stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
خط اویلر

خط اویلر (قرمز) یک خط راست است که از نقاط مرکزوار (نارنجی)، مرکز ارتفاعی (آبی)، مرکز دایره محیطی (سبز) و مرکز دایره نه-نقطه (قرمز) عبور می کند.
در هندسه مسطحه، خط اویلر، که به اسم لئونارد اویلر نام گذاری شده است، خطی است که برای هر مثلث غیر از مثلث های متساوی الاضلاع قابل تعیین است. این خط، خط مرکزی مثلث است و از چندین نقطه ی مهم تعیین شده توسط آن مثلث عبور می کند. از جمله نقاطی که بر روی خط اویلر قرار دارند شامل این مواردند:
مرکز ارتفاعی (یا همان محل برخورد سه ارتفاع مثلث (به انگلیسی: Orthocenter))
مرکز دایره محیطی (به انگلیسی: Circumcenter)
مرکزوار (یا مرکز مثلث (به انگلیسی: Centroid))
نقطه ی Exeter (این نقطه در 1986 کشف شده است)
مرکز دایره نه-نقطه ی مثلث بر روی آن قرار دارند.
مفهوم خط اویلر برای یک مثلث، به خط اویلر برای اشکال دیگری چون چهار ضلعی ها و چهار وجهی ها نیز تعمیم یافته است.
ناخوناوو

| ناخوناوو ნახუნავო | ناخوناوو ნახუნავო |
| --- | --- |
ناخوناووجایگاه در نقشه گرجستان: ناخوناووجایگاه در نقشه گرجستان
مختصات: ۴۲°۲۵′۱۸″ شمالی ۴۲°۱۹′۵۵″ شرقی﻿ / ﻿۴۲٫۴۲۱۶۷°شمالی ۴۲٫۳۳۱۹۴°شرقی﻿ / 42.42167; 42.33194: مختصات: ۴۲°۲۵′۱۸″ شمالی ۴۲°۱۹′۵۵″ شرقی﻿ / ﻿۴۲٫۴۲۱۶۷°شمالی ۴۲٫۳۳۱۹۴°شرقی﻿ / 42.42167; 42.33194
کشور:  گرجستان
مخاره: سامگرلو-زمو سوانتی
جمعیت (2014): جمعیت (2014)
 • کل: ۳۳۳)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (زمان گرجستان)
ناخوناوو (گرجی: ნახუნავო) یک روستا در شهرداری مارتویلی در استان سامگرلو-زمو سوانتی در غرب گرجستان است.
جردن کلارک (بازیکن فوتبال)

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Jordan Lee Clarke
زادروز:  ۱۹ نوامبر ۱۹۹۱ ‏(۳۲ سال)
زادگاه:  کاونتری
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال اولدهام اتلتیک
شمارهٔ پیراهن:  ۲
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  باشگاه فوتبال کاونتری سیتی
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۸–۲۰۱۵ |  باشگاه فوتبال کاونتری سیتی |  ۱۲۵ |  (۴) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |  ← باشگاه فوتبال یئوویل تاون (قرضی) |  ۵ |  (۲) |
| ۲۰۱۵–۲۰۲۱ |  باشگاه فوتبال اسکانتورپ یونایتد |  ۱۵۴ |  (۵) |
| ۲۰۲۱– |  باشگاه فوتبال اولدهام اتلتیک |  ۳۱ |  (۰) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۰۹ |  تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال انگلستان |  ۴ |  (۰) |
| ۲۰۱۱ |  تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال انگلستان |  ۱ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۱:۵۳, ۲۳ مارس ۲۰۲۲ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۱:۱۵, ۱۱ مارس ۲۰۱۲ (UTC):  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۱:۵۳, ۲۳ مارس ۲۰۲۲ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۱:۱۵, ۱۱ مارس ۲۰۱۲ (UTC)
جردن کلارک (انگلیسی: Jordan Clarke؛ زادهٔ ۱۹ نوامبر ۱۹۹۱) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال یئوویل تاون، باشگاه فوتبال اسکانتورپ یونایتد، و باشگاه فوتبال کاونتری سیتی اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال انگلستان و زیر ۲۰ سال انگلستان بازی کرده‌است.
خانجان مقبل

شاعر کمنام افغانستان متولد سال ۱۳۱۲ شمسی قریه کمری کابل و فات ۷ ثور ۱۳۵۷ در ارگ جمهوری افغانستان می باشد. وی برای آوازخوانان تصنیف می ساخت . درین اواخر مردم کمری شهرت این شاعر گمنام را به جامعه افغانستان معرفی نمودند.
گذشته های این شاعر

مدرسه ابتدائیه را در کمری سپس شامل مکتب نظامی افغانستان گردیده پس از فراغت شامل دانشگاه نظامی افغانستان حربی پوهنتون گردید .در سال ۱۳۳۷ از حربی پوهنتون فارغ گردیده شامل وظیفه در قطعات نظامی افغانستان گردید. و آخرین وظیفه آن افسر پیاده نظام در گارد ریاست جمهوری محمد داود خان بود.
این شاعر گمنام چون نظامی بود شعرهای انتقادی  خودرا بنامهای مستعار همجوار، سنگتراش،کمریوال، عنقا،  آموزگار و همسایه در مطبوعات کابل به نشر می سپرد. 
تصنیف ها را برای آواز خوانان افغانستان چون احمد ظاهر ، میرمن ژیلا ، استاد ساربان ، حفیظ خیال زنده یاد رحیم مهریار خانم سلما خانم نغمه ژینوس شمس الدین مسرور  و ده ها هنرمند دست اول و مطرح  ساخت وهمه اهنگ هایش  شهرت یافت.
زندگی شخصی

خانجان ازدواج کرده بود که ثمره ازدواج آن چهار پس و چهار دختر بود.سرانجام بروز ۷ ثور ۱۳۵۷ وفت یافت.
جسارهای وابسته

ترانه‌شناسی احمد ظاهر
Таронашиносии Аҳмад Зоҳир
۳-مرکاپتوپیروویک اسید

| ۳-مرکاپتوپیروویک اسید | ۳-مرکاپتوپیروویک اسید |
| --- | --- |
نام‌گذاری آیوپاک3-mercapto-2-oxopropanoic acid: نام‌گذاری آیوپاک3-mercapto-2-oxopropanoic acid
شناساگرها: شناساگرها
شماره ثبت سی‌ای‌اس: 2464-23-5
پاب‌کم: 98
کم‌اسپایدر: 96 Y
KEGG: C00957 Y
MeSH: 3-mercaptopyruvic+acid
ChEBI: CHEBI:16208 Y
جی‌مول-تصاویر سه بعدی: Image 1 Image 2
 SMILES C(C(=O)C(=O)O)SO=C(O)C(=O)CS :  SMILES C(C(=O)C(=O)O)SO=C(O)C(=O)CS 
 InChI InChI=1S/C3H4O3S/c4-2(1-7)3(5)6/h7H,1H2,(H,5,6) Y Key: OJOLFAIGOXZBCI-UHFFFAOYSA-N YInChI=1/C3H4O3S/c4-2(1-7)3(5)6/h7H,1H2,(H,5,6) Key: OJOLFAIGOXZBCI-UHFFFAOYAZ :  InChI InChI=1S/C3H4O3S/c4-2(1-7)3(5)6/h7H,1H2,(H,5,6) Y Key: OJOLFAIGOXZBCI-UHFFFAOYSA-N YInChI=1/C3H4O3S/c4-2(1-7)3(5)6/h7H,1H2,(H,5,6) Key: OJOLFAIGOXZBCI-UHFFFAOYAZ 
خصوصیات: خصوصیات
فرمول مولکولی: C3H4O3S
جرم مولی: 120.12706
به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa): به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa)
 Y (بررسی) (چیست: Y/N؟):  Y (بررسی) (چیست: Y/N؟)
Infobox references: Infobox references
:   
۳-مرکاپتوپیروویک اسید (به انگلیسی: 3-Mercaptopyruvic acid) کتواسید با فرمول شیمیایی C۳H۴O۳S یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۹۸ است. که جرم مولی آن ۱۲۰٫۱۲۷۰۶ g/mol می‌باشد.
جزایر کوچک دورافتاده ایالات متحده آمریکا

پرچم آمریکا در جزایر کوچک دورافتاده ایالات متحده رسمی است.
نقشه جزایر کوچک دورافتاده ایالات متحده
جزایر کوچک دورافتاده ایالات متحده (به انگلیسی: United States Minor Outlying Islands) نامی است که برای ۹ جزیرهٔ متعلق به آمریکا به‌کار می‌رود.
به‌جز جزیره ناواسا که در دریای کارائیب قرار گرفته ۸ جزیرهٔ بقیه در اقیانوس آرام واقع شده‌اند.
گروه‌بندی این ۹ جزیره زیر این نام تنها به‌خاطر تسهیل امور آماری صورت گرفته.
این جزایر منابع گوانو زیادی داشتند و امروزه ۷۰ درصد آن‌ها منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ طبیعی هستند.
دامنهٔ اینترنتی این جزیره‌ها .um است.
جزیره‌ها

جزیره بیکر
جزیره هاولند
جزیره جارویس
آب‌سنگ جانستون
آب‌سنگ کینگمن
آب‌سنگ مرجانی میدوی
جزیره ناواسا (هائیتی هم بر این جزیره ادعا دارد)
جزیره مرجانی پالمیرا
جزیره ویک (جزایر مارشال هم بر این جزیره ادعا دارد)
بازگشت به خانه (فیلم ۱۹۴۸)

| بازگشت به خانه | بازگشت به خانه |
| --- | --- |
کارگردان: مروین لیروی
تهیه‌کننده: سیدنی فرانکلین
نویسنده: سیدنی کینگزلی
فیلمنامه‌نویس: پل اوزبرن
بر پایه: بازگشت به خانه اولیس
بازیگران: کلارک گیبل لانا ترنر آن بکستر جان هودیاک ری کالینز گلادیس کوپر کامرون میچل لورن تاتل مارشال تامپسون جیمز بوش
موسیقی: برانیسلاو کاپر
فیلم‌بردار: هرولد راسن
تدوین‌گر: جان دانینگ
توزیع‌کننده: مترو گلدوین مایر
تاریخ‌های انتشار: مه ۱۹۴۸
مدت زمان: ۱۱۳ دقیقه
کشور: آمریکا
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۲٬۶۵۴٬۰۰۰ دلار
فروش گیشه: ۵٬۵۹۴٬۰۰۰ دلار
بازگشت به خانه (انگلیسی: Homecoming) فیلمی در ژانر رمانتیک و درام به کارگردانی مروین لیروی است که در سال ۱۹۴۸ منتشر شد. کلارک گیبل، لانا ترنر و آن بکستر در این فیلم به ایفای نقش پرداخته‌اند.
بازیگران

کلارک گیبل
لانا ترنر
آن بکستر
ری کالینز
گلادیس کوپر
کامرون میچل
لورن تاتل
مارشال تامپسون
جیمز بوش
جعفر باوندی

| جعفر باوندی | جعفر باوندی |
| --- | --- |
محل دفن ابوجعفر محمد.: محل دفن ابوجعفر محمد.
اسپهبد باوندی: اسپهبد باوندی
سلطنت: ؟–۱۰۲۷
پیشین: مرزبان بن رستم بن شروین طبری
جانشین: کارن دوم
درگذشته: ۱۰۲۸ ناحیه جبال
پدر: وندارین
جعفر باوندی یا ابوجعفر محمد یکی از اسپهبدان باوندی تبرستان بود. وی از یک زمان نامعلوم تا سال ۱۰۲۷ میلادی که از آل کاکویه شکست خورد و اسیر شد، حکومت کرد.
خانه نیشابوری

| خانه نیشابوری | خانه نیشابوری |
| --- | --- |
نام: خانه نیشابوری
کشور: ایران
استان: استان آذربایجان شرقی
شهرستان: تبریز
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: خانه
دیرینگی: دوره پهلوی اول
دورهٔ ساخت اثر: دوره پهلوی اول
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۶۰۲۲
تاریخ ثبت ملی: ۸ مرداد ۱۳۸۱
خانه نیشابوری مربوط به اواخر دوره پهلوی اول است و در تبریز، خیابان فردوسی، کوچه اردبیلی‌ها واقع شده و این اثر در تاریخ ۸ مرداد ۱۳۸۱ با شمارهٔ ثبت ۶۰۲۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
این بنا از دو طبقه تشکیل یافته‌است که حیاط آن در قسمت جنوبی واقع شده و یک حوض بیضی شکل نیز در وسط آن قرار گرفته‌است. جبهه جنوبی حیاط، طاق نماهای آجری و در جبهه شرقی ساختمان یک بنای دو طبقه وجود دارد که طبقه همکف آن دارای دو اتاق می‌باشد که از طریق راهروی میانی به آن دسترسی دارد.
ورودی به ساختمان از سمت جبهه شرقی، از طریق ک. چه مجاور است، که به واسطه یک دالان به حیاط منتهی می‌شود.
ورودی به زیرزمین بنای جبهه شرقی نیز از این دالان، با دو پله می‌باشد. ورودی دیگری نیز از ضلع جنوبی حیاط، بعدها ایجاد شده‌است.
طبقه همکف ساختمان اصلی شمالی، از طریق یک راه پله مرکزی
دو طرفه دسترسی دارد، که به واسطه یک راهرو به شش اتاق می‌رسد. طبقه زیرین این قسمت، دارای پوشش طاقی است و از چندین فضای تودرتوی سردابه مانند، تشکیل یافته‌است. در ضلع جنوبی زیرزمین، یک آب انبار و در قسمت شرقی آن، یک حوضخانه با پوشش طاقی و تزیینات آجری رنگارنگ قرار گرفته‌است. این ساختمان، دارای نما و تزیینات آجری است. این بنا، اکنون در حال مرمت است و از طبقه همکف آن به عنوان مهد قرآن استفاده می‌شود.
موسیقی دوره کلاسیک

| دوره‌ها، اعصار و جنبش‌های موسیقی کلاسیک غرب> دوران اولیه | دوره‌ها، اعصار و جنبش‌های موسیقی کلاسیک غرب> دوران اولیه |
| --- | --- |
قرون وسطی: ۵۰۰–۱۴۰۰
* آرس کهن: ۱۱۷۰–۱۳۱۰
رنسانس: ۱۴۰۰–۱۶۰۰
دوران قواعد مشترک: دوران قواعد مشترک
باروک: ۱۶۰۰–۱۷۵۰
گالانت: ۱۷۲۰–۱۷۸۰
کلاسیک: ۱۷۳۰–۱۸۲۰
* مکتب مانهایم: ۱۷۴۰–۱۷۷۰
رمانتیک: ۱۷۸۰–۱۹۱۰
قرن بیستم و اوایل دوره قرن بیست‌و‌یکم: قرن بیستم و اوایل دوره قرن بیست‌و‌یکم
عصر مدرن: ۱۸۹۰–۱۹۵۰
جنبش امپرسیونیستی: ۱۸۹۰–۱۹۲۵
جنبش اکسپرسیونیستی: ۱۹۰۸–۱۹۲۵
* دومین مکتب وین: ۱۹۰۰–۱۹۶۰
عصر پست‌مدرن/معاصر: ۱۹۳۰– اکنون
* جنبش مینیمالیستی: ۱۹۶۵– اکنون
ن ب و: ن ب و
دوره کلاسیک (به انگلیسی: Classical Period) در موسیقی هنری اروپایی از حدود ۱۷۵۰ تا ۱۸۲۰ در نظر گرفته می‌شود. این دوره از نظر زمانی بین دوره باروک و دوره رومانتیک قرار دارد. برجسته‌ترین چهره‌های دوره کلاسیک، که گاه به «دوره کلاسیک وین» هم معروف است، هایدن، موتزارت و بتهوون هستند.
نام

این که کلمه کلاسیک چه وقت و در کجا وارد فرهنگ موسیقی شد به‌طور کامل روشن نیست.
نشانه‌های سبک موسیقی کلاسیک

به‌طور کلی، سبک موسیقی کلاسیک به دو دسته تقسیم می‌شود:
۱. سبک موسیقی اوایل کلاسیک که تا سال‌های ۱۷۷۰ را در بر می‌گیرد و شامل دو سبک روکوکو و اکسپرسیو است. سبک روکوکو خصوصاً در فرانسه ریشه گرفت و نام فرانسوی Style Galant (سبک پیشرو) اغلب به عنوان مترادف آن به جایش به کار برده می‌شد. بانی سبک اکسپرسیو که بعداً رواج یافت، آهنگسازان آلمانی بودند و معادل آن در زبان آلمانی (سبک حساس و وقار) است. این دو سبک حاصل و نتیجه اهمیت بخشیدن به دو صدای طرفین در موسیقی باروک است. اما در قرن هیجدهم، خط باس اهمیت، رهبری و استقلال کنترپوانتیک خود را از دست داد و صرفاً حمایت‌کننده ملودی شد در حالی که صداهای میانی فقط پرکننده هارمونی بودند. سبک روکوکو یا گالانت در مجامع موقر اشرافی ظهور کرد و سبکی بسیار ظریف، دقیق، چابک، شوخ، آسان، پرجلال و شکوه بود. روکوکو همان شیوه زینت و آذین بیش از حد دوره باروک است ولی بدون بزرگی و عظمت. از سوی دیگر سبک اکسپرسیو (به معنی رسا و پرمعنی) در ارتباط بیشتری با طبقه متوسط جامعه قرار داشت و در کل سبک بورژاواها بود. این سبک برخلاف روکوکو نه تنها پر طمطراق و پر زینت نبود، بلکه گاهی به‌طور عمدی و اغراق‌آمیزی ساده بود.
۲. سبک دوره عظمت کلاسیک که در آن فرم‌ها و سبک‌ها اصولاً ثابت ماندند، آهنگسازان موقعیتی یافتند تا افکار و رویدادهایی را که از تخیلات آزادشان برمی‌خواست شکل دهند. تاریخ نویسان دوره عظمت کلاسیک را به دو دلیل «مکتب کلاسیک وین» نام نهاده‌اند: اول این که تمام آهنگسازان مهم آن در وین یا اطریش فعالیت کرده‌اند و دوم اینکه عوامل موسیقایی رایج در وین (یا اطریش) در موسیقی سبک کلاسیک راه یافت و تأثیرات فراوانی بر آن به جای گذاشت.
نشانه‌های سبک موسیقی کلاسیک > ریتم، میزان و تمپو در موسیقی کلاسیک

مشخص‌ترین تغییراتی که در سبک موسیقی اوایل این دوره به وجود آمد، نوآوری و بدعت در ریتم و عوامل متریک موسیقی بود. این تغییرات خود دارای چند مرحله‌گذار است که نتیجتاً حد و مرز کاملاً مشخصی را نمی‌توان برای آن تعیین کرد. اما آنچه که در سرتاسر دوره کلاسیک تسلط داشت وجود ملودی‌ها و جملات کاملاً مجزا و پریودیک ۲، ۴ یا ۸ میزانی و ریتم‌های متفاوت و قابل تشخیص در میان قسمت‌های مختلف یک موومان یا حتی بین تم هاست.
یکی دیگر از مهم‌ترین تغییراتی که در این دوره صورت گرفت، استفاده از موسیقی فولکوریک در آثار بود که خون تازه‌ای در کالبد موسیقی مغرب زمین به جریان انداخت. آثار موسیقی محلی که دارای جملات پریودیک منظم و با قاعده (اغلب هشت میزانی) بودند، مبنای کار آهنگسازان قرار گرفت. مثال آن استفاده از لندلر (از رقص‌های آلمانی منطقه باواریا) در آثار بتهوون است. نشانه مهم دیگر این جریان تغییر مینوئت باروک است به مینوئت کلاسیک.
در اواخر دوره کلاسیک، تا حدی ساختمان پریودیک و منظم جملات موسیقایی بغرنج‌تر شد. هایدن و خصوصاً موتسارت با حداکثر سلیقه و دقت، زیباترین تناسبات و جملات پریودیک هشت میزانی نوشته‌اند که در عین حال بی‌قاعده نیز هستند. برخلاف ریتم همگون موقر و یکنواخت موسیقی باروک، در دوره کلاسیک ریتم یک عامل مهم آهنگسازی شد که امکان ظرافت هر چه بیشتر و تهذیب بیان احساس را مهیا می‌کرد. آهنگسازان اولیه کلاسیک تمایل فراوانی به قطع و شکستن ریتم‌ها داشتند، به‌طوری‌که ریتم‌های نقطه‌دار - ریتم لومباردی - سنکپ‌ها، پل یا رابط‌های ظریف در کنار ریتم‌های قوی رقص‌ها و مارش‌ها و تناوب فیگورهای دو و سه نتی، هم چنین فرود با ریتم سه تایی مد شده بود.
در موسیقی اواخر باروک نشانه‌ها و اصطلاحات مشخص‌کننده تمپو به ندرت یافت می‌شد، زیرا فرم‌ها و انواع موسیقی این دوره ثابت بودند و تمپو و سرعت آن‌ها به‌طور معمول فهمیده می‌شد. در اوایل کلاسیک بود که استفاده از چنین نشانه‌ها و عباراتی در شروع یا وسط قطعات به صورت قانون درآمد و تمام آهنگسازان آن را در آثارشان مراعات کردند. اکثر واژه‌هایی که امروزه در موسیقی به کار برده می‌شوند، از لارگو (خیلی آرام و آهسته)، آداجیو (آهسته) تا پرستو (خیلی تند)، ابتدا در دوره کلاسیک مورد استفاده آهنگسازان قرار گرفت. گر چه در اوایل، تمپوهای معمولی مانند، آلگرو (تند)، آندانته (معمولی)، آلگرتو (خیلی تند) به کار برده می‌شد اما در اواخر دوره کلاسیک تمپوهای فوق‌العاده متضاد در اغلب موارد ارجحیت داشت. در سمفونی‌های هایدن، تمپوهای مدراتو موومان‌های اول و آداجیو موومان‌های آهسته، تضاد زیادی با پرستوهای قسمت فینال دارد. بتهون در به‌کارگیری تمپوهای فوق‌العاده متضاد و مختلف در آثارش خصوصاً دوره آخر و در سمفونی نهم شهرت فراوانی دارد.
نشانه‌های سبک موسیقی کلاسیک > هارمونی و تونالیته

آهنگسازان دوره کلاسیک در آثارشان به ندرت از گام لا-ماژور (یا گام نسبی آن فا دیز-مینور) و از گام‌های بمل‌دار از می‌بمل-ماژور (یا دو-مینور) پا فراتر گذاشتند. در تمام تاریخ موسیقی هرگز به اندازه این دوره آثاری در تونالیته‌های ر، فا، سل و سی بمل نوشته نشده‌است. علت این امر به خاطر تکنیک اجرایی سازها نبود، بلکه عمدتاً به دلیل ساده‌گرایی آهنگسازان کلاسیک بود؛ زیرا ساده بودن تونالیته، مانند سادگی در ریتم، تمپو و فرم، بخشی از زبان جهانی و نشانه توجه به درک اکثریت توده اجتماع بود.
به‌کارگیری فراوان تونالیته‌های ماژور در دوره کلاسیک، تضاد چشم‌گیری با دوره باروک داشت. در سرتاسر آثار هایدن و موتسارت، به ندرت می‌توان قطعات در تونالیته مینور یافت و تونالیته‌های مینور اغلب در موارد و حالات استثنایی به کار رفته‌اند. این چنین گرایش به سوی استفاده از تونالیته ماژور را می‌توان نتیجه اشتیاق آهنگسازان دوره کلاسیک به درخشان و شاد بود آثار خود دانست. در مرحله‌گذار به اواخر کلاسیک، وسعت استفاده از تونالیته‌های مختلف و متنوع بسیار افزایش یافت، به‌طور که هایدن در دوره میانی سمفونی‌ها، سونات‌های پیانو و کوارتت‌هایش از تونالیته‌هایی مانند فا دیز - ماژور یا سی - ماژور بدون ایجاد مشکلی برای سازهای مختلف ارکستر استفاده کرد.
هارمونی اکثراً آثار آهنگسازان ایتالیا، بوهم و شمال آلمان در این دوره بر اساس حرکت نت پایه به نمایان و زیرنمایان استوار است. آهنگسازان اوایل کلاسیک در انتخاب هارمونی محدود بودند و فقط در اواخر دوره بود که هارمونی نسبتاً غنی‌تر و مدولاسیون‌های پیچیده‌تر و غیرمنتظره به کار گرفته شد.
در دوره کلاسیک چگونگی روابط تونالیته مومان‌های یک اثر اهمیت یافت و نتیجتاً هر یک از مومان‌ها در تونالیته‌های مختلف تصنیف شدند؛ مثلاً تونالیته مومان آهسته یک سونات، عملکرد متضادی با بقیه موومان‌ها داشت و قسمت تریو مینوئت، همیشه در تونالیته نسبی یا گاهی در نت پایه ماژور یا مینور بود. در آثار بتهون چنین رابطه تونالیته‌ای متضاد و دور از هم بیشتر وجود دارد. وجود تونالیته‌های متفاوت در میان یک موومان نیز یکی دیگر از مشخصات سبک کلاسیک نسبت به باروک است.
آهنگسازان اوایل کلاسیک از جمله دومینیکو اسکارلاتی، پلاتی و خصوصاً سامارتینی و پرگولزی در یک موومان از چندین تم ملودیک مستقل و نسبتاً متضاد استفاده کرده‌اند که هر یک از آن‌ها دارای تونالیته مختلف ولی در ارتباط نزدیک با تونالیته اصلی‌اند؛ و این تم هر یک شامل عوامل ریتمیک، هارمونیک و دینامیک مختص به خود هم هستند بنابراین وجه مشخصه مهم سبک موسیقی کلاسیک در مقایسه با باروک، فراهم آوردن حوزه‌های مختلف بیان موسیقایی در هر موومان است که به وسیله تضاد تونالیته‌ها انجام می‌شود و هر یک از این تونالیته‌ها دارای ریتم‌هایی متضاد و جملاتی با قاعده و پریودیک‌اند. در دوره عظمت کلاسیسم، ارتباط تونالیته‌های مختلف در هر موومان منظم و به صورت یک قاعده کلی درآمد و تا دوره رمانتیک نیز باقی ماند؛ مثلاً در یک مومان به فرم سونات، رابطه تونالیته بین دو تم اصلی به صورت درجه تثبیت شد. البته در بعضی از آثار هایدن این دو منطقه تونالیته‌های مختلف هنوز فاقد تم‌های متضاد بود. در آثار دوره اواخر بتهون ارزش ساختمانی تغییر تونالیته‌های با ارزش رنگ‌آمیزی ارکستری درآمیخت و نتیجتاً تغییر تونالیته بیشتر برای تقویت رنگ‌آمیزی و قدرت بیان موسیقایی مورد استفاده قرار گرفت (این شیوه بعداً در رمانتیک‌ها خصوصاً آثار واگنر و ریچارد اشتراوس رایج شد). البته این شیوه خلاف اوایل کلاسیک و حتی اوایل رمانتیک‌ها (شوبرت و وبر) بود که بیشتر تغییرات تونالیته را به منظور اصول ساختمانی قطعه به کار می‌بردند.
نشانه‌های سبک موسیقی کلاسیک > ارکستر و سازها

یکی از مشخصات ارکستر دوره باروک تنوع زیاد سازها در یک خانواده و در اندازه و کوک‌های مختلف بود. هنگامی که ارکستر مونته وردی یا باخ را مورد ملاحظه قرار دهیم به تعدادی از سازها برمی‌خوریم که امروزه مورد استفاده ارکستری ندارند سازهایی مانند: ویولا دآمور، ویول، کورنت، عود و ریکوردر. سازهای دیگر در ارکستر کلاسیک باقی ماندند ولی از نظر ساختمانی و عملکرد تغییراتی پیدا کردند که از آن جمله ترومپت را می‌توان نام برد.
رؤیا سادات

| رویا سادات | رویا سادات |
| --- | --- |
رویا سادات در مراسم اهدای جایزه بین‌المللی زنان شجاع ۲۰۱۸: رویا سادات در مراسم اهدای جایزه بین‌المللی زنان شجاع ۲۰۱۸
زادهٔ: ۱۹۸۱ (۴۲–۴۳ سال) هرات
ملیت:  افغانستان
پیشه(ها): تهیه‌کننده و کارگردان فیلم
رویا سادات (زادهٔ ۱۹۸۱) تهیه‌کننده و کارگردان فیلم اهل افغانستان است. او به عنوان نخستین زن کارگردان در افغانستان در سال‌های بعد از حاکمیت طالبان شناخته می‌شود و اولین زنی است که فیلمش به عنوان نماینده سینمای افغانستان برای اسکار انتخاب شده‌است.
زندگی و حرفه

رویا سادات در سال ۱۹۸۱ در هرات زاده و در کابل بزرگ شد. او از کودکی رویای فیلم‌سازی در سر داشت، اما نوجوانی و جوانی‌اش با سال‌های جنگ و تسلط طالبان مصادف شد که به دلیل در دسترس نبودن و ممنوعیت سینما، نتوانست علاقه‌مندی‌اش را در آن سال‌ها دنبال کند. سادات در سال ۲۰۰۳ «خانه فیلم رویا» را بنیان گذاشت و تا سال ۲۰۱۸ بیش از ۳۰ فیلم مستند، داستانی و برنامه تلویزیونی در این موسسه تولید کرده است.
«تار و زخمه» و «سه نقطه» از فیلم‌های مشهور رویا سادات است. او مجموعه‌های تلویزیونی «بهشت خاموش» و «رازهای این خانه» را نیز برای پخش از شبکه‌های داخلی افغانستان ساخته است.
کارگردانی اپرای هزار خورشید تابان

رویا سادات در فوریه ۲۰۲۳، اپرای «هزار خورشید تابان» را با اقتباس از رمان یک‌هزار خورشیدرو اثر خالد حسینی در سیاتل آمریکا کارگردانی کرد. این اپرا به زبان انگلیسی، آهنگسازی شیلا سیلور و نقش‌آفرینی بازیگران اغلب آمریکایی، برای مخاطبان غربی ساخته و اجرا شد. به گفته سادات، قرار بود این اپرا که کار ساخت آن چند سال قبل آغاز شده بود، سبک انتزاعی و جلوه‌های ویژه مدرن داشته باشد، اما بعد از  چیرگی دوباره طالبان، تصمیم گرفت که برای نمایش بهتر زجر امروز زنان افغانستان، این تئاتر اپرایی را با ساختار رئالیسم بسازد.
جوایز و افتخارات

فیلم «نامه‌ای به رئیس‌جمهور» ساخته وی به عنوان نماینده سینمای افغانستان در بخش بهترین فیلم خارجی نودمین دوره جوایز اسکار به آکادمی علوم و هنرهای سینمایی معرفی شد، اما نتوانست نامزد این بخش شود. در ۲ مارس ۲۰۱۸، دولت هلند جایزه ویژه‌ای که از آن به عنوان «جایزه جایگزین اسکار» نام برده‌اند به رویا سادات اهدا کرد.
در فهرست سال ۲۰۱۷ «متفکران جهانی» نشریه آمریکایی فارن پالیسی نام رویا سادات، هم قرار داده شده‌است. فارن پالیسی دلیل جا دادن نام سادات در این فهرست را «آوردن داستان زنان افغان روی پرده سینما» اعلام کرده‌است. فارن پالیسی نوشته‌است که خانم سادات امروز یکی از شناخته‌شده‌ترین کارگردان‌های افغان و یکی از روایت‌گران پیشتاز داستان زنان جامعه‌ای است که زنان در آن هنوز زیردست محسوب می‌شوند.
در اواخر مارس ۲۰۱۸، وی برنده جایزه بین‌المللی زنان شجاع شد و این جایزه را از ملانیا ترامپ، همسر رئیس‌جمهور آمریکا دریافت کرد.
۱۴۰۳ (میلادی)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
سده:: سده ۱۴ - سده ۱۵ - سده ۱۶
دهه:: ۱۳۷۰  ۱۳۸۰  ۱۳۹۰  ۱۴۰۰  ۱۴۱۰  ۱۴۲۰  ۱۴۳۰ 
سال:: ۱۴۰۰ ۱۴۰۱ ۱۴۰۲ - ۱۴۰۳ - ۱۴۰۴ ۱۴۰۵ ۱۴۰۶
| 0 | 1 |
| --- | --- |
گاه‌شماری ایرانی: ۷۸۱–۷۸۲
گاه‌شماری میلادی: ۱۴۰۳ MCDIII
گاه‌شماری اتیوپیایی: ۱۳۹۵–۱۳۹۶
گاه‌شماری ارمنی: ۸۵۲ ԹՎ ՊԾԲ
گاه‌شماری اسلامی: ۸۰۵–۸۰۶
گاه‌شماری ایگبو: ۴۰۳–۴۰۴
گاه‌شماری آشوری: ۶۱۵۳
گاه‌شماری بربری: ۲۳۵۳
گاه‌شماری بنگالی: ۸۱۰
گاه‌شماری بهائی: −۴۴۱ – −۴۴۰
گاه‌شماری بودایی: ۱۹۴۷
گاه‌شماری بیزانسی: ۶۹۱۱–۶۹۱۲
گاه‌شماری جوچه: نامعلوم
گاه‌شماری چینی: 壬午年 (آب اسب) ۴۰۹۹ یا ۴۰۳۹     — تا — 癸未年 (آب بز) ۴۱۰۰ یا ۴۰۴۰
گاه‌شماری خورشیدی تایلندی: ۱۹۴۶
گاه‌شماری دیسکوردیان: ۲۵۶۹
گاه‌شماری ژاپنی: Ōei ۱۰ (応永１０年)
گاه‌شماری ژولینی: ۱۴۰۳ MCDIII
گاه‌شماری سنتی برمه‌ای: ۷۶۵
گاه‌شماری عبری: ۵۱۶۳–۵۱۶۴
گاه‌شماری قبطی: ۱۱۱۹–۱۱۲۰
گاه‌شماری کره‌ای: ۳۷۳۶
گاه‌شماری مینگو: ۵۰۹ پیش از گاه‌شماری جمهوری چین 民前۵۰۹年
گاه‌شماری هولوسن: ۱۱۴۰۳
گاه‌شماری‌های هندو: 
 - ویکرم سموت: ۱۴۵۹–۱۴۶۰
 - شاکا ساموات: ۱۳۲۵–۱۳۲۶
 - کالی یوگا: ۴۵۰۴–۴۵۰۵
از تاریخ پیدایش رم: ۲۱۵۶
سال سلطنت انگلیس: ۴ هنری ۴ – ۵ هنری ۴
این جعبه:  نمایش بحث ویرایش: این جعبه:  نمایش بحث ویرایش
۱۴۰۳ (میلادی) هزار و چهارصد  و سومین سال تقویم میلادی است.
زادگان

۲۲ فوریه - شارل هفتم، پادشاه فرانسه (م. ۱۴۶۱)
درگذشتگان

‎
| ن ب ودهه‌ها و سال‌ها | ن ب ودهه‌ها و سال‌ها |
| --- | --- |
۱۳۹۰:  ۱۳۹۹  ۱۳۹۸  ۱۳۹۷  ۱۳۹۶  ۱۳۹۵  ۱۳۹۴  ۱۳۹۳  ۱۳۹۲  ۱۳۹۱  ۱۳۹۰ 
۱۴۰۰:  ۱۴۰۹  ۱۴۰۸  ۱۴۰۷  ۱۴۰۶  ۱۴۰۵  ۱۴۰۴  ۱۴۰۳  ۱۴۰۲  ۱۴۰۱  ۱۴۰۰ 
۱۴۱۰:  ۱۴۱۹  ۱۴۱۸  ۱۴۱۷  ۱۴۱۶  ۱۴۱۵  ۱۴۱۴  ۱۴۱۳  ۱۴۱۲  ۱۴۱۱  ۱۴۱۰ 
۱۴۲۰:  ۱۴۲۹  ۱۴۲۸  ۱۴۲۷  ۱۴۲۶  ۱۴۲۵  ۱۴۲۴  ۱۴۲۳  ۱۴۲۲  ۱۴۲۱  ۱۴۲۰ 
۱۴۳۰:  ۱۴۳۹  ۱۴۳۸  ۱۴۳۷  ۱۴۳۶  ۱۴۳۵  ۱۴۳۴  ۱۴۳۳  ۱۴۳۲  ۱۴۳۱  ۱۴۳۰ 
۱۴۴۰:  ۱۴۴۹  ۱۴۴۸  ۱۴۴۷  ۱۴۴۶  ۱۴۴۵  ۱۴۴۴  ۱۴۴۳  ۱۴۴۲  ۱۴۴۱  ۱۴۴۰ 
۱۴۵۰:  ۱۴۵۹  ۱۴۵۸  ۱۴۵۷  ۱۴۵۶  ۱۴۵۵  ۱۴۵۴  ۱۴۵۳  ۱۴۵۲  ۱۴۵۱  ۱۴۵۰ 
۱۴۶۰:  ۱۴۶۹  ۱۴۶۸  ۱۴۶۷  ۱۴۶۶  ۱۴۶۵  ۱۴۶۴  ۱۴۶۳  ۱۴۶۲  ۱۴۶۱  ۱۴۶۰ 
۱۴۷۰:  ۱۴۷۹  ۱۴۷۸  ۱۴۷۷  ۱۴۷۶  ۱۴۷۵  ۱۴۷۴  ۱۴۷۳  ۱۴۷۲  ۱۴۷۱  ۱۴۷۰ 
۱۴۸۰:  ۱۴۸۹  ۱۴۸۸  ۱۴۸۷  ۱۴۸۶  ۱۴۸۵  ۱۴۸۴  ۱۴۸۳  ۱۴۸۲  ۱۴۸۱  ۱۴۸۰ 
۱۴۹۰:  ۱۴۹۹  ۱۴۹۸  ۱۴۹۷  ۱۴۹۶  ۱۴۹۵  ۱۴۹۴  ۱۴۹۳  ۱۴۹۲  ۱۴۹۱  ۱۴۹۰ 
۱۵۰۰:  ۱۵۰۹  ۱۵۰۸  ۱۵۰۷  ۱۵۰۶  ۱۵۰۵  ۱۵۰۴  ۱۵۰۳  ۱۵۰۲  ۱۵۰۱  ۱۵۰۰
کنسرتو ویولن (چایکوفسکی)

| کنسرتو ویولن | کنسرتو ویولن |
| --- | --- |
اثر: پیوتر ایلیچ چایکوفسکی: اثر: پیوتر ایلیچ چایکوفسکی
چایکوفسکی، ۱۸۷۵: چایکوفسکی، ۱۸۷۵
مایه‌نما: ر ماژور
شمارهٔ اثر: اپوس ۳۵
ژانر: رومانتیک
شکل: کنسرتو
آفرینش: ۱۸۷۸
اجرا: ۱۸۸۱
مدت زمان: ۳۵ دقیقه
موومان‌ها: ۳
سازبندی: ارکسترال
کنسرتو ویولن (انگلیسی: Violin Concerto) در ر ماژور اپوس ۳۵، توسط پیوتر ایلیچ چایکوفسکی در سال ۱۸۷۸ نوشته شده و یکی از مشهورترین کنسرتوهای ویولن است.
آهنگسازی

این قطعه در کلارنس، تفریح‌گاهی سوئیسی در سواحل دریاچه ژنو نوشته شده‌است. جایی که چایکوفسکی برای بهبودی و رفع افسردگی‌های ناشی از ازدواج فاجعه‌آمیز خود با آنتونینا میلیوکووا رفته بود. چایکوفسکی با وجودی که زمان استراحتش بود، دوباره منبع الهام خود را به دست آورد و کار با سرعت به پیش رفت و طی یک ماه به پایان رسید.
از آنجا که چایکوفسکی ویولونیست نبود، برای تکمیل بخش تکنوازی، با یوسیف کوتِک نوازندهٔ ویولن (از شاگردان یوزف یواخیم و در سوییس به وی پیوسته بود) به مشاوره می‌پرداخت. چایکوفسکی می‌خواست اجرای این کنسرت را به یوسیف کوتک واگذار کند، اما با شایعات موجود، احساس کرد که این کار بدون شک باعث می‌شود ماهیتِ واقعی روابط او با مرد جوان برملا شود (آنها تقریباً و مطمئناً در یک مقطع عاشق هم بودند و چایکوفسکی همیشه در درد و رنج بود تا همجنسگرایی خود را از عموم مردم پنهان کند). چایکوفسکی پس از آن با کوتک قطع رابطه کرد و معتقد بود این رابطه به زندگی حرفه‌ای او آسیب می‌رساند. با این حال او قطعهٔ «والس-اسکرتسو برای ویولن و ارکستر» را که در سال ۱۸۷۷ نوشته بود، هنگام انتشار در سال ۱۸۷۸ به کوتک اهدا کرد.
چایکوفسکی ابتدا اجرای این کنسرتو را به لئوپولد آوئر استاد کنسرواتوار پترزبورگ سپرد اما وی به دلیل مشکلات فنی از اجرای آن امتناع ورزید و سرانجام ۴ سال بعد این کنسرتو توسط آدولف برودسکی در ۴ دسامبر ۱۸۸۱ برای اولین بار در وین به اجرا درآمد.
ساختار > سازبندی

این کنسرتو برای ویولن سولو، ۲ فلوت، ۲ ابوا، ۲ کلارینت در لا و سی بمل، ۲ فاگوت، ۴ هورن در فا، ۲ ترومپت در ر، تیمپانی و ارکستر زهی نوشته شده‌است.
ساختار > فرم

قطعه در سه موومان ساخته شده‌است:
آلگرو مدراتو (، ر ماژور)
کانستونتا: آندانته (3
4، سل مینور)
فینال: آلگرو ویواچیسیمو (2
4، ر ماژور)
در بین موومان دوم و سوم ارکستر توقف و سکوت نمی‌کند و اجرای کامل این قطعه حدود ۳۵ دقیقه طول می‌کشد.