stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
اردوگاه کار اجباری برگن-بلزن
عملیات اردوگاه کار اجباری > اردوگاه کار اجباری

در آوریل ۱۹۴۳، بخشی از اردوگاه برگن-بلزن توسط اداره اصلی اقتصادی-اجرایی اس‌اس تصاحب شد. بنابراین، این اردوگاه بخشی از سیستم اردوگاه‌های کار اجباری شد که توسط اس‌اس اداره می‌شد، اما یک مورد خاص بود. در ابتدا به عنوان یک اردوگاه بازداشت غیرنظامیان (Zivilinterniertenlager) تعیین شده بود، اما در ژوئن ۱۹۴۳ به اردوگاه اقامت (Aufenthaltslager) تغییر نام داد، زیرا کنوانسیون‌ ژنو مقرر کرده بودند که نوع اول تأسیسات باید برای بازرسی توسط کمیته‌های بین‌المللی باز باشد.
این «اردوگاه اقامت» یا «اردوگاه تبادل» برای یهودیانی بود که قرار بود با غیرنظامیان آلمانی که در کشورهای دیگر بازداشت شده بودند، یا برای ارز سخت مبادله شوند. اس‌اس این اردوگاه را به بخش‌هایی برای گروه‌های مختلف  تقسیم کرد (اردوگاه مجارستانی، «اردوگاه ویژه» برای یهودیان لهستانی، «اردوگاه بی‌طرف‌ها» برای شهروندان کشورهای بی‌طرف و «اردوگاه ستاره» برای یهودیان هلندی).
بین تابستان ۱۹۴۳ و دسامبر ۱۹۴۴ حداقل ۱۴,۶۰۰ یهودی، از جمله ۲,۷۵۰ خردسال به اردوگاه اقامت یا تبادل برگن-بلزن منتقل شدند. زندانیان مجبور به کار شدند، بسیاری از آنها در "کماندو کفش" که قطعات قابل استفاده از چرم را از کفش‌های جمع‌آوری شده و به اردوگاه آورده شده از سراسر آلمان و اروپا اشغالی بازیابی می‌کردند. به طور کلی، زندانیان این بخش از اردوگاه تا اواخر جنگ به دلیل ارزش بالقوه تبادل آنها، نسبت به برخی دیگر از کلاس‌های زندانیان برگن-بلزن کمتر سختگیرانه رفتار می‌شدند. با این حال، تنها حدود ۲,۵۶۰ زندانی یهودی واقعاً از برگن-بلزن آزاد شدند و اجازه خروج از آلمان را یافتند.
در مارس ۱۹۴۴، بخشی از اردوگاه به عنوان اردوگاه بهبودی (Erholungslager) تغییر نام داد، جایی که زندانیان بسیار بیمار برای کار از سایر اردوگاه‌های کار اجباری آورده شدند. آنها به طور فرضی در بلزن برای بهبودی و سپس بازگشت به اردوگاه‌های اصلی خود و از سرگیری کار بودند، اما بسیاری از آنها در بلزن از بیماری، گرسنگی، خستگی و کمبود مراقبت‌های پزشکی جان باختند.
در اوت ۱۹۴۴، یک بخش جدید ایجاد شد و این به اصطلاح «اردوگاه زنان» شد. تا نوامبر ۱۹۴۴ این اردوگاه حدود ۹,۰۰۰ زن و دختر جوان را دریافت کرد. بیشتر کسانی که قادر به کار بودند تنها برای مدت کوتاهی ماندند و سپس به سایر اردوگاه‌های کار اجباری یا اردوگاه‌های کار برده فرستاده شدند. اولین زنانی که در آنجا بازداشت شدند لهستانی‌ها بودند که پس از شکست قیام ورشو دستگیر شدند. دیگران زنان یهودی از لهستان یا مجارستان بودند که از آشویتس منتقل شده بودند. مارگوت و آنه فرانک در فوریه یا مارس ۱۹۴۵ در آنجا درگذشتند.
عملیات اردوگاه کار اجباری > زندانیان بیشتر

در دسامبر ۱۹۴۴، اس‌اس-هاوپت‌اشتورم‌فورر یوزف کرامر، که قبلاً در آشویتس-بیرکناو بود، فرمانده جدید اردوگاه شد. در ژانویه ۱۹۴۵، اس‌اس بیمارستان اسیران جنگی را تصاحب کرد و اندازه برگن-بلزن را افزایش داد. با تخلیه اردوگاه‌های کار اجباری شرقی قبل از پیشروی ارتش سرخ، حداقل ۸۵,۰۰۰ نفر با واگن‌های گاوی یا پیاده به برگن-بلزن منتقل شدند. قبل از آن تعداد زندانیان در بلزن بسیار کمتر بود. در ژوئیه ۱۹۴۴ تعداد آنها ۷,۳۰۰ بود؛ تا دسامبر ۱۹۴۴ این تعداد به ۱۵,۰۰۰ افزایش یافت؛ و تا فوریه ۱۹۴۵ به ۲۲,۰۰۰ رسید. تعداد آنها سپس تا ۶۰,۰۰۰ نفر تا ۱۵ آوریل ۱۹۴۵ افزایش یافت.
این ازدحام بیش از حد منجر به افزایش گسترده مرگ و میر ناشی از بیماری شد: به ویژه تیفوس، و همچنین سل، تب تیفوئید، اسهال خونی و سوءتغذیه در اردوگاهی که در اصل برای نگهداری حدود ۱۰,۰۰۰ زندانی طراحی شده بود. در این مرحله نیز، وضعیت ویژه زندانیان تبادل دیگر اعمال نمی‌شد. همه زندانیان در معرض گرسنگی و اپیدمی‌ها بودند.
عملیات اردوگاه کار اجباری > اردوگاه های فرعی برگن-بلسن

اردوگاه کار اجباری برگن-بلزن سه اردوگاه های فرعی داشت. این اردوگاه‌ها در کارخانه های تسلیحاتی منطقه‌ای بودند. حدود ۲۰۰۰ زن زندانی از اردوگاه کار اجباری مجبور بودند در آنجا کار کنند. کسانی که برای ادامه کار خود بیش از حد ضعیف یا بیمار بودند به برگن-بلزن آورده شدند.
زندانیان توسط کارکنان اس‌اس نگهبانی می‌شدند و هیچ دستمزدی برای کار خود دریافت نمی‌کردند. شرکت‌ها به جای آن به اس‌اس برای نیروی کار تأمین شده بازپرداخت می‌کردند. مالیات دستمزد نیز توسط مقامات محلی اخذ می‌شد.
عملیات اردوگاه کار اجباری > رفتار با زندانیان و مرگ‌ها در اردوگاه

برآوردهای تعداد زندانیانی که در طول دوره فعالیت اردوگاه کار اجباری از ۱۹۴۳ تا ۱۹۴۵ از آن عبور کرده‌اند را حدود ۱۲۰,۰۰۰ نفر می‌دانند. به دلیل تخریب پرونده‌های اردوگاه توسط اس‌اس، حتی نیمی از آنها، حدود ۵۵,۰۰۰ نفر، به نام شناخته شده نیستند.
رفتار با زندانیان توسط اس‌اس بین بخش‌های مختلف اردوگاه متفاوت بود، با زندانیان اردوگاه تبادل که به طور کلی بهتر از سایر زندانیان رفتار می‌شدند، حداقل در ابتدا. با این حال، در اکتبر ۱۹۴۳، اس‌اس ۱,۸۰۰ مرد و زن را از اردوگاه ویژه (Sonderlager)، یهودیان لهستانی که گذرنامه‌های کشورهای آمریکای لاتین را داشتند، انتخاب کرد. از آنجا که دولت‌های این کشورها عمدتاً از پذیرش گذرنامه‌ها خودداری کردند، این افراد ارزش خود را برای رژیم از دست داده بودند. تحت بهانه ارسال آنها به یک «اردوگاه برگاو» خیالی، اس‌اس آنها را به آشویتس-بیرکناو منتقل کرد، جایی که مستقیماً به اتاق‌های گاز فرستاده شدند و به قتل رسیدند. در فوریه و مه ۱۹۴۴، ۳۵۰ زندانی دیگر از اردوگاه ویژه به آشویتس فرستاده شدند. بنابراین، از مجموع ۱۴,۶۰۰ زندانی در اردوگاه تبادل، حداقل ۳,۵۵۰ نفر جان باختند، بیش از ۱,۴۰۰ نفر از آنها در بلزن و حدود ۲,۱۵۰ نفر در آشویتس.
در اردوگاه مردان (Männerlager) زندانیان حتی بیشتر از کمبود مراقبت، سوءتغذیه، بیماری و بدرفتاری توسط نگهبانان رنج می‌بردند. هزاران نفر از آنها جان باختند. در تابستان ۱۹۴۴، حداقل ۲۰۰ مرد به دستور اس‌اس با تزریق فنول به قتل رسیدند. در برگن-بلزن اتاق‌های گاز وجود نداشت، زیرا قتل‌عام‌ها در اردوگاه‌های شرقی‌تر انجام می‌شد. با این حال، برآوردهای فعلی تعداد مرگ‌ها در بلزن را بیش از ۵۰,۰۰۰ یهودی، چک، لهستانی، مسیحیان ضد نازی، همجنس‌گرایان و کولی‌ها می‌دانند.
نرخ مرگ و میر زندانیان در بلزن به طور قابل توجهی پس از انتقال انبوه زندانیان از سایر اردوگاه‌ها در دسامبر ۱۹۴۴ افزایش یافت. از ۱۹۴۳ تا پایان ۱۹۴۴ حدود ۳,۱۰۰ نفر جان باختند. از ژانویه تا اواسط آوریل ۱۹۴۵ این تعداد به حدود ۳۵,۰۰۰ نفر افزایش یافت. ۱۴,۰۰۰ نفر دیگر پس از آزادی بین ۱۵ آوریل و پایان ژوئن ۱۹۴۵ در اردوگاه آوارگان برگن-بلزن تحت نظارت بریتانیا جان باختند.
| مرگ‌ها در اردوگاه کار اجباری برگن-بلزن دسامبر ۱۹۴۴ تا ۱۵ آوریل ۱۹۴۵ | مرگ‌ها در اردوگاه کار اجباری برگن-بلزن دسامبر ۱۹۴۴ تا ۱۵ آوریل ۱۹۴۵ | مرگ‌ها در اردوگاه کار اجباری برگن-بلزن دسامبر ۱۹۴۴ تا ۱۵ آوریل ۱۹۴۵ |
| --- | --- | --- |
| دسامبر ۱۹۴۴ | حداقل ۳۶۰ |  |
| ژانویه ۱۹۴۵ | حدود ۱,۲۰۰ |  |
| فوریه ۱۹۴۵ | حدود ۶,۴۰۰ |  |
| مارس ۱۹۴۵ | حداقل ۱۸,۱۶۸ |  |
| آوریل ۱۹۴۵ | حدود ۱۰,۰۰۰ |  |
پیوندهای خارجی

یادبود برگن-بلزن
وب‌سایت یادبود هولوکاست ایالات متحده در مورد برگن-بلزن
برگن-بلزن در سایت یوتیوب
«خاطره اردوگاه‌ها» (شامل فیلم‌هایی از آزادسازی بلزن)
«یک حساب شخصی» توسط لئونارد برنی، سرهنگ دوم R.A. T.D. (بازنشسته)
آنیتا لاسکر-والفیش زندگی در بلزن، آزادسازی آن و اقامتش در اردوگاه آوارگان را در زندگینامه خود حقیقت را به ارث ببر توصیف می‌کند.
آنه فرانک می ۱۹۴۲
بولدوزر ارتش بریتانیا اجساد مردگان را به گور دسته جمعی در بلسن هل می دهد، ۱۹ آوریل ۱۹۴۵
فریتس کلاین در میان اجساد در گور دسته جمعی ایستاده است.
زنان زندانی آزاد شده به بدن برهنه کودکی که از گرسنگی مرده است خیره می شوند.
نگهبانان سابق مجبور شدند اجساد زندانیان مرده را برای دفن در کامیونی بار کنند، ۱۷ تا ۱۸ آوریل ۱۹۴۵.
سی‌ام‌اچ‌کی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام تجاری: CMHK
نام بومی: 中國移動香港有限公司
نوع: شرکت سهامی خاص
صنعت: مخابرات سیار
بنا نهاده: ۲۸ ژوئن ۱۹۹۴؛ ۳۰ سال پیش (۱۹۹۴-28}})
دفتر مرکزی: هنگ کنگ
مادر: چاینا موبایل
وبگاه: www.hk.chinamobile.com/en/
سی‌ام‌اچ‌کی (انگلیسی: CMHK) شرکت مخابرات هنگ کنگی است، که در سال ۱۹۹۴ تأسیس شد.
سی‌ام‌اس انرژی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت سهامی عام
نماد سهام شرکت: NYSE: CMS شاخص S&P ۵۰۰
صنعت: انرژی
بنا نهاده: ۱۸۸۶
دفتر مرکزی: جکسون، میشیگان
محدودهٔ فعالیت: ایالات متحده آمریکا
محصولات: برق گاز طبیعی
تعداد کارکنان: ۸٬۲۵۳ نفر
وبگاه: www.cmsenergy.com
سی‌ام‌اس انرژی (انگلیسی: CMS Energy) شرکت انرژی آمریکایی است، که در سال ۱۸۹۰ تأسیس شد.
شاهزاده‌نشین اورانژ

شاهزاده‌نشین اورانژ (la Principauté d'Orange) در ۱۱۶۳ میلادی تأسیس شد.
در این سال فردریش بارباروسا، امپراتور مقدس روم به این بخش از امپراتوری (بخش اورانژ) استقلال کامل اعطا کرد.
این شاهزاده‌نشین در سال ۱۵۴۴ به ویلیام خاموش از خاندان اورانژ-ناسو منتقل شد و قسمتی از دارایی‌های پراکندهٔ خاندان اورانژ-ناسو باقی ماند تا این که در سال ۱۷۱۳ طبق قرارداد اوترخت به فرانسه واگذاشته شد.
گزچات

| گزچات | گزچات |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: : مختصات: 
کشور: ایران
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: دشتیاری
بخش: مرکزی
دهستان: نگور
جمعیت: ۸۴ نفر (سرشماری ۹۵)
گزچات یا سماچ کور، روستایی در دهستان نگور بخش مرکزی شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۸۴ نفر (۲۴ خانوار) بوده‌است.
استخر باطله

یک پانوراما بروکن هیل در ناحیه ای که پسماند معدنی انبوه قابل مشاهده استر.
استخر باطله یا سد باطله (به انگلیسی: tailings dam) به‌طور معمول یک سد خاکی است که برای ذخیره‌سازی محصولات جانبی عملیات استخراج پس از جدا کردن سنگ معدن از هرزه سنگ استفاده می‌شود. ضایعات معدنی می‌توانند مایع، جامد یا دوغابی از ذرات ریز باشند و معمولاً بسیار سمی و به‌طور بالقوه رادیواکتیو هستند. از پسماند جامد اغلب به عنوان بخشی از سازه استفاده می‌شود.
پسماند معدنی  (به انگلیسی: tailings) یا ضایعات معدنی به مواد باقی‌مانده در فرایند جداسازی بخش‌های ارزشمند از بخش‌های غیر ارزشمند یک سنگ معدن گفته می‌شود. باطله هستند متمایز از سرباراست که ضایعات سنگ یا مواد دیگر است که overlies یک سنگ یا مواد معدنی بدن و آواره در معدن بدون اینکه پردازش شده‌است. مقدار ضایعات معدنی می‌تواند از ۹۰–۹۸٪ برای برخی از سنگ‌های معدنی مس تا ۲۰–۵۰ ٪ برای سایر سنگ‌های معدنی متغیر باشد.
نمونه‌ها > مواد معدنی سولفید

پساب حاصل از ضایعات معدن سولفیدی بیشترین و مهم‌ترین ضایعات معدنی در جهان هستند. این پسماندها حاوی مقادیر زیادی از پیریت (FeS2) و آهن(II) سولفید (FeS) هستند که موجب جاری شدن اسید معدنی در طبیعت می‌شوند.
نمونه‌ها > زغال‌سنگ و نفت شیل

وقتی که برای مقاصد معدنی خاصی به کار روند ممکن است حالت ضایعات معدنی پیدا کنند.
نمونه‌ها > آلومینیوم معدن

ضایعات بوکسیت از ضایعات صنعتی فرایند تولید آلومینیوم است. میزان ضایعات بوکسیت حدود ۷۷ میلیون تن در سال است که یکی از مهم‌ترین چالش‌ها در صنعت آلومینیوم به‌شمار می‌آید.
جریان اسید معدنی در سطح زمین.
بوکسیت باطله در نزدیکی اشتدته (آلمان)
شهر چانگپینگ، شهرستان فوسویی

| شهر چانگپینگ، شهرستان فوسویی 昌平乡 | شهر چانگپینگ، شهرستان فوسویی 昌平乡 |
| --- | --- |
Township: Township
Changping scenery: Changping scenery
مختصات: ۲۲°۴۲′۳۳″ شمالی ۱۰۷°۵۳′۴۷″ شرقی﻿ / ﻿۲۲٫۷۰۹۱۷°شمالی ۱۰۷٫۸۹۶۳۹°شرقی﻿ / 22.70917; 107.89639: مختصات: ۲۲°۴۲′۳۳″ شمالی ۱۰۷°۵۳′۴۷″ شرقی﻿ / ﻿۲۲٫۷۰۹۱۷°شمالی ۱۰۷٫۸۹۶۳۹°شرقی﻿ / 22.70917; 107.89639
کشور: People's Republic of China
Region: گوانگشی
شهر مرکزی: چانگژاو
County: شهرستان فوسوی
Village-level divisions: 1 residential communities 8 villages
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۹۶ کیلومتر مربع (۷۶ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۲۵۰۵۴
 • تراکم: ۱۳۰/کیلومتر مربع (۳۳۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۸ (China Standard)
Postal code: ۵۳۲۱۰۱
شهر چانگپینگ، شهرستان فوسویی (به لاتین: Changping Township) یک شهرک در جمهوری خلق چین است که در شهرستان فوسوی واقع شده‌است. شهر چانگپینگ ۱۹۶ کیلومتر مربع مساحت و ۲۵٬۰۵۴ نفر جمعیت دارد.
شزم!

| شزم! | شزم! |
| --- | --- |
نام‌های دیگر: شزم! / زمانِ آیسیس
بازیگران: مایکل گری لس تریمینجکسون باستویکجان دِیوی
صداپیشگان: لو شایمر نُرم پرسکِت ادام وست
کشور سازنده: ایالات متحده آمریکا
زبان اصلی: زبان انگلیسی
شمار فصل‌ها: ۳
شمار قسمت‌ها: ۲۸
تولید: تولید
تهیه‌کننده‌های اجرایی: نُرم پرسکِت لو شایمر دیک رُزنبلوم
تولیدکننده‌ها: فیلمیشن دی‌سی کامیکس
توزیع‌کننده: تله‌پرامپتر کورپورین (نسخهٔ اصلی)وارنر برادرز تله‌ویژن (در حال حاضر)
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: سی‌بی‌اس
انتشار اولیه: ۷ سپتامبر ۱۹۷۴ (۱۹۷۴-09-۰۷)
انتشار: انتشار
نمایش‌های مشابه: رازهای آیسیس
شزم! (انگلیسی: Shazam!) نام یک برنامهٔ زندهٔ تلویزیونی آمریکایی بود که از سال ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۶ میلادی از شبکهٔ سی‌بی‌اس پخش می‌شد.
داستان این مجموعه دربارهٔ یک نوجوان به نام «بیلی بتسون» است که می‌توانست با گفتنِ واژهٔ «شزم!» خطاب به مرشد و راهنمای خود (با بازی «لس تریمین»)، مبدل به یک قهرمان افسانه‌ای به نام «کاپیتان ماروِل» شود. او یک ماشینِ کاروان مدلِ داج داشت و در سرتاسر آمریکا سفر می‌کرد تا با بی‌عدالتی و ظلم مبارزه کند.
هنگامی که بیلی به کاپیتان مارول مبدل می‌شد، مستقیماً به ۶ پیر فرزانه که در واقع ۶ خدای اساطیری (سلیمان، هرکول، اطلس، زئوس، آشیل و مِرکوری) بودند، صحبت می‌کرد و از آنان یاری می‌جست.
شهر چارقیلیق

| شهر چارقیلیق چاقىلىق بازىرى 若羌镇 | شهر چارقیلیق چاقىلىق بازىرى 若羌镇 |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
مسجدی در شهر چارقیلیق: مسجدی در شهر چارقیلیق
شهر چارقیلیقLocation in Xinjiang: شهر چارقیلیقLocation in Xinjiang
مختصات: ۳۹°۰۱′۰۵″ شمالی ۸۸°۱۰′۰۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۰۱۸۰۶°شمالی ۸۸٫۱۶۸۰۶°شرقی﻿ / 39.01806; 88.16806: مختصات: ۳۹°۰۱′۰۵″ شمالی ۸۸°۱۰′۰۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۰۱۸۰۶°شمالی ۸۸٫۱۶۸۰۶°شرقی﻿ / 39.01806; 88.16806
کشور: چین
منطقه: منطقه خودمختار سین‌کیانگ اویغور
ولایت خودمختار: ولایت خودمختار بایینغولین مغول
شهرستان: چارقیلیق
ارتفاع: ۸۹۷ متر (۲۹۴۳ فوت)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۸ (China Standard)
Postal code: ۸۴۱۸۰۰
کد منطقه: ۰۹۶۶
شهر چارقیلیق (به اویغوری: چاقىلىق بازىرى) و یا شهر رووچیانگ (به چینی: 若羌镇، به پین‌یین: Ruòqiāng zhèn) یک شهرک در جمهوری خلق چین است که در شهرستان چارقیلیق واقع شده‌است. شهر چارقیلیق ۸۹۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شب‌خروش صورت‌سرخ

| شب‌خروش صورت‌سرخ> وضعیت حفاظت | شب‌خروش صورت‌سرخ> وضعیت حفاظت |
| --- | --- |
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: ماکیان‌سانان
تیره:: گوش‌خراشان
سرده:: Penelope
گونه:: dabbenei
شب‌خروش صورت‌سرخ (نام علمی: Penelope dabbenei) نام یک گونه از سرده شب‌خروش‌های اصلی است.
سیدمحمد رضوی (استاد دانشگاه)

| سید محمد رضوی | سید محمد رضوی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۱۰ رفسنجان، ایران
درگذشت: ۲۵ آبان ۱۴۰۱ تهران
ملیت: ایرانی
تحصیلات: دکترای علوم سیاسی
محل تحصیل: دانشگاه تهران دانشگاه پاریس مدرسه اقتصاد و علوم سیاسی لندن
پیشه: استاد دانشگاه
فرزندان: شهرآشوب رضوی تورج رضوی
سید محمد رضوی (۱۳۱۰ رفسنجان- ۲۵ آبان ۱۴۰۱تهران) استاد اندیشه سیاسی اهل ایران و عضو بازنشستهٔ هیئت علمی دانشگاه تهران بود. او دانش‌آموخته دانشگاه تهران، دانشگاه پاریس و مدرسه اقتصاد و علوم سیاسی لندن و رئیس دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران در سال ۱۳۵۷ بود.
رضوی اغلب به دلیل تربیت چهره‌های سرشناس در حوزه علوم سیاسی و اندیشه سیاسی مورد توجه جامعه علمی ایران بوده‌است.
او در سال ۱۴۰۱ در تهران درگذشت.
زندگی

سید محمد رضوی در سال ۱۳۱۰ در رفسنجان متولد شد. او پس از گذراندن تحصیلات مقدماتی در رفسنجان و کرمان به دانشگاه تهران رفت و در سال ۱۳۳۲ در رشته حقوق فارغ‌التحصیل شد. رضوی در سال ۳۲ به دلیل فعالیت‌هایش علیه دولت پس کودتا ۲۸ مرداد به مدت شش ماه به جزیره خارگ تبعید شد. او بلافاصله بعد از دوران تبعید به فرانسه رفت و کارشناسی ارشد و دکتری خود در رشته علوم سیاسی را از دانشگاه پاریس دریافت کرد. آشنایی او با ژان ژاک شوالیه در پاریس موجب علاقه او به تحقیق و مطالعه در حوزه اندیشه سیاسی شد. و پس از آن برای ادامه پژوهش‌های خود به مدرسه اقتصاد و علوم سیاسی لندن رفت. او در سال ۱۳۴۳ از تز خود دربارهٔ مکتب محافظه‌کاری دفاع کرد و به ایران بازگشت.
رضوی پس از مدتی حضور در ایران به عضویت هیئت علمی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران درآمد. او در سال ۱۳۵۷ و پس از انقلاب اسلامی ایران با درخواست همکارانش ریاست دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران را پذیرفت. او پس از این دوره از گرفتن پست‌های مدیریتی در دانشگاه امتناع کرد و تا پایان دوران کاری خود فقط به تدریس و تربیت دانشجویان پرداخت.
سید محمد رضوی در سال ۱۳۷۸ بازنشسته شد. او در دوران بازنشستگی به عنوان استاد مشاور یا راهنما با دانشجویان علوم سیاسی همکاری می‌کرد.
او در سال ۱۳۴۰ با دختر عمویش توران رضوی ازدواج کرد. دکتر رضوی صاحب دو فرزند به نام‌های شهرآشوب و تورج است.
سید محمد رضوی در ۲۵ آبان ۱۴۰۱ در سن ۹۱ سالگی درگذشت.
خدمات علمی و آثار

از جمله آثار منتشر شده او می‌توان به «گفتارهایی در معرفت علمی، ارزش و قدرت در علوم سیاسی» اشاره کرد که به کوشش ابوالفضل دلاوری در سال ۹۸ و توسط خانه اندیشمندان علوم سیاسی به چاپ رسیده‌است.
شهرت علمی سید محمد رضوی اغلب به دلیل تأثیرگذاری او بر استادان و دانشجویان علوم سیاسی ایران است.
برخی شاگردان شناخته شده او عبارت‌اند از:
عبدالرحمن عالم
ابوالفضل دلاوری
داوود فیرحی
حمیرا مشیرزاده
محمدجواد غلامرضاکاشی
فرهنگ رجایی
قاسم افتخاری
عباس مصلی نژاد
حمیدرضا رحمانی‌زاده دهکردی
احمد خالقی
جهانگیرمعینی
حسینعلی نوذری
احمد زیدآبادی
سعید حجاریان
مهدی نجف زاده
نکوداشت

آیین نکوداشت سید محمد رضوی در سال ۱۳۹۸ با عنوان «معلم بزرگ اندیشه سیاسی» توسط خانه اندیشمندان علوم انسانی و انجمن علوم سیاسی ایران در دانشگاه تهران برگزار شد.
کتاب «اندیشه سالار سپهر سیاست» شامل مجموعه مقالات اهدایی به دکتر سید محمد رضوی از سوی شاگردان او منتشر شده‌است.
در دوازدهمین دورهٔ جشنوارهٔ فارابی از او به‌عنوان پیش‌کسوت علوم انسانی ایران تقدیر شد.
کوکه‌داما

کوکِه‌دامای آویزان شده
کوکِه‌داما (به ژاپنی: 苔玉) یک واژه ژاپنی است که در زبان فارسی به آن توپ خزه هم گفته می‌شود. کوکِه‌داما در واقع نوعی بونسای تغییرشکل یافته‌است، که تاریخ ساخت آن به قرن هفدهم میلادی و کشور ژاپن برمی گردد. «کوکِه» در زبان ژاپنی به معنای خزه و «داما» به معنای توپ است. ژاپنی‌ها با پوشاندن ریشه گیاه با گِل مخصوص و خزه و بستن نخ به دور آن، گلدان کروی شکل یا کوکِه‌داما می‌سازند.
کوکِه‌داما چیست

شکل اولیهٔ کوکِه‌داما درخت بونسای کوچکی است که در کاسه‌ای دست‌ساز و ساده قرار دارد و ایدهٔ اصلی آن به مکتب ژاپنی زیبایی‌شناسی به نام وابی-سابی (Wabi Sabi) برمی گردد که به کامل نبودن طبیعت و زیبایی طبیعی آن اشاره می‌کند. ویژگی‌های اصلی مکتب وابی سابی، سادگی، زمینی‌بودن، نامرتبی و معمولی بودن است. کوکِه‌داما در واقع بازتابی از اصول وابی-سابی است و تأکید زیادی بر نشان دادن زیبایی گیاه دارد تا گلدان. برای همین کوکِه‌داما گلدان ندارد.
در زمان قدیم قسمتی از ریشهٔ بونسای را از خاک بیرون می‌گذاشتند تا بخشی از زیبایی ریشه‌ها را هم نشان دهند. با گذشت زمان خزه هم به روی ریشه‌ها اضافه شد و به جای استفاده از درختان کوچک، از گیاهان خانگی و بوته‌ها استفاده شد و کم‌کم به گیاه کوکِه‌داما تبدیل شد.
امروزه بسیاری از مردم از کوکِه‌داما به دلیل شکل متفاوتش و اشغال نکردن فضای زیاد استقبال زیادی کرده‌اند.
کوکِه‌داما را می‌توان در صفحات تخت سنگی (مانند بشقاب) یا کاسه‌هایی با ارتفاع کم، ظرف‌های تزیینی یا یک بشقاب کوچک زیبا گذاشت یا می‌توان آن را به راحتی آویزان کرد؛ که زیبایی خاصی را ایجاد می‌کند.
گیاهان مناسب برای کوکه‌داما

برای ساختن کوکه‌داما می‌توان از همه نوع گیاهان از ارکیده گرفته تا گیاهان دارویی و گیاهان آپارتمانی را استفاده کرد. در رابطه با گیاهان مناسب برای کوکه‌داما شدن با توجه به کمتر بودن رطوبت ایران نسبت به کشور ژاپن، گیاهی با شرایط محیطی ایران را برای کوکه‌داما انتخاب می‌کنند که نیازهایشان مطابق با شرایط نوری، میزان رطوبت ایران باشد تا ماندگاری بیش تری داشته باشند. گیاهانی مثل پوتوس، برگ انجیری، گل چمچه‌ای، قاشقی و درخت اژدها (دراسنا) برای کوکِه‌داماهای خانگی بسیار مناسبند.
بهتر است گیاهی را انتخاب شود که نور متوسط لازم داشته باشد و لازم نباشد آن را مدت زیادی در مقابل نور خورشید قرار داد زیرا گرمای خورشید باعث خشک شدن رطوبت کوکِه‌داما می‌شود و رنگ گیاه را به مرور زمان قهوه‌ای می‌کند.
از کاکتوس و گیاهان گوشتی در کوکه‌داما استفاده نمی‌شود. زیرا خاک مناسب کاکتوس‌ها خاک شنی است و در صورت استفاده در کوکه‌داما، نمی‌توان آن را به راحتی شکل داد چون میزان چسبندگی آن کم است. همچنین خزه کوکِه‌داما، رطوبت بیش از اندازه‌ای را به گیاه تحمیل می‌کند که باعث خراب پژمرده شدن آن می‌شود.
کوکه‌داما را می‌توان با گیاهان چوبی مثل درختان کوچک هم ساخت و در فضای باز نگهداری کرد اما نگهداری از کوکه‌داما در فضای باز کمی دشوار است چون فرایند تبخیر آب در کوکِه‌داما سریع تر اتفاق می‌افتد درحالی که لازم است رطوبت کوکِه‌داما همیشه حفظ شود.
نحوه نگهداری از کوکه‌داما > نور مورد نیاز گیاه کوکه‌داما چقدر است؟

قبلاً هم گفتیم که این سبک پرورش گیاه نیازمند نور غیر مستقیم است. شما می‌توانید از نور غیر مستقیم استفاده کنید. میزان نور بسته به نوع گیاهتان فرق می‌کند و ممکن است کم یا زیاد و یا متوسط باشد.
اگر در آپارتمان یا منزل نور کافی ندارید، باید از گیاهانی که نیاز به نور کمی دارند، مانند سانسوریا پا کوتاه، شامادورا و  آگلونما استفاده کنید.
نحوه نگهداری از کوکه‌داما > کوکه‌داما را چقدر آبیاری کنیم؟

آبیاری گیاه باید منظم انجام شود. بدین ترتیب هفته‌ای 3 تا 5 بار آبیاری لازم است. البته این تعداد آبیاری بستگی به فصلی که در آن هستید دارد. در زمستان طبیعتاً دیرتر نیاز به آبیاری است. اما نکته مهم زمان آبیاری است.
کوه زیر

| کوه زیر | کوه زیر |
| --- | --- |
مرتفع‌ترین نقطه: مرتفع‌ترین نقطه
ارتفاع: ۳۰۰۰ متر
جغرافیا: جغرافیا
موقعیت: شهرستان بستک ایران بخش کوخرد
رشته‌کوه مادر: - زیر
کوه زیر نام رشته‌کوهی است در جنوب ایران.
کوه زیر در بخش کوخرد شهرستان بستک و در غرب استان هرمزگان در جنوب ایران واقع شده‌است.
این رشته‌کوه از ارتفاعات جنوبی دهستان کوخرد شروع می‌شود و تا شمال کوه سفید ادامه دارد، و از سوی غرب به «کوه ده» و از سوی شرق به «بون کوه چهار برکه» محدود می‌شود.
این کوه به سمت غرب ادامه دارد و همچنین از سمت شرق به «بون کوه لوز» و به «کوه گوچی» پیوند دارد.
در منطقهٔ کوه زیر شکارگاه‌ها و تفریحگاه‌های زیادی وجود دارد، همچنین غارها و اشکفت‌های فراوانی نیز وجود دارند که کوهنوردان در شبهای زمستانی در آن‌ها پناه می‌گیرند.
غارهای کوه زیر

غارهای کوچک و بزرگی که در محل به نام اِشکَفت نامیده می‌شوند در جای‌جای این رشته کوه یافت می‌شود از جمله:
اشکفت سه چُکی.
اشکفت صنخو.
اشکفت حلقه.
اشکفت کوه گِردو.
اشکفت آودون علی.
اشکفت تنب مش.
اشکفت ماوی.
اشکفت کل مسنگی.
اشکفت چُلاخ.
اشکفت کودان.
اشکفت گلوئی.
اشکفت زیر زمینی.
اشکفت خورنساء.
اشکفت صنخه دسک.
اشکفت سوردونی.
اشکفت رابیه.
اشکفت تنب هنگ.
اشکفت دوازگی.
اشکفت سَرگرد‌گری بان.
اشکفت لارو شیخ عمر.
اشکفت تال مد اودلی.
اشکفت کوه گردو.
جانوران وپرندگان

در پیرامون کوه شب جانوران وپرندگان مختلفی زندگی می‌کرده‌اند که شامل :آهو، بز کوهی، روباه، خوک، کفتار، شغال، جوجه‌تیغی و خرگوش بوده‌است. همچنین پرندگان مانند: کبک، عقاب، شاهین، بادخور، قُمری، تیهو، فاخته و بلبل وصدها پرنده مختلف دیکر زندکی می‌کرده‌اند که متأسفانه امروزه به دلیل نبود نظارت کافی و شکار بی‌رویه و غیرمجاز، نسل اکثر این حیوانات در حال انقراض می‌باشد. گفتاره‌است که در دوران گذشته جانوارنی مانند: گرگ، پلنگ، یوزپلنگ و خرس نیز در این کوه دیده شده‌است، اما در حال حاضر دیگه از اینگونه حیوانات هیچ اثری نیست.
درختان کوهستانی

درختان بزرگ و تنوهمندی وجود دارد مانند:، کُنار، بنه، کِرت، سمر، کُوهِنگ، کُور و سَلَم وغیره.
راه مشهور گوچی

راه مشهور «گوچی» و گردنه گوچی و پیچهای خطرناک آن در این کوه واقع شده‌است. این راه از «بون کوه چهار برکه» شروع می‌شود و رو به سمت جنوب می‌رود و به بخش مرکزی شهرستان بندر لنگه منتهی می‌شود.
نقاطی که در مسیر این راه قرار دارد
نقاطی معروف که در مسیر این راه قرار دارد عبارت‌اند از: «گردنه گوچی»، «برکه زیر گوچی»، «پر رنده»، «دُکَل بَردِ مَد کاملی» (احشم نشین)، «دین، قهوه‌خانه دین، لاورِ دین»، «دره کوره‌ای» در این دره چند کوره گچی وجود دارد، «درواه دُمُو»، «خوئق»، «پشتخه چتالی» یعنی پشتخه سمری، «باتنگستان»، «چُک لِسُه»، «تنگو» برکه و کاورنسرای تنگو، «پَرِ بارام»، «دو رودخانه» جایی است که آب دو رودخانه به هم می‌پیوندد، «پشتخه شب خاب» ۲ باب آب‌انبار دارد، راه قافله (مالرو) قدیمی است، «درواه شنی»، «پشتخه کودان» یک باب آب‌انبار دارد، «مرزان»، «برکه مرزان»، «گردنه کرزائی»، «گردنه شرفائی»،
«دُول گِردُه»، «شربتو» (احشم نشین)، «گُلِنگُو» (احشم نشین)، «روستای سورو»، سمر دان، روستای «چاه مسلم».
اما از «بون کوه چهار برکه» رو به طرف شمال از این قرار است: «دو راهی کوران»، «بلدنگ»،
«برکه وکاروانسرای بلدنگ»، «گردنه شیخ عبدالعزیز» که به گویش محلی «شبدیز» یا «شیخ دِس» می‌نامند، «گردنه شیخ عبدالرحمن» که باصطلاح اهالی
منطقه «شبدرحمان» گفته می‌شود، «نمکی مهران» (معدن نمک بخش کوخرد)، «سیاه تک مهران»، «پل رودخانه مهران»، «پاسگاه ژاندارمری مِهران».
شش‌تپه

| شش‌تپه | شش‌تپه |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
شش‌تپه: شش‌تپه
مختصات: ۴۰°۵۰′۴۸″ شمالی ۴۵°۵۵′۴۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۸۴۶۶۷°شمالی ۴۵٫۹۲۷۷۸°شرقی﻿ / 40.84667; 45.92778: مختصات: ۴۰°۵۰′۴۸″ شمالی ۴۵°۵۵′۴۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۸۴۶۶۷°شمالی ۴۵٫۹۲۷۷۸°شرقی﻿ / 40.84667; 45.92778
کشور:  جمهوری آذربایجان
شهرستان: شهرستان شمکور
جمعیت[نیازمند منبع]: جمعیت[نیازمند منبع]
 • کل: ۵۲۵۹
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AZT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (AZT)
شش‌تپه (به ترکی آذربایجانی: Şiştəpə) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان شمکور واقع شده‌است. شش‌تپه ۵٬۲۵۹ نفر جمعیت دارد.
شهرستان بواره

| شهرستان بیاره | شهرستان بیاره |
| --- | --- |
شهرستان بیاره: شهرستان بیاره
مختصات: ۳۵°۱۳′۴۷″شمالی ۴۶°۰۷′۱۲″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۲۲۹۸°شمالی ۴۶٫۱۱۹۹°شرقی﻿ / 35.2298; 46.1199: مختصات: ۳۵°۱۳′۴۷″شمالی ۴۶°۰۷′۱۲″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۲۲۹۸°شمالی ۴۶٫۱۱۹۹°شرقی﻿ / 35.2298; 46.1199
کشور: Iraq
Autonomous region: کردستان
استان‌های عراق: استان حلبچه
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳ (AST)
شهرستان بیاره (به عربی: قضاء بيارة) یک منطقهٔ مسکونی در عراق است که در استان حلبچه واقع شده‌است.
شهرستان الخضر

| شهرستان الخضر | شهرستان الخضر |
| --- | --- |
شهرستان‌های عراق: شهرستان‌های عراق
کشور:  عراق
استان‌های عراق: استان مثنی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳ (AST)
شهرستان الخضر (به عربی: قضاء الخضر) یک منطقهٔ مسکونی در عراق است که در استان مثنی واقع شده‌است.
شهرستان هیل

شهرستان هیل ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره بدارد:
شهرستان هیل، تگزاس
شهرستان هیل، مونتانا