stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دودمان ژو
فرهنگ و جامعه > فرمان آسمان و توجیه قدرت

فرمانروایان ژو، مفهوم "فرمان آسمان" را که یکی از ماندگارترین عقاید سیاسی آسیای شرقی شد را معرفی کردند. آنها با ادعا بر اینکه برتری اخلاقی آن‌هاُ تصرف ثروت و سرزمین‌های شانگ را توجیه می‌کند و آسمان ​​یک فرمان اخلاقی را بر عهده آن‌ها گذاشته است تا جایگزین شانگ شوند و یک حکومت خوب را به مردم بازگردانند؛ شانگ را سرنگون کردند.
فرمان آسمان ​​به عنوان یک قرارداد مذهبی بین مردم ژو و خدای عالی آنها در بهشت ​​(به معنای واقعی کلمه "خدای آسمان") ارائه شد. مردم ژو پذیرفتند که از آنجایی که قرار بود امور دنیوی با امور آسمانی هماهنگ باشد، آسمانها تنها به یک نفر، یعنی حاکم ژو، قدرت مشروع اعطا کردند. در عوض، حاکم موظف بود از اصول هماهنگی و افتخار بهشتی حمایت کند. هر حاکمی که در این وظیفه کوتاهی کند، بی‌ثباتی را در امور زمینی بگذارد، یا اجازه دهد مردمش رنج بکشند، فرمان را از دست خواهند داد. تحت این نظام، این حق اقتدار معنوی بود که از هر فرمانروایی سرکشی حمایت نکند و دیگری را شایسته‌تر بیابد. به این ترتیب، خدای آسمان ژو تغییر رژیم را مشروعیت بخشید.
با استفاده از این عقیده، فرمانروایان ژو باید تصدیق می‌کردند که هر گروهی از حاکمان، حتی خودشان، در صورت از دست دادن فرمان آسمان ​​به دلیل اعمال نادرست، می‌توانند برکنار شوند. کتاب قصیده‌ای که در دوره ژو نوشته شده بود به وضوح این احتیاط را بیان می‌کرد.
پادشاهان اولیه ژو معتقد بودند که آسمان ​​از پیروزی آنها حمایت می‌کند زیرا آخرین پادشاهان شانگ مردان بدی بوده‌اند که سیاست‌های تباه و فاسدشان باعث درد و رنج مردم می‌شوند. پس از به قدرت رسیدن ژو، این فرمان به یک ابزار سیاسی تبدیل شد.
یکی از وظایف و امتیازات پادشاه ایجاد گاه‌شمار شاهنشاهی بود. این سند رسمی زمان‌هایی را برای انجام فعالیت‌های کشاورزی و برگزاری مراسمات جشن تعریف می‌کرد. اما رویدادهای غیرمنتظره مانند خورشیدگرفتگی یا بلایای طبیعی، اختیارات خاندان فرمانروا را زیر سؤال می‌برد. از آنجایی که فرمانروایان ادعا می‌کردند که اقتدار آن‌ها از بهشت ​​آمده است، مردم ژو تلاش زیادی برای به دست آوردن دانش دقیق از ستارگان و تکمیل سیستم نجومی که گاه‌شمار خود را بر اساس آن استوار کرده بودند، انجام دادند.
مشروعیت ژو نیز به‌طور غیرمستقیم از فرهنگ مادی شانگ شامل استفاده از ظروف برنزی، مجسمه ها، زیورآلات و جنگ‌افزاران برخاسته بود. ژو از تولید برنزهای تشریفاتی در مقیاس بزرگ شانگ تقلید کرد، آنها سیستم گسترده‌ای از فلزکاری برنز را توسعه دادند که به نیروی زیاد خراج‌گزار نیاز داشت. بسیاری از اعضای آن از شانگ بودند که گاهی به زور به ژو جدید منتقل می‌شدند تا اشیای تشریفاتی برنزی تولید کنند که سپس به فروش می‌رسید و در سرتاسر سرزمین‌ها توزیع می‌شد که نماد مشروعیت ژو بود.
فرهنگ و جامعه > نظام فئودالی

نویسندگان غربی اغلب دوره ژو را «فئودالی» توصیف می‌کنند، زیرا سیستم فنگ‌جیان (封建) ژو با حکومت‌های قرون وسطا در اروپا قابل‌مقایسه است.
شباهت‌های بسیاری میان سیستم‌های غیرمتمرکز وجود داشت. هنگامی که دودمان ژو بنیان گذاشته شد، سرزمین‌های فتح شده به زمین‌های موروثی (諸侯، zhūhóu) بخشبندی شد که در نهایت به خودی خود قدرتمند شدند. در مسائل جانشینی، دودمان ژو تنها حق اولویت نخستین فرزند را قانونی می‌شناخت. به گفته تائو ، «تسونگ-فا یا سیستم تبار دارای ویژگی‌های زیر است: تبار پدری، جانشینی پدری، پدرسالاری، برون‌همسری خواهر، و نخست‌زایی». این سیستم که «تبار طبقه‌ای گسترده پدری» نیز نامیده می‌شود، توسط انسان‌شناس کوانگ چی چانگ به این صورت تعریف می‌شود که «ویژگی آن با این واقعیت است که پسر بزرگ هر نسل، اصل و نسب اصلی و اقتدار سیاسی را تشکیل می‌داد، در حالی که برادران کوچک‌تر از آنجا جابه‌جا می‌شدند و تبار جدیدی با اختیارات کم‌تر تشکیل می‌دادند. هرچه کوچک‌تر باشد، اختیارات سیاسی کمتری می‌داشت.» اِبرِی سیستم تبار را این‌گونه تعریف می‌کند: «خط بزرگ (ta-tsung) سلسله پسران ارشد است که به طور نامحدود از یک جد بنیان‌گذار ادامه می‌یابد. خط کوچکتر، سلسله پسران کوچکتر است که بیش از پنج نسل پیش نمی‌رود. خطوط بزرگ و خطوط کوچک‌تر، پیوسته خطوط کوچک‌تر جدیدی را ایجاد می‌کنند که توسط پسران کوچک‌تر پایه‌گذاری شده‌اند».
تبار غیرخطی بعداً از طریق نفوذ نئوکنفوسیوسیسم به الگوی خانواده کره ای تبدیل شد، زیرا ژو شی و دیگران از استقرار مجدد آن در چین حمایت کردند.
فرهنگ و جامعه > نظام فئودالی > سیستم و دیوان‌سالاری فنگ‌جیان

پنج رتبه پایین‌تر از درجات سلطنتی به ترتیب نزولی با برگردان‌های رایج فارسی وجود داشت: gōng 公 "حاکم"، hóu 侯 "مرزبان"، bó 伯 "فرمانروا"، zǐ 子 "نایب فرمانروا" و nán 男 "سردمدار". گاهی یک حاکم نیرومند قدرت را از اشراف خود می‌گرفت و ایالت را متمرکز می‌کرد. زمانی که ایالت‌ها شروع به جنگ بین خود کردند و تمرکززدایی به جنگ بیشتر دامن زد، تمرکز بیشتر ضروری شد. اگر یک حاکم قدرت را از اشراف خود می‌گرفت، دولت باید به صورت دیوان‌سالاری توسط مقامات منصوب اداره می‌شد.
با وجود این شباهت‌ها، تعدادی تفاوت مهم با اروپای قرون وسطی وجود دارد. یک تفاوت آشکار این است که ژوها از شهرهای محصور شده به جای قلعه‌ها حکومت می‌کردند. یکی دیگر، نظام طبقاتی متمایز چین بود که فاقد روحانیت سازمان یافته بود، اما شواهد نشان می‌دهند که مردمان شانگ تبار به استادان مراسم و تشریفات، و همچنین نجوم، امور ایالتی و قوانین باستانی، معروف به رو (儒) تبدیل شدند. هنگامی که یک حاکم‌نشین متمرکز بود، این افراد به عنوان مقامات دولتی یا افسران استخدام می‌شدند. این طبقات ارثی از نظر موقعیت و پرورش شبیه شوالیه‌های غربی بودند، اما بر خلاف معادل اروپایی، انتظار می‌رفت که آن‌ها به جای یک جنگجو، اندیشور باشند. پس از منصوب شدن، آن‌ها می‌توانستند از یک ایالت به ایالت دیگر نقل مکان کنند. برخی از ایالتی به ایالتی دیگر برای اصلاحات اداری یا نظامی سفر می کردند. کسانی که نمی توانستند شغلی پیدا کنند، اغلب به آموزش مردان جوان با آرزوی مقامات رسمی می‌پرداختند. مشهورترین آنها کنفوسیوس بود که نظام وظیفه متقابل بین مافوق و زیردست را آموزاند. در مقابل، قانون‌گرایان زمانی برای فضیلت کنفوسیوس نداشتند و از سیستمی با قوانین سختگیرانه و مجازات‌های سخت پشتیبانی می‌کردند. جنگ‌های ایالت‌های جنگ‌طلب در نهایت توسط قانونگراترین دولت، یعنی چین، پایان یافت. هنگامی که دودمان چین سقوط کرد و دودمان هان جایگزین آن شد، بسیاری از چینی‌ها با بازگشت به فضایل انسانی‌تر کنفوسیوس آسوده‌خاطر شدند.
فرهنگ و جامعه > کشاورزی

کشاورزی در دودمان ژو بسیار متمرکز بود و در بسیاری از موارد توسط دولت اداره می‌شد. تمام زمین‌های کشاورزی متعلق به اشراف بود که زمین‌های خود را به رعیت خود می‌دادند، وضعیت شبیه به نظام ارباب‌رعیتی بود. برای مثال، یک قطعه زمین در سیستم چاه‌‌زمین به ۹ مربع تقسیم می‌شد که دانه‌های میدان میانی توسط دولت گرفته می‌شد و میدان‌های اطراف توسط کشاورزان نگهداری می‌شد. به این ترتیب دولت می‌توانست مواد غذایی مازاد را ذخیره کرده و در مواقع قحطی یا برداشت بد، توزیع کند. برخی از بخش‌های مهم تولیدی در این دوره شامل ذوب مفرغ بود که جزء لاینفک ساخت سلاح و ابزار کشاورزی بود. باز هم، این صنایع تحت سلطه اشرافی بودند که تولید چنین موادی را اداره می‌کردند.
اولین پروژه‌های مهندسی آبی چین در زمان دودمان ژو، برای کمک به آبیاری کشاورزی آغاز شد. صدراعظم وی، سانشو آئو، که به پادشاه ژوآنگ چو خدمت می‌کرد، برای ایجاد یک مخزن آبیاری عظیم در استان شمالی آنهویی امروزی، سدی را بنا کرد. برای این کار، سانشو به عنوان اولین مهندس آبی چین شناخته می‌شود. سیاستمدار پسین وی، شیمن بائو، که به مزربان ون وی (۴۴۵-۳۹۶ پ. م) خدمت می‌کرد، اولین مهندس آبی چین بود که یک سیستم آبراهه آبیاری بزرگ ایجاد کرد. هدف  اصلی پروژه بزرگ او، انحراف همه آب‌های رودخانه ژانگ به نقطه‌ای بالاتر از رودخانه زرد بود.
فرهنگ و جامعه > ارتش

ژو باختری در اوایل از یک ارتش قوی پشتیبانی می‌کرد که به دو واحد اصلی تقسیم شد: "شش ارتش باختر" و "هشت ارتش چنگژو". ارتش‌ها در فلات شمالی لوئس، نینگ‌شیا امروزی و دشت سیلابی رودخانه زرد مستقر بودند. قدرت نظامی ژو در سال نوزدهم سلطنت پادشاه ژائو به اوج خود رسید، در آن زمان شش ارتش به همراه پادشاه ژائو در لشکرکشی به اطراف رودخانه هان از بین رفتند. پادشاهان نخستین ژو فرماندهان کل واقعی بودند. آنها در جنگ های دائمی با بربرها از طرف زمینداران به نام گو بودند که در آن زمان به معنای "دولتی" یا "امیرنشین" بود.
پادشاه ژائو به خاطر لشکرکشی‌های پیاپی در مناطق یانگ‌تسه مشهور بود و در آخرین اقدام خود درگذشت. لشکرکشی‌های پادشاهان بعدی کمتر مؤثر بود. پادشاه لی ۱۴ ارتش را علیه بربرها در جنوب رهبری کرد، اما نتوانست به هیچ پیروزی دست یابد. پادشاه ژوآن ژو بیهوده با کوچ‌نشینان چوانرونگ جنگید. هنگام غارت  هائوجینگ توسط چوانرونگ ، پادشاه یو کشته شد. اگرچه ارابه‌ها در طول دودمان شانگ از آسیای مرکزی به چین معرفی شده بودند، دوره ژو اولین استفاده عمده از ارابه‌ها را در جنگ بود. یافته‌های باستان‌شناسی اخیر شباهت‌هایی را بین تدفین اسب‌های دودمان‌های شانگ و ژو و مردمان هندواروپایی در غرب نشان می‌دهد. سایر تأثیرات فرهنگی احتمالی ناشی از تماس با هندواروپایی در این دوره ممکن است شامل سبک‌های مبارزه، تدفین سر و سم، نقوش هنری و اسطوره‌ها باشد.
ارتش ژو همچنین شامل نیروهای "بربر" مانند مردم دی بود. پادشاه هوی ژو به نشانه سپاسگزاری از اهمیت نیروهای دی با شاهدخت دی سرخ ازدواج کرد. پادشاه شیانگ ژو نیز پس از دریافت پشتیبانی نظامی دی با شاهدخت دی ازدواج کرد.
فرهنگ و جامعه > فلسفه

دودمان ژو، خاستگاه فلسفه بومی چین بود و مراحل اولیه توسعه آن از قرن ششم پیش از میلاد آغاز شد. بزرگترین فیلسوفان چینی که بیشترین تأثیر را بر نسل های بعدی چینی ها گذاشتند، کنفوسیوس، بنیانگذار آیین کنفوسیوس، و لائوتسه، بنیانگذار تائوئیسم بودند. دیگر فیلسوفان، نظریه‌پردازان و مکاتب فکری در این عصر عبارت‌اند از: موزی، بنیانگذار موهیسم، منسیوس، کنفوسیوس‌گرا معروفی که میراث کنفوسیوس را گسترش داد، شانگ یانگ و هان فی، مسئول توسعه قانون‌گرایی چینی باستان (فلسفه اصلی دودمان چین) و شونزی، که مسلماً در زمان خود مرکز زندگی اندیشمندانه چین باستان بود، حتی بیشتر از شخصیت‌های روشنفکر نمادینی مانند منسیوس.
فرهنگ و جامعه > فلسفه > لی

همچنین ببینید: لی (کنفوسیانیسم)
نظام آیینی لی (چینی سنتی: 禮؛ چینی ساده شده: 礼؛ پین‌یین: lǐ) که در دوره‌ی ژو باختری بنیان گذاشته شد، درک آداب و رسوم را به‌عنوان بیانی از سلسله مراتب اجتماعی، اخلاق و مقررات مربوط به زندگی مادی تبدیل کرد؛ در نتیجه اعمال اجتماعی مربوط در ایدئولوژی کنفوسیوس آرمانی شد.
این سیستم در کتاب آداب، ژولی و ییلی در چکیده‌های دودمان هان (۲۰۶ پیش از میلاد تا ۲۲۰ پس از میلاد) مورد تقدیس قرار گرفتند، بنابراین به قلب ایدئولوژی امپراتوری چینی تبدیل شد. در حالی که این سیستم در ابتدا بدنه محترمی از مقررات ملموس بود، تکه تکه شدن دوره ژو باختری باعث شد این آیین به سمت اخلاقی شدن و رسمی‌سازی در رابطه با موارد زیر سوق یابد:
پنج راسته اشراف چینی.
معابد اجدادی (اندازه، تعداد مجاز غرفه ها)
مقررات تشریفاتی (تعداد ظروف آیینی، آلات موسیقی، افراد در گروه رقص)
پادشاهان

حاکمان دودمان ژو وانگ (王) نام داشتند که معمولاً در فارسی "پادشاه" ترجمه می شود و همچنین در دودمان شانگ نیز برای حاکمان استفاده می‌شد. علاوه بر این فرمانروایان، نیاکان پیشین نزدیک پادشاه وو - دانفو، جیلی و ون - با وجود اینکه زیردست پادشاهان شانگ بوده اند، به عنوان "پادشاهان ژو" نیز شناخته می شوند.
توجه: تاریخ های پیش از اولین سال نایب‌السلطنگی گونگ‌هه در سال ۸۴۱ پ. م بحث‌برانگیز و براساس منبع متفاوت است. موارد زیر آنهایی هستند که توسط پروژه گاهشماری شیا-شانگ-ژو و وقایع‌نگاری مطلق سلسله ژو باختری ادوارد ال. شاگنسی چاپ شده‌اند.
| نام شخصی | نام شخصی | نام پسامرگ | نام پسامرگ | دوره سلطنت ( پیش از میلاد ) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 發 | فا | 周武王 | پادشاه وو ژو | ۱۰۴۶ - ۱۰۴۳ ۱۰۴۵ - ۱۰۴۳ |
| 誦 | سونگ | 周成王 | پادشاه چنگ ژو | ۱۰۴۲ - ۱۰۲۱ ۱۰۴۲/۱۰۳۵ - ۱۰۰۶ |
| 釗 | ژائو | 周康王 | پادشاه کانگ ژو | ۱۰۲۰ - ۹۹۶ ۱۰۰۵/۱۰۰۳ - ۹۷۸ |
| 瑕 | ژیا | 周昭王 | پادشاه ژائو ژو | ۹۹۵ - ۹۷۷ ۹۷۷/۷۵ - ۹۵۷ |
| 滿 | مان | 周穆王 | پادشاه مو ژو | ۹۷۶ - ۹۲۲ ۹۵۶ - ۹۱۸ |
| 繄扈 | ییهو | 周共王/周龔王 | پادشاه گونگ ژو | ۹۲۲ - ۹۰۰ ۹۱۷/۱۵ - ۹۰۰ |
| 囏 | جیان | 周懿王 | پادشاه ییه ژو | ۸۹۹ - ۸۹۲ ۸۹۹/۹۷ - ۹۷۳ |
| 辟方 | پیفانگ | 周孝王 | پادشاه شیائو ژو | ۸۹۱ - ۸۸۶ ۸۷۲؟ - ۸۶۶ |
| 燮 | شیه | 周夷王 | پادشاه یی ژو | ۸۸۵ - ۸۷۸ ۸۶۵ - ۸۵۸ |
| 胡 | هو | 周厲王/周剌王 | پادشاه لی ژو | ۸۷۷ - ۸۴۱ ۸۵۷/۸۵۳ - ۸۴۲/۸۲۸ |
|  |  | 共和 | نایب‌السلطنگی گونگ‌هه | ۸۴۱ - ۸۲۸ |
| 靜 | جینگ | 周宣王 | پادشاه شوآن ژو | ۸۲۷ - ۷۸۲ |
| 宮湦 | گونگ شنگ | 周幽王 | پادشاه یو ژو | ۷۸۱ - ۷۷۱ |
پایان ژو باختری/آغاز ژو خاوری: پایان ژو باختری/آغاز ژو خاوری
| 宜臼 | ییجو | 周平王 | پادشاه پینگ ژو | ۷۷۰ - ۷۲۰ |
| 林 | لین | 周桓王 | پادشاه هوآن ژو | ۷۱۹ - ۶۹۷ |
| 佗 | تئو | 周莊王 | پادشاه ژوآنگ ژو | ۶۹۶ - ۶۸۲ |
| 胡齊 | هوچی | 周僖王 | پادشاه شی ژو | ۶۸۱ - ۶۷۷ |
| 閬 | لانگ | 周惠王 | پادشاه هوی ژو | ۶۷۶ - ۶۵۲ |
| 鄭 | ژنگ | 周襄王 | پادشاه شیانگ ژو | ۶۵۱ - ۶۱۹ |
| 壬臣 | رنچن | 周頃王 | پادشاه چینگ ژو | ۶۱۸ - ۶۱۳ |
| 班 | بان | 周匡王 | پادشاه کوآنگ ژو | ۶۱۲ - ۶۰۷ |
| 瑜 | یو | 周定王 | پادشاه دینگ ژو | ۶۰۶ - ۵۸۶ |
| 夷 | یی | 周簡王 | پادشاه جیان ژو | ۵۸۵ - ۵۷۲ |
| 洩心 | شیه شین | 周靈王 | پادشاه لینگ ژو | ۵۷۱ - ۵۴۵ |
| 貴 | گوی | 周景王 | پادشاه جینگ ژو | ۵۴۴ - ۵۲۱ |
| 猛 | منگ | 周悼王 | پادشاه دائو ژو | ۵۲۰ |
| 丐 | گای | 周敬王 | پادشاه جینگ ژو | ۵۱۹ - ۴۷۶ |
| 仁 | رن | 周元王 | پادشاه یوآن ژو | ۴۷۵ - ۴۶۹ |
| 介 | جیه | 周貞定王 | پادشاه ژندینگ ژو | ۴۶۸ - ۴۴۲ |
| 去疾 | چوجی | 周哀王 | پادشاه آی ژو | ۴۴۱ |
| 叔 | شو | 周思王 | پادشاه سی ژو | ۴۴۱ |
| 嵬 | وی | 周考王 | پادشاه کائو ژو | ۴۴۰ - ۴۲۶ |
| 午 | وو | 周威烈王 | پادشاه وی‌لیه ژو | ۴۲۵ - ۴۰۲ |
| 驕 | جیائو | 周安王 | پادشاه آن ژو | ۴۰۱ - ۳۷۶ |
| 喜 | ژی | 周烈王 | پادشاه لیه ژو | ۳۷۵ - ۳۶۹ |
| 扁 | بیان | 周顯王 | پادشاه شیان ژو | ۲۶۸ - ۳۲۱ |
| 定 | دینگ | 周慎靚王 | پادشاه شنجینگ ژو | ۳۲۰ - ۳۱۵ |
| 延 | یان | 周赧王 | پادشاه نان ژو | ۳۱۴ - ۲۵۶ |
پژوهش‌های امروزی

هم اکنون برنامه ای در سطح کلان و کشوری در چین برای مستندسازی سه دودمان افسانه ای شیا، شانگ و ژو در آستانه گسترش است که انتقادهای فراوانی هم بدنبال داشته است. تنها منبع قدیمی از سیما چیان است که پس از کتابسوزی چین شی هوانگ، پادشاه دودمان شانزده ساله چین آنچه نگاشته با تردید نگریسته می‌شود.
نگارخانه

ایالت‌های دودمان ژو باختری
ایالت‌های دودمان ژو خاوری
نگاره مردی سوار بر اژدها، قرن ۵ تا ۳ پیش از میلاد
یک ابزار گوی برنزی از ژو باختری، بیش از ۱۰۰۰ سال پیش از میلاد
نشان به سبک جانورسان کوچ‌نشینان، ژو واپسین یا دودمان هان، قرن چهارم تا سوم پیش از میلاد.
مجسمه برنزی یک ارابه‌ران متعلق به دوره ایالت‌های جنگ‌طلب دودمان ژو، متعلق به قرن چهارم تا سوم پیش از میلاد
لباس تشریفاتی با تور ابریشم‌دوزی شده از مقبره‌ای متعلق به دوره ژو خاوری در ماشان، استان هوبی، چین، قرن چهارم پیش از میلاد.
مهدی طائب

مهدی طائب در حال سخنرانی در همایش نفوذ
مهدی طائب (متولد تیر ۱۳۳۸) داماد غلامحسین حقانی و برادر حسین طائب (رئیس سابق سازمان اطلاعات سپاه) و رئیس شورای قرارگاه راهبردی عمار است (این قرارگاه بعد از انتخابات ۱۳۸۸ برای مقابله با جنگ نرم تشکیل شده‌است). وی از منتقدین جریان‌هایی از قبیل اصلاح‌طلبان و جریان انحرافی است.مهدی طائب علاوه بر داشتن برخی سوابق امنیتی، در لشکر ۲۷ محمد رسول‌الله و واحد طرح و برنامه شورای عالی حوزه علمیه قم هم دارای مسئولیت بوده است.
وی در سال ۱۳۵۳ تحصیلات حوزوی‌اش را در حوزهٔ علمیهٔ قم آغاز کرد. او طی جنگ ایران و عراق فعال بود و اکنون از فعالان پژوهش و دفاع از انقلاب اسلامی است. عمدهٔ فعالیت‌های وی در قالب نقد مخالفان یا منتقدان نظام یا بعضی سران اصلاح‌طلبان است.
مهدی طائب که در دوره ریاست‌جمهوری سید محمد خاتمی به لبنان سفر کرده و برای گروه‌های مسلح مخالف اسرائیل سخنرانی کرده است. او همچنین سخنرانی‌های زیادی درباره تاریخ تطبیقی اسلام دارد. کتاب تبار انحراف اثر اوست.
او در ۲۶ بهمن ۱۳۹۱ در اظهار نظری که در رسانه‌ها بازتاب زیادی پیدا کرد سوریه را سی‌وپنجمین استان ایران و استانی استراژیک دانست و گفت:
مهدی طائب در  ۲۹ آذر ۱۳۹۴ برای شرکت در پنجمین دورۀ انتخابات مجلس خبرگان رهبری ثبت نام کرد. اما صلاحیت وی به دلیل عدم شرکت در آزمون خبرگان از سوی شورای نگهبان احراز نشد.
بولگاسال: ارواح جاودان

| بولگاسال: ارواح جاودان | بولگاسال: ارواح جاودان |
| --- | --- |
پوستر تبلیغاتی: پوستر تبلیغاتی
هانگول: 불가살
معنای لفظی: Immortal جاودان
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Bulgasal
 :  
ژانر: فانتزی درام تاریخی
سازنده: کیم جه هیون (تی‌وی‌ان) کیم یونگ کیو (استودیو دراگون)
نویسنده: کوان سو را سو جه وون
کارگردان: جانگ یونگ وو
کارگردان هنری/ مدیر نوآوری: کیم جه اون
بازیگران: لی جین ووک کوان نارا لی جون گونگ سونگ یون جونگ جین یونگ پارک میونگ شین کیم وو سوک
موسیقی از: نام هه سونگ
کشور سازنده: کره جنوبی
زبان اصلی: کره‌ای
شمار قسمت‌ها: ۱۶
تولید: تولید
تهیه‌کننده‌های اجرایی: جو جه هیون کانگ هی ووک (سی‌پی)
تهیه‌کننده‌ها: کیم مین جونگ جو یون سو پارک جو یون
فیلم‌برداری: پارک سه هی کانگ یون سون
تدوین‌گران: کیم جین اوه کیم هه جین
مدت: ۶۰ دقیقه
تولیدکننده‌ها: استودیو دراگون شو رانرز
توزیع‌کننده: تی‌وی‌ان تیوینگ نتفلیکس
بودجه: ۴۰ میلیارد وون
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: تی‌وی‌ان
انتشار اولیه: ۱۸ دسامبر ۲۰۲۱ (۲۰۲۱-12-۱۸) – ۶ فوریه ۲۰۲۲ (۲۰۲۲-02-۰۶)
وبگاه: وبگاه
بولگاسال: ارواح جاودان (انگلیسی: Bulgasal: Immortal Souls؛‏ کره‌ای: 불가살) یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی است که لی جین ووک، کوان نارا، لی جون، گونگ سونگ یون، جونگ جین یونگ، پارک میونگ شین و کیم وو سوک در آن به ایفای نقش پرداختند. این مجموعه به کارگردانی جانگ یونگ وو و نویسندگی زن و شوهر کوان سو را و سو جه وون است. این مجموعه از ۱۸ دسامبر ۲۰۲۱ تا ۶ فوریه ۲۰۲۲ از تی‌وی‌ان پخش شد. همچنین برای استریم در نتفلیکس در دسترس است.
خلاصه داستان

این مجموعه داستان زنی را روایت می‌کند که در طول ششصد سال گذشته به‌طور مرتب مرگ و تناسخ را تجربه می‌کند و زندگی‌های قبلی خود را نیز به یاد دارد و داستان مردی را روایت می‌کند که نه می‌تواند بکشد و نه کشته می‌شود و ششصد سال پیش یک افسر نظامی بوده‌است که در حین انجام یک مأموریت تبدیل به یک بولگاسال شده و از آن زمان تاکنون یک زندگی جاودانه داشته‌است، موجودی افسانه‌ای نفرین‌شده که از خون انسان تغذیه می‌کند.
بازیگران > اصلی

لی جین ووک در نقش دان هوال
لی جو وون در نقش جوانی دان هوال
کوان نارا در نقش مین سانگ وون / کیم هوا یون
هان سو جین در نقش جوانی مین یانگ وون / مین سانگ یون
لی جون در نقش اوک اول ته
جونگ جین یونگ در نقش دان گوک / کوان هو یول
پارک میونگ شین در نقش یک شمن / هه سوک
شین سو یون در نقش جوانی هه سوک
کیم وو سوک در نقش نام دو یون
اموریا

مکان در Eastern Uganda, 25px اوگاندا
| Amuria | Amuria |
| --- | --- |
Region: Eastern Uganda
Sub-region: Teso sub-region
District: بخش اموریا
ارتفاع: ۳۹۰۰ فوت (۱۲۰۰ متر)
جمعیت (2002 Estimate): جمعیت (2002 Estimate)
 • کل: ۶٬۰۰۰
اموریا (به لاتین: Amuria) یک منطقهٔ مسکونی در اوگاندا است که در بخش اموریا واقع شده‌است.
خصوصیات

اموریا ۶٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۲۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
امولانگ، ساگایان

Municipality در Cagayan Valley
| Amulung | Amulung |
| --- | --- |
Municipality: Municipality
Map of Cagayan showing the location of Amulung: Map of Cagayan showing the location of Amulung
Region: Cagayan Valley (Region II)
استان‌های فیلیپین: کاگایان
District: 3rd District
Barangays: 47
حکومت: حکومت
 • شهردار: Nicanor De La Cruz De Leon
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۴۲٫۲۰ کیلومتر مربع (۹۳٫۵۱ مایل مربع)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۴۵٬۱۸۲
 • تراکم: ۱۹۰/کیلومتر مربع (۴۸۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۸ (PST)
ZIP code: 3505
Dialing code: 78
Income class: 2nd class
امولانگ، ساگایان (به لاتین: Amulung, Cagayan) یک سکونتگاه مسکونی در فیلیپین است که در کاگایان واقع شده‌است.
خصوصیات

امولانگ ۲۴۲٫۲۰ کیلومترمربع مساحت و ۴۵٬۱۸۲ نفر جمعیت دارد.
کتاب‌شناسی احمد اقتداری

| 0 | 1 |
| --- | --- |
احمد اقتداری: احمد اقتداری
کتاب‌ها↘: ۱۷ عنوان
مقاله‌ها↘: ۱۲۹ عنوان
شعرها↘: ۴ قطعه
گفتگوها↘: ۸ عنوان
نامه‌ها↘: ۲۴ عنوان
ترجمه‌ها↘: ۶ عنوان
ویراستاری کتاب‌ها↘: ۱۱ عنوان
کتاب چاپ‌نشده↘: ۲۱ عنوان
مقالهٔ چاپ‌نشده↘: ۳۹ عنوان
مدخل‌نویسی↘: ۴ عنوان
مقدمه‌نویسی↘: ۵ عنوان
متن سخنرانی‌ها↘: ۱۹ عنوان
یادداشت‌ها↘: ۱۳ عنوان
منابع و پانوشت: منابع و پانوشت
کتاب‌شناسی احمد اقتداری فهرستی است از نوشته‌های احمد اقتداری (۱۳۹۸–۱۳۰۴)، ایران‌شناس و تاریخ‌نگار ایرانی. اقتداری در موضوع جغرافیا، فرهنگ عامّه، زبان‌شناسی، ادبیات و سندشناسی آثار فراوان دارد.
نخستین کتاب اقتداری فرهنگ لارستانی بود که آن را به تأثیر از منوچهر ستوده نوشت. یکی از مشهورترین کتاب‌های او خلیج فارس نام دارد و مطالبی در باب آداب و رسوم خطهٔ خلیج فارس، تجارت و کشتی‌رانی در این منطقه و نام خلیج فارس در متون و نقشه‌ها را دربرمی‌گیرد. اقتداری در سال ۱۳۷۲، زندگی‌نامهٔ خودنوشت خود را با نام کاروان عمر منتشر کرد. همچنین او چندین اثر چاپ‌نشده دارد. مجموعه‌ای از مقالات اقتداری در کتاب کِشتهٔ خویش جمع‌آوری شده و به سال ۱۳۵۷ چاپ شده‌است. او همچنین با همکاری دیگران آثاری از شرق‌شناسان را به چاپ رسانده‌است. انتقال میراث علمی و نوشته‌های محمدعلی سدیدالسلطنه به کتابخانهٔ ملی، از شاخص‌ترین فعالیت‌های اقتداری است. اقتداری طبعی شاعرانه داشت و در اشعار معدودش به تلاش‌هایش در راه ایران‌شناسی، تجربه‌های اجتماعی و برخی اتفاقات زندگانی‌اش اشاره کرده‌است.
سبک تاریخ‌نگاری اقتداری برگرفته از سبک حقوقی است. دوران اوج کارهای اقتداری مصادف با دوران جنگ سرد است که اتفاقات مهمی در خلیج فارس رخ داده‌است. از این رو می‌توان آثار او را متناسب با نیازهای زمانه و جامعهٔ علمی ایران برشمرد. یکی دیگر از خصوصیات مهم نوشته‌های اقتداری، بیان اطلاعات دست اول و مطالبی است که در منابع مکتوب وجود ندارد. او برای این کار بارها در کرانه‌های خلیج فارس و دریای عمان به سفر پرداخت و سوژه‌هایش را از نزدیک دید. بیشترین نمود این سبک تاریخ‌نگاری را می‌توان در کتاب آثار شهرهای باستانی دنبال کرد.
اقتداری در سال ۱۳۸۷ کتابخانهٔ خود را به مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی اهدا کرد. این کتابخانه هم‌اکنون با نام «کتابخانهٔ خلیج فارس» در آن مرکز قرار دارد. این مجموعه، کتاب‌هایی در موضوعات ادبیات و تاریخ، دورهٔ کاملی از برخی مجلات و  عکس‌هایی است که او از جوامع و آثار مختلف برداشته‌است را شامل می‌شود.
سبک و سیاق > سبک

سبک تاریخ‌نگاری اقتداری برگرفته از سبک حقوقی است. در این سبک که در قرن هجدهم در اروپا مطرح بوده، سعی بر آن است که اخبار و اطلاعات تاریخی به مرحلهٔ اثبات و تبدیل‌شدن به شواهد محکمه‌پسند برسند؛ به گونه‌ای که بتوان غیر را مجاب به پذیرش آن کرد. دوران اوج کارهای اقتداری بین سال‌های ۱۳۲۰ تا ۱۳۶۰ و مصادف با دوران جنگ سرد است که اتفاقات مهمی در خلیج فارس رخ داده‌است. از این رو، عبدالرسول خیراندیش معتقد است آثار اقتداری متناسب با نیازهای زمانه و جامعهٔ علمی و در جهت تأمین منافع ملی و احقاق حقوق ایران خلق شده‌است. یکی دیگر از خصوصیات مهم که در سبک نوشته‌های تاریخی اقتداری به چشم می‌خورد، بیان اطلاعات دست اول و مطالبی است که در منابع مکتوب وجود ندارد و او آن‌ها را با مشاهدات مستقیم، مصاحبه و تحقیقات میدانی به دست آورده‌است. در واقع اقتداری هر چه را خوانده، با پای خود به سراغش رفته، دیده و به سپس به عنوان شاهد در آثارش منعکس کرده‌است. او برای این کار بارها در کرانه‌های شمالی و برخی از کرانه‌های جنوبی خلیج فارس و دریای عمان به سفر پرداخت و سوژه‌هایش را از نزدیک دید؛ سپس با دانش تاریخی‌اش و تسلطی که به زبان‌های انگلیسی و عربی داشت، مشاهداتش را با اسناد بین‌المللی تطبیق داد. بیشترین نمود این سبک تاریخ‌نگاری را می‌توان در کتاب آثار شهرهای باستانی دنبال کرد؛ جایی که اقتداری، رابطه و تعامل میان پدیده‌هایی چون دریا، ساحل، پس‌کرانه‌ها، جزیره‌ها، شهرها و فلات مرکزی ایران را با یک سبک واحد مورد تحقیق قرار داده‌است.
سبک و سیاق > کتابخانهٔ خلیج فارس

احمد اقتداری در سال ۱۳۸۷ حدود پنج هزار نسخه از کتاب‌ها، اسناد و تصاویری را که طی سالیان جمع‌آوری کرده بود، به مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی اهدا کرد. این کتابخانه هم‌اکنون با نام «کتابخانهٔ خلیج فارس» در مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی قرار دارد. این مجموعه ۲۱۵۶ عنوان کتاب، ۷۶ عنوان مجله و ۲۳۰۰ را دربردارد که کتاب‌هایی در موضوعات ادبیات و تاریخ و نیز دورهٔ کاملی از مجلات آینده، یغما، راه و بار و فرهنگ ایران‌زمین را شامل می‌شود. اقتداری استفاده از این کتاب‌ها را برای همگان مجاز دانسته و آن را منوط به نظارت آن مرکز کرده‌است. به عقیدهٔ سید صادق سجادی، ارزشمندتر از کتاب‌ها و مقالات موجود در این کتابخانه که اقتداری طی حدود ۸۰ سال گردآورده بود، عکس‌هایی است که او از جوامع، مساجد، خانه‌ها، رودها و غیره برداشته‌است. اهمیت عکس‌ها نیز به آن است که اکنون بسیاری از سوژه‌هایش از بین رفته‌اند و دیگر اثری از آن‌ها باقی نمانده‌است.
فهرست آثار

راهنمای جداول: (      = کتاب‌های نوشتهٔ اقتداری،        = کتاب‌های ویراستهٔ اقتداری،        = کتاب‌های چاپ‌نشده،        = مقاله‌های چاپ‌شده،        = ترجمه‌ها،        = مدخل‌نویسی‌ها،        = مقدمه‌نویسی‌ها،        = گفتگوها،        = متن سخنرانی‌ها،        = نامه‌ها،        = یادداشت‌ها،        = شعرها،       ن/م = نامشخص)
اقتداری حاصل عمر خود را کتاب‌های و مقالاتی که نوشته یا تصحیح کرده و به چاپ رسانده توصیف می‌کند. آثار اقتداری را بر اساس نوع، می‌توان به کتاب‌ها (شامل کتاب‌های نوشته، ویراسته و چاپ‌نشده)، مقاله‌ها (شامل مقاله‌های تألیفی و ترجمه‌ها، مقدمه‌ها و مدخل‌نویسی‌ها)، گفت‌وگوها، متن سخنرانی‌ها، نامه‌ها، یادداشت‌ها و اشعار تقسیم کرد: