stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کابل کواکسیال

کابل هم‌محور آرجی۵۹ قابل انعطاف A-غلاف بیرونی B-حفاظ مسی C-پوشش عایق جداکننده D-مغز مسی
کابل هم‌مِحوَر (کواَکسیال) (به انگلیسی: Coaxial cable) یا بافهٔ هم‌محور نوعی کابل است با مغزیِ رسانای داخلی که با پوشش نارسانای منعطفی محصور شده است؛ روی این لایهٔ منعطف نیز لایهٔ رسانای نازکی که برای انعطاف بیشتر به هم بافته شده است، قرار دارد؛ هدف از این لایه رسانای خارجی جلوگیری از نفوذ نویزهای محیطِ اطرافِ کابل می‌باشد. همهٔ این اجزا، در داخل عایق دیگری محصور شده‌اند.
این کابل‌ها دارای امپدانس مخصوص به خود هستند؛ مثلاً کابل ۵۰ اهمی یا ۷۵ اهمی.
کابل مورد استفاده در آنتن ماهواره‌های خانگی و تلویزیون‌های همگانی از نوع هم‌محور ۷۵ اهمی هستند. اگر به بدنهٔ آن‌ها دقت شود، امپدانس و برخی اصطلاحات دیگر آن نوشته شده است.
یکی از مشخصات بارز کابل هم‌محور این است که در حالت دریافت سیگنال با آن نویزی نمی‌تواند در طول خط انتقال وارد آن شود و در حالت ارسال سیگنال توسط آن تشعشع و تابشی در طول کابل دیده نمی‌شود؛ یعنی موج انتقالی کاملاً شیلد و محافظت می‌شود. کابل کواکسیال با برخی تغییرات می‌تواند به عنوان کابل بلندگو نیز استفاده شود.
اجزای کابل هم‌محور
دسته‌بندی

کابل هم‌محور به دو دسته تقسیم می‌شود:
دسته‌بندی > ۱-تین‌نِت

این نوع کابل هم‌محور قابل انعطاف است و قطر آن در حدود ۰٫۲۵ اینچ است. از آنجا که تین‌نِت نرم و انعطاف‌پذیر است، کار کردن با آن هم آسان است و تقریباً در تمام شبکه‌ها می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد. در شبکه‌هایی که از تین‌نِت استفاده می‌کنند، کابل مستقیماً به کارت شبکه متصل می‌شود نوع نازک کابل هم‌محور می‌تواند سیگنال‌ها را تا فاصلهٔ تقریبی ۱۸۵ متر (۶۰۷ فوت) ارسال کند، بدون آن‌که تضعیف شوند. سازندگان کابل، در مورد طراحی متفاوت کابل‌ها به توافق رسیده‌اند، کابل تین‌نِت از کابل‌های خانوادهٔ RG-58 بوده و دارای امپدانس ۵۰ اهم است. امپدانس، مقاومت سیم در برابر جریان متناوب است. تفاوت اصلی میان کابل‌های خانوادهٔ RG-58 هستهٔ مسی در مرکز آن‌هاست. این هسته می‌تواند به صورت یک مفتول یا چند تار به هم تابیده باشد که بیشتر مناسب شبکه‌های کامپیوتر و سیستم‌های رادیویی از جمله انتقال بیسیمهای نظامی است و مناسب انتقال تصاویر دوربین مداربسته و سیستم‌های کنترل از راه دور نیست.
دسته‌بندی > ۲-تیک‌نِت

این نوع کابل هم‌محور، انعطاف‌پذیر و قطر آن در حدود ۰٫۵ اینچ است. گاهی به کابل تیک‌نِت، اترنت استاندارد نیز گفته می‌شود؛ زیرا اولین نوع کابل هم‌محور بود که در معماری شبکهٔ معروف اِتِرنِت به‌کار برده شد. هستهٔ مسی این کابل هم‌محور، ضخیم‌تر از نوع نازک آن است. البته این روزها از این کابل به ندرت استفاده می‌شود و در موارد استثناء به عنوان ستون فقرات شبکه به‌کار می‌رود. هر چه هسته ضخیم‌تر باشد، سیگنال می‌تواند مسافت طولانی‌تری را بپیماید؛ بنابراین کابل تیک‌نِت نسبت به تین‌نِت سیگنال‌ها را در مسیرهای طولانی‌تری هدایت می‌کند. نوع ضخیم کابل هم‌محور می‌تواند سیگنال‌ها را بدون تضعیف تا فاصلهٔ ۵۰۰ متر (حدود ۱۶۴۰ فوت) انتقال دهد؛ بنابراین با توجه به قابلیت تیک‌نِت در پشتیبانی عمل انتقال داده‌ها در مسافت‌های طولانی، از آن به عنوان ستون اصلی برای اتصال شبکه‌های تین‌نِت کوچک‌تر به یکدیگر استفاده می‌شود. برای اتصال شبکه‌های کوچک تین‌نِت به شبکه‌های تیک‌نِت از وسیله‌ای به نام فرست‌گیر استفاده می‌شود.
فرست‌گیر طراحی شده برای اِتِرنِت و تیک‌نِت شامل یک رابط به نام وَمپایر تَپ (انشعاب خون‌آشامی) است. این رابط دارای سوزن‌هایی است که توسط آن‌ها به هستهٔ کابل متصل می‌شود.
کابل کواکسیال مورد استفاده در دوربین‌های مداربسته

کابل کواکسیال آرجی۵۹: این یک انتخاب رایج برای نصب دوربین مداربسته است. کابل آرجی۵۹ دارای حداکثر وضوح ۱۰۸۰پی برای دید زیر ۳۰ متر است. در انتخاب آرجی۵۹/U، به رسانای مرکزی با ابعاد ۱۸ AWG توجه داشته باشید.
کابل کواکسیال آرجی۶: آرجی۶ پهنای باند بیشتری و اتلاف سیگنال کمتر را نسبت به آرجی۵۹ فراهم می‌کند، که این امکان را به شما می‌دهد تا کیفیت ویدئوی بهتری را در کابل‌های طولانی‌تر ارائه دهید. این کابل تا رزولوشن ۴کی را برای دوربین‌هایی با دید زیر ۹۰ متر پشتیبانی می‌کند. استفاده از آرجی۶ با رسانای مرکزی 18 AWG توصیه می‌شود. به این نکته توجه داشته باشید که کابل‌های کواکسیال دارای کیفیت‌های متفاوتی هستند، از این رو حتماً در خرید کابل کواکسیال دقت بالایی داشته باشید.
کابل کواکسیال سیامی/دوگانه: این کابل شامل دو کابل آرجی۵۹ یا آرجی۶ است که به هم متصل شده‌اند و نصب چند دوربین را آسان‌تر می‌کند. اطمینان حاصل کنید که امپدانس هر دو کابل با یکدیگر مطابقت دارد.
کابل هم‌محور مورد استفاده در تلویزیون ایران

بیشتر کابل‌های تلویزیون ۷۵ اُهم هستند. نوع کابل آرجی-۵۹ در ایران رایج هست و میزان میرایی ۹٫۷۰۸ (واحد=دسی‌بل بر ۱۰۰ فوت، در فرکانس حدود ۷۵۰ مگاهرتز) دارد؛ ولی کابل مورد استفادهٔ روز، کابل آرجی-۶ است که میرایی ۵٫۶۵ داشته و برای فاصله‌های زیاد از آرجی-۱۱ استفاده می‌کنند که میرایی ۳٫۶۵ را دارد.
کانکتور مورد استفادهٔ رایج در ایران، کابل بِلینگ-لی یا IEC 61169-2 فیش کواکسیال فرکانس-رادیویی از نوع ۹٬۵۲ نام دارد (و معمولاً پیچ‌دار (رزوه) نیست)، این کانکتور قدیمی بوده و کانکتور رایج جدید کانکتور اِف (F connector) نام دارد که معمولاً پیچ‌دار است (و نباید آن را با کانکتور وای-فای اشتباه گرفت) و تا فرکانس یک گیگاهرتز خوب کار می‌کند و قیمت کمی هم دارد.
کابل کواکسیال مورد استفاده در شبکه‌های کامپیوتری

یکی دیگر از کاربردهای کابل کواکسیال استفاده از آن‌ها در توپولوژِی‌های شبکه است. این نوع کابل در توپولوژی bus که دستگاه‌های داخل شبکه را به صورت خطی به هم متصل می‌کند کاربرد فراوان داشت، اما با گذشت زمان و منسوخ شدن توپولوژی bus دیگر از کابل کواکسیال استفادهٔ فراوانی در شبکه‌های کامپیوتری نمی‌شود.
انواع مختلف کابل‌های کواکسیال

کابل‌های کواکسیال انواع مختلفی دارند که هر کدام برای کاربردها و محیط‌های خاصی طراحی شده‌اند. در اینجا به معرفی چند نوع رایج می‌پردازیم.
انواع مختلف کابل‌های کواکسیال > آرجی۶

در درجه اول برای سیگنال‌های تلویزیون کابلی و نصب ماهواره استفاده می‌شود. در مقایسه با آرجی۵۹، هادی و عایق ضخیم‌تری دارد که کیفیت سیگنال بهتری را در فواصل طولانی‌تر ارائه می‌کند.
انواع مختلف کابل‌های کواکسیال > آرجی۵۹

اغلب برای برنامه‌های ویدئویی مسکونی مانند دوربین مدار بسته، تلویزیون کابلی آنالوگ و برخی از تأسیسات ماهواره ای استفاده می‌شود. از آرجی۶ نازکتر است و از دست دادن سیگنال بالاتری در طول مسافت دارد. دقت داشته باشید حداکثر طول کابل دوربین مدار بسته براساس نوع کابل متفاوت است.
انواع مختلف کابل‌های کواکسیال > RG-11

مناسب برای کابل‌های طولانی‌تر و انتقال فرکانس بالا، مانند نصب دوربین‌های مداربسته از راه دور و اینترنت با پهنای باند بالا است.
انواع مختلف کابل‌های کواکسیال > RG-174

کابل کواکسیال نازک و منعطفی است که معمولاً برای برنامه‌های کاربردی در فواصل کوتاه مانند GPS، آنتن‌های Wi-Fi و دستگاه‌های قابل حمل استفاده می‌شود.
انواع مختلف کابل‌های کواکسیال > RG-213

این کابل کواکسیال ضخیم‌تر و مناسب برای انتقال توان بالاست، که اغلب در تأسیسات رادیویی آماتور و برخی از برنامه‌های رادیویی حرفه‌ای استفاده می‌شود.
انواع مختلف کابل‌های کواکسیال > آرجی۵۸

به دلیل انعطاف‌پذیری و هزینه نسبتاً کم، اغلب در برنامه‌های کاربردی شبکه‌های کامپیوتری (Ethernet) و فرکانس رادیویی (RF) استفاده می‌شود.
انواع مختلف کابل‌های کواکسیال > RG-8

این کابل مشابه RG-213 اما با امپدانس متفاوت. معمولاً در برنامه‌های انتقال رادیویی و اتصالات داده با فرکانس بالا استفاده می‌شود.
انواع مختلف کابل‌های کواکسیال > RG-316

نوع دیگری از کابل کواکسیال است که به دلیل ابعاد کوچک و انعطاف‌پذیری شناخته شده است. در اینجا به چند ویژگی کلیدی آن می‌پردازیم.
انواع مختلف کابل‌های کواکسیال > RG-316 > اندازه و انعطاف‌پذیری

RG316 یک کابل کواکسیال نازک و منعطف است که آن را برای کاربردهایی که فضا محدود است یا در جاهایی که خم شدن و قابلیت مانور مورد نیاز است مناسب است.
انواع مختلف کابل‌های کواکسیال > RG-316 > امپدانس

این کابل معمولاً دارای امپدانس ۵۰ اهم است که آن را با تجهیزات مختلف RF و مخابراتی سازگار می‌کند.
انواع مختلف کابل‌های کواکسیال > RG-316 > محدوده فرکانس

RG316 برای عملکرد در محدوده فرکانس وسیع طراحی شده است، و برای کاربردهای فرکانس بالا مانند ارتباطات رادیویی، آنتن‌های Wi-Fi و سیستم‌های GPS مناسب است.
انواع مختلف کابل‌های کواکسیال > RG-316 > کاربردها

RG316 به دلیل اندازه کوچک و تطبیق پذیری آن معمولاً در برنامه‌هایی مانند آنتن‌های GPS، روترهای Wi-Fi، تقویت کننده‌های سیگنال سلولی و تأسیسات رادیویی آماتور استفاده می‌شود.
انواع مختلف کابل‌های کواکسیال > RG-316 > سازگاری با کانکتور

کابل‌های RG316 اغلب با کانکتورهای کواکسیال استاندارد مانند SMA, BNC یا TNC ارائه می‌شوند که امکان اتصال آسان به طیف وسیعی از دستگاه‌ها و تجهیزات را فراهم می‌کند.
به‌طور کلی، RG316 به دلیل اندازه جمع و جور، انعطاف‌پذیری و مناسب بودن برای کاربردهای فرکانس بالا مورد علاقه است و آن را به یک انتخاب محبوب در صنایع مختلف از جمله مخابرات، هوافضا و الکترونیک تبدیل می‌کند.
کابل کواکسیال تشریح شده.
شبکه‌های بیزی

یک شبکه بیزی
یک شبکهٔ بیزی یا «شبکه باور» یا «شبکه باور بیزی» (به انگلیسی: Bayesian network) یک گراف جهت‌دار غیرمدور است که مجموعه‌ای از متغیرهای تصادفی و نحوه ارتباط مستقل آن‌ها را نشان می‌دهد. به عنوان نمونه یک شبکه بیزی می‌تواند نشان دهنده ارتباط بین بیماری‌ها و علائم آن‌ها باشد. پس با داشتن علائم باید بتوان احتمال یک بیماری خاص را در یک بیمار تشخیص داد.
شبکه بیزین یک ابزار نسبتاً جدید برای شناسایی (هویت) روابط احتمالی به منظور پیشگویی یا ارزیابی کلاس عضویت است.
به‌طور خلاصه می‌توان گفت شبکه بیزین، نمایش بامعنی روابط نامشخص ما بین پارامترها در یک حوزه می‌باشد. شبکه بیزین گراف جهت دار غیر حلقوی از نودها برای نمایش متغیرهای تصادفی و کمانها برای نمایش روابط احتمالی مابین متغیرها به‌شمار می‌رود.
خصوصیات

شبکه‌های بیزی در زمینه استدلال احتمالی به‌طور گسترده مورد استفاده قرار می‌گیرند و به درخت متصل بر روی احتمالات استدلال شده تبدیل می‌شوند. شبکه‌های بیزین به تجزیه زیرگراف اصلی ماکزیمم درخت متصل تبدیل می‌شوند و بیشتر از درخت‌های متصل کاربرد دارند. شبکه بیزین عموماً به صورت آشکار با مقادیر اولیه قابل قبول و روابط ما بین متغیرها توزیع می‌شود. در مسائل دنیای واقعی بسیار کاربرد دارند. در چندین سال پیش شبکه‌های بیزین توسط افراد مورد توجه قرار گرفتند و به عنوان گروه‌های زیست‌شناسی در روش‌های شبکه‌های ژنی توسط افرادی به کار گرفته شدند. شبکه بیزین یک مدل گرافیکی برای نمایش احتمالات مابین متغیرهای موردنظر می‌باشد. از طرفی شبکه‌های بیزین روشی برای نمایش توزیع احتمالی پیوسته بزرگ به صورت نمایی و روش فشرده می‌باشند که اجازه محاسبات احتمالی به‌طور مؤثر را می‌دهند. آن‌ها از ساختار مدل گرافیکی برای ضوابط مستقل مابین متغیرهای تصادفی استفاده می‌کنند. شبکه‌های بیزین اغلب برای شرایط مدل احتمالی استفاده می‌شوند و به استدلالهای تحت شرایط نامشخص (احتمالی، عدم قطعیت) کمک می‌کنند. این شبکه شامل بخش کیفی (مدل ساختاری) است که نمایش بصری از فعل و انفعالات در میان متغیرها و بخش کمی (مجموعه‌ای از مشخصات احتمال محلی) را فراهم می‌کند، که مجاز به استنتاج احتمالات و اندازه‌گیری عددی است که متغیرها یا مجموعه‌ای از متغیرها را تحت تأثیر قرار می‌دهد. بخش کیفی به صورت توزیع احتمالی پیوسته که منحصربه‌فرد می‌باشد بر روی کلیه متغیرها تعریف می‌شود.
جملات مستقل

فقدان یال‌ها در شبکه بیزین نشانگرمتغیرهای مستقل از هم می‌باشد. رمزگذاری شبکه بیزین مطابق با جملات مستقل در هر متغیر تصادفی است. یک متغیر مستقل به صورت صعودی وضعیت والدین شبکه را نشان می‌دهد. همچنین شبکه بیزین برای نمایش توزیع احتمالی ویژه و اتصال توزیع بر روی همه متغیرها به صورت نودها در گراف نمایش داده می‌شود. این توزیع با یک مجموعه از جدول احتمال شرطی مشخص می‌شود. هر نود به جدول احتمال شرطی منتسب شده و توسط اطلاعات احتمالی کمی مشخص می‌گردد. همانند جدولی احتمالات در وضعیت ممکن از نود در ترکیب ممکن از
والدینش مشخص می‌گردد. برای نودهای بدون والد احتمالات بر روی نودهای دیگر بدون قید و شرط می‌باشند که این نودها احتمالات اولیه بر روی متغیرها نامیده می‌شوند.
ساختار

به عبارت دیگر یک شبکه بیزین گراف جهت دار غیر حلقوی است و شامل موارد زیر می‌باشد:
گره‌ها (دوایر کوچک): برای نمایش متغیرهای تصادفی
کمانها (پیکانهای نوک تیز) برای نمایش روابط احتمالی ما بین متغیرها
برای هر نود توزیع احتمال محلی وجود دارد که به نود وابسته‌است و از وضعیت والدین مستقل می‌باشد.
مثال

دو رویداد می‌تواند باعث مرطوب شدن چمن شود: یک آبپاش فعال یا باران. باران تأثیر مستقیمی در استفاده از آب پاش دارد (یعنی وقتی باران می‌بارد، آبپاش معمولاً فعال نیست). این وضعیت را می‌توان با یک شبکه بیزی مدل‌سازی کرد (در سمت راست نشان داده شده). هر متغیر دارای دو مقدار ممکن است T (برای true) و F (برای false).
دو رویداد می‌تواند باعث مرطوب شدن چمن شود: یک آبپاش فعال یا باران. باران تأثیر مستقیمی در استفاده از آب پاش دارد (یعنی وقتی باران می‌بارد، آبپاش معمولاً فعال نیست). این وضعیت را می‌توان با یک شبکه بیزی مدل‌سازی کرد (در سمت راست نشان داده شده). هر متغیر دارای دو مقدار ممکن است T (برای true) و F (برای false).
تابع احتمال مشترک:
\Pr(G,S,R)=\Pr(G\mid S,R)\Pr(S\mid R)\Pr(R)
به طوریکه
G = "Grass wet (true/false)", S = "Sprinkler turned on (true/false)", and R = "Raining (true/false)".
این مدل می‌تواند با توجه به وجود معلولی (اصطلاحاً معکوس) مانند "احتمال باران آمدن با توجه به مرطوب بودن علف چقدر است؟" به سوالات مربوط به وجود علت پاسخ دهد. با استفاده از فرمول احتمال شرطی و جمع‌بندی تمام متغیرهای مزاحم:
\Pr(R=T\mid G=T)={\frac {\Pr(G=T,R=T)}{\Pr(G=T)}}={\frac {\sum _{S\in \{T,F\}}\Pr(G=T,S,R=T)}{\sum _{S,R\in \{T,F\}}\Pr(G=T,S,R)}}
با استفاده از بسط تابع احتمال مشترک  \Pr(G,S,R) و احتمالات مشروط از جداول احتمال شرطی (CPT) که در نمودار بیان شده‌است، می‌توان هر عبارت را در مجموع‌های موجود در صورت و مخرج را ارزیابی کرد؛ مثلاً،
{\begin{aligned}\Pr(G=T,S=T,R=T)&=\Pr(G=T\mid S=T,R=T)\Pr(S=T\mid R=T)\Pr(R=T)\\&=0.99\times 0.01\times 0.2\\&=0.00198.\end{aligned}}
سپس نتایج عددی (مشتق شده توسط مقادیر متغیر مرتبط) چنین هستند
\Pr(R=T\mid G=T)={\frac {0.00198_{TTT}+0.1584_{TFT}}{0.00198_{TTT}+0.288_{TTF}+0.1584_{TFT}+0.0_{TFF}}}={\frac {891}{2491}}\approx 35.77\%.
استنتاج و یادگیری در شبکه‌های بیزی

در شبکه‌های بیزی، استنتاج به سه روش عمده زیر انجام می‌شود:
استنتاج و یادگیری در شبکه‌های بیزی > استنتاج متغیرهای مشاهده‌نشده

به دلیل اینکه هر شبکه بیزی یک مدل کامل برای متغیرهای خود و روابط بین آن‌هاست، می‌تواند برای پاسخ دادن به پرس‌وجوهای احتمالاتی دربارهٔ متغیرها مورد استفاده قرار گیرد. برای مثال، شبکه بیزی می‌تواند برای به‌روزرسانی اطلاعات ما راجع‌به زیرمجموعه‌ای از متغیرها زمانی که برخی از متغیرهای دیگر مشاهده شده‌اند (متغیرهای گواه) استفاده شود. به این فرایند، استنتاج تصادفی گفته می‌شود. شبکه‌های بیزی سازوکاری برای اعمال خودکار قضیه بیز در مسائل پیچیده تلقی می‌شوند.
از مهم‌ترین روش‌های استنتاج قطعی می‌توان به: حذف متغیرها (که متغیرهای مشاهده نشده و پرس‌وجو نشده را با استفاده از جمع کردن تک تک آن‌ها در توزیع نهایی حذف می‌کند)، الگوریتم درخت اتصال (که در آن محاسبات طوری نگه داشته می‌شوند که بتوان دربارهٔ چند متغیر در آن واحد پرس‌وجو کرد و متغیرهای گواه با سرعت بیشتری در آن انتشار یابند)، و شروط بازگشتی و جست‌وجوی AND/OR (که امکان وجود مبادله حافظه-زمان را فراهم می‌کند)، اشاره کرد. همه این روش‌ها دارای پیچیدگی زمانی متناسب با عرض درخت هستند.
استنتاج و یادگیری در شبکه‌های بیزی > یادگیری پارامترها

برای معین‌کردن کامل یک شبکه بیزی و در نتیجه نمایش کامل توزیع‌های احتمال توأم شبکه، باید توزیع احتمالاتی شرطی برای هر گره X برحسب والدین X تغیین شود. این توزیع شرطی می‌تواند شکل‌های مختلفی داشته باشد، که شایع‌ترین آن‌ها به دلیل ساده‌سازی محسابات توزیع‌های گسسته و توزیع‌های گوسی هستند. گاهی تنها محدودیت‌های توزیع‌های احتمالاتی شناخته شده‌اند؛ در این شرایط می‌توان از اصل حداکثر انتروپی برای محاسبه توزیعی که بیشترین انتروپی با فرض محدودیت‌های مسئله را دارد، استفاده کرد.
این توزیع‌های شرطی معمولاً شامل پارامترهایی هستند که ناشناخته‌اند و باید با استفاده از روش برآورد درست‌نمایی بیشینه تخمین زده شوند. بیشینه‌سازی مستقیم احتمال رخداد (یا احتمال پسین) معمولاً پیچیده‌است، یک روش قدیمی برای حل این مشکل استفاده از الگوریتم امید ریاضی–بیشینه کردن است، که به جای محاسبه مقادیر امید ریاضی متغیرهای مشاهده‌نشده به ازای مقادیر مشاهده‌شده، از بیشینه‌سازی احتمال کامل (احتمال پسین) با فرض صحیح بودن مقادیر محاسبه شده پیشین امید ریاضی استفاده می‌کند. در شرایطی که منظم‌بودن اندک است، این سازوکار به مقادیر احتمال بیشینه پارامترها همگرا می‌شود.
روش دیگری که مبتنی بر رویکرد بیزی نسبت به پارامترها است، در نظر گرفتن آن‌ها به عنوان متغیرهای مشاهده‌نشده دیگر و محاسبه کامل توزیع احتمالات پسین روی همه گره‌ها، و سپس جمع‌کردن پارامترهاست. این روش می‌تواند هزینه‌بر باشد و باعث ایجاد مدل‌هایی با ابعاد بالا شود.
استنتاج و یادگیری در شبکه‌های بیزی > یادگیری ساختار

در نمونه‌های ساده، یک شبکه بیزی توسط یک کارشناس تعیین می‌شود سپس عملیات استنتاج روی آن صورت می‌گیرد. در کاربردهای دیگر، عملیات تعیین شبکه بیزی برای انسان بسیار پیچیده‌است. در این موارد، ساختار شبکه و پارامترهای توزیع احتمال موضعی باید از روی داده‌ها آموخته شوند.
یادگیری خودکار ساختار یک شبکه بیزی چالشی است که در یادگیری ماشین به آن پرداخته می‌شود. ایده اصلی، به الگوریتم بازیابی طراحی شده توسط رِبِین (اینگلیسی: Rebane) و یودیا پیرل (اینگلیسی: Pearl) بازمی‌گردد و بر پایه تفاوت بین سه الگوی مختلف قرارگیری مجاز سه گره در یک گراف بدون حلقه (DAG) است:
| الگو | مدل |
| --- | --- |
زنجیر:  X\rightarrow Y\rightarrow Z
شاخه:  X\leftarrow Y\rightarrow Z
برخورددهنده:  X\rightarrow Y\leftarrow Z
که در آن دو الگوی اول وابستگی‌های یکسانی را نمایش می‌دهند ( X و  Z با دانستن  Y مستقل‌اند) و درنتیجه غیرقابل‌تمایز هستند. اما الگوی برخورددهنده را می‌توان به‌طور منحصربه‌فرد شناسایی کرد، زیرا  X و  Z به صورت حاشیه‌ای مستقل‌اند و بقیه زوج‌ها وابسته هستند. در نتیجه با اینکه اسکلت (گراف‌ها بدون در نظر گرفتن جهت یال‌ها) هر سه حالت یکسان است، جهت‌گیری یال‌ها تاحدی قابل تشخیص است. همین تمایز زمانی که  X و  Z والدین مشتر دارند صحیح است، با این تفاوت که والدین باید ابتدا مشروط شوند. الگوریتم‌هایی برای تعیین سیستماتیک اسکلت گراف، و سپس تعیین جهت یال‌هایی که جهت آن‌ها توسط استقلال شرطی متغیر مشخص می‌شود، طراحی شده‌اند.
روش دیگری برای یادگیری ساختار شبکه بیزی، استفاده از جست‌وجوهای بر پایه بهینه‌سازی است. این الگوریتم‌ها به تابع امتیازدهی و سیاست جست‌وجو نیاز دارند. یک تابع امتیازدهی متداول، احتمال پسین ساختار با توجه به داده‌های مشاهده‌شده مانند BIC و BDeu است. پیچیدگی زمانی یک جستجوی بروت-فورس که امتیاز را بیشینه می‌کند نسبت به تعداد متغیرها فوق نمایی است. سیاست جستجوی موضعی تغییرات تدریجی در ساختار در جهت بهبود امتیاز ایجاد می‌کند. سیاست جستجوی سراسری مانند Markov chain Monte Carlo می‌تواند از گیر افتادن الگوریتم در کمینه‌های موضعی جلوگیری کند. فریدمن (اینگلیسی: Friedman) ایده استفاده از اطلاعات مشترک متغیرها و یافتن ساختاری که آن را بیشینه کند را مطرح می‌کند. این کار با محدود کردن والدین کاندیدا برای هر گره به k گره و سپس استفاده از جستجوی بروت-فورس انجام می‌شود.
یک روش بسیار سریع برای یادگیری دقیق شبکه بیزی، تبدیل مسئله به یک مسئله بهینه‌سازی و سپس حل کردن آن به کمک روش بهینه‌سازی خطی عدد صحیح است. شرط بدون دور بودن به صورت روش Cutting Plane به مسئله بهینه‌سازی خطی عدد صحیح اضافه می‌شود. این روش می‌تواند برای مسائل با بیش از ۱۰۰ متغیر به خوبی عمل کند.
برای حل مسائلی با بیش از ۱۰۰۰ متغیر، به روش‌های دیگری نیاز داریم. یکی از روش‌ها نمونه‌برداری یک ترتیب و سپس یافتن شبکه بیزین بهینه با توجه به آن ترتیب است. سپس روی فضای جستجوی ترتیب، جستجو انجام می‌شود که به دلیل کوچک‌تر بودن این فضای جستجو نسبت به فضای جستجوی ساختار گراف، سرعت الگوریتم افزایش قابل توجهی می‌یابد.
روش دیگر، شامل تمرکزکردن روی زیردسته‌های مدل‌های قابل‌تجزیه است که در آن‌ها برآورد درست‌نمایی بیشینه فرم بسته دارد. در این روش امکان یافتن یک ساختار که با صدها متغیر سازگار است، وجود دارد.
یک شبکه ساده بیزی با جداول احتمالات شرطی
امبل‌آباد بفانجابا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ماداگاسکار
| Ambalabe Befanjava | Ambalabe Befanjava |
| --- | --- |
فهرست منطقه‌های ماداگاسکار: بوئنی
District: Mahajanga II
ارتفاع: ۳۲ متر (۱۰۵ فوت)
جمعیت (2001): جمعیت (2001)
 • کل: ۴٬۰۰۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۳ (EAT)
امبل‌آباد بفانجابا (به لاتین: Ambalabe Befanjava) یک سکونتگاه مسکونی در ماداگاسکار است که در بوئنی واقع شده‌است.
خصوصیات

امبل‌آباد بفانجابا ۴٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۳۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ازگیل

| ازگیل | ازگیل |
| --- | --- |
شاخ و برگ و میوه: شاخ و برگ و میوه
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: گیاه
(طبقه‌بندی‌نشده):: گیاهان گلدار
(طبقه‌بندی‌نشده):: دولپه‌ای‌های نو
(طبقه‌بندی‌نشده):: رزیدها
راسته:: گل‌سرخ‌سانان
تیره:: گلسرخیان
سرده:: ازگیل
گونه:: M. germanica
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Mespilus germanica کارل لینه: Mespilus germanica کارل لینه
ازگیل (به انگلیسی: Mespilus germanica) درختچه‌ای بزرگ یا درختی کوچک از خانواده گل‌سرخیان است. میوه این درخت که ازگیل نامیده می‌شود، از زمان باستان کشت شده است. این میوه معمولاً در زمستان در دسترس است و پس از رسیدگی بیش از حد خورده می‌شود. ازگیل را می‌توان به‌صورت خام یا در انواع غذاهای پخته مصرف کرد.
نام

در زبان گیلکی به آن «کونوس»، «کُنوس»؛ در زبان مازندرانی به آن «کِنِس» و «کندس» و در زبان تالشی به آن «فَتَر» می‌گویند.
ریشه نام لاتین germanica به معنای آلمانی است، هرچند این گونه بومی مناطق دیگری است.
تاریخچه

ازگیل ده هزار سال پیش در جنوب دریای کاسپین در مناطق گیلان و مازندران و قزوین در ایران کشت می‌شد. ۷۰۰ سال پیش از میلاد به یونان و در ۲۰۰ پ. م به روم رسید. کاشت این میوه از طریق رومی‌ها در بقیه اروپا گسترش یافت. در حال حاضر ازگیل در همهٔ جنگل‌های شمال ایران و در همهٔ بلندی‌های کرانه‌های دریا در دامنه جنوبی البرز و مناطق استپی می‌روید.
این گونه ممکن است برای بیش از ۳۰۰۰ سال کشت شده باشد. جغرافی‌دان یونانی باستان، استرابون، در کتاب ۱۶ از جغرافیا (استرابون), فصل ۴، به μέσπιλον (mespilon) اشاره کرده است. مدلار حدود ۷۰۰ سال قبل از میلاد به یونان معرفی شد و حدود ۲۰۰ سال قبل از میلاد به امپراتوری روم وارد شد. این میوه در دوران روم و قرون وسطی گیاه میوه‌ای مهمی بود. با این حال، تا قرن‌های ۱۷ و ۱۸ این میوه توسط سایر میوه‌ها جایگزین شد و امروزه کشت کمی دارد.
توصیف

در شرایط ایدئال، این گیاه برگ‌ریز تا ارتفاع ۸ متر (۲۶ فوت) رشد می‌کند. به‌طور کلی، کوتاه‌تر و بیشتر به‌شکل درختچه است تا درخت. با طول عمر ۳۰ تا ۶۰ سال، این درخت نسبتاً کوتاه‌عمر است. پوست آن خاکستری-قهوه‌ای با ترک‌های عمودی عمیق است که صفحات مستطیلی تشکیل می‌دهد و تمایل به جدا شدن دارند.
شکل وحشی ازگیل معمولاً گیاهی خاردار و بیشتر به‌شکل درختچه است تا درخت، که بین ۱٫۵ و ۴ متر (۵ و ۱۳ فوت) ارتفاع دارد. در گونه‌های کشت‌شده، خارها معمولاً کاهش یافته یا کاملاً از بین رفته‌اند. به‌طور کلی، ازگیل درختی کوچک و برگ‌ریز با تاجی خمیده و تقریباً گرد است. تنه آن شکلی نامنظم دارد. ارتفاع درخت بین ۱ و ۶ متر (۳ ۱⁄۲ و ۱۹ ۱⁄۲ فوت) متغیر است، اما در شرایط کشت می‌تواند بسیار بزرگ‌تر شود. قطر برابر سینه آن معمولاً بین ۲۰ و ۲۵ سانتیمتر (۸ و ۱۰ اینچ) است، اما در موارد استثنایی می‌تواند تا ۵۰ سانتیمتر (۲۰ اینچ) نیز برسد. ریشه‌ها به‌شدت منشعب و گسترده هستند و نوعی ریشه فیبری دارند.
چوب این درخت بافتی ظریف اما بسیار سخت دارد. چوب برون‌آن سفید با ته‌رنگ صورتی است، درحالی‌که مغز چوب قهوه‌ای رنگ است. حلقه‌های سالانه به‌وضوح قابل مشاهده‌اند.
جوانه‌های زمستانی این درخت نوک‌تیز، تخم‌مرغی‌شکل و تا طول ۵ میلیمتر (۱⁄۴ اینچ) هستند. برگ‌ها سبز تیره و بیضی‌شکل هستند، طول آن‌ها بین ۸–۱۵ سانتیمتر (۳–۶ اینچ) و عرضشان بین ۳–۵ سانتیمتر (۱–۲ اینچ) است. سطح زیرین برگ‌ها به‌شدت کرک‌دار است و در پاییز به رنگ قرمز تغییر یافته و سپس می‌ریزند.
گل‌های ازگیل قطری بین ۲–۵ سانتیمتر (۳⁄۴–۲ اینچ) دارند، دم‌گلی کوتاه داشته و در انتهای شاخه‌های جانبی کوتاه، به‌صورت منفرد ظاهر می‌شوند. این گل‌ها دارای پنج کاسبرگ باریک و کشیده و پنج گلبرگ آزاد به رنگ سفید یا صورتی کم‌رنگ هستند. در مقایسه با دیگر درختان میوه در عرض‌های جغرافیایی اروپا، ازگیل بسیار دیرگل است و در ماه‌های مه یا ژوئن گل می‌دهد. گل‌های ازگیل نرماده هستند و توسط زنبورها گرده‌افشانی می‌شوند. به‌طور معمول، خودگرده‌افشانی در این گیاه رخ می‌دهد. پس از گرده‌افشانی، میوه‌هایی پهن، قهوه‌ای مایل به قرمز و کرک‌دار با گوشتی آبدار شکل می‌گیرند. این میوه سیبی است، با قطری حدود ۲–۳ سانتیمتر (۳⁄۴–۱ ۱⁄۴ اینچ) و کاسبرگ‌های گسترده و پایدار که در اطراف هسته مرکزی قرار دارند و به میوه ظاهری «توخالی» می‌بخشند. در گونه‌های کشت‌شده، قطر میوه حتی بین ۳ و ۸ سانتیمتر (۱ ۱⁄۴ و ۳ ۱⁄۴ اینچ) متغیر است.
ساختار زایشی گیاه در گونه‌های وحشی ازگیل معمول است. بذرهای حاصل از این فرایند دارای ظرفیت جوانه زدن بین ۱۸ تا ۲۰ ماه هستند. این بذرها توسط حیوانات مختلفی مانند پرندگان، سنجاب‌ها و گوزن‌ها پراکنده می‌شوند. برخی جورهها نابارورند و بنابراین تنها از طریق تولیدمثل رویشی تکثیر می‌شوند. تعداد کروموزوم در ازگیل ۲n = ۳۲ یا ۲n = ۳۴ گزارش شده است.
رده‌بندی

گل ازگیل دارای کاسبرگ‌های بلندی است که بر روی میوه باقی می‌مانند.
غنچه گل
گل باز شده
تا همین اواخر، ازگیل تنها گونه شناخته‌شده از ازگیل بود. اما در سال ۱۹۹۰، گونه‌ای جدید در آمریکای شمالی کشف شد که اکنون با نام M. canescens شناخته می‌شود. گلابی ژاپنی، با نام علمی Eriobotrya japonica، نسبت به ازگیل ارتباط کمتری با این جنس دارد، در مقایسه با جنس‌هایی مانند زالزالک، املانکیر، Peraphyllum و Malacomeles. با این حال، در گذشته تصور می‌شد که این گونه ارتباط نزدیکی با ازگیل دارد و هنوز هم گاهی با نام «ازگیل چینی» یا «ازگیل ژاپنی» شناخته می‌شود.