stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
محمدآباد، فرخ‌آباد

مکان در 23x15px|border |alt=|link= هند
| محمدآباد، فرخ‌آباد | محمدآباد، فرخ‌آباد |
| --- | --- |
شهر: شهر
محمدآباد، فرخ‌آبادموقعیت در اوتار پرادش, هند: محمدآباد، فرخ‌آبادموقعیت در اوتار پرادش, هند
مختصات: ۲۷°۲۰′ شمالی ۷۹°۳۰′ شرقی﻿ / ﻿۲۷٫۳۳۳°شمالی ۷۹٫۵۰۰°شرقی﻿ / 27.333; 79.500: مختصات: ۲۷°۲۰′ شمالی ۷۹°۳۰′ شرقی﻿ / ﻿۲۷٫۳۳۳°شمالی ۷۹٫۵۰۰°شرقی﻿ / 27.333; 79.500
ایالت: اوتار پرادش
شهرستان: فرخ‌آباد
جمعیت (۲۰۰۱): جمعیت (۲۰۰۱)
 • کل: ۲۰۵۰۴
زبان‌ها: زبان‌ها
 • رسمی: هندی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۳۰ (IST)
محمدآباد، فرخ‌آباد (به انگلیسی: Mohammadabad) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در شهرستان فرخ‌آباد واقع شده‌است.
خصوصیات

محمدآباد ۲۰٬۵۰۴ نفر جمعیت دارد.
آرشیو شعر

آرشیو شعر کتابخانه ای رایگان مبتنی بر وب که برای نگهداری آثار ضبط شده شاعران انگلیسی زبان در حال خواندن آثار خود تشکیل شده‌است. این آرشیو بیش از ۲۰۰۰۰ شعر را در خود جای داده و ضبط‌ها را ایمن و در دسترس نگه می‌دارد تا بازدیدکنندگان فعلی و آینده بتوانند از آنها لذت ببرند. آثار هر شاعر با اطلاعات زمینه ای و زندگینامه احاطه شده‌است و به منبعی ارزشمند برای هر کسی که به دنبال شعر است تبدیل شده‌است.
ضبط آثار معاصر در این سایت از سال ۲۰۰۰ آغاز شد و اولین وب سایت در سال ۲۰۰۵ راه اندازی شد. آرشیو شعر یک مؤسسه خیریه غیرانتفاعی ثبت شده در بریتانیا است.
شکل‌گیری و توسعه

آرشیو شعر کتابخانه مبتنی بر وب ایجاد شد تا اطمینان حاصل شود که سابقه شفاهی شاعران مدرن از بین نمی‌رود.
در سال ۲۰۰۶ خوانش‌های تاریخی توسط دیلن توماس، تد هیوز و والتر د لا ماره اضافه شد. در همان سال، پروژه با بی‌بی‌سی همکاری کرد تا خوانش‌های کمیاب زیگفرید ساسون، رابرت گریوز و فیلیپ لارکین را بایگانی کند. در سال ۲۰۰۸ بیش از ۶۰ قطعه ضبط شده آمریکایی با همکاری بنیاد شعر، مستقر در شیکاگو، در سایت بایگانی شد. خوانندگان عبارتند از تد کوزر، رابرت پینسکی، و فیلیپ لوین. آرشیو کودکان همچنین شامل آثار شاعرانی مانند رولد دال، اسپایک میلیگان، مایکل روزن است. این وب سایت همچنین مجموعه‌هایی از اشعار کلاسیک را دارد که توسط شاعران معاصر و صداهای مشهور بریتانیایی از جمله هلن میرن، استفن فرای، جودی دنچ و آلن ریکمن خوانده می‌شود. این آرشیو همچنین شامل مطالب گسترده‌ای برای معلمان و دانش آموزان است، از جمله واژه‌نامه‌ها، زندگی‌نامه‌ها و طرح‌های درسی که به عنوان یک منبع مدرسه یکپارچه شده‌اند.
تاریخ بسکتبال

جیمز نیسمیت
بسکتبال امروزه یکی از پرطرفدارترین ورزش های دنیاست و آمریکا بهترین بسکتبالیست ها را دارد بسکتبال در اوایل پاییز سال ۱۸۹۱ میلادی طراحی شد. اما بر پایه برخی منابع از مدت‌ها قبل‌تر این ورزش به صورت بازی‌های محلی با کمی تغییرات در آمریکای مرکزی و جنوبی انجام شده است. جیمز نیسمیت این ورزش را پایه ریزی کرد تا ورزشکاران بتوانند در فصل‌های سرد در داخل سالن به ورزش بپردازند و آمادگی بدنی خود را حفظ کنند. بسکتبال برای اولین بار در قاره آسیا در کشور چین و سپس در هندوستان رواج یافت.
(rizz)بسکتبال
ورزش بسکتبال به شیوه‌ای که امروزه شناخته می‌شود، برای نخستین بار در تاریخ ۲۹ دسامبر ۱۸۹۱ در شهر اسپرینگفیلد، ماساچوست به طور رسمی انجام شد. مخترع این بازی دکتر جیمز نیسمیت بود که تصمیم داشت تا با این ورزش، جوانان را از ورزش‌هایی مانند فوتبال و لاکراس که در فضای باز و سرما برگزار می‌شدند، به درون سالن بکشاند.
زادگاه بازی بسکتبال آمریکاست. این بازی در اوایل پاییز سال ۱۸۹۱ میلادی توسط شخصی به نام جیمز نایسمیت پایه‌ریزی و ابداع شد. اما از قرن‌ها پیش در میان ساکنان نقاط مختلف قاره آمریکا، به ویژه آمریکای مرکزی و جنوبی انواعی از بازی و مسابقه رایج بوده که کم و بیش به بسکتبال شباهت داشته‌است.
در ایران، نوعی بازی سنتی و قدیمی در میان گله‌دارها متداول است که آن را (پولو) (Polo) می‌نامند. در این بازی، دو تیم سوار بر اسب در میدانی وسیع به تاخت و تاز می‌پردازند و هر تیم کوشش می‌کند توپی را که شش حلقه (مانند دستگیره) بر بدنه آن هست، با پرتاب کردن و پاس دادن به یاران خودی، به آن سوی میدان برساند و از حلقه و توری سبدی که در انتهای میدان بر روی ستونی چوبی نصب شده عبور دهد. این بازی تا حدی شبیه بسکتبال است اما شباهت بازی پوک تا پوک با ورزش بسکتبال بیش از پیش است. پوک تا پوک، در میان اقوام متمدن قارهآمریکای جنوبی و مرکزی رواج بسیار داشت به ویژه اقوام مایا و تولتک (در ناحیه مکزیک کنونی) این بازی با توپ و حلقه‌های ثابت در میدانی وسیع انجام می‌شد.
تولد بسکتبال

جیمز نیسمیت یک پزشک کانادایی بود که به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرد و تابعیت آن کشور را گرفت. در سال ۱۸۹۱ یعنی زمانی که دکتر نای‌اسمیت در دانشگاه ورزش اسپرینگ فیلد (واقع در ایالت ماساچوست آمریکا) درس می‌داد، رئیس دانشگاه از او خواست ورزشی ابداع و اختراع کند که دانشجویان بتوانند در فصل زمستان در سالن به آن بپردازند تا آمادگی جسمانی خود را برای پرداختن به مسابقات میدانی فوتبال، هاکی و بیسبال درفصل بهار و تابستان حفظ کند.
نخستین تیم بسکتبال دانشگاه کانزاس در ۱۸۹۹ میلادی
دکتر نیسمیت پس از بررسی رشته‌های موجود ورزشی دریافت که ورزش جدید باید:
توپ در آن نقش داشته باشد.
به صورت گروهی به اجرا در آید.
اصل رقابت در آن رعایت شود.
بر مهارت استوار باشد.
بر هیچ گونه خشونت و برخوردهای سخت بدنی مبتنی نباشد.
حاصل این افکار و اندیشه‌ها ورزشی شد به نام بسکتبال که امروزه پس از سپری شدن نزدیک به یک قرن و اندی از اختراع آن، از پرطرفدارترین و هیجان‌ انگیزترین رشته‌های ورزش بین‌المللی است. دکتر نیسمیت در شروع کار دو سبد که مخصوص حمل میوه بود بر دیوار دو طرف سالن ورزش دانشگاه و در ارتفاعی بلندتر از قد یک انسان قد بلند نصب کرد و به دو گروه از ورزشکاران جوان دانشگاه آموزش داد که توپی را دست به دست بدهند و سعی کنند آن را به درون سبد بیندازند. در این حال تیم مقابل باید بکوشد که مانع از انجام این کار شود و توپ را هم از چنگ حریف برباید و تصاحب کند. نخستین مسابقه‌ای که به این ترتیب و به صورتی تجربی ترتیب یافت میان دو تیم ۹ نفره در کالج اسپرینگ فیلد بود و اولین گل تاریخ بسکتبال را هم یکی از بازیکنان به نام «ویلیام چیلس» به سبد انداخت. بعدها شخصی به نام «فرانک ماهان» با توجه به اینکه در زبان انگلیسی سبد را بسکت (به انگلیسی:BASKET) و توپ را بال (به انگلیسی: BALL) می‌گویند، این ورزش را بسکتبال نامید. دکتر نای اسمیت، برای آنکه بازی بسکتبال خشن نشود، مقررات دقیقی برای آن به وجود آورد. بعضی از مقررات اولیه بسکتبال چنین بود:
بازیکنان حق نداشتند توپ را از دست هم بربایند.
بازیکنی که توپ را در اختیار داشت، نباید با آن راه برود یا بدود.
هل دادن و هر نوع خشونت ممنوع بود.
فقط بازیکنانی که توپ را در اختیار نداشتند می‌توانستند به هر طرف بدوند و جا بگیرند.
بازیکن توپ به دست باید توپ را به طرف یاران خود پرتاب کند و به آنها برساند.
تیم بسکتبال زنان دانشگاه ترینیتی در ۱۹۱۵
در آغاز ته سبد هم بسته بود و هر بار که توپ به درون سبد می‌افتاد باید کسی به کمک نردبان توپ را از سبد بیرون بیاورد. در سال ۱۸۹۲ شخصی به نام «لئو آلن» سبد بسکتبال را که تا آن روز از ترکه چوب یا الیاف بود و به همین دلیل به زودی پاره و فرسوده می‌شد، از سیم بافت تا استحکام بیشتری داشته باشد.
دیری نگذشت که این ورزش جدید طرفداران زیادی در میان دانشجویان دانشگاه اسپرینگ فیلد و دیگر دانشگاه‌ها یافت. دکتر نای اسمیت هم مقررات و قوانین بسکتبال را کامل‌تر کرد و نسخه‌هایی از آن را به هر دانشگاه یا باشگاهی که علاقه‌مند بود ارسال داشت. این مقررات در سال ۱۸۹۲ میلادی به صورت کتابچه‌ای برای استفاده عموم منتشر کرد. در سال ۱۹۳۰ دکتر نیسمیت کتابی درباره‌ی خواص بسکتبال تألیف کرد تا نشان دهد که بازی بسکتبال گرچه بسیار پرتحرک است اما حتی برای سالمندان هم خطری ندارد و آسیبی متوجه اعضای حیاتی بدن (قلب و کلیه) نخواهد شد.
جیمز نای‌اسمیت

دکتر نیسمیت یک پزشک کانادایی بود که به ایلات متحد آمریکا مهاجرت کرد و تابعیت این کشور را گرفت. هنگامی که دکتر اسمیت در دانشگاه ورزش اسپرینگ فیلد، که در ایالت ماساچوست آمریکا قرار دارد تدریس می‌کرد، رئیس دانشگاه از او خواست که ورزشی طراحی کند که دانشجویان بتوانند در فصل زمستان در داخل سالن به آن بپردازند. علت این امر هم آمادگی این دانشجویان برای فصل بهار و تابستان برای پرداختن به فوتبال، هاکی و بیس بال بود. در ابتدا این ورزش به این صورت بود که دو سبد مخصوص حمل میوه در دیوار دو طرف سالن، در ارتفاعی بلندتر از قد یک انسان بلند قد نصب می‌شد و ورزشکاران به دو گروه ۹ نفره تقسیم می‌شدند و می‌بایست دست به دست توپ را به طرف سبد می‌بردند و توپ را داخل آن می‌انداختند. اولین گل تاریخ این ورزش توسط ویلیام چلیس زده شد و کلمه بسکتبال را آقای فرانک ماهان روی این ورزش گذاشت.
اولین مسابقات

اولین مسابقه رسمی بسکتبال در سال ۱۸۹۶ صورت گرفت؛ که در آن دیدار دانشگاه شیکاگو ۱۵ بر ۱۲ تیم دانشگاه آیوا را مغلوب کرد.
اولین کشوری که بسکتبال در آن نفوذ کرد کانادا بود و بعد آن بود که کم‌کم در بین کشورهای دیگر از جمله فرانسه در سال ۱۸۹۳، چین و انگلستان و هندوستان در سال ۱۸۹۴ و ژاپن در سال ۱۹۰۰ وارد شد.
در دانش‌نامه‌ بریتانیکا آمده است که این ورزش در سال ۱۹۰۱ میلادی برابر با ۱۲۸۰ هجری شمسی وارد ایران شده است. اما اولین نشانه‌های این ورزش در ایران در سال ۱۳۱۰ و ۱۳۱۱ توسط کارکنان سفارتخانه‌های خارجی در ایران دیده شده است.
فدراسیون بسکتبال ایران در سال ۱۳۲۴ تشکیل شد و نخستین حضور بسکتبال ایران در میدان‌های بین‌المللی در بازی‌های المپیک ۱۹۴۸ لندن می‌باشد.
آشوری‌ها
نام

آشوری‌های شمال عراق و سوریه که خود را آرامی می‌نامیدند، پس از گرویدن به مسیحیت خود را سریانی یا سوریایا نامیدند، تا از هم نژادان غیر مسیحی خود که آن‌ها را آرامایا می‌نامیدند، متمایز باشند.
تاریخ > تاریخ آشوری‌های باستان

مقالهٔ اصلی: تاریخ آشور
آشوری‌ها مردمانی هستند که از دوران باستان در بین النهرین زندگی کرده‌اند و امروزه می‌توان آن‌ها را در سرتاسر جهان یافت. آن‌ها به خاطر امپراتوری آشور و شهرهایی چون نینوا و نمرود شناخته می‌شوند.
در دوران باستان، تمدن آشوری معمولا در مرکز شهر آشور قرار داشت، که نام آن برگرفته از نام آشور خداوند بزرگ آشوری‌ها بود. محققان معمولا تاریخ آشوری‌ها را به سه قسمت، آشور کهن، آشور میانه و آشور نو تقسیم می‌کنند.
جمعیت‌شناسی > سرزمین

سرزمین آشوری‌ها شامل شهرهای باستانی نینوا (موصل)، نوحدرا (دهوک)، ارافا/بت گرمای (کرکوک)، القوش، تسکوپا و اربلا (اربیل) در عراق، ارومیه در ایران و حکاری، اِدِسا/اورهوی (اورفا)، حران، آمیدا (دیاربکر) و تور عبدین (میدیات و کفرو) در ترکیه و غیره می‌شود. برخی از شهرها در حال حاضر تحت کنترل کردها هستند و برخی هنوز هم حضور آشوری دارند، یعنی شهرهایی که در عراق هستند، زیرا جمعیت آشوری در جنوب شرقی ترکیه (مانند شهر هاکاری) در جریان نسل‌کشی آشوریان در جنگ جهانی اول پاکسازی قومی شدند. کسانی که جان سالم به در بردند به مناطق آسیب ندیده از اسکان آشوریان در شمال عراق گریختند و دیگران در شهرهای جنوبی عراق ساکن شدند. اگرچه بسیاری نیز به کشورهای همسایه در قفقاز و خاورمیانه و اطراف آن مانند ارمنستان، سوریه، گرجستان، جنوب روسیه، لبنان و اردن مهاجرت کردند.
جمعیت‌شناسی > آزار و اذیت

نسل‌کشی مسیحیان نسطوری توسط تیمورلنگ در قرن ۱۴ میلادی
کشتارهای بدرخان در دهه ۴۰ سده ۱۹ میلادی
کشتارهای دیاربکر بین سال‌های ۱۸۹۴–۱۸۹۶
قتل‌عام آدانا در سال ۱۴ آوریل ۱۹۰۹ میلادی
نسل‌کشی آشوری‌ها میان سالهای ۱۹۱۴ تا ۱۹۱۸
کشتار سمیل در ۷ اوت ۱۹۳۳ میلادی
عملیات انفال در سال ۱۹۸۸ تا ۱۹۸۹
آزار آشوریان به‌دست داعش در اواسط سال ۲۰۱۴
جمعیت‌شناسی > دیاسپورا به معنای زندگی در دور از وطن مادری می‌باشد.

آشوریان پس از نسل‌کشی بزرگ برای زندگی آسوده و امن به کشورهای غربی رفتند.
زبان و فرهنگ آشوری

زبان و فرهنگ آشوری از جمله گویش‌های نوین آرامی و در شمار زبان‌های سامی شرقی- شمالی است و با زبان آشوری باستانی تفاوت دارد. آشوریان به گویش‌های گوناگون آشوری سخن می‌گویند و می‌نویسند. ازجمله این گویش‌ها می‌توان اورمژیانا (گویش ارومیه‌ای) و صلمسنایا (گویش سلماسی) را نام برد. گویش اورمژیانا تنها گویش آسوری است که دست‌کم از حدود سال ۱۸۴۸ به این سو ادبیات مکتوب ویژه خود را پدیدآورده است. نخستین فراورده‌های مکتوب آشوریان، متون مذهبی بوده‌است. در پی آن اشعار و داستان‌هایی به این زبان پدید آمد. برگردان آثار ادبی از زبان‌های دیگر به شکل‌گیری ادبیات آشوری سرعت بخشید. مارتوما او دو مشهورترین شاعر آشوری است. از برجسته‌ترین نویسندگان آسوری می‌توان شموپیل بیت کولیا دگوپتایا و پیره سرمس (نویسنده تاریخ ادبیات آسوری به زبان آسوری) را نام برد.
«انجمن ادبی جوانان آشوری» در تهران مهم‌ترین مرکز ادبی آشوریان در ایران است. چاپ و انتشار مجلات گاه‌گاهی به زبان آسوری از دوره پهلوی دوم به این سو رونق داشته‌است. در ایران آشوریان اقلیتی رسمی به‌شمار می‌روند و نمایندگانی نیز در مجلس دارند.
دین

آشوری‌ها نخستین قومی بودند که یکجا همه با هم مسیحی شدند. یکی از حواریون مسیح تمام آنان را در دریاچه ارومیه غسل تعمید داد. نسطوریت یا نستوری ریشه عمیقی در فرهنگ مردم آشوری دارد. با این حال عده ای نیز یعقوبی، کاتولیک کلدانی، مارونی و قلیلی نیز ارتدکس یونانی و پروتستان هستند. تسرت. محلّمیان نیز از آشوریان محسوب می‌شوند.
ایرانیان آشوری

مقاله‌های اصلی: ایرانیان آشوری و فهرست ایرانیان آشوری
جمعیت آشوریان ایران در میانهٔ قرن نوزدهم میلادی به ۱۳۸۰۰۰ نفر می‌رسید که عمدتاً در آذربایجان غربی ساکن بودند و به دو گروه عمدهٔ مذهبی نستوری و کاتولیک تقسیم می‌شوند. جمعیت آشوریان ایران در میانهٔ قرن بیستم میلادی به ۲۰٬۰۰۰ نفر کاهش پیدا کرد.
یادداشت

↑  آشوری‌ها، با نام‌های آسوری‌ها، کلدانی‌ها، آرامی‌ها و سُریانی‌ها نیز شناخته می‌شوند.
برای مطالعهٔ بیشتر

Gevargiz, Hannibal. Famous Assyrian Women.
Wigram, William Ainger (1929). The Assyrians and Their Neighbours. London: G. Bell & Sons.
Winkler, Dietmar W. (2019). "The Syriac Church Denominations: An Overview". The Syriac World. London: Routledge. ISBN 978-1-138-89901-8.
Wolk, Daniel P. (2008). "Assyrian Americans". Encyclopedia of Race, Ethnicity, and Society. Vol. 1. Los Angeles: SAGE Publications. ISBN 978-1-4129-2694-2.
Yacoub, Joseph (2016). Year of the Sword: The Assyrian Christian Genocide: A History. New York: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-063346-2.
Yana, George V. (2008). Ancient and Modern Assyrians: A Scientific Analysis. Philadelphia: Xlibris Corporation. ISBN 978-1-4653-1629-5.
جمعیت جهانی آشوریان
  بیش از ۵۰۰٬۰۰۰
  ۱۰۰٬۰۰۰ - ۵۰۰٬۰۰۰
  ۵۰٬۰۰۰ - ۱۰۰٬۰۰۰
  ۱۰٬۰۰۰ - ۵۰٬۰۰۰
  کمتر از ۱۰٬۰۰۰
عکسی قدیمی از آشوریان سنندج.
مگس اسپانیایی

| مگس اسپانیایی | مگس اسپانیایی |
| --- | --- |
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: بندپایان
رده:: حشره
راسته:: قاب‌بالان
تیره:: سوسک تاول
زیرخانواده:: Meloinae
تبار:: Lyttini
سرده:: Lytta
گونه:: L. vesicatoria
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Lytta vesicatoria (کارل لینه،  ۱۷۵۸): Lytta vesicatoria (کارل لینه،  ۱۷۵۸)
مگس اسپانیایی (نام علمی: Lytta vesicatoria) یک سوسک زمردی‌رنگ از تیرهٔ سوسک تاول (Meloidae) است. این حشره منبع ترپنوئید کانتاریدین است، یک عامل مخرب سمی که در قدیم به‌عنوان داروی مقوی باء کاربرد داشته‌است.
L. vesicatoria گاهی اوقات Cantharis vesicatoria نیز نامیده می‌شود. گرچه جنس Cantharis در یک خانواده غیر مرتبط، سوسک‌های نرم‌تن، است.
شرح و ریشه‌شناسی

مگس اسپانیایی یک حشره سبز-طلایی رنگین‌تاب، فلزمانند با بدن نرم و باریک است. این حشره حدود ۵ میلیمتر (۰٫۲۰ اینچ) عرض ۲۰ میلیمتر (۰٫۷۹ اینچ) طول دارد.
نام علمی این حشره از واژهٔ یونانی (λύττα (lytta به معنی تهاجم جنگی، جنون تهاجمی، مایندادس یا هاری و واژهٔ لاتین vesica به معنی تاول گرفته شده‌است.
محدوده و زیستگاه

مگس اسپانیایی عمدتاً گونهٔ جنوب اروپا است اگرچه گسترهٔ زیستگاه‌های آن به‌طور کامل به صورت «در سراسر جنوب اروپا و از شرق به آسیای مرکزی و سیبری» توصیف شده‌است، متناوباً در سراسر اروپا و بخش‌هایی از شمال و جنوب آسیا (به استثنای چین).
این حشرات در بزرگسالی در درجه اول روی برگ زبان گنجشک، یاس خوشه‌ای، پیچ امین‌الدوله و درخت بید سفید تغذیه می‌کنند در حالی که گاهی اوقات روی برگ‌های آلو، رز و نارون نیز دیده می‌شوند.
کاربرد در آشپزی

در مراکش و دیگر نقاط شمال آفریقا، مخلوط ادویه‌ای که به نام رأس الحانوت شناخته می‌شود، گاهی شامل ترکیبات جزئی از «سوسک‌های فلزی سبز» می‌شود که اشاره به کانتریدس (پودر کانتاریدین) گرفته‌شده از این نوع سوسک دارد، گرچه فروش این ادویه در بازار ادویه مراکش در دهه ۱۹۹۰ ممنوع شد. Dawamesk، نوعی پرورده در شمال آفریقا و حاوی حشیش، خمیر بادام، پسته، شکر، پرتقال یا پوست تمبر هندی، میخک و دیگر ادویه‌جات مختلف، گاهی اوقات شامل کانتاریدس نیز می‌شود.
کاربردهای دیگر

در چین باستان، این سوسک‌ها با مدفوع انسان، آرسنیک و اقونیطون برای ساخت اولین بمب ثبت‌شده در جهان مخلوط می‌شدند.


کانتاریدین، ماده فعال در مگس اسپانیایی در قرن های گذشته به عنوان یک داروی تحریک کننده میل جنسی استفاده می شده است زیرا باعث می شد تا افزایش جریان خون در بدن رخ دهد. بنابراین نام اسپانیش فلای که در محصولات میل جنسی استفاده می شود اشاره به تاریخچه کاربرد مگس اسپانیایی دارد.
جمع‌آوری کانتاریدس، سده نوزدهم.
۷ سپتامبر

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| <<  | سپتامبر | سپتامبر | سپتامبر | سپتامبر | سپتامبر |  >> |
| ش | ی | د | س | چ | پ | ج |
|  |  | ۱ | ۲ | ۳ | ۴ | ۵ |
| ۶ | ۷ | ۸ | ۹ | ۱۰ | ۱۱ | ۱۲ |
| ۱۳ | ۱۴ | ۱۵ | ۱۶ | ۱۷ | ۱۸ | ۱۹ |
| ۲۰ | ۲۱ | ۲۲ | ۲۳ | ۲۴ | ۲۵ | ۲۶ |
| ۲۷ | ۲۸ | ۲۹ | ۳۰ |  |  |  |
۲۰۲۵ میلادی: ۲۰۲۵ میلادی
۷ سپتامبر در تقویم گرگوری، دویست و پنجاهمین (در سال‌های کبیسه دویست و پنجاه و یکمین) روز سال است. ۱۱۵ روز تا پایان سال باقی است.
تولدها

۱۹۳۶ – برایان هارت، رانندهٔ مسابقات فرمول یک اهل بریتانیا (د. ۲۰۱۴)
۱۹۴۹ – گلوریا گینور، خواننده، ترانه‌سرا و هنرپیشه اهل آمریکا
۱۹۶۲ - صدیق برمک، کارگردان اهل افغانستان
رویدادها

۱۲۵۱ (پیش از میلاد) - خورشیدگرفتگی.
۷۰ - امپراتوری روم به فرماندهی تیتوس، شهر اورشلیم را پس از یک محاصره طولانی، متصرف شدند و پرستش‌گاه اورشلیم را ویران کردند.
۱۱۹۱ - وقوع نبرد آرسوف بین صلاح‌الدین و ریچارد یکم
۲۰۰۴ - ویکی‌انبار به وجود آمد.
2021 - دولت ال سالوادور بیتکوین را واحد پول کرد.
ژان-فرانسوا دی گالوپ، کونت دو لاپیروس

| ژان-فرانسوا دی گالوپ، کونت دو لاپیروس | ژان-فرانسوا دی گالوپ، کونت دو لاپیروس |
| --- | --- |
لاپیروس با حکم سنت لوئیس در ۱۷۷۸: لاپیروس با حکم سنت لوئیس در ۱۷۷۸
زاده: ۲۳ اوت ۱۷۴۱&#۱۶۰;(۱۷۴۱-۰۸-۲۳) نزدیک البی، فرانسه
درگذشته: ح. ۱۷۸۸ (۴۶−۴۷ سال) وانیکورو، جزایر سلیمان (تأیید نشده)
وفاداری: فرانسه
شاخه نظامی: نیروی دریایی فرانسه
سال‌های خدمت: ۱۷۵۶–۱۷۸۸
درجه: دریادار Chef d'escadre برابر معاصر دریابان یا Counter Admiral 
فرماندهی:  Amazone  Astrée  Boussole 
جنگ‌ها و عملیات‌ها:  جنگ هفت‌ساله  Battle of Quiberon Bay  جنگ انقلاب آمریکا  Naval battle of Louisbourg  Expedition to Hudson Bay  Expedition of Lapérouse 
نشان‌ها: Chevalier de Saint-Louis
ژان-فرانسوا دی گالوپ، کونت دو لاپیروس (Jean François de Galaup, comte de Lapérouse) (زادهٔ اوت ۱۷۴۱ – درگذشتهٔ ۱۷۸۸؟)، که اغلب صرفاً به لاپیروس (Lapérouse) شناخته می‌شد، یک افسر نیروی دریایی و اکتشافگر فرانسوی بود. او که در عمر ۱۵ سالگی وارد نیروی دریایی شده بود، در نیروی دریایی یک حرفه موفق داشت و در ۱۷۸۵ میلادی مسئولیت رهبری یک سفر اکتشافی در اطراف دنیا به وی داده شد. کشتی‌های وی قبل از اینکه به ‌آبسنگ‌های وانیکورو در جزایر سلیمان تصادم نموده و تخریب گردند، در شیلی، هاوایی، آلاسکا، کالیفرنیا، ماکائو، ژاپن، روسیه و استرالیا توقف نمود.
اوایل حرفه

ژان-فرانسوا دی گالوپ در نزدیکی البی، فرانسه زادهٔ شد. خانواده وی در ۱۵۵۸ میلادی لقب اشرافی به‌دست آورده بود.
لاپیروس در یک کالج یسوعی آموزش دید و در ۱۹ نوامبر ۱۷۵۶ به محافظین نیروی دریایی (Garde-Marine) در بِرست ملحق شد. در ۱۷۵۷ میلادی او در کیلیبری (Célèbre) توظیف گردیده و در یک سفر تأمینات نظامی به قلعه لویزبورگ در فرانسه جدید شرکت کرد. لاپیروس در سفر تأمینات نظامی دوم نیز در ۱۷۵۸ میلادی سهم داشت، اما چون سال‌های آغازین جنگ هفت ساله بود و قلعه در محاصره قرار داشت، این سفر تأمیناتی مجبور گردید تا یک مسیر پر پیچ و خم را در اطراف نیوفاندلند دور بزند تا از گزمه‌های بریتانیایی اجتناب نمایند.
لاپیروس در ۱۷۵۹ میلادی، هنگامی که در کشتی فارمیدیبل در حال خدمت بود، در جریان جنگ خلیج کویبیرون زخم برداشت. او دستگیر گردیده و برای مدت کوتاهی زندانی شد تا اینکه به‌طور مشروط از قید آزاد گردیده و دوباره به فرانسه فرستاده شد؛ او در دسامبر ۱۷۶۰ به‌طور رسمی طی فرایند مبادله زندانیان آزاد شد. در ۱۷۶۲ میلادی، او همچنین در یک تلاش از سوی فرانسه برای در دست گرفتن کنترل نیوفاندلند سهم داشت، اما با رسیدن نیروهای بریتانیایی برای دور کردن آنها، او از محل رویداد با کشتی فرار کرد.
هنگام آغاز جنگ انگلیس و فرانسه در ۱۷۷۸ میلادی، فرماندهی کشتی بادبانی جنگی مجهز به ۳۲ توپ، آمازون، به لاپیروس داده شد. او در ۷ اکتبر ۱۷۷۹ یک کشتی اچ‌ام‌اس آریل مجهز با ۲۰ توپ را دستگیر کرد. لاپیروس در ۴ آوریل ۱۷۸۰ به درجه نظامی ناخدای یکم ترفیع داده شده و بخشی از سفر اکتشافی ویژه (Expédition particulière) تحت رهبری دریاسالار تیرنای بود که در ۲ می ۱۷۸۰ بِرست را ترک کرد. از اکتبر تا نوامبر ۱۷۸۰، آمازون از رود آیلند به‌سوی لوریان حرکت نموده و از آنجا به دریای کارائیب رفت.
پس از آن، فرماندهی کشتی آستری به لاپیروس داده شد. در تابستان ۱۷۸۱ میلادی، فرماندهی کشتی جنگی مجهز به ۵۰ توپ، ساگیتایر به او پیشنهاد گردید، اما چون خدمه‌های آن به بیماری اسکوربوت مبتلا بودند، لاپیروس اجازه خواست تا به فرماندهی کشتی آستری ادامه دهد، از این‌رو به او وظیفه سپرده شد تا رهبری یک ناوگروه جنگی که جزو کشتی هرمونی تحت فرماندهی لاتوش-تریویل نیز بود، را رهبری نماید.
لاپیروس در دسامبر ۱۷۸۱ از یک کانوی که به سمت هند غربی در حرکت بود محافظت کرد، در فوریه ۱۷۸۲ در حمله بر سنت کیتس شرکت نموده و در نبرد سنتیز بر علیه ناوسپاه بریتانیای به رهبری دریا سالار رودنی جنگید، اما شکست خورد. در اوت ۱۷۸۲، او زمانی نامی برای خود کسب کرد که دو قلعه انگلیسی (قلعه شاهزاده ویلز و قلعه یورک) در سواحل خلیج هادسون را به تصرف خود درآورد، اما به نجات‌یافتگان، از جمله ساموئل هیرنی از قلعه شاهزاده ویلز، اجازه داد تا به انگلستان برگردند و در مقابل از آنها تعهد گرفت تا زندانیان فرانسوی که در انگلستان هستند را رها نمایند. سال بعدی، خانواده وی در نهایت به ازدواج او با لویسی-ایلینور بروندو، دختر جوان از قوم کریاویو که اصالت فروتن داشت و هشت سال قبل در الی دی فرانس (موریس امروزی) با وی آشنا شده بود، رضایت دادند.
سفر اکتشافی علمی در اطراف دنیا > اهداف

در ۱۷۸۵ میلادی، لوئی شانزدهم و وزیر دولت در امور نیروی دریایی، مارکوئیس دی کاستیرز، به لاپیروس وظیفه دادند تا یک سفر اکتشافی در اطراف دنیا را رهبری نماید. در آن زمان بیشتر کشورها سفرهای اکتشافی علمی را آغاز کرده بودند.
لوئی شانزدهم و دربار وی با پیشنهادی از جانب تاجر و ماجراجوی متولد-هلند، ویلیام بولتس برانگیخته شدند، بولتس کسی بود که قبلاً توانسته بود به‌طور موفقیت‌آمیزی توجه برادر زن لوئی، یوزف دوم-امپراتور مقدس روم (برادر ملکه ماری آنتوانت) را به این چنین سفر جلب نماید. دربار فرانسه اندیشه این سفر را پذیرفتند (اما نه پیشنهاد کننده آن، بولتس) که در نهایت منتهی به اعزام لاپیروس به سفر اکتشافی شد. چارلز پیری کلاریت دی فلیوریو، رئیس بندرها و انبارهای سلاح، در یادداشت مرتبط با سفر اکتشافی که به لوئی شانزدهم ارایه نمود، اظهار داشت: «منفعتی که از این سفر اکتشافی به‌دست می‌آید … من را وادار کرد تا نظریات که آقای بولتس در رابطه با این طرح بیان نمود را بپذیرم». اما فلیوریو به شاه روشن نمود که: «با این حال، من طرح این سفر اکتشافی را آن‌گونه که آقای بولتس بیان داشت، پیشنهاد نمی‌کنم».
اهداف این سفر اکتشافی شامل کامل ساختن اکتشاف‌های اقیانوس آرام که قبلاً توسط جیمز کوک (کسی که لاپیروس وی را بسیار می‌ستود) انجام شده بود، تصحیح و تکمیل نقشه‌های این منطقه، ایجاد روابط تجاری، بازکردن مسیرهای دریایی جدید و غنی‌سازی علوم و کلکسیون‌های علمی فرانسه بود. کشتی‌های وی شامل لااسترولیب (تحت فرماندهی فلیوریوت دی لنگلی) و لا بوسول بوده و هر کدام ۵۰۰ تُن وزن داشتند. آنها کشتی انباری بودند که به کشتی‌های جنگی سریع تغییر داده شده بودند. اهداف آنها شامل اهداف جغرافیایی، علمی، قوم‌شناختی، اقتصادی (جستجوی فرصت‌های برای شکار نهنگ یا تجارت خز) و سیاسی (در نهایت تأسیس پایگاه‌ها یا شرکت‌های استعماری بزرگ همراه با متحد اسپانیایی آنها در فیلیپین) بود. آنها تصمیم داشتند تا هم سمت شمال و هم سمت جنوب اقیانوس آرام، شامل سواحل شرق دور و استرالیا، را اکتشاف نموده و گزارش‌های خود را از طریق پایگاه‌های دوردست اروپایی موجود در اقیانوس آرام، به کشورشان بفرستند.
سفر اکتشافی علمی در اطراف دنیا > آمادگی‌ها

آمادگی‌ها به‌زودی در مارس ۱۷۸۵ آغاز گردید، لاپیروس پیشنهاد نمود که پاول مونیرون، کسی که به عنوان مهندس ارشد سفر اکتشافی انتخاب گردیده بود، به لندن رفته و داروی ضد-اسکوربوت که کوک توصیه نموده بود، اقلام بازرگانی که کوک برای مبادله با مردم بومی استفاده کرده بود و همچنین ابزار علمی که ساخت انگلستان هستند را از آنجا خریداری نماید.
معروف‌ترین شخصیت در ماموریت‌های کوک، ژوزف بنکس، در جامعه سلطنتی مداخله نمود تا دو قطب‌نمای خمیده که متعلق به کوک بود را به مونیرون تهیه نماید. مونیرون که فهرست فراهم شده توسط چارلز پیری کلاریت دی فلیوریو را در دست داشت، ابزار علمی زیادی نیز از بزرگترین شرکت‌های انگلیسی، به‌ویژه، رمسدن خریداری کرد. او حتی از هدایات فلیوریو فراتر رفته و دو سکستانت (جایاب) مدل جدید خریداری نمود.