قابلیت‌های امنیتی اوپن‌بی‌اس‌دی
حفاظت از حافظه

اوپن‌بی‌اس‌دی تعدادی تکنولوژی به همراه خود دارد تا از حملات سرریز بافر و سرریز عدد صحیح جلوگیری کند.
افزونه  ProPolice  که توسط Hiroaki Etoh طراحی شده‌است، افزونه‌ای برای کامپایلر جی‌سی‌سی است که برنامه‌ها را از حملات stack-smashing محافظت می‌کند. برای دست یافتن به این هدف، این افزونه چند کار را انجام می‌دهد. در ترتیب قرارگیری متغیرهای محلی پشته تغییری ایجاد شده تا بافرها پس از اشاره‌گرها قرار گیرند تا اگر سرریز بافر رخ داد، آسیبی نبینند. اگر در فهرست آرگومان‌های تابع، آرگومانی از نوع اشاره‌گر وجود داشته باشد، این نوع آرگومان‌ها قبل از بافرهای محلی قرار می‌گیرند و همینطور یک مقدار canary هم پس از بافرهای محلی قرار می‌گیرد. وقتی که اجرای تابع به اتمام می‌رسد و تابع خارج می‌شود (برمی‌گردد) این مقدار canary بررسی می‌شود. اگر تغییر نکرده بود، سرریز بافر رخ نداده است، اما اگر تغییر کرده بود، احتمال رخ دادن سرریز بافر وجود دارد. البته این کار می‌تواند سرباری اضافه به سیستم تحمیل کند. به همین دلیل، ProPolice با اسفاده از یک فناوری‌های هوشمند، تشخیص می‌دهد که یک بافر چقدر آسیب‌پذیر است و آیا نیاز به محافظت دارد یا نه. بدین ترتیب با بررسی نکردن بافرهای قابل اطمینان، سربار تحمیل شده بر روی سیستم هم کم می‌شود. این قابلیت در دسامبر ۲۰۰۲ در جی‌سی‌سی موجود در اوپن‌بی‌اس‌دی پیاده‌سازی شد و اولین بار در نسخه ۳٫۳ در دسترس قرار گرفت. در همه معماری‌هایی که اوپن‌بی‌اس‌دی از آن‌ها پشتیبانی می‌کند، می‌توان از این قابلیت استفاده کرد و به صورت پیشفرض هم فعال شده‌است. بنابراین، هر گونه کدی که به زبان سی نوشته شده، در صورتی که بر روی اوپن‌بی‌اس‌دی کامپایل شود، به شکل پیشفرض مورد حفاظت قرار خواهد گرفت، بدون اینکه نیاز به مداخله کاربر باشد.
در اوپن‌بی‌اس‌دی ۳٫۴ قابلیت جدیدی به نام W^X که مخفف Write XOR Execute است، معرفی شد. به موجب این قابلیت، هر صفحه در فضای آدرس یک فرایند یا خواندنی است یا نوشتنی، اما نمی‌تواند به‌طور هم‌زمان هر دو باشد. نام این قابلیت از عملگر بولی XOR آمده‌است. این قابلیت از بروز برخی حملات سررسیز بافر جلوگیری می‌کند. در حالی که پیاده‌سازی کردن این قابلیت در معماری‌هایی نظیر AMD64 به دلیل داشتن بیت ان‌اکس سخت‌افزاری آسان است، اوپن‌بی‌اس‌دی یکی از معدود سیستم‌عامل‌هایی است که از این قابلیت در معماری i386 هم پشتیبانی می‌کند که فاقد قابلیت کنترل کردن بیت اجرا به ازای هر صفحه است.
در حین توسعه نسخه ۳٫۸، تغییراتی در توابع اختصاص حافظه malloc صورت گرفت. در سیستم‌عامل‌های سنتی یونیکس، تابع malloc حافظه را با گسترش دادن سگمنت داده یونیکس، به برنامه‌ها اختصاص می‌دهد. این روش باعث می‌شود تا پیاده‌سازی کردن راهکارهای قدرمتند در برابر مشکلات امنیتی سخت‌تر شود. malloc در اوپن‌بی‌اس‌دی طوری پیاده‌سازی شده‌است که از فراخوان سیستمی mmap استفاده کند و این فراخوان سیستمی هم به نوبه خود طوری پیاده‌سازی شده که همیشه یک آدرس تصادفی از حافظه را برگرداند تا این اطمینان حاصل شود که نواحی مختلف به صورت پشت سر هم به برنامه اختصاص داده نشوند. علاوه بر آن، اختصاص دادن بلاک‌های کوچک در نواحی مشترک حافظه به شکل تصادفی است و تابع free هم طوری تغییر یافته که به جای اینکه حافظه را به صورت map شده برای فرایند رها کند، آن را بلافاصله به هسته سیستم برگرداند. تعدادی بررسی اضافه و اختیاری به منظور تسهیل توسعه اضافه گشته است. این قابلیت‌ها شناسایی کردن باگ‌های برنامه را آسان‌تر می‌کنند و سوءاستفاده از باگ‌های برنامه را دشوارتر می‌کنند. به جای اینکه حافظه خراب شود یا یک دسترسی غیرمجاز نادیده گرفته شود، برنامه یک خطای segmentation fault دریافت خواهد کرد و اجرای آن متوقف خواهد شد. این قابلیت باعث آشکار شدن چند اشکال در نرم‌افزارهای اجرا شده در اوپن‌بی‌اس‌دی ۳٫۸ شده‌است، به خصوص برنامه‌هایی که اطلاعات را فراتر از بخش آغازین یا پایانی یک بافر می‌خوانند که اینگونه باگ‌ها در گذشته مستقیما شناسایی نمی‌شدند، اما اکنون می‌توانند باعث بوقوع پیوستن یک خطا شوند. پیاده‌سازی این قابلیت‌ها بیش از سه سال به طول انجامیده است و کارایی چشمگیری هم از دست نرفته‌است و مشابه اهدافی هستند که برای کتابخانه اشکالزدایی malloc نوشته شده توسط بروس پرنز، به نام الکتریک فنس هستند.