stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
موزه شانگهای
گالری‌ها

موزه، یازده گالری و سه سالن نمایشگاه موقت ویژه دارد. گالری های دائمی عبارتند از:
گالری برنز چینی باستان
گالری مجسمه‌های چینی باستان
گالری سرامیک های چینی باستان
گالری یشم های چینی باستان
گالری نقاشی های باستانی چینی
گالری خوشنویسی چینی باستان
گالری مهرهای چینی باستان
گالری سکه شناسی چینی باستان
گالری مبلمان چینی در سلسله های مینگ و چینگ
گالری هنرها و صنایع دستی اقلیت های چین
مجموعه سکه‌ها

این موزه دارای مجموعه مهمی از سکه های باستانی از جاده ابریشم است که در سال 1991 توسط لیندا و راجر دو اهدا شده است. این مجموعه شامل 1783 قطعه از یونانیان تا امپراتوری مغول است.
نگارخانه

نمای بیرونی موزه
پات پریک کینگ

| 0 | 1 |
| --- | --- |
مو پات پریک کینگ - گوشت خوک و لوبیای یاردلانگ (نوعی لوبیاسبز) در رُب پریک کینگ سرخ شده‌اند و با برگ‌های «لیموی کِفیر» سرو می‌شود: مو پات پریک کینگ - گوشت خوک و لوبیای یاردلانگ (نوعی لوبیاسبز) در رُب پریک کینگ سرخ شده‌اند و با برگ‌های «لیموی کِفیر» سرو می‌شود
نام‌های جایگزین: پاد پریک کینگ
گونه: کاری
خاستگاه: تایلند
مواد اصلی: فلفل تند، علف لیمو، سیر، گالانگال
  رسانه: پات پریک کینگ:   رسانه: پات پریک کینگ
پات پریک کینگ (تایلندی: ผัดพริกขิง؛ تلفظ pʰàt pʰrík kʰǐŋ) نوعی کاری تایلندی است که از سایر انواع کاری‌های تایلندی همچون «کاری قرمز» کم‌آب‌تر است؛ چرا که در روغن سرخ می‌شود و معمولاً در پخت آن از شیر نارگیل استفاده نمی‌شود.
قوام این غذا سفت‌تر از سایر کاری‌ها است و رنگ آن به دلیل استفاده از فلفل قرمز تند، قرمزِ روشن است. (در زبان تایلندی، phrik به معنی فلفل تند است.) نام تایلندی این غذا کمی غلط انداز است، چرا که در پخت آن از زنجبیل استفاده نمی‌شود. (در زبان تایلندی، khing به معنی زنجبیل است).
از سایر موادی که در پختِ این غذا بکار می‌رود می‌توان به علف لیمو، سیر و گالانگال اشاره کرد. در تایلند گاهی از «رُب کاری» به جای «گالانگال» استفاده می‌شود.
موزه صبا

| خانه ابوالحسن صبا | خانه ابوالحسن صبا |
| --- | --- |
نام: خانه ابوالحسن صبا
کشور: ایران
استان: استان تهران
شهرستان: تهران
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: خانه
دورهٔ ساخت اثر: دوره قاجار
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۰۸۷۰
تاریخ ثبت ملی: ۲ بهمن ۱۳۸۲
موزهٔ صبا، یکی از موزه‌های استان تهران و مربوط به ابوالحسن صبا، هنرمندِ برجستهٔ موسیقی ایرانی است. ابوالحسن صبا علاوه بر نوازندگی، دستی نیز بر آهنگسازی داشت و همچنین آشنایی خوبی با ادبیات کلاسیک ایران داشت. این موزهٔ هنری، خانهٔ شخصی ابوالحسن صبا است که بر اساس وصیت او در ۲۹ آبان ۱۳۵۳، توسط وزارت فرهنگ و هنر به موزه تبدیل شد. موزهٔ صبا در تهران، خیابان ظهیرالاسلام، کوچه صبا قرار دارد. این مجموعه در حال حاضر توسط دفتر موسیقی معاونت امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اداره می‌گردد. صبا نخستین موسیقی‌دان ایرانی است که موزه‌ای ویژهٔ او در ایران تأسیس شده است.
تاریخچه

خانهٔ ابوالحسن صبا پنج سال پیش از تولد صبا، در سال ۱۲۷۶ ه.ش توسط پدرش، کمال‌السلطنه خریداری شد. دو سال پس از درگذشت ابوالحسن صبا، همسرش منتخب اسفندیاری تصمیم گرفت تا خانهٔ صبا را به موزه تبدیل کند. او به کشور آلمان سفر کرد و خانهٔ بتهوون را از نزدیک دید. پس از چندبار بازدید از خانهٔ بتهوون، نقشه‌ای از آن خانه کشید و همهٔ عکس‌های خانه را تهیه کرد. وی پس از بازگشت به ایران، عکس‌ها و مدارک تهیه شده را به وزارت فرهنگ و هنر تحویل داد. از سوی این وزارتخانه دو نفر مأمور شدند تا مقدمات تبدیل خانهٔ صبا به موزه را فراهم کنند. در سال ۱۳۴۲ ه.ش وزارت فرهنگ و هنر خانهٔ صبا را از منتخب اسفندیاری خرید.
این «موزهٔ بیوگرافیک» به دلیل بزرگداشت جایگاه هنری ابوالحسن صبا و حفظ میراث او در موسیقی ایران، در تاریخ ۲۱ آبان سال ۱۳۵۳ ه.ش افتتاح شد. پس از مدتی منتخب اسفندیاری همسر صبا، عروسک‌های دست‌ساز خود را در موزهٔ صبا، با حضور فرح پهلوی به نمایش گذاشت. این عروسک‌ها که در بخشی از این موزه قرار دارند، با لباس‌های ویژه، منعکس‌کنندهٔ فرهنگ فولکلور مناطق مختلف ایران و دوره‌های مختلف تاریخی از زمان ساسانیان تا دورهٔ معاصر ایران هستند.
مدتی پس از افتتاح، «مکتب صبا» نیز در موزهٔ صبا راه‌اندازی شد و هنرمندانی همچون عبدالله دوامی و علی‌اکبر شهنازی و همچنین برخی از شاگردان صبا از جمله فرامرز پایور و علی تجویدی به آموزش موسیقی در آن مکان پرداختند. پس از انقلاب ۱۳۵۷، موزهٔ صبا تعطیل و اموالش بدون سرپرست مستقیم و حفاظت ماند و برخی از اشیاء آن ناپدید شد. در سال ۱۳۷۴ وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تصمیم به بازگشایی این مکان گرفت و پس از تعمیر و بازسازیِ ساختمان، موزهٔ صبا مجدداً گشایش یافت. چند سال بعد دوباره این موزه تعطیل شد و در سال ۱۳۸۳ به همت نوهٔ ابوالحسن صبا، مرمت و بازگشایی شد. موزهٔ صبا پس از انجام عملیات بازسازی مجدداً در سال ۱۳۸۸ بازگشایی شد.
بخش‌های موزه

موزهٔ صبا به دو بخش اصلی تقسیم می‌شود:
بخش اول که مجموعه‌ای از آثار، اشیاء و سازهای متعلق به صبا است در تالار این موزه نگهداری می‌شود. در میان سازهای موزهٔ صبا، یک سه‌تار از سازهای ساخته‌شده توسط او دیده می‌شود. صفحه‌های گرامافون از آثار موسیقی صبا،  کتاب‌ها و یادداشت‌های صبا، نامه‌ها، سندها و نوشته‌های رسمی او، عکس‌ها، وسایل شخصی، تابلوهای نقاشی و آثار خوشنویسی صبا، همچنین مجسمه و ماسک چهرهٔ صبا در این مجموعه نگهداری می‌شوند.
بخش دوم مربوط به آثار دستی همسر صبا است که شامل مجموعه تندیس‌های مومی و لباس‌های محلی و سنتی ایران قدیم است.
آدرس

محل موزهٔ استاد صبا، در میدان بهارستان، ضلع غربی خیابان ظهیرالاسلام به شمارهٔ پلاک ۹۲ قرار گرفته‌است.
یادکردها

↑  «موزه استاد صبا، تیشینه».
1 2  «آشنایی با موزه ابوالحسن صبا - تهران». همشهری آنلاین. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۵ مارس ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۱۹ مرداد ۱۳۹۰.
↑  «ابوالحسن صبا». ماهنامهٔ ادبی - اجتماعی - فرهنگی دانشجویان دانشگاه واترلو. بایگانی‌شده از اصلی در ۹ نوامبر ۲۰۱۱. دریافت‌شده در ۱۹ مرداد ۱۳۹۰.
↑  «مردی به وسعت یک ارکستر». روزنامه آفتاب یزد. ۳ دی ۱۳۹۸.
↑  افتخاری، ناصر (اسفند ۱۳۷۷). «موزه خانهٔ صبا». دفتر هنر. ششم (به واسطهٔ کتاب اسطورهٔ صبا) (۱۱).
↑  «عاشق همیشه تنهاست». روز هفتم. سوم (به واسطهٔ کتاب اسطورهٔ صبا) (۱۴۰). ۵ دی ۱۳۷۶.
↑  دهباشی، اسطورهٔ صبا، ۵۷۷.
↑  «تونل زمان - زنان موفق ایرانی، ایرانی هفته منتخب اسفندیاری کوه نور». شبکه من و تو. بایگانی‌شده از اصلی در ۵ مه ۲۰۲۱. دریافت‌شده در ۲۹ مه ۲۰۲۱.
↑  «رونمایی عروسک‌های همسر صبا و دختر عموی نیما یوشیج پس از سال‌ها». خبرگزاری ایسنا. ۱۱ تیر ۱۳۹۱.
↑  «عاشق همیشه تنهاست». روز هفتم. سوم (به واسطهٔ کتاب اسطورهٔ صبا) (۱۴۰). ۵ دی ۱۳۷۶.
↑  افتخاری، ناصر (اسفند ۱۳۷۷). «موزه خانهٔ صبا». دفتر هنر. ششم (به واسطهٔ کتاب اسطورهٔ صبا) (۱۱).
↑  «مردی به وسعت یک ارکستر». روزنامه آفتاب یزد. ۳ دی ۱۳۹۸.
↑  «موزه موسیقی «صبا» در معرض نابودی قرار گرفت». خبرگزاری مهر. ۷ مرداد ۱۳۹۴.
↑  دهباشی، اسطورهٔ صبا، ۵۷۸.
↑  «موزه استاد صبا». موزه‌های تهران. دریافت‌شده در ۱۹ مرداد ۱۳۹۰.
↑  دهباشی، اسطورهٔ صبا، ۵۷۷.
نمایی از موزهٔ صبا
سمی هنسون

سمی هنسون (انگلیسی: Sammie Henson؛ زادهٔ ۱ ژانویه ۱۹۷۱) کشتی‌گیر بازنشسته و مربی کشتی اهل ایالات متحده آمریکا است. هنسون برندهٔ مدال نقرهٔ بازی‌های المپیک ۲۰۰۰ سیدنی و برندهٔ یک مدال طلا (۱۹۹۸) و یک مدال برنز (۲۰۰۶) از مسابقات قهرمانی کشتی جهان است.
مقارین (ورقله)

مکان در 23x15px|border |alt=|link= الجزایر
| مقارین (ورقله) المقارین | مقارین (ورقله) المقارین |
| --- | --- |
شهرداری: شهرداری
مقارین (ورقله)موقعیت مقارین (ورقله) در نقشه: مقارین (ورقله)موقعیت مقارین (ورقله) در نقشه
مختصات: ۳۳°۱۱′۴۰″ شمالی ۶°۵′۴۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۱۹۴۴۴°شمالی ۶٫۰۹۴۴۴°شرقی﻿ / 33.19444; 6.09444: مختصات: ۳۳°۱۱′۴۰″ شمالی ۶°۵′۴۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۱۹۴۴۴°شمالی ۶٫۰۹۴۴۴°شرقی﻿ / 33.19444; 6.09444
استان: استان ورقله
ناحیه: منطقه مگارین
ارتفاع: ۶۸ متر (۲۲۳ فوت)
جمعیت (۲۰۰۸): جمعیت (۲۰۰۸)
 • کل: ۱۳۷۵۱
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
مقارین (به عربی: مقارین) یک شهرداری در الجزایر است که در منطقه مگارین واقع شده‌است. مقارین ۱۳٬۷۵۱ نفر جمعیت دارد و ۶۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
محمدعلی وکیلی

| محمدعلی وکیلی | محمدعلی وکیلی |
| --- | --- |
نماینده دوره دهم مجلس شورای اسلامی: نماینده دوره دهم مجلس شورای اسلامی
دوره مسئولیت ۸ خرداد ۱۳۹۵ – ۶ خرداد ۱۳۹۹: دوره مسئولیت ۸ خرداد ۱۳۹۵ – ۶ خرداد ۱۳۹۹
حوزه انتخاباتی: تهران، ری، شمیرانات، اسلامشهر و پردیس
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۴۴ یاسوج، ایران
ملیت:  ایران
حزب سیاسی: اصلاح طلب
فرزندان: مهدی وکیلی
پیشه: سیاستمدار
محمدعلی وکیلی (متولد ۱۳۴۴ در یاسوج)، سیاستمدار اصلاح طلب، نماینده سابق مردم تهران، ری، شمیرانات، اسلامشهر و پردیس  در دهمین دوره مجلس شورای اسلامی و صاحب امتیاز و مدیر مسئول روزنامه ابتکار است. او از اعضای ائتلاف سی نفره اصلاح طلبان و حامیان دولت یازدهم از حوزهٔ انتخاباتی تهران برای دهمین دوره انتخابات مجلس بود. همه اعضای این ائتلاف در دور اول کرسی‌های سی‌گانه مجلس تهران را به‌دست آوردند.
مناظره وی با محمدصادق شهبازی در برنامه تلویزیونی بالاتر مورخ ۱۰ دی ۱۴۰۲ بسیار مورد توجه رسانه ها و مردم قرار گرفت.
سوابق کاری و تحصیلی

در دهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی، محمدعلی وکیلی، در لیست سی نفرهٔ ائتلاف فراگیر اصلاح طلبان: گام دوم در تهران حضور داشت و توانست با کسب ۱٬۱۶۳٬۰۵۲ رأی، در رتبهٔ هیجدهم تهران، وارد مجلس دهم شود.
در ۱۱ خرداد ۱۳۹۵، محمدعلی وکیلی با کسب ۱۲۴ رای به عنوان دبیر به عضویت هیئت رئیسه مجلس دهم درآمد.
تحصیلات وکیلی به گفته خودش دکترای کلام و فلسفه، دکترای علوم سیاسی و خارج فقه و اصول است. او سوابق اجرایی مانند سرپرست نهاد رهبری در دانشگاه‌های خوزستان، مدیریت فرهنگی نهاد رهبری در دانشگاه‌های کشور در دوره اصلاحات و همچنین رئیس انجمن مدیران روزنامه‌های غیردولتی ایران، مدیرمسئول و صاحب امتیاز روزنامه‌های ابتکار، ابتکار جنوب و ابتکار کیش و سردبیر روزنامه صدای عدالت را داراست.
اتهام رانت شغلی فرزندان

در جریان کمپین «فرزندت کجاست» که برای پاسخگو کردن مقامات پیرامون شغل فرزندانشان راه اندازی شده بود وکیلی طی توییتی ادعا کرد که که یک فرزندش «هادی» ۷ سال است که کارمند یک شرکت است و «مهدی» پسر دیگرش نیز بدون اشتغال در یک جای دولتی سردبیر روزنامه ابتکار و دخترش «راضیه» نیز لیسانس و بیکار است. اما رسانه‌ها اطلاعاتی را منتشر کردند که با این ادعاها در تناقض بود.
در مرداد ۱۳۹۶ منابع خبری وکیلی را تلویحاً به سوءاستفاده از قدرت و رانت در استخدام فرزندان خود مهدی وکیلی (در سال ۹۶، ۲۶ ساله) به مدیر عاملی کاوشگران آتیه صبا (وابسته به سازمان بازنشستگی کشوری و وزارت تعاون) و پسر بزرگ او (در سال ۹۶، ۲۹ ساله) به عضویت هیئت‌مدیره دوده صنعتی پارس متهم کردند.
او در مصاحبه با روزنامه شرق با عدم تأیید استخدام فرزندانش به سمت‌های مدیریتی در این شرکت‌های دولتی، طرح این اخبار را توطئه علیه خودش دانست.
وکیلی با اشاره به عدم اطلاع از موضوع و تأکید بر مغرضانه بودن اتهامات نسبت داده شده افزود که کار فرزندانش کارمندی ساده بوده و آن‌ها پست‌های مدیریتی نگرفته‌اند. وکیلی گفت شرکت کاوشگران آتیه صبا یک شرکت "کاغذی" بوده و کارکرد واقعی نداشته‌است. او اظهار می‌کند که از فرزندانش خواسته از مشاغل مورد اتهام استعفا کنند.
ولی آذروش مدیر عامل شرکت سرمایه‌گذاری آتیه صبا بعداً اعلام کرد مهدی وکیلی از هیئت مدیره شرکت کاوشگران آتیه صبا استعفا کرده و این شرکت منحل خواهد شد.
او اظهار کرد "کاغذی" بودن این شرکت به معنی "حیاط خلوت" بودن آن نیست بلکه این شرکت ۴ نفر پرسنل داشته و شرکت مطالعاتی کوچکی بوده‌است و از این جهت توسط محمدعلی وکیلی "کاغذی" خطاب شده‌است.
ادعای بیکار بودن دختر وی نیز با انتشار اسامی افرادی که از طرح ترافیک خبرنگاری استفاده می‌کردند زیر سؤال رفت.وکیلی در توییت دیگری از شهرداری خواست به‌دلیل اینکه دخترش پس از ازدواج همکاری خود را با روزنامه ابتکار قطع کرد طرح ترافیک وی را باطل کنند.هر چند که کاربری دیگر در توییتر که مدعی بود مدتی در روزنامه ابتکار کار می کرده اساساً خبرنگار بود دختر وی و فعالیت رسانه ای او را انکار کرده . دختر او ضمن انکه به عنوان خبرنگار روزنامه ابتکار معرفی شده بوده، بنا به اعلام «علی پیرحسینلو»، مسئول طرح ترافیک خبرنگاری ؛ از بیمه خبرنگاری نیز بهره مند بوده‌است.
نانسی ریگان

| نانسی ریگان | نانسی ریگان |
| --- | --- |
پرتره رسمی، ۱۹۸۳: پرتره رسمی، ۱۹۸۳
بانوی اول ایالات متحده آمریکا: بانوی اول ایالات متحده آمریکا
دوره مسئولیت ۲۰ ژانویه ۱۹۸۱ – ۲۰ ژانویه ۱۹۸۹: دوره مسئولیت ۲۰ ژانویه ۱۹۸۱ – ۲۰ ژانویه ۱۹۸۹
رئیس‌جمهور: رونالد ریگان
پس از: روزالین کارتر
پیش از: باربارا بوش
بانوی اول ایالت کالیفرنیا: بانوی اول ایالت کالیفرنیا
دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۱۹۶۷ – ۶ ژانویه ۱۹۷۵: دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۱۹۶۷ – ۶ ژانویه ۱۹۷۵
فرماندار: رونالد ریگان
پس از: Bernice Brown
پیش از: Gloria Deukmejian
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: آن فرنسیس رابینزAnne Frances Robbins ۶ ژوئیهٔ ۱۹۲۱ منهتن، ایالت نیویورک، ایالات متحده
درگذشته: ۶ مارس ۲۰۱۶ (۹۴ سال) بل ایر، لس‌آنجلس، کالیفرنیا، ایالات متحده
حزب سیاسی: حزب جمهوری‌خواه
همسر(ان): رونالد ریگان (۱۹۵۲–۲۰۰۴; مرگش)
روابط: والدین: Kenneth Seymour Robbins, Edith Luckett Davis به فرزندخواندگی توسط پدرخوانده Loyal Davis
فرزندان: پتی دیویس Ron Reagan
محل تحصیل: کالج اسمیت
امضا: 
نانسی دیویس ریگان (به انگلیسی: Nancy Davis Reagan) با نام آن فرانسیس رابینز (به انگلیسی: Anne Frances Robbins) (۶ ژوئیه ۱۹۲۱ – ۶ مارس ۲۰۱۶)، همسر رونالد ریگان، چهلمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا، از ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۹ بانوی اول ایالات متحده و بازیگر سابق بود.
ریگان در ژانویه ۱۹۸۱، به دنبال پیروزی همسرش در انتخابات ریاست جمهوری ۱۹۸۰، بانوی اول ایالات متحده شد. در اوایل دوره اول ریاست جمهوری، وی عمدتاً به دلیل تصمیم خود برای جایگزینی ظروف چینی کاخ سفید، که توسط کمک‌های خصوصی پرداخت شده بود، مورد انتقاد قرار گرفت. او کمپین آگاهی از مواد مخدر «فقط نه بگو» را تأسیس کرد، که از ابتکارات اصلی وی به عنوان بانوی اول به حساب می‌آمد. او به‌طور کلی تأثیر شدیدی بر شوهرش داشت و در تعدادی از تصمیمات پرسنلی و دیپلماتیک وی نقش داشت.
پس از پایان دوره ریاست جمهوری رونالد ریگان، این زوج به خانه خود در بل ایر، لس آنجلس، کالیفرنیا بازگشتند. نانسی بیشتر وقت خود را صرف مراقبت از همسرش که در سال ۱۹۹۴ به بیماری آلزایمر مبتلا شده بود اختصاص داد تا اینکه در ۵ ژوئن ۲۰۰۴ در سن ۹۳ سالگی درگذشت. ریگان همچنان در کتابخانه ریگان و در امور سیاسی به ویژه در حمایت از تحقیقات سلولهای بنیادی جنینی، تا زمان مرگ وی در اثر نارسایی احتقانی قلب در سن ۹۴ سالگی در ۶ مارس ۲۰۱۶ فعال بود.
اوایل زندگی

او در شهر نیویورک به دنیا آمد. پس از جدا شدن والدینش، وی شش سال در مریلند با یک عمه و عموی زندگی کرد. وقتی مادرش در سال ۱۹۲۹ ازدواج مجدد کرد، به شیکاگو نقل مکان کرد و بعداً توسط شوهر دوم مادرش به فرزندی پذیرفته شد.
فعالیت حرفه ای

او به عنوان نانسی دیویس در دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ بازیگر هالیوود بود و در فیلم‌هایی مانند صدای بعدی که می‌شنوید، شب به صبح و مغز دونووان بازی کرد.
ازدواج

دیویس در طول زندگی حرفه ای هالیوود خود، با بسیاری از بازیگران از جمله کلارک گیبل، رابرت استاک و پیتر لافورد دیدار کرد. در ۱۵ نوامبر ۱۹۴۹، او با رونالد ریگان، که در آن زمان رئیس انجمن بازیگران نمایش بود، ملاقات کرد. او متوجه شده بود که نامش در لیست سیاه هالیوود قرار گرفته‌است. دیویس برای حفظ شغل خود به عنوان بازیگر صنف در هالیوود و کمک به حذف نام او از لیست، به کمک ریگان رفت. رونالد ریگان به او اطلاع داد که با بازیگر زن دیگری به همین نام اشتباه گرفته شده‌است. این دو دوست یابی را آغاز کردند و روابط آنها موضوع بسیاری از ستون‌های شایعات بود. یکی از گزارش‌های مطبوعات هالیوود اوقات بدون کلوپ شبانه آنها را با هم به عنوان «عاشقانه زوجی که هیچ رذالت ندارند» توصیف کرد. رونالد ریگان در مورد ازدواج بدبین بود، اما به دنبال طلاق دردناک خود از جین وایمن در سال ۱۹۴۹، و او هنوز زنان دیگری را می‌دید.
در سال ۱۹۵۲، او با رونالد ریگان، که در آن زمان رئیس انجمن بازیگران نمایش بود، ازدواج کرد. آنها دو فرزند با هم داشتند. ریگان در زمان فرمانداری شوهرش از سال ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۵ اولین بانوی کالیفرنیا بود.
بانوی اول کالیفرنیا

نانسی ریگان در دو دوره شوهرش به عنوان فرماندار بانوی اول کالیفرنیا بود. او از زندگی در پایتخت ایالت ساکرامنتو که فاقد هیجان، زندگی اجتماعی و آب و هوای مطلوبی بود که در لس آنجلس به آن عادت کرده بود، بیزار بود. وی اولین بار در اوایل سال ۱۹۶۷ جنجال به پا کرد. پس از چهار ماه اقامت در عمارت فرماندار کالیفرنیا در ساکرامنتو، کالیفرنیا، وی خانواده خود را به یک حومه ثروتمند منتقل کرد زیرا مقامات آتش‌نشانی این عمارت را به عنوان «شعله آتش» برچسب گذاری کرده بودند. اگرچه ریگان‌ها خانه جدید را با هزینه خود اجاره کرده بودند، وقتی این موضوع مورد توجه عموم مردم قرار گرفت، این اقدام به عنوان یک تفنن تلقی شد. ریگان از اقدامات خود به نفع خانواده اش دفاع کرد، قضاوتی که شوهرش با آن به راحتی موافقت کرد. بعداً دوستان خانواده به تأمین هزینه خانه اجاره ای کمک کردند، در حالی که ریگان بر ساخت و ساز محل جدید فرمانداری به سبک دامداری در نزدیکی کارمایکل، کالیفرنیا نظارت داشت. محل اقامت جدید درست هنگامی که رونالد ریگان در سال ۱۹۷۵ دفتر را ترک کرد به پایان رسید، اما جانشین او، جری براون، از زندگی در آنجا خودداری کرد. این در سال ۱۹۸۲ به فروش رسید و فرمانداران کالیفرنیا با هماهنگی بداهه ای زندگی می‌کردند تا اینکه براون در سال ۲۰۱۵ به عمارت فرماندار نقل مکان کرد.
نقش در مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری ۱۹۷۶ و ۱۹۸۰

همچنین ببینید: انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا (۱۹۷۶) و انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا (۱۹۸۰)
زمان فرمانداری فرماندار ریگان در سال ۱۹۷۵ به پایان رسید و وی برای دوره سوم نامزد نشد. در عوض، وی با مشاوران ملاقات کرد تا دربارهٔ پیشنهاد احتمالی ریاست جمهوری ۱۹۷۶ بحث کند، رئیس‌جمهور فعلی جرالد فورد را به چالش بکشد. رونالد هنوز هم باید قبل از دویدن یک نانسی بی میل را متقاعد کند. او از سلامتی شوهرش و به‌طور کلی شغل او ترسید، اگرچه احساس کرد که او مرد مناسبی برای کار است و سرانجام تأیید شد. نانسی با برگزاری قهوه، ناهار و گفتگو، نقش سنتی را در این کارزار به عهده گرفت. وی همچنین بر پرسنل نظارت می‌کرد، برنامه همسرش را کنترل می‌کرد و گاهی کنفرانس مطبوعاتی ارائه می‌داد. مبارزات ۱۹۷۶ شامل به اصطلاح «نبرد ملکه‌ها» بود، نانسی را در تقابل با بانوی اول بتی فورد قرار داد. آنها هر دو در طول مبارزات در مورد موضوعات مشابه صحبت کردند، اما با رویکردهای مختلف. نانسی از تصویر جنگ افزایی که کمپین فورد از شوهرش ترسیم کرده ناراحت بود.
اگرچه وی نامزدی جمهوری‌خواهان در سال ۱۹۷۶ را از دست داد، اما رونالد ریگان در سال ۱۹۸۰ برای دومین بار برای ریاست جمهوری نامزد شد. او موفق شد نامزدی را از آن خود کند و رقیب فعلی خود جیمی کارتر را با شکست سخت شکست دهد. در طی این مبارزات دوم، نانسی نقش برجسته ای ایفا کرد و مدیریت کارکنان وی آشکارتر شد. وی جلسه ای بین مدیران ستیزه‌جویی جان سیرز و مایکل دیور و همسرش ترتیب داد که نتیجه آن خروج دیور از کمپین و کنترل کامل سیرز بود. پس از آنکه اردوگاه ریگان مجمع نمایندگان آیووا را از دست داد و در نظرسنجی‌های نیوهمشایر عقب افتاد، نانسی جلسه دوم را ترتیب داد و تصمیم گرفت که زمان اخراج سیرز و همکارانش فرا رسیده‌است. او به سیرز نسخه ای از بیانیه مطبوعاتی مبنی بر اخراج وی را داد. تأثیر او بر شوهرش به ویژه قابل توجه شد. حضور او در میتینگ‌ها، ناهارها و میهمانی‌ها اعتماد به نفس او را افزایش می‌داد.
در کاخ سفید

ریگان هنگامی که رونالد ریگان در ژانویه ۱۹۸۱ به عنوان رئیس‌جمهور افتتاح شد، بانوی اول ایالات متحده شد، در اوایل ریاست جمهوری همسرش، ریگان اظهار تمایل خود برای ایجاد «اولین خانه» مناسب تر در کاخ سفید، به دلیل سقوط ساختمان پس از سالها غفلت، وضعیت خرابی به دست می‌آید. دستیار کاخ سفید، مایکل دیور، محل زندگی خانوادگی طبقه دوم و سوم را چنین توصیف کرد که «دیوارهای گچ شکسته، رنگ تراش خورده و کف خانه‌ها را زده‌است»؛ وی به جای استفاده از بودجه دولت برای بازسازی و دکوراسیون مجدد، به دنبال کمک‌های خصوصی بود. در سال ۱۹۸۱، ریگان بازسازی اساسی چندین اتاق کاخ سفید، از جمله تمام طبقات دوم و سوم و اتاق‌های مجاور دفتر بیضی، از جمله اتاق جلسات مطبوعاتی را انجام داد. بازسازی شامل رنگ آمیزی دیوارها، اصلاح مجدد کف، تعمیر شومینه و جایگزینی لوله‌های عتیقه، پنجره‌ها و سیم‌ها بود. کمد اتاق خواب اصلی به سالن زیبایی و اتاق رختکن تبدیل شد و اتاق خواب غربی به یک سالن ورزشی کوچک تبدیل شد.
بانوی اول از کمک طراح مشهور داخلی تد گرابر، معروف به چهره‌های اجتماعی متمول ساحل غربی، برای دکوراسیون مجدد محل زندگی خانواده اطمینان حاصل کرد. یک کاغذ دیواری با طرح دستی چینی به اتاق خواب اصلی اضافه شد. مبلمان خانوادگی در مطالعه خصوصی رئیس‌جمهور قرار گرفت. بانوی اول و طراحش تعدادی از اشیا عتیقه کاخ سفید را که در انبار بود بازیابی کردند و آنها را در سراسر عمارت قرار دادند. علاوه بر این، بسیاری از مجموعه‌های خود ریگان برای نمایش به نمایش گذاشته شد، از جمله حدود بیست و پنج جعبه لیموژ، و همچنین تعدادی تخم مرغ چینی و یک مجموعه بشقاب.
بازسازی مجدد گسترده توسط کمک‌های شخصی پرداخت شده‌است. بسیاری از تغییرات قابل توجه و طولانی مدت در نتیجه بازسازی و نوسازی رخ داده‌است، که ریگان گفت: «این خانه متعلق به همه آمریکایی‌ها است و من می‌خواهم این چیزی باشد که بتوانند به آن افتخار کنند.»  انتقاداتی را به دلیل تأمین بودجه توسط کمک‌های مالیاتی کسر کننده مالیات دریافت کرد، به این معنی که برخی از آنها سرانجام به‌طور غیرمستقیم از مردم پرداخت کننده مالیات صورت گرفت.
در کاخ سفید > فقط بگو نه

مقالهٔ اصلی: فقط بگو نه
بانوی اول کمپین آگاهی از مصرف مواد مخدر «فقط بگو نه» را در سال ۱۹۸۲ آغاز کرد که پروژه اصلی و ابتکار اصلی وی به عنوان بانوی اول بود. ریگان ابتدا در هنگام توقف کمپین ۱۹۸۰ در دهکده دیتوپ، نیویورک، از ضرورت آموزش جوانان در مورد مواد مخدر آگاه شد. وی در سال ۱۹۸۱ اظهار داشت که: «فهمیدن اینکه چه داروهایی می‌توانند برای فرزندان شما انجام دهند، درک فشار همسالان و درک اینکه چرا آنها به مواد مخدر روی می‌آورند … اولین قدم در حل این مشکل است.» جوانان در معرض خطر سوءمصرف مواد مخدر است.
تحصیلات

او دانش آموختهٔ کالج اسمیت بود.
مرگ

او در ۶ مارس ۲۰۱۶ در ۹۴ سالگی درگذشت.
نگارخانه

دنیس تاچر (شوهر مارگارت تاچر) در حال بوسیدن دست بانوی اول آمریکا
نانسی عزادار در حال خداحافظی با جسد همسر خود
در حال میزبانی از دانش آموزان در کاخ سفید به‌مناسبت برنامهٔ فقط بگو نه
در سنین جوانتر در سال ۱۹۵۰
ریگان به عنوان بانوی اول کالیفرنیا
سلطان محمدف

| سلطان محمدف مجلس ملی جمهوری آذربایجان | سلطان محمدف مجلس ملی جمهوری آذربایجان |
| --- | --- |
عضو پارلمان جمهوری آذربایجان از منطقه خزر: عضو پارلمان جمهوری آذربایجان از منطقه خزر
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۱۰ مارس ۲۰۲۰: آغاز به کار  ۱۰ مارس ۲۰۲۰
پس از: منتخب جدید
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱ آوریل ۱۹۷۴ ‏(۵۰ سال) باکو
ملیت: آذربایجانی
حزب سیاسی: بی‌طرف
محل تحصیل: آکادمی دولتی نفت آذربایجان دانشگاه خزر
پیشه: سیاستمدار
کارگروه‌ها: کمیته سیاست‌های کاری و اجتماعی کمیته بهداشت
سلطان محمدف (ترکی آذربایجانی: Soltan Teymur oğlu Məmmədov؛ زادهٔ ۱ آوریل ۱۹۷۴) یک سیاستمدار آذربایجانی است که هم‌اکنون نماینده مجلس ملی جمهوری آذربایجان است.
زندگی‌نامه

سلطان محمدف ۱ آوریل سال ۱۹۷۴ در شهر باکو در آذربایجان شوروی سابق چشم به جهان گشود. وی دانش‌آموخته کارشناسی رشته اتوماسیون فرآیندهای تولید از آکادمی دولتی نفت آذربایجان، و نیز مدیریت بهداشت عمومی از دانشگاه خزر است. وی دارای مدرک دکتری علوم فنی می‌باشد.
فعالیت‌های سیاسی

سلطان محمدف سیاستمداری بی‌طرف است. وی در کمیته کار و سیاست اجتماعی، و کمیته بهداشت و درمان مجلس ملی جمهوری آذربایجان عضویت دارد. سلطان محمدف ریاست کارگروه مناسبات بین پارلمانی آذربایجان و فرانسه را به عهده دارد. وی همچنین عضو کارگروه‌های روابط بین پارلمانی جمهوری آذربایجان با کشورهای آلمان، امارات متحده عربی، بوسنی و هرزگوین، جمهوری چک، چین، گرجستان، سوئیس، ایتالیا، کلمبیا وژاپن است. وی عضو کفیل هیئت نمایندگی جمهوری آذربایجان در مجمع پارلمانی یورونست می‌باشد.
جوایز

نشان ترقی جمهوری آذربایجان
محمدرضا مقیمی

باسلام
| سردار محمدرضا مقیمی | سردار محمدرضا مقیمی |
| --- | --- |
زاده: ایران
وفاداری: ایران
شاخه نظامی: فرماندهی انتظامی
درجه: سرتیپ دوم ستاد
نشان‌ها: فهرست کامل
محمدرضا مقیمی فرمانده نظامی، سرتیپ دوم ستاد و رئیس پلیس امنیت اقتصادی فراجا است.
وی پیش از این فرمانده رئیس پلیس آگاهی فراجا و قبل از آن معاون مبارزه با جرایم اقتصادی پلیس‌آگاهی فراجا بود.
جایزه‌ها و نشان‌های افتخار

این بخش شامل نشان‌ها و جایزه‌های رسمی سردار، سرتیپ قاسم رضایی است، که بر روی لباس همسان او نصب می‌شود، ولی جایزه‌های غیرنظامی و غیررسمی را در برنخواهد داشت.
جایزه‌ها و نشان‌های افتخار > آرم‌ها

| 0 | 1 |
| --- | --- |
آرم‌های سینه: آرم‌های سینه
فراجا: 
| 0 | 1 |
| --- | --- |
آرم‌های بازو: آرم‌های بازو
فرماندهی و ستاد: 
 پرچم ایران:
جایزه‌ها و نشان‌های افتخار > نوار نشان‌ها

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
:
جایزه‌ها و نشان‌های افتخار > نام نشان‌ها

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
دوره فرماندهی و مدیریت عالی: 
| دوره کاردانی | دوره کارشناسی | دوره کارشناسی ارشد |
| دوره کارشناسی ارشد عالی علوم و فنون انتظامی | دوره آموزش متوسطه | دوره تخصصی |
| دوره عمومی انتظامی (گروه افسران) | دوره علوم و فنون انتظامی (کاردانی) | دوره کارشناسی مقدماتی علوم و فنون انتظامی |