stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
حریص (فیلم)
خلاصه داستان

چنگیز (رضا بیک ایمانوردی)، پسر هرمزان، شکارچی شروری است که به دختران آبادی آزار می‌رساند. او از مرجان (مرسده کامیاب) هتک حیثیت می‌کند و قول می‌دهد که با او ازدواج کند. مراسم خواستگاری صفر (منوچهر والی زاده) و گلی (سیمین غفاری) برگزار می‌شود؛ اما چنگیز که فریفتهٔ گلی شده او را به بهانه ای به صحرا می‌کشاند و از او نیز هتک حرمت می‌کند. گلی موضوع را با صفر در میان می‌گذارد، و صفر در مقابله با چنگیز به شدت مصدوم می‌شود. گلی با اغواگری چنگیز را به صحرا می‌کشاند و او را با ضربات چاقو از پا درمی‌آورد. مرجان به عنوان قاتل چنگیز دستگیر می‌شود، و گلی درصدد خودکشی برمی آید؛ اما خسرو (رضا بیک ایمانوردی)، برادر همزاد چنگیز، که وکیل دعاوی است، گلی را نجات می‌دهد و پس از اعتراف او به قتل چنگیز دفاع از او را به عهده می‌گیرد. گلی تبرئه می‌شود و با صفر ازدواج می‌کند، و خسرو بامرجان، که از برادرش آبستن است، پیمان زناشویی می‌بندد.
بازیگران

رضا بیک ایمانوردی
سیمین غفاری
عزت‌اله رمضانی فر
منوچهر والی زاده
مهری ودادیان
مرسده کامیاب
فرشته فرزین
منوچهر پوراحمد
زانیچ
علی اکبر مهدوی فر
صمد شیرازی
سهراب
فرهاد محبت
رضا حاجیان
نجفی
لاله
اکبر
سید کریم
زنان در بنگلادش

| 0 | 1 |
| --- | --- |
بیگم روکیا نویسنده پیشگام و مددکار اجتماعی بنگالی. او به خاطر تلاش‌هایش در جهت برابری جنسیتی و سایر موضوعات اجتماعی مشهور است.: بیگم روکیا نویسنده پیشگام و مددکار اجتماعی بنگالی. او به خاطر تلاش‌هایش در جهت برابری جنسیتی و سایر موضوعات اجتماعی مشهور است.
شاخص نابرابری جنسیتی: شاخص نابرابری جنسیتی
ارزش: ۰٫۵۱۸ (۲۰۱۲)
رُتبه: ۱۰۷ام
مرگ مادر (در هر ۱۰۰٬۰۰۰): ۲۴۰ (۲۰۱۰)
سهم زنان در دولت‌ها: ۱۹٫۷٪ (۲۰۱۲)
زنان بالای ۲۵ سال با آموزش متوسطه: ۳۰٫۸٪ (۲۰۱۰)
زنان کارمند و شاغل: ۵۷٫۲٪ (۲۰۱۱)
گزارش جهانی فاصله جنسیتی: گزارش جهانی فاصله جنسیتی
ارزش: ۰٫۷۲۱ (۲۰۱۸)
رُتبه: ۴۸ از مجموعِ ۱۴۴
وضعیت زنان در بنگلادش در طی چند قرن گذشته در معرض تغییرات اساسی بوده‌است. زنان بنگلادشی از زمان به دست آوردن استقلال این کشور در سال ۱۹۷۱ پیشرفت‌های چشمگیری داشته‌اند. در چهار دهه گذشته شاهد افزایش توانمندی سیاسی زنان، چشم‌انداز بهتر شغل، افزایش فرصت‌های تحصیل و تصویب قوانین جدید برای حمایت از حقوق خود بوده‌ایم، هرچند که سیاست‌های بنگلادش در مورد حقوق زنان تحت تأثیر ارزش‌های مردسالار است. تا تاریخ ۲۰۱۸، نخست‌وزیر بنگلادش، رئیس مجلس، رهبر مخالف زنان بودند. بنگلادشی‌ها همچنین از سال ۱۹۸۸ مردی را به عنوان نخست‌وزیر انتخاب نکرده‌اند.
تاریخ

داده‌های موجود در مورد سلامت، تغذیه، آموزش و عملکرد اقتصادی نشان می‌دهد که در دهه ۱۹۸۰ وضعیت زنان در بنگلادش به‌طور قابل توجهی پایین‌تر از وضعیت مردان بود. زنان، طبق عرف و عمل، تقریباً در تمام جنبه‌های زندگی خود مطیع مردان بودند. استقلال بیشتر امتیاز ثروتمندان یا ضرورت فقیران بود.
آموزش و توسعه اقتصادی > تحصیلات

میزان سواد در بنگلادش بر اساس تخمین‌های ۲۰۱۲ برای جمعیت در سنین ۱۵ سال و بالاتر، برای زنان (۵۵٫۱٪) در مقایسه با مردان (۶۲٫۵٪) پایین‌تر است.
طی دهه‌های گذشته، بنگلادش سیاست‌های آموزشی خود را بهبود بخشیده‌است؛ و دسترسی دختران به آموزش افزایش یافته‌است. در دهه ۱۹۹۰، ثبت نام دختران در دبستان به سرعت افزایش یافته‌است. اگرچه در حال حاضر برابری جنسیتی در ثبت نام‌ها در مقطع ابتدایی و متوسطه پایین وجود دارد، اما درصد دختران در سال‌های بعد از دوره متوسطه کاهش می‌یابد.
آموزش و توسعه اقتصادی > مشارکت نیروی کار

زنان در بنگلادش مشغول فعالیتهای شغلی زیادی هستند، از کارهای داخل خانه گرفته تا کارهای خارج از منزل. کار زنان اغلب رده پایین و با حقوق کم گزارش شده‌است.
آموزش و توسعه اقتصادی > حقوق زمین و مالکیت

حقوق وراثت زنان ضعیف است: قوانین تبعیض آمیز و هنجارهای اجتماعی مردسالاری دسترسی بسیاری از زنان به زمین را دشوار می‌کند. بیشتر زنان مطابق تفسیرهای محلی از قانون شریعت ارث می‌برند.
جنایات علیه زنان

بودایی‌های بومی و هندو جاموما با پیشینه سینو و تبت با هدف تشدید خشونت و سیاست‌های نسل‌کشی توسط بنگلادشی مورد هدف دولت بنگلادشی قرار گرفته‌اند، زیرا مهاجران قومی بنگالی به سرزمین‌های جاموما حاکم شدند ، کنترل ارتش را به دست گرفتند و با ارتش بنگلادشی درگیر تجاوز جنسی گسترده به زنان شدند. قتل‌عام کل روستاها و حمله به اماکن مذهبی هندو و بودایی با هدفگذاری عمدی راهبان و راهبه‌ها صورت گرفت.
در مناطق روستایی بنگلادش تجاوز به عنف توسط ۱/۸ مردان انجام شده‌است.
جنایات علیه زنان > ازدواج کودکان

بنگلادش یکی از بالاترین میزان ازدواج کودکان در جهان را دارد. ۲۹٪ دختران قبل از سن ۱۵ سالگی و ۶۵٪ قبل از ۱۸ سالگی ازدواج می‌کنند. اقدام دولت تأثیر چندانی نداشته و متناقض بوده‌است: اگرچه دولت قول داده‌است که تا سال ۲۰۴۱ به ازدواج فرزندان پایان دهد، نخست‌وزیر در سال ۲۰۱۵ کوشید که سن ازدواج دختران را از ۱۸ به ۱۶ کاهش دهد. استثنائی در قانون وضع شده‌است به گونه ای که ازدواج در ۱۶ سالگی با رضایت والدین مجاز است.
سایر نگرانی‌ها > سلامتی

میزان مرگ و میر مادران در بنگلادش ۲۴۰ کشته / ۱۰۰۰۰۰ تولد است (سال ۲۰۱۰). عفونت‌های انتقالی از راه جنسی نسبتاً شایع است، اگرچه نرخ HIV / AIDS کم است. یک مطالعه در سال ۲۰۱۴ نشان داد که دانش زنان بنگلادشی دربارهٔ بیماری‌های مختلف بسیار ضعیف است. بنگلادش اخیراً برنامه‌های آموزشی ماماها را برای بهبود سلامت باروری و نتایج آن گسترش داده‌است.
سایر نگرانی‌ها > برنامه‌ریزی خانوادگی

قبلاً در دهه ۱۹۹۰، برنامه‌ریزی خانواده در بنگلادش از اهمیت بسیار بالایی برخوردار بود. نرخ باروری کل (TFR) ۲٫۴۵ کودک متولد / زن است (تخمین سال ۲۰۱۴).
نگارخانه

زنان بنگلادشی در اولین سالگرد جنبش زبان بنگالی در دانشگاه داکا در سال ۱۹۵۳ راهپیمایی کردند.
زنان بیشترین نیروی کار صنعت پوشاک و صادرات بنگلادش را تشکیل می‌دهند که بیشترین سهم را در رشد اقتصادی این کشور دارند.
راهپیمایی روز جهانی زن در داکا.
دانشکده دختران بنگلادشی.کالج کادر خلبانی
زنان بنگلادشی در وایتچاپل ، لندن. بریتانیا یکی از بزرگترین اجتماعات بنگلادشی در خارج از بنگلادش
مدرسه دخترانه عظیم پور در بنگلادش
شهر ایهوی

| Aihui Town 爱辉镇 | Aihui Town 爱辉镇 |
| --- | --- |
Subdistrict: Subdistrict
نویسه‌گردانی(های) حروف چینی: نویسه‌گردانی(های) حروف چینی
کشور: جمهوری خلق چین
استان: هیلونگ‌جیانگ
Prefecture: هایهی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۸ (China Standard Time)
شهر ایهوی (به لاتین: Aihui Town) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری خلق چین است که در بخش ایهویی واقع شده‌است.
انجمن آرکوئل

انجمن آرکوئل حلقه‌ای از دانشمندان فرانسوی بود که به‌طور منظم در تعطیلات آخر هفته تابستان بین سال‌های ۱۸۰۶ و ۱۸۲۲ در خانه‌های روستایی کلود لوئی برتوله و پیر سیمون لاپلاس در آرکوئل گرد هم می‌آمدند. سپس دهکده ای در ۳ مایلی جنوب پاریس.
اعضا

در سال ۱۸۰۷، هنگامی که اولین مجموعه «خاطرات فیزیکی و شیمی د لا جامعه دال آرکوئل» منتشر شد، فهرستی از اعضای مشارکت کننده چنین بود:
کلود لوئیس برتوله (۱۷۴۸–۱۸۲۲)
پیر سیمون لاپلاس (۱۷۴۹–۱۸۲۷)
الکساندر فون هومبولت (۱۷۶۹–۱۸۵۹)
لوئیس ژاک تنارد (۱۷۷۷–۱۸۵۷)
جوزف لوئیس گی-لوساک (۱۷۷۸–۱۸۵۰)
ژان باپتیست بیو (۱۷۷۴–۱۸۶۲)
آگوستین پیراموس د کاندوله (۱۷۷۸–۱۸۴۱)
هیپولیت-ویکتور کولت-دسکوتیل (۱۷۷۳–۱۸۱۵)
آمدی بارتلمی برتوله (۱۷۸۰–۱۸۱۰)
در سالهای بعد به آنها ملحق شدند:
اتین-لوئیس مالوس (۱۷۷۵–۱۸۱۲)
دومینیک فرانسوا ژان آراگو (۱۷۸۶–۱۸۵۳)
ژاک اتین برارد (۱۷۸۹–۱۸۶۹)
ژان آنتوان چپال (۱۷۵۶–۱۸۳۲)
پیر لوئی دولونگ (۱۷۸۵–۱۸۳۵)
سیمئون دنیس پواسون(۱۷۸۱–۱۸۴۰)
الهام

آنتوان لاووازیه در آزمایشگاه خود در آرسنال پاریس، تمرین مشورت غیررسمی را با دانشمندان دیگرش، از جمله دستیاران کوچکترش آغاز کرده بود.
لاپلاس، و برتوله با آزمایشگاه باز خود، این روحیهٔ همراهی را در آرکوئل ادامه دادند. آنها اجرا کنندگان ارشد یک بحث علمی با عظمت جدید بودند. ترکیب چارچوب مدل فیزیک و ریاضی (لاپلاس) با بررسی تجربی (برتوله).
لاپلاس، و برتوله با آزمایشگاه باز خود، این روحیه مشارکت را در آرکوئل ادامه دادند. آنها مجریان ارشد یک بحث علمی با عظمت جدید بودند. ترکیب چارچوب مدل فیزیک و ریاضی (لاپلاس) با بررسی تجربی (برتوله).
ریشه‌ها

ریشه‌های پیشرفت فعال انجمن آرکوئل در توجه ویژه ناپلئون بناپارت به علوم به‌طور کلی و - به عنوان یک افسر توپخانه به ریاضیات به‌طور خاص بود.
لاپلاس آخرین ممتحن بناپارت در مدرسه نظامی (سپتامبر ۱۷۸۵) بود، جایی که گاسپارد مونگ، استادش، او را تشویق کرد که دوره دو ساله ریاضیات را در یک دوره به پایان برساند.
ناپلئون در طول مبارزات انتخاباتی خود در ایتالیا با برتوله آشنا شد، زمانی که برتوله و مونگ بخشی از کمیسیون فرستاده شده توسط دایرکتوری فرانسوی برای انتخاب و ارسال گنجینه‌های هنری ایتالیایی، دست نوشته‌ها و اسناد علمی به پاریس بودند.
زمانی که جای لازار کارنو در سال ۱۷۹۷ خالی شد، لاپلاس، برتوله و مونگ در انتخاب ناپلئون به عنوان کلاس اول مؤسسه فرانسه (کلاسی که علوم دقیق را هدایت می‌کند) نقش مهمی داشتند.
ناپلئون به نوبه خود از آنها دعوت کرد که به دنبال او به مصر (۱۷۹۸–۱۷۹۹) بروند و به برتوله دستور داد تا دانشمندانی را که قرار بود «مؤسسه مصر» را بسازند، استخدام کند.
روشی که برتوله به‌طور مؤثر نصب عملی مؤسسه را در کاخ قاسم بیگ در قاهره هدایت کرد، دوستی با بناپارت را به گونه‌ای تقویت کرد که ارزش آن را در حمایت از انجمن آرکوئل ثابت کرد. هنگامی که برتوله در سال ۱۸۰۷ به این نتیجه رسید که ترتیب تأسیسات تحقیقاتی در آرکوئل برای او بیش از توان مالی او هزینه داشته است، ناپلئون که به لاپلاس و مونگ هشدار دادند، فوراً ۱۵۰۰۰۰ فرانک به او قرض داد.
غیررسمی بودن "موسسه مصر" تداوم خود را در آرکوئل یافت، جایی که برتوله از مطالعه گلچین شده توسط مصری‌ها مسئول انتشار " کتاب شرح مصر (۱۸۰۹) بود. (ref: Crosland, 1967).
رساله ابتدایی در شیمی
مقدمهٔ بر جلد اول «خاطرات فیزیک و شیمی انجمن آرکوئل» (۱۸۰۷)
صفحه عنوان تا جلد اول «خاطرات فیزیک و شیمی انجمن آرکوئل» (۱۸۰۷)
بابای اجباری

| بابای اجباری | بابای اجباری |
| --- | --- |
کارگردان: عباس مرادیان
تهیه‌کننده: سعید هاشمی، سعید سعیدزاده
نویسنده: عباس مرادیان
بازیگران: حمید لولایی   رابعه اسکویی   امیر نوری  احمد پورمخبر  یوسف صیادی
فیلم‌بردار: بابک بذرافشان
توزیع‌کننده: ۱۳۸۹
مدت زمان: ۹۰ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
بابای اجباری  یک فیلم ایرانی به نویسندگی و کارگردانی عباس مرادیان و تهیه‌کنندگی مشترک سعید هاشمی و سعید سعیدزاده محصول سال ۱۳۸۸ است.
داستان

داستان مرد متمولی را روایت می‌کند که در انتخاب همسر و ازدواج بسیار سختگیر و حساس است. او بر اثر حادثه‌ای خود را بی‌پول و خانواده‌دار می‌یابد تا اینکه...
بازیگران

حمید لولایی
یوسف صیادی
احمد پورمخبر
امیر نوری
شیرین بینا
رابعه اسکویی
قلعه قباد (نهاوند)

| قلعه قباد (نهاوند) قِلآقوآد | قلعه قباد (نهاوند) قِلآقوآد |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: همدان
شهرستان: نهاوند
بخش: بخش مرکزی
دهستان: گاماسیاب
بنیان‌گذاری: (۳۶۰۰سال پیش) یا ۱۶۰۰سال قبل از میلاد مسیح
حکومت: حکومت
 • دهیار: کورش نوابی
جمعیت: ۸۲۲ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۸۱۳۳۴۳
وبگاه: در حال تکمیل محتوا
قلعه قباد (نهاوند)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نهاوند در استان همدان ایران است. نام این روستا منسوب به قباد ساسانی است [نیازمند منبع] (قباد یکم یا غباد یا کَباد یا کَواذ، بیستمین پادشاه ساسانی بود که دو بار بر تخت پادشاهی ایران نشست. بار نخست میان سال‌های ۴۸۸ تا ۴۹۶ و بار دوم ۴۹۹ تا ۵۳۱ (میلادی). وی جانشین بلاش و پسر پیروز یکم بود) یکی از سرسبزترین و پرآب‌ترین روستاهای شهرستان نهاوند است. رودخانه و سیل گاه گاماسیاب (بزرگ‌ترین چشمه آبی ایران) از این روستا می‌گذرد. بیشتر جمعیت روستای قلعه قباد با هم قوم و فامیل هستند و به زبان لری سخن می‌کنند. بیشترین نام‌های خانوادگی در این روستا ترکمان ، روزبهانی و نوابی  هستند. شغل اکثر مردم روستا در ۳ شغل باغداری، کشاورزی و رانندگی حرفه ای ماشین آلات سنگین خلاصه می‌شود.
درخت آلو در فصل بهار روستای قلعه قباد
جمعیت

این روستا در دهستان گاماسیاب (نهاوند) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۸۲۲ نفر (۲۷۲خانوار) بوده‌است.
تنها مرد محله

| تنها مرد محله | تنها مرد محله |
| --- | --- |
کارگردان: داوود اسماعیلی
تهیه‌کننده: محمدعلی زرندی محمدتقی شکرایی
نویسنده: رضا عقیلی
بازیگران: پوری بنایی یدالله شیراندامی فرنگیس فروهر محمدعلی زرندی حسین شهاب
موسیقی: بابک
فیلم‌بردار: کمال مطیعی
تدوین‌گر: رضا میرلوحی
شرکت تولید: شرکت سینما تئاتر رکس
تاریخ‌های انتشار: ۵ دی ۱۳۵۱
مدت زمان: ۱۱۳ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
تنها مرد محله فیلمی به کارگردانی داوود اسماعیلی و نویسندگی رضا عقیلی محصول سال ۱۳۵۱ است.
خلاصه داستان

عده ای جاهل، به سرکردگی مصطفی گاوی (محمدعلی زرندی) به قهوه‌خانه‌ای می‌روند و چشم‌های عکس اکبرخان (یدالله شیراندامی) پهلوان محل را، که به دیوار قهوه‌خانه نصب است، با چاقو درمی‌آورند. آنها به قهوه چی می‌گویند اگر اکبرخان چشم‌هایش را می‌خواهد باید به تهران بیاید. اکبر به تهران می‌رود و با علی (مرتضی عقیلی) آشنا می‌شود که ادعا می‌کند قادر است راه و رسم لوطی گری را به او بیاموزد. علی که قصد سرکیسه کردن اکبر را دارد عاقبت تصمیم می‌گیرد با او رو راست باشد. خواهر علی (پوری بنائی) به اکبر علاقه نشان می‌دهد، اما علی رقاصه ای به نام شهین (فرنگیس فروهر) را با اکبر آشنا می‌کند. اکبر ابتدا با چند تا از آدم‌های مصطفی گاوی روبرو می‌شود و پس از زد و خورد با آنها رو در روی مصطفی گاوی قرار می‌گیرد و پشت او را به خاک می‌مالد. پس از آن اکبر همراه خواهر علی به زادگاهش بازمی‌گردد.
بازیگران

پوری بنایی
یدالله شیراندامی
فرنگیس فروهر
محمدعلی زرندی
حسین شهاب
رضا حاجیان
علی رجبی
رضاپور
مرتضی عقیلی
تقی‌نژاد
جوکار
دواتگر
اصغر بیچاره
عزت‌الله رمضانی فر
بازی حسی

بازی حسی، گونه ای از فعالیت های شهوانی است که در آن  به شریک دیگر تحریکاتی جسمی -شامل حواس پنجگانه به خصوص لامسه- اعمال میشود، این عمل حالت متضاد اشکال بازی شهوانی مانند تغییر جایگاه قدرت افراد یا نقش آفرینی جنسی است.
بازی حسی ممکن است مرتبط با حواس باشد ، مثل نقاطی که به طور کلی خوشایند و ملو هستند. بسیاری از زوج هایی که فعالیت خود را در چهارچوب بی‌دی‌اس‌ام نمی‌دانند ، با این نوع بازی ها آشنا هستند: استفاده از روسری های ابریشمی ، پرها ، یخ ، روغن های ماساژ و سایر لوازم مشابه ابزارهایی برای تحریک نقاط فوق هستند.
بازی حسی در بی‌دی‌اس‌ام همچنین می تواند شامل بازی هایسادومازوخیستی باشد.
نمونه‌ها

در بازی های بی دی اس ام، فرد فاعلی (یا دام ) احساس کنترل کنندگی و تحریکات را به مفعول (یا مطیع )  اعمال می کند.
دو شریک در عین حال که چشم‌بند دارند، اقدام به بوسیدن یکدیگر می کنند
تماس با بافتهای غیرمعمول مانند پر ، ابریشم یا چرم
غلغلک شهوانی
محرومیت حسی مانند مومیایی کردن
تماس با دماهای شدید مانند یخ یا اشک داغ شمع
گاز گرفتن و چنگ کشیدن
شلاق ، شلاق زدن ، بستن محدودکننده فرد و سایر فعالیتهای مرتبط با بی دی اس ام .
بستن قسمت هایی از بدن با گیره ، فورسپس ، گیره نوک پستان یا دستگاه های مشابه.
سایر لوازم جانبی که معمولاً در زمینه های جنسی مورد استفاده قرار نمی‌گیرند ، مانند مسواک برقی .
کارل منگر (اقتصاددان)

| کارل منگر | کارل منگر |
| --- | --- |
کارل منگر، بنیانگذار مکتب اتریش: کارل منگر، بنیانگذار مکتب اتریش
زادهٔ: ۲۳ فوریهٔ ۱۸۴۰ نووی سونتس در اتریش Galicia (لهستان)
درگذشت: ۲۶ فوریهٔ ۱۹۲۱ (۸۱ سال) وین، اتریش
ملیت: اتریشی
فعالیت دانشگاهی: فعالیت دانشگاهی
زمینه: علم اقتصاد
مکتب یا سنت: مکتب اتریش
تأثیرگذاران: اتین بونو دو کندیاک آدام اسمیت فرانتس برنتانو
مشارکت‌ها: مطلوبیت نهایی
 :  
کارل منگر (به آلمانی: Carl Menger) (زاده ۲۳ فوریه ۱۸۴۰ – درگذشته ۲۶ فوریه ۱۹۲۱) اقتصاددان اتریشی و بنیان‌گذار مکتب اقتصادی اتریش بود. او همچنین یکی از سه مؤسس انقلاب مطلوبیت نهایی است.
زندگی‌نامه

کارل منگر در ۲۸ فوریه ۱۸۴۰ در گالیشیا که امروز در لهستان است، زاده شد. او فرزند یک خانواده اصیل اتریشی بود که صنعتکاران، کارمندان، افسران ارتش و موسیقیدانانی را در خود پرورش داده بود. پدر او یک وکیل و مادرش دختر یک تاجر ثروتمند بود. منگر دو برادر داشت. آنتون نویسنده پر آوازه سوسیالیست و استاد دانشکده حقوق دانشگاه وین و ماکس، وکیل و نماینده لیبرال پارلمان اتریش بود. پسر وی کارل منگر (ریاضی‌دان) بود.
کارل منگر از ۱۸۵۹ تا ۱۸۶۳ در دانشگاه‌های پراگ و وین اقتصاد خواند و بعد در تابستان ۱۸۶۳ به عنوان روزنامه نگار مشغول به کار شد. منگر در پاییز سال ۱۸۶۶ در حالی‌که به عنوان تحلیل‌گر بازار برای یک روزنامه دولتی کار می‌کرد، شغل خود را ترک گفت تا برای آزمون شفاهی دکترای حقوق آماده شود. او پس از قبولی در این آزمون، در ۱۸۶۷ به عنوان کارآموز وکالت مشغول به کار شد و سه ماه بعد مدرک حقوقش را از دانشگاه کراکوف گرفت. او پس از مدت کوتاهی به روزنامه‌نگاری اقتصادی بازگشت و به بنیان‌گذاری یک روزنامه کمک کرد
منگر در کنار جِوُنز و والراس، اقتصاددانان هم‌عصری بودند که به‌طور مشترک برخی از مفاهیم اقتصادی را کشف کرده‌اند. اما این حقیقت که جِوُنز، منگر و والراس آثار خود را به‌طور همزمان انتشار داده‌اند، کاملاً تصادفی است؛ چراکه هیچ‌یک از دیگری خبر نداشت و اصولاً هرکدام از مطالعه متون متفاوتی الهام گرفته‌اند. به‌علاوه، اختلاف‌نظر آن‌ها به‌اندازه شباهت نظرشان قابل ملاحظه‌است. از یک‌سو والراس به‌خاطر تأکید بر مفهوم تعادل عمومی، با منگر و جونز تفاوت داشت و از سوی دیگر، منگر به‌خاطر تأکید بر تجریدی بودن فعالیت‌های اقتصادی، تردیدش نسبت به مفهوم تعادل و اصرار بر این‌که بسیاری از پدیده‌های اقتصادی باید در شرایط عدم تعادل توضیح داده شوند و به‌خاطر تردیدهایی که دربارهٔ استفاده از ریاضیات در تحلیل‌های اقتصادی اظهار می‌داشت، با دو نفر دیگر تفاوت دارد. جونز در انگلستان هوادارانی نیافت؛ ولی والراس هواداران چندی (البته در ایتالیا و نه در فرانسه)، پیدا کرد؛ اما منگر نه فقط مریدان زیادی پیدا کرد، بلکه مریدانی مثل بوم باورک و وایزر داشت، که بعدها اقتصاددانان بزرگی شدند و عقاید منگر را در جهات مختلف شرح و بسط داده و مکتب اقتصاد اتریش را توسعه دادند. این مکتب بیش از ۵۰ سال در مقابل مکتب کمبریج (که مارشال سرآمد آن بود) و نیز مکتب لوزان (که والراس پیشگامی آن را داشت)، مطرح بود (بلاگ، ۱۳۷۵، ص ۱۱۸).
نظریات اقتصادی کارل منگر

نظریه ذهنی ارزش
در اواخر قرن نوزدهم، از اعتبار اقتصاد کلاسیک در قاره اروپا کاسته شد چرا که نظریات اقتصادی این مکتب ماهیتی بسیار انتزاعی و نظری پیدا کرده بودند. منگر به دنبال بازگرداندن علم اقتصاد به دنیای واقعی بود. نقطه شروع او نظریه ارزش بود. از نظر منگر کالاها بدین خاطر ارزش دارند که نیازهای انسان را برآورده می‌کنند. منگر بر خلاف اقتصاد کلاسیک بریتانیا که عوامل عینی (هزینه‌های تولید) را تعیین‌کننده ارزش می‌دانست، این استدلال را مطرح کرد که ارزش توسط عوامل ذهنی (مطلوبیتی که افراد از آن لذت می‌برند) تعیین می‌گردد. از نظر منگر، ارزش به‌طور عینی در خود کالاها وجود ندارد، بلکه این ارزش در قضاوت افراد در مورد بهای یک کالای خاص نهفته‌است. الماس و طلا به خودی خود ارزشی ندارند، بلکه ارزش آن‌ها بدین خاطر است که انسان مایل است آن‌ها را داشته باشد.
از دیدگاه منگر، ارزش از تأمین نیازهای انسانی به وجود می‌آید. نیاز انسان تقاضا برای کالایی را ایجاد می‌کند. این نیازها همچنین نیروی محرکه توسعه نهادهایی همچون مالکیت خصوصی و پول هستند. نهایتاً اینکه نیازهای انسانی باعث به وجود آمدن مبادله در اقتصاد شده و قیمت‌ها را تعیین می‌کنند. به‌علاوه، منگر استدلال کرد از آنجایی که نیازهای انسانی بیشتر از کالاهای موجود است، افراد میان گزینه‌های مختلف از کالاهای موجود، گزینه مورد نظر خود را به‌صورت عقلایی انتخاب می‌کنند.
یکی از مهم‌ترین نتایج این نظریه آن است که همه فعالیت‌هایی که رضایتمندی ذهنی به‌دنبال دارند، فعالیت‌های مولّدی به‌شمار می‌آیند. بر خلاف اقتصاددانان کلاسیک انگلیسی، منگر معتقد بود مبادله و تجارت از آن جهت مولّد است که افراد در صورتی حاضر به مبادله می‌شوند که کالاهایی دریافتی بیش از کالاهای از دست رفته برایشان مطلوبیت داشته باشد. منگر، برخلاف کنه، اعتقاد داشت کشاورزی و صنعت هردو مولّدند چرا که کالاهای تولید به‌وسیله این دو بخش، رضایتمندی را برای مصرف‌کنندگان به ارمغان می‌آورند.
یکی دیگر از دلالت‌های نظریه ارزش نسبی منگر، نادرستی نظریه ارزش کار کلاسیک (نظریه دیوید ریکاردو) است. منگر در این باره چنین می‌گوید:
عامل تعیین‌کننده در ارزش یک کالا، میزان کار یا سایر کالاهای استفاده شده برای تولید آن کالا نیست. بلکه، رضایتمندی آگاهانه افراد است که مقیاس ارزش کالاها به‌شمار می‌آید.
از نظر منگر، از آنجاییکه ارزش از ذهنیت افراد نشأت می‌گیرد، تحلیل اقتصادی باید کار خود را با مطالعه افراد شروع کند. امروزه چنین دیدگاهی با عنوان فردگرایی روش‌شناسانه شناخته می‌شود.
منگر همچنین این بحث را مطرح نمود که عوامل تولید (زمین، کار و سرمایه) نیز دارای ارزش هستند، زیرا به‌طور غیرمستقیم نیازهای انسان را برآورده می‌سازند؛ این عوامل برای تولید کالاهایی مورد استفاده قرار می‌گیرند که مستقیماً خواسته‌های انسان را تأمین می‌نمایند. منگر معتقد است برای شناسایی ارزش واقعی یک عامل تولید مانند نیروی کار، باید یک کارگر را از چرخه تولید خارج کرده و ببینیم که چه میزان از تولید کاسته می‌شود. میزان کاهش تولید منعکس‌کننده ارزش آن کارگر است؛ بنابراین ارزش ایجاد شده به‌وسیله هریک از عوامل تولید، به بهره‌وری نهایی آن بستگی داشته و میزان پرداختی (اجاره، دستمزد و سود) به هریک از عوامل تولید باید براساس ارزش انتظاری ایجاد شده توسط این عوامل تعیین گردد.
آثار منگر

اصول علم اقتصاد
Investigations into the Method of the Social Sciences (1883), Grove City, Pennsylvania, Libertarian Press, 1990
The Collected Works of Carl Menger, 4 vols, ed. Friedrich Hayek, London, London School of Economics and Political Science, 1934–6
Untersuchungen über das Methode der socialwissenschaften und der politischen Ökonomie insbesondere, 1933
نیکولای لفوف

| نیکولای لفوف | نیکولای لفوف |
| --- | --- |
زادهٔ: مه ۴, ۱۷۵۳
درگذشت: ۲۱ دسامبر ۱۸۰۳&#۱۶۰;(۱۸۰۳-۱۲-۲۲) (۵۰ ساله) مسکو
ملیت: امپراتوری روسیه
پیشه: معمار
ساختمان‌ها: Priory Palace، گاتچینا کلیسای ترینیتی، سن پترزبورگ
پروژه‌ها: طراحی مجدد از قلعه پیتر و پاول
 :  
امضاء: امضاء
نیکولای آلکساندروویچ لفوف (روسی: Николай Александрович Львов؛ ۴ مه ۱۷۵۳ – ۲۱ دسامبر ۱۸۰۳) یک هنرمند امپراتوری روسیه در عصر روشنگری بود. لفوف، یک آماتور از نسل اشراف، همه‌چیزدان بود که به زمین‌شناسی، تاریخ، هنرهای نگاشتاری و شعر کمک کرد، اما بیشتر به عنوان یک معمار و قوم‌نگار شناخته می‌شود که مجموعه مهم نخستین از آوازهای فولکلور روسی (مجموعهٔ لفوف-پراچ) را تدوین کرده است.
معماری لفوف نمایانگر نسل دوم «سخت‌گیر» معماری نئوکلاسیک است که از نظر سبک به جاکومو کوارنگی نزدیک است. لفوف در سنت پترزبورگ کار می‌کرد اما بهترین آثارش در مناطق روستایی باقی ماند، به ویژه در استان تور که زادگاه او بود. او ظاهر خارجی قلعه پیتر و پاول را طراحی مجدد کرد و کلیسای منحصر به فرد ترینیتی را ساخت که یک روتوندا از معماری روم باستان را با یک برج ناقوس هرمی بی‌نظیر ترکیب می‌کرد. او فناوری خاک کوبیده را به محیط شمالی روسیه تطبیق داد و از آن در کاخ پریوری در گاتچینا استفاده کرد؛ مدرسهٔ ساختمانی لفوف که در ۱۷۹۷ تأسیس شد، بیش از ۸۰۰ صنعتگر تربیت کرد. او همچنین در زمینهٔ نقشه‌برداری فعالیت کرد و رساله‌ای در مورد زغال‌سنگ‌های دونباس و حوضه مسکو منتشر کرد. او آزمایش‌هایی با آذرکافت زغال‌سنگ انجام داد، استفاده‌های جدیدی برای قطران زغال‌سنگ و گوگرد پیشنهاد کرد و کتاب مرجعی در زمینهٔ گرمایش و تهویه‌هوا نوشت.
لفوف نشان‌های نشان سنت ولادیمیر و نشان آنای مقدس (سنت آنا) را طراحی کرد، آثار آناکرئون، آندره‌آ پالادیو، فرانچسکو پترارک، سافو و هایمس‌کرینگلا را به زبان روسی ترجمه کرد، لیبرتوهایی برای اپرا و ودویل نوشت، به تحقیق در مورد سرگذشت‌های روسی پرداخت و یکی از اولین نسخه‌های بیلینای دوبرینیا نیکی‌تیچ را منتشر کرد. در سال ۱۷۸۳، او یکی از نخستین ۳۶ عضو آکادمی روسیه شد.
در سال ۱۹۳۱، ولادیسلاو خداسویچ، لفوف را «هوشمند و دقیق در تمام زمینه‌ها… که قرار نبود کار برجسته‌ای انجام دهد» توصیف کرد. پژوهشگران بعدی از دستاوردهای او تقدیر کردند: ریچارد تاروسکین مجموعهٔ آوازهای فولکلور لفوف را «بزرگ‌ترین و از نظر فرهنگی مهم‌ترین مجموعه‌های آوازهای فولکلور روسی» دانست، فیلیپ بوهلمان کشف هنر فولکلور روسی را «همه از اقدامات یک فرد، یعنی لفوف» دانست، و ویلیام کرفت برامفیلد، لفوف را «یکی از بزرگ‌ترین معماران نئوکلاسیک در دوران سلطنت کاترین دوم... زیبایی‌شناسی نئوکلاسیک در خالص‌ترین شکل آن» توصیف کرد.