stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
باربد
منبع‌شناسی

تاریخ موسیقی ایران حداقل تا تصاویر چنگ‌های قوسی مربوط به سال‌های ۳۳۰۰ تا ۳۱۰۰ پیش از میلاد امتداد دارد، اما اطلاعات چندانی از آن تا دوره شاهنشاهی ساسانی در سال‌های ۲۲۴ تا ۶۵۱ میلادی در دست نیست. این فراوانی آثار ساسانی نشان‌دهنده فرهنگ برجسته موسیقی در امپراتوری، به ویژه در مناطق زرتشتی‌نشین است. بسیاری از شاهنشاهان ساسانی از جمله بنیانگذار آن اردشیر بابکان و بهرام گور از حامیان سرسخت موسیقی بودند. خسرو پرویز (حک. ۵۹۰–۶۲۸) برجسته‌ترین حامی موسیقی بود و دوره فرمانروایی او به عنوان عصر طلایی موسیقی ایرانی تلقی می‌شود. نوازندگان دربار خسرو نکیسا، بامشاد، سرکش، رامتین، آزادوار چنگی، و باربد نام داشتند که باربد به مراتب مشهورتر از سایرین بود. این نوازندگان معمولاً به‌عنوان خنیاگر فعالیت می‌کردند، که در اصل نوازندگانی بودند که هم به عنوان شاعر و هم به عنوان موسیقی‌دان دربار کار می‌کردند؛ چرا که در امپراتوری ساسانی تفاوت چندانی میان موسیقی و شعر وجود نداشت.
اگرچه متون فارسی میانه (پهلوی) بسیاری از شاهنشاهی ساسانی باقی مانده‌است، تنها یکی از آن‌ها - خسرو قبادان و ریدگ - شامل تفسیر موسیقی است، با این حال نه آن و نه هیچ منبع ساسانی دیگری دربارهٔ باربد بحث نمی‌کنند. شهرت باربد باید حداقل تا یادکرد اولین منبع که شعری عربی از خالد بن فیاض (م. ح. ۷۱۸) است، از طریق سنت شفاهی منتقل شده باشد. در منابع بعدی عربی و فارسی باربد پربحث‌ترین موسیقیدان ساسانی است، اگرچه او به ندرت در نوشته‌هایی که صرفاً به موسیقی اختصاص داده شده‌است، وارد می‌شود. یک استثنای نادر در این مورد، ذکر مختصری از او در رسالهٔ محمد بن محمد بن محمد نیشابوری به نام رساله موسیقی است. منابع تاریخی به‌طور کلی اطلاعات کمی از زندگی‌نامه ارائه می‌دهند و بیشتر آنچه در دسترس است با داستان‌های اساطیری آمیخته شده‌است. مشهورترین گزارش‌ها دربارهٔ باربد در شاهنامه‌ی فردوسی (مربوط به سده دهم میلادی) یافت می‌شوند. منابع مهم دیگر عبارتند از غررالسایای ثعالبی، شاعر معاصر فردوسی، و همچنین خسرو و شیرین و هفت‌پیکر از پنج گنج نظامی، شاعر سده دوازدهم. علی‌رغم وجود داستان‌های انبوهی که او را فردی افسانه‌ای نشان می‌دهند، پژوهشگرانی همانند بو لاورگرن باربد را شخصیتی کاملاً تاریخی می‌دانند.
زندگی > آغاز زندگی

تصویری از یک نسخه خطی از  که باربد (بالا سمت چپ) را به تصویر می‌کشد که در حال نواختن برای خسرو (پایین سمت راست) در میان درختان پنهان شده‌است.
در مورد زادگاه باربد، روایت‌های تاریخی متناقضی وجود دارد.استاد شفیعی کدکنی در مقاله ای با عنوان " کهن ترین شعر پارسی " که در شماره ششم نشریه آرش، خرداد هزار و سیصد و چهل و دو چاپ شده ، مینویسد : المعجم باربد را جهرمی میداند . در شاهنامه نیز باربد از جهرم دانسته شده . در کتابی از ابن خردادبه خراسانی ، با نام " مختارات من کتاب اللهو و الملاهی " باربد از اهل ری معرفی شده  منابع کهن‌تر شهر مرو در شمال شرقی خراسان را زادگاه او می‌دانند، درحالی که منابع جدیدتر جهرم، شهری در جنوب شیراز در پارس، را زادگاه وی معرفی می‌کنند. تفضلی چنین فرض می‌کند که نویسندگانی که جهرم را ضبط کرده‌اند به بیتی از شاهنامه فردوسی اشاره می‌کنند که می‌گوید باربد پس از کشته شدن خسرو از جهرم به تیسفون سفر کرد. مهرداد کیا، تاریخ‌نگار امروزی، مرو را زادگاه او می‌داند.
فردوسی و ثعالبی هر دو داستانی را نقل می‌کنند که باربد یک نوازنده جوان با استعداد در زمان خسرو پرویز بود که سودای جانشینی به عنوان خنیاگر ارشد دربار را داشت، اما ظاهراً سرکش، خنیاگر ارشد دربار از این کار جلوگیری کرد. بدین ترتیب باربد لباسی سبز پوشید و در باغ سلطنتی پنهان شد. با ورود خسرو به باغ، باربد سه ترانهٔ دادآفرید، پیکار گُرد و سبز در سبز را با بربت خود نواخت. خسرو بلافاصله تحت تأثیر قرار گرفت و باربد را به عنوان خنیاگر ارشد یا شاه رامشگران گماشت. در خسرو و شیرین نظامی گفته شده که خسرو پرویز در رؤیایی پدربزرگش خسرو انوشیروان را دید که به او مژده خنیاگری به نام باربد را می‌دهد که «هنرش می‌تواند مزه زهر را نیز دلپذیر کند.»
زندگی > در دربار

باربد از زمان انتصاب در دربار، نوازنده مورد علاقه خسرو بود و داستان‌های زیادی در مورد این دو وجود دارد. گفته می‌شود که رابطه او با خسرو به گونه‌ای بود که سایر اعضای دربار از او برای میانجی‌گر در درگیری‌های میان خود و شاهنشاه کمک می‌گرفتند. داستانی در خسرو و شیرین نظامی نقل شده‌است که خسرو مدتی پس از ازدواج با شیرین، به دلایل سیاسی مجبور به جدایی از او می‌شود. گرچه خسرو با شخص دیگری ازدواج می‌کند، اما توان فراموشی شیرین را ندارد. اندکی بعد آن دو یکدیگر را ملاقات می‌کنند و ترتیبی می‌دهند که نکیسا از عشق شیرین به خسرو و باربد از عشق خسرو به شیرین بخواند. این سروده باعث آشتی این زوج شد و توسط نظامی در ۲۶۳ دوبیتی ضبط شده‌است. ایده سرودن شعر به منظور بازنمایی احساسات شخصیت‌ها تا آن زمان در موسیقی ایرانی بی‌سابقه بود. به گفته تاریخ‌نگار سده دهمی ابن فقیه همدانی در کتاب البلدان، شیرین از باربد خواست که قول خسرو مبنی بر ساختن قلعه برای خود را به شاهنشاه یادآوری کند. باربد برای انجام این کار ترانه‌ای خواند و به عنوان پاداش زمینی در نزدیکی اصفهان به او و خانواده‌اش داده شد. به گفتهٔ نظام‌الملک، وزیر برجسته سلجوقیان، روزی باربد به ملاقات یکی از درباریان رفت که به دستور خسرو برای مدتی در زندان بود. او به صورت کنایه‌ای شاهنشاه را برای این کار سرزنش کرد و همین سخن کافی بود تا آن فرد آزاد شود.
ابوالفرج اصفهانی در کتاب الاغانی نقل می‌کند که یک بار یک نوازنده رقیب حسود در یک مهمانی سلطنتی سیم‌های بربت باربد را باز کرد. قوانین سلطنتی کوک سازها را در حضور شاهانشاه منع کرده بود، اما مهارت باربد به حدی بود که توانست خود را با سیم‌های کوک‌نشده وفق دهد و قطعات را بدون توجه به آن بنوازد. اصفهانی این داستان را به اسحاق موصلی (۷۷۶–۸۵۶) —یک خنیاگر برجسته در دربار هارون الرشید— منسوب می‌کند که ظاهراً داستان را به دوستان خود منتقل کرده‌است.
از محبوب‌ترین افسانه‌های باربد می‌توان به داستان اسب محبوب خسرو، شبدیز، اشاره کرد. در این ماجرا خسرو اعلام کرد که هرکس خبر مرگ شبدیز را اعلام کند، اعدام خواهد شد. پس از مرگ شبدیز، هیچ‌یک از اعضای دربار نمی‌خواستند جان خود را به خطر بیندازند. باربد برای حل این موضوع آهنگ غمگینی خواند و خسرو با درک هدف ترانه گفت: «شبدیز مرده‌است». باربد پاسخ داد: «بله، شاهنشاه شما اعلام کردید» و بدین وسیله از خطر مرگ رهایی یافت. این داستان نخستین بار توسط خالد بن فیاض نقل شده‌است. ثعالبی و زکریای قزوینی در سده سیزده نیز آن را نقل کرده‌اند. داستان‌های مشابه بسیاری در ایران، ترکیه و آسیای میانه مربوط به نوازندگانی موجود است که از موسیقی برای بیان مرگ اسب حاکم استفاده می‌کنند تا از خشم حاکم علیه گوینده خبر جلوگیری کنند. قطعه‌های بسیاری با دوتار خوارزمی، چگور قرقیزی و دمبوره قزاقی همین داستان را نقل می‌کنند. تفضلی معتقد است که این داستان تأثیر منحصر به فرد باربد را بر خسرو نشان می‌دهد، در حالی که موسیقی‌شناس لوید میلر بیان می‌کند که این داستان و داستان‌های مشابه نشان می‌دهد که موسیقی و موسیقی‌دانان به‌طور کلی تأثیر قابل توجهی بر رهبران سیاسی خود داشته‌اند.
زندگی > مرگ

روایت‌های متناقضی دربارهٔ سال‌های پایانی زندگی باربد وجود دارد. به گفتهٔ فردوسی باربد در بحبوحهٔ کشته شدن خسرو به دست شیرویه، از جهرم به تیسفون رفت. او پس از ورود به دربار یک سوگواره سرود و سپس انگشتان خود را برید و بربت خود را سوزاند. ثعالبی روایت می‌کند که سرکش که پس از برکناری از مقام شاه رامشگران همچنان در دربار مانده بود، باربد را مسموم کرد. با این حال ابن خردادبه در سده نهم در کتاب اللهو و الملاهی برعکس آن را بیان می‌کند و می‌گوید که باربد سرکش را مسموم کرد، اما به‌واسطه یک «بذله‌گویی» از مجازات خسرو در امان ماند. ابن قتیبه دینوری نیز در سده نهم در عیون الاخبار و ابن عبدربه در سده دهم در العقد الفرید بیان می‌کنند که باربد توسط یک نوازنده دیگر کشته شد که نامش به شکل‌های یوشت، ربوست، روشک و زیوشت ضبط شده‌است.
آثار

باربد یک شاعر و موسیقی‌دان، لوت‌نواز، نوازنده و تئوریسین موسیقی بود. سروده‌های او شامل مدح، سوگواره و نظم بود. او این سروده‌ها را در جشن‌هایی همچون نوروز و مهرگان و همچنین مهمانی‌ها و جشن‌های پیروزی اجرا می‌کرد. گرچه هیچ‌یک از این سروده‌ها باقی نمانده‌اند، نام برخی از آن‌ها در دسترس است که موضوعات گسترده‌ای را در بر می‌گیرند. موسیقی‌شناس قومی هرمز فرهت آن‌ها را به گروه‌های مختلفی تقسیم کرده‌است: حماسه‌هایی بر پایه رویدادهای تاریخی کین ایرج، کین سیاوش، و تخت اردشیر؛ ترانه‌های مرتبط با دربار ساسانی باغ شیرین، باغ شهریار و هفت گنج و «سروده‌های وصف طبیعت» روشن چراغ. به گفتهٔ ابن فقیه و یاقوت حموی باربد قطعه باغ نخجیران را نیز برای کارگرانی که به تازگی باغ‌های قصر شیرین را ساخته بودند، سرود.
تنها شعری که از باربد باقی مانده در کتاب اللهو و الملاهی اثر ابن خردادبه ضبط شده‌است. این اثر ۳ مصراع مدح‌گونه در فارسی میانه به خط عربی است؛ اما موسیقی‌های آن موجود نیستند. شفیعی کدکنی این شعر را کهن‌ترین نمونه شعر فارسی دری می‌داند. این شعر بدین شرح است:
قیصر ماه مانَد و خاقان خورشید

آن من خدای ابر ماند کامغاران

که خواهد ماه پوشد که خواهد خورشید
کریستنسن در سال ۱۹۳۶ بیان می‌کند که نوشتهٔ خورشید روشن در اصل از شعری است که توسط باربد یا یک موسیقی‌دان هم‌دورهٔ او نوشته شده‌است. این متن به زبان فارسی میانه در دست‌نوشته‌های مانوی تورفان در سین‌کیانگ چین یافته شده‌است. این متن دارای چهار خط ۱۱ هجایی است و نام آن یادآور ترانه پهلوی آرایش خورشید است.
خورشید روشن، ماه کامل درخشان

درخشنده و پرجلوه پشت تنه درخت؛

پرندگان مشتاق پر از شادی در اطراف آن می‌چرخند،

کبوترها و طاووس‌های رنگارنگ در اطراف آن می‌خرامند.
باربد به‌طور سنتی مخترع بخش‌های فراوانی از موسیقی ایرانی تلقی می‌شود. ثعالبی برای نخستین بار سازماندهی دستگاه‌های هفت خسروانی یا سرود خسروانی را به او نسبت داده‌است. پژوهشگرانی همچون علی بن حسین مسعودی و قطب‌الدین شیرازی نیز این انتساب را تأیید کرده‌اند. باربد از این دستگاه‌ها ۳۰ لحن و ۳۶۰ داستان ساخت. ساختار هفت، ۳۰ و ۳۶۰ گونه مربوط به تعداد روزها، هفته‌ها و ماه‌ها در گاه‌شماری اوستایی نو است. فرهت دلیل آن را ناشناخته می‌داند اما به گفتهٔ حمدالله مستوفی در تاریخ گزیده، باربد هر روز سال یکی از ۳۶۰ داستان را برای شاهنشاه می‌نواخت. ثعالبی گزارش کرده که هفت دستگاه خسروانی تا دوران زندگی او از ۹۶۱ تا ۱۰۳۹ هنوز در کار بودند. اطلاعات بیشتری در مورد ماهیت این موضوعات، نظریه‌ها یا ترکیب‌های او باقی نمانده‌است. موسیقی‌شناس فیروزه خضرایی در بررسی منابع تاریخی و ادبی مرتبط با باربد بیان می‌کند که «تا زمانی که منبع مستقل جدیدی در این زمینه آشکار نشود، بسیاری از این انتساب‌ها باید به عنوان اختراعات تألیفی در نظر گرفته شوند.» از نظر او بسیاری از انتساب‌ها به باربد به سده‌ها پس از مرگ او بازمی‌گردند؛ به‌ویژه ۳۰ لحنی که برای نخستین بار توسط نظامی در سده دوازدهم به باربد منتسب شده‌اند. با این حال منوچهری دامغانی در سده یازدهم در دیوان خود از برخی از دستگاه‌هایی را که نظامی ذکر کرده‌است، یاد می‌کند اما آن‌ها را به باربد منتسب نمی‌کند، گرچه در جای دیگری به او اشاره کرده‌است.
نامداری

لوت باربد بربت نام دارد. همه کسانی که به زندگی و احوال باربد پرداخته‌اند، مهم‌ترین فصیلت او را نواختن بربت دانسته‌اند. حداقل از زمان شاهمردان رازی در سده ۱۱ میلادی این نکته مورد اتفاق همگان بود که باربد سازنده و مخترع بربت بوده‌است و پیش از او چنین سازی وجود نداشته‌است. این ساز در زمان او محبوب بود، اما از آن هیچ اثری باقی نماند و در نهایت عود جایگزین آن شد. موسیقی‌شناسان ژان دورینگ و ضیا میرعبدالباغی بر این باورند که علی‌رغم عدم استفاده تدریجی از این ساز، «اصطلاح «بربت» برای سده‌ها در شعر کلاسیک به عنوان نمادی از دوران طلایی موسیقی ایران که توسط هنرمندانی مانند باربد ایجاد شده بود، باقی ماند. منابع بعدی مرتباً باربد را می‌ستایند و بو لاورگرن نیز عنوان «بنیانگذار موسیقی ایرانی» را برای گورنوشته وی پیشنهاد می‌کند. هرمز فرهت او را به عنوان برجسته‌ترین موسیقی‌دان زمان خود برمی‌شمرد و او از نظر برونو نتل در میان شخصیت‌های بزرگ تاریخ موسیقی ایران قرار دارد. در شرح بر کتاب ادوار که منسوب به علی بن محمد جرجانی در سده چهاردهم است، آمده که:
«در میان نوازندگان قدیم کسانی بودند که هرگز یک ترانه را دو بار در حضور شاه ننواختند، باربد نیز چنین بود که در زمان [خسرو پرویز] می‌زیست، او مراقب بود که مخاطب خود را خوب بشناسد، به خلق و خوی شنوندگانش توجه می‌کرد و متناسب با موقعیت و مطابق با میل هر فرد، الفاظ و آهنگ مناسب را بداهه می‌گفت و آوازه‌اش در سراسر جهان پیچید و [خسرو] به این مباهات می‌کرد که نه پادشاهان گذشته و نه زمان او چنین هنرمندی را در اختیار داشتند.»
در نظر مهرداد کیا و فیروزه خضرایی برتری و تکرار فراوان داستان‌های مربوط به باربد در طول تاریخ نشان‌دهنده محبوبیت او پس از گذشت مدت‌ها از مرگش است.
بزرگداشت

باربد همچنان در ایران، افغانستان و تاجیکستان یک چهره شناخته‌شده‌است. نام یکی از تالارهای فرهنگستان هنر در تهران باربد است. سنگ‌نگاره‌ای از او در غار سنگ‌شکنان جهرم یافت می‌شود. به گفتهٔ خبرگزاری ایسنا ساکنان محلی  آرامگاهی در نزدیکی آتشکده جهرم را به باربد نسبت می‌دهند اما مستنداتی دال بر این موضوع وجود ندارد.
به نقل از داستانی عامیانه در کرمانشاه، در دوره صفویه همه نوازندگان شهر در روزی از هفته در جایی جمع می‌شدند و به ترانه‌سرایی می‌پرداختند. پس از چندین سال بین مردم پخش می‌شود که این مکان، قبر باربد است. حکومت با باخبر شدن از این واقعیت، تصمیم به تخریب آن مکان می‌گیرد اما اهالی موسیقی کرمانشاه آنجا را قبر سیده فاطمه اعلام می‌کنند و از تخریب آن جلوگیری می‌کنند. این مکان در سال ۱۰۶۵ قمری بازسازی و به نام امامزاده سیده فاطمه ثبت شد. جایزه باربد هرساله به برگزیدگان جشنواره موسیقی فجر اهدا می‌شود. امروزه همچنین خیابان‌ها و آموزشگاه‌ها و فروشگاه‌های موسیقی بسیاری در سراسر ایران باربد نام دارند.
بزرگترین تالار موسیقی دوشنبه در تاجیکستان، «کوه باربد» نامیده شده‌است. نهاد فرهنگی دولت تاجیکستان در سال‌های ۱۹۸۹ و ۱۹۹۰ مردم خود را تشویق می‌کرد تا به دستاوردهای باربد افتخار کنند. فیروزه خضرایی، موسیقی‌شناس، میراث باربد را چنین خلاصه می‌کند:
«از منابع و ماهیت چیزهایی که به باربد نسبت داده می‌شود، می‌توان نتیجه گرفت که باربد در یک سنت عامه شفاهی زنده مانده که او را با بازگویی پیوسته داستان‌های قدیمی درباره‌اش و قدرت افسانه‌ای موسیقی‌اش و با ایجاد داستان‌های جدید، جاودانه کرده‌است. گرچه همه این داستان‌ها بدون اینکه اطلاعات محکمی در مورد ماهیت واقعی موسیقی باربد به ما بدهند، از او اسطوره‌سازی کرده‌اند؛ بر اقتدار بی‌نظیر این نوازنده و تسلط او و موسیقی‌اش بر تصور مردم پس از عصر ساسانیان تأکید می‌کنند.»
برای مطالعهٔ بیشتر

Boyce, Mary (1957). "The Parthian Gōsān and Iranian Minstrel Tradition". Journal of the Royal Asiatic Society. Cambridge University Press. 89 (1–2): 10–45. doi:10.1017/S0035869X0010735X. JSTOR 25201987.
Browne, Edward G. (January 1899). "The Sources of Dawlatshāh; With Some Remarks on the Materials Available for a Literary History of Persia, and an Excursus on Bārbad and Rūdagī". The Journal of the Royal Asiatic Society of Great Britain and Ireland. Cambridge University Press: 37–69. JSTOR 25208066.
Christensen, Arthur (1918). "Some Notes on Persian Melody-Names of the Sasanian Period".  In Gatha Society (ed.). Dastur Hoshang Memorial Volume: Being Papers on Iranian Subjects. Bombay: Fort Printing Press. OCLC 500234890.
Tafazzoli, Ahmad (1988). "Bārbad yā Pahlbad". Namvara-ye Doktor Mahmud Afsar. Vol. IV. Tehran. pp. 2222–2235.
باربد (پایین سمت راست) در حال نوازندگی در دربار بهرام گور؛ نسخه خطی شاهنامه مربوط به سده هفدهم.
باربد (چپ) در حال نواختن موسیقی برای خسرو پرویز
تصویری از باربد با بربت در میانه تصویر مربوط به سده شانزدهم در کتابخانه بریتانیا.
مجسمه مومی باربد در خانه زینت‌الملک، شیراز
سنگ‌نگاره باربد در غار سنگ‌شکنان جهرم
بی ۵ ان

| B5N | B5N |
| --- | --- |
کاربری: هواگرد اژدرافکن و بمب افکن شیرجه رو
تولیدکننده: شرکت هواپیمای ناکاجیما
نخستین پرواز: ۱۹۳۷
بازنشستگی: ۱۹۴۵
کاربر اصلی: نیروی دریایی امپراتوری ژاپن
تعداد ساخته‌شده: ۱٬۱۴۹[۱۴]
B5N (به انگلیسی: Nakajima_B5N) یک هواگرد از نوع هواگرد اژدرافکن و بمب‌افکن ساخت شرکت شرکت هواپیمای ناکاجیما است. هواگرد B5N نخستین پروازش را در ۱۹۳۷ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۱٬۱۴۹ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
پال تیبتس

| پال تیبتس | پال تیبتس |
| --- | --- |
تیبتس ح. ۱۹۶۰: تیبتس ح. ۱۹۶۰
نام تولد: پال وارفیلد تیبتس جونیور
زاده: ۲۳ فوریهٔ ۱۹۱۵ کوئینسی، ایلینوی، ایالات متحده آمریکا
درگذشته: ۱ نوامبر ۲۰۰۷ (۹۲ سال) کلمبوس، اوهایو، ایالات متحده آمریکا
وفاداری:  ایالات متحده آمریکا
شاخه نظامی:  نیروهای هوایی ایالات متحده  نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا
سال‌های خدمت: ۱۹۳۷–۱۹۶۶
درجه: سرتیپ
فرماندهی: 340th Bombardment Squadron 509th Composite Group 308th Bombardment Wing 6th Air Division
جنگ‌ها و عملیات‌ها: جنگ جهانی دوم: عملیات مشعل  Combined Bomber Offensive  حملات هوایی به ژاپن  بمباران اتمی هیروشیما و ناگاساکی 
نشان‌ها: صلیب خدمات برجسته لژیون افتخار صلیب پرواز ممتاز (۲) پرپل هارت نشان هوایی (۴)
آلما ماتر: دانشگاه فلوریدا
کارهای دیگر: خلبان و رئیس نت‌جتس
پال وارفیلد تیبتس جونیور (به انگلیسی: Paul Warfield Tibbets Jr.) (۲۳ فوریه ۱۹۱۵ – ۱ نوامبر ۲۰۰۷) یک سرتیپ در نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا بود. شهرت او بیشتر به خاطر این است که کاپیتان هواپیمای بوئینگ بی-۲۹ سوپرفورترس معروف به انولا گی بود که بمب پسر کوچک را بر روی هیروشیما انداخت. این بمب نخستین جنگ‌افزار هسته‌ای بود که در جنگ استفاده می‌شد.
تیبتس در سال ۱۹۳۷ در نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا نام‌نویسی کرد و در سال ۱۹۳۸ خلبان شد. در فوریهٔ ۱۹۴۲، او افسر فرماندهٔ گروه بمباران ۹۷ شد که مجهز به بوئینگ بی-۱۷ فلاینگ فورترس بودند. در ژوئیهٔ ۱۹۴۲، گروه ۹۷ اولین گروه بمباران سنگین بود که به عنوان بخشی از نیروی هوایی هشتم مستقر شد و تیبتس معاون فرماندهٔ گروه شد. او در ۱۷ اوت ۱۹۴۲ در اولین مأموریت آمریکا در نور روز بمب‌افکن سنگین علیه اروپای تحت اشغال آلمان نازی پرواز کرد. تیبتس در جابجایی سرلشکر مارک دبلیو. کلارک و سپهبد دوایت آیزنهاور به جبل‌الطارق نیز خلبان هواپیمایشان بود. وی پس از انجام ۴۳ مأموریت جنگی، دستیار عملیات بمب‌افکن در نیروی هوایی دوازدهم شد.
تیبتس در فوریهٔ ۱۹۴۳ برای کمک به توسعهٔ بوئینگ بی-۲۹ سوپرفورترس به ایالات متحده بازگشت. در سپتامبر ۱۹۴۴ به فرماندهی گروه ۵۰۹ مرکب که رهبری بمباران اتمی هیروشیما و ناگاساکی را بر عهده داشت منصوب شد. پس از جنگ، او در اواسط سال ۱۹۴۶ در آزمون‌های عملیات تقاطع جنگ‌افزار هسته‌ای در اواسط سال ۱۹۴۶ شرکت کرد و در توسعهٔ بوئینگ بی-۴۷ استراتوجت مشارکت داشت. او در اواخر دههٔ ۱۹۵۰ فرماندهی لشکر ششم هوایی را بر عهده داشت و از سال ۱۹۶۴ تا ۱۹۶۶ وابسته نظامی در هند بود. پس از ترک نیروی هوایی در سال ۱۹۶۶ او برای نت‌جتس کار کرد و از سال ۱۹۷۶ تا زمان بازنشستگی در سال ۱۹۸۷ در هیئت مدیره و به عنوان رئیس آن خدمت کرد.
پل تیبت نفر دوم از چپ
او دربارهٔ انداختن بمب گفت:
اشتباه کردم.»
او در مصاحبه‌ای دربارهٔ خود گفته بود:
از اینکه زندگی را با هیچ شروع کردم و توانستم برای آن برنامه‌ریزی کنم و به نتیجه برسم به خود می‌بالم. حالا شب‌ها خواب راحت دارم.
او در شهر کوئینسی در ایالت ایلینوی به دنیا آمد. وی در سن ۹۲ سالگی در خانه‌اش در شهر کلمبوس ایالت اوهایوی آمریکا درگذشت.
ماچ ثورنبرری

| Mac Thornberry | Mac Thornberry |
| --- | --- |
عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از تگزاس حوزهٔ حوزه انتخابیه سیزدهم تگزاس: عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از تگزاس حوزهٔ حوزه انتخابیه سیزدهم تگزاس
متصدی: متصدی
آغاز به کار  January 3, 1995: آغاز به کار  January 3, 1995
پس از: Bill Sarpalius
پیش از: Incumbent
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۵ ژوئیهٔ ۱۹۵۸ ‏(۶۶ سال) کلارندون، تگزاس, Donley County تگزاس, ایالات متحده آمریکا
حزب سیاسی: حزب جمهوری‌خواه ایالات متحده آمریکا
همسر(ان): Sally Thornberry
اقامتگاه: Clarendon, Texas
محل تحصیل: دانشگاه فناوری تگزاس University of Texas School of Law
پیشه: وکیل, مزرعه (محل)
ماچ ثورنبرری (به انگلیسی: Mac Thornberry) نمایندهٔ حوزه انتخابیه سیزدهم تگزاس از حزب جمهوری‌خواه ایالات متحده آمریکا در مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا است که برای نخستین‌بار در ۱۳ ژانویه ۱۹۹۵ میلادی به‌عضویت این مجلس درآمد.
چوئونگ اک

| 0 | 1 |
| --- | --- |
Choeung Ek  (انگلیسی) ជើងឯក  (خمر): Choeung Ek  (انگلیسی) ជើងឯក  (خمر)
استوپای چوئونگ اک در پنوم پن: استوپای چوئونگ اک در پنوم پن
موقعیت در کامبوج: موقعیت در کامبوج
مختصات: ۱۱°۲۹′۴″ شمالی ۱۰۴°۵۴′۷″ شرقی﻿ / ﻿۱۱٫۴۸۴۴۴°شمالی ۱۰۴٫۹۰۱۹۴°شرقی﻿ / 11.48444; 104.90194
مکان: پنوم پن، کامبوج
گونه: استوپا، بودیسم
بلندی: ۶۲ متر (۲۰۳ فوت)
آغاز ساخت: ۱۹۸۸
چوئونگ اک (خمر: ជើងឯក، Cheung Êk) مشهور به مرکز نسل کشی چوئونگ، باغی سابق در پنوم پن، کامبوج است که بین سالیان ۱۹۷۵ و ۱۹۷۹ توسط خمرهای سرخ در انجام نسل‌کشی کامبوج به عنوان کشتارگاه مردم مورد استفاده قرار گرفت. این مکان در حدود ۱۷ کیلومتری (۱۱ مایلی) بازداشتگاه تیول اسلنگ قرار دارد. پس از سقوط رژیم خمرهای سرخ، اجساد ۸۸۹۵ قربانی از این محل خارج شد. افراد قربانی معمولاً برای صرفه جویی در استفاده مهمات با کلنگ اعدام و سپس در گورهای دسته‌جمعی دفن می‌شدند.
چوئونگ اک شناخته‌شده‌ترین کشتارگاه از حدود ۳۰۰ کشتارگاه است که در آن رژیم خمرهای سرخ به‌طور جمعی بیش از یک میلیون نفر را به عنوان بخشی از نسل‌کشی کامبوج بین سال‌های ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۹ به‌طور جمعی اعدام کرد.
توضیحات

پس از سقوط رژیم خمرهای سرخ، گورهای دسته جمعی حاوی ۸۸۹۵ جسد در چوئونگ اک کشف شد. بسیاری از کشته شدگان زندانیان سیاسی سابق بودند که خمرهای سرخ در بازداشتگاه تیول اسلنگ و سایر بازداشتگاه‌های کامبوج نگهداری می‌کردند و سپس به این محل برای کشتن منتقل می‌کردند.
امروزه، چوئونگ اک به عنوان یک بنای یادبود با یک استوپا (معبد بودایی) مشخص شده است. این استوپا دارای دیواره‌هایی از جنس شیشه پلی متیل مناکریلات است و با بیش از ۵۰۰۰ جمجمه قربانیان پر شده است. برخی از طبقات پایین‌تر استوپا در طول روز باز هستند تا جمجمه‌ها به‌طور مستقیم قابل مشاهده باشند. بسیاری از این جمجمه‌ها شکسته یا خرد شده‌اند.
دولت کامبوج از گردشگران برای بازدید از چوئونگ اک دعوت می‌کند. علاوه بر استوپا، گودال‌هایی نیز وجود دارد که اجساد از آنها بیرون آورده شده است. هنوز هم استخوان‌های قربانیان در این مکان پراکنده هستند.
در ۳ مه ۲۰۰۵، شهرداری پنوم پن اعلام کرد که قراردادی ۳۰ ساله برای توسعه بنای یادبود چوئونگ اک با شرکت JC Royal منعقد کرده است. بر اساس این قرارداد، نباید به بقایای موجود در این مکان دست زده شود.
در فرهنگ عامه

فیلم میدان‌های کشتار، تصویری دراماتیک از رویدادهایی که در چوئونگ اک رخ داده است.
گورهای دسته جمعی در چئونگ اک
جمجمه های بیش از ۵۰۰۰ قربانی که در یک استوپا قرار داده شده است.
میتسوبیشی بی۵ام

| میتسوبیشی بی۵ام | میتسوبیشی بی۵ام |
| --- | --- |
کاربری: Attack
تولیدکننده: میتسوبیشی
نخستین پرواز: 1937
معرفی: 1937
کاربر اصلی: نیروی دریایی امپراتوری ژاپن
تعداد ساخته‌شده: 125
میتسوبیشی بی۵ام (به انگلیسی: Mitsubishi B5M) یک هواپیمای ساختِ کارخانهٔ میتسوبیشی در کشور ژاپن است. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواپیما نیروی دریایی امپراتوری ژاپن بوده‌است. این هواپیما برای نخستین بار در ۱۹۳۷ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
ولاغوز (کردکوی)

| ولاغوز | ولاغوز |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: گلستان
شهرستان: کردکوی
بخش: مرکزی
دهستان: چهارکوه
جمعیت: ۵۳۷۶ نفر 
ولاغوز، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان کردکوی در استان گلستان ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان چهارکوه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۳۷۶ نفر (۱۳۹۸خانوار) بوده‌است.
مایکروسافت آفیس ۹۷

| 0 | 1 |
| --- | --- |
توسعه‌دهنده(ها): مایکروسافت
مجوز: Proprietary commercial software
مایکروسافت آفیس ۹۷ یک نسخه مهم مایکروسافت آفیس است که شامل صدها ویژگی و پیشرفت جدید نسبت به نسخه قبلی خود، مایکروسافت آفیس ۹۵ است. Office 97 «فرمان‌های میله‌ای» را معرفی کرد، الگویی که در آن منوها و نوارهای ابزار در قابلیت و طراحی بصری شباهت بیشتری داشتند. این سیستم همچنین دارای سیستم‌های زبان طبیعی و بررسی پیچیده دستور زبان است. این نسخه بر روی سی دی رام و همچنین مجموعه ای از دیسک‌های فلاپی ۴۴ ½ ۳ اینچی منتشر شد . منتشر در ۱۹ نوامبر سال ۱۹۹۶، مجموعه قابل اجرا بر روی ویندوز NT 3.51 SP5، ویندوز ۹۵، ویندوز NT 4.0 SP2، ویندوز ۹۸، ویندوز ۲۰۰۰ و ویندوز ام. این آخرین نسخه برای پشتیبانی از ویندوز NT 3.51 است زیرا Office 2000 به ویندوز ۹۵، Windows NT 4.0 SP3 یا نسخه بعدی ویندوز نیاز دارد. دو نسخه خدمات (SR-1 و SR-2) برای Office 97 منتشر شد. SR-2 مشکل سال ۲۰۰۰ را در Office 97 حل کرد.
نسخه‌ها و پیشرفت

بعضی از برنامه‌های اضافی بعنوان عضو خانواده آفیس۹۷ نامگذاری شد اما در هیچ‌یک از نسخه‌ها درج نشده‌است:
Microsoft FrontPage 97
Microsoft FrontPage 98
Microsoft Project 98
مدیر تیم مایکروسافت ۹۷
هنر جلد واضح بر پنجمین «قطعه پازل»، مایکروسافت دسترسی تأکید کرد
بایریش ایزنشتاین

| بایریش ایزنشتاین | بایریش ایزنشتاین |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: بایرن
منطقه اداری: نیدربایرن
ناحیه: رگن
تقسیمات: 8 districts
حکومت: حکومت
 • شهردار: Thomas Müller (CSU)
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۷٫۳۴ کیلومتر مربع (۱۸٫۲۸ مایل مربع)
ارتفاع: ۷۲۴ متر (۲۳۷۵ فوت)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: ۹۴۲۵۲
کدهای شماره‌گیری: ۰۹۹۲۵
پلاک خودرو: REG
وبگاه: www.bayerisch-eisenstein.de
بایریش ایزنشتاین (به آلمانی: Bayerisch Eisenstein) یک شهر در آلمان است که در باواریای سفلی واقع شده‌است.
خصوصیات

بایریش ایزنشتاین ۴۷٫۳۴ کیلومترمربع مساحت دارد ۷۲۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
میلیاردر (مجموعه تلویزیونی)

| میلیاردر | میلیاردر |
| --- | --- |
نویسنده: نوید میهن‌دوست
کارگردان: علیرضا امینی
بازیگران: سامان گوران مجید مظفری عاطفه رضویمحمدرضا شریفی‌نیا رامين راستاد آرام جعفری سحر زکریا زهیر یاری علیرضا کمالی نیما شاهرخ‌شاهی
کشور سازنده: ایران
زبان اصلی: فارسی
شمار قسمت‌ها: ۲۳
تولید: تولید
تهیه‌کننده: رامين عباس‌ی‌زاده
مدت: ۴۵ دقیقه
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: شبکه یک
انتشار اولیه: ۱۳۹۱
میلیاردر مجموعه تلویزیونی کمدی اجتماعی به کارگردانی علیرضا امینی و نویسندگی نوید میهن‌دوست محصول سال ۱۳۹۱ شبکه یک است.
داستان

بهادر، جوان ساده‌ای که دستاوردهای علمی بسیاری دارد؛ برای مصاحبه به شرکتی می‌رود که بر اساس روابط خانوادگی و فامیلی اداره می‌شود. آقای فرجام، مدیر عامل شرکت که از این وضعیت ناراضی‌ است، از بهادر می‌خواهد تا به صورت موازی با یکی از اقوام همسرش کار کرده و در این مدت تمام تلاشش را به کار گیرد تا پس از یک هفته، هرکس عملکرد بهتری از خود نشاد داد، استخدام شود. اما همسر فرجام، که نفوذ بسیاری در شرکت دارد و اکثر کارمندان آنجا از اقوامش هستند، کارها را برای بهادر سخت می‌کند …