stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کمک‌های بین‌المللی به فلسطین

نقشه کشور های کمک کننده به غزه
کمک‌های بین‌المللی برای مردم فلسطین، از حدود جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل تا به امروز جمع‌آوری شده‌اند. فلسطینی‌ها این کمک‌ها را بخشی از فرایند صلح میان اسرائیل و فلسطین می‌دانند، در حالی که اسرائیلی‌ها و مقامات خارجی دیگر این نگرانی را مطرح کرده‌اند که این کمک‌ها می‌تواند برای تأمین تروریسم استفاده شود و میل فلسطینی‌ها به پایان درگیری با اسرائیل را کاهش می‌دهند. به عنوان یکی از مفاد پیمان اسلو، قرار بود کمک‌های بین‌المللی در اختیار فلسطینی‌ها قرار بگیرد تا از توان اقتصادی دولت ملی فلسطین اطمینان حاصل شود. در سال ۲۰۰۴، گزارش شد که تشکیلات خودگردان فلسطین (PA) در نواحی کرانه باختری و نوار غزه، تقریباً بیشترین کمک‌های بین‌المللی در جهان را دریافت می‌کند. در سال ۲۰۰۶، 525
تحریم‌های اقتصادی و اقدامات دیگری توسط چندین کشور علیه تشکیلات خودگردان فلسطین از جمله تعلیق کمک‌های بین‌المللی پس از پیروزی حماس در انتخابات شورای قانونگذاری فلسطین صورت گرفت. کمک به تشکیلات خودگردان در سال ۲۰۰۸ پس از کنفرانس آناپولیس که حماس در آن دعوت نشده بود ازسر گرفته شد.
همه این کمک‌ها به تشکیلات خودگردان فلسطین، سازمان‌های غیردولتی فلسطینی و حتی جناح‌های سیاسی فلسطین، توسط دولت‌های خارجی مختلف، سازمان‌های بین‌المللی (اعم از دولتی و غیردولتی) و بنیادهای خیریه و برخی منابع کوچک‌تر دیگر، جمع‌آوری و فراهم شده‌اند. مسئول هماهنگی اکثر این کمک‌ها کمیته هماهنگی ائتلاف لیزونی است.
دولت‌ها و سازمان‌هایی که این کمک‌ها را ارائه می‌دهند، به هفت گروه تقسیم می‌شوند: کشورهای عرب، اتحادیه اروپا، ایالات متحده آمریکا، ژاپن، نهادهای بین‌المللی (شامل آژانس‌های مختلف سازمان ملل متحد)، کشورهای اروپایی و سایر کشورها. در این میان، ایالات متحده به عنوان یکی از بزرگ‌ترین و اصلی‌ترین حامیان فلسطین، از سال ۱۹۹۴ بیش از ۵٫۲ میلیارد دلار از طریق اداره توسعه بین‌المللی آمریکا (USAID) به این تشکیلات کمک کرده‌است. در ژوئیه ۲۰۱۸، استرالیا توقف کمک‌های مستقیم به تشکیلات خودگردان فلسطین را اعلام کرد و گفت: «این کمک‌ها می‌توانند ظرفیت تشکیلات خودگردان را برای پرداخت وجه به فلسطینیان محکوم به خشونت‌های سیاسی افزایش دهند» و از آن به بعد کمک‌های خودش را از طریق برنامه‌های سازمان ملل متحد ارائه کرد.
جامعه بین‌المللی تاکنون میلیاردها دلار کمک برای حدود ۲ میلیون فلسطینی ساکن نوار غزه ارسال کرده‌است. در خلال سال‌های ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۰، سازمان‌های زیرمجموعه سازمان ملل متحد تقریباً ۴٫۵ میلیارد دلار به نوار غزه کمک کرده‌اند که به طور خاص می‌توان به کمک ۶۰۰ میلیون دلاری سال ۲۰۲۰ اشاره کرد. بر اساس آمار و ارقام اعلام‌شده توسط «سازمان همکاری اقتصادی و توسعه»، حجم کمک‌های بین‌المللی به فلسطینیان، طی سال‌های ۱۹۹۴ تا ۲۰۲۰، به بیش از ۴۰میلیارد دلار می‌رسیده‌است.
برخلاف سازمان آزادی‌بخش فلسطین در کرانه باختری، حماس به عنوان یک نهاد تروریستی [تروریست را فقط کشورهای استعماری بنابر منافع خود تعریف می کنند]شناخته شده‌است، بنابراین، آمریکا و اتحادیه اروپا هیچ کمکی به حماس نمی‌کنند. حماس سال‌ها است که از طریق مالیات بر واردات، کسب درآمد می‌کند. حکومت ایران سالانه بیش از ۱۰۰ میلیون دلار به حماس و دیگر گروه‌های فلسطینی کمک می‌کند.
ابهیدارما

ابهیدارما (انگلیسی: Abhidharma) مجموعه‌ای از متون بودایی مربوط به قرن سوم پیش از میلاد به بعد، که حاوی ارائه‌های علمی دقیقی از مطالب اعتقادی است که در متون مقدس و تفاسیر متعارف بودایی (تریپیتاکا) ظاهر می‌شود. همچنین به خود روش مکتبی و همچنین حوزه دانشی که گفته می‌شود این روش مطالعه می‌کند، اشاره دارد.
سده‌های اول پس از مرگ شاکیامونی بودا شاهد ظهور چندین مکتب فکری و دودمان معلم در جامعه بودایی بود که در سراسر شبه قاره هند گسترش یافت. این اشکال جدید جوامع رهبانی علمی دارای علایق نظری و عملی متمایزی بودند و در تلاش برای سازماندهی، تفسیر و بازنگری آموزه‌های پراکنده بودا، سیستم فکری و روش خاصی را به نام ابهیدرما (پالی، ابهیدهاما) توسعه دادند.
بهیکو بودی آن را «نظام‌سازی انتزاعی و بسیار فنی از دکترین [بودایی]» می‌نامد، که هم‌زمان یک فلسفه، یک روان‌شناسی و یک فلسفه اخلاق است، که همگی در چارچوب برنامه‌ای برای رهایی ادغام شده‌اند.
منشأ

تاریخ اولیه بودیسم در هند به‌طور قابل توجهی کمتر شناخته شده است و تلاش برای ایجاد یک گاهشماری ثابت از آن تاریخ هنوز ذهن دانشمندان معاصر را درگیر می‌کند. یک سنت عموماً پذیرفته شده این است که حدوداً در اوایل قرن سوم پیش از میلاد، جامعه بودایی بدوی به دو حزب یا برادر تقسیم شد: استاویراها (پالی، تریاها) و ماهاساغیکاها، که هر یک از آن پس سنت‌های مخصوص به خود را داشتند.
گوریتزیا

مکان
| گوریتسیا | گوریتسیا |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
Città di Gorizia: Città di Gorizia
بخش قدیمی شهر از منظر برج: بخش قدیمی شهر از منظر برج
ناحیه: فریولی ونتزیا جولیا
استان / شهرستان: استان گوریتزیا (GO)
دهستان: Castello, Lucinico (Ločnik), Oslavia (Oslavje), Piuma (Pevma), San Mauro (Šmaver), Sant’Andrea (Štandrež), Straccis (Stražišče), Vallone dell'Acqua, Gradiscutta, Piedimonte (Podgora)
حکومت: حکومت
 • شهردار: اتوره روملی (PdL)
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۱ کیلومتر مربع (۱۶ مایل مربع)
ارتفاع: ۸۴ متر (۲۷۶ فوت)
جمعیت (30 April 2009): جمعیت (30 April 2009)
 • کل: ۳۵٬۹۸۰
 • تراکم: ۸۸۰/کیلومتر مربع (۲۳۰۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام(ها): Goriziani, Goričani
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 34170
پیش‌شماره تلفن: 0481
قدیس پشتیبان: Saints Hilary and Tatian
روز قدیس: March 16
وبگاه: وبگاه رسمی
گوریتسیا (به ایتالیایی: Gorizia) یک کومونه در ایتالیا است که در استان گوریتزیا واقع شده‌است.
خصوصیات

گوریتسیا ۴۱ کیلومترمربع مساحت و ۳۵٬۹۸۰ نفر جمعیت دارد و ۸۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده

شهرهای زالائگرسگ، لینتس، کیلتس، لیینتس، ساساری، فنلو و کلاگن‌فورت خواهرخوانده‌های گوریتسیا هستند.
اثر زیست‌محیطی انرژی هسته‌ای

انرژی هسته‌ای حاصل از ساخت و بهره‌برداری نیروگاه هسته‌ای، چرخهٔ سوخت و حوادث هسته‌ای ناشی از آن اثرات زیست‌محیطی مختلفی از خود به جای می‌گذارد که برخی مثبت و شُماری منفی هستند. سوخت نیروگاه‌های هسته‌ای از منابع فسیلی تأمین نمی‌شود. در نتیجه، این نیروگاه‌ها به‌طور مستقیم کربن دی‌اکسید منتشر نمی‌کنند. کربن دی‌اکسید منتشرشده در حین استخراج، غنی‌سازی، تولید و انتقال سوخت در مقایسه با کربن دی‌اکسید منتشرشده از سوخت‌های فسیلی با راندمان انرژی معادل، مقداری ناچیز است. هرچند که چنین نیروگاه‌هایی باعث بروز مشکلات دیگری هم می‌شوند. کاهش انتشار کربن دی‌اکسید ناشی از مصرف انرژی هسته‌ای و انرژی‌های تجدیدپذیر سبب کاهش هزینه‌های زیست‌محیطی خواهد شد.
در صورت شکست پوشش ایمنی چرخهٔ هسته‌ای در اثر ذوب بیش از حد سوخت در رآکتور هسته‌ای، حجم زیادی از محصولات شِکافت اتمی در محیط آزاد شده و احتمال بروز فاجعه وجود دارد. در حالت عادی فعالیت چرخهٔ هسته‌ای، مواد رادیواکتیو کمتری از این نیروگاه‌ها در مقایسه با نیروگاه‌های زغالسنگ آزاد می‌شود. خاکستر بادی نیروگاه‌هایی که از سوخت زغالسنگ استفاده می‌کنند حاوی حجم بسیار زیادی از ترکیباتی چون توریم، اورانیوم و نوکلئیدهای دختر (نوکلیدی که در اثر واپاشی رادیواکتیو یک هستهٔ دیگر تولید می‌شود) است.
یک نیروگاه هسته‌ای بزرگ ممکن است که گرمای مازاد و تلف‌شدهٔ خود را به منبع طبیعی آب موجود در اطراف خود دفع کند. این روند می‌تواند منجر به افزایش دمای آب و بروز اثرات نامطلوب بر زندگی آبزیان شود. یکی از گزینه‌های جایگزین برای دفع گرما، استفاده از برجهای خنک‌کننده است. شمار زیادی از نیروگاه‌های هسته‌ای تجاری قادر به سوخت‌گیری برخط و مستمر نبوده و جهت جایگزینی سوخت مصرف‌شده با سوخت تازه نیازمند توقف فعالیت دورهای خود هستند. بسیاری از اُپراتورها، اِقدام به برنامه‌ریزی جهت توقف اجتناب ناپذیر فعالیت این نیروگاه‌های هسته‌ای در اوج تابستان می‌کنند. در این زمان، سطح آب رودخانه‌ها پایین آمده و انتقال گرمای تلف‌شده منجر به وارد آمدن آسیب بالقوهٔ زیادی به حوضهٔ آبریز اطراف نیروگاه می‌شود.
استخراج سنگ معدن اورانیوم می‌تواند سبب نابودی محیط اطراف معدن شود. گرچه، به کمک تکنولوژی مدرن فروشویی دَرجا (به نام معدنکاری محلولی) می‌توان اثر مخرب آن را در مقایسه با استخراج معادن زیرزمینی یا روباز به روش سنتی به حداقل رساند. دفع سوخت هسته‌ای مصرف‌شده هم چالشی جدّی است. بسیاری از طرحهای پیشنهادی در مورد ذخیره‌سازی درازمدت چنین پسماندهایی تحت ارزیابی جدی و انتقادات شدیدی قرار گرفته است. بهره‌گیری از سوخت تازه یا کمتر مصرف‌شده می‌تواند خطر گسترش تولید سلاح‌های هسته‌ای را به همراه داشته باشد. هرچند که تمام کشورهای مجهز به سلاح هسته‌ای، ترکیبات لازم جهت تولید اولین تسلیحات اتمی خود را از رآکتورهای تحقیقاتی (غیر نیروگاهی) یا رآکتورهای اختصاصی (تولیدی) در غنی‌سازی اورانیوم به دست آورده‌اند. در نهایت، برخی از قسمت‌های رآکتور هم به‌واسطهٔ فعالسازی نوترونی رادیواکتیویته شده و قبل از جایگزینی به روشی مقرون‌به‌صرفه و دفع به عنوان پسماند به چندین دهه نگهداری نیاز دارند. اقداماتی از قبیل کاهش محتوای کبالت در فولاد به منظور کاهش مقدار کُبالت-۶۰ تولیدشده در واکنش به جذب نوترون می‌تواند میزان مواد رادیواکتیو تولیدشده و سمیّت پرتوهای گسیل‌شدهٔ حاصل از آن را کاهش بدهد.
جریانهای پسماند

نیروگاه‌های هسته‌ای حداقل دارای ۳ جریان پسماند هستند که ممکن است بر محیطزیست اثرگذار باشند. این جریان‌ها عبارتند از:
سوخت هسته‌ای مصرف‌شده در رآکتور (شامل محصولات شکافت هسته‌ای و ضایعات پلوتونیوم)،
پسماندها و تفاله‌های حاصل از معادن استخراج اورانیوم،
انتشار مقادیر نامشخصی از ترکیبات رادیواکتیو در اثر وقوع حوادث.
رآکتورهای هسته‌ای فعال (زایا) و بازیافتی قادر به کاهش نیاز به ذخیره‌سازی سوخت مصرف‌شده در مخازن زیرزمینی عمیق هستند. کاربرد چنین رآکتورهایی با موانع سیاسی و اقتصادی مواجه است. گرچه به غیر از آمریکا، این رآکتورها در کشورهایی چون هند، چین، ژاپن و فرانسه به عنوان بزرگ‌ترین تولیدکننده‌های انرژی هسته‌ای همچنان مورداستفاده قرار می‌گیرند.
تاریخ بیهقی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): ابوالفضل بیهقی
عنوان اصلی: تاریخ ناصری
کشور: ایران
زبان: فارسی و استفاده از واژگان لهجه غزنین
موضوع(ها): رسائل پادشاهان غزنوی تاریخ غزنویان
با تاریخ بیهق اشتباه نشود.
تاریخ بِیهَقی یا تاریخ مسعودی نام کتابی نوشتهٔ ابوالفضل محمد بن حسین بیهقی است که موضوع اصلی آن تاریخ پادشاهی مسعود غزنوی و دودمان غزنوی است. این کتاب علاوه بر تاریخ غزنویان، قسمت‌هایی دربارهٔ صفاریان، سامانیان و دورهٔ پیش از برآمدن و پادشاهی محمود غزنوی دارد. نسخهٔ اصلی کتاب حدود ۳۰ جلد بوده و از این کتاب امروزه مقدار کمی (حدود پنج مجلد) بر جای مانده است.
کهن‌ترین کتابی که از تاریخ بیهقی یاد کرده است، تاریخ بیهق اثر ابوالحسن بیهقی بوده است که پس از شرح حال ابوالفضل بیهقی، از کتاب او نیز یاد کرده است.
نام کتاب

بیهقی نام کتاب خویش را فقط تاریخ نوشته است ولی در دوره‌های بعدی، این کتاب را با نام‌های متعددی ذکر کرده‌اند که مشهورترینِ آن‌ها تاریخ بیهقی است. ابن فندق بیهقی آن را تاریخ ناصری نامیده‌بودند. تاریخ مسعودی، تاریخ آل ناصر، تاریخ آل سبکتگین، جامع‌التواریخ، جامع فی تاریخ سبکتگین و مُجَلدات نیز دیگر نام‌های یادشده از این کتابند.
نامیدنِ تاریخ بیهقی تحت عنوان تاریخ مسعودی از آن جهت است که امروزه، قسمت‌های بازماندهٔ این کتاب بیش‌تر به دورهٔ پادشاهی مسعود غزنوی مربوط است. دلیل شهرت کتاب به تاریخ ناصری نیز احتمالاً ناشی از دو علت است؛ نخست به اعتبار لقب سبکتگین (پدر محمود غزنوی) که ناصرالدین است و این کتاب تاریخ خاندان و فرزندان و فرزندزادگان وی بوده و دیگر لقب سلطان مسعود که «الناصرلدین‌الله» بوده است.
دورهٔ تاریخی و متون به جا مانده

با این که بسیاری از مورخان بر این عقیده بوده‌اند که تاریخ بیهقی، دورهٔ حکومت غزنویان را در بر می‌گیرد، از متن کتاب مشخص می‌شود که بیهقی بازگویی وقایع را از سال ۴۰۹ آغاز کرده و تا کمی پیش از مرگش حدود سال ۴۷۰ ادامه داده. البته روایاتی مربوط به پیش از سال ۴۰۹ هم در کتاب هست (حتی برخی از اهم حوادث تاریخی پس از اسلام را که عمدتاً در خراسان رخ داده) ولی بیهقی این وقایع را عمدتاً به نقل از دیگران آورده است؛ مثلاً «باب خوارزم» به نقل از استاد ابوریحان بیرونی و دوران کودکی مسعود به نقل از «خواجه عبدالغفار» نقل شده است.
چیزی که امروز از تاریخ بیهقی به جا مانده با برگ‌هایی از مجلد پنجم آغاز می‌شود و به مجلد دهم ختم می‌شود و محدودهٔ وقایع آن به شرح حوادث پس از مرگ سلطان محمود غزنوی (سال ۴۲۱) تا فرار سلطان مسعود غزنوی به هند (۴۳۲) محدود می‌شود، به علاوهٔ «باب خوارزم» که از زمان سلطنت سلطان محمود است.
تاریخ بیهقی هرچند از غزنویان جانبداری می‌کند، با این حال بهتر از هر کتاب دیگری اشتباهات و اشکالات حکومت آنان را نشان می‌دهد، افزون بر این، اطلاعات بسیار ارزشمندی در مورد چند و چون زندگی در آن روزگار و ارزش‌ها و اعتقادات آنان در اختیار می‌گذارد.
ویژگی‌های کتاب > ارزش تاریخی و مستند بودن

از ویژگی‌های تاریخ‌نویسی تاریخ بیهقی که تا قبل از آن سابقه نداشته است، مستندبودن وقایع ذکرشده است. این کتاب در شرح جزئیات وقایع، اثری بی نظیر است.[نیازمند منبع] چنانچه خود بیهقی می‌نویسد:
سخنی نرانم تا خوانندگان این تصنیف گویند شرم باد این پیر را.
غرض من آن است که تاریخ پایه‌ای بنویسم و بنایی بزرگ افراشته گردانم، چنان‌که ذکر آن تا آخر روزگار باقی‌ماند.
تا پیش از آن، کتاب‌های تاریخ، محدود بودند به یادداشت‌های روزانهٔ پراکندهٔ مورخانی که معمولاً دبیران پادشاه بودند و مسلماً در نوشتن آن‌ها، جانبداری زیادی صورت می‌دادند. در این بین، بیهقی با پیش‌گرفتن شیوه‌ای علمی در تاریخ‌نویسی، تحول مهمی را در این زمینه به وجود آورد.
ویژگی‌های کتاب > سبک ادبی و نگارش

سبک بیهقی در نثر را تقلیدی از سبک استادش بونصر مُشکان می‌دانند که بنا بر جبر زمانه چیزی بین زبان ساده و مرسل که تا قرن چهارم در خراسان رایج بود و شیوهٔ دارای حشو اطناب و صنعت‌پردازانه‌ای و سرشار از استشهاد و تمثیل است که در عراق رایج بود و با نفوذ ادبیات عربی ناچار بر سبک اول غلبه کرد. این سبک نگارش را بینابین می‌نامند.
این را هم باید در نظر داشت که بیهقی از آنجا که در خدمت پادشاهان غزنوی بود نمی‌توانست به صراحت بد کار آنان را بگوید و ناگزیر به ایهام و ابهام در سخن بود.
محمد تقی بهار در کتاب سبک‌شناسی مشخصات نثر مشکان و بیهقی را این‌طور برمی‌شمارد:
اطناب: در مقابل ایجاز که از مشخصه‌های دورهٔ اول نثر فارسی است، و نه به معنی استفاده از مترادفات که در این نثر دیده نمی‌شود.
توصیف: وقایع با استفاده از الفاظ و اصطلاحات تازه و جمله‌های پی‌درپی به شیوهای صحنه پردازانه و شاعرانه وصف می‌شوند
و چون بگفتی سنگ منجنیق بود که در آبگینه خانه انداختی
در زیر قسمتی از کتاب را می‌بینیم که نویسنده وضع ظاهری حسنک را توصیف می‌کند. توصیف به قدری دقیق است که خواننده حسنک را روبروی خود می‌بیند.
روزی که حسنک وزیر را به دیوان بردند، حسنک پیدا آمد، بی بند، جبه‌ای داشت حبری رنگ با سیاه می‌زد، خلق گونه و دراعه و ردایی سخت پاکیزه و دستاری نشابوری مالیده و موزهٔ میکاییلی نو در پای و موی سر مالیده، زیر دستار پوشیده کرده اندک مایه پیدا می‌بود.
استشهاد و تمثیل: استفاده از اشعار و نوشته‌های دیگران در متن که تقلیدی از نثر فنی عرب است و در متون قبلی دیده نمی‌شود.
تقلید از نثر عربی: استفاده از لغات عربی، کلمات منون (تنوین‌دار)، تغییر ساختار جمله و استفاده از قیدها به سبک عربی
محال باشد چیزی نبشتن که به ناراست ماند
حذف افعال یا قسمتی از جمله به قرینه: افعال تکراری، بار آخر آورده می‌شوند و در دفعات قبل به قرینه حذف می‌شوند.
شیوهٔ جدید در استعمال افعال: استفاده از وجه اخباری استمراری به جای وجه التزامی، آوردن فعل ماضی به جای مضارع برای تأکید، استفاده از مصدر مرخم.
جمع بستن ضمایر و صفات
استفاده از لغات و امثال و عبارات فارسی
استعمال لغات عربی
نمونه‌ای از نثر

این قسمت در شرح آغاز وزارت خواجه احمد حسن برای سلطان مسعود غزنوی و خلعت دادن اوست:
دیگر روز بدرگاه آمدی و با خلعت نبود، که برعادتِ روزگار گذشته قبایی ساخته کرد و دستاری نشابوری یا قاینی، که این مهتر را رضی‌الله عنه با این جامه‌ها دیدندی به‌روزگار. و از ثقاتِ او شنیدم، چو بوابراهیم قاینی کدخدایش و دیگران، که بیست و سی قبا بود او را یک‌رنگ که یک سال می‌پوشیدی و مردمان جنان دانستندی که یک قباست و گفتندی: سبحان الله! این قبا از حال بنگردد؟ اینت منکَر و بجِد مردی! و مردی‌ها و جِدهای او را اندازه نبود، و بیارم پس از این به‌جای خویش و چون سال سپری شد بیست و سی قبای دیگر راست کرده به جامه‌خانه دادندی.
این روز چون به‌خدمت آمد و بار بگسست سلطان مسعود رضی‌الله عنه خلوت کرد با وزیر و آن خلوت تا نماز پیشین بکشید، وگروهی از بیم خشک می‌شدند، و طبلی بود که زیر گلیم می‌زدند و آواز پس از آن برآمد و منکر برآمد، نه آن که من یا جز من بران واقف گشتندی بدانچه رفت در آن مجلس، اما چون آثار ظاهر می‌شد از آنچه گروهی ز شغل‌ها فرمودند و خلعت‌ها دادند و گروهی را برکندند و قفا بدریدند و کارها پدید آمد خردمندان دانستند که آن همه نتیجهٔ آن یک خلوت است.
نسخه‌های خطی تاریخ بیهقی

در میان نسخه‌های تاریخ بیهقی، نسخه‌های معدودی -از روی شواهد و قرائن- متعلق به سده‌های نهم یا دهم هجری است ولی بیشتر نسخه‌ها متعلق به سال‌های بعد از هزار یا هزار و صد هجری (به ویژه سده سیزدهم) است. مشخص است که این فاصلهٔ زمانی و عدم تخصص و گاهی تعهد کاتبان و ناسخان باعث تغییر بسیاری از مطالب کتاب تاریخ بیهقی در این نسخه‌ها گشته است.
از دستکاری‌های نسخه‌های جدید باید به نوسازی زبان تاریخ بیهقی اشاره کرد چنان‌که زبان قدیمی آن را به زبان روزگار خود بازگردانده‌اند. برای مثال به تغییرات زیر می‌توان اشاره کرد:
دیگر: ودیگر
همگنان: همگان
نبشتن: نوشتن
افتیدن: افتادن
دشمنایگی: دشمنانگی
تصحیح کتاب

از آنجا که تقریباً همهٔ نسخه‌های خطی تاریخ بیهقی در هندوستان است، اولین چاپ آن نیز به سال ۱۸۶۲ میلادی در کلکته منتشر شد. وقتی این نسخه به ایران رسید، ادیب پیشاوری اصلاحاتی در آن انجام داد و حاشیه‌هایی به آن افزود و نسخهٔ خود را در سال ۱۳۰۷ به چاپ سپرد. در سال ۱۳۱۹ نیز سعید نفیسی تصحیح دیگری از تاریخ بیهقی عرضه کرد. سپس، در سال ۱۳۲۴، قاسم غنی و علی‌اکبر فیاض صورتی دیگر از این کتاب ارائه دادند. با این‌همه، نخستین بار، فیاض، بنیانگذار دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی دانشگاه مشهد، پس از ۲۵ سال پژوهش و مطالعه (از ۱۳۲۴ تا ۱۳۴۹)، تصحیحی انتقادی از تاریخ بیهقی عرضه داشت، اگرچه خود پیش از چاپ کتاب درگذشت و رموز حروف لاتینی که برای نشان دادن علامت اختصاری نسخه‌ها در پایین صفحات آورده بود روشن نشد. این چاپ در سال ۱۳۵۰ منتشر شد. به‌جای مقدمه، مقالهٔ فیاض با عنوان «نسخه‌های خطی تاریخ بیهقی» در ابتدای این کتاب آمده است. چاپ منقح دیگری به تصحیح و توضیح محمدجعفر یاحقی و مهدی سیدی در دو جلد توسط انتشارات سخن منتشر شده است. در سال ۱۳۸۷ چاپ جدیدی از تاریخ بیهقی اثر ابوالفضل محمد ‌بیهقی با تصحیح عزیزالله علیزاده د توسط انتشارات فردوس در قطع وزیری در ۷۸۴ صفحه منتشر شد.
والکرویل، مونتانا

مکان
| Walkerville, Montana | Walkerville, Montana |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
Lexington Mine in Walkerville: Lexington Mine in Walkerville
Location of Walkerville, Montana: Location of Walkerville, Montana
مختصات: ۴۶°۱′۴۸″ شمالی ۱۱۲°۳۲′۱۸″ غربی﻿ / ﻿۴۶٫۰۳۰۰۰°شمالی ۱۱۲٫۵۳۸۳۳°غربی﻿ / 46.03000; -112.53833: مختصات: ۴۶°۱′۴۸″ شمالی ۱۱۲°۳۲′۱۸″ غربی﻿ / ﻿۴۶٫۰۳۰۰۰°شمالی ۱۱۲٫۵۳۸۳۳°غربی﻿ / 46.03000; -112.53833
ایالت: مونتانا
شهرستان: شهرستان سیلور بو، مونتانا
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۲۳ مایل مربع (۵٫۷۸ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲٫۲۳ مایل مربع (۵٫۷۸ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۶۳۰۹ فوت (۱۹۲۳ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۶۷۵
 • برآورد (2013): ۶۶۹
 • تراکم: ۳۰۲٫۷/مایل مربع (۱۱۶٫۹/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۷ (MST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۶ (MDT)
زیپ‌کد: 59701
کد منطقه: 406
FIPS code: 30-77650
GNIS feature ID: 0792762
والکرویل (به انگلیسی: Walkerville) شهری در ایالت مونتانا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶۷۵ نفر بوده‌است.
موقعیت جغرافیایی

موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
Localidades na vizinhança
کیم اول دونگ

| کیم اول دونگ | کیم اول دونگ |
| --- | --- |
김을동: 김을동
عضو مجلس ملی کره جنوبی: عضو مجلس ملی کره جنوبی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۰ اکتبر ۱۹۴۵ ‏(۷۹ سال) سئول، کره
حزب سیاسی: حزب قدرت مردم
فرزندان: سونگ ایل گوک
پدر: کیم دو هان (پدر)
خویشاوندان: کبم جوا جین (پدر بزرگ)
| 0 | 1 |
| --- | --- |
کیم اول دونگ: کیم اول دونگ
هانگول: 김을동
هانجا: 金乙東
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Gim Eul-dong
مک‌کیون–ریشاور: Kim Ŭl-dong
کیم اول دونگ (کره‌ای: 김을동؛ زادهٔ ۵ سپتامبر ۱۹۴۵) سیاستمدار اهل کره جنوبی و بازیگر سابق است. او پس از بازنشسته شدن از بازیگری وارد عرصه سیاست شد. او به عنوان عضو مجلس هجدهم، نوزدهم (ناحیه سونگپا) مجلس ملی) و به عنوان رئیس حزب سه‌نوری انتخاب شد. او نوهٔ کیم جوا جین، دختر کیم دو هان و مادر بازیگر سونگ ایل گوک است. کیم در بیستمین انتخابات عمومی سال ۲۰۱۶، نتوانست به عنوان عضو مجلس ملی انتخاب شود.
انفرادی (فیلم ۱۳۹۸)

| انفرادی | انفرادی |
| --- | --- |
کارگردان: سید مسعود اطیابی
تهیه‌کننده: سید ابراهیم عامریان
نویسنده: حمزه صالحی
بازیگران:  مهدی هاشمی  رضا عطاران  احمد مهرانفر  برزو ارجمند  شقایق دهقان  سیروس همتی  امید روحانی  مهدی فقیه  شکیب شجره  سهیلا منصوریان  مهسا طهماسبی 
موسیقی: امیر توسلی
فیلم‌بردار: امیر کریمی
تدوین‌گر: حسن ایوبی
توزیع‌کننده: خانه فیلم   فیلیمو (اکران آنلاین)
تاریخ‌های انتشار: ۷ اردیبهشت ۱۴۰۱   ۷ بهمن ۱۴۰۱ (اکران آنلاین)
مدت زمان: ۹۵ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
فروش گیشه: ۷۷٬۵۸۶٬۴۵۰٬۵۰۰ تومان
انفرادی فیلمی ایرانی در ژانر کمدی-اکشن به کارگردانی سید مسعود اطیابی، نویسندگی حمزه صالحی و تهیه کنندگی سید ابراهیم عامریان است که در تابستان ۱۳۹۸ تهیه و تولید شده و سپس در ۷ اردیبهشت ۱۴۰۱ در سینماهای سراسر کشور اکران شد. این فیلم پر فر‌وش ترین فیلم سینمای ایران در سال ۱۴۰۱ بود.
خلاصه داستان

یک شرکت مالی و اعتباری که رئیسش اسدالله کرامت (برزو ارجمند) نام دارد به گفته شرکت ورشکست شده‌است. کسانی که پول‌های خود را در این مؤسسه گذاشته‌اند در جلوی این مؤسسه شروع به اعتراض می‌کنند. این اتفاقات باعث می‌شود که سه نفر از همین طلبکاران به نام‌های امیر (مهدی هاشمی)، بهرام (احمد مهران فر) و جواد (رضا عطاران) بی خانمان شوند و با هم هم‌مسیر شوند که آنها را وارد اتفاقاتی می‌کند.
بازیگران

| بازیگر | نقش |
| --- | --- |
مهدی هاشمی: امیر
رضا عطاران: جواد
احمد مهرانفر: بهرام
برزو ارجمند: اسدالله کرامت
شقایق دهقان: الهام خواهر امیر
امید روحانی: دکتر
مهدی فقیه: روحانی
علیرضا مهران: پلیس تقلبی معتاد
امیرمحسن کوه گره: پلیس تقلبی معتاد
شکیب شجره: جمشید
مهسا طهماسبی: صفورا نامزد بهرام
مرتضی نجفی: پدر صفورا
سید حسن حسینیان: پیر مرد معتاد
سیروس همتی: سیروس
سید علی صالحی: پلیس
رضا بای: دستیار سیروس
حسین زمانی: صاحب طلا فروشی
فرید شهریاری: عباس آقا
الهه منصوریان: الهه منصوریان
سهیلا منصوریان: سهیلا منصوریان
کیمیا شوشتری: کیمیا شوشتری
علی مهربان: مالباخته
روح الله سیدی: دزد بانک کرامت
محمدرضا رهبری: رهگذر جلوی پاسگاه
فرزاد میکائیلی: دزد بانک کرامت
علی عامل هاشمی: جوانی امیر
شهرک مدرس

مکان
| شهرک مدرس | شهرک مدرس |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
شهرک مدرس: شهرک مدرس
مختصات: ۳۵°۵۲′۱۶٫۳″ شمالی ۴۹°۴۵′۶٫۱″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۸۷۱۱۹۴°شمالی ۴۹٫۷۵۱۶۹۴°شرقی﻿ / 35.871194; 49.751694: مختصات: ۳۵°۵۲′۱۶٫۳″ شمالی ۴۹°۴۵′۶٫۱″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۸۷۱۱۹۴°شمالی ۴۹٫۷۵۱۶۹۴°شرقی﻿ / 35.871194; 49.751694
استان: قزوین
شهرستان: بوئین‌زهرا
دهستان: قلعه هاشم
جمعیت: ۲۲۶۷ نفر (سرشماری ۹۵)
شهرک مدرس(قلعه هاشم خان)، روستایی از توابع بخش رامند شهرستان بوئین‌زهرا در استان قزوین ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان قلعه هاشم قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲٬۵۶۰ نفر (۶۸۹خانوار) بوده‌است.
گارشینگ بای مونیخ

مکان
| Garching  | Garching  |
| --- | --- |
Garching: Garching
  نشان:   نشان
ایالت: بایرن
منطقه اداری: باواریای علیا
ناحیه: Munich
حکومت: حکومت
 • شهردار: Hannelore Gabor (CSU)
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۸٫۱۶ کیلومتر مربع (۱۰٫۸۷ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۸۱ متر (۱۵۷۸ فوت)
جمعیت (۱ ژانویه ۲۰۰۵): جمعیت (۱ ژانویه ۲۰۰۵)
 • کل: ۱۵۳۳۶
 • تراکم: ۵۴۰/کیلومتر مربع (۱۴۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: ۸۵۷۴۸
کدهای شماره‌گیری: ۰۸۹
پلاک خودرو: M
وبگاه: وبگاه رسمی
شهر گارشینگ بای مونیخدر ایالت بایرن در کشور آلمان واقع شده‌است.
انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا (۱۴۰۰)

انتخابات ششمین دورهٔ شوراهای اسلامی شهر و روستا انتخاباتی است که در تاریخ ۲۸ خرداد ۱۴۰۰ همزمان با انتخابات سیزدهمین دوره ریاست‌جمهوری ایران برگزار شد. با تصویب اصلاحیه قانون برگزاری انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا مبنی بر تعویق ۱۰ ماهه هفتمین دوره انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا از سوی مجلس شورای اسلامی در تاریخ ۷ اسفند ۱۴۰۳ و تأیید نهایی طرح از سوی شورای نگهبان در تاریخ ۱۱ اسفند ۱۴۰۳ زمان برگزاری این انتخابات به سال ۱۴۰۵ تغییر یافت و مدت فعالیت ششمین دوره شوراهای اسلامی شهر و روستا ۵ ساله و تا خرداد ۱۴۰۵ خواهد بود.
تعداد اعضای اصلی و جانشین هر منطقه

به موجب مصوبه مجلس شورای اسلامی، تعداد اعضای اصلی و علی‌البدل شورای شهر به شرح ذیل است:
| جمعیت | اصلی | جانشین |
| --- | --- | --- |
| زیر ۵۰هزار | ۵ | ۳ |
| ۵۰–۲۰۰هزار | ۷ | ۵ |
| ۲۰۰–۵۰۰هزار | ۹ | ۶ |
| ۵۰۰هزار–۱میلیون | ۱۱ | ۷ |
| ۱–۲میلیون | ۱۳ | ۸ |
| بالای ۲میلیون | ۱۵ | ۱۰ |
| تهران | ۲۱ | ۱۱ |
شورای شهر تهران، ری و تجریش

لیست ایران سربلند، فهرست شورایی مورد حمایت اصول‌گرایان، تمام ۲۱ کرسی شورای شهر تهران، ری و تجریش را از آن خود کرد. اعضای فهرست شانا طبق نتایج به‌ترتیب زیر می‌باشند:
مهدی چمران
پرویز سروری
نرجس سلیمانی
حبیب کاشانی
محمد آخوندی
ناصر امانی
مهدی پیرهادی
مهدی بابایی
سید جعفر تشکری هاشمی
سید احمد علوی
مهدی اقراریان
مهدی عباسی
علیرضا نادعلی
احمد صادقی
سید محمد آقامیری
میثم مظفر
زهرا شمس احسان
نرگس معدنی‌پور
اصغر قائمی
سوده نجفی
جعفر بندی شربیانی
میزان مشارکت واجدین شرایط در استان تهران، ۳۴/۳۸ درصد و در شهر تهران، ۲۶ درصد بود.
شورای شهر مشهد

تمام کرسی‌های این دوره شورای شهر مشهد به جناح اصول‌گرایان رسید. چهارده نفر از لیست ایران سربلند و یک نفر، غلامحسین صاحبی، از لیست جبهه آرمانخواهان واقع‌بین به ششمین دوره شورای شهر مشهد راه پیدا کردند. نتایج نهایی این انتخابات به‌ترتیب آرای مردمی به‌شرح زیر است:
ایمان فرهمندی
حسین حسامی
سید ابراهیم علیزاده
حسن موحدیان
حسن منصوریان
مجید طهوریان عسکری
مجید دبیریان
فاطمه سلیمی
موسی‌الرضا حاجی بگلو
سید حسین علوی مقدم
حمید ضمیری
حسن کریم‌دادی
غلامحسین صاحبی
مهدی ناصحی
هاشم دائمی