندگان با دستاوردها و توان ملی ارائه گردیده در زمینه بازی‌های رایانه‌ای، برقراری ارتباط میان صنعت و بازار تجارت از طرفی و دانش و هنر و نو آوری از سوی دیگر و بسترسازی محیط علمی دانشگاه برای بروز و رشد استعدادهای بازی‌سازی مبتنی بر علم و هنر ایرانی اسلامی.
از دیگر اهداف تعیین شده برای دوره‌های بعدی این مسابقات، برگزاری در سطح بین‌المللی، ابتدا با مشارکت کشورهای اسلامی سپس کشورهای آسیایی و اروپایی است.
مؤسسه جهانی اکتشاف گونه‌ها

| 0 | 1 |
| --- | --- |
تأسیس: ۲۰۰۷
تمرکز: آرایه‌شناسی، تنوع زیستی
مکان: سیراکیوس، نیویورک، US
محدودهٔ فعالیت: جهانی
مالک: دانشگاه ایالتی نیویورک
افراد کلیدی: کونتین د. ویلر، مدیر اجرایی
وبگاه: www.esf.edu/species/
مؤسسهٔ جهانی اکتشاف گونه‌ها (انگلیسی: International Institute for Species Exploration) با کوته‌نوشت (IISE) یک بنیاد پژوهشی بین‌المللی است که در سیراکیوس، نیویورک قرار دارد. مأموریت این بنیاد بهبود اکتشاف، آرایه‌شناسی و فهرست‌نویسی گونه‌های جدید گیاهی و جانوری است. از سال ۲۰۰۸، IISE سالانه "۱۰" برتر از غیرمعمول‌ترین یا منحصر به فردترین موجودات زنده را که به تازگی در سال گذشته شناسایی شده‌اند، با هدف جلب توجه به کارهای انجام شده در طبقه‌بندی در سراسر جهان در سال گذشته منتشر کرده است.
در سال ۲۰۱۱، این مؤسسه به تخمینی کمک کرد که زمین خانهٔ تقریباً ۸٫۷ میلیون گونه است.
فهرست ۱۰ گونه جدید برتر

از سال ۲۰۰۸، IISE فهرستی از «۱۰ گونه برتر جدید» را در تلاش برای افزایش آگاهی عمومی از تنوع حیات روی زمین منتشر کرده است. این فهرست به دلیل جلب توجه به فراوانی اکتشافات جدید، درست زمانی که گونه‌های جهان در حال کاهش است، اعتبار دارد. علاوه بر این، ویلر گفت که امیدوار است این امر باعث ایجاد حس فوریت برای فهرست‌بندی موجودات زمین شود.
هر سال یک هیئت بین‌المللی فهرستی را از بین ۱۷۰۰۰ تا ۱۸۰۰۰ گونه توصیف‌شده در سال تقویم قبلی انتخاب می‌کند و بر تنوع با انتخاب‌هایشان تأکید می‌کند.برای واجد شرایط بودن برای گنجاندن، گونه باید به‌طور رسمی در یک مجله علمی معتبر توصیف شده باشد و در سال تقویمی پیشین نامگذاری شده باشد.این فهرست در روز ۲۳ می، یا درست قبل از آن، روز تولد کارل لینه، «پدر» طبقه‌بندی منتشر شده است.