stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
انتخابات قانون‌گذاری قزاقستان (۲۰۲۱)
نتایج

نور اوتان حزب حاکم، علی‌رغم از دست دادن ۸ کرسی و ۱۱ و یک دهم درصد کاهش در کل آرا، اکثریت را حفظ کرد و ۷۶کرسی مجلس را به د ست آورد. دو حزب کوچک، حزب دموکرات آک ژول و حزب خلق قزاقستان، حضور خود را در مازیلی‌ها حفظ کردند و درصد بیشتری از آرا و همچنین کرسی‌های نور اوتان را تصاحب کردند، نور اوتان معمولاً به کمتر از هفت درصد آرا برای ورود به پارلمان نیاز دارد. ارموخامت ارتیسبایف مقام قزاقستانی و دستیار سابق نظربایف در مصاحبه ای پیش‌بینی کرد که احزاب کوچک به دلیل علاقه مقامات قزاقستان به حفظ مخالفت در پارلمان، کرسی‌های خود را به دست آورند. در پاسخ به عملکرد نور اوتان، مارات شیبوتوف، دانشمند علوم سیاسی براین عقیده است که ابتکار عمل مخالفان برای تحریم انتخابات و خراب کردن آرای تقلبی توسط سایر احزاب باعث می‌شود حزب نور اوتان حمایت جذب کند. به گفته گازیز ابیشف، دانشمند علوم سیاسی، این انتخابات به حزب آک ژول آرای کافی داد تا به عنوان اصلی‌ترین اپوزیسیون اصلی مجلس شناخته شود، این حزب می‌تواند کابینه وزیران را دو بار در هر چلسه گفتگو برای یک ساعت دعوت کند.
افتتاحیه هفتمین دور مجلس

توکایف در ۱۵ ژانویه ۲۰۲۱ اولین دیدار رسمی خود را با نمایندگان مجلس انجام داد
جلسه مجلس جدید با شرکت ۹۹ تن از نمایندگان در ۱۵ ژانویه ۲۰۲۱ تشکیل شد. پس از کناره‌گیری مجلس قدیم در دهم ژانویه مطابق قانون اساسی توکایف عسکر مامین را به پست نخست‌وزیری منصوب کرد. نامزدی مامین توسط ۷۸ نماینده مجلس به غیر از حزب خلق قزاقستان (QHP) و نماینده حزب دموکرات آک ژول که از دادن رای خود به نخست‌وزیری اجتناب کردند، تأیید شد. آیکین کونگیروف رئیس QHP از دولت مامین به دلیل رویکرد دولت وی به بیماری همه گیر COVID-19 و مشکلات اقتصادی کشور انتقاد کرد. این درحالی بود که ایرینا اسمیرنووا، نماینده مجلس، در ۱۳ ژانویه، نامزدی ریاست خود را برای کنگره حزب QHP پیشنهاد کرد.
نورلان نیگماتولین به اتفاق رئیس مجلس به همراه دو معاون جدید که انتخاب شدند به عنوان رئیس مجلس مجدداً انتخاب شدند.
افتتاحیه هفتمین دور مجلس > واکنش‌های بین‌المللی

روسیه - ویاچسلاو ولودین رئیس دومای دولتی روسیه به نورلان نیگماتولین رئیس مجلس تبریک گفت و اظهار داشت: «براساس ارزیابی نمایندگان دومای دولتی که در انتخابات ناظر بودند، رأی‌گیری علنی و رقابتی بود.»
کپلک جگر گوسفند

| کپلک جگر گوسفند | کپلک جگر گوسفند |
| --- | --- |
کپلک بالغ جگر: کپلک بالغ جگر
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
زیررده:: دوکامیان
راسته:: خاردهانان
تیره:: Fasciolidae
سرده:: Fasciola
گونه:: F. hepatica
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Fasciola hepatica Linnaeus, 1758: Fasciola hepatica Linnaeus, 1758
کپلک جگر گوسفند یا فاسیولا هپاتیکا انگلی به‌شکل کرم پهن می‌باشد که کبد پستانداران مختلف از جمله انسان را آلوده می‌نماید. این انگل در تمام جهان پراکنده است و باعث به بار آمدن خسارات اقتصادی در گاو و گوسفند می‌شود.
این انگل معمولاً در بافت کبدی و مجاری صفراوی انسان، گاو و گوسفند و سایر حیوانات اهلی یافت می‌شود. در انسان و اسب که از میزبانان غیرمعمول انگل به‌ شمار می‌روند می‌توان در شش و سایر اندام‌های غیرمعمول نیز آن‌ها را مشاهده نمود.
مورفولوژی فاسیولا هپاتیکا

این کرم پهن، برگی‌شکل، گوشتی و به ابعاد ۲ الی ۳ سانتی‌متر طول و ۰/۸ تا ۱/۳ سانتی‌متر عرض است. سر کرم باریک و مخروطی شکل و قسمت قدامی پهن و عریض است. در شکمی پهن است. دو بادکش دهانی و بطنی یا حفره حقه‌ای acetabulum دارد و درقسمت قدامی دارای مخروط راسی Cephalic cone است. بادکش شکمی سطحی است. کرم به رنگ خاکستری- قهوه‌ای است. در یک سوم طول کرم روزنه ورودی کانال لورر در فصل تخمگذاری ظاهر می‌شود. کوتیکول ، دارای فلس ‌های محکم، زبر و ضخیم است و در حفاظت کرم نقش دارد.
دستگاه گوارش انگل

دهان در بادکش شکمی قرار دارد و اتاق دهانی قیفی است. اندازهٔ بادکش دهانی ۱ و شکمی که نزدیک به آن است ۱٫۶ میلی‌متر است حلق، کوتاه، گرد و عضلانی است و مری کوتاه و باریک. روده دوشاخه و روده کور با تعداد زیاد سکوم یا دیورتیکول که در سمت خارجی بسیار منشعب هستند دیده می‌شود. تغذیه از خون و مواد داخل مجاری صفراوی (تا ۸/۱ میلی‌لیتر خون در روز) با مکش انجام می‌گیرد. دفع مواد زائد هم از طریق دهان است.
دستگاه تنفسی، عصبی و ترشحی

تنفس کرم بی‌هوازی از مسیر گلیکولیز است و سیستم ترشحی شامل سلول‌های شعله‌ای، توبول‌های ترشحی، کانال‌های ترشحی پشتی و شکمی و کانال ترشحی اصلی و منفذ ترشحی می‌باشد. دستگاه عصبی شامل مرکزی (عقده‌های مغزی گردآمده به وسیلهٔ حلقه عصبی اطراف مری)، دستگاه محیطی (سه طناب طولی پشتی، شکمی و طرفی) و اندام‌های حسی بیشتر دور بادکش‌ها است.
چرخه زندگی

کپلک جگر برای تکمیل چرخه زندگی خود به یک میزبان واسط نیاز دارد تا به صورت غیرجنسی در بدن آن تکثیر یابد. این میزبان واسط گونه‌های مختلف حلزون آب شیرین می‌باشد. گونه‌های مختلف حلزون متعلق به خانواده حلزون‌های برکه‌ای lymnaeidae به عنوان میزبانان واسط طبیعی و آزمایشگاهی این انگل مطرح می‌باشند. در محل‌های تجمع آب در مراتع سرکرهای کوچک از بدن حلزون خارج شده و خود را شناکنان به گیاهان که در اطراف آب روییده‌اند می‌رسانند و با تشکیل کیست به مرحله متاسرکر وارد می‌شوند. در این مرحله با خورده شدن علف توسط نشخوارکنندگان یا مصرف سبزی خام توسط انسان متاسرکر وارد بدن می‌شود.
برخورد با pH پایین معده نوزاد نابالغ را تحریک می‌کند تا روند خروج از کیست را آغاز نماید. در دوازدهه انگل از کیست متاسرکر خارج شده و شروع به سوراخ کردن مخاط روده می‌نماید تا به حفره صفاقی برسد. در این مرحله نوزاد انگل که تازه از کیست خارج شده‌است تغذیه نمی‌کند ولی زمانیکه پس از چند روز خود را به بافت پارانشیم کبدی برساند، تغذیه خود را آغاز خواهد کرد. با رسیدن نوزاد نابالغ به بافت کبد مرحله بیماریزایی عفونت آغاز شده و کمخونی و سایر علایم بیماری در حیوانات مبتلا مشاهده می‌گردد. انگل تا شش هفته در بافت کبد به مهاجرت می‌پردازد تا نهایتاً به مجاری صفراوی راه پیدا کند تا در آنجا بالغ شده و تخم تولید نماید. هر کرم کبد در هر روز تا ۲۵۰۰۰ عدد تخم نیز می‌گذارد و یک گوسفند حتی در صورت آلودگی خفیف به انگل تا ۵۰۰۰۰۰ تخم در روز در مرتع رها می‌کند.
ایجاد بیماری

در کشور انگلستان، در بین ماه‌های مارس و دسامبر، کپلک جگر علت شایع ایجاد بیماری در نشخوارکنندگان می‌باشد. آلودگی گاو و گوسفند با بلعیدن مرحله عفونت زای انگل در مراتع مرطوب و پایین‌تر از سطح دریا، آلوده می‌شوند. علایم ناشی از آلودگی به کرم کبدی شامل کمخونی، کاهش وزن و ادم تحت فکی و گاهی اسهال می‌باشد. تشخیص آلودگی کبد به این انگل با مشاهده تخم‌های زرد مایل به قهوه‌ای انگل در مدفوع امکانپذیر می‌باشد.
یکی از پیامدهای آلودگی به این انگل، تخریب بافت کبد به‌علت مهاجرتهای نوزاد انگل در بافت کبد و کاهش اکسیژن در این محل‌ها می‌باشد که در نتیجه اسپورهای باکتری کلستریدیوم نوای Clostridium novyi فعال شده و متعاقباً بیماری سیاه توسط کلستریدیوم نوای نوع Bو یا آنمی همولیتیک با واسطه ایمنی توسط کلستریدیوم نوای نوع D ایجاد می‌گردد.
بیماریزایی

بیماریزایی می‌تواند حاد یا مزمن باشد. فاسیولیازیس حاد یا فساد کبد (Liver rot) در طول مهاجرت پیش از بلوغ در پارانشیم کبد اتفاق می‌افتد که به‌مدت ۸ هفته انجام می‌شود. شدیدترین و وخیم‌ترین تغییرات در فاسیولیازیس حاد در کبد دیده می‌شود. کبد متورم می‌شود و گاهی این حالت بحدی است که کپسول کبد پاره می‌شود. مواد دفعی کرم بسیار مهم هستند و تولید کم خونی، اسهال و ائوزینوفیلی می‌کند. فاسیولیازیس مزمن پس از ۱۲ هفته اتفاق می‌افتد، زمانی که فلوک‌ها به مجاری صفراوی می‌رسند و از لحاظ جنسی بالغ می‌گردند. ضایعاتی که در کبد ایجاد می‌گردد در اثر حرکت کرم بالغ در پارانشیم بافت کبد است که باعث آتروفی و فیبروزه شدن آن‌ها می‌شوند. در آلودگی شدید (تا ۲۰۰ کرم در یک کبد) عارضه Liver- rot یا پوسیدگی کبد در طول مهاجرت و پیش از بلوغ در پارانشیم کبد در مدت ۸ هفته ایجاد می‌شود. علایم اصلی در انسان در فاسیولیازیس مزمن پس از حدود ۱۲ هفته، دردهای شکمی که بیشتر در قسمت راست و بالای شکم است، کبد دردناک، اسهال، استفراغ، سردرد، تب‌های نامنظم، افزایش ائوزینوفیل‌های خون، کم‌خونی و تعریق زیاد که به بزرگی کبد و نهایتاً یرقان انسدادی (تورم مجاری صفراوی یا انسداد مکانیکی) منجر می‌شود. ندرتاً ممکن است وارد نسوج غیرمعمول مثل پانکراس، ریه، مغز، نخاع و… شده و عوارض مربوط به آن عضو را نشان دهند. نشانه‌های فاز حاد بیماری، تب بالای ۴۰، لکوسیتوز، ائوزینوفیلی بالای ۶۰٪، ESR بالا، علائم آلرژی است و نشانه‌های فاز مزمن، کبد بزرگ و دردناک، یرقان انسدادی، به دلیل التهاب و انسداد مجاری صفراوی، گاهی گرانولوما هم بدیل حضور اکتوپیک انگل اتفاق می‌افتد. کلفتی مجرا ناشی از واکنش‌های فیبروتیک است و آنمی نورموسیتیک هم دیده می‌شود
تشخیص آزمایشگاهی

بهترین راه تشخیص آزمایشگاهی دیدن تخم انگل در مدفوع افراد مشکوک به بیماری است که حداقل سه روز از خوردن مواد گوشتی خودداری کرده باشند. همچنین دیدن تخم انگل در مایع حاصل از توباژ دوازدهه.
درمان

داروی ضد کرم تری کلابندازول علیه این انگل مؤثر است و از پلیمریزه شدن توبولین Tubulinبرای تشکیل میکروتوبول‌ها Microtubuls که از اجزای اسکلت بدن انگل می‌باشد، جلوگیری می‌کند. دی هیدروامتین عضلانی نیز مؤثر است.
شیوع فاسیولا هپاتیکا: کشورهای قرمز رنگ آن‌هایی هستند که شیوع بالایی دارند، کشورهای نارنجی دارای شیوع کم و متوسط ​​هستند.
حصار (هند)

مکان
| حصار हिसार ਹਿਸਾਰحصارِ فیروزه | حصار हिसार ਹਿਸਾਰحصارِ فیروزه |
| --- | --- |
شهر: شهر
از بالا در جهت عقربه‌های ساعت: مجتمع اداری ناحیه، کلیسای سنت توماس، قلعه فیروز شاه، معبد شیلا ماتا و رصدخانه در مرکز دانش او پی جیندال.: از بالا در جهت عقربه‌های ساعت: مجتمع اداری ناحیه، کلیسای سنت توماس، قلعه فیروز شاه، معبد شیلا ماتا و رصدخانه در مرکز دانش او پی جیندال.
نام مستعار: The city of Steel: نام مستعار: The city of Steel
ایالت: هریانا
District: Hisar
شهرستان: Hisar
Urban Agglomeration: Hisar
Division: Hisar
First settled: ۱۳۵۴
ثبت‌شده: ۱۸۳۲
بنیان‌گذار: Firoz Shah Tughlaq
همنام: Firoz Shah Tughlaq
Taluka: Hisar Sadar
حکومت: حکومت
 • نهاد: Municipal Corporation, Hisar
 • نماینده مجلس: Dushyant Chautala
ارتفاع: ۲۱۵ متر (۷۰۵ فوت)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۳۰۱۲۴۹
 • رتبه: ۱۴۱
 • تراکم: ۴۳۸/کیلومتر مربع (۱۱۳۰/مایل مربع)
زبان‌ها: زبان‌ها
 • رسمی: زبان هندی، زبان پنجابی
 • Regional: زبان هریانوی، Bagri
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۳۰ (IST)
PIN: 125 xxx
UNLOCODE: IN HSS
کد تلفن: 91-1662 xxx xxx
پلاک خودرو: HR-20 xxxx (وسیله نقلیه تجاری) HR-39 xxxx (وسیله نقلیه تجاری)
نزدیک‌ترین شهر: دهلی نو، چندی‌گر
نسبت جنسی انسانی: ۸۴۴ نر/ماده (جنس)
Literacy: ۸۱٫۰۴٪
لوک‌سابا constituency: Hisar
Vidhan Sabha constituency: Hisar City
برنامه‌ریزی شهری agency: HUDA
نماینده شهر: Municipal Corporation, Hisar
Climate: Cw (سامانه طبقه‌بندی اقلیمی کوپن)
بارندگی: ۴۹۰٫۶ میلیمتر (۱۹٫۳۱ اینچ)
Avg. summer temperature: ۳۲٫۵ درجه سلسیوس (۹۰٫۵ درجه فارنهایت)
Avg. winter temperature: ۱۷٫۶ درجه سلسیوس (۶۳٫۷ درجه فارنهایت)
وبگاه: www.hisar.nic.in
شهر حصار (به انگلیسی: Hisar) با جمعیت ۳۰۱٬۲۴۹ نفر (در سال ۲۰۱۱) در ایالت هریانا در کشور هند واقع شده است.
حصار مرکز اداری بخش حصار در ایالت هریانا در شمال‌غربی هند است. این شهر در فاصله ۱۶۴ کیلومتر (۱۰۲ مایل) به سمت غرب دهلی نو، پایتخت هند، واقع شده است و تعیین شده است تا به‌عنوان یک مرکز جایگزین رشد برای دهلی توسعه یابد.
این شهر تحت حاکمیت قدرت‌های بزرگی از جمله امپراتوری مائوریا در قرن سوم پیش از میلاد، تغلق‌شاهیان در قرن چهاردهم، امپراتوری گورکانی در قرن شانزدهم، و امپراتوری بریتانیا در قرن نوزدهم بوده است. پس از استقلال هند، این شهر به ایالت پنجاب پیوست. با تقسیم پنجاب در سال ۱۹۶۶، حصار بخشی از هریانا شد.
نام کنونی این شهر در سال ۱۳۵۴ میلادی توسط فیروزشاه تغلق، فرمانروای سلطان‌نشین دهلی از سال ۱۳۵۱ تا ۱۳۸۸، به عنوان «حصار فیروزه» انتخاب شد. رود گهگر هکره و رودخانه دری‌شَدوَتی زمانی از این شهر عبور می‌کردند، اما اکنون مسیر خود را تغییر داده‌اند. حصار دارای اقلیم قاره‌ای است و تابستان‌های بسیار گرم و زمستان‌های نسبتاً خنک دارد. زبان‌های رایج این منطقه شامل زبان هندی، زبان هریانوی، و زبان باگری است.
تاریخ > تاریخ اولیه

کاوش‌های باستان‌شناسی در مکان‌های نزدیک به رخیشاپور (۷۰۰۰ پیش از میلاد)، سیسوال (۴۰۰۰ پیش از میلاد)، و لوهاری راگو حضور انسان در دوره پیشا-هراپان را نشان می‌دهد. بعدها، آریایی‌ها در اطراف رود دری‌شدوَتی سکونت گزیدند. نوشته‌های جینی در اوترادهیایانا سوترا (۵۹۹/۵۴۰–۵۲۷/۴۶۸ پیش از میلاد) به شهری به نام ایسوکارا در کشور پادشاهی کورو (حدود ۱۲۰۰ – حدود ۹۰۰ پیش از میلاد) اشاره کرده است که باور بر این است که نام قبلی حصار باشد. پادشاهی حصار که پایتخت آن اگروها بود، احتمالاً به چاندراگوپتا مائوریا (حکومت: ۳۲۱–۲۹۷ پیش از میلاد) در جنگ سلوکیان و مائوریا علیه سلسله سلوکی کمک کرد. این پادشاهی سپس به امپراتوری مائوریا ملحق شد، همان‌طور که کشف ستون‌های آشوک در اطراف شهر نشان می‌دهد. این شهر بعداً تحت کنترل شاهنشاهی کوشانی (۱۲۷–۳۷۵ میلادی) و امپراتوری گوپتا (۲۵۰–۵۵۰ میلادی) قرار گرفت. این منطقه در جریان لشکرکشی‌های سلطان محمود غزنوی غارت شد. در قرن دوازدهم، پادشاه چوهان، پریتویراج چوهان، هانسی را که اکنون در منطقه حصار قرار دارد، پایتخت خود کرد و قلعه‌ای ساخت. این منطقه تا زمانی که پریتویراج چوهان در جنگ دوم تاراین توسط غوریان به رهبری معزالدین محمد غوری شکست خورد، برای امپراتوری چوهان یک منطقه راهبردی باقی ماند.
تاریخ > دوره تُغلُق

حصار در سال ۱۳۵۴ میلادی با نام «حصار فیروزه» توسط فیروزشاه تغلق که از سال ۱۳۵۱ تا ۱۳۸۸ بر سلطان‌نشین دهلی حکومت می‌کرد، تأسیس شد. او یک قلعه محصور با چهار دروازه ساخت: دروازه دهلی و دروازه موری در شرق، دروازه نگوری در جنوب، و دروازه طلاقی در غرب. ساخت قلعه در سال ۱۳۵۴ میلادی آغاز شد و در سال ۱۳۵۶ میلادی به پایان رسید. در وسط قلعه، کاخ فیروزشاه قرار داشت. این مجموعه علاوه بر چندین آپارتمان زیرزمینی، شامل ساختمان‌هایی مانند باره‌دری، مسجد لات کی، دیوان، و شاهی دروازه بود. نزدیک کاخ، قصر گوجری که توسط امپراتور برای همسرش به نام گوجری ساخته شده بود، قرار داشت. این شهر به نام حصار فیروزه شناخته شد که نامی فارسی است. تیمور در سال ۱۳۹۸ میلادی به شهر حمله کرد و سربازان او قلعه را به آتش کشیدند.
این شهر بعدها تحت حاکمیت سلسله سید و لودی قرار گرفت تا اینکه بابر، ابراهیم لودی را در نبرد نخست پانی‌پت شکست داد.
تاریخ > دوران گورکانی

زمانی که بابر در سال‌های ۱۵۲۴–۱۵۲۶ به هند حمله کرد، حصار بخشی از امپراتوری ابراهیم لودی بود. در نبرد نخست پانی‌پت در سال ۱۵۲۶، بابر (بَبر) شاهزاده نصیرالدین همایون را فرستاد که موفق شد ارتش ابراهیم لودی را شکست دهد. بابر شهر حصار را به عنوان پاداش برای موفقیت در اولین لشکرکشی نظامی‌اش به نصیرالدین همایون واگذار کرد. در سال ۱۵۴۰، حصار تحت کنترل شیرشاه سوری درآمد، زمانی که او همایون را شکست داد. اما همایون در سال ۱۵۵۵ آن را بازپس گرفت و به اکبر کبیر واگذار کرد. در دوران حکومت اکبر کبیر (۱۵۵۶–۱۶۰۵)، حصار بار دیگر به مکانی با اهمیت قابل توجه تبدیل شد. این شهر تا سال ۱۷۶۰ تحت سلطه امپراتوری گورکانی باقی ماند.
تاریخ > دوران بریتانیایی‌ها

حصار در سال ۱۷۹۸ توسط جورج توماس، ماجراجوی ایرلندی، اشغال شد. این وضعیت تا سال ۱۸۰۱ ادامه یافت، زمانی که توماس توسط اتحادیه امپراتوری سیک-امپراتوری مراتا-امپراتوری استعماری فرانسه بیرون رانده شد. این منطقه در سال ۱۸۰۳ تحت سلطه کمپانی هند شرقی بریتانیا درآمد و تا زمان شورش‌های ۱۸۵۷ در هند بخشی از آن باقی ماند، زمانی که محمد عظیم و رائو تولا رام برای مدت کوتاهی آن را تصرف کردند. کمپانی نیروهایی تحت فرماندهی ژنرال ون کورتلند فرستاد که عظیم و تولا رام را در ۱۶ نوامبر ۱۸۵۷ شکست دادند.
بین سال‌های ۱۸۰۳ و ۱۸۷۹، بریتانیا حصار و هانسی را بخشی از دیوار بزرگ گمرک هند به طول ۴٬۰۰۰ کیلومتر قرار داد که برای وضع عوارض گمرکی بر نمک و شکر ساخته شده بود. حصار در سال ۱۸۶۷ به شهرداری تبدیل شد.
به دلیل شرکت در شورش‌های ۱۸۵۷ در هند، چهاردارها و لمبردارهای روستاهای شورشی زمین و اموال خود را از دست دادند. این شامل ۳۶۸ نفر از بخش حصار و بخش گورگائون بود که یا اعدام شدند یا به حبس ابد محکوم شدند. این شهر از زمان شورش ۱۸۵۷ تا زمان استقلال، یکی از مراکز اصلی جنبش استقلال‌طلبی هند بود. بسیاری از رهبران ملی در جریان این جنبش از شهر بازدید کردند، از جمله لالا لاجپات رای در ۱۸۸۶، سبهاش چندر بوس در ۱۹۳۸، و جواهر لعل نهرو در ۱۹۴۶.
تاریخ > پس از استقلال

پس از استقلال، این شهر بخشی از پنجاب شرقی شد و سپس در سال ۱۹۶۶ به هریانا ملحق شد.
جغرافیا

حصار در ۲۹°۰۵′شمالی ۷۵°۲۶′شرقی﻿ / ﻿۲۹٫۰۹°شمالی ۷۵٫۴۳°شرقی﻿ / 29.09; 75.43 در غرب هریانا واقع شده است. این شهر دارای ارتفاع متوسط ۲۱۵ متر (۷۰۵ فوت) از سطح دریای آزاد است. این منطقه بخشی از دشت آبرفت گاگر-جمنا است و بخش‌های جنوبی و غربی آن به تدریج به بیابان تبدیل می‌شوند. رودخانه‌های گاگر و دریشدوتی زمانی از این شهر می‌گذشتند. بر اساس نقشه زمین‌ساخت، این منطقه بر روی خط الراس دهلی-لاهور قرار دارد که توسط گسل‌ها محدود شده است و هیچ زمین لرزه قابل توجهی در گذشته در این منطقه رخ نداده است. تنها یک مورد قحطی در این شهر در سال‌های ۱۸۳۷–۱۸۳۸ ثبت شده است.
آب و هوا

حصار دارای اقلیم نیمه‌خشک با تابستان‌های بسیار گرم و زمستان‌های معتدل است. ویژگی‌های اصلی آب و هوای حصار خشکی، دمای بسیار بالا و بارندگی کم است. حداکثر دمای روزانه در طول تابستان بین ۴۰ و ۴۶ درجه سلسیوس (۱۰۴ و ۱۱۵ درجه فارنهایت) متغیر است. در طول زمستان، بین ۱٫۵ درجه سانتیگراد و ۴ درجه سانتیگراد است. حداکثر دمای ثبت شده ۵۰٫۳ درجه سلسیوس (۱۲۲٫۵ درجه فارنهایت) در ماه مه ۲۰۲۴ است، در حالی که حداقل دمای ثبت شده −۳٫۹ درجه سلسیوس (۲۵٫۰ درجه فارنهایت) در ژانویه ۱۹۲۹ است. میانگین حداکثر و حداقل دمای سالانه به ترتیب ۳۲٫۳ درجه سلسیوس (۹۰٫۱ درجه فارنهایت) و ۱۵٫۴ درجه سلسیوس (۵۹٫۷ درجه فارنهایت) است. رطوبت نسبی از ۵ تا ۱۰۰٪ متغیر است.
حصار در حاشیه بیرونی منطقه باد موسمی واقع شده است. میانگین بارندگی سالانه حدود ۴۲۹ میلیمتر (۱۶٫۹ اینچ) است که بیشتر آن در ماه‌های ژوئیه و اوت رخ می‌دهد. بالاترین میزان بارندگی سالانه ۷۹۳٫۶ میلیمتر (۳۱٫۲۴ اینچ) در سال ۱۹۷۶ و کمترین میزان آن ۱۴۵٫۲ میلیمتر (۵٫۷۲ اینچ) در سال ۲۰۰۰ ثبت شده است. شبنم در ماه‌های دسامبر و ژانویه مشاهده می‌شود. بادهای گرم که در محلی به نام «لو» شناخته می‌شوند، از ماه مه تا ژوئیه قوی و مکرر هستند. گاهی، طوفان‌های گرد و غبار در طول تابستان و طوفان‌های تگرگ در فوریه تا آوریل رخ می‌دهد. مه به‌طور کلی در دسامبر و ژانویه غالب است. رعد و برق نیز در طول فصل پس از باران‌های موسمی و تابستان رخ می‌دهد.
مدیریت شهری

| مقامات شهر حصار | مقامات شهر حصار |
| --- | --- |
نماینده مجلس: بریجندرا سینگ
عضو مجلس قانون‌گذاری: کمال گپتا
کمیسر بخش حصار: چاندرا شخار
کمیسر شهرداری: آشوک کومار گارگ
معاون کمیسر: پریانکا سونی
سرپرست پلیس: بالوان سینگ رانا
حصار در سال ۱۸۶۷ به عنوان یک شهرداری تأسیس شد. این شهر در سال ۱۸۳۲ به عنوان مرکز اداری بخش حصار تعیین شد. شرکت شهرداری حصار که شامل ۲۰ بخش است، توسط یک شهردار اداره می‌شود. نظم و قانون در شهر توسط پلیس هریانا که تحت مدیریت سرپرست پلیس است، حفظ می‌شود.
این شهر همچنین به عنوان مرکز فرماندهی حوزه حصار پلیس هریانا خدمت می‌کند که بخش سیرسا، جند، بیوانی و بخش حصار را تحت پوشش دارد و تحت مدیریت بازرس کل پلیس است.
دادگاه بخش در سال ۱۸۳۲ در حصار تأسیس شد و در سال ۱۹۱۵ به عنوان دادگاه جلسه ارتقا یافت. این دادگاه توسط قاضی ارشد دادگاه اداره می‌شود.
دادگاه بخش دارای یک انجمن وکلا است که در سال ۱۸۷۰ تأسیس شد.
حصار نماینده خود را به مجلس قانون‌گذاری و نماینده‌ای به مجلس نمایندگان (لوک سبها) انتخاب می‌کند. این شهر به عنوان مرکز فرماندهی گردان ۳۳ نیروی امنیت مرزی و گردان ۳ پلیس مسلح هریانا نیز عمل می‌کند.
فرماندهی زرهی ۳۳ نیروی زمینی هند در پایگاه نظامی حصار مستقر است و بخشی از سپاه یکم است. در سال ۱۹۹۶، بریگاد گاردها برای تبدیل به پیاده‌نظام مکانیزه به اینجا آمد و اکنون به یک گردان کاملاً مکانیزه تبدیل شده است.
اقتصاد

این شهر دارای صنعت بزرگ فولاد است و به عنوان «شهر فولاد» شناخته می‌شود. تا ژوئن ۲۰۱۲، حصار بزرگ‌ترین تولیدکننده مواد گالوانیزه در هند بوده است.
صنعت نساجی و صنعت خودروسازی نیز از مهم‌ترین عوامل اقتصادی این شهر هستند.
حصار همچنین تعداد زیادی مزرعه دام دارد که مزرعه مرکزی دام، تأسیس شده در سال ۱۸۰۹، یکی از بزرگ‌ترین مزارع گاو در آسیا است.
گروه جیندال به رهبری ساویتری جیندال بزرگ‌ترین تولیدکننده فولاد زنگ‌نزن نواری برای تیغ‌های اصلاح و بزرگ‌ترین تولیدکننده سکه خام در هند است.
این شهر به عنوان سرریز جمعیتی برای دهلی نو در نظر گرفته شده است.
جمعیت‌شناسی

بر اساس سرشماری ۲۰۱۱ هند، جمعیت شهر حصار ۳۰۱٬۲۴۹ نفر است و در حال حاضر صد و چهل و یکمین شهر پرجمعیت هند محسوب می‌شود. مردان ۵۴٪ و زنان ۴۶٪ از جمعیت را تشکیل می‌دهند و نسبت جنسی ۸۴۴ زن به ازای هر هزار مرد است. نرخ سواد در حصار به‌طور متوسط ۸۱٫۰۴٪ است که بالاتر از میانگین ملی است: نرخ سواد مردان ۸۶٫۱۳٪ و نرخ سواد زنان ۷۵٫۰۰٪ است. ۱۱٪ از جمعیت شهر زیر ۶ سال هستند و نسبت جنسی کودکان ۸۶۰ دختر به ازای هر هزار پسر است. جمعیت شهری حصار ۳۰۶٬۸۹۳ نفر است که از این تعداد ۱۶۶٬۶۲۳ مرد و ۱۴۰٬۲۷۰ زن هستند. نرخ رشد جمعیت دهه‌ای ۲۷٫۰۶٪ بوده است. به‌طور تاریخی، جمعیت حصار در سال ۱۸۴۳ حدود ۷٬۰۰۰ نفر تخمین زده شده است.
جمعیت‌شناسی > دین

بیش از ۹۷٪ از جمعیت شهر پیروان هندوئیسم هستند. ۳٪ باقیمانده پیروان آیین سیک، جین، اسلام و مسیحیت هستند. این شهر پیش از تقسیم هند در سال ۱۹۴۷ جمعیت زیادی از مسلمانان داشت که اکثر آن‌ها پس از استقلال به پاکستان مهاجرت کردند. حصار همچنین یک مرکز مهم آموزشی برای دیگامبارا بود و زمانی مقر بهتارکه، رهبر نهادهای جین دیگامبارا، به‌شمار می‌رفت.
| دین | جمعیت (۱۹۱۱) | درصد (۱۹۱۱) | جمعیت (۱۹۴۱) | درصد (۱۹۴۱) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| هندوئیسم | ۹٬۵۳۰ | ۵۵٫۵۳٪ | ۱۵٬۹۲۱ | ۵۵٫۶۳٪ |
| اسلام | ۷٬۰۶۳ | ۴۱٫۱۵٪ | ۱۱٬۱۱۶ | ۳۸٫۸۴٪ |
| آیین سیک | ۹۷ | ۰٫۵۷٪ | ۳۹۰ | ۱٫۳۶٪ |
| مسیحیت | ۶۷ | ۰٫۳۹٪ | ۱۶۶ | ۰٫۵۸٪ |
| سایر ادیان  | ۴۰۵ | ۲٫۳۶٪ | ۱٬۰۲۵ | ۳٫۵۸٪ |
| جمع کل جمعیت | ۱۷٬۱۶۲ | ۱۰۰٪ | ۲۸٬۶۱۸ | ۱۰۰٪ |
فرهنگ

بیشتر جشنواره‌های محبوب هندی در این شهر برگزار می‌شوند، از جمله دیوالی، دوسهرا، رام نوامی، جاناتماشتامی، ماها شیوارتری، لوهری، Gugga نوامی، هولی، بسانت پانچامی، تیج و ماکار سانکرانتی. جشنواره‌های جین، مسیحیان، سیک‌ها و مسلمانان نیز در این شهر برگزار می‌شوند.
شیرینی‌ها محبوب هستند، و پدای هانسی از محبوب‌ترین آنهاست.
Ghoomar رقص فولکلور اصلی است که مردم در جشنواره‌ها و دیگر مراسم‌ها اجرا می‌کنند و Saang تئاتر فولکلور منطقه است. موسیقی سنتی هند Jasraj و شاعر Vishnu Prabhakar اهل حصار هستند.
معماری

نشانه‌هایی از استقرارهای پیشا-هاراپایی در سیسوال و لوهاری راگو در بخش حصار کشف شده است. یکی از چهار مرحله پیشا-هاراپایی، دوره سوتی-سیسوال (۳۲۰۰–۲۶۰۰ قبل از میلاد) نامگذاری شده است. در این مکان استقرارهای هاراپا نیز در رخیشاپور یافت شده‌اند. این سایت با ۲۱۸۰ هکتار مساحت، بزرگ‌ترین سایت هاراپایی در هند و دومین بزرگ‌ترین در کل، پس از موهن‌جو دارو است. همه این سایت‌ها توسط سازمان باستان‌شناسی هند نگهداری می‌شوند.
آگروها نیز مکانی با اهمیت تاریخی است. این مکان حدود ۲۴ کیلومتری شهر واقع شده و زمانی پایتخت آگرسنا، پادشاهی که باور بر این است در آخرین مراحل دوپارا یوگا در دوران مهاباراتا زندگی می‌کرد، بوده است. بقایای پایتخت او که به نام تپه آگروها یا محلی «ثر» شناخته می‌شود، مربوط به حدود ۳۰۰۰ قبل از میلاد است. این شهر همچنین در دوران امپراتوری مائوریا یک مرکز بزرگ بود زیرا معابد آیین بودایی و آیین جین نیز در حفاری‌ها کشف شده‌اند.
مجموعه کاخ فیروز شاه یکی دیگر از مکان‌های تاریخی برجسته است که در داخل شهر قرار دارد. این کاخ در سال ۱۳۵۴ میلادی توسط فیروزشاه تغلق ساخته شد. قلعه آسیگر، یک اثر تاریخی محافظت‌شده مرکزی، در سال‌های ۱۳۰۴–۱۳۰۵ ساخته شده است. مکان‌های تاریخی مربوط به دوران بریتانیا شامل کلیسای سنت توماس، حصار و موزه جاهج کوتی است که در ابتدا یک معبد جین بود و به موزه تبدیل شد.
معماری > مکان‌های دیدنی

بالساماند، سیسوال، بناوالی، کانوری و رخیشاپور از مکان‌های تمدن دره سند هستند که از طریق حصار، رودخانه دری‌شدوَتی باستانی جریان داشت. این رودخانه شاخه‌ای از رود ساراسواتی بود که اکنون به صورت بقایای رود گهگر هکره جریان دارد.
تپه تاریخی تپه آگروها و آگروها دهام، یک مکان مذهبی برجسته، در حاشیه شهر و حدود ۲۲ کیلومتری جاده فته‌آباد-سیرسا-بهاتندا قرار دارد.
دریاچه بلو بیرد و مجموعه گردشگری آن که توسط گردشگری هریانا نگهداری می‌شود، فعالیت‌هایی مانند قایق‌رانی، ورزش‌های آبی، پرنده‌نگری و تفریح را ارائه می‌دهد. پارک گوزن، حصار و پارک گیاهی شاتاوار واتیکا نیز در حاشیه شهر قرار دارند و توسط دپارتمان جنگل هریانا نگهداری می‌شوند.
این مکان در سال ۱۹۷۱ تأسیس شد و گونه‌های در خطر انقراض مانند سیاه‌کل، چیتال، گوزن سمبر و نیلی‌گاو در آن یافت می‌شوند.
رسانه

دوردارشان مرکز حصار در سال ۲۰۰۲ تأسیس شد. علاوه بر دوردارشان، اپراتورهای محلی کابلی نیز کانال‌های تلویزیونی را در این شهر پخش می‌کنند. ایستگاه All India Radio نیز در حصار قرار دارد. ایستگاه‌های رادیویی خصوصی FM فعال در حصار شامل بیگ اف‌ام، My FM, Radio Mantra, Radio Dhamaal و Radio Tarang هستند. ایستگاه رادیو اجتماعی CCS HAU در سال ۲۰۱۱ راه‌اندازی شد.
امکانات > خدمات شهری

پیش از جنبش استقلال‌طلبی هند، باد موسمی و آب‌های زیرزمینی منابع اصلی آبیاری بودند. منبع اصلی آب در حال حاضر شاخه بالساماند کانال یامونا غربی است. شرکت شهرداری حصار آب آشامیدنی را به شهر تأمین می‌کند. این شهر اولین بار در سال ۱۹۳۶ برق دریافت کرد. توزیع برق توسط Dakshin Haryana Bijli Vitran Nigam Limited انجام می‌شود. بی‌اس‌ان‌ال خدمات تلفن ثابت و فراخ‌باند را ارائه می‌دهد. پوشش تلفن همراه گسترده است و ارائه‌دهندگان اصلی خدمات شامل Vodafone Essar, بهارتی ایرتل، بی‌اس‌ان‌ال، ارتباطات ریلاینس، آیدیا و تاتا تله‌سرویسز هستند. برنامه‌ریزی شهری این شهر توسط اداره توسعه شهری هریانا انجام می‌شود.
خدمات درمانی

افرادی از پنجاب و راجستان برای درمان‌های پزشکی به حصار می‌آیند. انجمن صلیب سرخ در این شهرستان خدماتی برای افراد توان‌یاب ارائه می‌دهد.
ترابری > جاده‌ای

این شهر در بزرگراه ملی ۹ هند و بزرگراه ملی ۵۲ هند واقع شده است. بزرگراه ملی ۹ از پیتوراگره به مالوت، آن را به روتک و سیرسا متصل می‌کند و بزرگراه ملی ۵۲ از سنگرور به انکولا آن را به ناروانا و جیپور و کایتال مرتبط می‌سازد. بزرگراه‌های ایالتی که از حصار عبور می‌کنند شامل بزرگراه‌های ایالتی ۱۰، ۱۳ و ۲۰ هستند. علاوه بر این، جاده‌های شهرستانی، جاده‌های روستایی و جاده‌های بازرسی کانال نیز وجود دارند. در سال ۱۹۴۷، طول کل روسازی جاده‌ها در این شهر ۱۳۷ کیلومتر (۸۵ مایل) بود که تا سال ۱۹۷۸ به ۱٬۱۸۸ کیلومتر (۷۳۸ مایل) افزایش یافت.