stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ربیع الکاخی

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 El Kakhi with باشگاه ورزشی صفا in 2019:  El Kakhi with باشگاه ورزشی صفا in 2019
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Rabie Jamil Najib El Kakhi
زادروز:  ۹ اوت ۱۹۸۴ ‏(۴۰ سال)
زادگاه:  ماراکایبو
قد:  1.82 m
پست:  دروازه‌بان
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه ورزشی صفا
شمارهٔ پیراهن:  ۱۳
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۵–۲۰۱۱ |  باشگاه ورزشی صفا |   |   |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۵ |  Akhaa Ahli Aley |  ۶۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۱ |  Sadaka (futsal) |   |   |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۷ |  باشگاه ورزشی النجمه لبنان |  ۱۳ |  (۰) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۹ |  باشگاه فوتبال الانصار لبنان |  ۱۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۹–۲۰۲۱ |  باشگاه ورزشی صفا |  ۷ |  (۰) |
| ۲۰۲۲– |  باشگاه ورزشی صفا |  ۰ |  (۰) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۱۱–۲۰۱۳ |  تیم ملی فوتبال لبنان |  ۴ |  (۰) |
| ۲۰۱۱–۲۰۲۱ |  تیم ملی فوتسال لبنان (futsal) |   |   |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۲۰۲۱–۲۰۲۲:  Akhaa Ahli Aley (مربی دروازه‌بان‌ها)
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۱:۰۴, ۱۵ فوریه ۲۰۲۲ (UTC). :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۱:۰۴, ۱۵ فوریه ۲۰۲۲ (UTC). 
ربیع الکاخی (عربی: ربيع جميل نجيب الكاخي؛ زادهٔ ۹ اوت ۱۹۸۴) بازیکن فوتبال اهل لبنان بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی صفا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال لبنان و تیم ملی فوتسال لبنان بازی کرده‌است.
آیا راست‌روده گور است؟

جلد ۲۰۰۹ منتشر شده از «آیا رکتوم یک گور است؟» و مقالات دیگر.
«آیا رکتوم گور است؟» مقاله‌ای است که در سال ۱۹۸۷ توسط محقق لئو برسانی نوشته شده است. این یک از متون اولیه در نظریه کوئیر است (اگرچه برسانی هرگز خود را نظریه‌پرداز کوئیر نمی‌دانست) و دیدگاهی غیر اتوپیایی از جنسیت ارائه می‌دهد. این مقاله در سال ۲۰۰۹ در کنار دیگر مقالات برسانی بازنشر شد.
زمینه

برسانی «آیا رکتوم گور است؟» را در اوج اپیدمی ایدز در سال ۱۹۸۷ منتشر کرد. این عنوان از دو بیانیه سایمون واتنی، یک فعال ایدز الهام گرفته شده: این که ایدز «[با] تبدیل راست‌روده به گور، ماشین جدیدی برای سرکوب» تولید کرده است؛ و اینکه واکنش بهداشت عمومی به ایدز این بود که راست‌روده مردان همجنس‌گرا را غیرقابل نفوذ و «خارج از محدوده» بکند. جمله اول مقاله برسانی همچنان مشهور مانده است: «یک راز بزرگ در مورد سکس وجود دارد: اکثر مردم آن را دوست ندارند.»
مقاله اتوپیایی نیست و این میل به نگریستن شاعرانه و باصفا به زندگی اجتماعی همجنس‌گرایان پیش از ایدز را رد می‌کند، و می‌گوید که آنها اقتصادهای میل با نظم‌های ریشه‌دار اجتماعی بودند که بسیاری را شامل نمی‌شدند.
میراث

«آیا رکتوم یک قبر است؟» و کتاب برسانی در سال ۱۹۹۵ با نام هُموس (به انگلیسی: Homos)، توسط منتقد فرهنگی رابین ویگمن به عنوان بخشی از مبانی یک دیدگاه آشکارا ضداجتماعی در نظریه کوئیر تلقی می‌شود. این موضوع توسط نظریه‌پرداز دگرباش، تیم دین، مورد تردید قرار گرفته؛ او می‌گوید گای هاکونگهم این رشته فکری را در کتاب خود با الهام از دلوز و گاتاری، یعنی میل همجنس‌گرا (۱۹۷۲) به وجود آورد. برسانی هرگز خود را بخشی از نظریه‌پردازان کوئیر نمی‌دانست، اما با این وجود این مقاله به‌طور گسترده به عنوان یک متن اولیه در این زمینه تلقی می‌شود.
برسانی این مقاله را به همراه مجموعه مقالاتش با عنوان «آیا رکتوم گور است؟ و مقالات دیگر» (۲۰۰۹) کتاب کرد. «آیا رکتوم گور است؟» قدیمی‌تر از باقی مقالات است که حدود یک دهه بعدتر ارائه شده‌اند، حرکتی که توسط نظریه‌پرداز دگرباش برایان گلاوی به عنوان تلاشی برای اصلاح نظریه‌هایش دربارهٔ جنسیت تلقی می‌شود.
این عنوان توسط محققان دیگر نیز وام گرفته شده است، مانند «آیا رکتوم صاف است؟ (به انگلیسی: Is the Rectum Straight?)» توسط ایو کوسفسکی سدویک و «آیا لب‌ها گور هستند؟» (۲۰۱۱) توسط لین هافر.
اسماعیل‌آباد (سرباز)

| اسماعیل‌آباد | اسماعیل‌آباد |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: : مختصات: 
کشور: ایران
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: سرباز
بخش: مرکزی
دهستان: سرباز
جمعیت: ۳۸ نفر (سرشماری ۹۵)
اسماعیل‌آباد روستایی در دهستان سرباز بخش مرکزی شهرستان سرباز استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۳۸ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۹۰ | ۲۹ | —     |
| ۱۳۹۵ | ۳۸ | ۳۱٪+ |
دهستان کوخرد

| اطلاعات کلی | اطلاعات کلی |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: هرمزگان
شهرستان: بستک
بخش: کوخردهرنگ
مرکز دهستان: کوخرد
جمعیت: ۵٬۹۵۰ نفر
ارتفاع مرکز از سطح دریا: ۲۷۸ متر
تعداد آبادی: ۲۷
پیش‌شمارهٔتلفنی مرکز: ۰۷۶۴۴۳۹
دهستان کوخرد یکی از دهستان‌های بخش کوخردهرنگ از توابع شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان در جنوب ایران است. این دهستان، شامل ۲۷ روستای بزرگ وکوچک است.
جمعیت

جمعیت دهستان کوخرد طبق سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۸۵، برابر با ۵٬۹۵۰ نفر (۱٬۲۰۶ خانوار) بوده‌است
محدودهٔ دهستان کوخرد

دهستان کوخرد از شمال به رشتهٔ کوه ناخ و از سمت جنوب به رودخانه مهران و کوه خآب و از سمت مغرب به دهستان هرنگ که دیگر دهستان بخش کوخرد است، و از سمت مشرق به روستای چالهٔ کوخرد محدود می‌گردد.
پیشینه

دهستان کوخرد یکی از قدیمی‌ترین دهستان‌های بخش کوخرد در شهرستان بستک هرمزگان است. از گفتاره کهن سالان روایت است که کوخرد زرتشتینشین (گبر) بوده‌است و پنج هزار سال قبل از اسلام تاریخ دارد و در زمان قدیم به نام شهرسیبه معروف بوده‌است. کتاب تاریخ کامبریدج عن تاریخ ایران، جلد ششم از کوخرد وکاروان‌های بازرگانی و راه‌های آن دوران نام برده‌است.
بنا به گفته ریش‌سفیدان محل، نام قدیم کوخرد سیبه بوده‌است و حاکمان این محل مناطق بسیاری را زیر نظر داشته‌اند به‌طوری‌که خرما و محصولات کشاورزی از بستک و روستاهای اطراف آن که تحت تصرف آن‌ها بوده به سیبه «کوخرد» انتقال داده می‌شده‌است و در «بازار سیبه» که یکی از مشهورترین بازار منطقه در آن دوران بوده‌است به عرصهٔ فروش گذاشته می‌شده‌است.[نیازمند منبع] مردم سیبه پس از ورود دین اسلام در عهد خلیفه دوم عمربن خطاب مسلمان می‌شوند و نام سیبه را به «کُویِ خِرَد» تغییر می‌دهند که به معنای دیار عاقلان و دانایان و خردمندان و هوشیاران است که در اثر کثرت استعمال و با گذشت زمان به کوخرد تبدیل می‌شود.[نیازمند منبع]
روستای کوخرد در ۲ کیلومتری شمال رودخانه مهران واقع است.
روستاهای تابعه

دهستان کوخرد در جلسه مورخ ۲۸ / ۶/ ۱۳۸۳ هیئت دولت بنا به پیشنهاد شمارهٔ مورخ ۲۹ / ۶/ ۱۳۸۳ وزارت کشور و به استناد ماده (۱۳) قانون تعاریف و ضوابط تقسیمات کشوری- مصوب ۱۳۶۲- با رعایت تصویب‌نامه شماره ۵۸۵۳۸/ت۲۶۱۱۸هـ مورخ ۲۲ /۱۲ /۱۳۸۰ تغییرات و اصلاحات تقسیماتی زیر را در استان هرمزگان ارتقاء دهستان کوخرد تصویب نمودند. «دهستان کوخرد» «دهستان کوخرد» ۲۷ روستا توابع دارند که در سمت مشرق دهستان قرار دارند و به شرح زیر است: «آسو (بستک)، بار، بار ترک، بدمستان، بربار، پر احمد، پر درو، تخت گرو (نخل گرو)، تشتو، تلخ اطهر، چاله، چارون، دیخور، دهنو کوخرد، صالح‌آباد (شهرک فجر)، عالی جان، کرون (بستک)، کنارزرد، کوخرد، کوران، کوردان، گریند، گوچی، لاور شیخ، لاور دین، مِهران، پس دوچنگ، مزاجان و یُرد در تابعیت شهرستان بستک است.».
در آن زمان[نیازمند منبع] مرکز بلاد یا منطقه، روستای کوخرد (سیبه) بود.
در آن دوران افرادی به نام حاکم زندگی می‌کردند، قلعه وقشون هم داشتند و از مردمان فقیر هفتاد یا هشتاد روستای توابع باج و خراج می‌گرفتند و از این راه امرار معاش می‌کردند، نخلستانهای اطراف بستک وزمین‌های کشت دیم به کُوخِردی‌ها تعلق داشت، هرسال یک بار از کوخرد افرادی به بستک می‌آمدند ودرختان میوه را غرس می‌کردند، کوخرد قدیمی‌ترین مناطق شهرستان بستک است.
آثار و بناهای تاریخی بسیاری وجود دارد که گویای این قدمت و تاریخ است.
دهستان کوخرد که تاریخ گذشتهٔ آن به دورهٔ قبل از اسلام بر می‌گردد بدین صورت در زبان عامیان وجود دارد که مردمانی در شهر بزرگی به نام «شهرسیبه» زندگی می‌کردن که این مردمان بر اثر سیلی عظیم که از آبراه‌های کوه‌های شمال آن کوه ناخ به وجود آمده از بین رفته‌اند و تعدادی باقی‌مانده‌اند که بنای روستای کوخرد را نهادند.
در این دهستان آثار بسیاری از گذشتگان دور مردمان «شهرسیبه» بدست آمده‌است. آثار تاریخی گوناگونی نیز وجود دارد که هر عابری یا هر شیفته تاریخی به سوی او می‌شتابد.
آثار تاریخی > دوگنبدان

مقالهٔ اصلی: آرامگاه علمای کوخرد
مجموعهٔ دو گنبدان، آرامگاه علمای کوخرد است. این آرامگاه‌ها در میان گورستان دهستان کوخرد و در هزار متری غرب دهستان واقع شده‌است. این بنای تاریخی توسط یکی از مشهورترین معماران شهرستان بستک، حاج محمد شریف کاظم معمار بنیادگذاری شده‌است. این بنای تاریخی و مذهبی، به عنوان یکی از آثار ملی توسط سازمان میراث فرهنگی کشور با نام «مجموعهٔ دو گنبدان» به ثبت رسیده‌است. این اثر برجسته و تاریخی بین سال‌های ۱۱۴۹ تا ۱۱۵۱ه. ق. ساخته شده و یکی از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران است.
مجموعهٔ دو گنبدان، در ابتدای ورودی مرکز بخش کوخرد از مسیر بستک به کوخرد و در غرب کوخرد قرار دارد. این اثر فرهنگی به سبک و شیوه معماری هندی ساخته شده‌است و چندین بار توسط خیرین و انجمن میراث فرهنگی کوخرد بازسازی شده‌است.
آثار تاریخی > شهر باستانی سیبه

مقالهٔ اصلی: شهر سیبه
شهر سیبه (کوخرد) یکی از شهرهای باستانی شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان در جنوب ایران است. این شهر تاریخی (ساسانی) در بخش کوخرد واقع است. بخشی از این شهر تاریخی در حال حاضر زیر دهستان کنونی «کوخرد» مدفون است و روی بخش دیگری از آن گورستان، این دهستان قرار گرفته‌است. باستان‌شناسان از آن به عنوان شهر فراموش شده ساسانیان یاد می‌کنند.
آثار تاریخی > حمام سیبه

مقالهٔ اصلی: حمام سیبه
حمام سیبه نام گرمابه‌ای تاریخی است در روستای کوخرد از توابع بستک واقع در بخش کوخرد شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان. حمام سیبه که برای منطقه حائز اهمیت است به گفته باستان‌شناسان مربوط به دوره قبل از اسلام است. حمام سیبه، از آثار تاریخی و از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران است.
حمام سیبه به صورت برکه‌ای سربسته با شیارهایی در اطراف آن در زیر زمین مدفون بوده که با آمدن باران بخشی از این سازه قدیمی و تاریخی و یکی از آثارهای مهم باستانی کوخرد از زیر خاک نمایان می‌شود.
آثار تاریخی > ترنه

مقالهٔ اصلی: ترنه
تِرِنُه به سازههای دایره مانندی گفته می‌شود که در میان رودخانه مهران بخش کوخرد قرار گرفته‌اند که یکی از نقاط دیدنی استان هرمزگان است. ساخت چنین سازه‌هایی کهن در میان آب رودخانه بسیار شگفت‌انگیز است. این قنات‌ها و همچنین ترنه در زمان زرتشتیان که پیش از اسلام در سیبه (نام قدیم کوخرد) زندگی می‌کردند ساخته شده‌است و یکی از آثار باستانی بخش کوخرد است، این بنا در دی ماه ۱۳۸۲ خورشیدی به ثبت آثار ملی ایران رسیده‌است.
این ساختمان‌ها آب شیرین را از یک سوی رودخانه شور به سوی دیگر می‌بردند و بخش‌های این سازه از پائین و زیر آب به هم وصل بودند. آب یک رشته از این قناتها به‌وسیله «ترِنه» به آن سوی رودخانه مهران برده می‌شده و به زمین‌های کشاورزی می‌رسیده‌است.
آثار تاریخی > قلعه‌های شهرسیبه

شهر سیبه (کوخرد) دارای سه قلعه مهم بوده‌است:
مقالهٔ اصلی: قلعه سیبه
دژی تاریخی است در دهستان کوخرد که یکی از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران است. قلعه سیبه مقر حاکم قلمرو سیبه در زمان زرتشتیان (گورها) بوده‌است که بر این منطقه حاکم بوده‌اند.
مقالهٔ اصلی: قلعه آماج
قلعه آماج، یکی از دژهای تاریخی منطقه کوخرد است.
این قلعه در زمان حکومتی سیبه بر منطقه وجود داشته‌است و قرارگاه لشکر حاکم سیبه بوده‌است.
مقالهٔ اصلی: قلعه توصیله
قلعه توصیله یکی از قلعه‌های سه‌گانه و تاریخی کوخرد است. پیشینیان کوخرد یعنی منطقه تاریخی سیبه در نگهداری و نگهبانی از جان و مال و چاه‌ها و نخلستان‌ها و کشتزارهای خود در دو رشته کوه‌های شمالی و جنوبی کوخرد قلعه‌ها و استحکاماتی داشته‌اند که هنوز آثار آن‌ها باقی‌مانده‌است. دژی به نام قلعه توصیله در قله کوه پَرِ توصیله در گری زامردان در کوه ناخ در شمال کوخرد ساخته بوده‌اند. در روزگار حکمران وقت سیبه بر منطقه نگهبانانی در این قلعه نظارت ورود و خروج وراهای قلعه سیبه و منطقه را به عهده داشته بوده‌اند و به حکم موقعیت قلعه که بر فراز قلهٔ کوهی بلند قرار داشته بود تمام منطقه سیبه و راه‌های پیرامون آن به‌وسیله دیده‌بان‌ها نظارت می‌شده‌است.
آثار تاریخی > بازار سیبه

منطقهٔ کوخرد دارای یک بازار بزرگ به نام «بازار سیبه» بوده‌است که خرابه‌های این بازار هنوز در یک کیلومتری کوخرد از طرف مغرب به چشم می‌خورد. همچنین خراب‌های خانه‌های سیبه که از سنگ و ساروج ساخته شده بوده‌اند، در اثر سیل سال ۱۳۷۱ خورشیدی در درواه شمو که سابقاً به نام درواه (عالی) معروف بود از زیر خاک بیرون آمده بود. بازار سیبه یک بازار بسیار بزرگ به شکل مستطیل بوده‌است که از شمال به‌طرف جنوب، این بازار در دره عالی قرار داشته، که آثارش هنوز باقی‌مانده‌است.
اهالی کوخرد در زمان قدیم به شغل کشاورزی و دام پروری مشغول بوده‌اند، آثار وشواهد موجود نشان می‌دهد که زندگی روستائی وتلاش‌ها وفعالیتهای تولیدی کشاورزی از روزگار پیش و حتی قبل از اسلام در منطقه کوخرد وجود داشته‌است و این منطقه آباد و به نام «سیبه» معروف بوده‌است.
در کوه‌های شمالی وجنوبی کوخرد دوحلقه چاه قدیمی وجود دارد، یکی در کوه شمالی کوخرد که به نام کوه ناخ معروف است، در دره‌گری زامردان، ودیگری در کوه جنوبی (کوه زیر) و به نام پشت قلات معروف است.
دهستان فعلی کوخرد جدید است، ولی ساختمان قدیمی کوخرد که به نام «سیبه» معروف بوده در مغرب دهستان فعلی قرار داشته وبسیار بزرگ بوده‌است که هنوز آثار حمام و برج و بارو وزیر زمین‌ها و آب انبارهایش (برکه) وجود دارد که بشکل مستطیل می‌باشند و از سنگ وساروج ساخته شده‌است، آب انبار حوض یا استخر سرپوشیده‌ای است که برای ذخیره آب معمولاً در زیر زمین ساخته می‌شود. در مناطق کم‌آب و کویری آب‌انبار را از آب باران یا جویبارهای فصلی پر می‌کنند. آب معمولاً در زمستان ذخیره شده و در تابستان به کار می‌رود. آب انبارها از جمله تأسیسات وابسته به قنات هستند. نحوه ساخت آب انبار، تصفیه و عایق بندی آن با اصول مهندسی و علمی مطابقت دارد. برای تصفیه از روش‌های فیزیکی و شیمیایی استفاده می‌شود. ته‌نشین شدن مواد زاید، اضافه کردن حجم مشخصی از نمک به منظور تجزیه آن و میکروب کشی توسط کلر آزاد شده، استفاده از ترکیبات آهکی جهت گندزدایی و استفاده از کیسه‌های زغال به منظور بوگیری از جمله این روش‌ها است.
آثارهای گوناگون وبقایای قلعه‌ها وخرابه‌های قناتها که در کوه شمالی و جنوبی، وجود دارند از قدیمی بودن این دهستان
سخن می‌گویند، نزدیک آثار حمام‌ها که قبلاً ذکر شد
چاهی بعمق ۲۵ متر دیده می‌شود که دارای ساختمان
بسیار قدیمی است و به نام چاه عالی معروف است، مردم
معتقدند آب آن بسیار شیرین بوده وقبل از اسلام ده
آبادی بود که متعلق به زرتشتیان بود است، در کوه‌های شمال کوخرد آثاری مانند قلعه‌هایی وبرج وجود دارد که از
زمان گبرها به جا مانده‌است. گویند نام سیبه نام یکی از متنفذین ملوک الطوایفی یهود یا زرتشتی بوده‌است که ساختمان چاه‌ها و قلعه‌های مذکور به او نسبت داده شده‌است مانند (قلعه سیبه)، که قبل از اسلام در سیبه (کوخرد) زندگی می‌کرده أند.
آثار تاریخی > پاراو کوخرد

مقالهٔ اصلی: پاراو کوخرد
پاراو کوخرد نام دورشته قنات است درغرب وشمال وجنوب دهستان کوخرد در بخش کوخرد شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان و از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران واقع شده‌است.
بقایا و آثار این قناتها هنوز باقی‌مانده‌است. ویکی از آثارهای دوران (ساسانیان) است.
قنات یا کاریز «در تلفظهای محلی گاه کهریز» نیز نامیده می‌شده‌است. کانالی است که از دیر باز برای مدیریت آب در زمین می‌ساخته‌اند. کاریز یا قنات به رشته چاه که آب یک «مادر چاه عمیق» را برای شرب وکشت وکار به سطح زمین می‌رساند گفته می‌شود. از طرف غرب کوخرد تادشت پاراو دورشته قنات بوده‌است که چاه‌های آن هنوز به نام (قنات پاراو کوخرد) مشهور است، و مردم آنهارا متعلق بدوران پیش از اسلام می‌دانند وبزمان ولایت سیبه تعلق می‌دانند.
آثار تاریخی > سد بز

مقالهٔ اصلی: سد بز
سد بز، در جنوب رودخانه مهران وزیر تنب جلالی آثار سدی بزرگ وجود دارد که به نام «سد بز» معروف است، این سد در سال ۱۱۰۰ هجری قمری قبیله آل جعفر بنیان کردند، ولی در اثر هجرت بنیادگذاران سد به سوی شارجه وتعمیر نشدن سد و بعلت بارش باران و جمع شدن آب در پشت سد، در سال ۱۳۰۱ هجری قمری سد شکست وبا شکستن سد مردم نخل‌ها وباغ وبستانهایشان را ازدست دادند، آثار این سد بزرگ حکایت از قدیمی بودن کوخرد دارد، ویکی از آثار مهم وتاریخی کوخرد به‌شمار می‌آید، و در دره بست گز آثاری در سنگ نقش شده‌است وجداولی درسنگ حفر شده که از آثار (حاجی جعفر گَپ) است در دره بست گز.
از غرب دره کنخور تپه‌ای است به نام پَرحَسِینو در این تپه تخته سنگ بزرگی وجود دارد، ازوسط این تخته سنگ چشمه آب کوچکی جاری است که حالا ربع اینچ و شاید هم کمتر آب دارد، در پائین این چشمه یک
ظرف ظرف سفالی (احسن تار) از قدیم گذاشته شده‌است که این آب قطره قطره بداخل «احسن» (ظرف سفالی) ریخته می‌شود و در احسن جمع می‌شود، بیابان گردها از این آب استفاده می‌کنند، وجود این‌گونه آثار زندگی باستانی و نیز تاریخچه‌های آن‌ها که به صورت داستان سینه به سینه نقل وضبط شد است در اغلب نقاط دهستان کوخرد و روستاهای توابع آن وجود دارد که تحقیق دربارهٔ آن‌ها از راه پزوهش‌های محلی و مطابقت دادن آن‌ها باهم نکات تاریکی از زندگی مردمی که سالیان پیش در این منطقه می‌زیسته‌اند روشن خواهد نمود که آن خود موضوع کتاب دیگری می‌تواند باشد.
سیبه در دوران قدیم > مسجد جامع قبله

مقالهٔ اصلی: مسجد جامع قبله
مسجد جامع قبله نام مسجدی است واقع در دهستان کوخرد در بخش کوخرد شهرستان بستک استان هرمزگان ایران. این مسجد در سال ۱۳۱۰ هجری قمری ساخته شده‌است.
ومبلغ یک هزار (۱۰۰۰) تومان خرج مسجد شده بوده‌است، واستادی که مسجد بنیان کرده بود حاجی ملا محمد شریف کاظم نام داشته‌است، وامام مسجد به نام حاجی ملا مصطفی کوخردی معروف بوده‌است، که ایشان جَّد حاجی ملا مصطفی کهتوئی کوخردی هستند وتاسال ۱۳۳۰ هجری قمری امامت مسجد بر عهده داشته بوده أند، ودرماه رجب سال ۱۳۳۰ هجری در گذشته‌است. مسجد قبله یک تحفه فنی معماری اسلامی وتاریخی بوده‌است ویکی از آثار باستانی کوخرد به‌شمار می‌آمده‌است، همچنین دربغل برکه که به (برکه وه مسجد) معروف است یک درخت گز بزرگی وجود داشته بوده‌است (که البته حالا این درخت وجود ندارد)، این درخت به نام «گز سیبه» معروف بوده‌است، از این ماجراها هشتاد در صد کوخردی‌ها اطلاع دارند وباز گو می‌کنند.
سیبه در دوران قدیم > چاه چرخ گاوی

چاه چرخ گاوی یا در گویش بومی لارستانی و کُوخِردی گاو و گوچه یکی از ابزار آبیاری ابتکاری و جالب است که سالیان دراز برای تأمین آب کشاورزی در جنوب ایران به ویژه در بخش کوخرد شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان معمول بوده‌است، اهمیت این روش در آن است که با یک سیستم ساده نیروی محرک گاو را که در جهت افقی است در یک جهت عمودی که صرف بالا آوردن مشک سی لیتری آب از درون چاه می‌شود تبدیل می‌نماید.
چاه چرخ گاوی یا (گاو و گوچه) همان‌طور که به گویش محلی آن را می‌نامند، ابتکاری بسیار شگفت انگیر وجالب از دوران پیشین در منطقه بستک هرمزگان و به ویژه سیبه قدیم بوده‌است. این ابتکار تنها وسیلهٔ آن دوران برای تهیهٔ آب بوده‌است که بوسیلهٔ مردمان زحمت کش منطقه به وجود آمده بوده‌است. نیاز آب در این منطقهٔ گرمسیری مردم را وادار کرده بود که دست به چنین ابتکاری جالب بزنند و چاه‌های چرخ گاوی را ایجاد نمایند، در آن دوران تنها مصدر آب در منطقه به اضافهٔ قنات از چاه چرخ گاوی بوده‌است که این أخیر بوسیلهٔ نیروی گاو و گاویار آب از قهر چاه به بالا کشیده می‌شده‌است و مورد استفاده مردم و آبیاری باغ‌ها و محصولات کشاورزی قرار می‌گرفته‌است. در حال حاضر این روش و این ابتکار جالب آبیاری به گوشهٔ فراموشی سپرده شده‌است، و شاید به کلی نابود وناپدید گردیده‌است، وموتورهای برقی و پمپ آب جای آن‌ها هارا گرفته‌است، منتهی در بعضی جاها آثاری از آن برجای مانده‌است که به صورت مخروبه ومتروکه دیده می‌شود، وجود آثار این ابتکار جالب و این روش آبیاری در منطقه، امروزه یکی از آثارهای باستانی منطقه به‌شمار می‌آید، و در فرهنگ مردم منطقه نقش مهمی دارد.
قابل ذکر است که کشاورزی، دامداری سنتی، مرغداری و صنعتی از جمله بخش‌های فعال اقتصادی این دهستان است، مرغداری کوخرد یکی از بزرگ‌ترین مرغداری‌های منطقه‌است، در سال ۱۳۶۸ خورشیدی به عنوان تولید کنند نمونه کشور شناخته شده‌است.
فهرست منابع و مآخذ

محمدیان، کوخردی، محمد، “ (به یاد کوخرد) “، ج۱. ج۲. چاپ اول، دبی: سال انتشار ۲۰۰۳ میلادی.
محمدیان، کوخردی، محمد،  (شهرستان بستک و بخش کوخرد) ، ج۱. چاپ اول، دبی: سال انتشار ۲۰۰۵ میلادی.
دکتر: رحمه، عبدالله، بن عبدالرحمن، “ (الامارات فی ذاکرة ابنائها) “، ج۳. سال انتشار ۱۹۹۰ میلادی به (عربی).
سلامی، بستکی، احمد.  (بستک در گذرگاه تاریخ)  جلد دوم چاپ اول، ۱۳۷۲ خورشیدی.
عباسی، قلی، مصطفی،  «بستک وجهانگیریه»،  چاپ اول، تهران: ناشر: شرکت انتشارات جهان معاصر، سال ۱۳۷۲ خورشیدی.
بنی عباسیان، بستکی، محمد اعظم،  «تاریخ جهانگیریه»  چاپ تهران، سال ۱۳۳۹ خورشیدی.
نشریه فرهنگ کوخرد، شماره پنجم، سال سوم، فروردین ۱۳۸۸ خورشیدی.
محمدیان، کوخردی، محمد،  (مشایخ مدنی) ، چاپ دوم، دبی: سال انتشار ۲۰۰۲ میلادی.
محمدیان، کوخردی، محمد،  (پَرندگان کوخرد) ، ج۱. چاپ اول،: سال انتشار ۲۰۰۹ میلادی.
حبیبی، احمد.  (دُّر دری در کناره‌های خلیج فارس)  ناشر همسایه قم، انتشار سال ۱۳۷۵ خورشیدی.
مهندس: موحد، جمیل. (بستک و خلیج فارس) چاپ اول، تهران: سال انتشار ۱۳۴۳ خورشیدی.
بالود، محمد.  (فرهنگ عامه در منطقه بستک)  ناشر همسایه، چاپ زیتون، انتشار سال ۱۳۸۴ خورشیدی.
الکوخردی، محمد، بن یوسف، (کُوخِرد حَاضِرَة اِسلامِیةَ عَلی ضِفافِ نَهر مِهران Kookherd, an Islamic District on the bank of Mehran River) الطبعة الثالثة، دبی: سنة ۱۹۹۷ للمیلاد.
Human Anthropology in Persia
بختیاری، سعید،  «اتواطلس ایران» ، “ مؤسسه جغرافیایی وکارتگرافی گیتاشناسی، بهار ۱۳۸۴ خورشیدی.
دکتر:القاسمی، سلطان، بن محمد،  «(سرد الذّاتْ)» ، المؤسسة العربیة للدراسات والنشر ۲۰۰۹ میلادی.
Peter Jackson and Lawrence Lockhart (Ed) (1986), Vol. 6th, The Cambridge History of Iran: Cambridge University Press
القاسمی، کامله، بنت شیخ عبدالله، (تاریخ لنجة)  مکتبة دبی للتوزیع، الامارات: الطبعة الثانیة عام ۱۹۹۳ للمیلاد
الوحیدی الخنجی، حسین بن علی بن احمد،  «تاریخ لنجه»،  الطبعة الثانیة دبی: دارالأمة للنشر والتوزیع، ۱۹۸۸ للمیلاد
اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران [Atlas Gitashenasi Ostanhai Iran] (Gitashenasi Province Atlas of Iran)
محمد، صدیق، عبدالرزاق،  «صهوة الفارس فی تاریخ عرب فارس»،  چاپ اول، شارجه: چاپ خانه المعارف، ۱۹۹۳ میلادی.
العصیمی، محمد بن دخیل، (عرب فارس)،  چاپ اول، دمام (عربستان سعودی): انتشاراتی الشاطیء الحدیثة، ۱۴۱۸ هجری قمری.
حاتم، محمد بن غریب، تاریخ عرب الهولة،  چاپ اول، قاهره: دارالعرب للطباعة والنشر والتوزیع، ۱۹۹۷ میلادی.
محمدیان، کوخردی، محمد. (وصف کوخرد)  ج۱. چاپ دوم، دبی: سال انتشار ۱۹۹۸ میلادی.
ذکرت کوخرد فی واحد من اهم المراجع الاجنبیة التاریخیة عن ایران فی سنة ۱۶۴۹ للمیلاد، وهو کتاب: (کامبریدج عن تاریخ ایران)، فی المجلد السادس.
جامعة اوکسفورد عام ۲۰۰۱ للمیلاد.
Peter Jackson and Lawrence Lockhart (Ed) (1986), Vol. 6th, The Cambridge History of Iran: Cambridge University Press
دکتر: اقتداری، لارستانی، احمد. (لارستان کهن)  ج۱. چاپ دوم، شرکت انتشارات جهان معاصر، تهران چاپ دوم، سال ۱۳۷۱ خورشیدی.
بردال، حسن، و عباسی، داریوش. (هرمزگان)  ناشر:اداره کل فرهنگ وارشاد اسلامی استان هرمزگان، چاپ: مبینا، بندر عباس، سال ۱۳۸۸ خورشیدی.
مهندس:، حاتم، محمد، غریب“ «تَاریخْ عَرَب الّهْولَة Huwala Arab History» “، دولة الکویت، ج۱. چاپ سوم، القاهرة، مصر، دارالأمین للطباعة والنشر والتوزیع، ۸ شارع أبوالمعالی، سال انتشار ۱۹۹۷ میلادی، Engineer: Mohammed gharhb Hatem , third edition: Egypt (Cairo),1997 & 2013
محمد، صدیق «تارخ فارس» صفحه‌های (۵۰–۵۱)، چاپ سال ۱۹۹۳ میلادی.
تصویب نامه بخش کوخرد
شبین قره‌حصار

| شبین قره‌حصار | شبین قره‌حصار |
| --- | --- |
منطقه مسکونی : منطقه مسکونی 
کشور: ترکیه
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی+۳ (TRT)
شبین قره‌حصار (به ترکی استانبولی: Şebinkarahisar) شهری است در کشور ترکیه که در استان گره‌سون واقع شده‌است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی ۱۱٬۵۹۹ نفر و بر اساس برآوردهای سال ۲۰۰۹ میلادی ۹٬۵۰۰ نفر می‌باشد.
مسجد کرسی

مسجد کُرسی یکی از ۹ باب مسجد روستای بیجگان بوده که از بناهای تاریخی و زیبای شهرستان دلیجان محسوب می‌شود. مسجد از بناهای دوره صفویه بوده که دارای طول ۱۴ و عرض ۱۰ متر بوده و سقفی تیرپوش می‌باشد. درون طاقچه‌ای در مسجد، لوح سنگی به چشم می‌خورد که بر روی آن به خط ثلث، تاریخ بهره‌برداری مسجد، شعبان ۹۶۲ و توسط خواجه محم بن شیخ بیجقانی حجاری ذکر شده است.
بهار سومخ

| بهار سومخ | بهار سومخ |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳۰ مارس ۱۹۷۵ (۴۶ سال) تهران
ملیت: ایرانیتبار آمریکایی-یهودی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۲-اکنون
همسر: کلیتن فرچ
بهار سومخ (به انگلیسی: Bahar Soomekh) (زاده ۳۰ مارس ۱۹۷۵ در شهر تهران) بازیگر یهودی تبار ایرانی-آمریکایی است که در سینمای هالیوود به فعالیت در زمینه بازیگری اشتغال دارد.
وی در فیلم‌های مطرح تصادف، مأموریت غیرممکن ۳ و اره ۳ بازی کرده‌است.
زندگی‌نامه

بهار در سال ۱۹۷۹ بخاطر وقوع انقلاب ایران در سن ۴ سالگی به همراه والدین و خواهرش صبا سومخ به لس آنجلس، کالیفرنیا آمد. او در دانشگاه کالیفرنیا، سانتا باربارا تحصیل نمود و در یک شرکت مشغول به کار شد. همزمان او به کلاس‌های بازیگری نیز می‌رفت. اولین بازی بهار در سن ۲۷ سالگی در شوی تلویزیونی «Without a Trace» در قالب یک بازیگر میهمان بود. او در سال ۲۰۰۴ در فیلم تصادف ساخته پاول هگیس به ایفای نقش پرداخت. او همچنین در فیلم سیریانا بازی کرد که البته نقش او در نسخه اکران فیلم حذف شد. از دیگر فیلم‌های مطرحی که بهار در آن به ایفای نقش پرداخته می‌توان به «سریال ۲۴»، «مأموریت غیرممکن ۳» و «اره ۳» اشاره کرد. او در فیلم اره ۳ نقش دکتر لین را بازی کرد که یکی از مهمترین بازی‌های او به حساب می‌آید.
بهار در سال ۲۰۰۶ از سوی مجله پیپل در لیست ۱۰۰ زن زیبای جهان قرار گرفت.
ازدواج

بهار در سال ۲۰۰۱ با یک مدیر تجاری به نام کلیتون ازدواج کرد. کلیتون برای ازدواج با بهار دینش را به یهودی تغییر داد. حالا آنها دارای سه فرزند هستند.
فیلم‌شناسی

درست مثل یک زن (۲۰۱۲)
اره سه‌بعدی (۲۰۱۰)
اره ۶ (۲۰۰۹)
اره ۵ (۲۰۰۸)
اره ۴ (۲۰۰۷)
اره ۳ (۲۰۰۶)
مأموریت غیرممکن ۳ (۲۰۰۶)
۲۴ (مجموعه تلویزیونی) (۲۰۰۵)
سیریانا (۲۰۰۵)
تصادف (۲۰۰۴)
تنفس (۲۰۰۴)
هتل عریان (۲۰۰۳)
الفردو اسپیگا

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Alfredo Espiga Rovira
زادروز:  ۱۱ اکتبر ۱۹۲۳
زادگاه:  بادالونا
تاریخ مرگ:  ۲۲ اوت ۱۹۵۱ (۲۷ سال)
محل مرگ:  ماستریخت
پست:  هافبک
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۴۷–۱۹۵۱ |  باشگاه فوتبال سابادل |  ۷۹ |  (۰) |
| مجموع |   |  ۷۹ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
الفردو اسپیگا (انگلیسی: Alfredo Espiga; ۱۱ اکتبر ۱۹۲۳ – ۲۲ اوت ۱۹۵۱) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سابادل و باشگاه فوتبال بارسلونا اشاره کرد.