stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کوره آهنگری
تجهیزات آهنگری > انبر

از انبر برای نگه داشتن ایمن فلزات داغ توسط آهنگر استفاده می‌شود. در آهنگری ، قطعه کار را با انبر نگه می‌دارند تا عملیات مورد نیاز روی آن انجام شود. دهانه‌های انبر به‌طور معمول توسط آهنگر در اشکال مختلف ساخته می‌شود. یک آهنگر ممکن است بیست جفت انبر، یا حتی بیشتر داشته باشد، چنین چیزی اصلا غیرممول نیست. انواع مختلفی از انبر در بازار موجود است، مانند: انبر دم بسته، انبر دم باز، انبر دم گرد، انبر گازانبری، انبر دم جناغی، انبر همه‌کاره، انبر دم چارگوش و انبر فرفوژه.
کوره زغالی انفجار پایین
آتش کوره آهنگری برای کار گرم فلز
ساختار سندان
ابزارهای مختلف آهنگری سنتی
بالا: اسکنه نقطه‌ای، پایین: اسکنه سرد
آهنگر در حال استفاده از انبر
سوریا پراساتینفیمای

سوریا پراساتینفیمای (تایلندی: สุริยา ปราสาทหินพิมาย؛ زادهٔ ۲ آوریل ۱۹۸۰) بوکسور اهل تایلند است.
داویت هوهانیسیان

داویت هوهانیسیان (ارمنی: Դավիթ Հովհաննիսյան) وزنه‌بردار مرد اهل ارمنستان است که در مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری اروپا ۲۰۲۲ در تیرانا و مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری اروپا ۲۰۲۳ در ایروان موفق به کسب ۲ مدال طلا و مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری اروپا ۲۰۱۹ در باتومی موفق به کسب مدال برنز شد.
نتایج

| سال> سال.مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری جهان | مکان> مکان.مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری جهان | وزن> وزن.مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری جهان | یک ضرب (ک‌گ)> ۱.مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری جهان | یک ضرب (ک‌گ)> ۲.مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری جهان | یک ضرب (ک‌گ)> ۳.مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری جهان | یک ضرب (ک‌گ)> نتیجه.مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری جهان | یک ضرب (ک‌گ)> رتبه.مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری جهان | دوضرب (ک‌گ)> ۱.مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری جهان | دوضرب (ک‌گ)> ۲.مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری جهان | دوضرب (ک‌گ)> ۳.مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری جهان | دوضرب (ک‌گ)> نتیجه.مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری جهان | دوضرب (ک‌گ)> رتبه.مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری جهان | مجموع> مجموع.مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری جهان | رتبه> رتبه.مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری جهان |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۲۴ |  منامه، بحرین | ۹۶ ک‌گ | ۱۶۳ | ۱۶۷ | ۱۶۷ | ۱۶۳ | ۱۲ | ۲۰۲ | ۲۰۲ | انصراف | '  |  | '  | - |
مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری اروپا: مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری اروپا
| ۲۰۲۳ |  ایروان، ارمنستان | ۹۶ ک‌گ | ۱۶۵ | ۱۷۰ | ۱۷۲ | ۱۷۲ |  | ۲۰۰ | ۲۰۵ | - | ۲۰۵ |  | ۳۷۷ |  |
| ۲۰۲۲ |  تیرانا، آلبانی | ک‌گ | ۱۶۷ | ۱۷۱ | ۱۷۳ | ۱۷۱ |  | ۲۰۲ | ۲۰۳ | ۲۰۶ | ۲۰۶ |  | ۳۷۷ |  |
| ۲۰۲۱ |  مسکو، روسیه | ۹۶ ک‌گ | ۱۶۵ | ۱۶۵ | ۱۷۰ | ۱۶۵ | ۵ | ۱۹۵ | ۱۹۵ | ۱۹۵ | - | - | '  |  |
| ۲۰۱۹ |  باتومی، گرجستان | ۸۹ ک‌گ | ۱۵۵ | ۱۶۰ | ۱۶۵ | ۱۶۵ | ۲ | ۱۸۵ | ۱۹۲ | ۱۹۵ | ۱۹۵ | ۴ | ۳۶۰ |  |
قطر کاپ: قطر کاپ
| ۲۰۲۳ |  دوحه، قطر | ۹۶ ک‌گ |  |  |  | ۱۷۰ | {{}} |  |  | - | ۲۰۰ | {{}} | ۳۷۰ |  |
مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری جوانان و زیر ۲۳ سال اروپا: مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری جوانان و زیر ۲۳ سال اروپا
| ۲۰۱۹ |  بخارست، رومانی | ۸۹ ک‌گ | ۱۵۵ | ۱۶۱ | ۱۶۱ | ۱۶۱ | ۳ | ۱۸۵ | ۱۹۴ | ۱۹۶ | ۱۹۶ | ۲ | ۳۵۷ | ۳ |
مسابقات قهرمانی جهان: مسابقات قهرمانی جهان
| ۲۰۱۹ |  پاتایا، تایلند | ۸۹ ک‌گ | ۱۶۰ | ۱۶۰ | ۱۶۵ | ۱۶۰ | ۱۰ | ۱۹۰ | ۱۹۵ | انصراف | ۱۹۵ | ۱۳ | ۳۵۵ | ۱۲ |
مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری نوجوانان اروپا: مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری نوجوانان اروپا
| ۲۰۱۷ |  دراج، آلبانی | ۸۵ ک‌گ | ۱۵۰ | ۱۵۵ | ۱۵۸ | ۱۵۸ | ۲ | ۱۸۰ | ۱۸۵ | ۱۸۵ | ۱۸۵ |  | ۳۴۳ |  |
مسابقات قهرمانی جوانان جهان: مسابقات قهرمانی جوانان جهان
| ۲۰۱۷ |  توکیو، ژاپن | ۸۵ ک‌گ | ۱۵۰ | ۱۵۰ | ۱۵۵ | ۱۵۵ | ۵ | ۱۸۵ | ۱۸۵ | ۱۹۳ | ۱۸۵ | ۸ | ۳۴۰ | ۶ |
مسابقات قهرمانی زیر ۲۰ سال اروپا: مسابقات قهرمانی زیر ۲۰ سال اروپا
| ۲۰۱۶ |  ایلات، اسرائیل | ۷۷ ک‌گ | ۱۴۱ | ۱۴۵ | ۱۴۹ | ۱۴۹ | ۳ | ۱۷۰ | ۱۷۴ | ۱۷۷ | ۱۷۷ | ۱ | ۳۲۶ |  |
مسابقات قهرمانی جوانان جهان: مسابقات قهرمانی جوانان جهان
| ۲۰۱۶ |  تفلیس، گرجستان | ۷۷ ک‌گ | ۱۴۵ | ۱۴۵ | ۱۴۹ | ۱۴۵ | ۱۰ | ۱۷۵ | ۱۷۵ | ۱۸۲ | ۱۷۵ | ۹ | ۳۲۰ | ۸ |
مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری جوانان و زیر ۲۳ سال اروپا: مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری جوانان و زیر ۲۳ سال اروپا
| ۲۰۱۴ |  لیماسول، قبرس | ۶۹ ک‌گ | ۱۲۵ | ۱۳۰ | ۱۳۰ | ۱۲۵ | ۶ | ۱۵۵ | ۱۵۵ | ۱۵۵ | ۱۵۵ | ۶ | ۲۸۰ | ۶ |
-: -
| ۲۰۱۴ |  تسیخانوو، لهستان | ک‌گ | ۱۲۰ | ۱۲۰ | ۱۲۵ | ۱۲۰ | ۳ | ۱۴۶ | ۱۵۶ | ۱۵۶ | ۱۴۶ | ۴ | ۲۶۶ |  |
رونالد فرگوسن تامسون

سر رونالد فرگوسن تامسونRonald Ferguson Thomson (۲۶ ژوئن ۱۸۳۰ – ۱۵ نوامبر ۱۸۸۸) دیپلمات و فرستاده فوق‌العاده و وزیر تام‌الاختیار بریتانیا در ایران بود.
تامسون تمام زندگی حرفه ای خود را در وزارت امور خارجه بریتانیا در تهران گذراند. وی ابتدا به عنوان به عنوان دبیر هیئت (درجه سوم) سپس یه عنوان در ۵ ژانویه ۱۸۵۲ به سمت آتاشه در سفارت بریتانیا در تهران فعالیت کرد. پس از کناره‌گیری برادرش ویلیام تیلور تامسون از سمت فرستاده فوق‌العاده و وزیر تام‌الاختیار بریتانیا در تهران در سال ۱۸۷۹ به این سمت منصوب شد و تا دوران بازنشستگی یعنی ۱۸۸۷ در این سمت باقی ماند. او عضو انجمن جغرافیایی سلطنتی بود و در گورستان منطقه کریستال پالاس به خاک سپرده شد.
وی همچنین به عنوان شوالیه دارنده عنوان فرمانده نشان سنت مایکل و سنت جورج مفتخر شد.
دینگو

| دینگو | دینگو |
| --- | --- |
دینگو استرالیایی: دینگو استرالیایی
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پستانداران
راسته:: گوشت‌خوارسانان
زیرراسته:: سگ‌سانیان
تیره:: سگان
سرده:: سگ‌ها
گونه:: C. dingo
نام سه‌بخشی: نام سه‌بخشی
Canis lupus dingo (Meyer، ۱۷۹۳): Canis lupus dingo (Meyer، ۱۷۹۳)
محدوده پراکندگی: محدوده پراکندگی
مترادف: مترادف
  antarcticus (Kerr, 1792), Canis australasiae (Desmarest, 1820), Canis australiae (Gray, 1826), Canis dingoides (Matschie, 1915), Canis macdonnellensis (Matschie, 1915), Canis novaehollandiae (Voigt, 1831), Canis papuensis (Ramsay, 1879), Canis tenggerana (Kohlbrugge, 1896), Canis harappensis (Prashad, 1936), Canis hallstromi (Troughton, 1957):   antarcticus (Kerr, 1792), Canis australasiae (Desmarest, 1820), Canis australiae (Gray, 1826), Canis dingoides (Matschie, 1915), Canis macdonnellensis (Matschie, 1915), Canis novaehollandiae (Voigt, 1831), Canis papuensis (Ramsay, 1879), Canis tenggerana (Kohlbrugge, 1896), Canis harappensis (Prashad, 1936), Canis hallstromi (Troughton, 1957)
دینگو یا سگ وحشی استرالیایی (نام علمی: Canis lupus dingo, Canis familiaris یا Canis familiaris dingo) جانوری از سرده سگ است که تنها در استرالیا زندگی می‌کند. دینگوها زیرگونه‌ای از گرگ خاکستری هستند. دینگو سگ‌سانی با اندازهٔ متوسط است که آلت تناسلی سفت و مقاوم دارد و همین هم باعث چابکی و استقامت آن در جفت‌گیری می‌شود. سه رنگ اصلی بدن دینگو شامل زنجبیلی روشن، سیاه، برنزه و سفید است که بسته به شرایط آب‌وهوا تغییر می‌کند. در مورد منشأ تکاملی و تاریخچهٔ این گونه نظریه‌ها و اختلاف نظرهای زیادی وجود دارد اما یافته‌ها در سال ۲۰۲۰ نشان می‌دهد که این جانور ۸۳۰۰ سال پیش از میلاد مسیح وارد استرالیا شده‌است. این نوع سگ اهلی نیست و سالانه به افراد زیادی حمله کرده و موجب مرگ و میر قابل توجه می‌شود. بیماری هاری به وضوح در این نژاد دیده می‌شود. دینگو دارای چشم‌هایی قدرتمند است که از رنگ زرد تا قرمز متغیر است. آن‌ها دارای گوش‌هایی متحرک، مثلثی شکل و به‌طور طبیعی تیز می‌باشند. دارای پوششی پر پشت و دمی شل با طول متوسط است. دارای پوششی صاف می‌باشد، طول و مقدار مو نسبت به شرایط آب و هوا تغییر می‌کند. رنگ‌های پوشش جانور معمولاً زرد-زنجبیلی است اما در رنگ‌های قهوه‌ای مایل به زرد و سفید و مشکی به شکل راه راه یافت می‌شوند. رنگ زال هم دیده شده‌است. تمامی نژادهای اصیل دارای موی سفید بر روی پاها و نوک دم می‌باشند.
قدرت درجا به بالا پریدن فوق‌العاده ای دارد، درصورت لزوم از دیوارهای با ارتفاع ۲ متر به راحتی جهیده و عبور می‌کند. در درگیری با سگ‌ها فوق‌العاده سریع و چابک است.
تاریخچه

دینگو یک جانور وحشی است که توسط انسان‌ها حدود ۸۳۰۰ سال پیش به استرالیا برده شد. باور بر این است که دینگو جد تمامی نژادهای سگ است (حدود ۶۰۰ نژاد سگ). سگ‌ها و انسان‌ها قبل از این‌که استرالیا از خشکی جدا و توسط آب احاطه شود به آنجا مهاجرت کردند. کاپیتان ویلیام دامفیر، کسی بود که راجع به سگ‌های وحشی در سال ۱۶۹۹ نوشت، اولین نوشته رسمی راجع به دینگو. دینگوها در اصل توسط چند گروه بومی استرالیایی برای رفع مشکل غذا در مواقع ضروری نگهداری می‌شدند. دینگو دوباره وحشی شد و به حیات وحش بازگشت. انجمن تربیت سگ در استرالیا واقع در جنوب ویلز، دینگوهای بسیاری را پرورش و تربیت کرده‌اند. این سگ‌ها اگر از تولگی با انسان‌ها بزرگ شوند تقریباً به آسانی دوباره اهلی می‌شوند. در بسیاری از مناطق استرالیا این نژاد هنوز به عنوان یک حیوان موذی شناخته شده و به‌طور قانونی نمی‌شود از آن به عنوان یک حیوان خانگی نگهداری کرد. دولت فدرال استرالیا این سگ را به عنوان حیوان وحشی رده‌بندی کرده‌است و نمی‌توان آن را به‌جز برای باغ‌وحش‌ها صادر کرد. دینگوها در خارج از استرالیا بسیار کمیاب هستند.
ویژگی‌ها

وزن دینگوهای نر وحشی به‌طور میانگین ۱۵٫۸ و در جنس ماده ۱۴٫۱ کیلوگرم و طول آن‌ها در جنس نر ۱۲۵ سانتی‌متر و در ماده‌ها ۱۲۲ سانتی‌متر است. ارتفاع بدن این حیوان در حدود ۵۷ سانتی‌متر است. این حیوانات معمولاً در کنار انسان‌ها و در حالت اسارت به دلیل تغذیه و مراقبت و شرایط بهتر زندگی، اندازه و وزن بیشتری پیدا می‌کنند. دینگوها به ندرت دچار اضافه وزن می‌شوند و دنده‌های دینگوهای وحشی معمولاً قابل مشاهده است.
طول عمر

دینگوها در طبیعت معمولاً بین ۳ تا ۵ سال عمر می‌کنند و در برخی موارد تا ۸ و نهایتاً تا ۱۰ سال طول عمر نیز گزارش شده‌است. آن‌ها در وضعیت اسارت ۱۴ تا ۱۶ سال زندگی می‌کنند اما یک مورد دینگو حدوداً ۲۰ ساله نیز ثبت شده‌است.
رفتار

دینگو نژادی است که تا به حال به‌طور کامل اهلی نشده و تقریباً هیچوقت به عنوان یک همدم نگهداری نشده‌است. دینگوهای آموزش ندیده برای کودکان مناسب نمی‌باشند و به آسانی رام نمی‌شوند. بهترین راه برای رام کردن آن‌ها مهربانی، بردباری و استواری است. دینگوها را فقط در زمانی می‌توان به عنوان حیوان خانگی نگهداری کرد که از تولگی، قبل از ۶ هفتگی آن‌ها را به منزل ببرید. در این سن کم آن‌ها را می‌توان اهلی کرد، اما از ۱۰ هفتگی به بعد آن‌ها را نباید برای نگهداری قبول کرد. اگر آن‌ها را به خوبی آموزش دهند و مواظبت کنند، دینگو می‌تواند یک حیوان خانگی خوب و متکی شود. دینگو دارای ویژگی‌های غیرعادی است. بهترین بالارونده درخت و بعضی اوقات کناره‌گیر، اما این ویژگی‌ها، جالب توجه‌است و همانند نزدیک‌ترین خانواده خود New Guinea Singing Dog و Finnish Spitz است.
چیدمان دندان‌ها و کوتاهی آرواره وجه تمایز آن‌ها با اجدادشان است (گرگ ایرانی).[نیازمند منبع] همچنین مانند گرگ، دینگو ماده فقط یک بار در سال تولیدمثل می‌کند. برخلاف سگ‌های دیگر، دینگو برای زندگی کردن یک همدم برای خودش انتخاب می‌کند، برخی اوقات به‌خاطر از دست دادن شریکش از غصه خوردن بیش از حد می‌میرد.[نیازمند منبع] اغلب توله‌های آن‌ها در حفره درختان یافت می‌شوند، به‌طور کل از تمامی اطراف و به‌خاطر وجود مانع در جلوی آن محافظت می‌شوند. با این حال برخی اوقات توله‌ها شکار مارها می‌شوند. آن‌ها دارای غریزه بسیار قوی هستند و در گروه زندگی می‌کنند. این گروه‌ها بر حسب عادت در شب شکار می‌کنند. آن‌ها کارهایشان را بی صدا انجام می‌دهند و پاس کردن را زمانی یادمی‌گیرند که با دیگر نژادهای سگ در ارتباط باشند. آن‌ها با جیغ زدن و زوزه کشیدن با یکدیگر ارتباط برقرار می‌کنند. آب یک نوع مانع برای دینگوها است و اکثر آن‌ها فقط در آب، راه می‌روند و شنا نمی‌کنند.[نیازمند منبع] دینگوهای وحشی از انسان‌ها می‌ترسند و به حیاط وحش بازمی‌گردند. برای زنده ماندن در بیابان آن‌ها خود را به ناخوشی و به دروغ خود را به مردن می‌زنند. دینگوها به ندرت از خود پرخاشگری نشان می‌دهند. زمان پرورش آن‌ها بین ماه‌های خرداد و تیر است. امروزه توله‌های دینگو فقط در استرالیا موجود هستند و برای صادر کردن نیستند. قیمت توله‌های دینگو از ۵۰۰ تا ۱۰۰۰ دلار استرالیایی است. مرکز پرورش دینگو در استرالیا دارای ۱۰۰ دینگو برای پرورش است.[نیازمند منبع]
اسکلت دینگو، در موزه آناتومی کالج سلطنتی دامپزشکی.
گروهی از دینگوهای اهلی که زوزه می‌کشند.
اوه اسلام (فیلم)

| اوه اسلام | اوه اسلام |
| --- | --- |
کارگردان: انریکو بومبا اندرو مارتون
تهیه‌کننده: انریکو بومبا
نویسنده: رابرت اندروز انریکو بومبا
بازیگران: احمد مظهر لبنی عبدالعزیز رشدی اباظه محمود الملیجی فرید شوقی
فیلم‌بردار: وحید فرید
تاریخ‌های انتشار:  ۲۰ اکتبر ۱۹۶۱ (۱۹۶۱-۱۰-۲۰)  
مدت زمان: ۹۷ دقیقه
کشور: مصر
زبان: عربی 
اوه اسلام (عربی: وا اسلاماه) یک فیلم به کارگردانی انریکو بومبا و اندرو مارتون است که در سال ۱۹۶۱ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به لبنی عبدالعزیز، رشدی اباظه، محمود الملیجی، و فرید شوقی اشاره کرد. این فیلم اولین فیلم مصری است که به جشنواره بین‌المللی فیلم سان فرانسیسکو راه یافته‌است.
این فیلم در سی و چهارمین دوره جوایز اسکار فیلم منتخب مصری برای دریافت جایزه اسکار بهترین فیلم بین‌المللی بوده‌است.
نودار آخالکاتسی

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Nodar Akhalkatsi
زادروز:  ۲ ژانویهٔ ۱۹۳۸
زادگاه:  تفلیس
تاریخ مرگ:  ۲۴ ژانویهٔ ۱۹۹۸ (۶۰ سال)
محل مرگ:  تفلیس
قد:  ۱٫۷۳ متر (۵ فوت ۸ اینچ)
پست:  مهاجم
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۵۷–۱۹۵۹ |  SKA Tbilisi |  ۴ |  (۰) |
| ۱۹۶۰–۱۹۶۶ |  لوکوموتیو تفلیس |  ۷۹ |  (۱۹) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۱۹۶۷–۱۹۷۰:  Lokomotivi Tbilisi
۱۹۷۴–۱۹۷۵:  دینامو تفلیس (رئیس تیم)
۱۹۷۶–۱۹۸۳:  دینامو تفلیس
۱۹۸۵–۱۹۸۶:  دینامو تفلیس
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
نودار آخالکاتسی (گرجی: ნოდარ ახალკაცი؛ ۲ ژانویهٔ ۱۹۳۸ – ۲۴ ژانویهٔ ۱۹۹۸) بازیکن فوتبال سابق و مربی فوتبال، اهل گرجستان بود.
افتخارات > مربی

باشگاه فوتبال دینامو تفلیس
لیگ برتر شوروی
قهرمان (۱): ۱۹۷۸
نایب‌قهرمان (۱): ۱۹۷۷
جام حذفی شوروی
قهرمان (۲): 1976, 1979
نایب‌قهرمان (۱): 1980
جام برندگان جام اروپا
قهرمان (۱): ۱۹۸۰–۸۱
ساکارومایسس بولاردی

| ساکارومایسس بولاردی | ساکارومایسس بولاردی |
| --- | --- |
S. cerevisiae under DIC microscopy: S. cerevisiae under DIC microscopy
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: قارچ‌ها
شاخه:: قارچ‌های کیسه‌ای
زیرشاخه:: قارچ‌های قندی
رده:: Saccharomycetes
راسته:: Saccharomycetales
تیره:: Saccharomycetaceae
سرده:: Saccharomyces
گونه:: S. boulardii
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Saccharomyces boulardii Henri Boulard: Saccharomyces boulardii Henri Boulard
ساکارومایسس بولاردی (Saccharomyces boulardii) یک گونه مخمر است که توسط دانشمند فرانسوی Henri Boulard از میوه های لوچی و منگوسنت در سال 1923 جداسازی و شناسایی شده است. بولارد زمانی که مشاهده کرد که بومیان آسیای جنوب شرقی برای کنترل علائم بیماری وبا از پوست لسی و منگوستین استفاده می کنند، این مخمر را جدا سازی کرد. در بیماران سالم، S. boulardii  به عنوان یک مخمر غیر پاتوژن و غیر سیستمیک شناخته شده است (در دستگاه گوارش باقی می ماند و به بقیه قسمت های بدن گسترش نمی‌یابند). 
ساکارومایسس مهم‌ترین مخمر صنعتی برای تولید محصولات بیوشیمیایی، پروتئین‌های نوترکیب و پروتئین تک‌یاخته است. جنس ساکارومایسس شامل دو گونه مشهور ساکارومیسس سرویزیه و ساکارومیسس بولاردی است. ساکارومیسس بولاردی یک سویه از ساکارومیسس سرویزیه (S. cerevisiae) است که تا 99 درصد وابستگی ژنومی دارند. در نامگذاری علمی S. cerevisiae var boulardii نیز نامیده می شود. ساکارومیسس بولاردی به عنوان یک پروبیوتیک شناخته شده است و به منظور بهبود وضعیت فلور میکروبی روده بزرگ و کوچک به کار می رود و برای پیشگیری در برابر میکروارگانیسم های بیماریزا در میزبان مورد استفاده قرار می گیرد.
تولید ساکارومایسس بولاردی غنی از آهن

حدود نیمی از 1.62 میلیارد مورد کم خونی به دلیل رژیم غذایی نامناسب و کمبود آهن است. در حال حاضر استفاده از مخمرهای غنی شده با آهن به دلیل قابلیت تبدیل زیستی ترکیبات معدنی به شکل آلی می تواند به عنوان موثرترین و ممکن ترین راه برای پیشگیری و درمان کم خونی مورد استفاده قرار گیرد. در این تحقیق برای اولین بار از Saccharomyces (S.) boulardii برای غنی سازی آهن با این هدف استفاده شد که خواص پروبیوتیکی مخمر علاوه بر بهبود فراهمی زیستی آهن، یک مکمل آهن بالقوه را فراهم کند. همچنین به دلیل مقاومت بالاتر نسبت به سایر سویه های ساکارومایسس در برابر تنش ها، می تواند از آهن در برابر دمای فرآوری و شرایط اسیدی- آنزیمی معده محافظت کند. بنابراین، تأثیر سه متغیر مهم شامل غلظت آهن، ملاس و KH2PO4 بر رشد و تبدیل زیستی مخمر با طرح باکس بنکن (BBD) بررسی شد.
عاشقتم لوسی (مجموعه تلویزیونی)

| عاشقتم لوسی | عاشقتم لوسی |
| --- | --- |
ژانر: سیت‌کام
نویسنده: جـِس اُپنهایمر مدلین دیویس باب کارول جونیور باب شیلر Bob Weiskopf
بازیگران: لوسیل بال دسی آرناز ویوین ونس ویلیام فرالی Keith Thibodeaux ایو مک‌وی  دوروثیا والبرت
سازنده موسیقی متن: الیوت دانیل هارولد ادامسون
آهنگسازان: الیوت دانیل ویلبر هَچ مارکو ریزو
کشور سازنده: ایالات متحده آمریکا
زبان اصلی: انگلیسی
شمار فصل‌ها: ۶
شمار قسمت‌ها: ۱۸۱ (با احتساب پایلوت و ویژه‌برنامهٔ کریسمس)
تولید: تولید
تهیه‌کننده‌ها: جـِس اُپنهایمر دِسی آرناز
مکان تولید: استودیوهای دِسیلو واقع در هالیوود، لس‌آنجلس
تدوین‌گر: باد مالین
دوربین: چند دوربینه
مدت: ۲۴–۲۶ دقیقه، (نسخهٔ کوتاه‌نشده و با احتساب تیتراژ آغازین و پایانی)
تولیدکننده: دِسیلو پروداکشنز
توزیع‌کننده: سی‌بی‌اس تله‌ویژن دیستریبیوشن
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: سی‌بی‌اس (شبکه)
فرمت تصویر: ۴۸۰آی (اس‌دی‌تی‌وی) عکاسی سیاه و سفید
فرمت صدا: مونو
انتشار اولیه: ۱۵ اکتبر ۱۹۵۱ (۱۹۵۱-۱۰-۱۵) – ۶ مه ۱۹۵۷ (۱۹۵۷-05-۰۶)
انتشار: انتشار
پیش از: The Lucy–Desi Comedy Hour
عاشقتم لوسی یک مجموعه تلویزیونی آمریکایی بود که بین سال‌های ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۷ میلادی از شبکه سی‌بی‌اس پخش می‌گردید. این مجموعه مضمونی طنز داشت. در مجموعه تلویزیونی عاشقتم لوسی لوسیل بال در نقش لوسی ایفای نقش می‌کرد.
لوسی که زن خنگی بود همیشه درگیر در موقعیت‌های سخت و مضحک بود.
این مجموعه در ایران با عنوان ماجراهای لوسی پخش شده‌است.
تراز هارمونیک

تراز هارمونیک (به انگلیسی: Harmonic balance) یا هارمونیک بالانس روشی است که برای محاسبه پاسخ حالت ماندگار معادلات دیفرانسیل غیرخطی استفاده می‌شود، و بیشتر در مدارهای الکتریکی غیرخطی بکاربرده می‌شود. این یک روش حوزه فرکانس برای محاسبه حالت ماندگار است، برخلاف روش‌های مختلف حالت ماندگار حوزه زمان. نام «تراز هارمونیک» توصیفی از این روش است که با قانون جریان کیرشهف نوشته شده در حوزه فرکانس و تعداد انتخابی از هارمونیک‌ها شروع می‌شود. یک سیگنال سینوسی که به یک جزء غیرخطی در یک سیستم اعمال می‌شود، هارمونیک‌های فرکانس اصلی را ایجاد می‌کند. به‌طور مؤثر این روش فرض می‌کند که جواب را می‌توان با ترکیب خطی از سینوسی‌ها نشان داد، سپس جریان و ولتاژ سینوسی‌های را برای برآورده کردن قانون کیرشوف تراز می‌دهد. این روش معمولاً برای شبیه‌سازی مدارهایی که شامل عناصر غیرخطی هستند، استفاده می‌شود و بیشتر برای سیستم‌هایی با بازخورد که در آن دور محدود (دور محدود) رخ می‌دهد، کاربرد دارد.
مدارهای مایکروویو کاربرد اصلی روش‌های تراز هارمونیک در مهندسی برق بودند. مدارهای مایکروویو مناسب بودند زیرا، از لحاظ تاریخی، مدارهای مایکروویو از تعداد زیادی اجزای خطی که می‌توانند به‌طور مستقیم در حوزه فرکانس نمایش داده شوند، به علاوه چند جزء غیرخطی تشکیل شده‌اند. ابعاد سیستم معمولاً کوچک بود. برای مدارهای عمومی‌تر، این روش برای تمام آن‌ها غیر عملی بود، اما این مدارهای بسیار کوچک تا اواسط دهه ۱۹۹۰، هنگامی که روش‌های زیرفضای کریلوف برای مسئله به کار رفتند. استفاده از روش‌های پیش فرض زیرفضای کریلوف، امکان حل سیستم‌های بسیار بزرگتر را هم در ابعاد مدار و هم در تعداد هارمونیک‌ها فراهم کرد. این امر کاربرد امروزی روش‌های تراز هارمونیک را برای تجزیه و تحلیل مدارهای مجتمع با فرکانس رادیویی (RFIC) عملی کرد.
ابزارها

ابزار تراز هارمونیک، به نام Agile، برای مدارهای مایکروویو برای بارگیری در دسترس است. نسخه موازی نیز ساخته شد، اما این نسخه در دسترس نیست. آزمایشگاه‌های ملی ساندیا (Sandia) توسعه یافته Xyce، یک شبیه‌ساز الکترونیکی موازی با کارایی بالا است که می‌تواند تجزیه و تحلیل تراز هارمونیک را انجام دهد.
کوین تولیمری

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۸ سپتامبر ۱۹۹۲ ‏(۳۲ سال)
زادگاه:  ایتالیا
پست:  هافبک، مهاجم
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| -۲۰۱۲'"`UNIQ--ref-۰۰۰۰۰۰۰۰-QINU`"' |  A.S.D. Gelbison Cilento Vallo della Lucania |   |   |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۳ |  A.S.G. Nocerina |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۳ |  Casale F.B.C. |  ۳ |  (۰) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۴ |  S.F. Aversa Normanna |  ۴ |  (۱) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |  A.S.D. Gelbison Cilento Vallo della Lucania |   |   |
| ۲۰۱۶ |  Potenza Calcio |   |   |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ |  U.S. Savoia 1908 |   |   |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۸ |  Sporting Fulgor Molfetta |   |   |
| ۲۰۱۸–۲۰۱۹ |  Hamrun Spartans F.C. |  ۲۰ |  (۸) |
| ۲۰۱۹- |  باشگاه فوتبال والتا |  ۱۳ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
کوین تولیمری (انگلیسی: Kevin Tulimieri؛ زادهٔ ۸ سپتامبر ۱۹۹۲) بازیکن فوتبال است.
هسته اتم

یک نگاره از اتم هلیوم. در تصویر، پروتون‌ها قرمز و نوترون‌ها آبی‌اند.
هستهٔ اتم ناحیه‌ای با جرم بالا است که پروتون‌ها و نوترون‌ها در آن قرار گرفته‌اند. اندازهٔ هسته از اندازهٔ خود اتم بسیار کوچک‌تر است و تقریباً تمام جرم اتم که از ذرات پروتون و نوترون سبب می‌شود، در این ناحیه قرار دارد.
تاریخچه

هسته اولین بار توسط ارنست رادرفورد و در سال ۱۹۱۱ کشف شد. او یک ورق طلا را مورد بمباران پرتو آلفا قرار داد. طبق نظر تامسون باید تمام پرتو یا بازمی‌گشت یا عبور می‌کرد اما بعضی از پرتوها عبور کرده و بعضی از پرتوها به شدت بازگشتند و برخی دیگر با زوایای مختلف از مسیر منحرف شدند؛ پس او اینگونه نتیجه گرفت که جرم بسیار چگال و با بار مثبت (زیرا پرتو آلفا ۲ بار مثبت دارد) و متمرکز در محلی از اتم قرار دارد که بررسی‌های دقیقتر این محل را مرکز اتم مشخص نمود. نام این محل هسته گذاشته شد.
ویژگی‌ها > اندازه و شکل هسته

اندازهٔ هسته‌ها ۱۰٬۰۰۰ تا ۱۰۰٬۰۰۰ برابر کوچک‌تر از اندازهٔ اتم‌ها هستند. در عین حال بیش از ۹۹٪ جرم اتم را هسته‌ها تشکیل می‌دهند. هسته از هستک‌های (نوکلئون‌های) نوترون و پروتون تشکیل شده که گشتاور مغناطیسی دارند و ساکن نیستند. آزمایش‌ها نشان می‌دهد که هسته به شکل تقریبی کروی یا بیضوی از مرتبهٔ فرمی (فمتو متر) است که عملاً چگالی آن برای تمام هسته‌ها ثابت است. اندازهٔ هسته بسته به تعداد هسته‌ها از رابطهٔ زیر به‌دست می‌آید:
که
r_{0}\approx 1.1-1.4\cdot 10^{-15}{\mbox{ m}}
چگالی بار الکتریکی هسته از مرکز به شعاع تا نزدیکی شعاع R_n تقریباً ثابت است و سپس با شیب تند زیر صفر می‌شود:
\rho (r)={\frac {\rho _{0}}{1+\exp \left({\frac {r-R_{n}}{0.228a}}\right)}}
که تقریبی برای هسته‌های کروی — هسته‌هایی که لایه ظرفیتشان پر است — است و برای دیگر هسته‌ها اختلاف بیشتر است.
پایداری هسته

هسته‌ها به دلایلی مانند دافعهٔ پروتون‌ها نمی‌توانند به راحتی هر ترکیبی از نوترون و پروتون را داشته باشند و در نسبت‌هایی پرتوزا یا ناپایدارند. همچنین همه هستک‌ها به تنهایی و خارج از اتم پایدار نیستد. به این معنی که نوترون آزاد با رابطهٔ زیر با نیمه عمر حدود ۱۲ دقیقه واپاشی می‌کند:
n^{0}\to p^{+}+e^{-}+{\bar {\nu }}_{e}
با این حال، وقتی در هسته قرار دارد یا در نزدیکی هسته است، با توجه به این که هستک‌ها هم از ذرات دیگری با بار مثبت، منفی و خنثی تشکیل شده‌اند، با رابطه‌های زیر با یکدیگر تبادل دارند:
{\begin{cases}n^{0}\rightleftarrows p^{+}+\pi ^{-}\\p^{+}\rightleftarrows n^{0}+\pi ^{+}\end{cases}}
مقایسه نیروی هسته ای و نیروی کولن
آلاشیا (آلاسیا)

نقشه خاور نزدیک باستان در حدود ۱۴۰۰ قبل از میلاد
آلاشیا یا آلاسیا ( اکدی: 𒀀𒆷𒅆𒅀 آلاشیا [a-la-ši-ia]; اوگاریتی: 𐎀𐎍𐎘𐎊 ẢLṮY ؛ خط B : 𐀀𐀨𐀯𐀍 آلاسیوس [a-ra-si-jo]؛ هیراتیک "'irs3")، همچنین به عنوان پادشاهی آلاسیا شناخته می شود. آلاسیا دولتی بود که در قرون برنز میانه و اواخر آن وجود داشت و در مکانی در مدیترانه شرقی قرار داشت. این منطقه منبع اصلی کالاها، به ویژه مس، برای مصر باستان و سایر ایالات در خاور نزدیک باستان بود. در تعدادی از متون باقی مانده به آن اشاره شده است و اکنون تصور می شود آلاسیا نام باستانی قبرس یا منطقه ای از قبرس باشد. این امر با تجزیه و تحلیل علمی انجام شده در دانشگاه تل آویو از الواح گلی که از آلاشیا برای سایر حاکمان ارسال شده بود تأیید شد.
یکی از نامه های آمارنا. نامه نگاری بین یک پادشاه آلاشیا و آمنهوتپ سوم مصر. حدود ۱۳۸۰ ق.م. از تل العمارنا، مصر. موزه وردریشیاتیشیس(خاورمیانه)، برلین
نامه آمارنا «پیام پادشاه آلاشیه، برادرت» به فرعون مصر، احتمالاً آخناتون. حدود ۱۳۵۰ ق.م. از تل العمارنا، مصر. موزه بریتانیا
مراجع

↑  Knapp, A. Bernard. (1985). "J Article Alashiya, Caphtor/Keftiu, and Eastern Mediterranean Trade: Recent Studies in Cypriote Archaeology and History". Journal of Field Archaeology. 12 (2): 231–250. doi:10.2307/530294. JSTOR 530294.
↑  https://www.researchgate.net/publication/332359864_Alashiya_A_Scientific_Quest_for_Its_Location