stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
علی افخمی

| علی افخمی عقدا | علی افخمی عقدا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۳۱ عقدا
ملیت: ایرانی
پیشه: استاد دانشگاه تهران
علی افخمی عقدا (متولد ۱۳۳۱ در عقدا) زبان‌شناس ایرانی است.
وی بنیان‌گذار و رئیس دانشکده زبان‌های خارجی دانشگاه تهران به مدت ۱۱ سال و نیز اولین رئیس انتخابی استادان دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران بوده است. همچنین ریاست پردیس دانشکده‌های علوم انسانی دانشگاه تهران، کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه تهران و مؤسسه لغت‌نامه دهخدا و مرکز بین‌المللی آموزش زبان فارسی را بر عهده داشته است. در زمان تصدی ریاست مؤسسه دهخدا، این مؤسسه رشد زیادی کرد و در جوامع بین‌المللی به شهرت رسید. وی یکی از کاندیداهای اصلی تصدی ریاست دانشگاه تهران و وزارت علوم توسط استادان و دانشجویان دانشگاه تهران، در دوره‌های مختلف بوده است. از وی به عنوان برترین مشاور بین‌الملل دانشگاه تهران یاد می‌شود. او از سال ۱۳۶۷ تا کنون عضو شورای دانشگاه تهران بوده است. علی افخمی به مدت دو سال در سال‌های ۱۳۶۵ و ۱۳۶۴ معاون نماینده ایران در سازمان یونسکو و معاون کمیسیون ملی یونسکو بوده است. همچنین به مدت ۱۲ سال عضو شورای بررسی متون و کتب علوم انسانی بوده است. وی بیش از ۱۱ کتاب در زمینه‌های مختلف زبانشناسی تألیف نموده است.
از راست (ردیف اول): یدالله ثمره، علی افخمی، احمد احمدی، علی‌اشرف صادقی و غلامحسین کریمی دوستان، خردادماه ۱۳۹۰
تحصیلات

گذراندن تحصیلات ابتدایی و دبیرستان و دریافت دیپلم طبیعی در یزد
کارشناسی زبان انگلیسی، دانشگاه تبریز، ۱۳۵۴
دیپلم عالی زبان انگلیسی، دانشگاه کمبریج، ۱۹۷۶
دیپلم عالی زبان فرانسه، دانشگاه سوربن، ۱۹۸۰
کارشناسی ارشد زبان‌شناسی، دانشگاه پاریس، ۱۹۸۱
دکترای زبان‌شناسی، دانشگاه پاریس، ۱۹۸۵
آثار

فرهنگ توصیفی نقد ادبی (فرانسه-فارسی)، علی افخمی، ژاله کهنمویی‌پور، نسرین‌دخت خطاط، تهران: انتشارات دانشگاه تهران، ۱۳۸۱
طرح تصحیح تذکرةالعارفین اثر ملا محمد جعفر عقدایی یزدی
بررسی زبان‌شناختی ترجمه قرآن کریم به زبان فرانسه
ترجمه کتاب جامعه‌شناسی زبان
ترجمه کتاب فرا نظریه‌های زبان‌شناسی اجتماعی
نقش ساختار اطلاعی در ترجمه با تکیه بر ترجمه‌های قرآن کریم (فارسی- فرانسه- انگلیسی)
فارسی عمومی برای کلیه رشته‌های کارشناسی (کار مشترک): انتشارات سخن
فرهنگ واژه‌های کهن فارسی (فارسی به فارسی، فارسی به انگلیسی)
ترجمه کتاب زبان و قدرت اثر نورمن فرکلاف
معرفی نسخه خطی تذکرة العارفین و علمای عقدا (از اعلام قرن ۱۳ هجری قمری در دفتر سیزدهم - نسخه‌های خطی از انتشارات کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران)
چاپ و نشر مجدد نشریه نسخه‌های خطی کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه تهران (که پیش ار این -به همت استاد دانش‌پژوه) ره (و استاد ایرج افشار منتشر می‌شد ولی از سال ۱۳۶۴ به مدت ۲۲ سال تعطیل بود)
سوابق مدیریتی

ریاست مؤسسه لغتنامه دهخدا و مرکز بین‌المللی آموزش زبان فارسی بعد از مرحوم علامه سید جعفر شهیدی از سال ۱۳۸۷ تا کنون
ریاست پردیس دانشکده‌های علوم انسانی دانشگاه تهران (شامل دانشکده‌های ادبیات و علوم انسانی، دانشکده زبانهای خارجی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشکده الهیات، دانشکده مطالعات جهان)
بنیان‌گذار و رئیس دانشکده زبان‌های خارجی دانشگاه تهران
ریاست کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه تهران ۱۳۸۷–۱۳۸۵
ریاست دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران (اولین رئیس انتخابی اعضای هیئت علمی) به مدت سه سال ۱۳۸۵–۱۳۸۲
اسکات گرت

| اسکات گرت | اسکات گرت |
| --- | --- |
عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از نیوجرسی حوزهٔ 5th: عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از نیوجرسی حوزهٔ 5th
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۳ ژانویه ۲۰۰۳: آغاز به کار  ۳ ژانویه ۲۰۰۳
پس از: Marge Roukema
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۹ ژوئیهٔ ۱۹۵۹ ‏(۶۵ سال) انگلوود، نیوجرسی، نیوجرسی، ایالات متحده آمریکا
حزب سیاسی: حزب جمهوری‌خواه ایالات متحده آمریکا
همسر(ان): Mary Ellen Garrett
محل تحصیل: دانشگاه ایالتی مونت‌کلر Rutgers University, Camden
اسکات گرت (به انگلیسی: Scott Garrett) نمایندهٔ حوزه انتخابیه پنجم نیوجرسی از حزب جمهوری‌خواه ایالات متحده آمریکا در مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا است که برای نخستین‌بار در ۱۳ ژانویه ۲۰۰۳ میلادی به‌عضویت این مجلس درآمد.
گردشگاه استخر عباس‌آباد

گردشگاه استخر عباس‌آباد یا سر استخر عباس‌آباد در بالای تپه‌ای به نام تپهٔ عباس‌آباد انتهای خیابان مهدیه و مشرف به میدان قائم در شهر همدان واقع شده‌است. این گردشگاه زیبا و دیدنی دارای تأسیسات رفاهی است و مورد استفادهٔ عمومی مردم است. پیش از ساخته شدن این تأسیسات تنها استخری به صورت آبگیری بزرگ و دست‌ساز در این محل وجود داشت. در دههٔ ۱۳۷۰ هجری شمسی با صرف هزینه‌ای وسعت این استخر افزایش یافت و فضاسازی انجام گرفت و محیط آمادهٔ پذیرایی از گردشگران به ویژه میهمانان تابستانی همدان شد. زمین‌های ویژهٔ اسکیت‌بازی، بازی‌ها، و سرگرمی‌های کودکان از جمله شهربازی وجود سینمای تابستانی و نمایش فیلم در فضای آزاد ساختمان نمازخانه‌ای باشکوه و وجود آب‌نمایی در ارتفاعی در حدود ۶۰ متر و به طول ۲۰۰ متر از دیگر منظرگاه‌های موجود در این گردشگاه است.
فینال مسابقات قهرمانی باشگاه‌های جهان ۲۰۰۵

Football match
فینال مسابقات قهرمانی باشگاه‌های جهان ۲۰۰۵ یک مسابقه فوتبال بود که بین سائو پائولو برزیل، قهرمان کونمبول، و لیورپول انگلیس، قهرمان یوفا، در ۱۸ دسامبر ۲۰۰۵ در ورزشگاه بین‌المللی یوکوهاما، ژاپن برگزار شد. این مسابقه نهایی مسابقات قهرمانی باشگاه‌های جهان ۲۰۰۵ بود، رقابتی برای برندگان مسابقات جام اولیه اعضای قاره‌ای فیفا. مسابقات قهرمانی باشگاه‌های جهان جایگزین جام بین قاره‌ای شد که هر دو تیم قبلاً در آن شرکت کرده بودند. سائو پائولو دو بار در سال‌های ۱۹۹۲ و ۱۹۹۳ قهرمان جام بین قاره‌ای شده بود، در حالی که لیورپول دو بار در سال‌های ۱۹۸۱ و ۱۹۸۴ شکست خورده بود.
این تیم‌ها با قهرمانی در رقابت‌های جام قاره‌ای خود به مسابقات راه یافتند. سائو پائولو قهرمان جام لیبرتادورس ۲۰۰۵ شد و تیم برزیلی اتلتیکو پارانائنزه را ۵–۱ شکست داد. لیورپول قهرمان لیگ قهرمانان اروپا ۰۵–۲۰۰۴ شد و پس از پایان بازی ۳–۳، تیم ایتالیایی میلان را ۳–۲ در ضربات پنالتی شکست داد. هر دو تیم در راه رسیدن به فینال در مسابقات قهرمانی یک بازی انجام دادند. سائو پائولو قهرمان لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۰۵ یعنی الاتحاد را ۳–۲ شکست داد، در حالی که لیورپول قهرمان جام قهرمانان کونکاکاف ۲۰۰۵، دپورتیوو ساپریسا را با نتیجه ۳–۰ شکست داد.
سائو پائولو با تماشای ۶۶٬۸۲۱ تماشاگر در نیمه اول با گل مینیرو پیش افتاد. لیورپول که در نیمه اول چند موقعیت را برای گل تساوی از دست داد، در نیمه دوم اکثریت توپ و میدان را در اختیار داشتند و سه گل مردود شده نیز به ثمر رساند. علیرغم همه موقعیت‌هایشان، آنها نتوانستند مقابل سائو پائولو گلزنی کنند که بازی را ۱–۰ برد.
مسیر تا فینال

سائو پائولو به عنوان قهرمان جام لیبرتادورس به مسابقات قهرمانی باشگاه‌های جهان راه یافت. آنها در سال ۲۰۰۵ جام لیبرتادورس را با شکست ۵–۱ اتلتیکو پارانائنزه در فینال برنده شده بودند. این اولین حضور سائو پائولو در این رقابت‌ها بود، اگرچه آنها دو بار در سال‌های ۱۹۹۲ و ۱۹۹۳ پیشتاز رقابت‌ها یعنی جام بین قاره‌ای را به دست آورده بودند.
لیورپول به دلیل قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا ۰۵–۲۰۰۴ به مسابقات قهرمانی باشگاه‌های جهان راه یافت. آنها تیم ایتالیایی میلان را ۳–۲ در ضربات پنالتی پس از پایان بازی ۳–۳ شکست دادند. مانند سائو پائولو، لیورپول برای اولین بار در این رقابت‌ها شرکت کرد، اگرچه آنها دو بار در جام بین قاره‌ای حضور داشتند، در سال‌های ۱۹۸۱ و ۱۹۸۴ شکست خوردند.
هر دو تیم در مرحله نیمه نهایی وارد این رقابت‌ها شدند. حریف سائو پائولو قهرمان لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۰۵، یعنی الاتحاد بود. پیروزی ۳–۲ با دو گل آموروسو و یک پنالتی از دروازه‌بان روژریو سنی، صعود سائوپائولو به فینال را تضمین کرد. لیورپول با دپورتیوو ساپریسا، قهرمان جام قهرمانان کونکاکاف ۲۰۰۵ روبرو شد. آنها بازی را ۳–۰ بردند، پیتر کراوچ دو گل زد و استیون جرارد نیز با رسیدن لیورپول به فینال گلزنی کرد.
مسابقه > پیش زمینه

هر دو تیم در مسابقات داخلی خود عملکرد خوبی داشتند. فصل داخلی سائو پائولو دو هفته قبل از فینال به پایان رسیده بود. آنها مسابقات قهرمانی سری آ برزیل ۲۰۰۵ را در جایگاه یازدهم پس از ۴۲ بازی به پایان رساندند، آنها هر کدام ۱۶ بازی را بردند و باختند و ۱۰ بازی را مساوی کردند. لیورپول در اواسط فصل داخلی خود بود، آنها در لیگ برتر ۰۶–۲۰۰۵ رقابت می‌کردند. آنها در جدول دوم بودند و آخرین بازی خود را قبل از رقابت‌ها با نتیجه ۲–۰ مقابل میدلزبرو بردند. این پیروزی به این معنی بود که لیورپول ۱۰ بازی بدون گل خورده را پشت سر گذاشته بود که با رکورد یک باشگاه دیگر مساوی شد.
پائولو آتوئوری، سرمربی سائو پائولو، معتقد بود که تیمش در صورت پیروزی در بازی، باید عملکرد خود را در نیمه نهایی بهبود بخشد: «اگر می‌خواهیم فینال را ببریم، باید جنبه‌های خاصی از بازی خود را بهبود ببخشیم.» آتوئوری نگران تهدید هوایی لیورپول نبود، اما انتظار داشت که آنها در طول بازی توپ را حفظ کنند: «تیم‌های انگلیسی به خاطر برتری هوایی خود شناخته شده‌اند، اما لیورپول تیمی است که می‌تواند توپ را به خوبی حفظ کند همانطور که در هنگام پیروزی لیگ قهرمانان ثابت کرد.»
رافائل بنیتز، سرمربی لیورپول، علیرغم مرگ پدرش در اوایل هفته، کنترل تیم را برای فینال در اختیار گرفت. بنیتز مطمئن بود که تیم لیورپول او می‌تواند سائو پائولو را شکست دهد: «ما با اعتماد به نفس و قدرت بازی می‌کنیم. فکر می‌کنم می‌توانیم هر کسی را شکست دهیم.» کراوچ مهاجم لیورپول که دو گل در نیمه نهایی به ثمر رساند، به اندازه سرمربی خود در مورد پیروزی در بازی مصمم بود. وی افزود: «ما تمام راه را برای گشت و گذار به ژاپن نرفته‌ایم».
مسابقه > نیمه اول

قبل از شروع مسابقه، به یاد پدر رافائل بنیتز، فرانسیسکو که چهارشنبه قبل از فینال بر اثر نارسایی قلبی درگذشت، یک دقیقه سکوت برگزار شد. هر دو تیم با بازوبندهای مشکی به نشانه احترام وارد زمین شدند. مسابقه بیشتر به تأخیر افتاد وقتی یک هوادار به زمین حمله کرد، او به سمت یکی از گل‌ها سر زد و قبل از اینکه گرفتار شود در دروازه گیر کرد. سائو پائولو با ترکیب ۳–۵–۲ صف آرایی کرد، در حالی که لیورپول ترکیب ۴–۴–۱–۱ را انتخاب کرد. لیورپول در ۷۹ ثانیه اولین فرصت بازی را داشت. ارسال استیون جرارد کاپیتان لیورپول به محوطه جریمه با فرناندو مورینتس مواجه شد اما ضربه سر این مهاجم از بالای دروازه به بیرون رفت. لیورپول موقعیت‌های بیشتری ایجاد کرد و لوئیس گارسیا دو بار با ضربه سر، دروازه را تهدید کرد. سائو پائولو تنها یک موقعیت ایجاد کرده بود، یک ضربه از آموروسو، اما آنها شروع به پیشرفت کردند. آنها پس از ضربه آموروسو به جلو پرس کردند و سیسینیو که نزدیک بود با یک ضربه لوبی از خط میانی که از بالای تیرک دروازه عبور کرد به گل برسد.
فشار سائو پائولو باعث شد تا در دقیقه ۲۷ پیش بیفتند. یک پاس شکسته از آلوئیسیو به مینیرو، هافبک را در فضا پیدا کرد که توپ را فراتر از دروازه‌بان لیورپول، پپه رینا قرار داد تا برزیلی‌ها ۱–۰ پیش بیفتند. این اولین گلی بود که لیورپول در بیش از ۱۰۴۱ دقیقه بازی دریافت کرد. بلافاصله پس از آن لیورپول صاحب یک کرنر شد که نزدیک بود به گل برسد. ژابی آلونسو کرنر را زد که گارسیا پیدا شد، اما ضربه او به تیرک برخورد کرد. لیورپول در دقیقه ۳۰ بازی فرصت دیگری داشت، اما باز هم با ضربه سر موفق به گلزنی نشد. جرارد پنج دقیقه بعد فرصتی برای گل تساوی داشت، اما پس از اینکه هری کیول توپ را به او پاس داد، ضربه خود را به بیرون زد. لیورپول به ایجاد موقعیت ادامه داد و در دقیقه ۳۹ گارسیا ضربه سر خود را به گوشه‌ای دور دید که توسط روژریو سنی، دروازه‌بان سائو پائولو دفع شد. سامی هوپیا، مدافع لیورپول از کرنر به‌طور مستقیم به سمت سنی شوت کرد. او در اواخر نیمه اول یک فرصت دیگر داشت، اما ضربه سر او توسط سنی دفع شد.
مسابقه > نیمه دوم

لیورپول اولین موقعیت گل را شش دقیقه بعد از نیمه دوم داشت. لیورپول در فاصله ۲۵ یاردی دروازه صاحب یک ضربه آزاد شد. شوت بعدی جرارد توسط سنی دفع شد. سنی بلافاصله پس از آن یک دفع دیگر از کیول را به تیر دروازه زد. لیورپول در یک ساعت به گل رسید، اما گل مردود اعلام شد. ضربه سر گارسیا به دلیل آفساید مردود اعلام شد. کمی بعد مورینتس فرصت دیگری برای گلزنی داشت، اما ضربه بالای سر او از بالای تیر افقی عبور کرد. بلافاصله بعد از آن لیورپول یک گل مردود دیگر زد.
سائو پائولو اولین تعویض بازی را در دقیقه ۷۵ انجام داد که مهاجم گرافیچی جایگزین آلوئیسیو شد. لیورپول چهار دقیقه بعد دو تعویض انجام داد تا به تساوی برسد. یان آرنه ریسه و فلورنت سناما پانگولی جایگزین استیون وارناک و محمد سیسوکو شدند. آنها آخرین تعویض خود را در دقیقه ۸۵ انجام دادند که پیتر کراوچ جایگزین مورینتس شد. گل سوم لیورپول در دقیقه ۸۹ مردود شد. گل سناما پانگولی تعویضی پس از اینکه کمک داور گارسیا را به عنوان آفساید علامت گذاری کرد، مردود اعلام شد. لیورپول قبل از پایان بازی صاحب موقعیت نهایی شد، اما گارسیا ضربه او را به بیرون فرستاد. هیچ گل دیگری به ثمر نرسید و داور سوت پایان بازی را با نتیجه ۱–۰ به سود سائو پائولو زد.
مسابقه > جزئیات

۱۸ دسامبر ۲۰۰۵
۱۹:۲۰
| سائو پائولو  | ۱–۰ |  لیورپول |
| --- | --- | --- |
| مینیرو  ۲۷' | گزارش |  |
تماشاگران: ۶۶۸۲۱
داور: بنیتو آرچندیا (مکزیک)
| 0 | 1 |
| --- | --- |
             سائو پائولو :              لیورپول 
| 0 | 1 |
| --- | --- |
کمک داوران: هکتور ورگارا (کانادا) آرتورو ولاسکوئز (مکزیک) داور چهارم: تورو کامیکاوا (ژاپن): قوانین مسابقه ۹۰ دقیقه  ۳۰ دقیقه وقت اضافه در صورت نیاز  ضربات پنالتی اگر نتیجه همچنان مساوی است  دوازده نیمکت‌نشین که حداکثر سه‌تایشان حق حضور در مسابقه دارند.
مسابقه > آمار

| آمار | سائو پائولو | لیورپول |
| --- | --- | --- |
| گل | ۱ | ۰ |
| شوت | ۴ | ۲۱ |
| شوت در چارچوب | ۲ | ۸ |
| مالکیت توپ | ۴۷٪ | ۵۳٪ |
| ضربه کرنر | ۰ | ۱۷ |
| خطا | ۱۵ | ۱۷ |
| آفساید | ۲ | ۷ |
| کارت زرد | ۲ | ۰ |
کارت قرمز: ۰
بعد از مسابقه

بیشتر صحبت‌های بعد از بازی بر روی سه گل مردود لیورپول متمرکز بود. رافائل بنیتز، سرمربی لیورپول، پس از سوت پایان بازی، از تصمیمات داور عصبانی شد و به سرزنش مسئولان پرداخت. بنیتز معتقد بود که حداقل یکی از گل‌ها نباید مردود می‌شد: «می‌دانستیم که یکی از گل‌ها واقعا گل است، واضح است.» وی همچنین صلاحیت مسئولان را زیر سؤال برد و اظهار داشت: «در فینال جام جهانی داور مکزیکی و سرباز کانادایی نمی‌گیرید.» لوئیس گارسیا، که گل‌اش مردود اعلام شده بود، این احساس را در رختکن لیورپول خلاصه کرد: «احساس می‌کنیم فریب خورده‌ایم.»
روژریو سنی، دروازه‌بان سائو پائولو به عنوان بهترین بازیکن مسابقه انتخاب شد و همچنین توپ طلا را به عنوان بهترین بازیکن رقابت‌ها از آن خود کرد. سنی در دریافت جوایز ابراز لطف کرد و اظهار داشت: «جوایز برای من خوب است اما برد فقط مربوط به من نبود؛ بلکه مربوط به دوستان، مربی و همه کسانی که در باشگاه دخیل هستند است.» سرمربی سائو پائولو پس از پیروزی از تیمش خوشحال شد و با سنی موافق بود که این پیروزی یک تلاش تیمی بود: «این یک پیروزی جمعی بود» او همچنین گفت که این «یک دستاورد بزرگ برای باشگاه بود». گلزن بازی، مینیرو از این پیروزی بسیار خوشحال شد و گفت: «این شادترین لحظه در دوران حرفه‌ای من است.»
ورزشگاه بین‌المللی (نیسان) در یوکوهاما میزبان فینال بود
ورزشگاه بین‌المللی در یوکوهاما میزبان فینال بود
روژریو سنی کاپیتان سائو پائولو در فینال بود
ادای احترام سائوپائولو از فدراسیون فوتبال پائولیستا و رئیس‌جمهور لولا (سمت چپ) به خاطر قهرمانی در جام.
گرگ هارپر

| Gregg Harper | Gregg Harper |
| --- | --- |
عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از ایالت میسیسیپی حوزهٔ 3rd: عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از ایالت میسیسیپی حوزهٔ 3rd
متصدی: متصدی
آغاز به کار  January 3, 2009: آغاز به کار  January 3, 2009
پس از: Chip Pickering
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱ ژوئن ۱۹۵۶ ‏(۶۸ سال) جکسون، میسیسیپی, ایالت میسیسیپی, ایالات متحده آمریکا
حزب سیاسی: حزب جمهوری‌خواه ایالات متحده آمریکا
همسر(ان): Sidney Harper
محل تحصیل: Mississippi College University of Mississippi, Oxford
گرگ هارپر (به انگلیسی: Gregg Harper) نمایندهٔ حوزه انتخابیه سوم میسیسیپی از حزب جمهوری‌خواه ایالات متحده آمریکا در مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا است که برای نخستین‌بار در ۹ ژانویه ۲۰۰۹ میلادی به‌عضویت این مجلس درآمد.
کنستانتین بزرگ
منبع‌شناسی

کنستانتین در مقامِ یک فرمانروای مهم همیشه شخصیتی بحث‌برانگیز بوده است. نوسان و تغییراتی که در شهرت او دیده می‌شود، از ماهیت منابع باستانی در مورد سلطنت او سرچشمه گرفته‌اند. این نوسان‌ها فراوان، مفصل و اغلب یک طرفه هستند. هیچ منبع تاریخی یا شرح حال هم دوره با کنستانتین در رابطه با زندگی و حکومت او باقی نمانده است. نزدیک‌ترین جایگزین برای یک زندگی‌نامهٔ تاریخی از او، زندگی کنستانتین نوشتهٔ یوسیبوس قیصریه، است که آمیزه‌ای از مدح و قدیس‌نگاری به‌شمار می‌رود و بین سال‌های ۳۳۵ و حدوداً ۳۳۹ نوشته شده است. این کتاب فضایل اخلاقی و مذهبی کنستانتین را می‌ستاید و تصویری مثبت و بحث‌برانگیز از کنستانتین ارائه می‌کند و مورخان متأخر بارها اعتبار آن را به چالش کشیده‌اند.  کامل‌ترین زندگی‌نامهٔ سکولار کنستانتین همان «ناشناس والسیانوس‏» است، اثری با تاریخ نامشخص که تمرکز آن بر رویدادهای نظامی و سیاسی است و مسائل فرهنگی و مذهبی را نادیده گرفته است.
درباره مرگ‌های آزاردهندگان اثر لاکتانتیوس، رساله‌ای سیاسی و مسیحی در مورد سلطنت دیوکلتیان و حکومت چهارسالاری، جزئیات ارزشمندی در مورد اسلاف کنستانتین و اوایل زندگی او ارائه می‌کند. تاریخ کلیسایی کلیسای کاتولیک اثر سه نویسنده سقراط بیزانسی، سوزومن و تئودورت مناقشات کلیسایی سلطنت بعدی کنستانتین را توصیف می‌کند. این کتاب تاریخی در زمان سلطنت تئودئوس دوم (حک ۴۰۲–۴۵۰) — یعنی یک قرن پس از سلطنت کنستانتین — نوشته شده است و این مورخان کلیسایی وقایع تاریخی و دین‌شناسی دورهٔ کنستانتین را از طریق جهت‌گیری نادرست، ارائهٔ اطلاعات نادرست و ابهام عمدی پنهان می‌کنند. نوشته‌های هم دوره با کنستانتین، اسقف اسکندریه آتاناسیوس (مرگ ۳۷۳ میلادی) و تاریخ کلیسایی (آریانیسم)، فیلوستورگیوس نیز باقی مانده‌اند، اگرچه سوگیری و غرضمندی آنها نیز کمتر نیست.
نوشته‌هایی که به مظهر یا خلاصه‌ها معروفند، مانند د سزاریبوس اثر اورلیوس ویکتور، برویاریوم اثر اوتروپیوس، برویاریوم اثر فستوس و «مظهر سزارها» اثری از یک نویسنده ناشناس، فشرده‌ای از وقایع سیاسی و نظامی فشرده و سکولار آن دوره را ارائه می‌کنند. مدح‌های لاتین مجموعه‌ای از مدح‌ها از اواخر قرن سوم و اوایل قرن چهارم است که اطلاعات ارزشمندی در مورد سیاست و ایدئولوژی کشور و همچنین دورهٔ حکومت چهارسالاری و اوایل زندگی کنستانتین ارائه می‌دهد.
معماری هم دوره با کنستانتین مانند طاق کنستانتین در روم و کاخ‌ها در گامزیگارد و کورودوبای اسپانیا، سنگ‌نوشته‌های باقی‌مانده و سکه‌های این عصر، مکمل منابع ادبی هستند.
اوایل زندگی > در شرق

کنستانتین در دربار دیوکلتیان آموزش رسمی می‌گرفت و در آنجا ادبیات لاتین، یونانی و فلسفه آموخت.محیط فرهنگی در نیکومدیا (پایتخت بخش شرقی امپراتوری، در غرب ترکیه امروزی) باز، سرزنده و از نظر اجتماعی متنوع و مختلط بود. در آنجا، کنستانتین می‌توانست با روشنفکران پیگنیسم (غیر مسیحی و یهودی) و مسیحی مخلوط شود. او ممکن است در سخنرانی‌های لاکتانتیوس (محقق مسیحی)، در شهر نیز شرکت کرده باشد. از آنجایی که دیوکلتیان کاملاً به کنستانسیوس اعتماد نداشت — در واقع هیچ‌یک از چهار سالار به همکاران خود کاملاً اعتماد نداشتند — کنستانتین به عنوان یک گروگان نگه داشته می‌شد و به ابزاری برای اطمینان از وفاداری پدرش، کنستانسیوس تبدیل شده بود. کنستانتین با این وجود یکی از اعضای برجسته دربار بود، برای دیوکلتیان و گالریوس در آسیا جنگید و در انواع منصب‌ها خدمت می‌کرد. او در سال ۲۹۶ در ناحیه رود دانوب علیه غیررومی‌ها (بربرها) لشکرکشی کرد و در سال ۲۹۷ در سوریه تحت رهبری دیوکلتیان و همچنین در سال ۲۹۸–۲۹۹ تحت رهبری گالریوس در بین‌النهرین با شاهنشاهی ساسانی جنگید.
کنستانتین در بهار ۳۰۳ از جبههٔ شرقی به نیکومدیا بازگشته بود و شاهد آغاز «آزار و اذیت دیوکلتیانی»، شدیدترین آزار و اذیت مسیحیان در تاریخ روم بود. در این زمان کنستانتین همچنان در قصر دیوکلتیان زندگی می‌کرد. به نظر رامسی مک‌مولن نویسنده کتاب کنستانتین بعید است که کنستانتین نقشی در این آزار و اذیت داشته باشد. در نوشته‌های بعدی‌اش، او تلاش کرد تا خود را مخالف «فرمان‌های بی‌رحمانهٔ» دیوکلتیان علیه «پرستندگان خدا» معرفی کند. اما هیچ چیز نشان نمی‌دهد که او در آن زمان به‌طور مؤثر با این فرمان‌ها مخالفت کرده باشد. اگرچه هیچ مسیحی معاصر با کنستانتین را به دلیل انفعالش در طول آزار و اذیت به چالش نکشید، اما این انفعال به عنوان یک بی‌مسئولیتی سیاسی در طول زندگی او باقی ماند. در اواخر سال ۳۰۵، او به یک «صاحب منصب درجه یک» در امپراتور روم تبدیل شد.
در ۱ مه ۳۰۵، دیوکلتیان، در نتیجه بیماری ناتوان‌کننده‌ای که در زمستان ۳۰۴–۳۰۵ به آن دچار شده بود، استعفای خود را اعلام کرد. در مراسمی هم‌زمان در میلان، ماکسیمیان نیز همین کار را کرد. لاکتانتیوس بیان می‌کند که گالریوس، دیوکلتیان ضعیف شده را تحت تأثیر قرار داد تا استعفا دهد و او را مجبور کرد که متحدان گالریوس را در جانشینی امپراتوری بپذیرد. به گفته لاکتانتیوس، جمعیتی که به سخنرانی استعفای دیوکلتیان گوش می‌دادند، تا آخرین لحظه معتقد بودند که دیوکلتیان، کنستانتین و ماکسنتیوس (پسر ماکسیمیان) را به عنوان جانشین خود انتخاب می‌کند. اما اینگونه نشد: کنستانتیوس و گالریوس به «آگوستوسی» (مقام ارشد امپراتوری) ارتقا یافتند، در حالی که فلاویوس والریوس سوروس (دوست گالریوس) و ماکسیمینوس دایا (خواهرزاده گالریوس)، عنوان سزار (امپراتور زیردست) را دریافت کردند. به این ترتیب کنستانتین و ماکسنتیوس نادیده گرفته شدند. برخی از منابع باستانی توطئه‌هایی را که گالریوس در ماه‌های پس از کناره‌گیری دیوکلتیان در مورد کنستانتین انجام می‌داد، شرح می‌دهد. آنها ادعا می‌کنند که گالریوس، کنستانتین را مأمور رهبری یک واحد پیشرو در یک حمله سواره نظام از طریق باتلاقی در دانوب کرد. او را مجبور کرد که با یک شیر وارد نبرد رودررو شود و سعی کرد او را در شکار و جنگ بکشد. کنستانتین همیشه پیروز ظاهر می‌شد، شیر در شرایط بدتر از کنستانتین از مبارزه تن به تن بیرون آمد و کنستانتین نه تنها در باتلاق‌های رود دانوب کشته نشد بلکه با یک اسیر از سارمات‌ها به نیکومدیا بازگشت. مشخص نیست که چقدر می‌توان به این داستان‌های یوسبیوس قیصریه اعتماد کرد.
اوایل زندگی > در غرب

کنستانتین می‌دانست که در دربار گالریوس به عنوان یک گروگان نگهداری می‌شود و از خطرات ماندن در آنجا آگاه بود. پدرش، کنستانتیوس کلوروس به سرعت برای نجات او وارد عمل شد. در اواخر بهار ۳۰۵، کنستانتیوس کلوروس خواست اجازه بدهند که پسرش برای کمک به لشکرکشی به استان بریتانیای روم به او بپیوندد. پس از یک شب طولانی همراه با مصرف مشروب و مستی، گالریوس این درخواست را پذیرفت. یوسبیوس قیصریه شرح می‌دهد که چگونه او شبانه قبل از اینکه گالریوس بتواند نظرش را تغییر دهد، از دربار او گریخت. او از طریق اسب‌های یک چاپارخانه خود را به چاپارخانه بعدی می‌رساند و با سرعت سوار اسبی تازه‌نفس می‌شد و هر اسبی که در پی او بود را لنگ می‌کرد. زمانی که گالریوس صبح روز بعد از خواب بیدار شد، کنستانتین فرار کرده بود و دورتر از آن بود که بتوان دستگیرش کرد. قبل از تابستان ۳۰۵، کنستانتین توانست به پدرش در گال روم، در بولون-سور-مر (امروزه بخشی از فرانسه) بپیوندد.
از بولون-سور-مر، آنها از کانال مانش به بریتانیای روم وارد شدند و به بوراکوم (یورک)، مرکز استان بریتانیا سکاندا و پایگاه نظامی بزرگی که در آن قرار دارد، راه یافتند. کنستانتین توانست یک سال را در شمال بریتانیا در کنار پدرش بگذراند و در تابستان و پاییز علیه پیکت‌ها فراتر از دیوار هادریان در شمال بریتانیا مبارزه کند. کنستانتیوس کلوروس تنها پس از یک سال از برگزیده شدن به عنوان امپراتور ارشد در حالی که به شدت بیمار شده بود، در ۲۵ ژوئیه ۳۰۶ در یورک درگذشت. او قبل از مرگ، از ارتقاء کنستانتین به درجه آگوستوس (امپراتوری ارشد) حمایت کرد. سپس پادشاه آلامان‌ها، کروکوس، بربری که تحت فرمان کنستانتیوس به خدمت گرفته شده بود، کنستانتین را به عنوان آگوستوس معرفی کرد و نیروهای وفادار که پدرش کنستانتیوس کلوروس و همچنین خود او را ستایش می‌کردند، از او پیروی کردند. گال و بریتانیا به سرعت حکومت او را پذیرفتند.
کنستانتین یک اطلاعیه رسمی در مورد مرگ پدرش کنستانتیوس کلوروس همراه با ابراز تحسین خود نسبت به گالریوس را به دربار او فرستاد. همچنین یک پرتره از خود در لباس آگوستوس را نیز به اطلاعیه ضمیمه کرد. این پرتره با برگ بو تزیین شده بود. او درخواست به رسمیت شناختن خود به عنوان وارث تاج و تخت پدرش را عنوان کرد و ادعا کرد که ارتش او بدون اینکه او دخالت و مسئولیتی در این مورد داشته باشد، با اراده خودشان «عنوان آگوستوس را به او تحمیل کردند». گالریوس از این پیام چنان خشمگین شد که می‌خواست پرتره و پیام‌رسان را به آتش بکشد. مشاورانش او را آرام کردند و استدلال کردند که مخالفت صریح با ادعاهای کنستانتین به معنای جنگ حتمی است. گالریوس مجبور به سازش شد، او به کنستانتین عنوان «سزار» را به جای «آگوستوس» اعطا کرد (منصب آگوستوس به جای آن به دوست گالریوس، سوروس رسید.گالریوس که می‌خواست روشن کند که خودش به کنستانتین مشروعیت داده است، شخصاً لباس سنتی امپراتوری با رنگ ارغوانی امپراتوری را برای کنستانتین فرستاد. کنستانتین این هدیه را پذیرفت.