stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
نوکیا ۶۲۷۰

| 0 | 1 |
| --- | --- |
سازنده: نوکیا
سری: ۶۰۰۰
رونمایی: ژوئن ۲۰۰۵
رسانه: همین شرکت
دیگر: وب‌گاه رسمی
نوکیا ۶۲۷۰ یک‌نمونه از گوشی‌های تلفن همراه سری ۶۰۰۰ شرکت نوکیا می‌باشد که در ژوئن ۲۰۰۵ توسط همین شرکت به بازار عرضه شده‌است.
یواس‌اس دیموس (ای‌کی-۷۸)

| پیشینه> مالک | پیشینه>  |
| --- | --- |
آب‌اندازی::  ۲۷ نوامبر ۱۹۴۲
آغاز کار::  ۲۸ دسامبر ۱۹۴۲
به دست آورده شده::  ۷ ژانویه ۱۹۴۳
اعزام::  ۲۳ ژانویه ۱۹۴۳
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
وزن::  4,023 tons
درازا::  ۴۴۱ فوت ۶ اینچ (۱۳۴٫۵۷ متر)
پهنا::  ۵۶ فوت ۱۱ اینچ (۱۷٫۳۵ متر)
آبخور::  ۲۸ فوت ۴ اینچ (۸٫۶۴ متر)
سرعت::  12 knots
یواس‌اس دیموس (ای‌کی-۷۸) (به انگلیسی: USS Deimos (AK-78)) یک کشتی بود که طول آن ۴۴۱ فوت ۶ اینچ (۱۳۴٫۵۷ متر) بود. این کشتی در سال ۱۹۴۲ ساخته شد.
فرودگاه شهرستان هتیزبرگ بابی ال. چین

فرودگاه شهرستان هتیزبرگ بابی ال. چین (به انگلیسی: Hattiesburg Bobby L. Chain Municipal Airport) یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی با کد یاتا HBG است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۸۵۷ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۴۶ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
زندگی یک توهم است

| زندگی یک توهم است | زندگی یک توهم است |
| --- | --- |
کارگردان: آر. کریشنامورتی
بازیگران: کمال حسن سری دوی سریپریا آمبیکا
تاریخ‌های انتشار:  ۲۶ ژانویه ۱۹۸۲ (۱۹۸۲-01-۲۶)  
مدت زمان: ۱۵۸ دقیقه
کشور: هند
زبان: تامیلی 
زندگی یک توهم است (به تامیلی: Vazhvey Maayam) فیلمی محصول سال ۱۹۸۲ و به کارگردانی آر. کریشنامورتی است. در این فیلم بازیگرانی همچون کمال حسن، سری دوی، سریپریا، آمبیکا ایفای نقش کرده‌اند.
نجاشی

با آرماه اشتباه نشود.
ابوالعباس احمد بن علی معروف به نجاشی، عالم بزرگ شیعه در علم رجال در نیمه اول قرن پنجم هجری است. او به سال ۳۷۲ هـ ق در بغداد متولد شد و در سال ۴۵۰ هـ ق، در حدود ۷۸ سالگی درگذشت.
زندگی

ابوالعباس (یا ابوالحسن) احمد بن علی بن عباس بن محمد بن عبدالله بن ابراهیم بن محمد بن عبدالله اسدی معروف به نجاشی از علمای امامی مذهب قرن چهارم و اوایل قرن پنجم هجری و یکی از متخصصان برجسته علم رجال و کتاب‌شناسی است که می‌توان او را سرآمد رجال نویسان شیعه دانست. علت شهرت وی به نجاشی مشخص نیست، اما ظاهراً لقب ابن کوفی و بغدادی نجاشی به معنای کوفی بودن پدر وی و رشد و نمو یافتن خودش در بغداد باشد. در مورد سال تولد نجاشی میان برخی از محققین و رجالیون اختلاف وجود دارد. شبیری زنجانی در مقاله‌ای سعی نموده با بررسی دلایل این محققین و کتب فهرست و رجالی ضمن ارزیابی و نقد، این اختلاف را حل نماید. وی پس از این بررسی و ارائه شواهد تاریخی، سال ۳۷۲هـ را (که همان نظر علامه حلی است) را به عنوان سال صحیح ولادت نجاشی اثبات می‌کند .
خانواده او اسدی از خاندانهای علمی و شیعه امامی کوفه بودند. نسب وی به عدنان جد بیستم پیامبر (ص) می‌رسد که در نتیجه از اعراب اصیل حجازی به شمار می‌آید. جد هفتم او، عبدالله اسدی (که مانند ابوالعباس، به نجاشی ملقب و معروف بود) از اصحاب امام صادق (ع) به شمار می‌رفت. «رساله و نامه عبدالله نجاشی به امام صادق (ع)» که به «الرساله الاهوازیه» یا «اربعین حدیثاً من حقوق الاخوان» نیز معروف است، رساله‌ای معروف در شیعه که یکی از اصول اربعه مائه شیعه محسوب می‌شود. احمد ملقب به «ابوالعباس» جد دوم نجاشی نیز از راویان موثق حدیث شیعه و از صحابه امام رضا (ع) بوده‌است.
علی بن احمد پدر نجاشی نیز از علما و محدثان مشهور در کوفه و بنا به گفته خود نجاشی، استاد ثقه بود. علی بن احمد در سفر «شیخ صدوق» به بغداد در سال ۳۵۵هـ. ق از او حدیث شنید و کتابهایش را سماع کرد. به نظر می‌آید بیشتر عمر نجاشی برای کسب دانش در بغداد سپری شده باشد، ولی از اشاراتی که خود او در کتاب رجالش دارد چنین بر می‌آید که وی به مکه و دیگر شهرهای عراق همچون کوفه، بصره و سامراء نیز سفرهایی داشته و از مشایخ آنجا اجازه روایت گرفته‌است.
استادان

نجاشی همراه و در کنار علمای بزرگ معاصرش چون شیخ طوسی، سید رضی، سید مرتضی و سلار بن عبدالعزیز نزد شیخ مفید شاگردی کرد و بسیاری از کتب علمای شیعه را از او اخذ نمود. البته سید مرتضی نیز استاد او محسوب می‌شده‌است. او از اساتید بسیاری در حوزه‌های مختلف استفاده کرد که تاکنون ۴۸ نفر از آن‌ها در کتب مختلف ثبت شده‌اند. البته بر طبق اشاره‌های خود نجاشی در کتابش تعداد استادانش به سی تن بیشتر نمی‌رسد. به غیر از افراد نام برده، مهم‌ترین استادان نجاشی خصوصاً در علم رجال عبارتند از: احمد بن حسین بن غضائری (رجالی معروف صاحب کتاب «الضعفاء» م۴۱۱هـ. ق)، حسین بن عبدا…، پدر غضائری؛ احمد بن محمد بن عبید بن حسن جوهری (م۴۰۱هـ)، ابن عبدون بزار (م۴۲۳ق)، ابن نوح بصری (م۴۲۰ق)، عباس بن علی کلوذانی (م۴۱۴ق)، عبدالواحد بن مهدی (م۴۱۵ق)، احمد بن علی بن عباس سیرافی (که نجاشی از او به بزرگی یاد کرده‌است)، احمد بن محمد بن عمران معروف به ابن الجندی (نجاشی در کتابش گفته که این شخص، وی را با اساتید مشهور آن دوران آشنا ساخت. آقا بزرگ طهرانی او را نخستین استاد نجاشی می‌داند) و ابوالعباس احمد بن علی بن نوح سیرافی (از رجالیون معروف زمانه که به خاطر احترام زیاد به نجاشی، طی وصیتی تمام کتابهایش را، که در آن‌ها بسیاری از کتب مشایخ شیعه وجود داشت، به او بخشید
تخصص و شهرت

با وجود آنکه نجاشی در حوزه‌های مختلف دینی و فقهی تحصیل کرد اما تخصص وی در فن رجال و جرح و تعدیل راویان است. میزان اعتبار و شهرت او به حدی است که حتی برخی کتاب او را از شیخ طوسی و کشی مستندتر و برتر دانسته‌اند. به عنوان نمونه علامه حلی در تعارض نظر شیخ طوسی با نجاشی، نظر نجاشی را به دلیل تخصص و داشتن مشایخ بیشتر در فن رجال ترجیح می‌دهد.
شرح احوالات

مفصل ترین تحقیق درباره زندگی و شیوه فعالیت علمی نجاشی در ۹۰ صفحه از مقدمه ۱۵۳ صفحه ای از چلد اول کتاب تهذیب المقال تألیف آیه الله سید محمد علی موحد ابطحی آمده است.
درگذشت

احمد بن علی نجاشی در جمادی‌الاول سال ۴۵۰ هـ. ق پس از سرکوبی شیعیان بغدادبه مطر (روستایی در سامراء در نزدیکی رود فرات) نقل مکان کرد و در همان‌جا نیز در سن ۷۸ سالگی در گذشت.
آثار

فهرست اسماء مصنفی الشیعه معروف به رجال نجاشی (از میان کتابهای او تنها این کتاب در دست می‌باشد.)
الجمعه و ما ورد فیه من الاعمال
الکوفه و مافیه من الاثار و الفضائل
انساب بنی نصر بن معین و ایامهم و اشعارهم
مختصر الانواء (الانوار) و مواضع النجوم اللتی سمعتها العرب
اخبار الوکلاء الاربعه (تنها سبحانی به این کتاب اشاره کرده‌است.)،
اخبار بنی سنسن (دربارهٔ خاندان زرازه بن اعین)
[احتمالاً] کتابی در تفسیر
ارجاعات

↑  میرزا محمد باقر خوانساری موسوی اصفهانی، ج۱، ص۶۰
↑  مجید معارف، ص ۳۹
↑  آقا بزرگ طهرانی، ج ۱۰، صص۱۵۴٬۱۵۵
1 2  سید علی میر شریفی، ص ۱۶۴
↑  عبدالهادی فقهی زاده و مجید بشیری، ص۱۴۲
1 2  نرگس مجیدی نسب، ص۱۱۹
↑  علامه حلی، خلاصة الاقوال فی معرفة الرجال، ص۲۱
↑  سید موسی شبیری زنجانی، مجله نور علم، مرداد۱۳۶۴، شماره۱۱، صص۱۰–۲۶
↑  سید موسی شبیری زنجانی، مجله نور علم، مرداد۱۳۶۴، شماره۱۲، صص ۴–۲۵
1 2  احمد بن علی نجاشی، ۱۴۲۴ق – ۱۳۸۲ش، ص۱۰۱
↑  سید علی میر شریفی، ص۱۷۰
1 2 3 4  همان
1 2 3  نرگس مجیدی نسب، ص۱۲۰
↑  سید محمد عمادی حائری، پاییز ۸۷، ص۱۴۴
↑  غلامرضا عرفانیان، هـ. ق۱۴۱۷ق؛ ج۱، ص۴
↑  میرزا حسین نوری طبرسی، ۱۴۱۵هـ. ق؛ ج۳؛ صص۴۲۱–۴۲۴
↑  محمد دریاب نجفی، ۱۴۱۳هـ. ق؛ صص۱۸8-۱۸7
↑  نرگس مجیدی نسب، ص۱۲۲
↑  آقابزرگ طهرانی، الذریعة، ج۲، ص۴۴۹
↑  نرگس مجیدی نسب، ص122-120
↑  مجید معارف، ص۴۰
1 2  عمادی حائری، ص۱۴۴
↑  محمد تقی دیاری بیگدلی؛ ص ۲۱۶
↑  علامه حلی، صص۱۹7-۱۹6
↑  رحیمه شمشیری و مهدی جلالی، 1388، ص۱۰۵
↑  موحدابطحی محمدعلی. تهذیب المقال فی تنقیح کتاب الرجال. مطبعة الآداب بالنجف الأشرف، سنة ۱۳۸۹ قمری
↑  علامه حلی، ص۲۱
↑  سید علی میر شریفی، ص ۱۷۰
↑  سید علی میر شریفی، ص۱۷۱
↑  عمادی حائری، ص ۱۴۴
↑  نرگسمجیدی نسب، صص۱۲4-۱۲3
↑  جعفر سبحانی، صص۵۲–۶۳ به نقل از محمد تقی دیاری بیگدلی، ۱۳۸۴، ص۲۱۳
↑  اشاره نجاشی به این کتاب در فهرست: ذیل نام احمد بن محمد بن محمد ابوغالب زراری، صص۸۳٬۸۴
↑  آقابزرگ طهرانی، ج ۳، ص۲۸۱, ج۴، ص۳۱۷, ج۵، ص۱۴۰
↑  خیرالدین زرکلی، بی تا، ج۱، ص۱۷۲
هنریک بارانوفسکی

| هنریک بارانوفسکی | هنریک بارانوفسکی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۹ فوریهٔ ۱۹۴۳ ترنوپیل، لهستان
درگذشت: ۲۷ ژوئیهٔ ۲۰۱۳ (۷۰ سال)
ملیت: لهستانی
پیشه(ها): کارگردان نمایش، هنرپیشه
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۹ تا ۲۰۱۲
هنریک بارانوفسکی (لهستانی: Henryk Baranowski؛ ۹ فوریهٔ ۱۹۴۳ – ۲۷ ژوئیهٔ ۲۰۱۳) یک کارگردان نمایش و هنرپیشه اهل لهستان بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به رزا لوکزامبورگ، ده فرمان ۱، پان تادئوش، و ده فرمان ۳ اشاره کرد.
نیو واشینگتن، آکلان

| نیو واشینگتن، آکلان | نیو واشینگتن، آکلان |
| --- | --- |
Municipality: Municipality
موقعیت نیو واشینگتن، آکلان در نقشه: موقعیت نیو واشینگتن، آکلان در نقشه
کشور: فیلیپین
Region: آکلان
استان‌های فیلیپین: آکلان
District: Lone district
تأسیس‌شده: ۱۵ ژانویه ۱۹۰۴
Barangay: 16 (see Barangays)
حکومت : حکومت 
 • نوع: Sangguniang Bayan
 • شهردار: Shimonnete P. Francisco
مساحت : مساحت 
 • کل: ۶۶٫۶۹ کیلومتر مربع (۲۵٫۷۵ مایل مربع)
جمعیت (خطا: زمان نامعتبر سرشماری): جمعیت (خطا: زمان نامعتبر سرشماری)
 • کل: ۴۷۹۵۵
 • تراکم: ۷۲۰/کیلومتر مربع (۱۹۰۰/مایل مربع)
 • Voter (خطا: زمان نامعتبر) : ۳۳۲۳۸
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۸ (PST)
ZIP code: 5610
IDD : کد منطقه : +63 (0)36
Income class: 3rd class
PSGC: 060415000
نیو واشینگتن، آکلان (به لاتین: New Washington) یک منطقهٔ مسکونی در فیلیپین است که در آکلان واقع شده‌است.
۵ (آلبوم اد شیرن)

«۵» آلبوم چندآهنگه و گردآوری‌شده از خواننده و ترانه‌سرای بریتانیایی اد شیرن است. این آلبوم در ۱۲ مه ۲۰۱۵ از طریق آتلانتیک رکوردز منتشر شد.
مریم ال خواجه

| مریم ال خواجه | مریم ال خواجه |
| --- | --- |
Alkhawaja during BBC interview: Alkhawaja during BBC interview
زادهٔ: ۲۶ ژوئن ۱۹۸۷ ‏(۳۷ سال) سوریه
ملیت: بحرین
تحصیلات: University of Bahrain بی‌ای in ادبیات انگلیسی و ایالات متحده آمریکا Studies
پیشه: فعال حقوق بشر
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۷–اکنون
والدین: عبدالهادی الخواجه Khadija Almousawi
خویشاوندان: Zainab al-Khawaja (sister)
وبگاه: http://www.gc4hr.org/
مریم ال خواجه (عربی: مريم عبد الهادي الخواجة؛ زادهٔ ۲۶ ژوئن ۱۹۸۷) فعال حقوق بشر اهل بحرین است. وی از سال ۲۰۰۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
فرودگاه شهرستان هربر اسپرینگز

فرودگاه شهرستان هربر اسپرینگز (به انگلیسی: Heber Springs Municipal Airport) یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۲۲۰ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۹۳ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
گلادیاتور

برای دیگر کاربردها، گلادیاتور (ابهام‌زدایی) را ببینید.
بازسازی یک نبرد گلادیاتوری در ویرانه‌های کارنونتوم رم، یک کتیبهٔ معاصر، کارنونتوم رم را با دارا بودن چهار تا از بزرگ‌ترین آمفی تئاترهای روم باستان، معتبر می‌سازد. با وجود برخی استثنائات، یک گلادیاتور، در هر سال، دو تا پنج نوبت زورآزمایی می‌کرد که هر نوبت آن، حدود ۱۵ دقیقه طول می‌کشید.
گلادیاتور (به انگلیسی: Gladiator) که به آن «مرد شمشیر» یا «شمشیر زن» (به انگلیسی: Swordsman) نیز گفته می‌شود، از واژه گلادیوس (به انگلیسی: Gladius) به معنای «شمشیر» گرفته شده‌است. یک گلادیاتور، در جمهوری روم و امپراتوری روم، به مبارز مسلحی گفته می‌شد که به مبارزات و برخوردهای خشونت‌آمیز با دیگر گلادیاتورها، حیوانات وحشی و همین‌طور با جنایتکاران محکوم به مرگ می‌پرداخت. برخی از گلادیاتورهایی که برای شرکت در نبردهای گلادیاتوری داوطلب می‌شدند، نه فقط حقوق فردی و اجتماعی خویش، بلکه حتی زندگی خود را با ظاهر شدن در صحنهٔ این نبردها در معرض خطر قرار می‌دادند.
بیشتر گلادیاتورها، اسیران یا برده‌هایی بودند که رومی‌ها از کشورهایی که با آنها می‌جنگیدند می‌آوردند. بنابراین، آن‌ها خوار و خفیف شمرده می‌شدند. آن‌ها تحت شرایطی دشوار آموزش می‌دیدند و از نظر اجتماعی به حاشیه رانده شده، و تحت تبعیض نژادی قرار می‌گرفتند و محکوم به مرگ بودند. با این وجود، صرف نظر از خاستگاه شکل‌گیری این شیوه، گلادیاتورها به مخاطبان خویش، نمونه‌ای از اخلاق رزمی در رم باستان را ارائه می‌کردند، و نه فقط در زمان انجام نبرد گلادیاتوری، بلکه در حال مرگ نیز مورد ستایش و تحسین مردم قرار داشتند و برایشان الهام بخش بودند. در واقع آن‌ها در فراز و فرود جشن و پایکوبی‌های برقرار شده در روم باستان همواره حضور داشتند و ارزش آن‌ها همانند هنرمندانی بود که هنر خویش را در اشیاء گران‌بها متجلی می‌ساختند و با وجود رفتار بد و وحشیانه‌ای که با آنان صورت می‌گرفت، در سراسر قلمرو روم، از آنان تجلیل و پاسداشت به عمل می‌آمد.
تکه‌ای از موزائیک مربوط به سده ۵ (میلادی) در قصر بزرگ کنستانتین در استانبول که نبرد گلادیاتورها با ببر را نشان می‌دهد.
خاستگاه

کتاب‌های تاریخی به ندرت با هم در مورد خاستگاه گلادیاتورها هم عقیده‌اند. شواهد حاکی از آن است که این شیوه در مراسم مربوط به تشییع جنازه و عزاداری افراد رایج بوده و در طول جنگ‌های پونی، یعنی از سده ۳ (پیش از میلاد) و پس از آن، به سرعت در حال اجرا بوده‌است. رسمی که رفته‌رفته به شکل یکی از ویژگی اساسی در سیاست و زندگی اجتماعی مردمان روم درآمده‌است. محبوبیت این شیوه، در نهایت کار آن را بدانجا کشانیده که استفادهٔ از آن، به اندازه افراطی و با ولخرجی و هزینه بیشتر صورت می‌پذیرفت و حتی شکل نوعی بازی و تفریح و سرگرمی به نام بازی گلادیاتوریال (به انگلیسی: Gladiatorial) به خود گرفته بود. این بازی اوج رواج خود را در فاصله میان سده‌های ۱ تا ۲ پیش از میلاد داشت، و نه تنها در اوضاع عادی، بلکه در طول بحران‌های اجتماعی و اقتصادی دولت روم، این رواج رو به کاهش نرفت. حتی پس از این که مسیحیت در سده ۴ (میلادی) به عنوان دین رسمی در روم مورد پذیرش قرار گرفت، این رسم منسوخ نشد و امپراتوران مسیحی همچنان حامی تفریحات اینچنینی بودند. بدین ترتیب این رسم، دست کم تا اواخر سده ۵ (میلادی)، رواج داشته‌است. این، تاریخی است که آخرین بازی گلادیاتوری شناخته شده در تاریخ، انجام شده‌است.
در اواخر سده ۱ (پیش از میلاد) نیکولاس دمشقی نوشت که این رسم در انگلستان پدید آمده‌است. یک نسل بعد، تیتوس لیویوس نوشت نخستین‌بار بازی گلادیاتورها در سال ۳۱۰ (پیش از میلاد) در منطقه کامپانیا (ناحیه‌ای در جنوب ایتالیای امروزی) در بزرگداشت پیروزی بر سامنیت (سامنیت‌ها) انجام گرفت.
خاستگاه > سرگرمی

نخستین نشانه‌های گلادیاتورها به حدود سال ۲۶۴ (پیش از میلاد) بازمی‌گردد. در آن هنگام، ثروتمندان رومی برای مهم نشان دادن خود، مراسم خاک‌سپاری باشکوهی برای افراد بلندمرتبه برگزار می‌کردند. بخشی از این مراسم، نبرد خشونت‌آمیز و مرگبار جنگ‌آوران شمشیربه‌دستی بود که معمولاً در بازار چهارپایان برپا می‌شدند. برای نمونه، در سال ۲۱۶ (پیش از میلاد) مراسم یادبود قیصر روم Marcus Aemilius Lepidus توسط فرزندش، به مدت سه روز با حضور گلادیاتورها و با نمایشی خیره‌کننده‌تر از هرآنچه که پیش از آن انجام شده بود انجام شد. در سال ۲۰۶ (پیش از میلاد) سری بعدی مسابقات بزرگ توسط اسکیپیوی آفریقایی به یاد پدر و عمویش برگزار شد که در جنگ پونی کشته شده بودند. در سال ۶۵ (پیش از میلاد) ژولیوس سزار که تازه توسط سنا به عنوان قیصر برگزیده شده بود مسابقات بزرگی را در یادبود پدرش که ۲۰ سال پیش در گذشته بود برگزار کرد که در آن ۳۲۰ گلادیاتور تا سرحد مرگ با هم مبارزه کردند. در سال ۱۸۳ (میلادی) نیز به یاد بزرگداشت جمهوری روم مبارزات بزرگی به مدت ۳ شبانه روز با حضور ۱۲۰ گلادیاتور برگزار شد.
خاستگاه > اوج

با پایان جمهوری و آغاز امپراتوری روم، محبوبیت گلادیاتورها آنقدر زیاد شد که پادشاهان تصمیم گرفتند نبردهای گلادیاتورها را سامان دهند و از آن برای سرگرمی انبوه مردم استفاده کنند. در نتیجه، گلادیاتورها حرفه‌ای‌تر شده و افرادی داوطلب این کار شدند؛ زیرا خوراک و سرپناه بدست می‌آوردند و اگر زنده می‌ماندند، مشهور می‌شدند. آنها حتی در مدرسه‌های ویژه، روش‌های استفاده از انواع اسلحه را می‌آموختند تا برای نبرد، آمادگی داشته باشند. در سال‌های پایانی جمهوری و در شرایط نابه سامان سیاسی و اجتماعی، بازی گلادیاتورها تبدیل به یک تجارت پر سود و منفعت شده بود. به‌طوری‌که همیشه یک حامی مالی برای برگزاری مسابقات وجود داشت و در جای‌جای جمهوری، شاهد برگزاری مسابقات روزمره برای گلادیاتورها بودند و سیل عظیمی از بردگان در نقاط مختلف جمهوری در حال تعلیم برای انجام مبارزه در آرنا بودند.
خاستگاه > پایان

با گسترش مسیحیت در امپراطوری روم، محبوبیت گلادیاتورها کم شد. ولی هنوز این‌گونه مبارزات با شکوه تمام در روم و سرتاسر امپراتوری انجام می‌شد تا اینکه در سال ۳۱۵ امپراتور کنستانتین استفاده از کودکان در آرنا را محکوم کرد و ۱۰ سال بعد طی فرمانی هرگونه مبارزات از این دست را در سرتاسر امپراتوری ممنوع کرد با این حال در دوره‌هایی بعضی از امپراتورها اجازه از سرگیری این مبارزات را دوباره می‌دادند و بعضی دیگر از اجرای آن جلوگیری تا اینکه در سال ۵۳۶ دیگر این مسابقات در روم غربی محبوبیت نداشت و بیشتر مسابقات ارابه رانی که خاستگاه آن در روم شرقی بود طرفدار پیدا کرده بود و عملاً دیگر مسابقه گلادیاتورها انجام نگرفت گرچه در مناطقی تا مدت‌ها بعد هنوز این‌گونه مبارزات رواج داشت.
ویژگی‌ها > لباس

لباسی که گلادیاتورها هنگام نبرد می‌پوشیدند بستگی به سرزمین اصلی آنها داشت. سامنیت‌ها (از ایتالیا)، گل‌ها (از فرانسه) و تراکیان‌ها (از ناحیهٔ بلغارستان) لباس متفاوتی می‌پوشیدند. با افزایش محبوبیت نبرد گلادیاتورها، جنگجویان، دیگر بر مبنای خاستگاه خود لباس نمی‌پوشیدند. بلکه با زره و سلاح‌های خود، شناخته می‌شدند.
ویژگی‌ها > اسارت

گلادیاتورها اختیار چندانی بر اعمال و رفتار خود نداشتند و اجازه نداشتند. آنها نمی‌توانستند هر جا که می‌خواهند بروند. روابط عاشقانهٔ آنها به شدت تحت کنترل می‌شد. اربابان، آنها را اتاق‌های جداگانه‌ای نگه می‌داشتند تا مبادا از زندگی گلادیاتوری به تنگ بیایند و با هم تبانی کنند و دست به فرار بزنند.
ویژگی‌ها > خوراک

برای آمادگی این نبردهای حماسی، به گلادیاتورها به جای خوردن گوشت قرمز و سبزیجات خام، به آنها مقدار زیادی جو می‌دادند تا کربوهیدرات مورد نیاز بدن آنها را تأمین کنند.
ویژگی‌ها > جایگاه اجتماعی

چون بیشتر گلادیاتورها اسیران یا برده‌هایی بودند که رومی‌ها از جنگ با دیگر کشورها با خود می‌آوردند، همیشه خوار و خفیف شمرده می‌شدند. آنها تحت شرایطی دشوار آموزش می‌دیدند و از نظر اجتماعی به حاشیه رانده شده، و تحت تبعیض نژادی قرار می‌گرفتند. آن نمی‌توانستند رأی بدهند یا وصیت کنند. حتی اگر گلادیاتوری می‌توانست آزادی خود را به دست آورد یا بخرد، باز هم مردم، او را از بدنام‌ها می‌شناختند. مردم طبقه اشراف و حاکم، نمی‌خواستند دختران و پسران‌شان گلادیاتور شوند.
ویژگی‌ها > مرگ در نبرد

هزینه تأمین خوراک، سرپناه، و آموزش گلادیاتورها بسیار زیاد بود و حتی ممکن بود آموزش آنها سال‌ها طول بکشد. برای همین، اربابان آنها حاضر نبودند گلادیاتور خود را به سادگی از دست بدهند. از این رو بیشتر نبردها تا پای مرگ نبودند. بلکه تا جایی پیش می‌رفت که نمایش شجاعت و سرگرم‌کنندگی جنگجوها برای مردم جذاب باشد. اگر گاهی نبرد تا سرحد مرگ گلادیاتورها هم برنامه‌ریزی می‌شد نیز، پیش از آغاز، به آنها خبر می‌دادند.
ویژگی‌ها > هواداران

گلادیاتورها هوادارانی افراطی داشتند. زنان ثروتمند برای داشتن عرق بدن و خراشه‌های پوست بدن گلادیاتورها در میدان نبرد حاضر بودند پول زیادی بدهند تا از آن به عنوان مرطوب‌کننده استفاده کنند.
ویژگی‌ها > سرنوشت

سرنوشت گلادیاتور زنده، ولی شکست خورده را تماشاگران معین می‌کردند. اگر آن‌ها دستشان را بالا می‌بردند، گلادیاتور مغلوب، زنده می‌ماند امّا اگر شست دستشان را پایین می‌آوردند و با آن به زمین اشاره می‌کردند، به معنای آن بود که مغلوب باید بدست گلادیاتور پیروز نابود شود. اجساد گلادیاتورهای مغلوب و کشته شده را با قلاب از صحنهٔ آمفی تئاتر بیرون می‌بردند.
شرح بیشتر

گلادیاتورها برای محافظت از خودشان با هم روابط نزدیک و پیوند محکم برادرانه برقرار می‌کردند و به هم کمک می‌کردند تا هزینهٔ خاکسپاری همرزمان شکست‌خورده را تأمین کنند.
در سراسر امپراتوری روم سالانه نزدیک به ۸۰۰۰ نفر در صحنهٔ این نبردها جان خود را از دست داده‌اند.
آمفی‌تئاتر

برای مبارزات گلادیاتوری، میدان مخصوصی درست کرده بودند که آمفی تئاتر نام داشت و شبیه سیرک‌های امروزی بود. در آغاز رومیان آمفی تئاترها را از چوب می‌ساختند. اما بعدها کم‌کم شروع به ساختن آمفی تئاترهایی از سنگ نمودند. در مرکز هر آمفی تئاتر، یک میدان شنی قرار داده می‌شد که آرینا نام داشت. کلمهٔ آرینا به معنای صحنه بود و در اطراف آرینا (صحنه)، پله‌هایی برای نشستن تماشاگران می‌ساختند. استفاده از شن برای این بود که هر چه خون بر آن می‌ریخت به خود جذب کند. امپراتور و ثروتمندان در جایگاه ویژه‌ای می‌نشستند و هنگام تماشای مبارزه، موش صحرایی (گونه‌ای موش زمستان‌خواب) سرخ‌شده می‌خوردند. افراد فقیر باید پشت آنها می‌ایستادند.
برنامه آمفی‌تئاتر، تنها، شمیرزنی و نبرد نبود. بلکه در آغاز، با مردانی به نام وناتور یا شکارچی با جانورانی مانند خرس و شیر نبرد می‌کردند. نزدیک ظهر مراسم اعدام مجرمان برگزار می‌شد و بعدازظهرها نوبت نبرد گلادیاتورها بود. گلادیاتورها در روزهای جشن، در صحنهٔ آمفی تئاتر به جنگ تن‌به‌تن مشغول می‌شدند و گاهی اوقات پیش می‌آمد که در وسط میدان و بر روی آینا، شمار زیادی گلادیاتور دیده می‌شدند که به صورت جفت‌به‌جفت یا دسته جمعی، در حال مبارزه با یکدیگر بودند. گلادیاتورهایی که از سر دلسردی مبارزه می‌کردند یا تمایلی به این کار نشان نمی‌دادند را به ضرب شلاق و نوک نیزه، به میدان مبارزه رانده می‌شدند. در اطراف میدان نبرد درهای پنهان و ناپیدایی بود که به جنگجویان امکان می‌داد با آغاز نبرد، ورودی هیجان‌انگیز به صحنه داشته باشند. گاهی آمفی‌تئاتر را با آب پر می‌کردند تا تصویر و تصوری از نبردهای دریایی ایجاد کنند. گاهی نیز، شیرها و ببرها و دیگر حیوانات بزرگ درنده را، به جان گلادیاتورها می‌افکندند. داستان‌های زیادی از به کار گرفتن جانوران درنده در مبارزات گلادیاتوری و مانند آنها شده که به عنوان نمونه‌هایی از آن‌ها می‌توان به داستان آندروکلس برده یا داستان لاورئولوس دزد اشاره نمود.
حتی بعضی امپراتورها، از جمله کالیگولا و هادریانوس، خودشان وارد میدان نبرد می‌شدند و می‌جنگیدند. البته در آن لحظه، همه باید با سلاح‌های چوبی می‌جنگیدند و امپراتور، پیروزی قطعی میدان بود.
نوشته ویل دورانت

حق فاتحان نسبت به کشتار اسیران ایشان، به‌طورکلی در سرتاسر دنیای قدیم مورد قبول بود و رومیان خود را بزرگوار می‌پنداشتند که از طریق نبردهای گلادیاتوری به اسیران فرصتی می‌دهند که در میدان، زندگی خود را نجات دهند. افرادی را که محکوم به ارتکاب قتل شده بودند، از سراسر امپراتوری به رم می‌آوردند و به مدرسهٔ گلادیاتورها می‌فرستادند و اندکی بعد به میدان مسابقات رزمی می‌کشاندند. این افراد اگر به‌طور استثنائی شجاعانه می‌جنگیدند، ممکن بود فوراً آزاد شوند. اما اگر صرفاً پس از رزم زنده می‌ماندند، مجبور بودند که بار دیگر هم در روزهای تعطیل بجنگند. اینان اگر سه سال دوام می‌آوردند، تبدیل به برده می‌شدند و پس از آن اگر به مدت دو سال اربابان خود را راضی می‌کردند، آزاد می‌شدند.
جنایاتی که ارتکاب آن‌ها موجب محکومیت به گلادیاتوری می‌شد قتل، دزدی، حرق، کفر و عصیان بودند. اما همزمان، فرمانداران کوشا که گوش‌به‌زنگ دلخوشی امپراتور بودند. اگر میدان مبارزهٔ گلادیاتوری انسان کم بیاورد ممکن بود این قواعد را زیر پا بنهند. حتی ممکن بود که گاهی سناتورها و سلحشوران نیز، مانند گلادیاتورها محکوم به جنگیدن شوند و گاهی اوقات نیز، علاقه به مورد توجه و تمجید قرار گرفتن باعث می‌شد که افرادی از طبقهٔ سوارکار، داوطلب شرکت در جنگ‌های گلادیاتوری شوند. در هر حال، تحت نیروی کشش و جذبهٔ ماجراجویی و خطر، عدهٔ زیادی در مدارس گلادیاتوری ثبت نام می‌کردند.
کولوسئوم، بزرگ‌ترین آمفی‌تئاتر امپراتوری روم
پیکر گلادیاتور کشته شده را با قلاب از میدان نبرد بیرون می‌بردند.
نمایی از درون آمفی‌تئاتر آرل
تکه‌ای از موزائیک مربوط به حدود سال‌های ۸۰ تا ۱۰۰ میلادی، که از شهر زلیتن در لیبی به دست آمده و صحنه‌ای از یک نبرد گلادیاتوری را نشان می‌دهد.
نیو ورلد چاینا لند

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت تابعه
نماد سهام شرکت: SEHK: 917
صنعت: املاک و مستغلات
بنا نهاده: ۲۸ اوت ۱۹۹۶؛ ۲۸ سال پیش (۱۹۹۶-28}})
بنیانگذاران: نیو ورلد دیولاپمنت
محدودهٔ فعالیت: سرزمین اصلی چین
نیو ورلد چاینا لند (انگلیسی: New World China Land) شرکت املاک چینی است، که در سال ۲۰۰۰ تأسیس شد.
مرغ کارتر

| مرغ کارتر | مرغ کارتر |
| --- | --- |
مرغ کارتر، Carterornis: مرغ کارتر، Carterornis
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
زیرشاخه:: مهره‌داران
فروشاخه:: آرواره‌داران
بالارده:: چهاراندامان
رده:: پرندگان
زیررده:: نوآروارگان
بالاراسته:: نوپرندگان
راسته:: گنجشک‌سانان
تیره:: مگس‌گیر شهریار
مرغ کارتر (نام علمی: Carterornis) نام یک سرده از خانواده مگس‌گیر شهریار است.
گونه ها

شهریارک گوش‌سفید (Carterornis leucotis)
شهریارک سفیدقفا (Carterornis pileatus)
شهریارک زرین (Carterornis chrysomela)
یایجی

| یایجی | یایجی |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
یایجی: یایجی
مختصات: ۳۸°۵۶′۳۴″ شمالی ۴۵°۴۳′۵۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۹۴۲۷۸°شمالی ۴۵٫۷۳۱۹۴°شرقی﻿ / 38.94278; 45.73194: مختصات: ۳۸°۵۶′۳۴″ شمالی ۴۵°۴۳′۵۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۹۴۲۷۸°شمالی ۴۵٫۷۳۱۹۴°شرقی﻿ / 38.94278; 45.73194
کشور:  جمهوری آذربایجان
جمهوری خودمختار: نخجوان
شهرستان: شهرستان جلفا
جمعیت (۲۰۰۵)[نیازمند منبع]: جمعیت (۲۰۰۵)[نیازمند منبع]
 • کل: ۵۹۷۹
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AZT)
یایجی (به ترکی آذربایجانی: Yaycı) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان جلفا واقع شده‌است. یایجی ۵٬۹۷۹ نفر جمعیت دارد. این منطقه مسکونی در ساحل شمالی رود ارس و در مجاورت مرز ایران قرار دارد. اکثر ساکنان یایچی به مشاغل مرتبط با کشاورزی و دامداری مشغول‌اند.
۴۵۷ (قمری)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
سده: : سده ۴ - سده ۵ - سده ۶
دهه::  ۴۲۰  ۴۳۰  ۴۴۰  ۴۵۰  ۴۶۰  ۴۷۰  ۴۸۰  
سال:: ۴۵۴ ۴۵۵ ۴۵۶ - ۴۵۷ - ۴۵۸ ۴۵۹ ۴۶۰
۴۵۷ (قمری)، چهارصد و پنجاه و هفتمین سال در گاهشماری هجری قمری است. اول محرم این سال برابر با نوزدهم دسامبر سال ۱۰۶۴ میلادی است.
یواس‌اس یوما

یواس‌اس یوما ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
یواس‌اس یوما (ای‌تی-۹۴)
یواس‌اس یوما (وای‌تی‌ام-۷۴۸)
یواس‌اس یوما (۱۸۶۵)
زبان اشاره ژاپنی

| زبان اشاره ژاپنی | زبان اشاره ژاپنی |
| --- | --- |
日本手話 Nihon Shuwa: 日本手話 Nihon Shuwa
زبان بومی در: ژاپن
شمار گویشوران: ۳۲۰۰۰۰  (۱۹۸۶)
تبار: خانواده زبان اشاره ژاپنی  زبان اشاره ژاپنی
وضعیت رسمی: وضعیت رسمی
تنظیم‌شده توسط: فدراسیون ناشنوایان ژاپن
کدهای زبان: کدهای زبان
ایزو ۳–۶۳۹: jsl
گلاتولوگ: japa1238
زبان اشاره ژاپنی (日本手話) زبان اشاره‌ای است که توسط ناشنوایان و کم شنوایان در ژاپن استفاده می‌شود. این زبان همانند زبان ژاپنی یک زبان طبیعی است.
مرد ذرتی: قهرمان سبزیجات آمریکا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کارگردان: Barak Epstein
تهیه‌کننده: Barak Epstein
نویسنده: Barak Epstein
بازیگران: مایک وب ملیسا بکلر آدام لاچارت جیمز هوک
موسیقی: جیمز هوک مایک وب
فیلم‌بردار: رابرت جانسون
تدوین‌گر: مایکل فلیتوود
توزیع‌کننده: WorldWide International Picture Studios
تاریخ‌های انتشار:  ۱۰ مارس ۲۰۰۱ (۲۰۰۱-۰۳-۱۰)  
کشور: آمریکا
زبان: انگلیسی 
مرد ذرتی: قهرمان سبزیجات آمریکا (انگلیسی: Cornman: American Vegetable Hero) فیلمی در ژانر کمدی و ابرقهرمانی است که در سال ۲۰۰۱ منتشر شد.