stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ستاد (نظامی)
سیستم ستادی قاره‌ای > اطلاعات / امنیت / عملیات‌های اطلاعاتی (۲)

رکن اطلاعات مسئولیت جمع‌آوری و تحلیل اطلاعات پیرامون دشمن را بر عهده دارد تا بتواند از کارهایی که دشمن می‌خواهد در رابطه با جلوگیری از انجام مأموریت یگان انجام دهد یا در حال انجام آن است باخبر شود. همچنین این رکن نقشه‌ها و اطلاعات جغرافیایی را نیز کنترل و بررسی می‌کند. S۲ در سطح یگان به افسر اطلاعاتی-امنیتی یگان گفته می‌شود و رکن S۲ بر تمام امور اطلاعاتی-امنیتی کارکنان یگان نظارت دارد. عملیات‌های اطلاعاتی (IO) شامل حمله به سامانه‌های فرماندهی و کنترل (C۲) (عملیات اطلاعاتی آفندی) در کنار دفاع از سامانه‌های فرماندهی و کنترل خودی یا دوست در برابر هجوم دشمن (عملیات اطلاعاتی پدافندی) می‌شود. عملیات اطلاعاتی مؤثر جنبه‌های آفندی و پدافندی این عملیات را با هم ترکیب می‌کند تا بتوان به برتری اطلاعاتی دست یافت.
سیستم ستادی قاره‌ای > عملیات‌ها (۳)

اداره عملیات‌ها می‌تواند شامل طرح‌ریزی و آموزش نیز باشد. این رکن به طرح‌ریزی، هماهنگی عملیات‌ها و دیگر مسائل لازم می‌پردازد تا بتواند یگان خود را در انجام مأموریت یاری رساند. در بسیاری از یگان‌ها، رکن عملیات‌ها بزرگترین بخش ستاد است و بیش از همهٔ ارکان به آن اهمیت می‌دهند. تمام جنبه‌های مربوط به حفظ عملیات‌های یگان، طرح‌ریزی عملیات‌های آینده و همچنین طرح‌ریزی و انجام تمامی آموزش‌های یگان در ذیل وظایف این رکن قرار می‌گیرد. رکن عملیات‌ها که به آن رکن آموزش هم می‌گویند مسئول ثبت هفتگی برنامهٔ آموزشی است.
سیستم ستادی قاره‌ای > پشتیبانی (۴)

اداره پشتیبانی مسئول مدیریت امور پشتیبانی و فراهم آوردن تمام نیازهای نیروها نظیر مهمات، سوخت، جیره غذایی، آب، مواد تعمیرات و ترابری است. در سطح گردان این پست به افسری داده می‌شود که نسبت به عملیات‌های پشتیبانی آموزشی دیده‌است. این شغل را عموماً جزو سخت‌ترین شغل‌های ستادی می‌شناسند.
سیستم ستادی قاره‌ای > طرح‌ریزی (۵)

اداره طرح‌ریزی مسئول راهبرد و برنامه‌های طولانی‌مدت نظامی است.
سیستم ستادی قاره‌ای > مخابرات (۶)

اداره مخابرات یا IT (فناوری اطلاعات) مسئول مدیریت تمام امور مخابراتی بوده و در طول عملیات‌ها نقطهٔ اتصال در مورد دستورالعمل‌های مخابراتی است. همچنین این رکن مسئول عیب‌زدایی تجهیزات مخابراتی نیز هست. در سطح یگانی، S۶ مسئول تمام تجهیزات الکترونیکی نظیر رایانه‌ها، نمابرها، دستگاه‌های فتوکپی و تلفن‌ها است.
سیستم ستادی قاره‌ای > عملیات‌های اطلاعاتی (۷)

عملیات‌های اطلاعاتی با دو نوع عملیات نظامی هماهنگ و هم‌زمان مشخص می‌شوند: یکی برای شکل‌دهی محیط عملیاتی برای آینده؛ دیگری برای پشتیبانی مستقیم برای گروه رزمی گردان.
سیستم ستادی قاره‌ای > دارایی (۸)

اداره دارایی که نباید آن را با بخش مدیریت (که از آن مشتق شده) اشتباه گرفت، سیاست مالی عملیات‌ها را تنظیم می‌کند. از لحاظ عملی این دو بخش با هم پیوسته هستند اما زنجیره گزارش‌دهی آن‌ها با هم متفاوت است.
سیستم ستادی قاره‌ای > سیمیک (۹)

این اداره مسئول ارتباطات مردمی است. همکاری‌های ارتش و مردم یا امور غیرنظامی به فعالیت‌هایی گفته می‌شود که موجب تشکیل، حفظ، تأثیر یا بهره‌برداری از روابط بین نیروهای نظامی، دولت، سازمان‌ها و مراجع قدرت مدنی با توده غیرنظامی مردم در فضایی دوستانه، بی‌طرفانه یا حتی فضای مخاصمه‌آمیز عملیات‌ها به منظور تسهیل عملیات‌های نظامی و دسترسی و تحکیم آماج مأموریت می‌شود.
نبوناسر

نَبوناسِر (نبوناظر) از پادشاهان سلاله نهم بابل بوده است ، نام او این است: نبو - نام ایزد - نگهبان است . از زمان این پادشاه تاریخ‌گذاری‌ها دقیق و محقق هستند. پادشاهان آشوری معاصر وی، آشورنراری پنجم و تیگلات‌پیلسر سوم و پادشاهان عیلامی معاصر وی، هومبان تَهرَه یکم (۷۴۲-ق. م) و هومبان نیکَش یکم (۷۱۷–۷۴۲ ق. م) می‌باشند. محتملاً وی پادشاه دست نشاندهٔ تیگلات‌پیلسر سوم در بابل بوده است.
تیره و تبار

ما چیزی دربارهٔ تیره و تبار نبوناسر نمی‌دانیم، هر سه پادشاه قبل از او کلدی بوده‌اند، یکی از منابع اطلاعاتی این گونه می‌گوید: سلسلهٔ کلدی خاتمه یافت  و پادشاهی آن منتقل گشت، اما باقی مطلب به دست ما نرسیده است، احتمال دارد که این منبع در زمان پادشاهی نبوناسر تهیه و تدوین شده باشد، همچنین ممکن است که وی سفارش تهیهٔ یک وقایع نامهٔ دشنام‌آمیز را داده باشد، وقایع نامه‌ای که از سلف وی به این دلیل که با کارهایش به مقدسات توهین کرده و حرمت آنها را نگه نداشته است، بدگویی می‌کند.
اصلاح گاهنامه

در دورهٔ حکومت وی تقویم بابلی اصلاح شد، سینکلوس از قول بروس اهل کوس می‌گوید که از زمان نبونصر بود که حرکت‌های ستارگان ثبت و ضبط شد، وی در اثر خود Babyloniaca می‌گوید:
وی نوشته‌ها و یادداشت‌های نیاکان خود را جمع‌آوری کرد و آنها را از بین برد، تا بدین طریق همگان چنین فکر کنند که تاریخ پادشاهان کلده با حکومت وی آغاز می‌شود.
سیاست و نظامی‌گری

کشوری که از شوم‌ایشکون میراث مانده بود، به واسطهٔ تقسیم و تجزیهٔ داخلی و درگیری‌ها و کشمکش‌های بین قبایل آرامی و کلدی پاره‌پاره گشته بود و به همین علت هم قدرت مرکزی پادشاه به نحو قابل ملاحظه‌ای کاهش یافته بود.
در سومین سال حکومت نبوناسر، ژنرال آشوری توکولتی-اپیل-اشر -که در زبان عبری تیگلت پیلسر  نامیده می‌شود و بیشتر به همین نام معروف است، حکومت را در آشور قبضه کرد و پادشاه جدید این کشور شد. وی محتملاً رژیم موجود را ساقط کرد و افراد خاندان سلطنتی را قتل‌عام نمود و در اولین لشکرکشی از دو لشکرکشی اش که برای تحکیم و ایمن‌سازی مرزهای جنوبی و شرقی امپراتوری‌اش انجام داد.
تیگلت پیلسر سوم  به بابل یورش برد شهرهای  Hamranu و Rabbilu را غارت کرد، خدایان Šapazza را دزدید، قبایل متعدد آرامی را تحت سلطه درآورد و بر آنان چیره شد و پایتخت قبیلهٔ کلدی Bit-Šilani به نام Sarrabanu را ویران ساخت و رئیس آن قبیله به نام Nabû-ušabši را به صلابه کشید. نیروهای نظامی امپراتور آشور، کلانشهرهای Dur-Kurigalzu و سیپار را احاطه نمودند و ممکن است که حتی به شهر نیپور هم رسیده بوده باشند.
نبو ناسر،از پادشاه آشور چه درخواست کمک کرده باشد و چه نکرده باشد، به نظر می‌رسد ذی‌نفع اصلی این اقدامات، وی بوده است، چرا که پس از آن حکومتش مستحکم شد و ثبات یافت و متعاقباً توانست شورشی را که در بورسیپا به پا شده بود، فرونشاند.
اما تسلط و کنترل نبوناسر بر اوروک کم و ضعیف بود، چرا که دو تن از بزرگان و اعاظم محلی از بی‌توجهی به معبد آکیتو (Akītu) در کتیبه هایشان شکایت کرده و نالیده‌اند و اظهار کرده‌اند که خودشان معبد مزبور را مرمت و بازسازی نموده‌اند، شرایطی که نشان‌دهندهٔ غصب شدن امتیازات و اختیارات شخص پادشاه می‌باشد، در حقیقت، چنین به نظر می‌رسد که پس از هجوم تیگلات‌پیلسر، نبوناسر تبدیل به یک حاکم دست نشانده از سوی پادشاه آشور شده باشد.
بیست و سه لوح که مربوط می‌شوند به تولیدات کشاورزی، دام‌پروری، پارچه‌بافی و نساجی و خرید و فروش کالاها، اجناس و اشیای مختلف تا زمان ما باقی‌مانده است و تاریخشان مربوط می‌شود به دورهٔ از سال اول تا سال چهاردهم پادشاهی وی، از شواهد چنین بر می‌آید که این اسناد و مدارک نشان‌دهندهٔ رونق و بهبود فعالیت‌های اقتصادی در آن زمان هستند.
فرجام کار نبوناسر

گفته می‌شود که وی مبتلا به بیماری‌ای شده و در اثر آن بیماری در قصرش در سال چهاردهم پادشاهی‌اش درگذشته است. پس از وی، پسرش نبو-نادین-زری به تخت بابل نشست. این تنها انتقال موروثی قدرت در بابل در فاصلهٔ سال‌های ۸۱۰ و ۶۲۶ ق.م. است.
علی عمری

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۳ ژوئن ۱۹۸۳ ‏(۴۱ سال)
زادگاه:  افغانستان
پست:  مدافع
تیم ملی: تیم ملی
| سال‌ها |  تیم |  بازی‌ها† |  (گل‌ها)† |
| ۲۰۰۳ |  تیم ملی فوتبال افغانستان |  ۱ |  (۰) |
علی عمری (زادهٔ ۳ ژوئن ۱۹۸۳) یک بازیکن فوتبال اهل افغانستان است.
از تیم‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به تیم ملی فوتبال افغانستان اشاره کرد.
ژان فرانسوا پاپیون

| ژان فرانسوا پاپیون | ژان فرانسوا پاپیون |
| --- | --- |
درگذشت: ۱ ژانویهٔ ۱۸۰۵ کادیس
ملیت: هائیتی
ژان فرانسوا پاپیون (انگلیسی: Jean-François Papillon; – درگذشته اوایل دهه ۱۸۰۰) یکی از رهبران اصلی انقلاب هائیتی علیه برده‌داری و حکومت فرانسه بود. او قیام اولیه کارگران برده را رهبری کرد و بعداً با اسپانیا علیه فرانسوی‌ها متحد شد.
زندگی

او در آفریقا به دنیا آمد اما به بردگی گرفته شد و به اسارت در استان شمالی سنت-دومینگ (کشور فعلی هائیتی) آورده شده و برده شد. در آنجا در دهه‌های آخر قرن هجدهم در مزرعه پاپیون کار می‌کرد. او از آن مزرعه فرار کرد و به مارون‌ها (بردگان فراری که حالا زمین خود را داشتند) تبدیل شد؛ بنابراین هنگامی که انقلاب در اوت ۱۷۹۱ آغاز شد، او قبل از ان از تجربه مستقیم آزادی برخوردار شده بود.
صعود به قدرت

پس از مرگ غم‌انگیز بوکمن دوتی، اولین رهبر برده‌های شورشی، ژان فرانسوا پاپیون اقتدار خود را بر سایر ژنرال‌های سیاه‌پوست، به ویژه جرج بیاسو، ژانوت بولت، و توسن بردا (بعدها با نام توسان لوورتیور تحمیل کرد و فرمانده کل بردگان سابق هائیتی شد. در اواخر سال ۱۷۹۱، چند هفته پس از وقوع انقلاب، ژان فرانسوا و بیاسو رقابت خود را کنار گذاشتند تا با ژانو که نه تنها فرانسوی‌ها، بلکه تمامی سربازان سیاه‌پوست را که با قدرت او مخالفت می‌کردند، قتل‌عام کرد، روبرو شوند. به همین دلیل، بیاسو و ژان فرانسوا او را تا نوامبر ۱۷۹۱ دستگیر و اعدام کردند
روابط با اسپانیا

اسپانیایی‌ها از ابتدا از انقلاب هائیتی حمایت کردند و به شورشیان غذا و اسلحه دادند. آنها می‌دانستند که این شورش باعث هرج و مرج در سنت‌دومینگ می‌شود و به اسپانیا این فرصت را می‌دهد که نیروها را به آن منطقه فرستاده و سنت‌دومینگ را، که در سال ۱۶۹۷ طبق قرارداد صلح ریسویک به فرانسه واگذار شده بود، دوباره به تصرف خود درآورد. در این هنگام انقلاب فرانسه درجریان بود و بر روی سنت دومینگ هم تأثیر داشتِ، لذا اسپانیا روابط خود با ژنرال‌های سیاه‌پوست، از جمله ژنرال توسن بردا، را مخفی نگه می‌داشت.
نگرش اسپانیا از اواخر ژانویه ۱۷۹۳، زمانی که کنوانسیون ملی فرانسه لویی شانزدهم را اعدام کرد، تغییر کرد. از آن زمان به بعد دولت اسپانیا در نظر گرفت که بی‌طرف ماندن رسمی نسبت به فرانسه غیرضروری است و هر دو کشور در مارس ۱۷۹۳ علیه یکدیگر اعلام جنگ کردند. در نتیجه، کارلوس چهارم اسپانیا مقامات دومینیکن را ترغیب به معاملات رسمی با ژنرال‌های سیاه‌پوست سنت‌دومینگ و متقاعد کردن آنها برای پیوستن به ارتش دومینیکن نمود.
ژان فرانسوا و همکارانش به سربازان سیاه‌پوست کمکی کارلوس چهارم تبدیل شدند، زیرا رنگ پوست آنها مانع از آن می‌شد که اسپانیایی‌ها آنها را بخشی از ارتش منظم استعماری بدانند. اتحاد با آنها برای ارتش اسپانیا بسیار مهم بود زیرا از طریق آنها می‌توانستند در هیسپانیولا به پیشرفت‌های بزرگی در مقابل فرانسویان دست یابند و به فتح مواضع مهمی مانند گونیو، گروس-مورن، پلیزانس، آکول، لیمبه، پورت-مارگو، بورگن، پتی-سن-لوئیس و ترنوو نائل شوند.
افول سیاه‌پوستان

اعتبار نیروهای کمکی سیاه‌پوست در ژوئیه ۱۷۹۴ پس از قتل‌عام دهکده بایاجا شروع به زوال کرد. این مکان تا زمانی که اسپانیایی‌ها آن را در ژانویه ۱۷۹۴ فتح کردند، در تملک فرانسوی‌ها (فور دوفن) بود. در آن زمان، مقامات دهکده از اسپانیایی‌ها خواستند که در آینده به نیروهای ژان فرانسوا اجازه ورود به این مکان را ندهند. آنها می‌ترسیدند که این نیروها آنها را قتل‌عام کنند، زیرا اکثر ساکنان آن سفیدپوستان و صاحبان سابق همدستان ژان فرانسوا بودند. همچنین یکی از افسرانی که شهر را به اسپانیا تسلیم کرد، ملاتو کندی، زیردست سابق ژان فرانسوا، بود که صفوف او را ترک کرده وبه اردوگاه فرانسویان پناهنده شده بود.
با این وجود، در ۷ ژوئیه ۱۷۹۴ ژان فرانسوا با نیروهای خود وارد دهکده شد و ساکنان فرانسوی آن را قتل‌عام کرد، بسیاری از اسپانیایی‌ها نیز در این قسمت کشته شدند. اسپانیایی‌ها که پادگانی در همان‌جا داشتند مداخله نکردند و به همین دلیل از سوی دولت‌های خارجی مورد انتقاد قرار گرفتند و حتی اسپانیا را به حمایت از کشتار در سایه متهم کردند.
از آن لحظه به بعد، اسپانیایی‌ها نه تنها متوجه خطرناک بودن نیروهای کمکی سیاهپوست شدند، بلکه از شرکت آنها در هر کارزار مهم دیگری در آینده جلوگیری کردند تا دیگر چنین سوء استفاده‌هایی صورت نگیرد.
پراکنده شدن سیاه‌پوستان

متوجه شدن اسپانیایی‌ها به خصلت انتقام‌جویی و خشونت سیاهان، آنها را بر آن داشت تا از شر ژان فرانسوا و سربازانش خلاص شوند، نقشه اسپانیا در استفاده از بردگان سابق برای فتح بخش غربی هیسپانیولا شکست خورده بود.
ابتدا ژان فرانسوا و همراهان اصلی او به هاوانا برده شدند. اما فرماندار کوبا، لوئیس د لاس کاساس، می‌ترسید که حضور آنها در آنجا باعث شورش گسترده سیاهان در آن جزیره شود، و دولت اسپانیا را تحت فشار قرار داد تا آنها را از مستعمره خود بیرون کند.
در مارس ۱۷۹۶ آنها به شهر اسپانیایی کادیز رسیدند. در آنجا با آنها همچون زندانیان برخورد می‌شد. ژنرال‌های سیاه‌پوست درجات نظامی خود و حق دریافت هرگونه غرامت اقتصادی پس از بازنشستگی را از دست دادند.
در سال ۱۸۱۳، شورای سلطنت اسپانیا تصمیم گرفت آنها را از آن شهر بیرون کند و به ساحل میسکیتو ببرد. ژان فرانسوا هرگز سرنوشت سربازانش را ندید، زیرا او در اوایل قرن نوزدهم، شاید در سال ۱۸۰۵، در فراموشی کامل از طرف دولت اسپانیا، جان باخته بود، این «پاداش» دولت اسپانیا به او برای وفاداریش بود: انکار هرگونه ارتباط رسمی با او یا هر برده سابق دیگر که حالا به ژنرالی رسیده بود.
فتوح‌آباد (زرقان)

| فتوح‌آباد | فتوح‌آباد |
| --- | --- |
روستا: روستا
فتوح‌آبادموقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانفتوح‌آبادفتوح‌آباد (استان فارس)نمایش نقشه استان فارس: فتوح‌آبادموقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانفتوح‌آبادفتوح‌آباد (استان فارس)نمایش نقشه استان فارس
مختصات: ۲۹°۳۶′۴۵″شمالی ۵۲°۵۹′۱۴″شرقی﻿ / ﻿۲۹٫۶۱۲۶۳۶۴°شمالی ۵۲٫۹۸۷۳۴۷۹°شرقی﻿ / 29.6126364; 52.9873479: مختصات: ۲۹°۳۶′۴۵″شمالی ۵۲°۵۹′۱۴″شرقی﻿ / ﻿۲۹٫۶۱۲۶۳۶۴°شمالی ۵۲٫۹۸۷۳۴۷۹°شرقی﻿ / 29.6126364; 52.9873479
کشور: ایران
استان: فارس
شهرستان: زرقان
بخش: رحمت‌آباد
دهستان: رحمت‌آباد
جمعیت: ۱۳۴ نفر (سرشماری ۹۵)
فتوح‌آباد، روستایی در دهستان رحمت‌آباد بخش رحمت‌آباد شهرستان زرقان در استان فارس ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۳۴ نفر (۴۵ خانوار) بوده است.
ناحیه مرکده

| ناحیه مرکده ناحیة مرکدة | ناحیه مرکده ناحیة مرکدة |
| --- | --- |
ناحیه: ناحیه
موقعیت ناحیه مرکده در استان استان حسکه: موقعیت ناحیه مرکده در استان استان حسکه
کشور:  سوریه
استان: استان حسکه
منطقه: منطقه الحسکه
جایگاه: Markada
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۳۸۳٫۴۴ کیلومتر مربع (۱۳۰۶٫۳۵ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۰۴): ۳۴۷۴۵
ژئوکد: SY080003
ناحیه مرکده (به عربی: ناحیة مرکدة) یک ناحیه در سوریه است که در منطقه الحسکه واقع شده‌است. ناحیه مرکده ۳۴٬۷۴۵ نفر جمعیت دارد.
چو هی-جین

چو هی-جین (انگلیسی: Cho Hey-jin؛ زادهٔ ۲۵ سپتامبر ۱۹۷۳) بازیکن زن بسکتبال اهل کره جنوبی بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده‌است.
تپه کلیایی ۲

| تپه کلیایی ۲ | تپه کلیایی ۲ |
| --- | --- |
نام: تپه کلیایی ۲
کشور: ایران
استان: استان کرمانشاه
شهرستان: شهرستان کرمانشاه
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: تپه
دیرینگی: عصر مس
دورهٔ ساخت اثر: عصر مس، دوره اشکانیان
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۱۷۴۶
تاریخ ثبت ملی: ۷ اسفند ۱۳۸۶
تپه کلیایی ۲ مربوط به عصر مس و سنگ - عصر مفرغ - دوره عیلامیان - دوره اشکانیان است و در شهرستان کرمانشاه، بخش ماهیدشت، دهستان ماهیدشت، شمال شرق روستای کلیایی واقع شده و این اثر در تاریخ ۷ اسفند ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۲۱۷۴۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
غفار جلال علاء

غفار جلال علاء ملقب به جلال السلطنه (۱۲۵۸ – ۱۳۲۶) وزیر مختار ایران در واشینگتن بود. در پی ماجرای بازداشت او در آمریکا، روابط ایران و آمریکا برای مدتی تیره شد.
زندگی

جلال علاء در سال ۱۲۵۸ متولد شد. او خواهرزادهٔ علاءالسلطنه و پسرعمهٔ مهدی و حسین علاء است. در سال ۱۲۸۰ وارد خدمت شد. جلال علاء مدتی مستشار سفارت لندن بوده‌است. سپس وزیرمختار ایران در سوئد و بعد در ایتالیا شد. مدتی را نیز در مصر گذراند و آخرین سمتش وزیرمختاری ایران در آمریکا بوده‌است. پس از ماجرای بازداشت جلال علاء در آمریکا او به تهران احضار و بازنشسته شد. او در سال ۱۳۲۶ در اروپا درگذشت.
ماجرای بازداشت جلال علاء و قطع روابط ایران و آمریکا

در پاییز سال ۱۳۱۴، جلال علاء در آخرین مأموریت خود از طرف دولت ایران در آمریکا، به اتفاق همسر انگلیسی‌اش در حال رفتن به یک مهمانی رسمی در روستای الکتون ایالت مریلند بودند. از آنجایی که دیر شده بود، جلال علاء به رانندهٔ خود دستور می‌دهد سریع‌تر حرکت کند. پلیس متوجه سرعت زیاد آن‌ها شده و سعی می‌کند خودرو را متوقف کند. راننده به امر همسر وزیرمختار، به فرمان پلیس اعتنا نمی‌کند و به سرعت خود می‌افزاید، ولی سرانجام پلیس جلوی خودرو را می‌گیرد. همسر وزیرمختار برخوردی اهانت‌آمیز با پلیس دارد و پلیس در صدد جلب راننده برمی‌آید. در این هنگام همسر جلال علاء با کیف دستی خود به سر مأمور می‌کوبد — یا به روایتی دیگر به سگی که به همراه داشته‌اند فرمان حمله می‌دهد — و نهایتاً پلیس آن‌ها را بازداشت می‌کند و با دستبند به پاسگاه پلیس الکتون می‌برد.
هرچند جلال علاء مدارک مصونیت دیپلماتیکش را ارائه می‌کند، اما در مواجهه با مأمور پلیس خود را Minister معرفی می‌کند و از آنجایی که این واژه در انگلیسی علاوه بر وزیر، کشیش هم‌معنی می‌دهد، پلیس گمان می‌کند او یک کشیش است و احترام چندانی برایش قائل نمی‌شود. پس از این اتفاق، کردل هال وزیر خارجه آمریکا با غفار جلال علاء دیدار می‌کند و از او بابت موضوع پیش‌آمده عذرخواهی می‌کند، اما تذکر می‌دهد که مصونیت دیپلماتیک مجوزی برای تخلف رانندگی نیست.
این مسئله در مطبوعات آن زمان بازتاب گسترده‌ای یافت که این بازتاب‌ها اهانت‌هایی به شاه همراه بود، از جمله اینکه شاه را مهتر اصطبل سفارتخانه بریتانیا خوانده بودند که به لطف انگلیسی‌ها به سلطنت رسیده‌است یا در مواردی او را یهودی زاده یا گبر معرفی کردند. دولت ایران پس از مطلع شدن از این موضوع از آمریکا تقاضای عذرخواهی رسمی می‌کند و نیز می‌خواهد که انتشار این گزارش‌ها متوقف شود، ولی دولت آمریکا در پاسخ نه تنها از این کار امتناع می‌ورزد، بلکه ضمن اشاره به آزادی بیان در مطبوعات و رسانه‌های گروهی آمریکا و اینکه دولت نمی‌تواند آن‌ها را سانسور کند، تأکید می‌کند که توصیف رضاشاه به عنوان یکی از «مردان خودساخته» در کشوری که بسیاری از مردمانش به لطف روابط، نه به حکم ضوابط، به جایگاه والا می‌رسند، نه تنها اهانت به آن شخصیت نیست که قلم‌فرسایی در بزرگداشت و ستایش اوست. کُردل هال در یک کنفرانس مطبوعاتی اعلام کرد که مصونیت سیاسی نباید موجب رفتار غیرمسئولانه، توهین‌آمیز و همچنین خلاف مقررات کشور خارجی محل مأموریت شان شود.
از سوی دیگر وزیر مختار در گزارش خود به ایران از اصطلاح «پلیس ترپ» استفاده می‌کند که روشی برای کنترل شدآمد خودروها است، ولی این واژه به صورت «دام پلیس راهنمایی» برای شاه ترجمه می‌شود و شاه از آن به عنوان دامی برای ضربه زدن به آبروی ایران و ایرانی تعبیر می‌کند.
خودداری آمریکا از عذرخواهی، اظهارات کردل هال و توهین‌های مطبوعات آمریکایی که شاه را «شاگرد مهتر انگلستان» نامیده بودند موجب شد تا رضاشاه خشمگین، در روز ۲۷ بهمن ۱۳۱۴ دستور قطع روابط سیاسی با ایالات متحده را بدهد. این فرمان از نیمهٔ فروردین ۱۳۱۵ اجرایی شد. با این حال آمریکا سفارت خود در تهران را تعطیل نکرد و یک کاردار در تهران باقی گذاشت.
تیرگی روابط حاصل از این رویداد تا سال ۱۳۱۷ همچنان باقی ماند. در سال ۱۳۱۷ روزولت، رئیس جمهور آمریکا، نمایندهٔ ویژه‌ای به ایران می‌فرستد تا از ایران بابت مسئلهٔ پیش‌آمده عذرخواهی کند و به این ترتیب از دی‌ماه ۱۳۱۷ روابط سیاسی بین دو کشور مجدداً برقرار شد و تهران محمد شایسته را با سمت وزیرمختاری به واشینگتن فرستاد.
نبرد تیگراناکرت

نبرد تیگراناکرت نبردی بود که در اواخر ۶۹ (پیش از میلاد) و اوایل ۶۸ پیش از میلاد بین تیگران بزرگ پادشاه ارمنستان از دودمان آرتاشسی و لوکولوس کنسول روم در نزدیکی شهر تیگراناکرت به وقوع پیوست.
پیش زمینه

تیگران دوم در مناقشه بزرگ بین جمهوری روم و مهرداد ششم، که به‌طور مستقیم ربطی هم به او نداشت تا به آن زمان بی‌طرف مانده بود. وقتی مهرداد به ارمنستان پناهنده شد تیگران مشغول تصرف فلسطین بود. لوکولوس که دلش می‌خواست به هر قیمتی شده بر مهرداد دست بیابد تا وی را به عنوان یکی از مظاهر پیروزی خود عرضه کند؛ سفیر خود به نام «آپیوس کلودیوس» را به نزد تیگران فرستاد و از او خواست تا مهرداد را به وی تسلیم کند. تیگران سفیران رومی را در شهر ثروتمند انطاکیه پایتخت امپراتوری سابق سلوکیان به حضور پذیرفت، تیگران حاضر نشد اصول و مقررات مهمان نوازی را زیر پا بگذارد و به سفیران رومی پاسخ داد که برایش مقدور نیست مهرداد را به آنان تسلیم کند. در عین حال علاقه‌مند است با دولت رم در صلح بسر ببرد و منافع رم با منافع ارمنستان بزرگ هیچگونه تعارضی ندارد، زیرا او هیچگونه نظر طمعی نه به آسیای کوچک دارد و نه به کشور پنتوس. دیگر از آن لحظه به بعد، جنگ بین ارمنستان و روم گریزناپذیر می‌نمود و شاید هم یکی از مقدرات تاریخ بود.
جنگ با ارمنستان که سنای روم به انگیزه آداب و سنن و نظرات آینده‌نگری خود در برافروختن آن تردید نشان می‌داد لوکولوس بشخصه در محل تصمیم به شروع آن گرفت، و با این عمل خود یکی از قوانین اساسی رم که تنها به سنای روم اختیار اخذ تصمیم در امور مهم سیاست خارجی و مسایل جنگی و سوق‌الجیشی را داده بود نقص کرد.
نبرد تیگراناکرت ۶ اکتبر ۶۹

تیگران لشکریان خود را در شهر موش گردآوری کرد. از موش به طرف تیگراناکرت به‌راه افتاد، از کوه‌های توروس گذشت و دویست کیلومتر فاصله بین آن دو شهر را در ده روز طی کرد. به نقل از تعدادی از نویسندگان تاریخ تعداد لشکریان تیگران را به ۴۰۰۰۰ نفر برآورد کرده‌است، و لشکریان رومی ۲۰۰۰۰ نفر بودند. وقتی سپاهیان ارمنی از سوی کوه‌های توروس درآمد چند تن از سرداران رومی به لوکولوس توصیه کردند که دست از محاصره تیگراناکرت بردارد و به مقابله با دشمن بشتابد. لوکولوس این پیشنهاد را رد کرد و ۶۰۰۰ نفر از سپاهیانش را به دیدبانی برای محاصره شهر باقی گذاشت. خود با بقیه سپاه (۱۰۰۰۰ نفر از لژیونهای پیاده و ۴۰۰۰ نفر سوار) روی به سوی لشکر ارمنیان آورد.
ارتش ارمنیان در آن سوی ساحل «باتمان سو» (رودخانه‌ای در ترکیه امروزی) اردو زده بود. مهرداد یکی از بهترین سرداران خود به نام «تاکسیلس» [taxiles] را برای تیگران فرستاده بود. تاکسیلس که به قدرت سازماندهی و انضباط رومیان در یک جنگ مرتب و حساب شده وارد بود به تیگران توصیه کرد که او وارد جنگ نشود بلکه سواره نظام سبک خود را برای بستوه آوردن رومیان و قطع ارتباط آذوقه و مهمات رسانی آنان بکار بگیرد و گرسنه‌شان کند. این شیوه بعدها تاکتیک کلاسیک و مؤثر سپاهیان اشکانی شده‌است.
ولی تیگران بی اعتنا بود، وقتی متوجه کمی عده سربازان رومی نسبت به سپاهیان خودش شد به انگیزه خودبینی این حرف از دهانش درآمد:
«اینها اگر به عنوان لشکر و برای جنگیدن آمده‌اند بسیار کم‌تعداد هستند، و اگر به عنوان سفیر و برای درخواست صلح آمده‌اند تعداد آنان زیاد است.»
چون زمین آن سوی رودخانه رو به روی اردوگاه تیگران خیلی شیب داشت لوکولوس با سپاهیانش در امتداد رودخانه پایین آمد تا درجایی قرار بگیرد که زمین آن مسطح تر باشد. تیگران وقتی این حرکت را دید فکر کرد که لوکولوس به سبب کمتر بودن عده نفراتش دارد عقب می‌نشیند، لذا روی به تاکسیلس کرد و به او گفت:
«ببین این هم رومیهای تو. تاکسیلس جواب داد: خدا می‌کرد که عقب می‌نشستند ولی اینها کلاه‌خود و زره و سپر دارند، و این می‌رساند که سر جنگ دارند.»
و در واقع همینکه لشکریان رومی در پایین‌تر به جای مناسبی رسیدند از رودخانه عبور کردند. لشکر ارمنیان روبروی رودخانه موضع گرفته بود. بر قلب سپاه، تیگران فرماندهی می‌کرد. جناح راست لشکر زیر فرمان پادشاه آتورپاتکان و جناح چپ زیر فرمان پادشاه آدیابن، که هر دو از دست نشاندگان تیگران بودند، قرار داشت؛ و بالاخره تیگران نیروی ضربتی خود یعنی همان سواره نظام زره پوش مشهور ارمنی را در انتهای جناح راست گذاشته بود. این کار اشتباه بسیار بزرگی بود، چون قراردادن این دسته کم‌تحرک در یکی از پهلوهای بیرونی به منزله مواجه نمودن آن با خطری بزرگ بود. لوکولوس آنان را از پهلو با سواره نظام مخصوص خود و از عقب با دو نیرو از لژیونهای پیاده اش مورد حمله قرار داد. آن سواره نظام زره پوش سنگین برای حمله خلق شده بود نه برای دفاع. به قصد اینکه باز بشود و فضایی برای تحرک پیدا کند به تنها سمتی که از دشمن آزاد بود یعنی به سمت چپ که سپاهیان تیگران بودند به تکان و حرکت درآمد و با همین حرکتش در سپاه تیگران ایجاد بی نظمی و بهم خوردگی کرد، همین نبردی بود که با شکستی فاجعه بار برای تیگران به پایان رسید.نتیجه این نبرد آن شد که در مدتی کوتاه پس از آن شهر تیگراناکرت سقوط کرد.
دیولا راکوشی

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Gyula Rákosi
زادروز:  ۹ اکتبر ۱۹۳۸ ‏(۸۶ سال)
زادگاه:  بوداپست
قد:  ۱٫۷۴ متر (۵ فوت ۸ ۱⁄۲ اینچ)
پست:  هافبک
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۵۷–۱۹۷۲ |  باشگاه فوتبال فرنتس‌واروش |  ۳۲۲ |  (۶۳) |
| مجموع |   |  ۳۲۲ |  (۶۳) |
تیم ملی: تیم ملی
|  |  تیم ملی فوتبال مجارستان |  ۴۱ |  (۴) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۱۹۸۸–۱۹۹۰:  باشگاه فوتبال فرنتس‌واروش
۱۹۹۱–۱۹۹۲:  Tatabányai Bányász SC
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
دیولا راکوشی (مجاری: Gyula Rákosi؛ زادهٔ ۹ اکتبر ۱۹۳۸) بازیکن و مربی فوتبال اهل مجارستان بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فرنتس‌واروش اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال مجارستان بازی کرده‌است.
آلبرتو ریولتا

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۴ نوامبر ۱۹۶۷
زادگاه:  لیسونه
تاریخ مرگ:  ۳ نوامبر ۲۰۱۹ (۵۱ سال)
محل مرگ:  مونتزا
قد:  1.74m
پست:  مدافع
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۸۵–۱۹۸۹ |  باشگاه فوتبال اینتر میلان |  ۴ |  (۰) |
| ۱۹۸۷–۱۹۸۸ |  ← باشگاه فوتبال پارما (قرضی) |  ۵ |  (۰) |
| ۱۹۸۹–۱۹۹۱ |  باشگاه فوتبال لیورنو |  ۱۳ |  (۱) |
| ۱۹۹۱–۱۹۹۲ |  Seregno |  ۳ |  (۱) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۸۷ |  تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال ایتالیا |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
آلبرتو ریولتا (انگلیسی: Alberto Rivolta; ۴ نوامبر ۱۹۶۷ – ۳ نوامبر ۲۰۱۹) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اینتر میلان، باشگاه فوتبال کوزنتسا کالچو، باشگاه فوتبال پارما، و باشگاه فوتبال لیورنو اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال ایتالیا بازی کرده‌است.
علی عنایت

| رضا سپهوند | رضا سپهوند |
| --- | --- |
عضو هیئت علمی دانشگاه لرستان: عضو هیئت علمی دانشگاه لرستان
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: علی عنایت ۱۳۳۰ خرم‌آباد - لرستان، ایران
درگذشته: ۱۴۰۰
تحصیلات: دکترای مهندسی برق (دانشگاه منچستر)
پیشه: نماینده خرم‌آباد، دوره و چگنی در سومین دوره مجلس شورای اسلامی
علی عنایت (۱۳۳۰–۱۴۰۰) سیاستمدار ایرانی و پژوهشگر مهندسی برق بود. او مدتی عضو هیئت علمی دانشگاه شهید چمران و مدتی رئیس دانشگاه لرستان بود. او در سومین دورهٔ مجلس شورای اسلامی نمایندگی مردم خرم‌آباد را بر عهده داشت.