stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
شاهزاده‌نشین

یوهان یوزف یکم از لیختن اشتاین
ایالت شاهزاده یا ایالت شاهزاده‌ نشین ( شاهزاده نشین، شازده نشین ) (به انگلیسی: Principality) از تیول‌های شاهانه یا ولایت است که شاهزاده‌ای، چه شاهپور چه شاهدخت یا از تبار شاهان بر آن فرمان می‌راند.
آلفونزو ئی. بل جونیور

| آلفونزو ئی>  بل، جونیور | آلفونزو ئی>  بل، جونیور |
| --- | --- |
عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا از کالیفرنیا: عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا از کالیفرنیا
دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۱۹۶۱ – ۳ ژانویه ۱۹۷۷: دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۱۹۶۱ – ۳ ژانویه ۱۹۷۷
پس از: Donald L. Jackson
پیش از: Bob Dornan
حوزه انتخاباتی: ۱۶مین حوزه (۱۹۶۱–۱۹۶۳) ۲۸مین حوزه (۱۹۶۳–۱۹۷۵) ۲۷مین حوزه (۱۹۷۵–۱۹۷۷)
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: آلفونزو ادوارد بل جونیور ۱۹ سپتامبر ۱۹۱۴ سانتافه اسپرینگز، کالیفرنیا،  ایالات متحده آمریکا
درگذشته: ۲۵ آوریل ۲۰۰۴ (۸۹ سال) سنتا مونیکا، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا
آرامگاه: آرامگاه فارست لان مموریال پارک (گلندیل)
حزب سیاسی: جمهوری‌خواه
همسر(ان): Marian McCargo
روابط: جیمز جورج بل (پدربزرگ) سوزان آلبیا هولنبک بل (مادربزرگ) مینوا بل گری برنساید راس (خواهر) الیوت روزولت
فرزندان: ۱۰
والدین: آلفونزو ئی. بل، سنیور مینوا شومیکر بل
محل تحصیل: کالج اکسیدنتال
پیشه: منصب انتخابی، تاجر، گاودار و دامدار
خدمات نظامی: خدمات نظامی
وفاداری:  ایالات متحده آمریکا
خدمت/شاخه:  ارتش ایالات متحده آمریکا
سال‌های خدمت: ۱۹۴۲–۱۹۴۵
جنگ‌ها/عملیات‌: جنگ جهانی دوم
الفونزو ادوارد بل جونیور (.Alphonzo Edward Bell, Jr)‏ (زادهٔ ۱۹ سپتامبر ۱۹۱۴ درگذشتهٔ ۲۵ آوریل ۲۰۰۴)، عضو جمهوری‌خواه مجلس نمایندگان ایالات متحده از ایالت کالیفرنیا بود. بل از ۱۹۶۱ تا ۱۹۷۷ میلادی برای هشت دوره از ملیبو و منطقه تأثیرگذار غربی لس آنجلس در مجلس نمایندگان آمریکا نمایندگی کرد.
خانواده و اوایل زندگی

ال بل، نامی که در میان دوستانش به آن معروف بود، یکی از فرزندان خانواده پیشگام مزرعه‌دار، دارای شرکت روغن و توسعه املاک و مستغلات بود، خانواده‌ای که نام آن بر چندین منطقه، بل، بل گاردنز و بل-ایر در جنوب کالیفرنیا گذاشته شده‌است. پدر وی الفونزو، از سود شرکت روغن خود برای بهبود جوامع جنوبی کالیفرنیا استفاده کرد، از جمله بخش‌های از وست‌وود، بورلی هیلز، پسیفیک پلسیدس و بل-ایر.
بل جوان در ملک و مزرعه پدر خود واقع در شمال لس آنجلس که یک زمین بزرگ و نظام گسیخته و متشکل از مناطقی بود که حالا معروف به بل ایر و پسیفیک پلسیدس هستند، بزرگ شد. یکی از دوستان نزدیک دوران کودکی و همراه وی در اسب سواری، ویل راجرز جونیور نام داشت، کسی که پدرش مالک یک مزرعه بزرگ درست در شمال مزرعه خانواده بل بود.
بیل آموزش خود را در اوایل دهه ۱۹۳۰ میلادی در مدرسه ویب در کالیفرنیا آغاز کرد. وی به تحصیلات خود ادامه داده و مدرک علوم سیاسی را در ۱۹۳۸ میلادی از کالج اکسیدنتال بدست آورد و پس از خدمت در نیروهای هوایی ارتش ایالات متحده در جنگ جهانی دوم (از ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۵)، بل به کسب‌وکار خانوادگی روغن ملحق شده و از ۱۹۴۷ تا ۱۹۵۹ میلادی به عنوان رئیس شرکت خدمت کرد. بل که نیز یک مزرعه‌دار و دامدار بزرگ بود، شرکت روغن را در ۱۹۷۵ میلادی فروخت.
حرفه سیاسی و خدمات عمومی > حزب جمهوری‌خواه کالیفرنیایی

بل برای نخستین بار در اواسط دهه ۱۹۵۰ میلادی وارد حوزه سیاست شده و در چندین سمت در حزب جمهوری‌خواه کار کرد.
وی به عنوان رئیس کمیته مرکزی جمهوری‌خواه در شهرستان لس آنجلس، رئیس کمیته ایالتی مرکزی جمهوری‌خواه در کالیفرنیا و به عنوان عضو کمیته ملی جمهوری‌خواه خدمت کرد.
هرچند سیاست مدار محبوب وی که در اصل الهام بخش وی برای ورود به حوزه خدمات عمومی بود، رئیس‌جمهور فرانکلین روزولت بود، اما وی زمانی که دانشجوی کالج بود از دموکرات‌ها جدا شد و بعدتر به عنوان یک جمهوری‌خواه خود را ثبت نام نموده و در انتخابات ریاست جمهوری ۱۹۵۲ به‌طور فعالانه از ژنرال دوایت آیزنهاورDwight D. Eisenhower)) حمایت کرد.
بل از ۱۹۵۶ تا ۱۹۵۹ میلادی به عنوان رئیس کمیته ایالتی مرکزی جمهوری‌خواه در کالیفرنیا و از ۱۹۵۶ تا ۱۹۵۹ میلادی به عنوان عضو کمیته ملی جمهوری‌خواه خدمت نمود.
حرفه سیاسی و خدمات عمومی > شهرت در زادگاه وی کالیفرنیا

بل که یک فرد ثروتمند، خونسرد، دوستانه، خوش سیما و مؤدب بود، هنگام رجوع به نمایندگان هر دو حزب برای کسب آرای آنها هیچ مشکلی نداشت و او توانست انتخابات مقدماتی جمهوری‌خواه برای کرسی کنگره را با حاشیه ۵۰٪ در مقابل ۱۲٪ از رقیب خود برنده شود. در جریان انتخابات‌ها، وی از حمایت سیاسی طیف گسترده‌ای از احزاب مختلف لذت می‌برد، مثلاً وی در نخستین نامزدی خود برای کرسی کنگره از سوی بانوی نخست پیشین النور روزولت و فرماندار آینده کالیفرنیا و رئیس‌جمهوری آینده ایالات متحده رونالد ریگان حمایت گردید، رونالد ریگان حتی در همان اوایل در ۱۹۶۰ میلادی که یک دموکرات اسمی بود به عنوان رئیس کمیته‌ای که خود تحت نام «دموکرات‌ها برای ال بل» سازماندهی نموده بود خدمت می‌کرد. در اواخر حرفه سیاسی خود، زمانی که وی برای کرسی مجلس سنای ایالات متحده در ۱۹۷۶ میلادی نامزد شد، بل از سوی هم شهردار لس آنجلس تام برادلی و هم از سوی بازیگر/کارگردان مشهور جان وین حمایت سیاسی گردید.
با این همه، عضو کنگره بل هرگز نتوانست تا از این شهرت و سابقه طولانی خدمت عمومی خود برای برنده شدن در سمت‌های بلند حکومتی استفاده نماید. وی دو بار برای راهیابی به سمت‌های بلندتر حکومتی سعی کرد – نامزد شدن برای کرسی مجلس سنا بجای جان وی. تونی از کالیفرنیا در ۱۹۷۶ میلادی و پیش از آن تلاش برای جانشینی متصدی شهرداری لس آنجلس سام یورتی در ۱۹۶۹ میلادی. هرچند یورتی در ۱۹۶۹ میلادی در سمت خود باقی ماند، اما بعدتر – تاحدی بخاطر حمایت بل از رقیب وی – در انتخابات بعدی شهرداری توسط تام برادلی مغلوب گردید؛ و برادلی در نهایت توسط اس.آی. هایاکاوا در ۱۹۷۶ میلادی شکست داده شد، کسی که در انتخابات مقدماتی جمهوری‌خواهان بل را شکست داده بود. بخاطر نامزد شدن در انتخابات مقدماتی مجلس سنا، بل در انتخابات ۱۹۷۶ مجلس نمایندگان خود را نامزد نکرده بود.
الفونزو ادوارد بل جونیور 1927 الی 1939
مالفجان

مکان
| مالفجان | مالفجان |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
مالفجان: مالفجان
مختصات: ۳۷°۱۲′ شمالی ۴۹°۵۶′ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۲۰۰°شمالی ۴۹٫۹۳۳°شرقی﻿ / 37.200; 49.933: مختصات: ۳۷°۱۲′ شمالی ۴۹°۵۶′ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۲۰۰°شمالی ۴۹٫۹۳۳°شرقی﻿ / 37.200; 49.933
استان: گیلان
شهرستان: سیاهکل
بخش: بخش مرکزی
دهستان: مالفجان
جمعیت: ۸۵۵ نفر (سرشماری ۹۵)
دهستان مالفجان در فاصله سه کیلومتری جنوب غربی شهرستان سیاهکل از توابع استان گیلان قرار دارد. روستایی زیبا و سرسبز مانند اکثر روستاهای شمال کشور عزیزمان ایران . این روستا علاوه بر باغات چای و مزارع برنج ، دارای بیش از چندین هکتار فضای سبز می باشد که در مجاورت رودخانه شیمرود ( که از این روستا می گذرد ) قرار دارد. این روستا شامل سه بخش : بالا محله ، میان محله و پایین محله می باشد . از قدیمی ترین خانواده ها در این دهستان ، خانواده یزدانی در پایین محله و صیاد در بالا محله هستند.
مالفجان در رسانه ها

مالفجان سرزمینی است با گستره‌ای کوچک در میان د.و رود امرودس یا سپیدرود و شمیرود، و جزء هفت ناحیت تاریخی بیه‌پیش (شرق گیلان) که وسعت آن در جلگه و کوهپایه استوار است. مالفجان تاریخی برخواسته از جغرافیای خود دارد و اقوام مختلف از قبیل: گیل، گالش، تالش، دیلم، کرد و غیره را در خود جای داده است؛ هرچند به جای نام اصلی مالفجان در بسیاری از سندهای تاریخی از یک سرزمین یک پارچه به نام میالفجان نام برده شده و به نظر می‌آید درست هم همین باشد. تألیف حاضر برگرفته از اسناد تاریخی و جغرافیایی می‌باشد و اندکی هم وقایع‌نگاری یا روزنامه‌نگاری و آداب و رسوم و فرهنگ عامیانه‌ و مراسم‌های این مناطق، معاشرت و سندهای دوره‌های مختلف از دوره‌ی بعد از اسلام و تقسیمات دوره‌ی آل بویه که اقتباس از دوره‌ی ساسانیان و اسناد دوره‌های سادات متقدمه و سادات متأخره‌ی گیلان و ایلخانان مغول بوده است. مستند : روستای مالفجان به تهیه کنندگی و کارگردانی حجت بقایی سال ۱۳۸۷ تولید و پخش شد که در معرفی روستای مالفجان نقش به سزایی داشت ، حجت بقایی بعد از آن مستند بقعه سید ابونثار را هم با همکاری مریم قرایی(پژوهشگر و تهیه کننده مستندهای مذهبی) تولید و پخش کرد.
جمعیت

این روستا در دهستان مالفجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۹۲ نفر (۲۸۶خانوار) بوده‌است.
امکانات رفاهی

این روستا از برق ، تلفن و گاز بهره مند است . همچنین بعد از ایجاد شوراها و دهیاری ، نام گذاری کوچه ها و معابر با نام شهدا ، کد و پلاک پستی منازل ، نصب تابلوی ورودی روستا ، چراغ معابر و … انجام شده است.
اماکن مذهبی

این روستا منور به دو زیارتگاه می باشد . بقعه آقا سید ابونصار بن موسی بن جعفر (ع) واقع در پایین محله و بقعه آقا سید بازو در بالا محله که هرکدام دارای قدمت زیادی می باشند.در جوار این امام زادگان معظم دو مسجد بنا شده است یکی در بالا محله بنام مسجد ولی عصر (عج) و یکی نیز در پایین محله به نام حضرت صاحب الزمان که اخیرا بازسازی شده و فضای فیزیکی آن گسترش قابل توجهی کرده است.
فضای آموزشی

روستا دارای یک مدرسه راهنمایی و یک مدرسه ابتدایی به نام کاشف الغطاء است که تاسیس آن به سالها قبل از پیروزی انقلاب اسلامی برمی گردد. اما بعد از پیروزی انقلاب اسلامی ، باز سازی و به تعداد کلاسهای آن افزوده شد .
فعالیت اقتصادی

برنج کاری مهمترین فعالیت اقتصادی روستا را تشکیل می دهد . چای کاری مقام دوم فعالیت اقتصادی روستا را از آن خود کرده است در کنار این امور دامداری نیز در این روستا رونق دارد .
اماکن بهداشتی و درمانی

این روستا دارای خانه بهداشت بوده که زیر نظر مرکز بهداشتی درمانی شهرستان سیاهکل به فعالیت مشغول می باشد .
روستا های زیر مجموعه دهستان مالفجان

بیدرون *کلاهدوزمحله *لشکریان *خوشل *علی بیک سرا *مالده *دهبنه *سیاهکل محله *للم *هلستان *چوفلکی *سپردان *کرفستان *نمک رودبار *مالفجان *نعیجی *ازبرم *برپشته سر *بوتستان *بیجارپشت *بینه کرده *چوشل *دزرود *دیماسرا *رجور ازبرم *روبرابر *روبرک *زیارتگاه *سرارود *شیرکوه محله *کرف کل *کل سر *کیش محله *گالش موشا *گیل موشا *نوروزاباد *بالاکلاگوابر *پائین کلاگوابر
سیسیلیا بوزات

| سیسیلیا بوزات | سیسیلیا بوزات |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۰ نوامبر ۱۹۶۱ ‏(۶۳ سال) باییا بلانکا
ملیت: آرژانتین
محل تحصیل: دانشگاه ملی دل سور
شناخته‌شده برای: بررسی گیرنده‌های گیرنده حلقه سیستینی، عصبی گیرنده‌های نیکوتینی
جوایز: جایزه‌های لورئال-یونسکو برای زنان در علم (۲۰۱۴)
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): علوم اعصاب
محل کار: دانشگاه ملی دل سور مایو کلینیک مؤسسه فناوری کالیفرنیا
پایان‌نامه:  (۱۹۶۱)
 :  
سیسیلیا بوزات (انگلیسی: Cecilia Bouzat؛ زادهٔ ۱۰ نوامبر ۱۹۶۱) یک بیوشیمیدان آرژانتینی است که به مطالعه اختلالات عصبی می‌پردازد. بوزات در سال ۲۰۱۴ توسط جایزه لورئال-یونسکو برای زنان در علم از او به عنوان برنده آمریکای لاتین تجلیل شد. در سال ۲۰۱۵، او در فهرست ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی قرار گرفت.
اوایل زندگی و تحصیل

سیسیلیا بوزات در ۱۰ دسامبر ۱۹۶۱ در باییا بلانکا، آرژانتین به دنیا آمد. والدین و پدربزرگ او پزشک بودند و او سومین فرزند از شش فرزند خانواده بود و از همان دوران تحصیل به علم علاقه‌مند شد. در سال دوم یا سوم دانشگاه، بوزات به این باور رسید که می‌خواهد حرفه‌اش را در علوم پایه‌ریزی کند. او مدرک کارشناسی و دکترای خود را در رشتهٔ علوم بیوشیمی از دانشگاه ملی سور در باییا بلانکا، بوئنوس آیرس، آرژانتین دریافت کرد. پس از اتمام تحصیلات پیشرفته، بوزات در سال ۱۹۹۴ دورهٔ فوق‌دکترای خود را در مایو کلینیک در روچستر، مینه‌سوتا، ایالات متحده آمریکا به پایان رساند.
پژوهش‌ها

تحقیقات بوزات بر روی سیستم عصبی و نحوه ارتباط بین سلول‌های مغز و عضلات متمرکز بوده است. مطالعات اولیه او حول این موضوع بود که چگونه گیرنده‌های حلقه-سیستئینی در سیناپس‌ها نقش دارند و ارتباط سریع بین نورون‌ها را ممکن می‌سازند و همچنین چگونه داروها و ترکیبات می‌توانند عملکرد پروتئین‌های غشایی خاص سیستم عصبی را تغییر دهند. تغییرات در گیرنده‌های نیکوتینی عصبی با اختلالات عصبی مرتبط است. طبق گزارشی که روزنامه کلارین از تحقیقات او تهیه کرده است، بوزات آنچه را که در کارهای معمول خود مطالعه می‌کند، اینگونه توضیح داده است: «یک نورون یک انتقال دهنده عصبی آزاد می‌کند که به یک گیرنده بسیار خاص متصل می‌شود. این گیرنده پاسخی را در نورون دیگر یا عضله ایجاد می‌کند. اگر گیرنده‌ای که به انتقال‌دهنده عصبی متصل می‌شود به دلیل داشتن جهش، عملکرد نادرست داشته باشد، تمام ارتباطات عصبی از کار می‌افتد.»
حرفه

در حال حاضر، بوزات پژوهشگر اصلی شورای ملی تحقیقات علمی و فنی آرژانتین (CONICET) و معاون مدیر مؤسسه تحقیقات بیوشیمیایی خلیج سفید (INIBIBB) در آرژانتین است. او مرکز تحقیقات بیوشیمی را هدایت می‌کند و همچنین استاد کمکی داروشناسی در دانشگاه ملی سور در زادگاهش، باییا بلانکا، است. بوزات عضو پژوهشی شورای ملی تحقیقات آرژانتین نیز می‌باشد.
او همچنین به عنوان رئیس انجمن تحقیقات علوم اعصاب آرژانتین (SAN) (۲۰۰۹–۲۰۰۸) و رئیس کمیته منطقه ای سازمان بین‌المللی تحقیقات مغز (۲۰۱۶–۲۰۲۰) انتخاب شد. او دستیار ویراستار مجله بین‌المللی مولیکولار فارماکولوژی است.
دستاورها و جوایز

در سال ۲۰۰۵، بوزات به عنوان پژوهشگر موسسه گوگنهایم در علوم طبیعی انتخاب شد. در سال ۲۰۰۷، او موفق به دریافت بورسیه تحقیقاتی از همان نهادی شد که جایزه‌های لورئال-یونسکو برای زنان در علم را اعطا می‌کند. جایزه‌ای که او در سال ۲۰۱۴ دریافت کرد، هر ساله به پنج زن از نقاط مختلف جهان به خاطر تحقیقات علمی‌شان اعطا می‌شود. بوزات سومین آرژانتینی بود که این جایزه را دریافت کرد. او به عنوان برنده منطقه آمریکای لاتین از سوی لورئال-یونسکو برای تحقیقات مستمر و نقشش به عنوان یک دانشمند زن پیشرو در تحقیقات علمی مورد تقدیر قرار گرفت. در بیانیه این جایزه آمده است: «برای مشارکت او در درک چگونگی ارتباط سلول‌های مغز با یکدیگر و با عضلات». در نتیجه این موفقیت، او توسط وزیر علوم آرژانتین، لینو بارانائو، و رئیس‌جمهور آرژانتین، کریستینا فرناندز د کیرشنر، مورد استقبال و تبریک قرار گرفت.
سرکنددیزج

village در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| سرکنددیزج سرکندیزج | سرکنددیزج سرکندیزج |
| --- | --- |
village: village
سرکنددیزج: سرکنددیزج
مختصات: ۳۸°۱۴′۴۵″ شمالی ۴۵°۵۱′۴۷″ شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۲۴۵۸۳°شمالی ۴۵٫۸۶۳۰۶°شرقی﻿ / 38.24583; 45.86306: مختصات: ۳۸°۱۴′۴۵″ شمالی ۴۵°۵۱′۴۷″ شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۲۴۵۸۳°شمالی ۴۵٫۸۶۳۰۶°شرقی﻿ / 38.24583; 45.86306
استان‌های ایران: استان آذربایجان شرقی
شهرستان‌های ایران: شهرستان شبستر
بخش (تقسیمات کشوری): بخش صوفیان
تقسیمات کشوری در ایران: دهستان میشو جنوبی
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۷۲۸
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
سرکنددیزج یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان میشو جنوبی بخش صوفیان شهرستان شبستر واقع شده‌است.........
هرتسرید

مکان
| هرتسرید   | هرتسرید   |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
ایالت: بایرن
منطقه اداری: Schwaben
ناحیه: Augsburg
حکومت: حکومت
 • شهردار: Josef Carteau
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۷٫۳۱ کیلومتر مربع (۶٫۶۸ مایل مربع)
ارتفاع: ۵۱۵ متر (۱۶۹۰ فوت)
جمعیت (2013-12-31): جمعیت (2013-12-31)
 • کل: ۹۷۹
 • تراکم: ۵۷/کیلومتر مربع (۱۵۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: 86465
کدهای شماره‌گیری: 08293
پلاک خودرو: A
وبگاه: www.heretsried.de
هرتسرید (به آلمانی: Heretsried) یک شهر در آلمان است که در آوگسبورگ واقع شده‌است.
آلمون دبلیو. بابیت

آلمون دبلیو. بابیت
آلمون وایتینگ بابیت (Almon Whiting Babbitt)‏‏ (۹ اکتبر ۱۸۱۲‏ - حدود ۷ سپتامبر ۱۸۵۶)، از رهبران اولیه جنبش قدیسان آخرالزمان، از پیشگامان مورمون و اولین منشی و خزانه‌دار قلمروی یوتا بود. او در یورش «بومیان آمریکایی شاین» در قلمروی نبراسکا در حالی که برای تجارت دولتی بین یوتا و واشینگتن دی سی در سفر بود، کشته شد.
اوان زندگی و خدمات کلیسا

بابیت در خانواده ایرا و نانسی بابیت در چشایر، ماساچوست به دنیا آمد. او از دانشگاه ایالتی اوهایو در سینسیناتی فارغ‌التحصیل شد و مجوز وکالت در شش ایالت را دریافت کرد. وی در ۲۳ نوامبر ۱۸۳۳ با جولیا آن جانسون ازدواج کرد. گفته می‌شود که بابیت در سال ۱۸۳۳ به کلیسای قدیسان آخرالزمان ملحق شده‌است. در سال ۱۸۳۴، او یکی از اعضای کمپ صهیون بود. او در ۲۸ فوریه ۱۸۳۵ به عنوان یکی از اولین دهه هفتادی‌ها توسط جوزف اسمیت جونیور در کلیسا منصوب شد. بابیت بعداً کشیش اعظم کلیسا شد.
بابیت در سال‌های ۱۸۳۷ و ۱۸۳۸ مُبَلغ کلیسا در کانادای علیا بود. او در سال ۱۸۳۸ تلاش کرد به میسوری نقل مکان کند، اما در زمره قدیسان آخرالزمانی بود که توسط ساکنین نامهربان رانده شدند. بابیت در نهایت در نائوو، ایلینوی مستقر شدند. در یک کنفرانس کلیسا در ماه مه ۱۸۳۹، بابیت، رابرت بی تامپسون و اراستوس اسنو به عنوان یک کمیته منصوب شدند تا سفر کنند، «تمام گزارش‌ها و نشریات افترا آمیز منتشر شده علیه کلیسا را جمع کنند».
بابیت در سال ۱۸۴۱ به عنوان رئیس کلیسا کیرتلند استیک منصوب شد. در آنجا گفته می‌شد بابیت کشیشی از مقدسین آخرالزمان است که منابع مالی لازم برای نقل مکان به نائوو را نداشته‌است. در سال ۱۸۴۳، دوره تصدی بابیت در کیرتلند به پایان رسید و او به‌طور فعال وکالت را در نائوو شروع کرد. او اغلب گماشته می‌شد تا در حل اختلافات حقوقی، از مقدسین آخرالزمان دفاع کند. وقتی بابیت در نائوو بود، جوزف اسمیت جونیور او را برای عضویت در دو گروه انتخاب شد: گروه امنای صلح لازم در جلسات محکمه مسح شده و گروه شورای پنجاه نفر.
در سال ۱۸۴۴، بابیت به عنوان عضو مجلس نمایندگان ایلینویز انتخاب شد. در فوریه ۱۸۴۶، بابیت، جوزف ال. هیوود و جان اس. فولمر مسئولیت امور کلیسای نائوو را پس از خروج از کلیسا به‌طور مشترک به عهده گرفتند. پس از نبرد نائوو در سپتامبر ۱۸۴۶، بابیت و دو مرد دیگر قراردادی را امضاء کردند که طی آن منشور شهر نائوو را «واگذار» می‌کرد.
رهبر سیاسی یوتا

بابیت در سال ۱۸۴۸ به یوتا مهاجرت کرد تا به گردهمایی کلیسای عیسی مسیح مقدسین آخرالزمان (کلیسای اِل دی اِس (به رهبری بریگام یانگ بپیوندد. در یوتا، بابیت که یک دموکرات بود، وارد سیاست شد. در سال ۱۸۴۹، او توسط مجمع عمومی موقت ایالت دِزِرِت انتخاب شد تا به واشینگتن دی سی برود و به نمایندگی از مجمع، درخواست ایالت شدن بکند. در عوض، دولت فدرال، قلمروی یوتا را ایجاد کرد و در سال ۱۸۵۳ بابیت به عنوان منشی و خزانه‌دار قلمروی منصوب شد. در این زمان، بابیت به‌طور مکرر با بریگام یانگ، فرمانده منطقه و ساکن کلیسای LDS درگیری داشت. این درگیری‌ها تا حدی به‌خاطر تمایلات بابیت بود؛ زیرا او خود را نماینده دولت فدرال ایالات متحده می‌دانست نه راهگشای سیاست‌های کلیسای طرفدار اِل دی اِس یانگ.
بابیت در سال ۱۸۵۱ گروهی از پیشگامان مورمون را به یوتا رهبری کرد.
درگیری با رهبران قدیس آخرالزمان

بابیت علاوه بر درگیری‌هایش با بریگام یانگ، از همان روزهای اولیه حضورش در کلیسا، با تعدادی از رهبران قدیس آخرالزمان نیز جنگ داشت. در ۲۷ دسامبر ۱۸۳۳، بابیت و همسرش در پی یک شکایت نامشخص به شورای انتظامی احضار شدند. با این حال، به دلیل عدم حضور مدعیان در شورا، اتهامات رد شد. در ۱۹ اوت ۱۸۳۵، بابیت در پی اتهاماتی نظیر «عدم وفاداری به کلام عقلانیت»، به شورای عالی کلیسا احضار شد. بابیت به جرم خود، یعنی عدم احترام به کلام حکمت، اعتراف کرد و اظهار داشت: «که از مثال رئیس‌جمهور جوزف اسمیت، جون و دیگران این اختیار را به دست آورده بود که بر خلاف کلام حکمت عمل کند، اما تصدیق نمود که اشتباه کرده‌است». شورا او را «سرزنش» کرد و «به او دستور داد که کلام حکمت و احکام خداوند را در همه حال رعایت کند».
جوزف اسمیت جونیور در ۲۸ دسامبر ۱۸۳۵ شکایتی را به شورای عالی کلیسا ارائه کرد و اعلام نمود که بابیت، خطاب به تعدادی از مقدسین آخرالزمان، از او «به بدی» یاد کرده‌است. بابیت ادعا کرد که به دلیل برتری یافتن در یک مناظره، اسمیت از او کینه دارد. شورا تشخیص داد که بابیت علیه اسمیت اظهارات کذب بیان کرده و بابیت نیز اعتراف نمود که «اشتباه» کرده‌است. این درحالی بود که بابیت از اعتراف به دروغ خودداری کرد و موضوع مختومه شد.
بابیت بعدتر چهار بار به صورت جداگانه از کلیسا اخراج شد- در سال‌های ۱۸۳۹، ۱۸۴۱، ۱۸۴۳ و ۱۸۵۱- اما هر بار مدت کوتاهی پس از آن دوباره به عضویت درمی‌آمد. در سال ۱۸۴۱ بابیت به‌خاطر نکوهش جوزف اسمیت و بیان این اظهارات مورد توجه قرار گرفت: «او مشتاق است تا حرف خود را به کرسی بنشاند… و گوساله‌ای طلایی برای طرفداران من بسازد تا آن را عبادت کنند». بابیت قدیسان آخرالزمان را تشویق می‌کرد تا در مقر کلیسای قدیمی کیرتلند مستقر شوند و همان‌جا بمانند؛ چراکه وی در آنجا سهامدار اصلی بود. از آن سو، اسمیت قدیس‌ها را به نقل مکان به نائوو که به عنوان محل تجمع جدید تعیین شده بود، تشویق می‌کرد.
یک روز قبل از کشته شدن جوزف اسمیت جونیور در زندان کارتاژ، اسمیت به برادرش جان اسمیت، دستور داد که «به آلمون دبلیو. بابیت بگو که می‌خواهم بیاید و به عنوان وکیل در محکمه پیش‌رو به من کمک کند». چند ساعت بعد، بابیت به جان اسمیت گفت: «دیر خبر کردی، من وکیل طرف دیگر دعوی هستم».
هوهانیسیان

هوهانیسیان یک نام خانوادگی ارمنی می‌باشد و ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
آرتاک هوهانیسیان، کشتی‌گیر
آشوت هوهانیسیان، سیاستمدار
ادگار هوهانیسیان، آهنگساز
ایگور تر-هوهانیسیان، دونده بازنشسته ارمنی‌تبار اهل اتحاد شوروی
خورن هوهانیسیان، بازیکن فوتبال
ریچارد هووانسیان، تاریخ‌نگار ارمنی-آمریکایی
رافی هووانیسیان، سیاستمدارارمنی-آمریکایی (فرزند ریچارد هووانسیان)
روبرت هوهانیسیان، استادبزرگ شطرنج
ژورا هوهانیسیان، بازیکن فوتبال
ژیرایر هوهانیسیان، کشتی‌گیر
سارگیس هوهانیسیان، بازیکن فوتبال، سرمربی
ساناسار هوهانیسیان، کشتی‌گیر
گارین هوانیسیان، نویسنده ارمنی-آمریکایی (فرزند رافی هووانیسیان)
گریگور هوهانیسیان، دیپلمات
گقام هوهانیسیان، بازیکن فوتبال
لیلیت هوهانیسیان، خواننده
میکائیل زاکاری هوهانیسیان با نام ادبی نار-دوس، نویسنده
نازنی هوهانیسیان، هنرپیشه، گوینده اخبار
نرسس هوهانیسیان، هنرپیشه، کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس
واهان هوهانیسیان، سیاستمدار
هاروتیون هوهانیسیان، کشتی‌گیر
گور هوهانیسیان
آرمنوهی هوهانیسیان
مارات هوهانیسیان
خاچیک هوهانیسیان
آرمان هوهانیسیان
دارجو هوهانیسیان
لوون هوهانیسیان
نارک هوهانیسیان
واهه هوهانیسیان
ساتنیک هوهانیسیان
آغاسی هوهانیسیان
هاسمیک هوهانیسیان
آیدا هوهانیسیان
آلا هوهانیسیان
سوفیا هوهانیسیان
وانیا هوهانیسیان
اسپارتاک هوهانیسیان
هوهانس هوهانیسیان
آرتور هوهانیسیان
گایانه هوهانیسیان
آلا هوهانیسیان
آلکساندر هوهانیسیان
گئورگ (کیمیک) هوهانیسیان
آرپینه هوهانیسیان
واهان هوهانیسیان
هاکوب هوهانیسیان
تامارا هوهانیسیان
تامارا هوهانیسیان
ماکسیم هوهانیسیان
ژانا هوهانیسیان
آرام تر-هوهانیسیان
وانیا هوهانیسیان
ایوان هوهانیسیان
شاوارش هوهانیسیان
گئورگ تر-هوهانیسیان
جمیل، اردن

مکان در 25px اردن
| Al Jumayyil | Al Jumayyil |
| --- | --- |
Al JumayyilLocation in Jordan: Al JumayyilLocation in Jordan
مختصات: ۳۱°۲۹′ شمالی ۳۵°۵۴′ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۴۸۳°شمالی ۳۵٫۹۰۰°شرقی﻿ / 31.483; 35.900: مختصات: ۳۱°۲۹′ شمالی ۳۵°۵۴′ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۴۸۳°شمالی ۳۵٫۹۰۰°شرقی﻿ / 31.483; 35.900
استان‌های اردن: استان عمان
منطقهٔ زمانی: ساعت هماهنگ جهانی + ۲
الجمیل (به عربی: الجمیل) یک منطقهٔ مسکونی در اردن است که در استان عمان واقع شده‌است.
بن عزوز (استان سکیکده)

مکان در 23x15px|border |alt=|link= الجزایر
| بن عزوز (استان سکیکده) | بن عزوز (استان سکیکده) |
| --- | --- |
شهرداری: شهرداری
استان: استان سکیکده
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
بن عزوز (استان سکیکده) (به عربی: بن عزوز) یک شهرداری در الجزایر است که در استان سکیکده واقع شده‌است.
کودکان کار
تاریخچه

کار کودک عمری به درازای تاریخ پیدایش جهان و تولد انسان دارد. از همان دورانی که انسان برای ادامهٔ بقای خود به کار ساختن سر پناه و تأمین غذا مشغول شد، کودکان نیز با راه‌های گوناگون به کار گرفته شدند و متناسب با توانایی‌های جسمانی خود، موظف بودند در کارها مشارکت کنند. با گذشت زمان و تغییر سبک زندگی انسان، این مشارکت همواره گسترده‌تر نیز شده‌است. چنانچه مطالعات باستانشناسی نشان می‌دهد، استفاده از کودکان در اجتماعات مبتنی بر شکار و گردآوری خوراک نسبت به جوامع متأخرتری که از طریق کشاورزی غذا بدست می‌آوردند به مراتب کمتر بود.
با این حال روند استفاده از کودکان برای کار بعد از انقلاب صنعتی شتاب بیشتری به خود گرفت. انقلاب صنعتی در اواخر قرن هجدهم و اوایل قرن نوزدهم اتفاق افتاد، دوره ای که دنیا با عطش شگفت‌انگیز تولید روبه رو شد و برای سرعت بخشیدن به فرایند تولید، ماشین آلات مکانیکی جایگزین کار انسانی شد و کارخانه‌های بزرگ و کوچک ابتدا در بریتانیا و سپس در ایالات متحده و دیگر کشورهای دنیا گسترش پیدا کرد. صاحبان کارخانه‌ها می‌بایست برای کار با ماشین آلات، نیروی انسانی استخدام می‌کردند، اما کار با آن دستگاه‌ها به قدرت و تخصص خاصی نیاز نداشت؛ بنابراین کارفرمایان تمایل شدیدی به استخدام کودکان پیدا کردند که نسبت به بزرگسالان دستمزدشان کمتر بود.
استفاده از کودکان به عنوان نیروی کار ارزان از قرن نوزدهم در کارخانجات بزرگ و کوچک آنقدر گسترده شد تا آنکه صدای اقشار مختلف جوامع بلند شده و زمینه برای ایجاد قوانین محدود کننده استفاده از کودکان در سنین پایین مهیا شد.
تاریخچه > در انگلستان

انگلیس اولین کشوری بود که قوانینی دربارهٔ کار کودکان وضع کرد. بین سالهای ۱۸۰۲ تا ۱۸۷۸میلادی مجموعه قوانینی وضع شد که به تدریج باعث کاهش ساعات کاری و بهبود وضعیت کودکان کارگر در محیط کار می‌شد. براساس این قوانین، حداقل سن برای کار کودکان نیز افزایش پیدا کرد.
تاریخچه > در آمریکا

تصویب قوانین مبتنی بر حمایت از کودکان کار و ایجاد ممنوعیت از استثمار کودکان در ایالات متحده راه به مراتب طولانی‌تری را پیمود. در کانکتیکت در سال ۱۸۱۳ قانونی وضع شد که بر پایهٔ آن، کودکان کار باید تا حدی برای ادامهٔ تحصیل فرصت داشته باشند. سال ۱۸۸۹ در ۲۸ ایالت آمریکا قوانینی دربارهٔ محدودیت کار کودکان وضع شده بود. پس از آن، تلاش‌های زیادی برای وضع قوانین ملی کار کودکان انجام گرفت. کنگرهٔ ایالات متحده دو قانون در سالهای ۱۹۱۸ و ۱۹۲۲ وضع کرد، ولی دیوان عالی هر دو آنها را خلاف قانون اساسی دانست. در سال ۱۹۲۴ کنگره درخواست اصلاحیه‌ای در قانون اساسی مبنی بر ممنوعیت کار کودکان را ارائه داد، ولی ایالات آن را به تصویب نرساندند. سپس کنگره در سال ۱۹۸۳ قانونی دربارهٔ استانداردهای کار منصفانه وضع کرد که براساس این قانون، حداقل سن برای کودکانی که در ساعات مدرسه کار می‌کنند شانزده سال و برای کودکانی که بعد از ساعات مدرسه کار می‌کنند چهارده سال و برای مشاغل خطرناک هجده سال تعیین شد.
کودکان کار در کشورهای جهان > ایالات متحده آمریکا

در کنار حضور کودکان کار در کشورهای جهان سوم، پدیده کودکان کار در کشوری همچون ایالات متحده آمریکا نیز به چشم می‌خورد. در حدود ۵۰۰٬۰۰۰ کودک در حال کار در مزارع آمریکا هستند و قانون حمایت از این افراد از قبل از جنگ جهانی دوم تا به امروز دست‌خوش تغییر نشده‌است. این گروه را کودکانی تشکیل می‌دهند که غالباً از گروه مهاجرانی بوده‌اند که به‌طور غیرقانونی از آمریکای لاتین به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرده‌اند. بر اساس گزارش دیده‌بان حقوق بشر، حداقل ۴۳ کودک بر اثر سوانح در حین کار جان خود را از دست داده‌اند.