اصلاح رفتار
هدف

اصلاح رفتار برای درمان انواع مشکلات در بزرگسالان و کودکان استفاده می‌شود. اصلاح رفتار با موفقیت در درمان اختلال وسواس-اجباری (OCD)، اختلال کمبود توجه / بیش فعالی (ADHD)، فوبیا، شب ادراری (خیس کردن تختخواب)، اختلال اضطراب عمومی و اختلال اضطراب جدایی از دیگر موارد مورد استفاده قرار گرفته‌است.
اصلاح رفتار مبتنی بر اصول شرطی سازی عمل است که توسط رفتار گر آمریکایی B. F. Skinner (1904-1990) ایجاد شده‌است. اسکینر مفهوم شرطی سازی عملکرد را تدوین کرد که از طریق آن می‌توان با تقویت یا عدم وجود آن، رفتار ایجاد کرد. اسکینر مفهوم خود را برای طیف وسیعی از رفتارهای انسانی و حیوانات قابل اجرا دانست و شرطی سازی عملکرد را در کتاب خود در سال ۱۹۳۸ با عنوان «رفتارهای موجودات» معرفی کرد.
یکی از روش‌های اصلاح رفتار که به‌طور گسترده‌ای مورد استفاده قرار می‌گیرد تقویت مثبت است که رفتارهای خاصی را از طریق سیستم پاداش تشویق می‌کند. در رفتار درمانی، معمول است که درمانگر با ایجاد شرایط سیستم پاداش، رفتار فرد را تغییر می‌دهد.
روش دیگر اصلاح رفتار تقویت منفی است. تقویت منفی روشی برای آموزش است که از یک تقویت کننده منفی استفاده می‌کند. تقویت کننده منفی یک رویداد یا رفتاری است که خصوصیات تقویت کننده آن با حذف آن همراه است. به عنوان مثال، خاتمه یک شوک الکتریکی موجود پس از فشار دادن یک میله، یک تقویت کننده منفی است.
علاوه بر پاداش دادن به رفتار مطلوب، اصلاح رفتار همچنین می‌تواند از طریق مجازات، رفتار ناخواسته را دلسرد کند. مجازات استفاده از یک محرک ناپسند یا ناخوشایند در واکنش به یک رفتار خاص است.
برای کودکان، این می‌تواند از بین بردن امتیازات تلویزیونی هنگام عدم اطاعت والدین یا معلم خود باشد. حذف رفتار به‌طور کلی خاموشی خوانده می‌شود. در خاموشی یا خودداری از پاسخ،انتظار می‌رود، انگیزه رفتار ناخواسته از بین برود. تکنیک گسترده والدین مبتنی بر خاموشی (زمان‌بندی) است که در آن کودک هنگام بد رفتاری از گروه جدا می‌شود. این روش پاداش مورد انتظار توسط والدین از بین می‌رود.
اسکینر خاطرنشان کرد: تقویت کننده عواقبی است که باعث می‌شود احتمال بروز عود مجدداً افزایش یابد، در حالی که مجازات نتیجه ای است که باعث کاهش احتمال می‌شود. مثبت و منفی از نظر ریاضی استفاده می‌شوند. مثبت نشان می‌دهد که چیزی اضافه شده‌است، و منفی نشان می‌دهد که چیزی کم می‌شود یا از بین می‌رود؛ بنابراین، تقویت مثبت هنگامی اتفاق می‌افتد که یک رفتار با پاداش‌ها تشویق می‌شود. اگر کودک از آب نبات لذت برد و تمیز کردن اتاق رفتار مطلوب است، آب نبات یک تقویت کننده مثبت (پاداش) است زیرا این چیزی است که هنگام بروز رفتار به آن داده یا اضافه می‌شود. این باعث می‌شود که رفتار دوباره عود کند. تقویت منفی از بین بردن محرک به عنوان نتیجه رفتار است اما نتیجه مثبت را برای فرد به همراه می‌آورد. به عنوان مثال، جریمه کاهش می‌یابد و شخص دیگر مجبور نیست به زندان برود. حذف محرک منفی (جریمه) منجر به نتیجه مثبتی برای فرد می‌شود، بدون اینکه در زندان باشد.
در مقابل، مجازات مثبت اضافه شدن پیامد نامطلوب است. به عنوان مثال، کودک وقتی از خیابان عبور می‌کند بدون آنکه دست مادرش را بگیرد، می‌چرخد. سپس او دیگر تنها از خیابان عبور نمی‌کند. لکه دار کردن مجازات مثبتی است زیرا عواقب دیگری به اوضاع اضافه می‌شود که احتمال اینکه کودک تنها در خیابان عبور کند، کاهش می‌یابد. تنبیه منفی باعث کاهش پیامدهای مطلوب برای کاهش رفتار ناخواسته می‌شود. به عنوان مثال، اگر امیلی کار خود را به موقع به پایان نرساند، تلفن همراه او را از بین می‌برد. او این کار را در اولویت قرار دارد که کارهای خانه خود را بلافاصله بعد از مدرسه به پایان برساند قبل از اینکه هر کار دیگری انجام دهد. از بین بردن تلفن همراه «منفی» است زیرا چیزی را از بین می‌برد و این احتمال را ندارد که دفعه دیگر او تکالیف خود را تمام نکند.
تقویت و مجازات هر دو به عنوان بخشی از یک برنامه رفتاری مستقل و همچنین با هم کار می‌کنند. تقویت مثبت بسیار بهتر و سریعتر از مجازات عمل می‌کند. در روانپزشکی کودک، والدین اغلب با عصبانیت و ناامیدی از فرزند خود به مطب می‌آیند زیرا «هیچ کاری مؤثر نیست». آنها هنگامی که رفتار بد با استفاده از حذف اسباب بازی‌ها یا امتیازات دور یا قرار دادن کودک به موقع انجام شده‌است، انواع مجازات‌ها را محکوم کرده‌اند. غالباً انواع مثبت تقویت نمی‌شوند. یکی از مزایای فوری برنامه‌های اصلاح رفتار تغییر فاصله از مجازات صرفاً رفتار ناخواسته و همچنین پاداش دادن به رفتار خوب است.
چندین برنامه تقویت وجود دارد که می‌تواند بر رفتار تأثیر بگذارد. هنگامی که یک طرح رفتار در ابتدا تنظیم شده‌است، از دو مدل برای ایجاد و تقویت رفتار استفاده می‌شود. پس از برقراری رفتار، تقویت مداوم می‌تواند به تقویت متناوب تبدیل شود که به نازک شدن گفته می‌شود. چهار نوع تقویت متناوب وجود دارد. که شامل:
- فاصله ثابت که در آن شخص پس از گذشت زمان ثابت پس از پاسخ، تقویت می‌شود.
- فاصله متغیر در جایی که فرد پس از گذشت زمان‌های متفاوت پس از پاسخ‌ها تقویت می‌شود.
- نسبت ثابت که در آن شخص بعد از تعداد مشخصی از پاسخ‌ها، تقویت می‌شود
- نسبت متغیر که در آن فرد پس از تعداد متغیر پاسخ‌ها تقویت می‌شود.
تقویت نسبت متغیر مؤثرترین برنامه برای تقویت یک رفتار است.