متالورژی در آمریکای پیشاکلمبی
آمریکای جنوبی

به نظر می‌رسد فلزکاری در آمریکای جنوبی در منطقه آند در پرو، بولیوی، اکوادور، شیلی و آرژانتین امروزی با چکش کاری طلا و مس بومی و شکل‌دادن به اشیاء پیچیده، به ویژه زیور آلات، توسعه یافته‌است. یافته‌های اخیر اولین اثر طلا را بین 2155 – ۱۹۳۶ نشان می‌دهد قبل از میلاد و اولین کار مس به ۱۴۳۲–۱۱۳۲ قبل از میلاد مطالعات هسته یخ در بولیوی نشان می‌دهد که ذوب مس ممکن است از سال ۷۰۰ آغاز شده باشد. قبل از میلاد، بیش از ۲۷۰۰ سال پیش. تا ۱۴۱۰–۱۰۹۰ قبل از میلاد، طلاکاری در سواحل پرو انجام می‌شد. شواهد بیشتر برای این نوع کار فلزی از سایت‌های Waywaka (نزدیک Andahuaylas در جنوب پرو)، Chavín و Kotosh , بدست می‌آید و به نظر می‌رسد که در افق اولیه (۱۰۰۰–۲۰۰) در سراسر جوامع آند گسترش یافته‌است. قبل از میلاد).
برخلاف دیگر سنت‌های متالورژی که فلزات از طریق استفاده عملی در تسلیحات و ظروف روزمره اهمیت پیدا کردند، فلزات در آمریکای جنوبی (و بعداً آمریکای مرکزی) عمدتاً به‌عنوان زینت و اشیاء موقعیت ارزش داشتند. اگرچه اشیاء کاربردی نیز تولید می‌شدند، حتی در فرهنگ‌های پیشرفته متالورژیک آند در عصر اینکا، ابزار سنگی هرگز به‌طور کامل با وسایل برنزی در زندگی روزمره جایگزین نشدند. در طول افق اولیه، پیشرفت در فلزکاری، اشیاء طلایی دیدنی و مشخصه آند را تولید کرد که با اتصال ورقه‌های فلزی کوچک‌تر و همچنین آلیاژ طلا-نقره ساخته شده بودند.
به نظر می‌رسد دو سنت در کنار یکدیگر توسعه یافته‌اند - یکی در شمال پرو و اکوادور، و دیگری در منطقه آلتیپلانو در جنوب پرو، بولیوی و شیلی. شواهدی مبنی بر ذوب سولفید مس در منطقه آلتیپلانو در اطراف افق اولیه وجود دارد. شواهدی برای این امر از سرباره مس بدست آمده در چندین سایت بدست می‌آید، که سنگ معدن خود احتمالاً از مرز جنوبی شیلی و بولیوی می‌آید. در نزدیکی پوما پونکو، بولیوی، و در سه سایت دیگر در پرو و بولیوی، از کوره‌های ذوب قابل حمل برای ریختن کرامپ‌های I شکل (بسته‌کننده‌ها) در محل، برای اتصال بلوک‌های سنگی بزرگ در حین ساخت استفاده شد.[نیازمند منبع]</link>[ نیازمند منبع ] تجزیه و تحلیل شیمیایی آنها را نشان می‌دهد
تاریخ تخمینی این ریزش‌ها بین ۸۰۰ تا ۵۰۰ است قبل از میلاد
با این حال، شواهدی برای ذوب کاملاً توسعه یافته، تنها با فرهنگ موچه (ساحل شمالی، ۲۰۰) ظاهر می‌شود. قبل از میلاد - 600 CE). سنگ معدن از نهشته‌های کم عمق در کوهپایه‌های آند استخراج شد. آنها احتمالاً در همان نزدیکی ذوب شده‌اند، همان‌طور که به صورت تصویری بر روی خود مصنوعات فلزی و ظروف سرامیکی نشان داده شده‌است. ذوب در کوره‌های آجر خشتی با حداقل سه لوله دمنده برای تأمین جریان هوای مورد نیاز برای رسیدن به دمای بالا انجام می‌شد. سپس شمش‌های حاصل به مراکز ساحلی برای شکل‌دهی در کارگاه‌های تخصصی منتقل می‌شد. دو کارگاه در نزدیکی بخش‌های اداری شهرهای خود پیدا و مطالعه کردند که باز هم اعتبار فلز را نشان می‌دهد. تجزیه و تحلیل مجسمه موچه متشکل از لایه‌های فلزی نازک متعدد، آبکاری و طلاکاری پیچیده‌ای را نشان داد که شامل ترکیبی از غوطه ور شدن در محلول‌های اسیدی و اعمال گرمای شدید است.
خود اشیاء هنوز عمدتاً زینت بودند و اکنون اغلب به مهره‌ها متصل می‌شوند. در واقع، در فرهنگ لمبایک و چیمو (750-1400 CE)، طیف وسیعی از اقلام فلزی کاربردی مانند کاسه، بشقاب، ظروف نوشیدنی، جعبه، بشقاب، مدل، ترازو و به‌ویژه بشر (آکیلا) تولید می‌شد، اما بیشتر برای استفاده تشریفاتی یا نخبگان. برخی از اشیاء کاربردی مد شده بودند، اما آنها با دقت تزیین شده بودند و اغلب در تدفین‌های با موقعیت بالا یافت می‌شدند، به نظر می‌رسد هنوز بیشتر برای اهداف نمادین استفاده می‌شود تا برای اهداف عملی. ظاهر طلا یا نقره با تعداد زیاد اشیای طلاکاری ش
ده یا نقره ای و همچنین ظاهر تومباگا، آلیاژی از مس و طلا و گاهی نیز نقره، مهم بوده‌است. برنز آرسنیک نیز از سنگ معدن‌های سولفیدی ذوب می‌شد، روشی که به‌طور مستقل توسعه یافته یا از سنت جنوبی آموخته شده‌است. اولین متالورژی پودر شناخته شده و اولین کار پلاتین در جهان، ظاهراً توسط فرهنگ‌های اسمرالداس (شمال غربی اکوادور) قبل از فتح اسپانیایی‌ها توسعه یافت با شروع لا. فرهنگ تولیتا (۶۰۰ قبل از میلاد - ۲۰۰ پس از میلاد مسیح)، فرهنگ‌های اکوادور در لحیم کاری دانه‌های پلاتین از طریق آلیاژ کردن با مس، طلا و نقره تسلط داشتند و حلقه‌ها، دسته‌ها، زیورآلات و ظروف با سطح پلاتین تولید می‌کردند. این فناوری در نهایت مورد توجه قرار گرفت و توسط اسپانیایی ح. ۱۷۳۰.
جوامع ساحلی صحرای آتاکاما، همان‌طور که در نزدیکی توکوپیلا مثال می‌زنند، اشیاء فلزی خود را برای استفاده عملی در ۹۰۰–۱۴۰۰ تولید کردند. دوره CE.
متالورژی به تدریج به شمال کلمبیا، پاناما و کاستاریکا گسترش یافت و تا سال ۸۰۰ به گواتمالا و بلیز رسید. CE. توسط ح. ۱۰۰–۷۰۰ CE، تذهیب کاهشی توسط فرهنگ ناهوانگه کلمبیا برای تولید انواع زینتی مانند رزگلد توسعه یافت. طلاکاری Muisca، از کلمبیای مدرن، طیف گسترده‌ای از اشیاء تزئینی و مذهبی کوچک را از حدود ۶۰۰ مورد ساخته‌است. CE به بعد. قایق طلایی مویسکا احتمالاً شناخته شده‌ترین شی منفرد است. این موزه در موزه طلا، بوگوتا، بزرگ‌ترین موزه از شش «موزه طلا» متعلق به بانک مرکزی کلمبیا است که طلای موئیسکا و سایر فرهنگ‌های پیش از کلمبیا در این کشور را به نمایش می‌گذارد.