stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کاخ مرمر
پیشینه

زمین کاخ مرمر در ابتدا متعلق به شاهزادگان قاجاری و از جمله خاندان فرمانفرمائیان بود. این بنا به دستور محمدرضا توازیاشویلی خان بزرگ کرج و با معماری لوون تادوسیان بنا نهاده شد. این کاخ در آغاز به عنوان خانه محمدرضا بود و بعد از بخشش به پهلوی به عنوان دفتر کار و محل اقامت زمستانی رضاشاه قرار گرفت و تا پیش از تدوین قانون خزانهٔ ملی، جواهرات ملی ایران از کاخ گلستان به این کاخ آورده شده و در زیرزمین آن نگهداری می‌شد.
رضاشاه در نظر داشت ساختمانی از مرمر در محل کاخ فعلی مرمر بسازد. بعد از تقدیم سرپوشی از طلا با نمایی شبیه گنبد مسجد شیخ لطف‌الله اصفهان از طرف اهالی اصفهان تصمیم گرفت ساختمان را آغاز کند و گنبدی به شکل گنبد مسجد شیخ لطف‌الله اصفهان هم بر روی آن قرار گیرد. کار ساخت آن از سال ۱۳۰۴ آغاز و بیش از یک دهه ادامه یافت. در هنگام ساخت کاشی‌های گنبد برای تهیهٔ رنگ کرم زمینهٔ کاشی‌ها به مشکل برخوردند. این مشکل را استاد کاشی‌ساز پیری به‌نام ایزدی با بهره‌گیری از ترکیبی از طلا حل کرد. تذهیب دیوارها نیز توسط حسین طاهرزاده بهزاد انجام شد.
در سال‌های نخست پادشاهی محمدرضا شاه پهلوی، این کاخ به‌عنوان دفتر رسمی پادشاه و محل برگزاری دیدارها، ملاقات‌ها و شرفیابی‌ها به‌کار گرفته می‌شد. فوزیه و محمدرضا پهلوی در این کاخ با یکدیگر زندگی می‌کردند و مراسم عقد پادشاه با ثریا اسفندیاری و همچنین مراسم نامزدی ایشان با دوشیزه فرح پهلوی همگی در این کاخ برگزار گردیده است. پس از رخ دادن حادثه ترور شاه در محوطهٔ این کاخ توسط رضا شمس‌آبادی، دفتر ویژهٔ شاه به کاخ صاحبقرانیه جابه‌جا شد، این کاخ در سال ۱۳۵۵ به موزه تبدیل شد و تا سال ۱۳۵۷ با عنوان «موزهٔ پهلوی» برای همگان قابل بازدید بود. از میان موارد به نمایش آمده در این موزه، لباس افسری و کلاه گلوله‌خوردهٔ شاه در واقعهٔ ترور نافرجام ۲۱ فروردین ۱۳۴۴ بود.
پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران، «موزهٔ پهلوی» تعطیل شد و از این کاخ مدتی به‌عنوان مقر کمیتهٔ انقلاب اسلامی استفاده می‌شد. پس از آن این کاخ در اختیار مسئولان عالی‌رتبه قوهٔ قضائیه قرار گرفت، از جمله دفتر یوسف صانعی (دادستان کل کشور ۶۱ تا ۶۴) موسوی اردبیلی (رئیس دیوان عالی کشور ۶۰ تا ۶۸) و محمد یزدی رئیس قوه قضاییه (از سال ۶۸) در این کاخ بود تا این‌که در سال ۷۴ با توجه به نیاز این کاخ به مرمت، از سوی قوهٔ قضائیه تخلیه و به کاخ شاپور غلامرضا منتقل گردید. پس از مرمت، این کاخ مدتی بی‌کاربرد ماند تا پس از پایان ریاست‌جمهوری اکبر هاشمی رفسنجانی، محل استقرار مجمع تشخیص مصلحت نظام و دفتر هاشمی رفسنجانی به این کاخ نقل مکان کرد. از این ساختمان در نامه‌نگاری‌های دولتی با نام «ساختمان قدس» یاد می‌شد. جلسات مجمع تا دو سال بعد از درگذشت رفسنجانی به ریاست هاشمی شاهرودی در همین مکان برگزار می‌شد و سپس به محل سابق مجلس سنا منتقل، بخش‌هایی از کاخ مرمر در سال ۱۳۸۷ مرمت و بازسازی و سپس تبدیل به موزه شد.
معماری

گنبد این بنا برگرفته از گنبد مسجد شیخ لطف‌الله اصفهان است که به دستان حسین لرزاده کاشی‌کاری شده است؛ ساختمان کاخ مرمر در سال ۱۳۱۶ به پایان رسید و در ساختن آن استادان معماری و هنرهای تزئینی سنتی مانند محمدحسین صنیع‌خاتم و حسین طاهرزاده بهزاد همکاری داشتند.
بهروز احمدی، معمار ایرانی، طراح بنایی ۵ طبقه زیرزمین و در زیر کاخ مرمر بود که اکنون از آن با نام «موزهٔ قرآن» یاد می‌شود. مساحت ساختمان آن ۲۸۷۰ متر مربع است و در زمینی به وسعت ۳۵۴۶۲ مترمربع ساخته شده است. از دیگر بناها در این کاخ سردر ورودی آن بوده است که به صورت هنرمندان با تلفیقی از شیوی پارسی، اصفهانی و سبک نئوکلاسیک غربی طراحی شده بوده و دو مجسمه سرباز هخامنشی در دو سوی ورودی قرارداشته است که متأسفانه تخریب شده است.
بحث بر سر استقرار هاشمی رفسنجانی

پرویز فتاح، رئیس وقت بنیاد مستضعفان در سال ۱۳۹۸ دربارهٔ آخرین وضعیت احداث موزه در کاخ مرمر نیز گفت: «هاشمی رفسنجانی پس از دوران ریاست‌جمهوری‌شان در کاخ مرمر مستقر شدند که گرچه درست نبود و مسئولان نباید در این کاخ‌ها مستقر می‌شدند. پس از فوت وی، با دردسر این کاخ تخلیه و به مجمع تشخیص تحویل گردید و نهایتاً با کش و قوس‌های فراوان با مجمع تشخیص مصلحت نظام بالأخره این کاخ تخلیه شد و البته بیت رهبری نیز در این زمینه پیگیری‌های بسیاری کردند و می‌خواهیم کاخ مرمر را به موزه‌ای در شأن مردم تبدیل کنیم تا همه بتوانند از آن بازدید و استفاده کنند.»
روابط عمومی مجمع با صدور توضیحاتی به اظهارات رئیس بنیاد مستضعفان پیرامون ساختمان کاخ مرمر پاسخ داد که پس از مرگ هاشمی رفسنجانی در سال ۱۳۹۵، دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام، نامه‌ای در خصوص محل برگزاری جلسات مجمع به خامنه‌ای نوشتند و تقاضا کردند که جلسات مجمع به ساختمان مجلس قدیم منتقل شود. محسن هاشمی نیز این سخنان را تخریبی خواند و گفت بیست و چند سال از این چهل سال را کاخ در اختیار سایر مقامات ازجمله قوه قضاییه بوده است. او همچنین با ذکر مثال‌هایی گفت که کاخ‌های دوران پهلوی در این منطقه اکثراً بعنوان دفتر مقامات مورد استفاده است و از جمله کاخ فرح محل شورای نگهبان و کاخ شاپورغلامرضا محل ریاست قوه قضاییه است.
تخریب کاخ در سال‌های پس از انقلاب > ساخت و سازهای غیراصولی

پرویز فتاح در سیمای جمهوری اسلامی گفت که در زمان استفاده رفسنجانی در این کاخ که از آثار معماری ایرانی است، به شکل گسترده تخریب و در آن آسانسور، همچنین در طبقهٔ دوم، حمام، سونا و جکوزی ساخته شده است. او گفت پس از تحویل کاخ، با همکاری سازمان میراث فرهنگی اقدام به تعمیرات و بازگردان به‌حالت اولیه شد که به‌دلیل حجم دستکاری و تخریب، این مهم به‌صورت کامل حاصل نشده است.
خبرگزاری مهر در این مورد نوشت خبرنگاران آسانسور کاخ مرمر را هنگام بازدید از کاخ دیده‌اند و همان زمان مسئولان مرمت کاخ گفتند که این آسانسور اگر چه برای یک طبقه ایجاد شده اما آن را طوری قرار داده‌اند که آسیبی به بنا نمی‌زند و قابل حذف است. هر چند که نباید ایجاد می‌شد اما برای سهولت دررفت و آمد ایجاد شده بود. محمد هاشمی رفسنجانی نیز گفت استخر و جکوزی توهم است. او همچنین گفت بعد از پیروزی انقلاب این کاخ در دست قوه قضائیه در دوره ریاست محمد یزدی بود در این دوره از این کاخ به خوبی نگهداری نمی‌شد؛ مثلاً این کاخ یک اتاق خاتم کاری دارد که آن زمان این اتاق را به آبدارخانه تبدیل کرده و در آن سماور گذاشته بودند. در نتیجه بخار آب باعث شده بود برخی از گوشه‌های خاتم کاری‌ها تبله کنند.
تخریب کاخ در سال‌های پس از انقلاب > آتش‌افروزی‌های عمدی

در سال ۱۳۹۸ غلامعلی رجایی گفت: دو بار چند نفر به شکل عامدانه کاخ را آتش زدند، دوبار کاخ آسیب دید. البته آن خرابکاری هم به رغم اینکه تصاویرش موجود بود، ولی پیگیری نشد. چند نفر به شکل عجیبی از روی دیوار پریده بودند و با ورود به کاخ تمام سالن ملاقات را آتش زدند و تابلوهای گران‌قیمت دوده گرفته بود، ولی دوباره بازسازی شد.
محمد هاشمی رفسنجانی در این باره گفت دوبار دفتر آقای هاشمی و کاخ مرمر را آتش زدند. یک بار خسارت کمتری داشت اما بار دوم خسارت زیادی وارد شد. دو اتاق به‌طور کامل سوخت و گچ کاری‌های آن ریخت، همین‌طور از آنجا که دود وارد اتاق کریستالی کاخ شده بود بخشی از کریستال‌ها تخریب شده بود. هم زیر گنبد زیبای آن دچار دودگرفتگی شده بود و هم کاشی کاری‌های آن تخریب شده و درها و پنجره‌های قدیمی آن سوخته بود و ساختمان وضع خیلی بدی داشت. مجمع بعد از این اتفاق با سازمان میراث فرهنگی مکاتبه کرده و درخواست کرد کاخ را مرمت کنند. این موضوع مربوط به دوران دولت آقای احمدی‌نژاد بود و ما هرچه مکاتبه کردیم نتیجه ای نگرفتیم؛ لذا ساختمان تبدیل به مخروبه ای شده بود. پایان سال آنقدر وضع بد بود و توان پرداخت بدهی‌ها را نداشتیم که مکاتبه ای با رهبری انجام داد و از ایشان درخواست کرد ۵۰۰ میلیون تومان به مجمع قرض بدهند و ایشان هم موافقت کردند. هاشمی دستور داد هم آن دو اتاق، و هم اتاق کریستال و خلاصه همه آسیب‌ها مرمت شوند. او از واعظ طبسی در مشهد درخواست کرد تا متخصصین شیشه‌کاری را از از این شهر به تهران بفرستد. اتاق‌های سوخته مرمت شدند و گچ کاری‌های آنها به همان سبک خودشان بازسازی شد. همین‌طور درها و پنجره‌های این اتاق‌ها که بسیار فرسوده شده بودند و در حال ریختن بودند نیاز به مرمت داشتند.
فاطمه هاشمی رفسنجانی نیز خطاب به فتاح، رئیس بنیاد مستضعفان گفت: «اگر جنابعالی واقعاً تا این حد نگران کاخ‌ها و آثار باستانی موجود در آنها هستید، بهتر است پرونده دو فقره آتش زدن کاخ مرمر در زمان استقرار آیت‌اله هاشمی را از دستگاه‌های ذیربط و بایگانی بنیاد بخواهید تا بدانید چه کسانی برای تهدید جان ایشان، حتی حاضر شدند آثار باستانی منحصربه‌فرد آن را با افراد مستقر در آن به آتش بکشند. شما حتی می‌توانید فیلم و تصاویر فرد یا افراد آتش‌زننده را که از طریق دوربین‌های مداربسته ثبت و ضبط شده و در اختیار مقامات انتظامی و امنیتی آن زمان قرار گرفته (که البته هیچ‌گونه پیگیری هم انجام نشد) را بخواهید و خود، به عنوان متولی امر، پیگیر قضائی پرونده تخریب‌کنندگان آثار باستانی باشید.»
بازدید

کاخ مرمر پس از ۴۱ سال، صبح ۶ بهمن ۱۳۹۸ برای اولین بار مورد بازدید رسانه‌ها قرار گرفت. این کاخ در محل چهارراه خیابان امام خمینی (سپه سابق) و خیابان ولیعصر (پهلوی سابق) و در میان پردیس حکومتی تهران جای گرفته‌است. برای بازدید از این موزه لازم است تا کارت شناسایی همراه داشته باشید.
نگارخانه > تصاویر قدیمی

نمای عمومی کاخ مرمر از بالای ساختمان اختصاصی
نمای پشتی دروازهٔ ورودی کاخ مرمر و کاخ اختصاصی از میان آن
نمایی از دروازهٔ ورودی کاخ مرمر
نمای بیرونی کاخ مرمر، اواخر دههٔ ۱۳۴۰ خورشیدی
نمای دروازهٔ کاخ مرمر، اواخر دههٔ ۱۳۴۰ خورشیدی
نگارخانه > تصاویر ۱۳۹۸

نمای تالار طبقه دوم کاخ
نمای تالار طبقه دوم کاخ
آیینه کاری دفترکار رضاشاه
نمای داخل گنبد که با به گنبد مسجد شیخ لطف‌الله شباهت دارد
آیینه‌کاری‌های اتاقی که دفتر رضاشاه بوده است.
یکی از درهای چوبی کاخ. اتاق‌های کاخ مرمر دارای ده‌ها جفت درب چوبی هستند که نقش روی هر یک از درها منحصر به فرد و با بقیه متفاوت است.
تصویر کاخ مرمر بر روی اسکناس صد ریالی متعلق به دورهٔ محمدرضا شاه پهلوی
مؤسسه حقوق بین‌الملل

| 0 | 1 |
| --- | --- |
شعار: تقویت رفاه از طریق قانون
بنیان‌گذاری‌شده: ۱۹۵۵
تمرکز: توسعه بین‌المللی، ظرفیت سازی، کمک فنی
Chairman: پروفسور دون والاس، جونیور
افراد کلیدی: کیم فان - مدیر اجرایی رابرت ساروین - معاون مدیر؛ مدیر برنامه چین گرهارد بتا - مدیر برنامه‌ها
مکان: واشینگتن، دی.سی.
وبگاه: http://ili.org/
مؤسسه حقوق بین‌الملل ، همچنین با عنوان ILI شناخته می‌شود، در سال ۱۹۵۵ به عنوان بخشی از دانشگاه جرج‌تاون تأسیس شد. ILI برای مشکلات حقوقی، اقتصادی و مالی کشورهای در حال توسعه و اقتصادهای نوظهور آموزش و مساعدت فنی ارائه می‌دهد. از سال ۱۹۸۳، ILI یک مؤسسه آموزشی مستقل و غیرانتفاعی که به مقامات دولتی، متخصصان حقوقی و تجاری و محققان که دفتر مرکزی آن در واشینگتن دی سی است خدمت می‌کند، تا به امروز، مؤسسه حقوق بین‌الملل و وابستگان جهانی آن بیش از ۳۱۰۰۰ مدیران و دست‌اندرکاران - از ۱۸۶ کشور - را آموزش داده‌اند، اولین سمینار خود را در سال ۱۹۷۱ برگزار کرد. مؤسسه حقوق بین‌الملل مقر آن در واشینگتن دی سی است و دارای مراکز منطقه ای در کامپالا، اوگاندا، ابوجا، نیجریه، قاهره، مصر، سانتیاگو، شیلی و استانبول ترکیه است. برنامه‌های آموزش و کمک‌های فنی ILI توسط اساتید و مشاوران کمکی، متخصصان تمام ملیت‌های دولتی، دانشگاهی، سازمانهای چند جانبه و بخش خصوصی انجام می‌شود. ۲
تاریخ

مؤسسه حقوق بین‌الملل مؤسسه در سال ۱۹۵۵ در مرکز حقوق دانشگاه جورج تاون تأسیس شد یک مؤسسه خواهر، Insitut für Ausländisches und Internationales Wirtschaftsrecht , در همان زمان در دانشگاه یوهانس گوته در فرانکفورت، آلمان تأسیس شد. پروفسور هاینریش کرونشتاین، اولین مدیر مؤسسه، در دهه ۱۹۳۰ از آلمان گریخت و بیش از یک دهه را برای تحصیل و تدریس در دانشکده‌های حقوق دانشگاه کلمبیا و دانشگاه جرج تاون گذراند. پس از جنگ جهانی دوم ، وی به آلمان بازگشت تا در بازسازی آموزشهای قانونی کار کند کرونشتین معتقد بود که روابط نزدیک بین سیستمهای حقوقی اروپا و آمریکا تجارت را تسهیل خواهد کرد.
انتشارات

مؤسسه حقوق بین‌الملل نشریات متعددی را منتشر می‌کند. قابل توجه‌ترین برنامه The Digest of United Practice در حقوق بین‌الملل است که سالانه تحولات حقوق بین‌الملل ایالات متحده را پوشش می‌دهد، که با کمک وزارت امور خارجه ایالات متحده و انتشارات دانشگاه آکسفورد منتشر شده‌است. The Digest هم به صورت چاپی و هم در وب سایت وزارت امور خارجه موجود است. ارسال این مطالب در وب، دفتر مشاور امور حقوقی وزارت امور خارجه و تلاش مؤسسه حقوق بین‌الملل است که می‌تواند سابقه تاریخی عملکرد ایالات متحده از قوانین بین‌المللی را در دسترس قرار دهد.
دوره‌های آموزشی

مؤسسه حقوق بین‌الملل دوره‌هایی را ارائه می‌دهد که مباحث مربوط به تجارت ملی و بین‌المللی، سرمایه‌گذاری و حاکمیت را در بر می‌گیرد. این مباحث شامل تدارکات، خصوصی‌سازی، داوری (حقوق) و میانجیگری، مذاکره و اجرای توافق‌نامه‌های تجاری، حقوق و تعهدات سازمان تجارت جهانی (WTO)، مدیریت پروژه، تهیه قانونگذاری، مدیریت قضایی، راهبری شرکتی، بازسازی بانک و … می‌باشد.
علاوه بر این، برای وکلا و دانشجویان رشته حقوق در خارج از کشور که برای تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد حقوقی (ال‌ال‌ام) در ایالات متحده و سایر افرادی که شغل آنها به درک سیستم حقوقی ایالات متحده نیاز دارد، آماده می‌شوند، ILI طولانی‌ترین برنامه جهت‌گیری حقوقی ایالات متحده را اجرا می‌کند. دو دوره ارائه شده‌است شرکت کنندگان با روشها و مراحل قانونی آمریکا، آموزه‌های اصلی قضایی آمریکا و مهارتهای اساسی تحقیقاتی مورد نیاز برای مطالعه قانون ایالات متحده و برقراری ارتباط با همکاران و مراجعین آمریکایی آشنا می‌شوند.
پرواز شماره ۹۷۲ هواپیمایی کوبا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
سانحه هوایی: سانحه هوایی
تاریخ: ۱۸ می ۲۰۱۸
علت: سقوط و انفجار پس از برخاستن از باند فرود
محل حادثه: فرودگاه بین‌المللی خوزه مارتی
هواگرد: هواگرد
نوع: بوئینگ ۷۳۷
شرکت هواپیمایی: هواپیمایی کوبا
شماره دم: XA-UHZ
مبدا پرواز: هاوانا
مقصد: فرودگاه فرنک پئیز
مسافرین: ۱۰۴ تن
خدمه: ۹ تن
کشته‌شدگان: ۱۱۰ تن
مجروحین: ۳ (وخیم)
بازماندگان: ۳ تن
پرواز شماره ۹۷۲ هواپیمایی کوبا (انگلیسی: Cubana de Aviación Flight 972) نام یکی از پروازهای هواپیمایی کوبا بود که در ۱۸ می ۲۰۱۸ اندکی پس از برخاستن از باند فرود در فرودگاه بین‌المللی خوزه مارتی هاوانا، سقوط کرد و منفجر شد. این هواپیما از نوع بوینگ ۷۳۷–۲۰۰ و متعلق به هواپیمایی کوبا بود.
این هواپیما ۱۱۳ نفر را که شامل ۱۰۴ مسافر و ۹ نفر خدمه پرواز بود را حمل می‌کرد. قرار بود این پرواز یک پرواز داخلی از فرودگاه بین‌المللی خوزه مارتی هاوانا به مقصد فرودگاه فرنک پئیز در اولگین که در شرق کوبا واقع است، باشد.
رادیو هاوانای کوبا، اعلام کرده‌است که این هواپیما در بزرگراهی بین هاوانا و بویراس در حومهٔ آن سقوط کرده‌است.
وضعیت هواپیما

این یک هواپیمای بویینگ نوع بوئینگ ۷۳۷ بود که در پرواز داخلی برنامه‌ریزی شده از طرف هواپیمایی کوبا از هاوانا به اولگین فعالیت می‌کرد. در ماه‌های پیش، کوبا به دلیل مشکلات مکانیکی ناوگان خود، که بعضاً ناشی از تحریم ایالات متحده علیه کوبا بود، از هواپیماهای اجاره شده برای حفظ خدمات خود استفاده می‌کرد، و از هواپیماهای خود به دلیل از کار افتاده شدن استفاده نمی‌کرد. روز قبل از تصادف، مقامات هوایی ملی مأموریت کوبایی ناوگان آنتونوف-۱۴۸ کوبا را به دلیل مسائل مکانیکی منحل کردند.
هواپیما بوئینگ ۷۳۷–۲۰۰ در ژوئیه سال ۱۹۷۹ ساخته شده بود و ۳۸ ساله بود. این هواپیما برای اولین بار در خدمت هواپیمایی پیمونت بوده‌است و قبل از اینکه توسط خطوط هوائی گلوبال ایر در اختیار گرفته شود در سرویس‌های هواپیمایی در کانادا، شیلی، کامرون، بنین و کارائیب و همچنین یک دوره پنج ساله که توسط نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا بکار گرفته شده‌است. یک بیانیه توسط گلوبال ایر اعلام کرد که این هواپیما ریل بازرسی دولتی نوامبر سال ۲۰۱۷ را گذرانده‌است و با مجوز بروز شده آن اجازه اجاره و راه‌اندازی به هواپیما داده شد.
سقوط

پرواز کوبا CU-972 در مسیر یک پرواز داخلی به سمت فرودگاه فرنک پئیز در شهر اولگین در شرق کوبا بود، که مجموعاً ۱۱۳ نفر را حمل می‌کرد، ۱۰۴ مسافر و ۹ خدمه. خلبان کاپیتان جورج لوئیس نونس سانتوس بود و اولین افسرش میگل آنجل آرئولا رامیرز بود. از مسافران پنج نفر خارجی، از جمله دو آرژانتینی بودند؛ بقیه مسافران همه اهل کوبا بودند. حداقل شش نفر از خدمه پرواز مکزیکی بودند. هواپیما، کمی بعد از ساعت ۱۲ ظهر برخاست و بافاصله کوتاهی در ساعت ۱۲۰۸، در حدود ۱۰ کیلومتر (۶٫۲ مایل) از فرودگاه سقوط کرد. هواپیما در یک مزرعه متعلق به دولت سقوط کرد و هیچ‌کس در زمین نبود.
اقدامات بعد از سقوط

اولین واکنش، از سوی آتش نشانان و خدمه‌های پزشکی اضطراری بود، که از هاوانا به صحنه رفتند تا تلاش‌های نجات را شروع کنند. فرودگاه بین‌المللی خوزه مارتی هاوانا پس از سقوط به‌طور موقت تعطیل شد، اما بعد از ظهر دوباره باز شد.
رئیس‌جمهور میگل دایاز-کانل، وزیر بهداشت روبرتو مورالس و سایر مقامات محلی برای مشاهده و نظارت بر تلاش‌های نجات به این محل وارد شدند. خانواده و بستگان مسافران نیز در محل جمع شده بودند که بعداً به فرودگاه منتقل شدند.
این حادثه اولین سقوط هواپیمای بزرگ تجاری در کوبا بعد از پرواز ارو کاریبین ۸۸۳ در سال ۲۰۱۰ است، با توجه باینکه یک هواپیمای ارتشی آنتونوف AN-26 در سال ۲۰۱۷ سقوط کرده بود، این دومین و مرگبارترین حادثه هواپیمائی در کوبا است، بعد از سقوط هواپیمای پرواز کوبایی ۹۶۴۶ در تاریخ ۳ سپتامبر ۱۹۸۹ که در آن ۱۵۰ نفر کشته شدند.
این کشور بدین مناسبت یک دوره رسمی عزاداری را از ساعت ۶ صبح روز ۱۹ ماه مه تا ساعت ۱۲ ظهر روز ۲۰ ماه مه را اعلام کرد و در این مدت پرچم‌ها در مؤسسات دولتی و تأسیسات نظامی به صورت نیمه افراشته به‌اهتزاز درآمدند.
پرواز شماره ۹۷۲ هواپیمایی کوبا
مأمور حفاظت از پرتو

یک مامور سلامت پرتوی درون ناو جنگی رونالد ریگان در حال کنترل پرتوسنج های TLD پرسنل خدمه کشتی
مسئول فیزیک بهداشت یا مأمور بهداشت پرتوی (به انگلیسی: Radiation Safety Officer) یا همان RSO به شخصی گویند که از نظر حقیقی برابر آئین نامه مربوطه واجد صلاحیت علمی و فنی و شرایط لازم برای تصدی مسئولیت حفاظت در برابر اشعه در محدوده پروانه مربوطه در یک سازمان یا مؤسسه باشد.
وظایف و شرایط تصدی چنین مقامی به خوبی توسط برخی سازمانهای بین‌المللی همانند انجمن فیزیک پزشکی آمریکا و کالج رادیولوژی آمریکا به وضوح تعریف و تبیین شده است. در آمریکا و برخی کشورهای دیگر، تمام موسساتی که با مواد پرتوزا کار می‌کنند موظفند یک چنین شخصی را در استخدام خود داشته باشند.
بر طبق آمار سال ۲۰۱۱ میلادی، در آمریکا مأمور سلامت پرتوی به‌طور متوسط در حدود ۱۲۰٬۰۰۰ دلار در سال حقوق دریافت می‌کرده است.
نسا (کرج)

| نسا (کرج) | نسا (کرج) |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: البرز
شهرستان: کرج
بخش: بخش آسارا
دهستان: نسا
جمعیت: ۸۶۲ نفر (سرشماری ۹۵)
نسا (کرج) روستایی از توابع بخش آسارا شهرستان کرج در استان البرز ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان نسا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۵۷ نفر (۲۰۴خانوار) بوده‌است.
مردم

مردم روستای نسا از قوم تات هستند. نسا نامی آشنا در بین مناطق تات‌نشین ایران است. روستاهای تات‌زبان دیگری با همین نام در طالقان و الموت هستند: نسا، نسا علیا و نسا سفلی.
نجات مالی

طرح نجات مالی یک اصطلاح محاوره‌ای برای دادن وام به یک شرکت یا کشور که با گرفتاری مالی جدی یا ورشکستگی مواجه شده‌است، می‌باشد. همچنین این اصطلاح ممکن است برای اجازه دادن به یک نهاد در حال ورشکسته شدن که بدون پخش سرایت مالی ورشکسته شود، استفاده می‌شود. یک طرح نجات مالی می‌تواند از یک فرایند عدم توانایی پرداخت دیون جلوگیری کند.
یک طرح نجات مالی می‌تواند صرفاً برای سود انجام شود، این درست مانند یک سرمایه‌گذار غارتگر می‌ماند که یک شرکت در مخمصه را به وسیله خریدن سهامش در زیرقیمت نجات می‌دهد؛ یا فرضاً برای بهبود شرایط اجتماعی، یک بشردوست ثروتمند یک شرکت فست فود بی‌فایده و غیرسودآور را به یک شبکه توزیع غذای غیرانتفاعی مبدل می‌سازد. شاید طرح نجات مالی یک شرکت به عنوان یک ضرورت برای اینکه از نقص‌ها و ورشکستگی‌های اجتماعی اقتصادی بیشتر جلوگیری کند، دیده شود: برای مثال، دولت ایالات متحده فرض می‌کند حمل و نقل پشتوانه‌ای است در جهت تسهیل فعالیت‌های اقتصادی برای عموم، که قدرت جغرافیای سیاسی جامعه را حفظ می‌کند. به معنای دقیق کلمه، این سیاست دولت ایالات متحده است که از بزرگترین شرکت‌های آمریکایی مسئول برای حمل و نقل (خطوط هوایی، شرکت‌های توزیع بنزین و …)از ورشکستگی به وسیله یارانه دادن و دادن وام‌های با نرخ بهره پایین حمایت کند. فرض بر این است که ورشکستگی این شرکت‌ها در مقایسه با بقیه شرکت‌ها فاجعه است. چون کالاها و خدمات آن‌ها به وسیله دولت ضرورت‌های عمومی ثابت در جهت حفظ رفاه جامعه و به‌طور غیرمستقیم در حهت حفظ امنیت جامعه در نظر گرفته می‌شوند.
طرح‌های نجات مالی دولتی اضطراری می‌تواند بحث‌برانگیز باشد. مثلاً بحث‌های شدیدی در مورد نجات مالی صنعت در حال ورشکستگی خودرو در ایالات متحده در سال ۲۰۰۸ وجود داشت. کسانی که مخالف آن بودند، مانند Hugh Hewitt این نجات مالی را به عنوان یک بار مالی سنگین غیرقابل قبول بر دوش مودیان مالیاتی می‌دانستند. وی هر طرح نجات مالی را به سه دلیل بزرگ تقبیح کرد: ۱- سوء مدیریت باعث ورشکستگی شرکت‌ها می‌شود، و آن‌ها سزاوار برچیده شدن به وسیله نیروهای بازار آزاد هستند و حتی کارآفرینان ممکن است از این ورشکستگی‌ها طلوع کنند. ۲- نجات مالی علامتی مبنی بر استانداردهای کسب و کار پایین‌تر برای شرکت‌های غول پیکر را نشان می‌دهد، که باعث ایجاد ریسک و خطرات اخلاقی شده‌اند و از طریق تضمین شبکه‌های امنیتی (که دیگران هزینه‌های آن را پرداخت می‌کنند) کاهش می‌یابند. و۳- نجات مالی دیوانسالاری متمرکز شده را به وسیله اجازه دادن به قدرت‌های دولتی که ضوابط طرح نجات مالی را تعیین کنند، افزایش می‌دهد.
افراد دیگری مانند اقتصاددان Jeffrey Sachs این نجات مالی خاص را به عنوان یک امر اجتناب ناپذیر توصیف کرده‌اند و بحث کرده‌اند که ناشایستگی محتمل در مدیریتِ شرکت‌های خودروسازی دلیل کافی برای اجازه دادن به آن‌ها که به‌طور کامل ورشکست شوند، نمی‌باشد زیرا باعث حذف نزدیک به سه میلیون شغل خواهد شد.
علاوه بر این از طرح‌های نجات مالی دولتی انتقادهای دیگری نیز می‌شود مانند اینکه دولت با این کار شرکت‌ها را به وظیفه نشناسی به وسیله اجازه دادن به خطرات اخلاقی تشویق می‌کند.
نمونه‌هایی از نجات‌های مالی > نجات بانکداری ایرلند

بانک‌های ایرلندی به خاطر کاهش قیمت سهام به دلیل فقدان نقدینگی در تأمین مالی در دسترس آن‌ها در بازارهای مالی بین‌المللی دچار مشکل شدند. نگاهی به توانایی پرداخت بدهی‌ها آشکار ساخت که جدی‌ترین مسئله آن‌ها وام‌های مشکوکی بود که به بساز و بفروش‌ها داده شده بود.
نمونه‌هایی از نجات‌های مالی > نجات بانکداری سوئد

در طول سال‌های ۱۹۹۱تا ۱۹۹۲ باد یک حباب مسکن در سوئد خالی شد، که منجر به تنگی اعتبار شدید و عدم پرداخت دیون گسترده بانکی گردید. دلایل آن مشابه دلایل مربوط به بحران وام‌های رهنی زیرممتاز در سال ۲۰۰۷–۲۰۰۸ بود. در پاسخ به این مشکل، دولت اقدامات زیر را اتخاذ کرد:
دولت سوئد بدهی‌ها را بد فرض کرد، اما بانک‌ها موظف شدند که زیان‌ها را ثبت کنند و یک بهره مالکانه (سهام عادی) برای دولت صادر کنند. سهامداران عمدتاً حذف شدند، اما نگهدارندگان اوراق قرضه حمایت شدند.
هنگامی که دارایی‌های مضطر فروخته شدند، سود به مودیان مالیاتی پرداخت گردید و دولت قادر بود که پول بیشتری را بعداً به وسیله فروش سهامش در شرکت‌ها بدست آورد.
دولت اعلام کرد که همه بستانکاران و سپرده‌های بانکی ۱۱۴ بانک ضمانت خواهند شد.
سوئد یک نمایندگی جدید برای نظارت کردن بر نهادهایی که نیاز به سرمایه‌سازی مجدد،
ارزانفروشی دارایی‌ها عمدتاً دارایی‌های حقیقی که بانک‌ها به عنوان وثیقه نگه می‌داشتند، تشکیل داد.
نمونه‌هایی از نجات‌های مالی > بحران موسسات پس‌انداز و وام ایالات متحده

در پاسخ به عدم توانایی پرداخت دیون بانکی گسترده در نتیجه بحران موسسات پس‌انداز و وام، ایالات متحده (Resolution Trust Corporation(RTC را در سال ۱۹۸۹ راه‌اندازی کرد.
نمونه‌هایی از نجات‌های مالی > برنامه‌های TARP

در سال ۹–۲۰۰۸ خزانه داری ایالات متحده و فدرال رزرو (بانک مرکزی آمریکا) بانک‌های خیلی بزرگ و شرکت‌های بیمه فراوانی را نجات مالی دادند، علاوه بر این‌ها شرکت‌های جنرال موتورز و چریسلر را نیز نجات مالی دادند. کنگره در درخواست فوری رئیس‌جمهور جورج بوش برنامه کمک به دارایی‌های دچار دردسر(TARP) را با وجوهی بالغ بر ۷۰۰ میلیارد دلار تصویب کرد. پول بانک‌ها عمدتاً بازپرداخت شد و هزینه خالصِ TARP در پایان نزدیک به ۳۰ میلیارد دلار شد. هزینه نجات مالی Fannie Mae و Freddie Mac که وام‌های رهنی را بیمه و تضمین کرده بودند، تا اکتبر ۲۰۱۰ در کل بالغ بر ۱۳۵ میلیارد دلار شد و بسته به آینده بازارهای وام‌های رهنی و مسکونی می‌تواند بسیار سنگین تر نیز بشود.
نیکی، بنین

| نیکی، بنین | نیکی، بنین |
| --- | --- |
Commune و فهرست شهرهای بنین: Commune و فهرست شهرهای بنین
کشور:  بنین
استان‌های بنین: استان بورگو
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۱۷۱ کیلومتر مربع (۱۲۲۴ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۲۳ متر (۱۳۸۸ فوت)
جمعیت (۲۰۱۲): جمعیت (۲۰۱۲)
 • کل: ۶۹۹۷۰
 • تراکم: ۲۲/کیلومتر مربع (۵۷/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (WAT)
نیکی (به فرانسوی: Nikki) شهری در استان بورگو واقع در کشور بنین است که در سال ۱۹۹۲ میلادی ۲۹٬۰۴۸ نفر جمعیت داشته و جمعیت آن در سال ۲۰۰۵ میلادی به ۵۴٬۰۰۹ نفر رسیده‌است.
پروژه مشارکتی نسل سوم شبکه تلفن همراه

پروژه مشارکتی نسل سوم شبکه سیار یک سازمان استانداردسازی است که پروتکل‌های ارتباطی را برای مخابرات سیار توسعه می‌دهد. این سازمان برای توسعه و نگهداری استانداردهای زیر شناخته می‌شود:
استاندارهای مرتبط با سامانهٔ جهانی ارتباطات سیار (جی‌اس‌ام) و نسل دوم شبکه تلفن همراه (2G و 2.5G) مانند سرویس بسته امواج رادیویی (جی‌پی‌آراس) و سرعت داده افزایش یافته برای تحول جی‌اس‌ام (EDGE) یا جی پی آر اس افزایش یافته (EGPRS)
استاندارهای سامانه جهانی مخابرات سیار و نسل سوم شبکه تلفن همراه (3G) مانند دسترسی به بسته‌های پرسرعت (HSPA)
استاندارهای فرگشت بلندمدت و نسل چهارم شبکه تلفن همراه (4G) مانند فرگشت بلندمدت پیشرفته و فرگشت بلندمدت پیشرفته حرفه‌ای
استاندارهای نسل پنجم با بسامد رادیویی نو و  نسل پنجم شبکه تلفن همراه (5G)
زیرسامانه چندرسانه‌ای آی‌پی تحول‌یافته که به روش دسترسیِ مستقل، توسعه یافته است.
ساختار

پروژه مشارکتی نسل سوم شبکه سیار کنسرسیومی از هفت انجمن محلی مخابراتی به عنوان «اعضای پایه» (شرکای سازمانی) و گستره‌ای از دیگر سازمان‌ها به عنوان «اعضای وابسته» (شرکای نماینده بازار) است. پروژه مشارکتی نسل سوم شبکه سیار کار خود را سه جریان مختلف، سازماندهی می‌کند: شبکه‌های دسترسی بی‌سیم، خدمات و خصوصیات سامانه‌ها، و هسته شبکه و سامانه‌ها.
پروژه مشارکتی نسل سوم شبکه سیار در دسامبر ۱۹۹۸ با هدف تعریف ویژگی‌های نسل سوم شبکه سیار بر پایه سامانه نسل دوم جی‌اس‌ام شبکه سیارو در حوزه عمل مخابرات سیار بین‌الملل-۲۰۰۰ اتحادیه بین‌المللی مخابرات آغاز به کار کرد. این را نباید با پروژه مشارکتی دوم نسل سوم شبکه سیار اشتباه گرفت که سامانه دسترسی چندگانه تقسیم کدی ۲۰۰۰ (CDMA2000) را در رقابت با نسل سوم شبکه سیار توسعه داد.
ستاد پروژه مشارکتی نسل سوم شبکه سیار با نام «مرکز شایستگی سیار» در ستاد نهاد استانداردهای مخابراتی اروپا در پارک علم و فناوری سوفیا آنتیپلیس در والبون، نزدیکی نیس، جنوب خاور فرانسه است.
پرویز اربابی اناری

| پرویز اربابی اناری | پرویز اربابی اناری |
| --- | --- |
نماینده دوره بیست و چهارم مجلس شورای ملی: نماینده دوره بیست و چهارم مجلس شورای ملی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
ملیت: ایرانی
پیشه: نماینده مجلس شورای ملی
پرویز اربابی اناری سیاست‌مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و چهارم مجلس شورای ملی به عنوان نماینده اردبیل در مجلس شورای ملی حضور داشت.