شیمی در گذر زمان
پیش از سده ۱۷

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
گاه‌شمار شیمی پیش از سدهٔ ۱۷: گاه‌شمار شیمی پیش از سدهٔ ۱۷
|  | سال | رویداد |
|  | حدود ۳۰۰۰ پ.م | مصریان نظریه اوگدوود را تدوین می‌کنند یا «نیروهای اساسی» که همه چیز از آن تشکیل شده‌است که شامل ۸ اسطوره (خدایان آشوب) بود که قبل از خلق خورشید وجود داشته‌اند و به حالت خالی قبل از ایجاد جهان یا کیهان در اسطوره‌های آفرینش به «شکاف» اولیه ایجاد شده توسط جدایی اصلی بهشت و زمین اشاره دارد در واقع هشت خدای اولیه بود که در هرمپولیس پرستش می‌شدند. |
|  | ۱۲۰۰ پ.م | از تاپوتی بلاتیکالیم، به عنوان یک عطرساز و شیمی‌دان باستانی، در یک لوح گلی به خط میخی در میان‌رودان نام برده شده‌است. |
|  | ۴۵۰ پ.م | امپدوکلس ادعا می‌کند که همه چیز از چهار عنصر اولیه تشکیل شده‌است: زمین، هوا، آتش و آب که به موجب آن دو نیروی فعال و متضاد یعنی عشق و نفرت یا وابستگی و ضد تعارض بر این عناصر عمل می‌کنند و آنها را به اشکال بی‌نهایت متنوع ترکیب و تفکیک می‌کنند. |
|  | ۴۴۰ پ.م | لوسیپوس و دموکریتوس ایده اتم را مطرح می‌کنند، ذره‌ای غیرقابل تفکیک که تمام ماده از آن ساخته شده‌است. این ایده تا حد زیادی توسط فیلسوفان طبیعی به نفع دیدگاه ارسطو رد می‌شود. |
|  | حدود ۳۶۰ پ.م | افلاطون در نقل داستان آفرینش در گفت‌وگو با تیمائوس، از عناصر چهارگانه یاد می‌کند و آنها را عناصر تشکیل‌دهندهٔ گیتی نسبت می‌دهد که شامل بحث در مورد ترکیب معدنی و آلی بدن است و یک رساله اساسی در شیمی می‌باشد و بیان می‌کند که: خداوند آب و هوا را در وسط خاک و آتش قرار داد و بین همهٔ آنها تناسبی واحد برقرار ساخت […] به این ترتیب از پیوند این چهار عنصر، جسم جهان به وجود آمد و در سایهٔ تناسب، توازن و هماهنگی در درون آن حکمفرما گردید. |
|  | حدود ۳۵۰ پ.م | ارسطو با گسترش در امپدوکلس، ایده ماده را به عنوان ترکیبی از مواد و شکل مطرح می‌کند و نظریه پنج عنصر، آتش، آب، زمین، هوا و اثیر را شرح می‌دهد. این نظریه بیش از ۱۰۰۰ سال در سراسر جهان غرب پذیرفته شد.  |
|  | ۵۰ پ.م | لوکرتیوس، کتاب در طبیعت اشیاء، که شرح شاعرانه‌ای از ایده‌های مکتب اتم‌گرایی است را منتشر می‌کند. |
|  | حدود ۳۰۰ | زوزیموس پانوپولیس برخی از قدیمی‌ترین کتاب‌های شناخته شده در مورد کیمیاگری را می‌نویسد، مطالعه او روی ترکیب آب‌ها، حرکت، رشد، جسم و ترسیم ارواح و پیوند ارواح در بدن بود. |
|  | ۷۷۰ | ابوموسی جابر بن حیان ملقب به جابر، کیمیاگر ایرانی که «توسط بسیاری به عنوان پدر علم شیمی شناخته می‌شود»، یک روش آزمایشی اولیه را برای شیمی تدوین می‌کند و اسیدهای بیشماری از جمله هیدروکلریک اسید، نیتریک اسید، سیتریک اسید، استیک اسید، تارتاریک اسید و تیزاب سلطانی را جدا می‌کند. |
|  | ۱۰۰۰ | ابوریحان بیرونی و ابن سینا، شیمیدانان ایرانی، عمل کیمیاگری و نظریه انتقال فلزات را رد می‌کنند. |
|  | ۱۱۶۷ | استاد سالرنوس از دانشکده سالرنو برای اولین بار اشاراتی به تقطیر شراب می‌کند. |
|  | ۱۲۲۰ | رابرت گروستسته چندین تفسیر ارسطویی را منتشر می‌کند که در آن چارچوب اولیه روش علمی را ارائه می‌کند. |
|  | ۱۲۵۰ | تادئو آلدروتی تقطیر جزء به جزء را ایجاد می‌کند، که بسیار مؤثرتر از پیشینیان خود است. |
|  | ۱۲۶۰ | آلبرتوس ماگنوس، فیلسوف آلمانی آرسنیک و نقره نیترات را کشف می‌کند. او همچنین یکی از اولین منابع ارجاع شده به اسولفوریک اسید بوده‌است. |
|  | ۱۲۶۷ | راجر بیکن، کشیش و فیلسوف کتاب اپوس مأیوس را منتشر می‌کند، که برای نخستین بار روش علمی را ارائه می‌دهد، و حاوی نتایج آزمایش‌های او با باروت است. |
|  | ۱۳۱۰ | شبه جابر، کیمیاگر ناشناس اسپانیایی تحت نام جابر، چندین کتاب را منتشر کرد که این تئوری دیرینه را به وجود آورد که تمام فلزات از نسبت‌های مختلف گوگرد و جیوه تشکیل شده‌اند. وی یکی از اولین کسانی است که نیتریک اسید، تیزاب سلطانی و نیتریک اسید را توصیف می‌کند. |
|  | ۱۵۳۰ | پاراسلسوس مطالعه یاتروشیمی، زیر شاخه‌ای از کیمیاگری اختصاص داده شده تمدید حیات و مربوط به علم پزشکی و داروسازی را توسعه می‌دهد، که ریشه‌های صنعت داروسازی مدرن است. همچنین ادعا می‌شود که وی اولین کسی است که از کلمه شیمی استفاده کرده‌است. |
|  | ۱۵۹۷ | آندریاس لیباویوس کتاب درسی الکیمیا، از نخستین کتاب‌های درسی در زمینه شیمی را منتشر می‌کند. |