stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مارگارت تاد

| مارگارت تاد | مارگارت تاد |
| --- | --- |
نام اصلی: مارگارت جورجینا تاد
زاده: ۲۳ آوریل ۱۸۵۹ گلاسکو، اسکاتلند
درگذشته: ۳ سپتامبر ۱۹۱۸ (۵۹ سال) ، انگلستان
آرامگاه: ساسکس شرقی، انگلستان
نام(های) دیگر: Graham Trav- ers
پیشه: نویسنده، دکتر
زمینه کاری: رمان‌نویس
ملیت:  اسکاتلند
مارگارت جورجینا تاد (به انگلیسی: Margaret Georgina Todd) (زاده ۱۸۵۹ - درگذشته ۱۹۱۸) یک نویسنده و دکتر اسکاتلندی بود که در سال ۱۹۱۳ پیشنهاد عبارت ایزوتوپ را به فردریک سودی که یک شیمی‌دان بود داد.
دیوید اس. وایس

| دیوید اس>  وایس | دیوید اس>  وایس |
| --- | --- |
تولد: ایالات متحده آمریکا
ملیت:  آمریکایی
پیشه: فیلم‌نامه‌نویس، نویسنده طنز
همسر(ها): جون بایندر وایس
دیوید اس. وایس (انگلیسی: David S. Weiss) یک فیلم‌نامه‌نویس و نویسنده طنز اهل ایالات متحده آمریکا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به تیمون و پامبا اشاره نمود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه امی شده‌است.
اوبرآسباخ

| اوبرآسباخ   | اوبرآسباخ   |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: بایرن
منطقه اداری: Mittelfranken
ناحیه: Fürth
تقسیمات: 7 Stadtteil e
 • شهردار: (CSU)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۲٫۱۱ کیلومتر مربع (۴٫۶۸ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۹۱–۳۵۱ متر (خطای عبارت: عملگر < دور از انتظار فوت)
جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱): جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱)
 • کل: ۱۷۰۴۸
 • تراکم: ۱۴۰۰/کیلومتر مربع (۳۶۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: ۹۰۵۲۲
کدهای شماره‌گیری: ۰۹۱۱
پلاک خودرو: FÜ
وبگاه: www.oberasbach.de
شهر اوبرآسباخ (به آلمانی: Oberasbach) در ایالت بایرن در کشور آلمان واقع شده‌است.
مارستون تراسل

منطقه مسکونی در England
| مارستون تراسل | مارستون تراسل |
| --- | --- |
مارستون تراسلمارستون تراسل نمایش داده شده در: مارستون تراسلمارستون تراسل نمایش داده شده در
جمعیت: ۱۵۷ (۲۰۱۱)
مرجع شبکه OS: SP6985 
منطقه: Daventry
Shire county: نورث‌همپتون‌شر
ناحیه: میدلند شرقی
کشور: England
کشور مستقل: بریتانیا
پست شهر: Market Harborough
کدپستی منطقه: LE16
کد تلفن: ۰۱۸۵۸
مجلس انگلستان: Kettering
 فهرست مکان‌‌ها بریتانیا انگلستان  ۵۲°۲۷′۴۳″شمالی ۰°۵۹′۰۱″غربی﻿ / ﻿۵۲٫۴۶۱۹°شمالی ۰٫۹۸۳۷°غربی﻿ / 52.4619; -0.9837:  فهرست مکان‌‌ها بریتانیا انگلستان  ۵۲°۲۷′۴۳″شمالی ۰°۵۹′۰۱″غربی﻿ / ﻿۵۲٫۴۶۱۹°شمالی ۰٫۹۸۳۷°غربی﻿ / 52.4619; -0.9837
مارستون تراسل (به انگلیسی: Marston Trussell) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Daventry واقع شده‌است. مارستون تراسل ۱۵۷ نفر جمعیت دارد.
مارک دراگونسکی

| مارک دراگونسکی | مارک دراگونسکی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۲ دسامبر ۱۹۷۰ رکلینگهاوزن
ملیت: آلمان
مارک دراگونسکی (آلمانی: Mark Dragunski؛ زادهٔ ۲۲ دسامبر ۱۹۷۰) بازیکن هندبال اهل آلمان است.
اشکمپ، کنتاکی

| اشکمپ، کنتاکی | اشکمپ، کنتاکی |
| --- | --- |
محدوده ثبت‌نشده: محدوده ثبت‌نشده
اشکمپ، کنتاکی: اشکمپ، کنتاکی
اشکمپ، کنتاکیموقعیت ایالت کنتاکینمایش نقشه کنتاکیاشکمپ، کنتاکیاشکمپ، کنتاکی (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا: اشکمپ، کنتاکیموقعیت ایالت کنتاکینمایش نقشه کنتاکیاشکمپ، کنتاکیاشکمپ، کنتاکی (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا
مختصات: ۳۷°۱۵′۵۸″ شمالی ۸۲°۲۶′۶″ غربی﻿ / ﻿۳۷٫۲۶۶۱۱°شمالی ۸۲٫۴۳۵۰۰°غربی﻿ / 37.26611; -82.43500: مختصات: ۳۷°۱۵′۵۸″ شمالی ۸۲°۲۶′۶″ غربی﻿ / ﻿۳۷٫۲۶۶۱۱°شمالی ۸۲٫۴۳۵۰۰°غربی﻿ / 37.26611; -82.43500
کشور: ایالات متحده آمریکا
ایالت آمریکا: کنتاکی
فهرست شهرستان‌های کنتاکی: شهرستان پایک، کنتاکی
ارتفاع: ۱۰۷۹ فوت (۳۲۹ متر)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (منطقه زمانی مرکزی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CST)
زیپ‌کد: ۴۱۵۱۲
سامانه اطلاعات نام‌های جغرافیایی مشخصات: ۴۸۶۰۸۰
اشکمپ (به انگلیسی: Ashcamp) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پایک، کنتاکی واقع شده‌است. اشکمپ ۳۲۸٫۸۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ماریا کونترراس-سوئیت

| ماریا کونترراس-سوئیت | ماریا کونترراس-سوئیت |
| --- | --- |
مدیر اداره تجارت‌های کوچک ایالات متحده آمریکا: مدیر اداره تجارت‌های کوچک ایالات متحده آمریکا
دوره مسئولیت ۲۰۱۴ – ۲۰۱۷: دوره مسئولیت ۲۰۱۴ – ۲۰۱۷
رئیس‌جمهور: باراک اوباما
پیش از: لیندا مک‌من
مدیر اداره تجارت‌های کوچک ایالات متحده آمریکا: مدیر اداره تجارت‌های کوچک ایالات متحده آمریکا
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۹۵۵ (۶۸–۶۹ سال)
حزب سیاسی: دموکرات
پیشه: سیاستمدار
ماریا کونترراس-سوئیت (انگلیسی: Maria Contreras-Sweet؛ زادهٔ ۱۹۵۵) یک مدیر عامل اجرایی اهل ایالات متحده آمریکا است. او در کابینهٔ رئیس‌جمهور باراک اوباما به عنوان رئیس سازمان کسب‌وکارهای کوچک خدمت کرد.
ماها پاتاپولا

| ماها پاتاپولا පට්ටපොල) | ماها پاتاپولا පට්ටපොල) |
| --- | --- |
روستا: روستا
شستموقعیت ماها پاتاپولا در نقشه: شستموقعیت ماها پاتاپولا در نقشه
کشور:  سری‌لانکا
استان: استان مرکزی (سری‌لانکا)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۳۰ (Sri Lanka Standard Time)
ماها پاتاپولا (به لاتین: Maha Pattapola) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
دولت‌های شهرداری در ایالت واشینگتن

۲۸۱ شهرداری در ایالت واشینگتن آمریکا وجود دارد. قانون ایالت واشینگتن اختیارات مختلف شهرداری‌ها را تعیین می‌کند.
درجه‌های شهرستان

از نظر قانونی، شهرهای واشینگتن به درجه‌های مختلف تبقه بندی می‌شوند. در واشینگتن پنج درجه برای تبقه بندی شهرها وجود دارد:
۱۰ شهر درجه یک
۹ شهر درجه دو
۶۹ شهرک
۱ شهر طبقه‌بندی نشده
۱۹۲ شهر کد دار
شهرهای درجه یک، شهرهایی هستند که در آخرین زمان سازماندهی، بیش از ۱۰۰۰۰ نفر جمعیت داشتند و بر اساس آیین‌نامه محلی فعالیت می‌کنند. آنها مجاز به انجام هر عملکردی هستند که به‌طور خاص توسط عنوان 35 RCW (قوانین واشینگتن) به آنها اعطا شده‌است. از جمله آنها می‌توان به سیاتل، تاکوما، اسپوکین، ونکوور و یاکیما اشاره کرد.
شهرهای درجه دو، شهرهایی هستند که در در آخرین زمان سازماندهی و بدون آیین‌نامه محلی فعالیت می‌کنند، این شهرها بیش از ۱۵۰۰ نفر جمعیت دارند. مانند شهرهای درجه یک، آنها مجاز به انجام هر عملکردی هستند که به‌طور خاص توسط عنوان 35 RCW به آنها داده شده‌است. از جمله آنها Port Orchard, Wapato, و Colville هستند.
شهرک‌ها شهرداری‌هایی هستند که در که در آخرین زمان سازماندهی کمتر از ۱۵۰۰ نفر جمعیت داشتند. شهرک‌ها مجاز به فعالیت تحت آیین‌نامه محلی نیستند. مانند شهرهای فهرست شده قبلی، آنها مجاز به انجام هر عملکردی هستند که به‌طور خاص توسط عنوان 35 RCW به آنها داده شده‌است. از جمله آنها می‌توان به Steilacoom، Friday Harbor، Eatonville و Waterville اشاره کرد. در سال ۱۹۹۴، قانونگذار حداقل ۱۵۰۰ نفر جمعیت مورد نیاز برای الحاق را تعیین کرد.
شهرهای طبقه‌بندی نشده شهرهایی هستند که تحت هیچ طبقه دیگری فعالیت نمی‌کنند. فقط یک شهر - Waitsburg در شهرستان والا والا - طبقه‌بندی نشده‌است. این سازمان تعهد نامه‌ای نوشته شده در سال ۱۸۸۱نوشته شده بود فعالیت می‌کند، هشت سال قبل از اینکه واشینگتن در سال ۱۸۸۹ به اتحادیه پذیرفته شود.
شهرهای کد دار توسط قانونگذار ایالتی به منظور اعطای بیشترین میزان کنترل محلی ممکن به شهرداری‌ها بر اساس قانون اساسی ایالتی و قوانین عمومی ایجاد شدند. این طبقه‌بندی در اکثر شهرداری‌های واشینگتن، از جمله رنتون، بلیو، اوماک ، المپیا، لانگ‌ویو، پولمن و یونیورسیتی پلیس اتخاذ شده‌است.
شهرهای کدی مجاز به انجام هر کارکردی هستند که به‌طور خاص در قانون اساسی ایالت یا قوانین ایالتی آنها را رد نکرده‌است. آنها می‌توانند هر کارکردی را که به هر طبقه‌بندی شهری دیگر تحت عنوان 35 RCW اعطا شده‌است را انجام دهند.
اشکال دولتی

شهرها و شهرک‌ها به‌طور خاص دارای سه نوع حکومت هستند:
کمیسیون (هیچ شهر)
شهردار-شورای (۲۲۸ شهر)
شورا-مدیر (۵۳ شهر)
مانوج پونج

| مانوج پونج | مانوج پونج |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۵ ژوئن ۱۹۷۰
درگذشت: ۲۲ اکتبر ۲۰۰۶ (۳۶ سال) بمبئی
ملیت: هند
پیشه(ها): کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس
شناخته‌شده برای: شهید محبت بوتا سینگ
مانوج پونج (انگلیسی: Manoj Punj؛ ۱۵ ژوئن ۱۹۷۰ – ۲۲ اکتبر ۲۰۰۶) کارگردان فیلم، و فیلم‌نامه‌نویس اهل هند بود.
وی کارگردان فیلم‌هایی همچون زندگی زیباست و شهید محبت بوتا سینگ بوده‌است.
ماناستیریتسا (کلادووو)

| ماناستیریتسا (کلادووو) | ماناستیریتسا (کلادووو) |
| --- | --- |
روستا: روستا
ماناستیریتسا (کلادووو)موقعیت ماناستیریتسا (کلادووو) در نقشه: ماناستیریتسا (کلادووو)موقعیت ماناستیریتسا (کلادووو) در نقشه
مختصات: ۴۴°۳۷′ شمالی ۲۲°۳۰′ شرقی﻿ / ﻿۴۴٫۶۱۷°شمالی ۲۲٫۵۰۰°شرقی﻿ / 44.617; 22.500: مختصات: ۴۴°۳۷′ شمالی ۲۲°۳۰′ شرقی﻿ / ﻿۴۴٫۶۱۷°شمالی ۲۲٫۵۰۰°شرقی﻿ / 44.617; 22.500
کشور:  صربستان
ناحیه: ناحیه بور
شهرداری: کلادووا
جمعیت (۲۰۰۲): جمعیت (۲۰۰۲)
 • کل: ۲۵۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
ماناستیریتسا (به صربی: Manastirica) یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در کلادووا واقع شده‌است. ماناستیریتسا ۲۵۰ نفر جمعیت دارد.
اردوگاه کار اجباری فلوسنبورگ

| اردوگاه کار اجباری فلوسنبورگ | اردوگاه کار اجباری فلوسنبورگ |
| --- | --- |
اردوگاه‌های کار اجباری آلمان نازی: اردوگاه‌های کار اجباری آلمان نازی
The camp after liberation: The camp after liberation
مکان: فلوسنبورگ،  Germany
ساخته شده توسط: SS-WHVA
اداره شده توسط: آلمان نازی
فرمانده:  فهرست Jakob Weiseborn (مه ۱۹۳۸ – January 1939)  Karl Künstler (ژانویه ۱۹۳۹ – July 1942)  کارل فریچ (July–September 1942)  Egon Zill (سپتامبر ۱۹۴۲ – April 1943)  ماکس کوگل (آوریل ۱۹۴۳ – April 1945)  
دورهٔ فعالیت: ۳ مه ۱۹۳۸ – ۲۳ آوریل ۱۹۴۵
انواع زندانیان: Political prisoners, Jews, criminals, antisocials
تعداد زندانیان: ۸۹٬۹۷۴
تعداد کشته: ۳۰٬۰۰۰
آزاد شده توسط: نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا
زندانیان برجسته: ویلهلم کاناریس، دیتریش بنهوفر
وبگاه: www.gedenkstaette-flossenbuerg.de/en/home/
اردوگاه مرگ فلوسنبورگ (به آلمانی: KZ Flossenbürg) در ماه مه ۱۹۳۸ توسط اداره اصلی اقتصادی و اجرایی اس‌اس ساخته شد. برخلاف سایر اردوگاه‌های تمرکز، این اردوگاه در منطقه‌ای دورافتاده در کوه‌های فیشتل باواریا، مجاور شهر فلوسنبورگ و نزدیک مرز آلمان با چکسلواکی واقع شده بود. هدف اولیه اردوگاه، بهره‌برداری از کار اجباری زندانیان برای تولید سنگ گرانیت برای معماری نازی بود. در سال ۱۹۴۳، بخش عمده زندانیان به تولید هواپیماهای جنگنده مسراشمیت بی‌اف ۱۰۹ و سایر تسلیحات برای تلاش جنگی آلمان منتقل شدند.
اگرچه در ابتدا برای زندانیان «جنایی» و «ضد اجتماعی» در نظر گرفته شده بود، پس از حمله آلمان به اتحاد جماهیر شوروی، تعداد زندانیان سیاسی از خارج آلمان به شدت افزایش یافت. همچنین سیستم گسترده‌ای از زیراردوگاه‌ها ایجاد کرد که در نهایت از اردوگاه اصلی بزرگتر شد.
قبل از آزادسازی توسط ارتش ایالات متحده در آوریل ۱۹۴۵، بین ۸۹,۹۶۴ تا ۱۰۰,۰۰۰ زندانی از فلوسنبورگ و زیراردوگاه‌های آن عبور کردند. حدود ۳۰,۰۰۰ نفر بر اثر سوء تغذیه، کار بیش از حد، اعدام یا در طی راهپیمایی‌های مرگ جان خود را از دست دادند. برخی از مسئولان این مرگ‌ها، از جمله مدیران، نگهبانان و دیگران، در دادگاه فلوسنبورگ محاکمه و محکوم شدند.
اردوگاه قبل از افتتاح یادبود و موزه در سال ۲۰۰۷، برای استفاده‌های دیگری مورد استفاده مجدد قرار گرفت.
تأسیس

دستور ساخت هشت سربازخانه در فلوسنبورگ در ۳۱ مارس صادر شد، نگهبانان اس‌اس در آوریل رسیدند و در ۳ مه ۱۹۳۸، یک حمل و نقل ۱۰۰ زندانی از داخائو رسید و اردوگاه تأسیس شد. زندانیان بیشتری در ۹ و ۱۶ مه از داخائو رسیدند؛ هیملر در ۱۶ مه با اسوالد پوهل از اردوگاه بازدید کرد که نشان می‌دهد اس‌اس آن را یک پروژه مهم می‌دانست. اس‌اس تلاش کرد زندانیانی را که به دلیل جرایم جنایی در فلوسنبورگ زندانی شده بودند، جدا کند زیرا کار اجباری در معادن سنگ به عنوان مجازاتی بسیار سخت در نظر گرفته می‌شد. بیشتر زندانیان فلوسنبورگ به عنوان جنایتکار طبقه‌بندی شده بودند، با برخی «ضد اجتماعی» (برای مثال افراد بی‌خانمان، بیماران روانی و بیکاران) و تعداد کمی زندانی همجنس‌گرا. جنایتکاران به سرعت موقعیت‌های کارکردی زندانیان را به دست گرفتند.
زندانیان جدید مجبور بودند خودشان اردوگاه را بسازند، با شروع از حصار سیم خاردار؛ این در ابتدا استفاده اصلی از کار اجباری بود. در حالی که این کار سنگین و خطرناک را انجام می‌دادند، زندانیان در سازه‌های موقت زندگی می‌کردند. همزمان، صدها زندانی مجبور بودند در معادن سنگ کار کنند. جمعیت اردوگاه پس از ورود زندانیان از داخائو، زاکسن‌هاوزن و بوخن‌والت به ۱۵۰۰ نفر افزایش یافت.
در ژانویه ۱۹۳۹، اولین فرمانده، یاکوب وایسبورن، به طور غیرمنتظره‌ای درگذشت. او توسط یک افسر سابق اس‌اس در داخائو، کارل کونستلر، جایگزین شد که بر دوره‌ای نظارت داشت که در آن اردوگاه به یک مرکز اقتصادی تولید سنگ گرانیت تبدیل شد و برای زندانیانش به طور فزاینده‌ای مرگبار شد.
با تکمیل اولین سربازخانه‌ها، در سال ۱۹۳۹ کار بر روی یک زندان داخلی، برج‌های نگهبانی، یک تأسیسات شستشو و یک سیستم فاضلاب آغاز شد. در آوریل ۱۹۳۹، بهره‌وری اقتصادی اردوگاه منجر به دستور  پوهل برای گسترش اردوگاه به ظرفیت ۳۰۰۰ زندانی شد. برای ساخت سربازخانه‌های اضافی، تراس‌هایی باید در دامنه تپه‌ها بریده می‌شد، کاری سخت که منجر به بسیاری از جراحات شد.
پنجاه و پنج زندانی قبل از شروع جنگ جهانی دوم در سپتامبر ۱۹۳۹ جان باختند. در اواسط سال ۱۹۳۹، مقامات نازی برنامه‌ریزی کردند تا به لهستان حمله کنند. تصمیم گرفته شد که حملات پرچم دروغین انجام شود تا توجیهی برای اعلام جنگ آلمان باشد. چندین زندانی از فلوسنبورگ و دیگر اردوگاه‌های کار اجباری به طور مخفیانه به زندان گشتاپو در برسلاو منتقل شدند، مسموم شدند و در لباس‌های لهستانی پوشانده شدند. در ۳۱ اوت ۱۹۳۹، اجساد در یک پست مرزی در هوخلین‌دن رها شدند، جایی که به آنها شلیک شد و تکه‌تکه شدند؛ عکس‌هایی به عنوان «مدرک» حمله لهستان به آلمان گرفته شد.
کار اجباری > معدن‌ها

تا پایان سال ۱۹۳۸ سه معدن فعال بودند و معدن چهارم در آوریل ۱۹۴۱ افتتاح شد. هر چهار معدن در نزدیکی اردوگاه اصلی قرار داشتند و تولید برنامه‌ریزی شده سالانه بود. تولید به تدریج در سال ۱۹۴۰ افزایش یافت، اما در سال ۱۹۴۱ ثابت ماند. در ابتدا تمام کارها به صورت دستی انجام می‌شد؛ زندانیان در کنار کارگران غیرنظامی کار می‌کردند و سخت‌ترین و خطرناک‌ترین وظایف را انجام می‌دادند. حوادث منجر به مرگ بسیاری شد. از سال ۱۹۴۰ و ۱۹۴۱، ماشین‌ها برای افزایش کارایی معرفی شدند. در اواسط سال ۱۹۳۹، معدن‌ها به اصلی‌ترین استفاده از نیروی کار در اردوگاه تبدیل شدند و در سال بعد نیمی از کل نیروی کار را مصرف کردند که ارزش آن ۳۶۷,۰۰۰ رایش‌مارک بود.
از نوامبر ۱۹۴۰، برخی از زندانیان در یک کارگاه تخصصی به عنوان سنگ‌تراش آموزش دیدند؛ تعداد آن‌ها تا دسامبر ۱۹۴۲ به ۱۲۰۰ نفر رسید. زندانیان توسط کارشناسان غیرنظامی در یک دوره ده هفته‌ای که شامل موضوعات عملی و نظری بود آموزش می‌دیدند اما به دقت توسط کاپوها نظارت می‌شدند. کسانی که پیشرفت نمی‌کردند به کار در معدن‌ها فرستاده می‌شدند، در حالی که کسانی که بهره‌وری آن‌ها بهبود می‌یافت سیگار و غذای اضافی دریافت می‌کردند.
سنگ‌هایی که آن‌ها می‌بریدند برای ساخت اردوگاه، اتوبان و پروژه‌های نظامی مختلف اس‌اس استفاده می‌شد، اما بعداً برای پروژه استادیوم بزرگ آلمان و میدان‌های تجمع حزب نازی در نورنبرگ در نظر گرفته شد.
از پنج اردوگاه کار اجباری پیش از جنگ که صنایع اقتصادی در آن‌ها برجسته بودند، فلوسنبورگ یکی از مهم‌ترین و پایدارترین‌ها در تولید درآمد برای DEST (German Earth and Stone Works) بود. به عنوان مثال، در سال ۱۹۳۹،  از سنگ تولید کرد که تقریباً سه‌چهارم کل تولید آن سال بود. بزرگترین خریدار گرانیت فلوسنبورگ دفتر آلبرت اشپر برای بازسازی برلین بود. مقادیر فزاینده‌ای از سنگ برای ساخت جاده‌ها استفاده می‌شد؛ ۱۵٪ در سال ۱۹۳۹ اما ۶۰٪ در سال بعد.
اولین معدن در ماه مه ۱۹۴۳ تعطیل شد و کارگران آن به تولید تسلیحات منتقل شدند، اما نیمی از نیروی کار زندانی هنوز به معدن‌ها اختصاص داشت. اگرچه تولید غیرنظامی برای بازسازی اقتصاد به جنگ کامل کاهش می‌یافت، DEST موفق شد مجوز نگه داشتن بسیاری از معدن‌های خود را تا سال ۱۹۴۴ بگیرد. در فلوسنبورگ، شرکت کنترل قوی بر شرکت‌های اقتصادی اردوگاه داشت، با وجود اینکه این جنبه قرار بود تحت کنترل دفتر اصلی اقتصادی و اداری اس‌اس (SS-WHVA) باشد. در اوایل سال ۱۹۴۴، هنوز ۱۰۰۰ زندانی در معدن‌ها مشغول به کار بودند.
کار اجباری > هواپیما و تسلیحات

در طول سال ۱۹۴۲، تمرکز اس‌اس به سمت تولید جنگی تغییر کرد و منجر به مذاکرات با تولیدکنندگان تسلیحات برای مجوز دادن به محصولات آن‌ها به DEST شد. مسرشمیت AG یکی از مهم‌ترین شرکت‌های تسلیحاتی بود که علاقه‌مندی خود را به استفاده از نیروی کار اجباری زندانیان اردوگاه‌ها نشان داد و تا پایان سال ۱۹۴۲ مذاکراتی با DEST از طریق رگنسبورگ برای تولید قطعات هواپیمای مسرشمیت Bf 109 در فلوسنبورگ آغاز کرد. در اواسط ژانویه ۱۹۴۳، DEST پیشنهاد را پذیرفت؛ تولید در اوایل فوریه آغاز شد.
به گفته مورخ یاد واشم دانیل اوزیل، تبدیل فلوسنبورگ به تولید تسلیحات به ویژه مهم بود زیرا این اردوگاه سودآورترین شرکت DEST بود. تعداد زندانیانی که برای مسرشمیت کار می‌کردند پس از بمباران کارخانه رگنسبورگ مسرشمیت در ۱۷ اوت ۱۹۴۳ به شدت افزایش یافت. در آن ماه، ۸۰۰ زندانی برای مسرشمیت کار می‌کردند؛ یک سال بعد، ۵۷۰۰ زندانی در تولید تسلیحات مشغول به کار بودند. با وجود مقررات سختگیرانه‌ای که تماس را ممنوع می‌کرد، کارگران غیرنظامی آلمانی با زندانیان تماس داشتند و برخی با ارائه غذای اضافی یا کمک‌های دیگر کمک می‌کردند.
سیستم اردوگاه فلوسنبورگ تا فوریه ۱۹۴۴ به یک تأمین‌کننده کلیدی قطعات Bf 109 تبدیل شده بود، زمانی که کارخانه رگنسبورگ مسرشمیت دوباره بمباران شد. هفتصد زندانی شوروی که در کارخانه رگنسبورگ کار می‌کردند به فلوسنبورگ منتقل شدند تا به تولید Bf 109 ادامه دهند. افزایش تولید در فلوسنبورگ برای بازسازی تولید پس از حمله ضروری بود. سازنده هواپیما آرادو در نهایت به یکی از کاربران اصلی نیروی کار اجباری در زیر اردوگاه‌ها برای پروژه بمب‌افکن جت آرادو آر ۲۳۴  تبدیل شد، در فریبرگ و مکان‌های دیگر. سایر زندانیان در زیر اردوگاه‌ها مجبور به کار در تولید نفت مصنوعی یا تعمیر راه‌آهن بودند. پیش از پایان جنگ، حدود ۱۸,۰۰۰ زندانی در فلوسنبورگ و زیر اردوگاه‌های آن در پروژه‌های مرتبط با هواپیما مشغول به کار بودند.
شرایط

ده درصد از مرگ و میرها در فلوسنبورگ قبل از سال ۱۹۴۳ رخ داد. معادن سنگ باعث شد نرخ مرگ و میر در فلوسنبورگ بالاتر از اردوگاه‌هایی با صنایع کمتر فیزیکی، مانند آجرپزی، باشد؛ تغییر به تولید تسلیحات در سال ۱۹۴۳ منجر به کاهش نرخ مرگ و میر شد. زندانیان همچنین از کمبود آب تازه رنج می‌بردند، به دلیل ارتفاع، و هوای غیرعادی سرد و مرطوب؛ لباس‌هایشان برای این شرایط مناسب نبود. اردوگاه اصلی، که در یک دره باریک قرار داشت، فضای کمی برای گسترش داشت. در ابتدا برای تنها ۱۵۰۰ زندانی ساخته شده بود، جمعیت اردوگاه اصلی به بین ۱۰,۰۰۰ و ۱۱,۰۰۰ نفر قبل از تخلیه در آوریل ۱۹۴۵ افزایش یافت. برای افزایش بهره‌وری، زندانیان مجبور بودند به صورت شیفتی بخوابند و کار کنند. این همچنین به کاهش ازدحام مزمن در سربازخانه‌ها کمک کرد.
کارگزاران زندانی در فلوسنبورگ به طور غیرعادی بی‌رحم و فاسد بودند زیرا این موقعیت‌ها توسط زندانیان جنایی تصاحب شده بود، حتی با اینکه به طور کلی تنها حدود ٪۵ از زندانیان به عنوان جنایی طبقه‌بندی شده بودند. بزرگ اردوگاه نهایی، آنتون اول، پس از آزادی توسط زندانیان تا حد مرگ کتک خورد. بسیاری از کارگزاران جنایی به طور جنسی به زندانیان جوان مرد تجاوز می‌کردند، که باعث شد فرمانده نوجوانان پسر را در سربازخانه‌های جداگانه ایزوله کند. سلسله مراتب اس‌اس نیز به فساد و بی‌رحمی معروف بود. زندانیان به روش‌های مختلفی مورد بدرفتاری قرار می‌گرفتند، از کتک خوردن یا ریختن آب سرد بر رویشان تا تیراندازی توسط نگهبانان در طول تلاش‌های ادعایی برای فرار.
زندانیان به طور مزمن دچار سوءتغذیه بودند و بیماری به شدت شایع بود. شرایط بر اساس وضعیت و نژاد زندانی متفاوت بود. زندانیان لهستانی و شوروی پایین‌ترین رده‌های سلسله مراتب زندانیان را اشغال می‌کردند، به سخت‌ترین کارها گماشته می‌شدند و غذای کمتری نسبت به سایر زندانیان دریافت می‌کردند. در ژانویه ۱۹۴۰ یک اپیدمی دیسانتری کار در اردوگاه را متوقف کرد و اپیدمی‌های تیفوس در سپتامبر ۱۹۴۴ و ژانویه ۱۹۴۵ جان بسیاری را گرفت.
تعداد کل زندانیانی که از فلوسنبورگ و زیر اردوگاه‌های آن عبور کرده‌اند، به ۸۹,۹۶۴ یا بیش از ۱۰۰,۰۰۰ نفر تخمین زده شده است. حدود ۳۰,۰۰۰ نفر از زندانیان در فلوسنبورگ یا در طول تخلیه آن جان باختند، علل اصلی مرگ سوءتغذیه و بیماری بود. بین ۱۳,۰۰۰ و ۱۵,۰۰۰ زندانی در اردوگاه اصلی و بیش از ۱۰,۰۰۰ نفر در اردوگاه‌های ماهواره‌ای جان باختند. تخمین زده می‌شود که سه‌چهارم مرگ‌ها در نه ماه قبل از آزادی رخ داده باشد.
اعدام‌ها

به دلیل افزایش مرگ و میر ناشی از شرایط سخت، اس‌اس دستور ساخت یک کوره جسدسوزی در محل را صادر کرد که در ماه مه ۱۹۴۰ تکمیل شد. اعدام‌ها با تیراندازی در فلوسنبورگ از ۶ فوریه ۱۹۴۱ آغاز شد؛ اولین قربانیان زندانیان سیاسی لهستانی بودند. قربانیان پس از فراخوان عصر جدا شده و احکام خود را می‌شنیدند. پس از یک شب در زندان اردوگاه، در میدان تیراندازی مجاور کوره جسدسوزی تیرباران می‌شدند. پس از اعدام دسته‌جمعی ۸۰ زندانی لهستانی در ۸ سپتامبر، روش اعدام به تزریق کشنده تغییر یافت به دلیل شکایات ساکنان محلی از شستشوی خون و قطعات بدن در جویبارهای نزدیک. قربانیان اصلی زندانیان سیاسی لهستانی و اسرای جنگی شوروی بودند.
پزشکانی که در کشتارهای دسته‌جمعی عملیات تی۴ شرکت داشتند، از چندین اردوگاه کار اجباری بازدید کردند تا بیماران را برای انتقال به مراکز اتانازی انتخاب کنند؛ آنها در مارس ۱۹۴۲ از فلوسنبورگ بازدید کردند. هزاران زندانی که از کار اجباری فرسوده شده بودند به اردوگاه‌های مرگ مانند مایدانک و آشویتس فرستاده شدند. یک انتقال از فلوسنبورگ به آشویتس در ۵ دسامبر ۱۹۴۳ با بیش از ۲۵۰ زندانی از ۹۴۸ زندانی مرده رسید. تا ۱۸ فوریه، تنها ۳۹۳ نفر زنده ماندند. زنانی که قادر به کار نبودند اغلب به اردوگاه کار اجباری راونسبروک تبعید می‌شدند. نرخ اعدام‌ها در ماه‌های پایانی اردوگاه افزایش یافت. اس‌اس زندانیانی را که مشکوک به تلاش برای فرار یا سازماندهی مقاومت بودند، از بین برد. در مجموع، اس‌اس حداقل ۲۵۰۰ نفر را در فلوسن‌بورگ اعدام کرده بود.
نگارخانه

دروازه فلوسنبورگ با شعار نازی Arbeit macht frei («کار شما را آزاد می کند»)
سربازخانه‌ در فلوسنبورگ
کوره سوزی فلوسنبورگ
غیرنظامیان آلمانی گور دسته جمعی را در شوارتسنفلت نبش قبر می کنند.
مانوج موکاند ناراوانه

| ژنرال مانوج موکاند ناراوانه | ژنرال مانوج موکاند ناراوانه |
| --- | --- |
رئیس ستاد مشترک نیروهای مسلح هند: رئیس ستاد مشترک نیروهای مسلح هند
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۱۵ دسامبر ۲۰۲۱: آغاز به کار  ۱۵ دسامبر ۲۰۲۱
رئیس‌جمهور: رام نات کوویند
نخست‌وزیر: نارندرا مودی
پس از: بیپین راوات
۲۷مین رئیس ستاد کل نیروهای مسلح هند: ۲۷مین رئیس ستاد کل نیروهای مسلح هند
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۳۱ دسامبر ۲۰۱۹: آغاز به کار  ۳۱ دسامبر ۲۰۱۹
رئیس‌جمهور: رام نات کوویند
نخست‌وزیر: نارندرا مودی
پس از: بیپین راوات
۴۰مین فرمانده نیروی زمینی هند: ۴۰مین فرمانده نیروی زمینی هند
دوره مسئولیت ۱ سپتامبر ۲۰۱۹ – ۳۱ دسامبر ۲۰۱۹: دوره مسئولیت ۱ سپتامبر ۲۰۱۹ – ۳۱ دسامبر ۲۰۱۹
رئیس‌جمهور: رام نات کوویند
نخست‌وزیر: نارندرا مودی
پیش از: ساتیندر سائینی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۲ آوریل ۱۹۶۰ ‏(۶۴ سال) پونا
خدمات نظامی: خدمات نظامی
وفاداری:  هند
خدمت/شاخه:  نیروی زمینی هند
سال‌های خدمت: ۱۹۸۰–تاکنون
درجه:  ارتشبد
مانوج موکاند ناراوانه (انگلیسی: Manoj Mukund Naravane؛ زادهٔ ۲۲ آوریل ۱۹۶۰) فرماندهٔ نظامی اهل هند است، که هم‌اکنون به‌عنوان رئیس ستاد کل نیروهای مسلح هند فعالیت می‌کند.
ماریا کوندراتیوا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کشور (ورزشی):  روسیه
زادهٔ: ۱۷ ژانویهٔ ۱۹۸۲ ‏(۴۲ سال)
آغاز حرفه: 1998
شیوه(های) بازی: Right-handed (two-handed backhand)
جایزه(های) نقدی: $246,374
تک‌نفره: تک‌نفره
نتیجه‌ها: 259–205
عنوان‌ها: 0 (4 ITF)
بالاترین رتبه: No. 210 (23 June 2008)
دونفره: دونفره
نتیجه‌ها: 236–211
عنوان‌ها: 1 WTA (19 ITF)
بالاترین رتبه: No. 48 (18 October 2010)
نتایج دونفرهٔ گرند اسلم: نتایج دونفرهٔ گرند اسلم
آزاد استرالیا: 1R (2010)
آزاد فرانسه: 2R (2010)
آخرین به‌روزرسانی: 11 January 2011.: آخرین به‌روزرسانی: 11 January 2011.
ماریا کوندراتیوا (روسی: Мария Кондратьева؛ زادهٔ ۱۷ ژانویهٔ ۱۹۸۲) یک تنیس‌باز اهل روسیه است.
ماکسیم کووالنکو (بازیکن فوتبال)

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Maksym Oleksandrovych Kovalenko
زادروز:  ۳۰ مهٔ ۲۰۰۲ ‏(۲۲ سال)
زادگاه:  خارکوف
قد:  ۱٫۹۲ متر (۶ فوت ۳ ۱⁄۲ اینچ)
پست:  دروازه‌بان
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  Metalist 1925 Kharkiv
شمارهٔ پیراهن:  ۲۵
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۸–۲۰۱۸:  باشگاه فوتبال متالیست خارکوف
۲۰۱۸–۲۰۱۹:  Metalist 1925 Kharkiv
۲۰۱۹:  Avanhard Kharkiv
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۸ |  Metalist Yunior (amateur) |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۲۰ |  Avanhard Kharkiv (amateur) |  ۸ |  (۰) |
| ۲۰۲۰– |  Metalist 1925 Kharkiv |  ۴ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۳ اکتبر ۲۰۲۱.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۹ ژوئیه ۲۰۲۱:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۳ اکتبر ۲۰۲۱.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۹ ژوئیه ۲۰۲۱
ماکسیم کووالنکو (اوکراینی: Максим Олександрович Коваленко؛ زادهٔ ۳۰ مهٔ ۲۰۰۲) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
دوشکو توشیچ

دوشکو توشیچ (سیریلیک صربی: Душко Тошић؛ زادهٔ ۱۹ ژانویهٔ ۱۹۸۵) بازیکن فوتبال اهل صربستان است که اکنون در پست مدافع برای تیم گوانگ‌ژو آر و اف بازی می‌کند.
باشگاهی

از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به سوشو، وردر برمن، پورتسموث، کویینز پارک رنجرز، ستاره سرخ بلگراد، رئال بتیس، گنچلربیرلیغی و بشیکتاش اشاره کرد.
تیم ملی

وی همچنین در تیم ملی فوتبال صربستان بازی کرده‌است.
امام‌زاده (آوج)

| امام‌زاده (آوج) | امام‌زاده (آوج) |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۵°۳۶′۹″ شمالی ۴۹°۲۱′۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۶۰۲۵۰°شمالی ۴۹٫۳۵۰۰۰°شرقی﻿ / 35.60250; 49.35000: مختصات: ۳۵°۳۶′۹″ شمالی ۴۹°۲۱′۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۶۰۲۵۰°شمالی ۴۹٫۳۵۰۰۰°شرقی﻿ / 35.60250; 49.35000
کشور: ایران
استان: قزوین
شهرستان: آوج
بخش: بخش آبگرم
دهستان: خرقان شرقی
جمعیت: ۵۲ نفر
امام‌زاده، روستایی از توابع بخش آبگرم شهرستان آوج در استان قزوین ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان خرقان شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۲ نفر (۱۱خانوار) بوده‌است.