عملیات آناکوندا
نبرد > ۳ و ۴ مارس ۲۰۰۲ > نبرد کوه تاکور غار

مقالهٔ اصلی: نبرد کوه تاکور غار
در روز دوم عملیات، ژنرال هاگنبک و سرهنگ ویرچینسکی تصمیم به ایجاد تغییراتی گرفتند. از آنجایی که بسیاری از سربازان در موضع مسدود کننده جنوبی هنگ ۱۸۷ پیاده‌نظام مجروح شده بودند، هاگنبک تصمیم گرفت نیروها را از انتهای جنوبی دره خارج کند. در عوض، آنها را به موضع شمالی منتقل کرد تا به تیپ سوم لشکر ۱۰۱ هوابرد در انجام پاکسازی از شمال به جنوب در امتداد خط‌الراس شرقی کمک کند. گردان ۱۸۷ پیاده‌نظام سرهنگ دوم ران کورکران حدود ساعت ۸:۰۰ شب در ۳ مارس به منطقه شمالی رسید و پاکسازی محتاطانه خود را به سمت جنوب آغاز کرد و با هیچ مقاومتی مواجه نشد. مشخص شد که مدافعان کف دره را ترک کرده‌اند. تا پایان روز، آنها با موفقیت مسیر امنی را به دامنه کوه تاکور غار باز کرده و اطلاعات بسیار بهتری نسبت دربارهٔ تروریست‌ها پیدا کرده بودند که ثابت شده بود قدرتمندتر از آنچه در ابتدا پیش‌بینی می‌شد، هستند.
ژنرال هاگنبک همچنین اقداماتی را برای رسیدگی به چالش‌هایی که تیم حمله هوایی در روز اول عملیات با آن مواجه شده بود، انجام داد. هلیکوپترهای آپاچی آسیب‌های قابل توجهی دیده بودند و مشخص شده بود که هواپیماهای AC-130 در برابر آتش زمینی آسیب‌پذیر هستند و آنها را برای عملیات روزانه نامناسب می‌کند. علاوه بر این، تیم‌های مراقبت نبرد نیروی هوایی کافی برای برآورده کردن تقاضا برای حملات هدایت‌شونده دقیق علیه مواضع القاعده وجود نداشت. برای مقابله با این مسائل، سنتکام پنج فروند هواپیمای A-10 تاندربولت II را مستقر کرد. این هواپیماهای مستحکم نه تنها در برابر آتش زمینی بسیار کمتر آسیب‌پذیر بودند، بلکه می‌توانستند در طول ساعات روز بر فراز میدان نبرد باقی بمانند و بدون نیاز به کمک تیم‌های مراقبت نبرد نیروی هوایی، حملات دقیق انجام دهند.
در اواخر شب ۳ مارس، سرهنگ دوم پیت بلبر از سرتیپ گرگوری تربون، فرمانده نیروی ضربت ۱۱ (TF 11)، اطلاعیه‌ای دریافت کرد مبنی بر اینکه دو تیم آتش SEAL به فرماندهی ناوسروان ویک هایدر قرار است به دره شاهی‌کوت وارد شوند. دو تیم آتش SEAL، ماکو ۳۰ و ماکو ۲۱، قصد داشتند پست دیدبانی را در دو انتهای دره ایجاد کنند. یک تیم به قله تاکور غار می‌رفت که بر ورودی جنوبی به دره شاهی‌کوت تسلط داشت. به دلیل محدودیت‌های زمانی، برای رسیدن تیم‌ها به قله قبل از طلوع آفتاب، نیاز به ورود با هلیکوپتر بود. هایدر درخواست مجوز برای تغییر ورود به ۲۴ ساعت بعد، به شب بعد را داد، اما دستور داده شد که ورود برای ارائه پشتیبانی نیروهای عملیات ویژه به عملیات حیاتی است. در ابتدا، نقطه ورودی ۱۴۰۰ متری (۱۵۰۰ یارد) در شرق قله شناسایی شد، اما به دلیل محدودیت‌های زمانی غیرقابل کنترل، نیروهای SEAL ماکو ۳۰ مجبور به ورود به خود قله شدند. حتی با وجود اینکه تمام تصاویر هوایی هیچ نشانه‌ای از زندگی در قله تاکور غار نشان نمی‌داد، ناوسروان هایدر طبق رویه عملیات ویژه به تیم دستور داد که در صورت مشاهده هرگونه نشانه، مأموریت لغو می‌شود.
تیم آتش SEAL، ماکو ۳۰، در ساعت ۲۳:۲۳ در ۳ مارس سوار یک هلیکوپتر شینوک شد. با این حال، شینوک دچار مشکلات موتوری شد و شینوک‌های جدید برای جایگزینی هلیکوپترهای اصلی اعزام شدند. این تأخیر به این معنی بود که نیروهای SEAL نمی‌توانستند تا ساعت ۰۲:۳۰ در ۴ مارس در منطقه فرود شرق قله وارد شوند، که زمان کافی برای رسیدن به قله قبل از روشنایی روز را فراهم نمی‌کرد. به بلبر اطلاع داده شد که نیروهای SEAL مجبور به ورود به قله شدند تا دستور ورود ماکو ۳۰ در آن شب را اجرا کنند. نیل ۲۲، یک فروند ای‌سی-۱۳۰، قله را شناسایی کرد و با عدم مشاهده فعالیت دشمن، قله کوه را امن اعلام کرد. سپس قبل از رسیدن شینوک، برای پشتیبانی از نیروهای دیگر فراخوانده شد.
تقریباً ساعت ۰۳:۰۰، شینوک تلاش کرد در بالای کوه فرود آید. با نزدیک شدن آنها، خلبانان و نیروهای SEAL رد پاها در برف و سایر نشانه‌های فعالیت انسانی را مشاهده کردند. در حالی که آنها در مورد لغو احتمالی مأموریت بحث می‌کردند، هلیکوپتر با آتش مؤثر آرپی‌جی مواجه شد. دو گلوله آرپی‌جی به هلیکوپتر برخورد کرد و یکی از موتورهای آن، سیستم الکتریکی و سیستم‌های هیدرولیک را از کار انداخت. استوار نیل سی. رابرتز با مانور خلبان برای فرار، از رمپ باز به بیرون سقوط کرد. آنها ابتدا تلاش کردند برگردند و او را نجات دهند، اما آسیب موتور مانع از کنترل مناسب شد و هلیکوپتر مجبور به فرود اضطراری در دره پایین دست، حدود ۴ مایلی دورتر، شد. تیم SEAL ماکو ۳۰، دوباره سازماندهی شد و توسط واحدهای نزدیک به شینوک دیگری منتقل شد تا به تاکور غار بازگشته و به دنبال رابرتز بگردند. سپس، یک تا سه دقیقه قبل از اینکه ماکو ۳۰ قرار بود برسد، به ای‌سی-۱۳۰ دستور داده شد که به گروه‌های بزرگ جنگجویان دشمن که در حال حاضر در بالای کوه آشکار شده بودند، حمله کند. هنگامی که شینوک نیروهای SEAL را در بالای کوه پیاده کرد، آنها بلافاصله مورد اصابت آتش قرار گرفتند و گروهبان اپراتور مراقبت نبرد نیروی هوایی، جان ای. چپمن، به همراه دو نیروی SEAL، به شدت مجروح شدند. ماکو ۳۰ به دلیل آتش سنگین و آسیب وارده مجبور به ترک قله شد. نیروی واکنش سریع تکاور (QRF) مستقر در پایگاه هوایی بگرام و به رهبری سروان نیت سلف، برای جستجوی نیروی SEAL که از هلیکوپتر سقوط کرده بود و اکنون تنها در بالای کوه بود، فراخوانده شد.
حدود این زمان، فرماندهی تصمیم گرفت فرکانس‌های ارتباطات بی‌سیم ماهواره‌ای را تغییر دهد که واحدهای مختلف، از جمله تیم‌های AFO در مواضع شناسایی خود، برای هدایت و تطبیق مأموریت در حین نبرد به آن تکیه می‌کردند. یکی از ژنرال‌های مسئول کلی رویدادهای تاکور غار دستور داد فرکانس‌های رادیویی تغییر کند تا از اصلاح طرح و نقشه عملیات جلوگیری شود. اگرچه ممکن است هدف از این تغییر تقویت کنترل مستقیم نجات نیروی SEAL سرنگون شده در بالای تاکور غار بوده باشد، اما اثر مهم آن، محدود کردن شدید ارتباطات بین تیم‌های مختلف شرکت‌کننده در نبرد بود.
ساعت ۰۳:۴۵، نیروی واکنش سریع تکاور به منطقه اعزام شد. اگرچه مأموریت مشخصی به آنها داده نشده بود، اما قرار بود پس از رسیدن به گردیز، که ۱۰ دقیقه با کوه فاصله داشت، برای دریافت دستورالعمل‌های بیشتر ارتباط برقرار کنند. نیروی واکنش سریع متشکل از ۱۹ تکاور، یک تیم کنترل هوایی تاکتیکی (Tacp) و یک تیم تاکتیک‌های ویژه نیروی هوایی متشکل از سه نفر بود که توسط دو فروند شینوک، ریزر ۰۱ و ریزر ۰۲ حمل می‌شدند. از آنجایی که قوانین نیروی هوایی پس از سقوط یک فروند AC-130 در خفجی در جنگ خلیج فارس، هواپیماهای ای‌سی-۱۳۰ را از ماندن در حریم هوایی متخاصم در روز منع می‌کرد، ای‌سی-۱۳۰ که از ماکو ۳۰ پشتیبانی می‌کرد مجبور شد قبل از رسیدن ریزر ۰۱ به منطقه فرود، آنجا را ترک کند، اگرچه فرماتدهی عملیات از ورود ریزر ۰۱ آگاه بود. شینوک‌های ریزر به رادیوهای ماهواره‌ای کارآمد برای حفظ ارتباط با ستاد در بگرام یا، مهم‌تر از آن، رهبر تیم AFO مجهز نشده بودند. همچنین، به خلبان ریزر ۰۱ در مورد موقعیت ضدهوایی دشمن در بالای کوه اطلاعی داده نشد. به دلیل مشکلات ارتباطات ماهواره‌ای، ریزر ۰۱ به اشتباه به منطقه فرود «داغ» در قله در موقعیت جغرافیایی ۳۳°۲۰′۳۴″ شمالی ۶۹°۱۲′۴۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۳۴۲۷۸°شمالی ۶۹٫۲۱۳۶۱°شرقی﻿ / 33.34278; 69.21361 هدایت شد. به همین دلیل، ریزر ۰۱ به همان تله دشمنی پرواز کرد که نیروهای SEAL به آن پرواز کرده بودند، بدون اینکه کسی بتواند وضعیت را به آن‌ها اطلاع دهد.
تقریباً ساعت ۰۶:۱۰، ریزر ۰۱ به منطقه فرود رسید. هلیکوپتر بلافاصله مورد اصابت آتش قرار گرفت و توپچی مینی‌گان درب سمت راست، گروهبان فیلیپ سویتک، با آتش سلاح‌های سبک کشته شد. فیلم پهپاد از این حادثه نشان داد که گروهبان جان ای. چپمن، که به شکل بدی مجروح شده بوده، در حین فرود ریزر ۰۱، آتش را از آن دور می‌کند. این اقدام او مدال افتخار کنگره را برایش به ارمغان آورد. سپس یک گلوله آرپی‌جی به هلیکوپتر اصابت کرد، موتور سمت راست را منهدم کرد و آن را مجبور به فرود اضطراری کرد. با خروج تکاوران و تیم تاکتیک‌های ویژه از هواپیما، سرباز مت کامنز، که پس از مرگ به درجه سرجوخه ارتقا یافت، گروهبان برد کروز و متخصص مارک اندرسون نیز کشته شدند و در مجموع سه تکاور در این عملیات تلفات دادند. خدمه بازمانده و نیروی واکنش سریع در ابتدا تلاش کردند حمله جسورانه‌ای به مواضع طالبان انجام دهند، اما با مقاومت شدید سنگرهای پنهان شورشیان مواجه شدند که باعث شد تکاوران عقب‌نشینی کرده و در تپه‌ای پناه بگیرند و درگیری مسلحانه شدیدی آغاز شود. ریزر ۰۲، که در حین فرود ریزر ۰۱ در تاکور غار به گردیز منحرف شده بود، با بقیه نیروی واکنش سریع و ناوسروان هایدر در ساعت ۰۶:۲۵ بازگشت. با کمک تازه‌واردها و پشتیبانی هوایی نزدیک، نیروها توانستند موقعیت خود را در قله تثبیت کنند. دسته ۲ نیروی واکنش سریع به سمت کوه حرکت کرد تا به دسته ۱ کمک کند. جت‌های نیروی هوایی با مسلسل‌های خود، به صورت تک به تک، آتش سرکوبگر را بر فراز قله فراهم می‌کردند، زیرا ماکو ۳۰ کمتر از ۱۰۰ متر (۱۱۰ یارد) در شمال قله و دسته ۱ با شینوک سرنگون شده‌اش کمتر از ۱۰۰ متر در جنوب قله قرار داشت. هایدر به رهبر دسته ۲ دستور داد مأموریت را به سمت کوه ادامه دهد و به تنهایی حرکت کرد تا با ماکو ۲۱ ارتباط برقرار کند تا به حرکت آن تیم از قله کمک کند. یک ضدحمله دشمن در اواسط روز، سرباز جیسون دی. کانینگهام را به شدت مجروح کرد. به دلیل خطر سرنگونی هلیکوپترهای دیگر، از تخلیه پزشکی مجروحان در ساعات روز خودداری شد. ماکو ۳۰ و ناوسروان هایدر با مجروحان خود از کوه پایین آمدند. ماکو ۲۱ با وجود تهدید عناصر دشمن در نزدیکی، هیپوترمی و شوک پرسنل مجروح و در میان تقریباً ۳۰ اینچ برف در زمین‌های ناهموار، مکانی مناسب برای فرود شینوک‌ها پیدا کرد. تیم SEAL استحکامات دفاعی را برپا کرد، تلاش کرد مجروحان را گرم کند و منتظر تاریکی شد تا عملیات نجات انجام شود.
سربازان هنگ سرویس هوایی ویژه استرالیا (SASR) که با یک اپراتور مراقبت نبرد نیروی هوایی ایالات متحده وارد شده بودند، قبل از سقوط اولین هلیکوپتر، به عنوان بخشی از یک مأموریت شناسایی دوربرد، به منطقه نفوذ کرده بودند. آنها در طول درگیری مسلحانه در یک پست دیدبانی شناسایی نشده باقی ماندند و در هماهنگی حملات هوایی متعدد ائتلاف برای جلوگیری از غلبه جنگجویان القاعده بر هواپیمای سرنگون شده، با اثرات ویرانگر، حیاتی بودند. این موضوع، به علاوه اقدامات دو افسر SASR که با لشکر ۱۰ کوهستان کار می‌کردند، مدال ستاره برنزی ایالات متحده را برای فرمانده نیروی SASR استرالیا در افغانستان به خاطر مشارکت برجسته واحدش در جنگ علیه تروریسم به ارمغان آورد. سربازان استرالیایی قبل از ورود از نرم‌افزار «واقعیت مجازی» برای تمرین مأموریت استفاده کرده بودند و این امر به آگاهی موقعیتی آنها در تاریکی و شرایط آب و هوایی نامناسب کمک شایانی کرد. این اولین باری بود که از این قابلیت برای یک مأموریت رزمی زنده استفاده می‌شد.
حدود ساعت ۲۰:۰۰، نیروی واکنش سریع و ماکو ۳۰/۲۱ از قله تاکور غار خارج شدند. در نتیجه این اقدام، هم گروهبان فنی چپمن و هم سرباز کانینگهام نشان صلیب نیروی هوایی، دومین نشان عالی شجاعت، را دریافت کردند. در سال ۲۰۱۸، نشان صلیب نیروی هوایی چپمن به مدال افتخار ارتقا یافته و پس از مرگ به درجه گروهبان یکم ارتقا درجه یافت. منابع آمریکایی و افغان معتقدند حداقل ۲۰۰ جنگجوی طالبان و القاعده در حمله اولیه و مأموریت نجات بعدی کشته شدند.
همچنین در ۴ مارس، گردان دوم راکسان‌ها از طریق هوا به انتهای شرقی دره حمله کرده و بلافاصله با پوشش آپاچی‌ها به ارتفاعات حمله کردند. در همین حال، گردان سوم در انتهای شمالی دره پیاده شد تا با نیروهای گیر افتاده در مواضع مسدودکننده ارتباط برقرار کند. راکسان‌ها با پشتیبانی ۱۶ فروند آپاچی، ۵ فروند هلیکوپتر کبرا تفنگداران دریایی ایالات متحده و چندین فروند هواپیمای تهاجمی زمینی ای-۱۰، به‌طور روش‌مند حدود ۱۳۰ غار، ۲۲ سنگر و ۴۰ ساختمان را پاکسازی کردند تا در نهایت دره را امن کنند.