دوره نانبوکوچو
تمرکز قدرت: ۱۳۷۹–۱۳۹۹ > «شوگو» ائتلاف به عنوان یک نیرو

ارتش شوگون‌سالاری به تنهایی برای برخورد و شکست اربابان شوگو طبقه کانری در میدان نبرد کافی نبود، اما کاملاً با نوع جنگی که یوشیمیتسو تمرین می‌کرد، مناسب بود: قرار دادن یک ارباب «شوگو» در مقابل آن. یکی از اعضای خانواده، و در برابر دیگر اربابان «شوگو». هژمونی جدید شوگون‌سالاری، که در زمان شوگون قبلی، آشیکاگا یوشی‌آکیرا پدیدار شد، بر سیاست یوشیمیتسو مسلط شد. پرستیژ شوگون‌سالاری به‌طور غیررسمی حکم می‌کرد که هیچ‌یک از ارباب «شوگو» نباید از سطح معینی از قدرت فراتر رود بدون اینکه خشم شوگون را متحمل شود. این به نفع خود اربابان «شوگو» بود که هیچ‌یک از همکارانشان بیش از حد قدرتمند و مسلط بر بقیه نشوند.
در پیگیری این سیاست در سال ۱۳۸۹ یوشیمیتسو به توکی یاسویوکی، ارباب شوگوی ولایت‌های ولایت مینو، ولایت ایسه و ولایت اُواری دستور داد که دست از کار بکشد. ولایت اخیر به یکی از بستگان. یاسویوکی نپذیرفت و یوشیمیتسو به پسر عموی یاسویوکی، توکی یوریماسو دستور داد تا به آن حمله کند. پس از سه سال یاسویوکی شکست خورد و ولایت مینو در سال ۱۳۹۱ به یوریماسو داده شد. برای یوشیمیتسو مهم نبود که ولایت که واگذار شده بود مینو باشد یا اّواری. همان‌طور که توکی یاسویوکی از قدرت خود در ولایت‌های مرکزی محروم شد.
قبل از ظهور میتوکو در سال ۱۳۹۱، خاندان یامانا دارای ۱۱ ولایت در غرب و مرکز ژاپن بودند که آنها را به قدرتمندترین خاندان «شوگو» در کشور تبدیل کرد. یوشیمیتسو به دنبال بهانه ای برای حمله به آنها بود و هنگامی که یامانا میتسیوکی (که «شوگو» در ولایت‌های ولایت ایزومو، ولایت تانبا، ولایت هوکی و ولایت اوکی بود) برخی از املاک را در اختیار گرفت. یوشیمیتسو که به خاندان امپراتوری ایزومو تعلق داشت، هوسوکاوا یوریوکی کانری سابق را به یاد آورد تا لشکرکشی را علیه میتسیوکی طراحی کند. اربابان یامانا «شوگو» میتسیوکی و اوجیکیو به کیوتو حمله کردند، اما در هماهنگی با نیروهای اوچی یوشیهیرو توسط ارتش شوگون‌سالاری به شدت شکست خوردند. سایر گروه‌های «شوگو» که نیروهای شوگون را تشکیل می‌دادند هر کدام بیش از ۳۰۰ سوار نبودند. پس از لشکرکشی، یاماناها تنها دو ولایت، ولایت تاجیما و ولایت هوکی، اوجیکیو در جنگ کشته شد، در حالی که میتسویوکی جان خود را در ترور در سال ۱۳۹۵ از دست داد.
این تقابل یک ارباب «شوگو» در برابر دیگری در سال ۱۳۹۹ به اوج رسید. از قضا، این بار هدف اوچی یوشیهیرو بود که در کارزار علیه یامانا به خوبی به رژیم خدمت کرده بود. یوشیهیرو در سال ۱۳۹۷ دستور حمله به خاندان شونی را گرفت که این کار را انجام داد و برادرش را در این راه از دست داد. او بعداً از روش دوگانه یوشیمیتسو مطلع شد: به شونی نیز دستور داده شد که به اوچی‌ها حمله کند. خشمگین از این دوگانگی، و ترس از جان خود هنگامی که شوگون او را به کیوتو احضار کرد، تصمیم به نافرمانی گرفت، که باعث شد او را به عنوان دشمن رژیم اعلام کنند. در نبرد ساکای، یوشیمیتسو به همراه نیروهای پنج ارباب «شوگو»، خاندان هوسوکاوا، خاندان آکاماتسو، خاندان کیوگوکو، خاندان شیبا، و خاندان هاتاکه‌یاما، با آتش زدن شهر، مناطق دفاعی یوشیهیرو را تحت تأثیر قرار داد. نیروی متفقین به رهبری یوشیمیتسو ۳۰۰۰۰ جنگجو در برابر ۵۰۰۰ جنگجوی اوچی داشت. یوشیهیرو در نبرد شکست خورد و خودکشی کرد.
همان‌طور که هر یک از این مثال‌های قبلی نشان می‌دهد، هژمونی شوگون‌سالاری بسیار مؤثر شد. از آن برای تفرقه انداختن اربابان «شوگو» با حمله و نابود کردن همکاران استفاده شد. هژمونی شوگون‌سالاری بدون همکاری اربابان «شوگو» در اتحاد نیروهای خود با ارتش شوگون موفق نمی‌شد. با این حال، بدون تأمین مالی برای حمایت از ارتش شوگون و سایر هزینه‌های رژیم، این سیاست قهری غیرقابل تصور بود.