stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
شرمینه چهل‌امیرانی

شرمینه چهل‌امیرانی (زادهٔ ‎۳۰ خرداد ۱۳۷۸) ورزشکار رشته تیراندازی اهل ایران است. او در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ در ماده تفنگ بادی ۱۰ متر حضور داشت و به رقابت با حریفان پرداخت.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است. چهل‌امیرانی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ شرکت کرده و در دور مقدماتی تفنگ بادی ۱۰ متر زنان در رده یازدهم قرار گرفته و از دور مسابقات حذف شده است.
ایگور رودیونوف

| ایگور رودیونوف | ایگور رودیونوف |
| --- | --- |
وزیر دفاع روسیه: وزیر دفاع روسیه
دوره مسئولیت ۱۷ ژوئیه ۱۹۹۶ – ۲۲ مه ۱۹۹۷: دوره مسئولیت ۱۷ ژوئیه ۱۹۹۶ – ۲۲ مه ۱۹۹۷
رئیس‌جمهور: بوریس یلتسین
نخست‌وزیر: ویکتور چرنومیردین
پس از: میخائیل کولسنیکوف
پیش از: ایگور سرگیف
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: Igor Nikolayevich Rodionov Игорь Николаевич Родионов ۱ دسامبر ۱۹۳۶ Kurakino Village, استان پنزا، جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه، اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی
درگذشته: ۱۹ دسامبر ۲۰۱۴ (۷۸ سال) مسکو، روسیه
خدمات نظامی: خدمات نظامی
وفاداری:  شوروی  روسیه
سال‌های خدمت: ۱۹۵۴-۱۹۹۷
درجه: ژنرال
یگان: لشکر ۴۰ (ارتش سرخ)
جنگ‌ها/عملیات‌: جنگ شوروی در افغانستان
ایگور رودیونوف (روسی: Игорь Николаевич Родионов؛ ۱ دسامبر ۱۹۳۶ – ۱۹ دسامبر ۲۰۱۴) یک ژنرال و سیاست‌مدار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
وی همچنین برنده جوایزی همچون درجه پرچم سرخ شده است.
دهستان نهضت‌آباد

| اطلاعات کلی | اطلاعات کلی |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: کرمان
شهرستان: رودبار جنوب
بخش: هلیل دشت
مرکز دهستان: نهضت‌آباد
سال تأسیس: ۱۳۶۶ خورشیدی
جمعیت: ۱۳٬۲۴۹ نفر (۱۳۹۵)
تعداد آبادی: ۲۵
پیش‌شمارهٔتلفنی مرکز: ۰۳۴
دهستان نهضت‌آباد، یکی از دهستان‌های بخش هلیل دشت شهرستان رودبار جنوب در استان کرمان ایران است. مرکز این دهستان، روستای نهضت‌آباد است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان نهضت‌آباد برابر با ۱۳٬۲۴۹ نفر بوده است.
کورنل وایلد

| کورنل وایلد | کورنل وایلد |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳ اکتبر ۱۹۱۲
درگذشت: ۱۶ اکتبر ۱۹۸۹ (۷۷ سال)
ملیت: ایالات متحده آمریکا
سال‌های فعالیت: ۱۹۳۶–۸۷
کورنل وایلد (انگلیسی: Cornel Wilde؛ زاده ۱۳ اکتبر ۱۹۱۲ درگذشته ۱۶ اکتبر ۱۹۸۹) یک هنرپیشه، و کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به به بهشت واگذارش کن، عمر خیام، کمدین و دو پرچم به سوی غرب اشاره کرد.
مرگ

وایلد  پس از تشخیص بیماری خونی اش، بر اثر سرطان خون درگذشت .
تاریخ ساسانیان

چیرگی شاپور یکم بر والریان (امپراتور روم) و فلیپ عرب، و زانو زدن فلیپ برابر شاه ایران
برای بیش از چهار سده، دولت ساسانی یکی از دو دولت بزرگ جهان متمدن آن روز (در آسیای غربی) بوده‌است که مرزهای آن در مشرق، تا دره رود سند و پیشاور و در شمال شرقی، گاهی تا کاشغر کشیده شده بود. در شمال غربی، تا کوه‌های قفقاز و دربند در ساحل دریای خزر و گاهی هم، تا دریای سیاه می‌رسید و در مغرب، رود فرات به‌طور کلی مرز این دولت با حکومت روم و جانشین آن یعنی روم شرقی با بیزانس بود. البته گاهی این مرز خیلی فراتر از رود فرات می‌رفت و گاهی هم به این سوی فرات منتهی می‌شد، ولی صرف نظر از کششها و فشردگیها می‌توان رود فرات را مرزی طبیعی میان دو دولت بیزانس و ساسانی دانست.
تورج دریایی، استاد رشته ایرانشناسی در دانشگاه کالیفرنیا در ارواین، و نویسنده کتاب «ایران ساسانی: ظهور و سقوط یک امپراتوری» به زبان انگلیسی، می‌گوید که میراث ساسانیان برای ایران بسیار بزرگتر از شکست در برابر اعراب است. میراث مهمی که ساسانیان برای ایران به جا گذاشتند، به گفته او، شکل‌گیری مفهوم ایران به عنوان یک فرهنگ و ملت است. یکی از عناصر مهم شکل‌گیری این مفهوم پیدایش خداینامه در زمان ساسانیان است. این همان کتابی است که شاهنامه از آن سرچشمه گرفته‌است. آقای دریایی می‌گوید: «اهمیت دیگر ساسانیان این است که در زمان خسرو انوشیروان در همان قرن سوم، تاریخ ملی ایران به نام خداینامه تدوین می‌شود؛ و آن تاریخ و یادی است از گذشته، آنچه که ایرانیان بودند، از کجا آمدند، چگونه جهان آغاز شد، تا زمان فروپاشی شاهنشاهی ساسانی.»
روابط با بیزانس

دولت بیزانس که در مشرق متصرفات خود با دولتی نیرومند مانند دولت ساسانی سروکار داشت و آن را قوی‌ترین خصم خود می‌دانست، گرفتاری‌های زیادی هم در مغرب و هم در شمال متصرفات خود به خصوص در اروپا داشت. این گرفتاری‌ها مانع می‌شد که دولت بیزانس همه توجه خود را مصروف مرزهای شرقی خود کند و به همین سبب، دولت ساسانی مانند دولت اشکانی توانسته بود پایتخت خود را تیسفون در کنار دجله قرار دهد و از نزدیکی پایتخت به مرزهای دشمن بیمی نداشته باشد. دولت ساسانی هم در مشرق و شمال مرزهای خود، گرفتاری‌های زیادی داشت که گاهی به مرحله خطرناک و تهدیدکننده‌ای می‌رسید. بدین‌گونه سیاست خارجی دولت ساسانی در سرتاسر این چهار قرن، در «روابط با شرق و غرب» خلاصه می‌شد. اما دولت ساسانی در این مدت خود را به حد کافی نیرومند نشان داد و توانست مملکت ایران را از آسیب‌های مخرب و خطرناک نگه‌دارد و در داخل مملکت برای مردم ایران زندگی مرفه قرین با امنیت تأمین کند.
این حکومت، فرهنگی در زمینه سیاست و مملکت‌داری و اخلاق و روابط سالم اجتماعی و هنر به وجود آورد که پس از انقراض و اضمحلال سیاسی، اثر خود را در نسل‌های بعدی و فرهنگی اقوام مجاور، به‌طور بارزی نشان‌داد.
با اینکه دشمنان شناخته شده دولت ساسانی، دولت متمدن بیزانس و دولت‌های نیمه متمدن شمال و مشرق کشور بودند، سقوط این دولت نه از سوی این دشمنان بلکه از جانبی بود که هرگز انتظار آن نمی‌رفت و آن دولتی بود که جنبه نظامی آن از اقوام بیابان‌گرد بود. دولت اسلامی که در اوایل قرن هفتم میلادی در مدینه تشکیل شده بود، دولت قدرتمندی بود که تسلط آن بر ممالک مجاور، مانند تسلط اقوام بادیه‌نشین و صحرانورد دیگر موقتی نبود، زادگاه دولت ساسانی ایالت پارس بود. چنان‌که معلوم است در دولت پارتی یا اشکانی در ایالات و ولایات مختلف ایران، حکومت‌های محلی نیمه‌مستقلی بودند که از لحاظ سیاست خارجی تابع دولت مرکزی بودند که دولت سلطنتی بود و در راس آن شاهنشاه قرار داشت. در ایالت پارس نیز چنین حالتی وجود داشت. از این پادشاهان مانند اردشیر، دارا و منوچهر (در صورت‌های قدیمی آن) روی آن نوشته شده و نشان می‌دهد که یاد پادشاهان هخامنشی و اساطیری در میان حکام محلی زنده بوده‌است. وجود بناهای عظیم تخت جمشید و بناهای دیگر در زنده‌بودن خاطرات گذشته در میان فرمانروایان پارس به‌طور قطع مؤثر بوده‌است. بر روی سکه‌های قدیمی‌تر، عنوان این پادشاهان به خط آرامی فرترکه است. بر این سکه‌ها نقش پادشاه نشسته بر تخت یا ایستاده در برابر آتشگاه با درفشی که به احتمال همان درفش کاویان است دیده‌می‌شود. بنابر تاریخ طبری (که منقول از خدای‌نامه است) در اواخر حکومت اشکانیان، در ایالت پارس حکام متعددی بوده‌اند و در ناحیه استخر حکومت در دست خاندان بازرنگی بوده‌است. در این زمان که مقارن ظهور اردشیر بوده، مردی به نام گزهر (گوچثر، گوی‌چهر) از این خاندان حکومت داشته‌است.
ساسان

سلطنتی باید باشد (مانند اعلیحضرت. رجوع شود به «میراث ایران»، فرای، ص۲۰۸ و نیز کلماتی چون خانه خدا و کدخدا و در مقیاس بالاتر یعنی کشور خدا = پادشاه). شاپور در این کتیبه خود را نیز «خدا» ولی پرستنده مزدا خوانده که دلیل کافی بر این است که مقصود از «خدا» معنای مصطلح امروزی آن نبوده‌است. شاپور پدرش اردشیر را نیز خدا و پرستنده «مزدا» و شاهنشاه ایرانیان معرفی کرده، درحالی‌که خود را «شاهنشاه ایرانیان و جز ایرانیان» خوانده و جد خود پاپک را فقط شاه نامیده‌است. این به آن معنی است که بابک فقط یک حاکم یا شاه محلی بوده و حکومت اردشیر از سرزمین واقعی ایرانیان تجاوز نکرده بوده‌است. همچنین فقط شاپور در این کتیبه نذورات و قربانی‌هایی برای ارواح خاندان و خویشان سلطنتی دستور داده، از ساسان نام برده ولی او را «شاه» نخوانده. می‌توان از این نکته چنین استنباط کرد که آنچه در کارنامه اردشیر پاپکان (بعد از اسلام به او بابک گفتند چون عربها واژه پ ندارند؛ و در شاهنامه فردوسی آمده (دربارهٔ اینکه ساسان پدر واقعی اردشیر بوده‌است) به حقیقت نزدیکتر است. در این دو روایت که قسمت بیشتر آن افسانه‌است، ساسان از تبار شاهان کیان معرفی شده که پس از آوارگی و دربه‌دری پدرانش، از هند به ایران آمده و چوپان پاپک پادشاه پارس شده و پاپک پس از دیدن خوابی، دختر خود را به ساسان داده و اردشیر از این ازدواج به وجود آمده و پاپک او را پسر خود خوانده‌است. به همین سبب شاپور در کتیبه خود صورت رسمی را که اردشیر پسر پاپک بوده آورده، اما از ساسان به عنوان جد بزرگ خود یاد نکرده‌است. البته بودن ساسان از تبار کیانیان و آوارگی نیاکان ساسان و چوپان بودن او افسانه‌است.
جورجو براکاردی

| جورجو براکاردی | جورجو براکاردی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳ مه ۱۹۳۵&#۱۶۰;(۱۹۳۵-۰۵-۰۳) (۸۹ سال) رم، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
پیشه: بازیگر
جورجو براکاردی (ایتالیایی: Giorgio Bracardi؛ زادهٔ ۳ مه ۱۹۳۵) بازیگر اهل ایتالیا است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به محافظ شخصی، خدمتکار، گردشگران را اغوا می‌کند، همسفر، خامه، شکلات و… پاپریکا، دربان برهنه، بیست‌ساله بودن، جو موزفروش و راننده‌کامیون‌ها اشاره کرد.
چلنجرز (فیلم)

| چلنجرز | چلنجرز |
| --- | --- |
پوستر انتشار سینمایی: پوستر انتشار سینمایی
انگلیسی: Challengers
 :  
کارگردان: لوکا گوادانینو
تهیه‌کننده:  لوکا گوادانینو  ریچل اوکانر  ایمی پاسکال  زندایا 
فیلمنامه‌نویس: جاستین کوریتزکس
بازیگران:  زندایا  جاش اوکانر  مایک فیست 
موسیقی:  ترنت رزنر  آتیکوس راس 
فیلم‌بردار: سایومبو موکدیپروم
تدوین‌گر: مارکو کوستا
شرکت تولید:  مترو گلدوین مایر  پاسکال پیکچرز 
توزیع‌کننده:  آمازون ام‌جی‌ام استودیوز (ایالات متحده)  برادران وارنر پیکچرز (بین‌الملل) 
تاریخ‌های انتشار:  ۲۶ مارس ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-0۳-۲۶) (سیدنی)  ۲۶ آوریل ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-0۴-۲۶) (ایالات متحده)  
مدت زمان: ۱۳۱ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۵۵ میلیون دلار
فروش گیشه: ۹۴٫۱ میلیون دلار
چلنجرز (به انگلیسی: Challengers) یک فیلم ورزشی رمانتیک آمریکایی محصول ۲۰۲۴ به کارگردانی لوکا گوادانینو و نویسندگی جاستین کوریتزکس است که در آن زندایا، جاش اوکانر و مایک فیست نقش‌آفرینی می‌کنند.
در پی تأخیر در تاریخ اکران اولیهٔ سپتامبر ۲۰۲۳ و کنار گذاشته شدن از جایگاه خود به‌عنوان فیلم افتتاحیه هشتادمین جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز به‌دلیل اعتصاب اعتصابات ۲۰۲۳ سگ-افترا، چلنجرز نخستین بار در ۲۶ مارس ۲۰۲۴ در سیدنی، استرالیا نمایش داده شد. این فیلم در ۲۶ آوریل ۲۰۲۴ توسط آمازون ام‌جی‌ام استودیوز در ایالات متحده اکران شد. این فیلم با نقدهای مثبتی از سوی منتقدان روبه‌رو شد.
طرح داستان

همسر و مربی یک تنیس‌باز مشهور در وسط یک بازی، او را برای یک ای‌تی‌پی چلنجر تور ثبت‌نام می‌کنند، اما متوجه می‌شوند که او با معشوق سابق همسرش رقابت خواهد کرد.
بازیگران

زندایا در نقش تشی دونالدسون
مایک فیست در نقش آرت دونالدسون
جاش اوکانر در نقش پاتریک تسوایگ
تولید

در فوریه ۲۰۲۲ اعلام شد که مترو گلدوین مایر فیلمی را به کارگردانی لوکا گوادانینو و نقش‌آفرینی زندایا، جاش اوکانر و مایک فیست خواهد ساخت. زندایا همچنین به عنوان تهیه‌کننده در این فیلم حضور دارد. سایومبو موکدیپروم به عنوان فیلمبردار فعالیت می‌کند. گوادانینو در مصاحبه ای با کلایدر در سال ۲۰۲۲ از اِیمی پاسکال، زندایا و فیلمنامهٔ کوریتزکس، به عنوان الهام‌بخش ساخت این فیلم نام برد.
تصویربرداری اصلی در ۳ مه ۲۰۲۲ در بوستون آغاز شد، که در آنجا یک فراخوان بازیگری برای ساکنان محلی برای تست بازیگری برای نقش تنیس‌بازان، عوامل اضافی عمومی و سایر نقش‌های فرعی برگزار شد. زندایا برای آماده‌شدن برای نقش خود، سه ماه را با برد گیلبرت، بازیکن حرفه‌ای تنیس که به مربی تبدیل شده بود، تمرین کرد. فیلمبرداری در و اطراف محله‌های بک بی و بوستون شرقی انجام شد. فیلمبرداری در ۲۶ ژوئن ۲۰۲۲ به پایان رسید. گوادانینو در حین تولید پروژهٔ تلماسه: بخش دو از زندایا در سِت بازدید کرد تا صداگذاری را برای چلنجرز تکمیل کند. ترنت رزنر و آتیکوس راس آهنگسازی این فیلم را بر عهده دارند که قبلاً با گوادانینو در استخوان‌ها و همه کار کرده بودند. مراحل پساتولید تا آوریل ۲۰۲۳ به پایان رسید.
انتشار

این فیلم ابتدا قرار بود در ۱۱ اوت و ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۳ اکران شود. همچنین انتظار می‌رفت چلنجرز به‌عنوان فیلم افتتاحیه در هشتادمین جشنواره فیلم ونیز نمایش داده شود اما تاریخ نمایش به تأخیر افتاد و به‌دلیل اعتصابات ۲۰۲۳ سگ-افترا در آن زمان، آمازون ام‌جی‌ام استودیوز فیلم را از جشنواره بیرون کشید.
چلنجرز برای نخستین بار در ۲۶ مارس ۲۰۲۴ در سیدنی، استرالیا به نمایش درآمد؛ پس از آن در پاریس، لندن و در سالن نمایش چینی گرامن در لس آنجلس نمایش داده شد. این فیلم در ۲۶ آوریل ۲۰۲۴ در ایالات متحده منتشر شد. این فیلم در سینماهای فرانسه اکران نخواهد شد و از آمازون پرایم ویدئو پخش خواهد شد.
بازخورد > فروش

تا ۲۸ آوریل ۲۰۲۴، چلنجرز ۴۰ میلیون دلار در ایالات متحده و کانادا و ۳۰٫۸ میلیون دلار در سایر مناطق کسب کرده است که در کل جهان ۷۰٫۸ میلیون دلار است.
در ایالات متحده و کانادا، چلنجرز در کنار فیلم‌های پسر جهان را می‌کشد و Unsung Hero اکران شد و پیش‌بینی می‌شد در آخر هفته افتتاحیه خود از ۳.۴۷۷ سینما ۱۲ تا ۱۵ میلیون دلار بفروشد. این فیلم در روز اول اکران ۶٫۲ میلیون دلار از جمله ۱٫۹ میلیون دلار در پیش نمایش پنجشنبه شب فروش داشت. این فیلم برای اولین بار به ۱۵ میلیون دلار رسید و در صدر گیشه قرار گرفت و بهترین آخر هفته افتتاحیه داخلی حرفه گوادانینو و زندایا برای یک فیلم غیر IP را به خود اختصاص داد.
بازخورد > نظر منتقدان

در وبگاه راتن تومیتوز، ٪۸۸ از ۳۱۱ بررسی منتقدین مثبت است و این فیلم میانگینِ امتیاز ۸/۱۰ را در اختیار دارد. اجماع این وبگاه چنین می‌نویسد: «با اتحاد سه‌نفره از بازیگران برجسته‌ای که بدون اینکه توپ را از دست دهند، قدرت ستاره‌شان را به جلو و عقب می‌رانند، چلنجرز یک بازی پرهیاهو و سکسی روی زمین تنیس است.» این فیلم در متاکریتیک که از میانگین وزنی استفاده می‌کند، بر اساس نظر ۶۲ منتقدین امتیاز ۸۲ از ۱۰۰ را کسب کرده که نشان‌گر «تحسین همگانی» است. تماشاگران شرکت‌کننده در نظرسنجی سینماسکور به فیلم نمره متوسط «B+» در مقیاس A+ تا F داده‌اند، در حالی که افراد شرکت‌کننده در نظرسنجی پست ترک به آن نمره کلی ۷۷ درصد مثبت دادند و ۵۹ درصد گفتند که قطعاً آن را توصیه می‌کنند.
لوکا گوادانینو کارگردان فیلم
فابیو فریتسی

| فابیو فریتسی | فابیو فریتسی |
| --- | --- |
فریتسی در سال ۲۰۱۱: فریتسی در سال ۲۰۱۱
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۲ ژوئیهٔ ۱۹۵۱ ‏(۷۳ سال) بولونیا، ایتالیا
ژانر: موسیقی فیلم
پیشه(ها): آهنگساز
فابیو فریتسی (ایتالیایی: Fabio Frizzi؛ زادهٔ ۲ ژوئیهٔ ۱۹۵۱ میلادی) موسیقی‌دان و آهنگساز فیلم اهل ایتالیا است. او بیشتر به خاطر همکاری‌هایش با لوچو فولچی شناخته می‌شود.
از فیلم‌های او می‌توان به محافظ شخصی، پی‌درپی… دنیا با سکس زیباست، زنت را به من قرض بده، همه می‌توانند پولدار شوند به‌جز فقرا، بازی‌های عاشقانه سیندی، جووانی، خوش‌تیپ و احتمالاً ثروتمند، قتل در گورستان اتروسک و یک عصر اکتبر اشاره کرد.
ادیب‌الممالک فراهانی

| میرزا محمد صادق امیری فراهانی | میرزا محمد صادق امیری فراهانی |
| --- | --- |
زاده: گازران
درگذشته: ۲ اسفند ۱۲۹۵، ۲۲ فوریه ۱۹۱۸ یزد سکته
آرامگاه: شهر ری
لقب: ادیب الممالک
تخلص: امیری و پروانه
پیشه: شاعر، نویسنده
ملیت: ایران
دوره: دوره قاجار
دلیل سرشناسی: شاعر عصر مشروطه و سبک بیداری
همسر(ها): احترام السیاده قائم مقامی
فرزند(ان): چهار دختر و یک پسر
پدر و مادر: حاجی میرزا حسین فراهانی (پدر)
محمدصادق بن حاجی میرزا حسین فراهانی (۱۱ مرداد ۱۲۳۹ — ۱۲۹۶) ملقب به ادیب‌الممالک فراهانی و امیرالشعرا و متخلص به امیری و پروانه شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دوره مشروطه. پس از مهارت و شهرت در شاعری، مظفرالدین شاه به او لقب ادیب الممالک داد.
او در پانزده سالگی و پس از مرگ پدرش به تهران آمد و به پایمردی حسنعلی‌خان امیرنظام گروسی، به دستگاه تهماسب میرزا مؤیدالدوله راه یافت.
ادیب از سال ۱۳۰۷ تا ۱۳۱۱ ه‍.ق همراه امیر نظام در مناطقی مانند آذربایجان، کردستان، کرمانشاه به سر می‌برد. درسال‌های ۱۳۱۲ و ۱۳۱۳ ه‍.ق در تهران به سر می‌برد در دارالترجمه دولتی مشغول به کار بود. در سال ۱۳۱۴ ق بار دیگر همراه امیرنظام به آذربایجان رفت و هنگامیکه مدرسه لقمانیه تبریز در سال ۱۳۱۶ ق افتتاح شد، نیابت ریاست آنجا را عهده‌دار گشت و در همین سال روزنامه ادب را در تبریز منتشر ساخت. در سال ۱۳۱۸ ه‍.ق راهی خراسان شد و انتشار روزنامهٔ ادب را تا سال ۱۳۲۰ در آنجا پی گرفت. در سال ۱۳۲۱ ه‍.ق به تهران آمد و سردبیری روزنامهٔ ایران سلطانی را تا سال ۱۳۲۳ عهده‌دار شد. در این سال به بادکوبه رفت و انتشار بخش فارسی روزنامه ارشاد را که به ترکی منتشر می‌شد، بر عهده گرفت.
در سال ۱۳۲۴ه‍.ق بار دیگر به تهران بازگشت و این بار سردبیری روزنامه مجلس به او سپرده شد. او در سال ۱۳۲۵ روزنامه عراق عجم را در همین شهر منتشر ساخت. در دوران استبداد محمد علیشاه ادیب به صف مشروطه‌خواهان پیوست، و در سال ۱۳۲۷ه‍.ق همراه با مجاهدان فاتح وارد تهران شد. در سال ۱۳۲۹ه‍.ق وارد عدلیه یا دادگستری امروزی شد و تا پایان عمر به ریاست چندین شعبه عدلیه در شهرهای اراک، سمنان، ساوجبلاغ و یزد منصوب شد. ادیب‌الممالک فراهانی در روز ۲ اسفند ۱۲۹۵ خورشیدی (۲۸ ربیع‌الثانی سال ۱۳۳۵ه‍.ق) در شهر یزد سکته کرد و در همین سال پس از بازگشت به تهران درگذشت. آرامگاه او در شهر ری است.
تبار خاندان ادیب الممالک

پدرش حاج میرزا حسین، پدربزرگش صادق و جدش میرزا معصوم حسینی فراهانی، متخلص به «محیط» نام داشته‌اند. میرزا معصوم حسینی فراهانی، شعر می‌سروده و «محیط» تخلص می‌کرده‌است. ادیب در زندگی‌نامهٔ خود دربارهٔ او می‌گوید:
«میرزا معصوم الحسینی الفراهانی، متخلص به «محیط» از معاریف ادبا و بلغای صدر سلطنت قاجاریه است که ذکرش در دفاتر آن عصر از قبیل کتاب انجمن خاقان تألیف فاضل خان گروسی و گنج شایگان اثر خامهٔ میرزا طاهر دیباچه‌نگار با مختصری از شعر شیرینش درج شده…»
ادیب در همین زندگی‌نامهٔ خویش شعری لطیف از میرزا معصوم فراهانی نقل می‌کند که امیر نظام گَرّوسی بر سر دَرِ خانهٔ پدری خود، روی سنگ کنده بوده‌است (در خیر مقدم به ورود علی اکبرخان کلانتر ملقب به امین الرعایا توسط وی بیان شده):
مرا خانه ای نیست در خورد دوست  اگر باشد از یمنِ تشریف اوست
 بگو پا نهد دوست تا سر نهیم  ز خاک رهش بر سر افسر نهیم
 در این خانه هر کس که پا می‌نهد  قدم بر سر و چشم ما می‌نهد
این میرزا معصوم حسینی فراهانی، متخلص به «محیط»، برادر میرزا ابوالقاسم قائم مقام، وزیر ادیب و دانشمند و مشهور محمدشاه است که به دستور محمدشاه در نگارستان خفه شد. عبرت نائینی در تذکرة مدینة الادب شجرهٔ کامل ادیب را به نقل از تذکرهٔ قدسی میرزا تقی خان دانش، سی و شش پشت به علی بن حسین می‌رساند.
ادیب نیز در زندگی‌نامهٔ خویش، در آغاز دیوان، نسب جدّ خود، عیسی حسینی فراهانی را تا سجاد سی و شش پشت می‌داند:
«چون خاتَم حضرت سیدالساجدین علی بن الحسین بن علی بن ابیطالب - علیهم السلام - که امام چهارم اثنی عشریه و جدِ اعلای این سلسله می‌باشد، در نزد اکابر این خاندان بوده و اکنون نیز در این خانواده مضبوط است. لهذا اجداد قائم مقام را در هر دوره، با وجود وزارت، «میرِ مُهردار» می‌خواندند و نسب میرزا عیسی بر طبق شجره‌ای که نزد نگارنده موجود است به سی و شش پشت، تا علی بن الحسین پیوسته می‌شود.»
ادیب در قطعه‌ای نیز (به مناسبت نقاشی میر زین العابدین، معروف به میر آقا، از چهرهٔ شاعر)، به زبان شعر از نسب خود، سخن می‌گوید:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  گر ندانی کیستم بشنو که گویم  |  |  نام خود با نسبتِ اجداد و آبا |
|  نام میمونم محمدصادق آمد  |  |  بِنْ حسینِ بِنْ محمد صادق، اما |
|  در حقیقت گر نژادم بازخواهی  |  |  شِبْلِ احمد، سبطِ حیدر، نَجلِ زهرا |
|  مسکنم «داین» شد از مُلک «فراهان»  |  |  مولدم در «گازُران» از مُلک «شَرّا» |
|  گاه میلادم شب نیمهٔ محرم  |  |  کوکبم شمس است و طالع بُرجِ جوزا |
|  زادهٔ قائم مقامم لیک باشد  |  |  خامه ام قائم مقامِ کِلک قُسطا |
مادر ادیب، دختر میرزا عبدالکریم و او فرزند میرزا حسن برادر میرزا ابوالقاسم قائم مقام دوم است. اگر قدری به عقب برگردیم:
میرزا عیسی قائم مقام فراهانی اول (میرزا بزرگ) که در ذی الحجة ۱۲۳۷ هجری قمری در تبریز وقات یافته و در امامزاده حمزهٔ تبریز، مدفون شده‌است، دارای دو همسر بود. یکی همسری آذربایجانی که از این خانم، میرزا موسی فراهانی و تاج ماه بیگم به وجود آمد. میرزا موسی الحسینی الفراهانی که تولیت آستان قدس را عهده‌دار بود، در ۱۲۶۲ هجری قمری در مشهد وفات یافت و تاج ماه بیگم، مشهور به حاجیه عمّه، همسر شاهزاده ملک قاسم میرزا فرزند فتح‌علی‌شاه بود.
اما میرزا عیسی حسینی فراهانی، از همسر دیگر-که دختر عموی وی به نام خانم آغا و دختر میرزا محمدحسین وفای فراهانی بود، سه فرزند پسر داشت:
۱. میرزا معصوم حسینی فراهانی که در حیات پدر در ۱۲۲۷ در تبریز مرد و او جد پدری ادیب‌الممالک است.
۲. میرزا ابوالقاسم قائم مقامِ دوم که در ۱۲۵۱ قمری به امر محمد شاه خفه شد.
۳. میرزا حسن.
برادران و خواهران > برادران

بزرگ‌ترین برادرش میرزا علیخان (یا به قول برخی از اخلاف امروزین ادیب الممالک، میرزا علی اکبر خان) است که اولاد اول خانواده است و از او اولادی بازنماند.[نیازمند منبع]
برادر دیگر، میرزا مهدی، مشهور به سید الواعظین است که ۸ فرزند از او ماند. پنج دختر و سه پسر. از یکی از این پسران به نام میر مرتضی، دکتر عبدالمجید قائم مقامی به دنیا آمد که استاد درس قانون امور حسبی در دانشکدهٔ حقوق دانشگاه تهران بود.
برادر سوم، یعنی کوچک‌ترین برادر ادیب، میرزا علی اصغر نام دارد. (در ۱۲۸۴ قمری متولد شده‌است). بعدها به سید علی اصغر بصیر العدالة قائم مقامی شهرت یافت و دست کم تا سال ۱۳۱۲ هجری شمسی با همسر و دخترانش در رشت «مدرسهٔ بنات اسلامی» را می‌چرخانده‌است.
او سه دختر و دو پسر داشته‌است.
برادران و خواهران > خواهران

ادیب الممالک دو خواهر داشته‌است. یکی در حیات ادیب، وفات کرده و دیگری، شاعره ای نسبتاً توانا بوده و ادیب خود دربارهٔ وی در زندگی‌نامهٔ کوتاهی که نوشته‌است می‌گوید:
«این خواهرم که در قید حیات است، از زنان ادیبهٔ ایران به‌شمار می‌رود؛ نامش «فاطمه خانم» است و «شاهین» تخلّص می‌کند؛ شعرش به طراوت و حلاوت مشهور شده و در خاتمهٔ کتاب خیرات حسان قصیده ای از وی ثبت گشته…».
تولد این بانو را که در تذکره‌ها به نام فاطمه سلطان آورده‌اند؛ ششم رجب ۱۲۸۲ نقل کرده‌اند و وفاتش را پس از ۱۳۰۵؛ بنابراین، این خواهر پنج سال از ادیب کوچک‌تر بوده‌است.
«به نوشتهٔ مؤلف خیرات حسان، این بانو در ادبیات فارسی و عرب و شعر فارسی مهارت کامل داشته و مقامش در شعر فارسی همانند خَنساء در شعر عربی است. دیوان او حدود دو هزار قصیده در مدح حجت بن الحسن و مظفرالدین شاه قاجار (۱۳۱۳–۱۳۲۴ ق) دارد.
عقیده‌های دینی

نورعلی الهی از ادیب‌الممالک فراهانی به عنوان یک سرسپردهٔ دین یاری (اهل حق) یاد می‌کند. او اشعار نصیری را تحت عنوان راز تیموری به نظم درآورده و وحید دستگردی مصحح دیوان وی آن را با حوادث تاریخی ایران منطبق ساخته‌است. او علاوه بر به نظم درآوردن پیشگویی‌های تیمور بانیارانی، برخی از قوانین یارسان را نیز در دیوان خود درج کرده‌است و کلامی از نظرعلی جناب را نیز به فارسی سرایش کرده‌است. او همچنین پیشگویی‌های ایل‌بگی جاف را به نظم فارسی ترجمه کرده‌است. آثار ادیب‌الممالک حاکی از آن است که او با بزرگان دین یاری و جامعهٔ یارسان در ارتباط بوده‌است.
ادیب روزنامه‌نگار

شهرت ادیب الممالک در کسوت شاعر باعث شد که ارزش و پایگاه او در روزنامه‌نگاری و نویسندگی تحت الشعاع قرار گیرد و جز گروه خاصی به نقش او در مقام یکی از پیشگامان رشتهٔ روزنامه‌نگاری توجه نکنند. در زمانی که نهضت آزادی خواهان ایرانی ضد استبداد قاجار پا گرفت و مردم طالب استقرار نظام دموکراسی بودند، نوشته‌های ادیب در پیشبرد سطح آگاهی آنان از حقوق سیاسی و اجتماعی خود و تهییج آن‌ها به ایستادگی در برابر فشارها و تهدیدات زمامداران اثری بسزا داشت. به نظر می‌رسد ادیب الممالک نخستین شاعری است که در ایران به کار روزنامه‌نویسی هم پرداخته‌است؛ بنابراین، می‌توان او را طلایه دار شعرای روزنامه‌نگاری چون ملک الشعرای بهار، اشرف الدین گیلانی، علی اکبر دهخدا، فرخی یزدی و میرزاده عشقی دانست. تا پیش از شروع نهضت مشروطه، روزنامه‌های درخور اعتنایی که در ایران نشر می‌شدند یا مستقیماً زیر نظر دولت بودند یا، مخصوصاً در شهرستان‌ها، در سایهٔ حمایت حکام فعالیت می‌کردند. از این رو، روزنامهٔ مردمی و مستقلی در دسترس نبود که ناشر اندیشه‌ها و آرمان‌های توده‌های مردم باشد. ادیب از نخستین کسانی بود که با تأسیس روزنامهٔ ادب رسماً پای به عالم مطبوعات نهاد و کمابیش تا پایان عمر کار روزنامه‌نویسی را همراه با شاعری دنبال کرد.
روزنامهٔ ادب

دو سال پس از آنکه ادیب در ذیقعدهٔ ۱۳۱۴ق/آوریل ۱۸۹۶م با امیرنظام گروسی باز به تبریز برود، اقدام به تأسیس روزنامه ای کرد که نخست با عنوان جریدهٔ ادب و پس از چندی فقط با نام ادب از آغاز تا پایان سه دورهٔ مختلف را پشت سر گذاشت.
روزنامهٔ ادب > روزنامهٔ ادب در تبریز

در این شهر، طی دو سال تا اوایل ۱۳۱۷ق/۱۸۹۹م، بر روی هم، به روایتی ۲۲ شمارهٔ مصور و به روایتی دیگر ۱۷ شماره، نخست به خط نستعلیق و پس از مدتی انقطاع به خط نسخ، منتشر شد. ادیب در این روزنامه، افزون بر مقالات سیاسی و اجتماعی، هر بار برخی از اشعار خود را نیز چاپ می‌کرد. یک بار که روزنامه اش را توقیف کردند، روانهٔ تهران شد، لیکن در منزل اول از اسب به زیر افتاد و دستش شکست و مجبور شد به تبریز بازگردد. شاعر پس از بهبود انتشار ادب را پی گرفت. از دورهٔ روزنامهٔ ادب تبریز ظاهراً بیش از یک شماره از سال دوم (۱۳۱۷ق/۱۸۹۹م) بر جای نمانده‌است.
روزنامهٔ ادب > روزنامهٔ ادب در مشهد

ادیب الممالک در اوایل ۱۳۱۸ق/۱۹۰۰م از تبریز به قفقازیه و از آنجا به خوارزم سفر کرد و یک چند نزد محمدامین، خان خیوه، به سر برد و سرانجام در مشهد رحل اقامت انداخت. سبب توطن ادیب در مشهد گویا تلاش برای احراز تصدی موقوفهٔ خانوادگی قائم مقامی در این شهر بوده‌است. او دورهٔ دوم ادب را در این شهر آغاز کرد. نخستین شمارهٔ این جریدهٔ هفتگی در مشهد در ۱۴ رمضان ۱۳۱۸ق/۵ ژانویهٔ ۱۹۰۱م در ۸ صفحه با چاپ سنگی منتشر و تا شوال ۱۳۲۰ق در جمع ۱۱۰ شماره طبع و توزیع شد. ادیب در شمارهٔ اول ادب شعری در قالب مثنوی از خود برای افتتاحیه نشر کرد که در دیوان او در صفحهٔ ۶۰۷ ضبط شده‌است. تا پیش از انتقال ادب از تبریز به مشهد، هنوز در این شهر از روزنامه خبری نبود و بنا براین، تأسیس و نشر ادب زیر نظر سخنور و نویسندهٔ برجسته ای چون ادیب الممالک که از حیث دانش و فضل و خط و ربط در ادب فارسی و عربی انگشت‌نما بود، در محیط آن روز مشهد برای تربیت نسل جوان و تشویق آنان به نویسندگی و گویندگی و برانگیختن افراد مستعد تأثیر بسزایی داشت. حتی شاید وجود ادیب و ادب او در تحول فکری و ذوقی ملک الشعرای بهار و کشاندن او از پیگیری کارهای دستی مانند فیروزه کاری و نقاشی به سوی شعر و ادب بی تأثیر نبوده‌است.
مندرجات ادب مشهد مطالبی ادبی، علمی، تاریخی، تجاری، مختصری از اوضاع جهان آن روزگار و البته مقداری مسایل سیاسی و اجتماعی ایران بود. چنین به نظر می‌رسد که چون ادیب الممالک خود شاعری متبحر، تاریخدان و ادیب بود، درونمایه‌های ادبی‌تاریخی روزنامه اش بر مطالب دیگر روزنامه‌ها می‌چربیده‌است. در بعضی از شماره‌های سال دوم ادب مشهد شماری تصاویر و کاریکاتورهای ساده و ابتدایی به چشم می‌خورد که چون طلیعهٔ تکامل هنر چاپ کاریکاتور در روزنامه است، اهمیت ویژه ای دارند.