stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
بیمارستان عیسی بن مریم
بیمارستان مسیحی در گذر از انقلاب اسلامی > سرنوشت

پس از گذشت چند سال در یک تسویه حساب درون‌سازمانی، فرمانده همان کمیته‌های انقلاب اسلامی اصفهان (مهندس امیر عباس بحرینیان) که مصادره‌ها را انجام می‌داد با دستور دوستش سید مهدی هاشمی که هموند (عضو) شورای فرماندهی سپاه پاسداران اصفهان بود به گفته برخی با فتوای حجت السلام والمسلمین امید نجف‌آبادی (حاکم شرع و دادستان دادگاه‌های انقلاب اصفهان) ترور شد (ولی درستی این ادعا مورد شک است).
به نوشته برخی تارنماهای مرتبط یا سازمان اطلاعات و امنیت ایران، سید مهدی هاشمی و یارانش از جمله آقای عطریانفر (که در محاکمه اسقف دهقانی دست داشت) یک باغ را در پیرامون شهر قهدریجان مصادره و به زندان تبدیل کرده بودند تا در آنجا آدم‌ربایی و قتلها را فرماندهی و اجرا کنند (این ادعا هنوز اثبات نشده‌است). امید نجف آبادی نیز قاضی شرع آن باغ بود. در سال ۱۳۶۶ سید مهدی هاشمی و باند مافیای‌اش در هماوردی با کانونهای قدرت شکست خوردند و به رای دادگاه ویژه روحانیت، به جرم ایجاد رعب و حشت، آدم‌ربایی، کشتارهای سازماندهی شده و گناهان بسیاری دیگر به دست یاران قدیمی خویش اعدام شدند.
در پی این مبارزه بر سر قدرت؛ آن دادستان مجتهد (حجت الاسلام فتح‌الله امید نجف آبادی) که رای مصادره بیمارستان را نوشته بود پس از پرده برداشتن از دوستی‌های پنهانی ایران-امریکا-اسرائیل (ماجرای مک فارلین) به جرم لواط، فساد اخلاقی، و احکام قضایی ناروا، صدور فتوای قتل و اعدامهای کینه‌توزانه، از رسیدن به قدرت بازماند و در آبان‌ماه ۱۳۶۷ در زندانهای انقلاب اسلامی جان خود را از دست داد. با از میان رفتن سید مهدی هاشمی و فتح‌الله امید نجف آبادی، راه برای برخورد با حسینعلی منتظری که در پناه خانه وی کسانی همچون امید نجف آبادی، مهدی هاشمی و … تکروی می‌نمودند هموار گردید تا اینکه سراجام در سال ۱۳۶۸ از جانشینی رهبری برکنار شد.
آقای احمد سلامتیان به بیرون از کشور گریخت و آقای محمد علی عطریانفر به زندان افتاد.
کمیته‌های انقلاب اسلامی نیز برچیده شدند.
در سال ۱۳۸۶ که دکتر محمودرضا کریمی رئیس بیمارستان بود، با استناد به نادرست بودن احکام قضایی حجت الاسلام ولمسلمین فتح‌الله امید نجف آبادی رای گفته شده شکسته (باطل) گردید و سند مورد ادعای دانشگاه (درواقع همان صورتجلسه‌ای که به عنوان رای دادگاه انقلاب اصفهان نوشته شده بود) از بنیاد مستضعفان به دانشگاه علوم پزشکی اصفهان انتقال داده شد.
بیمارستان عیسی بن مریم (مسیحی) در روزگار جمهوری اسلامی

در جمهوری اسلامی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان کوشش نمود تا بیمارستان را سرپا نگه دارد و آن را پا به پای دانش جهانی روزآمد سازد. در این راستا پزشکان، پرستاران و کارکنان بومی و ایرانی آنچه در توش و توز خود داشتند به کار بستند و هر یک بار سنگین خودگردانی بیمارستان را اندکی به پیش بردند.
دانشگاه پزشکی اصفهان افزون بر به دوش کشیدن بار سنگین دستمزدها و کارانهٔ کارکنان و پزشکان، در بازسازی، نوسازی و گسترش ساختار گیتیک (فیزیکی) بیمارستان؛ و همچنین خرید دستگاه‌ها و ابزارهای نوین، برای بهبود چونایی (کیفیت) درمانها کوشش کرده‌است. دانشگاه و نیروهای سازمانی‌اش در این سال‌ها بخش‌هایی به بیمارستان افزوده‌اند. نمونش‌وار می‌توان از بخش ارتوپدی و آموزشی شدن بیمارستان (زمان فرماندهی دکتر محمد جاودان)، سی سی یو (زمان دکتر محمد حسین دهقانی تفتی و گسترش آن در زمان دکتر حسن نورالهی)، آی سی یو (دکتر محمد احسان الماسی)، افزایش اتاق‌های عمل (دکتر حسن نورالهی)، راه‌اندازی اتاق عملهای طبقه سوم (دکتر احمد رضائیان) بخش تیمارهای ویژه (ICU) (دکتر محمد احسان الماسی)، درمانگاه تخصصی بیمارستان (دکتر مهدی فقیه)، رساندن بیمارستان به جایگاه اورژانس شهری (دکتر مهدی ناجی)، و بخش ویژه (دکتر نورالهی) نام برد.
دکتر حسن نورالهی در سه دوره فرماندهی (ریاست) بیمارستان عیسی بن مریم کوشید با نوسازی و نکوداشت ارزش هنری و دیرینگی بیمارستان بخشی از آسیبها را از میان بردارد. او کلیسای زیرزمین بیمارستان را که رها و فرسوده شده بود بازسازی کرد، نخستین سردر بیمارستان در کوچه پارس را که نماد چلیپایی (صلیب) آن پشت دیوارها پنهان گشته بود دوباره رونمایی کرد و آن را با دیواری شیشه‌ای از گزند فرسایش بیشتر پاسداری نمود. او در یکصدمین سالگشت ساختن بیمارستان با برپایی گنجینهٔ (موزه) بازمانده‌های کهنِ بیمارستان و نمایشگاه فرتور (عکس)های آن روزگار از بنیادگذاران بیمارستان ستایش کرد. او ایده راه‌اندازی موزه پزشکی اسپهان در بیمارستان مسیحی را در سر داشت.
بیمارستان تا سال ۱۳۹۲ خورشیدی دارای بخش‌های سی سی یو، آی سی یو، مامایی، زایشگاه، ویژه، کودکان، نوزادان، جراحی زنان، اتاق عمل، درمانگاه، اورژانس، آزمایشگاه و پرتوشناسی (رادیولوژی) شده‌است تا بتواند عملهای ارتوپدی، زنان-مامایی، جراحی عمومی، زیبایی، فک و صورت، گوش-گلو-بینی، چشم، کودکان، اورولوژی، دستکاریهای درون‌بین (اندوسکوپیک)، و ستون مهره‌ها را پوشش دهد.
رئیسان بیمارستان

دکتر دونالد کار
دکتر توماس
دکتر جیم شافتر
دکتر وایلد
دکتر پانت
دکتر فودری
دکتر بهرام شماس
دکتر سید سعید شریعت از ۱۳۵۸ تا ۱۳۵۹
دکتر محمد علی رجبی از ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۰
دکتر دکتر مهدی ناجی از ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۱
دکتر منصور شریفی از سال ۱۳۶۲ تا ۱۳۶۷
دکتر حسن نوراللهی از ۲/۲/۶۷ تا ۲۸/۱۱/۶۸
دکتر محمد جاودان از سال ۱۳۶۹ تا ۱۳۷۱
دکتر مهدی فقیه از ۱۶/۱۰/۷۱ تا ۱۳۷۴
دکتر حسن نوراللهی از ۱۳۷۴ تا ۱۳۷۴
دکتر محمد احسان الماسی از ۱۳۷۵ به مدت ۳ماه
دکتر محمد حسین دهقانی از آبان ۱۳۷۵ تا مهر ۱۳۸۲
دکتر نوراللهی از ۱/۷/۱۳۸۲ تا ۱۳۸۴
دکتر محمد احسان الماسی ۱۳۸۵
دکتر محمودرضا کریمی ۱۳۸۸
دکتر محمد احسان الماسی ۱۳۸۸
دکتر احمد رضائیان ۱۳۸۹
دکتر حمیدرضا میرزائیان ۱۳۹۲
دکتر احسان طیبی ۱۳۹۳
دکتر محمد احسان الماسی ۱۳۹۴
دکتر امین‌رضا طباطبایی، آذر ۱۳۹۶
ارزش هنری بیمارستان مسیحی

بیمارستان تاریخی مسیحی (عیسی‌بن مریم) یکی از پدیده‌های ارزشمند اسپهان به‌شمار می‌رود. نمای بیرونی این سازهٔ کهن کار عیسی بهادری یکی از هنرمندان شهر اسپهان می‌باشد. از جلوه‌های زیبا و یگانه این بیمارستان که می‌بایست از گزند پیامدهای پیرامونی پاسداری شود، آرایه‌ها (تزئینات) نمای بیرونی آن در نبش خیابان عباس‌آباد است. این آرایه و پیرایه‌ها کاشی و آجر با ستون‌های سنگی، نمونه‌ای یکتا از هنر کاشی‌کاری با آمیزه‌ای از شگردهای باستانی و نوین است. این کار آمیخته با نمادهای ایران باستان و نمادهای مسیحی است که دستینه (امضای) هنرمند و استاد برجسته عیسی بهادری را در خود دارد. این سازهٔ ارزشمند هم‌اکنون در برخی بخش‌ها دچار ترک خوردگی و ویرانی شده و دست‌اندازیهای کج‌اندیشانه نیز با کار گذاشتن دریچه و رنگ‌آمیزهای نادرست بخش‌هایی از آن را به سوی نابودی برده‌است به‌گونه‌ای که چند تا از چلیپاها (صلیب‌ها) ی نما نیز کنده و به جای آن‌ها یک کاشی سادهٔ نابهنجار و زشت چسبانده شده‌است.
این نما مربوط به پایان دوران قاجار و آغاز دوره پهلوی است که در تاریخ ۲۲ امردادماه ۱۳۸۴ خورشیدی با شماره ۱۳۱۱۴ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. بر سردر کهنهٔ بیمارستان بر زمینه‌ای از کاشی لاجوردی در زیر نقش چلیپا (صلیب)، نام بیمارستان مسیحی و سال ساخت آن ۱۲۸۲ خورشیدی برابر با ۱۹۰۴ نوشته شده بود که در زمان ریاست دکتر حسن نورالهی دوباره بازنمایی شد و با شیشه سکوریت از ویران شدن آن پیشگیری گردید.
در ساخت این بیمارستان از سازه‌های بومی، آمیخته با آجر و کاشی، و ویژگی‌های معماری ایرانی همچون رواق، سرستون، نورگیر و … بهره‌گیری شده‌است. در تزیئنات تاق‌نمای بیرونی از بافتار نمادهای ایرانی همچون سرو شیراز و سرو خـُمره‌ای با چلیپای مسیحی در نگاره‌های کاشی‌کاری استفاده شده‌است.
شاید این کاشی‌کاری که با توجه به طرح آن در اصفهان یگانه است، میان سال‌های ۱۳۱۵ تا ۱۳۴۵ که استاد بهادری در اصفهان مدیر هنرستان هنرهای زیبا بوده، انجام شده باشد. استاد عیسی بهادری از شاگردان کمال‌الملک، اسماعیل آشتیانی و حسین بهزاد بود. او در رشته‌های طراحی نقشه قالی، منبت، موزائیک، کاشی‌کاری، قلمزنی و … پدیده‌های گرانبهایی دارد که همه آن‌ها نوآورانه می‌باشند.
در زیرزمین بیمارستان گنجینه (موزه) کوچکی به دست دکتر نورالهی برپا شده‌است که در آن تابوتهای گرانبهایی که در زمان‌های بسیار دور، مسیحیان برای خود فراهم کرده بودند نگهداری می‌شود. ابزارهای پزشکی کهن نیز در این گنجینه نگهداری می‌شود
ارزش سیاسی-فرهنگی بیمارستان

بازخوانی سرگذشت این بیمارستان یادآور نامیست که اسقف حسن دهقانی تفتی بر سرنوشت خود نهاده‌است: یک چاه با دو چشمه؛ و بیمارستان مسیحی اصفهان نیز چشمه‌ای است به دو سرچشمه: یکی ایرانی و دیگری انگلیسی با آبشخوری اسلامی-مسیحی. می‌توان این توانش (پتانسیل) را در بازیافت دوبارهٔ دوستی و همسفرگی دو کشور ایران و انگلیس به کار بست. برای آب نمودن یخ بدگمانیها و ریزش دیوار بی‌اعتمادیها باید این بیمارستان را یک نقطه آغاز دانست و با پس دادن مالکیت آن به انجمن کلیسایی انگلیکان راه را به سوی اعتمادسازی جهانی و پیراستن چهرهٔ ایران بازتر نمود؛ پیش از آنکه فشارهای جهانی و سیاسی-قضایی بخواهد این کار را بکند. آنان که روزی خواسته یا ناخواسته و آگاهانه یا ناآگاهانه فرجامی دیگر را برای بیمارستان و حتی کشور خویش نوشتند اینک شایسته و بایسته‌است تا بار دیگر دست به کار شوند و برای پالودن (تطهیر) خویش از کج‌رویهای گذشته، حقیقت را بازگو کنند و راه جبران کژیها و ناراستی‌ها را باز نمایند. برای بهبود آن زخم‌های کهنه و نزدیک‌سازی دلها می‌توان بیمارستان را به گونه‌ای دوگانه با همزیستی دوستانه ایران و انگلیس و مسیحی-مسلمان-دگرآئین کارگزاری نمود. شاید بدینسان بتوان بدهیهای چندین میلیاردی بیمارستان را که ریشه در سال‌های گذشته دارد بازپرداخت نمود و بیمارستان و کالج آن را را همچون دیگر همتایانش در لبنان و … به شاهراه پیشرفت و جهانی شدن بازگرداند. هرآینه پذیرش ناراستی‌های پیشین و کوشش برای بازگشت به راه راست در این نمونه الگویی شود برای دیگر نمونه‌ها و جنبشی شود برای وارهیدن از این بن‌بست.
جُـستارهای وابسته

فهرست آثار ملی ایران
سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری
حسینعلی منتظری
فتح‌الله امید نجف آبادی
سید مهدی هاشمی (پاسدار)
محمد عطریانفر
احمد سلامتیان
سید محمدکاظم موسوی بجنوردی
بُن‌مایه‌ها (منابع)

آرام آلچوجیان، تاریخچه تأسیس بیمارستان هوسپ بغوسخانیان، ترجمه دکتر آندرانیک میناسکان، ۱۹۵۶
وبلاگ دکتر شاهین سپنتا (دامپزشکی که نامگذاری روزی به نام روز اصفهان به پیشنهاد او بود)، دوستدار فرهنگ، هنر و زیست‌بوم
گفتگو با کشیش نصرت‌الله شریفیان، کشیش کلیسای لوقا
خاطرات دکتر آندرانیک میناسکان، کارآزموده (متخصص) زنان و مامایی از کارکنان بیمارستان مسیح در سال‌های پیش از واگشت (انقلاب) اسلامی
یک چاه و دو چشمه، نوشته اسقف حسن دهقانی تفتی
دکتر حسن نورالهی، محمدعلی کریم‌جعفری، مصطفی محمدی، تاریخچه بیمارستان عیسی بن مریم (ع)، گزارش روابط عمومی بیمارستان عیسی بن مریم در جشن یکصد سالگی بیمارستان
بخش‌هایی از این نوشتار گفتاوردی‌ست از کسانی که به این پُرسمان (موضوع) آگاهی داشته یا با آن درگیر بوده‌اند.
خاطرات محمد محمدی ری شهری، وزیر اطلاعات
بایگانی مرکز اسناد انقلاب اسلامی
نمای بیمارستان از خیابان شهید آیت‌آلله ابوالحسن شمس‌آبادی (شهناز پهلوی)، ۱۳۹۲خ.
اسقف تامسون، یکی از بنیادگذاران کالج اصفهان، کلیسای لوقا و بیمارستان و داماد دکتر کار.
دکتر دونالد کار (Dr. Donald Carr) از بنیادگذاران بیمارستان مسیحی
نمای درونی ایوانها و رواق بیمارستان مسیحی
بخش پرتوشناسی (رادیولوژی) بیمارستان جلفا
بازدید محمدرضاشاه پهلوی از بیمارستان مسیحی اصفهان به همراهی دکتر وایلد. نگاره بردار: علیخانپور
بازدید صدر اعظم آلمان و همسرش (در کناره چپ تصویر) همراه با دکتر فروغی و همسرش (در میانه تصویر) از بیمارستان
بازدید مادر ملکهٔ بریتانیا (ملکه الیزابت) از بیمارستان مسیحی اسپهان. دکتر بهرام شماس متخصص بیهوشی نیز در پیشاپیش و کنار چپ او دیده می‌شود
الیزابت دوم و شهبانو فرح همراه با دکتر وایلد در بیمارستان، ۱۳ اسفند ۱۳۳۹
دکتر پانت، آخرین رئیس بیمارستان پیش از انقلاب
نشسته:اسقف دهقانی و همسرش مارگرت. ردیف ایستاده از راست: شیرین، گلی (او هم به درجه اسقفی رسید)، بهرام و سوسن
گلی فرانسیس دهقانی، دختر اسقف حسن دهقانی، به درجه اسقفی در کلیسای چلمسفورد انگلیس رسید و در سال ۲۰۲۱ عضو مجلس اعیان بریتانیا شد.
نگاره یادگاری از پرستاران بیمارستان مسیحی
پرستاران، بهیاران و کمک‌بیهیاران در اتاق پذیرایی و استراحت بیمارستان.
کلیسای زیرزمین بیمارستان که دکتر حسن نورالهی آنرا جانی دوباره بخشید و به تالار سخنرانی تبدیل نمود.
گوشهٔ جنوب باختری بیمارستان مسیحی، نبش چهارراه عباس‌آباد، کاشیکاریهای استاد عیسی بهادری، آمیزه‌ای از هنر اسلامی-مسیحی و ایرانی-انگلیسی که نیاز به بازسازی دارد.
نُماد چلیپا، کار استاد عیسی بهادری بر نمای نبش چهارراه عباس‌آباد
موتورولا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام بومی: Motorola
نوع: سهامی عام
صنعت: ریزپردازنده، تلفن همراه
سرنوشت: به دو شرکت موتورولا سلوشنز و موتورولا موبیلیتی تقسیم شد.
جانشینان: موتورولا موبیلیتی موتورولا سولوشنز ان‌ایکس‌پی آن سمیکانداکتر CommScope (General Instrument) کَمبیُم نِتوُرکز
بنا نهاده: ۲۵ سپتامبر ۱۹۲۸؛ ۹۶ سال پیش (۱۹۲۸-۲۵}})
بنیانگذاران: پل و جوزف گالوین
از بین رفته: ۴ ژانویه ۲۰۱۱؛ ۱۴ سال پیش (۲۰۱۱-0۴}})
دفتر مرکزی: شامبرگ، ایلینوی، ایالات متحده آمریکا
محدودهٔ فعالیت: سراسر جهان
محصولات: تبلت تلفن همراه تلفن هوشمند رادیو دوطرفه تلویزیون کابلی Broadband networks سامانه بازشناسی با امواج رادیویی مدار مجتمع شبکه سلولی تلویزیون
درآمد:  ۱۱٫۴۶۰ بیلیون دلار (۲۰۱۰)
تعداد کارکنان: ۵۳٬۰۰۰
وبگاه: www.motorola.com
موتورولا (به انگلیسی: Motorola) یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های چندملیتی آمریکایی در زمینهٔ ساخت سخت‌افزار، ریزپردازنده، تلفن همراه و دیگر وسایل ارتباطی بود که در ژانویه ۲۰۱۱ به دو شرکت «موتورولا سلوشنز» و «موتورولا موبیلیتی» تقسیم شد.
این شرکت، به غیر از صنایع مخابراتی، در ساخت پردازنده‌های رایانه‌ای نیز فعالیت داشت. سری ۶۸۰۰۰ (۱۶ بیتی) و، ۶۸۰۲۰، ۶۸۰۳۰ و ۶۸۰۴۰ (۳۲ بیتی) از معروفترین پردازنده‌های تولیدی سیسک (CISC) این شرکت می‌باشند. در دهه ۹۰ میلادی، شرکت موتورولا به همراه آی بی ام و شرکت رایانه‌ای اپل خانواده پردازنده‌های معروف ریسک (RISC) پاور پی‌سی (PowerPC) را تولید کردند که استفاده از آن‌ها در رایانه‌های مکینتاش تا سال ۲۰۰۶ ادامه داشت. در سال ۲۰۰۴ شرکت بخش تولید پردازنده خود را به شرکت فری اسکیل فروخت و همه فعالیت خود را متوجه صنایع مخابراتی نمود.قابلیت انفجار را دارند.
تاریخچه

تاریخ تأسیس شرکت به سال ۱۹۲۸ بر می‌گردد که پاول گالوین در یک کارخانه در ایلینوی شیکاگو سرمایه‌گذاری کرد. نخستین محصول این کارخانه حذف‌کننده باتری بود که به مصرف‌کنندگان اجازه استفاده از جریان برق خانگی را در رادیو می‌داد. این در حالی بود که در مدل‌های قدیمی تر فقط از باتری‌های خارجی (External) استفاده می‌شد. در دهه ۱۹۳۰ شرکت به تولید رادیوهای ماشین با نام تجاری موتورولا پرداخت. به‌طور هم‌زمان بخش‌های رادیوی خانگی و پلیس نیز در شرکت ایجاد شد. در سال ۱۹۴۷ نام کارخانه به موتورولا تغییر یافت. در دهه ۱۹۴۰ شرکت شروع به کارهای دولتی کرد و یک آزمایشگاه تحقیقاتی برای بررسی الکترونیک حالت جامد نیز در شرکت تأسیس شد. در زمان فوت پاول گالوین در سال ۱۹۵۹ شرکت موتورولا در ارتش، فضا و ارتباطات تجاری پیشرو بود و اولین تأسیسات نیمه هادی توسط شرکت ساخته شد. با ورود Robert W. Galvin پسر پاول گالوین توجه شرکت به الکترونیک مصرفی کاهش یافت و فعالیت شرکت به بازارهای جهانی نیز کشیده شد. در اواسط دهه ۱۹۸۰ فناوری تولید گیرنده‌های تلویزیون رنگی فروخته شد و برای شرکت امکان تمرکز روی بازارهای High tech در زمینه بازرگانی، صنعتی و دولتی فراهم شد. در اواخر دهه ۱۹۸۰ موتورولا به نخستین تهیه‌کننده تلفن‌های سلولی تبدیل شد و در سال ۱۹۹۶ گوشی همراه جیبی StarTACTM را تولید کرد.
رابطه با گوگل

در تاریخ ۱۵ اوت ۲۰۱۱ یا ۲۷ مرداد ماه سال ۱۳۹۰ شرکت گوگل اعلام کرد که با پرداخت مبلغ ۱۲٫۵ میلیارد دلار به موتورولا، مالکیت «موتورولا موبیلیتی» را در دست خود می‌گیرد.
این خرید به حدی شوک داشت که در ۱۵ اوت ۲۰۱۱ ارزش هر سهم موتورولا ۶۳٪ افزایش نسبت به ۱۲ اگوست، پیدا کرد و به ۳۹٫۲۰ دلار برای هر سهم در بورس نیویورک افزایش یافت.
شرکت گوگل تمام این سهم‌ها را خرید که در کل مبلغ ۱۲٫۵ میلیارد دلار ارزش پایانی پیدا کرد.
فروش موتورولا به لنوو

گوگل در ۲۹ ژانویه ۲۰۱۴ رسماً اعلام کرد موتورولا را با قیمت ۲٫۹۱ میلیارد دلار به شرکت لنوو فروخت.
بنابر این معامله، همه فناوری‌های موتورولا به لنوو واگذار شده‌است. لازم است ذکر شود که گوگل، مالکیت خود روی پتنت‌ها را حفظ کرده‌است و تنها مجوز استفاده شراکتی از برخی از آن‌ها را به لنوو داده‌است.
در ۳۰ اکتبر ۲۰۱۴، لنوو رسماً مالک موتورولا شد.
گوشی اندرویدی موتورولا (موتورولا دفی مقاوم در برابر آب)
آجمیان

آجمیان (زبان ارمنی: Աճեմյան), یکی از نام‌های خانوادگی رایج در میان ارمنیان می‌باشد.
آریل آجمیان، پرتره‌نگار، تذهیب‌کار و نقاش
چارلز آجمیان
گئورگ آجمیان
مارو آجمیان،  نوازنده پیانو
مکرتیچ آچمیان،
وارطان آجمیان (زاده ۱۹۵۶)
وارطان آجمیان،  هنرپیشه، و کارگردان
هوهانس آجمیان (خواننده)، خواننده
یوگینه آجمیان
جعفر باباخانی

جعفر باباخانی سگ باز دونده سابق دوهای استقامت ایرانی است. وی معمولاً در رشته‌های ۳۰۰۰ متر بامانع، ۵ هزار متر و ۱۰ هزار متر و دو صحرانوردی (مسابقات دو صحرانوردی در رده بزرگسالان در مسافت ۱۲ کیلومتر برگزار می‌شود) مسابقه می‌داد.
باباخانی در بازیهای آسیایی ۱۹۹۸ بانکوک مدال برنز دو ۳۰۰۰ متر بامانع را کسب کرد و در مسابقات قهرمانی دو صحرانوردی آسیا ۲۰۰۱ به مدال طلای بخش انفرادی رسید. وی در بازی‌های آسیایی بانکوک در دو ۱۰۰۰۰ متر نفر ششم و در قهرمانی آسیا ۲۰۰۰۰ جاکارتا در دو ۱۰۰۰۰ متر با زمان ۳۰ دقیقه و ۱۰ ثانیه نفر چهارم و در دو ۵۰۰۰ متر با زمان ۱۴ دقیقه و ۱۸ ثانیه نفر پنجم شد. وی در قهرمانی ۲۰۰۲ آسیا در کلمبو با زمان ۸:۵۹٫۴ در دو ۳۰۰۰ متر بامانع نفر هفتم شد.
باباخانی در قهرمانی دو و میدانی جهان ۲۰۰۱ ادمونتون با زمان ۱۴:۱۴٫۶۴ در گروه خود بین ۱۷ دونده چهاردهم شد. در قهرمانی دو صحرانوردی جهان ۱۹۹۱ در آنتورپ بلژیک با زمان ۳۷ دقیقه و ۳۹ ثانیه در بین بیش از ۲۳۰ دونده نفر ۱۹۶م و در قهرمانی دو صحرانوردی جهان ۲۰۰۳ در لوزان سوئیس بین ۱۱۷ دونده با زمان ۳۹ دقیقه و ۵۱ ثانیه نفر پنجاه‌وهفتم شد.
بیدخت

برای دیگر کاربردها، بیدخت (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| بیدخت بِیدُخت | بیدخت بِیدُخت |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: خراسان رضوی
شهرستان: گناباد
بخش: مرکزی
مردم: مردم
جمعیت: ۵٬۵۰۱ نفر (۱۳۹۵)
رشد جمعیت: ۳٪+ (۵سال)
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
ارتفاع: ۱۰۶۴ متر
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
شهردار: محمدرضا علی‌اکبری
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۵۱
شناسهٔ ملی خودرو:  ایران
کد آماری: ۱۳۸۳
  بیدخت  روی نقشه ایران ۳۴°۲۰′۳۱″شمالی ۵۸°۴۵′۲۲″شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۳۴۲°شمالی ۵۸٫۷۵۶°شرقی﻿ / 34.342; 58.756   :   بیدخت  روی نقشه ایران ۳۴°۲۰′۳۱″شمالی ۵۸°۴۵′۲۲″شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۳۴۲°شمالی ۵۸٫۷۵۶°شرقی﻿ / 34.342; 58.756   
 :  
بیدُخت شهری در بخش مرکزی شهرستان گناباد استان خراسان رضوی ایران است.
این شهر در فاصله۲۹۲ کیلومتری جنوب شهر مشهد و ۵ کیلومتری شهر گناباد قرار گرفته‌است.
بیدخت در شرق گناباد و در یک ناحیه دشتی واقع شده و آب و هوای معتدل خشک دارد. مردم بیدخت به زبان فارسی سخن می‌گویند و پیرو مذهب اثنی عشری هستند.
اقتصاد بیدخت بر پایه فعالیت‌های کشاورزی و صنایع دستی به ویژه فرش استوار شده است. فرش بیدخت با طرح‌های معروف مشهدی و کاشمری بافته می‌شود. معروفترین اثر تاریخی شهر بیدخت با نام مزار سلطانی بیدخت آرامگاه سلطان علیشاه از اقطاب سلسله نعمت‌اللهی سلطان علیشاهی گنابادی و چند تن از اقطاب دیگر این سلسله طریقتی است. این عارف وارسته از فضلای نیمه دوم قرن 13 و ربع اول قرن 14 هـ.ق است که در بیدخت به ابدیت پیوسته است. آرامگاه وی مشتمل بر چهار صحن سنگ فرش شده به نام‌های پایین، بالا، کوثر و فردوس است، گنبد آن از کاشی‌های نفیس با نقوش شاخ و برگ اسلیمی پوشیده شده است. دو کتیبه در دور گنبد طراحی و اجرا شده است. این بنا چهار مناره، یک برج ساعت، ایوان و حجراتی بر گرداگرد صحن‌ها و اتاق مقبره دارد. دو حوض آب با لبه‌های سنگی در حیاط آرامگاه احداث شده است. بانی اولیه این بنا ملاعلی نورعلیشاه ثانی است اما تکمیل این بنای تاریخی در دورهٔ قطبیت محمدحسن گنابادی با لقب طریقتی صالح علی شاه و  جانشین وی سلطان‌حسین تابنده گنابادی با لقب طریقتی رضاعلیشاه انجام شده است.
یک زیارتگاه و مسجد قدیمی نیز در روستا وجود دارد. معماری بومی روستا نیز بسیار جالب توجه است.
شهرداری بیدخت از بهمن ۱۳۹۳ عضو سازمان بین‌المللی شهرداران صلح است. این شهر مدفن برخی از اقطاب سلسله نعمت‌اللهی سلطان علیشاهی گنابادی از جمله نورعلی تابنده است که در مقبره‌ای به نام مزار سلطانی بیدخت مدفون می‌باشند. در اوایل سال ۱۹۷۹، گروه‌های انقلابی مجموعه مقبره را هتک حرمت کردند، اما به زودی به توافق رسیدند.
وجه تسمیه

سه احتمال برای وجه تسمیه بیدخت وجود دارد:
بیدخت نام ستاره زهره است و به علت وجود نفوذ ادیان شرقی هندی در مناطق شرق ایران احتمال می‌دهند این مکان از مراکز پرستش ناهید بوده‌است.
نام دختر یکی از پادشاهان ایرانی بوده که در زمان رستم به این محل آمده و ساکن گشته و نام خود را بر این مکان نهاده.
ابتدا هیدخت بوده‌است و بیدخ خوانده شده. دخت بمعنای دختر و هی بمعنای خوب؛ یعنی دخترِخوب و ناهید یعنی دختر زرتشتیان نیز مؤید این قول است پس اصل در این لغت هیددخت بوده. یک دال را حذف کرده‌اند و هیدخت شده و بعدها بیدخت شده.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۵٬۵۰۱ نفر (در ۱٬۷۱۹ خانوار) بوده‌است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| 1365 | ۴٬۳۴۳ | —     |
| 1370 | ۴٬۹۱۳ | ۱۳٫۱٪+ |
| 1375 | ۴٬۸۷۰ | ۰٫۹٪− |
| 1385 | ۴٬۸۲۳ | ۱٪− |
| 1390 | ۵٬۳۴۸ | ۱۰٫۹٪+ |
| 1395 | ۵٬۵۰۱ | ۲٫۹٪+ |
شورای شهر بیدخت

شورای شهر به منظور پیشبرد سریع برنامه‌ها از طریق همکاری مردم و نظارت بر امور شهر تشکیل شده‌است. شورای شهر بیدخت متشکل از ۵ عضو است که برای یک دورهٔ چهار ساله از طریق انتخابات برگزیده می‌شوند. هم‌چنین نظارت بر عملکرد شهرداری و انتخاب شهردار، تصویب بودجهٔ سالانهٔ شهرداری از دیگر وظایف شورای شهر است. از سال ۱۳۷۸ تاکنون (۱۴۰۰) شش دوره انتخابات شهر و روستا برگزار شده‌است:
شورای شهر بیدخت > شورای ششم ۱۴۰۰–۱۴۰۴

احمد علی‌اصغری ۶۹۱ رأی،
محمد حیدری ۵۹۰ رأی،
حسین قاسم‌زاده بیدختی ۵۶۷ رأی
حسن افکار بیدختی ۴۷۴ رأی
مرتضی دهقانی بیدختی با ۴۵۱ رأی
غار پراو

| غار پراو (پرو) | غار پراو (پرو) |
| --- | --- |
موقعیت: زاگرس، کرمانشاه، ایران
عمق: ۷۵۱ متر (۲٬۴۶۴ فوت)
طول: ۱٫۳۶ کیلومتر (۰٫۸۵ مایل)
کشف: ۱۹۷۱
زمین‌شناسی: سنگ آهک
دشواری: زیاد
خطرات: چاه‌های عمودی
غار پَراو یا غار پَرو (به کُردی: په‌ڕاو Peřaw)، (به معنی فرهاد  مرد عاشق پیشه کوه های بیستون ) نام غاری است در ارتفاع ۳٬۰۵۰ متری کوه پراو، در دوازده کیلومتری شمال‌شرق شهر کرمانشاه که در میان کوه طاق بستان و کوه بیستون و در جنوب منطقه‌ای به نام میدان پراو قرار دارد. این غار در ۳۰۰ متری پایین قله شیخ علیخان یا قله پراو قرار دارد. در زمان کشف این غار در بیش از ۴۰ سال پیش (۱۹۷۱ میلادی)، بزرگ‌ترین غار عمودی دنیا بوده‌است و به همین دلیل لقب اورست غارهای جهان را به آن داده‌اند. این غار به عنوان دومین اثر طبیعی ملی کرمانشاه در سال ۱۳۸۸ توسط سازمان حفاظت محیط زیست ایران به ثبت رسید.
امروزه غارهای عمیق بسیاری در جهان یافت شده‌اند که بسیار عمیق‌تر از غار پرو هستند و غار پرو را در لیست عمیق‌ترین غارهای جهان تا رتبه ۲۲۱ پایین آورده‌اند.
یکی از ویژگی‌های منحصربه‌فرد غار پراو وجود دهانه آن در ارتفاع سه‌هزار متری از سطح دریا است که این بالاترین سطح در بین تمام غارهای "عمودی" دنیا می‌باشد.
ثبت ملی

این غار در سال ۱۳۸۸ توسط سازمان محیط زیست به عنوان اثر طبیعی ملی جهت حفاظت ویژه ثبت شد.
به علاوه در ۲۰ بهمن ۱۳۸۹ توسط سازمان میراث فرهنگی با شماره ۹۸ در فهرست میراث طبیعی ایران قرار گرفت.
ویژگی‌ها

غار پَراو در حدود دوازده کیلومتری شمال شرقی کرمانشاه، در نزدیکی روستای چالآبه بر بلندای ۳۰۵۰ متری میدان جنوبی قله کوه پراو یکی از بلندترین قله‌های استان کرمانشاه (با ارتفاع ۳۳۵۷ متر از سطح دریا) قرار دارد.
عمق غار پراو ۷۵۱ متر و طول آن ۱٬۴۵۴ متر می‌باشد. تعداد ۲۶ حلقه چاه دارد و عمیق‌ترین چاه آن، چاه شماره ۱۶ است که ۴۲ متر عمق دارد. آب جاری شده در غار پراو حاصل ذوب شدن یخچال‌های زیرزمینی غار پراو است که به خاطر این مسئله و ارتفاع بالای این غار، برودت آن خیلی زیاد است. (بین ۳–۱ درجه سانتی‌گراد) و در هیچ کجای غار دما بالاتر از این نیست.
بدنه و دیوار سنگی داخل غار بسیار خشن و متخلخل است و این باعث می‌شود که لباس غارنوردان در حین پیمایش سریعاً پاره شود. آب سرد به لباس‌های زیر و سطح بدن نفوذ می‌کند که دشواری‌های پیمایش را زیادتر می‌کند.