سیگنال واو!
روش‌های جستجوی جهانی برای هوش فرازمینی

روش‌های جستجوی جهانی برای هوش فرازمینی، برای یافتن نشانه‌های حیات گوش دادن به سیگنال‌های رادیویی، جستجوی لیزر یا دیگر شواهد بصری موجودات فضایی از زمانی که تلاش‌ها در دهه ۱۹۶۰ آغاز شد، بسیار تکامل یافته‌است. استانداردهای این رشته برای آنچه که ممکن است به عنوان شواهد بیگانگان واجد شرایط باشد نیز تغییر کرده‌است.
با استفاده از تلسکوپ‌های رادیویی بزرگ، ستاره شناسان بر روی یک تکه کوچک از آسمان تمرکز می‌کنند و به ضعیف‌ترین نشانه انتقال غیرعادی که از فرکانس ۱۴۲۰ مگاهرتز می‌رسد گوش می‌دهند. پس از چند دقیقه گوش دادن، تلسکوپ به قسمت کوچک بعدی آسمان و غیره و غیره می‌رود. و این دقیقاً همان کاری است که جری اِهمن و دیگر داوطلبان با تلسکوپ گوش بزرگ در ایالت اوهایو تابستان ۱۹۷۷ انجام می‌دادند. آن‌ها به تکه‌ای از آسمان نزدیک صورت فلکی قوس گوش می‌دادند و قدرت سیگنال شناسایی شده در آن را اندازه‌گیری می‌کردند.
'وای!' یکی از وسوسه انگیزترین اسرار در جستجوی هوش فرازمینی است. در حالی که بسیاری از ستاره شناسان و علاقه مندان بر این باورند که این یک پیام واقعی از یک تمدن بیگانه بود، دیگران همچنان در این مورد تردید دارند. حقیقت ممکن است هرگز شناخته نشود، اما 'وای!' همچنان به الهام بخشیدن و شیفتگی کسانی که به ستاره‌ها نگاه می‌کنند و تعجب می‌کنند که آیا ما واقعاً در جهان تنها هستیم، ادامه می‌دهد.
دانشمندان SETI تصمیم گرفتند روی زمین بمانند و گوش به آسمان داشته باشند. آنها می‌گوید اگر حیات هوشمند در خارج زمین وجود داشته باشد، باید درک درستی از امواج رادیویی و طیف الکترومغناطیسی داشته باشند.
مانند ما، گونه‌های بیگانه احتمالاً منابع انرژی نامحدودی برای سفر در سراسر جهان به دنبال دوستان ندارند. کارآمدترین راه برای گفتن «سلام، کیهان». ما اینجا هستیم! ارسال یک پیام رادیویی است.
دانشمندان سال‌ها این کار را ادامه دادند و همیشه همان ۱ و ۲ تابش پس‌زمینه معمولی را دریافت می‌کردند تا اینکه در ۱۵ اوت، گوش بزرگ سیگنال شگفت‌انگیزی را دریافت کرد که تا اکنون مورد بحث قرار دارد
ما یک گونه پر سروصدا هستیم و چندین دهه است که حضور خود را در کیهان تبلیغ می‌کنیم و انواع پیغام‌ها در اشکال مختلف را به فضا ارسال کرده‌ایم که ممکن است توجه تمدن‌های پیشرفته را به خود جلب کنیم و این ریسک زیادی را در پی خواهد داشت، اگر تمدنی متخاصم سیگنال‌های ما را دریافت کند، می‌توانند آن را مانند فانوس دنبال کرده و به زمین برسند…
از آنجایی که آسمان بسیار بزرگ است، دو رویکرد اساسی برای جستجوی SETI وجود دارد:
جستجوی میدان گسترده، در این روش، تکه‌های بزرگ آسمان را یکی یکی برای سیگنال‌ها بررسی می‌کنید. جستجوی میدان گسترده به شما امکان می‌دهد در مدت زمان کوتاهی کل آسمان را با وضوح پایین جستجو کنید. با این حال، اگر سیگنالی شناسایی شود، تعیین منبع دقیق بدون جستجوی بعدی با وضوح بالا دشوار خواهد بود.
جستجوی هدفمند، در این روش، شما تحقیقات فشرده‌ای را روی تعداد محدودی (۱۰۰۰ تا ۲۰۰۰) ستاره‌های خورشیدی را برای سیگنال‌های ET انجام می‌دهید. جستجوی هدفمند امکان بررسی دقیق‌تر مناطق کوچکی را فراهم می‌کند که فکر می‌کنیم ممکن است مکان‌های احتمالی ET باشند، مانند ستارگان با سیارات و شرایط مساعد برای زندگی همان‌طور که می‌شناسیم. با این حال، این رویکرد بخش‌های بزرگی از آسمان را نادیده می‌گیرد و اگر حدس و گمان اشتباه باشد، ممکن است چیزی حاصل نشود.
اگر سیگنالی شناسایی شود، یک سری مراحل برای تأیید فرازمینی بودن سیگنال وجود دارد:
تلسکوپ رادیویی از هدف خارج می‌شود (خارج از محور) سیگنال باید از بین برود و زمانی که تلسکوپ به سمت هدف برگشته است، باید برگردد. این تأیید می‌کند که سیگنال از میدان دید تلسکوپ می‌آید.
منابع شناخته شده زمین یا نزدیک به زمین، مانند ماهواره‌ها، باید به عنوان مبدع سیگنال رد شوند.
منابع طبیعی شناخته شده فرازمینی، مانند تپ اخترها و اختروش‌ها، باید رد شوند.
سیگنال باید توسط تلسکوپ رادیویی دیگری، ترجیحاً در یک قاره دیگر تأیید شود.
هنگامی که یک سیگنال تأیید شد، مراحل بسیار خاصی وجود دارد که باید در انتشار این اطلاعات دنبال شود و بدون هماهنگی با مقامات بین‌المللی پاسخی به سیگنال ارسال نمی‌شود.