stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
برایتلینگ زی

| برایتلینگ زی | برایتلینگ زی |
| --- | --- |
موقعیت: Brandenburg
مختصات: ۵۲°۲۳′۱۱″شمالی ۱۲°۲۸′۴۰″شرقی﻿ / ﻿۵۲٫۳۸۶۲۸۷°شمالی ۱۲٫۴۷۷۸۹۴°شرقی﻿ / 52.386287; 12.477894
درون‌شارش‌های کلان: River Havel, River Plane and River Buckau
برون‌شارش‌های کلان: Plauer See
کشورهای حوضه: آلمان
مساحتِ رو: ۵٫۱۳ کیلومتر مربع (۱٫۹۸ مایل مربع)
دریاچه برایتلینگ‌زی، دریاچه‌ای در ایالت براندنبورگ آلمان است. این دریاچه در غرب شهر براندنبورگ هافل واقع شده و یکی از چندین دریاچه‌ای است که به طور مستقیم به هم متصل هستند؛ از جمله دریاچه‌های موزرشر زی، پلائو زی، کوئنتس‌زی و وندزی.
مساحت سطح این دریاچه ۵٫۱۳ کیلومتر مربع (۱٫۹۸ مایل مربع) است.
رودخانه قابل کشتیرانی هاول از وسط این دریاچه عبور می‌کند، از شرق وارد می‌شود و مستقیماً به دریاچه پلائو زی می‌ریزد. مدیریت کشتیرانی در این منطقه به عنوان بخشی از مسیر آبی اونتر هاول–واسراشتراسه انجام می‌شود.
مراجع

↑  "Hauptstrecken Abkürzungen" (به آلمانی). Wasser- und Schifffahrtsverwaltung des Bundes. Archived from the original on 2011-07-19. Retrieved 2011-02-06. {{cite web}}: Unknown parameter |trans_title= ignored (|trans-title= suggested) (help)
گچ‌بری

گچبری خانه شهریاری در بخش یانه‌سربهشهر
هنر گچ‌بری یکی از هنرهای وابسته به معماری است که در هر منطقه و هر دوره زمانی، شکل و شیوه مخصوص به خود را داشته‌است. همان‌طور که از نام این هنر پیداست، مصالح اصلی بکار رفته در این هنر گچ می‌باشد. در ایران نیز گچ‌بری در دوره‌های مختلف تاریخی همراه با تفاوت‌هایی بوده‌است. گچ به دلیل داشتن خاصیت شکل‌پذیری، چسبندگی، رنگ مطلوب، کاربرد آسان، فراوانی و ارزانی کاربرد زیادی در هنرهای تزئینی دارد.
دوره‌های گچ‌بری در هنر ایران > هنر گچ‌بری قرون اولیه اسلام

پس از ظهور اسلام نیز از هنر گچ‌بری در بناها استفاده می‌شده‌است، ولی به دلیل حرمت پیکره سازی، این هنر در قالب نقوش برجسته از گل و گیاه و نیز انواع طرح‌های اسلیمی و بندهای ختایی، به ویژه در قالب انواع خط‌های مختلف و متنوع تجلی یافت. در آثار گچ‌بری به جا مانده از قرن سوم هجری نمونه‌های درخشانی در مسجد فریومد سبزوار به نام مینو تکاری به واقع خلاقیت هنر بی‌مانند از سر پنجه هنرمندان آن روزگار برای ما به یادگار مانده‌است.
دوره‌های گچ‌بری در هنر ایران > هنر گچ‌بری دوره سلجوقی

هنر گچ‌بری در انواع خط کوفی همراه با نقوش اسلیمی خرطوم فیلی روند تحول این هنر در دوره سلجوقی بوده‌است. به‌طور کلی هنر گچ‌بری در دوره سلجوقی مورد توجه در نما سازی‌های داخل بوده‌است. از میان آثار این دوره می‌توان به گچ‌بری‌های مسجد اردستان با خط بسیار زیبای کوفی مزهّر و به‌خصوص مسجد و گنبد علویان در همدان که به واقع دنیایی از هنر گچ‌بری بسیار گسترده‌ای در آن اشکال گوناگون جمع شده‌است اشاره داشت.
دوره‌های گچ‌بری در هنر ایران > هنر گچ‌بری دوره ایلخانی

در دوره ایلخانی روند هنر گچ‌بری به سرحد کمال مطلوب رسید. به وجود آمدن محراب‌های گسترده با انواع خط‌های کوفی و خط‌های سلطانی، دیوانی، رقعی، و به‌کارگیری انواع گره هندسی با نقوش اسلیمی توماری و اسلیمی ماری در لابلای کتیبه و اسپرهای خط با گل و برگ‌های پهن گود و برجسته، عظمت و شگرفی‌های فراوان در آثار ایران و هنر گچ‌بری در آن به وجود آورده شده.
از میان آثار به جا مانده از این دوران می‌توان به کتیبه‌های گچ بری خط کم‌نظیر مسجد حیدریه قزوین، خانقاه و بقعه بایزید بسطامی در بسطام در مقیاس گسترده و وسیع، محراب ارزشمند پیر بکران در جنوب اصفهان و نوعی بی‌همتا از این هنر ارزشمند را در محراب بسیار جالب و منحصر به فرد الجایتو در در مسجد جامع اصفهان که به جرئت می‌توان این پدیده بزرگ و عظیم هنر گچ‌بری را شاخص‌ترین و با ارزشترین نوع گچ‌بری در معماری جهان، به‌خصوص جهان اسلام دانست و از آن یاد کرد.
دوره‌های گچ‌بری در هنر ایران > هنر گچ‌بری دوره تیموری

دوره تیموری عصر به وجود آمدن رسمی بندی و کاربندی‌هایی از قالب‌های گچی ارزشمند و به تحول رسیدن هنر گچ‌بری از نقوش گوناگون به‌خصوص اسلیمی و انواع خطهای گوناگون می‌باشد.
به‌طور کلی در هنر گچ‌بری این دوره از هنرهای دیگر چون هفت قلم خط از انواع کوفی به نام‌های کوفی پیرآموز، کوفی مشجًر، کوفی مزهّر، کوفی گره دار، کوفی مشبک، کوفی تصویری و تعدادی دیگر کوفی در آثار ادوار اسلامی نهایت استفاده شده‌است.
همچنین خطهای (محقق، نسخ، ثلث، رقاع، تعلیق، و نستعلیق) با هنر آفرینی‌های فراوان و در مواردی از شاخه‌های این خط‌ها به‌خصوص خط معقلی در هنر گچ‌بری آثار ایران بهره فراوان گرفته شده‌است. از آثار فراوان این دوره می‌توان به مقرنس بندی‌های گچی ارزشمند سردرِ مسجد میدان کاشان، قطار بندی‌های گچی مدرسه خرگرد در خواف و خط‌های بسیار جالب گچ‌بری بقعه شیخ احمد جام در تربت جام و بقعه سید رکن الدین در یزد و بسیاری دیگر اشاره داشت.
دوره‌های گچ‌بری در هنر ایران > هنر گچ‌بری دوره صفوی

در دوره صفویه هنر گچ‌بری وارد روش‌های خاص شده‌است. به‌طوری‌که زیباترین مقرنس بندی‌های گچی با عناصر گوناگون به‌خصوص مقرنس بندی‌های طاس و نیم نیم طاس همراه با نقوش گل و گیاه با انواع تیغه‌های گچی دالبری زینت بخش کاخ‌های شاهی به بهترین شکل ممکن گردیده‌است.
در این میان می‌توان به پدیده‌های ارزشمند مقرنس قطار و کاربندی‌ها و یزدی بندی‌های گچی بسیار شگرف کاخ هشت‌بهشت و سردرِ بازار قیصریه در اصفهان به‌خصوص دالبرهای تیغه منقوش از ظروف گوناگون همچون تنگ و سبو مقرنس بندی‌های طاسه دار گچی در تالارهای شاه‌نشین و موسیقی کاخ عالی قاپو و خط گچ‌بری ثلث بسیار ارزشمند در صفه درویش مسجد جامع اصفهان و بسیاری دیگر یاد فراوان داشت.
دوره‌های گچ‌بری در هنر ایران > هنر گچ‌بری دوره زندیه

هنر گچ‌بری در دوره زندیان هنر آفرینی‌های فراوان و ارزشمند از گچ‌بری، مقرنس بندی گچی، ترنج اندازی همراه با گل و گیاه و نقوش بدیع در آثار شهرهایی چون شیراز و به‌خصوص در عمارت کلاه فرنگی، مقبره اولیه خان زند (وکیل الرعایا) که امروز موزه پارس می‌باشد به وجود آمد.
دوره‌های گچ‌بری در هنر ایران > هنر گچ‌بری دوره قاجار

هنر گچ‌بری در دوره قاجار رونق فوق‌العاده‌ای به خود گرفت، به علت مسافرت پادشاهان قاجار به فرنگ از هنر گچ‌بری اروپا تقلیدهایی در کاخ‌های شاهی به‌خصوص در سر ستون سازیها، گلویی سازی‌ها و سقف سازی‌ها در کاخ‌هایی چون گلستان و عشرت آباد و پاره‌ای دیگر حدوداً پیروی گردید. اما به‌طور قاطع می‌توان گفت که این تقلیدها هرگز نتوانست جای هنر و نقوش بسیار پر هنر اصیل ایرانی، به‌خصوص نقش‌های اسلیمی و ختایی و گل و گیاه که نشأت گرفته از سرپنجه با ذوق هنرمندان ایران زمین می‌باشد را در گچبری بناهای ایران زمین بگیرد. البته در این برهه از زمان در هنر گچ‌بری خلاقیت‌ها و نوآوری‌های بسیار چشمگیری از طرف هنرمندان گچ‌بر در آثار و ابنیه و به خصوص منازل مسکونی سنتی بیرونی و اندرونی ایران پدیدار گشت که به واقع هر یک از آثار به جای مانده خود تابلوهای بسیار نفیس و پر ارزش از هنر با فلسفه و خرد و فرهنگ هنرمندان ایران است. از میان آثار فراوان گچ‌بری این دوره می‌توان به گچ‌بری جالب کاخ ارم و نارنجستان قوام در شیراز و مقرنس بندی‌های آونگ گچی همراه با گچ‌بری‌های خانه طباطبائی و خانه بروجردیهای کاشان و خانه شهریاری در بخش یانه‌سر شهرستان بهشهرهمراه با نوآوری‌های شگرف در بناهای یادشده و بسیاری از بناها و آثار دیگر ایران یاد کرد.
گچ‌بری‌های جدید

امروزه گچ بری به صورت دو نوع کلاسیک و مدرن انجام می‌شود. گچ بری کلاسیک از دوازده سبک تشکیل شده است. گچ بری مدرن که جدیدا به این اسم رواج پیدا کرده است؛ همان نقش برجسته می‌باشد.هنرمندان گچ‌بر توانسته‌اند با خلاقیت خود طرح‌های زیبایی از هنر گچ‌بری را مطابق با نیازهای زمان پیاده‌سازی کنند. شاید بتوان نام این نوع گچ‌بری را گچ‌بری مدرن گذاشت. طرح‌های جدیدی که به‌دست هنرمندان جوان برای ساختمان‌های امروزی پیاده‌سازی می‌شود. در این نوع گچ‌بری بیشتر از نورپردازی استفاده می‌گردد تا حال و هوای جذاب تری به اثر بدهند. نکته مهم این است که خلاقیت باعث ابداع طرح‌های زیبایی مطابق با نیازهای فعلی افراد گشته.
گچ‌بری پیش‌ساخته

با توسعه صنعت ساختمان و خانه‌سازی در تعداد انبوه در کلان‌شهرها تزیینات داخلی مربوط به گچ‌بری که به حالت سنتی و با دست ساخته می‌شود، با توجه به نیاز معماران این کار در این حالت بسیار زمان‌بر و کم کاربرد است، لذا این حرفه به صورت صنعتی درآمده و با توجه به شرایط روز تولید می‌شود.
گچبری پیش‌ساخته در کشورهای آمریکایی به صورت کلاسیک رشد نمود و با گذر زمان این هنر به صورت صنعتی به دیگر کشورها با توجه به فرهنگ آن کشور صادر گردید.
گچبری سالن و سقف پذیرایی

گچبری پیش‌ساخته را می‌توان از دیدگاه زیبایی‌شناختی تاج و انگشترِ خانه دانست.
گچ‌بری سقفی با طرح قالی ایرانی در خانه بروجردی‌ها در شهر کاشان.
قاپ‌بازی

نماهای سطح‌های استخوان قاب (سطح شاهrey)
قاپ‌بازی یک بازی قدیمی است که به وسیله قاپ (استخوان تالوس، استخوان مچ پا) گوسفند انجام می‌شود، قاب یا قاپ، استخوان مچ پای گوسفند است؛ که آن را بجول، بژول و بچول هم گفته‌اند. هر گوسفند دو عدد قاپ دارد. آن را اشتالنگ و به عربی کعب یا عظم کعب و همچنین بجل، وژول، شتالنگ، آشتالنگ و غاب هم نوشته‌اند، نوعی از قمار که آن را با شش عدد بجول بازی کنند. معنی اشتالنگ استخوان پاست زیرا اشتا، أسته و هسته است و لنگ هم به معنی پا است. استخوان قاب را به انگلیسی استرا گالوس و به یونانی تالوسی می‌نامند این بازی در تمامی سنین از کودکان گرفته تا سالمندان ایرانی انجام می‌شود تعداد مورد نیاز قاب در این بازی حداقل ۳ قاب است.
ساختار قاپ

استخوان قاب تقریباً مکعب مستطیل شکل است (شبیه یک قوطی کبریت کوچک) و بنابراین شش سطح دارد: دو سطح بزرگ. اسم سطحی که بر آمدگی دارد پک (پوک)، و نام سطح مقابل آن جیک (جک) است. دو سطح کوچک باریک که یکی اسب و دیگری خر است. قاب دو انتها یا دو سطح گوژ (محدب) دارد، هنگامی که قاب را به روی زمین پرت کنند، نمی‌تواند بر روی انتهای گوژ خود بایستد اما امکان قرار گرفتن بر روی دوسطح جیک و پک زیاد است و در مرحله بعد امکان ایستادن بر روی سطح اسب و خر وجود دارد.
سه قاپ

معمولاً قاپ بازان کهنه‌کار (حرفه‌ای) با سه قاپ بازی می‌کردند که آن را بازی سه قاپ یا سه قاب‌بازی هم می‌نامیدند. در بازی سه قاپ هر قاپ پس از پرت شدن روی زمین یکی از این سه حالت را برای اندازنده (پرتاب کننده) قاپ به‌وجود می‌آورد: برنده (نقش)، بازنده (بز) و بی برد (بهار) که نوبت قاپ ریختنش می‌سوزد و به دیگری می‌رسد. شکل بازنده قاب‌بازی که بز بیاورد بازنده است و اصطلاح «بز بیاری» از این‌جا ناشی شده است. بز بیاری را سه پلشگ هم می‌گویند که صحیح آن «سه پلشت» است و پلشت به معنی ناپاک و آلوده آمده است. زکریا هاشمی در سال ۱۳۵۰ فیلمی به نام «سه قاب» را کارگردانی کرده است که به این موضوع اشاره دارد.
تاریخچه

در یونان و رم باستان از قاب با عناوینی نظیر (Astragalomancy) و (astragyromancy) و (tali) و (Knucklebones) برای بازی و پیشگویی و قمار استفاده می‌شده است و شش سطح قاب را با اصطلاحاتی که نزدیک به فرهنگ خودشان است نام گذاری کرده‌اند و در اسپانیا سطحی از قاب که به نام شاه از آن اسم برده می‌شود، مشابه سطحی است که در بعضی از روش‌های قاب بازی ایرانی به اسم شاه (rey) نام گذاری شده است.
در تهران قدیم این بازی با سه قاب و در شهرستان‌ها با چهار قاب بازی می‌شده است. قاب‌بازی در ایران مخصوص بعضی از مردان جامعه بوده و بازیکنان در خرابه‌ها یا دور از انظار مردم بازی می‌کردند ولی باستان شناسان در محوطه باستانی گوهر تپه مازندران که بین پنج تا سه هزار سال سابقه دارد و مربوط به جامعه‌ای شهری با طبقات بالا می‌باشد.
آثار آن در سایت موزه گوهر تپه نگهداری می‌شود. از درون گورزنی مربوط به قرن دوم قبل از میلاد یک قرنی (ساز رایج در مازندران) و از درون گوری دیگر که آن هم متعلق به زنی بوده، ششصد قاب پاچه گوسفند (برای قاب بازی، که امروز هم در بین ترکمن‌های منطقه بازی می‌شود) را کشف کردند، که حاکی از رواج یا ارتباط قاب بازی با زنان در آن منطقه داشته است. از طرفی تندیس‌ها و نقاشی‌های بجا مانده از یونان و رم باستان و اروپای پیش و پس از رنسانس نشان می‌دهد که قاب‌بازی علاوه بر مردان در بین زنان هم رایج بوده است.
آن‌ها با یک یا حتی چهار قاب بازی می‌کرده‌اند که نوع اخیر را چهار قاب (four astaragali) بازی می‌نامند. همچنین در حفاری‌های باستان‌شناسی در یونان قاب‌های استخوانی مربوط به سه تا پنج قرن قبل از میلاد کشف شده است. درتمدن یونان نوعی از چهار قاب‌بازی مورد علاقه دختران جوان و بچه‌ها بوده که آن را چهار قاب‌بازی پشت دستی (dorsum manus) می‌نامیدند چون که چهار قاب را به هوا می‌انداختند و با پشت دست می‌گرفتند که تا حدی شبیه یه قل دو قل می‌باشد. که امروزه هم در بعضی از کشورها از جمله اسپانیا بازی می‌شود (به عکس نگاه شود). آثار باستانی یافته شده در تبت نشان می‌دهد که در این کشور، قاب‌بازی بیشتر در بین بچه‌های تبتی رواج داشته است اگرچه در رم و یونان باستان از استخوان قاب گوسفند و بز برای چهار قاب‌بازی استفاده می‌کردند اما از قاب‌های ساخته شده از طلا، نقره، برنج، برنز، عاج، سنگ‌های قیمتی و چوب و شیشه و مواد دیگر هم استفاده می‌شده است. با توجه به اینکه از شش سطح قاب فقط چهار سطح آن قابل نشستن را داشت به صورت قاب به تاس‌های امروزی تغیر شکل یافت که هر شش سطح آن قابل شماره‌گذاری است. در اوایل قرن بیستم قاب‌بازی با استخوان‌های طبیعی گوسفند که آن را در آب جوش با جوهر و رنگ‌های دیگر به صورت الوان درمی‌آوردند در بین بچه‌های استرالیایی بسیار رایج بوده است. اما از سال ۱۹۵۰ نمونه‌های پلاستیکی رواج پیدا کرد.
بازی چهار قاب یا چهار قاب پشت دستی در اسپانیا
قاب‌های پلاستیکی رنگی
مردی از هیچ‌کجا

| مردی از هیچ‌کجا | مردی از هیچ‌کجا |
| --- | --- |
جلد فیلم: جلد فیلم
کارگردان: لی جانگ-بام
تهیه‌کننده: لی ته-هون
نویسنده: لی جانگ-بام
بازیگران: وون بین کیم سه رون کیم هی وون کیم سانگ-او کیم ته هون جو جه یون کواک دو وون
موسیقی: شیم هیون-جونگ
فیلم‌بردار: لی ته-یون
تدوین‌گر: کیم سانگ-بام
توزیع‌کننده: سی‌جی انترتینمنت
تاریخ‌های انتشار:  ۴ اوت ۲۰۱۰ (۲۰۱۰-08-۰۴)  
مدت زمان: ۱۱۹ دقیقه
کشور: کره جنوبی
زبان: کره‌ای 
مردی از هیچ‌کجا یا آقا (کره‌ای: 아저씨؛ انگلیسی: The Man from Nowhere) فیلمی اکشن-دلهره‌آور محصول سال ۲۰۱۰ میلادی کرهٔ جنوبی و به کارگردانی لی جانگ-بام است.
این فیلم پرفروش‌ترین فیلم کرهٔ جنوبی در همان سال بود و در اکتبر ۲۰۱۰ در ایالات متّحده و کانادا نیز به‌روی پرده رفت.
داستان مردی به نام “چا ته شیک” که از نیروهای سابق ویژه است بعد از مرگ همسرش ارتش را رها می‌کند و در فروشگاه امانات در گوشه‌ای از شهر خود را مشغول می‌کند. تنها دوست او دختر بچه‌ای به نام “جونگ سو” است که مادرش شخصی معتاد و رقصنده است که در نزدیک خانه چاتائه زندگی می‌کنند. در یکی از روزها که مادر جونگ سو مواد هروئینی را از گروهی قاچاقچی و تبهکار می‌دزدد، چاتائه ناخواسته در گودالی از اتفاقات سقوط می‌کند و بعد از قتل مادر جونگ سو به دنبال انتقام و پیدا کردن تنها دلخوشی‌اش در این دنیا به نبرد با این جانیان می‌پردازد تا انتقامی خونین را رقم بزند…
طب سنتی تبتی

تصاویر موضوع پزشکی تبتی
طب سنتی تبتی به یک سیستم پزشکی سنتی قرن‌ها پیش اطلاق می‌شود که از رویکرد پیچیده‌ای برای تشخیص استفاده می‌کند و شامل تکنیک‌هایی مانند خون‌گیری، موکسی‌باسشن، درمان فشرده، حمام دارویی، ماساژ و فارماکولوژی است که بر فرمول پیچیده‌ای از داروهای چند عنصری متکی است که از گیاهان، مواد معدنی، فلزات و محصولات حیوانی استفاده می‌کند.
سیستم پزشکی تبت مبتنی بر شیوه‌های بهداشتی بومی[نیازمند منبع] و ادبیات بودایی تبتی (به عنوان مثال تانتراهای ابهیدارما و وجرایانا) است. علاوه بر تبت، در مناطق لداخ و سیکیم در شمال هند، بخش‌های غربی و شمالی نپال و کل قلمرو بوتان نیز گسترش یافته است. مغولستان داخلی، سین کیانگ و مناطق مغول نشین در شمال شرقی تأثیرات تاریخی زیادی از طب تبتی داشته‌اند. طب سنتی مغولستان و مناطق بوریات و تووا فدراسیون روسیه و همچنین جمهوری کالمیکیا واقع در حوضه رودخانه ولگا نیز عمدتاً تحت تأثیر طب تبتی است. این باور سنتی بودایی را در بر می‌گیرد که همه بیماری‌ها در نهایت از سه سم ناشی می‌شوند: توهم، طمع و بیزاری. طب تبتی از چهار حقیقت شریف بودا پیروی می‌کند که منطق تشخیص پزشکی را در رنج اعمال می‌کند.
عمرآباد (همدان)

| عمرآباد (همدان) | عمرآباد (همدان) |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: همدان
شهرستان: همدان
بخش: بخش فامنین
دهستان: پیشخور
جمعیت: ۱۱۲ نفر (سرشماری ۹۵)
عمرآباد (همدان)، روستایی از توابع بخش فامنین شهرستان همدان در استان همدان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان پیشخور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۱۲ نفر (۳۸خانوار) بوده است.
دو کرجی

نگاره‌ای از یک نوع قایق «کرجی» بر روی آب
دو کرجی نام نوعی شکنجه است که توسط هخامنشیان  برای تنبیه یاغیان  که با استفاده از دو کرجی هم اندازه انجام می‌شده‌است. محکوم را در یکی از کرجی‌ها در کرانه رودخانه‌ای می‌گذاشتند و کرجی دیگر را بر روی او قرار می‌دادند. جز دستها و سر محکوم، بقیه اندام بین دو کرجی قرار می‌گرفت. بعد به سر و صورت او شیر و عسل می‌مالیدند و به وی می‌دادند تا بنوشد. اگر از خوردن امتناع می‌کرد با داخل کردن میخی در چشمش او را به خوردن مجبور می‌کردند. در اثر این‌کار و تابش آفتاب؛ مگسان به محکوم حمله‌ور می‌شدند و با دفع غذا و در نتیجه قرار گرفتن بدن محکوم در معرض آب رودخانه، کرم‌هایی به وجود می‌آمدند و به بدن وی وارد می‌شدند. بعد از گذشت دو تا سه هفته محکوم در اثر گسترش عفونت درون بدنش، به‌تدریج کشته می‌شد.
دانشکدگان فارابی دانشگاه تهران

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: دولتی
بنیانگذاری شده: ۱۳۴۹ هجری خورشیدی
وابستگی: دانشگاه تهران
رئیس: حمید زارع
اعضای هیئت علمی: حدود ۱۲۰
دانشجویان: حدود ۴۵۰۰
فارغ‌التحصیلان: حدود ۳۰۰۰۰
موقعیت: قم، ایران
وبگاه: farabi.ut.ac.ir
دانشکدگان فارابی دانشگاه تهران که دانشکده‌های فارابی دانشگاه تهران هم نامیده می‌شود، یکی از کالج‌های دانشگاه تهران است که در رشته‌های مدیریتی، حقوقی، مهندسی، فلسفی و اسلامی دانشجو پذیرش می‌کند. اگرچه این دانشکدگان، قدیمی‌ترین مؤسسه آموزش عالی در استان قم محسوب می‌شود، اما دانشجویانش قادر به پاس کردن برخی از دروس، از جمله دروس عمومی در سایر دانشکده‌های دانشگاه تهران که در شهر تهران واقع شده‌اند، می‌باشند. دانشکدگان فارابی شامل چهار دانشکده الهیات، مدیریت و حسابداری، حقوق، مهندسی است و بیش از ۴۳۰۰ دانشجو در این مجموعه مشغول به تحصیل هستند. قبلاً نام این دانشکدگان، پردیس فارابی بود اما در سال ۱۴۰۰، عناوین تمام پردیس‌های غیرخودگردان دانشگاه تهران مانند پردیس‌های فنی، هنر، ابوریحان، فارابی، کشاورزی و… که پذیرای دانشجویان نوبت روزانه (آموزش رایگان) بودند؛ همگی از «پردیس» به «دانشکدگان» تغییر نام یافتند تا میان این مجموعه‌های دانشگاهی روزانه و رایگان با پردیس‌های بین‌المللی و خودگردان (برای دانشجویان شهریه‌پرداز) تمایز ایجاد شود؛ لذا از آن تاریخ، پردیس فارابی نیز که مجموعه‌ای از دانشکده‌های دانشگاه تهران بود؛ به دانشکدگان فارابی دانشگاه تهران تغییر نام یافت تا برخی تصورات اشتباه مبنی بر شهریه‌پردازبودن این دانشکدگان و یکسان قلمدادشدنش با پردیس‌های خودگردان دانشگاه تهران، از بین برود.
فارغ‌التحصیلان نام‌آور

کالج فارابی که یکی از بزرگ‌ترین و مهم‌ترین زیرمجموعه‌های دانشگاه تهران و محل تحصیل برخی از فارغ‌التحصیلان نام‌آور دانشگاه تهران از جمله عادل فردوسی پور، محمد مقیمی (رئیس دانشگاه تهران)، محسن برهانی و… بوده است.
فضاهای آموزشی و فیزیکی

مؤسسات آموزشی را باید در شمار سازمان‌هایی دانست که نیازمند فضای درخور و مناسب خاص خود هستند. هر چند آموزش صحیح رکن اصلی محیط‌های آموزشی است اما جامه عمل پوشاندن به این مهم، نیازمند فضایی است که آموزش در آنهمراه با آرامش و امنیت محقق گردد. فضاهای آموزشی نیازمند رعایت استانداردهایی است که آموزش را به شکلی مطلوب ممکن سازد. تعداد کلاس‌ها، مساحت مکفی آنها، نور مناسب و سایر موارد از جمله نکاتی است که در گام نخست باید با ریزسنجی و دقت رعایت شود. این در حالی است که دانشگاه‌ها و مؤسسات آموزش عالی به شکلی خاص به فضاهایی نیاز دارد که ورای کلاس‌های آموزشی و فضای اداری است. این فضاها شامل سالن‌های مجهز مطالعه، سالن‌ها و زمین‌های ورزشی، خوابگاه دانشجویان و سایر ساختمان‌هایی است که دانشگاه و مؤسسات آموزش عالی را نسبت به سایر سازمان‌ها ممتاز می‌کند. در اینجا به بخشی از این امکانات ساختمانی و فضاهای موجود در دانشکدگان فارابی اشاره می‌شود.
فضاهای آموزشی و فیزیکی > سردر اصلی

در همه سازمان‌ها معماری سردر ورودی شناساننده هویت و کارکرد آن سازمان است. طراحی سردر اصلی دانشکدگان فارابی دانشگاه تهران در سال ۱۳۸۰ با تلفیق نماد حوزه علمیه قم و دانشگاه تهران (محراب و کتاب) آغاز شد. سازه آن از نوع بتن آرمه نمایان و شامل چهار یال بتنی، هر یک به دهانه ۵ متر و ارتفاع ۱۰ متر است و در مجموع بیانگر پیوند دین و دانش است. این سازه در سال ۱۳۸۱ به بهره‌برداری رسید.
فضاهای آموزشی و فیزیکی > ساختمان مرکزی

این ساختمان در سال ۱۳۸۲ با زیربنای ۳۲۵۰ مترمربع در چهار طبقه به بهره‌برداری رسیده است. در طبقه اول آن حوزه ریاست و در طبقات دوم و سوم حوزه‌های معاونت‌های علمی و اجرایی استقرار یافته‌اند. این ساختمان از طبقات همکف از طریق راهرو ارتباطی به ساختمان دانشکده حقوق و در طبقه دوم به ساختمان حوزه ریاست، روابط عمومی و تالار استاد مطهری متصل شده است.
فضاهای آموزشی و فیزیکی > فضای سبز

با توجه به شرایط آب و هوای گرم و خشک قم و نقش فضای سبز و گیاهان بر آرامش روانی انسان‌ها، تلطیف هوای محیط و ایجاد و حفظ فضای سبز یکی از اولویت‌های اساسی دانشکدگان فارابی است. در حال حاضر وسعت تقریبی فضای سبز دانشکدگان فارابی برابر شش هکتار (۵۵ درصد) مساحت سایت اصلی دانشکدگان فارابی است. برای صرفه جویی در مصرف آب نیز از سیستم آبیاری قطره ای و مکانیزه در بخش اعظم این فضا استفاده شده است.
فضاهای آموزشی و فیزیکی > ساختمان دانشکده حقوق

این ساختمان در سال ۱۳۷۶ با زیربنای ۱۳۵۰ مترمربع در دو طبقه به بهره‌برداری رسیده است. کلاس‌های درس و سالن دفاع از پایاننامه‌های دانشکده حقوق در این ساختمان قرار دارد.
فضاهای آموزشی و فیزیکی > ساختمان دانشکده مدیریت و حسابداری

این ساختمان شامل بنایی پنج طبقه با معماری و تجهیزات مدرن با زیربنای ۵۶۰۰ مترمربع است که علاوه بر فضاهای اداری و کلاس، دارای چند سالن مخصوص جلسات، به ویژه جلسات دفاع از پایان‌نامه‌های تحصیلات تکمیلی می‌باشد.
فضاهای آموزشی و فیزیکی > ساختمان دکتر ضیایی بیگدلی (دانشکده مهندسی)

این ساختمان در سال ۱۳۵۳ با زیربنای ۵۵۰۰ مترمربع در دو طبقه به بهره‌برداری رسیده و قدیمی‌ترین ساختمان دانشکدگان فارابی است. در سال ۱۳۶۸ بنای یک طبقه و به مساحت ۲۰۰ مترمربع به آن افزوده شده است. در حال حاضر بخش عمده این ساختمان مورد استفاده دانشکده مهندسی است. این ساختمان شامل فضاهای اداری، اتاق کار اساتید، کلاس‌های درس، تالار فرهنگ و… است و به منظور رفاه حال جانبازان و معلولان به یک دستگاه آسانسور مجهز گردیده است. گفتنی است تالار فرهنگ به عنوان بزرگ‌ترین تالار دانشکدگان فارابی با ظرفیت ۶۰۰ نفر در این ساختمان قرار دارد که در سال ۱۳۹۳ به بهره‌برداری رسیده است.
فضاهای آموزشی و فیزیکی > حوزه ریاست و سالن جلسات

این ساختمان با زیربنای ۴۷۰ مترمربع به صورت دو سوله مجزا در سال ۱۳۸۶ به بهره‌برداری رسیده است. یکی از سوله‌ها با زیربنای ۲۰۰ مترمربع به حوزه ریاست دانشکدگان فارابی اختصاص دارد و از دستگاه فن کوئل برای سرمایش و گرمایش آن استفاده می‌شود. سوله دوم با زیربنای ۲۷۰ مترمربع به سالن جلسات (تالار استاد مطهری) اختصاص دارد که شامل سالن اصلی جلسات ۷۰ نقره و اتاق‌های انتظار است و از سیستم پکیج برای سرمایش و گرمایش آن استفاده شده است.
فضاهای آموزشی و فیزیکی > ساختمان کتابخانه مرکزی و انفورماتیک و مرکز آموزش‌های الکترونیکی

این ساختمان در سال ۱۳۸۱ با زیربنای ۳۴۲۰ مترمربع به بهره‌برداری رسیده است. اسکلت ساختمان از نوع بتنی با نمای آجری بوده و از سیستم چیلر و هواساز برای سرمایش و گرمایش آن استفاده می‌شود که شامل تالارهای مطالعه، مخزن کتاب، مرکز آموزش‌های الکترونیکی، مرکز انفورماتیک و… می‌باشد.
فضاهای آموزشی و فیزیکی > ساختمان تالارهای دانشکدگان فارابی

این ساختمان در سال ۱۳۸۱ با زیربنای ۱۰۲۵ مترمربع در دو طبقه به بهره‌برداری رسیده است که شامل دو تالار (تالار امام خمینی (ره) با گنجایش ۲۸۰ نفر و تالار دکتر کی نیا با گنجایش ۱۳۰ نفر) و مرکز مشاوره است. اسکلت آن از نوع بتنی با نمای آجری بوده و از سیستم چیلر و هواساز برای سرمایش و گرمایش آن استفاده می‌شود.
فضاهای آموزشی و فیزیکی > سلف سرویس

این ساختمان در سال ۱۳۷۸ با زیربنای ۲۲۵۰ مترمربع در یک طبقه به بهره‌برداری رسیده است که شامل سالن‌های غذاخوری جداگانه برای اساتید و کارکنان، دانشجویان پسر و دختر، سالن طبخ غذا، انبارهای نگهداری مواد غذایی، سردخانه، سالن ظرفشویی، اتاق کارکنان، بوفه و سرویس‌های بهداشتی است. اسکلت آن از نوع بتنی با نمای آجری بوده و از سیستم ایرواشر برای سرمایش و گرمایش آن استفاده می‌شود.
فضاهای آموزشی و فیزیکی > خوابگاه‌ها

دانشکدگان فارابی دارای سه خوابگاه برای برادران و دو خوابگاه برای خواهران است.
خوابگاه پسرانه دانش: ۳۳۵۰ مترمربع، ۴ طبقه، ۶۴ اتاق با گنجایش ۳۰۰ نفر.
خوابگاه پسرانه اندیشه: ۳۳۵۰ مترمربع، ۴ طبقه، ۶۴ اتاق با گنجایش ۳۰۰ نفر (جنب خوابگاه دانش).
خوابگاه پسرانه حکمت (س): ۱۷۵۳ مترمربع، ۳ طبقه، ۳۷ اتاق با گنجایش ۲۰۰ نفر.
خوابگاه خواهران- حضرت معصومه (س): ۳۷۵۰ مترمربع، ۳ طبقه، ۶۶ اتاق با گنجایش ۳۰۷ نفر.
خوابگاه خواهران- حضرت زهرا (س): ۴۳۰۰ متر مربع، ۳ طبقه، ۷۵ اتاق با گنجایش ۳۷۰ نفر.
فضاهای آموزشی و فیزیکی > مسجد امام علی (ع)

این ساختمان در سال ۱۳۸۴ با زیربنای ۷۵۰ مترمربع به بهره‌برداری رسیده است که شامل شبستان اصلی، آبدارخانه، ایوان مسقف، سرویس‌های بهداشتی و وضوخانه است.
فضاهای آموزشی و فیزیکی > سالن ورزش ۲۲ بهمن

این ساختمان در سال ۱۳۸۲ با زیربنای ۷۰۰ مترمربع به بهره‌برداری رسیده است که شامل یک سالن سرپوشیده دارای کف پوش و مناسب برای ورزش‌های والیبال، بسکتبال، بدمینتون و فوتسال، سکوی ۱۰۰ نفره تماشاچیان، فضای اداری رختکن و سرویس‌های بهداشتی است.
فضاهای آموزشی و فیزیکی > مجتمع ورزشی شهدای دانشکدگان فارابی

این مجتمع، سالنی سرپوشیده با زیربنای ۲۶۰۰ مترمربع است که دارای زمین استاندارد فوتسال، والیبال، هندبال، بسکتبال، بدمینتون، کشتی، وزنه‌برداری، بدن سازی، تجهیزات ورزشی، بخش اداری، کلاس‌های تدریس، جایگاه ۲۲۰ نفری همراه با سرویس‌های بهداشتی، حمام و رختکن است. زمان بهره‌برداری کامل این مجتمع سال ۱۳۸۷ بوده است.
فضاهای آموزشی و فیزیکی > زمین چمن مصنوعی و پیست دوچرخه سواری

این فضا شامل دو زمین چمن مصنوعی استاندارد در ابعاد ۲۵×۴۰ مترمربع دارای سیستم روشنایی با نورافکن همراه با جایگاه تماشاگران به ظرفیت ۴۰ صندلی و پیست دوچرخه سواری دراطراف زمین چمن است. زمان بهره‌برداری از این مجموعه آبان ۱۳۹۲ بوده است.
فضاهای آموزشی و فیزیکی > زمین چمن طبیعی

دانشکدگان فارابی دارای زمین چمن طبیعی فوتبال در ابعاد ۵۴×۹۰ مترمربع است. این زمین دارای مخازن سیستم پمپاژ آب برای آبیاری زمین و فضای روباز آسفالته ورزشی با ۲۲۰۰ مترمربع همراه با پیست دو و میدانی است. زمان بهره‌برداری از این مجموعه سال ۱۳۸۲ بوده است.