stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
باشگاه فوتبال لانتانا تالین

Football club
باشگاه فوتبال لانتانا تالین (انگلیسی: FC Lantana Tallinn) یک باشگاه فوتبال در شهر تالین، استونی بود.
این باشگاه که در سال ۱۹۹۴ تأسیس و در سال ۱۹۹۹ منحل شده‌است سابقه ۲ قهرمانی در لیگ برتر فوتبال استونی را در کارنامه دارد.
افتخارات

لیگ برتر فوتبال استونی (۲): ۱۹۹۵–۹۶, ۱۹۹۶–۹۷
سوپر جام فوتبال استونی (۱): ۱۹۹۷–۹۸
حسین‌آباد پناهی

| حسین‌آباد پناهی | حسین‌آباد پناهی |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: : مختصات: 
کشور: ایران
استان: بوشهر
شهرستان: دشتستان
بخش: بخش ارم
دهستان: ارم
جمعیت: ۴۲ نفر (سرشماری ۹۵)
حسین‌آباد پناهی، روستایی از توابع بخش ارم شهرستان دشتستان در استان بوشهر ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان ارم قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
یوسف کومپائوره

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۱۲ آوریل ۱۹۸۸ ‏(۳۶ سال)
زادگاه:  اگنیبیلکرو
پست:  مدافع
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۶–۲۰۰۸ |  ASC Ouragahio |   |   |
| ۲۰۰۸–۲۰۰۹ |  Fruškogorac |   |   |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۴ |  Banat Zrenjanin |  ۱۹ |  (۱) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۰۸– |  تیم ملی فوتبال بورکینافاسو |  ۲ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۶ ژانویه ۲۰۱۱.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۶ ژانویه ۲۰۱۱:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۶ ژانویه ۲۰۱۱.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۶ ژانویه ۲۰۱۱
یوسف کومپائوره (انگلیسی: Issouf Compaoré؛ زادهٔ ۱۲ آوریل ۱۹۸۸) بازیکن فوتبال اهل بورکینافاسو است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال بورکینافاسو بازی کرده است.
هیدگ‌کوت

| هیدگ‌کوت Hidegkút | هیدگ‌کوت Hidegkút |
| --- | --- |
  پرچمنشان:   پرچمنشان
هیدگ‌کوت: هیدگ‌کوت
مختصات: ۴۷°۰۰′۱۱″شمالی ۱۷°۴۹′۳۵″شرقی﻿ / ﻿۴۷٫۰۰۳۱۲°شمالی ۱۷٫۸۲۶۴۵°شرقی﻿ / 47.00312; 17.82645: مختصات: ۴۷°۰۰′۱۱″شمالی ۱۷°۴۹′۳۵″شرقی﻿ / ﻿۴۷٫۰۰۳۱۲°شمالی ۱۷٫۸۲۶۴۵°شرقی﻿ / 47.00312; 17.82645
کشور:  مجارستان
استان: وسپرم
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۳٫۵۸ کیلومتر مربع (۵٫۲۴ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۰۴): جمعیت (۲۰۰۴)
 • کل: ۴۳۴
 • تراکم: ۳۱٫۹۵/کیلومتر مربع (۸۲٫۸/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کد پستی: ۸۲۴۷
کد منطقه: ۸۸
هیدگ‌کوت (به مجاری:  Hidegkút) یک شهرداری در مجارستان است که در ناحیه وسپرم واقع شده‌است. هیدگ‌کوت ۱۳٫۵۸ کیلومتر مربع مساحت و ۴۳۴ نفر جمعیت دارد.
قومکند

| قومکند Құмкент | قومکند Құмкент |
| --- | --- |
روستا: روستا
سنتینل-۲ image of قزل‌کول lake and Kumkent village: سنتینل-۲ image of قزل‌کول lake and Kumkent village
قومکندموقعیت در قزاقستان: قومکندموقعیت در قزاقستان
مختصات: ۴۳°۴۶′۰۸″ شمالی ۶۹°۳۶′۵۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۳٫۷۶۸۸۹°شمالی ۶۹٫۶۱۳۸۹°شرقی﻿ / 43.76889; 69.61389: مختصات: ۴۳°۴۶′۰۸″ شمالی ۶۹°۳۶′۵۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۳٫۷۶۸۸۹°شمالی ۶۹٫۶۱۳۸۹°شرقی﻿ / 43.76889; 69.61389
کشور: قزاقستان
استان: استان ترکستان
شهر: شهرستان سوزاق
جمعیت (۲۰۰۹): جمعیت (۲۰۰۹)
 • کل: ۲۰۶۳
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۶ (East Kazakhstan Time)
قومکند (به قزاقی: Kumkent) یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان سوزاق واقع شده‌است. قومکند ۲٬۰۶۳ نفر جمعیت دارد.
انان، ناگانو

| Anan 阿南町 | Anan 阿南町 |
| --- | --- |
شهر: شهر
موقعیت Anan در استان ناگانو: موقعیت Anan در استان ناگانو
کشور: ژاپن
منطقه: ناحیه چوبو Kōshin'etsu
استان: استان ناگانو
ناحیه: Shimoina
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۲۳٫۳۵ کیلومتر مربع (۴۷٫۶۳ مایل مربع)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۵٬۵۳۵
 • تراکم: ۴۵/کیلومتر مربع (۱۲۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۹ (زمان)
وبگاه: Town of Anan
انان، ناگانو (به لاتین: Anan, Nagano) یک سکونتگاه مسکونی در ژاپن است که در استان ناگانو واقع شده‌است.
خصوصیات

انان ۵٬۵۳۵ نفر جمعیت دارد.
هفته‌نامه گاردین

| 0 | 1 |
| --- | --- |
هفته‌نامه گاردین (۱۵ فوریه ۲۰۱۹): هفته‌نامه گاردین (۱۵ فوریه ۲۰۱۹)
نوع: مجله خبری
قطع: مجله خبری ۱۲ اکتبر ۲۰۱۸.
صاحب(ان) امتیاز: گروه رسانه ای گاردین
ویراستار: گراهام اسنودن
بنیان‌گذاری: ۴ July ۱۹۱۹؛ ۱۰۵ سال پیش (۴ July ۱۹۱۹-خطا: زمان نامعتبر}})
جهت‌گیری سیاسی: چپ میانه
زبان: انگلیسی
دفتر مرکزی: قصر پادشاهی، لندن، انگلستان
روزنامه‌های خواهرخوانده: گاردین, آبزرور
شاپا: ۰۹۵۹–۳۶۰۸
وبگاه: www.theguardian.com/weekly
هفته‌نامه گاردین (انگلیسی: The Guardian Weekly) یک مجله خبری بین‌المللی انگلیسی زبان در لندن، انگلستان است. گاردین یکی از قدیمی‌ترین نشریات خبری بین‌المللی در جهان است که در بیش از ۱۷۰ کشور خواننده دارد. محتوای سرمقاله این هفته‌نامه از نشریات خواهر آن، روزنامه بریتانیایی گاردین و روزنامه یکشنبه آبزرور گرفته می‌شود و هر سه مجله و روزنامه متعلق به گروه رسانه‌ای گاردین می‌باشند.
هفته‌نامه گاردین از بهار ۲۰۲۲ توسط گراهام اسنودن ویرایش می‌شود. این هفته‌نامه توسط ابی دونی برای چندین سال تا سال ۲۰۱۷ و سپس توسط ویل دین ویرایش شد.
تاریخچه > سال‌های نخستین

اولین نسخه هفته‌نامه گاردین منچستر، یک هفته پس از امضای پیمان ورسای در ۴ ژوئیه ۱۹۱۹ چاپ شد. منچستر گاردین خود را به عنوان یک صدای لیبرال پیشرو معرفی کرد و می‌خواست دامنه نفوذ خود را به ویژه در ایالات متحده آمریکا در شرایط تغییر جو سیاسی پس از جنگ جهانی اول گسترش دهد. هفته‌نامه هدف اعلام شده‌اش "ارائه بهترین و جالب‌ترین چیزها در منچستر گاردین، آنچه که متمایزترین و مستقل از زمان به طور فشرده در قالب هفتگی " ارائه شود. استقبال اولیه خوب بود. دیری نگذشت که گاردین منچستر می‌توانست به خود ببالد: زیرا «به ندرت گوشه‌ای از جهان متمدن وجود داشت که مرتباً این هفته‌نامه در آن پست نشود»، اگرچه شایان ذکر است که این روزنامه برای مدتی توسط هیتلر در آلمان توقیف شد.
تاریخچه > تکامل و ویرایش ۱۹۶۹ – ۲۰۰۷

روزنامه در بخش اعظم فعالیت خود به صورت روزنامه نیم‌قطع بود یعنی نصف روزنامه قطع بزرگ. در ابتدا مفهوم «بهترین‌های گاردین» به معنای یک نظر وزین برای صفحه اول بود. تحت سردبیری جان پرکین این روزنامه در سال ۱۹۶۹ تکامل یافت تا آنجا که در صفحه اول از تصاویر استفاده شد.
در سال ۱۹۷۱، نسخه انگلیسی روزنامه فرانسوی لو موند بسته شد و هفته‌نامه گاردین فهرست ۱۲۰۰۰ اشتراکی و همچنین چهار صفحه نسخه لو موند را به خود اختصاص داد. در سال ۱۹۷۵ یک قرارداد محتوا با واشینگتن پست بست. صفحات اختصاصی هر دو نشریه مقالات گاردین را تقویت کردند تا اینکه در سال ۱۹۹۳ با طراحی مجدد، تحت سردبیری جدید پاتریک انسور، مقالات دو نشریه درهفته‌نامه منتشر شد. در همان سال، گروه رسانه‌ای گاردین، پس از خرید عنوان بریتانیا ساندی در شکل و محتوای آبزرور ظاهر شد.
تقریباً در این زمان، هفته‌نامه گاردین از چیدل، گریتر منچستر، به جنوب منچستر نقل مکان کرد تا به بقیه اعضای گاردین در لندن بپیوندد. این حرکت باعث شد تا هفته نامه دسترسی بهتری به سردبیران، نویسندگان ارشد و ویژگی‌های اخبار داشته باشد. در سال ۱۹۹۱، پیشرفت‌های تکنولوژیکی، اولین انتقال صفحات را توسط مودم به یک سایت چاپی استرالیایی امکان‌پذیر کرد. تحت سردبیری انسور، این مقاله با استفاده از برنامه انتشار دسکتاپ کوارک اکسپرس شروع به تولید کرد. این یک نشریه در اندازه تبلوید شد. سپس، در سال ۲۰۰۵، زمانی که روزنامه گاردین از یک برگه گسترده به قالب کوچکتر برلینی تبدیل شود، هفته نامه گاردین به نیمه برلینر کاهش یافت و در عین حال صفحه بندی را به ۴۸ صفحه که اکنون استاندارد است افزایش داد. چاپ تمام رنگی نیز معرفی شد. در واپسین روزهای ویراستاری انسور، که با مرگ او بر اثر سرطان در سال ۲۰۰۷ محدود شد،پیشرفت‌های بیشتر در فناوری به این معنا بود که حتی خوانندگان هفته‌نامه در دورافتاده‌ترین مکان‌ها نیز می‌توانستند به اینترنت دسترسی داشته باشند.
تاریخچه > از سال ۲۰۰۷

استراتژی گاردین با انتصاب ناتالی بنت استرالیایی به عنوان جانشین انسور همزمان شد با دیجیتالی شدن این هفته‌نامه. از این پس اخبار فوری راه اندازی شد و بدون توقف به سرعت در سایت گاردین توسعه پیدا کرد. در سال ۲۰۰۷ یک نسخه دیجیتالی از هفته نامه گاردین ایجاد شد، وبلاگ یک سردبیر اضافه شد و در ادامه در سایت‌های رسانه‌های اجتماعی فیس‌بوک و توییترحضور پیدا کرد. هفته‌نامه گاردین را از این پس می‌شد به صورت آنلاین در سایت گاردین پیدا کرد، جایی که همه اطلاعاتشان را اشتراک می‌گذارند. بنت در خلال سردبیری خود بر لزوم جهانی بودن برنامه هفته نامه تأکید کرد و پوشش آن را در مورد مسائل زیست‌محیطی و کشورهای در حال توسعه افزایش داد. اشتیاق او به سیاست زیست‌محیطی منجر به خروج او از روزنامه در سال ۲۰۱۲ شد. او تا سال ۲۰۱۶ رهبر حزب سبز انگلیس و ولز شد.
تکامل هفته نامه گاردین زیر نظر ابی دونی، یک روزنامه‌نگار، مجری خبری و سردبیر وب با بیش از سه دهه تجربه بین‌المللی که در آمریکای شمالی، آسیا و اروپا کار و زندگی کسب کرده بود ادامه یافت.تحت مدیریت کانادایی دیونی، هفته نامه روزنامه‌نگاری طولانی مدت را با تأکید بیشتر بر نوشتارهای روشنگر، تحلیل عمیق و ویژگی‌های پر جنب و جوش که یک جهان بینی جامع را به نمایش می‌گذارد، به کار گرفت. گزارش مضامین و روندهای جهانی اکنون در صفحه اول نمایش داده می‌شود، در حالی که صفحه پشتی صحنه‌ای برای نظرات نویسندگان برجسته گاردین است. تجربه جهانی دست اندرکار ان گاردین تضمین می‌کند که هفته نامه هرگز از یک دیدگاه جغرافیایی بیرون نیامده است. این هدف با راه‌اندازی وب‌سایت آمریکایی گاردین در سال ۲۰۱۱، که شروع ویرایشش در شهر نیویورک انجام شد آغاز گردید، اما دو سال بعد توسط سایت «گاردین استرالیا» که مستقر در سیدی است فرصت‌های پوشش هفتگی را در این مناطق کلیدی افزایش داد و به این هدف کمک کرد. دیونی در سال ۲۰۱۷ سردبیری را ترک کرد و در نهایت ویل دین در آوریل ۲۰۱۸ جایگزین او شد.
هفته نامه گاردین در اکتبر ۲۰۱۸ به عنوان یک مجله براق دوباره طراحی شد. و اعلام گردید که تیراژ مجله افزایش یافته و در سه نسخه مختلف بین‌المللی، آمریکای شمالی و استرالیا منتشر می‌شود.
قالب

عنوان هفته‌نامه گاردین در سایت‌هایی در بریتانیا، استرالیا و ایالات متحده آمریکا در قالب مجله خبری تمام رنگی چاپ شده‌است. انتشار استاندارد از زمان تغییر قالب آن (از روزنامه) در ۱۲ اکتبر ۲۰۱۸تاکنون ۶۴ صفحه دارد.
خوانندگان در سراسر جهان

بریتانیا، استرالیا، ایالات متحده و کانادا برترین بازارهای هفته نامه گاردین هستند و پس از آن نیوزلند، فرانسه و آلمان قرار دارند. مخاطبان هفته نامه با بیش از ۱۷۰ کشور جهان، در سراسر جهان پراکنده شده‌اند.
هر هفته، خوانندگان تشویق می‌شوند تا خود را به مشترکان خود در ملاقات خوب و ویژه به شما معرفی کنند، که در سال ۲۰۱۲شروع شد. این ویژگی برای مدتی از دسامبر ۲۰۱۹ فعالیت نداشت.
بررسی‌ها نشان می‌دهد که حدود ۶۰درصد از مشترکان بیش از یک دهه مشترک هفته نامه بوده‌اند. خوانندگان هفته نامه بیشتر به جمعیت تحصیلکرده متمایل است. خواننده معمولی که بالای ۴۵سال سن دارد، حداقل دارای مدرک تحصیلی است یا در آموزش و پرورش کار می‌کند یا بازنشسته شده‌است، با تقسیم مرد و زن رده سنی ۵۹–۴۱ سال می‌باشند.
خوانندگان دلایل معمول خود را که برای اشتراک مطرح می‌کنند عبارتند از: عادت خانوادگی در استفاده از منچستر گاردین. طلسم کار در خارج از کشور برای توسعه یا تدریس؛ و بازنشستگی یا مهاجرت (اغلب به استرالیا، نیوزلند یا آمریکای شمالی). برخی دیگر اغلب می‌گویند مسیر ورودشان به خانواده هفتگی گاردین با ارسال نسخه‌ای به آنها در محل کار یا در حین کار صورت گرفته‌است.
خوانندگان در سراسر جهان > خوانندگان قابل توجه

خوانندگان این روزنامه شامل بسیاری از دولتمردان جهان، از جمله نلسون ماندلا است که در دوران زندان مشترک این روزنامه شد، به طوریکه این روزنامه را «پنجره ای به سوی جهان گسترده‌تر» توصیف کرد. جورج دابلیو بوش اولین رئیس‌جمهور ایالات متحده پس از جیمی کارتر بود که با شکستن سنت رونالد ریگان، جورج اچ. دبلیو بوش و بیل کلینتون، در هفته نامه گاردین مشترک نشد.
باشگاه فوتبال کیفن

Football club
باشگاه فوتبال کیفن (فنلاندی: Kiffen) یک باشگاه فوتبال در شهر هلسینکی، فنلاند است.
این باشگاه که در سال ۱۹۰۸ تأسیس شده سابقه ۴ قهرمانی در لیگ برتر فوتبال فنلاند را در کارنامه دارد.
فرودگاه سن لویس

فرودگاه سن لویس (به انگلیسی: San Luis Aerodrome) (به زبان بومی: Aeródromo de San Luis) یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۸۵۰ متر است. این فرودگاه در شهر پورت ماهون کشور اسپانیا قرار دارد و در ارتفاع ۶۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
یوخن مولر

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Jochen Müller
زادروز:  ۱۸ آوریل ۱۹۶۳ ‏(۶۱ سال)
زادگاه:  ارباخ (دانوب), آلمان غربی
قد:  ۱٫۸۲ متر (۵ فوت ۱۱ ۱⁄۲ اینچ)
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  SV Waldhof Mannheim (Under-17 coach)
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  FC Erbach
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۸۶–۱۹۹۱ |  SV Waldhof Mannheim |  ۱۲۰ |  (۴) |
| ۱۹۹۱–۱۹۹۲ |  Dundee United |  ۴ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
یوخن مولر (به آلمانی: Jochen Müller) بازیکن فوتبال و هافبک اهل آلمان شرقی بود که از سال ۱۹۵۳ میلادی عضو تیم ملی فوتبال آلمان شرقی بوده‌است. وی در ۳ بازی ملی حضور داشته و در بازیهای ملی‌اش گلی به ثمر نرساند. یوخن مولر آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۵۴ میلادی انجام داد.
باشگاه فوتبال کینگستونیان

Football club
باشگاه فوتبال کینگستونیان (به انگلیسی: Kingstonian Football Club) یک باشگاه فوتبال در شهر کینگستون اپون تیمز، کشور انگلستان است که در سال ۱۸۸۵ میلادی تأسیس شده‌است.
اندازه‌گیری میدان جریان متناوب

اندازه‌گیری میدان جریان متناوب یک شیوه الکترومغناطیسی جهت تشخیص و اندازه‌گیری آزمون غیر مخرب ناپیوستگی‌های شکستگی سطح است. این تکنیک از روش های مورد استفاده در آزمایش جریان گردابی بهره برده است و بر روی تمام فلزات، آهنی غیر آهنی  کار می کند. از آنجایی که نیازی به تماس مستقیم الکتریکی با سطح ندارد، می‌تواند با وجود پوشش‌های نازک مانند رنگ، کار کند.
فرودگاه بین‌المللی دنیپروپتروفسک

فرودگاه بین‌المللی دنیپرو (به انگلیسی: Dnipro International Airport) (به اوکراینی:"Міжнародний аеропорт "Дніпро") یک فرودگاه همگانی با کد یاتا DNK است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۲۸۴۱ متر است. این فرودگاه در شهر دنیپرو و در کشور اوکراین قرار دارد و در ارتفاع ۱۴۷ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
شرکت‌های هواپیمایی و مقصدهای پروازی

| شرکت‌های هواپیمایی | مقصدهای پروازی |
| --- | --- |
آسترین ایرلاینز : وین 
دنیپرواویا:  بوریسپیل، لیو دانیلو هالیتسکی، تفلیس فصلی: باتومی, بورگاس 
الین‌ایر: چارتر فصلی: سالونیک 
هواپیمایی بین‌المللی اوکراین: بوریسپیل، بن گوریون 
Windrose Airlines: چارتر فصلی: آنتالیا، دوبروونیک، هراکلین، شرم‌الشیخ، تیوات 
Source:
حویلی بهادرشاه

| حویلی بهادرشاه | حویلی بهادرشاه |
| --- | --- |
شهر: شهر
حویلی بهادرشاهموقعیت حویلی بهادرشاه در نقشه: حویلی بهادرشاهموقعیت حویلی بهادرشاه در نقشه
مختصات: ۳۰°۰۴′۳۸″ شمالی ۷۲°۱۱′۱۱″ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۰۷۷۲۲°شمالی ۷۲٫۱۸۶۳۹°شرقی﻿ / 30.07722; 72.18639: مختصات: ۳۰°۰۴′۳۸″ شمالی ۷۲°۱۱′۱۱″ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۰۷۷۲۲°شمالی ۷۲٫۱۸۶۳۹°شرقی﻿ / 30.07722; 72.18639
کشور:  پاکستان
ایالت: پنجاب
ناحیه: ناحیه جهنگ
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵ (ساعت رسمی پاکستان)
حویلی بهادرشاه (به انگلیسی: Haveli Bahadur Shah) یک شهر در پاکستان است که در پنجاب واقع شده‌است.
حزب کمونیست ترکیه (دهه ۱۹۲۰)

| حزب کمونیست ترکیه Türkiye Komünist Partisi | حزب کمونیست ترکیه Türkiye Komünist Partisi |
| --- | --- |
نام (انگلیسی): Communist Party of Turkey
کوته‌نوشت: ت.ک.پ TKP
رهبر: مصطفی صبحی
دبیرکل: ادهم نجات
انحلال و برچینش: ۱۹۸۸
پسین: حزب کمونیست متحد ترکیه
شاخه جوانان: انجمن جوانان مترقی
مرام سیاسی: کمونیسم مارکسیسم-لنینیسم
وابستگی بین‌المللی: کمینترن
رنگ رسمی:   سرخ
سیاست در ترکیه: سیاست در ترکیه
حزب کمونیست ترکیه یا ت.ک.پ (به ترکی: Türkiye Komünist Partisi, TKP) یک حزب سیاسی کمونیست بود که در کشور ترکیه فعالیت می‌کرد. این حزب در سال ۱۹۲۰ توسط مصطفی صبحی بنیان‌گذاری شد و اندکی پس از آن ممنوع‌الفعالیت اعلام شد. حزب کمونیست ترکیه در دوران جنگ سرد یک حزب مخالف بود که به صورت مخفی فعالیت می‌کرد و از طوی حکومت‌های نظامی متعددی مورد تعقیب قرار گرفت. روشنفکران بسیاری از جمله ناظم حکمت به حزب کمونیست ترکیه پیوستند. حزب کمونیست ترکیه در سال ۱۹۸۸ در تلاش برای به دست آوردن موقعیتی قانونی با حزب کارگران ترکیه ادغام شد و حزب کمونیست متحد ترکیه را پدید آوردند.
تاریخچۀ اولیه

حزب کمونیست ترکیه در کنگره‌ای در ۱۰ سپتامبر ۱۹۲۰ در شهر باکو تأسیس شد که در آن افرادی با سه گرایش مختلف چپ متأثر از انقلاب اکتبر در روسیه گرد هم آمده‌بودند. این سه گرایش مختلف که در تأسیس حزب مشارکت کردند عبارت بودند از حزب سوسیالیست کارگران و دهقانان ترکیه که در استانبول فعالیت می‌کرد، افرادی از ارتش سبز در آناتولی (که بخش‌های چپ‌گرای جنبش رهایی‌بخش ملی را نمایندگی می‌کردند) و گروهی از کمونیست‌های اهل ترکیه در اتحاد جماهیر شوروی (که اکثر آن‌ها را زندانیان اهل ترکیه در جنگ تشکیل می‌دادند که توسط بلشویک‌ها به کار گرفته شده‌بودند). کنگره در مجموع از ۷۴ نماینده تشکیل شده‌بود. در این کنگره مصطفی صبحی به عنوان رئیس حزب و ادهم نجات نیز به عنوان دبیر کل حزب انتخاب شد.
حزب کمونیست ترکیه پس از تأسیس به عنوان بخشی از انترناسیونال کمونیستی (کمینترن) شناخته شد. تأسیس حزب کمونیست ترکیه در میانۀ جنگ استقلال ترکیه و پس از شکست امپراتوری عثمانی در جریان جنگ جهانی اول اتفاق افتاد.
مصطفی کمال آتاترک به منظور برخورد با تأثیرگذاری کمونیست‌های ترکیه، اقدام به راه‌اندازی یک حزب کمونیست نمایشی موازی کرد. این کار به تأسیس حزب دیگری به نام حزب اشتراکیون خلق ترکیه دامن زد که در منابع انگلیسی از آن با عنوان حزب کمونیست خلق ترکیه (۱۹۲۰) یاد می‌شود. اگرچه این حزب به لحاظ فنی حزب مجزایی بود، اما کادرهای حزب کمونیست ترکیه در رهبری حزب اشتراکیون خلق ترکیه نیز حضور داشتند.
مصطفی صبحی بنیانگذار حزب کمونیست ترکیه و ۱۴ رفیق دیگر وی همگی به قتل رسیدند. اینکه چه کسانی پشت پردۀ این قتل بودند هنوز به درستی مشخص نشده‌است. بر اساس منابع رسمی قتل مصطفی صبحی به فرمان سلطان عثمانی و به دلیل حمایت وی از آزادی ترکیه اتفاق افتاده‌است.
کنگرۀ دوم

حزب اشتراکیون خلق ترکیه در دیامبر ۱۹۲۱ قانونی شناخته‌شد. این امر فرصتی را برای حزب کمونیست ترکیه فراهم کرد تا به شیوۀ آزادانه‌تری فعالیت کند. حزب اشتراکیون خلق در ماه اوت کنگرۀ خود را برگزار کرد که از آن به عنوان کنگرۀ دوم حزب کمونیست ترکیه یاد می‌شود. این کنگره صالح حاجی‌اوغلو را به عنوان دبیر کل حزب انتخاب کرد. حزب اشتراکیون خلق یک ماه پس از آن ممنوع‌الفعالیت شد و نزدیک به ۲۰۰ کادر آن دستگیر شدند.
کنگرۀ سوم

کنگرۀ سوم حزب کمونیست ترکیه در ژانویۀ ۱۹۲۵ در استانبول برگزار شد. این کنگره شفیق حُسنو را به سمت دبیر کلی حزب برگزید. گروه حسنو در استانبول فعالیت‌های نیمه‌قانونی‌ای را هدایت می‌کردند و نشریه‌ای به نام آیدینلیک را منتشر می‌کردند. بر اساس تصمیمات کمینترن، حزب کمونیست ترکیه انتشار نشریه‌ای به نام اوراک-چَکیچ (به ترکی: Orak-Çekiç به معنای داس و چکش) را آغاز کردند که بر خلاف آیدینلیک به سوی طبقۀ کارگر جهت‌دهی شده‌بود.
تنها نمایندۀ جناح چپ حزب صالح حاجی‌اوغلو بود که بعدها در پاک‌سازی‌های دهۀ ۱۹۳۰ در روسیه حذف شد.
حزب کمونیست ترکیه متحمل سه موج سرکوب کادرهای خود شد که در سال‌های ۱۹۲۵، ۱۹۲۷ و ۱۹۲۹ اتفاق افتاد. اما علاوه بر فشار خارجی، حزب از اختلافات داخلی نیز آسیب دید. نقش حزب در جهت کمینترن و نیز حزب حاکم جمهوری‌خواه خلق از جملۀ مسائل مورد اختلاف بودند.
حزب کمونیست ترکیه با وجود غیرقانونی بودن مجموعه‌ای از نشریات را همچون استانبول سرخ (به ترکی: Kızıl Istanbul) بین سال‌های ۱۹۳۰-۱۹۳۵، بلشویک (۱۹۲۷)، کمونیست (۱۹۲۹) و راه انقلاب (به ترکی: İnkılap Yolu) که بین سال‌های ۱۹۳۰-۱۹۳۲ در برلین چاپ می‌شد، منتشر کرد. حزب کمونیست ترکیه در سال ۱۹۲۶ در وین یک کنفرانس حزبی برگزار کرد که طی آن یک برنامۀ جدید حزبی فرمول‌بندی شد که جهت‌گیری انتقادی‌تری را نسبت به کمالیسم در بر داشت.
کنگرۀ چهارم

کنگرۀ چهارم حزب کمونیست ترکیه در سال ۱۹۳۲ برگزار شد. در این کنگره شفیق حُسنو مجدداً به عنوان دبیر کل حزب انتخاب شد.
تجدید فعالیت

در دهۀ ۱۹۶۰ حزب کارگران ترکیه به عنوان نیرویی قدرتمند اعلام موجودیت کرد. تأسیس حزب کارگران ترکیه در زمانی اتفاق افتاد که جو سیاسی نسبتاً بازتری به وجود آمده‌بود. حزب کارگران ترکیه به نیروی رهبری‌کننده در درون جنبش اتحادیه‌ای تبدیل شده‌بود و کنفدراسیون اتحادیه‌های کارگری انقلابی (DISK) را رهبری می‌کرد که در سال ۱۹۶۷ تأسیس شد. علاوه بر این حزب کارگران ترکیه اولین حزب سیاسی ترکیه بود که مسئلۀ کرد را در دستور کار خود قرار داد.
با این وجود به دلیل شرایط سیاسی که بار دیگر به سمت بسته شدن می‌رفت و جناح‌های رادیکال‌تر در درون جنبش چپ تصمیم به مبارزۀ مسلحانه گرفتند، فعالیت حزب کارگران ترکیه نیز غیرقانونی اعلام شد. ممنوعیت فعالیت حزب کارگران ترکیه باعث قوی‌تر شدن حزب کمونیست ترکیه شد، چنانکه بسیاری از کادرهای حزب کارگران ترکیه به حزب کمونیست ترکیه پیوستند که به صورت زیرزمینی فعالیت می‌کرد. حزب کمونیست در آن زمان سازمان‌های توده‌ای نیمه‌قانونی را هدایت می‌کرد و بعد از این اتفاق به نیروی راهبری‌کنندۀ کنفدراسیون اتحادیه‌های کارگری انقلابی تبدیل شد.
دورۀ آتِلِم

در ابتدای دهۀ ۱۹۷۰ سازمان‌های کارگری و احزاب سیاسی چپ با خودکامگی کودتای ۱۹۷۱ ترکیه مواجه شدند. علیرغم فشار حکومت نظامی، این جنبش ترقی‌خواه رشد کرد و وضعیت سیاسی را در ترکیه دگرگون کرد. شورش دانشجویان دانشگاه در سال ۱۹۶۸ و اعتصاب عظی کارگران در روزهای ۱۵ و ۱۶ ژوئن ۱۹۷۰ به نابع الهام عظیمی برای این ترقی تبدیل شد. حزب کمونیست ترکیه تحت رهبری اسماعیل بِلَن که در آن زمان دبیر کل حزب بود این روند را همچون مرحله‌ای نوین در انقلاب و اصلاح مورد ارزیابی قرار داد و به همین دلیل این دوره را آتِلِم نامید که در زبان ترکی به معنای جهش است. حزب کمونیست ترکیه علیرغم غیر قانونی بودن و مشکلات فعالیت زیرزمینی راهی برای مداخله در دستور کار سیاسی کشور پیدا کرد و در این راستا به پشتیبانی از کنفدراسیون اتحادیه‌های کارگری انقلابی (DISK) پرداخت. این دورۀ ترقی حزب کمونیست ترکیه و دیگر سازمان‌های چپ در ترکیه با کودتای ۱۹۸۰ به پایان رسید.
کنگرۀ پنجم

کنگرۀ پنجم حزب کمونیست ترکیه در سال ۱۹۸۳ برگزار شد. در این کنگره اسماعیل بِلَن به عنوان رئیس و حیدر کوتلو به عنوان دبیر کل حزب انتخاب شدند.
ادغام در حزب کمونیست متحد ترکیه

در سال ۱۹۸۸ حزب کمونیست ترکیه با حزب کارگران ترکیه ادغام شد و حزب کمونیست متحد ترکیه (TBKP) را با شعار «وحدت، بازسازی و قانونی‌بودن» پدید آوردند. به دلیل ممنوعیت فعالیت کمونیستی در ترکیه، حزب کمونیست متحد ترکیه در ابتدا در کنگره‌ای مخفی پدید آمد که بلافاصله بعد از کنگرۀ ششم حزب کمونیست ترکیه و همزمان با کنگرۀ حزب کارگران ترکیه برگزار شد؛ اما از ابتدا اعلام کرد که قصد دارد به صورت قانونی به فعالیت بپردازد.
مدعیان میراث‌بری از حزب کمونیست ترکیه

در حال حاضر جریانات متعددی در ترکیه وجود دارند که ادعا می‌کنند نمایندۀ حزب کمونیست تاریخی ترکیه هستند:
حزب کمونیست ترکیه که در سال ۱۹۷۹ از حزب کمونیست اصلی جدا شد و با نام نشریه‌اش صدای کارگر (به ترکی: İşçinin Sesi) شناخته می‌شود که توسط این حزب منتشر می‌شود.
حزب کمونیست ترکیۀ دیگری به تازگی تأسیس شده که در سال ۲۰۰۱ این نام را بر خود نهاده است. این حزب در سال ۱۹۹۳ با نام حزب اقتدار سوسیالیستی تأسیس شد و هیچ ارتباط سازمانی تاریخی با حزب کمونیست ترکیه نداشته‌است.
گروهی از اعضای مخالف حزب کمونیست متحد ترکیه که در سال ۱۹۹۳ «همایش نوزایش» را برگزار کردند دست به انتشار نشریه‌ای با عنوان مجلۀ سوسیالیستی اورون (به ترکی: Ürün Sosyalist Dergi به معنای خرمن یا محصول) زدند. درواقع نخستین انتشار این مجله با هدف انتشار آرای حزب کمونیست ترکیه به شیوۀ قانونی در سال ۱۹۷۴ انجام شد، اما مقامات حکوت نظامی در سال ۱۹۸۰ مانع از ادامۀ انتشار آن شدند. مشارکت‌کنندگان «همایش نوزایش» پس از برگزاری آن میتینگ و در سال ۱۹۹۷ بار دیگر انتشار آن مجله را از سر گرفتند. اعضای گروه که پس از یک دهه حول انتشار نشریه گرد هم آمدند، متفرق‌تر از آن بودند که بتوانند بار دیگر حزب کمونیست ترکیه را تأسیس کنند. آن‌ها در سال ۲۰۱۲ تأسیس مجدد حزب کمونیست ترکیه را اعلام کردند. اما این اقدام به دلیل تغییر نام حزب اقتدار سوسیالیستی به حزب کمونیست ترکیه در سال ۲۰۰۱ سبب شد تا دوگانه‌ای میان این دو به وجود بیاید. به همین دلیل مشارکت‌کنندگان ابتکار عمل همایش نوزایش تصمیم گرفتند که نام رسمی حزب کمونیست ترکیه (TKP) را به حزب آزادی سوسیالیستی (به ترکی: Toplumcu Kurtuluş Partisi) تغییر دهند که کوته‌نوشت آن در زبان ترکی به صورت (TKP) است، با این وجود برای تأکید بر هویت تاریخی این حزب کوته‌نوشت آن به صورت (1920 TKP) انتخاب شده‌است.
کتاب‌شناسی

Ulus, Özgür Mutlu (2011). The Army and the Radical Left in Turkey: Military Coups, Socialist Revolution and Kemalism. I.B.Tauris. ISBN 978-1-8488-5484-0.
لئومینستر، ماساچوست

لئومینستر، ماساچوست
| Leominster, Massachusetts | Leominster, Massachusetts |
| --- | --- |
شهر: شهر
Leominster City Hall: Leominster City Hall
نام مستعار: Pioneer پلاستیکs City: نام مستعار: Pioneer پلاستیکs City
Location in Massachusetts: Location in Massachusetts
کشور: United States
ایالت: ماساچوست
بخش: Worcester
سال بنیان‌گذاری: ۱۶۵۳
سال شهر شدن: ۱۷۴۰
حکومت: حکومت
 • نوع: Mayor-council city
 • شهردار: Dean J. Mazzarella
 • شورای شهر: Susan Chalifoux-Zephir John Dombrowski James Lanciani, Jr Claire M. Freda David E. Rowlands (Ward 1) Wayne A. Nickel (Ward 2) David R. Cormier (Ward 3) Robert Salvatelli (Ward 4) Richard Marchand (Ward 5)
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۹٫۸ مایل مربع (۷۷٫۱ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲۸٫۹ مایل مربع (۷۴٫۸ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۹ مایل مربع (۲٫۳ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۴۰۰ فوت (۱۲۳ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۴۰۷۵۹
 • تراکم: ۱۴۰۰/مایل مربع (۵۳۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (Eastern)
کد پستی: ۰۱۴۵۳
کد منطقه: 351 / ۹۷۸
FIPS code: ۲۵-۳۵۰۷۵
GNIS feature ID: ۰۶۱۷۶۹۷
وبگاه: http://www.leominster-ma.gov
لئومینستر(به انگلیسی: Leominster) شهری در شهرستان ورچستر ایالت ماساچوست می‌باشد که در سال ۱۷۴۰ بنیان‌گذاری شده‌است. این شهر در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۰٬۷۵۹ نفر جمعیت داشته‌است.