stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مهتاب نوروزی
زندگی

مهتاب نوروزی از کودکی سوزن‌دوزی می‌کرد و در شانزده‌سالگی هم استاد شد و در مجموع به مدت ۶۳ سال به سوزن‌دوزی ادامه داد. او این هنر را از مادرش یادگرفته بود. مهتاب هیچ‌وقت ازدواج نکرد و همیشه تنها بود؛ او در این باره می‌گفت:
وقتی خواستگار برایم می‌آمد یک تکه پارچه برمی‌داشتم و می‌رفتم توی یک اتاق سوزن‌دوزی می‌کردم. هیچ وقت هم عاشق نشدم چون آن زمان رسم نبود که شوهر را ببینی. فقط باید به حرف خانواده‌ات گوش می‌کردی اما من هیچ وقت دل به هیچ مردی ندادم! خانواده‌ام هم که وقتی فهمیدند دلم نمی‌خواهد ازدواج کنم دیگر کاری به کارم نداشتند.
با این وجود اما می‌گفت که همهٔ دختران روستا فرزندانش هستند و به همهٔ آن‌ها سوزن‌دوزی یاد می‌داد.
او نزدیک به ۵۰ سال روی پارچه‌ها، نقش بلوچ زد تا آن‌جا که در چهار سال گذشته به‌خاطر دیسک کمر، از ادامهٔ کار بازایستاد. علاوه‌بر مشکلات کمرش به آلزایمر هم مبتلا شده بود و برای همین در سال‌های آخر عمرش نزد برادرزاده‌اش، زینب نوروزی که حالا خودش استاد سوزن‌دوزی شده‌است زندگی می‌کرد.
ادارهٔ میراث فرهنگی استان سیستان و بلوچستان از سال ۱۳۸۶ برای او ۱۶ سال سابقهٔ کار در نظر گرفت و بر اساس آن به او حقوق بازنشستگی می‌پرداخت.
پس از تقدیری که فرهنگستان هنر از مهتاب نوروزی و سیزده هنرمند دیگر در برنامهٔ «گنجینه‌های از یاد رفتهٔ هنر ایرانی» در سال ۱۳۸۶ انجام داد به سال‌ها تلاش او در اداره‌های مختلف استان سیستان و بلوچستان برای دریافت حقوق بازنشستگی و بیمه‌شدن پایان داده شد و مقرری در پنج سال آخر عمر مهتاب نوروزی که به دلیل کهولت سن و کم بینایی دیگر قادر به سوزن‌دوزی نبود، پرداخت شد.
در نهایت او در شامگاه جمعه ۲۴ تیر ۱۳۹۱ در زادگاهش روستای قاسم‌آباد در هفت‌کیلومتری بمپور در سن ۷۸ سالگی درگذشت.
آثار

دست‌آفریده‌های این بانوی سوزن‌دوز در نمایشگاه‌های داخل و خارج از ایران بارها به نمایش درآمده و نظر همگان را به خود جلب کرده‌است و مورد استقبال همگان قرار گرفته‌است. کارهای ایشان بارها به فرانسه رفته و در مزون‌های مختلف آن دیار به عنوان کار تکمیلی لباس‌های فاخر مورد استفاده قرار گرفته‌است.
این بانو به جز سوزن‌دوزی در پریواردوزی، سیاه‌دوزی، آینه‌دوزی، سکه‌دوزی و رودوزی نیز در منطقهٔ سیستان و بلوچستان سرآمد همگان بود و اکثر دختران این خطه از هنر و دانش وی بهره‌مند شدند.
او در جوانی به‌خاطر ظرافت بی‌مانندی که در کار سوزن‌دوزی داشت، انتخاب شد تا بر لباس‌های فرح دیبا نقش بزند که اکنون در مجموعهٔ سعدآباد به نمایش گذاشته شده‌اند، بی‌آن‌که نامی از این هنرمند برجسته در کنار آن‌ها آورده شده باشد. فیلم‌های مستند زیادی از زندگی این هنرمند برجستهٔ صنایع دستی شناخته شده‌است، اما کمتر کسی او را می‌شناخت یا از او سراغی می‌گرفت.
تقدیرها

مهتاب نوروزی از وزارت ارشاد نشان درجهٔ یک هنری گرفت و قرار بود مهر اصالت یونسکو را هم دریافت کند. همچنین در سال ۱۳۸۶ فرهنگستان هنر از مهتاب نوروزی و سیزده هنرمند دیگر در برنامهٔ «گنجینه‌های از یاد رفتهٔ هنر ایرانی» تقدیر کرد.
.coop

تصویر لوگو .coop
| ‎> coop‏ | ‎> coop‏ |
| --- | --- |
کشور: بین‌الملل
متولی ثبت: NCBA
پسوندهای عام: .coop
تعداد دامنه: بیش از ۱۰۰٬۲۰۰
پسوند ‎.coop‏ پسوند دامنه اینترنتی بین‌الملل موسسات تعاونی است. مسئول ثبت دامنه‌های با این پسوند Midcounties Co-operative (NCBA) واقع در واشنگتن دی سی است طبق گزارش وب‌گاه این مرکز، تا اواخر اکتبر ۲۰۰۸ بیش از ۱۰۰٬۲۰۰ دامنه با این پسوند در اینترنت ثبت شده‌است. نیل هومر از آکسفورد انگلستان رئیس واحد ثبت دامنه اینترنتی ‎.coop است.
پسوندهای عام این پسوند

.coop: فقط برای مؤسسات تعاونی دارای ثبت رسمی به صورت تعاونی و تنها با ارائه ثبت رسمی و احراز هویت فرد ثبت کننده به عنوان نماینده یا عضو رسمی هیئت مدیره ثبت دامنه ممکن می‌شود.
پسوندهای عام این پسوند > روش ثبت

طبق آخرین دستور العمل ثبت دامنه با این پسوند فقط از طریق وب سایت رسمی آن www.nic.coop و با ساختن شناسه در این سایت، احراز هویت و تأیید آن از طرف (NCBA) قانونی است، هر دامنه فقط در مالکیت یک شخص حقیقی یا حقوقی می‌تواند باشد.
کارگزاران رسمی ثبت دامنه نیز در لیست پرداخت کنندگان در همان سایت درج شده‌اند، سایر ثبت کنندگان مستقل نیز موظف به ارائه شناسه‌ای شده‌اند که در زمان ثبت شخص ثبت کننده می‌تواند با درج این شناسه‌ها در قسمت کارگزار آن‌ها را معرفی کنند، در صورت عدم معرفی آن‌ها یا انتخاب یک کارگزار از لیست، خود فرد مسئول پرداخت هزینه‌های دامنه‌است. معمولاًً هزینه پرداخت مستقیم چند برابر ثبت کنندگان معمولی و کارگزاران رسمی است.
دشتستان

برای شهرستان همنام، شهرستان دشتستان را ببینید.
دشتستان (دستقان، دشتگان یا ایراهستان) ناحیه ساحلی گرمسیرات فارس که امروزه در میانه وسیعی از استان بوشهر می‌باشد.
این ناحیه منتهی به ساحل در زمان هخامنشی بخشی از ساتراپ پایتخت بوده و وجود کاخ‌ها، آتشدان‌ها و بقایای معماری این دوره در منطقه موید این مطلب است؛ و شهر ساحلی آن تااوکه بوده‌است. حدود ۹ بنای باستانی (کاخ بردک سیاه - کاخ سنگ سیاه - کاخ کوروش - گور دختر - تپه امامزاده شه نورالدین - تپه باغ میل - تل چهار کنار دونی - تل شهید - معدن سنگ تنگ گیر) از دوره هخامنشی در این ناحیه وجود دارد.
این ناحیه در دورهٔ ایران باستان «ایراهستان» به معنی «سرزمین ساحلی» می‌باشد. در دوران پادشاهی ساسانیان (قرن سوم تا هفتم میلادی) این منطقه جزء ناحیه یا استان «اردشیر خوره فارس» بوده‌است. در همین دوره نام فرعی این منطقه «دشتگان» بوده که بعدها در منابع تاریخی و جغرافیایی مسلمانان معرب آن یعنی «دستقان» به کار رفته‌است و از حدود قرن هشتم هجری عنوان دشتستان و بعضاً «گرمسیرات [فارس]» به این منطقه اطلاق گردیده است که تا اواخر صفویه اینگونه شناخته می‌شده‌است. بیش از ۷۰ اثر باستانی از دوره ساسانی در این ناحیه یافت شده‌است. شهر توز از شهرهای مهم ساسانی در این ناحیه است.
بلوک دشتستان

این ناحیه در زمان قاجاریه با عنوان بلوک دشتستان از گرمسیرات فارس، میانه جنوب و مغرب شیراز با طول ۳۷ فرسخ (از قریه کلر ناحیه گناوه تا قریه منقل ناحیه خورموج) و عرض ۱۸ فرسخ (از قریه رودفاریاب کوه گیسکان ناحیه برازجان تا قریه شیف ناحیه مضافت بوشهر) بوده‌است که از شرق به بلوک دشتی و از شمال به بلوک خشت و از غرب و جنوب به لیروای و دریای فارس (خلیج فارس) منتهی می‌شده‌است.
بلوک دشتستان که حاکم‌نشین آن بندر بوشهر بوده‌است شامل ۱۴ ناحیه زیر بوده‌است: انگالی - اهرم - برازجان - تنگستان - حیاط داود - خورموج - دالکی - رودحله - زنگنه - زیراه - شبانکاره - گناوه - مضافات بوشهر - ریشهر
در بعضی منابع دشتستان بزرگ به بلوک دشتستان یا تمام استان بوشهر قلمداد می‌گردد.
رضا رضاپور

رضا رضاپور، معلم، صداپیشه و بازیگر ایرانی سینما، تلویزیون و تئاتر بود. او در سال ۱۳۲۲ در مشهد متولد شد و فعالیت هنری خود را از ۱۶ سالگی با بازیگری در مجموعه تئاترگلشن مشهد آغاز کرد. رضاپور از سال ۱۳۴۴ به استخدام آموزش و پرورش درآمد و در سال۱۳۷۳ از این وزارتخانه بازنشسته شد.
آثار

رضاپور در دو دهه ۴۰ و ۵۰ ستاره بی بدیل صحنه بسیاری از تئاترهای مطرح مشهد بود که هرکدام جایگاه ویژه‌ای در تئاتر کشور داشتند. از مطرح‌ترین آثار صحنه‌ای آن زمان می‌توان به «مرتاض» منصور همایونی، «دلقک و نظامی» محمد مطیع، «اسب سفید» و «مرگ با لبخند» داوود کیانیان همراه با رضا کیانیان، «شبی که صبح نشد»، «عقل برتر از احساسات» و «آی با کلاه، آی بی کلاه» داریوش ارجمند، «قائم مقام ریاست کل» محمدعلی لطفی مقدم، «تردید قانون» فریدون صلاحی، «کلنل و پدر» تیمور قهرمان، «مکتب خانه» مصطفی هنرور و «آسدکاظم» رضا صابری اشاره کرد. او با ۵۵ سال فعالیت در نمایش‌های تلویزیونی و بیشتر از آن، رادیو، یکی از هنرمندان شناخته شده و ماندگار صداوسیمای خراسان به‌شمار می‌رود و می‌توان او را تنها بازمانده از نسل اول صداپیشگان نمایش‌های رادیویی این خطه دانست. بسیاری از مردم او را با نقش شخصیت دوست داشتنی و بی ادعای «گل مراد» می‌شناسند. رضاپور کار در رادیو را با «داستان شب» فریدون صلاحی آغاز کرد، با «گلبوته ها» به همراه رضا صابری و مهدی صباغی مطرح شد و با تولید و هنرنمایی هزاران برنامه رادیویی، به شهرت و محبوبیت رسید. از جمله آثار تلویزیونی رضاپور می‌توان به سریال‌های «فصل شکیبایی»، «کوی خاوران» و «بعد از حادثه» به کارگردانی محمدرضا زوارزاده و فیلم تلویزیونی «آخرین معجزه» به کارگردانی علی خزائی‌فر اشاره کرد که در همه آن‌ها نقش اصلی را برعهده داشت. سریال گاوصندوق به کارگردانی مازیار میری، فیلم سینمایی در آرزوی ازدواج به کارگردانی اصغر هاشمی و فیلم سینمایی گریز از شهر به کارگردانی محمدرضا صفوی از دیگر تجربه‌های بازیگری رضاپور است.
جوایز

رضاپور در سال ۱۳۷۶ در جشنواره تولیدات صدا و سیمای مراکز استان‌ها در شیراز در رشته نقالی به مقام اول دست یافت.
درگذشت

رضاپور از آذرماه سال ۱۳۹۲ به دلیل سکته‌های متوالی مغزی قدرت تکلم خود را از دست داده بود و صبح روز ۲۹ مهر ۹۳ به دلیل ایست قلبی در بیمارستان امام رضا درگذشت. پیکر او در قطعه هنرمندان بهشت رضا مشهد به خاک سپرده شد.
محله بالا (علیا)

محله بالا یا کوی علیا یکی از محله‌های شمالی شهر کازرون است.این محله بیش از ۱۰۰۰ سال قدمت داشته و بزرگ‌ترین محله شهر کـازرون است.نام پیشین آن راهبان بوده‌است.این محله از شمال به کوه و دشت و تنگ تیکاب، از جنوب به محله‌های بازار و کوزه گران، از غرب به سپاه پاسداران و محله چهابی و از شرق به بهشت زهرا و دشت‌های اطراف محدود است.
خیابان‌ها

قدمگاه
امین الدین
شهیدان خسروی
شهید براتی
بهار آزادی
علـامه دوانی
جمهوری اسلامی
شهید ماندنی پور
نبوت
شقایق
لاله
لادن
رعنا
نرگس
فروردین
امام رضا (ع)
شهید پهلوانی
شهیدان دیده ور
شهیدان پیرویان
کوهنورد
رجایی
شهید حمیدی
طالقانی
باهنر
میادین

جمهوری اسلامی
هنر
علامه دوانی
بسیج
امام رضا (ع)
امین الدین
رجایی
کوهنورد
منبع

ناصردیوان کازرونی به روایت اسناد، پژوهش موسی مطهری زاده، مجموعه آثار فارس پژوهی ۷، انتشارات کازرونیه، چاپ نخست ۱۳۸۲، صفحه ۱۲
| ن ب ومحله‌های شهر کازرون | ن ب ومحله‌های شهر کازرون |
| --- | --- |
 محله بالا  محله مصلی  محله گنبد  محله کوزه گران  محله آهنگران  محله بازار  محله امامزاده  محله چهابی  محله اوداغکی  محله سعادت آباد  محله باغ آسیایی  محله قرچه  فرهنگ شهر :  محله بالا  محله مصلی  محله گنبد  محله کوزه گران  محله آهنگران  محله بازار  محله امامزاده  محله چهابی  محله اوداغکی  محله سعادت آباد  محله باغ آسیایی  محله قرچه  فرهنگ شهر
صلیب مقدس آرکاواز

| صلیب مقدس آرکاوازԱրկազի Սուրբ Խաչ | صلیب مقدس آرکاوازԱրկազի Սուրբ Խաչ |
| --- | --- |
دین: دین
وابستگی: کلیسای حواری ارمنی
استان: استان وایوتس‌جور
منطقه: [[]]
سال تقدیس: -
مکان: مکان
مکان: ورنشن،  ارمنستان
کشور: ارمنستان
موقعیت در ارمنستاننمایش نقشه ارمنستانصلیب مقدس آرکاواز (استان وایوتس‌جور)نمایش نقشه استان وایوتس‌جور: موقعیت در ارمنستاننمایش نقشه ارمنستانصلیب مقدس آرکاواز (استان وایوتس‌جور)نمایش نقشه استان وایوتس‌جور
مختصات: ۳۹°۴۷′۳۳″ شمالی ۴۵°۲۱′۴۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۷۹۲۵۰°شمالی ۴۵٫۳۶۳۶۱°شرقی﻿ / 39.79250; 45.36361
معماری: معماری
معمار(ها): yes
گونه: معماری ارمنی
سبک: کلیسا
پایان ساخت: سده ۸ام میلادی
صلیب مقدس آرکاواز (ارمنی: Արկազի Սուրբ Խաչ؛ انگلیسی: Arkaz) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر ورنشن، استان وایوتس‌جور ارمنستان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۸ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
آراتسی وانک

| آراتسی وانکԱրատեսի վանք | آراتسی وانکԱրատեսի վանք |
| --- | --- |
دین: دین
وابستگی: کلیسای حواری ارمنی
استان: استان وایوتس‌جور
منطقه: [[]]
سال تقدیس: -
مکان: مکان
مکان: یقه‌گیس (رود)،  ارمنستان
کشور: ارمنستان
موقعیت در ارمنستاننمایش نقشه ارمنستانآراتسی وانک (استان وایوتس‌جور)نمایش نقشه استان وایوتس‌جور: موقعیت در ارمنستاننمایش نقشه ارمنستانآراتسی وانک (استان وایوتس‌جور)نمایش نقشه استان وایوتس‌جور
مختصات: ۳۹°۵۴′۱۸″ شمالی ۴۵°۲۶′۲۳″ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۹۰۵۰۰°شمالی ۴۵٫۴۳۹۷۲°شرقی﻿ / 39.90500; 45.43972
معماری: معماری
معمار(ها): yes
گونه: معماری ارمنی
سبک: کلیسا
پایان ساخت: سده ۱۳ام (میلادی)
آراتسی وانک (ارمنی: Արատեսի վանք؛ انگلیسی: Kloster Arates) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در ساحل رود یقه‌گیس، استان وایوتس‌جور ارمنستان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۳ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
فهرست گونه‌های دوزیستان آکواریوم آب شیرین

سمندر آتش دل
امروز طیف گسترده‌ای از قورباغه‌ها، سمندرها و سمندرک‌های آبی وجود دارد که می‌توان آنها را در آکواریوم نگهداری کرد.
قورباغه‌های آبزی

قورباغه کوتوله آفریقایی - Hymenochirus boettgeri یا Hymenochirus curtipes
قورباغه پنجه دار آفریقایی - Xenopus laevis
قورباغه شناور اندونزیایی - Occidozyga lima
قورباغه پنجه دار غربی - Xenopus tropicalis
وزغ سورینام معمولی - Pipa pipa
سمندرک‌ها

سمندرک پارویی دم
سمندرک آتش‌دل چینی
سمندرک پارویی-دم خالدار
سمندرها

سمندر زیرزمینی
سمندر مکزیکی
آژیر
توله گلی
سمندرهای ماری
سمندر آبی (Cryptobranchus alleganiensis)
سمندر غول پیکر (Cryptobranchidae)
برهنه‌مارها

بی پای فلفلی
مارماهی لاستیکی
ایپوپیرا

| ایپوپیرا | ایپوپیرا |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
  پرچممهر:   پرچممهر
کشور:  برزیل
منطقه‌های برزیل: منطقه شمال شرقی برزیل
ایالت: باهیا
جمعیت (۲۰۲۰): جمعیت (۲۰۲۰)
 • کل: ۹۹۱۱
منطقهٔ زمانی: UTC -3
ایپوپیرا (به پرتغالی: Ipupiara) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در باهیا واقع شده‌است. ایپوپیرا ۹٬۹۱۱ نفر جمعیت دارد.
آنجلو اشتیلر

German footballer
| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۴ آوریل ۲۰۰۱ ‏(۲۳ سال)
زادگاه:  مونیخ، آلمان
قد:  ۱٫۸۳ متر (۶ فوت ۰ اینچ)
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  هوفنهایم ۱۸۹۹
شمارهٔ پیراهن:  ۱۳
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۰۰۰۰–۲۰۱۰:  تی‌اس‌وی میلبرشوفن
۲۰۱۰–۲۰۱۹:  بایرن مونیخ
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۹–۲۰۲۱ |  بایرن مونیخ ۲ |  ۵۰ |  (۱) |
| ۲۰۲۰–۲۰۲۱ |  بایرن مونیخ |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۲۱– |  هوفنهایم ۱۸۹۹ |  ۹ |  (۰) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۸ |  زیر ۱۷ سال آلمان |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۹ |  زیر ۱۸ سال آلمان |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۲۰– |  زیر ۲۰ سال آلمان |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۲۱– |  زیر ۲۱ سال آلمان |  ۶ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۴ دسامبر ۲۰۲۱.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۹:۲۰, ۱۶ نوامبر ۲۰۲۱ (UTC):  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۴ دسامبر ۲۰۲۱.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۹:۲۰, ۱۶ نوامبر ۲۰۲۱ (UTC)
آنجلو اشتیلر (به آلمانی: Angelo Stiller) (زاده ۴ آوریل ۲۰۰۱) بازیکن فوتبال آلمانی است که در بوندسلیگای آلمان و باشگاه هوفنهایم ۱۸۹۹ بازی می‌کند.
از تیم‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اشتوتگارت اشاره کرد.ظاهر متمایز و خاص او باعث بحث بسیاری از رسانه های دنیای فوتبال شده و برای او شهرتی کوچک دست و پا کرده است.
دوران باشگاهی > بایرن مونیخ

اشتیلر اولین بازی حرفه‌ای خود را برای بایرن مونیخ ۲ انجام داد و در فصل ۲۰–۲۰۱۹ در مجموع ۱۷ بازی را برای این تیم به میدان رفت. در اکتبر ۲۰۲۰، اشتیلر اولین بازی خود را برای تیم اصلی بایرن مونیخ در پیروزی ۳–۰ مقابل اف‌سی دورن در دی‌اف‌بی-پوکال (جام حذفی آلمان) فصل ۲۱–۲۰۲۰ انجام داد و نیمه دوم به عنوان بازیکن تعویضی به جای نیکلاس زوله وارد زمین شد. در ۱ دسامبر ۲۰۲۰، او اولین بازی خود را در رقابت‌های لیگ قهرمانان اروپا در تساوی ۱–۱ و خارج از خانه مقابل اتلتیکو مادرید انجام داد.
دوران باشگاهی > هوفنهایم ۱۸۹۹

در ۱۸ ژانویه ۲۰۲۱، او برای فصل ۲۲–۲۰۲۱ به باشگاه هوفنهایم ۱۸۹۹ پیوست.
آمار بازی

| باشگاه | فصل | لیگ | لیگ> بازی | لیگ> گل | جام> بازی | جام> گل | قاره> بازی | قاره> گل | جمع> بازی | جمع> گل |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| بایرن مونیخ ۲ | ۲۰۱۹–۲۰ | لیگا ۳ | ۱۷ | ۰ | - | - | - | - | ۱۷ | ۰ |
| بایرن مونیخ ۲ | ۲۰۲۰–۲۱ | لیگا ۳ | ۳۳ | ۱ | - | - | - | - | ۳۳ | ۱ |
| بایرن مونیخ ۲ | جمع | جمع | ۵۰ | ۱ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۵۰ | ۱ |
| بایرن مونیخ | ۲۰۲۰–۲۱ | بوندسلیگا | ۰ | ۰ | ۱ | ۰ | ۲ | ۰ | ۳ | ۰ |
| هوفنهایم ۱۸۹۹ | ۲۰۲۱–۲۲ | بوندس‌لیگا | ۹ | ۰ | ۲ | ۱ | - | - | ۱۱ | ۱ |
| مجموع | مجموع | مجموع | ۵۹ | ۱ | ۳ | ۱ | ۲ | ۰ | ۶۴ | ۲ |
افتخارات > باشگاهی

بایرن مونیخ ۲
لیگا ۳: ۲۰۱۹–۲۰
ماسایوشی یوشیدا

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Masayoshi Yoshida
زادروز:  ۴ اوت ۱۹۸۲ ‏(۴۲ سال)
زادگاه:  استان نارا
قد:  ۱٫۸۰ متر (۵ فوت ۱۱ اینچ)
پست:  مدافع
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۸–۲۰۰۰:  Higashi Fukuoka High School
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۱ |  Kyoto Purple Sanga |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۰۲ |  Ventforet Kofu |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۰۳–۲۰۰۴ |  Sagawa Express Kyoto |   |   |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۶ |  FC Kariya |  ۵۹ |  (۲) |
| ۲۰۰۷–۲۰۰۸ |  باشگاه فوتبال ماتسوموتو یاماگا |  ۱۶ |  (۳) |
| مجموع |   |  ۷۷ |  (۵) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
ماسایوشی یوشیدا (انگلیسی: Masayoshi Yoshida؛ زادهٔ ۴ اوت ۱۹۸۲) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ماتسوموتو یاماگا اشاره کرد.
فرودگاه پورتو الگره

| فرودگاه پورتو الگره | فرودگاه پورتو الگره |
| --- | --- |
یاتا: PGP ایکائو: ندارد: یاتا: PGP ایکائو: ندارد
خلاصه: خلاصه
نوع فرودگاه: همگانی
مکان:  سائوتومه و پرنسیپ
مختصات: ۰۰°۰۲′ شمالی ۰۰۶°۳۱′ شرقی﻿ / ﻿۰٫۰۳۳°شمالی ۶٫۵۱۷°شرقی﻿ / 0.033; 6.517
فرودگاه پورتو الگره (به انگلیسی: Porto Alegre Airport) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا PGP است . این فرودگاه در کشور  سائوتومه و پرینسیپ قرار دارد .
باور مردمی

باورهای مردمی (به انگلیسی: Popular belief)، به عنوان یک رشته فرعی از علوم اجتماعی، مانند تاریخ و انسان‌شناسی، مورد بررسی قرار می‌گیرند که به بررسی باورهای معنوی می‌پردازد که نه مستقل از دین، بلکه در خارج از نهادهای مذهبی مستقر رشد می‌کنند. جنبه‌های تقوای مردمی، فولکلور تاریخی و خرافه‌های تاریخی برخی از موضوعات مورد بررسی است.
فرودگاه پورتلند مورینو

فرودگاه پورتلند مورینو (به انگلیسی: Portland-Mulino Airport) (به زبان بومی: Mulino Airport) یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۰۹۷ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۷۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
کاروانک

| کارِوانکՔարեվանք | کارِوانکՔարեվանք |
| --- | --- |
fa (in English: Expected satiety): fa
دین: دین
وابستگی: کلیسای حواری ارمنی
استان: استان وایوتس‌جور
منطقه: [[]]
سال تقدیس: -
مکان: مکان
مکان: هرمون و یغگیس،  ارمنستان
کشور: ارمنستان
موقعیت در ارمنستاننمایش نقشه ارمنستانکاروانک (استان وایوتس‌جور)نمایش نقشه استان وایوتس‌جور: موقعیت در ارمنستاننمایش نقشه ارمنستانکاروانک (استان وایوتس‌جور)نمایش نقشه استان وایوتس‌جور
مختصات: ۳۹°۵۲′ شمالی ۴۵°۲۱′ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۸۶۷°شمالی ۴۵٫۳۵۰°شرقی﻿ / 39.867; 45.350
معماری: معماری
معمار(ها): yes
گونه: معماری ارمنی
سبک: صومعه
آغاز ساخت: سده ۹ام میلادی
پایان ساخت: سده ۱۰ام میلادی
کارِوانک (ارمنی: եկեղեցի) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در بین روستاهای هرمون و یغگیس، استان وایوتس‌جور ارمنستان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۰ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
جسی برنارد

| جسی اس>  برنارد | جسی اس>  برنارد |
| --- | --- |
زادهٔ: ۸ ژوئن ۱۹۰۳ مینیاپولیس، مینه‌سوتا
درگذشت: ۶ اکتبر ۱۹۹۶ (۹۳ سال) واشینگتن، دی.سی.
ملیت:  ایالات متحده آمریکا
محل تحصیل: دانشگاه مینه‌سوتا (BA & MA در جامعه‌شناسی) دانشگاه واشینگتن در سن‌لوئیس (PhD در جامعه‌شناس)
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): جامعه‌شناسی و Feminist theory
محل کار: Lindenwood College (۱۹۴۰–۱۹۴۷) دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا (۱۹۴۷–۱۹۶۴)
 :  
جسی شرلی برنارد (به انگلیسی: Jessie Shirley Bernard) (زاده شده با نام جسی سارا راویچ (به انگلیسی: Jessie Sarah Ravitch) در ۸ ژوئن ۱۹۰۳ در مینیاپولیس - درگذشته ۶ اکتبر ۱۹۹۶ در واشنگتن) جامعه‌شناس و نویسنده فمینیست امریکایی و استاد دانشگاه واشنگتن بود. آثار او درباره زنان، جنسیت، روابط جنسی، ازدواج، و برهمکنش خانواده و جامعه مشهور هستند.
جایزه دانشگاهی "جسی برنارد" در رشته جامعه‌شناسی به نام او وجود دارد.
کتاب‌شناسی

Academic Women (1964) (زنان دانشگاهی)
American Community Behavior (1949. Rev. ed. 1952)
American Family Behavior (1942) (رفتار خانوادگی آمریکایی)
“Biculturality.” In Jews in a Gentile World, edited by Isacque Graeber and Steuart H. Britt (1942)
The Female World (1981) (دنیای زنان)
The Female World from a Global Perspective (1987) (دنیای زنان از چشم اندازی جهانی)
The Future of Marriage (1972) (آینده ازدواج)
The Future of Motherhood (1975) (آینده مادری)
Marriage and Family Among Negroes (1966) (خانواده در میان سیاهان آمریکا)
“My Four Revolutions.” American Journal of Sociology 78 (1973): 773–791
Origins of American Sociology, with Luther L. Bernard (1943)
Remarriage: A Study of Marriage (1956) (ازدواج مجدد: یک بررسی درباره زناشویی)
Self-Portrait of a Family (1978)
The Sex Game (1968) (بازی جنسی)
Social Problems at Midcentury (1957)
The Sociology of Community (1972)
Women and the Public Interest (1971).
کتاب‌های درباره او

Bannister, Robert C. Jessie Bernard: The Making of a Feminist (1991)
Bernard, Jessie and Luther L. Bernard. Papers. Labor Archives, Pennsylvania State University Library, University Park
Deegan, Mary Jo. “Jessie Bernard.” In Women in Sociology: A Bio-bibliographical Sourcebook (1991)
Howe, Harriet. “Jessie Bernard.” Sociological Inquiry 64 (1994): 10–22
Lipman-Blumen, Jean. “Jessie Bernard—A ‘Reasonable Rebel.’” Gender and Society 2 (1988): 271–273; Obituaries. NYTimes, October 11, 1996, B9, and Washington Post, October 10, 1996, E4.
کلیسای نشان مقدس (آراموس)

| کلیسای نشان مقدسԾիրանավոր Սուրբ Նշան եկեղեցի | کلیسای نشان مقدسԾիրանավոր Սուրբ Նշան եկեղեցի |
| --- | --- |
دین: دین
وابستگی: کلیسای حواری ارمنی
استان: استان کوتایک
منطقه: [[]]
سال تقدیس: -
مکان: مکان
مکان: آراموس،  ارمنستان
کشور: ارمنستان
موقعیت در ارمنستاننمایش نقشه ارمنستانکلیسای نشان مقدس (آراموس) (استان کوتایک)نمایش نقشه استان کوتایک: موقعیت در ارمنستاننمایش نقشه ارمنستانکلیسای نشان مقدس (آراموس) (استان کوتایک)نمایش نقشه استان کوتایک
مختصات: ۴۰°۱۵′۰۰″ شمالی ۴۴°۳۹′۴۹″ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۲۵۰۰۰°شمالی ۴۴٫۶۶۳۶۱°شرقی﻿ / 40.25000; 44.66361
معماری: معماری
معمار(ها): yes
گونه: معماری ارمنی
سبک: کلیسا
پایان ساخت: سده ۶ام میلادی
گنبد(ها): ۱
کلیسای نشان مقدس (ارمنی: Ծիրանավոր Սուրբ Նշան եկեղեցի؛ انگلیسی: Tsiranavor) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر آراموس، استان کوتایک ارمنستان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۶ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
حنتوتین

| حنتوتین حنتوتین | حنتوتین حنتوتین |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور کنترل توسط : معارضان سوری:  سوریه
استان: استان ادلب
منطقه: منطقه معره نعمان
ناحیه: ناحیه مرکزی معره‌النعمان
جمعیت (۲۰۰۴): جمعیت (۲۰۰۴)
 • کل: ۱۴۲۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (زمان اروپای شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (ساعت تابستانی اروپای شرقی)
City Qrya Pcode: C3957
حنتوتین (به عربی: حنتوتین) یک روستا در سوریه است که در ناحیه مرکزی معره‌النعمان واقع شده‌است. حنتوتین ۱٬۴۲۰ نفر جمعیت دارد.
گوتزن بورگلوم

| گوتزِن بورگلوم | گوتزِن بورگلوم |
| --- | --- |
گوتزن بورگلوم در سال ۱۹۱۹ میلادی: گوتزن بورگلوم در سال ۱۹۱۹ میلادی
نام هنگام تولد: جان گوتزن دلا ماث بورگلوم
زادهٔ: ۲۵ مارس ۱۸۶۷ سنت چارلز، آیداهو، ایالات متحده آمریکا
درگذشت: ۶ مارس ۱۹۴۱ (۷۳ سال) شیکاگو، ایلینوی، ایالات متحده آمریکا
ملیت:  آمریکایی
تحصیلات: انیستیتو هنر مارک هاپکینز (در حال حاضر: «انیستیتو هنر سان فرانسیسکو»)، سان فرانسیسکو آکادمی هنرهای زیبای ژولین، پاریس
شناخته‌شده برای: مجسمه‌ساز، نقاش
گوتزِن بورگلوم (انگلیسی: Gutzon Borglum؛ ۲۵ مارس ۱۸۶۷ – ۶ مارس ۱۹۴۱) یک مجسمه‌ساز و نقاش دانمارکی‌الاصلِ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از مشهورترین آثار او می‌توان به این موارد اشاره کرد:
کنده‌کاریِ چهرهٔ ۴ رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا در کوه راشمور در ایالت داکوتای جنوبی
کنده‌کاری‌های مشهور بر روی یک مونادنوک، موسوم به «استون ماونتین» (کوه سنگی) واقع در «استون مونتین، جورجیا»
یک مجسمه سنگی از سرِ آبراهام لینکلن که نخستین بار در کاخ سفید تئودور روزولت به نمایش درآمد و اینک در کاخ کنگره آمریکا نگهداری می‌شود.
همچنین مجسمهٔ «ارتشبد فیلیپ شرایدن» در واشینگتن، دی.سی.، مجسمهٔ «هوانورد» در محوطهٔ «دانشگاه ویرجینیا» در «شارلوتزویل، ویرجینیا»، مجسمهٔ «جان ویلیام مک‌کی» در جلوی «دانشکدهٔ مهندسی و زمین‌شناسی مک‌کی» در «دانشگاه نوادا در رینو»، مجسمهٔ یادبود «سربازان کارولینای شمالی» در جریان «نبرد گِتیزبـِرگ» در جنوب «پنسیلوانیا» و «فواره‌های یادبود ناتانیل ویلر» واقع در «بریجپورت، کنتیکت» از دیگر آثار گوتزِن بورگلوم هستند.
وی یکی از نویسندگانِ «پیش‌نویسِ اعلامیهٔ استقلال چکسلواک» بود که در واشینگتن، دی.سی. نگاشته شد و به همین دلیل، گاهی از آن با عنوانِ «اعلامیهٔ واشینگتن» یاد می‌شود.
گوتزن بورگلوم در عین حال، یکی از اعضای برجستهٔ «کو کلاکس کلانها» بود.
نگارخانه

یادبود ملی کوه راشمور در رشته‌کوه‌های «بلک هیلز» در داکوتای جنوبی
کنده‌کاری‌های «استون ماونتین» (کوه سنگی) واقع در استون مونتین، جورجیا (در نزدیکی آتلانتا)
مجسمهٔ «ارتشبد فیلیپ شرایدن» سوار بر اسب، در واشینگتن، دی.سی.
مجسمۀ «هوانورد» در محوطهٔ دانشگاه ویرجینیا در شارلوتزویل، ویرجینیا
مجسمهٔ «جان ویلیام مک‌کی» در جلوی «دانشکدهٔ مهندسی و زمین‌شناسی مک‌کی» در دانشگاه نوادا در رینو
مجسمۀ یادبود «سربازان کارولینای شمالی» در جنوب پنسیلوانیا
اوت ۲۰۱۲

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ژوئیه | ژوئیه | اوت ۲۰۱۲ | اوت ۲۰۱۲ | اوت ۲۰۱۲ | سپتامبر | سپتامبر |
| ش | ی | د | س | چ | پ | ج |
|  |  |  |  | ۱ | ۲ | ۳ |
| ۴ | ۵ | ۶ | ۷ | ۸ | ۹ | ۱۰ |
| ۱۱ | ۱۲ | ۱۳ | ۱۴ | ۱۵ | ۱۶ | ۱۷ |
| ۱۸ | ۱۹ | ۲۰ | ۲۱ | ۲۲ | ۲۳ | ۲۴ |
| ۲۵ | ۲۶ | ۲۷ | ۲۸ | ۲۹ | ۳۰ | ۳۱ |
سال ۲۰۱۲: سال ۲۰۱۲
اوت ۲۰۱۲، یکی از ماه‌های ۲۰۱۲ (میلادی) است.
آغاز آن، روز چهارشنبه برابر با ۱۱ مرداد ۱۳۹۱ خورشیدی.

مطابق با ۱۳ رمضان ۱۴۳۳ قمری می‌باشد.