stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دبیرستان البرز
تاریخچه

در سال ۱۲۵۰ خورشیدی و در بیست‌وچهارمین سال سلطنت ناصرالدین شاه قاجار، یک هیئت مبلغ مذهبی کاتولیک آمریکایی به ریاست جیمز باسِت (James Bassette) به ایران آمد و در ساختمان اتابک در خیابان لاله‌زار کنونی مستقر شد و شروع به کار کرد. ۱۸۷۳ میلادی (۱۲۵۲ خورشیدی)، این هیئت دست‌به‌کار تأسیس دبستانی در نزدیکی دروازه قزوین شد که بعدها سنگ بنای کالج آمریکایی‌ها و سپس دبیرستان البرز شد. فعالیت این مدرسه در سال نخست با ده دانش آموز آغاز شد و به تدریج پذیرش دانش‌آموز در آن، افزایش یافت، به‌گونه‌ای‌که ۱۸۸۶ میلادی، شمار دانش‌آموزان آن به صد رسید.
در این سال ساموئل وارد برای فعالیت فرهنگی میسیون آمریکایی وارد تهران شد. این هیئت، ۱۲۶۶ در خیابان قوام السلطنه (اسبق)، مارشال استالین (سابق)، سی تیر (کنونی) قطعه‌زمینی خرید. کلنگ بنای ساختمان مدرسهٔ جدید، ۲۱ سال پیش از صدور فرمان مشروطیت، از سوی ناصرالدین شاه بر زمین زده‌شد و ۱۲۶۶، ساختن آن پایان یافت. در این زمان مدرسه، شش کلاس و پنجاه دانش آموز داشت و ریاست آن را مستر وارد بر عهده داشت.
با تأسیس این مدرسه، که شبانه‌روزی اداره می‌شد، دانش‌آموزان از مدرسه دروازه قزوین به آن انتقال یافته و به‌تدریج با رونق آن، دانش‌آموزان مسلمان نیز به مدرسه راه یافتند. این مدرسه کتاب‌خانه بزرگی با حدود ۲۵۰۰۰ جلد کتاب داشت.
زمینهای مورد استفاده برای ساخت کالج آمریکایی تا اوایل سلطنت رضاشاه متعلق به میرزا حسن مستوفی‌الممالک بود. در این زمان هیئت آمریکایی تصمیم به خرید این زمینها برای ساخت کالج گرفت. نماینده هیئت آمریکایی در زمانی که مستوفی الممالک برای شکار در بیرون شهر بود موفق به دیدار و مذاکره با او شدند. مستوفی الممالک نقشه‌های مربوط به بنای مدرسه را دید و ضمن قبول واگذاری زمین برای ساخت مدرسه مبلغ صد هزار دلاری که هیئت آمریکایی برای پرداخت بهای زمین آورده بود را به آنها بازگرداند تا از صرف ساخت ساختمانهای کالج البرز شود.
مدیریت ساموئل مارتین جردن

۱۸۹۸ میلادی (۱۲۷۷ خورشیدی)، مستر وارد از ایران به آمریکا رفت و در همان سال  ساموئل مارتین جردن به ایران رهسپار شد و یک‌سال بعد، ۱۲۷۸ خورشیدی، ریاست مدرسه را بر عهده گرفت. با ورود وی به ایران و قرار گرفتن او به عنوان مدیر، مدرسه تحول قابل ملاحظه‌ای یافت. در این سال، در کنار شش کلاس دبستان، دو کلاس دبیرستان نیز به آن افزوده‌شد و کم‌کم دبیرستان چهار کلاسه‌ای شد، که با ا افزودن دو کلاس دیگر در ۱۲۹۲ خورشیدی (۱۹۱۳ میلادی)، دوره ۱۲ ساله تحصیلی کامل شد. در همین سال، زمینی بیرون از دروازه یوسف‌آباد به مساحت ۱۶ هکتار را، که از املاک جنوبی بهجت‌آباد بود، خریدند. ۱۲۹۴ خورشیدی (۱۹۱۵ میلادی)، ساختمانی برای اقامت  جردن در آن‌جا بنا شد و سه سال بعد، نخستین ساختمان شبانه‌روزی، که آن زمان تالار مک‌کورمیک (Maccormick Hall) نامیده می‌شد، و ساختمان دیگری در جنوب اقامت‌گاه  آقای جردن پایان یافت. ۱۳۰۱ خورشیدی، محل مدرسه به محل کنونی، در چهارراه کالج، انتقال یافت.
۱۳۰۳ خورشیدی (۱۹۲۴ میلادی)، یک آمریکایی به نام رولستون (Rollestone) مخارج ساختمان اصلی دبیرستان (ساختمان مرکزی دبیرستان البرز) را پرداخت و یک سال بعد که این بنا آماده شد، دو ساختمان اصلی کلاه‌فرنگی دبیرستان البرز را نیکلای مارکف، معمار گرجستانی ساخت و کلاس‌های متوسطه از محل پیشین به این ساختمان منتقل شد. ۱۳۰۸، این مدرسه به کالج ارتقا یافت. نام چهارراه کالج در تقاطع خیابان حافظ و خیابان انقلاب یادآور روزهای شکوفایی این مؤسسه آموزشی است. ۱۳۱۲ خورشیدی، آمریکایی دیگری به نام خانم هری‌مور (Harrymore) به ایران آمد و ساختمان دیگری برای شبانه‌روزی به نام تالار لینکلن و یک ساختمان کوچک بیمارستان، که ضمیمه ساختمان اصلی بود ساخته‌شد.
نخستین بار در دوران ساموئل مارتین جردن، آموزش ورزش‌هایی چون فوتبال، بسکتبال و والیبال به کلاس‌های دبیرستان اضافه شد و پنج سال بعد از افتتاح دبیرستان، نخستین ساختمان شبانه‌روزی کالج آمریکایی به نام مک‌کورمیک‌هال هم در محوطه کالج بنا شد. وی در ۴۰ سال حضور در ایران، در مدرسه اصلاحات اساسی کرد و دروس دبیرستانی و پیش‌دانشگاهی را به آن افزود.
جردن برای دروغ‌گفتن ده شاهی جریمه تعیین کرده‌ بود. اگر از دانش‌آموزی درس می‌پرسید و او بلد نبود، می‌گفت: «کلّه به کار، کدو کنار.» با سیگار کشیدن به شدت مخالف بود و اگر در جیب کسی سیگار پیدا می‌کرد، او را یک تومان جریمه می‌کرد. می‌گفت: «سیگار لوله بی‌مصرفی است که یک سر آن آتش و سر دیگر آن احمقی است!»
اگر شاگردی را می‌دید که هنگام راه‌رفتن سرش به پایین است، به او تذکر می‌داد: «مگر مرغی و می‌خواهی دانه جمع کنی؟ سرت را بالا بگیر و راست راه برو»
استادان معروف دانشگاه و دانشمندان دعوت می‌شدند تا برای شاگردان مدرسه البرز صحبت کنند. آقای جردن می‌گفت: «بچه‌ها مملکت شما سابقهٔ درخشانی داشته‌است. بازگشت به آن روزگار درخشان بستگی به همت و شجاعت و کوشش شما دارد. امیدوارم حرف من در گوش و قلب شما باشد و برای ملت و کشورتان مفید شوید.»
دبیرستان البرز در اختیار ایرانیان

۱۳۱۹ خورشیدی، دولت وقت ایران به دستور رضا شاه، کالج البرز را ده میلیون ریال (یک میلیون تومان) از آمریکایی‌ها خرید و در واقع، اختیار آن را از آنان سلب کرد. نام کالج به دبیرستان البرز تغییر یافت و پس از آن معلمان خارجی به تدریج ایران را ترک کردند. از ۱۳۱۹، پس‌ازآن‌که آمریکایی‌ها کالج البرز را ترک کردند، ایرانی‌ها مسئول اداره آن شدند و نخستین ایرانی که به‌جای آقای جردن، رئیس البرز شد، وحید تنکابنی بود.
مارتین جردن با همسرش، پس از ۴۰ سال ریاست کالج آمریکایی تهران، به آمریکا بازگشت. ۱۳۲۳، او بار دیگر به ایران سفر کرد. بازگشت آقای جردن به ایران با استقبال شاگردانش روبه‌رو و مراسمی در بزرگ‌داشت او برگزار شد. یکی از تالارهای دبیرستان البرز به افتخار او نام گذاشته‌شد و سردیسی سنگی به سفارش اللهیار صالح رئیس کانون فارغ‌التحصیلان کالج، از سوی ابوالحسن‌خان صدیق، پدر مجسمه‌سازی ایران، از آقای جردن ساخته و در ورودی تالار اصلی مدرسه نصب شد. این مجسمه که آن زمان ۵۰۰۰ تومان برای ساختش هزینه شده‌بود، پس‌از انقلاب برداشته و به روایتی به کتابخانه دانشگاه امیرکبیر برده‌شد و به روایتی دیگر در یکی از آزمایشگاه‌های دبیرستان نگه‌داری می‌شود.
مارتین جردن در سال ۱۳۳۳ در ۸۱ سالگی در آمریکا درگذشت. خیابان جردن در تهران به افتخار وی نام گذاشته‌شد.
دبیرستان البرز پس از انقلاب ۱۳۵۷

پس از انقلاب و کنار گذاشته شدن آقای مجتهدی، دبیرستان البرز رو به افول گذاشت. در سال ۱۳۶۴، دو ساختمان سفید و شبانه‌روزی و حیاط‌های آن‌ها به تربیت معلم شهید شرافت واگذار و از مجموعه البرز جدا شد. ۱۳۷۰ در راستای انتخاب مدارس به عنوان مدرسهٔ نمونهٔ مردمی، دبیرستان البرز دوباره به عنوان یک دبیرستان خوب مطرح شد. در ابتدای دههٔ ۷۰ خورشیدی و در دوره مدیریت باقر دزفولیان، بار دیگر البرز اوج گرفت و شاهد درخشش دانش‌آموزانش در آزمون سراسری دانشگاه‌ها، جشنوارهها و المپیادهای علمی بود. ۱۳۷۶، با همت  حسین امینی‌پور از دانش‌آموختگان البرز و در زمان وزارت مصطفی میرسلیم که وی نیز دانش‌آموخته البرز است، ساختمان مرکزی و ساختمان علوم (شرق دبیرستان) با شماره ثبت ۲۰۰۰، از آثار ملی شدند. پس از لغو «نمونه مردمی» بودن مدارس در ۱۳۷۷، این دبیرستان نیز مانند دیگر مدارس دولتی بدون آزمون ورودی به ثبت نام دانش آموزان پرداخت و رو به یک دبیرستان عادی شدن رفت. اما این دبیرستان از ۱۳۸۵، دبیرستان ماندگار شد و در پی آن، از ۱۳۸۶، دانش‌آموزان دوباره با شرط معدل و آزمون ورودی پذیرفته می‌شوند.
مشخصات ساختمان دبیرستان

دبیرستان البرز، با حیاط و باغی بزرگ، شامل مجموعه‌ای از ساختمان‌های قدیمی و جدید است. از قدیمی‌ترین آن‌ها می‌توان به ساختمان علوم اشاره کرد. ساختمان علوم، ۱۲۹۷ در جنوب خانه جردن بنا و به تالار «مک‌کورمیک» معروف شد. خانه جردن بعدها تخریب و به‌جایش ساختمانی برای اسکان کارمندان مجموعه بنا شد. ۱۳۰۳، ساختمان مرکزی دبیرستان البرز را که در آن زمان ساختمان مرکزی «رولستن» نامیده می‌شد، در جای کنونی ساختند که ۵ سال پس از ساختمان علوم بنا شد. بنای ساختمان مرکزی، نماهای متقارن دارد و افزون‌بر تکرار الگوی پنجره‌ها، نمای شمالی و جنوبی ورودی اصلی ساختمان با ایوانی بلند در نما، سبکی ویژه دارد. نمای شمالی و جنوبی نیز یکسان هستند و با هفت دهانه نورگیر و ستون‌های آجری و کاشی‌کاری‌های بالای قوس پنجره‌ها تزئین شده‌اند. ورودی مدرسه با ۹ پله در سطح بالاتری قرار دارد و در دو سوی آن، دو برج در دو سوی ایوان، ورودی را مشخص‌تر می‌کند. ازاره‌های سنگی دورتادور بنا را فراگرفته و همه بنا از آجر است.
بنای آجری دبیرستان البرز بسیار خوب ساخته‌شده و هنوز پس‌از سال‌ها، استحکام و پایداری‌اش را حفظ کرده‌است.
حدود ۹۰ درصد از مصالح بنا از آجر است و ازاره‌های سنگی دورتادور بنا را دربر گرفته و کتیبه‌های کاشی‌کاری‌شده فیروزه‌ای رنگ در برخی جاها به زیبایی بنا افزوده‌است.
ستون‌های سراسری مرکزی بنا، بدنه سنگی دارد و کف فضاهای داخلی نیز سنگ‌فرش شده‌است.
مدیران دبیرستان

این دبیرستان تاکنون چندین مدیر داشته که نام‌شان در زیر آمده‌است:
دانش‌آموختگان مشهور

به ترتیب حروف الفبا
ابوالقاسم بختیار، نخستین متخصص جراح ایرانی
ابوالفضل باقری، مهندس برجسته کشور در حوزه نفت و از خیرین مدرسه ساز
داریوش آشوری، نویسنده و مترجم معاصر ایرانی
کاوه آفاق، بازیگر و خواننده و ترانه‌سرا ایرانی
محمد علی اسلامی ندوشن، شاعر، منتقد، مترجم و پژوهشگر برجستهٔ ایرانی
حسن اکبرزاده، ریاضیدان و پژوهشگر برجسته ایرانی
حسینعلی البرز، خیر و مؤسس بنیاد فرهنگی البرز
حسین امانت، طراح و معمار ایرانی و طراح برج آزادی تهران
نیما امیری، مدیر فروشگاه‌های زنجیره ای خانه تو، بنیان‌گذار خیریه ندای پاک هورمزد
عباس امانت، استاد دانشگاه بازنشسته و مؤلف تاریخ ایران
عبدالله انوار، مترجم ایرانی و از پیش‌کسوتان معاصر نسخه‌شناسی در ایران
مهدی بهادری‌نژاد، استاد مهندسی مکانیک دانشگاه صنعتی شریف، برگزیده همایش چهرهٔ ماندگار، معاون پژوهشی فرهنگستان علوم و دارندهٔ نشان درجه یک دانش
فیروز پرتوی، اولین رئیس دانشکده فیزیک دانشگاه صنعتی شریف
محمدرضا تقوی فرد، شاعر، نویسنده و روزنامه نگار، سیاستمدار و حقوقدان، استاد هنر و رسانه و نظریه پرداز ایرانی
علی جوان، فیزیکدان ایرانی و مخترع لیزر گازی
مصطفی چمران، دانش‌آموخته دانشگاه برکلی کالیفرنیا و وزیر دفاع سابق ایران
صادق چوبک، نویسنده ایرانی و از پیشگامان داستان‌نویسی مدرن ایران
سلیمان حییم، فرهنگ نویس، مترجم، نویسنده و شاعر ایرانی، ملقب به «پدر فرهنگ نویسی دوزبانه ایران»
ارتشبد خاتم، فرمانده نیروی هوایی شاهنشاهی ایران، همسر فاطمه پهلوی
همایون خرم، نوازندهٔ نامدار ویولن، موسیقی‌دان و آهنگ‌ساز ایرانی
سیروان خسروی، خواننده و آهنگساز ایرانی
هاراطون داویدیان، از بنیان‌گذاران روان‌پزشکی در ایران
رضا درمیشیان، کارگردان سینما
یاسر رودی، فیزیکدان و برنده جایزه اریک کندل اروپا در سال ۲۰۱۵ و جزو ده دانشمند برتر مجله ساینس نیوز
ادوارد زهرابیان، معمار و طراح ایرانی و طراح نشان هواپیمایی ملی ایران (هما)
منوچهر ستوده، ایران‌شناس، جغرافیدان و پژوهشگر ایرانی
سعید سهراب‌پور، رئیس دانشگاه صنعتی شریف از سال ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۹، قائم مقام بنیاد ملی نخبگان، عضو پیوسته فرهنگستان علوم و چهره ماندگار
خسرو سینایی، کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، آهنگساز و نوازنده
جادی میرمیرانی، برنامه‌نویس و فعال حوزهٔ تکنولوژی‌های جدید و جامعهٔ نرم‌افزار آزاد و متن‌باز
مهدی ضرغامی، پنجمین نایب‌التولیه (رئیس) دانشگاه صنعتی شریف
منوچهر طیاب، مستندساز، نویسنده، عکاس، و منتقد اهل وین
بهزاد عبدی، آهنگساز ایرانی
عادل فردوسی پور، گزارشگر فوتبال ایران
داریوش فرهود، پدر علم ژنتیک ایران
سیاوش قمیشی، خواننده، آهنگ ساز، ترانه‌سرا
محمدعلی همایون کاتوزیان، اقتصاددان، تاریخ‌نگار، کاوشگر علوم سیاسی و منتقد ادبی
لطفی زاده، بنیان‌گذار منطق فازی و استاد دانشگاه برکلی
بهرام مبشر، مدیر ارشد ناسا و پژوهشگر تلسکوپ هابل
حسین محجوبی، نقاش صاحب نام معاصر ایران و از چهره‌های بین‌المللی هنر نقاشی
جمشید مشایخی، بازیگر صاحب سبک سینما و تلویزیون ایران و چهره ماندگار در سینما
طهماسب مظاهری، وزیر امور اقتصادی و دارایی کابینه سید محمد خاتمی و رئیس سابق بانک مرکزی
روزبه معین، نویسنده معاصر
مصطفی میرسلیم، وزیر سابق ارشاد و عضو هیئت علمی دانشگاه امیر کبیر و کاندیدای دوازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری
فرزاد ناظم، کارآفرین ایرانی-آمریکایی و مدیر فنی شرکت یاهو
محمد حسین وزیری-دکترای تخصصی آموزشی بهداشت و ارتقاء سلامت و استادیار دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
کامران وفا، فیزیک‌دان و استاد ایرانی-آمریکایی فیزیک در دانشگاه هاروارد
افشین یداللهی، ترانه‌سرا و پزشک متخصص اعصاب و روان
دبیرستان البرز و شبانه‌روزی آن

این کتاب را نشر بیستون، ۱۳۷۸ در تهران و در ۸۸۰ صفحه منتشر کرد. کتاب را اسدالله موسوی‌ماکوئی گرد آورده‌است. در این کتاب، مجموعه فعالیت‌های دبیرستان البرز و شعبه شبانه‌روزی آن ـ از آغاز تا زمان چاپ اثر ـ معرفی شده‌است. رشته‌های تحصیلی، انجمن‌ها، استادان و شاگردان برجسته، شرایط ورود، سازمان و تشکیلات، مراسم‌ها، و نام دانش‌آموختگان مطالب کتاب را تشکیل می‌دهد. کتاب با تصاویر بسیار همراه است. در بخش عمده‌ای از کتاب (صفحه ۲۹۳ تا ۸۷۲) نام دانش‌آموختگان دبیرستان البرز از سال تحصیلی ۱۳۲۰–۱۳۱۹ تا ۱۳۷۶–۱۳۷۵ خورشیدی آمده‌است.
فیلمبرداری در البرز

بناهای قدیمی دبیرستان البرز و موقعیت دبیرستان در مرکز شهر، سبب شده تا پس از انقلاب برای لوکیشن شماری از فیلم‌ها و به‌ویژه سریال‌های تاریخی از دبیرستان البرز استفاده شود. برای نمونه می‌توان به سریال‌هایی چون کلاه پهلوی، مدار صفر درجه، زیر تیغ، پهلوانان نمی‌میرند، کارآگاه، نهنگ عنبر، چارچنگولی، شهید رجایی و محاکمه، و سریال خاتون اشاره کرد.
نگارخانه

چند دانش آموز دبیرستان البرز (۱۳۷۴)
تعدادی از دانش آموزان در کنار زمین فوتبال دبیرستان (۱۳۹۷)
دانش آموزان کلاس ۱٫۱۰ دبیرستان البرز (۱۳۹۰)
دانش آموزان کلاس ۱۱۱(۱.۱۰) دبیرستان ماندگار البرز(۱۴۰۲)
کلاس ۱۰۸ ریاضی در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ (همراه با دبیر فیزیک استاد صالح)
طبقه اول ساختمان مرکزی
بخشی از نمای جنوبی ساختمان مرکزی
نمای شمالی ساختمان مرکزی
نمای شمالی ساختمان مرکزی
بخش غربی دبیرستان و ساختمان شهید ولی‌زاده
محوطه و نیمکتهای بخش غربی دبیرستان
معماری ساختمان مرکزی
نمایی از سالن ورزش دبیرستان البرز
حوضچه ورودی دبیرستان
ورودی شمالی ساختمان مرکزی دبیرستان البرز
محمدعلی مجتهدی گیلانی که دوره ۳۴ ساله مدیریت وی، درخشان‌ترین دوران دبیرستان البرز بود
محوطه ورودی دبیرستان البرز
محمدعلی مجتهدی و پرسنل دبیرستان البرز (۱۹۷۰ میلادی، ۱۳۴۹ هجری خورشیدی)
نمای شمالی ساختمان مرکزی دبیرستان البرز
سراسر نمای جنوبی ساختمان مرکزی دبیرستان البرز
میوه غریب

«میوه غریب» (به انگلیسی: Strange Fruit) نام آهنگی است که نخست با صدای بیلی هالیدی به شهرت رسید. این آهنگ انتقادی از لینچ کردن سیاهان است که در زمانی که آهنگ عرضه شد در جنوب آمریکا معمول بود.
شعر مؤثر آن را ایبل مروپل با نام مستعار «لوئیس آلن» نوشت و اگر چه از قول بیلی هالیدی گفته شد که او مدعی ساختن آهنگ آن است ولی گفته می‌شود که یا پارکر هال یا خود ایبل مروپل آن را ساخته‌است.
نخستین ضبط این آهنگ از بیلی هالیدی در ۱۹۳۹ است ولی پیش‌تر او آن را در باشگاه‌های جاز نیویورک می‌خواند.
شعر

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
درختان جنوب میوه غریبی دارند: 
برگ‌ها و ریشه‌هایشان خونی است: 
پیکرهای سیاه در نسیم جنوبی تاب می‌خورند: 
میوه غریب از درختان سپیدار آویخته‌است: 
چشم‌انداز روستائی جنوب سرفراز: 
چشم بیرون زده و دهان کج شده: 
عطر شیرین ماگنولیای تازه: 
بعد بوی تند گوشت سوخته: 
کلاغان منقارش می‌زنند: 
بارانش می‌شوید و باد می‌مکد: 
آفتاب می‌گنداند و درخت می‌ریزد: 
محصول غریب و تلخی است این میوه:
عزمی بشاره

| عزمی بشاره | عزمی بشاره |
| --- | --- |
عزمی بشاره: عزمی بشاره
زادروز: ۲۲ ژوئیهٔ ۱۹۵۶ ‏(۶۸ سال)
زاده: ناصره، اسرائیل
کنست: ۱۴، ۱۵، ۱۶، ۱۷
حزب در کنست: حزب در کنست
۱۹۹۶–۲۰۰۷: بلد
عزمی بشاره, (عربی: عزمی بشاره) (عبری: עזמי בשארה)، سیاستمدار مسیحی اسرائیلی، عضو پیشین کنست و از پایه‌گذاران حزب «بلد» در میان اعراب اسرائیلی است.
او در ناصره متولد شد و با تأسیس کمیته ملی دانش آموزان دبیرستان عرب در سال ۱۹۷۴ فعالیت سیاسی خود را آغاز کرد. بشاره چندین سال بعد در دانشگاه، اتحادیه دانشجویان عرب را پایه‌گذاری کرد و در سال ۱۹۹۵ حزب بلد را تشکیل داد. سپس در سال ۱۹۹۶ در انتخابات کنست، به عضویت کنست برگزیده و انتخاب شد. پس از آن در سال‌های ۱۹۹۹، ۲۰۰۳ و ۲۰۰۶ باز هم منتخب حزب شد.
او پس از دیدار از لبنان و سوریه متعاقب جنگ لبنان در سال ۲۰۰۶ میلادی مورد اتهام جاسوسی قرار گرفت و به ارائه اطلاعات هدفمند به حزب‌الله لبنان متهم شد. او پس از سلب مصونیت پارلمانی از اسرائیل گریخت.
تحصیلات

او از دانش‌آموختگان دانشگاه عبری اورشلیم است و مدرک دکترای خود را در رشتهٔ فلسفه از دانشگاه هومبولت برلین اخذ کرده است.
زندگی سیاسی

عزمی بشاره از پایه‌گذاران حزب بلد بود. وی در سال ۱۹۹۶ میلادی، به نمایندگی از اعراب اسرائیلی در انتخابات سراسری اسرائیل شرکت کرد و به عضویت چهاردهمین دوره کنست درآمد. وی با عضویت در کنست، از مزایا و مصونیت نمایندگی برخوردار شد. در سال ۱۹۹۹ میلادی، عزمی بشاره به عنوان اولین شهروند عرب-اسرائیلی، خود را نامزد کسب مقام نخست‌وزیری اسرائیل کرد. وی همچنین با وجود دلبستگی به سازمان‌های فلسطینی و عربی، به عضویت در پانزدهمین، شانزدهمین و هفدهمین دورهٔ کنست انتخاب شد.
زندگی سیاسی > جاسوسی

در جریان جنگ اسرائیل و لبنان در ژوئیه ۲۰۰۶ میلادی، عزمی بشاره که عضو هفدهمین دوره کنست بود، با استفاده از مصونیت سیاسی خود، اقدام به گردآوری اطلاعات محرمانه نظامی برای حزب‌الله لبنان کرد.
هنگامی که مشخص شد وی به جاسوسی از درون نهادهای اطلاعاتی و نظامی اسرائیل به سود حزب‌الله لبنان اقدام کرده و اطلاعات و مدارکی علیه وی از سوی سازمان اطلاعات و امنیت داخلی اسرائیل، گردآوری شده است، با استفاده از مصونیت سیاسی به خارج از کشور گریخت و با حضور در سفارت اسرائیل در قاهره، از عضویت در کنست استعفا داد.
پس از ماجرای جاسوسی عزمی بشاره، پارلمان اسرائیل، طرحی را به تصویب رساند که بر اساس آن «هر شهروند اسرائیلی که طی هفت سال گذشته، به یک کشور متخاصم اسرائیل سفر کرده باشد، از حق شرکت در انتخابات پارلمانی و انتخاب به عنوان نماینده محروم خواهد شد».
زندگی سیاسی > پس از استعفا

عزمی بشاره، پس از اعلام کناره‌گیری از عضویت در پارلمان اسرائیل، معادل حدود یکصد هزار دلار از دولت حق بازنشستگی دریافت کرد و اکنون نیز حقوق بازنشستگی و مزایای مالی به عنوان حق عضویت گذشته در پارلمان اسرائیل، به خانواده او در اسرائیل پرداخت می‌شود.
سورد، کانزاس

مکان
| Seward, Kansas | Seward, Kansas |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of Seward, Kansas: Location of Seward, Kansas
ایالت: کانزاس
شهرستان: Stafford
حکومت: حکومت
 • نوع: Mayor–Council
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۲۵ مایل مربع (۰٫۶۵ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۲۵ مایل مربع (۰٫۶۵ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۹۰۹ فوت (۵۸۲ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۶۴
 • برآورد (۲۰۱۱): ۶۴
 • تراکم: ۲۵۶٫۰/مایل مربع (۹۸٫۸/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: ۶۷۵۷۶
کد منطقه: ۶۲۰
FIPS کد: ۲۰-۶۴۱۰۰
GNIS feature ID: ۰۴۷۵۸۷۴
سورد (به انگلیسی: Seward) شهری در ایالت کانزاس کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶۴ نفر بوده‌است.
گاه‌شماری آزتکی

سنگ خورشید، در موزه ملی مردم‌شناسی مکزیکو سیتی، مکزیک
گاهشماری آزتکی یا تقویم مختیکا، یکی از گاهشماری‌های مزوآمریکایی رایج در دوران پیشاکلمبی مردمان مکزیک بود که توسط اقوامی به‌نام آزتک مورد استفاده قرار می‌گرفت. این تقویم شامل ۳۶۵ روز دوره تقویمی که آن را ژیپوهوآلی (xiuhpōhualli) و یک دوره مذهبی ۲۶۰ روزه که آن را تونالپوهوآلی (tōnalpōhualli) می‌نامد، است. این دو دوره باهم یک قرن ۵۲ ساله تکشیل می‌دهند، در مواقعی آن را «تقویم مدور» می‌نامند. ژیپوهوآلی به‌عنوان تقویم کشاورزی بکار می‌رود زیرا که براساس خورشید است، در حالی که تونالپوهوآلی به‌عنوان تقویمی مذهبی شناخته می‌شود.
هر ۵۲ سال، تونالپوهوآلی و ژیپوهوآلی، سال ۵۲ هر تلاقی می‌کنند و یک «قرن» جدید آغاز می‌شود. هر کدام از این قرن‌ها در تقویم، ژیپوهوآلی مشخص شده‌اند. در شروع هر قرن، جشنی بر پا می‌شد که ۱۲ روز به طول می‌انجامید. در شروع این مراسم، چراغ‌های شهر خاموش می‌شد و مردم هم اجازه می‌دادند که آتش اجاق‌هایشان خاموش شود. در این جشن مردم به نشانه ندامت و پشیمانی از گناهانی که انجام داده بودند، روزه می‌گرفتند. در نیمه شب روز دوازدهم مراسم، یک زندانی به روحانی واگذار می‌شد. روحانی به آسمان شب توجه می‌کرد و آنقدر منتظر می‌ماند تا ستاره آتش به بالاترین نقطه آسمان برسد. در این هنگام، قلب مرد زندانی را بیرون می‌آورد و جای خالی آن را با تکه ای چوب که روی قطعه‌ای از فیروزه قرار داده شده بود، پر می‌کرد. سپس روحانی آتش جدیدی روشن می‌کرد تا به‌وسیله آن یک‌بار دیگر شهر روشن شود. تقویم، تونالپوهوآلی تقویم مقدس مکزیکی‌ها بوده‌است. این روز شمار مذهبی، در کتاب‌های مربوط به روزها که عموماً از پوست آهو یا کاغذهایی از پوست درخت تهیه می‌شدند، ثبت می‌شد که توسط یک روحانی به زیج (طالع نما) تبدیل شد و در آن، روزهای مساعد و نامساعد پیش‌بینی شدند. تقویم مذهبی ۲۶۰روز داشت که به ۲۰ دوره ۱۳ روزه تقسیم شده بود. نام این ۲۰ دوره را با نشانه‌های هیروگلیفی به صورت تصویری نمایش می‌دادند. اعداد مربوط به روزهای ۱۳گانه هم با نقطه‌هایی نشان داده می‌شد. بطوری که روزها با هم اشتباه گرفته نشوند.
تقویم آزتک و مایا

تقویم آزتک‌ها اساساً شبیه تقویم مایاها بوده‌است. آنها هم یک روز مذهبی (که Tonalpohualli نام داشت) همانند روز مذهبی مایاها (Tzonkin) داشتند، همچنین، دوره‌های ۱۳ و ۲۰ روزه در تقویم هر دو تمدن دیده می‌شود. اما تفاوت مهم تقویم این دو قوم، در سیستم ابتدایی عددی و ثبت نه چندان دقیق تاریخ رخدادها توسط آزتک هاست. آزتک‌ها، معمولاً فقط نام روزی را که اتفاقی در آن رخ می‌داد و نام سال جاری را یادداشت می‌کردند. اما این روش ابهاماتی ایجاد می‌کند و نمی‌توان زمان دقیق وقایع را تشخیص داد. زیرا با توجه به یادداشت‌های آزتک‌ها، هر واقعه می‌تواند در دو وقت از سال اتفاق افتاده باشد. علاوه بر این، نام سال‌ها هر ۵۲سال تکرار می‌شود، همچنین شهرهای مختلف سالشان را ب ماه‌های متفاوتی شروع می‌کردند. مکزیکی‌ها و همچنین آزتک‌ها، به ویرانی و بازسازی دوره‌ای جهان معتقد بودند. آنها پیش‌بینی می‌کردند که جهان کنونی‌شان با یک زمین لرزه بزرگ نابود خواهد شد و بر اثر آن، زمان‌های گذشته از بین می‌رود و جهان جدیدی شکل می‌گیرد.
تونالپوهوآلی

سرچشمه این تقویم، اجداد آزتک‌ها بودند. آنها فهمیده بودند که خورشید طی یک دوره ۲۶۰ روزه، مسیر مشخصی را نزدیک شهر مایاها (کوپان) طی می‌کند. بنا براین، هر دوره ۲۶۰ روزه را یک سال در نظر گرفتند. بعدها این ۲۶۰ روز به ۲۰ دوره ۱۳ روزه تقسیم شدند و این روزها، ترکانه (Trecena) نام گرفتند. به هر دوره اسمی داده شد که آنرا با خطوط هیروگلیف نمایش می‌دادند. به هر ترکانه هم عددی از ۱ تا ۱۳ اختصاص داده شد. اینطور گمان می‌رود که هر ترکانه خدایی برای خود داشته‌است. در حقیقت این، تقویم مذهبی آزتک‌ها بوده‌است. روحانی آزتک‌ها از این تقویم به منظور تعیین روزهای شانس برای کارهایی از قبیل برداشت محصول، ساختن خانه و رفتن به جنگ استفاده می‌کرد.
ژیپوهوآلی

این تقویم، بر پایه سال شمسی ۳۶۵ روزه طراحی شده بود و اغلب مربوط به کارهای زراعتی و جشن‌های قوم آزتک بود. در این تقویم، روزهای سال به ۱۸ دوره ۲۰ روزه تقسیم شده بود (ماه‌های ۲۰ روزه) که به این روزهای ۲۰گانه ویتانه (Veintena) گفته می‌شد. همچنین هر ماه به ۴ هفته ۵ روزه تقسیم شده بودند؛ بنابراین، ۵ روز دیگر باقی می‌ماند که در تقویم نشان داده نمی‌شد. این روزها نمونتمی (Nemontemi) نام داشتند. در حقیقت این روزها، روزهای گذار از سال قدیم به سال جدید بودند و زمانی برای جشن‌ها بودند. مردم با بهترین لباس‌هایشان به مراسم جشن می‌آمدند و به رقص و آوازخوانی می‌پرداختند؛ و این، زمانی بود که روحانی برای اهدای قربانی‌ها در نظر گرفته بود که اغلب آنها انسان بودند ولی قسمتی از قربانی‌ها را هم حیوانات و محصولات کشاورزی تشکیل می‌دادند. در حقیقت بخش عمدهٔ جشنهای مذهبی آزتک‌ها، قربانی کردن انسان‌ها بود که در معبد بزرگ واقع در مرکز پایتخت انجام می‌گرفت. گاهی تا چهل هزار نفر قربانی می‌شدند. سال شمسی، مبنایی برای تقویم شهری و مدنی آزتک‌ها بود. سال، با افزودن ۵ روز، نمونتمی دارای ۳۶۵ روز می‌شد.
| # | زمان دوران | زمان ساهاگون | نام‌های فییستا | نماد | ترجمه |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | مارس ۱ – مارس ۲۰ | فوریه۲ – فوریه۲۱ | Atlcahualo, Cuauhitlehua |  | از دست دادن آب و رشد درختان |
| ۲ | مارس ۲۱ – آوریل ۹ | فوریه۲۲ – مارس ۱۳ | Tlacaxipehualiztli |  | مراسم باروری |
| ۳ | آوریل ۱۰ – آوریل ۲۹ | مارس ۱۴ – آوریل ۲ | Tozoztontli |  | سوراخ کوچکتر |
| ۴ | آوریل ۳۰ – مه۱۹ | آوریل ۳ – آوریل ۲۲ | Huey Tozoztli |  | سوراخ بزرگتر |
| ۵ | مه۲۰ – ژوئن ۸ | آوریل ۲۳ – مه۱۲ | [[Tōxcatl |  | خشکی |
| ۶ | ژوئن ۹ – ژوئن ۲۸ | مه۱۳ – ژوئن ۱ | Etzalcualiztli |  | خوردن ذرت و لوبیا |
| ۷ | ژوئن ۲۹ – جولای ۱۸ | ژوئن ۲ – ژوئن ۲۱ | Tecuilhuitontli |  | جشن کوچک برای کسانی که به آنها احترام می‌گذارند |
| ۸ | جولای ۱۹ – اوت۷ | ژوئن ۲۲ – جولای۱۱ | [[Huey Tecuilhuitl |  | جشن بزرگ برای کسانی که به آنها احترام می‌گذارند |
| ۹ | اوت۸ – اوت ۲۷ | جولای۱۲ – جولای۳۱ | Tlaxochimaco, Miccailhuitontli |  | تولد گل‌ها، جشن گرفتن برای محرومان |
| ۱۰ | اوت۲۸ – سپتامبر۱۶ | اوت۱ – اوت ۲۰ | Xócotl huetzi, Hueymiccaihuitl}} |  | غدا دادن به مردگان |
| ۱۱ | سپتامبر۱۷ – اکتبر۶ | اوت۲۱ – سپتامبر۹ | Ochpaniztli |  | جارو زدن و تمیز کردن |
| ۱۲ | اکتبر۷ – اکتبر۲۶ | سپتامبر۱۰ – سپتامبر ۲۹ | Teotleco |  | بازگشت خدایان |
| ۱۳ | اکتبر۲۷ – نوامبر۱۵ | سپتامبر۳۰ – اکتبر ۱۹ | Tepeilhuitl |  | غدا دادن به کوهستان‌ها |
| ۱۴ | نوامبر۱۶ – دسامبر ۵ | اکتبر۲۰ – نوامبر ۸ | Quecholli |  | پر گران‌بها |
| ۱۵ | دسامبر ۶ – دسامبر ۲۵ | نوامبر۹ – نوامبر ۲۸ | Pānquetzaliztli |  | برافراشتن پرچم‌ها |
| ۱۶ | دسامبر ۲۶ – ژانویه۱۴ | نوامبر۲۹ – دسامبر ۱۸ | [[Atemoztli |  | نزول آب |
| ۱۷ | ژانویه۱۵ – فوریه۳ | دسامبر ۱۹ – ژانویه۷ | Tititl |  | کشش برای رشد |
| ۱۸ | فوریه۴ – فوریه۲۳ | ژانویه۸ – ژانویه۲۷ | Izcalli |  | تشویق مردمان و زمین |
| ۱۸u | فوریه۲۴ – فوریه۲۸ | ژانویه۲۸ – فوریه۱ | nēmontēmi (دوره ۵ روزه) |  | روزهای تهی |
پلاک وسایل نقلیه استان کرمانشاه

کدهای استان کرمانشاه، ۱۹، ۲۹ و ۳۹ است که در خودروهای عمومی (ع)، تاکسی‌ها (ت) و خودروهای دولتی (الف) حرف پلاک همیشه یکسان است اما در خودروهای شخصی این حرف بستگی به شهری دارد که پلاک خودرو در آن ثبت شده است.