stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
رحیم خاکی
زندگی‌نامه

خاکی زادهٔ ۱۳۵۳ در شهرستان مراغه، دارای لیسانس ادبیات فارسی (دانشگاه علامه طباطبائی) و فوق لیسانس مدیریت بین‌الملل از کشور لهستان و دانشجوی دکتری مدیریت رسانه در دانشگاه تهران و عضو هیئت علمی رسمی جهاد دانشگاهی است.
از مهم‌ترین آثار مشترک ایشان می‌توان به انتشار آلبوم آموزش صوت و لحن و نغمه‌شناسی قرآن سال ۱۳۷۲ در قالب ۸ نوار درسی از سوی انتشارات دانشگاه تهران و آلبوم آموزشی که شامل ۲ نوار و همچنین نگارش یک کتاب که از سوی مؤسسه سبز آرنگ منتشر شده‌است، اشاره کرد. رحیم خاکی در اجرای سبک‌های مختلف مهارت ویژه داشته و یکی از مقلدان سبک‌های قدیمی تلاوت قرآن در جهان اسلام است. به دلیل انتشار آلبوم آموزش صوت و لحن به زبان‌های مختلف، آثار او در کشورهای عربی تدریس می‌شود. رحیم خاکی به زبان‌های فارسی، آذری، ترکی استانبولی، عربی و انگلیسی مسلط است و با زبان‌های لهستانی و روسی آشنایی دارد. رحیم خاکی صاحب نظریهٔ «قرآن‌شهر یا شهر حقیقی قرآن» است که سال‌هاست این موضوع را در عرصهٔ ملی و بین‌المللی پیگیری می‌کند. او در سال ۱۳۸۳ در نخستین همایش نخبگان از طرف رئیس‌جمهور وقت و به انتخاب سازمان اوقاف و امور خیریه مورد تجلیل قرار گرفت. همچنین وی یکمین استاد جوان فردی است که در مهر ۱۳۸۹ از طرف بنیاد ملی نخبگان به عنوان نخبهٔ قرآنی معرفی شده و نشان درجهٔ یک این بنیاد را از دست رئیس‌جمهور دریافت کرده‌است
رتبه‌های کسب‌شده

نفر نخست مسابقات دانشجویان کشور سال ۱۳۷۳ مشهد مقدس
نفر نخست مسابقات بین‌المللی کشور سوریه سال ۱۳۷۶ سوریه
نفر نخست مسابقات اوقاف سراسر کشور سال ۱۳۷۹ کرمانشاه
نفر دوم مسابقات بین‌المللی ایران سال ۱۳۷۹ تهران
نفر نخست دومین دوره مسابقات تیمی رشته قرائت سال ۱۳۸۱ اصفهان
نفر نخست مسابقات همسرائی مطلع‌الفجر سال ۱۳۷۴ تهران
مسئولیت‌ها

مسئول کانون قرآن دانشگاه تهران حدود ۶ سال (تا سال ۱۳۷۷)
مؤسس و مدیرعامل خبرگزاری قرآن (ایکنا) (از آبان ۱۳۸۲ تا خرداد ۱۳۹۳)
عضو کمیتهٔ قرآن شورای عالی انقلاب فرهنگی (از سال ۱۳۷۹ تا ۱۳۸۵)
عضو شورای عالی قرآن سازمان اوقاف و امور خیریه (سال ۱۳۷۹)
دبیر جشنوارهٔ قرآنی دانشجویان ایران در دوره‌های یازدهم (۱۳۷۴)، هفدهم (۱۳۸۰)، هجدهم (۱۳۸۱)، نوزدهم (۱۳۸۲)، بیستم (۱۳۸۳)
مؤسس و مدیر مسئول دو هفته‌نامهٔ خبری، قرآنی «رایحه» از سال ۱۳۸۳ تا ۱۳۹۰
مؤسس و مدیر مسئول فصل‌نامهٔ علمی پژوهشی پژوهش‌های بین رشته‌ای قرآنی ۱۳۸۷ تا ۱۳۹۰
مؤسس و مدیر بخش دانشجویی نمایشگاه بین‌المللی قرآن‌کریم در دوره‌های دهم (۱۳۸۱)، یازدهم (۱۳۸۲)، دوازدهم (۱۳۸۳)، سیزدهم (۱۳۸۴)
مؤسس و دبیر یکمین و دومین مسابقات بین‌المللی قرآن دانشجویان مسلمان در سال‌های ۱۳۸۷ و ۱۳۸۵
مؤسس و رئیس سازمان فعالیت‌های قرآنی دانشجویان ایران سال (از سال ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۹)
مشاور قرآنی سازمان ملی جوانان (از ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۰)
مدیر گروه رسانه و جهانی شدن مرکز ملی جهانی شدن ریاست‌جمهوری (از ۱۳۹۱ تا ۱۳۹۲)
مدیر گروه ارزیابی فرهنگی معاونت فرهنگی جهاددانشگاهی از (۱۳۹۱ تا ۱۳۹۲)
مدیر گروه پژوهش‌های قرآنی پژوهشکده فرهنگ و هنر جهاد دانشگاهی (از سال ۱۳۹۲)
عضو شورای راهبردی فعالیت‌های قرآنی سازمان مناطق آزاد کشور (از سال ۱۳۹۲)
مشاور امور قرآنی وزارت ورزش و جوانان (از آذر ۱۳۹۳)
رئیس هیئت نظارت پنجمین دوره مسابقات بین‌المللی قرآن دانشجویان مسلمان، تهران ۱۳۹۳
دبیر نخستین جشنوارهٔ قرآنی سازمان جوانان هلال احمر ۱۳۹۳
رئیس فرهنگسرای قرآن تهران (از سال ۱۳۹۹ تا 1403)
فعالیت‌ها

عضویت در گروه تواشیح بین‌المللی قدر از سال ۱۳۷۳ تا ۱۳۸۱
مسافرت برای قرائت قرآن در مدینه و مسجدالحرام در ایام حج تمتع در سال‌های ۱۳۷۶، ۱۳۷۹، ۱۳۸۰، ۱۳۸۱، ۱۳۸۲ و ۱۳۸۷
مسافرت برای قرائت قرآن به کشورهای: ترکیه بیش از ۲۰ بار در سال‌های ۱۳۷۵ تا ۱۳۹۳، سوریه، اردن، عراق ۱۳۷۶، ترکمنستان ۱۳۷۷، کرواسی ۳ بار در سال‌های ۱۳۷۲ و ۱۳۹۴، بوسنی و هرزگوین ۱۳۷۴، اتریش ۱۳۷۴، ۱۳۸۳، ۱۳۸۴، ۱۳۸۶ و ۱۳۸۷، انگلستان ۱۳۷۹، ژاپن ۱۳۸۵، چین ۱۳۸۷، مقدونیه ۱۳۸۰، مالزی ۶ بار از سال ۱۳۸۲، امارت متحده عربی ۴ بار و آلمان ۸ بار، دانمارک ۱۳۹۱، هلند ۲ بار در سال ۱۳۹۱
تدریس داوری رشتهٔ لحن قرآن از سال ۱۳۷۴ تاکنون
تدریس الحان قرآنی از سال ۱۳۷۱ در دانشگاه‌ها و مراکز آموزشی کشور تاکنون
داوری در مسابقات کشوری، دانشجویی، دانش‌آموزی، اوقاف، و سایر مسابقات از سال ۱۳۷۴
داوری در رشته تواشیح مسابقات کشوری سازمان اوقاف از سال ۱۳۷۹
تدریس الحان و مقامات قرآنی در برنامهٔ مفتاح ۱۳۹۳، شبکهٔ قرآن سیما
نیروی گرانش

در پرواز معمولی و بلند شدن، نیرو برابر با گرانش است ولی در زمان چرخیدن ۶۰ درجه نیرو وارده به خلبان برابر با ۲ برابر گرانش است.
نیروی گرانش (انگلیسی: gravitational force یا به اختصار g-force) اندازه‌گیری شتاب سقوط اجسام بر اثر وزن است و نام بردن این موضوع به عنوان نیرو درست نیست. "g" (با حروف کوچک) یک شتاب است و با یک شتاب سنج اندازه‌گیری می‌شود. از آنجایی که چنین نیرویی به عنوان وزن درک شده‌است، هر نیروی گرانشی به عنوان "وزن هر واحد جرم" (مترادف آن وزن مخصوص) توصیف می‌شود. شتاب گرانش به عنوان نیروی چندگانه شبه وزن برای هر واحد جرم جسم عمل می‌کند، و دلیل شتاب اجسام در رابطه با سقوط آزاد می‌باشد.
عملکرد

این شتاب به‌وجود آمده .توسط یک جسم، با توجه به جمع برداری نیروهای غیر گرانشی، سبب حرکت آزادانه جسم می‌شود. شتابی که توسط نیروی جاذبه تولید نمی‌شود شتاب صحیح نامیده و تنها نیرویی است که در واحد نیروی گرانش اندازه‌گیری می‌شود. آنها باعث ایجاد تنش و کرنش در اجسام می‌شوند. به دلیل این کرنش‌ها ، نیروی گرانش بزرگ ، می‌تواند مخرب باشد.
اگر چه شتاب گرانش مضری از ثابت جهانی گرانش است، ولی تنها جاذبه، آن را تولید نمی‌کند. شتاب گرانشی استاندارد در سطح زمین به‌طور غیر مستقیم نیروی گرانش را تولید می‌کند و به عنوان یک نتیجه از مقاومت در برابر نیروهای مکانیکی می‌باشد. یک نیروی گرانش، برای یک جسم نشسته بر روی سطح زمین، توسط نیروی مکانیکی در جهت رو به بالا از جانب زمین اعمال می‌شود و مانع از سقوط آزاد جسم می‌شود. نیروی به سمت بالا توسط زمین نشان می‌دهد که یک شیء چه در حالت ایستادن در سطح زمین و چه در زمانی که مسیر سقوط آزاد شیء را به سمت مرکز زمین دنبال کنید، شتابی برابر حالت سقوط آزاد دارد.
اشیایی که در یک مسیر حرکتی، در حال سقوط آزاد هستند، هیچ نیروی گرانشی را احساس نمی‌کنند. حالت «نیروی گرانش صفر» در داخل یک آسانسور در حالت سقوط آزاد به سمت مرکز زمین (در خلأ) یا در شرایط داخل یک فضا پیمای در مدار زمین وجود دارد. این موارد نمونه‌هایی از هماهنگی شتاب (تغییر در سرعت) بدون احساس وزن هستند. تجربه نیروی گرانش صفر (zero-g)، مترادف با شرایط بی وزنی می‌باشد.
در صورت عدم وجود میدان‌های گرانشی، یا در جهت عمود به آنها، شتاب صحیح و هماهنگ یکسانند و هرگونه شتاب هماهنگ باید به وسیله شتاب مربوط به نیروی گرانش، تولید شود. یک مثال در این مورد یک موشک در خلأ می‌باشد که با یک تغییر سرعت ساده توسط موتور، نیروی گرانشی را روی موشک و مسافران ایجاد می‌کند.
نمونه‌های معمولی از نیروی گرانشی

| مثال | نیروی گرانش |
| --- | --- |
روتو ژیروسکوپ در حسگر گرانش بی و توده شناور آزاد در ماهواره مکان‌یاب TRIAD I:  0 g 
حرکت در Vomit Comet (لوله برگردان):  تقریب 0 g 
ایستادن در خط استوای ماه:  0.1654 g 
ایستادن بر روی زمین در سطح استاندارد دریا:  1 g 
موشک ماه ساترن ۵، پس از پرتاب:  1.14 g 
سرعت گرفتن بوگاتی ویرون از ۰ تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت در ۲٫۴ ثانیه:  1.55 g† 
شاتل فضایی، حداکثر مقدار هنگام پرتاب و هنگام ورود دوباره:  3 g 
وسیله بازی Gravitron (مری گورانت):  2.5-3 g 
قطار هوایی:  3.5-6.3 g 
بالا کشیدن رکورد جهانی سوخت درگ از ۴٫۴ ثانیه بالای ۱٫۴ مایل:  4.2 g 
هواپیماهای جنگ جهانی Sopwith Pup, Sopwith Triplane, Fokker D.VII, Fokker Dr.1, SPAD S.VII, SPAD S.XIII, Nieuport 17 در حرکت سریع یا برگشتی یا حرکت چرخشی:   4.5-7 g 
ماشین فرمول یک، بلند شدن یک طرفی در پیچ‌ها:  5-6 g 
لژ سواری، در Whistler Sliding Centre:  5.2 g 
آپولو ۱۶ در زمان برگشت:  7.19 g 
مقدار حداکثر، در یک هواپیما یا جت جنگنده آکروباتیک:  9-12 g 
مرگ یا آسیب جدی:  >25 g 
مقدار حداکثر برای انسان در ارابه سرعت:  46.2 g 
حداکثر سرعت موشک:  100 g 
تماس مختصر انسان نجات یافته از تصادف ماشین:  >100 g 
بالاترین نیروی گرانش ثبت شده در تصادف بدون صدمه جانی (کنی برک، ۲۰۰۳):  214 g 
تفنگ فضایی با طول لوله ۱ کیلومتر و سرعت دهانه ۶ کیلومتر بر ثانیه پیشنهاد شده توسط کوئیکلانچ (با فرض شتاب ثابت):  1,800 g 
قابلیت شوک مکانیکی ساعت‌های مچی:  >5,000 g 
موتورهای کنونی فرمول یک، حداکثر شتاب پیستون:  8,600 g 
رتبه الکترونیک ساخته شده در گلوله‌های توپی آتشین:  15,500 g 
گلوله ۱۹×۹ پارابلوم تفنگ دستی (به‌طور متوسط در هر گلوله):  60,000 g 
حداکثر گلوله ۱۹×۹ پارابلوم تفنگ دستی:  190,000 g 
اولتراسانتریفیوژ تحلیلی در 60,000 rpm، در ته یک سلول آنالیزی (۷٫۲ سانتی‌متر):  300,000 g 
میانگین شتاب a پروتون در برخورددهنده هادرونی بزرگ:  190,000,000 g 
شتاب یک شتاب‌دهنده پلاسما ویکفیلد:  ۱۰۲۰×8.9 g 
† هدایت گر ۴۰ درجه افقی
بریان پریسکی

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  بریان پریسکی پدرسن
زادروز:  ۱۴ مهٔ ۱۹۷۷ ‏(۴۷ سال)
زادگاه:  هورزنس
قد:  ۱٫۸۸ متر (۶ فوت ۲ اینچ)
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال میتیولن (سرمربی)
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  Horsens fS
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۶–۱۹۹۷ |  AC Horsens |  ۴۶ |  (۱۲) |
| ۱۹۹۷–۱۹۹۹ |  Aarhus Fremad |  ۵۰ |  (۵) |
| ۱۹۹۹–۲۰۰۳ |  AaB |  ۱۶۳ |  (۱) |
| ۲۰۰۳–۲۰۰۵ |  باشگاه فوتبال خنک |  ۶۸ |  (۱) |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۶ |  باشگاه فوتبال پورتسموث |  ۳۰ |  (۰) |
| ۲۰۰۶–۲۰۰۸ |  باشگاه فوتبال کلوب بروخه |  ۶۴ |  (۰) |
| ۲۰۰۸–۲۰۱۱ |  باشگاه فوتبال وایله بلدکلوب |  ۶۱ |  (۰) |
| ۲۰۱۰ |  ← باشگاه فوتبال میتیولن (قرضی) |  ۱۷ |  (۱) |
| ۲۰۱۱ |  IK Start |  ۱۵ |  (۱) |
| مجموع |   |  ۴۶۸ |  (۸) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۹۸–۱۹۹۹ |  زیر ۲۱سال دانمارک |  ۱۵ |  (۰) |
| ۲۰۰۳–۲۰۰۷ |  تیم ملی فوتبال دانمارک |  ۲۴ |  (۰) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۲۰۱۱–۲۰۱۶:  باشگاه فوتبال میتیولن (دستیار)
۲۰۱۶–۲۰۱۷:  باشگاه فوتبال کپنهاگن (دستیار)
۲۰۱۸–۲۰۱۹:  باشگاه فوتبال میتیولن (دستیار)
۲۰۱۹–:  باشگاه فوتبال میتیولن
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
بریان پریسکی (انگلیسی: Brian Priske؛ زادهٔ ۱۴ مهٔ ۱۹۷۷) بازیکن سابق فوتبال اهل دانمارک و سرمربی فعلی باشگاه فوتبال میتیولن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال خنک، باشگاه فوتبال پورتسموث، باشگاه فوتبال کلوب بروخه، باشگاه فوتبال وایله بلدکلوب، و باشگاه فوتبال میتیولن اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال دانمارک و تیم ملی فوتبال دانمارک نیز بازی کرده‌است.
امیر سوری

با امیر کرور سوری اشتباه نشود.
| امیر سوری | امیر سوری |
| --- | --- |
شاه غوریان : شاه غوریان 
سلطنت: قرن چهارم هجری قمری یا قرن دهم میلادی
پیشین: نامشخص
جانشین: محمد بن سوری
زاده: ولایت غور
درگذشته: قرن دهم میلادی
فرزند(ان): محمد بن سوری
خاندان: غوریان
امیر سوری بن محمد، از بنیان گذار های حکومت  غوریان، معروف به آل شنسب بود و او بنیانگذار سلسله غوری هم بوده که در اواسط قرن چهارم هجری قمری (قرن دهم میلادی) در سرزمین کوهستانی غور در مرکز افغانستان امروزی حکومت می‌کرد. او از نسل امیر بنجی نهاران بود که حکومتش را بر غور هارون الرشید خلیفه عباسی تأیید کرده بود. امیر سوری بن محمد به دلیل جنگ با حاکم صفاری یعقوب لیث و تصرف بسیاری از مناطق خراسان شناخته شده است. پس از امیر سوری پسرش محمد بن سوری بر تخت نشست. اگر چه امیر سوری دارای عنوان عربی بود و پسرش نام اسلامی داشت، هر دو بودایی بودند.
۱۸۷۱

| 0 | 1 |
| --- | --- |
سده:: سده ۱۸ - سده ۱۹ - سده ۲۰
دهه:: ۱۸۴۰  ۱۸۵۰  ۱۸۶۰  ۱۸۷۰  ۱۸۸۰  ۱۸۹۰  ۱۹۰۰ 
سال:: ۱۸۶۸ ۱۸۶۹ ۱۸۷۰ - ۱۸۷۱ - ۱۸۷۲ ۱۸۷۳ ۱۸۷۴
| 0 | 1 |
| --- | --- |
گاه‌شماری ایرانی: ۱۲۴۹–۱۲۵۰
گاه‌شماری میلادی: ۱۸۷۱ MDCCCLXXI
گاه‌شماری اتیوپیایی: ۱۸۶۳–۱۸۶۴
گاه‌شماری ارمنی: ۱۳۲۰ ԹՎ ՌՅԻ
گاه‌شماری اسلامی: ۱۲۸۷–۱۲۸۸
گاه‌شماری ایگبو: ۸۷۱–۸۷۲
گاه‌شماری آشوری: ۶۶۲۱
گاه‌شماری بربری: ۲۸۲۱
گاه‌شماری بنگالی: ۱۲۷۸
گاه‌شماری بهائی: ۲۷–۲۸
گاه‌شماری بودایی: ۲۴۱۵
گاه‌شماری بیزانسی: ۷۳۷۹–۷۳۸۰
گاه‌شماری جوچه: نامعلوم
گاه‌شماری چینی: 庚午年 (فلز اسب) ۴۵۶۷ یا ۴۵۰۷     — تا — 辛未年 (فلز بز) ۴۵۶۸ یا ۴۵۰۸
گاه‌شماری خورشیدی تایلندی: ۲۴۱۴
گاه‌شماری دیسکوردیان: ۳۰۳۷
گاه‌شماری ژاپنی: میجی ۴ (明治４年)
گاه‌شماری ژولینی: میلادی منهای ۱۲ روز
گاه‌شماری سنتی برمه‌ای: ۱۲۳۳
گاه‌شماری عبری: ۵۶۳۱–۵۶۳۲
گاه‌شماری قبطی: ۱۵۸۷–۱۵۸۸
گاه‌شماری کره‌ای: ۴۲۰۴
گاه‌شماری مینگو: ۴۱ پیش از گاه‌شماری جمهوری چین 民前۴۱年
گاه‌شماری هولوسن: ۱۱۸۷۱
گاه‌شماری‌های هندو: 
 - ویکرم سموت: ۱۹۲۷–۱۹۲۸
 - شاکا ساموات: ۱۷۹۳–۱۷۹۴
 - کالی یوگا: ۴۹۷۲–۴۹۷۳
از تاریخ پیدایش رم: ۲۶۲۴
سال سلطنت بریتانیا: ۳۴ ویکتوریا ۱ – ۳۵ ویکتوریا ۱
این جعبه:  نمایش بحث ویرایش: این جعبه:  نمایش بحث ویرایش
سال ۱۸۷۱ میلادی (هزار و هشتصد و هفتاد و یک)، یکی از سالهای دهه ۱۸۷۰ در سده ۱۹ میلادی بود. بر اساس تقویم گریگوری سال مذکور یک سال عادی با ۳۶۵ روز بود. در تقویم هجری شمسی سال ۱۸۷۱ از دی ۱۲۴۹ شروع شد و در دی ۱۲۵۰ خاتمه یافت.
زادروزها

۲۷ سپتامبر - گراتزیا دلددا (به ایتالیایی: Grazia Deledda) ‏ (۱۸۷۱ - ۱۹۳۴) نویسندهٔ ایتالیایی اهل جزیرهٔ ساردنی. برندهٔ جایزه نوبل ادبیات سال ۱۹۲۶.
۷ ژانویه – امیل بورل، ریاضی‌دان و سیاست‌مدار فرانسوی (د. ۱۹۵۶)
۳۰ ژانویه – ویلفرد لوکاس، بازیگر و فیلمنامه‌نویس کانادایی (د. ۱۹۴۰)
۴ فوریه – فریدریش ابرت، سیاست‌مدار آلمانی (د. ۱۹۲۵)
۲۷ مارس – هاینریش مان، نویسنده و شاعر آلمانی (د. ۱۹۵۰)
۱۰ ژوئیه – مارسل پروست، نویسنده و کتابدار فرانسوی (د. ۱۹۲۲)
۱۸ ژوئیه – سادا یاکو، بازیگر ژاپنی (د. ۱۹۴۶)
۲۹ اوت – آلبر لوبرن، سیاست‌مدار و مهندس فرانسوی (د. ۱۹۵۰)
۲۸ سپتامبر – مارشال پیترو بادوگیلیو، سیاست‌مدار و دیپلمات ایتالیایی (د. ۱۹۵۶)
۲ اکتبر – کوردل هال، قاضی، دیپلمات، وکیل، و سیاست‌مدار آمریکایی (د. ۱۹۵۵)
۱ نوامبر – استیون کرین، بازیکن بیسبال، ژورنالیست، نویسنده، و شاعر آمریکایی (د. ۱۹۰۰)
۱۳ دسامبر – امیلی کار، نقاش کانادایی (د. ۱۹۴۵)
درگذشتگان

۱۱ مه – جان هرشل، ستاره‌شناس و عکاس بریتانیایی (ز. ۱۷۹۲)
۱۸ اکتبر – چارلز ببیج، ریاضی‌دان، دانشمند علوم کامپیوتر، و مهندس بریتانیایی (ز. ۱۷۹۱)
استربروک، وایومینگ

CDP
| Esterbrook, Wyoming | Esterbrook, Wyoming |
| --- | --- |
CDP: CDP
Esterbrook Church and Laramie Peak in the background: Esterbrook Church and Laramie Peak in the background
ایالت: وایومینگ
شهرستان: شهرستان کانورس، وایومینگ
مساحت: مساحت
 • کل: ۳٫۴ مایل مربع (۸٫۸ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۳٫۴ مایل مربع (۸٫۸ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۶۵۱۶ فوت (۱۹۸۶ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۵۲
 • تراکم: ۱۵/مایل مربع (۵٫۹/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۷ (MST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۶ (MDT)
کد منطقه: 307
FIPS code: 56-25185
GNIS feature ID: 1599634
استربروک(به انگلیسی: Esterbrook) شهری در ایالت وایومینگ کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵۲ نفر بوده‌است.
موقعیت جغرافیایی

موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
Localidades na vizinhança
معماری شناختی

طرح اولیه عامل‌های هوشمند
معماری شناختی (به انگلیسی: Cognitive architecture) هم‌زمان هم به یک نظریه دربارهٔ ساختار ذهن انسان و هم به پیاده‌سازی محاسباتیِ چنین نظری‌هایی در حوزه‌های هوش مصنوعی و علوم شناختی محاسباتی اشاره می‌کند. این مدل‌های رسمیت‌یافته، می‌توانند برای اصلاح بیشتر نظریه‌های فراگیر شناخت به کار روند و به عنوان چارچوبی برای برنامه‌های کارآمدتر هوش مصنوعی عمل کنند. از جمله معماری‌های شناختی موفق می‌توان به ای‌سی‌تی-آر (Adaptive Control of Thought – Rational) و سوآر اشاره کرد. پژوهش دربارهٔ معماری‌های شناختی به عنوان پیاده‌سازی‌های نرم‌افزاریِ نظریه‌های شناختی در سال ۱۹۹۰ توسط آلن نیوول آغاز شد.
مؤسسه تکنولوژی‌های خلاق معماری شناختی را این‌گونه تعریف می‌کند: «یک فرضیه دربارهٔ ساختارهای ثابتی که یک ذهن (طبیعی یا مصنوعی) را تشکیل می‌دهند و همچنین چگونگی همکاری آن‌ها با دانش و مهارت‌های تجسم‌یافته در درون معماری، برای ایجاد رفتار هوشمندانه در مجموعه‌های متنوعی از محیط‌های پیچیده.»
تاریخچه

هربرت ال. سیمون یکی از پایه‌گذاران حوزه هوش مصنوعی، بیان کرد که رساله سال ۱۹۶۰ دانشجویش ادوارد فاین‌باوم، دربارهٔ «ادراک و حفظکننده ابتدایی» (EPAM) یک «معماری برای شناخت» را ارائه داده بود؛ زیرا که برخی ملزومات و روش همکاری بخش‌های بنیادین ذهن انسان مطرح می‌کرد (در مورد ادراک و حفظکننده ابتدایی، حافظه انسان و یادگیری انسان).
جان آر. اندرسون تحقیقات خود دربارهٔ حافظه انسان را در اوایل دهه ۱۹۷۰ آغاز کرد و رساله سال ۱۹۷۳ او با همکاری گوردون اچ. باور، نظریه‌ای دربارهٔ حافظه تداعی‌گرای انسان ارائه داد. او جنبه‌های بیشتری از پژوهش‌های خود دربارهٔ حافظه بلندمدت و فرایندهای تفکر را در این پژوهش گنجاند و در نهایت یک معماری شناختی ارائه داد که آن را ای‌سی‌تی-آر (کنترل تطبیقی فکر - منطقی) نامید. او و دانشجویانش از کاربرد اصطلاح «معماری شناختی» توسط آلن نیوول تأثیر گرفتند. در آن زمان پیاده‌سازی کاملی از ای‌سی‌تی وجود نداشت و آزمایشگاه اندرسون اصطلاح «معماری شناختی» را برای اشاره به نظریه ای‌سی‌تی در قالب مجموع‌های از مقالات و طراحی‌ها به کار می‌برد.
در سال ۱۹۸۳، جان آر. اندرسون یک اثر علمی مهم در این زمینه را با عنوان معماری شناخت منتشر کرد. می‌توان و می‌بایست میان نظریه شناخت و پیاده‌سازی آن نظریه تمایز قائل شد. نظریه شناخت، ساختار بخش‌های مختلف ذهن را شرح می‌دهد و بر استفاده از قواعد، شبکه‌های تداعی‌گر، و سایر جنبه‌ها تأکید می‌کند. معماری شناختی، این نظریه را بر روی رایانه پیاده‌سازی می‌کند. نرم‌افزاری که برای پیاده‌سازی معماری‌های شناختی به کار می‌رود نیز «معماری شناختی» نامیده می‌شود. از این رو، معماری شناختی می‌تواند به مثابه طرحی برای عامل هوشمند در نظر گرفته شود که فرایندهای محاسبات (مصنوعی) را پیشنهاد می‌کند و مانند برخی سامانه‌های شناختی عمل می‌کند. اغلب، این فرایندها بر پایه شناخت انسان طراحی می‌شوند، اما دیگر هوش‌های ممکن را هم می‌توانند شامل شود. معماری‌های شناختی بخشی از زیرمجموعه‌های معماری عاملهای عمومی هستند. اصطلاح «معماری» دلالت دارد بر رویکردی که نه تنها رفتار، بلکه ویژگی‌های ساختاری سامانه مدنظر را نیز مدل می‌کند.
تفکیک

معماری‌های شناختی می‌توانند نمادین، پیوندگرا یا ترکیبی باشند. برخی معماری‌ها یا مدل‌های شناختی بر مجموعه‌ای از قواعد کلی مبتنی هستند، مانند زبان پردازش داده‌ها (مثلاً سوآر، که بر پایه نظریه یکپارچه شناخت است، یا به‌طور مشابه ای‌سی‌تی-آر). بسیاری از این معماری‌ها بر این اصل استوارند که شناخت، نوعی فرایند محاسباتی است (مراجعه کنید به محاسبه‌گرایی). ولی در مقابل، در نظریه پردازش زیرنمادین به هیچ عنوان پیش‌فرض «پیشینی» را مد نظر نمی‌گیرد و تنها بر ویژگی‌های برآیش در واحدهای پردازش (مثلاً گره‌ها [نیازمند شفاف‌سازی]) متکی است. معماری‌های ترکیبی مانند کلاریون (معماری شناختی) هر دو نوع پردازش را با هم ترکیب می‌کنند.
روش دیگر تفکیک معماری‌های بر پایه آن است که آیا معماری متمرکز است (هسته‌های مانند پردازنده‌ی عصبی در مرکز آن دارد)، یا غیرمتمرکز (توزیع‌شده). معماری‌های غیرمتمرکز تحت عنوان پردازش توزیع‌شده موازی و اتصال‌گرایی در اواسط دهه ۱۹۸۰ محبوب شدند که نمونه برجسته آن شبکه عصبی است. موضوع طراحی دیگری که در نظر گرفته می‌شود، انتخاب میان ساختار کلی‌نگر یا ذره‌گرایانه، یا به‌طور مشخص‌تر، ساختار ماژولار است.
در هوش مصنوعی سنتی، هوش به صورت یک فرایند از بالا به پایین برنامه‌نویسی می‌شود. هرچند چنین سیستمی ممکن است برای یادگیری ماشینی طراحی شود، در نهایت برنامه‌نویس باید هوش خود را در آن بگنجاند. از سوی دیگر، رایانش مبتنی بر زیست رویکردی از پایین به بالا دارد و غیرمتمرکز است؛ اغلب در روش‌های الهام‌گرفته از زیست‌شناسی، تنها مجموعه‌ای از قواعد عمومی ساده یا مجموعه‌ای از گره‌های ساده را تعریف می‌کنند که از تعامل میان آن‌ها، رفتار کلی سر برمی‌آورد؛ با این هدف که با انباشته شدن پیچیدگی، در نهایت سامانه‌های بسیار پیچیده پدیدار شود (نگاه کنید به سیستم‌های پیچیده). هرچند می‌توان گفت سامانه‌هایی که بر پایه مشاهده توانایی‌های انسان و حیوانات طراحی شده‌اند نیز (به جای مشاهده مکانیسم‌های مغز) به شیوه دیگری از زیست‌شناسی الهام گرفته‌اند[نیازمند منبع].
کاموف-۱۱۵

| کاموف کا-۱۱۵ | کاموف کا-۱۱۵ |
| --- | --- |
کاربری: light multi-purpose بالگرد
تولیدکننده: کاموو
نخستین پرواز: 1999
وضعیت: project
کاموف کا-۱۱۵ (به انگلیسی: Kamov Ka-115) یک بالگرد ساختِ کارخانهٔ کاموف در کشور روسیه است. این بالگرد برای نخستین بار در ۱۹۹۹ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
شاهد ۲۷۸

| شاهد ۲۷۸ | شاهد ۲۷۸ |
| --- | --- |
کاربری: بالگرد چندمنظوره
تولیدکننده: صنایع هوایی شاهد
وضعیت: ورود به خدمت
کاربر اصلی: ایران
توسعه‌یافته از: بل ۲۰۶
شاهد ۲۷۸، نوعی بالگرد سبک چند منظوره است که با مهندسی معکوس بالگرد بل ۲۰۶ در ایران ساخته شده‌است.
به نوشته منابع ایرانی شاهد ۲۷۸ در صنایع دفاعی سپاه پاسداران توسعه یافته، در سال ۱۳۸۰ آماده آزمایش شده و در سال ۱۳۹۱ گواهینامه (TC) آن صادر شده‌است و سپس چند فروند از آن در شرکت صنایع هواپیماسازی ایران (هسا) تولید شده‌است.
این بالگرد در دو مدلِ چندمنظوره برای مأموریت‌های گشت‌زنی و شناسایی در نیروهای مسلح، جابجایی فرماندهان و کنترل هوایی، آموزش خلبانی، کنترل ترافیک شهری، آمبولانس هوایی، گشت حفاظت محیط زیست، بازدید خطوط نفت و گاز و برق، و مدل مسلح شاهد OH-۷۸ برای مأموریت‌های کلاس حمله سبک و شناسایی رزمی مسلح معرفی شده‌است. مدل مسلح شاهد ۲۷۸ به دو پرتابگر هفت‌تایی راکت‌های هیدرا ۷۰ که ۵۰۰ تا ۵هزار متر برد دارد، در دو طرف بدنه و یک قبضه تیربار ۱۲٫۷ میلی‌متری دوربین‌دار در زیر بدنه مجهز شده‌است. تیربار مورد استفاده در این بالگرد تیربار ساخت شوروی ان‌اس‌وی است که ۲۵ کیلوگرم جرم، برد مؤثر ۱۵۰۰ متر در برابر اهداف هوایی و ۲ کیلومتر در برابر اهداف زمینی در صورت شلیک از زمین و نرخ آتش تئوریک ۷۰۰ تا ۸۰۰ گلوله بر دقیقه دارد.
شاهد ۲۷۸ شباهت بسیار زیادی با بالگرد شاهد ۲۸۵ دارد که سال ۱۳۹۰ در دو مدل شناسایی/تهاجمی سبک و گشت دریایی رونمایی شد. ملخ‌های اصلی و ملخ‌های دم، بخش‌هایی از بدنه اصلی و دم در دو بالگرد شاهد ۲۷۸ و ۲۸۵ مشابه می‌باشند و با توجه به اطلاعات منتشره از قدرت موتور و بیشینه وزن برخاست این دو بالگرد، قاعدتاً موتور و سامانه انتقال قدرت دو بالگرد نیز مشترک است.
بل ۲۰۶ جت‌رنجر، که بالگردهای شاهد از آن اقتباس شده‌اند، در سال ۱۹۶۲ توسط شرکت آمریکایی بل هلیکوپتر برای شرکت در رقابت انتخاب یک بالگرد سبک مراقبتی جدید برای نیروی هوایی ارتش ایالات متحده آمریکا ساخته شد و از سال ۱۹۶۷ در خدمت ارتش این کشور قرار دارد. ایران نیز در همین سال این بالگرد را خریداری کرده و تا پیش از انقلاب حدود ۱۳۰ فروند از آن را دریافت کرده بود.
مشخصات

مشخصات بالگرد شاهد ۲۷۸ آنگونه که در روزنامه همشهری منتشر شده‌است:
سرنشین: ۵ نفر (یک خلبان و ۴ سرنشین)
سقف پرواز خدمتی: ۴۱۱۵ متر از سطح دریا
سقف پرواز ایستایی (IGE) ‏: ۳۹۶۰ متر از سطح دریا
سقف پرواز ایستایی (OGE) ‏م ۲۷۴۰ متر از سطح دریا
حداکثر نرخ صعود: ۶٫۵ متر بر ثانیه
حداکثر سرعت: ۲۲۶ کیلومتر بر ساعت
حداکثر برد عملیاتی (پرواز در ارتفاع ۱۵۰۰ متری): ۶۵۵ کیلومتر
مداومت پروازی: بیش از ۴ ساعت
طول: ۱۱٫۸۴ متر
عرض: ۱٫۹۲ متر
ارتفاع: ۲٫۹۸ متر
قطر پروانه اصلی بالگرد: ۱۰٫۱۶۰ متر
قطر پروانه دم بالگرد: ۱٫۵۷ متر
وزن خالی: ۷۵۰ کیلوگرم
حداکثر وزن برخاست: ۱۴۵۰ کیلوگرم
حداکثر قدرت موتور: ۴۲۰ اسب بخار
تیربار ۱۲٫۷ میلی‌متری ان‌اس‌وی
۱۴ راکت هیدرا ۷۰
کادیلا (خودرو)

Motor vehicle
| سایپا کادیلا | سایپا کادیلا |
| --- | --- |
دید کلی: دید کلی
شرکت: پارس خودرو
کد مدل خودرو: پی۹۰
تولید: ۱۴۰۳–اکنون
مونتاژ: ایران: تهران (پارس خودرو)
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
کلاس: کامپکت
شکل بدنه: ۴ در سدان
طرح‌بندی: موتور جلو-محور جلو
سکو: B0 رنو–نیسان
خودروهای وابسته: رنو تندر ۹۰ رنو ساندرو
پیشرانه: پیشرانه
موتور: ۱٫۶ لیتری ME16 آی۴ (بنزینی)
گنجایش: ۱٬۵۸۷ سی‌سی
قدرت موتور: ۱۱۵ اسب بخار
جعبه‌دنده: ۵ دندهٔ دستی ۶ دندهٔ خودکار
سامانه تعلیق: سامانه تعلیق
جلو: مک فرسون
عقب: نیمه مستقل پیچشی
ابعاد: ابعاد
فاصله بین محورها: ۲٬۶۳۰ میلی‌متر
درازا: ۴٬۲۵۰ میلی‌متر
پهنا: ۱٬۷۴۰ میلی‌متر
بلندی: ۱٬۵۲۵ میلی‌متر
وزن خالص: ۱٬۱۵۵ کیلوگرم
سایپا کادیلا خودرویی سدان و چهار در، در سگمنت سی و اولین خودرو با برند پارس خودرو است.
پروژه خودروی L90 ایرانی شرکت پارس خودرو در ابتدا با نام «کادیلا» معرفی شد، اما این نام برای نسخه‌های صادراتی در نظر گرفته شده بود. پس از آن، نام «P90» انتخاب شد و در نهایت «پارس آریا» به‌عنوان نام نهایی این خودرو تعیین شد.
این خودرو بر اساس شاسی نسل اوّل پارس خودرو ارتقا یافته و یک کپی از طراحی رنو لوگان (رنو سیمبل) بر اساس سکوی B0 است. و برای اولین‌بار در آن از پیشران ME16 سایپا استفاده خواهد شد. این پیشران در بیشترین حالت ۱۱۵ اسب بخار توان و ۱۴۴ نیوتون-متر گشتاور تولید می‌کند.
تاریخچه

مدیران شرکت پارس خودرو از سال‌ها قبل برنامهٔ داخلی‌سازی رنو لوگان (تندر ۹۰) را داشته‌اند امّا این پروژه سال‌ها بود که به حالت تعلیق درآمده بود. تا آن که دی‌ماه سال ۱۳۹۸، با تشدید تحریم‌های ایالات متحده آمریکا علیه ایران، شرکت فرانسوی رنو به صورت یک‌طرفه با پارس خودرو قطع رابطه و کارشناسان خود را از خط تولید لوگان و ساندرو خارج کرد. چنین شد که پروژهٔ تولید لوگان بدون حضور رنو با نام پروژه P90 دوباره مطرح شد. کادیلا برای اولین‌بار در مراسم افتتاح خط تولید جدید مگاموتور رونمایی شد. خروج شرکت رنو از پارس خودرو، این شرکت برای تأمین پیشران کادیلا دچار مشکل شد؛ برای همین از پیشران ME16 مگاموتور در خودروی جدیدش استفاده کرد. این پیشران حدود ۱۰ اسب بخار توان و ۷ نیوتون-متر گشتاور بیشتر نسبت به موتور K4M فرانسوی دارد.
ویژگی‌های فنی > سکو

سازهٔ این خودرو متعلق به نسل اوّل داچیا لوگان (تندر ۹۰) و سکوی B0 رنو-نیسان می‌باشد که به گفتهٔ مدیر پروژه، تقویت‌هایی را در بخش عرضی کف خودرو داشته است تا استحکام خودرو را در برخورد از کناره‌ها بیشتر شود. این خودرو دیفرانسیل جلو است.
ویژگی‌های فنی > پیشران

ساختار پیشران مورد استفاده در این خودرو از نوع چهار سیلندر و شانزده سوپاپ است که ۱۶۰۰ سی‌سی حجم دارد و در شرایط مطلوب ۱۱۵ اسب بخار توان در ۵۸۰۰ دو و ۱۴۴ نیوتون-متر گشتاور در ۴۲۰۰ دور تولید می‌کند. این پیشران دارای فناوری سامانه سوپاپ متغیر و استاندارد آلایندگی یورو ۵ (Euro V) است.
این پیشران از طریق شرکت مگاموتور برای پارس خودرو تأمین می‌شود. این پیشران در اصل الگوبرداری شده از پیشران EC5 شرکت پسا است. شرکت PSA با سرمایه‌گذاری‌هایی که در این زیرمجموعهٔ سایپا داشت، قرار بود تا خط‌تولید پیشران EC5 را برای استفاده در سیتروئن C3های تولیدی در سایت سایپا-سیتروئن را در مگاموتور راه بیاندازد و مگاموتور با امضای این قرارداد توانست دانش‌فنی این پیشران را به‌دست‌آورد؛ که سرانجام در سال ۱۳۹۸ با تشدید تحریم‌های ایالات متحده آمریکا علیه ایران، شرکت PSA از ایران خارج شد و این پروژه نیمه‌کاره ماند. سر انجام شرکت مگاموتور با تکمیل خط‌تولید نیمه‌کارهٔ این پیشران توانست نمونه‌ای مشابه آن با نام اختصاری ME16 تولید و برای خودروهایی مانند کادیلا مناسب سازد.