stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
طه محمد علی
دوران زندگی

وی در روستای مهاجرین صفوریه به دنیا آمد و بزرگ شد و با بروز مصیبت فلسطینیان در سال ۱۹۴۸ وی ۱۷ سال داشت که روستایشان نابود شد و مجبور به مهاجرات از آن شده و با خانواده اش به جنوب لبنان پناه آوردند تا اینکه بتوانند در زمانی اندک برای زندگی به شهر ناصریه بروند. اما حکام اسرائیل از بازگشت پناهندگان به روستاهایشان مخالفت نمودند و یک روستای یهودی‌نشین را در محل روستای صفوریه بنام تسیبوری بنا نهادند. او تا زمان درگذشتش در محله الصافرة در غرب شهر الناصره زندگی کرد و به عنوان یک پناهنده صفوریه زندگی نمود.
او چهارسال در یک دبستان امکان تحصیل پیدا کرد و موفق به ادامه تحصیلات متوسط نشد و مشغول کار گردید و معتقد بود که علت تأخیر در انتشارات ادبی وی تا سن ۴۱ سالگی همین عامل بوده‌است. اولین دیوان خودش را در اواسط دهه ۸۰ منتشر نمود بنحوی که کتابهای شعر می‌نوشت و از هزینه زندگی‌اش را از طریق فروش خاطرات سیر و سیاحت خود در شهر الناصریه تأمین می‌نمود.

وی به صفوف حزب کمونیست در اسرائیل پیوست و در سال ۱۹۹۰ به‌دلایل اختلافات فکری از آن جدا شد.

او در ۲ اکتبر سال ۲۰۱۱ در شهر الناصره درگذشت و از خودش همسر، دو پسر و یک دختر باقی ماند. منابع فرهنگی و ادبی و سیاسی بسیاری و از جمله وزارت فرهنگ فلسطین در بیانیه‌هایی که بعد از فوت وی منتشر کردند وی را شاعر بزرگی در جنبش فرهنگی فلسطین و یکی از شاخص‌های برجسته و تاریخی نام نهادند که از تاریخ و داستانهای فلسطینی و تاریخ آن بسیار نوشته بود یاد کردند.
سیر آثار ادبی

داستانها و کتابهای منتقدانه ابتدایی وی در روزنامه‌ها و مجلات فرهنگی منتشر شد که از جمله الفجر بود که شاعر فقید راشد حسین آن را به رشته تحریر درمی‌آورد و همین‌طور روزنامه‌های الجدید و الفکر الجدید وغیره. وی همچنین انتشارات برجسته شعریه خودش که بزبان خاص و منحصر بفرد بود را بنام قصیده ۱۴ وسایر قصائد ونیز آتش در مقبره الدیر را به رشته تحریر درآورد.
انتشارات

از وی قصاید و داستهایی باقی مانده‌است که بزبان‌های مختلف ترجمه شده‌است که مهم‌ترین آنها:
داستان ۱۴ و سایر داستانها در سال ۱۹۸۳ در الناصره
آتش در مقبره الدیر در سال ۱۹۹۲
و تعدادی آثار دیگر می‌باشد.
انتشارات > انتشارات به زبان انگلیسی

Never Mind (translated by Peter Cole, Yahia Hijazi, Gabriel Levin), German colony, Jerusalem – 2000
So What, (translated by Peter Cole, Yahia Hijazi, Gabriel Levin), Copper Canion Press, Washington – 2006
آرانچا پنیا

| آرانچا پنیا | آرانچا پنیا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۸ اکتبر ۱۹۷۲ ‏(۵۲ سال) بارسلون، اسپانیا
ملیت: اسپانیایی
آرانچا پنیا (کاتالونیایی: Arantxa Peña؛ زادهٔ ۲۸ اکتبر ۱۹۷۲) یک هنرپیشه اهل اسپانیا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به «شب دگرگون‌شده» (۲۰۰۹) اشاره نمود.
شاناز رید

شاناز دانیل رید (متولد ۲۳ سپتامبر ۱۹۸۸ در کرو، چشر، بریتانیا) یک دوچرخه‌سوار موتور کراس دوچرخه‌سواری پیست (بی‌ام‌اکس) بریتانیایی است که سال‌های رقابتی او در سال ۲۰۰۲ آغاز شد. او سه بار قهرمان مسابقات جهانی یوسی‌آی بی‌ام‌اکس شده است. رید دختر یک پدر جامائیکایی و یک مادر ایرلندی است.
اوایل زندگی

رید در درجه اول توسط پدربزرگ و مادربزرگش بزرگ شد، پس از اینکه مادرش او را در سن ۱۷ سالگی به دنیا آورد. او اعتماد به نفسش برای رسیدن به موفقیت در حرفه دوچرخه سواری را به پدربزرگش نسبت داده است. رید مسابقات را در سال ۱۹۹۸ در سن ۱۰ سالگی در پارک تیپ‌کایندر در کرو آغاز کرد. یک اپراتور محلی به نام باب فیلد که پسرش نیز در آن زمان مسابقه می‌داد، مربی او شد. او قبلاً به دو و میدانی علاقه‌مند بود، اما ظاهراً پس از گذراندن پنج سال در رشته‌های دوی ۱۰۰ متر و پرتاب توپ، خسته شده بود و حالا با کشف بی‌ام‌اکس یک مسابقه خیلی هیجان‌انگیز برایش به حساب می‌آمد.
حرفه بی‌ام‌اکس تا ۲۰۰۷

در سال ۲۰۰۵، او با وجود اینکه تنها ۱۷ سال سن داشت، در تمام سال با مردان در سری مسابقات شرکت کرد.
رید دو هفته قبل از مسابقات جهانی یوسی‌آی در ژوئیه ۲۰۰۵ در یک رویداد ملی در انگلستان زانویش شکست. او در مسابقات قهرمانی جهان با زانو بسته و داروهای ضد درد شرکت کرد اما در مرحله یک چهارم نهایی تصادف کرد.
او که به دلیل قدرتش شناخته شده بود، قدرت خود را در رقابت با پسران و آماتورهای مسن‌تر، از جمله مردان تا به امروز، توسعه داد. او در ۱ آوریل ۲۰۰۶ اولین مسابقه حرفه‌ای خود را در مسابقات قهرمانی دختران حرفه ای در انجمن دوچرخه سواری آمریکا (ای‌بی‌ای) در فینیکس، آریزونا برد. روز بعد هم برنده شد. در سال ۲۰۰۶، او پس از مسابقه دادن در سری ملی با مردان در تمام سال، با وجود اینکه در آن زمان تنها ۱۷ سال داشت، ۱٫۷۲ متر قد و ۷۶ کیلوگرم وزن داشت، شماره ۱ ملی بریتانیا در بین بیش از ۱۹ مرد نخبه شد.
در ژوئن ۲۰۰۶، رید در بازی یکی از استخوان‌های کف پای خود را شکست. اولین مسابقه او در مسابقات قهرمانی اروپا ۲۰۰۶ بود که در آن فقط در دو مسابقه آخر قبل از رویداد نهایی شرکت کرد. بازیگران چهار روز قبل از رویداد نهایی مسابقات قهرمانی اروپا انتخاب شدند.
او در اوت ۲۰۰۶ با وجود مصدومیت قبلی از ناحیه پا، قهرمان مسابقات جهانی برزیل شد.
پیروزی‌های او در بی‌ام‌اکس در سطح نوجوانان شامل سه قهرمانی جهانی، هشت قهرمانی اروپا و پنج قهرمانی بی‌ام‌اکس بریتانیا است. رید همچنین یک قهرمان مسابقه پیست است که در ولودروم مسابقه می‌دهد. او در ژوئیه ۲۰۰۷ قهرمان جهانی یوسی‌آی بی‌ام‌اکس زنان بزرگسال شد و در مسابقات جهانی پیست یوسی‌آی در سال ۲۰۰۷، با ویکتوریا پندلتون در دوی سرعت تیمی زنان مدال طلا را به دست آورد. این تنها دومین مسابقه پیست او در تاریخ بود. او نه تنها اولین نفری بود که با وجود اینکه تازه‌کار بود موفق به کسب عنوان قهرمانی در پیست شد، بلکه تنها کسی بود که این شاهکار را تنها پس از شش هفته تمرین به دست آورد. او در ابتدا این ورزش را فقط به این دلیل شروع کرده بود تا آمادگی خود را برای مسابقات بی‌ام‌اکس حفظ کند.
ده‌اف‌اس ۲۳۰

| ده‌اف‌اس ۲۳۰ | ده‌اف‌اس ۲۳۰ |
| --- | --- |
کاربری: بادپر نیرو بر و ترابری
کشور سازنده:  آلمان
تولیدکننده: ده‌اف‌اس
نخستین پرواز: ۱۹۳۷
معرفی‌شده در: ۱۹۴۰
کاربر اصلی: لوفت‌وافه
ساخته‌شده: ۱۹۴۴–۱۹۳۹
تعداد ساخته‌شده: ۱٬۶۰۳ فروند
ده‌اف‌اس ۲۳۰ (به آلمانی: DFS 230) یک بادپر نظامی نیرو بَر ساخت شرکت ده‌اف‌اس در آلمان بود که در جریان جنگ دوم جهانی در لوفت‌وافه از آن استفاده شد.
طراحی و توسعه

این بادپر توسط شرکت ده‌اف‌اس طراحی شد. با علاقه‌مندی نیروهای مسلح به آن، قراردادی جهت ساخت سه پیش‌نمونه به امضا رسید. بادپر عمکلرد پروازی خوبی در سال ۱۹۳۷ از خود نشان داد تا پس از چند نمونه پیش‌تولید ده‌اف‌اس ۲۳۰آ-۰، سفارش تولید محدود مدل‌های عملیاتی ده‌اف‌اس ۲۳۰آ-۱ و ده‌اف‌اس ۲۳۰آ-۲ صادر شود. ده‌اف‌اس ۲۳۰آ-۲ گونه هدایت دوگانه آموزشی بود. از این و مدل‌های متعاقب مجموعاً بیش از ۱٬۰۰۰ فروند در کارخانه‌های مختلف تولید شد تا گونه به بادپر تهاجمی استاندارد لوفت‌وافه بدل شود.
ده‌اف‌اس ۲۳۰ یک هواگرد تک‌باله بال‌بالای مهار شده با ساخت ترکیبی بود. داخل هواگرد گنجایش دو خدمه و هشت نیروی کاملاً مسلح را داشت. ده‌اف‌اس ۲۳۰ با انواع مختلفی از هواگردهای لوفت‌وافه یدک‌کشی می‌شد و پس از برخاست ارابه فرود خوپ را رها می‌کرد. فرود بر روی ارابه لغزش مرکزی زیر بدنه صورت می‌گرفت. برای کاهش مسافت فرود یک بدنه به شرکت فوکه-آخگلیس تحویل شد تا یک چرخانه هواچرخ سه‌تیغه بر آن نصب شود. محصول این ابداع که فا ۲۲۵ نام گرفت، مسافت فرود بسیار کوتاهی داشت اما هدایت آن دشوار بود. راه‌کار دیگر نصب راکت‌های ترمز راین‌متال-بورزیش با رانش به سمت جلو، در دماغه بود. این راکت‌ها می‌توانستند بادپر را تنها در ۱۵ متری متوقف کنند؛ در این حال ابری از دود سفید ایجاد می‌کردند که باعث پوشیده ماندن بادپر و سرنشینان آن می‌شد.
ده‌اف‌اس ۲۳۰ب-۱ و هدایت دوگانه ده‌اف‌اس ۲۳۰ب-۲ مجهبر به چتر ترمز هوایی بودند تا هنگامی که هواگرد مورد حمله قرار گرفت با زاویه زیاد شیرجه بزند. یک مسلسل ام‌گه ۱۵ هم پشت اتاقک نصب شد تا هم به عنوان تمهید دفاعی استفاده شود و هم بر روی زمین برای نیروی خودی علیه دشمن آتش سرکوب تأمین کند. برخی یگان‌ها بادپر خود را به صورت میدانی با یک مسلسل دو لول ام‌گه ۳۴ در دماغه تسلیح می‌کردند.
ده‌اف‌اس ۲۳۰سی-۱ به مجهز به تقویت‌گر رانش راکت بود. در مدل ده‌اف‌اس ۲۳۰ده-۱ پیشنهاد راکت دماغه بهتر شد که محقق نشد.
ده‌اف‌اس ۲۳۰فاو-۷ طراحی کاملاً جدیدی بود که برای مدل ده‌اف‌اس ۲۳۰اف-۱ از آن تولید می‌شد. تنها یک پیش‌نمونه پدید آمد.
استفاده عملیاتی

ورماخت به کمک ده‌اف‌اس ۲۳۰ نخستین عملیات نیرو بری با بادپر در جهان را در بلژیک اجرا و در جریان آن قلعه ایبن ایمل را روز ۱۰ مه سال ۱۹۴۰ تسخیر کرد. از ده‌اف‌اس ۲۳۰ در تهاجم به کرت و تعداد زیادی عملیات هوابرد دیگر استفاده شد. اغلب به عنوان هواگرد ترابری به‌کار می‌رفتند و تا پایان جنگ جهانی دوم در این نقش به ایفای خدمت پرداختند.
از چند بادپر ده‌اف‌اس ۲۳۰سی-۱ برای رهایی دادن بنیتو موسولینی از زندانی بر فراز کوه استفاده شد.
مشخصات فنی

ده‌اف‌اس ۲۳۰ب-۱:
طول: ۱۱٫۲۴ متر
طول بال: ۲۱٫۹۸ متر
مساحت بال: ۴۱٫۳ متر مربع
ارتفاع: ۲٫۷۴ متر
وزن خالی: ۸۶۰ کیلوگرم
حداکثر وزن هنگام برخاستن: ۲٬۱۰۰ کیلوگرم
حداکثر سرعت: ۲۹۰ کیلومتر بر ساعت
سرعت یدک‌کشی معمول: ۱۸۰ کیلومتر بر ساعت
۱ × مسلسل ۷٫۹۲ میلی‌متری ام‌گه ۱۵
دو فروند ده‌اف‌اس ۲۳۰‌اس در حال پرواز بر فراز ایتالیا که توسط یک جفت یدک‌کش یونکرس یو ۸۷‌بی یدک‌کشی می‌شوند
کادیجان

کادیجان (کَروان) یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان آغمیون بخش مرکزی شهرستان سراب واقع شده‌است.این روستا تقریباً رو در روی ورودی اصلی پادگان تیپ 40 مستقل پیاده قرار دارد . شغل اصلی مردم روستا کشاورزی و دامپروری میباشد . این روستا از شمال به پادگان جعفر طیار (تیپ 40)و آغمیون از شرق به اراضی روستاهای سوین و شوره دیل از جنوب به روستای سنزیق و از غرب به روستای طاران محدود می گردد .
کونراد وایزه

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادروز:  ۱۷ اوت ۱۹۵۱ ‏(۷۳ سال)
زادگاه:  گرا, جمهوری دمکراتیک آلمان
پست:  مدافع
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۶۱–۱۹۶۶:  Fortschritt Greiz
۱۹۶۶–۱۹۷۰:  کارل زایس ینا
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۷۰–۱۹۸۶ |  کارل زایس ینا |  ۳۱۰ |  (۱۷) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۷۰–۱۹۸۱ |  آلمان شرقی |  ۸۶ |  (۲) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۲۰۰۰–۲۰۰۲:  باشگاه فوتبال تسویکاو
۲۰۰۳–۲۰۰۵:  1. FC Gera 03
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
کونراد وایزه (به آلمانی: Konrad Weise) بازیکن فوتبال و مدافع اهل آلمان شرقی بود که از سال ۱۹۷۰ میلادی عضو تیم ملی فوتبال آلمان شرقی بوده‌است. وی در ۸۶ بازی ملی حضور داشته و در بازی‌های ملی‌اش ۲ گل به ثمر رساند. کونراد وایزه آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۸۱ میلادی انجام داد.
آنبو ۶

| آنبو ۶ | آنبو ۶ |
| --- | --- |
کاربری: نظامی آموزشی
تولیدکننده: Karo Aviacijos Tiekimo Skyrius
طراح: Antanas Gustaitis
نخستین پرواز: ۱۹۳۳
تعداد ساخته‌شده: ۴
آنبو ۶ (به انگلیسی: ANBO_VI) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع نظامی آموزشی ساخت شرکت Karo Aviacijos Tiekimo Skyrius است. هواگرد آنبو ۶ نخستین پروازش را در ۱۹۳۳ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۴ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
طراح این هواگرد، Antanas Gustaitis بود.
یالبندان‌سرا

| یالبندان سرا | یالبندان سرا |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: عباس آباد
بخش: کلار
دهستان: کلار شرقی
جمعیت: ۲۳۴ نفر (سرشماری ۹۵)
یالبندان سرا، روستایی است از توابع بخش کلار شهرستان عباس آباد در استان مازندران ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان کلار شرقیقرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۳۲ نفر (۶۵خانوار) بوده‌است. مردم یالبندان سرا از قومیت طبری هستند مردم یالبندان سرا به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
وام مسکن

وام مسکن ۳۰ ساله ۴٪ با وام ۲۵۰۰۰۰ دلاری   Total Cost   Principal Paid   Total Interest Paid   Remaining Balance
وام مسکن، (به انگلیسی: Mortgage loan) شکل خاصی از وام تضمین شده که در آن هدف وام باید به وام دهنده مشخص شود، برای خرید دارایی‌هایی که باید دارایی ثابت (نه منقول) باشند، مانند خانه یا قطعه زمین کشاورزی. دارایی‌ها به‌عنوان اموال قانونی وام‌گیرنده ثبت می‌شود، اما وام‌دهنده می‌تواند در صورت عدم رضایت از نحوه بازپرداخت وام توسط وام‌گیرنده، آن‌ها را توقیف کرده و از بین ببرد. هنگامی که وام به‌طور کامل بازپرداخت شد، وام دهنده این حق توقیف را از دست می‌دهد و دارایی‌ها بدون محدودیت تلقی می‌شوند.وام‌ها توسط موسسات مالی، شرکت‌های بیمه یا بانک‌ها در اختیار اشخاص حقیقی یا حقوقی قرار می‌گیرد.
رویکرد جدید تأمین مسکن کم درامدها، مسکن حمایتی و مشارکتی، تأمین مالی با استفاده از توان بخش خصوصی و سپرده گذاری در صندوق‌های ساختمان از جمله کارهایی بود که در دولت یازدهم (روحانی) مطرح و تا حدی اجرایی شد. با مدنظر قرار دادن شرایط رکود اقتصاد و مسکن، و این پیش فرض که یک موتور محرک اقتصاد ایران بخش مسکن است، شورای پول و اعتبار برای تحرک اقتصادی در چند مقطع تصمیم به افزایش تسهیلات بخش مسکن (وام مسکن) گرفت.
انواع وام مسکن

بانک مسکن به عنوان شناخته‌شده‌ترین بانک در زمینهٔ وام مسکن در ایران، وام‌های زیر را برای خرید مسکن ارائه می‌دهد:
وام بانک مسکن از محل صندوق پس‌انداز مسکن یکم
وام بانک مسکن از محل صندوق پس‌انداز مسکن جوانان
وام بانک مسکن از محل اوراق
وام بانک مسکن از محل اوراق ممتاز
در کشورهای مختلف > ایالات متحده آمریکا

بخش وام مسکن آمریکا در طول قرن گذشته در مرکز بحران‌های مالی بزرگ بوده است.    عملکردهای غیرمعقول در اعطای وام منجر به بحران ملی وام مسکن در دهه‌های ۱۹۳۰، بحران پس‌انداز و وام در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ و بحران وام‌های مسکن زیرمعیار در سال ۲۰۰۷ شد که به بحران سلب حق مالکیت در سال ۲۰۱۰ انجامید.
وام VA یک وام مسکن است که توسط وزارت امور کهنه‌سربازان ایالات متحده (VA) تضمین می‌شود.   این برنامه برای کهنه‌سربازان آمریکایی، پرسنل نظامی، اعضای ذخیره و برخی از بیوه‌ها طراحی شده است و می‌تواند برای خرید خانه‌های تک‌خانواری، آپارتمان‌ها، خانه‌های چندخانواری، خانه‌های پیش‌ساخته و ساختمان‌های جدید استفاده شود.
در کشورهای مختلف > کانادا

در کانادا شرکت وام مسکن و مسکن کانادا (CMHC) آژانس ملی مسکن این کشور است که بیمه وام مسکن، اوراق بهادار وام مسکن، سیاست‌ها و برنامه‌های مسکن و تحقیقات مسکن را برای کانادایی‌ها فراهم می‌کند.   این آژانس در سال ۱۹۴۶ توسط دولت فدرال برای حل مشکل کمبود مسکن پس از جنگ و کمک به کانادایی‌ها در دستیابی به اهداف مالکیت خانه تأسیس شد.
در کشورهای مختلف > بریتانیا

در صنعت وام مسکن بریتانیا، به طور سنتی انجمن‌های ساختمانی حاکم بودند، اما از دهه ۱۹۷۰ سهم این انجمن‌ها در بازار وام‌های جدید به طور قابل توجهی کاهش یافته است. در دوره ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۷، سهم انجمن‌های ساختمانی از ۹۶ درصد به ۶۶ درصد کاهش یافت، در حالیکه سهم بانک‌ها و دیگر مؤسسات از ۳ درصد به ۳۶ درصد افزایش یافت.    (از آن زمان به بعد، این ارقام به نفع بانک‌ها بیشتر تغییر کرده است، به جزئی به دلیل غیرمشتری‌سازی.) در حال حاضر در بریتانیا بیش از ۲۰۰ سازمان مالی مستقل عمده وجود دارد که به خریداران مسکن وام مسکن ارائه می‌دهند. مؤسسات اعتباری اصلی شامل انجمن‌های ساختمانی، بانک‌ها، شرکت‌های تخصصی وام مسکن، شرکت‌های بیمه و صندوق‌های بازنشستگی هستند.
وایلر-لا-تور

| وایلر-لا-تور Weiler zum Tuer | وایلر-لا-تور Weiler zum Tuer |
| --- | --- |
Commune: Commune
کلیسای وایلر-لا-تور: کلیسای وایلر-لا-تور
  نشان:   نشان
نقشه لوگزامبورگ که در آن  وایلر-لا-تور با رنگ نارنجی مشخص شده است، ایالت با رنگ خاکستری تیره و بخش مربوطه با رنگ قرمز تیره مشخص شده است.: نقشه لوگزامبورگ که در آن  وایلر-لا-تور با رنگ نارنجی مشخص شده است، ایالت با رنگ خاکستری تیره و بخش مربوطه با رنگ قرمز تیره مشخص شده است.
کشور:  لوکزامبورگ
ایالت: Luxembourg
بخش: Luxembourg
 • رتبه: ? of 116
 • رتبه: ? of 116
  • رتبه: ? of 116
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
طبقه‌بندی واحدهای سرزمینی برای آمار: LU000۱۱۰۱۱
وبگاه: weiler-la-tour.lu
وایلر-لا-تور (به لوکزامبورگی: Weiler-la-Tour) یک شهرداری در استان لوکزامبورگ کشور لوکزامبورگ است که ۱۷٫۰۷ کیلومترمربع مساحت دارد و جمعیت آن در سال ۲۰۰۹ میلادی ۱۴۲۱ نفر بوده‌است.
رابرت جی. یان

| رابرت جی>  یان | رابرت جی>  یان |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: Robert George Jahn
زادهٔ: ۱ آوریل ۱۹۳۰ کارنی، نیوجرسی
درگذشت: ۱۵ نوامبر ۲۰۱۷ (۸۷ سال)
ملیت: American
محل تحصیل: دانشگاه پرینستون
شناخته‌شده برای: آزمایشگاه تحقیقات مهندسی غیرمتعارف پرینستون، Electrically powered spacecraft propulsion
جوایز: Curtis W. McGraw Research Award, Honorary Doctor of Science degree from Andhra University, 2017 IAC Scientific Award for Contribution to Consciousness Science - Lifetime Achievement
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): فیزیک، فراروان‌شناسی
محل کار: Lehigh University، مؤسسه فناوری کالیفرنیا، دانشگاه پرینستون.
 :  
رابرت جی. یان (به انگلیسی: Robert G. Jahn) رئیس سابق دانشکده مهندسی دانشگاه پرینستون، و محقق آمریکایی فراروان‌شناسی و علوم غیر متعارف بود.
یان دارای دکترای فیزیک دانشگاه پرینستون بود، و با ناسا و نیروی هوایی آمریکا نیز همکاری داشت.
یان را بخاطر نظریاتش در فیزیک پلاسمای کاربردی می‌شناسند، و در زمینه‌های کلاسیک علمی، از آثار او می‌توان کتاب زیر را نام برد:
Physics of Electric Propulsion, Dover Publications, May 26, 2006
اما شهرتش بیشتر بخاطر فعالیت‌هایش به همراه برندا دان در آزمایشگاه تحقیقات مهندسی غیرمتعارف پرینستون بود که در آن پژوهش‌هایی انجام دادند که برخی از نتایج آن در نشریات معتبر به چاپ رسیدند.
یان و آزمایشگاهش مخالفین زیادی داشته‌اند.
اچ‌ال-۶

| اچ‌ال-۶ | اچ‌ال-۶ |
| --- | --- |
کاربری: آموزشی تجاری
تولیدکننده: CNNA
نخستین پرواز: اکتبر ۱۹۴۲
تعداد ساخته‌شده: ۶۰
اچ‌ال-۶ (به انگلیسی: CNNA_HL-6) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع آموزشی تجاری ساخت شرکت CNNA است. هواگرد اچ‌ال-۶ نخستین پروازش را در اکتبر ۱۹۴۲ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۶۰ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
کار-رودیگر من

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کار-رودیگر من (1971): کار-رودیگر من (1971)
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۴ مارس ۱۹۵۰ ‏(۷۴ سال) لایپزیگ, Germany
قد: ۱٫۸۸ m (۶ ft ۲ in)
وزن: ۶۵ کیلوگرم (۱۴۳ پوند)
ورزشی: ورزشی
ورزش: شنا
باشگاه: SC Dynamo Berlin
 :  
کار-رودیگر من (به انگلیسی: Karl-Rüdiger Mann) (زادهٔ ۲۴ مارس ۱۹۵۰) شناگر اهل آلمان است.
باقرهات-۳

| باقرهات-۳ | باقرهات-۳ |
| --- | --- |
حوزهٔ انتخاباتی   مربوط به جاتیا سانگساد: حوزهٔ انتخاباتی   مربوط به جاتیا سانگساد
بخش: ناحیه باگرهات
Division: استان کولنا
رأی‌مندان: 226,194 (2018)
حوزهٔ کنونی: حوزهٔ کنونی
شکل‌گیری: 1984
حزب: عوامی لیگ بنگلادش
نماینده(گان): حبیب‌نهار
باقرهات-۳ (به لاتین: Bagerhat-3) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه باگرهات واقع شده‌است.
کابوکی

نمونه‌ای از اجرای کابوکی در ژوئیه ۱۹۵۸.
کابوکی (به ژاپنی: 歌舞伎) نام گونه‌ای از تئاتر سنتی ژاپنی است که شهرتش به دلیل سبک درام آن و نوع لباس زینتی بازیگرانش می‌باشد.این واژه از ترکیب سه نویسهٔ کانجی تشکیل شده‌است، که از چپ به راست، به معنی آواز (歌)، رقص (舞) و مهارت (伎) می‌باشند و به‌همین دلیل است که کابوکی گاهی «هنر آواز و رقص» ترجمه می‌شود. حروف این کلمه، به دلیل آن‌که از زبان چینی وارد شده‌اند، مفهوم واقعی لغت را نشان نمی‌دهند. در کانجی، مهارت به‌طور کلی به بازیگر تئاتر کابوکی اشاره می‌کند و خود لغت کابوکی از kabuku مشتق شده که به معنی تکیه دادن یا غیرمعمول بودن است. پس کابوکی می‌تواند به مفهوم «تئاتر پیشرو» یا «تئاتر عجیب» نیز باشد. اصطلاح kabukimono به‌طور کلی به کسانی اشاره می‌کند که لباس‌های عجیب می‌پوشند و با غرور در خیابان راه می‌روند.
حضور زنان در تئاتر کابوکی۱۶۰۳–۱۶۲۹

پیدایش کابوکی به سال ۱۶۰۳ برمی‌گردد، زمانیکه یک مایکو (زنی که به معبد شینتویی خدمت می‌کند) به نام اوکونی (Okuni)، سبک جدیدی از رقص و نمایش را در شهر کیوتو اجرا کرد. در این نمایش‌ها، زنان نقش زن و مرد را در نمایشنامه‌های کوتاهی دربارهٔ زندگی روزمره اجرا می‌کردند. این سبک به سرعت محبوب شد و حتی از اوکونی خواسته شد که در دربار امپراتور آن زمان، نمایش اجرا کند. به دنبال این موفقیت، گروه‌های بازیگری مشابه به رقابت با اوکونی پرداختند و به این صورت، کابوکی تبدیل به نمایش و رقص دسته جمعی شد که توسط زنان به اجرا درمی‌آمد. بعد از مدتی، به دلیل اینکه نمایش با امور غیراخلاقی همراه شد و باعث شد حتی بعضی کابوکی را با مفاهیم نادرست بشناسند، در سال ۱۶۲۹ زنان از اجرای کابوکی منع شدند. از آنجا که کابوکی نمایش محبوبی بود، از پسران جوان برای به عهده گرفتن نقش زنان استفاده شد. دلیل انتخاب آن‌ها این بود که دارای عضلات و صدای ظریف‌تری نسبت به مردان بودند و جایگزین بهتری برای نقش زنان به حساب می‌آمدند. به همراه تغییر جنسیت بازیگران، تغییر دیگری نیز در نوع نمایش و رقص‌ها پیش آمد و آن اضافه شدن هیجان و حتی خشونت به اجراها بود. اما این تغییر نیز به انحراف کشیده شد و به دلیل فساد اخلاقی که بین بازیگران و بعضی از مشتریان پیش آمد، در سال ۱۶۵۲ از حضور پسران جوان به عنوان بازیگر جلوگیری به عمل آمد. در دوره Genroku در سال‌های (۱۶۸۸–۱۷۰۴) کابوکی به صورت یک نمایش رسمی درآمد. در این دوره کابوکی و نوع دیگری از تئاترهای خیمه‌شب‌بازی به نام ningyō jōruri که بعدها به نام bunraku شناخته می‌شد، به هم نزدیک شدند و در اجراها با یکدیگر همکاری کردند و از هم تأثیر گرفتند. نمایشنامه‌نویس معروف به نام Chikamatsu Monzaemon یکی از حرفه ای‌ترین نمایشنامه نویسان کابوکی، نمایشنامه‌های زیادی نوشته که مهم‌ترین آنها نمایشنامه Sonezaki Shinju (خودکشی بخاطر عشق)، که در اصل برای bunraku نوشته شده بود، برای کابوکی دوباره‌نویسی شد. در نیمه قرن ۱۸ به صورت مقطعی، از محبوبیت کابوکی کاسته شد و جای خود را به بونراکو که در طبقات پایین‌تر اجتماع پرطرفدار بود داد.
کابوکی بعد از انقلاب میجی

تغییرات فرهنگی زیادی که در سال ۱۸۶۸ بعد از سقوط شوگان تاکوگاوا رخ داد و نیز حذف فرهنگ سامورایی و آغاز ارتباط ژاپن با دنیای غرب، به روی کارآمدن مجدد کابوکی کمک بسیاری کرد. در این حال، بخاطر انزوای این تئاتر در دوران جدید، بازیگران تلاش کردند تا شهرت این تئاتر را در میان طبقات بالای اجتماع افزایش دهند و سبکهای سنتی را به مدرن تبدیل کنند. در طول بمباران جنگ جهانی دوم، تعداد زیادی از تماشاخانه‌های کابوکی تخریب شدند و اشغالگران بعد از جنگ اجرای کابوکی را ممنوع کردند. با اینهمه بعد از بین رفتن ممنوعیت، در سال ۱۹۴۷، نمایش کابوکی مجدداً به روی صحنه رفت.
تئاتر کابوکی امروز

تأثیرات جنگ جهانی دوم، دوران سختی را برای تئاتر کابوکی رقم زد. گذشته از خرابی و صدماتی که به بزرگترین شهرهای ژاپن وارد آمد، تمایل مردم برای پذیرش تفکرات و سبکهای متعلق به دوران گذشته، کم شده بود و کابوکی نیز از این موج جدید درامان نماند. کارگردانی به نام تتسوجی تاکچی، بخاطر ابداعاتی که در ساخت کابوکی کلاسیک ایجاد کرد و مسبب تولد دوباره کابوکی و جلب توجه مردم در ایالت «کانسای» شد. در میان تمام ستارگان جوانی که در کابوکی‌های او ایفای نقش نمودند، معروفترینشان ناکامورا گانجیرو بود که این دوره از اجراهای کابوکی را به افتخار او، نامگذاری کرده بودند. کابوکی، هنوز محبوب باقی‌مانده‌است و مشهورترین سبک تئاتر سنتی ژاپن محسوب می‌شود و بازیگران آن در تلویزیون و سینما نیز حضور دارند. در انیمیشن‌های سنتی ژاپن نیز از مفاهیم کابوکی استفاده می‌شود. علاقه به کابوکی به غرب نیز راه یافته‌است. بازیگران کابوکی تورهایی را در آمریکا و اروپا برگزار نموده‌اند و بعضی نمایشنامه نویسان غربی از مضامین کابوکی در آثارشان استفاده نموده‌اند. در ۲۴ نوامبر سال ۲۰۰۵، یونسکو از کابوکی، به عنوان یکی از شاهکارهای معنوی میراث بشریت نام برد.
برخی ارکان تئاتر کابوکی > طراحی صحنه

بخشی از صحنه نمایش در کابوکی، «هاناماچی» نامیده می‌شود، که در آن قسمتی از صحنه به شکل راهرویی به سمت تماشاگران باز می‌شود. این سکو در کابوکی نقش مهمی دارد و فقط راهرویی برای ورود و خروج‌ها یا راهی به سمت سکوی اصلی نیست، بلکه صحنه‌های مهمی روی آن اجرا می‌شود. صحنه کابوکی در طول قرن ۱۸ تغییرات زیادی کرد و مدرن تر شد. برای نمونه، اضافه شدن تعدادی حقه‌های نمایشی به صحنه مثل امکان غیب و ظاهر شدن بود. کابوکی می‌تواند به مفهوم تئاتر پیشرو یا تئاتر عجیب باشد.
برخی ارکان تئاتر کابوکی > سکوی چرخان (Mawari-butai)

سکویی که گرد و چرخدار است و حول سکوی اصلی و ثابت می‌چرخد و برای انتقال و تغییر صحنه ای به صحنه ای دیگر بسیار مناسب است.
برخی ارکان تئاتر کابوکی > Seri

سکوهایی که قابلیت افزایش یا کاهش ارتفاع دارند و برای بالا بردن یا پایین آوردن بازیگر در صحنه‌ها استفاده می‌شود.
برخی ارکان تئاتر کابوکی > Chūnori

تکنیکی است که در آن سیمی‌به لباس بازیگر متصل است و از آن برای به پرواز درآوردن بازیگر بالای سکو یا قسمت مشخصی از تالار نمایش استفاده می‌شود. امروزه این تکنیک‌ها کمتر مورد استفاده قرار می‌گیرد. در کابوکی نیز مانند بقیه هنرهای نمایشی ژاپن، جابجایی یا تغییرات در صحنه، گاهی وقتی بازیگر در حال بازی و پرده‌ها نیز باز هست، انجام می‌شود و اینکار با Hiki Dōgu یا واگن کوچک مخصوص اینکار انجام می‌گیرد.
برخی ارکان تئاتر کابوکی > Kuroko

به دستیاران صحنه گفته می‌شود که لباس یکدست مشکی می‌پوشند و تشخیص آن‌ها مشکل است و باید با سرعت وسایل صحنه را جابجا کنند و تغییرات را برای صحنه بعد نمایش در حال اجرا آماده کنند یا به بازیگر کمک کنند تا لباسش را به سرعت تعویض کند طوری که تماشاگران متوجه نشوند.
اصول اجرا

نمایشهای کابوکی در سه دسته جای می‌گیرند. تاریخی/خانوادگی/رقص.
اجراهای تاریخی اغلب دربارهٔ حوادث تاریخی بسیار مهم ژاپن بود. در دوره حاکمیت شوگان‌ها، سانسور شدیدی برای ممنوعیت انتقاد از دولت وقت انجام می‌شد و در نتیجه مضمون نمایشنامه‌ها راجع به وقایع دیگر مانند جنگ‌های سال ۱۱۸۰ یا ۱۳۳۰ ژاپن بود.
بر خلاف اجراهای تاریخی که بیشتر دربارهٔ طبقه سامورایی‌ها بود، اجراهای خانوادگی (داخلی)، دربارهٔ محدودیت‌ها و مشکلات اجتماعی، و بخصوص راجع به زوج‌هایی بود که بخاطر مشکلات و موانع نمی‌توانستند در این دنیا کنار هم زندگی کنند و تصمیم می‌گرفتند تا بعد از مرگ با هم باشند و خودکشی می‌کردند. در کابوکی از گریم و ماسک‌های مخصوصی (برای حیوانات یا موجودات غیرطبیعی) نیز استفاده می‌شود و رنگ‌های مورد استفاده نشانگر شخصیت نقشی است که بازیگر برعهده دارد.