stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
اوه! سگ بهشتی

| اوه! سگ بهشتی | اوه! سگ بهشتی |
| --- | --- |
کارگردان: جو کمپ
تهیه‌کننده: جو کمپ
فیلمنامه‌نویس: جو کمپ راد برونینگ
بازیگران: چوی چیس بنجی جین سیمور عمر شریف رابرت مورلی آلن سوئس دونالی رودس
توزیع‌کننده: استودیوهای قرن بیستم
تاریخ‌های انتشار:  ۱۱ ژوئیه ۱۹۸۰ (۱۹۸۰-07-۱۱)  
مدت زمان: ۱۰۴ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۶ میلیون دلار
اوه! سگ بهشتی (به انگلیسی: Oh! Heavenly Dog) فیلمی محصول سال ۱۹۸۰ و به کارگردانی جو کمپ است. در این فیلم بازیگرانی همچون چوی چیس، بنجی، جین سیمور، عمر شریف، رابرت مورلی، آلن سوئس، دونالی رودس، جان استراید، باربارا لی-هانت، ریچارد ورنون، فرانک ویلیامز، لورنزو میوزیک و کی ترمبلی ایفای نقش کرده‌اند.
خروج نیروهای آمریکا از عراق (۲۰۰۷–۲۰۱۱)

با خروج نیروهای آمریکا از عراق (۲۰۲۰–۲۰۲۱) اشتباه نشود.
خروج نیروهای ایالات متحده از عراق در دسامبر ۲۰۰۷ با پایان یافتن افزایش نیروهای جنگ عراق در سال ۲۰۰۷ آغاز و عمدتاً تا دسامبر ۲۰۱۱ تکمیل شد و به جنگ عراق پایان داد. تعداد نیروهای نظامی آمریکا در عراق در نوامبر ۲۰۰۷، به ۱۷۰٬۳۰۰ نفر رسید.
خروج نیروهای نظامی ایالات متحده از عراق یک موضوع بحث‌برانگیز در آمریکا در بسیاری از دهه ۲۰۰۰ بود. همان‌طور که جنگ از مرحله تهاجم اولیه خود در سال ۲۰۰۳ با یک اشغال تقریباً یک دهه‌ای پیش رفت؛ افکار عمومی آمریکا به سمت عقب‌نشینی نیروها گرایش پیدا کرد. در مه ۲۰۰۷، ۵۵ درصد از آمریکایی‌ها معتقد بودند که جنگ عراق یک اشتباه بود و ۵۱ درصد از رای‌دهندگان ثبت نام شده، طرفدار خروج نیروها بودند.در اواخر آوریل ۲۰۰۷، کنگره، یک لایحه هزینه‌های تکمیلی برای عراق تصویب کرد که ضرب‌الاجلی برای خروج نیروها تعیین می‌کرد، اما رئیس‌جمهور جرج دابلیو. بوش این لایحه را به دلیل نگرانی‌های خود در مورد تعیین ضرب‌الاجل خروج، وتو کرد.دولت بوش بعداً به دنبال توافقی با دولت عراق بود و در سال ۲۰۰۸، بوش توافقنامه وضعیت نیروهای ایالات متحده و عراق را امضا کرد. این مهلت، ۳۱ دسامبر ۲۰۱۱ را شامل می‌شد که قبل از آن، همه نیروهای ایالات متحده از تمام خاک عراق باید خارج می‌شدند. آخرین نیروهای آمریکایی در ۱۸ دسامبر ۲۰۱۱، بر پایه این قرارداد، عراق را ترک کردند.
در سال ۲۰۱۴، پیشروی داعش از سوریه به استان‌های غربی عراق، ایالات متحده را بر آن داشت تا بار دیگر در کنار سایر نظامیان برای مبارزه با داعش مداخله کند. در ژانویه ۲۰۱۹، وزیر پمپئو، تعداد نیروهای آمریکایی در عراق را تقریباً ۵۰۰۰ نفر اعلام کرد. در اوایل سال ۲۰۲۰، پارلمان عراق به خروج همه نیروهای باقی‌مانده رأی داد و نخست‌وزیر عراق به ایالات متحده گفت که کار برای خروج نیروها را آغاز کند.
زمینه > نظرسنجی

بلافاصله قبل و بعد از تهاجم سال ۲۰۰۳، اکثر نظرسنجی‌ها در ایالات متحده حاکی از حمایت اکثریت قابل توجهی از جنگ بودند، اگرچه نظرسنجی‌ها از دسامبر۲۰۰۴ به‌طور مداوم نشان می‌داد که اکثریت فکر می‌کردند تهاجم یک اشتباه بوده است. در بهار۲۰۰۷، نظرسنجی‌ها عموماً اکثریت را به نفع تعیین جدول زمانی برای خروج نشان داد.با این حال، در این زمینه پاسخ‌ها می‌تواند به‌طور گسترده‌ای با عبارت دقیق سؤال متفاوت باشد. نظرسنجی‌ها نشان داد که اکثر آنها خروج تدریجی در طول زمان را به خروج فوری ترجیح می‌دهند.
زمینه > انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۰۴ آمریکا

موضوعی بود که جان کری و جرج دابلیو. بوش در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۰۴ آمریکا در مورد آن اختلاف نظر داشتند. کری در اوت۲۰۰۴ گفت که خروج تمام نیروهای آمریکایی از عراق را هدف اولین دوره ریاست جمهوری خود قرار خواهد داد. با این حال، او ضرب الاجل یا جدول زمانی ارائه نکرد و پیشنهاد افزایش اندازه استقرار در آینده نزدیک را داد. او دراین مناظره گفت که اگر افزایش اولیه نیروها مؤثر واقع شود، دوباره تأکید کرد که عقب‌نشینی یک هدف است.
در این مناظره، بوش هیچ جدول زمانی یا تخمینی از تعداد نیروها، اعم از افزایش یا کاهش، ارائه نکرد، بلکه تنها گفت که فرماندهان نیروها در عراق این توانایی را دارند که هر نیرویی را که نیاز دارند درخواست کنند. به‌طور کلی، این با نظرهای قبلی او مطابقت دارد. بوش و وزیر دفاع وقت، دونالد رامسفلد، هنگامی که در مورد قدرت نیروها سؤال شد، گفتند که از نیروهای درخواست شده توسط ستاد کل استفاده می‌کنند.
زمینه > پیشنهادها و اقدام‌های کنگره

در ۱۷ نوامبر ۲۰۰۵، نماینده جان مورتا H.J.Res. 73، قطعنامه ای که از نیروهای آمریکایی در عراق خواسته شده است که «در اولین تاریخ ممکن دوباره مستقر شوند» تا به عنوان یک نیروی واکنش سریع در پایگاه‌های ایالات متحده در کشورهای همسایه مانند کویت قرار گیرند. در پاسخ، جمهوری‌خواهان قطعنامه‌ای را پیشنهاد کردند که «استقرار نیروهای ایالات متحده در عراق فوراً خاتمه یابد»، بدون هیچ گونه شرطی برای استقرار مجدد، که با ۴۰۳ رای موافق در مقابل ۳ رای منفی داده شد.
در ۱۶ ژوئن ۲۰۰۶ مجلس نمایندگان با ۲۵۶ رای موافق به ۱۵۳ در قطعنامه‌ای غیرالزام‌آور علیه تعیین ضرب‌الاجل برای خروج نیروها از عراق، رای داد. جان بینر، رهبر جمهوری‌خواه اکثریت مجلس نمایندگان آمریکا، که مخالف مهلت تعیین شده بود، اظهار داشت: «دستیابی به پیروزی تنها گزینه ما است» و «نباید از آن دوری کنیم». از سوی دیگر، نانسی پلوسی، رهبر اقلیت دموکرات مجلس نمایندگان آمریکا، استدلال کرد که ضرب‌الاجل لازم است و گفت: «در مسیر بمانیم» یک استراتژی نیست، یک شعار است و «زمان مواجهه با واقعیت‌ها فرا رسیده است».
در ۲۷ مارس ۲۰۰۷ کنگره قانون HR 1591 را تصویب کرد که خواستار خروج نیروهای آمریکایی از عراق تا مارس ۲۰۰۸ بود. با این حال، رئیس‌جمهور، بوش، این لایحه را وتو کرد و مجلس نمایندگان نتوانست وتو را لغو کند.کنگره سپس قانون HR 2206 را تصویب کرد که بودجه جنگ عراق را تا ۳۰ سپتامبر ۲۰۰۷ تأمین می‌کرد و در ۲۵ مه ۲۰۰۷ توسط رئیس‌جمهور بوش به قانون تبدیل شد. HR 2206 شامل هجده معیار برای دولت عراق بود که باید رعایت شود.
در ۹ مه ۲۰۰۷، نماینده جیم مک‌گاورن، قانون HR 2237 به مجلس معرفی کرد، «برای فراهم کردن امکان استقرار مجدد نیروهای مسلح ایالات متحده و پیمانکاران دفاعی از عراق.» این طرح با ۲۵۵ رای موافق در برابر ۱۷۱رای مخالف شکست خورد، ۱۳ نفر از مخالفان از دموکرات‌ها به نمایندگی از مناطقی که توسط جان کری در سال ۲۰۰۴ به پیروزی رسیدند.
در ۱۲ ژوئیه ۲۰۰۷، مجلس شورای اسلامی با رای ۲۲۳–۲۰۱، HR 2956 را برای استقرار مجدد (یا خروج) نیروهای مسلح ایالات متحده از عراق تصویب کرد. این قطعنامه مستلزم خروج بیشتر نیروها از عراق تا ۱ آوریل ۲۰۰۸ بود.
در ۱۸ ژوئیه ۲۰۰۷، پس از یک مناظره تمام شبانه، سنا از تصویب لایحه ای که جدول زمانی خروج نیروها را تعیین می‌کرد، با ۵۲ رای موافق در برابر ۴۷ رای مخالف، جلوگیری کرد. عقب‌نشینی ظرف ۱۲۰ روز آغاز می‌شد و مستلزم آن بود که تمام نیروها (به جز تعداد نامشخصی که می‌توانست برای انجام یک مجموعه بسیار محدود از ماموریت‌ها پشت سر گذاشته شود) تا ۳۰ آوریل ۲۰۰۸ از کشور خارج شوند.
زمینه > پیشنهاد مک گاورن پولک

جرج مک‌گاورن و ویلیام آر. پولک درکتاب خود خارج از عراق: طرحی عملی برای خروج از عراق پیشنهاد مفصلی برای خروج ایالات متحده از عراق منتشر کردند. گزیده‌ای قابل توجه در نسخه اکتبر ۲۰۰۶ مجله هارپر منتشر شد. این طرح به کلی کنار گذاشته شد. برخی از ویژگی‌های اساسی پروپوزال آنها عبارتند از:
اولین سربازانی که به خانه فرستاده می‌شوند باید پیمانکاران امنیتی خصوصی باشند.
یک نیروی تثبیت بین‌المللی متشکل از ۱۵۰۰۰ سرباز تشکیل می‌شود. نیروها از مراکش، تونس و مصر با تأمین مالی آمریکا جذب خواهند شد. این نیرو به مدت دو سال پس از خروج نیروهای آمریکایی باقی خواهد ماند.
تجهیزات حمل و نقل، ارتباطات و سلاح‌های سبک که در حال حاضر توسط نیروهای ایالات متحده استفاده می‌شود باید به نیروی چند ملیتی جدید اهدا شود.
به جای ارتش جدید عراق، یک سپاه ملی بازسازی باید با الگوبرداری از سپاه مهندسی ارتش ایالات متحده ایجاد شود.
توقف فوری کار در پایگاه‌های نظامی آمریکا.
خروج آمریکا از منطقه سبز بغداد.
آزادی تمامی اسیران جنگی.
زمینه > موقعیت‌های پاسخ، متحد برای صلح، نه به نام جنگ

سه ائتلاف بزرگ که تظاهراتی را علیه تهاجم به عراق در سال ۲۰۰۳ سازماندهی کردند، متحد برای صلح و عدالت (UFPJ)، برای توقف جنگ و پایان دادن به نژادپرستی (ANSWER) و نه به نام ما (NION) همگی خواهان خروج فوری تمام نیروهای آمریکایی، «اکنون». جنبش ضد جنگ در مورد حمایت از پیشنهادهای موجود در کنگره بحث کرده است.
کارگروه قانونگذاری متحد برای صلح و عدالت پیشنهاد استقرار مجدد مورتا را تأیید کرده است «زیرا این یک وسیله قدرتمند برای شروع بحث در مورد جنگ است»، اگرچه سازمان در کل موضعی اتخاذ نکرده است. از سوی دیگر، گروه توقف جنگ و پایان نژادپرستی بیان کرده است که «مورتا موضع ضد جنگی اتخاذ نکرده است. او می‌خواهد برای تقویت دست امپریالیسم آمریکا در خاورمیانه، از نظر نظامی دوباره مستقر شود.»
زمینه > طرح مشعل

طرح برنر، با نام رسمی طرحی مسئولانه برای پایان دادن به جنگ در عراق، یک مقاله سیاستی ۳۶ صفحه‌ای بود که در ۱۷ مارس ۲۰۰۸ توسط دارسی برنر و دیگر نامزدهای دموکرات کنگره در سال ۲۰۰۸ با همکاری برخی از مقام‌های بازنشسته امنیت ملی ارائه شد. این طرح اقدام‌های سیاستی را که نامزدها متعهد به حمایت از آنها در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۰۸ آمریکا بودند، تشریح کرد.
تدوین برنامه‌های برداشت > عقب‌نشینی‌ها در دوره ریاست‌جمهوری بوش

در ۱۳ سپتامبر ۲۰۰۷، پرزیدنت بوش اعلام کرد که ۱۶۸۰۰۰ سرباز آمریکایی در آن زمان در عراق تا کریسمس به میزان ۵۷۰۰ نفر کاهش می‌یابد و نیروهای اضافی خارج می‌شوند و تعداد کل نیروهای آمریکایی از ۲۰ به ۱۵ تیپ جنگی تا ژوئیه ۲۰۰۸ کاهش می‌یابد. تا پایان سال ۲۰۰۸، تعداد نیروهای آمریکایی در عراق به ۱۴۶۰۰۰ کاهش یافت.
تدوین برنامه‌های برداشت > توافقنامه ۲۰۰۸ وضعیت نیروهای آمریکا و عراق

در سال۲۰۰۸، دولت‌های آمریکا و عراق، توافقنامه وضعیت نیروهای ایالات متحده و عراق را امضا کردند. این شامل یک تاریخ مشخص، ۳۰ ژوئن ۲۰۰۹ بود که تا آن زمان نیروهای آمریکایی باید از شهرهای عراق خارج شوند، و تاریخ خروج کامل از خاک عراق تا ۳۱ دسامبر ۲۰۱۱ بود. در ۱۴ دسامبر ۲۰۰۸، رئیس‌جمهور وقت، جرج دابلیو. بوش، توافقنامه امنیتی را با عراق امضا کرد. در چهارمین و آخرین سفر خود به عراق، پرزیدنت بوش در یک کنفرانس خبری تلویزیونی با نوری المالکی نخست‌وزیر عراق برای جشن گرفتن این توافق حاضر شد و دستاوردهای امنیتی در عراق را تحسین کرد و گفت که همین دو سال پیش «چنین توافقی غیرممکن بنظر می‌رسید».
تدوین برنامه‌های برداشت > سخنرانی پرزیدنت اوباما در ۲۷ فوریه ۲۰۰۹

در ۲۷ فوریه ۲۰۰۹، پرزیدنت باراک اوباما در پایگاه نیروی تفنگداران دریایی کمپ لژون در کارولینای شمالی، تجدید نظر خود را در تاریخ اولیه خروج نیروهای رزمی از عراق اعلام کرد. این تجدید نظر تاریخ اصلی ۳۰ ژوئن ۲۰۰۹ را برای ۱۰ ماه دیگر تا ۳۱ اوت ۲۰۱۰ تمدید می‌کرد. پرزیدنت اوباما تعهد خود را به تاریخ خروج کامل اولیه ۳۱ دسامبر ۲۰۱۱ که در توافق بین دولت بوش و دولت عراق تعیین شده بود، تأیید کرد. پرزیدنت اوباما وظیفه نیروی انتقالی را «آموزش، تجهیز و مشاوره به نیروهای امنیتی عراق تا زمانی که غیر فرقه ای باقی بمانند، انجام مأموریت‌های هدفمند ضدتروریسم و حفاظت از تلاش‌های غیرنظامی و نظامی جاری ما در داخل عراق» تعریف کرد.
برداشت از حساب > خروج نسبی اوت ۲۰۱۰

در ۱۹ اوت ۲۰۱۰، تیپ ۴ ضربه‌ایکر، لشکر ۲ پیاده‌نظام، آخرین تیپ رزمی آمریکایی بود که از عراق خارج شد.
اوباما در یک سخنرانی در دفتر بیضی در ۳۱ اوت ۲۰۱۰ اعلام کرد: «مأموریت جنگی آمریکا درعراق به پایان رسیده است. عملیات آزادی عراق بپایان رسیده است و مردم عراق اکنون مسئولیت اصلی امنیت کشور خود را برعهده دارند.»
حدود ۵۰٬۰۰۰ سرباز آمریکایی به عنوان بخشی از «عملیات طلوع جدید» که تا پایان سال۲۰۱۱ ادامه داشت، در مقام مستشاری در کشور باقی ماندند. ارتش آمریکا به آموزش و مشاوره نیروهای عراقی ادامه داد.
برداشت از حساب > برداشت کامل (۲۰۱۱)

با فروپاشی بحث در مورد تمدید اقامت نیروهای آمریکایی،پرزیدنت اوباما خروج کامل نیروها از عراق را همان‌طور که قبلاً برنامه‌ریزی شده بود، در ۲۱ اکتبر۲۰۱۱ اعلام کرد. ایالات متحده یک سفارت در بغدادبا حدود ۱۷۰۰۰پرسنل، کنسولگری در بصره، موصل و کرکوک، که هر کدام بیش از ۱۰۰۰پرسنل، و بین۴۰۰۰ تا۵۰۰۰ پیمانکار دفاعی اختصاص داده‌اند، حفظ کرد. پرزیدنت اوباما و المالکی در یک کنفرانس مطبوعاتی مشترک در ۱۲ دسامبر ۲۰۱۱ در کاخ سفید دستور کار گسترده‌ای را برای همکاری پس از جنگ بدون حضور نیروهای آمریکایی در عراق ترسیم کردند. این دستور کار شامل همکاری در زمینه انرژی، تجارت و آموزش و همچنین همکاری در امنیت، مبارزه با تروریسم، توسعه اقتصادی و تقویت نهادهای عراق بود. هر دو رهبر گفتند که کشورهایشان پس از خروج آخرین نیروهای رزمی ایالات متحده، روابط امنیتی، دیپلماتیک و اقتصادی قوی خواهند داشت.
پرزیدنت باراک اوباما از سربازانی که در ۱۴ دسامبر۲۰۱۱ در پایگاه نظامی فورت براگ در کارولینای شمالی در عراق خدمت کردند ادای احترام کرد. در حالی که آخرین نیروهای آمریکایی برای خروج از عراق آماده می‌شدند، او گفت که ایالات متحده عراقی «مستقل، با ثبات و متکی به خود» را پشت سر می‌گذارد. در ۱۵ دسامبر، یک مراسم نظامی آمریکایی در بغداد برگزار شد که به‌طور رسمی به مأموریت ایالات متحده در عراق پایان داد. آخرین ۵۰۰سرباز در صبح روز ۱۸ دسامبر۲۰۱۱ عراق را ترک کردند. در زمان عقب‌نشینی، ایالات متحده یک سرباز باقی مانده داشت، گروهبان ستاد احمد ک. آلتایی، که هنوز از ۲۳ اکتبر ۲۰۰۶ در عراق مفقود شده بود و ۵۰۰۰۰ دلار جایزه برای بهبودی او در نظر گرفته بود. در ۲۶ فوریه ۲۰۱۲ مرگ او تأیید شد.
برای مطالعه بیشتر

آنتونی آرنوو، عراق: منطق عقب‌نشینی. کتاب‌های مارکت، شیکاگو، ۲۰۰۶.
جرج مک‌گاورن و ویلیام رو پولک، خارج از عراق: طرحی عملی برای خروج اکنون. سایمون اند شوستر، نیویورک، ۲۰۰۶.
امپراتوری اتیوپی

امپراتوری اتیوپی (به امهری: የኢትዮጵያ ንጉሠ ነገሥት መንግሥተ) که به نام حبشه نیز شناخته می‌شود یک پادشاهی در منطقه جغرافیایی شمال اتیوپی امروزی است. از حدود سال ۱۱۳۷ میلادی وجود داشته تا سال ۱۹۷۴ میلادی هنگامی که سلسله سلیمانیان در کودتا سرنگون شد.

پس از اشغال مصر توسط بریتانیا در سال ۱۸۸۲، اتیوپی و لیبریا تنها کشورهای آفریقایی مستقل پس از تقسیم آفریقا توسط قدرت‌های امپریالیستی اروپا در اواخر قرن ۱۹ میلادی بودند. این کشور یکی از بنیان‌گذاران سازمان ملل متحد در سال ۱۹۴۵ بود. در سال ۱۹۷۴ اتیوپی به همراه ژاپن که امپراتور ژاپن حکومت می‌کرد و ایران که تحت حکومت دودمان پهلوی بود سه کشور در جهان بودند که رئیس حکومت با عنوان امپراتور (در ایران دوران پهلوی عنوان رسمی شاهنشاه بود) در راس حکومت قرار داشت. این کشور اولین استفاده‌کننده عنوان امپراتوری در آفریقا بود؛ امپراتوری آفریقای مرکزی که بین سال‌های ۱۹۷۶ و ۱۹۷۹ توسط ژان-بدل بوکاسا اجرا شد، برای مدت کوتاهی این عنوان را داشت.
امپراتوری اکسوم

یافته‌ها نشان می‌دهند که سکونت انسان در اتیوپی از زمان‌های اولیه بوده و اعتقاد بر این است که در سال ۹۸۰ پیش از میلاد در پادشاهی پانت مصر باستان به عنوان کشور طلا شناخته می‌شد، بر اساس همین گزارش از کبرا ناگاست، در قرن ۱ پیش از میلاد منلیک یکم (ابن حکیم) امپراتوری اتیوپی را تأسیس کرد. امپراتوری اکسوم در قرن چهارم با کلیسای ارتدکس توحیدی اتیوپی به عنوان نخستین امپراتوری مسیحی پدید آمد.
سلسله زگوه

آخرین جانشین ملکه یودیت توسط مارا تاکلا هایمونت سرنگون شد. وی سلسله زگوه را در سال ۱۱۳۷ بنا نهاد و با یکی از نوادگان از آخرین امپراتور اکسوم ازدواج کرد و ادعا کرد که وارث قانونی این سلسله منقرض شده است. پایتخت این سلسله در آدافا در نزدیکی لالی‌بلا بود. زگوه به دین مسیحیت در اکسوم ادامه داد و کلیساهای سنگی بسیاری مانند لالی‌بلا ساخت. سلسله توسط فردی که مدعی وراثت اکسوم را داشت سرنگون گشت.
سلسله سلیمانیان

در سال ۱۲۷۰ سلسله زگوه توسط یک پادشاه از امپراتوری اکسوم سرنگون شد و نامش به خاطر نام سلیمان به سلیمانیان معروف شد. سلسله توسط مردم حبشه بنا نهاده شد. حبشه تنها با چند وقفه از ۱۲۷۰ تا اواخر قرن ۲۰ پادشاه شد. بسیاری از رخدادهای مدرن اتیوپی در این سلسله رخ داده است. در طول این زمان، با پادشاهی بر تقریباً تمام مردم، اتیوپی مدرن بنا شده است. آنها با موفقیت با مردم ایتالیا، مردم عرب و ترکیه مبارزه کردند.
تهاجم آدال

در سال ۱۵۲۹ نیروهای آدال به فرماندهی احمد بن ابراهیم الغازی به امپراتوری اتیوپی تجاوز کرد که به جنگ حبشه-آدال معروف است. اشغال آدال چهارده سال به طول انجامید. در طول جنگ آدال‌ها از توپ‌های جنگی که از امپراتوری عثمانی داشتند استفاده می‌کردند. پس از جنگ آدال اتیوپی را با سرزمین‌هایی از جمله سومالی امروزی متحد کرد. در سال ۱۵۴۳ سلسله سلیمانیان با کمک امپراتوری پرتغال احیا گشت.
عصر شاهزادگان

از سال ۱۷۶۹ تا ۱۸۵۵ به امپراتوری اتیوپی، عصر شاهزادگان می‌گفتند. این دوره از تاریخ اتیوپی با درگیری‌های متعدد همراه بود. امپراتور تنها اطراف پایتخت سابق یعنی گوندار را تحت تسلط داشت و سلطه‌اش محدود بود. جامعه از برخی جوانب دچار رکود شد. درگیری‌های مذهبی بین مسلمانان و مسیحیان بالا گرفته بود. عصر شاهزادگان با سلطنت توودروس دوم اتیوپی به پایان رسید.
سلطنت توودروس دوم و تقسیم آفریقا

در سال ۱۸۶۸ پس از حبس تنی چند از مبلغان و نمایندگان دولت بریتانیا، بریتانیا هیأتی کیفری به حبشه فرستاد. این هیئت یک موفقیت برای بریتانیا و یک خودکشی برای امپراتور اتیوپی بود. در سال‌های ۱۸۸۰ که تقسیم آفریقا مشخص شد. ایتالیا با حضور استعماری در آفریقا به اتیوپی حمله کرد و برخی از مناطق ساحلی را فتح کرد و اتیوپی مجبور به قبول پیمان وچاله مبنی بر ایجاد مستعمره اریتره شد. اتیوپی پیمان را در سال ۱۸۹۳ رد کرد. به دلیل این توهین ایتالیا جنگ اتیوپی در سال ۱۸۹۵ را اعلام کرد. جنگ نخست ایتالیا-اتیوپی در سال ۱۸۹۶ منجر به جنگ آدوا شد. در نتیجه جنگ، ایتالیا معاهده آدیس آبابا را امضا کرد که به موجب آن اتیوپی یک کشور مستقل دانسته می‌شد.
حمله ایتالیا و جنگ جهانی دوم

در ۱۹۳۵ سربازان ایتالیایی به فرماندهی امیلیو د بونو به اتیوپی حمله کردند که به جنگ دوم ایتالیا-اتیوپی شناخته می‌شود. این حمله توسط جامعه ملل محکوم شد اما برای پایان خصومت بین طرف‌های جنگ اقدام جدی صورت نگرفت.

در طول جنگ، ایتالیا از گاز خردل استفاده کرد در حالی که هفت سال پیش از جنگ پروتوکل ژنو را امضا کرده بود. ایتالیا از هوا و زمین این گاز را گسترش داد که بنا بر گزارش‌ها تلفات این بمباران شیمیایی ۱۵۰٬۰۰۰ نفر اعلام شد.
سقوط امپراتوری

در سال ۱۹۷۴ شورای نظامی طرفدار مارکسیسم-لنینیسم شوروی تحت عنوان درگ به رهبری منگیستو هایله ماریام، هایله سلاسی را عزل نموده و یک دولت کمونیست بنیان گذاشت. هایله سلاسی در زندان و در شرایطی نامشخص درگذشت. شایعه است که وی با بالشتی خیس خفه شده باشد.
فلیچه آندرئاسی

| فلیچه آندرئاسی | فلیچه آندرئاسی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۸ ژانویهٔ ۱۹۲۸ تورین
درگذشت: ۲۵ دسامبر ۲۰۰۵ (۷۷ سال) آسته
ملیت: ایتالیایی
فلیچه آندرئاسی (ایتالیایی: Felice Andreasi؛ ‏ ۸ ژانویهٔ ۱۹۲۸ – ۲۵ دسامبر ۲۰۰۵) بازیگر اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به زندگی عجیب است، فیورینا، گاو ماده، مظنون، شب بخیر، آقایان و خانم‌ها، چگونه از دست زن خلاص شده، یک معشوقه پیدا کنیم، نخستین شیره زفاف و زیبایی زنان اشاره کرد.
آندرئاسی در سال ۲۰۰۰ برنده جایزه انجمن ملی فیلم ایتالیا بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شده‌است.
سابائه، فوکوئی

| Sabae 鯖江市 | Sabae 鯖江市 |
| --- | --- |
شهر: شهر
  پرچم:   پرچم
موقعیت Sabae در استان فوکوئی: موقعیت Sabae در استان فوکوئی
کشور: ژاپن
منطقه: ناحیه چوبو (Hokuriku)
استان: استان فوکوئی
مساحت: مساحت
 • کل: ۸۴٫۷۵ کیلومتر مربع (۳۲٫۷۲ مایل مربع)
جمعیت (June 1, 2011): جمعیت (June 1, 2011)
 • کل: ۶۸٬۷۰۳
 • تراکم: ۸۱۰٫۶۵/کیلومتر مربع (۲۰۹۹٫۶/مایل مربع)
نمادها: نمادها
 • درخت: ساکورا
 • گُل: آزالیا
 • پرونده: اردک ماندارین
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۹ (زمان)
نشانی تالار شهر: Nishiyamacho 13-1, Sabae City, Fukui Prefecture (福井県鯖江市西山町13番地１号) 916-8666
سابائه در استان فوکوئی در کشور ژاپن واقع شده‌است  که دارای جمعیت ۶۷٬۴۳۰ نفر و مساحت ۸۴٫۷۵ کیلومتر مربع با تراکم جمعیت ۷۹۶  نفر در کیلومترمربع است و در تاریخ ۰۱۹۵۵−۰۱−۱۵ ۱۵ ژانویه ۱۹۵۵ به عنوان شهر شناخته شد.
سابائه به عنوان پایتخت عینک ژاپن شناخته می‌شود. این شهر بیش از ۹۰ درصد قاب‌های عینک تولید شده در ژاپن را می‌سازد. در خیابان‌های شهر، علائم و اشیایی به شکل عینک دیده می‌شوند و حتی موزه و جشنواره‌ای هم مخصوص عینک در این شهر وجود دارد.
آیدین ختائی

| آیدین ختائی | آیدین ختائی |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: آیدین ختائی اصل
زادهٔ: ۲۴ اردیبهشت ۱۳۶۳ ‏(۴۰ سال) تهران، ایران
ملیت:  ایران
پیشه‌ها: بازیگر بدن‌ساز مجری
سال‌های فعالیت: ۱۳۸۳–اکنون
آثار برجسته: کلانتر ۳ مختارنامه سگ‌بند
آیدین ختائی اصل (زادهٔ ۲۴ اردیبهشت ۱۳۶۳) بازیگر سینما، تلویزیون و ورزشکار اهل ایران است. فعالیت بازیگری او با بازی در مجموعهٔ تلویزیونی کلانتر ۳ شروع شد. آیدین ختائی در مجموعۀ تلویزیونی مختارنامه در نقش غول شامی ظاهر شد.
زندگی حرفه‌ای > در تلویزیون > مردان آهنین

آیدین ختائی سابقه حضور در مسابقه مردان آهنین که از شبکه سه سیما پخش می‌شد را دارد.
زندگی حرفه‌ای > در تلویزیون > تهمتن

ختائی در مسابقه تلویزیونی «تهمتن» که یک مسابقه استعدادیابی است و از شبکه نسیم به روی آنتن می‌رفت به‌همراه بهداد سلیمی مجری این برنامه بود.
فیلم‌شناسی > سینما

| سال | عنوان | نقش | کارگردان | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۹۴ | ‏تارات |  | پدرام بهرامی‌فر |  |
| ۱۳۹۸ | خوب، بد، جلف ۲: ارتش سری |  | پیمان قاسم خانی |  |
| ۱۳۹۹ | حکم تجدید‌نظر |  | محمد امین کریم‌پور |  |
| ۱۳۹۹ | بازگشته |  | ندا محمودی |  |
| ۱۴۰۰ | سگ‌بند |  | مهران احمدی |  |
فیلم‌شناسی > تلویزیون

| سال | عنوان | نقش | کارگردان | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۸۳ تا ۱۳۸۵ | مردان آهنین | شرکت‌کننده و کسب مقام چهارم در مسابقه سال ۱۳۸۵ |  | مسابقه تلویزیونی |
| ۱۳۸۳ | کلانتر ۳ |  | محسن شاه‌محمدی |  |
| ۱۳۸۸ | مختارنامه | غول شامی | داوود میرباقری |  |
| ۱۳۹۰–۱۳۸۹ | چهار چرخ |  | جواد مزدآبادی |  |
| ۱۳۹۱ | بچه‌های نسبتاً بد |  | سیروس مقدم |  |
| ۱۳۹۱ | دست بالای دست |  | محسن یوسفی |  |
| ۱۳۹۸ | از یادها رفته |  | بهرام بهرامیان |  |
| ۱۴۰۲ | تهمتن | مجری |  | مسابقه تلویزیونی |
| ۱۴۰۲ | رحیل |  | مسعود آب‌پرور رامین عباس‌زاده |  |
کنراد مورافسکی

| کُنراد مورافسکی | کُنراد مورافسکی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۶ نوامبر ۱۹۱۳ پروشکوف، لهستان
درگذشت: ۲ نوامبر ۱۹۸۵ ورشو، لهستان
ملیت: لهستانی
کُنراد مورافسکی (لهستانی: Konrad Morawski؛ ‏ ۲۶ نوامبر ۱۹۱۳ – ۲ نوامبر ۱۹۸۵) بازیگر اهل لهستان بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به سرنوشت‌های لهستانی، چگونه جنگ جهانی دوم را آغاز کردم، هفت آرزو، زخم و از دوشنبه‌ها بیزارم اشاره کرد.
باشگاه فوتبال روشن کولاب

Football club
باشگاه فوتبال روشن کولاب  یک باشگاه فوتبال در شهر  کولاب تاجیکستان است. این باشگاه در لیگ عالی تاجیکستان بازی می‌کند.
تاریخچه

از زمان تأسیس مسابقات قهرمانی مستقل تاجیکستان در سال ۱۹۹۲، این باشگاه تا سال ۲۰۱۶ (به طور متناوب) در لیگ برتر بازی کرده است. آنها یکی از شرکت کنندگان در اولین لیگ عالی تاجیکستان از سال ۲۰۱۷ هستند. در سال ۱۹۹۳ قهرمان جام حذفی تاجیکستان شد و در سال ۱۹۹۴ فینالیست این جام شد. روشن در فصل های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۳ قهرمان تاجیکستان شده است، این باشگاه در سال ۲۰۱۳ نیز به مقام قهرمانی سوپرجام تاجیکستان دست یافت و در سال ۲۰۱۴ سوپرجام را از دست داد. رسیدن به لیگ قهرمانان آسیا دو
پادشاه سرزمین

| پادشاه سرزمین | پادشاه سرزمین |
| --- | --- |
پوستر تبلیغاتی: پوستر تبلیغاتی
نام‌های دیگر: کینگ د لند
هانگول: 킹더랜드
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Kingdeoraendeu
 :  
ژانر: کمدی رمانتیک
سازنده: چون سونگ ایل
نویسنده: چوی روم
کارگردان: ایم هیون ووک
بازیگران: لی جون هو ایم یون آه
کشور سازنده: کره جنوبی
زبان اصلی: کره‌ای
شمار قسمت‌ها: ۱۶
تولید: تولید
مدت: ۷۰–۶۰ دقیقه
تولیدکننده‌ها: ان‌پی‌آی‌او انترتینمنت بای‌فوراِم استودیو اس‌ال‌ال
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: جی‌تی‌بی‌سی
انتشار اولیه: ۱۷ ژوئن ۲۰۲۳ (۲۰۲۳-06-۱۷) – ۶ اوت ۲۰۲۳ (۲۰۲۳-08-۰۶)
وبگاه: وبگاه
پادشاه سرزمین (کره‌ای: 킹더랜드؛ انگلیسی: King the Land) یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۲۳ با بازی لی جون هو و ایم یون آه است. این مجموعه از ۱۷ ژوئن تا ۶ اوت ۲۰۲۳، روزهای شنبه و یکشنبه ساعت ۲۲:۳۰ (کی‌اس‌تی) از جی‌تی‌بی‌سی پخش شد. این مجموعه همچنین برای استریم در نتفلیکس و تیوینگ در مناطق منتخب قابل دسترسی است.
خلاصه داستان

این مجموعه داستان گو وون (لی جون هو) را روایت می‌کند که وارث «د کینگ گروپ»، مجموعه هتل‌های لوکس است و وارد یک جنگ ارثیه می‌شود. از طرف دیگر، چون سا رانگ (ایم یون آه) هتلداری است که همیشه لبخند به لب دارد و با گو وون ملاقات می‌کند.
بازیگران > اصلی

لی جون هو در نقش گو وون
ایم یون آه در نقش چون سا رانگ
بازیگران > مکمل

آن سه ها در نقش نو سانگ شیک
کیم جه وون در نقش لی رون
گو وون هی در نقش اوه پیونگ هوا
کیم گا اون در نقش کانگ دا اول
تولید

فیلمبرداری این مجموعه قرار بود که در پاییز سال ۲۰۲۲ آغاز شود.
زیگمونت کنستوویچ

| زیگمونت کنستوویچ | زیگمونت کنستوویچ |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۴ ژانویهٔ ۱۹۲۱ شاکیای، لهستان
درگذشت: ۱۴ مارس ۲۰۰۷ (۸۶ سال) ورشو، لهستان
ملیت: لهستانی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۵۴ تا ۱۹۹۷
زیگمونت کِـنستوویچ (لهستانی: Zygmunt Kęstowicz؛ ‏ ۲۴ ژانویهٔ ۱۹۲۱ – ۱۴ مارس ۲۰۰۷) بازیگر اهل لهستان بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به سرنوشت‌های لهستانی، سفری برای یک لبخند، یانوشیک، سیل، سربازان آزادی، قماری بالاتر از زندگی، سایه و طایفه اشاره کرد.
پت نیکسون

| پت نیکسون | پت نیکسون |
| --- | --- |
نیکسون در ۱۹۷۲: نیکسون در ۱۹۷۲
بانوی اول ایالات متحده آمریکا: بانوی اول ایالات متحده آمریکا
In role ۲۰ ژانویه ۱۹۶۹ – ۹ اوت ۱۹۷۴: In role ۲۰ ژانویه ۱۹۶۹ – ۹ اوت ۱۹۷۴
رئیس‌جمهور: ریچارد نیکسون
پس از: لیدی برد جانسون
پیش از: بتی فورد
بانوی دوم ایالات متحده آمریکا: بانوی دوم ایالات متحده آمریکا
In role ۲۰ ژانویه ۱۹۵۳ – ۲۰ ژانویه ۱۹۶۱: In role ۲۰ ژانویه ۱۹۵۳ – ۲۰ ژانویه ۱۹۶۱
رئیس‌جمهور: دوایت آیزنهاور
پس از: Jane Barkley
پیش از: لیدی برد جانسون
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: تلما کاترین پاتریشیا راین ۱۶ مارس ۱۹۱۲ الی، نوادا، ایالات متحده
درگذشته: ۲۲ ژوئن ۱۹۹۳ (۸۱ سال) پارک ریج، نیوجرسی، ایالات متحده
آرامگاه: موزه و کتابخانه ریاست جمهوری ریچارد نیکسون، یوربا لیندا، کالیفرنیا
حزب سیاسی: حزب جمهوری‌خواه
همسر(ان): ریچارد نیکسون (1940–1993 مرگش)
فرزندان: تریشیا جولی نیکسون آیزنهاور
محل تحصیل: Fullerton College دانشگاه کالیفرنیای جنوبی
تخصص: Clerk, secretary, technician, teacher, analyst
امضا: 
تلما کاترین پت راین نیکسون (به انگلیسی: Thelma Catherine "Pat" Ryan Nixon) (۱۶ مارس ۱۹۱۲ – ۲۲ ژوئن ۱۹۹۳)، همسر ریچارد نیکسون، سی و هفتمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا بود که به عنوان بانوی اول آمریکا از سال ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۴ شروع به خدمت کرد. او با نام پت نیکسون شناخته می‌شود.