stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ویکتور هورتا
جنگ جهانی اول - سفر به ایالات متحده

در فوریۀ ۱۹۱۵ میلادی، زمانی که جنگ جهانی اول در جریان بود و بلژیک اشغال شده بود، هورتا به لندن نقل مکان کرد و در کنفرانس برنامه‌ریزی شهری دربارۀ بازسازی بلژیک، که توسط انجمن بین‌المللی باغ‌شهرها و برنامه‌ریزی شهری سازماندهی شده بود، شرکت کرد. او که قادر به بازگشت به بلژیک نبود، در پایان سال ۱۹۱۵ میلادی به ایالات متحدۀ آمریکا سفر کرد و در آنجا یک مجموعه سخنرانی در دانشگاه‌های آمریکایی از جمله: کرنل، هاروارد، ام‌آی‌تی، کالج اسمیت، کالج ولزلی و ییل ایراد کرد. در سال ۱۹۱۷ میلادی، او با عنوان سخنران یادبود چارلز الیوت نورتون و استاد معماری در دانشگاه جرج واشینگتن نام گرفت.
پروژه‌های بعدی - آغاز مدرنیسم (۱۹۳۹–۱۹۱۹)
در بازگشت هورتا به بروکسل در ژانویۀ ۱۹۱۹ میلادی، او خانه و کارگاه خود را در «خیابان آمریکایی» فروخت، و همچنین عضو کامل آکادمی سلطنتی بلژیک شد. ریاضت پس از جنگ به این معنی بود که هنر نو دیگر مقرون به صرفه یا مد روز نیست. از این نقطه به بعد، هورتا که در دهۀ گذشته به تدریج سبک خود را ساده کرده بود، دیگر از فرم‌های ارگانیک استفاده نکرد و در عوض طرح‌های خود را بر اساس هندسی استوار کرد. او همچنان به استفاده از نقشه‌های منطقی طبقات، و به‌کارگیری آخرین پیشرفت‌ها در فن‌آوری ساختمان و مهندسی خدمات ساختمان ادامه داد. همچون مرکز هنرهای زیبا در بروکسل، مرکز فرهنگی چند منظوره که به سبک هندسی و بیشتر شبیه به آرت دکو طراحی شده‌ است.
جنگ جهانی اول - سفر به ایالات متحده > مرکز هنرهای زیبا (۱۹۲۹–۱۹۲۳)

هورتا طرح‌های مرکز هنرهای زیبا را در سال ۱۹۱۹ میلادی توسعه داد و ساخت آن در سال ۱۹۲۳ میلادی آغاز شد. در سال ۱۹۲۹ میلادی تکمیل شد. در ابتدا قرار بود از سنگ ساخته شود، اما هورتا طرح جدیدی از بتن مسلح با قاب فولادی ساخت. او قصد داشت بتن را در فضای داخلی در معرض دید قرار دهد، اما ظاهر نهایی انتظارات او را برآورده نکرد و او آن را پوشاند. خود سالن کنسرت به  شکل بیضی غیرمعمول یا تخم‌مرغی است و با گالری‌ها، اتاق‌های ملاقات و سایر اتاق‌های کاربردی همراه است. این ساختمان در یک سایت پیچیده در دامنۀ تپه قرار دارد و هشت طبقه را اشغال می‌کند که بیشتر آن زیر زمین است. همچنین باید به گونه‌ای طراحی می‌شد که از منظرۀ کاخ سلطنتی، روی تپه درست بالای آن جلوگیری کند.
در سال ۱۹۲۷ میلادی، هورتا مدیر آکادمی سلطنتی هنرهای زیبا در بروکسل شد، این سمت را تا سال ۱۹۳۱ میلادی به مدت چهار سال حفظ کرد. به پاس قدردانی از کار او، هورتا در سال ۱۹۳۲ میلادی توسط پادشاه آلبرت اول عنوان بارون را دریافت کرد.
مرکز هنرهای زیبا، بروکسل (۱۹۲۹–۱۹۲۳)
سالن هانری له بوئوف در مرکز هنرهای زیبا
سالن نمایشگاه مرکز هنرهای زیبا
پنجره مرکز هنرهای زیبا
جنگ جهانی اول - سفر به ایالات متحده > ایستگاه مرکزی بروکسل (۱۹۵۲–۱۹۱۳)

در سال ۱۹۱۰ میلادی، هورتا شروع به کار بر روی طرح‌های بلندپروازانه‌ترین و طولانی‌ترین پروژۀ خود کرد: ایستگاه مرکزی بروکسل. او به‌ طور رسمی در سال ۱۹۱۳ میلادی به عنوان معمار مأموریت یافت تا پروژه را آغاز کند، اما کار در واقع تا پس از جنگ جهانی دوم، در سال ۱۹۵۲ میلادی آغاز نشد. در ابتدا برنامه‌ریزی شده بود که ایستگاه فقط بخشی از یک پروژۀ بازسازی بسیار بزرگتر باشد، که هورتا در دهۀ ۱۹۲۰ میلادی تصور کرده بود، اما این مهم هرگز محقق نشد.
شروع ساخت و ساز به دلیل طولانی شدن روند خرید و تخریب بیش از هزار ساختمان در مسیر راه‌آهن جدید میان ایستگاه‌های اصلی بروکسل و سپس به دلیل جنگ جهانی اول به‌ طور جدی به تأخیر افتاد. نهایتاً ساخت و ساز در سال ۱۹۳۷ میلادی به عنوان بخشی از برنامه‌ها برای تقویت اقتصاد در طول رکود بزرگ، (پیش از اینکه دوباره با شروع جنگ جهانی دوم به تعویق بیفتد)، آغاز شد. هورتا زمانی که در سال ۱۹۴۷ میلادی درگذشت، هنوز در ایستگاه کار می‌کرد. این ایستگاه در نهایت، طبق نقشه‌های او، توسط همکارانش به رهبری ماکسیم برونفو تکمیل شد. و در ۴ اکتبر ۱۹۵۲ میلادی افتتاح شد.
طرح‌های اولیهٔ ایستگاه مرکزی بروکسل اثر: ویکتور هورتا (۱۹۵۲–۱۹۱۳)
سالن اصلی ایستگاه مرکزی بروکسل
سقف ایستگاه مرکزی بروکسل
پلکان ایستگاه مرکزی بروکسل با تیرهای فولادی نمایان
مبلمان

هورتا به‌ طور معمول نه تنها ساختمان، بلکه مبلمان را نیز متناسب با سبک خاص خود طراحی می‌کرد. مبلمان او به اندازۀ خانه‌هایش مشهور شدند؛ نمایشگاه‌هایی از مبلمان او در نمایشگاه جهانی ۱۹۰۰ میلادی در پاریس و نمایشگاه هنرهای تزئینی مدرن تورین در سال ۱۹۰۲ میلادی به نمایش گذاشته شد. این آثار اغلب دست‌ساز بودند و مبلمان هر خانه‌ای نیز متفاوت بود. در بسیاری از موارد مبلمان بیشتر از خانه دوام می‌آوردند. عیب آن‌ها این بود که از آنجایی که با خانه مطابقت داشتند، نمی‌توان آن‌ها را بدون اینکه هماهنگی اتاق را بر هم زنند، به هیچ سبک دیگری تغییر داد.
اتاق غذاخوری اثر: ویکتور هورتا که در نمایشگاه بین‌المللی تورین ۱۹۰۲ میلادی نمایش داده شد
میز طراحی شده توسط هورتا برای نمایشگاه تورین ۱۹۰۲ میلادی
مبلمان اتاق ناهارخوری و پانل دیواری از هتل اوبک (۱۹۰۴–۱۹۰۲)
صندلی طاووس از هتل تاسل یا قلعۀ لئولپ
صندلی ماهون (۱۹۰۰) (موزۀ هنر کلیولند)
صندلی از هتل اوبک (۱۹۰۲–۱۹۰۴)، اکنون در موزۀ اورسی، پاریس
زندگی شخصی

هورتا و همسر اولش در سال ۱۹۰۶ میلادی طلاق گرفتند. او در سال ۱۹۰۸ میلادی با همسر دوم خود جولیا کارلسون ازدواج کرد.
در سال ۱۹۲۵ میلادی، او معمار افتخاری برای پاویون بلژیک در نمایشگاه بین‌المللی هنرهای تزیینی و صنعتی مدرن در پاریس بود، نمایشگاهی که نام خود را به آرت دکو داد. در همان سال، او مدیر بخش هنرهای زیبای آکادمی سلطنتی هنرهای زیبای بلژیک شد.
در سال ۱۹۳۷ میلادی، او طراحی آخرین کار خود، ایستگاه مرکزی بروکسل را به پایان رساند. در سال ۱۹۳۹ میلادی، آغاز به ویرایش خاطرات خود کرد. او در ۸ سپتامبر ۱۹۴۷ میلادی درگذشت و در گورستان ایکسل در بروکسل به خاک سپرده شد.
زندگی شخصی > میراث

پس از شکست محبوبیت آر نوو، بسیاری از ساختمان‌های هورتا ویران شدند که مهمترین آن‌ها «خانهٔ مردم» (مزون دو پُیپل) است که در سال ۱۹۶۵ میلادی تخریب شد، همان‌ طور که در بالا ذکر شد. با این حال، چندین ساختمان هورتا تا به امروز در بروکسل پابرجا هستند و برخی برای گشت و سیاحت در دسترس هستند. برجسته‌ترین آن‌ها فروشگاه‌های وُاکز، که سابقاً یک فروشگاه بزرگ منسوجات بود (اکنون مرکز کمیک استریپ بلژیک)، و همینطور چهار خانۀ اختصاصی او (هتل‌ها) که به عنوان میراث جهانی یونسکو تعیین شده‌‌اند:
هتل تاسل، طراحی و ساخته شده برای پروفسور امیل تاسل از ۱۸۹۲ تا ۱۸۹۳ میلادی.
هتل سلوی، طراحی و ساخته شده از ۱۸۹۵ تا ۱۹۰۰ میلادی.
هتل ون ایتولده، طراحی و ساخته شده از ۱۸۹۵ تا ۱۸۹۸ میلادی.
خانه و استودیو هورتا، طراحی شده در سال ۱۸۹۸ میلادی، در حال حاضر موزۀ هورتا (اختصاص داده شده به آثار او).
افتخارات

۱۹۱۹ میلادی:
افسر نشان تاج.
عضو آکادمی سلطنتی علوم، ادبیات و هنرهای زیبای بلژیک.
۱۹۲۰ میلادی: افسر نشان لئوپولد.
۱۹۲۵ میلادی: مدیر کلاس هنرهای زیبای آکادمی سلطنتی علوم، ادبیات و هنرهای زیبای بلژیک.[۲۹]
۱۹۳۲ میلادی: با فرمان سلطنتی بارون هورتا را ایجاد کردند و نشان خاندان به او اعطاء شد.
در ۶ ژانویه ۲۰۱۵ میلادی، گوگل دودل تولد ۱۵۴ سالگی او را گرامی داشت.
فهرست آثار

۱۸۸۵: سه خانه، دوازده اتاق ۴۹ (توآلفکامرن ۴۹)، ۵۱، و ۵۳، در گنت (طراحی).
۱۸۸۹: معبد احساسات انسانی، پارک پنجاهمین سالگرد، در شهر بروکسل (یادبود حفاظت شده از سال ۱۹۷۶ میلادی).
۱۸۹۰: خانۀ ماتین، خیابان بوردو ۵۰، در سن-ژیل.
۱۸۹۰: بازسازی و دکوراسیون داخلی اقامتگاه حامی هنر هانری ون کوتسم، خیابان هنرهای ۱۶، در سن-ژوس-تان-نود (موزۀ شارلیه امروزی).
۱۸۹۳–۱۸۹۲: هتل تاسل، خیابان پاول-امیل جانسون، خیابان ۶، در شهر بروکسل.
۱۸۹۳: خانۀ اوتریک، جادۀ سنگی هاشت ۲۶۶، شئربئک.
۱۸۹۴: هتل وینسینگر، خیابان هتل دو لا مونه ۶۶، در سن-ژیل.
۱۸۹۴: هتل فریسون، خیابان لیبو ۳۷، در شهر بروکسل.
۱۸۹۴: استودیو برای مجسمه‌ساز گُدفروید دوریز، خیابان ایل ۷۱، در شاربیک (اصلاح شده).
۱۸۹۴: هتل سلوی، خیابان لوئیز ۲۲۴، در شهر بروکسل.
۱۸۹۵: دکوراسیون داخلی خانۀ نقاش آنا باخ، بلوار دو لا توازُن دُر ۷۸، در سن-ژیل (تخریب شد).
۱۸۹۸–۱۸۹۵: هتل ون ایتولده، خیابان پالمرستون ۲/۶، در شهر بروکسل.
۱۸۹۸–۱۸۹۶: خانهٔ مردم، محوطۀ (میدان) امیل واندرولده، در شهر بروکسل (تخریب در ۱۹۶۵ میلادی).
۱۸۹۹–۱۸۹۷: مهدکودک، خیابان خیابان سنت گیسلین ۴۰، در شهر بروکسل.
۱۹۰۰–۱۸۹۸: خانه و استودیو هورتا، خیابان آمریکایی ۲۵–۲۳، در سن-ژیل (موزۀ هورتا امروزی).
۱۸۹۹: خانۀ فریسون «پین‌ها»، خیابان سیرکولر ۷۰، در اوکل.
۱۸۹۹: هتل اوبک، خیابان لوئیز ۵۲۰، در شهر بروکسل (تخریب در سال ۱۹۵۰ میلادی).
۱۹۰۳–۱۸۹۹: ویلا کارپنتیر (درختان چنار)، جادهٔ دورنیکسه ۱۱–۹، در رنز.
۱۹۰۰: گسترش خانۀ فورنمون، خیابان گاتی دو گاموند ۱۴۹، در اوکل.
۱۹۰۰: فروشگاه بزرگ «نوآوری»، خیابان نوو ۱۱۱، در شهر بروکسل (در آتش‌سوزی در سال ۱۹۶۷ میلادی ویران شد).
۱۹۰۱: خانه و استودیو برای مجسمه‌ساز فرنان دوبوآ، خیابان بروگمان ۸۰، در فوره.
۱۹۰۱: خانه و استودیو برای مجسمه‌ساز پیتر-ژان براک، خیابان ابدیکاسیون ۵۱، در شهر بروکسل.
۱۹۰۲: هتل مکس هاله، خیابان لوئیز ۳۴۶، در شهر بروکسل.
۱۹۰۳: بنای یادبود تدفین یوهانس برامس آهنگساز در گورستان مرکزی وین (با همکاری مجسمه‌ساز اتریشی ایلسه تواردوفسکی-کنرات).[نیازمند منبع]
۱۹۰۳: فروشگاه‌های وُاکز، خیابان سبل ۲۰، در شهر بروکسل (امروزه مرکز کمیک استریپ بلژیک).
۱۹۰۳: خانه‌ای برای منتقد هنری ساندر پیرون، خیابان آکوئدوک ۱۵۷، در ایکسل.
۱۹۰۳: فروشگاه بزرگ «بازار آنسپاخ»، خیابان ایوک ۶۶، در شهر بروکسل (تخریب شد).
۱۹۰۳: خانۀ امیل وانک، خیابان واشینگتن ۸۵، (در سال ۱۹۲۷ میلادی توسط معمار ای. بلوم تغییر کاربری داده شد).
۱۹۰۳: فروشگاه بزرگ «نوآوری»، خیابان شوسهٔ ایکسل ۵۱–۳۹، در ایکسل (تبدیل شده).
۱۹۰۴: سالن بدنسازی برای مدرسۀ شبانه‌روزی «له پوپیلیه » (صنوبر)، در ویلوورد.
۱۹۰۵: ویلا فرناند دوبوآ، خیابان ماردرت، در سوسویه.
۱۹۰۶: بیمارستان بروگمن، محوطۀ (میدان) آرتور ون گهوشتن، در ژت (نخستین طرح؛ افتتاح در سال ۱۹۲۳ میلادی).
۱۹۰۷: فروشگاه‌های هیکلت، خیابان نوو ۲۰، در شهر بروکسل (تبدیل شده).
۱۹۰۹: فروشگاه جواهرات ولفرز، خیابان آرنبرگ ۱۳–۱۱، در شهر بروکسل.
۱۹۱۰: خانه‌ای برای دکتر ترواگن، ون ریسویکلان ۶۲، در آنتورپ.
۱۹۱۱: فروشگاه‌های آبسالون، خیابان سنت-کریستف ۴۱، در شهر بروکسل.
۱۹۱۱: خانۀ وینر، خیابان آسترونومی، در سن-ژوس-تان-نود، (تخریب شد).
۱۹۱۲: ایستگاه مرکزی بروکسل (نخستین طرح‌ها؛ تکمیل شده توسط ماکسیم برونفو و افتتاح در سال ۱۹۵۲ میلادی).
۱۹۲۰: مرکز هنرهای زیبا، خیابان راونشتاین، در شهر بروکسل (نخستین طرح؛ افتتاح در سال ۱۹۲۸ میلادی).
۱۹۲۵: پاویون بلژیک در نمایشگاه بین‌المللی هنرهای تزیینی و صنعتی مدرن پاریس در سال ۱۹۲۵ میلادی.
۱۹۲۸: موزه هنرهای زیبا، در تورنه.
نگارخانه

خانۀ اوتریک، بروکسل (۱۸۹۳)
فروشگاه بزرگ «نوآوری»، بروکسل (۱۹۰۱) (تخریب شده)
گور برامس در گورستان مرکزی وین (۱۹۰۳)
فروشگاه بزرگ بازار آنسپاخ، بروکسل (۱۹۰۳) (تخریب شده)
فروشگاه بزرگ «بازار بزرگ»، فرانکفورت (۱۹۰۵–۱۹۰۳) (تخریب شده)
موزه هنرهای زیبا، تورنه (۱۹۲۸)
یکی از معماری های اثر ویکتور پی‌یر هورتا
نشان خاندان بارون هورتا
وولودارسکویه (شهرستان بوزدیاکسکی، باشقیرستان)

Village
| Volodarskoye Володарское | Volodarskoye Володарское |
| --- | --- |
Village: Village
Volodarskoyeموقعیت روی نقشه باشقیرستانVolodarskoyeموقعیت روی نقشه روسیه: Volodarskoyeموقعیت روی نقشه باشقیرستانVolodarskoyeموقعیت روی نقشه روسیه
مختصات: ۵۴°۴۵′ شمالی ۵۴°۳۲′ شرقی﻿ / ﻿۵۴٫۷۵۰°شمالی ۵۴٫۵۳۳°شرقی﻿ / 54.750; 54.533: مختصات: ۵۴°۴۵′ شمالی ۵۴°۳۲′ شرقی﻿ / ﻿۵۴٫۷۵۰°شمالی ۵۴٫۵۳۳°شرقی﻿ / 54.750; 54.533
ناحیه‌های فدرال روسیه: باشقیرستان
شهر: شهرستان بوزدیاکسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۰۰
وولودارسکویه (انگلیسی: Volodarskoye, Republic of Bashkortostan) یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
نرگس‌زارهای کازرون

| نرگس‌زار کازرون> مکان تفریحی | نرگس‌زار کازرون> مکان تفریحی |
| --- | --- |
پرونده:Narges zar kazeroon.JPG  : پرونده:Narges zar kazeroon.JPG  
 :  
اطلاعات تفریحگاه: اطلاعات تفریحگاه
نام‌های دیگر: خانهٔ نرگس ایران
مکان:  ایران، شهرستان کازرون، بخش‌های جره و بالاده و مرکزی
نوع: دشت گل نرگس
نرگس‌زار کازرون بزرگ‌ترین مجموعه نرگس‌زارهای طبیعی غرب آسیا با ۲۷۰ هکتار مساحت است که عمدهٔ آن در بخش جره و بالاده و تعدادی نیز در سایر نقاط شهرستان کازرون واقع شده‌‌ و به‌عنوان بزرگ‌ترین تولیدکنندهٔ گل نرگس در کشور شناخته می‌شود. نرگس‌زار‌های منطقهٔ جره به‌عنوان بزرگ‌ترین زیرمجموعهٔ نرگس‌زار کازرون با نام خانهٔ نرگس ایران شناخته می‌شود.

نرگس‌زارهای کازرون در سال ۱۴۰۰ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید.
موقعیت جغرافیایی

مجموعه نرگس‌زارهای کازرون عمدتاً در منطقهٔ باستانی جره در حدود ۵۰ کیلومتری جنوب شرقی شهر کازرون واقع شده است. نرگس‌زارهای کوچک‌تری نیز در سایر مناطق بخش‌های مرکزی و جره و بالاده وجود دارد.
برداشت و صادرات

تصاویری از نرگس کازرون
دی‌ماه و بهمن‌ماه هر سال بیش از ۱۸۰ میلیون شاخه گل نرگس از مجموعه نرگس‌زارهای کازرون برداشت و به سایر نقاط، از جمله بسیاری از شهرهای ایران و همچنین کشورهای حاشیه خلیج فارس صادر می‌شود.
ویژگی‌ها

از جمله ویژگی‌های نرگس کازرون که موجب شهرت آن در کشور شده، وجود شاخصه‌هایی چون ضخامت مناسب ساقه، رایحه و تعداد غنچه‌های آن است.
گونه‌ها

نرگس کازرون شامل گونه‌های متعددی همچون شش‌پر، شهلا، پرپر، هزارپر و شیپوری است که از بین آن‌ها نرگس شهلا محبوب‌ترین است.
جشنواره گل‌ نرگس کازرون

جشنواره گل نرگس کازرون هر ساله بهمن‌ماه در محل نرگس‌زار جره برگزار می‌شود.
دولا بانرجی

دولا بانرجی (انگلیسی: Dola Banerjee؛ زادهٔ ۲ ژوئن ۱۹۸۰) کماندار زن اهل هند است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۴ مدال برنز شده است.
عسل‌خوار سینه‌گندمی

| Tawny-breasted honeyeater | Tawny-breasted honeyeater |
| --- | --- |
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: گنجشک‌سانان
تیره:: عسل‌خواران
سرده:: Xanthotis
گونه:: X. flaviventer
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Xanthotis flaviventer (Lesson, 1828): Xanthotis flaviventer (Lesson, 1828)
عسل‌خوار سینه‌گندمی ( Xanthotis flaviventer ) گونه‌ای از پرندگان تیرۀ عسل‌خواران (Meliphagidae) است که در استرالیا, اندونزی و پاپوآ گینه نو یافت می‌شود. زیستگاه طبیعی آن جنگل‌های جلگه‌ای نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری، جنگل‌های حرای نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری و جنگل‌های کوهستانی نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است.
پرس تی‌وی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کشور: ایران
گستره پخش: آسیا، اروپا، قاره آمریکا
شعار تبلیغاتی: The voice of the voiceless، پرس تی وی، صدای بی صدایان
ستاد: تهران، ایران
برنامه‌سازی: برنامه‌سازی
زبان(ها): انگلیسی، فرانسوی، ترکی
فرمت تصویر: ۱۶:۹ (۱۰۸۰پی، HDTV)  ۱۶:۹ (۵۷۶آی، SDTV)
مالکیت: مالکیت
مالک: سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران(IRIB)
شبکه‌های برادر/خواهر: العالم، هیسپان‌تی‌وی
تاریخچه: تاریخچه
راه‌اندازی‌شده: ۱۷ تیر ۱۳۸۶
پیوندها: پیوندها
وبگاه: www.presstv.ir
دسترسی: دسترسی
زمینی: زمینی
ایستگاه جماران: CH40/CH43 UHF دیجیتال (SD)
ماهواره‌ای: ماهواره‌ای
بدر ۵: ۱۱۸۸۱ افقی ۲۷۵۰۰
یامال ۴۰۲: ۱۱۱۰۶ افقی ۳۰۰۰۰
اینتل‌ست ۳۹: ۱۱۵۵۵ عمودی ۳۰۰۰۰
بدر ۵: ۱۲۲۸۴ عمودی ۳۰۰۰۰
بدر ۵: ۱۲۳۲۲ عمودی ۳۰۰۰۰
رسانه جاری: رسانه جاری
پخش برخط پرس تی وی: پخش برخط پرس تی وی
http://www.presstv.ir/: http://www.presstv.ir/
 :  
پرس تی‌وی (به انگلیسی: Press TV)، شبکهٔ تلویزیونی وابسته به صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران و نخستین شبکهٔ خبری تلویزیونی انگلیسی‌زبان ایرانی است. این شبکه در تاریخ ۱۷ تیر ۱۳۸۶ راه اندازی شد. هم‌اکنون مدیریت این شبکه برعهده احمد نوروزی است.
پیشینه

پرس تی‌وی با بودجهٔ ۲۵ میلیارد تومانی در ۱۷ تیر ۱۳۸۶ با حضور محمود احمدی‌نژاد افتتاح شد. پرس تی‌وی پس از مدت‌ها پخش آزمایشی برنامه‌ها از ساعت ۱۹ و ۳۰ دقیقهٔ روز ۱۱ تیر ۱۳۸۶ (۳ ژوئیه ۲۰۰۷) به وقت تهران به‌طور رسمی پخش برنامه‌های خود را شروع کرد.
پایگاه اصلی این شبکه در تهران است. این شبکه خبرنگاران مقیم بسیاری در نقاط راهبردی و مهم جهان مستقر کرده‌است. پرس تی‌وی دارای ۴۰۰ کارمند در درون ایران و ۲۶ خبرنگار محلی در شهرهای مهم جهان از جمله بیت‌المقدس، نیویورک و واشینگتن، دی. سی است.
مخاطب

به گفتهٔ مدیر سابق شبکه، محمد سرافراز، به خاطر نیاز به وجود دیدگاه متفاوتی در مسائل ایران و خاورمیانه، مخاطبان اصلی شبکه مردم انگلیسی‌زبان و مخاطبان اروپایی و آمریکایی هستند.
شعار و اهداف

شعار این شبکه «خبر از نگاه جدید» برای شکستن سلطهٔ رسانه‌های گروهی غربی است. پرس تی‌وی سایر اهداف خود را به شرح زیر اعلام کرده‌است:
شکستن انحصار قوی رسانه‌های غربی
به وجود آوردن پلی میان فرهنگ‌های مختلف
تأکید بر نمایش تفاوت‌ها و مشترکات سیاسی و فرهنگی با توجه به شرایط انسانی
همچنین پرس تی‌وی اعلام کرده که این شبکه تحلیل دقیقی از رویدادها را ارائه خواهد کرد، با این هدف که سوی دیگر داستان را به نمایش بگذارد.
برنامه‌ها

این شبکه به‌صورت ۲۴ ساعته برنامه‌های خبری و مستند تولید و پخش می‌کند. به گفتهٔ مدیر شبکه، برنامه‌های زنده اکنون از واشینگتن، دی. سی، نیویورک، لندن، بیروت و دمشق پخش می‌شوند و قرار است در مصر و فلسطین هم این کار راه بیفتد.
بخش دیگری از شبکه به پخش فیلم‌های مستند اختصاص دارد. گروه‌های مستندساز از حدود ۲۰ کشور دنیا رفته و برای این شبکه برنامه تولید کرده‌اند. به گفتهٔ مدیر شبکه برای ۸ ماه آینده روزی نیم ساعت برنامه مستند که بخشی از این برنامه‌ها خرید خارجی است پخش خواهد شد.
برخی برنامه‌های برگزیده:
| برنامه | مجری | موضوع |
| --- | --- | --- |
| The Africa Today  | وییسوا (لندن) | برنامه‌ای اختصاصی در مورد تحولات آفریقا |
| The Agenda | ایوان ریدلی (لندن) | برنامهٔ تفسیر سیاسی |
| Comment  | جورج گالوی (لندن) | چت شو |
| ‎ کودکان غزه را بخاطر بسپار‏ | امینا تیلور - لارن بوث | برنامهٔ اختصاصی در مورد کودکان غزه |
| Forum | اندرو گیلیگان خبرنگار پیشین بی‌بی‌سی ۴  |  |
| The Real Deal | جورج گالوی عضو پیشین پارلمان انگلستان | برنامهٔ سیاسی هفتگی |
| Middle East Today | مریم صالح و مرلین دیک (بیروت) و کریس گلکن، ژوبین زروان ومرضیه هاشمی (تهران) | برنامهٔ روزانه مربوط به خاورمیانه |
| A Simple Question  | اد آگوستین (لندن) | نظرخواهی از مردم لندن دربارهٔ موضوعات مختلف |
شاخص‌ترین چهره در دفتر لندن، ایوان ریدلی گزارشگر پیشین ساندی اکسپرس است که در سال ۲۰۰۱ میلادی به اسلام گروید. ریدلی مجری برنامهٔ هفتگی سیاسی زنده به نام دستور کار (Agenda) است.
بازتاب افتتاح پرس تی‌وی

پیش از آغاز به کار شبکهٔ پرس تی‌وی حدود ۳ میلیون بازدید از وبگاه این رسانه از ایالات متحده صورت گرفت.
روزنامهٔ گاردین، شبکهٔ ایرانی پرس تی‌وی را چالشی برای بی‌بی‌سی و پادزهری در برابر شبکهٔ خبری فاکس نیوز توصیف کرد.
روزنامهٔ جروزالم پست چاپ اسرائیل در تحلیلی به مناسبت آغاز به کار شبکهٔ ماهواره‌ای پرس تی‌وی، از این شبکه به‌عنوان «آخرین سلاح ایران به زبان انگلیسی»، و هدف از تأسیس پرس تی‌وی را مقابله به مثل دولت ایران در برخورد با رسانه‌های غربی عنوان کرد.
روزنامهٔ لس آنجلس تایمز چاپ آمریکا با استقبال از آغاز به کار پرس تی‌وی با شعار «آلترناتیو خبری» ابراز امیدواری کرد که این رسانه به رسانه‌ای چندصدایی تبدیل شود و واقعیات را همانگونه که هست منتشر کند.

ریدلی در مصاحبه‌ای با گاردین گفت: «به نظر من این شبکه پادزهری برای شبکهٔ خبری فاکس نیوز است و چشم‌انداز متفاوتی به گزارش‌های خبری در مقایسه با رسانه‌های غالب ارائه خواهد داد.» او تأکید کرد: «هیچ سانسوری در این شبکه نیست. اگر قرار بود کسی کار مرا سانسور کند، من اینجا نبودم.» وی قبلاً مصاحبه‌هایی را با طرفداران اسرائیل، طرفداران صهیونیست‌ها و محققان یهودی ضبط کرده‌است و هیچ شکایتی از طرف رؤسایش صورت نگرفته‌است.
انتقادات

سازمان آفکام که عملکرد رسانه‌های بین‌المللی را در بریتانیا زیر نظر دارد شکایتی در این زمینه را بررسی کرد که پرس تی‌وی تعهد خود در مورد گزارش‌دهی دقیق و بی‌طرفانه را نادیده گرفته‌است. سرانجام در ۲۰ ژانویهٔ ۲۰۱۲ آفکام گفت که نتوانسته متقاعد شود که پرس تی‌وی در مورد برنامه‌هایی که پخش می‌کند، کنترل کامل دارد. آفکام، در بیانیه‌ای که به منظور اعلام خبر لغو پروانهٔ کار پرس تی‌وی منتشر کرده، گفته‌است که این نهاد به این نتیجه رسیده‌است که تصمیم‌گیری در مورد برنامه‌های پرس تی‌وی و نظارت بر این برنامه‌ها در ایران انجام می‌گرفته و نه در بریتانیا که صادرکنندهٔ پروانهٔ کار این تلویزیون است.
روزنامهٔ تایمز با اشاره به سرکوب اعتراضات مردم ایران به نتایج انتخابات توسط دولت ایران، با انتقاد از عملکرد پرس تی‌وی نوشت: «در حالی‌که دولت ایران روزنامه‌نگاران خارجی را از آن کشور اخراج می‌کند، پرس تی‌وی آزادانه به فعالیت خود در بریتانیا ادامه می‌دهد و حتی توانسته‌است آگهی‌های تبلیغاتی خود را در اتوبوس‌های شهری لندن نصب کند».
آران زینگر، خبرنگار ارشد رادیو اسرائیل با انتقاد از عملکرد غیرحرفه‌ای پرس تی‌وی می‌گوید: «بسیاری از چیزهایی که آن‌ها دربارهٔ ایران و به ویژه دربارهٔ رژیم جمهوری اسلامی می‌گویند معمولاً حقیقت ندارد.»
در پی سرکوب معترضان به نتیجه انتخابات ریاست جمهوری توسط حکومت ایران، نیک فراری از برنامه‌سازان پرس تی‌وی، با استعفا از این شبکه مدعی شد که: «پرس تی‌وی، صرفاً آنچه را که به آن گفته می‌شود را پخش می‌کند و به همین دلیل، او دیگر قادر نیست به کار با چنین تشکیلاتی ادامه‌دهد».
در پی استعفای نیک فراری از پرس تی‌وی، دومینیک لاوسون، سرمقاله‌نویس ساندی تایمز، پرس تی‌وی را به طرف‌گیری تبلیغاتی به نفع سیاست‌های نظام جمهوری اسلامی ایران متهم کرد و چند تن از مجریان بریتانیایی آن را مورد انتقاد قرار داد. وی در ادامهٔ مقاله‌اش، از مجریان بریتانیایی پرس تی‌وی برای همکاری با این شبکه انتقاد کرد و یادآورد شد که دستمزد دریافتی آن‌ها از پرس تی‌وی، اعتبار بخشیدن به بازوی تبلیغاتی رژیمی است که روزنامه‌نگاران خود را تحت بی‌رحمانه‌ترین فشارهای سیاسی قرار می‌دهد.
اتهام همکاری با مقامات امنیتی حکومت ایران

در ۴ مارس ۲۰۱۲ میلادی تلویزیون انگلیسی‌زبان پرس‌تی‌وی، با پخش فیلمی مستند به نام «چشم روباه» بخشی از سخنان دو زن و یک مرد را پخش کرد که اخیراً به همکاری با بی‌بی‌سی فارسی متهم شده بودند. بی‌بی‌سی مدعی است که اظهارات این افراد در دورهٔ بازجویی و هنگامی که آن‌ها در بازداشت بودند ضبط شده بود. سپاه پاسداران انقلاب اسلامی نام عملیات برخورد با بی‌بی‌سی فارسی را «پروژهٔ چشم روباه» گذاشته‌است.
هک شدن

گروه هکری «بلک ریوارد» در مهر ۱۴۰۱ موفق به هک ایمیل مدیران و کارمندان شبکه خبری پرس تی‌وی و دست یافتن به اطلاعات شخصی آن‌ها شد. این گروه هکری برای کلیه کارمندان نوشت: «خودتان را این روزها به چه قیمتی می‌فروشید؟ با همان نرخ سابق با شما حساب می‌کنند؟ بترسید از فردا، قبل از آن که خیلی دیر شود!» و سپس این اطلاعات را منتشر کرد. کل اطلاعات سرویس ایمیل این شبکه نیز توسط این گروه به صورت عمومی منتشر شد. در بین اسناد منتشر شده پرداخت وجه به افراد مختلف و از جمله خبرنگاران و فعالان رسانه‌ای غیر ایرانی برای پوشش سیاست‌های مورد تأیید حکومت جمهوری اسلامی به چشم می‌خورد.
قطع پخش‌ها > حذف شبکه از ماهواره‌های اروپایی

شرکت ماهواره‌ای یوتل‌ست در دوشنبه ۲۵ مهر ۱۳۹۱ پخش این شبکه را از ماهواره هاتبرد متوقف کرد. پیش از این نیز پرس تی‌وی به‌روی ماهواره استرا حذف شده بود.
شرکت خدمات ماهواره‌ای اینتل‌ست ۱۹ ژوئن (۲۹ خرداد) همان سال اعلام کرد دیگر به شبکه‌های ایرانی از جمله شبکهٔ انگلیسی‌زبان پرس تی‌وی خدمات ارائه نمی‌دهد. همچنین شماری از ماهواره‌های غربی شامل «یوتل ست، اینتل‌ست، اوپتوس و گالکسی»، از امروز پخش شبکه‌های ایرانی «پرس تی‌وی، هیسپان تی‌وی، العالم، آی‌فیلم و الکوثر» را متوقف کردند.
قطع پخش‌ها > قطع واحد برون مرزی و لغو پروانه

در سال ۲۰۲۰ به علت حجم بدهکاری شبکه و نبود بودجه کافی بحث قطع شدن واحد برون مرزی پرس تی‌وی مطرح شد. پیمان جبلی در گفت‌وگو با خبرگزاری فارس گفت که احتمال می‌دهد به زودی به دلیل نبود بودجه برنامه‌های شبکه‌های برون مرزی این نهاد از جمله پرس تی‌وی و العالم تعطیل شوند. پیمان جبلی گفت:
من متاسفم که ظاهراً در کشور مسئولان و نهادهایی که مسئول تأمین بودجه صداوسیما و به ویژه مسئول تأمین ارزی صداوسیما هستند، یا متوجه فجایعی که اتفاق می‌افتد، نیستند یا برایشان اهمیت ندارد و در هر دو صورت ما روز به روز بی‌دفاع‌تر می‌شویم در مقابل تبلیغات دشمنان و زمینه‌چینی که در افکار عمومی منطقه و جهان علیه ما می‌کنند و اینکه فرصت معرفی ظرفیت‌های ایران به خارج از کشور را از دست می‌دهیم.
به گفته دویچه وله، پرس تی‌وی از سوی فعالان مدنی بارها مورد اتهام قرار گرفته و یکی از جنجالی‌ترین اتهامات وارد بر این شبکه مربوط به ماجرای مازیار بهاری گزارشگر نیوزویک بود. بهاری در ایران به مدت چندین ماه زندانی بود و در آن زمان شبکه پرس تی‌وی خبرنگاری به زندان فرستاد که با بهاری مصاحبه کند و سپس همین مصاحبه را در قالب اعترافات مازیار بهاری از صدا و سیما پخش کردند. مازیار بهاری به همین دلیل از پرس تی‌وی شکایت کرد. نهایتاً شبکه پرس تی‌وی در دادگاهی در بریتانیا محکوم شد و آفکام به عنوان نهاد مسئول نظارت بر فعالیت همه رسانه‌های الکترونیکی در بریتانیا، پروانه فعالیت تولیدی شبکه را لغو و فرکانس پخش شبکه خبری پرس‌تی‌وی از طریق ماهواره شبکه اسکای را قطع کرد.
قطع پخش‌ها > مسدود شدن دامنه

دولت آمریکا چندین وب‌سایت نزدیک به ایران از جمله العالم، شبکه پرس‌تی‌وی و المسیره را مسدود کرد.
قطع پخش‌ها > قطع شدن در ماهواره یوتل‌ست

در آذر ۱۴۰۱ شرکت یوتل‌ست، پخش پرس تی‌وی از همه ماهواره‌های این شرکت را قطع کرد.
مدیران

محمد سرافراز (از مرداد ۱۳۷۳ تا آبان ۱۳۹۳ به مدت بیست سال این پست را در اختیار داشت) [نیازمند منبع]
محمد اخگری (از آبان ۱۳۹۳ تا ۲۳ مرداد ۱۳۹۵)
پیمان جبلی (از ۲۳ مرداد ۱۳۹۵ تا ۷ مهر ۱۴۰۰)
احمد نوروزی (اکنون)
تعلیق دو تن از کارکنان پرس تی وی

پس از اینکه شینا شیرانی که یکی از مجریان مشهور شبکهٔ پرس تی‌وی بود، فایلی صوتی در مورد آزار جنسی قرار گرفتن خود توسط دو تن از کارکنان پرس تی‌وی را منتشر کرد؛ روابط عمومی شبکهٔ پرس تی‌وی به خبرگزاری ایرنا اعلام کرد: علی‌رغم اینکه اصولاً فایل صوتی از لحاظ قانونی و قضایی وجاهت نداشته و شکایتی نیز تاکنون ارائه نشده‌است اما به دلیل اهمیت موضوع، مسئولان ذی‌ربط در حال رسیدگی به آن و تشخیص صحت و سقم این ادعا بوده و تا مشخص شدن نتایج کامل تحقیقات، این دو تن تعلیق شده‌اند.
برای مطالعهٔ بیشتر

Behravesh, Maysam (2013). "Press TV: Iran's Revisionist Voice in Perspective (http://www.presstv.ir/, http://www.presstv.com/)". Asian Politics & Policy. Wiley. 5 (4): 683–686. doi:10.1111/aspp.12061. ISSN 1943-0779.
رادیومیکس

پرتوگان‌شناسی یا رادیومیک (به فرانسوی: radiomique) عبارتست از داده‌کاوی تصاویر پزشکی.
ویژگی‌های حاصل، که ویژگی‌های پرتوگان‌شناسی نامیده می‌شوند، قابلیت بازشناخت الگو و استخراج ویژگی‌های نئوپلاسم ه‌هایی را دارند که با چشم غیرمسلح دیده نمی شوند. فرضیه پرتوگان‌شناسی این است که ویژگی‌هایی که در انواع تظاهرات یک بیماری خاص مشترک هستند، ممکن است برای پیش‌بینی، پیش آگهی و پاسخ درمانی برای انواع مختلف سرطان مفید باشد، بنابراین اطلاعات ارزشمندی را برای درمان تخصصی فراهم می‌کند. پرتوگان‌شناسی دانشی میان رشته‌های پرتوشناسی و سرطان‌شناسی است و پیشرفته‌ترین کاربرد در این رشته‌ها است. با این حال، از این فنادوری برای هر تخصص پزشکی که در آن بتوان یک فرایند آسیب‌شناسی را تصویرسازی کرد، می‌توان استفاده کرد.