stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
صرع
اجتماع و فرهنگ > وسایل نقلیه

احتمال تصادف رانندگی در افرادی که دچار صرع هستند دو برابر است و به همین دلیل در بیشتر نقاط جهان آن‌ها اجازه ندارند رانندگی کنند یا تنها در صورتی که شرایط خاصی داشته باشند مجاز به رانندگی هستند. در برخی نقاط پزشکان موظفند در صورت مشاهده فردی که تشنج دارد آن را به اداره مربوط به صدور گواهینامه گزارش دهند، این در حالی است که در برخی نقاط آن‌ها موظفند این افراد را ترغیب کنند تا خود این مورد را گزارش دهند. کشورهایی که در آن پزشکان موظفند این موارد را گزارش دهند عبارتند از سوئد، اتریش، دانمارک و اسپانیا. کشورهایی که در آن فرد ملزم به گزارش این وضعیت است عبارتند از انگلیس و نیوزلند و پزشکان باید در صورتی که فرد گزارش ندهد این وضعیت را گزارش دهند. در کانادا، آمریکا و استرالیا قانون گزارش دادن در هر استان یا ایالت فرق دارد. اگر تشنج تحت کنترل باشد اکثراً بر این باورند که فرد می‌تواند رانندگی کند. زمان رهایی از تشنج قبل از اینکه افراد بتوانند رانندگی کنند در کشورهای مختلف با هم فرق دارد. در بسیاری از کشورها فرد دچار صرع می‌بایست یک تا سه سال تشنج نداشته باشد. در آمریکا زمان مورد نیاز بدون تشنج توسط هر ایالت تعیین می‌شود و بین سه ماه تا یک سال است.
به افراد دچار صرع یا تشنج به‌طور معمول گواهی خلبانی داده نمی‌شود. در کانادا اگر فردی بیش از یک تشنج نداشته باشد و تمام آزمایش معمولی باشد، بعد از پنج سال گواهینامه محدود به او داده می‌شود. افرادی که دارای تشنج همراه با تب و تشنج مرتبط با مصرف مواد هستند نیز ممکن است برای دریافت گواهینامه مشمول همین قوانین شوند. در آمریکا، اداره هوانوردی فدرال برای افرادی که دچار صرع هستند گواهی خلبانی بازرگانی صادر نمی‌کند. در موارد بسیار نادری، می‌توان برای افرادی که یک تشنج همراه با تب یا فقط یک تشنج داشته‌اند و بدون درمان تا نوجوانی هیچ تشنجی نداشته باشند استثنا قائل شد. در انگلیس، گواهینامه خلبانی شخصی ملی کامل نیازمند استانداردهای گواهینامه رانندگی حرفه‌ای است. این امر نیازمند این است فرد در طول دوره‌ای ده ساله بدون مصرف دارو، تشنج نداشته باشد. افرادی که این شرایط را نداشته باشند و در طول پنج سال تشنج نداشته باشند می‌توانند گواهینامه محدود دریافت کنند.
اجتماع و فرهنگ > صرع در ایران

صرع در ایران از شایع‌ترین بیماری مغز و اعصاب محسوب می‌شود و شیوع آن از استاندارد جهانی بیشتر است. بررسی‌های علمی نشان می‌دهد اکنون نزدیک به یک تا یک و نیم درصد مردم ایران صرع دارند (تقریبا ۸۴۰ هزار نفر از کل جمعیت ایران طبق آخرین آمار ارائه شده) که این آمار حاکی از حدود سه برابر بودن بیماران صرعی در ایران به نسبت اروپا است. کوروش قره گوزلی رئیس هیئت مدیره انجمن صرع ایران در این زمینه گفت این آمار نسبت به آمار کشورهای منطقه قابل قبول اما از آمار مبتلایان به صرع در اروپا بیشتر است؛ چرا که به عنوان مثال در نروژ تعداد مبتلایان به صرع حدود نیم درصد و در انگلستان کمتر از نیم درصد کل جمعیت کشور است.
انجمن صرع ایران متولی حمایت از بیماران مصروع در ایران است.
اجتماع و فرهنگ > سازمان‌های حمایتی

سازمان‌های غیرانتفاعی زیادی وجود دارد که افراد و خانواده‌هایی که با صرع دست و پنجه نرم می‌کنند را حمایت می‌کنند. در انگلیس، این سازمان‌ها شامل شورای مشترک صرع بریتانیا و ایرلند می‌شود. روز بنفش در سال ۲۰۰۸ به منظور افزایش آگاهی در مورد صرع بنا شد و در ۲۶ مارس برگزار می‌شود. اقدامات دیگر برای افزایش آگاهی شامل کمپین «بیرون از سایه»، اقدام مشترک سازمان بهداشت جهانی، لیگ بین‌المللی در برابر صرع و کمیته بین‌المللی صرع می‌شود.
تحقیقات

پیش‌بینی تشنج به اقدامات صورت گرفته برای پیش‌بینی تشنج‌های صرعی بر اساس EEG و قبل از وقوع تشنج گفته می‌شود. از سال ۲۰۱۱، مکانیزم مؤثری برای پیش‌بینی تشنج‌ها به وجود نیامد. پدیده آتش زنه، که در آن در معرض قرارگیری مداوم با اتفاقاتی که می‌تواند باعث تشنج شود استفاده می‌شود تا مدل‌های حیوانی صرع را به وجود آورد.
ژن‌درمانی در برخی از انواع صرع مورد مطالعه قرار می‌گیرد. براساس شواهد روش‌های درمانی نظیر ایمونو گلوبولین که عملکرد ایمنی را تغییر می‌دهند زیاد طرفدار ندارند. از سال ۲۰۱۲، جراحی پرتویی استریوتکتیک نادرون رو برای برخی از انواع صرع با جراحی استاندارد مقایسه می‌شود.
حیوانات دیگر

صرع در بعضی از حیوانات دیگر مانند سگ و گربه نیز رخ می‌دهد و رایج‌ترین اختلال مغز در سگ هاست. این موارد معمولاً با ضد تشنج‌هایی نظیر فنوباربیتال یا برمید در سگ و فنوباربیتال در گربه‌ها درمان می‌شود. اگرچه تشخیص تشنج‌های عمومی در اسب‌ها بسیار آسان است، اما تشنج‌های غیر عمومی بسیار دشوار است و ممکن است به EEG نیاز باشد.
یک ویدئو آموزشی دربارهٔ حمله صرعی
فردی که هنگام حمله نوک زبان خود را گاز گرفته‌است.
EEG می‌تواند به تعیین محل تشنج صرعی کمک کند.
ضد تشنج
تعداد سال‌های از دست‌رفته عمر افراد برای صرع به‌ازای هر ۱۰۰٬۰۰۰ ساکن در سال ۲۰۰۴.




  no data
  <50
  50-72.5
  72.5-95
  95-117.5
  117.5-140
  140-162.5


  162.5-185
  185-207.5
  207.5-230
  230–252.5
  252.5-275
  >275
بقراط، قرن هفدهم حکاکی شده توسط پیتر پاول روبنز از یک تندیس نیم تنه.
آزمایش نوترینوی عمیق زیرزمینی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام‌های دیگر: DUNE 
مکان: سرن، Deep Underground Science and Engineering Laboratory، ناحیه وینفیلد، شهرستان دوپیج، ایلینوی، لید، داکوتای جنوبی، ایالات متحده آمریکا  
مختصات جغرافیایی: ۴۱°۴۹′۵۵″شمالی ۸۸°۱۵′۲۶″غربی﻿ / ﻿۴۱٫۸۳۱۹۴۴°شمالی ۸۸٫۲۵۷۲۲۲°غربی﻿ / 41.831944; -88.257222 
نوع: آزمایش ردیاب نوترینو 
وبگاه: https://www.dunescience.org/
موقعیت آزمایش نوترینوی عمیق زیرزمینی: موقعیت آزمایش نوترینوی عمیق زیرزمینی
 پیوند به رسانه‌های موجود در ویکی‌انبار:  پیوند به رسانه‌های موجود در ویکی‌انبار
[ویرایش در ویکی‌داده]: [ویرایش در ویکی‌داده]
آزمایش نوترینوی عمیق زیرزمینی (انگلیسی: Deep Underground Neutrino Experiment) یا DUNE آزمایش نوترینو در حال ساخت است که دارای یک آشکارساز نزدیک در آزمایشگاه فرمی و یک آشکارساز دور در تأسیسات تحقیقاتی زیرزمینی سندفورد می‌باشد که نوترینوهایی را که در آزمایشگاه فرمی تولید می‌شوند، مشاهده خواهد کرد. یک پرتو شدید از تریلیون‌ها نوترینو از تأسیسات تولید در فرمیلب (در ایلینوی) به مسافت ۱٬۳۰۰ کیلومتر (۸۱۰ مایل) با هدف درک نقش نوترینوها در کیهان ارسال خواهد شد. بیش از ۱٬۰۰۰ پژوهشگر در این پروژه فعالیت می‌کنند. این آزمایش برای یک دوره ۲۰ ساله جمع‌آوری داده‌ها طراحی شده است.
هدف

هدف‌های علمی اصلی آزمایش DUNE عبارتند از:
تحقیق در مورد نوسان نوترینوها برای آزمایش نقض سی‌پی در بخش لپتون، که به بررسی دلیل ساختار کیهان از ماده می‌پردازد.
تعیین ترتیب جرم‌های نوترینوها.
مطالعات در مورد ابرنواختر و شکل‌گیری یک ستاره نوترونی یا سیاه‌چاله، حتی اگر آشکارساز ۱٬۴۹۰ متر (۰٫۹۳ مایل) زیر زمین باشد و هیچ دید مستقیم به آسمان نداشته باشد.
جستجو برای واپاشی پروتون، که تاکنون مشاهده نشده است اما توسط نظریه‌هایی که نیروهای بنیادی را متحد می‌کنند پیش‌بینی شده است.
پیشینه

در سال ۲۰۱۴، هیئت اولویت‌بندی پروژه‌های فیزیک ذرات (P5) این پروژه را به عنوان «اولویت بالاترین پروژه در دوره زمانی خود» رتبه‌بندی کرد (پیشنهاد شماره ۱۳). اهمیت اهداف این پروژه باعث شده است که پروژه‌های رقیب در کشورهای دیگر نیز پیشنهاد شوند، به‌ویژه آزمایش هایپر کامیوکنده در ژاپن که قرار است در سال ۲۰۲۷ شروع به جمع‌آوری داده‌ها کند. پروژه DUNE که تحت نظارت آزمایشگاه فرمی است با تأخیرهایی در برنامه‌زمانی و افزایش هزینه‌ها از کمتر از ۲ میلیارد دلار به بیش از ۳ میلیارد دلار مواجه شده است، که موجب شده مقالاتی در نشریات Science و Scientific American این پروژه را به‌عنوان پروژه‌ای «دچار مشکل» توصیف کنند. در سال ۲۰۲۲، آزمایش DUNE زمان شروع پرتو نوترینو را برای اوایل دهه ۲۰۳۰ تعیین کرده است و پروژه در حال حاضر به صورت فازی اجرا می‌شود.
لباس فضانوردی

فضانورد معروف باز آلدرین در مأموریت آپولو ۱۱
لباس فضایی سیستم پیچیده‌ای از پوشاک، تجهیزات و سیستم‌های زیست‌محیطی می‌باشد و به گونه‌ای طراحی شده‌است تا بتواند فضانورد را به راحتی در محیط خشن فضا زنده نگه دارد.
انسان نمی‌تواند در فضا بدون لباس مناسب جان سالم به در ببرد. فضانوردان هنگامی که داخل ایستگاه فضایی یا در شاتل مشغول کار و زندگی هستند، به پوشیدن لباس مخصوص نیازی ندارند و گذشته از نبود گرانش در داخل شاتل یا ایستگاه فضایی، آن‌ها تفاوت دیگری را با زمین احساس نمی‌کنند. فضانوردان آنجا با لباسهای راحت و شلوار راحتی و اغلب بدون کفش هستند؛ اما هنگامی که یکی از آن‌ها برای کار مجبور شود به بیرون از سفینه برود باید لباس فضایی بر تن کند.
اگر انسان بدون پوشش مخصوص وارد فضا شود ظرف پانزده ثانیه بیهوش می‌شود و مغز او در مدت چهار دقیقه نابود می‌شود. حداقل دما در یک روز سرد زمستان در مناطق مسکونی زمین ۲۰–۳۰ درجه زیر صفر است است، اما در فضا این دما می‌تواند به کمتر از ۱۰۰ درجه زیر صفر هم برسد؛ با وجود این اختلاف دمای فاحش، خیلی مهم است که فضانوردان لباس محافظ را قبل از خارج شدن از ایستگاه فضایی یا شاتل بپوشند.
طرح آپولو

در مأموریت آپولو فضانوردان بر روی ماه به خوبی آن که در فضا حرکت می‌کنند راه بروند، لباس‌های فضانوردی برای پیاده‌روی‌های فضایی هم طراحی شده بودند.
لباس‌های فضانوردی ابتدایی که در زمان پرتاب موشک پوشیده می‌شدند، لباس‌های کمکی مورد نیاز بودند در زمانی که فشار از بین می‌رفت.
لباس‌های فضانوردی آپولو شامل این موارد می‌شدند:
یک نایلون خنک‌کننده آبی به عنوان زیرپوش
یک لباس با فشار چند لایه
لایه درونی-نایلونی سبک‌وزن با سوراخ‌هایی بر روی آن
لایه میانی- نایلون ورقه ورقه شده ازneoprene برای نگه داشتن فشار
لایه بیرونی- نایلونی برای نگهداری لایه‌های دارای فشار زیرین
پنج لایه ازMylar آلومینیومی بافته شده با چهار لایه ازDacron برای حفاظت از گرما
دو لایه از Kapton برای محافظت بیشتر از گرما
یک لایه از تفلون ورقه شده-نسوز- برای حفاظت از خراش
یک لایه تز تفلون سفید-نسوز-
لباس فضانوردی دارای کفش، دستکش، کلاه برای ارتباطات و کلاه پلاستیکی کاملاً تمیز-Helmet-است. در زمان پرتاب اکسیژن و آب خنک‌کننده توسط فضاپیما تهیه می‌شود.
برای پیاده‌روی فضایی فضانورد با یک جفت کفش، دستکش با سر انگشت‌های لاستیکی، یک دست فیلتر یا کلاه آفتابگردان برای محافظت از نور آفتاب و یک کوله پشتی که اکسیژن، دستگاه دفع دی‌اکسید کربن و آب برای خنک‌کننده دارد، محافظت می‌شود کوله پشتی لباس فضانوردی وزنی معادل ۸۲ کیلوگرم روی زمین و ۱۴ کیلوگرم بر روی ماه دارد.
لباس‌های فضانوردی ابتدایی آپولو همچنین برای پیاده‌روی در مأموریت اسکای لاب Sky Labاستفاده شد.
در اوایل پرواز شاتل‌های فضایی فضانوردان لباس‌های فضانوردی قهوه‌ای رنگی می‌پوشیدند. مانند مأموریت‌های قبلی این لباس برای این مورد هم مورد استفاده قرار می‌گرفت که اگر فشار در کابین از بین رفت خطری متوجه فضانوردان نشود. طراحی این لباس‌ها همچنین بسیار شبیه به طراحی لباس‌ها آپولو بود.
وقتی که پرواز شاتل‌ها بیشتر جریان یافت، فضانوردان دیگر این نوع لباس‌ها را در زمان پرتاب نپوشیدند. در عوض آن لباس‌ها، آن‌ها لباس‌هایی با رنگ آبی روشن با چکمه‌هایی سیاه و یک کلاه ارتباطی -communications helmet- پلاستیکی سفید مقاوم و محکم می‌پوشیدند و این تمرین تا آن حادثه فضاپیمای چلنجر ادامه داشت
بعد از حادثهٔ چلنجر، ناسا از تمام فضانوردان خواست در زمان پرتاب و برگشت به زمین لباس‌های دارای فشار را بپوشند. این لباس‌های نارنجی دارای فشار می‌باشند و به کلاه، کفش، دستکش، چتر نجات و محافظ جان که قابل باد شدن است. این لباس‌های فضانوردی برای مواقع ضروری ایجاد شده‌اند .. برای مواقعی که فشار درون کابین از بین برود یا مجبور بشوند در ارتفاع بلند در زمان پرتاب یا برگشت به زمین به بیرون بپرند. ما در مورد لباس‌های فضانوردی که اکنون استفاده می‌شوند در بخش بعدی یعنی واحد تغییرپذیری گردونه‌ای -Extravehicular Mobility Unit- که اختصاراً EMU نامیده می‌شود برای پیاده‌روی از شاتل‌ها و ایستگاه فضایی بین‌المللی استفاده می‌شود.
لباسهای فضایی امروزی

لباسهای فضایی امروزی، از زمان ساخت اولین پیش نمونه آن توسط خلبانی به نام وایلی پست در سال ۱۹۳۴، راه درازی را برای تکامل خود پیموده‌اند، پست، لباسی را که خودش طراحی کرده بود پوشید تا یک حد نصاب ارتفاع به جای بگذارد؛ اما وقتی در ارتفاع ۵۰۰۰۰ پایی پرواز می‌کرد، موفق به کشف «جریان جت» شد. لباس او در اصل یک لباس غواصی لاستیکی بود که بخش‌های مربوط به دست و پا را با نخ به آن بسته بود، به گونه‌ای که براحتی می‌توانست به قسمت‌های هدایت‌کننده هواپیما دسترسی داشته باشد و در بالای آن یک کلاه فلزی قرار داده بود.
از دهه ۱۹۶۰ میلادی، مسابقه برای تکمیل لباسی که برای سفر به فضا مناسب باشد، در جریان بوده‌است. نمونه‌های اولیه چندان راحت نبودند و تهویه در آن‌ها به سختی انجام می‌گرفت، اما تا ۲۱ ژوئیه ۱۹۶۹ که نیل آرمسترانگ قدم به ماه گذاشت، لباسهای فضایی بهبود یافتند و آنچه آرمسترانگ بر تن کرد، بسیاری از خصوصیات لباسهای امروزی را در خود داشت. یکی از بزرگ‌ترین اصلاحات انجام گرفته، تعبیه دستگاه سرمایش مایع در لباس بود، که بخار گرفتگی داخل لباس را که فضانوردان قبلی از آن شکایت می‌کردند. از بین برد. علاوه بر این، انعطاف‌پذیری آن را به حدی بود که اجازه انجام بسیاری از حرکات را فضانورد می‌داد.
امروزه فضانوردان مجموعه‌ای از لباسهای فضایی مختلف را در اختیار دارند. هر یک از آن‌ها برای کار در محیطی خاص طراحی شده‌است. در خلال پرتاب و فرود، آن‌ها لباسهای با فشار جزئی، به همراه محفظه مخصوص چتر نجات را می‌پوشند. این لباس تشکیل شده‌است از کلاه ایمنی، دستگاه ارتباطی، نیم تنه، چکمه‌ها و دستکش‌ها، قسمت‌های بادکنک مانندی در داخل لباس تعبیه شده‌است که هنگام کم شدن فشار داخل کابین، به‌طور خودکار باد می‌شوند تا فشار لازم را در قسمت پایینی بدن حفظ کنند. بدون وجود آنها، فضانوردان به علت جمع شدن خون در آن قسمت از بدنشان از حال می‌رفتند.
به محض رسیدن به مدار، فضانوردان لباس‌هایی را کم و بیش شبیه لباسهای عادی است به تن می‌کنند، البته با این تفاوت که این لباس‌ها تعداد زیادی جیب برای قرار دادن قلم و کاغذ دارند، زیرا در غیر اینصورت این وسایل در داخل کابین فضاپیما به پرواز در خواهند آمد.
اما لباس فضایی حقیقی، که بیشتر برای مردم آشناست، در واقع همان «امو» است. در گذشته لازم بود برای هر فضانورد یک لباس اختصاصی دوخته شود، اما طراحی‌های امروزی به صورت قطعه قطعه انجام می‌شود، بدین ترتیب که نیم تنه‌های بالا و پایین، دستها و دستکشها همه در اندازه‌های مختلف آماده می‌شوند که می‌توان آن‌ها را باهم ترکیب کرد تا لباسی به اندازه یک فضانورد خاص بدست آید. با این شیوه، هر لباس فضایی را می‌توان مورد استفاده قرار داد.[نیازمند منبع]
لباس‌های فضایی روسی

فضانوردان سفینه سایوز از دو لباس فضایی به نام‌های سوکول و اورلان استفاده می‌کنند.
لباس‌های فضایی روسی > سوکول

سوکول لباسی هست که فضانوردان در زمان پرتاب به فضا، تا رسیدن به ایستگاه فضایی و برگشت از فضا به زمین می‌پوشند. سوکول می‌تواند از فضانوردان در برابر تغییرات فشار هوای داخل سفینه که احتمال دارد در هنگام پرتاب یا فرود در داخل سفینه اتفاق افتد محافظت کند.
در حال حاضر همه فضانوردان سایوز از این لباس استفاده می‌کنند که می‌توان آن ر لباس محافظت از فضانوردان دانست. برای هر فضانورد لباس سوکول مخصوص به خودش طراحی و دوخته می‌شود.
لباس‌های فضایی روسی > اورلان

اورلان لباسی است که فضانوردان در راهپیمایی‌های فضایی از آن استفاده می‌کنند، همواره چند اورلان در ایستگاه فضایی بین‌المللی وجود دارد. این لباس قابل تنظیم است و هر فضانورد قبل از راهپیمایی فضایی، آن را برای خودش تنظیم می‌کند. اورلان چند لایه مختلف دارد که از فضانورد در برابر اشعه‌های مضر و ریز شهاب سنگ‌ها محافظت می‌کند. با این لباس فضانورد می‌تواند تا ۸ ساعت در فضای بیرون از ایستگاه کار کند.
لباس فضایی برای مریخ

بزرگ‌ترین مسئله در حال حاضر، تکمیل امویی است که برای سفر به مریخ مناسب باشد. مایکل دمازی، مهندس لباسهای فضایی در ناسا، می‌گوید: «ما به لباسی نیاز داریم که قابلیت تحرک و راحتی آن برای سطح مریخ بسیار بالا باشد. تعداد فعالیت‌های برون نالوی فضانوردان در مدت اقامت ۵۰۰ روزه آن‌ها بسیار زیاد خواهد بود: ما انتظار ۳۰۰ مورد یا بیشتر را داریم». دمازی اضافه می‌کند: «مأموریت به مریخ، مثل این است که فضانوردان باید هر روز صبح از خواب بیدار شوند و به سر کار بروند. از لباسهای فضایی کنونی برای مدت ۶ تا ۸ ساعت می‌توان استفاده کرد و ما نیز طراحی‌های خود را بر اساس حداقل این مقدار زمان انجام می‌دهیم. در برخی از موارد فضانوردان باید مدت ۱۶ تا ۱۸ ساعت روی سطح مریخ باشند».
در طراحی کنونی امو، موارد جدیدی تعبیه و جمع شده‌است، از جمله دستگاه جمع‌آوری ادرار، که آن را خود جمع می‌کند تا بعداً به دستگاه مدیریت مواد دفعی مدار گرد انتقال دهد و یک لباس تهویه به همراه دستگاه سرمایش مایع که زیر لباس اصلی پوشیده می‌شود. این لباس، یک تکه است و از ماده قابل کش آمدن ساخته شده و در آن مجراهایی برای عبور آب قرار داده شده‌است تا فضانورد را خنک نگه دارد و از گرما آزاد دهنده داخل لباس محافظت نماید. علاوه بر آن، امو یک محفظه آب آشامیدنی به حجم ۶۲۰ سانتیمتر مکعب و یک دستگاه ارتباطی پیشرفته نیز دارد.
برای کارهای طولانی بر سطح مریخ، این اجزا باید بتوانند دو برابر حالت عادی کار کنند. دمازی می‌گوید: «موارد کلیدی عبارتند از راحتی، مدیریت آب و غذا، مواد دفعی، مورد کلیدی دیگر عبارت است از اینکه آیا ما مریخ نوردهای تحت فشار خواهیم داشت یا نه؟ فشار هوای داخل این مریخ نوردها چنان تنظیم شده‌است که فضانورد می‌تواند با ورود به آن، لباس فضایی خود را بیرون بیاورد، تا بهتر بتواند به خورد و خوراک و بهداشت خود برسد. در حالتی که این مریخ نوردها موجود نباشند، یا خراب شده باشند، باید بتوان این کارها را داخل لباس انجام داد».
برنامه اکتشاف ماه روسیه

برنامه اکتشاف ماه روسیه
برنامه اکتشاف ماه روسیه یا لونا گلوب (روسی: Луна-Глоб) (به معنای کره ماه) یک برنامهٔ کاوش ماه توسط روسکوسموس است که به منظور پیشرفت به سوی ایجاد یک پایگاه کاملاً روباتیک در ماه است. پس از تکمیل، این برنامه با مأموریت‌های سرنشین‌دار (با خدمه) به ماه ادامه خواهد یافت: که با یک فضاپیمای مدارگرد با خدمه به نام اورل آغاز می‌شود.
این برنامه بر پایّ ی برنامه‌هایی است که به سال ۱۹۹۷ بازمی‌گردد. به دلیل بحران مالی روسیه در سال ۱۹۹۸، اولین مأموریت برنامه، کاوشگر لونا ۲۵، متوقف شد و چند سال بعد دوباره احیا شد. در ابتدا برای پرتاب در سال 2012 [] توسط موشک سایوز-۲ برنامه‌ریزی شده بود، اولین مأموریت بارها به تعویق افتاده‌است، ابتدا تا سال ۲۰۱۴، سپس تا سال ۲۰۱۵ [۴] [۵] و ۲۰۱۶ [۷] و ۲۰۱۸[۸] و ۲۰۱۹. روسکوسموس روسیه مدلی از فرودگر لونا ۲۵ را در سال ۲۰۱۷ تأیید کرد.[۱۰]
از سپتامبر ۲۰۲۲، لونا ۲۵ در سال ۲۰۲۳، لونا ۲۶ در سال ۲۰۲۴، لونا ۲۷ در سال ۲۰۲۵، لونا ۲۸ در سال ۲۰۲۷–۲۰۲۸، لونا ۲۹ در سال ۲۰۲۸، و لونا ۳۰ و ۳۱ تا سال ۲۰۳۰ برنامه‌ریزی شده‌است.
هاردیستون

Township در آمریکا
| Hardyston Township, New Jersey | Hardyston Township, New Jersey |
| --- | --- |
Township: Township
Map of Hardyston Township in Sussex County. Inset: Location of Sussex County highlighted in the State of New Jersey.: Map of Hardyston Township in Sussex County. Inset: Location of Sussex County highlighted in the State of New Jersey.
Census Bureau map of Hardyston Township, New Jersey: Census Bureau map of Hardyston Township, New Jersey
ایالات آمریکا: نیوجرسی
County: Sussex
منشور سلطنتی: February 25, 1762
Incorporated: February 21, 1798
حکومت: حکومت
 • نوع: Special Charter
 • شهردار: Carl B. Miller (term ends December 31, 2012)
 • Manager: Marianne Smith
 • Clerk: Marianne Smith
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۲٫۶۳۸ مایل مربع (۸۴٫۵۳۱ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۳۱٫۹۷۲ مایل مربع (۸۲٫۸۰۶ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۶۶۶ مایل مربع (۱٫۷۲۵ کیلومتر مربع)  ۲٫۰۴٪
 • رتبه: 73rd of 566 in state 7th of 24 in county
ارتفاع: ۱۰۳۷ فوت (۳۱۶ متر)
جمعیت (2010 Census): جمعیت (2010 Census)
 • کل: ۸٬۲۱۳
 • رتبه: 279th of 566 in state 6th of 24 in county
 • تراکم: ۲۵۶٫۹/مایل مربع (۹۹٫۲/کیلومتر مربع)
  • رتبه: 489th of 566 in state 14th of 24 in county
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (Eastern (EDT))
زیپ‌کد: 07419 - هامبورگ، نیوجرسی 07460 - Stockholm
کد(های) منطقه: 862/973
FIPS code: 3403729850
GNIS feature ID: 0882269
وبگاه: http://www.hardyston.com
هاردیستون (به انگلیسی: Hardyston Township) شهری در ایالت نیوجرسی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۸٬۲۱۳ نفر بوده‌است.
فهرست فرمانروایان لهستان
فرمانروایان اسطوره‌ای

| فرمانروا | فرمانروا | قبیله | دوره | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| لِه |  | قوم له | قرن ششم | مؤسس اسطوره‌ای ملت لهستان. |
| کراکوس |  | قوم له | قرن هشتم | مؤسس اسطوره‌ای کراکوف |
| واندا |  | قوم له | قرن هشتم | دختر کراکوس |
فرمانروایان نیمه افسانه‌ای لهستانی‌های غربی (لهستان بزرگ)

| فرمانروا | فرمانروا | خاندان | دوره | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| پوپیل دوم |  | پوپیل‌ها | دوک، قرن نهم | فرمانروای نیمه اسطوره‌ای لهستان قبیله گوپلان‌ها و لهستانی‌ها |
| پوپیل دوم |  | پوپیل‌ها | دوک، قرن نهم | فرمانروای نیمه اسطوره‌ای اسلاوهای غربی ("proto-Polish") قبیله گوپلان‌ها و لهستانی‌ها |
| سیموویت |  | پیاست | دوک، قرن نهم | نیمه اسطوره‌ای پسر پیاست چرخ‌ساز |
| لستک |  | پیاست | دوک، قرون ۹ و ۱۰ | نیمه اسطوره‌ای پسر سیموویت |
| سیمومیسل |  | پیاست | دوک، قرن ۱۰ | نیمه اسطوره‌ای پسر لستک |
شاهان لهستان و دوک‌های بزرگ لیتوانی > خاندان یاگیلون

| فرمانروا | فرمانروا | خاندان | آغاز حکومت | پایان حکومت | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| یوگایلا (Jogaila) |  | Jagiellonian | 4 March 1386 | 1 June 1434 | son of Algirdas of Lithuania and Uliana of Tver فهرست حاکمان لیتوانی، ۱۳۷۷-۱۴۳۴ reigned jointly with his wife Jadwiga till 1399 the longest-reigning king of Poland |
| Władysław III of Varna (Władysław Warneńczyk, Vladislovas III) |  | Jagiellonian | 25 July 1434 | 10 November 1444 | son of یوگایلا and Sophia of Halshany also king of Hungary, as Ulászló I fell at نبرد وارنا, in بلغارستان, hence called "of وارنا" |
| کازیمیر چهارم یاگیلون (Kazimierz Jagiellończyk, Kazimieras Jogailaitis) |  | Jagiellonian | 25 June 1447 | 7 June 1492 | son of Ladislas II and Sophia of Halshany also Grand Duke of Lithuania, 1440–92 |
| ژان اول آلبرت لهستان (Jan Olbracht, Jonas Albrechtas) |  | Jagiellonian | 23 September 1492 | 16 June 1501 | son of Casimir IV and Elisabeth of Austria |
| الکساندر یاگیلون (Aleksander, Aleksandras) |  | Jagiellonian | 12 December 1501 | 19 August 1506 | son of Casimir IV and Elisabeth of Austria also Grand Duke of Lithuania ۱۴۹۲-۱۵۰۶ |
| Sigismund I the Old (Zygmunt Stary, Žygimantas Senasis) |  | Jagiellonian | 8 December 1506 | 1 April 1548 | son of Casimir IV and Elisabeth of Austria also Grand Duke of Lithuania forced Prussian Homage in 1525 annexed Duchy of Masovia in 1526 entered alliance with Maximilian I, Holy Roman Emperor |
| Sigismund II Augustus (Zygmunt August, Žygimantas Augustas) |  | Jagiellonian | 1 April 1548 | 7 July 1572 | son of Sigismund I and Bona Sforza also Grand Duke of Lithuania replaced the personal union of the Kingdom of Poland and the Grand Duchy of Lithuania with a real union and an elective monarchy (مشترک‌المنافع لهستان–لیتوانی) in 1569 |
:
شاهان لهستان

| فرمانروا | فرمانروا | خاندان | آغاز حکومت | پایان حکومت | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| آنری سوم (هانری سوم) |  | والواها | ۲۱ فوریه ۱۵۷۴ | ۱۲ مه ۱۵۷۵ | پسر آنری دوم و کاترین مدیچی پس از چندماه به دلیل انتصابش به مقام شاه فرانسه از لهستان رفت. |
| آنا |  | یاگیلون | شاه ۱۵ دسامبر ۱۵۷۵ | ۱۲ دسامبر ۱۵۸۶ | دختر زیگیسموند اول و بونا اسفورزا به همراه همسرش استفان باتوری سلطنت کرد. |
| استفان باتوری (ایشتوان اول باتوری) |  | باتوری | ۱۵ دسامبر ۱۵۷۵ | ۱۲ دسامبر ۱۵۸۶ | پسر استفان هشتم باتوری و کاترین تلگدی شاهزاده ترانسیلوانی به همراه همسرش آنا فرمانروایی کرد. به عنوان یکی از بزرگترین شاهان لهستان شناخته می‌شود. |
| زیگموند سوم (زیگیسموند سوم) |  | واسا | ۱۸ سپتامبر ۱۵۸۷ | ۱۹ آوریل ۱۶۳۲ | نوه زیگیسموند I پسر یوهان سوم سوئد و کاترین یاگیلون همچنین شاه سوئد ۱۵۹۲–۱۵۹۹، اسماً شاه سوئد ۱۵۹۹–۱۶۳۲ |
| ولادیسلاوس |  | واسا | ۸ نوامبر ۱۶۳۲ | ۲۰ مه ۱۶۴۸ | پسر زیگیسموند سوم و آن اتریش اسماً تزار روسیه ۱۶۱۰–۱۶۳۴، اسماً شاه سوئد ۱۶۳۲–۱۶۴۸ |
| یان دوم کازیمیر (یوهان دوم کازیمیر) |  | واسا | ۲۰ نوامبر ۱۶۴۸ | ۱۶ سپتامبر ۱۶۶۸ | پسر زیگیسموند سوم و کنستانس اتریش اسماً شاه سوئد ۱۶۴۸–۱۶۶۰ استعفا کرد. |
| Michał Korybut (Michael I) |  | Wiśniowiecki | ۱۹ ژوئن ۱۶۶۹ | ۱۰ نوامبر ۱۶۷۳ | پسر یک فرمانده نظامی موفق اما جنجال‌برانگیز، Jeremi Wiśniowiecki, و Gryzelda Konstancja Zamoyska |
| ژان سوم (یوهان سوم) |  | سوبیسکی | ۲۱ مه ۱۶۷۴ | ۱۷ ژوئن ۱۶۹۶ | پسر یاکوب سوبیسکی و Zofia Teofillia Daniłowicz بیشترین شهرت او به سبب پیروزی‌اش بر ترکها در نبرد وین در ۱۶۸۳ میلادی می‌باشد. |
| آگوست دوم (آگوستوس دوم) |  | وتین | ۱۵ سپتامبر ۱۶۹۷ | ۱۶ فوریه ۱۷۰۴ (deposed) ۲۴ سپتامبر ۱۷۰۶ (abdicates) | پسر یوهان جورج سوم و آنا سوفی دانمارک Elector of Saxony به عنوان فریدریش آگوستوس اول ۱۶۹۴–۱۷۳۳ |
| استانیسلاو اول |  | Leszczyński | ۴ اکتبر ۱۷۰۵ | ۸ اوت ۱۷۰۹ | پسر Rafał Leszczyński و  Anna Jabłonowska yielded to Augustus II |
| August II Mocny (Augustus II the Strong) |  | Wettin | ۸ اوت ۱۷۰۹ | ۱ فوریه ۱۷۳۳ | restored |
| Stanisław I |  | Leszczyński | ۱۲ سپتامبر ۱۷۳۳ | ۳۰ ژوئن ۱۷۳۴ (deposed) ۲۷ ژانویه ۱۷۳۶ (abdicates) | restored defeated in جنگ جانشینی لهستان became Duke of Lorraine تا زمان مرگش |
| August III Sas (Augustus III) |  | Wettin | ۱۷ ژانویه ۱۷۳۴ (in opposition) ۳۰ ژوئن ۱۷۳۴(effectively) | ۵ اکتبر ۱۷۶۳ | پسر Augustus II و Christiane Eberhardine of Brandenburg-Bayreuth |
| Stanisław II August |  | Poniatowski | ۲۵ نوامبر ۱۷۶۴ | ۷ ژانویه ۱۷۹۵ | پسر استانیسلاو پنیاتوسکی , Konstancja Czartoryska هنگامی که مشترک‌المنافع لهستان–لیتوانی منحل شد ناچار به استعفا گردید (جمهوری لهستان تا ۳ مه ۱۷۹۱) |