stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
حادثه اوتسو
پس از حمله

امپراتور میجی علناً از عدم میهمان نوازی ژاپن از یک مهمان دولتی ابراز تاسف کرد که منجر به سرازیر شدن حمایت عمومی و پیام‌های تسلیت برای تزارویچ شد.
بیش از ۱۰۰۰۰ تلگراف با آرزوی بهبودی سریع برای تزارویچ فرستاده شد. شهر زادگاه سانزو در استان یاماگاتا حتی از نظر قانونی استفاده از نام خانوادگی «تسودا» و نام داده شده «سانزو» را ممنوع کرد. وقتی نیکلاس سفر خود به ژاپن را علی‌رغم عذرخواهی امپراتور میجی کوتاه کرد، یک خیاط جوان، یوکو هاتاکه یاما (畠山勇子) [ja]، گلوی او را با تیغ در مقابل دفتر ریاست جمهوری کیوتو به عنوان یک عمل پشیمانی عمومی برید و به زودی در بیمارستان درگذشت. رسانه‌های ژاپنی در آن زمان او را به عنوان «رتسوجو» (زن شجاع) ستایش کردند.
دولت به دادگاه فشار آورد تا تسودا را بر اساس ماده ۱۱۶ قانون جزا محاکمه کند، که برای اعمال علیه امپراتور، امپراتور یا ولیعهد ژاپن، اعدام را خواستار شد. با این حال، رئیس قاضی کوجیما کورکاتا حکم داد که ماده ۱۱۶ در این مورد اعمال نمی‌شود و به جای آن تسودا را به حبس ابد محکوم کرد. اگرچه تصمیم کوجیما در آن زمان بحث‌برانگیز بود، اما بعدها به عنوان نمونه ای از استقلال قوه قضاییه در ژاپن مورد استفاده قرار گرفت.
وزارت امور داخله (ژاپن) سایگو جودو و وزیر امور خارجه ژاپن آئوکی شوزو استعفا دادند.
دولت روسیه رسماً رضایت کامل خود را از نتیجه اقدامات ژاپن ابراز کرد و در واقع رسماً اعلام کرد که اگر تسودا به اعدام محکوم شده بود، آنها برای عفو تلاش می‌کردند. با این حال، مورخان بعدی اغلب در مورد اینکه چگونه این حادثه (که نه تنها تزارویچ نیکلاس را برای همیشه زخمی کرد، بلکه باعث سردردهای دردناکی برای او شد) بعدها بر نظر نیکلاس در مورد ژاپن و ژاپنی‌ها تأثیر گذاشته است و همچنین اینکه چگونه این ممکن است این حادثه بر تصمیمات او در روند تا و در طول جنگ روسیه و ژاپن ۱۹۰۴–۱۹۰۵ تأثیر گذاشته باشد، بحث شده است.
پلیس سابق تسودا به زندان آباشیری در هوکایدو اعزام شد و در شهریور همان سال بر اثر بیماری درگذشت. انگیزه او از این حمله همچنان نامشخص است و با توضیحاتی از اختلال روانی نفرت از خارجی‌ها همراه بوده است.
نیکلای دوم از امپراتوری روسیه
تصویر مهاجم به تزارویچ: پلیس تسودا سانزو
نربز

سطوح سه بعدی NURBS می توانند اشکال پیچیده و ارگانیک داشته باشند.  نقاط کنترل بر جهت گیری سطح تأثیر می گذارد.  بیرونی ترین مربع زیر وسعت X/Y سطح را مشخص می کند.
یک سطح نربز.
نسخهٔ پویانما.
یک سطح دوبعدی نربز.
خط پایۀ غیر یکنواخت منطقی (به انگلیسی: Non-Uniform Rational B-Spline) یا به اختصار نربز (NURBS) مدلی ریاضی است که معمولاً در گرافیک رایانه‌ای کاربرد دارد و برای ایجاد و نمایش منحنی‌ها و سطح‌ها استفاده می‌شود.
توسعۀ نربز در سال ۱۹۵۰ میلادی و توسط مهندسان و طراحان شاغل در صنایع دریایی و هوایی و شرکت‌های خودروسازی که طراحی و نمایش سطوح به صورت دقیق برایشان دارای اهمیت بود، آغاز شد. بیش از این نمایش ایده طراحان تنها محدود به مدل فیزیکی بود که توسط طراح ساخته می‌شد. پیشگامان این عرصه دو مهندس فرانسوی به نام‌های پیر بزیه (Pierre Bezier) و پل دو کاستلژو (Paul de Casteljau) هستند که به ترتیب در کارخانه‌های رنو و سیتروئن فعالیت داشتند. این دو مهندس تقریباً همزمان و به صورت موازی با یکدیگر در این رابطه کار می‌کردند اما به این دلیل که بزیه نتایج کار خود را زودتر منتشر کرد، امروزه اکثر کاربران گرافیک رایانه‌ای اسپلاین‌هایی که با نقاط کنترلی خارج از آنها معرفی می‌شوند را با نام بزیه می‌شناسند.
در ابتدا نربز تنها در بسته‌های نرم‌افزاری طراحی به کمک رایانه (CAD) مرتبط با کارخانه‌های خودروسازی کاربرد داشت، اما رفته رفته به عنوان جزئی از برنامه‌های گرافیکی استاندارد درآمد. اولین بار نرم‌افزار دارای قابلیت ویرایش فعال و آنی منحنی و سطوح نربز در سال ۱۹۸۹ و در گروه گرافیکی سیلیکن ساخته شد. در سال ۱۹۹۳ نیز اولین نمونه ساز فعال منحنی‌های نربز برای رایانه‌های خانگی که NoRBS نام داشت در آلمان ساخته شد؛ و امروزه پس از گذشت بیش از یک دهه از این واقعه اکثر نرم‌افزارهای حرفه‌ای گرافیک رایانه‌های خانگی از فناوری نربز بهره می‌برند.
کاربرد

نربز ابزاری بسیار قدرتمند در طراحی، ساخت و مهندسی به کمک رایانه می‌باشد و بخشی از بسیاری از استانداردهای صنعتی پراستفاده مانند IGES، STEP، ACIS و PHIGS می‌باشد. ابزارهای نربز همچنین در بسیاری از نرم‌افزارهای مدل سازی سه بعدی و بسته‌های نرم‌افزاری پویانمایی مانند مایا و راینو و تری دی مکس استفاده می‌شود.
با استفاده از منحنی‌های نربز می‌توان اشکال هندسی را در حجمی فشرده ذخیره کرد. الگوریتم‌های کامپیوتری برای اجرای این منحنی‌ها پایدار و سریع می‌باشد و قابلیت ویرایش این منحنی‌ها توسط کاربر بسیار آسان است. به طور کلی می‌توان گفت ویرایش منحنی‌ها و سطوح نربز ساده و پیشبینی پذیر می‌باشد. نقاط کنترلی در ویرایش منحنی و سطوح نربز به گونه‌ای رفتار می‌کنند که گویی توسط نواری پلاستیکی به منحنی متصل شده‌اند.
معرفی فنی

یک منحنی نربز با مرتبه، مجموعه نقاط کنترلی و وزن مربوط به هر یک از نقاط و بردار گره‌ها معرفی می‌شود. منحنی‌ها و سطوح نربز حالت تعمیم یافته بی-اسپلاین‌ها و منحنی‌های بزیه می‌باشند که تفاوت اصلی آن با این منحنی‌ها در نسبت دادن وزن به نقاط کنترلی می‌باشد. در یک منحنی نربز تنها یک پارامتر مشخصه دخیل می‌باشد حال آنکه برای تولید سطوح نربز نیاز به دو پارامتر مشخصه می‌باشد. با تعیین مقدار تابع در نقاط مختلف منحنی می‌توان منحنی مدنظر را در دستگاه کارتزین دو بعدی یا سه بعدی ساخت. به همین ترتیب برای تولید سطح مقدار تابع را بایستی برای مقادیر مختلف دو پارامتر حساب کرد.
در ادامه بحث منحنی‌های نربز در یک بعد مورد بررسی قرار می‌گیرند که تمام این مطالب می‌تواند به حالت‌های دو سه بعد تعمیم یابد.
یک سطح نربز
لهستان در المپیک تابستانی ۲۰۰۰

لهستان در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۰ که در شهر سیدنی استرالیا برگزار شد، کاروان لهستان با ۱۸۷ ورزشکار در این رقابت‌ها شرکت کرد و موفق به کسب ۱۴ مدال (۶ طلا، ۵ نقره، ۳ برنز) شد. در جدول رتبه‌بندی توزیع مدال‌ها، لهستان در ردهٔ ۱۴ مسابقات قرار گرفت.
نایژک

| نایژک | نایژک |
| --- | --- |
مقطعی از نایژک اولیه.: مقطعی از نایژک اولیه.
شناسه‌ها: شناسه‌ها
MeSH: D055745
TA98: A06.5.02.026
TA2: 3282
TH: H3.05.02.0.00005
FMA: 7410
نایژَک (به انگلیسی: bronchiole) قسمتی از دستگاه تنفسی بوده که بین نایژه و کیسه هوایی قرار گرفته‌است. نایژک ساختاری ارتجاعی، همبند دارد. نایژک منشعب از نایژه‌ها بوده و فاقد غضروف و غده مخاطی در دیواره‌است.
نای به دو شاخه راست و چپ تقسیم می‌شود که این شاخه‌ها نایژه (برونش) نامیده می‌شود. نایژه راست ۲/۵ سانتی‌متر طول دارد و وارد ریه راست می‌شود. نایژه چپ ۵ سانتی‌متر طول دارد و وارد ریه چپ می‌شود. نایژه‌ها در داخل ریه‌ها به شاخه‌های کوچکتری به نام نایژک (برونشیول) تقسیم می‌شوند. شش راست از ۳ قطعه (لوب) و شش چپ از ۲ قطعه (لوب) تشکیل شده‌است. نایژک‌ها در ریه‌ها به حفره‌های هوایی کوچکی به نام کیسه هوایی (یا آلوئول) ختم می‌شوند.
التهاب نایژک

التهاب نایژک (برونشیولیت) در کودکان زیر دو سال و شیرخواران شایع تر است و یکی از شایعترین علل بستری نوزادان است. شایعترین عامل التهاب نایژک ویروسها (به خصوص ویروس سنسیشیال تنفسی) هستند ولی عواملی مانند باکتریها، قارچها و سایر علل نیز می‌تواند باعث نایژک شوند. اغلب التهاب نایژک تنها نیست بلکه با التهاب سایر بخش‌های ریه مانند پنومونی، برونشیت و... نیز همراه است لذا علائم و درمانی مشابه پنومونی دارد.
درمان

در مواردی که عامل بیماریزا ویروس باشد درمان آنتی بیوتیکی ضرورت ندارد و فقط علائم بیماری مانند تب و خس خس سینه درمان می‌شوند. تجویز مایعات کافی، ساکشن مجاری هوایی فوقانی، دادن مایعات کافی و تجویز اکسیژن نیز گاهی لازمند.
برونکودیلاتورها، کورتیکواستروئیدها و ریباویرین توسط برخی پزشکان متخصص تجویز می‌شوند، اما شواهد اندکی برای حمایت از استفاده از این داروها وجود دارد.
معاهده دیوول

معاهده دیوول (انگلیسی: Treaty of Devol)، معاهده‌ای میان بوهموند یکم انطاکیه و آلکسیوس یکم، امپراتور بیزانس در سال ۱۱۰۸ و پس از پایان نخستین جنگ صلیبی و جنگ صلیبی بوهموند بود که طی آن پس از ناکامی بوهموند در شکست نیروهای بیزانس، وی حاکمیت امپراتوری بیزانس بر شاهزاده‌نشین انطاکیه را پذیرفت تا این دولت صلیبی مبدل به واسال امپراتوری بیزانس شود.
افتتاحیه المپیک تابستانی ۲۰۲۰

| 0 | 1 |
| --- | --- |
تصویری از مراسم افتتاحیه در ورزشگاه ملی ژاپن: تصویری از مراسم افتتاحیه در ورزشگاه ملی ژاپن
تاریخ: ۲۳ ژوئیه ۲۰۲۱ (۲۰۲۱-07-۲۳)
زمان: ۲۰:۰۰ – ۲۳:۵۰ زمان استاندارد ژاپن (یوتی‌سی ۹:۰۰+)
مکان: توکیو، ژاپن
موضوع: «حرکت به جلو: احساسات متحد»
فیلمبرداری توسط: سرویس پخش وسیع المپیک از طرف کنسرسیوم ژاپن
مراسم افتتاحیه المپیک تابستانی ۲۰۲۰ (انگلیسی: 2020 Summer Olympics opening ceremony) در آغاز بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ در ۲۳ ژوئیه ۲۰۲۱ در ورزشگاه ملی ژاپن واقع در توکیو برگزار شد و مسابقات رسماً توسط امپراتور ژاپن گشایش یافت. این افتتاحیه شامل مجموعه ای از سخنرانی‌های خوشامدگویی، رژه تیم‌های ورزشکاران کشورها و مراسم هنری نشان دهنده فرهنگ و تاریخ ژاپن بود. همچنین یادی از ۱۲۵ مین سالگرد بازی‌های المپیک تابستانی ۱۸۹۶ به عمل آمد. به علت دنیاگیری کووید-۱۹ مسابقات با یک سال تأخیر و با حضور تعداد کمی تماشاچی برگزیده برگزار شد.
کوبیسم

دختر با ماندولین، پابلو پیکاسو، موزه هنر مدرن نیویورک
حجم‌گرایی یا کوبسیسم (به فرانسوی: Cubsisme) یکی از سبک‌های هنری است. کوبیسم در فاصله سال‌های ۱۹۰۷ تا ۱۹۰۸ به‌عنوان سبکی جدی در نقاشی و تا حد محدودتری در تندیس‌گری ظهور کرد، که از نقاط عطف هنر غرب به‌شمار می‌آید.
ریشه واژه کوبیسم

واژه «کوبیسم» از ریشه «Cube» به معنی «مکعب» اخذ شده‌است.
این واژه را نخستین بار لویی وکسل منتقد هنری به‌کار برد. دوید هاکنی در کنفرانس دانشگاه هاروارد در ۶ فوریه ۱۹۸۶ در این باره می‌گوید:
امروزه کلمه کوبیسم برای آن‌چه که براک و پیکاسو انجام دادند عبارت بسیار سیه‌روز و بد گزینش شده‌ای است. در واقع کوبیسم را لویی وکسل، منتقد معروف، پایه گذاشت. او داشت اتفاقی را که در یک اثر افتاده بود را تحلیل می‌کرد و فکر می‌کرد کوبیسم یعنی مکعب‌ها و سطح‌ها. و این انگی بود که دیگر به آن زده شده بود. کوبیسم ماجرای مکعب‌ها نیست. کوبیسم یک دید ساده‌انگارانه معمولی است که از راه نوعی هندسه به تجرید می‌رسد.
معرفی

میان مورخان هنر تاریخ دقیق اولین ردپای کوبیسم همیشه موضوع بحث و مناقشه بوده‌است. برخی آغاز پیدایش آن را در تابلوی معروف «دوشیزگان آوینیون» (به فرانسوی: Les Demoiselles d'Avignon)پ متعلق به پیکاسو می‌دانند. این تابلو تصویر پنج زن در فاحشه‌خانه‌ای در خیابان آوینیون شهر بارسلونای اسپانیا است که با ترکیب اشکال دندانه‌دار، نقش‌های هموار و فرم‌هایی برگرفته از نقاب‌های آفریقایی نقاشی شده‌است. برخی دیگر، تأثیر آثار هنرمند فرانسوی، پل سزان را بر روی پیکاسو و ژرژ براک مهم‌ترین عامل شکل‌گیری این جنبش می‌دانند. سزان، پیش از مرگش در سال ۱۹۰۶ در تابلوهایش به‌طور فزاینده‌ای به تسهیل و هموار ساختن  استفاده از اشکال می‌پرداخت. به‌علاوه، او برای اولین بار شیوه‌ای را در نقاشی خلق کرد که مورخان هنر آن را passage (گذرگاه) نامیدند؛ در این شیوه گاهی قسمت‌هایی از تابلو بدون رنگ رها می‌شد، به عنوان مثال حد فاصل میان دو کوه خالی می‌ماند، به‌طوری‌که صخره و هوا در هم ادغام شوند و از هم عبور کنند. چنین نوآوری‌هایی از دو جهت برای هنرمندان سبک کوبیسم حائز اهمیت بودند؛ اولاً چنین شیوه‌ای تجارب فیزیکی را به چالش می‌طلبید و ثانیاً هنرمندان را تشویق می‌کرد تا دید خود را نسبت به نقاشی تغییر دهند و آن را به‌عنوان تمامیتی غیر وابسته (و حتی مخالف) با تجارب فیزیکی دنیای بیرون ببینند، که دارای هویت و منطق درونی مستقلی است.
به این ترتیب پیکاسو و براک تحت تأثیر شیوه سزان در نقاشی، آثاری را از مناظر طبیعی به شیوه وی آفریدند و در سال ۱۹۰۸ در نمایشگاهی در پاریس در معرض دید عموم گذاشتند. این نمایشگاه نیز مانند اولین نمایشگاه آثار امپرسیونیستی با اعتراضات گسترده منتقدان روبه‌رو شد، و در بازدید از همین آثار بود که منتقد معروف لوئیس واکسل (Louis Vauxelles) در تمسخر این سبک نو، واژه کوبیسم را که از cube به‌معنای «مکعب» گرفته شده، به آن نسبت داد.
پیکاسو و براک، در نقاشی‌های اولیه خود، ابزارهایی را به‌غیر از «تحلیل دادن توهم فضا» به‌کار گرفته بودند. در اولین قدم آن‌ها از شر قراردادهای مرسوم رهایی یافتند! ساختمان‌ها به جای قرار گرفتن در یک خط عرضی یا پشت سر هم، یکی بر روی دیگری بنا می‌شدند. به‌علاوه پیکاسو در برخی آثارش، نه تنها ساختمان‌ها بلکه تمام تصویر پیش زمینه را به‌شکل مکعب‌های ریزی نقاشی می‌کرد. او با پرداخت‌های مشترک به زمین و آسمان، فضای بوم را به نوعی وحدت می‌رساند، اما در این میان با ترکیب حجم‌های تو پر و میان تهی، از ایجاد «ابهام» نیز غافل نمی‌شد!
موضوع دیگری که آثار کوبیسم را در معرض انتقادات شدید می‌گذاشت، این بود که برخلاف شیوه معمول پرداختن به نور برای ایجاد فضای سه بعدی در نقاشی‌های متداول آن دوران، در این نقاشی‌ها منبع و زاویه مشخصی برای تابش نور وجود نداشت. در برخی سایه‌های موجود منبع نور را در چپ و در بعضی دیگر در راست یا بالا یا پائین و حتی روبه‌رو نشان می‌داد. علاوه بر آن نقش‌ها به نحوی تقارن داشتند که محدب یا مقعر بودن آن‌ها برای بیننده ممکن نبود. در واقع ایجاد ابهام در ذهن بیننده را می‌توان به‌عنوان برجسته‌ترین ویژگی کوبیسم برشمرد.
هنرمندان سبک کوبیسم کوشش می‌کنند تا کلیت یک پدیده (وجوه مختلف یک شی) را در آن واحد در یک سطح دو بعدی عرضه کنند، کوبیسم از این جهت مدعی رئالیسم بود، ولی نه رئالیسم بصری و امپرسیونیستی بلکه رئالیسم مفهومی. آن‌ها همچنین در تلاش بودند تا ذهنیت خود را از اشیاء و موجودات به صورت اشکال هندسی بیان کنند. از این رو آن‌چه را که در واقعیت وجود دارد به گونه‌ای که در مقابل چشمان ما قابل رؤیت است نمی‌بینیم.
دوره‌ها

پیشاکوبیسم، کوبیسم تحلیلی، کوبیسم ترکیبی
کوبیسم به دو مرحله تقسیم می‌شود:
کوبیسم تحلیلی (۱۹۱۲-۱۹۱۰):اصول زیبایی‌شناسی در این دوره کامل‌تر شد. پیکاسو و براک به نوع مسطح‌تری از انتزاع صوری روی آوردند که در آن ساختمان کلی اهمیت داشت و اشیای بازنمایی شده تقریباً غیرقابل تشخیص بودند. آثار این دوره غالباً تک‌رنگ و در مایه‌های آبی، قهوه‌ای و خاکستری بودند. به تدریج اعداد و حروف بر تصویر افزوده شدند و سر انجام اسلوب تکه‌چسبانی یا کلاژ به میان آمد که تأکید بیشتر بر مادیت اشیاء و رد شگردهای وهم آفرین در روش‌های نقاشانهٔ پیشین بود.
این مرحله شامل نقاشی‌های سال‌های ۱۹۰۹ تا ۱۹۱۱ پیکاسو و براک است که موضوعات آن معمولاً اشیاء درون کارگاه نقاشی بودند. گیتار و آکاردئون براک اولین نقاشی از این سبک به‌شمار می‌آید.
کوبیسم ترکیبی (۱۹۱۲-۱۹۱۴):در این دوره آثاری منتج از فرایند معکوس انتزاع به واقعیت پدید شدند. دستاوردهای این دوره بیشتر نتیجهٔ کوشش‌های خوان گریس بود. اگر پیکاسو و براک در مرحلهٔ تحلیلی به تلفیق هم‌زمان در یافت‌های بصری از یک شیء می‌پرداختند و قالب کلی نقاشی خود را به مدد عناصر هندسی می‌ساختند، اکنون گریس می‌کوشید با نشانه‌های دلالت‌کنندهٔ شیء به بازآفرینی تصویر آن بپردازد. بدین‌سان تصویر دارای ساختمانی مستقل اما همتای طبیعت می‌شود و طرح نشانه‌واری از چیزها به‌دست می‌دهد. گریس در تجربه‌های خود رنگ را به کوبیسم باز آورد.
تأثیرات

این سبک جنبشی خلاق و زیبا را به‌وجود آورد که به پیدایش حرکت‌ها و سبک‌های فراوانی در قرن بیستم منتهی شد، که از آن جمله فوتوریسم، اورفیسم، پوریسم (ناب‌گرایی) و ورتیسم را می‌توان نام برد.
کوبیسم را تحت تأثیر نقاشی‌های سزان می‌دانند، البته براک و پیکاسو کوبیسم را کاری نو در نقاشی می‌دانستند، همان‌طور که پیکاسو در سال ۱۹۳۹ گفته بود که «آن‌ها به دنبال زبانی نو بودند».
صرف نظر از تعلق خاطر پیکاسو و براک به امپرسیونیسم و استفاده از جهان بیرون به‌عنوان موضوع، آن‌ها از این نظریه سورا و سزان نیز تبعیت می‌کردند که برای تأثیرگذاری یک نقاشی باید شکل و شمایل اشیاء و فضای آن‌ها را در بوم دگرگون کرد.
آن‌ها همچنین با پرداختن به بخش کوچکی از جهان واقعی، محدود ساختن نقش مایه‌ها به موضوعات داخل آتلیه و پرهیز از فضای آزاد، تنوع اندک مضامین و مهم بودن طرز بیان در برابر موضوع و محتوا، گرایش‌های سمبولیستی خود را نشان می‌دادند.
هنرمندان

به جز ژرژ براک و پابلو پیکاسو که از آن‌ها به‌عنوان آفرینندگان این سبک یاد شده، خوان گریس به‌خصوص پس از این دو و در قالب کوبیسم ترکیبی به خلق آثاری پرداخت.
دلایل موفقیت

دلایل موفقیت و اقبال کوبیسم را می‌توان موارد زیر اعلام کرد: شروع جنبش در مرکز هنری آن زمان، پاریس. گروهی از هنرمندان پرشور که به‌دنبال زبانی نو بودند. نویسندگان و شاعرانی که با توضیحات و تفاسیر خود در گسترش این زبان نو دخیل بودند. عرضه کردن طیف وسیعی از آزادی‌ها برای هنرمند، مانند آزادی بازنمایی دقیق واقعیت و آزادی در پرداختن به زبانی نو برای بیان دیدگاه‌های نو.
عکاسی کوبیسمی

در عکاسی کوبیسم از نوعی کلاژ بهره می‌گیرند، درهم ریختن فضای واقعی توسط چسباندن عکس‌های مختلف از زوایای مختلف صورت (در پرتره کوبیسم) و چیدمان تصویری با استفاده از عناصر غیرهمگون برای رسیدن به مفاهیم کوبیسمی. همچون دیگر سبک‌های عکاسی نوعی ساختارشکنی تصویری با کم و زیاد کردن عناصر اصلی تصویر با اسلوب و ساختار کوبیسم در نقاشی، می‌توان گفت فضای پرسپکتیوی یا فضایی که از یک نقطه دید واحد نمایان شده‌است.
کوبیسم با هم‌زمان کردن نقاط دید مختلف، یکپارچگی قیافهٔ اشیاء را به هم می‌زند و به‌جای آن شکل «تجریدی» یا (آبستره) را ارائه می‌کند. بدین معنا که عکاس کوبیست اشیاء را در آن واحد از زوایای مختلفی می‌بیند، اما تمامی تصویری را که دیده است به ما نشان نمی‌دهد. بلکه فقط عناصر و اجزایی از آن‌ها را انتخاب و روی سطح دو بعدی تصویر می نمایاند. از این روست که یک اثر کوبیسم، مغشوش، درهم و غیرطبیعی جلوه می‌کند. بنابراین عکاس کوبیست که دیگر در بند یک نقطه دید واحد (مانند عکاسی رئال) نیست و می‌تواند هر شیئی را نه به‌عنوان یک شکل ثابت، بلکه به‌صورت مجموعه‌ای از خطوط، سطوح و رنگ‌ها ببیند. و با ترکیب این ابعاد عکس کوبیسمی ارائه کند.
خوان گریس - پرتره پابلو پیکاسو - پروژه هنری گوگل
عقل سالم در بدن سالم است، نام اثری است در سبک کوبیسم از گئورگ پائولی، نقاش سوئدی به سال ۱۹۱۲ میلادی.
این اثر اکنون در مالکیت موزه هنر مالمو قرار دارد.
میلاد بیگی

میلاد بیگی هرچگانی (ترکی آذربایجانی: Milad Beygi Hərçigani؛ زادهٔ ۱ مارس ۱۹۹۱) تکواندوکار ایرانی الاصل اهل  جمهوری آذربایجان است، او دارندهٔ دو نشان طلا در رقابت‌های جهانی سال‌های ۲۰۱۷ و ۲۰۱۹ و نشان برنز المپیک تابستانی ریو ۲۰۱۶ می‌باشد. او دارای اصالت ترک قشقایی است.
بیگی در بیست و ششمین نسخهٔ رقابت‌های جام فجر در فوریه ۲۰۱۵ در ترکیب تیم ب ایران به مدال طلا رسید. او در مسابقات قهرمانی جهان ۲۰۱۵ از اعضای تیم ایران محسوب می‌شد و انتظار حضور او در این مسابقات می‌رفت. در همین حال، علی‌رغم اینکه وی با تهدید به گرفتن تابعیت کشور دیگر، اردوی تیم را ترک کرده‌بود، اعلام شده بود که وی به دلیل «مصدومیت» اردوی تیم ایران را ترک کرده‌است. وی در جام جهانی ۲۰۱۵ مردان به عنوان باارزش‌ترین بازیکن نامیده شد. در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ با برتری برابر پیوتر پازینسکی به نشان برنز دست یافت.
بیگی در حال اجرای فن باندا دولیوچاگی به صورت در بازی‌های المپیک ۲۰۱۶
تغییر تابعیت

وی در سال ۲۰۱۵ تبعهٔ کشور آذربایجان شد و به تیم ملی آن کشور پیوست. او در مسابقات آزاد اوکراین با کسب یک مدال نقره، نخستین مدال خود را برای جمهوری آذربایجان به دست آورد. در بازی‌های اروپایی ۲۰۱۵ در باکو به مدال طلا رسید. میلاد بیگی در المپیک ۲۰۱۶ ریو مقابل مهدی خدابخشی، نمایندهٔ ایران به پیروزی قاطع ۱۷ بر ۵ دست یافت و در انتهای مسابقات به مدال برنز المپیک دست پیدا کرد. پس از این اتفاق، محمدرضا پولادگر ریاست فدراسیون تکواندوی ایران، میلاد بیگی و رضا مهماندوست را «مزدور» خطاب کرد.
روسیه در المپیک تابستانی ۲۰۱۲

تیم ملی هاکی روسیه در بازیهای المپیک تابستانی ۲۰۱۲
روسیه در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ که در شهر لندن بریتانیای کبیر برگزار شد، کاروان روسیه با ۴۳۶ ورزشکار در این رقابت‌ها شرکت کرد و موفق به کسب ۸۲ مدال (۲۴ طلا، ۲۶ نقره، ۳۲ برنز) شد. در جدول رتبه‌بندی توزیع مدال‌ها، روسیه در ردهٔ ۴ مسابقات قرار گرفت.
توهار بوتبول

توهار بوتبول (عبری: טוהר בוטבול‎؛ زادهٔ ۲۴ ژانویهٔ ۱۹۹۴) جودوکار اهل اسرائیل است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
گله‌دار (بدره)

| گله‌دار گلار، گلیار | گله‌دار گلار، گلیار |
| --- | --- |
روستا: روستا
گله‌دارموقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانگله‌دارگله‌دار (استان ایلام)نمایش نقشه استان ایلام: گله‌دارموقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانگله‌دارگله‌دار (استان ایلام)نمایش نقشه استان ایلام
مختصات: ۳۳°۱۵′۴۳″شمالی ۴۷°۰۹′۳۹″شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۲۶۱۹۸۹۸°شمالی ۴۷٫۱۶۰۷۹۹۷°شرقی﻿ / 33.2619898; 47.1607997: مختصات: ۳۳°۱۵′۴۳″شمالی ۴۷°۰۹′۳۹″شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۲۶۱۹۸۹۸°شمالی ۴۷٫۱۶۰۷۹۹۷°شرقی﻿ / 33.2619898; 47.1607997
کشور: ایران
استان: ایلام
شهرستان: بدره
بخش: هندمینی
دهستان: زرانگوش
بنیان‌گذاری: ۱۳۵۵ خورشیدی
جمعیت: ۷۱۱ نفر (سرشماری ۹۵)
گله‌دار، روستایی در دهستان زرانگوش بخش هندمینی شهرستان بدره در استان ایلام ایران است.
و طایفه دیگر این روستا به نام تجره گله دار در خرم آباد است
مردم

مردمان این دیار از ایل بزرگ هندمینی بدره هستند.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۷۱۱ نفر (۱۶۷ خانوار) بوده‌است.
اوکرلیزومب

| پادتن مونوکلونال | پادتن مونوکلونال |
| --- | --- |
گونه: Whole antibody
منبع: Humanized (from موش)
هدف: CD20
داده‌های بالینی: داده‌های بالینی
نام‌های تجاری: Ocrevus
AHFS/Drugs.com: entry
روش مصرف دارو: تزریق وریدی آهسته
کد ATC: L04AA36 
وضعیت قانونی: وضعیت قانونی
وضعیت قانونی:  US: فقط ℞  
شناسه‌ها: شناسه‌ها
شمارهٔ سی‌ای‌اس: 637334-45-3 N
دراگ‌بنک: DB11988 Y
کم‌اسپایدر: none
UNII: A10SJL62JY
KEGG: D05218
داده‌های فیزیکی و شیمیایی: داده‌های فیزیکی و شیمیایی
فرمول شیمیایی: C6494H9978N1718O2014S46
جرم مولی: 148 kg/mol g·mol−1
 NY (این چیست؟)  (صحت‌سنجی):  NY (این چیست؟)  (صحت‌سنجی)
اوکرلیزومب (انگلیسی: Ocrelizumab) یک پادتن مونوکلونال علیه CD20 است که آنها را بر روی سطح لنفوسیت‌های بی هدف قرار می‌دهد و در نتیجه نوعی داروی سرکوب‌کننده سیستم ایمنی محسوب می‌شود. اوکرلیزومب به یک اپیتوپ متصل می‌شود که با اپیتوپ متصل‌شونده با ریتوکسی‌مب هم‌پوشانی دارد.
این دارو را سازمان غذا و داروی آمریکا در مارس ۲۰۱۷ میلادی برای درمان ام‌اس تأیید کرد و نخستین داروی پذیرفته شده برای درمان «ام‌اس پیش‌روندهٔ اولیه» است. اوکرلیزومب را شرکت جننتک که از زیرمجموعه‌های هوفمان-لا روش است تولید و بازاریابی می‌کند. و در ابتدا گفته میشد که درمان ام اس است ولی بعداً این را تکذیب کردند  هنگامِ ورود به بازار، هزینهٔ سالیانهٔ این دارو $۶۵٬۰۰۰ دلار آمریکا بود (برای دو تزریق در سال). اوکرلیزومب در سال ۲۰۱۸ جهت مصرف در اتحادیه اروپا مورد پذیرش واقع شد.
مصارف پزشکی

اوکرلیزومب برای درمان انواع «عودکننده» یا «پیشروندهٔ اولیه» ام‌اس به‌کار می‌رود. این دارو به‌طریق تزریق آهستهٔ وریدی تجویز می‌شود.
موارد منع مصرف

اوکرلیزومب را نباید در کسانی که حساسیت دارویی شدید به آن دارند یا مبتلا به هپاتیت ب هستند، استفاده شود. کسانی که دچار هرگونه بیماری عفونی هستند، باید صبر کنند تا بیماری‌شان بهبود یابد و سپس از اوکرلیزومب استفاده کنند. این دارو بر روی زنان حامله آزمایش نشده و بر پایهٔ مطالعات حیوانی به نظر می‌رسد که در دوران حاملگی بی‌خطر نباشد. اوکرلیزومب در شیر مادر ترشح می‌شود اما اثرات آن بر شیرخواران نامشخص است.
عوارض جانبی

برپایهٔ نتایج به‌دست‌آمده از کارآزمایی‌های بالینی فاز ۳، شایع‌ترین عارضهٔ جانبی دارو، تحریک در محل تزریق (خارش، راش، کهیر)، و همچنین گُرگرفتگی، تحریک دهان و گلو، تب، خستگی، تهوع، تندتپشی، سردرد و سرگیجه بوده‌است.
خطر ابتلا به عفونت در اثر مصرف این دارو بالا می‌رود از جمله عفونت‌های دستگاه تنفسی، هرپس، هپاتیت ب و این خطر در مقایسه با مصرف اینترفرون بتا-۱ای بیشتر است. همچنین احتمال ابتلا به لکوانسفالوپاتی چندکانونی پیش‌رونده که ناشی از نوعی ویروس است، افزایش می‌یابد.
امپراتوری استعماری فرانسه

نقشه امپراتوری استعماری اول (سبز روشن) و دوم (آبی تیره و هاشورخورده) فرانسه
فرانسه از آغاز سدهٔ ۱۷ میلادی تا دهه ۱۹۶۰ دارای مستعمراتی به اشکال گوناگون بود.
در سده‌های ۱۹ و ۲۰ امپراتوری جهانی فرانسه دومین امپراتوری بزرگ پس از بریتانیا بود. در دوره اوج خود، در میان سال‌های ۱۹۱۹ و ۱۹۳۹ امپراتوری دوم استعماری فرانسه بیش از ۱۲٬۳۴۷٬۰۰۰ کیلومتر مربع را دربر می‌گرفت. با در شمار آوردن فرانسهٔ اروپایی (metropolitan France) کل مساحت سرزمین‌های تحت چیرگی فرانسه در دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ به ۱۲٬۸۹۸٬۰۰۰ کیلومتر مربع یعنی ۸٫۶ درصد مساحت جهان رسید.
امروزه چیزی که از آن امپراتوری بزرگ بجا مانده متشکل از صدها جزیره و شبه جزیره در اقیانوس اطلس شمالی، دریای کارائیب، اقیانوس هند، اقیانوس آرام جنوبی و شمالی و اقیانوس یخ‌بسته جنوبی به اضافه یک سرزمین در آمریکای جنوبی است. پهناوری کل این مناطق بجا مانده، ۱۲۳٬۱۵۰ کیلومتر مربع یعنی یک درصد مساحت مناطق استعماری فرانسه پیش از سال ۱۹۳۹ است. در سال ۲۰۰۶ جمعیت کل اهالی ساکن در مناطق استعماری بجا مانده برای فرانسه ۲٬۵۴۳٬۰۰۰ بوده‌است. همهٔ این اهالی دارای نماینده‌های خود در سطح ملی در فرانسه هستند و خودمختاری‌های قانونی نیز در درجه‌های مختلف به آنها اعطاء شده‌است.
آن زمان این کشور جمعیت نسبتاً کمی داشت  و تجارت کمی بود که ناشی از تأکید بیشتر بر تجارت خز نسبت به سکونتگاه های کشاورزی بود. به دلیل این تأکید، فرانسوی ها به شدت بر ایجاد تماس های دوستانه با جامعه محلی ملل تکیه کردند. و تنها با تکیه بر مردم بومی برای تهیه خز در پست های تجاری، فرانسوی ها مجموعه پیچیده ای از ارتباطات نظامی، تجاری و دیپلماتیک را تشکیل دادند. اینها به طولانی ترین اتحاد بین آن کشور و جامعه ملل تبدیل شدند.
بر خلاف سایر نقاط اروپا، این منطقه سطوح نسبتاً پایینی از مهاجرت به مکان های دیگر را تجربه کرد. این منطقه عموماً نزدیک به کندترین رشد طبیعی جمعیت در اروپا را داشت و فشار مهاجرت از این رو بسیار کم بود
در پایان جنگ جهانی دوم و بعد از سال ۱۹۴۵ جنبش‌های ضد استعماری تفوق اروپایی را به چالش کشید. در ۲۷ اکتبر ۱۹۴۶ قانون اساسی فرانسه جمهوری چهارم فرانسه) اتحادیه فرانسوی را بنا نهاد که تا سال ۱۹۵۸دوام آورد.بعد از مدتی مستعمرات تحت کنترل کمتر شد و به بعضی از آنها، مجامع محلی تنها با قدرت و بودجه محلی محدود داده شد. بعد از مدتی گروهی از افراد آمدند که بومی مناطق ماوراء بحر بودند اما در کلان‌شهر فرانسه زندگی می‌کردند.
قاره آمریکا > آمریکای شمالی

کانادا (بیشتر بخش خاوری و میانی کانادا) -- امپراتوری استعماری یکم
سن-پیر و میکوئلون—یکم، دوم و حال حاضر
ایالات متحده (کل حوضه آبریز رود می‌سی‌سی‌پی و رودخانه‌های رود میزوری، دریاچه‌های بزرگ) -- یکم
قاره آمریکا > آمریکای جنوبی

برزیل (ریو دو ژانیرو به مدت کوتاه، و سائو لویس به مدت کوتاه) -- یکم
(به جنوبگان فرانسه و فرانسه استوایی نیز رجوع نمائید)
گویان فرانسه—یکم، دوم و حال حاضر
آفریقا > آفریقای شمالی

مراکش (۸۹٪ مراکش) -- دوم
الجزایر—دوم
تونس—دوم
آفریقا > آفریقای باختری

بنین (به عنوان داهومی) -- دوم
بورکینا فاسو (به عنوان ولتای علیا)-- دوم
ساحل عاج—دوم
گینه—دوم
مالی (به عنوان سودان فرانسه) -- دوم
موریتانی—دوم
نیجر—دوم
سنگال—یکم، دوم
توگو—دوم
آفریقا > آفریقای استوایی

کامرون (۹۱٪ کامرون) -- دوم
جمهوری آفریقای مرکزی—دوم
چاد—دوم
گابون—دوم
جمهوری کنگو (کنگو-برازاویل) -- دوم