stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تراژدی ۹ آوریل
پیش درآمد

در جمهوری شوروی سوسیالیستی گرجستان، جنبش ضد شوروی در سال ۱۹۸۸ فعال‌تر شد. گروه‌های سیاسی مخالف اتحاد جماهیر شوروی تظاهرات و تجمعات متعددی را در تفلیس ترتیب دادند. درگیری بین دولت شوروی و ملی‌گرایان گرجی رخ داد، پس از به اصطلاح مجمع لیخنی در ۱۸ مارس ۱۹۸۹، زمانی که چندین هزار تن از مردم منطقه آبخاز خواستار جدایی از جمهوری شوروی سوسیالیستی گرجستان و بازگرداندن وضعیت جمهوری اتحادیه در سال‌های ۱۹۲۱ – ۱۹۳۱ شدند، عمیق‌تر شد. در پاسخ، گروه‌های ضد شوروی مجموعه‌ای از جلسات غیرقانونی و ممنوعه را در سراسر جمهوری ترتیب دادند و مدعی شدند که دولت شوروی از جدایی‌طلبی آبخاز برای مخالفت با جنبش طرفدار استقلال گرجستان استفاده می‌کند تا از این اتفاق جلوگیری کند.
اعتراضات مردمی در ۴ آوریل ۱۹۸۹ به اوج خود رسید، زمانی که ده‌ها هزار گرجی در مقابل خانه دولت (ساختمان مجلس در تفلیس) در خیابان روستاولی در تفلیس تجمع کردند. معترضان به رهبری کمیته استقلال ( شامل مراب کوستاوا، زویاد گامساخوردیا، گیورگی چانتوریا، ایراکلی باتیاشویلی، ایراکلی تسرتلی و دیگران) تظاهرات مسالمت‌آمیزی ترتیب دادند که بخشی از آن، اعتصاب غذا بود. آن‌ها و خواستار مجازات جدایی طلبان آبخازستان و بازگرداندن استقلال به گرجستان بودند.
مقامات محلی شوروی کنترل اوضاع را در پایتخت (تفلیس) از دست دادند و نتوانستند اعتراضات را به خوبی مهار کنند. جمبر پاتیاشویلی، دبیر اول حزب کمونیست گرجستان، از رهبری اتحاد جماهیر شوروی خواست تا برای برقراری نظم و مقررات منع آمد و شد، نیروهای خود را به این منطقه گسیل دهد.
تظاهرات

در شامگاه ۸ آوریل ۱۹۸۹، سرهنگ ژنرال ایگور رودیونوف ، فرمانده ناحیه نظامی ماوراء قفقاز شوروی، به نیروهای خود دستور بسیج را داد. لحظاتی پیش از یورش ارتش سرخ شوروی، پاتریارک (رهبر مذهبی) گرجی‌ها، ایلیا دوم به تظاهرکنندگان خطاب کرد و از آنها خواست تا خیابان روستاولی و مجاورت خانه دولت را به دلیل خطری که در طول روز پس از ظهور تانک‌های شوروی در نزدیکی خیابان انباشته شده بود، ترک کنند. تظاهرکنندگان حتی پس از درخواست پاتریارک از متفرق شدن خودداری کردند. سپس یگان‌های شبه نظامی گرجی (پلیس) محلی درست پیش از آغاز عملیات خلع سلاح شدند.
در ۹ آوریل، ساعت ۳:۴۵ بامداد، نفربرهای زره پوش شوروی و سربازان تحت فرماندهی ژنرال ایگور رودیونوف، فرستاده نظامی مسکو، منطقه تظاهرات را محاصره کردند.  رودیونوف بعداً در مصاحبه خود ادعا کرد که گروه‌هایی از شبه نظامیان گرجستانی با سنگ، زنجیر فلزی و میله به سربازان غیرمسلح حمله کردند و اینگونه یورش خود به مردم غیرمسلح را توجیه کرد.  سربازان شوروی از ژنرال رودیونوف دستوری دریافت کردند تا به هر وسیله‌ای که لازم باشد، خیابان را از تظاهرکنندگان خالی کرده و پاکسازی کنند.
یگان یورش شوروی، مسلح به باتوم و بیل نظامی (اسلحه مورد علاقه نیروهای ویژه شوروی )، به سمت تظاهرکنندگانی که در امتداد خیابان روستاولی حرکت می‌کردند، پیشروی کردند.  در طول پیشروی، سربازان با بیل حمله به تظاهرکنندگان را آغاز کردند و به هر کسی که ضربه می‌خورد جراحات جزئی و جدی وارد آوردند تا بتوانند منطقه را از تظاهرکنندگان تخلیه کنند.
یکی از قربانیان این یورش، دختری ۱۶ ساله بود که قصد داشت از دست سربازان در حال پیشروی دور شود اما در نزدیکی پله‌های ساختمان دولتی تحت تعقیب قرار گرفت و با ضرب و شتم کشته شد. سربازان ارتش سرخ، ضرباتی سنگین به سر و سینه‌اش وارد کرده بودند. در نهایت جنازه وی بدست مادرش از منطقه بیرون کشیده شد. تلاش مادرش برای بردن جنازه وی به بیرون از خیابان روستاولی باعث شد تا او نیز مورد حمله قرار گرفته و زخمی شود. این حمله به‌ویژه خشونت‌آمیز در ویدئویی از بالکن یک ساختمان واقع در طرف دیگر خیابان ضبط شده بود. این ویدئو پس از آن به عنوان مدرک در کمیسیون پارلمانی آناتولی سوبچاک، سیاستمدار شوروی در مورد بررسی رویدادهای ۹ آوریل ۱۹۸۹ مورد استفاده قرار گرفت. گزارش شده است که گروه‌هایی از سربازان شوروی به جای متفرق کردن جمعیت، به تعقیب  معترضین پرداخته بودند.
در راستای متفرق کردن معترضین، از گاز CN و CS علیه آن‌ها استفاده شد.  استفراغ، مشکلات تنفسی و فلج ناگهانی سیستم عصبی بر اثر این گاز در بین معترضین گزارش شده بود.
افسران پلیس غیرمسلح تلاش کردند تا گروه وحشت زده تظاهرکنندگان را از منطقه تخلیه کنند، اما ویدئویی که به طور مخفیانه توسط روزنامه‌نگاران مخالف گرفته شد که نشان می‌داد سربازان به پزشکان و کارکنان اورژانس اجازه کمک به مجروحان را نمی‌دادند. حتی آمبولانس‌ها نیز توسط سربازان در حال پیشروی مورد حمله قرار گرفت و باعث کاهش سرعت رسیدگی به مجروحین شد.  تصویر مرد جوانی که با چوب یک تانک را می‌کوبد، در فیلم گرفته شده بود. همین تصویر در نهایت به نمادی برای جنبش ضد شوروی در گرجستان تبدیل شد.
قربانیان

ازدحام جمعیت هنگام گریز مردم از یورش یگان‌های شوروی منجر به کشته شدن ۱۹ نفر از جمله ۱۷ زن شد. کالبد شکافی انجام شده بر روی قربانیان به این نتیجه رسید که علت مستقیم مرگ همه کسانی که فوت کرده‌اند، به استثنای یک مورد آسیب جدی جمجمه و مغز، خفگی (خفگی) ناشی از فشردگی بدن و استنشاق مواد شیمیایی بوده است که در گازهای CN و NS وجود داشته است.
در ۱۱ آوریل، تلویزیون ملی گرجستان اجساد ۱۷ زن را که با خشونت کشته شده بودند، منتشر کرد که وحشی‌گری ادعا شده توسط سربازان شوروی را نشان می‌داد. در این تصاویر چهره زنان کشته شده به دلیل جراحات زیاد به صورت و ضربات وارده به سر به سختی قابل شناسایی بود. دولت اتحاد جماهیر شوروی در بیانیه‌ای تظاهرکنندگان را مسئول کشته شدن ۲۰ نفر دانست و مدعی شد که در هنگام فرار از سربازان شوروی در حال پیشروی، به دلیل وحشت و ترس در حالی‌که داشتند عقب‌نشینی می‌کردند، یکدیگر را زیر پا گذاشته‌اند تا بگریزند.  از قضا در این مورد حقیقتی وجود داشت، چرا که نیروهای شوروی پیش از ورود به محدوده، همه‌ی راه‌های خروجی از منطقه را به جز یک گذرگاه باریک مسدود کرده بودند، که فرار از منطقه را دشوار می‌کرد و باعث درهم شکستن جمعیت و فشار فراوان به معترضین می‌شد و همین احتمالاً منجر به خشونت دفاعی مذبوحانه توسط تظاهرکنندگان شده بود.
گزارش های تحقیقی

تمامی گزارش‌های رسمی منتشر شده توسط شوروی، بدون کم و کاست تنها معترضین را مسئول ایجاد درگیری خونین در تفلیس معرفی می‌کردند. آنها مدعی بودند که سربازان شوروی توسط معترضین گرجی با چوب و چاقو مورد حمله قرار گرفتند.  به گزارش تاس، سربازان دستور عدم استفاده از سلاح‌های خود را انجام دادند، اما افراط‌گرایان با تکه‌های فلزی، آجر و چوب به آن‌ها حمله کردند. تاس تظاهرکنندگان را تحریک‌کننده درگیری‌های قومیتی و خواهان سرنگونی دولت (سوسیالیستی تحت حمایت شوروی) گرجستان توصیف کرد. میخائیل گورباچف، دبیر کل حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی و رهبر شوروی، "اقدامات افراد غیرمسئول" را به دلیل تلفات جانی به شدت محکوم کرد. او گفت که این ناآرامی ها به دنبال سرنگونی دولت گرجستان و ایجاد تنش قومی در گرجستان است. همچنین سخنگوی وزارت امور خارجه شوروی در این باره گفت که این درگیری‌ها توسط "ملی‌گرایان سرسخت، افراط‌گرایان و ماجراجویان سیاسی که از دموکراسی‌سازی به ضرر سیاست جدید باز بودن ما (شوروی) و جامعه ما سوءاستفاده می‌کنند" آغاز شد.
سپس یک کمیسیون پارلمانی برای بررسی وقایع ۹ آوریل ۱۹۸۹ در تفلیس توسط آناتولی سوبچاک، عضو کنگره نمایندگان خلق اتحاد جماهیر شوروی راه‌اندازی شد. پس از پیگیری و بررسی کامل مجموعه اتفاقات، کمیسیون ادعای دولت شوروی را مبنی بر مرگ و میر ناشی از زیر پا گذاشتن بوده است تایید کرد، اما آنها یکی دیگر از عوامل موثر این فاجعه خونین، یعنی مواد شیمیایی مورد استفاده علیه تظاهرکنندگان را نیز اعلام کرده بودند. این سازمان ارتش سرخ را که با تلاش برای متفرق کردن معترضین باعث کشته شدن آن‌ها شده بودند، محکوم کرد. گزارش این کمیسیون در نهایت به کارگیری از قدرت نظامی در برابر تظاهرات و ناآرامی‌های داخلی در اتحاد جماهیر شوروی را دشوارتر کرد. گزارش سوبچاک شرح مفصلی از خشونتی که علیه تظاهرکنندگان به کار گرفته شد را ارائه کرد و پیگرد کامل پرسنل نظامی مسئول رویداد ۹ آوریل را به دولت پیشنهاد داد.
واکنش ها

یک روز پس از این اتفاقات در ۱۰ آوریل، دولت شوروی بیانیه‌ای صادر و تظاهرکنندگان را به ایجاد ناآرامی و خطر برای امنیت عمومی متهم کرد.
در ۱۰ آوریل، در اعتراض به سرکوب تظاهرات مسالمت‌آمیز گرجی‌ها توسط ارتش سرخ، تفلیس و بقیه گرجستان اعتصاب کردند و ۴۰ روز عزای عمومی اعلام شد. مردم مجموعه‌های انبوهی از گل‌ها را به محل قتل‌ها‌آوردند. علیرغم اعلام وضعیت فوق‌العاده، تظاهرات ادامه یافت.
در نتیجه این رویداد، دولت سوسیالیستی گرجستان استعفا داد. مسکو مدعی شد که نخست تظاهرکنندگان به سربازان شوروی حمله کردند و سربازان مجبور شدند حمله‌ی معترضین را دفع کنند. همچنین در نخستین کنگره نمایندگان خلق شوروی (مه – ژوئن ۱۹۸۹) میخائیل گورباچف تمام مسئولیت را از دولت سلب کرد و تقصیر را کاملا به گردن ارتش انداخت. افشاگری‌های رسانه‌های لیبرال شوروی و همچنین یافته‌های کمیسیون تحقیق آناتولی پرسترویکا ، معاون آناتولی سوبچاک، که در کنگره دوم دسامبر ۱۹۸۹ گزارش شده بود، در نهایت باعث شرمساری تندروهای شوروی و رهبری ارتش شد که در این رویداد دخیل بودند.
میراث

تراژدی ۹ آوریل منتج شد تا مخالفت گرجستان را با قدرت شوروی رادیکال شود. چند ماه بعد، جلسه شورای عالی اتحاد جماهیر شوروی گرجستان، که در ۱۷ تا ۱۸ نوامبر ۱۹۸۹ برگزار شد، رسماً اشغال را محکوم کرد. همچنین در پی استعفای دولت سوسیالیستی در گرجستان، به الحاق دوباره جمهوری دموکراتیک گرجستان به روسیه شوروی بر اساس قوانین سال ۱۹۲۱ رأی داد.
وقایع ۹ آوریل همچنین باعث به اصطلاح "سندرم تفلیس" شد. نشانه این سندرم عدم تمایل افسران و سربازان نظامی به اتخاذ هر گونه تصمیم تاکتیکی یا حتی اطاعت از دستورات از مقام بالاتر بود، به ویژه دستوراتی که بدون ردپای واضح با قبول مسئولیت مقام بالاتر بود. این سندرم به دلیل امتناع رهبری شوروی از قبول مسئولیت دستورات پاکسازی و متفرق کردن معترضین در میدان و گزارش کمیسیون و انتقاد شواردنادزه از ارتش به طور کلی به وجود آمده بود و سربازان میلی به اقدامی نظامی در تفلیس نداشتند. «سندرم تفلیس» در سال‌های آینده، به‌ویژه پس از حوادث باکو و ویلنیوس، به گسترش ادامه داد و در سال ۱۹۹۱ به امتناع سربازان از جلوگیری از تظاهرات در جریان کودتای اوت ۱۹۹۱ به شدت موثر بود.
در ۳۱ مارس ۱۹۹۱، مردم گرجستان در یک همه‌پرسی با اکثریت قاطع به استقلال و خروج از اتحاد جماهیر شوروی رأی آری دادند. این انتخابات مشارکتی ۹۰٫۵ درصدی داشت و تقریباً ۹۹ درصد شرکت‌کنندگان به استقلال گرجستان رأی دادند. در ۹ آوریل، دومین سالگرد فاجعه، شورای عالی جمهوری گرجستان حاکمیت و استقلال گرجستان از اتحاد جماهیر شوروی را رسما اعلام کرد.
از نماد یادبود قربانیان این فاجعه در محل سرکوب در خیابان روستاولی تفلیس در ۲۳ نوامبر ۲۰۰۴ رونمایی شد.
ژانویه سیاه
انقلاب‌های ۱۹۸۹
تظاهرات ۱۹۵۶ گرجستان ، کشتار ۹ مارس ۱۹۵۶ در تفلیس
تظاهرات ۱۹۷۸ گرجستان
رویدادهای ژانویه ، ۱۹۹۱ در لیتوانی
The Barricades ، ۱۹۹۱ در لتونی
جلوقسان
قتل عام نووچرکاسک
لینک های خارجی

قطعنامه مجمع بالتیک در مورد رویدادهای گرجستان در ۹ آوریل ۱۹۸۹
تراژدی ۹ آوریل ۱۹۸۹ و مسئله آبخازیا
مستند روستاوی ۲ درباره وقایع ۱۹۸۹ (شامل فیلم اصلی)
گزارش کمیسیون تحقیق سوبچاک (به زبان روسی) بایگانی‌شده  در ۲۰۱۸-۰۸-۱۹ توسط Wayback Machine  </link>
چشم طوفان: انقلاب شوروی گرجستان. مستند ساخته سیمئون اسمیت.
1989 سال ۹ آوریل تراژدی از ۳۱ سال کامل شد
الگو:Eastern Bloc
| ن ب ودرگیری‌های نظامی پساجنگ سرد در اروپا | ن ب ودرگیری‌های نظامی پساجنگ سرد در اروپا |
| --- | --- |
اروپای شرقی:  جنگ ترانس‌نیستریا  1993 Russian constitutional crisis  April 2009 Moldovan parliamentary election protests  انقلاب ۲۰۱۴ میلادی اوکراین  مداخله نظامی روسیه در اوکراین ۲۰۱۴  الحاق کریمه به فدراسیون روسیه  جنگ در دونباس 
اروپای غربی:  Basque conflict  The Troubles  Dissident Irish Republican campaign ISIL-related terror attacks in France 
جنگ‌های یوگسلاو:  جنگ ده‌روزه  جنگ استقلال کرواسی  جنگ بوسنی  جنگ کروات‌ها-بوسنیایی‌ها 
اروپای جنوب شرقی (بعد از جنگ‌های یوگسلاوی):  Albanian Civil War  جنگ کوزوو  Albania–Yugoslav border incident (آوریل ۱۹۹۹)  Insurgency in the Preševo Valley  2001 insurgency in the Republic of Macedonia  2004 unrest in Kosovo  2012 Republic of Macedonia inter-ethnic violence 
قفقاز شمالی:  East Prigorodny Conflict  Chechen–Russian conflict  جنگ اول چچن  جنگ قره‌باغ  War of Dagestan  جنگ دوم چچن  War in Ingushetia  Insurgency in the North Caucasus 
قفقاز جنوبی:  South Ossetia War (۱۹۹۱–۹۲)  Georgian Civil War (1991–93)  Abkhaz–Georgian conflict (1989–present) جنگ آبخاز 1992–93  1998  Pankisi Gorge crisis (2002–04)  جنگ اوستیای جنوبی ۲۰۰۸  مناقشه قره‌باغ (۱۹۸۸–تاکنون) جنگ قره‌باغ (۱۹۸۸–۹۴)  جنگ قره‌باغ ۲۰۱۶  Abkhazian Revolution (2014) 
الگو:Human stampedes
یک مجسمه یادبود در خارج از ساختمان پارلمان (تصویر ۲۰۱۹)
اخلمد

مکان
| اخلمد | اخلمد |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۶°۳۵′۳۹″شمالی ۵۸°۵۶′۴۴″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۵۹۴۱۶۷°شمالی ۵۸٫۹۴۵۵۵۶°شرقی﻿ / 36.594167; 58.945556: مختصات: ۳۶°۳۵′۳۹″شمالی ۵۸°۵۶′۴۴″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۵۹۴۱۶۷°شمالی ۵۸٫۹۴۵۵۵۶°شرقی﻿ / 36.594167; 58.945556
استان: خراسان رضوی
شهرستان: چناران
بخش: بخش مرکزی
دهستان: چناران
جمعیت: ۳۰۵ نفر (سرشماری ۹۵)
اَخلَمَد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان چناران در استان خراسان رضوی ایران است.
در منطقه شمال غربی شهر مشهد، در فاصله تقریبی ۸۵ کیلومتر با گذر از شهرستان چناران و حدود ۲۴ کیلومتر به سمت شمال، روستای اخلمد واقع شده است. این روستا در محیطی کوهستانی واقع شده و دارای جاذبه‌های گردشگری است.
پیشینه

بر اساس افسانه‌ای که در مورد تاریخ این روستا روایت شده است، در دوران حمله اعراب به خراسان، مردم برای پناهگاه و امان از سپاهیان دشمن به دره این روستا فرار کردند. هنگامی که خطر گسترده بود، به منظور اطلاع‌رسانی به دیگران، مردم به یکدیگر می‌گفتند: «خاد آمد، خالد آمد» که به مرور زمان، نام اخلمد برای این روستا شناخته شد.
روستای اخلمد در چناران با قدمتی طولانی، به دلیل استفاده از مصالح مدرن در بازسازی خانه‌ها، با تهدید جدی در بافت تاریخی خود مواجه است. این روستا که به عنوان منطقه نمونه گردشگری شناخته می‌شود، سالانه پذیرای بیش از دو تا سه میلیون مسافر است. با این حال، استفاده از مصالح غیربومی در ساخت‌وسازها، منظر و اصالت روستا را تهدید می‌کند. در حال حاضر بیش از ۶۰ تا ۷۰ درصد بافت روستا دست‌نخورده باقی مانده است. با این وجود، ساخت‌وسازهای جدید و استفاده از مصالح مدرن، جذابیت روستا را کاهش داده و تهدیدی جدی برای آن محسوب می‌شود.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت اخلمد علیا ۳۸۷ نفر (در ۱۳۶ خانوار) بوده است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۵ | ۵۴۴ | —     |
| ۱۳۹۰ | ۳۸۷ | ۲۸٫۹٪− |
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت اخلمد سفلی ۱۱۳ نفر (در ۳۵ خانوار) بوده است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۵ | ۱۴۸ | —     |
| ۱۳۹۰ | ۱۱۳ | ۲۳٫۶٪− |
گردشگری

روستای اخلمد یکی از روستاهای مهم گردشگری بین‌المللی در شهرستان چناران است که سالانه بیش از یک میلیون گردشگر داخلی و خارجی را به خود جذب می‌کند. این روستا علاوه بر جاذبه‌های طبیعی مانند آبشار و طبیعت کوهستانی، دارای آثار تاریخی با قدمتی چند هزار ساله نیز می‌باشد.
اخلمد، با گذشت عده‌ای سال، قدمتی چند هزار ساله دارد و از نظر تاریخی و فرهنگی بسیار ارزشمند است. این روستا دارای گل‌ها، گیاهان و درختان غنی از جمله باغ‌های انبوه میوه و درختان بلوط و … است. به همین دلیل، این منطقه به درختان میوه بویژه سیب و آبشار اخلمد که آبشار نسبتا بلندی است، معروف است.
اقامتگاه بوم‌گردی خورشید اخلمد، به عنوان یازدهمین اقامتگاه بوم‌گردی شهرستان چناران، در این روستا افتتاح شده است. این اقامتگاه با ظرفیت بیش از ۳۰ نفر، دارای امکاناتی نظیر سوئیت، اتاق، چایخانه و مرکز فروش گیاهان دارویی است. روستاهای چناران به دلیل معماری پلکانی و بافت قدیمی خود، از جمله روستاهای بقمچ، گاش، اندیشش، گاه و فریزی، نقش مهمی در جذب گردشگران دارند.
منشآت قائم مقام فراهانی

منشآت قائم مقام فراهانی عنوان کتابی است مشتمل بر برخی نوشته‌های قائم مقام فراهانی که به دستور و تدبیر شاگرد او، حاج فرهاد میرزا معتمدالدوله قاجار در سال ۱۲۸۰ گردآوری و در سال ۱۲۹۴ برای نخستین بار چاپ شد. این اثر دارای نثری زیبا و ادبی است و در دوره‌ای منتشر شد که نهضت بازگشت ادبی ظهور کرده بود و نویسندگان و شاعران شیوه اطناب و مصنوع‌نویسی را که از عهد صفوی متداول شده بود، کنار می‌گذاشتند.
نوشته‌هایی که در این کتاب آمده، مجموعه‌ای از متن‌ها و نامه‌نگاری‌هایی است که قائم مقام به واسطه شغل دیوانی خود انشاء کرده‌بود. اغلب این انشاها به نثر ساده و مرسل و به زبانی نزدیک به زبان محاوره نوشته شده‌اند و دستمایه‌های طنز نیز در آن‌ها به چشم می‌خورد.
منشآت، از جمله آثاری است که به عقیده کارشناسان ادبیات فارسی با الهام گرفتن از گلستان سعدی نوشته شده‌است.
اوریت، ماساچوست

اوِریت، ماساچوست
مکان
| Everett, Massachusetts | Everett, Massachusetts |
| --- | --- |
شهر: شهر
Everett in winter: Everett in winter
Location in Middlesex County in Massachusetts: Location in Middlesex County in Massachusetts
ایالت: ماساچوست
شهرستان: میدلسکس
سال بنیان‌گذاری: ۱۶۳۰
سال شهر شدن: ۱۸۷۰
حکومت: حکومت
 • نوع: Mayor-council city
 • شهردار: Carlo DeMaria, Jr.
مساحت: مساحت
 • کل: ۳٫۷ مایل مربع (۹٫۵ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۳٫۴ مایل مربع (۸٫۸ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۳ مایل مربع (۰٫۷ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۰ فوت (۳ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۴۱۶۶۷
 • تراکم: ۱۲٬۲۵۵٫۰/مایل مربع (۴٬۷۳۴٫۹/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
کد پستی: ۰۲۱۴۹
کد منطقه: 617 / ۸۵۷
کد FIPS: ۲۵-۲۱۹۹۰
GNIS feature ID: ۰۶۱۲۷۳۹
وبگاه: http://www.cityofeverett.com/
اِوِریت (به انگلیسی: Everett) شهری در شهرستان میدلسکس ایالت ماساچوست می‌باشد که در سال ۱۸۷۰ بنیان‌گذاری شده‌است. این شهر در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۱٬۶۶۷ نفر جمعیت داشته‌است.
فهرست میراث جهانی در آرژانتین

| میراث جهانی در آرژانتین | میراث جهانی در آرژانتین |
| --- | --- |
 :  
اطلاعات: اطلاعات
کشور: آرژانتین
تاریخ ثبت: ۲۳ اوت ۱۹۷۸
آثار ثبت شده: ۱۲
فهرست آزمایشی: ۹
وبگاه: ar
میراث جهانی در آرژانتین تا تاریخ ۲۰۲۳ شامل دوازده اثر ثبت شده در کشور آرژانتین توسط میراث جهانی یونسکو است.
سایت‌های سازمان میراث جهانی آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد، یونسکو، مکان‌هایی هستند که دارای اهمیت فرهنگی یا طبیعی هستند، همان‌طور که در پیمان‌نامه میراث جهانی یونسکو، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده، شرح داده شده‌است. آرژانتین این پیمان‌نامه را در جمعه، ۲۳ اوت ۱۹۷۸ پذیرفت و از آن هنگام، مکان‌های طبیعی و فرهنگی آرژانتین واجد شرایط برای گنجانده شدن در فهرست میراث جهانی هستند.
آرژانتین در اکتبر ۱۹۸۱، اولین سایت خود، پارک ملی لس‌گلاسیرز، را در پنجمین جلسه کمیته میراث جهانی در سیدنی استرالیا، به فهرست افزود. تا تاریخ ۲۰۲۲, ۳ اثر به عنوان میراث فرهنگی ناملموس و ۱۲ سایت به عنوان میراث جهانی، شامل ۷ میراث فرهنگی و ۵ میراث طبیعی، در فهرست میراث آرژانتین ثبت شده‌اند. همچنین ۹ سایت دیگر به عنوان فهرست آزمایشی معرفی شده‌اند که هنوز یونسکو آن‌ها را حائز صلاحیت ندانسته‌است.
موقعیت جغرافیایی

پارک ملی لس‌گلاسیرز
زیارتگاه‌های مبلغان مسیحی در گورانی
پارک ملی ایگوآزو
غار دست‌ها
شبه‌جزیره والدس
پارک ایالتی ایسکی‌گوآلاستو/پارک ملی تالامپایا
ساختمان یسوعی و مزرعه کوردوبا
شیاره هوماهواکا
سیستم جاده‌ای اینکا
خانه کروتچت
پارک ملی لوس آلرسز
کوشه (بردسکن)

مکان
| کوشه | کوشه |
| --- | --- |
روستا: روستا
آب‌انبار کوشه: آب‌انبار کوشه
مختصات: ۳۵°۰۹′۲۰″شمالی ۵۷°۵۸′۲۳″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۱۵۵۶°شمالی ۵۷٫۹۷۳۱°شرقی﻿ / 35.1556; 57.9731: مختصات: ۳۵°۰۹′۲۰″شمالی ۵۷°۵۸′۲۳″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۱۵۵۶°شمالی ۵۷٫۹۷۳۱°شرقی﻿ / 35.1556; 57.9731
استان: خراسان رضوی
شهرستان: بردسکن
بخش: شهرآباد
دهستان: شهرآباد
جمعیت: ۱۶۲۷ نفر (سرشماری ۹۵)
کوشه نام روستایی از توابع بخش شهرآباد شهرستان بردسکن در استان خراسان رضوی است. این روستا در دهستان شهرآباد قرار دارد و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱٬۷۶۸ نفر (۴۱۹ خانوار) بوده است.
آثار تاریخی > مسجد جامع کوشه

مقالهٔ اصلی: مسجد جامع کوشه
مسجد جامع روستای کوشه مربوط به دوره قاجار است و در روستای کوشه واقع شده است. این اثر در تاریخ ۱۰ دی ۱۳۸۱ با شمارهٔ ثبت ۶۶۵۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. فضای درونی مسجد متشکل از ۶ شبستان ستون دار با پایه‌های چهارضلعی به ابعاد ۱/۶۰ متر ساخته شده است و بر رأس پایه‌ها گنبدی با ظاهر ساده و بسیار زیبا با آجر که نمادی از مأذنه می‌باشد به چشم می‌خورد در درون حجره دوم محرابی در وسط ستون با گچ بری ساده تزئین شده این بناء به همت خانمی به نام معصومه فرزند علی جمعه همسر مرحوم محسن نژاد با پول چرخ ریسی به سال ۱۲۹۴ هجری شمسی ساخته شده و هنوز مورد توجه مردم است ونماز جماعت در آن اقامه می‌شود.
آثار تاریخی > آب‌انبار کوشه

مقالهٔ اصلی: آب‌انبار کوشه
آب‌انبار روستای کوشه مربوط به اواخر دوره قاجار است و در روستای کوشه واقع شده است. این اثر در تاریخ ۱۰ دی ۱۳۸۱ با شمارهٔ ثبت ۶۶۵۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
اورینت، داکوتای جنوبی

مکان
| Orient, South Dakota | Orient, South Dakota |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
Location in Faulk County and the state of داکوتای جنوبی: Location in Faulk County and the state of داکوتای جنوبی
State: داکوتای جنوبی
شهرستان: Faulk
Founded: 1887
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۳۰ مایل مربع (۰٫۷۸ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۲۹ مایل مربع (۰٫۷۵ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰۱ مایل مربع (۰٫۰۳ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۶۰۸ فوت (۴۹۰ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۶۳
 • برآورد (2011): ۶۳
 • تراکم: ۲۱۷٫۲/مایل مربع (۸۳٫۹/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
کد منطقه: 605
FIPS code: 46-47460
GNIS feature ID: 1256902
اورینت(به انگلیسی: Orient) شهری در ایالت داکوتای جنوبی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶۳ نفر بوده‌است.
آمیلی تاشیدور

در این مقاله،  نام خانوادگی اول یا پدری است. نام خانوادگی دوم یا مادری نیز  است که معمولا توسط حرف ربط «ئی» (به معنای «و») به هم وصل می‌شوند.
| آمیلی تاشیدور | آمیلی تاشیدور |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: آمیلی تاشیدور ئی بیلادلاکس
زادهٔ: ۲۲ دسامبر ۱۹۳۲
درگذشت: ۱۹ ژوئن ۲۰۱۲ (۷۹ سال) بارسلون، اسپانیا
ملیت: کاتالان‌، اسپانیایی
پیشه‌ها:  آموزگار  متخصص پداگوژی  نویسنده  روزنامه‌نگار 
امضاء: امضاء
آمیلی تاشیدور ئی بیلادلاکس (کاتالونیایی: Emili Teixidor i Viladecàs؛ ‏ ۲۲ دسامبر ۱۹۳۲ – ۱۹ ژوئن ۲۰۱۲) نویسنده، فیلم‌نامه‌نویس، روزنامه‌نگار، متخصص پداگوژی و آموزگار کاتالان اهل اسپانیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به نان سیاه اشاره نمود.
وی بابت فعالیت‌های فرهنگی‌اش برندهٔ جوایزی همچون جایزه کرئو د سان جردی شده است.
اسلام‌آباد (کرج)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
اسلام‌آباداسلام‌آباد: اسلام‌آباداسلام‌آباد
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
شهرستان: کرج
شهر: کرج
نام محلی: زورآباد
جغرافیا: جغرافیا
جمعیت: ۳۰۰۰۰
مناطق همجوار:  شمال:عظیمیه  شرق:حصار  جنوب: مرکز شهر کرج  غرب:جهانشهر 
منطقه: منطقه ۱ شهرداری کرج
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۲۶
اسلام‌آباد (به نام پیشین: زورآباد) یکی از محله‌های مسکونی کرج در شمال شهر کرج است این منطقه جزو منطقه ۱ کرج است.
این منطقه از مناطق حاشیه نشین‌ترین و فرسوده‌ترین مناطق استان البرز است. یک ششم بافت فرسوده استان البرز در این منطقه قرار دارد.
در این منطقه مشکلاتی از قبیل وجود بافت فرسوده بسیار، عرض کم و صعب العبور بودن معابر، فاضلاب نامطلوب، امنیت پایین وجود دارد و احتمال مرگ و میر بسیار زیاد است.
حسگر اکسیژن

یک سنسور اکسیزن سه سیم مخصوص خودرو ولو ۲۴۰ و خودروهای مشابه
حسگر اکسیژن یا سنسور لامبدا یک قطعه الکترونیکی است که نسبت اکسیژن موجود در یک گاز یا مایع را اندازه‌گیری می‌کند. این نسبت به نام نسبت لامبدا خوانده می‌شود. در موتور احتراق داخلی این سنسور نسبت اکسیژن موجود در گازهای خروجی از اگزوز را اندازه‌گیری می‌کند. مقادیر حاصل برای مدیریت موتور در سیستم‌های سوخت رسانی انژکتوری و کنترل آلاینده‌های حاصل از احتراق می‌رود. در واقع این حسگر میزان غنی یا رقیق بودن نسبت سوخت به هوای ارسال شده به موتور را اندازه‌گیری می‌کند. با استفاده از داده حسگر یک سیستم کنترلی فیدبک حلقه بسته مقدار سوخت ارسال شده به موتور را تصحیح می‌کند. این سنسور توسط شرکت بوش ابداع گردید و در دهه ۱۹۶۰ توسعه یافت.
ساختمان و عملکرد

جزء اصلی حس‌کننده این حسگر قطعه‌ای لوله‌ای شکل از جنس سرامیک زیرکونیا می‌باشد که توسط لایه‌ای نازک از پلاتین روکش شده‌است. این حسگر بر اساس پیل سوختی الکتروشیمیایی کار می‌کند و دارای یک طرف مبنا که در مجاورت با هوای اتمسفر قرار دارد و طرف دیگر در مجاورت گازهای اگزوز قرار می‌گیرد. دو الکترود آن یک ولتاژ متناسب با مقدار نسبت اکسیژن اگزوز به هوای آزاد ارسال می‌کند. هنگامی که مخلوط سوخت و هوا در حد استکیومتری است ولتاژ مبنا ۴۵۰mV تولید می‌شود وقتی سوخت رقیق است ولتاژ تا ۲۰۰mV کاهش می‌یابد. وقتی سوخت غنی است ولتاژ تا ۸۰۰mV افزایش پیدا می‌کند. ولتاژ تولید شده حسگر غیر خطی است و نکته مهم مقدار ثابت زمانی حسگر برای سرعت پاسخ واحد کنترل الکترونیکی برای تصحیح سوخت است.
روی اگزوز در مسیر گازهای خروجی اگزوز قرار دارد. در بعضی از خودروهای جدید دو عدد سنسور اکسیژن وجود دارد، یکی بعد از مانیفولد دود، قبل از مخزن کاتالیست و دیگری بعد از مخزن کاتالیست قرار دارد.
آسیب‌پذیری سنسور

آلودگی بیش از حد گازهای خروجی از موتور و وجود بخار آب و گاز بلو بای و ضربهٔ مکانیکی منجر به آسیب‌دیدگی و عدم عملکرد صحیح حسگر اکسیژن می‌شود.
عمر سنسور

هنگامی که عمر سنسور(سنسور اکسیژن) در حال اتمام باشد، عکس‌العمل آن نسبت به تغییرات همچون گذشته سریع نخواهد بود. و این موضوع منجر به اختلال در عملکرد سیستم‌هایی همچون موتور احتراق داخلی ،افزایش چشمگیر مصرف سوخت ،خام سوزی سوخت و در نتیجه بیرون آمدن  دود از خروجی اگزوز ،خرابی و کثیف شدن شمع ها ،انسداد مسیر کاتالیزور اگزوز و دراصطلاح خفه کار کردن موتور
کاربردهای علمی

در چند سال گذشته از سنسور اکسیژن در سیستم های گرمایشی خانگی با سوخت گاز از این سنسور استفاده شده تا در صورت انسداد مسیر دود کش وکمبود اکسیژن دستگاه را خاموش کند .
نمایش شماتیک سنسور اکسیژن از جنس دی‌اکسید زیرکنیوم
A planar wideband zirconia sensor (schematic picture)
یک دستگاه تحلیل گر اکسیژن گازهای تنفسی غواصی
فرانسواز پروو

| فرانسواز پروو | فرانسواز پروو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳ ژانویهٔ ۱۹۳۰ پاریس، فرانسه
درگذشت: ۳۰ نوامبر ۱۹۹۷ (۶۷ سال) پاریس، فرانسه
ملیت: فرانسوی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۴۹–۱۹۸۵
فرانسواز پرِوو (فرانسوی: Françoise Prévost‎؛ ‏ ۱۳ ژانویهٔ ۱۹۳۰ – ۳۰ نوامبر ۱۹۹۷) بازیگر اهل فرانسه بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است؛ می‌توان به بسوز، پسر، بسوز، ارواح مردگان، پاریس از آن ماست، سه تفنگدار، گوشه‌نشینان آلتونا، آن شب، باکره، عشق‌بازان و وقتی عشق شهوت است اشاره کرد.