stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تانتامانی

تانتامانی (مصری باستان: tnwt-jmn، نئوآسوری: tanṭammanē، یونانی باستان: Τεμένθης Teménthēs)، که با نام‌های تانوتامون یا تانوتوامانی نیز شناخته می‌شود، (درگذشته ۶۵۳ پیش از میلاد)، فرمانروای پادشاهی کوش واقع در شمال سودان و آخرین فرعون دودمان بیست و پنجم مصر بود.
نام سلطنتی (پرِنومن) او «باکاره» بود که به معنای «روح باشکوه رع» است.
نسب شناسی

تانتامانی پسر شاه شاباکا و برادرزاده تهارقا، فرمانروای پیشین، بود. در برخی منابع مصرشناسی، او به عنوان پسر شبیتکو معرفی شده است.
منابع آشوری، تانتامانی را پسر شاباکا معرفی می‌کنند و از مادرش، قالهاتا، به عنوان خواهر تاهارقا یاد می‌کنند. برخی مصرشناسان متن آشوری را به این صورت تفسیر کرده‌اند که تانتامانی پسر شبیتکو بوده است، اما امروزه رایج‌تر است که او را پسر شاباکا بدانند.
پرتره تانتامانی، موزه ملی سودان .
شرح آشوربانیپال از دومین لشکرکشی خود در مصر علیه تانتمانی («اوردامنی» / «رودامون»)، در استوانه رسام
فرانک کانن (بازیکن فوتبال)

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Frank Cannon
زادروز:  ۸ نوامبر ۱۸۸۸
زادگاه:  ور، هرتفوردشر
تاریخ مرگ:  ۱۵ فوریهٔ ۱۹۱۶ (۲۷ سال)
محل مرگ:  ایپر
پست:  مهاجم
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۰۰–۱۹۰۷:  باشگاه فوتبال هیتچین تاون
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۰۷–۱۹۰۹ |  باشگاه فوتبال کویینز پارک رنجرز |  ۲۷ |  (۹) |
| ۱۹۰۹–۱۹۱۰ |  باشگاه فوتبال وستهام یونایتد |  ۳ |  (۱) |
| ۱۹۱۰–۱۹۱۱ |  باشگاه فوتبال گیلینگام |  ۲۳ |  (۱) |
| ۱۹۱۱–۱۹۱۳ |  باشگاه فوتبال پورت ویل |  ۴۸ |  (۱۷) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
فرانک کانن (انگلیسی: Frank Cannon; ۸ نوامبر ۱۸۸۸ – ۱۵ فوریهٔ ۱۹۱۶) بازیکن فوتبال اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کویینز پارک رنجرز، باشگاه فوتبال گیلینگام، باشگاه فوتبال وستهام یونایتد، باشگاه فوتبال هیتچین تاون، و باشگاه فوتبال پورت ویل اشاره کرد.
فریبا منتظرظهور

| فریبا منتظرظهور | فریبا منتظرظهور |
| --- | --- |
فریبا منتظرظهور: فریبا منتظرظهور
زاده: ۱۳۴۹ تهران
زمینه کاری: نویسنده - خبرنگار
ملیت: ایرانی
فریبا منتظرظهور (متولد ۱۳۴۹ در شهر تهران) یک نویسنده و خبرنگار است. تحصیلات ابتدایی و متوسطه رادر تهران سپری و در رشته کارشناسی اقتصاد  و کاردانی کامپیوتر تحصیلات خود را به اتمام رساند.[نیازمند منبع] پس از تجربه مشاغلی مانند مسئول شبکه کامپیوتری، حسابداری، معلمی، در سال ۱۳۸۲ به روزنامه‌نگاری پرداخت. وی دوره خبرنگاری را در دفتر مطالعات و تحقیقات رسانه‌ها گذراند و به عنوان خبرنگار آزاد در روزنامه‌ها و مجلات گوناگون به نشر گزارش و مصاحبه اقدام نمود. منتظرظهور در سال ۱۳۸۶ به داستان‌نویسی روی آورد.
آثار > مجموعه داستان

هرازگاهی بنشین- انتشارات مروارید (۱۳۸۸)
سوت - نشر مهری (۱۳۹۶)
آثار > رمان

هیاهوی کوهسار- انتشارات مروارید (۱۳۹۱) - نامزد نهایی جایزه ادبی مهرگان - نامزد نهایی جایزه گام اول
آنیش - نشر به نگار (۱۳۹۲) - جزو ۲۰ رمان برتر کتاب سال شهید حبیب غنی‌پور
دزده کشی - نشر کتاب‌سرای تندیس (۱۳۹۳) - اثر تقدیر شده در بخش رمان آزاد  کتاب سال شهید حبیب غنی‌پور - نامزد نهایی جایزه ادبی پروین اعتصامی
به جز سرخ هر رنگی- انتشارات گل‌آذین (۱۳۹۴)
ماز - ناشر مؤلف (۱۳۹۷)
قلم فروش - کتابسرای تندیس (۱۴۰۰)
آثار > گردآوری

رؤیای من این است - گردآوری داستان‌های کودکان کار - انتشارات گل‌آذین (۱۳۹۲)
پاولیک آساطریان

| پاولیک آساطریان | پاولیک آساطریان |
| --- | --- |
نماینده دوره اولمجلس ملی جمهوری ارمنستان: نماینده دوره اولمجلس ملی جمهوری ارمنستان
دوره مسئولیت ۱۹۹۵ – ۱۹۹۹: دوره مسئولیت ۱۹۹۵ – ۱۹۹۹
فراکسیون: -
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۲ آوریل ۱۹۴۹ اسپیتاک، جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان
درگذشته: ۱۹۹۹ (۵۰ سال)
ملیت: ارمنستان
حزب سیاسی: حزب لیبرال دموکرات ارمنی
محل تحصیل: انستیتو دام‌پروری و دام‌پزشکی ایروان
پاولیک آرتاوازدی آساطریان (به ارمنی: Պավլիկ Արտավազդի Ասատրյան؛ زادهٔ ۲۲ آوریل ۱۹۴۹ - درگذشته ۱۹۹۹) یک سیاستمدار اهل ارمنستان بود که از تاریخ ۱۹۹۵ تا تاریخ ۱۹۹۹ سمت نمایندگی دوره اول مجلس ملی جمهوری ارمنستان را بر عهده داشت.
زندگی‌نامه

آساطریان در ۲۲ آوریل ۱۹۴۹ در شهر اسپیتاک به دنیا آمد و از انستیتو دام‌پروری و دام‌پزشکی ایروان فارغ‌التحصیل شد.  وی در ۱۹۹۹ در سن ۵۰ سالگی درگذشت.
جی.تی. والش

| جی> تی. والش | جی> تی. والش |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۸ سپتامبر ۱۹۴۳
درگذشت: ۲۷ فوریهٔ ۱۹۹۸ (۵۴ سال)
ملیت: ایالات متحده آمریکا
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۲–۱۹۹۸
جی. تی. والش (انگلیسی: J. T. Walsh؛ ‏ ۲۸ سپتامبر ۱۹۴۳ – ۲۷ فوریهٔ ۱۹۹۸) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۸ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به چند مرد خوب، موکل، کلاهبرداران، صبح به خیر، ویتنام، نیکسون، تصمیم اداری، پدر، مذاکره کننده، پلیزنتویل، طلوع خورشید تکیلا، انهدام، زندگی کوتاه، اسلحه پر ۱، پرستار بچه، مارپیچ آهن، مردان حلبی، تصویر بزرگ، خانه بازی‌ها، سقوط خاموش و خانه روسی اشاره کرد.
سوماتوفولاکس

سوماتوفولاکِس (به یونانی:Σωματοφύλακες؛ شکل مفرد: سوماتوفولاکْس، σωματοφύλαξ) لغتی است یونانی که معنای تحت‌الفظی آن به فارسی «محافظان» یا «بادی‌گاردها» می‌شود.
مشهورترین گروه سوماتوفولاکِس، آنِ فیلیپ دوم مقدونی و نیز آنِ اسکندر گجستک بود. این گروه‌ها متشکل از هفت تن از نجیب‌زادگان مقدونیه بودند، که در عین حال در نقش افسران بالارتبهٔ ارتش نیز عمل می‌کردند و در کسوت سردار یا خیلیارخوس (فرمانده یک هزار تن) ارتش مقدونیه را فرماندهی می‌کردند. اسکندر پس از محاصرهٔ مالی نفر هشتمی به نام پئوکِستاس را نیز به سمت سوماتوفولاکْس برگماشت.
سوماتوفلاکِس اسکندر کبیر

آریستونوس پلایی، لوسیماخوس، پیتون، آروباس، بالاکروس، دِمِتریوس، بطلمیوس.
آریستونوس، لوسیماخوس، پیتون، آروباس، بالاکروس، دمتریوس، هِفِستیون، بطلمیوس.
آریستونوس، لوسیماخوس، پیتون، آروباس، مِنِس، دمتریوس، هفستیون.
آریستونوس، لوسیماخوس، پیتون، لئوناتوس، منس، دمتریوس، هفستیون.
آریستونوس، لوسیماخوس، پیتون، لئوناتوس، پردیکاس، بطلمیوس یکم سوتر، هفستیون.
آریستونوس، لوسیماخوس، پیتون، لئوناتوس، پردیکاس، بطلمیوس یکم سوتر، هفستیون، پئوکِستاس.
آریستونوس، لوسیماخوس، پیتون، لئوناتوس، پردیکاس، بطلمیوس یکم سوتر، پئوکستاس.
تخت نوزاد

یک تخت نوزاد با تشک برجسته و ضربه‌گیر، با قابلیت حمل و نرده‌های سنتی با فواصل کم
یک تخت نوزاد که فواصل نرده‌های آن می‌تواند برای کودک خردسال خطرناک باشد.
تخت نوزاد یا تخت کودک (انگلیسی: Infant bed) نوعی تختخواب کوچک مخصوص کودکان و نوزادان بسیار کوچک است. تختخواب نوزاد از نظر تاریخی یک محصول متاخر است که با هدف نگهداری از کودکان قادر به ایستادن ساخته شده‌است. طرح تخت‌های نوزاد به شکلی است که با داشتن نرده‌های جانبی، کودکان نوپا را در تخت محدود می‌کند. کودکان بین یک تا دو سالگی قادر به بالا رفتن هستند و تخت نوزاد طراحی شده تا از سقوط آسیب‌زای کودک هنگام فرار از تخت جلوگیری شود.
تختخواب نوزادان بیشتر در کشورهای غربی رایج است که توسط اکثر والدین به عنوان جایگزینی برای استفاده مشترک از تختخواب خود با فرزندشان درنظر گرفته می‌شوند.
استانداردهای طراحی

به عنوان مثالی در بهبود ایمنی در طراحی تختخواب نوزادان، کمیسیون ایمنی کالاهای مصرفی ایالات متحده استانداردهایی را برای تختخواب نوزادان از سال ۱۹۷۳ تعیین کرده‌است. از آن زمان، مرگ و میرهای سالانه ایالات متحده در تختخواب نوزادان، از حدود ۲۰۰ به حدود ۵۰ مورد کاهش یافت، و میزان آسیب دیدگی در حال حاضر تقریباً ۸۰۰۰ کودک در سال است. بسیاری از این آسیب‌ها مربوط به ۲۵ میلیون تخت نوزاد است که قبل از استانداردهای ایمنی تولید شده‌اند.
تخت‌های مخصوص نوزادان به گونه‌ای طراحی شده‌اند که کودک را به تخت محدود کنند. پهلوها برای صعود کودک بسیار بلند هستند و هیچ پایه‌ای برای آنها فراهم نمی‌شود. استانداردهای فنی برای تخت نوزادان شامل مواردی مانند جلوگیری از به دام افتادن دست و سر کودک است. استانداردهای تخت نوزادان در استرالیا و نیوزیلند، اروپا و ایالات متحده در سطح بین‌المللی مطرح شده‌اند. استانداردهای طراحی چهار خطر عمده را شناسایی و برطرف می‌کنند:
اهمیت نصب صحیح تخت نوزاد

نصب درست تخت و پارک کودک نه‌تنها راحتی استفاده از آن را افزایش می‌دهد، بلکه ایمنی کودک را نیز تضمین می‌کند. اگر نصب به‌درستی انجام نشود، ممکن است کودک در معرض خطر سقوط یا آسیب قرار گیرد. به همین دلیل، توجه به جزئیات نصب و رعایت استانداردها ضروری است.
استانداردها شکافهای قابل قبول و خطرناک در تختخواب نوزادان را مشخص می‌کند
گهواره در موزه کلونیست (سانتا لئوپولدینا)
اعتراضات ۱۳۹۷ ایران

«تشکیل اجتماعات و راه‌پیمایی‌ها، بدون حمل سلاح، به شرط آن که مخل به مبانی اسلام نباشد آزاد است.
تبصره:تشکیل اجتماعات و راهپیمایی طبق اصل ۲۷ قانون اساسی آزاد است، ولی برگزاری آن در پارک‌ها، میدان‌ها و معابر عمومی منوط به کسب مجوز از وزارت کشور است.»
— اصل ۲۷ قانون اساسی
اعتراضات ۱۳۹۷ ایران شامل تجمع‌ها و اعتراضات گوناگون در ایران است که در سال ۱۳۹۷ رخ داده‌اند.
ریشه‌های اعتراضات ایران مشکلات اقتصادی، اختلافات سیاسی، رخدادهای اجتماعی و فرهنگی است. بنا بر بیست و هفتمین اصل از اصول ۱۷۷ گانه قانون اساسی جمهوری اسلامی، «تشکیل اجتماعات و راه‌پیمایی‌ها بدون حمل سلاح به شرط آنکه مخل به مبانی اسلام نباشد، آزاد است.»
اعتراضات

اعتراضات مرداد ۱۳۹۷ ایران
تظاهرات ۱۳۹۷ تهران
ناآرامی‌های ۱۳۹۷ کازرون
ناآرامی‌های فروردین ۱۳۹۷ خوزستان
اعتصابات سراسری ۱۳۹۷-۱۳۹۸ ایران
جانباختگان

همچنین ببینید: واکنش‌ها به اعدام نوید افکاری
رضا اوتادی
نوید افکاری
بازداشت‌شدگان

اسماعیل بخشی
نوید افکاری
حبیب افکاری
وحید افکاری
گلبدین حکمتیار
زندگی شخصی و سیاسی

گلبدین حکمتیار در ۵ سرطان (تیر) سال ۱۳۲۶ (۱۹۴۷ میلادی) در ولسوالی امام صاحب از ولایت قندوز در خانواده پشتون از قبیله غلجایی به دنیا آمد. او برای دورهٔ کوتاهی رشته مهندسی را در دانشگاه کابل تعقیب نمود ولی قبل از تکمیل تحصیل به اثر فعالیتهای سیاسی از آنجا اخراج گردید. با این وجود هواداران وی به او «انجنیر حکمتیار» می‌گویند. در سال ۱۹۷۱ به جمعیت اسلامی افغانستان به رهبری برهان‌الدین ربانی پیوست اما در ۱۹۷۵ از آن جدا شده و حزب اسلامی افغانستان را پایه گذاشت. پس از کودتای ثور با کمک‌های مالی سیا و سازمان اطلاعات نظامی پاکستان به یکی از اصلی‌ترین نیروهای ضد شوروی تبدیل شد. وی در کشتار و ترور چپی‌ها، ناسیونالیست‌ها و مخالفانش در پاکستان، افغانستان و سایر کشورهای جهان دست داشت. حکمتیار گروهش را حزب اسلامی نامید، این حزب ۷۰٪ کمک جهانی که بخاطر جهاد علیه ارتش سرخ درافغانستان جمع می‌شد را جذب می‌کرد که اکثرش را در جنگهای داخلی با رقیبانش به مصرف رسانید. حکمتیار همچنین به صورت مستقیم یا غیرمستقیم عامل ترور خبرنگاران و روشنفکران و کسانی هست که از او انتقاد می‌کردند.[نیازمند منبع] در حزب وی اعراب که بعداً در شبکه القاعده جا گرفتند نیز شامل بودند.
در بهار سال ۱۹۸۹ هیچ نشانه‌ای از سقوط جمهوری دموکراتیک افغانستان وجود نداشت. از این‌رو حامیان آمریکایی و پاکستانی گروه‌های مجاهدین نقشه‌ای را ضد دولت طرح کردند که توسط سفیر ایالات متحده در پاکستان و نخست‌وزیر وقت پاکستان بی‌نظیر بوتو برای تصرف جلال‌آباد برنامه‌ریزی شد. طرف‌های آمریکایی و پاکستانی هر دو یک پیروزی معمولی را آرزومند بودند. آمریکایی‌ها می‌خواستند که مارکسیستها را تحقیر کنند و آن‌ها را از افغانستان خارج کنند و در نتیجه انتقام سقوط ویتنام جنوبی را بگیرند. پاکستان از آن‌سو خواهان گرفتن انتقام از اتحاد جماهیر شوروی به‌دلیل حمایت از رقیب منطقه‌ای سابقش هند بود. در پی این جنگ‌ها که به جنگ جلال‌آباد مشهور است حزب اسلامی گلبدین حکمتیار و تنظیم دعوت اسلامی سیاف همراه با حدود ۱۰ هزار عرب به شهر جلال‌آباد حمله و فرودگاه آن را تسخیر کردند. نیروهای دولت مرکزی با حمله به جلال‌آباد شکست سختی به آن‌ها دادند و نیروهای ائتلاف حکمتیار بعد از دادن ده هزار کشته به کوه‌ها متواری شدند. این بزرگ‌ترین شکستی بوده که در یک جنگ در افغانستان رخ داده است. در طول این جنگ‌ها حدود ۳هزار نفر از افراد مجاهدین کشته شدند. همچنین بین ۱۲ تا ۱۵ هزار غیرنظامی کشته شده و بیش از ۱۰هزار نفر افغانستان را در این زمان ترک کردند. در سال ۱۹۹۱ در کودتایی در همکاری با گروه خلقی‌ها تحت رهبری شهنواز تنی وزیر دفاع وقت و محمدگلاب زوی علیه حکومت دکتر نجیب دست داشت ولی ناکام گردید. در مدت جنگ‌های داخلی وی از طرف عربستان سعودی، پاکستان و ایالات متحده کمک می‌شد. بعد از خروج ارتش سرخ از افغانستان کمک‌های خارجی قطع شد.
نقش در جنگ‌های داخلی افغانستان

حکمتیار دلیل مخالفتش با حکومت مجاهدین را موجودیت نیروهای کمونیستی عبدالرشید دوستم بیان می‌نمود اما بعداً با دوستم و حزب وحدت شورای هماهنگی را به وجود آورد و دست به کودتایی علیه حکومت وقت زد. این کودتا به شکست انجامید و غیرنظامیان زیادی در آن کشته شدند. در پی آن قسمت‌های زیادی از شهر کابل ویران شد. او یکی از مهم‌ترین افراد در شروع و دوام جنگهای داخلی به‌شمار می‌آید. وی شهر کابل را مستقیماً و به‌صورت علنی مورد بمباران قرار داد که باعث شروع دورهٔ جدیدی از جنگ داخلی در افغانستان در سال‌های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۶ شد. در طول این جنگ شهرهای کابل، هرات، مزارشریف و قندهار بیشترین میزان خشونت و تلفات را نسبت به شهرهای دیگر دادند و تنها در شهر کابل بیش از ۵۰٬۰۰۰ غیرنظامی کشته‌شده و موج عظیمی از مهاجرت‌ها از افغانستان به‌خصوص از شهر کابل آغاز شد.
حزب اسلامی گلبدین حکمتیار از سوی نهادهای حقوق بشری و فعالان مدنی متهم به دست داشتن در کشتار غیرنظامیان در این جنگ شده است. به گزارش این گروه‌ها حکمتیار مسئول برخی از فجایع جنگ از جمله موشک‌پرانی ماه اوت سال ۱۹۹۲ است. همچنین براساس گزارش کمیته بین‌المللی صلیب سرخ، حکمتیار به صورت مستقیم مسئول کشتار حداقل۱۸۰۰ تن و زخمی کردن بیش از ۸۰۰۰ غیرنظامی است. نهاد بین‌المللی دیده‌بان حقوق بشر نیز او را به نقض حقوق بشر از جمله ناپدید شدن اجباری مخالفان سیاسی، داشتن یک زندان زیرزمینی در پاکستان و شکنجه در آن، و حملات خشونت‌آمیز به سازمان‌های غیردولتی فعال در زمینه برنامه‌های آموزش و بهداشت برای زنان افغان در اردوگاه‌های پناهندگان در پاکستان، متهم می‌کند.
نقش در جنگ‌های داخلی افغانستان > زندگی مخفی

حکمتیار پس از اشغال کابل توسط طالبان با برهان الدین ربانی به سمت شمال رفت و از آنجا راهی ایران شد و در تهران ساکن شد. اگرچه پس از سقوط طالبان و خروج از ایران علیه این کشور موضع گرفت. نمونه‌ای از موضع‌گیری‌های او علیه ایران، بیانیه‌ای است که در سایت آژانس اسلامی افغانستان در تیرماه ۱۳۹۴ منتشر شده و در آن ایران را به «دمیدن در آتش جنگ‌های فرقه‌ای و درگیری‌ها» متهم کرده است. ایران رسماً اعلام کرده بود که حکمتیار را بنابه درخواست افغانستان و چند کشور غربی پذیرفته است. وی پس از سقوط طالبان و تشکیل دولت انتقالی افغانستان با حمایت آمریکا و کشورهای غربی از این حکومت و عملیات نظامی آمریکا انتقاد می‌نمود و جزو یکی از نیروهای مخالف بود.
پیمان صلح ۲۰۱۶ و بخشش

در ۲۲ سپتامبر ۲۰۱۶ حزب اسلامی با دولت اشرف غنی پیمان صلح امضا کرد و بنا بر بخشی از پیمان، حکمتیار بخشیده شد و پس از حدود ۲۰ سال به افغانستان بازگشت. زندانیان سیاسی حزب آزاد شدند و حزب اسلامی متعهد شد از افراطیان فاصله گرفته، به قانون اساسی افغانستان وفادار بماند و علیه حکومت مرکزی اقدام نکند. در ۳ فوریهٔ ۲۰۱۷ تحریم‌های بین‌المللی علیه حکمتیار رفع شد.
او پس از سال‌ها زندگی در خفا در یک نشست عمومی در ولایت لغمان حاضر شد و برای ترویج صلح در افغانستان سخنرانی کرد. وی در این سخنرانی رسانه‌ها را لعین خطاب کرد و در سخنرانی دومش برخی از رسانه‌ها را شریر دانسته و تأکید ورزید که باید جلو این رسانه‌ها گرفته شود.
معاون اول و دوم رئیس‌جمهوری افغانستان به استقبال او به شهر جلال‌آباد در شرق کشور رفتند. سرور دانش با شماری از مقام‌های ارشد دولتی از جمله حنیف اتمر، مشاور امنیت ملی رئیس‌جمهوری در مراسم استقبال از حکمتیار حضور یافت و سخنرانی کرد. او بلندپایه‌ترین مقام دولتی است که پس از حضور علنی حکمتیار در میان مردم، با او دیدار می‌کند و رسماً به او خوش‌آمد می‌گوید. دانش در سخنرانی خود احترام به آراء مردم، تنوع قومی جامعه و مشارکت اقوام در ساختارهای دولتی و آزادی بیان را به عنوان اصول اساسی نظام سیاسی کشور یادآوری کرد. پذیرش قانون اساسی و ارزشهای مندرج در آن از شرایط بنیادی مذاکره با حزب اسلامی بوده است و آنها در توافقنامه آشتی با دولت رسماً آن را پذیرفته‌اند. حکمتیار در سخنرانی خود تأکید کرد که «تسلیم» نشده، بلکه «برای نجات مردم با دولت آشتی» کرده است. او همچنین گفت که او از خارج «وارد کشور» نشده، بلکه «از کوه‌ها به شهر» آمده است. او افزود که برای وارد شدن به دولت تصمیمی نگرفته است.
دفتر نمایندگی سیاسی سازمان ملل در افغانستان (یوناما) از آشتی دولت با گلبدین حکمتیار استقبال کرده اما نسبت به مسائل مربوط به «عدالت انتقالی و حقوق بشر» ابراز نگرانی کرد. در ۲۵ مه ۲۰۱۷ این دفتر اعلام کرد که درخواست رسیدگی به اتهامات حقوق بشری حکمتیار را دریافت کرده است.
انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۹۸

گلبدین حکمتیار در ۲۹ جدی/دی ۱۳۹۷ به همراه فضل‌الهادی وزین، به عنوان معاون نخست و قاضی حفیظ الرحمن نقی به عنوان معاون دوم، خود را برای انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۹۸ ثبت نام کرد.
۱۲ فروردین

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| <<  | فروردین | فروردین | فروردین | فروردین | فروردین |  >> |
| ش | ی | د | س | چ | پ | ج |
|  |  |  |  | ۱ | ۲ | ۳ |
| ۴ | ۵ | ۶ | ۷ | ۸ | ۹ | ۱۰ |
| ۱۱ | ۱۲ | ۱۳ | ۱۴ | ۱۵ | ۱۶ | ۱۷ |
| ۱۸ | ۱۹ | ۲۰ | ۲۱ | ۲۲ | ۲۳ | ۲۴ |
| ۲۵ | ۲۶ | ۲۷ | ۲۸ | ۲۹ | ۳۰ | ۳۱ |
۱۴۰۳ خورشیدی: ۱۴۰۳ خورشیدی
۱۲ فروردین دوازدهمین روز از سال در گاه شماری خورشیدی است. به پایان سال ۳۵۳ روز (۳۵۴ روز در سال کبیسه) مانده‌است.
رویدادها

۱۳۴۲ - گشایش آرامگاه‌های حکیم عمر خیام، شیخ عطار و کمال‌الملک در نیشابور
۱۳۴۲ - گشایش آرامگاه نادرشاه افشار در مشهد
۱۳۵۸ - برگزاری همه‌پرسی روز جمهوری اسلامی
زادروزها

۱۲۹۹ – احسان یارشاطر، بنیان‌گذار و سرویراستار دانشنامهٔ ایرانیکا، بنیان‌گذار مرکز مطالعات ایران‌شناسی و استاد بازنشستهٔ مطالعات ایرانی در دانشگاه کلمبیا نیویورک (درگذشته ۱۳۹۷)
۱۳۰۹ - محمدمهدی یعقوبی، کشتی‌گیر
۱۳۳۴ - محمدابراهیم همت، نظامی و از فرماندهان جنگ ایران و عراق
۱۳۴۶ - حمید استیلی، فوتبالیست
۱۳۶۵ - فرداد فرحزاد، خبرنگار
۱۳۷۰ - آیدین سیارسریع، نویسنده
درگذشت‌ها

۱۳۸۳ - ژاله کاظمی، دوبلور، نقاش و مجری و تهیه‌کننده سابق تلویزیون
۱۳۹۲ - محمود عبادیان، استاد فلسفه (ز. ۱۳۰۷)
۱۳۹۲ - عسل بدیعی، بازیگر (ز. ۱۳۵۶)
۱۳۸۰ - جلیل زندی، خلبان
مژده شمسایی

| مژده شمسایی | مژده شمسایی |
| --- | --- |
شمسایی در دی ۱۴۰۱: شمسایی در دی ۱۴۰۱
زادهٔ: ۳۰ خرداد ۱۳۴۷ ‏(۵۶ سال) تهران، ایران
پیشه‌ها: بازیگر چهره‌پرداز
سال‌های فعالیت: ۱۳۶۶–اکنون
همسر: بهرام بیضایی (ا. ۱۳۷۱)
فرزندان: ۱
والدین: منوچهر شمسایی
خویشاوندان: مرتضی حنانه
مژده شمسایی (زادهٔ ۳۰ خرداد ۱۳۴۷) بازیگر و چهره‌پرداز ایرانی است. او در چندین فیلم و نمایش ظاهر شده‌است که بیشترشان ساختهٔ همسرش بهرام بیضایی بوده‌است. وی برای بازی در فیلم سگ‌کشی (۱۳۷۹) ساختهٔ بیضایی، برنده و نامزد دریافت چندین جایزه شد.
زندگی

مژده شمسایی در تهران زاده شد. او دورهٔ کارشناسی را در رشتهٔ تئاتر در دانشگاه آزاد گذراند. شمسایی علاوه بر تئاتر، در سینما نیز فعالیت کرده‌ است و در سال ۱۳۶۶ چهره‌پردازی فیلم شاید وقتی دیگر و پردهٔ آخر را بر عهده گرفت. او بازیگری سینما را از سال ۱۳۷۰ در فیلم مسافران بهرام بیضایی آغاز کرد. وی هم‌اکنون در محلهٔ پالو آلتو ساکن است.[نیازمند منبع] او همسر بهرام بیضایی، فیلم‌ساز و نمایشنامه‌نویس ایرانی، است.
زندگی > کتاب

ک‍ی‍وگ‍ن: ن‍م‍ای‍ش ش‍ادی‌ب‍خ‍ش ژاپ‍ن‍ی. ۱۳۸۲
فیلم‌شناسی > بازیگری (فیلم)

وقتی همه خوابیم (بهرام بیضایی -۱۳۸۷)
سگ‌کشی (بهرام بیضایی -۱۳۷۹)
گفتگو با باد (بهرام بیضایی -۱۳۷۷)
مسافران (بهرام بیضایی -۱۳۷۰)
فیلم‌شناسی > بازیگری (تئاتر)

چهارراه (بهرام بیضایی)
طرب‌نامه (بهرام بیضایی)
گزارش ارداویراف (بهرام بیضایی)
آرش (بهرام بیضایی)
جانا و بلادور (بهرام بیضایی)
افرا، یا روز می‌گذرد (بهرام بیضایی)
مجلس شبیه؛ در ذکر مصائب استاد نوید ماکان و همسرش مهندس رخشید فرزین (بهرام بیضایی)
شب هزار و یکم (بهرام بیضایی)
بانو آئویی (بهرام بیضایی)
باغ آلبالو (رکن‌الدین خسروی)
فیلم‌شناسی > چهره‌پردازی

زینت (ابراهیم مختاری، ۱۳۷۲) طراح و چهره‌پرداز
مرد ناتمام (محرم زینال‌زاده، ۱۳۷۱) طراح و چهره‌پرداز
پرندهٔ آهنین (علی شاه‌حاتمی، ۱۳۷۰) طراح و چهره‌پرداز
دیدار در استانبول (افشین شرکت، ۱۳۷۰) طراح و چهره‌پرداز
پردهٔ آخر (واروژ کریم‌مسیحی، ۱۳۶۹) طراح و چهره‌پرداز
چاووش (ساموئل خاچیکیان، ۱۳۶۹) طراح و چهره‌پرداز
دندان مار (مسعود کیمیایی، ۱۳۶۸) طراح و چهره‌پرداز
شب بیست و نهم (حمید رخشانی، ۱۳۶۸) طراح و چهره‌پرداز
عبور از غبار (پوران درخشنده، ۱۳۶۸)
باد سرخ (جمشید ملک‌پور، ۱۳۶۷)
سلام سرزمین من (اکبر خامین، ۱۳۶۷)
شاید وقتی دیگر (بهرام بیضایی، ۱۳۶۶)
فیلم‌شناسی > دیگر فعالیت‌ها

آواخوانی شاهنامه: قالی سخنگو در مجموعهٔ فرش ایرانی (بهرام بیضایی، ۱۳۸۵)
تهیه‌کننده: تئاتر بانو آئویی (بهرام بیضایی، ۱۳۷۶)
دستیار کارگردان: اعادهٔ امنیت (حمید رخشانی، ۱۳۷۴)
طراح و چهره‌پرداز: نمایش کودکان ارمنی (لوریک میناسیان، ۱۳۶۹)
طراح صحنه و لباس: شب بیست و نهم (حمید رخشانی، ۱۳۶۸)
جوایز و افتخارات

برندهٔ سیمرغ بلورین بهترین بازیگر از بخش بین‌الملل نوزدهمین جشنواره فیلم فجر برای بازی در فیلم «سگ‌کشی» - ۱۳۷۹
برندهٔ جایزه بهترین بازیگر زن از پنجمین جشن دنیای تصویر برای بازی در فیلم «سگ‌کشی» - ۱۳۸۰
برندهٔ سیمرغ بلورین بهترین چهره‌پردازی همراه با مسعود ولدبیگی از نهمین جشنوارهٔ فیلم فجر برای فیلم «پردهٔ آخر» - ۱۳۶۹
نامزد سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن از نوزدهمین جشنوارهٔ فیلم فجر برای بازی در فیلم «سگ‌کشی» - ۱۳۷۹
نامزد تندیس زرین بهترین بازیگر نقش اول زن از پنجمین جشن خانهٔ سینما برای بازی در فیلم «سگ‌کشی» - ۱۳۸۰
نامزد سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن از دهمین جشنوارهٔ فیلم فجر برای بازی در فیلم «مسافران» - ۱۳۷۰
نامزد سیمرغ بلورین بهترین چهره‌پردازی همراه با محمدرضا قومی از هشتمین جشنوارهٔ فیلم فجر برای فیلم «دندان مار» - ۱۳۶۸
شمسایی همراهِ بهرام بیضایی در جلسهٔ نقد و بررسیِ وقتی همه خوابیم، بهمن ۱۳۸۷
بلودان

مکان در 23x15px|border |alt=|link= سوریه
| بلودان بلودان | بلودان بلودان |
| --- | --- |
روستا: روستا
بلودان در ۵۱ کیل. متذب شمال غرب دمشق واقع شده‌است: بلودان در ۵۱ کیل. متذب شمال غرب دمشق واقع شده‌است
استان: ریف دمشق
شهرستان: الزبدانی
ناحیه: زبدانی
ارتفاع: ۱۵۰۰ متر (۴۹۰۰ فوت)
جمعیت (۲۰۰۴): جمعیت (۲۰۰۴)
 • کل: ۳۱۰۱
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (EEST)
کد منطقه: ۱۳
بلودان (به عربی: بلودان) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در شهرستان الزیدانی واقع شده‌است.
خصوصیات

بلودان ۳٬۱۰۱ نفر جمعیت دارد و ۱٬۵۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مخالفان جمهوری اسلامی ایران

مخالفان جمهوری اسلامی یا اپوزیسیون جمهوری اسلامی ایران به گروه‌ها و افراد ایرانی گفته می‌شود که به دلایل مختلف سیاسی، اجتماعی یا عقیدتی… با نظام جمهوری اسلامی مخالف بوده و خواستار سرنگونی آن هستند.
رژیم جمهوری اسلامی همواره با استفاده از روش‌های مختلفی از جمله ترور، آدم‌ربایی، شکنجه، تجاوز جنسی، اعدام و نیز زندانی کردن مخالفان به بهانهٔ تبلیغ علیه نظام، استفاده کرده است. سانسور، اعمال فشار بر رسانه‌ها و کارزارهای ضد اطلاعاتی جمهوری اسلامی از دیگر روش‌های مقابلهٔ نظام جمهوری اسلامی برای خاموش کردن مخالفان است.
زمینه‌ها > تجربهٔ اصلاح‌طلبی و واکنش حکومت به اصلاح

برخی از مخالفان نظام جمهوری اسلامی، سیاست‌مداران گروه‌های اصلاح‌طلب و میانه‌رو را متهم به «کارشکنی و منفعت‌طلبی» می‌کنند که با ناکامی و در عدم ایجاد تغییر اثرگذار در ساختار حکومت و جامعه در دههٔ ۸۰ و ۹۰ شمسی و عملکرد خود باعث ایجاد فضایی ناامید کننده در جامعه شده‌اند. این گروه‌ها از اصلاح‌طلبی با نام «استمرار‌طلبی» یاد می‌کنند و نظام جمهوری اسلامی را نظامی غیرقابل اصلاح می‌دانند که در وهله اول باید سرنگون شود.
فعالیت‌ها

به جز هواداران پادشاهی مشروطه سایر گروه‌های اپوزیسیون در انقلاب ۱۳۵۷ نیز نقش داشته‌اند، نوع فعالیت‌های گروه‌های اپوزیسیون با یکدیگر تفاوت دارد. برخی گروه‌ها از جمله نهضت آزادی سعی دارند که در چارچوب قانون اساسی فعالیت کنند و بدین منظور حتی در انتخابات نام‌نویسی می‌کنند که اغلب رد صلاحیت می‌شوند. این گروه سعی در نزدیکی با گروه‌های قانونی اصلاح‌طلب کرده است و از نظریه فشار از پایین، چانه زنی از بالا که توسط اصلاح طلب‌ها مطرح می‌شود حمایت می‌کند. مشروطه خواهان و نهضت نجات ملی ایران از روش نافرمانی مدنی حمایت می‌کنند.
فعالیت‌ها > تعاملات گروه‌های مخالف با هم

جمشید اسدی فعال‌سیاسی و اقتصاددان دستیابی به اتحاد میان گروه‌های مخالف جمهوری اسلامی را ضروری نمی‌داند و اعتقاد دارد که عدم دستیابی به اتحاد امری در جهت زندگی مسالمت‌آمیز و قانون‌مند گروه‌های سیاسی بنا به تعریف دموکراسی در کنار یکدیگر است. در مقابل مهرداد درویش‌پور جامعه‌شناس باور دارد که محال است که یک فرایند دموکراتیک بتواند یک نظام سیاسی را از پای درآورد و به جای آن دموکراسی را جایگزین کند اما ائتلاف و اتحادی از گرایش‌های مختلف سیاسی شکل نگرفته باشد.
فعالیت‌ها > تعاملات گروه‌های مخالف با هم > اتحاد برای سرنگونی حکومت جمهوری اسلامی

در آبان ۱۳۹۷ ده گروه و حزب از مخالفان نظام جمهوری اسلامی ایران با امضای تفاهم‌نامه مشترک برای «سرنگونی رژیم اسلامی» امضاء کردند که شامل اتحاد دمکراتیک، جنبش جمهوریخواهان دموکرات و لائیک ایران، حزب تضامن دمکراتیک اهواز، حزب دمکرات کردستان ایران، حزب دمکرات کردستان، حزب کومه‌له کردستان ایران، حزب مردم بلوچستان، سازمان اتحاد فدائیان خلق ایران، شورای موقت سوسیالیست‌های چپ ایران و کومه‌له زحمتکشان کردستان هستند. این تفاهم‌نامه با با هدف کنار گذاشتن اختلاف‌ها و رسیدن به نظامی دموکراتیک در شکل جمهوری پارلمانی و جدایی دین از سیاست به امضاء رسیده است.