stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دانیلو دی لوکا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
دی لوکا در سال ۲۰۰۵: دی لوکا در سال ۲۰۰۵
مشخصات فردی: مشخصات فردی
نام کامل: Danilo Di Luca
نام مستعار: قاتلی از اسپولتوره
زاده: ۲ ژانویهٔ ۱۹۷۶ ‏(۴۹ سال) اسپولتوره، ایتالیا،
قد: ۱٫۶۸ متر (۵ فوت ۶ اینچ)
وزن: ۶۱ کیلوگرم (۱۳۴ پوند)
اطلاعات تیم: اطلاعات تیم
تیم فعلی: محروم
نوع مسابقات: رکابزن
نقش: جاده
نوع راندن: سربالایی‌رو/متخصص کلاسیک‌ها
تیم(های) حرفه‌ای: تیم(های) حرفه‌ای
۱۹۹۸: ریسو اسکوتی
۱۹۹۹–۲۰۰۱: کانتینا تولو–آلکسیا آلومینیو
۲۰۰۲–۲۰۰۴: سائکو ماشین پر کافه-لونگونی اسپورت
۲۰۰۵–۲۰۰۷: لیکویگاس-بیانکی
۲۰۰۸–۲۰۰۹: LPR Brakes-Ballan
۲۰۱۱: کاتیوشا
۲۰۱۲: آکوا و ساپونه
۲۰۱۳: وینی فانتینی–سله ایتالیا
 :  
قهرمانی‌های مهم: قهرمانی‌های مهم
گرند تورها جیرو دیتالیا رده‌بندی اصلی (۲۰۰۷) ۶ مرحله انفرادی ووئلتا اسپانیا ۲ مرحله انفرادی مسابقات مرحله‌ای تور دوچرخه‌سواری باسک (۲۰۰۵) مسابقات و کلاسیک‌های یک‌روزه تور دوچرخه‌سواری لمباردی (۲۰۰۱) تور دوچرخه‌سواری لیژ–باستون–لیژ (۲۰۰۷) مسابقه طلایی دوچرخه‌سواری آمستل (۲۰۰۵) تور دوچرخه‌سواری لافلش والونی (۲۰۰۵) Tre Valli Varesine (۲۰۰۳) Milano–Torino (۲۰۰۷) تور امیلیا (۲۰۰۸) : گرند تورها جیرو دیتالیا رده‌بندی اصلی (۲۰۰۷) ۶ مرحله انفرادی ووئلتا اسپانیا ۲ مرحله انفرادی مسابقات مرحله‌ای تور دوچرخه‌سواری باسک (۲۰۰۵) مسابقات و کلاسیک‌های یک‌روزه تور دوچرخه‌سواری لمباردی (۲۰۰۱) تور دوچرخه‌سواری لیژ–باستون–لیژ (۲۰۰۷) مسابقه طلایی دوچرخه‌سواری آمستل (۲۰۰۵) تور دوچرخه‌سواری لافلش والونی (۲۰۰۵) Tre Valli Varesine (۲۰۰۳) Milano–Torino (۲۰۰۷) تور امیلیا (۲۰۰۸) 
 :  
دانیلو دی لوکا (زادهٔ ۲ ژانویهٔ ۱۹۷۶) رکابزن حرفه‌ای سابق ایتالیایی است که در رشتهٔ دوچرخه‌سواری جاده فعالیت می‌کرد. او توانست در سال ۲۰۰۷ برندهٔ جیرو دیتالیا شود؛ ولی نمونهٔ دوپینگ او بارها مثبت اعلام شد که آخرین مورد آن، منجر به محرومیت مادام‌العمر دی لوکا از دوچرخه‌سواری شد.
دی لوکا یکی از شش رکابزنی است که توانسته‌است برندهٔ هر سه مسابقهٔ کلاسیک آردن شود. او در سال ۲۰۰۵ برندهٔ مسابقهٔ طلایی آمستل و لافلش والونی و در سال ۲۰۰۷ برندهٔ لیژ–باستون–لیژ شد.
فعالیت حرفه‌ای دی لوکا با چند تخلف تحت تأثیر قرار گرفت؛ از جمله سه بار به دلیل دوپینگ تعلیق شد. در سال ۲۰۰۷ دی لوکا به دلیل ملاقات با یک پزشک تحریم شده، به مدت سه ماه تعلیق شد. در جیرو دیتالیای ۲۰۰۹ نمونه دوپینگ دی لوکا مثبت اعلام شد و در فوریهٔ ۲۰۱۰ به مدت دو سال تعلیق شد که بعداً به ۹ ماه کاهش یافت. سومین نمونهٔ مثبت او پیش از جیرو دیتالیای ۲۰۱۳ شناسایی شد و به محرومیت مادام‌العمر دی لوکا انجامید.
فعالیت حرفه‌ای > سال‌های نخست

دی لوکا در اسپولتوره در استان پسکارا زاده شد و دوچرخه‌سواری حرفه‌ای را در سال ۱۹۹۸ در تیم ریسو اسکوتی آغاز کرد. او با پیروزی در مسابقهٔ زیر ۲۳ سال جیرو دیتالیا استعداد خود را نشان داد. دی لوکا در سال ۱۹۹۹ به تیم کانتینا تولو-آلکسیا آلومینیو پیوست و نخستین پیروزی حرفه‌ای خود را با فتح مرحلهٔ نخست تور آبروتزو در همان سال به دست آورد. در سال ۲۰۰۱ نیز برندهٔ یک مرحله از جیرو دیتالیا و نیز فاتح تور لمباردی شد. سپس به تیم سائکو-لونگونی اسپورت منتقل شد.
دی لوکا تور باسک را در آخرین مرحله که تایم تریل کوهستانی بود، از دست داد. مصدومیت‌های دی لوکا و عدم اعتماد مربیان تیم، عملکرد او را تحت تأثیر قرار داد. مسئولان ایتالیایی در سال ۲۰۰۴ دوپینگ دی لوکا را مورد بررسی قرار دادند و این بررسی منجر به غیبت او در تور دو فرانس ۲۰۰۴ شد.
فعالیت حرفه‌ای > ۲۰۰۵

در سال ۲۰۰۵ دی لوکا به تیم لیکیگس–بیانکی پیوست و در کلاسیک‌های بهاره رهبر تیم بود. نخستین پیروزی او در نخستین مرحلهٔ تور باسک به دست آمد و توانست تور را با قهرمانی به پایان برساند. همچنین برندهٔ مسابقهٔ طلایی آمستل و لافلش والونی شد و پیراهن سفید رهبر پروتور را به تن کرد.
دی لوکا به عنوان رکابزنی که برای مسابقات یک‌روزه و چندروزه مناسب است، شناخته می‌شد و موفقیت او در جیرو دیتالیای ۲۰۰۵ شگفت‌آور بود. او برندهٔ دو مرحله شد و جیرو را با رتبهٔ چهارم به پایان رساند. همچنین در تور لهستان رتبهٔ پنجم را به دست آورد تا در پایان سال، قهرمان پروتور ۲۰۰۵ شود.
فعالیت حرفه‌ای > ۲۰۰۶

دی لوکا به دلیل عفونت ادراری وادار به کناره‌گیری از تور دو فرانس ۲۰۰۶ شد. پس از بهبودی در ووئلتا اسپانیای ۲۰۰۶ شرکت کرد و با پیروزی در مرحلهٔ پنجم، رهبری مسابقه را به دست آورد (و پس از دو مرحله آن را به یانز برایکوویچ داد). عملکرد دی لوکا در کلاسیک‌ها، جیرو و سایر مسابقات در مقایسه با موفقیت‌های سال ۲۰۰۵ تحقیرآمیز بود.
فعالیت حرفه‌ای > ۲۰۰۷

دی لوکا در ماه مارس ۲۰۰۷ برندهٔ میلان–سانرمو و در ماه آوریل برندهٔ لیژ–باستون–لیژ شد. پس از آن در جیرو دیتالیای ۲۰۰۷ شرکت کرد و برندهٔ مراحل ۴ و ۱۲ شد. پیروزی در مرحلهٔ ۱۲ باعث شد که دی لوکا برای سومین بار، پیراهن صورتی را به دست آورد و آن را تا پایان مسابقه نگه داشت تا تنها قهرمانی خود در جیرو دیتالیا را کسب کند. پس از جیرو پایین بودن سطح هورمون دی لوکا افشا شد. مسئولان ایتالیایی به دنبال بررسی علت این موضوع بودند که آیا ناشی از مسابقه دادن در سطح بالا به مدت سه هفته یا نوعی عامل پوشاننده است. در ۲۸ سپتامبر، دی لوکا از مسابقات قهرمانی جاده جهان انصراف داد و پس از اتهام دوپینگ، رفتار با خود را یک رسوایی نامید.
پیش از آخرین مسابقهٔ فصل که تور لمباردی بود، دی لوکا رهبر رده‌بندی پروتور بود؛ ولی به دلیل مشارکت در پروندهٔ نفت در برابر دارو به مدت سه ماه و تا پایان فصل، تعلیق شد.
فعالیت حرفه‌ای > ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹

دی لوکا در سال ۲۰۰۸ فصل آرامی داشت؛ زیرا تیم او ال‌پی‌آر بریکس–بالان به مسابقات زیادی دعوت نشد. در سال ۲۰۰۹ آن‌ها سهمیهٔ اعطایی برای حضور در جیرو دیتالیا دریافت کردند و دی لوکا برندهٔ مرحلهٔ چهارم شد. در مرحلهٔ بعدی نیز دوم شد و پیراهن صورتی را به دست آورد. سپس با پیروزی در مرحلهٔ ۱۰ برتری خود را افزایش داد. هرچند از دست دادن زمان در دو تایم تریل باعث شد که رهبری را از دست دهد و جیرو را در رتبهٔ دوم به پایان رساند. البته توانست برندهٔ رده‌بندی امتیازی شود.
در ۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۰۹ مثبت بودن نمونهٔ دی لوکا در روزهای ۲۰ و ۲۸ مهٔ ۲۰۰۹ حین جیرو دیتالیا اعلام شد. او به صورت فوری توسط اتحادیه جهانی تعلیق شد. برای ارزیابی نمونه‌های او از اطلاعات پروفیل خون گذرنامه بیولوژیکی، نتایج آزمایش‌های پیشین و برنامهٔ مسابقه‌ای او استفاده شده‌بود. در ۸ اوت، مثبت بودن دوپینگ دی لوکا تأیید شد. در ۱ فوریهٔ ۲۰۱۰ کمیته ملی المپیک ایتالیا او را به مدت دو سال (از ۲۲ ژوئیه ۲۰۰۹) محروم کرد. همچنین ۲۸۰ هزار یورو جریمه شد و هزینه‌های صرف شده در تحلیل و تجزیه نمونه‌های او در جیرو را نیز باید پرداخت می‌کرد.
فعالیت حرفه‌ای > ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱

در ۱۵ اکتبر ۲۰۱۰ کمیته ملی المپیک ایتالیا اعلام کرد محرومیت دی لوکا به ۹ ماه و ۷ روز کاهش یافته‌است و او می‌تواند به دوچرخه‌سواری بازگردد. گفته شد که این کاهش به دلیل همکاری او در تحقیقات و تشریح روش‌های دوپینگ بوده‌است. همچنین جریمهٔ او به ۱۰۶۴۰۰ یورو کاهش یافت. نتایج دی لوکا در جیروی ۲۰۰۹ از فهرست نتایج حذف شد.
در فصل ۲۰۱۱ دی لوکا برای تیم کاتیوشا رکاب زد و عملکردش به اندازه‌ای بد بود که نتوانست هیچ پیروزی به دست آورد. نتایج قابل توجه او شامل رتبهٔ چهارم در مرحلهٔ ۶ جیرو دیتالیا و رتبهٔ چهارم در مرحلهٔ نخست تور سوئیس بود.
در پایان فصل، دی لوکا برای فصل ۲۰۱۲ با تیم آکوا اند ساپونه قرارداد امضا کرد.
فعالیت حرفه‌ای > ۲۰۱۳

در آوریل ۲۰۱۳ دی لوکا با تیم وینی فانتینی–سله ایتالیا که با سهمیهٔ اعطایی به جیرو دیتالیا دعوت شده‌بود، قرارداد بست. در ۲۴ مه، حین برگزاری جیرو دیتالیا اتحادیه جهانی اعلام کرد در آزمایش دوپینگ خارج از مسابقه در خانه دی لوکا در ۲۹ آوریل، یافته‌های ناسازگار داشته‌است. دی لوکا از تیمش اخراج شد. سپس کمیته ملی المپیک ایتالیا در ۵ دسامبر او را تا پایان عمر محروم کرد. همچنین نتایج او از ۲۹ آوریل پس گرفته‌شد و وادار به پرداخت ۳۷۹۸۵ یورو جریمه شد.
نتایج در گرند تورها

| گرند تور | ۱۹۹۹ | ۲۰۰۰ | ۲۰۰۱ | ۲۰۰۲ | ۲۰۰۳ | ۲۰۰۴ | ۲۰۰۵ | ۲۰۰۶ | ۲۰۰۷ | ۲۰۰۸ | ۲۰۰۹ | ۲۰۱۰ | ۲۰۱۱ | ۲۰۱۲ | ۲۰۱۳ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| جیرو دیتالیا | ناتمام | ناتمام | ۲۴ | — | — | — | ۴ | ۲۳ | ۱ | ۸ | اخراج | — | ۶۹ | — | اخراج |
| تور دو فرانس | — | — | — | — | ناتمام | — | — | ناتمام | — | — | — | — | — | — | — |
| ووئلتا اسپانیا | — | ناتمام | ناتمام | ۲۰ | — | ناتمام | — | ناتمام | — | — | — | — | — | — | — |
دانیلو دی‌لوکا در هشتاد و هشتمین جیرو دیتالیا
زن امروز

| زن امروز | زن امروز |
| --- | --- |
کارگردان: مجید قاری زاده
تهیه‌کننده: مجید قاری زاده محسن طباطبایی نورالدین حجازی
نویسنده: مجید قاری زاده ناصر طهماسب
بازیگران: هما روستا ژاله علو آرش تاج تهرانی رضا عبدی نگین صدق‌گویا
موسیقی: آندره آرزومانیان
فیلم‌بردار: غلامرضا آزادی
تدوین‌گر: کیانوش عیاری
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۷۵
مدت زمان: ۸۲دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
زن امروز فیلمی به کارگردانی مجید قاری زاده و نویسندگی مجید قاری زاده، ناصر طهماسب ساختهٔ سال ۱۳۷۵ است.
خلاصه داستان

«لیلا» به اتفاق دخترش در سفری تفریحی است، که از خبر بازداشت شوهرش مطلع می‌شود و با ناتمام گذاردن سفر به تهران بازمی‌گردد و ناچار در خانه پدری اقامت می‌گزیند، او در تلاش برای یافتن دلیل بازداشت شوهرش، به حقایق تازه ای از کار و زندگی خصوصی او پی می‌برد و در نهایت در می‌یابد که اینک با فراموش کردن گذشته باید به تنهایی بار زندگی را به دوش کشد و دخترانش ـ به ویژه دختر بزرگش گلنار ـ را به سرو سامان برساند.
بازیگران

هما روستا
ژاله علو
آرش تاج تهرانی
رضا عبدی
نگین صدق‌گویا
علیرضا محمودی ایرانمهر
بهناز محرر
ساناز سماواتی
بیتا فرنگی
کاظم محمدی
صادق توکلی
فاطمه طاهری
مهدی کاشانیان
فرزاد رحمانی
محمود معظمی
سیامک راشدی
سولماز سیدموسوی
بهین عبدالغنی
فخرالدین صدیق‌شریف
مرجان میرعلی
الهیات عملی

الهیات عملی (انگلیسی: Practical theology) رشته‌ای دانشگاهی و شاخه ای از رشته الهیات است که به مطالعه و بررسی کنش‌های مذهبی می‌پردازد تا چگونگی بازنمایی نظریات الهیاتی در آن کنش‌ها را بفهمد. هدف نهایی این رشته این است که نشان دهد چگونه نظریات الهیاتی و کنش‌های الهیاتی می‌توانند ثابت مانده، تغییر کرده یا تقویت شوند.
موضوع الهیات عملی

الهیات عملی، اندیشیدن دربارهٔ عمل فردی و اجتماعی انسان به روش الهیاتی است. این نوع از الهیات که مسائل الهیاتی خود را از «خیابان» برمی‌گزیند، در گام نخست به تحلیل و تفسیر الهیاتی از واقعیات اجتماعی و فرهنگی پرداخته، سپس با نگرش انتقادی به آسیب‌های ایمانی و دینی فرهنگ موجود، به طرح پیشنهادهایی برخاسته از منابع الهیاتی، برای گشودن راه زندگی ایمانی برای مؤمنان (حل معضل اندیشه دینی و زندگی دینی) و حل معضلات زندگیِ انسانِ غیرمؤمن تلاش می‌پردازد. متأله عملی در عین آنکه برای زندگی درستِ دنیوی، از محصولات و معلومات انسانی کمک می‌گیرد، برای تدبیر درست زندگی دنیوی به انسان دیندار و بلکه انسان غیرمعتقد به دین یاری می‌رساند. انجام چنین رسالتی منوط بر رابطه ای سنجیده میان روش تفسیر و تحلیل اجتماعی است تا بتوان راه تعمیق فهم دین را در ارتباط با تجربه اجتماعی از یک سو و تغییر زندگی اجتماعی از رهگذر تمسک معقول و موجه به دین از سوی دیگر، هموار گرداند.
ریچارد اوسمر چهار پرسش و وظیفه کلیدی را برای الهیات عملی برمی‌شمارد که عبارتند از:
چه چیزی در حال اتفاق افتادن است؟ (وظیفه توصیفی- تجربی)
چرا آن امر در حال اتفاق افتادن است؟ (وظیفه تفسیری)
چه چیزی باید اتفاق بیفتد (وظیفه هنجاری)
چگونه ما باید واکنش نشان دهیم؟ (وظیفه عملی)
زیرشاخه‌های الهیات عملی

الهیات عملی شامل چند زیر شاخه است: الهیات کاربردی (شامل مسائلی مانند: ماموریت‌ها، فعالیت‌های تبشیری، آموزش مذهبی، روانشناسی معنوی یا روانشناسی مذهبی)؛ رشد کلیسا، موعظه، تشکیلات روحانی، الهیات معنوی، رهبری روحانی، رهبانیت، الهیات سیاسی، تئوری عدالت و صلح و حوزه‌هایی مانند اینها. این رشته همچنین شامل بررسی الهیات آزادی بخش نیز می‌شود.
سولارمکس

| 0 | 1 |
| --- | --- |
فهرست نام‌ها: SolarMax SMM
گونه مأموریت: هلیوفیزیک
اپراتور: ناسا
شناسهٔ کوسپار: 1980-014A
شماره ستکات: ۱۱۷۰۳
وبگاه: hao.ucar.edu
مدت مأموریت: ۹ سال، ۹ ماه، ۱۸ روز
 :  
ویژگی‌های فضاپیما: ویژگی‌های فضاپیما
Bus: Multimission Modular Spacecraft
سازنده: فیرچایلد ایرکرفت
جرم پرتاب: ۲٬۳۱۵ کیلوگرم (۵٬۱۰۴ پوند)
ابعاد: ۴ × ۲٫۳ متر (۱۳٫۱ × ۷٫۵ فوت)
 :  
آغاز مأموریت: آغاز مأموریت
تاریخ راه‌اندازی: 14 February 1980, 15:57:00 UTC
موشک: Delta 3910 D-151
سایت پرتاب: پایگاه نیروی هوایی کیپ کاناورال مجتمع شماره ۱۷ پرتاب موشک پایگاه نیروی هوایی کیپ کاناورال
 :  
پایان مأموریت: پایان مأموریت
Disposal: Deorbited
تاریخ واپاشی: ۲ دسامبر ۱۹۸۹
 :  
مشخصات مداری: مشخصات مداری
سامانه مرجع: مدار زمین‌مرکزی
رژیم مأموریت: مدار پایینی زمین
خروج از مرکز: ۰٫۰۰۰۲۹
حضیض gee: ۵۰۸٫۰ کیلومتر (۳۱۵٫۷ مایل)
اوج gee: ۵۱۲٫۰ کیلومتر (۳۱۸٫۱ مایل)
انحراف مداری: 28.5 degrees
تناوب: 94.80 minutes
Mean motion: ۱۵٫۱۹
مبدأ: 14 February 1980, 15:57:00 UTC
 :  
 :  
ماهواره مأموریت بیشینه خورشیدی (انگلیسی: Solar Maximum Mission) (یا سولارمکس
SolarMax) برای بررسی پدیده‌های خورشید، به‌ویژه شراره خورشیدی طراحی شده بود. این ماهواره در ۱۴ فوریه ۱۹۸۰ به فضا پرتاب شد. SMM نخستین ماهواره‌ای بود که بر پایه سکوی ماهواره چندماموریته مدولار ساخته شده توسط صنایع فیرچایلد طراحی شد؛ سکویی که بعدها در لندست ۴ و لندست ۵ و همچنین در ماهواره پژوهش جو بالا مورد استفاده قرار گرفت.
پس از خرابی کنترل وضعیت فضاپیما در نوامبر ۱۹۸۰، این ماهواره به حالت آماده‌باش منتقل شد و تا آوریل ۱۹۸۴ که در طی یک مأموریت شاتل تعمیر شد، در این وضعیت باقی ماند.
مأموریت بیشینه خورشیدی در ۲ دسامبر ۱۹۸۹ پایان یافت، زمانی که فضاپیما ورود به جو زمین را تجربه کرد و بر فراز اقیانوس هند سوخت.
ابزارها

| نام | هدف | پژوهشگر اصلی |
| --- | --- | --- |
| تاج‌نگار/پولاریمتر: ۴۴۶٫۵–۶۵۸٫۳ نانومتر، ۱٫۵–۶ شعاع خورشیدی میدان دید، ۶٫۴ ثانیه قوسی وضوح | تاج خورشیدی، فوران‌ها و شراره‌ها | هاوس، لوئیس ال. رصدخانه ارتفاع بالا |
| طیف‌سنج و پولاریمتر فرابنفش: ۱۷۵٫۰–۳۶۰٫۰ نانومتر، تصویرگر رستر، ۰٫۰۰۴ نانومتر وضوح طیفی | فرابنفش خورشیدی، زمین's اتمسفر | تاندبرگ-هانسن، اینار آ.، ناسا مرکز پروازهای فضایی مارشال |
| پلی‌کروماتور پرتو ایکس نرم: تصویرگر رستر، طیف‌سنج بلوری در بازه ۰٫۱۴–۲٫۲۵ نانومتر | شراره‌های خورشیدی، مناطق فعال خورشیدی | لورن آکتون، شرکت لاکهید، کالهن، جی کالج دانشگاهی لندن، لئونارد، گابریل، آلن-هنری، آزمایشگاه رادرفورد اپلتون |
| طیف‌سنج تصویرگر پرتو ایکس سخت: میدان دید ۶٫۴ دقیقه قوسی، ۸ یا ۳۲ ثانیه قوسی وضوح، 3.5–30 keV | مناطق فعال خورشیدی و شراره‌ها | دی یاگر، کورنلیس، دانشگاه اوترخت |
| طیف‌سنج شراره‌های پرتو ایکس سخت: CsI(Na)، ۱۵ کانال انرژی در بازه 20–260 keV | شراره‌ها و مناطق فعال خورشیدی | فراست، کنت جی.، مرکز پروازهای فضایی گادرد |
| طیف‌سنج پرتو گاما: NaI(T1)، ۰٫۰۱–۱۰۰ MeV در ۴۷۶ کانال، ۱۶٫۴ ثانیه برای هر طیف | پرتوهای گامای خورشیدی | چاپ، ادوارد ال. دانشگاه نیوهمپشایر |
| فعال‌سنج تابشی حفره‌ای: ۰٫۰۰۱–۱۰۰۰ میکرومتر جریان تابشی خورشیدی | تابش‌سنجی خورشیدی | ویلسون، ریچارد سی. آزمایشگاه پیش‌رانش جت |
:
خرابی و تعمیر

تاج‌نگار/پولاریمتر (C/P) تصاویر نوری سفید تاج خورشیدی را به مدت شش ماه از مارس ۱۹۸۰ ثبت کرد تا این که در سپتامبر به دلیل خرابی الکترونیکی از کار افتاد.
در نوامبر ۱۹۸۰، دومین فیوز از چهار فیوز سیستم کنترل وضعیت فضاپیما SMM خراب شد که باعث شد این ماهواره برای حفظ وضعیت خود به مگنتورکرها متکی شود. در این حالت، تنها سه ابزار از هفت ابزار موجود قابل استفاده بودند، زیرا ابزارهای دیگر نیاز به تنظیم دقیق ماهواره در مقابل خورشید داشتند. استفاده از مگنتورکرهای ماهواره مانع از تثبیت وضعیت آن شد و باعث شد که ماهواره در اطراف وضعیت اسمی خود نسبت به خورشید «نوسان» کند. SMM به مدت ۳ سال در حالت آماده‌باش باقی ماند.
نخستین ماهواره بی‌سرنشین که در فضا تعمیر شد، سولارمکس به دلیل افزایش قابل‌توجه عمر مفیدش نسبت به فضاپیماهای مشابه، به لطف مداخله مستقیم یک مأموریت سرنشین‌دار فضایی، شناخته شده است. در طول مأموریت اس‌تی‌اس-۴۱-سی در آوریل ۱۹۸۴، شاتل فضایی چلنجر به سولارمکس نزدیک شد. فضانوردان جیمز فن هوفتن و جرج نلسن تلاش کردند تا با استفاده از واحد مانور سرنشین‌دار ماهواره را گرفته و به محفظه بار شاتل برای تعمیر و سرویس منتقل کنند. برنامه این بود که از یک دستگاه «گرفتن ماهواره» متصل به واحد مانور استفاده شود تا با گیره مخصوص (TPAD) ماهواره را بگیرند، سرعت چرخش آن را کاهش دهند و سپس آن را به محفظه بار شاتل منتقل کنند. اما سه تلاش برای گرفتن ماهواره با استفاده از TPAD شکست خورد زیرا گیره TPAD به دلیل وجود یک حلقه مزاحم بر روی ماهواره، که در نقشه‌های فنی آن مشخص نشده بود، قادر به قفل شدن نبود.
این موضوع به برنامه‌ای بداهه منجر شد که نزدیک بود مأموریت ماهواره را به پایان برساند. در این برنامه، فضانورد با دست یک آرایه خورشیدی را گرفت و تلاش کرد با فشار دادن پیشرانه‌های واحد مانور، چرخش ماهواره را کاهش دهد. اما این تلاش باعث افزایش سرعت چرخش در چندین محور شد؛ ماهواره از کنترل خارج شد و باتری‌های آن به سرعت تخلیه می‌شدند. مهندسان مرکز کنترل عملیات سولارمکس تمام سامانه‌های غیرضروری ماهواره را خاموش کردند و با اندکی شانس توانستند ماهواره را چند دقیقه پیش از خرابی کامل بازیابی کنند. سپس، مهندسان پشتیبانی زمینی ماهواره را پایدار کرده و سرعت چرخش آن را کاهش دادند تا با استفاده از کانادارم گرفته شود. این برنامه بسیار موفق‌تر بود. ماهواره با یکی از گیره‌های ویژه بازوی رباتیک تجهیز شده بود، که به بازو اجازه داد ماهواره را گرفته و آن را به محفظه بار شاتل منتقل کند.
در این مأموریت، کل ماژول سیستم کنترل وضعیت سولارمکس و ماژول الکترونیکی ابزار تاج‌نگار/پولاریمتر جایگزین شد و یک پوشش گازی بر روی پلی‌کروماتور پرتو ایکس نصب گردید. این کار موفقیت‌آمیز عمر ماهواره را پنج سال دیگر افزایش داد. این مأموریت در فیلم آی‌مکس سال ۱۹۸۵ با نام رؤیای زنده است به تصویر کشیده شده است.
کشف دنباله‌دارها

۱۰ دنباله‌دار از تصاویر سولارمکس کشف شد که همگی متعلق به گروه کروز سانگریزر هستند.
| نام‌گذاری | نام جایگزین | تاریخ مشاهده | کاشف | منبع |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| C/1987 T2 (سولارمکس-۱) | - | ۵ اکتبر ۱۹۸۷ | او.سی. سنت سیر |  |
| C/1987 U4 (سولارمکس-۲) | - | ۱۷ اکتبر ۱۹۸۷ | او.سی. سنت سیر |  |
| C/1988 M1 (سولارمکس-۳) | 1988l | ۲۷ ژوئن ۱۹۸۸ | او.سی. سنت سیر |  |
| C/1988 Q1 (سولارمکس-۴) | 1988m | ۲۱ اوت ۱۹۸۸ | د. کوبی سی. وو |  |
| C/1988 T1 (سولارمکس-۵) | 1988n | ۱۱ اکتبر ۱۹۸۸ | او.سی. سنت سیر |  |
| C/1988 U1 (سولارمکس-۷) | 1988q | ۲۴ اکتبر ۱۹۸۸ | ا.ال. استنجر |  |
| C/1988 W1 (سولارمکس-۶) | 1988p | ۱۸ نوامبر ۱۹۸۸ | او.سی. سنت سیر |  |
| C/1989 L1 (سولارمکس-۸) | 1989m | ۲ ژوئن ۱۹۸۹ | او.سی. سنت سیر د. ال. کوبی |  |
| C/1989 N3 (سولارمکس-۹) | 1989q | ۸ ژوئیه ۱۹۸۹ | او.سی. سنت سیر |  |
| C/1989 S1 (سولارمکس-۱۰) | 1989x | ۲۸ سپتامبر ۱۹۸۹ | او.سی. سنت سیر |  |
یافته‌ها

به‌طور قابل‌توجهی، بسته ابزار ACRIM سولارمکس نشان داد که برخلاف انتظارات، خورشید در زمان بیشینه لکه خورشیدی (وقتی تعداد بیشترین لکه‌های خورشیدی ظاهر می‌شوند) درخشان‌تر است. دلیل این موضوع وجود ویژگی‌های روشن به نام فاکولای خورشیدی در اطراف لکه‌های خورشیدی است که اثر تاریک شدن ناشی از لکه خورشیدی را خنثی می‌کنند.
یافته‌های علمی اصلی سولارمکس در چندین مقاله مرور در یک تک‌نگاشت ارائه شده است.
پایان مأموریت

مدار سولارمکس به‌تدریج به دلیل مقاومت جو کاهش یافت و آن را به لایه‌های متراکم‌تر برد. گزارش شده که طوفان ژئومغناطیسی مارس ۱۹۸۹ باعث شد سولارمکس نیم کیلومتر در آغاز طوفان و پنج کیلومتر در طول کل دوره کاهش ارتفاع پیدا کند. این ماهواره سرانجام در ۱۷ نوامبر ۱۹۸۹ کنترل وضعیت خود را از دست داد و ورود مجدد و سوختن آن در ۲ دسامبر ۱۹۸۹ بر فراز اقیانوس هند رخ داد.
فضانورد جرج نلسن در تلاش برای گرفتن ماهواره مأموریت بیشینه خورشیدی در مأموریت اس‌تی‌اس-۴۱-سی.
نمایی از یک انتقال تاجی توسط سولارمکس در ۵ مه ۱۹۸۰.
اوله بورندال

| اوله بورندال | اوله بورندال |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۶ مهٔ ۱۹۵۹ ‏(۶۵ سال)
ملیت: دانمارک
پیشه: کارگردان فیلم
همسر: هله فاورالید
اوله بورندال (دانمارکی: Ole Bornedal؛ زادهٔ ۲۶ مهٔ ۱۹۵۹) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان تلویزیونی و بازیگر اهل دانمارک است.
از فیلم‌های او می‌توان به تقلید، من دینا هستم و تسخیر اشاره کرد.
الکتروفور

با الکتروفورز اشتباه نشود.

الکتروفور (به انگلیسی: Electrophorus) نوعی ماشین برای تولید الکتریسیته ساکن است.
در سال ۱۷۷۵ میلادی آلساندرو ولتا که در ایتالیا معلم فیزیک بود. نامه‌ای به پریستلی (کاشف اسپزن) نوشت و در آن نامه شرح داد که اسبابی به نام الکتروفور اختراع کرده‌است. الکتروفور را می‌توان یک نوع ماشین مولد الکتریسیته ساکن نامید. در این دستگاه صفحه نارسانا در اثر مالش با پوست حیوان دارای بار الکترون منفی می‌شود و با قرار دادن صفحه فلزی روی آن، قسمت بالایی صفحه در اثر القا دارای بار منفی و قسمت پایین صفحه دارای بار مثبت می‌شود.
سطح پایینتر فلز به وسیلهٔ چند نقطه با سطح صفحه نارسانای زیرین تماس دارد. هرگاه سطح بالایی قرص به‌طور موقت به زمین وصل شود. الکترونها سطح بالایی زمین منتقل می‌شوند به این ترتیب صفحه فلزی دارای بار مثبت می‌شود
لیفان ۸۲۰

Motor vehicle
| لیفان ۸۲۰ | لیفان ۸۲۰ |
| --- | --- |
دید کلی: دید کلی
شرکت: لیفان موتورز، بخشی از گروه لیفان
نام‌های دیگر: لیفان مورمان (روسیه) کانتانکا منسا (غنا)
تولید: ۲۰۱۵—۲۰۲۰
مونتاژ: چونگ‌کینگ، چین نخجوان، جمهوری آذربایجان بم، ایران (کرمان موتور)
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
کلاس: خودروی اندازه متوسط
شکل بدنه: ۴ در سدان
پیشرانه: پیشرانه
موتور: ۱٫۸ لیتری آی۴ بنزینی ۲٫۴ لیتر آی۴ بنزینی
جعبه‌دنده: ۶ دندهٔ جعبه‌دنده خودکار
ابعاد: ابعاد
فاصله بین محورها: ۲٬۷۷۵ میلیمتر (۱۰۹٫۳ اینچ)
درازا: ۴٬۸۶۵ میلیمتر (۱۹۱٫۵ اینچ)
پهنا: ۱٬۸۳۵ میلیمتر (۷۲٫۲ اینچ)
بلندی: ۱٬۴۸۰ میلیمتر (۵۸٫۳ اینچ)
لیفان ۸۲۰ یکی از خودروهای تولیدی گروه لیفان است.
لیفان ۸۲۰ در سه مدل؛ ۱۸۰۰ سی‌سی و مدل ۲۴۰۰ سی‌سی و ۲۰۰۰ سی‌سی توربو تولید می‌شود. در ایران، گروه کرمان موتور، مدل ۲۴۰۰ سی‌سی را انتخاب کرده‌است که دارای ۱۶۸ اسب بخار و ۲۲۹ نیوتن‌متر گشتاور است. این خودرو از سال ۱۳۹۵ تا ۱۳۹۷ در ایران مونتاژ شد.
نمای عقب لیفان ۸۲۰
در طراحی شاسی خودرو لیفان ۸۲۰ از تویوتا کمری مدل ۲۰۰۸ الهام گرفته شده‌است. موتور آن شبیه موتور تویوتا کمری مدل ۲۰۰۸ است. طراحی قسمت جلوی خودرو شبیه فورد موندئو، آئودی ای۵ و ب‌ام‌و سری ۵ است.
لیفان ۸۲۰ دارای ۶ کیسه هوا در ۱۰ نقطه و ۵ ستاره ایمنی C-NCAP است. گیربکس آن ۶ سرعته DSI استرالیا تیپ‌ترونیک و رینگ ۱۶ اینچی آلومینیومی است و ۱۵۴۵ کیلوگرم وزن دارد. سیستم تعلیق آن دارای ABS، EBD و همچنین دارای BAS,ESP, HBA و TCS است.
مشخصات فنی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
مدل: لیفان 820
حجم موتور(cc): ۲۳۷۸
نوع موتور: انژکتور چند نقطه ای با تزریق سوخت کاملا مستقل و کنترل هوشمند زمان بندی سوپاپ ها
استاندارد آلایندگی: EURO V (یورو ۵)
تعداد سیلندر، سوپاپ ها و آرایش میل سوپاپ ها: ۴ سیلندر خطی، ۱۶ سوپاپ
حداکثر قدرت(Hp/rpm): ۱۵۸ اسب بخار در دور موتور ۵۷۰۰ دور در دقیقه
حداکثر گشتاور(Nm/rpm): ۲۲۱ نیوتن متر در طیف دور موتوری ۴۰۰۰ الی ۴۵۰۰ دور در دقیقه
جعبه دنده: ۶ سرعته اتوماتیک
سیستم فرمان: چرخ دنده شانه ای با کمک هیدرولیک
سیستم ترمز: جلو و عقب دیسکی
سیستم تعلیق: جلو: مک فرسون، عقب: مستقل چند میله ای
حجم مخزن سوخت(لیتر): ۶۳
حداکثر سرعت(Km/H): ۲۰۵
مشخصات چرخ ها: ۲۱۵/۶۰R۱۶ مجهز به رینگ ۱۶ اینچ آلومینیومی
ابعاد(ارتفاع×عرض×طول/mm): ۱۴۸۰×۱۸۳۵×۴۸۶۵
فاصله بین دو محور(mm): ۲۷۷۵
وزن خالص(kg): ۱۵۴۵
:
تجهیزات

سانروف
۶ کیسه هوا
چراغ های جلو هالوژن و عقب LED
روشن شدن اتوماتیک چراغ های جلو
خاموش شدن چراغ های با تاخیر تنظیم ارتفاع نور چراغ های جلو
چراغ روشنایی در روز Day Light
سیستم ترمز ضد قفل ABS
سیستم توزیع الکترونیکی نیروی ترمز EBD
سیستم کمکی ترمز BAS
سیستم پایداری الکترونیکی ESP
ترمز پارک پدالی
صندلی چرمی
صندلی راننده با تنظیم گودی کمر
تنظیم برقی صندلی راننده در 6 جهت
گرمکن صندلی راننده
سیستم ورود بدون کلید KeyLess
استارت دکمه ای
سیستم ضد سرقت
قفل ایمنی کودک
ISOFIX
کمربندهای پیش کشنده
سنسور دنده عقب
دوربین دید عقب
چراغ داشبورد
کروز کنترل
کنترل سیستم صوتی از روی فرمان
تنظیم فرمان در ۴ جهت
تهویه مطبوع اتوماتیک
سیستم پخش MP5 با خروجی USB و AUX
بلوتوث
GPS
۶ بلندگو
رینگ ۱۶ اینچ آلومینیومی
فرخران (ورزقان)

فرخران یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان سینا بخش مرکزی شهرستان ورزقان واقع شده‌است.
جایزه بزرگ میامی ۲۰۲۴

جایزه بزرگ میامی ۲۰۲۴ (به‌طور رسمی با نام جایزه بزرگ میامی فرمول ۱ کریپتو دات کام شناخته می‌شود) یک مسابقه اتومبیلرانی فرمول یک بود که در ۵ می ۲۰۲۴ در پیست پیست اتومبیل‌رانی بین‌المللی میامی در میامی گاردنز، فلوریدا، فلوریدا برگزار شد. این جایزه بزرگ ششمین دور از مسابقات فرمول یک فصل ۲۰۲۴ و دومین آخر هفته جایزه بزرگ فصل برای استفاده از فرمت اسپرینت بود.
ماکس فرستاپن از تیم مسابقه رد بول برنده مسابقه اسپریت شد که از خط یک مسابقه را شروع کرده بود. او همچنین برای مسابقه اصلی پول پوزیشن را کسب کرد، اما پس از لاندو نوریس از مک‌لارن، که اولین برد خود را در فرمول یک به دست آورد در جایگاه دوم قرار گرفت. چارلز لکلرکر راننده تیم فراری سوم شد. این مسابقه اولین پیروزی مک لارن از زمان برد دنیل ریکاردو در جایزه بزرگ ایتالیا ۲۰۲۱ بود. این آخر هفته با حضور ۲۷۵۰۰۰ نفر تماشاگر برگزار شد که رکورد جدیدی برای جایزه بزرگ میامی بود.
سنپای من رو مخه

| 0 | 1 |
| --- | --- |
سنپای من رو مخه: سنپای من رو مخه
تصویر جلد نخست تانکوبون که شخصیت‌های هارومی تاکدا (چپ) و فوتابا ایگاراشی (راست) را نشان می‌دهد.: تصویر جلد نخست تانکوبون که شخصیت‌های هارومی تاکدا (چپ) و فوتابا ایگاراشی (راست) را نشان می‌دهد.
先輩がうざい後輩の話 (Senpai ga Uzai Kōhai no Hanashi): 先輩がうざい後輩の話 (Senpai ga Uzai Kōhai no Hanashi)
ژانر: کمدی رمانتیک   برشی از زندگی
مانگا: مانگا
نویسنده: شیرو مانتا
ناشر: Ichijinsha
مجلهٔ: Comic POOL
جمعیت آماری: جوسی
تاریخ انتشار: ۲۰۱۷ – ۲۶ ژوئیه ۲۰۲۴
جلدها: ۱۲
مجموعه تلویزیونی انیمه: مجموعه تلویزیونی انیمه
کارگردان: ریوتا ایتو
نویسنده: یوشیمی ناریتا
موسیقی: هیروآکی تسوسومی
استودیو: دوگا کوبو
شبکه: Tokyo MX, BS11, GYT, HTB, Animax, TUF
پخش اصلی:  ۱۰ اکتبر ۲۰۲۱  –  ۲۶ دسامبر ۲۰۲۱
تحت لایسنس: کرانچی‌رول
قسمت‌ها: ۱۲
 درگاه انیمه و مانگا:  درگاه انیمه و مانگا
سنپای من رو مخه (به انگلیسی: My Senpai Is Annoying) مجموعه مانگا ژاپنی نوشته شیرو مانتا است که از سال ۲۰۱۷ تا ژوئیه ۲۰۲۴ به صورت آنلاین منتشر شده و در دوازده جلد تانکوبون گردآوری شده است. مجموعه تلویزیونی انیمه اقتباسی ساخته استودیو دوگا-کوبو از اکتبر تا دسامبر ۲۰۲۱ پخش شد.
داستان

فوتابا ایگاراشی، یک کارمند اداری است که بخاطر جثه بسیار کوچکش اغلب با یک کودکان اشتباه گرفته می‌شود و مدام از همکار هیکل بزرگ خود، هارومی تاکدا، شکایت می‌کند. با این حال، برای دوستان و همکاران فوتابا مشخص می‌شود که فوتوبا نسبت به تاکدا احساسات عاشقانه ای دارد.
الهه حمیدی

| الهه حمیدی | الهه حمیدی |
| --- | --- |
نام تولد: الهه حمیدی شیرازی
ژانر: موسیقی کلاسیکموسیقی کلاسیک ایرانیموسیقی کودکانموسیقی فیلم
نوع صوت: سوپرانو
تحصیلات: موسیقی
دانشگاه: هنرستان عالی موسیقی
الهه حمیدی، خوانندهٔ سوپرانو و موسیقی‌دان اهل ایران است.