ولادیمیر لنین

| ولادیمیر لنین | ولادیمیر لنین |
| --- | --- |
Владимир Ленин: Владимир Ленин
لنین در ۱۹۲۰: لنین در ۱۹۲۰
: 
رئیس شورای کمیسرهای خلق اتحاد جماهیر شوروی: رئیس شورای کمیسرهای خلق اتحاد جماهیر شوروی
دوره مسئولیت ۶ ژوئیه ۱۹۲۳ – ۲۱ ژانویه ۱۹۲۴: دوره مسئولیت ۶ ژوئیه ۱۹۲۳ – ۲۱ ژانویه ۱۹۲۴
پس از: تشکیل منصب
پیش از: آلکسی رایکوف
رئیس شورای کمیسرهای خلق جمهوری فدراتیو سوسیالیستی روسیه شوروی: رئیس شورای کمیسرهای خلق جمهوری فدراتیو سوسیالیستی روسیه شوروی
دوره مسئولیت ۸ نوامبر ۱۹۱۷ – ۲۱ ژانویه ۱۹۲۴: دوره مسئولیت ۸ نوامبر ۱۹۱۷ – ۲۱ ژانویه ۱۹۲۴
پس از: تشکیل منصب
پیش از: آلکسی رایکوف
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ولادیمیر ایلیچ اولیانوف ۲۲ آوریل [سبک قدیمی: ۱۰ آوریل] ۱۸۷۰ سیمبیرسک، امپراتوری روسیه
درگذشته: ۲۱ ژانویهٔ ۱۹۲۴ (۵۳ سال) گورکی، اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی
آرامگاه: آرامگاه لنین، مسکو
حزب سیاسی: حزب سوسیال دموکرات کارگری روسیه (۱۸۹۸–۱۹۰۳) حزب سوسیال دموکرات کارگری روسیه (بلشویک) (۱۹۰۳–۱۲) حزب بلشویک (۱۹۱۲–۱۹۱۸) حزب کمونیست اتحاد شوروی (بلشویک) (۱۹۱۸–۱۹۲۴)
دیگر عضویت‌های سیاسی: اتحاد پیکار در راه آزادی طبقۀ کارگر (۱۸۹۵–۱۸۹۸)
همسر(ان): نادژدا کروپسکایا (ا. ۱۸۹۸)
والدین: ایلیا اولیانوف ماریا الکساندروونا اولیانووا
خویشاوندان:  ۵ برادر و خواهر آنا اولیانووا (خواهر) الکساندر اولیانوف (برادر) اولگا اولیانووا (خواهر) دمیتری اولیانف (برادر) ماریا اولیانووا (خواهر) 
محل تحصیل: دانشگاه سلطنتی سن پترزبورگ
امضا: 
 عضویت در نهاد مرکزی ۱۹۱۷–۱۹۲۴: عضو کامل، ششم، هفتم، هشتم، نهم، دهم، یازدهم، دوازدهم پولیتبورو  ۱۹۱۷–۱۹۲۴: عضو کامل، ششم، هفتم، هشتم، نهم، دهم، یازدهم، دوازدهم کمیته مرکزی  ۱۹۰۵–۱۹۰۷: عضو کامل، سوم کمیته مرکزی     دارندهٔ مقام نظامی ۱۹۱۸–۱۹۲۰: رئیس، شورای ادارۀ کار و دفاع   رهبران اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی   نخستین دارنده  ژوزف استالین ←  :  عضویت در نهاد مرکزی ۱۹۱۷–۱۹۲۴: عضو کامل، ششم، هفتم، هشتم، نهم، دهم، یازدهم، دوازدهم پولیتبورو  ۱۹۱۷–۱۹۲۴: عضو کامل، ششم، هفتم، هشتم، نهم، دهم، یازدهم، دوازدهم کمیته مرکزی  ۱۹۰۵–۱۹۰۷: عضو کامل، سوم کمیته مرکزی     دارندهٔ مقام نظامی ۱۹۱۸–۱۹۲۰: رئیس، شورای ادارۀ کار و دفاع   رهبران اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی   نخستین دارنده  ژوزف استالین ←  
ولادیمیر ایلیچ اولیانوف (۲۲ آوریل [سبک قدیمی: ۱۰ آوریل] ۱۸۷۰ – ۲۱ ژانویه ۱۹۲۴) مشهور به ولادیمیر لنین، انقلابی، سیاستمدار و نظریه‌پرداز سیاسی اهل روسیه بود که به‌عنوان نخستین رهبر جمهوری فدراتیو سوسیالیستی روسیه شوروی از ۱۹۱۷ تا هنگام مرگش در ۱۹۲۴ و نخستین رهبر دفاکتوی اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی از ۱۹۲۲ تا ۱۹۲۴ خدمت کرد. او رهبر بلشویک‌ها بود که در انقلاب اکتبر شرکت داشتند و نخستین دولت سوسیالیستی در جهان را پایه‌گذاری کردند. طی جنگ داخلی روسیه، دولت لنین قدرت را در یک نظام تک‌حزبی متمرکز کرد که در رأس آن، حزب کمونیست قرار داشت و آن را اداره می‌کرد. با اینکه او از نظر ایدئولوژی مارکسیست بود، تحولاتش در این ایدئولوژی، لنینیسم نامیده می‌شود.
لنین در خانواده‌ای از طبقه متوسط روبه‌بالا به دنیا آمد و به دنبال اعدام برادرش، الکساندر اولیانوف در ۱۸۸۷، تحت تأثیر سوسیالیسم انقلابی قرار گرفت. او بابت شرکت در تظاهرات علیه دولت تزاری از دانشگاه سلطنتی کازان، اخراج شد و سال‌های بعد را به تحصیل در رشتهٔ حقوق، اختصاص داد. او در ۱۸۹۳، به سن پترزبورگ، رفت و به عنوان کنشگر مطرح مارکسیست مورد توجه قرار گرفت. لنین در ۱۸۹۷ به دلیل فتنه‌انگیزی دستگیر و به مدت سه سال به سیبری تبعید شد. او پس از آزادی به اروپای غربی رفت و در آن‌جا یکی از چهره‌های برجسته در حزب سوسیال دموکرات کارگری روسیه شد. در سال ۱۹۰۳، او نقشی کلیدی در انشعاب ایدئولوژیکی این حزب ایفا نمود و جناح بلشویک را علیه منشویک‌ها، رهبری کرد. او در جریان انقلاب شکست‌خوردهٔ ۱۹۰۵ مدت کوتاهی به روسیه بازگشت و طی جنگ جهانی نخست برای تبدیل جنگ به انقلاب پرولتری در سراسر اروپا، و سرنگونی سرمایه‌داری و جایگزینی آن با سوسیالیسم به فعالیت‌های تبلیغاتی پرداخت. پس از اینکه انقلاب فوریه ۱۹۱۷ تزار را برکنار و دولت موقت را تشکیل داد، لنین به روسیه بازگشت، «تزهای آوریل» را منتشر و انقلاب اکتبر را رهبری کرد که در آن بلشویک‌ها رژیم وقت را سرنگون کردند.
هستهٔ مرکزی حکومتی که لنین به وجود آورد، به اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی تبدیل شد که به رغم همه مشکلات و موانع دوام آورد. لنین و سردمداران کمونیست کشور، روسیه را از جنگ جهانی اول بیرون کشیدند و در جنگ داخلی روسیه پیروز شدند.
لنین یکی از برجسته‌ترین و تاثیرگذارترین چهره‌های سدهٔ بیستم دانسته می‌شود. او از زمان مرگش تا فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در ۱۹۹۱، سوژهٔ کیش شخصیتی فراگیری در این کشور بود. تحت رهبری استالین، او به یکی از رهبران نمادین ایدئولوژی دولتی مارکسیسم–لنینیسم تبدیل شد، که تأثیر عمده‌ای بر جنبش بین‌المللی کمونیستی داشت. لنین که شخصیتی بحث‌برانگیز با میراثی بسیار تفرقه‌انگیز است، از سوی حامیانش به‌خاطر برقراری دموکراسی شوروی و دیکتاتوری پرولتاریا که گام‌هایی به سوی سوسیالیسم برداشته، مورد ستایش، قرار می‌گیرد. منتقدان او را به نظارت بر کشتار جمعی و سرکوب سیاسی مخالفان و رهبری یا تدارک راهی برای یک دیکتاتوری توتالیتر متّهم می‌کنند.