stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
استان آلیکانته
قلمرو و نیروی انسانی

بر اساس آمار سال ۲۰۰۷، آلیکانته با ۱٬۸۲۵٬۲۶۴ نفر جمعیت، پنجمین استان پرجمعیت اسپانیا است که از بین آنها تعداد ۳۵۰٬۰۰۰ نفر خارجی هستند.
شهرهای زیر جمعیتی بیش از ۵۰٬۰۰۰ نفر دارند:
آلیکانته (۳۲۶٬۶۷۳ نفر)
الچه (۲۲۲٬۴۲۲ نفر)
توره‌ویخا (۹۴٬۰۰۶ نفر)
اریهولا (۸۰٬۴۶۸ نفر)
بنیدرم (۶۹٬۰۵۸ نفر)
آلکوی (۶۰٬۷۰۰ نفر)
الدا (۵۵٬۲۸۹ نفر)
از بین پنجاه استان اسپانیا، آلیکانته تنها استان با سه کلان‌شهر است (آلیکانته-الچه، الدا-پترر، بنیدرم)
جغرافیا و آب و هوا

شمال و غرب استان کوهستانی ولی جنوب آن هموار است.
بلندترین نقاط استان آیتانا (۱۵۵۸ متر)، پویگ کامپانا (۱۴۱۰ متر)، مونکابرر (۱۳۸۹ متر)، کاراسکال د آلکوی (۱۳۵۴ متر)، مایگمو (۱۲۹۶ متر)، سیرا د کرویلنته (۸۳۵ متر)، و المنتگو (۷۳۵ متر) هستند.
این برجستگی‌ها زیردسته رشته کوه‌های کوردیلرا هستند.
اقتصاد

صنایع اولیه (شامل کشاورزی و ماهیگیری) بخش مهم تولیدات این استان را تشکیل می‌دهند.
همچنین توریسم یکی از صنایع درآمدزای استان است.
بسیاری از خانواده‌های نقاط مختلف اسپانیا و اروپا خانه‌ای ویلایی در آلیکانته دارند و تعطیلات را در این مکان می‌گذرانند.
شهرستانهای استان آلیکانته
جغرافیای استان
گاه‌شماری کردی

پنجشنبه

...............

۲۳ اسفند
۱۴۰۳ خورشیدی
تیرشید
۲ فروردین ٢٥٨٣ شاهنشاهی
۲۳ رشه مه (۱۲)
۲۷۲۴
کردی مادی
۱۳ مارس
۲۰۲۵ میلادی
۱۳ رمضان
۱۴۴۶قمری
گاه‌شماری کردی یا کردی مادی، براساس گاه‌شماری هجری خورشیدی است و از آنجا که به‌طور معمول مبدأ آن، تأسیس حکومت مادها در ایران یا در بعضی مناطق، فتح نینوا بدست مادها، دانسته شده‌است به تقویم 'مادی' نیز مشهور است.
مبدأ و ارکان گاهشماری کردی

گاه‌شماری کردی در گذشته از گاه‌شماری بابلی گرفته شده بود و به صورت گاه‌شماری‌های خورشیدی-مهی محاسبه می‌شد ولی الآن یک گاه‌شماری خورشیدی است با این تفاوت که مبدأ آن تأسیس دولت ماد می‌باشد.
گاه‌شماری کردی یکی از گاه‌شماری‌های کردستان است که برخلاف سایر گاه‌شماری‌های دیگر مبدأیی متفاوت با مبدأ گاه‌شماری هجری شمسی دارد، مبدأ مفروضی مربوط به فتح نینوا (پایتخت امپراتوری باستانی آشور) به دست هووخشتره در ۶۱۲ ق. م نیز برای آن انتخاب شده‌است که امروزه نیز در تقویم‌های چاپی از آن استفاده می‌شود. بین نواحی کردنشین، صورت‌های مشابه نام کردی ماه‌ها وجود دارد این نام‌ها در گاه‌شماری کردی برگرفته از نام‌های اصیل و محلی کردی می‌باشد.
ماه‌های کردی مادی

ماه‌های گاه‌شماری کردی در سورانی:
Xakelêwe / خاکه‌لێوه = فروردین
Gulan / گوڵان = اردیبهشت
Cozerdan / جۆزه‌ردان = خرداد
pûşper / پووشپه‌ڕ = تیر
Gelawêj / گه‌لاوێژ = مرداد
Xermanan / خه‌رمانان = شهریور
Rezber / ڕه‌زبه‌ر = مهر
Xezelwer / خەزەڵوەر = آبان
Sermawez / سه‌رماوه‌ز = آذر
Befranbar / به‌فرانبار = دی
Rêbendan / ڕێبه‌ندان = بهمن
Reşemê / ڕه‌شه‌مێ = اسفند
تفاضل گاه‌شماری کردی با گاه‌شماری هجری خورشیدی

آنگونه که در بین کردها هم‌اکنون معمول است؛ اگر مبدأ آن، تأسیس حکومت ماد به دست دیاکو در نظر گرفته شود، تفاضل ایندو گاه‌شماری ۱۳۲۱ سال است. برای به دست آمدن سال کردی کافی است عدد ۱۳۲۱ به سال هجری خورشیدی اضافه شود؛ مثلاً: سال ۱۴۰۳ هجری خورشیدی، می‌شود ۲۷۲۴ کردی (مادی).
امسال، سال ۲۷۲۴ تقویم کردی مادی است.
چنانچه مبدأ آن، فتح نینوا (پایتخت امپراتوری باستانی آشور) به دست هووخشتره در ۶۱۲ قبل از میلاد که در گذشته در مناطق کردنشین معمول بوده‌است در نظر گرفته شود، تفاضل آن ۱۲۳۳ سال است و سالشمار آن به همین میزان از گاهشماری هجری شمسی قدیمی‌تر است؛ یعنی: ۱۴۰۳ هجری خورشیدی، می‌شود سال ۲۶۳۶ کردی (مادی)
تاریخ امروز کردی:
| روز کنونی کردی | ماه کنونی کردی | سال کنونی کردی |
| --- | --- | --- |
| ۲۳ | رشه مه (۱۲) | ۲۷۲۴ کردی مادی |
روزهای هفته

| گویش | شنبه | یکشنبه | دوشنبه | سه شنبه | چهارشنبه | پنجشنبه | جمعه (آدینه) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| سورانی | شه‌ممه | یه‌کشه‌ممه | دووشه‌ممه | سێشەممه | چوارشه‌ممه | پێنجشه‌ممه | هه‌ینی |
| سورانی به انگلیسی | Şeme | Yekşeme | Dúşeme | Séşeme | Çúwarşeme | Péncşeme | Heyní |
| هورامی | شه‌ممه‌ی | یه‌کشه‌ممه‌ی | دوه‌شه‌ممه‌ی | یه‌ره‌شه‌ممه‌ی | چوارشه‌ممه‌ی | په‌ن شه‌ممه‌ی | جومعه‌ی |
| کرمانجی به انگلیسی | Şemí | Yekşem | Duşem | Séşem | Çarşem | Péncşem | Íní |
| شکل اختصاری | Şe | Ye | Du | Sê | Ça | Pê | Ín |
رئوس مطالب ترکیه

پرچم ترکیه
نشان ملی ترکیه
موقعیت ترکیه
طرح زیر به عنوان یک مرور کلی و راهنمای موضعی ترکیه ارائه شده‌است:
ترکیه – کشور مستقل اوراسیایی است که در سراسر شبه جزیره آناتولی در جنوب غربی آسیا و تراکیا (روملیا) در انتهای جنوب شرقی شبه جزیره بالکان در جنوب اروپا امتداد دارد. ترکیه جمهوری دموکراتیک، سکولار، حکومت متمرکز، جمهوری مشروطه است که نظام سیاسی آن در سال ۱۹۲۳ تحت رهبری مصطفی کمال آتاتورک و پس از سقوط امپراتوری عثمانی در پی جنگ جهانی اول ایجاد شد.
جغرافیای ترکیه

ترکیه: کشور
محل:
نیمکره شمالی و نیمکره شرقی
آسیا (بجز تراکی)
جنوب غربی آسیا
اروپا
جنوب شرقی اروپا
منطقه زمانی
زمان استاندارد ترکیه (UTC+03: 00)، از سال ۲۰۱۶
زمان اروپای شرقی (UTC+02: 00) زمان نور روز شرقی (UTC+03: 00)، تا سال ۲۰۱۶.
نقاط شدید ترکیه
۵٬۱۳۷ متر (۱۶٬۸۵۴ فوت): کوه آرارات ۵٬۱۳۷
کم: دریای مدیترانه و دریای سیاه ۰ متر
مرزهای زمینی: ۲۶۴۸ کیلومتر (۱۶۴۵ مایل)
خط ساحلی: ۷۲۰۰ کیلومتر (۴٬۴۷۴ مایل)
جمعیت ترکیه: ۸۲ میلیون نفر نوزدهمین کشور پرجمعیت
منطقه از ترکیه: ۷۸۳،۵۶۲km ۲ (۳۰۲۴۵۵ مایل مربع) ۳۶ ام از نظر وسعت
اطلس ترکیه
شهرهای ترکیه بر اساس جمعیت
علیرضا علی‌احمدی

| علیرضا علی‌احمدی | علیرضا علی‌احمدی |
| --- | --- |
وزیر آموزش و پرورش: وزیر آموزش و پرورش
دوره مسئولیت ۳۰ بهمن ۱۳۸۶ – ۱۲ شهریور ۱۳۸۸ سرپرست: ۱۰ آذر – ۳۰ بهمن ۱۳۸۶: دوره مسئولیت ۳۰ بهمن ۱۳۸۶ – ۱۲ شهریور ۱۳۸۸ سرپرست: ۱۰ آذر – ۳۰ بهمن ۱۳۸۶
رئیس‌جمهور: محمود احمدی‌نژاد
پس از: محمود فرشیدی
پیش از: حمیدرضا حاجی‌بابایی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۳۸ اصفهان، ایران
ملیت: ایران
حزب سیاسی: اصول‌گرا
خویشاوندان: مهرداد بذرپاش (داماد)
اقامتگاه: تهران، اصفهان، ایران
پیشه: سیاستمدار
هیئت دولت: دولت نهم
علیرضا علی‌احمدی (زادهٔ ۱۳۳۸ در اصفهان) سیاستمدار ایرانی، وزیر آموزش پرورش در دولت نهم در دوره ریاست جمهوری محمود احمدی‌نژاد و مدیرعامل شرکت ملی نفت‌کش ایران در دولت سید ابراهیم رئیسی بود.
تحصیلات و فعالیتهای دانشگاهی

دکترای تخصصی، رشته تحصیلی مدیریت تولید-تحقیق در عملیات، دانشگاه تربیت مدرس، تاریخ اخذ:۱۳۷۳
فوق لیسانس، رشته تحصیلی مهندسی صنایع، دانشگاه تربیت مدرس، تاریخ اخذ:۱۳۶۸
لیسانس مهندسی، رشته تحصیلی متالورژی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تاریخ اخذ:۱۳۶۵
وی هم‌اکنون با رتبه استاد تمام به تدریس در دانشگاه علم و صنعت ایران مشغول است. علی احمدی ریاست دانشکده مهندسی پیشرفتِ دانشگاه علم و صنعت ایران را بر عهده داشت و عضوهیئت علمی گروه مدیریت و مهندسی کسب و کار دانشکده مهندسی پیشرفت است.
مسئولیت‌ها

از جمله سِمَت‌های وی می‌توان به موارد زیر اشاره نمود: عضو هیئت امنای سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران، عضو گروه اقتصادی معاونت بررسی‌های بیت رهبری، عضو شورای گسترش آموزش عالی کشور، عضو حقوقی شورای عالی انقلاب فرهنگی، عضو حقوقی فرهنگستان هنر جمهوری اسلامی ایران، مشاور برنامه‌ریزی شورای اسلامی شهر تهران (دوره دوم)، مدیر مسئول نشریه علمی پژوهشی مدیریت فردا، مدیر مسئول خبرگزاری متنا، مدیر عامل شرکت سرمایه‌گذاری صندوقهای بازنشستگی کارکنان و رئیس هیئت رئیسه صندوقهای بازنشستگی و رفاه کارکنان صنعت نفت.
وزارت

علی‌احمدی در تاریخ ۲۳ مرداد ۱۳۸۴ از سوی محمود احمدی‌نژاد برای تصدّی وزارت تعاون به مجلس معرفی شد، امّا موفّق به کسب رأی اعتماد مجلس شورای اسلامی نشد.
وی در همان سال به ریاست دانشگاه پیام نور منصوب گردید. در تاریخ ۳۰ بهمن سال ۱۳۸۶، مجدداً از طرف محمود احمدی‌نژاد، به عنوان وزیر آموزش پرورش به مجلس شورای اسلامی معرفی شد که این بار توانست با کسب رای اعتماد نمایندگان مجلس شورای اسلامی، وزیر آموزش و پرورش شود.
در روز سه‌شنبه ۱۵ مرداد ۱۳۸۷، با ارایهٔ پیشنهاد وزارت او توسط محمود احمدی‌نژاد (در سه‌شنبه ۸ مرداد) به مجلس شورای اسلامی، این پیشنهاد به رأی گذاشته شد و از مجموع ۲۵۸ رأی گرفته شده، با ۱۳۳ رای موافق، ۹۲ رای مخالف و ۲۹ رأی ممتنع، موفق به کسب رأی اعتماد از مجلس و وزیر وزارت آموزش و پرورش شد.
سوابق شغلی

عضو هیئت علمی، دانشکده. مهندسی صنایع، دانشگاه علم و صنعت ایران، (۱۳۶۸-اکنون)
وزیر آموزش و پرورش و عضو هیئت دولت نهم (۱۳۸۶–۱۳۸۸)
مشاور برنامه‌ریزی راهبردی رئیس‌جمهور و مسئول تنظیم برنامه دولت نهم (۱۳۸۴)
عضو هیئت امنای دانشگاه‌های علم و صنعت، صنعتی اصفهان، مازنداران، گرگان، پیام نور و مؤسسه بین‌المللی مطالعات انرژی سال‌های ۸۴–۹۲ از یکسال تا چهار سال
عضو هیئت ممیزه دانشگاه علم و صنعت و پیام نور (۱۳۹۲–۱۳۹۱)
رئیس دانشگاه پیام نور (۱۳۸۴–۱۳۸۶)
رئیس هیئت رئیسه صندوقهای بازنشستگی و رفاه کارکنان صنعت نفت (۱۳۸۸–۱۳۹۰)
مدیرعامل شرکت سرمایه‌گذاری صندوقهای بازنشستگی. کارکنان صنعت نفت (۱۳۸۸–۱۳۹۰)
رئیس اولین دانشکده مهندسی پیشرفت کشور - دانشگاه علم و صنعت ایران (۱۳۹۱–۱۳۹۲)
رئیس دانشکده مدیریت و برنامه‌ریزی وزارت آموزش و پرورش (۱۳۷۱–۱۳۷۲)
مسئول جهاد سازندگی در استان چهارمحال و بختیاری (۱۳۵۸ در بدو تأسیس جهاد
معاون دانشکده مهندسی صنایع دانشگاه علم و صنعت
داگلاس ای-۴ اسکای‌هاوک
تاریخچه کاربری > ایالات متحده آمریکا

اسکای هاوک ثابت نمود که یک هواپیمای نسبتاً رایج صادراتی نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا است.
به دلیل ابعاد کوچک آن، می‌توان آن را از ناوهای هواپیمابر قدیمی‌تر و کوچک‌تر دوران جنگ جهانی دوم که هنوز در دهه ۱۹۶۰ در خدمت نیروهای دریایی کوچک‌تر بود، مورد استفاده قرار داد. این ناوهای قدیمی‌تر اغلب نمی‌توانستند جنگنده‌های جدیدتر نیروی دریایی مانند اف-۴ فانتوم ۲ و اف-۸ کروسیدر را در خود جای دهند، که سریع‌تر و توانمندتر از ای-۴ بودند، اما به‌طور قابل توجهی بزرگ‌تر و سنگین‌تر از آن بودند.
نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا ای-۴ را در گُردان‌های هوایی حمله سبک نیروی دریایی عادی و همچنین نیروی دریایی ذخیره (VA) به کار گرفت. اگرچه استفاده از ای-۴ به عنوان یک هواپیمای آموزشی و رقیب تمرینی تا دهه ۱۹۹۰ ادامه یافت، نیروی دریایی در سال ۱۹۶۷ شروع به حذف این هواپیما از اسکادران‌های حمله خط مقدم خود کرد و آخرین آنها (Super Foxes VA-55/212/164) در سال ۱۹۷۶ بازنشسته شدند.
سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا اما
ال‌تی‌وی ای-۷ کرسر ۲ که در نیروی دریایی ایالات متحده جایگزین اسکای هاوک شده بود را نپذبرفت، در عوض اسکای هاوک‌ها را در گُردان‌های هوایی آفندی در نیروهای عادی سپاه تفنگدارت دریایی و همچنین  ذخیره سپاه تفنگداران دریایی (VMA) در خدمت نگه داشته و مدل جدید ای-۴ام را سفارش می‌دهند. آخرین اسکای هاوک سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا در سال ۱۹۷۹ تحویل داده شد و تا اواسط دهه ۱۹۸۰ قبل از جایگزینی با هواپیمای عمودپرواز  ای‌وی-۸بی هریر ۲ که به همان اندازه کوچک، اما همه‌کاره تر بود، مورد استفاده قرار گرفت.
گُردان هوایی آفندی-۱۳۱ تفنگداران دریایی، گروه هواپیمایی ۴۹ (مارهای زنگی پشت‌الماسی) چهار فروند اوای-۴ام آخر خود را در ۲۲ ژوئن ۱۹۹۴ (۱ تیرماه ۱۳۷۳ خورشیدی) بازنشسته کرد. نسخه‌های آموزشی اسکای هاوک در خدمت نیروی دریایی باقی ماندند، با این حال، با ظهور برنامه «برنامه آموزشی در برابر رقیب تمرینی»، زندگی جدیدی پیدا کرد، که در آن ای-۴ چابک به عنوان یک پایه برای میکویان-گورویچ میگ-۱۷ در برنامه آموزشی در برابر رقیب تمرینی نامتجانس (به انگلیسی:  (DACT) Dissimilar air combat training) ایفای نقش نمود.اسکای هاوک در  تاپ‌گان (انگلیسی: TOPGUN) تا ۱۹۹۹مورداستفاده قرار گرفت.
زمانی که نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا هواپیماهای خود را برای تیم نمایشی فرشتگان آبی کاهش داد، عملکرد چابک ای-۴ همچنین آن را برای جایگزینی مناسب برای مک‌دانل داگلاس اف-۴ فانتوم ۲ نمو، تا زمانی که در دهه ۱۹۸۰ مک‌دانل داگلاس اف/ای-۱۸ هورنت در دسترس قرار گرفت. آخرین اسکای هاوک‌های نیروی دریایی ایالات متحده، مدل‌های تی‌ای-۴جِی متعلق به گردان هوایی ترکیبی VC-8 بود، که در کاربری‌هایی همانند یدک‌کشی هدف، و به عنوان هواپیمای مهاجم (رقیب)، برای آموزش رزمی در
پایگاه دریایی روزولت رودز باقی ماندند. این هواپیماها در ۳ می ۲۰۰۳ رسماً بازنشسته شدند.
اسکای هاوک به دلیل مقاومت و چابکی مورد علاقه خدمه بود. این ویژگی‌ها به همراه هزینه خرید و عملیات کم و همچنین نگهداری آسان، به محبوبیت ای-۴ در بین نیروهای مسلح آمریکایی و بین‌المللی کمک کرده است. علاوه بر ایالات متحده، حداقل چهار کشور دیگر (آرژانتین، اندونزی، اسرائیل و کویت) از اسکای هاوک در جنگ استفاده نمودند.
تاریخچه کاربری > آرژانتین > جنگ فالکلند (مالویناس)

در سال ۹۸۲ و در طی جنگ فالکلند، آرژانتین ۴۸ فروند اسکای هاوک (۲۶ فروند ای-۴بی، ۱۲ فروند ای-۴سی و ۱۰ فروند ای-۴ کیو) آماده به خدمت را در اختیار داشت. اسکای هاوک آرژانتینی مجهز به بمب‌های غیرقابل هدایت و فاقد هرگونه امکانات پادکار الکترونیکی یا دفاع بر علیه موشک‌های دشمن بوده، همچنین نمی‌توانستد به‌طور مؤثر با جنگنده‌های بریتیش ایروسپیس سی هاریر ناوگان هوایی نیروی دریایی سلطنتی به نبردهای هوایی و داگ فایت بپردازند.
با وجود این، اسکای هاوک‌های نیروی هوایی آرژانتین مأموریت‌های بمباران متعددی را علیه کشتی‌های نیروی دریایی سلطنتی به انجام رسانیدند، ناوشکن تیپ ۴۲  کاونتری را غرق نموده و آسیب‌های مختلفی را به چندین شناور دیگر وارد نمودند: ناوچه تیپ ۲۱
آنتلوپ (که متعاقباً در هنگام تلاش برای خنثی کردن بمب‌های منفجر نشده غرق شد)، به آراف‌ای سرگالاهاد آنقدر آسیب وارد نمودند که تخلیه شده و لاشه کشتی بعداً در ۲۱ ژوئن توسط بریتانیایی‌ها غرق شد، و همجنین ناوشکن تیپ ۴۲ گلاسگو، ناوچه کلاس لئاندر
آرگونات، ناوچه تیپ ۲۲ برودسورد و آراف‌ای سرتریسترام.
جنگنده‌های ای-۴کیو نیروی دریایی آرژانتین، که از پایگاه هوایی نیروی دریایی در ریو گرانده، تیرا دل فوئگو، پرواز می‌کردند، همچنین در حملات بمباران علیه کشتی‌های بریتانیایی نقش داشته و ناوچه تیپ ۲۱
 اردنت را نابود نمودند.
در مجموع، ۲۲ فروند اسکای هاوک (۱۰ فروند ای-۴بی، ۹ فروند ای-۴سی، و سه فروند ای-۴ کیو) در طی این جنگ شش هفته‌ای از دست رفتند. این تلفات شامل هشت فروندی بود که توسط سی هاریر‌های نیروی دریایی سلطنتی ساقط شدند، هفت فروند توسط موشک زمین به هوای پرتاب از کشتی، چهار فروند توسط موشک زمین به هوا و آتش ضدهوایی (شامل یک مورد باآتش خودی) و سه فروند نیر سقوط کردند. به گفته نویسنده هوانوردی جیم وینچستر (به انگلیسی: Jim Winchester)، اسکای هاوک موثرترین هواپیمای آرژانتینی در طی این جنگ بود.
تاریخچه کاربری > استرالیا

مقالهٔ اصلی: مک‌دانل داگلاس ای-۴جی اسکای‌هاوک
بیست فروند ای-۴جی اسکای‌هاوک توسط نیروی دریایی سلطنتی استرالیا برای عملیات از ناو هواپیمابر اچ‌ام‌ای‌اس ملبورن خریداری شد. این هواپیماها در دو دسته ۱۰ تایی در سال‌های ۱۹۶۷ و ۱۹۷۱ خریداری شدند و عمدتاً برای تأمین دفاع هوایی ناوگان مورد استفاده قرار گرفتند. ده فروند از هواپیماهای ای-۴جی در طی سوانح نابود شدند و مابقی اسکای هاوک‌های باقی مانده در سال ۱۹۸۴ به نیروی هوایی سلطنتی نیوزیلند فروخته شدند.
تاریخچه کاربری > کویت

در نوامبر ۱۹۷۴، دولت کویت قصد خود را برای خرید ۳۶ فروند اسکای هاوک جدید، همراه با موشک‌های ایم-۹ سایدوایندر، تجهیزات پشتیبانی و قطعات یدکی در ازای ۲۵۰ میلیون دلار اعلام کرد. اکثر هواپیماها از گونه تک سرنشینه ای-۴ کی‌یو عرضه شده، در حالی که تعداد انگشت شماری از گونه دو سرنشینه تی‌ای-۴کی‌یو نیز تهیه شد. در پایان سال ۱۹۷۸، تمامی هواپیماها تحویل و وارد خدمت در نیروی هوایی کویت شدند. در طول سال ۱۹۸۴، کویت ناوگان اسکای هاوک خود را برای فروش قرار داد، اما هیچ‌کدام در این زمان فروخته نشدند.
در سال ۱۹۹۱، اسکای هاوک‌های کویت در عملیات طوفان صحرا شرکت داشتند. هنگامی که عراق به کویت حمله کرد، تمامی اسکای هاوک‌های موجود، مأموریت‌های حمله ای را علیه نیروهای در حال پیشروی عراقی انجام دادند که پس از تسخیر پایگاه‌های آنها، از جاده‌های متروکه به عملیات می‌پرداختند.
تعداد زیادی هلیکوپتر تهاجمی عراقی قبل از عقب‌نشینی نیروهای کویتی، توسط اسکای هاوک‌ها منهدم شدند.پنج فروند از این هواپیماها بر روی زمین توسط نیروهای عراقی به غنیمت گرفته شدند.
۲۴ فروند از ۲۹ فروند ای-۴کی‌یو که در خدمت کویت باقی مانده بودند به عربستان سعودی گریختند.اسکای هاوک‌های مذکور (همراه با جنگنده‌های فراری میراژ-اف۱) به عنوان نیروی هوایی کویت آزاد وارد عملیات شده و ۱٬۳۶۱ سورتی پرواز را در طول عملیات آزادسازی کویت انجام دادند.
۲۳ فروند ای-۴ کی‌یو از درگیری‌ها و تهاجم بر علیه مواضع و نیروهای عراقی جان سالم به در بردند، در ۱۷ ژانویه ۱۹۹۱ (۲۷ دی ماه ۱۳۶۹ خورشیدی) تنها یک فروند ای-۴کی‌یو با شماره شناسایی (KAF-828، BuNo. 160207) با یک موشک پدافندی سطح به هوا با هدایت راداری مورد اصابت قرار گرفت و ساقط شد. محمد مبارک خلبان هواپیما، با صندلی پران از هواپیما خارج شد و به اسارات عراقی‌ها درآمد.
در اوایل دهه ۱۹۹۰، زمانی که کویت منتظر تحویل جنگنده‌های توانمندتر مک‌دانل داگلاس اف/ای-۱۸ هورنت بود، تلاش‌های طولانی مدتی برای فروش اسکای هاوک‌های باقی مانده خود را انجام شد. با کمک وزارت خارجه ایالات متحده، مذاکرات بی‌نتیجه ای با بوسنی و فیلیپین به انجام رسید. در سال ۱۹۹۸، کل ناوگان به برزیل فروخته شده، و بروی ناو هواپیمابر سائو پائولو (NAe São Paulo) در نیروی دریایی برزیل وارد خدمت شدند.
تاریخچه کاربری > مالزی

در سال ۱۹۸۲، مالزی ۸۰ فروند ای-۴سی و ای-۴ال بازسازی شده را تحت یک برنامه نوسازی به نام PERISTA خریداری کرد.
۴۰ بدنه هواپیما با سیستم بمباران زاویه ای هیوز ای‌ان/ای‌اس‌بی-۱۹، قابلیت سوخت‌گیری هوایی و افزایش بار ارتقاء یافتند، در حالی که بقیه به عنوان ذخیره و به عنوان منبع قطعات یدکی در ایالات متحده نگهداری می‌شدند. این نسخه اصلاح شده مجدداً به عنوان ای-۴پی‌تی‌ام طراحی شد و انحصارا برای برای مالزی بود. تحویل این گونه بین سالهای ۱۹۸۴ و ۱۹۸۵ به انجام رسید.
اسکای هاوک‌ها توسط نیروی هوایی سلطنتی مالزی (RMAF) که در گُردان‌های هوایی شماره ۶ و ۷، مستقر در پایگاه هوایی کوانتان، خدمت می‌کردند.
در اواخر دهه۱۹۸۰، آرژانتین تلاش کرد در دادوستدی پایاپای در ازای هواپیماهای اف‌ام‌ای آی‌ای-۶۳ پامپا و وسایل نقلیه زمینی، جنگنده‌های اسکای هاوک مالزی را دریافت نماید، اما چنین معامله ای به انجام نرسید.
در حالی ناوگان اسکای هاوک‌های در خدمت نیروی هوایی سلطنتی مالزی، از میزان سوانح بالا و میران تعمیر و نگهداری مکرر رنج می‌برد. اعتقاد بر این است که این مسائل به عمر نسبتاً کوتاه این جنگنده در این نیرو کمک کرده است.در سال ۱۹۹۵، ناوگان اسکای‌هاوک‌ها بازنشسته شد و نمونه‌های باقی مانده در خارج ذخیره شدند، و نیروی هوایی سلطنتی مالزی این جنگنده‌ها را با بی‌ای‌ئی سیستمز هاوک جایگزین نمود. گزارش شده است که مالزی در دهه ۲۰۰۰ علاقه خود را به خرید اسکای هاوک‌ها را از نیوزلند ابراز کرد.
کاربران

نیروی هوایی آرژانتین – از گونه روزآمد شده ای-۴ای‌آر به عنوان جنگنده و جنگنده آموزشی استفاده می‌نماید.
نیروی دریایی برزیل – ۴ فروند ای-۴کی‌یو به روزرسانی شده را برای اهداف عملیاتی و سه فروند ای-۴کی‌یو را برای ماموریت‌های آموزشی در خدمت دارد.
تاپ ایسِس ای‌ان‌سی - تعداد ۱۳ فروند ای-۴ان از ناوگان سابق نیروی هوایی اسرائیل و یک فروند تی‌ای-۴جِی را در اختیار داشته پ از آنها برای اهداف آموزشی و به عنوان هواپیمای متجاوز (رقیب) استفاده می‌نمایند.
دراکن اینترنشنال – مستقر در فرودگاه لیکلند لیندر ریجنل، ۷ فروند ای/تی‌ای-۴کی از ناوگان سابق نیروی هوایی نیوزلند و ۶ فروند ای-۴ان که قبلاً در خدمت اسرائیل بودند را در مالکیت داشته و از آنها بهره‌برداری می‌نمایند.
AeroGroup, a private American commercial company operating previously owned A-4 aircraft.
A-4L, LLC - Owns seven and currently operates three A-4L (A4D-2N) Skyhawks based at KGYI North Texas Regional Airport/Perrin Field in Denison Texas.
کاربران > کاربران سابق

نیروی دریایی آرژانتین
نیروی دریایی سلطنتی استرالیا – به نیروی هوایی سلطنتی نیوزیلند فروخته شدند.
نیروی هوایی اندونزی (TNI-AU) – در سال ۲۰۰۴ از خدمت خارج شدند.
نیروی هوایی اسرائیل – از خدمت در خط مقدم در سال ۲۰۰۸ و از ماموریت‌های آموزشی در دسامبر ۲۰۱۵ خارج شدند.
نیروی هوایی کویت – به نیروی دریایی برزیل فروخته شد.
نیروی هوایی سلطنتی مالزی – retired from service. Some are on display and some were donated to universities for aero-mechanical studies.[نیازمند منبع]
نیروی هوایی سلطنتی نیوزیلند – در سال ۲۰۰۱ از خدمت خارج شدند.
نیروی هوایی سنگاپور retired from frontline service in 2005, and were transferred to France (Cazaux Air Base) as advanced jet trainers. The Skyhawks were retired from training flights from 2013 and replaced by the Alenia Aermacchi M-346. 1 RSAF A-4SU was donated to the Institute of Technical Education (ITE College Central) for vocational and training purposes.
نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا
سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا
مشخصات (ای۴دی-۵/ای-۴ئی اسکای هاوک)

داده‌ها از McDonnell Douglas aircraft since 1920: Volume I, Global Security: A4D (A-4) Skyhawk[نیازمند منبع]
ویژگی‌های عمومی
خدمه: ۱
طول: ۴۰ فوت ۱٫۵ اینچ (۱۲٫۲۳۰ متر)
پهنای بال: ۲۷ فوت ۶ اینچ (۸٫۳۸ متر)
ارتفاع: ۱۵ فوت ۲ اینچ (۴٫۶۲ متر)
مساحت بال‌ها: ۲۶۰ فوت مربع (۲۴ متر مربع)
ایرفویل: root: NACA 0008-1.1-25; tip: NACA 0005-.825-50
وزن خالی: ۹٬۸۵۳ پوند (۴٬۴۶۹ کیلوگرم)
وزن ناخالص: ۱۶٬۲۱۶ پوند (۷٬۳۵۵ کیلوگرم)
بیشترین وزن برخاست: ۲۴٬۵۰۰ پوند (۱۱٬۱۱۳ کیلوگرم)
پیشرانه: ۱ عدد موتور توربوجت پرت اند ویتنی جی۵۲-پی-۶ای, ۸٬۵۰۰ پوند-نیرو (۳۸ کیلونیوتن) thrust
عملکرد
حداکثر سرعت: ۵۸۵ گره (۶۷۳ مایل بر ساعت، ۱٬۰۸۳ کیلومتر بر ساعت) در ارتفاع سطح دریا
بُرد: ۱٬۰۰۸ مایل دریایی (۱٬۱۶۰ مایل، ۱٬۸۶۷ کیلومتر)
بُرد معبر: ۲٬۱۹۴ مایل دریایی (۲٬۵۲۵ مایل، ۴٬۰۶۳ کیلومتر)
حد شتاب جی: +۸–۳
نرخ صعود: ۵٬۷۵۰ فوت بر دقیقه (۲۹٫۲ متر بر ثانیه)
بارگیری بال: ۶۲٫۴ پوند بر فوت مربع (۳۰۵ کیلوگرم بر متر مربع)
نیرو/وزن: 0.526 (at gross weight)
تسلیحات
اسلحه‌ها: ۲ قبضه توپ خودکار ۲۰ میلی‌متری (۰٫۷۹ اینچی) کلت ام کی۱۲، با ۱۰۰ گلوله در هر توپ.
آویزگاه‌های حمل سلاح: ۴ عدد در زیر بالها و یک عدد در زیر بدنه هواپیما، با ظرفیت ۸٬۵۰۰ پوند (۳٬۹۰۰ کیلوگرم)، با قابلیت حمل ترکیبی از:
راکت‌ها: ۴ عدد پرتاب کننده راکت ال‌ای‌یو-۱۰ (شامل ۴ عدد راکت ۱۲۷ میلی‌متری زونی)
بمب‌ها:
۶ عدد بمب خوشه‌ای سی‌بی‌یو-۱۰۰
۶ عدد راک‌آی مارک۷/ای‌پی‌ای‌ام-۵۹ سی‌بی‌یو
بمب‌های هدایت‌ناپذیر سری مارک ۸۰ (شامل بمب‌های مشقی ۳تا ۱۴ کیلوگرمی)
بمب هسته‌ای بی۴۳
بمب هسته‌ای بی۵۷
بمب هسته ای بی۶۱
سایر: تا ۳ عدد مخزن سوخت بیرونی ۱۵۰ / ۲۷۵ گالون آمریکایی (۵۷۰ / ۱٬۰۴۰ لیتر؛ ۱۲۵ / ۲۲۹ گالون بریتانیایی).
موشک‌ها:
موشک‌های هوا به هوا:
۴ عدد ایم-۹ سایدوایندر
موشک‌های هوا به سطح:
۲ عدد ای‌جی‌ام-۱۲ بولپاپ
۲ عدد موشک ضدرادار ای‌جی‌ام-۴۵ شرایک
۲ عدد بمب سرشی با هدایت تلوزیونی ای‌جی‌ام-۶۲ وال‌آی
۲ عدد ای‌جی‌ام-۶۵ ماوریک
اویونیکس

Typical avionics fitted to A-4s
Bendix AN/APN-141 Low altitude radar altimeter (refitted to C and E, standard in the F)
Stewart-Warner AN/APQ-145 Mapping & Ranging radar (mounted on A-4F, also found on A-4E/N/S/SU)
نمونه اولیه XA4D-1 درسال ۱۹۵۴
دومین ای۴دی-۱ تولید شده
ای-۴دی اسکای هاوک درحالی که قسمت عقبی بدنه آن جدا شده و موتور آن برای تعمیر و نگهداری به سمت بیرون کشیده می‌شود، 
پایگاه هوایی، تفنگداران دریایی ایواکونی، در ژاپن سال ۱۹۵۹
یک فروند ای-۴دی-۲(ای-۴بی) در حال سوخت رسانی هوایی به یک اف۸یو-۱پی) آراف-۸ای)
پوشش حرارتی اتاقک خلبان برای زمان استفاده از جنگ‌افزار هسته ای
یک فروند تی‌ای-۴جی از ناوگان نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا بروی عرشه ناوهواپیمابر یواس‌اس لکسینگتون (سی‌وی-۱۶) در سال ۱۹۸۹
ای-۴اف اسکای هاوک در تیم آکروجت فرشتگان آبی در سال ۱۹۷۵
دو فروند ای-۴سی اسکای هاوک از گُردان هوایی-۱۴۶ بر فراز خلیج تونکین در اوت ۱۹۶۴، ناوهواپیمابر یواس‌اس کیرسارگ نیز در تصویر دیده می‌شود.
جنگنده‌های ای-۴اف مسلح بروی عرشه ناوهواپیمابر یواس‌اس هنکاک درسال ۱۹۷۲
ای-۴ سی نیروی هوایی آرژانتین در می ۱۹۸۲
خسارات وارده به شناور بریتانیایی آراف‌ای سرتریستام در حمله‌های اسکای هاوک‌های نیروی هوایی آرژانتین در عملیات بلاف کوو
ناوگان ای-۴ کی‌یو نیروی هوایی کویت آزاد در حال آماده‌سازی برای اتجام مأموریت در عملیات طوفان صحرا در سال ۱۹۹۱
طرح سه نمای جنگنده ای-۴ ئی/اف اسکای‌هاوک
A-4 Skyhawk A/B/C color scheme
A-4 Skyhawk E/F/M color scheme
بیضی‌گون

در هندسهٔ تحلیلی، بیضی‌گون (به انگلیسی: Ellipsoid) یا بیضی‌وار یک رویهٔ کران‌دار و یکی از انواع رویه‌های درجهٔ دوم است. بیضی‌گون را می‌توان حاصل دِفُرمه کردن یک کره تصور کرد.
ویژگی‌ها

هر سطح مقطع از بیضی‌گون یا یک بیضی است، یا یک نقطه یا تهی. به همین دلیل است که بیضی‌گون (به معنی شبیه بیضی) نامگذاری شده.
ویژگی‌ها > تقارن و قطرها

بیضی‌گون سه محور (خط) تقارن دارد که همگی برهم عمود و در یک مرکز (نقطه) تقارن (مرکز بیضی) با یکدیگر متقاطع هستند.
سه پاره‌خط محدود در بیضی و روی محورهای تقارنش را قطرهای بیضی می‌نامند.
ویژگی‌ها > حجم

حجم بیضی‌گون به کمک فرمول  {4 \over 3}\pi abc زیر به دست می‌آید.
ویژگی‌ها > حالت‌های خاص

اگر دو تا از قطرهای بیضی‌گون برابر باشند، به آن کره‌وار نیز می‌گویند که از دوران یک بیضی به دست می‌آید.
اگر هر سه قطر بیضی با یکدیگر برابر باشند، به آن کره می‌گویند.
معادلهٔ استاندارد

در دستگاه مختصات دکارتی، روش استاندارد نمایش بیضی‌گون با قطرهای  2a و  2b و  2c و با مرکز در مبدأ مختصات به صورت زیر است:
{x^{2} \over a^{2}}+{y^{2} \over b^{2}}+{z^{2} \over c^{2}}=1
معادلهٔ استاندارد > در ابعاد بالاتر

بیضی‌گون یک رویهٔ درجه دو است. یک ابربیضی‌گون در فضای  \mathbb {R} ^{n}، یک ابررویهٔ درجه دو است.
یک ابربیضی‌گون با مرکز در مبدأ مختصات شعاع‌های  c_{1},c_{2},\dots ,c_{n}، مکان هندسی نقاطی مانند  P=(x_{1},x_{2},\dots ,x_{n}) است که در معادلهٔ استاندارد زیر صدق کنند:
{x_{1}^{2} \over c_{1}^{2}}+{x_{2}^{2} \over c_{2}^{2}}+\dots +{x_{n}^{2} \over c_{n}^{2}}=1
محاسبهٔ حجم ابربیضی‌گون شبیه بیضی‌گون است.
سطح مقطع بیضی‌گون
بیضی‌گونی با محورهای تقارن  x و  y و  z، مرکز تقارن  O و شعاع‌های  a و  b و  c
تصویری از انواع خاص بیضی‌گون با شعاع‌های  a و  b و  c: کره (بالا)، کره‌وار (چپ) و بیضی‌گون به‌طور کلّی (راست)
یک بیضی گون با معادله استاندارد
رانجینی خوزه

| رانجینی خوزه | رانجینی خوزه |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: Ranjini Jose
زاده: ۴ آوریل ۱۹۸۴ ‏(۴۰ سال) Nungambakkam, چنای، تامیل نادو، هند
پیشه(ها): خواننده
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۰ – تاکنون
رانجینی خوزه (زاده ۴ آوریل ۱۹۸۴) یک خواننده هندی است که به زبان‌های مالایالام، تامیل، تلوگو، کانادا و هندی خوانده‌است. او در بیش از ۲۰ سال فعالیت حرفه ای، در بیش از ۲۰۰ فیلم آواز خواند.
رنجینی در ۴ آوریل ۱۹۸۴ در چنای به دنیا آمد. او در چنای بزرگ شد و پس از چند سال به کوچی نقل مکان کرد. رانجینی تحصیلات خود را در سه مدرسه مختلف انجام داد، پارک کلیسای قلب مقدس در چنای، مدرسه عمومی MET در پرومباوور و بهاوانس ویدیا ماندیر، الاماککارا.